194117
Αριθμός τεύχους
2095
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
11/4/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βι^κελάιαν Ριβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΓΚΠΓΠΛΤΙΟΝ
ΙΝΓΚ11ΝΛΓΙΟΝΑΙΛ
Λ, 1α Γ·,»!».. Ι^ί!,Λίί]μ,
ΑΝΕ~ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑϋΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. +ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ βΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
κτριακιι π ΛΠΡΙΛΙΟΤ ΐ97ΐ "Ετος 44αν άΟιθ- φύλ. 2095 Τ|ΜΗ ΦΥΛίλΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Μδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι - Τηλέφ. 229708
ΕΠΙ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΉ ΕΠΕΤΕΙΩ
ΤΗΣ ΕΞΗ0Τ_Γ|Τ_ΙΙΕ2ΙΑΒΓΓΙ0Τ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΊΌΥ
ΕΙΙΙΤΙΜΟΓ ΔΗΜΑΡΧΟΓ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΓ
Πέραν ά,το τό ΐ-κπληκτικόν γεγο
νος, πέραν άπό τό έπίτευγμα, πού
άκόμη χαί την άνόΝρωπί-
νην δυνατότητα, πέραν άΐπό τόν
νπάρχει, ασφαλώς, είς
την "Βςο&ον τής φρονοάς τοΰ Με-
οολ,ογγίον κατά την νύκτα τοΰ Λα-
ζάροΐ' πρός την Κυριακήν τών Βαί
ω<ν τοΰ Απριλίου τού 182(5 ή ήθι- ■ώ ΰύαία, ή πελωρία ήθική σημα- αία, τό τεράστιον ηθικόν άπόθεμα τώγ 'Ελ.ΐνθέρων ΙΙολιορκουμένων, μέ τό οποίον, ώς πάντοτ*, ή "Ελ¬ λάς άπό χιλιετηρίδων, τροφοδο>τεΐ
την Ιστορίαν.
'Όταν άπεοριπτοντο αί προτά-
«ις τών πολιθί>κητών Τούοκου
χοί Αίγινττίου .Ίοσάδων υπό των
άβχηγών τής Φρουοάς νά παρα-
4ώαουν μέ δοους άρμόζοντας είς
γτνναίους, αί πιθανότητες όκισώ-
σ«α>ς τής πόλιεως ήσαν άρνητικαί.
Αί έπιοημίαι, είχον προ*τπα&ή με
τοξϋ των κατοίκων, ή έλλειψις
τροφίμων καί φαρμάκων ήτο όλο-
χληρωτική καί ή ελπίς διασπάσε¬
ως τοΰ άποκλεισμοΰ υπό τοΰ "Γ-
ίκκιϊκοϋ οπόλου υπό τόν Άν&ρέαν
Μιαούλην, ίΐχε εκλείψη. Κσ4 δ-
μως ή Φρουοά τοΰ Μεσολογγίου
απήντησε: «Τά κλεηδιά τοΰ Με-
οολογγιοΰ είναι στίς μΛθΰκες τών
χανονιών κρεμασμένα». Καί έ»·τρο-
χώοησε μόνη πρός τόν θάνατον
έν θοιάμβω. ΔιέσχΐΛε μέ τά σπα-
Μ. τάς τεοαστίας έχθριχάς δυνά¬
μεις καί έσάρωσε είς την Δερβέ-
καί εκείθεν είς τά Σάλωνα,
Οϊχατισθεΐσα βεβαίως, ένώ αί ά-
νατινάζεις καΐ αί θυσίαν άπό αήν
«ΐάπια τού Μπότσαρηι» στοΰ «Κα-
ψάλη την Πνιριτιδαποθ'ήκη» κίΐτέ-
ίίς την άνατίναξιν τοϋ Ά-
νεμαμύλου υπό τοΰ Επίσκοπον Ιω
θήφ των Ρωγών, ένώ ή πόλη καθί
στατο σωρός έρϊΐπίων καί φλογών.
Πρός τόν ^τρ«6όητον Μέτβρνιχ
ό άρχηγός τής έν Σμύρνη νανλο-
χούσης Αύστριακής μ>οίρας Άκ-
χόρτης απέστειλε την 3ην Μαϊ-
ου 1826 την ακόλουθον έκθεσιν:
«Παρά την άπο<ττολ.ήν πσίι ρησαν οί Έλληνες διά νά ένισχν σονν τό ΜΓσολλόγι, δέν κατιίκ>Θ<.'>
σαν παρά νά .τροωθήσοι·ν μέ μι¬
κρά άβαθη πλοιάρκι, κοι.νώ·ς άπο-
μονόξυλα, λίγες προμή
θίΐίς είς την πόλιν άπό τό μέφος
τών διόδων, δδηγώντ-ας τά έν λό-
νφ πλοιάρια κατά μήκος τής άκ-
Τής τοΰ Άνατολικοϋ άπό Ινα στ«-
νό *αί άβαθές ν.ανάλί, πού ερπει
ώζ έχεί χωρίς ομως τά πλοία νά
ίΛχΕΐρήβουν νά άνακαταλάβουν
■"|ν νησίδα τοΰ Βαβχλαδιοΰ. Άντι
:, ό μεγαλύτερος άριθμός έ-
ν.είνων των πλοίων διεσκορπίσθη
'«ιί επεδόθη είς την πιριραίτείαν.
ήμέρΐς α.ργότεθ'α (άπό την
προωθήσεως τών έν λόγω
ό ΊμΛραήμ πασάς
ότι θά άπεσύρετο άπό τό
Μεσολόγγι καί θά πηγαι νέ είς τόν
πρός βοήθειαν τών δυνάμ£
ών του τής Τριπολιτσάς. Πραγμα-
τοποιηθείσης φαινομενικώς τής με
τακτνήβεως διά τής απομακρύνσε¬
ως έκ τοΰ όχυροΰ, έγκαταλείπον-
τας την πολιοοκίαν, καθυστέρησεν
ούτος την όπισβοφρουράν του, ϊ-
δωσε τίς δέουσβς δδηγίες είς τόν
στρατόν τον καί εστησε ένέδραν
μέ τό ίππιχόν τον. Γενομένων άντι
τών διαθέβεων τοΰ έχθροΰ
καΐ μ-ετά παρακολούθησιν τής ό-
πντθοχω^ητικτις του πο^ΐίας, ή
Φρουρά τοΰ Μεσολογγίου απεφά¬
σισε Γενικήν Έξοδον πρός τόν Ι—, μίαν παρα—ατικην εΐκόνα έκ
50
Άλλά σάς επεφυλάχθη, άξιό-
τιμοι κύριοι, κατά τό άιξιοσημείι»-
τον τούτο συνέδριον καϊ μία άλ-
λη πεοίεργος τϋχη — ί<το)ς μία μοναδική μαρτυοία. Παρέστητε ή .ταρίσταοθε άκόμη αυτήν την στιγμήν μάρτυρες τών τελε·υτ«ί- ήμε-ρών τού Βυζαντινοί Κρά- τους. Ήμπομρϊτε κάλλιστα νά εί- πητ. δτι εϊσαοθί:· παρόντες είς το γεγονός έκεϊνο πού άπετέλ«σε μίαν δαιθεϊαν τομήν είς την παγ¬ κόσμιον ιστορίαν: Την "Αλίΰσιν τής Κωνσταντινουπόλεοος. Διότι αύτό πού συνέβη την προπαρελ¬ θούσαν Τρίτην, τί αλλο ήτο .-ιοιρά μία νέα "Αλΐικτις, όμοία μέ έκεί- Λΐν πού συνέβη μίαν άλλην Τρί- ιην τού Μαίου τοΰ 1453; Είναι Λολϊι πιθανόν, -ινριΐοι σύνεδροι, ή νέα αυτή ■'Αλωσις τής Βασιλίδος ν* «λπετέλει, ώς μία έκπληΕις, μέ- ρος τοϋ επισήμου προγοάμματος τοΰ συνεδριον καί νά συμ—ριε- είς αύτό ίσως διά νά σκοπόν αναξητήσεως προμηθειών κα ϊ προσβολής τοΰ έχθρού ϊίς τά ναχτα, μέχρις ότου παραχτνρθεϊσα άπό τας δυνάμεις πού έιμάχοντο ό- είς τό σημείον τής τούς "Έλληνας έκτϊθεΐιμένους είς τά πυ ρά τοΰ πυροβολιχοϋ καϊ πρριαυκλω μένους «5βτο τό άραβικόν ίππικόν, τό οποίον εΛεπεσεν αΙφνιδίως κατ' αντών, είς τρόπον ώστε οί πλεί¬ στοι ΐπεσαν τίς τό πεδίον τής μάχης. Επιτευχθείσης οΓ αυτού τ»ϋ στραττηγή.ματος τοΰ 'ΙμΛραήμ, τής έξοντώσβως έκείνης τής Φρου ράς, κατέστη όννατόν νά κυριεύ¬ ση τό Μεβολόγγι, τό οποίον έκρο τεϊτο άπό μερ<κοί·ς άνθρώπους μό¬ νον». Ό Άκχόοτη όέν γράφει την α¬ λήθειαν. Ή Φρουρά εξήλθεν καΐ προβεβλήθη πιρά'γματι υπό τοΰ ίπ- πικοϋ είς την χονράοραν τοΰ Άγί¬ ου Συμεών, άλλά πολεμή,σασα σκληρώς, μέ απωλείας, διήλθε την Μονην τοΰ Άγίου Συμ*ών έλευθέ ρα διά νά συνεχίση την πορείαν της πρός την Δρρβ&οσταν. Ή πληροφοφία τής πτώσΐως τοΰ Μεσολογγίον ηκούσθη ής την Σμύρνην μέ λύπην καί θαυμ-ασμόν Ή Έλλτινική. καί τότε Σμύρνη έλιιπήθη διότι ίΐα<Η ή πόλις πού έκράτησε επί .-ιένΐε 2τη τ»νάγώ- να τής 'Επαναστάβεω.ς, δέ την άνδρβίαν τής Φρουράς καί τών γ·νοιικοπαίδ(ον ποϋ γηθαν την απαράμιλλον είς την Ιστορίαν τών άνθρωπίνων .χρά- ξεων "Ε^οδον. ΟΊ "Ελληνϊς της Σμύρνης έθαύμΛΐσαν τούς ήρωας τοΰ Μεσολογγίου, πού απήντησαν μέ την φωνήν τής έθνικής εΐμαρ- μένης είς τούς ίχθρονς τωΛ', διά νά ύπογανοιν δτι οί 'Ελληνες δέν ύπο-
τάσσονται, δτι δέν .-παραδϊδοτη' τά
ότι δέν .τφοοίδονν την εν¬
τολήν. Μένονν κατά βάθος οί ί&ι-
οι έκείνοι, οί όποϊο» υφωναν
θενώνας καϊ ήρεύν<υν τόν οΰρα νόν, διά νά άποσπάσονν τά μυστι- κά του καί νά σννοψίζουν είς πα- γίονς μθιθηματικούς νόμους την γέννηοΛν καί την πορείαν των ά- ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ τοϋ φι·(«κοΰ τοϋ πώς «3ίκρι6ως εί¬ χεν ή ύπά&εσις κατά την αξιο¬ σημείωτον εκείνην Τρίτην τής 29 ης Μαΐου 1953. ..Σάς φαντάζομαι τώρα, άξιό- Ι4«ί κύριοι, νά οαοίζετε σιωπη- οί μέσα άπό τοϋς Θλι6ε·ροΰς δρό ΰυ; μέ τα λεηί.ατηιμένα καταστή¬ ματι, τάς π'ρ.ιοληθΐίσας έκκλη- σίας. τοϋς άνεωγμένους τάφους ων Πατριαρχών, τα καταστρα- έντα ψηφιδωτά καί ε'ργα τέ- χνητ. θλι·6εροί θά είναι αί δρό- μ(Κ σας άπό άνθρώ.τονς .τού ϊ- χασαν τα πάντα καί κά&ηντ'αι εώρα πτρίλνποι ρλ» των έρειπί- »«^Χ·Χ·>©'·)^^.χ.;^.Υ.ν.ν»>)(ί^χ-Λ5^^
Έκπαιδευτικά θέματα
ΟΙ ΜΕΓΑΑΟΙ ΠΑΙΑλΓΟΓΟΙ
ΙΩΆΝΝΗΣ ΑΜΩΣ ΚΟΜΜΕΝΙΟΣ
Τού κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ
Α'
Έοιιμ·ιλτ)ρώθηκαν κατά τό περα
"(«ο ?τος, 300 χοόντα άπό τό
'ό τού μεγάλον Τσέχον παι-
, ΐ καί οΰμανιστοΰ Ίχοάννου
%ω: Κομένιου, τοΰ όποίου αί
/ ^^νι^γιν.αί άντιλτννΐ»εις καί τό
μΥ<ι &εΐαςητικόν Ιργον τού «Με- , ^Ί Διδακτικήν, ώς κουί τό πρ<ι- ^'χό ?(,γα του ^^ύοα άνοικτή είς ί '1? ν>.ώσσας> καί «Κίκονογοαφη-
^ί Κόαμος», <η»νετέλε<κιιν είς Τον ίΧσνγχρονκιμόν καί έξανθριο- 1 γνώ τής δ,δαβκαλίας είς τα ϊ "Μίϊα τής Εύρώπης καί άπετέ- } ^ν σταθμόν είς την ίστοοίαν * ^5 "«αιδεύσεως. ' ° Ι. Κομένιος γεννήθηκε το *. ,'* *ίς τύ Νίίίνιτς, μικρό χω- ' ',° τή; Μορα^ίος, πού ευρίσκετο ί ^Ίσίον των συνόρων τής Οϋγγα- * "! Ό "!· Ό πατέρας τού, όνομαςόμε.- έρας τού, όνομαςόμ Μάρτιν, ήτο μυλοννάς. Ό Ι ν "«νι,χος εχαοε πολύ ενωρίς, είς -«ι-ν ιο ρτων> τους γονείς τού
'Οι τη Χ------'.------- α{>το <ηΛ,ετ^χΡ. / «στρ νά αρχίση νά μαθαίντι, ι μο) αΤα ε*ζ λητινικόν σχολείον, "' . ^ **5 ηλικίαν 16 έτών. Άπό ' ϊλι*1" ^ α^1>> άπίκάμισε πολύ
*', 'ί' . έντνπώσπς, διότι τά σχο
"' τα __ΤΟτε ήνο*, ·Τρό παντός διά
τρομοκραττΐας καί
ιαι κατωρ-
έντατικήν καί επιμονήν
Μ,,
'1
.τνεινματική προσ
ύχοίαν κιιτε*αλε καί
στερήσεις, πού έδοκίμασε, τού έ
νέβαλαν άπό τής έφηοικής του ή
λικίας, έκ παραλλήλου μέ τό ες. "Επί
στρέι(»ας είς την Βοημίαν όιωρί
ςύσπ,,ς δυσκολίαι καιι σθη οιει·θι·ντής των σχολείων τής
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΓΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
Καΐ δμως δέν τα εϊχατε φαν-
τασθή ετσι, δταν έξεαανήσατε ά¬
πό τάς μακρίνας πατρίδας σας
διά νά γνωρίσρτε την άνθοΰσαν
πρωτεύουσαν τού Βυζαντινοΰ κρά-
τογ;, πού άπετέλεσεν είς όλας
τάς έκδηλώσεις τού αντικείμενον
των σπουδών σας καί τής άφοσν
(!>σεώς σας είς τάς σπουδάς αύ¬
τάς. Εϊχατε έκκινήσει μέ την
περιγοά-ψει είς ε'ργα των έπανει-
λημαρνοις την 6ην Σ επτεμδρίου
1965. Τούς συγγρΛφεϊς αύτούς
Σείς τοΰς έςεδώσατε, τούς έρ-
μηνεύσατε-, τούς έσχολιάσατε καί
ό πολιτισμένο; κόσμος Σάς είναι
εύγνώμων δι' ,ιΰτό. Άλλά οτ,ΐχνά
συνΓβη μαζί σα;, άξιότιμοι κυρί¬
αι, αύτό πού σνμβαίνει μέ τόν
έρηα,ικύν περιπατητήν ποϋ άπό
συναίσθησιν δτι κάποιο όνειρον; τα 'πΐολλ-ά δέΛ'δρα δέν 6/^έ.τει τό
σας επρόκειτο ίπί τέλους νά πρα- ι δάσος. Καί ό 'κτι'ιοιογρά'ρος
γματοποιηθή. Εϊχατε έκκινήοει Δον;;ας .τού πρέπει νά άοέ<τχ ί- ά νά θαυμάσετε επί τόπου τάς διαιτέρως είς την Καθολικήν Εϋ- Βυζαντινάς έκκλησίας, νά έπε|ερ- γα·σθήτε καϊ νά σποΐ'δάσετε τα απαςάμιλλα ■ψηφΐ'δωτά, διά νσ προσκυνήσετε τοϋς τάφους των Πατριαρχην καί ώς μοναχικοϊ ό· 5οιπόροι ν' άναπολήσετε είς τάς δχθας τοΰ ΒοσΛΟρου ή ε·ίς την περ;συι?Λογήν μιας παλαιάς μο- ■νής, τό άνέκφροιστον έκ»ΐνο με¬ γαλείον της βασιλίδος αυτής των πόλΐων καί νά ένθυ|ΐητ)ήτε παρά την Πύλην τοΰ Άγίου Ρωμανοΰ τόν θάνατον τοΰ τελευταίον άν- δρείου Αύτοκράτοοος, τόν οποίον ό λαϊκός θρύλος καί ή σννείδη- σις τοΰ "Εθνους δέν άφήνει νά άποΌάντ(... ...ιΟΙ Βυζαντινοί ίστορικοί τής άξιότυμοι κύριοι, τούς όποίους Σ είς μέ την σοφίαν σας πρωιοι έΕε-δώσατε — διότι οί "Ελλην* ς ήσαν άπησχολημενοί τότε μέ δλλα πράγματα —ϊχουν οώ.την, καί δ πιστός έκρϊνος . τοβεστιάριος Φραντζής καί ό εύ- γενικά ϊι*νχ(}όζ, Λαόνικ.ος ΧαλκΌ- κονδνλ.ης, άκόμη καί έκεΐνος ό Κριτό6ουλ«ς ό "Ιμβριος, ό Ίστο- ρικός τού κατακτητοΰ, μάς τα εί¬ πεν ό καθένας κατά τόν τρόπον τού: Πώς υπήρξεν ή 2.9η έκεί- νη Μαΐον. Ή ^ΰσις τούς έδιάβα- σε ώς ε'να περιπετειώδες αναγνώ¬ στα ή μΐτεχειρίσθη τα κείμενά των διά ((ροντ'στηριακάς άσκή- αει; πριυτοετών φοιτητών.... Ε¬ άν όμιος τα ν,είμενιι ρκίίνα ΐ· λησμονήθησαν διά την Δύσιν, διά τόν Ελληνικόν; Λαόν έπανελή<Γθη- σαν πολλά/ίΐς καί έχρειάσθη νά γρι/φοΰν έκ νέου διά τοΰ αίματός του. Καί έ.ιανελήΐθη,σαν τό 1821, τό 1922 καί την περασμενην έ- 6δομάδα... "Οταν θά έπιστρέψε- τε είς τάς έστίας σας κίΐ», είς τάς 6δρ«ις σας καί άναπνεύσετε πλέ- όν ελευθέρα εί; τάς μακρυνάς σας πατρίδας — τότε θά ίχκτε ί<τως καταλάϋει τό βαθύτερον νόημο των κειιιένων πού γράφει κατά καιρούς ό Ελληνικάς λαός καί Σείς μέ την σοφίαν σας έ/ΐ- δίδ^τε. Τότε μή λησμονήσετε νά είπήτε είς τούς Λνωστούς σας τάς ήμίς-ας πού έπη-ράσατε είς την Κωνσταντινοίντολιν. Καί πρό παν¬ τός μή λησμονήσετε νά διδάξε- τε είς τούς μαθητάς σας τό βα¬ θύτερον, τό άναθεωρημένον νόη- μα των Έλληνικών κ.ειμενο>ν πού
έκδίδετε. "Ισως δέν θά είναι πα-
ράλογον νά είπήτε άκόμη είς
τούς μαθητάς σας δτι, άφοϋ ή
Κίονσταντινούπολις πρέπει άπό
καιροΰ είς καιρόν νά διαρπάζεται
καί νά λεηλατήται — ςραιίνεται
δτι άκάιιη δέν εχρι εντελώς άλιο-
θή ..».
"Ομος καί αε τοΐ'τη την "Αλω-
ση — δπιος καί στίς πρθ))γον'με-
νες, όπως καΐ οέ κάθιε
τοϋ ΈλληνισμοΟ — εμεινε ή
Χριστιανική Δι'·ση θεατής άσΐ'γκίνη
τος αν ΰχι καί χαι.ρέκακος. Οί ΡΛ
σοι φρόντισαν ν' άπαθίΐνατίσουν,
γιά προπαγανοιστικούς σκοπούς,
μερικές σκηνές αϊ τό
κό καί μέ τύν κινηματογςκαφικό
(ρα«ίθ. Καί οί Άμερικανοί κοίτα-
Εάν μονάχα .τώς νά σνγκαλυφθεϊ
μέ κάθε θεμιτό ή άθέμιτο τρό-
πο τύ ϋ'ργιο, γιά νά μή δυ<Τ(ρη- ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΛΤ Α ιΐ ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΝ105 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Γ' Σήμερα δ ΆΘηναίβς δημοσιο- γράφος θά μάς δο'ΜΤει, μέ πολύ «χιοϋμορ» την είκόνα τών σ>μυρ-
νέϊκων δρόμων καϊ τών διαφό¬
ρων τύπον, πού κνκλοφοροΰσαν
σ' αι^τούς, πρίν 105 χρόνια:
«...'Επειδή τό μόνον τρωτόν
τοϋ σώματός μοι> είναι ό στόμα-
χος, αιια άπηλλάγην τών οποτρο
άχθοφόρων, διέταξα νά έ-
τοιμάσουν τό π,ρόγενμά, μου καϊ
άρξάμενος αύτό, έξήντληβα πά¬
σαν την οργήν μου κατά σηπι-
ών, όστρέων, πινών, μυδίων, κτε
νίων καί σωλήνων καί Λλλων ποι
κιλίον όστρακοδερμάτιον, επί, τοίς
ΰποίοις δικαίως έγκαυχάτ<ΐι ή Σμύρνη. "Οτε έκόρεσα την πείναν μ,ον καί ή εϊρ·ήνη επανήλθεν είς τό πνεΰμα μου, άπεφάσισα νά έξέλ- Θω ίί,ττος έπισκίφθώ οικογενείας τινάς, πρός 8ς έ'φερον επιστολάς έξ Αθηνών, καί τότε έλαβον και ρόν νά παρατηρηβοι καλώς την Σμύρνην καί .τπουδάαω τα ήθη καί ϊθιμα των κατοίκων αυτής· ργ, γ μή ρη μισθοΰν οί πολΰτιμοι σίιιμαχοί "Οστις δέν τίδε ποτέ τουρκι- τ0ιι;. κήν .ιόλιν κ«Ί δέν πιεριεντλανήθη Οί δνστνχισμένοι "Κλληνες τής ^ζ τ«? στενάς καϊ ηλήρεις 6ορ- Μ ύ υή δύ ά Πό/ης οχτεθηκαν ν' άντιμετωπί ρύμας αυτής, αδύνατον νά ΜΝΗΜΗ ΒΙΒ ΥΝΙΑΣ Την παρε-λθοΰσαν Κι»ρΐ·ακήν έ- τελέσθη υπό τής Άοελφότητο-ς Ιίι θυνών έν συρροή κόσμου κ«ί έχδηλώσεων βαθείας έ·θνικής όδύ ής, είς τόν Ίε,ρόν Ναόν τοΰ'Α- γίου Νικολάου Νιχαίας, επί τή συμπληοώοει 50 έττων άπό τής διά πυρός καΐ μαχαίρας έ- ξονΐτώσεως των Έλληνορθαδο- ;ων πληθυσμων τής ίστορικής καϊ μαρ·Π'4?ικής επαρχίας Βιθυνίας, Αρχιερατικόν Μνημόσννον, προ- ξάρχοντος τού Μητ,ροπολιτου Ν ι ,αίας κ. Γεώργιον. Τόν έ.ιΐιμντΐμόσνΛιον λόγον έξε- φώνηοεν ό πρώην Βουλευτή; καί Υπουογός καί, πρώην Δήμ,θιρχος Νικαίας κ. Ίιοάννης Μελάς. Ο ΛΟΓΟΣ Σεβασμιώτατε, Αίδέβιμοι '1ί«χΐς, Βαρι—νθές ϊλκλησίασμα. Ή μεγαλχνμάρτυς Βιθινία, ή ίοηορική Έλλην ίς γή, πού έστά- θη ίπί αίώνας μακνθύς «άριος προμαχών τοΰ Μεβαιωνο'.οΰ μας Κράτους καί λίκνον τής Όρθοδο ξίαις, συνορεύει Λρός τα άναταλτ- κά μέ τόν Ινδοξον άδΐλφόν ΙΙόν- τον. Πρός τα νυτιοδυτικά μέ τάς κοιτίδο>ς των π«ναρχαίων πολιτι-
την Μνσΐαν καί την 'ΚΛί-
κτητον Φριιγίαν. "Ολην την δορει-
νήν της ?κτα<ην την βρέχει ή Μαύ οτ) θάλασσπ. Κηι είς τα δορειο βυτικά, ό'που την χο>ρίζεΐ ά.τό την
άντιχρυνήν της Ευρώπην1, τό στε
νόν τοΰ Βοσπόρου καί τό ,ταρά
κπόν της άτενίίει την Κωνσταν
τινοΰπολιν, την λχκνίζοιιν τα -/.νμα
τα τής ΓΙροποντίδος.
ί Βιθι»νία »ει. Καί κλαίει τα
τέκνα της πού ΐχάθησαν μέ φ<ο- τιάν καί μέ μάχαιραν. Καί κατα- τρΐ»χεται άπό τόν φονικόν νό- οτον των δλίγοιν πού ίπέζηβαν. θρΰλοι δΐηγοΰνται την Κυβέλης, μ*τεφντενθη<Γαν είς τόν ίλλαδικόν μα·ς χώρον, έμ.τνεύσεις, λατρεΐαι καί ρυθμοί 6ίου. Άποικισθεΐοΐα άπό τόν 8ον π. Χ. αΐώνα άπό Άθηναίους, Μεγα- ρεϊς, Αίγινήτας καί άλλους, ύ- πεδουλώθη τόν επόμενον αίώνα μαζύ μέ δλην' την Μικράν Ασίαν άπό τό κ,ράτος των Λυδών καί κατόπιν υπό τόν ζυγόν των Περσών, τόν οποίον δέν ήμ- πόρεβε νά άποτινάξη παρ' δλονς τού άμείλ.ικτον διωγμόν κατά των · ΐεις των Άποστόλων^. οοιν μοναι τοι.ς κι' άβοήθητοι φανταβθη ο,τι ημείς θέλοιιεν νά τις ίτννέπείες τής άνήκονστης ππιομεν. συμφοράς. ΣτΛ'ωποί, μόλις τριών ή τεσ- ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ^,^' ""^ν πλάτονς ϊχοι«αι, τό ηαισυ τοϋ οποίον κατέχει ά- ό βόρβορος, άνευ εΰθυ- γραμμίας καί είς πάν δέκατον βήμα άποτελοΰσαι νέαν κλίσιν. Ι Οικίαι εκατέρωθεν συμπυκνού- με-ναι, άνευ σχεδιον αί μέν επί των δι. Αποθήκαι παντοεχδών έμ ποοεν,μάτ(ι>ν καί αντικείμενον.
Χριστιανών. Είς την Νικομ.ήδει· Ι Είς ποίον άπροσ-μέτ,οητον 6α- 'Όχλος πολυάριθμος συνωθούμε
αν υπεγράφη τυ .τριοτον πρόστα θμόν έστάθη ή Βιθιινία, γή άγα- ;ι°ζ και κύνες νλακτοϋντες. Ιδού
θή, τό πόσον άπέδωσε την σποράν ">'η *·ΐαντά τις έν ταίς τουρκικαίς
τού λόγον τ«ν θεοΰ, βλέπομίν είς ?&**»■ '.Η Σμύρνης δμως ίχει τό
ειξαιρΐτίκον ,-ΐρΘνομιον, ότι, ονσα
<Ί πρώτιβτος τής Μικράς Άσίας λιμήν, προσελκΰει πάσης φύσεως γμα διά τύν έξοντωτικόν γμόν των όπι/δίΰν τού Χριστοΰ- Κσί γχρϊ συνεχίΐτθη ό διωγμός των άπό τόν άνελέητον γαιμδρόν τοΰ ΔιοκλητιανοΓι, τον Γαλ.έριον. Είς την Βιθυνίαν είχαν ρίψει τόν σπόρον τ>οΰ Εΐιαγγελίου, οί
δϋο άπόατολοι
Κ«ρίοΐ', ό πρω
τόκλητος Ανδρέας μέ τόν κοςιυ-
Ό κ. Ίο)άννης Μελάς περιστοι χούμ,Γνος υπό μελών τή; Αδελφό¬
τητος Βιθυνων
φαΐον απόστολον, τόν ΙΙέτρον, δ-
-ιως μανθάνο,μεν άπό την πρώτην
του Κοθολικήν 'Είαστολήν.
Είς την Βιθυνίαν είχ« σχεδιάσει , χ4θε
τοΰς μαθητάς ών Σύλλαν καί τόν ;
Τιμόθεον, άλ)Λ έματωαχταν την
πορείαν, κατά άείαν ναό&ειξιν, κα
τά τ« άναφβρύμενα είς τάς «Πρό
πανάηχαιην δόςον τ^ς. Έκεϊ ί-
ο! αυθικοί Άργο·
ναΰτ ιι κινημένοι μέ την Άργώ
διά την Κολχίδ,ΐ. Έκεΐ εκτισεν
ό Ήρακλής τηΛ' Ήράκλειαν. Καί
ό όίλλος Άργοναύτης ό Κίος,
την περιΐάλητην Κίον.
Κατά σχετικήν ππράδοσιν, ή
Βιθννΐα όίτείλει τό ό'νομά της
είς τόν Βιθννόν, πού ήτο τέκνον
τοΰ Διός καί τής τιτανίδος θρά-
κης. Καί άπό την ιδικήν της γήν,
χώραν των Φρυγων καί έ'δοαν
τής ιιητοός των θείον, τής Ρέας
πόλεως Πρεράου καί συνέγρα^»εν
έκεΐ τό πρώτον έργον του μέ τόν
τίτλον «Γςο,μματική πρός διενκό-
λυνσν τής σπο»δτ|ς τής λατινι-
κής γλώσσης», ή όποία έτυπώθη
τίς Πράγαν τό 1616.
Τό 1618 διωρίσθη ΐεροκήρυξ
καί ιερεύς είς την πόλιν Φούλνεκ,
ή όποόα ήτο έν άπό τα οπονδαιό-
τΐρα κεντρα τής κοινότητο-ς τών
«Άοελφών Μοραίίών», βΐς την ο¬
ποίαν άνήκεν. 'Εκεί ή πρώτη φρον
τίς τού ΰ.τήρξε νά άναδιοργανση
τα σχολεία τής κοινότητος, διότι
Μΐθώς Ιλεγεν, ·<η διοασκαλία έκεί δέν ήτο οχίτε £ιύχάριστοΐ;, οίίτε οτνθίίώπινη». Ί'ότΐ, δμως, έξΐρράγη ό Τρια- κονταετής Πόλεμος καί μεταξύ τών αλλο>ν σιιμφορών ήρχισε καϊ
δ διωγμός τών «Μοοαβιον Άδελ-
(Σ υνεχίξεται)
τούς αγώνας πού κατέβαλε.
Άπό τούς έπιγόνους τού Με¬
γάλον Αλέξανδρον, δ Άντίγο-
νος, είς τόν οποίον έκληοώθη ή
Άσία, ίκτισεν παρά την δχθην
τής Άσκα-νίας λίμνης την Άντι-
γόνειαν. Κ αί είς τά χαλάσιματα
κατόπιν έκείνης, ό άντίμαχός του
Λικτίμαχος ϊκτισε την Νίκαιαν, ό
νομασμένην ετσι άπό τό δνομα
τής γυναικός του καί ή όποία
προωρίζετο νά βιαδραματίση είς
τοΰς κατοπινούς αίώνας ρόλον
κρίσιμον καί ?ιά τόν "Ελληνι¬
σμόν καί την όρθοοοξίαν.
Ό Βαοιλεϋς τής ΒιΘιινίας Ν ι
κομήδης ό Α' εκτισε την Νικο-
μήδεΜΐν. Καί ό άλλος Βασιλεύς
της, δ Προι>σίας ό Α' την έπί-
σης ιστορικήν .τόλιν, την Προΰ-
σαν.
Τόν τελευταίον π.Χ. αίώνα ή
Βιθυνία ν.τ*δουλώθτ| είς την Ρώ-
μην. Άπό και^οϋ ήδη ή ζηλευτή
χώρα ΐΤχϊν αποβή στόχος τού
ρωμαϊκοΰ άετοΰ. Καί είς την Ρω
μαϊκήν Σύγκλητον άκοϋοντο σιι
χνά φων^αί δτι -/ωρίς τί]ν δονλ^ΐ)
σιν της, δέν 'ΐΓο νοητή κυριαρ-
χία τής Ρώμης επί τής Άοίας.
Μέ την καταδοομήν τον Πομπηί
ου κατά τού φοβεοού βασιλέως
τοΰ Πόντου ΜιΘριδάτον, ή χο')-
ρα έγινεν όριστικά ρ<ομαική κτή σις. Καί ώς τμημα τής εύρΰτε- ;_0 ι;ίΟα ^μΐμπΐΧ)ί τακτική αυτή, οης Διοικήσεως, τής ΔιοικήΛεοίς προκάλεσε διοφωνία τοΰ έ-τ-ΐφΛνλα- τοΰ Πόντου, ονομάσθεισα πρός κτικοϋ Τσακάλωφ πού την χαρα- κοιοον «ΊΙοντοο'θΐ'νία* διοικεϊτο ·,ιτήο'^ε άνέντιμη, μέ τόν άδίστα- άπό τό «Κοινόν τών έν Βιθυνία κτο Άναγνο)στόποιΛο πού την θε τάς επιστολάς πού εστειλεν είς τόν αΰτοκράτο^ρα Τραίανόν, ό κα¬ τά τά ?τη 103—105 διοικητής τής Βιθυνίας, ό Ρο>μαίος λογογράφος
ό ΙΙλίνιος.
Είς την 9βην επιστολήν τού, έ-
νημερώνοιν τύν (ΐϋτοκ^άτοοα ίνιά
την έπικίνδΐΛ'ην κατάβτα<ην πού εΐχε δημιουργηθή μέ την εμφάνι¬ σιν τών Χριστιανών είς την κρνσι- μην αυτήν περιοχήν τοΰ κράτους, τού Ιγραιφεν ότι κατά την γνώ¬ μην π:'ύ είχε σχηματίση, οί Χρι- στιανοί δέν ήσαν έγκληματιαι, ό¬ πως είχε νσμισθη, αντιθέτως 6ε, άιτεχθάνοντο τό εγκλημα. Ή πλά νη τιον, ελεγρ, περιορίζεται είς την συνήθειαν των νά σννά'ςωνται κρικρά, πρίν την ανατολήν τοΰ η¬ λίου, καί νά ψάλλουν κατά σειράν υμνονς πρός τόν Χριστόν, ώς ©ε¬ άν, καϊ νά ϋποχρεώνοίνται μετα¬ ξύ των μέ δρκον νά άπκχρεύγουν κάθε εγκληματικήν πράξιν. "Εχο>ν
καί την άλλην άκόμη συνήθειαν,
νά τρώγουν τροφήν απλήν καί ά-
θώαν. Τοϋ εγνώριζεν δτι άποτε-
λοΰσαν μεγάλον άρΐιθμόν. Καί δτι
πολλοί κάθε ημέραν π.ροοΐιγοντο,
και ποΛ'τύς εϋδους άνθρώπονς, ω
στε τή άλ.ηθεία ό ξένος μένει κα
τάπλττκτος έν τω μέσω τής τοιαύ
της Βαβυλωνίας.
Πολλάκις συμβαίνει βαδίζων
τις έν Σμύρνη νά Ιχη προπορ,ευ
άμενον δΐΒζιάθεν μέν αποτρόπαιον
«ζεϊμπέκην>, τού ιντοίου ή στενω-
τάτη άναξυρίς, ή ,τλατεία ζώνη
καί τα τερατώδες κιουλάφιον, ά
ποτελοΰσιν ϊίκόν,ΐ φρικώδη, άρι-
στερόθεν δέ υψηλόν «γιουρούκην>,
ού τό κνλινδ·ς>οϊΐδές κάλυ,μμα τής
κεφαλής, δ μακρό; μανδύας, τα
ερυθρά σανδάλια καί ή πανοπλία
αύτοϋ <τοϋ παγώνουν τό αΐμα. "ΕμΛροσθεν πάλιν ξανθότρ>χα
ού ή κιυνοειδής τιά
ή
οα ΰψοΰται αέχρι τρίτου ουρα-
νοΰ. "Οπισθεν κεκνφότα «Ρα-
Οΐνο,ν», μέ τα κίτρινά τού συρ-
τοπάποντξα, τύ έρνθρόν βρακίον
καί την φαιόχρουν «μπονέτσαν>
του.
ΙΙαρέκει Άρμε'νιον, μάλις κι¬
νούμενον εκ τής
υπεςχταιρκίαις,
μετ" αίιτόν δέ δρρβί<ϊην ρυπαρόν σείοντα τό σιδηροΰν αΰτοΰ >τειον καί κραυγάζοντα τό μυ-
στι>ριώδες «Λα - ιλ - αχοΰ».
'Εγγί,ις αΰτοϋ ΑΦασουλιώτην» τι
ν(ΐ ίχθτ'οπώλην, προσκαλοΰντα δι1
άγςάας φωνής θαμωνγχς, μέ αυ¬
τόν τέλος «Καπο>τ£ϊνον» έξ έκ®ί
ο)ν (την κατάραν του νά έ'χω)
των όποίίον, ούχι μόνον τόν Σταυ
ρύν τοΰ Κι»ρίου όύναται νά άρη,
άλλά καί δλα τα ξΰλα ομού τής
Οίκονμένης!
Τής λαμπράς ταύτης συνοδεί-
ας συμβαίνη ^νίοτε νά προηγή-
ται άχθοφόρος τις Όθωμανός,
φέρων επί των ώμων του γαι-
άνθρακες καί διά τής κόνεώς τα)Λ·
ραίνων τούς όπισθεν βαδίζοντας,
νά επ-εται δέ τετράς Ίουδαίων,
φερόντων διά μακρών ξύλων μέ-
γιστα φορτία ν.αί έκκωφ>αινόντων
τοϋς παραπορΓυομέΛΌυς διά τών
άλληλοδιαδόχων φυ>νών των «βάρ
δα».
"Αλλοτε πάλιν ένώ 6αδίζει·ς,
εύρίσκεσαι αίφνης ώς έν κοιλά-
δι μεταξύ δύο όρέων, μεταξή δή
λονότι δύο οειρών καμιήλων φβ-
ίκηκκόν π«ντάπΓ«χ,α σαικκΐία πλ/ή-
ρη ύάμβαικος ν«ί σκολουθουσώιν
ή μία την άλλην μ έ τό μονότονον
καί βραδύ αυτών βάδισμα!
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Σ
ΠΤΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΙΜΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ
ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
ρ τα|Ε0)ς
φύλον>
νά μεταβή καΐ Λ Παϋλος μαζί μέ ' 4 , , 5 , , , , , .
, δια να δακΐουν /.ογον εις τό δικα-
τοιτ υ.αΛπτπΓ την Χιΐλλην «λ! την ι
βτήριον. Καί δτι πολλοί θά εκα-
λοΰντο άκόμη. Π^έπει όμως νά
ε;ς ττιν' 6ην σελ.)
ΠΡΟΣΕΧΩΣ
Είς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον»
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΌ
Τοΰ κ. Άντωνίου Χ. Τερζοπούλου
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΒΙΑΤΒΙΑ
Η ΠΊΙ,ΚίΚΗ ΒΥΤΟΚΡ8ΤΟΗ1
Τοδ οννεογάτουμβς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου) 1 κά τού αίσθήματα κίά δέν θείο-
Ί'όν Αΰγουστο 1818 ή φήμη ό¬
τι ό Καποδίστριας ήταν επί κε¬
φαλής της 'Εταιρείας, βΐχε γενι¬
κευθή. Σέ μερικές περιπτώσεις
προσηλιτισμοΰ στραντικών παρα-
γόντιυν, δπο>ς τοΰ Λαζάρου Κουν
τουρΐίάτη τής "Τορας καί τού
Μέξη τών Σπετσών, οί
κατηχητές δέν οίσταζαν καϊ νά
την έπιβΓβαιώνοιιν. Ή, κάθε άλ-
Έλληνος», τό σχιγκροτημένον ά¬
πό τούς λεγομένονς Βιθννάρχας.
οορονσε .-τολύτιμη καί μοναδική
γιά την πρόοδο τών κατηχήσ'εων.
Είς τοϋς και<>οϋς τοΰ Νέρωνος, Ι .
Κάλνεσαν σέ σύσκ-ε'ψηι κι' δσους ά).
με την σωστήν εκτίμησιν τής
._ | λοΐ'ς, άπό τούς δεκάξη κορυφαί-
οΐ'ς τής Φιλικής, βρέθηκαν στή
„ οΐ'ς τής Φιλικής,
θέσεως τής χωοας, κατεσκενασθη Κ(ΗνσταντινούΛθλη
ή μεγάλη άσιατική όδός, πού ' σαν τά &ίμα δια μ^.^ν. «θλοι
συνέδεσε την Κωνσταντινούπολιν Ι σχεδόν συμφοτνοΰσαν μέ τόν Ά-
καί ούσιασηκά την Ρώμην, μέ- | ναγνιυοτόπουλ,ο. Στούς άγώνες
σ» Κιονσταντινονπόλίως καί Βι ! ^β Πίστεως καί Πατρίδος τά
Κιονσταντινονπόλίως καί Βι-
Πίστεως καί Πατρίδος τά
αν.
Λ , , , ν ,^' ' Λάντα είναι θειιιτά κι' ευλογη-
θτ·νιας, με την μακρι·νην Ζυρι- . , , , · . . ..
* ^ ' μέΛ·α. Στο κατω της γραφης οεν
έξαπατοϋσαν κανένα. Ή όμόφιη-
'Επί ΔιοκλητιανοΌ ή Νικομη- νη θέλη<τη τοϋ Γίνονς ήταν ν' α¬ δεία Ιγινεν αύτοκρατορική καθέ ναλ^χβη την άρχηγία ό Καποδί- δρα τής Ρώμης είς την Άνατο στριας. Τοϋ την πρόσφεραν καί λ.ήν. Καί ή εγκατάστασις τοΰ αύ τόν άναγνώριξαν άρχηγό τους, τοκράτορος έο«ίνου <η»ν€δέθη μέ γιατί βασίξονταν στά πατριωτι- ροΰσαν την αρνηθή τού όρκπι· κή. Μ' αΰτό τό πνεΰμα άποφασι- σαν ν' άφήοουν τή ςήμη νά κν- κλθφορεί χιορίς νά την έ.τΐ'βεδαι ώνονν οΰτε νά την διαψεύδουν. Καί νά ταξιδέι('η ό Ξάνθος στή ΠετροίΙταλη νά τόν ιδή, νά τοΰ εκθέση μέ πάσαν είλικρίνεια τή κρίσιμη κατάσταση καί τόν κίν- δι»νο νά πάνε δλα κατά κρημνών άν επέμενε «νά νίπτη τάς χείρας του». Κι' δς "κανε δ,τι βαστοϋ- σ? ή καρδιά του. Ό Ξάνθο; ανέλαβε πρόθνμα τή δΰσκολη μ,' έπικίνδυνη άπο- οτολή. 'Τπέ&ειξε νά έπικαλεσθοΰν καΐ τή συνηγορία τοϋ άρχιμανδςί τη "Ανθιμου Γαζή, τοΰ μόνον πού θά μποροΰοε νά έπηρεάση εύνοϊ- κά τόν Καπο&ίστρια. Ό πάτερ Άνθιμος βρισκότανε τότε στή πατρίδα τον, —ίς Μηλιές τοΰ Πηλίου. θά πήγαινε νά τοΰ ζη- ιήση νά τόν σννοδίύση, ή τούλα χιστον νά τόν έφοδιάση μ' ενα στκττατικα παραινετικο γραμμα του πρός τόν Καποδί.στν«ι. Ί'ό ταξίδι τοΰ Ξάνθον θά ή¬ ταν μακρά, θά χρόνιζε κι' επρεπε νά φέρη όριστικό αποτέλίσμα. "Αν ό Καποδίστριας επέμενε στΐ|ν άρνηοή ' τσυ, νά ΐόν παρακαλέση ν ά τούς ύποδείξη έναν άλλον κα- (Συνέχεια είς τΛ^ 6ον σελ.) —ι— «)ήν ιδέαν τού Κάλλους, σον σξ<α πλέον, έξυπηρετεί ή Τέχνη, μιά δίϊμιονργική καί τούτη λει- ιονργία τοΰ άνθρωπον. Τό Ω¬ ραίαν τής καλλιτεχνίας δμως, δ- σον κι' άν ϊχη την Ιδιαν πηγήν άφορμήσε<:υς μέ τό 'ΩΒαΙον της φύσεως, διαφέρί·ι έν τούτοις άρ κετά καί άπό απόψεως έπιδρά- σ*(ον καΐ άπό άπό-ψε<ι)ς επι δι ω κομένβ/ν σκοπών. Μέ την αΐσθηβη τοΰ κάλλνους τής φύοειοις ύψκττάμεθα τή γοη τεία ή την καΐάπληξη άπό τό θαϋμα τής Δημιουργίας' τό ώ- ρ«ιίον τής καλλιτεχνίας έπιδιώ- •λρι μίαν έπΐαφή τοΰ έοωτερικοΰ ίΐτις είναι αέ την θυσίαν τής Δή αιουργίας. ΕΤνατ μιά Εκφράση κ<ιί ■/> Τέχνη τής άγωνία-ς τοΰ
άνθρωπον, ιδίως άπέναντι τοΰ
μιΐοτηρίου τής υπάρξεως καί τοΰ
κόσμον καί τοΰ έαντοΰ του, άπέ¬
ναντι τοΰ μνστηρίου τής μθίρας
τον Τείνει νά άποκαλιΰψη μέ
τόν τρόπον της, αυτή τούτη την
<·ψη τής μοίρας τοΰ άνθρωπον καί στό σημ^ϊο μάλιστα αύτό, ή Τέχνη χαρα-,ίτηρίζει εκάστοτε καί μάλλον αυτή κνριώτατα, τό 6α- θύτειρο νόημα ι·οΰ πολιτισμοΰ καί τοΰ πνεύματος μιάς έποχής. Οί μορφές στήν Τέχνη, αΑλης ύφής άπό τίς μορφές τής φύσε- οις, γεννιοίινται άπό τά ό'νειρά μας, Καί εΤναι, όπως καί τα ό- νειρα, κραυγές άπό τά βάθη τοΰ Μι«στηρίοτ· καί τρέφονται άπό τούς φόβους μας. Μάς προσφέρινν οί μορφές αύ τές τή δννατότητα νά ξεχα>ρίσου
με οχι μονάχα υ,ΰτό πού είμαστε,
άλλά καί αύτύ πά οποίον τ&ϊλό-
μεν νά γίνωμεν. Ή Τέχνη γίνε-
ται τοιουτοτρόπως Ινα δργανο κι'
αύτη τής Δημιουργικήν Έξελί.ξε-
ως στόν δνθρωπο, σάν άπόρροια
τής βαθντερης αίτίας τής ζωής
«αί μέ την όντολογικήν καί μέ
την δεοντολογικήν, την ηθικήν,
έννοιαν. Ώς μέσον δηλ. πραγμα
τώσΐως τής άξίας τοΰ 'Ωραίου
ή Τέχνη, μάς προσφέρει βεβαία
την αίσθηση άπό τό βάθος, τό
βάθος τό καταπληκτι.κον, τοΰ
νοήματος τής Λημι,ονργίας, άλλά
έξυπηρετεϊ συγχρόνως, ώς πολιτι-
στική πλέον ενεργεια καϊ δραστη
ριότητα, την εκφαν<τη καί την αναπτύξη ενός κοινωνικον Ιδανι- κοΰ. Αποτελεί πραγματικά ή Τέχνη π' ΰλα τά είδη καί ώς ζωγραφι- κή χαί ώς ποίηση καί ώς γλν- πτική προπάντων δμως ώς μόν- σική, μίαν εκφράση τοΰ άνέκφρα στ ο υ, άν θά μάς έπιτρεπό'ταν να χρησιμοποιήσονμε τούς λόγους αύτυϋς, τούς προφανώς άντκρα- τικούς, γιά νά τονίσοιιμε ακρι¬ βώς τό μτ<<ττι-/ίό ίκίθος τής Τέ- μιά εϋρυτάτη συζήτη- βη σήμερα, δπως αλλο>στε δλοι
μας ϊχομεν ύπ' ίίψιν, γιά τή λε-
γομένη άφηρημίνη ή άνεικονική
Τέχνη. Είναι ή τέχνη καί, μάλι-
στα ώς ζωγρατιική καί ώς γλν-
,ιτικτι, πού δίνρι την έντύπωση
καλλ.τεχνημάτω-' χι*ρίς σαφές
καΐ συγκεκριμένο βεμα καϊ τά ό
ποία δέν κατανουϋνται μέ την
κοινή λογική. Ή άρχή δμως, την
οποίαν θέσαμε, ότι ή Τέχνη τεί¬
νει νά εκφράση ή νά πληοιάση
«έ κάποιον τρόπον τό άνέκφοα-
οτο, μάς ΰποχρεώνει νομίζω, νά
είμαστε άρκετά έφεκτικοί, προ-;
κειμένου νά διατυπιίκΐοιιμε τ«λει-
(ότική γνώηΐ) ,τάνιο στό θέμα αύ
το.
Είναι άνέκ<ρραοτο — όπως α¬ σφαλώς καϊ δπωσδήποτε τό αί- σθανόμαοτε — τό νόημα τής Δή μιουργίας καί οτό έσώτερο βάθος της, ώπροσ.τέλαατο τύ μυστήριό της· καί μονάχα μέ την ένόρα- ση, αέ την διαίσ&ηση είναι δννα- χύν νά μποΰαε-, καϊ πάλιν κά- πως, σ' ενα ·3ρόμο προσπελάσε- ος τοΰ μυστηρίου τούτου. Έκεΐνο δμως πού ?χει σημα- σΐο, στό σημείο αύτό πού φτά- σομε, είναι πώς, ή διαίσθηΐΓη; καί ή ϊνόραση, πού θά μπορούσαμε νά τή χαρακτηρίσουμε καί ώς 'Τ πε^ - Λόγο, συμπλέκονται κατά ϊναν τρόπον κιιί πάλιν μέ τύ λογο — τή λογική — κατά την προσπαθεία αύττι τοΰ στοχαζάμε νοτ. άνθρωπον
Ηράκλειον Κρήτης 2
ΓΚΠΓΠΛΤΙΟΝ
ΙΝΓΚ11ΝΛΓΙΟΝΑΙΛ
Λ, 1α Γ·,»!».. Ι^ί!,Λίί]μ,
ΑΝΕ~ΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑϋΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. +ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΘΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤβΝ βΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΟΝ
κτριακιι π ΛΠΡΙΛΙΟΤ ΐ97ΐ "Ετος 44αν άΟιθ- φύλ. 2095 Τ|ΜΗ ΦΥΛίλΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - Μδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι - Τηλέφ. 229708
ΕΠΙ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΉ ΕΠΕΤΕΙΩ
ΤΗΣ ΕΞΗ0Τ_Γ|Τ_ΙΙΕ2ΙΑΒΓΓΙ0Τ
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΊΌΥ
ΕΙΙΙΤΙΜΟΓ ΔΗΜΑΡΧΟΓ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΓ
Πέραν ά,το τό ΐ-κπληκτικόν γεγο
νος, πέραν άπό τό έπίτευγμα, πού
άκόμη χαί την άνόΝρωπί-
νην δυνατότητα, πέραν άΐπό τόν
νπάρχει, ασφαλώς, είς
την "Βςο&ον τής φρονοάς τοΰ Με-
οολ,ογγίον κατά την νύκτα τοΰ Λα-
ζάροΐ' πρός την Κυριακήν τών Βαί
ω<ν τοΰ Απριλίου τού 182(5 ή ήθι- ■ώ ΰύαία, ή πελωρία ήθική σημα- αία, τό τεράστιον ηθικόν άπόθεμα τώγ 'Ελ.ΐνθέρων ΙΙολιορκουμένων, μέ τό οποίον, ώς πάντοτ*, ή "Ελ¬ λάς άπό χιλιετηρίδων, τροφοδο>τεΐ
την Ιστορίαν.
'Όταν άπεοριπτοντο αί προτά-
«ις τών πολιθί>κητών Τούοκου
χοί Αίγινττίου .Ίοσάδων υπό των
άβχηγών τής Φρουοάς νά παρα-
4ώαουν μέ δοους άρμόζοντας είς
γτνναίους, αί πιθανότητες όκισώ-
σ«α>ς τής πόλιεως ήσαν άρνητικαί.
Αί έπιοημίαι, είχον προ*τπα&ή με
τοξϋ των κατοίκων, ή έλλειψις
τροφίμων καί φαρμάκων ήτο όλο-
χληρωτική καί ή ελπίς διασπάσε¬
ως τοΰ άποκλεισμοΰ υπό τοΰ "Γ-
ίκκιϊκοϋ οπόλου υπό τόν Άν&ρέαν
Μιαούλην, ίΐχε εκλείψη. Κσ4 δ-
μως ή Φρουοά τοΰ Μεσολογγίου
απήντησε: «Τά κλεηδιά τοΰ Με-
οολογγιοΰ είναι στίς μΛθΰκες τών
χανονιών κρεμασμένα». Καί έ»·τρο-
χώοησε μόνη πρός τόν θάνατον
έν θοιάμβω. ΔιέσχΐΛε μέ τά σπα-
Μ. τάς τεοαστίας έχθριχάς δυνά¬
μεις καί έσάρωσε είς την Δερβέ-
καί εκείθεν είς τά Σάλωνα,
Οϊχατισθεΐσα βεβαίως, ένώ αί ά-
νατινάζεις καΐ αί θυσίαν άπό αήν
«ΐάπια τού Μπότσαρηι» στοΰ «Κα-
ψάλη την Πνιριτιδαποθ'ήκη» κίΐτέ-
ίίς την άνατίναξιν τοϋ Ά-
νεμαμύλου υπό τοΰ Επίσκοπον Ιω
θήφ των Ρωγών, ένώ ή πόλη καθί
στατο σωρός έρϊΐπίων καί φλογών.
Πρός τόν ^τρ«6όητον Μέτβρνιχ
ό άρχηγός τής έν Σμύρνη νανλο-
χούσης Αύστριακής μ>οίρας Άκ-
χόρτης απέστειλε την 3ην Μαϊ-
ου 1826 την ακόλουθον έκθεσιν:
«Παρά την άπο<ττολ.ήν πσίι ρησαν οί Έλληνες διά νά ένισχν σονν τό ΜΓσολλόγι, δέν κατιίκ>Θ<.'>
σαν παρά νά .τροωθήσοι·ν μέ μι¬
κρά άβαθη πλοιάρκι, κοι.νώ·ς άπο-
μονόξυλα, λίγες προμή
θίΐίς είς την πόλιν άπό τό μέφος
τών διόδων, δδηγώντ-ας τά έν λό-
νφ πλοιάρια κατά μήκος τής άκ-
Τής τοΰ Άνατολικοϋ άπό Ινα στ«-
νό *αί άβαθές ν.ανάλί, πού ερπει
ώζ έχεί χωρίς ομως τά πλοία νά
ίΛχΕΐρήβουν νά άνακαταλάβουν
■"|ν νησίδα τοΰ Βαβχλαδιοΰ. Άντι
:, ό μεγαλύτερος άριθμός έ-
ν.είνων των πλοίων διεσκορπίσθη
'«ιί επεδόθη είς την πιριραίτείαν.
ήμέρΐς α.ργότεθ'α (άπό την
προωθήσεως τών έν λόγω
ό ΊμΛραήμ πασάς
ότι θά άπεσύρετο άπό τό
Μεσολόγγι καί θά πηγαι νέ είς τόν
πρός βοήθειαν τών δυνάμ£
ών του τής Τριπολιτσάς. Πραγμα-
τοποιηθείσης φαινομενικώς τής με
τακτνήβεως διά τής απομακρύνσε¬
ως έκ τοΰ όχυροΰ, έγκαταλείπον-
τας την πολιοοκίαν, καθυστέρησεν
ούτος την όπισβοφρουράν του, ϊ-
δωσε τίς δέουσβς δδηγίες είς τόν
στρατόν τον καί εστησε ένέδραν
μέ τό ίππιχόν τον. Γενομένων άντι
τών διαθέβεων τοΰ έχθροΰ
καΐ μ-ετά παρακολούθησιν τής ό-
πντθοχω^ητικτις του πο^ΐίας, ή
Φρουρά τοΰ Μεσολογγίου απεφά¬
σισε Γενικήν Έξοδον πρός τόν Ι—, μίαν παρα—ατικην εΐκόνα έκ
50
Άλλά σάς επεφυλάχθη, άξιό-
τιμοι κύριοι, κατά τό άιξιοσημείι»-
τον τούτο συνέδριον καϊ μία άλ-
λη πεοίεργος τϋχη — ί<το)ς μία μοναδική μαρτυοία. Παρέστητε ή .ταρίσταοθε άκόμη αυτήν την στιγμήν μάρτυρες τών τελε·υτ«ί- ήμε-ρών τού Βυζαντινοί Κρά- τους. Ήμπομρϊτε κάλλιστα νά εί- πητ. δτι εϊσαοθί:· παρόντες είς το γεγονός έκεϊνο πού άπετέλ«σε μίαν δαιθεϊαν τομήν είς την παγ¬ κόσμιον ιστορίαν: Την "Αλίΰσιν τής Κωνσταντινουπόλεοος. Διότι αύτό πού συνέβη την προπαρελ¬ θούσαν Τρίτην, τί αλλο ήτο .-ιοιρά μία νέα "Αλΐικτις, όμοία μέ έκεί- Λΐν πού συνέβη μίαν άλλην Τρί- ιην τού Μαίου τοΰ 1453; Είναι Λολϊι πιθανόν, -ινριΐοι σύνεδροι, ή νέα αυτή ■'Αλωσις τής Βασιλίδος ν* «λπετέλει, ώς μία έκπληΕις, μέ- ρος τοϋ επισήμου προγοάμματος τοΰ συνεδριον καί νά συμ—ριε- είς αύτό ίσως διά νά σκοπόν αναξητήσεως προμηθειών κα ϊ προσβολής τοΰ έχθρού ϊίς τά ναχτα, μέχρις ότου παραχτνρθεϊσα άπό τας δυνάμεις πού έιμάχοντο ό- είς τό σημείον τής τούς "Έλληνας έκτϊθεΐιμένους είς τά πυ ρά τοΰ πυροβολιχοϋ καϊ πρριαυκλω μένους «5βτο τό άραβικόν ίππικόν, τό οποίον εΛεπεσεν αΙφνιδίως κατ' αντών, είς τρόπον ώστε οί πλεί¬ στοι ΐπεσαν τίς τό πεδίον τής μάχης. Επιτευχθείσης οΓ αυτού τ»ϋ στραττηγή.ματος τοΰ 'ΙμΛραήμ, τής έξοντώσβως έκείνης τής Φρου ράς, κατέστη όννατόν νά κυριεύ¬ ση τό Μεβολόγγι, τό οποίον έκρο τεϊτο άπό μερ<κοί·ς άνθρώπους μό¬ νον». Ό Άκχόοτη όέν γράφει την α¬ λήθειαν. Ή Φρουρά εξήλθεν καΐ προβεβλήθη πιρά'γματι υπό τοΰ ίπ- πικοϋ είς την χονράοραν τοΰ Άγί¬ ου Συμεών, άλλά πολεμή,σασα σκληρώς, μέ απωλείας, διήλθε την Μονην τοΰ Άγίου Συμ*ών έλευθέ ρα διά νά συνεχίση την πορείαν της πρός την Δρρβ&οσταν. Ή πληροφοφία τής πτώσΐως τοΰ Μεσολογγίον ηκούσθη ής την Σμύρνην μέ λύπην καί θαυμ-ασμόν Ή Έλλτινική. καί τότε Σμύρνη έλιιπήθη διότι ίΐα<Η ή πόλις πού έκράτησε επί .-ιένΐε 2τη τ»νάγώ- να τής 'Επαναστάβεω.ς, δέ την άνδρβίαν τής Φρουράς καί τών γ·νοιικοπαίδ(ον ποϋ γηθαν την απαράμιλλον είς την Ιστορίαν τών άνθρωπίνων .χρά- ξεων "Ε^οδον. ΟΊ "Ελληνϊς της Σμύρνης έθαύμΛΐσαν τούς ήρωας τοΰ Μεσολογγίου, πού απήντησαν μέ την φωνήν τής έθνικής εΐμαρ- μένης είς τούς ίχθρονς τωΛ', διά νά ύπογανοιν δτι οί 'Ελληνες δέν ύπο-
τάσσονται, δτι δέν .-παραδϊδοτη' τά
ότι δέν .τφοοίδονν την εν¬
τολήν. Μένονν κατά βάθος οί ί&ι-
οι έκείνοι, οί όποϊο» υφωναν
θενώνας καϊ ήρεύν<υν τόν οΰρα νόν, διά νά άποσπάσονν τά μυστι- κά του καί νά σννοψίζουν είς πα- γίονς μθιθηματικούς νόμους την γέννηοΛν καί την πορείαν των ά- ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΕΛΑΤΟΣ τοϋ φι·(«κοΰ τοϋ πώς «3ίκρι6ως εί¬ χεν ή ύπά&εσις κατά την αξιο¬ σημείωτον εκείνην Τρίτην τής 29 ης Μαΐου 1953. ..Σάς φαντάζομαι τώρα, άξιό- Ι4«ί κύριοι, νά οαοίζετε σιωπη- οί μέσα άπό τοϋς Θλι6ε·ροΰς δρό ΰυ; μέ τα λεηί.ατηιμένα καταστή¬ ματι, τάς π'ρ.ιοληθΐίσας έκκλη- σίας. τοϋς άνεωγμένους τάφους ων Πατριαρχών, τα καταστρα- έντα ψηφιδωτά καί ε'ργα τέ- χνητ. θλι·6εροί θά είναι αί δρό- μ(Κ σας άπό άνθρώ.τονς .τού ϊ- χασαν τα πάντα καί κά&ηντ'αι εώρα πτρίλνποι ρλ» των έρειπί- »«^Χ·Χ·>©'·)^^.χ.;^.Υ.ν.ν»>)(ί^χ-Λ5^^
Έκπαιδευτικά θέματα
ΟΙ ΜΕΓΑΑΟΙ ΠΑΙΑλΓΟΓΟΙ
ΙΩΆΝΝΗΣ ΑΜΩΣ ΚΟΜΜΕΝΙΟΣ
Τού κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ
Α'
Έοιιμ·ιλτ)ρώθηκαν κατά τό περα
"(«ο ?τος, 300 χοόντα άπό τό
'ό τού μεγάλον Τσέχον παι-
, ΐ καί οΰμανιστοΰ Ίχοάννου
%ω: Κομένιου, τοΰ όποίου αί
/ ^^νι^γιν.αί άντιλτννΐ»εις καί τό
μΥ<ι &εΐαςητικόν Ιργον τού «Με- , ^Ί Διδακτικήν, ώς κουί τό πρ<ι- ^'χό ?(,γα του ^^ύοα άνοικτή είς ί '1? ν>.ώσσας> καί «Κίκονογοαφη-
^ί Κόαμος», <η»νετέλε<κιιν είς Τον ίΧσνγχρονκιμόν καί έξανθριο- 1 γνώ τής δ,δαβκαλίας είς τα ϊ "Μίϊα τής Εύρώπης καί άπετέ- } ^ν σταθμόν είς την ίστοοίαν * ^5 "«αιδεύσεως. ' ° Ι. Κομένιος γεννήθηκε το *. ,'* *ίς τύ Νίίίνιτς, μικρό χω- ' ',° τή; Μορα^ίος, πού ευρίσκετο ί ^Ίσίον των συνόρων τής Οϋγγα- * "! Ό "!· Ό πατέρας τού, όνομαςόμε.- έρας τού, όνομαςόμ Μάρτιν, ήτο μυλοννάς. Ό Ι ν "«νι,χος εχαοε πολύ ενωρίς, είς -«ι-ν ιο ρτων> τους γονείς τού
'Οι τη Χ------'.------- α{>το <ηΛ,ετ^χΡ. / «στρ νά αρχίση νά μαθαίντι, ι μο) αΤα ε*ζ λητινικόν σχολείον, "' . ^ **5 ηλικίαν 16 έτών. Άπό ' ϊλι*1" ^ α^1>> άπίκάμισε πολύ
*', 'ί' . έντνπώσπς, διότι τά σχο
"' τα __ΤΟτε ήνο*, ·Τρό παντός διά
τρομοκραττΐας καί
ιαι κατωρ-
έντατικήν καί επιμονήν
Μ,,
'1
.τνεινματική προσ
ύχοίαν κιιτε*αλε καί
στερήσεις, πού έδοκίμασε, τού έ
νέβαλαν άπό τής έφηοικής του ή
λικίας, έκ παραλλήλου μέ τό ες. "Επί
στρέι(»ας είς την Βοημίαν όιωρί
ςύσπ,,ς δυσκολίαι καιι σθη οιει·θι·ντής των σχολείων τής
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γ' Η ΤΟΓΡΚΕΜΕΝΗ ΠΟΛΗ
Καΐ δμως δέν τα εϊχατε φαν-
τασθή ετσι, δταν έξεαανήσατε ά¬
πό τάς μακρίνας πατρίδας σας
διά νά γνωρίσρτε την άνθοΰσαν
πρωτεύουσαν τού Βυζαντινοΰ κρά-
τογ;, πού άπετέλεσεν είς όλας
τάς έκδηλώσεις τού αντικείμενον
των σπουδών σας καί τής άφοσν
(!>σεώς σας είς τάς σπουδάς αύ¬
τάς. Εϊχατε έκκινήσει μέ την
περιγοά-ψει είς ε'ργα των έπανει-
λημαρνοις την 6ην Σ επτεμδρίου
1965. Τούς συγγρΛφεϊς αύτούς
Σείς τοΰς έςεδώσατε, τούς έρ-
μηνεύσατε-, τούς έσχολιάσατε καί
ό πολιτισμένο; κόσμος Σάς είναι
εύγνώμων δι' ,ιΰτό. Άλλά οτ,ΐχνά
συνΓβη μαζί σα;, άξιότιμοι κυρί¬
αι, αύτό πού σνμβαίνει μέ τόν
έρηα,ικύν περιπατητήν ποϋ άπό
συναίσθησιν δτι κάποιο όνειρον; τα 'πΐολλ-ά δέΛ'δρα δέν 6/^έ.τει τό
σας επρόκειτο ίπί τέλους νά πρα- ι δάσος. Καί ό 'κτι'ιοιογρά'ρος
γματοποιηθή. Εϊχατε έκκινήοει Δον;;ας .τού πρέπει νά άοέ<τχ ί- ά νά θαυμάσετε επί τόπου τάς διαιτέρως είς την Καθολικήν Εϋ- Βυζαντινάς έκκλησίας, νά έπε|ερ- γα·σθήτε καϊ νά σποΐ'δάσετε τα απαςάμιλλα ■ψηφΐ'δωτά, διά νσ προσκυνήσετε τοϋς τάφους των Πατριαρχην καί ώς μοναχικοϊ ό· 5οιπόροι ν' άναπολήσετε είς τάς δχθας τοΰ ΒοσΛΟρου ή ε·ίς την περ;συι?Λογήν μιας παλαιάς μο- ■νής, τό άνέκφροιστον έκ»ΐνο με¬ γαλείον της βασιλίδος αυτής των πόλΐων καί νά ένθυ|ΐητ)ήτε παρά την Πύλην τοΰ Άγίου Ρωμανοΰ τόν θάνατον τοΰ τελευταίον άν- δρείου Αύτοκράτοοος, τόν οποίον ό λαϊκός θρύλος καί ή σννείδη- σις τοΰ "Εθνους δέν άφήνει νά άποΌάντ(... ...ιΟΙ Βυζαντινοί ίστορικοί τής άξιότυμοι κύριοι, τούς όποίους Σ είς μέ την σοφίαν σας πρωιοι έΕε-δώσατε — διότι οί "Ελλην* ς ήσαν άπησχολημενοί τότε μέ δλλα πράγματα —ϊχουν οώ.την, καί δ πιστός έκρϊνος . τοβεστιάριος Φραντζής καί ό εύ- γενικά ϊι*νχ(}όζ, Λαόνικ.ος ΧαλκΌ- κονδνλ.ης, άκόμη καί έκεΐνος ό Κριτό6ουλ«ς ό "Ιμβριος, ό Ίστο- ρικός τού κατακτητοΰ, μάς τα εί¬ πεν ό καθένας κατά τόν τρόπον τού: Πώς υπήρξεν ή 2.9η έκεί- νη Μαΐον. Ή ^ΰσις τούς έδιάβα- σε ώς ε'να περιπετειώδες αναγνώ¬ στα ή μΐτεχειρίσθη τα κείμενά των διά ((ροντ'στηριακάς άσκή- αει; πριυτοετών φοιτητών.... Ε¬ άν όμιος τα ν,είμενιι ρκίίνα ΐ· λησμονήθησαν διά την Δύσιν, διά τόν Ελληνικόν; Λαόν έπανελή<Γθη- σαν πολλά/ίΐς καί έχρειάσθη νά γρι/φοΰν έκ νέου διά τοΰ αίματός του. Καί έ.ιανελήΐθη,σαν τό 1821, τό 1922 καί την περασμενην έ- 6δομάδα... "Οταν θά έπιστρέψε- τε είς τάς έστίας σας κίΐ», είς τάς 6δρ«ις σας καί άναπνεύσετε πλέ- όν ελευθέρα εί; τάς μακρυνάς σας πατρίδας — τότε θά ίχκτε ί<τως καταλάϋει τό βαθύτερον νόημο των κειιιένων πού γράφει κατά καιρούς ό Ελληνικάς λαός καί Σείς μέ την σοφίαν σας έ/ΐ- δίδ^τε. Τότε μή λησμονήσετε νά είπήτε είς τούς Λνωστούς σας τάς ήμίς-ας πού έπη-ράσατε είς την Κωνσταντινοίντολιν. Καί πρό παν¬ τός μή λησμονήσετε νά διδάξε- τε είς τούς μαθητάς σας τό βα¬ θύτερον, τό άναθεωρημένον νόη- μα των Έλληνικών κ.ειμενο>ν πού
έκδίδετε. "Ισως δέν θά είναι πα-
ράλογον νά είπήτε άκόμη είς
τούς μαθητάς σας δτι, άφοϋ ή
Κίονσταντινούπολις πρέπει άπό
καιροΰ είς καιρόν νά διαρπάζεται
καί νά λεηλατήται — ςραιίνεται
δτι άκάιιη δέν εχρι εντελώς άλιο-
θή ..».
"Ομος καί αε τοΐ'τη την "Αλω-
ση — δπιος καί στίς πρθ))γον'με-
νες, όπως καΐ οέ κάθιε
τοϋ ΈλληνισμοΟ — εμεινε ή
Χριστιανική Δι'·ση θεατής άσΐ'γκίνη
τος αν ΰχι καί χαι.ρέκακος. Οί ΡΛ
σοι φρόντισαν ν' άπαθίΐνατίσουν,
γιά προπαγανοιστικούς σκοπούς,
μερικές σκηνές αϊ τό
κό καί μέ τύν κινηματογςκαφικό
(ρα«ίθ. Καί οί Άμερικανοί κοίτα-
Εάν μονάχα .τώς νά σνγκαλυφθεϊ
μέ κάθε θεμιτό ή άθέμιτο τρό-
πο τύ ϋ'ργιο, γιά νά μή δυ<Τ(ρη- ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΛΤ Α ιΐ ΣΜΥΡΝΗ ΠΡΙΝ105 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Γ' Σήμερα δ ΆΘηναίβς δημοσιο- γράφος θά μάς δο'ΜΤει, μέ πολύ «χιοϋμορ» την είκόνα τών σ>μυρ-
νέϊκων δρόμων καϊ τών διαφό¬
ρων τύπον, πού κνκλοφοροΰσαν
σ' αι^τούς, πρίν 105 χρόνια:
«...'Επειδή τό μόνον τρωτόν
τοϋ σώματός μοι> είναι ό στόμα-
χος, αιια άπηλλάγην τών οποτρο
άχθοφόρων, διέταξα νά έ-
τοιμάσουν τό π,ρόγενμά, μου καϊ
άρξάμενος αύτό, έξήντληβα πά¬
σαν την οργήν μου κατά σηπι-
ών, όστρέων, πινών, μυδίων, κτε
νίων καί σωλήνων καί Λλλων ποι
κιλίον όστρακοδερμάτιον, επί, τοίς
ΰποίοις δικαίως έγκαυχάτ<ΐι ή Σμύρνη. "Οτε έκόρεσα την πείναν μ,ον καί ή εϊρ·ήνη επανήλθεν είς τό πνεΰμα μου, άπεφάσισα νά έξέλ- Θω ίί,ττος έπισκίφθώ οικογενείας τινάς, πρός 8ς έ'φερον επιστολάς έξ Αθηνών, καί τότε έλαβον και ρόν νά παρατηρηβοι καλώς την Σμύρνην καί .τπουδάαω τα ήθη καί ϊθιμα των κατοίκων αυτής· ργ, γ μή ρη μισθοΰν οί πολΰτιμοι σίιιμαχοί "Οστις δέν τίδε ποτέ τουρκι- τ0ιι;. κήν .ιόλιν κ«Ί δέν πιεριεντλανήθη Οί δνστνχισμένοι "Κλληνες τής ^ζ τ«? στενάς καϊ ηλήρεις 6ορ- Μ ύ υή δύ ά Πό/ης οχτεθηκαν ν' άντιμετωπί ρύμας αυτής, αδύνατον νά ΜΝΗΜΗ ΒΙΒ ΥΝΙΑΣ Την παρε-λθοΰσαν Κι»ρΐ·ακήν έ- τελέσθη υπό τής Άοελφότητο-ς Ιίι θυνών έν συρροή κόσμου κ«ί έχδηλώσεων βαθείας έ·θνικής όδύ ής, είς τόν Ίε,ρόν Ναόν τοΰ'Α- γίου Νικολάου Νιχαίας, επί τή συμπληοώοει 50 έττων άπό τής διά πυρός καΐ μαχαίρας έ- ξονΐτώσεως των Έλληνορθαδο- ;ων πληθυσμων τής ίστορικής καϊ μαρ·Π'4?ικής επαρχίας Βιθυνίας, Αρχιερατικόν Μνημόσννον, προ- ξάρχοντος τού Μητ,ροπολιτου Ν ι ,αίας κ. Γεώργιον. Τόν έ.ιΐιμντΐμόσνΛιον λόγον έξε- φώνηοεν ό πρώην Βουλευτή; καί Υπουογός καί, πρώην Δήμ,θιρχος Νικαίας κ. Ίιοάννης Μελάς. Ο ΛΟΓΟΣ Σεβασμιώτατε, Αίδέβιμοι '1ί«χΐς, Βαρι—νθές ϊλκλησίασμα. Ή μεγαλχνμάρτυς Βιθινία, ή ίοηορική Έλλην ίς γή, πού έστά- θη ίπί αίώνας μακνθύς «άριος προμαχών τοΰ Μεβαιωνο'.οΰ μας Κράτους καί λίκνον τής Όρθοδο ξίαις, συνορεύει Λρός τα άναταλτ- κά μέ τόν Ινδοξον άδΐλφόν ΙΙόν- τον. Πρός τα νυτιοδυτικά μέ τάς κοιτίδο>ς των π«ναρχαίων πολιτι-
την Μνσΐαν καί την 'ΚΛί-
κτητον Φριιγίαν. "Ολην την δορει-
νήν της ?κτα<ην την βρέχει ή Μαύ οτ) θάλασσπ. Κηι είς τα δορειο βυτικά, ό'που την χο>ρίζεΐ ά.τό την
άντιχρυνήν της Ευρώπην1, τό στε
νόν τοΰ Βοσπόρου καί τό ,ταρά
κπόν της άτενίίει την Κωνσταν
τινοΰπολιν, την λχκνίζοιιν τα -/.νμα
τα τής ΓΙροποντίδος.
ί Βιθι»νία »ει. Καί κλαίει τα
τέκνα της πού ΐχάθησαν μέ φ<ο- τιάν καί μέ μάχαιραν. Καί κατα- τρΐ»χεται άπό τόν φονικόν νό- οτον των δλίγοιν πού ίπέζηβαν. θρΰλοι δΐηγοΰνται την Κυβέλης, μ*τεφντενθη<Γαν είς τόν ίλλαδικόν μα·ς χώρον, έμ.τνεύσεις, λατρεΐαι καί ρυθμοί 6ίου. Άποικισθεΐοΐα άπό τόν 8ον π. Χ. αΐώνα άπό Άθηναίους, Μεγα- ρεϊς, Αίγινήτας καί άλλους, ύ- πεδουλώθη τόν επόμενον αίώνα μαζύ μέ δλην' την Μικράν Ασίαν άπό τό κ,ράτος των Λυδών καί κατόπιν υπό τόν ζυγόν των Περσών, τόν οποίον δέν ήμ- πόρεβε νά άποτινάξη παρ' δλονς τού άμείλ.ικτον διωγμόν κατά των · ΐεις των Άποστόλων^. οοιν μοναι τοι.ς κι' άβοήθητοι φανταβθη ο,τι ημείς θέλοιιεν νά τις ίτννέπείες τής άνήκονστης ππιομεν. συμφοράς. ΣτΛ'ωποί, μόλις τριών ή τεσ- ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ^,^' ""^ν πλάτονς ϊχοι«αι, τό ηαισυ τοϋ οποίον κατέχει ά- ό βόρβορος, άνευ εΰθυ- γραμμίας καί είς πάν δέκατον βήμα άποτελοΰσαι νέαν κλίσιν. Ι Οικίαι εκατέρωθεν συμπυκνού- με-ναι, άνευ σχεδιον αί μέν επί των δι. Αποθήκαι παντοεχδών έμ ποοεν,μάτ(ι>ν καί αντικείμενον.
Χριστιανών. Είς την Νικομ.ήδει· Ι Είς ποίον άπροσ-μέτ,οητον 6α- 'Όχλος πολυάριθμος συνωθούμε
αν υπεγράφη τυ .τριοτον πρόστα θμόν έστάθη ή Βιθιινία, γή άγα- ;ι°ζ και κύνες νλακτοϋντες. Ιδού
θή, τό πόσον άπέδωσε την σποράν ">'η *·ΐαντά τις έν ταίς τουρκικαίς
τού λόγον τ«ν θεοΰ, βλέπομίν είς ?&**»■ '.Η Σμύρνης δμως ίχει τό
ειξαιρΐτίκον ,-ΐρΘνομιον, ότι, ονσα
<Ί πρώτιβτος τής Μικράς Άσίας λιμήν, προσελκΰει πάσης φύσεως γμα διά τύν έξοντωτικόν γμόν των όπι/δίΰν τού Χριστοΰ- Κσί γχρϊ συνεχίΐτθη ό διωγμός των άπό τόν άνελέητον γαιμδρόν τοΰ ΔιοκλητιανοΓι, τον Γαλ.έριον. Είς την Βιθυνίαν είχαν ρίψει τόν σπόρον τ>οΰ Εΐιαγγελίου, οί
δϋο άπόατολοι
Κ«ρίοΐ', ό πρω
τόκλητος Ανδρέας μέ τόν κοςιυ-
Ό κ. Ίο)άννης Μελάς περιστοι χούμ,Γνος υπό μελών τή; Αδελφό¬
τητος Βιθυνων
φαΐον απόστολον, τόν ΙΙέτρον, δ-
-ιως μανθάνο,μεν άπό την πρώτην
του Κοθολικήν 'Είαστολήν.
Είς την Βιθυνίαν είχ« σχεδιάσει , χ4θε
τοΰς μαθητάς ών Σύλλαν καί τόν ;
Τιμόθεον, άλ)Λ έματωαχταν την
πορείαν, κατά άείαν ναό&ειξιν, κα
τά τ« άναφβρύμενα είς τάς «Πρό
πανάηχαιην δόςον τ^ς. Έκεϊ ί-
ο! αυθικοί Άργο·
ναΰτ ιι κινημένοι μέ την Άργώ
διά την Κολχίδ,ΐ. Έκεΐ εκτισεν
ό Ήρακλής τηΛ' Ήράκλειαν. Καί
ό όίλλος Άργοναύτης ό Κίος,
την περιΐάλητην Κίον.
Κατά σχετικήν ππράδοσιν, ή
Βιθννΐα όίτείλει τό ό'νομά της
είς τόν Βιθννόν, πού ήτο τέκνον
τοΰ Διός καί τής τιτανίδος θρά-
κης. Καί άπό την ιδικήν της γήν,
χώραν των Φρυγων καί έ'δοαν
τής ιιητοός των θείον, τής Ρέας
πόλεως Πρεράου καί συνέγρα^»εν
έκεΐ τό πρώτον έργον του μέ τόν
τίτλον «Γςο,μματική πρός διενκό-
λυνσν τής σπο»δτ|ς τής λατινι-
κής γλώσσης», ή όποία έτυπώθη
τίς Πράγαν τό 1616.
