194222
Αριθμός τεύχους
2110
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
25/7/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
-ΐκελαι'αν Βιβλιοθήκην
Ηρακλειον Κρήτης
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΓ
Έθνικα Θέματα
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΓΙΧΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ^ΟΣ+ΥΓΙΚΡΝ^ ΣΎΜ»ΕΡΟΜΤΡν'_______
αριθ. ΦΤΛ2Π0ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
—————·——-------__ ——_^_________„___________________ _^.^«^«^^_^™«·^_^__________
Η ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
μέ πολλήν προσοχήν , στηματικώς τύ μετά τού έξωτεο,-
ε συγκίνησιν αενάλττν «/>■-■ αϊ~λ · ■
/ώ *αί μέ συγκίνησιν μεγάλην,
περιοδικόν «Φωνή των Σ υνεται
/αί έσχημάτισα την έν-
^ ότι πρύκειται περί πολυ¬
τίμου όργανον ΐνημερώσεως, άλ-
}ά χαί καθοδηγήσεως των αγρο¬
τικάς πληβνομών τής Έλλάδο;,
διότι συντελεί τό μέν είς την δια-
,ιαιδογώγησιν των άγροτών, τό
δέ είς την άξιο.τοίησιν τού μόχβου
ι θός τό συικφέρον καί αυτών
,ών ίδίων καί τής έθνικής οίκο-
βμίας τής Χώρας.
Μέ τάς σκτψεις αύτάς, έγώ πον
6έν· €ΐμ<« άγρότης, άλλά στρατιω- βς καθ1 όλον μόν τόν διον, ώς πνευματικάς άνθρωαος, έθεώ- ρΐ)θα ορθόν νά εξάρω ίστορικιος την σημασίαν τής γεωργίας καί ήν δράσιν της ιΐς τε την Έλλά- δα χαί «Ις τόν κόσμον ολόκληρον γίνικώτερον. Ημείς οί "Ελληνες, διαθέτομεν .-τροαιιιινίως δύο παραγιογικούς κλά <ιον; .τρό; βιοπορισμόν: την Γε- (,ιθγίον καί την Ναντιλίαν. Τό χατά τό πλείστον όρεινόν τού έδάφονς των νήσο>ν μας καί
τή; χέρσον Υής, εξηνάγκασε τόν
Λ/.ηβΐΌμόν τής Χώρας νά τραπή
ί{ός την &άλαββα καί την μετα-
νάστενβνν. Ό δέ άγροτικός κό-
Π Χ0!
■Μ
κου εξαγωγικόν έμπάριον.
Τα έλληνικά γεωργικά προϊόν-
τα, ώς είναι τό έλαιον, ό καπνός,
δ οΐνος, τα έσπεριδοριδή, τα όπω-
ροκηπευτικά, οί ξηροί καρποί καί
άλλα υπήρξαν καί είναι περιζήτη-
τα είς τάς ξένας άγοράς διά την
εξαιρετικήν ποιότητά των, μέ άν-
ταγωνιστάς εί; μερικά όμοειδή έξ
αυτών, την Ιταλίαν, Ισπανίαν
καί νότιον Γαλλίαν. Άλλά έκεϊνο
τό οποίον μρχρι πρό τίνων έτιΐιν
ήδίκ.ει τεραστίως τα έλληνικά γε
ωργικά προϊόντα, τα είς τό εξω¬
τερικόν άποστελλόμενα, ήτο ή λί¬
αν πρόχειρος καί κακή σνσκευασία
των, κατ' άντίθεσιν πρός την .-ΐο-
λΰ έπιμελημένην καί προσεκτικήν
συσκευασίαν των όμοειδών προϊόν
των των άνταγωνιστριών χίορών.
Εύτυχώς, ότι καί εί; τό κεφά¬
λαιον τούτο, ,μετά την ίδρυσιν των
Γειοργικών Συνεταιρισμόν καί την
εϋεργετι.κήν κρατικήν παρέμβασιν,
εσημειώθη λίαν άξιόλογος .τρόοδος
καί σήιμερον είμεθα ύπερήφανοι διά
την ποιότητα καί συσκευασίαν των
είς τό Ιξιοτερικόν άποστελλομένονν
προϊόντων μας.
Ή σεισάχθεια έκ των άγροτι-
κών χρεών, ή υπό τής Κυβερνή¬
σεως χορηγηθεΐσα, συνετίλεβε,
οαος παρέμεινε καί παραμένει, μο- συντελεί καί θά συντελέση είς την
χθών όπως τα ίν πολλοΐς άγονα
' /αί όρεινά έδάφη μας τα καλλιριρ-
γήση, τα άρδεύση, τα άξιοποιήση
«' εαυτόν καί διά τό σύνολον.
Τό ήμισυ περίπον τοΰ πληθνσμοΰ
μα: είναι γεωργοί. "Οταν ήμην
«βνίας καί είχον μεταβή είς τα
Κΐ'Θηρα, την ξηράν καί δγοον
νήαον, πατρίδα των άειμνήστων
νονκ*ν μΛν, ενθυμούμαι συγγενεϊς
μο; αγρότας νά μεταφέρουν καί
τΗθθετοΰν χώμα επί βοα,χωδών λο
ιρίοκοίν, διά νά δημιουρνήσουν
τοίι; λαχανόκηπους αυτών. Τό αϋ-
τό συνρβαινε καί συμβαίνει άσςρα
'ώ; μέχρι σήμερον είς δλας τάς
μιζφάς ελληνικάς νήσους. Ή Πε-
/.κΐόννησος, αί μεγάλαι νήσοι καί
τμήμα τής Στερεάς 'Ελλά
ίος είχον άρδευομένας έκτάσεις
■/.αί μόνον ή θεσσαλική πϊδιάς ή¬
το καλλαεργήσιμος γή μέχρι τοϋ
?ην; 1912, ότε δι« τό>ν
πο)«ένιχ»ν μας άπεκτήσα
μβν τα γόνιμα έδόχρη της λοιπής
θίοσαλί'ας καί Μακ,ε&ονίας, τής
θράκης καί μικροΰ —τού νοτίου
τμίματος τής "Ηπείρου.
, Ή ίστορία τής έλληνικής γειορ
| ΐίβς άρχίξει άπό ίκείνην την έ-
ποχήΛ' καί άφότου είς τάς νέας
| τέ; άπίλενθεροθεΐσας, εΛαρχίας,
ΕγχητΕστάθησαν ώς αγρόται οί με
τό την Μικρασιατικήν Καταστρο¬
φήν ελθόντες είς την Μητέρα Έλ
ωδα Μικρασιάται, οί θαυμάαιοι
ιίτοί, άκατοπόνητοι καί, μ*βοδικοί
"Εχτοτ* όλόκληρος ή Ελλάς,
•■"''λιο καί νέα, κατέστη ?ργο>
Υίΐ'>θγική χώρα, Ικανή καί τόν πλη
βι<ίμόν της νά διατρέφη διά των •τροϊόντανν της καί νά αρχίση συ- άπόλυτον ίκανοποίηβιν των άγρο- τικών πληθτχτμώΛ· τής Χώρας, είς την επιβράδυνσιν τού κατ»6αλλομέ νού, παρ' αυτών μόχθου, είς την όνεμ.ιόδιστον προσήλνίοσίν τιον είς τα έ'ργα των, την βελτίίοσιν των καλλιέργειαν καί την μεθοδικήν ά- ξιοποίησίν των. Διότι ή μοΐρα των γεωργικών μας πληθιβμών, νά ταλαιπωροΰν- ται σκληρότατα, υπό δυομενεϊς πολλάκις συνθήικας καΐιρικάς, καί ού μόνον νά μή ίκανο.τοιοϋνται οί- κονομικώς, άλλά καί νά είναι κα- ταχρειομένοι διαρκώς, πότε είς την Άγροτικήν Τράπεζαν «αί πό¬ τε είς τα άπαίσια έκείνα παράσι- τα τα άποκαλοΰμε"ια χονδρέμποροι γεωργικών προϊόντο)ν, ή μοϊρα τ(ον, λέγο), ήτο νά διαβιοΰν ίσοίκ'- ο>ς έν πτο>χεία καί μόχθω!
Σήμερον ό αγροτικάς πληιθτ»-
σμός τής χώρας άναπνέει. Είναι
άνεξάρτητος. Μοχθτϊ, Αλλά καί
I-
κανοποιείται. Διά δέ των Γεωργι¬
κών Συνεταιρισμών τίποτε δέν θά
τάν έιμ-το&ίση νχκ. άποκτα εί»μάρίΐ-
αν, πρόοδον, άνόρθιοσιν. Νά δημι¬
ουργήση γειοογικά Φροντιστήρια
καί Βιβλιοθήχας, νά δελτιώνη δι¬
αρκώς την παραγιογήν τού καί νά
συντελή σταθερώς είς την δνοδον
καί τής ιδικής τού καί τή; έθνι-
κής οίκονομίας.
Αΰτά περίπου εσκέφθην δταν έ-
διάδασα τό εξοχον περιοδικόν «Φω
νή των Συνεταιριβμών», είς τό ό-
ποϊον ένκαρδίίος εδχομαί. πάσαν
πρόοδον ,τιρος τό καλόν τή; Ελ¬
λάδος καί των άγροτικών της πλη
θνσμων.
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ό Βενιαμίν άνάμεσα στά νη-
σιά τής Προποντίδος είναι ή μι-
κρούλα πευκόφυτη Πίτα, ενα τό-
σοόα σάν ψεύτικο νησάκι μέ όγ-
δόντα ΰλα - ολα τετραγωνικά δε-
κάμετρα έκταση. Οί Άρχαίοι την
έλεγαν Μεσονήσιον, έπειδή 6ρί-
σκεται άνάμεσα Χάλκη καί Άντι-
γόνη. Τό νεοελληνι-κό ΐίνομά της
δέν φαίνεται νά δικαιολ.ογεϊται ά- '
πό τό σχήμα της. "Ισως νά εχει '
περισσότερη σχέση ,μέ τα .τεΰκα, '
πού τή σκίπάζουν, καί πού θά '
μποροϋσε νά την χαρακτηρισθή, '
α-ΐο>; την ΙΙρίγκτ|πο, πιτυοΰσαν. '
Πολύ λιγότερο τής τα*ριάζει τό
ιούρκικο δνο,μά της Κασίκ, πού
Οά πεΐ... κουτάλι.
Ή Πίτα προστατεΰει. άπό τούς
ύορειοανατολικούς άνέμους τό λι-
μάνι τής Άντιγόνης, πού είναι
τό τρίτο άπό τα μεγαλύτΐρα νη-
σιά τού συμ,-ΐλέγ,ματος των Πριγ-
κηΛοννήσον. "Ετσι ή 'ΑΛτιγόνη
εχει τό πιύ άσφαλισμενο λιμάνι
άπ' ολα τα Νησιά, καί γι' αύτό
οί Άρχαϊοι την όνάμαξαν Πάνορ-
μον. Δέν είναι 6έ6αιο άπό ,τότε
«ήρε τό στ>μίρινύ της δνομα Άν-
τιγόνη ή Άντιγόνεια. Κατά μί¬
αν έκδοχή τα άφείλει στούς πο-
λέ.μους των διαδόχοον τού Μεγά-
λου Αλεξάνδρου, καί τής τό έ¬
δωκε γύρ<ο οτά 300 π.Χ. ό Δη¬ μήτριος ό Πολιορκητής θέλοντας νά τΐιμήσΐΐ τόν πατέ'ρα τού Άν- τίγονον, δταν πολεμοΰσε γιά νά άποσπάσει τόν Βόοντορον κα| τόν Έλλησποντον άπό την κυριαοχί- α τού Λυσιμάχου καί τού Κα- οάνδρον. Κατ' «ϊλλους πάλι τό δ¬ νομα αΰτό χοονολογείται μόνο ά¬ πό τύν ενατο μ.Χ. αίώνα καί ό- ςείλεται στο γι0 τού Καίσαρος Βάρδα Άντίγονον, πού ζοϋσε τα χρόνια έκεϊνα βτό νησί, καί τό είχε ϊσως καί κτήιμα τού. Ή Άντιγόνη, μέ ένά,μισι τε- τραγωνικό χιλιόμετρο ϊκταση, (ίρίσκεται σ' ενός χιλιομέτρου ά- πόβταση 6ορειοδι«τικά άπό τή ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ Γ' ΑΝΤΙΓΟΝΗ Χάλκη, καί ά,τέχει δέκα έ.ττά χι- λιόμετρα άπό την Πόλη κ' έξή- μισι άπό την άκτή τής Βιθυνί- ας. "Ενα μονάχο χαμ.η>ώ ΰψο>-
μα τή σχηματίζει. 2 την κορφή
τού 6οί·σκεται τό μικρό έκκλησά-
κι τής Μεταμορφώσεως τού Σω¬
τήρος, καί γύρ« άπ' αύτό σώζον-
ται άκάμη κάποια άσήμαντα Ιχνη
τού παλιοΰ μεγάλου μοναστηριοϋ
τής Μετα,μορφώσεοίς πού είχε
χτίσει έδώ, στά τέλη τού θ' αί¬
ώνα, ό Βασίλειος ό Μακεδών.
Ό ενδοξος ίδρντής τής Μακε-
όονικής δΐΎαοΎε-ίας είχε 6αριά
την α|ιιτχή άπό τό κρίμα ποΰ τόν
άνέΰασε στό Θοούο, καί Λίστευε
πώς θά την άλαφρώσει χτίξοτν-
τας ίερά καΐ φιλανβρο>πικά ίδρύ-
ματα. Πάν« άπό έκατό έκκλησι-
ές, νοσοκομεϊα καί μοναστήρκχ
πλοΰτισαν την Πόλη καί την πε-
ριοχή της στά χρόνια τής 6ασι-
λείας τού, άνάμεσα στ' αλλα καί
τουτο έδώ τό μοναστήοι τής Άν-
τιγόνης.
Πολλοί, άπό τούς έπκρανεΐς τοΰ
Βυξαντίου εξησαν κατά καιρούς
εξόριστοι έδώ, άνάμεσα σ' αύτούς
—κατά τόν Πατριάρχη Κωνστάν-
τίον — κι' ό γιύς «αί συμβασιλέ-
ας τού αύτοκράτορα Ρωμανοδ
τοΰ Λεκαπηινοΰ Στέφανος, ό με-
ναλύτερος άδελφός τοϋ Κων¬
σταντίνου, .τού σνναντήσαμε στήν
Άντιρόβιθο.
Τό μΛναστήρι τοΰ Βασιλείου
τοΰ Μακεδόνος, πού οί ά<τκητές τού τ' όνόμαααν άργότερα «θε- οκοοιτρώτου», Εμεινε δρθιο ώς τίς άρχές τοΰ ΙΖ' α'ιώνα. Τότε, στόν δρθρο κάποιου Μεγάλου Σα&βάτοΐ', οί Τοϋρκοι 6ρήκαν ν- φιοτεινή την περιφορά τού έπιταιφίου τού, πού φαινόταν άπό την Πόλη, καί ζήτησαν ά¬ πό τό Σουλτάνο -νά τό κατεβαςρί- σει. Αυό αίώνες άργότερα, άνά¬ μεσα στά έρεί.τιά τού, χτίστηκε τό σηιμ&ρινό μικρό έκκλησάκι τής Μεταιμορφύσεοις. ΟΙ άκτές τής Άντιγόνης είναι οί Λεριβσότερες ψηλες καί άπό- κρημνες, καί ή δλάστησή της φτωχική. Άπό δέτρα δέν εχει σχιεδόγ παρά μόνο πεΰκα. Καί μό- νο στήν άνατολ,ική της .ταραλία, πού είναι πεδινη καί ήμεοη, ύ- πάρχουν άιμπίλια καί ,τεριδόλια, γύρ<υ άπά τό μικρό χαριτυ4ΐένο χωφΐό της. Στήν Γδια παραλία, σέ ,αικρή ά.τόσταση 6ορε·ιοδυτικά άπό τό χωριό, ΰπάρχει ενα μι¬ κρό μετα<5υζ.αΛ'τιν<', μοναστήρι, 6 "Αγιος Γεώργιος ό Καρίπης (ό φτωχός), μετόχι τοΰ Μεγάλου Σ.ιηλ.αίου τοΰ Μοριά. Καί κάπου έκεί πρέ·πει νά ύπήρχε, τουλάχι¬ στον ως τα χρόνια τής Άλώσε- ως, κι' ό πυργος έκεϊνος, ποΰ εΐδαν οί Τοΰρκοι, δταν ήρβαν, κι' όνάμασαν άπ' αυτόν όλόκλη- ρο τό νησί Μπουργκάξ ( = ΙΙΰρ- γος). Τό σηιμαντικότερο αμιος μνη- μείο τής Άντιγόνης όρίσκεται μ*<κι στό χοριό, καί εί,-ναι ό να- ός τοΰ Άγιον Ιωάννου τοϋ ΙΙρο- δρόμου. Ό ναός αύτάς είναι δέ μ^νος ,μέ τή μνήμη ενός άπο τούς πϊριφανέστερους άγίους τή^ Όρθοδοξΐας, τοΰ Πατριάρχοι; Κωνσταντ! ουπό>^ιος Μεθοδίοΐι
Α' τοΰ Όμολογητοΰ. Ό Μεθόδι
ος γΐννήβηκε γύο<.ι> στά 770 —
775 στίς Συράκουσες τής Σικε-
λΛας, καί σάν γόνο; άριστοκρα-
τικής οικογενείας .τού ήταν, ήρ-
θε σέ νεαιρή ήλικΐα στήν Πόλ.η,
γιά νά σταδιοδρομήσει στήν αύ-
λή τού Βυζαντίου. Έκεί γνώρι
σε τόν περίφημο θεόδωρον τόν
Στουδίτην, καί τόν εθαύμασε καί
συνδέθηκε μαζί τού τόσο, ώστε ν'
άποφασίσει νά περιδληθεϊ κι' ό
ϊδιος τό μοναχικό σχήμα, νά μοι-
ράσει την περιοΐ'σία τού στούς
φτιοχούς, καί νά γΐνει ενας ά¬
πό τούς πιό άφοσιωμέΛΌυς όπα-
δούς τοΰ θεοδώρου στόν άγώ-
να τού γιά τή λατρίία των εί-
κόνοχν. 2 τα χρόΐτα τοϋ Λέον-
τος Ε' τοΰ Άρμενίου ό Μεθόδι-
ος καταδιώχθτΐκε μαζί μέ τούς
άλλους είκονολάτοες, κ' έξορί-
σθηκε δπίυ; έκεϊνο;. Άογότερα,
χαρή στή σι·μφιλιοιτική Λθλιτική
τοΰ Μιχαήλ Β' τοΰ Τραυλ.οϋ,
μαξΐ, μέ τού; άλλον; έξορίστονς
γύρισε καί ό Μεθόδιος στήν .τρω-
τεύον<τα, χο>ρίς δμως νά σταμα¬
τήση τού; άγώνε; τού ρναντίοιν
των αεταρρτιθιμιο-τών. Ό διάδο-
χος τού Μιχαήλ θεόφιλος, .-τού
τΐιμοΰσε καί σεδόταν την άθρώ-
πινη άξία, δπου τή σιη'αντοΰσρ,
τόν κάλεσε στό Παλάτι, συξήτη-
σε μαζί τού, καί προσντάθησε ά-
δικα νά τόν μεταπείσει. Τόν κρά-
τησε ώστόσο κοντά τού, καί τσν
πήρε μάλιστα μαζί τού σέ μίαν
άπό τίς έκστρατεϊες τοίι εναντίον
των Άράοων. Άλλά ό Μεθόδι-
ος δέν ήταν άνθρίοπος ινα έπη-
ςεασθεΐ άπό την εϊίνοια τοΰ Αύ¬
τοκράτορα, δσο κι' άν στό 6άβος
τόν έκτιμοΰσε. Άκόμη καί μέσα
στό παλάτι δέν ϋπαυε ν* άγωνί-
ζεται γιά την επικρατήση των
I-
ίϊεών τού καί νά προσηλυτίζει μά·
λιστα καί παλατιανοΰς σ' αΰτές.
Στό τέλος εχασε ό θεάφιλος την
ΰπονοιμή τού καί, πρόσταξε νά τόν
εξορίσοτιν καί νά τόν φνλακίσουν
(ττήν Άντιγόνη.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Στινεχίζεται)
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΜΑΪΟΝ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 1920
Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
Β'
Η ΑΠΕΛΕΤΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ
ΒΡΑΚΗΣ ΤΟΝ ΙΟΤΛΙΟΝ
ΤΟΤ 1920
Καί νά πού σήμα« καί ή ώρα
% .τανώρειας χώρας. Ή προανα
Ί'ίβίίσα κατάληψις τής Δυτικής
ί*"ΐ; δημιοϋργησε τίς εύνοϊκές
'^ΐΐΐοθέσεις γιά την άπελει»θρριο
01 «αί τής Άνατολικής. Οί Τοϋρ-
'« βεβαία κατέβαλαν λυσσώδεις
■1ί»'.·ιάιθ6ΐες γιά νά έμποδίσοΐ'ν
"Ι» -ταοαχώρησί της στήν Έλλά-
""· Μάτατες, δμ(»ς, δλες οί ένέρ-
'ί|£; καί τής υπό τόν Τζανψέρ
••^Υιάρ 'Επιτροπής Δικαιιομάτιον
"Κ θράχης καί τοΰ Τουρκικοΰ Κο
"'^Μ' καί τής σοτ·λτανικής κυ-
);. Ή γνώμη τοΰ έπισκε·-
τος τόν Φεβοοΐ'άριο τοΰ 1920
Ά&ριανούπολι Γάλλοι· άρχι-
τοΰ Μακεδονικοϋ Μετώ
*'' 'τρατηγοΰ Φρανσέ ντ' Έσπε
δια,μόρφιοσι τής οποίας
ά ρόλο επαιξαν ό Φι-
; Σύλλογος Άδρια-
= ,_τόν Μητροπολίτη Πό
^•το καί τόν έκπρόσωπο τής
'^ής άρμοστείτις Κωνσταντι-
""««όλη,ις Β. Φωτιάδη (ζή ά*ό-
σΐην Άθήνα, Μανρομματαίοιν
'ν ' Ε'ΐΡδρασε στό ΔιασΧκμμαχικό
*■ νοοΰλιο των Παρισίων, τό δ-
° ΐελ.ικά άνεγ^'ώρισε τα έλλη-
„', δίκαια πάνιο στήν Άνατ.
βθόϊ.η «~ι > ι > , λ ■
Ι «ΐι ενέκρινε την κατά/.ηψι
> «Ιο τα έλληνικά στρατεΰματα.
^ την οχετική διαταγή πρός τό-;
Ί*»1*1*! το" Σώματος Στρατοΰ
^ "ϊς Αμύνης, την ^στΐΐλε τη
ίκίΤ**5 "Ροσιοπικά άπό τή-ν
ΐ(ι'^1ί') λοντρόπολι τοΰ Σπά, δ
■^*ιν·ΐονπνός Τής -Κλλάδος Έ-
ίριος Βενιζέλος.
·* θά άνα<τερθώ οίττε στίς δυ Τ*ϊ1™ ΤϊΊτι -!.-_____ _' ^ Ο 1 ταγής επιχειρήβεονν τής Στρατι- άς καί Θά περιορισθώ σέ μιά συν τομώτατη .ιερίγρας-ή τή; ίστορι- κή; έκβίνη; έκστρατεία;. ια^ΧΛί την λεπτομερή έξιστό Τί)ν ίπικειρήσε(,ιν, γιατί Θά Τ> ν·" μνιρονευσιο μονάχα
"λενταία παράγραφο τής δια
«Σ·υντρΊ'6οντε; την αντίστασιν
τοϋ έχθροΰ, φανήτε ν.τέροχοι καί
πρός τού; ήττημένου; κ<:ιί πρό; τον; α.ιλησνχον; πληθνο-μον;. Εισ έλθετε εί; την πέραν τοϋ "Εβροτ Θράκην έλεΐ"θερϋΐταί καί προστά- ται τή; ζιυή;, τιμή; καί .τεοιηνσί- ας δλων, άνεξαιρετο>ς θρτισκ>;ίας
>.αί ςρνλής. Τό παράδειγμα τή; τα
ξεως έν τϋ Δυτικϋ θράκη, αποτε¬
λεί εγγύησιν διά την καλήν σ«μ-
περιφοράν κα'ι την καθιέρο>σ.ν τοί
ώωνίον έλληνικού πολιτκτμον. Προ
χι,ιρήοατε μέ ορμήν καί γενΛ'πιοψυ-
χίίΐν είς την λεωφόρον τής Μεγά-
λης "Ελλάδος καί ταχύνατε τό 6ή
μα π,ρός τό ίδανικόν τέφμα, δποι
σάς άναμέΌ»ν πεντε αίώνοιν πό-
θοι καί έλπίδες καί Λπαρασάλευτο;
πίστις. Τό δίκαιον καί ό θεός εί¬
ναι μαζί μας.
'Εμπρός πρό; την νίκην, ίμ.ιρό;
πρός την τελικήν απελευθέρωσιν
Ό Διοικητής τής Στρατιά;
Εμμανουήλ Ζαμπρακάκη;
Άντιστράτηγος
Καί άρχίζει ή άπελευθερωτική
έκστρατεία. Ή ώρα είναι 4 τό
.τριοί τής 7ης Ιουλίου τοΰ 1920.
