194201
Αριθμός τεύχους
2105
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 44
Ημερομηνία Έκδοσης
16/6/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΙΒικελαύαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης 3
ιε,ιλι ι π ΐο ΐυΐΝΙΟΓ 1971
'*■ -*4—
ΕΒΔΟΜΑΔΙΛ1Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
ΆΡι6. φύλλ. 2105 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
ΜΙΑ ΠΡΠΤΗ ΑΡΧΗ ΠΑ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ
ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ
Πραγματικά ίοού μιά άρχή, ί:-
ο συγκινητικό, πολύ συνοαητικό
,ίνημα γιά την πραγμάτωση τής
,:; ί6ρα; ενός Μνημείου των ά-
ον μαρτύρων τού Μικρά
„(1τΐΛθϋ Έλ,ληνισμοΰ κατά τίς με
,,; τής Μεγάλι>; Κα,ταστροφής,
,ίατα την .τερίοδο τής σκληοή; ο-
μηρτίας, χαθώ; και κατά τα ά-ν.α
άγωνιώδη χρόνια των διωγμών,
τα πΡίν άπο τα τραγικά έκεϊνα γε
• οιότα.
Καί ένώ τα μεγάλα καί τα μι¬
κρά μικρασιατικά καί τα άλλα
Σωματεία τής έλληνι
»ης .τρωτεϋονσα;, δείχνουν στό
,,^ι 9έμα μίαν άδικαιολόγητη ή εΌτω
,, (ΓνφΊτητη άδιαςτορία, ή πρώτη
υ αΐ'τί), έΛαναλ«ψιί>άνω σνγκινητική
αρχή, γίνεται άπο τους ταπεινούς,
, άλ.λά μέ δαθύτατο ψυχισμό άν-
;, ενός π.ϋ<κτφυγικοϋ συνοι- ■/νβμον τής Άττικής, άπό την Ά- ό{'.φότητα Άλατσατιανων τή; Χέ α; 'Ερΐ'θραίας. Μιά νί'ξη τοΰ γεγονότος αϋτοϋ, νά πρόσεξαν ήδη οί άνα γιδχπις τοϋ «Προσφνγικοΰ Κό- ομου», σ' Ινα .τοόσφατο σχετικό δημοοίενμα τή; έφημιερίδο; αυτής. Λίγε; μέρε; πρίν άπό τό δημοοιϊ- Λψα. αϋτό, μέ ι'πισκεςρτήκανε στό αιίτι μου, δνό ·')λικι<ι>μένοι κα'ι πό
ϋ σνμπαθητικοί ανδρες. Ό πρόε-
δρος τής Άδελ.φότηιτο; των Άλα-
» τίΒΐιονών τή; Νέας 'Ερνθραία;
χ. Γεώργιος Τσιχλ.άκη; καί ό π-οο-
χάτοχός τού στό άξίι>>μα αί>τύ κ.
Νικόλαος Μαπάκης. Μοϋ μίλ.ησαν
«ιά τή μέχρι σήμερα κοινωττελ.ή
ίράση τού Σωματείον των* τόνισαν
( ιδιαιτέρα καί κατάλα&α την δι-
ϊαιολογημένη καί ζοηθή Ίκανοποί
ΐ,οή τους, γιά τό πρίν ίνα χρόνο
Ι αίτεΐ'γμά τού;, νά στήσοΐίν σέ
μίαν ,τλατεϊα τής Νέα; 'Ερυθραί-
α; την προτομή τοΰ συμπατριώτη
των ηρωα τού αμερικανικόν στρα-
ιοθ χατά τόν πρώτον παγκόσμιον
πόλεμον, τού θρνλικοΰ κιόλας Γε-
ΐ'ργίου Διλβόη. ΙΙοόκειται χωρις
' ίλλο γιά μίαν κατά πάντα άξιε-
Τοΰ Κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
των, των προγύνω-ν των, πού μαρ-
τυ,ρικά χαθήκανε κατά την μικρά
σιατικήν καταστροφή καί πώς γιά
νά έκπληρώσουνε τό χρέος τους
αντό, άποφασίσανε νά στήσουν μιά
στήλη, Ινα μνημεϊο, σέ μιά πλα-
τεΐα τής Νέας Έρυθραίας.
Ν ά λοιπό πού ύ—χρχουν άνθ<}ω ποι, άπλοϊ άνθρωποι, άλλά καλο- προαίρετοι, μέ ζεστή κ«ρδιά καί άποφασιστικύτητα, ποΰ άναδέχον- ται τέτοιες ώραΪΓς καί νψηλονόη- τες άποστολές, μέ την πεποίθηση, μέ την αΐσιοδοξία, πώς θά κατορ Οώσουν νά τίς φέρουν σέ αίσιο πέρας. Έχτός άπό τή συγκίνηοη, ό- μ ι λόγω πώς αϊσθάνθηκα γιά λο- *(αριασμό μοι καί εα εΐδος ντρο- πης' αύτοι οί άπλοί καί ήλικιωμέ- νχ)ΐ Άλατσατιανοί τής Νέας Έ- ,>νθραία; «μάς βάλανε τα γυα-
λίά» σέ μάς ολους τούς άλλους,
πού πιστεΰομε .ιώς κάτι είμαστε.
Μιλήσαμε άκάμη καΐ γιά τα προ-
Γιλήματα καί τίς δυονολίες πού
.·τροκιν-ττοι·ν κατά την έπιδίοιξη μΐ-
άς τέτοιας ϊδέας.
Προ6λήματα καλλιτεχΎΐκά' τό
έργο αΰτό δσο όλιγοδά-τανο καί
άν είναι κατ' ανάγκην, πρέπει 6-
μο)ς άπαραιτήτιος, χάοι.ΐ ακριβώς
τής σο&αρότητα; κ«ί τής ίερότη-
τας τής ίδέας, πού ποόκ-ειται νά
, να εκφ,ραοη, να εκ-
νά έχη μίαν καλλιτε¬
χνικον κατά τό δτ»νατύν αρτιότη¬
τα, ποίι νά ίκανοποιή καί τού; αΰ
στηρότίρους θά μποροΰσε νά πή
κανείς θεατές καί κριτές τού.
Δυσκολαες οίκονο,μικέ;· τό Σιο-
ματεϊο δέν εχει οΐκονομικά περισ
σεΰμκτα· οΓτε είναι πλούσια τα
μέλη τοΐ'. Παρά ταύτα πρέπει νά
βρεθοΰν οί πόροι, τα οίκονοιιικά
μέσα, ποΰ χρειάζονται γιά νά πλη
ρίοθή τό ?ργο.
Έσχημάτισα την πιεποίθηση, ό¬
τι θά τα βφθΰν τα μέσα αύτά. Τοΰ
το τό πιστενω σά <τυμπέρα«τμα τή; σννομιλία; μας. Πιστενο) δηλαδή πώ; μέ την ή(κι)ϊσμοΰ καί σέ παγκόσμια πλέαν .τοινη ενεργεια, πού προβάλλει | .τί<ττη τή δική τους, θά μάς φιλ.οτι την .ταράδοση τοΰ μικρασιατικοΰ μϊχσονν δλους όσον; μποροΰμε καί πρεπει νά βοηθήσουμε τό ίερό αύ τό εργο νά ποά,ξοΐΉΡ κι' εμείς τό Μοϋ μίλησαν άκόμη, μ' Ιναν Ιπιβαλλόμενο γιά την περίσταση π-ναρταστικό παλμό, γιά τα βημε- οίντήν -καθήκον α«ς κατά τόν ε- (*ϊά τους σχέδια' πώς νοιώθοννε τό χρέος τους νά τιμήβουν μ' ενα άνάλΛγο μ*ημεϊο, δλ<ο έκεΐνο τό ιί.η&ο; των γονιών των, των ά- }{/.φών των, των σι>μπατριο>τών
ναν ή τόν άλλον τρόπον.
Αύτοι κάνανε τό οτα«ρό τους
καί ΐτοοχιοροΰν. 'Άς τοίις
ςαίτταβονμε.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
9ον
Όλάκληιρο τό κομμά.τι τής α¬
νατολικώς άκτής τής ΙΙριγκήπου,
ποΰ άντικρύζει στήν Άντιρά6ν«θο,
είναι σκεπαβμένο άπό παλιές καί
καινούργιες, μά Γχε-δόν .ιάντα χα-
ριτωμένες^ δίλλες, τριγυρισμένες
άπό πλούσιοτις κήπους, πού κα-
τρακυλοΰν α>; την άκρογιαλιά. Ό
οί,κισμός στα,ματάει σέ μικρή μο-
νάχα άπύσταση άπό τό μοναβτή-
ρι τοΰ Άγίου Νικόλαον, δπου
(ιρίσκεται καί τύ κοιμητήρι. τής
ΙΙριγκή,που. Έδώ, στούς πρόπο-
δες τοΰ μεγαλυτέρου άπό τα δύο
ί>ψώ·ματα τοΰ νησιοΰ, βρισκόταν
άλλοτε, τουλάχιστον ως τόν ΙΣΤ'
αίώνα, τό .ταλιό χο>ριό τής ΙΙριγ-
κήπου Κσνρύα μέ ένοριακή έκ-
κληβία τόν "Αγιο Νικόλαο. Κα-
νένα ϊχΌς τοΰ χωρίου έ,κείνου
δέν έχει ά-τομείνει. Ό σημειρ<νό; ναός είναι κτίσ,μα πολύ μεταγε- νέστερο. Άπό τα σημεΐο αύτό, ενα ά¬ πό τα γραφικότερα τής Πριγ- κήπου, ύ.ιάρχει δράμος γιά την κορφή τοΰ Άγίου Γεώργιον (τουρκ. Γιοντξέτε.τέ). Ό ορόμος περνάει άπό τό Διάσκελο (τουρ.κ. Μπιρλίκ), τή μικρή π-ευκόφυτη κοιλάδα, πού άπλώνεται στό κέτ- τρο τού νησιοΰ καί χθίθίζει τα δύο ίη(>ώματά τού, τοϋ Χριστού
κατά τό &ορια καί τοϋ Άγίου
Γεωργίου κατά ιό νοτιά. Στή νό-
τια πλενρά τοΰ λόορου τοΰ Ά¬
γίου Γεώργιον 6ρέθηκα·ν στά
1962 τα έοείπια μιάς κατακόμ6ης,
ενός κρυψοΰ ύπόγειου πρωτοχοι-
στιανικοΰ νεκροταφείον. "Τστερ'
άπό τίς «Καμάρες» είναι τό δεν-
τερο μνημ,εϊο άπό τή Χριστιανι-
κή. άρχαιότητα επάνω στήΐ Πρίγ-
Τό νότιο τμήιια τοϋ νησιοΰ εί¬
ναι άγονο κι' άκατοίκητο, γεμά-
το μόνο άπό σκίνα καί κούμαρα,
,τοΰ στίζουν μέ τίς ξανθοκόκκι-
νες δοΰλες τοι»ς τίς πλ-αγιές τού,
κάθε φθινόπωρο, δταν ώριμάίοΐΛ1·
Τό ίδιο άκατοίν,ητη είναι κ' ή
Νείανδρος, ό δεΰτερος μετά την
Άντιράβυθο δορνφόρος τής Πριγ-
κή.τοΐ', ενα μικρό ξερονήσι, ποΰ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ
Α' ΠΡΙΓΚΗΙΙΟΣ
άπλνώνεται σέ άπόσταοη ενός χι-
λιομέτίρου άπό τή νότια άκτή
της. Κουνέλια μονάχα καί λαγοί
την κατοικοϋν, καί γι' ίΐύτό οί
Τοΰρκοι την όνομάξουν Ταφσαν-
λ.ί (= Λαγοΰσα). Οί Άρχαΐοι
την ελεγαν "Τατρον καί ό "Αγι-
ος Ίγνάτιος την εΤχε ποοικίσει
κι' αυτήν μ' ί'να μοναστήρι.
Τό προ<τκΰ'ημα στόν "Αϊ - Γι- ώργη είναι άπό τα πιό άγαπη- τά σέ δλους τοΰς Πολίτες, δχι μονάχα στοΰς Ριο,μιούς, παιρά καί στούς ξένοτ·ς, άκόμα καί στοΰς Τονρκους. Άπό τό Διάσκε- λο ό δράμος άκολ.ονθεί την ά·να- τολική πλαγιά τοϋ λόφον, άνά- μεσα στά Λεϋκα, στίς μνρτιές, καί στό θνμάρι, ποΰ μυρωνουν τό δροσερόν άε,ρα τού δουνοΰ καΑ τής θαλάσσας. Τό μοναστήρι 6ρ»'- βκεται στήν κορφή (202 μ.) πρός την πλενοά .τού δλ,έπει τή Χάλ- χη, σκαρφαλο>μένο στόν άπόκ-ρη-
μνο βοάχο ■ψηλά, πάνω άπ' τή
θάλ,ασσα. Δέν είναι γνίιχττό σέ
ποιάν ακριβώς έποχή άνάγεται ή
πρώτη Γδρυσι'ι τού. Είναι δμως
(Ίέ6αιο πώς ΰπήρχε άπό πολύ πα-
/ιά χρόνια, ίσως άπό την πρώ-
τη - πρώτη έμφάνκτη τοΰ μονα-
χΐΛμοϋ, πάντί.ις δχι άργότερα ά¬
πό τόν ΣΤ' α'ιώνα.
Ή θανματουογή είκόνα τοΰ
Άγιον είναι σκεπασμένη μέ έ-
πίχρχ'ση έπένδνση, πού άφίνϊΐ
μόνο τό πρόσοοπο γι>ιινό. Κατά
την έ.τιγραφή της ή είκόνα πρέ¬
πει νά ζ(ογραφ<σβηκ« στά 607. Αύτό δμ(ος δεν ίΐναι άλήθεια, ά- φοϋ ό "Αγιος παρίστάνεται Ιφιπ- πος, καί είναι γνωστό δτι ή (Π'νήθεια αυτή χρονολογεϊται μό- νο άπό τόν ΙΓ' αίώνα. Σύμφιονα μέ την παράδοβη τό μοαστήρι τίτανε κτί<τμα τής με¬ γάλης γυναικείας ,μονής τοΰ Ί- οιιστίνου καί τής ΕΙρήνης τής Άθηναίας. Είναι πιθανό νά κα- τ<κττρά<ρηκ£ ή άπό τοΰς Στανρο- ςόρους τού 1204 ή άπό τοΰς πει- οατές τοΰ ένετοϋ ναύαρχον Τζι- ουστιιάνι κατά τή έπιδρομή τοΰ 1302. Τοτε οί μοΛ'αχοί εθαΐ)Κχν την είκόνα τοϋ Άγίου καί την έσκέ.τασαν μέ την Άγία Τράπ.ε- ζα, γιά νά μή οαπίσει άπό την ΰ- γρασία. "Ετσι εμεινΐ ή είκόνα κάμποσους αίώνες θαμένη καί α- θικτη. Στά 1628, κατά την άφήγηση τού Μαν. Γεδεών, δταν ή είκόνα όρέθηκε καί ξε&άφτηκε, χτίστηκε, άπό τόν μοναχό Ήσαία, μιά νέα μονή καί ί'«ς νέος ναό; τοΰ Ά¬ γίου Γεώργιον τοΰ Κονδωνά, ε¬ πί .-τατριαρχείας Κνρίλλοα» Α' τοΰ Λουκάρεως. Ά-ιό τα χρόνιά ίκεϊνα ή μονή είναι μ.ετόχι ' τής Άνίας Λαύρας τοΰ Μορια. Κά- ποια παλιά ξΰλινα κτί<ίματα, πού στέκουν άκόμη δρ'θια κοντά στήν έκκληαιά της, χρηοίμρναν ώς πρίν άπό λίγα χρό'ΐα γιά κα- ταφύγιο ψυχοπαθΛν. Γι' αύτό Α "Αϊ - Γιώργης τής Πριγκήποιι είναι καί σήμερα γνωστάς μέ τό έπώνΐ'ΐιο "Αι - Γιώργης ό Κον- &οννας. Τό σηιιεοινό έκκλ.ησάκι τού μέ τό μικρά κααπαναριό τού είναι κτίσμα τοϋ 1905. Κάτω άπ' αύτό ν.τάρχεν κ.αΐ άλ.λο νπόγειο Ίερό, δπον άναβλύζρι βνινματοΐ'ρ- γό άγίαοΐμιι. Είναι τό σημείο ίί- που (ίοέθηκε θαμ^νη ή θαΐ'ΐιατουρ- γή είκόνα τοϋ Άγιον. 2' αυτή την άπόμε,ςιη κορφή τοΰ νησιοΰ ό ήλεκτριπιιιός δέ·ν ε- χει ορτάσει άκόμη. Τό έκκλησάκι Τοΰ Άγιον φωτίξεται πάντη, δ- .τως ίτ' δλνθΐ'ς τοΰς αΐώνρς ποΰ πέρασαν άπύ την ιδρύση τού, μο¬ νάχα μέ τίς γλνκιες ηαερρς φλό- γες των καντηλιιΤνν τού, καί των -Λεριώ.·ΐού τοΰ άνά6οιη· οί πι- στοί. Οί άσκητικες μοοφές των άγίων, ζωντανεμένες άπ' την κε- ροδοσιά, ΰγαίνουν ολ' τό μισο- σκόταδο, δταν πλησΊάζει κατνειίς νά τίς προσκννήσει, καί ξαναγυ- ρίζουν <τ' αύτό, μόλις άπομακρυν- θεΐ. Τίποτε δέν είναι ύποδλητι- κότεοο άπ' αυτή τή μελ.ένια, την ά6έ6αιη καί κλονούμενη άναλαμ- πή, ντού σκότεινιάζει, σάν περνά μέσ' άπ' τα ίεοά νέφη τού θυ- μιάματος, καί πάλα ζωηοενει, σάν πέςρτει στά μπρούντ^ινα μανοτ<άλκι καί στ' άσημένια ντύματα των παλιών μανρισμέΜ,νν είκόνων. Καί τίποτε δέν είναι καταΛΤΛίτικότερο ά,τό τοΰς ΰμνου; καΐ τις έντεν- ;εις καί τοΰς ψαλμονς τής όρθό- δοξη; λατρείαςμας, σάν τοΰ; ά- κοΐίει κανείς τνλιγμένος μέσ' στή γαλήντ) καί στό μισόφο>το αυτόν
τού ίεροΰ χώρον, γεμάτον άπό
τή μελαγχολική ποίηση ενός χα-
μένου .ταρελθόνος...
Δνσκολχι μπορεϊ κανείς νά φαν-
τασ&ρϊ τόπο, πού νά προσφέρεται
πρρισσότερο στήν ασκήση καί
στήν περισυλλ.ογή, άπό τούτον έ¬
δώ τό βράχο. Ή πάγκαλ.η Φνση
ποίι τόν ,περιβάλλει, ίη}ιώνει έκ-
στατική την ι)ηχή πρός τόν Πλ.ά-
<ττη. Τίποτε δέν άφήνει τή σκέ- νη νά .τέφτει στίς έγκόσμιες φροντίδες. Ή Φύση, σέ ίίλ.η τή μεσηιΐιβρινή της λαιι,τρότητα, μοι- όξει νά δοξάϊει τό Λημιουργό της. Τό γαλάξιο τ' οιιοανού σμί- γει ε!να γνοηι αέ τό γαλάϊιο τής (ιάλ.οσσας. Πάνο) άπ' τα μακρυνά (;κρογιάλ.ια τοΰ κόλπον τής Νι- κοαί|δεί«ς ΰψώνεται κορώνα ό ιιέγας "Ολνιιπος τής Βιθυνίας μέ τα «ΐώχ'ΐα χιόνιο τού. Τίς π^ά- (τινες άκτές τής Ανατολή; τίς ΓΤεςρανώνονν τα ίερά ίίοννά τής Βνζαντινή; Θη6<-ίίδο;. Ή άλνσί- ία των Νησιών, άπλώνεται άβνγ- κριτη σέ κάλλος ως τα πόβια τού Βοσπόοιΐ'. Καί πέρα, μακρνά, σάν ίίνρι,οο κ«ί σά φαντασία, ά- χνογράφεται στόν όρίίοντα τα όραμα τής (Ίασίλιβσας Πόλης, τής πόλης, δπου σ' ενα θανιιαστόν Ι ΰιιεναιο ρνώνοντηι ό Θρύλος κ' ν Ίστορία... ΠΕΡ. ΚΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ Η ΠΙΣΤΙΣ ΩΣ Β1ΩΜΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ κ. ΕΓΕΛΠΙΔΟΓ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΓ Γ'. Έν τϋ θρησκ,εία, λέγει ό "Εγε- «;, τό πνεϋμα. άαχολούμενον περι '«ν «ιΐέρτατον σκοπόν, άπαλλάτ- 'παι χάβε πεπερασμένης φύσευ>;
* ευρίσκει την λΰτρωσΐιν καί την
'ωήν ανάπαυσιν. Ή θρησκεία
Λ«ι ή αχροτάτη καί ύπερτάτη
% άνβρωπίνης συλ·ειδήσεως πε-
(«αή, άς την οποίαν ό άνθρωπος
««ιδαίνει είς την χώραν τή; ά-
«'.ύτου άλ.ηθείας. "Ινα ενταύθα
• βιτνείδησις άνυψωθή, πρέπ*ι νά
6Με«χκοι·νβη πάσης ,ιεπερασμέ-
1;4«ίρ|ίως, δρων, σκοπών, σνιμ
"ίόντων, πεπερα<τμέων νοημά- '"ι .τίπερασμένων' σχέσειον παν- ''ϊ είδον;. Ό άνθρωπος, κατά 1" θρησκείαν, (Ίποβλέπει ούχι είς "Μόν, είς τα ιδία συμφίροντα *» τάς κε.νοδο|ίας, άλλ' είς άπό- ^ οχοπόν. Είς τόν απόλυτον *»ν σχοΛΟν τής θ,ρησ-κ,είας, κατα '*Ί'βι πάντες οί άλ?Λΐ σκο.-τοί, "*·? 4λλος άνταγοινίζεται πρός '*ον ιαί μόνον, έν αύτφ οί σκο- ^ ίώντίς εύρίσκουσι τό κϋρος **♦ κοί την τελείωσιν... "Ολοι * λαοί γν<ορίζοχ>ν δτι διά τή;
"4ι',
ΐ
]ς συνετδήσεως κατε-
"** την άλήθίΐα·ν καί θεωρούν
,1·" 'ίησκείαν ώς άξίωμα καί ώ;
"^ τού βίον...
ά άπό τής
ύπάρξειυ; τό ανθρώπινον
«αί τό όδηγεϊ εί; την χώ-
Λΐ· δλ»α τά αίνίγματα τοϋ
"*¥>ν λ.ΰονται, όλαι αί Λντια;ά-
"; 'ή; 6ιανοήσεο>; άποκαλνπτον
'"' όλαι (ά λ.ΰπαι τοΰ <τΐΛ«ιισθή- ,'0; κατασιγώσιν" είναι ή χώρα 2; άϊίν(οι> άληθεία;, τή; άϊδίον ή-
τής άιδίοτ' ειρήνη;. Ό-
Ταί άμφιβολάα; καί άγωνίας,
Η'θίμνας καί φροντίδας κ<ϊί χαμαίζηλα συμίτεροντα ά- Ι^ν διά τής θρησκεία; καί είς την τραχείαν ά- Τίί; ΐιαροδικότητο;·.. Εί; την ν τής θρησκεία; ρέουσιν οί τής λήθης, έκ των όποί- Γα ή ψνχή, ΛΪνει καί *«■- ,^"Ε' ίΛοαν όδΰντκν· έκ«ϊ τά 'αι ^ Τ°ΐ' παβ°νΓ·>ϊ ***ου διαλύον-
ϊν? δραμα καί λαμπρυνόμενα
τι 'βνίίι'' σκιαγίραφία τής φο>-
!,(,. α? το" αίο)·νίου. Ή εικών
'Ίν"*»10** ^"ΤΟΑύτον< προβφέρει είς ν(7Γ? ^άνυξ.ν, ζ,οη- 1 α. _6ε6αιοτηΤ« καί άπόλανσΐΛ ^■•«ΐνί-αται ίό; τι ποθείνόν, ά- '«τΓ μ^ιισεΐϊνον, ύ,τρρκόσμιαν'πάν κ δΕ άχτινοδο^ ώς θείον είς ., •'Όοοδιΐίτιν ",·■■.«&.....„> *„„}.
πίστι; γνωρίξει έκεΐνο
ώς αλήθειαν, ώς την θυσίαν τής
παρούσης υπάρξεως, καί τούτο εί¬
ναι ακριβώς τό περιεχόμενον τής
κατανύξεως, πού έμψυχώνει καί
ζωογο,νιεΐ τόν κόσμον καί ένε.ργεί
είς την ζωήν τοΰ άτομον καί κα-
τευθΰνει την βουλήν τού. Αυτή εί¬
ναι ή δύναμις τής βρησκείας (1)».
Ιδού έν συνόψει, ή μεγαλοφν-
ής καί γοητευτική άποψις τού 'Ε-
γέλου περί τής θυσίας καί τοΰ
σκοποΰ τής θρησκείας. Καθ" όσον
Χ>ρ0· την αξίαν τής Θρησκείας,
δέον νά τονισθή δτι αντη δέν έγ¬
κειται είς την απλήν πληροφορίαν
ρϊ τής υπάρξεως των ΐντολών
καί των σκοπών τής Θεότητο; καί
πρό; ικανοποίησιν μόνον γνωστι-
κών άναγκών τή; ψιαής. άλνλά εί;
την συναίσθησιν τής μεγάλ.ης ση-
μασία; αυτή; διά την ζωήν. "Εάν
δέν αισθανόμεθα την υπέροχον
αξίαν τοϋ θεόν, τή; ψυχή; καί τοϋ
ί'θικοΰ νόμον, ουδεμίαν θά ε'χθί'ν
σημασίαν διά ττ>ι ζωήν μ<ι;, δσα και άν γνιορίζομεν περί αυτών. Τό βίιομα τή; πίστειος μάς θ«- τΐΐ είς άμεσον έπικοινονίαν μετά τυΰ Θεοΰ τού ζώντος, ώς μάς ά- πεκάλι·ι|ιεν Αύτά ό Ίησοϋς Χρι- στό;. "Εάν έλλείπει τό βίομα τή; πί- στειυ; άπό τόν εσωτερικόν κόσμον ιή; ψΐ'χή;, τότε οίοδήποτε έπιστη μονικόν δεδομένον είναι άνίσχυ,οοΛ νά πείΐτη τύν ά&εον. "Οσα; θεωρή τ1κά; αποδείξει; πεοί τή; {ΐπάρ- ξεω; τοΰ Θεοΰ άν παρατάξητε, ουδείς <ττεροί>μεν0? βιώματος, θά
γίη θρη<τκει>όμενος.
ΑΊ αποδείξει; ίκ τής φνβικής
νίίί ήθικής τάξεος περί τή; ύπάρ
Εεο>ς τοϋ θεοϋ, έχοιιν καί αυταί,
(εβίχίως, την θέσιν των καί την
αξίαν τι»Λ' κτα', κυρίι»ς, ερχονται
πρός ένίσχΐΌΐν των εχόντων έσο>-
τερικήν θρησκεντικήν βίοσιν. Κα-
τά ταυτα πιστός είναι ό άποδεχό-
μενος ΐ% ολης ι|η?χή; την αλήθει¬
αν καί την δύναμιν τής θρησκείας
ό κατέχων αυτήν, δχι ώς απλήν
επιστημονικήν βεοαιότητα, άλλ' ώ;
ζωήν εν τϋ άληθεία. Δέν άρκεϊ ή
γνώσις μόνον τής άληθεία;" το
οισιώδρς είναι τα ζεϊν έν τή άλη-
Οεία. Εάν ρίψωμεν εν βλεμμ<ι είς την Καινήν Διαθήκην, βλέπομεν ότι τό περιεχόμενον τής άποκαλύ- ν,»εώς της δέν έ'χει σχέσιν μέ την ψί-χράν άνθρκυπίνη,ν διανόησιν, ή (/ποία χρησιμοποιή ί-ννοίας, συλ- λογισμούς καί άποδρίξεις, διότι ο Χριστιανισμός ρίναι έν τή ονΛία τον ϊωή καί λύτρωσις. Ώς ξοή χαΐ λύτρωσις ό Χριστιανισμός, δ- (Συνέχεια είς την 6ην σελΐδα) (^.υνέχεια ικ προηγούμενον) 'Κπροτεινε προοχρυγή οτο «δο γμα τής έπεμθασειυς». Ν ά ίξον- σιοδοτηεεή, υπο την ίδιότητα τής αμισα ε.νΰιαφερομε.νης, ή Ρωσια, κατά το προηγουμενο τής Αύστρί α; στήν Ιταλία, νά ϊπέμ<1η στή Μολδοθλ-αχία, να καταστείλη την ε.παινάσταση καί ν' άποκαταστήοη τή ΐάξη. Οί άντιπροσιοπείες τής Αυστρίας καί τής Αγγλίας αίφνι οιάστηκαν. Ή οΛΐγκατάθεσις τους θά εξέθετε τό όθωμανικό κράτος στό ελεος τής Ριι>σίας, μά καϊ
γ άρνησή τους θά θιγε τή φιλο-
τιμια τού Τσάρον δίχως δφελος,
γιατί οί έκπρόσ(Λ>ποι τής Γαλλί¬
α; καί τής Πραχτσίας έ'δειχναν ά
ποφασισμένοι νά μή τόν κακοκαρ
Οι'σουν. 'ίίς τόσο ό Μέττερνιχ κα-
τάςερε ινα παρακάμψη τό άδιέξο
δο. Άνεξάντλητος σέ καιταχβόνι-
ες έμΛνεύσεις, ανέλαβε την·., υ¬
περασπίση τής 'ΕπανάίΓτασης. Ή
ταν άξιοκατάκριτη, βεβαία, άφοΰ
στρεφοτανε κατα τη; νομιμης
ό-
θωμανικής κυρι«4>χίας, δμιος δέν
μπορούσε νά ισχύση εναντίον της
τό «6όγμα τή; επεμβάσεως». Για
τί δέν άπέύλεπε στήν άνατροπή
Γοΰ πολιτειακοϋ καθεστώτος τής
'Οθωμανικής Αϋτοκρατορίας, άλ¬
λά εΐχε, εντελώς άσχετα μ« τα
προβλεπόμενα γιά την έφαριμογή
τοϋ δόγματος, κίνητρα. Ή υπεκ¬
φύγη υπήρξε δαιμόνια. Ό Μέα-
ιερνιχ,... έμφορονμενος, δήθεν,
άπό τα θερμότερα αίσθήματα
πρός τόν Τσάρο, πάβχιζε νά τύν
απαλλάξη άπό τή δοκι,μασία νά
ασκήση βία κατά των αγαπημέ¬
νον .τού Γραικών! ΟΙ σύνεδροι
την δίχθήκανε μέ τή βεβαιότητα
ότι ίκανοποιοϋσε την εύαΐσθησια
τού Τσάρου.
Τό Σννέδριο τοΰ Λά^^ιπαχ
τερμάτισε τίς έργασίες τού στίς
12 Μάϊον. Στό έγκνκλιο άβκοι
νοθέν τού άπεδοκίμαξε γενικά τα
στασιαστικά κινήματα, μέ τή (1α
ρυσήμαντη, δμως, αναγνωρίση ό¬
τι «τα γεγονότα τής Ανατολή;
(.ξερράγησαν τνΐύ συνθήκας δλως
διαςτόρους άπό τα έν Ιταλία»·
Ή διατύπο>σις αυτή ά.τοτε?.οϋσε,
όπωσδήποτε, έπιτνχία τή; ρ{»σι-
κής πολιτικάς γι«ιτί ά-τέκλ.εισε ό
ριστικά την ασκήση 6ιαίΐι>ν μέ-
τοων υπό τής Ίεράς Συμμαχί¬
ας κατά τή; Ελληνικάς 'Επανά
στασης. Στίς 13 Μάϊον, πρ<ι>το-
μαγιά μέ τό Ίονλιανό ήμεοολ.ό-
γιο, τί; προμεσημβρινές ώρες έ-
λ(Τ) ό Τσάρο; Γτοΐιμαζότανε ν' ά-
ναχοιρήση άπύ τό Λά'ιμπαχ, έ'φθα
ραν οί τελε>τα{ρς άποστολ.ές δι-
πλωματικών φακέλλον άπό τή
πρεσδεία τής Κο^σταντι
νοτ-πόί.ειος, μΐ «ωορία έγγράςρίον
άναφερομένίον στόν άπαγχονισμό
τοΰ Οικουμενικού Πατριάρχου καί
των, τόσον δλλων, κορΐ'φαίων
κληρικων. Ό Πατριάρχη; Γρηγύ
ριος Ε' κοεμάσθηκε στί; 10)22
Απριλίου, άνήμερα τό Πάβχα.
Δέν χωρεί άμφιβολία δτι ό Στςόγ
γ.οίνχρ θά φρόντιζε νά μεταδώση
ρπειγόντο); στόν Τσάρο τή σνν-
ταοακτική είδηση καί κανονικά ό
ταχτ'δράμχ); θά πρε.-τε νά φθάση
(ΐτό Λάϊμπαχ σέ τρει;, τό πολύ
τέσσερες, μέρες. Ή 6εκαπεντ)ημε
ρη αργοπορια τού δεν Οικαιο/.υ-
γίϊται, τόσο μά/.λον που την ιδία
μερά έφθασαν, άπο κοντα τού,
κ'' άλλοι με άρκετα μεταγενέοτε
ρα ίγγραφα. Ίο πιθανοτερο, (>ε-
υαια, *Ιναι δτι συνήντησε στο
θρομο ΰιάφορα ίμπόθια άπό τις
όθωμανικές άρχες.
'Τφίσταται, δμως, κι' η έκόοχή
ότι τόν καθνοτερησαινι οί αυστρία
κές στά σύνορα, κατ' εντολήν
τού Μέττερνιχ, γιά νά μή φθάση
σό Λάϊμπχ πρίν άπό τή λήξη τού
Συνεδρίου. Τα συνήθιζε κατι τε
τοια ό περιώνυμος ραδιοΰργος.
Τον Ίανουάριο, όταιν το Συνε-
δριο συζητοΰσε "ήν έπέμβαση τής
Αυστρίας στή Νεαπολη, εΐχε δια¬
τάξη νά κρατησουν <κατά λάθος>
οτό Γράτς τόν ναπολυτάνο υπουρ
γό των Εξωτερικών, γιά νά μή
προλάΰη νά φθάση εγκαίρως στό
Λάϊμπαχ καί διαψεύση τόιν Φίρ-
δινάνδο Α' !
Ή συγκίνηση, ή ταραχή κι' ή
αγανάκτηση τοΰ Αλεξάνδρου, ά
πό τα φρικιαστικά νέα άγγι-ζαν
"Οσο
των
τα δρια τοϋ παροξνσμοϋ.
προχωροΰσε στο διάβααμα
τα μάτια τού θόλωναν,
τ ά χέρια τού τρε;μανε κι' ή ε-
απλοί'ε το άγριο κόκκινο
χρώμα της στή, συνήθως, ψυχρή
άσπρόχλωμη μορφή τού. Διάβαζε,
ό.άβαζε καί τα εγγραφα 6έν εί-
χαν τελιιωμό. 'Ενα γιά τόν ά-
ίΜχγχονισμό τοΰ Πατριάρχη. Δεύ-
τερο γιά τή θανάτιοση τοϋ Μη-
τροπολίτον θεσσαλονίκης. Τρίτο
γιά τή καρατόμηση τοϋ Μητρο-
πολίτου Λοορίσης. "Αλλο γιά σφα
γές συνοδικών, οίλλο άξιοοέβα-
στιον προκρίτων. Κι' άλλα διαβι-
Ι,αστικά ανάλογον προξενικών ά
•ναφορών. Μιάς τοΰ προξενείον
Άδριανονπόλεως ποΰ άνέφερε
τόν άπαγχονισμό τού πρώην πα¬
τριάρχου Κνρίλλου. "Αλλη; τοϋ
προξενείον θεσσαλονίκη; γιά την
ϊ/ΐτέ/.εση τοΰ Επίσκοπον τοποτη-
ςη.τοΰ. Κι' άλλης... κι' άλλων...
Ή πρώτη σκέψη τού Άλεξάν
ίϊρον ήταν νά ζητήση παράταση
των εργασιών τοΰ Συνεδριον καί
"ά τρίψη στά μοΰτρί£εται ή άξία τού, πρός με
γάλην ζημία, ίΐπως μοϋ τόισε,
τοϋ κοίνον (τυμφέροντος.
—Άλλά, τί σά; σνμβαίνει συγ-
κΓκριμένιος, άγουτητρ μου, τόν ρώ
τηβα.
—Άπλοΰστατα, φίλε μου, ενρί-
σκο|.ιαι χωρίς εργασίαν καί έπιδιίο
5Ό) νά άνεύριο κάτι ποΰ νά ταιριά
Ιη στά μρτρα μου.
— Καί τί νψο; έχετε, συγγνώ-
μη, τί προσόντα, ήθελα νά πό, ε-
χ«τε;
— Αύτά πού δλέπετε, κύριε.
— Δηλαδή εμφάνιση, κονστου-
μιά, παπιγιόν κ·λ.π. Καί άπό τί¬
τλον;, σπονδές, γλώσσες καί άλ-
— Τί νά τα κάνης αΰτά, άγαπη-
τέμον, οϋτε τό Λημοτικό δέν εβγα
Λα, άλλά τί σημασία εχει αϋτό, δ-
ταν, δπιος είναι γνωστόν, ό Ρωμη-
ύς καί μητροπολίτη; γίνεται, άρ-
κεΐ νά το βάλη καλά στό μναλό
τού!
— Μάλιστα, φίλτατε, άλλ.ά αύτά
άνήκοτιν πλέον είς τό παρελθόν"
σήμερα δέν άρκεΓ μόνον τό παπι-
Υ'όν, χρειάξεται μόρφωσις, καί
μάλιστα μόρφωσις τής έποχής.
— Μά έγώ δέν ζτντώ νά γίν« ά-
στροναΰτης, άγα,τητέ μόν, οχι διό
τι δέν μοϋ ταιριάξει, άλλά διότι
ιό {'^ιος μοϋ προκαλεϊ Γλιγγο· ζη-
τίό κάτι έδΛ, στά έπίγεια, άς
ποϋ,με θέσιν ϋπονργοΰ ή νομάρ¬
χου άκόμα.
— Καΐ δέν σάς δίδουν;
— Μάλιστα, κύριε.
Τί άδικο; ποΰ είναι ό κόσμος,
Λλήβεια...
ΒΙΣΦΟΣ
ΔΙΑ ΤΟΓΣ ΗΡΩΓΚ12Σ ΠΕΣΟΝΤΑΣ
ΠΡΟΣΚΟΙΙΟΓΣ ΛΓΔΙΝΙΟΓ ΚΑΙ ΣΩΚΙΩΝ
Ή Το.τι,κή 'Εφοοία Προσκόπων
Νέας Σ ιιΰρνη; καί ή 'Επιτροπή
Άνεγέρσεο; Μνημείον τοτι, τέλει
έν τιΤ) Ίερώ Ναφ τή; Άγία; Φιο-
τεινή; Νέας Σμνρ.Γ,ς, την Κυ-
,ριακήν 23ην Ίοι»νίον καί ώραν
9.30 π. μ., μνημόσυνον διά τονς
τ>0θ)ϊκί>)ς πεοόντιις προσκό.τονς Άϊ
δινίον καί Σωκίίιΐν. Τόν έπιμ,νημό
στινον λόγον θά έκμωΛήση ό σνν-
εργάτη; μα; λογοτέχνης καί τέως
ΰπουργό; κ. Χοήστο; Σολομωνί
6η;. Θά επακολουθήση κατάθεσις
στέφανον πρό τού έιι Νέα Σμΰρ-
νιι άνδριάντος τοΰ 'Εθνομάρττ·-
ρος Χρυσοστύμου Σμύρνης.
στριας. Ιίερ<πτοιση νά γίνουν άν θροποι οί όσιιανλήδες δέν ΰπήρ- γε", ή πολ.υτιιιώτερη .τροσ((Λρά πού θά μποροΰσε νά κάνη στήν Εΰ- Ι'ώπη, ήταν νά τή απαλλάξη ά¬ πύ την παρουσία .τού;. Τόν πή- ρ.·, κατά τό ταξίδι μέχρι τή 11ο /ιονΐα, στύ «ΰτοκρατορικύ Τί>ι· ά-
μάξι, άκουσε μέ άκρα προσοχή
ιίς σαιτεϊς, άπερίφραστε; όπως
ηάντα. είσηγήσε1; τού κι' ώ; .που
νά ιρθάσουν στή ΒαρσοΓηα είχε
καταλήξη σ' αποφάσει;, θά προ-
χορονσε στή λύση τοϋ Άνατο-
λικοϋ ζητήματο;, μέ άντικειμενι-
κό σκοπο τή καΤάλ.νση τοϋ όθο-
μανηκοΰ κράτου; ή, τουλάχιστον
την έ'ξοση τού άπό την Εΰρώ-
πη. Οί εΰροπαϊκέ; Δυνάμπ; δέν
ησ'αν σέ θέση, κ.αί διΊσκολ.α θ'
άπο<ράσιξαν, ν' άντιδράσονν δυνα μικά. Ή μόνη πού, ϊσος, θά τα διενοεϊτο, ή Αγγλία, ήταν άνί- σχυρη νά εμποδίση τή προέλαση των ροσικών στρατιΛν στή Κο>ν
στκντινουπολη. Ή θεία Πρόνοια
ποΰ τόν φώτισε τόσες (ρορές, τόν
διέταϊε ν' άποΛνιιάνη τήι· Εΰρο-
ητ. ί'ιπό τύ όσιιιηικό μίασμα.
ΧΧΤ Η ΑΠΕΜΠΟΛΗΣΗ ΤΟΤ
ΜΕΓΑΛΕΠίΙΒΟΛΟΤ ΟΝΕΙ
ΡΟΥ
Στή Βαρσοβία ό άδελφός τού,
όντιβασιλεύς μέ/ας δοΰξ Κων¬
σταντίνος Πανλοϋιτς, ό ύποιρήφι-
ος αύτοκράτορ τής Γραικίας,
τόν νποδέχτηκε μ^ τίς καθιεροι-
μένες τιμίς. «Η ρτοσοπολωνική
φρονρά τοΰ άντιβασιλεος καί οί
Βιαλεχτοί ροτσόφιλοι άειοματικοΐ
των πολίοηκων αονάδίβν τόν ζητω
κρανγασαν μ' ένθουσιασμό, οί
λαικές, «μιης, έκδη/.ώσρι; ήσαν
άνόρεχιτε; καί σνγκρατημε'νε;.
Ή ριοσική Πολωνία τή; έπο¬
χής έκείνης, υπήρξε ή μόνη, ί-
σιος, ποϋ εύνοήθηκε άπό τα ίδιό
;ΐν-ΐα φιλελενθερα φρονήμοτά
τού. Άποτελ.οΰσε «ϋτόνοιιο καί
αΰτοδιοίκηίΓο σιηταγμ<ΐιτικ.ύ βα- σίλειο, μέ εθνικήν όντότητα καί έσοιτερική ελευθερία, "μως τα, τό σο πολΰτιμα αΰτά άγαθά άπεί- χαν πολ.ΰ άπύ την άπόλυτη άνε- ξαρτησία, ποΰ θά ίκανοποιοϋσε τόν άκρατο πολίονικό έθνικισμό. Τό γεγονός ότι σννταγματικός Βασιλεΰ; τής ΠολιοΛίας ήταν ό Αντονράτορ πασών των Ροσιών, συνέδεε τί; δι«ο έπικράτειε; μέ όιιοσπονδιακέ; σχέσει; «προσωπι- κή; ενώσεως» καί καθιστοϋσε μοί οαϊα τή Πολίονία ούραγό αν δχι νποτελή τή; Ρο)σίας. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΔΗΜΟΠ Ρ ΑΤΟ ΥΝΤΑΙ ΑΝΤΙΉΛΗΜΜΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΕΒΡΟΤ Ό νπουργός Δηιιοβίον "Εργιον κ. Κ. Παπαδημητρίον ένέ,κρινε την κατανομήν -τιστώσεοις 12.000. 000 δρχ. διά την πληρωμήν έκτε- λεσθεντί'ΐν έ'ργονν εί; διαφόρους λιιιένας τήζ χώρας. Ενέκρινεν επίσης την δημοπρά τησιν τον ίργασιιο! ίπειγόντον ν δρατ'λικών καί άντιπληιι,μνρικών έργων εί; τόν νομόν "Εβρον, προ ύπολογισμοϋ 2.200.000 δρχ. ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΜΥΡΝΗ - ΕΦΕΣΟΣ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΪ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Γ' Ό υπό άνωνυμίαν κρυπτομενος Άθηναϊος λ.όγιος δίδει τίς έ.τυ- πώσεις τού άπύ την "Εφεβο, πού έπείΓκέφθη πρίν 150 χρόνιαι: «"Οτε ευρέθην μεταξύ των έ- ρειπίο>ν τής 'Εφέσου, ένόμισα ότι
ιΗ'εγίνωσκον ίη' αϋτώ·ν' την φρι-
κώδη απειλήν τοΰ άγγελον τής
Άποκ.αιλύψεως «'Έρχομαί σου τα-
χύ καί κινήσω την λυχνίαΛ· σον ίκ
τοΰ τόπου αυτής». Άντί τοΰ άρ-
χαίου
όποία έρήμωσις σή
μ*ρον, οποίος νεκρικός πέπλ.ο; έ-
ξηπλ.ωμένος παντού.
Συντρίμματα λίθοη·, κιονόκρα-
να καί σπόνβυλοι τήδε κακείσε έρ-
ριμένθι, επί δύο λοφίσκο>ν δύο
κατερίιπιομένα ΐ{ρονρια, ιδού τα
μόνα πράγματα, άτινα περιεσώθη-
σαν έκ τής αρχαιότητος.
Πλείστοι έρείψιμοι (;) μιναρέ-
δες άποδεικη<οι»σι τό πλήβος των τζαμιών, όπερ υπήρχεν έν τή πό- λίΐ ταΐ'τη, εν δέ τζαμίον, έκ μαρ- μάριον αρχαίον κτιρίον ώκοδοαη- μενον, καί περιέχον έντό; κίονα; έκ γρανίτου καί άλλας γλυφά;, όνιεν δμως σκεπης, είναι τό μόνον άίΞιοθέ'ατον τή; πό Κοινίό; θεωρεϊται δτι τό τξα- μίον αΐ>τό κ.εϊτα* είς την Ι&'αν θέ¬
σιν είς ήν άλλοτε ήτο ό ναός τής
Άρτιιιδο; ή τουλάχιστον ό τοϋ Ά
γίον Ί(οάνου τοΰ θεολόγου, άλ¬
λά ή δοξασία αυτή φαίνεται δλίο;
εσφαλμένη.
'Εκίίθεν τής πόλεοις, πρό; τό
, τό οποίον διαβρίχει ό Κάύ
στρο;, έκτεινονται κατά μήκος τοΰ
όρον; Πρίιονο;, πολλά έρεύΐια,
ε κ τω'ν οποίων τινά οραίνο*ται ά-
νή,κοντα είς άμφιθέατρον. Ον μα¬
κράν αυτών σώξεται τα σπήλαιον,
εν τω όποίτο, κατα την παράδοσιν,
ίκοιμήθησαν τόν 'Επιμεννδειον ν-
πνον των οί έν Έψέσφ έπτά παί
δες. Αί'τόσε, πρό τίνων έτών, εν-
αρχαίον έινι μεμβράνη Ευαγ¬
γέλιον, τό οποίον οί περίοικοι θεω-
ροϋσιν ώ; νπ' αντοΰ τοΰ Ε«αγγε-
λιστοΰ ΊοάΛ'ου
Αυται είοίν αί περί τής άρχαία;
έντνπώσει; μόν, τ)ν σή-
μι·ρον οίκοΰσιν Ολίγοι γΐωργο} κηά
όνο«ιάϊΛνσιν «Άγιονσλοι'<γ», κατά παραφθοράν έκ τοΰ "Αγιος θεολ.ό γο ;. Ή είς "Είτεσον επίσκεψις μου μοί ένρθνμισβ 8 ήγηοΐνΐ τίνα τοϋ σατιρι,κοΰ Πετροννίου. Τω καιρώ ίκείνοι, άναςτέρει, έ'ζη εί; "Εφε- σον γι>νή τις, θαυμα£ομΐνη παρά
πάντων διά την αρετήν τη; καί
πρό; τόνι σύζυγον της αφοσίωσιν.
Κατά κακήν τύχην ό άνη,ρ τή; πα-
ρα,δειγματική; ταύτης γυναικός, ά
πεβίωσε. 'Εκείνη, μή αρκεσθείσα
νά αποδώση τφ φιλτάτφ νεκρφ
τάς νενομισμένας έπικηδείου; τι-
ηθέλησε νά τφ άκολοα>θήστι
καί είς την αίαν.'ΐότητα.
Άμα κατετέθη ό νεκρά; είς τόν
τάφον, εισήλθε καί έκείνη είς αύ
τόν καΐ απεφάσισε νά αποθάνη
τής πείνης. Μάτην οί οίκεΐοι αυ¬
τής καί οί άρχοντες τής πόλεως
επειράθησαν νά την πείσωοι καί
παραιτηθή τής αύτοκτονίας, ή πι-
οτή σΰζνγο; ρμεινεν άκαμπτος,
καί μόλις συγκατετέθη νά δεχθή
συγκάτοιικον αυτής είς τόν τάφον,
πιστήν τίνα ΰπη.ρέτριαν; δπος τή
δανείζη τή.ν συνδρομήν των δα-
ν.ρνων της κ(ά τής άνάπτη τόν λΰ
χνον οσάκις έσβύνετο.
"Ολη ή "Εφεσος νπερύμνει την
απαράμιλλον ταύτην γννοΐκα, ήτις
πέμπτη ήδη ημέραν διέτριδεν ά-
σιτος παρά τό σίιμα τοϋ σνζΰγου
της. Κατά σύμπτωσιν στρατιώτη;
τι;, (τΰρεθεί; εί; απόστασιν ούχι
μακ,ράν τοΰ μνημείου ήκουσε γυ¬
ναικείον; γόον; έν αύτω.
Πλ^ήρη; θάμίΐον; κνλίει τόν έ-
πιστόμιον λίθο καί βλέπει γνναϊ-
κα διατηροΰσαν, παρ' δλην της
ιήν λύπην καί την άσιτίαν, ίκανά
ίχνη καλλ-ονής, .ταρ' αυτή δέ πτώ-
μα άνδρας. 'Εννορΐ άαέσως τί σνμ
6αίνει, καί φέοων είς τόν τάφον
τό λιτόν τον δείπνον, έξορκίζει
την πιστήν γτ'νοΐκα ν' αναστείλη
την φρικώδη άπόφοσίν της καί
νά προτιμήση τόν βίον, όστις το-
σαϋτα εχει θέλ^γητρα.
Ή γυνή, ουδόλος πειθομένη,
σχίζει επί μάλλον τό στήθος της
καί τίλλει την κόμην. Ό σιτρατιώ-
της διπλα,σιάζει τάς προσπαθείας.
Τέλ.ο; ή γυνή κάμπτίται καί <τυγ- κατανεί'ει νά πίη ολίγον οΐνον, έ'- πειτα νά φάγη ολίγον άρτον καΐ τέλος Λ'ά καταβροχθίση όλον τό.ν δείπνον τοΰ πτωχοϋ στρατιώτου. Όποία άποζημίοοσις εδόθη είς εκείνον, τουτο ό Πετρώνιος δέν άναφρρει, λέγει μόνον δτι όστρα- τιώτης πλήρης ρε κίχθ' εκάστην έσπερατν τό δίϊ- πνον τού είς τό μνημεϊον καί οι«- ννκτρρευε μετά τής... πιστή; χή- ρα;, ήν οί έν Έφεσω ρνόμιζον θα νοΰσαν!... (Τέλος) ΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! Κύριε διευθνντά, "Επιτρέψίΐτέ μου, ώς Μικρασιά τού καί προρδρου ένό; μικροΰ τμή μοτος των ξεροιζωμένων συμπα- τριωτώΐΜ μας, των Περαμίων Κυ ι,ικηνών, νά συγχαρώ μέσφ των στηλ.ών τοΰ άγα-τητοΰ «Προσφυγι •/ου Κόσμοι», την κ. Στέλλ.α 'Ε- πιφανίον - Πετράκη διά την δημο¬ σιευθείσαν υπό Τόν τίτλον «Άντι- ,-ιροσφυγικαί έκδηλώσ«ις» έπιστο- λ.ήν της είς τό φύλλον σας τής όθής Μαίοα,' «. ϊ. Καί την σνγχαί ς,ο, διότι κατά τρόπον θαρραλεον ά/.λά καί αντικειμενικόν, άντέ,κρου θε τό κήρυγμ/χ τό οποίον διεξά- νουν άκόμη ώρισμένοι, ολίγοι εύ- ινχώς, άπό των στη/.ών με^κων ίί+ημρρίδων ένα·ντίον τοΰ προσφυ¬ γικοΰ στοιχείον. Τό ποίος υπήρξεν ό 'Ελληνι- σμό; τοϋ Πόντον, τής θράκης και τή; Μικράς Άσίας καί τί προσέ¬ τι ερε διά την εδραίωσιν καί τό με¬ γαλείον τοϋ 'Ελληινικοΰ "Εθνους, είναι τόσο γνοιστά είς δ/,ονς τού; (.αερολήπτους κ«ΐ ΰγειώς σκεπτο- ι.ίνονς "Ελληνας, ώστε περιττεύ- π νά τα άναφέρίί ενταύθα. "Αλ- λ.ίοστρ τοΰ εχοιυν πράξει καί πράτ τού άλ.λοι άρμοόιώτεροι εμού. 'Ε- κρΐνο πού θέλω διά τής παρούσης ΐ'ον νά τοιίσο) ·ϊναι, τό δτι ούδε- ΐ4ΐα περιοχή τή; χώρα; δικαιοΰ- ται νά μονο.τωλί) την ηθικήν καί τόν πατρκΐ)τισμόν καί νά διεκδική ιΰ προ6άδισμα έναντι οΰδεμιάς άλ λ.ης. 'Όλοι οί τόποι έ'χονν άναδεί ξει ήρωας, μάρτυρας, σοτροΰς καΐ ■νιγαιντας τοΰ πνύματος, τής ήθι- «ή; καί τής προοδον. Συνεπώς, τό κήρυγμα τής μι- ραλ^λοδοξίας καί ή καλλιέργε,ια ε¬ νός νοσηρόν τοπικισμοΰ, δέν όδη- ·> εί πουθενά, άλ'ά αντιθέτως, σνν
τέλει είς την διάσπασιν τής έθνι-
5ΐής μας ένότητος καί μάς έκθέτίΐ
σοβαρά είς τα όμματα τής διε-
θνοΰς κοιινής γνώμης. Διά τουτο,
σΐίμΐϊΧθΛ'ω άπολιη:α)ς μέ τάς παρα-
τηρήσει; τής κ. Στέλλας 'Επιφα-
νιου - Πετράκη, συνιστώ δέ όπως
άναληφθή μία γενικωτέρα έκστρα
τεία «κ μερου; κυρίως των διανο¬
ουμένων καί λ,ογίων μας διά την
εξάλειψη τής όνσφημίσεως καί
κ.αΛίομεταχειρίσείο; τοΰ κόσμου τής
Μικράς Άσίας κα'ι τού Πόντον,
έκ μΐρους ωρισμένων κακώς πλη-
ροφορουμεΛΐων κυ.ρίιο'ν, άλλά καί
?ιά νά πειβθοΰν οί πάντες πώς ό
'Ελληνισμός είναι ένιαίος καί ά-
διαίρετο; καί ότι τό "Εθνος δέν
κρίνει τούς "Ελληνας άπό την κα-
ταγοογήιν των, άλλά άπό τα ?ργα
καί την προσφοράν τον, διά τό
μεγαλείον τον. Καί είς τόν τομέα
τύτόν εχομεν, ομίζο, δώσει έπαρ
νο; έξετάσεις καί ε'χομεν ήδη κρι.
θή.
Εΰχαοιστώ διά την φιλοξενίαν
Έμμ. Παπαναστασίου
Βιομήχανος τής Μακαρ)ποιΐας
«Μίσκο» — πρό?δρος τοΰ Συλλό
γ ου Περαμίων - Κυζικηνων.
Ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΝ
Η ' Ενωσις ' Ιδιοκτητάς ΠεριοδικοΟ Τύπου, έπ' εύκαιρία
των έορταοτικών έκδηλώοεων τής έπετείου τής έκατονταπεν-
τηκονταετηρίδος τής Έθνεγερσίας καΐ είς εκδήλωσιν τοϋ άμε-
ρίστου ένδιαφέροντος καί τής ένεργοϋ συμμεΓοχής αυτής εις
την πνευματικήν Ζωήν τοϋ τόπου προκηρύσσει διαγωνισμόν πρός
συγγραφήν μονογραφίας «περί τής συμβολής τοϋ Περιοδικοϋ Τύ-
που τίς την επιτύχη έκβασιν τοϋ μεγάλου υπέρ Ελευθερίας "Α¬
γώνος τοΰ 1821 καί είς την αναγέννησιν καί άναμόρφωσιν τοϋ
ΈλευθΓρου Έλληνικοϋ Κράτους μέχρι σήμερον, ώς καΐ των
έκδοτών αύτοϋ».
Τα πρός κρίσιν 6ργπ θά ύποβληθοϋν εία Λενταίΐλοΰν μετβ
σχετικής αίτήσεως των ενδιαφερομένων είς την Γραμματείαν
τής Ενώσεως (Νίκης 25) μέχρι τής 30 10.1971.
ΌοίΖονται δύο χρηματικά έπαθλα, ήτοι: 10.000 δραχμαί διά
τό Α' Βραβείον καί 5 000 δραχ. διά τό Β'.
Τό βραβευθησόμενον είργον θέλει εκδοθή υπό τής Ενώσεως.
Έν Αθήναις τή 14 Ίουνίου 1971
Ο Πρόεδρος Ό Γεν. Γραμματεύς
Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚΑΝ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ηράκλειον Κρήτης 3
ιε,ιλι ι π ΐο ΐυΐΝΙΟΓ 1971
'*■ -*4—
ΕΒΔΟΜΑΔΙΛ1Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ
ΆΡι6. φύλλ. 2105 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
ΜΙΑ ΠΡΠΤΗ ΑΡΧΗ ΠΑ ΤΟ ΜΝΗΜΕΙΟ
ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ
Πραγματικά ίοού μιά άρχή, ί:-
ο συγκινητικό, πολύ συνοαητικό
,ίνημα γιά την πραγμάτωση τής
,:; ί6ρα; ενός Μνημείου των ά-
ον μαρτύρων τού Μικρά
„(1τΐΛθϋ Έλ,ληνισμοΰ κατά τίς με
,,; τής Μεγάλι>; Κα,ταστροφής,
,ίατα την .τερίοδο τής σκληοή; ο-
μηρτίας, χαθώ; και κατά τα ά-ν.α
άγωνιώδη χρόνια των διωγμών,
τα πΡίν άπο τα τραγικά έκεϊνα γε
• οιότα.
Καί ένώ τα μεγάλα καί τα μι¬
κρά μικρασιατικά καί τα άλλα
Σωματεία τής έλληνι
»ης .τρωτεϋονσα;, δείχνουν στό
,,^ι 9έμα μίαν άδικαιολόγητη ή εΌτω
,, (ΓνφΊτητη άδιαςτορία, ή πρώτη
υ αΐ'τί), έΛαναλ«ψιί>άνω σνγκινητική
αρχή, γίνεται άπο τους ταπεινούς,
, άλ.λά μέ δαθύτατο ψυχισμό άν-
;, ενός π.ϋ<κτφυγικοϋ συνοι- ■/νβμον τής Άττικής, άπό την Ά- ό{'.φότητα Άλατσατιανων τή; Χέ α; 'Ερΐ'θραίας. Μιά νί'ξη τοΰ γεγονότος αϋτοϋ, νά πρόσεξαν ήδη οί άνα γιδχπις τοϋ «Προσφνγικοΰ Κό- ομου», σ' Ινα .τοόσφατο σχετικό δημοοίενμα τή; έφημιερίδο; αυτής. Λίγε; μέρε; πρίν άπό τό δημοοιϊ- Λψα. αϋτό, μέ ι'πισκεςρτήκανε στό αιίτι μου, δνό ·')λικι<ι>μένοι κα'ι πό
ϋ σνμπαθητικοί ανδρες. Ό πρόε-
δρος τής Άδελ.φότηιτο; των Άλα-
» τίΒΐιονών τή; Νέας 'Ερνθραία;
χ. Γεώργιος Τσιχλ.άκη; καί ό π-οο-
χάτοχός τού στό άξίι>>μα αί>τύ κ.
Νικόλαος Μαπάκης. Μοϋ μίλ.ησαν
«ιά τή μέχρι σήμερα κοινωττελ.ή
ίράση τού Σωματείον των* τόνισαν
( ιδιαιτέρα καί κατάλα&α την δι-
ϊαιολογημένη καί ζοηθή Ίκανοποί
ΐ,οή τους, γιά τό πρίν ίνα χρόνο
Ι αίτεΐ'γμά τού;, νά στήσοΐίν σέ
μίαν ,τλατεϊα τής Νέα; 'Ερυθραί-
α; την προτομή τοΰ συμπατριώτη
των ηρωα τού αμερικανικόν στρα-
ιοθ χατά τόν πρώτον παγκόσμιον
πόλεμον, τού θρνλικοΰ κιόλας Γε-
ΐ'ργίου Διλβόη. ΙΙοόκειται χωρις
' ίλλο γιά μίαν κατά πάντα άξιε-
Τοΰ Κ. ΝΙΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
των, των προγύνω-ν των, πού μαρ-
τυ,ρικά χαθήκανε κατά την μικρά
σιατικήν καταστροφή καί πώς γιά
νά έκπληρώσουνε τό χρέος τους
αντό, άποφασίσανε νά στήσουν μιά
στήλη, Ινα μνημεϊο, σέ μιά πλα-
τεΐα τής Νέας Έρυθραίας.
Ν ά λοιπό πού ύ—χρχουν άνθ<}ω ποι, άπλοϊ άνθρωποι, άλλά καλο- προαίρετοι, μέ ζεστή κ«ρδιά καί άποφασιστικύτητα, ποΰ άναδέχον- ται τέτοιες ώραΪΓς καί νψηλονόη- τες άποστολές, μέ την πεποίθηση, μέ την αΐσιοδοξία, πώς θά κατορ Οώσουν νά τίς φέρουν σέ αίσιο πέρας. Έχτός άπό τή συγκίνηοη, ό- μ ι λόγω πώς αϊσθάνθηκα γιά λο- *(αριασμό μοι καί εα εΐδος ντρο- πης' αύτοι οί άπλοί καί ήλικιωμέ- νχ)ΐ Άλατσατιανοί τής Νέας Έ- ,>νθραία; «μάς βάλανε τα γυα-
λίά» σέ μάς ολους τούς άλλους,
πού πιστεΰομε .ιώς κάτι είμαστε.
Μιλήσαμε άκάμη καΐ γιά τα προ-
Γιλήματα καί τίς δυονολίες πού
.·τροκιν-ττοι·ν κατά την έπιδίοιξη μΐ-
άς τέτοιας ϊδέας.
Προ6λήματα καλλιτεχΎΐκά' τό
έργο αΰτό δσο όλιγοδά-τανο καί
άν είναι κατ' ανάγκην, πρέπει 6-
μο)ς άπαραιτήτιος, χάοι.ΐ ακριβώς
τής σο&αρότητα; κ«ί τής ίερότη-
τας τής ίδέας, πού ποόκ-ειται νά
, να εκφ,ραοη, να εκ-
νά έχη μίαν καλλιτε¬
χνικον κατά τό δτ»νατύν αρτιότη¬
τα, ποίι νά ίκανοποιή καί τού; αΰ
στηρότίρους θά μποροΰσε νά πή
κανείς θεατές καί κριτές τού.
Δυσκολαες οίκονο,μικέ;· τό Σιο-
ματεϊο δέν εχει οΐκονομικά περισ
σεΰμκτα· οΓτε είναι πλούσια τα
μέλη τοΐ'. Παρά ταύτα πρέπει νά
βρεθοΰν οί πόροι, τα οίκονοιιικά
μέσα, ποΰ χρειάζονται γιά νά πλη
ρίοθή τό ?ργο.
Έσχημάτισα την πιεποίθηση, ό¬
τι θά τα βφθΰν τα μέσα αύτά. Τοΰ
το τό πιστενω σά <τυμπέρα«τμα τή; σννομιλία; μας. Πιστενο) δηλαδή πώ; μέ την ή(κι)ϊσμοΰ καί σέ παγκόσμια πλέαν .τοινη ενεργεια, πού προβάλλει | .τί<ττη τή δική τους, θά μάς φιλ.οτι την .ταράδοση τοΰ μικρασιατικοΰ μϊχσονν δλους όσον; μποροΰμε καί πρεπει νά βοηθήσουμε τό ίερό αύ τό εργο νά ποά,ξοΐΉΡ κι' εμείς τό Μοϋ μίλησαν άκόμη, μ' Ιναν Ιπιβαλλόμενο γιά την περίσταση π-ναρταστικό παλμό, γιά τα βημε- οίντήν -καθήκον α«ς κατά τόν ε- (*ϊά τους σχέδια' πώς νοιώθοννε τό χρέος τους νά τιμήβουν μ' ενα άνάλΛγο μ*ημεϊο, δλ<ο έκεΐνο τό ιί.η&ο; των γονιών των, των ά- }{/.φών των, των σι>μπατριο>τών
ναν ή τόν άλλον τρόπον.
Αύτοι κάνανε τό οτα«ρό τους
καί ΐτοοχιοροΰν. 'Άς τοίις
ςαίτταβονμε.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
9ον
Όλάκληιρο τό κομμά.τι τής α¬
νατολικώς άκτής τής ΙΙριγκήπου,
ποΰ άντικρύζει στήν Άντιρά6ν«θο,
είναι σκεπαβμένο άπό παλιές καί
καινούργιες, μά Γχε-δόν .ιάντα χα-
ριτωμένες^ δίλλες, τριγυρισμένες
άπό πλούσιοτις κήπους, πού κα-
τρακυλοΰν α>; την άκρογιαλιά. Ό
οί,κισμός στα,ματάει σέ μικρή μο-
νάχα άπύσταση άπό τό μοναβτή-
ρι τοΰ Άγίου Νικόλαον, δπου
(ιρίσκεται καί τύ κοιμητήρι. τής
ΙΙριγκή,που. Έδώ, στούς πρόπο-
δες τοΰ μεγαλυτέρου άπό τα δύο
ί>ψώ·ματα τοΰ νησιοΰ, βρισκόταν
άλλοτε, τουλάχιστον ως τόν ΙΣΤ'
αίώνα, τό .ταλιό χο>ριό τής ΙΙριγ-
κήπου Κσνρύα μέ ένοριακή έκ-
κληβία τόν "Αγιο Νικόλαο. Κα-
νένα ϊχΌς τοΰ χωρίου έ,κείνου
δέν έχει ά-τομείνει. Ό σημειρ<νό; ναός είναι κτίσ,μα πολύ μεταγε- νέστερο. Άπό τα σημεΐο αύτό, ενα ά¬ πό τα γραφικότερα τής Πριγ- κήπου, ύ.ιάρχει δράμος γιά την κορφή τοΰ Άγίου Γεώργιον (τουρκ. Γιοντξέτε.τέ). Ό ορόμος περνάει άπό τό Διάσκελο (τουρ.κ. Μπιρλίκ), τή μικρή π-ευκόφυτη κοιλάδα, πού άπλώνεται στό κέτ- τρο τού νησιοΰ καί χθίθίζει τα δύο ίη(>ώματά τού, τοϋ Χριστού
κατά τό &ορια καί τοϋ Άγίου
Γεωργίου κατά ιό νοτιά. Στή νό-
τια πλενρά τοΰ λόορου τοΰ Ά¬
γίου Γεώργιον 6ρέθηκα·ν στά
1962 τα έοείπια μιάς κατακόμ6ης,
ενός κρυψοΰ ύπόγειου πρωτοχοι-
στιανικοΰ νεκροταφείον. "Τστερ'
άπό τίς «Καμάρες» είναι τό δεν-
τερο μνημ,εϊο άπό τή Χριστιανι-
κή. άρχαιότητα επάνω στήΐ Πρίγ-
Τό νότιο τμήιια τοϋ νησιοΰ εί¬
ναι άγονο κι' άκατοίκητο, γεμά-
το μόνο άπό σκίνα καί κούμαρα,
,τοΰ στίζουν μέ τίς ξανθοκόκκι-
νες δοΰλες τοι»ς τίς πλ-αγιές τού,
κάθε φθινόπωρο, δταν ώριμάίοΐΛ1·
Τό ίδιο άκατοίν,ητη είναι κ' ή
Νείανδρος, ό δεΰτερος μετά την
Άντιράβυθο δορνφόρος τής Πριγ-
κή.τοΐ', ενα μικρό ξερονήσι, ποΰ
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ
Α' ΠΡΙΓΚΗΙΙΟΣ
άπλνώνεται σέ άπόσταοη ενός χι-
λιομέτίρου άπό τή νότια άκτή
της. Κουνέλια μονάχα καί λαγοί
την κατοικοϋν, καί γι' ίΐύτό οί
Τοΰρκοι την όνομάξουν Ταφσαν-
λ.ί (= Λαγοΰσα). Οί Άρχαΐοι
την ελεγαν "Τατρον καί ό "Αγι-
ος Ίγνάτιος την εΤχε ποοικίσει
κι' αυτήν μ' ί'να μοναστήρι.
Τό προ<τκΰ'ημα στόν "Αϊ - Γι- ώργη είναι άπό τα πιό άγαπη- τά σέ δλους τοΰς Πολίτες, δχι μονάχα στοΰς Ριο,μιούς, παιρά καί στούς ξένοτ·ς, άκόμα καί στοΰς Τονρκους. Άπό τό Διάσκε- λο ό δράμος άκολ.ονθεί την ά·να- τολική πλαγιά τοϋ λόφον, άνά- μεσα στά Λεϋκα, στίς μνρτιές, καί στό θνμάρι, ποΰ μυρωνουν τό δροσερόν άε,ρα τού δουνοΰ καΑ τής θαλάσσας. Τό μοναστήρι 6ρ»'- βκεται στήν κορφή (202 μ.) πρός την πλενοά .τού δλ,έπει τή Χάλ- χη, σκαρφαλο>μένο στόν άπόκ-ρη-
μνο βοάχο ■ψηλά, πάνω άπ' τή
θάλ,ασσα. Δέν είναι γνίιχττό σέ
ποιάν ακριβώς έποχή άνάγεται ή
πρώτη Γδρυσι'ι τού. Είναι δμως
(Ίέ6αιο πώς ΰπήρχε άπό πολύ πα-
/ιά χρόνια, ίσως άπό την πρώ-
τη - πρώτη έμφάνκτη τοΰ μονα-
χΐΛμοϋ, πάντί.ις δχι άργότερα ά¬
πό τόν ΣΤ' α'ιώνα.
Ή θανματουογή είκόνα τοΰ
Άγιον είναι σκεπασμένη μέ έ-
πίχρχ'ση έπένδνση, πού άφίνϊΐ
μόνο τό πρόσοοπο γι>ιινό. Κατά
την έ.τιγραφή της ή είκόνα πρέ¬
πει νά ζ(ογραφ<σβηκ« στά 607. Αύτό δμ(ος δεν ίΐναι άλήθεια, ά- φοϋ ό "Αγιος παρίστάνεται Ιφιπ- πος, καί είναι γνωστό δτι ή (Π'νήθεια αυτή χρονολογεϊται μό- νο άπό τόν ΙΓ' αίώνα. Σύμφιονα μέ την παράδοβη τό μοαστήρι τίτανε κτί<τμα τής με¬ γάλης γυναικείας ,μονής τοΰ Ί- οιιστίνου καί τής ΕΙρήνης τής Άθηναίας. Είναι πιθανό νά κα- τ<κττρά<ρηκ£ ή άπό τοΰς Στανρο- ςόρους τού 1204 ή άπό τοΰς πει- οατές τοΰ ένετοϋ ναύαρχον Τζι- ουστιιάνι κατά τή έπιδρομή τοΰ 1302. Τοτε οί μοΛ'αχοί εθαΐ)Κχν την είκόνα τοϋ Άγίου καί την έσκέ.τασαν μέ την Άγία Τράπ.ε- ζα, γιά νά μή οαπίσει άπό την ΰ- γρασία. "Ετσι εμεινΐ ή είκόνα κάμποσους αίώνες θαμένη καί α- θικτη. Στά 1628, κατά την άφήγηση τού Μαν. Γεδεών, δταν ή είκόνα όρέθηκε καί ξε&άφτηκε, χτίστηκε, άπό τόν μοναχό Ήσαία, μιά νέα μονή καί ί'«ς νέος ναό; τοΰ Ά¬ γίου Γεώργιον τοΰ Κονδωνά, ε¬ πί .-τατριαρχείας Κνρίλλοα» Α' τοΰ Λουκάρεως. Ά-ιό τα χρόνιά ίκεϊνα ή μονή είναι μ.ετόχι ' τής Άνίας Λαύρας τοΰ Μορια. Κά- ποια παλιά ξΰλινα κτί<ίματα, πού στέκουν άκόμη δρ'θια κοντά στήν έκκληαιά της, χρηοίμρναν ώς πρίν άπό λίγα χρό'ΐα γιά κα- ταφύγιο ψυχοπαθΛν. Γι' αύτό Α "Αϊ - Γιώργης τής Πριγκήποιι είναι καί σήμερα γνωστάς μέ τό έπώνΐ'ΐιο "Αι - Γιώργης ό Κον- &οννας. Τό σηιιεοινό έκκλ.ησάκι τού μέ τό μικρά κααπαναριό τού είναι κτίσμα τοϋ 1905. Κάτω άπ' αύτό ν.τάρχεν κ.αΐ άλ.λο νπόγειο Ίερό, δπον άναβλύζρι βνινματοΐ'ρ- γό άγίαοΐμιι. Είναι τό σημείο ίί- που (ίοέθηκε θαμ^νη ή θαΐ'ΐιατουρ- γή είκόνα τοϋ Άγιον. 2' αυτή την άπόμε,ςιη κορφή τοΰ νησιοΰ ό ήλεκτριπιιιός δέ·ν ε- χει ορτάσει άκόμη. Τό έκκλησάκι Τοΰ Άγιον φωτίξεται πάντη, δ- .τως ίτ' δλνθΐ'ς τοΰς αΐώνρς ποΰ πέρασαν άπύ την ιδρύση τού, μο¬ νάχα μέ τίς γλνκιες ηαερρς φλό- γες των καντηλιιΤνν τού, καί των -Λεριώ.·ΐού τοΰ άνά6οιη· οί πι- στοί. Οί άσκητικες μοοφές των άγίων, ζωντανεμένες άπ' την κε- ροδοσιά, ΰγαίνουν ολ' τό μισο- σκόταδο, δταν πλησΊάζει κατνειίς νά τίς προσκννήσει, καί ξαναγυ- ρίζουν <τ' αύτό, μόλις άπομακρυν- θεΐ. Τίποτε δέν είναι ύποδλητι- κότεοο άπ' αυτή τή μελ.ένια, την ά6έ6αιη καί κλονούμενη άναλαμ- πή, ντού σκότεινιάζει, σάν περνά μέσ' άπ' τα ίεοά νέφη τού θυ- μιάματος, καί πάλα ζωηοενει, σάν πέςρτει στά μπρούντ^ινα μανοτ<άλκι καί στ' άσημένια ντύματα των παλιών μανρισμέΜ,νν είκόνων. Καί τίποτε δέν είναι καταΛΤΛίτικότερο ά,τό τοΰς ΰμνου; καΐ τις έντεν- ;εις καί τοΰς ψαλμονς τής όρθό- δοξη; λατρείαςμας, σάν τοΰ; ά- κοΐίει κανείς τνλιγμένος μέσ' στή γαλήντ) καί στό μισόφο>το αυτόν
τού ίεροΰ χώρον, γεμάτον άπό
τή μελαγχολική ποίηση ενός χα-
μένου .ταρελθόνος...
Δνσκολχι μπορεϊ κανείς νά φαν-
τασ&ρϊ τόπο, πού νά προσφέρεται
πρρισσότερο στήν ασκήση καί
στήν περισυλλ.ογή, άπό τούτον έ¬
δώ τό βράχο. Ή πάγκαλ.η Φνση
ποίι τόν ,περιβάλλει, ίη}ιώνει έκ-
στατική την ι)ηχή πρός τόν Πλ.ά-
<ττη. Τίποτε δέν άφήνει τή σκέ- νη νά .τέφτει στίς έγκόσμιες φροντίδες. Ή Φύση, σέ ίίλ.η τή μεσηιΐιβρινή της λαιι,τρότητα, μοι- όξει νά δοξάϊει τό Λημιουργό της. Τό γαλάξιο τ' οιιοανού σμί- γει ε!να γνοηι αέ τό γαλάϊιο τής (ιάλ.οσσας. Πάνο) άπ' τα μακρυνά (;κρογιάλ.ια τοΰ κόλπον τής Νι- κοαί|δεί«ς ΰψώνεται κορώνα ό ιιέγας "Ολνιιπος τής Βιθυνίας μέ τα «ΐώχ'ΐα χιόνιο τού. Τίς π^ά- (τινες άκτές τής Ανατολή; τίς ΓΤεςρανώνονν τα ίερά ίίοννά τής Βνζαντινή; Θη6<-ίίδο;. Ή άλνσί- ία των Νησιών, άπλώνεται άβνγ- κριτη σέ κάλλος ως τα πόβια τού Βοσπόοιΐ'. Καί πέρα, μακρνά, σάν ίίνρι,οο κ«ί σά φαντασία, ά- χνογράφεται στόν όρίίοντα τα όραμα τής (Ίασίλιβσας Πόλης, τής πόλης, δπου σ' ενα θανιιαστόν Ι ΰιιεναιο ρνώνοντηι ό Θρύλος κ' ν Ίστορία... ΠΕΡ. ΚΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΟΓ Η ΠΙΣΤΙΣ ΩΣ Β1ΩΜΑ ΚΑΙ ΩΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΝ κ. ΕΓΕΛΠΙΔΟΓ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΓ Γ'. Έν τϋ θρησκ,εία, λέγει ό "Εγε- «;, τό πνεϋμα. άαχολούμενον περι '«ν «ιΐέρτατον σκοπόν, άπαλλάτ- 'παι χάβε πεπερασμένης φύσευ>;
* ευρίσκει την λΰτρωσΐιν καί την
'ωήν ανάπαυσιν. Ή θρησκεία
Λ«ι ή αχροτάτη καί ύπερτάτη
% άνβρωπίνης συλ·ειδήσεως πε-
(«αή, άς την οποίαν ό άνθρωπος
««ιδαίνει είς την χώραν τή; ά-
«'.ύτου άλ.ηθείας. "Ινα ενταύθα
• βιτνείδησις άνυψωθή, πρέπ*ι νά
6Με«χκοι·νβη πάσης ,ιεπερασμέ-
1;4«ίρ|ίως, δρων, σκοπών, σνιμ
"ίόντων, πεπερα<τμέων νοημά- '"ι .τίπερασμένων' σχέσειον παν- ''ϊ είδον;. Ό άνθρωπος, κατά 1" θρησκείαν, (Ίποβλέπει ούχι είς "Μόν, είς τα ιδία συμφίροντα *» τάς κε.νοδο|ίας, άλλ' είς άπό- ^ οχοπόν. Είς τόν απόλυτον *»ν σχοΛΟν τής θ,ρησ-κ,είας, κατα '*Ί'βι πάντες οί άλ?Λΐ σκο.-τοί, "*·? 4λλος άνταγοινίζεται πρός '*ον ιαί μόνον, έν αύτφ οί σκο- ^ ίώντίς εύρίσκουσι τό κϋρος **♦ κοί την τελείωσιν... "Ολοι * λαοί γν<ορίζοχ>ν δτι διά τή;
"4ι',
ΐ
]ς συνετδήσεως κατε-
"** την άλήθίΐα·ν καί θεωρούν
,1·" 'ίησκείαν ώς άξίωμα καί ώ;
"^ τού βίον...
ά άπό τής
ύπάρξειυ; τό ανθρώπινον
«αί τό όδηγεϊ εί; την χώ-
Λΐ· δλ»α τά αίνίγματα τοϋ
"*¥>ν λ.ΰονται, όλαι αί Λντια;ά-
"; 'ή; 6ιανοήσεο>; άποκαλνπτον
'"' όλαι (ά λ.ΰπαι τοΰ <τΐΛ«ιισθή- ,'0; κατασιγώσιν" είναι ή χώρα 2; άϊίν(οι> άληθεία;, τή; άϊδίον ή-
τής άιδίοτ' ειρήνη;. Ό-
Ταί άμφιβολάα; καί άγωνίας,
Η'θίμνας καί φροντίδας κ<ϊί χαμαίζηλα συμίτεροντα ά- Ι^ν διά τής θρησκεία; καί είς την τραχείαν ά- Τίί; ΐιαροδικότητο;·.. Εί; την ν τής θρησκεία; ρέουσιν οί τής λήθης, έκ των όποί- Γα ή ψνχή, ΛΪνει καί *«■- ,^"Ε' ίΛοαν όδΰντκν· έκ«ϊ τά 'αι ^ Τ°ΐ' παβ°νΓ·>ϊ ***ου διαλύον-
ϊν? δραμα καί λαμπρυνόμενα
τι 'βνίίι'' σκιαγίραφία τής φο>-
!,(,. α? το" αίο)·νίου. Ή εικών
'Ίν"*»10** ^"ΤΟΑύτον< προβφέρει είς ν(7Γ? ^άνυξ.ν, ζ,οη- 1 α. _6ε6αιοτηΤ« καί άπόλανσΐΛ ^■•«ΐνί-αται ίό; τι ποθείνόν, ά- '«τΓ μ^ιισεΐϊνον, ύ,τρρκόσμιαν'πάν κ δΕ άχτινοδο^ ώς θείον είς ., •'Όοοδιΐίτιν ",·■■.«&.....„> *„„}.