Τό 1618 διωρίσθη ΐεροκήρυξ
καί ιερεύς είς την πόλιν Φούλνεκ,
ή όποόα ήτο έν άπό τα οπονδαιό-
τΐρα κεντρα τής κοινότητο-ς τών
«Άοελφών Μοραίίών», βΐς την ο¬
ποίαν άνήκεν. 'Εκεί ή πρώτη φρον
τίς τού ΰ.τήρξε νά άναδιοργανση
τα σχολεία τής κοινότητος, διότι
Μΐθώς Ιλεγεν, ·<η διοασκαλία έκεί δέν ήτο οχίτε £ιύχάριστοΐ;, οίίτε οτνθίίώπινη». Ί'ότΐ, δμως, έξΐρράγη ό Τρια- κονταετής Πόλεμος καί μεταξύ τών αλλο>ν σιιμφορών ήρχισε καϊ
δ διωγμός τών «Μοοαβιον Άδελ-
(Σ υνεχίξεται)
τούς αγώνας πού κατέβαλε.
Άπό τούς έπιγόνους τού Με¬
γάλον Αλέξανδρον, δ Άντίγο-
νος, είς τόν οποίον έκληοώθη ή
Άσία, ίκτισεν παρά την δχθην
τής Άσκα-νίας λίμνης την Άντι-
γόνειαν. Κ αί είς τά χαλάσιματα
κατόπιν έκείνης, ό άντίμαχός του
Λικτίμαχος ϊκτισε την Νίκαιαν, ό
νομασμένην ετσι άπό τό δνομα
τής γυναικός του καί ή όποία
προωρίζετο νά βιαδραματίση είς
τοΰς κατοπινούς αίώνας ρόλον
κρίσιμον καί ?ιά τόν "Ελληνι¬
σμόν καί την όρθοοοξίαν.
Ό Βαοιλεϋς τής ΒιΘιινίας Ν ι
κομήδης ό Α' εκτισε την Νικο-
μήδεΜΐν. Καί ό άλλος Βασιλεύς
της, δ Προι>σίας ό Α' την έπί-
σης ιστορικήν .τόλιν, την Προΰ-
σαν.
Τόν τελευταίον π.Χ. αίώνα ή
Βιθυνία ν.τ*δουλώθτ| είς την Ρώ-
μην. Άπό και^οϋ ήδη ή ζηλευτή
χώρα ΐΤχϊν αποβή στόχος τού
ρωμαϊκοΰ άετοΰ. Καί είς την Ρω
μαϊκήν Σύγκλητον άκοϋοντο σιι
χνά φων^αί δτι -/ωρίς τί]ν δονλ^ΐ)
σιν της, δέν 'ΐΓο νοητή κυριαρ-
χία τής Ρώμης επί τής Άοίας.
Μέ την καταδοομήν τον Πομπηί
ου κατά τού φοβεοού βασιλέως
τοΰ Πόντου ΜιΘριδάτον, ή χο')-
ρα έγινεν όριστικά ρ<ομαική κτή σις. Καί ώς τμημα τής εύρΰτε- ;_0 ι;ίΟα ^μΐμπΐΧ)ί τακτική αυτή, οης Διοικήσεως, τής ΔιοικήΛεοίς προκάλεσε διοφωνία τοΰ έ-τ-ΐφΛνλα- τοΰ Πόντου, ονομάσθεισα πρός κτικοϋ Τσακάλωφ πού την χαρα- κοιοον «ΊΙοντοο'θΐ'νία* διοικεϊτο ·,ιτήο'^ε άνέντιμη, μέ τόν άδίστα- άπό τό «Κοινόν τών έν Βιθυνία κτο Άναγνο)στόποιΛο πού την θε τάς επιστολάς πού εστειλεν είς τόν αΰτοκράτο^ρα Τραίανόν, ό κα¬ τά τά ?τη 103—105 διοικητής τής Βιθυνίας, ό Ρο>μαίος λογογράφος
ό ΙΙλίνιος.
Είς την 9βην επιστολήν τού, έ-
νημερώνοιν τύν (ΐϋτοκ^άτοοα ίνιά
την έπικίνδΐΛ'ην κατάβτα<ην πού εΐχε δημιουργηθή μέ την εμφάνι¬ σιν τών Χριστιανών είς την κρνσι- μην αυτήν περιοχήν τοΰ κράτους, τού Ιγραιφεν ότι κατά την γνώ¬ μην π:'ύ είχε σχηματίση, οί Χρι- στιανοί δέν ήσαν έγκληματιαι, ό¬ πως είχε νσμισθη, αντιθέτως 6ε, άιτεχθάνοντο τό εγκλημα. Ή πλά νη τιον, ελεγρ, περιορίζεται είς την συνήθειαν των νά σννά'ςωνται κρικρά, πρίν την ανατολήν τοΰ η¬ λίου, καί νά ψάλλουν κατά σειράν υμνονς πρός τόν Χριστόν, ώς ©ε¬ άν, καϊ νά ϋποχρεώνοίνται μετα¬ ξύ των μέ δρκον νά άπκχρεύγουν κάθε εγκληματικήν πράξιν. "Εχο>ν
καί την άλλην άκόμη συνήθειαν,
νά τρώγουν τροφήν απλήν καί ά-
θώαν. Τοϋ εγνώριζεν δτι άποτε-
λοΰσαν μεγάλον άρΐιθμόν. Καί δτι
πολλοί κάθε ημέραν π.ροοΐιγοντο,
και ποΛ'τύς εϋδους άνθρώπονς, ω
στε τή άλ.ηθεία ό ξένος μένει κα
τάπλττκτος έν τω μέσω τής τοιαύ
της Βαβυλωνίας.
Πολλάκις συμβαίνει βαδίζων
τις έν Σμύρνη νά Ιχη προπορ,ευ
άμενον δΐΒζιάθεν μέν αποτρόπαιον
«ζεϊμπέκην>, τού ιντοίου ή στενω-
τάτη άναξυρίς, ή ,τλατεία ζώνη
καί τα τερατώδες κιουλάφιον, ά
ποτελοΰσιν ϊίκόν,ΐ φρικώδη, άρι-
στερόθεν δέ υψηλόν «γιουρούκην>,
ού τό κνλινδ·ς>οϊΐδές κάλυ,μμα τής
κεφαλής, δ μακρό; μανδύας, τα
ερυθρά σανδάλια καί ή πανοπλία
αύτοϋ <τοϋ παγώνουν τό αΐμα. "ΕμΛροσθεν πάλιν ξανθότρ>χα
ού ή κιυνοειδής τιά
ή
οα ΰψοΰται αέχρι τρίτου ουρα-
νοΰ. "Οπισθεν κεκνφότα «Ρα-
Οΐνο,ν», μέ τα κίτρινά τού συρ-
τοπάποντξα, τύ έρνθρόν βρακίον
καί την φαιόχρουν «μπονέτσαν>
του.
ΙΙαρέκει Άρμε'νιον, μάλις κι¬
νούμενον εκ τής
υπεςχταιρκίαις,
μετ" αίιτόν δέ δρρβί<ϊην ρυπαρόν σείοντα τό σιδηροΰν αΰτοΰ >τειον καί κραυγάζοντα τό μυ-
στι>ριώδες «Λα - ιλ - αχοΰ».
'Εγγί,ις αΰτοϋ ΑΦασουλιώτην» τι
ν(ΐ ίχθτ'οπώλην, προσκαλοΰντα δι1
άγςάας φωνής θαμωνγχς, μέ αυ¬
τόν τέλος «Καπο>τ£ϊνον» έξ έκ®ί
ο)ν (την κατάραν του νά έ'χω)
των όποίίον, ούχι μόνον τόν Σταυ
ρύν τοΰ Κι»ρίου όύναται νά άρη,
άλλά καί δλα τα ξΰλα ομού τής
Οίκονμένης!
Τής λαμπράς ταύτης συνοδεί-
ας συμβαίνη ^νίοτε νά προηγή-
ται άχθοφόρος τις Όθωμανός,
φέρων επί των ώμων του γαι-
άνθρακες καί διά τής κόνεώς τα)Λ·
ραίνων τούς όπισθεν βαδίζοντας,
νά επ-εται δέ τετράς Ίουδαίων,
φερόντων διά μακρών ξύλων μέ-
γιστα φορτία ν.αί έκκωφ>αινόντων
τοϋς παραπορΓυομέΛΌυς διά τών
άλληλοδιαδόχων φυ>νών των «βάρ
δα».
"Αλλοτε πάλιν ένώ 6αδίζει·ς,
εύρίσκεσαι αίφνης ώς έν κοιλά-
δι μεταξύ δύο όρέων, μεταξή δή
λονότι δύο οειρών καμιήλων φβ-
ίκηκκόν π«ντάπΓ«χ,α σαικκΐία πλ/ή-
ρη ύάμβαικος ν«ί σκολουθουσώιν
ή μία την άλλην μ έ τό μονότονον
καί βραδύ αυτών βάδισμα!
ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Σ
ΠΤΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΝ ΜΑΣ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΙΜΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ
ΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ
Τού κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
ρ τα|Ε0)ς
φύλον>
νά μεταβή καΐ Λ Παϋλος μαζί μέ ' 4 , , 5 , , , , , .
, δια να δακΐουν /.ογον εις τό δικα-
τοιτ υ.αΛπτπΓ την Χιΐλλην «λ! την ι
βτήριον. Καί δτι πολλοί θά εκα-
λοΰντο άκόμη. Π^έπει όμως νά
ε;ς ττιν' 6ην σελ.)
ΠΡΟΣΕΧΩΣ
Είς τόν «Προσφυγικόν Κόσμον»
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΌ
Τοΰ κ. Άντωνίου Χ. Τερζοπούλου
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΒΙΑΤΒΙΑ
Η ΠΊΙ,ΚίΚΗ ΒΥΤΟΚΡ8ΤΟΗ1
Τοδ οννεογάτουμβς κ. ΑΠΟΛΛΟ ΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΤ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου) 1 κά τού αίσθήματα κίά δέν θείο-
Ί'όν Αΰγουστο 1818 ή φήμη ό¬
τι ό Καποδίστριας ήταν επί κε¬
φαλής της 'Εταιρείας, βΐχε γενι¬
κευθή. Σέ μερικές περιπτώσεις
προσηλιτισμοΰ στραντικών παρα-
γόντιυν, δπο>ς τοΰ Λαζάρου Κουν
τουρΐίάτη τής "Τορας καί τού
Μέξη τών Σπετσών, οί
κατηχητές δέν οίσταζαν καϊ νά
την έπιβΓβαιώνοιιν. Ή, κάθε άλ-
Έλληνος», τό σχιγκροτημένον ά¬
πό τούς λεγομένονς Βιθννάρχας.
οορονσε .-τολύτιμη καί μοναδική
γιά την πρόοδο τών κατηχήσ'εων.
Είς τοϋς και<>οϋς τοΰ Νέρωνος, Ι .
Κάλνεσαν σέ σύσκ-ε'ψηι κι' δσους ά).
με την σωστήν εκτίμησιν τής
._ | λοΐ'ς, άπό τούς δεκάξη κορυφαί-
οΐ'ς τής Φιλικής, βρέθηκαν στή
„ οΐ'ς τής Φιλικής,
θέσεως τής χωοας, κατεσκενασθη Κ(ΗνσταντινούΛθλη
ή μεγάλη άσιατική όδός, πού ' σαν τά &ίμα δια μ^.^ν. «θλοι
συνέδεσε την Κωνσταντινούπολιν Ι σχεδόν συμφοτνοΰσαν μέ τόν Ά-
καί ούσιασηκά την Ρώμην, μέ- | ναγνιυοτόπουλ,ο. Στούς άγώνες
σ» Κιονσταντινονπόλίως καί Βι ! ^β Πίστεως καί Πατρίδος τά
Κιονσταντινονπόλίως καί Βι-
Πίστεως καί Πατρίδος τά
αν.
Λ , , , ν ,^' ' Λάντα είναι θειιιτά κι' ευλογη-
θτ·νιας, με την μακρι·νην Ζυρι- . , , , · . . ..
* ^ ' μέΛ·α. Στο κατω της γραφης οεν
έξαπατοϋσαν κανένα. Ή όμόφιη-
'Επί ΔιοκλητιανοΌ ή Νικομη- νη θέλη<τη τοϋ Γίνονς ήταν ν' α¬ δεία Ιγινεν αύτοκρατορική καθέ ναλ^χβη την άρχηγία ό Καποδί- δρα τής Ρώμης είς την Άνατο στριας. Τοϋ την πρόσφεραν καί λ.ήν. Καί ή εγκατάστασις τοΰ αύ τόν άναγνώριξαν άρχηγό τους, τοκράτορος έο«ίνου <η»ν€δέθη μέ γιατί βασίξονταν στά πατριωτι- ροΰσαν την αρνηθή τού όρκπι· κή. Μ' αΰτό τό πνεΰμα άποφασι- σαν ν' άφήοουν τή ςήμη νά κν- κλθφορεί χιορίς νά την έ.τΐ'βεδαι ώνονν οΰτε νά την διαψεύδουν. Καί νά ταξιδέι('η ό Ξάνθος στή ΠετροίΙταλη νά τόν ιδή, νά τοΰ εκθέση μέ πάσαν είλικρίνεια τή κρίσιμη κατάσταση καί τόν κίν- δι»νο νά πάνε δλα κατά κρημνών άν επέμενε «νά νίπτη τάς χείρας του». Κι' δς "κανε δ,τι βαστοϋ- σ? ή καρδιά του. Ό Ξάνθο; ανέλαβε πρόθνμα τή δΰσκολη μ,' έπικίνδυνη άπο- οτολή. 'Τπέ&ειξε νά έπικαλεσθοΰν καΐ τή συνηγορία τοϋ άρχιμανδςί τη "Ανθιμου Γαζή, τοΰ μόνον πού θά μποροΰοε νά έπηρεάση εύνοϊ- κά τόν Καπο&ίστρια. Ό πάτερ Άνθιμος βρισκότανε τότε στή πατρίδα τον, —ίς Μηλιές τοΰ Πηλίου. θά πήγαινε νά τοΰ ζη- ιήση νά τόν σννοδίύση, ή τούλα χιστον νά τόν έφοδιάση μ' ενα στκττατικα παραινετικο γραμμα του πρός τόν Καποδί.στν«ι. Ί'ό ταξίδι τοΰ Ξάνθον θά ή¬ ταν μακρά, θά χρόνιζε κι' επρεπε νά φέρη όριστικό αποτέλίσμα. "Αν ό Καποδίστριας επέμενε στΐ|ν άρνηοή ' τσυ, νά ΐόν παρακαλέση ν ά τούς ύποδείξη έναν άλλον κα- (Συνέχεια είς τΛ^ 6ον σελ.) —ι— «)ήν ιδέαν τού Κάλλους, σον σξ<α πλέον, έξυπηρετεί ή Τέχνη, μιά δίϊμιονργική καί τούτη λει- ιονργία τοΰ άνθρωπον. Τό Ω¬ ραίαν τής καλλιτεχνίας δμως, δ- σον κι' άν ϊχη την Ιδιαν πηγήν άφορμήσε<:υς μέ τό 'ΩΒαΙον της φύσεως, διαφέρί·ι έν τούτοις άρ κετά καί άπό απόψεως έπιδρά- σ*(ον καΐ άπό άπό-ψε<ι)ς επι δι ω κομένβ/ν σκοπών. Μέ την αΐσθηβη τοΰ κάλλνους τής φύοειοις ύψκττάμεθα τή γοη τεία ή την καΐάπληξη άπό τό θαϋμα τής Δημιουργίας' τό ώ- ρ«ιίον τής καλλιτεχνίας έπιδιώ- •λρι μίαν έπΐαφή τοΰ έοωτερικοΰ ίΐτις είναι αέ την θυσίαν τής Δή αιουργίας. ΕΤνατ μιά Εκφράση κ<ιί ■/> Τέχνη τής άγωνία-ς τοΰ
άνθρωπον, ιδίως άπέναντι τοΰ
μιΐοτηρίου τής υπάρξεως καί τοΰ
κόσμον καί τοΰ έαντοΰ του, άπέ¬
ναντι τοΰ μνστηρίου τής μθίρας
τον Τείνει νά άποκαλιΰψη μέ
τόν τρόπον της, αυτή τούτη την
<·ψη τής μοίρας τοΰ άνθρωπον καί στό σημ^ϊο μάλιστα αύτό, ή Τέχνη χαρα-,ίτηρίζει εκάστοτε καί μάλλον αυτή κνριώτατα, τό 6α- θύτειρο νόημα ι·οΰ πολιτισμοΰ καί τοΰ πνεύματος μιάς έποχής. Οί μορφές στήν Τέχνη, αΑλης ύφής άπό τίς μορφές τής φύσε- οις, γεννιοίινται άπό τά ό'νειρά μας, Καί εΤναι, όπως καί τα ό- νειρα, κραυγές άπό τά βάθη τοΰ Μι«στηρίοτ· καί τρέφονται άπό τούς φόβους μας. Μάς προσφέρινν οί μορφές αύ τές τή δννατότητα νά ξεχα>ρίσου
με οχι μονάχα υ,ΰτό πού είμαστε,
άλλά καί αύτύ πά οποίον τ&ϊλό-
μεν νά γίνωμεν. Ή Τέχνη γίνε-
ται τοιουτοτρόπως Ινα δργανο κι'
αύτη τής Δημιουργικήν Έξελί.ξε-
ως στόν δνθρωπο, σάν άπόρροια
τής βαθντερης αίτίας τής ζωής
«αί μέ την όντολογικήν καί μέ
την δεοντολογικήν, την ηθικήν,
έννοιαν. Ώς μέσον δηλ. πραγμα
τώσΐως τής άξίας τοΰ 'Ωραίου
ή Τέχνη, μάς προσφέρει βεβαία
την αίσθηση άπό τό βάθος, τό
βάθος τό καταπληκτι.κον, τοΰ
νοήματος τής Λημι,ονργίας, άλλά
έξυπηρετεϊ συγχρόνως, ώς πολιτι-
στική πλέον ενεργεια καϊ δραστη
ριότητα, την εκφαν<τη καί την αναπτύξη ενός κοινωνικον Ιδανι- κοΰ. Αποτελεί πραγματικά ή Τέχνη π' ΰλα τά είδη καί ώς ζωγραφι- κή χαί ώς ποίηση καί ώς γλν- πτική προπάντων δμως ώς μόν- σική, μίαν εκφράση τοΰ άνέκφρα στ ο υ, άν θά μάς έπιτρεπό'ταν να χρησιμοποιήσονμε τούς λόγους αύτυϋς, τούς προφανώς άντκρα- τικούς, γιά νά τονίσοιιμε ακρι¬ βώς τό μτ<<ττι-/ίό ίκίθος τής Τέ- μιά εϋρυτάτη συζήτη- βη σήμερα, δπως αλλο>στε δλοι
μας ϊχομεν ύπ' ίίψιν, γιά τή λε-
γομένη άφηρημίνη ή άνεικονική
Τέχνη. Είναι ή τέχνη καί, μάλι-
στα ώς ζωγρατιική καί ώς γλν-
,ιτικτι, πού δίνρι την έντύπωση
καλλ.τεχνημάτω-' χι*ρίς σαφές
καΐ συγκεκριμένο βεμα καϊ τά ό
ποία δέν κατανουϋνται μέ την
κοινή λογική. Ή άρχή δμως, την
οποίαν θέσαμε, ότι ή Τέχνη τεί¬
νει νά εκφράση ή νά πληοιάση
«έ κάποιον τρόπον τό άνέκφοα-
οτο, μάς ΰποχρεώνει νομίζω, νά
είμαστε άρκετά έφεκτικοί, προ-;
κειμένου νά διατυπιίκΐοιιμε τ«λει-
(ότική γνώηΐ) ,τάνιο στό θέμα αύ
το.
Είναι άνέκ<ρραοτο — όπως α¬ σφαλώς καϊ δπωσδήποτε τό αί- σθανόμαοτε — τό νόημα τής Δή μιουργίας καί οτό έσώτερο βάθος της, ώπροσ.τέλαατο τύ μυστήριό της· καί μονάχα μέ την ένόρα- ση, αέ την διαίσ&ηση είναι δννα- χύν νά μποΰαε-, καϊ πάλιν κά- πως, σ' ενα ·3ρόμο προσπελάσε- ος τοΰ μυστηρίου τούτου. Έκεΐνο δμως πού ?χει σημα- σΐο, στό σημείο αύτό πού φτά- σομε, είναι πώς, ή διαίσθηΐΓη; καί ή ϊνόραση, πού θά μπορούσαμε νά τή χαρακτηρίσουμε καί ώς 'Τ πε^ - Λόγο, συμπλέκονται κατά ϊναν τρόπον κιιί πάλιν μέ τύ λογο — τή λογική — κατά την προσπαθεία αύττι τοΰ στοχαζάμε νοτ. άνθρωπον
ΛΑΜΤΓΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΗΤΕΧΝΗΤΟΥ
ΓΡΥΠΑΡΗ
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΥ ΣΟΝΕΤΤΟ
3ο
'Ηλιογάοαλος: Ό Ρωμαΐος
αίττοκράτορας, ποϋ 14 χοονών
τόν άνέδασαν οί Πραιτωρια'νθ'ί
<ττό θρόνο καί 18 τόν δολοφόνη- σαν όνηδκιομένοι άπο τίς άκολα- σίες τού (218 — 222 μ.Χ·). Γνωστάς γιά τα ϋργιά τοα·, είς τα όποϊα κανένας όέν τόν ξεπέ- ραβε στή(ν Ίστοοία, καί γιά τή σαδική ευχαριστήση, πού επαιρ- νε νά διασκεδάζη μέ τόν πόνο των αλλων. Ιΐολλά καί άφάντα- στα πράματα άναφέρονν γι' αύ τόν οί ίστορικοί Δίων Κάσσιος, Ήρωδιανός καί ό Λατϊνος ΑΙλι- ος Λαιμπρίδιο;, πού άναγράφει λεπτομερώς πολλά άπό τα πρωτο- φανή τού δργια. Κάποτε, λέγει, σχέπασε τούς καλεσμένους τού μέ ρόδα, γιούλια κι' άλλα λουλον- δια, τόσο ποϋ δέν μπόρεσαν νά Ογάλονν επάνω τό κεφάλι τον»ς καΐ ,τνίγηκαν μεσα στή ροβοπλημ μύρα. "Ωοτβ στά «Ρόδα τού Ήλιογά 6αλου» καταλαιβαΛνομε δτι πρόκει- ται γιά ενα παράφορο μά λιγό- εκείνη νιά, — γι' αυτή δέν άνα φέρεται τίποτα σ' δλο τό σονέτ- το σκόπιμα, ώστε άς μή γίνη λό γος, — άλλά γιά την Άγάπη, ΐτού τόν κράτησε παιγνίδι θανάσι μο στά οίχτυα της, είτε γιά τή Μοϊρα, πού τόν αφήσε νά χαρή την άγάπη έκείνη τόσο λίγο, πού γενικά θέλει συντομη την κάθε παράφορη άγάπη, την κάβε ά- σύγκριτη χαρά; Πώς άλλοιώς μΛοροϋν νά είπωθούνΐ δλα αύτά μέ δυό λέξεις; "Εχομε λοιπόν στόν τίτλ,ο πε- ριεκτικά όλόκληρη την ύπόθτση τοΰ ποιήματος' >ι' αύτό δέν είναι
αικρό πράγμα. Είναι ή άληθννή
ποίηση, είναι ή, Τέχνη.
1η Στροφή. «Σοΰγροχρε ροδο-
θάνατο ή τριμερούσα ή Μοίρα!»
Ροδοθάνατος. θάνατος πού
είναι άπό χάδι, ά-τό θιοΛεία, άπό
μεθυστικές πνιγηρές μοσχομυρω-
διές, ή βανάσιιιη θλίψη πού δί-
νει ατήν καρδιά τό ξύπνημα μι-
άς άγάπης, ποϋ γεμίζει δλο το
είναι, μά πού δέν μπορεί νά βα¬
στάξη πολύ, πού ήταν μοιραϊο νά
ζωο ίρωτα, πού μαζΐ μέ την πρώ πεθάνη σύντομα σάν τα ρόδα, οί
τη καί σύντομη χαρά, άφήνει θα νοντας έφημερη χαρά καί παντο
νάσιμη κι' άτέλειωτη λύπη. ' τ*ινή &λίψη, "Ενα γ|ρϊτάρεΐ(θ
Κάτι σάν έκείνο πού λεει τό σύνθετο μέ διπλό νόημα, πού
λαίκό δίστιχο: | άμέσως έπεξηγίϊ τοόπιον τινά
«Σάν η"τανε νά μ' άρνηβής, τ' ι τό νόημα τοϊ5 τίτλον. «Ή τριμε-
ήταν νά μ' άγαπήσης, ' ρούσα ή Μοΐρα». Αύτό μάς φέρ
Τη-ταν ν' άνάψης τή. φωτία κα* ν εί στό νοϋ τή γνωστή βεβαία
πάλι ν ά τή σδήσης;»
Τα «Ρόδα τοθ Ήλιογάβαλου»
λουΐόν είναι τα «Ρόδα τού θανά
τού» δπιος τό άναφέρει καί ό ποι
ητής στόν τελευταίο στίχο τοϋ
σονέττον.
Τότε γκιΐί νά μην .τη απλώς
«τα Ρόδα τοϋ θανατον», άλλά
τα «Ρόδα τον Ήλιογάοαλου»;
Για-τί τα «ρόδα τού θανάτου»
είναι μιά ςρράση άόριστη, σνντ>θι-
,αατνη, χωρΐς τεριεχόμενο- ένω
τα «Ρόόα τού Ήλιογάβαλοι»» εί¬
ναι μιά φράση σνγκεκρ4μένη, γε
μάτη προέκταστ) μέ τό ίστορικό
δνομα τόσο πλονσιο βε
μενο. Γ'ατϊ, ποτε άλλοτε τα ρό¬
δα δέ χρησιμοαοιήθτρΜΐν σέ χα¬
ρά, παιχνίδι, πον ίφερε τό θά-
νατο, παρά μόνο άπό τόν Ήλιο-
γάβαλο.
παράδοσις τοΰ ελληνικόν λαοΰ
γιά τίς Μυΐρες ποϋ δαστάει άπό
τοϋς σχετικούς μύθους των Άρ-
χαίων 'Ελλήνων, πώς δταν γεν-
νηθή τό παιδί την τρίτη μερά
θαρθουν οί τρείς Μοίρ>ες, στό
δω-μάτιο, .τού είναι ή λΐχώ μέ
τό μωρό, δταν δλοι κοι-μοΰνται,
νά τό μοιράνουν, δηλ. νά καθο-
(>ίσσνν τή μελλοντική ζ(ι>ή τού.
/Ή τριμερούσα ή Μοΐρα». Ή
Μοΐρα ποΰρχεται στίς τρΐϊς μέ-
ρες κι' άποφασιζει δ,τι είναι γρα
φτό μας. Μέ τό Εδιο έπίθετο ύ-
πσβάλλει καί τή σκέψη, πώς μοι-
ραία 6άστα|« ή άγάπη έκείνη
πολύ λίγο, πώς «γιά τρΐϊς μέ-
ρες ήταν τό θώμα». Τό έπίθετο
αύτό μέ τό διπλό νόημα, μάς
δίνει νά κ«ταλάτ3ω.με τί θά πή
ιιεγάλος πκκητής, τί θά πή γλωσ
'Κξ αλλου τό δνομα τοΰ σαβι- ' σοπλαστης, πού χρησψιοπιοιεί λέ-
■Μϋ αύτοκράτορα δέν είναι αρα- ' ξεις καινούργιες, λέξεις πρωτάκου
γε σάν εν α σιωπηρό κι έμ<μ«<Κ) στες, πλούσιες σε νόημα καϊ σέ παράπονο, σάν μιά πικρή εΐρίο- αουσική προέκταση. νρία, δν δχι γιά την πλανεΰτρα ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τα ν,α βιδλίο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ Ό άκούραστος έρεννητής ουγ- γραφέας χ. Νίκος Καραράς κα,ί πάλι μάς προσψέρει την νέα τού έργαβία, σέ μικρό 6ι6λιαράκ.ι μέ τόν πάρα πάνω τ(τλο καί μέ την είκόνα τοϋ μεγάλ/ητ καί οχκροϋ Ιε- ροκήρυκα καί δασκάλοι» Κ. Οίκο- νόμου. Ό συγγραφέας παρακολουθϊϊ τόν θίκονόμου άπό την ήμέρα τής γέννησής τού στό χωριό Τσαριτσά νη τοϋ "Ολύμπου, μέχρι τό θάνατό τού. Υπό τοθ κ. ΝΙ ΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ 'Εξιστορΐϊ μέ τρόπο πάρα πολύ εύχάριστο τή δράση τού στά διά- φορα μέρ·η πού έργάστηκε ό δά- σκαλος, καί Ιδιαιτέρα στή Σμύρ¬ νη, δπου αφησε έποχή. Είναι 'ένα ποκν εύχάριστο κεί- μενο, πού μόνο άπό τή γλαφυρή πέννα τοΰ δοκιμασμένου καί πο- λύγραφου λογοτέχνη καΐ συρ/γοθτ- φέα, τοϋ Νίκου Καιραρβ, μπιοροΰ- σε νά 6γή. Δ. Γ. Άργυράπουλος. Άπό τή. έποποιΐαν τής Ββ·β<ον Ή ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΙίΕΡΝΑΡΔΟΤ (Συνέχεια ικ π^οηγοιιμίνον) αρίου εγένετο είς το χωρίον "Αο Τυν εθεσα άαέσω; υπό τάς τζα ντί 2οπρα ή σχίγκέντροΜΐις διαταγάς μου λο). τον έδωκα την | των Ίταλών αΐχμαλώτων. Και εντολήν νά έπεκτείνη πρός Τρεμ τούς μέν ό.τλίτας άπέστεΐΛα ιντυ πεσίναν την γραιμμήν ϋούοαρη, άπαγοριεύτον την άνοδον πρός ταύ την ι.χθρικών τμημάτο)ν. Ταυτο¬ χρόνως είδοποιησα τύν Άνθΐ'πολο χαγόν Σουσάριιν περί τής οπί>οσ
οοκτΊτου έκείνης ένισχύσειυς κα-
τά την κρισιμοιτάτην στιγμήν τού
αγώνος, άνέφεοα δέ καί είς τον
'Τποδιοικητήν τον Στ.»ντάγματος,
ίκττις ενέκρινε ο> ενέργειαν μου.
Περί την 22αν .'άραν Ιφθασεν ιίς
Άρτζα ντί Σύ.τρα κα| ή 1η δι-
μοιρ*α τοϋ 2ου Λόχου υπο τυν
Άνθυπολοχαγόν Κακανάν Γεωργ.
ΑΙ λοιπαί διμοιριαι τοΰ Λόχου με
τόν ΔιοικητήΛ· τον 'Τ.-ΐολοχαγόν
Κοι^οννάδη*· Ίΐινάννην έ&ραδυπό
επί τής Τρ-εμπε<κνας καί δέν μετέσχον ι ής άμνντικής μά- κης· Μέ την ενίσχυσιν τής διμοιρί- ας ΚαΛανά καί 6ια.&ετίι>ν τόν Ού
λαιμόν Φουσκάκη άπεφάσισα, περι
την 3ην μεταμεσονυκτιον ώραν,
ν ά κάμο) άντεπιθεσιν, καί έξεβω
κα τάς διαταγάς μου πρός τα τμή
ματα: Φουσκάκη, Σοινσάρη, Κα-
κανά, Κοκολογιαννάκη, Φραγ-
κιαδάκ,η. Μέ τό σάλπκϊμα δύο
ιΰί>ώστ(ι>ν σαλπιγκτών: προχώρει
τε!... ποοχυ>ρεϊτι!.. προχακ>εϊ-
οί ύπέροχοι Κρήτες μόν ά
συνοδειαν είς τον σταθμόν Διοι¬
κήσεως τού Σνντάγαατος, τούς
δέ Άξιωματιχοϋς εκράτησα όια
ποόχει^ον εξέτασιν έ.τί τίνα ώραν.
Προσήλ&ε καί 6 Άντισννταγμα-
τάρχης ΙΙλεύνης, καί, διες>μηνευ-
οντος έμοϋ, συνδιελ^χθη μετα
των Ίταλών.
Ένδιαα-έρων τύπος ήτο ό μονό-
χειρ Ταγματάρχη; 'Ο&λάντι, ό¬
στις παρά τό άτύχημά τοτ? έο,αί-
νετο ζοΜΐρότατος, λίαν όαίλητι-
κός καί... ϋψα'χην! ΙΙαράδοξος
νοοτρα,τία.·. Εξέφρασε την κατα
πληξίν τού διά την συντριπτικήν
ήτταν πού υπέστη, καί όυσκόλως
έπείθετο δτι αί δυνάμίίς μου δέν
ΰ.τερέ6αινον τούς εκατόν τριαντα
άνδρας, έκ των οποίων το εν τέ
ταρτον περϋτου ήσαν τρατ,ίματίαι
καί ήμιονηγοί...
Έκνευρκτμένος είς τό ε-τακρον,
έστράφη πρός ΐμέ καί ηρώτησε
μέ δφος... άλ·ακριτοΰ:
— "Ωστβ μόνον 130 άνδρες ή
σαν οί άμννόμενοι;
— Μά>.ί<ττα, Ταγματάρχα. — Καί εΤναι όλοι Κρήτες; — 'Εκατό τοίς έκατ·. — ΙΙαοάξενο! — Γιατί; "Εχω πολεμήσει είς τον Σάν Παραμύθι Σάν Ιγινεν ή Χμύονη μας, Αί εί ( ότου κα&ρέφτη τό παραμϋθι νά 6ώ κιιι γώ την όψι μου καί τρείς μοϊυες πήγατε έκεϊ γιά νά νά τηνέ βανμάσω τηνέ μοιράνονν ι μά μβλις τύν άντίκρυσα μοϋρβε δώρα νά τής χαρίσουν* καί | νά τονε σπάβω· κοΰχλα νά την κάνουν. < Καθώς δμοις ίγ»Η>ΐΛα στο πλαί
Τής Εθωσαν τα ώμορφο, τα γρα | την ματιά μου
φικά βοκάκια εΐδα τής μάννας τή θωρηα γλν-
ΒΡΑΒΕΥΣ1Σ ΑΞΙ1 ΛΟΓΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
λΠΟ ΤΗΝ ΕΣΤιΑΜ ΝΕΑΣ ΣΜ.ΡΝΗΣ
φήκαν την άμυντικήν των βίσιν, ' πρώτο παγκόσ<μ»ν· πόλεμον... έπο πού τή εΐχαν διατηρήοει άκλό- νητοι επί ενδεκϋΐ ίόρας καί πλέ¬ ον, καί ωρμησαν κατά των Ίτα- λών ώς λέοντες. 'Ελόγχισαν, ήλ¬ θον είς χείρας, Ιτρτχον κοαυγάζοντες καϊ κτνπώντες άγρί ως, καί άνέτρΓψαν τόν εχθρόν, όστις καταδιωκάμενος συντόνως καί βαλλόμενος άπό τα πολυ6όλα τοΰ υπέροχον Κοκολογιαννάκη, οννετρίβη ουδενός διασο^θέντος. "Οσοι έκ τοΰ Ι Τάγματος τοϋ 67 ου Ιταλικού Συντάγματος πού μάς επετέθη, δέν ϊπεσαν ν«κρβΐ ή πΛηγωμένοι, ήχμαλωτίσθησαν. Καί μεταςύ των 160 αίχμαλώ- τιον όπλιτών καί 11 αξιωματικών ήτο καϊ ό μονόχειρ — έστερείτο τής παλάμης τής δεξιάς χειοός καί είχε ξύλινον γρόνθον είς την θέσιν της — Διοικητής τοΰ Τά¬ γματος Όρλάντι, γηραιός φασ.'- στας έθελοντικως σινμ+υετασχώΛ' είς την κατά τής Ελλάδος εκ¬ στρατείαν. Κατά την μάχην αύτή(ν το Ι) 43 Τάγμα έσχε τάς κάτωθι ά- μί τα πλακάκια τα στοωτά καί μέ τα ντονραεκάκια. Γής έ'δοίθαν άκοογναλιές δαντελ λίι>τές κι' ώοαϊες
καί τοσέ; δλλες ώμορφπές, πεοί-
ηημες σπονδαϊες.
Τής δώσανε τό Κθιθδίλιό, Μποιπ
ζά καί Καοαντίνα,
Μπονννάβα καί Κοκαργναλί, δλα
"ιμοοφα καί φίνα.
Κι' ά^-οϋ τηνέ στολίσανε ολη τή
μέν φ,
λίππον Φάλμπου «Ο ΦΡΑΓΚθ.
Μέ την εύκαιοία τής εορτής
κ Ιδθετηρίδος τής Έθνϊγε-ρ-
Νέα; Σαύονης
ΙΚ Μαρ«<η' Νέ; ης ί.?. μαζί α' δ/.ον τύ έτ.λεκτό πρό γρα+ιμα άπό ιιαθητάς καΐ μαθη¬ τρίας τοΰ Γνμναοίου Νέας Σμύρ¬ νης ?γινε καί άπονομή Χρηματι Λΰτν 'ΕπάΛλων .τςώς 6οά6ενστν 6ι 6)*ων μέ .ιεοιεγ,όμενον εί; τάς πέοαν τοΰ Αίγαίου άληβμονήτονς Ή ά γ ΕλΓς ΙΙαιρίδα;. Ή λη αίθονσα τή; Έστία; ήταν ά- βψυκτικά γεμάτη άπό ίκλεκτό κο ομο. Νεοσμυρνιώται καί παλαιοΙ Σμνονιοί, πού ξ«χώριξαν. Ή Κρητική 'Επττροπή άποτελείτο^ ά πό τού; κ.κ. ΙΙάνον Χαλδέζον, Πρόβδρον τής 'Εστίας, Γενικόν Γραμματέα της Νίκο Λωρέντη καί τού; λογοτέ/νας κ-κ. Ά.τόλ λωνα Λεονταρίτη, Χρήστον Σολο αωνίδην καί Νίκον Τοιηουντζά- κη. 'Ταό την κρίσιν των παρεδό θησαν έννέα 6ι·6/άα τρία έχ των οποίων ί6οα&ΐνθιβα. μέ ΧΡημα- ΜΑΧΛΛΑΣ» μρλετη τοϋ κ<υτάτου δρόμου τής Σμύρνη; μα;, κα| Ίοχχϋίλ/Λς Μαλ.ο<5οον. ύα «ΤΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ» μ( χρηματιχόν ϊπαθλον έ'4 ήμισϊνα; 5-000 δρχ. καί ΓρίΑα - Κολ,ιο- πούλου Καλλιό.—κ «θυμάσαι» ^ ?παινον. Ή ώραιοτάτη αύτη γιορτή Τ{ λβίοχ» μέ τόν ΙΙΑΠΑΦΛΕΣΣΑ, θεατρικό Ιργο τού Σπύρου Με- }£ πού παίχθηχ* μέ μεγάλη ί.τν τυχία άπό μαθητάς τοϋ οίον Νέας Σμύρνης. θερμά σνγχαρτΐτήρι» στους δραδευθέντας, οτήν Κριτιχή ·& πιτροπή πού δικαίως Ιχρινε χβ, τόν ΠροΓδΛΐι
ΑΙ ΕΚΙΗΑΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
τι οί "Ελληνες αάχονται υπέρ 6ω
μών καί ιστίων, καί ότι ή ίαό6ε
(ής των είναι δικαία. Διά τούτο
είναι τόσον ορμητικοί τίς τόν ά
γώνά των. ^
—Οί Κρήτες, είναι θηρία!
Πρέ.τει νά ξέρετβ δτι έγώ ιτίμαι
πο/.ϋ σ·Λ/.ηρύς .-ταλεμιστής, παρά
την άναπηρίαν ιιθυ καί την με¬
γάλην ηλικίαν. Είχον πεποίθησιν,
τή; 'Εοτίας Νεας Σμιιρνης ά- ΑΣ.
ποτίον φόρον τιμής, θαυμΛσμοϋ' 2. Όμιλία κ. Νίκου Άρώνη,
καί εΰγνωμοσννης πρός τούς έκ ' τέως Νομάρχου καί Γε^1· 'Επιβ*
Μ. Άσίας, θράκης, Πόντον καϊ ωρτττοϋ Διοικήσεως.
ΓΙάλης έπκρανεϊ; ανδρα; των | 3. Όμιλία κ. Απόλλωνος Λε
γραμμάτων, των τεχνων καί των ονταρίτοιι, Πρόεδρον Ενώσεως
ημέ(?αν Σά66ατον>
10 Ά- , 'Ελλήνων Λογοτεχνων.
4. Όμιλία κ. Νίκου Τουτονν-
έκΛήλωΛν
χο-υ έξαιρέτου τζάκη, Λογοτέχνον καί Ποιητοΰ.
Ι ί Ν
Λ , χα1 .χ—οβ13ίο0
5. Όμιλία κνοίας Άλίκης Νι-
λομωνίδου, καθ" ην έ'ξετελέσθη άς.
τό κατωτέρω πρόγραμ4χα:
| 6. Άνάγνωσις κειμέΛ'ων έκ των
πω>ε4ας: νεκρούς: ενα λοχίαν, μάλωτοι!-.. Λλλά...
δύο δεκανείς καί τρείς στρατιώ- — ...Οί δροι άντεβτράφηισαν,
τας· Τραυματίατ: τούς άνθυπολο Ταγιιατάρχα! Αύτά ?χ*ι δ πόέ/.ε-
χαγούς Κακανάν Γεώργιον και ιιος!
Σουσάρην Ίωάννΐίν, 4 λοχίας, δ — "Οχι! είναι οί Κρήτες .τού...
δεκανεϊς κα* 23 στοατιώτας. πταίοιτν!
"Οταν, περί την χαραυγήν τής — ...Άναιμφιβόλως!
15ης Φεβρουάριον ίπέστρ«·ψα έκ — Καί ποίος ήτο Διοικητήν
τού πεδίον τής ιιάχης, είς τόν οί των έοώ;
κίσκον δπου είχον τόν Σταθμόν — Παοενέβη τότε ό Άντισυν
ά Λ , χα1 οβ13ίο0 ^ς Ι 5. Όμιλία κνοίας Άλίκης Νι
οτι με το Ταγμα μου Θ' άνηρ- ^ , κολα(δονι> Λογοτέχν.δος, Ποπ,τοί-
χομην εις την Τρεμπεσιναν την ^ ν '*
παρελθοΰσαν νί·χτα, καί προσωπι
κώς έζήτησα αυτήν την αποστο¬
λήν, διά νά παοαλύσω την άμνν
τικήν σας διάταξιν καί ένονιείρω
τόν πανικόν... οίίς £ς έμένβτε
είς την "Αρτζα ντί Σόπρα, καί
τα τμήματά σας είς τό Μάλι Σ εν
τέλι. Σι'ιμερον θα ήσθε δλοι αίχ
Διοικήσεως τοΰ Τάγματος,
ταγματάρχης Πλίύρης είς τόν ό
— κυριολεκτικώς — έκ τής χει- ποίον μετέφραζα την γαλλισΐΗ. διε
ρός κ«ί τόν γηραιόν μου έπιτελή, ξαγομένην σννοωλίάν, καί βΠχνύ
καταπεπονημένον, ώς έγώ, έκ ών μρ πρός τόν Ίταλόν είπί:
τής κακοιιχίας καί των δραματι- ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
κωτάτων έντυπώσε(Λν τοΰ αγώ¬
νος, προσήλθεν έκεΐ ό 'Τπολοχα-----------------------------------------
γός Κατσούλης
και
ώσεί απορων δία την έ-
κεϊ παρουσίαν μας:
— ΤΊ ϊγινε; Μέ ηρώτησεν άνή- '
σνχος.
Ν' άναφέρης είς τβν κ. 'Τ
ΠΑΡΑΔΙ40Ι Π"ΑΙ: Μαε)ήμ«το
Γσλλι«»Κ «·> μβ·<,μοττι«6ν Γι- μνασίον καί Λυκ*(ου «στ τού μββ—«0, υπο Σ. ΚουρΛ, μ) 360 Μο ποδιοικητήν ότι ό έχ&ρός τρίόη! άπεκρί'θην, καϊ ό Μν/αο- νάκης έ,τρόσθεσρν: — "Αφησέ ικις τώρα νά ξε- κουρα<τθοΰμε! Την πρωίαν τής 15ης Φε6ρου ιΖΗΤΒΙΤΑΙ μικράς ' χρτ)βιν π»θηλ&τβυ. 919Λ είς τα γρ»«1ζ ' 26. ^Υλϋ9 1. ΚΙσηγηοκ τοΰ Προέδρου εΌγων τοΰ κ. Χρ. Σολομωνίδου Γ-ής 'Εσιίας κ. Πάνου Χαλβέζου υπό των διακεκρι+ιένων καλλιτε- καί ί.τίδοοις ψηφίβματος άνακη- χνών κ. Γιώργου Μετσόλη καί ρΰΕειος τ«0 κ. Χρ. Χολομωνίδσυ δ)βος Πίζοπούλον. ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΘΥ ΦΑΩΡΘΥ ΠΘΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Τ·ΥΣ Β9ΥΡΛΙΩΤΕΣ ΗΡΩΤΑ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΤΘΥΣ ΑΝΑΤ6ΛΙΤΕΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΜ ΚΩΝΙΤΑΝΤΙΝΟΥΠΘΑΙΤΕΣ άπό τή όΐύτερή τού κε άνάμεσα σ' άλλα νά γνωρίσει ά—ίδημία στή Λυτική Εύρωπη (1952 — 1966) έκυκλοφορηισαν Ιως σήμερα όχτώ λβγοτεχνικά 6ι6?.1α τού Παύλον Φλώοου, καρ πός τής δίντερης συγγρ«<ρικής περίοδον (1947 — 1570). Άπο τα εργια αύτά -νρία ένδιας:έρο·ν κυρίως τοϋς ΜικραοΗάτες κ«ί Κωνσταντινο«.τολίτε<:, διότι ό χώ ρος στόν όποϊο τοποβετεϊται ή δράση εΐνα» ή ΜικκκΜήα καί ή Πόλη. "Άς άρχισουμιί άπό τό τε λενταΐο, τό ταξιδιωτίκό «ΕΛΛΗ- ΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ», μέ καλλιτε- χνικό ίξώφυλλο τοϋ Γεθασίμου Γρηγάρη καϊ 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλαοσ«ς τής έλλη νίκης γής. Τό χεφάλαιο <Νάξος ή πλα.τυστε«νη» ασφαλώς θά σνγ πολλούς συμπατριώτε; τοΰ Φ?Λ>ρον Βουρλιώτες. Ό σνγγρα
φέας έταξίδ»ψί οτή Νάξο τό κα-
/Λκαίρι τοΐ' 1963 καί ενδιαφερθή-
ΑΝΒΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ 9-11-13 ΤΗΛ 2.05
2ος Ίσολογισμός τής 21ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Πάγιον
Μηχανήματα 11.617.900 —
Μεϊον άπο-
σβέσεις 944.391.—10.673.509.—
Μέοα μεταφο-
ράς 1.732 000.-
Μεΐον άποσβ. 444.876 - 1.287.124 -
Μηχαναί — Όργα-
να — Συσχευαί 228 377 —
Μεϊον άποοβ. 22.995.-
"Επιπλα—Σκεΰη 74.942.—
Μεϊον άποσβέσ. 1ί 481.—
Κυκλοφορούν
Περιθώρια—Άντεγγιιήσρις
Άπαιτήσεις έκ βροχ δ<ιν. 572.000.— Άποθέμίχτα άναλυισιμοιν 536.15").— Δοσ)κοί λο^)σμοι Μετοχων 42.400, >5
Διάφοροι Χρεώστα» ' 977.485,5α
Πελάται __
Γραμμάτια Εΐσπρακτέα —
Προκαΐαβολαί φορ. και είσφ. —
Δκιϋέσιμον Ενεργητικόν
Ταμείον 1 993.999 50
Τράπεζαι 2.575.670,60
Χρεώγραφα 70?.000. - 5 269.670 10
1970
17 064.072.—
3.926.098.-13 137.974.-
4.457.000. -
1.912.559.- 2.544.441.—
205.382 -
61 458.-12.227.473.-
409,—
353..'!84,'50
10)1.·ί!) —
100.372.-
— 253.245.ΕΟ
419.65
60 590-15.995.250,50
313.971.50
5>>4.6ΟΟ.
4<>3.240.~-
969.059, Η0
125.209,40
5 000.—
316 870.- 2.837.950,20
69.949.—
1.Ο08.697.—
1 040 98δ.- 2.179.631.-
Σύνολον > 19.625 592,75
Λογαριασμόν Τάϊεοις
Συμβάσεις "Κργων " 19.620.402,50
'Εγγυητιχαί επιστολαί 5 957.891.—
Μηχανηματα τρίτοιν 357.00Λ-25,935 293,50
21.013.831,70
3 908.992,50
5.957 891.-
357.003.-10.222.883,50
Γενικόν Σύνολον
45 560 886,25
31.236.715,20
ΠΑΘΗΊΊΚΟΝ
1969 1!)7Ο
Ππγιπ Κεφηλπιιιθότησις
Μετοχικήν Κεφάλπιον <) Ο00.ΟΟ0 - 9.000.000.— Τακτικόν άποϋεματιχον 2θ2.164.— 295.946.— "Εκτακτον άποθεριατικόν 2 941.974,0") 11.444 118,05 2.243.826.—Π.5.!9 772.— Μακροπρόθκσμον Παθητικόν ^Εσοία επομένης χρήσβως 1.969.996.— 738 929.— 42 807— 2.012.803.- - Προκαταβολαΐ φόρ. χαί είσφ. Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηβϊίΐτΐίί Έκμισθωτσί — 'Υπεργολάβοι Άμοιβαί προσ. πληρωιέαι Μερίαματα πλί|ρωτέα Γραμμάτια πληρο>τέα
Κρατήσεις και είσφ. πληρ.
Διάφοροι Πιστωτοι
"Υ.-ιοχρεώσεις έκ βραχ. Λάν
Δοσ)κοί λογ)πμοί μ-τόχιυν
1 270 978 80
235 496 —
2°<8 782 - 1.ΟΟ0 0Ι0 - 2 Κ54.ΚΗ.1} — 433 110,4!) 275401 - - 6 168.<ίόΙ,70 - 738.92!·.- 1 188.794,30 488.746.40 426.604.— 1.350.000.- 3.863.474.— 508 623.— 539 480.80 310 555- 8.676.277.50 58.833,20 58.853,20 Σύνολον Λογαριασμοί Τάξεως "Εργΐί Έκτελεσεέιι Χορηγηταί Ήγγυητ Έπισ'. Δικαιουχοι μηχ)ΐοιν τρίτον Γενικόν Σύνολον 21.013.831,70 19 620.402,50 3.907 992,50 5.957.Η9Ι.- 5.957.891.- 357 0».- 25 935.2 3,50 357 003.—10 222 883 Ό 45 560 8*6,25 31236 715,20 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ ΖΗΜΙΑΙ Δαπάναι Διοικήσεως Δαπάναι έργοταΕίων Άναλώσιμα ύλιιτ'ι Άποσβέσεις Φόροι καί Είσφοραί Διάφορα εξοδα "Εϊοδα ιδρύσεως καί Όργαν. Καθαρά κέρδη χρή,τε υς 1 389 516,80 8 «Κ-ι*!,05 1 425.74β — 1.216.147,80 57.669 — 62.610.- 4 043.270,05 22.148.194 _ 1 5'11.646,40 9.98(.336,70 6 981.678.20 4.5Υ2 832.- I ϊ56.529,50 Πιστοποιήσεις "Κσοδιι έξ ΰπηρεσιών θίχονομικά εαοδα Πιυλήσεις 5;2.1Ο9 460.50 38.515,50 218.- ΚΕΡΔΗ 25.923.407.— 347.896.— - - . 16.294,— * -. 254 039.&Ο 26.541 656 80 Ό Πρόεδρος τοθ Δ. Σ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 1.875 634.-26 541.656,80 -.1 Διανομή Κοθαρών Κερδών Είς Τακτικόν Άποθεματικόν » Μερίσματα πληρωτεα » Διαφόρους Πιστωτάς (άμοιβάς Δ.Σ.) » "Εκτακτον άποθεματικόν Έν Ήγουμενίτση τη 80)2)1971 Ό 'Εντεταλμένος Συμβουλάς ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 22.148.194 — 2β,541.066,80 93.782.- 1.350 0ΌΟ.- 430 000.— 1.852.- 1.875.634 — Ή Λογιοτής ΑΛΒΞΑΝΛΡΑ »Α' ΓΟΥ άπό κοντά τα χωρία άπ' δπου ξε κίνησαν Λρόγονοι των Βουρλκο- τών γιά καλύτεοη τύχη στά καθ περά χώματα της *Εμπατριώτη τονς συγγοαίρΓα ά
πό τή σημερινή ζωή των άπογό
νων των άλλοτε σιτγγενων τους,
την νοικοκυροσύνη καί τί|ν έργα
ιικότητά τους .οού τωόντι βχ·μίζει
δμοιες Ιΰιότητες των «Άξωτών»
τοϋ Βονρλά.
Τα ά'νλα δύο 6ι6λία είναι γραμ
γιά παιδία επάνω άπο δέ-
ά)Λά καί μ±-
κα χρόνων,
γά>Λΐ τα διαβάζονν, διότι ζων-
ταν«τ<ονν κατά πρ<οτότατο τρόπ» τίς σχέθΐις Τούρκων καί Ρωμι ών κατά την —;ρίοδο τής κατά κτησης ι«αί τής δουλεΐας. Τό ποι& το «ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΤ ΠΑ ΛΑΙΟΛΟΓΌΤ» άρχίζει στά Βουρ λά τοϋ 1480, άμ4««>ς {>στερα άπό
την κατάκτηση, σννεχίζετοα στή
Σμύρνη, ικττερα, σέ μοναστήρια,
χατακομ6ες, λιμάνια καϊ τεκέθβς
8«ρ6ίσηδΐ;)ν μπεχτασηδων, γιά νά
διαπλεγμένα μέ τή
( Σννέχεια έκ τού
Ε4ς τό κάτω μίοος των τοιχογρα
φιών βλέηει κανεις άνδρες καί γν
ναίκτς άνεθαοαένοΰς είς τίς τα-
ράτσες καί είς τα παράβυρα των
σπιτιων των, νά κλαίοι*ν καί νά
τς δ Ναός τής
Άχειροποιήτου είς την Θεοσαλονί
χρ
κην. "ΑλίΛΐ πάλιν ϊχουν Ιστορτίθή
οπό τόν Εύαγγελιστήν Λονκάν·
ΑΙ κυριώτερα) έ£ αντώΎ ?χοϊν γί¬
νη άπό κηρόν καί μαστίχην καΐ
κατά την παράδοσιν είναι εύλογη
μένες άπό την ιδίαν την Πανα¬
γίαν. Τοιαύται ιίναι ή «Μεγαλο-
σπηιώτισσαν ίίς την Μονήν τοϋ
Μεγάλου Σπηλαίου, είς τα Καλά
δρυτα, πού έκτίο-θη τόν 4ον αΐώ-
να, ή «Κοίμησις - τής Μονης τής
Χώρας (Καχριέ Τζαμί) τής Κων
οταντινουπόλεως, τής Πγοι6>^-
πτου είς τόν Μυ-στρσ.ν, καθώς καί
αί βαυμα<παΙ τοιχογραβχαι είς τα Μοναοτήρια τοο Άγιου "Οροτ'ς καΐ των Μετεώρων. Είς την Γιουγκοβ)ΛΓ>6ία,ν ύπ&ρ-
χονν Λερίφημες τοιχογραφίες τής
Κοιμ,ήαεως.
Είς την Ροι>ααν6αν σώζεται ή
Κοίμησις ί-Ις την αρχαίαν έκχληοί
αν τοΰ Κούρτια ντ' Άρτντες, ¥ρ-
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜ11ΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Π·λιτικ·ϋ Σνητβξιούχευ
γον άπό τα πλέον σπουδαϊα τής
βυζαντινής τέχνης.
'Βκτός άπό τάς έξόχονς αύτό;
τοιχογραφίας ύπάρχονν καί άμέ
τρητες εΐκόνες τής Κοιμήβεως,
ζωγοαφιβμίνες επάνω σέ σανίδιο
είς όλας τάς έκκληονας καί το [■
μοναστήρια τής Ελλάδος.
Κατά μίαν παράδοσιν, ή είχον
τής 'Εκκληοίας της Παναγίας τώ
Βονρλων, τής Τήνοι·, τοϋ Φρί, —
Ά,τοκορώνον Κρήτης τού νομοι
Χανίοιν —τής Παναγίας τοϋ Μοιν
σοΰλα, της Πάτμοΐ), είναι καμωι«
νες άπό τόν Απόστολον Λουχαν
"Ολες δέ αύτές οί ΓΪκόνες ϊΙυπι
θαυματουργές.
Διά τόν λόγον τούτον ανρρέει«
χρ.ιο-ΐιανικός κόσμος κάβε χοόνοι
είς τάς 15 Αύγουστον.
"Ετσι καί ε·ς τα Βοιιρλά, ό
κόσμος πού συνέρρ€ άνήρχετο ιϊ;
πολ^Λί χιλιάδας. Εγίνετο δέ μώ
πανήγτ.<σις ποΰ άπέδιοε πο>λ ϊ*
δα καλ είς την Εκκλησίαν τής Πβι
αγίας, άλλά καί είς ολα
το>ς τα έΐταγγέλματα καϊ πρό ηω
τος είς τα κοχρενεΐα, τα έοτιατο
ρια καΐ είς τούς φοΰρνονς.
ΆΛοτύπωμα τής Παναγίας τώ
Βουρλών ύπάρχίΊ είς την 'Εκκί,η
σίαν τής Παναγίας ίίς την Κλ
σαρκινην —προάστϊΐον των Άβ>
νάνν— την οποίαν Ιφερε κά—ιβ:
Βοΐ'ρλ»ώτης.
( Σ υΥΓχίζεται)
μοίρα των ήρώων τοΰ μυθιστορή ΣμύρΛ'ης καί «ργότερα πατριό{
ματος, τα πρίν άπό την "Άλωση ' χη Γρηγθοιο Ε'. Ή τότε
τής Πόλης χρόνπα στήν 16ια την
Κωνίτταντινούπολη. Ή δισ-μάχη έ
νωτικων καί όρ^οδόξοχν, τα τοα
γικά διλήμματα τίάν τελενταίοιΛ·
Παλαιολόγων, δλος ό θλι&ερός
ξεπεομός καί τέλος ή
τοΰ Μωχαμέτη, ή ,-τολιορκία καί ό
σκληρός αγώνας τοΰ Κωνσταντί
νού: δλα τοϋτα είναι δοβμένα αέ
Ιστορική ένόραση καί. διαίσθηση
τόση, ποϋ ήδη έκπαιδβυτικοι ε'-
χοιΐν εΐβαγάγει στό μνάθημα των
νεοίλληνικών μέ μεγάλη ίπιτνχία
τα δύο αΰτά πιαιδικά
Τό δεττ>ρο 6ι6λία γιά μεγάλα
παιδία είναι ό «ΒΑΛΣΗΣ ΑΣΙ
ΝΑΡΗΣΐ, έπίσης
στή Σκάλα των Βονολων τοΰ
1771 — 1790, στή Σμύρνη, στήν
Τοκάτη, τή Σαμψοϋντα, τό Άξά
ρι καθώς καί ·ΐέ διάφορες δλλες
άνσπολίτικες πολιτ«ϊες πον δια-
σχνζουν οί ήρωες τοΰ μ<Θιοτο- ςιήματος γιά νά άνακαλΰψονν επί τε>Λις στά περίχωοα τοϋ Άξ,α-
ριοϋ ("Άκ Χισσάρ) τόν θηοαυ-
ρά τοϋ Βυζαντινοϋ δρχοντα χϋ^
Σωφρονίον Λεγά κχχί άνα&ειχθ*ΰν
κατόπιν ϊϋί-ργέτϊς τού Γένου.ς
στή Ζμύρντ τοϋ 1790
ν» από τόν τότί! μητρο—.λίτη
στήν Ιωνική πρωτεύονσα, ό Ά8ο
μάΛΐιος Κοραής, ό Παντολέω»
Σ ε6αστό.του>Λς κλπ. κλπ. μ,ΤΕ
ζεστέλ'ΐα, "Αγγλοι άρχαιολόγοι
πού «κάβουν γιά άρχαϊα. στις Κλα
ζομενές καί τό Χΰτριο, όλόκλη
ρος ό τότε κόσμος γίνεται χερο·
πιαστός μ-έοα στά δύο τοϋτα 1
σταρικά μυθιστορήματα τοϋ Ποι1
λου Φλώοου, τοϋ Βουρλιωτη.
Ο Β1ΒΛΙΟΦΙΛΟΣ
"θ,τι βέλετε
αέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
στήν
(ΘμιανιιΤ
Ομήρου 13 Αθήναι (135)
Τηλέφ. 619-Θ07-632-341
ΙΟΝΙΟΝ ΕΛΛΑΣ Ε. Π. Ε. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΙΣ3ΛΟΠΣΑΛΟΣ τη; 31)12)1970
1η Έταιρική Χρήσις (χρονικής ιιερ.όδου 19)5)59 - 31)12 70)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
Άκίνητα 172.367.—
Μεϊον άττοοβέοεις 1.724.—
Μϊ,ταφορικα Μέοα
Μεϊον άποοβέσεις
"Επιπλα — Σκιύη
Μεϊον άποσβίσεις
Γραφ.—Λογ. Μηχαναί
Μεϊον άποσβέσβις
Β. Κυκλοιροριακόν
Διάφοροι χρ)κοί λογ)ιμοί
Γραμμάτια ϊΐοπρακτέα
Πελάται άσφαλ)ρ(ων
Γ. Διαθέσιμον
Ταμείον
Τραπέζα Λογ)σμός δψεως
Δ. ΖημΙα Χρήσεως
9,
,ΟΌ.—
1.
80ο1 -
36
833.-
7
367.-
3
.213.-
643.-
1970
170.643.—
7.203,-
29 465.-
2.5Ό. -
4.800. _
8.000 -
543.739.—
211.100 -
28 138.-
34.073.-
1.036,729.-
Α. Κεφάλαιον
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Β. 'Υποχριώσεις
Γρομμάτια τιληρωτεα
Προμηθευταΐ
Με,ϊον χρ)κοι
Πιοτωτοί
Φ6( οί καί Ε σ« υτιέρ τρίτων
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1970
313>93.-
500 000.-
220-037.-
313.485.-
899-
2.308 -
1.036.729.-
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άμοιβαΐ Προσ)κο0
• Τριτων
Άποσβέσεις
Γενικά Ιξοδα Δ)σεως
Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
Ό Διαχειριοτής
36.815.—
112.516.—
11 534.-
256,038.-
416.902.—
Κανανβμή Ζημίας
Μέτοχοι Μεριδίων
Έν Άβήναις τί) 28)2)1971
Άρχιλογιστης
Μικτόν Κέρδος Χρήσεως
Ζημΐα χρή
ΠΙΣΤΟΪΙΣ
382.829 -
34.073.-
41·.9Ο2-
34 073. -
Ό Λογιοηής
ΚΩΝ)ΝΟ2 Ε. ΓΑΛΑΤΗΣ ΚΩΝ,ΝΟΣ Δ ΚΑΛΑΠΟΘΑΡΑΚΟ3 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 1Γ.
ΗΤΕΧΝΗΤΟΥ
ΓΡΥΠΑΡΗ
ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΟΥ ΣΟΝΕΤΤΟ
3ο
'Ηλιογάοαλος: Ό Ρωμαΐος
αίττοκράτορας, ποϋ 14 χοονών
τόν άνέδασαν οί Πραιτωρια'νθ'ί
<ττό θρόνο καί 18 τόν δολοφόνη- σαν όνηδκιομένοι άπο τίς άκολα- σίες τού (218 — 222 μ.Χ·). Γνωστάς γιά τα ϋργιά τοα·, είς τα όποϊα κανένας όέν τόν ξεπέ- ραβε στή(ν Ίστοοία, καί γιά τή σαδική ευχαριστήση, πού επαιρ- νε νά διασκεδάζη μέ τόν πόνο των αλλων. Ιΐολλά καί άφάντα- στα πράματα άναφέρονν γι' αύ τόν οί ίστορικοί Δίων Κάσσιος, Ήρωδιανός καί ό Λατϊνος ΑΙλι- ος Λαιμπρίδιο;, πού άναγράφει λεπτομερώς πολλά άπό τα πρωτο- φανή τού δργια. Κάποτε, λέγει, σχέπασε τούς καλεσμένους τού μέ ρόδα, γιούλια κι' άλλα λουλον- δια, τόσο ποϋ δέν μπόρεσαν νά Ογάλονν επάνω τό κεφάλι τον»ς καΐ ,τνίγηκαν μεσα στή ροβοπλημ μύρα. "Ωοτβ στά «Ρόδα τού Ήλιογά 6αλου» καταλαιβαΛνομε δτι πρόκει- ται γιά ενα παράφορο μά λιγό- εκείνη νιά, — γι' αυτή δέν άνα φέρεται τίποτα σ' δλο τό σονέτ- το σκόπιμα, ώστε άς μή γίνη λό γος, — άλλά γιά την Άγάπη, ΐτού τόν κράτησε παιγνίδι θανάσι μο στά οίχτυα της, είτε γιά τή Μοϊρα, πού τόν αφήσε νά χαρή την άγάπη έκείνη τόσο λίγο, πού γενικά θέλει συντομη την κάθε παράφορη άγάπη, την κάβε ά- σύγκριτη χαρά; Πώς άλλοιώς μΛοροϋν νά είπωθούνΐ δλα αύτά μέ δυό λέξεις; "Εχομε λοιπόν στόν τίτλ,ο πε- ριεκτικά όλόκληρη την ύπόθτση τοΰ ποιήματος' >ι' αύτό δέν είναι
αικρό πράγμα. Είναι ή άληθννή
ποίηση, είναι ή, Τέχνη.
1η Στροφή. «Σοΰγροχρε ροδο-
θάνατο ή τριμερούσα ή Μοίρα!»
Ροδοθάνατος. θάνατος πού
είναι άπό χάδι, ά-τό θιοΛεία, άπό
μεθυστικές πνιγηρές μοσχομυρω-
διές, ή βανάσιιιη θλίψη πού δί-
νει ατήν καρδιά τό ξύπνημα μι-
άς άγάπης, ποϋ γεμίζει δλο το
είναι, μά πού δέν μπορεί νά βα¬
στάξη πολύ, πού ήταν μοιραϊο νά
ζωο ίρωτα, πού μαζΐ μέ την πρώ πεθάνη σύντομα σάν τα ρόδα, οί
τη καί σύντομη χαρά, άφήνει θα νοντας έφημερη χαρά καί παντο
νάσιμη κι' άτέλειωτη λύπη. ' τ*ινή &λίψη, "Ενα γ|ρϊτάρεΐ(θ
Κάτι σάν έκείνο πού λεει τό σύνθετο μέ διπλό νόημα, πού
λαίκό δίστιχο: | άμέσως έπεξηγίϊ τοόπιον τινά
«Σάν η"τανε νά μ' άρνηβής, τ' ι τό νόημα τοϊ5 τίτλον. «Ή τριμε-
ήταν νά μ' άγαπήσης, ' ρούσα ή Μοΐρα». Αύτό μάς φέρ
Τη-ταν ν' άνάψης τή. φωτία κα* ν εί στό νοϋ τή γνωστή βεβαία
πάλι ν ά τή σδήσης;»
Τα «Ρόδα τοθ Ήλιογάβαλου»
λουΐόν είναι τα «Ρόδα τού θανά
τού» δπιος τό άναφέρει καί ό ποι
ητής στόν τελευταίο στίχο τοϋ
σονέττον.
Τότε γκιΐί νά μην .τη απλώς
«τα Ρόδα τοϋ θανατον», άλλά
τα «Ρόδα τον Ήλιογάοαλου»;
Για-τί τα «ρόδα τού θανάτου»
είναι μιά ςρράση άόριστη, σνντ>θι-
,αατνη, χωρΐς τεριεχόμενο- ένω
τα «Ρόόα τού Ήλιογάβαλοι»» εί¬
ναι μιά φράση σνγκεκρ4μένη, γε
μάτη προέκταστ) μέ τό ίστορικό
δνομα τόσο πλονσιο βε
μενο. Γ'ατϊ, ποτε άλλοτε τα ρό¬
δα δέ χρησιμοαοιήθτρΜΐν σέ χα¬
ρά, παιχνίδι, πον ίφερε τό θά-
νατο, παρά μόνο άπό τόν Ήλιο-
γάβαλο.
παράδοσις τοΰ ελληνικόν λαοΰ
γιά τίς Μυΐρες ποϋ δαστάει άπό
τοϋς σχετικούς μύθους των Άρ-
χαίων 'Ελλήνων, πώς δταν γεν-
νηθή τό παιδί την τρίτη μερά
θαρθουν οί τρείς Μοίρ>ες, στό
δω-μάτιο, .τού είναι ή λΐχώ μέ
τό μωρό, δταν δλοι κοι-μοΰνται,
νά τό μοιράνουν, δηλ. νά καθο-
(>ίσσνν τή μελλοντική ζ(ι>ή τού.
/Ή τριμερούσα ή Μοΐρα». Ή
Μοΐρα ποΰρχεται στίς τρΐϊς μέ-
ρες κι' άποφασιζει δ,τι είναι γρα
φτό μας. Μέ τό Εδιο έπίθετο ύ-
πσβάλλει καί τή σκέψη, πώς μοι-
ραία 6άστα|« ή άγάπη έκείνη
πολύ λίγο, πώς «γιά τρΐϊς μέ-
ρες ήταν τό θώμα». Τό έπίθετο
αύτό μέ τό διπλό νόημα, μάς
δίνει νά κ«ταλάτ3ω.με τί θά πή
ιιεγάλος πκκητής, τί θά πή γλωσ
'Κξ αλλου τό δνομα τοΰ σαβι- ' σοπλαστης, πού χρησψιοπιοιεί λέ-
■Μϋ αύτοκράτορα δέν είναι αρα- ' ξεις καινούργιες, λέξεις πρωτάκου
γε σάν εν α σιωπηρό κι έμ<μ«<Κ) στες, πλούσιες σε νόημα καϊ σέ παράπονο, σάν μιά πικρή εΐρίο- αουσική προέκταση. νρία, δν δχι γιά την πλανεΰτρα ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Τα ν,α βιδλίο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ - ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ Ό άκούραστος έρεννητής ουγ- γραφέας χ. Νίκος Καραράς κα,ί πάλι μάς προσψέρει την νέα τού έργαβία, σέ μικρό 6ι6λιαράκ.ι μέ τόν πάρα πάνω τ(τλο καί μέ την είκόνα τοϋ μεγάλ/ητ καί οχκροϋ Ιε- ροκήρυκα καί δασκάλοι» Κ. Οίκο- νόμου. Ό συγγραφέας παρακολουθϊϊ τόν θίκονόμου άπό την ήμέρα τής γέννησής τού στό χωριό Τσαριτσά νη τοϋ "Ολύμπου, μέχρι τό θάνατό τού. Υπό τοθ κ. ΝΙ ΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ 'Εξιστορΐϊ μέ τρόπο πάρα πολύ εύχάριστο τή δράση τού στά διά- φορα μέρ·η πού έργάστηκε ό δά- σκαλος, καί Ιδιαιτέρα στή Σμύρ¬ νη, δπου αφησε έποχή. Είναι 'ένα ποκν εύχάριστο κεί- μενο, πού μόνο άπό τή γλαφυρή πέννα τοΰ δοκιμασμένου καί πο- λύγραφου λογοτέχνη καΐ συρ/γοθτ- φέα, τοϋ Νίκου Καιραρβ, μπιοροΰ- σε νά 6γή. Δ. Γ. Άργυράπουλος. Άπό τή. έποποιΐαν τής Ββ·β<ον Ή ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΙίΕΡΝΑΡΔΟΤ (Συνέχεια ικ π^οηγοιιμίνον) αρίου εγένετο είς το χωρίον "Αο Τυν εθεσα άαέσω; υπό τάς τζα ντί 2οπρα ή σχίγκέντροΜΐις διαταγάς μου λο). τον έδωκα την | των Ίταλών αΐχμαλώτων. Και εντολήν νά έπεκτείνη πρός Τρεμ τούς μέν ό.τλίτας άπέστεΐΛα ιντυ πεσίναν την γραιμμήν ϋούοαρη, άπαγοριεύτον την άνοδον πρός ταύ την ι.χθρικών τμημάτο)ν. Ταυτο¬ χρόνως είδοποιησα τύν Άνθΐ'πολο χαγόν Σουσάριιν περί τής οπί>οσ
οοκτΊτου έκείνης ένισχύσειυς κα-
τά την κρισιμοιτάτην στιγμήν τού
αγώνος, άνέφεοα δέ καί είς τον
'Τποδιοικητήν τον Στ.»ντάγματος,
ίκττις ενέκρινε ο> ενέργειαν μου.
Περί την 22αν .'άραν Ιφθασεν ιίς
Άρτζα ντί Σύ.τρα κα| ή 1η δι-
μοιρ*α τοϋ 2ου Λόχου υπο τυν
Άνθυπολοχαγόν Κακανάν Γεωργ.
ΑΙ λοιπαί διμοιριαι τοΰ Λόχου με
τόν ΔιοικητήΛ· τον 'Τ.-ΐολοχαγόν
Κοι^οννάδη*· Ίΐινάννην έ&ραδυπό
επί τής Τρ-εμπε<κνας καί δέν μετέσχον ι ής άμνντικής μά- κης· Μέ την ενίσχυσιν τής διμοιρί- ας ΚαΛανά καί 6ια.&ετίι>ν τόν Ού
λαιμόν Φουσκάκη άπεφάσισα, περι
την 3ην μεταμεσονυκτιον ώραν,
ν ά κάμο) άντεπιθεσιν, καί έξεβω
κα τάς διαταγάς μου πρός τα τμή
ματα: Φουσκάκη, Σοινσάρη, Κα-
κανά, Κοκολογιαννάκη, Φραγ-
κιαδάκ,η. Μέ τό σάλπκϊμα δύο
ιΰί>ώστ(ι>ν σαλπιγκτών: προχώρει
τε!... ποοχυ>ρεϊτι!.. προχακ>εϊ-
οί ύπέροχοι Κρήτες μόν ά
συνοδειαν είς τον σταθμόν Διοι¬
κήσεως τού Σνντάγαατος, τούς
δέ Άξιωματιχοϋς εκράτησα όια
ποόχει^ον εξέτασιν έ.τί τίνα ώραν.
Προσήλ&ε καί 6 Άντισννταγμα-
τάρχης ΙΙλεύνης, καί, διες>μηνευ-
οντος έμοϋ, συνδιελ^χθη μετα
των Ίταλών.
Ένδιαα-έρων τύπος ήτο ό μονό-
χειρ Ταγματάρχη; 'Ο&λάντι, ό¬
στις παρά τό άτύχημά τοτ? έο,αί-
νετο ζοΜΐρότατος, λίαν όαίλητι-
κός καί... ϋψα'χην! ΙΙαράδοξος
νοοτρα,τία.·. Εξέφρασε την κατα
πληξίν τού διά την συντριπτικήν
ήτταν πού υπέστη, καί όυσκόλως
έπείθετο δτι αί δυνάμίίς μου δέν
ΰ.τερέ6αινον τούς εκατόν τριαντα
άνδρας, έκ των οποίων το εν τέ
ταρτον περϋτου ήσαν τρατ,ίματίαι
καί ήμιονηγοί...
Έκνευρκτμένος είς τό ε-τακρον,
έστράφη πρός ΐμέ καί ηρώτησε
μέ δφος... άλ·ακριτοΰ:
— "Ωστβ μόνον 130 άνδρες ή
σαν οί άμννόμενοι;
— Μά>.ί<ττα, Ταγματάρχα. — Καί εΤναι όλοι Κρήτες; — 'Εκατό τοίς έκατ·. — ΙΙαοάξενο! — Γιατί; "Εχω πολεμήσει είς τον Σάν Παραμύθι Σάν Ιγινεν ή Χμύονη μας, Αί εί ( ότου κα&ρέφτη τό παραμϋθι νά 6ώ κιιι γώ την όψι μου καί τρείς μοϊυες πήγατε έκεϊ γιά νά νά τηνέ βανμάσω τηνέ μοιράνονν ι μά μβλις τύν άντίκρυσα μοϋρβε δώρα νά τής χαρίσουν* καί | νά τονε σπάβω· κοΰχλα νά την κάνουν. < Καθώς δμοις ίγ»Η>ΐΛα στο πλαί
Τής Εθωσαν τα ώμορφο, τα γρα | την ματιά μου
φικά βοκάκια εΐδα τής μάννας τή θωρηα γλν-
ΒΡΑΒΕΥΣ1Σ ΑΞΙ1 ΛΟΓΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ
λΠΟ ΤΗΝ ΕΣΤιΑΜ ΝΕΑΣ ΣΜ.ΡΝΗΣ
φήκαν την άμυντικήν των βίσιν, ' πρώτο παγκόσ<μ»ν· πόλεμον... έπο πού τή εΐχαν διατηρήοει άκλό- νητοι επί ενδεκϋΐ ίόρας καί πλέ¬ ον, καί ωρμησαν κατά των Ίτα- λών ώς λέοντες. 'Ελόγχισαν, ήλ¬ θον είς χείρας, Ιτρτχον κοαυγάζοντες καϊ κτνπώντες άγρί ως, καί άνέτρΓψαν τόν εχθρόν, όστις καταδιωκάμενος συντόνως καί βαλλόμενος άπό τα πολυ6όλα τοΰ υπέροχον Κοκολογιαννάκη, οννετρίβη ουδενός διασο^θέντος. "Οσοι έκ τοΰ Ι Τάγματος τοϋ 67 ου Ιταλικού Συντάγματος πού μάς επετέθη, δέν ϊπεσαν ν«κρβΐ ή πΛηγωμένοι, ήχμαλωτίσθησαν. Καί μεταςύ των 160 αίχμαλώ- τιον όπλιτών καί 11 αξιωματικών ήτο καϊ ό μονόχειρ — έστερείτο τής παλάμης τής δεξιάς χειοός καί είχε ξύλινον γρόνθον είς την θέσιν της — Διοικητής τοΰ Τά¬ γματος Όρλάντι, γηραιός φασ.'- στας έθελοντικως σινμ+υετασχώΛ' είς την κατά τής Ελλάδος εκ¬ στρατείαν. Κατά την μάχην αύτή(ν το Ι) 43 Τάγμα έσχε τάς κάτωθι ά- μί τα πλακάκια τα στοωτά καί μέ τα ντονραεκάκια. Γής έ'δοίθαν άκοογναλιές δαντελ λίι>τές κι' ώοαϊες
καί τοσέ; δλλες ώμορφπές, πεοί-
ηημες σπονδαϊες.
Τής δώσανε τό Κθιθδίλιό, Μποιπ
ζά καί Καοαντίνα,
Μπονννάβα καί Κοκαργναλί, δλα
"ιμοοφα καί φίνα.
Κι' ά^-οϋ τηνέ στολίσανε ολη τή
μέν φ,
λίππον Φάλμπου «Ο ΦΡΑΓΚθ.
Μέ την εύκαιοία τής εορτής
κ Ιδθετηρίδος τής Έθνϊγε-ρ-
Νέα; Σαύονης
ΙΚ Μαρ«<η' Νέ; ης ί.?. μαζί α' δ/.ον τύ έτ.λεκτό πρό γρα+ιμα άπό ιιαθητάς καΐ μαθη¬ τρίας τοΰ Γνμναοίου Νέας Σμύρ¬ νης ?γινε καί άπονομή Χρηματι Λΰτν 'ΕπάΛλων .τςώς 6οά6ενστν 6ι 6)*ων μέ .ιεοιεγ,όμενον εί; τάς πέοαν τοΰ Αίγαίου άληβμονήτονς Ή ά γ ΕλΓς ΙΙαιρίδα;. Ή λη αίθονσα τή; Έστία; ήταν ά- βψυκτικά γεμάτη άπό ίκλεκτό κο ομο. Νεοσμυρνιώται καί παλαιοΙ Σμνονιοί, πού ξ«χώριξαν. Ή Κρητική 'Επττροπή άποτελείτο^ ά πό τού; κ.κ. ΙΙάνον Χαλδέζον, Πρόβδρον τής 'Εστίας, Γενικόν Γραμματέα της Νίκο Λωρέντη καί τού; λογοτέ/νας κ-κ. Ά.τόλ λωνα Λεονταρίτη, Χρήστον Σολο αωνίδην καί Νίκον Τοιηουντζά- κη. 'Ταό την κρίσιν των παρεδό θησαν έννέα 6ι·6/άα τρία έχ των οποίων ί6οα&ΐνθιβα. μέ ΧΡημα- ΜΑΧΛΛΑΣ» μρλετη τοϋ κ<υτάτου δρόμου τής Σμύρνη; μα;, κα| Ίοχχϋίλ/Λς Μαλ.ο<5οον. ύα «ΤΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ» μ( χρηματιχόν ϊπαθλον έ'4 ήμισϊνα; 5-000 δρχ. καί ΓρίΑα - Κολ,ιο- πούλου Καλλιό.—κ «θυμάσαι» ^ ?παινον. Ή ώραιοτάτη αύτη γιορτή Τ{ λβίοχ» μέ τόν ΙΙΑΠΑΦΛΕΣΣΑ, θεατρικό Ιργο τού Σπύρου Με- }£ πού παίχθηχ* μέ μεγάλη ί.τν τυχία άπό μαθητάς τοϋ οίον Νέας Σμύρνης. θερμά σνγχαρτΐτήρι» στους δραδευθέντας, οτήν Κριτιχή ·& πιτροπή πού δικαίως Ιχρινε χβ, τόν ΠροΓδΛΐι
ΑΙ ΕΚΙΗΑΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ Ν. ΣΜΥΡΝΗΣ
τι οί "Ελληνες αάχονται υπέρ 6ω
μών καί ιστίων, καί ότι ή ίαό6ε
(ής των είναι δικαία. Διά τούτο
είναι τόσον ορμητικοί τίς τόν ά
γώνά των. ^
—Οί Κρήτες, είναι θηρία!
