194194

Αριθμός τεύχους

2104

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 44

Ημερομηνία Έκδοσης

9/6/1971

Αριθμός Σελίδων

6

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    Ηράκλειον Κρήτης
    ΤΚΤΛΡΤΗ 9
    ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔ1ΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΑΟΓΊΚΗ, .,.™,_....~.
    Ετος 44ον Αθ λλ. 2104 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 ΔιευΘυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΙΝΙΔΗΣ
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ! ~ο*ί
    ΠΡΟΣ+ΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
    Γραφεΐσ: Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
    Η ΠΙΣΤΙΣ ΩΣ Β1ΩΜΑ
    ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ
    /.. Ε.ΈΛΙΠΛΟΪ' ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΓ
    ·. ψΤλΟΛΟΙΙίνΛΙ ΚΛΙ ΦΙΛΟ-
    ' νΟΦΙΚΛΐ ΤΊΝΕΣ ΑΠΟ¬
    ΨΙΣ ΙΙΚΡΙ ΤΗ Σ 1ΙΡΟΕ-
    ΛΚΤ-ΕΟ-. ΤΗΣ υΤϋΙΑϋ
    ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΞΙΑΣ ΤΗΣ ΠΙ¬
    ΣΤΕΩΣ.
    ...ι
    'Τ.τάοχει ή ϊπιστήμη τής ψνχο
    οί άνεκπλήρωτοι
    σκο-
    Κατ* αυτόν
    πόθ&ι καί οί
    ποί Λοαγματοποιοΰνταιι είς
    φανταστικόν κόσμον ποΰ έδη,μιοΰρ
    γησαν οί ανθρωποι ν,αί έ'τσι έδη-
    μιουργήθησαν οί Θεοί. Άλλά ό
    φόβο; παραμένει συμφώνως πρό;
    την θεοιρίαν αυτήν, ή ένεργό;
    αίτία τής γενέσει»; τής πίστεως.
    *'Ο τάφος τού άνθρωπον είναι ό
    ί,ογια; τι,; θρησκειας, η „««*« γενέθλιος τόπος των θεων» λέ-
    ?νγον ϊχΐι Λα .-τροσεγγίση την γει ό φώϊεοιιπα·/. εννη,Τ,ν χ,λ „«/.
    άν πηγήν έκ τής οποίας ά-
    νοδλ.ί,ουν τα θρησκευτικά <>ιώ-
    ματα τής ΐ)'ι"Χήί· Ηευαίιο; δ
    ή έ
    αυτή όέν είναι αρμο¬
    δία νά εξετάση τύ κϋρο; καί τήν
    /ιλο']θεΊ«ν τοϊ' περιεχόμενον τής
    •ηητεως, διότι τύ περιεχόμενον αί< τό είναι φύσεως νπερβατικής. 'Τ.τάρχει έπίσης καί ή φιλ.οσο- ί«ι τή; θρ»|σκείας, ή όποία έπε- •ρηγάζεται τα. .-.ορίσματα των έ- ΐι μέ(ΚΗ·; επιστήμων (ψυχολογί- ,στορίας, θρησκειολ.ογίας, κοι ■ς κλπ.) αί οποίαι ά- ίΐχολοΰνται μέ τα δόγματα, τήν λατρείαν, τα θρησκευτικά (Ίιώμα τη χ<ιί τα θρησκευτικά εϋιμα. Ή ι(ΐ/.»0οφ<α τή; θρησκιίας αξιοί μίαν πληρεστέραν έρμηνείαν τον ΐ(αινομένον τής πίστειος. Κατ' αρχήν τόσον ή έπιστημο- νΐϋη όσον καί ή φιλοσοφική ερ- ιΊι τή; θρησκρία; κάμνουν σ.τουδαίαν, διαπίστηχτιν; "Οτι /ρι μιά έσ«)τερική όρμή τής λιι;( ή όποία ώθεΐ τόν ανθρω- ,ιον νά υπερβή τα δρια τοΰ έαν- <αν τον καί τοΰ περιβάλλ.οντο; (■ί'τόν κόσμον καί τόν έξνψώνρι ;ί: ίι|ιηλΛτέρ«ς μορφάς ζωής καί ΐο/.ιτιστική; δημιονργίας. Ό άσβεβτο; πόθος τής ψνχής &ιά ζάτι καλύτερον, ή άσίγαστος ίνδάανχος ροπή πρός τό Άπό- ίντον, τό Άλτνθές, τό Ωραίον ■«ι'ι τό άγαθόν είναι ή πηγή των όν<οτέρων αξιών τής ζιοής. Είναι λ,Λΐπόν ή εντός τοΰ άν- (οώ.τον φωνή καΐ ή όρ<μή τοΰ τνη'μΗτος, τοΰ οποίον νόμος ρΙ- ιΐιι ή έλενθερία, ή όποία καθοδη ΥΡΪ τόν δνθοοΗΐον είς τάς υψη¬ λοτέρας πτήσεις τον. Ή θρησκρντική πίστις, εΐδικώ τίθον, είναι έσωτερική πνενματι- τη'ς δπενρηγει^ έντός "1: ψυχή; ρνάς Ύπερκοσμίον "Ον |τικ. Ή πίστις τόσον των άμαθών ■/αι άπλοϊκων, άλλά καϊ των ψν- ?ΐ)ΜΪις καί διανοητικώ; καλλιεργη αίνον άνθρωπον δημιονργεϊ οαον σνγγρνεία; πρός τόν θεόν, τοΓ' οποίον αίσθάνονται την •Κου καί έ'λξιν. Αίσθάνονται δμως «νγχρόνως τράμιν καί φόβον >ί).τιον τής Άβυσσον πού μά; χω
    ίη άπό τόν Θεόν. Άοκετή φ λν
    ιρίιι ανεπτύχθη γύρω άπό
    «νναίσθημα τού φ>όβον, ώς
    εννοών διά τού
    τοιι ίίτι ό (ρόβο; τού θανατον ρ[-
    "ναι^ .-τηγή ,-τροΕλεΰσεω; τή; θοη-
    σκείας.
    Τόσον ή αντίδρασις κιιτά τοΰ
    <(ό()θυ, όσον κ«ϊ ή β«ντι των δυ νάμειυν τή; Φύσεως δονλοφροσν- νπ δη,μιουργοΰν, κ<ιτ' αυτόν, την Ορ>}σκειιτικήΛ· πίστιν.
    ΙΙαρά ταυτα ο! ύπτρμαχοΓ'ντρς
    τοΰ τ(ό6ον είναι ΰποχρεωμένοι ι ά
    .Τ(ΐοαδεχθοΰν ότι καί ενφρόοτνα
    σΐ'ναισθήματα, ή χαρά, ή άγάπη
    καί ή εύγνωμοσύνη .τοϋ άντιτίθεν
    ται είς τόν φόβον, συνοδεΰουν την
    πίστιν καί την θρησκείαν.
    Ή θεωρία τοΰ φόβον ώ; αίτί-
    ου τής γενέσειο; τοϋ θρησκε»»τι-
    συνακΐθήματος θειοςείται ση¬
    μερον ξεπεριισμίνη, ,-τενιχ«(Ί καί
    χονδοοειδή; ενώπιον τοϋ .πλούτον
    των θανμαστών άποκαλύι|ΐΜΐ)ν τής
    ψνχολογίας τής Ορησκείιις. Τό¬
    σην δέ .-τροδίδει ή θε(,>ρία τον
    ό6οιι έλλειψιν έκτιμήσεοις τΛν
    πραγματικήν άςιων τής ζο)ής, ώ
    οτ? ,-τρ.οσΰρ»·(7)ς παρετήρησεν ό ρ-
    ι; ι|'νχολόγος καί ςιλύσοΓρος
    έπίίτ/οπο; τοϋ "Οσλο Μπέρ-
    γκρ«('> (1) ότι η ΐδέα τοΰ φόβον
    ώ; πηγής τής βρησκείας, δέν εΐ-
    έ.-τι<ττη.μονικόν ενρημα, άλλά μιά δημώδ>ις ι|η»χολογία άμαθίόν
    άλ'θρώπων, ή όποία .τεριεβλ.ήθη
    βαθμηδόν έπιστημονικόν ρνδυμα
    ν·'4 χρησιμο.τοιείται καταλλήλ(ος
    πρό; δημώδη προσηλντιστικήν δοά
    σιν.
    Είναι γνωστόν δτι ό Μαρξι-
    ομύς έχρησιμοποίησεν, ώς θεωρη-
    τικόν Ιρεισμα τής; κατά τή; θρη-
    οκείας έχθοικής τον δοάσεως καί
    τού θαναίΗμοι· μι'σονς πρός αν-
    ιήν την θεωρίαν τοΰ Φώϊρρμπαχ.
    Μετά μεγάλης σοβαρΰτητος έ-
    .ταναλίαιβάνρται ή φΐλοσοφία τής
    τής .·»ί«τ*<οςι<_ί·ς βιώμα τος ανωτέρα; άξίας, ή όποία ϋφά σταται άντικειμενικως. Τοϋ βιώ- ματος αυτού Λντανάν.λασιν θεοερεϊ πάσαν θρησκε·τικήν διδασκαλίαν, τελετονργίαν, πράξιν καί παρά¬ στασιν. Είναι δέ τό βάομα έμτει- ρία μιας παρονσίας, μιάς σιινδέ- οεώς μ«ς πρός δλλο κάτι πρα¬ γματικώς υπάρχον άντικρί,μρνον. Οί φιλόσοφοι έξαίρονν τό βίω,μα τής πίστεως καί τόν τρόπον άπΡΐ τό ' κονίσεώ; τον νπό τή; θρησκεί- ψν- 8ον Αΰτό ήταν ή .ιοχή τής Εχθράς ανάμεσα στύν ΤΙατριάρχη και στους παλατιανούς. Τό κορνφω- μα ήρθε λίγο άργότερα, δταν μιό μερά των Έπιφανειων δ Πατρι- άρχης, ποΰ δέν ·ιπΐ)οοΰσε νά συγ- χο>ρρσει τα τροβροά σκάνδαλα τής
    ΐδιιοτικής ζωής ;οΰ Βάρδα, τοΰ
    άρήθηκε τή θεία μετάληψη. Μέ
    πολΰ κόςτο οί άκόλονθοι τοϋ .ταν-
    τοόύναμου Κοι οοπαλάτη
    ά
    τόν
    η
    συγκράτησαν νά ,,η (τκοτώσει την
    ϊδια στιγμή τόν Ίεοάρχη. Ή κα-
    ταδίκη τού δμως ηχα άπύ κείνη
    την ώρα άποφασ·α ιήνη. Δέν χρει-
    άσθηκε πολΰ γιά ,α δόσει κι' ό
    Μιχαήλ την εγκοισή τού. Καί (ί-
    στερ' άπό λίγρ; μέοες όδηγήθη-
    >:ε ό ΙΤατριάρχη; μέ τή δία έξό-
    !>ιστο; στήν Άνπρόβυθο, χωρίς
    νά έ'χει προηγονμίΛοι; καθαιρρ-θρί
    οί'·τε νά ρχει παοαιτηθεϊ άπό τό
    θρόνο. Ή καθαίοίτη ήταν δύσκο-
    λο νά .τραγματοποιηθεϊ, γιατ!, δεΛ'
    είχαν τί νά τοΰ κατηγορήοονν.
    Όσο γιά την παοΜτηση, μέ- κα-
    νένα τρόπο δε-ν δι/όταν νά τή
    οόσρι ό Ίγνάτ'ος, μ' δλες τίς
    προίτπάθειες ποΰ ί'·/αν«ν γιά νό
    τό πείοΓονν .-ΐοΐ/,οί ιΐπό τον; άλ¬
    λοτε φίλοΐ'ς τού 'Τ^πισκάπους.
    Ό Βάρδα; δέν δικτκολεΰθηκε
    πολν γιά νά <Ίη.Ί λΰση στό ά- διρξοίίο. Ό ΠιΐΓοιαρχικός θοό- νος κηρνχθηκε ΛνΡαίρετα κενός, καί οί Ίεράρχε; ίιποχρεώθηκαν νά έκλέξουν καινοι'ργιο Πατριάρ- χη. Ό Βάρδα; ήθελε ?ναν ΰαο- . πού νά μπαρεϊ νά επιβλη- θεΐ μρ την προΓτ.ιιπικότητά τον αε όλον;. Καί τόν Γ>οήκε στό πρό-
    σοπο τού π.ριοτικ-.ταθάριοΐ1 Φιοτί-
    ον. Λέν ΐ'πάρχει -,'αυμιά άμφΐβο-
    λ.ία, ότι ό Φώτι·); ήταν τό φ<ο- τεινότερο ΙΌοι; τνρϊιια τοΰ μεσαι- ιονικοΰ ΈλληνκτμυΓ'. «ϊνθρΜπος .τροικισιιένος μέ νι,ιηλή διάνοια κα'ι προοδευτικάς (η-ιλήα|ιρι;. Δρν ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ Α' άλλά ήταν ανεψιός τού Πατριάρ¬ χου Ταρασίον καί άνήκε σέ μίαν άπό τί; έπιφανρσΐ-ρες οίκογρνειες τού Βνςαντίον. Ε'νκι άλήθεια .τώ: μέ .-τολλή δυσκολία δέχθηκε την άνάροησή τού 3:όν Πατρκιρχικο θρόνο. Είναι άκόιιη άλ.ήθεια, πώς έλάμπρννε ίίσο λίγοι τό Ίερό ύ- ξί('>μα. Άλλά εϊ>νι έπίσης άλή¬
    θεια, πώς άπό τη στιγμήπού τό
    δέχθηκε εγινε θέ-οντας καί μή
    σύμ,μαχο; των ίχθρών τοΰ Ί-
    γνατίον α' ΐναν άδικο άγώνα ε¬
    ναντίον τον.
    Μέ τό σκοπύ νά τοΰ άποσπά-
    σονν μιά παραιτήση γιά νά ·νομι-
    μοποιήσουν τή ιιρτα6ολ.ή, έπε'βα-
    λαν στόν ρξάοιστο ΙΙατοιάοχη μιιΊ
    ζ(ΐ>ή γεμάτη (ττεο>'|σεις, άκόμη κ«ί
    . Οί φυλακάς τού ή¬
    ταν ΛληθινοΙ δήμιοι, άνάμεσα
    στον; άλλον; 6 πρρι'ίτημΛς γιά
    την άγριότητά τού Αομροτικος
    των Χοτ'μρριον Λρού Λαλάκιυν.
    Ά.τό την Άντιρόβυθο τόν μετε>
    ρρημη ακρη τοΰ Βο-
    σπόρου, στό Ίρρόν τής Άσία;"
    ■/αί άπό κεΐ στόν Ιίρύαντα της
    Ιίιθυνίας' κα'ι άπό κρΐ στή Μντι-
    λήνη, καί πάλι στήτ Άντιρόβν-
    θ·ο. Κάθε καινού^ργια φνλακή ή¬
    ταν γι* αυτόν σκοτεινότερη ά.τό
    την .τηοηγονμενη, καί ή σκληρή
    έξορία τον σι*νεχιξοταν, ό'σο στό
    Βΐ'ζάντιο βασίλρυρ Μιχαήλ Γ' ό
    Μέθυαος. Χοριάσθην.ρ ·βοθρι ΰ-
    στρρ' άπό δέκα όλόκληοα χρόνιά
    τό βίαιο τέλος τής όλέθριας
    I-
    κείτης βασιλείας, γιά νά τελειώ-
    οοιύ καί τα μαρτΰρια τοΰ Άγί-
    παξαν λ.ίγο άργότερα κ' έκείνου;,
    τού; φόρεσαν τα ράσα, κι' άφοΰ
    τοΰ; εφεοαν γιά λίγο στήν Πρώ-
    τη, νά σνναντήσονν γιά τελειιταία
    φορά τόν προδομένο τονς πατέρα,
    τούς χώρισαν ΰστερα καΐ τούς
    έξόρισαν σέ. αλλχι νησιά. Ό Κων¬
    σταντίνος εμεινε γιά λ.ίγο μόνο
    κλεισμέος στήν Άντιρόβι·θο. Ο!
    ποοσπάθειρς τού νά δραπετεύσει,
    ηνάγκασαν τό βασιλεα νά τόν με-
    στήν Τένεδο καί άργό-
    στή Σομοθοάκη, δπον 6ρή-
    ■/.ρ τύ Οάνατο σέ μιά τελευτα.'α
    τού άπύπειρα ν' απαλλαγή άπ'
    τα δεσμά τού.
    Λΰτορξόριστος τουναντίον κα¬
    τέφυγε" στήν Άντιρόβυθο ό Πα-
    τριάρχης Θεοδόσιος Α', πού κα·
    τεϊχε τόν πατριαρχικό θρόνο, δ¬
    ταν ό Άνδρόνικο; Κομνηνός, ό
    φθβερώτερος τΐιραννος τής 6ι·ζαν-
    τινής ίστορίος, έ'γινε αΰτοκοά-
    τωρ (118.Ί). Γιά νά φτάσει ως
    έ:ίΡΪ, δέν εδίστασε ό Άνδρόνικος
    νά έξοντώσει τή χή^ρα καί τα
    νταιδιά τοΰ έξαδέλφον τον Μανου-
    ήλ. Καΐ δέν εδίστασε άκόμη, εκ-
    φνλος δπιος ήταν, νά κάνη γυ-
    να/κα τον, έξηνατριών έτων αν-
    γιονς τού Στέφανον καί Κωνσταν- | τος, ?να παιοί ίνδεκα μόλις, χρό-
    κε στί; τάξ^.ς τοΰ κλ.ήρον, ( ου. Τότρ ύ διάδοχος τοΰ Μιχαήλ
    Βασίλειος ό Μακεδών προκάλεσε
    τήν καθαίρεση τοΰ Φωτίον κα'ι ό
    Ίγνάτιος άποκιιταστάθηκε στύ
    θρύνο του, γιά νό συνεχίσει τήν
    πατριαρχία του ως τό θάνατύ του
    (878).
    Δι'υ άκύιιη άρχοτες τού Ιίυ-
    ζαντιου άπ' δσους έ'ζησαν έξάρι-
    στοι στήν Άντιρόίϊνθο άντχφέορι
    μέ τα όνάματά τους ή Ίστοοία.
    Τό γιό τοϋ (ΐντοκράτορα Ρωμα-
    νοΰ τοΰ Λεκαπηνον Κΐ'ΐνστιιντίνον
    καί τόν Πατριάρχην Βειοδόσιον
    Α'.
    Ό Ρωμιινύς Λεκαπηνύς κρα-
    τοΰσε επί είκοσι
    κ αί περισ-
    σότεςα χρόνια (!Ι19 — 944) τό
    θρόνο σάν πεθίρός καί σηιιβαστ-
    λεύς τού Κιονσταντίνοι· τοϋ Πορ-
    φυρογρννήτον. Μ«ςί το> ρΤχρ ά-
    σΐιμίΐασιλεϊς τοϋς δνο
    ιϊνον. "Ενα .ιαράδοξο σχήμα οϊ-
    κογενε-,ακής τετραρχία; είχε οη-
    νοιν, τή μνηοτή τοΰ δολοτρονημέ-
    νου άνεψιοΰ τον Άγνή τής Γαλ-
    μιουργηθεϊ έ'τσι, ,-τοϋ δέν μποροΰ- λίΓ(ς. 2άν ά 'ΐήν ρφθηνρ αντό,
    σαν <"ΐιως νά τό άνρχθοΰν πΓρισ- ήθρλε άκόιιη νά .ταΛτρρι|ιρι μίαν βύτροο οί η;ίλοι τοΰ μόνον νόιιι- ιΊ τό τί; νόθρς θιιγατέρρς τον μ' μου αϋτηκράτοοα. Ιδίως ή οΥίν- ενα νόθο γιό τοϋ Μανουήλ. Ό γό; τού 'Ελέη οέν εΰρισκρ οιό- Πατριάρχη; πού θρίοροΰσε άθέμι- ά.τιραίτητο νά μοιράϊρται ο αντοίΐς της την έξουσία μέ τόν πατροα της καί τού; Αδελφόν; ιο τό γάμο α(Ίτό, κατάλαίίρ πώς ό καινοι'ονιος Γιαηιλρα; δέν Οά σταματοΰσρ ποτέ στόν κατήφοηο της. Γιά νά επιτύχουν τό σκοπό ι πού είχρ πάρρι. Κ>ί[, μή θέλον-
    τους οί φίλοι τοΰ Πορφυρογεννή-
    του έ',τρισαν πρώτα τούς δΰο ά-
    ύς ν' ά.ταλλαγοΰν άπό την
    κηδρμοιία τοϋ ττπτρρα τοΐ'ς. Καί
    δταν ιι έ τή «τννεογηαίπ τους ε-
    στειλ'ΐν τύ γέρο βαηιλέα νά κα-
    λογεηέψει στή 'ήσο Πρώτη, αρ-
    τ,'ίς ^ά γίνεται ίστο) καί άκούσι-
    λ- συνρργός ο-τά τόσ« άνοΊΐήματά
    του, π'ίηαπήθηκε ιιόνος τού ά-
    .τό τό Οσύνο ;.ιι[ τρ[(βήχθηκ?
    Γτήν 'ΛντιςόβυΟο, ατον έμόνασε
    ώς τό Οάνατό τον...
    ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΧΙΙΝΟΣ
    )«ν^ΛΥϊ)®(γχϊ)θίχ!χϊχ^(ϊ)®®®(ϊ)®®@^)®(5®
    ΙΣΤ0ΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕΙΑ
    Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
    Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ
    (ϋυνέχεια έκ τού προηγυυ.μένου)
    ιχής .τηγτ>ς τή; -Οστρος καΐ, είς
    άρχαιότητα ίδίιος δέ είς τού;
    'Λΐτίοους χρόνοι·;. Ό Δαυίδ Χι
    *|ΐ (1757) καί ό ΛσυδοΛϊκο;
    τ»ϊίομΛ«χ (1892) εΙ«ι οί ν.τερ-
    Μΐχοί. τοΰ φόβοχ' ώς γενεσιοι·>ρ-
    '^' οΐτίου τή; πίστετας, ό δέ
    1!*ητΛΐο; δέν άρνεΓται καί τόν
    *ν ώς πηγήν τής θρησκρίας.
    άς. Διά τοΰ θρησκευτικόν οΊώμα-
    το; δ βνθριοπος (Τΐ·ναΐΛθάνεται ό¬
    τι Λνήκει απολύτως είς ανώτε¬
    ρον κόσμον, τόν οποίον βιοϊ "χα¬
    χά τρόπον Λαεσον ώ; σκοπόν καί
    τέρμα τής υπάρξεώς τον.
    ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1
    (1). Ε. Μπέργκραβ; Ή
    κή ."ΐηγή τής θρηβκρίας. Μετάφρ.
    Ν. Λουβαρη.
    Μέ τίς διόπτρες τοΟ «Κ0ΣΜΌΓ»
    ΤΟ ΛΑΘΟΣ
    ^'ίλ.ιστα, άγα,τητρ μου, άφον
    5 ίνρχαετη^δις προσεφερα τόν
    *Μ'τε·50 μόν έαιτόν στήν Πατρί
    ^»ιί την δουλ^ριά μόν, ρργαπθπς
    " ^Π'-ο, εύσυνειδΓ)σία καί άψοσίω
    "Ι χ<4 ένΛ περίμενα αναγνωρίση οί' ίργον μόν, μιά ώραί'α .τρωία ^γ οί>ρ<ινοκατρβατος εν<Λς ν.ν- '·% «Μΐί βτς>ογγυλοκάθη<τε στό ρ"ρ- >.ι«ίιμέτόσρς θυσίες καί κόπον;
    τωρα, ρφτκιχνα.
    ((ίλτοτέ μου,
    μη."τω; ο
    ή μ
    " *·0γο» κύριος γνωρίζρι τό θέ-
    *' ϊ| ΛιίΘρτρι ,-τροισαύτεηη πΡΐυα
    IV,
    ίοί;
    ■"Πολίι λυπονααι, άλλά οίίτρ τό ε
    '" οίτρ τό άλλο (ΠΗΐ(ιαίίΐ, άντί-
    "", χ/ιΗγ ίίοοά, όχι μόνον ά,ιει-
    ■"' ''■<« άγνοια διαπιστώνοι, άλλά '"· '/άτι χειρόϊΐ-ρο, ρπικίνδυνοΐ'ς 1ίι«Λ«ατισηον;. "*λ'«ιί, άλλά τό ρργο .-τού ?φτια :ϊ; ΐτνΐικό είναι νά τό άγα.-τά; '"'; ί.το,ιιρνιο;, νομίζω, .τώς νπο- ; ι'·'"· ·*ιί σου εΤί/ι νά τού κνύης πώς έσφαλμένο δρόμον ά- κολοιθεϊ. — Τό κάνω, άγαπητέ, άλλά δυ- στυχως σκοντάφτω ,τάντα στόν ά- χαλίνιοτο έγοησμό του. —Όμολογί7) πώς δέν τό κατάλα- ίία χαλά. Δέν δέχεται, δηλαδή, τίς είσηγήσει; οον ή δέν (>ρίσκει
    σίοστούς τοΰς ηυλλογισμούς σοΐ1;
    — Φαίνεται ότι θίγεται δταν τού
    ν.ιοδεικνΐΗΐ) ή τοΰ εΐσηγοΰμαι λί'-
    σεις, ν.(ΐ ένώ δείχνει ότι όεν τίς
    ί)έχεται, έν τούτοις τίς κουίΐαλά
    ί; .πιό πάνω καί τί; πασάρει,
    ;, γιά δικές του.
    — Δηλαδή, σα,ετερίϊεται, οίκειο
    ποιείται ξένε; ιδέε; -/αί ξένη πεΐ
    οα.
    - -Ακριβώς,
    —"Ε! Αΰτός .Ί κΰριος, ό^είλω
    ν ά &μο?.ογή(Τ(ΐ), ΛδικεϊτιΜ ρκεί .τού
    ί,('>£ανο·/.ατρ(Μίτος ρπρσρ, λάθος α¬
    σφαλώς
    στήν προο-γείίοση.
    ΒΙΣΦ07
    Ϊ'ΗΟΥΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ
    " γενομέντι τιμητική διάκο»-
    ιοΰ /. Αδαμ. εμοϋ έπεκτείνει
    τάς δραστΓ,ριύτητάς της εί; κοι-
    νιοττελή καί κ·ο<ν(,)νι·/ά πε&ία, δ- ■) μόνον ίντέρ τού ΰ.ταλ/.ηλικοϋ ■/•«τα την διάρκε'κιν τε/.ε- γαϊ ε'ογατικοϋ .τροΜ'ΐπικοΓ', άλλα ΰί Κ Κιι ""ΚΚιι,ι δ·Ίαλληλι σΐ'νρτΕ/.έσΟη, παρουσία ικιιΰ καί έργατικοΰ , είς τόν διενθύνοντα καν έαπορΐικόν διενθνν- ν,'|ν τ·ίς Φαρμα.·/.εντικής Βιομηχιι- α> «Κόπερ Α·Ιί.-.> κ. Άθανάσι-
    ^ "νομνηνόν έπεβάλ.λετο πράγμα
    ούτος επί 40 σγναπτά ε
    (ίγάΐΐται άποόοτικως είς τήν
    αύτην καί σννετέλεσεν
    ? είς την πραγματοποι
    ανάπτυξιν αυτής.
    ΕΠΕΒΑΛΛΕΤΟ
    ' >:η Ιΐιομηχανια
    Α.Ε.», .τρέπει νά όμολο-
    ΐιτι δτν αποτελεί σι·νήθη
    ίιιχείρησιν, διότι
    προε&ρίαν
    ■/.α': γΐνικώτρρον ΰ.τίρ τοϋ Κοι-
    νοΰ. Αί τοκιϋ-αι δραστηριότητες
    ιιμοΰν, όμολογονμρνίΐις, την προ
    (•δεντικήν <ίΰχήν Βιομηχανίαν. ΙΔΡΤΕΤΑΙ ΟΜΟΣΙΙΟΝΛΙΛ ΜΗΧΑΧΙΚΩΝ ΊΩΧ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ Τό δεύτερον Ιδθήμερον τού .τρο ΛΡχοϋς Νορμβρίον θά οννέλθη εί; "Αθήνας ή πρΐ)κα·αρ·/.τική «ι'νοδο; {.ιά την ϊόρνσιν όμοππονοίας Μηχ"· Ή ■μκων τ<7>ν Βαλκανικών
    Ή
    Γί.-τόα. «οις διά την έν Αθήναι; σύγ
    ήθ ό
    •/λησιν τής
    ελήφθη υπό
    η ής
    τυΰ Τεχνικοϋ 'Ε,τιμελητηρίου.
    ΔΟΚΙΜΑΙ"
    ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑ^ΕΙΣ
    ΤΟΤ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ
    Ή έπανάσταση στή
    χία, καρκΐΛ'οΟατίΐϋσΐ μέ άσχημη
    προιιπτική γιά την έ'κβασή της.
    Ό άίΐορισμός τοΰ 'Τψη,λάντη κα'ι
    τοΰ Μιχαήλ. Χοΰτσον απο τύν 11α
    τριάρχη κι' ή άποκι'ιρυξή της άπό
    τυν Τσάρο, άνέκοιραν την προκοπή
    της και όιαοπάσανε τα στελέχη
    της. Οί περίσκεπτοι λιποψύχησαν,
    καιροσκόποι κι' οί έπιτι^Οειοι ξέ
    λθβαν, ό Βλαδιμηρέσκου, ό
    6α; κϊ' οί άσυνείδητοι συνε·ργοί
    τον;, τήν ύπονόμίν>αν καί τήν πρό
    διναν καί τα ήγετικά προσόντα
    τοΰ «Γενικοΰ 'Εψόρου τής Άρ-
    χής» περιορίζονταν στή φλογερή
    τού φιλοπατ,ρία ^αί στον μακάριο
    ό.ττιμισμό τον. ΟΊ .ιιθανότητε; έ-
    ,-τιτυχία; τή; 'Επανάστασης στί;
    παραδοννάΰιες Ήγεμονίες, λιγό-
    στει>αν σταθερά, μερά μέ την ή-
    μέρ<ι. Στό μεταξύ, δμιος, ά'ναψε κα'ι στήν Πελοποννηοο. Στις 13 Μάρτιον, κατά τό Ίονλιανό ήμε- ρολόγιο, ό έπίσκοπος Παλίχιών Πά τρών Γερμανός, νψτοσε τό λάΰα.- ρο τή; 'Εθνεγερσίας στήν "Αγια Λαΰρα. Στίς 14 διώχτηκ(ΐν οί Ό σμανλήδε; άπό τα Καλάβριιτα, στί; 22 τα ΐπαναστατικά σώματα μπήκαν1 στή Καλ»αμάτα καί στά; Πάτρα; καί στί; 23 κηρΰχτηκε ή Έ.τιχνάσταση μέ θρησκευτική τελ.ετή κΐ' όοκωμοσία των όπλ.αρχηγών στήν .τλατεϊα Ά γίου Γεωργίου των Πατρών. Στί; 2.'), άνήμερα τοΰ Εύαγγελισμοΰ, ό έ.-ΐί(Τκ.οπο; Γερμανός προσεφώνησε κι' εΰλόγησε τού; καπεταναίοΐ1; μέ [ήν έπϊκληση: ^Άναστήτο) τό "Ε- θνος •/.αί όιασκυρπισθήτιοσ.ιν οί έχθροί αυτού», κι' ευθύς μετά τή λειτουργία άκολοΰθησε ή έτίση- μη άναγγελία τής 'Εθνεγερσίας στοίις .-ΐροξένους των Μεγα/.οιν Δννάμρον. Τα γεγονύτα άρχισαν νά έ'ςε- λίσσ(ι)ται ραγοαϊ<ι πρός τό χειρό τερο γιά τίς ρωσικές βλ.έψεις. Ή άποθαρρνντική ρωσική .τολιτική, άντί νά ΐπιτΰχη τόν τερματισμύ τής 'ΡΙτ'ΐνάστασης, νπηγόρενσρ στοί'ς ήγετικοΰ; της παράγοντες νά τήν γενικεΰοουν πρίν γνοισθή ή άποκαρδκοτική άποδοκιμασ.'α της άπό τόν Τσάρο. Ή έςέγερση τής Πελοποννιιβου ξεμάκρυνε τό κέν τρο τής έπαναστι/τικής δραστηριό τΓ,τας άπό τή περιοχή τοϋ άμε· σου ροιοικοΰ ένοιαφέροντος, μέ (,κιΐΓ.αία σΐΎεπεια νά διαψοροποιη- θοϋν οί άντικειμενικοί σκοποί τή.ς Έπτηάσταση; άπό τί; ριοσικές ί,-Γΐδιώξεις. Οί Μωραΐτες καί γε- νικώτρρα οί "Ελληνρ; τή; μητρο- πολ.ιτικής 'Ελλ.άδας;, άποβλνΡ.τανε οτήν άποτι'ναξη τοΰ όθιομανικοΰ ζυγοΰ καί στήν ά.τελευθέρ'υση των ,τατρογονικών τονς περκτερεΐίόν. 'ίί Ροσία, δμιος, νπεθαλ.πε έδ(7>
    κι' έκατό χηόια, τόν ά.τελ.ευθεριο
    τικό πόθο τ(7>ν Γραικίόν γιά νά
    κυριαρχίση μέσον αντων ,στή
    Κιονσταντινονπολη καί στά Στενά
    "Αν ή άπελευθρ-ρωσή τοιν; έπρόκει
    το νά έπιτενχθή μέ τήν ιδρύση ε¬
    νός ανεξάρτητον κράτον;, μακρνά
    (/πό την ΚονβΤίΐντινούπολ.η, δέν
    θαχρ καμμιά άξία γιά τή Ροχτία·
    Άπεναντίας, θά τή; στεροϋσε τή
    μόνη νομι.μοφανή δικαιολογία νά
    επιμείνη στή σνμπίπτονΐτα μέ τα
    ονμφέροντά της λύση τοϋ Άνατο-
    λικοΰ ζητήματο;, μέ άνα6ί<οση τής Γραικικής Αύτοκρατορίας. 'Έπρβ- πε νά άναβληθή. Άλλά ήταν ,'ιργά --τιά νά συγ¬ κρατηθή ή 'Επανάσταση. Ή άπό τού Στ.ρύγκϋο^(ψ νά μεσο¬ λαβήση, άπέτυχε. Ή 'Τψηλή 11ύ- λη σίγουρη υτι ό Τσάρο; δέν ή¬ ταν όιατεθΐΐμένο; νά ριψοκινδυ- ,'ενση τή σν·μ-τνοια τή; Ίερά; Σνμμαχίας μέ παροχή θετική; .-τροστασία; ότου; έπαναστάτες, ά πεφυγε κάθε ΰπόσχεση άμνηστεί α; ή έπιείκεια;. Ό 'Τψηλάντη; πάλι, έγκαρδιωμένος άνόητα άπό την άϋροκάλνπτη μέριμνα τής ρο>
    σική; δυΐ/.ΐ'),ματίας νά .-τερισώση,
    τα φιλόρωσα αίσθήματα των 'Ελ-
    λήνων, διατύπιοσε έξωφρενικές ά
    ξιώσεις. Συγκατένεν*σε νά στα¬
    ματήση τό κίνημα στή Μολδο6)Λ.
    χία, υπό τούς δρους νά εξασφα¬
    λισθή ή έλεΰθεοη μετάβασή του
    στή Πελοπόννησο, νά τοϋ ,ταραδο
    θοϋ', σάν έγγύηση δνό φ/οονρια
    στό Μ(ι>ρηά καί δυό στή Ρονμελη
    καί ν' άκολΛυθήοονν διαπραγμα-
    τεύσεις μέ βάση τήν αύτονομία
    τή; Πελοποννήσου!
    Οί προκλητικές άπαιτήσει; τον,
    άπαράδεκτες έξ ίσον άπό όθιομα-
    νική; καί άπό ρ(οσικ.ής πλευράς,
    επεσαν στό κενό. Ό Στρόγκονοοφ
    άπαξίωσε νά τού απαντήση.
    Ή έξάπλ(κσΐ) τής 'Επανάστα¬
    ση; κι' οί πρώτες ί.-τιτυχίε; της
    στήν Πελοπόννησο, εξαγρίιοσαν
    τήν 'Τψηλή Πΰλη κι' άντέδρασε
    μέ την σΐΛ'ηθισμένη τη; (ϊπάνθριιι
    πή τακτική των άντΐΛθίνιον κατά
    των άμάχονν. Σκηνοθετήθηκαν ό-
    χλοκρατικέ; εξεγέρσει; κι' άρχι¬
    σαν σφαγές στή Κονο-ταντινοΰπο-
    λη, στήν Άδριανοΰπολη, στή Σμΰρ
    η, στό Ά;6αλή, στή Κώ, στή
    Ρόόο, στή Κρήτη, στή Κύπρο.
    'Εκατοντάδες .τοοκρίτιυν, κληρικων
    >:ιά κυσμικων, 0Γΐν.(τώνοντ(ίν μ?
    κυβερνητικάς διαταγέ; κι' Ανΐ'πο-
    πτοι οαγιάδε; ολίον των τάξειον,
    αν άντλέητα άπό τού; γε
    νίσταηους καί τόν μανιασμένο δ-
    Χλο.
    Οί πληρθφθη.'ες των φρικαλεο-
    τήτοιν αυτών έφθασαν στό Λάϊμ-
    παχ συγχρόνο>; ιιέ την εΓδηση τής
    συντριβή; τή; έ,τανάστασης τοΰ
    Πεδεμοντίου. Τα έηαναστατικά
    στρατεΰματα νικήθηκαν στή Χοβά
    ς»α, ό συνταγμαπκός άντιβασιλεΰς
    Κάρολο; 'Λλ.βέρτος .ταραιτήθη-χρ
    ■/.αί στίς (!) 12 Ά.τοιλίον ό βασιλεύς
    τής Σι/ρδηνι'ας Κάρολος Φέλιξ Α¬
    νέλαβε, μέ τήν έπικουρία τοΰ αύ
    στριακοΰ στρατόν, τήν έξουσία καί
    κατέλ.υσρ την στνταγματική μετα-
    ν<τη. Τό ΣΐΎεδριο έώοταζϊ την επικρατήση του κα'ι δέν (ίιαζό τανε ν' άσχοληθή μέ τίς (όμότητες Τ(7ιν όσαανλήδιον. Ό Τσάρο; ενοιιοσε τή σΐ'νείδη σή τον νά έξεγείςεται. ΕΤναι 6έ- βαιο ότι άγαπ-οϋσε τοΰς "Ελληνες κι' άκόμη βεβαιότερο δτι μισοϋσε τοΰ; όθ'ομανούς. Άλλ.ά ή προσή- ).<ι>σή του στήν Ίερά Συμ.μαχία
    τοΰδενε τα χερια. Περκορίσθηκε,
    κατά μετριο,ταθή είσήγηση τοΰ
    Νρσσελροντ, νά .τέμψη έπείγονσα
    διαταγή ατόν Στρόγκονωφ νά -τρο
    <ίή σ' έ'ντονο διάβημα πρός τήν 11ν λη. Πά<') στήν ,'Λρα, δμιος, κν- κλοφόρησε στοΰ; διάδρομον; τοϋ Στ»νρδρίον ή άνατριχιαστική εϊδη- ση δτι ό Σουλτάνος Μαχμούτ ά- ποφάσισρ τήν δλ.οκληρωτική έξόν- τίοση τής Ρωμιοσννης καί καθήρε λΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΤΛ ΟΤ ΤΑΞΙΑΙ 1 ΤΟΝ ΠΟΝΙΟ ΣΤ' μή&εια. 'Ωραία πόλις, τή; οποίας Ή ρ.ιομένη ήμέοα ήτο έλεύθε- | μέρος ρΐνιιι χτισμένο σέ γΰριο ΰ- ρη όιά τοΰς έκορομεΐς, οί όποϊοι | ψώματα μέ ώ,ραΐα σπίτια μέσα σέ κατά αόννις ή καθ* όμάδας έπ€- σκέφθτ,ααν όιάςίορα μέρη τή; Πό λης ή γνωστόν^ και φίλον;. Τήν ιιεθε.ιιιμένη άπό τής άφί- ξεώς μας είς τήν Πόλη, ξεκινή- σαμε γιά τό μεγάλο πρός Λνατο λάς ταξίίΜ. Τό ((έρρΐ' μπώτ μάς εφερε σέ λν«'γα λεπτά εί; την άιτίΛεοα δ- ,τράσινη περιοχή. Λαϊκή άγορά, μέ άςρθονία κηπεΐ'τι/.ών, ίοίιι κίΐρ ',ιον-. Ε!; τό βάθ»; δεξιά, ό κόλ- πο; καί λιμάνι τή; Νικομηδείας. Διακρίνοιιται καί πολε,μικά πλοΐα. "Τστερα άπό ιή Νικομήδεια, κα θώ; τύ αίιτοκίνηιΤο τςέχει μέ ταχΰ τητα 80 — 100 χι/.ιομέτριον καί σάν γιγάντιο φ'ίδι κατα,τίνει, καταβρο χθη τής θάλασσα; τοϋ Βιισπόρον, , χθίϊει τόν μπροστά του άπλ.ίομέ- εί; τό Σκηΰταοη. Πολλ.ο'ι έκδοο- νο άθφαλτόδρομο, είνια 6τ'>σκο/.ο,
    μεΐς ποηο.Τ(ιΐθοισανε νά δκίκρίνον άν μή άδι'ινατο, νά προφθάση νά
    νέ τό Σελι.μιε, τοΐ'οκικοϋς στρα-ι σ>·λλάβη κανείς τέ; είκύνες, πού
    τωνες, ό.του πεοάσανε πολλοϊ>ς μή
    ^νας παοπυονή; κατά τόν ρρχομό
    διαδέχεται ή μιά τήΛ· άλλη. Πάν-
    Τ(ι>ς, δσο ξιμακραίνοΐΊμε άπό την
    Πθιντιακό; χορό; 'Ελλήνι·)ν έκδρο
    μέοιν καί Τούρκων είς Άρδασα
    (Τοροίιλ) Χαλδείας.
    τονς είς τήν 'Ελλάδα, είς τήν έ- ! Νικομήδεια, ή φΰση άρχίζει νά φ«ί
    νεται κάπ(·>ς το<χ.χριά, άλλά πάν¬ τως νπάρχοτ·ν κατά διαστήιματα πράσινε; περιοχέ; μέ ώραϊα χιο- ριονδάκια κα'ι σχ'ετικώ; καλά σπι- τάκ.ια. Καλλιέργειε; καλ,ές, κα), με [■ικές φορές ώραίες κικμο.τόλεις, πού μοιάζοιηε σάν κηπουπόλεις. Δέν λείποι·νε καί ε'κτϊταμένοι κάμ ποι άκαλλιέργητοι. Καλά - καλά δέν άντεληφθήκα με πώς περάσαμε καί τόν Σαγγά ριο ποταμό κάπου έκ'εΐ. Περάσαμε ίίστερα άπό ώραία Ι κοιλάδα, πού όδηγεϊ είς τό Μπο- I λ.οΰ, άοκετά μεγάλη πόλη, πρωτεύ ο»σα τοϋ νομ«ΰ, δπον μέ μιά ε- , ξαρση τοϋ έδάφου; είς τό μέσον ! απέραντον κάμπον νπάρχρι μιά έν τεταμένη δασώδης πεηιοχή, είς την ___^ Ι κορντι ή δέ τοϋ λυα; ου, νψόμετροιν ^ £ 'ΐϊ£ζχ.·} Ι 1.1)00 πεοίπου «έτρα, βρίσκρτ,-ιι τονριστικόν κέντρον νψηλής ποιό- ττιτο;. Ί'ό κτίσμα τού κέντρου εί- ν(ΐι κατασκενασμένον άπό πελεκη μένου; καί πριονισ,μένους μέ κά- ποια τέχνη καί ήμοοη; ιά κορμοΰς δέ. ορων, άπό τα όποία είναι κιι- ποχή τής ΐ.ι ταλ'.ιιγής καϊ, άπ' δ- τάφηοτος ή γ>'ρ(·ι πρριοχή. Τό κέν
    π·»ν •/.ριιτοϊσιηε πικρε; καί μαιρε; ιρον ό'.ιομά^ετ ιι Κοςού, πού
    άν.αινήσεις...
    Καθώ; τα αΰτοκίνη,τα
    ριιϋν μέσα εί; τέ; πυκνοκατο./.η-
    μένες .ιερ.οχές, β/.έπουμΐ είς τα
    Λαφνοΰς
    ν π αλσος. "Εχ·ει άρτια κουζίνα μέ
    ίκ/εκτά φ:ιγητά κα'ι μρηικά σπρ-
    σΐ'ίλ.ιτέ τοι'ρκικη; κοιιζίνας.
    Μετά τύ ά.τολ'ίυστικό γενμα, κα
    δεξιά μ:ις τές ξακουσμένες έλλη- ΤΓ,φορίϊονμε πλέον είς τού; κάμ-
    νικές συνοικίε;, ττ>. Χαλκν,δόννι, ,τους πού όοηγοΰν Ης τήιν "Αγκυ-
    τό Παντείχι, τό Μάλτε πε κ.λ·π., ρα. Είς τές ρκτεταμενρς .-ΐρδιάδρς
    ό'.-του καί σήμερα άκόμη νπτ'ιρχοι·- (>όσκ«ΐΛ··ρ πολλέ; άγελάδες. φϋσρι
    ντ ι* τ: /.ε.'μματα τοΰ αλλ.οτε άνθοΰν τηαχρϊα. Ποΰ κα! ποΰ ΰι|ιώιιατα μρ
    τος ελληνικόν -τληθΐ'σμοϋ.
    Γ/ι/τα. Λρόμοι μέ πολλέ; στροφρς.
    Λΐπήκι/,ιιρ πιά είς τό δοόμο πού Κ«τό τάς 2 μ. μ. μ.ταίνουιαε εί;
    όδηγεϊ είς τή Νικομήδειο, Ίαμίτ, τήν "Αγκΐ'ρα. Ή είσοδος τής πό
    όπως την λένε οί Τοΰρκοι. "Ολοι ) η,-,ς βεβαία 6ΐν ρντν.τΓι)(Τΐάζ.ρι,
    ή πρριοχή είναι αημ.'ίντική /ιά ά- ά> λά δσο ποοχίοοηΰιιε πρός τό κεν
    ϊιόλογη, γεμάτη άπό δμοοΐί'ΐ το- τοο, αΐσθονόιιρθα τόν άρρα τί)ς
    π'ίΐ, χωοιά, κιοιΐΓπύλ.ρις, -/τισμέ- κεγάλης πόλεως, μέ τα ο'ιραϊα καΐ
    νι.' ιίς τές πλ<ιγιές χιωΐΓ,λΛι (>ον- ρπιβλητν/.ά κτίρια, ν.τΛνργρία καί
    ■νών καί γηλύιιιον. Είς την δεξ'ά λοιπά κυβρχι1,ητικά γοαφεΐα, Τρά-
    πλενρά διακρ!νονται πολλά έργο
    στάσια, ίδίιο; αύτοκινήτΐιιν, τσιμίν
    τιον, ίλαστικών αντοκ'ι.ήτων (Νι-
    ρέλλι), Φίλ.ιπς κ.λ.π. Είναι, φαί-
    νρται, ή βιομηχανική ξώνη τής
    Κων)πύλεω;. Σέ πινακίδες, ρξο)
    άπό κάθρ πόλη, κιομάπολη ή καί
    χ(·ιριό, διαβάζουμρ τόν άοιθμό των
    κατοίκων, τό οποίον σιν ρχίζεται
    ■/.(Π' δλ.η τήν δ'ΐιδρομή μης.