πίστι; γνωρίξει έκεΐνο
ώς αλήθειαν, ώς την θυσίαν τής
παρούσης υπάρξεως, καί τούτο εί¬
ναι ακριβώς τό περιεχόμενον τής
κατανύξεως, πού έμψυχώνει καί
ζωογο,νιεΐ τόν κόσμον καί ένε.ργεί
είς την ζωήν τοΰ άτομον καί κα-
τευθΰνει την βουλήν τού. Αυτή εί¬
ναι ή δύναμις τής βρησκείας (1)».
Ιδού έν συνόψει, ή μεγαλοφν-
ής καί γοητευτική άποψις τού 'Ε-
γέλου περί τής θυσίας καί τοΰ
σκοποΰ τής θρησκείας. Καθ" όσον
Χ>ρ0· την αξίαν τής Θρησκείας,
δέον νά τονισθή δτι αντη δέν έγ¬
κειται είς την απλήν πληροφορίαν
ρϊ τής υπάρξεως των ΐντολών
καί των σκοπών τής Θεότητο; καί
πρό; ικανοποίησιν μόνον γνωστι-
κών άναγκών τή; ψιαής. άλνλά εί;
την συναίσθησιν τής μεγάλ.ης ση-
μασία; αυτή; διά την ζωήν. "Εάν
δέν αισθανόμεθα την υπέροχον
αξίαν τοϋ θεόν, τή; ψυχή; καί τοϋ
ί'θικοΰ νόμον, ουδεμίαν θά ε'χθί'ν
σημασίαν διά ττ>ι ζωήν μ<ι;, δσα και άν γνιορίζομεν περί αυτών. Τό βίιομα τή; πίστειος μάς θ«- τΐΐ είς άμεσον έπικοινονίαν μετά τυΰ Θεοΰ τού ζώντος, ώς μάς ά- πεκάλι·ι|ιεν Αύτά ό Ίησοϋς Χρι- στό;. "Εάν έλλείπει τό βίομα τή; πί- στειυ; άπό τόν εσωτερικόν κόσμον ιή; ψΐ'χή;, τότε οίοδήποτε έπιστη μονικόν δεδομένον είναι άνίσχυ,οοΛ νά πείΐτη τύν ά&εον. "Οσα; θεωρή τ1κά; αποδείξει; πεοί τή; {ΐπάρ- ξεω; τοΰ Θεοΰ άν παρατάξητε, ουδείς <ττεροί>μεν0? βιώματος, θά
γίη θρη<τκει>όμενος.
ΑΊ αποδείξει; ίκ τής φνβικής
νίίί ήθικής τάξεος περί τή; ύπάρ
Εεο>ς τοϋ θεοϋ, έχοιιν καί αυταί,
(εβίχίως, την θέσιν των καί την
αξίαν τι»Λ' κτα', κυρίι»ς, ερχονται
πρός ένίσχΐΌΐν των εχόντων έσο>-
τερικήν θρησκεντικήν βίοσιν. Κα-
τά ταυτα πιστός είναι ό άποδεχό-
μενος ΐ% ολης ι|η?χή; την αλήθει¬
αν καί την δύναμιν τής θρησκείας
ό κατέχων αυτήν, δχι ώς απλήν
επιστημονικήν βεοαιότητα, άλλ' ώ;
ζωήν εν τϋ άληθεία. Δέν άρκεϊ ή
γνώσις μόνον τής άληθεία;" το
οισιώδρς είναι τα ζεϊν έν τή άλη-
Οεία. Εάν ρίψωμεν εν βλεμμ<ι είς την Καινήν Διαθήκην, βλέπομεν ότι τό περιεχόμενον τής άποκαλύ- ν,»εώς της δέν έ'χει σχέσιν μέ την ψί-χράν άνθρκυπίνη,ν διανόησιν, ή (/ποία χρησιμοποιή ί-ννοίας, συλ- λογισμούς καί άποδρίξεις, διότι ο Χριστιανισμός ρίναι έν τή ονΛία τον ϊωή καί λύτρωσις. Ώς ξοή χαΐ λύτρωσις ό Χριστιανισμός, δ- (Συνέχεια είς την 6ην σελΐδα) (^.υνέχεια ικ προηγούμενον) 'Κπροτεινε προοχρυγή οτο «δο γμα τής έπεμθασειυς». Ν ά ίξον- σιοδοτηεεή, υπο την ίδιότητα τής αμισα ε.νΰιαφερομε.νης, ή Ρωσια, κατά το προηγουμενο τής Αύστρί α; στήν Ιταλία, νά ϊπέμ<1η στή Μολδοθλ-αχία, να καταστείλη την ε.παινάσταση καί ν' άποκαταστήοη τή ΐάξη. Οί άντιπροσιοπείες τής Αυστρίας καί τής Αγγλίας αίφνι οιάστηκαν. Ή οΛΐγκατάθεσις τους θά εξέθετε τό όθωμανικό κράτος στό ελεος τής Ριι>σίας, μά καϊ
γ άρνησή τους θά θιγε τή φιλο-
τιμια τού Τσάρον δίχως δφελος,
γιατί οί έκπρόσ(Λ>ποι τής Γαλλί¬
α; καί τής Πραχτσίας έ'δειχναν ά
ποφασισμένοι νά μή τόν κακοκαρ
Οι'σουν. 'ίίς τόσο ό Μέττερνιχ κα-
τάςερε ινα παρακάμψη τό άδιέξο
δο. Άνεξάντλητος σέ καιταχβόνι-
ες έμΛνεύσεις, ανέλαβε την·., υ¬
περασπίση τής 'ΕπανάίΓτασης. Ή
ταν άξιοκατάκριτη, βεβαία, άφοΰ
στρεφοτανε κατα τη; νομιμης
ό-
θωμανικής κυρι«4>χίας, δμιος δέν
μπορούσε νά ισχύση εναντίον της
τό «6όγμα τή; επεμβάσεως». Για
τί δέν άπέύλεπε στήν άνατροπή
Γοΰ πολιτειακοϋ καθεστώτος τής
'Οθωμανικής Αϋτοκρατορίας, άλ¬
λά εΐχε, εντελώς άσχετα μ« τα
προβλεπόμενα γιά την έφαριμογή
τοϋ δόγματος, κίνητρα. Ή υπεκ¬
φύγη υπήρξε δαιμόνια. Ό Μέα-
ιερνιχ,... έμφορονμενος, δήθεν,
άπό τα θερμότερα αίσθήματα
πρός τόν Τσάρο, πάβχιζε νά τύν
απαλλάξη άπό τή δοκι,μασία νά
ασκήση βία κατά των αγαπημέ¬
νον .τού Γραικών! ΟΙ σύνεδροι
την δίχθήκανε μέ τή βεβαιότητα
ότι ίκανοποιοϋσε την εύαΐσθησια
τού Τσάρου.
Τό Σννέδριο τοΰ Λά^^ιπαχ
τερμάτισε τίς έργασίες τού στίς
12 Μάϊον. Στό έγκνκλιο άβκοι
νοθέν τού άπεδοκίμαξε γενικά τα
στασιαστικά κινήματα, μέ τή (1α
ρυσήμαντη, δμως, αναγνωρίση ό¬
τι «τα γεγονότα τής Ανατολή;
(.ξερράγησαν τνΐύ συνθήκας δλως
διαςτόρους άπό τα έν Ιταλία»·
Ή διατύπο>σις αυτή ά.τοτε?.οϋσε,
όπωσδήποτε, έπιτνχία τή; ρ{»σι-
κής πολιτικάς γι«ιτί ά-τέκλ.εισε ό
ριστικά την ασκήση 6ιαίΐι>ν μέ-
τοων υπό τής Ίεράς Συμμαχί¬
ας κατά τή; Ελληνικάς 'Επανά
στασης. Στίς 13 Μάϊον, πρ<ι>το-
μαγιά μέ τό Ίονλιανό ήμεοολ.ό-
γιο, τί; προμεσημβρινές ώρες έ-
λ(Τ) ό Τσάρο; Γτοΐιμαζότανε ν' ά-
ναχοιρήση άπύ τό Λά'ιμπαχ, έ'φθα
ραν οί τελε>τα{ρς άποστολ.ές δι-
πλωματικών φακέλλον άπό τή
πρεσδεία τής Κο^σταντι
νοτ-πόί.ειος, μΐ «ωορία έγγράςρίον
άναφερομένίον στόν άπαγχονισμό
τοΰ Οικουμενικού Πατριάρχου καί
των, τόσον δλλων, κορΐ'φαίων
κληρικων. Ό Πατριάρχη; Γρηγύ
ριος Ε' κοεμάσθηκε στί; 10)22
Απριλίου, άνήμερα τό Πάβχα.
Δέν χωρεί άμφιβολία δτι ό Στςόγ
γ.οίνχρ θά φρόντιζε νά μεταδώση
ρπειγόντο); στόν Τσάρο τή σνν-
ταοακτική είδηση καί κανονικά ό
ταχτ'δράμχ); θά πρε.-τε νά φθάση
(ΐτό Λάϊμπαχ σέ τρει;, τό πολύ
τέσσερες, μέρες. Ή 6εκαπεντ)ημε
ρη αργοπορια τού δεν Οικαιο/.υ-
γίϊται, τόσο μά/.λον που την ιδία
μερά έφθασαν, άπο κοντα τού,
κ'' άλλοι με άρκετα μεταγενέοτε
ρα ίγγραφα. Ίο πιθανοτερο, (>ε-
υαια, *Ιναι δτι συνήντησε στο
θρομο ΰιάφορα ίμπόθια άπό τις
όθωμανικές άρχες.
'Τφίσταται, δμως, κι' η έκόοχή
ότι τόν καθνοτερησαινι οί αυστρία
κές στά σύνορα, κατ' εντολήν
τού Μέττερνιχ, γιά νά μή φθάση
σό Λάϊμπχ πρίν άπό τή λήξη τού
Συνεδρίου. Τα συνήθιζε κατι τε
τοια ό περιώνυμος ραδιοΰργος.
Τον Ίανουάριο, όταιν το Συνε-
δριο συζητοΰσε "ήν έπέμβαση τής
Αυστρίας στή Νεαπολη, εΐχε δια¬
τάξη νά κρατησουν <κατά λάθος>
οτό Γράτς τόν ναπολυτάνο υπουρ
γό των Εξωτερικών, γιά νά μή
προλάΰη νά φθάση εγκαίρως στό
Λάϊμπαχ καί διαψεύση τόιν Φίρ-
δινάνδο Α' !
Ή συγκίνηση, ή ταραχή κι' ή
αγανάκτηση τοΰ Αλεξάνδρου, ά
πό τα φρικιαστικά νέα άγγι-ζαν
"Οσο
των
τα δρια τοϋ παροξνσμοϋ.
προχωροΰσε στο διάβααμα
τα μάτια τού θόλωναν,
τ ά χέρια τού τρε;μανε κι' ή ε-
απλοί'ε το άγριο κόκκινο
χρώμα της στή, συνήθως, ψυχρή
άσπρόχλωμη μορφή τού. Διάβαζε,
ό.άβαζε καί τα εγγραφα 6έν εί-
χαν τελιιωμό. 'Ενα γιά τόν ά-
ίΜχγχονισμό τοΰ Πατριάρχη. Δεύ-
τερο γιά τή θανάτιοση τοϋ Μη-
τροπολίτον θεσσαλονίκης. Τρίτο
γιά τή καρατόμηση τοϋ Μητρο-
πολίτου Λοορίσης. "Αλλο γιά σφα
γές συνοδικών, οίλλο άξιοοέβα-
στιον προκρίτων. Κι' άλλα διαβι-
Ι,αστικά ανάλογον προξενικών ά
•ναφορών. Μιάς τοΰ προξενείον
Άδριανονπόλεως ποΰ άνέφερε
τόν άπαγχονισμό τού πρώην πα¬
τριάρχου Κνρίλλου. "Αλλη; τοϋ
προξενείον θεσσαλονίκη; γιά την
ϊ/ΐτέ/.εση τοΰ Επίσκοπον τοποτη-
ςη.τοΰ. Κι' άλλης... κι' άλλων...
Ή πρώτη σκέψη τού Άλεξάν
ίϊρον ήταν νά ζητήση παράταση
των εργασιών τοΰ Συνεδριον καί
"ά τρίψη στά μοΰτρί£εται ή άξία τού, πρός με
γάλην ζημία, ίΐπως μοϋ τόισε,
τοϋ κοίνον (τυμφέροντος.
—Άλλά, τί σά; σνμβαίνει συγ-
κΓκριμένιος, άγουτητρ μου, τόν ρώ
τηβα.
—Άπλοΰστατα, φίλε μου, ενρί-
σκο|.ιαι χωρίς εργασίαν καί έπιδιίο
5Ό) νά άνεύριο κάτι ποΰ νά ταιριά
Ιη στά μρτρα μου.
— Καί τί νψο; έχετε, συγγνώ-
μη, τί προσόντα, ήθελα νά πό, ε-
χ«τε;
— Αύτά πού δλέπετε, κύριε.
— Δηλαδή εμφάνιση, κονστου-
μιά, παπιγιόν κ·λ.π. Καί άπό τί¬
τλον;, σπονδές, γλώσσες καί άλ-
— Τί νά τα κάνης αΰτά, άγαπη-
τέμον, οϋτε τό Λημοτικό δέν εβγα
Λα, άλλά τί σημασία εχει αϋτό, δ-
ταν, δπιος είναι γνωστόν, ό Ρωμη-
ύς καί μητροπολίτη; γίνεται, άρ-
κεΐ νά το βάλη καλά στό μναλό
τού!
— Μάλιστα, φίλτατε, άλλ.ά αύτά
άνήκοτιν πλέον είς τό παρελθόν"
σήμερα δέν άρκεΓ μόνον τό παπι-
Υ'όν, χρειάξεται μόρφωσις, καί
μάλιστα μόρφωσις τής έποχής.
— Μά έγώ δέν ζτντώ νά γίν« ά-
στροναΰτης, άγα,τητέ μόν, οχι διό
τι δέν μοϋ ταιριάξει, άλλά διότι
ιό {'^ιος μοϋ προκαλεϊ Γλιγγο· ζη-
τίό κάτι έδΛ, στά έπίγεια, άς
ποϋ,με θέσιν ϋπονργοΰ ή νομάρ¬
χου άκόμα.
— Καΐ δέν σάς δίδουν;
— Μάλιστα, κύριε.
Τί άδικο; ποΰ είναι ό κόσμος,
Λλήβεια...
ΒΙΣΦΟΣ
ΔΙΑ ΤΟΓΣ ΗΡΩΓΚ12Σ ΠΕΣΟΝΤΑΣ
ΠΡΟΣΚΟΙΙΟΓΣ ΛΓΔΙΝΙΟΓ ΚΑΙ ΣΩΚΙΩΝ
Ή Το.τι,κή 'Εφοοία Προσκόπων
Νέας Σ ιιΰρνη; καί ή 'Επιτροπή
Άνεγέρσεο; Μνημείον τοτι, τέλει
έν τιΤ) Ίερώ Ναφ τή; Άγία; Φιο-
τεινή; Νέας Σμνρ.Γ,ς, την Κυ-
,ριακήν 23ην Ίοι»νίον καί ώραν
9.30 π. μ., μνημόσυνον διά τονς
τ>0θ)ϊκί>)ς πεοόντιις προσκό.τονς Άϊ
δινίον καί Σωκίίιΐν. Τόν έπιμ,νημό
στινον λόγον θά έκμωΛήση ό σνν-
εργάτη; μα; λογοτέχνης καί τέως
ΰπουργό; κ. Χοήστο; Σολομωνί
6η;. Θά επακολουθήση κατάθεσις
στέφανον πρό τού έιι Νέα Σμΰρ-
νιι άνδριάντος τοΰ 'Εθνομάρττ·-
ρος Χρυσοστύμου Σμύρνης.
στριας. Ιίερ<πτοιση νά γίνουν άν θροποι οί όσιιανλήδες δέν ΰπήρ- γε", ή πολ.υτιιιώτερη .τροσ((Λρά πού θά μποροΰσε νά κάνη στήν Εΰ- Ι'ώπη, ήταν νά τή απαλλάξη ά¬ πύ την παρουσία .τού;. Τόν πή- ρ.·, κατά τό ταξίδι μέχρι τή 11ο /ιονΐα, στύ «ΰτοκρατορικύ Τί>ι· ά-
μάξι, άκουσε μέ άκρα προσοχή
ιίς σαιτεϊς, άπερίφραστε; όπως
ηάντα. είσηγήσε1; τού κι' ώ; .που
νά ιρθάσουν στή ΒαρσοΓηα είχε
καταλήξη σ' αποφάσει;, θά προ-
χορονσε στή λύση τοϋ Άνατο-
λικοϋ ζητήματο;, μέ άντικειμενι-
κό σκοπο τή καΤάλ.νση τοϋ όθο-
μανηκοΰ κράτου; ή, τουλάχιστον
την έ'ξοση τού άπό την Εΰρώ-
πη. Οί εΰροπαϊκέ; Δυνάμπ; δέν
ησ'αν σέ θέση, κ.αί διΊσκολ.α θ'
άπο<ράσιξαν, ν' άντιδράσονν δυνα μικά. Ή μόνη πού, ϊσος, θά τα διενοεϊτο, ή Αγγλία, ήταν άνί- σχυρη νά εμποδίση τή προέλαση των ροσικών στρατιΛν στή Κο>ν
στκντινουπολη. Ή θεία Πρόνοια
ποΰ τόν φώτισε τόσες (ρορές, τόν
διέταϊε ν' άποΛνιιάνη τήι· Εΰρο-
ητ. ί'ιπό τύ όσιιιηικό μίασμα.
ΧΧΤ Η ΑΠΕΜΠΟΛΗΣΗ ΤΟΤ
ΜΕΓΑΛΕΠίΙΒΟΛΟΤ ΟΝΕΙ
ΡΟΥ
Στή Βαρσοβία ό άδελφός τού,
όντιβασιλεύς μέ/ας δοΰξ Κων¬
σταντίνος Πανλοϋιτς, ό ύποιρήφι-
ος αύτοκράτορ τής Γραικίας,
τόν νποδέχτηκε μ^ τίς καθιεροι-
μένες τιμίς. «Η ρτοσοπολωνική
φρονρά τοΰ άντιβασιλεος καί οί
Βιαλεχτοί ροτσόφιλοι άειοματικοΐ
των πολίοηκων αονάδίβν τόν ζητω
κρανγασαν μ' ένθουσιασμό, οί
λαικές, «μιης, έκδη/.ώσρι; ήσαν
άνόρεχιτε; καί σνγκρατημε'νε;.
Ή ριοσική Πολωνία τή; έπο¬
χής έκείνης, υπήρξε ή μόνη, ί-
σιος, ποϋ εύνοήθηκε άπό τα ίδιό
;ΐν-ΐα φιλελενθερα φρονήμοτά
τού. Άποτελ.οΰσε «ϋτόνοιιο καί
αΰτοδιοίκηίΓο σιηταγμ<ΐιτικ.ύ βα- σίλειο, μέ εθνικήν όντότητα καί έσοιτερική ελευθερία, "μως τα, τό σο πολΰτιμα αΰτά άγαθά άπεί- χαν πολ.ΰ άπύ την άπόλυτη άνε- ξαρτησία, ποΰ θά ίκανοποιοϋσε τόν άκρατο πολίονικό έθνικισμό. Τό γεγονός ότι σννταγματικός Βασιλεΰ; τής ΠολιοΛίας ήταν ό Αντονράτορ πασών των Ροσιών, συνέδεε τί; δι«ο έπικράτειε; μέ όιιοσπονδιακέ; σχέσει; «προσωπι- κή; ενώσεως» καί καθιστοϋσε μοί οαϊα τή Πολίονία ούραγό αν δχι νποτελή τή; Ρο)σίας. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΔΗΜΟΠ Ρ ΑΤΟ ΥΝΤΑΙ ΑΝΤΙΉΛΗΜΜΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΕΒΡΟΤ Ό νπουργός Δηιιοβίον "Εργιον κ. Κ. Παπαδημητρίον ένέ,κρινε την κατανομήν -τιστώσεοις 12.000. 000 δρχ. διά την πληρωμήν έκτε- λεσθεντί'ΐν έ'ργονν εί; διαφόρους λιιιένας τήζ χώρας. Ενέκρινεν επίσης την δημοπρά τησιν τον ίργασιιο! ίπειγόντον ν δρατ'λικών καί άντιπληιι,μνρικών έργων εί; τόν νομόν "Εβρον, προ ύπολογισμοϋ 2.200.000 δρχ. ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΜΥΡΝΗ - ΕΦΕΣΟΣ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΪ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Γ' Ό υπό άνωνυμίαν κρυπτομενος Άθηναϊος λ.όγιος δίδει τίς έ.τυ- πώσεις τού άπύ την "Εφεβο, πού έπείΓκέφθη πρίν 150 χρόνιαι: «"Οτε ευρέθην μεταξύ των έ- ρειπίο>ν τής 'Εφέσου, ένόμισα ότι
ιΗ'εγίνωσκον ίη' αϋτώ·ν' την φρι-
κώδη απειλήν τοΰ άγγελον τής
Άποκ.αιλύψεως «'Έρχομαί σου τα-
χύ καί κινήσω την λυχνίαΛ· σον ίκ
τοΰ τόπου αυτής». Άντί τοΰ άρ-
χαίου
όποία έρήμωσις σή
μ*ρον, οποίος νεκρικός πέπλ.ο; έ-
ξηπλ.ωμένος παντού.
Συντρίμματα λίθοη·, κιονόκρα-
να καί σπόνβυλοι τήδε κακείσε έρ-
ριμένθι, επί δύο λοφίσκο>ν δύο
κατερίιπιομένα ΐ{ρονρια, ιδού τα
μόνα πράγματα, άτινα περιεσώθη-
σαν έκ τής αρχαιότητος.
Πλείστοι έρείψιμοι (;) μιναρέ-
δες άποδεικη<οι»σι τό πλήβος των τζαμιών, όπερ υπήρχεν έν τή πό- λίΐ ταΐ'τη, εν δέ τζαμίον, έκ μαρ- μάριον αρχαίον κτιρίον ώκοδοαη- μενον, καί περιέχον έντό; κίονα; έκ γρανίτου καί άλλας γλυφά;, όνιεν δμως σκεπης, είναι τό μόνον άίΞιοθέ'ατον τή; πό Κοινίό; θεωρεϊται δτι τό τξα- μίον αΐ>τό κ.εϊτα* είς την Ι&'αν θέ¬
σιν είς ήν άλλοτε ήτο ό ναός τής
Άρτιιιδο; ή τουλάχιστον ό τοϋ Ά
γίον Ί(οάνου τοΰ θεολόγου, άλ¬
λά ή δοξασία αυτή φαίνεται δλίο;
εσφαλμένη.
'Εκίίθεν τής πόλεοις, πρό; τό
, τό οποίον διαβρίχει ό Κάύ
στρο;, έκτεινονται κατά μήκος τοΰ
όρον; Πρίιονο;, πολλά έρεύΐια,
ε κ τω'ν οποίων τινά οραίνο*ται ά-
νή,κοντα είς άμφιθέατρον. Ον μα¬
κράν αυτών σώξεται τα σπήλαιον,
εν τω όποίτο, κατα την παράδοσιν,
ίκοιμήθησαν τόν 'Επιμεννδειον ν-
πνον των οί έν Έψέσφ έπτά παί
δες. Αί'τόσε, πρό τίνων έτών, εν-
αρχαίον έινι μεμβράνη Ευαγ¬
γέλιον, τό οποίον οί περίοικοι θεω-
ροϋσιν ώ; νπ' αντοΰ τοΰ Ε«αγγε-
λιστοΰ ΊοάΛ'ου
Αυται είοίν αί περί τής άρχαία;
έντνπώσει; μόν, τ)ν σή-
μι·ρον οίκοΰσιν Ολίγοι γΐωργο} κηά
όνο«ιάϊΛνσιν «Άγιονσλοι'<γ», κατά παραφθοράν έκ τοΰ "Αγιος θεολ.ό γο ;. Ή είς "Είτεσον επίσκεψις μου μοί ένρθνμισβ 8 ήγηοΐνΐ τίνα τοϋ σατιρι,κοΰ Πετροννίου. Τω καιρώ ίκείνοι, άναςτέρει, έ'ζη εί; "Εφε- σον γι>νή τις, θαυμα£ομΐνη παρά
πάντων διά την αρετήν τη; καί
πρό; τόνι σύζυγον της αφοσίωσιν.
Κατά κακήν τύχην ό άνη,ρ τή; πα-
ρα,δειγματική; ταύτης γυναικός, ά
πεβίωσε. 'Εκείνη, μή αρκεσθείσα
νά αποδώση τφ φιλτάτφ νεκρφ
τάς νενομισμένας έπικηδείου; τι-
ηθέλησε νά τφ άκολοα>θήστι
καί είς την αίαν.'ΐότητα.
Άμα κατετέθη ό νεκρά; είς τόν
τάφον, εισήλθε καί έκείνη είς αύ
τόν καΐ απεφάσισε νά αποθάνη
τής πείνης. Μάτην οί οίκεΐοι αυ¬
τής καί οί άρχοντες τής πόλεως
επειράθησαν νά την πείσωοι καί
παραιτηθή τής αύτοκτονίας, ή πι-
οτή σΰζνγο; ρμεινεν άκαμπτος,
καί μόλις συγκατετέθη νά δεχθή
συγκάτοιικον αυτής είς τόν τάφον,
πιστήν τίνα ΰπη.ρέτριαν; δπος τή
δανείζη τή.ν συνδρομήν των δα-
ν.ρνων της κ(ά τής άνάπτη τόν λΰ
χνον οσάκις έσβύνετο.
"Ολη ή "Εφεσος νπερύμνει την
απαράμιλλον ταύτην γννοΐκα, ήτις
πέμπτη ήδη ημέραν διέτριδεν ά-
σιτος παρά τό σίιμα τοϋ σνζΰγου
της. Κατά σύμπτωσιν στρατιώτη;
τι;, (τΰρεθεί; εί; απόστασιν ούχι
μακ,ράν τοΰ μνημείου ήκουσε γυ¬
ναικείον; γόον; έν αύτω.
Πλ^ήρη; θάμίΐον; κνλίει τόν έ-
πιστόμιον λίθο καί βλέπει γνναϊ-
κα διατηροΰσαν, παρ' δλην της
ιήν λύπην καί την άσιτίαν, ίκανά
ίχνη καλλ-ονής, .ταρ' αυτή δέ πτώ-
μα άνδρας. 'Εννορΐ άαέσως τί σνμ
6αίνει, καί φέοων είς τόν τάφον
τό λιτόν τον δείπνον, έξορκίζει
την πιστήν γτ'νοΐκα ν' αναστείλη
την φρικώδη άπόφοσίν της καί
νά προτιμήση τόν βίον, όστις το-
σαϋτα εχει θέλ^γητρα.
Ή γυνή, ουδόλος πειθομένη,
σχίζει επί μάλλον τό στήθος της
καί τίλλει την κόμην. Ό σιτρατιώ-
της διπλα,σιάζει τάς προσπαθείας.
Τέλ.ο; ή γυνή κάμπτίται καί <τυγ- κατανεί'ει νά πίη ολίγον οΐνον, έ'- πειτα νά φάγη ολίγον άρτον καΐ τέλος Λ'ά καταβροχθίση όλον τό.ν δείπνον τοΰ πτωχοϋ στρατιώτου. Όποία άποζημίοοσις εδόθη είς εκείνον, τουτο ό Πετρώνιος δέν άναφρρει, λέγει μόνον δτι όστρα- τιώτης πλήρης ρε κίχθ' εκάστην έσπερατν τό δίϊ- πνον τού είς τό μνημεϊον καί οι«- ννκτρρευε μετά τής... πιστή; χή- ρα;, ήν οί έν Έφεσω ρνόμιζον θα νοΰσαν!... (Τέλος) ΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! Κύριε διευθνντά, "Επιτρέψίΐτέ μου, ώς Μικρασιά τού καί προρδρου ένό; μικροΰ τμή μοτος των ξεροιζωμένων συμπα- τριωτώΐΜ μας, των Περαμίων Κυ ι,ικηνών, νά συγχαρώ μέσφ των στηλ.ών τοΰ άγα-τητοΰ «Προσφυγι •/ου Κόσμοι», την κ. Στέλλ.α 'Ε- πιφανίον - Πετράκη διά την δημο¬ σιευθείσαν υπό Τόν τίτλον «Άντι- ,-ιροσφυγικαί έκδηλώσ«ις» έπιστο- λ.ήν της είς τό φύλλον σας τής όθής Μαίοα,' «. ϊ. Καί την σνγχαί ς,ο, διότι κατά τρόπον θαρραλεον ά/.λά καί αντικειμενικόν, άντέ,κρου θε τό κήρυγμ/χ τό οποίον διεξά- νουν άκόμη ώρισμένοι, ολίγοι εύ- ινχώς, άπό των στη/.ών με^κων ίί+ημρρίδων ένα·ντίον τοΰ προσφυ¬ γικοΰ στοιχείον. Τό ποίος υπήρξεν ό 'Ελληνι- σμό; τοϋ Πόντον, τής θράκης και τή; Μικράς Άσίας καί τί προσέ¬ τι ερε διά την εδραίωσιν καί τό με¬ γαλείον τοϋ 'Ελληινικοΰ "Εθνους, είναι τόσο γνοιστά είς δ/,ονς τού; (.αερολήπτους κ«ΐ ΰγειώς σκεπτο- ι.ίνονς "Ελληνας, ώστε περιττεύ- π νά τα άναφέρίί ενταύθα. "Αλ- λ.ίοστρ τοΰ εχοιυν πράξει καί πράτ τού άλ.λοι άρμοόιώτεροι εμού. 'Ε- κρΐνο πού θέλω διά τής παρούσης ΐ'ον νά τοιίσο) ·ϊναι, τό δτι ούδε- ΐ4ΐα περιοχή τή; χώρα; δικαιοΰ- ται νά μονο.τωλί) την ηθικήν καί τόν πατρκΐ)τισμόν καί νά διεκδική ιΰ προ6άδισμα έναντι οΰδεμιάς άλ λ.ης. 'Όλοι οί τόποι έ'χονν άναδεί ξει ήρωας, μάρτυρας, σοτροΰς καΐ ■νιγαιντας τοΰ πνύματος, τής ήθι- «ή; καί τής προοδον. Συνεπώς, τό κήρυγμα τής μι- ραλ^λοδοξίας καί ή καλλιέργε,ια ε¬ νός νοσηρόν τοπικισμοΰ, δέν όδη- ·> εί πουθενά, άλ'ά αντιθέτως, σνν
τέλει είς την διάσπασιν τής έθνι-
5ΐής μας ένότητος καί μάς έκθέτίΐ
σοβαρά είς τα όμματα τής διε-
θνοΰς κοιινής γνώμης. Διά τουτο,
σΐίμΐϊΧθΛ'ω άπολιη:α)ς μέ τάς παρα-
τηρήσει; τής κ. Στέλλας 'Επιφα-
νιου - Πετράκη, συνιστώ δέ όπως
άναληφθή μία γενικωτέρα έκστρα
τεία «κ μερου; κυρίως των διανο¬
ουμένων καί λ,ογίων μας διά την
εξάλειψη τής όνσφημίσεως καί
κ.αΛίομεταχειρίσείο; τοΰ κόσμου τής
Μικράς Άσίας κα'ι τού Πόντον,
έκ μΐρους ωρισμένων κακώς πλη-
ροφορουμεΛΐων κυ.ρίιο'ν, άλλά καί
?ιά νά πειβθοΰν οί πάντες πώς ό
'Ελληνισμός είναι ένιαίος καί ά-
διαίρετο; καί ότι τό "Εθνος δέν
κρίνει τούς "Ελληνας άπό την κα-
ταγοογήιν των, άλλά άπό τα ?ργα
καί την προσφοράν τον, διά τό
μεγαλείον τον. Καί είς τόν τομέα
τύτόν εχομεν, ομίζο, δώσει έπαρ
νο; έξετάσεις καί ε'χομεν ήδη κρι.
θή.
Εΰχαοιστώ διά την φιλοξενίαν
Έμμ. Παπαναστασίου
Βιομήχανος τής Μακαρ)ποιΐας
«Μίσκο» — πρό?δρος τοΰ Συλλό
γ ου Περαμίων - Κυζικηνων.
Ο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑΝ
Η ' Ενωσις ' Ιδιοκτητάς ΠεριοδικοΟ Τύπου, έπ' εύκαιρία
των έορταοτικών έκδηλώοεων τής έπετείου τής έκατονταπεν-
τηκονταετηρίδος τής Έθνεγερσίας καΐ είς εκδήλωσιν τοϋ άμε-
ρίστου ένδιαφέροντος καί τής ένεργοϋ συμμεΓοχής αυτής εις
την πνευματικήν Ζωήν τοϋ τόπου προκηρύσσει διαγωνισμόν πρός
συγγραφήν μονογραφίας «περί τής συμβολής τοϋ Περιοδικοϋ Τύ-
που τίς την επιτύχη έκβασιν τοϋ μεγάλου υπέρ Ελευθερίας "Α¬
γώνος τοΰ 1821 καί είς την αναγέννησιν καί άναμόρφωσιν τοϋ
ΈλευθΓρου Έλληνικοϋ Κράτους μέχρι σήμερον, ώς καΐ των
έκδοτών αύτοϋ».
Τα πρός κρίσιν 6ργπ θά ύποβληθοϋν εία Λενταίΐλοΰν μετβ
σχετικής αίτήσεως των ενδιαφερομένων είς την Γραμματείαν
τής Ενώσεως (Νίκης 25) μέχρι τής 30 10.1971.
ΌοίΖονται δύο χρηματικά έπαθλα, ήτοι: 10.000 δραχμαί διά
τό Α' Βραβείον καί 5 000 δραχ. διά τό Β'.
Τό βραβευθησόμενον είργον θέλει εκδοθή υπό τής Ενώσεως.
Έν Αθήναις τή 14 Ίουνίου 1971
Ο Πρόεδρος Ό Γεν. Γραμματεύς
Σ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚΑΝ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
Η ΣΥΜΒΟΑΗ ΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821
Υπό ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΜΑΡΑΔΟΓ Ταξιάρχου έ. ά.
Δ'
Τύν Βνζάντιον Σκαςιλάτυν, ύ ύ-
.πέϊος μ*τα περιπετείας εννεα. ε-
τών άπυ τής ενάρξεως της 'ϋπα-
ναστασεως εις τα ε,νθυτερα τής Μ.
Άσιας, υπου σνμμετεσχε εις την
ιξοφίαν τής οικογενείας Καλλ.ιμα
χη, διεσώθη τελικώς και αφιχθη
ιις την ΈΛ,λάδα τυ 1830, υπου
και ανέλαβε δημοσίαν υπηρεσίαν.
Το 1836 έφθασεν είς το αξιιυμα
τού 'ΕνΤΐτρόπου παρα την Ιεράν
Σύνοδον. Διαφωνήσας με τόν άν
τιβασιλέα Άρ,μανσ.ιεργκ παρητή-
θη κ«ί επανήλθεν είς την νπηρεσι
αν τό 1855 ώς Οιευθνντης τής Δή
μοτικής Έκπαιδεύσεως, τής οποί
άς καί θεωρείται ό πρώτος καϊ κύ
ριος όργανωτης. Τό φιλολογικόν
τού έργον είναι είς πάντας γνω¬
στόν, δι' δ καί τό παραλείπω. Ό
Βυζάντιος, έκτός των νπηρεσιών
τάς οποίας προσέφερεν είς τύ νεο
σνγκροτούμενον Κιράτος, ως δημό
σιος ύπάλληλος καΐ ώς λεξικογρά
φός, δι>καίιυς απέκτησε καί τόν α¬
παράγραπτον τίτλον τού Διδασκά
/.ου τού Γένους.
1 όν κωμοδ^ογράφον κα'ι άγιογρά
φόν Βυζάντιον Δημήτριον. Τύ οί-
κογενειακόν τού δνομα ήτο Άσλά
νης. Γαλλομαθής καί, εύπαίοευτος,
Εφθασεν είς την Έλλάδα μέ την
Εκρηξιν τής Έπαναστάσειυς, απού
ηγωνίσθη ώς πολ.εμιστής καί πα-
οαλλήλως είς διαφόρους υπηρεσί¬
ας, διατελέσας καί προσωρινάς
γραμματεύς τής Πελοπ;οννησιακής
Γερουσίας καί κατόπιν διευθυντής
τού υπουργείον» Πόλεμον. Επί "Ο
θωνος απεσύρθη των δημοσίων
πραγμάτων καί ανέλαβε τύν χροι
στήρα διά νά εξασφαλίση την συν
τήρησιν τής οικογενείας τού, άλ.λά
κα}, τόν κάλαμον διά νά στηλιτεύ-
ση τα κακώς έν τή κοινιυνία, έχον
τα, κατά την γνώμην τού. Έκ
των κυριωτιέροιν έργων τού είναι
ίι «Γυναικοκ,ρατία» καί ή γνωστή
είς ίίλους «Βαβυλιυνία», ή ύποία
έξαικολουθεϊ και σήμερον άκόμη
να άΛαβιβάζεται είς τα άθηναίκά
θεατρα.' Άπαιχ'ωβε είς Ιΐατρας
ηενάμενος.
Ό Διονύσιος, έπίσκοπος Κυνου
ρίας, καί γνωστος ώς Ρέοντος καί
Ιΐρασιών, ό οποίος διεκρίνετο διά
τάς γνώσεις τού. Κατήγετο έκ
Κων)πόλεως. Κατά τό 1820 ώς
συνοδικός έμυήθη είς τα τής Φι¬
λικάς 'Εταΐφείας. Μετά την εισ¬
βολήν τοΰ 'Τψηλάντου τόν Φε¬
βρουάριον τοϋ 1821, ηναγκάσθη
νά μετάσχη τής συνβδικής πράξε
τος άφορισμοΰ τοΰ 'Τψηλάντου κα'ι
Σούτσου καί ευθύς άμέσιος έστά-
λη υπό τής Πύλης είς την ΙΙελο-
πόννησον διά νά εφαρμόση τό έκ
δοθέν φιιρμάνι, περί άμνηστείας
των άθώιυν, άλλαι έν τφ μεταξΰ
έξερράγη ή Έπ-ανάστασις. Κίργά
σθη υπέρ τού Αγώνος /αί προσ-
έφερε παν ΰ,τι είχεν. Επί Καπο-
διστρίον διετέλεσεν έπίσκοπος Κυ
νουρίας καί επί "Οθωνος επί πεν¬
ταετίαν πρόεδρος τής Ίεράς Σννό
δου.
Τόν έκ Κωνσταντινουπόλεως κα
ταγόμενον Αρχιεπίσκοπον "Αρτης
Πορφύριον, ό οποίος κατήλθεν είς
την 'Ελλάδα άπό τάς πρώτας η¬
μέρας τού Αγώνος καί εχρησιμο¬
ποιήθη είς διαφόρους πολιτικής
φύσεως αποστολάς. Εγένετο κατ'
επανάληψιν μέλος των διαφόρων
Έβνοσυνελεύσεων.
Δραγούμης Νικόλαος, έκ τοΰ
κλάδον τής Κων) λεως. Αφιχθη
μετά τοΰ πατρός τού Μάρκου αμα
τή έκρήίξει τής Έπαναστάσεως.
Εγεννήθη είς Κων)πιολιν τύ 1808
'Τπηρέτησεν ώς γραμματεύς τοϋ
Καποδιστρίον καί ώς διοικητικός
καί διπλωματικάς ύπάλληλος, άνα
δϊΐχθείς ύπουργας των Εξωτερι¬
κών τό 1862. Διεκρίθη ώς δημο-
σιογράφος καί συγγιραφεύς. Ή είς
Κων)βτολιν πε,ριουσία τής οΐκ.ογε
νείας έδημενθη.
Ίατρός Κανέλλ.ος Στέφανος.
Εγεννήθη είς την Κο>ν)πολιν καί
ρσπούδασε την ιατρικήν ώς κύ¬
ριον κλάΐδον, είς την Γερμανίαν.
Ανεμίχθη είς τα τής Έπαναστά-
σεος. Αρχικώς πλησίον τού 'Τ¬
ψηλάντου καί έν συνεχεία κατήλ-
0>ν είς την 'Ελλάδα, δπου πολλά
προσέφερεν υπέρ τοΰ Αγώνος.
Συνοδεύσας είς Κρήτην τόν υπό
τή; ποοσοίρινής κυβερνήσεως διο-
ρισθέντα άιρμοστήν τής νήσου Έμ
μανουήλ Τομπάζην, Απέθανεν έκιεί
τό 1823. "Εγραιμε πολλάς διατρμ-
6άς είς τόν «Λόγιον Ερμήν», ώς
καί ποιήματα. Τό περίφημον καί
είς ίίλ.ους μας γνωστόν «Ώ λ.ιγυ-
ρόν καί κοπτεράν σπαιθί μοτι», Α-
νήκε» είς τα ποιήματα τού.
Λεδίδης ΚωνΜος, ό αποκλη¬
θείς πατριάρχης τής ρλ.ληνική;
δημοσιογραφίας. Εγεννήθη είς
την Κο>ν) πόλιν τά 1790 καί έσπού
δααεν είς την Βιέννην πολιτικάς
επιστήμας ΜυηΘείς είς τα τής Φι-
λ.ικής Έταιρείας κατετάγη είς τον
Ιεράν Λόχον καί μετεσχε τής μά
χης τοΰ Δραγατσανίου. Αιετρλεσε
δημόσιος λειτουργύς επί Καποδ.'-
στρια καί επί Βαυαιοικής Άντιβα
σιλείας. Παραιττιθείς ΐδρυσε τα
1836 την εφημερίδα «'Ελπίδα», ή
όποία συνετάσσετο έλ.ληνιστί καί
γερ,μαΛΐστί. Επί κατοχής τού ΙΙει
ραιώς υπό των Άγγλ.ογάλλων,
άπό 12.5.1854 έ'ως 17.2.1857, <η>ν
ετάσσετο έλληνιστί καί γ«λ.Λΐστί.
"Ο,τι κνριος τόν διέκοινρ ήτο ή
πρός την Μεγάλην Ιδέαν προσή-
λωσίς τού, τής οποίας δείγιματα
παρέσχε κα'ι άπό την εφημερίδα
τον καί από τοΰ Οήαατος τής Έ-
θνοσυνελενσεως τοΰ 1843. ώς πλ.η
ρεξούσιος των Κρτττών.
Σκαλ.ίδης Γεώργιος. Πρό τής
Έπαναστάσεως διετέλ.εσε γραμμα
τεύς τοΰ διεομηνέιος Πελοπονινή-
σου καί μεμνημένος είς τα τής
Φ. Ε. προσέφεοε πολλ.άς ϋπηρεσί
άς κατά την δύσκολον εκείνην ,ιε
{ΐίοδον. Μετά την έναρξιν τής Έ-
παναστάσεως εγένετο ΰπογραμμα-
τεΰς τής Πελο.-το'νησιακής Γερου
οίας, δπου ειργάσθη μετά μεγάλου
ΚΑΠΠΑΔΟΚΊΚΑ ΘΕ1ΙΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
.- ΤοΟ αυνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΗ1
.ΝΛ.ΚΑΤΑΤΙΛΗΚ-ΤΙΚίΏ: ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ,ΩΣΜΑ
ξήλου.
Έκ τού κλάδσυ τής οικογενεί¬
ας των Σχινάδιον τής Κων)λει»ς,
ό Σχινας Κο>ν)Λ·ος εγεννήθη τό
1801 καί ετυχε μορφώ(Τεο>ς αρχι¬
κώς είς την Σχολ.ήν τοΰ Γένονς
καί έν συνεχεία είς Βερολίνον και
Παρισίους. Κατήλθεν είς την Έλ
λάδα μέ επιστημονικήν αποστολήν
τοΰ Μαιξών, τό :829 καί παοέιιει
νεν. Ηκολούθησε τό πολιτικόν στά
διον, γενόμενος επανειλλημένως ΰ
πουργάς καί πρεσβεντής είς Μύ-
ναχον, Βιέλ·νην κα'ι Βερολίνον.
Διετέλεσε πςώτος πρύτανις τού
Πανεπιστημίου καί καιθηγητής τής
Ίστορίας είς τό αΰτό Πανεπιστή-
μιον.
Ράλλης Γεώργιος. Εγεννήθη
τό 1805 είς την Κων)πόλιν, νίάς
τοΰ άπαγχονΗσΘέντος κα.τά την εκ-
οηξιν τής Έπαναστάσειος, Αλε¬
ξάνδρου Ράλλη, έξεπαιδενθη «ς
Βιέννην καί Παοισαίονς, οπον έ-
σποΐ<δασε νομικά. Διορισθείς υπό τοΰ Βασίλειος Καρόλου Ι τό 1828 ναθηγητης γν,μνασίον, παρητήθη καί κατήλ&εΛ' ίίς την 'Ελλάδα καί επεδόθη είς τόν δικαστικόν κλά¬ δον. Άμα τή συστάσει τοΰ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εγένετο καθη γητής τοΰ "Εμπορικον Δικαίο» κα'ι πρίδτο; Σχόλ^ορχος τής Νομικής, πολλάκις δέ έν συνεχείο; καί πού τανις. Τό 1841, 1848, 1857 καί τα 1859 εγένετο ΰπουργός τής Δικαιο σύνης καί βοαδΰτερον πρόεδρος τοϋ Άρείου Πάγο». Ό Δηιμήτοι- ο: Ράλ>.ης ό έκ των ποί.ιτικών άρ
χηγών τής νεωτέραις Ελλάδος, εί
ναι ό ιΐός τοΰ Γεωογίου καί ίν. τοΰ
οποίον κατάγονται τα μέλη τής οί
κογενείας τίόν Ράλληδοΐν των Α¬
θηνών.
Άπό τοΰς Ρίξους Ραγκαδήδες
καί τούς Ρίζους Νερουλούς θά ά-
ναφρρω μόνον τόν Ρίζον Νεοου-
λάν Ίάκωβον. Λόγιος καί πολιτευ
τής, Φανα/αιώτης, εγεννήθη είς
την Κων)πόλιν τό 1778. Έκραγεί
σης τής Έπαναστάσεο>ς είς τάς
παραδοι<να6ίονς ήγεμοΛΛας, κατε- ανγεν είς την Γενιεύην, οπον καί έ δημοσίευσε τό 1826, γαλλιστί, την «Ιστορίαν τής Έλληνι,κής Έπανα στάσεςος». ΚατήλυΘεν είς την 'Ελ¬ λάδα μετά τοΰ Καποδιστρίου καί ανέλαβε δημοσίαν υπηρεσίαν, την οποίαν διετήρησεν επί βραχΰ χοονι κύν διάστηιμα. Μιετά τάν φόνον τοΰ Κι·6ερνήτου εγένετο νπονργός των Εξωτερικών καί έν συνεχεία τής Δικαιοσύνης καί των Έκκλη σιαστικων καΐ Παιιδείας. Επί τής {ι.-τουργίας τον ίδρύθησαν τό Πανε πιστήμιον καί ή Άρχαιολογική Έ ταιρεία, είς την αίθουσαν τής ο¬ ποίας καί φιλοξενούμεθα. Τέλος, θά μνημονεύσίο τόν Φι λήιμονα Ίιοάννην, άγωνιστήν, σι·γ γιραφία καί δηιμοσιογράφον. Έπει δή ή δράσις τού ώς συγγραφέως καΐ δημοσιογράφου είναι γνωστή, -τεριοςιίζομαι νά άναφέοω, ότι τό οίκογενειακόν τού δνομα ήτο Βα¬ σιλειάδης καί κατήλθεν είς την 'Ελλάδα τόν Απρίλιον τοΰ 1821. Προίτελήφθη έν άρχή ώς γραμ¬ ματεύς τοΰ Πετρόμπεη καί μετά την δφιξιν τοϋ Δημ. 'Τψηλά·ντον άνέλαβεν ώς Ιδιαίτερος γραμμα- τ-είίς τον μέχρι πέρατος τοΰ Άγ<ο νος. Ή διράσις ήτο πολιτική, άλ.¬ λά καί μαχητική, άπό τής άλώσιε- ως τής Τριπόλεως μέχρι καί τής μάχτκ τής Πέτρας, τής 12ης Σε¬ πτέμβριον 1829. Χαρακ/τηριστικόν είναι, ί!τι την τελευτοιίαν μάχην τής Πέτρας, μέ την οποίαν θειο- ρεΐται ι'ίτι έληξεν δ έαπόλεμος Α¬ γών, την διηύθυνεν ώς άρχιστρά τηγος ό Κωνσταντινονπολίτης Δή μήτριος 'Τψηλ,άντης, δπο)ς καί την ποώτην μάχην τής ένάρξεοις της Έπαναστάσεοις την διητ'ιθΐ'νε πά¬ λιν Κων)λίτης άρχιστράτηγος, ό 'Αλέξαν&ρος 'Τψηλάντης. Μετά τα πέρας τοΰ Άγ<3νος είς τόν Φίλήμονα απενεμήθη ό βα θμός τοΰ ταγματάρχον, άλλά πα¬ ρητήθη τοΰ στρατόν καί επεδόθη είς την δημοσιογραφίαν· κα'ι την συγγραφήν ίστοοικών συγγρ«ιμμά των, διαφΐϋτιστικών των εργιον τής Έπαναστάσεςος. 'ίΐ μνημόνευσις δλο>ν έκείνονν,
οί όποίοι χατήλθον είς την 'Ελ¬
λάδα εύθΰς μετά την απελευθέ¬
ρωσιν καί κατά τάς δΰο πρώτας
δεκαετίας, καί σννέβαλον είς την
συγκρότησΐν τοϋ Στρατόν καί τοΰ
κρατικοϋ μη,χανισμον, θά μας ά
πεμάκρυνε πολ.»ι καί ό χιρόνος πο{ι
μάς άπθιΐιενει είναι έλΛχιστος.
Έπίσης δέν θά εξιστοηήσω την
οικονομικήν συμβολήν είς τόν ά-
γώνα των 'Υι|ιηλαντών διά την
Γ-γοοάν δπλων κα'ι ίφοδίων, τάς
ήγεμοιικάς δο>ρεάς των Καρατζά
δί>ιν, των Σοΰτσοιν καί των ειιπό-
ρων τής ΓΙόλτις, μικρών κα'ι μργά
λ(ον, άλ.λά θά περιορισθή νά Α
ναιρέοω ένδειχ,τικώς δΰο περιστα-
τικά, μιάς ήριοϊκής κοπελ.λας, πην
κατήλθεν είς την Έ.λλ.άδα γ<ι. ή- γωίσθη, άφοΰ διέθεσεν ίίλ.ην την περιουσίαν της καί ένό; οίκονομι- κως κατεστραμμένον έμπόοοΐ1, ό οποίος ήλνθεν ά,θίογάς μέ δσα έκ τής οικονομικάς τ<ιι· καταίττροορής τοΰ ά.τέμειναν. Ή ήθ(·)Γδ(ΐ εΐνοι ή προαναφερ- θεϊσα Τατανλιανή Ζαοαφοπούλα ,Μαοιγί'Ί, ή Αδελ.(Γ/ή τον καρατοιιη Οέντος Χ"Βασίλ.η Σαοάφη. Με- μτ'Γ,μρ·..η Από τόν αδελφόν της είς τα τής Φ. Ε., προσέιττοε έξαιρέ- τονς νπηρεσίας άπό τό 1819 καί Ίδιαιτερίος άφ' ής εγνώσθη ή προ- δοσία τοΰ Φίλιππον Άσημάκη θεο δώοου. Ή διράσις τη; μαρτνρεΐ- ται άπό σημίΐίνοντας Φιλικόν;. Ή κοιν·(ηνική καί ή οίκονομική κατά¬ στασις τής οικογενείας τη; επέ¬ τρεψε την οργάνωσιν δίκτυον πλη οοφοριων διά τής κινητο.τοιήσίοις μετά τοΰ ά^δελφοΰ τη; των γνω- ριμιών των μεταξίΐ των Έλ.λ.ήνων καί Τούρκων κρατούντων καί μέ σκοπόν την παραπλάνησιν τοΰ πανι σχίίοον Χαλ.έτ Έφέντη. Ή Μαρι- γώ σι·νεκίντρωνε τάς πλ.ηροφορί- ας τη; καί άνεκοίνχιυ τα πορίσμα (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΚΒΙΜΕΝΟ Τί; ούκ οίδε τόιν τηνικαΰτα ίίπαο χον, (1) πολ.λ.φ μέ τώ οικείω θρά σει καθ" ημών μάλιστα χρώμε- νον, έπειδή καί παρ' έκεί<<·>ν ήν
(2) τφ βαπτίσματι τελεσθείς ή
σνντελεσθείς, πλείω δέ των άναγ-
καίοιν νπηςιετοΰντα τφ έπιτάττονπι
(3) κα'ι διά τοΰ πάντα χαρίξεσθαι
τό κράτος έαυτφ σνντηροΰντα, κα'ι
φνλάττοντα χροΜώτερον; Τούτο.)
βρέμοντι κατά τής Έκκλησίας,
καί λεόντιον μέν τό εΐδος προβε-
βληαένΐι), λεόντιον δέ βρνχωμένο),
καί μηιδέ προσιτόν πλείοσιν, ό γεν
δα; έκεϊνος ε'ισάγεται· μάλ.λον δέ
είσεισιν, ώσπερ είς εορτήν, οΐ>κ
εί; κρίσιν καλ.οι·μρνος. Πώ; άν άξί
ω; διηγησαίμην ή την τον υπάρ¬
χον θρασύτητα, ή την τοΰ άνδρας
πρός αυτόν ιιετά συνέσεως έ'νστα
σιιΐ; Τί σοί, φησίν, ώ ούτος βού¬
λεται (τοννομα προσειπών, οΐίπω
γάρ επίσκοπον ήξίον καλείν), τό
κατά τοσούτον κράτους τολαάν
κα'ι μόνον των άλλον άπανθαδιά-
ϊεσθαι; Τοΰ χάριν, ό γεννάδα;
φησί., καΐ, τίς ή άπόΐΜοια; ονπ<ο γάρ εχο> γινώσκειν. "Οτι μή τα
Βασιλέως θρησκεύεις, φησί των
αλλιον άπάντ<ον νποκλιθέντοιν καί . Ον γάρ ταντα, εφη, ίιασιλεν; ό έμά; βούλεται, ονδέ κτίσμα τι προσκ»ινείν αινεχομαι, θεόν τε κτίσμα τνγχάνίον καί βε- σε γιυυτη κα/.εσμενυ;, και ίίχι γιά άνάκρισι. ΙΙώς 0ά μ.ΐιορέσο) νά διη γηθίι άντάξια την θρασντι,τα τοϋ {•πάςχοιι, ή την συνετή πρός αί'- τύν άντίδρασι τον άνδρας; Λ — Ι Ιω; τολαιάς, Βασίλ.ειε (εΤπε τό ονομά τον καί άπαξίίοσε νά τόν όνομάση έπίσκοπο), έσν μόνον ν' ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άριστούργημα τρϋ ΧΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ: •Ό ϋΐ'Α^ΒΟΛΟ- ΣΓΗΝ 1ΌΤΡΚίΑ>
ΑΤΓΟΤΣΤΟΤΣΚΛΑΒ'
376ον
Τα άπόγει<μα τή; ιδίας μέρας, άντιστέκεσαι εναντίον τόσης έξου- 6ΐχθηκα την έπίσκεψη τού Ραούλ σία;, καί νά φέρεσαι μέ τόση αΰ- σΤυ απίι( ιμου ·ΗταΎ ή ^ώχη φο "α°Ρ1α; ρά, πού ϋστερα άπό χρόνια βρι- — Γιατ', μοΰ κανεις τέτοια έρώ- σκόμαστε καί πάλ.* μόνοι. Ή θέλη τησι, Απάντησε ό γενναϊος, κα'ι ποία είναι ή αύθάδειά μου; γιατί δέν μπόρεσα νά καταλ.άβω Ακόμη.ι ΤΠΛΡΧΟΣ: Δέν άκολουθείς την θρησκεία τοΰ βασι.ληα, ένό ίίλ.οι χς ήταν πιό άπύ την ίδική αου. Άφέθηκα στό πεπρωμένο μου, άνήμπορη νά άντι δράσω, καί ρίχτηκα μέ λ.αχτάρα άνχαλιά τοχΐ) μ· κλαμα ^ην άνχαλιά τοχ) μ ϊα μ οί αλ,λ.οι ε'χοιιν νποταχθή καί ήττη ϋου6ύ( _Τού μέ άνακούφιζε. Μ" '· ά ί "'·· είσφιξε στά γερά τον μαράτσα καί είσφξ σ γρ μρ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: Α{»τά δέν τα θε- κόλλ.ησε μέ πάθος τα παχνά τού λει ό δικό; μου βασιληάς, καί όν χΓί>.ια στό στόμα μου. "Ενοιωσα
τε άνέχομαι νά προσκτ-νω κάπο ' ^1 ά έ λ όό
τε άνέχομαι νά προσκτ-νω κάποιο
τού νά μέ Λνρπολ.ή όλό-
θεός.
Τό ^ ο νά μ ρή
κτίσμα, Αφοΰ κτίσμα θεοΰ εΐμαι ./ΚΆΰη. Ή ναρκο>μέη σάδ·κα μόν
κι'έγώ καί έ'χω έντολ.ή νά εΤμαι ξ,',πνησε καί τα έρωτικό μόν πά
θος γιά τόν Λντρα εκείνον, μέ
σνγκλόνισε...
"Τστερα, ένώ βρισκόμουνα άπο-
χαννιομρνη στήν άγκαλιά τον, μέ
κοίταξε κατάμμ/ίτα, μόν χαϊδεψε
2ΤΛΛΟΓΟΣ ι
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ ιΙ
II
ρ ό ς
"Απαντα τα μέλη τοΰ Σύλλογον
των Περκμιίων Κνξικ.ηΛ*)ν.
Τό διοικηπτικύν οτιμβονλιο>ν' τοΰ
Σύλλογον των Πεοαμίιυν Κυζικη-
νίον, έπιθΐ'μεϊ νά εκφράση τάς θερ
μάς τον ευχαριστίας καί την ευ¬
γνωμοσύνην τον πρός τα μέλη τον
άς κεκελ.ε>σμένος.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Σνλ.λόγον διά την προθυμίαν ποΰ·
εδεΐιξαιν διά την πληρωμήν τόν
σΐΛ'δρομών τοϋ 1071. παρά την
Ποίας δέν ξέρει τόν τότε νπαρ- αύξησιν αυτόν εί; τά διπλάσιον.
χο, πού μέ την συνηθισμένη θρα- | Αΰτό Αποδεικνύη τά πατριωτι-
ούτητά τού εΐχε κηρύξει τόν πό- κά καί εϋγενικά αΐσθήματα καί
τρυφεοά τα μαλλ.ιά καί μ' έρώτη
σί μέ παράπονο:
— Γιατί μ' έγκατέλειψες στήν
Βιέννη ετσι ξαφνικά;
— Γιατί, τον Απαντήση, σ' άγα-
ποΰσα καί δέν Ανεχόμοννα νά σέ
μοιράζονιμαι μ' άλλες γτΛ'αί·κες.
Δέν ήθελ.α ά γίνω έγώ έ'να νού-
μεοο στά χαρέμι αον.
Χσμογέλ.ασε καί μοΰ σφράγισε
μ' ενα φιλ,ί άπαλά τό στόμα:
— Κοντό καρίτσι, ,μοΰ ε^ε. Ξέ-
ρεις πώς έγώ εΐμαι περισσότερο
λεμο εναντίον αας επε,δή ήταν την Αγάπην των προ; την Πεοα- Κ{,0(1)7αΙ κα1 λ ώτροο Μοι,ισουλ
βαφτ,σμενος η μάλλον καταποντ. μοΜ τής Κυζ.κο,· και ότλ.ξει το ^
βαφτ,σμενος, η μάλλον καταποντ.
τής Κυζ.κο,· και ό.τλ.ξει το
()-νο. Δ·ν ε[χα ^, ο{^ε
; άπ' έκεινους και ηθελ.ε να διοικητικόν βιν.>ονλισν με θαροος . " Μο- ^ν£ι , ^
..^, ξίρω να « η σ
εξυπηρετήση τάν προστάξοντα πά- , καί αισιοδοξίαν διά νά προχωρή-
ραπάνο άπ' δ,τι έ'πρεπε, καί νά ] ση πρό; την συνέχισιν καί αλλων
διατηρήση πρρισσότερο χρόνο τήινι έργων έν Ν. Περάμ<;>.
γΑ Γΐ-τολαμ6άνω την άγάπη
έξονσία, μέ τό νά χαρίζεται τα
πάντα; Μπροστά σ' «ί»τόν, λοιπόν,
ποϋ βροντολογοΰσε Εναντίον τής
Έκκλησίας, παριστάνοντας τό λιον
τάρι στήιν έμφάνισι καί τάν 6ριι-
/η0μό, και ήταν άπλ.ησίαστος
στοΰς πολ.λονς, όδηγήθηκε ό γεν-
ναίος έκεϊνος' ή μάλλον ήλθε σάν
της.
Ενχαρ,στονντες νμα; και πάλιν -.,.
Α δλ'
διά την Αγάπην σας, διατελούμεν1
μέ Αδελφικοϋ; καί πατριωτικοϋ;
χαιρετισιιού;
Ό πρόεδρο;
ΕΜΜ. ΠΑΠΛΝΑΣΤΑΣΙΟΤ
Ό γρν. γραμιιατρύ;
Λ. ΣΓΟΤΡΙΛΗΣ
γ(ά λίγο α }^ τά ..
λόγ,β τομ χάϊΟϊ^ν χ, αΐ,
| τιά μόν, σάν τσιγγάνικα βιολιά,
μά δέν μποροΰσα νά τά πιστέψο)...
Φο6όμοι·να την θερμή άνατολ,ίτι-
I
κη ίδιοσΐ'γκρασία τού... "Τστερα
ήρθε στήν σκέψη μου κα'ι κάτι αλ-
ί)λ.« τά χοήματά τη;, παρέμεινεν ρα, μά δέν μποροΰσα ν' άλλάξω
απορος. Έκ των είς τό Άρχείον την ΟοΓ,σκεία μου, γιά νά τάν παν
Άγ,ω'Μστων τηρουμένο)ν βεβαιώ- τρειτω καί στήν περίπτωση άκό-
σεο>ν των Όπλαρχηγών, πιςοκύ- μα, πού δπίος μοΰ «Ιπε, δέν ε[χε
πτει, ότι τό 1865 ευρίσκετο εν τή χαρρμι καί θά ιιοΰ έ'μενε πιστός.
ι.(ι>11 γρατα, πτοχη και εχοΐ'σα α¬
νάγκην χρηματικής βοηθείας.
Καί τοΰ τό εΐπα. Γέλασε:
— Κα'ι, ποίας σέ ΰποχρ«ο>σε νά
*3*3*3ε*3*3Τ)Τ3Τ33*33«3^^ λ.ο πού μέ γέμισε φρίκη.
τά της είς τοϋς έταίιρους, συνερ- (,αιον είναι ότι άφοΰ έξήντλ.ησεν Τάν άγαποΰοα τρελλ,ά, .-
χομένους είς την οϊκείαν τοΰ Λε-
μονή Παλ.αιολόγου. Ή παραπλάνη
σις τοΰ Χαλέτ Έφέντη, ό οποίος
πρό τής άνόδου τού είς την θέσιν
τοΰ Αρχιγραμματεύς τοΰ Σαυλτά
νού, έχρημάτισε γραμματεύς είς
διαφόρους Φαναριώτας καί διατη
ροϋσε σχέσεις μετά των Έλ/.ήνον
ήτον τόσον πλήρης, ωστε ό'ταν έ-
πεξετάθη ή Έπανάστασις καί εί;
την ΙΙελατόννηισον καί κατηγορή-
θη δι' όλιγορίαν, τόσον
ήτο ή Αγανάκτησις τού, ωοτε ήγή
θη των πλέον αδιάλλακτων καί εί
σηγήθη είς τόν Σουλτάν όν τάς
ΐκτελ.έσεις των σημαινόντων Φα-
ναριωτόν καί των άρχιερέιυν καί
την πλήιοη εξολόθρευσιν τού έλλη
νικοϋ στοιχείον τής ΙΙόλ.ης.
Διά των ισχυρόν μέσον, τά ό¬
ποία διέθεσεν είς τόν κρατικόν μη
χανισμάν καί των χρημάτων της,
τά όποία άφειδός διέθετε, σννετέ
λεσεν, ώς προανεφέρθη, είς την
δραπέτενσιν τόν υίών τοϋ Πετρόιμ
πεη, ώς καί είς την εγκαιρον Α¬
πομάκρυνσιν . πλείστον έταίρον
καί νπόπτιον. Μετά την σύλ.ληψιν
τοΰ άδελφοϋ της, επηκολούθησεν
ή σύλληι)Ης της «ώς λαβούσα μέ-
ρος είς την Εταιρείαν», ή φ«λά-
νισίς της κα'ι ή έξορία της. Χάρις
είς τά ίσχυρά μέσα πού διέθετε,
κατώ/θβωσε νά διασωθή είς την
Μολδοβλαχίαν, «υτοκομίσασα τα
κοσμή,ματά της καΐ άρκετήν ποσό-
τητα χρηιμάτοιν, μετά την συγκέν
τρωσιν των είς τάς Ήγεμονίας
περιουσιακών στοιχείων τής οίκο
γενείας της, ώς καί των υπό τοΰ
πατρό; της διατεθέντιον χρημάτι-
κων ποσών, κατώρθωσε νά φθάση
κατά τάν Ιούνιον τοϋ 1821, είς
την ΠίλοιπΟΛνησον.
Άπό την πρώτην ημέραν τή; ά-
φίξεώς της είς την Αγωνιζομΐ-
νην 'Ελλάδα, ήρχισε νά διαθέτη
έκ τής διασωθΐίσης περιουσίας
της διά τόν Άγώνα, περιερχομέ¬
νη τά στρατάπεδα διά την περίθαλ
ι|Ίν των τ,ρατψιατιων κ<ί'ι την π«ρο χήν βοηθημάτων είς τάς οίκογενεί (ι; των φονευθέντιυν. Ό βεόδιορος Κολοκοτρώνης καί ό Δημ. 'Τψηλάντης την έχρη σιμοποίησαν δια κατασκοπείαν έν τάς τής πολ.ιορκοι>μρνη; Τριπόλ.ε-
ως, ώς καί διά την επίδοσιν σπον.
εγγράφων. Γνωρίζουσα ά-
πταίστιο; την τουρκικήν, εξετέλε¬
σε την αποστολήν της μετά τόσης
μεγάλης έπιτΐκχίας, ωστε έχρηοΊ
μοποιήθη ευθύς άιμέσιος είς την
πολ.ιορκίαν τοϋ Ναυπλίου πρός τόν
αυτόν σκοπόν. Κατά τάς έπιδρο-
μά; τοΰ Ίμ,ιραήμ (1825—2«) έ-
στάλη υπό διαφόρων επισήμων δ-
πλαοχηγών είς διάφαρα υπό τοΰ
Ίμποαήμ ν.ατεχόμενα μέρη, διά
■>ά δώση καί νά λ.άβη εγγρατρα.
Ή πατριο>τική τη; δράσις είς γίνη; Μωαμεθανή; μέ ρώτησε.
την γενέτ.ειράν της, την Κο>ν)πο- Καί σινεχισε: Ζούσαμε στήν Εν-
λιν, καί ή είς τή'ν άγωνιζομένην ρώπη καί μπορούσαμε νά Απολαμ
'Ελλάδα κατασκοπεττική της δρά (ίάνουμε την άγάπη μας, χωρίς
σις, αί χρΓ,ματικαί ππροχαί της νά παντρ/εντοΰμΐ.
υπέρ τοΰ Αγώνος, ό γάμος της — Δέν τό η&ελα αύτό, τοϋ άπάν-
καί ή χηρεία της, ώς κηί ή έγκ^ιι- οα. Δέν άνεχάμ»ουνα νά εΐμαι διαρ
ιόλ.ει»|'ί; ττ,ς, μ.ιρτ>ιροΰ.ται άπό ση κως ερωμένη σου. Ό κύ;\ος μας
μαίνοντας άγωνιστά; κα'ι όπλ.αρ- ηταν στενό; καί αύστη,ρός. Οί κα-
χηγοϋς, ώ; ά 'Λγαλ.όπουλ.ο;, ό Πε κέ; γλωσσες, .τού ΰπάρχουν παν-
τςόμπεη; Μ(η·ρημιχάλης, ό Όρ- τού, καί σ' αύτη την πολιτισμένη
λώφ, ό Π. Ρόδιος, ό Νικηταράς, Βιέννη, άρχισαν νά σχολιάξονν
Λ Χατζΐιχςίστος, ό Γενναϊος Κο- τάν δρσμό μας.
λοκοτρώνης, ό Χ''Μιχάλης, ό | —Σ' άγαποΰσα καΐ μ' αγαποϋ-
ϊπνρίδων Σωνιέρο; καί ό Χρ. σε;, μέ διέκοψε. Κι' αύτό ήταν έ-
Τϊαβέλλας..
ποΰ εΐχε Ίξία. Αίιτή την Α-
Ό εμπορος ιιέ τόν οποίον θά ικκβαία άγάπη δέν νομίξω πώ; εί
την όμιλίαν μόν, είναι ό χες τά δικαίιομα νά την θυσιάσης
η ης
Λεοντίδης Λεων. Φιλικάς, έμπο- "ι<< νά κλείση; τίς (ταρμακόγλ.ωσ ρεϋετο είς την γενετειράν τον την σε; στό βόθρο τους. ΚοΑ'σταντινούπολιν καΐ είς την | "Ενας στεναγμό; ξέφυγε άπό Όδησσόν. Έμυήθη έκ των πρώ- τα χείλη μόν. των είς τά τής Φ. Ε. καί ένύσχν- ■ Δέν μποροΰσα νά τό κάνω αν- σε τόν Σκονφάν. Ό Λεοντίδη; τό, τοΰ Απάντησα. — Γιατί; μ' έρώτησε. — Γιατί δέν ημοιΐΛ'α μιά όποιαδή ήτο τροφοδότη; τής Μεγάλης Στρατιά; τοϋ Ναπολέοντος καί μετά τά ά'τυχον τέλος τής έκστρα ποτε γνναίκα. 'Ήμουνα ή Μαρκη τείας καίτοι υπέστη οικονομικήν κα σία Γκιουστινιάν. Ή χήρα τοΰ ταστροφήν, δέν εδίστασε νά δια- ' στρατηγόν Γκιονστινιάνι καί δέν θέση έκ των υπόλοιπον στοιχείον τής περιονοχ'ας τον σημαντικά πο- σά διά την συγκοότησιν τοΰ σώ- ματος των ΊερολΛχιτόν. Ό Λεοντίδης εσυνέχισε τάς υ¬ πέρ τοϋ αγώνος κα'ι τοΰ νεοσυγ- κροτηθέντος Κράτους είσφοράς τό δικαίίθιμα νά θι>σκίσιο την
ι'πόληψή μου καί την άξιοπρέπειά
μοτ'.
Ό Ραονλ μ' έκοίταξε λνπημέ-
ν« καί μ' Απάντησε:
— Καΐ, δμος, έγώ γιά νά μή σέ
χάθ(ο, δέν θά δίσταζα καί ν' άλ-
τον μέ σ»ιμαντικά ποβά, κτ<ρ«ος διά ι /Λξοπιστήσο), αν μοΰ τό ζητοΰσες. την Ανέγερσιν καΐ σι<μ.-τλήρωσιν | Δέν είχα ποτέ την πρόθεση νά σ' έκπαιδεντηρίων. Τό είς Αϊγιναν έχ<·> «μαιτρέσσα» μου, ήξερα ίί-
"Ορφανοτροφείον (αΐ σημεριναί
φυλακαί), Ανηγέλθησαν μέ την
σνμβολ.ήν τοΰ Λεοντίδη διά σηιιαν
τικοΰ ποσοϋ σταλέντος πρός τόν
Ίίοάννην Καποδίστριαν. Μετά
την Επανάστασιν έλαβε τό Άργυ
ροΰν Άριστεϊον διά τάς πρό; την
Πατρίδα υπηρεσίας τον.
Πιστεύω, ότι τά δσα ένδεικ.τι-
κώς ΑνΡίτεηα, σκιαγραφοΰν τό μέ
γρθο; τής πραγματική; σνιιβολ.ής
είς τόν μεγάλον Αγώνα διά την
εθνικήν ιμας Ανεξαρτησίαν, τοΰ
Ελληνισμόν τής Πόλης.
Τής Πόλης, που ήταν τά σπαθί,
ποϋ ήταν τό κοντάρι.
μι»;, πώς σάν Καθολική, δέν ^
ροίσες νά ξαναπαντρεντή;, καί
γι' αίτό δέν στό πιρότεινα.
— Λέν νπάρχει τετοιο έμπόδιο,
τού έξήγΓ,σα. Ό δντρα; μόν πέ-
θί'.νε κι' εχο τό δικαίιομα νά ξα-
ν'/ταντρΐντώ.
— - Κρίμα, μού εΐπε, πού δέν τό
ήξεριι άπό τόν καιρό ποΰ σέ γνώ
ρισα, αντό.
— Σέ τί θά μετέβαλ.ε τα πρά-
γματα, τόν έρώτΓ,σα, Αφοΰ κι' έ-
«ιί δεν μοΰ ρΓχ?ς πή πώ;, γιά νά
πατρΓυτοΰμρ, δέν θά εΤχες Αντίρ-
ρνση ν' Λλλ.άξης την θρησκεία
σηυ;
Ι —Βάϊ! εκανε, Από μιά παρε-
Ζοϋσα στ' άλ.ήθεια τίς πιό εύτυ-
χισμένες στιγμές τής ζοής μου.
Ό Ραούλ., έ'πιασε μέσα στις π<ι- λάμες τού τό κεφάλι μόν, μέ κοί ταξε κατάμ<ιτα καί μέ ιΐίλ.ησε· ' Τστερα συν έχισε: — ΙΙρέπει, δμιυς, μικρη, άγαπη- μένη μου Μαρκησία, νά μην ξε- χνάς πώς εΐμαι διπλωματικάς ν- ,-τάλ.ληλΛς τοΰ Λο-6/.ετιοΰ καί πώς είναι Αδύνατο νά γίνονν αντά πού σοΰ νποσχέθηκ<', έφόσον κρατο ('ΐ'τή τή θέση καί έφόσον βρισκό- μαστε μέσα στό τονρκικό Κράτος. Καί πρέπει νά σέ πληιροφορήσο, πώς εΐμαι φτο>χός καί πιΐ>ς ζώ μό
νο άπό τάν μισθό μόν. Ό μακαρί
της ό πατερας μόν εΤχε τεραστία
κτηματική περιοτ·σία, μά μέ την
πολ.νέξοδη ζιοή ,ΐυϋ ζΥΜνε, δέν μοΰ
(ΐφησε τίποτα.
— Αύτό, άγαπημένε μου, δέν πρέ
πει νά σέ στενοχορή, τοΰ εΤπα,
γιατί, όπως ξερεις καλά, έγώ εΐ-
μαι Αρκετά πλούσια.
— Δέν θελο νά νομίσης, μοΰ ά¬
πάντησε, πώς θά σέ παντρευτώ
γιά τού; παράδες σου. Δέν θά Α¬
νεχθή ('ίμος νά ξώ ίίς βάρος σον.
Θά δρχθώ ομίος την βοηθεία σου
γιά νά κάνω κάτι κι' έγώ, πού
νά μοΰ εξασφαλίση τά μέσα τής
ξωής.
■—Όμολογο, τοΰ εΤπα, πώς δέν
μοΰ είναι ενχάριστη αυτή ή συζη¬
τήση. Πιστεύο στίς καλές σου
προθέσεις, Ανΐιγναιρίζο) την θνσία
σον καί δέν άμφισβητώ την εΊλ.ικιοί
νεια καί την άγνύτητα των αίσθη-
μάτων σον άπέναντί μου. Αύτά
^ιονάχα μ' ένδιαφέρουν. Ή περιου
σιακή μου κατάσταση, μ' άφήνει Α
διάφ>ορη καί δέν πρόκειται νά έπη-
ρεάση την Αγάπη μας. "Οσα έ'χο,
είναι δικά σου.
— Σ' εύχαριστώ, Αγαπη;μένη
μου, μοΰ Απάντησε.
Άπό τότε, κύριε Ίαννάκη, οί
σχε;σεις μου μαζί τον, γίνονταν δ-
λ.ο καΐ πιό στενές, ως τό σημεϊο
,τοΰ τάν θεοροΰσα άνδρίΐ μόν καί
ίίς μην τόν είχα παντρεντή άκό-
μα. Δυστυχώς, ίίπ<ΐ)ς ξερεις, δέν στάθηκε αξιος οϋτ.ε τής Αγάπης μου, οΰτε τή; ίμπιστοσύνη; μου. Άφοϋ κατάφερε νά μοΰ (Ιποσπάση ρνα τεράστιο χρηματικά ποσόν, μέ τά όποϊο Αγόρασρ ενα μργάλο κτή μα στήν Ρωμη, αιοχισε νά μοΰ δρ'ιχνη τό πραγματικό τον πρόσο- πο. Δηιμιονργοΰσρ διαρκώ; χρέη, πού, φι<σικά, τά πλήοοινα έγώ, καί, τά χειρότεηο, τά εφτιασε μέ την Έσιιά Χανούμ, την Αδελφή τοΰ Γοΐ'λτάνου, γιά νά επιτύχη τα φι- λ.όδοξα σχρ'διά τού. (Συνρχίζεται) ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ, Έκυκλαφόρησε τά τενχο; Ίου ^.'ου τοϋ περιοδικόν «Άκτϊνε;». Άπό τά περιεχόμενα: «Τά σύμπαν ; αί ή ξοή» τοΰ κ. Σ. Πανλου, »'Ο θρραπεντή; δέν κοίνει» τοΰ ·'. ΙΤώλ. Τονρνιέ^ «Ή θέσι τοΰ καρδιοπαθοϋς Λάμίσ(ΐ στήν κοι νονία» τοϋ κ. Μιχ. Μηλίγκου, «,Νρότης, Θρτ}σκρία καί νέα ήθι- >ή» τοΰ Γ. Μπλέϊν, «Άπό την ψυ
χολ.ογία τού Εργοστασιον: Ή
μονοτονία» τοΰ κ. Γ. Κιοστάκη,
<Λόγος περΐ τής εϊρήνης τοΰ Βίον» (Νικολάου Μητροπολίτου Κροΐ'τίσσης κατά μετάφρασιν τοΰ Σ. Νιιηκα). ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλιλογία; μέ εύδό- κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίδιωτικά καΐ Δημοσία Γυμνάσια Λσκήσας επί μακράν σειράν έτών καί καθή- κοντα Λιεΐ'θυντοΰ είς "Ιδρυμα παι- δικής προστασίας, Λναλαμβάνει την κατ' οίκον διδασκαλίαν Αρχαίον καί Νέον Ελληνικόν εί; μαθητάς ιιέχρι καί τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τάν Διευθυν¬ τήν τή; εφημερίδος κ . Ξ. Ξινανί- ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΛΡΤΓΓΟΛΟΓΟΣ ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ. ,ι Τής Πύλνης, ποϋ ήταν τά κλ.ειδί 'ίήγΓ,ση, παρά λ.ίγο νά καταστρέ τής Ρομανίας ΰλης. ιουιιε την εύτχ'χία μας. ΊΙ καρδιά μόν πλημμύρισρ άπό Ή σημερινή διάλεξι; επί τή χ'ΐρά. Τόν κοίταξα ιιέ λ.ατρεία καί σνμπλ.ηρώσει 150 έτών άπό τή; τάν ρρώτησα μέ λαχτάρα: ένάρξρος τοΰ μεγάλ.ον Αγώνος, | —Είσαι Αποφασισμριος ν' Λλ- ά; θεωρηθή, ώ; μνημόσυνον των λάξη; την Σνεΐ7.θεΐσα τόν ταγματάρχην χιλιάδων γνωστόν καί Αγνωστον, λάξη; στ' Αλήθεια την θρηβκεία τοϋ ταντικοΰ Στρατοΰ τοΰ Φαβιέ άχι μόνον τοΰ Έλλ.ηνισμοΰ τή; Πό <τ·υ γιά νά μέ παντρειτή;; λ.η;, Αλλά ολων τόν Έλ.λ.ήν·(ον, | Σήκο>σε μ' άδιαφορία τού; Μ-
ρηυ, τάν Έπτανήσιον Θεόδορον
Στεφάνου, πα,ρηκολ.ούθησε τόν Τα
■/'τικάν Στρατόν εί; την έκστρατεί
αν τή; Καρΰστου, ΛφοΓ' έφόρτοισε
ιιέ ίδικ.ά τη; εξοδα μίαν γολνέτταν
που έ'σπενσαν Λπό τά πέρατα τή; ιιονς τον καΐ μοΰ Απάντησε χαμο-
τότε Όθίομανική; Αϋτοκρατορίας, ' γελώντας:
τόν Πόντον καί την Μικράν Άηί . — Γιά νά σοϋ Αποδείξω την Λ¬
άν, Λπά την Θράκην καί την Μα- ι γάπη μόν καί νά όλ.οκληρώσω την
Ι τίς Τήνον, έξηκολ.ονθησε νά βοη νιον Πολιτείαν καί Απά όλας
ι θή τόν Αγώνα, δισθέτονσα κατά ελληνικάς Κοινότητα; τής Εύρώ-
την ί-/στρατείαν τοΰ Χ"Μιχάλ.η, .της, ίίλ.ων εκείνον πού έγκατέλ.ει-
είς την ΚρήτηΛ· τά 1828, χρήματα ι|«"ΐν τάς σποι·θάς των, τάς έργα-
δ'ά την Αγοράνπόλεμοφοδ'οννκαΐ σ'ας τιον, τα περιουσίας τον, τά-
τροφών, ώς βεβίΐιοϋται ΰ.τ' αντοΰ οικογενείας των κιί ρστευσαν εί-
τοι'ηου τοΰ Χ''Μιχάηλ. κα'ι άλλ.ον την φωνήν τή; Πατρίδος διά νά
ό
όπλαρχηγών.