Πρέ.τει νά ξέρετβ δτι έγώ ιτίμαι
πο/.ϋ σ·Λ/.ηρύς .-ταλεμιστής, παρά
την άναπηρίαν ιιθυ καί την με¬
γάλην ηλικίαν. Είχον πεποίθησιν,
τή; 'Εοτίας Νεας Σμιιρνης ά- ΑΣ.
ποτίον φόρον τιμής, θαυμΛσμοϋ' 2. Όμιλία κ. Νίκου Άρώνη,
καί εΰγνωμοσννης πρός τούς έκ ' τέως Νομάρχου καί Γε^1· 'Επιβ*
Μ. Άσίας, θράκης, Πόντον καϊ ωρτττοϋ Διοικήσεως.
ΓΙάλης έπκρανεϊ; ανδρα; των | 3. Όμιλία κ. Απόλλωνος Λε
γραμμάτων, των τεχνων καί των ονταρίτοιι, Πρόεδρον Ενώσεως
ημέ(?αν Σά66ατον>
10 Ά- , 'Ελλήνων Λογοτεχνων.
4. Όμιλία κ. Νίκου Τουτονν-
έκΛήλωΛν
χο-υ έξαιρέτου τζάκη, Λογοτέχνον καί Ποιητοΰ.
Ι ί Ν
Λ , χα1 .χ—οβ13ίο0
5. Όμιλία κνοίας Άλίκης Νι-
λομωνίδου, καθ" ην έ'ξετελέσθη άς.
τό κατωτέρω πρόγραμ4χα:
| 6. Άνάγνωσις κειμέΛ'ων έκ των
πω>ε4ας: νεκρούς: ενα λοχίαν, μάλωτοι!-.. Λλλά...
δύο δεκανείς καί τρείς στρατιώ- — ...Οί δροι άντεβτράφηισαν,
τας· Τραυματίατ: τούς άνθυπολο Ταγιιατάρχα! Αύτά ?χ*ι δ πόέ/.ε-
χαγούς Κακανάν Γεώργιον και ιιος!
Σουσάρην Ίωάννΐίν, 4 λοχίας, δ — "Οχι! είναι οί Κρήτες .τού...
δεκανεϊς κα* 23 στοατιώτας. πταίοιτν!
"Οταν, περί την χαραυγήν τής — ...Άναιμφιβόλως!
15ης Φεβρουάριον ίπέστρ«·ψα έκ — Καί ποίος ήτο Διοικητήν
τού πεδίον τής ιιάχης, είς τόν οί των έοώ;
κίσκον δπου είχον τόν Σταθμόν — Παοενέβη τότε ό Άντισυν
ά Λ , χα1 οβ13ίο0 ^ς Ι 5. Όμιλία κνοίας Άλίκης Νι
οτι με το Ταγμα μου Θ' άνηρ- ^ , κολα(δονι> Λογοτέχν.δος, Ποπ,τοί-
χομην εις την Τρεμπεσιναν την ^ ν '*
παρελθοΰσαν νί·χτα, καί προσωπι
κώς έζήτησα αυτήν την αποστο¬
λήν, διά νά παοαλύσω την άμνν
τικήν σας διάταξιν καί ένονιείρω
τόν πανικόν... οίίς £ς έμένβτε
είς την "Αρτζα ντί Σόπρα, καί
τα τμήματά σας είς τό Μάλι Σ εν
τέλι. Σι'ιμερον θα ήσθε δλοι αίχ
Διοικήσεως τοΰ Τάγματος,
ταγματάρχης Πλίύρης είς τόν ό
— κυριολεκτικώς — έκ τής χει- ποίον μετέφραζα την γαλλισΐΗ. διε
ρός κ«ί τόν γηραιόν μου έπιτελή, ξαγομένην σννοωλίάν, καί βΠχνύ
καταπεπονημένον, ώς έγώ, έκ ών μρ πρός τόν Ίταλόν είπί:
τής κακοιιχίας καί των δραματι- ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
κωτάτων έντυπώσε(Λν τοΰ αγώ¬
νος, προσήλθεν έκεΐ ό 'Τπολοχα-----------------------------------------
γός Κατσούλης
και
ώσεί απορων δία την έ-
κεϊ παρουσίαν μας:
— ΤΊ ϊγινε; Μέ ηρώτησεν άνή- '
σνχος.
Ν' άναφέρης είς τβν κ. 'Τ
ΠΑΡΑΔΙ40Ι Π"ΑΙ: Μαε)ήμ«το
Γσλλι«»Κ «·> μβ·<,μοττι«6ν Γι- μνασίον καί Λυκ*(ου «στ τού μββ—«0, υπο Σ. ΚουρΛ, μ) 360 Μο ποδιοικητήν ότι ό έχ&ρός τρίόη! άπεκρί'θην, καϊ ό Μν/αο- νάκης έ,τρόσθεσρν: — "Αφησέ ικις τώρα νά ξε- κουρα<τθοΰμε! Την πρωίαν τής 15ης Φε6ρου ιΖΗΤΒΙΤΑΙ μικράς ' χρτ)βιν π»θηλ&τβυ. 919Λ είς τα γρ»«1ζ ' 26. ^Υλϋ9 1. ΚΙσηγηοκ τοΰ Προέδρου εΌγων τοΰ κ. Χρ. Σολομωνίδου Γ-ής 'Εσιίας κ. Πάνου Χαλβέζου υπό των διακεκρι+ιένων καλλιτε- καί ί.τίδοοις ψηφίβματος άνακη- χνών κ. Γιώργου Μετσόλη καί ρΰΕειος τ«0 κ. Χρ. Χολομωνίδσυ δ)βος Πίζοπούλον. ΤΑ ΒΙΒΑΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΘΥ ΦΑΩΡΘΥ ΠΘΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Τ·ΥΣ Β9ΥΡΛΙΩΤΕΣ ΗΡΩΤΑ ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΤΘΥΣ ΑΝΑΤ6ΛΙΤΕΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΜ ΚΩΝΙΤΑΝΤΙΝΟΥΠΘΑΙΤΕΣ άπό τή όΐύτερή τού κε άνάμεσα σ' άλλα νά γνωρίσει ά—ίδημία στή Λυτική Εύρωπη (1952 — 1966) έκυκλοφορηισαν Ιως σήμερα όχτώ λβγοτεχνικά 6ι6?.1α τού Παύλον Φλώοου, καρ πός τής δίντερης συγγρ«<ρικής περίοδον (1947 — 1570). Άπο τα εργια αύτά -νρία ένδιας:έρο·ν κυρίως τοϋς ΜικραοΗάτες κ«ί Κωνσταντινο«.τολίτε<:, διότι ό χώ ρος στόν όποϊο τοποβετεϊται ή δράση εΐνα» ή ΜικκκΜήα καί ή Πόλη. "Άς άρχισουμιί άπό τό τε λενταΐο, τό ταξιδιωτίκό «ΕΛΛΗ- ΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ», μέ καλλιτε- χνικό ίξώφυλλο τοϋ Γεθασίμου Γρηγάρη καϊ 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλαοσ«ς τής έλλη νίκης γής. Τό χεφάλαιο <Νάξος ή πλα.τυστε«νη» ασφαλώς θά σνγ πολλούς συμπατριώτε; τοΰ Φ?Λ>ρον Βουρλιώτες. Ό σνγγρα
φέας έταξίδ»ψί οτή Νάξο τό κα-
/Λκαίρι τοΐ' 1963 καί ενδιαφερθή-
ΑΝΒΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ Π. ΤΣΑΛΔΑΡΗ 9-11-13 ΤΗΛ 2.05
2ος Ίσολογισμός τής 21ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
1969
Πάγιον
Μηχανήματα 11.617.900 —
Μεϊον άπο-
σβέσεις 944.391.—10.673.509.—
Μέοα μεταφο-
ράς 1.732 000.-
Μεΐον άποσβ. 444.876 - 1.287.124 -
Μηχαναί — Όργα-
να — Συσχευαί 228 377 —
Μεϊον άποοβ. 22.995.-
"Επιπλα—Σκεΰη 74.942.—
Μεϊον άποσβέσ. 1ί 481.—
Κυκλοφορούν
Περιθώρια—Άντεγγιιήσρις
Άπαιτήσεις έκ βροχ δ<ιν. 572.000.— Άποθέμίχτα άναλυισιμοιν 536.15").— Δοσ)κοί λο^)σμοι Μετοχων 42.400, >5
Διάφοροι Χρεώστα» ' 977.485,5α
Πελάται __
Γραμμάτια Εΐσπρακτέα —
Προκαΐαβολαί φορ. και είσφ. —
Δκιϋέσιμον Ενεργητικόν
Ταμείον 1 993.999 50
Τράπεζαι 2.575.670,60
Χρεώγραφα 70?.000. - 5 269.670 10
1970
17 064.072.—
3.926.098.-13 137.974.-
4.457.000. -
1.912.559.- 2.544.441.—
205.382 -
61 458.-12.227.473.-
409,—
353..'!84,'50
10)1.·ί!) —
100.372.-
— 253.245.ΕΟ
419.65
60 590-15.995.250,50
313.971.50
5>>4.6ΟΟ.
4<>3.240.~-
969.059, Η0
125.209,40
5 000.—
316 870.- 2.837.950,20
69.949.—
1.Ο08.697.—
1 040 98δ.- 2.179.631.-
Σύνολον > 19.625 592,75
Λογαριασμόν Τάϊεοις
Συμβάσεις "Κργων " 19.620.402,50
'Εγγυητιχαί επιστολαί 5 957.891.—
Μηχανηματα τρίτοιν 357.00Λ-25,935 293,50
21.013.831,70
3 908.992,50
5.957 891.-
357.003.-10.222.883,50
Γενικόν Σύνολον
45 560 886,25
31.236.715,20
ΠΑΘΗΊΊΚΟΝ
1969 1!)7Ο
Ππγιπ Κεφηλπιιιθότησις
Μετοχικήν Κεφάλπιον <) Ο00.ΟΟ0 - 9.000.000.— Τακτικόν άποϋεματιχον 2θ2.164.— 295.946.— "Εκτακτον άποθεριατικόν 2 941.974,0") 11.444 118,05 2.243.826.—Π.5.!9 772.— Μακροπρόθκσμον Παθητικόν ^Εσοία επομένης χρήσβως 1.969.996.— 738 929.— 42 807— 2.012.803.- - Προκαταβολαΐ φόρ. χαί είσφ. Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηβϊίΐτΐίί Έκμισθωτσί — 'Υπεργολάβοι Άμοιβαί προσ. πληρωιέαι Μερίαματα πλί|ρωτέα Γραμμάτια πληρο>τέα
Κρατήσεις και είσφ. πληρ.
Διάφοροι Πιστωτοι
"Υ.-ιοχρεώσεις έκ βραχ. Λάν
Δοσ)κοί λογ)πμοί μ-τόχιυν
1 270 978 80
235 496 —
2°<8 782 - 1.ΟΟ0 0Ι0 - 2 Κ54.ΚΗ.1} — 433 110,4!) 275401 - - 6 168.<ίόΙ,70 - 738.92!·.- 1 188.794,30 488.746.40 426.604.— 1.350.000.- 3.863.474.— 508 623.— 539 480.80 310 555- 8.676.277.50 58.833,20 58.853,20 Σύνολον Λογαριασμοί Τάξεως "Εργΐί Έκτελεσεέιι Χορηγηταί Ήγγυητ Έπισ'. Δικαιουχοι μηχ)ΐοιν τρίτον Γενικόν Σύνολον 21.013.831,70 19 620.402,50 3.907 992,50 5.957.Η9Ι.- 5.957.891.- 357 0».- 25 935.2 3,50 357 003.—10 222 883 Ό 45 560 8*6,25 31236 715,20 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ ΖΗΜΙΑΙ Δαπάναι Διοικήσεως Δαπάναι έργοταΕίων Άναλώσιμα ύλιιτ'ι Άποσβέσεις Φόροι καί Είσφοραί Διάφορα εξοδα "Εϊοδα ιδρύσεως καί Όργαν. Καθαρά κέρδη χρή,τε υς 1 389 516,80 8 «Κ-ι*!,05 1 425.74β — 1.216.147,80 57.669 — 62.610.- 4 043.270,05 22.148.194 _ 1 5'11.646,40 9.98(.336,70 6 981.678.20 4.5Υ2 832.- I ϊ56.529,50 Πιστοποιήσεις "Κσοδιι έξ ΰπηρεσιών θίχονομικά εαοδα Πιυλήσεις 5;2.1Ο9 460.50 38.515,50 218.- ΚΕΡΔΗ 25.923.407.— 347.896.— - - . 16.294,— * -. 254 039.&Ο 26.541 656 80 Ό Πρόεδρος τοθ Δ. Σ. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 1.875 634.-26 541.656,80 -.1 Διανομή Κοθαρών Κερδών Είς Τακτικόν Άποθεματικόν » Μερίσματα πληρωτεα » Διαφόρους Πιστωτάς (άμοιβάς Δ.Σ.) » "Εκτακτον άποθεματικόν Έν Ήγουμενίτση τη 80)2)1971 Ό 'Εντεταλμένος Συμβουλάς ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 22.148.194 — 2β,541.066,80 93.782.- 1.350 0ΌΟ.- 430 000.— 1.852.- 1.875.634 — Ή Λογιοτής ΑΛΒΞΑΝΛΡΑ »Α' ΓΟΥ άπό κοντά τα χωρία άπ' δπου ξε κίνησαν Λρόγονοι των Βουρλκο- τών γιά καλύτεοη τύχη στά καθ περά χώματα της *Εμπατριώτη τονς συγγοαίρΓα ά
πό τή σημερινή ζωή των άπογό
νων των άλλοτε σιτγγενων τους,
την νοικοκυροσύνη καί τί|ν έργα
ιικότητά τους .οού τωόντι βχ·μίζει
δμοιες Ιΰιότητες των «Άξωτών»
τοϋ Βονρλά.
Τα ά'νλα δύο 6ι6λία είναι γραμ
γιά παιδία επάνω άπο δέ-
ά)Λά καί μ±-
κα χρόνων,
γά>Λΐ τα διαβάζονν, διότι ζων-
ταν«τ<ονν κατά πρ<οτότατο τρόπ» τίς σχέθΐις Τούρκων καί Ρωμι ών κατά την —;ρίοδο τής κατά κτησης ι«αί τής δουλεΐας. Τό ποι& το «ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΟΤ ΠΑ ΛΑΙΟΛΟΓΌΤ» άρχίζει στά Βουρ λά τοϋ 1480, άμ4««>ς {>στερα άπό
την κατάκτηση, σννεχίζετοα στή
Σμύρνη, ικττερα, σέ μοναστήρια,
χατακομ6ες, λιμάνια καϊ τεκέθβς
8«ρ6ίσηδΐ;)ν μπεχτασηδων, γιά νά
διαπλεγμένα μέ τή
( Σννέχεια έκ τού
Ε4ς τό κάτω μίοος των τοιχογρα
φιών βλέηει κανεις άνδρες καί γν
ναίκτς άνεθαοαένοΰς είς τίς τα-
ράτσες καί είς τα παράβυρα των
σπιτιων των, νά κλαίοι*ν καί νά
τς δ Ναός τής
Άχειροποιήτου είς την Θεοσαλονί
χρ
κην. "ΑλίΛΐ πάλιν ϊχουν Ιστορτίθή
οπό τόν Εύαγγελιστήν Λονκάν·
ΑΙ κυριώτερα) έ£ αντώΎ ?χοϊν γί¬
νη άπό κηρόν καί μαστίχην καΐ
κατά την παράδοσιν είναι εύλογη
μένες άπό την ιδίαν την Πανα¬
γίαν. Τοιαύται ιίναι ή «Μεγαλο-
σπηιώτισσαν ίίς την Μονήν τοϋ
Μεγάλου Σπηλαίου, είς τα Καλά
δρυτα, πού έκτίο-θη τόν 4ον αΐώ-
να, ή «Κοίμησις - τής Μονης τής
Χώρας (Καχριέ Τζαμί) τής Κων
οταντινουπόλεως, τής Πγοι6>^-
πτου είς τόν Μυ-στρσ.ν, καθώς καί
αί βαυμα<παΙ τοιχογραβχαι είς τα Μοναοτήρια τοο Άγιου "Οροτ'ς καΐ των Μετεώρων. Είς την Γιουγκοβ)ΛΓ>6ία,ν ύπ&ρ-
χονν Λερίφημες τοιχογραφίες τής
Κοιμ,ήαεως.
Είς την Ροι>ααν6αν σώζεται ή
Κοίμησις ί-Ις την αρχαίαν έκχληοί
αν τοΰ Κούρτια ντ' Άρτντες, ¥ρ-
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΛΩΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΛΑΜ11ΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Π·λιτικ·ϋ Σνητβξιούχευ
γον άπό τα πλέον σπουδαϊα τής
βυζαντινής τέχνης.
'Βκτός άπό τάς έξόχονς αύτό;
τοιχογραφίας ύπάρχονν καί άμέ
τρητες εΐκόνες τής Κοιμήβεως,
ζωγοαφιβμίνες επάνω σέ σανίδιο
είς όλας τάς έκκληονας καί το [■
μοναστήρια τής Ελλάδος.
Κατά μίαν παράδοσιν, ή είχον
τής 'Εκκληοίας της Παναγίας τώ
Βονρλων, τής Τήνοι·, τοϋ Φρί, —
Ά,τοκορώνον Κρήτης τού νομοι
Χανίοιν —τής Παναγίας τοϋ Μοιν
σοΰλα, της Πάτμοΐ), είναι καμωι«
νες άπό τόν Απόστολον Λουχαν
"Ολες δέ αύτές οί ΓΪκόνες ϊΙυπι
θαυματουργές.
Διά τόν λόγον τούτον ανρρέει«
χρ.ιο-ΐιανικός κόσμος κάβε χοόνοι
είς τάς 15 Αύγουστον.
"Ετσι καί ε·ς τα Βοιιρλά, ό
κόσμος πού συνέρρ€ άνήρχετο ιϊ;
πολ^Λί χιλιάδας. Εγίνετο δέ μώ
πανήγτ.<σις ποΰ άπέδιοε πο>λ ϊ*
δα καλ είς την Εκκλησίαν τής Πβι
αγίας, άλλά καί είς ολα
το>ς τα έΐταγγέλματα καϊ πρό ηω
τος είς τα κοχρενεΐα, τα έοτιατο
ρια καΐ είς τούς φοΰρνονς.
ΆΛοτύπωμα τής Παναγίας τώ
Βουρλών ύπάρχίΊ είς την 'Εκκί,η
σίαν τής Παναγίας ίίς την Κλ
σαρκινην —προάστϊΐον των Άβ>
νάνν— την οποίαν Ιφερε κά—ιβ:
Βοΐ'ρλ»ώτης.
( Σ υΥΓχίζεται)
μοίρα των ήρώων τοΰ μυθιστορή ΣμύρΛ'ης καί «ργότερα πατριό{
ματος, τα πρίν άπό την "Άλωση ' χη Γρηγθοιο Ε'. Ή τότε
τής Πόλης χρόνπα στήν 16ια την
Κωνίτταντινούπολη. Ή δισ-μάχη έ
νωτικων καί όρ^οδόξοχν, τα τοα
γικά διλήμματα τίάν τελενταίοιΛ·
Παλαιολόγων, δλος ό θλι&ερός
ξεπεομός καί τέλος ή
τοΰ Μωχαμέτη, ή ,-τολιορκία καί ό
σκληρός αγώνας τοΰ Κωνσταντί
νού: δλα τοϋτα είναι δοβμένα αέ
Ιστορική ένόραση καί. διαίσθηση
τόση, ποϋ ήδη έκπαιδβυτικοι ε'-
χοιΐν εΐβαγάγει στό μνάθημα των
νεοίλληνικών μέ μεγάλη ίπιτνχία
τα δύο αΰτά πιαιδικά
Τό δεττ>ρο 6ι6λία γιά μεγάλα
παιδία είναι ό «ΒΑΛΣΗΣ ΑΣΙ
ΝΑΡΗΣΐ, έπίσης
στή Σκάλα των Βονολων τοΰ
1771 — 1790, στή Σμύρνη, στήν
Τοκάτη, τή Σαμψοϋντα, τό Άξά
ρι καθώς καί ·ΐέ διάφορες δλλες
άνσπολίτικες πολιτ«ϊες πον δια-
σχνζουν οί ήρωες τοΰ μ<Θιοτο- ςιήματος γιά νά άνακαλΰψονν επί τε>Λις στά περίχωοα τοϋ Άξ,α-
ριοϋ ("Άκ Χισσάρ) τόν θηοαυ-
ρά τοϋ Βυζαντινοϋ δρχοντα χϋ^
Σωφρονίον Λεγά κχχί άνα&ειχθ*ΰν
κατόπιν ϊϋί-ργέτϊς τού Γένου.ς
στή Ζμύρντ τοϋ 1790
ν» από τόν τότί! μητρο—.λίτη
στήν Ιωνική πρωτεύονσα, ό Ά8ο
μάΛΐιος Κοραής, ό Παντολέω»
Σ ε6αστό.του>Λς κλπ. κλπ. μ,ΤΕ
ζεστέλ'ΐα, "Αγγλοι άρχαιολόγοι
πού «κάβουν γιά άρχαϊα. στις Κλα
ζομενές καί τό Χΰτριο, όλόκλη
ρος ό τότε κόσμος γίνεται χερο·
πιαστός μ-έοα στά δύο τοϋτα 1
σταρικά μυθιστορήματα τοϋ Ποι1
λου Φλώοου, τοϋ Βουρλιωτη.
Ο Β1ΒΛΙΟΦΙΛΟΣ
"θ,τι βέλετε
αέ άμιαντοτσιμέντο
ζητήστε το
στήν
(ΘμιανιιΤ
Ομήρου 13 Αθήναι (135)
Τηλέφ. 619-Θ07-632-341
ΙΟΝΙΟΝ ΕΛΛΑΣ Ε. Π. Ε. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ
ΙΣ3ΛΟΠΣΑΛΟΣ τη; 31)12)1970
1η Έταιρική Χρήσις (χρονικής ιιερ.όδου 19)5)59 - 31)12 70)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α. Πάγιον
Άκίνητα 172.367.—
Μεϊον άττοοβέοεις 1.724.—
Μϊ,ταφορικα Μέοα
Μεϊον άποοβέσεις
"Επιπλα — Σκιύη
Μεϊον άποσβίσεις
Γραφ.—Λογ. Μηχαναί
Μεϊον άποσβέσβις
Β. Κυκλοιροριακόν
Διάφοροι χρ)κοί λογ)ιμοί
Γραμμάτια ϊΐοπρακτέα
Πελάται άσφαλ)ρ(ων
Γ. Διαθέσιμον
Ταμείον
Τραπέζα Λογ)σμός δψεως
Δ. ΖημΙα Χρήσεως
9,
,ΟΌ.—
1.
80ο1 -
36
833.-
7
367.-
3
.213.-
643.-
1970
170.643.—
7.203,-
29 465.-
2.5Ό. -
4.800. _
8.000 -
543.739.—
211.100 -
28 138.-
34.073.-
1.036,729.-
Α. Κεφάλαιον
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Β. 'Υποχριώσεις
Γρομμάτια τιληρωτεα
Προμηθευταΐ
Με,ϊον χρ)κοι
Πιοτωτοί
Φ6( οί καί Ε σ« υτιέρ τρίτων
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1970
313>93.-
500 000.-
220-037.-
313.485.-
899-
2.308 -
1.036.729.-
ΧΡΕΩΣΙΣ
Άμοιβαΐ Προσ)κο0
• Τριτων
Άποσβέσεις
Γενικά Ιξοδα Δ)σεως
Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ Χρήσεως»
Ό Διαχειριοτής
36.815.—
112.516.—
11 534.-
256,038.-
416.902.—
Κανανβμή Ζημίας
Μέτοχοι Μεριδίων
Έν Άβήναις τί) 28)2)1971
Άρχιλογιστης
Μικτόν Κέρδος Χρήσεως
Ζημΐα χρή
ΠΙΣΤΟΪΙΣ
382.829 -
34.073.-
41·.9Ο2-
34 073. -
Ό Λογιοηής
ΚΩΝ)ΝΟ2 Ε. ΓΑΛΑΤΗΣ ΚΩΝ,ΝΟΣ Δ ΚΑΛΑΠΟΘΑΡΑΚΟ3 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ 1Γ.
ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
Είς «ροηγοήαίνκ σημειώματα, ή
,ιαροί'βα στήη, ε>ίχεν έπισημάνει
τήγ σνντελ.ϋυμτντ,ν διαφοροποίη-
σιν -χά σταοιρήν βασικών έξαγω-
γιχών προΐύντο»ν μας, ,τρός νέας ι
άγορ«; τής Λύαεοις, ήτοι τής οί
1ίΟνσμία>ς τυύ σκληρόν λεγόμενον
γομίβματος.
"Ηδη, άπό τό κυκλοφορήσαν
δελτίον το» Όί»γανισ;μο.ΰ Βάμβα
>.ο;, ώς ποός την πορείαν των έ
ϊαγοιγών βάμβακος, άπό της έ¬
ναρξις τής νέ.ις ί^αγωγικής —
ριόδΛ' — 1.8.1970 — μέχ<Η τής ϋΐης Ιανουάριον 1971, προκύπτει ότι, επί σύνολον έξαχθείσης .πο¬ σότητος 38.267 τ., οί 23.362 τ. διωχ?τεΰθησαν πρός τάς αγαθάς τής Λύσεως κα'ι οί ΰπόλοιποι 14. ίΟ5 τ. πρός τάς άγβοάς τής Ά νατ. Ενοώ.της. Άποδεικννρται, εΰτω, δτι επήλθε πλήοης άντι- <ττ<κκρή των εξαγωγικόν σνντε λκπών τοϋ βασικοΰ τούτου προϊ 6ντος μας κ«ί ε.ταιν—, πλέον, ή μονοτΐίρής ρξάοτησις τής καλλιεο γείας τού έκ τής άποροοφητι- χή; ίκανότητο; των άνατολικών άγορών, μετά των οποίων, ώς γνωστόν, σννδεόμεθα διά διμερων ίμπορικών σνμςρονιών καϊ αί άν ταλλαγαί διενεργοΰνται μέσω λο¬ γαριασμόν <κλήρ:γκς>.
φυσικά, δέν παροράται τό γε-
γονός ίίτι αί μέσω «κληριγκς»
δΐίνί(>γούμεναι ήιπορικαΐ συναλλα
ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΒΕ 1970
ναί, Ιχουν υπέρ αυτών την άγα
Οήν πλευρόν, δτι, |ν τινι μέτρω,
είχομεν εξησφαλισμένην την εξα¬
γωγήν των προϊόντιογ μας. Του¬
το, δμως, δέν αποτελεί καί τύ ά '
παν της έξαγωγΐλής π&λιτικής μι-
άς οίκονομίας, διότι, ημπορεί νά
Απαλλασσώαεθα τού πονοκεφάλου
τής διαθέσεως των προϊόντων μας,
πλήν <">μως είμ«^α ίντοχρβωμένοι
νά ποομηθενόμεθα, ίσης άξίας,
προϊόντα των χωριόν μας. Καί έ
αν μέν, είς προηγοχιμέντχς εποχάς,
έδικαιολογείτο ή προσκολληθή
μας είς τάς συμφωνίας «κλή-
ριγκς», σήμερον, δμως, μ* την ά
κολουθονμένην ίνυναμικήν έξαγω
νίκην πολιτικήν μας καί την βελ¬
τίωσιν τής ποιοτικής καταστάσε-
αις των προίόντΐον μας, δννάμεθα
νά έλισσόιιεθα άνετα'ιτερα καί
πλέον άνεξάρτητοι Είς την 6ι«-
θνή άγορΑν.
*Έτε.ρα βασικά έξαγωγικά προ
ιόντα μας, διά τα όποΐα παρατη-
ρεΐται Ιντονος —ροφή καί παρου
σίασίς το)ν είς τάς άγοράς ελεύ¬
θερον συναλλάγματος, είναι ό
καπνός καί τα έσΛε<Ηθοε'δη. Τό «άνοιγιμα» τούτο, λοιπόν νέω·ν ά γορων, μάς δημιουργεϊ, συγχοό- νως, καί έπιπροσθέτους ύΛοχρίώ σεις έντατικο.τοιήβ'εως τής παρα- γωγικής προσπαθείας μας, ωστε νά άνταποοφΐνώμεθα είς την ζή¬ τησιν της διεθνοΰς άγοράς. ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝ£Υ£| ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ Μέ απόφασιν τη; ή όλομεληα τού Συμβουλιον τής Έπικρατείας ' ήριιήνευσε την διάταξιν τής πα- ραγράφου 1 τού Αρθρον 1 τού Α. Ν. 410)68 «περί αύθαιριέτοιν οίκο δομικών κατασκΐνων». ΠρόκειτοΛ -•«ρί τή; διατάξεως, ή όποία όρί- ξει δτι δύνανται δι* αποφάσεως τοί ΰπονργοΰ Δημοσίαν "Εργων νά έξαιροϋνται των δια,τάξεων πε- θΐ χατεδαφίσεως αϋθαίρετα κ.τί- οματα, έφ' όσον δέν θέτονν είς χίνδννον την ασφάλειαν τής χατο>
σχευης, οθτε άποτ>αίνουν ύπερμέ-
τρΐος είς βάρος τής πάλείος.
Είς την απόφασιν άνα<ρέρεται, ίίτι αχ'θαίοετος οίκοδομ,ική κατα- σκενή άποδαίνουσα ύ.τερμέτρ(»ς είς βάρος τής πόλεως, δέν είναι μό¬ νον κατά την έννοιαν τής ανωτέ¬ ρω διατάξεως, ϊκείνη έκ τής ό- .τοι'ας .ταραδλ^άπτεται άμββω; ή δ- λη πόλις. Είναι καί ίκείντ> έκ τής
οποίας, ώς έκ τής εκτάσεως τής
οχετικής παραδόσεως καί των <τυ νε~ιών της, ζημ.ιοΰται αύσιωδώς ώριβμένη πΐριοχή ή καί μικ.ς>όν
('οίόμη τμήμα τής ,ιόλεο>ς.
Ώς μικρόν δέ τμήμα τής .τό·
λεως —,τροστίθεται είς την άπό-
φαοιν— νοούνται καϊ οί πίρίοικοι
ή δμοροι ή, προκειμένον περί αΰ-
θαιρέτοη· κατα<τκευών είς πολνκα τουάαν, καί οί {Ύοικο* τής οϊκείας ΐΐολ.υχατοικίας. Είς την περίπτωσιν τής ώς δνω ί'Λ' άοιθμόν 944)71 αποφάσεως τοΐ Συμ^ουλ^ου τής Έπικρατείας ή ανΟαίοιετος κατασκευή, θτνεγβιρ- ΘεΙοο. υπό ένοίκον τής πολνκατοι- χίας, ήμπόδιζεν την προσαπέλασιν Τοΐ δ<άαατο; αυτής ώς καί την χρήσιν αντοδ είς τοΰς άλλους Γνοί κους. Έξ άλλον, διά τής ΰ.-τ' αριθ. 9-15)71, χθεσινής έΛίο-ης άποφάσε »ς τού ανώτατον διοικητικοΰ δι- καστηρίου, εκρίθη στι « αύθαίρε- τος οίκοδομική κχιτασχευιμ> είναι,
κατά τάς κ«τμένας διατάξΐΐς, καί
έκείνη ή ό.ιοία ανηγέρθη συμφώ¬
νως π-ρός έκΛοθίΐσα'ν οίκοδομικήν
άδειαν, ή όποία όμως ήκυρώθη ώς
παράνοιμος δι' αποφάσεως τού
Συμβουλιον τής 'Επικρατείας, ή
απεκλήθη έξ ΰπαρχής ϊ>πό τής Δι¬
οικήσεως.
Ο κ, Κ. ΚΑΡΑΠΩΡΓΑΣ
ΕΙΣ ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ό πρόε-δρος τοϋ Σννδίσμου
Έλλήνων Έξαγωγέίον Ν(ο.-τ«ν Γε
ωργικών Προϊόντιυν κ. Κ. Καρά-
γιιοργας, ανεχώρησεν είς Ι?6ρειο-
ον Έλλάδα ίνα ίλθη είς- επαφήν
μετ* έ·κ.τροσώπων τού έξαγιογικοΰ
έμ»τορίον ν·ωπων καί ένημερώθη
έπΐ των άπόψεών το)ν, είς δ,τι ά-
φοοή. την πορείαν τής παιραγονγής
τοιν, έν όψει ίξαγωγής νωπων
φρούτων της περιοχής καΐ τής μορ
φολΛγίας πού ηαροτ'βιάζει αυτή,
νατά την εφετεινήν περίοδον.
Ό κ. Καράγιωργας, έξ άλλον,
θά εξετάση καί συγκεντρώση τα
προβλήματα πού χρήζουν άμεσ»υ
φροντίδος καί επιλύσεως, .ιρός
τόν σκοπόν παρονσιάσεώς των, &-
! (ΐα τη έπιστροφή τον, είς την
6έρντκΐΐν καί τους άρμοδίονς, ίνα
άπό κοίνον ληφθή μέριμνα ποός
δΐΕΠ'κόλννσιν καί ϊντιτυχή διενέρ¬
γειαν των έξαγωγών των έν λόγω
.-τροϊόντίον.
ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΟΝ ΚΑΟΣΤΟΎΦΑΝΤΟΥΡΓΩΝ
Αί δοθείσαι λύσεις είς άπα-
λ την κλ<ικττουφαντοι·ρ- Λοο6.λήματη, ώς καί τα εί- ρκκρβμοϋντα θτ,ματα τού ν, έξ£Τέ#η<ταν ένώπτοΛ' των τής Πανελλήνιον 'Ενώσε- "'ί Βιομηχάνοΐν Κλωστονψαντονρ V»», χατά την διάρκειαν τής ποα Υμβτατοιηθείσης έτησίας τακτι- *% γενικής συνελεΐισεως. Ό κ. '<· Ψαρό.τουλος άνεφέρθη είς τό Κ'νητιν.όν ώς καί είς τα προθλή (ΐπτιι ποΰ σννδέονται με τόν μη- Χανικον έξοπλισιΐιόν των μονα¬ ι «"V, μέ την συμμετοχήν είς τάς "ν^τικάς προ,μίί&ειίας, μέ τό ά- 7οοανομικόν, τό πτωχεντικόν κ>Λ.
Ειδικώτερον ένδί.α<£>έρον' παρου-
•"«ζοη· δσα ανέπτυξεν, άναφορι
*ω; .ιρός τό θέμα τού μηχανικόν
^■Αιαμοΰ των μονάδων. Ούτος
«ΐηποίσεν ?πιφυλάξεις σκετι-
^5 αοός τό Ν.Δ. 791)70 (.τού
|< "»<«οποίησε τόν ΑΝ 3949)1959) |, Λι>ίι πϊο,ώρισεν είς 50% την δα-
""ολογιχήν άπαλλΛνήν των ε'ιβα-
ϊοαενων μηχανών δι' άνανΐωσιν
ι Τ"ιν Κιομηχανικών έγκαταστάσε-
"ν ας την ύποχρΐω·σ»ν
των παλαιών. Διε-
εΛίσης αήν άντίθεανν τού
ς θεοπίσε-
"ινι
ως μέτ·οο>ν έπιτρΐν-τόντιοΛ· την εί-
σαγοιγήν μεταχειριομεΛ'κον μηχανη
μάττον. 'Επίσης άνεφέρθη είς τα
διαβήματά τον διά την κατάργη¬
σιν τής απαιτουμένης ποοηγουμέ
νης αδείας διά την μετατόπισιν
των μηιχανημάτικν έ-ντος των ϊργο
στασίίον.
Ώς πρός τό άγορανομικόν, ε-
θιξε την άντινομίαν ποϋ —-ριέχετ
τό σχέδιον νέον ΚώίΗκος, με τάς
πολλαατλάς δεσμεύσεις, άστννομεΰ
σεως κλπ. άφ' ενός καί την δρ-
θήν αρχήν, πού δέχεται, τής ε¬
λευθέρας διαιμορ'ρώβϊως των τι-
μών, ή όποία πρέ-τει νά ίσχΰη είς
ελευθέρας οίκονομίας.
Ι Σχετικώς μέ τήτ απόφασιν τή;
Νομκϊματικής Έπττροπης ύ-τ' ά-
ριθιμόν 1574)1970, άφοΰ ί%ΐ<α>α-
σε την έλπίδα ότι θά λιΛοϋν τα
προιβλήματα πού δημιο-ΐ'ργεϊ ή πό
λΰπλακος διαδικασία τής έπι-
στροφής των τόκων, ό κ. ψαρ-
ρόπουλος άνεφέρθη είς την άνάγ
κην έπεκτάστως των εί·εργετημά
των καϊ είς τάς έξαγωγάς πρός
χώρας διμερών σκιιβάσεοΛ'. Τέ-
λος έτονίσ!θη ή άνάγνη τροποποι
ήσεως τοΰ πτο)χετ.τικοΰ κώδιν.ος,
,τιρός προστασίαν των ανν«λλα-
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
εΐαι είς γνώοιψ των "Αξιοί ΔιοΐΗ·ήο*ων Άν»·
Εταιρείαν καί Εχαΐβειώγ Πιριωριβαένης Εύ-
*»"»ς ίτι δι' Ληοφάσΐως τοϋ κ. ΎπουρνοΟ Έμηοβίον
*"' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβν
γίοικ είς τό ολ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
ίον Άνωνύμων Έταΐβίΐών), όρίζβται δτι δύναν-
νά αννζχίαωαι δημοσιβύουοαι έγκύραις τάς Προ-
τΐσεις τώ» Γεν. Συνελευσεωσ ηάί τούς Ίσολογι·
'Μούς των διά τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙ·
[ΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
*« Ινένετο ««Χβ< τούθε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ Ό ΙΙρόεδρος τού Δ.Σ. τού ΤΕ ΒΕ κ. Αντώνιος Πετρόγλου κα¬ τέθεσεν ενώπιον τοΰ ΔΣ τού Τα μείου κατά την συνεδρίασιν τού τής 16 Μαρτίοι.· έ.ε. τόν ρ,ολις καταρ,τισθέντα άπολογΜτμόν πεπρα γμένων τοϋ Ιτους 1970 εχοντα ώ; εξής: ΑΙΪΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΙΙΡΑΓ- ΜΕΝίϊΝ ΤΟΓ ΤΈΒΕ ΚΑΤΑ ΤΟ 1970 Ευχαρίστως άναικοινώ δτι έκ τοΰ μόλις παραδοθέντος άπολογι- σμοϋ τοϋ οΐκ. £τους 1970 προκύ .ττουν λίαν ίκανοποιητι,κά άποτε- λέσματα. Ό κλάδος Συντάξεως κατά τό Ιτος τούτο αποδίδει πλεόνα- ααα δρχ. 99.490000 ό δέ κλάδος Ασθενείας άποδιίοει έπκτης ,τλεό ασμα δρχ. 102.624.000 ήτοι έν όλω εχομεν πλεόνα<τμα κατά τό Ετος 1970 δρχ. 202.114-000. Σννολικώς τό ΤΈΒΕ Ιχει σή μερον κατατεθεαιένον είς την Τρά πεζαν τής Ελλάδος άμοϋ μετά των ά,νω ποσόν δημιουργηθέν έκ των πλεονασμάτο/ν αμφοτέρων των κλάιδων κατά την διάρκειαν της τελευταίας τς,τετίας δρχ. 442. 000.000. Λαμβανομένου νπ' ό'ψιν δτι μέ- χρι τοϋ ετους 1967 τό ΤΕΒΕ έ νεφάνιζεν έλλείμματα, δτι ύφί~αν ται δαθεΐαι πληγαΐ είς τόν "Ορ¬ γανισμόν τοΰ Ταμείου αί οποίαι συγχρόνως έπουλώνονται, ότι κα τα τό ?τος τούτο προβετέθησαν είς τόν άριθμόι< των σννταξιού- χων 7.000 περίπου νέο«. συνταΕι- οϋχοι καί η έκ τούτων έίαοάρυν- σις ανήλθεν είς δρχ. 90.000.000 ~;ρύΐθΛ', ότι έκ της χσρηγηθεΜτης άπό 1.1.1970 αυξήσεως των συν- τάξεων κατά 10% καϊ των κατω τάτοιν όρίων συντάξεων ό κλάδος συντάξεων έπεβαρύνθη κατά τό σκέλος δαπανών τοΰ Ιτους τοΰ- τσι» μέ επί πλέον ποσόν δρχ. 110. ιθθ.ΟΟθ περίποτ· γίνεται άντιλη- ,ττόν τό μέγεθος τής συντελεσθΐί (Της προοδον τοΰ ΤΕΒΕ εϊ; τόν οικονομικόν τομέα. Ή δέ ώς &- νοι πρόοδος αποτελεί άξιοσημείω τον έπίτβυγμα ίπιτρέπον λίαν αί σιόδοξον προοπτικήν διά τό μέλ λον. Ή Διοίκησις τού Ταμείου αίσθά νεται την ύποχρέιοσιν νά άίτευθΰ νη τάς ευχαριστίας της άφ' ε¬ νός μέν €ΐς τό προσωπικόν τού Ταμείου διά την προσπάθβιαν ήν καταιοάλλει ίνα ανταποκριθή είς τό δνσχερές ίργον τής άναδιορ- γανώσεως τοΰ Ταμείου άφ' έτε¬ ρον δέ είς τάς έπαγγελματικάς καί Βιοτεχνικά; Όργανώσεις διά την πρόθνμον συμπαράβταοίν ταη· είς τό Εργον τουτο 'έτι δέ ϊ είς άπαντας τονς ήσχραλισμέ νους καί συνταξιούχους τοΰ Τα¬ μείου διά τό ίΐνεϋμα κατανοήσε- ως τό οποίον ίπέδιε^ξαν. Καλεϊ δέ άπαντας δπ·ΛΚ έντείνονν τάς προσπαθείας των κατά τό τρέ¬ χον ετος δι' ετι μεγαλντερα ε¬ πι τενγματα. Άναλυτικιώς τα σταχεΐα τοΰ άπολ.ογισμοΰ τοΰ ίτους 1970 £- χούν ώς εξής: α) Κ λάδο ς Σ νντάξεα) ν Κατά τό ετος 1970 άπενεμή- Θησαν ε-ίς ήσφαλκτμένου; τοΰ ΤΕΒΕ 6.371 πλήρβις σνντάξεις ΐΕεδόθησαν δέ ϊτεραι 748 απο¬ φάσει; σνμμετοχή; εί; τα; .πα- ρρχομένας νττ' άλλίογ Άσφαλι- στικών Όργανισμών σι»ντάξεις δάσει τον 4202)1961. Διεγράφη- σαν τής δυνάμεως των σννταξι- ούχων 3.726. Ό σννολικός άρι- θμύς σΐΛταξιοΰχαν τού ΤΕΒΕ με τα την αναίρεσιν των διαγραςρέν τον άνέρχεται είς 67.^87, ό δέ σΐΛ'ολικός άο·:θμός των συντάξε- οιν άλλων Όργανιαμών εί; α; στ'μ μετέχει τό ΤΕΒΕ είς 3.650. Ον τω τό ΤΕΒΕ οννταξιοδοτεϊ σή- μεοον η συμμετέχει είς την ίαξιοδότησιν 71.537 «η·νταξιού- χων. Ή καταβληθεΐσα κατά τό έ'- τος 1970 δ άπαν η τού κλΛΐδου 1νντάξεο)ν ανήλθεν ϊί; δρχ. 1. 067.191.000 σναλυοιμενη βϊ; πα- ροχάς συο'τάξεως δρχ. 886.745. 000, είς .ταρυχά- Πςονοία; δρχ. 108.893.000 εί; διαφ-ύρου; δαβτά α; δρχ. 11.61 ".000, Ης δαπά¬ νας .τερϊοτ'Λακων στοιχείιον δρχ. 1.885-000 καί ·ίς δαπάνας Διοι¬ κήσεως δρχ. 58.050.000. Σ ημειωτρυν άνοντινι καί ποσοστά τα κατα-
6ληθέντα τίς είσπράκτορα; είσ-
ς ο^>ών οϊτινε; έπισκε'πτονται τα
Ι -,'.αταστήματα καί πωλούν τα ?ν-
βτημα τοΰ Ταμείον επί καταβάλη
ιής είσφορά; πρός μεγαλντΐραν
ρξνπηρίτησιν των ήσ<ραλ.ισμενχον. Τα είσ.τραχθέντα υπέρ τον κλά ίιου Συντάξειον τοΰ ΤΕΒΕ £σο- δα άνερχονταα .-τυνολικώ; εί; δρχ. 1.16<ί.681.000 /.α άναλύοΛται ώ; ακολούθως: ΚαταβολαΙ ήσα. δρ. 778.373-000 Κοινωνική είσφοοά έκ χαρτοσή- μου δρχ. 347.956.000 ΠρόίΤθδοι ιεριονοίας δο. 38.773· ! 000 Λιάς-ορα έΌ-οδα δρχ. 1.579.000 1 Προκΰπτον κατά τό Ιτος 1970 [ πλεόνασμα κλάδον Σι»ντάξεων ■ ίνρχ. 99.490.000. Β) Κλάδος Ασθενείας ι Ή απόδοσις τοΰ κλάδον Άσθ« νε-ίας όστι; πρός τό Λαεΐσαι υπό τοΰ ΤΕ
ΒΕ δαπάναι τού κλάδον Ασθενει '
άς -
λεία μακροϋ χρόνον. Κατά τό
λήξαν έ'τος ήρχισεν ή έκκαθάρι-
σις, ό συσχετκτμός των φακέλλων
καί ή ταξινόμησις αυτών. Πέραν
τούτων απεφασίσθη νά γίνη καί
εν τούτο) άπακέ·ντροκη; καΐ, °'
φάκελλοι ήσφαλισμενανν Βορειον
Ελλάδος νά σταλοϋν καί νά το-
ποθετηιθοΰν εί; τό άρχεϊον τοϋ
'Τ.τ)τος €>εσ)κης οί δέ φάκελ-
λ-οι ήσςαλατμένχον Πελοποννήσου
νά σταλοΰν και νά τοποθετηβοΰν
ίί; τό 'Τ.τ)μα Πατροιν. Διά τής
άποΐτυμςορήσρως αυτής έπέρχε-
ια». μεγάλο κέρίνος χρόνον είς
τάς αναζητήσης, καί σι»σχετίσεις
τής υπηρεσίας έπ' ώφΐλεία των
ήσττΌλι σμέ νιον.
ε) Εξυπηρέτησις Κοίνον
Κατά τό λήξαν ίτος ίφηρμό-
σθη λίαν άπλοΰν σΪΌΤημα κατα-
6ολή; των έπιδομάτων τοκ,ετοΰ
καί έξόδων κηδίίας είς ήβφαλι-
σμένοτ'ς καί συντα'ξιούχους. 'Ενώ
ιιέχρι πρό τινος ύπεβάλλοντο τα
δικαιολογητικά ιίς την Κεντρι¬
κήν 'Τπηρεσιαν καί έδει νά ,τα-
ρ«λθη τοΐ'λάχιστον ϊμηνον 6ιά
νά πληρωθοΰν υί δικ,χιοδχοι ήόη
δι' άπλ.ονστεύσειυς τής διαόικασί-
ας ένεργείται άμέσως ίίμα τή υ¬
ποβάλη των δικαιολογητικών υπό
τοΰ οίκείου Γραφείον Ασθενείας
ή κατα'Ίολή των έ.τιδο-μάτυίν τού-
τοιν.
'ΕφηρμΛσΟη έπίσης ' άπό 1.8.
1970 ή πληρ<ι>μή των σνντάξεων
δι' έπιταγΛν άποστελλομέπον τα
χυδρομικώς την Ιην εκάστου μη
νός είς τοϋς ουνταξιούχους καί
έΕοφλουμένων μέσω των άνά
την χώραν ■Τποκαταστηιμάτΐΐ)ν
τής 'Εθνικής Τραπέζης ή των άν
ταποκριτών αϋτώι- ή των μεθ' ών
αννίργάζονται Τράπεζαν επί με
γάλη εξυπηρετήσει των είς τα;
μεγάλα; κυράο; πόλει; ταλαιπο»
ρουμένων σννταξιονχιον.
στ) Ανοικοδόμησις άκινήτοιν ΤΈ
ΒΕ
Τό ΔΣ τοϋ Ταμείου άπεηάσι-
σεν οποις ποοθή είς βνοικ.οδύμη-
σιν των έν Αθήναις επί τής ό-
δθΰ "Ιωνος καί Σατωβριάνδου
καΐ έν Ππ&αιεί επί τής δδοϋ Κο
λοκοτρώνη οικόπεδον ίδιοκτησίας
τοΰ ΤΕΒΕ.
Ή οικοδομήν; των έν λόγω
ώκινητων κατίσττ; άναγκαία άφ*
ενός μέν διότι ή απόδοσις των
έν αύτοΓ; πε.-τα/ αιωμένων κτισμά
των είναι άσήμα·ντος άφ' ετέρου
δέ διότι ηυξήθησαν αί στεγαστι-
καί άνάγκαι τΛν ΰπηρεσιων τοΰ
"Οργανισμόν ίν Αθήναι; καΐ έν
Πειραιεί καΐ ώς έκ τοντιον δια-
τίθενται σοβαρά κονδϋλια διά μι
σθώματΐι.
"Ηδη παοεσχέθη ^ έγκρισις
τοΰ 'Τπουργείοιι Κοιν. 'Τ.τηρκΐι-
ών καί τής Νοιιΐηματικτίς 'Επι-
τροπής ήρχισεν δέ ή προετοιμα-
σία δ:ά την σχετικήν διαδικασί¬
αν.
ί) ΙΙεριηερεκικαί υπηρεσίαι
'Η Διοίκησις όργάνωσεν τακτι
κάς έπιβεωρήσπς των Περιφερει
ακών νπηρε<τιών Ίνα άντιληίτθή ί- δίοις όμμασιν ι ήν κατάστασιν των καί προσπαθήση νά επι/.ύσΐ) τα ζητήματά των. Απεδόθη Ιδιαιτέρα μέριμνα είς την ενπρεπή και ανετον έγκατά στάσιν των Γ'ραφείίον τοΰ ΤΕΒΕ είς τάς επαρχίας καί είς την έ- πίπλωσιν «("των ήτις πρέπει νά είναι άΛάλογος τής σοβαροτητος καΐ τής ενροστίας τοΰ "Οργανι¬ σμόν. Έ,τΓλύθησαν ιλεϊστα δσα ζητή ματα. 'Εγένετη όοθολογιστικοιτέ- ρα οργάνωσις καί τοποθέτησις οοωπικοΰ είς τάς πΓριςττρεια- κάς υπηρεσίας. Ειδικόν κλιμάκιον τής Διοική¬ σεως έπίθεώρηο·!5 τάς νποβαλλού- σα; ,-τοοτάσει; ουνεργασίας κλινι κάς των ΐ.ταρχΐίΓ)ν καί ήρ*ννησεν ίάν αύται πληροϋν τοα'ς ίίρους ύγιεινής ώστε νά γίνοΐ'ν δεκταί ώς στμθαλλόμεναι. η) Μονιαοντοίησις 463 ΰπαλλήλων Βάσει των *ιιητάξρων τοΰ Α. Ν. 169)19ΐ!9 έπραγιματοποιήθ-η ή μονιμοποίησις 463 νπαλλήλι»ν τον ΤΕΒΕ οίτινες 'ν& κατά τό πλ.εΐ στοΛ' άπό .-ΐο/νλνών έτών ήσκουν δι οικητικά καθήκοντα έν τούτοις συνεδέοντο διά σχεσρο); ίδιωτι- κοΰ δικαίου μή άπολαϋοντρ; των έγγυήσεον ά/.λ' ονδέ δΓθιιευάμρ- νοι ΰ.τό των ΰποχρρώσειολ1 τΛν ύ παλ/.ηιΑον ΝΠΔΛ. "Ηδη οί ώ; ανο 463 έχοντες τα νύμιμα προοόντα έμονιμοποιή θησαν καί συνρδέθησαν διά σνμ- βάσριο; δημοσίοΐ' δίκαιον μετά τοΰ "Οργανισμόν ενσντι τού οποίον πλέον νπέχοιη' •.ΰθύνας δτμιοσίον νπαλΑήλλου καί ίπΐ τούτο>ν δύνα¬
ται νά στηρίζρται ό Όργαν<σμός διότι άποτρλοΰν πλέον Όργανικά μρλη αυτού. θ) Μελέται θεμάτοΐΛ' άναπτύξϊο); καΐ Όργανώσεος Πέραν των ανω τό ΔΣ τοΰ Τα με'ου ανέθεσεν εί; όμάδας έο- γαοίας νπαλλήλων τοΰ ΤΕΒΕ την μρλε'την των «ΐθ'βαρωτέρων θεμά- Τιΐ'.ν άτιινα πρη(5ληματίζο1υν τόν Όςγπνισμύν οπΐ|%ς τα θε,ματα α) Ίυτο.><ραρμακεν:ικής περιθάλ·>|»ρ
ως των ήσφαλισμένιον |3) Κατα-
τάξεις ήσ<ρα>α.σμένο)ν εί; άσφαλι-
στικάς κλά·σεις γ) άποδείΕε-
ι"ς Χ'.'όνου έπαγγελματική; άπα-
σχολησεως δ) ΌογαΛ'ώσεως εισ
άξΓον κλ-π. "Εξ άλλου είσηγή
σει τοΰ κ. ΙΙροέδρου ήρχισεν ή
λήψις σημαντικών άποφάσειυν καί
ή υποβάλη προτάσειυν είς τό έπο
πτεΰον Υπουργείον δι' ών ρπιχει-
οίίται ή καλυτέρα όργάνιυβΐς καί
χοινΐ'ΐνικοασφαλιστική θεμελίωσις
τοϋ ΌργανισμοΓ'.
ΑΙ ΠΛΗΡΩΜΑΙ ΤΟΚΟΜΕΡΙΔΙΩΝ
ΓΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΝ
ΔΑΝΕΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟΝ
Έντός τοΰ αηνός Απρίλιον θι»
ίραγματοποιηθοΰν <ιί κάτωθι πλι, οο)μαί τοκομεριδίων, λαχνών κλ.π· ό,μολ.ογιών έθνικών δανείον. Άπό σήμερον άρχεται ή έΕό- φλησ1; τον νπ' «Ίριθμόν 17 τοκο- μεριδίον των είς λίρας δανείον 4% έ'τους 1889 (Παγίον) καί 4% ετονς 1910, ώς καί τοΰ εί; δαλλ. τοιούτον 4%, ετον; 1925 ('Υδρεύ σειος). Ή άξία τοΰ τοκομεριδί- ου τούτου, κατά δάνειον, εχει ώς άκολούθϋ);: Εκάστη; άπλή; όμο λογία; (ύνομαστική; άξία; 20 λιρών τοΰ δανείον 4% 1889, 0,20 λίρα;, εκάστη; άπλή; όμολογίας (δνομαστικής άξίας λίρας, 19 — 17—0) τού δανείον 4% 1910, 0, 1085 λιρ. >:αί γ) εκάστη; όμολο-
νίίΐς (όνομ«στικΓις άξίας δολλ. 1.
00-0) τού δανείον 4% 1920, δολ.
10.
Άπό τής Ι.Ίης 'Α.τοιλίου αρχε
ται ή έξόφλησι; τοϋ νπ' αριθ. !)
τοκοαεριδίον των όμολ.ογιόν τοΐ
Λαχειοφόρου Δανείον Οίκονομικής
Άναπτνξεος 5%, 2τοτ·ς 1962. Ή
άξία τού τοκομεριδίου τούτου, κα
τα κατηγορίαν όμολογιών, ρχρι
ώ; ακολούθως: Άπλων όιιολ.ογι-
ών δοχ. 15, 5πλ.ών δςχ. 75, 10
π/.ών δρχ. 1.*)0, 50πλ*ιν δρχ. 750
καί ΙΟΟπλοών δρχ. 1.500.
'Επίστι;, άπό τής 15ης Απρι¬
λίου, άρχεται καί ή έξόφλησις
των κατά την χρεο)λυτικήν κλήρΐο
σιν τής 15ης Μάρτιον κληοο)ΘΡΐ-
σον είς τό ό'ητιοτ όμολογιίη1 τοΰ
(ΐντοΓ· δανείον .">% 1962. Οί κομι-
σταί τόν όμολογιών τούτον λαμΰά
νοι·ν την όνομαστικήν των άξίίχν
κα) την αξίαν την κατά τ' άνο-
τέςκι) τοκομρριδίον. ΕίδικΛΟτρρον,
είσπράττονν διά μίαν απλήν όμο
/.ογίαν δοχ. 31τ, διά μίαν 5πλήν
δοχ. 1-575, διά μίαν ΙΟπ/.ήν δρ.
3.150, διά μίαν δθ,τλήν δργ. 15.
750 καί διά μίαν ΙΟΟπλήν δρχ.
(· ·Α·Λ.·λ·
.".1.500.
Άπό τής 21ης Απρίλιον αρχε
ται ή έξόφλησι; των κληρωθει-
σών την 22αν Μάρτιον 1971, μετά
λαχνοΰ, όμολογιών τοΰ Λαχειοφό
ρου Δαν&ίου Οίκονοιμικής Άναπτύ
ξεος 61/2% 1970.
Άπό τής 30ής ΆπιρΊλίου άρ¬
χεται ή έΕόφλησις των κληρωθει-
σών κατά την 30ήν Μάρτιον 1971,
μετά λαχνοΰ, όμολογιών τοΰ Β'
Τμήματος, 6%% 1966, τοΰ Λαχει
οφόρου Δανείον Οίκονομικής Ά-
ναπτύξεως 1964 — 65. Αί α¬
νωτέρω έξοφλήίτεις πραγματοποι-
οϋνται υπό τής Τραπέζης τής
Ελλάδος καί των κατά τόπον;
"Γποκιχια~ί)μάτ<"ν κιιί Πρακτο¬ ρείον αυτής. 'ΤπΕνΘνμίζίται σχετικώς δτι τα δΐ3«'ΐώματα των κατόχιΑν όμο¬ λογιών πρός είσπραξιν των πο- σών, τα ό.τοΐα δικαιοννται, παρα γράφονται, προκειμένον μέν περί των τοκομεριδϊων μετά ,ταρελευ- σΛ' πρλτρ έτον άπό τής άταγοα- φομενης έπ' αυτόν χρονολογίας πληροψής, πυοκειμένου δέ περί των έκ λαχνών κ.ερδών, καί τής όνοι.αστικής άξία;, μετά δεκαετί αν ά.τό τής -/.ληρώσεϋ>ς.
Η ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΑ
ΤΗ Χ ΑΞΙΟΙ ΙΟ1Η ΣΙΝ
ΤΩΝ ΤΛΑΤΙΝΩΧ ΠΟΡΩΝ
Ειδικώς ουσταθεϊσα ομάς ερ¬
γασίας θά ιΐΐλετήση τα προβλή-
ματα άξιοποιήσεος των ΰδατίνων
πόριον τής χώρας. Ή σχετική ά
πόψ,χσις ύπργράττη υπό τοΰ υπουρ
γοΰ άναπληρωτοΰ Σι·ντονισμοΰ
κ. Έμμ. Φ&ενάκη, είς τα πλαίσια
τοΓ· έξαγγελ.&έντος ήδη προγράμ
ιΐιιτυς μακροχρονίου προοπτικής
διά την ανάπτυξιν τής Ελλάδος
(1!)71 -— 1985), μέ εύβύτ&ρον
χ'.'.,νικϋν δρίϊοντα τό ρτος 2000.
ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΛΑΟΠΚΑ ΔΙΚΙΥ Α ΑΡΔΕΩΣΕΟΣ
ΔΙΑΚΑΤΑΙΟΝΙΣΜΟΥ ΑΝΤΙΦΥΣΙΚΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Ήρχισ<ιν την πρωίαν είς την ΙΙάντριοΛ' Σχολήν αί εργασίαι τοΰ σεμιναρίου επι των άρδεύσρ- ιον διά καταιονισμοΰ (τεχνητής (ιροχής) τό οποίον (οργανωθέν ή 'Ελληνογργίας «αί
τής γαλλικής πρεσβείας καΐ. μέ
την συνεργασίαν τοΰ Τεχνικόν 'Ε
πιμελητηρίον Ελλάδος. Είς τό
σεμινάριον παρέΌτησαν ό {ιπουρ-
γός Γεωργίας κ. Ι. ΙΙαπαΌλαχό
ποΐ'λο;, ό ΰπουργός Δημοσίιον "Ερ
■γιον κ. Κ. Παπαδημητρίον, ό »φυ
Λουργύς Σνντονισμοΰ κ. Μιχ. Κο
ζώνης, ό ΰφνπονιργός Γεωργίας
κ.
II.
ΙΙαπαπαναγιώτου, ό πρέ-
σ6υς τή; Γαλλία; κ. Μπερνάρ
Ντυράν, ανωτέρα στελέχη των ΰ
,πουργείων Σνντονισμοΰ, Γεωργί¬
ας καί Δηαοσίων "Εργων, των
έν "Ελλάδι Διε&νών Όργανι¬
σμών, τού Ε.Μ. Πολντεχνείου,
τον Τεχνικόν Έπιμελητηρίον, 'Ελ
λ.ηνικων Τεχνικώς 'Εταιριιών κ.α.
Την έναρξιν τω-ν εργασιών τού
ίτειμΐ"αρίου έκήρυξε ό ΰπουργός
Γεο>ργίας κ. 1. Παπαδλαχόπου-
>^); ύπογραμμίσας τό Ιδιαίτερον
ενδιαφέρον τής 'Εθνικής Κνβρρ
ιτμτεως διά την άξιοποίηοιν τοΰ
ϋδατικαΰ δυναμικόν τής χώρας.
Ήδη αί τεχνικαί νπηρρσίαι τοΰ
νπουογείον Γεωργίας πςιοσανατο-
λιζονται πρός τό σνστημα των
ουλλογικών δικτύιον άρδρνσρως
διά ν.ατσιονισμον.
Ή αρδε,ινΐις θά έπιτρρψη, ώς
ρτύν,σεν ό κ. ίπουργός, την έ-
ΐ).-ίΐ'()ΐαογήν ύοθολ.ογικής πολιτικής
ε»-ΐί τής άναδιαρθρώ(τεως των καλ
λιεργειων. Ούτω, θά επιτευχθή
αύξησις των ίξαγογών των γκωρ
γικών μας προίόντων καί νποκα-
τάοΊίχσις των ίΐσαγωγών γεο>2γι-
/.ών .ιροϊάνιθΛ', τα δποΐα «απθνρο
φοΰν σημαντικάς ποσότητας συν
αλλάγματος.
ΕΊ; γενι/.ήν ϊΐοήγησιν επι νόν
εργασιών τοΰ οεμιναρίου προέθη
ό πρόεδρος τής 'Ελληνο - Γαλλ.
χής Τεχνικής Ενώσεως κ. Η.
Κριμτάς, Διοικητής τής 'Εθνικής
Κτηματικής Τραπέζης, ό οποίος
άνεφέρθη ιϊς ιήν προσπάθειαν
οιά την δημιουργίαν έντός των
ίίόπλ,ων τής "Ενώσεως περιβάλλον
ιθς γαλλο - έλληνικής · τεχνική,
«ίυνεμγαοίας ίημηλοΰ ρπιπέδου ή
όποία Θά βασίζεται είς τού; Ισχυ
ν'ους δεσμονς μεταξύ Γαλλ.ίας
>:αί Ελλάδος. 'Τλο τό ανωτέρω
;τνεΐ'μα ωμίλησε κα<ί ή έκπ,ρόσω- πος τή; ΑΣΤΕΦ Γαλλία; κ. Πραντέτ Μπαλάντ ή όποία έξέ- νρρασε την επιθυμίαν πραγματοποι ήσεως άιμοιβαίων έχΛαιδιυτικών ταξιθίο>ν των 'Ελ/.ήνων καί Γάλ
λων τρχνικών. Σύντομον χαιρίτι-
σμόν Απηύθυνε ιί; τό σεμινάριον
καί, ό πρόεδρο; τή; Διεθνοΰς Έ
Λΐτροπης Άρδενσεων καί Άπυ-
στραγγίσεοον κ. Γ. Παπαδόπον-
λο; τονίσας δτι ή άρδενοΊς διά
καταιονισμοΰ θρυ>ρρΓται δΐΐθνώς
ώς ?να βήμα πραγματικής :ιρού
δόν εί; τύν τομέα τής τεχνική ς
•ών άρδεΰσεοιν. Κατά την διάρκει
αν τοΰ σεμιναρίον Γάλλοι τεχνι-
κοί, ώοισμρνοι των οποίων ΰπήρ-
ζαν .τρΐ'ΐτεργάται τοΰ νέον άρδ^ν
τικοΰ συυτήματυς. θά άναφϊρ·θοΰν
δι' όμιλιών των είς τα πλεονεκτή
ματα των ήδη έ"κτρτα|μρΛ·ων έφαρ
αονών τούτου.
ΔΑΝΕΙΑ ΑΥΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
ΜΕΧΡΙ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Η ΑΣΚΗΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ
ΓΕΩΡΓΤΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
Παοατρίνεται «έχρι 30ής Ά.τρι-
λίον 1972 ή άσκησις τής έμποοίας
γεωργικων ι^αςμάκ^ιν υπό φαρμα-
κεμπόοιυν, οί όποίοι ρτι·χον προσίο-
ρινων άδειων βάσει τθ'ϋ νόμον 19)
1967. Σχετικήν απόφασιν ύπέγρα
ι)·εν ό ύπουργός Γεωργίας κ. Ι.
Παπαβλαιχόπουλος· Αί έν λόγω δι
δειαι, ώς γνωστόν, εχουν λ.ήξρι ά¬
πό τής 31ης Δεκρμβρίου 1970.
Μ·τά την Ιην Μαίυυ 1972, ώς
όρίζεται είς την απόφασιν, δέν
πρόκριται νά χορηγηθοϋν νέαι α-
δειαι είς π^όσοπα στερούμενα έ-
πιστηι^ονικών ποοσόντων. Οΰτω,
ίι έμ.τορία των φιτοφαρμάκων ά-
σκεΐτσι νπό είδ'κων έπιστημόνων
(γεοπόνίον, δασολόγων, (ΐαρμακο-
ποιόν κίΐί χημινών). Τό μέτρον
αποβλέπει είς την προστασίαν τή;
γρωργικής παραγωγής έκ των έ-
χθρων καί άσθενειών ώ; καί τή;
δημοσίας νγε)ίας γενιικώτερΌν.
Ό διπλ,ασιασμό; τοΰ ΰψονς
τόν παρεχομένο)ν εί; τού; έργα-
τοϋπαλλήλονς δανπ'ιυν αύτο<ττργά σρω;, Αποτελεί, τώ δντι, σημαν¬ τικόν βήμα προωθή-σεως τοΰ ο- λου θέματος. "Εν τοσούτο), οαιμ- φωνί/ΰμεν μέ τα; δηλ,ώσιεις τού άρμοδίου ΰπουργοΰ, ότι διά των /.ηφθέντων μέτρον τό θέμα τής αΰτοστεγάσεως τό-ν έργατονπαλ- λ.ήλων είσέρχρται είς νέαν δυνα- αικήν φάσιν, ιϊποσκοποϋσαν τό μέν είς παροχήν μεγαλειτέρας οί ! κονομικής ένισχϋσεως, τό δέ είς (Ττέγασιν μεγαλειτέρον, κατ' ρτος, άοιθμοΰ έ&γατοιίπαλλ.ήλιον. ΕΤνίΐι άληθέ;, στι τό μέχρι τον δέ χορηγούμενον δάνειον αύτοστε γάσεω; των 60.000 δραχμών ,τάν , &λλο ή έξυπηρίτει τού; σκοποϋ; διά τοΰ οποίον εδίδετο καί άκό- μη εάν και κατα ποσόν τουτο κα- τηυθύνρτο πρό; τόν προορισμόν ι τού, ή δέν έσπαταλατο ρίκή καί ώς ϊτυχε. Ή πολιτεία, φυσικά, | ΙΕεπλήρον οΰτω τάς ύοτοχρρο'χτεις | της πρός τούς ίργαζομένους καί ηδύνατο νά ΰπρρηφανρύεται διά την Λσκοι·μένην κοινωνικήν πολι- , τικήν της. Βεβαίως, ό διπλασια- "ίμός τοΰ νψους τού δανείου τού- I τού είς 120-000 δραχμάς, δέν έ πιλύει τό όλον πρύβλημα, παρά ταυτα, δμίος, «ΐναι ίιπολογίσιμον, τουλάχιστον, διά τα άστικά κεν- τρα τής ε.ταρχία,ς κια, έν τίνι μέ τριο, έκπληροϊ τοϋ; τε&έντα; σκο πούς τοΐ'. Ι Ή ίδαινική λύσις, είς την προ¬ κειμένην περίπτωσιν, θά ήτο νά εφαρμοσθή τό σύστημα δανειοδο τήσεως τοΰ Ταμείου Παρακατα- θηκων καί Δανείον διά τάς Αλ¬ λας τάξεις, νπό τού; αντοΰς, έ¬ στω, δρονς καί προίυΐθ'&έσεις, μο λονότι ό έργαζόμενος καταιβάλλει την σχετικήν είσφοράν έργατικής κατοικίας. Έννοείται δτι, λόγω τοΰ μεγάλον αριθμόν των άστέ- γων εργαζομένων καί των έπιθν- μούντων νά άποκτήσουν στέγην, ή ιΐ'θάρχησις των στεγαστικών ά ναγκων είναι έπιβε,βλημένη, ώστε καί παρεξηγήο·εις καί άδικίαι νά άποφεύγωνται. Ιΐεραιτέρω, Οά επρεπε τό σύ- στημα τής αΰτοστεγάσεο)ς νά έ- πεκταθή, μέ παράλληλον περιορι¬ σμόν τον προγράμματος Ανεγέρ¬ σεως εργατικόν κατοικιων καί έν τέλει την κατάργησιν τον, ή την διατήρησιν τον, μόνον, είς ωρι¬ σμένας άναποφεΰκτονς περιπτώ¬ σει;. Τοιαύται περιπτώσιεις, ήρ¬ χισαν νά διαφαή'ιονται καί θά προ όάλονν έντονώτερυν είς τό μέλλον, ώ; έκ τή; δημιονργίας των βιο- μηχινικών πόλεων καί ζωνών είς θέσε.ς, έκτός πολεοδομικών σνγ κροτημάτων. ' Λλλιοστε., υπέρ τής επεκτάσε¬ ως τού συστήματος της αΰτοστε- γάσιως <π>νηγορεΙ καί τό γεγονός
ότι, σήμερον, αί άποδοχα'ι των
εργαζομένων εχο·ν αυξηθή καί τό
βιοτικόν επίπεδον το>ν ρχρι βελ¬
τιωθή σημαντικώς, ωστε νά τούς
έπΐΓ'.έπη καΐ νά τοΰς δίδη τό προ¬
νόμιον τή; ελευθέρας έκλογής στέ
γης·
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΑΣΗΜΑΝΤΟΝ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΤΟΤ ΔΕΙΚΤΟΤ ΤΙΜΩΝ ΧΟΝ
ΔΡΙΚΗΣ ΊΈΛΙΚΩΝ ΠΡΟΊ1
ΟΝΤΩΝ. - 'Τπό τής 'Εθνικής
Στατιστική; 'Τπηρεσίας τής 'Ελ
λάδος ανεκοινώθη, ότι ό γενικός
δείκτης τιμαιν χονδρικής τελικών
προίόντων τοΰ μηνός Φββρουαρί
ου 1971 έ<τημΕ'''υσεν, έν συγκρί- σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Ιανουάριον, Ασήμαντον αύξησιν 0,1% περίπου, υφειλομένην κυρί- ως οίς την αύξησιν των τιμών κροϊόντονν είσαγ'ογής. Ό μέσος μηνιαϊος γενικάς δεί Τής χονδρικής των μηνών Ία- νουαρίου - Φεβοουαιρίον 1971, έν συγκρίσει πρός τόν μέσον τοΰ άν τι-στοίχου διμήνου τοΰ 1970, έμ φανίζει αύξησιν 3,5%. Έκ τής συγκ.ρίσεως των μέοιον των Ιδί οιν διμήνων των έτών 1970 πρός 1969, εΐχε προκύψει ποσοστόν αυξήσεως 3,8% ένώ έκ τής σνγ κρίσεως των μέσων των άντιστοί χον δίμηνον τοΰ 1969 πρός τό 1968 ΡΪχε σημειωθή αύξησις 3, 2%. ΝΕΑΙ ΙίΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ Ε- ΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ΤψΟΤΣ 107 ΕΚ. ΔΡΑΧΜΩΝ. Έκ τοϋ ύπουρ- γείου Συντονισμοΰ, ανεκοινώθη δ τι ενεκρίθη, βάσει το>ν διατάξε-
ων τοΰ ΑΝ 14Ϊ)67, ή χορήνησις
ένισχύσεως υπό μορφήν έπιδοτή-
σεω; τοΰ έπιτοκίον εί; πέντρ βιο
μηχανικάς έπιχριρήσρις, <ά οποίαι .τ,ραγματοποιοΰν νέα; παραγωγι- κάς έπενδνσεις, σΐΛΌλικοΰ ίη(>ους
107.105.750 δραχμών.
Αί έν λύγο) επενδΰσρις, άφο-
ροΰν είς ·πΐν Ίδρυσιν έργοστασί-
ου παραγωγή; σύρματος έκ σκλη
ν χάλυβος κα' την επέκτασιν ύ
φΐσταμένων μονάδων κατασκβυ-
ής άμιαντοβινυλικων πλΛΐκιδίων,
/.ατομείου παραγοιγής κισσήρεως
(έλαιρρόπρτρας) κα'ι παραγογής
ουνθετικοϋ δέρματος.
ΑΙ Ε1ΙΑΦΑΙ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕ
ΣΤΙΚΟΤ Δ)ΝΤΟΤ ΤΗΣ ΔΙΕ
ΘΝΟΤΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ. — «Ο
ευρισκόμενος ενταύθα έκτελεστι-
κός διευθνντής ιής Λιρθνοΰς Τρα
πέζης κ. Α. Τάζι, επεσκέφθη
τόν υπουργόν άναπληρωτήν Συν¬
τονισμοΰ. Κατά την έπακολονθή
σασαν σννομιλίαν εγένετο εύρεϊα
ότνασκόπη<τις επί θεμάτον κοινοΰ ένδιαφέροντος. ΙΙροστίθεται, δτι ό κ. Τάζι έκπροσπχπιεΐ είς τό Δ.Σ. τής Διεθνοΰς Τραπέζης, την ό- μάδα χωρώ-ν - μελών, είς την ό- ιαν άνήκει και ή Ελλάς. Η ΣΤ ΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΠΑ¬ ΤΡΑΣ ΤΟΤ Γ. Σ. ΤΩΝ ΕΙΙΙ ΜΕΛΗΊΉΡΙΩΧ. — Ή Όλομέ λεια τού Ρνωμοδοτικοΰ Συμβουλί ου των ΕΒΕ τή; χώρας, κατά την συγκροτηθεΐο'α'ν σΐ'νεδοίασίν της Κς Πάτρας, ήσχολήθη μέ τα Θέ- ματα, τα όποία άπασχολοΰν τό εμπόριον. Ιδιαιτέρως, Ελήφθησαν άπο- α/άσεις πρός περαιιτέρο) προώθη- σιν των έκκρεμών θεμάτων τού κλάδον, ήτοι τοΰ πτοιχρυτικοΰ δι χαίου, τής έπιμελητηριακής Νομο θεβίας, τοΰ σννταξιοδοτικοΰ κ.α· ΕΞΑΜΗΝΟΣ Η ΙΣΧΤΣ Α- ΠΟΦΑΣΕΩΝ ΙΉΣ ΤΠΟΕΙΙΙ- ΤΡΟΠΗΣ ΕΛΕΓΧΟΤ ΣΤΝ- ΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. — 'Η 'Υποεπι τροπή Έλέγχου Σΐίναλλάγματος, διά τής ΰπ' αριθ. 184)5.3-71 άπο φάσεως της, κι*θώρισεν εξάμη¬ νον την ισχύν των άποφάσεών της, των λαμβανομένων κατόπιν αιτήσεων είσαγογέων καί έξαγω γέονν, είτε αύται άναφέρονται είς συγΛεκριμένας .τεριπτώσεις, είτε ά φοροϋν είς ρυθμίσεις γενικωτέρων θειιάτων, άτινα προκτ'τΐττουν διά τού; αίτοΰντας έκ των μετά τον 'ίωτερικοΰ συναλλαγών τιον. Ίί 'Τποεπιτροπή Έλεγχον Συν αλν/.άγματος διατ»>ρεί τό δικαίωμα
καθοριομοϋ βραχιπ-ρρας ή μακρο
τέρας προθεσμίας ίσχύος των ά
ποφάσεών της, οσάκις κρίνει τοΰ
το σκόπι,μον, καθορίζουσα έν ε¬
κάστη περιπτώσει την προθεσμίαν
ταντην.
ΣΤΝΕΡ1ΆΣ1Α ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΟΥ ΟΙΚΟΤ ΤΠΟΔΗΜΑΤβΝ
ΜΕΤΑ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙ-
ΑΣ. — Ανηγγέλθη ή σννεργα-
οία τον "Ελληνικόν οίκον ΰποδη-
ιιάτιον «Πετοίδη, μετά τής Γα/λ-
/.ικής έτι'ΐρεία; ύποδημάτων
«Σάρλ Ζονρντάν». Πρός τουτο,
ιδρύθη κατάστημα τής Γαλλικής
ίταιρείας εί; Αθήνας (Έρμοΰ
10) καί παρκ/.ωρήθη είς τόν 'Ελ
λ.ηνικόν οίκον τό άποκλΐΐστικόν
δικαίιομα παραγη>γης κο{ διαθέσε
ως των αύθεντικών μοδέλλοιν τού,
ώς καί τό δικαίωμα πραγματ.ι.τοι
ήσεο>; έξαγιογών είδον τοΰ ξέ¬
νον οίκον. Προο-ίΘεται, δτι ό 'Ελ
ληνικό; οΐκος έπΐρογοαμιμάτισε,
διά τό 1971, έξαγωγάς 1.00Ο.ΟΟ0
δολλαρίων.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΛΙΒΤΗΣ
Ό πρόεδρος τής Δημοκρατίας
τής Λιδύης επεσκέφθη τό έλληνι
κόν Περίπτερον είς την Διεθνή,
Γενικήν Εμπορικήν "Εκθεσιν Τρ.ι
πόλεως, έκφρασθείς μέ ενθουσια¬
σμόν διά την εμφάνισιν τού καϊ
διά την ποιότητα των ελληνικήν
έκθεμάτων.
Ώς τονίζεται είς Ανακοίνωσιν
τοΰ {νποΐ'ργείοιι Εμπόριον, τό ελ¬
ληνικόν περίπτερον κατακλύζεται
καιθημερινός άπό πλή·θος έπισκε-
πτων, έικδηλοΰται δέ ζωηρόν ένδια
φέρον των Λιβύων έιμπόρων δι'
ρίσαγωγάς των έχτιθεμένων προϊ
όντων τής Ιλληνικής παραιγωγτις·
Είς «ροηγοήαίνκ σημειώματα, ή
,ιαροί'βα στήη, ε>ίχεν έπισημάνει
τήγ σνντελ.ϋυμτντ,ν διαφοροποίη-
σιν -χά σταοιρήν βασικών έξαγω-
γιχών προΐύντο»ν μας, ,τρός νέας ι
άγορ«; τής Λύαεοις, ήτοι τής οί
1ίΟνσμία>ς τυύ σκληρόν λεγόμενον
γομίβματος.
"Ηδη, άπό τό κυκλοφορήσαν
δελτίον το» Όί»γανισ;μο.ΰ Βάμβα
>.ο;, ώς ποός την πορείαν των έ
ϊαγοιγών βάμβακος, άπό της έ¬
ναρξις τής νέ.ις ί^αγωγικής —
ριόδΛ' — 1.8.1970 — μέχ<Η τής ϋΐης Ιανουάριον 1971, προκύπτει ότι, επί σύνολον έξαχθείσης .πο¬ σότητος 38.267 τ., οί 23.362 τ. διωχ?τεΰθησαν πρός τάς αγαθάς τής Λύσεως κα'ι οί ΰπόλοιποι 14. ίΟ5 τ. πρός τάς άγβοάς τής Ά νατ. Ενοώ.της. Άποδεικννρται, εΰτω, δτι επήλθε πλήοης άντι- <ττ<κκρή των εξαγωγικόν σνντε λκπών τοϋ βασικοΰ τούτου προϊ 6ντος μας κ«ί ε.ταιν—, πλέον, ή μονοτΐίρής ρξάοτησις τής καλλιεο γείας τού έκ τής άποροοφητι- χή; ίκανότητο; των άνατολικών άγορών, μετά των οποίων, ώς γνωστόν, σννδεόμεθα διά διμερων ίμπορικών σνμςρονιών καϊ αί άν ταλλαγαί διενεργοΰνται μέσω λο¬ γαριασμόν <κλήρ:γκς>.