Οί καμπάνες, πού θά άρχίζανε
την θεία λειτουργία τής άπελευθε
ρώσεως τής άπό πανάρχαια χρό¬
νια Έλληνικής θράκης, άρχισαν
νά ήχοΰν μελωδικά καί τα γλυκύ-
τατο ήχολόγημά τους τό ίπαιρνε
τό άεράκι τής αύγής, γιά νά τό
άντιλαλήση, σ' όλόκληρη την σκλα
6υ>μένη, πέραν τοΰ "Εΰρου, χώρα.
Καί δταν οί καμπάνες έκεϊνες, τα
έλληνικά κανόνια πού βροντοΰσαν
στί; μυρωμένες καί στολισμένε; μέ
δάφνες ίτιές, δχθε; τοΰ ίστορικοΰ
"Ε6ροτ>.
Καί στ''γχρονα ή τεραστία άπο-
6ατική άριμάδα, πού μετέφερε την
(Σννέχβια είς την 8ην σελίβα)
Η ΑΝΙΣΤΟΡΗΣΙΣ ΤΗΣ Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ
Την 6ην παρελθΟΛ'τος μηνός Ί-
οννίον, εορτήν τή; ΙΙεντηκοστή;,
εί; κορυφήν τοΰ δρου; Κερκίνη
(Μπέλες), άνωθεν τής κώμης Μα-
κρυνίτσας, έθεμελιώθη έν έπισή-
μω τελετή, μικράς ναό; τής άνι-
στορον»με;νη; Μονής Παναγίας Γου
,ιε>ρά, τιμώιμενος είς μνήμην τής
εννήσεως τής Θεοτόκου.
Ή άνιστόρησις θά λάβη <η>ν τώ
χρόνςι) την μορφήν, είς την ό.τοί-
ον ευρίσκετο κατά την 6ι6λικήν
έξοδον των πατίρων καί άδελφών
μας έκ τής πατρώας γής. Τα Δ«-
καπεντανγοιιστον τοΰ έ'τονς 1910,
ελήφθη ή απόφασις υπό των έκ-
προσώπο)ν των χωρίων περΐ μετα-
τρο.τής τής Μονής είς κεντρικήν
Σχολήν - Λΰκειον, μέ τέσσαρας
•γνμνασιαικά; τάξει; καί τό Δεκα-
πενταύγουστο τοΰ έτου; 1913 ή
απόφασις ε'λαΰε σάρκα καί όστά.
Κατιοτέροι δημοσιεύομεν άπό-
σπασιια έπιστολής τού αειμνήστου
Παντ. Μελανοφςνδη, υπό ήμε,ρο-
ιιηνίαν 22.8.66, κατατοπιστικόν
τής αποφάσεως τής 15ης Αύγου¬
στον 1910.
«...ΙΔ'. "Οσον άφορά την ί-
στορίαν τοΰ Λυκ.ϋίου τής Ι. Μονής
«Παναγία Γουμερά», την γραφεΐ
οαν άπό τόν άείμνηστον Λαζαρί-
καν (Λάζ. θ. Λαζαρίδην), προσΐ'-
πογράφω αυτήν εϋχαρίστίος, έφ'
δσοΛ' γνωρίζω ότι τα γραΐρόμενά
το' προέρχονται άπό την πλέον ά-
'ςΐόπιστον πηγήν, τάν άγα.τητόν ά¬
πό δλονς τοΰς σι»μπατριώτες τού
Ιατ,ρόν ΘεοφνλΛκτον.
ΙΕ'. Ό έμ.τνίΐ>στής τής Ίδέα,
ο κιιριώτερο; μοχλός, ό φλογερός
.ιατρι,ώτης-, ό ά>ιούραστος όνειρο-
πό//)ς τοΰ έθνικοΰ μ«γαλείου, δ
Γ.ΐΛ'εχιστής των παραδόσειον των
φιλογενών άρχιμεταλλου ρ γ ώ τ
ιστά.ιυΐαοηδιον), τό μεγάλο τέκνο
τής 'Γσίχτις, ποΰ έκλϊϊσε την πα-
τοι'δα τον καί την Τρα.τεξοΰντα
καί στήν 'Ελλάδα δ μεγαλοϊδεά-
της Βεοςρνλακτο;, στήν Γονμερά
ρθεσ? τα στερά Ρεμίλια τή; κατό¬
πιν είιρυτάτης καί πολ.υσχιδοϋ; δρά
σεώ; τοτι, τής άναδεϊξεώς του εί-
έθνικάν άνδιρα, είς τοΰ όποίοΐ' την
:,·ο(οτο6οτ'λίαν όφείλεται τό λαμ-
ποόν μνημείον «'Λρχεΐον τοϋ Πόν-
ΤΟΙ'".
'Λρχοιτάνθρωπος μέ δλην την
σημασίαν τή; λέξεω;, άφιλοκίρ-
δής, μεγαλόψυχος, δΐίΐδραμάτισε
,τριοτεΰοντα ρόλον είς τάς άπέλ.πι-
6ας προσπαθείας πρός άνασύστα-
σιν έλευθέρου Ιΐόντου, άκούραστος
είς ταξίδια, Λεκϊτικός καί χεφΐ-
στής άριστος τοϋ λόγου, μέ άνοι-
χτάς τάς Θύρας είς πάντα δυστυ-
χοϋντα ΙΙόντιον, μέ δίορεάν .παρο¬
χήν τής έπιστημονικής τού 6οηΘεί
άς είς τούς σΐ'ΐιπατριώτας τον.
Τοΰς υτεδέχετο πάντοτε μέ τό
γλνκο καί σιιγκινητικό μειδίαμα
τού καί έδιδε τίς κατευθύνσίΐ;
πρό; θε,μελάωσιν νέα;, στερεάς καί
διακεκριμένης Ποντιακής γενεάς.
Τό δνομα τοΰ ίατροΰ θεοφυ>Λ-
κτου θά μείνη έσαε'ι άθάνατον κ<χί τα τό εύλογοϋν οί ΙΙόντιοι αίο)νί- ως». Ι ΣΤ'. 'Ενθνμοΰμαι την ιστορι¬ κήν συνεδρίαν τής νυκτός τής 24ης Αύγουστον 1910, δτε, έλλεί- ι|ιει δωματίιον κατειλημμένων υπό των προσκυνητών, σΐ'νήλθομεν είς τόν ναόν υπό τό τρεμοσβήνον φώς των καντηλιών καί λαμ,τάδων, ό προεδρεύίον Θεοφύλακτος άπό τό κεντρον τοϋ ναόν, δ.τον έτο.τοθετή θη πρόχει,ρος τραπέζα, άπηυθΰθη μέ έμπνευσμένττν είσήγησιν πρός ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚίΝΟΤΑφΙΟΝ τοΰ; άντιπν Δυνάμϊων.
Δι' αύτό έπεδίιοξαν καί επέτυχον
τόν έκτουρκισμό τής έλληνικής Ά
■"ατολής έξ όλοκλτΐιοου.
Την 6ην ΊοΐΎΐ'ον 1971, ό άντί-
λαλο; άπό άλλΛ 6ο'νό τής Μακ-ε-
δοίας, την Κερκίνη, έδόνησε
τοΰς αιθέρας τή; άλησμόνητη;
ΙΙατρώα; Γής, δπου έγκατελίί'ψα-
με δωμοΰς, έστίες καί τάφους .προ
γάνιον καί ϊςρερε τό μήνυμα γιά
παρηγοριά αυτών. Θά άνασκιρτή
σοι·ν καί θά άναγαλλιάσουν οί ι(»υ
χές τιον, διαπιστώνοντας δτι στ'
άλ.ήθεια «ή Ρωμανία κι' άν .τέβά¬
νε, άνθησε καί εφερε κι* άλλο»,
καί δτι εμείς, οί άπόγονοι έκείνο>ν,
διά τής άνιστορήσεως τής ίστορι-
κής Μονής μας, λΛμδάνβ,με ένεργό
μέοος στήν σηιΐιεοινή άναδημ.ιουρ-
γία τής 'Ε'λλΛ.δο·;.
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Τ. Γ. Εσχάτως γίνεΤαι πολύ λό
γος διά την άνέγερση κενοταφίου
Παμποντιακοΰ ή Παμπροσφυγικοΰ.
Έπ' αχΓτοΰ σέ περίοπτη θέση θά
πρέπει νά άναγραιφή στό στίγμα
τουτο τοΰ έκτουρκισμοΰ τή; άπό
αιώνιον έλληνικής Ανατολή;.
Ό Γδιος.
Έν Ηρακλείω Κρήτης τή 7 Ί-
(ουλΐου 1971
Άξιότιμε κ. Διενβυντά,
Είς τόν προσφιλή μου «Προσί(.
Κόσμον», τής 1ΰ Ίονίνίον, έ·6ιά-
6ασα τό υπό τόν τίτλον «Μία πρώ
τη άρχή γιά τό μνημεΐο τοΰ Μι-
κρα<τιατικοϋ μαρτυρίου», άρθρον τοΰ .συνεργάτου σας καί συμ.τατοιώ το>' μας κ. Ν. Μηλιώ?η κοί πο/Λ
έχάρην. Κα'ι άλλοτε· μοΰ εδόθη ά-
φορ^ιή διά νά έπαινέσω διά μέσου
τοΰ «Προσφΐ'γικοΰ Κόσμον» τούς
Άλατσατιανούς. Άλλ' ιδού καί
πάλιν ποί' μοΰ δίδεται ή εύκαιρία
λ ά τό πράξω. Οί Άλατσατιανοί
δέν διακρίνονται μόνον διά την
ίργατικότητά τοιν, άλλά καί διά
τόν .τηγαΐον καί άδολον πατριωτι- '
σμόν των καί την έ'φεσίν τιον πρός
τα γράμματα καί τάς τέχνας. "Ι¬
σως αύτό νά όφείλεται είς τάς
συχνάς μεταναστεΰσεις το>ν είς τα
σνχνάς μεταναστεΰσεις τιον είς τα
ξένο πρός 6ελτίωσι-νι των οίκονο-
μικών συνθηκών, καθόσον αί γαΐ-
αι τον δέν ήσαν καί πολΰ εΰφοροι.
"Άν προώδευον οί Άλ.ατσατια-
νοί καί παρήναγον, έν σΐ'γκρίσει
μέ άλλας περιφερείας τής Μ. Ά-
σίας, είς γεωργικά κα'ι ποικίλα
άλ)Λ προϊόντα τής γής, δπου έκαλ
λιέργονν, τό κατώοθωναν χάρις
είς τάς άόκνον; προσπαθείας των
καΐ διά τής έργατικότητός των. Οί
Άλατσατιανοί έ-τίσης, δ ακρίνον-
ται διά την φιλοξενίαν τιον καί διά
την ομόνοιαν πού εχουν άναμετα-
ξύ το>ν. 'Ωσανκος διακρήονται διά
τό φΐλήβονον τοΰ χαρακ.τήοος των
καί διά την άιινησικακίαν των. "Ε¬
χομεν πολλά δείγματα. Ήσαν καί
είναι πάντοτε όρεξάτοι καί ποτέ
κατσοΰφηδες. Δίδουν προθνμιος
χείρα βοηθείας πρός πάντα συνάν-
τ(»ν έ'χοντα ανάγκην των
τιον, ολιο; άφΐλ.οκερ-
δώ; καί πάντοτε μέ τό χαμόγίλο
είς τα χείλη. #
Οΰτε ΰστεοονν οί Άλατοατιανοί
είς έ'ργη προοδον, κοηωνικά καί
έκπολιτιστικά, παοά αμιλλώνται
ποίος έξ αυτών θά κάμη τα περισ-
σοΓρρίί καί καλλίτερα.
"Ας σνντονίσουν, λοιπόν, καί
τώηα τάς ένεογεχ'α; καί προσπα¬
θείας των καί μ*τά των άλ.λων
λατοίκο*ν των συνοικισμών, άνε-
ξαρτήτιος ποοελενσεος αυτών, διά
νά μή στηθή μόνον είς την Νέαν
Έρνθςαϊαν κεχωρισμένης τό Κε-
νοτάφιον - Μνημείον διά τού; ά-
τάφον; άδε/.φοΰ; ,μας είς την Α¬
νατολήν. Άλλά ν ά στηθή δι' δ-
/.ονς μαξί κοινή .τροσπαθεία καί εν-
τά; τής πόλεως των Αθηνών, τό
Κενοτάφιον τουτο, πρό; ανάμνησιν
Μέ τίς διόπτρες τού «ΚΟΣΜΟΓ»
ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΣ
Σέ κέ-ντρο τής Πλατεία; Στ>ν-
τάγματος πρόσεξα την σι>ζήτηση
δύο ξένων γιά την καθαριότητα
των δράμων τής Αθήνας καί ίδι-
(ιίτερα κολακεντηκα δταν τονς ά-
κουσα νά έκ&ειάζοΐΎ τι'γν πόλη
μας.
Τουτο ασφαλώς το όφείλουμε
στόν ρέκτη δή,μαρχο κ. Ρίτσο, ό¬
στι; όμολογουμέ<ος επέδειξε ίδι- αίτερη προσοχή σ' αυτόν τόν το- ,μέα, ίόστε ή ΆΘήνα μας σήμερα ι νά θεωρήται ί) πιό καθαρή πόλη στύν κάσμο. — Σιοστά, (τίλ,τατε, διότι έ'τσι είναι ακριβώς. Θά κάινω δμως μιά ,ταρατήρηση, άν μοΰ έπιτρεψης, μέ την πεποίθηση ότι θά βοηθήσιο >ττύ εργο τον τόν κ. Ρίτσο.
Κίαι πράγματι, καθαρή ή Ά¬
θήνα μας, σπίρτο δέν όλ^πει;
στοϋ; δρόμου; της καί άξιο; συγ-
χαρητηρίίον είναι γιά τουτο ό κ.
δή,μαθχο;. Θά ήταν, όμΐο;, τελείως
άψογη, άν την άπήλασσε καί άπό
τίς δυοώδεις άναθνμιάσει; ποΰ
απο τους μεταγενεστερου; τή; με-
γάλη; έκείνη; έθνικής συ,μφορδς
τοΰ ετονς 1922, διά νά μή έπανα-
ληφθοΰν είς τό εξής τα λ.άθη έ¬
κεϊνα πού έ'σβυσαν τα προαιώνια
δνειρα τής Φυλ.ής. Καί νά τούς
νπενθτΐιμίζουν εί; τό διηνεκές ποί¬
ον θά είναι καί πάλιν τό καθήκον
των μελλουσών ί-λληνικών γενεών.
"Οταν, λοιπόν, οί έκ Μ. Άσίας,
Πόντον καί Θράκης ρπιί,ήσανηες
* Ελληνες, πράξιομεν τό ιεράν τουτο
καθήκον μας, τιμώντες τούς νε-
κρούς ιιας, θέλωμ*ν προκαλ-εση
καί την ηθικήν καί ύλικήν σΐ'μ.τα-
ράστασιν τής Έθνικής Έπανα-
στατικής Κυ&ερνήσεως, ήτις |θε-
σεν καί ώς σκοπόν της νά τιμήση
δλονς τούς ήρωας των άπελευθε-
ρωτικίόνί άγώνων διά την ανεξαρ¬
τησίαν τής Ελλάδος άπά τοΰ 1821
μέχρι των ημερών μας.
Μετά πάσης τιμή;
ΑΝΤ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΡΟΔΑΚ1ΝΩΝ
ΜΕΣΩ ΓΙΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ
Τό υπουργείον Εμπόριον ανε¬
κοίνωσεν δτι άπό 15ης Ιουλίου
έ.ε. καί μέχρι πέρατος των έξα
γιογών ροδακίνων, Θά χορηγηθοΰν
είς τα αύτοκίνητα - ψυγεΐα (ώτρε
λι!μου φοφτίου τουλάχιστον 10
τόννιον) τα μεταφέροντα ,ροδάκινα
200 άδειαι άτελοΰς κίχ'ι 100 ήμια-
τελού; διελενσειο; διά τής Γιου-
γκοσλ.αβίας.
ΗΤΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 12,5%
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΤΦΑΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ
ΕΙΔΩΝ ΤΠΟΔΗΣΕΩΣ
Ηυξήθη κατά τα 1970 κατά 12,
5% έναντι τοΰ 1909, ή παραγωγή
έν Ελλάδι των Κιομηχανιών ΐκραν
τικών είδών ΰποδήσ·ε(ος.
Τα άνωτρρο) ρδημοσιρΰθησαν ρίς
τό παρά τώ ΟΟΣΑ ρκδιδόμενον
τοιμηνιαϊον συμ.τλ.ηρίρνματικόν δελ
τ,'ον (Ίιομηχανικής .ταιο·αγ<ογής. Οϋτιο, ή χώρα μ«ς ρξ απόψεως οιί9μ»ϋ άνύδου τής ποΐραγωγή; των παραδοσιακών αυτών κλά- διον τής έλληνικής διομηχανίας καταλαιιθάνει την πρώτην θέσιν μεταξΰ των ίπισκοποιιιμένιον υπό τοΰ ΟΟΣΑ 14 χοιοών — μελών του. την καταπνίγοΐ'ν έξ άφορμ,ής τής συλλογής των σκονπιδιών στίς ώ- ρες κινήσεως. —Όμολογώ πώς εχεις δίκιο. "Αν ή συλλογή γινόταν δύο ώρες ενίοιρίτερα καί οί άναθκμιάσεις Θά καθάριζαν μέχρι τής ώρας τής κι¬ νήσεως, άλλά καί τό άπαίσιο θέα- μα των σκουπν.δαυ'τοκινήτων, άπό την δδό Σταδίου καί αλλους κεν- τρικους δρόμους τής Αθήνας, δέν Θά γινόταν άντιλη—ό άπό τούς ξένους, πού ξεπορτίζουν άπό τα ξενοδοχίΐα στίς 8 τό .-ΐρ<οϊ γιά νά επισκεφθούν τα μονσεία καί τούς άοχαιολογικονς χώροι·;. Θά μοϋ πή; δτι αϋτό Θά επιβα¬ ρύνη τόν Δή,μο μέ κάποια έπιπρό- σθετη δαπάνη. Ναί, άλλά ρμεϊς α¬ πλώς τό έπισημαίνου,με κα'ι τό θε τονμε ΰπ' δψη τοϋ κ. δήμαρχον, μέ την δεδαιότητα δτι προσφέροΐ'- μρ καλάς υπηρεσίας καί στόν ίδιο ! καί στήν Άθήνα. Ι ΒΙΣΦΟΣ ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Ε' (ΤΕΛΕΤΤΑΙΟΝ) Καί ή «ΙΙροττευχή στή θεία Γέν- νηοη>, άριστούργημα, καθώς καί
τό τιτλοφορούμενο «Καί ϊΐπε ό
δοσκός», μέ την τελική δραιματική
πρόβλεψη:
Πηγαία άναβλύζουν τα τραγού-
δια τοΰ Σπεράντσα, μέ τάν τίΐλο
«Ρόδα». ΆληΘινά ρόδα μυρόπνοα
άπό τής ψυχής του τόν ροδώνα,
.τού άναθέλλΛνν μ έ χαρή κι όμορ-
φΐά. Ψυχική άδρότητα καί γαληνη
ά.-ΐο.τνέει τό τραγούδι τον γιά τόν
άληομόνητο ποιητή των «Σκιών»
Λάμαρο ΙΙορφύρα:
Τό ποιηϊικό εργο τοϋ Σ
τσα άκολουθεΐται κι άπό μιά πε-
ρισπούδαστη έπιστη,μονική ρργαΛΪα
κα'ι πλ.ήθος άπό μελ.έτες, ,-ΐραγμα-
τείες, άς»Θρα αίσθητικά, ίστορικά,
κριτικά καί άλλα θέματα δημοσΐΐυ-
μένα σέ 6(ιδλ(α, όπως «Στό δρόμο
τοϋ Στοχασμοϋ»1 καθώς καί βιά-
φορα δόκιμα περιοδικά καί ή «Με
γάλη 'Ενκνκλοπαιδεία» τοΰ ΙΙυρ-
σοϋ. 'Επίσης άνασ^εραμε τή μεγά-
λη του μελίτη «Γιατροί Λογοτέ-
χνες» καί τα κείμενα μελοδραμά-
τιολ' «Μαύρη Πεταλούδα», μέ μοιι-
σικΐ] Λαυράγκα, <·-Καβσιανή>>, «Άμ
φιτρνονα» καί «Κρΐνο στ' άκ.ρογιά
λι», μ* μοτ«σική Καιρνωτάκη.
Έξήντα χρόνια ό Σπεράντσας
διακόνει|>ε στό ναό τής Τέχνης.
«Τέκνον πιστόν τοΰ Έλικωνος»
παρεμεινε, όπως τοΰ εΰχήθηκε ό
Βίντξαλίδης. Άγάπη καί στοργή
πλημμνοιξε την ψνχή τοΰ ήρωα
τή; σκεψης, τοΰ άθλητή τοΰ νού,
τοΰ ξηλωτή τοϋ ώραίου, Στέλιον
Σ .τεράντσα.
Κι δμως, ποτέ του δέν δέχτηκε
νά σκύψει καί ζητήσει άπό κανένα
αναγνωρίση γιά τό εργο του καί
νά ταπεινωθεί:
Τό χέρι μου δέν τ' δπλωσα ποτέ.
Κι άς ήσαν οί Λονλές τής Μοί-
(ρας άλλϊς.
Γιά τι'ποτα δέν τ' απλωσα τα
(χέ^, μου,
παρά μονάχα ταπεινά γιά νά
(δεχτώ
μιάς άνοιξιάτικης δροχής τίς
(κρύες στάλες
Τό ποίημα τού Σπεράντσα, τό
όφιερωμίνο στόν ΙΙορφύρα, .τού
πρίν λα'γο άκονσαμε, τελειώνει ε-
τσι:
Τραγουδιστή .-τού μίλησαν
μές στήν καρδιά σου άηδάνια.
Τραγουδιστής, ποΰ μίληοαν μές
στήν καρδιά του άηδόνια, ήταν χι
ό Σ-τεράντσας. Μάς πράσφερε επί
ΐίτη, άπλόχερα τίς τρίλλιες των άη
δονιών καί τα κελαδίσματα των
Κορυδαλλών.