    Κάποτε (ΐθάνομε είς τή Χικο-
    σε τόν Σεϊχουλ.ισλάμη έπειδή άο-
    νήθηκε νά εκδώση τόν Απαιτούμε-
    νο «φετφά». Ό ΚαΛθδίστρκις ε-
    πέτΐ'χε τήν σνγκατάθεση τοΰ Α¬
    λεξάνδρου νά .-τροχοιρήση σ> *ν(ι
    άπειλητικό ελιγμό.
    (Συνεχίζεται)
    ίε;, μεγάλες έταιρ,ίε;. Καθώς
    υε την πόλη δεΗιά μας
    ρ τό αλ.σος τοΰ Κριιάλ
    'Όσράν Άτατούρκ) κα'ι έν σννε
    γπ'α τό πάρκο. Γενικά ή πόλις τής
    Άγκυρας σέ κάθε βή,ιια ενθτιμίζει
    τόν άναμορφίοτή τής νέας Τουρκί
    ος, τύν Κεαάλ Άτατονο·/. Παν-
    τοϋ άγάλνματα, προτομαί, Παιντοί-
    αι άλλες ένθνμήσεις. Καί ώς κ«-
    τακλείδα, δλων αίιτίόν, τό Μαιισω
    λΐϊο τον, ποΰ είναι χτισμένο άπά-
    νο> είς τόν λόφο τοΰ Τσάν - κα¬
    γιά. Τοποθεσία ώραιοτάτη, ποΰ
    Ουμ-ίξει κάπιος την δική αα; Ά-
    κρόπολη. "Ολη ή "Αγκύρα καΐ τα
    περίχο>ρά της είναι όρτ/ιτά άπό έ-
    χρΓ λρ ιιιά έξαίσιο είκόνα
    (ΣΐΜεχίζεται)
    ΣΜΤΡΧΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
    ΣΜΥΡΝΗ - ΕΦΕΣΟΣ
    ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
    Β'
    Ό μέ άνωνυμίαν Άθηναϊος λό
    γιο; σννρχίςει τίιν άφηγτκΐη τού
    ταξιδιοΰ, ποΰ .τραγματοποίησε,
    π^ιν άπό 10δ χρόνια, άπυ τή
    Σμύρνη στήν "Εφεσο:
    «'ΙΙ άμαξ(4 £φ' ή; έτυ.ιοθετή-
    Οην, ώς καϊ αί λοιπαί, διηρείτο
    ιίς δΰο μερίσ,ματα, έ'κ<ιστον δέ μέριβμα ίαοδιη<>εϊτο είς όκτώ ν.ΐ
    χιοριΛμένίχ; θέσεις, αίτιν«; έδί'ναν
    το νά περιλάβίοσιν υπέρ τού; 6ε
    >:&.τέντε άνθρωπον;. Εύτυχώς είς
    το ϋιαιμρρισμά μου δέν είχον ειμή
    ενΛ'ία συνοόοιπόρους, δΰο Τούρ-
    κ,ους, τέσσαρας Γραικονς, δΰο
    Άρμρνίους καί μίαν γνναίκα .ια
    οήλικα, κατά δυστυχίαν, ώστε έ
    ; (ίθέσθι,μεν έν πάση άναπαύσει·
    'Επειόή όέ κατά τάς όδοι.τορί-
    ί^ς ημείς οί "Ελληνε; δέν δια-
    (ί έρομεν πολΛ) των Γάλλιυν, εί¬
    μεθα δηλονότι λ.αλίστατοι, πρώ-
    τυ; έγώ των ιϊΐΛΌόοι.-τόρίον μόν
    ιρξάμήν την όμιλάαν καί ηρώτη¬
    σα πίρί τοΰ εθνου; κ<ιί τοϋ μέ- οου; πρός ο κίχιηθύνοντο οί πα- ρακαθήμρΛ'οί μόν. ,'Εκ τοντων οί μίν δύυ Τοϋρκοι έστρλ.λ.οντο υπό ■■"ής Λιοικήσεοι; τής Σμύρνης είς Α(πμάι;α, κιημύπολιν παφά τύν Μιαανδ^ον ποΐαμύν, δπιο; ,τροσα γάγιοσι χρεώστοι; τινάς είς τόν σατράπην τής Σμύρνης, οί Γραν :·.οί μετέβαινον ίίς Σώκια, .-τό- Λΐν ού μακράν τ(7>ν Διοματίιον ά-
    πεχονσαν, ή γνινή μετέβαινεν είς
    ΒίΐΓτζά όπίος νυμφενση ρ'να νί-
    όν τη;, καϊ «ί λοιποί τέλ.ος εμέ λ
    λ όν μετ1 έμοΰ νά μείνωσιν είς
    "Εφρσΐον. Μετά τάς προκαΤίΐρκτι-
    κάς ταΰτοις έριυτήσεις, άντηλλ.άξα
    μέν τάς Ίδέας μας περί τή; έ-
    ΐ( εΐ'ρέσεοις των σιδηρόδρομον,
    καί ό είς των Τούρκων, έξελθών
    ι ής Πνθαγορικής σιγή; τον, έ-
    κραίίγαεσ τουρκιστί «Φρένκ
    μιλλετί σεϊτάν τι ο» (Οί Φράγικοι
    εΐνίΐι διάβολοι).
    "Οτε κατά πρώτον κατεσκε·ά-
    σθη 6 σιήΓ,ρόδρομ<ι; έν Σμύρνη, οί Τοΰρκοι δέν ήθέλ.ησαν ν« είσ- ελθωσιν ρίς τάς άτμαμάξας, διό¬ τι τάς εθεώρουν ώ; δργανα δια Γιολικ^ι. Κεχηνότες μάλιστα ρβλ.ε πον τού; έμβαίνοντας τίς α>>τάς,
    >αΐ ■νιι*'*οώιιρνοι. ήπόρουν π<7>ς οί
    ί/.νθρ(Ό.ΐΡοι εϋκόλ^ος σνγκατετίθεν-
    το νά πΐιραδώσΐοσιν εαντοΰς ρϊ;
    τον Σπτανα τάς μαγείας. Είς μά
    λιστα, παοοηιιηθείς ν.τΛ ένθεον
    ίήλ.ον, τόν όποΓον έπηΐ'ξηΛΡν ί-
    κανή δόσις ρακής, προέβη μιά
    των ημερών είς τό μέσον τής ό-
    δοΰ, κα! έπειράθη διά τής χριρός
    τού νά άπωθήση τα έν μεγίστη
    ταχύΐητι έρχόμενα τότε διαβολιαά
    τεχνάσματα! Δυστυχίας ό προφή-
    της δέν έ'όωσεν άρκετήν π·ρός
    ιοΰτο είς τύν πιστύν όπαδον του
    ρόθ?ν ε'χει άποι|«ν μαγεντικήν
    ναΐ περίλαμβάνει περί τονς διακο
    οίον; πεντήκοντα οίκον;, καιθ' δ-
    λοκληρίαν σχεδόν άνήκοντας είς
    Γρίΐικονς».
    ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Σ
    Έθνικά θέματα
    ΤΟ "ΠΑΡΟΝΜ ΤΟΝ ΤΕΣΣΑΡΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ
    Τοΰ συνεργάτου μας κ.
    Είμαι Οαθύτατα συγκεκινημένος
    εκ της ιοτορικη; χειρυνομια; των
    τεσσαρων πα/.αΐιμαχον στςατηγων,
    τοΰ Β(ηχο. Ί'σακαλώτου, τοϋ (ϊ)ε-
    μ,στ. ινετσεα, τού Ιΐέτρου
    υΛου και τού Ιωαν.
    λου, οίτινες έμπλεοι έθνικής άγ«-
    νακΐήσεω; εκ τή; προδοτική; κα-
    κοι ργίας των τεσσάρι«ν έλληνοφώ
    νων Οομθιστών, οΐτινες σννελή-
    ι^θηααν —εϋτχ>χώς— εναντίον ά-
    Ι'ώιυν πολιτών /.αι τής έλληνικής
    φήμής γενινώτερον, εσχον την πϋ
    τριωιικην πρωτοβουλίαν άφ' ενός
    αεν ν·(ΐ καυτηριάσονν τήν 6όε/.υ-
    ραν πράξι> των νεαρών κ.ακοίρ-
    γων, ώ; όργανον των εν τω έξΐ'ΐ-
    τερικφ βυσσοδομοΐ'ντων κατά τής
    Ελλάδος άνθελλήνων, άφ' έτερον
    όέ νά διακηρνξοιη τή-, ανάγκην
    τής συμπ.ιρΐίοτάσευ); απάντων των
    Έ/.λήνών πρό; τήν "Εθνικήν Κυ¬
    βέρνησιν τοϋ Γεο>ργ»ου Παπαδο-
    ποιλον, ήνιι»μέ'ων.
    Άνέγνιιισ:». είς τόν Τύπον τα
    πρός τοιι; έξόχοιις. παλαιμάχον;
    σΐρατηγού; σι·γχαρητήρια όργανώ
    σεοιν κα'ι πρόσωπον έξ δλη; τή;
    χώρας, διεπίστωσα δέ περίλυπο;
    καί την άπουσίαν έτέριον ήγετι-
    κων πΐ'οσώπων ή ύργανώσεων, έκ
    τοΰ γενομένου εθνικον προακλητη
    ρίου. Ό έλλ.ηνικός λαάς είναι σή¬
    μερον είς θέσιν νά κρίνη ι ν τή
    μεγν'ΐσττ) πλειοψηφία τοτ, τίνες εΐ-
    ".«ι οί άπύντες, τού; οποίον; καί
    χαραικτηρίςει ώς λιποτάκτας τοΰ
    άπύ τή; 21ης Απριλίου 19Γ.7 άνα-
    λη<|θέντο; εθνικον αγώνος διά τήν σωτηρίαν τής "Ελλάδος έκ τής ά αρχίας καί έκ τής ύποδονλαύσε- ώ; τη; είς τύν έρνθρόν όλοκληρίο τισμόν, διά τήν αναδημιουργίαν -/αι κραταίοΗΤΛ' της. Καί έν κπιρίϊ) θά ένθι>μηθή την
    άντεθνικήν στάσιν τιον.
    Ώς στρατιωτικόν Ιστορικόν καί
    ώς παλαιόν πολεμιστήν, όμολογώ,
    ί·τι ή έθνική τι7>ν τεσσάριον πάλαι-
    μάχω ν στριατηγων χειρονομιία
    πρός την Κι>βέρνησιν, μέ σιινίκίνη
    (Τε μέν βαθΰτατα πλήν δέν μέ έ-
    ξέπληξεν άφ ένύ; μέν διότι ήτο
    μία έκδήλ(ι>σις βασιξαμένη είι; την
    προαιοινίαν παράδοσιν των "Ελ-
    λ.ήν(ον στρατιιοτικων ήγετών, άφ'
    ρτέρον δέ διότι ήτο μία πράξις
    άνταξία τής πολεμικής δράσείος
    τιον σχύντων τήν πρωτοβονλίαν
    ΐττρατηγτΤιν.
    Πρύ τοισχιλάων περίπον έτών,
    νατά τόν Τριοϊκόν Πόλρμον, άνα-
    ηρρεται τύ παράδειγμα τοΰ στρα¬
    τιωτικόν ηγέτου των ήνωμένων
    ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
    Ελλήνιον, τοϋ Άγ«μέ,μνο'ος, δ-
    οτι; προκεΐιμένου νά έξενμενίιση
    τού; ολυμπίου; θεοΰς καί παύση ή
    νηνεμία, ή παρειιποδίζουσα τόν έξ
    Αϋλυίδος άπόπλουν τοΰ στόλον των,
    προσέφερεν ώς (ασίαν τήν θνγα-
    τέρα τού Ιφιγένειαν.
    Άπό έκεΐ άρχίζει ή παράδοσις
    τής υπέρ πατρίδος θυσίας των 'Ελ
    λήνίον στρατκοτικίΐ)ν ήγετίόν, ή¬
    τις συνεχιζομένη διά μέσου των
    αιώνιον, μέ τάς άκτινοβολοΰσας
    μορφάς τοΰ Μιλτιάδον, τού Λεω-
    νίδου, τοΰ θειμιστοκλ,έους, τού Α¬
    λεξάνδρου, τοΰ Κωνσταντίνον Πα¬
    λαιολόγον, τοϋ Κολοκοτρώνη, τοϋ
    Καραϊσκάκη, τοϋ Τίαβέλα, τοΰ
    Μιαουλη, τοϋ Κανάρη, τοΰ Κοιλ1-
    τουριώτη: τοΰ · Βελισσαρ'ου καί
    πλειάδος άλλης πολεμιστων τής
    ςηράς, τής θαλάσσης καί τοϋ αέ¬
    ρος, έιμπνέει αδιακόπως πάντα;
    λαβόντας καί λαμβάνοντας την τι
    μην νά ώσι καί νά γίνωνται ηγέ¬
    ται τοϋ στρατΓΐ'μένον έλ.ληνικοΰ
    λ.αοϋ. 'Λντλων Λτοιχεΐα ίκ των ά-
    πομνη,μονενμιίτΐ'ϋ μου, θεωρώ κα¬
    θήκον μόν νά Λναγοάψιο καιττοτέ-
    ροι γραμμάς τινάς, αΐτινες άφο-
    ςοϋν εν ελάχιστον μέρος έκ τής
    πολεμική; δράσεώς τοΰ ενός έκ
    των τεσσάοιιιν στςκΐτηγ(7>ν κατά
    τόν έλληνοίτίίλικύν πόλεμον τοΰ
    ]<ι40—41, τοϋ στρατηγόν Βεμιστο κ.λέοιις Κετσέίΐ: «Ό πρώτος Έλλην συνταγμα τάρχης, όστις εδέχθη τύ μεγαλ.ΰ- τερον βάρος τής ίταλακής έπιθέσε (ΐς, ό ι'ίδη στοατηγύς έ. ά. Κρτσέ άς θρμιστοκλής, έπρόλ.αβεν έκ τοΰ σταθμοΰ διοικήσρο); του νά έκπέμ ι|τ, τό ίστορικόγ σήμα: «Άιμυνθή τρ των θέσεών σας μέχρις εσχά¬ των!». Άμέσως νστερον πάσα τη λ.£φο)νι,κή έπικοινιονία μέ τήν πρώ την γραμμήν οιεκόπη κα'ι ή ά¬ σκησις τή; &ιοικήσεω; έξησφαλί- ξετο δι' έφίππων άγγελ.ιαφόροιν, δ.ατρεχύντίον έν μέσ<ο χαλάξης (•ολα'δων, τό πεδίον τή; μάχη;. Άξιωματικοί καί οπλίται ένε- στερνίσθησαν τό άρρενωπόν σήμα ϊοϋ διοικητοϋ των καί παρέμ/ειναγ άκλόνητοι είς τάς θέσεις των. Έν μέσο) τής γενομένης υπό των έ- χθρικών όβίδιον άναηκκχφής τοΰ έδάφους, είχον άπομείνει όχυραί βαθεΐαι τάφροι κα'ι όπα'ι τής γής, έντός τών« οποίων οί μαχηταί μας μαΰροι άπό τα χώματα καί, τοϋς καπνούς των έκοήξεων, άγνώρι- στοι, δμοιοι πρός τρίογλοΐδύτα;, άνέμρνον αποφασιστικώς τόν έχ- (Συνέχεια είς τήν 6ην σελ(6α7
    ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ
    Σταύρος Πηλείδης
    Πολύ /.ίγοι άπέμειναν άπυ τόν
    Στρατόν τής Σωτηρίας, άπυ τους
    Οετιράνονς, πυύ πριν όν χουνια,
    νεοι, ώραίοι, καί νπερήφανοι, .ιρυσ
    έιΐ-εραν τυνς ώμονς των και ανελα-
    βαν τύ τρομακτικόν Οάρος τής ά-
    ποκαταστασεως των ςερνιϊ",ομε-
    νων.
    'Ένας άκύμη άπύ τούς ϊθε,λυΛ-
    τάς εκείνον; δεν άπαντα άπυ ση-
    μευονείς τυ προσκ/.ητήριον.
    Ό Σταΰρο; Ιΐηλ.ειδη έτερμάτι
    σε τόν άγώνα τόν καλόν καί τα-
    ξειδεύει πρός την αίωνιότητα. Μα
    δέν 6ά λ.ησμονηθή, ό σεμνύς, ό
    άθόρυβος, ό μι:θοδικός ίργατης
    των προσφυγικόν ΰποθέσεων, υ
    πάντοτε προσηνη; επι δεκαετία;,
    ί,το καθημεριινά; έπισκέπτη; των
    υπουργείον Προνοίας καΐ, Γεωργί
    άς και τής απίθανον διά τούς ση¬
    μερινον; "Ελληνας Δ)σειο; Άνταλ
    λαγής, έκείνης, πούμέ τάς 1.500
    'Εκτιμητικάς Έπιτροπά; της έξε
    *ίκαζε επί 15 «τη τάς 31Η) χιλιάδας
    καί ,τλέον δηλώσεις άποζημιώσεο>;
    των ανταλλαξίμων.
    Ό Σταύρος Πηλείδης, σάν πρό
    εδοος Έκτιμητική; Έπιτροπής καί
    Ιπειτα άναθεωρητικής, προσέαΊ-ρε
    θετικάς καί πολυτίμους υπηρεσίας
    είς μυριάδας προσφνγιον.Οί μέγα
    λοι καί μικροί προσφνγικοί συνοι-
    κισμοί Αθηνών, Πειραιώς, γιά πό
    λϋν καιρόν 6ά ενθυμούνται τόν
    γενναϊον παραστάτην τι»ν, τόν
    I-
    σοβίως έπιστρατευμένον διά τάς
    ατομικάς των ΰ.-τοθέσει; καί τα
    όμαδικά προβλήματα. Άδάμαστος
    Τί δραστηριότης τού. Άνάμεσα είς
    την έργώδη προσπάθειαν άνακουΐτί
    σεως τής προσφυγικής δυστυχίας,
    ό δαιμόνιος άνήρ βρήκε τόν και¬
    ρόν νά σπουδάση νομικά καί νά
    γίνη δικηγόρος έν Αθήναις.
    , Άλλά έκεϊνο διά τό οποίον έκ-
    πλήττονται δσοι τόν έγνώρισαν,
    ήτο καί πρίν να μετά τάς σπον-
    δ(ίς, ή άφιλοκέρδεια τοϋ Ανδρας.
    Ή Δράμα ιδιαιτέρως, εύγνώ-
    μων διά τάς πρός τάς μυριάδας
    των έκΐί ΙΙοντίιον έκδουλεΰσεις
    τού μακαρίτον, τόν έτίμησεν, <*- Μΐδείξασα τόν ΓΙηλείδην βονλεν- ιήν καί πληρεξούσιον της ί.τανει λ.ημμένως, αφήκε δέ εποχήν ή σύ νεσις, ή σεμνότης, τό αίσθημ" π'θννης, μέ τό οποίον εξεπλήρω¬ σε τα καθήκοντά τού ταύτα είς την βουλήν καί τάς έπιτροπάς. ,Αθεράπευτα νοσταλγύς τής χά μένη; πατρίδος κα'ι ό άείμνηστος Σταύρος, μετεΐχε ολων των έκδη- /ώσρων, αί όπβϊαι άνεκονφιζαν τοΰ; Πρόσα/νγας. "Ετσι, κάποτε ηύτνχήσαμεν νά γ όν εχο>μεν καί, είς την θεσσαλ.ο-
    νίκην κατά τάς σννεστιάσεις των
    Άργνρουπολ.ιτόν.
    Τό πολύδοξον Φροντιστήριον Ά
    ργυρονπόλεως, ήτο πνευματικός φά
    ρος, -άπό τόν οποίον ϊξλαβε τύ πρό
    τον φώς, τό οποίον πλουτισθέν
    επειτα στήν Τραπεζοΰντα καί τάς
    Αθήνας, κατηύγοσε μίαν σπανίαν
    εί; ήθος καί αρετήν προσοιπικότη
    τα.
    Τώρα τίποτε πλέον δέν άπομένει
    άπό τόν μακαρίτην έν τώ κόσμω.
    Άπομένει, δμο)ς, ή μνήμη τοϋ κα¬
    λόν καί Λγαθον άνδρας, ή όποία,
    ευχόμεθα, νά μείνη αίοννίως.
    ΕΠ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΗΣ
    | Σ.Σ.: Κα'ι ή δημοσιευθείσα νέ
    κρολογία τοϋ συνεργάτου μας Γ
    , Κανδηλάπτη έγράιρη υπό τοϋ κ.
    Επ. Σωτηριάδη
    ΣΘΕΝΕΛΛΟΣ ΣΓΑΝΙΤέΑΣ
    (Διπλωματικάς Συμβουλάς άπό τίς Σαράντα Έκκλησίες)
    «Άλλά φίλοις μέν έμοίσι (τέ-
    ρω χάριν· έ'στι δέ μύσταις κοι¬
    νάς ό των Μουσείον ήδεπή; στέ
    φανος» (Λόγοι τού Άνιοννμον
    Προο&μιαστοΰ τού Μελ.άγρου).
    Είναι λίγος καιρός πού άναγ-
    γέλνθηκε άπό τό Σικάγο τής Ά-
    μερικής, ό θάνο/τος τού Σθεινέλα-
    ου Μ. Στανίτσα, ανώτερον διπλ.ω
    ματικοϋ ύπαλλήλου. Ή θλιβερή
    τούτη είδηση μάς κτύπησε σάν κε
    ραυνός. ΤΚταν άπό τούς σπάνιους
    άνθρώπονς, ύπέροχη, ψυχή. Είλι-
    κρινής, άνιβιοτελής, προστάτης, θε
    τικός νποστηρικτής, σόφρων σνμ-
    6ονλ.ος, άσφαλής φίλος, ή'ρίμος ά-
    ξΐίοματικός σπό ήθος, πλημμνρι-
    σμένος άπό εύγέινεια καί καλ.ωσύ-
    νη, μέ μεγάλη άντίληιψη καί εΰ-
    φυία, μέ έξαΐ'ρετική μορφώση, μέ
    άνεξάντλητη ζωτικότητα. "Ενας ά-
    κόμη ίδανικός αγίηνιστής της πα-
    λαιάς φρουράς τον προσψνγικοΰ
    κόσμον, Ιπεσε!
    Γεννήθηκε «τίς Σαράντα 'Εκ-
    κλησιές τής άξέχαστης Άνατολι
    κης θράκης μας. Τελείιοσε τό Γν
    μνάσιο τής Άδριανονπόλειος καί
    την Νομικη Σχολ.ή τον Πανεπιοιτη
    μίου Άθττνών. *Ηταν κάτοχος τής
    άγγλικής, γαλλικής, ίταλικής,
    τουρκικής καί 6ουλγαοικής γλώσ¬
    σης. Πήρε μεοος καί βτή Μικο<ι- σιατική έκστρατεία, δ.τοι· διακοί θηκε. 'Τπηοέτησε άρχικά στό ρλ- ληνικό πιροξενείο τής Φιλυτ.-του.-ΐό λε<»ς καί κατόπιν σαό προξεΛεϊο της Γενέυης. Διετέλεσε καί γο«μ ματεύς τής Άιντι.τοοσοιπείας των Εθνών, σήν 'Επιτροπή Έ.-τιδημι- ών. Τό 1924, υστερα άπό έξρτά- σεις, μπήκε πρώτος στήν Κεντρι ΊοΟ κ. ΤΡΙΑΝΤ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ κή Ύπηρεσία τού ν'πουργείου των Εξωτερικών. Κατά την σαραντάχφονη διπλ« ματική σταδιοδρομία τον, ξεχώ- ριζε πάντα γιά τα προσάτα τιμ»- οιι καί εύσυνειδήτου νπαλλήλον, σ' δλ·ες τίς έμπιστευτικές θέσεις, δπου άποσποΰσε τούς έπαήΌυς των προϊσταιμένων τού. Τό Κράτος, γιά αναγνωρίση των .τολντίμων ν πηρεοΐών τού στήν ΆλΓ>α>ία, τόν
    τίμησε μέ τό μετάλλιο 'Εξαιρέτονν
    Πράξεων, ποΰ πολύ σπάνια άπονέ
    μεται είς μή στρατιωτικόν;.
    Τό 1946 τοποθετεΐται στήν έ?.-
    ληνική πρεσβεία ής Ονάσιγκ.τιον,
    δπου νπηρέτησε ?ως τό 1951, ό-
    πότρ τοποθΐτήθηκε στό γενικό
    προξενεϊο τοϋ Σικάγου, ώς σύμ¬
    βουλος. 'Εκεϊ προσέφερε άνεκτίμη
    τες ΰπηοεσιίεζ μέχρι τής καταλή-
    ι|ιεώς τού άπό τό δριο τής ήλικίας.
    Στό Σικάγο έπεσυρε τήιν Ιδιαίτε-
    ρη εκτίιιηση τής ελληνικάς Π«ηοι
    κίας, δπου καί πανδρεύθηκρ την
    σρμνή Σκοπιανή δέσποινα Ελένη,
    τό γένος Σερέτη.
    'Ενδιαφέρ'θηκε καί δοήθησε πό
    λύ τίς φιλανθροΜΐικές έκδηλώσεις
    των όμογδνων μας τοϋ Σικάγον.
    Τα τελευταία χρόνια ό Σθενέλ,α-
    ος Στανίτσας ήταν καί πρώτος άν-
    τιπρόεδρος τοΰ Φιλανθρωπικοΰ
    Σύλλογον Σκοπιανών τον Νέον
    Σκοπόν τον Σικάγου «Ή ελπίς»,
    -τού Ιχει 110 μέλη. Ό Σύλλογος
    αύτάς, μαζί μέ τοΰς Σκοπιανούς
    τον «Όρφέως» τής Νέας 'Τόρκης
    μέ την προσωπική πίρωτοβουλ,ία
    I-
    δίιος τοΰ πολνκλαύστον έκλιπόντος,
    προσέφίοε καί 9.000 δολλάρια στό
    Άιναγνωστήριο (βιβλιοθήκη) τού
    φημισμένου «Όρφέίος» τον Νέου
    ΣκοΛθΰ —Σερρών.
    Τόν ΘΛνατό τον έθρήνησαν δ-
    λα τα μέλη των ελληνικήν Παοοι-
    κκον τής Ούάσιγκτων καί τοΰ Σι¬
    κάγου, ρκλαψαν κα'ι δλ,οι οί ΣαοαΛ-
    τα - 'Εκκλησιώτΐς καί Σκοπιανοί,
    πού είναι βκοο.Τ4σιιέν·οι σ' ολη τή
    Λυτική Θράκη καί Μακεδονία, δ-
    .τοις καί στήν Άθήνα. Κ<4 ή ψν- χή τοΰ γράφοντος (ποΰ είναι Σκ.ο- πιανός άπό τή μητέ-ρα το·), είναι άκόμη βαθειά τραι·μ«τιαιιε;νη άπό Ί τ(»ν πόνο, γιά τό χαιιό τοϋ σεθη- στοΰ τού φίλον. τΗταν ποοστάτης τού σέ μιά δύοκολη ίεόοιιηση, οτι'ι πηίιτα τού βήιιπτη. Τ. Δ. ΘΕΟΛΩΡΙΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΠΑΠΑΒΑΣΙΑΕΙΟΥ (Ή Έθνική μα; γλώσσα) ΤΟΥ κ ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ Ό άγαπητός φί/.ος κ. Ιωάν. Άν. ΙΙαπα6ασιλείου, ηθέλησε νά σκμβάλη άπό τοθ τομέος τον στύν εορτασμόν τής Ιόθετηοίδος τής Έθνική; Παλιγγενεσΐας. Καί έπε τυχεν. 'Τπήρξεν έξαιρετικώ; ευ- στοχος ή ίδέα τού, ότι παραλ/.ή- λως πρός τούς άγωνιστάς των πε δίίον μαχ«>ν, επρεπε ν^ι τιμηθοϋν
    καί οί άγωνιστσί είς τόν .-τνενματι
    χον το|ΐέα. Οί τελενταΐοι συνρπλή
    ριι>σαν τό ϊπος των πρώτον. Καί
    χοΗ>ίς ειδικήν τον συμΛολήν, χ(υ-
    ρίς την έ.τιδίίοξιν τής πνενματικής
    ήναγεΛ"νήσεως, τό έργον των άγω
    νιστών θά ϊμενεν ήμιτελ.ες. Ή εν-
    νοι« τής ελευθερίας έκρατρϊτο είς
    την .τεριοχήν μόνον τοΰ μεγαλειώ
    δούς επους καί δέν θά καθίστατο
    ένεργός δύναμις δηιιιουργίας ε¬
    άν δέν ήξιοποιεϊτο μέ την .ιαι-
    δπ'αν. Ήταν ή <ορα .ιοΰ τό δ- πλον ϊπρεπε νά διαδεχθή ή γρα- φίς. Καί εΐχε αυτή στήν Λοαν της σημασίαν δσην καί τό ιτΰλλι. ——ι—-,—- , ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΟΥ 1922 —28— (ΣΥΝΕΧΕ1Α έκ τοθ προηγουμένου) - 4—- ΠΜΕΡΟΑΟΓΙΟ ΑΙΧΜ ΛΛΩΣΙΑΣ ΤΟΥ ΣΙΙΥΡΟΥ Ε. ΜΙΧΑΗΛ ΙΔΗ .!.- ΙΙΟΡΕΙΑ |!ι υΐ ΜΑΦΑΖΛΛΚΣ ΜΛ Σ ΔΗ ΣΤΚΤΟΤΝ, ΜΑΣ ΣΚΟΤΩ- ΧΟΤΝ Ι Ι Ιναϋώ; ."ΐροχιιιοοθσρ. ή αά/.αγγά μας, ε,ω Οαθι^α στην α/.ρη ιης [ρτυαθας μοί1. Κςιχεται, /.οιπυ>,
    Ι
    και μυυ
    αΐην ισικαρ!»
    ρολ.οισου ϋγά-
    Άνυψωτήρ ύψηλής ταχύτητος, πού πρόκειται νά εξ¬
    υπηρετήση τάς οίκοδομικάς έπχιειρήσεΐς διά την
    [ΐεταφοράν υλικών και προσο)πικοϋ.
    Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
    'Ένα θεατριαό εργο της
    Μαρίας Λαμπαδαρίδη
    Τοϋ χ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
    ίοχος μεγαλυτέραν. Διότι τό
    νεαρόν ελληνικόν Κράτος ώφειλε
    μέ μεγάλα δήματα νά ύπεοκαλν-
    ■ψη τόν χρόνον τής καθυστρηήσε-
    ιος. "Επρεπε νά άνείίή είς πλήρη
    ενθυγοάμμισιν μέ τα προηγιιέτα
    κράτη τής Εϋρώπης, ('όστε νά τΰ-
    χη τοΰ σείκισμον, ποϋ έδικαιοΰτο.
    Ή τέ(|ρα τεσσάροιν αίώνον δον-
    λείας ΐχρειάζετο νά άποτινιιχθή
    έν τάχει άπό την λάμψιν τοΰ πνεύ
    ματος. Καί ό 'ΕλληΛΐσμός διέθϊ-
    τεν άξιολογ(οτάτους φορεϊς, μέ
    στοχασμόν, μέ 6άθος καί καλλιέρ
    γεκιν, κάθε αλλο πιιρά ν.τολειπο-
    μενων των Εα'ιριοπαάον. Άνέκυ-
    πτεν δμως τό θέμα τής γλώσσης. |
    Τό ένστικτον τή; λαίκής γνηοιό-
    τητο; ώθονσεν εί; ανησυχίαν δια-
    τνπώσεοιν καί ίκτρραστική; μορ-
    φης. Ή φνσική όρμή, .τού συνο-
    δεύει πάντοτρ την πνευματικήν ά
    λήθειαν, έ'θετε νεον; προδληματι
    σμοΰς, παροτισίαξε νέαν κατάστα
    Ή Νέ<ι Σκηνή τοΰ 'Κθνικοΰ θεατρον συμπ*ριέλα6ε τον τελευ¬ ταίον καιρόν μετσξΰ των εργυ>ν
    πού άνέβασε καί τό μονόπρακτο
    τής Μαρίας Λαμπαδαρίδη «Τύ
    Γυάλινο Κιβώτιο».
    Ή Μαρία Λιαπαδαρίδη είναι
    (>ε·6αιο πώς ρχει .τ ι ά τή θέση της
    καί μιά θέση, άς τό ποΰμρ, ξε-
    χιοριστή στή σΰγχρονη ελληνική
    γραμματολογίίΐ. Κα'ι άλλες (ΤΌ°Ες
    ΜΐΧ τελευταίως μέ την άφοριμή τής
    έκδόσειι>ς τής νρα; ποιητικής της
    συλλογής «Τοπία Έαηθείας», μού
    δόθηκε ή εΰκαιοία καί άπό τίς
    στήλε; αΰτές νά μιλήσο γιά τό
    εργο της. Πρόκειται, χωρίς έπι-
    φύλ/χξη, γιά μιά λ.υρική πιροσωπι-
    κύτητα ιιέ δικό της ξεχωριστό
    τρόπον έκφράσειος. Μιά προσω-
    πικότητα κυριευμένη ΰπαοξιακά ά
    πό τή μνστηρκΐ-κή οΐ·σία τής αν¬
    θρωπίνης μοίρας Στή ποίησή
    τη;, μάς σΐ'γκλθΛ'ίζει σε μιά συμ-
    παθητική μέθεξη, τό δάθος τη;,
    μέ .τροεκτόχτεις κυρίω; μεταιτ/νσ!-
    κές καί μιά αίσθηση λεπτοτάτη;
    ,τοιότητας. Ή αατιά της κινεΓται
    ίναγώνια διεισδττικά μέσα στοϊ'ς
    έσώτερους δΐ'Λερεϋνητιχ'ς κόσμηυ;
    τής ανθρωπίνης ψυχής.
    Αΰτό άκριίιος γίνεται '/.'ύ μέ
    τό «Γυάλινο Κ:6ώτιο>) ποΰ είδα-
    με.
    «'Η μνήμη αάς τό λέγει ή Τδ'α,
    αποτελεί μιά (ίαθειά διάσταση τής
    »οής μας».
    Αυτή τή δκίσταση τή ζεί δρα-
    ματικά ό ήρΐοά; της. Μέ σνγκρα
    ΤΓ,μέη την άνάσα μας κ(4 σέ
    μιά κατάσταση ίξάρσειος όμολο-
    γουμένω;, παραν.ολουθοΰμε την
    ψυχΐλή τού περιπέτεια. Τούτο νο-
    μίζο άποδρικνίτι την πλ.ήρη θεα-
    τρικότητα τοΰ εογου κι' άς πρό-
    σεξαν όοισμρνοι ν.ριτικοί πεοισσύ-
    τερο τό ποιητικό τού 6άρος. Κ(ΐί
    σιν καί, ήνοιγε νέους όραμονς·
    Επόμενον ήτο καί απολύτως ψυ-
    χολογικόν, εις αυτήν την κρίσιμον
    φάσιν νά επέλθη συγκ<ιουσις. Το νέον ρεϋμα δέν ι'ιμποςιούσε νά ε¬ πικρατήση «άν δεν ϊ.χεροϋσεν ά¬ πό την άντίθεσιν των παλαιών, των καθιεΒίυμρνιον αντιλήψεων. 'Τ.τηρχαν οί άνθρίοποι, οί όποϊοι ίπίστευον ότι κριτήοιον τής μορ φώσεως ήταν ή άπόλυτος φραστι- κή αύστηρότης καί ότι οιαδήποτε άπο,μάκρννσις άπό τό καθεστώς τής άτέγκτου γραμματικής συνε¬ πείας, ίσοδυναμοΰσε μέ 6λ<ισ(Γη- μίαν καί απειλήν εναντίον τοΰ έ- θνικοΰ μας δυναμισμού. Τύ "Ε- θνος έταντίζετο με την καθαρεύ- ουσαν. Καί μέ αυτήν την πεποίθη σιν οί ύπέρμαχοί της εστάθησαν κονταρομάχοι τού Καί ήτο ή πάλη σκληρά, έπίμονο; καί θνελλώδης. Καί ωδήγησεν είς αίιΐατηρά Ι.τρι σόδια. Καί έκλόνισεν ή ανέτρεψε Κυβερνήσει;. Καί ήνοιξε πεδίον έριδος καί πνευματικής άντιδικί- ας, ή όποία κράτει, θά ίλ.εγε κα- λείς;, μέχρι σήμερον. Καί ίίεΓιαί- ('ΐς ή δημοτική, η έκφράίουσα α¬ λήθειαν καί Λνταποκρινομένη ίί; αϊτημα τα>ν καιρόν, νπηοετοϋσα
    την γνησιότητα ενός δνναμικοϋ
    λ(ΐοϋ, επεκράτησε. Ήτο, φυσικόν.
    Καί ίδοήθηθΈν είς .τραγματικά
    άοιστοΐ'ογήματα λογοτεχνικά καί
    επί τέλους, κοιός ό λώγος. 'Η τέ-
    χνη είναι ποίηση καί δέ στάθηκε
    ποτέ εργο τέχνης, ύποια'σδή.-τοτε
    αορφής, χο>ρί; νά έχη, σά βασι-
    κό μάλιστα στοιχεϊο τού, την ποι-
    ηση.
    Ό λόγο; άπό τό «Γυάλ.ινο Κι
    βώτιο/ (Τυντονίζρται μέ τί; δικές
    μας άγονίες' άπηχεί πιά έσοτε-
    ρικά τή δική μας ποοίιληματικό-
    τητα. 'Η μνήμη πειθύαεθα στό
    τέλος, σέ μιά κάθαρση ψυχή;,
    είναι αύτός ούτος ό κόσμος .πού
    ϊοΰμε- στύ παοόν, στήν κάθε
    στιγιιή.
    Τό «Γυάλινο Κιίϊώτιο», κατα-
    τάσοεται ετσι, μποροϋμε νά ποΰ-
    με, στά θεατρι/ά ρργα ρσωτροι-
    κής δραματικότητας' σ' αύτά ϋ-
    που, ό μοναχικός άνθροπος, ό
    άπκανοποίητος άπό τή μοϊρα τού
    (τι·γκροΰρτ(ΐι μέ τόν Γδιο τόν ρ-
    <ιυτό τού. Καί άπ' αυτής τής ('ιπόψεως καί όπως έκφράζεται μ," έ'να λό- γο, πυκνύ, ποιητικό, νοι,ματικά οΰσιαστικό, μέ είκόνε; στι>πνές,
    δουλ.εμενες μέ την έιιιιυτη .ια-
    ρύρμ,ηση .τοοικισμένυυ καλ/.ιτέχν η,
    τό εργο αΰτό, όέν είναι πολύ ήν
    ποΰμε, πώς μένει έ'να στ,μαντι-
    κό έπίτευγ.μα στό εΐδος τού. "Ας
    μ<ΐς επιτραπή άκύμη νά πποσθί- σουμε καί τούτο τό κάπιυς ί6.«ί- τερο" καί τύ εργο αΰτύ δικαιού- μαστε νά τό θεορήσοπιε σάν μίαν έκδήλιοση τής μικρασιατικής πνευματικής είσιτοράς. 'ΙΙ Μαρία Λαμπα&'ΐρίδη γεννήθηκε στη Λημνο, άπύ πατέρ.ι. καταγόμΓνο άπό τα νησιά τοΰ Μαρ,μαρά. Μέ καμάρι γιά τούτο παοακολουθοΰ- με τή λ.ογοτεχνική της έξελιίη κια σνγκινοΰμαστε άπό τίς έπι- τνχίες της. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΙΙΣ ποιητικά, διά τα ΰποία ημπορεί νά είναι ύπερήφίχνος ή νεοεΛ/.ηνι- /.η γραμμ,ατοΛογία. Είς αυτήν την περίοδον των ά γώνων, διά" την πνευματικήν ανα¬ γέννησιν, αΛαΐ)ΐρεται η με/.ετη τοϋ εκλεκτον διανοοι·μέυιι και ι^ι λου κ. Ιωάννου Παπαύασι/.ΐνθΐ'. Δέν είναι μακρά. Άλλ' άκριοώς έδώ έγκειται ή άςία τού συγγοα- (ΐέως. Κατώρθιοσί μέ πολύ οΛΐγα καί χαρακτηριστικά νά δώση ενα μέγα θέμα. θαυμάζει- κανεις την πληρότητα καί την περιεκτικότητα αυτής τής μελέτης. "Εχει τα χά ρακτηριστικά μιά; ίστορικής άνα- όρομή; καί συγχρόνως ένό; μι- κροΰ λ.ογοτεχνήματος. Καί είναι, ποάγατι, άναήρομή είς τους αγώ¬ νας γιά την πνευματικήν άναγέννη σιν τοΰ "ΕΟνου;. Άναόροαή, ή όποία πα·ρονσιάζει τα Οασικώτερα γεγονότα, έκείνα μέ τα όποία ε¬ σημειώθησαν άπο^ασιστικοί στα- θιιοί, εκρίνα, .τοίι τελικως μετε- στρεψαν τόν ροΰν όριστικά. Καϊ ή άναδρομή αυτή παρέχει πλήρη είκύνα κα'ι αποτελεί ούσιαστική συμβο/.ήν, είς τόν έορτασαόν τΓ,ς ιιργάλης Έθνική; επέτειον. Ίί)ί- (ΐ); οί νεώτεροι, πού δέν έ"ζησ<ι·. γεγονότι, εχουν νά ώφεληθοΰν ίΐεγίί.λο)ς άπό τό έργον τού άγαπτ, τού φίλον. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ /.ι), ΐ'ο/.οι όεν ειχα απανι» μ»ι', /.αι τού απαντό: «^.αατιμι γιυκ» ΐρο/.υι ΰεν ε/ι»). Άπο τυν Ονμυ τυν, γυνρ/.ωσι- τα ματια κ.^ί γκι α τ,η ίεκάνω, βγάςω καί τού δι νω δΐο - τρείς μισες λίρες μπαγ- κανοτες, καί τού ΛέΊο: «Ίστέ, μπονν/.αρήμ βάρ, άλ» (να, αΰτά έχι», παρι τα). Τις αρπαξε εΰ- τν; κα!, έαειδή δέν .τής>ε ρολ.οι,
    μοϋ δίνει κάμ-τοσε; κοντακιέ; και
    (ΐεύγει άπό κοντα μόν. Φταξαμε
    ΐώρα στοϋ «Γαληνυϋ τόν ταρ/.ά»,
    μιά μεγάλη άλάνο στήν "Αγια Κ ν
    ριακή (άκριανό μαχα/.ά τής Σμύρ¬
    νης) και νά το; πάλι ό μαφαζάς,
    μοϋ Εανάρθεται νά μέ ληοτέψη.
    Κϊχε νποψιαστή, πώ; είχα ρο/.οι
    καί δέν ήθελ.α νά τού τό όώσι».
    •Τό ρολόϊ σου θγάλε», μοϋ επι-
    μένει άγριεμένο;. Καί έγώ τοΰ
    απαντό: «Μά, άφοϋ σοΰ είπα, δέν
    Εχω ρολ.όϊ, τί μοΰ τό ξαναγυρεύ-
    ίΐς; "Αν εΐχα, θά σού τό εδινα».
    Αίιτός, ομως, μέ άρπά τώρα άπό
    τόν ώμο, μέ βγάζει εξω άπό τή
    α καί μέ τραβά μέσα στά
    χοράηια. Έκεϊ μέ σταματα καί
    μοΰ λιέει: «Σαατήν (ίερμέζ'σεν, όλ
    ντουρετζέγιμ σενί» (τό ρολόϊ σου,
    αν δέν δώσης, θά σέ σκοτώσο.).
    Καί βάζει εύτύς μιά σφαϊρα στήν
    κάννη τοϋ ΰπλου τού, τό στρέψει
    πρό; ίμένα καί, μέ άπειλεί, πώ;
    θά μέ πυροβολήση. Στάθηκα ψύ-
    χραιμο; καί τοϋ λέω: «Γιατί δέν
    με ψάχνεις; "Αν βρής απάνω μόν
    ρολ-οι, πάρε το, και άν σοΰ εϊπα
    ψέματα, τότε σκότωσέ με». Λνγι-
    σε ό έκβιαστής όμπρός στύ θάρρος
    μου· πιστεψε στήν είλικ.ρί·νειά μου
    κα'ι δεν μέ ψάχνίΐ. «^ηκτήρ, γκια
    ονρ» (στό διάολ,ο, γκιαούρη), μού
    λεει και μέ σπρώχνει μέ κοντακιές
    νά τραΐίήξιυ γιά τή ςράλαγγα, πού
    εΐχε προχωρήσει άρκετά. "Ετο·εξα
    τότε νά χωθώ μέσα, μέ την άγω-
    νία <>μος, μήπος ό βάρβαρος μετά
    νοιοσε πού δέν μέ σκότοσε καί
    τώρα μέ πυροβολούσε στά νώτα.
    Καί, σάν εσμιξα στή φάλ.αγγα,
    δέν πίστενα άκόμα, πώς ήμονν
    ζωντανύς. 'Η λαχτάρα τοΰ έπικεί
    μενον πυροβολισίμοΰ, μοΰ είχε σκο-
    τίσει τό μναλ.ό. Θά πήγαινα καί
    έγώ, ο.τως καί τόσοι άλλοι, θΰμα
    τής ληστρικής μανίας των άγοοί-
    κων μαφαζάδων.
    Ή φάλαγγά μας έ'φταξε στό
    ■Ίοάμ - ντ'μπί» (τουρκ. = πεύκου
    - ιοκιος) μέ τα πολλά πεΰκα καί
    τότε ε-ρχεται ενας ματραζάς καί
    τρα(>ά τόν διπλανό μόν, Παναγιώ-
    τη Μωραίτη. Τόν σερνει, τυν τα-
    , δίχως αίτία καί τόν ξε-
    αακ<>αινει πρός τα άριστερά τοΰ
    δρόμον, μέσα στά περιβόλια. Ή
    ς;ά/Λΐγγά μα; προχι»ροΰσε, καί σέ
    λιγο άκούστηκε πνροίίολισμός. Κα
    ταλάβαμε τί είχε γίνει, καί κον-
    νώντα; τύ κεφάλι εϊπαμε: «Πάει
    καί ό καημένος ό Παναγιώτης.