Ή τύχη των τέκνον της ΑγνΌ-
εϊται. Τό πιθανότερον είναι ίίτι Α
πεΓκ'οσατ ρίς μικράν ηλικίαν. Άλ.
λ.ά καί ή ιιετά τό 1828 ϊοιή τη;
ό; -/αί ή έποχή τοϋ θανάτου τη;,
μάς παραμένονν δννοστα. Τό 6έ-
Λγο-,νισθοϋν μέ τοί·ς Αδελ.φούς των
λ.ον; τού; άνθρωπον;. Έβεΐ; τάν
/έτε Ακόμα «Δία/. Οί Όοθόοοξοι
«.Θεόν, οί Έ&ραΤοι. «Γιεχωβά», κι'
εμείς «Άλλάχ». Μά ολ.οι έννοοϋμρ
τόν ρνα θεό, τόν Δημιονργό τοϋ
Σΰαπαντο; καΐ Έξουσιαστή των
,-ταντον. Αΰτό; ό Φιλενσπλ.αχνο;
/αί Παντογνώστης θεός μας, ιιά;
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
βΐς την
ΗΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
χ.
κων! μαλλιαριδη
-ΐ ,- Ί, ,.
τή; Νοτιον ΈλΛάδο; καί διά την ρνοσε πάλα ΰστερα Από τόσα χρό
υλοποίησιν τοϋ όράματο; τοΰ Ρή- νια, γιά ν' Απολαύσουμε την Αγά-
γα Φεραι'ου, τής δημιονογία; μιά- ! .τη μα; καί νά ι.ή χωριστΊΓμε πο-
ίλενθΐρα:, ισχυράς καΐ μεγάλης
Ελλάδος.
ΤΕΛΟΣ
χιοριστ-ιι-με
τέ πιά, ως τό τελος τής ζιοής μα;.
—ΆγαπΜΐιενε μου, μοΛ'ρμούρισα
κ.αΙ σ<τίχτηκα επάνω τού. Παρακολούθησις τήί εξελίξεως ής ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 2.'ΐΓ» Γ.72 τούτοις, έξ όλον των εν , έμπορικοιν οίκι·>ν την άπυ-
Σελίδβς *π6 την δραματικήν Ιστορίαν των
Αί ΚΥΔΩΝΙΑΙ (ΑΊΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟιΙ ΑΝΒέΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914 -1918
Τού συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΗΑϋΑΔΟΗΟΓΛϋΙ
τέως -λευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σινέχεια έκ ιοο προηγουμένου)
Ή μέθοδος αυτή, απο τής ένάρ
ξεο>ς τοΰ πολέμου έφαρ+ωσθεϊσα
έν Βελ.γάο, έν Παλ.ονία, έν Σερ
(>ια, έγκαινιάζεται κατόπΐιν έν Άρ
μενία διά μέσον άποτςοπαίον.
Τή προτροπή τή; Γερμανίας, έ'
πίσης ή Τουρκια προέθη είς την
έξορίαν των ύπηκόον αυτής 'Ελ-
ληνσθομανόν τής Μικράς Άσίας.
Τρία ετη βραδύτερον ό Γερμανός
ναύαρχος Ούίς,εδόμ, αστις έπιολ.έ-
μησεν είς τά Δαρδανέλλ.ια, μοί Α¬
νέφερεν ότι οί Γίρμανοί επέμενον
στνιστώντε; εί; τοϋς Τούρκου;
νά άπομακρύνωσι τούς δΐΌτυχείς
τοιτους Έλλην οθο·μανούς τής
Χερσονήσου.«'Τπό την πρόφ-ασιν,
προσέθηκεν ό ναύαρχος, ότι στρα-
τηγικοί λόγοι έπέβαλον τούτο».
Άγνοώ εάν ό Ταλαάτ καί οί
εταίροι αυτού είχον την έπίγνω-
σιν ότι, διρνεργούντες τοΰς μετα-
τοπισμούς τούτους, καθίσταντο τυ
φλά ό'ργανα των <5λέι|'εο)ν καί σι·μ φρρόντον τής Γρρμανίας, άλ.λά ού δέ ή ελαχίστη 'πιτρέπεται Αμφιβο λία ότι ή κυβέρνησις Γονλ.ιέλμον τοΰ Β' διηνεκώς παρώτρΐ'νε καί έ ξώθει αύτοΰς είς την εκτέλεσιν τ ών ύπεροριων. Τά ρπακολ.ουθήσαντα γργονότα σΐ'ιμβολάζουσι τα σύσ·τη.μα, τό έφαρ μοσθέν είς τάς σφαγάς των Άρ- μενίων. Οί Τοΰρκοι κΐ'βερνητικοί ν.τάλληλοι βαρβάρως έπιτίθεντο κα τά των θυμάτιι»ν τον, κατ' άγέ- λ.ας συναθροίζοντρ; αντά καί ό- | Ή τοιαύτη άπέναντι των Έλ- δηγοΰντες εί; τά πλοϊα, μή έπιτρρ λ.ηνοθ(ΐ)μανχΤη· πυλιτίία τή; τοικι- ποντες είς τοΰς δτ·στυχεϊς κατοί- κική; κυβερνήσεο;, εξήγειρε την κου; νά διακανονίσωσι τάς ίοιοτι- ' ΑγανάκτησΜΐ μοί1. Παντελώ;, κατά κάς των νποθέσρι;, Αποχο>ρίϊον- την εποχήν εκείνην, ήγνόοΐ'· ότι
τε; σννάμα αυτού; τόν μ-ελ.ώ·ν τή; ΰποβολεΐς καί είσηγηταί ταύτη;
οικογενείας τιον. υπήρξαν Γερμανοί, νπολ/ιμίάνίον
Τά έξυφανθέν σχέδιον, ήτο νά ίίτι τα μέτρα ταυτα προήρχοντο
έξσποστρίλωσι τοΰ; Έλ.λ.ηνοθοχιια- έκ τή; Αγοιότητο;, έκ τού ύπεραέ
ού; είς τά; ελληνικά; νήσους τοϋ ρον έΛνικιστικοϋ φοονήματο;, τοί
Αίγ«ίοΐ'. Κατά φυσικόν λόγον, οί σοβινισιιοϋ των Τούρκων. Καλ.ώ;
δυστνχεϊς ούτοι Αντέστησαν είς εγνώριζον τότε τόν Ταλαάτ, καθ1
πομπήν των 'Ελλ.ηνοθι,)μανών (,.
παλ.λ.ήλων τοη' καί την Αιντικατα-
στασιν αυτών διά Μοτισονλμάνο,ν.
Μεταξύ άλ.λ.(ον άμερικανικών οί-
«ον άναφέρο την «Σίνγγερ Μ«
φακιτουρινγκ Κόμπανν», είς την ό
ποίαν τοιαύται ί'δόθησαν οδηγίαι.
Τή έπεμοασει μου ετυχε ή έταιρεία
αίίτη προ&εσμίας έξήκοντα ήμΕ.
ρών καί έν τέλει ηναγκάσθη νά
συμμορφωθή .-ΐρός τάς ΑπαιτήθΕΐ;
τό' Ν εοτοΰρκίυν.
Έπίσημο; ρμποοικό; άποκλ.εισμό;
ήρχισε διενεργοίμενο; εναντίον
των Χριστιανόν, ούχι μόνον Α
Μικρά Άσίοι, Αλ.λ.ά καί έν Κι»-
σταντινουπόλει.
Ό έμποΰΐκ.ός οΰτο; Αποκλει-
σμό; δέν έφηρμόζ;ετο εναντίον
των Ίονδαίον, τού; όποίου; β{Ίμε
νός πάντοτε προσέβλ.ε.τον οί Τοί'ο
κοι. ΟΊ κυβερνητικαί ύπάλ.ληλοι ί-
πεμενον, πράγματι, ΰπίυ; ύποδπ-
κνύίοσιν ούτοι την έθνικότητα κ«ί
τό έπάγγελ.μα αυτόν επί των βν-
ρόν τόν καταστημάτο,ν δι' έπι-
γραφών. Επί παραδείγματι: «Ά-
βραάμ, Ίουδαίος, ράπτης», «Ίσα-
άκ, Ίοΐ'δαϊος, ύπσδηματοποιός»,
καί οΰτο καθε-ξής.
Τά μέτρα ταυτα σαφω; κατα-
δΡΓ/Λ-ύουσι την άνοιαν τής κυ€ερ-
νήσεος, νποκινούσης τα ρθνος ρΐ;
καταστροφήν των ΐδίο>» αύτη; ύ-
τον εκπατρισμον, ρκ τοττου
δέ
προρκνψαν έπιτόπιοι σφαγαι, ιδία
δέ εί; Φώκαιαν, ίίποτ· πλέον τόν
πεντήκοντα ρφηνΓΐ'ιθησα'ν.
Οί Τοϋρκοι Απήτησαν, πρό;
εκάστην σχεδόν ρβλρπον αί>τόν,
ρΤχε δέ οιτος την σΐ'νήθειαη" νά
ίτνζητή μετ" έ.μοΰ τάς φάσεις των
διε&νών σχρσε<ον. (ΣτΎεχίζεται) ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΠΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΙΙΛΗΡΩΣΕΙΣ — ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΛΗΊΈΙΣ (2ιινέχεια έκ τοΰ προηγ»υμένου) 77) Ό Γεώργιος Κόκκου Κο>ν-
σταντινίδης Αδελφάς τοϋ Άδαμαν-
τίου, μεγαλοεξαγωγεύς δρα^ττηρι
ώτατος, καΐ άριστος ο,ίλος. 78)
Στυλ. Κων. Κι,>νσταντινίδης, με
γαλοεξαγογεύς, .τιολεμιστής, μέ έγ
κυκλοπαιδικήν μόρςποσΐΛ1. 79) Γε¬
ώργιος Κον)νου ΚιονσταΜτιν^δης
πατήρ πολ.υμελνεστάτη; οικογενεί¬
ας, εμπορος ίδεώδης, τέρας έ^γα-
τικότητος, άΛ'αδείξα; τόν μεγάλ.ον
έμ.τορικόν οίκον Άφοΐ Κων1) δή είς
τα Βουρλά κιιΐ το Ηράκλειον, ίί
που κατέφυγε κατά τό 1923. Α¬
τυχώς Απεβίωσεν είς την άκμήν
ι ής δραστηριότητος τού συνεπεία
τοΰ όποίου επήλθεν ή κατάρρετ'-
σις τοΰ οίκον τούτον, ποΰ επί σει
ράν έτόν, από τοΰ 1850, ϊσως καί
ενωρίτερον, μεχρι τοΰ ετονς 1968,
έτίμα την 'Ελλάδα είς τό εξωτε¬
ρικόν. Προσέφερεν Ανεκτιμήτου;
υπηρεσίας είς τά εξαγωγικόν εμ¬
πόριον τόν σταφίδο>ν. 80) Ό Στα
μάτη; Σημηριώτης, τοΰ Κ. ξν-
λ.έμπορο;. 81) Ό Νίκος Σκυοια-
νός, κτηιματίας. 82) Οί Αδελ.φοί
Κασύγλου, Δημήτριος καί θάνος.
83) ΟΙ Ά)φοΐ Βουρέκου. 84) Οί
Ά)φοί Καμπακλή. 85) Ό Στέ-
λαο; Με«σινα;. 86) Ό Στέλ.ιος
Κυριαζής. 87) Ό Θεόδωρος Κου
λουμπής, επιχειρηματίας. 88) Ό
Ιωάννης Ζερβά;, πρόεδ.ρος τοϋ
Έπαγγελ.ματικοΰ 'Κπιμελητηρίου
Ηρακλείου, πολιτευτή.;. 89) Οί
Α)λφοί Γιγοι>ρτσή. 90) ΟΙ Ά)
φοί Βαλ.ούρδου. 91) Οί Ά)φοΐ
Τσι,ργιώτη. 92) Οί Άΐφο'ι Τζού-
νη. 93) Οί Ά)φοί Καλοκαιρινον.
94) Οί Ά) φοί Μινιόζον. 95) Οί
Ά)φοί Σταυρινάκη, τοΰ Στυλ.
'6) Οί Ά)φοί Χ"Κυριακού. 97)
ΟΊ Αφοί Άθηνάκη. 98 Ό Χ"Μι-
χάλης Νταής. 99) Ό Μιχαήλ Πά
φίτης. 100) ΟΊ Αφοΐ Κοροοπάτη.
1(ι1) Οί Αφο'ι Στανρινάκη. 102)
Οί Αφο'ι Τσεσμελ.ή. 103) Οί άφοί
Πσδάρα. 104) Ό Νικητάς Μπε-
λώνης, 105) Ό Έμ,μανουήλ Κον-
τολιός. 106) ΟΊ Αφοΐ Τζαννή.
107) Οί Αφοΐ, Μπατάγια, τόν ό-
ποίιον" ό πατήρ διεσοχτρ εκατοντά¬
δας Βουρλιώτας, τοΰ; όποίου; έ-
φνγάδευσεν ρί; την Έλλ,άδα. 108)
Οί Λφοί Καβαλλιρρου. 109) Οί Α
(ΐοί Άντονιάδη. 110) Οί Αφοί
Γεημακό.τονλοι. 111) Ο! Αφοί Κο
σικΐ. 112) ΟΊ Αφοί Μπενονά.
113) ΟΊ Αφοί Παληού. 114) Οί
Αο,οΐ Πανγ. Τσίγκου. 115) Οί Α
φοί Μ.τοτοι·α, ΑνεψιοΊ τοϋ Δεσπό
τον Μπουμπαλίκη. 116) Οί Λδελ-
φοΐ Χ"Άδάιι. 117) Οί αφοί Κι-
λ.ισ,ιιανή. Π8) Ό Χα«άλ.α|ΐπο;
Κιουζές, ί'φησματέμπορο;. 119)
Ό Μιχάλης Ν. Τσακίρης. 120)
Οί άφ,οί Γ Διαμαντάκη. 121) Οί
Αφοί Καγιάμοι. 122) Ό Χριστο-
φής Μουστάκας.
Αϋτά πρό; συμπλή,ροσιν τόν έκ
Βοκολών διακεκριμένον Ανδρών
εις Λνδρείαν, είς μόρφχ.κΐιν, "είς
ε.τιχειρηιιατικόν πνεΰμα, είς πα¬
τριωτισμόν, εί; πνενματικότητα,
έογατικότητα καΐ έντιμότητα Αλ.λά
ίάν προσεπάιθονν νά Αναφέρο καί
άλλα όνόματα δέν θά μποροΰσα
νά σταιματήο-ι», διότι δλοι, μά ο¬
λ.οι, έκτός ολίγον έξαιρέσεων, μ
τροκμέν(Ον είς τ« δάκτιιλα ' τής
ιΐ'άς γριοό;, ηί γεννηθέντες τόσον
Ης την γρνρτε',οάν απς, τά Αλ.η
σμό<ητα Βουρλά,, ί>σον καί έν.ε
νόν πού εγεννήθησαν ^ξω των
Βουρλών, είτε είς την Σμύρνη
είτε Από τοΰ 1922 καί εντέυθεν
έν Ελλάδι, υπήρξαν καΐ είναι είί
ροστοι καί άτροτοι Απά έθνικη;
απόψεως καί θρησκευτικότητος, ά
ριστοι οίκογενειάρχαι καί διακρί-
νονται είς όλον; τοΰς τομϊϊς. Δέν
ςϊύρο) ποίου βαθμοΰ θά τι·χωσιν
οί πρωτοι, ποίου οί δεύτεροι κιιι
ποίον οί τρίτοι, διά νά εΤμαι ειλι¬
κρινός π,ρέπει νά βα&μολογώ και
νά μεταβάλλ,ιυ την σειράν τής 6α-
Ομολογίας, τοΰς δεντέρονς είς την
ΟαθιμολΛγίαν θά τους φέριο .ιρώ-
τονς, καί άλλοτε τούς τρίτον; πρώ
τονς καΐ ούτω καθεξής. Τελειώ
νων την εργασίαν μου αυτήν, .τού
μέ άπησχόλ^ησε πολύ, εϋχαριστώ
μέ δλ.ην μοτ' την καρδιά καί εύ-
γνοψονώ τόν λαμπρόν, τόν εξο-
χον φίλΛν, τόν κ. Σωκράτην Σι-
ανίδην, ποΰ μοΰ παρεχανρησε δο)
ρεάν τά; στιλας τής άγαπημένη;
ίς τονς Πρόσφυγας εφημερίδι;
Ό Προσφυγικός Κόσμος» καί ή
δννήθην νά δημοσιεύσο> την με-
ίέτην μου αυτήν, την οποίαν ανευ
ύδεμιάς συμβονλ.ής, Αλλά συμ&ου
λενθείς μόνον την μνήμην μου καί
μόνον αυτήν, ποϋ διετή^ησα στα-
θε,ράν καΐ μόνμιον χάρις είς τονς
Αειμνήστου; Ανωτάτου; παιδαγοι-
γού; μου 1) Νικόλαον Καπετανά-
κην1, διρυθυντήν τοϋ Διδασκαλείον
τή; Εΰαγγελική; Σχολή; Σμύρ-
ης, 2) Δημ. Γεοιργακάκην, καθη
γητήν Ψυχολογίας, 3) Άναστ.
Άναστασιάδην, καθηγητήν Μάθη
ματικόν, κ.κ. Στέφον Πε).εκίδττν,
Αοώνην, Λιγνιάδην, Μάγνην, Εϋ
σταθιάδην παραδίδοι είς την άγά
πην τόν λίαν αγαπητόν σνμπολ.ι-
των μου Βουρλιιοτών καί των ά-
νεκτΐιμήτοηι καί πολ.τ'τίμον φίλ.οιν
τοΰ Βουρλά, πού είναι πολλοί, μά
πολ.λοί ,καί πο> μοϋ εδιδαν τά «τΐ'Υ
χαρητήριά των δι' δ,τι άνέφερον
Καϊ πάλιν στελλο χίλια εύχαρι
στό πρό; δλον; τοΰ; φίλον; διά
τ ήν υπομονήν ποϋ είχαν επί μήνη;
νά μέ διαβάζονν.
Μέ πολλήν έκτίιιησιν καΐ Αγάπην
ΛάμΛοο; Κ. Λαμπρικίδη;
11 ΚΓΓΤΠΤΙΚΗ ΕΙΙΙΣΤΟΛΗ
ΕΕΑΓΩΙΈΩΝ ΕΛΛΙΟΛΑΔΟΤ
Τό υπουργείον Έμπορίου, δι
έγγράφου τού πρό; τό ΰπονογτι
όν Οικονομικήν, συναι<εϊ εί; την τροποποίησιν τή; έ^δοθείσης ά-τπ φάσειος, διά τής οποίας ΰπ οϋνται οί έξαγογείς νόν έλαιολάδον νά καταθέτουν (Υ γνητικήν επιστολήν. Διά τού ιΥ γράφον τού, τό ύπουργΕΪον 'Εμ πορίον στηιστά την τρο.το.τοι'Ι' σιν τή; άποφάσεο);, ώστε νά ''<(ι θίοταται έφικτή ή έπιστροφή ^ έγγυητικής έαιστολ.ή;. ΤΟ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΕΕ ΤΟΤ ΔΙΕΘΝΟΓΣ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΕΠ1ΜΕΛΗΤΗΡΙΟΤ Δι' Αποφάσεως τού ίηοννΥοί' Εμπόριον, διωρίσθησαν τα Μ-έ>-Τ|
τοΰ Δ. Σ. τής Έβνικής Έλλιτνι-
κής Έπιτροχής τοΰ Διεθνοΰς Έ""
πορικον Έπιμελητηρίοΐ', ώς ^"','
θι: Καθηγητής Στρατής Άνδ*Ρη
οης, πρόΡδρος, Χρ. Πανάγος, «
Αντιπιρόεδρος Νικ. Σοορώνος, Ρ^
άντιπρόεδρος, Παρμ. Στεγίον, Υ
όντιπρ(>ε50ο.ς, Έλπιδ. Παττπάς, ί(Ι
μ!α;, Παν. Παναγιώτον, γεν!*1*
γραμματεΰς, καί Κων. Κη.τουρνιω
της,
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΥ 1821
Υπό ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΜΑΡΑΔΟΓ Ταξιάρχου έ. ά.
Δ'
Τύν Βνζάντιον Σκαςιλάτυν, ύ ύ-
.πέϊος μ*τα περιπετείας εννεα. ε-
τών άπυ τής ενάρξεως της 'ϋπα-
ναστασεως εις τα ε,νθυτερα τής Μ.
Άσιας, υπου σνμμετεσχε εις την
ιξοφίαν τής οικογενείας Καλλ.ιμα
χη, διεσώθη τελικώς και αφιχθη
ιις την ΈΛ,λάδα τυ 1830, υπου
και ανέλαβε δημοσίαν υπηρεσίαν.
Το 1836 έφθασεν είς το αξιιυμα
τού 'ΕνΤΐτρόπου παρα την Ιεράν
Σύνοδον. Διαφωνήσας με τόν άν
τιβασιλέα Άρ,μανσ.ιεργκ παρητή-
θη κ«ί επανήλθεν είς την νπηρεσι
αν τό 1855 ώς Οιευθνντης τής Δή
μοτικής Έκπαιδεύσεως, τής οποί
άς καί θεωρείται ό πρώτος καϊ κύ
ριος όργανωτης. Τό φιλολογικόν
τού έργον είναι είς πάντας γνω¬
στόν, δι' δ καί τό παραλείπω. Ό
Βυζάντιος, έκτός των νπηρεσιών
τάς οποίας προσέφερεν είς τύ νεο
σνγκροτούμενον Κιράτος, ως δημό
σιος ύπάλληλος καΐ ώς λεξικογρά
φός, δι>καίιυς απέκτησε καί τόν α¬
παράγραπτον τίτλον τού Διδασκά
/.ου τού Γένους.
1 όν κωμοδ^ογράφον κα'ι άγιογρά
φόν Βυζάντιον Δημήτριον. Τύ οί-
κογενειακόν τού δνομα ήτο Άσλά
νης. Γαλλομαθής καί, εύπαίοευτος,
Εφθασεν είς την Έλλάδα μέ την
Εκρηξιν τής Έπαναστάσειυς, απού
ηγωνίσθη ώς πολ.εμιστής καί πα-
οαλλήλως είς διαφόρους υπηρεσί¬
ας, διατελέσας καί προσωρινάς
γραμματεύς τής Πελοπ;οννησιακής
Γερουσίας καί κατόπιν διευθυντής
τού υπουργείον» Πόλεμον. Επί "Ο
θωνος απεσύρθη των δημοσίων
πραγμάτων καί ανέλαβε τύν χροι
στήρα διά νά εξασφαλίση την συν
τήρησιν τής οικογενείας τού, άλ.λά
κα}, τόν κάλαμον διά νά στηλιτεύ-
ση τα κακώς έν τή κοινιυνία, έχον
τα, κατά την γνώμην τού. Έκ
των κυριωτιέροιν έργων τού είναι
ίι «Γυναικοκ,ρατία» καί ή γνωστή
είς ίίλους «Βαβυλιυνία», ή ύποία
έξαικολουθεϊ και σήμερον άκόμη
να άΛαβιβάζεται είς τα άθηναίκά
θεατρα.' Άπαιχ'ωβε είς Ιΐατρας
ηενάμενος.
Ό Διονύσιος, έπίσκοπος Κυνου
ρίας, καί γνωστος ώς Ρέοντος καί
Ιΐρασιών, ό οποίος διεκρίνετο διά
τάς γνώσεις τού. Κατήγετο έκ
Κων)πόλεως. Κατά τό 1820 ώς
συνοδικός έμυήθη είς τα τής Φι¬
λικάς 'Εταΐφείας. Μετά την εισ¬
βολήν τοΰ 'Τψηλάντου τόν Φε¬
βρουάριον τοϋ 1821, ηναγκάσθη
νά μετάσχη τής συνβδικής πράξε
τος άφορισμοΰ τοΰ 'Τψηλάντου κα'ι
Σούτσου καί ευθύς άμέσιος έστά-
λη υπό τής Πύλης είς την ΙΙελο-
πόννησον διά νά εφαρμόση τό έκ
δοθέν φιιρμάνι, περί άμνηστείας
των άθώιυν, άλλαι έν τφ μεταξΰ
έξερράγη ή Έπ-ανάστασις. Κίργά
σθη υπέρ τού Αγώνος /αί προσ-
έφερε παν ΰ,τι είχεν. Επί Καπο-
διστρίον διετέλεσεν έπίσκοπος Κυ
νουρίας καί επί "Οθωνος επί πεν¬
ταετίαν πρόεδρος τής Ίεράς Σννό
δου.
Τόν έκ Κωνσταντινουπόλεως κα
ταγόμενον Αρχιεπίσκοπον "Αρτης
Πορφύριον, ό οποίος κατήλθεν είς
την 'Ελλάδα άπό τάς πρώτας η¬
μέρας τού Αγώνος καί εχρησιμο¬
ποιήθη είς διαφόρους πολιτικής
φύσεως αποστολάς. Εγένετο κατ'
επανάληψιν μέλος των διαφόρων
Έβνοσυνελεύσεων.
Δραγούμης Νικόλαος, έκ τοΰ
κλάδον τής Κων) λεως. Αφιχθη
μετά τοΰ πατρός τού Μάρκου αμα
τή έκρήίξει τής Έπαναστάσεως.
Εγεννήθη είς Κων)πιολιν τύ 1808
'Τπηρέτησεν ώς γραμματεύς τοϋ
Καποδιστρίον καί ώς διοικητικός
καί διπλωματικάς ύπάλληλος, άνα
δϊΐχθείς ύπουργας των Εξωτερι¬
κών τό 1862. Διεκρίθη ώς δημο-
σιογράφος καί συγγιραφεύς. Ή είς
Κων)βτολιν πε,ριουσία τής οΐκ.ογε
νείας έδημενθη.
Ίατρός Κανέλλ.ος Στέφανος.
Εγεννήθη είς την Κο>ν)πολιν καί
ρσπούδασε την ιατρικήν ώς κύ¬
ριον κλάΐδον, είς την Γερμανίαν.
Ανεμίχθη είς τα τής Έπαναστά-
σεος. Αρχικώς πλησίον τού 'Τ¬
ψηλάντου καί έν συνεχεία κατήλ-
0>ν είς την 'Ελλάδα, δπου πολλά
προσέφερεν υπέρ τοΰ Αγώνος.
Συνοδεύσας είς Κρήτην τόν υπό
τή; ποοσοίρινής κυβερνήσεως διο-
ρισθέντα άιρμοστήν τής νήσου Έμ
μανουήλ Τομπάζην, Απέθανεν έκιεί
τό 1823. "Εγραιμε πολλάς διατρμ-
6άς είς τόν «Λόγιον Ερμήν», ώς
καί ποιήματα. Τό περίφημον καί
είς ίίλ.ους μας γνωστόν «Ώ λ.ιγυ-
ρόν καί κοπτεράν σπαιθί μοτι», Α-
νήκε» είς τα ποιήματα τού.
Λεδίδης ΚωνΜος, ό αποκλη¬
θείς πατριάρχης τής ρλ.ληνική;
δημοσιογραφίας. Εγεννήθη είς
την Κο>ν) πόλιν τά 1790 καί έσπού
δααεν είς την Βιέννην πολιτικάς
επιστήμας ΜυηΘείς είς τα τής Φι-
λ.ικής Έταιρείας κατετάγη είς τον
Ιεράν Λόχον καί μετεσχε τής μά
χης τοΰ Δραγατσανίου. Αιετρλεσε
δημόσιος λειτουργύς επί Καποδ.'-
στρια καί επί Βαυαιοικής Άντιβα
σιλείας. Παραιττιθείς ΐδρυσε τα
1836 την εφημερίδα «'Ελπίδα», ή
όποία συνετάσσετο έλ.ληνιστί καί
γερ,μαΛΐστί. Επί κατοχής τού ΙΙει
ραιώς υπό των Άγγλ.ογάλλων,
άπό 12.5.1854 έ'ως 17.2.1857, <η>ν
ετάσσετο έλληνιστί καί γ«λ.Λΐστί.
"Ο,τι κνριος τόν διέκοινρ ήτο ή
πρός την Μεγάλην Ιδέαν προσή-
λωσίς τού, τής οποίας δείγιματα
παρέσχε κα'ι άπό την εφημερίδα
τον καί από τοΰ Οήαατος τής Έ-
θνοσυνελενσεως τοΰ 1843. ώς πλ.η
ρεξούσιος των Κρτττών.
Σκαλ.ίδης Γεώργιος. Πρό τής
Έπαναστάσεως διετέλ.εσε γραμμα
τεύς τοΰ διεομηνέιος Πελοπονινή-
σου καί μεμνημένος είς τα τής
Φ. Ε. προσέφεοε πολλ.άς ϋπηρεσί
άς κατά την δύσκολον εκείνην ,ιε
{ΐίοδον. Μετά την έναρξιν τής Έ-
παναστάσεως εγένετο ΰπογραμμα-
τεΰς τής Πελο.-το'νησιακής Γερου
οίας, δπου ειργάσθη μετά μεγάλου
ΚΑΠΠΑΔΟΚΊΚΑ ΘΕ1ΙΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜπΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
.- ΤοΟ αυνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΑΗ1
.ΝΛ.ΚΑΤΑΤΙΛΗΚ-ΤΙΚίΏ: ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝ,ΩΣΜΑ
ξήλου.
Έκ τού κλάδσυ τής οικογενεί¬
ας των Σχινάδιον τής Κων)λει»ς,
ό Σχινας Κο>ν)Λ·ος εγεννήθη τό
1801 καί ετυχε μορφώ(Τεο>ς αρχι¬
κώς είς την Σχολ.ήν τοΰ Γένονς
καί έν συνεχεία είς Βερολίνον και
Παρισίους. Κατήλθεν είς την Έλ
λάδα μέ επιστημονικήν αποστολήν
τοΰ Μαιξών, τό :829 καί παοέιιει
νεν. Ηκολούθησε τό πολιτικόν στά
διον, γενόμενος επανειλλημένως ΰ
πουργάς καί πρεσβεντής είς Μύ-
ναχον, Βιέλ·νην κα'ι Βερολίνον.
Διετέλεσε πςώτος πρύτανις τού
Πανεπιστημίου καί καιθηγητής τής
Ίστορίας είς τό αΰτό Πανεπιστή-
μιον.
Ράλλης Γεώργιος. Εγεννήθη
τό 1805 είς την Κων)πόλιν, νίάς
τοΰ άπαγχονΗσΘέντος κα.τά την εκ-
οηξιν τής Έπαναστάσειος, Αλε¬
ξάνδρου Ράλλη, έξεπαιδενθη «ς
Βιέννην καί Παοισαίονς, οπον έ-
σποΐ<δασε νομικά. Διορισθείς υπό τοΰ Βασίλειος Καρόλου Ι τό 1828 ναθηγητης γν,μνασίον, παρητήθη καί κατήλ&εΛ' ίίς την 'Ελλάδα καί επεδόθη είς τόν δικαστικόν κλά¬ δον. Άμα τή συστάσει τοΰ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εγένετο καθη γητής τοΰ "Εμπορικον Δικαίο» κα'ι πρίδτο; Σχόλ^ορχος τής Νομικής, πολλάκις δέ έν συνεχείο; καί πού τανις. Τό 1841, 1848, 1857 καί τα 1859 εγένετο ΰπουργός τής Δικαιο σύνης καί βοαδΰτερον πρόεδρος τοϋ Άρείου Πάγο». Ό Δηιμήτοι- ο: Ράλ>.ης ό έκ των ποί.ιτικών άρ
χηγών τής νεωτέραις Ελλάδος, εί
ναι ό ιΐός τοΰ Γεωογίου καί ίν. τοΰ
οποίον κατάγονται τα μέλη τής οί
κογενείας τίόν Ράλληδοΐν των Α¬
θηνών.
Άπό τοΰς Ρίξους Ραγκαδήδες
καί τούς Ρίζους Νερουλούς θά ά-
ναφρρω μόνον τόν Ρίζον Νεοου-
λάν Ίάκωβον. Λόγιος καί πολιτευ
τής, Φανα/αιώτης, εγεννήθη είς
την Κων)πόλιν τό 1778. Έκραγεί
σης τής Έπαναστάσεο>ς είς τάς
παραδοι<να6ίονς ήγεμοΛΛας, κατε- ανγεν είς την Γενιεύην, οπον καί έ δημοσίευσε τό 1826, γαλλιστί, την «Ιστορίαν τής Έλληνι,κής Έπανα στάσεςος». ΚατήλυΘεν είς την 'Ελ¬ λάδα μετά τοΰ Καποδιστρίου καί ανέλαβε δημοσίαν υπηρεσίαν, την οποίαν διετήρησεν επί βραχΰ χοονι κύν διάστηιμα. Μιετά τάν φόνον τοΰ Κι·6ερνήτου εγένετο νπονργός των Εξωτερικών καί έν συνεχεία τής Δικαιοσύνης καί των Έκκλη σιαστικων καΐ Παιιδείας. Επί τής {ι.-τουργίας τον ίδρύθησαν τό Πανε πιστήμιον καί ή Άρχαιολογική Έ ταιρεία, είς την αίθουσαν τής ο¬ ποίας καί φιλοξενούμεθα. Τέλος, θά μνημονεύσίο τόν Φι λήιμονα Ίιοάννην, άγωνιστήν, σι·γ γιραφία καί δηιμοσιογράφον. Έπει δή ή δράσις τού ώς συγγραφέως καΐ δημοσιογράφου είναι γνωστή, -τεριοςιίζομαι νά άναφέοω, ότι τό οίκογενειακόν τού δνομα ήτο Βα¬ σιλειάδης καί κατήλθεν είς την 'Ελλάδα τόν Απρίλιον τοΰ 1821. Προίτελήφθη έν άρχή ώς γραμ¬ ματεύς τοΰ Πετρόμπεη καί μετά την δφιξιν τοϋ Δημ. 'Τψηλά·ντον άνέλαβεν ώς Ιδιαίτερος γραμμα- τ-είίς τον μέχρι πέρατος τοΰ Άγ<ο νος. Ή διράσις ήτο πολιτική, άλ.¬ λά καί μαχητική, άπό τής άλώσιε- ως τής Τριπόλεως μέχρι καί τής μάχτκ τής Πέτρας, τής 12ης Σε¬ πτέμβριον 1829. Χαρακ/τηριστικόν είναι, ί!τι την τελευτοιίαν μάχην τής Πέτρας, μέ την οποίαν θειο- ρεΐται ι'ίτι έληξεν δ έαπόλεμος Α¬ γών, την διηύθυνεν ώς άρχιστρά τηγος ό Κωνσταντινονπολίτης Δή μήτριος 'Τψηλ,άντης, δπο)ς καί την ποώτην μάχην τής ένάρξεοις της Έπαναστάσεοις την διητ'ιθΐ'νε πά¬ λιν Κων)λίτης άρχιστράτηγος, ό 'Αλέξαν&ρος 'Τψηλάντης. Μετά τα πέρας τοΰ Άγ<3νος είς τόν Φίλήμονα απενεμήθη ό βα θμός τοΰ ταγματάρχον, άλλά πα¬ ρητήθη τοΰ στρατόν καί επεδόθη είς την δημοσιογραφίαν· κα'ι την συγγραφήν ίστοοικών συγγρ«ιμμά των, διαφΐϋτιστικών των εργιον τής Έπαναστάσεςος. 'ίΐ μνημόνευσις δλο>ν έκείνονν,
οί όποίοι χατήλθον είς την 'Ελ¬
λάδα εύθΰς μετά την απελευθέ¬
ρωσιν καί κατά τάς δΰο πρώτας
δεκαετίας, καί σννέβαλον είς την
συγκρότησΐν τοϋ Στρατόν καί τοΰ
κρατικοϋ μη,χανισμον, θά μας ά
πεμάκρυνε πολ.»ι καί ό χιρόνος πο{ι
μάς άπθιΐιενει είναι έλΛχιστος.
Έπίσης δέν θά εξιστοηήσω την
οικονομικήν συμβολήν είς τόν ά-
γώνα των 'Υι|ιηλαντών διά την
Γ-γοοάν δπλων κα'ι ίφοδίων, τάς
ήγεμοιικάς δο>ρεάς των Καρατζά
δί>ιν, των Σοΰτσοιν καί των ειιπό-
ρων τής ΓΙόλτις, μικρών κα'ι μργά
λ(ον, άλ.λά θά περιορισθή νά Α
ναιρέοω ένδειχ,τικώς δΰο περιστα-
τικά, μιάς ήριοϊκής κοπελ.λας, πην
κατήλθεν είς την Έ.λλ.άδα γ<ι. ή- γωίσθη, άφοΰ διέθεσεν ίίλ.ην την περιουσίαν της καί ένό; οίκονομι- κως κατεστραμμένον έμπόοοΐ1, ό οποίος ήλνθεν ά,θίογάς μέ δσα έκ τής οικονομικάς τ<ιι· καταίττροορής τοΰ ά.τέμειναν. Ή ήθ(·)Γδ(ΐ εΐνοι ή προαναφερ- θεϊσα Τατανλιανή Ζαοαφοπούλα ,Μαοιγί'Ί, ή Αδελ.(Γ/ή τον καρατοιιη Οέντος Χ"Βασίλ.η Σαοάφη. Με- μτ'Γ,μρ·..η Από τόν αδελφόν της είς τα τής Φ. Ε., προσέιττοε έξαιρέ- τονς νπηρεσίας άπό τό 1819 καί Ίδιαιτερίος άφ' ής εγνώσθη ή προ- δοσία τοΰ Φίλιππον Άσημάκη θεο δώοου. Ή διράσις τη; μαρτνρεΐ- ται άπό σημίΐίνοντας Φιλικόν;. Ή κοιν·(ηνική καί ή οίκονομική κατά¬ στασις τής οικογενείας τη; επέ¬ τρεψε την οργάνωσιν δίκτυον πλη οοφοριων διά τής κινητο.τοιήσίοις μετά τοΰ ά^δελφοΰ τη; των γνω- ριμιών των μεταξίΐ των Έλ.λ.ήνων καί Τούρκων κρατούντων καί μέ σκοπόν την παραπλάνησιν τοΰ πανι σχίίοον Χαλ.έτ Έφέντη. Ή Μαρι- γώ σι·νεκίντρωνε τάς πλ.ηροφορί- ας τη; καί άνεκοίνχιυ τα πορίσμα (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον) ΚΒΙΜΕΝΟ Τί; ούκ οίδε τόιν τηνικαΰτα ίίπαο χον, (1) πολ.λ.φ μέ τώ οικείω θρά σει καθ" ημών μάλιστα χρώμε- νον, έπειδή καί παρ' έκεί<<·>ν ήν
(2) τφ βαπτίσματι τελεσθείς ή
σνντελεσθείς, πλείω δέ των άναγ-
καίοιν νπηςιετοΰντα τφ έπιτάττονπι
(3) κα'ι διά τοΰ πάντα χαρίξεσθαι
τό κράτος έαυτφ σνντηροΰντα, κα'ι
φνλάττοντα χροΜώτερον; Τούτο.)
βρέμοντι κατά τής Έκκλησίας,
καί λεόντιον μέν τό εΐδος προβε-
βληαένΐι), λεόντιον δέ βρνχωμένο),
καί μηιδέ προσιτόν πλείοσιν, ό γεν
δα; έκεϊνος ε'ισάγεται· μάλ.λον δέ
είσεισιν, ώσπερ είς εορτήν, οΐ>κ
εί; κρίσιν καλ.οι·μρνος. Πώ; άν άξί
ω; διηγησαίμην ή την τον υπάρ¬
χον θρασύτητα, ή την τοΰ άνδρας
πρός αυτόν ιιετά συνέσεως έ'νστα
σιιΐ; Τί σοί, φησίν, ώ ούτος βού¬
λεται (τοννομα προσειπών, οΐίπω
γάρ επίσκοπον ήξίον καλείν), τό
κατά τοσούτον κράτους τολαάν
κα'ι μόνον των άλλον άπανθαδιά-
ϊεσθαι; Τοΰ χάριν, ό γεννάδα;
φησί., καΐ, τίς ή άπόΐΜοια; ονπ<ο γάρ εχο> γινώσκειν. "Οτι μή τα
Βασιλέως θρησκεύεις, φησί των
αλλιον άπάντ<ον νποκλιθέντοιν καί . Ον γάρ ταντα, εφη, ίιασιλεν; ό έμά; βούλεται, ονδέ κτίσμα τι προσκ»ινείν αινεχομαι, θεόν τε κτίσμα τνγχάνίον καί βε- σε γιυυτη κα/.εσμενυ;, και ίίχι γιά άνάκρισι. ΙΙώς 0ά μ.ΐιορέσο) νά διη γηθίι άντάξια την θρασντι,τα τοϋ {•πάςχοιι, ή την συνετή πρός αί'- τύν άντίδρασι τον άνδρας; Λ — Ι Ιω; τολαιάς, Βασίλ.ειε (εΤπε τό ονομά τον καί άπαξίίοσε νά τόν όνομάση έπίσκοπο), έσν μόνον ν' ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άπό τό άριστούργημα τρϋ ΧΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ: •Ό ϋΐ'Α^ΒΟΛΟ- ΣΓΗΝ 1ΌΤΡΚίΑ>
ΑΤΓΟΤΣΤΟΤΣΚΛΑΒ'
376ον
Τα άπόγει<μα τή; ιδίας μέρας, άντιστέκεσαι εναντίον τόσης έξου- 6ΐχθηκα την έπίσκεψη τού Ραούλ σία;, καί νά φέρεσαι μέ τόση αΰ- σΤυ απίι( ιμου ·ΗταΎ ή ^ώχη φο "α°Ρ1α; ρά, πού ϋστερα άπό χρόνια βρι- — Γιατ', μοΰ κανεις τέτοια έρώ- σκόμαστε καί πάλ.* μόνοι. Ή θέλη τησι, Απάντησε ό γενναϊος, κα'ι ποία είναι ή αύθάδειά μου; γιατί δέν μπόρεσα νά καταλ.άβω Ακόμη.ι ΤΠΛΡΧΟΣ: Δέν άκολουθείς την θρησκεία τοΰ βασι.ληα, ένό ίίλ.οι χς ήταν πιό άπύ την ίδική αου. Άφέθηκα στό πεπρωμένο μου, άνήμπορη νά άντι δράσω, καί ρίχτηκα μέ λ.αχτάρα άνχαλιά τοχΐ) μ· κλαμα ^ην άνχαλιά τοχ) μ ϊα μ οί αλ,λ.οι ε'χοιιν νποταχθή καί ήττη ϋου6ύ( _Τού μέ άνακούφιζε. Μ" '· ά ί "'·· είσφιξε στά γερά τον μαράτσα καί είσφξ σ γρ μρ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ: Α{»τά δέν τα θε- κόλλ.ησε μέ πάθος τα παχνά τού λει ό δικό; μου βασιληάς, καί όν χΓί>.ια στό στόμα μου. "Ενοιωσα
τε άνέχομαι νά προσκτ-νω κάπο ' ^1 ά έ λ όό
τε άνέχομαι νά προσκτ-νω κάποιο
τού νά μέ Λνρπολ.ή όλό-
θεός.
Τό ^ ο νά μ ρή
κτίσμα, Αφοΰ κτίσμα θεοΰ εΐμαι ./ΚΆΰη. Ή ναρκο>μέη σάδ·κα μόν
κι'έγώ καί έ'χω έντολ.ή νά εΤμαι ξ,',πνησε καί τα έρωτικό μόν πά
θος γιά τόν Λντρα εκείνον, μέ
σνγκλόνισε...
"Τστερα, ένώ βρισκόμουνα άπο-
χαννιομρνη στήν άγκαλιά τον, μέ
κοίταξε κατάμμ/ίτα, μόν χαϊδεψε
2ΤΛΛΟΓΟΣ ι
ΠΕΡΑΜΙΩΝ ΚΥΖΙΚΗΝΩΝ ιΙ
II
ρ ό ς
"Απαντα τα μέλη τοΰ Σύλλογον
των Περκμιίων Κνξικ.ηΛ*)ν.
Τό διοικηπτικύν οτιμβονλιο>ν' τοΰ
Σύλλογον των Πεοαμίιυν Κυζικη-
νίον, έπιθΐ'μεϊ νά εκφράση τάς θερ
μάς τον ευχαριστίας καί την ευ¬
γνωμοσύνην τον πρός τα μέλη τον
άς κεκελ.ε>σμένος.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Σνλ.λόγον διά την προθυμίαν ποΰ·
εδεΐιξαιν διά την πληρωμήν τόν
σΐΛ'δρομών τοϋ 1071. παρά την
Ποίας δέν ξέρει τόν τότε νπαρ- αύξησιν αυτόν εί; τά διπλάσιον.
χο, πού μέ την συνηθισμένη θρα- | Αΰτό Αποδεικνύη τά πατριωτι-
ούτητά τού εΐχε κηρύξει τόν πό- κά καί εϋγενικά αΐσθήματα καί
τρυφεοά τα μαλλ.ιά καί μ' έρώτη
σί μέ παράπονο:
— Γιατί μ' έγκατέλειψες στήν
Βιέννη ετσι ξαφνικά;
— Γιατί, τον Απαντήση, σ' άγα-
ποΰσα καί δέν Ανεχόμοννα νά σέ
μοιράζονιμαι μ' άλλες γτΛ'αί·κες.
Δέν ήθελ.α ά γίνω έγώ έ'να νού-
μεοο στά χαρέμι αον.
Χσμογέλ.ασε καί μοΰ σφράγισε
μ' ενα φιλ,ί άπαλά τό στόμα:
— Κοντό καρίτσι, ,μοΰ ε^ε. Ξέ-
ρεις πώς έγώ εΐμαι περισσότερο
λεμο εναντίον αας επε,δή ήταν την Αγάπην των προ; την Πεοα- Κ{,0(1)7αΙ κα1 λ ώτροο Μοι,ισουλ
βαφτ,σμενος η μάλλον καταποντ. μοΜ τής Κυζ.κο,· και ότλ.ξει το ^
βαφτ,σμενος, η μάλλον καταποντ.
τής Κυζ.κο,· και ό.τλ.ξει το
()-νο. Δ·ν ε[χα ^, ο{^ε
; άπ' έκεινους και ηθελ.ε να διοικητικόν βιν.>ονλισν με θαροος . " Μο- ^ν£ι , ^
..^, ξίρω να « η σ
εξυπηρετήση τάν προστάξοντα πά- , καί αισιοδοξίαν διά νά προχωρή-
ραπάνο άπ' δ,τι έ'πρεπε, καί νά ] ση πρό; την συνέχισιν καί αλλων
διατηρήση πρρισσότερο χρόνο τήινι έργων έν Ν. Περάμ<;>.
γΑ Γΐ-τολαμ6άνω την άγάπη
έξονσία, μέ τό νά χαρίζεται τα
πάντα; Μπροστά σ' «ί»τόν, λοιπόν,
ποϋ βροντολογοΰσε Εναντίον τής
Έκκλησίας, παριστάνοντας τό λιον
τάρι στήιν έμφάνισι καί τάν 6ριι-
/η0μό, και ήταν άπλ.ησίαστος
στοΰς πολ.λονς, όδηγήθηκε ό γεν-
ναίος έκεϊνος' ή μάλλον ήλθε σάν
της.
Ενχαρ,στονντες νμα; και πάλιν -.,.
Α δλ'
διά την Αγάπην σας, διατελούμεν1
μέ Αδελφικοϋ; καί πατριωτικοϋ;
χαιρετισιιού;
Ό πρόεδρο;
ΕΜΜ. ΠΑΠΛΝΑΣΤΑΣΙΟΤ
Ό γρν. γραμιιατρύ;
Λ. ΣΓΟΤΡΙΛΗΣ
γ(ά λίγο α }^ τά ..
λόγ,β τομ χάϊΟϊ^ν χ, αΐ,
| τιά μόν, σάν τσιγγάνικα βιολιά,
μά δέν μποροΰσα νά τά πιστέψο)...
Φο6όμοι·να την θερμή άνατολ,ίτι-
I
κη ίδιοσΐ'γκρασία τού... "Τστερα
ήρθε στήν σκέψη μου κα'ι κάτι αλ-
ί)λ.« τά χοήματά τη;, παρέμεινεν ρα, μά δέν μποροΰσα ν' άλλάξω
απορος. Έκ των είς τό Άρχείον την ΟοΓ,σκεία μου, γιά νά τάν παν
Άγ,ω'Μστων τηρουμένο)ν βεβαιώ- τρειτω καί στήν περίπτωση άκό-
σεο>ν των Όπλαρχηγών, πιςοκύ- μα, πού δπίος μοΰ «Ιπε, δέν ε[χε
πτει, ότι τό 1865 ευρίσκετο εν τή χαρρμι καί θά ιιοΰ έ'μενε πιστός.
ι.(ι>11 γρατα, πτοχη και εχοΐ'σα α¬
νάγκην χρηματικής βοηθείας.
Καί τοΰ τό εΐπα. Γέλασε:
— Κα'ι, ποίας σέ ΰποχρ«ο>σε νά
*3*3*3ε*3*3Τ)Τ3Τ33*33«3^^ λ.ο πού μέ γέμισε φρίκη.
τά της είς τοϋς έταίιρους, συνερ- (,αιον είναι ότι άφοΰ έξήντλ.ησεν Τάν άγαποΰοα τρελλ,ά, .-
χομένους είς την οϊκείαν τοΰ Λε-
μονή Παλ.αιολόγου. Ή παραπλάνη
σις τοΰ Χαλέτ Έφέντη, ό οποίος
πρό τής άνόδου τού είς την θέσιν
τοΰ Αρχιγραμματεύς τοΰ Σαυλτά
νού, έχρημάτισε γραμματεύς είς
διαφόρους Φαναριώτας καί διατη
ροϋσε σχέσεις μετά των Έλ/.ήνον
ήτον τόσον πλήρης, ωστε ό'ταν έ-
πεξετάθη ή Έπανάστασις καί εί;
την ΙΙελατόννηισον καί κατηγορή-
θη δι' όλιγορίαν, τόσον
ήτο ή Αγανάκτησις τού, ωοτε ήγή
θη των πλέον αδιάλλακτων καί εί
σηγήθη είς τόν Σουλτάν όν τάς
ΐκτελ.έσεις των σημαινόντων Φα-
ναριωτόν καί των άρχιερέιυν καί
την πλήιοη εξολόθρευσιν τού έλλη
νικοϋ στοιχείον τής ΙΙόλ.ης.
Διά των ισχυρόν μέσον, τά ό¬
ποία διέθεσεν είς τόν κρατικόν μη
χανισμάν καί των χρημάτων της,
τά όποία άφειδός διέθετε, σννετέ
λεσεν, ώς προανεφέρθη, είς την
δραπέτενσιν τόν υίών τοϋ Πετρόιμ
πεη, ώς καί είς την εγκαιρον Α¬
πομάκρυνσιν . πλείστον έταίρον
καί νπόπτιον. Μετά την σύλ.ληψιν
τοΰ άδελφοϋ της, επηκολούθησεν
ή σύλληι)Ης της «ώς λαβούσα μέ-
ρος είς την Εταιρείαν», ή φ«λά-
νισίς της κα'ι ή έξορία της. Χάρις
είς τά ίσχυρά μέσα πού διέθετε,
κατώ/θβωσε νά διασωθή είς την
Μολδοβλαχίαν, «υτοκομίσασα τα
κοσμή,ματά της καΐ άρκετήν ποσό-
τητα χρηιμάτοιν, μετά την συγκέν
τρωσιν των είς τάς Ήγεμονίας
περιουσιακών στοιχείων τής οίκο
γενείας της, ώς καί των υπό τοΰ
πατρό; της διατεθέντιον χρημάτι-
κων ποσών, κατώρθωσε νά φθάση
κατά τάν Ιούνιον τοϋ 1821, είς
την ΠίλοιπΟΛνησον.
Άπό την πρώτην ημέραν τή; ά-
φίξεώς της είς την Αγωνιζομΐ-
νην 'Ελλάδα, ήρχισε νά διαθέτη
έκ τής διασωθΐίσης περιουσίας
της διά τόν Άγώνα, περιερχομέ¬
νη τά στρατάπεδα διά την περίθαλ
ι|Ίν των τ,ρατψιατιων κ<ί'ι την π«ρο χήν βοηθημάτων είς τάς οίκογενεί (ι; των φονευθέντιυν. Ό βεόδιορος Κολοκοτρώνης καί ό Δημ. 'Τψηλάντης την έχρη σιμοποίησαν δια κατασκοπείαν έν τάς τής πολ.ιορκοι>μρνη; Τριπόλ.ε-
ως, ώς καί διά την επίδοσιν σπον.
εγγράφων. Γνωρίζουσα ά-
πταίστιο; την τουρκικήν, εξετέλε¬
σε την αποστολήν της μετά τόσης
μεγάλης έπιτΐκχίας, ωστε έχρηοΊ
μοποιήθη ευθύς άιμέσιος είς την
πολ.ιορκίαν τοϋ Ναυπλίου πρός τόν
αυτόν σκοπόν. Κατά τάς έπιδρο-
μά; τοΰ Ίμ,ιραήμ (1825—2«) έ-
στάλη υπό διαφόρων επισήμων δ-
πλαοχηγών είς διάφαρα υπό τοΰ
Ίμποαήμ ν.ατεχόμενα μέρη, διά
■>ά δώση καί νά λ.άβη εγγρατρα.
Ή πατριο>τική τη; δράσις είς γίνη; Μωαμεθανή; μέ ρώτησε.
την γενέτ.ειράν της, την Κο>ν)πο- Καί σινεχισε: Ζούσαμε στήν Εν-
λιν, καί ή είς τή'ν άγωνιζομένην ρώπη καί μπορούσαμε νά Απολαμ
'Ελλάδα κατασκοπεττική της δρά (ίάνουμε την άγάπη μας, χωρίς
σις, αί χρΓ,ματικαί ππροχαί της νά παντρ/εντοΰμΐ.
υπέρ τοΰ Αγώνος, ό γάμος της — Δέν τό η&ελα αύτό, τοϋ άπάν-
καί ή χηρεία της, ώς κηί ή έγκ^ιι- οα. Δέν άνεχάμ»ουνα νά εΐμαι διαρ
ιόλ.ει»|'ί; ττ,ς, μ.ιρτ>ιροΰ.ται άπό ση κως ερωμένη σου. Ό κύ;\ος μας
μαίνοντας άγωνιστά; κα'ι όπλ.αρ- ηταν στενό; καί αύστη,ρός. Οί κα-
χηγοϋς, ώ; ά 'Λγαλ.όπουλ.ο;, ό Πε κέ; γλωσσες, .τού ΰπάρχουν παν-
τςόμπεη; Μ(η·ρημιχάλης, ό Όρ- τού, καί σ' αύτη την πολιτισμένη
λώφ, ό Π. Ρόδιος, ό Νικηταράς, Βιέννη, άρχισαν νά σχολιάξονν
Λ Χατζΐιχςίστος, ό Γενναϊος Κο- τάν δρσμό μας.
λοκοτρώνης, ό Χ''Μιχάλης, ό | —Σ' άγαποΰσα καΐ μ' αγαποϋ-
ϊπνρίδων Σωνιέρο; καί ό Χρ. σε;, μέ διέκοψε. Κι' αύτό ήταν έ-
Τϊαβέλλας..
ποΰ εΐχε Ίξία. Αίιτή την Α-
Ό εμπορος ιιέ τόν οποίον θά ικκβαία άγάπη δέν νομίξω πώ; εί
την όμιλίαν μόν, είναι ό χες τά δικαίιομα νά την θυσιάσης
η ης
Λεοντίδης Λεων. Φιλικάς, έμπο- "ι<< νά κλείση; τίς (ταρμακόγλ.ωσ ρεϋετο είς την γενετειράν τον την σε; στό βόθρο τους. ΚοΑ'σταντινούπολιν καΐ είς την | "Ενας στεναγμό; ξέφυγε άπό Όδησσόν. Έμυήθη έκ των πρώ- τα χείλη μόν. των είς τά τής Φ. Ε. καί ένύσχν- ■ Δέν μποροΰσα νά τό κάνω αν- σε τόν Σκονφάν. Ό Λεοντίδη; τό, τοΰ Απάντησα. — Γιατί; μ' έρώτησε. — Γιατί δέν ημοιΐΛ'α μιά όποιαδή ήτο τροφοδότη; τής Μεγάλης Στρατιά; τοϋ Ναπολέοντος καί μετά τά ά'τυχον τέλος τής έκστρα ποτε γνναίκα. 'Ήμουνα ή Μαρκη τείας καίτοι υπέστη οικονομικήν κα σία Γκιουστινιάν. Ή χήρα τοΰ ταστροφήν, δέν εδίστασε νά δια- ' στρατηγόν Γκιονστινιάνι καί δέν θέση έκ των υπόλοιπον στοιχείον τής περιονοχ'ας τον σημαντικά πο- σά διά την συγκοότησιν τοΰ σώ- ματος των ΊερολΛχιτόν. Ό Λεοντίδης εσυνέχισε τάς υ¬ πέρ τοϋ αγώνος κα'ι τοΰ νεοσυγ- κροτηθέντος Κράτους είσφοράς τό δικαίίθιμα νά θι>σκίσιο την
ι'πόληψή μου καί την άξιοπρέπειά
μοτ'.
Ό Ραονλ μ' έκοίταξε λνπημέ-
ν« καί μ' Απάντησε:
— Καΐ, δμος, έγώ γιά νά μή σέ
χάθ(ο, δέν θά δίσταζα καί ν' άλ-
τον μέ σ»ιμαντικά ποβά, κτ<ρ«ος διά ι /Λξοπιστήσο), αν μοΰ τό ζητοΰσες. την Ανέγερσιν καΐ σι<μ.-τλήρωσιν | Δέν είχα ποτέ την πρόθεση νά σ' έκπαιδεντηρίων. Τό είς Αϊγιναν έχ<·> «μαιτρέσσα» μου, ήξερα ίί-
"Ορφανοτροφείον (αΐ σημεριναί
φυλακαί), Ανηγέλθησαν μέ την
σνμβολ.ήν τοΰ Λεοντίδη διά σηιιαν
τικοΰ ποσοϋ σταλέντος πρός τόν
Ίίοάννην Καποδίστριαν. Μετά
την Επανάστασιν έλαβε τό Άργυ
ροΰν Άριστεϊον διά τάς πρό; την
Πατρίδα υπηρεσίας τον.
Πιστεύω, ότι τά δσα ένδεικ.τι-
κώς ΑνΡίτεηα, σκιαγραφοΰν τό μέ
γρθο; τής πραγματική; σνιιβολ.ής
είς τόν μεγάλον Αγώνα διά την
εθνικήν ιμας Ανεξαρτησίαν, τοΰ
Ελληνισμόν τής Πόλης.
Τής Πόλης, που ήταν τά σπαθί,
ποϋ ήταν τό κοντάρι.
μι»;, πώς σάν Καθολική, δέν ^
ροίσες νά ξαναπαντρεντή;, καί
γι' αίτό δέν στό πιρότεινα.
— Λέν νπάρχει τετοιο έμπόδιο,
τού έξήγΓ,σα. Ό δντρα; μόν πέ-
θί'.νε κι' εχο τό δικαίιομα νά ξα-
ν'/ταντρΐντώ.
— - Κρίμα, μού εΐπε, πού δέν τό
ήξεριι άπό τόν καιρό ποΰ σέ γνώ
ρισα, αντό.
— Σέ τί θά μετέβαλ.ε τα πρά-
γματα, τόν έρώτΓ,σα, Αφοΰ κι' έ-
«ιί δεν μοΰ ρΓχ?ς πή πώ;, γιά νά
πατρΓυτοΰμρ, δέν θά εΤχες Αντίρ-
ρνση ν' Λλλ.άξης την θρησκεία
σηυ;
Ι —Βάϊ! εκανε, Από μιά παρε-
Ζοϋσα στ' άλ.ήθεια τίς πιό εύτυ-
χισμένες στιγμές τής ζοής μου.
Ό Ραούλ., έ'πιασε μέσα στις π<ι- λάμες τού τό κεφάλι μόν, μέ κοί ταξε κατάμ<ιτα καί μέ ιΐίλ.ησε· ' Τστερα συν έχισε: — ΙΙρέπει, δμιυς, μικρη, άγαπη- μένη μου Μαρκησία, νά μην ξε- χνάς πώς εΐμαι διπλωματικάς ν- ,-τάλ.ληλΛς τοΰ Λο-6/.ετιοΰ καί πώς είναι Αδύνατο νά γίνονν αντά πού σοΰ νποσχέθηκ<', έφόσον κρατο ('ΐ'τή τή θέση καί έφόσον βρισκό- μαστε μέσα στό τονρκικό Κράτος. Καί πρέπει νά σέ πληιροφορήσο, πώς εΐμαι φτο>χός καί πιΐ>ς ζώ μό
νο άπό τάν μισθό μόν. Ό μακαρί
της ό πατερας μόν εΤχε τεραστία
κτηματική περιοτ·σία, μά μέ την
πολ.νέξοδη ζιοή ,ΐυϋ ζΥΜνε, δέν μοΰ
(ΐφησε τίποτα.
— Αύτό, άγαπημένε μου, δέν πρέ
πει νά σέ στενοχορή, τοΰ εΤπα,
γιατί, όπως ξερεις καλά, έγώ εΐ-
μαι Αρκετά πλούσια.
— Δέν θελο νά νομίσης, μοΰ ά¬
πάντησε, πώς θά σέ παντρευτώ
γιά τού; παράδες σου. Δέν θά Α¬
νεχθή ('ίμος νά ξώ ίίς βάρος σον.
Θά δρχθώ ομίος την βοηθεία σου
γιά νά κάνω κάτι κι' έγώ, πού
νά μοΰ εξασφαλίση τά μέσα τής
ξωής.
■—Όμολογο, τοΰ εΤπα, πώς δέν
μοΰ είναι ενχάριστη αυτή ή συζη¬
τήση. Πιστεύο στίς καλές σου
προθέσεις, Ανΐιγναιρίζο) την θνσία
σον καί δέν άμφισβητώ την εΊλ.ικιοί
νεια καί την άγνύτητα των αίσθη-
μάτων σον άπέναντί μου. Αύτά
^ιονάχα μ' ένδιαφέρουν. Ή περιου
σιακή μου κατάσταση, μ' άφήνει Α
διάφ>ορη καί δέν πρόκειται νά έπη-
ρεάση την Αγάπη μας. "Οσα έ'χο,
είναι δικά σου.
— Σ' εύχαριστώ, Αγαπη;μένη
μου, μοΰ Απάντησε.
Άπό τότε, κύριε Ίαννάκη, οί
σχε;σεις μου μαζί τον, γίνονταν δ-
λ.ο καΐ πιό στενές, ως τό σημεϊο
,τοΰ τάν θεοροΰσα άνδρίΐ μόν καί
ίίς μην τόν είχα παντρεντή άκό-
μα. Δυστυχώς, ίίπ<ΐ)ς ξερεις, δέν στάθηκε αξιος οϋτ.ε τής Αγάπης μου, οΰτε τή; ίμπιστοσύνη; μου. Άφοϋ κατάφερε νά μοΰ (Ιποσπάση ρνα τεράστιο χρηματικά ποσόν, μέ τά όποϊο Αγόρασρ ενα μργάλο κτή μα στήν Ρωμη, αιοχισε νά μοΰ δρ'ιχνη τό πραγματικό τον πρόσο- πο. Δηιμιονργοΰσρ διαρκώ; χρέη, πού, φι<σικά, τά πλήοοινα έγώ, καί, τά χειρότεηο, τά εφτιασε μέ την Έσιιά Χανούμ, την Αδελφή τοΰ Γοΐ'λτάνου, γιά νά επιτύχη τα φι- λ.όδοξα σχρ'διά τού. (Συνρχίζεται) ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ, Έκυκλαφόρησε τά τενχο; Ίου ^.'ου τοϋ περιοδικόν «Άκτϊνε;». Άπό τά περιεχόμενα: «Τά σύμπαν ; αί ή ξοή» τοΰ κ. Σ. Πανλου, »'Ο θρραπεντή; δέν κοίνει» τοΰ ·'. ΙΤώλ. Τονρνιέ^ «Ή θέσι τοΰ καρδιοπαθοϋς Λάμίσ(ΐ στήν κοι νονία» τοϋ κ. Μιχ. Μηλίγκου, «,Νρότης, Θρτ}σκρία καί νέα ήθι- >ή» τοΰ Γ. Μπλέϊν, «Άπό την ψυ
χολ.ογία τού Εργοστασιον: Ή
μονοτονία» τοΰ κ. Γ. Κιοστάκη,
<Λόγος περΐ τής εϊρήνης τοΰ Βίον» (Νικολάου Μητροπολίτου Κροΐ'τίσσης κατά μετάφρασιν τοΰ Σ. Νιιηκα). ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ Καθηγητής Φιλιλογία; μέ εύδό- κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίδιωτικά καΐ Δημοσία Γυμνάσια Λσκήσας επί μακράν σειράν έτών καί καθή- κοντα Λιεΐ'θυντοΰ είς "Ιδρυμα παι- δικής προστασίας, Λναλαμβάνει την κατ' οίκον διδασκαλίαν Αρχαίον καί Νέον Ελληνικόν εί; μαθητάς ιιέχρι καί τής Δης Τάξεως. Πληροφορίαι είς τάν Διευθυν¬ τήν τή; εφημερίδος κ . Ξ. Ξινανί- ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΛΡΤΓΓΟΛΟΓΟΣ ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ. ,ι Τής Πύλνης, ποϋ ήταν τά κλ.ειδί 'ίήγΓ,ση, παρά λ.ίγο νά καταστρέ τής Ρομανίας ΰλης. ιουιιε την εύτχ'χία μας. ΊΙ καρδιά μόν πλημμύρισρ άπό Ή σημερινή διάλεξι; επί τή χ'ΐρά. Τόν κοίταξα ιιέ λ.ατρεία καί σνμπλ.ηρώσει 150 έτών άπό τή; τάν ρρώτησα μέ λαχτάρα: ένάρξρος τοΰ μεγάλ.ον Αγώνος, | —Είσαι Αποφασισμριος ν' Λλ- ά; θεωρηθή, ώ; μνημόσυνον των λάξη; την Σνεΐ7.θεΐσα τόν ταγματάρχην χιλιάδων γνωστόν καί Αγνωστον, λάξη; στ' Αλήθεια την θρηβκεία τοϋ ταντικοΰ Στρατοΰ τοΰ Φαβιέ άχι μόνον τοΰ Έλλ.ηνισμοΰ τή; Πό <τ·υ γιά νά μέ παντρειτή;; λ.η;, Αλλά ολων τόν Έλ.λ.ήν·(ον, | Σήκο>σε μ' άδιαφορία τού; Μ-
ρηυ, τάν Έπτανήσιον Θεόδορον
Στεφάνου, πα,ρηκολ.ούθησε τόν Τα
■/'τικάν Στρατόν εί; την έκστρατεί
αν τή; Καρΰστου, ΛφοΓ' έφόρτοισε
ιιέ ίδικ.ά τη; εξοδα μίαν γολνέτταν
που έ'σπενσαν Λπό τά πέρατα τή; ιιονς τον καΐ μοΰ Απάντησε χαμο-
τότε Όθίομανική; Αϋτοκρατορίας, ' γελώντας:
τόν Πόντον καί την Μικράν Άηί . — Γιά νά σοϋ Αποδείξω την Λ¬
άν, Λπά την Θράκην καί την Μα- ι γάπη μόν καί νά όλ.οκληρώσω την
Ι τίς Τήνον, έξηκολ.ονθησε νά βοη νιον Πολιτείαν καί Απά όλας
ι θή τόν Αγώνα, δισθέτονσα κατά ελληνικάς Κοινότητα; τής Εύρώ-
την ί-/στρατείαν τοΰ Χ"Μιχάλ.η, .της, ίίλ.ων εκείνον πού έγκατέλ.ει-
είς την ΚρήτηΛ· τά 1828, χρήματα ι|«"ΐν τάς σποι·θάς των, τάς έργα-
δ'ά την Αγοράνπόλεμοφοδ'οννκαΐ σ'ας τιον, τα περιουσίας τον, τά-
τροφών, ώς βεβίΐιοϋται ΰ.τ' αντοΰ οικογενείας των κιί ρστευσαν εί-
τοι'ηου τοΰ Χ''Μιχάηλ. κα'ι άλλ.ον την φωνήν τή; Πατρίδος διά νά
ό
όπλαρχηγών.
Ή τύχη των τέκνον της ΑγνΌ-
εϊται. Τό πιθανότερον είναι ίίτι Α
πεΓκ'οσατ ρίς μικράν ηλικίαν. Άλ.
λ.ά καί ή ιιετά τό 1828 ϊοιή τη;
ό; -/αί ή έποχή τοϋ θανάτου τη;,
μάς παραμένονν δννοστα. Τό 6έ-
Λγο-,νισθοϋν μέ τοί·ς Αδελ.φούς των
λ.ον; τού; άνθρωπον;. Έβεΐ; τάν
/έτε Ακόμα «Δία/. Οί Όοθόοοξοι
«.Θεόν, οί Έ&ραΤοι. «Γιεχωβά», κι'
εμείς «Άλλάχ». Μά ολ.οι έννοοϋμρ
τόν ρνα θεό, τόν Δημιονργό τοϋ
Σΰαπαντο; καΐ Έξουσιαστή των
,-ταντον. Αΰτό; ό Φιλενσπλ.αχνο;
/αί Παντογνώστης θεός μας, ιιά;
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
βΐς την
ΗΝΕΧΗ ΜΟΔΑ
χ.
κων! μαλλιαριδη
-ΐ ,- Ί, ,.
τή; Νοτιον ΈλΛάδο; καί διά την ρνοσε πάλα ΰστερα Από τόσα χρό
υλοποίησιν τοϋ όράματο; τοΰ Ρή- νια, γιά ν' Απολαύσουμε την Αγά-
γα Φεραι'ου, τής δημιονογία; μιά- ! .τη μα; καί νά ι.ή χωριστΊΓμε πο-
ίλενθΐρα:, ισχυράς καΐ μεγάλης
Ελλάδος.
ΤΕΛΟΣ
χιοριστ-ιι-με
τέ πιά, ως τό τελος τής ζιοής μα;.
—ΆγαπΜΐιενε μου, μοΛ'ρμούρισα
κ.αΙ σ<τίχτηκα επάνω τού. Παρακολούθησις τήί εξελίξεως ής ανδρικώς Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41 Τηλέφ. 2.'ΐΓ» Γ.72 τούτοις, έξ όλον των εν , έμπορικοιν οίκι·>ν την άπυ-
Σελίδβς *π6 την δραματικήν Ιστορίαν των
Αί ΚΥΔΩΝΙΑΙ (ΑΊΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟιΙ ΑΝΒέΛΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914 -1918
Τού συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΗΑϋΑΔΟΗΟΓΛϋΙ
τέως -λευθυντοδ παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
(Σινέχεια έκ ιοο προηγουμένου)
Ή μέθοδος αυτή, απο τής ένάρ
ξεο>ς τοΰ πολέμου έφαρ+ωσθεϊσα
έν Βελ.γάο, έν Παλ.ονία, έν Σερ
(>ια, έγκαινιάζεται κατόπΐιν έν Άρ
μενία διά μέσον άποτςοπαίον.
Τή προτροπή τή; Γερμανίας, έ'
πίσης ή Τουρκια προέθη είς την
έξορίαν των ύπηκόον αυτής 'Ελ-
ληνσθομανόν τής Μικράς Άσίας.
Τρία ετη βραδύτερον ό Γερμανός
ναύαρχος Ούίς,εδόμ, αστις έπιολ.έ-
μησεν είς τά Δαρδανέλλ.ια, μοί Α¬
νέφερεν ότι οί Γίρμανοί επέμενον
στνιστώντε; εί; τοϋς Τούρκου;
νά άπομακρύνωσι τούς δΐΌτυχείς
τοιτους Έλλην οθο·μανούς τής
Χερσονήσου.«'Τπό την πρόφ-ασιν,
προσέθηκεν ό ναύαρχος, ότι στρα-
τηγικοί λόγοι έπέβαλον τούτο».
Άγνοώ εάν ό Ταλαάτ καί οί
εταίροι αυτού είχον την έπίγνω-
σιν ότι, διρνεργούντες τοΰς μετα-
τοπισμούς τούτους, καθίσταντο τυ
φλά ό'ργανα των <5λέι|'εο)ν καί σι·μ φρρόντον τής Γρρμανίας, άλ.λά ού δέ ή ελαχίστη 'πιτρέπεται Αμφιβο λία ότι ή κυβέρνησις Γονλ.ιέλμον τοΰ Β' διηνεκώς παρώτρΐ'νε καί έ ξώθει αύτοΰς είς την εκτέλεσιν τ ών ύπεροριων. Τά ρπακολ.ουθήσαντα γργονότα σΐ'ιμβολάζουσι τα σύσ·τη.μα, τό έφαρ μοσθέν είς τάς σφαγάς των Άρ- μενίων. Οί Τοΰρκοι κΐ'βερνητικοί ν.τάλληλοι βαρβάρως έπιτίθεντο κα τά των θυμάτιι»ν τον, κατ' άγέ- λ.ας συναθροίζοντρ; αντά καί ό- | Ή τοιαύτη άπέναντι των Έλ- δηγοΰντες εί; τά πλοϊα, μή έπιτρρ λ.ηνοθ(ΐ)μανχΤη· πυλιτίία τή; τοικι- ποντες είς τοΰς δτ·στυχεϊς κατοί- κική; κυβερνήσεο;, εξήγειρε την κου; νά διακανονίσωσι τάς ίοιοτι- ' ΑγανάκτησΜΐ μοί1. Παντελώ;, κατά κάς των νποθέσρι;, Αποχο>ρίϊον- την εποχήν εκείνην, ήγνόοΐ'· ότι
τε; σννάμα αυτού; τόν μ-ελ.ώ·ν τή; ΰποβολεΐς καί είσηγηταί ταύτη;
οικογενείας τιον. υπήρξαν Γερμανοί, νπολ/ιμίάνίον
Τά έξυφανθέν σχέδιον, ήτο νά ίίτι τα μέτρα ταυτα προήρχοντο
έξσποστρίλωσι τοΰ; Έλ.λ.ηνοθοχιια- έκ τή; Αγοιότητο;, έκ τού ύπεραέ
ού; είς τά; ελληνικά; νήσους τοϋ ρον έΛνικιστικοϋ φοονήματο;, τοί
Αίγ«ίοΐ'. Κατά φυσικόν λόγον, οί σοβινισιιοϋ των Τούρκων. Καλ.ώ;
δυστνχεϊς ούτοι Αντέστησαν είς εγνώριζον τότε τόν Ταλαάτ, καθ1
πομπήν των 'Ελλ.ηνοθι,)μανών (,.
παλ.λ.ήλων τοη' καί την Αιντικατα-
στασιν αυτών διά Μοτισονλμάνο,ν.
Μεταξύ άλ.λ.(ον άμερικανικών οί-
«ον άναφέρο την «Σίνγγερ Μ«
φακιτουρινγκ Κόμπανν», είς την ό
ποίαν τοιαύται ί'δόθησαν οδηγίαι.
Τή έπεμοασει μου ετυχε ή έταιρεία
αίίτη προ&εσμίας έξήκοντα ήμΕ.
ρών καί έν τέλει ηναγκάσθη νά
συμμορφωθή .-ΐρός τάς ΑπαιτήθΕΐ;
τό' Ν εοτοΰρκίυν.
Έπίσημο; ρμποοικό; άποκλ.εισμό;
ήρχισε διενεργοίμενο; εναντίον
των Χριστιανόν, ούχι μόνον Α
Μικρά Άσίοι, Αλ.λ.ά καί έν Κι»-
σταντινουπόλει.
Ό έμποΰΐκ.ός οΰτο; Αποκλει-
σμό; δέν έφηρμόζ;ετο εναντίον
των Ίονδαίον, τού; όποίου; β{Ίμε
νός πάντοτε προσέβλ.ε.τον οί Τοί'ο
κοι. ΟΊ κυβερνητικαί ύπάλ.ληλοι ί-
πεμενον, πράγματι, ΰπίυ; ύποδπ-
κνύίοσιν ούτοι την έθνικότητα κ«ί
τό έπάγγελ.μα αυτόν επί των βν-
ρόν τόν καταστημάτο,ν δι' έπι-
γραφών. Επί παραδείγματι: «Ά-
βραάμ, Ίουδαίος, ράπτης», «Ίσα-
άκ, Ίοΐ'δαϊος, ύπσδηματοποιός»,
καί οΰτο καθε-ξής.
Τά μέτρα ταυτα σαφω; κατα-
δΡΓ/Λ-ύουσι την άνοιαν τής κυ€ερ-
νήσεος, νποκινούσης τα ρθνος ρΐ;
καταστροφήν των ΐδίο>» αύτη; ύ-
τον εκπατρισμον, ρκ τοττου
δέ
προρκνψαν έπιτόπιοι σφαγαι, ιδία
δέ εί; Φώκαιαν, ίίποτ· πλέον τόν
πεντήκοντα ρφηνΓΐ'ιθησα'ν.
Οί Τοϋρκοι Απήτησαν, πρό;
εκάστην σχεδόν ρβλρπον αί>τόν,
ρΤχε δέ οιτος την σΐ'νήθειαη" νά
ίτνζητή μετ" έ.μοΰ τάς φάσεις των
διε&νών σχρσε<ον. (ΣτΎεχίζεται) ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΒΟΥΡΑΠΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΥΜΙΙΛΗΡΩΣΕΙΣ — ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΛΗΊΈΙΣ (2ιινέχεια έκ τοΰ προηγ»υμένου) 77) Ό Γεώργιος Κόκκου Κο>ν-
σταντινίδης Αδελφάς τοϋ Άδαμαν-
τίου, μεγαλοεξαγωγεύς δρα^ττηρι
ώτατος, καΐ άριστος ο,ίλος. 78)
Στυλ. Κων. Κι,>νσταντινίδης, με
γαλοεξαγογεύς, .τιολεμιστής, μέ έγ
κυκλοπαιδικήν μόρςποσΐΛ1. 79) Γε¬
ώργιος Κον)νου ΚιονσταΜτιν^δης
πατήρ πολ.υμελνεστάτη; οικογενεί¬
ας, εμπορος ίδεώδης, τέρας έ^γα-
τικότητος, άΛ'αδείξα; τόν μεγάλ.ον
έμ.τορικόν οίκον Άφοΐ Κων1) δή είς
τα Βουρλά κιιΐ το Ηράκλειον, ίί
που κατέφυγε κατά τό 1923. Α¬
τυχώς Απεβίωσεν είς την άκμήν
ι ής δραστηριότητος τού συνεπεία
τοΰ όποίου επήλθεν ή κατάρρετ'-
σις τοΰ οίκον τούτον, ποΰ επί σει
ράν έτόν, από τοΰ 1850, ϊσως καί
ενωρίτερον, μεχρι τοΰ ετονς 1968,
έτίμα την 'Ελλάδα είς τό εξωτε¬
ρικόν. Προσέφερεν Ανεκτιμήτου;
υπηρεσίας είς τά εξαγωγικόν εμ¬
πόριον τόν σταφίδο>ν. 80) Ό Στα
μάτη; Σημηριώτης, τοΰ Κ. ξν-
λ.έμπορο;. 81) Ό Νίκος Σκυοια-
νός, κτηιματίας. 82) Οί Αδελ.φοί
Κασύγλου, Δημήτριος καί θάνος.
83) ΟΙ Ά)φοΐ Βουρέκου. 84) Οί
Ά)φοί Καμπακλή. 85) Ό Στέ-
λαο; Με«σινα;. 86) Ό Στέλ.ιος
Κυριαζής. 87) Ό Θεόδωρος Κου
λουμπής, επιχειρηματίας. 88) Ό
Ιωάννης Ζερβά;, πρόεδ.ρος τοϋ
Έπαγγελ.ματικοΰ 'Κπιμελητηρίου
Ηρακλείου, πολιτευτή.;. 89) Οί
Α)λφοί Γιγοι>ρτσή. 90) ΟΙ Ά)
φοί Βαλ.ούρδου. 91) Οί Ά)φοΐ
Τσι,ργιώτη. 92) Οί Άΐφο'ι Τζού-
νη. 93) Οί Ά)φοί Καλοκαιρινον.
94) Οί Ά) φοί Μινιόζον. 95) Οί
Ά)φοί Σταυρινάκη, τοΰ Στυλ.
'6) Οί Ά)φοί Χ"Κυριακού. 97)
ΟΊ Αφοί Άθηνάκη. 98 Ό Χ"Μι-
χάλης Νταής. 99) Ό Μιχαήλ Πά
φίτης. 100) ΟΊ Αφοΐ Κοροοπάτη.
1(ι1) Οί Αφο'ι Στανρινάκη. 102)
Οί Αφο'ι Τσεσμελ.ή. 103) Οί άφοί
Πσδάρα. 104) Ό Νικητάς Μπε-
λώνης, 105) Ό Έμ,μανουήλ Κον-
τολιός. 106) ΟΊ Αφοΐ Τζαννή.
107) Οί Αφοΐ, Μπατάγια, τόν ό-
ποίιον" ό πατήρ διεσοχτρ εκατοντά¬
δας Βουρλιώτας, τοΰ; όποίου; έ-
φνγάδευσεν ρί; την Έλλ,άδα. 108)
Οί Λφοί Καβαλλιρρου. 109) Οί Α
(ΐοί Άντονιάδη. 110) Οί Αφοί
Γεημακό.τονλοι. 111) Ο! Αφοί Κο
σικΐ. 112) ΟΊ Αφοί Μπενονά.
113) ΟΊ Αφοί Παληού. 114) Οί
Αο,οΐ Πανγ. Τσίγκου. 115) Οί Α
φοί Μ.τοτοι·α, ΑνεψιοΊ τοϋ Δεσπό
τον Μπουμπαλίκη. 116) Οί Λδελ-
φοΐ Χ"Άδάιι. 117) Οί αφοί Κι-
λ.ισ,ιιανή. Π8) Ό Χα«άλ.α|ΐπο;
Κιουζές, ί'φησματέμπορο;. 119)
Ό Μιχάλης Ν. Τσακίρης. 120)
Οί άφ,οί Γ Διαμαντάκη. 121) Οί
Αφοί Καγιάμοι. 122) Ό Χριστο-
φής Μουστάκας.