φυσικά, δέν παροράται τό γε-
γονός ίίτι αί μέσω «κληριγκς»
δΐίνί(>γούμεναι ήιπορικαΐ συναλλα
ΤΑ ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΑ ΤΟΥ ΤΕΒΕ 1970
ναί, Ιχουν υπέρ αυτών την άγα
Οήν πλευρόν, δτι, |ν τινι μέτρω,
είχομεν εξησφαλισμένην την εξα¬
γωγήν των προϊόντιογ μας. Του¬
το, δμως, δέν αποτελεί καί τύ ά '
παν της έξαγωγΐλής π&λιτικής μι-
άς οίκονομίας, διότι, ημπορεί νά
Απαλλασσώαεθα τού πονοκεφάλου
τής διαθέσεως των προϊόντων μας,
πλήν <">μως είμ«^α ίντοχρβωμένοι
νά ποομηθενόμεθα, ίσης άξίας,
προϊόντα των χωριόν μας. Καί έ
αν μέν, είς προηγοχιμέντχς εποχάς,
έδικαιολογείτο ή προσκολληθή
μας είς τάς συμφωνίας «κλή-
ριγκς», σήμερον, δμως, μ* την ά
κολουθονμένην ίνυναμικήν έξαγω
νίκην πολιτικήν μας καί την βελ¬
τίωσιν τής ποιοτικής καταστάσε-
αις των προίόντΐον μας, δννάμεθα
νά έλισσόιιεθα άνετα'ιτερα καί
πλέον άνεξάρτητοι Είς την 6ι«-
θνή άγορΑν.
*Έτε.ρα βασικά έξαγωγικά προ
ιόντα μας, διά τα όποΐα παρατη-
ρεΐται Ιντονος —ροφή καί παρου
σίασίς το)ν είς τάς άγοράς ελεύ¬
θερον συναλλάγματος, είναι ό
καπνός καί τα έσΛε<Ηθοε'δη. Τό «άνοιγιμα» τούτο, λοιπόν νέω·ν ά γορων, μάς δημιουργεϊ, συγχοό- νως, καί έπιπροσθέτους ύΛοχρίώ σεις έντατικο.τοιήβ'εως τής παρα- γωγικής προσπαθείας μας, ωστε νά άνταποοφΐνώμεθα είς την ζή¬ τησιν της διεθνοΰς άγοράς. ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΕΡΜΗΝ£Υ£| ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΑΥΘΑΙΡΕΤΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ Μέ απόφασιν τη; ή όλομεληα τού Συμβουλιον τής Έπικρατείας ' ήριιήνευσε την διάταξιν τής πα- ραγράφου 1 τού Αρθρον 1 τού Α. Ν. 410)68 «περί αύθαιριέτοιν οίκο δομικών κατασκΐνων». ΠρόκειτοΛ -•«ρί τή; διατάξεως, ή όποία όρί- ξει δτι δύνανται δι* αποφάσεως τοί ΰπονργοΰ Δημοσίαν "Εργων νά έξαιροϋνται των δια,τάξεων πε- θΐ χατεδαφίσεως αϋθαίρετα κ.τί- οματα, έφ' όσον δέν θέτονν είς χίνδννον την ασφάλειαν τής χατο>
σχευης, οθτε άποτ>αίνουν ύπερμέ-
τρΐος είς βάρος τής πάλείος.
Είς την απόφασιν άνα<ρέρεται, ίίτι αχ'θαίοετος οίκοδομ,ική κατα- σκενή άποδαίνουσα ύ.τερμέτρ(»ς είς βάρος τής πόλεως, δέν είναι μό¬ νον κατά την έννοιαν τής ανωτέ¬ ρω διατάξεως, ϊκείνη έκ τής ό- .τοι'ας .ταραδλ^άπτεται άμββω; ή δ- λη πόλις. Είναι καί ίκείντ> έκ τής
οποίας, ώς έκ τής εκτάσεως τής
οχετικής παραδόσεως καί των <τυ νε~ιών της, ζημ.ιοΰται αύσιωδώς ώριβμένη πΐριοχή ή καί μικ.ς>όν
('οίόμη τμήμα τής ,ιόλεο>ς.
Ώς μικρόν δέ τμήμα τής .τό·
λεως —,τροστίθεται είς την άπό-
φαοιν— νοούνται καϊ οί πίρίοικοι
ή δμοροι ή, προκειμένον περί αΰ-
θαιρέτοη· κατα<τκευών είς πολνκα τουάαν, καί οί {Ύοικο* τής οϊκείας ΐΐολ.υχατοικίας. Είς την περίπτωσιν τής ώς δνω ί'Λ' άοιθμόν 944)71 αποφάσεως τοΐ Συμ^ουλ^ου τής Έπικρατείας ή ανΟαίοιετος κατασκευή, θτνεγβιρ- ΘεΙοο. υπό ένοίκον τής πολνκατοι- χίας, ήμπόδιζεν την προσαπέλασιν Τοΐ δ<άαατο; αυτής ώς καί την χρήσιν αντοδ είς τοΰς άλλους Γνοί κους. Έξ άλλον, διά τής ΰ.-τ' αριθ. 9-15)71, χθεσινής έΛίο-ης άποφάσε »ς τού ανώτατον διοικητικοΰ δι- καστηρίου, εκρίθη στι « αύθαίρε- τος οίκοδομική κχιτασχευιμ> είναι,
κατά τάς κ«τμένας διατάξΐΐς, καί
έκείνη ή ό.ιοία ανηγέρθη συμφώ¬
νως π-ρός έκΛοθίΐσα'ν οίκοδομικήν
άδειαν, ή όποία όμως ήκυρώθη ώς
παράνοιμος δι' αποφάσεως τού
Συμβουλιον τής 'Επικρατείας, ή
απεκλήθη έξ ΰπαρχής ϊ>πό τής Δι¬
οικήσεως.
Ο κ, Κ. ΚΑΡΑΠΩΡΓΑΣ
ΕΙΣ ΒΟΡΕΙΟΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ό πρόε-δρος τοϋ Σννδίσμου
Έλλήνων Έξαγωγέίον Ν(ο.-τ«ν Γε
ωργικών Προϊόντιυν κ. Κ. Καρά-
γιιοργας, ανεχώρησεν είς Ι?6ρειο-
ον Έλλάδα ίνα ίλθη είς- επαφήν
μετ* έ·κ.τροσώπων τού έξαγιογικοΰ
έμ»τορίον ν·ωπων καί ένημερώθη
έπΐ των άπόψεών το)ν, είς δ,τι ά-
φοοή. την πορείαν τής παιραγονγής
τοιν, έν όψει ίξαγωγής νωπων
φρούτων της περιοχής καΐ τής μορ
φολΛγίας πού ηαροτ'βιάζει αυτή,
νατά την εφετεινήν περίοδον.
Ό κ. Καράγιωργας, έξ άλλον,
θά εξετάση καί συγκεντρώση τα
προβλήματα πού χρήζουν άμεσ»υ
φροντίδος καί επιλύσεως, .ιρός
τόν σκοπόν παρονσιάσεώς των, &-
! (ΐα τη έπιστροφή τον, είς την
6έρντκΐΐν καί τους άρμοδίονς, ίνα
άπό κοίνον ληφθή μέριμνα ποός
δΐΕΠ'κόλννσιν καί ϊντιτυχή διενέρ¬
γειαν των έξαγωγών των έν λόγω
.-τροϊόντίον.
ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΟΝ ΚΑΟΣΤΟΎΦΑΝΤΟΥΡΓΩΝ
Αί δοθείσαι λύσεις είς άπα-
λ την κλ<ικττουφαντοι·ρ- Λοο6.λήματη, ώς καί τα εί- ρκκρβμοϋντα θτ,ματα τού ν, έξ£Τέ#η<ταν ένώπτοΛ' των τής Πανελλήνιον 'Ενώσε- "'ί Βιομηχάνοΐν Κλωστονψαντονρ V»», χατά την διάρκειαν τής ποα Υμβτατοιηθείσης έτησίας τακτι- *% γενικής συνελεΐισεως. Ό κ. '<· Ψαρό.τουλος άνεφέρθη είς τό Κ'νητιν.όν ώς καί είς τα προθλή (ΐπτιι ποΰ σννδέονται με τόν μη- Χανικον έξοπλισιΐιόν των μονα¬ ι «"V, μέ την συμμετοχήν είς τάς "ν^τικάς προ,μίί&ειίας, μέ τό ά- 7οοανομικόν, τό πτωχεντικόν κ>Λ.
Ειδικώτερον ένδί.α<£>έρον' παρου-
•"«ζοη· δσα ανέπτυξεν, άναφορι
*ω; .ιρός τό θέμα τού μηχανικόν
^■Αιαμοΰ των μονάδων. Ούτος
«ΐηποίσεν ?πιφυλάξεις σκετι-
^5 αοός τό Ν.Δ. 791)70 (.τού
|< "»<«οποίησε τόν ΑΝ 3949)1959) |, Λι>ίι πϊο,ώρισεν είς 50% την δα-
""ολογιχήν άπαλλΛνήν των ε'ιβα-
ϊοαενων μηχανών δι' άνανΐωσιν
ι Τ"ιν Κιομηχανικών έγκαταστάσε-
"ν ας την ύποχρΐω·σ»ν
των παλαιών. Διε-
εΛίσης αήν άντίθεανν τού
ς θεοπίσε-
"ινι
ως μέτ·οο>ν έπιτρΐν-τόντιοΛ· την εί-
σαγοιγήν μεταχειριομεΛ'κον μηχανη
μάττον. 'Επίσης άνεφέρθη είς τα
διαβήματά τον διά την κατάργη¬
σιν τής απαιτουμένης ποοηγουμέ
νης αδείας διά την μετατόπισιν
των μηιχανημάτικν έ-ντος των ϊργο
στασίίον.
Ώς πρός τό άγορανομικόν, ε-
θιξε την άντινομίαν ποϋ —-ριέχετ
τό σχέδιον νέον ΚώίΗκος, με τάς
πολλαατλάς δεσμεύσεις, άστννομεΰ
σεως κλπ. άφ' ενός καί την δρ-
θήν αρχήν, πού δέχεται, τής ε¬
λευθέρας διαιμορ'ρώβϊως των τι-
μών, ή όποία πρέ-τει νά ίσχΰη είς
ελευθέρας οίκονομίας.
Ι Σχετικώς μέ τήτ απόφασιν τή;
Νομκϊματικής Έπττροπης ύ-τ' ά-
ριθιμόν 1574)1970, άφοΰ ί%ΐ<α>α-
σε την έλπίδα ότι θά λιΛοϋν τα
προιβλήματα πού δημιο-ΐ'ργεϊ ή πό
λΰπλακος διαδικασία τής έπι-
στροφής των τόκων, ό κ. ψαρ-
ρόπουλος άνεφέρθη είς την άνάγ
κην έπεκτάστως των εί·εργετημά
των καϊ είς τάς έξαγωγάς πρός
χώρας διμερών σκιιβάσεοΛ'. Τέ-
λος έτονίσ!θη ή άνάγνη τροποποι
ήσεως τοΰ πτο)χετ.τικοΰ κώδιν.ος,
,τιρός προστασίαν των ανν«λλα-
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
εΐαι είς γνώοιψ των "Αξιοί ΔιοΐΗ·ήο*ων Άν»·
Εταιρείαν καί Εχαΐβειώγ Πιριωριβαένης Εύ-
*»"»ς ίτι δι' Ληοφάσΐως τοϋ κ. ΎπουρνοΟ Έμηοβίον
*"' αριθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοσιβν
γίοικ είς τό ολ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
ίον Άνωνύμων Έταΐβίΐών), όρίζβται δτι δύναν-
νά αννζχίαωαι δημοσιβύουοαι έγκύραις τάς Προ-
τΐσεις τώ» Γεν. Συνελευσεωσ ηάί τούς Ίσολογι·
'Μούς των διά τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙ·
[ΟΝΟΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
*« Ινένετο ««Χβ< τούθε διά τής ·0ΙΚ0Ν0Μ0Δ0ΓΙ Ό ΙΙρόεδρος τού Δ.Σ. τού ΤΕ ΒΕ κ. Αντώνιος Πετρόγλου κα¬ τέθεσεν ενώπιον τοΰ ΔΣ τού Τα μείου κατά την συνεδρίασιν τού τής 16 Μαρτίοι.· έ.ε. τόν ρ,ολις καταρ,τισθέντα άπολογΜτμόν πεπρα γμένων τοϋ Ιτους 1970 εχοντα ώ; εξής: ΑΙΪΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΠΕΙΙΡΑΓ- ΜΕΝίϊΝ ΤΟΓ ΤΈΒΕ ΚΑΤΑ ΤΟ 1970 Ευχαρίστως άναικοινώ δτι έκ τοΰ μόλις παραδοθέντος άπολογι- σμοϋ τοϋ οΐκ. £τους 1970 προκύ .ττουν λίαν ίκανοποιητι,κά άποτε- λέσματα. Ό κλάδος Συντάξεως κατά τό Ιτος τούτο αποδίδει πλεόνα- ααα δρχ. 99.490000 ό δέ κλάδος Ασθενείας άποδιίοει έπκτης ,τλεό ασμα δρχ. 102.624.000 ήτοι έν όλω εχομεν πλεόνα<τμα κατά τό Ετος 1970 δρχ. 202.114-000. Σννολικώς τό ΤΈΒΕ Ιχει σή μερον κατατεθεαιένον είς την Τρά πεζαν τής Ελλάδος άμοϋ μετά των ά,νω ποσόν δημιουργηθέν έκ των πλεονασμάτο/ν αμφοτέρων των κλάιδων κατά την διάρκειαν της τελευταίας τς,τετίας δρχ. 442. 000.000. Λαμβανομένου νπ' ό'ψιν δτι μέ- χρι τοϋ ετους 1967 τό ΤΕΒΕ έ νεφάνιζεν έλλείμματα, δτι ύφί~αν ται δαθεΐαι πληγαΐ είς τόν "Ορ¬ γανισμόν τοΰ Ταμείου αί οποίαι συγχρόνως έπουλώνονται, ότι κα τα τό ?τος τούτο προβετέθησαν είς τόν άριθμόι< των σννταξιού- χων 7.000 περίπου νέο«. συνταΕι- οϋχοι καί η έκ τούτων έίαοάρυν- σις ανήλθεν είς δρχ. 90.000.000 ~;ρύΐθΛ', ότι έκ της χσρηγηθεΜτης άπό 1.1.1970 αυξήσεως των συν- τάξεων κατά 10% καϊ των κατω τάτοιν όρίων συντάξεων ό κλάδος συντάξεων έπεβαρύνθη κατά τό σκέλος δαπανών τοΰ Ιτους τοΰ- τσι» μέ επί πλέον ποσόν δρχ. 110. ιθθ.ΟΟθ περίποτ· γίνεται άντιλη- ,ττόν τό μέγεθος τής συντελεσθΐί (Της προοδον τοΰ ΤΕΒΕ εϊ; τόν οικονομικόν τομέα. Ή δέ ώς &- νοι πρόοδος αποτελεί άξιοσημείω τον έπίτβυγμα ίπιτρέπον λίαν αί σιόδοξον προοπτικήν διά τό μέλ λον. Ή Διοίκησις τού Ταμείου αίσθά νεται την ύποχρέιοσιν νά άίτευθΰ νη τάς ευχαριστίας της άφ' ε¬ νός μέν €ΐς τό προσωπικόν τού Ταμείου διά την προσπάθβιαν ήν καταιοάλλει ίνα ανταποκριθή είς τό δνσχερές ίργον τής άναδιορ- γανώσεως τοΰ Ταμείου άφ' έτε¬ ρον δέ είς τάς έπαγγελματικάς καί Βιοτεχνικά; Όργανώσεις διά την πρόθνμον συμπαράβταοίν ταη· είς τό Εργον τουτο 'έτι δέ ϊ είς άπαντας τονς ήσχραλισμέ νους καί συνταξιούχους τοΰ Τα¬ μείου διά τό ίΐνεϋμα κατανοήσε- ως τό οποίον ίπέδιε^ξαν. Καλεϊ δέ άπαντας δπ·ΛΚ έντείνονν τάς προσπαθείας των κατά τό τρέ¬ χον ετος δι' ετι μεγαλντερα ε¬ πι τενγματα. Άναλυτικιώς τα σταχεΐα τοΰ άπολ.ογισμοΰ τοΰ ίτους 1970 £- χούν ώς εξής: α) Κ λάδο ς Σ νντάξεα) ν Κατά τό ετος 1970 άπενεμή- Θησαν ε-ίς ήσφαλκτμένου; τοΰ ΤΕΒΕ 6.371 πλήρβις σνντάξεις ΐΕεδόθησαν δέ ϊτεραι 748 απο¬ φάσει; σνμμετοχή; εί; τα; .πα- ρρχομένας νττ' άλλίογ Άσφαλι- στικών Όργανισμών σι»ντάξεις δάσει τον 4202)1961. Διεγράφη- σαν τής δυνάμεως των σννταξι- ούχων 3.726. Ό σννολικός άρι- θμύς σΐΛταξιοΰχαν τού ΤΕΒΕ με τα την αναίρεσιν των διαγραςρέν τον άνέρχεται είς 67.^87, ό δέ σΐΛ'ολικός άο·:θμός των συντάξε- οιν άλλων Όργανιαμών εί; α; στ'μ μετέχει τό ΤΕΒΕ είς 3.650. Ον τω τό ΤΕΒΕ οννταξιοδοτεϊ σή- μεοον η συμμετέχει είς την ίαξιοδότησιν 71.537 «η·νταξιού- χων. Ή καταβληθεΐσα κατά τό έ'- τος 1970 δ άπαν η τού κλΛΐδου 1νντάξεο)ν ανήλθεν ϊί; δρχ. 1. 067.191.000 σναλυοιμενη βϊ; πα- ροχάς συο'τάξεως δρχ. 886.745. 000, είς .ταρυχά- Πςονοία; δρχ. 108.893.000 εί; διαφ-ύρου; δαβτά α; δρχ. 11.61 ".000, Ης δαπά¬ νας .τερϊοτ'Λακων στοιχείιον δρχ. 1.885-000 καί ·ίς δαπάνας Διοι¬ κήσεως δρχ. 58.050.000. Σ ημειωτρυν άνοντινι καί ποσοστά τα κατα-
6ληθέντα τίς είσπράκτορα; είσ-
ς ο^>ών οϊτινε; έπισκε'πτονται τα
Ι -,'.αταστήματα καί πωλούν τα ?ν-
βτημα τοΰ Ταμείον επί καταβάλη
ιής είσφορά; πρός μεγαλντΐραν
ρξνπηρίτησιν των ήσ<ραλ.ισμενχον. Τα είσ.τραχθέντα υπέρ τον κλά ίιου Συντάξειον τοΰ ΤΕΒΕ £σο- δα άνερχονταα .-τυνολικώ; εί; δρχ. 1.16<ί.681.000 /.α άναλύοΛται ώ; ακολούθως: ΚαταβολαΙ ήσα. δρ. 778.373-000 Κοινωνική είσφοοά έκ χαρτοσή- μου δρχ. 347.956.000 ΠρόίΤθδοι ιεριονοίας δο. 38.773· ! 000 Λιάς-ορα έΌ-οδα δρχ. 1.579.000 1 Προκΰπτον κατά τό Ιτος 1970 [ πλεόνασμα κλάδον Σι»ντάξεων ■ ίνρχ. 99.490.000. Β) Κλάδος Ασθενείας ι Ή απόδοσις τοΰ κλάδον Άσθ« νε-ίας όστι; πρός τό Λαεΐσαι υπό τοΰ ΤΕ
ΒΕ δαπάναι τού κλάδον Ασθενει '
άς -
λεία μακροϋ χρόνον. Κατά τό
λήξαν έ'τος ήρχισεν ή έκκαθάρι-
σις, ό συσχετκτμός των φακέλλων
καί ή ταξινόμησις αυτών. Πέραν
τούτων απεφασίσθη νά γίνη καί
εν τούτο) άπακέ·ντροκη; καΐ, °'
φάκελλοι ήσφαλισμενανν Βορειον
Ελλάδος νά σταλοϋν καί νά το-
ποθετηιθοΰν εί; τό άρχεϊον τοϋ
'Τ.τ)τος €>εσ)κης οί δέ φάκελ-
λ-οι ήσςαλατμένχον Πελοποννήσου
νά σταλοΰν και νά τοποθετηβοΰν
ίί; τό 'Τ.τ)μα Πατροιν. Διά τής
άποΐτυμςορήσρως αυτής έπέρχε-
ια». μεγάλο κέρίνος χρόνον είς
τάς αναζητήσης, καί σι»σχετίσεις
τής υπηρεσίας έπ' ώφΐλεία των
ήσττΌλι σμέ νιον.
ε) Εξυπηρέτησις Κοίνον
Κατά τό λήξαν ίτος ίφηρμό-
σθη λίαν άπλοΰν σΪΌΤημα κατα-
6ολή; των έπιδομάτων τοκ,ετοΰ
καί έξόδων κηδίίας είς ήβφαλι-
σμένοτ'ς καί συντα'ξιούχους. 'Ενώ
ιιέχρι πρό τινος ύπεβάλλοντο τα
δικαιολογητικά ιίς την Κεντρι¬
κήν 'Τπηρεσιαν καί έδει νά ,τα-
ρ«λθη τοΐ'λάχιστον ϊμηνον 6ιά
νά πληρωθοΰν υί δικ,χιοδχοι ήόη
δι' άπλ.ονστεύσειυς τής διαόικασί-
ας ένεργείται άμέσως ίίμα τή υ¬
ποβάλη των δικαιολογητικών υπό
τοΰ οίκείου Γραφείον Ασθενείας
ή κατα'Ίολή των έ.τιδο-μάτυίν τού-
τοιν.
'ΕφηρμΛσΟη έπίσης ' άπό 1.8.
1970 ή πληρ<ι>μή των σνντάξεων
δι' έπιταγΛν άποστελλομέπον τα
χυδρομικώς την Ιην εκάστου μη
νός είς τοϋς ουνταξιούχους καί
έΕοφλουμένων μέσω των άνά
την χώραν ■Τποκαταστηιμάτΐΐ)ν
τής 'Εθνικής Τραπέζης ή των άν
ταποκριτών αϋτώι- ή των μεθ' ών
αννίργάζονται Τράπεζαν επί με
γάλη εξυπηρετήσει των είς τα;
μεγάλα; κυράο; πόλει; ταλαιπο»
ρουμένων σννταξιονχιον.
στ) Ανοικοδόμησις άκινήτοιν ΤΈ
ΒΕ
Τό ΔΣ τοϋ Ταμείου άπεηάσι-
σεν οποις ποοθή είς βνοικ.οδύμη-
σιν των έν Αθήναις επί τής ό-
δθΰ "Ιωνος καί Σατωβριάνδου
καΐ έν Ππ&αιεί επί τής δδοϋ Κο
λοκοτρώνη οικόπεδον ίδιοκτησίας
τοΰ ΤΕΒΕ.
Ή οικοδομήν; των έν λόγω
ώκινητων κατίσττ; άναγκαία άφ*
ενός μέν διότι ή απόδοσις των
έν αύτοΓ; πε.-τα/ αιωμένων κτισμά
των είναι άσήμα·ντος άφ' ετέρου
δέ διότι ηυξήθησαν αί στεγαστι-
καί άνάγκαι τΛν ΰπηρεσιων τοΰ
"Οργανισμόν ίν Αθήναι; καΐ έν
Πειραιεί καΐ ώς έκ τοντιον δια-
τίθενται σοβαρά κονδϋλια διά μι
σθώματΐι.
"Ηδη παοεσχέθη ^ έγκρισις
τοΰ 'Τπουργείοιι Κοιν. 'Τ.τηρκΐι-
ών καί τής Νοιιΐηματικτίς 'Επι-
τροπής ήρχισεν δέ ή προετοιμα-
σία δ:ά την σχετικήν διαδικασί¬
αν.
ί) ΙΙεριηερεκικαί υπηρεσίαι
'Η Διοίκησις όργάνωσεν τακτι
κάς έπιβεωρήσπς των Περιφερει
ακών νπηρε<τιών Ίνα άντιληίτθή ί- δίοις όμμασιν ι ήν κατάστασιν των καί προσπαθήση νά επι/.ύσΐ) τα ζητήματά των. Απεδόθη Ιδιαιτέρα μέριμνα είς την ενπρεπή και ανετον έγκατά στάσιν των Γ'ραφείίον τοΰ ΤΕΒΕ είς τάς επαρχίας καί είς την έ- πίπλωσιν «("των ήτις πρέπει νά είναι άΛάλογος τής σοβαροτητος καΐ τής ενροστίας τοΰ "Οργανι¬ σμόν. Έ,τΓλύθησαν ιλεϊστα δσα ζητή ματα. 'Εγένετη όοθολογιστικοιτέ- ρα οργάνωσις καί τοποθέτησις οοωπικοΰ είς τάς πΓριςττρεια- κάς υπηρεσίας. Ειδικόν κλιμάκιον τής Διοική¬ σεως έπίθεώρηο·!5 τάς νποβαλλού- σα; ,-τοοτάσει; ουνεργασίας κλινι κάς των ΐ.ταρχΐίΓ)ν καί ήρ*ννησεν ίάν αύται πληροϋν τοα'ς ίίρους ύγιεινής ώστε νά γίνοΐ'ν δεκταί ώς στμθαλλόμεναι. η) Μονιαοντοίησις 463 ΰπαλλήλων Βάσει των *ιιητάξρων τοΰ Α. Ν. 169)19ΐ!9 έπραγιματοποιήθ-η ή μονιμοποίησις 463 νπαλλήλι»ν τον ΤΕΒΕ οίτινες 'ν& κατά τό πλ.εΐ στοΛ' άπό .-ΐο/νλνών έτών ήσκουν δι οικητικά καθήκοντα έν τούτοις συνεδέοντο διά σχεσρο); ίδιωτι- κοΰ δικαίου μή άπολαϋοντρ; των έγγυήσεον ά/.λ' ονδέ δΓθιιευάμρ- νοι ΰ.τό των ΰποχρρώσειολ1 τΛν ύ παλ/.ηιΑον ΝΠΔΛ. "Ηδη οί ώ; ανο 463 έχοντες τα νύμιμα προοόντα έμονιμοποιή θησαν καί συνρδέθησαν διά σνμ- βάσριο; δημοσίοΐ' δίκαιον μετά τοΰ "Οργανισμόν ενσντι τού οποίον πλέον νπέχοιη' •.ΰθύνας δτμιοσίον νπαλΑήλλου καί ίπΐ τούτο>ν δύνα¬
ται νά στηρίζρται ό Όργαν<σμός διότι άποτρλοΰν πλέον Όργανικά μρλη αυτού. θ) Μελέται θεμάτοΐΛ' άναπτύξϊο); καΐ Όργανώσεος Πέραν των ανω τό ΔΣ τοΰ Τα με'ου ανέθεσεν εί; όμάδας έο- γαοίας νπαλλήλων τοΰ ΤΕΒΕ την μρλε'την των «ΐθ'βαρωτέρων θεμά- Τιΐ'.ν άτιινα πρη(5ληματίζο1υν τόν Όςγπνισμύν οπΐ|%ς τα θε,ματα α) Ίυτο.><ραρμακεν:ικής περιθάλ·>|»ρ
ως των ήσφαλισμένιον |3) Κατα-
τάξεις ήσ<ρα>α.σμένο)ν εί; άσφαλι-
στικάς κλά·σεις γ) άποδείΕε-
ι"ς Χ'.'όνου έπαγγελματική; άπα-
σχολησεως δ) ΌογαΛ'ώσεως εισ
άξΓον κλ-π. "Εξ άλλου είσηγή
σει τοΰ κ. ΙΙροέδρου ήρχισεν ή
λήψις σημαντικών άποφάσειυν καί
ή υποβάλη προτάσειυν είς τό έπο
πτεΰον Υπουργείον δι' ών ρπιχει-
οίίται ή καλυτέρα όργάνιυβΐς καί
χοινΐ'ΐνικοασφαλιστική θεμελίωσις
τοϋ ΌργανισμοΓ'.
ΑΙ ΠΛΗΡΩΜΑΙ ΤΟΚΟΜΕΡΙΔΙΩΝ
ΓΩΝ ΟΜΟΛΟΓΙΩΝ ΓΩΝ ΕΘΝΙΚΟΝ
ΔΑΝΕΙΟΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΡΙΛΙΟΝ
Έντός τοΰ αηνός Απρίλιον θι»
ίραγματοποιηθοΰν <ιί κάτωθι πλι, οο)μαί τοκομεριδίων, λαχνών κλ.π· ό,μολ.ογιών έθνικών δανείον. Άπό σήμερον άρχεται ή έΕό- φλησ1; τον νπ' «Ίριθμόν 17 τοκο- μεριδίον των είς λίρας δανείον 4% έ'τους 1889 (Παγίον) καί 4% ετονς 1910, ώς καί τοΰ εί; δαλλ. τοιούτον 4%, ετον; 1925 ('Υδρεύ σειος). Ή άξία τοΰ τοκομεριδί- ου τούτου, κατά δάνειον, εχει ώς άκολούθϋ);: Εκάστη; άπλή; όμο λογία; (ύνομαστική; άξία; 20 λιρών τοΰ δανείον 4% 1889, 0,20 λίρα;, εκάστη; άπλή; όμολογίας (δνομαστικής άξίας λίρας, 19 — 17—0) τού δανείον 4% 1910, 0, 1085 λιρ. >:αί γ) εκάστη; όμολο-
νίίΐς (όνομ«στικΓις άξίας δολλ. 1.
00-0) τού δανείον 4% 1920, δολ.
10.
Άπό τής Ι.Ίης 'Α.τοιλίου αρχε
ται ή έξόφλησι; τοϋ νπ' αριθ. !)
τοκοαεριδίον των όμολ.ογιόν τοΐ
Λαχειοφόρου Δανείον Οίκονομικής
Άναπτνξεος 5%, 2τοτ·ς 1962. Ή
άξία τού τοκομεριδίου τούτου, κα
τα κατηγορίαν όμολογιών, ρχρι
ώ; ακολούθως: Άπλων όιιολ.ογι-
ών δοχ. 15, 5πλ.ών δςχ. 75, 10
π/.ών δρχ. 1.*)0, 50πλ*ιν δρχ. 750
καί ΙΟΟπλοών δρχ. 1.500.
'Επίστι;, άπό τής 15ης Απρι¬
λίου, άρχεται καί ή έξόφλησις
των κατά την χρεο)λυτικήν κλήρΐο
σιν τής 15ης Μάρτιον κληοο)ΘΡΐ-
σον είς τό ό'ητιοτ όμολογιίη1 τοΰ
(ΐντοΓ· δανείον .">% 1962. Οί κομι-
σταί τόν όμολογιών τούτον λαμΰά
νοι·ν την όνομαστικήν των άξίίχν
κα) την αξίαν την κατά τ' άνο-
τέςκι) τοκομρριδίον. ΕίδικΛΟτρρον,
είσπράττονν διά μίαν απλήν όμο
/.ογίαν δοχ. 31τ, διά μίαν 5πλήν
δοχ. 1-575, διά μίαν ΙΟπ/.ήν δρ.
3.150, διά μίαν δθ,τλήν δργ. 15.
750 καί διά μίαν ΙΟΟπλήν δρχ.
(· ·Α·Λ.·λ·
.".1.500.
Άπό τής 21ης Απρίλιον αρχε
ται ή έξόφλησι; των κληρωθει-
σών την 22αν Μάρτιον 1971, μετά
λαχνοΰ, όμολογιών τοΰ Λαχειοφό
ρου Δαν&ίου Οίκονοιμικής Άναπτύ
ξεος 61/2% 1970.
Άπό τής 30ής ΆπιρΊλίου άρ¬
χεται ή έΕόφλησις των κληρωθει-
σών κατά την 30ήν Μάρτιον 1971,
μετά λαχνοΰ, όμολογιών τοΰ Β'
Τμήματος, 6%% 1966, τοΰ Λαχει
οφόρου Δανείον Οίκονομικής Ά-
ναπτύξεως 1964 — 65. Αί α¬
νωτέρω έξοφλήίτεις πραγματοποι-
οϋνται υπό τής Τραπέζης τής
Ελλάδος καί των κατά τόπον;
"Γποκιχια~ί)μάτ<"ν κιιί Πρακτο¬ ρείον αυτής. 'ΤπΕνΘνμίζίται σχετικώς δτι τα δΐ3«'ΐώματα των κατόχιΑν όμο¬ λογιών πρός είσπραξιν των πο- σών, τα ό.τοΐα δικαιοννται, παρα γράφονται, προκειμένον μέν περί των τοκομεριδϊων μετά ,ταρελευ- σΛ' πρλτρ έτον άπό τής άταγοα- φομενης έπ' αυτόν χρονολογίας πληροψής, πυοκειμένου δέ περί των έκ λαχνών κ.ερδών, καί τής όνοι.αστικής άξία;, μετά δεκαετί αν ά.τό τής -/.ληρώσεϋ>ς.
Η ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΑ
ΤΗ Χ ΑΞΙΟΙ ΙΟ1Η ΣΙΝ
ΤΩΝ ΤΛΑΤΙΝΩΧ ΠΟΡΩΝ
Ειδικώς ουσταθεϊσα ομάς ερ¬
γασίας θά ιΐΐλετήση τα προβλή-
ματα άξιοποιήσεος των ΰδατίνων
πόριον τής χώρας. Ή σχετική ά
πόψ,χσις ύπργράττη υπό τοΰ υπουρ
γοΰ άναπληρωτοΰ Σι·ντονισμοΰ
κ. Έμμ. Φ&ενάκη, είς τα πλαίσια
τοΓ· έξαγγελ.&έντος ήδη προγράμ
ιΐιιτυς μακροχρονίου προοπτικής
διά την ανάπτυξιν τής Ελλάδος
(1!)71 -— 1985), μέ εύβύτ&ρον
χ'.'.,νικϋν δρίϊοντα τό ρτος 2000.
ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΛΑΟΠΚΑ ΔΙΚΙΥ Α ΑΡΔΕΩΣΕΟΣ
ΔΙΑΚΑΤΑΙΟΝΙΣΜΟΥ ΑΝΤΙΦΥΣΙΚΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Ήρχισ<ιν την πρωίαν είς την ΙΙάντριοΛ' Σχολήν αί εργασίαι τοΰ σεμιναρίου επι των άρδεύσρ- ιον διά καταιονισμοΰ (τεχνητής (ιροχής) τό οποίον (οργανωθέν ή 'Ελληνογργίας «αί
τής γαλλικής πρεσβείας καΐ. μέ
την συνεργασίαν τοΰ Τεχνικόν 'Ε
πιμελητηρίον Ελλάδος. Είς τό
σεμινάριον παρέΌτησαν ό {ιπουρ-
γός Γεωργίας κ. Ι. ΙΙαπαΌλαχό
ποΐ'λο;, ό ΰπουργός Δημοσίιον "Ερ
■γιον κ. Κ. Παπαδημητρίον, ό »φυ
Λουργύς Σνντονισμοΰ κ. Μιχ. Κο
ζώνης, ό ΰφνπονιργός Γεωργίας
κ.
II.
ΙΙαπαπαναγιώτου, ό πρέ-
σ6υς τή; Γαλλία; κ. Μπερνάρ
Ντυράν, ανωτέρα στελέχη των ΰ
,πουργείων Σνντονισμοΰ, Γεωργί¬
ας καί Δηαοσίων "Εργων, των
έν "Ελλάδι Διε&νών Όργανι¬
σμών, τού Ε.Μ. Πολντεχνείου,
τον Τεχνικόν Έπιμελητηρίον, 'Ελ
λ.ηνικων Τεχνικώς 'Εταιριιών κ.α.
Την έναρξιν τω-ν εργασιών τού
ίτειμΐ"αρίου έκήρυξε ό ΰπουργός
Γεο>ργίας κ. 1. Παπαδλαχόπου-
>^); ύπογραμμίσας τό Ιδιαίτερον
ενδιαφέρον τής 'Εθνικής Κνβρρ
ιτμτεως διά την άξιοποίηοιν τοΰ
ϋδατικαΰ δυναμικόν τής χώρας.
Ήδη αί τεχνικαί νπηρρσίαι τοΰ
νπουογείον Γεωργίας πςιοσανατο-
λιζονται πρός τό σνστημα των
ουλλογικών δικτύιον άρδρνσρως
διά ν.ατσιονισμον.
Ή αρδε,ινΐις θά έπιτρρψη, ώς
ρτύν,σεν ό κ. ίπουργός, την έ-
ΐ).-ίΐ'()ΐαογήν ύοθολ.ογικής πολιτικής
ε»-ΐί τής άναδιαρθρώ(τεως των καλ
λιεργειων. Ούτω, θά επιτευχθή
αύξησις των ίξαγογών των γκωρ
γικών μας προίόντων καί νποκα-
τάοΊίχσις των ίΐσαγωγών γεο>2γι-
/.ών .ιροϊάνιθΛ', τα δποΐα «απθνρο
φοΰν σημαντικάς ποσότητας συν
αλλάγματος.
ΕΊ; γενι/.ήν ϊΐοήγησιν επι νόν
εργασιών τοΰ οεμιναρίου προέθη
ό πρόεδρος τής 'Ελληνο - Γαλλ.
χής Τεχνικής Ενώσεως κ. Η.
Κριμτάς, Διοικητής τής 'Εθνικής
Κτηματικής Τραπέζης, ό οποίος
άνεφέρθη ιϊς ιήν προσπάθειαν
οιά την δημιουργίαν έντός των
ίίόπλ,ων τής "Ενώσεως περιβάλλον
ιθς γαλλο - έλληνικής · τεχνική,
«ίυνεμγαοίας ίημηλοΰ ρπιπέδου ή
όποία Θά βασίζεται είς τού; Ισχυ
ν'ους δεσμονς μεταξύ Γαλλ.ίας
>:αί Ελλάδος. 'Τλο τό ανωτέρω
;τνεΐ'μα ωμίλησε κα<ί ή έκπ,ρόσω- πος τή; ΑΣΤΕΦ Γαλλία; κ. Πραντέτ Μπαλάντ ή όποία έξέ- νρρασε την επιθυμίαν πραγματοποι ήσεως άιμοιβαίων έχΛαιδιυτικών ταξιθίο>ν των 'Ελ/.ήνων καί Γάλ
λων τρχνικών. Σύντομον χαιρίτι-
σμόν Απηύθυνε ιί; τό σεμινάριον
καί, ό πρόεδρο; τή; Διεθνοΰς Έ
Λΐτροπης Άρδενσεων καί Άπυ-
στραγγίσεοον κ. Γ. Παπαδόπον-
λο; τονίσας δτι ή άρδενοΊς διά
καταιονισμοΰ θρυ>ρρΓται δΐΐθνώς
ώς ?να βήμα πραγματικής :ιρού
δόν εί; τύν τομέα τής τεχνική ς
•ών άρδεΰσεοιν. Κατά την διάρκει
αν τοΰ σεμιναρίον Γάλλοι τεχνι-
κοί, ώοισμρνοι των οποίων ΰπήρ-
ζαν .τρΐ'ΐτεργάται τοΰ νέον άρδ^ν
τικοΰ συυτήματυς. θά άναφϊρ·θοΰν
δι' όμιλιών των είς τα πλεονεκτή
ματα των ήδη έ"κτρτα|μρΛ·ων έφαρ
αονών τούτου.
ΔΑΝΕΙΑ ΑΥΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
ΜΕΧΡΙ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Η ΑΣΚΗΣΙΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ
ΓΕΩΡΓΤΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
Παοατρίνεται «έχρι 30ής Ά.τρι-
λίον 1972 ή άσκησις τής έμποοίας
γεωργικων ι^αςμάκ^ιν υπό φαρμα-
κεμπόοιυν, οί όποίοι ρτι·χον προσίο-
ρινων άδειων βάσει τθ'ϋ νόμον 19)
1967. Σχετικήν απόφασιν ύπέγρα
ι)·εν ό ύπουργός Γεωργίας κ. Ι.
Παπαβλαιχόπουλος· Αί έν λόγω δι
δειαι, ώς γνωστόν, εχουν λ.ήξρι ά¬
πό τής 31ης Δεκρμβρίου 1970.
Μ·τά την Ιην Μαίυυ 1972, ώς
όρίζεται είς την απόφασιν, δέν
πρόκριται νά χορηγηθοϋν νέαι α-
δειαι είς π^όσοπα στερούμενα έ-
πιστηι^ονικών ποοσόντων. Οΰτω,
ίι έμ.τορία των φιτοφαρμάκων ά-
σκεΐτσι νπό είδ'κων έπιστημόνων
(γεοπόνίον, δασολόγων, (ΐαρμακο-
ποιόν κίΐί χημινών). Τό μέτρον
αποβλέπει είς την προστασίαν τή;
γρωργικής παραγωγής έκ των έ-
χθρων καί άσθενειών ώ; καί τή;
δημοσίας νγε)ίας γενιικώτερΌν.
Ό διπλ,ασιασμό; τοΰ ΰψονς
τόν παρεχομένο)ν εί; τού; έργα-
τοϋπαλλήλονς δανπ'ιυν αύτο<ττργά σρω;, Αποτελεί, τώ δντι, σημαν¬ τικόν βήμα προωθή-σεως τοΰ ο- λου θέματος. "Εν τοσούτο), οαιμ- φωνί/ΰμεν μέ τα; δηλ,ώσιεις τού άρμοδίου ΰπουργοΰ, ότι διά των /.ηφθέντων μέτρον τό θέμα τής αΰτοστεγάσεως τό-ν έργατονπαλ- λ.ήλων είσέρχρται είς νέαν δυνα- αικήν φάσιν, ιϊποσκοποϋσαν τό μέν είς παροχήν μεγαλειτέρας οί ! κονομικής ένισχϋσεως, τό δέ είς (Ττέγασιν μεγαλειτέρον, κατ' ρτος, άοιθμοΰ έ&γατοιίπαλλ.ήλιον. ΕΤνίΐι άληθέ;, στι τό μέχρι τον δέ χορηγούμενον δάνειον αύτοστε γάσεω; των 60.000 δραχμών ,τάν , &λλο ή έξυπηρίτει τού; σκοποϋ; διά τοΰ οποίον εδίδετο καί άκό- μη εάν και κατα ποσόν τουτο κα- τηυθύνρτο πρό; τόν προορισμόν ι τού, ή δέν έσπαταλατο ρίκή καί ώς ϊτυχε. Ή πολιτεία, φυσικά, | ΙΕεπλήρον οΰτω τάς ύοτοχρρο'χτεις | της πρός τούς ίργαζομένους καί ηδύνατο νά ΰπρρηφανρύεται διά την Λσκοι·μένην κοινωνικήν πολι- , τικήν της. Βεβαίως, ό διπλασια- "ίμός τοΰ νψους τού δανείου τού- I τού είς 120-000 δραχμάς, δέν έ πιλύει τό όλον πρύβλημα, παρά ταυτα, δμίος, «ΐναι ίιπολογίσιμον, τουλάχιστον, διά τα άστικά κεν- τρα τής ε.ταρχία,ς κια, έν τίνι μέ τριο, έκπληροϊ τοϋ; τε&έντα; σκο πούς τοΐ'. Ι Ή ίδαινική λύσις, είς την προ¬ κειμένην περίπτωσιν, θά ήτο νά εφαρμοσθή τό σύστημα δανειοδο τήσεως τοΰ Ταμείου Παρακατα- θηκων καί Δανείον διά τάς Αλ¬ λας τάξεις, νπό τού; αντοΰς, έ¬ στω, δρονς καί προίυΐθ'&έσεις, μο λονότι ό έργαζόμενος καταιβάλλει την σχετικήν είσφοράν έργατικής κατοικίας. Έννοείται δτι, λόγω τοΰ μεγάλον αριθμόν των άστέ- γων εργαζομένων καί των έπιθν- μούντων νά άποκτήσουν στέγην, ή ιΐ'θάρχησις των στεγαστικών ά ναγκων είναι έπιβε,βλημένη, ώστε καί παρεξηγήο·εις καί άδικίαι νά άποφεύγωνται. Ιΐεραιτέρω, Οά επρεπε τό σύ- στημα τής αΰτοστεγάσεο)ς νά έ- πεκταθή, μέ παράλληλον περιορι¬ σμόν τον προγράμματος Ανεγέρ¬ σεως εργατικόν κατοικιων καί έν τέλει την κατάργησιν τον, ή την διατήρησιν τον, μόνον, είς ωρι¬ σμένας άναποφεΰκτονς περιπτώ¬ σει;. Τοιαύται περιπτώσιεις, ήρ¬ χισαν νά διαφαή'ιονται καί θά προ όάλονν έντονώτερυν είς τό μέλλον, ώ; έκ τή; δημιονργίας των βιο- μηχινικών πόλεων καί ζωνών είς θέσε.ς, έκτός πολεοδομικών σνγ κροτημάτων. ' Λλλιοστε., υπέρ τής επεκτάσε¬ ως τού συστήματος της αΰτοστε- γάσιως <π>νηγορεΙ καί τό γεγονός
ότι, σήμερον, αί άποδοχα'ι των
εργαζομένων εχο·ν αυξηθή καί τό
βιοτικόν επίπεδον το>ν ρχρι βελ¬
τιωθή σημαντικώς, ωστε νά τούς
έπΐΓ'.έπη καΐ νά τοΰς δίδη τό προ¬
νόμιον τή; ελευθέρας έκλογής στέ
γης·
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΑΣΗΜΑΝΤΟΝ ΑΤΞΗΣΙΣ
ΤΟΤ ΔΕΙΚΤΟΤ ΤΙΜΩΝ ΧΟΝ
ΔΡΙΚΗΣ ΊΈΛΙΚΩΝ ΠΡΟΊ1
ΟΝΤΩΝ. - 'Τπό τής 'Εθνικής
Στατιστική; 'Τπηρεσίας τής 'Ελ
λάδος ανεκοινώθη, ότι ό γενικός
δείκτης τιμαιν χονδρικής τελικών
προίόντων τοΰ μηνός Φββρουαρί
ου 1971 έ<τημΕ'''υσεν, έν συγκρί- σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Ιανουάριον, Ασήμαντον αύξησιν 0,1% περίπου, υφειλομένην κυρί- ως οίς την αύξησιν των τιμών κροϊόντονν είσαγ'ογής. Ό μέσος μηνιαϊος γενικάς δεί Τής χονδρικής των μηνών Ία- νουαρίου - Φεβοουαιρίον 1971, έν συγκρίσει πρός τόν μέσον τοΰ άν τι-στοίχου διμήνου τοΰ 1970, έμ φανίζει αύξησιν 3,5%. Έκ τής συγκ.ρίσεως των μέοιον των Ιδί οιν διμήνων των έτών 1970 πρός 1969, εΐχε προκύψει ποσοστόν αυξήσεως 3,8% ένώ έκ τής σνγ κρίσεως των μέσων των άντιστοί χον δίμηνον τοΰ 1969 πρός τό 1968 ΡΪχε σημειωθή αύξησις 3, 2%. ΝΕΑΙ ΙίΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ Ε- ΠΕΝΔΤΣΕΙΣ ΤψΟΤΣ 107 ΕΚ. ΔΡΑΧΜΩΝ. Έκ τοϋ ύπουρ- γείου Συντονισμοΰ, ανεκοινώθη δ τι ενεκρίθη, βάσει το>ν διατάξε-
ων τοΰ ΑΝ 14Ϊ)67, ή χορήνησις
ένισχύσεως υπό μορφήν έπιδοτή-
σεω; τοΰ έπιτοκίον εί; πέντρ βιο
μηχανικάς έπιχριρήσρις, <ά οποίαι .τ,ραγματοποιοΰν νέα; παραγωγι- κάς έπενδνσεις, σΐΛΌλικοΰ ίη(>ους
107.105.750 δραχμών.
Αί έν λύγο) επενδΰσρις, άφο-
ροΰν είς ·πΐν Ίδρυσιν έργοστασί-
ου παραγωγή; σύρματος έκ σκλη
ν χάλυβος κα' την επέκτασιν ύ
φΐσταμένων μονάδων κατασκβυ-
ής άμιαντοβινυλικων πλΛΐκιδίων,
/.ατομείου παραγοιγής κισσήρεως
(έλαιρρόπρτρας) κα'ι παραγογής
ουνθετικοϋ δέρματος.
ΑΙ Ε1ΙΑΦΑΙ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕ
ΣΤΙΚΟΤ Δ)ΝΤΟΤ ΤΗΣ ΔΙΕ
ΘΝΟΤΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ. — «Ο
ευρισκόμενος ενταύθα έκτελεστι-
κός διευθνντής ιής Λιρθνοΰς Τρα
πέζης κ. Α. Τάζι, επεσκέφθη
τόν υπουργόν άναπληρωτήν Συν¬
τονισμοΰ. Κατά την έπακολονθή
σασαν σννομιλίαν εγένετο εύρεϊα
ότνασκόπη<τις επί θεμάτον κοινοΰ ένδιαφέροντος. ΙΙροστίθεται, δτι ό κ. Τάζι έκπροσπχπιεΐ είς τό Δ.Σ. τής Διεθνοΰς Τραπέζης, την ό- μάδα χωρώ-ν - μελών, είς την ό- ιαν άνήκει και ή Ελλάς. Η ΣΤ ΣΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΠΑ¬ ΤΡΑΣ ΤΟΤ Γ. Σ. ΤΩΝ ΕΙΙΙ ΜΕΛΗΊΉΡΙΩΧ. — Ή Όλομέ λεια τού Ρνωμοδοτικοΰ Συμβουλί ου των ΕΒΕ τή; χώρας, κατά την συγκροτηθεΐο'α'ν σΐ'νεδοίασίν της Κς Πάτρας, ήσχολήθη μέ τα Θέ- ματα, τα όποία άπασχολοΰν τό εμπόριον. Ιδιαιτέρως, Ελήφθησαν άπο- α/άσεις πρός περαιιτέρο) προώθη- σιν των έκκρεμών θεμάτων τού κλάδον, ήτοι τοΰ πτοιχρυτικοΰ δι χαίου, τής έπιμελητηριακής Νομο θεβίας, τοΰ σννταξιοδοτικοΰ κ.α· ΕΞΑΜΗΝΟΣ Η ΙΣΧΤΣ Α- ΠΟΦΑΣΕΩΝ ΙΉΣ ΤΠΟΕΙΙΙ- ΤΡΟΠΗΣ ΕΛΕΓΧΟΤ ΣΤΝ- ΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ. — 'Η 'Υποεπι τροπή Έλέγχου Σΐίναλλάγματος, διά τής ΰπ' αριθ. 184)5.3-71 άπο φάσεως της, κι*θώρισεν εξάμη¬ νον την ισχύν των άποφάσεών της, των λαμβανομένων κατόπιν αιτήσεων είσαγογέων καί έξαγω γέονν, είτε αύται άναφέρονται είς συγΛεκριμένας .τεριπτώσεις, είτε ά φοροϋν είς ρυθμίσεις γενικωτέρων θειιάτων, άτινα προκτ'τΐττουν διά τού; αίτοΰντας έκ των μετά τον 'ίωτερικοΰ συναλλαγών τιον. Ίί 'Τποεπιτροπή Έλεγχον Συν αλν/.άγματος διατ»>ρεί τό δικαίωμα
καθοριομοϋ βραχιπ-ρρας ή μακρο
τέρας προθεσμίας ίσχύος των ά
ποφάσεών της, οσάκις κρίνει τοΰ
το σκόπι,μον, καθορίζουσα έν ε¬
κάστη περιπτώσει την προθεσμίαν
ταντην.
ΣΤΝΕΡ1ΆΣ1Α ΕΛΛΗΝΙ-
ΚΟΥ ΟΙΚΟΤ ΤΠΟΔΗΜΑΤβΝ
ΜΕΤΑ ΓΑΛΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙ-
ΑΣ. — Ανηγγέλθη ή σννεργα-
οία τον "Ελληνικόν οίκον ΰποδη-
ιιάτιον «Πετοίδη, μετά τής Γα/λ-
/.ικής έτι'ΐρεία; ύποδημάτων
«Σάρλ Ζονρντάν». Πρός τουτο,
ιδρύθη κατάστημα τής Γαλλικής
ίταιρείας εί; Αθήνας (Έρμοΰ
10) καί παρκ/.ωρήθη είς τόν 'Ελ
λ.ηνικόν οίκον τό άποκλΐΐστικόν
δικαίιομα παραγη>γης κο{ διαθέσε
ως των αύθεντικών μοδέλλοιν τού,
ώς καί τό δικαίωμα πραγματ.ι.τοι
ήσεο>; έξαγιογών είδον τοΰ ξέ¬
νον οίκον. Προο-ίΘεται, δτι ό 'Ελ
ληνικό; οΐκος έπΐρογοαμιμάτισε,
διά τό 1971, έξαγωγάς 1.00Ο.ΟΟ0
δολλαρίων.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΛΙΒΤΗΣ
Ό πρόεδρος τής Δημοκρατίας
τής Λιδύης επεσκέφθη τό έλληνι
κόν Περίπτερον είς την Διεθνή,
Γενικήν Εμπορικήν "Εκθεσιν Τρ.ι
πόλεως, έκφρασθείς μέ ενθουσια¬
σμόν διά την εμφάνισιν τού καϊ
διά την ποιότητα των ελληνικήν
έκθεμάτων.
Ώς τονίζεται είς Ανακοίνωσιν
τοΰ {νποΐ'ργείοιι Εμπόριον, τό ελ¬
ληνικόν περίπτερον κατακλύζεται
καιθημερινός άπό πλή·θος έπισκε-
πτων, έικδηλοΰται δέ ζωηρόν ένδια
φέρον των Λιβύων έιμπόρων δι'
ρίσαγωγάς των έχτιθεμένων προϊ
όντων τής Ιλληνικής παραιγωγτις·
βΓΛΘΛ ΑΠ0ΤΕΑΕ2ΜΑΤΑ
Καιτά την λήξασαν «Έβδομά-
δα Έλληνικής Βιομηχανίας», κα-
τεβλήθη κάθε φιλύτιμος προσπα¬
θεία, άπό πλευράς τοϋ αρμόδιον
υπουργείον, νά δοθή ή άρμύζουσα
δημοσιότης καί νά γνοστή ό ού
λος αυτής είς την οικονομικήν α¬
νάπτυξιν τής χο>ρας. Ό κυριώτε¬
ρος ρόλος των έκδηλώσεων αυτών
είναι τό νά καταστή γνωστή ή
συμ6ολή τής βιοιμηχανίας μας είς
τό πλατύτερον κοινόν καί ό ρόλος
τόν οποίον διαδραματίζει αυτή είς
την όλην παοαγωγικήν διαδικασί¬
αν. Νά άναπτυχθή είς τόν λαόν,
όπως ά·ναφίρετ.«ι είς σχετικήν ά-
νακοίνοκΐιν, αίσθημα ένσννειδήτου
αίσιοδοΕίας διά τό μέλλον τής 'Ελ
λάδος. Καί τούτο θ-ά επιτευχθή,
νπογραμμίζεται, οταν δημ,ιονργη-
θή έΐΓαφή τις τού λαοϋ μέ τόν
ουσιαστικώτερον συντεεστήν τής οί
κονομίας μας, δηλαδή την βιομη¬
χανίαν. 'Ε.τ' εύκαιρία, πληροφορίί
ται τό κοινόν, ότι σήμερον είς την
'Ελλάιδα, λειτονργοΰν 25.000 περί
πον βιομηχανικαί επιχειρήσας, μέ
σύνολον εξησφαλισμένη; ίσχύος
δΟΟ-000 ίππων καί άπασχολου,μέ-
νσν προσωπικόν 600.000 άτομον.
Προστίθεται άκόμη, ότι ή ίστοοία
τής 'Ελληνικής βιθιμηχανία; άρχί-
ζετ πρό 100 έτών, έκπροσωπουμένη
ΐ·ξ 22 εργοστασιον, μέ έγκατεστη
μένην ισχύν συνολικός 320 Ιππων.
Χρήσιμος καί σκόπιμο; ή ύπό-
μνησις δλων αυτών των στοιχείον,
άλλά ό στόχος πρός τόν οποίον
σκοπεύε* ή όργάνο>σις τής «"Εβδο¬
μάδος Ελληνικάς Ηιαμηχανίας»,
Γιτοι πρός τύ πλατύτερον κοινόν,
δέν έπιλύει τα προβλήιματα, τα ό-
ποϊα ουδέποτε επαΐ'σε νά άντιμε
τ'ατίξη ό σημαντικός ούτος κλά-
δος τής παραγωγι·κής διαδικασί-
ας.
Κατά χοίρους οί ςορεϊς τής
βιομηχανικώς καί βιοτεχνικής δρα¬
στηριότητος τής χώρας, διά σει¬
ράς {κΐομνημάτων πρός τοΰς άρ·μο
δίους, έπεσημαναν καί έπιο~ημ«ί-
νοι>ν ποία είναι τα προίλήματα
ταύτα καί αί λύσεις αυτόν. Δέν
λέγομ,εν, πολλαί λΰσεις εδόθησαν
είς πλείστα δσα εκκρεμούντα ζητή
ματα. Έν τούτοις τα άνακύπτον-
τα προβλήματα είναι σννεχή και
πρός τούτο άπαττεϊται άδιάλειπτος
παρακολουθήση αυτών καί μάλι-
στα υπό τό πρϊσιμα των σημερινήν
έξελίξεων είς τόν ίύρύτερον χώ¬
ρον τής Κοινης Άγοράς.
"Εστω, όμως, ή τεθεϊσα βασι-
κ.ή έπιδίοξις τής «Εβδομάδος»,
ήτοι ή ανάπτυξις αίσθήιματος έν-
συνειδήτσυ αίσιοδοξίας διά τό μέλ
λσν τής 'Ελληνικής Βιομηχανίας
μας, 0ά έχη τα άγαιθά της άπο-
τελΐοτματα. Θά καταστή σνντίδη-
σις είς τόν λαόν, ότι τα βιομηχα-
νικά μας ποοϊόντα είναι εφάμιλ¬
λα, 9ν μή ανωτέρα, των ξένον.
ΤΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ ΕΠΑΛΞΕΙΣ
ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΜΑΣ
•ΤθΝΙΖΕΙ Ο κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
«Τα Έμπορικά κα'ι Βιομηχανι
κά Έπιμελητήρια τής χώραις κα·
λοϋνται νά διαδραματίσονν σιιμαν
τικόν ρόλον είς την καταβαλλομέ-
νην προσπάθειαν προοθήσεως των
έξαγωγών». Τύ άνιοτέρω ετόνισε
μεταξύ άλλων ι ύποτιργός Συν-
τονισμού κ. Ν. Μαπίΐρέζος, κη-
ρύττιον είς τό ΕΛΚΕΠΑ την Ε
ναιρξιν των εργασιών τή; Πανελ
ληνίου Διασκέψεως τόν ΙΙροί-
δρων καί Διευθνντών των ΕΒΕ
τής χώρας. Είς την διάσκεψιν
παρέστησαν ό ΰπονργό; Έμπος,ί
ου κ. Σπ. Ζάππας, οί ΰφυαουρ-
γοϊ παρά τώ Πρωθτ'πουργώ κ.
Ι. Μιχαλόπουλος καί Σνντονισμοϋ
κ. Μ. Κοξώνης, οί Γενικοί Γναμ
ματεϊς των υπουργείων Συντονι-
σμοθ κ. Α. Δημόπουλος, Οίκονο-
μικών κ. Α. Παπανδρέου καί Έμ
πορίου κ. Α. Παλλάντιος καί ό
Διοικητής τής 'Εθνικής Κτηματι-
κής Τραπέζης κ. Ηλ. Κρψπάς.
«Μία χώρα, ή όποία δέν έκμε
ταλλεύεται επαρκώς την παραγω
γιχήν της Ίκανότητα πρός προώ-
θησιν των έξαγωγών, δέν δύνα¬
ται, συνέχισεν ό κ. Μακαρέζος,
νά καλύψη τάς είσαγωγάς της
είς πρώτας ΰλας, ένδιάμεσα προ-
ιόντα καΐ κϊςραλαιουχικόν έξοπλι
σμόν, τα όποϊα άπαιτούνται διά
την οικονομικήν της ανάπτυξιν.
Συνεπως, ή ί-ξαγωγική προσπα¬
θεία θά καθορίση, έν πολλοϊς, τα
περιθώρια τής μελλοντικής οίκο-
νοιιικής άναπτιιξεως τής χώρας
μας*.
Περαιτέρω ό κ. Μακαρέζος ε¬
τόνισεν δτι αί κατά τα τελευταία
ετη έπιτεύξεις είς τόν εξαγωγικόν
τομέα είναι έντυπωσιακαί, τόσον
άπό απόψεως ΰψονς έξαγωγών, ό
σον καί άπό άπόψεος διαρθρώσε-
ώς των. Συμφώνως πρός τα στοι-
χεϊ·.ι τής Τραπέζης τής Ελλάδος,
τό σύνολον των έξαγωγών κατά
τό Ιτος 1970 ί'νήλθεν είς 612,2
έκατ. δολλ., Εναντι ΰψονς 530,3
έ<«οτ. δολλ. κατά τό 1969 καΐ 430, 5 εκατ. δολλ. κατά τό 1966. Ά¬ πό απόψεως δια^θρώσεος, ή συμ- βολήν των βιοιιηχανικόν προίόν- των, (συμπεριλαμβανομένων καί των ίμεταλλευτικών) είς τό σύνο¬ λον των έξαγωγών, ανήλθεν άπο 23'Γί τό Ετος 1967 είς 44% τό ε- τις 1970. Αί Ινθα/ρρνντικαί αυται έξελί- ξεις εις τοϊις τομεΐ; τή; ,-ηαιραγω- γί,ί καί τόν έξαγογόν είναι ά- ποτέλεσμα, έ'όνισιν ο κ. ύπ·ν©- γύς, τής ρεαλιστικής άναπτυΕ. α- <<ης πολιτικής, την οποίαν άκολου ΘϊΤ ή Έθνική Κνβέρνησις. Ειδικώτερον, ώ ; πρό; την έ- νίσχνσιν των έξαγωγών, ό κ· Μακαρέίο; ανέφερεν ένδεικτικω; ότι ή Κυβέρνησις, διά των μέ τηων της, απέβλεψεν είς: Την δημιουργίαν τού «Κεφαλαι οι· Άσφαλίσεως ΙΙιστώσεων» διά την άσφάλισιν ι ών έξαγωγικών πιστώσειον έναντι διαφόρων κινδύ νιυν. Την ενίσχυσιν των πιστο^τικών ε ςΐΛγωγικων κινήτρο>ν καί την, είς
ση.ιαντικόν βαθμόν, 6ε.λτί(οσιν τού
τυστήματος .ιαροχής τοντον καθι
ιοοιθέντος τού κριτηρίοι· τής «έγ-
'/ιορίου προστιθεμένης άξίας» έ
πί των έξαγομίνο>ν προϊόντίον.
Την 6ημιονργ''αν τοϋ Σν>μ6ουλί
ου Πνθωθήσεως Έζαγωγών, τό
οποίον υπό την αίγίδα τού υπουρ
γείου Έμπορίου, πρόκειται νά
(Ίναλάύιι Τ{ΰξημε"'ας εύθννας, ο-
σΐ/ν άφορά είς την μελέτην των
έξαγωγικών προβηιμάτων καΐ την
οργάνωσιν τής ολης έξαγωγικής
πρασπαθείας.
Προηγουμένως ωμίλησεν ό Γε
νικός Διευθνντής τού ΕΛΚΕΠΑ
κ. Δ. Μαυροκοροάτος, τονίσας ό¬
τι ή χώρα μας είσέρχεται είς
το οτάδιον τής άνεπτυγμ.ένης όϊ
κονομίας, επιτυγχάνουσα ρυθμούς
δννιιμένους νά ανγκ^ιιθοΰν μέ έ-
Χίίνοΐ'ς τής Ίαπιονίας.
'Κν συνεχεία ωμίλησεν ό πρόε
δ^ ,ς τού ΕΒΕΛ κ. Ι. Κανελλό-
πονλος, ό οποίος μεταξύ άλλων έ
τόνισεν ότι ή οίκονομική πιοόο-
Λι.ς δεν στηριζεται, σήμερον, μό
νόν επί τής τεχνικής προόδου, άλ
λά κοί επι τής ίκανότητος δημι-
ουςιγίος διοικηΐικων στελεχών, ι
κανο")ν νά τεθ^ΰν επί κεφαλής δι-
οικητικών μονάύων Όργανισμών
καί Έπιχειοιήισΐίον.
ϊέλος, ό πρόεδρος τού ΕΛΚΕ
ΠΑ κ. Ι. Μήτρος ετόνισεν ότι ά
κιμίΐισβητήτως ή ποωτοβοιλία
τού ΕΛΚΕΠΑ Οά έχη άγαθά ά
ποτΐλεοματα επι τής προαγοιγής
τή; &ρό.σεως των Έπιμελητηρίων
καί τής άντιμετιοπίσεως των προ
ολ.1 μάτων διοικήσεως των 'Επι-
Την εσπέραν οί συμμετέχοντε;
τής διασκέψεως παρεκάθησαν είς
δείπνον κατά τό οποίον ό νπονρ-
γός Έμπορον κ. Σπύρος Ζάπ
πας απηύθυνε χαιρετισμόν πρός
τοΰ; μετέχοντα; τή; διασκέψεως
Λί εργασίαι τής διασκέψεως
οΤν?Υΐζονται σήιΐιερον είς τό ξε
νοδοχίϊον "ϋΜάρμαρα».
ΕίίΊκότερον, ο κ. ύπουργός έ-
τί.νιο'· ότι τα ΕΒΕ πιρέπει νά
άνα.ιη[(7ανατολίσοιν τόν ρόλον
τον ιί; την ΐΗΧοναμικ.ήν άνάπτν-
ξ'ν τής χώρας, καθιστάμενα πε-
ρισσότιρον εύέλΐ/ΐτα είς τα πλαί-
σι α τή; ολης έξαγωγική; διαδι-
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡ3ΑΜΕ ΝΟΝ' ΜΗΝΑ ΑΠΡΙΛΙΟΝ
ΦΟΡΟΑΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ
ΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΙ Τ11Ο ΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΟΝ ΑΣΦΑΑ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ
Δι' άποφάσεΐος τής Νομισματι-
χής Έπιτςοπής (ΦΕΚ 64 Α'), έ-
παναφέρονται έν ισχύϊ μέχρι τής
30ής Ίοννίου 1972 κ«τ«ργηθείσαι
προηγοϋμεναι εϊδικαΐ άποψάσεις
αυτής, ώς κα'ι τής 'Τποε,τιτροπής
Πιστώσειον, περί έ^γκοίσειος διαθί-
σειος κε(ΐαλαίου άτό των άσφαλι-
στικών καί λοιπήν δημόσιον όργα-
νισμών, διά την χορήγησιν στεγα
στικών δανείον πρός τούς νπιιλλή
λους των.
Ή έπαναςρορά έν ίσχΐ'ϊ των έν
λόγω άποφάσειον, διενκρινίζεται,
σκο.τεΐ ε·ίς την διη'κόλΐ'νοιν των
ΰπαλλήλ.ον των ανο> νομικών πςο-
αώπων δία την, υπό τοΰς οοονς
καί προνποβέσεις τίόν άποφάσεων
τούτων, άνά/.ΐ(ψιν των ήδη τυχόν
έγκεκριιιένων υπέρ αυτών στεγα-
στικών δανείον, ώς καί διά την
χορηγήση συμπ'.ηροΐϋατικών τοι¬
ούτων.
Διά την τελευταίαν ταύτην πτ-
ς'ίπτοβιν, έπιτρέ.τεται βάσει τής
άποφάοεα>ς ϋπ<ι)ς ΰπάλληλοι Ν. Π. Λ. Δ. τυχόντες στεγαοτικών δανεί όν άπό 1.1-69 καιί εντεύθεν, έκ διαθεσίμ<ι)ν των έν λόγω νομικών πρόσωπον, έντός των κατά την περίοδον ταύτην ίσχυόντων όρίων (άναλόγοις τού δαθμού τόν όποϊ ον κ<αείχον κ«τά τύν χρόνον έγ- κρίσεος τού δανείον (δρχ. 220. 000 ή 300.000 *ατά περίπτωσιν), ιυχονν παρά τόν ίδιον ώς <ΐνο νομικών πρόσωπον κα'ι υπό τούς όρον; καί προνπηθέσΐΐς τόν άρχι- κόν δανείον, τι<μ.πληρωματικών τοιούτων. Προστίθεται, δτι τα σνμπληοο- μαιτικά ταύτα ίιάνεια έν ούδεμιά περιπτιόσει θά δύνανται νά ΰπερ- βαίνονν την διαφοράν μεταξν τού ληφθέντος άρχικού δανείον καί τοϋ !(τχί·οντος κατά την υπό κρίσιν πε¬ ρίοδον (1.1.6» καί εντέυθεν) όρι¬ ον, διά τούς, αντίστοιχον βαθμόν 5Ί μ^θολονικής κλίμηκος, δημοσί- ους νπαλλήλονς, θά χορηγόνται δέ εί; περιπτώσει; επεκτάσεως τή; διά τού κυρίον δανείον κτηθείσης κατοικία; ή άκόαη καί πρός εξό¬ φλησιν υφισταμένων όφειλών των δανειοληπτών πρό; τρίτους, δη- μιονργηθεισόν έκ τής ανεγέρσεως ή άγοράς τής κατοικίας. Είς την τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν ή ί-εόφλησις τόνύφειλών θά πραγμα το.τοιήται άπ' ενθ^ίας {«ό τής 'Ε¬ θνικής Κτηματικής Τραπέζης τή; Ελλάδος, μέσς» τής οποίας θά χο ρηγήται, κατά τα προβλεπόμενα, ■ τό συμπληρωματικών δάνειον. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ ΜΑΤΟΣ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ σεως οί τηρούντες βιβλία β' κα- τηγορία; καί κλείοντε; Ισολογι¬ σμόν έντός τόν μηνών Νοεμβρί υυ ή Δεκεμβριού ώς καί οί πρα- γματοποιοΰν-τες εΐσοδήματα προερ χόμενα έκ τή; ,'ιλλοδαπής. ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ ΕΤΑ1- Ι'ΕΙΩΝ 'Τπόχρεοι, οί έκπρόσωποι των δμθορύθμοιν καί έτερορρύθμον έ ιατρειον διά τα προκΰψαντα κέρ- δη 'η ζημίας) κατά την παρελ¬ θούσαν χοήσιν κκί τής κατανο- •αής αυτών μετπξύ των έταίρον. Αί έταιρίϊαι .η,εριοριο"μένης εύ θύνης, υποχρεούνται είς υποβολήν της ανωτέρω δηλώσεω; έντός μηνο; άπό τής έγκρίσεως τοϋ Ί- σολογισμοΰ. ΛΗΛΩΣΒΙΣ 1ΙΑΡΑΚΡΑΤΟΤ- ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) Κινητών αξιών — επί τό- κων (πλήν των προερχομίνων έξ εμπορικόν συναλλαγόν ή τραπε- ζικόν καταθέσεων καί των δα- νείων ή πιστώσείον τοϋ ΑΝ 412) 68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ σεων φυσικά ί'ι νομικά πρόιΚ'λτα διά τόκους καταβληθέντας ή πι- στο^θέντας διά λογαριασμόν τοϋ δικαιούχον έντός τοϋ μττνός Φε βροναρίον. Άρμόδιο; Οίκονομι- κό; "Εφορος ό τή; .τεριφίρείας τού νποχρέον. Καταβάλη τού φό ρου συν τή ΰποβολή τή; δηλώ- σεως. Παρα των ΰποχρέων παοα κρατήσεων τού φόρου δέον νά ύ ποβληθή καί ύπεύθυνος δήλιοσις είς τόν' οικονομικόν Εφορον τής περιφερείας τοϋ δικαιούχου ΐών τόκων περιέχουσα τα υπό τού όνρ θρου 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 ό- ριζάμενα στοιχεία. Επί μερισμάτων, άμοιβών κλπ.: 'Τπόχρεοι άς επίδοσιν εκδηλώσε¬ ως: ΑΊ ήμεδαπαι ΑΕ καί οί σνν- εταιρισμοί Ν. 602 διά τα κατά τόν μήν<ι Φεβρουάριον διενεμηθέντα μερι,<τματα, προμερίσματα, τόκονς έ Ε. ίδριτικόν τίτλιον, άμοιβά; καΐ ποσοοτά διοικητικόν σΐ'μβουλίίυν, ώς καί έκτό; μισθόν άμοιβά; δι¬ ευθυντήν, διαχειριστών, άνονύ- ιιων έταιρειόν. Επί λοιπων ιίσοδηιμάτων έκ κινητών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κα^ τα αήνα Φεβρουάριον α) Έξαρ- γνρώσαντες τοκομερίδια όμολογι- όν καιί λοιπων χρεογράφίον τοΰ Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν-1Ι., β) οί καταβαλόντες μερίσματα προε¬ λεύσεως έξωτεοικοΰ είς φυσικά ή Ν.Π. Ή παρακράτησις ένεργή- ται κ«τά την έξαργύροκτιν των τοκομεριδίων ή την καταβολήν των μερισμάτων. 'Η απόδοσις τού φόρον συν τή ΰποβολή τής δηλώσεως. 2) "Ετεραι πβοιπτώσεις παρα- κρατήσεως φόροι·: Δήλωσις φόρου έργολάβων, άν τιπ>οσώπα>ν, πρακτόρίον, μεσιτών,
προμηθεντών ίιίδόν πρός τό Δημό
σιον ένοικιαστών δημόσιον προσ
όδων. 'Υπόχρεοι: Έργοδόται κ.λ.
π. (η καί τα ιδία ώς δνω ποό-
σωπ/ι έφόσον ό βαρι>νων ίΐίηά φό
ρος δέν παρεκρατήθη)1 καταβα-
λόντες κατά τόν μήνα Φεβρουά¬
ριον την Αξίαν τού εργου ή την
αμοιβήν ή προμήθειαν η τό οτμ-
πϊ<ΓΗονημβΛχ)ν μίσθο>μα. Ή δήλω¬
σις έπιδίδεται είς τόν οΐκονομι-
κόν ϊφορον τής έ'δρας τού ΰπο-
χρέου. Συν τή δηλώσει καί ή
καταβολή τού φόρου ΰπολογιζομέ
νού είς 1,5% επί εργολάβον καί
ένοικιαστόν πρόσοδον καί 15%
επί άντιπροσώπων, πρακτόρων
κλπ.
Άποξημιώσεις άλλοδαπιων έπι-
χειρήσεων. 'Τπόχρεοι οί καταβα
λόν τες έντός τοϋ μηνός Φεβρουά¬
ριον ά.—>ξημιώσεις είς άλλοδαπάς
έπιχίΐρήσεις διά την παραχώρη¬
σιν τής χρήσειος μεθόδιον παοα-
γιαγής, σηιιάτων, προνόμιον, κι-
νη^ατογρα,φικίόν ταινιών κλ_τ., πε
ρί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64.
Συν τή δηλίόσει καί ή καταβολή
τού φόρου.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤ-
ι ΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
1 'Τπόχαεοι είς υποβολήν δηλώ
σεως καί καταβολήν τού άναλο
γοΰντος φόρον επί τόν άκαθαρί
στων έσόδων μηνός Φεβρουάριον
11 Βιομηχανικαί καί βιοτεχνικαί
επιχειρήσας ΑΝ 660)37, 2) επι
χειοήσεις έμπορίας καί έκμεταλ-
λευσεως κινηματογραφικων ται-
νιόν, 3) μεταφορικαί έπιχειρή-
σεις.
Αί τραπιζικαί κα'ι πιαραγωγής
ήλεκτρικού ρεύματος έπιχειρήσει;
| διά τα άκαθάριστα έ'σοδα αντων
μηνός Ίανοναρίον.
| (Σημ.: Είς πάσα; τα; ανωτέρω
περι.-τ<ί>σει; ό ■ρόρο; καταβάλλε¬
ται έξ ολόκληρον κατά τόν χρό¬
νον έπιδόσίίος τή; δηλώσειος).
Ι Αί άσς>αλιστικαϊ έπιχειρήσεις
δέον νά καταβάλοτ·ν την Ιην δύ-
I
σιν (1)3) τού φόρον διά τα ά-
( καθάοιστα Εσοδά των έξ ασφα-
λίστ(,:(·)ν τού τρίμηνον Όκτωβοί-
, όν — Δεκέμβριον.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΤΔΙΚΟΤ ΦΚΕ
(Β.Δ. 1)2)51)
'Τπόχρεοι: 1) Αί βιομηχανικαί
καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι'
είσαγογάς είδον ίαοκειμένον εί;
τόν ειδικόν ΦΚΕ Β.Α. 1)2)51
ώ; κάτο)θι: Λι' Ρισαγογά; μη-
I
νό; Φεβροναρίον έπίδοσις τής δή
|λσ«ως καΐ καταβολή τή; 1η; δό-
σεως (1)3) τού φόρον. ΔΓ είσα-
γτυγάς μητνός Ίανοιαρίον κατα¬
βολή τής 2ας δόσειβς καί δι' ίί-
σαγωγάς μηνός Δεκεμβριού κατα
6ολ.ή τής 3ης δόσεως. Παραγιογοί
ή κι>τασκει>ασταΐ ή είσαγωγεϊς
(μή άσκούντες βιομηχανικήν ή 6ι
οτεχηκήν έπιχπ'οησιν) είδον υπο
κειμενων είς τόν ώ; άνω ειδι¬
κόν ΦΚΕ διά τα άκαθάριστα ε
σοδα των κατά μήνα Φεβρουάρι¬
ον πωληθέντων ή διά την αξίαν
των ίδιοχρησιμοαοι.ηθέ'ντων ή άλ
/.ως πος διατεθέντων ώ; δνχο εί
δών. Καταβολή τού φόρου έφ' δ
παξ συν τή δηλιίκτει. (Σημ·: Πε
ρϊ των άπαλλαγών έκ τού είδικοϋ
ΦΚ±) καί λοι.τών λεπτομερεχών
βλεπετε ΑΝ 154)57). 3) Βιοτ?-
χνικαί επιχειρήσας σακχα<><')δο)ν προϊόντίον έτησί^ι.ς άγορσς σακ- χάρειο; ά"νω των των 6.000 κι- '/Μν διά τα; κατά μήνα φεβρον όριον άγορασθΐ>ίσας η εΐσαχθεί-
σας ποσότητας. Συν τή δηλώσει
καί ή καταΰολή τού φόρου επί
ο-υντελεστή 3% ή 2% προκειμέ¬
νον πεοί βιοτεχνιων έγκατίστη-
μένιον εί; νήβου;, πληθυσμόν κά
τω των 50.000.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΤ-
ΤΕΛΕΙΑΣ
'Τπόχρεοι: 1) Αί επιχειρήσας
τεχνητής με-τάΐης διά τα άκαΌά
ριστ^ ?σοδά των μηνό; Μαρτίου
έκ πωλήσεων τον ποοϊόντο; (στΎ
τίλΓβττή; φόρον 20% επί τής τι-
μής χονδρική; ;(<.ι)λήσεΐΜς). 2) Οί εΐοαγο)γεϊ; φαβΓντιανών είδώι καΐ πορσίλάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑ ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΓΩΝ έκ τοΰ τε λωνείου {ιποχρεοΰνται εΛ ςς νποβο λήν δηλώσειο; /ίολ καταβολήν τοΰ φόρου ,τολυτελϊία; ΰπολογιζομ*- νου επί τής άξίας τής λαμβάνο¬ μεν ής νπ' δψιν διά την επιβολήν των δασμών καί επί συντελεστή 10% διά τα φαδεντιανά και 15% διά τα έχ πορσελάνης είδη. ΕΤΕΡΑΙ ΓΙΕΡΙΙΙΤΩΣΕΙΣ α) Δήλωσις χ.αταναλώοεα>ς εΐ-
δών ΝΔ 3829) Γ»ί. 'Τπόχρβοι: Οί
Γΐσαγωγεϊς ή διασκπ'ασταιί βίοών
πτριλαμβανομέ-νων εί; τόν πίνακα
τού άρθρον 1 παρ. 4 τού ώ; άνω
ΝΔ (τνροΐ εύρί,).-κχϊκοί, δούγοΜ
κλπ-, κλιματιστικπί σνσκενοί, ά
νελ.κυστήρες κλπ.) διά τό Σύνο¬
λον των άκ,αθαρίστων έσόδιθΛ· μη
νός Φεβρουάριον (τής έκπτώσϊ-
(υς 20% καταρ /ηθΐίσης διά τού
ΝΔ 53)68).
β) ΟΙ εΐσαγογείς ή πα<κιγω- γοί χηο<οο(ον ύλών (πλήν κηΐΐοϋ μελισσον) διά τα άκαθάρτστα ε σοδα των κατά μήνα Φεβροηάρι όν πιοληθεισών ΰλώ-ν άποκλ^ιο-τι κως πρός κατασκευήν κηρίων, λαμπάδων, σπαρματσέτο^·. Είδική (Ίοφο(}ά. υπέρ ΟΓΑ Νόμου 4169)61. 'Τπόχρεοι οί εΐσ αγωγεϊς ή κατασκενασταί είδών τού αρθρον 11 ι ου νόμου 4169) 61. 'Η είσαορά (10%) ϋπολογί- ζεται έ.τί τή; αξίας των κατά μήνα Φεβρ<η·άριον πωληθρντων είδίΤ>>·. Ή πσιΐοοά τή; άνίατέθΐυ
περιπτώσεος, ώς κα'ι ό φόρος
των δΰο ποοηγοι>μ*νιον καταβάλ-
λοντ™ συν τή όηλώσει.