Στίς 6 Ίουνίου 1961, ό κατα-
λύτης χρόνος πήρε άπό κοντά μας
τόν άγνό δουλευτή των Γραμμά-
τιον, τόν άριστοτέχνηι σμιλεντή τοΰ
οτίχον. Ή ψνχή του, λυτρω,μένη
ά.τά τίς φθαρτές άλν<σίδες, φτε- ρούγισε .τράς τα ούράνια, πρός τό γαλάζιο λίκνο τής άληθινης ξωής. Δέν ήταΛ' κάτι τό άναπάντεχο γι' αυτόν. Περίμενε μέ χριστια- νική έγκαρτρ,ρηση τάν θάνατο, «ού είχε τραγουδήσει : Τ' άκονιο τύ ιινστικό μουριμου- (ρητό, πού κάνουν τα φτερά του τ' (άπαλά. Μά έγώ, στό νόμο τής φθοράς (ν' άντισταβω δεν θά μπορέσω. θάναι πρωϊνό, στή γή μου δταν όπίσοι στή γή, πού λούξεται άπό φώς, θε νά γνρίσω. Μιά φούχτα χώμα πάλι θά γενώ στοΰ λυτρωτή την ωρα, μικρή, μιά φούχτα τόση, μονάχα οσο χρειάξεται, φτιοχό ε'να άνθάκι νά φυτρώσει... Κι ήταν πρωινό, ενα γαλάζκ) ηροιϊνό τοΰ Ίουνίου, πού ά'κουοε ό Σπεράντσας τό μυστικό τοΰ Θα¬ νατον. Καί στόν Γσκιο των κυπα- ρισσιών, πού παραστέκονν στόν τάφο του, φύτριοσε κι άνθισε ίνα φτωχό άνθάκι. Κυρίες καί κύριοι, Μέ τό πέρασμα· τοΰ χρόνου Θά μα ραθεΐ κάποτε τό άνθάκι αύτό. "Ι¬ σως, κάποτΐ, σθύσει καί τα δνομα τοΰ ποιητή, τό χαραγμένο στήν πλάκα τοΰ τάφου τον. Μά τα ποιη- τικά άνθη τοΰ γλυκύτατου τραγου¬ διστή ποτέ δέ θά μαραθοΰν, δ- ,-τως δέν 6ά σθησει ποτέ τ' δνο,μά τον, άπό τό άθάνατο 6ι6λίο τής Τέχνης. Στίς άφθαρτες σελίδες τού αίώνια θά τραντάξη, μέ άνβ- ξίτηλα χρνσά γράμματα, τό δνομα ΣΤΕΛΙΟΧ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ. ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ ΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! Άγατητέ κ. Σ. Σιινανίδη, Λαβών άο^ορμήν άπό δημοσίενμα «Άντι-τροσφυγτκαί εκδηλώσει ς», γράφω την παροΰσαν. Ένόμιζα ότι ίίστερα άπό τάσα έ'τη δέν θά υπήρχον πλέον δυσφη- μισταί των ίερών έκείνων έλληνι- κωτάτίον τόπων τής ίεράς Ίιονί- ας καί τοΰ Πόντον. Νομίζω δτι μ&ρικοί, εύτυχώς, άνιστόρητοι χειρισταί καλάμου προσφερουν την χειρίστην υπηρε¬ σίαν δυσφημονντες τούς Ιεροΰς τό πους, οί ό,τοίοι εγέννησαν τούς με- γαλυτέρους "Ελληνας σοφούς, φι- λοσόφους, λογίους, ιεράρχας, διά τούς δποίους καιιχάται καί θά καυ¬ χάται αίωνίω-ς ή Ελλάς μας. Εί; τάς έλληνικωτάτας πόλεις καί κώμας καί τα χοιρία, μέ τα έλληνικά των όνόματα μέχρι σήμε¬ ρον, υπήρχον καλλιμάρμαροι καί μργαλοπρε.-τέσταται σχολαί, έλληνι καί, γυμνάσια, ίεροί ναοί, κωδω- νοστάσια, άκαδημίαι, θϊθλογικαί σχολ.αί, θέατρα, ίεραί μοναι κ.λ.π., δμοια των οποίων δέν υπήρχον έν- ταΰθα. Διότι Κωδιονοστάσια Άνν¬ α; Φωτεινής Σμύρνης καί Μετα¬ μορφώσεως Κερασοϋντος, δέν ύ- πάρχουν πο·θενά άλλ.οΰ. Ή πρώτη μαθηματική Άκαδημία τής Τραπε ζοϋντος, 113 π. Χ., τό πρώτον Γυ μάσιον Κυδιανιών, χρειάξονται τό μοί διά νά περιγραφοΰν τα πολλά ίδρύματα τοΰ Έλληνισμοΰ Μ. Ά- σίας καί Πόντοΐ', τα μεγαρα καί τάς οϊκοδομάς —δχι, παντί»ς, κα- λΰβες.— Άλλά καί κάτι δλλο διά την ι¬ στορίαν των ίερών έκε&νων έλλη- νικοιτάτο^ν τόποιν, χωρίς νά άνα- τρέξθ) είς .ταλχαιοτέρας εποχάς τοΰ έκ Σινώπης φιλοσάφου Διογένονς τοΰ έκ Μιλήτου θαλή, τοΰ Στρά- 6ι»ιος καί δλλίον πολλών, πού εΤ- ναι χαραγμρνα τα όνάματά των ρίς την εθνικήν Ιστορίαν. Οί τό- ,τοι έκεΐνοι έγέ·"νησαν 'Τψηλάντας, Μουρούζας, Χιφιλίνους, Σάππας, Κομνηνούς, Κοραήδες, Γα·6ράδες, Τζανηχίτας, Καλλιμάχους, δούκας καί ήγε,μόνας Κ»ρίνθον, Μολδαυΐ άς, πρωτογέροντας τής Μάνης, πατριάρχα; καί δεσπότας. Ιδού τί γράφει ό έξ Άλιμοΰν- τος — Άττικής ίστορικός θουκυ- δίδης είς την «Συγγραφήΐν», τό- μος 1ος, βιβλίον Ιον, παρ. 9: «Ό Πέλοψ .τρώτο; απέκτησε πολιτικήν δύναμιν διά τό πλήθος των χρημάτων, τα όποΐα είχεν δ¬ ταν ήλθεν άπό την Ασίαν, είς την χώραν άπόρων άνθρώπων, καί μο¬ λονότι πρόσφυξ έ'δωκε τύ δνομά του είς την χώραν Πελοπόννη- σον». Αΰτά γιράφει ό Θουκυδίδης. Έκεϊ υπήρχον καί ύπάρχουν αί παλαιότεραι καί μεγαλοπρεπέστα- ται Μοναι, είς τάς οποίας διεόίονν ώς μοΛ'αχοί, οί "Αγιοι Βασίλειος, Γεώργιος, Δημήτριος κ. ά. Άλλά μήπως δέν εγεννήθησαν καί δέν ρμορφώθησαν ρκεί οί αγιοι Πατρ- ρες τή; Έκκλησίας, τα ,-τάνχρν«σα στόματα τοϋ Λόγοτ·, οί πολύφωτοι άστέρες, τα κανχή,ματα τής Όρθο- δοξίας; Μήπως δέν υπήρχον έκεϊ άρχαιό τρραι Άκροπόλεις έλληνικαί, μέ ά- ριστοι»ργήματα έλληνικής γλυπτι- κης τεχνης; Ή πρώτη άκρόπολις τοΰ Έλ/,ηνισΐμοΰ, είς τό Ποντικά -τιον (σήμεροιν Κέρτς), ή δευΛέίρα τή; Κερασοϋντος,ιμνημεϊα τοΰ Θεοΰ "Αρεως, τοϋ οποίον τό άγαλμα, Ι κλαπέν υπό των 'Άγγλίον Σταυρο 1 φόρων, κοσμεΐ τό Μουσίϊον τοΰ Λονδίνον μέχρι σήμειρον (ιΙστο- ρία Π. Καρολίδη, καθηγητοΰ Πα- νεπιστημίου Αθηνών, Μικρασιάτου τήνι καταγωγήν). Ταυτα διά τούς άνιστορήτους κακούς συντάκτας. Κ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ Πρόεδρος Ενώσεως Ποντίων Νομού " ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΓ δοκιμοΰσε ή έπανάσταση νχ' δ Τσάρος θ' άναγκαζότανε νά πονραι τηιθή άπό τόν πολϋ>νικό θρόνο υ¬
πέρ τοϋ πρώτου τυχόντος αρίστου
στό «Σέϊμ», στήν πολωνική έβνο-
σννέλενση. "Η τό πιθανώτερο καί
χειρότεοο, Θά σπεύδανε ή Αΰσηρία
καί ή Πρωσσία, νά έπικαλβσθοΰν
σάν άμεσα ένδιαφερόμενες, τό
«δόγμα τής επεμβάσεως» καί ινα
(Συνέχβια είς την 6ττν Οίλίδα)
(Σι^νέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Ό ρωσοοθωμανικός πόλε,μος θά
6αξε, δίχως την ελαχίστη άμφιβο-
Ηα, τούς Πολωνούς στόν πειοα-
σμά νά έπαναστατήσουν κατά τοϋ
Τσάρου γιά ν' άποτινάξουν τό κα-
θρστώ; τής «προσιοπικής ένώσε-
οι ς» μέ τή Ριοσία. Καί τότε, λόγψ
τής άπασχολήσεως των ρωσικών
οτρατιών στή Βαλκανική, θά συνέ
6αιν* εν' άπό τα δυό. "Η θά εϋ-
Ηρακλειον Κρήτης
ΑΝΕΞΛΡΤΗΤΟΓ
Έθνικα Θέματα
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΓΙΧΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ^ΟΣ+ΥΓΙΚΡΝ^ ΣΎΜ»ΕΡΟΜΤΡν'_______
αριθ. ΦΤΛ2Π0ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
—————·——-------__ ——_^_________„___________________ _^.^«^«^^_^™«·^_^__________
Η ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
μέ πολλήν προσοχήν , στηματικώς τύ μετά τού έξωτεο,-
ε συγκίνησιν αενάλττν «/>■-■ αϊ~λ · ■
/ώ *αί μέ συγκίνησιν μεγάλην,
περιοδικόν «Φωνή των Σ υνεται
/αί έσχημάτισα την έν-
^ ότι πρύκειται περί πολυ¬
τίμου όργανον ΐνημερώσεως, άλ-
}ά χαί καθοδηγήσεως των αγρο¬
τικάς πληβνομών τής Έλλάδο;,
διότι συντελεί τό μέν είς την δια-
,ιαιδογώγησιν των άγροτών, τό
δέ είς την άξιο.τοίησιν τού μόχβου
ι θός τό συικφέρον καί αυτών
,ών ίδίων καί τής έθνικής οίκο-
βμίας τής Χώρας.
Μέ τάς σκτψεις αύτάς, έγώ πον
6έν· €ΐμ<« άγρότης, άλλά στρατιω- βς καθ1 όλον μόν τόν διον, ώς πνευματικάς άνθρωαος, έθεώ- ρΐ)θα ορθόν νά εξάρω ίστορικιος την σημασίαν τής γεωργίας καί ήν δράσιν της ιΐς τε την Έλλά- δα χαί «Ις τόν κόσμον ολόκληρον γίνικώτερον. Ημείς οί "Ελληνες, διαθέτομεν .-τροαιιιινίως δύο παραγιογικούς κλά <ιον; .τρό; βιοπορισμόν: την Γε- (,ιθγίον καί την Ναντιλίαν. Τό χατά τό πλείστον όρεινόν τού έδάφονς των νήσο>ν μας καί
τή; χέρσον Υής, εξηνάγκασε τόν
Λ/.ηβΐΌμόν τής Χώρας νά τραπή
ί{ός την &άλαββα καί την μετα-
νάστενβνν. Ό δέ άγροτικός κό-
Π Χ0!
■Μ
κου εξαγωγικόν έμπάριον.
Τα έλληνικά γεωργικά προϊόν-
τα, ώς είναι τό έλαιον, ό καπνός,
δ οΐνος, τα έσπεριδοριδή, τα όπω-
ροκηπευτικά, οί ξηροί καρποί καί
άλλα υπήρξαν καί είναι περιζήτη-
τα είς τάς ξένας άγοράς διά την
εξαιρετικήν ποιότητά των, μέ άν-
ταγωνιστάς εί; μερικά όμοειδή έξ
αυτών, την Ιταλίαν, Ισπανίαν
καί νότιον Γαλλίαν. Άλλά έκεϊνο
τό οποίον μρχρι πρό τίνων έτιΐιν
ήδίκ.ει τεραστίως τα έλληνικά γε
ωργικά προϊόντα, τα είς τό εξω¬
τερικόν άποστελλόμενα, ήτο ή λί¬
αν πρόχειρος καί κακή σνσκευασία
των, κατ' άντίθεσιν πρός την .-ΐο-
λΰ έπιμελημένην καί προσεκτικήν
συσκευασίαν των όμοειδών προϊόν
των των άνταγωνιστριών χίορών.
Εύτυχώς, ότι καί εί; τό κεφά¬
λαιον τούτο, ,μετά την ίδρυσιν των
Γειοργικών Συνεταιρισμόν καί την
εϋεργετι.κήν κρατικήν παρέμβασιν,
εσημειώθη λίαν άξιόλογος .τρόοδος
καί σήιμερον είμεθα ύπερήφανοι διά
την ποιότητα καί συσκευασίαν των
είς τό Ιξιοτερικόν άποστελλομένονν
προϊόντων μας.
Ή σεισάχθεια έκ των άγροτι-
κών χρεών, ή υπό τής Κυβερνή¬
σεως χορηγηθεΐσα, συνετίλεβε,
οαος παρέμεινε καί παραμένει, μο- συντελεί καί θά συντελέση είς την
χθών όπως τα ίν πολλοΐς άγονα
' /αί όρεινά έδάφη μας τα καλλιριρ-
γήση, τα άρδεύση, τα άξιοποιήση
«' εαυτόν καί διά τό σύνολον.
Τό ήμισυ περίπον τοΰ πληθνσμοΰ
μα: είναι γεωργοί. "Οταν ήμην
«βνίας καί είχον μεταβή είς τα
Κΐ'Θηρα, την ξηράν καί δγοον
νήαον, πατρίδα των άειμνήστων
νονκ*ν μΛν, ενθυμούμαι συγγενεϊς
μο; αγρότας νά μεταφέρουν καί
τΗθθετοΰν χώμα επί βοα,χωδών λο
ιρίοκοίν, διά νά δημιουρνήσουν
τοίι; λαχανόκηπους αυτών. Τό αϋ-
τό συνρβαινε καί συμβαίνει άσςρα
'ώ; μέχρι σήμερον είς δλας τάς
μιζφάς ελληνικάς νήσους. Ή Πε-
/.κΐόννησος, αί μεγάλαι νήσοι καί
τμήμα τής Στερεάς 'Ελλά
ίος είχον άρδευομένας έκτάσεις
■/.αί μόνον ή θεσσαλική πϊδιάς ή¬
το καλλαεργήσιμος γή μέχρι τοϋ
?ην; 1912, ότε δι« τό>ν
πο)«ένιχ»ν μας άπεκτήσα
μβν τα γόνιμα έδόχρη της λοιπής
θίοσαλί'ας καί Μακ,ε&ονίας, τής
θράκης καί μικροΰ —τού νοτίου
τμίματος τής "Ηπείρου.
, Ή ίστορία τής έλληνικής γειορ
| ΐίβς άρχίξει άπό ίκείνην την έ-
ποχήΛ' καί άφότου είς τάς νέας
| τέ; άπίλενθεροθεΐσας, εΛαρχίας,
ΕγχητΕστάθησαν ώς αγρόται οί με
τό την Μικρασιατικήν Καταστρο¬
φήν ελθόντες είς την Μητέρα Έλ
ωδα Μικρασιάται, οί θαυμάαιοι
ιίτοί, άκατοπόνητοι καί, μ*βοδικοί
"Εχτοτ* όλόκληρος ή Ελλάς,
•■"''λιο καί νέα, κατέστη ?ργο>
Υίΐ'>θγική χώρα, Ικανή καί τόν πλη
βι<ίμόν της νά διατρέφη διά των •τροϊόντανν της καί νά αρχίση συ- άπόλυτον ίκανοποίηβιν των άγρο- τικών πληθτχτμώΛ· τής Χώρας, είς την επιβράδυνσιν τού κατ»6αλλομέ νού, παρ' αυτών μόχθου, είς την όνεμ.ιόδιστον προσήλνίοσίν τιον είς τα έ'ργα των, την βελτίίοσιν των καλλιέργειαν καί την μεθοδικήν ά- ξιοποίησίν των. Διότι ή μοΐρα των γεωργικών μας πληθιβμών, νά ταλαιπωροΰν- ται σκληρότατα, υπό δυομενεϊς πολλάκις συνθήικας καΐιρικάς, καί ού μόνον νά μή ίκανο.τοιοϋνται οί- κονομικώς, άλλά καί νά είναι κα- ταχρειομένοι διαρκώς, πότε είς την Άγροτικήν Τράπεζαν «αί πό¬ τε είς τα άπαίσια έκείνα παράσι- τα τα άποκαλοΰμε"ια χονδρέμποροι γεωργικών προϊόντο)ν, ή μοϊρα τ(ον, λέγο), ήτο νά διαβιοΰν ίσοίκ'- ο>ς έν πτο>χεία καί μόχθω!
Σήμερον ό αγροτικάς πληιθτ»-
σμός τής χώρας άναπνέει. Είναι
άνεξάρτητος. Μοχθτϊ, Αλλά καί
I-
κανοποιείται. Διά δέ των Γεωργι¬
κών Συνεταιρισμών τίποτε δέν θά
τάν έιμ-το&ίση νχκ. άποκτα εί»μάρίΐ-
αν, πρόοδον, άνόρθιοσιν. Νά δημι¬
ουργήση γειοογικά Φροντιστήρια
καί Βιβλιοθήχας, νά δελτιώνη δι¬
αρκώς την παραγιογήν τού καί νά
συντελή σταθερώς είς την δνοδον
καί τής ιδικής τού καί τή; έθνι-
κής οίκονομίας.
Αΰτά περίπου εσκέφθην δταν έ-
διάδασα τό εξοχον περιοδικόν «Φω
νή των Συνεταιριβμών», είς τό ό-
ποϊον ένκαρδίίος εδχομαί. πάσαν
πρόοδον ,τιρος τό καλόν τή; Ελ¬
λάδος καί των άγροτικών της πλη
θνσμων.
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Ό Βενιαμίν άνάμεσα στά νη-
σιά τής Προποντίδος είναι ή μι-
κρούλα πευκόφυτη Πίτα, ενα τό-
σοόα σάν ψεύτικο νησάκι μέ όγ-
δόντα ΰλα - ολα τετραγωνικά δε-
κάμετρα έκταση. Οί Άρχαίοι την
έλεγαν Μεσονήσιον, έπειδή 6ρί-
σκεται άνάμεσα Χάλκη καί Άντι-
γόνη. Τό νεοελληνι-κό ΐίνομά της
δέν φαίνεται νά δικαιολ.ογεϊται ά- '
πό τό σχήμα της. "Ισως νά εχει '
περισσότερη σχέση ,μέ τα .τεΰκα, '
πού τή σκίπάζουν, καί πού θά '
μποροϋσε νά την χαρακτηρισθή, '
α-ΐο>; την ΙΙρίγκτ|πο, πιτυοΰσαν. '
Πολύ λιγότερο τής τα*ριάζει τό
ιούρκικο δνο,μά της Κασίκ, πού
Οά πεΐ... κουτάλι.
Ή Πίτα προστατεΰει. άπό τούς
ύορειοανατολικούς άνέμους τό λι-
μάνι τής Άντιγόνης, πού είναι
τό τρίτο άπό τα μεγαλύτΐρα νη-
σιά τού συμ,-ΐλέγ,ματος των Πριγ-
κηΛοννήσον. "Ετσι ή 'ΑΛτιγόνη
εχει τό πιύ άσφαλισμενο λιμάνι
άπ' ολα τα Νησιά, καί γι' αύτό
οί Άρχαϊοι την όνάμαξαν Πάνορ-
μον. Δέν είναι 6έ6αιο άπό ,τότε
«ήρε τό στ>μίρινύ της δνομα Άν-
τιγόνη ή Άντιγόνεια. Κατά μί¬
αν έκδοχή τα άφείλει στούς πο-
λέ.μους των διαδόχοον τού Μεγά-
λου Αλεξάνδρου, καί τής τό έ¬
δωκε γύρ<ο οτά 300 π.Χ. ό Δη¬ μήτριος ό Πολιορκητής θέλοντας νά τΐιμήσΐΐ τόν πατέ'ρα τού Άν- τίγονον, δταν πολεμοΰσε γιά νά άποσπάσει τόν Βόοντορον κα| τόν Έλλησποντον άπό την κυριαοχί- α τού Λυσιμάχου καί τού Κα- οάνδρον. Κατ' «ϊλλους πάλι τό δ¬ νομα αΰτό χοονολογείται μόνο ά¬ πό τύν ενατο μ.Χ. αίώνα καί ό- ςείλεται στο γι0 τού Καίσαρος Βάρδα Άντίγονον, πού ζοϋσε τα χρόνια έκεϊνα βτό νησί, καί τό είχε ϊσως καί κτήιμα τού. Ή Άντιγόνη, μέ ένά,μισι τε- τραγωνικό χιλιόμετρο ϊκταση, (ίρίσκεται σ' ενός χιλιομέτρου ά- πόβταση 6ορειοδι«τικά άπό τή ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ ΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ Γ' ΑΝΤΙΓΟΝΗ Χάλκη, καί ά,τέχει δέκα έ.ττά χι- λιόμετρα άπό την Πόλη κ' έξή- μισι άπό την άκτή τής Βιθυνί- ας. "Ενα μονάχο χαμ.η>ώ ΰψο>-
μα τή σχηματίζει. 2 την κορφή
τού 6οί·σκεται τό μικρό έκκλησά-
κι τής Μεταμορφώσεως τού Σω¬
τήρος, καί γύρ« άπ' αύτό σώζον-
ται άκάμη κάποια άσήμαντα Ιχνη
τού παλιοΰ μεγάλου μοναστηριοϋ
τής Μετα,μορφώσεοίς πού είχε
χτίσει έδώ, στά τέλη τού θ' αί¬
ώνα, ό Βασίλειος ό Μακεδών.
Ό ενδοξος ίδρντής τής Μακε-
όονικής δΐΎαοΎε-ίας είχε 6αριά
την α|ιιτχή άπό τό κρίμα ποΰ τόν
άνέΰασε στό Θοούο, καί Λίστευε
πώς θά την άλαφρώσει χτίξοτν-
τας ίερά καΐ φιλανβρο>πικά ίδρύ-
ματα. Πάν« άπό έκατό έκκλησι-
ές, νοσοκομεϊα καί μοναστήρκχ
πλοΰτισαν την Πόλη καί την πε-
ριοχή της στά χρόνια τής 6ασι-
λείας τού, άνάμεσα στ' αλλα καί
τουτο έδώ τό μοναστήοι τής Άν-
τιγόνης.
Πολλοί, άπό τούς έπκρανεΐς τοΰ
Βυξαντίου εξησαν κατά καιρούς
εξόριστοι έδώ, άνάμεσα σ' αύτούς
—κατά τόν Πατριάρχη Κωνστάν-
τίον — κι' ό γιύς «αί συμβασιλέ-
ας τού αύτοκράτορα Ρωμανοδ
τοΰ Λεκαπηινοΰ Στέφανος, ό με-
ναλύτερος άδελφός τοϋ Κων¬
σταντίνου, .τού σνναντήσαμε στήν
Άντιρόβιθο.
Τό μΛναστήρι τοΰ Βασιλείου
τοΰ Μακεδόνος, πού οί ά<τκητές τού τ' όνόμαααν άργότερα «θε- οκοοιτρώτου», Εμεινε δρθιο ώς τίς άρχές τοΰ ΙΖ' α'ιώνα. Τότε, στόν δρθρο κάποιου Μεγάλου Σα&βάτοΐ', οί Τοϋρκοι 6ρήκαν ν- φιοτεινή την περιφορά τού έπιταιφίου τού, πού φαινόταν άπό την Πόλη, καί ζήτησαν ά¬ πό τό Σουλτάνο -νά τό κατεβαςρί- σει. Αυό αίώνες άργότερα, άνά¬ μεσα στά έρεί.τιά τού, χτίστηκε τό σηιμ&ρινό μικρό έκκλησάκι τής Μεταιμορφύσεοις. ΟΙ άκτές τής Άντιγόνης είναι οί Λεριβσότερες ψηλες καί άπό- κρημνες, καί ή δλάστησή της φτωχική. Άπό δέτρα δέν εχει σχιεδόγ παρά μόνο πεΰκα. Καί μό- νο στήν άνατολ,ική της .ταραλία, πού είναι πεδινη καί ήμεοη, ύ- πάρχουν άιμπίλια καί ,τεριδόλια, γύρ<υ άπά τό μικρό χαριτυ4ΐένο χωφΐό της. Στήν Γδια παραλία, σέ ,αικρή ά.τόσταση 6ορε·ιοδυτικά άπό τό χωριό, ΰπάρχει ενα μι¬ κρό μετα<5υζ.αΛ'τιν<', μοναστήρι, 6 "Αγιος Γεώργιος ό Καρίπης (ό φτωχός), μετόχι τοΰ Μεγάλου Σ.ιηλ.αίου τοΰ Μοριά. Καί κάπου έκεί πρέ·πει νά ύπήρχε, τουλάχι¬ στον ως τα χρόνια τής Άλώσε- ως, κι' ό πυργος έκεϊνος, ποΰ εΐδαν οί Τοΰρκοι, δταν ήρβαν, κι' όνάμασαν άπ' αυτόν όλόκλη- ρο τό νησί Μπουργκάξ ( = ΙΙΰρ- γος). Τό σηιμαντικότερο αμιος μνη- μείο τής Άντιγόνης όρίσκεται μ*<κι στό χοριό, καί εί,-ναι ό να- ός τοΰ Άγιον Ιωάννου τοϋ ΙΙρο- δρόμου. Ό ναός αύτάς είναι δέ μ^νος ,μέ τή μνήμη ενός άπο τούς πϊριφανέστερους άγίους τή^ Όρθοδοξΐας, τοΰ Πατριάρχοι; Κωνσταντ! ουπό>^ιος Μεθοδίοΐι
Α' τοΰ Όμολογητοΰ. Ό Μεθόδι
ος γΐννήβηκε γύο<.ι> στά 770 —
775 στίς Συράκουσες τής Σικε-
λΛας, καί σάν γόνο; άριστοκρα-
τικής οικογενείας .τού ήταν, ήρ-
θε σέ νεαιρή ήλικΐα στήν Πόλ.η,
γιά νά σταδιοδρομήσει στήν αύ-
λή τού Βυζαντίου. Έκεί γνώρι
σε τόν περίφημο θεόδωρον τόν
Στουδίτην, καί τόν εθαύμασε καί
συνδέθηκε μαζί τού τόσο, ώστε ν'
άποφασίσει νά περιδληθεϊ κι' ό
ϊδιος τό μοναχικό σχήμα, νά μοι-
ράσει την περιοΐ'σία τού στούς
φτιοχούς, καί νά γΐνει ενας ά¬
πό τούς πιό άφοσιωμέΛΌυς όπα-
δούς τοΰ θεοδώρου στόν άγώ-
να τού γιά τή λατρίία των εί-
κόνοχν. 2 τα χρόΐτα τοϋ Λέον-
τος Ε' τοΰ Άρμενίου ό Μεθόδι-
ος καταδιώχθτΐκε μαζί μέ τούς
άλλους είκονολάτοες, κ' έξορί-
σθηκε δπίυ; έκεϊνο;. Άογότερα,
χαρή στή σι·μφιλιοιτική Λθλιτική
τοΰ Μιχαήλ Β' τοΰ Τραυλ.οϋ,
μαξΐ, μέ τού; άλλον; έξορίστονς
γύρισε καί ό Μεθόδιος στήν .τρω-
τεύον<τα, χο>ρίς δμως νά σταμα¬
τήση τού; άγώνε; τού ρναντίοιν
των αεταρρτιθιμιο-τών. Ό διάδο-
χος τού Μιχαήλ θεόφιλος, .-τού
τΐιμοΰσε καί σεδόταν την άθρώ-
πινη άξία, δπου τή σιη'αντοΰσρ,
τόν κάλεσε στό Παλάτι, συξήτη-
σε μαζί τού, καί προσντάθησε ά-
δικα νά τόν μεταπείσει. Τόν κρά-
τησε ώστόσο κοντά τού, καί τσν
πήρε μάλιστα μαζί τού σέ μίαν
άπό τίς έκστρατεϊες τοίι εναντίον
των Άράοων. Άλλά ό Μεθόδι-
ος δέν ήταν άνθρίοπος ινα έπη-
ςεασθεΐ άπό την εϊίνοια τοΰ Αύ¬
τοκράτορα, δσο κι' άν στό 6άβος
τόν έκτιμοΰσε. Άκόμη καί μέσα
στό παλάτι δέν ϋπαυε ν* άγωνί-
ζεται γιά την επικρατήση των
I-
ίϊεών τού καί νά προσηλυτίζει μά·
λιστα καί παλατιανοΰς σ' αΰτές.