Αϋτά πρό; συμπλή,ροσιν τόν έκ
Βοκολών διακεκριμένον Ανδρών
εις Λνδρείαν, είς μόρφχ.κΐιν, "είς
ε.τιχειρηιιατικόν πνεΰμα, είς πα¬
τριωτισμόν, εί; πνενματικότητα,
έογατικότητα καΐ έντιμότητα Αλ.λά
ίάν προσεπάιθονν νά Αναφέρο καί
άλλα όνόματα δέν θά μποροΰσα
νά σταιματήο-ι», διότι δλοι, μά ο¬
λ.οι, έκτός ολίγον έξαιρέσεων, μ
τροκμέν(Ον είς τ« δάκτιιλα ' τής
ιΐ'άς γριοό;, ηί γεννηθέντες τόσον
Ης την γρνρτε',οάν απς, τά Αλ.η
σμό<ητα Βουρλά,, ί>σον καί έν.ε
νόν πού εγεννήθησαν ^ξω των
Βουρλών, είτε είς την Σμύρνη
είτε Από τοΰ 1922 καί εντέυθεν
έν Ελλάδι, υπήρξαν καΐ είναι είί
ροστοι καί άτροτοι Απά έθνικη;
απόψεως καί θρησκευτικότητος, ά
ριστοι οίκογενειάρχαι καί διακρί-
νονται είς όλον; τοΰς τομϊϊς. Δέν
ςϊύρο) ποίου βαθμοΰ θά τι·χωσιν
οί πρωτοι, ποίου οί δεύτεροι κιιι
ποίον οί τρίτοι, διά νά εΤμαι ειλι¬
κρινός π,ρέπει νά βα&μολογώ και
νά μεταβάλλ,ιυ την σειράν τής 6α-
Ομολογίας, τοΰς δεντέρονς είς την
ΟαθιμολΛγίαν θά τους φέριο .ιρώ-
τονς, καί άλλοτε τούς τρίτον; πρώ
τονς καΐ ούτω καθεξής. Τελειώ
νων την εργασίαν μου αυτήν, .τού
μέ άπησχόλ^ησε πολύ, εϋχαριστώ
μέ δλ.ην μοτ' την καρδιά καί εύ-
γνοψονώ τόν λαμπρόν, τόν εξο-
χον φίλΛν, τόν κ. Σωκράτην Σι-
ανίδην, ποΰ μοΰ παρεχανρησε δο)
ρεάν τά; στιλας τής άγαπημένη;
ίς τονς Πρόσφυγας εφημερίδι;
Ό Προσφυγικός Κόσμος» καί ή
δννήθην νά δημοσιεύσο> την με-
ίέτην μου αυτήν, την οποίαν ανευ
ύδεμιάς συμβονλ.ής, Αλλά συμ&ου
λενθείς μόνον την μνήμην μου καί
μόνον αυτήν, ποϋ διετή^ησα στα-
θε,ράν καΐ μόνμιον χάρις είς τονς
Αειμνήστου; Ανωτάτου; παιδαγοι-
γού; μου 1) Νικόλαον Καπετανά-
κην1, διρυθυντήν τοϋ Διδασκαλείον
τή; Εΰαγγελική; Σχολή; Σμύρ-
ης, 2) Δημ. Γεοιργακάκην, καθη
γητήν Ψυχολογίας, 3) Άναστ.
Άναστασιάδην, καθηγητήν Μάθη
ματικόν, κ.κ. Στέφον Πε).εκίδττν,
Αοώνην, Λιγνιάδην, Μάγνην, Εϋ
σταθιάδην παραδίδοι είς την άγά
πην τόν λίαν αγαπητόν σνμπολ.ι-
των μου Βουρλιιοτών καί των ά-
νεκτΐιμήτοηι καί πολ.τ'τίμον φίλ.οιν
τοΰ Βουρλά, πού είναι πολλοί, μά
πολ.λοί ,καί πο> μοϋ εδιδαν τά «τΐ'Υ
χαρητήριά των δι' δ,τι άνέφερον
Καϊ πάλιν στελλο χίλια εύχαρι
στό πρό; δλον; τοΰ; φίλον; διά
τ ήν υπομονήν ποϋ είχαν επί μήνη;
νά μέ διαβάζονν.
Μέ πολλήν έκτίιιησιν καΐ Αγάπην
ΛάμΛοο; Κ. Λαμπρικίδη;
11 ΚΓΓΤΠΤΙΚΗ ΕΙΙΙΣΤΟΛΗ
ΕΕΑΓΩΙΈΩΝ ΕΛΛΙΟΛΑΔΟΤ
Τό υπουργείον Έμπορίου, δι
έγγράφου τού πρό; τό ΰπονογτι
όν Οικονομικήν, συναι<εϊ εί; την τροποποίησιν τή; έ^δοθείσης ά-τπ φάσειος, διά τής οποίας ΰπ οϋνται οί έξαγογείς νόν έλαιολάδον νά καταθέτουν (Υ γνητικήν επιστολήν. Διά τού ιΥ γράφον τού, τό ύπουργΕΪον 'Εμ πορίον στηιστά την τρο.το.τοι'Ι' σιν τή; άποφάσεο);, ώστε νά ''<(ι θίοταται έφικτή ή έπιστροφή ^ έγγυητικής έαιστολ.ή;. ΤΟ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΤΗΣ ΕΕΕ ΤΟΤ ΔΙΕΘΝΟΓΣ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΕΠ1ΜΕΛΗΤΗΡΙΟΤ Δι' Αποφάσεως τού ίηοννΥοί' Εμπόριον, διωρίσθησαν τα Μ-έ>-Τ|
τοΰ Δ. Σ. τής Έβνικής Έλλιτνι-
κής Έπιτροχής τοΰ Διεθνοΰς Έ""
πορικον Έπιμελητηρίοΐ', ώς ^"','
θι: Καθηγητής Στρατής Άνδ*Ρη
οης, πρόΡδρος, Χρ. Πανάγος, «
Αντιπιρόεδρος Νικ. Σοορώνος, Ρ^
άντιπρόεδρος, Παρμ. Στεγίον, Υ
όντιπρ(>ε50ο.ς, Έλπιδ. Παττπάς, ί(Ι
μ!α;, Παν. Παναγιώτον, γεν!*1*
γραμματεΰς, καί Κων. Κη.τουρνιω
της,
ΤΕΤΑΡΤΗ 16 ΙΟΓΝΙΟΓ 1971
44
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ,, ΑΝ. ΕΛΛ. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
Γενικάς ΙσοΛογισμός τής 31 ής Δεκεμβρίου 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άχίνητον
Άναλογίη αίχο.τέΛου
Κτίοματα
•Ελεύθερον
ΒΙς ήηφ. Τόπ. κοινήν.
1970
1969
1.980.200.-
0 773 210.-
2.490.910.--
2 597.000.-
ΕΙς άοφ. Τόπ. Κλ. Ζωής 3.665 500. - 8.753,410___
Μεϊον αποσβέσεως
1.978.997.—
6.766.481.-
2.482 948.—
2.597.ΟΟΟ.-
.'5.665.50ο. 8.745.448,-
Έγκαταστάσεις
'Λξί" έπίπλων, μηχανών, γραφ.
κλπ, ε'γχαταστάσεων 1.491.585,25
Μεϊον άποαβέσεις 990.630,25
Ά!ία Μκτιιφορικών μέσω ν
άποσβέοεις
340.071.—
21.026. —
1.432.410.- 7.321.(Ολ —
£00.955, -
319.045— 820.000. -
1.209.448.- 7.536.ΟΟΟ.—
1.426.326.03
888.832,05
278.166.—
54 060.—
537.894 —
224.106.— 762.0ΟΟ,-
Χρεόγραφα
Είς άσφαλιστικήν το.-ΐοθέτησιν
Είς άσφ. τοποθ. Κλάδου Ζωής
Ελευθέρα
Αάνεια Κλάδου Ζιοής
Πελάται (Χρεώσται)
Πρακτορεΐα καί Μεσίται (Χορώίτται)
Γραμμάτια είσπρακτέα (έξ ών
ληξιπρό». 879 297)
Άντησφαλιοταί (Χρεώστοι)
Διάφοροι Λ)σμοί Χοε-ώαται
(Ποοσ, άπαιτήσεις καί διεκδικοι'ι-
μενοι φόροι)
Τράπεζαι : Καταθέσεις δψεως
Καταΰέσης ϊ)προί)εσμία
Ταμείον
Λογαριαομοΐ Τάξεοις :
Γραμμάπα ήσφαλιπμένων είς ΠρόαίΚ
ασφάλειαν κλπ.
1.5Ο9.84Ο.-
1.373.898.—
6 636.945,10 9.520.683,10
1.554.534 -
2.687 544,30
6.845.121,20
2.077.935.-
3.345.027,35
1706,748,30
604.204,70
8.519.965.- 9.124.169,70
212.625.-
554.416,10
2.419 094,35 3.186.135,45
1883.311.—
2.103.320,75
5.699.152,95
4.124.621,70
1.371.619.—
1.525.480,80
2.091.687,25
4.ΕΟΟ.0Ο0.— 6.691.687,25
182.792.—
45.185.554,95
145,679.-
45.331.233,93
126.838,25
34.909 167.15
126.473.—
35.015.640,15
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
Κεφάλακΐ
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχαί 100 ΟΤΟ Χ 150) 15.0ΐ0.000.-(Μετ.26.400X200)5,28Ο.0ΟΟ.-
Ειδικόν άποϋεμπτ. έκ βιαβέσεως Μετοχ.
ύ)τό δρτιον* 106.350.-
Άποβεματικόν Κεφάλαιον Τακτικόν 2 940 000.—
Άποοεματικόν Κεφάλαιον "Εκτακτον + 550.000 —
Κέρδη καί Ζημίαι (υπόλοιπον είς Νέον) 4Γ)Ο.β76,4Ο
1.76ΟΟΟΟ.—
2.498.Ο0Ο -
855.0ΟΟ.—
19.047.026,40 314.446,6010.702.446,60
Άποθέματα έν Ισχύϊ Κινδύνων
Σύνολον Άντασφαλισταί
Κ>άδου Πυρός 2.889 183,60 2.606.196,95 282.986,05
Κλάδου Μεταφορών 1.059.851.50 909.950,40 149.901,10
Κλάδου Αύτοκινήτων 2.570.617.— 1 744 655. - 825.962.-
Κλάδου Λοιπ. Άτνχημ. 211.388,80 ΠΟ 512.40 4Ο.876.4Ο
Άποΰέματα 'Εκκρεμών Ζημιών
Κλάδου Πυρός 339.100 -- 319 323,80 19.776,20
Κλάδοι. Μεταφοράν 2.141.364.- 2.064.445,10 76.918.90
Κλάδοι. Αύτοκινήτων 6.1ΟΟ.ΟΟΟ.- 4.270 ΟΟΟ.- 1 83Ο.ΟΟΟ —
Κλάδου Λοιπ. Άτυχημάτ. 4.760.— 3 684- 1.176.-
Κλάδου Ζωής 55Ο.Ο0Ο.- 49Ο.ΟΟΟ.- 60.000.-
1.299.726,15
280 027,20
102.559.-
753.436,60
32.723,20 1.174.746 —
16.169,70
4.1.141,80
1.950.000.—
3.946.—
1.937871,10 3Ο.ΟΟΟ. - 2.045.257.50
Μαθηματικόν Άπόθεμα Κλάδου Ζωής
ΜαΘηματιχόν Άπόθεμα Κλάδου Κεφαλαιοποιήσρως
Άντασφαλισταί Πιστωταΐ
Λ)σμοί Άποθεμάτων Κλάβου Ζωής 8.571.496.—
Λ)σμοί ιρεχούμενοι 7 778.634,20
Μερίσματα Πληρωτεα
Παρελθούσηε χρήσεως 8-099.—
Χρήσεως 1970 (Δρχ 1.300.000 μεΐον Φόρου) 711 Ολ').—
Διά-ροροι Λ)σμοί ΙΙιστοιταί :
Φόροι πληρωτέοι κοτά την επομένην χοΐ'ισιν 2 324.743,30
Λοιποί Διάφοροι Λ)ομοΊ 976.876,£0
Λογαριασμόν
"Ως δναντηι
1.820 464 —
560 065. -
1.587.803.-
8.072.272 -
16.Η50.13Ο.2Ο 7.932.928.45 1Γ>.( 0').2( 0,45
819.152.—
3:01.120,10
26.556,80
412.142.-
438.698,·ι Ο
2.935.014,80
45 185.554,95
145.679.-
*)4.909.167,15
ΙΛί.473.-
45.331 233,95
35.035.640.15
* 'Υπενθυμίζεται ότι ολόκληρον τό μεχρι τής 31.12.1969 ΕΙ
βικόν Άποθεματικόν έκ διασέσεως Μεΐοχών ΰ) ,,ό αρτιον έκ
Δρχ. 1.76Ο.Ο9Ό, καί μέ^ος τού Έκτάκτου Ά.ποθεματικοϋ έκ
Δρχ. 540,000, μετεφέρθησαν είς τθ Μετοχικόν Κεφάλαιον,
πρός άναμόρφωσιν αϋΐοϋ, κατα τάς άποφάσρ»ς της Γενικής
Συνελεύσεως τής 25.6.1970,
Ανάλυσις Άποτελεσμάτων κατά Κλάδους
Άποτελέσματα ΚΛΑΔΟΥ ΠΥΡΟΣ
Άντασφάλιατρα . 6.515.492,35 "5.554.331,75
Προμήβειαι έ) άαφαλίστρων 1.589.756.50 2.151.267,50
ΕΙσφοραί ύ)ΤΕΑ Μεϊον άναλογία άντ)στών 11.850,63 10.521,85
Λιαχανονισθεΐσαι Ζημίαι 1.445.376,10 2.131.367,65
Μεΐον άναλογίας άντασφ)ατών 1.235.872,80 209.Γι0),30 2 001.179,15 130.188,50
Άπόβεμα έν Ισχύϊ κινδύνων 2.889.183,60 2.785.476,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 2.606.196,95 282.986,65 2.499.449,30 286.027,20
Άπόθεμα έ*κρεμών ζημιών 339.100 —
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών 319.323,80
Ύ)πον μεταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας
19.776.20
2.693.933,3ο
274.100.—
257.930,30
16.169,70
2.265.519,65
11.323.299.-
Άσφάλιστρα
Λικαιώματα
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
Άπόθεμα έν Ισχύϊ κινδύνων προη¬
γουμένης χρήσεως 2.785.476,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών
7.222.959.-
644.550.—
3.153.59-1.10
6.189 947.80
1.191 606 —
2.701.805,25
2 504 2ΐ7,80
προηγουμένης χρήσεως
2.499.449.30 286.027,20 2 213.545,90 290 721,90
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 274.103.—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσις 257.930,30
16.169,70
708 225 —
668.279,80
39.945,20
Άνΐαοφάλιστρα
ΙΙ(ιθμήΟρΐιΐι έ) άσφαλίστρων
ΕΙαφοοκΊ ΰ)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντ)στ(7ιν
Λιακανονισβεΐσαι Ζημίαι 2.966.064,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 2.868.948,85
10.414.026,15
Άποτελέσμστα ΚΛΑΔΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
11,323.299.—
6.066.336,10
914.515.-
2.203.-
1.430 640,20
97.115,65 1.356.374,10
Άπόθεμα έν Ιαχύϊ κινβυνων 1.059.851,50
2 006.867.75
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 909 950 40 149,!)Ο1,1Ο 1.904.30^,75
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών 2.141.364.—
Μεϊον άναλογίας άντασφ«λιστών 2.061,445,10
1.464.192.-
76.918,90 1.419.020,20
Ύ)πον μεταφ. είς
καϊ Ζημίας
2.453,759,65
9.760.749,40
4.760.771,90
705.689 —
1 986,30
74.266,10
102.559.-
45.141,80
1 987.502,95
Άσφάλιστρα
Δικαιώματα
Προμήθειαι έ) άντασφαλίστρων
Άπόββμα έν Ισχύϊ κινδύνων προη¬
γουμένης χρήσεως 2.006.867,75
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 1.904.308,75
(1.441.088,80
1.192 609 75
1.979.350,01
10 414.026,15
δΟ17.16ίΙ,4θ
959.934,70
1.623 728.05
1.421.042,45
102.559.- 1.378.167,75
42 872,70
Άπόθεμα έκχρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 1.464.192,—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένηΰ χρήσεως 1.419.050,20
1.087.334 —
45.1,1,80 1.Ο-Ί3.121.8Ο
7.677.917,05
Άποτελέσμαι-α ΚΛΑΔΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
9.760.749,40
Άντασφάλιστρα 4.841.203— 4.420.188,50
Ιΐρομήθειαι έ) άσφαλίστρων 785 704.— 1.Ρ68.347.—
ΕΙοφο^πί ό)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντασ)στών 41.291.— 37.665,50
Λωχανονισθεϊσαι Ζημίαι 5.475.683,30 6 29Η.513.30
Μεϊον ά··αλογίας αντ«σφ)στών 3.832 974,10 1.642.709,20 4 407.561,40 1.888 951,90
Άπόΰεμσ έν ΙλυΓ'Ϊ κινδύνων 2 570.617.— 2.521.512.—
Μβϊον άναλογίας άντασφαλιστών 1.744 655.- 825.962.- 1.768.075,40 753 436,60
Άπόβεμα ε'κκρεμών ζημιο'.ν 6.1ΟΟ.ΟΟΟ.- 6.5ΟΟ.ΟΟΟ.-
Μί άναλογίης άντάσφ)στών 4,270 003.- 1.83Ο.ΟΟΟ.— 4.550.0ΟΟ.- 1 950.000.—
Ύ)πον μεταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας
1.227.640.40
11.194.511,60
204 181.90
10.522.771,40
Άσφάλιστρα
Λικσιώματα
Προμήθειαι έ) άντασφαλίστρων
Άπόθεμα έν Ισχύϊ χινδύνουν προη¬
γουμένης χρήσεως 2.521.512.—
Μείον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 1.768 075,40
6 906 110 —
420.339.—
1.164.626.—
7.677.917,05
6 303 780 —
611.392.—
1 004 22!) —
2.403.374,,'!0
753.436,60 1.684.0)4.- 719.370,40
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 6.5ΟΟ 000.— 6.Ο8ΟΟΟΟ.—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλισΐών
προηγουμέμης χρήσρως 4 550.000.- 1.950.0(10—4.256.000.- 1,821.000.—
11.194.511,6-)
Άποτελέσματα ΚΛΑΔΟΥ λοιπών ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Αντασφάλιστρα
Προμήθειαι β) άσφαλίστοων
Είσφοραί ίι)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντασ)στοιν
Διπχανονισϋεΐααι Ζημίαι 95.007.—
Μϊϊον άναλογίας άντασφαλιστών 76.611.—
Απόβεμα έν Ισχύϊ κινδϋνίον 211,388,80
Μϊϊον άναλογίας άντασφαλιστών 170.512,40
Απόθεμα έκκρεμών ζημιών 4 760.—
Μίϊον άναλογίας άντασφαλιστών 3.584.—
'ν)πον μεταφ. είς Κέρδη καί
426.281.—
95.037.—
1.960.-
108 310.—
18.396 - 94.310.-
40.876,40
1.176.—
278.142.—
165.148,80
132.425,60
29 660,—
25.714.-
Ανΐησφάλιοτρα
'1ρομήΟίι(,ι ρ) άσφαλίστροΐν
^αάνηι δι" Ιατριχάς γνιι,ματευσεις
Χ'ιί εΐοψ. ΰ) ΤΚΑ
''«Χ(ΐνονισΙ)εΐοαι Ζημίαι 105 000.—
Μιϊον άναλογίας άντασιρολΐ'ΐτών 73 500.—
1 020.868 -
861.868,40
2.722.Ι:>76 —
675 478,-
81261 .—
31 500.-
331.Ο63-
95.456.—
1.646,20
14.000.-
32.723,20
3 916.-
186.915,80
6(!5.751,20
Άσφάλιστρα 528.472.—
Δικαιώματα 116.024.—
Προμήθειαι έ) άνταοφαλίστρων 180 70:1.20
Άπόβεμα έν Ισχύϊ κινβΰνων προη¬
γουμένης χρήσεως 165 148,80
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσειος 132.425,60 32.723,20
10.522.771,40
412.872.—
90 401.-
130.623.-
Άπόβεμα ε'κκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 29 660.—
Μεϊον άναλογίος άντασφαλυτών
προηγουμένης χρήσεως 25 714.—
143.158,40
114.645,20
14.5ΟΟ.—
Π 158.—
28.513,20
3.3^2 -
881.868,40
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΛΑΔΟΥ ΖΩΗΣ
2.410 741.—
«20.137.—
57.732.—
'^αγοραί
Μ
Κ'Ίηβολή λόγω λήξ. άσφολιΛτηρ. ΙΟϋ.010.—
υ ιιτιηΐ η.ι.Ά..* *-*««* 4-λ **γψΓλ μ. λ /Ύ Υ ί»ίΙ /Ιΐ.ί,Ιΐ7. *—
άναλογίας άντασφαλιστών 910.076.— Μ0792.- 2ίΚ)330.-
ΓθΟΧΟ) —
"^■ανα^ίάΓ^τασϊαλ'^τώ; 70X0). - 3» 0' Ο — 70.000-
340.400.—
^90 330.—
100Χ0) —
εμα ίκκρεμών ζημιών 5Γ0 000.- Ι^'ϋ^'"
αν·ιλογίας άντασφαλιστών 41)0 Η00 - 60X01.- 70 000.—
50.070.—
31.ΟΟΟ.—
30.000.-
10 391.960.—
9.66Ο.Ο75.-
·'"«ηματικόν άΓΟθεμα ιυ ,·>»ι.:»οι». - Ζ'Ά^'Ύν'ί' 1 ς«7 «Ι« —
Μ'ϊον ,ΐναλογίης άντασφ)στών 8.571.496.- 1.820.464.- 8 072.272.— 1.587.80.1.—
^)πον μ«ταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας 626 683.—
Ρ«ημήί)ειαι έ) άσφαλίστρων
3°λ Τίλ λό λ
Μα«
) φρ
Τίτλων λόγιο κληρώσεως
ηματικόν άπόβεμα
^θν μβΐαφ. είς Κίρδη καί Ζημίας
ίξυδα
θι πληριηθέντρς
οι πληοωβέντες
Αποσβέσεις
6.159.754 -
3Η8.556,Γ>0
126 ίθ >.—
560.Οί.Ο -
255.65ί.,50
1 309.280 -
5.511.191,85
107.821,25
353.224,70
Άσφάλιστρα 3.31«414 -
Δικαιώμιιτα 55.ί·72 —
ΙΙρομήϋειαι έ) άντασιραλίστροιν 1.169 5ΊΓ> -
Μαθηματικήν άπόθεμα προηγουμένης ,,
χρήσεως 9.660.075-
Με-ΐον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 8.072.272.— 1 587 8 3.—
665.751,20
2 951..581. -
51.483. -
889 2-<6.- 8.283.351.— ίί 903.977.- 1.379.374 — Άπόθεμα έκκρεμών ζημιών προη¬ γουμένης χρήσεως 100.0)0.— Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών προηγουμένης χρήσεοις 70.ΟΟΟ, — 3Ο.ΟΓ.Ο 485.041.- 5.271 524 — Άποτελέσματσ Κλάδου Κεφαλαιοποιήσεως Άσφάλιστρα ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ 'ε' ',Α,Χ'νήΐον .^·) Έγχαταστάί Μιαφαλεΐς άπα ^όλοιπον Κερδών Χρήσεως αταστάσεων άπαιτήσεις 222 962.— 118.829.20 142.177,10 483.908,30 2.818.229,80 9.274.435,90 4.077.423,75 64 716,40 298.278,70 223.000.— 113.712.40 116.112.- 452.824,40 1.987.874,50 6.881.117,75 Άποτελέσματα Κλάδου Πυρός Άποτελέσματα Κλάδοκ Μεταφορών Αποτελέσματα Κλάδου Αυτοκίνητον Άποτελέσματα Κλάδου Λοιπών Άτυχ)των Άποτελέσματα Κλάδου Ζο)ής Άποτελέσματα Κλάδου Κεφαλαιοποιήσεως Πλέον τόκοιν εΐσπραχθέντων, Προσόδων Χρεογράφων, ακινήτου κλπ. 6.159.764.- 1.309.280.— 1.809 2Β0 - 2.693 933,3ϊ 2.453 759,65 1.227 610.4) 278 142.- 626 683.— 255.658,50 7 535.816,90 1.738 619,— 9.274.435,90 5 271.524.- 2 2(!5.519,6δ 1.987.502.95 201.181,90 186.915,80 485.041.- 5.129.161,30 1.751.956,45 6 881.117,75 είς την 4ητν οελίδα) ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ «ΝΑΤΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ Α. Ε.» Ή έταιρία «Ναυπηγεΐα 'Ελευσΐ νος, Α. Ε.» έπεκτείΛ'ει τάς εγκα¬ ταστάσεως της, ιπενδύουσα κιεφά- λαια ίίψους 21,47 έκατομ. δολλ., είσαχθησάμεΛα πρός τούτο έκ τού έξωτεριχοΰ. Σχετική έγκρισις έ- χορηγήθη ίαό τής αρμοδία; ϋπη- ς>εσ{ας τοΰ υπουργείον Συντονι-
σμοϋ, στιμφωΛ'ως πρός σχετικήν
ανακοίνωσιν. Τα έκτελ,εσθησόμε-
να εργα άφοροΰν είς την κατα¬
σκευήν δΰο γερανΌγεφυρών, μι-
άς νανπηγικής κλίνης, δύο ,-ιλυ)-
τών καϊ μιάς αύτοβυθιζομενης δέ
ξαμενής. Τα σχετικά κεφάλαια
θά εϊσαχθοϋν βάσει των διατάξε-
(ον τού Ν. Δ. 2687)58.
Ο ΕΟΚ ΘΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΗ
ΤΑΣ ΑΔΙΑΘΕΤΟΤ2
ΙΚ^ΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΠΝΟΤ
Ό 'Εθνικός Όργανιβμός Κα-
π-νοΰ βά έξαγοράίΐη τάς είς χείρας
των έμπορον εΰρίσκομένοις άδια-
θέτους ποσότητας καπνοϋ εσοδείας
1969. Πρός τόν σκοπόν αυτόν τό
υπουργείον Οικονομικήν ήνοιξε εί
δικόν λογαριασμόν υπέρ τού ΕΟΚ
είς την Τράπεζαν Ελλάδος εξ 70
έκατοιμμυρίων δρ«χμών διά την
κάλιΉ'ΐν των άπ«ιτηθησομενων δα
πανών πα,οολαόής, μεταφοράς, ά-
ποθηκεΰσείος,' <Π'ντη^ή<τεΜς καί πω >ή(ΐεο)ς των καπνών. 'Επίσης τό
έν λόγο) ποσόν είναι δυνατόν νά
αυξηθή έφόσον κατά την έφαρμο
γήν τού μετοου άπαιτηθή τουτο.
Σχετική ϋπ' αριθ. 453 πράξις εξε¬
δόθη υπό τής Κυβερνητικήν 'Ε.τι-
τροπής Κα,τνοΰ.
ΕΥΝΟΙΚΑΙ ίΜΜΙΪ
Ό Θεσιμός τής πιστο>τικής κάρ¬
τας ή τού αραπεςικοϋ πιστωτικοϋ
6εΑ.τίου, είσάγεται πλέον καί είς
την χώραν μας. Σνέχεΐλΐ κ«ί ά-
παρροια τού έφαρμο'ςομένου, επι¬
τυχώς Θεσμοΰ τής καΛαΛ'αλωτικής
,αιστώο'εως, τύ τρ·απεζικόν πιστωτι-
κόν δελτίον, αποτελεί εξελιγμένην
μορφήν είς αήν συναλλακτικην δια
6ικο.σίαν μιάς ποοηγμένης οίκονο-
μιας.
Ιΐρωτοπόρος είς την καθιερωσιν
τού βεσμοΰ τούτου, ώς καί τοΰ τής
καταναλωτικής πίστεως, είναι ή
'Ε6ιική Τραπέζα τής Ελλάδος
καί ήδη ήρχισεν έκδηλούμεΛ'ον τό
ενδιαφέρον έπ' αυτού καί έκ μέ-
ρους άλλ,ων τραπεζικών ίδρυμά-
το)ν. Συγκεκριμένως, ή 'Εμπορική
Τραπέζα τής 'Ελλάόος ανεκοίνω¬
σεν ότι θά χωρήση συντόμως είς
την έφ<χρ.μογήν τοΰ θεσμού τούτου. Μάλιστα, άπύ .τολλοΰ χρόνον εί¬ χεν Ιλθει είς επαφήν μέ την άμ&οι κανικήν Τράπεζαν «Μ-τάνκ δφ Ά- μερικα» —ήτις κνκλοψορεΐ τή-ν πι στωτικήιν κάρταν «Μπανκαμερι- κάρτ»— διά νά μελτήση τόν θ«- σμόν καί νά τόν ί'ισαγάγη καί ε¬ φαρμόση είς τα καθ1 ημάς. Τό σνστημα τοΰ τραπεζικοΰ πι- στωτικοΰ δελτίου, έγκειται είς την δυναιτότητα προμηθείας υπό τοΰ /οτόχου τού ίίδών έκ καταστημά Τ(,>ν, στ<μ6ε6λημένων μετά των Τραπεξών —οσαι ή&ελΛν έφα^μό σει τουτο— χωρϊς αήν καταβολήν τοΰ άντιτίμου τοίς μετρητοϊς. Τύ οΰσιωδες, έν .τροκειμένφ είναι τό γεγονός, ατι διά την χορήγησιν τοΰ δελτίον τούτον, δέν θά είναι απαραίτητον στοιχείον ή δίατήκιη- σις λογαριασμοΰ καιταθέσεων ή ετέρας μασφής λογαριαοτμοϋ. Του¬ το θά δασίζεται, ώς στιμδαίνει καί μέ την καταναλωτικήν πίστιν — ίιπό εύρντέραν έννοιαν— είς την προσωπικήν έκτίμη<τιν κοιτηρίοιν. "Ετερον 6ασικόν πλεονέκτημα τοΰ εΛ λόγιο θεσμόν, είναι ότι τούτο θά καλΰπττ) καί άλλ-ας ύ.τηρεσίας. Ήτοι ξενοόοχειακας κ. ά. Σα- φώς, όμως, το τρα-αεςΐίΐον πιοτω- τικον όελπιοΛ' οά προσφέρη σημαν¬ τικάς υπηρεσίας εις την εθινικήν οίκονομιαν, ε,αν ο ρο/Λς τού περιο¬ ρισθή, τουλάχιστον κατ αρχήν, εις τα. παραγομενα εν '&κκυ,θι όιαρκη καί άλλα άγαθά καί εις αάς προσ¬ φερομένας επιχιυριως υπηρεσίας. Αί προεκτασϊΐς βκ, τής εφαρμο- γής τού θεσμοΰ τούτου είς την οί κονομικήν μας ςωήνι είναι τεράστι¬ αι. Έν άρχχι ή ουναλλακτική μας θραστηριότης θά 6ασ·ίζεται καί θα διεξάγεται επί υάσεων καί μβθό- δων τής συγχρόνου οικονομικάς έ πιστήμης, έπ' άγαθώ άναπτύξε- ως των ηραπεζικ.ών εργασιών. 11ε ραιτέρω διευρύνεται ό ράλος τής πίστεως είς την όιεξαγωγήν των συναλλαγών, περιοριζόμεΛ'ος ,ταν- τοχρόνως τής κυκλοφορίας καί παρ εμβολής τού τρα.ιιεζογραμμα|ΐί»υ υπό την σημερινήν μορφήν τού. Ή σημασία τού Γτραπεζικοϋ πι- στιυτικοΰ δελτίου είς την έν γένει αίκονομίαν μας, νπογραμμίζεται κα'ι είς την ετησίαν έκθεσιν αού Διοικητοΰ τής Εθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος. Άναφέρεται είς την έκθεσιν ότι ή είσαγωγή ΐτής πι- στωτικής κάρτας θά έχη εΰ>οϊκούς
άντικτύΛους επί των συναλλαγών
καί θά προσφέρη άξιολόγους ύπη
ρεσίας είς ούς σινναλ.λασοομένους
Ό κάτοχος τής κάρτας θά δύνα¬
ται δχι μόνον νά αγοράζη κα,τανα-
λωτικά άγαθά, έκ συμδεβλημένων
μετά τοϋ έκδότου καταβτημάτων,
άλλά καί ινα καλύπη πλείστας τρε¬
χούσης φύσεως ανάγκας χωρ'ις νά
απαιτήται ή μεΐταφορά σημαντικών
πασών είς μετρητά. Άλλά καί είς
τάς έπιχει,ρήσεις, πΛοστάθεται είς
την έκθεσιν, ό νέος θεσμός θά
προσφέρτ) σημαντικάς υπηρεσίας,
σι-νίσταμένας είς την διεύθυνσιν
τοϋ κύκλ.ου πελατείας, την προΰο-
λήν τοιν, ώς καί την διευκόλυνσιν
καί αύξησιν των συναλλαγμαΐτι-
κωιν.
ΝΑΧΗ ΕΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ
Ο κ. ΖΑΠΠΑΣ ΕΔΕΧΘΗ
ΤΟΝ κ. ΤΑΚΑΖΙΜΑ
Ό νττουργός 'Εμπορίου ν.. Σπ.
Ζάχτας εδέχθη τόν αφιχθέντα είς
Αθήνας πρόεδρον- τού ϊαπίονικοΰ
μονοπ'ολίου κα.τνοΰ κ. Τακαξίμα,
ό οποίος σι·νο>δεί·ετο νντό των συν
εργατών τον εί; τό έν "Αθήναις
■V
ραφείον τοΰ Ί«Λθ)νικοϋ Μονοπω
Ρίηΐ' Καπ.νοΰ.
Κατά την συνάντησιν σιινεζητή
Οησαν θέματα ά(Γο.ςώντα είς τάς
ίξαγωγάς έλληνικών κα,-τνών είς
την Ί«πο>νίαν, ώς καί τάς διαγοα
ςομένας επί των συναλλ.αγίόν τού
τ<ον προοπτικάς. Έν .τλήρει άναπτύξει ευρίσκε¬ ται ή έν Παρισίοις διεξαγομένη άς την έξ ύπουργώνι σύνοδον των χωρών - μελώ^ τοϋ ΟΟΣΑ μάχη, όιά την· εξεύρεσιν λύσεως είς τάς μρταξύ των κρατών έιμντορικάς σχέ- σεις. Άντιμέτωποι είς την έν λό 7Φ σύνοδον είναι άφ' ενός μέν αί ΗΙΤΑ, άφ' ετέρου δέ ή ΕΟΞ κ«ί ή Ίαπωνία. Αί ΗΠΑ προσήλθον είς την τρά πϊζαν τής συνάδου, έχουσαι έτοι¬ μον σχέδιον, αφορών είς την ορ¬ γάνωσιν παγκοσμίου διασκέψεως, διά την μελέτην καί κατάργησιν .των μή οασμαλογικών φραγμών τοΰ διεθνοΰς έμπορίου. Ή πρότα¬ σις αυτή των ΗΠΑ είχεν έξασφα- λίσει έκ των προτέρων την υπο¬ στήριξιν των ήγετικών μελών τοΰ ΟΟ Σ Α, πεφΐλαμβανομένης καί τής Ίαπωνίας. Αί Ηνωμεναι Πο¬ λιτειαι δίδουν ιδιαιτέραν σημασί¬ αν είς την επίτευξιν συμφωνίας καί αποδοχήν, διότι άντιλαμβάνον ! ται, ότι πέριξ των άνεγείρονται δασμολογικά τείχη, τα όποΐα, ό- σημέραι, 6ά καταστοΰν άνι·πέ^6λη τοι φραγμοί διά πολλά .χροϊόντα το>ν. Χαρακτηρκΐτικώς, ό Άμερι-
κανός ΰ.του©γός των Οικονομικήν
κατά την πρώτην ημέραν (χθές)
των εργασιών τής συνάδου, άνέ-
κραξεν, ότι διά τής πολιτικής τοιν
αί άλλαι χώραι «έπΓ6αλ.0Λ· είς τάς
ΗΠΑ μίαν κατ' θυσίαν ποινήν είς
τό ισοζϊ'γιον πληρωμών».
ΑΙ αίτιάσεις των ΗΠΑ στρέ-
φονται κατά τής Ίαπωνίας είς
ιούς ΐ'.ι' αυτής θεσπισθέντας ,-ΐε-
ηιοριομοΰς έ.τί των ίΐσαγωγών καί
των κεςραλ.αίων Επενδΰσεονν. Δ,ιαφο
ρετική είναι ή οτάσις των έναντι
τής ΕΟΚ· Τα παράπονα καί αί
πικ^ίαι των κατά τή; Κοινότητος,
έντοπίξονται είς την υπό τής Ε.
Ο.Κ. άκολουθονμένην άγροτικήν
πολιτικήνι καί τήν επέκτασιν των
παρεχομενων --ις>ονο·μίυ)ν είς τάς
«πό ανάπτυξιν καί άλλας χώρας·
Ώς γνωστόν, αί ΗΙΙΑ, άμννόμε-
ναι έναντι τή; καταστάσεως αυ¬
τής, άπειλοΰν μέ τήν λήψιν άντι-
μέτ^ων καί μικράν, έστω, γνώσιν
εδοκίμασαν δχι καί τόσον είς τό
απώτερον παρελθόν, πολλαί χώραι
'Τπό την έποψιν αύτην, έξηγεϊ
ται ή σοβαρότης τής συνόδου καί
&κ τής εκβάσεως της θά κριθή ή
είς παγκόσμιον κλίμακα εξέλιξις
τοΰ διεθνοΰς έμ:Μ>ρίου. Ή προσαά
θεια των ΗΠΑ, ώς τουλάχιστον
ύπεγράμμ.ισεν είς τήν σύνοδον ό
Άμερ<κανός ϋπουογός Έξωτΐρι- κών ,κατατείνει είς τήν φιλ/ελεν- 6ΐροποίησιν τοΰ διεθοΰς έμπορί ου καί τήν ενίσχυσιν τής συνες αριθμόν
πρρατίοθεισων κατά τό 1969 κατοι
ν. ι Λ ν άνά χιλίους καΓτοΐκονς, κατέ
λαβε την τρίτην θέσιν μεταξύ των
22 χωρίον - μελων τον ΟΟΣΑ·
Τα κατωτέρω ατοιχεϊα παρέχοΐ'ν
σαςτή ε'ικόνα τής σημεκοθείοης έν
προκειμέΗ'θ) προόδου εί; τήν Χώ-
Οίΐν μας, έν σι·γκρίσει .πρός τάς
λοιπάς χώρας.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτοτις 69
Τηλ. 547.888
Εϋνοϊκή διαγράφεται ή έξέλ.ιξις
τής έλληνικής ταιμΐΛ'τοβιομ.ηχανί-
ο.ς, άπό πλευράς αυξήσεως τής πά
θαγωγής καί άπορροορήσεως αυ¬
τής είς την εσωτερικήν καί έξω-
ιερικήν αγοράν, τόσον βραχινιρο
τΐέσμω; —διανυόμενον έ'τος— ΰ-
ο«ν καί μακροπροθέσμως.
Βραχυπροθέσμτος μετά την πα-
ρατηρηθτϊσαν σχετικήν κάμψιν
τοΰ κύκλον εργασιών της, κατά
τό πρώτον τετράμττνον τού τρέχον
τος ετους, οφειλομένην είς τήν
κρίσιν τή; οί,κοδομικής δραστηριά
τητος, άλλά καί εί; έΛοχικού; λό
γοΐ'ς —δυσμενεϊς καιρικαί σΐΛ'θή
και— ήδη .ιαρατηρεΐται αυξουσα
Ιήτησις, μ·έχρι δέ τέλους τοΰ 1971,
' ί. συντελεστής ούτος Οά σταθερο-
ποιηθή είς 7—8% έναντι τοΰ προ-
ηγονμέΗ'ου έ'του;. Τουτο έ-ξηγεί-
ται έκ τού ότι ευρίσκονται έν έκτε
λεσει πλείστα μεγάλα έγγειοβελτι
ιοτι.κά εργα — υπέρ τα 40— καί
Ετερα τοΰ .-τοογράμ^ιατο; των δη-
μοσίων Ιπτνδνσεων, έ'ΐώ συνεχί-
ζεται ό προγραμ.ματισμός έτερον
σημαντικών έργτον, τα όποία θά
άπορροςι-ήσουΛ' ίνιανάς ποσότητας
τσιμ«ντου. Δεδομένου δέ, ότι δέν
.τροβλέπεται κάμψις τής έν γένει
οίκοδομικής δραστηριότητος είς ά
νησνχητικόν βαθμόν, δικαιολ»ογϊί-
ται ή εύνοϊκή εξέλιξις καί ,ΐΛρεία
τή; ζητή<τεω; τοΰ ύλΐικοΰ τούτου. Πρό; τούτοις, τό υπουργείον Συν τονισμοΰ, εζήτησεν άπό τήν οί- >.είαν όογάνακΗν τού κλάδου τού-
| τού τή; βιαμηχατνίας, δποις τοΰ
ι γνιοστοΛθΐήση εάν δύναται κατά
τό τελευταίον τρίμηνον τοΰ 1971,
, νά προμηθευθή 1.300.000 τόν. τσι
με'ντου.
| Διαφορετική έμφανίζεται ή εΐ-
κών ώς πρός τάς δυνατότητ*ς
ίξαγωγής τσιμέτου, ές απόψεως
αποκομίσεω; ίκανοποιητι.κοΰ οιέρ-
ί,ονς. Ή τι,μή τού τσιμέντον διε-
θνώς, Λέρ<ξ των 420—450 δολλα οίων κατά τόννον, δέν άφήνει με- άλα .ιεριθώρια κέρδους, ένώ έκ παράλληλον τα μεταφορυκά καί λοιπά εξοδα είναι ύψηλά. Έν τού "'οις, ή έλληνιική τσιμεντοβιομηχα νία εχει πολλάς προτάσεις διά τόν έφ-οδιασμόν μέ μεγάλα; ποσό- τητα; τσιμέντου, πολλών χωρών τή; Άφρικής. Άναφέρεται ένδει- >.τικώ; ότι ή Νιγηρία ζητεί νά
τής .-τρομηθεΰσομεν μέ 400—450
ΟΟΟ τ. τσι^μέντου, άνάλογοι δέ α'ι-
τήσει; εγένοντο έκ μέρους καί δλ
λων κρατών τή; άφρικανικής Η¬
πείρου, τα; οποίας δέν δυνάμεθα
•νά ικανοποιήσωμεν. Παρά ταυτα,
διά τό τρέχον: ετος ύπολογίζεται
ότι αί έξαγωγαί έλληνικών τσι-
μέντων θά έγγίσουν τους 200.000
τόννους.
Ή έγχώριος παραγιογή τσιμέν
τού, διά τό τρέχον έτο;, άναμένε-
ται νά υπερβή τα 4,7 έκατομ. τ.,
έναντι 4,4 έικατομ. τόννων τοϋ
1970, μέχ,ρι δέ τοΰ 1975 θά έγ-
γίση τα 7, έκατομ. τόννων. Σα-
φώ;, ομο>;, τό μέγιστον τής πα-
ραγωγή; ταύτη; θά άπορ^οφήση
ή έγχώριος κατανάλωσις, πρός
τήν οποίαν προσβλέπει μέ αΐσιο-
δοξίαν ή έλληνική τσιμεντοοιομη
χανιά. 'Τποστηρίζεται μάλιστα, ό¬
τι άμιγώς έξαγιογικαί τσιμεντο-
ύιομηχαπαι δέν δύνανται νά «κρα
τηθοΰν», έφ' όσον δέν μεταβλη-
θοϋν αί σημεριναί συνθήκαι, δι*
δ καί δέν έτελεσφόρησαν μέχοι
τούδε προσπάθειαι ιδρύσεως 6ιομη
χανιών τού εϊδους αυτού, «Ις την
Κρήτην.
44
Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ,, ΑΝ. ΕΛΛ. ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
Γενικάς ΙσοΛογισμός τής 31 ής Δεκεμβρίου 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Άχίνητον
Άναλογίη αίχο.τέΛου
Κτίοματα
•Ελεύθερον
ΒΙς ήηφ. Τόπ. κοινήν.
1970
1969
1.980.200.-
0 773 210.-
2.490.910.--
2 597.000.-
ΕΙς άοφ. Τόπ. Κλ. Ζωής 3.665 500. - 8.753,410___
Μεϊον αποσβέσεως
1.978.997.—
6.766.481.-
2.482 948.—
2.597.ΟΟΟ.-
.'5.665.50ο. 8.745.448,-
Έγκαταστάσεις
'Λξί" έπίπλων, μηχανών, γραφ.
κλπ, ε'γχαταστάσεων 1.491.585,25
Μεϊον άποαβέσεις 990.630,25
Ά!ία Μκτιιφορικών μέσω ν
άποσβέοεις
340.071.—
21.026. —
1.432.410.- 7.321.(Ολ —
£00.955, -
319.045— 820.000. -
1.209.448.- 7.536.ΟΟΟ.—
1.426.326.03
888.832,05
278.166.—
54 060.—
537.894 —
224.106.— 762.0ΟΟ,-
Χρεόγραφα
Είς άσφαλιστικήν το.-ΐοθέτησιν
Είς άσφ. τοποθ. Κλάδου Ζωής
Ελευθέρα
Αάνεια Κλάδου Ζιοής
Πελάται (Χρεώσται)
Πρακτορεΐα καί Μεσίται (Χορώίτται)
Γραμμάτια είσπρακτέα (έξ ών
ληξιπρό». 879 297)
Άντησφαλιοταί (Χρεώστοι)
Διάφοροι Λ)σμοί Χοε-ώαται
(Ποοσ, άπαιτήσεις καί διεκδικοι'ι-
μενοι φόροι)
Τράπεζαι : Καταθέσεις δψεως
Καταΰέσης ϊ)προί)εσμία
Ταμείον
Λογαριαομοΐ Τάξεοις :
Γραμμάπα ήσφαλιπμένων είς ΠρόαίΚ
ασφάλειαν κλπ.
1.5Ο9.84Ο.-
1.373.898.—
6 636.945,10 9.520.683,10
1.554.534 -
2.687 544,30
6.845.121,20
2.077.935.-
3.345.027,35
1706,748,30
604.204,70
8.519.965.- 9.124.169,70
212.625.-
554.416,10
2.419 094,35 3.186.135,45
1883.311.—
2.103.320,75
5.699.152,95
4.124.621,70
1.371.619.—
1.525.480,80
2.091.687,25
4.ΕΟΟ.0Ο0.— 6.691.687,25
182.792.—
45.185.554,95
145,679.-
45.331.233,93
126.838,25
34.909 167.15
126.473.—
35.015.640,15
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
Κεφάλακΐ
Μετοχικόν Κεφάλαιον (Μετοχαί 100 ΟΤΟ Χ 150) 15.0ΐ0.000.-(Μετ.26.400X200)5,28Ο.0ΟΟ.-
Ειδικόν άποϋεμπτ. έκ βιαβέσεως Μετοχ.
ύ)τό δρτιον* 106.350.-
Άποβεματικόν Κεφάλαιον Τακτικόν 2 940 000.—
Άποοεματικόν Κεφάλαιον "Εκτακτον + 550.000 —
Κέρδη καί Ζημίαι (υπόλοιπον είς Νέον) 4Γ)Ο.β76,4Ο
1.76ΟΟΟΟ.—
2.498.Ο0Ο -
855.0ΟΟ.—
19.047.026,40 314.446,6010.702.446,60
Άποθέματα έν Ισχύϊ Κινδύνων
Σύνολον Άντασφαλισταί
Κ>άδου Πυρός 2.889 183,60 2.606.196,95 282.986,05
Κλάδου Μεταφορών 1.059.851.50 909.950,40 149.901,10
Κλάδου Αύτοκινήτων 2.570.617.— 1 744 655. - 825.962.-
Κλάδου Λοιπ. Άτνχημ. 211.388,80 ΠΟ 512.40 4Ο.876.4Ο
Άποΰέματα 'Εκκρεμών Ζημιών
Κλάδου Πυρός 339.100 -- 319 323,80 19.776,20
Κλάδοι. Μεταφοράν 2.141.364.- 2.064.445,10 76.918.90
Κλάδοι. Αύτοκινήτων 6.1ΟΟ.ΟΟΟ.- 4.270 ΟΟΟ.- 1 83Ο.ΟΟΟ —
Κλάδου Λοιπ. Άτυχημάτ. 4.760.— 3 684- 1.176.-
Κλάδου Ζωής 55Ο.Ο0Ο.- 49Ο.ΟΟΟ.- 60.000.-
1.299.726,15
280 027,20
102.559.-
753.436,60
32.723,20 1.174.746 —
16.169,70
4.1.141,80
1.950.000.—
3.946.—
1.937871,10 3Ο.ΟΟΟ. - 2.045.257.50
Μαθηματικόν Άπόθεμα Κλάδου Ζωής
ΜαΘηματιχόν Άπόθεμα Κλάδου Κεφαλαιοποιήσρως
Άντασφαλισταί Πιστωταΐ
Λ)σμοί Άποθεμάτων Κλάβου Ζωής 8.571.496.—
Λ)σμοί ιρεχούμενοι 7 778.634,20
Μερίσματα Πληρωτεα
Παρελθούσηε χρήσεως 8-099.—
Χρήσεως 1970 (Δρχ 1.300.000 μεΐον Φόρου) 711 Ολ').—
Διά-ροροι Λ)σμοί ΙΙιστοιταί :
Φόροι πληρωτέοι κοτά την επομένην χοΐ'ισιν 2 324.743,30
Λοιποί Διάφοροι Λ)ομοΊ 976.876,£0
Λογαριασμόν
"Ως δναντηι
1.820 464 —
560 065. -
1.587.803.-
8.072.272 -
16.Η50.13Ο.2Ο 7.932.928.45 1Γ>.( 0').2( 0,45
819.152.—
3:01.120,10
26.556,80
412.142.-
438.698,·ι Ο
2.935.014,80
45 185.554,95
145.679.-
*)4.909.167,15
ΙΛί.473.-
45.331 233,95
35.035.640.15
* 'Υπενθυμίζεται ότι ολόκληρον τό μεχρι τής 31.12.1969 ΕΙ
βικόν Άποθεματικόν έκ διασέσεως Μεΐοχών ΰ) ,,ό αρτιον έκ
Δρχ. 1.76Ο.Ο9Ό, καί μέ^ος τού Έκτάκτου Ά.ποθεματικοϋ έκ
Δρχ. 540,000, μετεφέρθησαν είς τθ Μετοχικόν Κεφάλαιον,
πρός άναμόρφωσιν αϋΐοϋ, κατα τάς άποφάσρ»ς της Γενικής
Συνελεύσεως τής 25.6.1970,
Ανάλυσις Άποτελεσμάτων κατά Κλάδους
Άποτελέσματα ΚΛΑΔΟΥ ΠΥΡΟΣ
Άντασφάλιατρα . 6.515.492,35 "5.554.331,75
Προμήβειαι έ) άαφαλίστρων 1.589.756.50 2.151.267,50
ΕΙσφοραί ύ)ΤΕΑ Μεϊον άναλογία άντ)στών 11.850,63 10.521,85
Λιαχανονισθεΐσαι Ζημίαι 1.445.376,10 2.131.367,65
Μεΐον άναλογίας άντασφ)ατών 1.235.872,80 209.Γι0),30 2 001.179,15 130.188,50
Άπόβεμα έν Ισχύϊ κινδύνων 2.889.183,60 2.785.476,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 2.606.196,95 282.986,65 2.499.449,30 286.027,20
Άπόθεμα έ*κρεμών ζημιών 339.100 —
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών 319.323,80
Ύ)πον μεταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας
19.776.20
2.693.933,3ο
274.100.—
257.930,30
16.169,70
2.265.519,65
11.323.299.-
Άσφάλιστρα
Λικαιώματα
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
Άπόθεμα έν Ισχύϊ κινδύνων προη¬
γουμένης χρήσεως 2.785.476,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών
7.222.959.-
644.550.—
3.153.59-1.10
6.189 947.80
1.191 606 —
2.701.805,25
2 504 2ΐ7,80
προηγουμένης χρήσεως
2.499.449.30 286.027,20 2 213.545,90 290 721,90
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 274.103.—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσις 257.930,30
16.169,70
708 225 —
668.279,80
39.945,20
Άνΐαοφάλιστρα
ΙΙ(ιθμήΟρΐιΐι έ) άσφαλίστρων
ΕΙαφοοκΊ ΰ)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντ)στ(7ιν
Λιακανονισβεΐσαι Ζημίαι 2.966.064,50
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 2.868.948,85
10.414.026,15
Άποτελέσμστα ΚΛΑΔΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
11,323.299.—
6.066.336,10
914.515.-
2.203.-
1.430 640,20
97.115,65 1.356.374,10
Άπόθεμα έν Ιαχύϊ κινβυνων 1.059.851,50
2 006.867.75
Μεϊον άναλογίας άντασφ)στών 909 950 40 149,!)Ο1,1Ο 1.904.30^,75
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών 2.141.364.—
Μεϊον άναλογίας άντασφ«λιστών 2.061,445,10
1.464.192.-
76.918,90 1.419.020,20
Ύ)πον μεταφ. είς
καϊ Ζημίας
2.453,759,65
9.760.749,40
4.760.771,90
705.689 —
1 986,30
74.266,10
102.559.-
45.141,80
1 987.502,95
Άσφάλιστρα
Δικαιώματα
Προμήθειαι έ) άντασφαλίστρων
Άπόββμα έν Ισχύϊ κινδύνων προη¬
γουμένης χρήσεως 2.006.867,75
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 1.904.308,75
(1.441.088,80
1.192 609 75
1.979.350,01
10 414.026,15
δΟ17.16ίΙ,4θ
959.934,70
1.623 728.05
1.421.042,45
102.559.- 1.378.167,75
42 872,70
Άπόθεμα έκχρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 1.464.192,—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένηΰ χρήσεως 1.419.050,20
1.087.334 —
45.1,1,80 1.Ο-Ί3.121.8Ο
7.677.917,05
Άποτελέσμαι-α ΚΛΑΔΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
9.760.749,40
Άντασφάλιστρα 4.841.203— 4.420.188,50
Ιΐρομήθειαι έ) άσφαλίστρων 785 704.— 1.Ρ68.347.—
ΕΙοφο^πί ό)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντασ)στών 41.291.— 37.665,50
Λωχανονισθεϊσαι Ζημίαι 5.475.683,30 6 29Η.513.30
Μεϊον ά··αλογίας αντ«σφ)στών 3.832 974,10 1.642.709,20 4 407.561,40 1.888 951,90
Άπόΰεμσ έν ΙλυΓ'Ϊ κινδύνων 2 570.617.— 2.521.512.—
Μβϊον άναλογίας άντασφαλιστών 1.744 655.- 825.962.- 1.768.075,40 753 436,60
Άπόβεμα ε'κκρεμών ζημιο'.ν 6.1ΟΟ.ΟΟΟ.- 6.5ΟΟ.ΟΟΟ.-
Μί άναλογίης άντάσφ)στών 4,270 003.- 1.83Ο.ΟΟΟ.— 4.550.0ΟΟ.- 1 950.000.—
Ύ)πον μεταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας
1.227.640.40
11.194.511,60
204 181.90
10.522.771,40
Άσφάλιστρα
Λικσιώματα
Προμήθειαι έ) άντασφαλίστρων
Άπόθεμα έν Ισχύϊ χινδύνουν προη¬
γουμένης χρήσεως 2.521.512.—
Μείον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 1.768 075,40
6 906 110 —
420.339.—
1.164.626.—
7.677.917,05
6 303 780 —
611.392.—
1 004 22!) —
2.403.374,,'!0
753.436,60 1.684.0)4.- 719.370,40
Άπόβεμα έκκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 6.5ΟΟ 000.— 6.Ο8ΟΟΟΟ.—
Μεϊον άναλογίας άντασφαλισΐών
προηγουμέμης χρήσρως 4 550.000.- 1.950.0(10—4.256.000.- 1,821.000.—
11.194.511,6-)
Άποτελέσματα ΚΛΑΔΟΥ λοιπών ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ
Αντασφάλιστρα
Προμήθειαι β) άσφαλίστοων
Είσφοραί ίι)ΤΕΑ Μεϊον άναλογίας άντασ)στοιν
Διπχανονισϋεΐααι Ζημίαι 95.007.—
Μϊϊον άναλογίας άντασφαλιστών 76.611.—
Απόβεμα έν Ισχύϊ κινδϋνίον 211,388,80
Μϊϊον άναλογίας άντασφαλιστών 170.512,40
Απόθεμα έκκρεμών ζημιών 4 760.—
Μίϊον άναλογίας άντασφαλιστών 3.584.—
'ν)πον μεταφ. είς Κέρδη καί
426.281.—
95.037.—
1.960.-
108 310.—
18.396 - 94.310.-
40.876,40
1.176.—
278.142.—
165.148,80
132.425,60
29 660,—
25.714.-
Ανΐησφάλιοτρα
'1ρομήΟίι(,ι ρ) άσφαλίστροΐν
^αάνηι δι" Ιατριχάς γνιι,ματευσεις
Χ'ιί εΐοψ. ΰ) ΤΚΑ
''«Χ(ΐνονισΙ)εΐοαι Ζημίαι 105 000.—
Μιϊον άναλογίας άντασιρολΐ'ΐτών 73 500.—
1 020.868 -
861.868,40
2.722.Ι:>76 —
675 478,-
81261 .—
31 500.-
331.Ο63-
95.456.—
1.646,20
14.000.-
32.723,20
3 916.-
186.915,80
6(!5.751,20
Άσφάλιστρα 528.472.—
Δικαιώματα 116.024.—
Προμήθειαι έ) άνταοφαλίστρων 180 70:1.20
Άπόβεμα έν Ισχύϊ κινβΰνων προη¬
γουμένης χρήσεως 165 148,80
Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσειος 132.425,60 32.723,20
10.522.771,40
412.872.—
90 401.-
130.623.-
Άπόβεμα ε'κκρεμών ζημιών
προηγουμένης χρήσεως 29 660.—
Μεϊον άναλογίος άντασφαλυτών
προηγουμένης χρήσεως 25 714.—
143.158,40
114.645,20
14.5ΟΟ.—
Π 158.—
28.513,20
3.3^2 -
881.868,40
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΛΑΔΟΥ ΖΩΗΣ
2.410 741.—
«20.137.—
57.732.—
'^αγοραί
Μ
Κ'Ίηβολή λόγω λήξ. άσφολιΛτηρ. ΙΟϋ.010.—
υ ιιτιηΐ η.ι.Ά..* *-*««* 4-λ **γψΓλ μ. λ /Ύ Υ ί»ίΙ /Ιΐ.ί,Ιΐ7. *—
άναλογίας άντασφαλιστών 910.076.— Μ0792.- 2ίΚ)330.-
ΓθΟΧΟ) —
"^■ανα^ίάΓ^τασϊαλ'^τώ; 70X0). - 3» 0' Ο — 70.000-
340.400.—
^90 330.—
100Χ0) —
εμα ίκκρεμών ζημιών 5Γ0 000.- Ι^'ϋ^'"
αν·ιλογίας άντασφαλιστών 41)0 Η00 - 60X01.- 70 000.—
50.070.—
31.ΟΟΟ.—
30.000.-
10 391.960.—
9.66Ο.Ο75.-
·'"«ηματικόν άΓΟθεμα ιυ ,·>»ι.:»οι». - Ζ'Ά^'Ύν'ί' 1 ς«7 «Ι« —
Μ'ϊον ,ΐναλογίης άντασφ)στών 8.571.496.- 1.820.464.- 8 072.272.— 1.587.80.1.—
^)πον μ«ταφ. είς Κέρδη καί Ζημίας 626 683.—
Ρ«ημήί)ειαι έ) άσφαλίστρων
3°λ Τίλ λό λ
Μα«
) φρ
Τίτλων λόγιο κληρώσεως
ηματικόν άπόβεμα
^θν μβΐαφ. είς Κίρδη καί Ζημίας
ίξυδα
θι πληριηθέντρς
οι πληοωβέντες
Αποσβέσεις
6.159.754 -
3Η8.556,Γ>0
126 ίθ >.—
560.Οί.Ο -
255.65ί.,50
1 309.280 -
5.511.191,85
107.821,25
353.224,70
Άσφάλιστρα 3.31«414 -
Δικαιώμιιτα 55.ί·72 —
ΙΙρομήϋειαι έ) άντασιραλίστροιν 1.169 5ΊΓ> -
Μαθηματικήν άπόθεμα προηγουμένης ,,
χρήσεως 9.660.075-
Με-ΐον άναλογίας άντασφαλιστών
προηγουμένης χρήσεως 8.072.272.— 1 587 8 3.—
665.751,20
2 951..581. -
51.483. -
889 2-<6.- 8.283.351.— ίί 903.977.- 1.379.374 — Άπόθεμα έκκρεμών ζημιών προη¬ γουμένης χρήσεως 100.0)0.— Μεϊον άναλογίας άντασφαλιστών προηγουμένης χρήσεοις 70.ΟΟΟ, — 3Ο.ΟΓ.Ο 485.041.- 5.271 524 — Άποτελέσματσ Κλάδου Κεφαλαιοποιήσεως Άσφάλιστρα ΚΕΡΔΗ καί ΖΗΜΙΑΙ 'ε' ',Α,Χ'νήΐον .^·) Έγχαταστάί Μιαφαλεΐς άπα ^όλοιπον Κερδών Χρήσεως αταστάσεων άπαιτήσεις 222 962.— 118.829.20 142.177,10 483.908,30 2.818.229,80 9.274.435,90 4.077.423,75 64 716,40 298.278,70 223.000.— 113.712.40 116.112.- 452.824,40 1.987.874,50 6.881.117,75 Άποτελέσματα Κλάδου Πυρός Άποτελέσματα Κλάδοκ Μεταφορών Αποτελέσματα Κλάδου Αυτοκίνητον Άποτελέσματα Κλάδου Λοιπών Άτυχ)των Άποτελέσματα Κλάδου Ζο)ής Άποτελέσματα Κλάδου Κεφαλαιοποιήσεως Πλέον τόκοιν εΐσπραχθέντων, Προσόδων Χρεογράφων, ακινήτου κλπ. 6.159.764.- 1.309.280.— 1.809 2Β0 - 2.693 933,3ϊ 2.453 759,65 1.227 610.4) 278 142.- 626 683.— 255.658,50 7 535.816,90 1.738 619,— 9.274.435,90 5 271.524.- 2 2(!5.519,6δ 1.987.502.95 201.181,90 186.915,80 485.041.- 5.129.161,30 1.751.956,45 6 881.117,75 είς την 4ητν οελίδα) ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ «ΝΑΤΠΗΓΕΙΑ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ Α. Ε.» Ή έταιρία «Ναυπηγεΐα 'Ελευσΐ νος, Α. Ε.» έπεκτείΛ'ει τάς εγκα¬ ταστάσεως της, ιπενδύουσα κιεφά- λαια ίίψους 21,47 έκατομ. δολλ., είσαχθησάμεΛα πρός τούτο έκ τού έξωτεριχοΰ. Σχετική έγκρισις έ- χορηγήθη ίαό τής αρμοδία; ϋπη- ς>εσ{ας τοΰ υπουργείον Συντονι-
σμοϋ, στιμφωΛ'ως πρός σχετικήν
ανακοίνωσιν. Τα έκτελ,εσθησόμε-
να εργα άφοροΰν είς την κατα¬
σκευήν δΰο γερανΌγεφυρών, μι-
άς νανπηγικής κλίνης, δύο ,-ιλυ)-
τών καϊ μιάς αύτοβυθιζομενης δέ
ξαμενής. Τα σχετικά κεφάλαια
θά εϊσαχθοϋν βάσει των διατάξε-
(ον τού Ν. Δ. 2687)58.
Ο ΕΟΚ ΘΑ ΕΞΑΓΟΡΑΣΗ
ΤΑΣ ΑΔΙΑΘΕΤΟΤ2
ΙΚ^ΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΠΝΟΤ
Ό 'Εθνικός Όργανιβμός Κα-
π-νοΰ βά έξαγοράίΐη τάς είς χείρας
των έμπορον εΰρίσκομένοις άδια-
θέτους ποσότητας καπνοϋ εσοδείας
1969. Πρός τόν σκοπόν αυτόν τό
υπουργείον Οικονομικήν ήνοιξε εί
δικόν λογαριασμόν υπέρ τού ΕΟΚ
είς την Τράπεζαν Ελλάδος εξ 70
έκατοιμμυρίων δρ«χμών διά την
κάλιΉ'ΐν των άπ«ιτηθησομενων δα
πανών πα,οολαόής, μεταφοράς, ά-
ποθηκεΰσείος,' <Π'ντη^ή<τεΜς καί πω >ή(ΐεο)ς των καπνών. 'Επίσης τό
έν λόγο) ποσόν είναι δυνατόν νά
αυξηθή έφόσον κατά την έφαρμο
γήν τού μετοου άπαιτηθή τουτο.
Σχετική ϋπ' αριθ. 453 πράξις εξε¬
δόθη υπό τής Κυβερνητικήν 'Ε.τι-
τροπής Κα,τνοΰ.
ΕΥΝΟΙΚΑΙ ίΜΜΙΪ
Ό Θεσιμός τής πιστο>τικής κάρ¬
τας ή τού αραπεςικοϋ πιστωτικοϋ
6εΑ.τίου, είσάγεται πλέον καί είς
την χώραν μας. Σνέχεΐλΐ κ«ί ά-
παρροια τού έφαρμο'ςομένου, επι¬
τυχώς Θεσμοΰ τής καΛαΛ'αλωτικής
,αιστώο'εως, τύ τρ·απεζικόν πιστωτι-
κόν δελτίον, αποτελεί εξελιγμένην
μορφήν είς αήν συναλλακτικην δια
6ικο.σίαν μιάς ποοηγμένης οίκονο-
μιας.
Ιΐρωτοπόρος είς την καθιερωσιν
τού βεσμοΰ τούτου, ώς καί τοΰ τής
καταναλωτικής πίστεως, είναι ή
'Ε6ιική Τραπέζα τής Ελλάδος
καί ήδη ήρχισεν έκδηλούμεΛ'ον τό
ενδιαφέρον έπ' αυτού καί έκ μέ-
ρους άλλ,ων τραπεζικών ίδρυμά-
το)ν. Συγκεκριμένως, ή 'Εμπορική
Τραπέζα τής 'Ελλάόος ανεκοίνω¬
σεν ότι θά χωρήση συντόμως είς
την έφ<χρ.μογήν τοΰ θεσμού τούτου. Μάλιστα, άπύ .τολλοΰ χρόνον εί¬ χεν Ιλθει είς επαφήν μέ την άμ&οι κανικήν Τράπεζαν «Μ-τάνκ δφ Ά- μερικα» —ήτις κνκλοψορεΐ τή-ν πι στωτικήιν κάρταν «Μπανκαμερι- κάρτ»— διά νά μελτήση τόν θ«- σμόν καί νά τόν ί'ισαγάγη καί ε¬ φαρμόση είς τα καθ1 ημάς. Τό σνστημα τοΰ τραπεζικοΰ πι- στωτικοΰ δελτίου, έγκειται είς την δυναιτότητα προμηθείας υπό τοΰ /οτόχου τού ίίδών έκ καταστημά Τ(,>ν, στ<μ6ε6λημένων μετά των Τραπεξών —οσαι ή&ελΛν έφα^μό σει τουτο— χωρϊς αήν καταβολήν τοΰ άντιτίμου τοίς μετρητοϊς. Τύ οΰσιωδες, έν .τροκειμένφ είναι τό γεγονός, ατι διά την χορήγησιν τοΰ δελτίον τούτον, δέν θά είναι απαραίτητον στοιχείον ή δίατήκιη- σις λογαριασμοΰ καιταθέσεων ή ετέρας μασφής λογαριαοτμοϋ. Του¬ το θά δασίζεται, ώς στιμδαίνει καί μέ την καταναλωτικήν πίστιν — ίιπό εύρντέραν έννοιαν— είς την προσωπικήν έκτίμη<τιν κοιτηρίοιν. "Ετερον 6ασικόν πλεονέκτημα τοΰ εΛ λόγιο θεσμόν, είναι ότι τούτο θά καλΰπττ) καί άλλ-ας ύ.τηρεσίας. Ήτοι ξενοόοχειακας κ. ά. Σα- φώς, όμως, το τρα-αεςΐίΐον πιοτω- τικον όελπιοΛ' οά προσφέρη σημαν¬ τικάς υπηρεσίας εις την εθινικήν οίκονομιαν, ε,αν ο ρο/Λς τού περιο¬ ρισθή, τουλάχιστον κατ αρχήν, εις τα. παραγομενα εν '&κκυ,θι όιαρκη καί άλλα άγαθά καί εις αάς προσ¬ φερομένας επιχιυριως υπηρεσίας. Αί προεκτασϊΐς βκ, τής εφαρμο- γής τού θεσμοΰ τούτου είς την οί κονομικήν μας ςωήνι είναι τεράστι¬ αι. Έν άρχχι ή ουναλλακτική μας θραστηριότης θά 6ασ·ίζεται καί θα διεξάγεται επί υάσεων καί μβθό- δων τής συγχρόνου οικονομικάς έ πιστήμης, έπ' άγαθώ άναπτύξε- ως των ηραπεζικ.ών εργασιών. 11ε ραιτέρω διευρύνεται ό ράλος τής πίστεως είς την όιεξαγωγήν των συναλλαγών, περιοριζόμεΛ'ος ,ταν- τοχρόνως τής κυκλοφορίας καί παρ εμβολής τού τρα.ιιεζογραμμα|ΐί»υ υπό την σημερινήν μορφήν τού. Ή σημασία τού Γτραπεζικοϋ πι- στιυτικοΰ δελτίου είς την έν γένει αίκονομίαν μας, νπογραμμίζεται κα'ι είς την ετησίαν έκθεσιν αού Διοικητοΰ τής Εθνικής Τραπέζης τής Ελλάδος. Άναφέρεται είς την έκθεσιν ότι ή είσαγωγή ΐτής πι- στωτικής κάρτας θά έχη εΰ>οϊκούς
άντικτύΛους επί των συναλλαγών
καί θά προσφέρη άξιολόγους ύπη
ρεσίας είς ούς σινναλ.λασοομένους
Ό κάτοχος τής κάρτας θά δύνα¬
ται δχι μόνον νά αγοράζη κα,τανα-
λωτικά άγαθά, έκ συμδεβλημένων
μετά τοϋ έκδότου καταβτημάτων,
άλλά καί ινα καλύπη πλείστας τρε¬
χούσης φύσεως ανάγκας χωρ'ις νά
απαιτήται ή μεΐταφορά σημαντικών
πασών είς μετρητά. Άλλά καί είς
τάς έπιχει,ρήσεις, πΛοστάθεται είς
την έκθεσιν, ό νέος θεσμός θά
προσφέρτ) σημαντικάς υπηρεσίας,
σι-νίσταμένας είς την διεύθυνσιν
τοϋ κύκλ.ου πελατείας, την προΰο-
λήν τοιν, ώς καί την διευκόλυνσιν
καί αύξησιν των συναλλαγμαΐτι-
κωιν.
ΝΑΧΗ ΕΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ
Ο κ. ΖΑΠΠΑΣ ΕΔΕΧΘΗ
ΤΟΝ κ. ΤΑΚΑΖΙΜΑ
Ό νττουργός 'Εμπορίου ν.. Σπ.
Ζάχτας εδέχθη τόν αφιχθέντα είς
Αθήνας πρόεδρον- τού ϊαπίονικοΰ
μονοπ'ολίου κα.τνοΰ κ. Τακαξίμα,
ό οποίος σι·νο>δεί·ετο νντό των συν
εργατών τον εί; τό έν "Αθήναις
■V
ραφείον τοΰ Ί«Λθ)νικοϋ Μονοπω
Ρίηΐ' Καπ.νοΰ.
Κατά την συνάντησιν σιινεζητή
Οησαν θέματα ά(Γο.ςώντα είς τάς
ίξαγωγάς έλληνικών κα,-τνών είς
την Ί«πο>νίαν, ώς καί τάς διαγοα
ςομένας επί των συναλλ.αγίόν τού
τ<ον προοπτικάς. Έν .τλήρει άναπτύξει ευρίσκε¬ ται ή έν Παρισίοις διεξαγομένη άς την έξ ύπουργώνι σύνοδον των χωρών - μελώ^ τοϋ ΟΟΣΑ μάχη, όιά την· εξεύρεσιν λύσεως είς τάς μρταξύ των κρατών έιμντορικάς σχέ- σεις. Άντιμέτωποι είς την έν λό 7Φ σύνοδον είναι άφ' ενός μέν αί ΗΙΤΑ, άφ' ετέρου δέ ή ΕΟΞ κ«ί ή Ίαπωνία. Αί ΗΠΑ προσήλθον είς την τρά πϊζαν τής συνάδου, έχουσαι έτοι¬ μον σχέδιον, αφορών είς την ορ¬ γάνωσιν παγκοσμίου διασκέψεως, διά την μελέτην καί κατάργησιν .των μή οασμαλογικών φραγμών τοΰ διεθνοΰς έμπορίου. Ή πρότα¬ σις αυτή των ΗΠΑ είχεν έξασφα- λίσει έκ των προτέρων την υπο¬ στήριξιν των ήγετικών μελών τοΰ ΟΟ Σ Α, πεφΐλαμβανομένης καί τής Ίαπωνίας. Αί Ηνωμεναι Πο¬ λιτειαι δίδουν ιδιαιτέραν σημασί¬ αν είς την επίτευξιν συμφωνίας καί αποδοχήν, διότι άντιλαμβάνον ! ται, ότι πέριξ των άνεγείρονται δασμολογικά τείχη, τα όποΐα, ό- σημέραι, 6ά καταστοΰν άνι·πέ^6λη τοι φραγμοί διά πολλά .χροϊόντα το>ν. Χαρακτηρκΐτικώς, ό Άμερι-
κανός ΰ.του©γός των Οικονομικήν
κατά την πρώτην ημέραν (χθές)
των εργασιών τής συνάδου, άνέ-
κραξεν, ότι διά τής πολιτικής τοιν
αί άλλαι χώραι «έπΓ6αλ.0Λ· είς τάς
ΗΠΑ μίαν κατ' θυσίαν ποινήν είς
τό ισοζϊ'γιον πληρωμών».
ΑΙ αίτιάσεις των ΗΠΑ στρέ-
φονται κατά τής Ίαπωνίας είς
ιούς ΐ'.ι' αυτής θεσπισθέντας ,-ΐε-
ηιοριομοΰς έ.τί των ίΐσαγωγών καί
των κεςραλ.αίων Επενδΰσεονν. Δ,ιαφο
ρετική είναι ή οτάσις των έναντι
τής ΕΟΚ· Τα παράπονα καί αί
πικ^ίαι των κατά τή; Κοινότητος,
έντοπίξονται είς την υπό τής Ε.
Ο.Κ. άκολουθονμένην άγροτικήν
πολιτικήνι καί τήν επέκτασιν των
παρεχομενων --ις>ονο·μίυ)ν είς τάς
«πό ανάπτυξιν καί άλλας χώρας·
Ώς γνωστόν, αί ΗΙΙΑ, άμννόμε-
ναι έναντι τή; καταστάσεως αυ¬
τής, άπειλοΰν μέ τήν λήψιν άντι-
μέτ^ων καί μικράν, έστω, γνώσιν
εδοκίμασαν δχι καί τόσον είς τό
απώτερον παρελθόν, πολλαί χώραι
'Τπό την έποψιν αύτην, έξηγεϊ
ται ή σοβαρότης τής συνόδου καί
&κ τής εκβάσεως της θά κριθή ή
είς παγκόσμιον κλίμακα εξέλιξις
τοΰ διεθνοΰς έμ:Μ>ρίου. Ή προσαά
θεια των ΗΠΑ, ώς τουλάχιστον
ύπεγράμμ.ισεν είς τήν σύνοδον ό
Άμερ<κανός ϋπουογός Έξωτΐρι- κών ,κατατείνει είς τήν φιλ/ελεν- 6ΐροποίησιν τοΰ διεθοΰς έμπορί ου καί τήν ενίσχυσιν τής συνες αριθμόν
πρρατίοθεισων κατά τό 1969 κατοι
ν. ι Λ ν άνά χιλίους καΓτοΐκονς, κατέ
λαβε την τρίτην θέσιν μεταξύ των
22 χωρίον - μελων τον ΟΟΣΑ·
Τα κατωτέρω ατοιχεϊα παρέχοΐ'ν
σαςτή ε'ικόνα τής σημεκοθείοης έν
προκειμέΗ'θ) προόδου εί; τήν Χώ-
Οίΐν μας, έν σι·γκρίσει .πρός τάς
λοιπάς χώρας.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
Δ1ΚΗΓΟΡΟΣ
Σωκράτοτις 69
Τηλ. 547.888
Εϋνοϊκή διαγράφεται ή έξέλ.ιξις
τής έλληνικής ταιμΐΛ'τοβιομ.ηχανί-
ο.ς, άπό πλευράς αυξήσεως τής πά
θαγωγής καί άπορροορήσεως αυ¬
τής είς την εσωτερικήν καί έξω-
ιερικήν αγοράν, τόσον βραχινιρο
τΐέσμω; —διανυόμενον έ'τος— ΰ-
ο«ν καί μακροπροθέσμως.
Βραχυπροθέσμτος μετά την πα-
ρατηρηθτϊσαν σχετικήν κάμψιν
τοΰ κύκλον εργασιών της, κατά
τό πρώτον τετράμττνον τού τρέχον
τος ετους, οφειλομένην είς τήν
κρίσιν τή; οί,κοδομικής δραστηριά
τητος, άλλά καί εί; έΛοχικού; λό
γοΐ'ς —δυσμενεϊς καιρικαί σΐΛ'θή
και— ήδη .ιαρατηρεΐται αυξουσα
Ιήτησις, μ·έχρι δέ τέλους τοΰ 1971,
' ί. συντελεστής ούτος Οά σταθερο-
ποιηθή είς 7—8% έναντι τοΰ προ-
ηγονμέΗ'ου έ'του;. Τουτο έ-ξηγεί-
ται έκ τού ότι ευρίσκονται έν έκτε
λεσει πλείστα μεγάλα έγγειοβελτι
ιοτι.κά εργα — υπέρ τα 40— καί
Ετερα τοΰ .-τοογράμ^ιατο; των δη-
μοσίων Ιπτνδνσεων, έ'ΐώ συνεχί-
ζεται ό προγραμ.ματισμός έτερον
σημαντικών έργτον, τα όποία θά
άπορροςι-ήσουΛ' ίνιανάς ποσότητας
τσιμ«ντου. Δεδομένου δέ, ότι δέν
.τροβλέπεται κάμψις τής έν γένει
οίκοδομικής δραστηριότητος είς ά
νησνχητικόν βαθμόν, δικαιολ»ογϊί-
ται ή εύνοϊκή εξέλιξις καί ,ΐΛρεία
τή; ζητή<τεω; τοΰ ύλΐικοΰ τούτου. Πρό; τούτοις, τό υπουργείον Συν τονισμοΰ, εζήτησεν άπό τήν οί- >.είαν όογάνακΗν τού κλάδου τού-
| τού τή; βιαμηχατνίας, δποις τοΰ
ι γνιοστοΛθΐήση εάν δύναται κατά
τό τελευταίον τρίμηνον τοΰ 1971,
, νά προμηθευθή 1.300.000 τόν. τσι
με'ντου.
| Διαφορετική έμφανίζεται ή εΐ-
κών ώς πρός τάς δυνατότητ*ς
ίξαγωγής τσιμέτου, ές απόψεως
αποκομίσεω; ίκανοποιητι.κοΰ οιέρ-
ί,ονς. Ή τι,μή τού τσιμέντον διε-
θνώς, Λέρ<ξ των 420—450 δολλα οίων κατά τόννον, δέν άφήνει με- άλα .ιεριθώρια κέρδους, ένώ έκ παράλληλον τα μεταφορυκά καί λοιπά εξοδα είναι ύψηλά. Έν τού "'οις, ή έλληνιική τσιμεντοβιομηχα νία εχει πολλάς προτάσεις διά τόν έφ-οδιασμόν μέ μεγάλα; ποσό- τητα; τσιμέντου, πολλών χωρών τή; Άφρικής. Άναφέρεται ένδει- >.τικώ; ότι ή Νιγηρία ζητεί νά
τής .-τρομηθεΰσομεν μέ 400—450
ΟΟΟ τ. τσι^μέντου, άνάλογοι δέ α'ι-
τήσει; εγένοντο έκ μέρους καί δλ
λων κρατών τή; άφρικανικής Η¬
πείρου, τα; οποίας δέν δυνάμεθα
•νά ικανοποιήσωμεν. Παρά ταυτα,
διά τό τρέχον: ετος ύπολογίζεται
ότι αί έξαγωγαί έλληνικών τσι-
μέντων θά έγγίσουν τους 200.000
τόννους.
Ή έγχώριος παραγιογή τσιμέν
τού, διά τό τρέχον έτο;, άναμένε-
ται νά υπερβή τα 4,7 έκατομ. τ.,
έναντι 4,4 έικατομ. τόννων τοϋ
1970, μέχ,ρι δέ τοΰ 1975 θά έγ-
γίση τα 7, έκατομ. τόννων. Σα-
φώ;, ομο>;, τό μέγιστον τής πα-
ραγωγή; ταύτη; θά άπορ^οφήση
ή έγχώριος κατανάλωσις, πρός
τήν οποίαν προσβλέπει μέ αΐσιο-
δοξίαν ή έλληνική τσιμεντοοιομη
χανιά. 'Τποστηρίζεται μάλιστα, ό¬
τι άμιγώς έξαγιογικαί τσιμεντο-
ύιομηχαπαι δέν δύνανται νά «κρα
τηθοΰν», έφ' όσον δέν μεταβλη-
θοϋν αί σημεριναί συνθήκαι, δι*
δ καί δέν έτελεσφόρησαν μέχοι
τούδε προσπάθειαι ιδρύσεως 6ιομη
χανιών τού εϊδους αυτού, «Ις την
Κρήτην.