ΤΙΙΟΧΡΕΩΣΕΐν ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
Άπόδοσ»; χαρτοσήμου 6γρο
τικων προϊόντων. Μέχρι 10.4.1971
δέον νά υποβληθή ή διπλότυ.το;
δήλίοσις άποδόβειο; τελων χαρτο
σήμου, εΙσφορων ΟΓΑ καί δακο
κτονίας, μετ" άποδΐΐκτικού κατα-
βολ.ής αυτών, ίπι τής άξίας τόν
κατά μήνα Φεβρουάριον έκδο-
Θέντΐον στοιχείων άγοράς γεωργι
κίϋν προϊόντων, .-τωλήσνιος γ?ιορ
γικών προϊόντων ιδίας πα·ραγωγή;
καί έκκαίθα<>ίσΓ(.ον επί πωλήσεως
διά λογαριασμόν των .-ταραγο>
γών.
'Τποβολή στοιχείων ΰ.-τό τ<όν έ ξαγωγέιαν διά '.άς αναγγελθείσα; διαφοράς κατά μήνα Φεβροΐ'άοι- ον επί των θείυρημενιυν τιμολογί ών των (αοθοον 53, παρ. 2 Κ.Φ. Σ.). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΙ)- ΔΗΜΑΤΟΣ 1) Φνστκών προσώΛων. Κατα- (>ολ.ή τής πρώτης δόσ¥ο>; τού
φόρον μιετά τή; αντίστοιχον τοΰ
προκαταβλητε'ον, υπό των πρόσω
πων των έπιδοσάντοη· δήλωσιν
μέχρι 25.2.71.
2) Νομ. προβώπίον μή κ.ϊοοο
ο-χοπικοΰ χαρακτήρο;. 'Υποβολή
τής δηλ.όσεος φόρον είσοδήμ-ι-
τος ετους ΐ!>70 καί καταβολή τής
δεττέρα; δόβεω; τού ςρόρον, με
τα τής αντίστοιχον δόσεω; τοϋ
πρβκοτα6λητ8ου.
3) Νομικ. ποοσώαων. Κερδο-
ίτκοπικ.οϋ χαρακτήρος, άτινα ?κ>.ει
σαν ίσολογιιτιιόν την 30.6.70. Κα
ταβολή τής 6ης δόσ-κος (1)6) φό
ρον εΐσοδήματο; ώς καί τής 6ης
δόσεοις τοΰ προκοταβλητέον (1)
8).
4) Νού. προΛβχ-των υπό εκκα¬
θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.4.
71 ή νποβολή τής δη/^όσεως καί
ή καταβολή (ίη· άπαξ) τού φό
ρον, έφ" όσον ι, έκκαθάρισι; έ¬
ληξεν ή ή έκκαθάρισις εγένετο
την 28-2.71. "Αλλως έντός μη-
ίς άπό τή; έκ/<αβ«οίσεος ή τής όιαλύσείος. ΤΙΙΟΧΡΕΩΣΚΙΣ ΜΕΧΡΙ ι5. 4.71 ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΜΙΣΘΩ- ΤΩ. ΤΠΙΙΙ'ΕΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι, έρ /οδότία φυσικά ή νομικά πρόσωπα άπασχολούΛτε; χατά σΰστηιια ϊμμισθον ή ημερο¬ μίσθιον προσωπικόν διά τάς κα¬ ταβληθείσας άποδοχάς έντός τοϋ τρ>μί;νοι> Ίανουαρίου — ΑΪαοτί-
οι>. ,
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘ. 5
Α.Χ. 843)4>8
'Τπόχρίοι, οί βιομηχανικαί καΐ
βιοτί-χνικαΐ έπιχειρήσεις (πλ.ήν
των επαρχιακήν) έφ,' όσον αί κα-
ταβληθεϊοαι άποοοχαί είς τό προ
σωπικόν των έντός τού τρίμηνον
Ιανουάριον — Μαρτίοι· ύπερδ<Λί νούν τάς 45.000 δοχ. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΛΕΥθε ΡΙΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩ'Ν 'Τπόχρβοι, 'ρυσικά ή νομικά .ρόβοα τηροϋντβι βιβλία. β' κα- τηγοοίας, διά τάς καταβληθείσας ϊ'ΐ .-τιστιυθείσας ι-ίς λ)σμόν, άμοι- 6άς πρό; έλευθεοίονς έπαγγελ,μα τίας, τούς .ιεριοριστικώς Λναφιοο μέΛΌνς έν δρθρω 45 παράγρ. 1 καΐ 2 Ν.Δ. 3823)55. ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΙ'ΤΟΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήβεις Φΐ'- σικά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς ί.γγραφε·ίσας είς τα 6ι6λία κατά μήνα Μάρτιον πρλξεις βανρίον διανομής κερδων καί, πάσης φύ- σείυς άπβλήψίων των έταίρων. Συν τή ύποβολή τή; 8η>.ώσεο>ς
κβΛ ή καταβολή τού χαρτσβ·ήμον.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ Τ¬
Ι 11ΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί Άρχιτίκτονιτς καί μη-
χα-νικοί ύπσχρϊοίΗται είς {«οβ&λήν
δη>Λ>σεο)ς καϊ /.αταβολήν φόρον
διά την σύνταξιν μελετων1, επί¬
βλεψιν τίχνικών εργ<ον κλπ. πρό τής χορηγήσΐος τής σχετικάς ά 6είας Γ) τή; θεωρήσρως των σχε ο(ο>ν κλπ:.
2) ΟΙ τό πρώτον άρχόμενοι
των εργασιών των έπιτη&ενματί-
αι υποχρεούνται νά ύποβάλονν σχε
τικήν δήλωσιν τρός τόν ΟΙκ. "Ε
φόρον τής περιφερείας άσκήσειος
τοί· επιτηδεύματος καί νά έφοδια
σθούν με την υπό τοϋ Ν. 4045)
00 προβλεπομένην άδειαν. Ή δή
| λαΜΤΐς δέον νά ΐίποβληθή πρό τής
ενάρξεως των εργασιών.
* 3) "Επί εκμισθώσεως άκινή-
των κϊΐμένιυν είς την περιφέρει¬
αν τ. Δ)σεο>ς ,τρ<,>τίΐΛ»νσης υ¬
φίσταται ύποχρεωσις ύποβολής
είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον
άντιγράφου («ίς διπλούν) τού Ι
διωτικοΰ μισθοιτπρίου κατά τάς ά
νο>τέρίυ δΊακρίσεις: α) '—τί κα-
ταστημάτων ανεξαρτήτως ποβοΰ
μισθώματος. β) Επί οίκιών μό¬
νον είς περίπτωσιν συμβατικοϋ
μισθώματος άνω των 2.000 δρχ.
μηνιαία>ς. Προθεσμία ϋποβολής:
έντός μηνός άπό τής καταρτίσε-
ω; τή; μισθθ)τικ·ή; <η·μ6άσε<ος. 4) Δήλωσις άποθηκων: 'Τπό χρεοι οί έπηηδενματίαι, οί προτι -μεΛΌΐ νά χρησψ,οποιήσουν χώ ρον πρός άποθήκενισιν αγαθών, η έτέραν, πλήν τής κυρίας έπαγγελ ματικήν εγκατάστασιν. Ή δηλώ σις ΰποβάλλεται είς τόν οίκοναμι κόν Ιφορον τή; περ<φεθίίας τοϋ ύποχρέου πιρό πάσης χρηστμοποιή σεος των άποθηκων ή τής έ- παγγελματικής έγκαταστάσειος (άρθρον 13 ΚΦΣ). ό) 'Τποβολή καταστάσεων υπό Α-Ε. έντό; διμήνοιι άπό τής έγ- κρίσεαις τού Ίσολογισμοΰ, αί ή- αεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά υποβάλοτ'ν διά τάς όνομαστικάς μετοχάς, ατομικήν κατάστασιν, δι' έ'καστον μέτοχον καί σνγ- κΐντρίυτικ.ήν τοιαύτην μέ τα έν ά'ρθρο όϊ παρ. 1 ΚΦΣ όριζόμ€- να στοιχεϊα. Έπίσης έντός τής αχΊτής προθεσμΧας υποχρεούνται είς υποβολήν χ&κκηάθΐνη' διά τάς άμοιβάς τοΰ Διοικητικοϋ Συμ δουλίον καί τοϋ προσωπικού, τάς παφεχομένας διά τοΰ εγκριθέντος ίσολογισμοΰ. ΕΤΕΘΗΣΑΝ ΑΙ ΠΡΟ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΡΥΘΜΙΣΙΝ ΘΕΜΑΤΟΝ ΤΗΣ ΓΕιΊΡΠΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ Ετέθησαν αί άναγκαίαι προΰ- .τοθέσϊΐς διά την έπιτάχννσιν τού ρυθμοΰ εκτελέσεως τοϋ άναδασμοΰ καί την οριστικήν διευθέτησιν Θε μάϊον τής γεωργικής ίδιβκτησίας Πρός τούτο ή Τοπογραφϋκή 'Τνΐη- ρεσία τοϋ ύπονριγιείοιι Γεωργίίΐς προοιθεί τάς εργασίας ΐνιαίθ<)ου καί γραφείου, χρησιμοποιούσα συγ χρόνον; μΐθόδονς καΐ δργανα ή- λεκτρονακής γεωδα«σί·ας, τα όποΐβι ϊχ<Μ.ιν ήδη διαΛοθη είς τάς άνε- πτνγμένβς γεο>ργικάς χώρας.
ΊΙ μηχανοργάνοοοις των το.-το-
γρ«/φικών εργασιών Θά καταστή¬
ση δννατήν την αύξησιν τής έτησί
α: αποδόσεως ϊίς τόν τομέα τοΰ
άναδασμοΰ άπό 400.000 στρΐμμα-
σήμερον εί; 1 έκατομμύριον
στρ. έντός τή; 4ετία.ς. Αί
σίαι άναδασμοΰ ώλοκί.ηρώθησαν
•χέχρι τούδε είς 550 χωρία επι συν
| ολικής εκτάσεως 4.500.000 στρ*μ
Τα κατασκευαζόμενα έν τοΐτοις
έγγειοβελτιουτικά έ'ργα, ώς καί ή
άναοιάρθοωσις έν γέ.ν«ι των καλ
λιεργϊΐών, έπΐιβάλλε-ι την έπέκτα·
σιν τοθ άναδασιιοΰ είς ετέρα 20
000 στρρ+ι. καλλαεργησΐ,μο»· γή;.
Παραλλήλίο; Θά όλοχληοωθή έν
τός τριετίας τό υπολοιπόμενον Ερ¬
γον τής άγροτικής άποκαταστάσϊ
ως. Πρ«Λ€ΐ νά σημειωθή ότι ή τ
πογραφ+κή ύπηρϊσία σΛοσχολ^ϊ σ<ή μερον 250 τοπογραφΐκά συνίργίΐα (2Ο0 διά τόν άναδασμόν καί διά την οριστικήν άπο»ατάΛταβΐΛ τ<ον ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΒΑΣΙΜΩΣ ΔΙΑ ΤΟ 1971 ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΪ ΕΙΣΟΔ Λίαν ένθα<Η>νντικήν βϊκόνα πά
ρουσιάζετ ή έλληνικη οίκονομία
κατά τό τρέχον έ'τος 1971. Εί;
την άνωτέ-ριο δΜΐπίστωσΐν ποο^αί
νει είς εΐδικόν τεΰχος πε-ρί των
ο4κ<>ναμικών έξελίξειυν έν Έλ>Λ
δι ό ΌργανισμΑς Οίκονομικών Έ
ρευνών τοϋ Λονδίνου. Ειδικώτε¬
ρον, {ΒΤογραμμίζίται ότι τό εθνι¬
κόν εΐσόδημα Θά σημειώση εφέ¬
τος ποαγματικήν αΰξησιν (είς
σταθεράς τιμάς) 7 — 8%. 'Η 'Ελ
λάς προβλάτιται 6τ< Θά σημίΐώ- ση κατά την δεκαετίαν 1970 — 80 την μεγαλυτέραν μέσην έτη- σία·, αδξησιν έιθνικού είσοδή^ια το5 (7,6%) μεταξύ όλων των χω ρών τού ΟΟΖΑ, πλήν τής Ία- πωνίας. Είς την Εκθεσιν {«το- γρίΐ^μίξετα* έπίσης, ότι τό τοι<- ριβτικόν συνά/.λαγμα Θά σημειώ 'στ εφέτος ανοοον κατά 50 εισί τι ικατ. δολ>.άρια.
Έξ αλλοΐ', έντός τής Ι2μήνον
πΓίΐόβου Όκτωβρίοΐ' 1969 — Σε
πτεμβοίον 1970, ή βιομηχανική
παραγωγή έσημείωσίν είς την
Έλλάοα αύξησιν κατά 9,1%.
Νίος νόμος, μέ άναδοομικήν ι
σχύν άπό τής 1ης Ίανοι>αρ».ον
1971, άπαλλάσσίΐ έκ τοϋ 50% των
ίασμών τάς είσαγωγάς μηχανικόν
Ι ξοαλισμΛθ ό ΟΛθίος πί,.οορίζεται
Λ ά τόν έΛσνγχρονισμόν των βιο-
μηχ<ΐνικο>ν έγκαταστ.άσ€ων τής .τε
ριοχής Αθηνών. Παραλλήλω.;; ε
π«υσε νά Εχη ισχύν παλαιόΐερος
νόαο; συμφώνως πρός τόν οποί¬
ον ι,το άπαραίτητος ή καταστρο-
«;ή των άντικαθισταμένων παλΛΐών
μηχ^ν^^μάτο^ν.
Έν συνεχεία, άναφΐιρεται ότι
ή π)μειωθεϊβα άνοδας των τιμών !
ιις την Έλλάδα είναι κατά πολΰ
ιι.κοοτέρα τοϋ μέσον όρον αΰςή-
σπυς των τιμών ίΐ; τάς χώρας -
,ιίλτ- τού ΟΟΣΑ. Ή χρηματοδύ
Τι;σις τής οϊκονομίας έ.ΐΐκτείνε-
ται μέ ταχύν ρυθμόν, σημειώσα |
σα ετησίαν αύξησιν 20,8% (Σε-
πτιιβοιος 1970). Τα σνναλΛα-
γμ^ιτικά, έξ δλλονν άποθέ,ικιτα
τής χώρας παραμένονν σταθερά.
Λί καταθέση; ϊί; τάς ΤραπέΓ
όϊ; ηυξήθησαν κατά 23,4%. Ό
ΐν/κ-.ικός κρατικάς προϋπολογι-
^μός καταλεί.τει ηυεημένα πλέο¬
ν ■ύ.σματα διά την χρηματοδύτησιν
ιοι'ι Προγ,ράμματος Δημόσιον Έ
;τεΛ(ΐίιβκΐ}ν, τού οποίον τό ΰψοι
φθΛνει τα 14 δισεκατομμΰρια δρ·
χατά τό τρέχον έ'τος 1971. Τέ
Ίος, είς την έκθεσιν περιγρόχρον-
ται έκτενώς αί εύκαΐφίαι έπενδύ-
σ*,.ν είς την 'Ελλάδα.
Πρέ-πει νύ σημειωθή, ότι α
διαπιστώσεις τοϋ ΒρεταννικοΪ! Ό_
νανιαμού Οίκονομικών Έρευνών
ϊνέ/,ονν ιδιαιτέραν βαρύτητα, διό
τι ούτος παρακολουθεΐ τάς οίκο-
νομιχάς έξε>ίξεις είς 150 χώρας
μέ έκτεταμένον δίκτυον γριαφείο1
εί; δλα τα ση,μαίνοντα οικονομ ι
κά κέ-ντρα τή; 'Τδοογϊίον.
ΚΕΝΤΡΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΆΘοόα ίοονσι; τοαπεξιχών ΰ-
ολόκληρον την χώραν, τόσον είς
τα μεγαλείτερα άστικά κέντρα, ο
σον καί τάς μικροτέρας κωμοπό
λεις. Βεβαίως, διέθνει·σ®ν αρκε¬
τόν χρονικόν διάστημα διά νά
φθάσωμεν εις τα σημερινά έπίπε
δα καί υπήρξεν έΛοχή, 5<ατά την οποίαν μία πόλις εθεωρείτο πο«- νοιμιοθχος οταν διέθετεν ύποκατά οτημα 'Γραπκζτκ καί τα τραπεζι- κά ίδρύματα περι«λαμβάνοντβ ί-ίς τα άξιοθέατα. Μάλιστα, οί κά· τοικο* των έπαβχια·κων κέντρον, αι δ<καιαλογημ»ντίν κο+ΐΛορβημ0- σΐ-νην, δέν .-ταρβλε-ΐΛον νά άναφέ- ρουν ώς τοΰς ξένους, ότι ή πό¬ λις των διαίθέτει γυΛΐνάσιον, Δη¬ μόσιον Ταμείον, Ταχτιδρομεϊον καί Τράπεζαν! Ή Εξαρσις αίτη, τής συστά- σβο>ς ύποκίΐ·τ.αστΓ;μ<ίιταη· έκ μέρους δλων των Τραπεζόν, δέ-ν είναι τυ χιιίον γ.εγονός καΐ δέν αποτελεί άβδηριτισμόν. Σ ι-νδέεται άμτσα, μέ την εξέλιξιν τής οίκονομίας μας καί την Εντονον σνναλλαχτι- κήν δραστηριότητα, άμα δέ καιί μέ την αλλαγήν τής νοοτραπίας τού "Ελληνος, ώς οικονομικάς μο- νάδος. Ό "Ε>Λην, εχει συτειδτι
τοποιήσει, σήαερον, την αξίαν
τού χρήματος, ώς μέσον κινήβε-
ω; τη; παραγωγιχής διαδιχααί-
βς, καί είτε έκ φιλαΐ-τίας νά σιηι
με-θέξει είς ταύτην, είτε έκ ^
χο>νει» τάς οίκονομίίΐ; τού ,|.
τα άδυτα τή; οικίας τού, αλί
σπεύδεΑ νά τάς καταθέτίΐ,
ζι.^ν ότι οθτο), τα χρήματά
«πιάνουν τύπο». Ακριβώς,
την Εννοιαν ταύτην, 6 ρόλο;
σνναλλάγμα>τος των
ύπβκαταστ ημάτοχν μέχρι των έ
τι-Λν τής Έπικρατεία;, Ηναι ο
οαιύΐατο; κοιί δέν θά ήτο ΰ
βολή νά λ^εχθή ότι, χάρις είς τί|ν
ύπαρξιν αύτωίν, έδημιονργήβη.
σαν έστίαι σνναλλαγ>ών, έκεί ;.
,του αίκονομικός μαρασμός ηαΐ ±
ννπα(ϊ£ία κΐκκ<).οφορίας χρήμχπο; έπε«ράτίΐ. "Ηδ-η, δμως, τό το». ■κόν έμαόριον, ή βιομηχα'νία, (| βιοτεχνΐα άπέκτηααν τόν οΐχβνο. μικόν πνρίμ*»να, μέσω τού όηί ου συντελοϋντσα. αί «διβργαβίοι, το> συναλλόγων, μέ εΰρντέραν ^
πήχησιν διά την άναζο)ογόντ|αη
τής οί.κονοιμίας τής ."ριοχής.
Έν τούτοις, ό κολπάζων οί
τος ρνθμό; ίδρύσεο); ΰ
μάτων, μήπως δημιο«ι·ργήσει
Λλήματα διά τάς ιδίας τάς Τ«,
πέξ»ς; 'Εννοοΰμβν, μήπως τα 4
παιτούμενα Εξοίνα διά την έγ».
τόνστασιν, έξθΛΡ-ιομάν καί (Λάν.
δρο>σιν τόν υ.*ϊοκαΓα<ττηιιατυ>ν ^
των, διογκώνονν -υπέρ· τύ δ··»
τα κονδύλια διοιαήβίος καί εί;
6άρο; τί>ν
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ Η. ΛΟΓΚΑ
"ΤΑ ΣΟΝΕΤΤΑ ΜΟΥ,
(Ποιήματα)
Τοΰ ΙΈΡΑΣ1ΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τακτικής Γη-ικής Συνελεύσΐως
των Μετόχων τής Άνωνύμου
Τεχνικής Έταΐφ€ία.ς
«ΔΟΡΤΦΟΡΟΙ»
Συμφώνως ιφ &ρ·Θρί.) 24 τοί
καταστατικόν, Λαλοΰνται οί κ. κ
Μέτοχοι είς Τακτικήν Γε·νι.κήν
ΣυνέλΐΐΌΐν την ΙΟην Μαίοΐ', ήμτ-
ραν Δεντέ^αν καί ώραν ΙΟην .τρο>1
νήν, είς τα έν Ήγουμΐνίτστι γ«α-
φεΐα τής Έταΐφρίας, όδός 23ης
Φεβοοικιρίου.
θέματα ήαερησία; διατάξεως:
1. "Εκθεσις τοΰ ΔιοικητικαΟ Συμ
βονλίον καί των έλεγκττών επί τής
|)' έταιρικής χρ>ήσεως 1970.
2. "Ε·ρ<ρισις 'Ισολογισιμού τής χοηοεως ταύτης. 3. Απαλλαγή τοϋ Διοικηττικοϋ Συαβονλίοΐ' καί των έλί-ριτών ά¬ πό πάσης ευθυνής διά ιά ~π«α γμένα κατά την χρήσιν 1970. 4. "Εγκρισις των άμοιβών των μελίον τού Διοικητικοϋ Συμβουλί- ου. 5. Έκλογή έλεγκτών &ιά την χρή σιν 1970 καί καθορασιιός τή; άμοι 6ής αυτών. Οσοι έκ των κ. κ. Μΐτόχων έ- πιθυμοϋν νά μετάσχουν τής Γενι- κής Σι>νελεύσεως, όφείλουν, κατά
τα Καταστατικόν, όπως κατταθέ-
σονν τάς Μετοχάς τ<ον τίς τό Τα¬ μείον τής^ 'Εταιρ.ε:ας είτε είς τό Τ.Π.Δ-, ϊίτε παρ' οιαδήποτε των έν 'Ελ>Λδι άνεγνωοίσμένων Τρα-
πεξιτικων Έταιριιών πρό 5 πλή-
ρων ημερών άπό τής Γο-ικής Σνν
λύ
30 ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ
ΘΑ ΠΡΟΜΗβΕΥβΗ
Η ΑΣΠΑ Α. Ε.
Γριάκιοντα λεοφορίϊα πρόκειται
νά προμη«ευ&ή ·', ΑΣΠΑ Α. Ε.,
διά τάς ανάγκας των άστικών
συγκοινωνίαν. Σχετικώς τό ύ-
ποι^γτίον Έμποοίοτ.·, είς απάντη¬
σιν έγν*άφου τού ύποιιφγετοιι Συγ
αοινςονιών, έγν<οστοποίησεν ότι κατ' αύτάς θά σννρλβη ή Έπιτρο- πή Π^Υνάμματος Προμηθειών διά νά κββορίση τόν τρόπβν προ- μτ,θίίας των ΰ,τό δι?ρετ>νησιν εί-
δών τοΓ· ίνκάου προγράμιπτος
τού τρέχοντος ίτοι-;. Έν σΐΛεχείΛ
Θά άνακοινιοβή εί; τήΛ· ΑΣΠΑ
ό τράπος ποβμηθείας των έν λό-
γ<μ λβωφορβίων. „ , . „,., Έν Ήγονμενΐτστι 24.3.71 Ναπολέον ΠαπαδόπονλΛς Έντρταλμένος σίν^ουλος Τό Διοικητικόν Σνιι6ούλιον 'Τπεύθυνοι συμφώνως τφ νομώ 10*0)1988 Ίβιοκτήτης — Διβυβυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΜΙ2 Κα-οικία Ναυάρχου Βότση 58 Προΐστάμενος Τνπογραφ«1ον ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΓΗΛΙΔΗΣ Κατοι*£α Σπαρτάκβυ Ιί Είναι άλήθεια πώς οταν παίρ- ιυ στά χέρια. ιιον κάποκι καινούρ γιο βιβλίο νοιώ·θ<ι) ίδιαίτερη χα- ρά, καΐ ίδιαίτερ.ι οταν τό βιβλίο αύτό ίΤναι τό ποώτο πού βγάίει ό συγγραφέας τού. Πρώτη έντύ- , βεβαία, δίνει ή έξωτβρι>ίή
ή τον, άν καί αύτο, πολ-
λές φορές, ϊρχεται σέ όΐντύυίση
μέ τό περ(εχόμενο. Μπορεϊ δΐ|?Λ·-
δή τό βιβλίβ νά στο/.ίξεται μέ ώ
ραΐα πολύχρωμα έξώφυλλα καί
νά προν,αλεϊ εϋχάφΐβτη αίσθηση
στό μάτι^ άλλά στό περιεχόμενο
νά ύστερή, η καί τό άντί&ετο. Σέ
πολλές όμως περιπτώσεις, μπορεϊ
νά βρή κανείς καί τα δυ<) αύτά άντικείμενα σέ άπόλντη άρμο- ν>ία. Άλλά, σάν ποώτο βιβλ.ίο,
όσο άντικειμενικά κι' αν τό κοι-
τάξη κανένας, δέν μΛορΐΐ παρά
νά βρή κάτι .τού νά μην είναι ά-
πόλυτα τέλειο, έννοώ, καλαισθη-
σ(α μέ τό πεοΐίχόμενο. Τουτο,
όμως, δέν σνιμθαί'νει μόνο στά
βιβλία των προιτόβγαλτολν σ*γ-
γραφέων Λλλά καί των πα>.αιων,
πολλές φορές.
Άντίθετο στή σκέψη μας αυ¬
τή, ?ρχιεται τό βιβλίο τού νέου
«οιητή Δημ,ήτρη Λοί·κα, ποΰ φέ-
ρει τόν τίτλο «Τα Σονέττα μόν».
Είναι μιά ποιητική συλλ.ογή ποΰ
έαΛλτ,ροϊ καί τούς δνό προαναφε-
ρομένου.ς αςιους. ΚαλαίοΘητα τν
πηιμένο άλΛά «αί μεστό κα'ι ζ«ν-
τανο στό περιρχόμίνο.
Ό νίος ποιητής Δημήτρης Λού
κάς, κάνη τττν ποίότη επιτύχη έμ
φό.ντσή τού, στό πνευματικό στε-
ρέ»>μα, μέ τό 6'ιβλίο τον αΐ·τό,
άλλά, πολλά άπό τα τραγούβια
τον μάς ΐίναι γνωστά άπΛ πολύν
καιρό πρΐν πού τα βρίσκομε δη-
μοστε·ημένα σέ διάφορα λογοτρ-
χνικά περιοδικά κι' έφημερίδρς,
ίτσι δέν μάς 'ςάφνιασαν μέ την
παρονσίσ τονς.
Μέ την αΐιθόρμητη ρ-Λφρ<ιση καί τό .τηγαϊο ταλέντο τον, ό ποι ητής, μόις δίνει όλοξώντανα τα τραγούδια τού που είναι πλημμ»· ριομένα άπό ι^αιχική άγάπη, βα- Θειά αίσθηιματικόττ)τα καί γλνκειά νοσταλγία. Ή λνοική μελωδία, ά νακατη μέ τή ζωτ,ρή φαντασία, προκαλεί άβάσταχτΕ; δονήσΐΐς στό είναι μας. 'Εξήντα πε.οί.τον τραγούδια, ά- πλά, γεμάτα «ΛΐαΗοδοξία, αασθημα τική διαθέση >αί ουνκτή στοχα-
στικότητα, μ^ς προκα/.ούν 6αθ«ιά
εύχαρίστηση καί Ίδιαίτεοη, Θαλε-
γα, συγκινηθή, άπό τ'.ς γλνκρ;
στιγμές των άνοιμνήσΐων.
Άλλ' άς άα:ήθ(ι>με τόν ϊοιον νά
μάς πή τίς «'Ωρες τής ?μ.τνευ-
η
Ώρ«ς τής έμπνευση; γλυκές,
ποΰ τα σκοτάδια τό πηχτά |«ιν
φωτίζετε, νοσταλγικές
ά>ρες έλάτε κοντά μόν.
'Ορ«ς τής έμΛ-νευσης γλυκές,
τίς σκοτίΐνές μου σκέψεις σδήστΐ
καί τίς μαβιές ώρες δικές
μου κάνΐτε καί ύμνήστί.
Ώρες τής έ'μπνει·ση; γλνυκές,
στήν πραγματικότητα ζυγώστε
τοΰ όνειρον,
ότου ά—-ίρου
τα κενό τα φτερά σας απΑώστί,
γιά μπαλίΛντες .τοιητικές.
"Ετσι, σιγά - στγά, ε'ρχονται
μές στό μυαλ.Ί τού ποιητή, οί «θν
Σν.νιΐ»ε άαόψε στή Θολιι μόν μνήμΐ).
γλτΜίειά άνάμνηση, των τότε χρβ
νοΛ,
διωξϊ μου ναί, τα δάκρυα τώ
πόνω
καί φέρε τού ό>·«ίροι· τή γαλήνη
Την κάθε στ.Λ·νεφΐα, .τοΰ μόν σκιο
ζει,
τι .τερασμίνα π' Γνΐ<"α τα χρο· νια. τότε, ποϋ είχαν ανοίξη τα κλώνιο σκάρπισ€, νά ιδίό ποίος μέ φιο- να;ει. Τα μάτια δλέπουν, ώ τί ευτυχία! τ' αντιά μόν άκονν όνόματα γνω στά, ποΰ στής νυχτιά; τηλ τόση ήβν- χία. μοιάζονν να ζούνε πάλι, δπω; πρώτα, όλα περνάνε νάτα ά.τύ μΛροστά, .τού (ρεύγοντιΐς μοί1 κλϊίνουνε την πόρτα. Καί τα'ιρα, τ. λε.·'νοντας, φτά νομ« στόν αίσθήματικό ποιητή, ιιι· την «Ι1ι:.;,τ, Λλήθ'ΐαΐ: ΐ'ύ δυύ σον νΐίλη τι'ΐ δροο-άτα, ιί.ττα φιλάκια νά κερνοΰν, μή τό Εεχνάς φεύγίυν τα νειάτο >.ι* οί ομ>ςφιές, όλα περνονν.
Τα χρόντι. γρήγορα διαβαίνοι·ν
κι' ιίν" οί χαρίς μας λ.ιγοστές,
ρ> τίόες μόλο ηο< χαί .·»ίκ<.ες, θύμηβε; Ε[ναι: ίι ζωή μας τόσο λίγη κι έ:χί·υμε τόσο, γιά νά ποϋμε ιια πυνκι δέν .ΊνοφτβίνουμΓι τύ ιέ.ιο α· τό 6ι·ρι σμίγει, .ΤΐΗ)Τ0ί· τύν κόσμο να ιδούμε Α.τ' τή ζωή διαβαίνουμβ. Μέ την βϊβαιότητα, .τώ; «ολΰ Γύντκμα ό νέος ποιητή; Δημήτρης Λι·ι'νο.ς, Θά μας δώση καννούρ- γΐ'ΐ τοι ι'ογαοία, άκόμη καλλίτε- '.'Π 'ϊ-τ' (ύτή, κλ.ΐίνομε τό σΐιμϊί ι, σφίγγοντάς τ*υ . ΚΟΡΟΛΗΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ Ο ΑΝ, ΝΟΜΟΣ 567)68 ΔΙΑ ΚΑΤΑΝΟΜΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΟΣΕΟΝ μ-. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΛΙΚΗΓΟΡΟ2 Σονχράτονς 5ί · Τηλ. 847.8881 ΤροΛθΛοιήσει; χ,αί σνμπληρώ- σης τού ΑΝ .|·>67)68 «περ[ κατα-
νοαής μίταξΰ των δΐκαιούχων τού
καταβληθησο'μένον νπό τής Ροχν
μανικής κ>6ερνήι—ως ποσοϋ ά-
ποζημ,ιώσεωςί» έ-τέοχοΛ·ται διά τού
υπ' αριθ. 858 Νομ,οθ. Λνατάγ,ια-
τος, δημοσιενβέντος «Ις την Έ·
φημ«θίδα τής Κι>βε9νήσειυς (59
Α').
Βάσει αυτών, ειδικώτερον, τή
προβλεπόμενον ποσόν των 2.700-
000.000 δολλαρίων θά διατεθή
είς φυσικά ή νομικά πρόσο.τα έλ
ληνικής ϊθαγενείας, των οποίων
τα έν Ρο>μανία άκίνητα ή έιμ-
πράγματα δικαιώματα επί άχινή
τιον έθίγησαν έξ ένό; ή .ιλτιό-
νο>ν έκ των άναφεοομένων είς
την σχίτικήν συμφοινίαν μέτοίον
κατά την χρονικήν πεΛ?ίοδον άπό
12η; Σε.ττρμβρίου 1944 (άντί
τής 15ης Σεπτέμβριον 1947) μέ
χρι 2ας Σεπτέμβριον 1966.
Τσ αύτά χοονικά ορια ίσχύοιυν
καί διά τό ποσόν των 800.000 δολ
λαρίων, τα όποία θά διατρθοΰν
«ίς τοΰς ε'χοΛτας ά—ιιτήσεις άπο
ζημιώσ*ως ά,τ»ρο«>ίιαας £* τ^ς
σιIιι<^(ιηάα^ καί μή &ταιγομίναε Ης τάς άνωτέςχο πΓ^ιπτώσ?ις. Τό ανώτατον όριον ποσοϋ άπο- ζΓ,μκίκίίως, έξ α>Λου, δι" άπώλει
αν ο'ικοσκ.ει·ής καί έπιπλώσειος πε
(ρναι άπό 12.000 δοχ. κατ'
δτομον ρΐς 6.000 δρχ. κατά οίχθ-
ί, καταβάλ?.εται δέ μόνον
αν δ>ν· ΟΛτγνορίσβη ϊΐς τόν 8ι-
καιοΐ·χοΛ· μϊγαλιτέοα όΛθζημί*)-
ε-ίς έκαστον δικαιονχον ποσόν ά
ποζηιιιώσίίος διά .τάισας τάς Λίται
οις 6Γ έτέψαν αΛΐαίτηβίν τον.
Τό καταβληβηβόμενον τίλικώς
τήβεις τβν 8έν δύναται νά ί'.τ«Ρ
βαίνη συνολικώς τάς 50.000 δ»λ.
(άντί των 100.000 βολ.·), οδτ* νά
είναι μνεγαλύτίς αΐτή—ως άκνρώσϊως έ"
μέιοους τον δικαιονχον.
Λ· ίπικρρββστατην ·αρ·
Μακβυτικήν εργασίαν εις ε¬
παρχίαν. Πληροφορίαι είς τα
ΥΡβΦβΙα μας.
Καιτά την λήξασαν «Έβδομά-
δα Έλληνικής Βιομηχανίας», κα-
τεβλήθη κάθε φιλύτιμος προσπα¬
θεία, άπό πλευράς τοϋ αρμόδιον
υπουργείον, νά δοθή ή άρμύζουσα
δημοσιότης καί νά γνοστή ό ού
λος αυτής είς την οικονομικήν α¬
νάπτυξιν τής χο>ρας. Ό κυριώτε¬
ρος ρόλος των έκδηλώσεων αυτών
είναι τό νά καταστή γνωστή ή
συμ6ολή τής βιοιμηχανίας μας είς
τό πλατύτερον κοινόν καί ό ρόλος
τόν οποίον διαδραματίζει αυτή είς
την όλην παοαγωγικήν διαδικασί¬
αν. Νά άναπτυχθή είς τόν λαόν,
όπως ά·ναφίρετ.«ι είς σχετικήν ά-
νακοίνοκΐιν, αίσθημα ένσννειδήτου
αίσιοδοΕίας διά τό μέλλον τής 'Ελ
λάδος. Καί τούτο θ-ά επιτευχθή,
νπογραμμίζεται, οταν δημ,ιονργη-
θή έΐΓαφή τις τού λαοϋ μέ τόν
ουσιαστικώτερον συντεεστήν τής οί
κονομίας μας, δηλαδή την βιομη¬
χανίαν. 'Ε.τ' εύκαιρία, πληροφορίί
ται τό κοινόν, ότι σήμερον είς την
'Ελλάιδα, λειτονργοΰν 25.000 περί
πον βιομηχανικαί επιχειρήσας, μέ
σύνολον εξησφαλισμένη; ίσχύος
δΟΟ-000 ίππων καί άπασχολου,μέ-
νσν προσωπικόν 600.000 άτομον.
Προστίθεται άκόμη, ότι ή ίστοοία
τής 'Ελληνικής βιθιμηχανία; άρχί-
ζετ πρό 100 έτών, έκπροσωπουμένη
ΐ·ξ 22 εργοστασιον, μέ έγκατεστη
μένην ισχύν συνολικός 320 Ιππων.
Χρήσιμος καί σκόπιμο; ή ύπό-
μνησις δλων αυτών των στοιχείον,
άλλά ό στόχος πρός τόν οποίον
σκοπεύε* ή όργάνο>σις τής «"Εβδο¬
μάδος Ελληνικάς Ηιαμηχανίας»,
Γιτοι πρός τύ πλατύτερον κοινόν,
δέν έπιλύει τα προβλήιματα, τα ό-
ποϊα ουδέποτε επαΐ'σε νά άντιμε
τ'ατίξη ό σημαντικός ούτος κλά-
δος τής παραγωγι·κής διαδικασί-
ας.
Κατά χοίρους οί ςορεϊς τής
βιομηχανικώς καί βιοτεχνικής δρα¬
στηριότητος τής χώρας, διά σει¬
ράς {κΐομνημάτων πρός τοΰς άρ·μο
δίους, έπεσημαναν καί έπιο~ημ«ί-
νοι>ν ποία είναι τα προίλήματα
ταύτα καί αί λύσεις αυτόν. Δέν
λέγομ,εν, πολλαί λΰσεις εδόθησαν
είς πλείστα δσα εκκρεμούντα ζητή
ματα. Έν τούτοις τα άνακύπτον-
τα προβλήματα είναι σννεχή και
πρός τούτο άπαττεϊται άδιάλειπτος
παρακολουθήση αυτών καί μάλι-
στα υπό τό πρϊσιμα των σημερινήν
έξελίξεων είς τόν ίύρύτερον χώ¬
ρον τής Κοινης Άγοράς.
"Εστω, όμως, ή τεθεϊσα βασι-
κ.ή έπιδίοξις τής «Εβδομάδος»,
ήτοι ή ανάπτυξις αίσθήιματος έν-
συνειδήτσυ αίσιοδοξίας διά τό μέλ
λσν τής 'Ελληνικής Βιομηχανίας
μας, 0ά έχη τα άγαιθά της άπο-
τελΐοτματα. Θά καταστή σνντίδη-
σις είς τόν λαόν, ότι τα βιομηχα-
νικά μας ποοϊόντα είναι εφάμιλ¬
λα, 9ν μή ανωτέρα, των ξένον.
ΤΑ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΑ ΕΠΑΛΞΕΙΣ
ΑΥΞΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΜΑΣ
•ΤθΝΙΖΕΙ Ο κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
«Τα Έμπορικά κα'ι Βιομηχανι
κά Έπιμελητήρια τής χώραις κα·
λοϋνται νά διαδραματίσονν σιιμαν
τικόν ρόλον είς την καταβαλλομέ-
νην προσπάθειαν προοθήσεως των
έξαγωγών». Τύ άνιοτέρω ετόνισε
μεταξύ άλλων ι ύποτιργός Συν-
τονισμού κ. Ν. Μαπίΐρέζος, κη-
ρύττιον είς τό ΕΛΚΕΠΑ την Ε
ναιρξιν των εργασιών τή; Πανελ
ληνίου Διασκέψεως τόν ΙΙροί-
δρων καί Διευθνντών των ΕΒΕ
τής χώρας. Είς την διάσκεψιν
παρέστησαν ό ΰπονργό; Έμπος,ί
ου κ. Σπ. Ζάππας, οί ΰφυαουρ-
γοϊ παρά τώ Πρωθτ'πουργώ κ.
Ι. Μιχαλόπουλος καί Σνντονισμοϋ
κ. Μ. Κοξώνης, οί Γενικοί Γναμ
ματεϊς των υπουργείων Συντονι-
σμοθ κ. Α. Δημόπουλος, Οίκονο-
μικών κ. Α. Παπανδρέου καί Έμ
πορίου κ. Α. Παλλάντιος καί ό
Διοικητής τής 'Εθνικής Κτηματι-
κής Τραπέζης κ. Ηλ. Κρψπάς.
«Μία χώρα, ή όποία δέν έκμε
ταλλεύεται επαρκώς την παραγω
γιχήν της Ίκανότητα πρός προώ-
θησιν των έξαγωγών, δέν δύνα¬
ται, συνέχισεν ό κ. Μακαρέζος,
νά καλύψη τάς είσαγωγάς της
είς πρώτας ΰλας, ένδιάμεσα προ-
ιόντα καΐ κϊςραλαιουχικόν έξοπλι
σμόν, τα όποϊα άπαιτούνται διά
την οικονομικήν της ανάπτυξιν.
Συνεπως, ή ί-ξαγωγική προσπα¬
θεία θά καθορίση, έν πολλοϊς, τα
περιθώρια τής μελλοντικής οίκο-
νοιιικής άναπτιιξεως τής χώρας
μας*.
Περαιτέρω ό κ. Μακαρέζος ε¬
τόνισεν δτι αί κατά τα τελευταία
ετη έπιτεύξεις είς τόν εξαγωγικόν
τομέα είναι έντυπωσιακαί, τόσον
άπό απόψεως ΰψονς έξαγωγών, ό
σον καί άπό άπόψεος διαρθρώσε-
ώς των. Συμφώνως πρός τα στοι-
χεϊ·.ι τής Τραπέζης τής Ελλάδος,
τό σύνολον των έξαγωγών κατά
τό Ιτος 1970 ί'νήλθεν είς 612,2
έκατ. δολλ., Εναντι ΰψονς 530,3
έ<«οτ. δολλ. κατά τό 1969 καΐ 430, 5 εκατ. δολλ. κατά τό 1966. Ά¬ πό απόψεως δια^θρώσεος, ή συμ- βολήν των βιοιιηχανικόν προίόν- των, (συμπεριλαμβανομένων καί των ίμεταλλευτικών) είς τό σύνο¬ λον των έξαγωγών, ανήλθεν άπο 23'Γί τό Ετος 1967 είς 44% τό ε- τις 1970. Αί Ινθα/ρρνντικαί αυται έξελί- ξεις εις τοϊις τομεΐ; τή; ,-ηαιραγω- γί,ί καί τόν έξαγογόν είναι ά- ποτέλεσμα, έ'όνισιν ο κ. ύπ·ν©- γύς, τής ρεαλιστικής άναπτυΕ. α- <<ης πολιτικής, την οποίαν άκολου ΘϊΤ ή Έθνική Κνβέρνησις. Ειδικώτερον, ώ ; πρό; την έ- νίσχνσιν των έξαγωγών, ό κ· Μακαρέίο; ανέφερεν ένδεικτικω; ότι ή Κυβέρνησις, διά των μέ τηων της, απέβλεψεν είς: Την δημιουργίαν τού «Κεφαλαι οι· Άσφαλίσεως ΙΙιστώσεων» διά την άσφάλισιν ι ών έξαγωγικών πιστώσειον έναντι διαφόρων κινδύ νιυν. Την ενίσχυσιν των πιστο^τικών ε ςΐΛγωγικων κινήτρο>ν καί την, είς
ση.ιαντικόν βαθμόν, 6ε.λτί(οσιν τού
τυστήματος .ιαροχής τοντον καθι
ιοοιθέντος τού κριτηρίοι· τής «έγ-
'/ιορίου προστιθεμένης άξίας» έ
πί των έξαγομίνο>ν προϊόντίον.
Την 6ημιονργ''αν τοϋ Σν>μ6ουλί
ου Πνθωθήσεως Έζαγωγών, τό
οποίον υπό την αίγίδα τού υπουρ
γείου Έμπορίου, πρόκειται νά
(Ίναλάύιι Τ{ΰξημε"'ας εύθννας, ο-
σΐ/ν άφορά είς την μελέτην των
έξαγωγικών προβηιμάτων καΐ την
οργάνωσιν τής ολης έξαγωγικής
πρασπαθείας.
Προηγουμένως ωμίλησεν ό Γε
νικός Διευθνντής τού ΕΛΚΕΠΑ
κ. Δ. Μαυροκοροάτος, τονίσας ό¬
τι ή χώρα μας είσέρχεται είς
το οτάδιον τής άνεπτυγμ.ένης όϊ
κονομίας, επιτυγχάνουσα ρυθμούς
δννιιμένους νά ανγκ^ιιθοΰν μέ έ-
Χίίνοΐ'ς τής Ίαπιονίας.
'Κν συνεχεία ωμίλησεν ό πρόε
δ^ ,ς τού ΕΒΕΛ κ. Ι. Κανελλό-
πονλος, ό οποίος μεταξύ άλλων έ
τόνισεν ότι ή οίκονομική πιοόο-
Λι.ς δεν στηριζεται, σήμερον, μό
νόν επί τής τεχνικής προόδου, άλ
λά κοί επι τής ίκανότητος δημι-
ουςιγίος διοικηΐικων στελεχών, ι
κανο")ν νά τεθ^ΰν επί κεφαλής δι-
οικητικών μονάύων Όργανισμών
καί Έπιχειοιήισΐίον.
ϊέλος, ό πρόεδρος τού ΕΛΚΕ
ΠΑ κ. Ι. Μήτρος ετόνισεν ότι ά
κιμίΐισβητήτως ή ποωτοβοιλία
τού ΕΛΚΕΠΑ Οά έχη άγαθά ά
ποτΐλεοματα επι τής προαγοιγής
τή; &ρό.σεως των Έπιμελητηρίων
καί τής άντιμετιοπίσεως των προ
ολ.1 μάτων διοικήσεως των 'Επι-
Την εσπέραν οί συμμετέχοντε;
τής διασκέψεως παρεκάθησαν είς
δείπνον κατά τό οποίον ό νπονρ-
γός Έμπορον κ. Σπύρος Ζάπ
πας απηύθυνε χαιρετισμόν πρός
τοΰ; μετέχοντα; τή; διασκέψεως
Λί εργασίαι τής διασκέψεως
οΤν?Υΐζονται σήιΐιερον είς τό ξε
νοδοχίϊον "ϋΜάρμαρα».
ΕίίΊκότερον, ο κ. ύπουργός έ-
τί.νιο'· ότι τα ΕΒΕ πιρέπει νά
άνα.ιη[(7ανατολίσοιν τόν ρόλον
τον ιί; την ΐΗΧοναμικ.ήν άνάπτν-
ξ'ν τής χώρας, καθιστάμενα πε-
ρισσότιρον εύέλΐ/ΐτα είς τα πλαί-
σι α τή; ολης έξαγωγική; διαδι-
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡ3ΑΜΕ ΝΟΝ' ΜΗΝΑ ΑΠΡΙΛΙΟΝ
ΦΟΡΟΑΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΟΣΕΙΣ
ΑΙ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΙ Τ11Ο ΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙΣΤΕΓΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ
ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΟΝ ΑΣΦΑΑ. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ
Δι' άποφάσεΐος τής Νομισματι-
χής Έπιτςοπής (ΦΕΚ 64 Α'), έ-
παναφέρονται έν ισχύϊ μέχρι τής
30ής Ίοννίου 1972 κ«τ«ργηθείσαι
προηγοϋμεναι εϊδικαΐ άποψάσεις
αυτής, ώς κα'ι τής 'Τποε,τιτροπής
Πιστώσειον, περί έ^γκοίσειος διαθί-
σειος κε(ΐαλαίου άτό των άσφαλι-
στικών καί λοιπήν δημόσιον όργα-
νισμών, διά την χορήγησιν στεγα
στικών δανείον πρός τούς νπιιλλή
λους των.
Ή έπαναςρορά έν ίσχΐ'ϊ των έν
λόγω άποφάσειον, διενκρινίζεται,
σκο.τεΐ ε·ίς την διη'κόλΐ'νοιν των
ΰπαλλήλ.ον των ανο> νομικών πςο-
αώπων δία την, υπό τοΰς οοονς
καί προνποβέσεις τίόν άποφάσεων
τούτων, άνά/.ΐ(ψιν των ήδη τυχόν
έγκεκριιιένων υπέρ αυτών στεγα-
στικών δανείον, ώς καί διά την
χορηγήση συμπ'.ηροΐϋατικών τοι¬
ούτων.
Διά την τελευταίαν ταύτην πτ-
ς'ίπτοβιν, έπιτρέ.τεται βάσει τής
άποφάοεα>ς ϋπ<ι)ς ΰπάλληλοι Ν. Π. Λ. Δ. τυχόντες στεγαοτικών δανεί όν άπό 1.1-69 καιί εντεύθεν, έκ διαθεσίμ<ι)ν των έν λόγω νομικών πρόσωπον, έντός των κατά την περίοδον ταύτην ίσχυόντων όρίων (άναλόγοις τού δαθμού τόν όποϊ ον κ<αείχον κ«τά τύν χρόνον έγ- κρίσεος τού δανείον (δρχ. 220. 000 ή 300.000 *ατά περίπτωσιν), ιυχονν παρά τόν ίδιον ώς <ΐνο νομικών πρόσωπον κα'ι υπό τούς όρον; καί προνπηθέσΐΐς τόν άρχι- κόν δανείον, τι<μ.πληρωματικών τοιούτων. Προστίθεται, δτι τα σνμπληοο- μαιτικά ταύτα ίιάνεια έν ούδεμιά περιπτιόσει θά δύνανται νά ΰπερ- βαίνονν την διαφοράν μεταξν τού ληφθέντος άρχικού δανείον καί τοϋ !(τχί·οντος κατά την υπό κρίσιν πε¬ ρίοδον (1.1.6» καί εντέυθεν) όρι¬ ον, διά τούς, αντίστοιχον βαθμόν 5Ί μ^θολονικής κλίμηκος, δημοσί- ους νπαλλήλονς, θά χορηγόνται δέ εί; περιπτώσει; επεκτάσεως τή; διά τού κυρίον δανείον κτηθείσης κατοικία; ή άκόαη καί πρός εξό¬ φλησιν υφισταμένων όφειλών των δανειοληπτών πρό; τρίτους, δη- μιονργηθεισόν έκ τής ανεγέρσεως ή άγοράς τής κατοικίας. Είς την τελευταίαν ταύτην περίπτωσιν ή ί-εόφλησις τόνύφειλών θά πραγμα το.τοιήται άπ' ενθ^ίας {«ό τής 'Ε¬ θνικής Κτηματικής Τραπέζης τή; Ελλάδος, μέσς» τής οποίας θά χο ρηγήται, κατά τα προβλεπόμενα, ■ τό συμπληρωματικών δάνειον. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟΔΗ ΜΑΤΟΣ 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ σεως οί τηρούντες βιβλία β' κα- τηγορία; καί κλείοντε; Ισολογι¬ σμόν έντός τόν μηνών Νοεμβρί υυ ή Δεκεμβριού ώς καί οί πρα- γματοποιοΰν-τες εΐσοδήματα προερ χόμενα έκ τή; ,'ιλλοδαπής. ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ ΕΤΑ1- Ι'ΕΙΩΝ 'Τπόχρεοι, οί έκπρόσωποι των δμθορύθμοιν καί έτερορρύθμον έ ιατρειον διά τα προκΰψαντα κέρ- δη 'η ζημίας) κατά την παρελ¬ θούσαν χοήσιν κκί τής κατανο- •αής αυτών μετπξύ των έταίρον. Αί έταιρίϊαι .η,εριοριο"μένης εύ θύνης, υποχρεούνται είς υποβολήν της ανωτέρω δηλώσεω; έντός μηνο; άπό τής έγκρίσεως τοϋ Ί- σολογισμοΰ. ΛΗΛΩΣΒΙΣ 1ΙΑΡΑΚΡΑΤΟΤ- ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ 1) Κινητών αξιών — επί τό- κων (πλήν των προερχομίνων έξ εμπορικόν συναλλαγόν ή τραπε- ζικόν καταθέσεων καί των δα- νείων ή πιστώσείον τοϋ ΑΝ 412) 68). 'Τπόχρεοι είς υποβολήν δηλώ σεων φυσικά ί'ι νομικά πρόιΚ'λτα διά τόκους καταβληθέντας ή πι- στο^θέντας διά λογαριασμόν τοϋ δικαιούχον έντός τοϋ μττνός Φε βροναρίον. Άρμόδιο; Οίκονομι- κό; "Εφορος ό τή; .τεριφίρείας τού νποχρέον. Καταβάλη τού φό ρου συν τή ΰποβολή τή; δηλώ- σεως. Παρα των ΰποχρέων παοα κρατήσεων τού φόρου δέον νά ύ ποβληθή καί ύπεύθυνος δήλιοσις είς τόν' οικονομικόν Εφορον τής περιφερείας τοϋ δικαιούχου ΐών τόκων περιέχουσα τα υπό τού όνρ θρου 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 ό- ριζάμενα στοιχεία. Επί μερισμάτων, άμοιβών κλπ.: 'Τπόχρεοι άς επίδοσιν εκδηλώσε¬ ως: ΑΊ ήμεδαπαι ΑΕ καί οί σνν- εταιρισμοί Ν. 602 διά τα κατά τόν μήν<ι Φεβρουάριον διενεμηθέντα μερι,<τματα, προμερίσματα, τόκονς έ Ε. ίδριτικόν τίτλιον, άμοιβά; καΐ ποσοοτά διοικητικόν σΐ'μβουλίίυν, ώς καί έκτό; μισθόν άμοιβά; δι¬ ευθυντήν, διαχειριστών, άνονύ- ιιων έταιρειόν. Επί λοιπων ιίσοδηιμάτων έκ κινητών αξιών: 'Τπόχρεοι οί κα^ τα αήνα Φεβρουάριον α) Έξαρ- γνρώσαντες τοκομερίδια όμολογι- όν καιί λοιπων χρεογράφίον τοΰ Δημοσίου ή ήμεδαπών Ν-1Ι., β) οί καταβαλόντες μερίσματα προε¬ λεύσεως έξωτεοικοΰ είς φυσικά ή Ν.Π. Ή παρακράτησις ένεργή- ται κ«τά την έξαργύροκτιν των τοκομεριδίων ή την καταβολήν των μερισμάτων. 'Η απόδοσις τού φόρον συν τή ΰποβολή τής δηλώσεως. 2) "Ετεραι πβοιπτώσεις παρα- κρατήσεως φόροι·: Δήλωσις φόρου έργολάβων, άν τιπ>οσώπα>ν, πρακτόρίον, μεσιτών,
προμηθεντών ίιίδόν πρός τό Δημό
σιον ένοικιαστών δημόσιον προσ
όδων. 'Υπόχρεοι: Έργοδόται κ.λ.
π. (η καί τα ιδία ώς δνω ποό-
σωπ/ι έφόσον ό βαρι>νων ίΐίηά φό
ρος δέν παρεκρατήθη)1 καταβα-
λόντες κατά τόν μήνα Φεβρουά¬
ριον την Αξίαν τού εργου ή την
αμοιβήν ή προμήθειαν η τό οτμ-
πϊ<ΓΗονημβΛχ)ν μίσθο>μα. Ή δήλω¬
σις έπιδίδεται είς τόν οΐκονομι-
κόν ϊφορον τής έ'δρας τού ΰπο-
χρέου. Συν τή δηλώσει καί ή
καταβολή τού φόρου ΰπολογιζομέ
νού είς 1,5% επί εργολάβον καί
ένοικιαστόν πρόσοδον καί 15%
επί άντιπροσώπων, πρακτόρων
κλπ.
Άποξημιώσεις άλλοδαπιων έπι-
χειρήσεων. 'Τπόχρεοι οί καταβα
λόν τες έντός τοϋ μηνός Φεβρουά¬
ριον ά.—>ξημιώσεις είς άλλοδαπάς
έπιχίΐρήσεις διά την παραχώρη¬
σιν τής χρήσειος μεθόδιον παοα-
γιαγής, σηιιάτων, προνόμιον, κι-
νη^ατογρα,φικίόν ταινιών κλ_τ., πε
ρί ών τό άρθρον 8 Ν.Δ. 4444)64.
Συν τή δηλίόσει καί ή καταβολή
τού φόρου.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤ-
ι ΚΛΟΤ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
1 'Τπόχαεοι είς υποβολήν δηλώ
σεως καί καταβολήν τού άναλο
γοΰντος φόρον επί τόν άκαθαρί
στων έσόδων μηνός Φεβρουάριον
11 Βιομηχανικαί καί βιοτεχνικαί
επιχειρήσας ΑΝ 660)37, 2) επι
χειοήσεις έμπορίας καί έκμεταλ-
λευσεως κινηματογραφικων ται-
νιόν, 3) μεταφορικαί έπιχειρή-
σεις.
Αί τραπιζικαί κα'ι πιαραγωγής
ήλεκτρικού ρεύματος έπιχειρήσει;
| διά τα άκαθάριστα έ'σοδα αντων
μηνός Ίανοναρίον.
| (Σημ.: Είς πάσα; τα; ανωτέρω
περι.-τ<ί>σει; ό ■ρόρο; καταβάλλε¬
ται έξ ολόκληρον κατά τόν χρό¬
νον έπιδόσίίος τή; δηλώσειος).
Ι Αί άσς>αλιστικαϊ έπιχειρήσεις
δέον νά καταβάλοτ·ν την Ιην δύ-
I
σιν (1)3) τού φόρον διά τα ά-
( καθάοιστα Εσοδά των έξ ασφα-
λίστ(,:(·)ν τού τρίμηνον Όκτωβοί-
, όν — Δεκέμβριον.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΤΔΙΚΟΤ ΦΚΕ
(Β.Δ. 1)2)51)
'Τπόχρεοι: 1) Αί βιομηχανικαί
καί βιοτεχνικαί έπιχειρήσεις δι'
είσαγογάς είδον ίαοκειμένον εί;
τόν ειδικόν ΦΚΕ Β.Α. 1)2)51
ώ; κάτο)θι: Λι' Ρισαγογά; μη-
I
νό; Φεβροναρίον έπίδοσις τής δή
|λσ«ως καΐ καταβολή τή; 1η; δό-
σεως (1)3) τού φόρον. ΔΓ είσα-
γτυγάς μητνός Ίανοιαρίον κατα¬
βολή τής 2ας δόσειβς καί δι' ίί-
σαγωγάς μηνός Δεκεμβριού κατα
6ολ.ή τής 3ης δόσεως. Παραγιογοί
ή κι>τασκει>ασταΐ ή είσαγωγεϊς
(μή άσκούντες βιομηχανικήν ή 6ι
οτεχηκήν έπιχπ'οησιν) είδον υπο
κειμενων είς τόν ώ; άνω ειδι¬
κόν ΦΚΕ διά τα άκαθάριστα ε
σοδα των κατά μήνα Φεβρουάρι¬
ον πωληθέντων ή διά την αξίαν
των ίδιοχρησιμοαοι.ηθέ'ντων ή άλ
/.ως πος διατεθέντων ώ; δνχο εί
δών. Καταβολή τού φόρου έφ' δ
παξ συν τή δηλιίκτει. (Σημ·: Πε
ρϊ των άπαλλαγών έκ τού είδικοϋ
ΦΚ±) καί λοι.τών λεπτομερεχών
βλεπετε ΑΝ 154)57). 3) Βιοτ?-
χνικαί επιχειρήσας σακχα<><')δο)ν προϊόντίον έτησί^ι.ς άγορσς σακ- χάρειο; ά"νω των των 6.000 κι- '/Μν διά τα; κατά μήνα φεβρον όριον άγορασθΐ>ίσας η εΐσαχθεί-
σας ποσότητας. Συν τή δηλώσει
καί ή καταΰολή τού φόρου επί
ο-υντελεστή 3% ή 2% προκειμέ¬
νον πεοί βιοτεχνιων έγκατίστη-
μένιον εί; νήβου;, πληθυσμόν κά
τω των 50.000.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ ΠΟΛΤ-
ΤΕΛΕΙΑΣ
'Τπόχρεοι: 1) Αί επιχειρήσας
τεχνητής με-τάΐης διά τα άκαΌά
ριστ^ ?σοδά των μηνό; Μαρτίου
έκ πωλήσεων τον ποοϊόντο; (στΎ
τίλΓβττή; φόρον 20% επί τής τι-
μής χονδρική; ;(<.ι)λήσεΐΜς). 2) Οί εΐοαγο)γεϊ; φαβΓντιανών είδώι καΐ πορσίλάνης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑ ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΤΓΩΝ έκ τοΰ τε λωνείου {ιποχρεοΰνται εΛ ςς νποβο λήν δηλώσειο; /ίολ καταβολήν τοΰ φόρου ,τολυτελϊία; ΰπολογιζομ*- νου επί τής άξίας τής λαμβάνο¬ μεν ής νπ' δψιν διά την επιβολήν των δασμών καί επί συντελεστή 10% διά τα φαδεντιανά και 15% διά τα έχ πορσελάνης είδη. ΕΤΕΡΑΙ ΓΙΕΡΙΙΙΤΩΣΕΙΣ α) Δήλωσις χ.αταναλώοεα>ς εΐ-
δών ΝΔ 3829) Γ»ί. 'Τπόχρβοι: Οί
Γΐσαγωγεϊς ή διασκπ'ασταιί βίοών
πτριλαμβανομέ-νων εί; τόν πίνακα
τού άρθρον 1 παρ. 4 τού ώ; άνω
ΝΔ (τνροΐ εύρί,).-κχϊκοί, δούγοΜ
κλπ-, κλιματιστικπί σνσκενοί, ά
νελ.κυστήρες κλπ.) διά τό Σύνο¬
λον των άκ,αθαρίστων έσόδιθΛ· μη
νός Φεβρουάριον (τής έκπτώσϊ-
(υς 20% καταρ /ηθΐίσης διά τού
ΝΔ 53)68).
β) ΟΙ εΐσαγογείς ή πα<κιγω- γοί χηο<οο(ον ύλών (πλήν κηΐΐοϋ μελισσον) διά τα άκαθάρτστα ε σοδα των κατά μήνα Φεβροηάρι όν πιοληθεισών ΰλώ-ν άποκλ^ιο-τι κως πρός κατασκευήν κηρίων, λαμπάδων, σπαρματσέτο^·. Είδική (Ίοφο(}ά. υπέρ ΟΓΑ Νόμου 4169)61. 'Τπόχρεοι οί εΐσ αγωγεϊς ή κατασκενασταί είδών τού αρθρον 11 ι ου νόμου 4169) 61. 'Η είσαορά (10%) ϋπολογί- ζεται έ.τί τή; αξίας των κατά μήνα Φεβρ<η·άριον πωληθρντων είδίΤ>>·. Ή πσιΐοοά τή; άνίατέθΐυ
περιπτώσεος, ώς κα'ι ό φόρος
των δΰο ποοηγοι>μ*νιον καταβάλ-
λοντ™ συν τή όηλώσει.
ΤΙΙΟΧΡΕΩΣΕΐν ΕΚ ΤΟΤ
Κ.Φ.Σ.
Άπόδοσ»; χαρτοσήμου 6γρο
τικων προϊόντων. Μέχρι 10.4.1971
δέον νά υποβληθή ή διπλότυ.το;
δήλίοσις άποδόβειο; τελων χαρτο
σήμου, εΙσφορων ΟΓΑ καί δακο
κτονίας, μετ" άποδΐΐκτικού κατα-
βολ.ής αυτών, ίπι τής άξίας τόν
κατά μήνα Φεβρουάριον έκδο-
Θέντΐον στοιχείων άγοράς γεωργι
κίϋν προϊόντων, .-τωλήσνιος γ?ιορ
γικών προϊόντων ιδίας πα·ραγωγή;
καί έκκαίθα<>ίσΓ(.ον επί πωλήσεως
διά λογαριασμόν των .-ταραγο>
γών.
'Τποβολή στοιχείων ΰ.-τό τ<όν έ ξαγωγέιαν διά '.άς αναγγελθείσα; διαφοράς κατά μήνα Φεβροΐ'άοι- ον επί των θείυρημενιυν τιμολογί ών των (αοθοον 53, παρ. 2 Κ.Φ. Σ.). ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΙ)- ΔΗΜΑΤΟΣ 1) Φνστκών προσώΛων. Κατα- (>ολ.ή τής πρώτης δόσ¥ο>; τού
φόρον μιετά τή; αντίστοιχον τοΰ
προκαταβλητε'ον, υπό των πρόσω
πων των έπιδοσάντοη· δήλωσιν
μέχρι 25.2.71.
2) Νομ. προβώπίον μή κ.ϊοοο
ο-χοπικοΰ χαρακτήρο;. 'Υποβολή
τής δηλ.όσεος φόρον είσοδήμ-ι-
τος ετους ΐ!>70 καί καταβολή τής
δεττέρα; δόβεω; τού ςρόρον, με
τα τής αντίστοιχον δόσεω; τοϋ
πρβκοτα6λητ8ου.
3) Νομικ. ποοσώαων. Κερδο-
ίτκοπικ.οϋ χαρακτήρος, άτινα ?κ>.ει
σαν ίσολογιιτιιόν την 30.6.70. Κα
ταβολή τής 6ης δόσ-κος (1)6) φό
ρον εΐσοδήματο; ώς καί τής 6ης
δόσεοις τοΰ προκοταβλητέον (1)
8).
4) Νού. προΛβχ-των υπό εκκα¬
θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.4.
71 ή νποβολή τής δη/^όσεως καί
ή καταβολή (ίη· άπαξ) τού φό
ρον, έφ" όσον ι, έκκαθάρισι; έ¬
ληξεν ή ή έκκαθάρισις εγένετο
την 28-2.71. "Αλλως έντός μη-
ίς άπό τή; έκ/<αβ«οίσεος ή τής όιαλύσείος. ΤΙΙΟΧΡΕΩΣΚΙΣ ΜΕΧΡΙ ι5. 4.71 ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΜΙΣΘΩ- ΤΩ. ΤΠΙΙΙ'ΕΣΙΩΝ 'Τπόχρεοι, έρ /οδότία φυσικά ή νομικά πρόσωπα άπασχολούΛτε; χατά σΰστηιια ϊμμισθον ή ημερο¬ μίσθιον προσωπικόν διά τάς κα¬ ταβληθείσας άποδοχάς έντός τοϋ τρ>μί;νοι> Ίανουαρίου — ΑΪαοτί-
οι>. ,
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΑΡΘ. 5
Α.Χ. 843)4>8
'Τπόχρίοι, οί βιομηχανικαί καΐ
βιοτί-χνικαΐ έπιχειρήσεις (πλ.ήν
των επαρχιακήν) έφ,' όσον αί κα-
ταβληθεϊοαι άποοοχαί είς τό προ
σωπικόν των έντός τού τρίμηνον
Ιανουάριον — Μαρτίοι· ύπερδ<Λί νούν τάς 45.000 δοχ. ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΤ ΕΛΕΥθε ΡΙΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩ'Ν 'Τπόχρβοι, 'ρυσικά ή νομικά .ρόβοα τηροϋντβι βιβλία. β' κα- τηγοοίας, διά τάς καταβληθείσας ϊ'ΐ .-τιστιυθείσας ι-ίς λ)σμόν, άμοι- 6άς πρό; έλευθεοίονς έπαγγελ,μα τίας, τούς .ιεριοριστικώς Λναφιοο μέΛΌνς έν δρθρω 45 παράγρ. 1 καΐ 2 Ν.Δ. 3823)55. ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΙ'ΤΟΣΗΜΟΤ 'Τπόχρεοι: Έπιχειρήβεις Φΐ'- σικά ή Νομικά Πρόσωπα διά τάς ί.γγραφε·ίσας είς τα 6ι6λία κατά μήνα Μάρτιον πρλξεις βανρίον διανομής κερδων καί, πάσης φύ- σείυς άπβλήψίων των έταίρων. Συν τή ύποβολή τή; 8η>.ώσεο>ς
κβΛ ή καταβολή τού χαρτσβ·ήμον.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ Τ¬
Ι 11ΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
1) Οί Άρχιτίκτονιτς καί μη-
χα-νικοί ύπσχρϊοίΗται είς {«οβ&λήν
δη>Λ>σεο)ς καϊ /.αταβολήν φόρον
διά την σύνταξιν μελετων1, επί¬
βλεψιν τίχνικών εργ<ον κλπ. πρό τής χορηγήσΐος τής σχετικάς ά 6είας Γ) τή; θεωρήσρως των σχε ο(ο>ν κλπ:.
2) ΟΙ τό πρώτον άρχόμενοι
των εργασιών των έπιτη&ενματί-
αι υποχρεούνται νά ύποβάλονν σχε
τικήν δήλωσιν τρός τόν ΟΙκ. "Ε
φόρον τής περιφερείας άσκήσειος
τοί· επιτηδεύματος καί νά έφοδια
σθούν με την υπό τοϋ Ν. 4045)
00 προβλεπομένην άδειαν. Ή δή
| λαΜΤΐς δέον νά ΐίποβληθή πρό τής
ενάρξεως των εργασιών.
* 3) "Επί εκμισθώσεως άκινή-
των κϊΐμένιυν είς την περιφέρει¬
αν τ. Δ)σεο>ς ,τρ<,>τίΐΛ»νσης υ¬
φίσταται ύποχρεωσις ύποβολής
είς τόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον
άντιγράφου («ίς διπλούν) τού Ι
διωτικοΰ μισθοιτπρίου κατά τάς ά
νο>τέρίυ δΊακρίσεις: α) '—τί κα-
ταστημάτων ανεξαρτήτως ποβοΰ
μισθώματος. β) Επί οίκιών μό¬
νον είς περίπτωσιν συμβατικοϋ
μισθώματος άνω των 2.000 δρχ.
μηνιαία>ς. Προθεσμία ϋποβολής:
έντός μηνός άπό τής καταρτίσε-
ω; τή; μισθθ)τικ·ή; <η·μ6άσε<ος. 4) Δήλωσις άποθηκων: 'Τπό χρεοι οί έπηηδενματίαι, οί προτι -μεΛΌΐ νά χρησψ,οποιήσουν χώ ρον πρός άποθήκενισιν αγαθών, η έτέραν, πλήν τής κυρίας έπαγγελ ματικήν εγκατάστασιν. Ή δηλώ σις ΰποβάλλεται είς τόν οίκοναμι κόν Ιφορον τή; περ<φεθίίας τοϋ ύποχρέου πιρό πάσης χρηστμοποιή σεος των άποθηκων ή τής έ- παγγελματικής έγκαταστάσειος (άρθρον 13 ΚΦΣ). ό) 'Τποβολή καταστάσεων υπό Α-Ε. έντό; διμήνοιι άπό τής έγ- κρίσεαις τού Ίσολογισμοΰ, αί ή- αεδαπαί Α.Ε. υποχρεούνται νά υποβάλοτ'ν διά τάς όνομαστικάς μετοχάς, ατομικήν κατάστασιν, δι' έ'καστον μέτοχον καί σνγ- κΐντρίυτικ.ήν τοιαύτην μέ τα έν ά'ρθρο όϊ παρ. 1 ΚΦΣ όριζόμ€- να στοιχεϊα. Έπίσης έντός τής αχΊτής προθεσμΧας υποχρεούνται είς υποβολήν χ&κκηάθΐνη' διά τάς άμοιβάς τοΰ Διοικητικοϋ Συμ δουλίον καί τοϋ προσωπικού, τάς παφεχομένας διά τοΰ εγκριθέντος ίσολογισμοΰ. ΕΤΕΘΗΣΑΝ ΑΙ ΠΡΟ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΙΑΡΥΘΜΙΣΙΝ ΘΕΜΑΤΟΝ ΤΗΣ ΓΕιΊΡΠΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ Ετέθησαν αί άναγκαίαι προΰ- .τοθέσϊΐς διά την έπιτάχννσιν τού ρυθμοΰ εκτελέσεως τοϋ άναδασμοΰ καί την οριστικήν διευθέτησιν Θε μάϊον τής γεωργικής ίδιβκτησίας Πρός τούτο ή Τοπογραφϋκή 'Τνΐη- ρεσία τοϋ ύπονριγιείοιι Γεωργίίΐς προοιθεί τάς εργασίας ΐνιαίθ<)ου καί γραφείου, χρησιμοποιούσα συγ χρόνον; μΐθόδονς καΐ δργανα ή- λεκτρονακής γεωδα«σί·ας, τα όποΐβι ϊχ<Μ.ιν ήδη διαΛοθη είς τάς άνε- πτνγμένβς γεο>ργικάς χώρας.
ΊΙ μηχανοργάνοοοις των το.-το-
γρ«/φικών εργασιών Θά καταστή¬
ση δννατήν την αύξησιν τής έτησί
α: αποδόσεως ϊίς τόν τομέα τοΰ
άναδασμοΰ άπό 400.000 στρΐμμα-
σήμερον εί; 1 έκατομμύριον
στρ. έντός τή; 4ετία.ς. Αί
σίαι άναδασμοΰ ώλοκί.ηρώθησαν
•χέχρι τούδε είς 550 χωρία επι συν
| ολικής εκτάσεως 4.500.000 στρ*μ
Τα κατασκευαζόμενα έν τοΐτοις
έγγειοβελτιουτικά έ'ργα, ώς καί ή
άναοιάρθοωσις έν γέ.ν«ι των καλ
λιεργϊΐών, έπΐιβάλλε-ι την έπέκτα·
σιν τοθ άναδασιιοΰ είς ετέρα 20
000 στρρ+ι. καλλαεργησΐ,μο»· γή;.
Παραλλήλίο; Θά όλοχληοωθή έν
τός τριετίας τό υπολοιπόμενον Ερ¬
γον τής άγροτικής άποκαταστάσϊ
ως. Πρ«Λ€ΐ νά σημειωθή ότι ή τ
πογραφ+κή ύπηρϊσία σΛοσχολ^ϊ σ<ή μερον 250 τοπογραφΐκά συνίργίΐα (2Ο0 διά τόν άναδασμόν καί διά την οριστικήν άπο»ατάΛταβΐΛ τ<ον ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΒΑΣΙΜΩΣ ΔΙΑ ΤΟ 1971 ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΪ ΕΙΣΟΔ Λίαν ένθα<Η>νντικήν βϊκόνα πά
ρουσιάζετ ή έλληνικη οίκονομία
κατά τό τρέχον έ'τος 1971. Εί;
την άνωτέ-ριο δΜΐπίστωσΐν ποο^αί
νει είς εΐδικόν τεΰχος πε-ρί των
ο4κ<>ναμικών έξελίξειυν έν Έλ>Λ
δι ό ΌργανισμΑς Οίκονομικών Έ
ρευνών τοϋ Λονδίνου. Ειδικώτε¬
ρον, {ΒΤογραμμίζίται ότι τό εθνι¬
κόν εΐσόδημα Θά σημειώση εφέ¬
τος ποαγματικήν αΰξησιν (είς
σταθεράς τιμάς) 7 — 8%. 'Η 'Ελ
λάς προβλάτιται 6τ< Θά σημίΐώ- ση κατά την δεκαετίαν 1970 — 80 την μεγαλυτέραν μέσην έτη- σία·, αδξησιν έιθνικού είσοδή^ια το5 (7,6%) μεταξύ όλων των χω ρών τού ΟΟΖΑ, πλήν τής Ία- πωνίας. Είς την Εκθεσιν {«το- γρίΐ^μίξετα* έπίσης, ότι τό τοι<- ριβτικόν συνά/.λαγμα Θά σημειώ 'στ εφέτος ανοοον κατά 50 εισί τι ικατ. δολ>.άρια.
Έξ αλλοΐ', έντός τής Ι2μήνον
πΓίΐόβου Όκτωβρίοΐ' 1969 — Σε
πτεμβοίον 1970, ή βιομηχανική
παραγωγή έσημείωσίν είς την
Έλλάοα αύξησιν κατά 9,1%.
Νίος νόμος, μέ άναδοομικήν ι
σχύν άπό τής 1ης Ίανοι>αρ».ον
1971, άπαλλάσσίΐ έκ τοϋ 50% των
ίασμών τάς είσαγωγάς μηχανικόν
Ι ξοαλισμΛθ ό ΟΛθίος πί,.οορίζεται
Λ ά τόν έΛσνγχρονισμόν των βιο-
μηχ<ΐνικο>ν έγκαταστ.άσ€ων τής .τε
ριοχής Αθηνών. Παραλλήλω.;; ε
π«υσε νά Εχη ισχύν παλαιόΐερος
νόαο; συμφώνως πρός τόν οποί¬
ον ι,το άπαραίτητος ή καταστρο-
«;ή των άντικαθισταμένων παλΛΐών
μηχ^ν^^μάτο^ν.
Έν συνεχεία, άναφΐιρεται ότι
ή π)μειωθεϊβα άνοδας των τιμών !
ιις την Έλλάδα είναι κατά πολΰ
ιι.κοοτέρα τοϋ μέσον όρον αΰςή-
σπυς των τιμών ίΐ; τάς χώρας -
,ιίλτ- τού ΟΟΣΑ. Ή χρηματοδύ
Τι;σις τής οϊκονομίας έ.ΐΐκτείνε-
ται μέ ταχύν ρυθμόν, σημειώσα |
σα ετησίαν αύξησιν 20,8% (Σε-
πτιιβοιος 1970). Τα σνναλΛα-
γμ^ιτικά, έξ δλλονν άποθέ,ικιτα
τής χώρας παραμένονν σταθερά.
Λί καταθέση; ϊί; τάς ΤραπέΓ
όϊ; ηυξήθησαν κατά 23,4%. Ό
ΐν/κ-.ικός κρατικάς προϋπολογι-
^μός καταλεί.τει ηυεημένα πλέο¬
ν ■ύ.σματα διά την χρηματοδύτησιν
ιοι'ι Προγ,ράμματος Δημόσιον Έ
;τεΛ(ΐίιβκΐ}ν, τού οποίον τό ΰψοι
φθΛνει τα 14 δισεκατομμΰρια δρ·
χατά τό τρέχον έ'τος 1971. Τέ
Ίος, είς την έκθεσιν περιγρόχρον-
ται έκτενώς αί εύκαΐφίαι έπενδύ-
σ*,.ν είς την 'Ελλάδα.
Πρέ-πει νύ σημειωθή, ότι α
διαπιστώσεις τοϋ ΒρεταννικοΪ! Ό_
νανιαμού Οίκονομικών Έρευνών
ϊνέ/,ονν ιδιαιτέραν βαρύτητα, διό
τι ούτος παρακολουθεΐ τάς οίκο-
νομιχάς έξε>ίξεις είς 150 χώρας
μέ έκτεταμένον δίκτυον γριαφείο1
εί; δλα τα ση,μαίνοντα οικονομ ι
κά κέ-ντρα τή; 'Τδοογϊίον.
ΚΕΝΤΡΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΆΘοόα ίοονσι; τοαπεξιχών ΰ-
ολόκληρον την χώραν, τόσον είς
τα μεγαλείτερα άστικά κέντρα, ο
σον καί τάς μικροτέρας κωμοπό
λεις. Βεβαίως, διέθνει·σ®ν αρκε¬
τόν χρονικόν διάστημα διά νά
φθάσωμεν εις τα σημερινά έπίπε
δα καί υπήρξεν έΛοχή, 5<ατά την οποίαν μία πόλις εθεωρείτο πο«- νοιμιοθχος οταν διέθετεν ύποκατά οτημα 'Γραπκζτκ καί τα τραπεζι- κά ίδρύματα περι«λαμβάνοντβ ί-ίς τα άξιοθέατα. Μάλιστα, οί κά· τοικο* των έπαβχια·κων κέντρον, αι δ<καιαλογημ»ντίν κο+ΐΛορβημ0- σΐ-νην, δέν .-ταρβλε-ΐΛον νά άναφέ- ρουν ώς τοΰς ξένους, ότι ή πό¬ λις των διαίθέτει γυΛΐνάσιον, Δη¬ μόσιον Ταμείον, Ταχτιδρομεϊον καί Τράπεζαν! Ή Εξαρσις αίτη, τής συστά- σβο>ς ύποκίΐ·τ.αστΓ;μ<ίιταη· έκ μέρους δλων των Τραπεζόν, δέ-ν είναι τυ χιιίον γ.εγονός καΐ δέν αποτελεί άβδηριτισμόν. Σ ι-νδέεται άμτσα, μέ την εξέλιξιν τής οίκονομίας μας καί την Εντονον σνναλλαχτι- κήν δραστηριότητα, άμα δέ καιί μέ την αλλαγήν τής νοοτραπίας τού "Ελληνος, ώς οικονομικάς μο- νάδος. Ό "Ε>Λην, εχει συτειδτι
τοποιήσει, σήαερον, την αξίαν
τού χρήματος, ώς μέσον κινήβε-
ω; τη; παραγωγιχής διαδιχααί-
βς, καί είτε έκ φιλαΐ-τίας νά σιηι
με-θέξει είς ταύτην, είτε έκ ^
χο>νει» τάς οίκονομίίΐ; τού ,|.
τα άδυτα τή; οικίας τού, αλί
σπεύδεΑ νά τάς καταθέτίΐ,
ζι.^ν ότι οθτο), τα χρήματά
«πιάνουν τύπο». Ακριβώς,
την Εννοιαν ταύτην, 6 ρόλο;
σνναλλάγμα>τος των
ύπβκαταστ ημάτοχν μέχρι των έ
τι-Λν τής Έπικρατεία;, Ηναι ο
οαιύΐατο; κοιί δέν θά ήτο ΰ
βολή νά λ^εχθή ότι, χάρις είς τί|ν
ύπαρξιν αύτωίν, έδημιονργήβη.
σαν έστίαι σνναλλαγ>ών, έκεί ;.
,του αίκονομικός μαρασμός ηαΐ ±
ννπα(ϊ£ία κΐκκ<).οφορίας χρήμχπο; έπε«ράτίΐ. "Ηδ-η, δμως, τό το». ■κόν έμαόριον, ή βιομηχα'νία, (| βιοτεχνΐα άπέκτηααν τόν οΐχβνο. μικόν πνρίμ*»να, μέσω τού όηί ου συντελοϋντσα. αί «διβργαβίοι, το> συναλλόγων, μέ εΰρντέραν ^
πήχησιν διά την άναζο)ογόντ|αη
τής οί.κονοιμίας τής ."ριοχής.