    Φτάξαμ,ε σέ μιά έξοχική έ'παυλη,
    ποίι άνήκ,ε ά/Λοΐε σέ Ρωμνιό καί
    τόρα ήσαν έγκατεστημένα τα γρα-
    τοΰ «Φιρκά - άσκεριέ» (άοα-
    (Ιοτονρκ. στρατιοπικής μεραρχί
    α;). Σταματήσαμε άπόξι» καί ό
    όξιοματικός μπαινει μέσα γιά νά
    ,-ιαηαδώση τή φάλαγγά μα;. Σέ
    λίγο βγαίνει μέ έ'ναν «Έμίρ - ά-
    λαή» (άραβοτουρκ· — συνταγματάο
    χη)' πού αρχισε δήθεν νά μαλώ
    νη τούς μαφαζάδες, γιατί είχαν
    ακονσττι πυροβολισμοί τονς τόσοι
    συχνοί. Βεβαία, εΐχε ΰπόψη τον,
    ·,ιώς μέ τοΰς πυροβολισμούς έ'-
    πεα;ταν κάτω καί κορμιάαίχμαλώ-
    των, άλλά τα θέμα αϋτό τύ ά,-τοσι-
    ώπησε. Τού; λ.έίΐ, πώς μέ τή νεα
    διαταγή τή; Διοίκηση;, άπαγορρνρ
    ται πια νά κακοποιοΰνται οί αίχμα
    λωτοι. Καί νστερα γνοίζει σέ μάς
    κα'ι μάς λέει: .^Γεσίρ, κόρκμαη,ν
    σιΐέ κίμσενε ντοκονναατϊακ» (αί-
    χΐιάλ.ι»τοι, μή φοβάστε, κιινεί; δέν
    θά σά; πειράξη). Άπθηήσιπιε τό
    τρ, πό; αυτή ή μίΐαβολή! Πήρα-
    μρ, λοιπόν, θάρρο; καί τοΰ γνοέ-
    ψαμε νά μά; αφήση νά πιοϋμε νε-
    ρύ άπό τα πηγάδια, πού είχαν τα
    τςιγνρω .τεριιιόλιιι. Μά; άφησε νά
    .τιοϋιιε κα'ι συιττησρ στού; μαιρα'ζά
    δρ; νά μάς προιτατρ-ψονν, άν τν-
    χόν κανεΐς πολ.ίτη; ήθελ.ε ιιά; ε'-
    πιτεθή, νά μάς κακοποιήση. Κου
    οί σουΓκιρήδες μάς φώναξαν «γιου
    ρου, γιανας» (προχι»ρήτε, συμ-
    τυχθήτε). Σ έ κάποιαν
    Σβλίδες Ιπό την δραματικήν Ιστορίαν των
    ΑΙ ΚΥ.ΠΜΙΑΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
    ΣΤΗ ΛΙΙ-Η Τα«Ι ΑΝΘΛΑΗΠΙΙΚηΐι ΔΙΟΓιΙπθΟΐ
    1914-1918
    ΐοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΚΟΎΗΛ 11ΑΙΙΑΑΟΙΙΟΓΛΟΐ
    τέως δυυουντοβ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
    (Συνέχεια έκ προΓΐγου,μένου; τού ελληνικόν πληθυσμοΰ ·/(ιΙ((
    ! την βιομηχανίαν, τύ ίμπόοιιη,
    ή ό
    «ϋΗαρά ταύτα ι'μω; ό φύβος .τί
    ^*. Λ^.«.«. -.. - 11 ε-ταναλ.ήψει»; των δα'>γμων
    θεΓμποροΰσα πιά νά βαδίσι'». ι«ι «ιν ε^ξέλιπε, αφυΰ μάλιστα καί
    μ
    Ολέποτη· καθνστερι^ιένο ό έξάδε/.
    ; τυν σεθ. ΑΙητηο.ιο/ατην Ίν
    Ολέποτη καθνρ^ ξ
    φό; μόν καί μερικυι χωριανοί μόν Μ εσυυ ΊΐΉΐκείμ, εροτησιινια ε
    και τοέχουν κυντά μου να με κρα- τή (,ι'μη τή; μετα τον Ραχμη
    τησονν καί νά με (Ιυι,θήσυυν ιά Γχετικής σννομΐΛΐα; αυτού ιαν
    προχωρηοω και μοϋ έλεγον : καί διατί θά απέλθη και αΰτός:
    «.Κονράγιο, άνοιξε τα πι>δια σου, «Μά/.ιστα άπήνΐΓ,σεν ό Νομάοχης,
    θά πυμείνης πίσω καί «ά σέ σκο- καί οεϊς θά «πέλθητε,
    τίοσονν!». Κα'ι τότε σκέτρτηκα τον 0ά ρχητε ποίιινιον επι
    διότι δεν
    τοΰ όποί-
    τσοΰικι
    άδερφό μου, πού εΐχε Ολ.ήμα όϋί- ω' θά άρχιερατενιιτε
    δα; στύ μηρό, τρανματίας μάχης. Ρίζντα γκιντεντςέκσινιζ,
    Αϊχμάλτοτος είχε πκιστή κα'ι αΰ- ί·εσποτλούκ κιμέ γιαπαντζάκσι-
    τός. Θά μποροΰσε άραγε νά Οαδί νιζ».
    οη σέ μιά τέτοια μαρτνρική πό- ι Πρίν νά κλείοουμε τό κρφάλίΐιο
    ρεία; Σίγουρα θά τόν έ'τρωγε ή των άνθελληνικόν διιυγμώνι τού
    σφαϊρα κάποιον μαπαζά καί θά | Άπρι/.ίον —' Ιούνιον 11)14, κρί-
    άφηνε τό κορμί τον σέ έ'ρη,μο χ/ψ ι νονμε χρήσιμο, λόγοι αύθρντικύτη
    πό (Άργότερίΐ εμαθιι, πώς χά- τος τοΰ κειμένου, νά .-ταραθρσονμε
    η— ....< .-.'.-λ.» Ι ατύσπασμα άπύ τα άπο.μντιμΌνεύ θηκε καί αύτάς) α.τύσπασμα άπύ τα άπο.μντιμΌνεύ β Τώρα, ο;αινόταν δεξιά μας ό ματα τοΰ Αμερικανόν πρεσβευ- )υκ?νθντ!ΐάα. τό έλληνικώτατο ] τού των Ήνι»μένων ΙΙολ.ιτειόν τής Κουκλουτζας, τό έλληνικώτατο προάστειο τής Σμύρνης, άδειο ά¬ πύ κύσμο. Καί, άίροΰ τύ προσπε- ράσαμε, (ίταξαμε στύ «Μπαμ - ποΐ'ρνου» (περσοτουρ. = τής στέ- γης μύτη), μιά τοποθεσία υπου Ορισκυταν ϊνα καφενεδακι (κ/.ιι- στύ τώρα) καί πλαϊ τού πηγαόι. Ιίαρακαλέσαμε τυ μονλαζίμη ν« μάς αφήση να πιοΰμε ν«ρο. Ίυ δέ. χτηκε. "Οχι άπύ ((ιλανθροπια, αΛ Λα γιατί τού ιιρθε εύτύς στο νού, πώς είναι τώρα εύκαιρια να μας ληστέψη μέ εύσχημο τρόπο. Ά- φοϋ, λοιπσν, ήπιαμε ϋ/^οι νερυ, δροσιστήκαμε και πλνθήκαμε, τυ- τε ίίώς μαζεύει κάτω άπυ κατι δεν τρα καΐ, άρχίζει τό δό/^ομα: «Θα περάσο>με τώρα. άπο τό Ίσικλα-
    ρι, μάς λέει, καί οί κάτοικυι Οα
    σάς έπιτεθοϋν να σά,ς πάρονν τα
    χρήματά σας. Γιάντα, μιά πού θα
    τ ά χάσετε, καλ.λίτερα νά μόν τα
    δώσετε νά τα μοιραστώ μέ τονς
    οοι>()αρήοε; μόν. Καί εμείς ,αάλ·,
    θά σα; προστατέψιυμε (Ιπυ κάθε
    βπίθεση των κάτοικον».
    Οί καημενοι, τύτε τί νά κάνω¬
    με; Ήξεύραμε, πώς οί κάτοικοι
    τού Ίσικλάρ ήοαν Τοϋρκοι 6ά^-
    Οαροι, καί ετσι άναγκαστή,κίΐμε. «)
    καθένας μας νά δώση ένα ποσό
    από τα χρήματα πού εΐχε, κρα-
    τώντας ώστόσο καί λίγα γιά κά¬
    θε ένδεχόμενο. Πήρε, λοιπόν, αί
    τος ενα σοβαρά ποσό, γιατί ήμα-
    σταν παραπάνοι άπό 300 άτομα,
    καί εύτϋς μάς σήκιοσε γιά ξεκίνη
    μα.
    Καθώς φτάναμε στό τουρκοχώ-
    ρι αΰτό, άντικ.ούσαμε μάΐες άπό
    όχλο, πού μάς περίμενε νά μάς
    ύποδεχτή μέ ρόπαλα, λοστούς, μα-
    χαίρες καί δπλα. Ό μουλαζίμης
    τότε μάς σταιμάτησε, μάς συγκέν-
    τριυσε σέ πνκνή ιτά/Λγγα καί διά-
    ταξε τούς σονδαρήδες νά μάς προ
    ψνλάγονν όλόγνρα. Έκ,εΐνος δέ,
    ΰστερα, κάλπασε μέ τύ άλογό τού,
    πήγε κοντά καί τοΰς διαλύει, καί
    Ιτσι περάσαμε μέσα άπό τό Ίσι-
    κλάρι άνενόχλητοι, 7'ά νά τρα-
    6ήξυιμε γιά τό Μποννάρμπασι.
    (Σ υνεχίζεται)
    Σ ημείο>μα:
    Στό μέ ήμερομηνία 29 Φεθρ.
    ί971, σελ. 6, φι»λλο τής έφηιμερί
    δας μας, πο-ύ ρΓχε δημοσιευτή ή
    προηγονμένη σιινέχεια, «λόγω τν
    πογραφικής άβλϊψία;» είχαν άν<ι κατρυτή οί στήλες. Ώστόσο, ό ά- ναγνώστης μέ λίγη προσοχή θα μπΌροΰσε να 6ρή τόν είρμό καί νά κατανοήση τό κείμενο. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΠΈΝΗΣ ΚΤΒΕΡΝΗΤΙΚΟΝ ΚΛΙΜΑΚΙΟΝ ΚΠΕΣΚΕΦΑΗ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΛΑΣΙΘΙΟΤ ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΡΗ¬ ΤΗΣ.- μ Άμερικής στί) Κιονσταντινοί'Λθ- λη κατά την πρό καί μετά την /ήρνξη τοΰ πρώτον ,-ταγΓ,οσ'μίυν πολ,έμον περίοδο. Ό Μοργκεντά υν ώς π.οεσβ'ευτής τον ΗΙΙΑ ρζη σεν επί εΓκοσι ί;ξ μήνες στήν Πό λη καί μέ τό ('»6λίο τον πα^ρχει ΪΊχι μόνο πολύτιμες πληροφορίες επάνοι στά γεγονότα κείνης τής έποχής, άλλά καί ένα καλογοαμ- Ό Μοργκεντάου γοάφει: «Ινατό ιιήνίΐ "Ιούνιον αί σχέσεις τής Τονρκίας καί Ελλάδος ετει ν αν νά διακοπωσι. Κατά την σΐΛ· βήκττν τοΰ Λονδίνον (30 Μαίου Ι'ιΚΙ) αί νήσοι Χίος καϊ Μυτιλή- { νη .ταοαχτοοοϋντο εί; την Έλλά- ο«. "Εν (Ιλεμικι επί τού χάρτου έπαρκΓϊ δπυις καταδείξη την μέγα λην στροτηγικήν σημασίαν των 'νήσον τοΰτίον. Ό πληθΐ'ΐτμύς αυτόν είναι Έλ ληνικός, καί τουτο άπό τής έπο- χής τού Όμήρον. 'Ελληνικά ί- πίσης είναι τα .ταράλια τής Μι¬ κράς Άσίας. Ό πλέοΛ· τοΰ ήμί- οεος πλ.ηθυσμός τής Σμύρνη; τού μέγιστον μΐσογειακον λιμέ¬ νος τής Τουρκίας είναι, .τ^ύς τού τοις, ελληνικάς, ή ύπεροχή δέ την διανοητι/ήν μόριτο,σΐν γ1ϊ(1| τοιαύιη, Λστε οί Τοΰρκοι κα/,Οί, .Κ την· πόλιν ταύτην Ίσμίρ», ήτοι Σιιϊ'ονην την ,"αι_ ρτι»ν. Οί κάτοικοι ούτοι, αλ.λιυ; Τε ι>έν άποκοίπτονσι την στοργήν
    ι.αΐ άιτοοίοσιν αυτών ποό; τ^
    μητρρίί πατρίόίΐ. Οί κατ' «νού,,
    μόνον ΰπήκοοι Όθωμανοί, οί ·^
    πάται ούτοι Έλ,λ.ηνε; και χ^,
    ματικός άκόιιτ) νποστηρίζη·σι τηι
    κυβέρνησιν τόν Αθηνών.
    Αί νΰ,σοι, ό'ντο)ς, τοΰ Αίγαίοι
    καί ή ΰπ' αυτού διαβρεχομένη ^
    ςά ά.ιοτε/.οΰσι Τήν «Γκρέτσκι ^
    ηενταττα>.
    <'Καί δέν είναι βεβίΐίι»; 5,. πλωαατικόν ά,-ΐόοοητον, ίίτι ή Έ, /άς ίΐπό<|«σΐν έχει ν' ρόση τάς νήσους ταύτα; κ«! τή άπεναντι αυτόν ξηράν, ώς («ε λευθέρωσεν Γ)δη την Κρήτην. '' άν ποτέ άπεβίΓκιίΙε στρατόν ^ι τόν παραλ.ίον, Λναμφίβολον τνν χάνει ότι οί Ίθαγενεϊς μετ" £ υοι·σιασμοΰ θά νπεδέχοντο κο,ί ()η ίβοήθοιη αυτόν. Άα-' ής έποχής οί Γεραί»ν(ι, κατίστρί»σαν σχέδια έπεκτάοίΐιι: ί'ΰτήν έν Μικρά Άσία, σ: τού; "Ελληνας τή; χώρας τα, τη; ώς πρόσκομμα τόν 6λ.ίψΓ· όιν τι»ν. Τό έιιπόδιον τουτο όο Οοΰται (ό; φνσικό; «τραγμό; ί πί τής αγούσης εί; τόν κόν κόλ.πον όδοΰ, ώ; ετέροι, ή Σερβία έν Ενρώπη. Ό ρ<τΤ(» κατ' έ.τιπολήν άν» γνιΐχτας την παγγρρμανικήν φθτ λ.ογίαν, γν(·>ρίξει την ειδικήν μΐ
    (ίοδον, την εφαρμοζομένην
    τ· των πληθνσμων, των
    διζόντων τάς ελευθέρας κινήση;
    τής Γεριιανίας. 'Τπονοω τοΰ; ι
    τοπισμοίι; των κατοίκ<ον. Ή διά τής βίας ύπερορία ιι? τη όλοκλήοον )μ<~λ μεταφρροιιι νων, οίκην κτηνόν, ('ιπό τή; ιαα εί; την άλλην οκρην τής Εύοοι πι;ς, άπετέλ.ει μέρο; τοϋ -/λτιι κτητικοϋ προγράμματο; τής Γπ μανίας. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΗΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΒ (Σννέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΕΡΜΙΙΝΕΙΑ "Τστερα λοιπόν άπ' αύτά καί τα τοιαΰτα, — γιατί νά μακρυ γορήσι» πρρισσότεοο, έξιστορών- τας δλα; — καί μόλις έ'φνγε γιά τόν αλλο κόσμυ ό (ρερών»μος τή; ειΊσεΟεία;, ξρψυχώντα; ήρεμα στά χέρια ίκείΛ'ου, άνέβηκε στόν {η|>η·
    /υό έπιοκοπικύ θρόνο, ναί μέν χι»-
    ς·ίς κόπο, δχι ί>μι»ς καί χονρίς
    τύν ο;θόνο καί την άντι'Λρασι των
    προκρίτ(»ν τής πατοίδας κ*ιί των
    ,τονηροτάτοιν τής πόλει»; πού εί¬
    χον ταχθή μέ τό μερο; τι»ν. Άλλ'
    επρεπε νά νΐικήση τό "Αγιο Πνρΰ
    μα, δποις καί ιιέ τό πεςίσσιο νί-
    κησε. Γιατί ξεσήκ.ιοσε πέρ' άπό
    τα σννορα τής πατιρίδας μα; τού;
    γνοστοϋς γιά την ενοέβειά τιον
    ν.α'ι θερ,μυί»; όπαδοΰς τού άνθρώ-
    πους, πού επρόκειτο νά τόν χρί-
    σονν, καί μαζί μ' αυτού; τύν νέο
    πατριάρχη μας ΆΟραάμ, τόν δι
    /.ό μου πατέρα, μέ τόν οποίον
    εγινε κάτι άξιοθαύμ,αστο. 'Ενώ ή
    ταν ίξαντλημένο; καί έξονθε<»μέ •.ο;, δχι μόνον ο-τό τύ (ίάρο; τής Ό Νομός Λασηθίου συγ' Λλικίος, άλλά καί άπό άρρώστεια . άπό άπόί,ίεοκ άποδό- · *"ί 6ριακότ(ΐν στά τελ.ενταϊα σκι κατα/.έγεται άπύ άπόΐ|»ειυς αποδό¬ σεως των κρατικόν ύπηοεσιων με ταξύ των πρώτον νομόν τού Κρά τους. Δι' αντό, δικαίω; ό Ναμάρ- χης καί οί δημόσιοι λειτουργοί διεκδικοΰν τα σνγχαρητήρια τής Έθνικής Κν6ερνήσε(»ς. Τούς τα ι'ιπετιθύνομεν». Τούτο έδήλϋ>σεν ό άντιπρόεδρος
    τής Κν6ερνήσρι»ς καί νποτ'ργός
    Έσοιτερικών κ. Στ. Παττακός, ό
    μιλών σημερον ιρός τούς δημόσι¬
    ον; νπαλλήλους τοϋ Ν ομού Λαση¬
    θίου, μετά τό .πέρας ει»ρείας συ-
    σκεψρι»; τον διευθυντήν των νο¬
    μαρχιακόν τ'αηοεσιών.
    Ό κ. ΙΙαττακος καί τα μέλη
    ύ β
    ς
    οιισμένοι άπό την άφόρητη ζ,έστη, ι τού κυβερνητικόν (τΐ'λακι'ον
    «αονλανίμης» (άνθυπασπι- ι πάσης φνσειος ΐογι»ν καΐ εγένετο
    ;), (ίιαζύταν νά ξεκινήσωμρ, | .'ντ,αέρωοις επί τής πορείας τον
    Δημ. Μαυρόπουλος
    Είς ηλικίαν 92 έτων απέθανε,
    αρύ τινος, ά Δηα. Μανρόπουλος,
    έκδύτης καί άρθρογρά(|ος τής ίςη
    μερίδος «Φι»νή τής Έκκλησί.ις».
    Εγεννήθη είς Μάλτεπε Χίΐλκη-
    δύνος, άπεΐ(οίτησε τό 1!)(>Χ έκ τής
    θεολ.ογική; Σχο/.ής Χάλ.κης, ίε-
    ρωθείς δέ, διετέλεσε δνάκονος είς
    τάς Ίεοίΐς Μητροπόλ.εις Νικο.ιό-
    λ.Ρ(»ς - Πρεβέζης καί Προύσης
    καί τό Ι!)12 προσελήφθη ρίς τα
    Πατριαρχρία, διατί λέσϊι; Δεντρρεύ
    (,ιν υπό τό όνομα Δ(»ρόθεο;.
    Άποσχηματισθεί;, τή ώτήσει
    τού, ήσχολ.ήθη εί ςτά; Άθήνα;
    μέ την δημοσιογραφίαν, έκδώσας
    την εφημερίδα «Φωνή τή; 'Εκκλη
    'Τπήρξε τΰπο; άγιονιστικό; ν α"
    ήτο γνώστη; των εκκλησιαστικήν
    ζητημάτον, δ.ετι'.τονρ §ρ .-τάντο-ε
    εΐθαρσός τα; γνώιιας τού.
    'ΙΙ εχδοσ:; ν.ι' (ΐϋτοό των «Πα
    τριαρχικΛν Σελίδοη·», ρίς τά; (,.
    ποία; έκτίθενται πολλά γεγονό'.»
    άπύ την δραμ'ΐτ-κήν .ιερίοδον τΓ,ς
    ζοή; τής Έκκλησ'α; καΐ τής ό
    μογενεία; εί; τή Κκινητα τινοι'·
    πόλιν άπύ την εποχήν τής πρώτη;
    πατριαηχρί«ς Ίοκΐκρίκ τοΰ Γ', μΡ
    χρι τον ήμρρών μας, υπήρξε με
    ■ιίστη προσίροοά τον εί; την Ίσκ
    οίαν τοΰ Οικουμενικού Πατριαρ¬
    χείον.
    νιιστικοί κιόλας, είχαμε .-ΐέσει με
    τα μοΰτρα. Δυστι·χό; δέν προ-
    λ.άβαμε νά πιονμε ϋλ.οι νερύ, γιατί
    ΐΐίταξε Ινα άπόσπασμα άπό «σον
    Ιΐαρήδε;» (στρατκ»τ. Ίππεϊ;) γιά
    νά μάς πάρουν. Καί ό επί κεο^α-
    'ης
    στή
    γιατί Ιπρεπε νά ιιάς πάη στόν κα-
    τανλισμό τοϋ Μποΐ'νάρμπασι. Μά;
    πήραν, λοι,τόν, χονρί; νά μας με-
    ι τρήσονν, πόσοι ήμασταν. Άπόδει
    ξη, πώ; δέν νπήρχε καιιιιιά εύθύ
    νη, δν έκεϊ ποΰ θά μά; πήγαιναν
    θά ήμασταν λιγώτεροι. "Αρα καμ
    ιιιά άσο;άλεια γιά τή ξ(οή μα;. Καί
    τα λόγια τού «Έμίρ - άλαή» ή¬
    σαν κοροϊδία.
    Πήθίΐιιε τό δρόαο, εμείς μέ τα
    πόδια καί οί σονβαοήδε; σιινοδοί
    ' καβάλλα στά αλ.ογα. Έξ<ιντλ.ημέ- I νοι, πό; νά τού; φτάξωμε; Αύτοι κάλπαζαν καΐ προπορεύονταν καί δν εβλ.επαν καν-Γναν βραδνπορο, γΰριζαν πίσιο καί τόν τονφέκιϊαν, μέ την Αρόφαση, πώς είναι άνίκα- νο; νά ακολ.ονθήση. Οί τέτοιοι πν ροβολ.ισμοί δέν επαυαν. Καί, μό- λι; τού; ακούαμε, μάς επιανε τρε μονλ.α, γιατί ξενραμε, τί σι«νϊβαι νρ. Γιαντό καΐ ό καθέΛ·ας μας, γιά νά αποφύγη τό Οανατικό αυτόν πιροβολ.ισμό, προσπαθούσε νά βρίσκεται στήν άρχή τή; ί(άλ.αγ- χθησαν περί την 2αν μ. μ. εί; την Λ-ολιν^ τοΰ 'Λγίο^ Νικόλαον. Κν- θνς άμεσος, συνεκροτήθη συσκε- ψις,κατά την διάρκειαν τή; όποί α; εξητάσθη τό εκτελεσθέν κατά τύ παρελθόν ε"το; πρόγραμμα των τής πορείας τον έν έξελάξει ποογράμματος έργον τοϋ τρέχοντος έ'τονς. Κατά την ϊπιστροφήν τού κυβερνητικόν ιτν- λίΐκίου έξ Άγίου ΝικολΛου είς Ή ράκλειον, ό άντιπρόεδρος τής Κυ Ι.εονήσειος έθεμελίωσε την «Στε¬ νήν Λιμενεργάτον». Τό υπό τόν κ. Παττακόν κλιμά- κιον επέστρεψεν είς Αθήνας. γα;. Κα'ι τρέχαμε άτακτα, ένώ Ι σκέψεως>.
    ΚΚΟΣΕΙΣ
    Πο/.ντιμον συμβολήν ΐϊς την Μι
    ■/ρασια,τικήν λαογραςρίαν άποτε-
    Χεΐ τό είς καλ.οτυ.τιι>μέΛ'ον τεϋ-
    χος εκδοθέν λοΧ κυκλοφορήσαν
    Γιιβλ.ίον τοΰ κ. Νικ. Σωτ. Λαμ-
    παδαρίδη νπύ τύν τίτλον «Μαρ-
    μαρθΛ'ηοιώτικη Έθιμογραφία» (ά
    νάτνπον έκ των «Μικρασκΐτικών
    Χρονιοίών ΙΔ' .Ί97Ο).
    ,Απύ τύ Πρότυπον Έκδοτικόν
    Γραφείον «Πρύοδος» έξεδόρη καί
    ίκνκλοφόρησεν εις κομψόν καί κα-
    λοτν.Τίομένον τόιιον, τό νεον ίίιΓι/ί
    όν τοΰ κ. Άντιο* ίον Πισσάνον, υ¬
    πό τόν τίτλον ι'Γά θαύματα τής
    στά τελενταϊα σκα
    λοπάτια τής ζι»ής τού, έν τού¬
    τοις είχε την --όλιιη νά ταξιδέ-
    ψη, γιά νά βοηθήση μέ την ψή-
    φο* κ-αί άφοΰ ιήρε θάρρος στυ
    πνενμα, — θά σά; .τω κάτι σΐ'ν
    τομο — καί τοποθετήθηκε στό
    τρορεΐο σάν νρ-κρό; στύν τάίΐο,
    σηκώθηκε επάνι» σάν νέη; ζ(')η-
    ηό;, μέ τύ κεφάλι ψηλ.ά, άπο-
    κτών*τ(ΐς δνναμι άπό τό χέρι καί
    τί ΧΡΐσμα, χωρίς δέ ΰπερβολ.ή
    καί άπύ την κεςταλή έκείνοΐ' ποΰ
    χρίσθηκε. Στά ,ταληά λοι.τών διη
    γήαατα, πού λέγουν ότι ό πάν ο;
    χαρίξει νγεία, άς προστεθή κα'ι
    αύτό: ή ποοθυμια νεκηού; άνα-
    σταίνει, καί σκιοτονν τα γηοατριά
    ίίτον χοισθοϋν ιιέ τα πνεΰαα...
    ΣΧΟΛΙΑ
    1. «ό ιρρρώννμο; τή; ενσεβεί-
    ο.ς> Έννορΐ τόν Γπίακο.το Καισα
    ρείας Ενσρβιο, τόι όποίο διαδέ-
    •/θηκε ό Βασίλειος.
    2· «κινεΐ γάρ έκ τής νπερορί-
    ος». Γιά την ·'κλ.ογή καί χειρο-
    τονρία χον Βασίλειον είχαν ελ-
    θει ί'πίσκοποι καί από διάφορες
    αλλνΡς πρριοχέ; δπω; ή των Χά
    — Συςκ'α; Ενσέβιος
    κ.λ.π.
    3. «ού γάρ τω πλήθει τόν
    των έκλ.ελοιπώς>. Κατά την ίιπο
    >:ρΐσι χρονολ.ογία (3Τ0 μ.Χ.), ό
    πάτερ*"; τοϋ Γρηγσρίου ήταν (16
    ετόν. Εάν δέ ληορθή (ντ' ίι|ΐν
    ότι, ή σημερινή ά-τόστασι Ν'ιι
    ζιανζοΰ — Καισαρείας είναι 1.ν
    χ.λ.μ. περίπου, γίνεται
    πόσο κονραστικό ήταν τό ταΐι
    δι γιά ενα υπέργηρο καί κατα
    κοιτο κληρικό, καί μάλιστ<ι ιιοσατον τα άτελή σνγκοινι»νιακά μέοα ιή; έποχής έκείνης. Ό πατρρ'ΐ: δμιος τοϋ Γρηγοςκ'ον ήταν εν«: άπό τού; θέρρους θιασώτες τοί Βασιλ.είου, καΐ την ο·» αύτη είχεν εκδηλώσει πολλέ: φορές. "Οταν ΐ'-μαθεν ότι, μερι- κο'ι κληΦΐκοί είχαν άντιρρήσρι: γιά την έκλογή το', νοι την ασθενική κράσι τον, τον: τίχε γοάι|ιει: Εί ή άσθένεια .τοιι φασις, ού γάρ άθλ.ητήν προίκι· λίΐσθε, ά,λ.λ.ά διδάσκαλον». Ή ί .τεριάριστη λοιπόν αυτή έχτίμηθί πού έ'τρεφΡ γιά τόν Βασίλ^ιο και 'ΐ άσννήθιστη γιά την ήλιχία τον ί πνενματική καί ψνχική τοΰ έ'δοσαν κονράγιο γιά ν' ά,το έ'να τέτοιο μακρννό τη- ξι'δι. Γιά την πνενματική αυτή δκινγεια τον πατέρα τον, ό Γρη- γόριος ομιλεί ν.αι στόν έ.τιτάφιο λόγο, ποΰ είχεν έκφο,νήσει την ή (>έρα τοΰ θανατον τον. Πρός τό
    τέλα>ς τον λόγοι· τον, ά-τενθννΌ-
    μενος στήν παριστομενη μητέοα .
    τον, μεταξΰ τόν δλ.λ^ον εΐχε
    καί τα εξής: «"Ηνεγκα; .παίδων|
    άποβολ.ήν τόν ώοαίιον ?τι, κ«ι
    ζήν επιτηδείων, άνδρικώτατα
    ΐΓΐλοσοφώτατα1 ^'νεγκε καί τού Ύ»ΐ|
    ραιοϋ κατάθεσιν σ«Ηΐατο; ηθΐ Τ|"
    βί(» κάμνοντος, εί καί τάς
    της Λπαθεστάτας δ τή;
    τόνος αυτώ σννετήρησΐ..·».
    άνδοικό θάρρο; καί
    διάθεσι Λντιμετώπισε; τόν χπμ°
    των παιδιόν σον, ποΰ ήο"«"ν νρ01'
    ηκόκιη κ.αΐ αξιοί γιά νά ν1!
    Τώοα άντιμετώπισε καί την -<ο τάθεσι τοΰ γηοαλέου βώμ<«ο: ποΰ βασανιξόταν, ένόσοι ζοΰοτ, «ν| ναί τίς «ίσθήοεις τον εΤχε τηοήσει ά.-ταθΓστατες ό τόνο; τη: | ιρυχή; τον...». ί Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων Εταιρειών καί Έταιρειων Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' ^ο- φάσεως τού κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126 1ΠΟ 16)12)65, δημοσιευθείσης είς τό ύπ' αριθ. «60)23.12.65 ΦΕ.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έτα.ρε.ών), όρίΖετα. ότι δύναν ται νά συνεχίοωο, δημοοιεύουσσι εγκύρως τάς Προσκλήσειο των Γεν,κών Συνελεύσεων καί τοΰς Ίσολογ.σμούς των δ.ο !ής οίκονομ,κής μας εφημερίδος .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ., ώς •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ. πρό τής έγένετο μέχρι συγχωνεύσεώς της.
    Ε1ΙΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
    ΤΕΤΑΡΤΗ 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 1971
    ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΜΗΝΑ ΙΟΤΝΙΟΝ 1971
    Ό α. Σβάρτς έπιδιαιτητής
    διά την σύμβασιν Ωνάοη
    Αϋ;τ]Τ.; είσαγωγών καί άοήλων πόρων καί μείωας έξαγωγών
    ν.α.ά τα 4μηνον
    Ό .τρύρδοο; τοϋ 'Ομοσπονοια-
    χοί ΛικαστΓ,<χ'οι· τής 'Ελβρτία; κ. ανέλαβε τελικώς καθή- κοντ« έπιδιαιτητοΰ εις τή, διένε- ■:,ν μεταξϊ' Δημοσίου κ(ΐί Ώνάση τής γνι·>στή; σνμβάσεω; των
    ίΟΟ ίκίίΤ^ιμΐΗίίον δολλαρίων, μέ
    τό 3 ον Διυλ.ιστήριον.
    Ήδη ό κ. Σίιάτς απεδέχθη την
    έχλογήν τού ώς έπιδιαιτητοΰ —καί
    ταντοχρόνΐ'ΐς πρόεδρον τοϋ τριμε
    λον; Διαιτητικόν Δικαστήριον—
    χα'ι τούτο Ιχει καταστήσει άπό άρ
    χΕΐοιν ημερών νν<·ιστόν, εγγρά¬ φως είς αμφοτέρους τοίις διαδί- ζονς. Κατόπιν ιοΰτου, τίθεται ΰπ' ο,,ιιν τού τύ συναφές υλικόν (κεί- σΐ'μδάβεοΐιν κ.λ.π.), προκει¬ μένον νά ένημεφιοβή ρπί τής οκτί- α; τής διαφοράς καΐ των έκατρ- ηοθρν άπόν|ιρων των δνο πλενρων "Γ.-τενθνμίζεται ότι, συμφώνως ,τοός τάς διατάξίΐς τής συμβάσεως της 22α; Ίανο>>αρίον 1970 μετα-
    ;ίι Λημοσίου—'Ωΐνάση, οί διαιτη-
    τ«ί όφείλοΐ'ν νά έκδώσουν την ά-
    ,ιό<ί<ισίν των έντός δίμηνον ,τρο&ε ρμίας (ίπό τή; άνακοηώσρο>ς τον
    τρίτον διαιτητοϋ (προέδρου) ότι
    ι'αοδίχϊται τόν διορισμόν τού. Ή
    ,τροθρσμΐα ί>μως αυτή, δι'ι.αται,
    χατά τάς αύτάς διατάξεις, νά πά
    (αταθη υπό των διαιτητών, ή δι'
    ίγγράφον συμφωνίας των μίρων.
    (ΪΓΐι>ρεϊται ήδη βέβαιον, λ.αιιίιανο-
    ιιένοΐ' ύπ' όψιν ότι μεσολ.αβοϋν
    •/αί «ί θεοιναί διακοπαί, δτι ή προ
    και ττ,ν κάμψιν τοΰ έξαγωγικοΰ
    σνναλλάγματος, μέ άποτέλεσμα
    την σημαντικήν διεύθυνσιν τού ίμ-
    μορευ,ματικοΰ έλλβίμματος, άφ' ε¬
    νός άλλά καί την άξιόλογον έπί-
    σης αύξησιν τού έλλείμματος έκ
    τρρχουσων συναλλαγώιν.
    Συγκεκριμένον καί συμφώνως
    πρός τα |ν λύγ(ΐ) στοιχεϊα, τό έμ-
    πορευμ,ατικύν ελλ^ειμμα εφθα,σεν
    εντός τού τετραμήνον είς τό επί¬
    πεδον των 4ίΗ> ί-κατομμνοίων δολ-
    λαρίωιν, ήτοι κατά 121 ίιψηλάτερον
    τού αντίστοιχον ελλείμ,αατος τού
    1ου τετραιμήνου τοΰ 1970, τό δέ
    Ελλειμμα των τρεχονσών συναλλ,α
    ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙΥΠΟΧΡΕΟίΕΙΪ
    ΔΙΙΛΩΣΕΐν ΙΙΑΡΛΚΡΑΤΟΤ
    ΜΕΝΩΝ ΦΟΡΩΝ
    1) Κινητών Αξιών— επί τύ-
    κιυν (πλήν των προερχομένην έξ
    ε,μπορικών συναΛλ.αγών ή τραπε-
    ζικών καταθέσειον καί των οανεί
    ών ή πιστώσεο»ν τοΰ ΑΝ 412)68)-
    'Τπόχρεοι είς υποβολήν &ηλνΐο-
    σεων φυσικά ή νο,μικά πρύσοΜΐα
    διά τόκους καταϋληθέντας ή πι-
    οτιυθέντας είς λογαριασμόν τοϋ
    ίικαιοΰχου έντός τοΰ μηνός Ά-
    πριλίον. 'Λριμόοιος Οίκονομικός
    Έφορο; ό τής περιφερείας τοΰ
    νποχρέου. 'Τπό των ΰποχρέων πά
    ρακρατήσεο); τοΛ φόρου δέον νά
    υποβληθή έ-Λτός μηνός άπό τής
    λήξεως τής διαχειριστάς 7
    γών διεμορφώθη είς τό νψο; των
    20!) έκατομ. δολλ.αρίων, ήτοι κα-
    τά 64 έκ. &ολλ.άρια νψηλάτε·ρον
    τού έλλείμ,ματο; τοΰ Ιον τετραμή-
    νου τοΰ προηγούμενον έτονς.
    Ειδικώτερον ή σνιναλλαγματική
    δαπάνη δι' είσαγ(ΐ)γάς έφθασε τα
    608 έκατ. δολ.λάρια, κατά τό τε-
    τράμηνον, έκ των οποίων τα 570
    πλ.ηρωμαί καί τό υπόλοιπον έπαύ-
    ξηθΊς των έ,μπορικών πιστώσειον,
    συγκρινομένη πρός την έκ. 508 έ-
    κατ. δολλαρίον αντίστοιχον δαπά
    νην τού τετραιμήνον ,τοΰ 1970, έκ
    των οποίων τα 488 πληροιμαί. Ταυ
    τοχρόνως τό είσπραχθεν σι»άλλα
    γμα εξ ρξαγιογών περιοιρίοθη είς
    178 έκατ. δολλάρια ήτοι κ<ιτά 21 £κατοιι. δολλάρια επί έλαττον τον 1ου τετραμήνου τοΰ 1970, λόγι» κυρίοις νικελίου καί καπνών. ϋψος των δθν ™1 *»*»«ό; δήλωσις είς κ(ι)ν Οίσμία τ«»ν δι'·ο μηνών, λήγοι>σα | ΑΊ εΐσπράξεις άδήλων ,τόηων,
    ώ; φηίνεται, έντός τοΰ προσρ/οΰ; έξ Λλλου, έπηκολονθησαν την ά-
    ΐ'ηνός Ίονλίον, θά .-ταο«τα(τή καί νοδικήν Τ(ον .τορείαν, άποδώσασαι
    ότι τό οί·σια<ττιχόν εργοΛ· των όιαι τητών θά αρχίση άπό τοΰ προσε¬ χούς φθινόπωρον, ήτοι μετά την ).ή5ιν των διακο.-τών τού θέρονς. ΤΟ ΙΣΟΖΤΙΟΝ 'ΙΡΕΧΟΤΣΩΝ ΣΪΧΑΛΛΑΓΟΝ Και κατά τόιν 'ΛπρίλιθΛ· τα Λα- ίΐχά αεγέθη τοΰ Ίσαζυγίου των Τορχονσήν Σνναλλαγών, έκινήβη βαν μέ τάς αύτάς πιερίπον τάσεις αί οποίαι εχαρακτήριζον την όια- κα| εξέλιξιν τ<ον κατά τ» .τ.Γθηγηθεν .-τρώτοιν τρίμηνον τοΰ ?τοΐ'ς. Τα κνοια χαρακτηοιστικά τ#ν κ/ιτά τό τετοάμτγνον, *ι; πρός ωρισμένα προσο>ρινά
    ίτοιχεϊα, ήμποοονν νά σννοτ)ιισθοϋν
    ίίζ την σημαντικήν ανοδον τής σΛ·
    ώλαγματικής δαπάνης δι' ε'ισα-
    έν στ-νόλω 312 έκατομ. δολλάρια
    έναντι τονν 245 έκατ. τής άντιστοι'
    χο»> περίοδον, αί δέ αδηλοι πληοω
    μαΐ ρςθασαν τα 91 έκατομ. δολλά
    ρια, ήτοι κατά 10 έκατομ. νπιεοά-
    νο) τοΰ έ.τι,τέδοτ* εί; τό οποίον εί¬
    χον δ(θ4ΐορφο>θή τό αντίστοιχον
    .ιερνσΐινόν τετράμηνον, είς τρόπον
    ώπτε τελικώς οί καθαροί αδηλΛΐ
    πόροι νά ςρθάσουν τα 221· έκατομ.
    δολλάρκ», έναντι 164 έκατομ. τοΰ
    τετραμήνου τοΰ παρελθόντος έ'-
    τστ'ς. Άξιοσημρίωτον ρίναι ότι κα'ι
    τα τρία βασικά κονδϋλια των άδή
    λων είσ.τράξειον εσημείωσαν ση¬
    μαντικήν άνοδον, ήτοι τό τουριστι
    κόν στ»νάλλαγμα κατά 1 «ΐ ρκατοιι.
    δολλάρια (50 ρκατομ. ρνιιντι 34),
    τό ναντιλιακόν •.'.ατά 21 ρκα·τομ.
    (101 ρκατοιΐι. ειαντι 80) καί τό
    μεταΛΌΚΐτευτικόν κατά 27 (117 ρ-
    ναντι 90).
    •'ΐογάς καί των σνναλλαγματικών
    ,τοοβόδων έξ άδή,λοη· (τυναλλοιγών ' ΕΜΜ. Κ. ΡΟΤΚΟΤΝΆΚΗΣ
    ΤΟ ΚΡΙΤϋΡΙΟΜ "ΦΟΡΕΥΣ
    Ό; οί·σιώδοι·; σημασίας είς τα ,στερεϊ τής δυνατότητος εί; πλεί
    ίΥΗώτεΌα πλ.αίσια τής έπενδυτι στους έπκθυιμούντας νά άαπτύξοι»ν
    '% δςκιστηριότητος τής οίκοναμί
    '»> δέον νά θεωρηθή ή μελετωμέ
    "Ι Μΐο τής 'Ελληινικής Τμεν την πε
    παττϊμένην. Διότι όσον στενή είναι
    ή εννοια τής έιμπραγ(μάτο' ασφα¬
    λείας, τόσον εϋρείαν έρμηνείαν ε
    χει τό κριτήριον τού φοριέΐ'ΐς, ή
    .-τροσωπικότης, ή έντιμότης τοΰ έ-
    πιχειρηματίον.
    Ώς πρός τό δεύτερον στοιχείον
    τής εϋρείας χρησιμοποιήσεο); τή;
    δανειοδοτήσεως καί διά την κάλυ¬
    ψιν μερονς των κεφάλαιον κινήσε
    (ΐις, ά-τοτελεί, άναμφισβητήτιΐ);, σο
    βαρόν παράγοντί/ πμένου ?')δη κριραλαίου. Καί ίπρ
    δή τό πλρϊστον των ίδρυθησομέ
    νο)ν βιομηχανίαν σκοπεύουν είς
    τόν έξαγοιγικόν το,μρα, ρΰνύητος
    ρίναι ή συμδολή μίροι.·; τοΰ δανεί
    όν διά τάς πρώτας έξαγωγικάς
    Τ(Ιν εξασφάλισιν τού δανείον άπο Ι ίξορμήσεις.
    Η Α, Ε. ΧΑΑΥΒΟΥΡΠΚΗ
    Άπό τόν είς έ τέραν στήλην δή πόν θά ήτο εάν καί άλλο. έπίλί-
    μο|»η·ά,μενον Ίσο?Λγισμ«Μ τής κτοι ελληνρ; επιχειρηματίαι έμι
    <Α·Ε. Χαλι^ΐο^γική» δκιπιστώνε 'μοΰντο τό Άγγελοποΰλειον μέγα μίαν άκόιιη φοράν ή πρός Ται τής κυρΐίΐς μ<ις 6ιομηχανι>:ής μονάδος.
    Οντιΐ) (ιχ ετΌΐιονοι προίίλρψεις,
    ίΟι' ί-ίχΐΛίσθησαν ρπί τής τολμη-
    ™> Λρ(υ:ο6οι·λίυς τού κ. Άγγελιι
    |ι/-οΐ' 6ιά την .τεραιτερ*!) άνάπτυ
    ν<ν τή; αχρι τότε βτασίμον σχε- .τλήρ..)ς. 11 ελληνικόν Δαιμόνιον πάντο- τόσον είς ρλληνιχο,ν χώρον, ϋσον καί ξή-ην. λ.ΟΙ- τής 'Υψικαιμίνουι κα'ι έ ποοίκιζον την έ/-ληινικήν όίκονομί αν μέ όμοιον ιιίγέθους κ(ά ι ρύθιμον πρός αΰτό άποδόσε(ος 6ιο μηχανικάς μονάδας. "Ετσι θά εί χαμεν την 6ε6αιότητα ότι θά έ πετυγχάναμ«·ν έντός των τεταγμέ νιυν χοονικών όρίοιν τόν άντικει μενικόν μας σκσπό, την προσεγ γισιν δηλονότι άπό απόψεως ον* αγωνιστικύτητος παραγίογή τι,μών πρός τό /•ΐίπεδον των άντι στοίχον τής Κοινή; Άγοράς μηχανιών. τον οικονομικόν εφορον τής πεοι τοΰ όι/αιονχου των τυ- τοΰ αρ- θρου 71 παρ. 1 ΝΔ 3321)55 ό- ρ^όμενα στοιχιεϊα. Επί μερισμάτων, άμοι6ών ·α)λι. : 'Τπύχρεο: εί; επίδοσιν οηλώσεο>ς:
    Αί ήμεήα.-κιί ΑΕ καί οί συνεται
    ρισμοί Χ. 602 διά τα κατά τ άν
    ήνα Απρίλιον διανεμηιθέντα με-
    ίσματα, προιμ.ε<ρίσματ<ι, τύκονς ξ ίδρυτικών τίτλων, άμοιβά; καί διοικητικών οΐ'μ&οΐ'λίιον, ώ; καί έκτός μισθοΰ άμοιδάς δι- ευθνντών, διαχειριστών, άνωιΐ«- ιυν έταιρειών. 'Επί λοιπών *ίσοδημάτ<ον έκ Κινητών 'ΑΗιων: 'Τπόχρεοι οί κατά μήνα Ά.-τρίλιο.ν α) Έξαρ- γΐ'ρώσαντε; τοκομερίδια όμολ.ογι- ων κα'ι λ.Όΐ.πών χρεογράφων τοΰ Δημοσίου ή ήμεδαπών ΝΙΙ, |?) οί καταδαλόντες μ<·ρί.σματα προελεν- ΓΤΡ(ΐ)ς ί·ξο)τερικοΰ είς φνσικά η ΝΙΙ. Ή παιοακράτησις ένεργεϊται. κατά την ρξαργυρωσΐν των τοκο- μεριδίΐον ή ττ>ν καταβολήν των
    μερισμάτων. Ή απόδοσις τοΰ φό
    ρον στ^ν τή ΰποδολ.ή τής δηλώσε-
    2) "Ετεραι περιπτώσεις παρα-
    κρατήσεοις φόρου:
    Δήλο>σις φόρου έργολ.άδιον, άν
    ιπ,ροσώπων, πρακτόρων, μεσιτών,
    π-ρομηθει·τών είδών πρό; τό Δη¬
    μόσιον, ένοικιαστώιν Δημοοιάον
    'Τπόχρεο»: Έργοδόται
    κλπ. (ή καΐ τα ιδία ώς όΐνω πρό-
    σοι,τα έφόσον ό βαρύνο>ν αύτά φό
    ος δέν παρεκρατήθη), κατα6α-
    κατά τόν μ^να Απρίλιον
    'ή-ν αξίαν τοΰ εργου ή τό σι·μπε
    φωνημένον μίσθωμα. Ή δήλιοσις
    έπιδίδεται είς τόν οικονομικόν ε
    φόρον τής έ'δρα; τοϋ νποχρέον.
    Συν τή δηλ^ώσει καί ή καταβο¬
    λ.ή τοΰ φόρου υπολογιζόμενον είς
    1.5% επί έργολ.άβιον καί ένοικια
    οτών πρόσοδον ν,αί 15% επί άντι
    προσώποιν, πρακτόςκον κλΛ.