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
II
ΜΥΣΤΙΚΛ,, ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ
ΟΙΚΟΙΟΜΙΚΟΥ ΘΛΤΜΛΤΟί
ΦΡΑΓΚΨΟΤΙ' ΓΗ·— Γάς ήμέ
ρας άκριοως που τ] μαχη μάρκου -
όο/ίλαριου ευρίσκετο εις τυ απο-
κορυφιυμα της, και πυυ οί ιϋιηυ.·
τις την οικονομικήν και νομιαμαΐι
κΐτν πολιτικην της ιλυΐικης χ ε,ιΐιμα-
νιας ουνε.σκεπτοντο ε,θω, εις την
Εοραν τής ΜΐΐυΐΜ&.£.ΜΐΐΛιΝη.
δια νά αντιμετωπισουν την νομι-
βματικην κρίσιν .τού εςεοπα οι'
άλλην μίαν φοράν συνεπεία, της
πλημμνρίδος των «ύρωόολλαρι-
α>ν>, πού οί κάτοχυι των επεου-
μουν να τα μετατρεψουν εις «εν-
ρωστα» γ,ερμανικά μαρκα, μια πρό
σκλησις ο«χ. μίαν επίσκεψιν —α-
στραπη μας έφερεν εδώ είς την
ε,δραν ενός εκ των γερμανικήν
κολοσσών πού άποτελοΰν τους στι»
λοΰατας και πούχουν την εςηγη
σιν αυτής τής ρωμαλεοτητος της
γερμανικής οίκ.ονυμιας και τού λ*
γομένου «γερμανικόν θαύματος».
Ιΐρόκειται διά μίαν πασίγνωστον
διεθνώς —καί εις την Έλλάδα—
τ ε ραοτίαν ύ ι ομηχαν ίαν Χ Α ΪΧ Σ Τ,
ή όποία μέ 6ίον ανω των ΐου έ-
τών καί άφού έξεκίνησεν άπό ενα
μικρόν εργοστάσιον χρωμάτιυν μέ
προσωπικόν ϋ εργάτας, 1 χημικον
καί 1 πωλητήν, έφθασε σήμερον
ν·ύ. άποτελή ενα τεράστιον οργανι
σμόν, .τού ό κύκλος εργασιών της
κατά τό 1970, υπερέβη τα 100
δισεκατομμύρια όιραχμών, ήτοι ό¬
σον ί'νας καί ιιισός προυπολογι-
σμός τοΰ ελληνικόν Κ,ράτους. Και
ί| όποία άοχολείται (ίασικ.ως με
τρείς μεγάλον; τοιμείς δραστηριό
τηττος: Τα χρώματα, άπό τα όποία
καί έξεκίνησε τό 1863, τα φάρμα-
την θέσιν είς την Γερμανίαν καί
κα, είς τα όποία κατέχει την πρώ
μίαν άπό τάς πρώτας θέσίΐς, άπό
.-ΐλευράς διεθνοϋς κατατάξειυς, καί
ίίπου έπίσης τό ϋνομά της είναι
συνδεδεμένον μέ διασήμους έρευ-
νητάς, Οπως ό "Εριχ, ό Μπέρινγκ,
ό Κώχ κ.ά. Καί, τέλ.ος, μέ τάς
συνθετικάς ίνας καί τάς πλαστικάς
Ολας, δπου έπίσης κατέχει πκ>ωτο-
ποριακήν θέσιν μέ πασίγνωστα
I-
δικά της προϊόντα, όπως ή Τρε-
(Μρα κ.λ.π.
Αυτή ή έστω καί άποσπα,σματι-
κή καί έίπτροχάδην .-κριήγησις μέ
σα είς τό τεράστιον συγκρότημα,
Λθύ καλύπτει ίνα χώρον τεοττά-
ρονν χιλιάδων στρεμμάτων, άπό
τις πλέυρές τού Μάϊν καί πού δια-
θέτει έΛίσης περί τίς 30 θυγατρί
κές μονάδες είς όλον τόν κόσμον,
δίδει την αίσθησιν —καί την έρ
μηνΐίαν— έν μικιρογραφίο, ίσως,
αυτών των τεραστίων προοδον
τής μίταπολεμικής Γερμανίας, .τού
Ιχβμεν σννητΚσει νά ονομάζομεν
♦γερμανικόν θαΰμα». Καί ποΰ άπο
χΛρΰφωμά τού ΐσως, Εστω καί συμ
βολικώς υπήρξαν αΰτά τα τελευ¬
ταία γεγονότα είς 3,τι άφορα την
σχέσιν δολλαρίου καί μάρκου, ή
άναμετρησις των όποίιον ψυχολο-
γικώς τουλάχιστον, έκφράξεται είς
την προσπάθειαν των κάτοχον δολ
Καρίων, νά άπαλλαγουν άπό αΰ-
τά καί νά άποκτήσουν τό νόμισμα,
τής «ήττημένης Γερμανίας».
"Εχονν γράφη τόσον πολλά δι'
αύτό, πού Ιχει άποκληθη γερμανι¬
κόν «Θαΰμα», καί εχουν δοθή τό¬
σαι έρμηνεΐαι περί αυτού, ώστε
νά Λεριττε,ύη εντελώς ·νά άθχολη-
9&μεν μέ τό θέμα. Πέραν των
δλλων πάντων —φιλελενθερ«ταός
τής οίκονομίας, άμερικανική 6οή-
"θεια, απαλλαγή άπό στρατιωτικάς
δαπάνας κ.λ.π.— πίσοι άπό δλην
σύίήν την άνθησιν ποΰ ηκολούθη¬
σε την αποκατάστασιν των ποιλεμι
κων ζημιων καί την σταθεροποίη¬
σιν ττίς έρίΐπωμένης οΐκονομίας,
θά Λρίπει νά άναζητήιση κανείς
την· μεθοδικότητα καί τό σνστημα
•μέ ΥΟ οποίον· έργάζτιαι ό γερμανι
κάς λαός, την υψηλήν τεχνολογι-
κήν τού παράδοσιν καί .τ.ροσαιρμο-
γήν καί την συνεχή άνοδον καί
έκσυγχρσνισμόν τού όλου έκπαίδεν
τικοϋ συστήματο;.
ΒΡΕΥΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΠΡΩΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ
Οντε ό «ΐόχος τσΰ παρόντος ση
μειώματος, οδτε ό διαθέσιμος χώ-
ρος, άλλά οΓαε καί ό χρόνος παηα
μονής —ούσιαίίΐΐΚ.ώ'ς μία μόνον ή-
με·ρα διετίθη διά την σΐ>ντομον δεί
γματολη.ττικήν .Τεριήγη<τιν είς τό τεράστιον κτισι«κόν σι'γν.οότημα τής κεν'τρικής ίίιομηχανίας— ρπι τρέΐΓ<Λ·ν μίπν Λναλιτικήν λεπτομε οη .ταιρονβΐααίν τη:. ©<Ί Λεριοοι- κίΐτ' ίπιλογήν είς ωρισμένας άς τής δραστηριότητος της ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙ Σ πού πιθανόν να μττν είναι άπό α- παψεως άμέσου οικονομικόν άπο- τε/.εσματος, αί σημαντικώτεραι, αλ /.ο πού είναι, νυμιςω, χαρακτηρι- στικαι και αποκαλυπτικαί αφ' ένυς και πού παρονσιάζονν, απυ έλλη- νικής πλενοας ύψ' έτερον, ιδιαί¬ τερον ενδιαφέρον. Άρχίζω μέ έναν αριθμόν. Τε- τιρακοσια έξήντα έκατομμυρια γερ μανικά μάρκα. Μιταφραζομενα ε»; δραχμάς μάς δίδουν ενα .τόσον τεσσαρων δισεκατο,μμυριων περί¬ που! Δέν πρόκειται βεβαίως περί τοΰ κύκλον εργασιών τής 'ΐ,ταιρί- ος. Πρόκειται περί τοΰ κονδύλιον το οποίον ή Έταιρία διέθεσε κα¬ τά τό παρελθόν έ'τος αποκλειστι¬ κώς καί μΟΛον διά την έρευναν "Αν σκεφθή κανείς ότι δέν είναι ή ΧΑΙΧΣΤ πού χρηματοδοτεΐ μέ τόσον έηυπωσιακόν ποσόν την θε- ωρητικήν καί εφηρμοσμένην έρευ¬ ναν, άλλά καί πολλαί άλλαι ίδιωτι καί οικονομικαί αονάδες ανάλογον· μεγέθους καί δραστηριότητος και ότι άκόμη αί κρατικαί δαπάναι διά την Παιδείαν είναι έπίσης άναλό- γου μεγέθονς, ημπορεί νά συλλάιβη τό ύπό&αθρον αυτής τής διαρκώς άνερχομένης τεχνολογίας καί τής οίκονομικής άναπτύξειος. Μία μι¬ κρά απόδειξις τής σημασίας καί τής άποδοτικότητος αυτού τοΰ τε¬ ραστίου έρειινητικοθ έργον: Άπό τον σημερινόν κύκλον εργασιών τής Έταιρίας —τό 1970 ο,πιυς προ ελέχθη, υπερέβη τα 100 δισεκατομ μύρια δραχμάς— τό 35% προήλ¬ θεν άπό πωλήβΐΐς ποοϊόντων, τα όποϊα ήσαν αγνωστα πρό δεκαετί· άς! Άλλ' άξίζει έπίσης ·νά ύπογραμ μισθή καί τουτο: Προκειμένον πε- ρ! τοΰ φαρμακεντικοΰ κλάδον, είς τόν οποίον, ώς γνωστόν, ό ρόλ.ος τής ερεύνης είναι έκ τών σημαν- τικωτέρων, σνμφωνως πρός την μέχρι τούδε έμπειρίαν τής Έται- ρεία; άπό πέντε χιλιάδες ένώσεις αί οποίαι τίθενται υπό δοκιμήν, προκειμένον νά δ'ερευνηθή ή ένέρ γειά τοον, ώς φαρμάκων, μόνον αί δέκα τίθενται υπό περαιτέρω επε¬ ξεργασίαν καί άπό τάς δέκα αύ- τά; μόνον ή μία πρόκειται τελι- κω; νά χρησιμοποιηθή ώς φάρμα¬ κον. Άπό αύτό καΐ μόνον φαίνεται πάσαι δαπάναι καΐ πόσοι κόποι ά- παιτοΰνται νά καταβληθοΰν προκει μέλ'ου νά τεθή άς κυκλοφορίαν ι¬ να νέον φάρμακον ή, γενικώτερον ίνα νέον προϊόν είς την υπηρεσίαν τού Ανθρωπον. Άλλά καΐ κάτι αλ λο διά νά συμπληρωθή ή εικών αύ Τ·1ς τής γιγαντιαίας προσπαθείας διά την έρευναν καί των τεραστί ών δαπανών, είς τα οποίας θά πρέ πει νά νποβληθοΰν οί φορεϊς τής ερεύνης καί τής πρακτικής έφορ- μογής της: Άπό τής στι,γμής πον μία έ¬ νωσις θά τεθή υπό προκαταρκτι- κήΛ' μελέτην καί δοκιμήν, καί μέ¬ χρις ότον καταλήξη νά τεθή είς κυκλοφορίαν άξιοποιουμένη οίκο¬ ν ομικως —εφόσον 6ε6αίως θά εί λ αι ή μία «τυχερή» άπό τάς 5 χι λιάδας ποΰ θά καταλήξη άπό τύ έρευνητικόν έ,ργαοτήριον είς τον μηχανισμόν τής παραγωγής— ά- παιτρϊται περίοδος, συμφώνως πρός την έμπειρίαν τής ΧΑΙΧΣΤ, έπτά όλοκλήρων έτων. ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙΣ — ΕΠΙΜΟΡΦίϊΣΙΣ "Ενα δεύτερον σημείον ή άκρι- βέστερον έ'νας δεύτερος τοιμεύς δραστηριότητος, συγγενής πρός τόν προηγούμενον καί Λαράπλεν- ςος πρός τόν καθαυτό παραγΐΰγι- κόν τοιούτον, ίί; τόν οποίον αί γερμανικαί έπιχειρήσεις άποδίδουν (►αρύτητα, δικαιοΰται ΰπογραμμί- σεως. Πρόκειται περί τοϋ τομέιος τής έκπαιδρύσεως καί τής έπιμορίρώσε <·>ς προσωπικού. Διότι, όπως όρθό
τατα μάς έτόνισαν οί ύπεύθυνοι
τής 'Εταιρείας, ή ερευνα δέν ήμ-
πορ·εΐ λή. ά.τοδώση δταν τό επίπε¬
δον μορφώσεως τοΰ προσιοπικοΰ
τό οποίον πρΰκ'ΐτατ νά άπασχολη
θη μέ την παοαγίογήν, παο^.ιιέ
στάσιιιον. Διά νά άξιοποιηθή τό
Γ&γον των 10.300 άνθρώποιν πθί
ά.τΓΐσχολοϋνται έντός τής Έταιρεί
άς Ης την ερ?ν·αν, θεορητικήν
>.αί έΐ( ηομοσμρνην, κ«ί άπό τούς
όποίοα'ς 1.260 είναι πανρ.ιτ(ΤτΓ,ιμια-
κον επίπεδον, θά πορ.τει παραλλή-
λι»ς νά προοιθήται τό μοοφοντικόν
επίπεδον τοΰ πςιοσίοπικοΰ, τό όποϊ
όν άπασχολεϊται είς την παραγοι-
ήν. Τό πρόβλημα έ'χει λυθή είς
άς μεγάλας γερμανικάς έπιχειρή
οεις μέ την δημιουργίαν κέντρων
εκνΐαιδεύσεως καί έπιμορψώσεως.
Είς την συγκεκριμένην περίπτω¬
σιν τής ΧΑΙΧΣΤ τό σΰστημα τής
σννεχοΰς παιδείας καί τής δη,μι-
ουργίας στελ.εχών είς ό'λα τα κλι-
μάκια, άπό τοΰ είδικενιμίνοι» έργά
τού μέχρι τοΰ πανεπιστημιακής
στάθμης στελέχους, έφαρμόζεται
θάσει συγκεκριμένον προγραμμιι-
τισμοΰ καί μάλιστα κατά τομεϊ;
παραγο>γής, εϊδικότηιτος κ«ί έκ-
,-αιδευτικήν στάθμην.
"Ενα τεράστιον κτιριακόν συγ-
κρότημα στεγάζει τό κέντρον επι
μορφώσεως καί ίκπαιδενσεως των
4-300 νέων, πού αύτην την στι¬
γμήν έκπαιδεύονται θειορητικώς
;;α'ι πρακτικίος είς τάς διαφόρους
είδικότητας καί προορίζονται νά
•/αλΰψουν τα αΰθΐανά κενά είς τα
διάφορα έπίπεδα καί νά αποτελέ-
σο»·ν τα αύριανά στελέχη, τεχνικά,
έμνΓορικά, διοικηιτικά κ.λ.π., τής
Έταιρΐίας. Αξιοσημείωτον είναι
ότι ολ.οι αύτοι, οί μαθητενόμενοι,
πού κατά πλειοψηφίαν είναι τέκνα
εργαζομένων είς την "Εταιρείαν,
μισθοδοτοΰνται καθ" όλην την διάρ
κειαν τής μαθητείας των, χωρις
έν τούτοις νά άναλαιμδάνονν οΐ'δε-
μίαν δεσμευσιν ?ναντι τής Έται-
ρείας, όπως άπασχοληθοΰν είς αύ
την ιιετά τό πέρας τής μαθητβίίϊς
τιον. Ήα,-ιοροΰν νά άναζητήσονν
ίογασίαν όπονδή.-τοτε άλλοΰ έπιθυ
μοϋν, χο>ρίς καμμίαν ύποχρέοκΐιν
έναντι τής 'Εταιρείας πού τοΰς
ίξεπαίδευσε.
ΤΑ ΜΕΓΈΘΗ
Καί τό τρίτον σημείον, πού 6ε-
(κιίίος έντυπω-σιάζει τόν έπισκέ-
.ττην, .-τού πηοέρχετΓίΐ Λπό μίαν μι
κράν καί έν άναπτΰξει οίκονομίαν,
χώραν, είναι τα μεγέθη των οί-
κονομικίόν μονάδιον είς τάς άνεπτυ
γυρνας χώρας. Καί πού, μοιραίως
Ρέτονν τό έρώτηιμα: Ποία είναι ή
θέσις κηί τό μέ?.λον των μικοών
οϊκονομιών αέσα είς τόν διεθνή
αυτόν κατακλυσμόν των μονάδων -
γιγάντοιν; Ή Απαρίθμησις των 6«
σικών στοιχΓίων τής ταυτότηιτος
τής περΐ ίης πρόκειται 6ιοιιηχανί-
ας, δίδει μίαν είκόνα των διαστά
σεων αυτής, άλλά καί των δια-
στάσεων τοϋ προβλήματος ,-τερί τού
όποίου άνέφερα προηγουμένως:
Σύνολον άκβ,θαοίστιον ίσόβιον
κατά τό παρελθόν ετος 1970 12,05
διβεκατομμύρια μάρκα, δηλαδή α
νο> των 10Ο δισεκατομμνρίίον δρα
χιιών.
ΣνΛ·ολον εξαγωγΛν κατά τό έ'¬
τος 1970 πεοί τα 4 δισεκατομμΰ-
ρια μάρκα, ήτοι περί τα 1.100 έ-
κατομμίνρια δολλάρια. 'Άς σημειω
θή διά την σύγκρισιν, ότι πέρυ¬
σιν ή Ελλάς έπραγματοποίησεν
ρξαγωγάς έν όλω 012 έκατ. δο1-
λ.άιθΐα.
ΙΙραγματοαοιεΐ έξαγωγά; είς
120 χώρας τοΰ ίνόσμου καί διαθέ-
τει 30 θνγατρικάς μονάδας είς ϋ-
λον τόν κόσμον.
Άπασχολεϊ συνολικως προσωπι¬
κόν έξ 140 χιλ-ιάδων άτόμων, ά¬
πό τα όποϊα 30 χιλιάδες είς τό
κεντρικόν σνγκοότημα τής Φραγ-
κφούρτης, 68 χιλιάδες είς τάς λοι
πάς μονάδας επί γερμανικόν ΐδά-
ορονς καί περί τάς 42 χιλιάδας είς
τα έργοστάσια καΐ συμμετοχάς τής
'Εταιρείας είς τό εξωτερικόν.
"Ολος ούτος ό κολοσσός άπό
έκεϊνο τό μικρά χ-ρωματονργεϊο,
πού ."τρίν 10Η χρόνια ξεκίνηοε με
προσιοπικό 7 άτ6|Μον κα'ι μέ έξο-
πλισμόν πού άπετελεϊτο άπό μίαν
μικράν μηχανήν άτμοΰ νΜΐ 2—3
λέβητες, μέ ημερησίαν παραγιογήν
μερικά χιλιόγραμμα μι&ς κύκκινης
χρωστικής θυσίας.
Η ΧΑΙΧΣΤ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ή Ελλάς είναι μία άπό τάς
χώςας ίίπου ή ΧΑΙΧΣΤ ϊχει ήδη
άναπτνξει έ^ιπορικήν καί βιομηχα¬
νικήν δραστηρίότητα καΐ, προγραιιι
ματίζει περαιτέρω επέκτασιν. Πέ-
()αν τής εϊσαγίυγής φαρμάκων,
πού κνμαίνονται κατ' αξίαν πέριξ
των 10 έκατ. μάρκων ετησίως,
λειτονργεί ήδη είς τό Βαθύ Αΐ-
>ίδος εργοστάσιον της, είς τό ο¬
ποίον παράγεται ενα υλικόν όνομα-
ίόμενον «μοβιλίθι», τό οποίον χρη
σιμο,τοιοϋν αί βιοαηχανίαι χς<ι>αά
των καΐ κόλλας ·Λαί τύ οποίον ηρχι
σεν ήδη νά έξάγεται εί; τό εξω¬
τερικόν.
Άλλά ή σημβντικωτρρα έπένδν
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΔΙΑ
ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΞΕΔΩΣΑΝ
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Ενδιαφέρουσαν άποφάοεις διά
τάς Άνο)νύμους 'Εταιρείας, τα με
λη των Δ. Σ. κα» τούς μετόχους
αυτών, εξεδόθησαν υπο ακνρο'.ο-
γικών καί αλλων διακστηρίων. ΑΊ
αποφάσεις αύται εχουν ώς άκβλού
Είς περίπτωσιν κατά την οποί¬
αν είς τα άκαθάριστα εσοδα τής
έπιχειρήσεως περιλΛμΰάνονται και
ιοιαΰτα άπα/.λασοόμενα τοΰ φόιρου
είσοδήματος, διά τόν ϋπολ.ογιαμύν
τοΰ είς φορολογίαν υποκείμενον
καθαροϋ κέρδονς τής έ-.πιχειρήσευις
τό συνολικόν νψος των δαπανών
μειοϋται καθ" ο ποσόν αύται άφυ-
ςοΰν είς τα άπαλ.λαβσόμενα τής
φορολογίας εσοδα. Μή καιθιστιιμε
ου έφικτοΰ τοϋ προσδιορισμοΰ των
έν λόγω δαπανών (των άφοριο-
σών είς τα άπαλλασσόμενα τής
ς,ορολογίας εσοδα), αύται έξευρί
σκονται δι' έπιμρρισμοΰ κατ' άνα-
λ.ογίαν. Ειδικώτερον δέν έκπίπτουν
αί δαπάναι κατά τό ποσόν τύ ό-
,τοϊον άφοροϋν τα άπαλ.λασσάμϊ-
να τής φο,οολογίας εσοδα, έφ' ό¬
σον σννέβαλον είς την κτήσιν των
άπαλλασοχ>μένυ>ν τής φορολ.ογίας
έσόδιον. Τα ανωτέρω εκρινε τό
ήΌρολογικάν ΠροΛοδικείον Άθη
νόίν διά τής ύπ' αριθ. 741)71 α¬
ποφάσεως τον.
Άπό τή; ενάρξεως τή; ίσχν-
ο; τοΰ Α. Ν. 148)67 (ήτοι άπό 9.
10.67) τα καταστατικά των Α. Κ.
αί τροποπΌΐήσεις τούτων, αί πρά¬
ξει ς περί εκδόσεως δανείον δι"
όμολογιών, οί προσοιρινοί καΐ όρι
,ττικοί τίτλοι αίτων κ.λ.π. είς ου¬
δέν τέλ.ος χαρτοσήιμου ή δικακο-
μα υπέρ τρίτων ΰπόκεινται. Διά
τα τυχόν δμως καταΰληθένιτα τέλη
χαρτοσή,μου κ.λ.π. δέν γεννάται
δικαίωμα ΐπκΐτρος ής, τής διατά¬
ξεως τοΰ άρθρου 3 Ν. Δ. 232)69
άναφρρομένης είς καταβληθέΛ·τα
τέλη χαρτοσήμον άπό 9.10.67 καί
εφεξής. Ή διά των ανωτέρω δια-
τάξεονν θεσπιξοιιένη απαλλαγή ά-
φορά δχι ιιόνον τάς ιιετά την ι-
ίχϋν αι',τών <η|νιοτ(»μέν<ις Α. Ε., άλλ.ά καί τάς πρό τής ίσχύος αυ¬ τών υφισταμένας. Συνεπως επι περιπτώσεων νπαγομεΛ-ων είς τέ- λος χαρτοσήμου καί άπαλλασσο- με'ν(ι>ν ήδη μρτά την τροποποίη¬
σιν αυτών, άποκλΓΐεται ή μετά την
0.10-67 έπιδολή τελ.ών χαρτοσή-
μου, έφ' όσον ταυτα δέν είχον κα-
τοβληθή μέχρι τής ενάρξεως ί-
σχΰος τιΤη· ώς άνω τροπο.τοιητι-
κών διατάξε<ον. Τυχόν, ΰμιος, κα- ταβολή αντων, μετά την 9.10.67 κα! πρό τής ίοχύος τοΰ Ν. Λ. 232) 69 δέν γεννα δικαίιομα έπιστροφής σντών. Ταυτα εκοινε τό Φοοολ.ογι κόν Έφετείον Πειραιώς διά τής ύπ' αριθμόν 1316) 70 αποφάσεως τού. Ή Άνώνυμο; 'Εταιρία, βάσει διατάξεως τοΰ Καταστατικόν ή καί κατόπιν άποφασβιυς τή; Γενι- κης Συνελεύσεως, δύναται (χάριν τή; εύρύθμου λειτουργία; αυτής) νά προΰή είς κυρώσεις μετά μετο χιυν άρνοιιμένιυν νά σιμιμορ<ρο)- τ>οϋν Λθός τό Καταοτατικόν ή τάς
αποφάσεις τής Γενικής ϋυνελεύσε
ως. Διά την επιβολήν τοιούτων ».ν
ρώσευιν δέον νά π>ροηγηθή πρόσ¬
κλησις πρός σνμμόρφωσιν είς τάς
ύφίθ'ταμένας ύποχρεώσεις καί γνςυ
στοποίησις ότι —ής αερίπτοκπν
μή σνμμορφώσευις έντός ώριθ'μέ-
νης προθεαμίας— θά έπ(Τ>ληθοΰν
αί άπειλοΰμεναι ωρισμέναι κυρώ
σεις.
Ή Γενική Συνέλευσις 'έχει τό
6ικαί<ι>μα νά μή δεχθή είς τάς ερ¬
γασίας τη; μετόχονς, ώς μή ϊχον
τας σναμορφωθή πρός προηγονμέ
νην άπόιρασιν αυτής περί άνταλλα
γή; των παλαιών μετοχών. Τα ά-
νωτέρο) έγνωιμθ'δότησε τό Νομι-
χόν Συμβούλιον τοΰ Κράτονς, διά
τής νπ' «ίριθ. 3*21 τής 1.4.71 γνω-
δοοοτήσεώς τον.
Άσφαλιστικ.ά μέτρα δύνανται νά
ληφθούν μετά ιιελ,ών Διοικητικόν
Σ ΐΜΐβοΐ'λίου πρός τόν «τκοπόν 6-
πτος προοχορινως παύσουν νά είσ-
πράττονν έκ τής Α. Ε. χρηματι-
κά ποσά ώς αποζημίωσιν ή αμοι¬
βήν των. Άμοιβάς δέν δύνανται
νά χορηγήσονν είς εαυτούς δι' ά-
ποφάσεώ; τιον κατά πχιράβασιν
Τών διατάξεων τοΰ Καταστατικοΰ
κα'ι, τογ Νόμον. Τα άνιοτέρω απε¬
φάνθη τό Μόνιμον Πρωταδικείον
ΆθηνιΤη· διά τή; ύπ' άρι6. 6048)
71 αποφάσεως τού.
Κατά την σύνταξιν τοϋ Ίσολνθ-
γισμοΰ ή Άνώντμος 'Εται-ρία ΰ-
ποχρεοΰται νά προβαίνη είς τάς
κατά νόμον άποσ6έ<τεις των ίται- ρικών .τραγμάτίρη· καί δέν δικαιοΰ Ται νά παρα.λείπη την διενέργει¬ αν τούτων, ανεξαρτήτως νπάρξε- ως κερδών. Οΰτω έγνοΗΐϋβότηοε τό Νομικόν Σιιμβοΰλ^ιον τοτ} Κρά- τους διά τής {«π' αριθ. 256 τής 18-3.71 γνωμοδοτήοτώς τον. Σΰνναμος τνγχάνρι διάταξις Κατί/στατικοΰ Α. Ε., καΐθ' ήν έ¬ καστος Σύμιβουλος κατά τό διά οτημα τής θητείας τού ώς μέλονς χος τονλάχκτταν 100 μετοχών ή τοΰ Δ. Σ., 'δέον νά είναι κάτο- ε'τερος μέτοχος νά καλνψτη την ν- ποχ,8ϊ(ΐ)οιν ταύτην. Οντω έγνωμο- Λόιτεν ό κ. Νομικΰς Σύμδονλος τού νπουργείον Εμπόριον διά τής νπ' άοιθ. 2)1971 γνο>μοδοτή<ΤΓ(Ός τον. ΕίΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ Η ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΊΙ Έλληνική Οίνοποιητική Βιο μιΐχανϊα είιρίσΐκεται ήδη είς δννα- μικήν άνάπτνξΐν καί τό μέλλον της Οιαγοάιτεται εύοιωνον. Βάσει άν- τικειμενικών οτκονομικων δεδομί-4 ών, εί; καταρτισθεϊσαν υπό είδι- κή; έπιτροπής μελέτην, άναφέρε- ται ότι αί έδαφολογικαί καί κλιμα τικαί συνθήκαι τής Ελλάδος προσ ((έρονται πράγματι διά την καλλι¬ έργειαν τής αμπέλου καί είδικώ- ιερον διά την οΐνάμπελον. Ή οί- νάμπελος καταλημβάνει ϊ'κτασηι 1.248.0Ο0 σΐρεμμάτςον, επί σύνο¬ λον άμπελοκαλ.λ'εργεία; 2.315.000 οτρεμμάτιι>ν, άπασχολεϊ δέ ά'νο
των 320.000 γεωργι,κων οίκογενει
ών. Οντω καθίστατ(ΐι προφ<χνές, ίίτι ή συμίΐολή τής οΐναμπέλοΐ' εί; την εθνικήν οϊκον'θμίαν είναι άξιο ίτηιιείοτος. Ή τΐιιπελοικαλλιέργεια σις της, όπως μάς ετόνισεν υ γε- νικός διενθι-ντή; τοΰ ΧΑΙΧΣΤ ΕΛΛΑΣ κ. ΝτοπχάϊΛτε, καί ή ό¬ ποία άπεπερατούται ήδη,είναι τό εί; Κηφισιάν έργοοπάσιον φαρ¬ μάκων, πού έστοίχισε 120 έκατομ. δραχμων, καί τοΰ όποίου τα έγκαί νια ίχονν προγραμματισθή διά τόν προσέχη "Οκτώβριον. Είς τύ ερ¬ γοστάσιον έκείνο, μέ την λειτονρ- κίαν' τοΰ δποίου τό άπασχολούμε- νον έν Ελλάδι προσωπικόν τής 'Εταιρεία; θά φθάση τα 320 άτο μα, πρόκειται νά παράγωνται δ- λα τα φάρμακα τή; ΧΑΙΧΣΤ, πλήν των άντιβιοτικών, αρχικώς μέν διά τάς ανάγκας τής έσοτρρι κης άγοράς, άλλά μέ την προοπτι κήν καί την πραγματοποίησιν έ- ξαγοιγων, καΐ μέ άπΐοτέραν προο- πτικήν την παραγωγήν καλλ.νντι- κων των δκΜτόροΛ* εργοστασιον πού άνήκοι·ν είς τό σνγκρότημο τής 'Εταιρείας. άπασχολεί 9.500.000 ήμε^ομίσθια ή δέ άξία τών παραγομένων οίνι κων προϊόντιον ύπερβαίνει τα 1. 100 έκατομ. δραχμων καί τών έ- τα 200 έκατ. δραχμων. Πέραν τού των, ή οίνάμπελος στηρίζει άξιολό γους γεοργικά; βιομηχανίας, έμ- μέσω; δέ καί ετέρας έπιχειρήοεις όπως κατασκίυής βαρελίων, φια- λών, φελλών, ίτικεττών, μηχανη- μάτ(ΐιν οίνοποιήσεως κ.λ.π. Ή βιομηχανική εξέλιξις τής οίνοπαραγωγής ιεκμαίοεται έκ τής Γπεκτάσεως τών οίνοποιητικων μο νάόων καί τής .-„< ριωρκΐμένης χο)-· ςικ.ής οίνοιποιη<ΐεως. Ή χωρητικό της των άπανταχοΰ οίνο~οιείιι>ν πά
σης κατηγορίας, κατά τό 1952,
μόλι; εκάλυπτε τούς 13ό χΛιάδας
τόννους, κατά τό 1969 ηυξήθη είς
182 χιλ. τόννους καί σήμερον τα
188 ίδιοπικά /.αί σννεταιρκττικά
οίνοπουεΐα καλνπτονν χωρητικότη-
ΐα 311 χιλ. τόννων, ήτοι τα 77%
τίϊς μιέση; έ^ησία; παραγιογή'ς
οϊνο>ν τή; τελευταίας τριετίας,
σύνολον 402.ΟΟ0 τόννων.
Ή διάθεσις οίνιον είς τό έξο>-
τι ρικόν, τείνει αυξανομένη, μο·λο
ν ότι δέ έλ.λείπονν έπίσημα στοιχεΐα
ύπολογίζεται εί; 330.000 τόννους,
έκ τών ΟΛθίων 7.000 δι' όξοποιΐ-
ον κ-ι'ι άπόσταξιν. Ή συιυιετοχή
των έλλ.ηνικων ΐξαγωγικών οΐνων
είς τάς χώρας τής ΕΟΚ, ανήλθεν
είς 12,3%, είς δέ τάς λοιπά; χώ¬
ρας εί; 7,4% επί τοΰσννόλου τών
έ£αγωγί>ν είς τα; έν λ.όγφ χώ¬
ρας. Οί στόχοι τού ΙΙενταετοΰς
.τιρογρά).ιμα-το;, -έλ.ος, κατατείνουν
ί!ς την ανξηοΐι1 τή; έσχοτε<ιική'ς ζητήισεω; είς Η53.ΟΟ0 τόννον;, ι νω ή έξ(»τερικ.ή ζήτησις προδλ^ .τΓΤαι διά τό 1972 είς 70.000 τόν- ο»ς. Σημεκοτέον, δμιος, ότι ήδη ί'χει ΰπερόή τού; 90.000 τόννον;. Ο ύπουργός Συντον,σμοϋ κ Ν ΜακαρέΖοο ύπογραμμίΖει: ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΑΑΟΗ ΠΡΟΟΙΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ Τα έπιτεύγματα τπο τετραετίας ^ Έπαναστάσεωο (Σννέχεια έκ τής 3ης σελίδος) ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΙΊ ΚΕΡΔΩΝ 1970 Κέθδη Χρήσε-ως 2.818.229,80 1 Υπόλοιπον προηγουμένης Χρήσεως 314.446,60 1960 .987.874,50 320.572,10 ,,( 3. ΐ:ΐ2.<;76,40 2 314.440,60 Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Τα¬ κτικόν Άποβρματικοΰ 442 030.— 230.000.— Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Έ¬ κτακτον Άποθεματικον 240.000.— 2ΟΟ.ΟΟΟ — Είς Μέρισμα χρήσεα α υποκείμενον εΐο Φό ρον Είσοδήμητος ε) 100.000 Μετοχών 1..Μ0ΟΟ0Ο — 660.000,— Είς πσσοστά Διοικήσεως καί Διευθύνσεως, ΰποκείμενα είς Φόρον ΕΙσοδ)'|μ«τος 80.000.— 60.000.— Είς πρόβλβψιν φόροΐ) ΕΙσοθήματος κλπ. 6ίΟ.ΟΟΟ.— 850 000.— "Υπόλοιπον άφιεμενον είς ΝΕΟΝ 450.670,40 :514.440,0ο 3.132.676,40 2.314.440,00 Τό έκ Αρχ, 13.— χατά μετοχήν μέρισμα χρήσεως 1970 έ)10θ,000 μετοχών, υποκείμενον είς Φόρον ΕΙσοδήματος, πληοωθήσεΐαι μετό την έγκρισιν τού παρόντοα Ίσολο- γισμοΰ, υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων, κΐς ήμερομηνίαν όρισθησομένην υπό τοΰ Διοικητι'κοό Ιυμβουλίου. . ΕΓς Σύμβουλος ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΟΤΟΝ Πρός τούς κ κ. Μετόχους τής Α Ε. Ε. Γ. Α. ΛΟΓΙΧΤΟΝ «Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ» Ήλέγζσμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Α. Γ. Ε Γ. Α «Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ» τΡμ; 31ης Δεκεμβριού 1970 ώς καί τα 6 π ο τ ε λ έ σ μ α τ α έκ των ερ¬ γασιών αυτής, τα προκυψαντα κατά τ-ν λήξαααν την 31ην Δεκεμβριού 1970 έταιρικήν χρή¬ σιν. Κατα τόν διενεργηθέντα έλεγχον έφηρμόσθησαν αί διατοξ-ις τοθ άρθρου 37 τοθ κωδι- κοποιημένου Ν. 2190 «ττερί "Ανωνύμων 'Εταιρειών» καΐ α[ κοτά την ημετέραν κρίσιν προοή κουοαι έλεγκτικοί διαδικασίαι, έν τω ττλαισίω των υπό τοΰ Χώμοτος Όρκωτων Λογιοτθν άκολουθηυένων άρχών έλεγκτικής. Ίύτηρήθησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί οτοιχεϊα άτινα ίτέθ.,σαν είς την διάθεσιν μας διά την διενέργειαν τοθ έλργνου καί παρεσχέθησαν ήμϊν αί πληροφορίαι κ ι ίπεξηγήσεις τάς οποίας ίζητήσαμεν, Δέν Επήλθεν τροποποιήση είς την μέθοδον άπογραφής έν οχέοει πρός την προηγουμένην χρήσιν. Ό ανωτέρω 'Όολογισμός καί αί συνοδεύουπαι αυτόν άναλύσεις όποτελεσμάτων χρήσεως καί δια- θέσεως κερδων, ιοοκύπτουν έκ τών ώς άνω βφλιων κηι οτο.χειων. άπεικονίζουν δέ, βάσει των κεψένων διατάξεων καί παραδεδεγμένων λογιαακύν ορχών, όμοιομόρφων πρός τάς τής προηγουμένης χρήσεως, την οικονομικήν καταστασιν τής ύμετέρας "Κταιρείος ώς εΤχεν αυτή κατά την 3Ιην Δεκεμβριού 197ΐ·. ώς κσι τα άποτελέπυατα τα προκύψσντα κατά την λήξασαν την ήμερομηνίαν ταύτην χρήσιν. ΗΛΙΑΣ Β, Έν Αθήναις τρ 5η Μοΐου 1971 Ό Πρόεδρος τοθ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίοο ΦΩΤΗΣ II. ΚΩ2ΤΟΠΟΥΛΟΣ 'Ρ.ν Αθήναις τρ 2α Ίουνίου 1970 , . ,.,, ΟΙ Όρκωτοί Λονιοταί ΡΑΜΠΑΟΥΜΗΣ - ΚΩΝ. Σ. ΤΣΑΓΓΑΙΟΣ Ό Έντεταλμένος τής Διοικήσεως ^ Άρχιλογιστής - ΠΕΡ. ΕΜΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ «Τό οικονομικόν μέλον τής χώ ρας προοιωνιζεται ευτυχές. Ή ί,ω τικότης τής έλ,ληνική; φυλής άνε- ζοιπυρωθη καί πάλιν. Ή τετραε- τία τής Έπαναστάσεο); χαρακτη- ρΐζεται άπό την ταχύρρυθμον άνά .-ττυξιν τή; βιομηχανικής Ελλά¬ δος». Τα ανωτέρω ύπογραμμιζει, μεταξϋ άλλιον, ό νπονργυς 2υντυ νισμοϋ κ. Ν. Μα·καρέςος «ίς άρ¬ θρον τού είς την ειδικήν περί Έ-" λ.άδο; έκδοσιν έγκύρου γερμανιικής εφημερίδος. Εί; τό άρθρον τού ό κ, Μακα- ρέζος έπισημαίνει τα κάτυ>θι επι-
τεύγματα είς τόν οικονομικόν το- '
μέα:
Ό μέσος έτήσιο; ρυθμός άνό-
δου τοΰ άκονθαρίστοτι εθνικοΰ εί-
οοδήματο; άνήλ.θεν είς 7,5% περί
πον (είναι έκ των νψηλοτέρυ>ν
διεθνίΰς).
Ή σχιμβολ.ή τοΰ δεντερογενοΰς
τομέως εί; τό εθνικόν προϊόν, ηύ
ξήιθη άπό 28,9 τό 1906, εί; 31%
τό 1970.
Οί διαθέσιμοι πό,ροι τή; οίκονο
μί«ς, οί όποϊοι διετέθτ|σαν δι' έ-
πενδύσεις, ηυξήθησαν κατά ποσο¬
στόν άπό 21,3% τό 1966, εί; 24%
τύ 1970.
Ή άποταμίενοΊ; επί τοΰ συνολ.ι
κου είοοδήματο; ηυξήθη σημαντι¬
κώς, καί μάλισ*α κατά ποσοστόν
9,5% τύ 1966 είς 22% περίπου
ύ 1970.
Ή μικροτέρα ανξησις τών τι-
μών (μέση ίτησία 1,9%) έσημειώ
θη είς την Έλλάδα. Έξ ϋλων τών
χωρών - μελών τοΰ ΟΗΕ.
Ή Ελλάς άναγνωρίζεται .ιλέον
);εθνώς ώς ή ίδεωδεστερα χώρα
τονρισμοΰ, προσφέρουσα έκτός
τών αλλί>Λ', τύ μυκρότερον κάστος
^ιαμονή; εί; ολόκληρον την Εϋρώ
π ην.
Τύ πραγματικόν ε'ισόδημα τών
;ργαζομενων εβελτιώθη οϋσιωδω;
Οντο), ή συνολική ανξησις τοΰ γε
ικοΰ μέσου όροι ώρομισΌίου έρ-
γητών διομηχανίος καί Γ>ιοτεχνί-
; Ανήλθεν εί; ."!2,1% μεταξύ των
ίτών 1966 καί 1969 καί ρ'ις 6%
?ί.ιου κατά τό πρώτον εξάμη¬
νον τοΰ 1970.
Ταχυτάτη υπήρξεν ή έντός τής
περιόδου 1967—70 αύξησις (κα-
τό 115%) τών ιδιωτικήν καταθέ-
σρων Ιδίως τών άποταμιεντικών
τοιούτων (ταμιρυτηρίου καί προ-
θρσμίας). Οίίτω, κατέστη δυνατή
λίαν ηΰξημένη πιστοδότησις ζω
τικ.ών άνιαπτυξιακϊον τομριον, ώς
ής βιθιμηχανίας, Γεο)ργίας, ναυ-
ιλίας, τουρισιιοΰ κ.λ.π.
Τό μέσον ετήσιον νψος τών ε!-
σαγομένων ςένιυν κεψαλαιιον όι'
επενουσεις εις την 'ινλλαθα, α-
νί|λ»ενι εις 2&Ο ικατ. Οο/.λ. κατα
την περίοΌον 196 ί—ίθ έναντι 2Χ)
εκαι. δολλ.. της προηγουμενΐις τε.
τραετίας. -Αί τασιις αυτ ιι εςϊδη-
/.ωυΓ/σαν παρά τας ουομενεις συν-
«ηκας αί οποίαι επεκράτησαν κα-
το τα τελευταία ιτη εις την δΐΐ-
Ονή αγοράν κεφάλαιον.
Ή κιφαλαιαγορα ες':''·*σ<ΐετα1 είς 6αο-ΐικήν καί ύγια πηγήν χρη- ματοδοτήσεως -ής *πενθυτικής δραστηριότητο; τοΰ δημοσίου και ιδκυτικοϋ τομέιυς. Οΰτυ^, έντός τής τετραετίας 1900—1970: 1) Άπερ·ροφήθηοαν άπό την ι διωτικήν άποταμιευσιν όμολ.ογια- >.αί έκδόσεις ίίψους Ιθ,ό δισεκα-
τομμνρίων δραχμων.
2) Ή άξω των χρημ«τιστηρια
κων συναλλ-αγών ηυξήθη κατα
193,1%.
3) Ό δείκτης τιμών μετοχών
των τραπεζικήν ναλ άσφαλιστικών
ίταιριών έσημείιυσεν άνοδον κα-
τύ 50^,4% τών δέ διομηχανικών
μετοχών κατά 205,1%, έναντι μει-
ώσεων άντιστοίχιος κατά 4,3% καί
23,6% έντός τής πρσηγηθεισης
τε,τραετίας 1963—1966.
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΙΣΟΖΤΓΙΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Ίκαναποιητικαί ήσαν αί έξϊλί-
ξεις είς τόν τομέα τών έξίοτερι-
ν.ών συναλ.λ.αγών τής χώρας, έ-
πιτενχθεΛ'σης πλήρους έξιοτερικής
Λθιμιομοτικήζ Ιοορροπίας. "Εντός
τής τετραετίας τό ίσοζύγιον εξω¬
τερικών πληροιμών διεμορφώθη
>.ατά τάς προθλέψεις τού πενταε-
τονς προγράιιιματος άναπτύξεως,
ϊνώ ίσχνροποιήθη π&ραιτέρω ή
συναλλαγμΜτική θέσις τής χώρα;.
Οίίτω, τα έπίσημα συναλ-λ.αγματι-
ν.ά διαθέσιμα τής Τραπέζης τή;
Έ/.λάδος ηνξήθησανι άπό 273 έκ.
οολλ. τό 1966, εί; 310 έκατομ.
δολλ. τό 1970. Ιδιαιτέρας όμω;
σημασίας είναι τό γεγονός ίίτι, τα
ίπϊ μέρους μεγέθη τοΓ' ίσοζυγίου
παρουσίασαν ούσιώδεις 6ελτιώσ«ις
Πράγματι κατά την τετ$αετ(αν
έλαβον χώραν άφ' ενός μέν ση-
μανιτική ΰποκατάσταΐΓΐς είσαγιογών
υπό τής έγχιορίον παραγωγής,
άφ' ετέρου δέ όποφασιστικής ση
μασίας δελτίοκΐις είς την διάρθρω
σιν τών εξαγωγήν. Ή τελϊτηαία
υλαποιετται είς την ρίΐγδαίαν αύ¬
ξησιν τοΰ με^ιδίου τίον βιομηχανι
κων προιόντων επί ι ου σχ'νόλου
των έξαγωγών, άπό 12% τό 1966
είς 37% τό 1970. Είς τό σκέλ.ος
των ρίσαγοιγών σξιοοημείωτος εί¬
ναι η άνυδο; τού ποσοστοΰ σομ.
μΐτοχης των κεααλαιονχικων αγ«
ι?ων α;ω •Δΐ,Ά'ϊΐ τη; περίοδον Ι;^
— 66 εις Ζ/,77β κ,ατα την τετοιιι
τκιν 1»υ7—19?0.
'Ακριυς εύνοϊκή εξέλιξις, Η-
τύν τομεα τού ίοΌ·ςιγιου
νπήρξεν επ»σης ΐ|
κατόπιν τής σνντονου κν4»ερντ|τι
κή; .-τροαπαθειας και τής άναπτν
^ειυς τή; τουριστική; υποδομης,
σημαντικη διεύρννσις τού τουριοΐι
•αΛΙ' ρεύματος πρός την χώο«
φτ,Όΐκη συνεπεία τη; έξελίξΕο,;
ταύτη; ύπή,ρξεν ή ταχντατη άνο
δος τών έκ τουρισμοϋ συναλ/.α-
γματικιόν μας ίάξ
11 ΔΗΜΟΧΙΟΝΟΜΙΚΗ
ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Αναλόγως ένισχυτική τής ά,ο-
δικής καί γενικώτερον τής άνα,τη
ξιακής εξελίξεως, ήτο καί ή μ;.
οκηθίίοχχ κατά την τετραετίαν 6^
μοσιονομική παλιτική. Κύριος σι»
χος τής δημοσι«νομικ.ής .—λιτιχή;
ήταν ή περιοτολά) τών μή άναγ-
Μκίων δαπανών τοΰ π;ρονπολογι
ρμοΰ πρός έξο'κονόμησιν πόρων
ίιά την χρηματοδότησ*ν ούοανόώ;
ηΰξημένων προγραμμάτιυν ότ^μο-
σίιυν έπενδύοειαν. Δέον νά σημεκ,ι
θή ότι αί δαπάναι δημοσίων ϊ.ιε.
Ούσεων εσημείωσαν πράγματι 6ι
.πλασιασμόν περίπου κατά την ν·
πό έπισκόπησιν περίοδον, σνγκ^
τικώς πρός την προηγουμένην η
ι ραετΧαν.
Αί δαπάναι αύται, χρηματοδο
ιηθεϊσαι έξ ηύξημένιον .τλΐονασμυ,
τοχν τοΰ τακτικόν »ροι>πολογισμεν,
καί άλλ^υν έπίσης ύγιων ,τόριβν',
ουνέδαλον μεγάλ.ως είς την έ,τι-
τευχθεϊσαν προώθησιν τή; οίκονο
,μία;. Έπίσης επετεύχθη εί; ικα¬
νοποιητικόν 6α6αόν, ή .τεριστολ.ή
τής φοροδιαφυγής, μέ άμεσον;
ιϋνοικάς έπιπτώσεις επ), τής άπο·
£όσεω; τών ορορολ.ογικων έσόδΐ'ΐν
εά όποϊ(4 ηυξήθησαν σημαντικώ;
('ίνεν έπιβολής νέιον φόρον, ένίι
άντι6έτ(,>; βίς ώριομένας περυττώ
σει; έπήλ.θον καί μειώσεις φορολο
γικιον συντελίοτών.
Τέλος, είς τό · άρθρον ίβιογθεΙσαι μετΓ-πανοΜΤτα- τοα'ριστικών όδι·κΛ(ν χ.ι^λωμάτων ι δρογονανθράκων είς τόν έλ.λ.ηνι
πκώς λίαν ευνοικαί έξελίξει; εί;
:ήν οικονομικήν καί κοινιονικήν
;ο)ήν τή; χώρας, έπισημαίνονται
ίς (χί,ρνσιΊμαντον στινέντενξιν τοΰ
.πουργον ΣΛ·τονισμοϋ κ. Ν. Μα-
'.αρέζου είς Ιβσέλιδον ειδικήν πε-
?ί Έλ.λάδος έκδοσιν τής αυστρία
κή; εφημερίδος «Ντιή Πρές».
Αί ώ; άνο) έξελ.ίξει; έ'χονν ώ;
;
1· Τό ακαθόριστον εθνικόν εί-
σόδημα είς σταθεράς τιμάς, {κϊο-
ογίζεταί ότι εφέτος θά πραγμα-
οποιήση τύ προ0λ.επόμειΌν νπό
ον ΰεΐοΰς προγράμματο; ρυθμόν
ύξήσεω; κα,τ' έλνάχιστον 7,5%,
ναντι έπίσης 7,5% τοΰ παρελθόν
το; ε"τους. Ό τομενς τής δευτερο
γενοϋς έν γένει παραγωγή; προ-
ίιλέπεται νά σημειώση ρυθμόν ά-
'όδοι» τουλάχιστον 10% έναντι 7,
ί)% τοΰ παρελθόντο; έ'του;. Ειδι¬
κώτερον, ή διομηχανική παραγωγή
έκτιμάται ίίτι θά <ινξηθή στον κατά 10% περίπου, έναντι 9% κατά τό 1970. 2. Παραστατικήν είκόνα τής ση μρκυθεϋσης άλμοήτώδονυς Α|νόδο|υ, είς τόν τομεα των κρατικών Έπεν δύοεων είς ε'ργα ύποδομή; παρ- έχει τό γεγονός ότι αί πληριομαί τον Ιΐρογράμματος ά-τό 5.300.000. 000 δρχ. τό 1965, άνήλ.θον είς 7. 200.000.000 δρχ. τύ 19Β7, κατά τό τρέχον δέ «τος προβλϋέπεται νά ά νέλ.θουν είς 14.1,00.000.000 δρχ. Τό Πρόγραμμα Δημοσίοη· Έ- π.ενδύσεων καλ.ύ.ττει δώδεκα κατη γορίίΐς ^ργωιν νποδομής, μεταξν τών όποίο>ν προέχονσαν θέσιν κατέ
χονν τα εργα αναπτύξη»; τής Γε
('ΐργίας, Παιδείας κοί, σι>γκοινιο-
νιακά έ'ργα. Ειδικώτερον:
Εί; τόν τομεα τή; Γεωργίας
διά τών έκτελονμένιοιν έργιον έγ-
γείων δελτιώσεων, 0ά έπιτε»·χθή
ΐντός τοΰ 1971 ή άρδευσις 500.
000 νέων στρεμμάτον, ή βελτίίθ-
σις τών συνθηκίον στρ«γγίσ«ως
150.000 στρεμμάτων, θά άποκΛ-
λι·φθοΐ^ν νέαι γαΐα*. έκτάσεο>ς 25.
"00 στρεμμάτίον καί θά προστθτ
τευθονν έκ των πλημμυρών 40.000
στρέμματα.
Είς τόν τομέα τής όδοποιίας τί
δή εγένετο ή έναρξις τής ■κο.τα.-
σκευής τής Έγνατίας όδοΰ, διά
τής οποίας ή "Ελλάς αφ' ενός μέν
θά σννδεθή αμεσώτερον μέ τάς
χώρας τής Δντικής Εύρώπης, άφ'
έτερον δέ 6ά άξιοποιηθονν είς
το ρπακρον οί πόροι των δορείων
διαμρρισιιάτιιιν τής χώρας.
Έπ·ιπ·ροσθέτο>ς έπεταχιινθη ό
ρνθαός εκτελέσεως τίόνβασικών ό
δικών δικτνων, κ.αθώς καΐ τών
Χαλκιδικής, Κρήτης, Ρόδον, Κερ
κύρας κ.λ.π. Τό σύνολον των δια
τεθεισών πιστώσεοη· διά εργα έ-
θνικής όδοποιίας κατά τό τρέχον
ετος, άνέρχεται είς 2.725.000.000
δρχ. "Ετερον ποσόιν 1.000.ΟΟ0Ό00
δρχ. περίπου διατίθεται διά την
εκτέλεσιν τοΰ ετήσιον προγράιι-
ματος περιφερειακής όδοποιίας.
Είς τόν τομεα τής Έκπαι5εύσε-
ως διατίθενται κατά τό τρέχον Ι
τος 1.139.000.000 δρχ. μέσ<ο τον ΙΙρογράμματος Δημοσίων ΈπεΛδύ ΓΓΐΊ.. Συγκεκρ,αένοις, έντύς τον τρέχοντος ϊτους θά καταοκειχχ- σθοΰν 1.200 νέαι αϊθονσαι διδασκα λ.ίας. Έξ ("λλου, ποσόν 194 έκα- τομμυρίων δραχμων διατίθενται διά την κατασκευήν κτιρίων κα'ι δι' έξοπλισμό-ν ,τολ· σχολων Τεχνι κης Έκπαιδεύσειος. ς Ο ΟΡΤΚΤΟΣ ΠΛΟΤΤΟΣ Αί διενεργηθεϊσαι κατά τα τε¬ λευταία ετη έκτεταμέιναι ερρυναι έπεδεβαίωσαν την ύπαρξιν σημαν τικοΰ όρυκ.τοΰ πλ.ούτου είς την χώ ραν μας. "Ηδη νπεο τριάκοντα εϊ δή μεταλλρνμάτιον καί άλΛιυν όρν κτών ευρίσκονται υπό έκμετάλλ.εν σΐιν συμδάλ.λ.οντα άποτρασιστικώς είς την έκιβιομηχάνισιν τής χώρα; Έξ άλλου αί ίξαγωγα'ι όρνκτών καί τών έξ αντοΰ προεοχομενων κατειργασμένων καί ήμικατειργα ομένων βιομηχανικήν προϊόντυιν, ώς άλονμινίον, ϋωξίτου, κανστι- κής καί διπύρον μαγνησίας, μαρ- μάρων, σιδηρονικελίοΐ', μεταλλεν- μάτων μολύδδον, έ'χοιιν εξελιχθή τά λ >.όν χερσαϊον καί νποθαλάσσιον
χώρον, επί εκτάσεως 61.100 τε-
τραγωνικών χιλιομέτρίον. Αί έν
λ.όγφ ξέναι, ρίδικενμέιναι είς τάς
τοιαύτας έοεύνας εταιρίαι, θά δα
.-ιανήαονν σιινολικ.ίος 58.725.000
Οολ,λαρια. Τέλχ).ς, πραγματοποιεϊ
ται μέ ταχνν ρυθμόν ή άξιο,τοίη
σις των λιγνιτικων ά.ιοθ6αάτιον
ΐΐ; Μεγαλάπολαν τής ΙΙελθΛαννή
σου καΐ εί; Πτολ.εμα'δα τή; Βο-
ρείου Έλλ.άδος, πρός κάλυψιν τών
ίνεργειακών άναγκών τή; χώρας.
Ιΐαραστατικήν ίίκόνα τού μεγέ-
θοΐ'ς των έκτελοΐ'μένων εργ('»>' -τα
ςέχει τό γεγονό; ότι είς τό λ.ι
γνιτικόν πεδίον τή; Καρδίας Πτο
λεμαΐδος, δημιουργεϊται τό μεγα¬
λύτερον κέντροιν παραγωγής ήλε-
κτρικής ενεργείας είς την Βαλκα
νίκην, διά τής ϊγκαταστάσεως '
μονάδιον ϊσχύος 300.000 ΚΫΥ ί·
κάστης. Ούτω, τό σύνολον τής
έγκατεστημένης ίσχύος τών δύο
βνεργειακών κέντρίον Πτολεμαί-
δος, θά ανέλθη περί τό τέλος τής
διαννομένη; δεκαετίας είς 2.1211.
000 Κιλοδάτ καί θά παράγη έτη-
οίως 14 δισεκατομμρια κιλ.ο6ατώ-
ρας.
, χ εξελιχθή
κατά τα τελϊυταϊα !?τη «Ίς μίαν
των σημαντικώτερον συναλλαγμα-
τικτΰν πηγών τής χώρας. Συγκε¬
κριμένως αί έξαγωγαί όρυκτιον
καί τών έξ αυτών, άνήλθον είς
134 έκατομμΐίρκΐ, δολλ. τΰ 1970,
έναντι 49 έκατομμνρίω,ν δολλ. τοΰ
1967. Παρίΐλλή,λ.ιος, ή Έθνική Κυ
θέρ λβ ά
θέρνησις
ή
σειράν μέτρων ά
ράν μέτρων ά
.-τοσκοποϊτντων κυρίως εί; τόν έκ-
σνγχρονισμόν τής μεταλλευτικής
νομοθεσίας, τη,ν παροχήν κινήτρων
δια την προώθησιν τή; έπενδυτι-
■-ής δραστηριότητος, την έντονον
χρηματοδότησιν μέ χαμηλόν έπι-
τόκιον των μβταλλευτικω,ν έκμε-
ταλλεύσεων καί την προσέλκυσιν
ζενων κεφαλαίων πρός άνακάλυ-
ψιν καί έκμετάλλενσιν κυρίοις τών
ύπαρχό,ντων ένδεχομένων άποθρμΛ
των νδρογονανθράκων είς την χώ
ραν μας.
Χαρακτηριστικώς άνατρέρεται ό
τι μέχρι τοΰδρ ΰπεγηάΓΓησ«ν 12
έν συνόλί,ο συμβάσει; άναθέσεως
είς ξένας έταιοίας τής ίαρρνΡι'.
έώ ό
ς ς τής ίαρρνΡι.
«ς έρευνών πρός ανακάλυψιν υ-
Ο ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ
Λίαν έντυπωσιακά ΰπήρξοιν τα
οποτελέσματα τής κατα6ληθε«"ΐ;
υπό τής Έθνικής Κνοερνήσειο;
ίας διά τόν πλήρη έξνΐ"
ς
λ.εκτρισμόν τής χώρας. Ούτω, /«'
τα την διάρκειαν τής τελευταία;
τετραετίας ήλνεκ.τροδοτήθηοΌιν' Ί.
Ι'ΟΟ οίκισμοί τής ΰπαίθρου, έ'ν«ν«
2.657 οίκισμών, οί όποϊοι είχον ή-
λ.ρκτροδοτηθή κατά την πρ4 τ^'·
Έπαναστάσεως τής 21ης 'ΑλΡ1"
ου 1967 δωδρκαετίαν. Γενικώς «
ποσοστόν τοΰ άμέσως Ι
μένου δι" ήλεκτρικοΰ ρν
πλ.ηθι>σμοΰ τής /ώρας άπό 72% 1°
1966, άνήλ,θεν είς 96% τό 1970, η )|
δέ άνά κάτοικον κατανάλΛ>οις 'Ι'
λεκτρικοΰ ρΐΰματος ηύξτ#τ) Χ0"1
05%. Έξ άλλου, έξετελέβτ)0Όν Ά
ευρίσκονται έν έκτε)»έσει μέγας ^α' 1^
ριθμός μεγάλων καί μικρών (9-,
δύ ί όλ χ£**|
μς μγ μ
γων υδρεύσεως εί; όλας σχ£**|>),
τάς περιοχάς τής χώρας· Ίδια'τϊ (Ηΐ
ρας σηιμασίας κίναι τό καταβκϊ'*Ρ»
ζόμενον έργον υδρεύσεως τής ■■«')
ριοχής πρωτειιούσης έκ τοΰ το
μοΰ Μόρνου. Διά τήιν' ύ
σιν τοΰ έργον τούτου θά
ασθοΰν τέσσαρες σήραγγες ^^[
κου μήκονς 127 χιλιόμετρον, τό '%>
σιινολικόν κόστο; αυτού θά άνΡ · ·
θη είς 100 έκατομμΐ·ρια δολλά*'Λ,..
περίπου. Ι ^
II
ΜΥΣΤΙΚΛ,, ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ
ΟΙΚΟΙΟΜΙΚΟΥ ΘΛΤΜΛΤΟί
ΦΡΑΓΚΨΟΤΙ' ΓΗ·— Γάς ήμέ
ρας άκριοως που τ] μαχη μάρκου -
όο/ίλαριου ευρίσκετο εις τυ απο-
κορυφιυμα της, και πυυ οί ιϋιηυ.·
τις την οικονομικήν και νομιαμαΐι
κΐτν πολιτικην της ιλυΐικης χ ε,ιΐιμα-
νιας ουνε.σκεπτοντο ε,θω, εις την
Εοραν τής ΜΐΐυΐΜ&.£.ΜΐΐΛιΝη.
δια νά αντιμετωπισουν την νομι-
βματικην κρίσιν .τού εςεοπα οι'
άλλην μίαν φοράν συνεπεία, της
πλημμνρίδος των «ύρωόολλαρι-
α>ν>, πού οί κάτοχυι των επεου-
μουν να τα μετατρεψουν εις «εν-
ρωστα» γ,ερμανικά μαρκα, μια πρό
σκλησις ο«χ. μίαν επίσκεψιν —α-
στραπη μας έφερεν εδώ είς την
ε,δραν ενός εκ των γερμανικήν
κολοσσών πού άποτελοΰν τους στι»
λοΰατας και πούχουν την εςηγη
σιν αυτής τής ρωμαλεοτητος της
γερμανικής οίκ.ονυμιας και τού λ*
γομένου «γερμανικόν θαύματος».
Ιΐρόκειται διά μίαν πασίγνωστον
διεθνώς —καί εις την Έλλάδα—
τ ε ραοτίαν ύ ι ομηχαν ίαν Χ Α ΪΧ Σ Τ,
ή όποία μέ 6ίον ανω των ΐου έ-
τών καί άφού έξεκίνησεν άπό ενα
μικρόν εργοστάσιον χρωμάτιυν μέ
προσωπικόν ϋ εργάτας, 1 χημικον
καί 1 πωλητήν, έφθασε σήμερον
ν·ύ. άποτελή ενα τεράστιον οργανι
σμόν, .τού ό κύκλος εργασιών της
κατά τό 1970, υπερέβη τα 100
δισεκατομμύρια όιραχμών, ήτοι ό¬
σον ί'νας καί ιιισός προυπολογι-
σμός τοΰ ελληνικόν Κ,ράτους. Και
ί| όποία άοχολείται (ίασικ.ως με
τρείς μεγάλον; τοιμείς δραστηριό
τηττος: Τα χρώματα, άπό τα όποία
καί έξεκίνησε τό 1863, τα φάρμα-
την θέσιν είς την Γερμανίαν καί
κα, είς τα όποία κατέχει την πρώ
μίαν άπό τάς πρώτας θέσίΐς, άπό
.-ΐλευράς διεθνοϋς κατατάξειυς, καί
ίίπου έπίσης τό ϋνομά της είναι
συνδεδεμένον μέ διασήμους έρευ-
νητάς, Οπως ό "Εριχ, ό Μπέρινγκ,
ό Κώχ κ.ά. Καί, τέλ.ος, μέ τάς
συνθετικάς ίνας καί τάς πλαστικάς
Ολας, δπου έπίσης κατέχει πκ>ωτο-
ποριακήν θέσιν μέ πασίγνωστα
I-
δικά της προϊόντα, όπως ή Τρε-
(Μρα κ.λ.π.
Αυτή ή έστω καί άποσπα,σματι-
κή καί έίπτροχάδην .-κριήγησις μέ
σα είς τό τεράστιον συγκρότημα,
Λθύ καλύπτει ίνα χώρον τεοττά-
ρονν χιλιάδων στρεμμάτων, άπό
τις πλέυρές τού Μάϊν καί πού δια-
θέτει έΛίσης περί τίς 30 θυγατρί
κές μονάδες είς όλον τόν κόσμον,
δίδει την αίσθησιν —καί την έρ
μηνΐίαν— έν μικιρογραφίο, ίσως,
αυτών των τεραστίων προοδον
τής μίταπολεμικής Γερμανίας, .τού
Ιχβμεν σννητΚσει νά ονομάζομεν
♦γερμανικόν θαΰμα». Καί ποΰ άπο
χΛρΰφωμά τού ΐσως, Εστω καί συμ
βολικώς υπήρξαν αΰτά τα τελευ¬
ταία γεγονότα είς 3,τι άφορα την
σχέσιν δολλαρίου καί μάρκου, ή
άναμετρησις των όποίιον ψυχολο-
γικώς τουλάχιστον, έκφράξεται είς
την προσπάθειαν των κάτοχον δολ
Καρίων, νά άπαλλαγουν άπό αΰ-
τά καί νά άποκτήσουν τό νόμισμα,
τής «ήττημένης Γερμανίας».
"Εχονν γράφη τόσον πολλά δι'
αύτό, πού Ιχει άποκληθη γερμανι¬
κόν «Θαΰμα», καί εχουν δοθή τό¬
σαι έρμηνεΐαι περί αυτού, ώστε
νά Λεριττε,ύη εντελώς ·νά άθχολη-
9&μεν μέ τό θέμα. Πέραν των
δλλων πάντων —φιλελενθερ«ταός
τής οίκονομίας, άμερικανική 6οή-
"θεια, απαλλαγή άπό στρατιωτικάς
δαπάνας κ.λ.π.— πίσοι άπό δλην
σύίήν την άνθησιν ποΰ ηκολούθη¬
σε την αποκατάστασιν των ποιλεμι
κων ζημιων καί την σταθεροποίη¬
σιν ττίς έρίΐπωμένης οΐκονομίας,
θά Λρίπει νά άναζητήιση κανείς
την· μεθοδικότητα καί τό σνστημα
•μέ ΥΟ οποίον· έργάζτιαι ό γερμανι
κάς λαός, την υψηλήν τεχνολογι-
κήν τού παράδοσιν καί .τ.ροσαιρμο-
γήν καί την συνεχή άνοδον καί
έκσυγχρσνισμόν τού όλου έκπαίδεν
τικοϋ συστήματο;.
ΒΡΕΥΝΑ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΠΡΩΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗΝ
Οντε ό «ΐόχος τσΰ παρόντος ση
μειώματος, οδτε ό διαθέσιμος χώ-
ρος, άλλά οΓαε καί ό χρόνος παηα
μονής —ούσιαίίΐΐΚ.ώ'ς μία μόνον ή-
με·ρα διετίθη διά την σΐ>ντομον δεί
γματολη.ττικήν .Τεριήγη<τιν είς τό τεράστιον κτισι«κόν σι'γν.οότημα τής κεν'τρικής ίίιομηχανίας— ρπι τρέΐΓ<Λ·ν μίπν Λναλιτικήν λεπτομε οη .ταιρονβΐααίν τη:. ©<Ί Λεριοοι- κίΐτ' ίπιλογήν είς ωρισμένας άς τής δραστηριότητος της ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙ Σ πού πιθανόν να μττν είναι άπό α- παψεως άμέσου οικονομικόν άπο- τε/.εσματος, αί σημαντικώτεραι, αλ /.ο πού είναι, νυμιςω, χαρακτηρι- στικαι και αποκαλυπτικαί αφ' ένυς και πού παρονσιάζονν, απυ έλλη- νικής πλενοας ύψ' έτερον, ιδιαί¬ τερον ενδιαφέρον. Άρχίζω μέ έναν αριθμόν. Τε- τιρακοσια έξήντα έκατομμυρια γερ μανικά μάρκα. Μιταφραζομενα ε»; δραχμάς μάς δίδουν ενα .τόσον τεσσαρων δισεκατο,μμυριων περί¬ που! Δέν πρόκειται βεβαίως περί τοΰ κύκλον εργασιών τής 'ΐ,ταιρί- ος. Πρόκειται περί τοΰ κονδύλιον το οποίον ή Έταιρία διέθεσε κα¬ τά τό παρελθόν έ'τος αποκλειστι¬ κώς καί μΟΛον διά την έρευναν "Αν σκεφθή κανείς ότι δέν είναι ή ΧΑΙΧΣΤ πού χρηματοδοτεΐ μέ τόσον έηυπωσιακόν ποσόν την θε- ωρητικήν καί εφηρμοσμένην έρευ¬ ναν, άλλά καί πολλαί άλλαι ίδιωτι καί οικονομικαί αονάδες ανάλογον· μεγέθους καί δραστηριότητος και ότι άκόμη αί κρατικαί δαπάναι διά την Παιδείαν είναι έπίσης άναλό- γου μεγέθονς, ημπορεί νά συλλάιβη τό ύπό&αθρον αυτής τής διαρκώς άνερχομένης τεχνολογίας καί τής οίκονομικής άναπτύξειος. Μία μι¬ κρά απόδειξις τής σημασίας καί τής άποδοτικότητος αυτού τοΰ τε¬ ραστίου έρειινητικοθ έργον: Άπό τον σημερινόν κύκλον εργασιών τής Έταιρίας —τό 1970 ο,πιυς προ ελέχθη, υπερέβη τα 100 δισεκατομ μύρια δραχμάς— τό 35% προήλ¬ θεν άπό πωλήβΐΐς ποοϊόντων, τα όποϊα ήσαν αγνωστα πρό δεκαετί· άς! Άλλ' άξίζει έπίσης ·νά ύπογραμ μισθή καί τουτο: Προκειμένον πε- ρ! τοΰ φαρμακεντικοΰ κλάδον, είς τόν οποίον, ώς γνωστόν, ό ρόλ.ος τής ερεύνης είναι έκ τών σημαν- τικωτέρων, σνμφωνως πρός την μέχρι τούδε έμπειρίαν τής Έται- ρεία; άπό πέντε χιλιάδες ένώσεις αί οποίαι τίθενται υπό δοκιμήν, προκειμένον νά δ'ερευνηθή ή ένέρ γειά τοον, ώς φαρμάκων, μόνον αί δέκα τίθενται υπό περαιτέρω επε¬ ξεργασίαν καί άπό τάς δέκα αύ- τά; μόνον ή μία πρόκειται τελι- κω; νά χρησιμοποιηθή ώς φάρμα¬ κον. Άπό αύτό καΐ μόνον φαίνεται πάσαι δαπάναι καΐ πόσοι κόποι ά- παιτοΰνται νά καταβληθοΰν προκει μέλ'ου νά τεθή άς κυκλοφορίαν ι¬ να νέον φάρμακον ή, γενικώτερον ίνα νέον προϊόν είς την υπηρεσίαν τού Ανθρωπον. Άλλά καΐ κάτι αλ λο διά νά συμπληρωθή ή εικών αύ Τ·1ς τής γιγαντιαίας προσπαθείας διά την έρευναν καί των τεραστί ών δαπανών, είς τα οποίας θά πρέ πει νά νποβληθοΰν οί φορεϊς τής ερεύνης καί τής πρακτικής έφορ- μογής της: Άπό τής στι,γμής πον μία έ¬ νωσις θά τεθή υπό προκαταρκτι- κήΛ' μελέτην καί δοκιμήν, καί μέ¬ χρις ότον καταλήξη νά τεθή είς κυκλοφορίαν άξιοποιουμένη οίκο¬ ν ομικως —εφόσον 6ε6αίως θά εί λ αι ή μία «τυχερή» άπό τάς 5 χι λιάδας ποΰ θά καταλήξη άπό τύ έρευνητικόν έ,ργαοτήριον είς τον μηχανισμόν τής παραγωγής— ά- παιτρϊται περίοδος, συμφώνως πρός την έμπειρίαν τής ΧΑΙΧΣΤ, έπτά όλοκλήρων έτων. ΕΚΠΑΙΔΕΤΣΙΣ — ΕΠΙΜΟΡΦίϊΣΙΣ "Ενα δεύτερον σημείον ή άκρι- βέστερον έ'νας δεύτερος τοιμεύς δραστηριότητος, συγγενής πρός τόν προηγούμενον καί Λαράπλεν- ςος πρός τόν καθαυτό παραγΐΰγι- κόν τοιούτον, ίί; τόν οποίον αί γερμανικαί έπιχειρήσεις άποδίδουν (►αρύτητα, δικαιοΰται ΰπογραμμί- σεως. Πρόκειται περί τοϋ τομέιος τής έκπαιδρύσεως καί τής έπιμορίρώσε <·>ς προσωπικού. Διότι, όπως όρθό
τατα μάς έτόνισαν οί ύπεύθυνοι
τής 'Εταιρείας, ή ερευνα δέν ήμ-
πορ·εΐ λή. ά.τοδώση δταν τό επίπε¬
δον μορφώσεως τοΰ προσιοπικοΰ
τό οποίον πρΰκ'ΐτατ νά άπασχολη
θη μέ την παοαγίογήν, παο^.ιιέ
στάσιιιον. Διά νά άξιοποιηθή τό
Γ&γον των 10.300 άνθρώποιν πθί
ά.τΓΐσχολοϋνται έντός τής Έταιρεί
άς Ης την ερ?ν·αν, θεορητικήν
>.αί έΐ( ηομοσμρνην, κ«ί άπό τούς
όποίοα'ς 1.260 είναι πανρ.ιτ(ΤτΓ,ιμια-
κον επίπεδον, θά πορ.τει παραλλή-
λι»ς νά προοιθήται τό μοοφοντικόν
επίπεδον τοΰ πςιοσίοπικοΰ, τό όποϊ
όν άπασχολεϊται είς την παραγοι-
ήν. Τό πρόβλημα έ'χει λυθή είς
άς μεγάλας γερμανικάς έπιχειρή
οεις μέ την δημιουργίαν κέντρων
εκνΐαιδεύσεως καί έπιμορψώσεως.
Είς την συγκεκριμένην περίπτω¬
σιν τής ΧΑΙΧΣΤ τό σΰστημα τής
σννεχοΰς παιδείας καί τής δη,μι-
ουργίας στελ.εχών είς ό'λα τα κλι-
μάκια, άπό τοΰ είδικενιμίνοι» έργά
τού μέχρι τοΰ πανεπιστημιακής
στάθμης στελέχους, έφαρμόζεται
θάσει συγκεκριμένον προγραμμιι-
τισμοΰ καί μάλιστα κατά τομεϊ;
παραγο>γής, εϊδικότηιτος κ«ί έκ-
,-αιδευτικήν στάθμην.
"Ενα τεράστιον κτιριακόν συγ-
κρότημα στεγάζει τό κέντρον επι
μορφώσεως καί ίκπαιδενσεως των
4-300 νέων, πού αύτην την στι¬
γμήν έκπαιδεύονται θειορητικώς
;;α'ι πρακτικίος είς τάς διαφόρους
είδικότητας καί προορίζονται νά
•/αλΰψουν τα αΰθΐανά κενά είς τα
διάφορα έπίπεδα καί νά αποτελέ-
σο»·ν τα αύριανά στελέχη, τεχνικά,
έμνΓορικά, διοικηιτικά κ.λ.π., τής
Έταιρΐίας. Αξιοσημείωτον είναι
ότι ολ.οι αύτοι, οί μαθητενόμενοι,
πού κατά πλειοψηφίαν είναι τέκνα
εργαζομένων είς την "Εταιρείαν,
μισθοδοτοΰνται καθ" όλην την διάρ
κειαν τής μαθητείας των, χωρις
έν τούτοις νά άναλαιμδάνονν οΐ'δε-
μίαν δεσμευσιν ?ναντι τής Έται-
ρείας, όπως άπασχοληθοΰν είς αύ
την ιιετά τό πέρας τής μαθητβίίϊς
τιον. Ήα,-ιοροΰν νά άναζητήσονν
ίογασίαν όπονδή.-τοτε άλλοΰ έπιθυ
μοϋν, χο>ρίς καμμίαν ύποχρέοκΐιν
έναντι τής 'Εταιρείας πού τοΰς
ίξεπαίδευσε.
ΤΑ ΜΕΓΈΘΗ
Καί τό τρίτον σημείον, πού 6ε-
(κιίίος έντυπω-σιάζει τόν έπισκέ-
.ττην, .-τού πηοέρχετΓίΐ Λπό μίαν μι
κράν καί έν άναπτΰξει οίκονομίαν,
χώραν, είναι τα μεγέθη των οί-
κονομικίόν μονάδιον είς τάς άνεπτυ
γυρνας χώρας. Καί πού, μοιραίως
Ρέτονν τό έρώτηιμα: Ποία είναι ή
θέσις κηί τό μέ?.λον των μικοών
οϊκονομιών αέσα είς τόν διεθνή
αυτόν κατακλυσμόν των μονάδων -
γιγάντοιν; Ή Απαρίθμησις των 6«
σικών στοιχΓίων τής ταυτότηιτος
τής περΐ ίης πρόκειται 6ιοιιηχανί-
ας, δίδει μίαν είκόνα των διαστά
σεων αυτής, άλλά καί των δια-
στάσεων τοϋ προβλήματος ,-τερί τού
όποίου άνέφερα προηγουμένως:
Σύνολον άκβ,θαοίστιον ίσόβιον
κατά τό παρελθόν ετος 1970 12,05
διβεκατομμύρια μάρκα, δηλαδή α
νο> των 10Ο δισεκατομμνρίίον δρα
χιιών.
ΣνΛ·ολον εξαγωγΛν κατά τό έ'¬
τος 1970 πεοί τα 4 δισεκατομμΰ-
ρια μάρκα, ήτοι περί τα 1.100 έ-
κατομμίνρια δολλάρια. 'Άς σημειω
θή διά την σύγκρισιν, ότι πέρυ¬
σιν ή Ελλάς έπραγματοποίησεν
ρξαγωγάς έν όλω 012 έκατ. δο1-
λ.άιθΐα.
ΙΙραγματοαοιεΐ έξαγωγά; είς
120 χώρας τοΰ ίνόσμου καί διαθέ-
τει 30 θνγατρικάς μονάδας είς ϋ-
λον τόν κόσμον.
Άπασχολεϊ συνολικως προσωπι¬
κόν έξ 140 χιλ-ιάδων άτόμων, ά¬
πό τα όποϊα 30 χιλιάδες είς τό
κεντρικόν σνγκοότημα τής Φραγ-
κφούρτης, 68 χιλιάδες είς τάς λοι
πάς μονάδας επί γερμανικόν ΐδά-
ορονς καί περί τάς 42 χιλιάδας είς
τα έργοστάσια καΐ συμμετοχάς τής
'Εταιρείας είς τό εξωτερικόν.
"Ολος ούτος ό κολοσσός άπό
έκεϊνο τό μικρά χ-ρωματονργεϊο,
πού ."τρίν 10Η χρόνια ξεκίνηοε με
προσιοπικό 7 άτ6|Μον κα'ι μέ έξο-
πλισμόν πού άπετελεϊτο άπό μίαν
μικράν μηχανήν άτμοΰ νΜΐ 2—3
λέβητες, μέ ημερησίαν παραγιογήν
μερικά χιλιόγραμμα μι&ς κύκκινης
χρωστικής θυσίας.
Η ΧΑΙΧΣΤ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Ή Ελλάς είναι μία άπό τάς
χώςας ίίπου ή ΧΑΙΧΣΤ ϊχει ήδη
άναπτνξει έ^ιπορικήν καί βιομηχα¬
νικήν δραστηρίότητα καΐ, προγραιιι
ματίζει περαιτέρω επέκτασιν. Πέ-
()αν τής εϊσαγίυγής φαρμάκων,
πού κνμαίνονται κατ' αξίαν πέριξ
των 10 έκατ. μάρκων ετησίως,
λειτονργεί ήδη είς τό Βαθύ Αΐ-
>ίδος εργοστάσιον της, είς τό ο¬
ποίον παράγεται ενα υλικόν όνομα-
ίόμενον «μοβιλίθι», τό οποίον χρη
σιμο,τοιοϋν αί βιοαηχανίαι χς<ι>αά
των καΐ κόλλας ·Λαί τύ οποίον ηρχι
σεν ήδη νά έξάγεται εί; τό εξω¬
τερικόν.
Άλλά ή σημβντικωτρρα έπένδν
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΔΙΑ
ΕΠΙΔΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΞΕΔΩΣΑΝ
ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ
Ενδιαφέρουσαν άποφάοεις διά
τάς Άνο)νύμους 'Εταιρείας, τα με
λη των Δ. Σ. κα» τούς μετόχους
αυτών, εξεδόθησαν υπο ακνρο'.ο-
γικών καί αλλων διακστηρίων. ΑΊ
αποφάσεις αύται εχουν ώς άκβλού
Είς περίπτωσιν κατά την οποί¬
αν είς τα άκαθάριστα εσοδα τής
έπιχειρήσεως περιλΛμΰάνονται και
ιοιαΰτα άπα/.λασοόμενα τοΰ φόιρου
είσοδήματος, διά τόν ϋπολ.ογιαμύν
τοΰ είς φορολογίαν υποκείμενον
καθαροϋ κέρδονς τής έ-.πιχειρήσευις
τό συνολικόν νψος των δαπανών
μειοϋται καθ" ο ποσόν αύται άφυ-
ςοΰν είς τα άπαλ.λαβσόμενα τής
φορολογίας εσοδα. Μή καιθιστιιμε
ου έφικτοΰ τοϋ προσδιορισμοΰ των
έν λόγω δαπανών (των άφοριο-
σών είς τα άπαλλασσόμενα τής
ς,ορολογίας εσοδα), αύται έξευρί
σκονται δι' έπιμρρισμοΰ κατ' άνα-
λ.ογίαν. Ειδικώτερον δέν έκπίπτουν
αί δαπάναι κατά τό ποσόν τύ ό-
,τοϊον άφοροϋν τα άπαλ.λασσάμϊ-
να τής φο,οολογίας εσοδα, έφ' ό¬
σον σννέβαλον είς την κτήσιν των
άπαλλασοχ>μένυ>ν τής φορολ.ογίας
έσόδιον. Τα ανωτέρω εκρινε τό
ήΌρολογικάν ΠροΛοδικείον Άθη
νόίν διά τής ύπ' αριθ. 741)71 α¬
ποφάσεως τον.