Στό τέλος εχασε ό θεάφιλος την
ΰπονοιμή τού καί, πρόσταξε νά τόν
εξορίσοτιν καί νά τόν φνλακίσουν
(ττήν Άντιγόνη.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Στινεχίζεται)
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΜΑΪΟΝ ΚΑΙ ΙΟΥΛΙΟΝ ΤΟΥ 1920
Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ
Β'
Η ΑΠΕΛΕΤΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ
ΒΡΑΚΗΣ ΤΟΝ ΙΟΤΛΙΟΝ
ΤΟΤ 1920
Καί νά πού σήμα« καί ή ώρα
% .τανώρειας χώρας. Ή προανα
Ί'ίβίίσα κατάληψις τής Δυτικής
ί*"ΐ; δημιοϋργησε τίς εύνοϊκές
'^ΐΐΐοθέσεις γιά την άπελει»θρριο
01 «αί τής Άνατολικής. Οί Τοϋρ-
'« βεβαία κατέβαλαν λυσσώδεις
■1ί»'.·ιάιθ6ΐες γιά νά έμποδίσοΐ'ν
"Ι» -ταοαχώρησί της στήν Έλλά-
""· Μάτατες, δμ(»ς, δλες οί ένέρ-
'ί|£; καί τής υπό τόν Τζανψέρ
••^Υιάρ 'Επιτροπής Δικαιιομάτιον
"Κ θράχης καί τοΰ Τουρκικοΰ Κο
"'^Μ' καί τής σοτ·λτανικής κυ-
);. Ή γνώμη τοΰ έπισκε·-
τος τόν Φεβοοΐ'άριο τοΰ 1920
Ά&ριανούπολι Γάλλοι· άρχι-
τοΰ Μακεδονικοϋ Μετώ
*'' 'τρατηγοΰ Φρανσέ ντ' Έσπε
δια,μόρφιοσι τής οποίας
ά ρόλο επαιξαν ό Φι-
; Σύλλογος Άδρια-
= ,_τόν Μητροπολίτη Πό
^•το καί τόν έκπρόσωπο τής
'^ής άρμοστείτις Κωνσταντι-
""««όλη,ις Β. Φωτιάδη (ζή ά*ό-
σΐην Άθήνα, Μανρομματαίοιν
'ν ' Ε'ΐΡδρασε στό ΔιασΧκμμαχικό
*■ νοοΰλιο των Παρισίων, τό δ-
° ΐελ.ικά άνεγ^'ώρισε τα έλλη-
„', δίκαια πάνιο στήν Άνατ.
βθόϊ.η «~ι > ι > , λ ■
Ι «ΐι ενέκρινε την κατά/.ηψι
> «Ιο τα έλληνικά στρατεΰματα.
^ την οχετική διαταγή πρός τό-;
Ί*»1*1*! το" Σώματος Στρατοΰ
^ "ϊς Αμύνης, την ^στΐΐλε τη
ίκίΤ**5 "Ροσιοπικά άπό τή-ν
ΐ(ι'^1ί') λοντρόπολι τοΰ Σπά, δ
■^*ιν·ΐονπνός Τής -Κλλάδος Έ-
ίριος Βενιζέλος.
·* θά άνα<τερθώ οίττε στίς δυ Τ*ϊ1™ ΤϊΊτι -!.-_____ _' ^ Ο 1 ταγής επιχειρήβεονν τής Στρατι- άς καί Θά περιορισθώ σέ μιά συν τομώτατη .ιερίγρας-ή τή; ίστορι- κή; έκβίνη; έκστρατεία;. ια^ΧΛί την λεπτομερή έξιστό Τί)ν ίπικειρήσε(,ιν, γιατί Θά Τ> ν·" μνιρονευσιο μονάχα
"λενταία παράγραφο τής δια
«Σ·υντρΊ'6οντε; την αντίστασιν
τοϋ έχθροΰ, φανήτε ν.τέροχοι καί
πρός τού; ήττημένου; κ<:ιί πρό; τον; α.ιλησνχον; πληθνο-μον;. Εισ έλθετε εί; την πέραν τοϋ "Εβροτ Θράκην έλεΐ"θερϋΐταί καί προστά- ται τή; ζιυή;, τιμή; καί .τεοιηνσί- ας δλων, άνεξαιρετο>ς θρτισκ>;ίας
>.αί ςρνλής. Τό παράδειγμα τή; τα
ξεως έν τϋ Δυτικϋ θράκη, αποτε¬
λεί εγγύησιν διά την καλήν σ«μ-
περιφοράν κα'ι την καθιέρο>σ.ν τοί
ώωνίον έλληνικού πολιτκτμον. Προ
χι,ιρήοατε μέ ορμήν καί γενΛ'πιοψυ-
χίίΐν είς την λεωφόρον τής Μεγά-
λης "Ελλάδος καί ταχύνατε τό 6ή
μα π,ρός τό ίδανικόν τέφμα, δποι
σάς άναμέΌ»ν πεντε αίώνοιν πό-
θοι καί έλπίδες καί Λπαρασάλευτο;
πίστις. Τό δίκαιον καί ό θεός εί¬
ναι μαζί μας.
'Εμπρός πρό; την νίκην, ίμ.ιρό;
πρός την τελικήν απελευθέρωσιν
Ό Διοικητής τής Στρατιά;
Εμμανουήλ Ζαμπρακάκη;
Άντιστράτηγος
Καί άρχίζει ή άπελευθερωτική
έκστρατεία. Ή ώρα είναι 4 τό
.τριοί τής 7ης Ιουλίου τοΰ 1920.
Οί καμπάνες, πού θά άρχίζανε
την θεία λειτουργία τής άπελευθε
ρώσεως τής άπό πανάρχαια χρό¬
νια Έλληνικής θράκης, άρχισαν
νά ήχοΰν μελωδικά καί τα γλυκύ-
τατο ήχολόγημά τους τό ίπαιρνε
τό άεράκι τής αύγής, γιά νά τό
άντιλαλήση, σ' όλόκληρη την σκλα
6υ>μένη, πέραν τοΰ "Εΰρου, χώρα.
Καί δταν οί καμπάνες έκεϊνες, τα
έλληνικά κανόνια πού βροντοΰσαν
στί; μυρωμένες καί στολισμένε; μέ
δάφνες ίτιές, δχθε; τοΰ ίστορικοΰ
"Ε6ροτ>.
Καί στ''γχρονα ή τεραστία άπο-
6ατική άριμάδα, πού μετέφερε την
(Σννέχβια είς την 8ην σελίβα)
Η ΑΝΙΣΤΟΡΗΣΙΣ ΤΗΣ Ι. Μ. ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΥΜΕΡΑ
Την 6ην παρελθΟΛ'τος μηνός Ί-
οννίον, εορτήν τή; ΙΙεντηκοστή;,
εί; κορυφήν τοΰ δρου; Κερκίνη
(Μπέλες), άνωθεν τής κώμης Μα-
κρυνίτσας, έθεμελιώθη έν έπισή-
μω τελετή, μικράς ναό; τής άνι-
στορον»με;νη; Μονής Παναγίας Γου
,ιε>ρά, τιμώιμενος είς μνήμην τής
εννήσεως τής Θεοτόκου.
Ή άνιστόρησις θά λάβη <η>ν τώ
χρόνςι) την μορφήν, είς την ό.τοί-
ον ευρίσκετο κατά την 6ι6λικήν
έξοδον των πατίρων καί άδελφών
μας έκ τής πατρώας γής. Τα Δ«-
καπεντανγοιιστον τοΰ έ'τονς 1910,
ελήφθη ή απόφασις υπό των έκ-
προσώπο)ν των χωρίων περΐ μετα-
τρο.τής τής Μονής είς κεντρικήν
Σχολήν - Λΰκειον, μέ τέσσαρας
•γνμνασιαικά; τάξει; καί τό Δεκα-
πενταύγουστο τοΰ έτου; 1913 ή
απόφασις ε'λαΰε σάρκα καί όστά.
Κατιοτέροι δημοσιεύομεν άπό-
σπασιια έπιστολής τού αειμνήστου
Παντ. Μελανοφςνδη, υπό ήμε,ρο-
ιιηνίαν 22.8.66, κατατοπιστικόν
τής αποφάσεως τής 15ης Αύγου¬
στον 1910.
«...ΙΔ'. "Οσον άφορά την ί-
στορίαν τοΰ Λυκ.ϋίου τής Ι. Μονής
«Παναγία Γουμερά», την γραφεΐ
οαν άπό τόν άείμνηστον Λαζαρί-
καν (Λάζ. θ. Λαζαρίδην), προσΐ'-
πογράφω αυτήν εϋχαρίστίος, έφ'
δσοΛ' γνωρίζω ότι τα γραΐρόμενά
το' προέρχονται άπό την πλέον ά-
'ςΐόπιστον πηγήν, τάν άγα.τητόν ά¬
πό δλονς τοΰς σι»μπατριώτες τού
Ιατ,ρόν ΘεοφνλΛκτον.
ΙΕ'. Ό έμ.τνίΐ>στής τής Ίδέα,
ο κιιριώτερο; μοχλός, ό φλογερός
.ιατρι,ώτης-, ό ά>ιούραστος όνειρο-
πό//)ς τοΰ έθνικοΰ μ«γαλείου, δ
Γ.ΐΛ'εχιστής των παραδόσειον των
φιλογενών άρχιμεταλλου ρ γ ώ τ
ιστά.ιυΐαοηδιον), τό μεγάλο τέκνο
τής 'Γσίχτις, ποΰ έκλϊϊσε την πα-
τοι'δα τον καί την Τρα.τεξοΰντα
καί στήν 'Ελλάδα δ μεγαλοϊδεά-
της Βεοςρνλακτο;, στήν Γονμερά
ρθεσ? τα στερά Ρεμίλια τή; κατό¬
πιν είιρυτάτης καί πολ.υσχιδοϋ; δρά
σεώ; τοτι, τής άναδεϊξεώς του εί-
έθνικάν άνδιρα, είς τοΰ όποίοΐ' την
:,·ο(οτο6οτ'λίαν όφείλεται τό λαμ-
ποόν μνημείον «'Λρχεΐον τοϋ Πόν-
ΤΟΙ'".
'Λρχοιτάνθρωπος μέ δλην την
σημασίαν τή; λέξεω;, άφιλοκίρ-
δής, μεγαλόψυχος, δΐίΐδραμάτισε
,τριοτεΰοντα ρόλον είς τάς άπέλ.πι-
6ας προσπαθείας πρός άνασύστα-
σιν έλευθέρου Ιΐόντου, άκούραστος
είς ταξίδια, Λεκϊτικός καί χεφΐ-
στής άριστος τοϋ λόγου, μέ άνοι-
χτάς τάς Θύρας είς πάντα δυστυ-
χοϋντα ΙΙόντιον, μέ δίορεάν .παρο¬
χήν τής έπιστημονικής τού 6οηΘεί
άς είς τούς σΐ'ΐιπατριώτας τον.
Τοΰς υτεδέχετο πάντοτε μέ τό
γλνκο καί σιιγκινητικό μειδίαμα
τού καί έδιδε τίς κατευθύνσίΐ;
πρό; θε,μελάωσιν νέα;, στερεάς καί
διακεκριμένης Ποντιακής γενεάς.
Τό δνομα τοΰ ίατροΰ θεοφυ>Λ-
κτου θά μείνη έσαε'ι άθάνατον κ<χί τα τό εύλογοϋν οί ΙΙόντιοι αίο)νί- ως». Ι ΣΤ'. 'Ενθνμοΰμαι την ιστορι¬ κήν συνεδρίαν τής νυκτός τής 24ης Αύγουστον 1910, δτε, έλλεί- ι|ιει δωματίιον κατειλημμένων υπό των προσκυνητών, σΐ'νήλθομεν είς τόν ναόν υπό τό τρεμοσβήνον φώς των καντηλιών καί λαμ,τάδων, ό προεδρεύίον Θεοφύλακτος άπό τό κεντρον τοϋ ναόν, δ.τον έτο.τοθετή θη πρόχει,ρος τραπέζα, άπηυθΰθη μέ έμπνευσμένττν είσήγησιν πρός ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚίΝΟΤΑφΙΟΝ τοΰ; άντιπν Δυνάμϊων.
Δι' αύτό έπεδίιοξαν καί επέτυχον
τόν έκτουρκισμό τής έλληνικής Ά
■"ατολής έξ όλοκλτΐιοου.
Την 6ην ΊοΐΎΐ'ον 1971, ό άντί-
λαλο; άπό άλλΛ 6ο'νό τής Μακ-ε-
δοίας, την Κερκίνη, έδόνησε
τοΰς αιθέρας τή; άλησμόνητη;
ΙΙατρώα; Γής, δπου έγκατελίί'ψα-
με δωμοΰς, έστίες καί τάφους .προ
γάνιον καί ϊςρερε τό μήνυμα γιά
παρηγοριά αυτών. Θά άνασκιρτή
σοι·ν καί θά άναγαλλιάσουν οί ι(»υ
χές τιον, διαπιστώνοντας δτι στ'
άλ.ήθεια «ή Ρωμανία κι' άν .τέβά¬
νε, άνθησε καί εφερε κι* άλλο»,
καί δτι εμείς, οί άπόγονοι έκείνο>ν,
διά τής άνιστορήσεως τής ίστορι-
κής Μονής μας, λΛμδάνβ,με ένεργό
μέοος στήν σηιΐιεοινή άναδημ.ιουρ-
γία τής 'Ε'λλΛ.δο·;.
ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Τ. Γ. Εσχάτως γίνεΤαι πολύ λό
γος διά την άνέγερση κενοταφίου
Παμποντιακοΰ ή Παμπροσφυγικοΰ.
Έπ' αχΓτοΰ σέ περίοπτη θέση θά
πρέπει νά άναγραιφή στό στίγμα
τουτο τοΰ έκτουρκισμοΰ τή; άπό
αιώνιον έλληνικής Ανατολή;.
Ό Γδιος.
Έν Ηρακλείω Κρήτης τή 7 Ί-
(ουλΐου 1971
Άξιότιμε κ. Διενβυντά,
Είς τόν προσφιλή μου «Προσί(.
Κόσμον», τής 1ΰ Ίονίνίον, έ·6ιά-
6ασα τό υπό τόν τίτλον «Μία πρώ
τη άρχή γιά τό μνημεΐο τοΰ Μι-
κρα<τιατικοϋ μαρτυρίου», άρθρον τοΰ .συνεργάτου σας καί συμ.τατοιώ το>' μας κ. Ν. Μηλιώ?η κοί πο/Λ
έχάρην. Κα'ι άλλοτε· μοΰ εδόθη ά-
φορ^ιή διά νά έπαινέσω διά μέσου
τοΰ «Προσφΐ'γικοΰ Κόσμον» τούς
Άλατσατιανούς. Άλλ' ιδού καί
πάλιν ποί' μοΰ δίδεται ή εύκαιρία
λ ά τό πράξω. Οί Άλατσατιανοί
δέν διακρίνονται μόνον διά την
ίργατικότητά τοιν, άλλά καί διά
τόν .τηγαΐον καί άδολον πατριωτι- '
σμόν των καί την έ'φεσίν τιον πρός
τα γράμματα καί τάς τέχνας. "Ι¬
σως αύτό νά όφείλεται είς τάς
συχνάς μεταναστεΰσεις το>ν είς τα
σνχνάς μεταναστεΰσεις τιον είς τα
ξένο πρός 6ελτίωσι-νι των οίκονο-
μικών συνθηκών, καθόσον αί γαΐ-
αι τον δέν ήσαν καί πολΰ εΰφοροι.
"Άν προώδευον οί Άλ.ατσατια-
νοί καί παρήναγον, έν σΐ'γκρίσει
μέ άλλας περιφερείας τής Μ. Ά-
σίας, είς γεωργικά κα'ι ποικίλα
άλ)Λ προϊόντα τής γής, δπου έκαλ
λιέργονν, τό κατώοθωναν χάρις
είς τάς άόκνον; προσπαθείας των
καΐ διά τής έργατικότητός των. Οί
Άλατσατιανοί έ-τίσης, δ ακρίνον-
ται διά την φιλοξενίαν τιον καί διά
την ομόνοιαν πού εχουν άναμετα-
ξύ το>ν. 'Ωσανκος διακρήονται διά
τό φΐλήβονον τοΰ χαρακ.τήοος των
καί διά την άιινησικακίαν των. "Ε¬
χομεν πολλά δείγματα. Ήσαν καί
είναι πάντοτε όρεξάτοι καί ποτέ
κατσοΰφηδες. Δίδουν προθνμιος
χείρα βοηθείας πρός πάντα συνάν-
τ(»ν έ'χοντα ανάγκην των
τιον, ολιο; άφΐλ.οκερ-
δώ; καί πάντοτε μέ τό χαμόγίλο
είς τα χείλη. #
Οΰτε ΰστεοονν οί Άλατοατιανοί
είς έ'ργη προοδον, κοηωνικά καί
έκπολιτιστικά, παοά αμιλλώνται
ποίος έξ αυτών θά κάμη τα περισ-
σοΓρρίί καί καλλίτερα.
"Ας σνντονίσουν, λοιπόν, καί
τώηα τάς ένεογεχ'α; καί προσπα¬
θείας των καί μ*τά των άλ.λων
λατοίκο*ν των συνοικισμών, άνε-
ξαρτήτιος ποοελενσεος αυτών, διά
νά μή στηθή μόνον είς την Νέαν
Έρνθςαϊαν κεχωρισμένης τό Κε-
νοτάφιον - Μνημείον διά τού; ά-
τάφον; άδε/.φοΰ; ,μας είς την Α¬
νατολήν. Άλλά ν ά στηθή δι' δ-
/.ονς μαξί κοινή .τροσπαθεία καί εν-
τά; τής πόλεως των Αθηνών, τό
Κενοτάφιον τουτο, πρό; ανάμνησιν
Μέ τίς διόπτρες τού «ΚΟΣΜΟΓ»
ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΣ
Σέ κέ-ντρο τής Πλατεία; Στ>ν-
τάγματος πρόσεξα την σι>ζήτηση
δύο ξένων γιά την καθαριότητα
των δράμων τής Αθήνας καί ίδι-
(ιίτερα κολακεντηκα δταν τονς ά-
κουσα νά έκ&ειάζοΐΎ τι'γν πόλη
μας.
Τουτο ασφαλώς το όφείλουμε
στόν ρέκτη δή,μαρχο κ. Ρίτσο, ό¬
στι; όμολογουμέ<ος επέδειξε ίδι- αίτερη προσοχή σ' αυτόν τόν το- ,μέα, ίόστε ή ΆΘήνα μας σήμερα ι νά θεωρήται ί) πιό καθαρή πόλη στύν κάσμο. — Σιοστά, (τίλ,τατε, διότι έ'τσι είναι ακριβώς. Θά κάινω δμως μιά ,ταρατήρηση, άν μοΰ έπιτρεψης, μέ την πεποίθηση ότι θά βοηθήσιο >ττύ εργο τον τόν κ. Ρίτσο.
Κίαι πράγματι, καθαρή ή Ά¬
θήνα μας, σπίρτο δέν όλ^πει;
στοϋ; δρόμου; της καί άξιο; συγ-
χαρητηρίίον είναι γιά τουτο ό κ.
δή,μαθχο;. Θά ήταν, όμΐο;, τελείως
άψογη, άν την άπήλασσε καί άπό
τίς δυοώδεις άναθνμιάσει; ποΰ
απο τους μεταγενεστερου; τή; με-
γάλη; έκείνη; έθνικής συ,μφορδς
τοΰ ετονς 1922, διά νά μή έπανα-
ληφθοΰν είς τό εξής τα λ.άθη έ¬
κεϊνα πού έ'σβυσαν τα προαιώνια
δνειρα τής Φυλ.ής. Καί νά τούς
νπενθτΐιμίζουν εί; τό διηνεκές ποί¬
ον θά είναι καί πάλιν τό καθήκον
των μελλουσών ί-λληνικών γενεών.
"Οταν, λοιπόν, οί έκ Μ. Άσίας,
Πόντον καί Θράκης ρπιί,ήσανηες
* Ελληνες, πράξιομεν τό ιεράν τουτο
καθήκον μας, τιμώντες τούς νε-
κρούς ιιας, θέλωμ*ν προκαλ-εση
καί την ηθικήν καί ύλικήν σΐ'μ.τα-
ράστασιν τής Έθνικής Έπανα-
στατικής Κυ&ερνήσεως, ήτις |θε-
σεν καί ώς σκοπόν της νά τιμήση
δλονς τούς ήρωας των άπελευθε-
ρωτικίόνί άγώνων διά την ανεξαρ¬
τησίαν τής Ελλάδος άπά τοΰ 1821
μέχρι των ημερών μας.
Μετά πάσης τιμή;
ΑΝΤ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΡΟΔΑΚ1ΝΩΝ
ΜΕΣΩ ΓΙΟΤΓΚΟΣΛΑΒΙΑΣ
Τό υπουργείον Εμπόριον ανε¬
κοίνωσεν δτι άπό 15ης Ιουλίου
έ.ε. καί μέχρι πέρατος των έξα
γιογών ροδακίνων, Θά χορηγηθοΰν
είς τα αύτοκίνητα - ψυγεΐα (ώτρε
λι!μου φοφτίου τουλάχιστον 10
τόννιον) τα μεταφέροντα ,ροδάκινα
200 άδειαι άτελοΰς κίχ'ι 100 ήμια-
τελού; διελενσειο; διά τής Γιου-
γκοσλ.αβίας.
ΗΤΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 12,5%
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ΤΦΑΝΤΙΚΩΝ ΚΑΙ
ΕΙΔΩΝ ΤΠΟΔΗΣΕΩΣ
Ηυξήθη κατά τα 1970 κατά 12,
5% έναντι τοΰ 1909, ή παραγωγή
έν Ελλάδι των Κιομηχανιών ΐκραν
τικών είδών ΰποδήσ·ε(ος.
Τα άνωτρρο) ρδημοσιρΰθησαν ρίς
τό παρά τώ ΟΟΣΑ ρκδιδόμενον
τοιμηνιαϊον συμ.τλ.ηρίρνματικόν δελ
τ,'ον (Ίιομηχανικής .ταιο·αγ<ογής. Οϋτιο, ή χώρα μ«ς ρξ απόψεως οιί9μ»ϋ άνύδου τής ποΐραγωγή; των παραδοσιακών αυτών κλά- διον τής έλληνικής διομηχανίας καταλαιιθάνει την πρώτην θέσιν μεταξΰ των ίπισκοποιιιμένιον υπό τοΰ ΟΟΣΑ 14 χοιοών — μελών του. την καταπνίγοΐ'ν έξ άφορμ,ής τής συλλογής των σκονπιδιών στίς ώ- ρες κινήσεως. —Όμολογώ πώς εχεις δίκιο. "Αν ή συλλογή γινόταν δύο ώρες ενίοιρίτερα καί οί άναθκμιάσεις Θά καθάριζαν μέχρι τής ώρας τής κι¬ νήσεως, άλλά καί τό άπαίσιο θέα- μα των σκουπν.δαυ'τοκινήτων, άπό την δδό Σταδίου καί αλλους κεν- τρικους δρόμους τής Αθήνας, δέν Θά γινόταν άντιλη—ό άπό τούς ξένους, πού ξεπορτίζουν άπό τα ξενοδοχίΐα στίς 8 τό .-ΐρ<οϊ γιά νά επισκεφθούν τα μονσεία καί τούς άοχαιολογικονς χώροι·;. Θά μοϋ πή; δτι αϋτό Θά επιβα¬ ρύνη τόν Δή,μο μέ κάποια έπιπρό- σθετη δαπάνη. Ναί, άλλά ρμεϊς α¬ πλώς τό έπισημαίνου,με κα'ι τό θε τονμε ΰπ' δψη τοϋ κ. δήμαρχον, μέ την δεδαιότητα δτι προσφέροΐ'- μρ καλάς υπηρεσίας καί στόν ίδιο ! καί στήν Άθήνα. Ι ΒΙΣΦΟΣ ΣΜΤΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ ΤΟΤ ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Ε' (ΤΕΛΕΤΤΑΙΟΝ) Καί ή «ΙΙροττευχή στή θεία Γέν- νηοη>, άριστούργημα, καθώς καί
τό τιτλοφορούμενο «Καί ϊΐπε ό
δοσκός», μέ την τελική δραιματική
πρόβλεψη:
Πηγαία άναβλύζουν τα τραγού-
δια τοΰ Σπεράντσα, μέ τάν τίΐλο
«Ρόδα». ΆληΘινά ρόδα μυρόπνοα
άπό τής ψυχής του τόν ροδώνα,
.τού άναθέλλΛνν μ έ χαρή κι όμορ-
φΐά. Ψυχική άδρότητα καί γαληνη
ά.-ΐο.τνέει τό τραγούδι τον γιά τόν
άληομόνητο ποιητή των «Σκιών»
Λάμαρο ΙΙορφύρα:
Τό ποιηϊικό εργο τοϋ Σ
τσα άκολουθεΐται κι άπό μιά πε-
ρισπούδαστη έπιστη,μονική ρργαΛΪα
κα'ι πλ.ήθος άπό μελ.έτες, ,-ΐραγμα-
τείες, άς»Θρα αίσθητικά, ίστορικά,
κριτικά καί άλλα θέματα δημοσΐΐυ-
μένα σέ 6(ιδλ(α, όπως «Στό δρόμο
τοϋ Στοχασμοϋ»1 καθώς καί βιά-
φορα δόκιμα περιοδικά καί ή «Με
γάλη 'Ενκνκλοπαιδεία» τοΰ ΙΙυρ-
σοϋ. 'Επίσης άνασ^εραμε τή μεγά-
λη του μελίτη «Γιατροί Λογοτέ-
χνες» καί τα κείμενα μελοδραμά-
τιολ' «Μαύρη Πεταλούδα», μέ μοιι-
σικΐ] Λαυράγκα, <·-Καβσιανή>>, «Άμ
φιτρνονα» καί «Κρΐνο στ' άκ.ρογιά
λι», μ* μοτ«σική Καιρνωτάκη.