    Άποζη,μιώσεις άλλ^οδαπών επι
    χειρή<τε<ι>ν. 'Τπόχρεοι: οί κατα6α
    λόντε; έντός τοΰ μηνός Άπ-ριλί
    οί» άποζημιώσρι; ίΐς Λλλοδαπάς
    ιπιχειρήσει; διά την παοαχώρη-
    σιν τής χρήσεως μεθόδων παρα
    πρανομίοιν, κι
    νηματογραφικών ταινιών κλπ·, πε
    ρ) ών τό άρθρον 8 ΝΔ 4444)64.
    Συν τή δηλιοσ^ι καί ή καταβολ.ή
    τοΰ φόρου.
    ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΤ ΚΤΚΛΟΤ
    ΕΡΓΑΣΙΩΝ
    'Τπόχρεοι είς υποβολήν δη).ώ-
    σεω; καί καταβολήν τού αναλο¬
    γούντος φόρου επί των1 άκαθαρί-
    στιον έσόδων μηνός Απριλίου.
    1) Βιομηχανίαι καί βιοτεχνικαί έ
    πιχειρήσεις ΑΝ 660)37, 2) έπι-
    χειρήσεις έμπορίας καί εκμεταλ¬
    λεύσεως κινημ.ατογραφικων ταινι
    ών, 3) μεταφορίκαί έπιχειοήσεις.
    Αί τραπιεζικαί καί παραγιυγής
    ηλεκτρικόν ρετιματος έπιχειρήσεις
    διά τα άκαθάριστα εσοδα αυτών
    μηνός Μάρτιον.
    ■ (Σ ημ.: Είς πάσας τάς
    ρω περιπτώσεις ό φόρο; καταβάλ.
    λεται έξ ολοκλήρου κατά τόν
    χρόνον επίδόσεως τής δηλ.ώσε-
    οις).
    Αί άσφαλιστικ«1 επιχειρήσεις
    δέον νά καταβάλ.ουν την 3ην οό
    σιν (1)3) τοΰ φόφου διά τα Λ-
    καθάριστα εσοδά τοη· έξ άσφαλ
    στρ<ον τον τρίμηνον Όκτωίίρίοι — Δεκεμβριού. ΛΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΤ ΦΚΕ (Η.Δ. 1)2)51) 'Τπύχρεοι: 1) Αί (Μομηχαινικίΐ καί βιοτεχνικαί έπιχεΐ'βήσεις δι ΓΪσαγιογά; είδων ύποκειμένιον είς τόν ειδικόν ΦΚΕ Β·Δ. 1)2)51 ώς κάτωθι: Δι' εΐσαγογάς μη νός Απρίλιον έπί&οσις τή; δηλο σεως καί καταβολ.ή τής 1ης δό σεως (1)3) τοΰ φόρου. Δι' είσα γίογάς μηνός Μαοτίον καταβολ.ή τής 2ας δόσεο); καί δι' είοαγο)- γάς μηνός Φεβροναρίοΐ' καταβολ.ή τής 3ης δόσεος. Παραγιογοί ή κατασκευασταί ι) είσαγιογεϊς (μή άίΤκοΰντρ; βιομηχανικήν ή βιοτε- χνικήν επιχείρησιν) ε'ιδών ΰπο- κειμένων είς τόν ώς άνω ειδικόν ΦΚΕ διά τα άκαθάριστα εσοδα των κατά μήνα Απρίλιον πωλ.η- ή διά την αξίαν τώ,ν1 ΐ- : και Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΤΠΟΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ καταβολή τού φόρου επί συντε 2 ΚΦΣ). ίεστή ο% ή ϊ'/ο προκειμένον πε- ί βιοτεχνιών :ις νήσου;, πληθνσμοΰ κάτω των θ.ΟΟΟ. ΔΗΛΩΣΕΙ2 ΦΟΡΟΤ ΠΟΛΥ ΤΕΛΕΙΑ Σ 'Τπόχρεοι: 1) ΑΊ έπιχειοήσεις τεχνητή; μετάξης διά τα άκαθά¬ ριστα εσοόά τοιν μηνός Μαίου κ πωλήσεως τοΰ προιόντος (σνιν τελ-εστής φόρον 20% επί τής τι- μής χον&ρικής ποιλήσεως). 2) Οί εΊσαγιυγή; φαβεντιανών είδών καί πορσελάνη; ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑ ΡΑΛΑΒΗΣ ΑΥΤΩΝ έκ τοΰ ελωνείου υποχρεούνται εί; υπο όηλώσεοι; καί καταβολήν τοϋ φόρον πολ.υτελεία.; ΰπολογιζο μένου επί τής άξίας τής λαμδα- ομένης νπ' ό'ψιν διά την επιβο¬ λήν των όασμών καί επί συντε- λεστή 10% διά τα φαβεντιανά καί 15% διά τα έκ πορσελ.άνη; εί δή. ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ α) Δήλο>σις καταναλώσεως εί
    δών ΝΔ 3829)58. 'Υπόχρεοι: Οί
    εΐσαγωγεΐ; ή 6ιασκει>ασταί είδών
    .~εριλαμβανομε;νο)ιν εί; τόν πίνακα
    τοΰ άρθρον 1 παρ. 4 τοϋ ώ; ά-
    ιο Ν.Δ. (τνροί ενοο)παϊκοί, δοΰ-
    γαι κ/Λ., κλιματιστικαί συσκετ<αί, ΟΛ'ελκυστήρε; κλπ.) διά τό ΣΤΝ )ΛΟΝ των άκαΟα·ρίστο>ν έσόδιον
    μηνός Απρίλιον (τή; έκπ«ώσεο)ς
    20% καταργηθείση; διά τοΰ Ν.
    Δ. 53)68).
    β) ΟΊ βίσαγωγεΐ; ή παραγο
    γοί κηρ(οδών νλόίν (πλήν κηρον
    μελ.ισσών) διά τα άκαθάριστα ε
    σοδα των κατά τόν μήνα Άπιρί
    '.ιον πΐϋληθέντιον νλ.ών άποκλει-
    στικω; πρό; κατασκειιήν κυρί¬
    3) 'Τποβολή στοιχεάιΛ' υπό ά-
    σφαλιστικών έπιχειρήσεοιν; Με-
    χρι 10.6.1971 αί άσφαλιστικαί έ-
    πιχειρήσρι; δέον νά ϋποβάλλουιν
    τα; υπό τοΰ άριθρον 47 ΚΦΣ προ
    ολεπομένα; κ.αταστάσει; όι' έκπτώ
    σει; καί έπιστροφά; άσφαλίστροΛ'
    ώ; καί διά τα; καταβληθείσας ή
    πιστ(·ιθείσας άσφαλιστικάς άπο-
    ξημιώσεις ετους 1970 (έγκ. 'Τπ.
    Οίκον. 6786)1909).
    ΚΑΤΛΒΟΛΗ ΦΟΡΟΤ ΕΙΣΟ-
    ΔΗΜΑΤΟ Σ
    1) Φνσικών προσώπιυν. Κατα¬
    βολή τής 3ης δόσειο; τοΰ <(όρου μετά τή; άντιστοίχοΐ' τοϋ .-τροκα ταβ/.ητέου, επί είσοδήαατος 1971· 2) Νομ. πιςοσώπων μή κερδο- οκοπικοϋ χαηακτήρος. Κατα·βολή τής 4η; δόσεο); τοϋ ς όρου, με- τά τής άντιστοίχου δόσεοις τοΰ .τροκαταβλ.ητέου. 3) Χομ. προσώποιν. Κερδοσκο πικοϋ χαρακτήρος, άτινα εκλ«ι- σαν ισολογισμόν την 30.6.70. Κα ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΞΕΝΙΚΗΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ Νά επισπευθή υπό των ΰπηρεσι <ον τοιν 'Επιμελητΐ|ρί<ι)ν ή εκδοσις των άόειών είσαγο>γής ξενική;
    ι-αχάρΕ(ΐ)ς κεχοιρισμένο); είς έκα¬
    στον είοαγο>γέα άμέσιος άπό τής
    υποβολής των όικαιολ.ογητικών
    τον, έφ' όσον εχ^ι ή&η καθορισθή
    τό ποσοστόν χορηγήσεως αδείας
    εΐσαγωγής έκάσ·:ου κατά την τε¬
    λευταίαν τριετίαν.
    Τουτο ζητεί διά σχετικοΰ έγγρά
    φού του^ πρός τόν υπουργόν 'Εμ-
    π.οοίου ό 'Εμπορικό; Σύλλογο;
    Τηοφ«μ<υν Αθηνών. Έπίση; ϊητεί ό'πως ή Λιεΰθυν σι; Άγορανοιμίας εκδώση άμεσος την απόφασιν περί διασταυρώσεοις τής τιαής εΐσαγομέη; ξαχάρείος ,αέ κρατικήν τοιαύτην, ('όστε νά δυ νηθοΰν οί είσαγογεΐς νά προβούν είς «κλεισπ'ματα* καί είσαγοιγάς ίγκαίρο);, πρό; αποφυγήν άνομαλα όν εί; την αγοράν. ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΤΙΙΟΤΡΓΕΙΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΛΙΑΣ Τό νπονργείον Βιομηχανίας με ταστενάξεται ''ριστικώς. Έντός τού Ανγοΐ'στου έ.ε., θά μεταφερ θοΰν οί υπηρεσίαι τού εί; τό νπ' αυτού ίχ,μισθωθέ'ν μέγαρον, παρά ταβολή τή; 8η; δόσεω; τού προ- ' τί)ν ν">νίαν των οδόν Φιλελλή-
    καταιβλητρον φόρου (1)8). Ι νο>ν /ίη -ενοφωντος. Εί; τό
    ων,
    σπαρματσέτων.
    Είδική είσφορά νπέρ ΟΓΑ
    4169)61. 'Τπόχρεοι οί ε'ισα
    γυιγεί; ή κατασκευασταί είδών
    τοΰ άρθρου 11 τοΰ νόμον 4169)
    61. 'ΙΙ είσφο·ρά (10%) ϋπολογίζε
    ται επί τής άξίας των κατά
    μήνα Απρίλιον πωληθέντων εΐ-
    δων. Ή είσφορά τής άνωτέοω
    -τεριπτώσείος, ώς καί ό φόρος
    των δύο προηγούμενον καταβάλ
    λονται σίιν τή δηλώσει.
    ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ
    Κ.Φ.Σ.
    1) Απόδοσις χαιρτοσήιμου ά-
    νροτικών π-ροϊόντιον. Μέχρι 10.5.
    71 δέολ' ινα υποβληθή ή διπλότυ
    πος δήλ.ιοσις άποδόσειιις τελ.ίόν
    χαρτοσήμου, εισφορών ΟΓΑ καί
    δακοικτονίας, μετ" άποδεικτικοΰ
    κατα&οιλής αυτών, επί τής άξίας
    των κατά μήνα Απρίλιον έκδο-
    θέντιον στοιχείον Λγοράς γειοργι
    κων προϊόΤ(ΐ)ν, πιολήσειυς
    κων προϊόντοη' ιδίας παραγιογής
    καί έκκαθαρίσεΐιΐν επί πωλήσεως
    διά λογαριασμόν των παραγωγόν-
    2) 'Τπθ'βολή στοιχείων υπό των
    έξαγωγειον διά τάς αναγγελθεί¬
    σα; διαφοιρά; κατά μήινα Απρί¬
    λιον επί των θε<ορτ)μενο)ν τιμο- λογίων τίον (άρθρον 53, παρ. κατοοβλητρον φόροΐ' (1)8) 4) Νομ. πρόσωπον κερδοσκο πικοΰ χαρακτήρος άτινα εκλεισαν ισολογισμόν την 31.12-70 καταβο λή τής 2α; δόσειο; τοΰ φόρου (1)6) μετά τής αντίστοιχον τοΰ πςοκαταβλ.ητέο ν (1)8). 5) Νομ. προσώπων υπό εκκα¬ θάρισιν ή διάλυσιν. Μέχρι 10.(1. 71 ή υποβάλη τής δηλώσειος καί ή καταβολ.ή (έο;' άπαξ) τοϋ φό¬ ρου, έφ' όσον ή έν.καθάοισις ελη ξεν ή ή έκκίίθάρΐίτις εγένετο τή,ν 30.4.71. "Αλλαι); έντός μηνό; άπό τής εκκαθαρίσεως ή τή; δια λΰσΐίος. ΤΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΚΧΡΙ ι:,. 6-71. ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ 'Υπόχρεοι: Έπιχειρήσεις Φνσι κά ή Χομικά ΙΙρόσοπα διά τάς εγγραφείσα; εί; τα βιβλ.ία κατά μήνα Μάϊον πράξει; δανείίον δια- νομή; κερδών κα'ι πάσης φύσεως τι">ν έτ<α'ρων. Σί»ν ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Τά>1 Μετόχιον τής Άνιονΐιμου Τού
    ριστική; Έταιρείας Λέσβου
    (Τ.Ε.Λ.) Α.Ε. είς Τακτικήν
    Γενικήν Συνέλευσιν.
    Κατόπιν αποφάσει·); τοΰ Διοι¬
    κητικόν Στ.»μ6ουΜΌυ τή; ημετέρα;
    ίταιρεία; καί συμφώνο); τώ Νό-
    μοι καί τώ Καταστατικώ αυτής
    καλοΰνται οί κ.κ. Μέτηχοι τής ώς
    ί,'νο) Έταιρείας είς Τακτικήν Γε
    νίκην Σ υΜελυευσιν, συγκλνηθησο-
    μέγην εν Μυτιλήνη έν τή εδοα
    τής ίταιρείας καί είς τα Γραφεία
    οΰτής κείμενα ^πί τής προκνμαί-
    π; (.Στοα Σκουρτξή) διά την 5
    ην Ιουλίου 1971 ημέραν Δευτέ¬
    ραν καί ώραν 10 π.μ. ίνα άποφαν
    Οοσιν επί των κάτο*θι θεμάτιον
    τή; ήμερησ,'α; διατάξείος.
    1. 'Τποβολή εκθέσει»; τοΰ Δι¬
    οικητικόν Σνμβουλίου καί των έ
    λ.εγκτών τού ισολογισμόν χρήσε-
    (ΐ)ς 1970 ετους.
    2. "Εγκρισι; τού Ίσολογισμοΰ
    τή; ώ; δνω χρήσε(ι>;.
    3. Απαλλαγή τού Διοικητικόν
    Σνμβονλίου καϊ των έλεγκτών ά-
    τό πάση; ευθυνής άποζημιώσεο);
    διά την χρήσιν 1970.
    4. 'Εκλογή δΰο τΛκτικίίν κα'ι
    δΰο άναπληρο,μ'ΐτικών έλεγκτών
    διά την χρήσιν 1971 καί καθορι-
    σμό; άμοιβής τοντιιιν.
    Οί κ.κ. Μέτοχοι ίνα μετάσχο-
    σι τής Γε νίκης Σ ^ελεύσεως δρ
    Πρρί π·ροσκλήσεο); των μετό-
    χι>) τή; Άν'ονί'ΐιου Τεχνικής καί
    'Εμ.τορικής 'Εταιρεία; «ΖΗΣΙΜΟ
    1ΙΟΤΛΟΣ καί ΣΙΑ» εί; τακτι¬
    κήν γενικήν ϋΐΗ,έλενσιν.
    ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ
    ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
    «ΖΗΣΙΜΟΠΟΤΛΟΣ & ΣΙΑ»
    Καλοϋνται οί μέτοχοι τή; Ά-
    νιυννμου Έταιρείας «Ζησιμόπονλο;
    καί Σία» Τεχνική καί Έμπορική
    Α. Ε., σνμφώνιυ; τφ άρθρο) 32
    τοϋ Κατα.στατικοΰ, εί; γενικήν
    Συνέλευσιν
    30 Ιούνιον 1971,
    τή ύποβολ.ή τής δηλώσε<ι>; καί
    ή κατα&ολή τοΰ χαρτοσή.αου.
    ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ Ί-
    ΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ
    1) Οί άοχιτέ/.τονε; καί μηχα
    νικοί υποχρεούνται είς υποβολήν
    δηλ.ώσεος καί καταβολήν α,ύρου
    διά την σύνταξιν μ,ελετών, έπί-
    ί·λει|ιιν τεχνικώ εργο>ν κλ_τ. πρό
    τή; χορηγήσεως τής σχετική; ά
    δείας ή τή; θεο>ρήσρο>; των σχε
    ίνίί))ν κλπ.
    2) Οί τό .τρώτον άρχόμενοι
    των εργασιών των έπιτηδενματί-
    αι ύποχοροΰνται νά ΰ.τοβάλ.οιτν οχε
    τικήιν δήλωσιν πρό; τόν Οΐκ. "Ε
    φόρον τή; περιφερείας άσκήισεο);
    τού ιπιτηδει'ματο; καί νά έφοδια
    ο·θοΰν μέ την ί~ό τοΰ Ν. 4045)
    60 προβλεποιΐενην αδειαν, 'ίΐ δή
    λοισι; δέον νά ΐ'ποβληθή π>οό τής
    ένάρξριος τΛν ιογασιών.
    3) "Επί βκμισθώσρο; άκΐιή-
    κτίριον αΰΐό θά στεγασθοΰν, πλήν ον
    η»ν νπηρρ,σαον τοΰ κρντοικοϋ κα
    ταστήματος, ή Επιθεώρησις ΛΙε-
    ταλ.λείίον, ένδεχομενως δέ καί ή
    Επιθεώρησις Βιομηχανίας Άττι
    λής - Νή·σο)ν (ΕΒΑΝ").
    αν τ. Δ)σε(ος Προκειιονσης ϋφί
    σταται νποχρρο>ΐΊς νποβολής είς
    τόν αρμόδιον Οίκον. "Εφορον άν
    τιγράφου (είς διπλοϋν) τοϋ ίδιω
    τικοΰ μισθιυτηρ'ου κατά τάς κα-
    Γο>τρρ(.) οιακρίαει;: α) Επί κα-
    ταστπιάτοΜ άνρξαρτήτίο; ποσόν
    μισθώματος. β) Επί οίκιών μό¬
    νον εί; περίπτ(»σιν σνμβατικοΰ μι
    σθώματο; ανοι των 2.000 δρχ.
    μηνιαίοι;. Πΐοθεσαία νποβολής:
    ίό ό
    ή
    ίντό; μηνό; Από τή; καταρτίσε-
    ίος τής μισθοτική; σΐ'μβάσειως.
    4) Δήλ-ωσι; Αποθηκών: 'Τπό¬
    χρεοι οί έπιτηδευματίαι, οί προτι
    θέμενοι νά χρησιμοποιηοουιν χώ¬
    ρον, πρό; άποθήκετισιν αγαθών,
    ή έτέραν, πλ.ήν τή; κνρίας, έπαγ
    γελματΐικ.ήν έγκίΐιτάστασιν. Ή δή
    λιοσις ΰτοβάλλετσι εί; τόν οίκον,
    έα,ορον τής περιφερείας τοΰ ΰ-
    ποχρέοΐ' πρό πάση; χρησιμοποιή
    σεω; τΛλ Αποθηκόν ή τή; έπαγ
    γελιιατική; έγκαταστάσειο; (άρ-
    θιςον 13 ΚΦΣ).
    5) 'Τποβολή καταστάσειον υπό
    ΑΕ έντός δίμηνον άπό τή; έγ-
    κρίσεοις τοΰ Ίσολογισαού, αί ή-
    μεδαπαί ΑΕ ΰποχοεοΰνται νά υπο
    βάλ,κτυν διά τα; όνοιιαστικάς με
    τοχάς. ατομικήν κ.ατάστ(/σιν, δι*
    Εκαστον μέτοχον καί στ»γκεΛτρο)
    τικήν τοιαι'την μέ τα έν άρθοκο
    52 παρ. 1 ΚΦΣ δριξόμενα στο<- χεϊα. Έπίσης έντός τής αυτής προθεσμίας υποχρεούνται εί; υπο¬ βολήν καταστάσεων διά τάς ά- αοιβά; τοϋ Διοικητικοϋ Συμβου- λ.ίον καί τοϋ προσωπικού, τα; πά ρεχομένα; δία τοΰ έγκριθεντο; Ί συμφώος τώ καταστατι ! σις τή; (5) τουλάχιστον ήμί- α;_ ημέραν Τετάρτην καί ώραν 11 π. μ., είς τα έν Αθήναι; (Σουρ- μελή 4—6) γραφεία τή; 'Εταιρεί άς, πρός λήψιν αποφάσεως επί των κάτΐυθι θεμάτων τής ίμιερη- σία; διατάξεως: ΗΜΕΡΗΣΙΛ ΔΙΑΤΑΞΙΣ 1. "Εγκρισις Ίσολογισμοΰ 1970 μετ" ακρόασιν των έκθέσίΐον των πεπραγμένοιν τού ήιοικητικΛΰ σι*μ βουλίοΐ' καί των έλεγκ.τών. 2) Απαλλαγή άπό πάση,; εύ&ύ- νης τιον μελών τοΰ διοικητικόν οτμβουλίου κ(ΐί των ελ,εγκτών. 3) 'Εκλογή ελίεγκτών διά την χρήσΐιν 1!)71 καί ποοσδιορισμός ά- μοιβής αυτών. 4) "Εγκρισις ναταβληθεισών Λ μοιβών εί; τα ιιέλη τοΰ διοικητι- κοΰ συμβουλιον >ατίί τό ετο; 1970
    5) Τροποποίησις όιατάξε(ον τι¬
    νών τοΰ Καταστατικοΰ καί παράτα
    ς τής
    ρα; π.οό αυτής κ.αταθέσο)σι τάς
    μρτοχάς τιον εί; τό ταμείον τής
    6) "Εγκρισις τροί κ'οοΊκο,τοιήίτε
    (ος τού Καταστπτικού ρίς ενιαίον
    έταιρεία; Τ, εί; τό Ταμείον Πά- σύνολον,
    ροκαταθηκών καί Δανείον ή εί; οί έπι.θνμοϋντΡς έκ των με.τό-
    οιανδηποτε ΆνώννμοΜ Τραπεξιτι- χ(,,ν να μεΤάσχοσι τή; Συνρλρύσρ
    κην Εταιρείαν προσάγοΛ'τε; την | (ος, παρακαλ.οΰντα. όπως συμφώ-
    ιπί τοιττω απόδειξιν ώς καί .τάν ν(1>ς τ(Τ) αθθοο) 3ι τοΰ Καταστα-
    ^γγραφον άντιποϋσίοπείας. Χν/Ιθ{<ι ' καταθέσ(.,σ, τάς μετοχάς Εν Μυτ,λή-νη τή 31 Μαίου 1971 Ιο Λ.ο,κητ,κον Συι.βούλ.ον τ,,,ν ίπ1 εί; τό ταμεί- το»ν κειμ#Λ·(ον είς την πεοιφέρει- σολ.ογισμοΰ. ΙΙΚΤΡΩβΗ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ: ΕΙΣ ΚΕΡΚΤΡΑΝ Ήκνρώθη, διά τής νπ' αριθμόν 1577)1971 άποφάσεο>ς τοΰ 6'
    τμήματος τού Συμβουλιον τής Έ
    πικρατείας, πράξις τοΰ νομάρχου
    Κερκύρας, διά τής οποίας είχεν
    εγκριθή απόφασις τοΰ δημοτικού
    οιμβουλ Όυ Κερχυραίων περ'ι άναγ
    καστικής άπαλλ.οτριώσρ(ι); ρκτά
    σει»; 34 στςεμμάτων, κειμένης
    έντός τή; περιφερείας τοΰ δήμον,
    παρά τό προάστιον Ποταμός. Σκο
    πό; τής άπαλλοτριώσεο)ς, κατα
    την τελενταίαν αυτήν απόφασιν,
    ήτο ή εγκατάστασις, είς την πε-
    Ρ' ήό πηόκειται έκτασιν, σφαγεί-
    Μν κ(ΐ< έν σνη-εχεία ζωοαγορας (άς κ οί σννα^ών βιομηχανιών έ- πεξεογασίας νποπροϊόντο)ν κλπ. Ή έγκριτική απόφασις τού χου, Εικός, έιινηιμοΛ-ευεν ώς σκο¬ πόν τή; άπαλλοτριώσεω; μόνον την Γδρνσιν σοταγείοιν. Διά τουτο ΐκοϋ&η άκυρίιιτέα, ά; μή διευκρι νίξουσα άν ενεκρινε την απόφα¬ σιν τοϋ δηαοτικ/>ϋ συμβουλιον ώ;
    είχεν, ή μετά τρο.ταποιησεων, διά
    περιορισμοϋ των σκοπόν τή; ά-
    παλλοτρΗϋσειος αόνον εί; την ί¬
    δρυσιν σφαγρ(οη
    ον τ,1ς Έταιρρίας ή ρί; τό Ταμεΐ
    ον Παρακαταθήκην καί Δανείιον ή
    παρ' οιαδήποτε άνεγνιορισμεΛ'η
    Τραπρ£η, ποοσκομίίοντε; τάς άπ»
    δρι'ξρις καιταθρσεΐι)ς των τίτλιίον 5
    ήιιρρας πρό τής ορισθείσης διά
    την Σΐ"νρλευσιν.
    Έν Αθήναις ττί 3η Ιούνιον 1971
    Τα διοικητικόν συμβούλιον
    Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
    ΕΙΣ ΔΙΕΘΝΙΙ
    ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΝ ΣΤΝΟΔΟΝ
    Ανώτερον στέλεχο; τή; Έθνι-
    κή; Τραπέζη; τή; Έλλάδ·ος αν¬
    τιπροσωπεύση τάς ελληνικάς τρα
    πέζας είς διεθνή τρ«.πεζικήν συγ
    γκεντοιοσιν, ή όποία ίπραγιαατο-
    ποιηθΐ( π-ροοφάτως είς Κιαντσάνο
    Ιταλία; καί καίά την οποίαν ά-
    νεπτΰχθησαν θέματα αφορώντα
    τό διρθνέ; τραπεζικόν σύστημα
    καί θέαατα διιθνον; τραπεζικής.
    Ο έκπρόσίοπος ίής Έθνικής Τρα
    πέ'ίης άΐφέρθη είς τάς τρεχού-
    σα; εξελίξει; τής έλληνική; οΐκο
    ■νομία; καί την προσπάθειαν έκ-
    ιελέσεως μργάλιον τρχνικών ρρ-
    γο>ν ϋποδο-μής. Ώς ανεκοινώθη,
    οί έκπρόσωποι των ξένίον τραπε-
    ζών ρξεδηλοισαν την επιθυμίαν νά
    έξετάσονν προτάσει; πρός έπιβο ·
    ήθ^ΓΤΐν άναπτνξιακών προγραμμά
    των βάσρι ελληνικόν τραπρζικων
    ΐγγυήσεων.
    ΑΝΠΝΥΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΣΙΔΗΡΟΝ & ΜΕΤΑΛΛΟΝ «ΑφΟΙ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΙ Α. Ε.»
    ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ 31ης Δεκεμβριού 1970 (2α Χρήσις)
    ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
    Ι. 11 άγιον
    1) Οικόπεδον
    2) Κ τιρια
    Άί-ία την Προσκτήσρις
    31 12.1969 1!Ι70
    21.770.400.- 1 ·>Αί.2Μ.-
    — 1 18(5.524 -
    Πο)λτ'|σρις Άττοσβρσ^ις ΆΕί« την
    1970
    5) Ααπάνιιι πρός κατασκ. κΐιρ. —
    4) Μηχανηματα —
    5) Μι,χαν. καί λοιπαί έγκαταστ. —
    ()) Όχήματυ 39.150.—
    7) "Κ,ϊιπΛ.ι «αί Σχριμ| 1?5.969.-
    8) Ιίποκατοβολαί Γπί παγίου 47.413.—
    ?>()7.Γ)04 -
    1.Ί8.4(Μ.-
    128.40].-
    Άξία τ ήν
    1!)70 ;ΙΙ.Ι?.7Ο 81.12 69
    — 2.'5.0Ι(ί.633 - 21.770.400.—
    — 1.186.524.— -
    — 455.«1δ.— —
    343 318.- -
    832 5-19. - —
    134 252 -
    232.531-
    47.413 —
    4 352.—
    34 965, -
    ίΐ 102.—
    27.511.—
    3ι).Ι5Ο.-
    ΐ:.'5 969 —
    47 413.-
    '·') Έγγιιήπεις
    21 092.932.— 4.371) 1151.
    48.900. -
    ΪΗ 527.— 75 93.) — 2<>.24'·.126 — 21.«»ί>2 932 -
    ^7.82"*.—
    21.072 -
    4Κ.!!θυ —
    22.041.832.- 4.3 ίιι.651 - 66.355.- 75.930.- 20 270.198.— 22.0,1.832.—
    II.
    Κιικλοφοροϋν
    (ι) ΆποΟέμαΓα
    α
    (ι) ΆποΟέμαΓα
    Ι) ΆπόίΊρμα ι Ις αποθήκην 3! 81,9 511,30
    2) Παραγγελιαι #ϊ(ι;τιρικοΰ 377.792.—
    ί>) ΆπΗΐΐΜσεις
    ι) ΙΙρλάτ.α Γ» Οί !.!·81,5Ο
    4) Ι'ραμμιίτιιι είσπρακτεα 7<3 7Ι2.— 5) Γρπμμήτιιι παρά Τράπεζαι; — (ι) Λοιπαί (ΙοιινυπρόΗεαμοι άπηιτήσεις 71)5.'·ΟΙ .05 ·) "ΕίοΛίΐ ίπομενΐ|ς χρή διοχρησιμοποιηθεντων ή ά>.λίος
    πως διατεθέντιον ώς άνω εΐδάνν.
    Κα,ταβολή τοΰ φόρον έφ' άπαξ
    οϊλ' τή δηλώσει. (Σημ.: Περί
    των άπαλλαγόνν έκ το-ΰ εΐδικοΰ
    ΦΚΪΙ καί λΛΐαών λεπτομέρειαν
    (,λ.έ,τετε ΑΝ 154)57). 3) Βιοτε-
    χνικαί έπιχει.ρήσ·εις σακχαροιδών
    ΐτιςοϊάντιυν έτησίας Αγορας σακ-
    γορασθείσας ή είσαχθείσας ποσο
    διά τάς κατά μήνα Απρίλιον ά-
    ^άρεως άνοι των 6.000 κιλ.ών
    τητας. Συν τή δηλ.ώσει καί ή
    γ) Λιαθεπιμον :
    8) ΐαμεΐον <>6 465,"·"»
    9) Κατιίθέοι ις ό'ι|>ε-<ι>ς 1 ." Ο ι.ΙΙΟ.Ί,'5
    III.
    Ζημία Χρήσείος
    1) Ζημία χρησεο.ς 1970
    2) Κερδη παρελποι'ισης χρήσεο»;
    (3_>.1Γ,ί».Ο21 05)
    (,'3 171 Ο(ί7.ΟΛ)
    15 487 244,90
    31.187.303,30 7.,15
    (7.310.112,50)
    3 49<> 4()6,00
    3.171.18(1.-
    559.97(ί —
    7^310.-
    6.552.997,Γ.5 10 180 —
    (1.Κ7Ι 841,ΓΟι
    228.182/ Ο
    1.371.789,30 42.112.0! 0.15 1 441.059 —
    1 389.914,65
    8.Ί7Ο,35 1.380.944,30
    (!9 763.232,45 54.197.853,05
    Ι. Μρτοχικύν Κεφάλαιον
    (Ι.3.')ΙΪ μρτοχ. των 10.000)
    II.
    Τί/κτ. 'ΛποΟίμαπκόν
    III.
    Προβλέψεις
    Ι Υ. 'Υποχρε(ί)σεις
    (■) Μακροπρόι'Ιεσμοι
    1) Μακροπρόϋεπμον Δάνειον 16 208.000.—
    β) ϋραχιπρόί)εσμοι
    2) 'Υποχρειόσεις
    Γναντι' Τραπ. Ι 247.001.—
    3) Προμηθευτα. 1.279.763.—
    ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
    31112 70 31)12)69
    13.503 000. -12.ΟΟΟ.Ο0Ο. -
    161.828.- 1«1.828 —
    ΙΟ.Ο0Ο. - 309.996 —
    (41.717.058,70)
    (16.2(18 000—)
    Ι6.2Ο8.ΟΟΟ —
    (25.509.058,70)
    4) Γριιμμάτια
    πληοωτεα 30 596.071,3")
    5) Ιΐροσωρ. πι·
    σΐ(ΐ)Τ. λ)σμοΐ 510.762,30
    (ί) Μεοίσμ. ποοη
    γοιμ. χρήσεων 1,°ΟΙ.375.—
    7) Φόροι ΐϊλ.ηρω
    τέοι _ 2.113.193.—
    8) Κρατή ΐρις ίι-
    :τέρ τριτοιν 953.325,10
    9) Μεταβ. λ)σ,ιοί
    Πηθητικοΰ 1.147.520.-
    10) Λιαψοροι λ)σμοι
    402.013,30
    21 338.901,85
    207,777.--
    2.651.Ο0Ο.-
    105 764.-
    78!). 70(5,95
    11.222-
    128 39'Λ7Ο 39 833.404,45 δθ 091 404,45 3.673,60
    (8 970.35)
    Υ. Κι'ρήη Χρήσρως είς Νέον
    ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: 'Ρπί τοΰ οΐκοπέίοιι <Ίκ καί επί τ<7)ν κτιρίοιν τής έτηιριας ουδέν έμπράγ- μάϊον ράρος υφίσταται. 69 763.232,45 54.197.853,05 ΙΥ. Λ)σμοί Τάσεως Παθητικοϋ (<ι- καιοΰχοι έμπορ)τιυν ι-ρίτων) ΙΥ. Λΐσμοι' Γάξι-οις "Ενεργητικόν ('Εμπορειίματα Τρίτων) 23.284.— Ανάλυσις ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΚΕΡΔΟΖΗΜΏΝ (1 1.1970 - 31 12.1970) ΧΡΕΩΣΙΣ 2.5.281.- I. ΕΞΟΔΑ 1) "Έξοδα «ιοιχήσειος 2) "Εξοθα άποθηκης 3) "Κξοδα πωλήσειυε 4) Τόκοι κ«ί Προμηίΐεΐίΐι 5) Συναλλ.αγματικαι ί)ιαφορ<ιί 6) Φόροι καί Εϊσφοραί 7) "Εΐοδα άγοράς οίκοπέοοιι 8) Διάφοροι Ζημίοι 9) Άποσβέσεις II. Κέρδη Χρήσεως Ό Άντιπρόεδρος τοθ Δ. Σ. ΑΓΓΕΛΟΣ Γ. ΑΓΤΕΛΟΠΟΥΛΟΣ 1 9 7 0 1.461.156,65 1.193.810,90 57π 828.5) 3 865.685.40 138.322,70 210.693.- 821,40 75.930.— 7.517.248.55 19 0 9 1 498.774,85 736.421,90 30ο.ο:!8,9ΰ 798.860,10 2 856 802.— 151.434.- — 3.235.562,35 1970 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1969 Ι. ΗΣΟΛΑ 1) Υπόλοιπον κρρδοιν πορελ- ί'οΐ'οης χρήσεο>ς
    2) Μικτόν κέρδος έκ πωλή¬
    σεως έμιορ)τιον
    3) Διάφορα έαοδα
    ΊΙ. Ζημίαι Χρήσεως
    Ζημίαι χρήσεως 1970 1.389 914,«5
    προηγουμένης χρήσεως 8.970,35 1.380.944,30
    8.970,35
    4 392 815,05 9.370.360,70
    1.734 518,85 (ί.136304,25 1.209.133,40
    7.517.248,55 10.579.494,10
    "Εν 'Άγίω Ίωάννη Ρέντη τή 30η Άττριλίου 1971
    Ό Διευθύνων Σϋμβουλος
    ΠΕΤΡΟΣ Γ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
    7.517.248,55 10.579.494,10
    Ό Προϊστάμενος τοϋ Λογιστηρίου
    ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛ. ΚΟΤΡΩΝΗΣ
    ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΟΒΟΛΗ
    •Η διεθνής ΐταρουσία. των έλλη
    νίκων ποοϊόντων, επιβάλλει και
    την έν ταύτω μονψωτέραν προ-
    Οολήν των, πρός διεύρυνσιν τού
    κύχλου τής πελατεία,ς μας. Τουτο
    έπιτυγχάνεται διά τής ■ Ιδρύσεως
    μονίμων έμΛορικών κέντρων, τής
    σνμψιετοχής μας είς όιεθνεΐς έκ-
    θέσεις, τής διοργανώσεως «Έλλη-
    νίκων εβδομάδος» κ·λ.π. είς τάς
    σημαντικοιτέρας άγαράς τού έξο>
    τερικοϋ.
    Φυσικά, ή 'Ελλ,άς ί)έν έπαυσε
    νά .μετέχη είς πλείστας διεθνεϊς
    εκθέσει ς, καί διαφόρους άλλ,,ας έκ
    δηλώσεις, μάλλον έκ παραδόσεως
    καί συνηθείας, ή διότι είχομεν συλ
    λά6ει την βαθυτέραν σημασίαν καί
    τόν ρόλον τής συμμετοχής μας είς
    Ταύτας, διά νά αποκομίσωμεν οί-
    κονομικά όφέλη, τα όποία σννί-
    στανται είς την άμεσον επαφήν τού
    ξένου καταναλωτικοΰ κοινοΰ μέ
    τα προϊόντα μας. Θά ΰπεστηρίζα-
    μεν άκάμη, ότι ή παροτ·σί« μας
    είς τάς διεθνείς εκθέσει ς είναι
    σνμδολική καί έξ ϋΛοχ^εώσεως ύ-
    παγορευομένη, διά νά 6λέπΐ'Μΐεν
    τοΰς ξένους μετέχοιντας καί είς
    άναλόγους είδικάς μας έν.δηλώ-
    σεις (Διεθνής "Εκθεσις θεσσαλο¬
    νίκης κ.λ.π.). "Ηδη, δμο>ς, άνε-
    γνιορίσθη ότι δέν άρκεϊ ή άπλή πά
    ρουσία μας, εάν αυτή δέν οτνο-
    δεύεται καί Λπό οίκον σικν.ά δφελ.η
    Καί άπό τής απόψεως αυτής, ά-
    ποκτά σημασίαν ή ανάθεσις είς τα
    Εμπορικόν καί Βιομηχανικόν Έ
    πιμελ.ητήιριον Αθηνών τής καλυ-
    τέρας οργανώσεως των έλλ|»ΐνικών
    περιπτέρων είς τάς διεθνας έκ-
    θέσεις.- 7
    Τό θέμα τής προ&ολής τφν προ
    ιόντιον μας είς την διεθνή αγοράν,
    δέν έξαντλείται διά της βϋμμετο
    χής μας είς τάς Ικθέσεις «.ύτας.
    ϋώσιώδη ,-ταράγοντα άποτε{εί κ«Ί
    ί| ίδρυσις μόνιμον ίμπορικΛν κε>ν
    τριυν είς τό εξωτερικόν, έαν κ.ρ·.-
    νο>μεν άπό τα ιιέχρι τούδε άποτε-
    λέαματα τού λειτονργοΰντος εκθε
    τηρίου είς την Νέαν Υόρκην- 'Η
    δή, μελετάται ή ίδρυσις έμποο'-
    κών κέντρίθΎ κα'ι είς άλλας μέγα
    λας πόλεις τής άλλοδππής· Έν
    .ιοοκεΐιμένω, πέραν τής .-τρβδολ.ής
    ϋψηλ.ής ποιότητος καί αρίστης έμ
    τρανίσεο>ς προϊόντων μας, έπιδάλ-
    λεται ή έπάν'δροσι; των κέντρον
    αυτών καί διά κατάλληλον .-τρο-
    ατοπικοΰ, τό οποίον πρέπει νά εί¬
    ναι είς θέσιν νά δίδη άκρι&εΐς κα'ι
    σαφείς πληροφορίας .ιερϊ τής έλ-
    ληνικής οΐκονομίας είς τοϋς ένδια
    φρρομένους. Άκόμη, δέ, νά διερευ
    νά τάς δνινατότητας τοποθετήσεως
    ελληνικήν προϊόντοιν είς τάς &-
    γοράς αύτάς.
    Ό.τωσδήποτε, δμο>ς, τα κέντρα
    ταύτα, δε:ον νά τελοΰν υπό τόν έ¬
    λεγχον των, κατά τόπους έμπορι
    •/ό»· ή γεο>ργικο>ν σύμβουλον ή
    ακολούθων των πρεσβειών μας, αί
    ένθέσεις των οποίον άποτελοϋν
    πάντοτε κείμενα ιδιαιτέρας 6αρΰ
    τητος καί άντικείμενα σοβαράς με
    ) έτης.
    ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ ΕϊΕΑΙΙΕΙΣ
    ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ 0ΙΚ0Ν0ΜΙΚΗ
    ΒΟΗΘΕΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝ. ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑΝ
    «Ή 'ϋυνική Κυβέρνησις π<χρε. χει πλήρη τεχνικήν κα'ι οικονομ* κήν βοήθειαν είς ό'σους έπιδίδον- ται συστηματικώς είς την κτηνοτυο φίαιν. Συνεπώς, ή ίδιωτική πρω- τοβουλία, όποθενδήποτε προερχο- μένη, είναι εύ-ι·ρόο1δεκτος είς την άναληφθεϊσαν προσπάθειαν είς τόν ανεξάντλητον αυτόν ,-ΐαραγωγι κόντομέα. Ειδικώτερον, οί ιδιώ¬ ται γεωπόνοι κ-αϊ κτηνίατρυι, ένι- οχυόμενοι κατυλλήλτυς δύνανται νο άναλά<6ουν την όργάνιοσιν προ- ιύπων κτηνοτροφικών έκμεταλλεύ σεων επί έπιχειρηματικ.ής 6άσε- ως». Τα ανωτέρω ετόνισε, μεταξύ ά/.λων, ό ύφυπουργός Γεοίργιας ·/. Π. Παπαπαναγιώτου ομιλών την πρωίαν είς Λάρισαν κατά την διάρκειαν εύρυτάτης συσκέψεως γεωπόνων, δασολόγων καί κτη- νιάτρων τού υπουργείον Γεωργί¬ ας, ύπηρεσιαΛαδν παραγάντων τής ΑΤΈ, ώς καί εκπροσωπών των παραγωγήν των περιοχών Θεσσα λίας καί Άνατολικής Στερεάς Ελλάδος. Είς ιήν σύσκεψιν πα- ρέστησαίν ό γενικός γραμματεύς τού υπουργείον "Εξωτερικών κ. Ι. Λαδάς, ό δΐΛΐκητής τής ΑΤΕ καιθηγητής κ. Ά·δαμόποι»λος, ό ύ- ποδιοικητής αυτής κ. Κουκούλης, ό Νομάρχης ΛΑρίσης κ. Καστρί τσιος, ό άνώτερυς στρατιωτικός διοικητής νομοϋ Λαρίσης ταξιαρ- χος κ. Πορφύρης, ό δήμαοχος Λα ρίσης κ. 0. Μ&σσίνης κ. &. Ίδιαι τέρως έπεσήμανε τό γεγονός ότι, η Έβνική Κυβέρνησις διά πρώτην φοράν απεφάσισεν όπως ασκήση ένεργόν πολιτικήν πα/ρεμβάσεως εί; τόν τοιμέα τής διαικινήσεος καί έμπορίας τοΰ κρέατος, πρός ύ ποστήριξιν των τιμών τοϋ παρα- γωγοΰ καί καταναλωτοΰ. Πάντα ταύτα, ετόνισεν ό κ. Παπαπανα¬ γιώτου, κονθιστοΰν έξαιρετικως εύ νοϊκάς τάς συνθήκας μιάς άσφα- λοΰς καί πλέοιν άποδοτικής κτηνο τροφικής έκμεταλλεύσεο)ς. Την ί- πιτάχυνσιν τής κτηνοτροφικής μας σναπτύξεως καί συνεπώς τής έ- ξαβωαλίσεως περισσοτέρων τροφί μονν ζωϊκής προελεύσεως επιβάλ¬ λει ή συνεχής δνοδος τοΰ βιοτικοϋ ίπιπέ'δου της χώρας. Ή έτησία κατανάλωσις κρέατος άπό 19,73 χλγμ. τής προπολεμικής περίοδον, 1935—38, ανήλθεν ϊίς 23,53 χλ.γμ τό 1960 καί είς 43 περίπου χλ.γμ. τό 1969. Προβλέπεται μάλιστα ό¬ τι κατά τό 1972 ό "Ελλην θά κα- ταναλίσκη μεγαλυτέραν ποσότητα κρ«ατος, ή όποία θά άνέρχεται είς 45 περίπου χιλιόγραμμα. Συ¬ νεχίζων ό κ. φυ,ιονργος ετόνισεν ότι κατά τα τελευταία έ'τη ή πα- ραγωγή κρέατος πουλερικών καί χοίρων έκάλυψε την έγχώριοιν ίή τησΐν μέ άποτέλ^εσιμα τόν μηδενι σμόν σχεδόν των «ίσαγίυγών. 11α ρά ταυτα, οφείλομεν, ώς ετόνισεν ό κ. Παπαπαναγιώτου, νά έντει- νωμεν τάς προσπαθείας μας διά την είς τό ύψηλότερον δυνατόν 6α θμόν αύξησιν τής παραγωγής κρέ ατος έκ μυρικαστι,κών πρός κάλυ ψιν των ελλειμμάτων δοείου και αίγοπροβείβυ κρέατος. Παραλλή¬ λως, έπιβάλιλεται όπως έπιδιώξίυ- μ&ν την διεΰρυνσιν τής καταναλώ σεως τοΰ ταχέος παραγομένον κρέ οτος πουλερικών καί χοίρων. Κα¬ ταλήγων ό κ. νφυπουργός συνέ¬ στησεν όπως απασα1 αί αρμοδία» υπηρεσίαι τοΰ ύπουργείου Γειυργί- ας καϊ τής ΑΤΕ άναπτύσσουν εις τό έ'πακρον είς την περιφέρειαν των, τάς άναγκαίας πρωτοβοιν.ί- ας πρός πλήρη άξιοποίησιν των ληφθέντων υπέρ τής κτηνοτροφίας νυβερνητικων μέτρων. Κατά την σύσκεψιν απηύθυνε σΰντομον χαι ρετισμόν καί ό γενικάς γραιμμα¬ τεύς τοΰ ύπουργείου 'Εσωτερικών κ Ι. Λαδάς, ϋπογραμμίσας την ανάγκην ταχυτέρας ύλΛποιήσεως των ληφθέντων μέτρ<υν υπέρ τής κτηνοτροφίας. Έ σννεχεία ι'ΰμ*'λ.ησεν ό διοικη τής τή; ΑΤΕ καθηγτιτή; κ. Ά- δαιμόπονλος τονίσας ότι ή έγχώρι- ος παραγωγή κρέατος μολονότι ι,ύξήθΐ] μεταξύ των έτών 1966 καί 1970 κατά 29%—235 χιλ. τόν. είς 301 χλ. τόν. —δέν ηδυνήθη νά καλύψη την διευρυνθεΐσαν, συ νεπίία άνόδου τοΰ κατά κεφαλήν ε'ισοδήματος κατανάλωσιν κρέα- | τος. Άποτέλεσμα τούτου ίαήρξε ( τό βνοιγμα των είσαγοίγων μας είς κτηνοτροφΐκά α·ροϊόντα ινα δια- τηρήται είς λίαν ΰψηλά έπίπεδα τής τάξεως των 107 ρκατου.μυρί ιον δολλαρίων (έ'τος 1969), έκ των οποίων 71 έκατομ. δολλ. ήτοι 67% περίπου νά άντκττοιχή είς α¬ ξίαν είσαγομένου κρέατος. Περαι τέρω ό κ. διοικητής άνέφΐοεν ότι υ όλη προσπαθεία αυξήσεως τής κρεατοπαραγωγης ένισχΰεται διά )ϋίαν έπαρκών οϊκονομικών μεσων. Σιιγκεκριμένχος, τα μέν μεσομα- κροπρόιθεσίμα δάνεια τής ΑΤΕ ηύ Ηήθησαν μεταξύ 1966 καί 1970 κατά 65%, τα δέ 6ραχτπρόθεσμα κατά 106%. Μειοΰται ή άντισταθμιστική εισ ΐ)ορα Βαμϋακοσ.τόρον.— Δι' άπο- φάσειος τοΰ ύπουργείου Χυντο,Μ- σμού μειοΰται ή ίσχύοι^α άΛτιστα Ομιστική είσφορά επί τού είσαγο μένου 6«φΐ6α·κοσπορου είς δραχμάς υ,όϊ) άνά χιλιόγραμμον, περιοριζυ μένη αυτή είς ύραχ,μάς 0,30. Διευ λρινιζεται ϋτι ή μιιοισις αυτή ι- σχύει διά τάς άνω των 100 δυκ/Μ ρίθ)ν πραγματο.χοιοιιμένας είσιιγω γάς, ένώ διά τάς κάτιο τώιν 100 6ολΑ.αρίιον εΐσαγωγάς, θά ισχύση ιδιαίτερον καθεστως, καθοριζυμε- ον αναλόγως τής τιμής κλησεως. Τπύ ένιαίαν δ,αχε,ίρισιν τού Ο. Σ.Ε. τα βαγόνια · ψυγεία.— Κα τα πρόσφατον, υπό την .τς.οεδρι αν τοϋ υπουργόν ΣΐΜτονισμον Οί κ.ονομικ.ής ΙΙολ.ι-ικής (ΕΣΟ1Ι), ϊξον»σιοδοτήθ»ισαν οί ΰπουργοί Οί κονομικών, Εμπόριον, Γεωργίας καί 2 υγκοινωνιών, δπιος άναθέ- τουΐΎ είς τόν "Οργανισμόν ^ιδη- ροορόμων Έλλ.άδος (ΟΣΕ), την κατ' εντολήν καί διά λογαριασμόν τοΰ Ελληνικόν Δημοσίου μίσΗιυ- σιν τοΰ άναγκιχιοϋντος άριθμοΰ 6αγονίο>ν - ψνγείων, πρός έξα-
    7<ογήν ροδακίνοιν, Οερυκόκκιυν, σταφυλ.ών κ.λ.π. Τα μισθοΰμενα ώς άνιοτέρω <1α γόνια - ψυγεία, ώς «αί τα ίδιοκτη οίας τοΰ Ελληνικόν Κράτους τοι- «ΰτα, τίθενται υπό ένιαίαν Διαχεί ςκσΐιν άπό τής 1ης Ιούνιον 1971, μέχρι καί τής 5ης Σεπτέμβριον 1971, άπαφορευομένης πάσης μι- οθώσεως βαγονΐιον - ψνγείων υπό φορέων τής έξαγωγής παοά τρί¬ τον, κατά τό ανωτέρα) χρονικόν διάστημα τής ενΐΓΜας διαχειρίσε¬ ως. Τέλος, έξονσιοδοτοϋνται οί άρ- μόδιοι νπουργοι διά την σύστα¬ σιν Συντονιστικής Έπιτροπής "Οργανώσεως τής έξαγωγής Ρο- δακίνων, ώς καί ύποεπιτροπών είς τό Μόναχον τής Δυτικής Γε&μα- νίας, πρός παρακολοΰθησιν τής άγοράς. Ή είσπραξις δασμων καί φό- ρων είς περίπτιυοιν μεταθολής τοΰ δασίμολογίου.— Δι' εγκύκλιον τοΰ ύπουργείου Οίικογομικών διευκρινί ζεται, ότι βάσει των κειμένων δια τάξεων, είς περίπτιυσιν μεταβο- λής των δασμών καί φόριυν ή κα ταθέσεως σχεδίου Ν ομού περί με- ταβολ.ής τούτων, δέον νά είσπράτ- τιονται οί δασμυί καί οί φόροι, υι ίσχύοντες ή προβλεπόμεναι νπο τού κατατεθέντος πρός κΰρωσιν οχεδίου Νόμον, ;.ατά την ημέραν ΐξό'δου των έμπορευμάτων έκ των τελωνειαικών χώοιον. Περαιτέριο, .Ίιευκρινίζεται, ότι είς περίπτωσιν μεταϋολής τση δα <τμών καί φόοων τούτων, μετά την πληρωμήν κα'ι πρό τής παραλα 6ης των έμπορενμάτων ίκ των τελωνειακών χωρίον, ένεργεΐται συμπληρωματική χρε;ιοσις κ.(ΐί εισ πράξις αυτών 'π'ι των μή .-ΐας«- ) ηφθέντιον έμπορευμάτιον. Επέκτασις των ευεργετικήν δ.α ιάιξεων περί έςαγίογικων έ.τιτοκί ών. — Ή Νομιοματική Έπιτρο- πή, συνελθοΪΜΤα υπό την προεδρί- αν τοΰ υπουργόν Συντονισμοΰ κ· Ν. Μακαρεζον, ενέκρινεν όπως ϋ παχθονν είς τάς περί είδών έπιτο λίων διατάξεις των ττ' αριθ. 1509)68 καί 1574)70 "άποφάσεών της καί «.Ι κάτυ)θι περιπτώσεις: 1) Αί προμήθειαι έφθδίων και •τριοφίιμιιιν Ιγχοίριίιον παραγιογΐής, αί οποίαι διενεργοννται υπό πλοί ών καί άεροσκαφών, υπό έλληνι κήν ή ξένην σημαίαν, έκτελούν- των πλόας εξωτερικόν, ή μικτονς επί πληρωμϋ τής άξίας αυτών είς συνάλλαγμα. 2) Τα χρησιμοποιονμενα παντός είδους ΰλικά, διά κατασκευάς, έ- πιακενάς ή μετασκε«Ίς πλοίιον καί άεροσκαφών, υπό ελληνικήν ή ξέ¬ νην σημαίαν, έφ' ίκτον τα νλικά ταυτα είναι ργχωρίον παραγογής καί ή άξία τ<·)ν ν.αταΛάλλεται είς συνάλλαγμα. Ή έκπτχησις κρατικών άποθεμά τοη· καπνών. — Ή Κυβερνητική 'Επιτροπή ΚαπνΌϋ, είς ποοοεχή σιινεδρίασίν της θά άσχοληθή μέ τό θέμα τής έ/Λθΐή<τεως καπνών εκ των κρατικών άποθεμάτων, κα- τό.τιν σχετικών προτάσειον νπό ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ Α. Ε. 33ος Γενικός "Ισολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1970 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιην "Ετϊΐττλα, Σκεύη καί 'Ργκα ταστάσεις Συμμετοχαϊ Κιοκλοφοροθν "Κμτορεύματα 197» 1969 μρεύματα Συν) καί πρός εΐοπραξιν Χρεωοται ^ζωτερικοθ .'!72.β47.8'5 Χ ίθ 221 78.Ό5 181.713,35 ϋ5Ο2Η»,1() 811.783.10 292.57>,!>3 298.436.Η5
    1.5(10.—
    ρεωοται ^ζωτερικοθ
    Χρεωοται ίοωτερικοθ
    Έγγυήοεις Δρχ παρΑ
    τρίτοις
    Συν)κηί ε,ίς ε'γγυη ·. άνοικ,
    λ)σμών
    Δαπάναι όργαν τμημ.
    Μ
    4Ι.?8'),95
    '.— 1'!.300 —
    Διαθέσιμον
    Ταμείον
    Άττοτελίσματα Χρήσεως
    Κέρδη καί Ζημίαι
    32^.0ι 0. —
    1.336,80
    10.000 —
    36.990 -
    ρη ημ
    παρ. χρη-σ. 733.085,95 735.017,:$5
    2.253.893.95 2 381114,80
    Κεφαλαιοτ
    Μεΐοχικόν Κεφολπιον Διηρη-
    έ ί 4000
    ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
    1970 1969
    χ φν Διηρη
    μένον είς 4.000 μετοχάς
    των Γ>(,0 Δρχ. 2,Ο(Κ).ΟΟΟ — 2 000 000 -
    Τακτικόν απιθεμαπκόν 7(10__ 760.—
    Κρατηοεις δι1 ά-οσβέσεις 151.092,95 1.59.092^95
    Βραχυπρόθεομοι "Υτιο
    χρεωσεις ' ' ■ · '
    Συν)κηί ττληρωτέαι 92.532.— 98.580.-
    Κρατήσεις υπέρ Δημοοίοο 9 509.- 5.363.—
    Π οτωτοι ίΊιωΓίρ. — 137.318,85
    Ί ■
    ι
    2 ^53.893,95 2 281 114.3Γ1
    Άνάλυαις ΛοναριασμοΟ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗνΐΑΙ
    ΧΡΕΩΣΙΣ- κ
    1970 1969
    Υπόλοιπον Κεμδων καί Ζή
    μιων π. χρήσεως 735.017,35 726.704.-
    Γενικαί Δαπάναι
    Γενικά εζοδσ, μισθο5οσίαι.
    ένοίκια, έ'ξοδα Τ.Τ.Τ..
    ΙΚΑ κλπ , 1.038.608,70 1.105.740.30
    Προεξοφλήματα & Τόκοι — 31 711 10
    'Εμττορεύματα _ 24'.937!βό
    Κρατηοεις δι" απόσβεσις 12.001. - 6.360 —
    'Λπό Προμηθείος
    ί
    1ΤΟ
    613 064,10
    ΠΙΣΤΩΣΙΣ
    1909
    691 «34 —
    σιτείος
    » Προμηθείας καί με.
    σιτείσς εΐοπρσκτ. ·42-< 9.Ί4.10 44β.8'·9,8Ο » 'Αποτελέομ. διάφορα 8.1^0.— Ι7 11Κ40 » Συν)κάς διαφοράς 3^0,80 1.590 7,0 » Μικτόν κέρδος ίμ)των 2.(170.10 ' — » Κέρδη καί Ζημίαι ΰπόλ, πρ. χρή θϊως 735.017,35 ΚεΓον Κέρ¬ δη χμ. 1.930,40 733 086,95 735.017.35 1.785.626,05 1 895.453,05 Έν Αθήναις τη 21 Ίανουαρίου 1971 1.785.626,05 1.8'.)5 4^,0! Ό Άντιττρόεδρος τοΰ Δ.Σ. ΓΕΩΡΓ. ΦΑΛΤΣΕΤΑν Ό Πρόεδρος τοΰ Δ Σ. κσί Διευθύνων Σϋμβουλος Ό Διευθυντής τοΰ Λογιστηρίου ΒΑΣΙΛ. Γ. ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ ΑΘΑΝΑΣ. Κ. ΜΥΛΩΝΑΣ ενδιαφερομένων καπνεμπορικο>ν έ
    ταιρειών.
    "Ηδη, εκκοεμονν (ά αίτήσεις διά
    την αγοράν κρατικών άποθεμάτοιν
    καπνών των έταιρειών «Πιιλ.ταμπ
    - Βαομάρ», διά 2.000 τόννους κιι»
    τής «Χαφεξπόρτ* διά 2.700 τον.
    Ή επιβληθείσα είσφορά άρτοποι
    ών υπέρ τού ΙΚΑ. —Το Κιοτιχνι
    κόν Έπιμελητήριον Αθηνών, ^η-
    τεί την άρ<ΐιν τής διά τοθ άρθρον 5, τοϋ Α. Ν. 87)67 έ.τι6ληιθείσης είσφοράς υπέρ τού ΙΚΑ έξ Ι'/ί είς τούς έργοδότας άρτοποιούς, ώς άποτελοί>σης σοβαρόν άντικίνη
    τρον δι' ανάπτυξιν καί έκσνγχοο-
    νισμόν τοΰ κλάδον άοτοποιΐας.
    Τόν Ιούνιον ή λειτονογίίΐ τής
    «Φέρστ Νασιοναλ Β<( Σικάγο» είς Αθήνας.— Την 21ην Ίουν,'- ον άρχίζει τάς ϊργασίας της είς Αθήνας, ή «Φ°ροτ Νασιοναλ. Μπάνκ δφ Σικάγο» είς τό επί τής όδοΰ Πανεπιστημίον 13 κατάστη- μά της. Έπ' εϋκαιρία ό πρόεδρος τοΰ Δ. 2!. τής Κεντρικάς Τραπέζης κ. Ντ. Φρήμαν, ομιλών χθές, ε¬ τόνισεν ότι τό έν Ελλάδι καταστή μα τής Τραπέζης θά ένεργή πά¬ σας τάς συμβάσεις νψους 22 έκ. δολλθιρίων, μέ προοπτικήν ανθή- σεως τοΰ ποσοΰ τούτου έντός 3ε- τίας, είς 100 έκατ. δολλαρίων. ΟΜΑ^ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΛΙΑ ΤΗΝ ΜΕΛΕΤΗΝ ΤΟΤ ΕΧΕΡ- ΓΕΙΑΚΟΤ ΤΟΜΕΩΣ. — Διά σχετικής αποφάσεως συνεστήθη ο¬ μάς εργασίας, διά την μελέτην των προθλημάτων καί προοπτι¬ κήν άναπτύξεοις τοϋ ένΐργειακοϋ τοωέιος. "Εργον τής ομάδος, ει¬ δικώτερον, είναι ή κατά τρόπον ονστηματΐίίόν καί ενιαίον έκτίμη- σις των πόρων ·<αί άιαγκών, ή |£ 'ΛΓοιητΚιγ.^οΰι: .νιοι 5ιο(ο,νλ«ι§ μελέτη των δννατοτήτων άναπτύ ξειος, ώς κα'ι ή ίκτ.'ιαησις των διαρίθρίοτικων τεχνολογικών καί όλλοιν μεταβολΛν τοί1 ίνεργεια- κοΰ τομέως, διά την χοονικήν πε ρίοδον τού -ιρογράμαατος μακρο χηονίον προοπτιν.ής (1971 - 198ό μέ ευρύτερον χρονικόν όρι"4οντιΐ τό έ'τος 2000). Ή ομάς διον νά υποβάλη την έκθεσιν της μέχρι τέλΛνς προσε χοΰς Αύγουστον, προκ.ίΐταοκτι- κήν δέ τοιαντην μέχρι τέλους προσεχονς Ίουνίην. Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΟΤ ΕΜΙΙΟ- Γ1ΚΟΤ ΣΤΟΛΟΤ ΤΗΝ 30.4. 1971. — Ώς ανεκοίνωσεν ό ΰ- •Ίονργός Έμπορικής Ναυτιλ.ίας κ. 1. Χολέβας, κατά τύν .-ΐαρελθόν- τα Άπιρίλιον, ένεγοάιρηισαν είς τα 'Ελληνι/.ά νηολόγια 35 νία ίμπ«οικά πλοϊα, 19Ο.7Ο(ΐ κόρον ό λικής χϋΚ>ηπκό··ητος.
    "Ηδη, ή δύναμις τοΰ 'Ελ»λ.ηνι-
    κοΰ ί·μπορικ.οΰ στόλον, την 30.4.
    1971, άνέρχεται είς 2.402 σκάφη,
    11.499.722 κόρον όλικής χιορητι-
    κότητος, ήτοι κατά κατηγοαίας δι
    ειιορΐ(ώθη ώς ί^ης: ((Όρτηγά 1.
    684 σκάφη, 5.578.84» -/.όριον ολι
    "ής χωρητικότητος, δεξ-αμεΛΟ-
    πλοιιι 323 5.222.251 κ.ο·χ., επι-
    Γ&τηγά 166, 584.9!)5 κ.ο.χ. καί
    ί·ιά(Γορ« 2!1, 11.1.628 κ.ο.χ.
    ΣΤΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΞΛ
    ΠίΓΗ ΧΑΛΤΒΛΟΦΤΑΛΩΧ ΕΙΣ
    ΝΟΤΙΟΣΛΑΤΐΆΝ. —-Διά κοι
    τής Ελλάδος αποφάσεως τού ΰ
    νο.-τοιηθείοτις πρός την Τράπεζαν
    .τοτ'ργείον Εμπόριον παρεσχέθη ή
    έγκρισις διά την ΐπ' αυτής χοοη
    γησιν άδειών ίξαγογής διά Χοτι
    οαλανΐαν, χαλυβδοφύλλιον ψυ-
    /πάς έξελάθιείος μέχρι σι>μΐτληρώ
    σεως ποσότητος έτέρων 6.500 τ.,
    ί',τοι ουνολικώς μέχρι σι·μπΛηρώ
    σεικς ποσότητος* 56.500 τ., χηεώ
    0ει τής τρεχούσης σνμϋατικής πε
    ριοδου (1.10.70 ε'ιος 30.9.71).
    στνεδριον λιευθτν-
    των τποκαταστηματων
    ι:ξωτερικοτ τρλπεζ η σ
    ΤΩΝ ΗΙΙΑ. - Αφίκετο είς Α¬
    θήνας ό ν,τοδιοικητής τής «Φέρστ
    Νασιοναλ Σίτΐ' Μπάνκ», τής Χέ-
    ας 'Τόρκης, κ. Τΐ. Κοστάντ^ο,
    όστις θά ποοεδρετχΐη τού συνερ¬
    χόμενον ενταύθα συνεδριον των
    διευθυντήν των ΰποκαταστι-,ιιά-
    τιυν τοΰ έν λόγιο ϊ&ρ.ύματος τίς
    την Άφρικήν, Ασίαν καί Μι'σην
    Ανατολήν.
    Έπ' εύκαι-ρία. ό διοωιητής τής
    Τραπέζης τής 'Ε?.λ.άδος, κ. Δ.
    Γαλνάνης, παρέθεσε πρόγευμα
    πρός τιμήν τοϋ ανωτέρω, είς τό
    οποίον παιρρκάθησαν «αί άλλαι
    ..ιροσωπικότητες τραπεζικήν ίδρυ-
    μάτων καί οϊκονομικών όργανι-
    πιών τής χώρας.
    ΠΑΡΑΤΑΣΙ2 ΕΚΤΕΛΩΝΙ
    ΣΜΟΤ ΦΑΚΗΣ. — 'Τπό τού
    {•πονργείον Έαπορίον, παρετάθη
    μέχρι τής 20ής Μάϊον, ή προθε-
    σμία ίκτελωνιομοϋ τής κοιιιβθεί
    στΐς μέχοι 31 ής Μάρτιον 1971 έν.
    τοϋ ίξωτερικοΰ φακής.
    ΤΠΟΚΛΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΤΡΑ-
    ΠΕΖΙΙΧ ΕΙΣ ΛΛΙΒΕΡΙΟΝ. —
    Παοουσία των τοπικών Άρχων,
    εγένοντο είς Άλιβέριον Εΐ>βοί(ΐς
    τα Γγκαίια τον νέον νποκαταστή
    ικιτος τή; Έμπορικής Τραπέϊτ;:
    τής Έλ-λ.άδος. "Ηδη δέ, τα υπο
    καταστι'ιματα τοΰ Ίδρνματος ό
    νήλθον είς 172.
    ΕΛΗΞΕΝ Η ΣΤΝΟΔΟΣ
    ΔΙΛ ΤΑΣ ΕΠΙΖΩΟΤΙΑΣ
    "Έληξαν αί εργασίαι τής 39ης
    οτνόδου των έκπροσώ.τιον κρατων
    αελ.ων τοΰ ΔιεθΛ'οΰς Γραφείον
    Έπιζοιοτιών, αί οποίαι έπραγματο
    ποιήθησαν είς ιήν έν Πορισι'οις
    έδραν τού άπό 24—29 Μαίον ε.ε,
    ιιέ τυαμετοχήν εκπροσώπ<»ν τή; "'αλλινή; κυβερνήσεως ώς κα'ι δ.α (|όοων διεθ-.ών όπγαν^σμών (Φ. Α.Ο., Παγκοομιος Όργάνωσις 'Τ γρίο; ΕΟΚ κ.λ.π.). Κατά την έν λόγω σύνοδον ά- νεπτϋχθησαν τα λα,ιιβανόμενα υ¬ πό των κτηνια-οικοη νπηορσιων ηδιν.ά ιιέτοα δ;ά την ποόληι|(ΐν κα'ι >ΛΤα.-ΐολέμησιν των έπιζωοτιων·
    Την Έλλάδα έκπροσπησεν είς την
    σννοδον ΰ τμηματάρχης τού Κτη-
    Ματρική- 'Τπηρ-^σίας τού 'Τπονρ-
    -,ρίον Γεωργίας κ. Κ. Σωτηρό-
    πονλος.
    ΠΟΤΕ ΑΣΚΕΙΤΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΑ ΔΑΣ)ΓΙΚΗΝ
    ΑΤΕΛΕΙΑΝ ΥΠΟ ΔΙΚΑΙΟΥΧΩΝ ΠΡΟΣΩΠΟΝ
    Οί έκ τοΰ νόμον δικοιΐοΰχοι ά- λείας πρό τοΰ τελωνιθίμον κα'ι η
    παλλαγής έκ δαομών καί λοιπών προσκάμισις τής οίκείας άποφάσε
    φόροιν δι' ειδή εΐβαγόμενα παρ' (·>ς (τοΰ προιστοιμένον τής Τελι·>-
    αντών έκ τον εξωτερικόν κα'ι προ νειακής Περιφερείας Πειραιώς)
    οριςόμενα νά χρησιμοποιηθοΰν είς είναι άπαραίτητος προυπόθεσις διά
    έργα ίντεταγμένα είς τό πρόγραμ τή, άπαλλ.αγήν, διότι μεταξν ά'λ-
    μα δηιιοσίων ίπενδνσεο1, νποχρε λι·ιν, κατά την "ν λ.όγιο απόφασιν
    οΰνται όπίι>ς άσκοΰν τό έν λόγω τοΰ Φορολογικόν Έφετείου Θεσ-
    δικαίωμά τ(υν κ.ατά τόν χρόνον σαλονί.κης ή άτέλεια είναι δικαίω
    τοΰ τελιονισμοΰ τιον κατά τα άνοι μα καί ιίχι ΰποχρέίοσις καί χο-ρη-
    τερ(.) είσαγομένιιν είδών.
    γεϊται υπό τής άριιοδίας τελ.οινει
    «κης άρχής, ό'χι αΰτεπαγγέλτιος
    Τουτο Ανεκοίνωσε το ϋπονργεί άλλά μετά προηγουμένην αίτησιν
    όν Οικονομικήν δι' εγκύκλιον τού -/.αί τήρησιν των κατά περίπτωσιν
    πρός τάς τελωνειακάς αρχάς, πρός άπαιτουμένονν διατυπώσεων.
    τάς οποίας έκοινοποίησε την ΰπ'
    αριθ. 23)71 απόφασιν τοΰ Φορο- Κατόπιν των ανωτέρα) αί τε-
    λογικον Έφετείου θεσσαλονίκης λιυνειακαί αρχαί ένετάλ.ησαν όπως
    σχετικώς μέ τό θέμα τοΰ χρόνον είς περίπτωσιν εκδάσεων άποφάσε
    αοκήσεως τοΰ δικαιώματος άτΐλεί ο>ν Φορορολογικών Έφετεάον άν-
    «ις υπό των δικαιούχων ταύτης τιθέτον περιεχόμενον πρός την ώς
    πΛοσώπιον τον Χ. 2957)54 «πε- άνω κοινοποιηθείσαν άναιρεσιβάλ
    ρί δημοστ'ων έπρνβνσειον κ.λ.π.». λονν ταύτας ενώπιον τοΰ Συμβον
    Είς την κοινοποιηθείσαν άπόφα λ.ι'ου τής Έπικρατείας.
    σιν εΐδικώτ€ρον, ύπογραμμίζεται
    ότι έφ' όσον κατά τόν τελωνισιιόν ΤΡΙΑ-ΠΛΟΙΑ ΘΑ ΤΨΩΣΟΤΧ
    το δικπιοΰχον τής άτελείς πρόσω ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ
    πον δέν επεκαλείτο την υπέρ αυτού
    ατέλειαν καί δέν προσκομίζει είς
    Ό έφο-τλ«τΐής κ. Μ. Ξυλ.άς ά-
    τό τελωνείον τή.»' οίκείαν Απόφα- νεφερεν είς τό ν.-ΐονργεϊο,ν Ναντι-
    σιν ατελείας, νομίμ(1)ς καταβάλ- λ.ί<'ς ότι θά ΰψωθή ή έλληνικΐι ση λονται δασμοί καί φάροι επί των μαία είς τρία νανπηγοι'-μενα, διά είσαγομένιον καί έπομένο>ς δέν δύ λογαριασμόν τού είς Ιαπωνίαν,
    ναται νά γίνη λόγος περί, έπκττρο μπάλκ - κάρριες 65.000 τόννων,
    φήν των ώς άχοεοστήτος κατα- Είς τό νπουργίϊον Ναντιλάας εξ
    Κληθέντων κατά τό άρθρον 30 τοΰ άλλον, υπεβλήθη αίτησις διά την
    Τελωνειακόν Κώδικος (Ν. 1165) έγγραφήν καί τού φορτηγον «Ντέλ
    18). φικ Σκάν» 13.751 κύριον όλ.ικής
    Ή τοιαύτη έπίκλησις τής Ατε- χοιρητικότητος.
    ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ ΒΑΣ. ΔΙΑΤΑΓΜΑ
    ΔΙ' ΑΝΤΙΝίΤΩΠΙΣΙΝ ΣΥΜΦΟΡΩΝ
    ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΡΘΡΩΣΙΣ ΤΩΝ ΓΠΗΡΕΣΙΩΝ
    Εδημοσιεύθη είς την Έφημερί δια καί νλικά έκ των αποθήκην
    δα τής Κυβερνήσεως (Α', φύλλον
    103) βασιλικόν Διίιταγμα (ΰπ'
    άρ. 356) δυνάμει τοΰ οποίον κα-
    θορίΙ;εται ή διάρθριοσις των στρα
    τιο>τικών κα'ι πολιτικών ΰπηρεσι-
    ών είς την Αντιμετώπισιν των
    έν ειρήνη έκτακτον άναγκών τής
    χώρας.
    Διά τοϋ Διατάγμαιτος, προβλέπε
    ται ή συγκρότησις δνο κλιμακίον
    άροιγής: παρά τώ ΙΙριοθνπονργώ
    ■/Μι είς την περιοχήν ευθυνής
    των Σωμάτων Στρατοϋ, ΑΣ
    ΔΕΝ, 5ης καί 8ης Μεραρχιών.
    Παρά τώ Πρωθνπουργώ ΰπεύ-
    θννον Επιτελείον διά την Αντι¬
    μετώπισιν" των σνμφορών είναι
    τό Άρχηγεϊον Ένόπλιον Δυνάμε-
    ιον (ΑΕΔ). ΜερίμΛ·η αΰτοΰ. σνγ-
    κροτείται σνντονκΐτικόν κλιμάκιον
    άρωγής (ΣΚΑ) τής Κυβερνήσε¬
    ως διά την αντιμετώπισιν των
    γενικόν συμφορων, ένισχνόμενον
    νπό αρμόδιον ΰπαλλήλων των
    πολιτικών νπηρεσιών. Τό κλιμά-
    κιον τουτο λειτονργεϊ παρά τώ
    ΑΕΔ διά Διαταγών τοΰ οποίον
    ρνθμκτθήσονται αί λεπτομέρειαι
    τής οργανώσεως καί λειτονργίας
    αυτού. Ακολούθως διά τού Β.Δ.
    όρίϊεται ή σννθεσις τού Κλι.μακΐ-
    ον.
    Είς την περιοχήν εΰθννης των
    Σωιιάτοον Στρατόν κλΛ. ύπεύθυ-
    νος διά την αντιμετώπισιν των
    αοπικών σνμφορών μεγάλης έκτά
    σειος είναι ό Διοικητής τον αν¬
    τίστοιχον Σχηματισμόν βοηθονμε
    νος υπό τοϋ Επιτελείον τον. "Α
    πάσαι αί πολιτικαί υπηρεσίαι τής
    πληγείσης περιοχής τίθενται υπο
    τάς διαταγάς ;ον.
    Ακολούθως όριζεται ότι αρμο¬
    δία διά την αντιμετώπισιν τόπ
    γενικόν συμφορων είναι ήΚνβέιρ
    νησίς, κινητοποιούσα πρός τουτο
    απάσας τάς Πολιτικάς καί Στρα
    τακτικάς υπηρεσίας δνναμένη νά
    έπιστρατεύη πρόσο^πα καί όργανι
    σμονς καΐ νά άποφασίζη περ'ι τής
    ίκκλήοεως παροχής διεθνοΰς βοη
    θείας διά πράξεως τοΰ 'Τπονργι-
    κον Συμβονλ.ίον τή προτάσει τοΰ
    Πρωθυπουργόν. Κιΐιτά τό πρώτον
    στάδιον άντιμετιυπίσεως των σνμ
    φΛ{ών (περίοδον· καθ' ήν αί έ'νο-
    πλοι δυνάμεις σνμιβάλλονν είς τό
    έργον άριογής) αρμόδιον όργανον
    .τ(ΐπά τή Κυβερνήσει διά τόν συν
    τονιαμόν τοΰ έργον τής παοοχής
    Ιοηθείας είναι ΐύ Άρχηγείον Έ-
    νύ.τλιυν Δυνάμειον όπερ δύν<ιτ(ΐι ν ά προτείνη είς την Κΐ'βέρνησιν κι/ί την μερικήν πολιτικήν έπι- στράτενσιν. Αυτή κατόπιν προτά σειος τοΰ ΆιρχηγοΟ Ένόπλων Δυ •νάιιειον άποφασίζει περί: α. Τής άναλήψεως των καθη κόντων είς την πληγείσαν περιο¬ χήν νπό πολιτικών ϋπηρεσιών καί διαλ.νσειυς τής σΐ'γκροτηθείσης τοπικής Στρατιιοτικής Διοικήσε¬ ως. β. Τής άποχ ορήσεως έκ τής πληγείσης περιοχής των διατεθει σών Ένόπλίον Δυνάμειον καί μέ σιον. γ. Τής συνεχίσεως τοΰ ίργου (Ιποκαταστάσετος τής πληγείοης ιεριοχής κατά -.ό δεύτερον στά¬ διον, άναθέτονοα τό ώς άνω έρ¬ γον είς τάς κατά τόπονς περιφε οειακάς Αρχάς, των Αρμοδίων '.Τποι«ργείων παρεχόντοιν τα άναγ καιοϋντα μέοα, είτε διά τής ίδρύ σεως εΐδικοΰ όργανισ^ιοΰ. 2. Τό Άρχηγεϊον Ε.Δ. διά τού συντονι—ικοΰ κλ.ιμακίον Ά- οιογής άντιμετωπίζει τάς γενικάς σνμφοράς κατά τό πρώτον στάδι¬ ον καί πρός τουτο ιδία: α. Είσηγεΐται είς την Κυβέρ¬ νησιν την εφαρμογήν των γενι¬ κόν σχεδιον άντιμετοιπίσεως έκ- τάκτιον άναγκών τής χώρας. 6. θέτει έν έπιφυλακή τάς Έ- νόπλους Δυνάμεις αμα τή πληρο φορία περί Γενικής Συμφοράς, γ. Κινητοποΐϊϊ διά Διαταγών, ά ναλ-όγοις των Αναγκών τάς 'Ενό- πλονς Δυνάμεις τής χώρας καί πολιτικάς νπηηεσ.'ας βάσει των Σχεδιον Πολ.ιτική; Έπιστρατεν- σεως. δ. Διαθέτει διά διαταγήν έφό- τών Ένόπλ.ον Δννάμεων άναλ.ό- γιος των άναγκών τής πληγείσης περιοχής, έξασφαλίζει την διάθε σιν τούτίον είς τάς πληγείσας πε ριοχάς κατά τας τρείς προιτας ημέρας τής συμφοράς. ε. Συντονίζει τάς υπό των Πολιτικών καί Στρατιωτικών ύ- πηρεσιών ώς καί διαφόρων όρ- γανισμών, προτάσεις και ένεργεί άς άντιμετιοπίσεοις έκτακτον ά- λαγκών τής χώρας καί εΐσηγεί- ται την λήψιν μέτρων άρο>γής
    πρός την Κ»6έρνησιν.
    Τό Βασιλικόν Διάταγμα' προσ
    διορΐζει έπίσης τάς άρμοδιότητας
    των διαφόριον υπουργείων επί ϊε
    νίκης ή τοπικής, μικράς καί με-
    γάλ.ης σνμφοράς.
    ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΕΞ ΑΦΡΙΚΗΣ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗΝ
    ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ
    Τύ Κέντρον Οίκοδομικών Έκθέ
    σεων, τό οποίον όργαν ώνει τυν
    προσέχη Νοέμβριον είς τό Ζάπ-
    πειον την Α' Οίκοδομική" "Εκθε¬
    σιν, ανεκοίνωσεν ότι θά μετακαλέ
    ση τεχνικούς, επιχειρηματίας καί
    αγοραστάς ελληνικήν δομικών ΰ-
    λικώνέκ των χωρών τής Μ. Άνα-
    τολ.ής καί Άφρικής, είς τα πλαί
    σία των έκδηλώσειον αί οποίαι θά
    πραγματοποίησίν κατά την διάρ
    κειαν τής εκθέσεως.
    Ούτοι θά παραμ,είνονν είς Α¬
    θήνας επί τριήμερον ώς προσκεκλη
    μένοι τον .Ο.Ε·, τό οποίον θά όρ
    γανώσει ειδικήν υπηρεσίαν ξενα-
    γήσεώς τοιν είς τα περίπτερα τής
    εκθέσεως καθώς έπίσης καί είς
    τάς ελληνικάς 'ιιομηχανικάς έγκα
    ταστάσεις.
    ΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑΙ ΕΠΕΝΔΤΣΕΙΣ
    ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΗΛΕΙΑΣ
    Κατά την τελευταίαν τετραετί-
    αν 1967—1970, επραγματοποιήθη
    σαν είς τόν Νομόν Ήλείας ίδιοτ.
    κ.αί έπενδΐ>σεις οίνο των 150 έκατ.
    δρχ., αφορώσαι είς την ανάπτυ¬
    ξιν των γεωογικων Γιΐοαηχανιίόν
    διά την Αξιοποίησιν των ποικίλοιν
    προϊ'όντοιν τής πεδιάδος αυτής.
    Τουτο προκύπτει Από τα στοιχεϊα
    τής υπηρεσίας Συντονισμοΰ Άνα
    πτί'ξεως ΙΙεοιφε^είας, τα όποία Α¬
    νεκοίνωσε τό υπουργείον Σνντανι-
    σμοϋ.
    ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΜΕΙΖΟΝΑ
    ΕΡΓΑ ΑΝΕΥ ΤΩΝ ΔΗΜ0ΠΡΑΣΙ11Ν
    ΖΗΤΟΥΝ ΑΙ ΤΕΧΝ1ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ
    τή-
    όιώχθη τό μέν ανύψωσις
    στάθιμης τ(Τ»ν έν Ελλάδι
    «κενών τύ δέ μείοσις τοϋ χο.
    στους το>ν.
    Έν συνεχεία, υπρνθυμίζετιιι ή
    προσπαθεία των τεχνικόν αύτο>γ
    φοοέων διά την έ.τάνοροσίν τολ
    μέ τεχνικόν καί μή προσωπικόν,
    καθώς καί τόν ΐφοδιασμόν τι,«
    μέ σύγχρονον μηχανικόν έξοπλι.
    σμόν.
    Καί προστίθετα1:
    «Πρός έπίτενξιν των Γτνοπί.
    ρ<υ διετέθησαν κ«Ί δΐίχ-πθενται «κ νεχώς υπό των ώς προΐίρηται Έ ται·ρειών κεφάλαια. Άπόψεις τού ίπί τής πορείας τοϋ ΙΙρογράμματος Δημοσίαν Έ πενδύσεον, όσον άφορά είς τόν Κατασκευαστικόν Ταμέα, άνέ.ττυ- |ε δι' ύπαμνήματός τού πρός την Κυβέρνησιν ό Σύνδεσμος Άνω- νύμων Τειχνικών Έταιιρ'ειών (ΣΑ ΤΕ). Τύ ύπόμνημα, προϊύν τής συν ελθούσης τόν .-τ.αρεΛθόντα Απρί¬ λιον γενικής συνελεύσεως τοϋ ΣΑ ΤΕ, μέ ειδικήν εντολήν των με- λων τού, όπος η Κυβέρνησις γί¬ νη κοινονός των άπόψρυιν αυτών των άνωνύμον τεχνικών έτοιρρι- ώ\ αί οποίαι ιαερβαίνουσαι τάς .■)0, έ'χονν άναλάβει, δι' ειδικώς χορηγηθέντος πτυχίον (Ε' τάξε ως) την εκτέλεσιν δλων των σο Γιαροιν έργων ανασυγκροτήσεως. Τό ΰπάμνημα υπεβλήθη πρός τούς τρείς ΰπουργονς Συντονι- σμοΰ, άναπληριοτήν Σνντονισμοΰ, Δημ. "Εργων καί τόν γεν. Υ"Ρ«μ ματέα τοΰ πονργείου Δημ. "Ερ¬ γων. Έν άρχή τονίϊεται ότι αί έλ.- ληνικαΐ τεχνικαί εταιρείαι έ'χοιιν δηιιιονογηθή μεταπολ.ριιικώς, δια θέτουσαι αρτίαν όργάνίοσιν, πλή¬ ρη συγκρότησιν κα'ι σύγχρονον μηχανικόν έξοπλισμάν, είναι είς θέσιν ν' άνα,λάβονν την άποόσκο πτον καϊ εντεχνον έκτρλεσιν των πάσης φύσεως έργον ανασυγκρο¬ τήσεως. Την σύστασιν των ΑΤΕ αυτών προώθηίΤεν ή ϊδια ή Πολι εκτελουμέν<ον ρργων τοΰ Προγοάα τεί«, θεσπίσασα ειδικόν ΐργολη- | ματο; Δημόσιον Έπενούσειον, ί πτικόν πτιιχίον, παρεχομένου είς , δημιονργή6η ή 6ε6αιότης τής όν έταιρείας αί οποίαι διαθέτονν έ- νεχοΰς ά.ιασχολ.ήσείυς άπηβίη χέγγυιΐι άναλήι(ιειος καί έκτελέσε- των Έταιρειών τοΰ Σννδρσμοι (ος σοβαρόν έργων. Ούτω, επε- μας. όμως κατάδηλ,βν καθίσταται, 6,, σικήν προϋπόθεσιν ΐαάρξίως νΛ{ διατηρήσεως των κατασκίΐνιοτι· κων τούτιον τεχνικών μονάδοιν ί ποτελεϊ ή νπ' αυτών άνάληψι; εκτελέσεως Δημοσίίον "Εργοη· τ0{ προγράμαατος ΐΊναπτΐ'ξιακής <\ιι- σιιγκροτήσεως. Πράγματι μέχρι σήμερον τα ε{ γα ταύτα Ανελήόφ'θησαν κατήτιν δημοσίίον διαγίονισμών καί εξίτί λ.έσθησαν πλ.ήρως. έντέχνίος χΛι ίμπροθέσιμίος νπό λίαν Ί τικούς διά τό Ελληνικόν Λημό σιον ορονς. Λαμδανομένον δέ νπ' όψιν τοί διαρκώς, νπό τής Έθνικής Κν- βερνήσείος κατά την τελευταίαι τετραετίαν, αΰξανομένου ΓΕΝΙΚΑΙ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ Αί ετήσιαι τακτικαί γενικαί συν ελ.εύσιις, είτε των μετόχιον των ιραπεζιαών ίδρυμάτων, είτε των μελών των συνοέσμοΛ· καί όρ- ■, ανωσειον των ίίλλιαν ιδιωτικήν φορέιυν τής οίκονσμίας, άποτελ.ονν γεγονότα, τα όποία έκφεύγοΐΛ' τής άπ/.ής λογοοοσία.: καί τής έξαν- τλ^ήσεως των θεμάτων τής ήμ*ρη οίας διατάξεως. Αί έκιθέσεις καί οί λόγοι των ίιντεταλ.μένιον όμι- λητών, έμ,βαθύνουν είς την ούσί- αν κα'ι τοπο·θε"οΰν τα γεγονότα είς τα γενικώτερα πλαίβια τής κρατικής δρασιΐηοιόττιτος ού μήι' καί των διεΦνών οίκονοιμικών έ- ξελίξεων καί οιαγραφομένων προ οπτικών. Έκ τούτου, ή γενική σΐΛέλευ- σις λ.χ. των μετόχων τής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος, δέν είναι ζή τημα, ενδιαφέρον μόνον τοΰς με τόχους τοΰ Ίδρΰματος, άλΛά καί τό σύνολον τοϋ οικονομ*κώς ένερ γοΰ πληθυσμόν νής χωβας, καί την πορείαν τής οίν.>·νομί&ς μας.
    Αί δια/Λμβονόι.ρνι»ι ϊίς ιίιν ϋκ-
    θισιν δ.απ.στώσεις, άπτονται των
    γενικωτέρο.ν μεγεΐ'ών τής οικο-
    νομιας, άντι.τΛραύ'ΐλ.λομένιον και
    π^ός τάς .τροβλε:ψε>ς λοΧ τας ί-
    πιτεύξεις τοΰ Κρητικού προυπο
    λογισμοΰ.
    Έκ παραλλ.ήλον», αί γενικαί σιν
    ελινοεις των μελών των άλλων
    ίδιωτικών φορέων τής οίκονομι-
    ος, δε,ν στεροϋνται δαρύτητος
    κ*χί σΓ,μασίας, έστω καί άν αί έ-
    πισκοπήσεις τιον περιορί'ζονται είς
    σνγκ?κρι.μένοι·ς οίκ.ονομικονς κλά-
    δονς. Έδώ, εχοιιεν άνάγλ.υφον
    τ ήν είκόνα των συνίτελεσθέντιον
    είς ί;κα<ττον κλ.άδον, κατά τό έπι- σκοπονμενον χρονικόν διάσττμχα, μί. ποοεκτάσεις είς τό άμεσον ή όπώτεοον μέλλοον. Την είκόνα ταύ την, έντασσοιμένην είς τό όλον κύκ,λονμα τής οίκονοιμίας μας, δυ νάμεθα άξιαλογώτερον νά έκτιμή σωμεν καί ποοσδώσο>μεν είς τάς
    πραγ,ιιατικάς της διαστάσεις.
    Αί επί μέρους διαπιστώσϊΐς καί
    άναλίσΕΐς τοΰ συγκε.κρΐιμένον τού
    τοτι κλ.άδοιι, ημπορεί, βασικής, νά
    ΐν8ι«φέροιν τολ' στενόν κύκλον
    τής άλφα ή βήτα ομάδος, άλλά
    ?έν δρονν ΑνεξαοτήτΜς των ίίλ-
    λιον διαδικασιών τής παρανιογής.
    Φερ' ρί,τ?ΐν, οί έξαγωγε-ίς 6ιομη
    χανΐικών ή νωπον γειοργικων ποο
    ίόντοιν, ένιδιαφέρονται καί δια
    την εξασφάλισιν όλον των ποον
    πσθέσεων (Ανταγωνιστική παρα-
    γο>γή κλπ.), διά νά
    τούς ίπιιδιωκομένους σκοπούς τιον.
    Καί είδομεν, τελευταίως, σννα-
    φείς όργανώσεις των κί.άδων τοι
    Τίον, είς τάς γενικάς συνελεύσει;
    των, νά έμΰαθνγου'ν είς οίκονοιιι
    κάς άναλΰ«εις καί νά προτείνονν
    μέτρα διορθώσεως κακών κειμέ-
    νοιν, ή νά είσηγοννται μεθόδοΐ1:,
    αί οποίαι χορϊς λχι εΤναι καινο-
    ιτανεΐς, έν τούτοις χ«ρα»τηρίζο
    ται διά την όρθότητά τ«ν.
    ΕΠΑΦΑΙ
    ΤΗΣ ΑΤΣΤΡΑΛΙΑΝΗΣ
    ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΙΙΙίΙΑΣ
    Τόν υπουργόν Εμπόριον κ. 2.ι
    Ζάππαν, επεσκέφθη ή αφιχθείσα
    είς Αθήνας ανστραλιανή άντΐΛθ^
    σο.τεία έπιχειρη<.ια.τιών κα'ι τρα,ΐί ζιτων, {τπό τόν υπουργόν ατοχεν- τρώσεως καί άναπτύξειος τής Νί άς Οΰαλλ.ίας κ. Φοΰλερ. Κατα την συζήτησιν ά·νττ)?.λάγησαν ά.-ΐόψει: επί θεμάτοιν οτνδεομένων μέ την ανάπτυξιν των εμπορικόν σι·ναλ^λ<ι γον μεταξύ των δύο χορόν. Ή ανστραλιανή άντιπροσιιιπείπ έ.-ΐεσκέφθη καί τόν ύφυπονογόν Σ ΐΎ'τονισμοΰ κ. Κοϊώνην, ό οποί¬ ος ένημέθΐυσε τοΰς ξένονς επί τή; σίκονοιιικής άταπτύξεως τής χώ¬ ρας. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλιλ.ογίας μέ εΰδό- κιμον προνπηρεσίαν είς Ίΰιιοχιχά καί Δημοσία Γνμνάσια άσκήσας επί μακράν σειράν έτών καί κπθή- κοντα Διενθνντοΰ είς "Ιδρνμα πηι- δικής προστασϊας, άναλ.αμδάνει την κατ' οίκον διδασκαλίαν Αρχαίον καί Νέιον Έλλ.ηνικών είς μαθητάς μέχρι καί τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τύν Διευθυν¬ τήν τής εφημερίδος κ . 2. Σινονί- δην καί είς τό τηλέφωνον 755-ΚΟΚ. Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλ.ατ. Άγιον Κοιν·σταντ(νου (Όμόνοια) 9 - 1 καί 4 - 8 μ.μ· Τηλ. 525.187 ΈΡΙ0ΥΡΓΕ1Α Κ9ΝΣΤ. ΣΙΓΑΡΑ Α.Ε,, _____________________31ος ΓΕν.κάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Ι()ς 3ιης ΛΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970 όζ.ος) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι Πάγ,α ί-τοιχιΐα ΓΊι,ιίια Μ2 27 Ο32.ΟΓ. (ά(ΐ Κιιρ,ο (4ρχι»ης 6<ιος) Προοθηκαι 1971) ν, Προσθήκαι 1970 *Επ,«λα μοί Σκιύη ΛΰιοκΙνΐ|,α ΆντολλακτικΑ Τζαρΐι',ματα 'ΓριακοιΤοηςε» ταίς 1<ο*ήκοις 4 192 3Ι0,!Β Γριονήμαΐα 4 (.53 376,60 Χριομοιο (4| 173 - ~ " ■Υλ.κό και Κούοιμα 497 050 — 1!Ι70 362 .00- 10 259.9.6 95 32 697 359,95 Ι «36 - 32Β9Ί Ι^,»."· 2 941 6Ί9.45 ΙΙ9Β? — 2 986 6» Ι 4Γ. 318 ΚΊ2,- 2Ί1Ι 6Ι'.Ι,4.-. 6Μ α 8 Ι- 31ί ^52 — 182 193 - ι 1 6ρ ί«αοΐΓ) Μ3%'000- Π3«.0ι»- "κνάκ'ί('ν"6'"βμα"*0* ' "Ι 404 65 (υΐΐόΐδί ·Ο»)«4»ΝΔ 400°2Ϊ9ν Ιίί'β'^Γ 768,311,65 ί" 200 - 7.681 1116) II. 'Αΐ,ηοβεο,ις Λ „ •Ί'ϊχρεωοπς 19 081 311.65 3 118 216.- 22 199 697,(5 27.348 305,30 :χ">ν™ ■■ ■- -
    Ημιτελη ύφΛσματα
    •Ετοιμα ύφϋσμοτα
    Διάφορα 'μηορΐυματα
    Λζιαι Γβρΰ Ιριτος
    III
    ΔιαθΙσιμα
    ΤαμιΙον
    ΚοΐοθΙοιις ηορά Τρα«.