Άπό τή; ενάρξεως τή; ίσχν-
ο; τοΰ Α. Ν. 148)67 (ήτοι άπό 9.
10.67) τα καταστατικά των Α. Κ.
αί τροποπΌΐήσεις τούτων, αί πρά¬
ξει ς περί εκδόσεως δανείον δι"
όμολογιών, οί προσοιρινοί καΐ όρι
,ττικοί τίτλοι αίτων κ.λ.π. είς ου¬
δέν τέλ.ος χαρτοσήιμου ή δικακο-
μα υπέρ τρίτων ΰπόκεινται. Διά
τα τυχόν δμως καταΰληθένιτα τέλη
χαρτοσή,μου κ.λ.π. δέν γεννάται
δικαίωμα ΐπκΐτρος ής, τής διατά¬
ξεως τοΰ άρθρου 3 Ν. Δ. 232)69
άναφρρομένης είς καταβληθέΛ·τα
τέλη χαρτοσήμον άπό 9.10.67 καί
εφεξής. Ή διά των ανωτέρω δια-
τάξεονν θεσπιξοιιένη απαλλαγή ά-
φορά δχι ιιόνον τάς ιιετά την ι-
ίχϋν αι',τών <η|νιοτ(»μέν<ις Α. Ε., άλλ.ά καί τάς πρό τής ίσχύος αυ¬ τών υφισταμένας. Συνεπως επι περιπτώσεων νπαγομεΛ-ων είς τέ- λος χαρτοσήμου καί άπαλλασσο- με'ν(ι>ν ήδη μρτά την τροποποίη¬
σιν αυτών, άποκλΓΐεται ή μετά την
0.10-67 έπιδολή τελ.ών χαρτοσή-
μου, έφ' όσον ταυτα δέν είχον κα-
τοβληθή μέχρι τής ενάρξεως ί-
σχΰος τιΤη· ώς άνω τροπο.τοιητι-
κών διατάξε<ον. Τυχόν, ΰμιος, κα- ταβολή αντων, μετά την 9.10.67 κα! πρό τής ίοχύος τοΰ Ν. Λ. 232) 69 δέν γεννα δικαίιομα έπιστροφής σντών. Ταυτα εκοινε τό Φοοολ.ογι κόν Έφετείον Πειραιώς διά τής ύπ' αριθμόν 1316) 70 αποφάσεως τού. Ή Άνώνυμο; 'Εταιρία, βάσει διατάξεως τοΰ Καταστατικόν ή καί κατόπιν άποφασβιυς τή; Γενι- κης Συνελεύσεως, δύναται (χάριν τή; εύρύθμου λειτουργία; αυτής) νά προΰή είς κυρώσεις μετά μετο χιυν άρνοιιμένιυν νά σιμιμορ<ρο)- τ>οϋν Λθός τό Καταοτατικόν ή τάς
αποφάσεις τής Γενικής ϋυνελεύσε
ως. Διά την επιβολήν τοιούτων ».ν
ρώσευιν δέον νά π>ροηγηθή πρόσ¬
κλησις πρός σνμμόρφωσιν είς τάς
ύφίθ'ταμένας ύποχρεώσεις καί γνςυ
στοποίησις ότι —ής αερίπτοκπν
μή σνμμορφώσευις έντός ώριθ'μέ-
νης προθεαμίας— θά έπ(Τ>ληθοΰν
αί άπειλοΰμεναι ωρισμέναι κυρώ
σεις.
Ή Γενική Συνέλευσις 'έχει τό
6ικαί<ι>μα νά μή δεχθή είς τάς ερ¬
γασίας τη; μετόχονς, ώς μή ϊχον
τας σναμορφωθή πρός προηγονμέ
νην άπόιρασιν αυτής περί άνταλλα
γή; των παλαιών μετοχών. Τα ά-
νωτέρο) έγνωιμθ'δότησε τό Νομι-
χόν Συμβούλιον τοΰ Κράτονς, διά
τής νπ' «ίριθ. 3*21 τής 1.4.71 γνω-
δοοοτήσεώς τον.
Άσφαλιστικ.ά μέτρα δύνανται νά
ληφθούν μετά ιιελ,ών Διοικητικόν
Σ ΐΜΐβοΐ'λίου πρός τόν «τκοπόν 6-
πτος προοχορινως παύσουν νά είσ-
πράττονν έκ τής Α. Ε. χρηματι-
κά ποσά ώς αποζημίωσιν ή αμοι¬
βήν των. Άμοιβάς δέν δύνανται
νά χορηγήσονν είς εαυτούς δι' ά-
ποφάσεώ; τιον κατά πχιράβασιν
Τών διατάξεων τοΰ Καταστατικοΰ
κα'ι, τογ Νόμον. Τα άνιοτέρω απε¬
φάνθη τό Μόνιμον Πρωταδικείον
ΆθηνιΤη· διά τή; ύπ' άρι6. 6048)
71 αποφάσεως τού.
Κατά την σύνταξιν τοϋ Ίσολνθ-
γισμοΰ ή Άνώντμος 'Εται-ρία ΰ-
ποχρεοΰται νά προβαίνη είς τάς
κατά νόμον άποσ6έ<τεις των ίται- ρικών .τραγμάτίρη· καί δέν δικαιοΰ Ται νά παρα.λείπη την διενέργει¬ αν τούτων, ανεξαρτήτως νπάρξε- ως κερδών. Οΰτω έγνοΗΐϋβότηοε τό Νομικόν Σιιμβοΰλ^ιον τοτ} Κρά- τους διά τής {«π' αριθ. 256 τής 18-3.71 γνωμοδοτήοτώς τον. Σΰνναμος τνγχάνρι διάταξις Κατί/στατικοΰ Α. Ε., καΐθ' ήν έ¬ καστος Σύμιβουλος κατά τό διά οτημα τής θητείας τού ώς μέλονς χος τονλάχκτταν 100 μετοχών ή τοΰ Δ. Σ., 'δέον νά είναι κάτο- ε'τερος μέτοχος νά καλνψτη την ν- ποχ,8ϊ(ΐ)οιν ταύτην. Οντω έγνωμο- Λόιτεν ό κ. Νομικΰς Σύμδονλος τού νπουργείον Εμπόριον διά τής νπ' άοιθ. 2)1971 γνο>μοδοτή<ΤΓ(Ός τον. ΕίΣ ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ Η ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΊΙ Έλληνική Οίνοποιητική Βιο μιΐχανϊα είιρίσΐκεται ήδη είς δννα- μικήν άνάπτνξΐν καί τό μέλλον της Οιαγοάιτεται εύοιωνον. Βάσει άν- τικειμενικών οτκονομικων δεδομί-4 ών, εί; καταρτισθεϊσαν υπό είδι- κή; έπιτροπής μελέτην, άναφέρε- ται ότι αί έδαφολογικαί καί κλιμα τικαί συνθήκαι τής Ελλάδος προσ ((έρονται πράγματι διά την καλλι¬ έργειαν τής αμπέλου καί είδικώ- ιερον διά την οΐνάμπελον. Ή οί- νάμπελος καταλημβάνει ϊ'κτασηι 1.248.0Ο0 σΐρεμμάτςον, επί σύνο¬ λον άμπελοκαλ.λ'εργεία; 2.315.000 οτρεμμάτιι>ν, άπασχολεϊ δέ ά'νο
των 320.000 γεωργι,κων οίκογενει
ών. Οντω καθίστατ(ΐι προφ<χνές, ίίτι ή συμίΐολή τής οΐναμπέλοΐ' εί; την εθνικήν οϊκον'θμίαν είναι άξιο ίτηιιείοτος. Ή τΐιιπελοικαλλιέργεια σις της, όπως μάς ετόνισεν υ γε- νικός διενθι-ντή; τοΰ ΧΑΙΧΣΤ ΕΛΛΑΣ κ. ΝτοπχάϊΛτε, καί ή ό¬ ποία άπεπερατούται ήδη,είναι τό εί; Κηφισιάν έργοοπάσιον φαρ¬ μάκων, πού έστοίχισε 120 έκατομ. δραχμων, καί τοΰ όποίου τα έγκαί νια ίχονν προγραμματισθή διά τόν προσέχη "Οκτώβριον. Είς τύ ερ¬ γοστάσιον έκείνο, μέ την λειτονρ- κίαν' τοΰ δποίου τό άπασχολούμε- νον έν Ελλάδι προσωπικόν τής 'Εταιρεία; θά φθάση τα 320 άτο μα, πρόκειται νά παράγωνται δ- λα τα φάρμακα τή; ΧΑΙΧΣΤ, πλήν των άντιβιοτικών, αρχικώς μέν διά τάς ανάγκας τής έσοτρρι κης άγοράς, άλλά μέ την προοπτι κήν καί την πραγματοποίησιν έ- ξαγοιγων, καΐ μέ άπΐοτέραν προο- πτικήν την παραγωγήν καλλ.νντι- κων των δκΜτόροΛ* εργοστασιον πού άνήκοι·ν είς τό σνγκρότημο τής 'Εταιρείας. άπασχολεί 9.500.000 ήμε^ομίσθια ή δέ άξία τών παραγομένων οίνι κων προϊόντιον ύπερβαίνει τα 1. 100 έκατομ. δραχμων καί τών έ- τα 200 έκατ. δραχμων. Πέραν τού των, ή οίνάμπελος στηρίζει άξιολό γους γεοργικά; βιομηχανίας, έμ- μέσω; δέ καί ετέρας έπιχειρήοεις όπως κατασκίυής βαρελίων, φια- λών, φελλών, ίτικεττών, μηχανη- μάτ(ΐιν οίνοποιήσεως κ.λ.π. Ή βιομηχανική εξέλιξις τής οίνοπαραγωγής ιεκμαίοεται έκ τής Γπεκτάσεως τών οίνοποιητικων μο νάόων καί τής .-„< ριωρκΐμένης χο)-· ςικ.ής οίνοιποιη<ΐεως. Ή χωρητικό της των άπανταχοΰ οίνο~οιείιι>ν πά
σης κατηγορίας, κατά τό 1952,
μόλι; εκάλυπτε τούς 13ό χΛιάδας
τόννους, κατά τό 1969 ηυξήθη είς
182 χιλ. τόννους καί σήμερον τα
188 ίδιοπικά /.αί σννεταιρκττικά
οίνοπουεΐα καλνπτονν χωρητικότη-
ΐα 311 χιλ. τόννων, ήτοι τα 77%
τίϊς μιέση; έ^ησία; παραγιογή'ς
οϊνο>ν τή; τελευταίας τριετίας,
σύνολον 402.ΟΟ0 τόννων.
Ή διάθεσις οίνιον είς τό έξο>-
τι ρικόν, τείνει αυξανομένη, μο·λο
ν ότι δέ έλ.λείπονν έπίσημα στοιχεΐα
ύπολογίζεται εί; 330.000 τόννους,
έκ τών ΟΛθίων 7.000 δι' όξοποιΐ-
ον κ-ι'ι άπόσταξιν. Ή συιυιετοχή
των έλλ.ηνικων ΐξαγωγικών οΐνων
είς τάς χώρας τής ΕΟΚ, ανήλθεν
είς 12,3%, είς δέ τάς λοιπά; χώ¬
ρας εί; 7,4% επί τοΰσννόλου τών
έ£αγωγί>ν είς τα; έν λ.όγφ χώ¬
ρας. Οί στόχοι τού ΙΙενταετοΰς
.τιρογρά).ιμα-το;, -έλ.ος, κατατείνουν
ί!ς την ανξηοΐι1 τή; έσχοτε<ιική'ς ζητήισεω; είς Η53.ΟΟ0 τόννον;, ι νω ή έξ(»τερικ.ή ζήτησις προδλ^ .τΓΤαι διά τό 1972 είς 70.000 τόν- ο»ς. Σημεκοτέον, δμιος, ότι ήδη ί'χει ΰπερόή τού; 90.000 τόννον;. Ο ύπουργός Συντον,σμοϋ κ Ν ΜακαρέΖοο ύπογραμμίΖει: ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΜΕΑΑΟΗ ΠΡΟΟΙΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ Τα έπιτεύγματα τπο τετραετίας ^ Έπαναστάσεωο (Σννέχεια έκ τής 3ης σελίδος) ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΙΊ ΚΕΡΔΩΝ 1970 Κέθδη Χρήσε-ως 2.818.229,80 1 Υπόλοιπον προηγουμένης Χρήσεως 314.446,60 1960 .987.874,50 320.572,10 ,,( 3. ΐ:ΐ2.<;76,40 2 314.440,60 Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Τα¬ κτικόν Άποβρματικοΰ 442 030.— 230.000.— Είς κράτησιν πρός σχηματισμόν Έ¬ κτακτον Άποθεματικον 240.000.— 2ΟΟ.ΟΟΟ — Είς Μέρισμα χρήσεα α υποκείμενον εΐο Φό ρον Είσοδήμητος ε) 100.000 Μετοχών 1..Μ0ΟΟ0Ο — 660.000,— Είς πσσοστά Διοικήσεως καί Διευθύνσεως, ΰποκείμενα είς Φόρον ΕΙσοδ)'|μ«τος 80.000.— 60.000.— Είς πρόβλβψιν φόροΐ) ΕΙσοθήματος κλπ. 6ίΟ.ΟΟΟ.— 850 000.— "Υπόλοιπον άφιεμενον είς ΝΕΟΝ 450.670,40 :514.440,0ο 3.132.676,40 2.314.440,00 Τό έκ Αρχ, 13.— χατά μετοχήν μέρισμα χρήσεως 1970 έ)10θ,000 μετοχών, υποκείμενον είς Φόρον ΕΙσοδήματος, πληοωθήσεΐαι μετό την έγκρισιν τού παρόντοα Ίσολο- γισμοΰ, υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των Μετόχων, κΐς ήμερομηνίαν όρισθησομένην υπό τοΰ Διοικητι'κοό Ιυμβουλίου. . ΕΓς Σύμβουλος ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠ. ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΟΡΚΟΤΟΝ Πρός τούς κ κ. Μετόχους τής Α Ε. Ε. Γ. Α. ΛΟΓΙΧΤΟΝ «Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ» Ήλέγζσμεν τόν ανωτέρω Ισολογισμόν τής Α. Γ. Ε Γ. Α «Η ΕΜΠΟΡΙΚΗ» τΡμ; 31ης Δεκεμβριού 1970 ώς καί τα 6 π ο τ ε λ έ σ μ α τ α έκ των ερ¬ γασιών αυτής, τα προκυψαντα κατά τ-ν λήξαααν την 31ην Δεκεμβριού 1970 έταιρικήν χρή¬ σιν. Κατα τόν διενεργηθέντα έλεγχον έφηρμόσθησαν αί διατοξ-ις τοθ άρθρου 37 τοθ κωδι- κοποιημένου Ν. 2190 «ττερί "Ανωνύμων 'Εταιρειών» καΐ α[ κοτά την ημετέραν κρίσιν προοή κουοαι έλεγκτικοί διαδικασίαι, έν τω ττλαισίω των υπό τοΰ Χώμοτος Όρκωτων Λογιοτθν άκολουθηυένων άρχών έλεγκτικής. Ίύτηρήθησαν τα υπό τής κειμένης νομοθεσίας προβλεπόμενα βιβλία καί οτοιχεϊα άτινα ίτέθ.,σαν είς την διάθεσιν μας διά την διενέργειαν τοθ έλργνου καί παρεσχέθησαν ήμϊν αί πληροφορίαι κ ι ίπεξηγήσεις τάς οποίας ίζητήσαμεν, Δέν Επήλθεν τροποποιήση είς την μέθοδον άπογραφής έν οχέοει πρός την προηγουμένην χρήσιν. Ό ανωτέρω 'Όολογισμός καί αί συνοδεύουπαι αυτόν άναλύσεις όποτελεσμάτων χρήσεως καί δια- θέσεως κερδων, ιοοκύπτουν έκ τών ώς άνω βφλιων κηι οτο.χειων. άπεικονίζουν δέ, βάσει των κεψένων διατάξεων καί παραδεδεγμένων λογιαακύν ορχών, όμοιομόρφων πρός τάς τής προηγουμένης χρήσεως, την οικονομικήν καταστασιν τής ύμετέρας "Κταιρείος ώς εΤχεν αυτή κατά την 3Ιην Δεκεμβριού 197ΐ·. ώς κσι τα άποτελέπυατα τα προκύψσντα κατά την λήξασαν την ήμερομηνίαν ταύτην χρήσιν. ΗΛΙΑΣ Β, Έν Αθήναις τρ 5η Μοΐου 1971 Ό Πρόεδρος τοθ ΔιοικητικοΟ Συμβουλίοο ΦΩΤΗΣ II. ΚΩ2ΤΟΠΟΥΛΟΣ 'Ρ.ν Αθήναις τρ 2α Ίουνίου 1970 , . ,.,, ΟΙ Όρκωτοί Λονιοταί ΡΑΜΠΑΟΥΜΗΣ - ΚΩΝ. Σ. ΤΣΑΓΓΑΙΟΣ Ό Έντεταλμένος τής Διοικήσεως ^ Άρχιλογιστής - ΠΕΡ. ΕΜΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ «Τό οικονομικόν μέλον τής χώ ρας προοιωνιζεται ευτυχές. Ή ί,ω τικότης τής έλ,ληνική; φυλής άνε- ζοιπυρωθη καί πάλιν. Ή τετραε- τία τής Έπαναστάσεο); χαρακτη- ρΐζεται άπό την ταχύρρυθμον άνά .-ττυξιν τή; βιομηχανικής Ελλά¬ δος». Τα ανωτέρω ύπογραμμιζει, μεταξϋ άλλιον, ό νπονργυς 2υντυ νισμοϋ κ. Ν. Μα·καρέςος «ίς άρ¬ θρον τού είς την ειδικήν περί Έ-" λ.άδο; έκδοσιν έγκύρου γερμανιικής εφημερίδος. Εί; τό άρθρον τού ό κ, Μακα- ρέζος έπισημαίνει τα κάτυ>θι επι-
τεύγματα είς τόν οικονομικόν το- '
μέα:
Ό μέσος έτήσιο; ρυθμός άνό-
δου τοΰ άκονθαρίστοτι εθνικοΰ εί-
οοδήματο; άνήλ.θεν είς 7,5% περί
πον (είναι έκ των νψηλοτέρυ>ν
διεθνίΰς).
Ή σχιμβολ.ή τοΰ δεντερογενοΰς
τομέως εί; τό εθνικόν προϊόν, ηύ
ξήιθη άπό 28,9 τό 1906, εί; 31%
τό 1970.
Οί διαθέσιμοι πό,ροι τή; οίκονο
μί«ς, οί όποϊοι διετέθτ|σαν δι' έ-
πενδύσεις, ηυξήθησαν κατά ποσο¬
στόν άπό 21,3% τό 1966, εί; 24%
τύ 1970.
Ή άποταμίενοΊ; επί τοΰ συνολ.ι
κου είοοδήματο; ηυξήθη σημαντι¬
κώς, καί μάλισ*α κατά ποσοστόν
9,5% τύ 1966 είς 22% περίπου
ύ 1970.
Ή μικροτέρα ανξησις τών τι-
μών (μέση ίτησία 1,9%) έσημειώ
θη είς την Έλλάδα. Έξ ϋλων τών
χωρών - μελών τοΰ ΟΗΕ.
Ή Ελλάς άναγνωρίζεται .ιλέον
);εθνώς ώς ή ίδεωδεστερα χώρα
τονρισμοΰ, προσφέρουσα έκτός
τών αλλί>Λ', τύ μυκρότερον κάστος
^ιαμονή; εί; ολόκληρον την Εϋρώ
π ην.
Τύ πραγματικόν ε'ισόδημα τών
;ργαζομενων εβελτιώθη οϋσιωδω;
Οντο), ή συνολική ανξησις τοΰ γε
ικοΰ μέσου όροι ώρομισΌίου έρ-
γητών διομηχανίος καί Γ>ιοτεχνί-
; Ανήλθεν εί; ."!2,1% μεταξύ των
ίτών 1966 καί 1969 καί ρ'ις 6%
?ί.ιου κατά τό πρώτον εξάμη¬
νον τοΰ 1970.
Ταχυτάτη υπήρξεν ή έντός τής
περιόδου 1967—70 αύξησις (κα-
τό 115%) τών ιδιωτικήν καταθέ-
σρων Ιδίως τών άποταμιεντικών
τοιούτων (ταμιρυτηρίου καί προ-
θρσμίας). Οίίτω, κατέστη δυνατή
λίαν ηΰξημένη πιστοδότησις ζω
τικ.ών άνιαπτυξιακϊον τομριον, ώς
ής βιθιμηχανίας, Γεο)ργίας, ναυ-
ιλίας, τουρισιιοΰ κ.λ.π.
Τό μέσον ετήσιον νψος τών ε!-
σαγομένων ςένιυν κεψαλαιιον όι'
επενουσεις εις την 'ινλλαθα, α-
νί|λ»ενι εις 2&Ο ικατ. Οο/.λ. κατα
την περίοΌον 196 ί—ίθ έναντι 2Χ)
εκαι. δολλ.. της προηγουμενΐις τε.
τραετίας. -Αί τασιις αυτ ιι εςϊδη-
/.ωυΓ/σαν παρά τας ουομενεις συν-
«ηκας αί οποίαι επεκράτησαν κα-
το τα τελευταία ιτη εις την δΐΐ-
Ονή αγοράν κεφάλαιον.
Ή κιφαλαιαγορα ες':''·*σ<ΐετα1 είς 6αο-ΐικήν καί ύγια πηγήν χρη- ματοδοτήσεως -ής *πενθυτικής δραστηριότητο; τοΰ δημοσίου και ιδκυτικοϋ τομέιυς. Οΰτυ^, έντός τής τετραετίας 1900—1970: 1) Άπερ·ροφήθηοαν άπό την ι διωτικήν άποταμιευσιν όμολ.ογια- >.αί έκδόσεις ίίψους Ιθ,ό δισεκα-
τομμνρίων δραχμων.
2) Ή άξω των χρημ«τιστηρια
κων συναλλ-αγών ηυξήθη κατα
193,1%.
3) Ό δείκτης τιμών μετοχών
των τραπεζικήν ναλ άσφαλιστικών
ίταιριών έσημείιυσεν άνοδον κα-
τύ 50^,4% τών δέ διομηχανικών
μετοχών κατά 205,1%, έναντι μει-
ώσεων άντιστοίχιος κατά 4,3% καί
23,6% έντός τής πρσηγηθεισης
τε,τραετίας 1963—1966.
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΙΣΟΖΤΓΙΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Ίκαναποιητικαί ήσαν αί έξϊλί-
ξεις είς τόν τομέα τών έξίοτερι-
ν.ών συναλ.λ.αγών τής χώρας, έ-
πιτενχθεΛ'σης πλήρους έξιοτερικής
Λθιμιομοτικήζ Ιοορροπίας. "Εντός
τής τετραετίας τό ίσοζύγιον εξω¬
τερικών πληροιμών διεμορφώθη
>.ατά τάς προθλέψεις τού πενταε-
τονς προγράιιιματος άναπτύξεως,
ϊνώ ίσχνροποιήθη π&ραιτέρω ή
συναλλαγμΜτική θέσις τής χώρα;.
Οίίτω, τα έπίσημα συναλ-λ.αγματι-
ν.ά διαθέσιμα τής Τραπέζης τή;
Έ/.λάδος ηνξήθησανι άπό 273 έκ.
οολλ. τό 1966, εί; 310 έκατομ.
δολλ. τό 1970. Ιδιαιτέρας όμω;
σημασίας είναι τό γεγονός ίίτι, τα
ίπϊ μέρους μεγέθη τοΓ' ίσοζυγίου
παρουσίασαν ούσιώδεις 6ελτιώσ«ις
Πράγματι κατά την τετ$αετ(αν
έλαβον χώραν άφ' ενός μέν ση-
μανιτική ΰποκατάσταΐΓΐς είσαγιογών
υπό τής έγχιορίον παραγωγής,
άφ' ετέρου δέ όποφασιστικής ση
μασίας δελτίοκΐις είς την διάρθρω
σιν τών εξαγωγήν. Ή τελϊτηαία
υλαποιετται είς την ρίΐγδαίαν αύ¬
ξησιν τοΰ με^ιδίου τίον βιομηχανι
κων προιόντων επί ι ου σχ'νόλου
των έξαγωγών, άπό 12% τό 1966
είς 37% τό 1970. Είς τό σκέλ.ος
των ρίσαγοιγών σξιοοημείωτος εί¬
ναι η άνυδο; τού ποσοστοΰ σομ.
μΐτοχης των κεααλαιονχικων αγ«
ι?ων α;ω •Δΐ,Ά'ϊΐ τη; περίοδον Ι;^
— 66 εις Ζ/,77β κ,ατα την τετοιιι
τκιν 1»υ7—19?0.
'Ακριυς εύνοϊκή εξέλιξις, Η-
τύν τομεα τού ίοΌ·ςιγιου
νπήρξεν επ»σης ΐ|
κατόπιν τής σνντονου κν4»ερντ|τι
κή; .-τροαπαθειας και τής άναπτν
^ειυς τή; τουριστική; υποδομης,
σημαντικη διεύρννσις τού τουριοΐι
•αΛΙ' ρεύματος πρός την χώο«
φτ,Όΐκη συνεπεία τη; έξελίξΕο,;
ταύτη; ύπή,ρξεν ή ταχντατη άνο
δος τών έκ τουρισμοϋ συναλ/.α-
γματικιόν μας ίάξ
11 ΔΗΜΟΧΙΟΝΟΜΙΚΗ
ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Αναλόγως ένισχυτική τής ά,ο-
δικής καί γενικώτερον τής άνα,τη
ξιακής εξελίξεως, ήτο καί ή μ;.
οκηθίίοχχ κατά την τετραετίαν 6^
μοσιονομική παλιτική. Κύριος σι»
χος τής δημοσι«νομικ.ής .—λιτιχή;
ήταν ή περιοτολά) τών μή άναγ-
Μκίων δαπανών τοΰ π;ρονπολογι
ρμοΰ πρός έξο'κονόμησιν πόρων
ίιά την χρηματοδότησ*ν ούοανόώ;
ηΰξημένων προγραμμάτιυν ότ^μο-
σίιυν έπενδύοειαν. Δέον νά σημεκ,ι
θή ότι αί δαπάναι δημοσίων ϊ.ιε.
Ούσεων εσημείωσαν πράγματι 6ι
.πλασιασμόν περίπου κατά την ν·
πό έπισκόπησιν περίοδον, σνγκ^
τικώς πρός την προηγουμένην η
ι ραετΧαν.
Αί δαπάναι αύται, χρηματοδο
ιηθεϊσαι έξ ηύξημένιον .τλΐονασμυ,
τοχν τοΰ τακτικόν »ροι>πολογισμεν,
καί άλλ^υν έπίσης ύγιων ,τόριβν',
ουνέδαλον μεγάλ.ως είς την έ,τι-
τευχθεϊσαν προώθησιν τή; οίκονο
,μία;. Έπίσης επετεύχθη εί; ικα¬
νοποιητικόν 6α6αόν, ή .τεριστολ.ή
τής φοροδιαφυγής, μέ άμεσον;
ιϋνοικάς έπιπτώσεις επ), τής άπο·
£όσεω; τών ορορολ.ογικων έσόδΐ'ΐν
εά όποϊ(4 ηυξήθησαν σημαντικώ;
('ίνεν έπιβολής νέιον φόρον, ένίι
άντι6έτ(,>; βίς ώριομένας περυττώ
σει; έπήλ.θον καί μειώσεις φορολο
γικιον συντελίοτών.
Τέλος, είς τό · άρθρον ίβιογθεΙσαι μετΓ-πανοΜΤτα- τοα'ριστικών όδι·κΛ(ν χ.ι^λωμάτων ι δρογονανθράκων είς τόν έλ.λ.ηνι
πκώς λίαν ευνοικαί έξελίξει; εί;
:ήν οικονομικήν καί κοινιονικήν
;ο)ήν τή; χώρας, έπισημαίνονται
ίς (χί,ρνσιΊμαντον στινέντενξιν τοΰ
.πουργον ΣΛ·τονισμοϋ κ. Ν. Μα-
'.αρέζου είς Ιβσέλιδον ειδικήν πε-
?ί Έλ.λάδος έκδοσιν τής αυστρία
κή; εφημερίδος «Ντιή Πρές».
Αί ώ; άνο) έξελ.ίξει; έ'χονν ώ;
;
1· Τό ακαθόριστον εθνικόν εί-
σόδημα είς σταθεράς τιμάς, {κϊο-
ογίζεταί ότι εφέτος θά πραγμα-
οποιήση τύ προ0λ.επόμειΌν νπό
ον ΰεΐοΰς προγράμματο; ρυθμόν
ύξήσεω; κα,τ' έλνάχιστον 7,5%,
ναντι έπίσης 7,5% τοΰ παρελθόν
το; ε"τους. Ό τομενς τής δευτερο
γενοϋς έν γένει παραγωγή; προ-
ίιλέπεται νά σημειώση ρυθμόν ά-
'όδοι» τουλάχιστον 10% έναντι 7,
ί)% τοΰ παρελθόντο; έ'του;. Ειδι¬
κώτερον, ή διομηχανική παραγωγή
έκτιμάται ίίτι θά <ινξηθή στον κατά 10% περίπου, έναντι 9% κατά τό 1970. 2. Παραστατικήν είκόνα τής ση μρκυθεϋσης άλμοήτώδονυς Α|νόδο|υ, είς τόν τομεα των κρατικών Έπεν δύοεων είς ε'ργα ύποδομή; παρ- έχει τό γεγονός ότι αί πληριομαί τον Ιΐρογράμματος ά-τό 5.300.000. 000 δρχ. τό 1965, άνήλ.θον είς 7. 200.000.000 δρχ. τύ 19Β7, κατά τό τρέχον δέ «τος προβλϋέπεται νά ά νέλ.θουν είς 14.1,00.000.000 δρχ. Τό Πρόγραμμα Δημοσίοη· Έ- π.ενδύσεων καλ.ύ.ττει δώδεκα κατη γορίίΐς ^ργωιν νποδομής, μεταξν τών όποίο>ν προέχονσαν θέσιν κατέ
χονν τα εργα αναπτύξη»; τής Γε
('ΐργίας, Παιδείας κοί, σι>γκοινιο-
νιακά έ'ργα. Ειδικώτερον:
Εί; τόν τομεα τή; Γεωργίας
διά τών έκτελονμένιοιν έργιον έγ-
γείων δελτιώσεων, 0ά έπιτε»·χθή
ΐντός τοΰ 1971 ή άρδευσις 500.
000 νέων στρεμμάτον, ή βελτίίθ-
σις τών συνθηκίον στρ«γγίσ«ως
150.000 στρεμμάτων, θά άποκΛ-
λι·φθοΐ^ν νέαι γαΐα*. έκτάσεο>ς 25.
"00 στρεμμάτίον καί θά προστθτ
τευθονν έκ των πλημμυρών 40.000
στρέμματα.
Είς τόν τομέα τής όδοποιίας τί
δή εγένετο ή έναρξις τής ■κο.τα.-
σκευής τής Έγνατίας όδοΰ, διά
τής οποίας ή "Ελλάς αφ' ενός μέν
θά σννδεθή αμεσώτερον μέ τάς
χώρας τής Δντικής Εύρώπης, άφ'
έτερον δέ 6ά άξιοποιηθονν είς
το ρπακρον οί πόροι των δορείων
διαμρρισιιάτιιιν τής χώρας.
Έπ·ιπ·ροσθέτο>ς έπεταχιινθη ό
ρνθαός εκτελέσεως τίόνβασικών ό
δικών δικτνων, κ.αθώς καΐ τών
Χαλκιδικής, Κρήτης, Ρόδον, Κερ
κύρας κ.λ.π. Τό σύνολον των δια
τεθεισών πιστώσεοη· διά εργα έ-
θνικής όδοποιίας κατά τό τρέχον
ετος, άνέρχεται είς 2.725.000.000
δρχ. "Ετερον ποσόιν 1.000.ΟΟ0Ό00
δρχ. περίπου διατίθεται διά την
εκτέλεσιν τοΰ ετήσιον προγράιι-
ματος περιφερειακής όδοποιίας.
Είς τόν τομεα τής Έκπαι5εύσε-
ως διατίθενται κατά τό τρέχον Ι
τος 1.139.000.000 δρχ. μέσ<ο τον ΙΙρογράμματος Δημοσίων ΈπεΛδύ ΓΓΐΊ.. Συγκεκρ,αένοις, έντύς τον τρέχοντος ϊτους θά καταοκειχχ- σθοΰν 1.200 νέαι αϊθονσαι διδασκα λ.ίας. Έξ ("λλου, ποσόν 194 έκα- τομμυρίων δραχμων διατίθενται διά την κατασκευήν κτιρίων κα'ι δι' έξοπλισμό-ν ,τολ· σχολων Τεχνι κης Έκπαιδεύσειος. ς Ο ΟΡΤΚΤΟΣ ΠΛΟΤΤΟΣ Αί διενεργηθεϊσαι κατά τα τε¬ λευταία ετη έκτεταμέιναι ερρυναι έπεδεβαίωσαν την ύπαρξιν σημαν τικοΰ όρυκ.τοΰ πλ.ούτου είς την χώ ραν μας. "Ηδη νπεο τριάκοντα εϊ δή μεταλλρνμάτιον καί άλΛιυν όρν κτών ευρίσκονται υπό έκμετάλλ.εν σΐιν συμδάλ.λ.οντα άποτρασιστικώς είς την έκιβιομηχάνισιν τής χώρα; Έξ άλλου αί ίξαγωγα'ι όρνκτών καί τών έξ αντοΰ προεοχομενων κατειργασμένων καί ήμικατειργα ομένων βιομηχανικήν προϊόντυιν, ώς άλονμινίον, ϋωξίτου, κανστι- κής καί διπύρον μαγνησίας, μαρ- μάρων, σιδηρονικελίοΐ', μεταλλεν- μάτων μολύδδον, έ'χοιιν εξελιχθή τά λ >.όν χερσαϊον καί νποθαλάσσιον
χώρον, επί εκτάσεως 61.100 τε-
τραγωνικών χιλιομέτρίον. Αί έν
λ.όγφ ξέναι, ρίδικενμέιναι είς τάς
τοιαύτας έοεύνας εταιρίαι, θά δα
.-ιανήαονν σιινολικ.ίος 58.725.000
Οολ,λαρια. Τέλχ).ς, πραγματοποιεϊ
ται μέ ταχνν ρυθμόν ή άξιο,τοίη
σις των λιγνιτικων ά.ιοθ6αάτιον
ΐΐ; Μεγαλάπολαν τής ΙΙελθΛαννή
σου καΐ εί; Πτολ.εμα'δα τή; Βο-
ρείου Έλλ.άδος, πρός κάλυψιν τών
ίνεργειακών άναγκών τή; χώρας.
Ιΐαραστατικήν ίίκόνα τού μεγέ-
θοΐ'ς των έκτελοΐ'μένων εργ('»>' -τα
ςέχει τό γεγονό; ότι είς τό λ.ι
γνιτικόν πεδίον τή; Καρδίας Πτο
λεμαΐδος, δημιουργεϊται τό μεγα¬
λύτερον κέντροιν παραγωγής ήλε-
κτρικής ενεργείας είς την Βαλκα
νίκην, διά τής ϊγκαταστάσεως '
μονάδιον ϊσχύος 300.000 ΚΫΥ ί·
κάστης. Ούτω, τό σύνολον τής
έγκατεστημένης ίσχύος τών δύο
βνεργειακών κέντρίον Πτολεμαί-
δος, θά ανέλθη περί τό τέλος τής
διαννομένη; δεκαετίας είς 2.1211.
000 Κιλοδάτ καί θά παράγη έτη-
οίως 14 δισεκατομμρια κιλ.ο6ατώ-
ρας.
, χ εξελιχθή
κατά τα τελϊυταϊα !?τη «Ίς μίαν
των σημαντικώτερον συναλλαγμα-
τικτΰν πηγών τής χώρας. Συγκε¬
κριμένως αί έξαγωγαί όρυκτιον
καί τών έξ αυτών, άνήλθον είς
134 έκατομμΐίρκΐ, δολλ. τΰ 1970,
έναντι 49 έκατομμνρίω,ν δολλ. τοΰ
1967. Παρίΐλλή,λ.ιος, ή Έθνική Κυ
θέρ λβ ά
θέρνησις
ή
σειράν μέτρων ά
ράν μέτρων ά
.-τοσκοποϊτντων κυρίως εί; τόν έκ-
σνγχρονισμόν τής μεταλλευτικής
νομοθεσίας, τη,ν παροχήν κινήτρων
δια την προώθησιν τή; έπενδυτι-
■-ής δραστηριότητος, την έντονον
χρηματοδότησιν μέ χαμηλόν έπι-
τόκιον των μβταλλευτικω,ν έκμε-
ταλλεύσεων καί την προσέλκυσιν
ζενων κεφαλαίων πρός άνακάλυ-
ψιν καί έκμετάλλενσιν κυρίοις τών
ύπαρχό,ντων ένδεχομένων άποθρμΛ
των νδρογονανθράκων είς την χώ
ραν μας.
Χαρακτηριστικώς άνατρέρεται ό
τι μέχρι τοΰδρ ΰπεγηάΓΓησ«ν 12
έν συνόλί,ο συμβάσει; άναθέσεως
είς ξένας έταιοίας τής ίαρρνΡι'.
έώ ό
ς ς τής ίαρρνΡι.
«ς έρευνών πρός ανακάλυψιν υ-
Ο ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ
Λίαν έντυπωσιακά ΰπήρξοιν τα
οποτελέσματα τής κατα6ληθε«"ΐ;
υπό τής Έθνικής Κνοερνήσειο;
ίας διά τόν πλήρη έξνΐ"
ς
λ.εκτρισμόν τής χώρας. Ούτω, /«'
τα την διάρκειαν τής τελευταία;
τετραετίας ήλνεκ.τροδοτήθηοΌιν' Ί.
Ι'ΟΟ οίκισμοί τής ΰπαίθρου, έ'ν«ν«
2.657 οίκισμών, οί όποϊοι είχον ή-
λ.ρκτροδοτηθή κατά την πρ4 τ^'·
Έπαναστάσεως τής 21ης 'ΑλΡ1"
ου 1967 δωδρκαετίαν. Γενικώς «
ποσοστόν τοΰ άμέσως Ι
μένου δι" ήλεκτρικοΰ ρν
πλ.ηθι>σμοΰ τής /ώρας άπό 72% 1°
1966, άνήλ,θεν είς 96% τό 1970, η )|
δέ άνά κάτοικον κατανάλΛ>οις 'Ι'
λεκτρικοΰ ρΐΰματος ηύξτ#τ) Χ0"1
05%. Έξ άλλου, έξετελέβτ)0Όν Ά
ευρίσκονται έν έκτε)»έσει μέγας ^α' 1^
ριθμός μεγάλων καί μικρών (9-,
δύ ί όλ χ£**|
μς μγ μ
γων υδρεύσεως εί; όλας σχ£**|>),
τάς περιοχάς τής χώρας· Ίδια'τϊ (Ηΐ
ρας σηιμασίας κίναι τό καταβκϊ'*Ρ»
ζόμενον έργον υδρεύσεως τής ■■«')
ριοχής πρωτειιούσης έκ τοΰ το
μοΰ Μόρνου. Διά τήιν' ύ
σιν τοΰ έργον τούτου θά
ασθοΰν τέσσαρες σήραγγες ^^[
κου μήκονς 127 χιλιόμετρον, τό '%>
σιινολικόν κόστο; αυτού θά άνΡ · ·
θη είς 100 έκατομμΐ·ρια δολλά*'Λ,..
περίπου. Ι ^
ΣΕΙΡΑ 1Π"
Ί πι»'οι, πάντοτε-, <ϊπε ίλ^ σνντελϊστικύν παράγοντα ,ή. ϋελτιώβίο; καί τε/.ικής 6ια- μίχκιώσεΐ'·; τού ίσοςυγίου πληρτο- μών τής χώθίΐ» μας. Άξιοοη,μΗθι- ισν Είναι ότι ή εξέλιξις των είσ- ,·κ}ό|ί<|>ν «ύτών άκολοι-θεί την άνι
,,Οβαν, γεγονος τό ό.τοϊον πρυδικά
"Ρι την σημαντικήν σηιβολήν αύ-
ηη τίς τα μεγέθη τής οίκα«μίας
μας·
'ΪΛ πρόσθετον στοιχείον, άνα
((6ρομεν»'>ν εί; το τετοάμηνον Ί-
(ΐνοΜΐρί0»1 - Απριλίου τοϋ όιανυο-
μ^νου ίτανς, προκΰ,ττει ότι αί εισ
-[οξείς των άδήλίΐ>ν πόρί,,ν άνήλ-
(ΐον ίί? 311'9 *"*«τ. δί>λλαρ<'ων, ίνοντι 244,Ό τού άντιστοΐχου 4μή νόν 1970, 221,4 τού ΙίΜίί) καί 191, 1 ρχατ. δολ.λθ!£>ίω<ν τού 19«8. Ές αντίθετον, κατά τό ώς ανο» έπι- ϊνον 4μτ{ον, <ά άδηλ.οι »" ηκολούθησαν μετ άνοδι •/ήν ,ιορείαν— 04,2 ΐκατ. δολλαρί ων τί) 19Η8, "2,Γ) τό 196!), Κ0,9 ύ 1970 καϊ 90,6 τό 1971— έν τούτοις, βμχ»» ή αΰξηβις αυτή εί- νοι (ΤΐΌΊολογική, επι τρέφουσα την ί»ψηλοΰ καθαοοΰ πλε ς των άδήλίον ρ'κτπράξε- ι»ν. Αί χυριώτεραι καττνγοοίνΜ των Λ&ήλων ε'ισΛθάξεων, ώ; εικός, ίβθίρχονται έκ τού μεταναστεντι νόν, ναυτιλιακοΰ καί τοι«ρι<ττιν.οΰ Γμβάσματος. Βάσει των «νω στοι χιιων ή εξέληξις των είσπράξεον "ύτώ κατά τό 4μηνον Ίανουα^ί- ου -Απριλίου 1971, ένεφάνιβϊ την είκόνα: Μεταναστευτικόν 11}7 τοΰ 1970, 76.2 τοΰ 1969 καί 60,4' 1 έκατ. δολλαρίων, έναντι 89 7 τοΰ 1968, ναντιλιακΟΛ' 100,9 έναντι 7!6, 74,4 καί 72,3, τουρκικόν •19,6, 33,<) 29,2 καί 2.Ί,2 άντιστοί- Έναλ.λασοί»μενα τα στοιχεϊα ταΰ το των άδήλ.ων είσπραξιν είς την διεθνή κλίμακα, ή χώοα μ«ς, (>άσει τού συνταχθέντος υπό τής
'Κπιτρο.τής έπϊ των άδήλων ές«-
·. (·>γών τού Λονδίνον πίνακο; -
στατκττική 1968— καταλαμΛάνει
την ΙΟην σειράν, προηγουμβΛ'η καί
ούτής τής Γαλλία;.
Ή είσοοή των άδήλ-ων πόριον
είς την χώραν μας ποτίξει μέ πολ
λάς .-τικρίας, δχι ολίγας ξένας οί-
κονομίας. Αναφέρομεν την .τερί
.-ττο)σιν τού διελθόντο; πρό διμή-
νου έξ Αθηνών Άμερικανοΰ ΰ-
.-τουργοΰ Έμ—ιοίον, όστις διά νά
διασκ,ρδάση την ϊντύπο>βϊνι έκ τού
μεγάλον άνοίγματος είς 6άρος τή;
χώρας μας εμπορικον Ισοζνγίου
Ελλάδος — ΗΠΑ, ϋπεγράμμισεν
ίίτι δέν .-τρέ,τει νά .-ταραλεί,-τεται
καί ή διοχέτευσις πρό; την οί-
κονομίαν μας, Ικανων κονδύλιον
νπό πάσαν μορφήν έμβασμάτοη·.
Ά.τΛ τή» ίποποιΐαν τής Βορειον Ή
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σι·νέχεια έκ τού προηγούμενον) , λάδο.
Άχ! πάσϋ' διαφι>ρετικός θά ή
το ό πόλεμος, άν καί ο* ώμο'ι ελι-
μίληταί ώμοίαζον .τ,ρό; τού; μα-
χίμονς συναίνέλα/ους των! Τό Κρά
τος εΤχε τα πάντα. Τό Γενικόν
ίτρατηγείον διέ·θετε καί .τοοέϋλε
.ιε τα ,-τάντια. Άλλ' οί έπιμεληταί
καί διαχειρισταί, ζώντες εί; την
των Μετόπκΐθεν, ήτο
αδύνατον νά κατανοήσουν ίίτι ή
,τροώθηβις των .-τιιρο.μαχικών είναι
τιίματο;!
14.
II
ΕΑΡΙΝΙ1 ΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ
Άπό των .τρώτιον ημερών τού
Μ«ρτίον, ό καιρό; έ'δειξε σταθ-ε-
ίάν τάσιν βελτιώσεω;. Αί χιόνϊς
ίίς τα χαμηλότερα μέ τού δρονς
Σεντέλ.ι καί είς τάς .ττιιτχώοεις
τής χα,ράδρα; τού Μαρίτσαϊ,
οον.
Οί άπομείναντες κλάδοι των δέν
όριον τής "Αρτζας ντί Σόπρα, ήρ
χιβαν νά άπακτονν τρυφερά
λο.. ΌλΛγοι θαμνοι, Οιαοιοθέντες
έν μέσφ των έρειπίων των οίκιών
χβί είς τα άκρα των καταβκαφέν
τιον ΰρομίσκονν τοϋ χωρίον, ΰψο>-
οαν τού; δλαστούς καΐ την ενώόη
.τν«ήν τιυν ώς ίκεσίαν πρός τόν
ονθανόν, τέλος οε, ήρχισαν νά επι
ον.ρ.-ττίονται τό· τόπσν εκείνον τού
ηόνοΐ', των καπνών, τού αΐματος
/αί τοΰ θανατον χαρονμ^ν" -του-
/.ώαα, ποΰ είχον την αφέλειαν
/.αί την
·« κελαϊδονν!
Ό οΰρανό; ήτο αίθριο; καί αί
ί, άκτΐνες τοΰ ήλιον ένηγ-
,μέ τάς βερμάς βιοπείας
τ<»ν την άναγεννιυμένην φνσιν καί τα ταλαιπωρημένα σώματα των μαχητών. Παρά τόν αό6ον των ά- ιςΓντλΛνον, .-τάΛ'τες, αξιωματικόν ιή όιτλίται, εύρον την ευκαιρίαν νά γιιμνοθοΰν, νά κα&ήσοΐΎ είς τό δ.ταιθρον ί~ό τό θάλπος τοΰ ή- ϋοΐ' καί ν' άλλάξοτ<ν λινοστολήν, νά χοΛαρισθοΰν, κυρίοις δέ νά διε ;αγάγουν εξαντοηικόν άγώνα κα- Μέ παράδοξον ταχύτητα, άπό ίρθος είς ημέραν τό φνλλωμα ι»ν δένδρ<ι)ν κα'ι των θάμνίον έ- ΐνοΛ'ε καϊ ή χαιράδρα μας .τροσ ώί την ειρηνικήν όψιν έξοχικοϋ Μίου, εί; τό οποίον μέ δυσκολί- 'ιν βά άν«γνώριξέ τις τό πεδίον 'ίιν διεξαχθεισών μαχώλ· καΐ των βο,μβαρδιομών, εάν δέν είς ά,μόρτρους όγκον; '« έοτίπια των ατκιών καί δέν ε- ϊωνον ,-ΐανταιχοΰ έκατο·ναάδε; ό- * οβίδον. Άλλ' ό πολεμι-βτής έποοτίμα Ψ ούταπάτην. Δέν έποόοΐχε τάς '^θμερείας. Είχε τόσην άνάγ- ''Ψ τής θωπεία; τώ'ι ήλιακοΛ' ά- ί "Ε6λεπε μΐ τόσην άγά- τα τρτ·ίτερά ιρΰλλα καί τα Ή επίθεσις αύτη έστράφη κατά τοΰ κεντρικόν τομέιο; των έπιχει- ρήσεων, καί, κυρίω; επί μετωπον άπό τη; κορυφή; Γκόλικο τή; Νε- μέρσκα; μέχρι τοΰ --ΐοταμοϋ "Α- ψου. Ή μ<εγαλυτέρα δέ προσπα¬ θεία τοΰ έχθροΰ κατεδλήθη εί; τόν τομέα τή; 1ης Μερα,ρ,χίας, έκτεινόμενον έκ των 6ορεί(ι)'ι άν- τερεισμάτων τής ΤρεμΛεσίνας μέ- χρι καί των ύιΐιοιμάτων Μποί<μπε- οι, μέ την οδόν Κλεισούρας - Βε ρατίοΐ', κατεχομένην ί,τΛαστί νπύ των μονάδων τής Μεραρχία; ταύ¬ της. Ή έλληνι,κη άμυντική τοποθε σία π ε ρι ελάμβανε ν έκ νότον .πρό; όορράν: τό {η))θ)ιΐια Γκόλικο τής Νρμέρσκα;, άνήκον είς τό Α' Σώ,μα Στρατόν —ακ,ρον δεξιόν τ-ου.— Έν συΛ'εχεία δέ τα ΣτεΛά τής Κλοΐσονρας, τόν αύχένα Με- τζκόρανης, τα ΰι|ιώματα Πονντα - ΝιόΛΓτρί·1)Κη!ν τόν Ελληνικόν
Ρατ&ν νΛ' {)ποτάξοτ·ν την Έλ-
Μιά ένδ-αφέρουσα μελέτη διά την Ιδθετηρίδα τοθ 1821
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣΧΡΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΟΥΑΕΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΑΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ
ΤαΥ 18 21
Τού Έκπαιδευτικοϋ-Λογοτέχνου
·/. ΧΑΡ. Δ. ΣΛΜΠ0ΓΝΤΖΑΚΗ
ή
χθρικοϋ πνρο6ολικοΰ καί δλμων
επί τή; κατεχομένη; τατοθεβίας
τοΰ Σνντάγματος καί έκ των κα
τενθΰνο-εων Τεπελενίον, Μαρίτ<Γ(ΐϊ κα'ι Ηε,ςατίον. Ό άριβμός των &ρ(,)σ<Τ)ν ,-η·οο Λολαρχκόν δε'-ν έξηικριβώθη, ήσαν ομί»; πολλαί κα'ι παντός διαμετοή ματος. Περί την 8ην ώραν ήρξαντο ΥΛ νοι'ιμενα πρός ν^>ωιμ« Πονντα —
Νώρ έ.χτ)ρικ« τμήιματα δννάμεως
μέχρι Λόχοΐ', ενεργήσαντα μικ,ρο
Γ,τιθέττεις, αΐτινες άπεκροΰο-θησιαν·
"Α,μα τή εκδηλώσει τής ίχθρικής
ταύτης ενεργείας τό
II
Τάγμα,
εΰρκτκόμενον είς τάς δντίικάς κλι-
τεί: τής Τρεμ.τρσίνας καί βορπ'-
(ος τοΰ ανχένος Μετξκάρανης, διε¬
τάχθη νά «τπρΰση είς Πονντα —
Χωρ.
(ΣνΛ'εχίξεται)
ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝ
Πεταλοϋδεο είναι Ελεύθερεο
Ο Λίασος Γιάννη Φέρτη Ξέ-
Λ» Κιλογερο,τονλθΛ', έξακολου-
ι ν<» παίζη μέ έπιτνχία, γιά όεύ- θθ' τίΐν γΛ"^ί"^ια <Οί ΙΙε ';ς εΙ«,ι έλενθίρες», τού Ά- ^(ΗΧηνοϋ συγγο<«Γέα Λέον<ιρντ ^ *>· Ήστροιτή μετάίΓραση εί-
ν* Μαριου ΙΙλαυ,ρίτη. Ή οκη-
ί τού Κώστα Μπάκα, οί
«ρ«ς τοι-. Νίκον Στεσ;ά-
^ μο^ική έπιμέλεια τοΰ
Σπανον. "Η παράκτταση εί
γη Άρτια. "Εχει Η
ί έί
/
. Λ" καί έοιμηνεία____Μ....
Καθηλώνίΐ τόν Θίατή. Τοϋ
φ σΐ'γκίνηση, τέρι|ιη, χα-
ρά καί ενχαρίοτηση.
Έκτός άπύ τούς έκλεκτονς προ)
ταγωνκττές ποΰ διαγθάτροιιν μίαν
εντνπωβιακή καί άξιόλογον ΐκι()ον-
σίαση, ποέπει νά άαφέρουμε κα»
την άπολανοτική Σμάρ<ο Στΐο;α- νίδοΐ', καθώ; καί τόν Γιώργο Δια- λεγμένο στόν χηρακτηριστικό τού (ιόλθ. Τελικά, είναι μιά ένδιαφέρουσα παρά<ττα<τη ποιι άξίξει νά την τι- δσοι δέν τηΛ' εΐδαν ώς σή- ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ώς προανηγγείλαμεν, άρχίζο- μεν άπό σήμερον τήιν δημοοίρυσιν τής ένδιαφερονσης διαλέξεως τού κ. Χαρ. Δ. Σαποννιτζάκη, μετά την εορτήν τής 150ετηρίδος τοΰ 1821 νπό τής «Ένώσειυς Σ.ιάρτη Μι- κ,ςας Άσίας^>.
"Ηλιε μόν, άνάτειλε πανιτοΰ,
σ' ούλ.θΛ· τόν κόσμο φέγγε
κι' εκτεινε τά,ς άκτϋιας σου,
σ' δλην την οίκιονμένην
κι' εί; την Κονσταν.τινοΰ.τολιν,
την .-τρώην φοιιμισμέι ην
καί τώρα την Τονρκόντολιν,
δέν ,τρέπει πιό ν ά φέγγης,
άλλ' ουδέ τάς άκτϊνας σου
πρέπει ίκεί >>ά στέλλης
νά βλέ.τονν π' δνομα σκνλιά
τέ; άναμιέ; ίά κάμνουν,
νά ποίσον στάβλονς έκκλη<τιέ·;, νά κ.αίονν τάς είκόνας, νά σχίί-,οι,ιν, νά κητα,-ΐατοΰν, τα 'λόχουσα Ρ>αγγέλια,
νά καθΐ'βρίξονν τοΰς στανροΰς,
νά ιτούς κατατσακιζονΐλ',
Λ'ά παί^νουσι τ' άσήμια τοιις
καί τα μαργαριτάρια,
καΐ των άγίίον τα λεί»)>ανα
τα μοσχομνρισμένα...
Ή Πόλη, τό άγλάϊσμα ίτοΰ Με-
οακονικοΰ Έλληνισμοΰ, πού κρα-
τοϋσε όλάρθη καί πε,ρήφανη στοΰς
πύργους της ψηλά τή βυζαντΐΛή
^η·χή 1-000 τόσα χρόνια, σΐίντρί-
μια ατό 6αρΰ πάτημα τού Μωά¬
μεθ ! Ό αΰτοσχέδιο; νησιώτη;
ποιητή;, θρηνεΐ. Ζητάει άπ' τόν
ί,λιο νά μή φιοτίση ,τιά την Κιον-
σταντινονπολΐιν1, την πρώην φημι-
σμένην, μά τώρα την Τονρκόπο-
λιν.
Ό ήλιο; ίσκοτείδιαίτε καί τό
φεγγάρι έχάθη...
Χΰχτο βαθειά κι' άξημέρωτη ε
σνρε· τή μανρίλα τη; .τάν(ι) στόν
έ/νλαδικό χώ,ςο. ΟΊ ψΐοχές κλείστη
καν έρμητικά, τα στόμαιτα βονβά-
Οηκαν, ό τό.τος άγρίεψε" οί ,τ.ρο-
Γεΐ'χές καί τα μοιοολόγια σ6ήσνΐι
τα τραγούδια καί τό γιοριτάσι. Οί
άλυσίδες άσιταληδέθηκαν κι' ό ά-
γε'ρας .τνιγηρός μόλννε τό στήθος
τοΰ ταπειν«)μίΛ"ον ραγιά.
«..Ή Δέσποινα ίταράχτηκε καί
δάκρι<σαν οί εΐκόνες...». Μά ή άκοίμητη λαμπάδα δέν ε- .ται|>ε νά καίη στ' άγιο 6ήμα. Τό
λιγοστό, τρεμουλιαστό της φώς
θέρμαινε τίς καρδιές:
«...Σώπασε κνρά Δέσποΐινα καί
μην πολι·ιδακρι«'ςης, πάλι μέ χρό-
νους μέ και^ονς, πάλι δικά μας
Οάναι..·».
Είναι πολίνά, πάρα πολλά τα
χρόνια τής σκλαβιας τοΰ Έλληνι-
κοΰ Γένονς. Πώς, στ' άλ^ήθεια,
μ,τόρεσε στ' άτέλειοτο θανατερό
τοΐ' σι<γκατοίκτ)μκ, νά κρατήση ά- λύγιστη τή θελήση γιά λεντεριά; Νά δέση σφιχτότερα, άντί νά χα- λαρώση τούς δεσμοΰς, πού τό &ν«ο- ναν μέ .την ΐτερίλαμπρη προτερινή τον ίστορία; Νά πεταχτή γεματο λεβεντιά καί βφρίγος .-ταλληκαρί- σιο, τότε πον θαπρεπε χονφιταλο νερσντικό, νά σύρεται στόν τάφο; Νά οίστρηλαττ)Ται καί νά οΐστρη λατή την Λρα π»ΰ τό χάζει>αν, για-
τί τάχα οί γτ»νιαΐκες τοι» γεννοΰν
μονάχα δοΰλονς;
Γις κρυμένες μεσα οτή στάχτη
οτ'ΐτέ; δννάμεις τής έλληνικής ψΐ'-
χής, πού μέ τό ξαφνικό τους ορα-
νέρ(ΐ)μα σνντάραξαν τούς λαούς,
τό ξίκίνημα π' ωδήγησε στήν ά-
πΓθέο>βη ιΐής θεόσταλτης —«θά λέ-
γαμε— παραφροσύνης τοΰ 21, θ'
άιλαξητήσονμε. "Ας μή ξεχνάμε,
δμως, τουτο: Τύ 21 είναι ή «φλε-
γομένη βάτος» των Έλλήνο)ν. Ή
ιρόσβασι σ' αυτήν άπαιτεϊ καί ν°ύ
καθαρό καί καρόιά ενγενική.
Τό 21 μοιάζει μ' ενα μεγάλο πο-
τάμι πού κνλά 'ιρμητικά τα πολλά
■νερά τον στή θά/ιΛ,σσα. Οί πηγές
τυυ βρίσκονται ότι; βοΐ'ηοκορφές.
Αϋτέ; μέ τό έδρομά τονς τό γέν-
νησαν. Αύτές τό ιτροφοδότησαν ν-
παμονετικά, χρόνια καί χρόνια, δ-
σο νά ,τάρη φάρδος καί μάκρος,
δσο νά δρασκελΛ'ση έ,μπόδια καί
νώβρη τό δρόμο τού γιά τή θά-
λαοσα.
Ή ΈλληΐΜκή Έ.-τανάστασι τοΰ
21, δέν είναι χείμαρρο; ποϋ πα-
((λάζει άπ' τή νοςο.ιοντή δνό τρι¬
ών χρονικ.ά σι·νταιριασμ8νων άφορ
μών καί ποϋ σέ λαγο άφήνει άν-
περάσπιστη την κοίτη τον στά .πό-
δια τού διαβάτη. Τό 21 κνοφορή-
θηκε μ*σα στίς πολλέ; σκόοπιε;
άνησΐ'χίε; καί στήν πο?Λ·χρονη έ-
πίμονη άναζήτηση κι' άσταμάτητη
ίγεση, πού προϋπήρξαν καί δέν
ίξαντλήθηκοΛ. Τό 21 γεννήθην.ε·
άπό την ενιοση Λθλλή; όδύνη; καί
πολλ.ής θι>σίας: Άπ' την άγρΰπνια
ιον κλέφτη, ά.-τ' τάν καημό τής
χηρομάνας μή τής κάνουν τό μο-
νάκριβο γενίτσαρο, άπ' τό νστέοη-
μα τοΰ ςττιοχού καί την έθε/ΛΜτι-
κή άφαίμαξη τοΰ εμπορα, άπό τόν
πόθο γιά έκδίκηο-η, άπό τή δύνα,μη
τής παραδόσεως, άπ' την όργάνω-
ση των κοινοτήτων καί τό όμαδικό
πνεΰμα θΐΌΐ'ας των μελών τυ)ν,
άπό την ναντική κνριαρχία...
"Ομίος, αν το 21 χρωστά τ'
άστοαποβόλημά τον σ' δλα αύτά,
ό λαϊκάς ζ(ΐ)γρά<τος τό φαντάστη- κε άλλ.οιώτικα: Σέ παληές λιθο- νραφίες 6λέπει κανείς την Έλ- >χοδα πεαμένη κατάχαμα καί άλνβ
οοδεμένη. Έπάνοι της γονα,τίςουν
νά τίς σπάσοΐΎ τίς άλυσίδες, ποιοί
νομίζετε; "Ηριοες καί στρατηγοί,
καπετάινιοι καί Φιλικοί, ξένες δν-
νάμεις καί Φιλλέληνες; "Οχι! Σκύ
6ουν ό Ρήγα; κι' ό Κοραής,! Σκν
6ει ή Παιδεία!
Τό 21 ξεκίνησε άπό πολ>^ς .τη-
γές. Ναί. Άλλά, νά, έκεΐ, στή
συμβολή ιτών ρυακιών θά βροϋμε
τόν ταπΐΐνό παπαδοδάσκαλο νά
σννδανλίζη τή στάχτη τής .τρογο-
ιπκής δόξας καί νά φνσάη. μ' δλη
τή δνναμη τής ψνχής τον την πί-
στη στό ©εό καί στήν ΙΙατρίδα,
την πίστη ατήν Άνάσταση, άκό-
μα κι* δταν τό Γένος ίόδεΐ'ε τό Γαλ
γοθά τής Χτανρώσεως!
Ή ΙΙαιδεία —μέ -την εΰριντερη
έ'ννοιά της— σάν πολιτισμοποιός
δίηαμη, .τού κλείνει μέσα της την
ίκπαίδενση των νέων, την τεχνη,
την ήθική καί θρηοκευτική έπέν-
5τ·ση τοϋ λαοΰ, ήταν αντή ,τοί' πή
<ιε τόν έξονθενονμένο σκλΛ-βο καί τόν άνέβασε στό φως τής Ιδανικτίς προσίΰ.-τικότηιτας τοΰ ,ταλληκαριοΰ, π' όρκίξεται νά ,ιολεμήση: «Γιά τοϋ Χρκττοϋ την πίστη (την άγία κα'ι τής πατρίδος την ελευθερία» Την .τορεία τής έλληνικής Παι δείας στονς χρόνονς τής σκλαβι- δ;, θά δώσωμε σέ γενικέ; γραμ- μές, βασιξόμενοι κνρίως στίς μορ- φέ;, πού ίβτορικά καταξιώθηκαν τόν τίτλο τοϋ «δαοκάλον τοΰ Γέ¬ νονς»· τοϋ τεχνίτη τού λόγον καί τοΰ στοχασμοΰ. πρωτομαστόρων τή; μεγάλης ώρας. Πέρα ά,τό την καταγραφή τής λόγιας Παιδείας, δέ θά παραλεί- ι|ιΐι)ιμε νά μνημονενσωμε την άνε- κτίμτ)τη ,τροσφορά τοΰ δημοτικόν τραγονδιον, πον ήταν τό μόνο εί- δος τέχνης, πού άνθοφάρησε σάν χπμώνανθο στα κρΰα καί σκοτεινά χρόνια τής σκλαβιδς καί μαράθηκε δταν μπουμποϋκιασαν άνοιξιάτικα τα δέντρα τής λόγιας λογοτεχνίας μετά τό 21. (Συνεχίζεται) ΝΆ ΑΓΟΡΑΖΟΤΝ ΜΕΤΟΧΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Τό ύπονργεΐον Κοινοονικών 'Τ πηοεσιών δι' έγγράςρον τού πρός τούς άσφαλιστικούς δογανισμούς τής άρμοδιότητός τον, συνιστά δ .ιως διά των άποθεματικων κε- φαλ,αίιον των άγοράζονται νέαι ιιετοχα! τής Τραπέζης τής 'Ελλά «Α ΜΕΛΕΤΗΘΟΤΝ ΤΑ ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Είς τα .τλΛΪσια τοΰ έκπονονμέ- νου ποογράμιματος μακροχρονίοιι -τροοπτικής άναπτνξειος, διά την Ιδετίαν 1981—85, ό ύπονργός κ. Μακαρτζος ύπέ- άπόφαοιν <η><ττάσεως έαι- τροαής, μέ αντικείμενον .ττ,ν. με^ λέτηιν· των προβλημάτιον τού τοτι- ρισμοϋ έν "Ελλάδι. Ή ίπιτροπή θά υποβάλλη την ¥ν. θέσιν της μέχρι τέλονς προσεχοϋς Όκτιοθρίου, .τ,ςοκαταρκτικήν δέ τοιαύτην μέχρι τέλον; ποοσεχοΰς Ιουλίου. ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ Είς εντόνους έπενδυτικάς δρα στ)|ριάτητα; προβαίνουν αί έγχώ ς.ιαι ΐπιχειρήσει;, ΰιομηχανικαί ή ΰιοτ,εχνικαί, καί ευρύτατα προ- γοάμματα έπεκτάσειο; των έγκα τασττλσεών των '<οιταστρώοι··ν, διά την αυ|η<ην τή; ,-ταραγωγι.κότη- τός τιον. Ή δια.·τίοτο>σι; αν<τη σννάγετα,ι εκ πρώτη; δψεο>;, έκ τή; παρακο-
λονθήοεο); των εργασιών των γε-
νικών συνελεύσεων των έταιρει-
ίον καί έκ των νποβαλλομένιον, ν
.-.ό τοΰ άρμοδίου νπουργείον, σχε
τικών αίτή«εων. Αί έπενδνβρι;
αί)Τ(ΐι άναφέρονται εί; πάση; φύ
σεω; καί μορφή; βιομηχανικοΰς ή
βιοτεχνικού; τομεί;, έμφαντικώ;
δέ, εί; τού; κλάδον; εκείνον; τή;
οικονομικάς, οί ύποΐοι εχονν άπο
ντήσει εξαγωγικόν ύπόβαθρον,
προ; περαιτέρο) διευοννοιν κα'ι έ
πέκτασιν των μεγεθιόν έξαγ(ι>γή;.
Ούχ ήττοι, δμως, τα έπενδυόαε
να κεφάληια προορίξονται δι' έ-
πιχειοήσεις έ-τιδιδομενας είς την
κάλυψιν των άναγκών είς άγα-
θά τής εσο>τεοικής άγοράς, έν-
θαρουνόμεναι έκ τής, άπο ετους
είς ετος, ανξήσειο; των πολήσε-
ων, όφειλ.ομένης είς την βελτίω
σιν τοΰ διοτικοϋ έπιπέδου τού λ.α
ού. Πράγματι, .-τρόσφατα στοι-
χεϊ« τής 'Εθνικής Στατιοτικής 'Τ
πηρίσίας τής Ελλάδος, μαρτυ-
ροΰν άξιόλογον αϊ'ιξησιν τοΰ γενι-
κοϋ δρίκτοτ' .το)/.ή<τειον εί; όλόκλ.η 0θν την χώραν. Ή άνοδο; αντη κ(ΐλί«τει τόσον τα ειδή τροφίμων", ρνδΰσεως καί ΰτο·δ»(σε(·)ς, δσον καί τα καλούμενα διαρκοΰ; κατα ναλώοεως. ΙΙηγή άντλήσίως των πρό; έ- πένδυσιν κεφαλίΐάον είναι, τα ά- -τοκομΐζάμενα κέρδη, καθ" εκάστην διαχειριστικήν χρήσιν, των ίδίων των έπιχειρήσεων, ή δανειοδότη- σι; έκ των πι—(οτικών ίδρνμά- των καί ή €'ισαγο>γή αϊ<τών έκ τοΰ εξωτερικόν. Ή κατά περίπτιο σιν προσφύγη τί; τα; ώ; άνω μορφά;, διά την έπεν&ντικήν δρα στηριότητα, αποτελεί σι*νάρτησιν πολ/Λ)ν παραγόντιον καί ίξαρτά ται άπό την υπό των ίδίων των α, ορέων των έπιχειρήσεων άκο- λ.ονθονμενην πολιτικήν, μέ γνώ- ιιονα, άσφαλώ;, την περιφρούρη¬ σιν των συμ.φΐρόντων των. Ποία, δμχος, έκ των ανωτέρω κρίνεται ώς καλ>.ιτ«ρα λύσις κοιί πλέον
(η,νςρέρονσα δέν είναι τού ,ταρόν
τος. Καί αί τρείς μορφαί δμως
τχονν τα ΰ.τέρ καί τά κατά καί α¬
κριβώς έδώ εγκϊΐται τό δίλημμα
ποία είναι ή .ιοοτΐιμητέα τόσον διά
τάς ιδίας τάς ^πιχειρήοεις, δσον
κάι διά την οίκονομίαν μας γει
κώτΐρον.
Πάντ<ο;, τύ όλον θεμα τίδν πά οαντογικών έπενδύσειον πρέπει νά παρακολουθήται μ.ετά <π»νέσεο)ς ν.αί έπϊ τή βάσει δχι των βραχυ- χρονίο>ν, μόνον, άλλά κα'ι των μα·
'-Οοχοονίοιν προοπτικων καί .-τάν-
τοτε υπό τό .ιιρϊσμα τής μέλλοντι
κης όλοκληρώσεως τής έντάξεώς
μ-ας εί; την Ενρ(οπαϊκήι Οικονομ)
■•ήν Κοινότητα.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΠΣ
ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΖΕΤΑΙΠΛΗΡΩΣ Η ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΟ' ΑΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΧΗΡΑΝ ΜΑΣ
'ιΕ,κ.συγχί>ονίζεται καί άναδιαο-
θροϋται ή άμπελουργία, ή όποία ά
.ποτελεί (χισικόν κλάδον τής έλ.λη
νίκης γειυργύας. Τά άΜοτρ,ρι» ε¬
τόνισεν ό ΰπουργός Γεωργίας κ.
Ι. Παπαβλαχάπουλος, ομιλών κα-
τη την τελ.ετήν θεμελιώσειος των
νέων οίνοποιητικο,ν έγκαταστάσε-
<ι>ν τής 'Εώσεοις Γεωργικών Σιιν
αιτερκτμών Καρδίτσης, παροΐ'σία
τοΰ ΰποδιοικητοΰ τής ΑΤΕ κ. Κ.
Κουκοΰλ.η, τοΰ νομάρχου καί λοι-
.-τών έπτσήμ(·>ν. Χαρακτηριστικώς
άνέφ-ερεν ό κ. ΰπουργός ότι κατά
την τελευταίαν τριετίαν διετέθη-
οαν διά την άμπελουργία' 30 έκ.
δθΧ·. πέραν όηλ.οδή των είσοδη-
ματικών ίνισχνσείον των παραγω
*/ών κορινθιακή; καί σονλτανίνας.
Έν τω μετα'ίι'·, ενεκρίθη εϊδι-
λόν ποόγραμμα σταδιακής αυξή¬
σεως τή; παραγωγή; βαφικών οί
νων μέχρι τοϋ έτου; 1974. Πρό;
τουτο, θά διατεθή υπό μορφήν έ-
.τιδοτήσεοιν, των παραγωγών, πο¬
σόν 77 έκατομ. Ορχ. κίΐί δανείίυν
τή; ΑΤΕ ετέρα 20 έκατ. δρχ. πε-
Ιεκστιγχρονισμός, έ.ΐ!ετ«τα<τι ς καί προσαομογή των1 ί'φΐσταμένων οί- νοποιει'ιον διά την παρασκευήν έ- ονθρΛν οΓνοιν. Εις τά πλαίσια, ιξ ό'λλον, ένκΐχΐ'σε*); τή; οΐνοπαρα- γο>γής ενεκρίθη ήδη καί η ίδρυ¬
σις 4 έπιλιμενίων κέντρων φορτώ
σειος οΓνιον, πίροϋπολογισμοΰ δα-
πάνης 25 έκατομ. δρχ. Περαιτέ-
ρο> ό κ. ύπονργός ΰπεγοάμμ.ισε
την ανάγκην όπως, πέραν τή; αύ
τοκαταναλώσειος, ή ν.-ΐόλοιπος πά
ίαγιογή μή διαρρέη είς την άγο-
0«ν χιορίς όρθολ.ογισμόν. Τό ύ-
ποι»ργεϊον Γειοργίας, άποβλέπον
είς τόν σιιντονισμόν δράσεώς των
(Γννεταιριστικιον οίνοποιητικών ύρ
γα;ΐώ<ΐεο)ν, ετόνισεν ό κ. ]Ιαπα6λα χό.τονλος, προήλθεν είς την από¬ φασιν άνασυστάσεος τής «Οινι¬ κής». Άναφεράμενος ό κ. ΰπ.ουργός, είς τό νέον σι>νεταιριστικόν οίνο-
ποιείον, ετόνισεν ότι τουτο θά εί¬
ναι δνναμικότητος 2.000 τόννοιν
καί συνολικόν .τροϋπολογισμοΰ δα-
πάνης 6.900.000 δρχ. Έκ τοΰ πο-
οοϋ τοΰτοι» 4.900.000 δραχμαί θά
προέλθονν ά,-τό εγκριθέν δάνειον
τής ΑΤΕ. Τό υίνοποιεϊον θά έξτ>-
πηρετήΛη 2-000 περίπον οίκογενεί
άς, (ά οποίαι έξασφαλίζονν ε'ισό
δημα άπό την καλλιέργειαν οίναμ,
πέλου 13.Γ)00 στρεμ. Κατα^.ήγιον
ό κ. ύίτουργός ετόνισεν ότι ή Έ-
θνική Έπανάστασις τής 21 ής Α¬
πριλίου 1967 έ'ταξεν ώς π^ωταρχι
κόν σκοπόν την ανάπτυξιν τής έ-
Λαρχιακής Ελλάδος είς τά πλαί¬
σια τής έ.-πτενχθείσης .ιροσφάτιος
1 διοικητικής άτοκεντρώσειος.
Τό εσπέρας τής παρε/.θοΰσης
Τρί,της συνήλθε τό Κεντρικόν Συμ
(,ούλ.ιον Στεγάσεο>ς υπό την προ
ίδοίαν τοΰ Γεν. Γραμματέιος τοΰ
υπουργείον Κοιι«*νικων 'Τπηρε
σιών κ. Άντωνίου Μέξη μέ συμ
μετοχήν των κ.κ. Βασιλ. Ρεγκά
κου Νομ. Συμβούλ.ου, Ίορδ. Παυ
λ.ίδη, τής κ. Κα'Λΐμπόκα, Διευθυν
ιών καί τοΰ πρόσφυγος ίκΛοοσώ
7^ου κ. Σ<»κρ. Σινανίδη καί ελα (>ε τάς κάτοθι αποφάσει;;
Ιΐερί έγκρίσειος τοΰ ύ.ι' αριθ.
(.785 κτηματολογικού διαγράμμα-
τος τοΰ 34 Ο-Τ. τοϋ Σνν)σμού
Άγιον ΊοΜΧΜνου Χρυσοβτόμου
Πειραιώς.
Περί τροποποιήσεως τρόπον πλ.η
ρώσείος έλενθέρ<υν οϊκοπέδο>ν Πε
ράματος Πειραιώς.
2. "Εγκρισις έφαρμ,ογής σΐΊμ-
πληρωματικοΓι στε7<ιστικίθΰ .τρο- γράμμαιτος δι' άπίΐντας τούς έν τώ μεταξύ κτησαιμένονς την έλλη νίκην ίντηκοότητα Άθιγγάνονς Ά νίας Βαρβάρας — Αϊγάλεω. Περί ίγκςίσεο); έφαρμογής προ γράμματος πρό; διάθεσιν 8 ΰ.τολ,οί .-το>ν διαμερισμάτιον Ληιξουρίου —
Κεφαλλην».α;.
ΚτήσΊ; έδαφικής έκτάσεο>ς έμ-
βαδοΰ 1.500 στρεμψιάτων υπό τοΰ
Ο'ικοδ. Συνεταιρισμοϋ «Η ΑΝΑ-
ΓΕΝΝΗΣΙΣ>- Σνν. ΠΕ, κει,μέ-
αης είς θέσιν ;; ΧΩΡΙΟ —
ΚΟΤΡΜΠΑΤΕΙ Αύλάδος Ν. Βοι
οτίας.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως νπό
Γοΰ Οίκοδ. Χτ>νεταιρισμχ)ΰ «Η Α-
ΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» Συν. ΠΕ, κει-
μένης έν θέσει ΚΑΤΏ ΚΑΚΟΡΥ
ΖΛ - ΠΑΤΕΡΙΤΣΑ, των Κοινο
.τήτοιν Σταμάτας καί Μπάλας πε
ρΐφ·ερεία; Άττικής.
Κήρΐ'ξις απαλλοτριώσεως επί
ίκτάο-εως 45685 μ.2 πρός διάνοι-
Ηιν όδοΰ προο"πελ.άσεως πρό; τόν
υπό ανέγερσιν οίκΐίΤμόνι, εί; θέσιν
Κάδιρο Κοιν. Πλαγίας Αίτ<ι)λοα- χαρνανΐας. "Αοσις απαλλοτριώσεως Ιπι6λη θείσης εί; την περιοχήν τής πόλε¬ ως Καστοριάς επί εκτάσεως 1843, 42 μ2. Περί παρατάσεως τοΰ χρόνον λήξεως τής μετά τής Άγρατική; Τραπέζης ΰπογραφείσης στιμβάσε- ως, δι' ής ανετέθη αύτη ή έφαιρ- μογή προγράμιιατο; άγ,ςοτικής - ί παγ γ ε λ μα τ ι κή ς ά,το κ.αιταστ άσε<ο ς προσφΰγ<ον ,άρμοδιότητός Η. Ε. .ταραμεθοριίιον περιοχων1. Περί παραχωρήσειος είς δικαιοΰ χον διαμερίσματος των δύο (2) δωμάτιον τοιούτου των (3) τριών, ελλείψει τοΰ πρώτον τύπον. Περί παρατάσεως τής προθ«σε- σμίας άνεγέοσεοις 'Εστίας μαθητι κων συσσιτίι,>ν υπό τή; Κοινότητο;
Τριανδρίας θεσσαλονίκης, επί πά
θαχορηθέ'ΝΤος αΐ'Τή πρός τόν σκο¬
πόν τούτον οικόπεδον.
Περί παραχίορήβείο; οίκοπεδι-
5.οΰ χώρου είς ίό Οικονομικόν Γυ
μνάσιον Δράμας, άναγκαίου πρός
ήρτίίοσιν νφκΐταιιένου τοιούτον ί-
π' (Τκο.τφ άνεγέοσειος ηΐου διδα-
κτηρίον αΐιτοΰ.
Αύξησις τοϋ άρι&μοΰ στεγασθή
σομένων των περιφέρειαν των Νο
μόίν Δ(οδεκανήσον καί "Ηρακλεί¬
ου καί μείίθίτι; τοΰ τοιούτον τοϋ
Νομοΰ Ήμαθίας, π.ρογράμματος
1970—1972.
"Εγκρισις πιστώσειυς &ρχ. 933.
752 δι' ήλεκτροδόττησις 570 κατοι
κιών καί 31 καταατημάτίυν τοΰ οί-
κισμοΰ 11 ε,ρ ι στ ε οίον.
"Εγκρισις .τληρίυμή; πιστώσεως
δρχ. 297.500 διά την πληρωμήν
νπερσνμβοιτικων εργασιών έργολα
βίας Π. Λαμπρινίδη, άνεγέρβεως
άγοράς καί 45 διαιμεριαμάτίον Δρα
| πετσώνος.
[ "Εγκρισις πιστώσειος ορχ. 1.
( 561-600 διά την αντιμετώπισιν δα-
παΛών έκτελέσείος εργασιών ένκα
ταστάσειυς δέκα (10) άνελ.κυστή-
ρίον προσώποιν είς Ίσαρίθμους
Λαϊκάς πολΐκκατοικίας Δρα-τετσώ-
νος Πειραιώς.
»«««^%Χ3ί»ς3ς3ί3ί3ς^^
<Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ ΔΟΣ» Έκυκλοφόρτιθ!· τό τεΰχος Ίου νίου τοΰ περιοδικοθ «Ό Κόσμ,ος τής Έλληνίδος». Άπό <τά περιε- χόμ.ενα: «Πώς νά βοηθήόσετε τό .-ιαιδί σα; νά περάση στό Γτι- μνάσιο» τή; κ. Κ. Σπηλιωτακο- πούλου, «Π ήλιο» (,τό καμάρι των {'.ουνών) τής δ. Λ. Κίτσα, «Εύ- σε<)ία Κασάπογλον» τής κ. Έλ. Χαλκονση, «Τό παιδί καί ό κινη- ματογράφος» τή; κ. Μ. Άθανα- σιάδον, «Στό Άμμάν τή; Ίο70 Δρχ.