Έξήντα χρόνια ό Σπεράντσας
διακόνει|>ε στό ναό τής Τέχνης.
«Τέκνον πιστόν τοΰ Έλικωνος»
παρεμεινε, όπως τοΰ εΰχήθηκε ό
Βίντξαλίδης. Άγάπη καί στοργή
πλημμνοιξε την ψνχή τοΰ ήρωα
τή; σκεψης, τοΰ άθλητή τοΰ νού,
τοΰ ξηλωτή τοϋ ώραίου, Στέλιον
Σ .τεράντσα.
Κι δμως, ποτέ του δέν δέχτηκε
νά σκύψει καί ζητήσει άπό κανένα
αναγνωρίση γιά τό εργο του καί
νά ταπεινωθεί:
Τό χέρι μου δέν τ' δπλωσα ποτέ.
Κι άς ήσαν οί Λονλές τής Μοί-
(ρας άλλϊς.
Γιά τι'ποτα δέν τ' απλωσα τα
(χέ^, μου,
παρά μονάχα ταπεινά γιά νά
(δεχτώ
μιάς άνοιξιάτικης δροχής τίς
(κρύες στάλες
Τό ποίημα τού Σπεράντσα, τό
όφιερωμίνο στόν ΙΙορφύρα, .τού
πρίν λα'γο άκονσαμε, τελειώνει ε-
τσι:
Τραγουδιστή .-τού μίλησαν
μές στήν καρδιά σου άηδάνια.
Τραγουδιστής, ποΰ μίληοαν μές
στήν καρδιά του άηδόνια, ήταν χι
ό Σ-τεράντσας. Μάς πράσφερε επί
ΐίτη, άπλόχερα τίς τρίλλιες των άη
δονιών καί τα κελαδίσματα των
Κορυδαλλών.
Στίς 6 Ίουνίου 1961, ό κατα-
λύτης χρόνος πήρε άπό κοντά μας
τόν άγνό δουλευτή των Γραμμά-
τιον, τόν άριστοτέχνηι σμιλεντή τοΰ
οτίχον. Ή ψνχή του, λυτρω,μένη
ά.τά τίς φθαρτές άλν<σίδες, φτε- ρούγισε .τράς τα ούράνια, πρός τό γαλάζιο λίκνο τής άληθινης ξωής. Δέν ήταΛ' κάτι τό άναπάντεχο γι' αυτόν. Περίμενε μέ χριστια- νική έγκαρτρ,ρηση τάν θάνατο, «ού είχε τραγουδήσει : Τ' άκονιο τύ ιινστικό μουριμου- (ρητό, πού κάνουν τα φτερά του τ' (άπαλά. Μά έγώ, στό νόμο τής φθοράς (ν' άντισταβω δεν θά μπορέσω. θάναι πρωϊνό, στή γή μου δταν όπίσοι στή γή, πού λούξεται άπό φώς, θε νά γνρίσω. Μιά φούχτα χώμα πάλι θά γενώ στοΰ λυτρωτή την ωρα, μικρή, μιά φούχτα τόση, μονάχα οσο χρειάξεται, φτιοχό ε'να άνθάκι νά φυτρώσει... Κι ήταν πρωινό, ενα γαλάζκ) ηροιϊνό τοΰ Ίουνίου, πού ά'κουοε ό Σπεράντσας τό μυστικό τοΰ Θα¬ νατον. Καί στόν Γσκιο των κυπα- ρισσιών, πού παραστέκονν στόν τάφο του, φύτριοσε κι άνθισε ίνα φτωχό άνθάκι. Κυρίες καί κύριοι, Μέ τό πέρασμα· τοΰ χρόνου Θά μα ραθεΐ κάποτε τό άνθάκι αύτό. "Ι¬ σως, κάποτΐ, σθύσει καί τα δνομα τοΰ ποιητή, τό χαραγμένο στήν πλάκα τοΰ τάφου τον. Μά τα ποιη- τικά άνθη τοΰ γλυκύτατου τραγου¬ διστή ποτέ δέ θά μαραθοΰν, δ- ,-τως δέν 6ά σθησει ποτέ τ' δνο,μά τον, άπό τό άθάνατο 6ι6λίο τής Τέχνης. Στίς άφθαρτες σελίδες τού αίώνια θά τραντάξη, μέ άνβ- ξίτηλα χρνσά γράμματα, τό δνομα ΣΤΕΛΙΟΧ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑΣ. ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ ΑΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! Άγατητέ κ. Σ. Σιινανίδη, Λαβών άο^ορμήν άπό δημοσίενμα «Άντι-τροσφυγτκαί εκδηλώσει ς», γράφω την παροΰσαν. Ένόμιζα ότι ίίστερα άπό τάσα έ'τη δέν θά υπήρχον πλέον δυσφη- μισταί των ίερών έκείνων έλληνι- κωτάτίον τόπων τής ίεράς Ίιονί- ας καί τοΰ Πόντον. Νομίζω δτι μ&ρικοί, εύτυχώς, άνιστόρητοι χειρισταί καλάμου προσφερουν την χειρίστην υπηρε¬ σίαν δυσφημονντες τούς Ιεροΰς τό πους, οί ό,τοίοι εγέννησαν τούς με- γαλυτέρους "Ελληνας σοφούς, φι- λοσόφους, λογίους, ιεράρχας, διά τούς δποίους καιιχάται καί θά καυ¬ χάται αίωνίω-ς ή Ελλάς μας. Εί; τάς έλληνικωτάτας πόλεις καί κώμας καί τα χοιρία, μέ τα έλληνικά των όνόματα μέχρι σήμε¬ ρον, υπήρχον καλλιμάρμαροι καί μργαλοπρε.-τέσταται σχολαί, έλληνι καί, γυμνάσια, ίεροί ναοί, κωδω- νοστάσια, άκαδημίαι, θϊθλογικαί σχολ.αί, θέατρα, ίεραί μοναι κ.λ.π., δμοια των οποίων δέν υπήρχον έν- ταΰθα. Διότι Κωδιονοστάσια Άνν¬ α; Φωτεινής Σμύρνης καί Μετα¬ μορφώσεως Κερασοϋντος, δέν ύ- πάρχουν πο·θενά άλλ.οΰ. Ή πρώτη μαθηματική Άκαδημία τής Τραπε ζοϋντος, 113 π. Χ., τό πρώτον Γυ μάσιον Κυδιανιών, χρειάξονται τό μοί διά νά περιγραφοΰν τα πολλά ίδρύματα τοΰ Έλληνισμοΰ Μ. Ά- σίας καί Πόντοΐ', τα μεγαρα καί τάς οϊκοδομάς —δχι, παντί»ς, κα- λΰβες.— Άλλά καί κάτι δλλο διά την ι¬ στορίαν των ίερών έκε&νων έλλη- νικοιτάτο^ν τόποιν, χωρίς νά άνα- τρέξθ) είς .ταλχαιοτέρας εποχάς τοΰ έκ Σινώπης φιλοσάφου Διογένονς τοΰ έκ Μιλήτου θαλή, τοΰ Στρά- 6ι»ιος καί δλλίον πολλών, πού εΤ- ναι χαραγμρνα τα όνάματά των ρίς την εθνικήν Ιστορίαν. Οί τό- ,τοι έκεΐνοι έγέ·"νησαν 'Τψηλάντας, Μουρούζας, Χιφιλίνους, Σάππας, Κομνηνούς, Κοραήδες, Γα·6ράδες, Τζανηχίτας, Καλλιμάχους, δούκας καί ήγε,μόνας Κ»ρίνθον, Μολδαυΐ άς, πρωτογέροντας τής Μάνης, πατριάρχα; καί δεσπότας. Ιδού τί γράφει ό έξ Άλιμοΰν- τος — Άττικής ίστορικός θουκυ- δίδης είς την «Συγγραφήΐν», τό- μος 1ος, βιβλίον Ιον, παρ. 9: «Ό Πέλοψ .τρώτο; απέκτησε πολιτικήν δύναμιν διά τό πλήθος των χρημάτων, τα όποΐα είχεν δ¬ ταν ήλθεν άπό την Ασίαν, είς την χώραν άπόρων άνθρώπων, καί μο¬ λονότι πρόσφυξ έ'δωκε τύ δνομά του είς την χώραν Πελοπόννη- σον». Αΰτά γιράφει ό Θουκυδίδης. Έκεϊ υπήρχον καί ύπάρχουν αί παλαιότεραι καί μεγαλοπρεπέστα- ται Μοναι, είς τάς οποίας διεόίονν ώς μοΛ'αχοί, οί "Αγιοι Βασίλειος, Γεώργιος, Δημήτριος κ. ά. Άλλά μήπως δέν εγεννήθησαν καί δέν ρμορφώθησαν ρκεί οί αγιοι Πατρ- ρες τή; Έκκλησίας, τα ,-τάνχρν«σα στόματα τοϋ Λόγοτ·, οί πολύφωτοι άστέρες, τα κανχή,ματα τής Όρθο- δοξίας; Μήπως δέν υπήρχον έκεϊ άρχαιό τρραι Άκροπόλεις έλληνικαί, μέ ά- ριστοι»ργήματα έλληνικής γλυπτι- κης τεχνης; Ή πρώτη άκρόπολις τοΰ Έλ/,ηνισΐμοΰ, είς τό Ποντικά -τιον (σήμεροιν Κέρτς), ή δευΛέίρα τή; Κερασοϋντος,ιμνημεϊα τοΰ Θεοΰ "Αρεως, τοϋ οποίον τό άγαλμα, Ι κλαπέν υπό των 'Άγγλίον Σταυρο 1 φόρων, κοσμεΐ τό Μουσίϊον τοΰ Λονδίνον μέχρι σήμειρον (ιΙστο- ρία Π. Καρολίδη, καθηγητοΰ Πα- νεπιστημίου Αθηνών, Μικρασιάτου τήνι καταγωγήν). Ταυτα διά τούς άνιστορήτους κακούς συντάκτας. Κ. Ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ Πρόεδρος Ενώσεως Ποντίων Νομού " ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΕ1Α Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΌΓ δοκιμοΰσε ή έπανάσταση νχ' δ Τσάρος θ' άναγκαζότανε νά πονραι τηιθή άπό τόν πολϋ>νικό θρόνο υ¬
πέρ τοϋ πρώτου τυχόντος αρίστου
στό «Σέϊμ», στήν πολωνική έβνο-
σννέλενση. "Η τό πιθανώτερο καί
χειρότεοο, Θά σπεύδανε ή Αΰσηρία
καί ή Πρωσσία, νά έπικαλβσθοΰν
σάν άμεσα ένδιαφερόμενες, τό
«δόγμα τής επεμβάσεως» καί ινα
(Συνέχβια είς την 6ττν Οίλίδα)
(Σι^νέχεια έκ τοΰ προηγουμένου)
Ό ρωσοοθωμανικός πόλε,μος θά
6αξε, δίχως την ελαχίστη άμφιβο-
Ηα, τούς Πολωνούς στόν πειοα-
σμά νά έπαναστατήσουν κατά τοϋ
Τσάρου γιά ν' άποτινάξουν τό κα-
θρστώ; τής «προσιοπικής ένώσε-
οι ς» μέ τή Ριοσία. Καί τότε, λόγψ
τής άπασχολήσεως των ρωσικών
οτρατιών στή Βαλκανική, θά συνέ
6αιν* εν' άπό τα δυό. "Η θά εϋ-
Μιά ένδιαφέρουσα μελέτη διά την Ιδθετηρίδα τοθ 1821
ΕΠΙ ΕΛΛΜΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗ ν ι9ι3
ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΗπκιβΕΐΑ κατα τουσ χρονουσ τησ αουαειασ ΠΓΡΙΓΟΑιτιΙΙ ΤΗΪ ΙΙΙΙΥίΐν ΙΜ Ω Ρ Μ
V
ΚλΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε6ΝΕΓΕΡΣ1Α ΙΙίΓΜΓΑΦΐΊ Ι Π— ΝΠΖϋΥ Ι ΐΎί Β Γ ϋ Τ
ΤΟΥ Ι8 2Ι
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
,ΝΑ.'ΚΑΤΛΠΛΗΚ-ΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗί.
ΪΪΤΟΡΙΚΟ ΑΝΛΓΝΡΣΜΑ
Τού Έκπαιδευτικοΰ-Λογοτέχνου
κ. ΧΑΡ. Δ. ΣΑΜΠΟΓΝΤΖΑΚΗ
(ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ ΤΗΣ.Ι
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
ΟΙ δύο πρωτοι μετά την Άλω-
ση οίώνες, κάιθισαν στά στήΐθη σάν
6ράχ<κ καί συνέθλιψαν τίς καρδιές. Ό αγώνας ήταν τώρα γιά την θρησκεντική καί φνλετιική έπιβίω- ση. <Ο πανοϋργος καί διοοατικός Μωάμεθ Β', πού μέ τιμές πολλές άνέιβασε σ' όλόλενκο αλογο κι' ιΐ>-
•νάμασε ΙΙατριάρχη τόν άνθενιυτι-
κό Γεώργιο Σχολάριο, δίνοντάς
τού δεκανίκι στολισμένο μέ μαργα
ριτάρΐα" ό Πορθητής, πού ώραμα-
τίσθηκε τόν έαυτό τού γιά νόμιμο
διάδοχο των Βυζαντινήν Αντοχρα
τόρων καϊ Ι&ουτή μιάς δναστεί-
ας προορισμιένης νά βασιλεύση ε¬
πί μιάς Τουρκοελληνικής αύτοκρα
τοοίας, πού θά βασίξονταν στΐς
πνενματικές δυνάμεις καί την εν-
φυία των Έλλήνων ό Πορ&ητής
Μωάμεθ δ Β', ποΰ δέν πείροιξε
τή βοησχεία των νικημενων, .ταρά
τής {βωσε. προνόμια, εΐχε τώο,α
άντικ«*·τ«.σ-Γα(Η) Λπΐ» τνίΓλο-ΜΡνονς
μς νόν
Ό τρομΐρύς 2ελ»')μ ό Α', θά
δ/ωνμό, μέ στόχο τόν όλο«λ>τρ(ΰ-
τικό έξισλαμισμό της Αντοκρατο-
ρίας.
ΟΙ έκκλ.ησιές, ποΰ στήριζαν 3-
χι μόνον τό θρησκευτικό, μά καί
τό έθνικό φρόνημα των ραγιάδων
καΐ γλνκοχναν την πίκρα τής σκλα
βιάς, κλείνονταν ή μιά μετά την
δλλη. ΟΙ λόγιοι, πού άπό νωρίτε-
ρα είχαν πάρει δρόμο γιά τή Δν-
ση, πύκνωναν τώρα τίς παροικίες
τής Διασποράς, δπον καί σννΐθαλ-
λάν σημαντικά, μέ τόν πνευματι-
κό τους εξοπλισμό, στήν άναγέννη
ση, την άνα&ωση των κλασικών
σπουδίΰν, την θεοποίηση τοϋ Πλ.ά
τοννα καί τοΰ Άριστοτέλη.
Κι' έδω, στόν έλλ,αδικό χώρο:
άμορφωσιά καί δεισιδαιμονία...
Μά στΐς ζοφερές τούτες ώρες
τής άπόλντης δοκιμασίας, σήμανε
τό τέλος στήν Λνάψλεξη τοΰ φοίνι
κα. Ή τέφρα κατακάθιβε καί κά-
τι στήν τελεία αύτη Αποσύνθεση
δρχισε νά άναβίνη έλπίδα εμφανί¬
σεως κάποιας ζωής.
Είναι τό «?Κρνφό Σχολειό». Εί¬
ναι δ άπλοϊκός παπά - δάσκαλ,ος.
Πόσο, άλήιθεια, διαφορετικός, τώ¬
ρα, άπό τόν σχολαστικό ήσνχαστή
μοναχό, ποΰ έοίζοντας γιά την έρ-
μηνεία τοΰ πιό ασήμαντον χωρίον
των Γράφων, εΐδε άδιάφορα νά
περινά στήν Βασιλεύουσα τό «σα-
ρίκι» τοϋ Τούρκου, μέ Ικανοποίη·
ση, ϊσως, γιατί πρόλαδε την «κα-
λύπτρα» τοϋ Λατίνου.
Καί νά, καθώς τό θέλει ό ποιη-
Τή έπι,μελεία
ΤΟΤ ΚΕΝΤΡΟΤ ΙΜ'ΒΡΙΑΚΜ Ν ΚΑΙ ΤΕΝΚΔΙΑΚΩΝ ΣΙΙΟΤ-
ΔΩΝ ΜΕΛΒΟΤΡΝΗΣ
Τού κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΙΌΠΟΥΛΟΤ
Β'
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟ ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ή νήσος "Ιμβρος άνήκονσα
τής, στών βουνών τα ξωκ.λήσια, είς τάς βορειους νησους τοΰ Αι-
νυχτιές όλσσκότεινες, χάτω άπό γαίου Πελάγονς, κείται μεταξυ
τή φλόγα τού τρεμάμεΛθν κεριον, 40,5' - 40,13" βορειον πλατήν;
σννεχίςεται ή τελευταία λϊΐτουργία κ«1 23,16' - 23,15' μηκους, κα-
,«, <Α»,,Α . Τμ,Λγ- ί χά τόν μεσΓ,μδρινον των Παρισι- τής Άγιά - ών, ΒΔ τοΰ σταμίου τού 'Ελ.λη- ..Έκεί καταδιωγμένη κατοικεί ' σπόντου άπέναντι καί πλησίον τού σκλάβου ή άλυσόδετη πατρίδα τής θρακικής άκρας Μαστουσ:- έ ό ά ό δόλ ϊ^ί "? «"ό τής οποίας άπέχει 13 πε έκεϊ ό .ταπάς, ό δόκχκαλος, ής "?, «"ό τής οποίας άπέχει 13 πε ϊ ς, , θεριεΰει την άποσταιμένη εΛπίδίί. ςιίπου χιλιόμετρα. ι Τό εδαφος αυτής είναι χ«τά Τα φοδισμένα 'Ελληνόπονλα με τό πλείστον οοειλολ καί μόνον ταλα6αίνοι>ν τό Σώμα καί τό Αί- ' τό εν δέκατον -τέμπτον είναι πε-
μα τής πίστεως τοΰ Γένους των. δινόν. Έκ τοϋ όρεινοΰ, καλλιερ
Είναι αύτά τα ϊδια 'Ελληνόπου- ' γεϊται τό εν 20όν παράγον μόνον
>μ, ποΰ θ' άναπετάξονν τ' αλλο κριθήν, τό δ' άλλο κατά τα 2)3
προιϊ τα μπίΐϊοά·κια στοΰς τόσον; ιΓναι -τετοώδρς καί γτμνόν και
μικρούς καί μεγάλον; ξεσηκίομοΰς, κατά τό 1)3 καλΰπτεται υπό θά-
ποΰ .τροανάγγειλαν τόν τελικό ξε-' μνοχν καί ωραίον δασών. 'Τ»))η-
σηκοιμό τοΰ 21. ( λότερα τοη· όρειον τής νήσου εΐ-
Μόνη ιησίδα στή θάλαο-σα τής ναι τό τού προφήτου Ήλι'α, τοΰ
άπαι^ιχ-σιχιις: τό Πατριαρχειο Κων ·Αγ. Άθανασίου,
ίΐτηντινινι,ΐΐάλειι>ς ν.ιχί ί) !Σ χολτ> τον,
χη, τό τής
τού
τοθ Γ&νονς Σχολή».
«Με
«ΐ>- αενα, ΓΓαναγία,
εχι-ι 6 χορία
ϊίχοι·σ(χ
την, οαο)ζ, σπονδάζει 'ένας πολυ μι τοίχονς 2.556, είναι εδρα τής 8ι-
κρός- άρίθμος γόνων τού παλιοϋ οιχψτεο>ς ·λ<ά την Μητροπολϊτον, άρχοντολογιοΰ τής Πόλης. Είναι Γλυκύ μέ 789 κατοίκονς, Κά- οί διπλωμάτες τοϋ δννάστη (τό στρον μέ 2!)5 κατοίκονς, Άγιοι Κοράνι άπαγορεύο^τας στονς πι- . ©ρόδίοροι μέ 1.036 κατ., Άγρί στούς την έκμάθησηι ξέ·»ων γλωσ- 8ια μέ 1.144 κατ. καί Σχοινούδι σών, έμπόδιξε τούς Τον>ρκονς ά- ον μέ 2689 κατοίκους.
,τό την κατάληψη των οΠμαντικώΛ' Ή νήσος στεοεϊται φυσικών
αυτών θέσεων). Είναι οί γνωστοί ·λ(ιχ τεχνητων λιμένον, ?χονσα 2
Φαναριώτες (άπό τό ό'νομα τής
στ<νοικίας, πού κατέληξε Ύ&χη την έ'δρα τού ό Πατριάρχης). Των Φαναριωτών δμως, τα σχέ- δια στέκουν ξέμακρα κάπως άπό τοΰς πόθονς των ραγιάδ<ινν. Αύτοι όραματίξονται, δπιος λέγ«ι ό καθη- γητής κ. Τσάκιονας, άλλαι πρά- γματα. "Ισως οϋτοπικά. "Ισίος, πραγματοποιήσιμα στήν μακροχρό νια προοπτική. Πάντως, οχι πολΰ κοντά στά δνειρα των σκλάβονν. Προσανατολίζονται στήν ιδρύση μιάς δυαδικής αΰτοκρατορίας Έλ- λήνων καί Όθωμανών, στήιν όποία οί Γδιοι, βεβαία, θά κατείχαν τίς θέσεις κλειδιά. Ό χρόνος δέν ενό- δωσε αύτά τα σχέδια. Τίς παρα- μονές τής Έπαναστάσεως οί Φα¬ ναριώτες στράφηκαν κι' αύτοι στό Ιδεώδες τής δημιοΐίργίας ενός μο- νοεθνικοΰ κράτονς καί πρόσφεραν, άρκετοί Απ' αύτονς, πολλά, ή Α- κόμη καί μαρτύρησαν γιά τή Λευ- τεριά των Έλλήνων... (ΣυνεχΙζεται) ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΤΛΟΤ ΕΝΑ ΤΛΞΙΑί 1 ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ Β' Μέ μικρούς όλιγόλεπτους στα- θμούς, πού διήρκεσαν πλέον τής ώρας, μέσα άπό πυκινόφυτο δάσος, φθάσαμε είς την πέτριντ) σκάλα τής Μονής. Άνεβήκαμε τές 66 ά- ναί»οι%ιίδες τής σκάλας καί βρε- θήκαμε μποοστά είς την πύλη τής Μονής. Δύο ακρως άντίθετα συναισθή- ματα μ«ς συγκλονίζουν την στιγιμή Ικείνη. Ή μεγαλειώδης καί άπί- θανη όμορφιά τής γύρω φύσεο^ς αφ' ενός, καί ή άφάνταστη. μελαγ- | χολία καί κατάθλιψι μέ τό άντίκρυ θιμα των έρειπίων καί χαλασμά- το>ν είς τό έσωτερικό τής Μονής.
Μέ τα διπλα αύτά σνναιοτθήματα
κατεδαίνομε ίσάριθμες σκάλες είς
τό έσωτερικό τής Μονής καί κατευ
θυνόμ«·θα είς τό έσωτερικό τού
σπηλαίου, δπον ό ναός τής Κοιμή-
σεοις τής θεοτόκου.
Διάιτρητοι ή όροφή καί οί τοϊ-
χοι- άλ?Λΰ γκρεμισμένοι καί άλ*-
λοϋ μισογκρεμισμένο», διάτρητες
καΐ. οί άγιογραφίες. Εί; τό μέσον
τοΰ ναοΰ σοιρός λίθιον καί χιο,μά-
των.