    IV
    Άιιοαηβιιν
    Πιλό,αι
    Γρο,ιμ εΐοττροκτια
    Γρομμ ιιορώ Τραηίζαις
    Αιάφρροι Χριωοτ, Λογ
    809 642.10
    785 0/3 10
    β 198 171 10
    14 142 80
    Ι 127 501,10 20 918(91 30
    5 101)919.10
    9Ί(4Ι)7,Ό
    491 ΓΗ9 -
    9/70 6 1)
    Ι 94Β ·Λ4.70
    7 394.385 20
    12Κ.ΙΙ2 8Ο
    ρζ
    Ι „ Β'·
    .Χβρην
    Ι ^υ
    22 315.190.-
    19 1ΛΙ 3111»
    3.116 "«-
    22.1911 62Ι.Ο
    27.34» 105,30.
    20 «Λ'«.-
    ε·
    201 Λ» 40 2! 6|ι· 971 90 Φόρ
    119 517,'β 970 1Μ- ! "ιάΐθΜ'ί'ηί'ο,' "'
    874,551,70 954 009 20 495 4.>5 70 1 4<Κ 7Τβ 70 *ί*«β™° Γ '.' ' . · ' , ιιζθν Ινανιι ιιθν καί Λοι ^» 20 4.17 078 15 « (οωτερ. 41 0011 - 'ΐΛίΐερικοϋ 3 ^9 273 - Ί»ω λτΐίαοαι β"0 520 30 726.187,85 1.(42 1177.— 1».?·.β 007,15 1.94» 276 85 τββοοο.— 8 034.8».- 5Μ9Ι7.Μ 1 012 581 8.1, 484 289.20 0^9 694,80 12.3(ΐΙ435,ι» 173 447- 227 821.-, 12 202 038— 10 811873— 3 962 0 9 35 4 213.469,35 263 500.- 29 2Γ0 719 15 261&00.— 2/ V 'ΑΛοτιλίοματ-ι Χρήο,ως τλοιηον είς ΝΙον 1967 — 1 !ίΤϋ 4 414.021 Ι (65 723 50 :ο.ΚΟ.)85 35 947 765,65 32 »' »·< '3 VI ΛηΊΐομοι Τόίβως ωιοι ύλαι Τρίτον ιώοιοι (*ΐ(ζ(ρ)αοιας 6 ■ 70 ί 7.1- 3 831 110 - 196. 00 - ΙΟβΌ'β .- 5 2?β 070.- ' 4Ο58Ί37.- 151 Ο) - 9 64Λ Ί/7 — Ι IV· Λβν)ομοΙ Τό(1Μ? «"™' <»·ίιργ·οιος υΑαι "«ΡΑ,Τριιοις < 670 9ΪΙΙ - Λ 2Μ 070 - ■ Ι 1833 310- ι 4 058 9<7- , 196 31» - 10 6(10 -86 _ 351 300 - 96483"- 111>.'4 4<Μ, 0 ΙΙί 449091 Ι» Ι ΧΡΕΟΙΙΙ ,'ν«ιί»οΛον ι|ς Ν(ον , νμοιβαι Προοωιτικοίι Λοφαλιοτικαι εΐοφοραι Γεν,κά Εζοδα Διαχειρίσεως 1*κοι και Ι1ρ<-μήβ«,αι Τροπεζβν Άμοιβαι Τρίίων Έκτιΐωοεΐζ «αί Κρσΐήοιις υκίρ ϊοΰ Δημοσίου Προμήβιιαι ίνγϋΓΐΐ ίπιβτολβν . £">)κοι Πομισμα,ικαΙ Διαφοραί
    «Ρ
    Ι!>70
    4 444 021,4!
    1.637 610 —
    289 691 -
    1 214 502,60
    3 978 58-- -
    396 050.-
    778 421.40
    1 118 487.40
    41 089.-
    19(9
    2 727 013,25
    1 621.91.· -
    2^0 321,50
    Ι 151 910,65
    3 *·3 143,25
    • '4Ι 962,·0
    β 8.377, 0
    1.480146,40
    ■ 121 131 _
    151 607 -
    ■ 66 Ι09.Κ,
    4ρχ
    Ό Πρόείρος ,οθ Δι-ι,η,,.,,ο !„„»-
    ■«αι Γιβ Λ,ιυ8υν^
    Ι, ΣΙ(«, Αί
    110=8612,85 1206415395
    Έν
    Είς
    3Π.383,εε
    ΠΙΣΤΟΙΙΙ
    , 7 645.994,80
    574 137.70
    Ιρχ
    - «.220 132.50
    ημΐ|υ,ως
    (ζιοωοιι Ι1Χ7-197Ο 10 114 61Τ 85 4 414 02143
    «ΡΧ 14 058 612 «5 12 664 153 "5
    Ό ΠροιοιΊμΚ"·: ">° ΛΟι'°"'°,'
    »**ΜΛ-1Ο1 1ΓΙΪΡ. ·
    II
    ΣΥΜΒΟΑΗ ΤΟΝ ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΟΝ
    ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821
    ■τΛ ΓΚϋΡΠΟν ΚΑΜΑΡΑΔΟν Ταξώρ;,™ ί. ά.
    >-αχτοίοη. Ό Αντώνιος μίτέσχε
    ΐι της εκστοατρι'π- τη<*· ν-'/Λτ___·. τ υ πρώτον νπό τόν ί'ις την Χίην. Μετά την τής -χυλ.ής Εΰε/Μ-ΐίδ(ι>ν
    ί1οήλ.θ«ν ώς ΰπότ(.ΐϋ<(ο; τού Κοά ,ονς, έξελθών :τ<..ώτος, καί κατε- Ν» τ" "1Ί.)0'>ολικόν. Κατά
    μεγάλην Κοητικήν Έ.ιανα-
    τού 1ΗΗ6 έσπευσε νά κατελ
    Οη εί; τήν ντΚ10""". «•τ011 παρέ'μεινε
    μαχάμενος καί π ιρακινδυνεύων έ-
    Λί δΐΓτίαν περ'.τον. 'Εγέ. «το τοίς
    Των Στρατκοτικών, δια
    τάγη
    {Λΐγ
    ζριθείς διά την αΰστηρότητά, τού
    ,ΐΕηί την πειθαρχίαν κ«ί τάς .τεςί
    χπβι'ικοντος άντιλήψεις. Άτ^στοα
    «ίθη τΰ 1Κ«". προαχθείς είς Λν-
    τιοτράτηγον.
    την Αποστρατείαιν τού ν-
    κα* δημιουο-
    ήν1
    γό; πλϊίστΐ'ΐν .ιατριωτικών καί έ-
    0ν»χί)ν <τνλ.λόγων, καλός χειριστής τού λόγβ»1, ένεθάρρννε καί ένθον- βίαζϊ τττν ·νεολαίαν. Μετέφρ,Μβε έκ τού γαλλικον δύο ίγχειρ,'δια περί 6*λ.ής καί τακτικής, αφορώντα τό Πι·οο6ολικόν. ΚΤΠΡΙΑΝΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ. Εγεννήθη τό 1807 εί; την Κων) πόλιν καί κατήλθεν «ίς την άγιονι ίΙοΗΡΛην Έλλάδιι τί» 1824, είς η¬ λικίαν 18 έτών καί έπολκμησε ύ- ,ιό τόν Γεώργιον Αοάσον, τόν ο¬ ποίον .τροο-επάθη<τε νά σώση Από την «ίχμα?.ω<Ηαν κατά την μάχην ίοΡ Άναλάτου. Είς; τα; πολιορκί άς τής Ναυπάχ-Όυ καί τοϋ Μεσο- λογγίον, ΰπηοέτηοεν υπό τόν Κί- εκστρατείας τοϋ Χ"Μιχά λη εί; την Κρήτην τύ 182Χ, ΰπον έτραυαατίσθη ίπανειλ.Γ,,μαένως. Με τα τί., λήξιν τοΰ Αγώνος ν.-τηοέ- τηοιν ώ; μόνΐμοι Αξιωματικόν καί ά.-τεστρατεύθησαν μέ τύν βαθμόν τοΰ ταγματάρχου. ^ Ό Άξελ,ό; Ίι.ιάννη;, ταγμα¬ τάρχην πυροίίολιχ.ιΰ, εγεννήθη τύ Ι Κ"!· κ«: άνρχώρηοε Από την Κων¬ στ^. τινού.το>.ιν ολίγον βραδύτερον
    Κατετάγη τυ ηπ ρ.. ^ πολ(."μ|_
    κόν Ατιιόπλοιον ^Καρτερία», ΰ.του
    ύπηρέτηοεν ώ; δόκιμο;, είααχθεί;
    ΡΪ; την Σχολήν Ε&ελπίδΐον μρτά
    την λήξιν τού Αγώνος.
    Έ.τίσης δέν Οα παράλειψιν νά
    ιω τό,ν ενα έκ των τριών
    ι' Ανθυπιλάρχιον τοΰ έλληνι
    Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ. ΤΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ
    ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ ΑΛΑΤΣΑΤΙΑΝΩΝ
    Ν. ΕΡΥΘΡΑΙΑΣ ι
    Έλαβε μέρος γ!; τάς μάχας των
    Σαλώνίον, των Πατρών, ίίπον καί
    ίτηονιιατίσθη, τής Αυτικής Ελ¬
    λάδος, δπον έκ νέον ετρανματί-
    ίθη, των Αθηνών καί τής Άκρο-
    ■/ορίνθον. Παραιιείνας είς τόν τα
    χτικσν στρατόν προήχθη, πάντοτε
    6ια)ίρΐ)όμενος, καί Απέθανεν ά.-τό-
    βτρατο; σννταγιιατάρχης την 11
    •Ιουλίου 1867.
    ΚΑΛΛΙΑΡΧΗΣ Χ"ΧΡΙΣΤΟΣ
    ϊνγγενή; τοΰ .τροαναφερθέντο;
    Μητροπολίτην Έφέσσον, τοϋ ά-
    ,ιαγχονισθέ'ντο; μετά τοΰ Πατρι¬
    άρχου Γοηγορίον. Ειΰρεβεί; κατά
    την εκρηξιν τής Έπαναατάσεως
    ϊί; Βουκουρέστιον, κατγτάχθη είς
    τόι,' Ιερόν Λόχον καΐ ελ.αβε μέ-
    οος είς την μάχην τού Σκονλε-
    νίου. Κατελθών είς την Έλλάδα
    ί.τολ.έμησ'εν είς Πάτρας, Δερβενά
    νια ναί Μεσολ.όγγιον, κατόπιν δέ
    «ς Στυλίδα, Κρεμμνδι καί, Ναυα-
    οϊνον, δπου αιχμαλωτιθείς μετε-
    εί; Αλεξάνδρειαν*. Έίτανελ
    ΘιΙλ' επολέμησαν υπό τόν Φαδιέρον.
    Ανβτνχώς στερούμεθα περκτσοτέ
    ρ<,>ν στοιχείον διά την μετά την
    αιχμαλωσίαν δράσιν τού.
    θά έκούρα^α τό Ακροατήριον
    ιΐοι·, ίλν έσννέχιζα μέ τόν αυτόν
    την" Ανάγνωσιν βιογροφι-
    «5ν στμιειώαεοιν £κατοντάδιον ά¬
    γιον)—ών. Απλώς θά μνη,ιιοΛ ?ν-
    ιιιιι μόνον μειρικοΰς άγιονιστάς, ό-
    «ι)ς τόν Γκίκαν ή Γκέκαν Νικό-
    Ιλολτ έπικεφαλ.ή; Ιφίππιον Λγωνι-
    βτώη·, τόν Δελήν Ιωάννην, τόν ό-
    Λαοχηγύν Ίωαννίδην Μεθόδιον
    Τι Μιλ.τιάδην, τόν Λεδίδην Σταμά
    τιον, τόν Μ.τονλΛΐ'ξήν των άτά-
    χτμλ' ΜανιάτηΛ· Γεώργιον, οί δ-
    ποίοι μετέσχον Α,τό των
    &ν τοΰ Αγώνος είς πλείστας
    μάχας, δπον καί ετραυματίσθησαν
    «οί ανεδείχθησαν ί'ις αξιωματι¬
    κόν;.
    Τοΰς Κυριακίδην
    Χρύσανθον,
    Κνριοκίδην Άιντώνιον, Κΐ'ριακί-
    δην Δημήτριον, Σοιτηριάδην Κων
    «αντίνον καί Πέλθαν Είχττάθιον,
    Ί 6)τοΐοι κατήλθον Από την Κω>ν
    τηντινούπολιν
    νά μετάσχ(·>σι
    'οδ αγώνος καί ύπηφέτησαν νπό
    'ον Φαβιέρον κα'ι ίλαιβον μέρος
    ^ί τάς εκστρατείας τοΰ Τακτικόν
    ϊώιιατος.
    Μετά την λήξ'ν τής Έπαναστά
    *; έσταδιο&ρόμηβαν ώς Λξιωμα
    '«ΐ τοϋ Στρατοΰ.
    ί>ς θά Ανΐχφέφ(ΐ) τόν συντα-
    Τΐιατάρχην ΙΙεζικοϋ Πτολεμαίο-ν
    ΐιιίιρνιον, τόν Αντισυνταγι»ατάρ-
    '1» Μεσσηνέξην Γεώργιον, τόν
    "Ύματάρχην Ά.τοστολίδην Γεώρ-
    ""ν, τόν έπιμελητήν Παλαιολόγον
    οί όποίοι προνπηρέτη-
    ρΊ; τα βτακτα σώιιατα κ.<ιθ' την διάρκειαν τής Έπανιν- ίπΜΤτράηγον Νικολαίδην *"'ν)νον, όστις κατά την Έ,τανά °Τί«τιν μετέίτχε των έκστοατειών "ϊ, Πειθ'ΐιώ;, Χ''υ καί Κ'ΐ ΰ.τό τη, ΦαΓιιέοον. Τόν οτνταγμ<(τάοχην Γενίσαρ- 'ΐν Σπυρίδονα, ό οποίος κατήλ- ^ Ρ'; την Έλλάδα νεώτατος καϊ "•β&ί μίςιο; είς τόν Απελρυθρριιΐ- "«όν ΛγΛνα. Τό 18(1« ό Γενίσαο- '": 'αρϋιίΐάσθη είς τί>ν Κρήτην
    "1>χηγός εκστρατείτικοΰ
    : ίκ Γ> λόχοιν. Τό
    λή
    τού
    ■Ύ
    1 Τάγμα τού Πλούτιονος,
    Γι1''ΐ6ή Τάγμα θανατον. Ήγωνί-
    ^1 ηλληλΛδιαδόχιος είς τάς επι¬
    ζήση; τιϋν έπαρχιών Σελίνου,
    Μνλοποτάμον, Άμαοί
    η; κ.αί Λασηθίου, δπον
    διρχρίβη διά χ ι | ν Λνδρείαν τού
    τή." .τολρμιχήν το<· πείρα. ^ι"ν δύναμαι νά μή μνηαονεύ- τ°ν ΙερολοχίτΓ,,ν Λεβίδην Άλε "°ον, ό ό,τοϊος έ'Λολέιμηπε καί Φαβιέρον καί άνήλθε μέ σνντροφονς είς την .τολιορ » Ακροπολιν την Λύκτα Ι» 12ης Δεκέμβριον 1826, διελ- (ιιν διά ιιεσου τοΰ τουρκικόν στρα όμαδική νάθοδος Λ.-τύ την ολ,ιν .τολλΛν μελοη- έκ τής οίκογΕνείης, ίίπως των Κν- ί ΛεΛίδη, δέν ήτο σι^νεχίζονν οί Άξελοί ρχ έλληνι κου Ίππικοΰ, τόν Δημήτοιον Ρά >ττν. Αδελφόν τοΰ Άνωτέηου Έ-
    πι,ιιελ.ητοΰ Εΰστοατίου Ράλλη, ΐ-
    <ι έκ των .-τρώτ',ΐιν Ουιιάτίον τού έιιιτυλίου πολίμου. Την 2αν Ία- νουαοίου 183.Τ, ίιπηρετων εί; τό υπό τόν Δημ. Καλέργην Ίππικόν, εα-ηνενθη {«πό Ατάκτων τοΰ Γρίβα είς έϋφΰλίον ·νυκτΜΐαχ)ί,αν, πρό τοΰ "Αρνονς. Ό Ράλλη; έγεννή θη είς την Κίον)πόλιν, έσπονδα- ϊε είς την Πίξαν κατά την έναρξιν τή; Έπαι'.αστάηεω; κ<ι'ι διεκοψε τα: σπονδά; καί κ«τήλθεν εί; την Λγοννιϊοιΐένην πατρίδα τού διά νά ΓΓονευθή ίΐιό ελληνικό 6όλι. Ό Βνϊάντιος είς την ιστορίαν τού, χαρακτηοίΐΐρι τόν νεον Λςιάλογον άγωνισθεντα καθ" όλον τόν χςό νόν τοϋ Ίεροϋ Αγώνος. Παραλείτω τελείοις την δράσιν των δι'ο Κίονστί/ιντινονπολιτιον άρ χιστρατήγων τή; Έπαναοτάαετος, τοΰ Αλεξάνδρου καί τοΰ Δη,αητρί ου 'Τι|>ηλάντη, ώς καί των Λδελ-
    των Γεώργιον καί Νικόλαον,
    "ιι
    ·>".οι πολλοί.
    Ό
    'ϊ·· ν^""1 Αντώνιος καί ό
    ;ί'·«·; Κ«νν)νο;, οί όποίοι έκτός
    „." Τ"": ΑΥ«*»ν«; των είς την ξη-
    τ"ν
    μετέσχον
    ς νανμαχία; μέ
    μχ; μ
    °τολ.ον καί μετά τοΰ ναύαρχον
    οί όποΐοι συνρπολέμη<ταν εί; τόιν "Ιερόν Λόχον, διότι ή δράσις των είναι εί; δλονς γνωστή. 'Επίσης, διά τόν αντόν λόγον, παο<ιλε{πο) νά μντ}μοι εύβω τα μέ λη έπιφ«νών Φαναριωτικών ο'ικο- γενειών, τα όποϊα έσπευσαν άπό των πρώτιον ήιιερίΤη· «ά κπτέλ- θουν άπό την Κίον)πόλιν καί νά μετάπχ(οσι τού Αγώνος. Απλώς θά άναφερω έλάχιστα καί δχι πό λύ γν'οστά <ττοιχεία διά τόν Μέ¬ γα ΔΐΡϊιΐιηηέα Καρατϊά ΊιοάΛ-νην Γεοργίου, ήγεμόνα τής Βλαχίας, ό δπυϊος πρό τής Έπαναστάσεως φοβοΰμενος την ταρασ.-τονδίαν των Τούρκονν, έγκατέλεη|>ε τόν θρόνον
    τον καί κατέφυγε μετά τού τότε
    .τοωθυπουργοΰ καί άνει|ηοΰ τοτ»
    Αλεξάνδρου Μαινροκορδάτου, είς
    Πίζαν τής Ιταλίας.
    Ό Καρατζας ΰ,ι,εστήριξε οΐκτι
    (οδώ; καί δι' άδροτάτοιν χοοηγι-
    όίν, τόν ί'πέρ τής Ανρξαρτησίας
    τοΰ "Εθνους άγιονα καί, &έν εδί¬
    στασε τό 1825 νά κατέλθη μετά
    τή; οικογενείας τον είς την
    -οαένην Έλλάδα.
    Έπίσης παραλείπω την δρασιν
    τοΰ Κίονσταντινονπολίτου Άλεξάν
    Ματ'ροκορδάτον. τοΰ πρώτον
    πρόεδρον τοΰ Έκτελεστικοΰ, δη-
    λαδή τοΰ .τρώτου .τρι,>θυποι<ργοΰ τη; 'Επαναστατικής κυβερνήσροκ. Άπό τού; ΚατακοκζΐΛθΰ; τοΰ κλάδον τή; Κων) λεως θά Αναφε οί» τόν Γεώργιον, <τυντ:αγματάρ- χην τοΰ ρωσικοΐ' Ίππικοΰ, πρώ¬ τον διοικητήν καί έκπαιδευτήν τοϋ Ίεροΰ Λόχοΐ', καί τόν Αδελφόν τού Αλέξανδρον, ρ,τίση; <ττ·νταγμΛ τάρχην τοΰ ρωσικοΰ Ίπ-τικοΰ, ό οποίος κατήλθεν είς την Έλλά¬ δα μετά τοΰ Δημητρίον 'Τψηλάν- το>« καί στνμμετέσχεν εί; την ε¬
    πίθεσιν κατά τοΰ Φρούριον τής
    Μονεμβασία;, διεξαγαγών καί τα;
    δια.-τραγματεΰαεις της παραδόσεως
    τή; τοκρκικής φρουράς.
    Άΐτό τού; Κίονσταντινου.τολΓ-
    Τα; Σοι'τιτον; θά Αναφεροι μόνον
    διά τάς ήγεΐίονικά; προστρορά; ν-
    πέο τή; Φιλνΐκής Έταιρείας τοΰ ή-
    νεμόνος τή; Μολδαυΐα; Σονταον
    Μιχαήλ, ό όΐτοΓο; έκηρΰχθη Λνα-
    Φανδόν υπέρ τού "ϊ|ιη?.άντου καί
    ρκανιτε δηιιοσία τα ήγεμονικά τοΐ'
    σήαατα καϊ, παρέσχεν είς αυτόν
    κάθε ΰλικήν καί ηθικήν οτνδρομήιν
    καί νπο(ττήριξιν.
    ί-)ά ήτο άσέίί^ια νά μή ιινημθ-
    νρυθή ό ήρίοίκός θάνατος -τοΰ Δη-
    υητρίου Σούτσου, Ανεψιού τοϋ
    Σούτσου Μιχαήλ, ύ οποίος έπεσεν
    εί; τή,ν μάχην τοΰ Δραγατσανίου,
    εί; την οποίαν ελα6ε αέρος ώς ί-
    κατόνταρχο; τοΰ ΊΡί;<ιΰ Λόχου. 'Λπό την δράσιν τοΰ Αντιστρα- τήγου Σούτσου Σκαολάτου, έκ των μεγάλως δρασάντιιιν στοατιιο τικίον κατά την ί.τοχήν τού "Οθω- νος, θά Αναφέρίο δτι δεν ελαίιρν ενρογόν αέρος νιατά την δ'άηκρι- αν τή; Έπαναστάβρως, διότι έ- είς την στρατιωτικόν σχολήν τού Μονάχοΐ', ώ; νπότρο- <χο; τοϋ Βαη-ιλ.ριος Λοτ'δοβίχοι* ν «ι κατήλθεν είς την Έλλάδα τό 1828 ν.αί κατετάγη ώς Λνθυπολ-οχαγός πυροβολικοΰ καί διωρίσθη καθη- γητής τή; Πΐ'ρο6ολικής καί τβν τεχνικών μαθημάτ'ον είς την ν.τό τού ΚαΛθδκττοίου ίδρυθεΐσαν Σχο λήν Πνροβολικοΰ. 'Λλλ.ά καί ή στ'μδολή τΛν Κων) των «ίς την πολιτικήν διοίκησιν τής έπαναστατημένης Ελλάδος καί είς την όργάνοχτιν τοΰ κρατι- κοΰ μηχανΐίτμοΰ, κατά τα πρώτα Ιτη μετά την απελευθέρωσιν, δέιν ίΐπήρξε μικροτέρη. Κγ<ϊ είς τό κε¬ φάλαιον αύτό, πιεξάμενος Από τό περιωρίσυένον τοΰ χρόνον, θά ά- ναφέρω ε?Λχίστοτ'ς έκ των γνω- στών νλά ΑγνώστίΐΜ» είς τονς πολ- λοΰς, άγίονιστίον. Τόν Αλέξαν¬ δρον Δημήτριον. Φιλικόν καί με- γαλέαπορον Κων) την, ό όποϊο; διέ ψΐ'γε μετά τόι σ,όνον τού Π χον, δημρυθείση; δλη; τής περι¬ ουσίας τού. Διετελεβε .-τολατικός ν πάλληλο; καί τληρεξούίΐιο; των Άνατολικών Σποράδων . Τόν Άργυρόπονλον Περικλήν, δ οποίος μετά τοΰ πατρός τού Ί Το άνεγνοριαμένον Σοιμ ιτεϊον «Αδελφότης Άλατσατιανών Ν. Έρυθραίας», εχει Από Λρκ-ετά χρό νια συσταθή, κα'ι Απύ τότε μέχρι σήιιεοα δέν κάνει τι.τοτε άλ.λο ά¬ πύ τύ νά διατηρή άίτβεστη τή <|λ.» ι τοΰ Έλ.?.Γ,.οχριστιανισ.μοΰ στίς ι,-υχές των μελών κ«ί φίλ,οιν τού καί άμείιυτη τή νοσταλγία γιά τα πάτρια έδάηη τή; Μικρά; 'Λσ,- α;. Ακόμη, δέ σταιιατά .-τοτέ νά ιιίίη στού; ν?ώτεροτ·; πώς ή "ενιά τους κρατάει Απύ έκείνα τα αγια χώιιατα, .τού άπύ αίώνες Λ- νάθ;ρΐ|ΐαν θεούς, ήρο>ρ; κα'ι «ο-
    )ύ;, αύτά ακριβώς τα ελληνικά
    /ώιιατα, πο{> πότισαι, μέ τύ αίμα,
    τού; οί πατέηες καί τ' Αδέλ.φια
    το»·ς.
    Ή ύπαρξις καί ή δράσις τους
    γνοιρίϊεται κα'ι θαυμάϊετΐί βννε-
    /ώς, κα'ι πέουσι εφτασε μέχρι την
    άιιερικανική πρεσβεία των Αθη¬
    νών.
    Πράγματι, τύ 1970, ιιέ πρωτο-
    ('.ουλία κα! συνεχεϊς καί άποτελε-
    σματικές ρνέργειες τή; Αδελφό¬
    τητος Ν. Έρυθοαίας, ή Αμΐρικα-
    νική πρεσβεία ετίμησε διά τοΰ κ.
    ΰπο.τοοξένου κίίί Ανωτάτοΐιν Αξκο-
    ιαατικών της, δπιο; κ«ί μέ δγημης
    Αμερικανόν Πεξοναυτών, τα ά-
    .-τοκαλΐ'.ιτήρια τής .-τροτομής τοθ
    άπό τα Άλάτσατα Μ. Άσίας κα¬
    ταγόμενον ήροος τοϋ Α' Παγκο-
    ίΐαίου Πολέμου Γ. Λιλ.βόη.
    Ή προτοαή τοΰ ήροϊκον τέκνου
    τής Ελλάδος, ό οποίος είναι θαμ.
    μένος εί; τό Νεκροταφείον "Αρ-
    λιγκτον των ΗΠΑ, κ,αί διά τόν
    οποίον ό στρατηγός Περσιγκ ρΐ-
    ' πώ; «ήτο εί; ε'κ. των 10 μργά-
    λον ήηώων τοΰ Α' Παγκόσμιον
    Πολριιου», κ.οσαεϊ σή>μιερα μιά .τλί
    τεΐα τής Ν. Έονθραίας, νάνοΥ·>
    τας αέ όλον τόι γύρω έξίοραϊσμόν
    ναί την .-τλατεΐα καΐ τό προάστειθ
    τής Ν. Έ.;>ι·θςαιος, ώραιότερο.
    "Ομιος, έδώ θά ε.τρεςτε νά τελ,ε^
    ώση τό έργον;
    Ή Έλλάοοι, μέ την προτομή
    τοΰ ΈλληνοαιιερικανΌΰ ήρωος Γ^
    ν,ιλ.Γιόη, ποΰ εστησαν οί Άλατσ«(
    τιανοί ρΊ; την Ν. Έρνθραία, έτίί
    ιιησρ Γ)έΓ»αια τό ϊ/.λεκτό παιδί τηςί
    Χαί, Αλλά έκείνη ή φωνή ποϋ^
    ί·γαί*ι (Ιν"τό την ψΐ'χή των ΆλαΊ
    τσατιανων καί όλον των Από τή
    Μ. Άσΐα καταγόμενον, τόσα χο<5 νιι/ τώρα, (Γίονή Από την ίδιαίτε- ρη πατρίδα τού;, πον κάθεαέρα τ ούς θυμίξει πρόσ(οπα Αγαπητά καί Αδικοχαμενα, δλους τοίις δι» κου; τους, ποϋ αφησαν στοΰς διιο| γιιοΐ'ς τηΛ' τελ^ευταία τους ΐΤΛθή' στά άγια χώματα τή; Μ. Άσίας θά την Αφή/τονν συνεχώ; παραπ* νΡμένη; Σκέφθηκαν, λουτόν, καί Αφο πι'στει)·ίΐν πώς αύτό ποέπει νά νά.* νοΐΛ', γιατί ό σκοπός ρΐιναι σηιστό^ καί αγιο;, καί γιατί έ'τσι θά εΰ· οισκαν αίώνια άνάπαυση οί ι|ινχέί των άδικοχαμένίον, κινΐιθηκαν. Σάν μιά έλ.άχιστη τιμή, σάν ?ν« γιά ολοιι; μνηιιόσννο, Απεφά* σισαν νά στήσοΐ'ν μιά ιιργάλη στη λη, έ'να κενοτάφιο, σέ μιά μεγάλη, αν είναι δι>νατάν, πλ.ατεΐα τής Ν.
    Έονθοαία;, ρστω κα) αν τό ?ογο
    ρίναι τώρα πιό μεγάλ.ο νχ' αν Απαι¬
    τήση .-ΐολίι .τρριοσότρρα ?ξοδα καί
    ίΐέργειρ;, Αφοΰ μεγάλο; εΪΛ'αι κο!
    ό ίτκοπός.
    "■ β ι
    Άπό την έποΐτοιίαν τής Γίιιρείου Ήπειρον
    ΤΡΕΜΤΤΕΣΙΝΑ
    Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΝ. ΒΕΡΝΆΡΔΟΥ
    (Συνέχεια ίκ τοΰ προηγούμενον)
    Μετά δέ την ημέραν, ίίς τοίις
    σψοορούς κηιί λυσσαλέονις κανονιο
    βολισμούς, προσΓτίθεντο καί οί
    (Ίομ,6α·ςδισμοί των έχθρικώ άερο-
    πλάνιιιν, έπιϋάλλ όντες είς πάντας
    Απόλυτον Αφάνειαν καί Ακινησίαν.
    Ή τοιαύτη παθητική κατάστα-
    οί; μας σννετέλ?σε 6αθμηδΟΛ· είς
    τό νά νποστώ,μεν ενείδος πωρώσε
    ως, άπαθείας, Αμβλύτητος των αί
    σθήσεων, άλλά καί των αίσθημά
    των, θά ελεγα.
    'Έν πάθος μόνον έγιγαντοΰτο
    είς τα στήθη μας: τό διψαλέον πά
    θος τής εκδικήσεως! "Αχ, μέ π4
    σην μανίαν θά έρριπτάμεθα κατά
    τ(7>ν άντυτάλων μα;, των βασανι
    στών μας^ εάν εδίδετο μ/α διατο;
    γή έπιθέσεως!
    Είς τοΰς ΟΛλίτας μας αύτην την
    υπόσχεσιν έδίδομρν οσάκις εξέ-
    η οαζον την άδημονίαν των, δια
    την στασιμότητα εκείνην των έπι-
    χειρήορίον, καί οί Διοικήται των
    Τανιιάτων είς τάς πρός τα Συντά
    γματα Αναφοράς ημών έτονίξομεν
    την ανάγκην ή τής συντόμον έπι-
    θέσρως ή τής αντικαταστάσεώς,
    διότι ή παραμονή μας νπό τάς ό-
    δίδας καί τάς 6όμ6ας τοΰ έχθροΰ
    μέ τάν τρομακτικόν είς Αγριότητα
    χειμώνα, έκτός τοϋ ότι μάς έστοί
    χιϊε πολλάς Απιολείας, συνεκλόνι
    ξε τό νευρικόν μας σΰστη,μα.
    Είς την έκθεσιν της πεπραγμέ-
    νων, ή Υ Με·ρ<χρχία Κρήτης, άν«ι γράφει σχετικώς τα κάττοθι: «Ή Μεραρχία, εΰρκτκομένη ή δή Απύ τής 13ης Φεβρουάριον υ¬ πό τάς πλέο' δυσμενείς καιρικάς νχά τακτικάς σι>νθή"κ.ας, δέν παύ
    εί άπό τοϋ νά Αντιλαμ-βάνεται 6α-
    θύτατα την δυσχερή κατάστασιν
    των μαχητών, καί Αναφέρει τουτο
    προφορικαί; .πρός τό Σίομα Στρα,
    τοΰ καί διά τής ΰπ' Αριθ. 6821)3,
    3-41 Ανοφοράς της, είς την όπα{
    αν έξέθρτεν ΰτι ή συνέχισις τής
    παραμονής των ΰ.τό τάς έκτεθρί-
    σ«ς συνθήκας, έγκλείει σοίιαρο»
    τάτοιις κινδυνους διά την Ασφά/.ει
    «ν τής τοποθεσίας.
    Άπύ τής πρωία; κ<ιί κατόπιν προσωπικής έ.ταφής τοϋ Διοικη- τοΰ τής Μεραρχίας μετά των Διοι κητών των Συνταγμάτιον καί ίδί (ος τοϋ 43ου Συντάγματος Πεϊι κου, εγνώσθη είς τόν πρώτον, ίϊτι ή κατάστασις των μαχοιιένοιν ταη μάτ(,ιν λόγι,) τ.ον γενικόν συνθη λών (καιροΰ, δράσεώς έχθροΰ, ν.α. θημε-ρινών άπ(ολ?ιών) καθίστατοι τί) ηαέρα ί·ξαιρετι-/ά δυαχε ρής. Τό αύτό Αναφέρει ,τροφορικ.ιης Α,τό τηλρφώνου καί όλιοικητής Πε ϊικοϋ τής Μεραοχάις .Πάντες οί ανωτέρω αποστέλλοι>σι καί έγγρά.
    ιροτις Αναφοράς, αίτινες ύ.-ΐο6άλλ.ον
    ται αυθημερόν καί δι' έκτακτον»
    άγγελιαφόρου είς τύ Β' Σ<Τ»ιΐ<χ Στρατοΰ διά τής ΰπ' Αριθ. 6903) 4.3.4 ΐΑναφθΐράίς τή; Μεραρχία;, διά τή; όποία; Ιητειται δπιο; λη¬ φθώσιν α>; τάχιστα ριζικά μέτρ«
    διά την άπαλλαγήν τής Μεραρχί
    ακώβου καί τοΰ Αδελφόν τού Μα-
    νουήλ, έδρα.-ΐει·τετ·σαν Από την έ-
    ξορίαν το>ν είς τα έι',δότιτρα τής
    Ανατολή; ν/ιί προσέφυγαν είς την
    Έλλάδα τό 1829. Λιετέλ.εσε καθη-
    γητής τοΰ Λιοικητικοΰ κ,αί τοΰ Συν
    ταγμιιτικοΰ Δίκαιον είς τό Εθνι¬
    κόν Πανεπιστημιον, .τρΰταιλΊς κ(ΐΙ
    (ίουλευτή; αύτοΰ. Διετέλ.εσΓ κ.ατά
    τα ετη 18:'>4 καί 185Γ> διαδοχικώς
    ϋπονργός ΈξιοτΓθΐκών, Οί/Όνομι-
    κών καί τή; Λημο<τ.'ας Έκ.-ιαιδει'1- σεως. Ό Αδελψός τοΐ' Μανοι·ηλ διωρίσθη επί Καποδιστρίον είς Δή μοσία; θέσει;. Λιετέλεσε σύμβον- λος κίΐί διερμηνεύς εί; την ρλλη- νικήν ■τρρσβρίαν Κοχνίλεως, την όποιαν καί διηύθυνεν ώ; έπιτετραμ μένο; Από τοϋ 1836 μέχρι τοϋ 1849 ότε παρητήθη τής υπηρεσίας. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ άς, δια. τής οποίας ζητείται όπιυς /.ηφθώσιν αίς ταχιστα ριζικα με- αρα ύια την άπαΛΛαγήν τής Λΐε- ραρχιας εκ τής δυσχερυύς Οεοι- ως είς ήν ευρίσκεται». Κατόπιν των άναφορών αυτών, τής Μεραρχίας, το 13' 2ώμα Χ τρατού υπέβαλε την νχ' αριθ. 1260; 5.3.41 αναφοράν τού πρός το Τμήμα Στρατιάς Ηπείρου, είς την οποίαν, συν άλλοις, γράφει: «Λόγτμ ύπερκοπωσεως Ταγμα- Τ Μεραρχίας κα'ι, ΐκνευρισμοϋ αυτών ένεκεν συνεχοϋς 6ομϋαρδι- σμοΰ, ίπιβάλλεται αντικατάστασις τμημάτων γραμμής πρός Ανάπαυ¬ σιν. Πρός τουτο άνάγκη δπιος δια τεθή εν τάγμα ΧΤΙΙ 6ι' ενέργειαν άντικαταστάσεοις. 'Τπο6άλλεΐαι έντός σήμερον άαφορά Μεραρχι άς». Τπό τάς περιγραφείσας συνθή¬ κας σννετελεϊτο ταυτοχρόνως και Αμυντική οργάνωσις των θέσεών μας κατά τάς νύκτας, έν τή ,προό ψει μακράς παραμονής ϊκιί καί άν περι των έτοιμασιών τής οποίας ώμίλουν οί ραόιοφιυνικοί σταθμυί καί ό Τνπος τού άντιπάλου. Τοιοντοτρόαως άπό την "Αρτζα ντί Σόπρα ιμετεφέροντο επί των άμων κια διά των ΰραχιόνων των όπλιτών ού μόνον συρματό.τλεγμα σ^δηροί πάσσαλοι, ήμικυκλικαί λαμ, ρίναι καί τυπάδες καϊ άλλ,α ύλι- κά, άλλά καί χώμα Ακάμη πρός γέμισιν των γαιοσάκκων... "Εγρα ψα καί άλλαχχοΰ δτι ή άνά6ασις είς τό Μά/.ι Σεντέλ.ι υπό τους βομβαρ δισμούς την νύκτα, μέ ψΰχος φο- φερόν καί μέ τοιαΰτα 6άρη, μέ κλί σιν τοΰ έδάφους 30 εως 45 μοιρών ήτο πραγματικάς θλος. Καί δμο>ς,
    ϊγινε καί αύτάς!
    Την νύκτα τής 3ης Μάρτιον
    προσελθών ό άγγελιαφόρος έκ τοΰ
    3ου Λόχου μοί Ανέφερεν ότι έτραυ
    ματίσθη ό διοικητής τον Λοχα-
    γός Πεδιαδίτης Έμμαν., έκ θραν
    σματος όβίδο; καί έίΐιδεθείς προ-
    χείρ<ος απεστάλη άμέσίος είς τύν Σταθμόν έ.ιιδέσεως τοΰ Συντά- γματος. Έλ.υπήθην πολν πού δέν είδον τόν γενναίον αυτόν άξιο>μα
    τικόν μοί1 πρό τής διακομιδής τον
    ίνα τόν συγχαρώ διά την έ'ξοχον
    δράσιν τού κατά την επίθεσιν. Έν
    τος τής ιδίας νυκτός προσήλθεν
    είς τόν Σταθμόν Διοικήσεως τοΰ
    Τάγαατος ό ίφεδρος ύπολοχαγός
    Πεζικοΰ Νικολακό.τουλος Χρ., είς
    ίΐν Ανέθρσα την διοίκησιν τοϋ 3ου
    χόχοιι, άλλ.ά την επομένην ό άτυ
    χή; Αξιοιαατικός εφονεύθη έκ τρ«ύ
    σιιατος όβίδος καί ετάφη έκ.εϊ είς
    τό Άνώνυμον ΰψωμα. Τόν 3ον
    Λόχον Ανρθρίΐα τότε εί; τόν μό¬
    νιμον Ανθυπολοχαγόν Κασάν Ι¬
    ωάννην.
    Είναι δυσπερίγραπτον τό πέν
    θος εκείνον των ημερών. Καθη-
    υερινως είχομεν νεκ.οούς καί τραυ
    ματίας άπό τούς λνβσαλέοΐ'ς βοιι
    Λαρδισμονς τοΰ έχθρικοϋ ,τΐ'ηοβο-
    ) ικοΰ.
    Έκεϊνο τό φρικώδες Μαρίτσαί
    άπετέλει δι' ημάς κρατήρα ήφαι-
    οτείου, εκ τοΰ οποίον άδιακόπίο;
    έξηςεύγετο θανατηφόρος λάβα.
    Πρό τής έπιθέσεοις τής 13η;
    Φεβρουάριον είς την έν τη σκη-
    νή τοΰ Συνταγματάρχου Παπανι
    χολάου Νικ. γενομένην σύσκεψιν
    των ταγματαρχών τοϋ 43ου Σνντά
    Υματος, δ παριστάμενος διοικητής
    Πυροβολικοΰ τής Τ Μεραρχία;,
    συνταγματάρχη; Φιλιππίδης Άγα
    μέμνον, ετόνισεν είς ημάς μετά
    ΐτειιστικάτητος, δτι: «Θά ΐξαπό-
    λΰση κόλασιν πυρός μ έτό πυροβο
    λικόν τού διάνά ενισχύση! την ,τροσ
    ίΐάθειαν τοΰ Πεξικοΰ.
    ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
    Το αγγλικο ςορτηγό Ένκάουντερ Μπαίϋ. ε'ιδιχώς κα-
    τασκευααμένο γιά μεταφορά «κοντέϊνερς» ξεκινά άπό'
    τό Ντόβερ [ΐέ προορισ(ΐδ την Αύστραλία.
    ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ
    Δ1ΑΣ ΚΑ1Ι1ΙΛΔΟΚΙΚ12Ν
    ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ
    Την πα.ρε/^θοϋσ(η Τιτάρτην
    (26.5.71) συνήλθεν είς οο)μα, κα¬
    τά τα έν τώ ΚαΤαστ.ατικφ της
    άριζάαενα, ή διοίκησις τής Πανελ
    λη/νίιου Όμοσπονόιας Κα.τ.ταδΛκι
    κων Σιοματείων (Ι1.Ο.Κ.Σ.) α¬
    ποτελεσθείσα έκ των εξής:
    α) ΙΙρα)τοπρεσ6υτέρου κ. Θεο-
    διο·ρίδη Θεοδ. τακτ. έκπροσώπου
    τοΰ Σωματείον Φαρασιωτον.
    β) κ. Ίσαακί&η Σταύρον, τακτ
    έκπιροσώπον τοΰ ϋιυματείου Άνα
    κιωτών.
    γ) κ. ΚαπλΛνίόη ΙΙρ., τακτ. ίκ-
    προσώπου τοΰ Συνδέσιμου Καοίΐα
    λκοτώι.
    δ) κ.. Ίσαακι'δη Ίσαάκ, τακτ.
    έκντροσώ.του τής Αδελφότητος
    Προ-'Λ.-τιέον, καί
    ε) κ. Ραφτο.ιούλου Δημ., τακτ.
    έκπροσώπου τοΰ Σοιμιτείου Μα-
    λ.ακοπιτον.
    Γενομένης ψηφθ((ορί(ιΐς διά την
    άνάδειξιν τοΰ προεδρείον, πρύε-
    δρος εξελέγη ό π.ρωτο.τρεσ()ίιτερος
    κ. θεοδιοιοίδης Θεοδ., άντι.πρόε-
    δρος ό κ. Καπλανίδης Πρόδρ·, γε
    ■νικός γραμαατεΰς ό κ. Ίσαοκί-
    δης Ίσαάκ κα'ι ταιιίας ό κ. Ρα¬
    φτόπουλος Δη,ιι.
    Μετά ταυτα τό Συμβούλιον ή-
    σχολ.ήθη μέ τα κάτωθι Θέματα η¬
    μερησίας διατάξειος:
    α) Ενέκρινε την χορήγησιν χρη
    ματικοΰ βοηθήματος έκ 10.000
    δρχ. εί; τό Σωματείον φαοα,σκο-
    χίόν, πρός ενίσχυσιν Αποπερατώ-
    σειος τής Ανργ'ΐρίΐιιενη; ΰπ' αϋ-
    τυϋ Έστίας Φαραοιιυτών, κ<ιί |() Απεφάσισεν δαως, επί τή σνμπληοώηει Ι.ίθεΤΓ,ιςίδος Απ<) τής Έπαν!ΐστάσπι)ς τοΰ 1Η21 κα'ι 100 ετηρίδος Από τοΰ θανατον τοΰ Αρ χιεπισκόπου Κτασαρρίας Παϊσίου Β', όογανοθή έορταστική έκδη- λωσι; διά τή; σ>^μιιρτοχής δλ.ωι
    τΛλ' Καππαδοκικον σίοαατείον.
    Είς την πρώτην αύτην συνεδρία
    σιν τής διηική<ΐε(ο; τής ΠΟΚΣ, διεπιστώθη ε.τίσης ή Ανάγκη έξευ ρέσεοις κατάλληλον οίκ>>μ«τος διά.
    την στργασιν τής Ιδίας καί τόν
    ε.τί μέοους σωιματριΊον.
    Ευχόμεθα καλήν κα| καοποφά
    ρον σταδιοδρομίαν είς τύ νεον διοι
    κητικόν συμβούλ'ον.
    Ι. Δ. ΛΟΤΚΙΔΗΣ
    ΓΘΧΙΚΙΙ ΠΧΕΤΜΑΤΙΚΗ
    ΔΗΛΩΣΙΣ ΤΗΣ ΟΡΕ.