Έν τούτοις, ό κολπάζων οί
τος ρνθμό; ίδρύσεο); ΰ
μάτων, μήπως δημιο«ι·ργήσει
Λλήματα διά τάς ιδίας τάς Τ«,
πέξ»ς; 'Εννοοΰμβν, μήπως τα 4
παιτούμενα Εξοίνα διά την έγ».
τόνστασιν, έξθΛΡ-ιομάν καί (Λάν.
δρο>σιν τόν υ.*ϊοκαΓα<ττηιιατυ>ν ^
των, διογκώνονν -υπέρ· τύ δ··»
τα κονδύλια διοιαήβίος καί εί;
6άρο; τί>ν
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΔΗΜΗΤΡΗ Η. ΛΟΓΚΑ
"ΤΑ ΣΟΝΕΤΤΑ ΜΟΥ,
(Ποιήματα)
Τοΰ ΙΈΡΑΣ1ΜΟΥ ΚΟΡΟΛΗ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Τακτικής Γη-ικής Συνελεύσΐως
των Μετόχων τής Άνωνύμου
Τεχνικής Έταΐφ€ία.ς
«ΔΟΡΤΦΟΡΟΙ»
Συμφώνως ιφ &ρ·Θρί.) 24 τοί
καταστατικόν, Λαλοΰνται οί κ. κ
Μέτοχοι είς Τακτικήν Γε·νι.κήν
ΣυνέλΐΐΌΐν την ΙΟην Μαίοΐ', ήμτ-
ραν Δεντέ^αν καί ώραν ΙΟην .τρο>1
νήν, είς τα έν Ήγουμΐνίτστι γ«α-
φεΐα τής Έταΐφρίας, όδός 23ης
Φεβοοικιρίου.
θέματα ήαερησία; διατάξεως:
1. "Εκθεσις τοΰ ΔιοικητικαΟ Συμ
βονλίον καί των έλεγκττών επί τής
|)' έταιρικής χρ>ήσεως 1970.
2. "Ε·ρ<ρισις 'Ισολογισιμού τής χοηοεως ταύτης. 3. Απαλλαγή τοϋ Διοικηττικοϋ Συαβονλίοΐ' καί των έλί-ριτών ά¬ πό πάσης ευθυνής διά ιά ~π«α γμένα κατά την χρήσιν 1970. 4. "Εγκρισις των άμοιβών των μελίον τού Διοικητικοϋ Συμβουλί- ου. 5. Έκλογή έλεγκτών &ιά την χρή σιν 1970 καί καθορασιιός τή; άμοι 6ής αυτών. Οσοι έκ των κ. κ. Μΐτόχων έ- πιθυμοϋν νά μετάσχουν τής Γενι- κής Σι>νελεύσεως, όφείλουν, κατά
τα Καταστατικόν, όπως κατταθέ-
σονν τάς Μετοχάς τ<ον τίς τό Τα¬ μείον τής^ 'Εταιρ.ε:ας είτε είς τό Τ.Π.Δ-, ϊίτε παρ' οιαδήποτε των έν 'Ελ>Λδι άνεγνωοίσμένων Τρα-
πεξιτικων Έταιριιών πρό 5 πλή-
ρων ημερών άπό τής Γο-ικής Σνν
λύ
30 ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ
ΘΑ ΠΡΟΜΗβΕΥβΗ
Η ΑΣΠΑ Α. Ε.
Γριάκιοντα λεοφορίϊα πρόκειται
νά προμη«ευ&ή ·', ΑΣΠΑ Α. Ε.,
διά τάς ανάγκας των άστικών
συγκοινωνίαν. Σχετικώς τό ύ-
ποι^γτίον Έμποοίοτ.·, είς απάντη¬
σιν έγν*άφου τού ύποιιφγετοιι Συγ
αοινςονιών, έγν<οστοποίησεν ότι κατ' αύτάς θά σννρλβη ή Έπιτρο- πή Π^Υνάμματος Προμηθειών διά νά κββορίση τόν τρόπβν προ- μτ,θίίας των ΰ,τό δι?ρετ>νησιν εί-
δών τοΓ· ίνκάου προγράμιπτος
τού τρέχοντος ίτοι-;. Έν σΐΛεχείΛ
Θά άνακοινιοβή εί; τήΛ· ΑΣΠΑ
ό τράπος ποβμηθείας των έν λό-
γ<μ λβωφορβίων. „ , . „,., Έν Ήγονμενΐτστι 24.3.71 Ναπολέον ΠαπαδόπονλΛς Έντρταλμένος σίν^ουλος Τό Διοικητικόν Σνιι6ούλιον 'Τπεύθυνοι συμφώνως τφ νομώ 10*0)1988 Ίβιοκτήτης — Διβυβυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΜΙ2 Κα-οικία Ναυάρχου Βότση 58 Προΐστάμενος Τνπογραφ«1ον ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΓΗΛΙΔΗΣ Κατοι*£α Σπαρτάκβυ Ιί Είναι άλήθεια πώς οταν παίρ- ιυ στά χέρια. ιιον κάποκι καινούρ γιο βιβλίο νοιώ·θ<ι) ίδιαίτερη χα- ρά, καΐ ίδιαίτερ.ι οταν τό βιβλίο αύτό ίΤναι τό ποώτο πού βγάίει ό συγγραφέας τού. Πρώτη έντύ- , βεβαία, δίνει ή έξωτβρι>ίή
ή τον, άν καί αύτο, πολ-
λές φορές, ϊρχεται σέ όΐντύυίση
μέ τό περ(εχόμενο. Μπορεϊ δΐ|?Λ·-
δή τό βιβλίβ νά στο/.ίξεται μέ ώ
ραΐα πολύχρωμα έξώφυλλα καί
νά προν,αλεϊ εϋχάφΐβτη αίσθηση
στό μάτι^ άλλά στό περιεχόμενο
νά ύστερή, η καί τό άντί&ετο. Σέ
πολλές όμως περιπτώσεις, μπορεϊ
νά βρή κανείς καί τα δυ<) αύτά άντικείμενα σέ άπόλντη άρμο- ν>ία. Άλλά, σάν ποώτο βιβλ.ίο,
όσο άντικειμενικά κι' αν τό κοι-
τάξη κανένας, δέν μΛορΐΐ παρά
νά βρή κάτι .τού νά μην είναι ά-
πόλυτα τέλειο, έννοώ, καλαισθη-
σ(α μέ τό πεοΐίχόμενο. Τουτο,
όμως, δέν σνιμθαί'νει μόνο στά
βιβλία των προιτόβγαλτολν σ*γ-
γραφέων Λλλά καί των πα>.αιων,
πολλές φορές.
Άντίθετο στή σκέψη μας αυ¬
τή, ?ρχιεται τό βιβλίο τού νέου
«οιητή Δημ,ήτρη Λοί·κα, ποΰ φέ-
ρει τόν τίτλο «Τα Σονέττα μόν».
Είναι μιά ποιητική συλλ.ογή ποΰ
έαΛλτ,ροϊ καί τούς δνό προαναφε-
ρομένου.ς αςιους. ΚαλαίοΘητα τν
πηιμένο άλΛά «αί μεστό κα'ι ζ«ν-
τανο στό περιρχόμίνο.
Ό νίος ποιητής Δημήτρης Λού
κάς, κάνη τττν ποίότη επιτύχη έμ
φό.ντσή τού, στό πνευματικό στε-
ρέ»>μα, μέ τό 6'ιβλίο τον αΐ·τό,
άλλά, πολλά άπό τα τραγούβια
τον μάς ΐίναι γνωστά άπΛ πολύν
καιρό πρΐν πού τα βρίσκομε δη-
μοστε·ημένα σέ διάφορα λογοτρ-
χνικά περιοδικά κι' έφημερίδρς,
ίτσι δέν μάς 'ςάφνιασαν μέ την
παρονσίσ τονς.
Μέ την αΐιθόρμητη ρ-Λφρ<ιση καί τό .τηγαϊο ταλέντο τον, ό ποι ητής, μόις δίνει όλοξώντανα τα τραγούδια τού που είναι πλημμ»· ριομένα άπό ι^αιχική άγάπη, βα- Θειά αίσθηιματικόττ)τα καί γλνκειά νοσταλγία. Ή λνοική μελωδία, ά νακατη μέ τή ζωτ,ρή φαντασία, προκαλεί άβάσταχτΕ; δονήσΐΐς στό είναι μας. 'Εξήντα πε.οί.τον τραγούδια, ά- πλά, γεμάτα «ΛΐαΗοδοξία, αασθημα τική διαθέση >αί ουνκτή στοχα-
στικότητα, μ^ς προκα/.ούν 6αθ«ιά
εύχαρίστηση καί Ίδιαίτεοη, Θαλε-
γα, συγκινηθή, άπό τ'.ς γλνκρ;
στιγμές των άνοιμνήσΐων.
Άλλ' άς άα:ήθ(ι>με τόν ϊοιον νά
μάς πή τίς «'Ωρες τής ?μ.τνευ-
η
Ώρ«ς τής έμπνευση; γλυκές,
ποΰ τα σκοτάδια τό πηχτά |«ιν
φωτίζετε, νοσταλγικές
ά>ρες έλάτε κοντά μόν.
'Ορ«ς τής έμΛ-νευσης γλυκές,
τίς σκοτίΐνές μου σκέψεις σδήστΐ
καί τίς μαβιές ώρες δικές
μου κάνΐτε καί ύμνήστί.
Ώρες τής έ'μπνει·ση; γλνυκές,
στήν πραγματικότητα ζυγώστε
τοΰ όνειρον,
ότου ά—-ίρου
τα κενό τα φτερά σας απΑώστί,
γιά μπαλίΛντες .τοιητικές.
"Ετσι, σιγά - στγά, ε'ρχονται
μές στό μυαλ.Ί τού ποιητή, οί «θν
Σν.νιΐ»ε άαόψε στή Θολιι μόν μνήμΐ).
γλτΜίειά άνάμνηση, των τότε χρβ
νοΛ,
διωξϊ μου ναί, τα δάκρυα τώ
πόνω
καί φέρε τού ό>·«ίροι· τή γαλήνη
Την κάθε στ.Λ·νεφΐα, .τοΰ μόν σκιο
ζει,
τι .τερασμίνα π' Γνΐ<"α τα χρο· νια. τότε, ποϋ είχαν ανοίξη τα κλώνιο σκάρπισ€, νά ιδίό ποίος μέ φιο- να;ει. Τα μάτια δλέπουν, ώ τί ευτυχία! τ' αντιά μόν άκονν όνόματα γνω στά, ποΰ στής νυχτιά; τηλ τόση ήβν- χία. μοιάζονν να ζούνε πάλι, δπω; πρώτα, όλα περνάνε νάτα ά.τύ μΛροστά, .τού (ρεύγοντιΐς μοί1 κλϊίνουνε την πόρτα. Καί τα'ιρα, τ. λε.·'νοντας, φτά νομ« στόν αίσθήματικό ποιητή, ιιι· την «Ι1ι:.;,τ, Λλήθ'ΐαΐ: ΐ'ύ δυύ σον νΐίλη τι'ΐ δροο-άτα, ιί.ττα φιλάκια νά κερνοΰν, μή τό Εεχνάς φεύγίυν τα νειάτο >.ι* οί ομ>ςφιές, όλα περνονν.
Τα χρόντι. γρήγορα διαβαίνοι·ν
κι' ιίν" οί χαρίς μας λ.ιγοστές,
ρ> τίόες μόλο ηο< χαί .·»ίκ<.ες, θύμηβε; Ε[ναι: ίι ζωή μας τόσο λίγη κι έ:χί·υμε τόσο, γιά νά ποϋμε ιια πυνκι δέν .ΊνοφτβίνουμΓι τύ ιέ.ιο α· τό 6ι·ρι σμίγει, .ΤΐΗ)Τ0ί· τύν κόσμο να ιδούμε Α.τ' τή ζωή διαβαίνουμβ. Μέ την βϊβαιότητα, .τώ; «ολΰ Γύντκμα ό νέος ποιητή; Δημήτρης Λι·ι'νο.ς, Θά μας δώση καννούρ- γΐ'ΐ τοι ι'ογαοία, άκόμη καλλίτε- '.'Π 'ϊ-τ' (ύτή, κλ.ΐίνομε τό σΐιμϊί ι, σφίγγοντάς τ*υ . ΚΟΡΟΛΗΣ ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗ Ο ΑΝ, ΝΟΜΟΣ 567)68 ΔΙΑ ΚΑΤΑΝΟΜΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΚΟΝ ΑΠΟΖΗΜΙΟΣΕΟΝ μ-. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ ΛΙΚΗΓΟΡΟ2 Σονχράτονς 5ί · Τηλ. 847.8881 ΤροΛθΛοιήσει; χ,αί σνμπληρώ- σης τού ΑΝ .|·>67)68 «περ[ κατα-
νοαής μίταξΰ των δΐκαιούχων τού
καταβληθησο'μένον νπό τής Ροχν
μανικής κ>6ερνήι—ως ποσοϋ ά-
ποζημ,ιώσεωςί» έ-τέοχοΛ·ται διά τού
υπ' αριθ. 858 Νομ,οθ. Λνατάγ,ια-
τος, δημοσιενβέντος «Ις την Έ·
φημ«θίδα τής Κι>βε9νήσειυς (59
Α').
Βάσει αυτών, ειδικώτερον, τή
προβλεπόμενον ποσόν των 2.700-
000.000 δολλαρίων θά διατεθή
είς φυσικά ή νομικά πρόσο.τα έλ
ληνικής ϊθαγενείας, των οποίων
τα έν Ρο>μανία άκίνητα ή έιμ-
πράγματα δικαιώματα επί άχινή
τιον έθίγησαν έξ ένό; ή .ιλτιό-
νο>ν έκ των άναφεοομένων είς
την σχίτικήν συμφοινίαν μέτοίον
κατά την χρονικήν πεΛ?ίοδον άπό
12η; Σε.ττρμβρίου 1944 (άντί
τής 15ης Σεπτέμβριον 1947) μέ
χρι 2ας Σεπτέμβριον 1966.
Τσ αύτά χοονικά ορια ίσχύοιυν
καί διά τό ποσόν των 800.000 δολ
λαρίων, τα όποία θά διατρθοΰν
«ίς τοΰς ε'χοΛτας ά—ιιτήσεις άπο
ζημιώσ*ως ά,τ»ρο«>ίιαας £* τ^ς
σιIιι<^(ιηάα^ καί μή &ταιγομίναε Ης τάς άνωτέςχο πΓ^ιπτώσ?ις. Τό ανώτατον όριον ποσοϋ άπο- ζΓ,μκίκίίως, έξ α>Λου, δι" άπώλει
αν ο'ικοσκ.ει·ής καί έπιπλώσειος πε
(ρναι άπό 12.000 δοχ. κατ'
δτομον ρΐς 6.000 δρχ. κατά οίχθ-
ί, καταβάλ?.εται δέ μόνον
αν δ>ν· ΟΛτγνορίσβη ϊΐς τόν 8ι-
καιοΐ·χοΛ· μϊγαλιτέοα όΛθζημί*)-
ε-ίς έκαστον δικαιονχον ποσόν ά
ποζηιιιώσίίος διά .τάισας τάς Λίται
οις 6Γ έτέψαν αΛΐαίτηβίν τον.
Τό καταβληβηβόμενον τίλικώς
τήβεις τβν 8έν δύναται νά ί'.τ«Ρ
βαίνη συνολικώς τάς 50.000 δ»λ.
(άντί των 100.000 βολ.·), οδτ* νά
είναι μνεγαλύτίς αΐτή—ως άκνρώσϊως έ"
μέιοους τον δικαιονχον.
Λ· ίπικρρββστατην ·αρ·
Μακβυτικήν εργασίαν εις ε¬
παρχίαν. Πληροφορίαι είς τα
ΥΡβΦβΙα μας.
ΙΙΤΟΡΙΚΟ ΝΛΓΝΩ_ΜΑ
ΙΘΗΣΑΥΡΟΙΤΟ» ΚϊαΤΙΠΟΓΛΟ
■ * ·
Άπό τό άβΐΛϊαύργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
—_%·"Ο ΔΪλΉο/λΟΣ ΣΤΗ-Ν ΤΟΤΡΚίΑ»
'——' Δι«(~ε;ϋή:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
(Συνίχε'ιΐ έκ προηγο'υμένου)
Ό Μαζά^ Πασάς τινάχτηκε
οάν έλατήρ-ιο αηό τήν θέΛη τού
χώ βτρεφόα νος πιρός τόν Βεζύ
οτ) τόν έρώτι,τε, κατατρομαγμέ-
νος:
_ Τί εΙτ>ς;
— Αύτό λοι) άκουσες ςοίλε μου
ι σισμένος μιά ποΰ μοΰ δόθηκί ή
εύκαιρία νά τήν κάνω δική μου
έκεΐ στό ντιβάνι μου, πράγμα που
επί δυό χρόνια ιιάτακι προβπαθοΰ
σα, 6γήκα άπό τόν όντά καί
πρόσταξα νά σέ «Ιδοποιήσουν νά
πάς έοτύ στύ Μαπατά τοϋ Φανατ
ριοΰ, καΐ νά μέ άντικαταστήσης
- ΤΟΥΡΚΙΧΗ ΣΥΝΕΡΓΚΣΙβ
ς μ
τού <χ.τάντηβε, ό Δαλπα- τάν. _ Τώοα, ιώ^α, ίκανε σά χα- μένος ό Βεζ'%-»;, τώοα,, θά οννε χίβονμε τόν ·ίγώνα μας μέ πιό μΐγόλο πίϊσιια ώς ποΰ νά τόν έ- |Φτ(ίκτοτ<με. Κι' αύτό καμμιά δύ ν«μη δέν θά .ιταθη Ικανή νά μάς Εμποδίση νά τό ."ΐετύχουμε. Μά ά φ με νά σοϋ διηγηθώ την (τυνέχεια των νεγονότων. "Οταν διάΰασα τό γράαμα τοΰ Άπτου- Χβχ Πασά, ίνα 6άρος ρφνγΐ ά- λο μέσα μοί». "Επί τέλους, είχα έξσντώσπ τόν πιό έπικίνδυνο έ- χθρό μας· Τώοα οκέφβηκα δέν μένει παρά «>ά έξοντώσουμε και
χίη Χαλέτ 'Εφίντη, νά παραμΐ-
ρίβονμ* καί τ·', τελευταϊο έμΛΟδιο
«Λ ΑοοοτατΓΐ'ΐι τόν Πατισάχ.
"Οταν μέ την δύναμη τοϋ Άλλάχ
τό πττύχουμε αύτό, θά όργανώ-
οω ιήν έπανάστα<Π) μέ την 6οή- θίΐα, των .ιΐιπών Όβμανλήιδων, Παοάόων, Μπ«ηδων, Άγάδων., Χοτζάδων καί Ούλε<μάδων, θά φανατίσω τους Γίνητσάρους καί θά γχρεμίσω τ όν κιαιφίρη Σουλ- τόνο, άπό ιόν θρόνο τού... Άλο τίς σ<<Γ[τεις μου αύτές μ' ό ταχυδρόμος τοΰ Ά- πτουλάχ, που ϊ ξακολουθοΰσε νά στέχιεται μπροστά στήν πόρτα καί «οίμενε τίς προ—αγές μου. "Η τανι ό φουκαρος, βουτηγμένος στήν σκάνη καί κα,ταϊδρωμένος;... Καί δέν θά ήτανε μόνο κονρα- βμένος μά καΐ πετγααμένος. "Ε- ποε.τε νά τόν .τεριποιη&ώ, όπως μοϋ ϊγραφ<ε καί ό έξάδελφος μου δ 'Απτουλάχ. Φώναξα τόν Άλή: — Πάρε τόν μουσαφίρη μας, τον είπα καί τιεριποιήσου τον, «τως τού άξίζει. Πρώτα δμως κα τέ6α<5ί τον στά Χαμάμ νά καθα- στήν δεξίοχΐη ι ου "Αντε ύγλοΰ μ' Ό πνστός μου Άλής κατάλαβε. — Θά έκτελέσω τίς προσταγές σας, Βεζΰρη μου, μοϋ άπάντη- σε μ' ενα σατανικό χαμόγελο κι' Ικανε νόημα οτόν στρατιώτη νά τόν ό.κολου&ήοη. Έκιεΐνος μέ προσκύνησε εΰχ ιρκττημένος καΐ συνοδευόμτνος άπό τόν πιστό μου δοΰλο, βγήκε άπό τό Γραφεϊο μόν. Δέν είναι άνάγκη μέ την δικαιολογία πώς ίίχα σο- 6αρή <η>νε<)γαισία μέ τόν Σουλ¬ τάνο καϊ μέ τό/ Μουφτή. "Τστε- ρα εδωσα στούς ςρρουρούς έντολή νά μ ή μ' ένοχλήση κανένας καί γύρΜΐα στόν όντά μου. "Εσυρα πρός τό ντιδάνι την άγαπηιμένη μου καί κόλλησα τα φλογισμένα χείλη μου στά δικά της. Τάτε έκ-είνη φί}.ε μοο Ισμαήλ ζαφνι κά, μ' Εσπρωξ.-· μέ τόση όύνα- μη πού κόλλτκτα σαόν τοΐχο. Τρα βήχτηκε πίσω κι' ώς ποΰ νά συν έλθω άπό την ε·κ.·τληξή μου τρά Ρηξ·ε μιά πιστόλα άπό την μέση της καί την ά&ειασε πάνω μου χωρίς νά υπολογίση τίς σχινέπει- ες... Δέν θά ύπήρχα φίλε μου Μά¬ ζαν Πασά, συνέχισε ό Δαλπατάν, £ν εύτυχώς ή σφαϊρα δέν τνχαι- νε νά μοΰ τρΛντήση τό μποάτσο, δίχως νά μοϋ κάνη καμμιά ζη- μιά. Τό κομπολόϊ τοϋ ΙΙροφήτη ποΰ κρατοΰσα μοΰ εΐχε σώσίΐ την ζωή... Ή 'Εμινέ μόλις εΐδ* τα αίμα- τα σΐ'νήλθε. νΕτρ«|ε κοντά μου, ξητώντας μου νσ την συγχαερέ- σω καί προσφίρθηκΐ νά μέ δοηιθή ση νά σταματήοουμε την αΐμορ- ραγία. Την έ6ΐ6αίωσα δτι δέν τής κρα/τάω κακία κι' έκείνη μβ τό κορ-δόνι τής κουρτίνας τοΰ πά ραιθύνου, μοϋ 2οεσε τό μπράτσο. °Υ<κεοα γιά νά μόν δείξη, όπως μοΰ <{Χπε την «εγάλη της έιιπι- στοσΰνη καΐ την τυφλή της άφο- σίωση, Ιδγαλε άπό τόν κόρφο της καί μοΰ πρόσφεριε καί τό βι- κό της κΛμπθι>.όϊ, που ό ΙΙατιβάχ
της είχε δώσει δταν τοΰ γέννη-
σε τόν Διάδοχο. Πρόκειται φίλε
μου Ισμαήλ γιά τό δεύτερο ά¬
πό τα τρία, τοΰ Προφήτη μας.
Τό τρίτο τό κοατάει ό [διός ό
Πατκτάχ. Αύτό ποΰ μοΰ ϊ&οχκ ή
Έμινέ ήταν τής Φατιμά, τής κό
ρης τοΰ Προφήτη μας. "Ετσι μέ
την αποκτήση καί τοΰ δευτέρου
Ιεροΰ κομΛθ?χ>γιοΰ ^γινα δυό ςχ>-
ρές άπαραβίαστος. Εΰχα»ρίστησια
την Σουλτάνα, γιά τό δ<όοο της καί την βοήθησα νά φύγτι, οαχινς ήρθε, πάλι σάν Καμ.τουτζήμΛασης Λ' Θά μοΰ έπιτοένητ-ε νά σάς άνα- ννωσω ενα άπόσπα<τμα άπό μίαν έκθεσιν, την οποίαν ό Μέγας ΙΙολι τικός Νοΰς τυΰ αγώνος τής Πα- λιγγενεσίας τοϋ 1821, ό Α. Μαυρο κορδάτος, έν πλήρει έξΐλίξει τοΰ αγώνος, κατά Δεκέμβριον 1824, Εγραψε πρός ιύν υπουργόν των 'Κξωτερικών τής Αυστρίας Γέντς «Τήν σήμερον, είμεθα καί εύλό- γως, οί δεινόταιαι των πολεμίων τής Τουρκίας καί όμως, άμα τα σύνορα ημών ποοσδιορισθώβι κα) ή Άνεξαρτησ«α ημών σθϋ υπό τής Τουοκίας, θέλομεν πε ριέλθιι είς την ανάγκην τοΰ να πολιτευθώμΐν, ώς κράτος Άνεξάρ τητον, κατ' αντίθετον λόγον των 'Εθνικών ημών αΐσθημάτω<ν καί άντιπα·&ε*ών, θέλομεν τοΰτέστ* υπο νά έπιθυμήσωμί-ν καί νά ύπ»στηρίξο>μεν αάλιστα τήν ύπαρ¬
ξιν τής υπόλοιπον Τουρκίας, μη¬
δέν έχοντες νά τροβηθώμεν έκ τής
γειτονίας αυτής, τα πάντα δέ δυ¬
νάμεθα νά ύποΛΓεύσωμεγ έκ τής
γίΐτονίας τής Ρωσίας. Φύσει όν¬
τες των Τούρκων πολέμιοι θέλο¬
μεν άπουϊ) οί πιστότατοι αυτών
των Ρώσων Σύμμαχοι».
•Εξήκοντα ϊτη βραδύτερον, άλ-
λη μεγάλη πολιτική διάνοια τής
•Ελλάδος, ό Χ. Τρικοΰπης, ευθύς
ώς εγκατεστάθη είς την εξουσίαν
διά των έκλονών τοΰ 1882 καί ήρ
χισε νά τέμνη μεγάλας γραμμάς
είς την διαχείρισιν, συν τοίς άλ¬
λοις καί τής εξωτερικάς πολιτικάς,
αντελήφθη άπό τής πρώτης στι-
γμής, ότι παρά τάς συγκινήσεις,
παρά τοΰς δραματισμούς τής στι¬
γμήν έχείνης, ετι,ε)6άλετο όπιοσ-
δήποτε ή φιλική διευθέτηοις των
σχέσεο>ν τής "Ελλάδος μετά τής
Τουρκίας. "Ομιλών πρός τόν πρε¬
σβευτήν τής Γαλλίας είς τάς Άθή
νας, την εποχήν εκείνην, καϊ τήν
εποχήν εκείνην ή Γαλλία ήτο σχε-
δόν σύμμαχος τής Ρωοίας, Ιλεγΐ
τα εξής, τα όποία άναφέρονται είς
ά—όσ,τασμα εκθέσεως τοΰ Γάλλου
πρός την κυβέρνησιν
τού: «'Εκείνο τό οποίον ή "Ελλάς
έπ+διώκει δέν είναι ή συνερνασία
μετά των μνκρών χρκπιανικών
Κρατών τοΰ ΑΓμου, τα όποία ά-
ποτελοΰν διά τόν "Ελληνισμόν ε¬
πικινδύνους αντίπαλον ς, είναι μάλ
λον μία συνεννόησις καί εί δυνα-
νοια τής έποχή; μας, ό 'Ελευθέ-
οιος Βενιζέλος, Ιλεγε την ΙΟην
Φίβοουαρίου 1930, απαντών είς ε¬
περώτησιν τοϋ αειμνήστου Παν.
Τσαλ.δάρη, επί τ^ς Ναυηκής Πο-
λιτικής, ότι «ε-Τοΐτα άπό όσα έγι¬
ναν, τό θΐμελιιόδες άξίωιμα τής
'Εθν.κής μας Πολιτικής πρέπει νά
εΐνια» τού λοιπού, η σννεργαβία με¬
τά τής Τουρκίας».
Βλέπετί, λοιπόν, δτι τό συμπέ-
είς τό ό.τοϊον καταλήγομεν
ή
ρμ ς
σήμερον, μετά την μικράν αυτήν
αναθρομήν είς -την Στρατηγικήν
καϊ είς την 01ν.ονομίαν των Γβι"
τονι-*ών Χωρών μας, δέν είναι
συμπέρασμα των περιστάσεων καί
των άναγκών τής στινμής, άλλά
είναι κάτι ΐό ύποίον δγαίνει άπό
την Ελληνικήν Ιστο¬
ρίαν καϊ τύ όπο"κ»ν είς διαφόρους
ΰ.τό διαφόρους συνθήκας,
δέν Ιπαυοε άπό τοΰ νά £<ναι ά- ληθες. Μετά την άνατομικήν, ώς προεί πομιν ?ρ*υναν ταύτην, διαπιβτώ σαμιν μέ απόλυτον πεποίθησιν ό¬ τι ε..-τι6αλλεται ή 'Ελληνο - Τουρ- κική Συνεργασία άπό στρατηγι- κης, πολατικής *αί οΐκονομικής πΧί.ρά δ*ά τόν από Βορρά κοινόν κί'δυνον. Άντ'ικομεν αμφότεροι οί Λα&Ι «Ις τό ΝΑΤΟ, είς την κα- Άτλανιικήν Συμμαχίαν τής 4ης Ά.τ.ριλίκ>υ 1949 καί τό ά-
.ιο 17ης "Οκτώβριον 1951 πρωτό¬
κολλον τοΰ Λονδίνον, διά τοΰ ό-
ποιου προσεχωρήσβμεν, ή "Ελλάς
«αι ή Τουρκία· δέν εχομεν απλήν
Συνεργασίαν ή Συμμαχίαν, εχο¬
μεν πλέον τούτου, κοινήν κατ' ού-
σίαν Πολιτικήν, έντετανμένην ά-
.-ταρο·ο·αλεύτως είς τόν Ελεύθερον
Δυιικόν Κόσμον ν.αϊ Κοινήν Στρα
τκοτικήν 'Άμι^αν. Άποτελοΰμεν
τα Ουο Κράιτη ι ήν δεσπόζουσαν
Νοτίαν Πτέρυγα τοΰ ΝΑΤΟ, μ|
απολύτως Κοινήν Συνεργασία»
των Γενικών 'Επιτΐλείων των δύο
ώς ή πρό ημερών γενο¬
μένη έν Σμύρνη διάσκεψις των
διοΐ/ίηιτών των έλληνικών καί τονρ
κικών άεροπορικών δυνάμεων, σχε
μέ την άεροπορικήν
τοΰ ταμέως ττίς Νοτιοανατολικής
τοΰ ΝΑΤΟ.
Ήτο δυνατόν καϊ ό μάλλον αί-
νά όρααατισθή μίαν τοι-
αύ.τν 'Ενότητα Αμύνης καί 'Ε-
ξωτερικής Πολιτικής; Άλλά πέ-
τόν μία Σ ι,'μμαχία, μετά τής Τουρ ραν τούτου πρόσφατος €κατέοτη-
κίας, στρεφομένη κατά τής Σλαυϊ'μεν αμφότεροι οί» Λαοί «Μέλη»
τής Εύρωπαΐκής Οίκονομικης Κοι
κης 'Λΐνησει»ς>.
ΙΙαρήλθον έκτοτε ά'λλα 60 ϊτη
περί,-του, καί αλλη φωτεινή διά-
νότητος, τής Κοινής Άγορβς.
(Χυνεχίζεται)
μου
Ισμαήλ νά οέ άπ«σχολήσω ,-τολύ
μέ την τυχη τού δύση»χου αντοΰ.
"Τστεοα ά.το λ.ίγα λεππά ό Ά¬
λής τόν εΐχε νατρακυλήση στό
«ηγάδι. "Εται έφυγΐ κι' ούτος ά
«ό τή μέση. Προστέθηκε άνάμε-
πα στοϋς Μάρτυρες πού θνσιά-
σθηχαν γιά την καταπολέμηση
των μεταρρυθ!'.ίσεο>ν τοϋ Μαχ-
μούτ. Τό .'πόμενο θνμα ήμον«να
έγώ ό ίδιος. Μσ τό κισμέτ δέν
ΐ)&ελε ή θνσία μου νά ς>τάση ως
τό τέλος τής ζο)ής μου. Ό Με-
γάλος μα; Π(?υ<(;ήτης πού 6λέπει τόν μόχθο αο ι κι' εύλογεϊ τόν ά γώνα μου, γιά την δόξα τοΰ Ίσλάμ, αέ προσταΤΐϋει. — 'Εσί'; ΐκανε μέ κατάπληξη ό Μαζάρ Π.τισός, έσίι ϊίσουν τύ έ-τόμίΥο τΚηκι ; — Ναί έγώ, απά-ντησε ό Βε- ζίρης. Καί αυνέχισε. "Ακουσε φί λί μου Ισμαήλ νά μά·θης πώς ϋ τα π-ρπγματα. ΙΙροχτές ■ΐοίι .τάντρεψε ό Μπενβενίστε την "όρη, τού εδιν£ μιά μεγάλη δε- ξίιοση στό Κονάκι τού, στό Φα- νάρι. Σ· αότΓ) την δεξίωση, θά ά ιόν Σουλτάνο. Μά τελευταία σττγ^ιή έμποόίσττ» ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΙ ΘΑΤΑΝ Η ΖΩΗ θρησχευτικά θέματα ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Κ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΓ: ΐΝΕΥΜΑΤϋΜΟΣ (Άναβάπτισις είς τα ίδανικα) — Αθήναι 1971. Κρίσεις καί έκτενή σχόλια Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Β' Τό Μέρος Δεντερον Ισλανδίας καί 2ον Τορχαλούρ Μπι τού γινάρ, έπισκόπου τής Ίσλανδί- κργου, ίιπύ τόν τίτλον: «'Εκκλη άς, μετά τό πε'ρας των οποίον ό σία — 11 ν ι ι·μο ΐκτμός», 6ιαλ<αμ6ά- μέν πρώτος ·ίί αυτών είπεν: «Γνω τίς ιας ιελίδας άπό 27 μέ υίζίυ ότι συν«.·|ΐίλησα μέ άτομι- νει 55 τα ο.ΉΤι^αΐυτατον θέμα τής κότητας τοϋ ίΐΛερπέοαν, αγαθάς παρ' ημίν Ήενιξεω-ς μεταξύ τής ( κα'ι άγαοτώσας καί ότι Λολλαί έκ Όρθοδύξου >!ς>ιστιανικής 'Εκκλη
σόχς
τί'ν (ίεολόγο)ν της καί
τοΰ Πνενμαι·9Ηιιϊ· γενικώς έν 'Ελ
λάδι.
Ο
(τυγγςχ,ι · ει'ς, είς τα κεφά-
λαια: Γενικά — θέσις τοΰ πνευ
ματισμοΰ— '() πνευματισμός υπό
Τ ό ποΐσμα τίς Καινής Διαθήκης
καί: Τό κήοΐ'γαα τοΰ πνευματι-
σμοϋ, άφ' ενός μέν άναπτύσοΐΐ
τί είναι .τνΡΐ'ματΜΤΐιός καί δια
πα>ραπομ.τών εί; την Αγίαν Γςα
ςρήν άποδπκνιΊιι δτι ούτος δέν εί
ναι άσυμδίθαστος πρός την Χρι¬
στιανικήν θρησκείαν άλλά καί
βασίζεται είς τΰ Σΰμβολ.ον τής
'Ορθοδόξου Π·τΐεως. Άφ' ετέ¬
ρου δέ, μέ χρήσιν των αυτών
.τηγών, ώς κ.ιιί τής χριστιανιχής
παιρα'δόίτεως, .-ταρουβιάζει ώς πε-
πλανημέΗ·ας τάς εναντίον τοΰ πνευ
ματιοιμον έκ<ρς>ασθείσας ϋ.τό τον
καθηγητοΰ /. Τρεμπέλα ά.-ΐόιΐ>εις.
Γράφει: (ΙΤ»Μ«ματιαμός είναι
ή .τίστις είς γο "Αγιον Πνεϋμα
καί, κατ' έ.τι-<.Τασΐν, ή όι' αυτής της πίστεως ί'·πίς τοΰ άνθρωπον* όπως Ιλθη είς άμεσον έ-τίαιφήν ι οί ν ώρων ε κείνοι ν υπήρξαν αι άγιώτεραι τής ζο>ής μου. "Εμα
θ<ι νά έξυψών;>> τήν καρδίαν μου
ιιέχρις αυτών. "Ω! πόσον ή με¬
γάλη αύτη -τε·Γ(?α συνέτςκψε τα
στενά δεσμά των προλ.ήψεων καί
τοΰ 'Εκκλησιαστικοϋ δογματισμοΰ,
τα όποία πίι,ηέσφιγγον τήν ψυ¬
χήν μόν καί ποίον αί άντιλήψεις
μου περί τοϋ Θεοΰ καί τοΰ Χρι-
στοθ έξήρθησαν είς δνσθεώρητα
νψη». Ό δέ δεύτερος ετόνισεν δ¬
τι: «Μία μόνη ηωνή, έκ τοϋ υπέρ
πέραν,
θανονσα μέχρις αυτών,
εχει επενέργειαν παλύ σημαντικαί
τέραν έκίίνης των κηρυγμάτοη· δ
λιον των ίερυκηρύκων». (1).
Α
Ό συγγραφεύς, είς τό Β' κε¬
φάλαιον τοΰ όιθλίου τού, υπό τύν
τίτλον: Ή θι'σις τοΰ Πνευματι-
σμοΰ — σ'χτφετα1 άγωνκττικώς
εναντίον των αίτιάοείον της Δι-
οικησεοις τής 'Κκκλησίας τής 'Ελ
λάδος κατά τοϋ Πνενματισμοΰ,
έ.τί τής γνοιμοδοτή
σειος τοΰ καθ:ιγητοΰ τής θεολο-
1—-ΠΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΓΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ Τ^ΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΌΛΟΓΟΥ
Τοθ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου) , μη ιπη'.'ΐ<·<"<)η >.αν?'ις άπό τα κη-
ρύγηατυ κιΐ«ι,ν ποϋ τα έπαινοϋν
κα'ι τα ν:ιι (οΓαίζουν. Σ' έμάς
ομως καμιΐιά (,τ,αί-α δέν |γιν«. άπ*
ν:<;τί ιίχιμε φράξει καΐ εί ΕΡΜΗΝΕΙΑ —' 'ΐλί."υς ιιεν υπήρχαν μερι- κις όλλες ύνομαοίες, προε-ρχόμε- νίς «'ι-ΰ τόν .κ».τέρα ή άπό τύν ς, άνκλογα μέ τα δικά τΐιν υΐο·γ»έλ4ΐ,ατα ή .τράξεις' β' ΐαας δι μεγάλο πραγμα καί δνο- μ.' ί,ταν, νά εί<.ειθα καί νά όνο μαίιϋιΐρβα χριστ ανοί. Σ' αύτό δί ναιΐΐ τΐρ'.οσότεςη σημασία άπ' δ τι έίί'νε ό ΓΓ',ής στό γΰρισμα τοΰ δί Λ'υ'.ιδιοΓ., μέ τό όποΐο κα το γ ΟιοΓε /ά "ΐνη τύραννος των Λκδών, 'ιαν (;έ6αια δέν είναι μϋ &ί>😉 ι", ό Μίδας στόν χρυσό, έΕ
αΙΎ,Ί'--: τυΓ· όπΐ/.ου καταστράφηκε,
γιατϊ Ηοοκον<7')ηκε ή εύχή τού κια όλ.ι τ<Γι ϊ^,νναν χρυσάφι- άλ- λι.; Φοιννός αύθος είναι καί αύ τος. Καί τί νά πώ γιά τό τοΰ 'Γπιοβόί.πηυ Άβάριδος ή ■νια τύν ΆρνιΊ' Πήγασο; Σ' αύ τυυς 3εν ήταν τόσο δύσκολο νά αιί.;^)ντ.ΐ' ίτον άέρα, δσο νά ύψω νΐι'-μεθα ιμείς στον θεό ό έ'νας μέ ίύν ά/.λο καί α δυό μαζί. θά σάς πιό κυί, κιιτ; ό*νο πιο σύντομο· εί ναι (ίπΓΊιρή ,-] Άθτ'ινα στούς άλ^- ι λονς τού είν(-ίΐ εΰσε*6έ<ττίροι, (καί δέν ίχι τν ,5ίΐ>.ο έν.είνοι πού ϊ-
χονν οι'τίιν ττλ ννώμη), γιατί
πλυιτιιΐν τ ιν κακό πλοΰτο, τα εί
δι»/.(ΐ, πί'.'.Γπότερο άπ<ό την αλλη ΈλλάΛα, <ίαί είναι δύσκολο νά χααε κονκ οόι'Λέςαστη τήν διά νυιά μας Άιτίθετα μάλιστα, αν καί είναι ;ιΐί<.ά.·.;νο γιά νά τό πή κανε.ίς, πι (.θΓΌϋερο ένισχυθήκαμε στήν πιστι «π' αύτά, έπειδή βε¬ βαιοί 9 ήκαμε νι, ι τήν πλαστότητα καί ήΛατ)|"υτ)ΐά των. 'Εδώ, δσοι καταφοολΓΛιιτΛ' τοΰς δαίμονες, δέν τηυς 6'»ι,αίζουν. Καί εάν ΰ- πάνχ»ι χι'ιπυν, ,τιστεΰεται νά ϋ —ρνώντας ς άπό την 1»«>Λο'»α νά μένη γλυκός,
ή ζώο πηύ να χορεύη στήν φω¬
τία, «πό την ΟΛοίσ τα πάντα αΐ-
χμαλιοτίΐι νται, αύτό είμεθα εμείς
άναρ?<Μ. σ' ίυ,νς τοΰς ίΐυνομιλι- κούς ^Γΐς Κοι τό πιό εύχάριστο ^ γύρω |νις μιά ε,'νενιχή ό.ι·ίί,, μέ άρχηγό, έκ- παιδίΐτΐ) κα'ι ίΊΛθοδηγητή εκείνον, τής ό.τοίος τα μέλ.η είχαν τα ίδια Ιδανικα, όν νο* έ.αεΐς άκολουθού σιΐιιρ τύν δςτμο καΐ τοϋς τρό- που; έκείνηυ, (>άν Λρζοί κοντά σέ
Λύ5.) άς'ΐκι ' Ετσι έπίσημα ϊγι-
ναν γνο)οτά τα ύνόματά μας στοΰς
6ι6οσκά/Λΐ·ς μας, στοΰς συνεργά
τίς μας ".«ά σιους πιό έπκρανεϊς
έ'λι,- της Γ>./αδας...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
«Ή Ήμέρα Προσευχής
των Ελλήνων Σπουδαοτών»
διά της προΛ.-υχής, μέ τόν Άοχη
νόν τοΰ πνρΓιΐκτικον κόσμου Χρι
στόν καί των Τε/,ειοτ^μέντον πνει»-
μάτων ή Λλ'.ως Όντοτήτιον κα-
λονμένων άπο ιόν άνθρο>πον, κα-
θώς καί ιιέ τύ πνεύματα των τε
θνεώτων σΐ".·;//θρώπ<ον μας». Άνα<ρέ·ρίί, άναλΰει κβΐ άνατρέ π«. παοαγραη ονς τού Λεντερονο μίον κοί τής ΠϊνταΤΓύχου (Π. Δια-θήκηΐ επ} των όποίο>ν έ
γίας κ. Π. Το+·απέλα, παλαίον πό
Πσάδνασε.
Κι' δμως τ'
άνθόσπαρτο λαγ-
τοϋ Σεραγιοΰ, χο>ςίς κανένας νά καθ1, είναι γεμάτο ανίκςρ>ραστη
τήν ύποπττευθή.
Σ έ λίγο ό Άλής
γθΓ,τ,εία, Ή γέρίκη ίτιά
μοΰ Ιφερε τα κρε^Μΐστά κλωνάρια της
νά
τόν ΧεκίμπαΐΓη τόν Καραμπονρδά
παιχνιδιάρικα πάνω άπ'
ρα, πού πρίν λίγο τυχαϊα τόν εί τή χαρ<οΛή λιμνοΰλα. Γύρω τό χε συλλάδει κι* αΐιτός ό σεϊτάνης 6λίμμα άπολαμΰάνει ίνα άνέν.- νά α·τό άΛροοπτο γε Υ°νό;. Παρουσ«Λστττκε στήν Πΰλη '°ΰ Χαρεμιοΰ αοι» ενας Ιφιππος Κα3ΐοντζήμπασης τού Σ εραγιον 148 ί.τϊϊγον αι'ι»τ.'μα τοϋ Σουλτά- νι°» καί ξήτηοε νά μοΰ τόν πα- Φ,'ΐικά τόν δέχθηκα. αόνοι, τράβηξε τα τα όποία ό πε- αΰτος Καπουτζήμπαστις ^"ν μασκαρεαένος καί άποκαλύ Οταν μί περιποιήθηκΐ την πληνή μου. Έχτές βεδαιώθηκα πώς ή ροφορια τής στή. Ό Κοκκαλάς, δρισκόντανε πάλι στήν Ίστανποΰλ καί άρχισε πάλι νά (Πτνωμοτή μέ τόν Πατι¬ σάχ εναντίον μας. Τώρα φροντί ϊει κι' αύτός ν' άνακαλύψη τοΰς δράστες τής δολοφονίας τής α¬ δελφής τού καί τοϋ .ιιαιδιοΰ της. ΚαταΑα·6αίν*ις φίλε μου Ίβμαήλ πάσο δύσκολη ίΐναι ή θέση μας. 'Εκείνο ομιος ποίι δέν μπορεϊ νά 6αλη ό νοΰς μου, είναι πώς τα κατάφερε νά ξεγελάση τόν Άπτον λάχ Πασά καί δχι μόνο νά γλυ¬ τώση τόν θάνατο, άλλά καί νά τοΰ φύγη άπό τα φθβερά μπουν τρούμια τής Άδριανούπολης. Μιά σκέψη αέ κάνει καί άνατριχιάζιυ. Μήπως ό έξάδελφός μου ό Ά- πτουλάχ, μάς πρόδαχΐε. Πήγ« μέ τό μέρος τοΰ Πατισάχ καί δφη- σε έπίτηδες τόν Κοκκάλα νά τοΰ ξεφΰγη. "Αν σνμδαίνει φίλε μου Μαζάρ Πασά αύτό, εϊμαστε στ" άλήθεια χαμένοι. — Πρέπει νά τα μάθουμε δλα αΰτά, τοΰ είπε ό Μαζάρ Πασάς. Καί γι' αύτό τόν σκοπό, αίριο τό πιριοΐ κι' δλας θά φύγω ό ίδι- ος γιά τήν Άδριανούπολη. Γι αΰτύ πρέπει τοιρα νά σ' Βεζΰρη αου, ποέππ νά έτοιμα- σθώ. — Νά φύγης μπρέ τζάνε μ' νά φύγης τοΰ άπάντηβε ό Δαλπο Φραστο συιμπιέρασμα μεθυστικών , χρωμάτιον. Τριοντάφυλλα σνν- τροφευμένα μέ α>Ακα γαρούφαλα
χαΐ κάταοπφα κρίνα,, ένχδ γύρω
ίταρδαλές πε-
ταλί'ΰδες σά σύμβολα χαράς κι'
.^λσ^σια)ιμένη σπάταλα άΛ* τό πρά-
βινο χρ&μα ποΰ ξεκονράξει σ-
φάνΐοχττα.
Λχντον Εεχειλά
εύ'ΐχία, τώρα -τοΰ δλα σώπασαν
κι' δλες οί έντνπώσεις τής η¬
μέρας μεσόσβυσαν μέσα στής
τόν πΓ.τλο ποΰ σκέ.ταισε
άρμονίας.
Τό φεγγάρι ξεπροδάλλε* σιγά -
σιγά μέσ' άπ' τα σκόρπια σύν-
νεορα κίώ χύνει τίς άκτϊνες τού
μαν, —χά πόντον.
Μαγιάτι-κη ζιογραφιά — ϊργο
παλί'ττας αφθαστου ζωγράςρον —
τή φύση.
Νύχτα..· Μέσ' στό 6αθυ της
χρώμα κρύδΐται ή άσχηιμιά ποΰ
άδ'ΐιντρ«οπα μας προσΛτρνά τή
μερά. ΓΛ' αύτό ή νύχτα ϊχ«. ϊσως
πιό βαθειά ?ννοια άπ' τό φ«ϋς
τοΰ "Ηί.ιου, ·>οαί κάθε τι δικιό της
φαίνεται- οΛΌχτερο Ιδανικό σάν
τό μεγάλο αστρο δύ~τ.
Τί θταν άρα γε ή ζωή, αν ή
νύχτα βασίλενε αίώνιβ...
να>ς έδασίσθησΐ'.ν οί κατά τοϋ
.-τνευματισμού '.κστρατεΰσαντες θε
ολόγοι.
"Γΐτενθΐ'μίξ-ι 0 θαΰμα τοϋ 'Ε-
πκτκόπου Τριιηθοΰντος Σ—_>ρίδ<ο νος, όστις ,ταοα τόν τάφον της θυγατρός τοι ΚΙρ-ήνης εΐχε κ<χλέ- βα τό πνεΰμ-* της, ίνα ύποδείξη τό μερος ο.-ΤΊυ ιΓχεν αίτη διαφυ- λάξει μίαν ;ΐ«(. Ακαταιθή,κην, του¬ το δέ καί εγινρ χωρίς ή τοιαύτη έπικοινοΛΐ'α νά εμποδίση την Έκ κλησίαν ν' ·Ίνοκηρύξη τοΰτον "Α γιον. ΆνατοΓΛΕΐ μέ άδράν λογι¬ κήν τόν ίσχυρισμόν δτι δήθεν -μό νόν μέ τα πονηρά πνεύματα έπι- τυγχάνεται ίτικοινωνία. Κατ)οοίζει 'ίτι αί 6α<τικ«ί αρχαί τοΰ πνεν,ματισιΐ'/ΰ ίίναι αί εξής: 1. "Οτι ') ("νθρωπος εχετ άθά- νατον ψιιχήν, ίπιξώβαν τοΰ σ<ο- ματικοΰ θανατον. 2. "Οτι ή ιιε,τά θάνατον κα/.ή ή κακή κατάα τάσις τοΰ άνθρώ,-ΐου έξαρτάται έκ τής έναρετου ή μή ζωής, την 6π,ιίχν ίζησεν επί τής Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΖ Τ&ηΐίΕ ενα "Ήτο. Τό τάν «τηκώθηκΐ. Χαιιρετηθήκανε καί χωρίσανε. ΤΕΛΟΣ ΤΟΤ 25ον ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ γυναικίΐο πρό τής άγαπημέ- "15 μόν Έμινέ Σουλτάνας! Κα- Τ<ιλα6αίνεις την Ικπληξη καί την °}ΥΊίντκη'| μου φίλε μου Ίσμα- V- "Ανοιξα την άγκαλιά μου, ν° την σφίξο> καί νά τής
Οω τα αίυθήμοιτα πού
>Λ> την καοδια μου, μά έκείνηι
με ΟΛώθηοε καί μοΰ εΐπ* άρκετά
' "ΚΚΐγμένη αώ; ό «κοπός τής έπι-
<^ψίώς της ί,ταν αλλος. Ήρτ>ε
1 ν* ΐά πληοοφυρΐ'ση, πώς ό Δανιήλ
γ ·νο·.ο.άλο.ς γύρισε καί δτι βρίσκον
Ταν στό Σεράϊ κλειβμένος μέ
"ιν Πατισάχ οιό Γραφείο τού.
" 4-ιοκάλυψ,-ι τής Σουλτάνας
μο* Χάλοκΐρ τό κέφι. Τό μυαλό
♦ μ"ι' ήρχισε νά δουλεύη. "Ενα α¬
ί * τα τρία θά σννέβαινε. "Η ή
ί ·*ινέ δέν είχε σοχττές πληροφο-
ί , ?> ή ό Άπιουλάχ μέ κορόϊδευε,
1 Ε<Λ άντί τοΓ· Κοκ,κάλα παρέδω- * 'Ε5 £λλον ανθρωπο στόν Πασά (· <ι <ιύτός, .τού κ ' αύτός δέν ήξε- ' κα: πιό γλυκειά ήταν ή θοριά. τόν χάλασε. Ώ- ' ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΉΣ ΑΓΑΙΙΗ- ΜΕΝΗΧ ΜΟΤ ΦΙΛΗΣ ΣΟΤ- ΡΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΤΛΛΟΤ τΗρβ*ς στό δρομο μόν μοί ιιέοα καί μοδδωοες τόση χαρά" μουδειξες τάση καλωσύνη κι' Λβουνα τόσο εύγτνιο<ιά... "Ομως έβιάσττροες νά φύγης νά πάς έκ*ί, πολύ ψηλά. Στή βύντομή μας γνωριμία μ' έδίδαξες τόσο πολλά. 'Τπομονή καϊ καρτβρία καΐ πίστη στά ΐδοννικά. "Η σιωπή σου ί,ταν ενγλωττη, τό 6λέμμα ελεγε πολλά. 'ίίταν γλνοίιειά ή σνντρο<Γΐά σου Σίλίδες άπό την δραματική,ν Ισϊορίαν των , ΑΙ ΚΥΔΟΜΙΑΙ (λ ΓΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΠΝ 1914-1918 Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ τέως δχεαθυντο» παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Σι·νεχβια ■'■/. τοΰ πιυοηγοι.ιιένου) ή ·(|η'-3Τ1| σπουδαιότης των τοι- Άπό τα πό) >.ό ύπομνήματα πού : οΰτων βαι<>ε6οιώσεων, καταχιορητ
ώ,-ΐΓ,ί*)·";· το ΙΐΓ.τριαρχεϊο στό Τ-
πυνργείο Α /οι'·ούνης, τόν Μεγά-
λο Βεζίςι»), στί; Μεγάλες Δυνά¬
μει; καί πι οσωπικό. στό Τσάρο
τή; 1'ω'"«ς, πας·«ιθέτουμε σάν τό
π1·!) ή'£.«·θΜΐίϊ(0Γ0, τό ύπόμνηιμα
τοΰ Ηιτρΐί'ίχΓ Γϊρμανοΰ πρός
Ρρσάτ τόν
τ">ν
Ε'
ίίπου ν.τινθΐ'ΐιίζονται τα -ΐ
α τι ό.-οϊ<ι πα£εχώρη«τΐ'ν Π >ρθηι» ς κ«ι ο1 Διάδοχοί τού στό
ΰ.τόδιυ'.ο Γινο.· Τό ΰπόμνηιμα ?
λ-γε ·
«ΤΙ! Λ Λ. ΜΕΤΆΛΕΙΟΤΗΤΙ
ΤΩ ΣΟΎΛΤΑΝΡ
ΜΕΧΜΕΓ ΓΚ1ΑΤ Ε'
«Ό τοΛΓνί·-. εϋχέτης τής 'Υμ.
Αί τ. Μ; γ<>?>···ίτητος, .τνίυματικός
άιχτ,γί'ς -Όΰ ,τστοΰ Ρο>μαϊκοΰ
"Εθνι.χς, έχΛ/.ηρΛν καθήκον "Ιε¬
ρόν, άν,·τιθί'ν μοί υπό τοΰ ένδό
ξου ΙΙκ.ΒΓ,τοΰ Σουλτάν Μεχμέτ
Χι/.ν τ,·ί·
V
' ώς καΐ των λοιπων
νρυτ 11 ών π(.Η>ν.«τόχων Αυτής, εν
ςί,ίΥΜΜΟ είς τήν. λυπηρόν άνάγ-
κτ'ν ν.'< ίν.θε'αοι Αυτή την δεινήν καΐ (ίςοΓ.ητυν θέσιν, είς ην περι- ή'.θίν ά.το τινος χρόνου τό εθνος μπυ ίν γεν1 και ιδία ό 'Ελληνορ Ούδοξος πληθντμός τής Θράχης. «'Ε / τώ ύψηλώ φιρμανίω «πε- . κιαφίς.),, τόν χάλασε. Ώ (π°°ο .τροσπάθηοα νά καθησι-χά | Κι' ή καλωσύνη τής ψυχής σου 0(" ή ζό ή ά 0(" $ " Χΐ' δν η ηχ | *ήν 'Εμινε. Τής ύπο<τχέ*τρ«ι ; κα9ο«φτι.ζόταν οτή ματιά. ' δέν τέτοια και τής έτόντσα, πώς ! ϊυχάοονμε άπό τίς λθτ ! ϊπρεΛε νά έπισπεύσονιμί ι μας, γιά την έκ- [ τού Μαχμοΰτ καί τό ά- ι στο θρόνο τοΰ γιοΰ της. ! ^νη^στήν άρχή ϊφερε άντιρρή Ι τ ξ'ν^{ι μί τα ίπιχε-ιρήματά μου ** ΕΧανα —ό τέλος νά συμφω- ^1 μβζί μόν καί τότε, άΛοφα- Ι. ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο Α*ΡΟΑΙ2ΙΟΛΟΓΟΣ ΠΙ_τ. Άγίεν Κ<βν«ταντίν«υ βι*) 9 - 1 ΜΟΙ 4 - · μ·μ- Τηλ. 6Ι·-β·7 ηι λι' τη.ί'.υτΐμίσεο)ν», ανάσουντΓς το."ι ενδόξου πατρός Αυτή; καί κοΐνοποιηθέντι τή Μ. Βεζ»ρεί'·ι ()ί>.Γ)6 — 1272) άναφέ
ρονται επί λι'ξε τα εξής:
«Αί π«ί'' ι,μών ϋποσχεθείσοα
ίγγυήσεις .ιοός δλονς τοΰς ύπη-
κόους τοΐ Κρύτοι»ς Μου άνευ δια
κρίσεω; τάϊεα'ς ή θρηβκεύματος
διά τοΰ Χάττι Σερίφ τοΰ Γκιοΰλ
- Χ αν έ κα! των νόμων τοϋ Ταν-
ζ'μητίον, διά τΐ|ν ασφάλειαν τής
ζιυΓ.ς ν.Μ ττ·ς περιοιιοάας τονν, καί
ιι,ν διιαι','.τΛΐν τής τιμής των έ-
πονι«{ΐ(.'ίΛΤ«ιι χαί καιθιεροϋν"ται
έκ νέον*. Ευνόητον τυγχάνει ότι
θεισών άλο/ονβως καί έν τή συν-
θί',κη τιΓν ΠαριΛίιον, έξετιμήθη
δε'όντιι ς ίν Εχ'ρώπη, καί όντως
τό 'ΎψηΚιν Ότ)(ι>μανικόν Κράτος-
ίΐ>τόν είς την χορείαν
τί·ν πίπολιΐισμένοον κρατών τής
τελεντα'Ό; ταύτης έφελκύσαν σ>γ-
χ<.'ΟΜι»; την ίινάπην καί άφοσίω- Γιν παντ όν των πιστών αυτόν ΰ- πηκοιιιν. Έκτοτε δέ, έν ώ τα ώς, άναι ΑίΓ'.κρατορικα διατάγματα, ο'-ινεΐ τόν θΓμε>.ιώ-
δη χαοτην τοΐ ί»ψηλοϋ Όθίομα-
νικοΰ Κ'.'άτου,. έπανελήφθησαν
και πτί'ΐ.η'0ηΓ(/.ν έν ταίς ία'
σ·'τοϋ ιιετ' ι Οοιινπαϊκ.ων κρατών
σΐΛ'αψθεΪΓ«ς ίΐ'νθήκος, δμτος σή-
μ:Ί. όν κ:ιτ)Λΐησ«ν σχεδόν ανευ ση
υασί«ς λιιί νϋοοτ^ς, εάν ληφθή
ΰτ' όψιν ό ίΕοντωτικός διο>γμός,
ό ίϊ'.ι ι τινος χρόνον κατά τοΰ πνεν
«ο,τικοΰ μόν τοιιινίου δΐΓνεργούμε
νος 6'' άθιμίτιον καί ,τρο>το<ρα- νιΰν |ΐ »<·<,!ν, οίον εμπορικον άπο- κλεισαυϋ, σινλονης καταναγκαστι '·.τό τί«ΐ»ν έράνων, ων β.τειλ«ίΛ·, .τιέβε-(»ν καί Κ'ΐί'.ι Ιηλ ίξάγεται έχ τοΰ κα- τ«/.<5νι,υ (»αιοτήτοη· καΐ κακώσε- οντιυς ΰποβληθίντος τρ Β Βίίνορϊο καί τοίς άρμοδί- οι- 'Τ,ι:.ΐ(.νΓίοις, ή άνάγνωσις των ".τοίικν Ηεν.ει πάντως <η*γκι- νήση κα'ι τίιν 'Τμετέοαν Αντο- νο ιτορικην Μεγαλειότητα, οί 'Ελ ρι πλ.ηθΐ'σμοί τής Θρά- κης, .τστηί ϋπήκοοι Αυτής, εκιδιώ ι'κ των πατρώων έστιών αύ ϋ.τό ίνό-τλων σι>μμοριών, άπο
τε/νουμβνυιν έ/, κακούργον τής έ
σχάτη; ύπ,στάθαης, ύποβαλλόμε-
είς μυρίας κακώοε^ς κοχ ά
πογιανονμινοι των ΰπαιρχόντων
αυτών, τ θεμένης «τυγχρόνως τής
ζι·;νς ονιών είς μυρίοι»ς δβους
κινΛύνί ι ς.
ΣΤΝΕΜΖΕΤΑΙ
γης·
3. "Οτι ύ-το ωρισμένας έξαιρε-
τικάς συνθήκας ι ίναι δι»νατή ή έ-
πικοινωνία τώ^ ζώντιον μέ τό θεί
όν, -καβώς :«ιί 'ίόν λεγομένων νέ
κρών.
Κατά ταυτα, συμπεραίνει, ώς
πρός μέν τα; 6ΰο πρώτας αρχάς,
είναι άναμφί6ο·λ^ον δτι θρησκεία
καϊ Πνευματισιιός 6ασίζϋ>νται είς
τήν Χριστιανικήν διδασκαλίαν καί
δέν περιέχει ό δεύτερος ίδια δό-
γματα, παραοεχόμενος έξ ολόκλη¬
ρον τα έν τή Καινή Διαθήκη ά-
Ώς πρός δέ την
τρίτην αρχήν τοΰ Πνευματκτμοΰ,
ς οί άνπλέγοντες Θεολόγοι
Θ' άπήτοτιν ίπιχείρημα ισχυρότε¬
ρον άπό τύ ;ιςι&ίΐναΐφερθέν θαΰμα
τής έπικοινωνίας τοΰ Άγίου Σ,τν
ρίδωνος μετά τοΰ .τνεΰματος τής
θυγατρός τοι>;
Συνεχίζων ό συγγραφεύς τήν
υπέρ τοΰ Χρ.οτιανικοΰ Πνευματι
σμαΰ φΐλοσοφικίιν ανάλυσιν τού,
φέρει κα'ι άπο£Γ<κνΰει ώς βασικώς άντ.'θετον πρός τήν ΠαναγαΘότη- τ« καί Πα··■'τογνο^^Γίαν τοΰ θεοΰ τό έπικρατήΛαι' έκ κα·κών έρμη- νειών τής Γοαί(~τ)ς καϊ έκ τής τρο μοκι/ατίας ήν ηιτκουν άμαθεϊς η¬ γέται επί των -κττών κατά τοΰς ποώτοΐ'ς χριστΐ'ΐνικοΰς χρόνους, τό όύγμα τή ς αιώνιον κολάσειος των Λμαρτωλών. Καί, άφοΰ ύ.τίν θΐΝ,ιί^Ρΐ τήν δθαοκαλίαν τοΰ Ίη- σοΰ Χριστοΰ, πνμφώνως πρός τήν όποί ι ν ΟΛτείλ(Ηΐεν νά συγχιορώμϊν τοΰς άτελεϊς άνθρώπους έ'οος «έ- &δ.)αΓ,ντάκις ίπιά», ήτοι άπεριο- ρίστοις, διερωταται: «Πώς συμ- μέ την Παντογνιοσίαν κα'ι την Παναγαιθότητα τοΰ θε- θθ τύ δτι έδηιιιούργησε τάς ψυ¬ χάς των άμ,ιυτωλών έκείνΐϋν, π* ρΐ των όποί.υν έκ των προτέρων ίγνιόριξεν δτι Οά άπετύγχανον ή θικώς έν τή ζ<οή καί δτι τούτου ένεκα θά κατςδικάζοντο είς τήν αίιονίαν κόλαο-ν; Τουτο ννωρίζων, διατί νά τους δημιουργήση;». Ή ανάλυσις αυτή τίναι ρωμαλέα .τνεν ματική άνΰψ>.ιισις καί καταπελτική
την δύναμιν έπιχειρηματολογία, έ
νίό.τιον τής ό^ιοίας οί σοφοί θΐ-
ολάνοι σιωποϋν.
Κ™θώς, έπίαης, σιοιποΰν ένώπχ
όν τοΰ έπιχίΐ^ηματος περί των
λεμίου τον ά.το τοΰ ϊτους 1933,
συμφώνως πρός την οποίαν: Ό
πνευματισμός ίΐναι «σύστηϋα αν¬
τίθετον τοΰ Χριστιανισμόν».
Χαρακτηρι^ίΐ ώς αυθαίρετον
καΐ, ΐνεν ήτΐϋλογτιμένων σΐ'λ,λογι-
σ^,ιών καί έπιχ· ιρ/ημάτων καί άπο-
δείξειον τήν κατηγορίαν ταύτην.
Συνιστά την πρόκλησιν δημοσία
τυζητήσειυς ιιειαξϋ 'Εκκλησίας
καί Χριστιανόν. Πνετ^ατιστών
έντός των πλ'α,τιων των
Καί προβ'θέτει ότι είνα<: «Άνάγ κη νά κατανοηβή, κάποτε', ότι δέν δύνανται οί άντΐΛρόσίθΛθί τού θε ου επί τής γής ν' αΛθκρΐνττουν Λ.ΤΟ τους άνθαΐινπους τήν αλήθει¬ αν περί θειιΰ, ί«τ.ισείοντες υπέρ τάς κεςραλάς τα περΐ αίωνίου κο- λάσεως καί άποσιωπώντες άπ' αύ τούς δτι τό π ό ν ίίναι άγάπη, ά- Γροϋ ό ίδιος ο θεός είναι άγά.τη». Άντικροόοιν ίιέ τήν «γνμοδό-
τησιν» τοΰ κ. Τρεμπέλα, έν τή ό¬
ποία ίσχυρυςεται ούτος ότε μέν
ότι ό ΙΙνευματιομός ίίναι θρη¬
σκεία, ότε δ' ό π ούτος είναι Σύ-
στημα έπάγϊΓαι ότι: «Ό Χριστι-
ανικός ΠνηΜ ιτισμό; είναι σύστη
μα έ.τιδιώκον την σύσφυγξιν τού
θεοΰ - Άγάπη μέ τόν άνθρωπον,
αγων αυτόν τρός τόν Ίησο·ΰ·ν
Χριστόν, όπως ακριβώς πρέ.τει νά
πράττη καί ό Χρκττιανισαός».
Είσερχόμενος ό συγγραφεΰς είς
τό Γ' κεφάλαιον τοΰ δι,δλίοχ' τον,
τό ν<πό τόν τιιλον: «Ό Πνευ¬ ματισμός υπο τό πρϊσμα τής Και¬ νής ΔιαθήκηΓ-, παραθέτει έ-ν άρ¬ χή άπόσ.τασαι τής πρώτης 'Επι- στολής πρός Κ·υρινθίους τον Άπο στόλον Παύλο'·, έκ τοΰ οποίον σα φέστατα ά.τοΛε·,κνΐ'εται δτι ό μέν Χριστιανικός Πνιι«ματισμός είναι βασικώς σύμ<(!>νος .τρόξ τήν Και
νήν Διαθήκην, .'» δέ κ. Τρεμπέλ,ας
έπλανήθη έν τή «γνωμοδότησιν
τού άποκαλέΌκς τούτον:
μα αντίθετον τοΰ Χριστιανισμοΰ».
Έν σννεχεία ό κ. Δ. άποδεικνύ-
ει τόν κ. Τρίμτέλαν ώς άγνοοΰν-
τα, πλανώμενον >αί αύθαιρετοΰν-
τα, οταν σΐ'γχεη τόν Χριστιανικόν
Πνευματισμόν ποός τα κχιτ' έ-
πάγγελμα βιοποοιοτικύν Μέντιοΐ'ψι,
πρός τα διά τοΰ {(πνίοτισμοΰ επι
τυγχανόιιτνα τηλεπαθητικά καί τη
λεκινητικά φαινόαενα υπό τοΰ «Έ
.τιστημονικοΰ Πνευματισμοΰ» τοΰ
Άγγελον Τα,'άγρα, πρός τάς δο
ξασίας τοϋ Λούν Ντενίς, πρός
τοΰς θεοσοφιοτάς, τοΰς Ινδικοΰς
Γιόγκι, τόν .τνει1ματισμόν τοϋ
μακα·ρίτου ί.ΐίΓ'.η' Τσινοΰκα ή,
τέλος, πρός τόν ψενδοπΛΐυματι-
την
Ζ'
επί τοΰ
Όρονς όμι-
θνησκόντων
τα όποία
εΐσάγονται -- κατά τό πεπλανη-
μένον δόγμα — είς τόν Παράδει
σον, χο>ρίς νά εΰροι·ν τήν ευκαι¬
λίαν, ό Κνριος "Ημών ΊηοΌύς
Χριστός, διδάσκει τήν αΰθεντι-
κήν προσευχήν. Οί μαθηταί ζη-
τονν: «δίδαξον ημάς προσεύχε-
οθα*,> καί ό Κύριος δίδει είς
αΐτοΰς, δώρον θείον τό «Πάτερ
ημών».
"Εκάστη .-τρ·ο<τρυχή είναι σύν- των τριών τούτων μορφών, δηλονότι τής αίτήσεως, τής προσ- φορας καΐ τής δοξολογίας. Τάς ευρίσκομεν είς τήν Κχνριακήν προσε>χήν. ν<Τόν άρτον ημών τόν έπιοΰσιον δός τμίν σήμερον, καί άφες ημίν τα «/φειλήματα ημών, ρΰσαι ημάς άπό τοΰ πονηροϋ'» ε'.τειτα, «γεννηθήτω τό θέλημά σου, ώς έν ούρανώ καί έ.τϊ τής γής, έλθέτο> ή 6ασιλεία σου»
καί, τέλος «άγιασθήτω τό όνομά
σου, δτι «τού εστίν ή βασιλΐία καί
ή δύναμις καί ή δόξα».
Ή ποοσευχή άκολουθεϊ την
ίδιαν άνοδικότητα καΐ καιθολικό-
τητα, τό ίδιον «κρεσοΐντο». Τό
παν έξαγιάζεται καί εύλογείται
δι' αυτής, τό πάν καθίοτατα*. μία
έκ των φωτεινών της μορφών.
Είναι ή προσευχή οί>σιαστικοποίη-
σις τής άντιλήψεο>ς τής ζωής,
καθ* ήν ή έργασία, καί ή πλέον
ταπεινή, ενός έργάτον, καϊ ή δη-
μιονργία μιάς μεγαλοφνίας, έκτε-
λοϋνται, όμοιοτρόπίος, ώς άναγω-
γή καί προσφορά πρός τόν θε¬
όν, γίνοΛ-ται δέ δεκ:ταί, ώς εν
Ιργον, τό οποίον εχει έμπιστευ-
θή ό ΙΤατήρ ό Ουράνιος είς τό
ανθρώπινον πλάσμα Τον.
Ή Προσευχή, έξ άλλον, τής
ΧρΜΤτιαΎΐκής 'Εκκλησίας, φέρει
τόν κραδα<τμόν καί την δόνησιν τής 6ι6λικής άποκαλύψειος ίρχε- ται. άπό την πληρότητα τής Α¬ ληθείας καί κορυφοΰται είς αύ¬ την. Διά τουτο, έκαστος κανών προσωπικής προσευχής άρχίζει μέ τήν τριαδικήν ίπίκλησιν καΐ λε- ριλαιμ6άΛ·π τήν ομολογίαν τού Εάν αί άνάγκαι τής στιγμής έμπνίονν τήν Ιτομικήν προσεν- χήν, αντιθέτως, ή λειτουργική προσει>χτ), έξάγει ημάς άπό αύτό
τό επί μέρονς καί είσάγϊΐ, διά
μιάς, είς τήν σνλλογ<κήν συνείδη¬ σιν, συμφώνως πρός τό νόημα τής λέξειος λειτουργία, τό οποί¬ (Τημαίνει τό κοινόν ϊργον τοΰ λαοΰ. Διδάσκει τήν άληθινήν βχέ μεταξύ τοΰ έγώ καί των δλ- λιον, μας καθιστά Ικανοΰς νά αντιληφθώμεν τήν σημασίαν τής 'Εντολής «άγαΛήσεις τόν πληοίον σου ώς σεαυτον», μας δοηθιεϊ νά άποσπασθώμεν άπό τόν εαυτόν μας καί νά καταστήσωμεν Ιδικήν μας την προσε*ιχήν τής ανθρω¬ πότητος. Λιά τής .-τ,ροσευχής, ή μοΐρα εκάστου ημών γίνεται πά ρούσα, ένεργής, έναργής καί παναινθρώπινος. ' Ή σημασία τής Προσευχής διά τήν θρησκευτικήν ζο^ήν πε- ριγράφεται υφ' ενός νιεωτέρου έ τοϋ Φρειδερίκου Χέιλερ, μέ τάς έΕής ίπιτυχεΐς φράσεις: «Διά τής προσε^ής, ή θρησκεία γίνεται ΐίς 6ίος έν τώ θεφ μία κοινιονία μετά τού Αίωνίου. "Α¬ νευ τής προσευχής, ή λατρεία είναι μόνον ίν εξωτερικών |ρ- γον τΰπων. "Ανευ της προσΐυ- χής, στερεΐται ή ήθική πράξις τοΰ θρησκευτικοϋ δάθους. "Ανευ τής προσεχ^ής, ή ά-γάπη πρός τόν θεόν μένει άλαλος. "Ανευ τής προσευχής, ό άνθρωπος μένει μα κράν τοΰ θεοΰ καιί, τοιοιιτοτρό- πως, άνοίγεται άβυσσος, μεταξύ τοΰ .ιεπερασμένου κα'ι τοΰ άπει¬ ρον». Τό θρησκειολογικόν θέμα τής προσευχής είναι σπουδαιότατον, εύρύτατον κ<αΐ δυσχερέστατον. Ή Προσευχή, άναγράφεΊ κορυφαϊος θεολόγος Καθηγητής, ώς ϊναρ- θρος ή άλάλητος άναφορά τοΰ άνθρώπου πρός τό θείον, είναι ή τής θρησκίίας, ή κνρία λα- τρεντική εκδήλωσις τή; πίστεως. Ό δλος εσωτερικάς κόσμος τοΰ θρησκεύοντος άνθρώπου, άναμο- χλεύεται καί διαπιιρακτοΰταί, κα¬ τά την προσευχήν καί διά τής προσενχής καί αί πνεινματικαί αιύ τοϋ λειτουργίαι, ζιιιογονούμεναι κα) άναδροσιζόμεται ίντό τοΰ <η»ναισθήματο·ς, συνανβ,τείνουσι πρός τό θείον καί συνεπιδιώκου- σι την μετ* αΰτοΰ επικοινωνίαν, την ξεΰξιν τής άπ' αύτοΰ άποστά τοΰ άνθρ(ίυτοι>, μτχρι πλή¬
ρους ένώσΐώς τού μετά τού θεί-
ου κο^ οίκειώσεως αυτού, μιά λέ-
ξει: Τήν θέί,οσιν καί λύτρωσιν
τού άνθρώπου.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σμόν
αγι<ρτών. "Οταν, εν τή «γνίομοδοτήο-ει» τού κατοχρέρεται εναντίον τοΰ άει μνήστου Κηρύχυν Δημαράτου, πά τρός τοΰ σνν·;ρανει έΛΎθίας όλο-
κλήρου τόμου...
"Ομιλεί, έν (τυνεχεία, .τερί τής
μετενσαρχώσεως μετά παραπομ-
πών είς κείαρνα τής Ά γίας Γρα
φης.
Καΐ καταλήνΐ:! είς τα εξής πε-
ριε,κτικά, έ-κ των οποίων σταχυο-
λογοϋμεν τα κυριώτερα:
«*Ο Πνευματισμός δέν είναι ί
διαιτέρα τις '-)ρι,σκεία, ώς Θέλονν
νά τόν παρουσιάσουν οί θεολο-
γοϋντες, ούδε 'Επτστήμη. Είναι
ή συνένακΗς θείον καί ανθρωπί¬
νου, είναι μίιι κλείς δταπΐ'ράσε-
κ. Δ. "Εκδοσις Ίοχα-νον Μέγιερ 192ί
Παρίσιοι, τοΰ Χαιραντούρ Νήλσον.
(2) "Ορα είς τήν αθηναϊκήν έ
«'Εθνικός Κηρυξ», 6.
υ>ς τού
πρός τα γνώ
ριμα·»
«Λάβατρόν αα^, είναι καϊ
θά
παραμείνη ό Σταύρος», δοηθήμα
τα μας ή όμόνοια, ό γλυκύς λό-
γος, ίνα όδηγηθώμεν, ώς Ίερο-
κήρι·κες, είς την οδόν τής σώσε
(ι>ς τής ψι»χής μας καί ούχι της
απωλείας, διαιοθανόμενοι την α¬
νάγκην, ό Κλήρος νά μή ευρε¬
θή είς τήν έναντι όχθην τοΰ ρύ-
ακος, άλλά νά συμπορευθώμεν
μετ" αύτοΰ ώς άδελφοΐ έν Χρι-
στώ, Ινα δυνάμεθα νά ζητώμΐν
μέ αγάπην πάν τό άρεβτόν είς
Κύριον καί νά άντιλαιμβανώμεθια
Αυτόν συνεχώς έν μέσω ημών,
κατευθύνοντα τα θήματά μας>.
Τό βιβλίον αύτό είναι άνάγκη
νά τό άποκτήσουν καί μελετήσβυν
πάντες, εί σύνοδον, οί Όρθόδο-
ξοι "Ελληνες Χριστιανοί.
Ι. Α. ΒΕ,ΡΝΑΡΔΟΣ
(1) «Αί προσωπικού μου έμ-
πειρίαι ίίς τόν έμπειρικον Πνευ
ματισμόν — Ή 'Εκκλησία καί αί
φυσικαί ϊρευναι τοΰ θανατον» —
1.55, σχετικόν δη,μοοίευμα τοΰ
Σ ) τού Μητροπολίτου Παντελεημο
νος Φωστίνη, συμφίονοΰντος διά
την θεοπνευστιαν τής Πυθίας τοΰ
ΜαΛτείου των Δελφων. σ.τ.κ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ
Καβηγητής Φιλιλογίας μέ εύδ·-
κιμον προυπηρεσίαν είς Ίβιωτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθυντοΰ είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων
καί Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί·
δην καί είς τό τηλέφοινον 755-006.
Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ
0 ΑΦΡ0ΔΙΣΙ0Λ0Γ0Σ
Δεχεται ΒηλαρΛ 7
Πλατ. Άγίου _ωνστα·ντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 52&387
"θ,τι θέλετε
οέ άμιαντοτσιμέντο
ζπτήστε το
οτήν
(ΘμιανυΙ
Όμήρου 13 Αθήναι (195)
Τηλέφ. «19-007—632*341
ΙΘΗΣΑΥΡΟΙΤΟ» ΚϊαΤΙΠΟΓΛΟ
■ * ·
Άπό τό άβΐΛϊαύργημα τοϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
—_%·"Ο ΔΪλΉο/λΟΣ ΣΤΗ-Ν ΤΟΤΡΚίΑ»
'——' Δι«(~ε;ϋή:· ΑΤΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ'
(Συνίχε'ιΐ έκ προηγο'υμένου)
Ό Μαζά^ Πασάς τινάχτηκε
οάν έλατήρ-ιο αηό τήν θέΛη τού
χώ βτρεφόα νος πιρός τόν Βεζύ
οτ) τόν έρώτι,τε, κατατρομαγμέ-
νος:
_ Τί εΙτ>ς;
— Αύτό λοι) άκουσες ςοίλε μου
ι σισμένος μιά ποΰ μοΰ δόθηκί ή
εύκαιρία νά τήν κάνω δική μου
έκεΐ στό ντιβάνι μου, πράγμα που
επί δυό χρόνια ιιάτακι προβπαθοΰ
σα, 6γήκα άπό τόν όντά καί
πρόσταξα νά σέ «Ιδοποιήσουν νά
πάς έοτύ στύ Μαπατά τοϋ Φανατ
ριοΰ, καΐ νά μέ άντικαταστήσης
- ΤΟΥΡΚΙΧΗ ΣΥΝΕΡΓΚΣΙβ
ς μ
τού <χ.τάντηβε, ό Δαλπα- τάν. _ Τώοα, ιώ^α, ίκανε σά χα- μένος ό Βεζ'%-»;, τώοα,, θά οννε χίβονμε τόν ·ίγώνα μας μέ πιό μΐγόλο πίϊσιια ώς ποΰ νά τόν έ- |Φτ(ίκτοτ<με. Κι' αύτό καμμιά δύ ν«μη δέν θά .ιταθη Ικανή νά μάς Εμποδίση νά τό ."ΐετύχουμε. Μά ά φ με νά σοϋ διηγηθώ την (τυνέχεια των νεγονότων. "Οταν διάΰασα τό γράαμα τοΰ Άπτου- Χβχ Πασά, ίνα 6άρος ρφνγΐ ά- λο μέσα μοί». "Επί τέλους, είχα έξσντώσπ τόν πιό έπικίνδυνο έ- χθρό μας· Τώοα οκέφβηκα δέν μένει παρά «>ά έξοντώσουμε και
χίη Χαλέτ 'Εφίντη, νά παραμΐ-
ρίβονμ* καί τ·', τελευταϊο έμΛΟδιο
«Λ ΑοοοτατΓΐ'ΐι τόν Πατισάχ.