Γύρω είς τές πέτρες καί τα
χώματα αύτά, οί έκδ,οομεϊς - προ-
σκυνηταί σχηματίξοιιμε ενα ήμι-
κύκλιο, άνάβονμε δλοι τές λαμπά-
δες καί τα κεριά .τού φέραμε άπό
την 'Ελλάδα καί την Κων)πολα
καί άμέσίος δλοι, άνδρες - γυναϊ-
κες, αύτοσχέδιοι ψάλται, άοχίζον
με κατανι>κτικά νά >|ιάλλο»ιμε διά-
φορα τροπάρια τής θεοτόκοτ*. Κο
ρύφωσι τής σνγκ.ινήσεο);, δάκηνα,
λνγμοί... Δέν τολνμώ « έ.τιχειοή-
σω την περιγοαφή τής άλ.ηθοις ί">ι-
δλακής αυτή; σκηνής. Δέν ξέηοι
ποίος ποιητής ή ζΐογράφος θά μπο-
ροΰσε νά αποδώση την εϊκόνα τοϋ
τραγικοΰ μεγαλείοτ1 τής άνεπανα-
λήπτου καί θείας αυτής μυ<τταγω- γίας. 'Εδώ έπαναφέρω είς τό προσκή νιο καί είς την μνήμη σας τό ζεΰ γος των Τούρκιον τονριστών, τοΰς όποίους είχαμε μαξί μας την ,-τροη- γούμενΐ) ήμέρα είς την Άγιά Σο- οριά, τοΰς όποίους αφήσαμε μέ τα είσιτήρια τής έπιστροφής τιυν είς Κων)πόλιν. Αί, λ.οιπόν, τό ζεΰγος αι'τό, μόλις έπληςοφορήθη ότι την έπαμένη επρόκειτο νά άνέβου,με είς την Μονήν τής Παναγίας Σου μελά, άκύριοσε τα είσιτήριά τού καί ήλνθε —Τοΰακοι αύτοι— μαζί μας καί άνεβήκανε είς την Μονή καί πηραν μέρος είς δλ.η την τελε- τή καί μισταγωγία, την όποία έ- κάμαμρ ημείς, οί Όοθόδοξοι Χρι- στιανοί. ΚαΙ προσθέτο) ότι, ό άν¬ δρας ούτον τοΰ ζεύγονς, ήλικίας 55—60 ετώΛ·, επασχε άπό δσθμα. Καί μ' δλα ταυτα, απεφά¬ σισε καί μπήκε είς τόν έπικίνδννο δι' αυτόν κόπο νά άνέβη είς τόν βράχο τής Παναγίας Σουμελά. Πώς μποροΰμε, άρα γε νά έξηγή- σουμε τό φαινόμενον αύτό των Τοϋοκίον τουριστών; Άπομακρυνάμεθα πρός στιγμήν άπό τόν ναόν διά νά έπισκεφθοϋμε καί τα άλλα χαλάσματα... 'Εδο> δ
τάφος τοΰ Βαρνάβα, έκεϊ ό τάφος
τοΰ Χριστοφόρου, παραπέρα τό ά-
γίασμα, πού σχη,ματίζεται άπό τίς
σταγόνΐς πού άπό άπροσπέλαστο
υψος τοΰ βράχου πέφτονν επί αί-
ώνες τώρα καί γεμίξοτ.'ν την παρα-
κείμενη στέρνα διά νά μή λείψη
ποτέ τό ήγιασ,μένο ή μή, νϊρό άπό
ιήν Μονή.
Λίγο παραπέρα. τα έρείπια τοϋ
υ, τής βιβλιοθήκης, των
κελλιών, τοΰ μαγειρείου, τής κά-
ποτε Ίερατικής σχολής.
Καί δταν σέ λίγο έσήμανί ή ώ-
ρα τής Αναχωρήσεως, πλησιάζη)
διά τελευταίαν φοιρά νά άποχαιρε-
τήσω τόν ναό, δπον πρό όλ-ίγον
ΰψώσαμε τές κρδιές μας πρός την
Παναγία την Σονμελιώτισσα, σπα
ραγμό ψυχής Ινοιωσα δταν μέσα
είς τόν κενό ναό είδα τές λαμπά-
δες καί τα κεριά νά Αννψώνονν
τό τρεμουλιαστό φίός τονς πρός τό
άπειρο, σάν παράπονο, σάν κλάμα
καί διαμαρτυρία διά την γρήγορη
έγκατάλειψι...
Κατηφορίζομ,ε πρός την
ρα τοΰ .τοταμοΰ, δπον καί φθάνο-
δρμονς, τόν τοΰ Κάστροα', είς τό
Β. μέ>ρος τής νήσον, καί τόν
τοΰ Πύργου είς τό μέρος τό δυ
τικόν.
Οί κάτοικοι τής νήσον είναι ά
μιγεΐς "Ελληνες Όριθόδοξοι των
οποίων τόν έθνολ.ογικόν χαρακτή
ρ<ι δέν ϊσχνσαν ν' άλλοιώσωσιν αί διάφοοοι ξενικαί έν τώ παρελ θόντι κατακτήσεις τής νήσου. "Ο θεν ή γλωσσα, τό ηθη, τα £θιμα κα'ι ό τρό-τος τής άμφιέίΐεως αυ¬ τών, είναι γνήσια έλληνικά* όμι- λοϋσι μάλιστα την ελληνικήν γλ.ώσσαν καθαοώτεοον παπά είς πάσαν άλλην νήσον. ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ — Ή "Ιμβρος είναι βοννώδης τε- λεττωσα είς ακτάς άγρίας καί η ποκρτ'ι,ιινους. 'Επειδή είναι πε- τηώδης, κατά τό ήμισυ μενει ά- καλλιέργητος έ'χει δμως καί μι¬ κράς μέν άλλ' εύφόρονς πεδιά- δας επιμελώς όπυ»σδήποτε καλλι- εργουμένας είς τάς οποίας ενδο- χιμεϊ ό σΐτος, ή κριθή, οί ολοι, τό σησάμιον, ό άραΒόσιτος. Είς τάς κοιλ.άδας φύονται, ή ε¬ λαια, είς την καλλιέργειαν τής ο¬ ποίας οί κάτοικοι Από 20ετίας ε¬ πεδόθησαν μετά μεγάλου ζήλον. Καί ή άμπελος δμως εΰδοκιμεί μεγάλως καί παράγει εξαίρετον οίνον είς δλίγην δμίος ποσότι>τα.
τι'κ δενδροφυτείαν των ημερών
καί είς την περιποίησιν των άγρί
ών, άτινα σήμερον ΰπάρχουσιν έν
τή νήσω καί άποτελ.οϋσι τόν κυ¬
ριώτερον πλούτον αυτής.
ΙΑΜΑΤΙΚΑΙ ΠΗΓΑΙ. — Πή
γαί ίαματικαί υπάρχουσι δύο, ή
πρώτη είς τα βορεια τής νήσον
είς την θέσιν «Κάρδαιμος» καί ή
δευτέρα είς την θέσιν «Ξυνό Νε¬
ρό», Αποκαλουμένη ούτω διότι
τό ύδωρ αύτη; είναι ΰπόξιινον.
ΓΕίϊΡΓΙΑ. — Τα προϊόντα
τής νήσου είναι ό σίτος όκαδ.
654.000 πρός 28 λε.ττά την οκάν
δρ. 184.120, ή κριθή όκάδ. 747.
500 πρός 19 λ.επτά την οκάν 142.
023 δρχ., ό Αραβόσιτος όκάό. 83.
2ΙΜ) πρός 22 λεπτά την οκάν
18.304 δ,βχ., τύ σησάμιον όκάδ.
28.600 πρός 6(ί λεπτά την οκάν
δρ. 18.786, μικροί (τασι'ολοι όκάδ.
86-400 πρός 33 λεπτά την οκάν
2Β.512 &ς>·. οί μργΑ,λοι *ί (ΐΓτίί>λοι
Ον,άί). ϊ,υΙΜ. ηοϊ)Γ 14 λρ.ΤΤ« την ο-
ζάν 2.1)40 6ο, υρώμτ) όζάδ. ϊ>6.
000 πρός 11 λρπτά την οκάν 6ρ.
6.160 κη[ ράδιον όκ. 61.500 λε-
-ττά 15 την δχ. δρ. 9.22"), τα κου
κια Γ>0.490 όκ. 22 λ.επτά την όκ.
11.088 δρ. τα ρεβύθΐα όκ. 16.
500 44 λεπτά την όκ. 7.260 δρ.
αί έλ.αΐαι όκ. Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ 25 λεπτά
την όκ. δρ. 250.000. Ή ρ'κτασις
είς στρέμ,ματα, διά μέν την καλ
λιέργειαν τής κριθής Ανέρχετηι
είς 14.000, διά δέ την τοΰ σί-
τοτ· είς β.600, διά δέ τα λοιπά
είς 5.4-20 τουτέστι, τό δλον τής
καλλιεργουμένη
020 στρέιμ,ματα.
γής είναι 26.
Ή έκτασις αί>-
τη, κολλιε,ργεϊται δλη σχεδόν κατ'
έ:τος. Έκ τΑν ιΐνο) προϊΟΛΤίον,
καλλιεογεΓται ίδιΌ)ς ό σίτος καί
η κριθή τοντέστι τα χειμερινά.
Έκτός «όν άνοιτέρω, οί λαχα-
νόκηποι παράγουσι λάχανα, πρά-
(τα, κρόμνα, σκόρδα κολ.οκύθια,
π'ΐτάτες, μελ.ιτζάνες, μπάμιες, το
μάτες, («λ· ή άξία άνερχεται πε-
ρί,τον είς 3.000 δρ. Άροτριωντα
κτήνη υπάρχουσι 490, άτμοκίνη-
τα αροτρ<ι, γείυργικαί μηχαναί δέν υπάρχουσι. Τό έ'δαφο; Τ(7>ν
πεδιάδων είναι ΐ'φθρον Αλλ' ή Α
πόδοσις δέν εΐνα. μεγάλη διότι
τ' καλνλιέργεια νίνεται εισέτι διά
τοϋ Ήσιοδίου ξνλίνου άροτρον
καί διότι σννήθως κατά την £-
νοιξιν καί τό θέρος μεχοι των
μέσων πολλάκις τοΰ φθινόπωρον
επικρατεΐ ΑνομΛοία. Άνάγκη λοι
πόν νά βελ^τκοθή ό τρόπος τής
καλλ.ιεργείας καί νά μεταβληιθω-
σιν οί κλιματολογικοί δρο» διά
τής Λναδασώσεως τής νήσοτ1, διό
τι, μή ϋπάρχοντος ύδατος, δέν
γνωρίζομεν όποίι τεχνικά ε-'ργα
'Γναι δυνατόν νά γίνονσιν. Ή λί-
πανσις τίϋν γαιών δέν είναι γε-
— Ό κ. Γιάννης Γαλανός ά¬
πό την Άθήνα μοΰ βστειλ.ε τίς
ποιητικέ; τού συλλ.ογές «Χελ.ιόό-
νΐα» 1968, «Γαλαξίας» 1969 καί
«Κίτρινα. στάχχ·α» 1970.
Στό ένεργητικό τού έ'χει άλ-
λ.ες δτ»ό ίδιες σνλ.λογ*ς, μιά με¬
ταφράση καί 6υό ταξειδιοιτικά.
Ή πρώτη σνλλ.ογή τον κυκλ,οψό
ρησε τό 1964. Άπό τίς άνά χεί
ρας τρείς σνλλογές τον ή πρώ¬
τη εχει 106 ποιήματα, ή δεύτε-
ρη 180 κι' ή τρίτη 108 πολλά
των ό.Γθίο)ν είναι άφιεοωμένα σέ
γν(ι>στοΰς ποιητές. Παρουσιάζη
,-τοικιλία θεμάτων. Άρχικά τ<;α γουδά τόν έ'ρωτα χαί τήτν .τατρί δα γιά νά προστρθοϋν κοντά σ' αύτά στίχοι έμπνενσιμένοι άπ' την χατάχτηση τής σελήνης καί τόν πόθο γιά ειρήνη. Τε-λικά πε- ριορίξεται τό έρωτικά στοιχεΐο κι ό ποιητής γίνεται νοσταλγός τ(7>ν παιδικων τού χρόνΐον, ταξι-
δειίτής καί νμντΐτής Έλλ^νικών
τόπιον καί ποοΐόντοιν άκόμ'1- "Α λ
λοτε ,τοιά γιά τα .ιαιδιά καί τίς
άθΛες νπάρξεις ποΰ γίνονται θν
ΙΛίιΤπ την ποΧί(.ι*τν, ιϊίΐ πνΐ-νΐι ς
ν/ΐί ΤΐΤΐν νΛΤ.βΟΤ.ΟΟφΙΟ'ν.
Τί) πλτ^ο, των ποιττμάτον
XI
(ι Γ"θο*ίΤΐί)ΐσμύς τοθ ποιτιτή η μα,Χ
λον ό ϊήλος τον γιά δημίοιιργία
(ιδηγονν σνχνά. στην ε.-τανάλτιψη
ίδίίον θεμάτίον δοβμένι»ν μέ
δΐΓ·φορο τρόπο, άκόμα καί μέ
τόν Γδιο τίτλο. Γράφει ελευθέρα
τέ στίχο άπλό, κατανοητό δχι δ¬
μως πάντα ίπιτνχημένο κα'ι τε-
χνικό. Ή στιχοι>ργική ευκολία
καί τό πλ.ήθος Απο6αίνοι·ν σέ
(>άρος τής ποιύτητας. Εύα<σθη- οία καϊ (τύλληψη νπάρχοτ'ν, δς .τροσεχθή καλλίτερα ό στίχος κι ό τρόπος παρουσίασης των θεμά των. — Ό κ. Στέλιος Κνριακίδης άνήκει στοΰς νέονς ποιητές τής Θεσσαλονίκης. Μετά τή συλλογή «Ήχώ στό χάος» 1967 εξέδ<ΐΜΐε ποιήματα τού με τόν τίτλο «Ά- κατοίκητες αύγές» 1068. Σέ συν Εργασία μέ τόν κ. Γιάννη Άνα 1·νωστάκη καταπιάστηκε νά έκδώ ση .τοιητική άνθολογία Μακεδονί «ς — Θράκης. Ή δίττερη σνλλ.ογή τού περι λαιιβάνει είκοσιέξη ποιήματα. Ό κ. Κνριακίδης είναι ενας μοντέρος ποιητής κΐχί χειοίζεται καλά τόν έλ.εύθερο στίχο. Πα- ρονοιάζει πολ.νμορφία θεματων καί σχ>γκινήσεϋ>ν καί στίχο δε-
μένο καί περιεκτικό. Είναι ο,ανε-
ρό πώς θ' άνεβή σταθερά. |
— Ή γνιυστή καί βραβεΐιμένη
ποιήτρια τής Ξάνθης κ. Κατίνα
Βέικον — Σεραμέτη μέ δεκάξη
έργα της δτμιοσιευμένα κι' άνέκ-
δοτα, ποιητικά, ίστορικά, λχχο-
γραφικά, σέ όιήγημα καί μελέ-
τες, μας εστειλ; τό 6ι6λ.ίο της
ί'Ο δρόμος άπ' τό Ηάστερο» μιά
διογραφία ενός όμογενοϋς τής Ά
^.ερικής, συγγενικον τη; ,-τοοσώ-
πον. "Εκδοση 1965. '
Ή 6ιογραφί« γράς-τηκε κατά
.-ιαράκλ»ηστ| καί γιά έκπλήοοκΐη
.-τροσιοπικής έπιθχ·μίας τοϋ βιου-
γραφούμενου, δμως μέσα σ' αυ¬
τή βρίσκεις καθάρια την ψι>χή {
τον "Ελληνα, τή%· τόλ.μη, την ά-
πόφαση, τόν πόθο γιά δημιουρ- ι
γία, την άγάπη τοΰ ξενητεμρνου
γιά τή μικρή .τιτρίδα καί τοΰς
ίηκούς τού ν.ι δλες τίς δλλες α-
ρετές τη; φΐ'λής μα;. |
Ό Σιυτήρης Κανακίδης, φτιο
ΒμάζΤ)Γ. μΛίΐίε'Ι (111101): "τί) ί)Ι» ,
πάλτ), ϊη'ητεί'ετΗΐ, ίνιοιτρρπ, μιχ >
έπιμ^νει. ΆγιιννΙΐίΡται |ΛΡ Λρΰϊτο ι
πε&'ο την ΑΓγυπτο κι ΰστερα την |
Άμεοιχή. Έχεΐ ηρανί'ρώιντηι ή
καρτερία, ή έξνπνάδα κι ή ψύ-
χραιμη Αντιμετωπίση των κίνδυ¬
νον Αλλά κι ή ιΰαισθησία, ή τρυ
φεράδα τής καρδίας, ή άγάπη
γιά τό συνάνθρωπο.
"Ετσι τό βιβλάο ξεπερνά τό σνγ
κεκριμένο καί προσωπικό καί γί¬
νεται ή ίστορία τής ράτσας τής
Έλληνικής, ίδια πάντα στοΰς αί-
ωνες.
Ή κ. Χεραμέτη μέ τό άπλό ν-
φος, την παραστατικότητα, τή δι-
άνθηση καί τή ξο)ντανή παροτ1-
σίαση των γεγονότο)ν μά καί
των ψυχίδν κα! των αίσθημάτιον,
έδίοσε εκταση καί βάθος, κατορ-
θώνει δέ νά κρατά έ'ντονο τό εν¬
διαφέρον τοΰ Αναγνώστη καΐ νά
τού γεννά ποικίλ.α σιιναισθήιιΐατα.
— Ό Πρόεδρος των Λογοτε-
χνίόν θεσ) κης, πε-ζογοάΐΓος κ. Γι
ωργος Δέλιος, μοΰ έ'στειλ.ε την
τελΐνταία έ'κδοσή τον «Γράμματα
Λπό την Άμερική» 1970.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Από τό άριστοΐογημα τρίτ ΣΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- Ό ΔίΑΒΟΛθΣ ΣΓΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
* *·*
Λιάο-εΐ-ηί:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ
381ον
ΙΙαρ' δλα δσα μοΰ εΐπε ό πρίγ-
κιιπας, ό Μουρούζης, γιά τα δά-
νεια πού επαιρνε ά,τό την 'Εομά
Σονλτάνα όντε στιγμή σκέφθη-
κα, πώς τα γρύσα πού τελευταία
ΐδάνεισα στήν άδελ.φή τού Σουλ-
τάνον, μέ ένέχυρο τα χρυσαφι-
κά της, τα ϊδωσε α' αυτόν. Καί
τούτο γιατί εξακολουθούσα νά πι-
στεΰω στό παραμύθι τής άπου/.εί
άς τοΰ π.εοιδεις·αίου της καί στην
ΐπι'θιιμία της ,νά τό άντιχαταστή
ση, οσο γινόταν πιό γρήΥ°ρα Υια
νά μην αντιληφθή ό Σουλτάνος,
την ίλλειψή τού.
Καί 6μυ>ς, τα γρόσα αύτά, την
ίδια κι' όλας μερά, πέρασαν ίίλα
στήν τσέπ-η τού Μουροΰζη, πού
τα έ'στειλε στόν ταμία τού: «ΕΛ
ΛΗΝΟΓΛΩΣΣΟΤ ΞΕΝΟΔΟ-
ΧΕΙΟΤ» μέ έπιταγή τής Τοάπε-
ζας Ρότσιλντ τή; Βιέννης. Στό
ΐίαρίσΐ Μ Ι'ότσιλντ, &π· εΐχαν ά
χιλιάδε; πού γυρενει, εμείς ^
μαστε έξασφα/ασμένοι, μοΰ (ί.-^,
τησε μιά καί τα ένέχυρα πού χρ^
τάμε, πιάνουν Ινα έκατομμνοι,,
γρόσα, δηλ.αδή διπλ.άσια άπ' ;,.
σα τής δίνουμε.
Ό συλλ.ογισμο; αΰτό; τού Ρ«.
ούλ κΰριε Ίαννάκη κ<ι'ι ή φορτι- κότητά τού, μέ λύγισαν κα{ την ά'λλη μρρα μέ Οική σα; μΙΤ((. γή, τής ϊστειλα κ«ί τό ποσοι τοϋ τρίτον, αύτοϋ δανείον. Τή- έμήννσα ϋμ«>ς ότι, δέν ίχω {),.
λα χρήματα καί πώς πρέπει ,τια
νά μ' έιξοφλήση γιά νά 6άλΐι, τα
χρήματά μου στήν θέση τού; ·,Αί
νά άπαλλαγω, άπό την εΰθΰνη
τής φν/Λξειος των ν.οσμημάτοη·
της.
Μοϋ ΰποσχέθηκε μέ τόν Ρ((.
ούλ πώς πολύ σΰντομα θά τό χά
νη. Ό Ραοΰλ. της εζήτησε ά*,,.
οπξη παραλάβη; των
Τοί· την ?6ωσε κι' ί
ΤΑ ΜΟΝΑΙΤΗΡΙΑ ΙΗ? ΛΕ ΒΟΥ
Β'
ΔΑΜΑΝΤΙΟΝ
"Αγρια δένδρα έν τή νήσο:>, εί- νίκη οιίτε γίνεται συσττιματικΛς,
ναι ή &ρΰς, ή κόμαρος, ό πρίνος,
τ', άγριελαία, β(τθονος κέδρος, ή
Λγριαπιδέα, καί αλλα πολλά. Ή
νήσος, μέχρι τοΰ 1849, έκαλτ'ιπτε
το πανταχόθεν υπό 8ρνδρο)ν ήιιέ
ρων ή άγηίων ("τίνα κατεστράΓτη
σαν υπό σφοδροΰ παγετοΰ. "Εκ-
κτοτε οί κάτοικοι επεδόθησαν είς
ώς λίπασμα δέ χρησΊΐιοποιεϊται
ιιόνον ή κόπηος των £ώ(,>ν. Οΐίτε
Γδατα ΰπάρχουσιν οΰτε αηχαναί
διά τό πότισιια τ(όν γαιών, πλήν
των κήπων οίτινες ποτίζονται δ'ά
υδάτων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ
Άπό τττν έποποιϋαν τής Βο^βίον
ΤΡΕινΓΓΤΕΣΙΝΑ
Τού σινεονήτου ιιας χ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ
(Σιηέ-χεια έκ προηγου,μένου) Τάγματος. Ή τοποθεσία έκείνη,
Είς τό σημείοιμα ποΰ έκράτει έν σχέσει πρός την τοΰ Αντιπά-
ό τραυματίας άνεγοάφετο τό δνο Χου, άπετέλει λοφώδη μέ αρκετάς
μα τοΰ στρατιώτου Κιυνσταντά- χαραδρώσεις έξέχουσαν έν σχή-
κ.η, έξ Ηρακλειον, Ανήκοντος είς ματι τόξον, μέ άμι»ντική καμπήν
την πολ.υβολαρχίαν τοΰ Τάγμα- πρός βοριράν, δπου άμφιθΐατρι-
τος. Ό στρατιώτης αύτύς, κλη- κώς έ&έσποζον ταύτης τό χωρί-
θείς Αμέσως είς τόν Σταθμόν Ον "Αρτξα ντί Σόττο καΐ, τα πέ-
Λιοικήσεως, έπεβεβαίωΛε μέ την ριξ τούτου ΰψώματα, κατΕχόμενα
Λΐρε/.ή γλώσσαν τοΰ χιορικοϋ την υπό των Ιταλίαν.
ά((ήγησιν τοΰ Λοχίου "Αμπο, δή Επί τής δυτικής δέ δχθης τής
με σέ λίγο. Μικρή ξεκονρασι καί λώσας άμα δτι έξεπλ.ήρίοσε ά- χαράδρας τοΰ Μαρίτσαϊ, όποι> ώ-
Ανάπανσι Λπό την σοψατική καί πλώς τό καθήκον τού ώς "Ελλη- σαύτιος ήταν έγκατεστημένοι Ί-
|ιυχική δοκιμασία. "Ενα λιτό γεΰ- Ι νος μαχητοϋ πρός Αδύνατον, άο ταλοί, κατήρχοντο χθ<ιμαλοί δα- μα καί τό κρύο νερό τοΰ ποτηιιοϋ δι·ν«μώνει τό σώμα καί την ψν- Ζή· "Ετοιιια τα αΛιοκ/νητα μ«ς με- ταο;έοοτ·ν εί; την Μά-τσκα, δπον ίίστεοα Από μικρή παριΐμονή Ανε- (κιινοιΐιε είς τα λΓωφορεΐα μας καί έπιστρέφοιιε είς την Τραπρϊοϋντ-' ΈΛ-νοεϊται δτι στ'ντομεύτο πολύ την Αφήγησι τοΰ έκδροιιικοϋ χοο- νικοΰ, Αποφεΰγοντας νά Αναγρά- ψω πολλ.άς Λκόιιη λεπτοιιερείος Από την μετάιθησι καΐ έπιστΐ5οο;ή μας είς την- Παναγία Σονιελά. Ή έπομένη ι'ιμέρα, ΣΑΛΓιατον 22 Αύγούστου, ητανε προγοαιιαα- τισαένη διά επίσκεψιν τής Άργν ρουπόλεως (Κιηι,ιιοΰς Χανέ), .τομ τείοτ-σ» τής Χκλδείας. Μέ την ιδίαν διαδρομή φθάνο- με ενωρίς είς την Μάτσκα κπΐ Από έκεϊ ιιέ μ'α στρθφή πρός τα δε^ιά, Η-παίνουαε είς ένα τεράτσιο άνοι- γιια, ιιεταξΰ δί·ο Βουνων, Ανάιιεσα είς τα όποΤα κνλόει τό ποτάαι τού Χαιισή - Κιοί. Βαίνομε είς την πλευρόν τοΰ Αριστεροΰ (νουνον καί Λντικριΐομε τα γΰρ<ο καί Απέναντι νωριά, τα ό.τοϊα είς τό παρελθόν ήσαν έλληνικά. Κάποιος γνώστης τής πεοιοχή; ι|«θυρί£ει μερικά όνό ματα. Χαμονρή, Κρή·ασα, Ζαβε- ρα, Κανάκα. Δε£ιά, Ρίς τό 6άθος, ιιέσα σέ (ταράγγια, δείχνονΛ· την όνοιιαστή Μονή τοΰ Άγίον Ιωάν¬ νου τού Ιϊαίελώνος. Βραχώδη 6ον νά, Αλλά καί ώοαϊα χωρία ένδια- μεσοις. (Συνεχίξεται) πλον καί τρανματίαν Αντίπαλον. σώδεις γήλοφοι, έκ των όποίο>ν
ΙΙερί την 23ην ώραν πάντες οί ό έχθοός, έκ μικράς σχετικ<7>ς Α
αίχμαλίοτισθέντες Ιταλοί άξιοψα ,-τοστάσεως, Α<ρ' ενός μέν έτήρει τικοί καί ό Λοχίας Γκιουξέππε υπό τα πυρά άφθόνιον δλμιον τό "Αμπο απεστάλησαν στ'νοδπ'α είς Κέντρον Άντιστάσεοις, Αφ' |τέ· τόν ΣταΌμόν Διοικήσεως τοΰ ρου δέ ηδύνατο Λθέατος νά πίρο- Σι»ντάγματος, ατοι< τους ΰπεδέ- παρασκευάζη τάς άντεπιθέοεις χθη ό Συνταγματάρχης Παπ.'ΐνι τού. κολ.άον> Νικ. κα'ι τοίς παρέθηκε Έξ Λριστερων πρό; τα δε;·ά
δείπνον περι6άλ»λ(ον τούτους
πολλάς π&ριποιήσεις.