    ΕΚ
    ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
    ΔΙΚΗΓΟΡΟΝ
    Σωχράτους 69
    Τηλ. 647.888
    Ή Όμοσπονόία Ρουμρλαωτών
    Ελλάδος (ΟΡΕ) συμμίτέχου<τα είς τόν έορτασιών τής ΙόΟετηοί δος τής Έθνεγερσίας κα'ι, μέ την ευκαιρίαν τίς έπετείου τής Ήροικής Έξόδυυ τής άθανάτου Φρουράς τοϋ Μεσολ.ογγ,'ου, ώο- γάνιησεν καί ίπραγαατοποίησεν ιίς την μεγάλι,Γ.' αιθουοαν τελε- τών τοϋ Φιλολογιχοΰ Σύλλογον «ΠΛΡΝΛΣΣΟΣ» "Εθνικήν πνειι ματικήν εκδήλωσιν. Κατ' αύτην ιαρέστησαν έκ,τςό σοποι τής Έκκ/.Γ,ιτίας, Πολιτείαςν διοικητικόν 'Τπηρι-σιών, διοικήσε- ο» των Σωματείιον τής Ροΰμε- λης καί μελων α»των καί πολλοί άλλοι, ΰποδρχόιΐΓνοι παρά τής διοι /-ήσροις τής ΟΡΕ, ρίς σηαείον' νά δηιιιουηγηθή τό άδιαχώρητον τής αιθούση;. Μετά σΰντημον χαιρρτισμόν τοΰ πηορδηρι'ου διά τού κ. Λεον. Πά ρίση καί έν συνρχεία είίτηγητικτΐιν όμιλίαν τοϋ νενικοΰ γοΓΧ,μιματέως τής ΟΡΕ κ. Σπύρου Σκαολίγνου, ώμίλ.Γ,οε μέ εξαίρετον πατριωτι¬ κόν παλμόν καί εύγλωττίαν, ή ό- .-τοία τόν διακρίνη, ό Ρονιιελιώτης λογοτέχνης κ. Βασίλη; Μπίλλιας μέ θέιια: «Τό Μεσολόγγι Βοιμός τής Έλρνθρρία;». Έν συΛΡχεία, '.π'γη .-τατηκοτικ.ής σιιγκ.ινήσεοι; μετέδιοσατ διά τή; θαυμασία; Απαγγελίας της ή γνο πτή καλλιτέχνις κ.υοία Βε.<τηι'κη ΙΤαπαδιαιιαντοπούλου - Μ.-τρνοτ'. Ή ρκ.δήλοισι; έ'χλεισε μέ Απ«γ γελίαν τής ιδίας, στίχων τοΰ Έ- θνικ.οΰ "Τιινοι·. Οί όιιιληταί ν.αί ή Απαγγέλτρια έχειροκροτήθησαν θερμώς Από τό πολ.νπληθές Ακροατήριοιν, τό όποί όν, άπερχόαενον, σννεχάρη θερ- ιιως αντοΰς, όσον -/αί τα αελη τή: διοικήσείος τής ΟΡΕ, διά την Αρ¬ τίαν καϊ επιτύχη όργάνοιαπν τής εκδηλώσεως της. ΚΑΘΩΡΙΣΘΗ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΙίΣ ΕΓΓΪ1ΙΣΕΩΣ ΕΞΑΠ21ΕΩΝ ΡΟΔΑΚΙΝΩΝ Διά κοηής ,τοφάσειος των υπουρ γών Έμπυ^ιου /.αι Γει»ργίας, ώ οί σθτ) γϊ; 750.000 δραχμάς το νψος ι ής έγγυητικής τρα.-τε;ικής ιπι- στολής, την οποίαν ύποχρεοϋνται νά λαταθέσουν πό 1ης Ίουνίοΐ' μέχρι 5ης Σεπτεμΰρίου έ. ε. οί έξαγωγεϊς ροόακίνιον, οί διενερ- γούντες διά πρώτην φοράν εφέ¬ τος ίςαγωγάς, ώς καί οί κατά το παρελθόν διακόψαντες ταύτας καί έπαναρχίζοντες κατά την εφετει¬ νήν έξαγωγικήν περίοδον καί έφ' όσον ΰπο6άλου {«πεύθΐ'νον δήλω¬ σιν, ΰτι θά έςαγάγουν τουλάχι¬ στον 1-000 τύννους. Τό αϋτό ΰτ|κις έγγνητικής έπιστολή; θά κητατι θεται καί έν περιπτώσει έξαγωγής άν»(ι) των 1.000 τόννων ροδακίνων. Αί ώς αν·(«) έγγυητικαϊ επιστολαί, μέ λήξιν ίσχύος τούτιον τούλάχι- σ-τον την 30ην Σεπτεμβρίου έ. ε., Οά κατατίθενται είς την Διεύθυν¬ σιν Εμπόριον Χομοϋ Θεσσαλονί¬ κης. ΙΔΑΧΙΚΗ ΜΟΝΑΞΙΑ 'Ωρες πο/,).ές, κάθεται μονά- χος, σάν βράχος αέ κάποιου κα- φενείου την γωνιά, μέ άγο>νία. ΊΙ
    σκέι|ΐη τού τον .ταραιΤάκ,αί πάει
    στά χάη, σ' άνύ.ταρκτους κόσμονς,
    όιειρένιου^ς, κρΐι'ένιους. Ή ψυχή
    τού άπ' Αγαλλίαση λαμποκοπά κ.ι'
    άγαπά στά μέρη έκΐίνα, ο,τι βρή,
    ο,τι εχει καί δέν έ'χει. Ή .ιαρου-
    σ.'α αλλ.ου, τόν στενοχοιρΗ πολ.ύ,
    χον ένοχλε.ϊ, γιατί τύν με.ταφέ(.>ει
    στήν πραγματικότητα, ποΰ τόσο
    την εχει — ά/.λί — όπαυδήοει, μι
    σησει. "Ηρεμα τότες, την συνέ-
    χεια περι,μέι,ει χαί μένει μέ τή
    ε)-τίδα, νά μείνη ,-ΐάλι μονάχος,
    σάν /Ίράχος.
    Αγ. Φ. ΙΙιιπαδό.του/.ος
    ΚΕΧΤΗΜΛΊΆ ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙ-
    ΚΗΣ ΊΈΧΧΗΣ ΙΙΡΟΒΑΛ-
    ΛΟΧΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΧ ΕΟΕΧ.
    Είς τύ ΐντενκ.τήριον τοΰ μέγα¬
    ς ου τοΰ Έθνικοϋ Όργανισμοΰ
    Έλληνικής Χειροτεχνίας (Μητρο-
    .τύηειος ί)), ήρχισεν ή λειτονιργία
    λίαν ρνδιατΐ εροΰσης εκθέσεως χει-
    ρατοιήτοιν κεντη;ιάτ(ΐ)ν (ίδί'ιος τσε
    Γρέδων) κ. α. ϊργοχείρίυν, φΐλο-
    ΐρχνηθέντον υπό των μαθητριών
    των είς Πέτραν καί Μόλυ6ο τής
    Λεσβοΐ' λειτουργουσών δΰο χειοο
    τεχνικ.ών σχολων τού Ίδρι'ματος
    ]Γρο(ττασίας Έλληνικής Μικρασια
    τική; Τέχνης.
    Σημειωτέον, ΰτι τα ως άνι» έκ-
    Οέιΐιατα, προβληθέντα κατ' αρχήν
    είς ειδικήν επίδειξιν - συγκέντρω
    σιν έν το ξενοδοχείω «Χίλτον/>,
    προεκάλεσαν τόν Αληθή θανμα-
    πιύν τΟΛ· κΐ'ριών >»αϊ δεσϊΐοηί-
    δον τή; ρκλεκΐοτέρας κ.οινίονίας
    τής πρωτευούσης, αί οποίαι καί δι
    εθι'βασαν Αθρόας παραγγελίας δι'
    Αγοράν των έξαιρέτου τεχνη; κεν
    τηιιάιων ΰ
    ΤΟ ΝΕΟΝ Δ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
    ΛΧΤΙΣΦΑΙΡΙΣΕΩΣ
    Κατόπιν Αποφάσεως τοΰ Γενι-
    κοΰ Γραμιιατέω; Άθλητισμοΰ έ-
    διωρ.'σθη τό νέον Διοικητικόν Στ μ
    (ιούλιον τής Όιιοσ,τονδίας Έπι-
    τρΐίπρϊίον Άντισφαιρίσεως, έ—ί
    θητεία ιιέχρι τέλοτ'ς Ίουνίου 1972.
    Ή Σύνθεσις τοΰ νέον Συιιβου
    λίον εχει ώς Ακολούθως:
    Πρόρδρος Ξϊνοφιον Χατθησα-
    (.άντος, Λ' Άντιποόρδφος Γλ.αΰ-
    κος Μαρκόπουλος, Β' Άντιπρόε
    δηο; Ίοιάννη; Ποαόπουλο;, Γε-
    νικός Γραμιΐιατεϋς Χοήστος Σάλα
    τας, Ταμία; ΙΕ'τρο; Δεμέναγας,
    Σύίΐβουλοι Γεώργιος Μάααλης,
    Ληιιήτριος Παπαδάκης, "Ηβη Μά
    σχα, Σοπήριος Όθωναΐος, Φίλιπ
    πό; Φιλιππακύπουλο;, Ίοιάννης
    Πανταϊής, Νικόλαος Νικόλαον,
    Άγκύπ Κελρκιάιν, Γοηγόριο; Ρρη
    γοριάδη;, Δημήτριος Βαλσαιιή;.
    'Υπεύθυνοι σν,μφώνοις τώ νό ιι»
    1090)1938
    Ίδιοκτήτης — Διευθι·ντής
    ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
    Κατοι,κία Ναύαρχον Βότση 55
    Προϊστάμενος Τυπογραφείον
    ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
    Κατοικία Σπαρτάκου 12
    ΑΜΦΙΑΛΗ
    ΨΗΦΙΣΜΑ
    Τό διοικητικόν συμβούλιον τή;
    Ενώσεως Ιδιόκτητον Περιοδικοϋ
    Τύπου, σ>Λ'ελθόν {κτάκτοχ; την 11
    Μ«ίου 1971, επί τφ θλ.ιβερώ άγ-
    ■^έλ^αατι τοϋ θανατον τοΰ εκλεκτον
    μέλονς τή; Ενώσεως ΔΗΜΗΤΡΙ
    ΟΤ ΜΑΤΡΟΠΟΤΛΟΤ, άκοΰσαν
    ι'ΐιν ε'ισήγησιν τού πρόεδρον, ρξά-
    ραντος τα; άρετάς τοΰ έκλιπύντο;,
    Αποφασίζει: Νά αποσταλΰ σΐ'λλτ'-
    πητήριον τηλεγράφημα είς την οί
    κογένειαν τοϋ ίκλιπόντος καί νά
    δημοσιευθή τό ,-ΐαρόν ι|η'ιφιπαα διά
    τοΰ Τύπου.
    Ό πρόεδρος
    Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
    Ό γενικάς γραμματεύς
    ΚΑΝ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
    Χ:-ΚΑΤΑαΛΗΚΤΙΚΗ&. ΠΛΟΚΗΣ
    ΙΣΤΟΗΚΌ ΑΝΑΓΝΩ-ΙνΓΑ
    Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
    'Από τό άρΐΛτοΰργημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΕΕΝΟ/Γ:
    "Ο Δ,ΪΑΉΟΛΟΣ ΣΠ^Ν ΤΟΤΡΚΙΑ»
    3 7."ι όν
    Σ' ΰ.'.η την δΐ6.δί)ουή, άπύ τύ
    γιαλύ ώς ττιν Άγιασοΐ(ΐά, ό εύ
    νοϋχος πού προποςευύνταν τής
    ποιΐνΐής, ετρεχε πεοα - δωθε καί
    ιιε τ<> μαστίγιό τού έ'κανε στράκες
    οτύν Αρρα, γιά ν' Απομακρύνη τύ
    κόσμο πού κυκλοφοροΰσε στό δοό
    Οί άνθρίυποι, οί περισσότερον
    άποιμακρννονταν τρομαγαένοι, μερι
    κοί δμιος έπεφταν στά γόνατα καί
    μέ τύ κούτελο οτή γή, μένανε ε-
    τσι ώς πού νά τεράσουμε.
    "Οταν επί τέλους () τάσαμε έ'ξι.)
    άπ<Ί την Άγιασοφιά, ή πομπή στα μάτησε. Ό Κισλ.άραγας ξεκαίίάλληκε άπύ τύ άλογό τού κα'ι πλιισάχσε την άμαξΐ;, ένώ την ιδία στιγμή σε μπροστά σ' αυτήν καϊ ό χος μέ τό μαστίγιό καί ά'νοιξε την πόρτα. Ό Κισλ.άραγας, Ισκ.νψε μέσα /.<ι[ χααογελώντας ίκανο.τοιημένος ■ιοΰ εΐ.τε πάλι γαλλικά, δήοντάς μόν τύχέρι: — Ιΐληροφοοώ την εύγενεστά- τγ, Μαρκησία, ϋτι φθάσαιμε στήν Άγιασοφιά. "Ας μοΰ κάνη ή εύ γένιά της την τιμή νά στηριχθή στύ χίρι μου γιά νά την κ.ατεβάσοι «πό -Ρίιν άμαςα. Ινατέβηκα μέ τή βοηθεία τοο καί .ιράσεξα ΰτι καί τα δώδεκα εφιππα «"Ιτς Όγλάνια» τής συνο δείας μου, είχαν ταχθή σέ δύο ϊυγούς, άπό έξη μπροστά στήν ά μαξα. Πέρασα συνοδενομένη άπο τον Κισλάρ(ΐγα άνάμεσά τους και εφθασα, ά')ς τα σκ«λΛ)πάτια τής έκ άκλησιάς, οπου περί,μενε νά μέ ΰ- δοδεχθή ένας Λξιονματοϋχος, μέ ποάσινο μεταξωτύ σαλβάρι, κόκ- κινο στρατιωτικυ χιτώνιο μέ χρυ σές κροσσάτες ΐπίομίδες, χρυσο περιλαίμιο καί μέ άλικο μικρά φε- σάκι, μέ κοντή ιιανρη φούντα. Άπό την πρώτη ματιά πού τού έ'ρριξα, ή καρόιά μου χτι·π>|σε.
    ΕΓχα, την έντύπωση πώς αυτόν τύν
    ύ'νθρωπο, κάπου τόν είχα ξαναδή
    καί -τώς εΐχε παίξει κάποιο ρόλο
    στήν ζο>ή μόν. Καί έπειδή εχω πό
    λύ γερή μνή,μη θά μποςοΰσα νά
    τόν γνωρίσο) καί άπό μακρυά, άν
    τό πο,όσωπύ τού δέν ήταν σχεδόν
    τελείως κρΐ'μαέτο πίσιο άπό τα
    πυκνά γένια τού καί τό παχύ τού
    μουσι άκι.
    "Οταν σέ λίγες στιγμές τύν πλη
    σιάσαιιε, ό Κισλάραγας μοΰ τύν
    σύστησε:
    — Εΐμαι στ' ίΐλήθεια εΰτυχής,
    εΰγενίπτάτη Μαρκηοία, πού ΐίτυχε
    σ' Ιμένα ή τιμή νά σάς ξενα-
    γήσω.
    Ό Κισλάραγος Απομακρννθηκε
    γιά νά Αλλάξη τσαοοΐ'χια κ.ι' έγώ
    βρήκα την εΰκαιρι'α νά μιλ^ήσω
    στ όν Αγαπηιιένο μου:
    — Πώς ίιρεθηκες έδώ; τόν ρά>-
    τησα. Εΐχα την έντΰπωση πώς έ-
    ξακολονθοΰσες νά μένης «την Βι
    έννη.
    Κούνησε τό κεφάλιτουκαί χα.μο
    γέλασε:
    — Κανενας μας, άγαπηιμένη μου
    μοϋ απάντησε τρχκρερά, δέν μπο-
    ρεί νά ξεφύγη Λπό τό κισμέτ τού.
    Μά γιά τα δικά μας θά μιλ^ήσου-
    με οταν βρεθοΰμε μόνοι.
    Ό Κισλάραγας μας έπλ,ησίασε
    πάλι, κρατώντας ενα ζενγάρι ά-
    πάτητα μεταξοιτά γαλάζια γοβά-
    κια.
    — θά μοϋ επιτρέψη ή εύγένιά
    σας, μοϋ είπε, νά τής φορέσο) τα
    καινούργια αΰτά γοβάκια, γιατί
    όπως σίγονρα θά ξέρη, δέν έπι-
    τρέπεται σέ κανένα νά μπαίνη σέ
    Τζαμί μέ τα πα-τούτσια πού κου-
    6αλάνε στίς σόλες τους την σκό-
    νη καί την λάσπη των δράαιυν.
    Βοήκα σοστό τύ μέτρο αύτύ
    κα'ι τύν εύχαρίσττνσα γιά την προ
    θυιιία τού νά μέ εξνπηρετήση. Έ-
    κείνος χοιρίς νά μοΰ απαντήση,
    έσκ.υψε ιμπροστά μου καί μοϋ «?.-
    ξε τα παποντσκ'.
    Ό Ραοΰλ έ'βγραλε κι' αύτάς τα
    τσαρούχια τον, μά δέν φάρεσε άλ-
    λα, γιατ'ι, Λπό μέσα φοροΰσρ ρνα
    άλλο ξρυγάοι, Από πολύ λεπ-τύ δέο
    μα.
    — Έγώ, ρκανε χίχμογελώντας, φο
    οάίθ τα «τιρλίκια» μόν κι' ετο"ΐ δέν
    Αλλάϊο) παποντσια, δταν πηγαίνο
    γιά προσκι>νηΐία σέ Τϊαμί.
    "Τστερα άπό αύτην την δκχδι
    κασί«, μπήκαμρ στό έσωτερικό τής
    Άγκισοφΐάς καί άρχισε ή ξενά-
    γηση.
    Ε Ν Δ Υ Ε Σθ Ε
    είς την
    ΣΥΝΕΧΗ Μ ΟΔ Α
    Το0 κ.
    ΚΩΝ. ΗΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
    Παρακολούθησις
    τής εξελίξεως
    τής Ανδρικώς Μίδας
    ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
    Τηλέφ. 235.572
    ΣΚΛΑΒ< Ό Ραοΰλ .τοιι ήξερε κ<ι/^ά την ίστορία τοΰ Χαοϋ καί τα γεγο- νότα, ποΰ σιο πέρασμα των αίώ ι'ολ' διαδοαματίστηκαν μέσα σ' αύ τή την μεγάλη κιβωτό τής Όρθο δοξίας, καί τού "Εθνους μας, μ<οϋ μίλησε σχετικά χορίς ςκ,νατιαμύ καί μέ άντικειιιενικότητα. Μέ γύ ρισε σέ δλα τα μέοη τοΰ Τζαμιοΰ καί μοΰ έξηγησε τύν σκοπό πού εκπλη^οΰσε τό καθένα, τόσο σάν χριστιανική έκκλησιία, οσο κίίί σάν τζαμί μουσουλμανικα. — Κρίμα, τοΰ εΐπα, σέ μιά στι¬ γμή, ποΰ δίν σκεφθηκε κανένας Συυλτάνος ώς τώρα νά τύν απο¬ δώση βτους Ριΐ),μηούς· θά τούς ί- κανοποιοΰσε τό θρησκευτικό αϊσθη μα κα'ι θά εΰχαςιστούσε καί ίίλα τα χριστιανικά Κράτη. Κούνησε τύ κεφάλι τοτι καί μοϋ απάντησε σοβαρά: —Άπ' δσα ξέρο, ή Ριοσία πολ- λές φορές, έξητηοε άπό τόν Σουλ τάνο νά άπυδιιιθή στύ ίλληνικύ 11α τριαρχείο ή Άγκισοφιά, μά ό Πά τισάχ δέν τύ δε'χθηκε, εχοντας ύπ' δψη τού, έκτός άπό τούς άλ¬ λον ς λύγους, πού δέν εννοούσαν τέτοια χειρονομι», καί τύν κίνδυ νο πού διέτρεχε νά ξεσηκώση έναν τίον τού καί τοϊ'ς μουσουλμανι- κοΰς '/Μονς, οί όποίοι γιά καένα λόγο δϊν θά άνεχόντανε νά ξανα γίνη ίκκλησιά τ<'· Τζαμί αΰτό. Καί ποέπει νά σοΰ πώ, ΰτι ή θέλη ση τοΰ Σουλτάνου, -/.αι τοΰ πιό Αγαπητοΰ καί τοΰ πιύ δοξασμένου είναι άνί<τχυρΐ) μπροστά στύν θρη σκευτικύ ΐ( ανατισμύ των Τούρ¬ κων. Δέν εΐχα τί νά τοϋ Αντιτάξω στά έπιχειρήματά τού, γι' αύτό καί εκλεισα την κουβέντα. Ό Ραούλ γύ'ρισε όλοτρόγνρα τό κεφάλι γιά νά Οή μήπως ύπή,ρχε τίποτα πού δέν μοΰ τό έ'δειξε κι' υστερα οτράφηκε σέ μενά: — Μήπως, μ' έρώτησε γαλ^λικά, έ'χετε τίποτε άλλχ) νά μέ ρο>τήσε.
    τε γιά νά ίκανοποιηοετι τήνπε-
    ριέργειά σας ή νά πΛουτίσετε τις
    γνώσεις σας, σχετικά μέ τυ Τζα¬
    μί αΰτό;
    Τοΰ άπάντησα έπιίσης γαλλικά,
    γιά νά μέ ακούση καί ό Κισλάρ¬
    αγας:
    —"Οχι, σάς εύχαριστώ. Καίσάς
    δεβαιώνιυ πώς ποτέ δέν θά ξεχα
    σκ> την ώραία ξενάγηση πού μοϋ
    προσφέρατΐ.
    — Δέν εκανα πασά τύ καθήκον
    μου, είπε ταπεινά καί νποκλίθη
    κε μπροστά μόν έλαςρά. Καί σάς
    παρακαλώ νά μέ συγχωρήσετε άν
    οί γνώσεις μου δέν μοΰέπέτρεψαν
    νά σάς δώσοο περισσότερες πληρο
    φορίες γιά. την ίστορία αυτού τού
    ώραίου κα'ι αρχαίον οίκοδομήματος
    —συνέχισε γεριμ.ΐΜκ.α, για νά μη
    τυν καταλάβη όΚισλάραγας— μά
    θά σάς πώ πολλά δταν συναντη-
    ϋοϋμε ιδιαιτέρως.
    — Καί πάλι σάς εΰχαριστώ, τοΰ
    άπάντησα γαλλικά.
    Δέν εΐχα την όνναμη νά τοΰ άρ
    νηθώ την συνάντηση πού μοϋ ζη-
    τοΰσρ, μά έκείνη την ώοα δέν τοΰ
    έδωοχλ Απαντήση. Περίμενα την
    κατ.ίλλ^ηλη εϋκαιρία νά τοΰ μιλή
    σω, χα>ρίς νά μέ ύποψιασθή ό Κι-
    σλάραγας, πού όπως εΐχα κατα-
    λάβρι, ήταν πολν έξΐ'πνος καί πό
    λΰ πονηρός.
    Ή έπίσκεψη τής Άγιασοφιάς
    ιΐχε τελειώσει. Βγήκαμε στό δρό
    μο, φορέσαμε πάλα τα παπούτσια
    μ«ς καί συνοδευομένη άπό τόν
    Κισλάραγα καϊ Τόν Ραούλ, μπήκα
    στήν &μαξα. Την ώρα πού ό Κι¬
    σλ.άραγας καβαλλοϋσε στό άλογό
    τού, βρήκα την εύκαιρία νά πώ
    στόν Ραοΰλ, πώς θά τύν περίμενα
    τύ ϊδιο Απόγευμα στύ σπίτι μου,
    τοϋ όποίου την διεΰθυνση τοϋ 'έ-
    δωσα.
    Ό Ραούλ μέ χαιρέτησε καί ή
    πομπή μας ξεκίνησε γιά νά μέ έ-
    παναφέρη στύ σπίτι μόν μέ τόν
    ίδιο τρόπο καί τα Ιδία μέσα ποΰ
    είχαν χρησιμοποιτιθή καί κατά την
    μετάβασή μου στήν Άγιασοφιά.
    Άπό την καταραμένη έκείνη
    μερά, κύριε Ίαννάκη, αρχισε ή
    περιπέτειά μου, πού μ' ?.μερε σ'
    αυτήν την κατάσταση.
    (Συνεχίξεται)
    ΠΕΡΙ ΜΙΑΝ ΈΦΕΤΡΕΣΙΝ»
    Κύριε Σινανίδη,
    Χθές, διάφορες έφημιερίδες |-
    γραψαν δτι κάποιος πήρε δίπλω-
    μα εΰρεσιτεχνι'ας γιά την έφεύρε
    ση τού, «Τύ πλωτύν θεατρον».
    Σας ένημερώνοι δτι: Αύ·τό εΤ-
    να« γΛ'(ι)στόν έδώ κ.αί δέκα χρόνια,
    οταν εκανα τό «λυόιιενο θέατρο».
    Μετά εκανα καί τύ «πλωτόν θέα¬
    τρον» καί μέσα σέ φέορυ - μπό-
    ουτ. Τότε τό πηγά στό διενθυντή
    Γραμμάτίον καί Τεχνών κύριον·
    Κουρνοΰτον. Αύτός έχάρηχ,ε καί
    μέ σννεχάρη, αφήση μάλιστα την
    ιιακέτα στύ γραφεΐο τού ένα μήνα
    περίπον.
    Έπίσης τό παρονσία<ΐα βτό Σω ματεϊον ΉθοποιΐϋΎ κα'ι αΰτό είναι γνωστόν σέ όλον τόν καλλιτεχνι- κύ κόσμο. Μετά ήρθα σέ έπαφή μέ τούς εφοπλιστά; Βερνϊκο, Λιάτο*η, Κα Οουνίδη κ.αί άλλους. Έπομένως, δική μου είναι ή ε¬ πι νόησις καί οχι τοΰ κυρίον αυτού. Αύτός έφεΰρε, καΐθώς λέει. Μά ήρθε δεύτίρος κ<4 καταϊδρώμέΐνος. Αθηνά 3.6.1971 Γειά χαρά. ΦΡΙΞΟΣ ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς γνωρίζων χρήσιν ποδηλάτου. ΠληροΦΟ ρίαι είς τα γρβφεΐα μας, Νί κης 26, τηλ .229.708.
    Τλ ΑΠΟΚΑΑΥΠΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΑΞΕΧΑΣΤΟΥ
    ΣΜΥΡΝΑΙΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ
    Η ΦΟΡΟΑΟΓΙΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤ.
    ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΚΑΤ' ΑΠΟΦΑΣΙΝ Φ. ΕΦΕΤΕΐϋΥ
    Με μεγάλη επισηιιοτητα
    την Κυριακήν ϋ τρέχ. τα άποκα
    λαττήριο. τής προτομης τοϋ άε,ι-
    μνήστου σμυρναίου ποιητοϋ ΣΤΕ
    ΛΙΟΤ ΣΠΕΡΛΝΤ^Α, από τον
    Δήμαρχον Νέα; Σμύρνης κ· Ά
    Πλατείαν Χρυσοστκμου 2"μύρ·
    νης. Είς την μεγάλην αίθουσαν
    'οϋ μεγαρον τής Έστίας Νεας
    Σμύρνης προηγήθηκαν όμιλίαι ά
    πό 6ΰο κορυφαίους τοϋ πνεύματος
    >.αί τού λογου, δΰο Σμυρναίοι
    πού τιμοϋν συνεχώς την Σμύρνη
    μας μέ την αξίαν τους και πού
    μάς κάνονν ύπιρηο,άνους ϋλους
    τούς 'μικ,ρωσιάτες. οί κ.κ. Χρήστος
    Σολομωνίδης >.αί Απόλλων Λε-
    ονταρίτης. ΙΙρολ-όγησε ό κ. Πά-
    νος Χαλδέξος, ΙΙράεδρος τής Έ
    οτίας Νέας Σμύρνης. Μαθήτριες
    τού Γνμναοίου τής Νέας Σμύρ¬
    νης τραγούδησαν μέ την γλνκειά
    φωνοΰλα τονς αοαγούδια τού
    Στέλιου Σ.ιεοάντσα καί τόν ΰ-
    μνον τού Σχολείον τους. Στά έν
    διάμεσα τής όμιλίας τού κ. Χρή
    ότου Σολομωνίδη, ή Δίς Μίνα
    Καρατζοπούλου καί, ή Κα Σοφία
    Πήλικα Βονγιουκλ.άκη άπήγγει-
    λαν μέ τίς ώραιότατες φωνές
    τους ποιήματα τοϋ τιμομένον.
    Στό τελος μετά τα άποκαλυπτή-
    ρτα, μαθήτριε; τής Διδασκαλίσσης
    λ. Καίτης Βέλιυυ - Τσεγοπούλου,
    εμπρός άπό τόν άνδριάντα τοϋ
    Γιξέχαστου αοιητού μας, Α.τήγγίΐ
    λάν ώραιότατα ποιήματά τού. Μα
    εήτριες καί πρόσκοποι πλ.αισίω-
    ναν την προτομήι τού ποιητοϋ
    Στέλιου Σπεράντσα, ό άξέχαστος
    ποιητής αγαπήση τό παιδΐ ·καΙ τό
    παίδ'ι άγάπησΐ τόν ποιητή /α) θά
    άναφέρω τοϋς υπέροχον; στίχους
    τού ποιητοΰ τής Ίωνίας τοϋ Νί-
    ■/ου Τουτουντζά/η γιά τόν Σπε-
    ί·άντσα:
    <ιΣτήν πέτρα αυτή πού χάραξαν στίχους σον, Ποιητή, στερνά ή Μοΰσα μέ τό χρνβό κον τύλι: Σπΐράντσα, τα τραγούδια σου στά παιδικά τα χείλη Εγιναν πνοσετιχή>
    Πολύς έκλεκτός κόσμος, πολ-
    λές προσωπικότητες παρευρέθη¬
    σαν στήν ώραιοτάτη αυτή τελε
    την των άποκαλυπτηρίων τής προ
    τομής τοϋ Στέλιου Σπεράντσα:
    ο κ. Κουρνοϋτσος, Γενικάς Διευ
    θυντής ΎπουργχΙου Προεδρίας
    Κυβερνήσεως, ό "Αστυνομικάς Δι
    οικητής τής Νέας Σμύρνης, όλο
    τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής
    ΈστΓας Νέας Σμύρνης, ό Διευ-
    θυντής - Ίδιοκτήτης τής Εφημε¬
    ρίδος ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
    κ. Σωκράτης Σινανίδης μετά τής
    ΚυρΙας Σινανίδου, ό κ. Ευάγγε¬
    λος Δαβιώτης, Διευθυντής - · Ι¬
    διοκτήτης Εφημερίδος ΚήρυΕ Νέ
    άς Σμύρνης κα'ι ή κ. Δαβιώτου,
    τ. 'Τπουργός καί τ. ΔήμαΡΧ0;
    καί Έπίτιμος Πρόεδρος τής Ε¬
    νώσεως 'Ελλήνων Λογοτεχνών κ.
    Χρήστος Εύαγγελάτος,
    ό Στρατηγός Πλ. Πιττακής, ό Λα
    ογράφος τής Σμύρνης μας Δρ.
    Δημ. "Αρχιγένης, ό Δημοστογρά-
    φός κ. Στρατόπουλος, ό Ποιη·
    τής τής Ίωνίας κ. Νϊκος Τού-
    τουντΖάκης, ό κ. Νίκος Άρώνης
    τ. Νομάρχης, ό κ. ΝΤκος Κσραρδς,
    τ. Διευθυντής 'Εθνικής Τραπέζης
    Ελλάδος καί συγγραφέας των
    χωρίων τοϋ Μπουρνόβα μας καϊ
    τοϋ Νύμφιου, πού τόσο ώραϊα ή-
    ταν γραμμένα, ό Ίατρός κ. Ά-
    ναστάσιος Σπεράντσας, έΕάδελ·
    φός τοϋ τιμωμένου, καί πολλο ά
    νήψια τοϋ τιμωμένου, ή ύκλεκτή
    Τραγωδός Δίς Ελένη Σοφρά, ή
    κ. Λεονταρίτου, ό Ίατρός κ. Βα
    γενάς καί ή κ. Βαγενά, ή πιανί-
    στα Δίς Ρόμα Καββαδία, ό κ.
    Κοϋλα Παπαδημητρίου, ποιήτρια,
    ή κ. Σοφία Πήλικα - Βουγιουκλά
    κη Σύμβουλος σέ διάφορα άγαθο
    εργά Σωματεϊα, ό κ. Χαραλαμ-
    πόπουλος Ίατρός έκ Κωνσταντ!
    νουπόλεως, ή κ. Άγαθή Νοτίδου
    διηγηματογράφος, ό κ. Κώστας
    Ράλλης, ό κ. Καραγιάννης, ή κ.
    Άρμάου, ό κ. Άντωνόπουλος
    ••Λοϋκος», Λογοτέχνης κα'ι άντι-
    πρόσωπος είς Πάτρας τής 'Ενώ
    σεως Έλλήνων Λογοτεχνών, ή
    κ. "Ελένη ΧατΖηγιάννη, λογοτέ-
    χνις, ό κ. καί ή κ. Χρυστοφόρου,
    6 ποιητής Δ. Γαλάνης καί ή σύ·
    Ζογός τού ό πολυσύνθετος κ.
    ΦρϊΕος, ό κ. Άκριθάκης, ό Πρό
    εδρος τής "Ενώσεως Σπυρναίων,
    ό κ. Στασινόπουλος ποιητής, ή
    Μουρίκης Πρόεδρος "Ιατρών Λο
    κ. Πτσα ΚοτΖιά, ποιήτρια, ό κ.
    γοτεχνών καί ή σύΖυγός τού, ό
    Δικηγόρος κ. Παπακωνταντίνου
    καί ή σύζυγός τού, ό Λογατέχνης
    κ. Μπούτβας καί ή σύζυγός τού,
    ό κ. Κόκκινος Μουσουργός, ό
    κ. Καρύλλος, ό κ. Ζουμπουλίδηο,
    ό κ. Τσαατάλαις Χ., λογ)χνης, ή κ.
    «Καίτη» τοϋ Ίνστιτούτου Καλλο
    νής, ή έκλεκτή ήθοποιός Δϊς Ά
    θηνά Κασσαβέτη καί ή κ. Κασ·
    σαβέτη, ό κ. "Αντώνιος Κανακά-
    ρης, Λογοτέχνης καά Σύμβουλος
    της Ενώσεως 'Ελλήνων Λογοτε
    χνών, ή κ. Βέλιου - Τσεγοπού
    λου ποιήτρια, γλύπτρια, λογοτέ
    χνις καί Διδασκάλισσα, ή Καθη-
    γήτρια κ. Πανωφοροπούλσυ, ή κ
    Χαροϋλα Καλιαμπέτσου ποιήτρια,
    ή Δίς Ευα Πάνου, ή κ. Ρένα
    ΓρυπαΙου ποιήτρια, κ. ά. ΚαΙ έπ!
    κεφαλής όλων ήτο ή σύΖυγος τοϋ
    τιμωμένου, ή άΕιοπρεπεστάτη Κυ·
    ρία Δίκη Σπεράντσα, ή ΰπέρο-
    χος σύντροφός τού, ποϋ τοϋ γλύ
    κανε μέ την άπέραντη στοργή της
    τίς τελευταϊες τού στιγμές καί
    πού ΖεΙ πάντα έκεϊνος κοντά της
    Νίνα ΓιαννακΙδου
    Ό σκο.τός καί ή διαδικασχ'α έ-
    εραομογής των διατάςεον τού άρ
    θρου 4 τοϋ Ν. Δ. 44·8<ί)6!>, των
    σχετικόν πρός τόν τρόπον φορο-
    λογίας άρχιτεκτόνων καί μηχανί-
    κών, δικαιού,χων αμοιβήν, παρ'
    έταιρικών έ.τιχειρήσειυν είς τάς
    οποίας σνμμετέχονν, διαγράιιονται
    μέ πολλήν σαφήνειαν είς πρόσφα
    τον απόφασιν φορολογικόν 'Εφε-
    τείου.
    Ώς άναφέρεται είς τό αίτιολογι
    κόν τής αποστάσεως, διά των δι«-
    τάξειον αυτών —καθώς προκύπτει
    καί έκ τής είσηγητικής έκθέσειος
    τού διατάγματος (Νομ. Δ. 4481!)
    ιΙΓι «περί τροποποιήσεως κα'ι ονμ-
    πληοώσειυς φορολογικών καί αΚ-
    λων τινών διατάξεοιν)— επεδιώ¬
    χθη ή κατ' όμοιόμορφον τρόπον
    φο·ρολΛγική μεταχείρισις των α¬
    μοιβήν άρχιτεκτόνων καί .τολιτι-
    κών μηχανικών. Τουτο δέ, διότι ο¬
    σάκις ό άρχιτέκτο>ν ή .τολιτικός
    αηχανικός ένήργει ή ένεφανί;ετο
    ότι ένήργει οχι 6ιά λογαριασμόν
    Ίδιον, άλλά κατ' εντολήν κ«ί διύ
    λ.ογαριασμόν έται,ρικής έπιχειρήσε
    ως, είς την οποίαν συμμετείχεν ή
    τής οποίας ήτο μισθοτός, δέν ύ-
    πεχρΕθϋτο, κατά τάς προϊο·χΐ>οΐ·-
    σας διατάξεις, είς .τροκαταδολήν
    φόροι· διά την άνκλογοΰσαν νόμι-
    μογ ή στια6ατικήν κατά .τερίπτω-
    σιν Αμηιβή,ν τού. Οντε- ελάμβανε
    το αυτή νπ' όψιν διά. τόν .τροσδιο
    ριαιμην τού είς φορολογίαν ΰπα-
    γομένοιι ε'ισοδήματός τοΐ'.
    Άποτέλεσμα τούτου ήτο ώρισμέ
    νος μέν άριθμός άρχιτεκτόνιον ν.Μ
    πολιτικών μηχανικόν νά καταβάλη
    τόν κατά τάς /.ειμένας διατάξεις
    ιΐναλογοΰνΤΛ φόρον είσοδή,ιιατος,
    ένω οί λοιποί νά άποίτεύγονν την
    εκπλήρωσιν των ([ορολογικών τι,ιν
    υποχρεώσεων.
    "Ηδη, διά των εΐρημένων δια-
    τάξεων, τού διατάγματος, ό ύπο-
    γράφων την επίβλεψιν τής έκτε-
    λέσειος των έργων άρχιτεκτόνοιν
    ή πολιτικός μηχανικύ; άπαλ.λ.άσσε
    ται τής ύποχοεώσεο)ς καταβολής
    φόρον είσοδήματος διά την νόμι-
    μον ή συμβατικήν κατά πεςίπτο)-
    σιν αμοιβήν τού, μόνον έφ' δοον
    ή έταιρική επιχείρησις, είς την ό¬
    ποιαν σνμμετέχρι ώς ρταίρος ή ή
    ί'πιχρίρησι; είς την οποίαν ούτος
    (ίέρεται ώς μισθωτός, νποβάλει κοι
    ■ήν μετά τοϋ άρχιτέκτονος ή μη-
    χανικοΰ δήλωσιν είς την Οίκ. 'Κ-
    ςτορίαγ, δτι ή μελ^έτη ή έπίβλ.ρ»|,ις
    ενεργήθησαν πράγματι υπό τής
    ίπιχειρήσεως καί δτι αντη άναλαμ
    βάνει την υποχρέωσιν νά καταβά¬
    λη τόν επί τής άμοιβής τοΰ Αρχι¬
    τέκτονος ή μηχανικοΓ' Αναλογοϋν-
    τιι φόρον.
    "Εάν ή επιχείρησις δέν ή'θελι
    ϋητήσει νά καταβάλη ή ιδία τόν
    ο, όρον 15% πλί'ΐν είσφοοάν ΟΓΑ
    διά τό κατά τάς διατάξεις ταύτας
    φθρολογούμενον ποσόν άμοιβής
    (ήτοι επί τοΰ δλ.ικοΰ ποσόν τής ν.ι
    μίμου Αμοιβής μειομένου κατά τάς
    άποδοχάς τού μ>σθωτον Αρχιτέκτο
    ος ή μηχανικοΰ), ή διαη-ορά αν·
    τη λογνζετίΐι ώ; είσόδηαα έκ μι-
    πθοιτών ύπηρεχπήν (Σΐ' πηγής).
    Ό δέ νπογράψας την μελέτην η
    Αναλ.αα(>άνων την επίβλεψιν τής
    ε.κτελέσρ(ος άρχιτέκτονος ή πολι¬
    τικόν μηχανικόν, ςτορολ.ογεϊται κα
    τα τάς διατάξεις την &ρθρ<·>ν 43
    καίΝ44 ν. δ. 332.1).Γ)Γ) «περί ιρορο-
    ' λογίας τού είσοδήματος».
    ΙΙΛΥΛΟΥ
    ΓΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
    ,.".ι'.λιΑ1Χ Λ1ΛΛΙΑΛΛΚΠ, ΚΑΛΙ
    ταΓεϊαϊρεπκασϊξαγ^
    τησ ελλην. οικονομιασ εξαιρει ο 00/α
    ΤΟ "ΠΛΡΟΝ.. ΤΟΝ ΤΕΣΣΑΡΟΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ
    έκ τής Ιης Σελ.)
    Ορον μέ τό τνφέκι είς τάς χεί¬
    ρας καί τάς χειροβμοίδας έγγύς
    των θέβεών των.
    Τα πρώτα έ-·τιθετικά κύμΛΐτα τού
    ίχθροΰ έθναύσθησαν έκ τοΰ εύστό
    χου .τυρός τού πυραβολικοΰ καί
    των πολυδόλων μας, μεταβληθέν
    τα είς ύπερ,μεγέθεις σο>ροϋς νε-
    κρών καί τραυματιών.
    Ή λύσσα όμως τοΰ Μουσσολί¬
    νι, αύτοπροσώπιος διευθΰνοντος
    τόν άγώνα τής ΐπιθέσεως, δέν έ-
    κάμφθη πρό των τεραβτίιον άποι-
    λειών. Καί νέαι δυνάμεις πεζικοΰ
    ίρ>ρίπτοντο άδιακόπιος είς τή·ν μά
    χην, ματαίως προθΛαθοϋσαι νά ά-
    ποτρέψονν τούς ήρωϊκούς πολεμι
    στάς μας.
    Μέ την μορφήν καί τόι ηρωϊ¬
    σμόν αυτόν, άλλά καί μέ έναλ-
    λαισσομένας λυσσώ&εις προσπαθεί
    άς, ημέραν καί ^·ύκτα, μέ άδ·άκο·
    πον συμμετοχήν έκ-ατοντάδων έ-
    χθρικών βομδαρδιστικών άεροίτλά
    ντον καί, τέλος, μέ δι>νάμεις πε-
    ζικοΰ, διαρβιώς άνασυγκροτουμέ-
    νας, ή "Εαρινή επίθεσις των Ίτα-
    λών διήρκεσε ιιέχρι τή; νι·κτός
    τής 23ης Μαρτίου 1941, ήτοι επί
    έν δεκαπενθήμερον, μέ πυρήνα
    τοΰ γιγαντιαίου αγώνος τα έκτοτε
    πιριώνυμα καταστάντα ίψώματα
    731 καί 717 τού Μποτιμπΐβι, τα
    ό.τοία ό έχθρό; κατρστη άδύν<ιτον νά κατακτήση. 'Εκεϊ στνετρίβη τα ανθο; των Ιταλικίόν Μεραρχιήν. Την >Λμπροΐάτην (ΐί·τήν σελίδα
    τή; πολεμικής .μας ίίττοοίας, {·λ·-
    βιιιιοΰμενοι μετά τριάκοντα έ:τη
    οι'ιμερον οί Πανέλ^.ηες, άς κλί-
    νοτ·Λ· γόνυ ένώ.-τιον των σκιών των
    Λρσύντον μίΐχητόνν μ«ζί, οΐτινες
    την εγραι|ιαν μέ τό τίμιον αΐμα
    τοιν, παραηχόντες οντιο κ.τιί εί;
    τάς επερχομένας γενεάς τό ελλη¬
    νικόν δΐδαγμα, ίίτι :«'Η ψυχική δΰ
    ναιμις νικί| την ϋλικήν βίαν!».
    Σκιαγραφίαν ταραδίδω ίνό; έκ
    των τεασάρων κιλαιμάχιον (ττρ<ι- ν, ίνα ΰπομνή<τω εί; τού; α¬ ναγνώστα; μου τό δικαίωμα τό ο¬ ποίον εχοι·< οί στρατκοτικοΐ ηγέ¬ ται νά ένδιαφέρωνται μέχοι τής νστάτης ,τνοή; των διά τάς τύχας τή; Πατρίδος, ην {ιπερίσ.τησαν κσϊ ίδόξασαν με-τά των σνμπολ'εμι- βτώΛ' τιον. Τί δέ νά μεταδώσω είς τοΐ'ς νεωτέοους "Ελληνας διά τόν θαυ¬ μάσιον επιτελικόν καί πολεμιστήν τού 'Ελληνοϊταλικοϋ αγώνος καί τοΰ Σιμμαριτοπολέμου, τόν στρα τηγόν θοασύόουλον Τσακαλωτον, όστις έδόξασε τα έλληχικά δπλα είς τό Ρίμινι καί συνέτριψε τονς κομμοιινκττοσνμμορίτας είς τόν Ι'ράμμον; Ναί, ήτο φύσει αδύνατον εί; αυτόν τόν ίξοχον στοατιο)τικόν ή- γέ·την νά μή κοίΐυγάση: παρών εί; τό εθνικόν ποοσκλητήριον τή; 21ης Απριλίου 1967, ευθύς ό>ς
    έ.ιίοτενσεν είς την ανάγκην τής
    ένότητος των Έλλήνων, πΐ>ός υ¬
    περάσπισιν τή; εί; τό εξωτερικόν
    κατασνκοφαντουμένης Πατρίδος
    καί πρός Αποτελεσματικήν αντιμε¬
    τώπισιν των έκ τοΰ εξωτερικόν
    εμπνεομένον καί έγκληματικώς
    δρώντ(ΐ>ν έθνοπ.ροδοτών1, έν τή ά-
    διστάκτω πιροσπαθεία των νά πα-
    ρουσιά<τονν την εύημεροΰσαν, την δημοκρατικήν, την ισχυράν καί πει θαρχημένην 'Ελλάβα, ώς δήθεν τε λοΰσαν υπό δικτατορικήν τυοαννί αν καί προκαλουσων τάς διά βομ- 6ών διαμαρτυρίας των )ί έγκληματιών. Νά προοθέσο) δτι έκ των δύο άλλον στρατηγών, ό μέν Πέτρο; Νικολόπονλος, έκ των ίδρυτών καί πολεμιστών τοΰ Ε.Δ.Ε. Σ., εναν¬ τίον τοΰ κομμουνισμοΰ, γενναϊος μαχητής καί Ικανώτατος έπιτελι- κός, εχει τιμήσει τόν Στρατόν μας διά τής έξάχου δράσεώς τού, ό δέ Ιωάννης Δασκαλόπονλος έ- δόξοχτεν είς την μαικρννήν Κορέ- αν τα έλληνΗκά δ.τλα κατά τόν υπέρ τής πεπολ.ιτισμένης άνθροπό τητος Αγωνα Εναντίον τοΰ κομ- μουνισττκοΰ δλοκληριοτισμοΰ; Άλλ' είναι, πιστεύω, γνωστοί καί αύτοι, ώς οί δύο πρωτοι, Ανά τό Πανελλήνιον καί μόνον π<>ός
    ίντ-,μέρτοσιν την πολΛ νεο>τέρων
    την ηλικίαν έκ την Λναγνωστήν
    ιιου διετύπωσα τάς όλ,ίγας ώς ά-
    νω γραμμάς .τερί τής προσωπικο-
    τητός των.
    Α
    Έκ των παλ-αιμάχον ίττρατκοτι
    /ήν ίιγετών, πολλαί έμιμήθτίσαν
    τούς ώς άνο τέσσαρας στηατη-
    γηίς. ΙΤολλοί ϊον; συνεχάρησαν.