87.4-21.136. -
190 854.082.—
572.255.581.-
219.759.429.—
1.Η82 136.844,—
5Η4.9Ι7 438.-
7.755.4ΙΓ).-
8 997.589. -
3.234 098 514.-
8Ο5.Ο84.Ι34.-?.)2(5.ΟΙΊ.'?«Ο
1 !)(>!) Δρχ.
84 '80.''48.5(»
570.911.40 70
52.293
1 Γ81.923
3->.4Ο2.
5.565
7.833
.649 —
546.95
Ο1, 0
944.10
707,50
2.505.096 15Η 35
541.644.485.— 1.953.451.671, ,Ί5
Κυκλοφορούν
Πρωτοι ύλαι 242 060 21Γ..—
Βοηθ. "Υλοι καί ύλικά 137.8^4,15"5.-
Άνταλλ. λοΙ ■Εξσρτήματα 8.34^.492.-
ΕϊΛη Συσκευασίας
Ύλικό παρά τρίτοις
'Μμιτελή τΐροϊόντα
"Ειοιμα προϊόντα
Πελάται ίοωτ. καί έξωτ.
Χρεωσται
Γραμμάτισ είοττρπκτιία
'Λξιαι πρός ΕΪστραζιν
ΙΙροοωρΐϊΌί λογορ σομοί
Χρεόγροφα
Διοθεοιμον
Ταμείον
Γράπιζαι (όψεως)
Λ'ομοί Τάξεως
Άλλόφια τιεριουοιακά
ί
44Ι.72Λ —
«15.441.-
10.6(!9.53''.-
306 481 764.—
36 0σ9.76'·.-
13.679.22".—
3.406 68ΐ!. -
46 957 δΓ)-' —
20.748.017.-
.'! 139.287.-
6 000 419
8 !Ο 4-ίΛ 8ΙΓ>. -
<8447.— 72.167.025,15 61.6^9 14(!,ν» (1.7(16.943,2^ .383.898.'Ο 1 ». 159.471,Ό Π.Ί.228.289,80 .31 25Λ.Ι76.- 16.598.099,02 2.741.147.—■ 21 435 209.— :ΙΟ 676 077. - :81.!»Ι·ί.7(ίΓ),27 Κεφάλαιον ^ κεφάλαιον 500.000 000.— (500.000 μετοχαί) Τακτικόν άποθεματ. 3.5Ο").(Ο0.— "Εχτοκτον άποθεματ 16.200.000.- Κΐδ. κράτησις Ν.Δ. 2901)54 318.138.- Ζημίσι κο-ί κέρδη είς νέον 1970 Δρχ. 1.0 5.567.— 521.023.705.— ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 Δρχ. 500.00Ο.ΟΟΟ.- 2.ΪΟ0.ΟΟΟ.— 16.2Ο0.ΟΟΟ.- 318.130.30 773.037,02 519.791.175,32 ■Υποχρ Μακροπρόθεσμοι σ) 'ΕΌωτερικοϋ : Κ Τ Β Α 97.707.600.- Λοιπών Τραπες'ών 683.156,918.— β, Ί-.ζωτερικοϋ 1.570.725.761.-2.351.590.279. 110.756 506,20 604.426.846,50 892.016.243,501.607.199.596,20 Λοιπαί 'Υττοχοεώοεις α) ΈοωτερικοΟ Τράπεζαι 29 233 67<;.— 44.917.216,50 Γραμμάτισ πληρωτέπ 22.1 18.780.— 7.686.735.— Πελοται 6.497.907.- ?0 237 296.- Πιοτωτϋί 106.175 378.— 50669.222.60 Μροοωρ. λογ)σμοί 9.564.065.— 11.424.077,10 β) Έξωτερικοΰ Γρομμάτια πληρωτ. ^77 279.902.- 450,869.703.-- 198.527.533,40 333.462.080,60 5."84 70ί,1.Γ>
10Ι (·!·9.'Λ 9 5 107.0«1 415.50
3 ·<23 48Π 692 — Λυφοτε.ρορ. ουμβάοε ς 26 0)6.911.- 515 234 89Γι— 541 - 516.737 895.- 54Ο640.6.Ί4.- (Ι) Ριβορημένο έν μίριϊ δι' όττοθήκης (2ί Βε,βσρημίνσ ^ν μ^ρει δι' ένεχύρου Λ) μοί Τάξεως 'Λλλότρια περιουσιακά οτοιχεΓ.ΐ 26 006.941— Άμφοτ)ριίςουμβάο. 515.234.895.— 3.323.48.3.692.- 541.241.8Γ6.— 460 452.852,12 23.902 7'39.— 516.737.(;9— 540. Μ0.634.— Άναλυοκ. ΛονοριαουοΟ «ΖΗΜΙΑΙ κοί ΧΡΙΟΩΣΙΣ 1 70 Δρχ. 8 273.118, Ο 6.983 262 - Δρχ. 10. «577.449,80 6 1.716.— "Ρξοδα Διοικήσεως "Κζοδα Χρηματ. Κεφ. Κι νήοεως 62.684 Ο'Μ,50 Ένοίκια 691.716.- Άμοιβαί τρίιων 1.146.075.— 97Μ.')28 - Έμπορ ίςοδα 4.586.586,77 4 180.169,40 Φόροι, Τέλη καί δικσιώμ. 2.185.215.— 627.556.9(>
Έξοδσ διοθέοεως 19.101.983,35 8.037.593,95
Άπσσβέσεις 263.557.769,- 362.227 264,92 145 51-0X00.- 177 576.676,05
'νπόλοιττον κερδών ττρός διάθεσιν
2 0(5 567.—
64 2^2.831,92
1 623.037,02
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1970 Δρχ, 11169 Δρχ.
■Υττόλ. ττροην. Λιοχ. 773,037,02 649.546,37
Λιόφορα κέρδη 2.453.248,32 63.001,45
Πιοτωτικοι τόκοι 2.366.799.- 3.734.191,70
Μικτά κέρίη 358.639.747,58 363.459 794,90 174 752.973,55 178.550.166,70
179.199.713,07
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν Άττοθίματικόν 1 000.000.—
Είς Νέον 1.005.567.-
364.232.831,92
179.199.713,07
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
ΔΗΜ. θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
2.ΟΟ5.567.-
Έν Αθήναις τρ 22 Άτΐριλίου 1971
Οί Διευθύνοντες Σόμβουλοι
ΠΑΝΑΓ. Θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΙΩΑΝ. θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Προϊστάμενος τοθ Λογιστηρΐου
ΔΗΜ, ΜΑΝΙΣΑΡΗΣ
Ί πι»'οι, πάντοτε-, <ϊπε ίλ^ σνντελϊστικύν παράγοντα ,ή. ϋελτιώβίο; καί τε/.ικής 6ια- μίχκιώσεΐ'·; τού ίσοςυγίου πληρτο- μών τής χώθίΐ» μας. Άξιοοη,μΗθι- ισν Είναι ότι ή εξέλιξις των είσ- ,·κ}ό|ί<|>ν «ύτών άκολοι-θεί την άνι
,,Οβαν, γεγονος τό ό.τοϊον πρυδικά
"Ρι την σημαντικήν σηιβολήν αύ-
ηη τίς τα μεγέθη τής οίκα«μίας
μας·
'ΪΛ πρόσθετον στοιχείον, άνα
((6ρομεν»'>ν εί; το τετοάμηνον Ί-
(ΐνοΜΐρί0»1 - Απριλίου τοϋ όιανυο-
μ^νου ίτανς, προκΰ,ττει ότι αί εισ
-[οξείς των άδήλίΐ>ν πόρί,,ν άνήλ-
(ΐον ίί? 311'9 *"*«τ. δί>λλαρ<'ων, ίνοντι 244,Ό τού άντιστοΐχου 4μή νόν 1970, 221,4 τού ΙίΜίί) καί 191, 1 ρχατ. δολ.λθ!£>ίω<ν τού 19«8. Ές αντίθετον, κατά τό ώς ανο» έπι- ϊνον 4μτ{ον, <ά άδηλ.οι »" ηκολούθησαν μετ άνοδι •/ήν ,ιορείαν— 04,2 ΐκατ. δολλαρί ων τί) 19Η8, "2,Γ) τό 196!), Κ0,9 ύ 1970 καϊ 90,6 τό 1971— έν τούτοις, βμχ»» ή αΰξηβις αυτή εί- νοι (ΤΐΌΊολογική, επι τρέφουσα την ί»ψηλοΰ καθαοοΰ πλε ς των άδήλίον ρ'κτπράξε- ι»ν. Αί χυριώτεραι καττνγοοίνΜ των Λ&ήλων ε'ισΛθάξεων, ώ; εικός, ίβθίρχονται έκ τού μεταναστεντι νόν, ναυτιλιακοΰ καί τοι«ρι<ττιν.οΰ Γμβάσματος. Βάσει των «νω στοι χιιων ή εξέληξις των είσπράξεον "ύτώ κατά τό 4μηνον Ίανουα^ί- ου -Απριλίου 1971, ένεφάνιβϊ την είκόνα: Μεταναστευτικόν 11}7 τοΰ 1970, 76.2 τοΰ 1969 καί 60,4' 1 έκατ. δολλαρίων, έναντι 89 7 τοΰ 1968, ναντιλιακΟΛ' 100,9 έναντι 7!6, 74,4 καί 72,3, τουρκικόν •19,6, 33,<) 29,2 καί 2.Ί,2 άντιστοί- Έναλ.λασοί»μενα τα στοιχεϊα ταΰ το των άδήλ.ων είσπραξιν είς την διεθνή κλίμακα, ή χώοα μ«ς, (>άσει τού συνταχθέντος υπό τής
'Κπιτρο.τής έπϊ των άδήλων ές«-
·. (·>γών τού Λονδίνον πίνακο; -
στατκττική 1968— καταλαμΛάνει
την ΙΟην σειράν, προηγουμβΛ'η καί
ούτής τής Γαλλία;.
Ή είσοοή των άδήλ-ων πόριον
είς την χώραν μας ποτίξει μέ πολ
λάς .-τικρίας, δχι ολίγας ξένας οί-
κονομίας. Αναφέρομεν την .τερί
.-ττο)σιν τού διελθόντο; πρό διμή-
νου έξ Αθηνών Άμερικανοΰ ΰ-
.-τουργοΰ Έμ—ιοίον, όστις διά νά
διασκ,ρδάση την ϊντύπο>βϊνι έκ τού
μεγάλον άνοίγματος είς 6άρος τή;
χώρας μας εμπορικον Ισοζνγίου
Ελλάδος — ΗΠΑ, ϋπεγράμμισεν
ίίτι δέν .-τρέ,τει νά .-ταραλεί,-τεται
καί ή διοχέτευσις πρό; την οί-
κονομίαν μας, Ικανων κονδύλιον
νπό πάσαν μορφήν έμβασμάτοη·.
Ά.τΛ τή» ίποποιΐαν τής Βορειον Ή
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
(Σι·νέχεια έκ τού προηγούμενον) , λάδο.
Άχ! πάσϋ' διαφι>ρετικός θά ή
το ό πόλεμος, άν καί ο* ώμο'ι ελι-
μίληταί ώμοίαζον .τ,ρό; τού; μα-
χίμονς συναίνέλα/ους των! Τό Κρά
τος εΤχε τα πάντα. Τό Γενικόν
ίτρατηγείον διέ·θετε καί .τοοέϋλε
.ιε τα ,-τάντια. Άλλ' οί έπιμεληταί
καί διαχειρισταί, ζώντες εί; την
των Μετόπκΐθεν, ήτο
αδύνατον νά κατανοήσουν ίίτι ή
,τροώθηβις των .-τιιρο.μαχικών είναι
τιίματο;!
14.
II
ΕΑΡΙΝΙ1 ΕΠΙΘΕΣΙΣ
ΤΩΝ ΙΤΑΛΩΝ
Άπό των .τρώτιον ημερών τού
Μ«ρτίον, ό καιρό; έ'δειξε σταθ-ε-
ίάν τάσιν βελτιώσεω;. Αί χιόνϊς
ίίς τα χαμηλότερα μέ τού δρονς
Σεντέλ.ι καί είς τάς .ττιιτχώοεις
τής χα,ράδρα; τού Μαρίτσαϊ,
οον.
Οί άπομείναντες κλάδοι των δέν
όριον τής "Αρτζας ντί Σόπρα, ήρ
χιβαν νά άπακτονν τρυφερά
λο.. ΌλΛγοι θαμνοι, Οιαοιοθέντες
έν μέσφ των έρειπίων των οίκιών
χβί είς τα άκρα των καταβκαφέν
τιον ΰρομίσκονν τοϋ χωρίον, ΰψο>-
οαν τού; δλαστούς καΐ την ενώόη
.τν«ήν τιυν ώς ίκεσίαν πρός τόν
ονθανόν, τέλος οε, ήρχισαν νά επι
ον.ρ.-ττίονται τό· τόπσν εκείνον τού
ηόνοΐ', των καπνών, τού αΐματος
/αί τοΰ θανατον χαρονμ^ν" -του-
/.ώαα, ποΰ είχον την αφέλειαν
/.αί την
·« κελαϊδονν!
Ό οΰρανό; ήτο αίθριο; καί αί
ί, άκτΐνες τοΰ ήλιον ένηγ-
,μέ τάς βερμάς βιοπείας
τ<»ν την άναγεννιυμένην φνσιν καί τα ταλαιπωρημένα σώματα των μαχητών. Παρά τόν αό6ον των ά- ιςΓντλΛνον, .-τάΛ'τες, αξιωματικόν ιή όιτλίται, εύρον την ευκαιρίαν νά γιιμνοθοΰν, νά κα&ήσοΐΎ είς τό δ.ταιθρον ί~ό τό θάλπος τοΰ ή- ϋοΐ' καί ν' άλλάξοτ<ν λινοστολήν, νά χοΛαρισθοΰν, κυρίοις δέ νά διε ;αγάγουν εξαντοηικόν άγώνα κα- Μέ παράδοξον ταχύτητα, άπό ίρθος είς ημέραν τό φνλλωμα ι»ν δένδρ<ι)ν κα'ι των θάμνίον έ- ΐνοΛ'ε καϊ ή χαιράδρα μας .τροσ ώί την ειρηνικήν όψιν έξοχικοϋ Μίου, εί; τό οποίον μέ δυσκολί- 'ιν βά άν«γνώριξέ τις τό πεδίον 'ίιν διεξαχθεισών μαχώλ· καΐ των βο,μβαρδιομών, εάν δέν είς ά,μόρτρους όγκον; '« έοτίπια των ατκιών καί δέν ε- ϊωνον ,-ΐανταιχοΰ έκατο·ναάδε; ό- * οβίδον. Άλλ' ό πολεμι-βτής έποοτίμα Ψ ούταπάτην. Δέν έποόοΐχε τάς '^θμερείας. Είχε τόσην άνάγ- ''Ψ τής θωπεία; τώ'ι ήλιακοΛ' ά- ί "Ε6λεπε μΐ τόσην άγά- τα τρτ·ίτερά ιρΰλλα καί τα Ή επίθεσις αύτη έστράφη κατά τοΰ κεντρικόν τομέιο; των έπιχει- ρήσεων, καί, κυρίω; επί μετωπον άπό τη; κορυφή; Γκόλικο τή; Νε- μέρσκα; μέχρι τοΰ --ΐοταμοϋ "Α- ψου. Ή μ<εγαλυτέρα δέ προσπα¬ θεία τοΰ έχθροΰ κατεδλήθη εί; τόν τομέα τή; 1ης Μερα,ρ,χίας, έκτεινόμενον έκ των 6ορεί(ι)'ι άν- τερεισμάτων τής ΤρεμΛεσίνας μέ- χρι καί των ύιΐιοιμάτων Μποί<μπε- οι, μέ την οδόν Κλεισούρας - Βε ρατίοΐ', κατεχομένην ί,τΛαστί νπύ των μονάδων τής Μεραρχία; ταύ¬ της. Ή έλληνι,κη άμυντική τοποθε σία π ε ρι ελάμβανε ν έκ νότον .πρό; όορράν: τό {η))θ)ιΐια Γκόλικο τής Νρμέρσκα;, άνήκον είς τό Α' Σώ,μα Στρατόν —ακ,ρον δεξιόν τ-ου.— Έν συΛ'εχεία δέ τα ΣτεΛά τής Κλοΐσονρας, τόν αύχένα Με- τζκόρανης, τα ΰι|ιώματα Πονντα - ΝιόΛΓτρί·1)Κη!ν τόν Ελληνικόν
Ρατ&ν νΛ' {)ποτάξοτ·ν την Έλ-
Μιά ένδ-αφέρουσα μελέτη διά την Ιδθετηρίδα τοθ 1821
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣΧΡΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΟΥΑΕΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΑΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΕΓΕΡΣΙΑ
ΤαΥ 18 21
Τού Έκπαιδευτικοϋ-Λογοτέχνου
·/. ΧΑΡ. Δ. ΣΛΜΠ0ΓΝΤΖΑΚΗ
ή
χθρικοϋ πνρο6ολικοΰ καί δλμων
επί τή; κατεχομένη; τατοθεβίας
τοΰ Σνντάγματος καί έκ των κα
τενθΰνο-εων Τεπελενίον, Μαρίτ<Γ(ΐϊ κα'ι Ηε,ςατίον. Ό άριβμός των &ρ(,)σ<Τ)ν ,-η·οο Λολαρχκόν δε'-ν έξηικριβώθη, ήσαν ομί»; πολλαί κα'ι παντός διαμετοή ματος. Περί την 8ην ώραν ήρξαντο ΥΛ νοι'ιμενα πρός ν^>ωιμ« Πονντα —
Νώρ έ.χτ)ρικ« τμήιματα δννάμεως
μέχρι Λόχοΐ', ενεργήσαντα μικ,ρο
Γ,τιθέττεις, αΐτινες άπεκροΰο-θησιαν·
"Α,μα τή εκδηλώσει τής ίχθρικής
ταύτης ενεργείας τό
II
Τάγμα,
εΰρκτκόμενον είς τάς δντίικάς κλι-
τεί: τής Τρεμ.τρσίνας καί βορπ'-
(ος τοΰ ανχένος Μετξκάρανης, διε¬
τάχθη νά «τπρΰση είς Πονντα —
Χωρ.
(ΣνΛ'εχίξεται)
ΘΕΑΤΡΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝ
Πεταλοϋδεο είναι Ελεύθερεο
Ο Λίασος Γιάννη Φέρτη Ξέ-
Λ» Κιλογερο,τονλθΛ', έξακολου-
ι ν<» παίζη μέ έπιτνχία, γιά όεύ- θθ' τίΐν γΛ"^ί"^ια <Οί ΙΙε ';ς εΙ«,ι έλενθίρες», τού Ά- ^(ΗΧηνοϋ συγγο<«Γέα Λέον<ιρντ ^ *>· Ήστροιτή μετάίΓραση εί-
ν* Μαριου ΙΙλαυ,ρίτη. Ή οκη-
ί τού Κώστα Μπάκα, οί
«ρ«ς τοι-. Νίκον Στεσ;ά-
^ μο^ική έπιμέλεια τοΰ
Σπανον. "Η παράκτταση εί
γη Άρτια. "Εχει Η
ί έί
/
. Λ" καί έοιμηνεία____Μ....
Καθηλώνίΐ τόν Θίατή. Τοϋ
φ σΐ'γκίνηση, τέρι|ιη, χα-
ρά καί ενχαρίοτηση.
Έκτός άπύ τούς έκλεκτονς προ)
ταγωνκττές ποΰ διαγθάτροιιν μίαν
εντνπωβιακή καί άξιόλογον ΐκι()ον-
σίαση, ποέπει νά άαφέρουμε κα»
την άπολανοτική Σμάρ<ο Στΐο;α- νίδοΐ', καθώ; καί τόν Γιώργο Δια- λεγμένο στόν χηρακτηριστικό τού (ιόλθ. Τελικά, είναι μιά ένδιαφέρουσα παρά<ττα<τη ποιι άξίξει νά την τι- δσοι δέν τηΛ' εΐδαν ώς σή- ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Ώς προανηγγείλαμεν, άρχίζο- μεν άπό σήμερον τήιν δημοοίρυσιν τής ένδιαφερονσης διαλέξεως τού κ. Χαρ. Δ. Σαποννιτζάκη, μετά την εορτήν τής 150ετηρίδος τοΰ 1821 νπό τής «Ένώσειυς Σ.ιάρτη Μι- κ,ςας Άσίας^>.
"Ηλιε μόν, άνάτειλε πανιτοΰ,
σ' ούλ.θΛ· τόν κόσμο φέγγε
κι' εκτεινε τά,ς άκτϋιας σου,
σ' δλην την οίκιονμένην
κι' εί; την Κονσταν.τινοΰ.τολιν,
την .-τρώην φοιιμισμέι ην
καί τώρα την Τονρκόντολιν,
δέν ,τρέπει πιό ν ά φέγγης,
άλλ' ουδέ τάς άκτϊνας σου
πρέπει ίκεί >>ά στέλλης
νά βλέ.τονν π' δνομα σκνλιά
τέ; άναμιέ; ίά κάμνουν,
νά ποίσον στάβλονς έκκλη<τιέ·;, νά κ.αίονν τάς είκόνας, νά σχίί-,οι,ιν, νά κητα,-ΐατοΰν, τα 'λόχουσα Ρ>αγγέλια,
νά καθΐ'βρίξονν τοΰς στανροΰς,
νά ιτούς κατατσακιζονΐλ',
Λ'ά παί^νουσι τ' άσήμια τοιις
καί τα μαργαριτάρια,
καΐ των άγίίον τα λεί»)>ανα
τα μοσχομνρισμένα...
Ή Πόλη, τό άγλάϊσμα ίτοΰ Με-
οακονικοΰ Έλληνισμοΰ, πού κρα-
τοϋσε όλάρθη καί πε,ρήφανη στοΰς
πύργους της ψηλά τή βυζαντΐΛή
^η·χή 1-000 τόσα χρόνια, σΐίντρί-
μια ατό 6αρΰ πάτημα τού Μωά¬
μεθ ! Ό αΰτοσχέδιο; νησιώτη;
ποιητή;, θρηνεΐ. Ζητάει άπ' τόν
ί,λιο νά μή φιοτίση ,τιά την Κιον-
σταντινονπολΐιν1, την πρώην φημι-
σμένην, μά τώρα την Τονρκόπο-
λιν.
Ό ήλιο; ίσκοτείδιαίτε καί τό
φεγγάρι έχάθη...
Χΰχτο βαθειά κι' άξημέρωτη ε
σνρε· τή μανρίλα τη; .τάν(ι) στόν
έ/νλαδικό χώ,ςο. ΟΊ ψΐοχές κλείστη
καν έρμητικά, τα στόμαιτα βονβά-
Οηκαν, ό τό.τος άγρίεψε" οί ,τ.ρο-
Γεΐ'χές καί τα μοιοολόγια σ6ήσνΐι
τα τραγούδια καί τό γιοριτάσι. Οί
άλυσίδες άσιταληδέθηκαν κι' ό ά-
γε'ρας .τνιγηρός μόλννε τό στήθος
τοΰ ταπειν«)μίΛ"ον ραγιά.
«..Ή Δέσποινα ίταράχτηκε καί
δάκρι<σαν οί εΐκόνες...». Μά ή άκοίμητη λαμπάδα δέν ε- .ται|>ε νά καίη στ' άγιο 6ήμα. Τό
λιγοστό, τρεμουλιαστό της φώς
θέρμαινε τίς καρδιές:
«...Σώπασε κνρά Δέσποΐινα καί
μην πολι·ιδακρι«'ςης, πάλι μέ χρό-
νους μέ και^ονς, πάλι δικά μας
Οάναι..·».
Είναι πολίνά, πάρα πολλά τα
χρόνια τής σκλαβιας τοΰ Έλληνι-
κοΰ Γένονς. Πώς, στ' άλ^ήθεια,
μ,τόρεσε στ' άτέλειοτο θανατερό
τοΐ' σι<γκατοίκτ)μκ, νά κρατήση ά- λύγιστη τή θελήση γιά λεντεριά; Νά δέση σφιχτότερα, άντί νά χα- λαρώση τούς δεσμοΰς, πού τό &ν«ο- ναν μέ .την ΐτερίλαμπρη προτερινή τον ίστορία; Νά πεταχτή γεματο λεβεντιά καί βφρίγος .-ταλληκαρί- σιο, τότε πον θαπρεπε χονφιταλο νερσντικό, νά σύρεται στόν τάφο; Νά οίστρηλαττ)Ται καί νά οΐστρη λατή την Λρα π»ΰ τό χάζει>αν, για-
τί τάχα οί γτ»νιαΐκες τοι» γεννοΰν
μονάχα δοΰλονς;
Γις κρυμένες μεσα οτή στάχτη
οτ'ΐτέ; δννάμεις τής έλληνικής ψΐ'-
χής, πού μέ τό ξαφνικό τους ορα-
νέρ(ΐ)μα σνντάραξαν τούς λαούς,
τό ξίκίνημα π' ωδήγησε στήν ά-
πΓθέο>βη ιΐής θεόσταλτης —«θά λέ-
γαμε— παραφροσύνης τοΰ 21, θ'
άιλαξητήσονμε. "Ας μή ξεχνάμε,
δμως, τουτο: Τύ 21 είναι ή «φλε-
γομένη βάτος» των Έλλήνο)ν. Ή
ιρόσβασι σ' αυτήν άπαιτεϊ καί ν°ύ
καθαρό καί καρόιά ενγενική.
Τό 21 μοιάζει μ' ενα μεγάλο πο-
τάμι πού κνλά 'ιρμητικά τα πολλά
■νερά τον στή θά/ιΛ,σσα. Οί πηγές
τυυ βρίσκονται ότι; βοΐ'ηοκορφές.
Αϋτέ; μέ τό έδρομά τονς τό γέν-
νησαν. Αύτές τό ιτροφοδότησαν ν-
παμονετικά, χρόνια καί χρόνια, δ-
σο νά ,τάρη φάρδος καί μάκρος,
δσο νά δρασκελΛ'ση έ,μπόδια καί
νώβρη τό δρόμο τού γιά τή θά-
λαοσα.
Ή ΈλληΐΜκή Έ.-τανάστασι τοΰ
21, δέν είναι χείμαρρο; ποϋ πα-
((λάζει άπ' τή νοςο.ιοντή δνό τρι¬
ών χρονικ.ά σι·νταιριασμ8νων άφορ
μών καί ποϋ σέ λαγο άφήνει άν-
περάσπιστη την κοίτη τον στά .πό-
δια τού διαβάτη. Τό 21 κνοφορή-
θηκε μ*σα στίς πολλέ; σκόοπιε;
άνησΐ'χίε; καί στήν πο?Λ·χρονη έ-
πίμονη άναζήτηση κι' άσταμάτητη
ίγεση, πού προϋπήρξαν καί δέν
ίξαντλήθηκοΛ. Τό 21 γεννήθην.ε·
άπό την ενιοση Λθλλή; όδύνη; καί
πολλ.ής θι>σίας: Άπ' την άγρΰπνια
ιον κλέφτη, ά.-τ' τάν καημό τής
χηρομάνας μή τής κάνουν τό μο-
νάκριβο γενίτσαρο, άπ' τό νστέοη-
μα τοΰ ςττιοχού καί την έθε/ΛΜτι-
κή άφαίμαξη τοΰ εμπορα, άπό τόν
πόθο γιά έκδίκηο-η, άπό τή δύνα,μη
τής παραδόσεως, άπ' την όργάνω-
ση των κοινοτήτων καί τό όμαδικό
πνεΰμα θΐΌΐ'ας των μελών τυ)ν,
άπό την ναντική κνριαρχία...
"Ομίος, αν το 21 χρωστά τ'
άστοαποβόλημά τον σ' δλα αύτά,
ό λαϊκάς ζ(ΐ)γρά<τος τό φαντάστη- κε άλλ.οιώτικα: Σέ παληές λιθο- νραφίες 6λέπει κανείς την Έλ- >χοδα πεαμένη κατάχαμα καί άλνβ
οοδεμένη. Έπάνοι της γονα,τίςουν
νά τίς σπάσοΐΎ τίς άλυσίδες, ποιοί
νομίζετε; "Ηριοες καί στρατηγοί,
καπετάινιοι καί Φιλικοί, ξένες δν-
νάμεις καί Φιλλέληνες; "Οχι! Σκύ
6ουν ό Ρήγα; κι' ό Κοραής,! Σκν
6ει ή Παιδεία!
Τό 21 ξεκίνησε άπό πολ>^ς .τη-
γές. Ναί. Άλλά, νά, έκεΐ, στή
συμβολή ιτών ρυακιών θά βροϋμε
τόν ταπΐΐνό παπαδοδάσκαλο νά
σννδανλίζη τή στάχτη τής .τρογο-
ιπκής δόξας καί νά φνσάη. μ' δλη
τή δνναμη τής ψνχής τον την πί-
στη στό ©εό καί στήν ΙΙατρίδα,
την πίστη ατήν Άνάσταση, άκό-
μα κι* δταν τό Γένος ίόδεΐ'ε τό Γαλ
γοθά τής Χτανρώσεως!
Ή ΙΙαιδεία —μέ -την εΰριντερη
έ'ννοιά της— σάν πολιτισμοποιός
δίηαμη, .τού κλείνει μέσα της την
ίκπαίδενση των νέων, την τεχνη,
την ήθική καί θρηοκευτική έπέν-
5τ·ση τοϋ λαοΰ, ήταν αντή ,τοί' πή
<ιε τόν έξονθενονμένο σκλΛ-βο καί τόν άνέβασε στό φως τής Ιδανικτίς προσίΰ.-τικότηιτας τοΰ ,ταλληκαριοΰ, π' όρκίξεται νά ,ιολεμήση: «Γιά τοϋ Χρκττοϋ την πίστη (την άγία κα'ι τής πατρίδος την ελευθερία» Την .τορεία τής έλληνικής Παι δείας στονς χρόνονς τής σκλαβι- δ;, θά δώσωμε σέ γενικέ; γραμ- μές, βασιξόμενοι κνρίως στίς μορ- φέ;, πού ίβτορικά καταξιώθηκαν τόν τίτλο τοϋ «δαοκάλον τοΰ Γέ¬ νονς»· τοϋ τεχνίτη τού λόγον καί τοΰ στοχασμοΰ. πρωτομαστόρων τή; μεγάλης ώρας. Πέρα ά,τό την καταγραφή τής λόγιας Παιδείας, δέ θά παραλεί- ι|ιΐι)ιμε νά μνημονενσωμε την άνε- κτίμτ)τη ,τροσφορά τοΰ δημοτικόν τραγονδιον, πον ήταν τό μόνο εί- δος τέχνης, πού άνθοφάρησε σάν χπμώνανθο στα κρΰα καί σκοτεινά χρόνια τής σκλαβιδς καί μαράθηκε δταν μπουμποϋκιασαν άνοιξιάτικα τα δέντρα τής λόγιας λογοτεχνίας μετά τό 21. (Συνεχίζεται) ΝΆ ΑΓΟΡΑΖΟΤΝ ΜΕΤΟΧΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Τό ύπονργεΐον Κοινοονικών 'Τ πηοεσιών δι' έγγράςρον τού πρός τούς άσφαλιστικούς δογανισμούς τής άρμοδιότητός τον, συνιστά δ .ιως διά των άποθεματικων κε- φαλ,αίιον των άγοράζονται νέαι ιιετοχα! τής Τραπέζης τής 'Ελλά «Α ΜΕΛΕΤΗΘΟΤΝ ΤΑ ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Είς τα .τλΛΪσια τοΰ έκπονονμέ- νου ποογράμιματος μακροχρονίοιι -τροοπτικής άναπτνξειος, διά την Ιδετίαν 1981—85, ό ύπονργός κ. Μακαρτζος ύπέ- άπόφαοιν <η><ττάσεως έαι- τροαής, μέ αντικείμενον .ττ,ν. με^ λέτηιν· των προβλημάτιον τού τοτι- ρισμοϋ έν "Ελλάδι. Ή ίπιτροπή θά υποβάλλη την ¥ν. θέσιν της μέχρι τέλονς προσεχοϋς Όκτιοθρίου, .τ,ςοκαταρκτικήν δέ τοιαύτην μέχρι τέλον; ποοσεχοΰς Ιουλίου. ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ Είς εντόνους έπενδυτικάς δρα στ)|ριάτητα; προβαίνουν αί έγχώ ς.ιαι ΐπιχειρήσει;, ΰιομηχανικαί ή ΰιοτ,εχνικαί, καί ευρύτατα προ- γοάμματα έπεκτάσειο; των έγκα τασττλσεών των '<οιταστρώοι··ν, διά την αυ|η<ην τή; ,-ταραγωγι.κότη- τός τιον. Ή δια.·τίοτο>σι; αν<τη σννάγετα,ι εκ πρώτη; δψεο>;, έκ τή; παρακο-
λονθήοεο); των εργασιών των γε-
νικών συνελεύσεων των έταιρει-
ίον καί έκ των νποβαλλομένιον, ν
.-.ό τοΰ άρμοδίου νπουργείον, σχε
τικών αίτή«εων. Αί έπενδνβρι;
αί)Τ(ΐι άναφέρονται εί; πάση; φύ
σεω; καί μορφή; βιομηχανικοΰς ή
βιοτεχνικού; τομεί;, έμφαντικώ;
δέ, εί; τού; κλάδον; εκείνον; τή;
οικονομικάς, οί ύποΐοι εχονν άπο
ντήσει εξαγωγικόν ύπόβαθρον,
προ; περαιτέρο) διευοννοιν κα'ι έ
πέκτασιν των μεγεθιόν έξαγ(ι>γή;.
Ούχ ήττοι, δμως, τα έπενδυόαε
να κεφάληια προορίξονται δι' έ-
πιχειοήσεις έ-τιδιδομενας είς την
κάλυψιν των άναγκών είς άγα-
θά τής εσο>τεοικής άγοράς, έν-
θαρουνόμεναι έκ τής, άπο ετους
είς ετος, ανξήσειο; των πολήσε-
ων, όφειλ.ομένης είς την βελτίω
σιν τοΰ διοτικοϋ έπιπέδου τού λ.α
ού. Πράγματι, .-τρόσφατα στοι-
χεϊ« τής 'Εθνικής Στατιοτικής 'Τ
πηρίσίας τής Ελλάδος, μαρτυ-
ροΰν άξιόλογον αϊ'ιξησιν τοΰ γενι-
κοϋ δρίκτοτ' .το)/.ή<τειον εί; όλόκλ.η 0θν την χώραν. Ή άνοδο; αντη κ(ΐλί«τει τόσον τα ειδή τροφίμων", ρνδΰσεως καί ΰτο·δ»(σε(·)ς, δσον καί τα καλούμενα διαρκοΰ; κατα ναλώοεως. ΙΙηγή άντλήσίως των πρό; έ- πένδυσιν κεφαλίΐάον είναι, τα ά- -τοκομΐζάμενα κέρδη, καθ" εκάστην διαχειριστικήν χρήσιν, των ίδίων των έπιχειρήσεων, ή δανειοδότη- σι; έκ των πι—(οτικών ίδρνμά- των καί ή €'ισαγο>γή αϊ<τών έκ τοΰ εξωτερικόν. Ή κατά περίπτιο σιν προσφύγη τί; τα; ώ; άνω μορφά;, διά την έπεν&ντικήν δρα στηριότητα, αποτελεί σι*νάρτησιν πολ/Λ)ν παραγόντιον καί ίξαρτά ται άπό την υπό των ίδίων των α, ορέων των έπιχειρήσεων άκο- λ.ονθονμενην πολιτικήν, μέ γνώ- ιιονα, άσφαλώ;, την περιφρούρη¬ σιν των συμ.φΐρόντων των. Ποία, δμχος, έκ των ανωτέρω κρίνεται ώς καλ>.ιτ«ρα λύσις κοιί πλέον
(η,νςρέρονσα δέν είναι τού ,ταρόν
τος. Καί αί τρείς μορφαί δμως
τχονν τα ΰ.τέρ καί τά κατά καί α¬
κριβώς έδώ εγκϊΐται τό δίλημμα
ποία είναι ή .ιοοτΐιμητέα τόσον διά
τάς ιδίας τάς ^πιχειρήοεις, δσον
κάι διά την οίκονομίαν μας γει
κώτΐρον.
Πάντ<ο;, τύ όλον θεμα τίδν πά οαντογικών έπενδύσειον πρέπει νά παρακολουθήται μ.ετά <π»νέσεο)ς ν.αί έπϊ τή βάσει δχι των βραχυ- χρονίο>ν, μόνον, άλλά κα'ι των μα·
'-Οοχοονίοιν προοπτικων καί .-τάν-
τοτε υπό τό .ιιρϊσμα τής μέλλοντι
κης όλοκληρώσεως τής έντάξεώς
μ-ας εί; την Ενρ(οπαϊκήι Οικονομ)
■•ήν Κοινότητα.
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΠΣ
ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΖΕΤΑΙΠΛΗΡΩΣ Η ΟΙΝΟΠΟΙΗΤΙΚΗ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΟ' ΑΠΑΣΑΝ ΤΗΝ ΧΗΡΑΝ ΜΑΣ
'ιΕ,κ.συγχί>ονίζεται καί άναδιαο-
θροϋται ή άμπελουργία, ή όποία ά
.ποτελεί (χισικόν κλάδον τής έλ.λη
νίκης γειυργύας. Τά άΜοτρ,ρι» ε¬
τόνισεν ό ΰπουργός Γεωργίας κ.
Ι. Παπαβλαχάπουλος, ομιλών κα-
τη την τελ.ετήν θεμελιώσειος των
νέων οίνοποιητικο,ν έγκαταστάσε-
<ι>ν τής 'Εώσεοις Γεωργικών Σιιν
αιτερκτμών Καρδίτσης, παροΐ'σία
τοΰ ΰποδιοικητοΰ τής ΑΤΕ κ. Κ.
Κουκοΰλ.η, τοΰ νομάρχου καί λοι-
.-τών έπτσήμ(·>ν. Χαρακτηριστικώς
άνέφ-ερεν ό κ. ΰπουργός ότι κατά
την τελευταίαν τριετίαν διετέθη-
οαν διά την άμπελουργία' 30 έκ.
δθΧ·. πέραν όηλ.οδή των είσοδη-
ματικών ίνισχνσείον των παραγω
*/ών κορινθιακή; καί σονλτανίνας.
Έν τω μετα'ίι'·, ενεκρίθη εϊδι-
λόν ποόγραμμα σταδιακής αυξή¬
σεως τή; παραγωγή; βαφικών οί
νων μέχρι τοϋ έτου; 1974. Πρό;
τουτο, θά διατεθή υπό μορφήν έ-
.τιδοτήσεοιν, των παραγωγών, πο¬
σόν 77 έκατομ. Ορχ. κίΐί δανείίυν
τή; ΑΤΕ ετέρα 20 έκατ. δρχ. πε-
Ιεκστιγχρονισμός, έ.ΐ!ετ«τα<τι ς καί προσαομογή των1 ί'φΐσταμένων οί- νοποιει'ιον διά την παρασκευήν έ- ονθρΛν οΓνοιν. Εις τά πλαίσια, ιξ ό'λλον, ένκΐχΐ'σε*); τή; οΐνοπαρα- γο>γής ενεκρίθη ήδη καί η ίδρυ¬
σις 4 έπιλιμενίων κέντρων φορτώ
σειος οΓνιον, πίροϋπολογισμοΰ δα-
πάνης 25 έκατομ. δρχ. Περαιτέ-
ρο> ό κ. ύπονργός ΰπεγοάμμ.ισε
την ανάγκην όπως, πέραν τή; αύ
τοκαταναλώσειος, ή ν.-ΐόλοιπος πά
ίαγιογή μή διαρρέη είς την άγο-
0«ν χιορίς όρθολ.ογισμόν. Τό ύ-
ποι»ργεϊον Γειοργίας, άποβλέπον
είς τόν σιιντονισμόν δράσεώς των
(Γννεταιριστικιον οίνοποιητικών ύρ
γα;ΐώ<ΐεο)ν, ετόνισεν ό κ. ]Ιαπα6λα χό.τονλος, προήλθεν είς την από¬ φασιν άνασυστάσεος τής «Οινι¬ κής». Άναφεράμενος ό κ. ΰπ.ουργός, είς τό νέον σι>νεταιριστικόν οίνο-
ποιείον, ετόνισεν ότι τουτο θά εί¬
ναι δνναμικότητος 2.000 τόννοιν
καί συνολικόν .τροϋπολογισμοΰ δα-
πάνης 6.900.000 δρχ. Έκ τοΰ πο-
οοϋ τοΰτοι» 4.900.000 δραχμαί θά
προέλθονν ά,-τό εγκριθέν δάνειον
τής ΑΤΕ. Τό υίνοποιεϊον θά έξτ>-
πηρετήΛη 2-000 περίπον οίκογενεί
άς, (ά οποίαι έξασφαλίζονν ε'ισό
δημα άπό την καλλιέργειαν οίναμ,
πέλου 13.Γ)00 στρεμ. Κατα^.ήγιον
ό κ. ύίτουργός ετόνισεν ότι ή Έ-
θνική Έπανάστασις τής 21 ής Α¬
πριλίου 1967 έ'ταξεν ώς π^ωταρχι
κόν σκοπόν την ανάπτυξιν τής έ-
Λαρχιακής Ελλάδος είς τά πλαί¬
σια τής έ.-πτενχθείσης .ιροσφάτιος
1 διοικητικής άτοκεντρώσειος.
Τό εσπέρας τής παρε/.θοΰσης
Τρί,της συνήλθε τό Κεντρικόν Συμ
(,ούλ.ιον Στεγάσεο>ς υπό την προ
ίδοίαν τοΰ Γεν. Γραμματέιος τοΰ
υπουργείον Κοιι«*νικων 'Τπηρε
σιών κ. Άντωνίου Μέξη μέ συμ
μετοχήν των κ.κ. Βασιλ. Ρεγκά
κου Νομ. Συμβούλ.ου, Ίορδ. Παυ
λ.ίδη, τής κ. Κα'Λΐμπόκα, Διευθυν
ιών καί τοΰ πρόσφυγος ίκΛοοσώ
7^ου κ. Σ<»κρ. Σινανίδη καί ελα (>ε τάς κάτοθι αποφάσει;;
Ιΐερί έγκρίσειος τοΰ ύ.ι' αριθ.
(.785 κτηματολογικού διαγράμμα-
τος τοΰ 34 Ο-Τ. τοϋ Σνν)σμού
Άγιον ΊοΜΧΜνου Χρυσοβτόμου
Πειραιώς.
Περί τροποποιήσεως τρόπον πλ.η
ρώσείος έλενθέρ<υν οϊκοπέδο>ν Πε
ράματος Πειραιώς.
2. "Εγκρισις έφαρμ,ογής σΐΊμ-
πληρωματικοΓι στε7<ιστικίθΰ .τρο- γράμμαιτος δι' άπίΐντας τούς έν τώ μεταξύ κτησαιμένονς την έλλη νίκην ίντηκοότητα Άθιγγάνονς Ά νίας Βαρβάρας — Αϊγάλεω. Περί ίγκςίσεο); έφαρμογής προ γράμματος πρό; διάθεσιν 8 ΰ.τολ,οί .-το>ν διαμερισμάτιον Ληιξουρίου —
Κεφαλλην».α;.
ΚτήσΊ; έδαφικής έκτάσεο>ς έμ-
βαδοΰ 1.500 στρεμψιάτων υπό τοΰ
Ο'ικοδ. Συνεταιρισμοϋ «Η ΑΝΑ-
ΓΕΝΝΗΣΙΣ>- Σνν. ΠΕ, κει,μέ-
αης είς θέσιν ;; ΧΩΡΙΟ —
ΚΟΤΡΜΠΑΤΕΙ Αύλάδος Ν. Βοι
οτίας.
Κτήσις έδαφικής εκτάσεως νπό
Γοΰ Οίκοδ. Χτ>νεταιρισμχ)ΰ «Η Α-
ΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» Συν. ΠΕ, κει-
μένης έν θέσει ΚΑΤΏ ΚΑΚΟΡΥ
ΖΛ - ΠΑΤΕΡΙΤΣΑ, των Κοινο
.τήτοιν Σταμάτας καί Μπάλας πε
ρΐφ·ερεία; Άττικής.
Κήρΐ'ξις απαλλοτριώσεως επί
ίκτάο-εως 45685 μ.2 πρός διάνοι-
Ηιν όδοΰ προο"πελ.άσεως πρό; τόν
υπό ανέγερσιν οίκΐίΤμόνι, εί; θέσιν
Κάδιρο Κοιν. Πλαγίας Αίτ<ι)λοα- χαρνανΐας. "Αοσις απαλλοτριώσεως Ιπι6λη θείσης εί; την περιοχήν τής πόλε¬ ως Καστοριάς επί εκτάσεως 1843, 42 μ2. Περί παρατάσεως τοΰ χρόνον λήξεως τής μετά τής Άγρατική; Τραπέζης ΰπογραφείσης στιμβάσε- ως, δι' ής ανετέθη αύτη ή έφαιρ- μογή προγράμιιατο; άγ,ςοτικής - ί παγ γ ε λ μα τ ι κή ς ά,το κ.αιταστ άσε<ο ς προσφΰγ<ον ,άρμοδιότητός Η. Ε. .ταραμεθοριίιον περιοχων1. Περί παραχωρήσειος είς δικαιοΰ χον διαμερίσματος των δύο (2) δωμάτιον τοιούτου των (3) τριών, ελλείψει τοΰ πρώτον τύπον. Περί παρατάσεως τής προθ«σε- σμίας άνεγέοσεοις 'Εστίας μαθητι κων συσσιτίι,>ν υπό τή; Κοινότητο;
Τριανδρίας θεσσαλονίκης, επί πά
θαχορηθέ'ΝΤος αΐ'Τή πρός τόν σκο¬
πόν τούτον οικόπεδον.
Περί παραχίορήβείο; οίκοπεδι-
5.οΰ χώρου είς ίό Οικονομικόν Γυ
μνάσιον Δράμας, άναγκαίου πρός
ήρτίίοσιν νφκΐταιιένου τοιούτον ί-
π' (Τκο.τφ άνεγέοσειος ηΐου διδα-
κτηρίον αΐιτοΰ.
Αύξησις τοϋ άρι&μοΰ στεγασθή
σομένων των περιφέρειαν των Νο
μόίν Δ(οδεκανήσον καί "Ηρακλεί¬
ου καί μείίθίτι; τοΰ τοιούτον τοϋ
Νομοΰ Ήμαθίας, π.ρογράμματος
1970—1972.
"Εγκρισις πιστώσειυς &ρχ. 933.
752 δι' ήλεκτροδόττησις 570 κατοι
κιών καί 31 καταατημάτίυν τοΰ οί-
κισμοΰ 11 ε,ρ ι στ ε οίον.
"Εγκρισις .τληρίυμή; πιστώσεως
δρχ. 297.500 διά την πληρωμήν
νπερσνμβοιτικων εργασιών έργολα
βίας Π. Λαμπρινίδη, άνεγέρβεως
άγοράς καί 45 διαιμεριαμάτίον Δρα
| πετσώνος.
[ "Εγκρισις πιστώσειος ορχ. 1.
( 561-600 διά την αντιμετώπισιν δα-
παΛών έκτελέσείος εργασιών ένκα
ταστάσειυς δέκα (10) άνελ.κυστή-
ρίον προσώποιν είς Ίσαρίθμους
Λαϊκάς πολΐκκατοικίας Δρα-τετσώ-
νος Πειραιώς.
»«««^%Χ3ί»ς3ς3ί3ί3ς^^
<Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ ΔΟΣ» Έκυκλοφόρτιθ!· τό τεΰχος Ίου νίου τοΰ περιοδικοθ «Ό Κόσμ,ος τής Έλληνίδος». Άπό <τά περιε- χόμ.ενα: «Πώς νά βοηθήόσετε τό .-ιαιδί σα; νά περάση στό Γτι- μνάσιο» τή; κ. Κ. Σπηλιωτακο- πούλου, «Π ήλιο» (,τό καμάρι των {'.ουνών) τής δ. Λ. Κίτσα, «Εύ- σε<)ία Κασάπογλον» τής κ. Έλ. Χαλκονση, «Τό παιδί καί ό κινη- ματογράφος» τή; κ. Μ. Άθανα- σιάδον, «Στό Άμμάν τή; Ίο70 Δρχ.
87.4-21.136. -
190 854.082.—
572.255.581.-
219.759.429.—
1.Η82 136.844,—
5Η4.9Ι7 438.-
7.755.4ΙΓ).-
8 997.589. -
3.234 098 514.-
8Ο5.Ο84.Ι34.-?.)2(5.ΟΙΊ.'?«Ο
1 !)(>!) Δρχ.
84 '80.''48.5(»
570.911.40 70
52.293
1 Γ81.923
3->.4Ο2.
5.565
7.833
.649 —
546.95
Ο1, 0
944.10
707,50
2.505.096 15Η 35
541.644.485.— 1.953.451.671, ,Ί5
Κυκλοφορούν
Πρωτοι ύλαι 242 060 21Γ..—
Βοηθ. "Υλοι καί ύλικά 137.8^4,15"5.-
Άνταλλ. λοΙ ■Εξσρτήματα 8.34^.492.-
ΕϊΛη Συσκευασίας
Ύλικό παρά τρίτοις
'Μμιτελή τΐροϊόντα
"Ειοιμα προϊόντα
Πελάται ίοωτ. καί έξωτ.
Χρεωσται
Γραμμάτισ είοττρπκτιία
'Λξιαι πρός ΕΪστραζιν
ΙΙροοωρΐϊΌί λογορ σομοί
Χρεόγροφα
Διοθεοιμον
Ταμείον
Γράπιζαι (όψεως)
Λ'ομοί Τάξεως
Άλλόφια τιεριουοιακά
ί
44Ι.72Λ —
«15.441.-
10.6(!9.53''.-
306 481 764.—
36 0σ9.76'·.-
13.679.22".—
3.406 68ΐ!. -
46 957 δΓ)-' —
20.748.017.-
.'! 139.287.-
6 000 419
8 !Ο 4-ίΛ 8ΙΓ>. -
<8447.— 72.167.025,15 61.6^9 14(!,ν» (1.7(16.943,2^ .383.898.'Ο 1 ». 159.471,Ό Π.Ί.228.289,80 .31 25Λ.Ι76.- 16.598.099,02 2.741.147.—■ 21 435 209.— :ΙΟ 676 077. - :81.!»Ι·ί.7(ίΓ),27 Κεφάλαιον ^ κεφάλαιον 500.000 000.— (500.000 μετοχαί) Τακτικόν άποθεματ. 3.5Ο").(Ο0.— "Εχτοκτον άποθεματ 16.200.000.- Κΐδ. κράτησις Ν.Δ. 2901)54 318.138.- Ζημίσι κο-ί κέρδη είς νέον 1970 Δρχ. 1.0 5.567.— 521.023.705.— ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1969 Δρχ. 500.00Ο.ΟΟΟ.- 2.ΪΟ0.ΟΟΟ.— 16.2Ο0.ΟΟΟ.- 318.130.30 773.037,02 519.791.175,32 ■Υποχρ Μακροπρόθεσμοι σ) 'ΕΌωτερικοϋ : Κ Τ Β Α 97.707.600.- Λοιπών Τραπες'ών 683.156,918.— β, Ί-.ζωτερικοϋ 1.570.725.761.-2.351.590.279. 110.756 506,20 604.426.846,50 892.016.243,501.607.199.596,20 Λοιπαί 'Υττοχοεώοεις α) ΈοωτερικοΟ Τράπεζαι 29 233 67<;.— 44.917.216,50 Γραμμάτισ πληρωτέπ 22.1 18.780.— 7.686.735.— Πελοται 6.497.907.- ?0 237 296.- Πιοτωτϋί 106.175 378.— 50669.222.60 Μροοωρ. λογ)σμοί 9.564.065.— 11.424.077,10 β) Έξωτερικοΰ Γρομμάτια πληρωτ. ^77 279.902.- 450,869.703.-- 198.527.533,40 333.462.080,60 5."84 70ί,1.Γ>
10Ι (·!·9.'Λ 9 5 107.0«1 415.50
3 ·<23 48Π 692 — Λυφοτε.ρορ. ουμβάοε ς 26 0)6.911.- 515 234 89Γι— 541 - 516.737 895.- 54Ο640.6.Ί4.- (Ι) Ριβορημένο έν μίριϊ δι' όττοθήκης (2ί Βε,βσρημίνσ ^ν μ^ρει δι' ένεχύρου Λ) μοί Τάξεως 'Λλλότρια περιουσιακά οτοιχεΓ.ΐ 26 006.941— Άμφοτ)ριίςουμβάο. 515.234.895.— 3.323.48.3.692.- 541.241.8Γ6.— 460 452.852,12 23.902 7'39.— 516.737.(;9— 540. Μ0.634.— Άναλυοκ. ΛονοριαουοΟ «ΖΗΜΙΑΙ κοί ΧΡΙΟΩΣΙΣ 1 70 Δρχ. 8 273.118, Ο 6.983 262 - Δρχ. 10. «577.449,80 6 1.716.— "Ρξοδα Διοικήσεως "Κζοδα Χρηματ. Κεφ. Κι νήοεως 62.684 Ο'Μ,50 Ένοίκια 691.716.- Άμοιβαί τρίιων 1.146.075.— 97Μ.')28 - Έμπορ ίςοδα 4.586.586,77 4 180.169,40 Φόροι, Τέλη καί δικσιώμ. 2.185.215.— 627.556.9(>
Έξοδσ διοθέοεως 19.101.983,35 8.037.593,95
Άπσσβέσεις 263.557.769,- 362.227 264,92 145 51-0X00.- 177 576.676,05
'νπόλοιττον κερδών ττρός διάθεσιν
2 0(5 567.—
64 2^2.831,92
1 623.037,02
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1970 Δρχ, 11169 Δρχ.
■Υττόλ. ττροην. Λιοχ. 773,037,02 649.546,37
Λιόφορα κέρδη 2.453.248,32 63.001,45
Πιοτωτικοι τόκοι 2.366.799.- 3.734.191,70
Μικτά κέρίη 358.639.747,58 363.459 794,90 174 752.973,55 178.550.166,70
179.199.713,07
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΑΘΑΡΩΝ ΚΕΡΔΩΝ
Τακτικόν Άττοθίματικόν 1 000.000.—
Είς Νέον 1.005.567.-
364.232.831,92
179.199.713,07
Ό Πρόεδρος τοΰ Διοικ. Συμβουλίου
ΔΗΜ. θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
2.ΟΟ5.567.-
Έν Αθήναις τρ 22 Άτΐριλίου 1971
Οί Διευθύνοντες Σόμβουλοι
ΠΑΝΑΓ. Θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ - ΙΩΑΝ. θ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Προϊστάμενος τοθ Λογιστηρΐου
ΔΗΜ, ΜΑΝΙΣΑΡΗΣ
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ (ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ
ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΣΤΕΝΩΠΟΥ "ΡΟΥΠΕΛ,,
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ
τού Συνταγματάρχου έ. ώ κ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
'Επί τή εύχαιρία τού έορτα-
ομοϋ τής έκααοπεντηκονταετηριόος
τής Έθνικής Άνεςαρτησιας μας,
τας πρωϊνάς ώρας τής 14ης τρέ¬
χοντος μηνός, επεσκέφθησαν τα
'Ελληνικά Φτιλώκια Προκαλύψεως
ΣΤΡΤΜΩΝΟΣ — ΡΟΥΠΕΛ—
ΠΡΟΜΑΧ.ίΝΟΣ οί Άπόστρατοι
Αξιωματικόν τού Παραρτηματος
θεσσαλονίκης όμοθ μετά Κλιμα-
κίου τής Πανελλήνιον Όμοσπον-
δίας Πολιτικών Συνταξιούχων
καΐ διένειμον ποικίλα δέμωτα είς
τούς φρουρούς των συνάρων μας.
Είς τή/ν συγκέντρωσιν των
Όπλιτών των ά·νο>τέρω Φυλ*ακί-
ών, ωμίλησαν ό Ιΐρόεδρος τής 'Ε
νώσεως 'Ελλ.ήνων 'Αποστράτων
Άξ)κων θεσ) νίκης Στρατηγος
κ· Άναστάσιος Μπιλάλης καί ό
Πρόεδρος τής 1ΙΟ1ΙΣ κ. Λειονί-
δας Λα&ράνος.
Αμφότεροι οί όμιληταΐ, κατ'
αρχήν μετέφερον τον εγκάρδιον
πατριωτικόν χαιρετισμόν των
Σ τρατιωτικών καί, Πολιτικών
Σνναξιούχων καί έν συνεχεία ά
νεφέρθησαν είς τό ιστορικόν τής
στενωποΰ ΡΟΤΠΕΛ, ώζ καί είς
ΈΘνικοΰς αγώνας τού 'Ελληνι-
ομοΰ.
Ωσαύτως έτονίσθηοαν καΐ, τα
άκόλουθα:
«Αισθανόμεθα ιδιαιτεραν χα-
ςάν καί ευχαρίστησιν δταν πρός
στιγμήν ευρισκόμεθα πλησίον σας,
διότι, μάς δίδετε ή εύκαιρία νά
έκδηλώσωμεν την αγάπην, στορ¬
γήν, ώς καί τόν θαυμασμόν δι'
ίσάς τούς γενναίους ΰπερασπι-
οτάς των σννόοων μας.
Δέν προσήλθομεν έδώ διά νά
τονώσωμεν τό διαπιστούμενον υφ'
όλων ήμετέρων καί ξένων υψη¬
λόν φρόνημά σας, άλλά τονναντί
όν, διά νά άντλήσωμεν δύναιμιν,
προκ€ΐμένου νά δυνηθώμεν νά
προσφέρωμεν είς έσάς αποτελε¬
σματικωτέραν ανακούφισιν καί ύ
ποστήριξιν καί κατέληξαν: ΙΙορ-
πει νά είσθε ύπερήφανοι διότι ε
χετε την ύψίστην τιμήν νά ύπη-
ρετήτε είς τάς προκεχιορημένας
γραμμάς προκαλύψειος καΐ μάλι-
στα είς την Ιστορικωτάτην διά
την 'Ελλάδα περιοχήν Προκαλύ¬
ψεως των στενων ΡΟΤΠΕΛ,
λ<ψ,6ανομένου &π' ϊίψιν δτι αί σημεριναί γεωγραιφικαί χαράξεις των Ελληνικήν συνορων ποος ΒΟΡΡΑΝ είναι και τοιαύται ο¬ λοκλήρου τού ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟ 1ΜΟΤ. 'Η Εύγνωμοττύνη τού ΕΘΝΟΤΣ πρός έσάς, θά είναι ή άνταξια αμοιβή τής άγρύπνου φρουρήσε.- ως των συνόριον. Μετά την πραγματοΛοιηθείσαν έ -στέψιν είς τό ενδοξον οχυρόν ΡΟΥΠΕΛ καί τό έπακολουθήσαν ίΰλαβικόν προσκύνημα πρό τον έ·»εϊσε επί τοΰ νψώμαπος ύπάρ- χοντος ήρώου νών άγωνιστών, αί αντιπροσωπείαι ανεχώρησαν διά θεσσαλονίκην καΐ Αθήνας. Ή διέλευσις ίίλων ημών των απομάχων έκ των ίστορικών στε¬ νήν τοΰ ΡΟΤΠΕΛ καί τής ε¬ κατέρωθεν αυτών υπαρχούσης πε ριφήιιου όχνράς γραμμής ΜΕΤΑ ΞΑ, ώς καί ή παραμονή μεταξΰ τόίν εύσταλών καί άρρενωπών εύ ίώνων καί λοιπων όπλ«ιτών των μιθο,ριακων Φνλακίιυν, άφ' ενός μέν προεκάλεσαν ρίγη βαθντά- της συγκινήσεως έκ των ξο>ηρών
άναμνήσεων τοΰ Β' Παγκοσμίου
Πολέμου καί ιδία έκ τής ύπερη-
ΐίάνου απορρίψειος έκ μέρους τοΰ
Αειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου
τοΰ Β' τοΰ γερμανικόν τελεσί¬
γραφον, ώς καΐ τής ήρωϊκής άν-
τιμετοκτίσΈως μέχρις εσχάτων τοΰ
χαλυβδίνου γερμανικοΰ κολοσσοΰ
υπό τοΰ μικρόν όλλ.' ενδόξου Έλ
/ηνικοϋ "Εθνους κατά την εισβο¬
λήν τοΰ πρώτου είς τό πάτριον
έδαψος την 6ην Άπριλίοτ' 1941·
άφ' ετέρου δέ -.(σθάνθημεν όντως
Εθνικήν ύπερηφάνειαν, έζωγραφι
σμένην είς τα πρόσωπα δλων των
έπισκεπτών, διά την έλληνοπρεπη
καΐ θαιυμασίαν11 παράστασιν των
φρονρων τής άκριτικής ταύτης π«
οιοχής, παρεχόντίον πλήρη έχΐγ-
γνα διά, την εξασφάλισιν της έ-
ιΐαφικής άκεραιότητος τής Χώ
ρας μας, ώς αί μακραίωνες παρα
δόσεις τού ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΓΕ-
ΝΟΤΣ.
/ΗΤΩ ΤΟ ΙΝΔΑΛΜΑ ΤΌΤ ΕΛ
ΛΗΝΓΚΟΤ ΛΑΟΤ ΑΙ ΕΘΝΙ
ΚΑΙ ΕιΝΟΠΛΟΙ ΔΤΝΑΜΕΙΣ
ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - ΣΧΟΛΙΑ - ΚΡΙΤΙΚΗ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ -
ΣΥ1ΤΡΑΦΕΑ κ. ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΣΥΜΙΓΔΑΛΑ
ΑΡΗ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗ ΑΓΧΟΧ —
ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Αθήναι 1971
ΚΩΣΤΑ ΜΙΣΙΟΥ ΜΝΗΜΕΣ -
ΠΟΓΗΜΑΤΑ Αθήναι 1971
ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙ-
ΔΗ Ό Σμύρνης Χρτισόστομος
—δντομος βιογραφία, Αθηναι
1971.
Ό γνιοστύς ουγγραφέας, Σμυρ
ναΐος την καταγωγήν, Χρήστος
Σωκρ. Σολομωνίδης, έξέδωσε πρό
τινος τό 30όν 6&6λίον τού, μέ τί¬
τλον «Ό Χμύρνυς Χρυσόστομος»·
Είναι δύο τόμοι πού άποτελοΰνται
άπό 720 σελίδες καί τό κοσμεί μέ
1 βΟ εΐκόνΐς καί μέ τό γνωστό γλα
φυρό ΰφος άπείχονίιζει σ' αύτό ό-
λόκληρη την ζωή, τήν έθνική, κοι
νιονική δράση καί τό μαρτύριο τού
τελενταίου Μητροπολίτου τής
Σ μύρνης Κ. Χρυσοστάμου.
Γιατί ή έξέχυοσα αύτη προσωπι
κότης τοΰ Χουσοστόμου ήταν πολυ
σχιδής καί ή ά/αταπόνητος δρα-
στηριότης τού σ' ϊργα εΰοποιΐας,
πατριο>τισμοΰ καΐ ιδίως ή πνευμα-
τική προσφορά τον στούς άγώνες
Τοΰ Γένους καί ής 'Εκκλησίας. Ό
Χ. Σολομωνίδης κατάφερε νά υ¬
περπηδήση δλα ιά έμπόδια, γιατί
είχε τα φλογερό έΛ&ιαφέρον καί
τόν άκοίμητο πόθο νά μάς προσ-
ς;ε.ρη μιά »·ΐληρέστ<Γριι διογραφία τού Μητροπ»λίτον. Ι Ό άναγνώστης θά διαπιστώση (τάν διαβάζη τούτη τή βιογραορία τον καί τίς έκκλησις ποδκανιε δ Έθνομάρτυρας ">ιά την κατάκτη
ση καΐ την έ&ραίωοη τής πολύπο-
θης ελευθερίας στή γη τής Ίω-
ίας, είς τούς αεγάλους τής επο¬
χάς έκείνης, γιά τα δίκαια τού ά-
γωνιζομένου "Εθνους, οί πατριιυτι
>.οί λόγοι τού ΐπέχουν μιά θέση
ΓΙΘΝΙΚΗΣ ΔΙΛΘΗΚΗΣ καί ά
ποτελοΰν μιά πνευμίΐτική σκυτάλη
γ<ά μάς τούς νεωτέρους. Δικαίος, λοιπον, ή 6ρά6ει>σίς
τού άπό την Άχαδημία, τό παρόιν
ϊργον, γιατί μόνον ή έμπνενσμέ-
νη γραφίδα ενός Χρήστου Σολο-
μωνί&η μποροΰσε νά μάς χαρίση
καί νά μάς άαρήση Ινα τόσο πολύ-
τιμο 6'6λιίο στήν έλληνική γραμ-
ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΙΙΟΤΛΟΤ
Έαλεατοι Γάμοι
ΕΗΑ ΤΑΞΙΑΙ Λ ΤΟΝ
Ζ'
Τό «κδρομικό μας πρόγραμμα
προβλέπει καί άλ.λες ε^τισκέψεις ά-
ξιοθεάτ<ον τής Άγκύρ<ις, άλλά 6ια ξόμαστε νά φθάσονμε ΐγκαίρίος, πρίν νυχτώση, είς τό Τσόρον,μ, ΰ- που θά διαντ·κτερεύσο)με. Τές έπι- σκέψεις άφήνομε είς την έπιστρο- φή μ«ς· "Ετσι, ΰβτερα άπό μιά μιχρή οτάσι σέ κάποιο κεντράκι, φεύγο- μι όλΛταχώς πρός τό Τσόηονιμ, δ- που φθάνομε κατά τάς 8 μ. μ. Ή πόλις Τσόρον,μ ευρίσκεται είς τό κέντρο τιόν ίημι-τέδιον τής Τουοκίας. Τό νέον τμήμα τής πό¬ λεως εχει σχετικώς καλές οίκοδο- μές, άνεκτά ςενοδοχεΐα, .τάρκο, ί'ις τό μέσον τοΰ οποίον δεσπάϊ,ει ΰι|)ηλός πυργος μέ ρολόγι. Ή πα¬ λαιά δμίος πόλις παρουσιάζει τε¬ λείως διάφο&ον καί Λνηίθβτον εί- κόνα. Άπό κακοτνχία καί άπρονο ησία των ίθννόντοιν την έκ.δρομήν, περάσαμε την ύχτα μας είς τό ταημα αντό τής ,τόλεοις. Ή φοηή τοϋ μονείί,νη εις τό 6αθϋ πρωινό τής έποιιενης, αάς δρήκε ολονς σχεδόν ξαγρνπνησμέινονς καΐ ε- τοιμους γιά άναχώοησι. Πολΰ πο<ι)ϊ ξεκινάμε καί σέ λί- ματολογία. Κάθε μερά ;τού περ.νά λα6αίν<ο Οιδλίσ γνωστών μου καί άγνώ- οτων λογοτεχνιόν, μεταξύ αυτών ιΐναι καί ή νέα προσφορά στη>ν
,ιοιητική πορεία τού Κώστα Γ-
Μίσιου μέ το ύ^δλίο τού «Μνή-
μες». Οί στίχοι τού γενικά διαπο-
τίζον*ν τό είναι μας μέ μιά γΑυ-
κιά, ψιλή άνατριχίλΛ καί μιά πνευ
ματική ήδονή αάς χαρίζονν οί
στροφές της, Στιχοι γιομάτοι άν
θρωπιά, όμορφιά, σφρίγος, άλκη,
λιγο άγχος, κάποια λ.ύπη, άλλά με
φώς πολϋ δυνατό, τόσο δι»ατο
ποϋ άθελούσια τό χαιρόμαστε χ,ω-
ρίς νά φοβόμαστε την κάποια τύ-
ιτλνθοσιν καΐ νά τό πετάξουμε, ώς
συνήθιυς συμδαί^ει μέ άλλονς κρι-
τικούς, στόν κάλ.αθο των άιχ,ςή-
στιον. Είναι μιά άξιύλογος προσ¬
φορά καί χαιρετώ την προσπά-
θειαιν". Εάν ΰπάρχουν μέσα στόν
ποιητικό χώρο ιής ζωής μας ποιη
ταί μέ- κάποια συναίσθηση, μέ. κά¬
ποια εϋθύνη, .τού παρο·σιάζουν τα
ιργα τονς γιά εύρϋ άναγνωστικό
κοινό, «Ιναι, καΐ ό γνιοστός Κρητι
κ.ός "Αρης Χατζιδάκης, πού μοΰ
ε,μπιστεύθηκε τό τελευταίο τού 6ι-
6λίο «ΑΓΧΟΣ», πού μέσα σέ τού¬
τη την καλογραμμένη συλ.λ.ογή τον
βλέπω τό αγχος, μιά άπαισιοδο-
ξία, έναν άκρατο πεσιμισμό, κατά
τάλλα δλέπω έναν σωστό ποιητή,
πού είς τα τραγοΰδια τού παοατη
ρΐϊται μία κοινωνικότητα ,τάσις,
δύναμις, συγκίνησις, ίδίες, υπέρ
μετρη άγάπη, σάτιρα, μιά κάποια
•νοητευτική κα'ι οτ>ναρπαστική, πι-
κρή μελαγχολική εΐροινεία. Ό
Χατζηδάκης είναι έ'νας ζίονταινός
ποιητής καί είναι μία πολ.ύτιμος
σΐ'μ&ολή στήν ^'ΐοελληνική ποίη-
ση καί γραμματολογία. 'Η προσφο
ρά τού αυτή Ιχει, μπορώ νά .τώ,
χρήστμα διδάγματη γιά μάς τοϋς
νεώτερους, πού λέμε ότι είμχκττε
ποιητές' διδάγικιτα φαντασίας
κ.αί τεχνικής, μέ πάμ.τολλες ί'πο-
Ολητικές εΐκόνες, μέ ώραΐα χρώ-
ματα, αντά όλα τα στοιχεΐα δο-
ΐΌδ ντήν καρδιά μας γιά την 6α-
θύτατη Λλ'θροΜτιά πού κρΰβονν οί
οτροφές μέ τοΰς διάχτανονς στί-
χους τοτ·, πού τηρά ν' άννι|ιώση
μέ κάποια .τροσπάθεια τόν άνθρΐο
πό. Ή άνεση καί ή άπλότητα θυ-
μίϊει την ποίη<ΐη τοΰ Καρυιοτάκη καί κλείνει μέσα της μιά εύαισθη σία καί ?ναν άκρατο λνρισμό. Εΰ- χαμαι νά ,μοϋ δοθή καί πάλι ή εύ ν.αιρία νά ξαναγράψω. ΑΝΤ. Ν. ΣΙΜΙΓΔΑΛΑΣ γο φθάνο,αε ίίς την ΜΕρζιφούντα, δπιου, ώς γνιοστόν, ευρίσκετο ,τό ξακονσμένο άμ;ρικα, ικό ΚΛλλ.ρ- ■>, ιο «Άνατόλια.», τό οποίον τώρα
λειτουργεί είς την θεσσα/.ονί-
κη. Άφήνομε ρ&ώ δϋο (Τννεκδρο-
μεϊς, ,τόν κ. θ. Άμανατίδη καΐ τόν
κ. Ι. Κοντοβραχιονίδη, οί όποϊοι
πρόκειται νά έπισκεφθοΰνϊ την πά
τρίδα τονς, τό Σίμ Ματέν ή Κιου
μούσ - Μαδενί, π όν δοίσκεται σε
δίοίοο περίπου άπόατ«σι ά-τό τή
Μερζιφοΰντα.
"Τστερα άπό όλιγόλεπτη παρα-
μονή ενταύθα, σ·-»νεχίζαμε ταχύτα-
τα την πορεία μας, διερχόαεθα
την γνο>στή διά τα θερμά /Λντοά
της Κάδξα, καί 2—3 αλλ.ες κο>αο
πόλεις. Είναι άκόμα ή ωο·α 8 π.α.
Κάπιος άλλάζει >αί ήμερίύει ή γν
ροι φΰσι, δπου σέ μιά στροφή τοϋ
δρόιι-ον, μέσα άπό κάποιο ανοιγαα
('χπότομα καί άνέλπιστα ςτ·άιηκε ή
θάλασσα, ή Μαΰρη θάλασβα, ό
ΕΰΙεινος Πόντος. Ώς έξ ένστί-
κτοΐ' μιά υψηλή ϊαχή δόνησε την
ατμόσφαιρα των αύτοκινήιτων·
21 άν τοΰς Μνρίονς τοΰ Ξενοφών-
τος, ολοι (ΤΜνάξανε: θάλ.ασσα!
Θάλ-ασσα!
2 έ λίγη ώρα τα λ.εοφορεΐα μας
τρεχοΛ'ε δαιμονΐ'οδώς παράλλ.ηλΛ.
με την ακΐιιιαντη καί γαλήνια θά-
λασσα, έ-'χοντας δεξιά κατάφντα
να{ καταπράσινα 6ο»νά. Ή γοη-
τήα τής γύρω ηΰσε(ο; καί ή γορ-
γΐι και άπιθάνιος ά,ραία ίναλλα-
γή τό>ν είκάνο)ν, οί οποίες διεδρ-
χονταν ή μιά την αλλη, συνεκλό-
νισε κυριολεκτικά δλ,ους τούς έκ-
δρομεϊς - προσ^υνητάς, καί μέσα
σ' αύτη την εκσταβι τού μεγαλεί¬
ον τού περιβάλ-λ.οντος, φθάσαιιε
κιόλ.ας είς την 1'αμψοΰντα.
Έδίδ πλ^έον ήοθαμε είς την πρώ
ττ, έπηφή καΐ γνιοριμία μέ τόν
Πόντο, τόν άλ.λοτε Πό*το, τοΰ ό-
ποίοτ» ενα άπό τα άκ^ραϊα δυτικ.ά
σηιιεΐα ήτο ή πολ.ι τής Σαμψονν-
τας, ή παλαιά Άιιισός. Ό Πόν¬
τος νχά, ώς λέξι άκ.όιΐΐΛ είναι ϊσος
αγνοιστη, ίσως δέ ναΐ αισητή, είς
τή σημΐρινή Τοιιρκία. Μέ μιά γε¬
ν, κή όνομασία Καρά - ντεί£. (Μαύ
ρη Θάλ.ασσα) όνομάίονσι την πε-
ριοχή.
Σνγκίνησι καί νωη-οά σΐ'ναιοθή
μστα πλημμυρίϊο·ν την ι|ιυχή μας.
θέλοτηΐε νά άναθναηθοΰμε καί ν ά
ίήσονμε κάτι άπό τό παρελθόν
τής πόλεως αυτής, τής οποίας ό
ελληνικάς πληθτ>σμός, ώς γνωστόν,
επαιξε καί διεδραιιάτισε μέ τόν
όξιον ποιμενάρχην της επί κ«(ρα-
Γ,ής, σπονδαΐον χαί άληθώς υπέρο¬
χον οόλ.ον είς εκιδηλ.ώσεις καί προσ
παθείας καί αί οποίες κατέλήξαν
στά νΛ'οστά δοαματικά ρπανόλοτ·-
Θί. Σφίγγονιιε τήν ψνχή μίΐς γιά
τό παρελ.θόν καί προσπαθονμε νά
γνιορΐσουμε τό παρόν της, τή ση-
μιρινή πόλι. Μέ τό χηονόαετρο -
ρο/.όγι είς τό χερΐ, ποοσ.ταθοϋμε
νά σι<μ€ι6άσοι·αε τα πάντα. Έπειδή ήςεοα δτι ή άλλοτε Έλληνική (Πηοι/α'καί ή Όρ€ό- &ο;η 'Ελ.λ.ηνική 'Εκκλησία τής Σο,μψούντας, 6ρ.σκότανε κάπου ΰ- ι)ιτ}λότερα, είς τό Καδή - κιοι, πή ρα ίνα ταξί καΐ -τ·αρεκάλεσα τόν όδηγό νά μάς πάγη είς τόν τόπο πού ήτανε χτκΐμένη είς τα παληά, ή έλ./Λτνική Ικκλησία. Μέ την πρό θυμη κατάνευσι τού όδηγοϋ, διε- τρέξαμε δλ.η την περιοχή καί κά¬ ποια στιγμή σταθμεύοτ'με μπροστά σέ πραγματική έκκλ^ησία, μέ σταυ- ρό είς τήν πόρτα καί μέ τα λοιπά ίξοτεοικά γνιορίσιιατα. "Εκπλ.η- κτοι δγήκαμε ά.τύ τό αύτοκίνητο καί περισσότερο εκπληκ,τοι δια6ά- ζομε: «Καθολική 'Εκκλησία». Έθε ώρησα περιττό νά ξητήσο) έξηγή- σεις άπό τόν σωφέρ. Δέν άπεκλείε το ό άνθαωπος αύτός, καθό νεος τήν ήλικία, ν ά μή έγΛ'ώριξε καν ότι ν.τήρχαν κάποτε εδώ "Ελληνες ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ Χί|ι παρελθονσαν Κν>ρια·κήν είς τόν ιερόν ναόν τού Αγ. Παύλαν
Άβηνων, ετελέσθησαν οί γάμοι τής κόρης τοΰ γνο>στοΰ δικηγόρον
Αθηνών κ. Μάρκου ΓΙαπιαιγεωργί ου μετά τοΰ κ. Λεωνίδα Συη. Ά-
λίΐάνδρου, εύφήμτυς γωστοΰ Ια τροΰ Λαυρίου. Είς τήν τελετήν
παρέστη έκλεκτή μερίς τής άθηνα'ικής κοιναννίας.
Χρονικό, άναφερόμενο στά πε-
ςι·σινά «Όμήρεια», τίς πνευματι-
•/ες Ικδηλώσεις ποΰ ΐ'γυναν στήν
προ*τενουσα, στή Χίο καί κατά
τόν περίπλου τού «όμηρικοΰ συμ-
ποσίου» μέ τό περιηγητικό λαοϊο
«Σεμίραμις» τόν Σεπτέμδριο τοΰ
1970, ί&ημοοιίΐνσε τα λογοτεχνικό
πεοιοθικό «Αύσονΐα» (π,ρόφερΐ ί-
Ταλ.ικά: Άοιυξόνια). Τό ίμπερι-
«ττατι,εμένο χοονικό έ'γραψε σέ ί-
καί εΐχαν καΐ έκκλησια.
Ή σηιμερινή .τόλις τής Σααψούν
τας ρϊαι. ώραία, με άσφαλ.τοστρο}
μένους δρόμονς, κτίρια νέα καί
ιοραιες πολυκατοικίες, πάρκο, εκ-
Οεοι καΐ πληθυσμόν πλέον τώ,ν
120.000 κατοίκων.
Δέν μάς εμεναν πεφΐθώρια χρό
1 ου γιά νά γνωρίσοιιμε καί μά-
θοτ·μΐ περισσότερα γιά την πόλι
χαί τήν περιοχή τής Σαμψούντας.
"Ετσι, οτυγκεντρωθήκαμε, ιιπή-
καμε είς τα λεωφορεϊα μας καί ξέ-
χινήσαμε πρός ανατολάς.
Άπό την Σαμψονντα ή σνντρο-
φιά μας ένιβχύθηκε με- έναν νέον
ι'πιίίάτην. "Ενας εϋτραφής κα'ι
ροδαλός Τοΰρκος άέύηκε είς τό
ίνα άπό τα πούλμαν καί μέ άσυνή
θιστη προσήνεια καΐ οίκειότητα
~ρός ίί?Λυς, άλλά κνρίως πρός με
οίκούς άπό τοΰς έκδρομείς, τούς
όπσίονς εγνώρισε άπό προηγούμε-
νες ίκιδρομές, εδημιούργησε μιά
εύχάριστη ατμόσφαιρα καί δλοι οί
έκδρομεϊς νιώσανε σάν λ ά 6ρί-
<τκονται σέ πολί» οικείον, σέ πολΰ φιλικόν περιβάλλον, σάν είς τήν θά μάς άπασχολήση κχιί άργότε ρο ό σνμπαθητικός αΰτός άνθρο)- , πας, ό οποίος μάς στάθηκε πολύτι ■ μος σύντροφος καΐ σννεργάτης σ' ι δλες τίς διαδρομές μας καί ό ό- .τοίος είς τήν ίπιστροφή μας μάς σννώδεψε μέχρι την ΣθΛΐ/ψούντα καί ιιάς κατεικοδοσε κατά τήν ά- ( λαχώοησι μέ πραγματικ.ά δάκρΐ"α Ι είς τα μάτια... Είναι τό πρώτον | δεϊγμα των εκπληκτικών φαινομέ νιον πού άντικρι·σαμ.ε είς τόν Πόν¬ το... (Σννεχίζεται) -ιαλική γλ.ώσσα ό συΛ>εργάτης μας
μνθιστοριογοάφος ΙΙαΐ'λ.ος Φλώ-
ρος.
Τό ίταλ.ικό αΰτό περιοδικό διεν
θύνίΐ ό ποιητής, κριτικάς, γραμμα
τολόγος καί ίστορικός τής Ιταλι-
κής λογοτεχνίας Λονίτζι Φιορεν-
τθνο, φιλ^λλ.ηνας, πού εΤχε γρά-
ψει κάμποσα .-τοιήματα μέ θέμα
τό έλληνικά νηοιά, τήν περιπέτεια
τοΰ Όδυσσέα κ· &. Ό ΦιορίΛτι-
νο κατάγεται άπό τή Σικελία, άλ-
λ.ά ζεί χρόνια τώρα στή Σιένα
τής Τοσκάνας, ι'ίπου διδάσκει ίτα-
λική λΛγοτεχνία στή σχολή γιά
Ηίνονς, τήν ένσοιματιομέινη στό έ-
κεί πανεπιστήμιο.
Καθ ώς μάς ,τλ.ηροςρορεί ό σι>ν-
εργάτης μας τής στήλης «Τα 6ι-
6λα'α καί οί άνθρωποι», τό έφετει-
νό όμηρικό συνεδριο θά γίνη κα¬
τά τόν Όκτώ6ριο καί, ίστερα ά¬
πό δραστήριες ένέργειες τοΰ προέ
δρου τής έται^ίας όμηρικών σπου-
δί>ι δικηγόρου Ελευθερίου Μα-
μοΰνα, βά π«ριλ^ά6ει φροντιστήριο
όμηρικών σπουδών. Τότελ»ευταϊο
θά λειτονργήσπ στή Χίο καί ήδη
έ χούν δηλώσει φοίτηση ογδοήκον¬
τα άλ^λοδαποί σπουδαστες.