"Οταν μέ την δύναμη τοϋ Άλλάχ
τό πττύχουμε αύτό, θά όργανώ-
οω ιήν έπανάστα<Π) μέ την 6οή- θίΐα, των .ιΐιπών Όβμανλήιδων, Παοάόων, Μπ«ηδων, Άγάδων., Χοτζάδων καί Ούλε<μάδων, θά φανατίσω τους Γίνητσάρους καί θά γχρεμίσω τ όν κιαιφίρη Σουλ- τόνο, άπό ιόν θρόνο τού... Άλο τίς σ<<Γ[τεις μου αύτές μ' ό ταχυδρόμος τοΰ Ά- πτουλάχ, που ϊ ξακολουθοΰσε νά στέχιεται μπροστά στήν πόρτα καί «οίμενε τίς προ—αγές μου. "Η τανι ό φουκαρος, βουτηγμένος στήν σκάνη καί κα,ταϊδρωμένος;... Καί δέν θά ήτανε μόνο κονρα- βμένος μά καΐ πετγααμένος. "Ε- ποε.τε νά τόν .τεριποιη&ώ, όπως μοϋ ϊγραφ<ε καί ό έξάδελφος μου δ 'Απτουλάχ. Φώναξα τόν Άλή: — Πάρε τόν μουσαφίρη μας, τον είπα καί τιεριποιήσου τον, «τως τού άξίζει. Πρώτα δμως κα τέ6α<5ί τον στά Χαμάμ νά καθα- στήν δεξίοχΐη ι ου "Αντε ύγλοΰ μ' Ό πνστός μου Άλής κατάλαβε. — Θά έκτελέσω τίς προσταγές σας, Βεζΰρη μου, μοϋ άπάντη- σε μ' ενα σατανικό χαμόγελο κι' Ικανε νόημα οτόν στρατιώτη νά τόν ό.κολου&ήοη. Έκιεΐνος μέ προσκύνησε εΰχ ιρκττημένος καΐ συνοδευόμτνος άπό τόν πιστό μου δοΰλο, βγήκε άπό τό Γραφεϊο μόν. Δέν είναι άνάγκη μέ την δικαιολογία πώς ίίχα σο- 6αρή <η>νε<)γαισία μέ τόν Σουλ¬ τάνο καϊ μέ τό/ Μουφτή. "Τστε- ρα εδωσα στούς ςρρουρούς έντολή νά μ ή μ' ένοχλήση κανένας καί γύρΜΐα στόν όντά μου. "Εσυρα πρός τό ντιδάνι την άγαπηιμένη μου καί κόλλησα τα φλογισμένα χείλη μου στά δικά της. Τάτε έκ-είνη φί}.ε μοο Ισμαήλ ζαφνι κά, μ' Εσπρωξ.-· μέ τόση όύνα- μη πού κόλλτκτα σαόν τοΐχο. Τρα βήχτηκε πίσω κι' ώς ποΰ νά συν έλθω άπό την ε·κ.·τληξή μου τρά Ρηξ·ε μιά πιστόλα άπό την μέση της καί την ά&ειασε πάνω μου χωρίς νά υπολογίση τίς σχινέπει- ες... Δέν θά ύπήρχα φίλε μου Μά¬ ζαν Πασά, συνέχισε ό Δαλπατάν, £ν εύτυχώς ή σφαϊρα δέν τνχαι- νε νά μοΰ τρΛντήση τό μποάτσο, δίχως νά μοϋ κάνη καμμιά ζη- μιά. Τό κομπολόϊ τοϋ ΙΙροφήτη ποΰ κρατοΰσα μοΰ εΐχε σώσίΐ την ζωή... Ή 'Εμινέ μόλις εΐδ* τα αίμα- τα σΐ'νήλθε. νΕτρ«|ε κοντά μου, ξητώντας μου νσ την συγχαερέ- σω καί προσφίρθηκΐ νά μέ δοηιθή ση νά σταματήοουμε την αΐμορ- ραγία. Την έ6ΐ6αίωσα δτι δέν τής κρα/τάω κακία κι' έκείνη μβ τό κορ-δόνι τής κουρτίνας τοΰ πά ραιθύνου, μοϋ 2οεσε τό μπράτσο. °Υ<κεοα γιά νά μόν δείξη, όπως μοΰ <{Χπε την «εγάλη της έιιπι- στοσΰνη καΐ την τυφλή της άφο- σίωση, Ιδγαλε άπό τόν κόρφο της καί μοΰ πρόσφεριε καί τό βι- κό της κΛμπθι>.όϊ, που ό ΙΙατιβάχ
της είχε δώσει δταν τοΰ γέννη-
σε τόν Διάδοχο. Πρόκειται φίλε
μου Ισμαήλ γιά τό δεύτερο ά¬
πό τα τρία, τοΰ Προφήτη μας.
Τό τρίτο τό κοατάει ό [διός ό
Πατκτάχ. Αύτό ποΰ μοΰ ϊ&οχκ ή
Έμινέ ήταν τής Φατιμά, τής κό
ρης τοΰ Προφήτη μας. "Ετσι μέ
την αποκτήση καί τοΰ δευτέρου
Ιεροΰ κομΛθ?χ>γιοΰ ^γινα δυό ςχ>-
ρές άπαραβίαστος. Εΰχα»ρίστησια
την Σουλτάνα, γιά τό δ<όοο της καί την βοήθησα νά φύγτι, οαχινς ήρθε, πάλι σάν Καμ.τουτζήμΛασης Λ' Θά μοΰ έπιτοένητ-ε νά σάς άνα- ννωσω ενα άπόσπα<τμα άπό μίαν έκθεσιν, την οποίαν ό Μέγας ΙΙολι τικός Νοΰς τυΰ αγώνος τής Πα- λιγγενεσίας τοϋ 1821, ό Α. Μαυρο κορδάτος, έν πλήρει έξΐλίξει τοΰ αγώνος, κατά Δεκέμβριον 1824, Εγραψε πρός ιύν υπουργόν των 'Κξωτερικών τής Αυστρίας Γέντς «Τήν σήμερον, είμεθα καί εύλό- γως, οί δεινόταιαι των πολεμίων τής Τουρκίας καί όμως, άμα τα σύνορα ημών ποοσδιορισθώβι κα) ή Άνεξαρτησ«α ημών σθϋ υπό τής Τουοκίας, θέλομεν πε ριέλθιι είς την ανάγκην τοΰ να πολιτευθώμΐν, ώς κράτος Άνεξάρ τητον, κατ' αντίθετον λόγον των 'Εθνικών ημών αΐσθημάτω<ν καί άντιπα·&ε*ών, θέλομεν τοΰτέστ* υπο νά έπιθυμήσωμί-ν καί νά ύπ»στηρίξο>μεν αάλιστα τήν ύπαρ¬
ξιν τής υπόλοιπον Τουρκίας, μη¬
δέν έχοντες νά τροβηθώμεν έκ τής
γειτονίας αυτής, τα πάντα δέ δυ¬
νάμεθα νά ύποΛΓεύσωμεγ έκ τής
γίΐτονίας τής Ρωσίας. Φύσει όν¬
τες των Τούρκων πολέμιοι θέλο¬
μεν άπουϊ) οί πιστότατοι αυτών
των Ρώσων Σύμμαχοι».
•Εξήκοντα ϊτη βραδύτερον, άλ-
λη μεγάλη πολιτική διάνοια τής
•Ελλάδος, ό Χ. Τρικοΰπης, ευθύς
ώς εγκατεστάθη είς την εξουσίαν
διά των έκλονών τοΰ 1882 καί ήρ
χισε νά τέμνη μεγάλας γραμμάς
είς την διαχείρισιν, συν τοίς άλ¬
λοις καί τής εξωτερικάς πολιτικάς,
αντελήφθη άπό τής πρώτης στι-
γμής, ότι παρά τάς συγκινήσεις,
παρά τοΰς δραματισμούς τής στι¬
γμήν έχείνης, ετι,ε)6άλετο όπιοσ-
δήποτε ή φιλική διευθέτηοις των
σχέσεο>ν τής "Ελλάδος μετά τής
Τουρκίας. "Ομιλών πρός τόν πρε¬
σβευτήν τής Γαλλίας είς τάς Άθή
νας, την εποχήν εκείνην, καϊ τήν
εποχήν εκείνην ή Γαλλία ήτο σχε-
δόν σύμμαχος τής Ρωοίας, Ιλεγΐ
τα εξής, τα όποία άναφέρονται είς
ά—όσ,τασμα εκθέσεως τοΰ Γάλλου
πρός την κυβέρνησιν
τού: «'Εκείνο τό οποίον ή "Ελλάς
έπ+διώκει δέν είναι ή συνερνασία
μετά των μνκρών χρκπιανικών
Κρατών τοΰ ΑΓμου, τα όποία ά-
ποτελοΰν διά τόν "Ελληνισμόν ε¬
πικινδύνους αντίπαλον ς, είναι μάλ
λον μία συνεννόησις καί εί δυνα-
νοια τής έποχή; μας, ό 'Ελευθέ-
οιος Βενιζέλος, Ιλεγε την ΙΟην
Φίβοουαρίου 1930, απαντών είς ε¬
περώτησιν τοϋ αειμνήστου Παν.
Τσαλ.δάρη, επί τ^ς Ναυηκής Πο-
λιτικής, ότι «ε-Τοΐτα άπό όσα έγι¬
ναν, τό θΐμελιιόδες άξίωιμα τής
'Εθν.κής μας Πολιτικής πρέπει νά
εΐνια» τού λοιπού, η σννεργαβία με¬
τά τής Τουρκίας».
Βλέπετί, λοιπόν, δτι τό συμπέ-
είς τό ό.τοϊον καταλήγομεν
ή
ρμ ς
σήμερον, μετά την μικράν αυτήν
αναθρομήν είς -την Στρατηγικήν
καϊ είς την 01ν.ονομίαν των Γβι"
τονι-*ών Χωρών μας, δέν είναι
συμπέρασμα των περιστάσεων καί
των άναγκών τής στινμής, άλλά
είναι κάτι ΐό ύποίον δγαίνει άπό
την Ελληνικήν Ιστο¬
ρίαν καϊ τύ όπο"κ»ν είς διαφόρους
ΰ.τό διαφόρους συνθήκας,
δέν Ιπαυοε άπό τοΰ νά £<ναι ά- ληθες. Μετά την άνατομικήν, ώς προεί πομιν ?ρ*υναν ταύτην, διαπιβτώ σαμιν μέ απόλυτον πεποίθησιν ό¬ τι ε..-τι6αλλεται ή 'Ελληνο - Τουρ- κική Συνεργασία άπό στρατηγι- κης, πολατικής *αί οΐκονομικής πΧί.ρά δ*ά τόν από Βορρά κοινόν κί'δυνον. Άντ'ικομεν αμφότεροι οί Λα&Ι «Ις τό ΝΑΤΟ, είς την κα- Άτλανιικήν Συμμαχίαν τής 4ης Ά.τ.ριλίκ>υ 1949 καί τό ά-
.ιο 17ης "Οκτώβριον 1951 πρωτό¬
κολλον τοΰ Λονδίνον, διά τοΰ ό-
ποιου προσεχωρήσβμεν, ή "Ελλάς
«αι ή Τουρκία· δέν εχομεν απλήν
Συνεργασίαν ή Συμμαχίαν, εχο¬
μεν πλέον τούτου, κοινήν κατ' ού-
σίαν Πολιτικήν, έντετανμένην ά-
.-ταρο·ο·αλεύτως είς τόν Ελεύθερον
Δυιικόν Κόσμον ν.αϊ Κοινήν Στρα
τκοτικήν 'Άμι^αν. Άποτελοΰμεν
τα Ουο Κράιτη ι ήν δεσπόζουσαν
Νοτίαν Πτέρυγα τοΰ ΝΑΤΟ, μ|
απολύτως Κοινήν Συνεργασία»
των Γενικών 'Επιτΐλείων των δύο
ώς ή πρό ημερών γενο¬
μένη έν Σμύρνη διάσκεψις των
διοΐ/ίηιτών των έλληνικών καί τονρ
κικών άεροπορικών δυνάμεων, σχε
μέ την άεροπορικήν
τοΰ ταμέως ττίς Νοτιοανατολικής
τοΰ ΝΑΤΟ.
Ήτο δυνατόν καϊ ό μάλλον αί-
νά όρααατισθή μίαν τοι-
αύ.τν 'Ενότητα Αμύνης καί 'Ε-
ξωτερικής Πολιτικής; Άλλά πέ-
τόν μία Σ ι,'μμαχία, μετά τής Τουρ ραν τούτου πρόσφατος €κατέοτη-
κίας, στρεφομένη κατά τής Σλαυϊ'μεν αμφότεροι οί» Λαοί «Μέλη»
τής Εύρωπαΐκής Οίκονομικης Κοι
κης 'Λΐνησει»ς>.
ΙΙαρήλθον έκτοτε ά'λλα 60 ϊτη
περί,-του, καί αλλη φωτεινή διά-
νότητος, τής Κοινής Άγορβς.
(Χυνεχίζεται)
μου
Ισμαήλ νά οέ άπ«σχολήσω ,-τολύ
μέ την τυχη τού δύση»χου αντοΰ.
"Τστεοα ά.το λ.ίγα λεππά ό Ά¬
λής τόν εΐχε νατρακυλήση στό
«ηγάδι. "Εται έφυγΐ κι' ούτος ά
«ό τή μέση. Προστέθηκε άνάμε-
πα στοϋς Μάρτυρες πού θνσιά-
σθηχαν γιά την καταπολέμηση
των μεταρρυθ!'.ίσεο>ν τοϋ Μαχ-
μούτ. Τό .'πόμενο θνμα ήμον«να
έγώ ό ίδιος. Μσ τό κισμέτ δέν
ΐ)&ελε ή θνσία μου νά ς>τάση ως
τό τέλος τής ζο)ής μου. Ό Με-
γάλος μα; Π(?υ<(;ήτης πού 6λέπει τόν μόχθο αο ι κι' εύλογεϊ τόν ά γώνα μου, γιά την δόξα τοΰ Ίσλάμ, αέ προσταΤΐϋει. — 'Εσί'; ΐκανε μέ κατάπληξη ό Μαζάρ Π.τισός, έσίι ϊίσουν τύ έ-τόμίΥο τΚηκι ; — Ναί έγώ, απά-ντησε ό Βε- ζίρης. Καί αυνέχισε. "Ακουσε φί λί μου Ισμαήλ νά μά·θης πώς ϋ τα π-ρπγματα. ΙΙροχτές ■ΐοίι .τάντρεψε ό Μπενβενίστε την "όρη, τού εδιν£ μιά μεγάλη δε- ξίιοση στό Κονάκι τού, στό Φα- νάρι. Σ· αότΓ) την δεξίωση, θά ά ιόν Σουλτάνο. Μά τελευταία σττγ^ιή έμποόίσττ» ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΙ ΘΑΤΑΝ Η ΖΩΗ θρησχευτικά θέματα ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Κ. ΔΗΜΑΡΑΤΟΓ: ΐΝΕΥΜΑΤϋΜΟΣ (Άναβάπτισις είς τα ίδανικα) — Αθήναι 1971. Κρίσεις καί έκτενή σχόλια Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Β' Τό Μέρος Δεντερον Ισλανδίας καί 2ον Τορχαλούρ Μπι τού γινάρ, έπισκόπου τής Ίσλανδί- κργου, ίιπύ τόν τίτλον: «'Εκκλη άς, μετά τό πε'ρας των οποίον ό σία — 11 ν ι ι·μο ΐκτμός», 6ιαλ<αμ6ά- μέν πρώτος ·ίί αυτών είπεν: «Γνω τίς ιας ιελίδας άπό 27 μέ υίζίυ ότι συν«.·|ΐίλησα μέ άτομι- νει 55 τα ο.ΉΤι^αΐυτατον θέμα τής κότητας τοϋ ίΐΛερπέοαν, αγαθάς παρ' ημίν Ήενιξεω-ς μεταξύ τής ( κα'ι άγαοτώσας καί ότι Λολλαί έκ Όρθοδύξου >!ς>ιστιανικής 'Εκκλη
σόχς
τί'ν (ίεολόγο)ν της καί
τοΰ Πνενμαι·9Ηιιϊ· γενικώς έν 'Ελ
λάδι.
Ο
(τυγγςχ,ι · ει'ς, είς τα κεφά-
λαια: Γενικά — θέσις τοΰ πνευ
ματισμοΰ— '() πνευματισμός υπό
Τ ό ποΐσμα τίς Καινής Διαθήκης
καί: Τό κήοΐ'γαα τοΰ πνευματι-
σμοϋ, άφ' ενός μέν άναπτύσοΐΐ
τί είναι .τνΡΐ'ματΜΤΐιός καί δια
πα>ραπομ.τών εί; την Αγίαν Γςα
ςρήν άποδπκνιΊιι δτι ούτος δέν εί
ναι άσυμδίθαστος πρός την Χρι¬
στιανικήν θρησκείαν άλλά καί
βασίζεται είς τΰ Σΰμβολ.ον τής
'Ορθοδόξου Π·τΐεως. Άφ' ετέ¬
ρου δέ, μέ χρήσιν των αυτών
.τηγών, ώς κ.ιιί τής χριστιανιχής
παιρα'δόίτεως, .-ταρουβιάζει ώς πε-
πλανημέΗ·ας τάς εναντίον τοΰ πνευ
ματιοιμον έκ<ρς>ασθείσας ϋ.τό τον
καθηγητοΰ /. Τρεμπέλα ά.-ΐόιΐ>εις.
Γράφει: (ΙΤ»Μ«ματιαμός είναι
ή .τίστις είς γο "Αγιον Πνεϋμα
καί, κατ' έ.τι-<.Τασΐν, ή όι' αυτής της πίστεως ί'·πίς τοΰ άνθρωπον* όπως Ιλθη είς άμεσον έ-τίαιφήν ι οί ν ώρων ε κείνοι ν υπήρξαν αι άγιώτεραι τής ζο>ής μου. "Εμα
θ<ι νά έξυψών;>> τήν καρδίαν μου
ιιέχρις αυτών. "Ω! πόσον ή με¬
γάλη αύτη -τε·Γ(?α συνέτςκψε τα
στενά δεσμά των προλ.ήψεων καί
τοΰ 'Εκκλησιαστικοϋ δογματισμοΰ,
τα όποία πίι,ηέσφιγγον τήν ψυ¬
χήν μόν καί ποίον αί άντιλήψεις
μου περί τοϋ Θεοΰ καί τοΰ Χρι-
στοθ έξήρθησαν είς δνσθεώρητα
νψη». Ό δέ δεύτερος ετόνισεν δ¬
τι: «Μία μόνη ηωνή, έκ τοϋ υπέρ
πέραν,
θανονσα μέχρις αυτών,
εχει επενέργειαν παλύ σημαντικαί
τέραν έκίίνης των κηρυγμάτοη· δ
λιον των ίερυκηρύκων». (1).
Α
Ό συγγραφεύς, είς τό Β' κε¬
φάλαιον τοΰ όιθλίου τού, υπό τύν
τίτλον: Ή θι'σις τοΰ Πνευματι-
σμοΰ — σ'χτφετα1 άγωνκττικώς
εναντίον των αίτιάοείον της Δι-
οικησεοις τής 'Κκκλησίας τής 'Ελ
λάδος κατά τοϋ Πνενματισμοΰ,
έ.τί τής γνοιμοδοτή
σειος τοΰ καθ:ιγητοΰ τής θεολο-
1—-ΠΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΓΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ Τ^ΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΌΛΟΓΟΥ
Τοθ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΒ
(Συνέχεια έκ προηγουιιένου) , μη ιπη'.'ΐ<·<"<)η >.αν?'ις άπό τα κη-
ρύγηατυ κιΐ«ι,ν ποϋ τα έπαινοϋν
κα'ι τα ν:ιι (οΓαίζουν. Σ' έμάς
ομως καμιΐιά (,τ,αί-α δέν |γιν«. άπ*
ν:<;τί ιίχιμε φράξει καΐ εί ΕΡΜΗΝΕΙΑ —' 'ΐλί."υς ιιεν υπήρχαν μερι- κις όλλες ύνομαοίες, προε-ρχόμε- νίς «'ι-ΰ τόν .κ».τέρα ή άπό τύν ς, άνκλογα μέ τα δικά τΐιν υΐο·γ»έλ4ΐ,ατα ή .τράξεις' β' ΐαας δι μεγάλο πραγμα καί δνο- μ.' ί,ταν, νά εί<.ειθα καί νά όνο μαίιϋιΐρβα χριστ ανοί. Σ' αύτό δί ναιΐΐ τΐρ'.οσότεςη σημασία άπ' δ τι έίί'νε ό ΓΓ',ής στό γΰρισμα τοΰ δί Λ'υ'.ιδιοΓ., μέ τό όποΐο κα το γ ΟιοΓε /ά "ΐνη τύραννος των Λκδών, 'ιαν (;έ6αια δέν είναι μϋ &ί>😉 ι", ό Μίδας στόν χρυσό, έΕ
αΙΎ,Ί'--: τυΓ· όπΐ/.ου καταστράφηκε,
γιατϊ Ηοοκον<7')ηκε ή εύχή τού κια όλ.ι τ<Γι ϊ^,νναν χρυσάφι- άλ- λι.; Φοιννός αύθος είναι καί αύ τος. Καί τί νά πώ γιά τό τοΰ 'Γπιοβόί.πηυ Άβάριδος ή ■νια τύν ΆρνιΊ' Πήγασο; Σ' αύ τυυς 3εν ήταν τόσο δύσκολο νά αιί.;^)ντ.ΐ' ίτον άέρα, δσο νά ύψω νΐι'-μεθα ιμείς στον θεό ό έ'νας μέ ίύν ά/.λο καί α δυό μαζί. θά σάς πιό κυί, κιιτ; ό*νο πιο σύντομο· εί ναι (ίπΓΊιρή ,-] Άθτ'ινα στούς άλ^- ι λονς τού είν(-ίΐ εΰσε*6έ<ττίροι, (καί δέν ίχι τν ,5ίΐ>.ο έν.είνοι πού ϊ-
χονν οι'τίιν ττλ ννώμη), γιατί
πλυιτιιΐν τ ιν κακό πλοΰτο, τα εί
δι»/.(ΐ, πί'.'.Γπότερο άπ<ό την αλλη ΈλλάΛα, <ίαί είναι δύσκολο νά χααε κονκ οόι'Λέςαστη τήν διά νυιά μας Άιτίθετα μάλιστα, αν καί είναι ;ιΐί<.ά.·.;νο γιά νά τό πή κανε.ίς, πι (.θΓΌϋερο ένισχυθήκαμε στήν πιστι «π' αύτά, έπειδή βε¬ βαιοί 9 ήκαμε νι, ι τήν πλαστότητα καί ήΛατ)|"υτ)ΐά των. 'Εδώ, δσοι καταφοολΓΛιιτΛ' τοΰς δαίμονες, δέν τηυς 6'»ι,αίζουν. Καί εάν ΰ- πάνχ»ι χι'ιπυν, ,τιστεΰεται νά ϋ —ρνώντας ς άπό την 1»«>Λο'»α νά μένη γλυκός,
ή ζώο πηύ να χορεύη στήν φω¬
τία, «πό την ΟΛοίσ τα πάντα αΐ-
χμαλιοτίΐι νται, αύτό είμεθα εμείς
άναρ?<Μ. σ' ίυ,νς τοΰς ίΐυνομιλι- κούς ^Γΐς Κοι τό πιό εύχάριστο ^ γύρω |νις μιά ε,'νενιχή ό.ι·ίί,, μέ άρχηγό, έκ- παιδίΐτΐ) κα'ι ίΊΛθοδηγητή εκείνον, τής ό.τοίος τα μέλ.η είχαν τα ίδια Ιδανικα, όν νο* έ.αεΐς άκολουθού σιΐιιρ τύν δςτμο καΐ τοϋς τρό- που; έκείνηυ, (>άν Λρζοί κοντά σέ
Λύ5.) άς'ΐκι ' Ετσι έπίσημα ϊγι-
ναν γνο)οτά τα ύνόματά μας στοΰς
6ι6οσκά/Λΐ·ς μας, στοΰς συνεργά
τίς μας ".«ά σιους πιό έπκρανεϊς
έ'λι,- της Γ>./αδας...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
«Ή Ήμέρα Προσευχής
των Ελλήνων Σπουδαοτών»
διά της προΛ.-υχής, μέ τόν Άοχη
νόν τοΰ πνρΓιΐκτικον κόσμου Χρι
στόν καί των Τε/,ειοτ^μέντον πνει»-
μάτων ή Λλ'.ως Όντοτήτιον κα-
λονμένων άπο ιόν άνθρο>πον, κα-
θώς καί ιιέ τύ πνεύματα των τε
θνεώτων σΐ".·;//θρώπ<ον μας». Άνα<ρέ·ρίί, άναλΰει κβΐ άνατρέ π«. παοαγραη ονς τού Λεντερονο μίον κοί τής ΠϊνταΤΓύχου (Π. Δια-θήκηΐ επ} των όποίο>ν έ
γίας κ. Π. Το+·απέλα, παλαίον πό
Πσάδνασε.
Κι' δμως τ'
άνθόσπαρτο λαγ-
τοϋ Σεραγιοΰ, χο>ςίς κανένας νά καθ1, είναι γεμάτο ανίκςρ>ραστη
τήν ύποπττευθή.
Σ έ λίγο ό Άλής
γθΓ,τ,εία, Ή γέρίκη ίτιά
μοΰ Ιφερε τα κρε^Μΐστά κλωνάρια της
νά
τόν ΧεκίμπαΐΓη τόν Καραμπονρδά
παιχνιδιάρικα πάνω άπ'
ρα, πού πρίν λίγο τυχαϊα τόν εί τή χαρ<οΛή λιμνοΰλα. Γύρω τό χε συλλάδει κι* αΐιτός ό σεϊτάνης 6λίμμα άπολαμΰάνει ίνα άνέν.- νά α·τό άΛροοπτο γε Υ°νό;. Παρουσ«Λστττκε στήν Πΰλη '°ΰ Χαρεμιοΰ αοι» ενας Ιφιππος Κα3ΐοντζήμπασης τού Σ εραγιον 148 ί.τϊϊγον αι'ι»τ.'μα τοϋ Σουλτά- νι°» καί ξήτηοε νά μοΰ τόν πα- Φ,'ΐικά τόν δέχθηκα. αόνοι, τράβηξε τα τα όποία ό πε- αΰτος Καπουτζήμπαστις ^"ν μασκαρεαένος καί άποκαλύ Οταν μί περιποιήθηκΐ την πληνή μου. Έχτές βεδαιώθηκα πώς ή ροφορια τής στή. Ό Κοκκαλάς, δρισκόντανε πάλι στήν Ίστανποΰλ καί άρχισε πάλι νά (Πτνωμοτή μέ τόν Πατι¬ σάχ εναντίον μας. Τώρα φροντί ϊει κι' αύτός ν' άνακαλύψη τοΰς δράστες τής δολοφονίας τής α¬ δελφής τού καί τοϋ .ιιαιδιοΰ της. ΚαταΑα·6αίν*ις φίλε μου Ίβμαήλ πάσο δύσκολη ίΐναι ή θέση μας. 'Εκείνο ομιος ποίι δέν μπορεϊ νά 6αλη ό νοΰς μου, είναι πώς τα κατάφερε νά ξεγελάση τόν Άπτον λάχ Πασά καί δχι μόνο νά γλυ¬ τώση τόν θάνατο, άλλά καί νά τοΰ φύγη άπό τα φθβερά μπουν τρούμια τής Άδριανούπολης. Μιά σκέψη αέ κάνει καί άνατριχιάζιυ. Μήπως ό έξάδελφός μου ό Ά- πτουλάχ, μάς πρόδαχΐε. Πήγ« μέ τό μέρος τοΰ Πατισάχ καί δφη- σε έπίτηδες τόν Κοκκάλα νά τοΰ ξεφΰγη. "Αν σνμδαίνει φίλε μου Μαζάρ Πασά αύτό, εϊμαστε στ" άλήθεια χαμένοι. — Πρέπει νά τα μάθουμε δλα αΰτά, τοΰ είπε ό Μαζάρ Πασάς. Καί γι' αύτό τόν σκοπό, αίριο τό πιριοΐ κι' δλας θά φύγω ό ίδι- ος γιά τήν Άδριανούπολη. Γι αΰτύ πρέπει τοιρα νά σ' Βεζΰρη αου, ποέππ νά έτοιμα- σθώ. — Νά φύγης μπρέ τζάνε μ' νά φύγης τοΰ άπάντηβε ό Δαλπο Φραστο συιμπιέρασμα μεθυστικών , χρωμάτιον. Τριοντάφυλλα σνν- τροφευμένα μέ α>Ακα γαρούφαλα
χαΐ κάταοπφα κρίνα,, ένχδ γύρω
ίταρδαλές πε-
ταλί'ΰδες σά σύμβολα χαράς κι'
.^λσ^σια)ιμένη σπάταλα άΛ* τό πρά-
βινο χρ&μα ποΰ ξεκονράξει σ-
φάνΐοχττα.
Λχντον Εεχειλά
εύ'ΐχία, τώρα -τοΰ δλα σώπασαν
κι' δλες οί έντνπώσεις τής η¬
μέρας μεσόσβυσαν μέσα στής
τόν πΓ.τλο ποΰ σκέ.ταισε
άρμονίας.
Τό φεγγάρι ξεπροδάλλε* σιγά -
σιγά μέσ' άπ' τα σκόρπια σύν-
νεορα κίώ χύνει τίς άκτϊνες τού
μαν, —χά πόντον.
Μαγιάτι-κη ζιογραφιά — ϊργο
παλί'ττας αφθαστου ζωγράςρον —
τή φύση.
Νύχτα..· Μέσ' στό 6αθυ της
χρώμα κρύδΐται ή άσχηιμιά ποΰ
άδ'ΐιντρ«οπα μας προσΛτρνά τή
μερά. ΓΛ' αύτό ή νύχτα ϊχ«. ϊσως
πιό βαθειά ?ννοια άπ' τό φ«ϋς
τοΰ "Ηί.ιου, ·>οαί κάθε τι δικιό της
φαίνεται- οΛΌχτερο Ιδανικό σάν
τό μεγάλο αστρο δύ~τ.
Τί θταν άρα γε ή ζωή, αν ή
νύχτα βασίλενε αίώνιβ...
να>ς έδασίσθησΐ'.ν οί κατά τοϋ
.-τνευματισμού '.κστρατεΰσαντες θε
ολόγοι.
"Γΐτενθΐ'μίξ-ι 0 θαΰμα τοϋ 'Ε-
πκτκόπου Τριιηθοΰντος Σ—_>ρίδ<ο νος, όστις ,ταοα τόν τάφον της θυγατρός τοι ΚΙρ-ήνης εΐχε κ<χλέ- βα τό πνεΰμ-* της, ίνα ύποδείξη τό μερος ο.-ΤΊυ ιΓχεν αίτη διαφυ- λάξει μίαν ;ΐ«(. Ακαταιθή,κην, του¬ το δέ καί εγινρ χωρίς ή τοιαύτη έπικοινοΛΐ'α νά εμποδίση την Έκ κλησίαν ν' ·Ίνοκηρύξη τοΰτον "Α γιον. ΆνατοΓΛΕΐ μέ άδράν λογι¬ κήν τόν ίσχυρισμόν δτι δήθεν -μό νόν μέ τα πονηρά πνεύματα έπι- τυγχάνεται ίτικοινωνία. Κατ)οοίζει 'ίτι αί 6α<τικ«ί αρχαί τοΰ πνεν,ματισιΐ'/ΰ ίίναι αί εξής: 1. "Οτι ') ("νθρωπος εχετ άθά- νατον ψιιχήν, ίπιξώβαν τοΰ σ<ο- ματικοΰ θανατον. 2. "Οτι ή ιιε,τά θάνατον κα/.ή ή κακή κατάα τάσις τοΰ άνθρώ,-ΐου έξαρτάται έκ τής έναρετου ή μή ζωής, την 6π,ιίχν ίζησεν επί τής Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΖ Τ&ηΐίΕ ενα "Ήτο. Τό τάν «τηκώθηκΐ. Χαιιρετηθήκανε καί χωρίσανε. ΤΕΛΟΣ ΤΟΤ 25ον ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ γυναικίΐο πρό τής άγαπημέ- "15 μόν Έμινέ Σουλτάνας! Κα- Τ<ιλα6αίνεις την Ικπληξη καί την °}ΥΊίντκη'| μου φίλε μου Ίσμα- V- "Ανοιξα την άγκαλιά μου, ν° την σφίξο> καί νά τής
Οω τα αίυθήμοιτα πού
>Λ> την καοδια μου, μά έκείνηι
με ΟΛώθηοε καί μοΰ εΐπ* άρκετά
' "ΚΚΐγμένη αώ; ό «κοπός τής έπι-
<^ψίώς της ί,ταν αλλος. Ήρτ>ε
1 ν* ΐά πληοοφυρΐ'ση, πώς ό Δανιήλ
γ ·νο·.ο.άλο.ς γύρισε καί δτι βρίσκον
Ταν στό Σεράϊ κλειβμένος μέ
"ιν Πατισάχ οιό Γραφείο τού.
" 4-ιοκάλυψ,-ι τής Σουλτάνας
μο* Χάλοκΐρ τό κέφι. Τό μυαλό
♦ μ"ι' ήρχισε νά δουλεύη. "Ενα α¬
ί * τα τρία θά σννέβαινε. "Η ή
ί ·*ινέ δέν είχε σοχττές πληροφο-
ί , ?> ή ό Άπιουλάχ μέ κορόϊδευε,
1 Ε<Λ άντί τοΓ· Κοκ,κάλα παρέδω- * 'Ε5 £λλον ανθρωπο στόν Πασά (· <ι <ιύτός, .τού κ ' αύτός δέν ήξε- ' κα: πιό γλυκειά ήταν ή θοριά. τόν χάλασε. Ώ- ' ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΉΣ ΑΓΑΙΙΗ- ΜΕΝΗΧ ΜΟΤ ΦΙΛΗΣ ΣΟΤ- ΡΑΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΤΛΛΟΤ τΗρβ*ς στό δρομο μόν μοί ιιέοα καί μοδδωοες τόση χαρά" μουδειξες τάση καλωσύνη κι' Λβουνα τόσο εύγτνιο<ιά... "Ομως έβιάσττροες νά φύγης νά πάς έκ*ί, πολύ ψηλά. Στή βύντομή μας γνωριμία μ' έδίδαξες τόσο πολλά. 'Τπομονή καϊ καρτβρία καΐ πίστη στά ΐδοννικά. "Η σιωπή σου ί,ταν ενγλωττη, τό 6λέμμα ελεγε πολλά. 'ίίταν γλνοίιειά ή σνντρο<Γΐά σου Σίλίδες άπό την δραματική,ν Ισϊορίαν των , ΑΙ ΚΥΔΟΜΙΑΙ (λ ΓΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟΝ ΑΝΒΕΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΠΝ 1914-1918 Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ τέως δχεαθυντο» παρά τώ υπουργείω Γεωργίας (Σι·νεχβια ■'■/. τοΰ πιυοηγοι.ιιένου) ή ·(|η'-3Τ1| σπουδαιότης των τοι- Άπό τα πό) >.ό ύπομνήματα πού : οΰτων βαι<>ε6οιώσεων, καταχιορητ
ώ,-ΐΓ,ί*)·";· το ΙΐΓ.τριαρχεϊο στό Τ-
πυνργείο Α /οι'·ούνης, τόν Μεγά-
λο Βεζίςι»), στί; Μεγάλες Δυνά¬
μει; καί πι οσωπικό. στό Τσάρο
τή; 1'ω'"«ς, πας·«ιθέτουμε σάν τό
π1·!) ή'£.«·θΜΐίϊ(0Γ0, τό ύπόμνηιμα
τοΰ Ηιτρΐί'ίχΓ Γϊρμανοΰ πρός
Ρρσάτ τόν
τ">ν
Ε'
ίίπου ν.τινθΐ'ΐιίζονται τα -ΐ
α τι ό.-οϊ<ι πα£εχώρη«τΐ'ν Π >ρθηι» ς κ«ι ο1 Διάδοχοί τού στό
ΰ.τόδιυ'.ο Γινο.· Τό ΰπόμνηιμα ?
λ-γε ·
«ΤΙ! Λ Λ. ΜΕΤΆΛΕΙΟΤΗΤΙ
ΤΩ ΣΟΎΛΤΑΝΡ
ΜΕΧΜΕΓ ΓΚ1ΑΤ Ε'
«Ό τοΛΓνί·-. εϋχέτης τής 'Υμ.
Αί τ. Μ; γ<>?>···ίτητος, .τνίυματικός
άιχτ,γί'ς -Όΰ ,τστοΰ Ρο>μαϊκοΰ
"Εθνι.χς, έχΛ/.ηρΛν καθήκον "Ιε¬
ρόν, άν,·τιθί'ν μοί υπό τοΰ ένδό
ξου ΙΙκ.ΒΓ,τοΰ Σουλτάν Μεχμέτ
Χι/.ν τ,·ί·
V
' ώς καΐ των λοιπων
νρυτ 11 ών π(.Η>ν.«τόχων Αυτής, εν
ςί,ίΥΜΜΟ είς τήν. λυπηρόν άνάγ-
κτ'ν ν.'< ίν.θε'αοι Αυτή την δεινήν καΐ (ίςοΓ.ητυν θέσιν, είς ην περι- ή'.θίν ά.το τινος χρόνου τό εθνος μπυ ίν γεν1 και ιδία ό 'Ελληνορ Ούδοξος πληθντμός τής Θράχης. «'Ε / τώ ύψηλώ φιρμανίω «πε- . κιαφίς.),, τόν χάλασε. Ώ (π°°ο .τροσπάθηοα νά καθησι-χά | Κι' ή καλωσύνη τής ψυχής σου 0(" ή ζό ή ά 0(" $ " Χΐ' δν η ηχ | *ήν 'Εμινε. Τής ύπο<τχέ*τρ«ι ; κα9ο«φτι.ζόταν οτή ματιά. ' δέν τέτοια και τής έτόντσα, πώς ! ϊυχάοονμε άπό τίς λθτ ! ϊπρεΛε νά έπισπεύσονιμί ι μας, γιά την έκ- [ τού Μαχμοΰτ καί τό ά- ι στο θρόνο τοΰ γιοΰ της. ! ^νη^στήν άρχή ϊφερε άντιρρή Ι τ ξ'ν^{ι μί τα ίπιχε-ιρήματά μου ** ΕΧανα —ό τέλος νά συμφω- ^1 μβζί μόν καί τότε, άΛοφα- Ι. ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Ο Α*ΡΟΑΙ2ΙΟΛΟΓΟΣ ΠΙ_τ. Άγίεν Κ<βν«ταντίν«υ βι*) 9 - 1 ΜΟΙ 4 - · μ·μ- Τηλ. 6Ι·-β·7 ηι λι' τη.ί'.υτΐμίσεο)ν», ανάσουντΓς το."ι ενδόξου πατρός Αυτή; καί κοΐνοποιηθέντι τή Μ. Βεζ»ρεί'·ι ()ί>.Γ)6 — 1272) άναφέ
ρονται επί λι'ξε τα εξής:
«Αί π«ί'' ι,μών ϋποσχεθείσοα
ίγγυήσεις .ιοός δλονς τοΰς ύπη-
κόους τοΐ Κρύτοι»ς Μου άνευ δια
κρίσεω; τάϊεα'ς ή θρηβκεύματος
διά τοΰ Χάττι Σερίφ τοΰ Γκιοΰλ
- Χ αν έ κα! των νόμων τοϋ Ταν-
ζ'μητίον, διά τΐ|ν ασφάλειαν τής
ζιυΓ.ς ν.Μ ττ·ς περιοιιοάας τονν, καί
ιι,ν διιαι','.τΛΐν τής τιμής των έ-
πονι«{ΐ(.'ίΛΤ«ιι χαί καιθιεροϋν"ται
έκ νέον*. Ευνόητον τυγχάνει ότι
θεισών άλο/ονβως καί έν τή συν-
θί',κη τιΓν ΠαριΛίιον, έξετιμήθη
δε'όντιι ς ίν Εχ'ρώπη, καί όντως
τό 'ΎψηΚιν Ότ)(ι>μανικόν Κράτος-
ίΐ>τόν είς την χορείαν
τί·ν πίπολιΐισμένοον κρατών τής
τελεντα'Ό; ταύτης έφελκύσαν σ>γ-
χ<.'ΟΜι»; την ίινάπην καί άφοσίω- Γιν παντ όν των πιστών αυτόν ΰ- πηκοιιιν. Έκτοτε δέ, έν ώ τα ώς, άναι ΑίΓ'.κρατορικα διατάγματα, ο'-ινεΐ τόν θΓμε>.ιώ-
δη χαοτην τοΐ ί»ψηλοϋ Όθίομα-
νικοΰ Κ'.'άτου,. έπανελήφθησαν
και πτί'ΐ.η'0ηΓ(/.ν έν ταίς ία'
σ·'τοϋ ιιετ' ι Οοιινπαϊκ.ων κρατών
σΐΛ'αψθεΪΓ«ς ίΐ'νθήκος, δμτος σή-
μ:Ί. όν κ:ιτ)Λΐησ«ν σχεδόν ανευ ση
υασί«ς λιιί νϋοοτ^ς, εάν ληφθή
ΰτ' όψιν ό ίΕοντωτικός διο>γμός,
ό ίϊ'.ι ι τινος χρόνον κατά τοΰ πνεν
«ο,τικοΰ μόν τοιιινίου δΐΓνεργούμε
νος 6'' άθιμίτιον καί ,τρο>το<ρα- νιΰν |ΐ »<·<,!ν, οίον εμπορικον άπο- κλεισαυϋ, σινλονης καταναγκαστι '·.τό τί«ΐ»ν έράνων, ων β.τειλ«ίΛ·, .τιέβε-(»ν καί Κ'ΐί'.ι Ιηλ ίξάγεται έχ τοΰ κα- τ«/.<5νι,υ (»αιοτήτοη· καΐ κακώσε- οντιυς ΰποβληθίντος τρ Β Βίίνορϊο καί τοίς άρμοδί- οι- 'Τ,ι:.ΐ(.νΓίοις, ή άνάγνωσις των ".τοίικν Ηεν.ει πάντως <η*γκι- νήση κα'ι τίιν 'Τμετέοαν Αντο- νο ιτορικην Μεγαλειότητα, οί 'Ελ ρι πλ.ηθΐ'σμοί τής Θρά- κης, .τστηί ϋπήκοοι Αυτής, εκιδιώ ι'κ των πατρώων έστιών αύ ϋ.τό ίνό-τλων σι>μμοριών, άπο
τε/νουμβνυιν έ/, κακούργον τής έ
σχάτη; ύπ,στάθαης, ύποβαλλόμε-
είς μυρίας κακώοε^ς κοχ ά
πογιανονμινοι των ΰπαιρχόντων
αυτών, τ θεμένης «τυγχρόνως τής
ζι·;νς ονιών είς μυρίοι»ς δβους
κινΛύνί ι ς.
ΣΤΝΕΜΖΕΤΑΙ
γης·
3. "Οτι ύ-το ωρισμένας έξαιρε-
τικάς συνθήκας ι ίναι δι»νατή ή έ-
πικοινωνία τώ^ ζώντιον μέ τό θεί
όν, -καβώς :«ιί 'ίόν λεγομένων νέ
κρών.
Κατά ταυτα, συμπεραίνει, ώς
πρός μέν τα; 6ΰο πρώτας αρχάς,
είναι άναμφί6ο·λ^ον δτι θρησκεία
καϊ Πνευματισιιός 6ασίζϋ>νται είς
τήν Χριστιανικήν διδασκαλίαν καί
δέν περιέχει ό δεύτερος ίδια δό-
γματα, παραοεχόμενος έξ ολόκλη¬
ρον τα έν τή Καινή Διαθήκη ά-
Ώς πρός δέ την
τρίτην αρχήν τοΰ Πνευματκτμοΰ,
ς οί άνπλέγοντες Θεολόγοι
Θ' άπήτοτιν ίπιχείρημα ισχυρότε¬
ρον άπό τύ ;ιςι&ίΐναΐφερθέν θαΰμα
τής έπικοινωνίας τοΰ Άγίου Σ,τν
ρίδωνος μετά τοΰ .τνεΰματος τής
θυγατρός τοι>;
Συνεχίζων ό συγγραφεύς τήν
υπέρ τοΰ Χρ.οτιανικοΰ Πνευματι
σμαΰ φΐλοσοφικίιν ανάλυσιν τού,
φέρει κα'ι άπο£Γ<κνΰει ώς βασικώς άντ.'θετον πρός τήν ΠαναγαΘότη- τ« καί Πα··■'τογνο^^Γίαν τοΰ θεοΰ τό έπικρατήΛαι' έκ κα·κών έρμη- νειών τής Γοαί(~τ)ς καϊ έκ τής τρο μοκι/ατίας ήν ηιτκουν άμαθεϊς η¬ γέται επί των -κττών κατά τοΰς ποώτοΐ'ς χριστΐ'ΐνικοΰς χρόνους, τό όύγμα τή ς αιώνιον κολάσειος των Λμαρτωλών. Καί, άφοΰ ύ.τίν θΐΝ,ιί^Ρΐ τήν δθαοκαλίαν τοΰ Ίη- σοΰ Χριστοΰ, πνμφώνως πρός τήν όποί ι ν ΟΛτείλ(Ηΐεν νά συγχιορώμϊν τοΰς άτελεϊς άνθρώπους έ'οος «έ- &δ.)αΓ,ντάκις ίπιά», ήτοι άπεριο- ρίστοις, διερωταται: «Πώς συμ- μέ την Παντογνιοσίαν κα'ι την Παναγαιθότητα τοΰ θε- θθ τύ δτι έδηιιιούργησε τάς ψυ¬ χάς των άμ,ιυτωλών έκείνΐϋν, π* ρΐ των όποί.υν έκ των προτέρων ίγνιόριξεν δτι Οά άπετύγχανον ή θικώς έν τή ζ<οή καί δτι τούτου ένεκα θά κατςδικάζοντο είς τήν αίιονίαν κόλαο-ν; Τουτο ννωρίζων, διατί νά τους δημιουργήση;». Ή ανάλυσις αυτή τίναι ρωμαλέα .τνεν ματική άνΰψ>.ιισις καί καταπελτική
την δύναμιν έπιχειρηματολογία, έ
νίό.τιον τής ό^ιοίας οί σοφοί θΐ-
ολάνοι σιωποϋν.
Κ™θώς, έπίαης, σιοιποΰν ένώπχ
όν τοΰ έπιχίΐ^ηματος περί των
λεμίου τον ά.το τοΰ ϊτους 1933,
συμφώνως πρός την οποίαν: Ό
πνευματισμός ίΐναι «σύστηϋα αν¬
τίθετον τοΰ Χριστιανισμόν».
Χαρακτηρι^ίΐ ώς αυθαίρετον
καΐ, ΐνεν ήτΐϋλογτιμένων σΐ'λ,λογι-
σ^,ιών καί έπιχ· ιρ/ημάτων καί άπο-
δείξειον τήν κατηγορίαν ταύτην.
Συνιστά την πρόκλησιν δημοσία
τυζητήσειυς ιιειαξϋ 'Εκκλησίας
καί Χριστιανόν. Πνετ^ατιστών
έντός των πλ'α,τιων των
Καί προβ'θέτει ότι είνα<: «Άνάγ κη νά κατανοηβή, κάποτε', ότι δέν δύνανται οί άντΐΛρόσίθΛθί τού θε ου επί τής γής ν' αΛθκρΐνττουν Λ.ΤΟ τους άνθαΐινπους τήν αλήθει¬ αν περί θειιΰ, ί«τ.ισείοντες υπέρ τάς κεςραλάς τα περΐ αίωνίου κο- λάσεως καί άποσιωπώντες άπ' αύ τούς δτι τό π ό ν ίίναι άγάπη, ά- Γροϋ ό ίδιος ο θεός είναι άγά.τη». Άντικροόοιν ίιέ τήν «γνμοδό-
τησιν» τοΰ κ. Τρεμπέλα, έν τή ό¬
ποία ίσχυρυςεται ούτος ότε μέν
ότι ό ΙΙνευματιομός ίίναι θρη¬
σκεία, ότε δ' ό π ούτος είναι Σύ-
στημα έπάγϊΓαι ότι: «Ό Χριστι-
ανικός ΠνηΜ ιτισμό; είναι σύστη
μα έ.τιδιώκον την σύσφυγξιν τού
θεοΰ - Άγάπη μέ τόν άνθρωπον,
αγων αυτόν τρός τόν Ίησο·ΰ·ν
Χριστόν, όπως ακριβώς πρέ.τει νά
πράττη καί ό Χρκττιανισαός».
Είσερχόμενος ό συγγραφεΰς είς
τό Γ' κεφάλαιον τοΰ δι,δλίοχ' τον,
τό ν<πό τόν τιιλον: «Ό Πνευ¬ ματισμός υπο τό πρϊσμα τής Και¬ νής ΔιαθήκηΓ-, παραθέτει έ-ν άρ¬ χή άπόσ.τασαι τής πρώτης 'Επι- στολής πρός Κ·υρινθίους τον Άπο στόλον Παύλο'·, έκ τοΰ οποίον σα φέστατα ά.τοΛε·,κνΐ'εται δτι ό μέν Χριστιανικός Πνιι«ματισμός είναι βασικώς σύμ<(!>νος .τρόξ τήν Και
νήν Διαθήκην, .'» δέ κ. Τρεμπέλ,ας
έπλανήθη έν τή «γνωμοδότησιν
τού άποκαλέΌκς τούτον:
μα αντίθετον τοΰ Χριστιανισμοΰ».
Έν σννεχεία ό κ. Δ. άποδεικνύ-
ει τόν κ. Τρίμτέλαν ώς άγνοοΰν-
τα, πλανώμενον >αί αύθαιρετοΰν-
τα, οταν σΐ'γχεη τόν Χριστιανικόν
Πνευματισμόν ποός τα κχιτ' έ-
πάγγελμα βιοποοιοτικύν Μέντιοΐ'ψι,
πρός τα διά τοΰ {(πνίοτισμοΰ επι
τυγχανόιιτνα τηλεπαθητικά καί τη
λεκινητικά φαινόαενα υπό τοΰ «Έ
.τιστημονικοΰ Πνευματισμοΰ» τοΰ
Άγγελον Τα,'άγρα, πρός τάς δο
ξασίας τοϋ Λούν Ντενίς, πρός
τοΰς θεοσοφιοτάς, τοΰς Ινδικοΰς
Γιόγκι, τόν .τνει1ματισμόν τοϋ
μακα·ρίτου ί.ΐίΓ'.η' Τσινοΰκα ή,
τέλος, πρός τόν ψενδοπΛΐυματι-
την
Ζ'
επί τοΰ
Όρονς όμι-
θνησκόντων
τα όποία
εΐσάγονται -- κατά τό πεπλανη-
μένον δόγμα — είς τόν Παράδει
σον, χο>ρίς νά εΰροι·ν τήν ευκαι¬
λίαν, ό Κνριος "Ημών ΊηοΌύς
Χριστός, διδάσκει τήν αΰθεντι-
κήν προσευχήν. Οί μαθηταί ζη-
τονν: «δίδαξον ημάς προσεύχε-
οθα*,> καί ό Κύριος δίδει είς
αΐτοΰς, δώρον θείον τό «Πάτερ
ημών».
"Εκάστη .-τρ·ο<τρυχή είναι σύν- των τριών τούτων μορφών, δηλονότι τής αίτήσεως, τής προσ- φορας καΐ τής δοξολογίας. Τάς ευρίσκομεν είς τήν Κχνριακήν προσε>χήν. ν<Τόν άρτον ημών τόν έπιοΰσιον δός τμίν σήμερον, καί άφες ημίν τα «/φειλήματα ημών, ρΰσαι ημάς άπό τοΰ πονηροϋ'» ε'.τειτα, «γεννηθήτω τό θέλημά σου, ώς έν ούρανώ καί έ.τϊ τής γής, έλθέτο> ή 6ασιλεία σου»
καί, τέλος «άγιασθήτω τό όνομά
σου, δτι «τού εστίν ή βασιλΐία καί
ή δύναμις καί ή δόξα».
Ή ποοσευχή άκολουθεϊ την
ίδιαν άνοδικότητα καΐ καιθολικό-
τητα, τό ίδιον «κρεσοΐντο». Τό
παν έξαγιάζεται καί εύλογείται
δι' αυτής, τό πάν καθίοτατα*. μία
έκ των φωτεινών της μορφών.
Είναι ή προσευχή οί>σιαστικοποίη-
σις τής άντιλήψεο>ς τής ζωής,
καθ* ήν ή έργασία, καί ή πλέον
ταπεινή, ενός έργάτον, καϊ ή δη-
μιονργία μιάς μεγαλοφνίας, έκτε-
λοϋνται, όμοιοτρόπίος, ώς άναγω-
γή καί προσφορά πρός τόν θε¬
όν, γίνοΛ-ται δέ δεκ:ταί, ώς εν
Ιργον, τό οποίον εχει έμπιστευ-
θή ό ΙΤατήρ ό Ουράνιος είς τό
ανθρώπινον πλάσμα Τον.
Ή Προσευχή, έξ άλλον, τής
ΧρΜΤτιαΎΐκής 'Εκκλησίας, φέρει
τόν κραδα<τμόν καί την δόνησιν τής 6ι6λικής άποκαλύψειος ίρχε- ται. άπό την πληρότητα τής Α¬ ληθείας καί κορυφοΰται είς αύ¬ την. Διά τουτο, έκαστος κανών προσωπικής προσευχής άρχίζει μέ τήν τριαδικήν ίπίκλησιν καΐ λε- ριλαιμ6άΛ·π τήν ομολογίαν τού Εάν αί άνάγκαι τής στιγμής έμπνίονν τήν Ιτομικήν προσεν- χήν, αντιθέτως, ή λειτουργική προσει>χτ), έξάγει ημάς άπό αύτό
τό επί μέρονς καί είσάγϊΐ, διά
μιάς, είς τήν σνλλογ<κήν συνείδη¬ σιν, συμφώνως πρός τό νόημα τής λέξειος λειτουργία, τό οποί¬ (Τημαίνει τό κοινόν ϊργον τοΰ λαοΰ. Διδάσκει τήν άληθινήν βχέ μεταξύ τοΰ έγώ καί των δλ- λιον, μας καθιστά Ικανοΰς νά αντιληφθώμεν τήν σημασίαν τής 'Εντολής «άγαΛήσεις τόν πληοίον σου ώς σεαυτον», μας δοηθιεϊ νά άποσπασθώμεν άπό τόν εαυτόν μας καί νά καταστήσωμεν Ιδικήν μας την προσε*ιχήν τής ανθρω¬ πότητος. Λιά τής .-τ,ροσευχής, ή μοΐρα εκάστου ημών γίνεται πά ρούσα, ένεργής, έναργής καί παναινθρώπινος. ' Ή σημασία τής Προσευχής διά τήν θρησκευτικήν ζο^ήν πε- ριγράφεται υφ' ενός νιεωτέρου έ τοϋ Φρειδερίκου Χέιλερ, μέ τάς έΕής ίπιτυχεΐς φράσεις: «Διά τής προσε^ής, ή θρησκεία γίνεται ΐίς 6ίος έν τώ θεφ μία κοινιονία μετά τού Αίωνίου. "Α¬ νευ τής προσευχής, ή λατρεία είναι μόνον ίν εξωτερικών |ρ- γον τΰπων. "Ανευ της προσΐυ- χής, στερεΐται ή ήθική πράξις τοΰ θρησκευτικοϋ δάθους. "Ανευ τής προσεχ^ής, ή ά-γάπη πρός τόν θεόν μένει άλαλος. "Ανευ τής προσευχής, ό άνθρωπος μένει μα κράν τοΰ θεοΰ καιί, τοιοιιτοτρό- πως, άνοίγεται άβυσσος, μεταξύ τοΰ .ιεπερασμένου κα'ι τοΰ άπει¬ ρον». Τό θρησκειολογικόν θέμα τής προσευχής είναι σπουδαιότατον, εύρύτατον κ<αΐ δυσχερέστατον. Ή Προσευχή, άναγράφεΊ κορυφαϊος θεολόγος Καθηγητής, ώς ϊναρ- θρος ή άλάλητος άναφορά τοΰ άνθρώπου πρός τό θείον, είναι ή τής θρησκίίας, ή κνρία λα- τρεντική εκδήλωσις τή; πίστεως. Ό δλος εσωτερικάς κόσμος τοΰ θρησκεύοντος άνθρώπου, άναμο- χλεύεται καί διαπιιρακτοΰταί, κα¬ τά την προσευχήν καί διά τής προσενχής καί αί πνεινματικαί αιύ τοϋ λειτουργίαι, ζιιιογονούμεναι κα) άναδροσιζόμεται ίντό τοΰ <η»ναισθήματο·ς, συνανβ,τείνουσι πρός τό θείον καί συνεπιδιώκου- σι την μετ* αΰτοΰ επικοινωνίαν, την ξεΰξιν τής άπ' αύτοΰ άποστά τοΰ άνθρ(ίυτοι>, μτχρι πλή¬
ρους ένώσΐώς τού μετά τού θεί-
ου κο^ οίκειώσεως αυτού, μιά λέ-
ξει: Τήν θέί,οσιν καί λύτρωσιν
τού άνθρώπου.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
σμόν
αγι<ρτών. "Οταν, εν τή «γνίομοδοτήο-ει» τού κατοχρέρεται εναντίον τοΰ άει μνήστου Κηρύχυν Δημαράτου, πά τρός τοΰ σνν·;ρανει έΛΎθίας όλο-
κλήρου τόμου...
"Ομιλεί, έν (τυνεχεία, .τερί τής
μετενσαρχώσεως μετά παραπομ-
πών είς κείαρνα τής Ά γίας Γρα
φης.
Καΐ καταλήνΐ:! είς τα εξής πε-
ριε,κτικά, έ-κ των οποίων σταχυο-
λογοϋμεν τα κυριώτερα:
«*Ο Πνευματισμός δέν είναι ί
διαιτέρα τις '-)ρι,σκεία, ώς Θέλονν
νά τόν παρουσιάσουν οί θεολο-
γοϋντες, ούδε 'Επτστήμη. Είναι
ή συνένακΗς θείον καί ανθρωπί¬
νου, είναι μίιι κλείς δταπΐ'ράσε-
κ. Δ. "Εκδοσις Ίοχα-νον Μέγιερ 192ί
Παρίσιοι, τοΰ Χαιραντούρ Νήλσον.
(2) "Ορα είς τήν αθηναϊκήν έ
«'Εθνικός Κηρυξ», 6.
υ>ς τού
πρός τα γνώ
ριμα·»
«Λάβατρόν αα^, είναι καϊ
θά
παραμείνη ό Σταύρος», δοηθήμα
τα μας ή όμόνοια, ό γλυκύς λό-
γος, ίνα όδηγηθώμεν, ώς Ίερο-
κήρι·κες, είς την οδόν τής σώσε
(ι>ς τής ψι»χής μας καί ούχι της
απωλείας, διαιοθανόμενοι την α¬
νάγκην, ό Κλήρος νά μή ευρε¬
θή είς τήν έναντι όχθην τοΰ ρύ-
ακος, άλλά νά συμπορευθώμεν
μετ" αύτοΰ ώς άδελφοΐ έν Χρι-
στώ, Ινα δυνάμεθα νά ζητώμΐν
μέ αγάπην πάν τό άρεβτόν είς
Κύριον καί νά άντιλαιμβανώμεθια
Αυτόν συνεχώς έν μέσω ημών,
κατευθύνοντα τα θήματά μας>.
Τό βιβλίον αύτό είναι άνάγκη
νά τό άποκτήσουν καί μελετήσβυν
πάντες, εί σύνοδον, οί Όρθόδο-
ξοι "Ελληνες Χριστιανοί.
Ι. Α. ΒΕ,ΡΝΑΡΔΟΣ
(1) «Αί προσωπικού μου έμ-
πειρίαι ίίς τόν έμπειρικον Πνευ
ματισμόν — Ή 'Εκκλησία καί αί
φυσικαί ϊρευναι τοΰ θανατον» —
1.55, σχετικόν δη,μοοίευμα τοΰ
Σ ) τού Μητροπολίτου Παντελεημο
νος Φωστίνη, συμφίονοΰντος διά
την θεοπνευστιαν τής Πυθίας τοΰ
ΜαΛτείου των Δελφων. σ.τ.κ.
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ
Καβηγητής Φιλιλογίας μέ εύδ·-
κιμον προυπηρεσίαν είς Ίβιωτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθυντοΰ είς "Ιδρυμα παι-
δικής προστασίας, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχαίων
καί Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί·
δην καί είς τό τηλέφοινον 755-006.
Α. ΓΡΗΓΌΡΙΑΔΗΣ
0 ΑΦΡ0ΔΙΣΙ0Λ0Γ0Σ
Δεχεται ΒηλαρΛ 7
Πλατ. Άγίου _ωνστα·ντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ.
Τηλ. 52&387
"θ,τι θέλετε
οέ άμιαντοτσιμέντο
ζπτήστε το
οτήν
(ΘμιανυΙ
Όμήρου 13 Αθήναι (195)
Τηλέφ. «19-007—632*341
ΑΕΞΙΟΣΙΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τής συνεργάτιδάς μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ή κ. Ίσαβέλλα Μαλόβρουβα
έκδότρια τού Περιοδικόν «ΣΜΤΡ
ΝΑ> καί συγγραφεύς τοϋ Βιβλί¬
ον «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ> προσεκά
λεβε είς όεξίωατν, ή όποία εγινε
την 23ην Μαρτίου έ.ε. είς τό
Πνευματικόν Κέντρον τής 'Εστί
άς Νέας Σμύρνης, όλους τοΰς
σννεργάτας της των «ΜΙΚΡΑΣΙ
ΑΤΙΚΏΝ». 'Εκλεκτά έδέσματα,
ποτά καί άναψυκτικά στόλιζαν τα
μεγάλα τραπέζια τής αΐθούσης ή
όποία ήταν γεμάτη άπό έξαιρε-
τικό κόσμο τού πνεύματος, τής
πέννας, τής έπιστήμης καί τής
τέχνης, μεταξύ των όποίθ)ν οί δια
λεκτοί συμπατριώτες μας κ.κ. Ά
πάλλων Λεονταρίτης, Πρόρ/δρος
'Εινώσεο>ς 'Ελλ)Ίνϋ)ν Λογατεχνών
καΐ ή σύζυγός τού, Χρήστος Σο
λομωνίδης τ. 'Τπουργός καί
"I-
στορικός τής Σμύρνης μας, Νί-
κος Τοντουντ'ςάκης ό ΙΙοιητής
τής 'Ιωνίας μας, Δρ. Δ. Άρχι-
γένης ό Λαογράφος τής Σμύρ¬
νης μας, Φίλιππος Φάλμπος ό
συγγ,ραφέας
λά», Νίκος
τοϋ «Φραγκομαχα-
Καραρας τ. Διευ¬
θυντάς 'Εθτικής Τραπέζης καί
συγγραφεύς των «Χο>ριών τής
Σμύρνης μας», Παραράς συγ¬
γραφεύς, Πάνος Χαλδέξος, Πράε
βρος τής "Εστιας Νέας Σμύρ¬
νης, Δ. Άβραμίδης, Κ. Τρίκατ-
ϊης Άρχισυντάκτης τής •Εφημε¬
ρίδος ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ Νικαί
άς, δ κ. Ευάγγελος Ααβκότης Δι
(υθυντής καί Έκδότης τής 'Εφη
μερίδος ώ ΚΗΡΥΞ» τής Νέας
Σμύρνης, ό Μιχ. Νικολαΐδης, Δ.
Άρβανίτης, Διενθνντής Προεδρρί
άς Κυβερνήσεως, Γ. Βλαχοδημη
τράκος Άνώτερος "Τπάλληλος
'Τ.ιουργείον Προι&δρείας Κυβερνή
σειυς, ό ΐατρός Μαλόβρουβας καί
(ά κ.κ. Μαίρη Μπονσμπουρέλη,
Γρνική Γραμματεύς τής "Ενώσε¬
ως 'Ελλήνων Λογοτεχνών, ποιή-
τρια καί Δημοσιογράφος, Δίκη
Σπεράντσα, σύζυγος τού άλησμο
νήτου ποιητοϋ - Ιατροϋ Στέλιου
Σπεράντσα, Σοφία Πήλ-ικα —
Βουγιονκ.λάκη Σύμβονλος σέ πολ
λά άγαθοεργά Σονματεία, Ευτυ¬
χία θεοφανίδου, Κολιοπούλου —
Γρίβα, 'Ελένη Παραρά συγγρα¬
φεύς, Όλγα Βατίδου ή διαλε-
χτή μας ποιήτρια. Αγγελική Πά
νωφοροπούλ^ Καθηγήτρια - συγ
Η ΠίΡΟΥΣΙΑΣΙΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ κ ΧΡΗ ΤϋΥ ΙΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΣΤΗΝ ΑΚίΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ κ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΚΑ ΙΜΑΤΗ
Η ΓΡΑΙΚΙΧ.. ΑΥΤΟΚΡΑΓϋ?ΙΑ
,, ν! ΜΜ Μ!~ΊΊ)Τ
Ώς ύπε·σχέθημεν είς τό προηγού
μενόν μας, δημοσιεύομεν σήμε
ρον την παοοιισίασ*ν τοΰ βι¬
βλίον τοθ κ. Χρ. Σολομωνίδη,
στήν Άκαδημία Άβηνών άπό
τόν κ. Γρηγόριον Κασιμάτην,
άκα&ημαϊκόν:
"Εχο) την τιμήν νά παοουσιά-
00) είς την Ακαδημίαν τό νέον
βιβλίον τον κ· Χρηβτου Σολομω
γραφεύς, Ζωή Λάσκαρη, Καίτη
Βέλιου - Τοεγιοπούλον, ποιήτρια
- γλύπτρια κ.α.
Ή κ, Ίσα6έλλα Μαλόδρουβα
ύπεδέχετο τούς έκλεκτοΰς συνερ-
γάτας της λάμπουσα άπό χαρά.
Ό Πράεδρος τής Έστίας Νέας
Σμύρνης κ- Π. Χαλ.δέζος μίλησε
για τό έργον της. Τό χαρακτη¬
ρίση σπουδαίον καί δτι δικαίως έ
βρα&εύθη χοι>μ«τικώς καί μέ ε-
παινον. Έ.τίσης ή κ. ΙΙανωρρορο-
πούλ.ου μίλησε γιά τό έργον τής
κ. Μαλόβοονίία -«αί γιά τόν κό¬
πον πού κατέβαλε νά συγκεντρώ
ο"η τό πολύτιμο αύτό ύλικό. Στο
τέλος ή Δίς Μηνα Καραντζοπον
λσι> άπήγγειλε τό ποίημα τοϋ Στέ
λιου Σπεράντσα «Η ΣΜΤΡΝΗ»
ττού σννεκίνησε δλονς, ιδίως τα
παιδία της ποΰ πονοϋν ,τάντα γιά
τόν αδικο χαιιό της!
Κι' ή δμορφη αύτη βραδνά τε
λείωσε μέ έπαίνονς καί θερμά
συγχαρητήρια οτήν άκούραστη κ.
Ίσαβέλλα Μαλόβρονβα.
Νίνα Γιαννακίδον
ΜΝΗΜΗ ΒΙΒΥΝΙΑΣ
2ΤΝΕΛΒΪΑ έκ της 1ης σβΜβος
σημείώσω —τοΰ έλεγεν— ότι ή
νέα αυτή δαξαοΐα είναι ώς άσθέ-
νεια κολ.λητική. Καί δτι εΐχε μετα-
δοθή δχι μόνον είς τήν Νικομ,ή-
δβιαν, άλλά καί τα περίχωρα. Έ-
βεβαίωνεν δμως, ϋτι μέ την πεισιι
κήν τακτικήν πού άκολουθοϋσε, θά
έσταιματοΰοε σνντομα τό κακόν.
Άλλά εΐχε αεσολαβήσει πλέον
έκείνο, πού ό τρομεράς άντίμαχος
τοϋ Χριστιανισμόν, ό έθνικός φι-
λόσοφος Κέλσος, είχεν όνσμάσει
«Χριστιανικόν άπευκταΐον». Είς τό
μικρόν διάστημα· των Γ>0 ιιάλις έ-
των άπό τα έκεϊ .-ΐέρασ'μα των Ά-
ποστόλων, ή φλόξ ,τον ρΐχε λάιμψρι
είς τήν Χικομήδειαν, ρΐχε καταν
γάσϊΐ ολόκληρον τήν Βιθννίαν.
Μυριάδες είναι οί Βιθυνοί μάρ-
'τυρες τής Πίστεως, πού άναψέρον
ται άπό τούς Συναξαριστάς. Θά
έχριειάζετο χρόνος πολύς διά νά
άπαριθμήση καν?'ις ρκείνους πού
άποτελοϋν τό νέφος των μαρτύ¬
ρων. Μεταξύ αυτών, ό πάγκαλος
καί εν.ιπλαγχνικός ίφηβος τής Νι-
κομηδείας, ό Άγιος Παντελεή¬
μων. Ό Άγιος Λουκιλιανός, ό
.αρώην ιερεύς των είδώλων. Οί χί
λιοι μάρτυρες τής Νικομηδείας, οί
δνσμύριοι μάρτνρες, οί εϊκοσι δηλ.
χιλιάδες πού έοχράγησαν είς μό¬
νην την Νικομήδειαν, καί αλλοι,
ών ού ίστιν άριθμός.
Τό μαρτύριον έκόπασε πρός και¬
ρόν, όταν ό Γαλέριος, βαρέως α¬
σθενών, έπρόσταξεν αναστολήν τοΰ
δκογμιθϋ καί καί ίκέτενσε μάλιστα
τούς Χριστιανούς νά δεηθοϋν είς
τόν Χριστόν των διά την σωτηρί¬
αν του.
Άλλά μόνον ιμέ τόν έρχομόν τοΰ
Μεγάλον Κωνσταντίνον εκτεθή τέρ
μα οριστικόν είς τήν φοβεράν κατα
δρομήν.
Άλλά καί τότε σννέβη νά έκ-
σπάση είς τούς κόλπους τής ν«α-
οάς έχκλησίας, .τού μόλις άνεδύε-
άπό τό αΐμα καί τό μαρτύριον,
διαιβρωτικός σάλος των «ϊρρ-
σεων.
Διά τήν αντιμετώπισιν τοΰ κίνδυ¬
νον έχρειάσθη νά συγκλ.ηθή οίκον
μενική Σύνοδος. Τα αΰτοκ,ρατορι-
κά όχήματα καί τα κατά θάλασσαν
μεταφορικά μέσα, ετέθησαν είς κί¬
νησιν καί τό 325 μ. Χ. συνεκρο¬
τήθη είς την Νίναιαν ή Α' Οίκου-
μενική Σύνοδος, έκ 318 έπισκόπων
καί μέ συμμετοχήν αντιπρόσωπον
τού τότε πάπα Ρώμης Συλβέ-
στρου, τού Όσιον τής Καρδούης
καί των δύο ένδοξοτέριυν άγίίον
τής Έκκλησίας, τού Άγιον Νικό¬
λαον, επίσκοπον Μΰριον τής Λυκ^-
«ς καΐ τοϋ άγιον Σιτυρίδωνος, τοϋ
θαυματουργοΰ επίσκοπον Τριμυ-
θοΰντος.
Ή πρώτη έκείνη Οίκουμενική
Σύνοδος, ή όποία απετέλεσε καί
την πρώτην Βουλήν τού άπελενθε-
ρωμιένον Χριστιανισμόν, υπό την
αροεδρίαν τοΰ Ίσαποστόλον καί
Μεγάλον Κωνσταντίνον, ποΰ έκή-
ρι»|ε τήν 5ην Ιούλιον τοϋ Ιτονς
'ΐτ'τοϋ, την έναρξιν των εργασιών
τής Σννόδον, εί- την παρά τήν
όμηρικήν 'Ασκανίαν λίμνην Βασι-
λικήν Στοάν, απερριψε τάς δοξα-
σίας τοϋ Άρείο" ώς νβριστικάς
τής θεότητος. Καί συνέταξε τό
πύρινον Σύμβολον τής Πίστεο>ς,
τό οποίον διατνπωθέν υπό τύπον
οριστικόν άπό Τήν έν Κωνσταντι-
νονπόλει συνελθοϋσαν Β' Οίκουμε
νίκην Σύνοδον, αποτελεί έκτοτε
τήν θεμελιακήν ΰμολογίαν την έκ-
π&μπομένην άπό την καρδίαν και
τα χείλη των Όρθοδόξίον. Καί μέ
τήν άπαραχάραν.την ίμμονήν είς
την οποίαν κατησφαλίσθη ή διαιώ-
νισις τής Έκκλησία; καΐ ή αοϊρα
τοϋ "Ελληνισμόν.
Είς την Νίκαιαν επρόκειτο νά
σννέλθη καί ή Δ' Οίκουμενική
Σύνοδος, άλλά έκ τοϋ κίνδυνον
πον άπε-ιλήθη ά,τό έπιδρομήν Ο{>-
νων, ή Σύνοδο; έκεινη συνήλθεν
είς την Χαλ.κηδόνα τής Βιθννίας,
μέ την σύναξιν «30 έπισκόπων,
ιιεταξύ των οποίων καί οί άντιπρύ
σωποι τοΰ Πάπα Λεοντίου.
Εμεσολάβησαν αί φοβε,ραί δοκι
μασίαι τοΰ κράτους έκ των Περοα
κων πόλεμον. "Η Βιθυνία, ώς δρό
μος των αύτοκρατορικών λεγεώ¬
νας, κατέστη τό θέατρον κρισίμων
π&ριστατικων. Καί άπο αυτήν κατέ
φθαναν είς τήν Κωνσταντινού,το-
λιν, τα μηνύματα διά τάς νίκας
κατά βάρβαρον.
Είς τάς αρχάς τοΰ 7ον αιώνος,
μέ τάς καταδραμάς των Περσών
υπό Χοσρόην τόν Β', ή Βιθυνία
. κίνδυνον όι?ιστικοΰ άχ^α-
νιβμοΰ. "Η νικηφόρος όμως δεξιά
τοϋ μεγάλον βασιλέως "Ηρακλεί¬
ου, την έσωσεν άπό τόν βέβαιον
όλεθρον.
Κατά τούς Γ.ιομένους αΐώνας,
ό γηραιός καί ;ΐάντοτε χιονοσκε-
πής Βΐ'θι»νιακός "Ολυμπος, πού λέ
γεται δτι Ιδωσε τό δνομά τού καί
είς τόν 'Ελλαδι>ών "ΟλυμαΌν, τό
κατοικΐ[τήριον των δώδεκα θείον,
έγνρίσθη μέ τήν Ιδρυσιν τυΰ πλή-
θους των μονών λαί έκκλησιών είς
τήν καταπράσινΐ)Λ· ϊκτασίν τού, είς
"Αγιον "Ορος Τής βυζαντινής μι-
κρασιατικής έπικρατείας. Καΐ δ-
πον μνριά&ες μοναστών καί Λνα-
χωρητών, μεταξΰ των όποίίον καί
μονα·σταί βασ'λεϊς, δέν Ικαιαν μό¬
νον τόν λιβανωτόν τής πίστειυς,
άλλά ?βτησαν καί τάς θερμάς έ¬
στίας των έλληνικών γραμμάτων,
πον προορίζοντο κάποτε νά άφν-
πνίσονν τήν ήμιβάρβαρην Εΐιρώ-
πην καί νά κατασφαλίσουν τήν έ-
πιβίωσιν τοϋ Έλληνικοΰ καί τής
Όρθοδοξίας τού.
Είς την Νίκαιαν συνήλθε καί ή
τελευταία, ή Ζ' Οίκονμενΐκή Σί>ν
οδος, μέ τήν συμμετοχήν 367 έπι-
σκόπων καί αντιπρόσωπον τοΰ Πά
πά Άδριανοΰ, και ή όποία άνεθΐ
μάτισε τήν Είκονομαχίαν, διακηρύ
ξασα ότι αί ίερα'ι είκόνες ύψοΰν-
ται είς τούς ναούς πρός τιμήν καί
προσκήνυοτιν, ή όποίίΐ κατά τόν
σχετικόν της όρον, δέν άφορά τήν
λατρείίΐν τής εικόνος, άλλά μέσιο
αυτής «έ.τί τό πρωτότυπον μετα-
βαΐνεο·-.
Ό Θ' καί ό Ι' αίώνες έστάθη
σαν εποχαί νέιον δοκιμασιών διά
τήν Βιθννίαν, ΑπΛ κατα5ρομάς ά-
γρί(»ν νομαδικών <ρυλών καί ά.τό έσο>τερικάς ταραχάς, ποΰ εμεσο¬
λάβησαν. Είς μίαν δέ άπό αύτάς,
Εγινεν καί ή είσβολή είς τήν πε¬
ριοχήν αυτήν, την αποτελούσιν
τήν βάσιν καί τό κέντρον τής κοα-
τι-κής μας άντοχής, ενός νέου πο-
λειιικοΰ καί όρμητικοΰ λαοΰ, .τού
εγνορίσθη μέ τό πρΐϋ)τακοτ·σμένον
δνομα των Τούρκων.
'Επηκολούθηοαν νέαι στ>μφοραί.
Αί έπτά πληγαί των έντελάοειυν
των Χτανροφόρων τής Δνσεως.
Ή ,τςιώτη άπό αύτάς τάς έκστρα-
τρίας τοΰ Σταυροϋ, μέ αρχηγόν
την άσνντάκτων καί άκολάστων
στιφ<Γ)ν, υπό τόν ΊΛπότην ΟίΛλ- τρρον, τόν «Μηδέν "Εχοντα», εισ¬ έβαλεν είς τήν Βιθννίαν. Άφού ίιέν αφήκεν ,είς τό πέρασμα ό τυφλός έκεϊνος ίίχλος, ό χο) καΐ
εΓχαν θεμελιώσει τόν άγώνα τής
άντιστάσεως.
Είς τό μέσον των σβνσμένων
έλπίδων, προέκυψεν 'έται τό Κρά-
τος τής Νικαίας. Τό Κράτος έ-
κεΐνο, είς τό οποίον, κατά την ό-
μόφωνον εκτίμησιν καΐ των Ιστο-
ρικων τής Λύσεως, ότρείλεται ή έ-
πιβίωσις τοΰ Ελληνισμόν καί τής
Όρθοδοξίας.
Ή κιβωτός έκείνη, πού εστήθη
είς τήν Βιθυνΐαν καΐ έστέγασε
τάς ξωντανάς δυνάμεις τοΰ Γέ·
νους καΐ την πατριαρχίαν έ·πί 57
ϊτη, τρείς μήνας καΐ δώδεκα ημέ¬
ρας, επρόκειτο νά αποτελέση την
οϋσιαστικήν άπαντοχήν τοΰ δουλω
μένου 'Ελληνισμοϋ.
Κάθε ήμέρα κ«ί κάθε στιγμή
αυτών των έτών, συνυφάνθη μέ
πικρίας καί φανερώματα τιμής, μέ
δοκιμασίας καΐ αγώνας μ»θικούς,
μέ άπόγνωσΊν καί λάμψεις δόξης.
Τοΰς αγώνας τοϋ Λάσκαρη σν-
νέχισεν ό ίσάξιός του, δ αΰτοκοά-
τω,ρ Ιωάννης Βατάτσης. Τό κρά-
τος τής Νικαίας, μέ χάλκινην άν-
τοχήν, άντεμετώπιζεν τάς φραγκι
κάς καταδρομάς, μέ σταθεράν ε¬
πιδίωξιν τήν ,ινακατάληψιν τής
Κωνσταντινουπόλεως. Τό άνέλατι-
στον όνειρον, πού έπλέκετο είς την
Νίκαιαν επί 57 ϊτη, Ιγινε ξαφνι-
κά πραγματικότης άναπάντεχη-
Όκτακόσιοι Βιθυνοί, υπό τόν στρα
τηγόν Σ τ,ρατηγόπουλον, εΤχαν ει¬
σέλθει είς την Κωνσταντινούπολιν,
έξασφαλίσαντες μέ τόν άθλον τής
άίΐμνήστον έκείνης ημέρας, τής
26ης "Ιουλίου τοϋ 1261, νέαν πί¬
στωσιν δύο αιώνιον περαιτέρω ζω-
ής είς τό κράτος τοΰ "Ελληνισμόν,
μέχρι τής άποφράδος ημέρας τοϋ
1453, δπου ϊμελλε νά αποβή κα-
θέδρα άλλοπίστου κιριάρχον.
Κατά την χιλιετή ζωή(ν τής 6ν-
ζαντινής μας Λντοκρατορίας, ή
Βιθυνία συνεμε^ίσθη περισσότερον
άπό κάθε άλλην επαρχίαν τοΰ κρά
τους, την δόξαν της καί τάς συμ¬
φοράς της. Καθώς έπικοινοινοΰσ*
δι' αυτής τό εσωτερικόν τής Μι¬
κράς Άσίας μέ την Κωνσταντίνου
πόλιν, τήν Ανατολικήν Θράκην
καί την Βαλκανικών, καί ήτο ή
νέφνρα πού συνέδεε τήν Ασίαν
μέ την Ευρώπην καΐ ή κατοχή της
εσήμαινε πλ.ήρη ασφάλειαν επί τής
ΰγράς καί κλειστής λεκάνης τής
κρίσιμον Προ-τοντίδος, εγινε μοϊ-
ρα της νά καταστή είς δλους τούς
καιρούς κάρφος όφθαλμών δλων
των καταδρομέων .τού άπέβλεπαν
είς κυριαρχίαν επί τής Άσίας καί
τής Εύρώπης.