    'Τπάρχουν δμοις /αί οί <ηιι«.τών¬ τε;... "Ας μή διστάσοι·ν νά κραυ- •,άσουν καί αύτοι τύ <παρών!». Λιότι είναι έθνική άνάγκη νά εί ναι καί νά παρουσιασθή ί·ντονώτ« τα είς τό έξοιτερικόν ή Ελλάς ό- ·ι;ηΰση καί ήνοιιένη, Γνα παρ,Ί- μείνη «σεβαστή είς τούς φίλονς της καί φοβερά είς τοϋς έχθρούς της». Λ Δέν ρίμαι ποιητής. "Οσάκις ΰ- μως, αισθανθή βαθείαν συγκίνη- σιν έιιπνεσμαι καί ύποκνπτιο είς ιήν Ανάγκην νά έκφράίτω διά <ττί >(ι,ν τούς .τα/.μούς τή; ψνχη; μ«ν·
    'Τπό τοιαύτας συνθήκας καί μρ
    τα τό υπέροχον έκεΓνο
    των τεσσάρων ιαλαιμάχων
    τηγών, έ'γραψα τόν κατωτέρο) ν-
    ιινον τής 21ης Απριλίου 19Π7:
    ΕΓπ' ό Στρατός Ατρόμητα,
    —είκοσιμιά τ' Απρίλη—
    μέ λ.'γα λόγια ίΓλ,ογερά
    στά πικραμένα χείλη:
    «'Ελλ.άς, γλνκειά πατρίδα μου,
    αί 11 ατοποτ ι αμένη—
    μέ ιιόνη την έλπίδα μόν,
    ππ' τύ θεύ δοσμένη,
    καί ,τάλι Αξιώθηκα νά σέ ΰπε-
    (ρασπίσο»,
    γιατί έλεύθερη ποθώ
    —καί ό'χι σκλάβα <ττύ βυθό— νά ζήσης καί νά ζήσω! 'Κξαιρετικαί είναι αί έξαγωγι- Χ(ά ένΐιδόσεις τής Ελλάδος κατά τα τελευταία ρτη Είς την ετησίαν έκθεσιν τον περί τής εξελίξεως τής έλληνικής οίκονομίας κατά τό 1970 ό ΟΟΣΛ εξαίρει την σημειο Οεΐσαν άνοδον των ελληνικήν έ- ξο.γο>γήν, ώς κα1. την επιτεθχθεί
    <ταν διαρθροηικήν βελτίωσιν είς - ήν σύνθεσιν αυτήν. Αί έξαγωγαί έλληνικών προϊ- οντον, ΑννχφέρεΐιΛΐ είς την έκθε¬ σιν, ηυξήθησαν μέ ταχϋν ρυθμόν ό οποίος είναι α'σθητής Ανώτερος τοΰ σημειοθέντος είς τάς λοιπάς (Ιναπτυσσομένας χώρας τής Νο¬ τίου Εΰρώπης. Ή Ελλάς είναι ή μόνη έκ την ί'.ναπτυσσομένων χοιρήν τής Νοτί α ν Ενρώπης, ή (.ποία είναι σι·νδε- δεμένη μέ την Εύρωπαϊκήν Οικο¬ νομικήν Κοινότηιτα (ΕΟΚ) καί, ώς έκ τούτον, όλ.ονέν καί μεγαλύ¬ τερον μέρος των ελληνικήν εξα¬ γωγήν κατενθννεται πρός τάς χώ ρας τής Κοινής Άγοράς. Αυται τό 1969 Απερρόφησαν ποσοστόν1 45,1% την ελληνικήν εξαγωγήν Γναντι ποσοστοΰ 37,4% τό 19«4. Άντιθέτ(ι)ς. τό αντίστοιχον ποσο¬ στόν εξαγωγήν τήνι λοιπήν χίορήν τής Νοτίου Ενρώπης πρός την Ε. Ο.Κ. εμειώθη από 31% τό 1964 ρίς 30,2% τό 196». Σχετικής μέ την σύνθεσιν των ελληνικήν έξαγογών, έπισημαίνϊ ται είς την έκθεσιν τοΰ ΟΟΣΑ, ότι επετεύχθη οί»σιαο*τική πρόοδος είς τάς έξαγιογάς βιομηχανιικών προίύντο)ν, μολονότι τα άγροτικά προΐόντα καλύπτονν ειΐσετι πλέον τον ήμίσεος την στ·νο·λικών έξαγω γήν τής χώρας. Ίδιαιτέροκ ίπισημαίνεται δμοις ι,τι ή παρατηρονιιένη Από τοΰ 1969 σηιιαντική βελ.τίίοσις τής έξαγωγι Άνήστ'χος έκύτταζα καί πολυ-" (πικραιμένος, των κόκκινων τα δργια τόν κόσμο νά ταράζουν, καί ό 'Γτοιχός σου ό Λαός, σάν νάταν μεθυσμένος, δέν έ'νοιωθε πώς την σκλ.αΛιά γιά σένα έτοιμάζονν! Καί: Ξύπνα! βροντοφώναξα, σήκο), Λαέ κχιί χτύπα! Καί ό Λαός σηκώθηκε, —τδειδαν έχθρο'ι καί φίλ.ο* — Εϊκοοιιμιά τ' Άπιρίλη. Και, στάθηκβ γιγάντιος Στρατός μέ τόν Στρατύ το>ι
    κα'ι νίκησε καί τσάκ,ισε
    τόν κόκκινο έχθρό τού,
    δείχνοντας δλ.λ.η μιά φορά,
    σ' δλ.η την Οϊικουμένη
    πώς Αποκτοΰν τή Λευτεριά
    Λ'/οί αντρεαομένοι!
    Σόλων, ό μέγας νομοθέτης τής
    Πολιτείας των 'ΑθηντΜ'οιν καί είς
    έκ των ρ.ττά σοςτών τής άρχαίας
    'Κλλ.άδος, έθεσμοθέτησρ, συν αλ.-
    λ.οις, κατά τό ετος 594 .τ. Χ-, δτι
    έπεβάλ.λετο ρίς .τάντα πολίτην, έν
    περιπτώσει έπαναστάσεως, νά τα-
    /6ή υπέρ μιάς των άντιμαχομέ-
    νων πολιτικήν μερίδων, αλλ.ως έ-
    οτρρρίτο την πολιτικήν τού δικαίω
    μάτων κα'ι έθεο)ρεϊτο άτιμος. Τό
    μέτρον τουτο άπτιγόρενεν είς τούς
    πολίτας νά όδιαφορονν διά την
    διακυβέρνησιν τής Πολι/τείας, ρ-
    στο καί άν δέν ηκολούθουν ουδέν
    κόιιμα καί έπρβαλλετ ϋποχρείυτι-
    κής είς αυτού; νά έκφράσουν την
    ίπει'Γ,υνον γνώμην τιον διά τα κοι
    νά. Καίτοι ρχοι·ν παηέλθ.ι έκτο¬
    τε 25 κα'ι πλέον αίήνρς, ό'ικος εΤ-
    αι Ακατανόητον νά σιοιποΰν πολϊ
    ται, δττη1 ή Πατρίς το»ν καταστκο
    ηαντήται, πάντρς δέ οί έπιστήμο-
    νες κίΐί οί πνευαατικο'ι άνθρωποι
    ΰπέχουν έπηυξημένην ευθύνην έν
    περιπτώσει Αδ'.αφορίας καί σιγής,
    έφ' δσθΛ· ιιάλιστα οί κυβερνώντες
    σήιιερον την 'Ελλ.άδα ζητοϋν την
    γη!>μην καί την σνμπαράστασιν
    ,τάντοιν την όπ<ι)θδήποτρ δυναμέ¬ νων νά τοϋς βοηθήσοτ·ν ή διαφω- π'σουν επί των δημόσιον ύποθέσε- όν. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ κης έπιδόσεως ι ής 'Ελλ.άδος, δ- τρείλεται κα'ι είς την έντονον έπι- τάχτινσιν τής άνόδου των έξαγιο γήν βιομηχανικήν προίόντοιν. Κί- δικώτερον, αί έξαγωγαί ωρισμέ¬ νων βιομηχανικήν ύλών ένεφάνι- σαν ένττι.-τωσιακόν αλμα. άνόδου κ,αι ή ρξαγωγική έπϊδοσις .τερισοοτέ- ρων τελικήν βιομηχανικήν προϊ- όντων ήτο έξαιρετική. Αί εύνοϊκ.<ά ιάσεις συνεχίσθητ<ιν καί κ<ιτά τό παρελθόν ετος, μέ Λποτέλεσμα ή Αξία των βιομηχανικήν εξαγωγήν νά υπερέχη, διά πρώτην φοράν, τής Αξίας των εξαγωγήν γεωργι νών προϊόντιον. Άξιοσημείωτος είναι έπίσης ή ,ιαρεχομένη υπό τή; έκθέσεο>ς τοΰ
    Ο.Ο.Σ.Λ. εικών των βελτιοιτικήν
    μεταβολ,ων είς τόντομέα την βιο¬
    μηχανικήν εξαγωγήν έν Ελλάδι,
    έν συγκρίσρι π (ώς τάς λ.οιπάς ά-
    ναπτυσοομένας χώρας τής Νοτί¬
    ου Ενρώπης (Γιονγκοσλ.αβι'α, Ι¬
    σπανία, Πορτογαλία). ΟΓ>τ(», ένω
    αί κατά κεφαλήν έλλ.ηνικηί βιομη
    χανικαί έξαγΐ'ΐγαί δέ' νπρρέβαινον
    κατά τό 1964, τό 20% την κττά
    κκταλήν εξαγωγήν την έν λόγιο
    χιορήν, κατά τό 1909 τό ποσοστόν
    τουτο ηνξήθη Απύ 20% είς 50%.
    Είς την εκθρσιν σημειούται δτι
    γ έξαγωγι.κή έπίδοσις τής 'Ελλά
    ί1 ο; Αποκτόϊ Ακόμη ιιργαλ,υτέοαν
    σν,μαισίκν, εάν /η(ρθή ύπ' δ|ιΐν ή
    {η|ιι;λή έκ παραδόσεως έξάρτησις
    των ελληνικήν εξαγωγήν έκ την
    ν,εί'ΐργικήν προΐόντ(»ν. Τούτο ΰ-
    πογραμμίζει την Ανάγκην έπΐτεύ-
    ξεως περηιτέρο) δκιρθςοτικήν με
    ταθολων είς την σινθεσιν των ελ¬
    ληνικήν έξαγογών. Όοθής, ι'πο-
    μένως, αί έλληνικαί Αρχαί Αποδί
    δοτ·ν ίι|ιίστηι προτεραιότητα είς
    τάς προσπαθείας των πρός την κ·.ι-
    τενθννσιν αΐηήν. Τέλος, εΤναι βέ¬
    βαιον δτι κατά τα προσέχη ρτη,
    περαιτέρω πρόοδος θά σημειωθή
    τόσον είς την Ίνάπτνξιν τής πά
    ραγογής, λέων ποι.κιλιήν έξαγιυ
    γής νέον ποικιλιών έξΓΐγογίμιον
    γρίοργικήν ποοίύντοιν, δσο κοί
    είς άνοδον των βιομηχανικήν ε¬
    ξαγωγήν τής χώρας.
    ΑΘΡΟΑ ΠΡΟΣΕΛΕΤΣΙΣ
    ΠΜΠΟΡΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ
    ΕΚΘΕΣΙΝ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ
    Άθρόα συνεχιζεται ή π.ροσέλεν
    ρι; 'Ελ.λ.ήνων /.αί ξένων εμπόριον
    κ.οσμημάτων είς την οργανώθει¬
    σαν είς τάς αιθούσας τοϋ Βιοτε-
    χνικοΰ "Επι μελ.ητη οίον "Αθηνών
    έκθεσιν προϊόντοιν τής 'Ε/.ληνι-
    νής Κοσμηματοποιίας. Άπαντες
    οί έπισχ.έπτες έκς ρά^ονν τόν θαν
    μαομύν τ(κν διά την λεπτήν τέ¬
    χνην των έλλην'κών κοσμημάτοιν,
    είς την οποίαν (-,ινδυαάζονται κατ'
    ('οιστοτιχνικόν τοόπον τα Αρχαί
    κά πρότυπα καί η σύγχρονος νη-
    οτροπία. Τα ανωτέρω έδίιλ.ο>σεν
    ό πρόεδρο; τού Βιοτεχνικοϋ 'Ε
    πιμελητηρί'οΐ' Αθηνών κ. Κ. Ι5ο-
    γιατςή; κατά Τήν συνεδρίασιν
    τού αΣ τοϋ Ε.ιιμ^Λητηρίου.
    Περαιτέρο) ό κ. Βογιατζή; Α-
    νεφέρθη εί; την προβολήν τής
    οιοτεχνίας μέστο τή; ΔΕΘ, την
    έπανεξέτασιν καί ρύθμισιν τοΰ θε
    ματο; παοοχης διευκολύνσεων είς
    τού; όφειλ.έτας ασφ<ιλιστικών εισ ηορών, πρός άργανισμούς κοινοι- ι'ξιηνά ~ ΚΝΕΚΡΙΘΙΙ Π ΛΤΕΛΠΣ ΕΙΣΛΓΏΓΠ ΒΙΟΜΙΙΧΛΝ1ΚΟΤ 1.ΛΑΙΟΛΑΔΟΤ Γ "' >-
    Τύ ν.·πν«γρίο Οϊκιινη Γ.κήν έ
    Λέκρινρ την υπό τού έλευθε'ουυ
    ι ιιπαςίου Λτελ.ή ι-ίοαγοιγήν 3..Ί10
    τόννοιν βιομηχανϊκοΰ έλαιολάδου ό
    'ίΰτητος μέχοι 5% είς ίλαϊκόν ύ
    ίύ, μέχοι 30ής Σεπτεμβρ,'ου
    1971.
    Ιί»ιϋ> Αθηνά»,
    Ίιι οιβλίο το έ'λαβα τόν Ά.τρίλη
    τού ιΙ»ΐ)8. Άργω, αλλα 4αναγνρι-
    ς,ιο οτα βιβλία, πού Λ,α(>αίνο>, έ'-
    στιυ καί ΰστερα άπό χρύνια. Τυ
    /.ογο.ιχνικο Οιβλ.ίο είναι καί μένει
    ταντοτε έπίκαιρο, (ίΚάνει να έχη
    κατι Μΐ μάς ειπή. Και τό «Ιναμ-
    παρε» ιστό βάθος δέν εί·αι μυθι-
    ατορι,μα, είναι μάλλον νονθέλλα),
    είναι εργο μέ γείρη δέ·ση. Καλά
    διαρθρωμένο, διαβάζεται όίνετα καί
    αποτελεί χαρακτηριστική είκόνα
    τοΰ κόσμον των νυχτε.ρινών κέν¬
    τρον με τοϋς έξοηικούς τύ.τονς
    τον, το έτερόκλητο προσιοπικό πού
    (>γαινιι ^ξω άπό τό κανονικύ, ό-
    μαλό, καθημερινυ είδος άνθρωπον·
    Ή Ζεριμαίν Μαμαλ.άκη, μέΪΜΐ
    τής 'Εθνιικής 'Εταιρίας Έλλήν'θϊ»
    λογοτεχνών, εΐχε γράψει ως τ,"
    19(>3 τρία βιβλ.ία, μαζ'ι μέ τό «Καμ
    παρέ»: Μία σνλλ.ογη ποιημάτον
    καί «Τό χρυσό λιοντάρι» εΤχαν κυ
    κλ.οφορήσει άντίστοιχα τό 1553
    καί τό 1962. Τύ δεύτερο, καθώς
    (ίλέπω άπό τίς *κρίσεις» (πού πα-
    ραθέτονται επάνω στό έξώφνλλ.ο
    τού βιβλίον πού σχολιάζω έδω),
    Αναφέρεται στό Βέλγιο, πατρίδα,
    νομίζω, τής μητέρας της, καί δ-
    πον έμεγάλοισε ή συγγραφέας.
    Δέν εΐμαι σέ θέση νά ειπή &ν έ-
    κνκλοφόρησε σέ τούτο τό άναμετα
    ξί' άλλο βιβλίο της, όπως λ. χ. τό
    άναγγελλάμενο γιά τύπιομα «μν-
    θκττόρΓ,ιια» «Ό κρίκος τής ήδο-
    νής». Ηά μ' ένδιέφερε &ν αϊ>τό,
    στή δομή ικαί στόν δγκο τοτ', εΐταν
    περισσότερο Λίΐό νονβέλλα.
    Ή Ζες μαιζί κ.αί σέ οΐκείωση μέ δν-
    πκυενρΐ')πα'ί·κά .ιρότνπιι, θέλο νά
    ιίπω δτι η Ζερμαίν Μαμαλάκη,
    ποϋ ρχει ξήσει χρόνια στή Δύση,
    εχει περκτσότερο δ,τι θά έχαρα-
    κτήριζα «άέρα ενρωπαΐκό».
    "Ας στινοι|«ίισω τή|ν έντι^·η·χ(ή
    μου άπό τό βιβλ.ίο της: παρατηρη-
    τικότητα' εκφράση άδρή, χο>ρίς
    γλι·κ·ασμούς· καλή ι|ηιχολ.ογία, Ιίνί-
    οις γυναίκας (χωρ'ις νά σημαή'η
    τούτο δτι καί οί άνίδρες της δρΛ·
    είναι άναγλυορικά δοσμένοι)· περι
    γρ«(τή τής (τινσιογν(ομίας όλιγόλο-
    γη, παρασ'τατική (τα φαραοινικά
    μάτια καί τα ιι«λανά, γαλ^ιϊοπά
    χείλη τοΰ Μορίδη, ίδιοκτήτη τοΰ
    χορευτικόν κέντρον «Ρίο Ρούμ-
    πο», τον «Άνατολίτη» αυτού έ-
    πιχειρηματία, μάλ.λο' ΐσιος αίγυ-
    πτιώτ,κης καταγοιγής, μ' έγοήτε-
    τ|·αν. Ή Εύρίοπαία. μάλλον σνγ-
    γραφέας, όπως κ' έγώ πού ρχω
    ζήσει 23 χρόνια στή Λντική Εΰρώ-
    πη, εχει τό ίδιαίτερο αίσθητήοιο
    γιά νά έξιχνιάίη κ<χί ίπισημαίνη παΐ'όμοιους τύπους)· καί, τό έπα- ν<ι/.((μβάνω, καλώ δέσιμο τής πλο κης. "Ας πρασθέσω καί την ίκανό τητ,'ΐ ά δίνη μέ συντομία την Α- τμόσς αιοα τοΰ φτ«σι«οΰ ή έσωτε- ο,κοΰ περίγυρου. Θά κάμο) λόγο, .τρίν κλείσ(ΐ), γιά την κάπως συχνί) χρησ»μοπο<η ση ξενικών λ-έξ?ο>ν δίχως είσαγο)-
    ',ικά (Τα ρίσαγογικά, σέ τρποιρς
    περίπτώσήις, δίνουν τοιλ.άχιστον
    την ι|ιενδαίσθη<τη ότι δέν πρόκει- ται γιά τό φαινόμρνο πού Ιχοι όνο- μάσει «ξενολεκτικό νεοπλ.ουτι- σμό»). Άναφέρο) μερι,κές ξένες /έξεις τοΰ βιβλάου: γκρούπ, γκρί- 1ο; —έχομε στή γλώσσα. μ<ις τα: σταχτής, τε(ΐςός, πού δίνοιιν άπό- λντ<ι την Ιννοια -, πορτατνφ, σο>-
    Γίέρ (δέν θά μεταχειρισθή ποτε
    «ντή τή λέξη, μήτε καί την βαρ-
    (.αρική ταξιτζής: λ.ργ<ΐ) κ(ΐί γρά- ι( οί όδηγός αύτοκινήτου ή όδηγός ταξιοΰ), τονρνέ, προφίλ (ή έλλη¬ ν, χή λέξη είναι κατατομή), σόκ (ή ελ.λ. λ.έξη: κλονισμός), σάρσκιν, κιάρο - όίίκοϊιρο ((τ-κιοφώτισμα, ί- σν.'.ος ώτισμα, μισόφο>το, θ.ιμιι'κΐω
    το. Ό στιγγραφέας πρέπει, άνά/.ο
    γα μέ τίς δννάμεις τού, νά είναι
    γλοσοπλάστηί;), Ίνστρουμέ ντα
    (μ ιι·σικά δργ·ίΐνα), φερίΓθζέ, γρίλ-
    λια (χαραμάί)α .ταραθυοόφνλ.λ.ου),
    στυλ, μπάνίο (λχ>ντρό), φύντο (6ά
    θος), γκίνια (άινχία), τονρίστας
    (πΐ'Οΐηγητής), μενταγιόν, σαιζόν
    ίίποχή, «τερίοδος), γκλι·σϊν (νλν-
    το,'να) κ. α. Βεβαιώνοι την εΰγε-
    ν κή σΐ'νάδελ.ςρο ίίτι άν, μέ την έκ-
    >:κτικότητα πού δέν τής λε'πει,
    <;ροντίβει στά μελλοντικά βιβλί<ι ιης νά Αποφύγη ξενικές λ.έξεις, τό ίνος της θά Ιχει νά κ.ρρδ.'ση σητ- ιιαντικά. "Ας τό δοκιμάσει καί θά Ι). ΙΙηνά καί Μ. Χολέόα ..Υπάρχουν δρ>α
    —Μυθιστόρημα - 1971—
    ΊΌ «γιά τίποτα στόν κόσμο»
    νι ιϋ φαίνεται τό γαλλικό «πονρ ρι-
    ιν ώ μόντ». Δέν πιστεύο) νά τό
    λέγωμε στά έλληνιικά,, άν δέν γτ-
    ι. Πάντοις σι·γγν<ι>στό στή
    έα πον τα γαλλικά ήσα
    της ή μητριαή.
    "Ας μοΰ έπιτραπεΐ άκόμα νά
    καί στό 6ι-
    1 ιιέχρι τό Κάϊρο κ.ο.κ.)· μερικές
    Ι κνορθογραο,ίες ποϋ τίς άποδ.'δώ
    , στύν στοιχειοθέ-τη (πλ.άσμα, Ανα-
    πωλώντιας, φαμποκόπκτε, παίζων
    τας, θτιλιές, περΐφάνεια, κλιματα-
    ί ριά, .τερίφΛνη, παλ^οθύλ.ηκο, α¬
    ι γιόκλιμα, φωνάζί,ητας, τοΰ Πλα-
    στήςα, τή πλΛ,τη, πρισιμρνιο «.&.).
    Κάποιονς οχι σίοστούς τύπ.οτίς ρ-
    πίβης, δπ(ο; «Ό Μορίδης συνο-
    φρύί,χτε-» Αντί: οι«νοφρνώθηκε, τό
    «μοιάζρι>·> (τΓ.σο σ·χνό ΛλλωστΓ
    σέ /.ογοτέχνες) Αντ! τού: φ,('νι
    • ται κ. ά.
    Ι; "Αν Ιλειπαν τα ξαστοχήματα
    •/αί τα «παροοάιιατα» αΐ>Γθ, τυ ν-
    φος τοΰ βιβλιου 6ά εϊταν πολί» Λρ-
    τιύτερο. Σάν /.άτρη; πού εΤμαι
    τή; καλλιέπειας, τής άκριϋολνθγί-
    ας καί τής κυριολεξίας, ϊπίμεινα
    ΐδ,αίτε^α στά τροτά αύτά σημεϊα.
    Ας τό θεορήσει ή Ζερμα'ι».1 Μαιμα
    λάκη ώς εκδηλώση συναδελφικοΰ
    ηδιαΓτέςοντος.
    ΚΑΝ. ΚΟΛΙΟΙΙΟΤΛΟΤ - ΓΡΙ
    Β Α, ΘΤΜΑΣΛΙ; (Διηγεΐται ό
    τατίρας μου ό Μονχτάρης), Λα
    ογραφι/κή άφήγηση, Αθήναι
    1970 (έ'κδοση ίδΐϋ>τική), σύν-
    θεση έξοκρύλ/.ον Κι»ν. Φάλαρη.
    Θά άξιζε, εστοι υμ μόνο γιά τό
    έξώ<ΓΤ.'λλο (μέ τό μισοκαμένο Από την πυρκαγκ'ι τού ολέθρου φύλλ.ο τού «Κόσμον», τής σμνρναίίκης καθημερινής εφημερίδας, καί, Α¬ πό κάτω, φωτογραφία τής γεμά- της άπό Λλλοαιιρμένσν πληθυο-μό ποοκνμαίας) νά εκδοθή <ιϋτό τό βιβλίο. Άλλά, πρός Θεοΰ, γιατί οΰτή ή ελλριΐ|ΐη, ή κΐ'ριολεκτΐίίά ρνδημική, τής φροντίδας γιά ϋσο γίνεται πιό άρτια λεκτική καί όρ- γραίτική έμιτάνιση τού κειμένου, ] δϊχοις λάθη στοιχειοθεσίας, δίχτο; Λνοοθογραφίες καί δίχως «μεχρι- τισμό»; Ίδίΐιις, .τροερχόμενα, τα «μέχρι» μέ αϊτιατική, Από Σμυρ- ναίους ή παιδία Σμυρνηίιον, είναι άσνγχώοητα. Κ' εμείς στήν Ίω- νία (κα), όιλλοτε ό Έλλαδίτης) έ- λέγαμε: ως, Γσαμε, ?ως· ό λαός μάλιστα άλλά καί κάμποσοι γοαμ- ιιατκτμένοι, τό Ίσαμΐ τό ελεγαν «ώσαμρ», ποϋ είναι παοαφθορά ληϊκή τον σωστοΰ ΐσαμε καί πού ιό μεταχειρίζεται ως καί ό φί- λο; Γιάκωβος Διζικιρίκης, ό Κων- σταντινοΐ'πολίτης, Από τόν πο/.υ τόν ζήλο τού γιά τή δημοτική! Τό «μέχ,ρι την Όμόνοια» (μέχρι την Πέιμ,ττη κ-ο.κ.) είναι προϊυν τής ζοσ;ε·ρής περίοδον 1922—1930, τής μετά τόν μικρασιατικό δλεθρο ^αθι έρωσαν οί άγράμματοι Απύ τού; έλλαδικοϋς καί οί τουρκομερ/τες, πρόσαρυγοι εΙσιπράν.τορες καί όδη- γοί λειοο,'θρείων. Έ»τίσ>ης κ' έδή, στό συγ-κινη-
    νητικό βιβλίο τής κόρης τοϋ μακα-
    ρίτη Σμνρνΐάου Κολιοποί'λοτ', στή
    μνήμη τού όπο>'ου άφιερώ*ται τό
    6ιβλίο, θέλει άπό φταίξιμο τού
    στοιχειοθετη, θέλεις άπό άπροσε-
    Ηία ή ά'γνοια την φθογγολογι.κήν
    κανόνκΛ' τής έλληνικής γλώσσας
    καί Από την παν νά τό σνμβουλεύιονται οσοι
    πρώτη φορά /αταπιάνονται μέ
    σΐ'γγρ<ιφή βιβλίον. Φρονώ δτι καί οί συγγραφεύς θά εί.χαν την ίκα- νοποίηση δτι προσφέρονν νπηρρσία 'οτήν άξιοπρεπεστερη έμφάνιβη τοΰ νεοελληνικοΰ πολιτισμοϋ καί οχι άρκετά καταρτκτμρνοι άριχάηι- οι τον γραπτού λόγοι> θά είχαν
    πο,λλά νά ώιιεληθοΰν Απύ τή συμ-
    βουλή των πρώτηιν. Καί θά άνα-
    φέρι>ν έδή κάποιο περκττιατιν.ό Α¬
    πό την έμπΐΐρία μόν. Τό 1947 κά-
    ποιος νέος, γείτονάς μοί· τότε στή
    Νία Σμύρνη, μέ .ταρακάλεοε νά
    κοιτάξω χειρόγραφύ τού μυθιστό-
    ρημα, νομίζιιι τό πρωτο τού εργο,
    »ίαΐ ν« τοΰ είπω μέ είλικρύνεια
    Τή γνώατ) μου. 'Εριξα μιά ματιά,
    τό φΐιλλομέτρησα, διάβασα την
    |ή, τό τίλος, όλίγες σελίδες
    άπό τή μέση (έ'τοι ήιιπορεϊς νά
    σχηματίσης Α>Λ,'>εντη γνώμη άπό
    /Λγοτεχνικό ή όποιοδήποτε κείμε
    ■.ο) κίίί τού άνακοίνίοσα την κρί-
    ση μόν: εργο προτόλπο μέν, δ-
    ιπ'ΐ; μέ κάποιαν έπτξρογασία ά-
    Τ£ιο νά δημοσιευθή. Δέν ξανά-
    κουσα τι'ποτε, σχετικά, Ϊσαμε τό
    1951 πον έξενιτενθηκα τρίτη φο-
    ίά στή ξωή μοο, ΰστερα. Από 6α-
    ρϋ οίκογενεια,κό πενθος πού ξε-
    θεμρλίωσε την τότε υπάρξη μου.
    Όπότε τό 1903 λαβαίνω άπό τόν
    ο;ίλο μόν κα'ι παλ/αό γείτονα,
    στή Γερμανία, δποτ» κατοικοΰοα
    τότε, τό δεύτερο ή τρίτο έ'ργο
    τον, μυθιστόρημα μεγάλαι σέ Γιγκο
    ποϋ μέ ξάφνιασρ. Τό έσχολίασα
    έατενέστατα στόν «Ποοσφτιγικό
    Κόσμο», μέ την παρατήοηαη μά
    λιστα ότι όρισμένες σκηνές θυ-
    μίζουν Ντοστογιέφσκι. Ό λογο¬
    τέχνης «ΰτό; συγκαταλέγεται σή
    μερά άνάμεσιι στούς δοκιμοτέρου;
    πεζογράφου; ιι-υθι<ΐτοριογράφθ>ι;
    τής Αθήνας καί τοΰ έλληνοιρώ-
    νου γενικά χώρου. Ό νέο; τότε
    («ποψήφιο; σνγγριαίτέας είχε τό
    «γνωθι σαντόν» καί, ζητώντας τή
    γνώμη έμπειροτέρου, δοκ^μου λο-
    γοτέχνη, δέν είχε καθόλον την
    αίσθηση Οτι «πέΐ(τει μικράς». "Ας
    είναι.
    Τό μικοό βιβλίο Από 76 σελί-
    δε; τής Καλ. ίβν Είναι Καλλιό¬
    πη, πρέπει νά γράφη, συντομευμέ
    νο: Καλλ·) μέ μία πρόσθετη,
    την τελευταία καί άχι Αριθμημέ-
    νη σελίδα, δπου μικρό ποίημα,
    είναι σΐ'γκινητικό τεκμήριο τής
    πρίν άπό τόν δλεθρο σμνρναίίκης
    ζωής. Ό καλός πατέρας της, ό
    μονχτάρης. ?χε, πολλά νά μάς
    δ'ηΥηθή Από την πιείρα τον μέ
    Όθωμανούς καί Ρ(ι>μιονς, ιδίως
    στόν τομέα των στρατιωτικήν, ν
    στερα Από τό Σύνταγμα τοΰ 1908,
    υποχρεώσεων των οαγιάδων <τμή Μουσουλμάν·"Μ». Γιά όσον; έπι- θυμοΰν καί εχουν τή δί«ναμη νά ιιετουσιώσουν αίσθητικά, σέ ϊντε Κριτικόν σημείωμα τού συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ϊίυή... Αύτό το άνα χεΐ'.*»^ ιν .....>· ■ ... · - ·ΐ'
    γον». Καί προτάσσονν τύν κάτω «ιο γεροντοπα/.ληκαρο τον Τ;0),
    0ι όρισμόν τού μεγάλον συγγοα- τζη, ποϋ είχε ττθαοει Λπο την <Α' ΓΓέι.ις τής «ΣιδΓ,ράς Διαθήκης» μερική στό χωριο τού;. Ηλ^ ΙΙολνβίου Δημητρακοπούλον: Τας ή Μ«ριγο) ■ίορτωμίνο σ· ^ «Ό έ'ρος εΓν·(α μέγιστος, άλλά ζ(οντανό τό ^ερετρο τού πεθα^ καί Ακατανόητος οίκον όμος τής φύ νόν Γιάννοι-, νά .,θανη στό χ,,,^ ίτεω- Δημιουργεί διά τού θανατον ΛναστέΛ'αξε βαθει·/ και (κον^ καί σονεΰει διά τής ζωής». τας τ' δνομα τοΰ ΛγαπημέΛν,ν Τΐ[; Ή ΰπόθρσι; τοϋ ρογου είναι ά- ε.τεσρ νεκρή. πλή, Αλλά καί τόσον δραμητι- ΑΓ'τή είναι με λίγα λόγι0 , κή, 'ωστε φθάνει τα δοια τής τρα- δρααατική ίστορ:α τής Ανε.-τίτρΕ. γωδίας. Δι'ο πρώτα έξαδέλφΐα, ό πτη; άγάπης των δι·ο ,ξαοΡ).,, Γιάννος καί ή Μαριγώ, μέ διαφο Ι ών, πού εσ;θασε στά ορια τή; Τ(ίι ράν ήλικίας Ά έτήν, εΐνίΐι τα μο | γοιδίας. ναχοπαίδια δύο Αδελιτήν, τ >ύ Μάν | Οί σνγγραφείς με πολΛή ζι,)νΤ(ι
    ήου καί τού Θοοωοή πού ζοΐ<σανε νια καί πρωτοτυπία πεοιγο^ο,, ναχοπαίδια δύο Αδελι, | ήου καί τού Θοοωοή, πού ζοΐ<σανε νια καί πρωτοτυπία στό χωριό Μάνινο τής Α'ιτωλοα την Λγροτική ζωή ^ Τ(Τ χ καρνανίας. Άπό τα μικρά τοι·ς τής έλληνικής ύπαιθρον, τα ή δά αί τα εθιμα τίς πηραϊι χρόνια ενοιΐ'ΐσαν στήν καρδιά τονς άμοιβαϊο αΐσθηιια άγάπης, πον ξεπερνιόντας τα όρια τή; συγγρ- νι-κής σι·μπαθείας καί γνωριμίας ίερθασϊ στύν φλ.ογρρύ ρρωτα, χοι- οίς ν« προσέξονν τ' άπονήρευτα παιδία τίς πρώτί,ς τοΐ' έκ·δηλώσεις καί, Ακριβώς γι' αΐτό, χωρ'ις νά καταλχίβουν κ<ιί οί άπλοϊκοί γονεϊς τού; τύν κίνδννο ποΐ' ,Τ'ΊροιμόνΓΐ'ε νά ξεσπάση μέ την ήλικία τονς. Στό τέλ.ος, τα δί·ο ξαδέρφια, μέ την άγνή άφέλ.εια τοΰ Αγρά,αιιατου χωριατόίΐαιδοΐ', παρασινθήκανε στήν Αμοιβαία Γ-ξομηλ.όγηΛΐ τής Α γάπης τονς, περιορίζοντας τόν ρ- ρο)τά τους σέ φλογερά κρτκρά φΐ- λιά καί Αγκαλιάσματα, χιορίς νά διανοηθοΰν μίαν σαοκική όλ.οκλή ρωσι, άλλά καί μέ την Λ.-ΐόφαστ νά 5ς>|τήσονν Από τοί'ς γονεΐς τονς
    νά έ.-ητοε-ψοιιν την ρνιοο-ί τού;, οί
    σχετα πρός τή στενή συγγένεα
    καί τίς χρκττιανικές παραδόσεις,
    ποϋ δέν έπιτρέπανε κάτι τέτοιο.
    Στό τέλος ό Γιάννος, Αφοΰ μα
    . .Ϊοπ'ρ Από τόν νρτκΓΟ έ'ο<οτά τοτ' '/·ί ργινε ίΓθισικός, πέθι/νε μιά μέ τής ηής τοι·ς καί τα εθιμα. τίς 3------ τα γνίιιμικά, τοϋς γλχινΛτικοϋ; [{ μα,τισμοΰ; κ<ιί π,ροσφέρονν ο,τάι ες είκόνες, περιγρα<ρές (Μΐί 'η. (ίράσεις τής έλληνικής ήθογο,,,ι άς διά τον έ'ργον τιον αυτόν. Τό γεγονύς πώς τα δύη {^ τευμένα ξαδέρφια, ποοτιιι τόν θάνατο Λπό την εϋκολ.η κή ίκινοποίηοι, ποϋ θά είχρ μ,(. ζ< της καί την Ίτιμία «αί την 4. νίερη καταπάτησι τοΰ χριστιανι. καΰ Νόιιου, φανρρωνει γιά 5/^ ιιίι φορά τού; Ακλ.όνητους ν.αχ α{ τις θεομούς πού εΐνίΐι ρι! ιι·'νοι βαθύτατα οτήν καρδιά τ» απλήν Αν&ρώπιυν τής έλληνυ.ή ν.τιίθοον. Τό ρργο αντό εχει 279 σελΑ: καΊ πλ.ουτίζει μέ 11 διαλεχτή !■ >νογρασ;ημρνα αχεδιτισματα, ποι
    μετας-ίρουν τόν Αναγν<ΐ)στη τοϊ κνθιστοοι'μιατος είς τούς χώρον; δπου έ'δρασαν οί προιταγιονιστίί τοτ'. Στιγχαίρω τοϊ'; δύο ηυγνρη φεΐς γιά την φΐλότιμη καί τόηο έ.τιτιγΓΐ.ιίνη προίτ.Ήίθειά τονς. Ι. Α." ΒΕΡΝΆΡΔΟΥ Αποκαλυπτήρια τοηι Μαυσα>λείου τού
    άπελευδερωτοϋ των Αθηνών «αί Πειραια»:
    τού "Ηρωος ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΑΡΑ Ι'ΣΚΑΚΗ καί
    τού Κενοταφιου των συμπολεμιστών τού
    Ή Όμοβπσνδία Ροιιμελαιοτήν λείου την όστήν τοΰ Στρατάρχοΐ'
    "------- · ' ' Ι τ» . · Τ-» ___'___ ,.' .
    "Ελλάδος (ΟΡΕι απεφάσισεν, έ
    έ
    ποογραμ,αάτισεν
    τελικής
    .τραγματοποίησεν, μέ την εύγενη
    Γνμπαράο-τασιν τού Δήμον Πειοαι
    ώς, την Κυριακήν 2.5.71 την μι
    γαλοποεπή Εθνικήν έκδήλοισιν
    των Α.τοκαλ.νπτηοίο)ν τοΰ Μαυσω
    τής Ροΰμελ.ης Γεοργίου Κα(κΓι
    (τκάκ.η κ<ιί τού Κενοταφίου τίί) ουιιπολεμιστών αυτού, είς τόν ,ιρο τοϋ όαωνύμου σταδίοτ1, χώρον λ« ρό τύ Νέον Φάλ.ηρον, ό οποίος 8ιι| ιιορφώθη κατ' άριστον Αρχιτεχτοι νικόν τρόπον λίαν έπιβλ.ητικόν. Η "ΕΝΩΣΙΣ ΣΠΑΡΤΗΣ Μ. ΑΣΙΑΣ.. {ΟΡΤλΣΕΤΗΝ Ι50ΕΤΗΡΙΔΑ Παρονσίο .τολλ.ήν έπισήμιυν (με ταξϋ των ό-τοίιον ό δήμαρχος Ν. Ίοινίας, ό Πρόεδρος τού Αημοτ. Σΐ'μβουλίον, Δημοτ. Σϊιμβουλ.οι, ό πανοσιολ,ογιώτοτος Άρχιμαν- ('ιρίτης Γρηγόριος Πουλάκης, ό διοικητήν ύποδ)ως Χοο)κής Ν. Ίονίας, ό διοικητής ϋποδ)σεοις Άγορανομίας, οί διοικήται τοΰ Αστυν, τμή,αατος τοΰ Παραρ- τήιιατος Άσς α/.ρίας Ν. Ίωνίας, τής Τροχαία; Ν. Ίωνίας, Πρόε δοοι Σ οματείων, έκπαιδευτικοί .λ.π.) /αί πλήθος κόσμον την ,ιορελθοϋσαν Κϊ»ρια/ήν 30ήν Μαί όν καί ώραν 11 π.μ. ή «"Ενωσις Σπάρτης Μ. Άσα;» έώρτασεν τ ήν ϊπέτριον τής ΙΓιΟετηρίδος Λ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΤΠΜΑΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΛΙ ΦΕΡΣΤ ΝΑΣΙΟΝΑΛ ΣΙΤΥ ΜΙΙΑΝΚ 'ΙΙ Κτη,ικιτική Τοάπεζιι, διά την καλτ'τέραν εξυπηρέτησιν την καΐαθετήν τοΰ Στεγαστικοϋ της Ταμιευτηρίου Ναντικήν καί Ά πό θήμων, .τοπήλθεν είς στ'μφωνίαν μετά τής Φέρστ Νασιοναλ Σίτυ Μπάνκ. ΊΙ σΐ'μττονία των δύο Τρ<ιπεζών έπιτρέαει είς τούς κα- ταθέτης τού Στεγαστι/ον Ταμι- Γντηρίο.υ. τής Κτηματικής Τραπέ¬ ζης, νά χρησιμο.τοιοϋν, π£0; τύν σν.οπόν τής τιιχυτέρας καί Ασφα- λεστέρας Λποστολής την έμβασμά των των, τό Ανά τόν κό<τιιο δ!.κτν όν ύποκΓΐτ(ΐστημ/ιΤ(ι)ν τής Φέρτς Νασιοναλ Σίτν Μπάνκ. χνο λόγο παρόμοια περιστατικά, ) μικρύς τό,μος θά προσφίρει, νο μίζω, νπηρεσίες. Είναι, οπο,ς ε|. πά παραπάνω, ίστορικό τεκμήριο. ίνπί ε.'/αριστώντας, .το.ν νλειοω τό σημείο>μα τούτο, την συγγ,ςια-
    (ϊέα, την παρακαλώ, άν κίΐί δ-
    ταν ξαναθελήισει νά (τυγγοάψη
    κάτι ακόμα, νά μόν τηλρφωνήοη
    καί νά μοΰ ζητήση όποιαδήποτε
    σνμβονλή ή σιισταση χοειασθεϊ.
    Κάτι τής -'στήνοι Από τώρα: ά
    άπο(Γεύγη γλα·κασμοϋς κ,αί χιλιο
    τριμμένοτ'ς φραστικοϋς τύπους.
    Κ αί ώς πιρός την όρθογφαφία
    τής νεοελληνι,κής, Απίΐραίτητο οέ
    κάθε γράφοντα τό μι,κρό τεΰχος
    τού Άγγελον Κασιγόνη «Νεοελ"-
    ληνικό Όρθογραφ^.ό λεξ.κό» (Δή
    μοτικής), Αντλη,ιιένο Από τή «Νέ
    οελληνική Γραμματική (τής Δημο-
    τ'/ής)» Μανόλη Τ,δ,,ανταφτ.λλίδη
    Αθηνά 1960. «'ΕΎχε,ρίδιο» πολύ-
    τιμο. Εγώ τύ έ'χω άχώριστο <ην τροφο μόν: Από τό σπουοαστή- ριο μόν στό ήλιακωτό, Λπό τό σαλονι στό κοεβάτι, τή νύχτα Λ λ(λογαέ πό τής έθνεγερσίας τοΰ 1821 μέ όμιλίαν τοϋ έκπαιδευχι.κοΰ κ. Χ«ν. Δ· Σαποιιντξάκη ύ όποϊο; άνέ.ττν ;ί τό θέμα: «Ή ΙΙαιδεία »ι τούς χρύνους τή; δουλ.είας υμ ϊ σιωβολή της είς την Έθνεγεί σίαν τοΰ 1821». Τόν όμιλητήν παροΐΌίασί »ιι ταυτοχρόνως έπρολόγισεν μέ .τΐ'- κ.ήν περιεχόμενον Αλλ.ά σύντομον προσλαλ.ιάν ό Πρόεδρο; τής Ε¬ νώσεως κ. Κοσμάς Νικολ.αίδης. Ακολούθως ό όμ^λ.ητής ανήλ¬ θεν επί τού βήματο; καί ανέπτυ¬ ξε μέ γλ.αφυρότητα, σαφήνειαν •ί ένάργειαν τό θέμα τον χειρο¬ κροτηθείς θερμώς. Λόγω τής ση,τασία; καί τοδ έν διαφτροντος τής διαλ^έξεως θ' άο χίσωμεν τή·.· δηιιοσίενσίν της ά- -ιό τοΰ προσεχοής φύλλΛυ μας. ΚΑΘΩΡΙΣΘΗ2ΑΝ ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΑΓΟΡΑΣ ΝίϊΙΙΗΣ ΤΟΜΑΤΑΣ ΤΙΙΟ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Εξεδόθη ή {.π' αριθ. 15) 71 Ά νορα,νομική Διάταξις, διά τής ο¬ ποίας καθορίοθησαν ώς κάτοθι κατά παραγωγικήν .ιεοιφέρειαν, αί κατώταται τιμαί, εί; τάς όποί άς ίιποχν α»
    των προσφερομένας ποσότητας νο)
    πή; τομάτας, έσοίνε»ας 1971:
    «) Τής έξ1 Αγρων περκτεοείο;
    νήσου Ρόδου πρό; 0,5» δρχ·. νή
    σον Κή πρό; (1,60 δρχ·, ν-ήβο»
    θήρας πρός 0,80 δρχ., καί λοιπων
    περΐφερειων τής χώρας Λθός 0,50
    δραχμάς.
    Αί άνοιτέροι κατά κι/-όν τιμίΐί·
    είς τάς οποίας περιλαμ6άνονται
    αί υπέρ τρίτιον κρατήσεις των 6ιο
    μηχανιών, νοοΰνται διά χαθποόν
    βάοο; τού προίόντος «αί διά ·"««■
    ράδοσίν τον επί αλάστιγγος των
    έργοσταηίιον. Ώς .-τρός την επι¬
    στροφήν τοματοσπάρον τ«ιο τ-ώ'
    έργοστασίων είς τούς τομητοΛη-
    ραγιογούς, Οά ΐσχύσοι·ν τα εΛι-
    μικής κρατοϋντα είς εκάστην1 .τί-
    οιφέρειαν.
    και γοαφω. ·'0χ, Τα)ς δέν ^
    τεχω την όρθογροΐφία, κάθε &)-
    λο. Άλλά ή νεοελληνική όρθο-
    ^0«(Γΐα είναι άπλο.τοιηιιίΛ-η Καί
    αγαπή την Ακρίβε,α καί τ{,ν τα.
    η
    ι -η
    ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
    ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
    ΚΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΤ ΒΟΟΕΙΑϋΝ
    Παρετάθη μέχρι κα'ι τής ^
    τρέχοντος μηνός ή προθεΛμί'1 ί*
    τελοινισμού των βοοειδίιν *&
    ίουβαλ.οειδών, ειφαγμενιον *®
    ϊώντί,η'. Σχετικήν Εγκρισιν Λ0"
    ίε«χ? τό ύποτιργείον 'Εμποοίο»
    πρός άπαντα τα τελωνεία.
    ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛ0Ϊ
    ΙΑΤΡΟΣ
    ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓθΣ
    Σουλίου 4
    ΤΗΛΕΦ. 621.001
    Σόλωνος 100
    5 — 7 μ. μ.