ΚΚΔΟΣΕΙΣ
Αί «Έκδόσβις τού Κέντρον Μι¬
κρασιατικήν Σποτ»δών (Διεύθυν¬
σις Μέλπως Μερλ^έ) Καππαδο-
κία», εκυκλοφόρησαν είς όγκώδη
καί καλοτνπωμενον τόμον τό βι¬
βλίον των κ. κ. Δημ. Π«τροπού-
λ.ον, καθηγητοΰ τοϋ Πανεπιστημί
ου θεσσαλονίκης καί 'Ερμολαχου
Άνδοεάδου, σι·νεργάτου τού Κέν
τρου Μικρασιατικων Σπουδών, υ¬
πό τόν τίτλον <Ή θρησκευτική Ζο)ή στήν περιφέρεια "Ακ - σεράϊ — Γκέλβερε, μέ πράλογον καΐ γαλλική άνάλ.υση Μέ·λπ(ι)ς Μερλαέ καΐ Όκταβίου Μερλιε, καθηγητού Πανεπιστημίου (Α'ξ - άν - Προ- ΖΗΤΕΙ" ΑΙ μ..χρός γνωρίζων ν* »Λι>ι «ι —^(μ^ Ιυ... ΤΤ*ι___ ^__
χρήσιν ποϊηλάτου. Τίληρονΐΐ'
ρίχι εί; τα γριιφεΐχ μας. Ν
ντ-ς 25. *τλ 22Ρ 7ης
ΤΠΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΕΣΒΠΥ Α. Ε-
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
Διαχειριστική περΐοδος άπό 1ης Ίανουσρίου 1970 ε"ως 31ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α' Πάγιον
1. Άκίνητα 12.406.347.40
α) ΟΙκόπεδα—Κτήματα 2.624.288,50
β) Κτίρια—'Εγκττ)σεις 9,667 058,90
γ) Μελέται οΐκίοκων 115.000.—
2. Μηχ)ματα καί 'Εγκστ)σεις Κτήμ.
Μηθύμνης 60.893.70
3. "Επιπλα καί Σκεύη 2 046 598,40
Άξία κτήσεως 2.207.159,20
Μεϊον άποοβ. —τιωληθέντα 160.5(10,80
1970
14.899.819,60
2.6.Μ 288,50
9 607.058,90
115.000.—
2 17!) 592.-
16,362,80
12.406.347,40
1969
15.016 450,40
60.893,70
2.163.229,20
4. "Εξοδα Ιδρύσεως
5. Μέσα κινήσεως Αύτοκινητα 1.Χ
Β' Κυκλοφορούν
1. Τρόφιμα κλπ. Ξεν. «Λ.Ι » (όπόλ.]
2. Χρεωοται
3. 'Εκκρεμεϊς λ)σμοί : Χρεωοτικοί
Γ' Διαθέσιμον
1. Ταμείον
2, Τράττεζαι : Καταθέσεις δψεως
Δ' Άποτελέσματα λρήοεως
1. Παριλθουοών χρήσεων
2. Παρούσης χρήσεως
186.715.10
199 265 —
46.298,30
255 847,90
35 384,60
186 715,10
199 265.-
1.1 "0,40
14 875,70
337.530,80
16.006,10
76.176,30
277.798.—
984 452,40
1.338.426,70
6.802,20
11.144,20
17 946,40
4.248.328,20
875 323,60
5.123,651,80
3 721.437,90
526.890,30
4.248.328,20
Σύνολον δροτχ. 20 3/7.008,30
Λ)σμοί Τάίεως Χρίωοτικοί · 754.233,60
♦Υφίσταται ύτιοθήκη υπέρ ΕΤΒΑ ________1_
διά τό ποσόν Δολλ. Η Π.Α. 152X00 21.131.242 20
20,621.151,70
20.621 151,70
1970
Α' Κεφάλαιον Ιί, 000 000. -
α) Άρχικόν Μετοχαί 10 000X300 3 000 Γ03.—
β) Ιον Συμπληρ.
γ) 2ον Συμτιλημ. »
δ) 3ον Συμπληρ. »
Β* 'Υποχρεώοεις
1. Μακροττρόθεσμοι
Δάνεια ενυττόθ. ΕΤΒΑ
2. Βραχυπρόθεσμα
α) Πιστωτοί
β) Γραμμ -πληρωτεα
γ) 'ΐίκκρεμεϊς λ)σμοί :
Πιστωτικοί
δ) Προο)νσι καταθέσεις
Μετόχων
ε) Προκατοβολαί πωλή
σεως Άκινήτων
10 ΟΟΟΧ3ΟΤ 3.000 000 -
20.000X3(0 6.ΟΟΟ.00Ο.-
10 003X3(0 3 003.001.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
15,001 ΟΊ).-
3 000 000 —
Ί.οου οοο.—
6 ΟΟΟΧ'ΟΟ -
3.οοο.ουο —
2 547.851 70
158 !»%,<ίθ 22 8 Π 70 1.943 •'ΛΙ.'Ό 50 .0ι 0— ?.547.851,70 5.377 008,20 2.829,156.60 3.503.955,30 220 766,ΊΟ 1.<0).— 17.Η 12,00 1 817 217,40 3.503.955,30 5.621.151.70 ?.117.196,40 Σύνολον δρσχ Λ)σμοί Τάξεως Πιστωτικοί 20.377.008,30 754.233,90 21.131.242,20 621.151.70 ΧΡΕΩΣΙΣ 1970 1. Ύπόλοιττον ττσρελθουσών χρήσεων 4 248.328,20 2 Άποσβέοεις έξ "Εττίπλων & Σκευών 60.109,80 3. "Εξοδα Διαχειρίσεως 794.598,10 σ) Γραφείου Μυτιλήνης 772.147,40 β) Γραφείου Πειραιώς 22.450.70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 20.621.151,70 546 750,20 27.345,80 1969 8 721.437,90 16 ^02,80 574 096 — 4. Έκμετάλλ πενοδ. «Δ,Ι.» Μηθύμνης "Ο Πρόεδροι, τοΰ Δ.Σ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΞΥΛΛΣ 62 062.- "5.165.098,10 1970 1970 1. Καθσρόν κίρδος /κμετιλλεθσ. Ξενοδ «ΔΙ· Μηθύμνης — 2 Κθ ί& έ 1969 , Γ ,, 12 507,40 2. Κοθαρςν κίρ&ος έκμετολλεύσ. Ξενοδ, «Δ II» 'ΕρεσοΟ 28.696.- 22 282,90 15 838,90 2.744,30 — 10.195,— 5,123.651,80 4.248.328,20 3. Κοθσρόν κέρδος ίκμεταλλεύο. ττισίν-ς Μηθύμνης 4. Καθαρόν κέρδος έκμεταλλεύσ κτήμστος Μηθύμνης 5. Γεωργικά τΐροϊόντσ (Ι'λαιον) 6. Χρεωοτικη διοφορά είς ΝίΌν - - 12.750,30 4.311 896,70 "Εν Μυτιλήνη τί) 15ρ Μσρτίου 1971 Ό Έντεεαλμένος Σύμβουλος ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Κ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ 5.165 098,10 4.311896,70 Ό Λογιστής ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΓΙΑΝνΠΩΓΟΥ Υπό -ού συνϊογα.ου μα ΣΑΒΒιΣ Ο ΚΑΡΑ'ΝΤΑΓΛΗΣ -248— 1.— ΟΙ ΚΑΒΛΣΗΛΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ Ξαναρχούμαστε πάλ.ι στήν ισ>το
ρηση τώ νταήδο»νε τσή Σμύρνης,
,-ιου τηνέ 'χ<ιμε σταματήσει στύ 1967. Καθάσης (κ.α66άς, — κλ.ητήοας) ήτανε δουγιά, .τού τηνέ 'κάνανε προπάντιος 'Η.τειοώ τηδοι, Άρ^αΛΪτηοοι κα'ι Καρα'ντα γλήδες (Μανροβοτνιώτηόοι «κα¬ ρά - ντάγ» τουηκ. μαΰοο 6ουνό, Μαυρο&ούνιο). ΙΙαλ.ληκάρι«, ήξε- νΐιτενου'ντοστε <««το τα 6ουνήσια ς,τωχά χίοριά, τού τόπον τοις καί ήερχού'ντοστε στή Σμύρνη, στήν ΙΙόλη καί σέ α/.λες πολ.ιτεϊες τσή Τονοκία,ς, δπον είχε ψιομί. Ιΐοννή σιοι, γεροδεμεΛοι, αξιοί νά 6άζον- νε στή θέση τού κάθε όχ,τοό, 6αρ- γιοί καί κλεισταί. "Εμπιστοι στυν άφε'ντικό τως καί κατάλληλοι 6- χι τόσο γιά Θελ.ή,ματα, ί>σο γιά
φνλάκοι μερά - νύχτα, νά μη μπή
στό μέρος .τού ήφυλάανε κανείς
κλέφτης γιά .·τα7ΐάνθρ·ο>.-ιος. Για-
ταντό ήτανε και άριματομένοι.
Κα€άστ(δοι =ϊχα·νε τα μεγά/Λ
τσαςοιά, τα εμπορικώ χά,νιια, οί
όερχανέδες (στοές) μέ μαγαζιά,
τα μεγάλ-α μαγαζιά, οί φά'μπρικις.
Τα μεγάλαι καςρενεΐα, τα κλοΰπ
(οί λ.έο-κες), τα ίξοχικά .ιλ.ουσιύ-
κΐιτα. Ή Μητρόπολής μας, το
'Ελληνικό Προςενεϊο, τα διάφορα
■/ονσολάτα, τα Σπιτάγια (νοσοκο-
μεΐα), τό Όρφανοτροφεΐο μας, το
Κεντρικό Παρθεναγωγεϊο κ. α.
Ό καΰάσης ήφοοοΰσε στολ.ή ά¬
πό 6ράκα, γιατ'ι 6ηάκ« ήφοοοΰσε
καί στήν ,,-τατρίδα τον. 2τολ.ή κα-
τάμανοη. Β,ράκα ώσαμ' τα γόνα-
τα, μέ α/ονφούλ.α οπίσω. "Ασ.τρο
πονκάμισο. Γελ^έκο καί ίσιλίκι (σα
κάκι κο'.ντό, πόλκα), πού τό κάθε
ίνα ήκοΐ''μπ(ονού'ντανε στανο^οτά
μέ τσαπράζια (τσαποάζ, .τεοσο-
τουοκ. — στανρωτός) Τα τσαπρά¬
ζια τ|ταΐ κου'απιά άπό χο'ντρό
μπρισίιιι σάν έγιοκούκοΐ'τσα καί
ύ,ρκετά, σέ γραμμή λΛϊή τό 'να
δίπλα στ* δλλο, ν' ήκου'μπιονον'ν-
τοκπε μέ θεγιές άπό μτριαίμι).
ΖοΛ'άρ1 μεταζοιτό, μαίνοο κχιί, καμ
μιά φορά, 6νσσΐΛ, δπου ήχιι>ε τό
μπιστόλ.ι. ΕΤτες καί μαϋρο πετσί-
νιο σελ.άχι άποπάν' άπτό ζοχνάρι,
γιά Θήκη 6ολ.ικιά τού μπιστογι-
ου. Τό μπιστόλι εΐχε χαλκά στό
ηονμονλό τοΐ'. Καί στό χαλκά ή¬
τανε δεμένη άσημίνια .ταχιά κα-
δένα, κοεμασμέν' Απτό λαιμό τοΰ
καβάση, δίστε νά μή μΛορή νά τοΰ
πάρη κανείς τό μ.*τιατόλ.ι τόσο είί-
νοΪΜ. Καλπάκι ααΰοο, χααηλ.ό. Τό
καλ.οκαίρι, τό ροΰχο τσή στολ.ής
ήτσ,λΐε σατέν, γόβες καί τουζλον-
κια (περικνήμια) ά.ττό ίδιο ροΰ¬
χο. Τό χειμώνα τό ροΰχο ήτανε
τσόχα καί τξεξα/-δια ώσαμ' τό γό-
νατο (τζιϊ,μέ, τουοκ.=στι6άγια).
Οί καβάσηδοι ήταινε Χρκηιανοί
κ«ί Μονοχη'λμάνοι. Οί Μουσονλ-
μάνοι ήταν« Τουρκο - Άοβανΐτη-
δοι άπτήν Άπάντη Άρδανιτιά κ'
ήδονλεΰανε κο'ν-ΐά σέ Τοϋρκοι ά-
φε'ντικά. Οί Χριβτιανοί ήτανί οί
Ρο>μνιοί ά-ττή Βορινή "Ηπεΐίθο κ'
ήδουλεύανε κο'ντά σέ Ρο>μνιοί καί
οί Καρα'νταγλ.ήδες Α.ττό δοοινό
Μανοο&ούνιο πού'τανε χι' αύτοι
Όρθόδοξοι ν' ήδουλεύανε κο'ντά
σί Ρςομνιοί καί Φοά'γκοι, παρά
σέ Τοΰοκοι .-ΐοΰ τσοί 'θε<ι>ρούσανε
δχτροί τσή ,τατριόας τ<ος. Ό κα- 6άσης ήτανε ή 6ιτρί.α τοΰ κάθε άηεντικοΰ κ' ήποεπε νχί'ν<αι άοχον το'ντυιμένος καί παστρικός. Οί κα- ύάσηδοι δμιος οτα τσαροιά, στά ίμπορικά χανιά καί στσϊ κ?ς, πού'τανε μόνε Τοΰρκοι, ήφ Οθύσανε κο'ντί,ς σχοΰρες βράκες ί φίσι μέ σαρίκι. Φρα'γκοφοοε- μένοι καδάσηδοι ήτανε σπάνιοι δ- πως στό «Όμηρικό ΠαρΘεΛ·αγιο- γεϊο», πού αύτοι ήλεγούνΐοστε φυ λάκοι. Γιατί δ,μαν ήλΐες «καβά- ση» τονε 'Θτωροΰσες «δρακοφορε- έ μ 2. — Ο ΚΟΤΛΑ Σ ΤΟΤ ΖΙΠΣΤ Ό γέρο - Ζι,τσΰ, Φρά'γκος, ή- καν' έμπόριο στή Σμύρνη, κ' ή- καθού'ντανε στόν κούλα τού στό Μπουρνόβα, μέ τή γιηαίκα τού καί τα ουό παιδία τού, τό Μισέλ καΐ τή Λίζα. Ό κοΰλ.ας τον (κόυ¬ λε, άρα6οτουρκ.=άγροκατιοικία) ήδριο-κον'ντανε στά δεξιά τοϋ και- Α,ούργιου καοοτσόθοομοα' ποοτοΰ νά μΛοΰμε στό Μ,τουρνάοα. Ώ- ραϊο δίπατο άρχοντικό σπίτι, μέ κή-το μεγάλο, τρονυρκτμίνονε μέ άψηλό ντοτιόάρι. Μέσ' στόν κή- .το είχε έ'να - 3ι«ό καμαράκια γιά τα δονλ.ικά καί Λτάμι γιά τήν κα- ρότσα καί τ' άλάγατα. Μέ την κα ρότσα ήανε€οκατέ6αι.νε ένεΐΛΌς κα'ι ή φαμεγιά τον, ·,ιατί ό Μπουρνό- 6ας ίίτανε δλ>ό ώρες άπτή Σμύρ¬
νη μέ τα ποδάρια. Καί τηνέ όδη-
γοϋσε ό κα,ροτσιέρης τού.
Ή γν>ναίκα τοΰ Ζιπσΰ πεθαίνει,
κι' άπτόν καμό τού πεθαίνει οέ λί
γον καιρό κ' έκείνος. Τα παιο.ά
τ' άφήκανε άρ*ηά μεγάλ.α. Ό
Μισέλ, .ταλληκαράκι, άναλαμδά-
νει τή δονγιά τοΰ μπα',μπά, καί ή
Λίζα περιορίστηκε πιά στό σπίτι.
Κο,τελλίτσα δμορφη, μοοφο,μενη
στσί Φρά'γκισσες καλΛγριες, μέ
τσί γλωσσες καί τό πιάνο.
Βρισκούμαστε στό 1873. Ό Μι¬
σέλ, άπτόν καιρό ποΰ 'πεθάνανε οί
γονιοί τού δέ τονέ 'χοχίοΰβε πιά
ό κούλας. Γιαταυτό, τα βράδια
ήκατέδαινε συχνά στή Σμύρ."η
μέ τήν κα{.ότσα κ' ήπάαινε πότε
στά Θέατρα, πότε στό «Σέρκλ -
έοοπεέν^ γαλλ.^ Λέσκη εύ^παϊ
κια). Ένώ, ή Λίζα τό 'ςκξε στό
πιάνο καί τό τοαγουδι. 'Η δοΰλα
τως, ή Γαρουφαγιώ, πού τηνέ 'χα
νέ χρόνια, εΤχε γβοάβει. Καί, ε¬
πειδής ό κούλχι: ήθρισκου'ντανε
σ' άπομεριά, ήναγκαστήκαν« νά
πάοουνε ένανε καοαστι γιά νά φι>
λάη τόν κοΰλα ιιέοα - νύχτα άπό
κλέτι τηδοι, γιατί ·χανΡ κάσσα μέ
λ.ίρες καί χά άκοιβά οιαμαν'τικη
τσή συχωρεμένη; μαμας, μέσα φυ.
; Δρο; ν.. Δ. ΑΓΧΠΈΧΠ
Ο ΚαΒΑΙΗΣ ΤΟΥ ΖΙΠ1Υ
λαγμένα.
Ό καίίάσης αϋτός ήτανε ό Σά(>.
(ίας Γιονροθιτς, είκοσιπεντάρη;,
λεβέντης, γαλανομάτης, ξανθί»-
πός. "Ητανε λίγος καιρος πού 'χε
έ'ρθει άπτά 6ουνα τσή Μπέρτας
τοϋ Μανροδοννιοΰ, κ' ήγύρενε δόν
γιά. Σεμνό παλληκαράκι, 6ουνιε·
σιος ίίμως, .τού δέν είχε άκάμης
,-ιάρει τα Σμνρνήκα χοϋγια. Τονε
.τήρανε μέ τή χρονιά, νά τοΰ κα·
νοννε δνό φορεσιές τό χρόνο, 6
μιστός τού, τό φαι καί μιά καμά¬
ρα μέσ' στό κήπο γιά νά ν.οιμ«.
ται.
3.— Ο ΣΑΒΒΑΣ
ΕΡΩΤΕΤΕΤΑΙ ΤΗ ΛΙΖΑ
Άςροσιιομίνος στ' άφε'ντικ.ά τού,
άφοΰ ήτέλ,ενε τα Θΐληματα, ήχα-
Θού'ντανε στήν καρέγλ,α ό'μπρός
στό καμονράκι τού, .τού 'τανε μέσ'
στό κήπο, δίπλΛ στή δίφνλ,λη ξν-
λένια πορτάρα. Μεσημέρι καί 6ρά
δυ τό φαί τού τύ 'πάαη·* ή ΓΛι-
ρουφαγιώ στήν καμάρα τον.
Ή Λίζα, δ.τος τονέ 'χε άνάγ.
κη, πρθντάντοίς για τα βράδια, πού
ήλει.τε ό Μισέλ, τονέ 'περιποιού'ν
τανε ιδιαιτέρως κ. ή,τροσπαθοϋσε
κιόλας εύγενικ.ά, νά τού μάθη τα
ρλληνικά, ποϋ δέ τα 'ξερε άκάμης
καλ.ά, γιά νά μπορή νά νταλ,αβε-
ρίζεται μέ τήν πιάτσα, πού τονε
'στέλ-νανε γιά Θελ.ήματα, άφοθ
στό Μποχιρνόδα καί στή Σμύρνη
οδλος ό κόσμος ήμιλ,ούσε έλλ.ηνι-
κά. ΟΙ τσιρι,μόνιες (—ριποιήσεις)
όμως τσή δμορφης καί πολιτισιιρ·
νης κοπελλίτσας, ξυπνήσανε όρι-
σιιένα μεράκια στήν ψυχή τοϋ
6οννήσιου παλ-ληκαριοΰ. Στά μο-
νότονα έκ-εϊνα ίξοχικά &ράδια, έ-
κ.είνη στή σάλ-λα ήπαιζε πιάνο χ'
ήτραγουοοϋσε μοναχιά. 'ί.νώ £-
κ.είνος κ.λεισμένος στήν καμάρα
τού τηνέ άκονε από μακριά κ' ή-
μελαγχολονστ. Τηνέ 'χε έροτϊυτή.
Ήπέρασ' ό ποώτος μήνας καϊ
ή'μπ* ό Δεκεμ6ρης. Μιάνι ηλιο>Λυ
σμένη μερά, ήδγ,ε τό κορίτσι στον
κήπο νά κόψη άβιορέττες (ζαμ.·τό
κια). 'Εκεΐνος ήκαθού'ντανε, ο-
.ΐ(ος πάντα, στήν καρέγλ,α τον κοί,
χαθώς τΐΓνέ1 'δε νά σκύόη, ήτρίΐ-'
εΰτύς κο'ντά τση, τσή κό6ίΐ ά-
βιορέττες καί, δπιος τσή τσί "δινε,
τσή χά&εψε άθελ.α τό χέρι. Αΰτό
'τανε ή καταστροφή τον.
'Η κόρη δέν ή&ειξε τί.τοτις,
φιονάϊει μονάχα τή Γαρανφαλιώ
καί κλτιβώνου'νται κι' οί δνό τως
μέσ' στήν καμάρα τση, πεςΗμένοΜ
τας ώσπου νά 'οχη ά.ττή Σμύρνη
μ έ την καρότσα ό Μισελ. Καί τό
υεσημέρ» πού 'ρχε, τοϋ λέει ή Λί·
ία: «Αύτός πρέ.τει νά τονε διώ-
ξης, τώρα κιόλ>ας. Τονε φοδάμαι
πιά νά 'ναι 'δώ τσί ώρ-ες .τού έσΰ
θό λεί.της άπτόν κούλ,α». Τότες 6
Μισέλ πάει όλόισα καί τοϋ λέει
ίύγίνικά: «Τώρα, δ κούλας δέν
έχει άνάγκη άπό καιβάση. θά σέ
πλεοώσιο δ,τι πρέ.τει καί νά ορύης».
Ό Σά66ας τό 'κοπάλ.αδε γιά ποιό
λ.όγο τονέ 'δΐϋ>χνε. Βάζει τα πράα
ματά τού στό ξυλένιο μπαονλάχι
τον, ιό φορτώνεται στό νώμο κ.«ΐ
φεύγει. Τ*ρα6ά γιά τό σταθμό, ή-
πόπον παίρνει τό 6α.τόρι τσή στερ
γιάς (τραϊνο) κ,αί κατεοαίνει στή
Σμύρνη. 'Εικεί., σ' ενανε δερχανέ
τού Φρΐ'ι'γκο - μαχαλΛ ήτανε κα6ά
σης ό ,τατριώτης τον Μάρκος, ί-
νας κο'ντός πανονργος. Αύτός το¬
νέ 'χε μηνύσ' ά.ττό χιοριό γιά χα¬
ρή τού Μισέλ, .τού τονέ 'χε παρ«-
λέσει νά τοΰ '6ρη καιδάση. Ό Σά6
6ας τοϋ ίσταοίϊει τα καθέκαστα
νχ' ό Μάρκος τονε κρατά στήν χά
μαρα τον. Καί τό δράδν ήμήννίτε
καί άλλοι καδάσηοοι Καοα'ντα-
γλήδες ν' άκονσοΐΛ'ε τό πάθημη
τοΰ Σά66α. Τώ; λϊΐ: «Τηνέ άγά-
.τησα. θλοι νά μέ βοηθήστε νά τη¬
νέ κλέψο) κ' εύτίις νά μ.ταρ«άροι
ιιατζί τση γιά τήν πατρίδα καί νά
μή ξαναγνρίσο) .τιά. Ό άδερφός
τση κατέδαινε τα δράδια στή Σμί'ο
".Τι κ' έκείνη πομένει στόν κούλ.α
μοναχιά. "Ενα δράδν, λοι.τόν, θ'
('νεΰοϋμε οίλ-οι μας στόν χονλ.α, |
*γώ νά τηνέ κλέψω έκείνη κ' έ-
σεϊς νά στνχωστε καί νά .τάρτε τή
κάσσα τή γεμάιη λ.ίρες καί διπ-
μα'ντικά. Κ' ετσ< νά τοΰ οείξωμΕ, πού μοΰ 'πε, πώς ό κούλας τού δέν ϊχει άνάγκη άπό καοάση. Κι' δς πάη τότε νά γυοεύη άΑϊρ<τή καί κάσσα». Οδ>Λΐ ήσΐ'μςρίοντίσανε, πώς Ιτσι
τρέπει νά γενή, κ' ήαφήχΛνε νά
περάσουνε λίγες μερίς γιά νά ί-
τοιμαοτοΰνε.
Λ. ΛΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
* 0»«* «εΐΒ «ε—Β «—β ^βμ —>, ^^ ΐεΒΒ ^Β· «■« ΙΒ^ —β··»·
Η ΠΙΙΤιΣ ΩΣ ΒΙΩΜΑ
ΙΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιης Σϊλ
πως ετόνισεν ό Γκαίτε, δέν Ιχει
όν·άγκην πρός «τήριξίν τον οίτ*
τής φιλοσοτρίας, οδτε τής έπκπή-
μης, διότι αϋτός καθ" έαντόν εΙ-'
ναι πανίσχυρος, έγείριον καί ζωβ-
γονών τήν πίπτονσαν καί «άσχοι»-
οαν άνΘρ<ο.τότητα. Ό τΟ πιστός Χριστιανός, γίνεται φορί«5 τής άντικειμενικής καϊ αύθεντιχτίί εύαγγελικής αληθείας καί έ.ταλτ)- Θεύει την χάριν τοΰ θεοΰ είς την σκέψιν τού, είς τα αίσθήματά τον καί είς τήν θέλησίν τού. Τότε, ύλόκληρος ό έοΧ')«(?ικ0? κόσμος άνακαινίζεΐαι μέ τήν έ«ε- νρργειαν τής χάριτος καί ή άνθθ" πίνη ψνχή καΘίσταται «ύγενήςΧ'11 ΰπέροχος ΰπαρξις, έπανακτώβ<ι τη αρχαίον αυτής κάλλος. Αυτή ϊΤνα1 ή «Θέίοσις>, την οποίαν διδάσκει ή
Όρθόδοξος Έκκληβία. Ή μ«ι«
μόρακικης τοΰ άΛ-βοώπον «Τναι θν-
νατή μόνον έν τω Χριστφ κώ οιΛ
χ% χάριτος τού Χνιστοϋ· Αντό:
ίξαγιάξει καί έξευγενίξει την άν
θρω.τίνην προσωπικότητα καί αν-
τοϋ ή άγάπη καί ή ϊύσπλαχν"1
πρός τόν άμαραοιλόν, μεταμθνί';1
ν«ι άκόμη καί αυτόν τόν λτκπήν ί'?
.τολίτη,ν τοΰ Παραδείσον.
(Συνεχίξεται)
(1) Κων. Λογοθόκ.ον: Ή μ"»
Κάντην Ίδεοκ.ρατική λ
σελ. ΟβΟ — 662.
1 ,
ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΗΝ ΣΤΕΝΩΠΟΥ "ΡΟΥΠΕΛ,,
ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΙΣ
τού Συνταγματάρχου έ. ώ κ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
'Επί τή εύχαιρία τού έορτα-
ομοϋ τής έκααοπεντηκονταετηριόος
τής Έθνικής Άνεςαρτησιας μας,
τας πρωϊνάς ώρας τής 14ης τρέ¬
χοντος μηνός, επεσκέφθησαν τα
'Ελληνικά Φτιλώκια Προκαλύψεως
ΣΤΡΤΜΩΝΟΣ — ΡΟΥΠΕΛ—
ΠΡΟΜΑΧ.ίΝΟΣ οί Άπόστρατοι
Αξιωματικόν τού Παραρτηματος
θεσσαλονίκης όμοθ μετά Κλιμα-
κίου τής Πανελλήνιον Όμοσπον-
δίας Πολιτικών Συνταξιούχων
καΐ διένειμον ποικίλα δέμωτα είς
τούς φρουρούς των συνάρων μας.
Είς τή/ν συγκέντρωσιν των
Όπλιτών των ά·νο>τέρω Φυλ*ακί-
ών, ωμίλησαν ό Ιΐρόεδρος τής 'Ε
νώσεως 'Ελλ.ήνων 'Αποστράτων
Άξ)κων θεσ) νίκης Στρατηγος
κ· Άναστάσιος Μπιλάλης καί ό
Πρόεδρος τής 1ΙΟ1ΙΣ κ. Λειονί-
δας Λα&ράνος.
Αμφότεροι οί όμιληταΐ, κατ'
αρχήν μετέφερον τον εγκάρδιον
πατριωτικόν χαιρετισμόν των
Σ τρατιωτικών καί, Πολιτικών
Σνναξιούχων καί έν συνεχεία ά
νεφέρθησαν είς τό ιστορικόν τής
στενωποΰ ΡΟΤΠΕΛ, ώζ καί είς
ΈΘνικοΰς αγώνας τού 'Ελληνι-
ομοΰ.
Ωσαύτως έτονίσθηοαν καΐ, τα
άκόλουθα:
«Αισθανόμεθα ιδιαιτεραν χα-
ςάν καί ευχαρίστησιν δταν πρός
στιγμήν ευρισκόμεθα πλησίον σας,
διότι, μάς δίδετε ή εύκαιρία νά
έκδηλώσωμεν την αγάπην, στορ¬
γήν, ώς καί τόν θαυμασμόν δι'
ίσάς τούς γενναίους ΰπερασπι-
οτάς των σννόοων μας.
Δέν προσήλθομεν έδώ διά νά
τονώσωμεν τό διαπιστούμενον υφ'
όλων ήμετέρων καί ξένων υψη¬
λόν φρόνημά σας, άλλά τονναντί
όν, διά νά άντλήσωμεν δύναιμιν,
προκ€ΐμένου νά δυνηθώμεν νά
προσφέρωμεν είς έσάς αποτελε¬
σματικωτέραν ανακούφισιν καί ύ
ποστήριξιν καί κατέληξαν: ΙΙορ-
πει νά είσθε ύπερήφανοι διότι ε
χετε την ύψίστην τιμήν νά ύπη-
ρετήτε είς τάς προκεχιορημένας
γραμμάς προκαλύψειος καΐ μάλι-
στα είς την Ιστορικωτάτην διά
την 'Ελλάδα περιοχήν Προκαλύ¬
ψεως των στενων ΡΟΤΠΕΛ,
λ<ψ,6ανομένου &π' ϊίψιν δτι αί σημεριναί γεωγραιφικαί χαράξεις των Ελληνικήν συνορων ποος ΒΟΡΡΑΝ είναι και τοιαύται ο¬ λοκλήρου τού ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΚΟ 1ΜΟΤ. 'Η Εύγνωμοττύνη τού ΕΘΝΟΤΣ πρός έσάς, θά είναι ή άνταξια αμοιβή τής άγρύπνου φρουρήσε.- ως των συνόριον. Μετά την πραγματοΛοιηθείσαν έ -στέψιν είς τό ενδοξον οχυρόν ΡΟΥΠΕΛ καί τό έπακολουθήσαν ίΰλαβικόν προσκύνημα πρό τον έ·»εϊσε επί τοΰ νψώμαπος ύπάρ- χοντος ήρώου νών άγωνιστών, αί αντιπροσωπείαι ανεχώρησαν διά θεσσαλονίκην καΐ Αθήνας. Ή διέλευσις ίίλων ημών των απομάχων έκ των ίστορικών στε¬ νήν τοΰ ΡΟΤΠΕΛ καί τής ε¬ κατέρωθεν αυτών υπαρχούσης πε ριφήιιου όχνράς γραμμής ΜΕΤΑ ΞΑ, ώς καί ή παραμονή μεταξΰ τόίν εύσταλών καί άρρενωπών εύ ίώνων καί λοιπων όπλ«ιτών των μιθο,ριακων Φνλακίιυν, άφ' ενός μέν προεκάλεσαν ρίγη βαθντά- της συγκινήσεως έκ των ξο>ηρών
άναμνήσεων τοΰ Β' Παγκοσμίου
Πολέμου καί ιδία έκ τής ύπερη-
ΐίάνου απορρίψειος έκ μέρους τοΰ
Αειμνήστου Βασιλέως Γεωργίου
τοΰ Β' τοΰ γερμανικόν τελεσί¬
γραφον, ώς καΐ τής ήρωϊκής άν-
τιμετοκτίσΈως μέχρις εσχάτων τοΰ
χαλυβδίνου γερμανικοΰ κολοσσοΰ
υπό τοΰ μικρόν όλλ.' ενδόξου Έλ
/ηνικοϋ "Εθνους κατά την εισβο¬
λήν τοΰ πρώτου είς τό πάτριον
έδαψος την 6ην Άπριλίοτ' 1941·
άφ' ετέρου δέ -.(σθάνθημεν όντως
Εθνικήν ύπερηφάνειαν, έζωγραφι
σμένην είς τα πρόσωπα δλων των
έπισκεπτών, διά την έλληνοπρεπη
καΐ θαιυμασίαν11 παράστασιν των
φρονρων τής άκριτικής ταύτης π«
οιοχής, παρεχόντίον πλήρη έχΐγ-
γνα διά, την εξασφάλισιν της έ-
ιΐαφικής άκεραιότητος τής Χώ
ρας μας, ώς αί μακραίωνες παρα
δόσεις τού ΕΛΛΗΝΙΚΟΤ ΓΕ-
ΝΟΤΣ.
/ΗΤΩ ΤΟ ΙΝΔΑΛΜΑ ΤΌΤ ΕΛ
ΛΗΝΓΚΟΤ ΛΑΟΤ ΑΙ ΕΘΝΙ
ΚΑΙ ΕιΝΟΠΛΟΙ ΔΤΝΑΜΕΙΣ
ΕΚΛΕΚΤΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ - ΣΧΟΛΙΑ - ΚΡΙΤΙΚΗ
ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΟΥ ΜΑΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΗ -
ΣΥ1ΤΡΑΦΕΑ κ. ΑΝΤΩΝΗ Ν. ΣΥΜΙΓΔΑΛΑ
ΑΡΗ ΧΑΤΖΙΔΑΚΗ ΑΓΧΟΧ —
ΠΟΙΗΜΑΤΑ, Αθήναι 1971
ΚΩΣΤΑ ΜΙΣΙΟΥ ΜΝΗΜΕΣ -
ΠΟΓΗΜΑΤΑ Αθήναι 1971
ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙ-
ΔΗ Ό Σμύρνης Χρτισόστομος
—δντομος βιογραφία, Αθηναι
1971.
Ό γνιοστύς ουγγραφέας, Σμυρ
ναΐος την καταγωγήν, Χρήστος
Σωκρ. Σολομωνίδης, έξέδωσε πρό
τινος τό 30όν 6&6λίον τού, μέ τί¬
τλον «Ό Χμύρνυς Χρυσόστομος»·
Είναι δύο τόμοι πού άποτελοΰνται
άπό 720 σελίδες καί τό κοσμεί μέ
1 βΟ εΐκόνΐς καί μέ τό γνωστό γλα
φυρό ΰφος άπείχονίιζει σ' αύτό ό-
λόκληρη την ζωή, τήν έθνική, κοι
νιονική δράση καί τό μαρτύριο τού
τελενταίου Μητροπολίτου τής
Σ μύρνης Κ. Χρυσοστάμου.
Γιατί ή έξέχυοσα αύτη προσωπι
κότης τοΰ Χουσοστόμου ήταν πολυ
σχιδής καί ή ά/αταπόνητος δρα-
στηριότης τού σ' ϊργα εΰοποιΐας,
πατριο>τισμοΰ καΐ ιδίως ή πνευμα-
τική προσφορά τον στούς άγώνες
Τοΰ Γένους καί ής 'Εκκλησίας. Ό
Χ. Σολομωνίδης κατάφερε νά υ¬
περπηδήση δλα ιά έμπόδια, γιατί
είχε τα φλογερό έΛ&ιαφέρον καί
τόν άκοίμητο πόθο νά μάς προσ-
ς;ε.ρη μιά »·ΐληρέστ<Γριι διογραφία τού Μητροπ»λίτον. Ι Ό άναγνώστης θά διαπιστώση (τάν διαβάζη τούτη τή βιογραορία τον καί τίς έκκλησις ποδκανιε δ Έθνομάρτυρας ">ιά την κατάκτη
ση καΐ την έ&ραίωοη τής πολύπο-
θης ελευθερίας στή γη τής Ίω-
ίας, είς τούς αεγάλους τής επο¬
χάς έκείνης, γιά τα δίκαια τού ά-
γωνιζομένου "Εθνους, οί πατριιυτι
>.οί λόγοι τού ΐπέχουν μιά θέση
ΓΙΘΝΙΚΗΣ ΔΙΛΘΗΚΗΣ καί ά
ποτελοΰν μιά πνευμίΐτική σκυτάλη
γ<ά μάς τούς νεωτέρους. Δικαίος, λοιπον, ή 6ρά6ει>σίς
τού άπό την Άχαδημία, τό παρόιν
ϊργον, γιατί μόνον ή έμπνενσμέ-
νη γραφίδα ενός Χρήστου Σολο-
μωνί&η μποροΰσε νά μάς χαρίση
καί νά μάς άαρήση Ινα τόσο πολύ-
τιμο 6'6λιίο στήν έλληνική γραμ-
ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΙΙΟΤΛΟΤ
Έαλεατοι Γάμοι
ΕΗΑ ΤΑΞΙΑΙ Λ ΤΟΝ
Ζ'
Τό «κδρομικό μας πρόγραμμα
προβλέπει καί άλ.λες ε^τισκέψεις ά-
ξιοθεάτ<ον τής Άγκύρ<ις, άλλά 6ια ξόμαστε νά φθάσονμε ΐγκαίρίος, πρίν νυχτώση, είς τό Τσόρον,μ, ΰ- που θά διαντ·κτερεύσο)με. Τές έπι- σκέψεις άφήνομε είς την έπιστρο- φή μ«ς· "Ετσι, ΰβτερα άπό μιά μιχρή οτάσι σέ κάποιο κεντράκι, φεύγο- μι όλΛταχώς πρός τό Τσόηονιμ, δ- που φθάνομε κατά τάς 8 μ. μ. Ή πόλις Τσόρον,μ ευρίσκεται είς τό κέντρο τιόν ίημι-τέδιον τής Τουοκίας. Τό νέον τμήμα τής πό¬ λεως εχει σχετικώς καλές οίκοδο- μές, άνεκτά ςενοδοχεΐα, .τάρκο, ί'ις τό μέσον τοΰ οποίον δεσπάϊ,ει ΰι|)ηλός πυργος μέ ρολόγι. Ή πα¬ λαιά δμίος πόλις παρουσιάζει τε¬ λείως διάφο&ον καί Λνηίθβτον εί- κόνα. Άπό κακοτνχία καί άπρονο ησία των ίθννόντοιν την έκ.δρομήν, περάσαμε την ύχτα μας είς τό ταημα αντό τής ,τόλεοις. Ή φοηή τοϋ μονείί,νη εις τό 6αθϋ πρωινό τής έποιιενης, αάς δρήκε ολονς σχεδόν ξαγρνπνησμέινονς καΐ ε- τοιμους γιά άναχώοησι. Πολΰ πο<ι)ϊ ξεκινάμε καί σέ λί- ματολογία. Κάθε μερά ;τού περ.νά λα6αίν<ο Οιδλίσ γνωστών μου καί άγνώ- οτων λογοτεχνιόν, μεταξύ αυτών ιΐναι καί ή νέα προσφορά στη>ν
,ιοιητική πορεία τού Κώστα Γ-
Μίσιου μέ το ύ^δλίο τού «Μνή-
μες». Οί στίχοι τού γενικά διαπο-
τίζον*ν τό είναι μας μέ μιά γΑυ-
κιά, ψιλή άνατριχίλΛ καί μιά πνευ
ματική ήδονή αάς χαρίζονν οί
στροφές της, Στιχοι γιομάτοι άν
θρωπιά, όμορφιά, σφρίγος, άλκη,
λιγο άγχος, κάποια λ.ύπη, άλλά με
φώς πολϋ δυνατό, τόσο δι»ατο
ποϋ άθελούσια τό χαιρόμαστε χ,ω-
ρίς νά φοβόμαστε την κάποια τύ-
ιτλνθοσιν καΐ νά τό πετάξουμε, ώς
συνήθιυς συμδαί^ει μέ άλλονς κρι-
τικούς, στόν κάλ.αθο των άιχ,ςή-
στιον. Είναι μιά άξιύλογος προσ¬
φορά καί χαιρετώ την προσπά-
θειαιν". Εάν ΰπάρχουν μέσα στόν
ποιητικό χώρο ιής ζωής μας ποιη
ταί μέ- κάποια συναίσθηση, μέ. κά¬
ποια εϋθύνη, .τού παρο·σιάζουν τα
ιργα τονς γιά εύρϋ άναγνωστικό
κοινό, «Ιναι, καΐ ό γνιοστός Κρητι
κ.ός "Αρης Χατζιδάκης, πού μοΰ
ε,μπιστεύθηκε τό τελευταίο τού 6ι-
6λίο «ΑΓΧΟΣ», πού μέσα σέ τού¬
τη την καλογραμμένη συλ.λ.ογή τον
βλέπω τό αγχος, μιά άπαισιοδο-
ξία, έναν άκρατο πεσιμισμό, κατά
τάλλα δλέπω έναν σωστό ποιητή,
πού είς τα τραγοΰδια τού παοατη
ρΐϊται μία κοινωνικότητα ,τάσις,
δύναμις, συγκίνησις, ίδίες, υπέρ
μετρη άγάπη, σάτιρα, μιά κάποια
•νοητευτική κα'ι οτ>ναρπαστική, πι-
κρή μελαγχολική εΐροινεία. Ό
Χατζηδάκης είναι έ'νας ζίονταινός
ποιητής καί είναι μία πολ.ύτιμος
σΐ'μ&ολή στήν ^'ΐοελληνική ποίη-
ση καί γραμματολογία. 'Η προσφο
ρά τού αυτή Ιχει, μπορώ νά .τώ,
χρήστμα διδάγματη γιά μάς τοϋς
νεώτερους, πού λέμε ότι είμχκττε
ποιητές' διδάγικιτα φαντασίας
κ.αί τεχνικής, μέ πάμ.τολλες ί'πο-
Ολητικές εΐκόνες, μέ ώραΐα χρώ-
ματα, αντά όλα τα στοιχεΐα δο-
ΐΌδ ντήν καρδιά μας γιά την 6α-
θύτατη Λλ'θροΜτιά πού κρΰβονν οί
οτροφές μέ τοΰς διάχτανονς στί-
χους τοτ·, πού τηρά ν' άννι|ιώση
μέ κάποια .τροσπάθεια τόν άνθρΐο
πό. Ή άνεση καί ή άπλότητα θυ-
μίϊει την ποίη<ΐη τοΰ Καρυιοτάκη καί κλείνει μέσα της μιά εύαισθη σία καί ?ναν άκρατο λνρισμό. Εΰ- χαμαι νά ,μοϋ δοθή καί πάλι ή εύ ν.αιρία νά ξαναγράψω. ΑΝΤ. Ν. ΣΙΜΙΓΔΑΛΑΣ γο φθάνο,αε ίίς την ΜΕρζιφούντα, δπιου, ώς γνιοστόν, ευρίσκετο ,τό ξακονσμένο άμ;ρικα, ικό ΚΛλλ.ρ- ■>, ιο «Άνατόλια.», τό οποίον τώρα
λειτουργεί είς την θεσσα/.ονί-
κη. Άφήνομε ρ&ώ δϋο (Τννεκδρο-
μεϊς, ,τόν κ. θ. Άμανατίδη καΐ τόν
κ. Ι. Κοντοβραχιονίδη, οί όποϊοι
πρόκειται νά έπισκεφθοΰνϊ την πά
τρίδα τονς, τό Σίμ Ματέν ή Κιου
μούσ - Μαδενί, π όν δοίσκεται σε
δίοίοο περίπου άπόατ«σι ά-τό τή
Μερζιφοΰντα.
"Τστερα άπό όλιγόλεπτη παρα-
μονή ενταύθα, σ·-»νεχίζαμε ταχύτα-
τα την πορεία μας, διερχόαεθα
την γνο>στή διά τα θερμά /Λντοά
της Κάδξα, καί 2—3 αλλ.ες κο>αο
πόλεις. Είναι άκόμα ή ωο·α 8 π.α.
Κάπιος άλλάζει >αί ήμερίύει ή γν
ροι φΰσι, δπου σέ μιά στροφή τοϋ
δρόιι-ον, μέσα άπό κάποιο ανοιγαα
('χπότομα καί άνέλπιστα ςτ·άιηκε ή
θάλασσα, ή Μαΰρη θάλασβα, ό
ΕΰΙεινος Πόντος. Ώς έξ ένστί-
κτοΐ' μιά υψηλή ϊαχή δόνησε την
ατμόσφαιρα των αύτοκινήιτων·
21 άν τοΰς Μνρίονς τοΰ Ξενοφών-
τος, ολοι (ΤΜνάξανε: θάλ.ασσα!
Θάλ-ασσα!
2 έ λίγη ώρα τα λ.εοφορεΐα μας
τρεχοΛ'ε δαιμονΐ'οδώς παράλλ.ηλΛ.
με την ακΐιιιαντη καί γαλήνια θά-
λασσα, έ-'χοντας δεξιά κατάφντα
να{ καταπράσινα 6ο»νά. Ή γοη-
τήα τής γύρω ηΰσε(ο; καί ή γορ-
γΐι και άπιθάνιος ά,ραία ίναλλα-
γή τό>ν είκάνο)ν, οί οποίες διεδρ-
χονταν ή μιά την αλλη, συνεκλό-
νισε κυριολεκτικά δλ,ους τούς έκ-
δρομεϊς - προσ^υνητάς, καί μέσα
σ' αύτη την εκσταβι τού μεγαλεί¬
ον τού περιβάλ-λ.οντος, φθάσαιιε
κιόλ.ας είς την 1'αμψοΰντα.
Έδίδ πλ^έον ήοθαμε είς την πρώ
ττ, έπηφή καΐ γνιοριμία μέ τόν
Πόντο, τόν άλ.λοτε Πό*το, τοΰ ό-
ποίοτ» ενα άπό τα άκ^ραϊα δυτικ.ά
σηιιεΐα ήτο ή πολ.ι τής Σαμψονν-
τας, ή παλαιά Άιιισός. Ό Πόν¬
τος νχά, ώς λέξι άκ.όιΐΐΛ είναι ϊσος
αγνοιστη, ίσως δέ ναΐ αισητή, είς
τή σημΐρινή Τοιιρκία. Μέ μιά γε¬
ν, κή όνομασία Καρά - ντεί£. (Μαύ
ρη Θάλ.ασσα) όνομάίονσι την πε-
ριοχή.
Σνγκίνησι καί νωη-οά σΐ'ναιοθή
μστα πλημμυρίϊο·ν την ι|ιυχή μας.
θέλοτηΐε νά άναθναηθοΰμε καί ν ά
ίήσονμε κάτι άπό τό παρελθόν
τής πόλεως αυτής, τής οποίας ό
ελληνικάς πληθτ>σμός, ώς γνωστόν,
επαιξε καί διεδραιιάτισε μέ τόν
όξιον ποιμενάρχην της επί κ«(ρα-
Γ,ής, σπονδαΐον χαί άληθώς υπέρο¬
χον οόλ.ον είς εκιδηλ.ώσεις καί προσ
παθείας καί αί οποίες κατέλήξαν
στά νΛ'οστά δοαματικά ρπανόλοτ·-
Θί. Σφίγγονιιε τήν ψνχή μίΐς γιά
τό παρελ.θόν καί προσπαθονμε νά
γνιορΐσουμε τό παρόν της, τή ση-
μιρινή πόλι. Μέ τό χηονόαετρο -
ρο/.όγι είς τό χερΐ, ποοσ.ταθοϋμε
νά σι<μ€ι6άσοι·αε τα πάντα. Έπειδή ήςεοα δτι ή άλλοτε Έλληνική (Πηοι/α'καί ή Όρ€ό- &ο;η 'Ελ.λ.ηνική 'Εκκλησία τής Σο,μψούντας, 6ρ.σκότανε κάπου ΰ- ι)ιτ}λότερα, είς τό Καδή - κιοι, πή ρα ίνα ταξί καΐ -τ·αρεκάλεσα τόν όδηγό νά μάς πάγη είς τόν τόπο πού ήτανε χτκΐμένη είς τα παληά, ή έλ./Λτνική Ικκλησία. Μέ την πρό θυμη κατάνευσι τού όδηγοϋ, διε- τρέξαμε δλ.η την περιοχή καί κά¬ ποια στιγμή σταθμεύοτ'με μπροστά σέ πραγματική έκκλ^ησία, μέ σταυ- ρό είς τήν πόρτα καί μέ τα λοιπά ίξοτεοικά γνιορίσιιατα. "Εκπλ.η- κτοι δγήκαμε ά.τύ τό αύτοκίνητο καί περισσότερο εκπληκ,τοι δια6ά- ζομε: «Καθολική 'Εκκλησία». Έθε ώρησα περιττό νά ξητήσο) έξηγή- σεις άπό τόν σωφέρ. Δέν άπεκλείε το ό άνθαωπος αύτός, καθό νεος τήν ήλικία, ν ά μή έγΛ'ώριξε καν ότι ν.τήρχαν κάποτε εδώ "Ελληνες ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ Χί|ι παρελθονσαν Κν>ρια·κήν είς τόν ιερόν ναόν τού Αγ. Παύλαν
Άβηνων, ετελέσθησαν οί γάμοι τής κόρης τοΰ γνο>στοΰ δικηγόρον
Αθηνών κ. Μάρκου ΓΙαπιαιγεωργί ου μετά τοΰ κ. Λεωνίδα Συη. Ά-
λίΐάνδρου, εύφήμτυς γωστοΰ Ια τροΰ Λαυρίου. Είς τήν τελετήν
παρέστη έκλεκτή μερίς τής άθηνα'ικής κοιναννίας.
Χρονικό, άναφερόμενο στά πε-
ςι·σινά «Όμήρεια», τίς πνευματι-
•/ες Ικδηλώσεις ποΰ ΐ'γυναν στήν
προ*τενουσα, στή Χίο καί κατά
τόν περίπλου τού «όμηρικοΰ συμ-
ποσίου» μέ τό περιηγητικό λαοϊο
«Σεμίραμις» τόν Σεπτέμδριο τοΰ
1970, ί&ημοοιίΐνσε τα λογοτεχνικό
πεοιοθικό «Αύσονΐα» (π,ρόφερΐ ί-
Ταλ.ικά: Άοιυξόνια). Τό ίμπερι-
«ττατι,εμένο χοονικό έ'γραψε σέ ί-
καί εΐχαν καΐ έκκλησια.
Ή σηιμερινή .τόλις τής Σααψούν
τας ρϊαι. ώραία, με άσφαλ.τοστρο}
μένους δρόμονς, κτίρια νέα καί
ιοραιες πολυκατοικίες, πάρκο, εκ-
Οεοι καΐ πληθυσμόν πλέον τώ,ν
120.000 κατοίκων.
Δέν μάς εμεναν πεφΐθώρια χρό
1 ου γιά νά γνωρίσοιιμε καί μά-
θοτ·μΐ περισσότερα γιά την πόλι
χαί τήν περιοχή τής Σαμψούντας.
"Ετσι, οτυγκεντρωθήκαμε, ιιπή-
καμε είς τα λεωφορεϊα μας καί ξέ-
χινήσαμε πρός ανατολάς.
Άπό την Σαμψονντα ή σνντρο-
φιά μας ένιβχύθηκε με- έναν νέον
ι'πιίίάτην. "Ενας εϋτραφής κα'ι
ροδαλός Τοΰρκος άέύηκε είς τό
ίνα άπό τα πούλμαν καί μέ άσυνή
θιστη προσήνεια καΐ οίκειότητα
~ρός ίί?Λυς, άλλά κνρίως πρός με
οίκούς άπό τοΰς έκδρομείς, τούς
όπσίονς εγνώρισε άπό προηγούμε-
νες ίκιδρομές, εδημιούργησε μιά
εύχάριστη ατμόσφαιρα καί δλοι οί
έκδρομεϊς νιώσανε σάν λ ά 6ρί-
<τκονται σέ πολί» οικείον, σέ πολΰ φιλικόν περιβάλλον, σάν είς τήν θά μάς άπασχολήση κχιί άργότε ρο ό σνμπαθητικός αΰτός άνθρο)- , πας, ό οποίος μάς στάθηκε πολύτι ■ μος σύντροφος καΐ σννεργάτης σ' ι δλες τίς διαδρομές μας καί ό ό- .τοίος είς τήν ίπιστροφή μας μάς σννώδεψε μέχρι την ΣθΛΐ/ψούντα καί ιιάς κατεικοδοσε κατά τήν ά- ( λαχώοησι μέ πραγματικ.ά δάκρΐ"α Ι είς τα μάτια... Είναι τό πρώτον | δεϊγμα των εκπληκτικών φαινομέ νιον πού άντικρι·σαμ.ε είς τόν Πόν¬ το... (Σννεχίζεται) -ιαλική γλ.ώσσα ό συΛ>εργάτης μας
μνθιστοριογοάφος ΙΙαΐ'λ.ος Φλώ-
ρος.
Τό ίταλ.ικό αΰτό περιοδικό διεν
θύνίΐ ό ποιητής, κριτικάς, γραμμα
τολόγος καί ίστορικός τής Ιταλι-
κής λογοτεχνίας Λονίτζι Φιορεν-
τθνο, φιλ^λλ.ηνας, πού εΤχε γρά-
ψει κάμποσα .-τοιήματα μέ θέμα
τό έλληνικά νηοιά, τήν περιπέτεια
τοΰ Όδυσσέα κ· &. Ό ΦιορίΛτι-
νο κατάγεται άπό τή Σικελία, άλ-
λ.ά ζεί χρόνια τώρα στή Σιένα
τής Τοσκάνας, ι'ίπου διδάσκει ίτα-
λική λΛγοτεχνία στή σχολή γιά
Ηίνονς, τήν ένσοιματιομέινη στό έ-
κεί πανεπιστήμιο.
Καθ ώς μάς ,τλ.ηροςρορεί ό σι>ν-
εργάτης μας τής στήλης «Τα 6ι-
6λα'α καί οί άνθρωποι», τό έφετει-
νό όμηρικό συνεδριο θά γίνη κα¬
τά τόν Όκτώ6ριο καί, ίστερα ά¬
πό δραστήριες ένέργειες τοΰ προέ
δρου τής έται^ίας όμηρικών σπου-
δί>ι δικηγόρου Ελευθερίου Μα-
μοΰνα, βά π«ριλ^ά6ει φροντιστήριο
όμηρικών σπουδών. Τότελ»ευταϊο
θά λειτονργήσπ στή Χίο καί ήδη
έ χούν δηλώσει φοίτηση ογδοήκον¬
τα άλ^λοδαποί σπουδαστες.
ΚΚΔΟΣΕΙΣ
Αί «Έκδόσβις τού Κέντρον Μι¬
κρασιατικήν Σποτ»δών (Διεύθυν¬
σις Μέλπως Μερλ^έ) Καππαδο-
κία», εκυκλοφόρησαν είς όγκώδη
καί καλοτνπωμενον τόμον τό βι¬
βλίον των κ. κ. Δημ. Π«τροπού-
λ.ον, καθηγητοΰ τοϋ Πανεπιστημί
ου θεσσαλονίκης καί 'Ερμολαχου
Άνδοεάδου, σι·νεργάτου τού Κέν
τρου Μικρασιατικων Σπουδών, υ¬
πό τόν τίτλον <Ή θρησκευτική Ζο)ή στήν περιφέρεια "Ακ - σεράϊ — Γκέλβερε, μέ πράλογον καΐ γαλλική άνάλ.υση Μέ·λπ(ι)ς Μερλαέ καΐ Όκταβίου Μερλιε, καθηγητού Πανεπιστημίου (Α'ξ - άν - Προ- ΖΗΤΕΙ" ΑΙ μ..χρός γνωρίζων ν* »Λι>ι «ι —^(μ^ Ιυ... ΤΤ*ι___ ^__
χρήσιν ποϊηλάτου. Τίληρονΐΐ'
ρίχι εί; τα γριιφεΐχ μας. Ν
ντ-ς 25. *τλ 22Ρ 7ης
ΤΠΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΕΣΒΠΥ Α. Ε-
ΓΕΝΙΚΟΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1970
Διαχειριστική περΐοδος άπό 1ης Ίανουσρίου 1970 ε"ως 31ης Δεκεμβριού 1970
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α' Πάγιον
1. Άκίνητα 12.406.347.40
α) ΟΙκόπεδα—Κτήματα 2.624.288,50
β) Κτίρια—'Εγκττ)σεις 9,667 058,90
γ) Μελέται οΐκίοκων 115.000.—
2. Μηχ)ματα καί 'Εγκστ)σεις Κτήμ.
Μηθύμνης 60.893.70
3. "Επιπλα καί Σκεύη 2 046 598,40
Άξία κτήσεως 2.207.159,20
Μεϊον άποοβ. —τιωληθέντα 160.5(10,80
1970
14.899.819,60
2.6.Μ 288,50
9 607.058,90
115.000.—
2 17!) 592.-
16,362,80
12.406.347,40
1969
15.016 450,40
60.893,70
2.163.229,20
4. "Εξοδα Ιδρύσεως
5. Μέσα κινήσεως Αύτοκινητα 1.Χ
Β' Κυκλοφορούν
1. Τρόφιμα κλπ. Ξεν. «Λ.Ι » (όπόλ.]
2. Χρεωοται
3. 'Εκκρεμεϊς λ)σμοί : Χρεωοτικοί
Γ' Διαθέσιμον
1. Ταμείον
2, Τράττεζαι : Καταθέσεις δψεως
Δ' Άποτελέσματα λρήοεως
1. Παριλθουοών χρήσεων
2. Παρούσης χρήσεως
186.715.10
199 265 —
46.298,30
255 847,90
35 384,60
186 715,10
199 265.-
1.1 "0,40
14 875,70
337.530,80
16.006,10
76.176,30
277.798.—
984 452,40
1.338.426,70
6.802,20
11.144,20
17 946,40
4.248.328,20
875 323,60
5.123,651,80
3 721.437,90
526.890,30
4.248.328,20
Σύνολον δροτχ. 20 3/7.008,30
Λ)σμοί Τάίεως Χρίωοτικοί · 754.233,60
♦Υφίσταται ύτιοθήκη υπέρ ΕΤΒΑ ________1_
διά τό ποσόν Δολλ. Η Π.Α. 152X00 21.131.242 20
20,621.151,70
20.621 151,70
1970
Α' Κεφάλαιον Ιί, 000 000. -
α) Άρχικόν Μετοχαί 10 000X300 3 000 Γ03.—
β) Ιον Συμπληρ.
γ) 2ον Συμτιλημ. »
δ) 3ον Συμπληρ. »
Β* 'Υποχρεώοεις
1. Μακροττρόθεσμοι
Δάνεια ενυττόθ. ΕΤΒΑ
2. Βραχυπρόθεσμα
α) Πιστωτοί
β) Γραμμ -πληρωτεα
γ) 'ΐίκκρεμεϊς λ)σμοί :
Πιστωτικοί
δ) Προο)νσι καταθέσεις
Μετόχων
ε) Προκατοβολαί πωλή
σεως Άκινήτων
10 ΟΟΟΧ3ΟΤ 3.000 000 -
20.000X3(0 6.ΟΟΟ.00Ο.-
10 003X3(0 3 003.001.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1969
15,001 ΟΊ).-
3 000 000 —
Ί.οου οοο.—
6 ΟΟΟΧ'ΟΟ -
3.οοο.ουο —
2 547.851 70
158 !»%,<ίθ 22 8 Π 70 1.943 •'ΛΙ.'Ό 50 .0ι 0— ?.547.851,70 5.377 008,20 2.829,156.60 3.503.955,30 220 766,ΊΟ 1.<0).— 17.Η 12,00 1 817 217,40 3.503.955,30 5.621.151.70 ?.117.196,40 Σύνολον δρσχ Λ)σμοί Τάξεως Πιστωτικοί 20.377.008,30 754.233,90 21.131.242,20 621.151.70 ΧΡΕΩΣΙΣ 1970 1. Ύπόλοιττον ττσρελθουσών χρήσεων 4 248.328,20 2 Άποσβέοεις έξ "Εττίπλων & Σκευών 60.109,80 3. "Εξοδα Διαχειρίσεως 794.598,10 σ) Γραφείου Μυτιλήνης 772.147,40 β) Γραφείου Πειραιώς 22.450.70 ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ 20.621.151,70 546 750,20 27.345,80 1969 8 721.437,90 16 ^02,80 574 096 — 4. Έκμετάλλ πενοδ. «Δ,Ι.» Μηθύμνης "Ο Πρόεδροι, τοΰ Δ.Σ. ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΞΥΛΛΣ 62 062.- "5.165.098,10 1970 1970 1. Καθσρόν κίρδος /κμετιλλεθσ. Ξενοδ «ΔΙ· Μηθύμνης — 2 Κθ ί& έ 1969 , Γ ,, 12 507,40 2. Κοθαρςν κίρ&ος έκμετολλεύσ. Ξενοδ, «Δ II» 'ΕρεσοΟ 28.696.- 22 282,90 15 838,90 2.744,30 — 10.195,— 5,123.651,80 4.248.328,20 3. Κοθσρόν κέρδος ίκμεταλλεύο. ττισίν-ς Μηθύμνης 4. Καθαρόν κέρδος έκμεταλλεύσ κτήμστος Μηθύμνης 5. Γεωργικά τΐροϊόντσ (Ι'λαιον) 6. Χρεωοτικη διοφορά είς ΝίΌν - - 12.750,30 4.311 896,70 "Εν Μυτιλήνη τί) 15ρ Μσρτίου 1971 Ό Έντεεαλμένος Σύμβουλος ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Κ. ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ 5.165 098,10 4.311896,70 Ό Λογιστής ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΓΙΑΝνΠΩΓΟΥ Υπό -ού συνϊογα.ου μα ΣΑΒΒιΣ Ο ΚΑΡΑ'ΝΤΑΓΛΗΣ -248— 1.— ΟΙ ΚΑΒΛΣΗΛΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ Ξαναρχούμαστε πάλ.ι στήν ισ>το
ρηση τώ νταήδο»νε τσή Σμύρνης,
,-ιου τηνέ 'χ<ιμε σταματήσει στύ 1967. Καθάσης (κ.α66άς, — κλ.ητήοας) ήτανε δουγιά, .τού τηνέ 'κάνανε προπάντιος 'Η.τειοώ τηδοι, Άρ^αΛΪτηοοι κα'ι Καρα'ντα γλήδες (Μανροβοτνιώτηόοι «κα¬ ρά - ντάγ» τουηκ. μαΰοο 6ουνό, Μαυρο&ούνιο). ΙΙαλ.ληκάρι«, ήξε- νΐιτενου'ντοστε <««το τα 6ουνήσια ς,τωχά χίοριά, τού τόπον τοις καί ήερχού'ντοστε στή Σμύρνη, στήν ΙΙόλη καί σέ α/.λες πολ.ιτεϊες τσή Τονοκία,ς, δπον είχε ψιομί. Ιΐοννή σιοι, γεροδεμεΛοι, αξιοί νά 6άζον- νε στή θέση τού κάθε όχ,τοό, 6αρ- γιοί καί κλεισταί. "Εμπιστοι στυν άφε'ντικό τως καί κατάλληλοι 6- χι τόσο γιά Θελ.ή,ματα, ί>σο γιά
φνλάκοι μερά - νύχτα, νά μη μπή
στό μέρος .τού ήφυλάανε κανείς
κλέφτης γιά .·τα7ΐάνθρ·ο>.-ιος. Για-
ταντό ήτανε και άριματομένοι.
Κα€άστ(δοι =ϊχα·νε τα μεγά/Λ
τσαςοιά, τα εμπορικώ χά,νιια, οί
όερχανέδες (στοές) μέ μαγαζιά,
τα μεγάλ-α μαγαζιά, οί φά'μπρικις.
Τα μεγάλαι καςρενεΐα, τα κλοΰπ
(οί λ.έο-κες), τα ίξοχικά .ιλ.ουσιύ-
κΐιτα. Ή Μητρόπολής μας, το
'Ελληνικό Προςενεϊο, τα διάφορα
■/ονσολάτα, τα Σπιτάγια (νοσοκο-
μεΐα), τό Όρφανοτροφεΐο μας, το
Κεντρικό Παρθεναγωγεϊο κ. α.
Ό καΰάσης ήφοοοΰσε στολ.ή ά¬
πό 6ράκα, γιατ'ι 6ηάκ« ήφοοοΰσε
καί στήν ,,-τατρίδα τον. 2τολ.ή κα-
τάμανοη. Β,ράκα ώσαμ' τα γόνα-
τα, μέ α/ονφούλ.α οπίσω. "Ασ.τρο
πονκάμισο. Γελ^έκο καί ίσιλίκι (σα
κάκι κο'.ντό, πόλκα), πού τό κάθε
ίνα ήκοΐ''μπ(ονού'ντανε στανο^οτά
μέ τσαπράζια (τσαποάζ, .τεοσο-
τουοκ. — στανρωτός) Τα τσαπρά¬
ζια τ|ταΐ κου'απιά άπό χο'ντρό
μπρισίιιι σάν έγιοκούκοΐ'τσα καί
ύ,ρκετά, σέ γραμμή λΛϊή τό 'να
δίπλα στ* δλλο, ν' ήκου'μπιονον'ν-
τοκπε μέ θεγιές άπό μτριαίμι).
ΖοΛ'άρ1 μεταζοιτό, μαίνοο κχιί, καμ
μιά φορά, 6νσσΐΛ, δπου ήχιι>ε τό
μπιστόλ.ι. ΕΤτες καί μαϋρο πετσί-
νιο σελ.άχι άποπάν' άπτό ζοχνάρι,
γιά Θήκη 6ολ.ικιά τού μπιστογι-
ου. Τό μπιστόλι εΐχε χαλκά στό
ηονμονλό τοΐ'. Καί στό χαλκά ή¬
τανε δεμένη άσημίνια .ταχιά κα-
δένα, κοεμασμέν' Απτό λαιμό τοΰ
καβάση, δίστε νά μή μΛορή νά τοΰ
πάρη κανείς τό μ.*τιατόλ.ι τόσο είί-
νοΪΜ. Καλπάκι ααΰοο, χααηλ.ό. Τό
καλ.οκαίρι, τό ροΰχο τσή στολ.ής
ήτσ,λΐε σατέν, γόβες καί τουζλον-
κια (περικνήμια) ά.ττό ίδιο ροΰ¬
χο. Τό χειμώνα τό ροΰχο ήτανε
τσόχα καί τξεξα/-δια ώσαμ' τό γό-
νατο (τζιϊ,μέ, τουοκ.=στι6άγια).
Οί καβάσηδοι ήταινε Χρκηιανοί
κ«ί Μονοχη'λμάνοι. Οί Μουσονλ-
μάνοι ήταν« Τουρκο - Άοβανΐτη-
δοι άπτήν Άπάντη Άρδανιτιά κ'
ήδονλεΰανε κο'ν-ΐά σέ Τοϋρκοι ά-
φε'ντικά. Οί Χριβτιανοί ήτανί οί
Ρο>μνιοί ά-ττή Βορινή "Ηπεΐίθο κ'
ήδουλεύανε κο'ντά σέ Ρο>μνιοί καί
οί Καρα'νταγλ.ήδες Α.ττό δοοινό
Μανοο&ούνιο πού'τανε χι' αύτοι
Όρθόδοξοι ν' ήδουλεύανε κο'ντά
σί Ρςομνιοί καί Φοά'γκοι, παρά
σέ Τοΰοκοι .-ΐοΰ τσοί 'θε<ι>ρούσανε
δχτροί τσή ,τατριόας τ<ος. Ό κα- 6άσης ήτανε ή 6ιτρί.α τοΰ κάθε άηεντικοΰ κ' ήποεπε νχί'ν<αι άοχον το'ντυιμένος καί παστρικός. Οί κα- ύάσηδοι δμιος οτα τσαροιά, στά ίμπορικά χανιά καί στσϊ κ?ς, πού'τανε μόνε Τοΰρκοι, ήφ Οθύσανε κο'ντί,ς σχοΰρες βράκες ί φίσι μέ σαρίκι. Φρα'γκοφοοε- μένοι καδάσηδοι ήτανε σπάνιοι δ- πως στό «Όμηρικό ΠαρΘεΛ·αγιο- γεϊο», πού αύτοι ήλεγούνΐοστε φυ λάκοι. Γιατί δ,μαν ήλΐες «καβά- ση» τονε 'Θτωροΰσες «δρακοφορε- έ μ 2. — Ο ΚΟΤΛΑ Σ ΤΟΤ ΖΙΠΣΤ Ό γέρο - Ζι,τσΰ, Φρά'γκος, ή- καν' έμπόριο στή Σμύρνη, κ' ή- καθού'ντανε στόν κούλα τού στό Μπουρνόβα, μέ τή γιηαίκα τού καί τα ουό παιδία τού, τό Μισέλ καΐ τή Λίζα. Ό κοΰλ.ας τον (κόυ¬ λε, άρα6οτουρκ.=άγροκατιοικία) ήδριο-κον'ντανε στά δεξιά τοϋ και- Α,ούργιου καοοτσόθοομοα' ποοτοΰ νά μΛοΰμε στό Μ,τουρνάοα. Ώ- ραϊο δίπατο άρχοντικό σπίτι, μέ κή-το μεγάλο, τρονυρκτμίνονε μέ άψηλό ντοτιόάρι. Μέσ' στόν κή- .το είχε έ'να - 3ι«ό καμαράκια γιά τα δονλ.ικά καί Λτάμι γιά τήν κα- ρότσα καί τ' άλάγατα. Μέ την κα ρότσα ήανε€οκατέ6αι.νε ένεΐΛΌς κα'ι ή φαμεγιά τον, ·,ιατί ό Μπουρνό- 6ας ίίτανε δλ>ό ώρες άπτή Σμύρ¬
νη μέ τα ποδάρια. Καί τηνέ όδη-
γοϋσε ό κα,ροτσιέρης τού.
Ή γν>ναίκα τοΰ Ζιπσΰ πεθαίνει,
κι' άπτόν καμό τού πεθαίνει οέ λί
γον καιρό κ' έκείνος. Τα παιο.ά
τ' άφήκανε άρ*ηά μεγάλ.α. Ό
Μισέλ, .ταλληκαράκι, άναλαμδά-
νει τή δονγιά τοΰ μπα',μπά, καί ή
Λίζα περιορίστηκε πιά στό σπίτι.
Κο,τελλίτσα δμορφη, μοοφο,μενη
στσί Φρά'γκισσες καλΛγριες, μέ
τσί γλωσσες καί τό πιάνο.
Βρισκούμαστε στό 1873. Ό Μι¬
σέλ, άπτόν καιρό ποΰ 'πεθάνανε οί
γονιοί τού δέ τονέ 'χοχίοΰβε πιά
ό κούλας. Γιαταυτό, τα βράδια
ήκατέδαινε συχνά στή Σμύρ."η
μέ τήν κα{.ότσα κ' ήπάαινε πότε
στά Θέατρα, πότε στό «Σέρκλ -
έοοπεέν^ γαλλ.^ Λέσκη εύ^παϊ
κια). Ένώ, ή Λίζα τό 'ςκξε στό
πιάνο καί τό τοαγουδι. 'Η δοΰλα
τως, ή Γαρουφαγιώ, πού τηνέ 'χα
νέ χρόνια, εΤχε γβοάβει. Καί, ε¬
πειδής ό κούλχι: ήθρισκου'ντανε
σ' άπομεριά, ήναγκαστήκαν« νά
πάοουνε ένανε καοαστι γιά νά φι>
λάη τόν κοΰλα ιιέοα - νύχτα άπό
κλέτι τηδοι, γιατί ·χανΡ κάσσα μέ
λ.ίρες καί χά άκοιβά οιαμαν'τικη
τσή συχωρεμένη; μαμας, μέσα φυ.
; Δρο; ν.. Δ. ΑΓΧΠΈΧΠ
Ο ΚαΒΑΙΗΣ ΤΟΥ ΖΙΠ1Υ
λαγμένα.
Ό καίίάσης αϋτός ήτανε ό Σά(>.
(ίας Γιονροθιτς, είκοσιπεντάρη;,
λεβέντης, γαλανομάτης, ξανθί»-
πός. "Ητανε λίγος καιρος πού 'χε
έ'ρθει άπτά 6ουνα τσή Μπέρτας
τοϋ Μανροδοννιοΰ, κ' ήγύρενε δόν
γιά. Σεμνό παλληκαράκι, 6ουνιε·
σιος ίίμως, .τού δέν είχε άκάμης
,-ιάρει τα Σμνρνήκα χοϋγια. Τονε
.τήρανε μέ τή χρονιά, νά τοΰ κα·
νοννε δνό φορεσιές τό χρόνο, 6
μιστός τού, τό φαι καί μιά καμά¬
ρα μέσ' στό κήπο γιά νά ν.οιμ«.
ται.
3.— Ο ΣΑΒΒΑΣ
ΕΡΩΤΕΤΕΤΑΙ ΤΗ ΛΙΖΑ
Άςροσιιομίνος στ' άφε'ντικ.ά τού,
άφοΰ ήτέλ,ενε τα Θΐληματα, ήχα-
Θού'ντανε στήν καρέγλ,α ό'μπρός
στό καμονράκι τού, .τού 'τανε μέσ'
στό κήπο, δίπλΛ στή δίφνλ,λη ξν-
λένια πορτάρα. Μεσημέρι καί 6ρά
δυ τό φαί τού τύ 'πάαη·* ή ΓΛι-
ρουφαγιώ στήν καμάρα τον.
Ή Λίζα, δ.τος τονέ 'χε άνάγ.
κη, πρθντάντοίς για τα βράδια, πού
ήλει.τε ό Μισέλ, τονέ 'περιποιού'ν
τανε ιδιαιτέρως κ. ή,τροσπαθοϋσε
κιόλας εύγενικ.ά, νά τού μάθη τα
ρλληνικά, ποϋ δέ τα 'ξερε άκάμης
καλ.ά, γιά νά μπορή νά νταλ,αβε-
ρίζεται μέ τήν πιάτσα, πού τονε
'στέλ-νανε γιά Θελ.ήματα, άφοθ
στό Μποχιρνόδα καί στή Σμύρνη
οδλος ό κόσμος ήμιλ,ούσε έλλ.ηνι-
κά. ΟΙ τσιρι,μόνιες (—ριποιήσεις)
όμως τσή δμορφης καί πολιτισιιρ·
νης κοπελλίτσας, ξυπνήσανε όρι-
σιιένα μεράκια στήν ψυχή τοϋ
6οννήσιου παλ-ληκαριοΰ. Στά μο-
νότονα έκ-εϊνα ίξοχικά &ράδια, έ-
κ.είνη στή σάλ-λα ήπαιζε πιάνο χ'
ήτραγουοοϋσε μοναχιά. 'ί.νώ £-
κ.είνος κ.λεισμένος στήν καμάρα
τού τηνέ άκονε από μακριά κ' ή-
μελαγχολονστ. Τηνέ 'χε έροτϊυτή.
Ήπέρασ' ό ποώτος μήνας καϊ
ή'μπ* ό Δεκεμ6ρης. Μιάνι ηλιο>Λυ
σμένη μερά, ήδγ,ε τό κορίτσι στον
κήπο νά κόψη άβιορέττες (ζαμ.·τό
κια). 'Εκεΐνος ήκαθού'ντανε, ο-
.ΐ(ος πάντα, στήν καρέγλ,α τον κοί,
χαθώς τΐΓνέ1 'δε νά σκύόη, ήτρίΐ-'
εΰτύς κο'ντά τση, τσή κό6ίΐ ά-
βιορέττες καί, δπιος τσή τσί "δινε,
τσή χά&εψε άθελ.α τό χέρι. Αΰτό
'τανε ή καταστροφή τον.
'Η κόρη δέν ή&ειξε τί.τοτις,
φιονάϊει μονάχα τή Γαρανφαλιώ
καί κλτιβώνου'νται κι' οί δνό τως
μέσ' στήν καμάρα τση, πεςΗμένοΜ
τας ώσπου νά 'οχη ά.ττή Σμύρνη
μ έ την καρότσα ό Μισελ. Καί τό
υεσημέρ» πού 'ρχε, τοϋ λέει ή Λί·
ία: «Αύτός πρέ.τει νά τονε διώ-
ξης, τώρα κιόλ>ας. Τονε φοδάμαι
πιά νά 'ναι 'δώ τσί ώρ-ες .τού έσΰ
θό λεί.της άπτόν κούλ,α». Τότες 6
Μισέλ πάει όλόισα καί τοϋ λέει
ίύγίνικά: «Τώρα, δ κούλας δέν
έχει άνάγκη άπό καιβάση. θά σέ
πλεοώσιο δ,τι πρέ.τει καί νά ορύης».
Ό Σά66ας τό 'κοπάλ.αδε γιά ποιό
λ.όγο τονέ 'δΐϋ>χνε. Βάζει τα πράα
ματά τού στό ξυλένιο μπαονλάχι
τον, ιό φορτώνεται στό νώμο κ.«ΐ
φεύγει. Τ*ρα6ά γιά τό σταθμό, ή-
πόπον παίρνει τό 6α.τόρι τσή στερ
γιάς (τραϊνο) κ,αί κατεοαίνει στή
Σμύρνη. 'Εικεί., σ' ενανε δερχανέ
τού Φρΐ'ι'γκο - μαχαλΛ ήτανε κα6ά
σης ό ,τατριώτης τον Μάρκος, ί-
νας κο'ντός πανονργος. Αύτός το¬
νέ 'χε μηνύσ' ά.ττό χιοριό γιά χα¬
ρή τού Μισέλ, .τού τονέ 'χε παρ«-
λέσει νά τοΰ '6ρη καιδάση. Ό Σά6
6ας τοϋ ίσταοίϊει τα καθέκαστα
νχ' ό Μάρκος τονε κρατά στήν χά
μαρα τον. Καί τό δράδν ήμήννίτε
καί άλλοι καδάσηοοι Καοα'ντα-
γλήδες ν' άκονσοΐΛ'ε τό πάθημη
τοΰ Σά66α. Τώ; λϊΐ: «Τηνέ άγά-
.τησα. θλοι νά μέ βοηθήστε νά τη¬
νέ κλέψο) κ' εύτίις νά μ.ταρ«άροι
ιιατζί τση γιά τήν πατρίδα καί νά
μή ξαναγνρίσο) .τιά. Ό άδερφός
τση κατέδαινε τα δράδια στή Σμί'ο
".Τι κ' έκείνη πομένει στόν κούλ.α
μοναχιά. "Ενα δράδν, λοι.τόν, θ'
('νεΰοϋμε οίλ-οι μας στόν χονλ.α, |
*γώ νά τηνέ κλέψω έκείνη κ' έ-
σεϊς νά στνχωστε καί νά .τάρτε τή
κάσσα τή γεμάιη λ.ίρες καί διπ-
μα'ντικά. Κ' ετσ< νά τοΰ οείξωμΕ, πού μοΰ 'πε, πώς ό κούλας τού δέν ϊχει άνάγκη άπό καοάση. Κι' δς πάη τότε νά γυοεύη άΑϊρ<τή καί κάσσα». Οδ>Λΐ ήσΐ'μςρίοντίσανε, πώς Ιτσι
τρέπει νά γενή, κ' ήαφήχΛνε νά
περάσουνε λίγες μερίς γιά νά ί-
τοιμαοτοΰνε.
Λ. ΛΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
* 0»«* «εΐΒ «ε—Β «—β ^βμ —>, ^^ ΐεΒΒ ^Β· «■« ΙΒ^ —β··»·
Η ΠΙΙΤιΣ ΩΣ ΒΙΩΜΑ
ΙΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιης Σϊλ
πως ετόνισεν ό Γκαίτε, δέν Ιχει
όν·άγκην πρός «τήριξίν τον οίτ*
τής φιλοσοτρίας, οδτε τής έπκπή-
μης, διότι αϋτός καθ" έαντόν εΙ-'
ναι πανίσχυρος, έγείριον καί ζωβ-
γονών τήν πίπτονσαν καί «άσχοι»-
οαν άνΘρ<ο.τότητα. Ό τΟ πιστός Χριστιανός, γίνεται φορί«5 τής άντικειμενικής καϊ αύθεντιχτίί εύαγγελικής αληθείας καί έ.ταλτ)- Θεύει την χάριν τοΰ θεοΰ είς την σκέψιν τού, είς τα αίσθήματά τον καί είς τήν θέλησίν τού. Τότε, ύλόκληρος ό έοΧ')«(?ικ0? κόσμος άνακαινίζεΐαι μέ τήν έ«ε- νρργειαν τής χάριτος καί ή άνθθ" πίνη ψνχή καΘίσταται «ύγενήςΧ'11 ΰπέροχος ΰπαρξις, έπανακτώβ<ι τη αρχαίον αυτής κάλλος. Αυτή ϊΤνα1 ή «Θέίοσις>, την οποίαν διδάσκει ή
Όρθόδοξος Έκκληβία. Ή μ«ι«
μόρακικης τοΰ άΛ-βοώπον «Τναι θν-
νατή μόνον έν τω Χριστφ κώ οιΛ
χ% χάριτος τού Χνιστοϋ· Αντό:
ίξαγιάξει καί έξευγενίξει την άν
θρω.τίνην προσωπικότητα καί αν-
τοϋ ή άγάπη καί ή ϊύσπλαχν"1
πρός τόν άμαραοιλόν, μεταμθνί';1
ν«ι άκόμη καί αυτόν τόν λτκπήν ί'?
.τολίτη,ν τοΰ Παραδείσον.
(Συνεχίξεται)
(1) Κων. Λογοθόκ.ον: Ή μ"»
Κάντην Ίδεοκ.ρατική λ
σελ. ΟβΟ — 662.
1 ,