Τό Τάγμα μετά την άποστο- τοξοειδή; Αμυντική γραμμή τογ
λήν είς τό Σύνταγμα καί των ό- των εξής τμηιιάτονν: Διμοιρίας
τλιτόνν αίχμαλώτων, Α-τησχολήθη τοΰ 9ου Λόχοΐ' συνδετικήν μέ τό
μέ την λήψιν των απαραίτητον 1)43 Τάγιια, τ'ιπό τόν εφ. Άνθυ-
ιιέτρίον Ασφαλείας, την συγκέν- πολοχαγόν Άναστασάκην, όλοκλή
τρΐιισιν, έπίδεσιν καί διακομιδήν ρου τοΰ 10ου Λόχον τοϋ Λοχα-
τ(7ιν Ίτ«λ(7ιν τρανματιων καί την γοϋ Σι·μ6ονλάκη Γε<οργ., τού άναχορηγίαν πυρομαχικων πρό; 11 Λόχον τοΰ Λοχαγοΰ Κου6ά- όντιμετώπισιν νέας τυχόν έχθρι- κη Έλευθ. καί Ούλαμοΰ τοΰ 9ον μέ — έκ νότον πρός βορράν — ή ΤΤΙ)43 Τάγματος κατείχΐνο νπί κής προσπαθείας. Είς τό Σύνταγιΐα σΐΛοδεία καί τόν ετ. Υ«γόν Χοραλαιΐιπίδην Είκίγ. μετά τής σχετικήν ιιηνΰσεοί;. Αλλ' ή Α.τέραντος καλωσύνη τοϋ Συντα γματάρχου Παπανικιιλάου Νικ... καί ή χαρά έκ τής ωραίας νίκης ιιας έ'σωσαν τόν κακόν αυτόν Α ϊκοκατικόν Από βέβαιον τυφεκι- σαόν. 20. ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΙΤΛΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΡΤΖΑΣ ΝΤΤ ΜΕΤΖΟ Άμέσως 6ορειότερον τοϋ Ση¬ μείον Στηρίγματος τής Άρτζα ντί Σόπρα είχεν όργαν·(οθή τό Κέντρον Άντιστάσείος τής "Αρ- τζα ντί Μέτξο υπό τον III) 43 Λόχον τοϋ Λοχαγοΰ Τζωρτζάκη Λπ.έστειλα Μιχ. Άνθητολ.ο- ■ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ .ΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΠΓ ΤΑΤΡΟΣ ΩΤΟΙΊΧΟΛΛΙ'ΤΠ'ΟΛΟΙο ν Γ'.·,).'νι Ι ΤΤΤνΓφ Γ,θί ΠΠ1 Σό)ωνος 100 *. ΓΓΤΤΓΟΓΐΛΪΤΣ Π ΦΡΟΛΤΣΐΟ ΝΟΓΟΣ λέγι-τπι Βηλαρδ 7 Π'πτ. 'Λνίπν Κωνσταντίνον "ΟιιΛνοιη) 9 - ι χ«5 4 - 8 μ.μ. τ"η). 525-387 Τό Μοναστήριον τουτο κείται είς τόν νότιον τομέα τής Μυτιλή- νης καί άπέχει περί τα πέντε χιλιό μετρα τοΰ Πολνχνντου. Τίποτε δέν είναι γνωστόν σχετι κώς ώ; πρός την ίδρυσιν καί όνο- μασίαν τής Μονής ταύτης. Οί σο>
ϊόμενοι θρΰλοι άναφέρουν δτι έκ-
τίσθη κατά τόν ΙΟον αίώνα μ. Χ.
{■πό τινος έξορίστου επίσκοπον, ό-
οιιαξθιμένον Δάμαντος, έκ τοΰ άρ
χαίου χωρίου τής νήσου Βασιλι-
κτεύτου ονομασθή δέ Δαμάντιον
έκ τοΰ όνόματος τοϋ επίσκοπον
τούτου. Μετά τόν θάνατον τοΰ
πρώτον κτήτορος Δάμαντος, τό μο
ναστή,ριον περιήλθεν υπό την κυ-
Ρ'αρχίαν τοΰ Πατριαρχείον Κιον)
λεως, έδιορήιθη δέ βραδύτερον υ¬
πό τοΰ Πατριάρχου Ίερεμίου τού
Β' είς τόν τότε Αρχιεπίσκοπον
Μντιλήνης Γεώργιον, ή δέ ίδιο-
κτησία τού περιήρχετο διαδοχικως
είς τούς εκάστοτε μητροπολίτας,
όπως γίνεται καί μέχ#ι σήμερον.
ι Τό μοναστήριον αύτό, ήκμασεν
Από τής έποιχής κατά την όποιαν
περιήλθεν είς την κυριαρχίαν τοΰ
μητροπολίτου Μυτιλήνης Γεωργί-
ου καί τοΰς μετέπειτα αύτοΰ χρό-
νους, όπότε ήρίθμει περί τοΰς ε¬
κατόν καί πλέον μοναχούς, μέχρις
ίίτο,υ υπέστη Αγρίαν επίθεσιν λη-
στοπειρατών, κατά τοϋς χρόνους
τής μαΰρης σκλαβιάς. Έπειδή δέ
οί μοναχοί Αντέστησαν είς την ε¬
πίθεσιν ταύτην, καθ" ην οί πειρα-
τιά διεσκορ.-ΐίσ'θησαν κακήν κα-
' κώς, τό μοναστήριον υπέστη καί
δευτέραν επίθεσιν μέ πολ.ναριθμό-
τερα τής πρώτης άγρια στίφη, τα
όποΐα, όχτοΰ κατέσφαξαν δλους
μέχρις ενός, καί έλεηλάτησαν την
Μονήν, Αναχα>ρΓΰντες εθεσαν ,τΰρ
καΐ κατέκανσαν αύτην, καθώς καΐ
δλα τα παραρτήματα, κελλία, έκ-
κλτχΐίπς, Αποθήκας κ.λ.π.
Μετά πάροδον πολλών έτών, ή
. Μονή έπανεκτίσθη υπό τινος έξ
'Κρε-σοΰ μοναχοΰ, δχι δμος εί; τό
ΓΛ <>ν πλέον μέρος, άλλά είς την
θέσιν δπου σώζεται μρχρι τ(7)ν ή-
ιιερ<7)ν μας. ' Μέ την Αλλαγήν τής παλαιάς τοποθεσίας τοΰ Μοναστηρίον, ήλ- | )αξε καί ό δγιος, έπ' ονόματι τοΰ ό.-τοί'ου ετιμάτο πρότερον. Διότι πρό τής κ.αταστροφής ετιμάτο έπ' ονόματι τοΰ άγίον Γεώργιον, κα¬ τόπιν δμως άφ<ερ(!>θη είς μνή,μην
τής Κοιμήσεως τής θεοτόκου.
Ή σημερινήτοποθεσία τοΰ Μο-
λ'αστηρίον παρουσιάξει περισσότε-
η(ΐ πλεονεκτήματα, διότι έκτός τοΰ
δτι κείται είς τό ύψηλότερον μέ¬
ρος τής περιφερείας ταύτης, πε-
π'βάλλεται γνρ<·>θεν μέ διάφορα
δένδηα, αί δέ κατάφυτοι αΐ»ταί ίν.
τάσεις εχονσιν άφθονα καί κοϋα
νερά. Χαρακτηριστικόν είναι τό
έκ τοΰ ίεροΰ τής έκκληοίας πηγά-
ϊον διανγέστατον καί κρτ.·στάλλι-
νον νερό, καίτοι όλον τό πέριξ ϊ-
δαφος είναι πετρώδες. Τό νε,ρό
αΰτό διασχίϊει την εκκλησίαν καί
ιτθάνει μέχρι τής κλίμακος αυτής,
ένθα έ|έρχεται διά πετρώδονς τι¬
νός κρήνης, χιλ-εται δέ κατόπιν
είς τίνα δεξαμενήν, έκ τής οποί¬
ας ποτίξονται τα διάφορα γύρω¬
θεν τής Μονής περιβόλια.
Ή Μονή περιβάλλεται άπό ό¬
λας τάς διευθύνσεις άπό ΰψηλ.ά
τείχη έν είδει φρούριον, εχει δέ
καί άρκετά καλ-ώς διατηρημένα
κελλιά, τα όποϊα σώξονται χάρις
είς την φροντίδα τοΰ ίερομονάχου
Άμβροσίον Λεβέντη, όστις κατά
τό ετος 1929 έτι»γχανεν ένοικια-
στής τής Μονής.
Είς τό Μοναστήριον αύτό δέν
υφίσταται βιβλιοθήκη, εΊμή μόνον
σαρακοςχχγιομίνα έκκλησιαστικά
βιβλία, επί ενός των οποίων ευ¬
ρίσκονται γεγραμμέναι αί εξής λέ
ξεις: «Σήμερον έκοιμήθη ή Α.
II.
ό Πατριάρχης Άλεξανδρείας
Καλλίνικος, την επαύριον δέ 14 έ-
νεταςιάσθη όπισθεν τοΰ ναοΰ τής
μητροπόλεως Μντιλήνης». Επί δέ
άλλον βιβλίον τα εξής: «Σφαγίς
τοΰ πρώην Πατριάρχου Άλεξαν¬
δρείας Καλλ.ινίκου, κτήμα δέ αύ
τοΰ είς τάς 12 Μηναιοΰ». Έαίσης
επί, τρίτον βιβλίου, σκωληκαβρώ-
τον, γράφονται τα άκόλουθα:
«Σφραγίς τοΰ άοιδήιμον Πατριάρ
χοττ Άλεξανδρείας Καλλινίκου
κτήμα τό παρόν πεντηκοντάριον
αϋτοΰ μετά των 12 παρακλητικών
τρκοδίοιν μετ' ευαγγέλιον, Άπο-
στόλοΐ', ψαλτήρια καί ωρολόγιον,
άτινα τή αίτήσεΐ τοΰ γέροντος
Μντιλήνης Κνρίον Κιονσταντίνου
δέδοντος τή Ίερ<| Μονή Δαμαντί- | ον ένοριακή οίίσης ό Ανεψιός τοΰ Αοιδήμον Άν. Αποστόλου». Έκ των Ανοιτέρο) έμφαίνεται δ- τι ό έκ Θεσσαλονίκης Πατριάρχης Κολλίνικος (1858—1861) είχεν ε¬ πισκεφθή πολλάκις την νήσον καί Ανααφιόόλαος τό Δαμάντιον Μονα στηριον, καί δτι αποθανών κατά την δ άρκειαν ενός ταξειδίου, ένε·- ταφιάσθη είς τόν αΰλόγ·ρον τής Μητροπόλ.ε(ος Μυτιλήνης. Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ βαπτΊσεΓι" Την παρελθούσαν Κυριακήν, 18ην Ιουλίου, καί περί ώραν 7 μ.μ είς τόν Ιερόν Ναό τού Άγίου Άνδρέου Κάτιο ΙΙατησίων, ή κ. Μάρω Κάρρα άνεδείξατο έκ τής ίεράς κολυμ^ήθρα; τό άρρεν νεο- γνόν τίόν κ.κ. Γειυ,ο-γίον καί Νί¬ κης Λασκαρίδοιι, θνγατρός τοΰ διε·θυτοϋ μας κ. Σωκρ. Σινανί δου, ονομάσασα αΰτό Νικόλα. Τό μι<στήριον συνετελέσθη μέ ακραν κατανυκτικότητα καί έπι- βλητι.κότητα, παρουσία πΐ'κνον καί έκλεκτού κόσμου πιθοσεκλημένων. Επηκολούθησε δεξίο>σις είς την
δοοσόλουβτον ταράτσαν τής οικί¬
ας τοΰ κ. Σωκρ. Σινανίδον, καθ1
ην παρετέθη πλοχισιώτατος καί
έκλεκτός «μπονφές» καί. δο;·θονος
ποικιλία έκλεκτ(7>ν ποτών, οί δέ
στ·νδαιτημόνες διεσκέδασαν καί ε¬
χόρευσαν υπό τοΰς ήχους καλλιτε-
χνικων δίσκ.(.>ν, μέχρι τίδν μεσονυ
κ.τίίον άρων.
'Υπεύθννοι συμφώνως τί7ι νόαιο
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναύαρχον Βότση 55
ΠΊ
; Τ.ιηγοαΐΓΡΐπΐ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΙΊΗΛΤΛΗΣ
Κατοικία ΣπαρτάΐΌυ 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
αχρίίον ξεχάίΐ^ι την
V-
η κν δανείον χον ΙχοΛ'α
στήν Έομά Σοτν.τάνα, οταν ίνα
ν·ήα άο^ότϊθο., ό ΡαονΚ αοϋ εί- ^
.-τε ότι ή <τΐλη τού είχε άνάγκη / Λπό αλλες εκατόν πενήντα χιλιά ' δες γρόσα, γιά .ν' άντΐιμιετιοπίση | διάφορες έπείγουσες ύποχρεώσεις της, ποΰ δέν μποιβοϋσε νά τίς τακτοποιήση, γιατί, δέν είχε πά¬ ρει άκόμα την ι'πιχορήγησή της Από τόν Σονλτάνο. Έπειδή ήξε- ρα πώς ή άξία των κοαμημάτιυν ποΰ μοΰ είχε ένεχνριάσει, ξεπερ νοϋσε τίς έφτακόσες χιλιάδες γρόσα, άδίστακτα τίς έ'στειλα καϊ τα χρήματα αϋτά μέ τόν Ρα- ιιΰλ. Τής τα πήγε καί τοΰ έ'δω- σε άπόδειξη παραλ.αδής τους. '() Ραοΰλ μοΰ έ'φερε την άπό δείξη καί μοΰ σύστησε νά την ς υλ.άξω. Την πέταξα άδιάφορα στό σνρτάρι τοϋ γραφείον μου. Άπό τότε ό Ραοΰλ. χωρίς λύ- γο, μά μέ διάφοιβες άδικαιολ.όγη τες προςάσεις ΐίρχισε ν' άπομα- κρύνεται άπό κοντά μόν. Δέν πονηρεύτηκα «μι·>ς καί ουτε μοΰ
εκαε έντνπΐ'ΐοη ή στάση τού Α-
πέναντι μόν. Οί Λ;τολΛτιστες μι-
κρότητές τον καί ό βίαιος χαρα
κτήρας τον, ό.ρχισαν νά μέ ένο-
χλ.οΰν καί πολ.λές φορές έκάκι-
Ια τόν έαντό μου, ποΰ έδημιούρ
γησα σχέσει ς μαζί τού.
Οί σχέσει ς μας ώστόσο έξακο-
λουθονσαν νά είναι σχε·δάν συ-
ζνγικές. Δέν μας ε'λλειπε παρά
ή εύλογία τής έκκλησίας. Κι' αύ
τό ήταν έκείνο ποΰ τοΰ εδινί δι-
καιώματα έπάνιο μου, ώς τό ση-
μεϊο νά ελέγχη τίς πράξεις μου
καί νά έπιδιώκη λ ά κοΛθ'δηγή τις
ένέργειίς μου, τίς όποιεσδήΛθτε.
Καί μάλιστα μέ τόν δικό τού, τόν
τονρκικο αύταρχικό τρόπο. Φυσι-
κά δσο μποροΰσα Λντιδροΰσα, ΰ
ηενθΐ'μίζοντάς τού την καταγο>γή
μου καί την κοινοχνική μου θέση
κι' άκόμα πώς δέν είμαι μουσουλ
μάνα. Δέν μποροΰσα δμως νά τόν
παρατήσΐι), γιατί στήν περίπτωση
αύτη, θά κινδί'νετ'α λ ά χάσω τα
χρήματα ποΰ διέθεσα γιά την ά
γορά τοΰ κτήματος τής Ρώμης.
Κι' αύτά δέν ήταν λίγα. Δυό έ
κατο,μμύρια γρόσα μοΰ στοίχισε έ
κεϊνο τό κτήμα, ποΰ είχε δυοτυ-
χώς Αγορασθή οτό δνομά τον.
'Ετσι τόν Ανεχόμοηα, έλπίζον-
τας νά τόν διορθο>σο), δταν θά
φεύγαμε άπό την Τονρκία καί θά
τόν εβαξα στό δικό μου περιβάλ
λον.
Πέιρασε ενας άκόμη μήΛας καΐ
άντί ή Έσμά Σουλαάνα, νά μοΰ
επιστρέψη τα χρή,ματά μου καί
νά πάρη πίσΐ') τα κοσμήματά της,
έ'να Λράδυ ό Ραούλ μοΰ διεβίβα-
σε παράκλησή της νά τής κάνο>
καί τρίτο δάνειο, άπό διακόσες
χιλιάδες γρύσα αυτή την φορά.
Άγαακτιαμένη ιοΰ Απάντησα, ά
πότομα:
— "Ε, οχι Ραοΰλ, τό πράγμα
έ'χει πίΐραγίνρι. Δέν Λνέλαβα έ-
γώ την Έσμά Σουλ.τάνα υπό την
προστασία μου, οίίτε εχω Τραπέ¬
ζα. "Αν τής δανείσω κι' αύτό τό
νέο ποσόν πού ζητάει, θά μεί-
νω σχεδόν χωρις παρά. Νά τής
πής έκ μέρους μου σέ παΐβακα-
λτϊ), πίης λυποΰμαι ποίι δέν μπο-
ρώ νά την έξυαηρετήσω περισσό
τερο καί νά την παρακαλέση; τό
σνντομώτερο νά μ' έξοφλήση γιά
νά πάρη πίσω τα διαμαντικά
της. "Ας τα βάλη ένέχυρο οτόν
Μπενβενίστε κι' άς σηκώση δσα
χρήαατα θέλ.ει άπ' αυτόν.
—- Δέν γίνεται μοΰ είπε χαμο-
γελώντας.
— Καί γιατί δέν γίνεται; Τόν
έρώτησα.
— Γιατί μοϋ Απάντησε, δέν
θέλ,ει νά έκτεΐθή. ΜήΛ· ξεχνάς
πώς δέν πρόκειται γιά συνηθισμέ
νη γυναίκα. Είναι ή άδελφή τοΰ
Σουλτάνου. Καί ό Μπενβενίστε
είναι δ Τραπεζίτης τον.
— Δέν μ' ένδιαφέρει τον εί¬
τα θυμωμένη. "Ας κάνη δ,τι θε
λ.ει. Έγώ στηριζομένη —ήν ν-
πόσχεσή της, πώς σέ τιρεϊς μή-
νες θά μοΰ γύρ.'ςρ τα χρήματα,
και στήν έπιθυμία μόν, νά την
βγάλω άπό την δύσκολη θέση ποΰ
βρισκόταν, δέχθηκα νά τής δα-
νείσ<·) τίς πρώτες εκατόν πίνήν- τα χιλιάδες γρόσα. Μά οί τρείς μήνες πέρασαν :!- αύτη δχι μόνο δέν κράτησε τόν λόγο της, άλλά μο* ζήτησε κι' άλλες εκατόν πε¬ νήντα χιλιάδες, πού πράβνμα τής τίς έ'στειλα. Τώρα μοΰ ζητεί άλ λες διακόσες χιλιάδες... Δέν τής τίς δίνο), — Καί μ' ,αύτές τίς διακόσες αοηση, γιατί την π<^, , την ί^νΐαΐα ά&Α. «ττη. Δυοττιχής κύριε Ίαννά/.ΐ|, ϊΐγ,α διδαχθή 'ϊπό τονς ^ονι; μόν, νά ϊχ«> έμπιστοσύνη στού;
Λνθρώπους καί νά μην άμφισβη-
τΛ την τιμιότητά τους. Στήν ό-
πόδειξη λ.οιπόν ούτή, εγραφε ή
Έσμά Σουλτάνα, ότι παρέλαβΕ
άπό τόν Ραοΰλ. Πα<ΐά διακόσρ; χι λιάδες γρόσα, τα όποϊα τής (ιβ. ρεχώιρηοα έγώ σάν δάνειο, έναν¬ τι ένεχύοου όλων τό>ν κοσμημιί-
τι»ν της, όπως Ιγραφε καΐ στήν
πρώτη, ποΰ άπό περιέργεια κοί
μόνο είχα διαβάσει.
— Είναι έν τάξει; Μ' έοώτη-
σε ό Ραοΰλ.
Σ ήκωσα τούς δ>μονς μόν.
— Γιά άνθρώπονς καλή; .ιί-
ίττεοις είναι, τοϋ Απάντησα, γιίι
κακόπιστους δμως δχι.
—■ Δηλαδή τ» ηθελ.ες νά γρά
(ρη; Μ' έρώτησε πάλα.
— Νά γράφει τα κοαμήμοτη
;τοΰ μά; παρέδωσε ενα ενα ζοί
την άξία τοΰ καθ,, ενός, κατά την
έκτί,μηοη τοΰ ειδικόν τεχνιτόν.
' Ετσι δπνις είναι διατνπυ>μένη α{ι
τή ή άπόδειξη ιιπορεί ή 'Τψηλ.ο-
τάτη αύτη κυρία, νά μάς ζητή¬
ση ανριο κοσμήμκτα διπλασίας ί
ξίας.
— Αϋτό μοϋ απάντησε ποΰ ϊΐ|
τάς δέν ήταν ενκολο νά τό κά¬
νη. Έκεϊνο ποΰ μπο,ρονσαμε να
τόν έκτι,μητή τοΰ Μπενβενίστε νά
κάνουμε εμείς ήταν νά 6άζαμί
τα καταγράψη έ'να πρός Ι'να, σί
μιά κατάσταση καί νά καθορίση
την Αξία τονς. Νά ζητοΰσαμε ά-
πύ την Έομά ά υπογράψη αυτή
την κατάσταση καί νστερα νά
τής δίναμε τίς πρώτες εκατόν
πενήντα χιλιάδες γρόοα.
— Έσΰ σάν άνδρας επρεπε να
τα κάνης αϋτά ιοΰ είπα έπιτιιιΐ]
τ:κά. Κα'ι, δμως δέν τα εκανΕς.
— Δέν τα Ικανα, γιατί μά τόν
Άλλάχ δέν ΰπήρχε λόγος. Ή Έ
Γμα Σουλτάνα είναι τίμια γυναί·
κα καί δέν θέλει νά εκτεθή. Γι'
αύτό όπως σοΰ είπα ζήτησε άπ'
εμάς χρήματα, άντί νά ένεχνριά
ση στόν Μπενβενίστε τα χρυσαφι
κά της. Λές τώρα νά δημιονο-
ν'Κ"1. χΐ'>Η?ίς νά υπάρχη λόγος
ζήτημα, γιά νά φθάση τό πρά¬
γμα στ' αντιά τοΰ Σονλτάνου;
Μην εΐσαι Ανόητη. Κι' άν ή Έ¬
σμά δέν μάς πλήροισε ώς τα τώ¬
ρα κι' δχι μόνο αΰτό, άλλ.ά μάς
ζήτησε κα'ι άλλα χρήματα, είναι
γιατί δ Σονλτάνος μέ τίς μεταρ
ρι·θμίσεις τού, δαπανά πολ.λ.ά
χρήαατα καί βάϊει σέ δεύτερη
μοΐρα. τίς Ανάγκες τοΰ χαρεμιοϋ
τον. Γι' αΰτό τόν λόγο, καθτνττρ
ςείται κα'ι ή πλερωμή ΤΜν ^·τ|-
χορηγήσε<ι)ν στίς Σουλτάνες. Βλίπ:εις κύρΐε Ίαννάκη πώς ό σατανικός έρ<ίστή; μόν, είχε πάντα πιρόχειρα καί βάσιμα έπι- χειρν«τα πού ΐπειθαν δχι έμέ- να, μιά άφελή κα'ι άπονήρεντη ννΛ'αίκα μά καί τόν πιό εξυπνο ανθριοπο. "Ετσι πει'στηκα γιά την καλή πίστη καί την έντιμότητα τής Έομάς Σουλ.τάνας καί χαρ >Γ<οσα κι' αυτήν την τελετταία άπόδπξή της, .τό,νρ) στ'ις δλλες, χωρΐς ν' ανηοτυχ'ίσω. Λίγΐς μέρρς πιό ϋστερα, ίνα τραγικό γεγονός, μοΰ ΑποκάλνψΕ την Λπάτη πού δ Ραοΰλ κσί η έ- οωμένη τού ή Έσ<ιά, διαπράξσνε είς βάρος τού. Μιά Απάτη χί'ρΐί Ίαννάκη πού μ<· κατέστρει|<ε τ?- λείΐος οίκονομικ * καϊ μέ οτό δράμο. (Στ»νεχ(ζεται) ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΙΙΙΣΤΩΣΕΟΝ ΛΓ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΕΙΔΟΝ , Ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ ν,-τ οιι Συντονισμοΰ, μέχρί τέλσν; '1~ ουνίου 1971, νπεβλήθησαν υπό έν διαφερομένων Έλλή·<ι)ν έξαγ'Ίνί ών πρός τόν "Οργανισμόν «Κεκ« λ,αιον Άσφαλίσεως Πιβτώοε'"^ ίΚΑΠ) αίτήσεις διά την άσψό λισιν πιστώσεων πρός διαφάρον; Αγοραστάς τοΰ έξωτεοικοΰ, αφο¬ ρώσαι είς έξαγάμενα ίλληνικά προϊόντα, συνολικής άξίας Ι·148; 093.206 δρχμ. Έκ τοΰ ποσοΰ τού τού, ένεκρίθησαν μέχρι τέλους 'Ι- ουνίου 1971, άσφαλίσεις δι' έξαΥ<" γάς διαφόρων γείθθγικών καί »'■ ομηχανικών προϊόντιον, σννολιχή; Αξίας 635.438.877 δραχμήν. 7ΛΪΤΕΙΤΑΙ νέος ίαχτυλογρί' τος (16ν>?ν δι* 1πογ«υιι»τινά< '^οχζ. ΤΤλτίροοοορία! ''' "* γραφεΐα μ»;. Νίκης 25, τηλ 229.708.