Ό ΙΔ' μ. Χ. αίών επρόκειτο
νά είναι μοιραίος καί διά τό Βυ-
ξάντιον καί διά τήν Ευρώπην. Κα¬
τά τα τέλη τοΰ αιώνος αύτοϋ, ενσέ
βαλεν είς τα βιθννιακά σύνορα ό
Τοΰρκος όρδάρχης Έ.ρτογρονλ.,
Ό ιΐός του Όσμάν, άπό τό δνομα
τοΰ οποίον ώνοιιάσθη ό λαός των
Όσμανλή, κατώρθωσε νά καταλά
6η τό 1325 τό Δορύλαιον (Έβκί
Σεχήρ) καί μετά ενα ?τος τήν
Προΰσαν, ή όποία, δεχθεϊσα είς
τήν γήν της τόν νεκρόν γενάρχην
των Ό,σμανιδών, κατέστη καΐ πρω
τεύουσα των Τούρκων. Τό 1331
κατελάμβαναν •'ήν Νικομήδειαν.
Καί δύο ετη μετά καί τήν κοσμο-
λάλητην Νίκαιαν.
(Τό τέλος είς τό επόμενον)
(Συνέχ«ι« έ-κ τή: 1ης σελ.) καί, στή Μόσχα, σέ· συσκή(ιρ|- Ι1^"
"τάλληλον. ' τόν Άντοινη Κομιζόπυυλο κ«ι
νίόη, -τε-σί τού «Χρυσοστάμου ' Κά-ιοιος άνέφερε τόν ήγεμό« τόν Νικόλαο ΙΙ,ιτσ.μάό)) καί κα-
Τα βιβλια και οί άν9ρυηοι
-"3
Σ αύονης>.
τής Βλαχίας Ίωάννη
ό
Ό κ. Σολοαωνίδης έργάζεται όνομαστό γιά τόν πατριο>τισμο
ά,τό μακροΰ διά τήν διατήρησιν καί τή μεγάλη τον μορφώση. Τόν
τής μνήμης τής μικρασιατικής ά συζήτησαν, μά δέν τόν έγν.οίνα-
κμής τοΰ 'Ελληνισμοϋ. Τετράκις νέ. "Ητανε φιλόδοξος, έγιοκεντρι
{, Άκα,δημία Αθηνών τόν έβρά- κύς καί, ζύγωνε τα έξήντα, πολύ
βευσε διά τα εργα τον «Στίς ό- ήλικιο>μένος γιά μααητής. Κι' έξ
χθες τοΰ Μέλ.η^ τό 1951, «Τό δλλον ό «Άρχηγός» επρεπε ν'
θέατρο στή Σμύρνη» τό 1954, «Ή άναϊητηθή στή ΡθΜτία. Νά ϋπη-
ή τον Τσάρο καί ν' άπολαμ-
βάνη την εΰνοιά τον, γιά νά έ-
τή ρωσική σ«μπαράσταση
Ιατρική στή Σμύρνη» τό 1955 καί
«Ή 'Κκκληοΐα στή Σμύρνη» στο
1960. Είναι .τερί-τονι τριάκοντα αί .^χη ή ΐστη
ίντύ.τωση. Στρατηγός... ?, καλά
Αύτην τήν είκόνα μάς παο^ϋ- ( "Ιλαρχος ήτανε στή μάχη τής
σιάζει μέ τό νέον τοο διβλίον- Λρέσδης, τοΰ πή<νε μιά όβίδα τό δεξί μπράτσο χι' ό Τσάοος «τι- μής ίνεκετ» τόν προβίβασε σέ ύ- ποοτράτηγο τοϋ ίππικοΰ τής φρον Είς δύο .τνκνοτυ-τωμένους τοαο^ς παρακολοι·θεί την τοΰ έθνομάρτνρος σταδιοδρομίαν Χρυσοστόμοιι άπό Γήν Δοάμαν, όπον έβαπτίσθη ' οα; του καΐ τόν διώρκτε ϋπα- ώς έ-θνικός άγωνιστής, μέσιυ τής σπι~ή τού. Εννοούμενος .τερίλαμπρης πρωτομανιάς τον μο, Ηκοοιέεη χρονων : 1919 δταν Δεσ.τότης μέ τα αγια ρι. Άνάπηρος. Τί πίίρα μ.τοροϋ- αμφια, επί κρφαλής τοΰ ίερατρί- οε ναχη, καί τί άντοχή γιά νά χρονων πα>.ληκά-
ου {«εδέχετο τόν ά.τελτΐ'θερωτήν,
διά των .τΐ·ριπετειών τής σνγ-
κρούοτος μέ τόν αΰταρχικόν έκ-
πρόσοΜΐον τής πατρίδος, τον Α-
ριστείβην Χτεργιάδην, μέχ<Η τού Δέν ξαναζεΐ ομως μόνον ή ί- στορία τής έλιι·θέρας Μικ.^σίας ίίς τάς σελί.ν ; τοΰ Σολοιΐίονίβτι. 1Ιε.ς,νά ·'ΐς τα μάτια τοΰ ίίατ'-Ιι στ<ιι· 6λόνλ>ιρον τό έλληνι/. '■ ?
π;ις. λε. τό ονμ,ταρρ^ι'. ι, >"ν >■-
«νικόν ίρ&μα, τό δράμα ι .ι δι-
χασμού καΐ τοΰ χα1^ασμοΰ·..Καΐ η
λε.ττοιμέρεια δϊδει είς τό ?ργον τής
ζιοής πού τό κάμνει σύγχρονον
Καί δίδαγμα διά τόν "Ελ>.ηνα ά¬
ναγνώστη.
Λιότι φέρει είς τήν μνήμην λη-
σμονη^ιένα στοιχεΐα έξαιρ«τικοΰ
ίνδιαφέ^οντος, δπίος — Εν έκ
των πολλων — τα .ταρασκήνια
τής άγοράς υπό τής Ελλάδος
των δύο θωρηκηόν διά των όποί-
(ον έξησφαλίσθη ή υπεροπλία τής
Ελλάδος είς τό Αίγαΐον.
Μέσα άπό τόν ά.ιέραντον θν
σανρόν τού ίργΌυ τοΰ Σολομονί
δή, θά άνασύρω διά ν^ι άναγνώ-
σω μίαν επιστολήν τοϋ έθνομάρ
τινρος Δίσπότη, γραμμένην τήν
20ήν Μαΐοι.ι 1920 πρός τόν Σμυρ
ναΐον, καθηγητήν τότε τοϋ Πα¬
ν ε.τιστημίου τοΰ Βερολίνον καί ύ
δή σεβαστόν μας συνάδελφον,
τόν Άκ«δημαϊκον κ. Γ. Ίωακΐί
μογλιθν. Τό γή τοΰ φιλο-
μαθτστάτον Σαυρναΐκοϋ κηί Μι-
κρίΐσιατικοΰ έν γένει λαοΰ, δστις.
ίΐπό τήν γλνκείαν θαλπωοήν τοΰ
άνατείλαντος άνε<τπέ^ου πλέον ηλίου τής έλενθερίας καί υπό την μυροδόλ,ον αδραν των αγα¬ θών τοΰ .τολ.ιτι/τ|ΐοΰ, θά δύναται έλεύθερος καί ησυχος νά χίορή- ση άλματωδώς επί πάσαν ,τρόο- δον καί εύδοκίαησιν, πρός άς μετ" ένθέου ζήλον άεί εφέρετο, τιπόδοΐίλος εισέτι ών. Ά- έκάστη στινμη, η'ν διερ¬ χόμεθα, ϊίναι -ιΐ4γίστη< κοσμΛΪ- στορικής σημασίας καΐ είς την αίματοδαφή άλλ' ενδοξον τον Εθνους μας ιστορίαν, προστίθίν- ται άλλεπ άλληλοι χρυσοπορφνροι σελίδες, άς ώντ·ροπ»λη«αν καί δι* δς έκθύμως εθυσιάσθησαν οί ε'νδοξοι πρόγονοί μας. Καΐ χαιρε τίξομεν ϊμπλεοι χαρδς τάς αύ- γάς των νέων Χριστιανικών κατ' Ανατολάς ελευθεριών, δχρις ού δ άνατείλας ήλιος μεσοιιρανηστι καί περιλούση διά των άκ-τίνων του τούς τοονλους τοΰ θρυλακοΰ να,οΰ τής Άγ^'α-ς Σοφίας, καΐ τάς θρυλικάς έπάλξίΐς τής Πόλε ως των Ίονοτινιανων, των Κο- μνηνων καΐ τοΰ ΙΙαλαιολόγον Τής έθνικής ταύτης χαράς την τελεί ώσιν χαιρε-τίζων έν <π·γκινή<ΐει με τα τή; 'Τμετέρας άγάπης καί εύχόμΐνος "Τμίν πάντα τα έφτ- τα καί καταθϋμια, διατελώ μετ" εξαίρετον τιμής κ<ιί εύλογιών, πφόθχ-μος έν παντί φίλος. Ό Σμύρνης Χρνοόοτομος». Παρο·σιάζιαν είς την Ακαδη¬ μίαν τό νέον βιβλίον τοΰ κ. Σο- λομωνίδη νομίζω ότι έπιτί-λώ καθή κον πρός τούς νέους τής "Ελλά¬ δος, οί όποίοι δέν πρέπει, γιατι δέν «βολεϊ», νά λ.ησμονήο-ουν ό¬ τι πρό ολίγων μόλις δεκαΐτηρίδων ή πατρίς μας είς μίαν ηρο>ϊκήν
προσπάθειαν έτάνυσΐ την θέλ.η-
σίν της είς τό ύ>ος τής μοίρας
της. Καΐ τό δίδαγμα .τρέπει νά
μείνη.
"Οπως λ^γει είς τόν πρό)Λ-
γόν τον ό συν γραφείς; «ΟΙ ά-
γώνες τοΰ Χρυσοστόμου καχ οί
λόγοι του έπέχουν θέσιν έθνικη/ς
διαθιτκης καΐ ά.τοτελ.ουν τήν πνεν
ματικήν οτκυτάλην διά τούς έ~ρ
χομένους, εως δτονι τό θείον δ-
στρον τής επάνοδον σϊλαγίση καί
πάλιν, κάποτε, είς τούς πτνθίμονς,
το>ρα, ονρανούς τής Ίωνίας...».
Καί είναι κατάλληλος ή στιγμή
τής εκδόσεως τής διαθήκης τού
της. Διά νά σκεφθώμεν καΐ την
πρόσφατον, τήν χθεσινήν Ιστο¬
ρίαν τής Φυλής μας. Μίαν ιστο¬
ρίαν, πού μέ αφάνταστον άντο-
χήν ξεκινά άπό τα βάθη των χι
σηκώση τέτοια ιύθΐ>νη;! "Ας μην
άπαχποβοξοΰσαν, 6 Καπο·δίστριας
θά δεχότανε τίλικά. "Αν δχι...
!■ Ξάνθος εΙχ« άρκετή ννώση καί
ζρίση νά κάνη τό καλύτερο.
Τέλη Όκτο>6ρίου ε(ρνγε ό Ξάν
θος γιά τό Πήλιο. "Εμελ>Λ νά
διανύση μακρυνές ά.ιοστάσεις καί
τα ταξίδι-α ήσαν &ύσ-κολα καί στο»
χιίαν άχριβά. Σκέφθηκε νά στα
θμεύση μέ την εύκαιρία, στίς με-
γάλιΐς κοτνότητες πού σνντύχαι-
^ιν στό Οράμο τον, νά έ.ιικοινω-
-ήοη μέ τούς ,ιράκτορες τής 'Ε-
ταιρείας. ΤΗταν γνωστό, αλλωστε,
τώς ό Καποδίστριας άπουσίαζε
στό Έξο>τ*ρικό καί δέν ώφελοΰ-
σε νά βιαστή. "Εφαγε ίνα όλό-
χρόνο στή Βαλκαννκή, στή
στ(ί)
κι' έφθασε παραιμονές Χριστον-
γέννιον στή Μόσχα δ,που πληοο-
τα τίς 10 "Ιανουάριον 1820 κατε
, επί τέλονς, στή Πετρούπο-
Μ. Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΛΚΗ, .
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ-
•Η άργοποοία τού δέν βγήκε | 2ΤΝΗ "Ελ->.ηνική "-«^
έ καλό. Γιατί .ό^μεταξύ, ^ «Ι Τ^Τ^^ Ά
.ματικοϋ Όμιλον Κύπρου, Λεν-
κο>Λία (Κύπρου) 1967, σελίδες
λη·
δυό πού φιλοδοξονοαν νά παίξονν
ήγετικό <>όΛο στήν έθνεγερσία,
Μολδα&ία
.ταραπλανηθέντες άπό τή σι*)νΤη-
ρή έπιστ}μοποίη<τη τής φήμης δτι άρχηγύς τής Φιλικής ηταν ό Κα- ποίκ'στριας, κινήθηκαν νά έ.,τ:ικοι- νωνήσουν καΐ νά σννΐννοηθοΰν άπευθεύας μαξί τού. Ό θεόδω- ρος Νέγρης τοΰ γραψε τή γνω- ! στή πικρόχολη έπιστολή του κατά Ι τοΰ ΆναγνοκΓτοποΐιλου ν.αΐ τοϋ ■^ατήνγειλε δτι οί «άπατεώνες» ηοίι διευθύνανε τήν 'Εταιρεία έ- νεργοΰσαν, έ.τ' όνάματί του, έρά νους καί σςρετερίζονταν δσα μά- ζεναν, προφασιζόμενοι πώς τα δα πανοΰσαν, τάχα, γιά την όργά- νο>ση τής επαναστάτας. Άπό την
πλλη ό Πετρόμπεης Μαυρομιχά-
λης τοΰ στειλε τόν Κυριάκο Κα-
μαρηνό «νά τα κου&εντιάσουν για
τί αύτοι πού παοίσταναν τούς άν
θρώπους του δέν τοΰ γέμιζαν τό
αάτι».
Ό Καποδίστοιας εγινε ϊξω φρι
νών. Διέψεννΐε κατηγορηματικά
τίς, δήθεν, σχέσρις του μέ τή Φι
λική 'Εταιρεία >αί χα.ρακτήρΛσε «8
λους αύτοΰς τούς
άποκα,λοΰσαν άρχηγό τους καί δια
τείνονταν πώς τόν έκπροσυντον1
οαν κοινοΰς τυχοδιωκτες». Στόν
ΓΙετρόμΛεη, ί&ιαίτερα, εγροι·ψρ
ότι ώφειλ-ε, σάν ήγεμόνας ποϋ
ήταν, νά σέβεται τις άρχέ; τής
Ίεράς Συμμαχίας καί την θελή¬
ση τοϋ 'Τψίστοι· πού εταιξε την
έλληνική πατρίθιι {(.τί) τήν όθωμα
νίκην κυριαρχίαν καί «τόν διέτασ
σε νά τήν ΰπτ{ρετή υπό την κυ¬
ριαρχίαν ταύτην».
Πάνω σ' αυτή τή κακιά ό'χ?α,
παροιισιάσθηκε ό Ξάνθος στό ύ-
πυνργεϊο 'Εξο)τ?ρικών καί ζήτη-
σε άκούαβη άπο τόν 'Τπουργό.
Τοΰ άποκρίθηκαν δτι μέχρι νεω¬
τέρας διαταγής, ή 'Εξοχότητά του
οέν ορχότοτνε γραικονς σέ άκοόα
δτι ό Καποδίστριας εί ση.
χ* γυρίση έδο» και δυό μήνρς
στή Πετρού.τολη. Καθνστέ,ρησε | ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ ΤΟΥ ΚΑΑΛΟΥΣ
Σ ΓΝΙΑ1ΙΑ έκ Αι 1ης
νός φΐλόσοςρος Σοπενάουερ, ενας
κα'ι αύτός μεταφυσικός τοΰ περα-
σμένον αΐίώνο;— δέν Ιχει Θέμα -
δέν ϊχει λογικη, δέν έκ-
μιά σαα-ή κα'ι συγκ«κριμιέ-
νη ε'ννοια' ϊχΐΐ μ" δλα ταυτα άρ-
μονκή συγκροτήση καΐ μάλιστα
συγκρατηθή πού στηρίζεται στά
μαθημβ,τιχά' ό λάγος ό μαιθημα-
τικός, πού άπό τήν έποχή των Αί-
γινττίων καΐ τοΰ Πυθαγόρα, ϊχο-
μεν άκούσει γιά τή μυστική, τή
μυστηριβκή ί>φή του, γίνετα* δρ-
γανο τοΰ 'Τπέρ - Λόγον.
Μποροϋμε νά προσθέσοτμε άκύ-
ιια καί τουτο· τή μυστική .ιοοέλεΛ.·-
ση τοϋ Κάλλονς καϊ σ' δλες πλέ¬
ον τίς περιπτώσίΐς τής Τέχνης,
δΐδαιώνει καΐ Ενα ό9^Λ γεγονός'
αύτό πού καλούμεν ϊμπνενση στήν
καλλιτεχνία' πρόκίΐται γιά έναν πά
ράγοντα, πού γρνικα άναγνορίζε-
ται καί άνομολογεϊται ώς ύΛέρλο-
γος, ώς άνεξήγητος δηλ. μέ τήν
κοινήν καΐ πάλιν λογικήν. Λέγε-
ται ότι, δταν ρωτήθηκε κάποτε
ίνας ποιητής, νομίζω ό Γκαϊτε,
γιά την ίννοια κάποιου ποιήματος
του, άπάντηο'ε χαρακτηριο-τικά:
—Δέν τό ξαίρο) κι' έγ>ώ· δταν τό
ϊγραφα ήμασταν δυό' δ Θεός καΐ
έγώ" τώρα Ημαι μόνος.
Γιά τήν κατανοήση ενός Ιργου
τέχνης, γιά την αΐσθητικήν του ά-
κόμα άξιολόγηση, ύπεισέρχεται
καί ένας αλλος παράγοντας, ση¬
μαντικάς καΐ τοντος" ό σ υ μ 6 ο-
λ ι σ μ ό ς.
Έκ πρώτης όψεως ή Τέχνη οραί
νεται νά άφορμάται άπό την μί
μηση καί την άναπαράσταση τής
φύσεως. Άλλά ή μίμηση αυτή,
δταν προσέξουμε, δταν μελίτήσου
με κάπως βαθύτερα τα καλλιτε-
λιηηρίδων καί πού προβάλλεται
έ-τίμονα ίΐς τό άβληχρόν λυκανγές
τής αΐίριον πού ε'ρχεται. Μίαν ι¬
στορίαν πού δέν διακάπτεται .-το
τέ.
ΕΤναι κατάλληλος ή στιγμή, δι
ότι έορτάζομ.εν τάς ημέρας αν
τάς έ<ρέτος την έκατοστήν πεντη κοστήν άμφΐίτηρίδα τοϋ εθνικον ξεσηκωμ,οΰ τοΰ 182Γ "Ενός ξρ- σηκοΗΐοΰ, πού άρχίζει άπό τόν Ποομηθέα, καΐ .τού θά συνεχισθή άναγεννώμενος, συριον, καί μεθαύ ρ<ον, καί είς τοϋς αιώνος των αί ώνΐ'ΐν. Ε Ν Δ Υ Ε Σ θ Ε είς τήν ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ τί)ς εξελίξεως ττ]ς ΘΑΟΣ ΒΟΤΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 χνικά 6ημ»ον»ργή}*ατα, ουδέποτε μπορεϊ νά είναι γιά πολλοΰς λό- γονς, οΰτε καί σκάπιμον άποδεικνύ ετα* έπίβης, νά είναι πιλήρης. Ά- ναγκαστικά ό ιϊνθρονΐος, προκειμέ νόν νά άποτνπώίτη ?να όποιοδήπο- τε περκΐτατικόν τής φύσεως, θά ενεργήση μέ πληθώραν ά<τχιιρέ«ϊ- ων. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ πνεΐϊματική κίνησις ΕΤΡΟΠΑΤΚΟΝ ΣΤΝΕΛΡΙΟΝ ΠΕΡΙ ΕΥΑΓΤΈΛΙΣΜΟΤ Είς τό Ε{»ρωπαϊκόν Συνέδριον περί Εΰαγγϊλιο-μοϋ, τό οποίον θά στ·νέλθη ίίς τό Δοβθνές Κέντρον Συνεδρίιον τοΰ "Αμστίρνταμ άπό 28 Αύγουστον μέχρι 4 Σεπτεμβρί ου 1971 τόν έναρκτήριον λόγον θά εκφ<οή<τη ό Δρ. Μπίλλν Γκρά χαμ, ό μόνσς μή εΰρίοπαίος ήμι- λητής, άπό δσους ποοσεκλήιθησαΛ1 νά λάβονν μέρος είς τό Συνέ¬ δριον. 9'· Χρε«κττώ την αποστόλη τον βιβλίον στόν φίλ.ο γιατρό, ποιη- Τή καί έκδότη τοΰ Λεριοδικου «Πνευματική Κύπρος». Την ϊκδο- ση προλογίζει ό Κωνσταντίνος Σπυριδάκις, πρόιδρος τοΰ 'Ελλη νικοϋ Π-νίυματικοΰ "Ομίλοτ' Κύ¬ πρου. ΙΙοόκειται γιά τρ«ΐς όμ.ιλί- ες τοΰ τότε πρείΤβεα'τή τής 'Ελ- λάδας στήν Κύπρο. "Εκδοση άρ¬ τια άπό κάθε Λποψη, ά.·ταλ>.αγαέ
νη άπό την ένδημική πληγή τοΰ
ελληνικόν έντύπου, τα τν.τογραφι
κά λάθη, τίς .-τ.Βρίφημ«ς «άβλε-
ψίεςτ>, καΐ τίς άνορθογραφίϊ·ς· Μέ
Ικανοποίηση διαπιστώνϋί τό λεπταί
σθητο ΰφος καί την &ρτια, καλ-
λιεργτιμ»έν·η γλώσσα τοϋ συτγγρα-
φέα, γλώσσα ?»ογοτίχνική νίθίλ-
ληνική ίδημοτική), γερά διαρθρω
μένη, .-τού θά την έζηλεναν πολ-
λοί άπό τοΰς ουγχρόνους νέοι·ς
«λσγοτέχνες» ή ΰποψηφίους >Λγο
τέχνες. "Άμ-ΐοτε νά ά-τοκήρυχναν
οί πρεσβευτές τής χώρας μας την
«ταριχενμένη Λαθα)θ·ε·ίΌυο-α» (κα¬
θώς την έχαρακτή,ρισε τελε«ταϊα
στήν εφημερίδα «Τό Βήμα» ό
συνάοελφος "Αγγελος Τερζάκης)
καί νά τοΰς άκολονθήσοΐ'ν κυβερ
νήτες, πολιτικοί, καθττγτ(τές καί
παπάδες. Τότε τα μικραΛ-ήψια
καί τα έγγόνια ιιας δέν θά άναγ
κάζονταν νά .παπαγαλίζ/ονν «ό
τέττιξ, τοΰ τέττ'γος» καί νά στρΐ
6>.ώνο'ν τό γλωσσνκό τοτ·ς αίσθη-
μα. Δίχιος νά τόν γνο>ρίζ(ο προ-
σωπικά, οχρίγγι» νοερά τό χέρι
τοϋ άξιου πρεσβευτή κα; τόν
σνγχαιίρω γιά τήν καταιβολή του.
ΛΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΉ, ΙΣΡΑ
ΗΛ, τό θαΰμο τοΰ 20οΰ αίώ-
νος, 'Εντυπώσεις άπό τό Ίσρα
ηλ, Έκδοτικός οΤκος «ό Λό-
γος» σελίδε; 51, χωρίς χρονο
λΛγία.
Γιός τού Ίιοάννη Μαγκριώττν,
τού αλησμονήτου δήμαρχον Νέν
άς Σμύρνης, ποΰ έο·κοτ<ί>θτρ<« ά¬ πό βόλι ΐλασίτη τΟΛ· Δεκέμδριο τοΰ 1944, ό Λημ. Μαγκριώιης, γνοχττός άλ/Λΐστε σταΰς άναγνω στες τοΰ «Προοΐίυγικοΰ Κόσμον», είναι άκοΰραστος πνε·>ματικός δν
θρωπος. Έμφορούμενος άπό ττιν
έΐτιθυμία νά μϊταδώση δ,τι Εαί-
ρει, δ,τ, μαθαίνει, δ,τι προκύπτίΐ
άπό τόν στοχααμό καί τίς μελέ-
τες του, νά ώφελήση, νά διαφω¬
τίση τούς άλλον ς, 8ημοσι.εύ>ι συ
χνά έργαβίες τον έπάνο) σέ λο-
γιών λογιών θέματα, Ιστορικά,
χοινίι>νιο,λογινά, θρησκευτικά, ψυ-
χολογικά κ.α. Τιάρα μάς δίνει τίς
έντνπώσεις τον άπό ταξίδι του
στό Ίσραήλ, ποί' Λαλϋ σΐικπά τό
χαραν.τηοί^' θαΰμα τοΰ είκοστον
αϊώνα.
Πλούσια εϊκονο-γραφΤιμέΛΌ, ά-
Λα,λλαγμέΎο άπό τνπογραφικά λ.ά
θη, πολύπλεΐ'ρο στήν έΛΐσκόπηστι
τον «θαύματος*, κατατοπίζει άπ'
δλες τίς .τλενρές τόν άναγνώστη,
χο>ρίς .τ>>ατι<α<τμούς7 αεριοριζόμιει- νος στό οΰσιαοτικο καί .τραίγμα- τικό- Γνώστης ναθώς είναι των θρησκεχ'Τΐκων σνναρτήσεων, εί¬ ναι καλυτέρα σέ θέση νά πληρο- ο^ορ-ηση τόν άναγνώστη έπάνιο στή κατάσταστ)» τοϋ οημ{. ρινοΰ Ίβραήλ. "Άνθρω.τος μέ ^ ρ.ι γύρο άπό τα οίκονομικά πρ«. 6λ.ήιματα, ό συγγραφέας διβοεν.- νά δλοι-ς τοΰς τομίϊς τής δοα- στηριότητας των Ίσραη)ανών (γ? 0>Ονία, κοινοβιακή συνεταιριστιχή
κινήση — κιμπούτς —, 6ιομηχ0.
νπα, άΕιο.ιοίτ,ση εδαφών κλπ.), 5.
σο βεβαία τού τό έπιτρέπει τ(,
πλ.αί<τιο ταξιδιο3τικών έντυπωοι- ών. Ή εύλ.αβική τον διαθέση «χ. ν<(Μ διάχυτη σ' όλον τόν μιχ^ τάμο καΐ άνταποτκρίνϊται στό «χ),ί μα» τοϋ Ηματος. Θί(ι>ρω τό βιβλιαράκι πολύτιμο
καΐ χοήσιμο σέ κάθε σύγχρονον
"Ελληνα π)θύ ίχει σκοπό νά 10%.
δέψη στό Ίοραη>. καί νά γνωο,
ση άντό κοντά τή χο>ρα πού έγέν
νησε τόν Ναίΐωραϊο.
ΣΤΝΕΧΙΖΕ.ΤΑΙ
ίΤ ΑΝΑΠΤΤ3ΙΑΚΗ ΒΟΗΘΕΙΛ
Ό εΐιρισκόμενο' ένταΰθα έκτί-
λίστικός διενθνντής τής Διεθνοδς
Τραπέζης Ανασυγκροτήσεως χοι
Άναπτύξεως κ· Τάζι, ώμίλη»
ι'ις την αίθουσαν τής Άρχαιολο
γικής 'Εταιρείας, μέ θέμα: «Ή
νέα μορφή τής ύνα.ττνξιακτις 6οι,
θείας».
Τόν όμιλ.ητήν παρουσίασε δι" ό
λίγων. ό ΐ>ποΐΗ?γός Άναπληρω-
τής Σι·ντονισμοΰ κ. "Εμμ. ΦΘε-
νάκης, την δέ όμιλίαν τον, γενο¬
μένην είς την αγγλικήν γλώσσαν,
παρηκολούθησαν ό ίιπουργός Γε-
ωογίας κ. Ι. Παπαβλ.αχάπουλο;,
ό ύ(τυ=τουργός Συντονισμοΰ χ,
Μ. Κοζάνης, ο γενικάς γραμμο
τεύς τοΰ ίδιον υπουργείον κ. Άς.
Δημό.τουλος, ό διοικητης καί {.
ποδιοικητής τής Τραπέζης τής
"Ελλάδος κ·κ. Δ. Γαϋ^ινης χο|
Ευστ. Πανάς καί δλ/^ι έπίσημοι.
ΕΠΙΜΕ.ΥΗΤΗ ΡΙΑ ΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΚΟΓΚ0
Τό Εμπορικόν καΐ Βιομηχανι
κόν 'Επιμ*λητή(ριον Αθηνών, άν»
κοίνωβίΥ ότι προγοαμ.ματίζεται {/
ληνική έΛΐμελητηριακή αποστόλη
είς τό Κογκό (Κινσάσα) διά Το
πρώτον 1&Θήμ?«ον τοΰ προσεχός
Μαίου. Εις τήν αποστολήν δύνο
τα» νά λάβουν μέρος, ίδίοις έξό-
δο»ς, καί έκποόσωποι έ.τιχειοήθΓ-
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΑ1
ΕΠΙ ΣΤΓΧΟΝΕΤΣΕΩΣ
ΓΕίϊΡΓΙΚηΧ ΣΥΝ)ΣΜΩΝ
Έκο»νοποιήθ·η πρός τοΰς οΐχο
νοαικοΐις έκρόροι'ς τό ΝΔ 836)
71, διά τοϋ ό.-τοίου αί διατάξϊΐ;
τής παρ. 3 τοϋ άρθρον 12 τοί'
ΝΔ 3765)57, οί θεσπίσασαι ά-
παλλαγάς έκ κρόρίαν υπέρ τοί
Δημοσίου, ήτοι φόρον μεταβιβάχκ
0)ς άκινήτων τελών, βικαιιοιιάτων1
ίπέρ τρίτων κ?..π., επί συγχωνΓ»
σεως άνωνύμίι>ν ίταιρειών, έφαί-
μόζονται καΐ επί συνχωνεύσίω;
νεωργικών συνεττιιριστικών όργα
νώ«ΐε«ν πρώτον κα'ι δϊυτέρον 6α
θμοΰ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψόν τενχος έκυκλοφό-
οησε ή ίκδοσις τοΰ κ. Ίσαάκ Ν.
Λαυρεντιάδη «Τα πβπρωμίνα τή;
Φυλής νέα ίστορική άφετηρία»
ΓΑνάτυπο άπό την «Ποντιακη
Στοα» 1971).
ΙβΗί
καΗό
πάσχα
χαρουμενο καΐ ευτυχισμένο
ΜΙ—ΚΟ
, ;, Η ΠΡί2ΤΟΠΟΡυΐ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ
Τής συνεργάτιδάς μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ή κ. Ίσαβέλλα Μαλόβρουβα
έκδότρια τού Περιοδικόν «ΣΜΤΡ
ΝΑ> καί συγγραφεύς τοϋ Βιβλί¬
ον «ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ> προσεκά
λεβε είς όεξίωατν, ή όποία εγινε
την 23ην Μαρτίου έ.ε. είς τό
Πνευματικόν Κέντρον τής 'Εστί
άς Νέας Σμύρνης, όλους τοΰς
σννεργάτας της των «ΜΙΚΡΑΣΙ
ΑΤΙΚΏΝ». 'Εκλεκτά έδέσματα,
ποτά καί άναψυκτικά στόλιζαν τα
μεγάλα τραπέζια τής αΐθούσης ή
όποία ήταν γεμάτη άπό έξαιρε-
τικό κόσμο τού πνεύματος, τής
πέννας, τής έπιστήμης καί τής
τέχνης, μεταξύ των όποίθ)ν οί δια
λεκτοί συμπατριώτες μας κ.κ. Ά
πάλλων Λεονταρίτης, Πρόρ/δρος
'Εινώσεο>ς 'Ελλ)Ίνϋ)ν Λογατεχνών
καΐ ή σύζυγός τού, Χρήστος Σο
λομωνίδης τ. 'Τπουργός καί
"I-
στορικός τής Σμύρνης μας, Νί-
κος Τοντουντ'ςάκης ό ΙΙοιητής
τής 'Ιωνίας μας, Δρ. Δ. Άρχι-
γένης ό Λαογράφος τής Σμύρ¬
νης μας, Φίλιππος Φάλμπος ό
συγγ,ραφέας
λά», Νίκος
τοϋ «Φραγκομαχα-
Καραρας τ. Διευ¬
θυντάς 'Εθτικής Τραπέζης καί
συγγραφεύς των «Χο>ριών τής
Σμύρνης μας», Παραράς συγ¬
γραφεύς, Πάνος Χαλδέξος, Πράε
βρος τής "Εστιας Νέας Σμύρ¬
νης, Δ. Άβραμίδης, Κ. Τρίκατ-
ϊης Άρχισυντάκτης τής •Εφημε¬
ρίδος ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ Νικαί
άς, δ κ. Ευάγγελος Ααβκότης Δι
(υθυντής καί Έκδότης τής 'Εφη
μερίδος ώ ΚΗΡΥΞ» τής Νέας
Σμύρνης, ό Μιχ. Νικολαΐδης, Δ.
Άρβανίτης, Διενθνντής Προεδρρί
άς Κυβερνήσεως, Γ. Βλαχοδημη
τράκος Άνώτερος "Τπάλληλος
'Τ.ιουργείον Προι&δρείας Κυβερνή
σειυς, ό ΐατρός Μαλόβρουβας καί
(ά κ.κ. Μαίρη Μπονσμπουρέλη,
Γρνική Γραμματεύς τής "Ενώσε¬
ως 'Ελλήνων Λογοτεχνών, ποιή-
τρια καί Δημοσιογράφος, Δίκη
Σπεράντσα, σύζυγος τού άλησμο
νήτου ποιητοϋ - Ιατροϋ Στέλιου
Σπεράντσα, Σοφία Πήλ-ικα —
Βουγιονκ.λάκη Σύμβονλος σέ πολ
λά άγαθοεργά Σονματεία, Ευτυ¬
χία θεοφανίδου, Κολιοπούλου —
Γρίβα, 'Ελένη Παραρά συγγρα¬
φεύς, Όλγα Βατίδου ή διαλε-
χτή μας ποιήτρια. Αγγελική Πά
νωφοροπούλ^ Καθηγήτρια - συγ
Η ΠίΡΟΥΣΙΑΣΙΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ κ ΧΡΗ ΤϋΥ ΙΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΣΤΗΝ ΑΚίΔΗΜΙΑ ΑΘΗΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ κ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΚΑ ΙΜΑΤΗ
Η ΓΡΑΙΚΙΧ.. ΑΥΤΟΚΡΑΓϋ?ΙΑ
,, ν! ΜΜ Μ!~ΊΊ)Τ
Ώς ύπε·σχέθημεν είς τό προηγού
μενόν μας, δημοσιεύομεν σήμε
ρον την παοοιισίασ*ν τοΰ βι¬
βλίον τοθ κ. Χρ. Σολομωνίδη,
στήν Άκαδημία Άβηνών άπό
τόν κ. Γρηγόριον Κασιμάτην,
άκα&ημαϊκόν:
"Εχο) την τιμήν νά παοουσιά-
00) είς την Ακαδημίαν τό νέον
βιβλίον τον κ· Χρηβτου Σολομω
γραφεύς, Ζωή Λάσκαρη, Καίτη
Βέλιου - Τοεγιοπούλον, ποιήτρια
- γλύπτρια κ.α.
Ή κ, Ίσα6έλλα Μαλόδρουβα
ύπεδέχετο τούς έκλεκτοΰς συνερ-
γάτας της λάμπουσα άπό χαρά.
Ό Πράεδρος τής Έστίας Νέας
Σμύρνης κ- Π. Χαλ.δέζος μίλησε
για τό έργον της. Τό χαρακτη¬
ρίση σπουδαίον καί δτι δικαίως έ
βρα&εύθη χοι>μ«τικώς καί μέ ε-
παινον. Έ.τίσης ή κ. ΙΙανωρρορο-
πούλ.ου μίλησε γιά τό έργον τής
κ. Μαλόβοονίία -«αί γιά τόν κό¬
πον πού κατέβαλε νά συγκεντρώ
ο"η τό πολύτιμο αύτό ύλικό. Στο
τέλος ή Δίς Μηνα Καραντζοπον
λσι> άπήγγειλε τό ποίημα τοϋ Στέ
λιου Σπεράντσα «Η ΣΜΤΡΝΗ»
ττού σννεκίνησε δλονς, ιδίως τα
παιδία της ποΰ πονοϋν ,τάντα γιά
τόν αδικο χαιιό της!
Κι' ή δμορφη αύτη βραδνά τε
λείωσε μέ έπαίνονς καί θερμά
συγχαρητήρια οτήν άκούραστη κ.
Ίσαβέλλα Μαλόβρονβα.
Νίνα Γιαννακίδον
ΜΝΗΜΗ ΒΙΒΥΝΙΑΣ
2ΤΝΕΛΒΪΑ έκ της 1ης σβΜβος
σημείώσω —τοΰ έλεγεν— ότι ή
νέα αυτή δαξαοΐα είναι ώς άσθέ-
νεια κολ.λητική. Καί δτι εΐχε μετα-
δοθή δχι μόνον είς τήν Νικομ,ή-
δβιαν, άλλά καί τα περίχωρα. Έ-
βεβαίωνεν δμως, ϋτι μέ την πεισιι
κήν τακτικήν πού άκολουθοϋσε, θά
έσταιματοΰοε σνντομα τό κακόν.
Άλλά εΐχε αεσολαβήσει πλέον
έκείνο, πού ό τρομεράς άντίμαχος
τοϋ Χριστιανισμόν, ό έθνικός φι-
λόσοφος Κέλσος, είχεν όνσμάσει
«Χριστιανικόν άπευκταΐον». Είς τό
μικρόν διάστημα· των Γ>0 ιιάλις έ-
των άπό τα έκεϊ .-ΐέρασ'μα των Ά-
ποστόλων, ή φλόξ ,τον ρΐχε λάιμψρι
είς τήν Χικομήδειαν, ρΐχε καταν
γάσϊΐ ολόκληρον τήν Βιθννίαν.
Μυριάδες είναι οί Βιθυνοί μάρ-
'τυρες τής Πίστεως, πού άναψέρον
ται άπό τούς Συναξαριστάς. Θά
έχριειάζετο χρόνος πολύς διά νά
άπαριθμήση καν?'ις ρκείνους πού
άποτελοϋν τό νέφος των μαρτύ¬
ρων. Μεταξύ αυτών, ό πάγκαλος
καί εν.ιπλαγχνικός ίφηβος τής Νι-
κομηδείας, ό Άγιος Παντελεή¬
μων. Ό Άγιος Λουκιλιανός, ό
.αρώην ιερεύς των είδώλων. Οί χί
λιοι μάρτυρες τής Νικομηδείας, οί
δνσμύριοι μάρτνρες, οί εϊκοσι δηλ.
χιλιάδες πού έοχράγησαν είς μό¬
νην την Νικομήδειαν, καί αλλοι,
ών ού ίστιν άριθμός.
Τό μαρτύριον έκόπασε πρός και¬
ρόν, όταν ό Γαλέριος, βαρέως α¬
σθενών, έπρόσταξεν αναστολήν τοΰ
δκογμιθϋ καί καί ίκέτενσε μάλιστα
τούς Χριστιανούς νά δεηθοϋν είς
τόν Χριστόν των διά την σωτηρί¬
αν του.
Άλλά μόνον ιμέ τόν έρχομόν τοΰ
Μεγάλον Κωνσταντίνον εκτεθή τέρ
μα οριστικόν είς τήν φοβεράν κατα
δρομήν.
Άλλά καί τότε σννέβη νά έκ-
σπάση είς τούς κόλπους τής ν«α-
οάς έχκλησίας, .τού μόλις άνεδύε-
άπό τό αΐμα καί τό μαρτύριον,
διαιβρωτικός σάλος των «ϊρρ-
σεων.
Διά τήν αντιμετώπισιν τοΰ κίνδυ¬
νον έχρειάσθη νά συγκλ.ηθή οίκον
μενική Σύνοδος. Τα αΰτοκ,ρατορι-
κά όχήματα καί τα κατά θάλασσαν
μεταφορικά μέσα, ετέθησαν είς κί¬
νησιν καί τό 325 μ. Χ. συνεκρο¬
τήθη είς την Νίναιαν ή Α' Οίκου-
μενική Σύνοδος, έκ 318 έπισκόπων
καί μέ συμμετοχήν αντιπρόσωπον
τού τότε πάπα Ρώμης Συλβέ-
στρου, τού Όσιον τής Καρδούης
καί των δύο ένδοξοτέριυν άγίίον
τής Έκκλησίας, τού Άγιον Νικό¬
λαον, επίσκοπον Μΰριον τής Λυκ^-
«ς καΐ τοϋ άγιον Σιτυρίδωνος, τοϋ
θαυματουργοΰ επίσκοπον Τριμυ-
θοΰντος.
Ή πρώτη έκείνη Οίκουμενική
Σύνοδος, ή όποία απετέλεσε καί
την πρώτην Βουλήν τού άπελενθε-
ρωμιένον Χριστιανισμόν, υπό την
αροεδρίαν τοΰ Ίσαποστόλον καί
Μεγάλον Κωνσταντίνον, ποΰ έκή-
ρι»|ε τήν 5ην Ιούλιον τοϋ Ιτονς
'ΐτ'τοϋ, την έναρξιν των εργασιών
τής Σννόδον, εί- την παρά τήν
όμηρικήν 'Ασκανίαν λίμνην Βασι-
λικήν Στοάν, απερριψε τάς δοξα-
σίας τοϋ Άρείο" ώς νβριστικάς
τής θεότητος. Καί συνέταξε τό
πύρινον Σύμβολον τής Πίστεο>ς,
τό οποίον διατνπωθέν υπό τύπον
οριστικόν άπό Τήν έν Κωνσταντι-
νονπόλει συνελθοϋσαν Β' Οίκουμε
νίκην Σύνοδον, αποτελεί έκτοτε
τήν θεμελιακήν ΰμολογίαν την έκ-
π&μπομένην άπό την καρδίαν και
τα χείλη των Όρθοδόξίον. Καί μέ
τήν άπαραχάραν.την ίμμονήν είς
την οποίαν κατησφαλίσθη ή διαιώ-
νισις τής Έκκλησία; καΐ ή αοϊρα
τοϋ "Ελληνισμόν.
Είς την Νίκαιαν επρόκειτο νά
σννέλθη καί ή Δ' Οίκουμενική
Σύνοδος, άλλά έκ τοϋ κίνδυνον
πον άπε-ιλήθη ά,τό έπιδρομήν Ο{>-
νων, ή Σύνοδο; έκεινη συνήλθεν
είς την Χαλ.κηδόνα τής Βιθννίας,
μέ την σύναξιν «30 έπισκόπων,
ιιεταξύ των οποίων καί οί άντιπρύ
σωποι τοΰ Πάπα Λεοντίου.
Εμεσολάβησαν αί φοβε,ραί δοκι
μασίαι τοΰ κράτους έκ των Περοα
κων πόλεμον. "Η Βιθυνία, ώς δρό
μος των αύτοκρατορικών λεγεώ¬
νας, κατέστη τό θέατρον κρισίμων
π&ριστατικων. Καί άπο αυτήν κατέ
φθαναν είς τήν Κωνσταντινού,το-
λιν, τα μηνύματα διά τάς νίκας
κατά βάρβαρον.
Είς τάς αρχάς τοΰ 7ον αιώνος,
μέ τάς καταδραμάς των Περσών
υπό Χοσρόην τόν Β', ή Βιθυνία
. κίνδυνον όι?ιστικοΰ άχ^α-
νιβμοΰ. "Η νικηφόρος όμως δεξιά
τοϋ μεγάλον βασιλέως "Ηρακλεί¬
ου, την έσωσεν άπό τόν βέβαιον
όλεθρον.
Κατά τούς Γ.ιομένους αΐώνας,
ό γηραιός καί ;ΐάντοτε χιονοσκε-
πής Βΐ'θι»νιακός "Ολυμπος, πού λέ
γεται δτι Ιδωσε τό δνομά τού καί
είς τόν 'Ελλαδι>ών "ΟλυμαΌν, τό
κατοικΐ[τήριον των δώδεκα θείον,
έγνρίσθη μέ τήν Ιδρυσιν τυΰ πλή-
θους των μονών λαί έκκλησιών είς
τήν καταπράσινΐ)Λ· ϊκτασίν τού, είς
"Αγιον "Ορος Τής βυζαντινής μι-
κρασιατικής έπικρατείας. Καΐ δ-
πον μνριά&ες μοναστών καί Λνα-
χωρητών, μεταξΰ των όποίίον καί
μονα·σταί βασ'λεϊς, δέν Ικαιαν μό¬
νον τόν λιβανωτόν τής πίστειυς,
άλλά ?βτησαν καί τάς θερμάς έ¬
στίας των έλληνικών γραμμάτων,
πον προορίζοντο κάποτε νά άφν-
πνίσονν τήν ήμιβάρβαρην Εΐιρώ-
πην καί νά κατασφαλίσουν τήν έ-
πιβίωσιν τοϋ Έλληνικοΰ καί τής
Όρθοδοξίας τού.
Είς την Νίκαιαν συνήλθε καί ή
τελευταία, ή Ζ' Οίκονμενΐκή Σί>ν
οδος, μέ τήν συμμετοχήν 367 έπι-
σκόπων καί αντιπρόσωπον τοΰ Πά
πά Άδριανοΰ, και ή όποία άνεθΐ
μάτισε τήν Είκονομαχίαν, διακηρύ
ξασα ότι αί ίερα'ι είκόνες ύψοΰν-
ται είς τούς ναούς πρός τιμήν καί
προσκήνυοτιν, ή όποίίΐ κατά τόν
σχετικόν της όρον, δέν άφορά τήν
λατρείίΐν τής εικόνος, άλλά μέσιο
αυτής «έ.τί τό πρωτότυπον μετα-
βαΐνεο·-.
Ό Θ' καί ό Ι' αίώνες έστάθη
σαν εποχαί νέιον δοκιμασιών διά
τήν Βιθννίαν, ΑπΛ κατα5ρομάς ά-
γρί(»ν νομαδικών <ρυλών καί ά.τό έσο>τερικάς ταραχάς, ποΰ εμεσο¬
λάβησαν. Είς μίαν δέ άπό αύτάς,
Εγινεν καί ή είσβολή είς τήν πε¬
ριοχήν αυτήν, την αποτελούσιν
τήν βάσιν καί τό κέντρον τής κοα-
τι-κής μας άντοχής, ενός νέου πο-
λειιικοΰ καί όρμητικοΰ λαοΰ, .τού
εγνορίσθη μέ τό πρΐϋ)τακοτ·σμένον
δνομα των Τούρκων.
'Επηκολούθηοαν νέαι στ>μφοραί.
Αί έπτά πληγαί των έντελάοειυν
των Χτανροφόρων τής Δνσεως.
Ή ,τςιώτη άπό αύτάς τάς έκστρα-
τρίας τοΰ Σταυροϋ, μέ αρχηγόν
την άσνντάκτων καί άκολάστων
στιφ<Γ)ν, υπό τόν ΊΛπότην ΟίΛλ- τρρον, τόν «Μηδέν "Εχοντα», εισ¬ έβαλεν είς τήν Βιθννίαν. Άφού ίιέν αφήκεν ,είς τό πέρασμα ό τυφλός έκεϊνος ίίχλος, ό χο) καΐ
εΓχαν θεμελιώσει τόν άγώνα τής
άντιστάσεως.
Είς τό μέσον των σβνσμένων
έλπίδων, προέκυψεν 'έται τό Κρά-
τος τής Νικαίας. Τό Κράτος έ-
κεΐνο, είς τό οποίον, κατά την ό-
μόφωνον εκτίμησιν καΐ των Ιστο-
ρικων τής Λύσεως, ότρείλεται ή έ-
πιβίωσις τοΰ Ελληνισμόν καί τής
Όρθοδοξίας.
Ή κιβωτός έκείνη, πού εστήθη
είς τήν Βιθυνΐαν καΐ έστέγασε
τάς ξωντανάς δυνάμεις τοΰ Γέ·
νους καΐ την πατριαρχίαν έ·πί 57
ϊτη, τρείς μήνας καΐ δώδεκα ημέ¬
ρας, επρόκειτο νά αποτελέση την
οϋσιαστικήν άπαντοχήν τοΰ δουλω
μένου 'Ελληνισμοϋ.
Κάθε ήμέρα κ«ί κάθε στιγμή
αυτών των έτών, συνυφάνθη μέ
πικρίας καί φανερώματα τιμής, μέ
δοκιμασίας καΐ αγώνας μ»θικούς,
μέ άπόγνωσΊν καί λάμψεις δόξης.
Τοΰς αγώνας τοϋ Λάσκαρη σν-
νέχισεν ό ίσάξιός του, δ αΰτοκοά-
τω,ρ Ιωάννης Βατάτσης. Τό κρά-
τος τής Νικαίας, μέ χάλκινην άν-
τοχήν, άντεμετώπιζεν τάς φραγκι
κάς καταδρομάς, μέ σταθεράν ε¬
πιδίωξιν τήν ,ινακατάληψιν τής
Κωνσταντινουπόλεως. Τό άνέλατι-
στον όνειρον, πού έπλέκετο είς την
Νίκαιαν επί 57 ϊτη, Ιγινε ξαφνι-
κά πραγματικότης άναπάντεχη-
Όκτακόσιοι Βιθυνοί, υπό τόν στρα
τηγόν Σ τ,ρατηγόπουλον, εΤχαν ει¬
σέλθει είς την Κωνσταντινούπολιν,
έξασφαλίσαντες μέ τόν άθλον τής
άίΐμνήστον έκείνης ημέρας, τής
26ης "Ιουλίου τοϋ 1261, νέαν πί¬
στωσιν δύο αιώνιον περαιτέρω ζω-
ής είς τό κράτος τοΰ "Ελληνισμόν,
μέχρι τής άποφράδος ημέρας τοϋ
1453, δπου ϊμελλε νά αποβή κα-
θέδρα άλλοπίστου κιριάρχον.
Κατά την χιλιετή ζωή(ν τής 6ν-
ζαντινής μας Λντοκρατορίας, ή
Βιθυνία συνεμε^ίσθη περισσότερον
άπό κάθε άλλην επαρχίαν τοΰ κρά
τους, την δόξαν της καί τάς συμ¬
φοράς της. Καθώς έπικοινοινοΰσ*
δι' αυτής τό εσωτερικόν τής Μι¬
κράς Άσίας μέ την Κωνσταντίνου
πόλιν, τήν Ανατολικήν Θράκην
καί την Βαλκανικών, καί ήτο ή
νέφνρα πού συνέδεε τήν Ασίαν
μέ την Ευρώπην καΐ ή κατοχή της
εσήμαινε πλ.ήρη ασφάλειαν επί τής
ΰγράς καί κλειστής λεκάνης τής
κρίσιμον Προ-τοντίδος, εγινε μοϊ-
ρα της νά καταστή είς δλους τούς
καιρούς κάρφος όφθαλμών δλων
των καταδρομέων .τού άπέβλεπαν
είς κυριαρχίαν επί τής Άσίας καί
τής Εύρώπης.
Ό ΙΔ' μ. Χ. αίών επρόκειτο
νά είναι μοιραίος καί διά τό Βυ-
ξάντιον καί διά τήν Ευρώπην. Κα¬
τά τα τέλη τοΰ αιώνος αύτοϋ, ενσέ
βαλεν είς τα βιθννιακά σύνορα ό
Τοΰρκος όρδάρχης Έ.ρτογρονλ.,
Ό ιΐός του Όσμάν, άπό τό δνομα
τοΰ οποίον ώνοιιάσθη ό λαός των
Όσμανλή, κατώρθωσε νά καταλά
6η τό 1325 τό Δορύλαιον (Έβκί
Σεχήρ) καί μετά ενα ?τος τήν
Προΰσαν, ή όποία, δεχθεϊσα είς
τήν γήν της τόν νεκρόν γενάρχην
των Ό,σμανιδών, κατέστη καΐ πρω
τεύουσα των Τούρκων. Τό 1331
κατελάμβαναν •'ήν Νικομήδειαν.
Καί δύο ετη μετά καί τήν κοσμο-
λάλητην Νίκαιαν.
(Τό τέλος είς τό επόμενον)
(Συνέχ«ι« έ-κ τή: 1ης σελ.) καί, στή Μόσχα, σέ· συσκή(ιρ|- Ι1^"
"τάλληλον. ' τόν Άντοινη Κομιζόπυυλο κ«ι
νίόη, -τε-σί τού «Χρυσοστάμου ' Κά-ιοιος άνέφερε τόν ήγεμό« τόν Νικόλαο ΙΙ,ιτσ.μάό)) καί κα-
Τα βιβλια και οί άν9ρυηοι
-"3
Σ αύονης>.
τής Βλαχίας Ίωάννη
ό
Ό κ. Σολοαωνίδης έργάζεται όνομαστό γιά τόν πατριο>τισμο
ά,τό μακροΰ διά τήν διατήρησιν καί τή μεγάλη τον μορφώση. Τόν
τής μνήμης τής μικρασιατικής ά συζήτησαν, μά δέν τόν έγν.οίνα-
κμής τοΰ 'Ελληνισμοϋ. Τετράκις νέ. "Ητανε φιλόδοξος, έγιοκεντρι
{, Άκα,δημία Αθηνών τόν έβρά- κύς καί, ζύγωνε τα έξήντα, πολύ
βευσε διά τα εργα τον «Στίς ό- ήλικιο>μένος γιά μααητής. Κι' έξ
χθες τοΰ Μέλ.η^ τό 1951, «Τό δλλον ό «Άρχηγός» επρεπε ν'
θέατρο στή Σμύρνη» τό 1954, «Ή άναϊητηθή στή ΡθΜτία. Νά ϋπη-
ή τον Τσάρο καί ν' άπολαμ-
βάνη την εΰνοιά τον, γιά νά έ-
τή ρωσική σ«μπαράσταση
Ιατρική στή Σμύρνη» τό 1955 καί
«Ή 'Κκκληοΐα στή Σμύρνη» στο
1960. Είναι .τερί-τονι τριάκοντα αί .^χη ή ΐστη
ίντύ.τωση. Στρατηγός... ?, καλά
Αύτην τήν είκόνα μάς παο^ϋ- ( "Ιλαρχος ήτανε στή μάχη τής
σιάζει μέ τό νέον τοο διβλίον- Λρέσδης, τοΰ πή<νε μιά όβίδα τό δεξί μπράτσο χι' ό Τσάοος «τι- μής ίνεκετ» τόν προβίβασε σέ ύ- ποοτράτηγο τοϋ ίππικοΰ τής φρον Είς δύο .τνκνοτυ-τωμένους τοαο^ς παρακολοι·θεί την τοΰ έθνομάρτνρος σταδιοδρομίαν Χρυσοστόμοιι άπό Γήν Δοάμαν, όπον έβαπτίσθη ' οα; του καΐ τόν διώρκτε ϋπα- ώς έ-θνικός άγωνιστής, μέσιυ τής σπι~ή τού. Εννοούμενος .τερίλαμπρης πρωτομανιάς τον μο, Ηκοοιέεη χρονων : 1919 δταν Δεσ.τότης μέ τα αγια ρι. Άνάπηρος. Τί πίίρα μ.τοροϋ- αμφια, επί κρφαλής τοΰ ίερατρί- οε ναχη, καί τί άντοχή γιά νά χρονων πα>.ληκά-
ου {«εδέχετο τόν ά.τελτΐ'θερωτήν,
διά των .τΐ·ριπετειών τής σνγ-
κρούοτος μέ τόν αΰταρχικόν έκ-
πρόσοΜΐον τής πατρίδος, τον Α-
ριστείβην Χτεργιάδην, μέχ<Η τού Δέν ξαναζεΐ ομως μόνον ή ί- στορία τής έλιι·θέρας Μικ.^σίας ίίς τάς σελί.ν ; τοΰ Σολοιΐίονίβτι. 1Ιε.ς,νά ·'ΐς τα μάτια τοΰ ίίατ'-Ιι στ<ιι· 6λόνλ>ιρον τό έλληνι/. '■ ?
π;ις. λε. τό ονμ,ταρρ^ι'. ι, >"ν >■-
«νικόν ίρ&μα, τό δράμα ι .ι δι-
χασμού καΐ τοΰ χα1^ασμοΰ·..Καΐ η
λε.ττοιμέρεια δϊδει είς τό ?ργον τής
ζιοής πού τό κάμνει σύγχρονον
Καί δίδαγμα διά τόν "Ελ>.ηνα ά¬
ναγνώστη.
Λιότι φέρει είς τήν μνήμην λη-
σμονη^ιένα στοιχεΐα έξαιρ«τικοΰ
ίνδιαφέ^οντος, δπίος — Εν έκ
των πολλων — τα .ταρασκήνια
τής άγοράς υπό τής Ελλάδος
των δύο θωρηκηόν διά των όποί-
(ον έξησφαλίσθη ή υπεροπλία τής
Ελλάδος είς τό Αίγαΐον.
Μέσα άπό τόν ά.ιέραντον θν
σανρόν τού ίργΌυ τοΰ Σολομονί
δή, θά άνασύρω διά ν^ι άναγνώ-
σω μίαν επιστολήν τοϋ έθνομάρ
τινρος Δίσπότη, γραμμένην τήν
20ήν Μαΐοι.ι 1920 πρός τόν Σμυρ
ναΐον, καθηγητήν τότε τοϋ Πα¬
ν ε.τιστημίου τοΰ Βερολίνον καί ύ
δή σεβαστόν μας συνάδελφον,
τόν Άκ«δημαϊκον κ. Γ. Ίωακΐί
μογλιθν. Τό γή τοΰ φιλο-
μαθτστάτον Σαυρναΐκοϋ κηί Μι-
κρίΐσιατικοΰ έν γένει λαοΰ, δστις.
ίΐπό τήν γλνκείαν θαλπωοήν τοΰ
άνατείλαντος άνε<τπέ^ου πλέον ηλίου τής έλενθερίας καί υπό την μυροδόλ,ον αδραν των αγα¬ θών τοΰ .τολ.ιτι/τ|ΐοΰ, θά δύναται έλεύθερος καί ησυχος νά χίορή- ση άλματωδώς επί πάσαν ,τρόο- δον καί εύδοκίαησιν, πρός άς μετ" ένθέου ζήλον άεί εφέρετο, τιπόδοΐίλος εισέτι ών. Ά- έκάστη στινμη, η'ν διερ¬ χόμεθα, ϊίναι -ιΐ4γίστη< κοσμΛΪ- στορικής σημασίας καΐ είς την αίματοδαφή άλλ' ενδοξον τον Εθνους μας ιστορίαν, προστίθίν- ται άλλεπ άλληλοι χρυσοπορφνροι σελίδες, άς ώντ·ροπ»λη«αν καί δι* δς έκθύμως εθυσιάσθησαν οί ε'νδοξοι πρόγονοί μας. Καΐ χαιρε τίξομεν ϊμπλεοι χαρδς τάς αύ- γάς των νέων Χριστιανικών κατ' Ανατολάς ελευθεριών, δχρις ού δ άνατείλας ήλιος μεσοιιρανηστι καί περιλούση διά των άκ-τίνων του τούς τοονλους τοΰ θρυλακοΰ να,οΰ τής Άγ^'α-ς Σοφίας, καΐ τάς θρυλικάς έπάλξίΐς τής Πόλε ως των Ίονοτινιανων, των Κο- μνηνων καΐ τοΰ ΙΙαλαιολόγον Τής έθνικής ταύτης χαράς την τελεί ώσιν χαιρε-τίζων έν <π·γκινή<ΐει με τα τή; 'Τμετέρας άγάπης καί εύχόμΐνος "Τμίν πάντα τα έφτ- τα καί καταθϋμια, διατελώ μετ" εξαίρετον τιμής κ<ιί εύλογιών, πφόθχ-μος έν παντί φίλος. Ό Σμύρνης Χρνοόοτομος». Παρο·σιάζιαν είς την Ακαδη¬ μίαν τό νέον βιβλίον τοΰ κ. Σο- λομωνίδη νομίζω ότι έπιτί-λώ καθή κον πρός τούς νέους τής "Ελλά¬ δος, οί όποίοι δέν πρέπει, γιατι δέν «βολεϊ», νά λ.ησμονήο-ουν ό¬ τι πρό ολίγων μόλις δεκαΐτηρίδων ή πατρίς μας είς μίαν ηρο>ϊκήν
προσπάθειαν έτάνυσΐ την θέλ.η-
σίν της είς τό ύ>ος τής μοίρας
της. Καΐ τό δίδαγμα .τρέπει νά
μείνη.
"Οπως λ^γει είς τόν πρό)Λ-
γόν τον ό συν γραφείς; «ΟΙ ά-
γώνες τοΰ Χρυσοστόμου καχ οί
λόγοι του έπέχουν θέσιν έθνικη/ς
διαθιτκης καΐ ά.τοτελ.ουν τήν πνεν
ματικήν οτκυτάλην διά τούς έ~ρ
χομένους, εως δτονι τό θείον δ-
στρον τής επάνοδον σϊλαγίση καί
πάλιν, κάποτε, είς τούς πτνθίμονς,
το>ρα, ονρανούς τής Ίωνίας...».
Καί είναι κατάλληλος ή στιγμή
τής εκδόσεως τής διαθήκης τού
της. Διά νά σκεφθώμεν καΐ την
πρόσφατον, τήν χθεσινήν Ιστο¬
ρίαν τής Φυλής μας. Μίαν ιστο¬
ρίαν, πού μέ αφάνταστον άντο-
χήν ξεκινά άπό τα βάθη των χι
σηκώση τέτοια ιύθΐ>νη;! "Ας μην
άπαχποβοξοΰσαν, 6 Καπο·δίστριας
θά δεχότανε τίλικά. "Αν δχι...
!■ Ξάνθος εΙχ« άρκετή ννώση καί
ζρίση νά κάνη τό καλύτερο.
Τέλη Όκτο>6ρίου ε(ρνγε ό Ξάν
θος γιά τό Πήλιο. "Εμελ>Λ νά
διανύση μακρυνές ά.ιοστάσεις καί
τα ταξίδι-α ήσαν &ύσ-κολα καί στο»
χιίαν άχριβά. Σκέφθηκε νά στα
θμεύση μέ την εύκαιρία, στίς με-
γάλιΐς κοτνότητες πού σνντύχαι-
^ιν στό Οράμο τον, νά έ.ιικοινω-
-ήοη μέ τούς ,ιράκτορες τής 'Ε-
ταιρείας. ΤΗταν γνωστό, αλλωστε,
τώς ό Καποδίστριας άπουσίαζε
στό Έξο>τ*ρικό καί δέν ώφελοΰ-
σε νά βιαστή. "Εφαγε ίνα όλό-
χρόνο στή Βαλκαννκή, στή
στ(ί)
κι' έφθασε παραιμονές Χριστον-
γέννιον στή Μόσχα δ,που πληοο-
τα τίς 10 "Ιανουάριον 1820 κατε
, επί τέλονς, στή Πετρούπο-
Μ. Δ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΛΚΗ, .
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ-
•Η άργοποοία τού δέν βγήκε | 2ΤΝΗ "Ελ->.ηνική "-«^
έ καλό. Γιατί .ό^μεταξύ, ^ «Ι Τ^Τ^^ Ά
.ματικοϋ Όμιλον Κύπρου, Λεν-
κο>Λία (Κύπρου) 1967, σελίδες
λη·
δυό πού φιλοδοξονοαν νά παίξονν
ήγετικό <>όΛο στήν έθνεγερσία,
Μολδα&ία
.ταραπλανηθέντες άπό τή σι*)νΤη-
ρή έπιστ}μοποίη<τη τής φήμης δτι άρχηγύς τής Φιλικής ηταν ό Κα- ποίκ'στριας, κινήθηκαν νά έ.,τ:ικοι- νωνήσουν καΐ νά σννΐννοηθοΰν άπευθεύας μαξί τού. Ό θεόδω- ρος Νέγρης τοΰ γραψε τή γνω- ! στή πικρόχολη έπιστολή του κατά Ι τοΰ ΆναγνοκΓτοποΐιλου ν.αΐ τοϋ ■^ατήνγειλε δτι οί «άπατεώνες» ηοίι διευθύνανε τήν 'Εταιρεία έ- νεργοΰσαν, έ.τ' όνάματί του, έρά νους καί σςρετερίζονταν δσα μά- ζεναν, προφασιζόμενοι πώς τα δα πανοΰσαν, τάχα, γιά την όργά- νο>ση τής επαναστάτας. Άπό την
πλλη ό Πετρόμπεης Μαυρομιχά-
λης τοΰ στειλε τόν Κυριάκο Κα-
μαρηνό «νά τα κου&εντιάσουν για
τί αύτοι πού παοίσταναν τούς άν
θρώπους του δέν τοΰ γέμιζαν τό
αάτι».
Ό Καποδίστοιας εγινε ϊξω φρι
νών. Διέψεννΐε κατηγορηματικά
τίς, δήθεν, σχέσρις του μέ τή Φι
λική 'Εταιρεία >αί χα.ρακτήρΛσε «8
λους αύτοΰς τούς
άποκα,λοΰσαν άρχηγό τους καί δια
τείνονταν πώς τόν έκπροσυντον1
οαν κοινοΰς τυχοδιωκτες». Στόν
ΓΙετρόμΛεη, ί&ιαίτερα, εγροι·ψρ
ότι ώφειλ-ε, σάν ήγεμόνας ποϋ
ήταν, νά σέβεται τις άρχέ; τής
Ίεράς Συμμαχίας καί την θελή¬
ση τοϋ 'Τψίστοι· πού εταιξε την
έλληνική πατρίθιι {(.τί) τήν όθωμα
νίκην κυριαρχίαν καί «τόν διέτασ
σε νά τήν ΰπτ{ρετή υπό την κυ¬
ριαρχίαν ταύτην».
Πάνω σ' αυτή τή κακιά ό'χ?α,
παροιισιάσθηκε ό Ξάνθος στό ύ-
πυνργεϊο 'Εξο)τ?ρικών καί ζήτη-
σε άκούαβη άπο τόν 'Τπουργό.
Τοΰ άποκρίθηκαν δτι μέχρι νεω¬
τέρας διαταγής, ή 'Εξοχότητά του
οέν ορχότοτνε γραικονς σέ άκοόα
δτι ό Καποδίστριας εί ση.
χ* γυρίση έδο» και δυό μήνρς
στή Πετρού.τολη. Καθνστέ,ρησε | ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΙ ΤΟΥ ΚΑΑΛΟΥΣ
Σ ΓΝΙΑ1ΙΑ έκ Αι 1ης
νός φΐλόσοςρος Σοπενάουερ, ενας
κα'ι αύτός μεταφυσικός τοΰ περα-
σμένον αΐίώνο;— δέν Ιχει Θέμα -
δέν ϊχει λογικη, δέν έκ-
μιά σαα-ή κα'ι συγκ«κριμιέ-
νη ε'ννοια' ϊχΐΐ μ" δλα ταυτα άρ-
μονκή συγκροτήση καΐ μάλιστα
συγκρατηθή πού στηρίζεται στά
μαθημβ,τιχά' ό λάγος ό μαιθημα-
τικός, πού άπό τήν έποχή των Αί-
γινττίων καΐ τοΰ Πυθαγόρα, ϊχο-
μεν άκούσει γιά τή μυστική, τή
μυστηριβκή ί>φή του, γίνετα* δρ-
γανο τοΰ 'Τπέρ - Λόγον.
Μποροϋμε νά προσθέσοτμε άκύ-
ιια καί τουτο· τή μυστική .ιοοέλεΛ.·-
ση τοϋ Κάλλονς καϊ σ' δλες πλέ¬
ον τίς περιπτώσίΐς τής Τέχνης,
δΐδαιώνει καΐ Ενα ό9^Λ γεγονός'
αύτό πού καλούμεν ϊμπνενση στήν
καλλιτεχνία' πρόκίΐται γιά έναν πά
ράγοντα, πού γρνικα άναγνορίζε-
ται καί άνομολογεϊται ώς ύΛέρλο-
γος, ώς άνεξήγητος δηλ. μέ τήν
κοινήν καΐ πάλιν λογικήν. Λέγε-
ται ότι, δταν ρωτήθηκε κάποτε
ίνας ποιητής, νομίζω ό Γκαϊτε,
γιά την ίννοια κάποιου ποιήματος
του, άπάντηο'ε χαρακτηριο-τικά:
—Δέν τό ξαίρο) κι' έγ>ώ· δταν τό
ϊγραφα ήμασταν δυό' δ Θεός καΐ
έγώ" τώρα Ημαι μόνος.
Γιά τήν κατανοήση ενός Ιργου
τέχνης, γιά την αΐσθητικήν του ά-
κόμα άξιολόγηση, ύπεισέρχεται
καί ένας αλλος παράγοντας, ση¬
μαντικάς καΐ τοντος" ό σ υ μ 6 ο-
λ ι σ μ ό ς.
Έκ πρώτης όψεως ή Τέχνη οραί
νεται νά άφορμάται άπό την μί
μηση καί την άναπαράσταση τής
φύσεως. Άλλά ή μίμηση αυτή,
δταν προσέξουμε, δταν μελίτήσου
με κάπως βαθύτερα τα καλλιτε-
λιηηρίδων καί πού προβάλλεται
έ-τίμονα ίΐς τό άβληχρόν λυκανγές
τής αΐίριον πού ε'ρχεται. Μίαν ι¬
στορίαν πού δέν διακάπτεται .-το
τέ.
ΕΤναι κατάλληλος ή στιγμή, δι
ότι έορτάζομ.εν τάς ημέρας αν
τάς έ<ρέτος την έκατοστήν πεντη κοστήν άμφΐίτηρίδα τοϋ εθνικον ξεσηκωμ,οΰ τοΰ 182Γ "Ενός ξρ- σηκοΗΐοΰ, πού άρχίζει άπό τόν Ποομηθέα, καΐ .τού θά συνεχισθή άναγεννώμενος, συριον, καί μεθαύ ρ<ον, καί είς τοϋς αιώνος των αί ώνΐ'ΐν. Ε Ν Δ Υ Ε Σ θ Ε είς τήν ΙΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ τί)ς εξελίξεως ττ]ς ΘΑΟΣ ΒΟΤΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 χνικά 6ημ»ον»ργή}*ατα, ουδέποτε μπορεϊ νά είναι γιά πολλοΰς λό- γονς, οΰτε καί σκάπιμον άποδεικνύ ετα* έπίβης, νά είναι πιλήρης. Ά- ναγκαστικά ό ιϊνθρονΐος, προκειμέ νόν νά άποτνπώίτη ?να όποιοδήπο- τε περκΐτατικόν τής φύσεως, θά ενεργήση μέ πληθώραν ά<τχιιρέ«ϊ- ων. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ πνεΐϊματική κίνησις ΕΤΡΟΠΑΤΚΟΝ ΣΤΝΕΛΡΙΟΝ ΠΕΡΙ ΕΥΑΓΤΈΛΙΣΜΟΤ Είς τό Ε{»ρωπαϊκόν Συνέδριον περί Εΰαγγϊλιο-μοϋ, τό οποίον θά στ·νέλθη ίίς τό Δοβθνές Κέντρον Συνεδρίιον τοΰ "Αμστίρνταμ άπό 28 Αύγουστον μέχρι 4 Σεπτεμβρί ου 1971 τόν έναρκτήριον λόγον θά εκφ<οή<τη ό Δρ. Μπίλλν Γκρά χαμ, ό μόνσς μή εΰρίοπαίος ήμι- λητής, άπό δσους ποοσεκλήιθησαΛ1 νά λάβονν μέρος είς τό Συνέ¬ δριον. 9'· Χρε«κττώ την αποστόλη τον βιβλίον στόν φίλ.ο γιατρό, ποιη- Τή καί έκδότη τοΰ Λεριοδικου «Πνευματική Κύπρος». Την ϊκδο- ση προλογίζει ό Κωνσταντίνος Σπυριδάκις, πρόιδρος τοΰ 'Ελλη νικοϋ Π-νίυματικοΰ "Ομίλοτ' Κύ¬ πρου. ΙΙοόκειται γιά τρ«ΐς όμ.ιλί- ες τοΰ τότε πρείΤβεα'τή τής 'Ελ- λάδας στήν Κύπρο. "Εκδοση άρ¬ τια άπό κάθε Λποψη, ά.·ταλ>.αγαέ
νη άπό την ένδημική πληγή τοΰ
ελληνικόν έντύπου, τα τν.τογραφι
κά λάθη, τίς .-τ.Βρίφημ«ς «άβλε-
ψίεςτ>, καΐ τίς άνορθογραφίϊ·ς· Μέ
Ικανοποίηση διαπιστώνϋί τό λεπταί
σθητο ΰφος καί την &ρτια, καλ-
λιεργτιμ»έν·η γλώσσα τοϋ συτγγρα-
φέα, γλώσσα ?»ογοτίχνική νίθίλ-
ληνική ίδημοτική), γερά διαρθρω
μένη, .-τού θά την έζηλεναν πολ-
λοί άπό τοΰς ουγχρόνους νέοι·ς
«λσγοτέχνες» ή ΰποψηφίους >Λγο
τέχνες. "Άμ-ΐοτε νά ά-τοκήρυχναν
οί πρεσβευτές τής χώρας μας την
«ταριχενμένη Λαθα)θ·ε·ίΌυο-α» (κα¬
θώς την έχαρακτή,ρισε τελε«ταϊα
στήν εφημερίδα «Τό Βήμα» ό
συνάοελφος "Αγγελος Τερζάκης)
καί νά τοΰς άκολονθήσοΐ'ν κυβερ
νήτες, πολιτικοί, καθττγτ(τές καί
παπάδες. Τότε τα μικραΛ-ήψια
καί τα έγγόνια ιιας δέν θά άναγ
κάζονταν νά .παπαγαλίζ/ονν «ό
τέττιξ, τοΰ τέττ'γος» καί νά στρΐ
6>.ώνο'ν τό γλωσσνκό τοτ·ς αίσθη-
μα. Δίχιος νά τόν γνο>ρίζ(ο προ-
σωπικά, οχρίγγι» νοερά τό χέρι
τοϋ άξιου πρεσβευτή κα; τόν
σνγχαιίρω γιά τήν καταιβολή του.
ΛΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΉ, ΙΣΡΑ
ΗΛ, τό θαΰμο τοΰ 20οΰ αίώ-
νος, 'Εντυπώσεις άπό τό Ίσρα
ηλ, Έκδοτικός οΤκος «ό Λό-
γος» σελίδε; 51, χωρίς χρονο
λΛγία.
Γιός τού Ίιοάννη Μαγκριώττν,
τού αλησμονήτου δήμαρχον Νέν
άς Σμύρνης, ποΰ έο·κοτ<ί>θτρ<« ά¬ πό βόλι ΐλασίτη τΟΛ· Δεκέμδριο τοΰ 1944, ό Λημ. Μαγκριώιης, γνοχττός άλ/Λΐστε σταΰς άναγνω στες τοΰ «Προοΐίυγικοΰ Κόσμον», είναι άκοΰραστος πνε·>ματικός δν
θρωπος. Έμφορούμενος άπό ττιν
έΐτιθυμία νά μϊταδώση δ,τι Εαί-
ρει, δ,τ, μαθαίνει, δ,τι προκύπτίΐ
άπό τόν στοχααμό καί τίς μελέ-
τες του, νά ώφελήση, νά διαφω¬
τίση τούς άλλον ς, 8ημοσι.εύ>ι συ
χνά έργαβίες τον έπάνο) σέ λο-
γιών λογιών θέματα, Ιστορικά,
χοινίι>νιο,λογινά, θρησκευτικά, ψυ-
χολογικά κ.α. Τιάρα μάς δίνει τίς
έντνπώσεις τον άπό ταξίδι του
στό Ίσραήλ, ποί' Λαλϋ σΐικπά τό
χαραν.τηοί^' θαΰμα τοΰ είκοστον
αϊώνα.
Πλούσια εϊκονο-γραφΤιμέΛΌ, ά-
Λα,λλαγμέΎο άπό τνπογραφικά λ.ά
θη, πολύπλεΐ'ρο στήν έΛΐσκόπηστι
τον «θαύματος*, κατατοπίζει άπ'
δλες τίς .τλενρές τόν άναγνώστη,
χο>ρίς .τ>>ατι<α<τμούς7 αεριοριζόμιει- νος στό οΰσιαοτικο καί .τραίγμα- τικό- Γνώστης ναθώς είναι των θρησκεχ'Τΐκων σνναρτήσεων, εί¬ ναι καλυτέρα σέ θέση νά πληρο- ο^ορ-ηση τόν άναγνώστη έπάνιο στή κατάσταστ)» τοϋ οημ{. ρινοΰ Ίβραήλ. "Άνθρω.τος μέ ^ ρ.ι γύρο άπό τα οίκονομικά πρ«. 6λ.ήιματα, ό συγγραφέας διβοεν.- νά δλοι-ς τοΰς τομίϊς τής δοα- στηριότητας των Ίσραη)ανών (γ? 0>Ονία, κοινοβιακή συνεταιριστιχή
κινήση — κιμπούτς —, 6ιομηχ0.
νπα, άΕιο.ιοίτ,ση εδαφών κλπ.), 5.
σο βεβαία τού τό έπιτρέπει τ(,
πλ.αί<τιο ταξιδιο3τικών έντυπωοι- ών. Ή εύλ.αβική τον διαθέση «χ. ν<(Μ διάχυτη σ' όλον τόν μιχ^ τάμο καΐ άνταποτκρίνϊται στό «χ),ί μα» τοϋ Ηματος. Θί(ι>ρω τό βιβλιαράκι πολύτιμο
καΐ χοήσιμο σέ κάθε σύγχρονον
"Ελληνα π)θύ ίχει σκοπό νά 10%.
δέψη στό Ίοραη>. καί νά γνωο,
ση άντό κοντά τή χο>ρα πού έγέν
νησε τόν Ναίΐωραϊο.
ΣΤΝΕΧΙΖΕ.ΤΑΙ
ίΤ ΑΝΑΠΤΤ3ΙΑΚΗ ΒΟΗΘΕΙΛ
Ό εΐιρισκόμενο' ένταΰθα έκτί-
λίστικός διενθνντής τής Διεθνοδς
Τραπέζης Ανασυγκροτήσεως χοι
Άναπτύξεως κ· Τάζι, ώμίλη»
ι'ις την αίθουσαν τής Άρχαιολο
γικής 'Εταιρείας, μέ θέμα: «Ή
νέα μορφή τής ύνα.ττνξιακτις 6οι,
θείας».
Τόν όμιλ.ητήν παρουσίασε δι" ό
λίγων. ό ΐ>ποΐΗ?γός Άναπληρω-
τής Σι·ντονισμοΰ κ. "Εμμ. ΦΘε-
νάκης, την δέ όμιλίαν τον, γενο¬
μένην είς την αγγλικήν γλώσσαν,
παρηκολούθησαν ό ίιπουργός Γε-
ωογίας κ. Ι. Παπαβλ.αχάπουλο;,
ό ύ(τυ=τουργός Συντονισμοΰ χ,
Μ. Κοζάνης, ο γενικάς γραμμο
τεύς τοΰ ίδιον υπουργείον κ. Άς.
Δημό.τουλος, ό διοικητης καί {.
ποδιοικητής τής Τραπέζης τής
"Ελλάδος κ·κ. Δ. Γαϋ^ινης χο|
Ευστ. Πανάς καί δλ/^ι έπίσημοι.
ΕΠΙΜΕ.ΥΗΤΗ ΡΙΑ ΚΗ
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ ΚΟΓΚ0
Τό Εμπορικόν καΐ Βιομηχανι
κόν 'Επιμ*λητή(ριον Αθηνών, άν»
κοίνωβίΥ ότι προγοαμ.ματίζεται {/
ληνική έΛΐμελητηριακή αποστόλη
είς τό Κογκό (Κινσάσα) διά Το
πρώτον 1&Θήμ?«ον τοΰ προσεχός
Μαίου. Εις τήν αποστολήν δύνο
τα» νά λάβουν μέρος, ίδίοις έξό-
δο»ς, καί έκποόσωποι έ.τιχειοήθΓ-
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΑ1
ΕΠΙ ΣΤΓΧΟΝΕΤΣΕΩΣ
ΓΕίϊΡΓΙΚηΧ ΣΥΝ)ΣΜΩΝ
Έκο»νοποιήθ·η πρός τοΰς οΐχο
νοαικοΐις έκρόροι'ς τό ΝΔ 836)
71, διά τοϋ ό.-τοίου αί διατάξϊΐ;
τής παρ. 3 τοϋ άρθρον 12 τοί'
ΝΔ 3765)57, οί θεσπίσασαι ά-
παλλαγάς έκ κρόρίαν υπέρ τοί
Δημοσίου, ήτοι φόρον μεταβιβάχκ
0)ς άκινήτων τελών, βικαιιοιιάτων1
ίπέρ τρίτων κ?..π., επί συγχωνΓ»
σεως άνωνύμίι>ν ίταιρειών, έφαί-
μόζονται καΐ επί συνχωνεύσίω;
νεωργικών συνεττιιριστικών όργα
νώ«ΐε«ν πρώτον κα'ι δϊυτέρον 6α
θμοΰ.
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
Είς κομψόν τενχος έκυκλοφό-
οησε ή ίκδοσις τοΰ κ. Ίσαάκ Ν.
Λαυρεντιάδη «Τα πβπρωμίνα τή;
Φυλής νέα ίστορική άφετηρία»
ΓΑνάτυπο άπό την «Ποντιακη
Στοα» 1971).
ΙβΗί
καΗό
πάσχα
χαρουμενο καΐ ευτυχισμένο
ΜΙ—ΚΟ
, ;, Η ΠΡί2ΤΟΠΟΡυΐ. ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