ΕΠΙ ΕΛΛΜΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗ ν ι9ι3
ΣΗΜΕΙΟΜΑΤΑ
ΗπκιβΕΐΑ κατα τουσ χρονουσ τησ αουαειασ ΠΓΡΙΓΟΑιτιΙΙ ΤΗΪ ΙΙΙΙΥίΐν ΙΜ Ω Ρ Μ
V
ΚλΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε6ΝΕΓΕΡΣ1Α ΙΙίΓΜΓΑΦΐΊ Ι Π— ΝΠΖϋΥ Ι ΐΎί Β Γ ϋ Τ
ΤΟΥ Ι8 2Ι
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
,ΝΑ.'ΚΑΤΛΠΛΗΚ-ΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗί.
ΪΪΤΟΡΙΚΟ ΑΝΛΓΝΡΣΜΑ
Τού Έκπαιδευτικοΰ-Λογοτέχνου
κ. ΧΑΡ. Δ. ΣΑΜΠΟΓΝΤΖΑΚΗ
(ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΩΝ ΤΗΣ.Ι
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
ΟΙ δύο πρωτοι μετά την Άλω-
ση οίώνες, κάιθισαν στά στήΐθη σάν
6ράχ<κ καί συνέθλιψαν τίς καρδιές. Ό αγώνας ήταν τώρα γιά την θρησκεντική καί φνλετιική έπιβίω- ση. <Ο πανοϋργος καί διοοατικός Μωάμεθ Β', πού μέ τιμές πολλές άνέιβασε σ' όλόλενκο αλογο κι' ιΐ>-
•νάμασε ΙΙατριάρχη τόν άνθενιυτι-
κό Γεώργιο Σχολάριο, δίνοντάς
τού δεκανίκι στολισμένο μέ μαργα
ριτάρΐα" ό Πορθητής, πού ώραμα-
τίσθηκε τόν έαυτό τού γιά νόμιμο
διάδοχο των Βυζαντινήν Αντοχρα
τόρων καϊ Ι&ουτή μιάς δναστεί-
ας προορισμιένης νά βασιλεύση ε¬
πί μιάς Τουρκοελληνικής αύτοκρα
τοοίας, πού θά βασίξονταν στΐς
πνενματικές δυνάμεις καί την εν-
φυία των Έλλήνων ό Πορ&ητής
Μωάμεθ δ Β', ποΰ δέν πείροιξε
τή βοησχεία των νικημενων, .ταρά
τής {βωσε. προνόμια, εΐχε τώο,α
άντικ«*·τ«.σ-Γα(Η) Λπΐ» τνίΓλο-ΜΡνονς
μς νόν
Ό τρομΐρύς 2ελ»')μ ό Α', θά
δ/ωνμό, μέ στόχο τόν όλο«λ>τρ(ΰ-
τικό έξισλαμισμό της Αντοκρατο-
ρίας.
ΟΙ έκκλ.ησιές, ποΰ στήριζαν 3-
χι μόνον τό θρησκευτικό, μά καί
τό έθνικό φρόνημα των ραγιάδων
καΐ γλνκοχναν την πίκρα τής σκλα
βιάς, κλείνονταν ή μιά μετά την
δλλη. ΟΙ λόγιοι, πού άπό νωρίτε-
ρα είχαν πάρει δρόμο γιά τή Δν-
ση, πύκνωναν τώρα τίς παροικίες
τής Διασποράς, δπον καί σννΐθαλ-
λάν σημαντικά, μέ τόν πνευματι-
κό τους εξοπλισμό, στήν άναγέννη
ση, την άνα&ωση των κλασικών
σπουδίΰν, την θεοποίηση τοϋ Πλ.ά
τοννα καί τοΰ Άριστοτέλη.
Κι' έδω, στόν έλλ,αδικό χώρο:
άμορφωσιά καί δεισιδαιμονία...
Μά στΐς ζοφερές τούτες ώρες
τής άπόλντης δοκιμασίας, σήμανε
τό τέλος στήν Λνάψλεξη τοΰ φοίνι
κα. Ή τέφρα κατακάθιβε καί κά-
τι στήν τελεία αύτη Αποσύνθεση
δρχισε νά άναβίνη έλπίδα εμφανί¬
σεως κάποιας ζωής.
Είναι τό «?Κρνφό Σχολειό». Εί¬
ναι δ άπλοϊκός παπά - δάσκαλ,ος.
Πόσο, άλήιθεια, διαφορετικός, τώ¬
ρα, άπό τόν σχολαστικό ήσνχαστή
μοναχό, ποΰ έοίζοντας γιά την έρ-
μηνεία τοΰ πιό ασήμαντον χωρίον
των Γράφων, εΐδε άδιάφορα νά
περινά στήν Βασιλεύουσα τό «σα-
ρίκι» τοϋ Τούρκου, μέ Ικανοποίη·
ση, ϊσως, γιατί πρόλαδε την «κα-
λύπτρα» τοϋ Λατίνου.
Καί νά, καθώς τό θέλει ό ποιη-
Τή έπι,μελεία
ΤΟΤ ΚΕΝΤΡΟΤ ΙΜ'ΒΡΙΑΚΜ Ν ΚΑΙ ΤΕΝΚΔΙΑΚΩΝ ΣΙΙΟΤ-
ΔΩΝ ΜΕΛΒΟΤΡΝΗΣ
Τού κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΙΌΠΟΥΛΟΤ
Β'
ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΟ ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Ή νήσος "Ιμβρος άνήκονσα
τής, στών βουνών τα ξωκ.λήσια, είς τάς βορειους νησους τοΰ Αι-
νυχτιές όλσσκότεινες, χάτω άπό γαίου Πελάγονς, κείται μεταξυ
τή φλόγα τού τρεμάμεΛθν κεριον, 40,5' - 40,13" βορειον πλατήν;
σννεχίςεται ή τελευταία λϊΐτουργία κ«1 23,16' - 23,15' μηκους, κα-
,«, <Α»,,Α . Τμ,Λγ- ί χά τόν μεσΓ,μδρινον των Παρισι- τής Άγιά - ών, ΒΔ τοΰ σταμίου τού 'Ελ.λη- ..Έκεί καταδιωγμένη κατοικεί ' σπόντου άπέναντι καί πλησίον τού σκλάβου ή άλυσόδετη πατρίδα τής θρακικής άκρας Μαστουσ:- έ ό ά ό δόλ ϊ^ί "? «"ό τής οποίας άπέχει 13 πε έκεϊ ό .ταπάς, ό δόκχκαλος, ής "?, «"ό τής οποίας άπέχει 13 πε ϊ ς, , θεριεΰει την άποσταιμένη εΛπίδίί. ςιίπου χιλιόμετρα. ι Τό εδαφος αυτής είναι χ«τά Τα φοδισμένα 'Ελληνόπονλα με τό πλείστον οοειλολ καί μόνον ταλα6αίνοι>ν τό Σώμα καί τό Αί- ' τό εν δέκατον -τέμπτον είναι πε-
μα τής πίστεως τοΰ Γένους των. δινόν. Έκ τοϋ όρεινοΰ, καλλιερ
Είναι αύτά τα ϊδια 'Ελληνόπου- ' γεϊται τό εν 20όν παράγον μόνον
>μ, ποΰ θ' άναπετάξονν τ' αλλο κριθήν, τό δ' άλλο κατά τα 2)3
προιϊ τα μπίΐϊοά·κια στοΰς τόσον; ιΓναι -τετοώδρς καί γτμνόν και
μικρούς καί μεγάλον; ξεσηκίομοΰς, κατά τό 1)3 καλΰπτεται υπό θά-
ποΰ .τροανάγγειλαν τόν τελικό ξε-' μνοχν καί ωραίον δασών. 'Τ»))η-
σηκοιμό τοΰ 21. ( λότερα τοη· όρειον τής νήσου εΐ-
Μόνη ιησίδα στή θάλαο-σα τής ναι τό τού προφήτου Ήλι'α, τοΰ
άπαι^ιχ-σιχιις: τό Πατριαρχειο Κων ·Αγ. Άθανασίου,
ίΐτηντινινι,ΐΐάλειι>ς ν.ιχί ί) !Σ χολτ> τον,
χη, τό τής
τού
τοθ Γ&νονς Σχολή».
«Με
«ΐ>- αενα, ΓΓαναγία,
εχι-ι 6 χορία
ϊίχοι·σ(χ
την, οαο)ζ, σπονδάζει 'ένας πολυ μι τοίχονς 2.556, είναι εδρα τής 8ι-
κρός- άρίθμος γόνων τού παλιοϋ οιχψτεο>ς ·λ<ά την Μητροπολϊτον, άρχοντολογιοΰ τής Πόλης. Είναι Γλυκύ μέ 789 κατοίκονς, Κά- οί διπλωμάτες τοϋ δννάστη (τό στρον μέ 2!)5 κατοίκονς, Άγιοι Κοράνι άπαγορεύο^τας στονς πι- . ©ρόδίοροι μέ 1.036 κατ., Άγρί στούς την έκμάθησηι ξέ·»ων γλωσ- 8ια μέ 1.144 κατ. καί Σχοινούδι σών, έμπόδιξε τούς Τον>ρκονς ά- ον μέ 2689 κατοίκους.
,τό την κατάληψη των οΠμαντικώΛ' Ή νήσος στεοεϊται φυσικών
αυτών θέσεων). Είναι οί γνωστοί ·λ(ιχ τεχνητων λιμένον, ?χονσα 2
Φαναριώτες (άπό τό ό'νομα τής
στ<νοικίας, πού κατέληξε Ύ&χη την έ'δρα τού ό Πατριάρχης). Των Φαναριωτών δμως, τα σχέ- δια στέκουν ξέμακρα κάπως άπό τοΰς πόθονς των ραγιάδ<ινν. Αύτοι όραματίξονται, δπιος λέγ«ι ό καθη- γητής κ. Τσάκιονας, άλλαι πρά- γματα. "Ισως οϋτοπικά. "Ισίος, πραγματοποιήσιμα στήν μακροχρό νια προοπτική. Πάντως, οχι πολΰ κοντά στά δνειρα των σκλάβονν. Προσανατολίζονται στήν ιδρύση μιάς δυαδικής αΰτοκρατορίας Έλ- λήνων καί Όθωμανών, στήιν όποία οί Γδιοι, βεβαία, θά κατείχαν τίς θέσεις κλειδιά. Ό χρόνος δέν ενό- δωσε αύτά τα σχέδια. Τίς παρα- μονές τής Έπαναστάσεως οί Φα¬ ναριώτες στράφηκαν κι' αύτοι στό Ιδεώδες τής δημιοΐίργίας ενός μο- νοεθνικοΰ κράτονς καί πρόσφεραν, άρκετοί Απ' αύτονς, πολλά, ή Α- κόμη καί μαρτύρησαν γιά τή Λευ- τεριά των Έλλήνων... (ΣυνεχΙζεται) ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΤΛΟΤ ΕΝΑ ΤΛΞΙΑί 1 ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ Β' Μέ μικρούς όλιγόλεπτους στα- θμούς, πού διήρκεσαν πλέον τής ώρας, μέσα άπό πυκινόφυτο δάσος, φθάσαμε είς την πέτριντ) σκάλα τής Μονής. Άνεβήκαμε τές 66 ά- ναί»οι%ιίδες τής σκάλας καί βρε- θήκαμε μποοστά είς την πύλη τής Μονής. Δύο ακρως άντίθετα συναισθή- ματα μ«ς συγκλονίζουν την στιγιμή Ικείνη. Ή μεγαλειώδης καί άπί- θανη όμορφιά τής γύρω φύσεο^ς αφ' ενός, καί ή άφάνταστη. μελαγ- | χολία καί κατάθλιψι μέ τό άντίκρυ θιμα των έρειπίων καί χαλασμά- το>ν είς τό έσωτερικό τής Μονής.
Μέ τα διπλα αύτά σνναιοτθήματα
κατεδαίνομε ίσάριθμες σκάλες είς
τό έσωτερικό τής Μονής καί κατευ
θυνόμ«·θα είς τό έσωτερικό τού
σπηλαίου, δπον ό ναός τής Κοιμή-
σεοις τής θεοτόκου.
Διάιτρητοι ή όροφή καί οί τοϊ-
χοι- άλ?Λΰ γκρεμισμένοι καί άλ*-
λοϋ μισογκρεμισμένο», διάτρητες
καΐ. οί άγιογραφίες. Εί; τό μέσον
τοΰ ναοΰ σοιρός λίθιον καί χιο,μά-
των.
Γύρω είς τές πέτρες καί τα
χώματα αύτά, οί έκδ,οομεϊς - προ-
σκυνηταί σχηματίξοιιμε ενα ήμι-
κύκλιο, άνάβονμε δλοι τές λαμπά-
δες καί τα κεριά .τού φέραμε άπό
την 'Ελλάδα καί την Κων)πολα
καί άμέσίος δλοι, άνδρες - γυναϊ-
κες, αύτοσχέδιοι ψάλται, άοχίζον
με κατανι>κτικά νά >|ιάλλο»ιμε διά-
φορα τροπάρια τής θεοτόκοτ*. Κο
ρύφωσι τής σνγκ.ινήσεο);, δάκηνα,
λνγμοί... Δέν τολνμώ « έ.τιχειοή-
σω την περιγοαφή τής άλ.ηθοις ί">ι-
δλακής αυτή; σκηνής. Δέν ξέηοι
ποίος ποιητής ή ζΐογράφος θά μπο-
ροΰσε νά αποδώση την εϊκόνα τοϋ
τραγικοΰ μεγαλείοτ1 τής άνεπανα-
λήπτου καί θείας αυτής μυ<τταγω- γίας. 'Εδώ έπαναφέρω είς τό προσκή νιο καί είς την μνήμη σας τό ζεΰ γος των Τούρκιον τονριστών, τοΰς όποίους είχαμε μαξί μας την ,-τροη- γούμενΐ) ήμέρα είς την Άγιά Σο- οριά, τοΰς όποίους αφήσαμε μέ τα είσιτήρια τής έπιστροφής τιυν είς Κων)πόλιν. Αί, λ.οιπόν, τό ζεΰγος αι'τό, μόλις έπληςοφορήθη ότι την έπαμένη επρόκειτο νά άνέβου,με είς την Μονήν τής Παναγίας Σου μελά, άκύριοσε τα είσιτήριά τού καί ήλνθε —Τοΰακοι αύτοι— μαζί μας καί άνεβήκανε είς την Μονή καί πηραν μέρος είς δλ.η την τελε- τή καί μισταγωγία, την όποία έ- κάμαμρ ημείς, οί Όοθόδοξοι Χρι- στιανοί. ΚαΙ προσθέτο) ότι, ό άν¬ δρας ούτον τοΰ ζεύγονς, ήλικίας 55—60 ετώΛ·, επασχε άπό δσθμα. Καί μ' δλα ταυτα, απεφά¬ σισε καί μπήκε είς τόν έπικίνδννο δι' αυτόν κόπο νά άνέβη είς τόν βράχο τής Παναγίας Σουμελά. Πώς μποροΰμε, άρα γε νά έξηγή- σουμε τό φαινόμενον αύτό των Τοϋοκίον τουριστών; Άπομακρυνάμεθα πρός στιγμήν άπό τόν ναόν διά νά έπισκεφθοϋμε καί τα άλλα χαλάσματα... 'Εδο> δ
τάφος τοΰ Βαρνάβα, έκεϊ ό τάφος
τοΰ Χριστοφόρου, παραπέρα τό ά-
γίασμα, πού σχη,ματίζεται άπό τίς
σταγόνΐς πού άπό άπροσπέλαστο
υψος τοΰ βράχου πέφτονν επί αί-
ώνες τώρα καί γεμίξοτ.'ν την παρα-
κείμενη στέρνα διά νά μή λείψη
ποτέ τό ήγιασ,μένο ή μή, νϊρό άπό
ιήν Μονή.
Λίγο παραπέρα. τα έρείπια τοϋ
υ, τής βιβλιοθήκης, των
κελλιών, τοΰ μαγειρείου, τής κά-
ποτε Ίερατικής σχολής.
Καί δταν σέ λίγο έσήμανί ή ώ-
ρα τής Αναχωρήσεως, πλησιάζη)
διά τελευταίαν φοιρά νά άποχαιρε-
τήσω τόν ναό, δπον πρό όλ-ίγον
ΰψώσαμε τές κρδιές μας πρός την
Παναγία την Σονμελιώτισσα, σπα
ραγμό ψυχής Ινοιωσα δταν μέσα
είς τόν κενό ναό είδα τές λαμπά-
δες καί τα κεριά νά Αννψώνονν
τό τρεμουλιαστό φίός τονς πρός τό
άπειρο, σάν παράπονο, σάν κλάμα
καί διαμαρτυρία διά την γρήγορη
έγκατάλειψι...
Κατηφορίζομ,ε πρός την
ρα τοΰ .τοταμοΰ, δπον καί φθάνο-
δρμονς, τόν τοΰ Κάστροα', είς τό
Β. μέ>ρος τής νήσον, καί τόν
τοΰ Πύργου είς τό μέρος τό δυ
τικόν.
Οί κάτοικοι τής νήσον είναι ά
μιγεΐς "Ελληνες Όριθόδοξοι των
οποίων τόν έθνολ.ογικόν χαρακτή
ρ<ι δέν ϊσχνσαν ν' άλλοιώσωσιν αί διάφοοοι ξενικαί έν τώ παρελ θόντι κατακτήσεις τής νήσου. "Ο θεν ή γλωσσα, τό ηθη, τα £θιμα κα'ι ό τρό-τος τής άμφιέίΐεως αυ¬ τών, είναι γνήσια έλληνικά* όμι- λοϋσι μάλιστα την ελληνικήν γλ.ώσσαν καθαοώτεοον παπά είς πάσαν άλλην νήσον. ΕΔΑΦΟΣ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ — Ή "Ιμβρος είναι βοννώδης τε- λεττωσα είς ακτάς άγρίας καί η ποκρτ'ι,ιινους. 'Επειδή είναι πε- τηώδης, κατά τό ήμισυ μενει ά- καλλιέργητος έ'χει δμως καί μι¬ κράς μέν άλλ' εύφόρονς πεδιά- δας επιμελώς όπυ»σδήποτε καλλι- εργουμένας είς τάς οποίας ενδο- χιμεϊ ό σΐτος, ή κριθή, οί ολοι, τό σησάμιον, ό άραΒόσιτος. Είς τάς κοιλ.άδας φύονται, ή ε¬ λαια, είς την καλλιέργειαν τής ο¬ ποίας οί κάτοικοι Από 20ετίας ε¬ πεδόθησαν μετά μεγάλου ζήλον. Καί ή άμπελος δμως εΰδοκιμεί μεγάλως καί παράγει εξαίρετον οίνον είς δλίγην δμίος ποσότι>τα.
τι'κ δενδροφυτείαν των ημερών
καί είς την περιποίησιν των άγρί
ών, άτινα σήμερον ΰπάρχουσιν έν
τή νήσω καί άποτελ.οϋσι τόν κυ¬
ριώτερον πλούτον αυτής.
ΙΑΜΑΤΙΚΑΙ ΠΗΓΑΙ. — Πή
γαί ίαματικαί υπάρχουσι δύο, ή
πρώτη είς τα βορεια τής νήσον
είς την θέσιν «Κάρδαιμος» καί ή
δευτέρα είς την θέσιν «Ξυνό Νε¬
ρό», Αποκαλουμένη ούτω διότι
τό ύδωρ αύτη; είναι ΰπόξιινον.
ΓΕίϊΡΓΙΑ. — Τα προϊόντα
τής νήσου είναι ό σίτος όκαδ.
654.000 πρός 28 λε.ττά την οκάν
δρ. 184.120, ή κριθή όκάδ. 747.
500 πρός 19 λ.επτά την οκάν 142.
023 δρχ., ό Αραβόσιτος όκάό. 83.
2ΙΜ) πρός 22 λεπτά την οκάν
18.304 δ,βχ., τύ σησάμιον όκάδ.
28.600 πρός 6(ί λεπτά την οκάν
δρ. 18.786, μικροί (τασι'ολοι όκάδ.
86-400 πρός 33 λεπτά την οκάν
2Β.512 &ς>·. οί μργΑ,λοι *ί (ΐΓτίί>λοι
Ον,άί). ϊ,υΙΜ. ηοϊ)Γ 14 λρ.ΤΤ« την ο-
ζάν 2.1)40 6ο, υρώμτ) όζάδ. ϊ>6.
000 πρός 11 λρπτά την οκάν 6ρ.
6.160 κη[ ράδιον όκ. 61.500 λε-
-ττά 15 την δχ. δρ. 9.22"), τα κου
κια Γ>0.490 όκ. 22 λ.επτά την όκ.
11.088 δρ. τα ρεβύθΐα όκ. 16.
500 44 λεπτά την όκ. 7.260 δρ.
αί έλ.αΐαι όκ. Ι.ΟΟΟ.ΟΟΟ 25 λεπτά
την όκ. δρ. 250.000. Ή ρ'κτασις
είς στρέμ,ματα, διά μέν την καλ
λιέργειαν τής κριθής Ανέρχετηι
είς 14.000, διά δέ την τοΰ σί-
τοτ· είς β.600, διά δέ τα λοιπά
είς 5.4-20 τουτέστι, τό δλον τής
καλλιεργουμένη
020 στρέιμ,ματα.
γής είναι 26.
Ή έκτασις αί>-
τη, κολλιε,ργεϊται δλη σχεδόν κατ'
έ:τος. Έκ τΑν ιΐνο) προϊΟΛΤίον,
καλλιεογεΓται ίδιΌ)ς ό σίτος καί
η κριθή τοντέστι τα χειμερινά.
Έκτός «όν άνοιτέρω, οί λαχα-
νόκηποι παράγουσι λάχανα, πρά-
(τα, κρόμνα, σκόρδα κολ.οκύθια,
π'ΐτάτες, μελ.ιτζάνες, μπάμιες, το
μάτες, («λ· ή άξία άνερχεται πε-
ρί,τον είς 3.000 δρ. Άροτριωντα
κτήνη υπάρχουσι 490, άτμοκίνη-
τα αροτρ<ι, γείυργικαί μηχαναί δέν υπάρχουσι. Τό έ'δαφο; Τ(7>ν
πεδιάδων είναι ΐ'φθρον Αλλ' ή Α
πόδοσις δέν εΐνα. μεγάλη διότι
τ' καλνλιέργεια νίνεται εισέτι διά
τοϋ Ήσιοδίου ξνλίνου άροτρον
καί διότι σννήθως κατά την £-
νοιξιν καί τό θέρος μεχοι των
μέσων πολλάκις τοΰ φθινόπωρον
επικρατεΐ ΑνομΛοία. Άνάγκη λοι
πόν νά βελ^τκοθή ό τρόπος τής
καλλ.ιεργείας καί νά μεταβληιθω-
σιν οί κλιματολογικοί δρο» διά
τής Λναδασώσεως τής νήσοτ1, διό
τι, μή ϋπάρχοντος ύδατος, δέν
γνωρίζομεν όποίι τεχνικά ε-'ργα
'Γναι δυνατόν νά γίνονσιν. Ή λί-
πανσις τίϋν γαιών δέν είναι γε-
— Ό κ. Γιάννης Γαλανός ά¬
πό την Άθήνα μοΰ βστειλ.ε τίς
ποιητικέ; τού συλλ.ογές «Χελ.ιόό-
νΐα» 1968, «Γαλαξίας» 1969 καί
«Κίτρινα. στάχχ·α» 1970.
Στό ένεργητικό τού έ'χει άλ-
λ.ες δτ»ό ίδιες σνλ.λογ*ς, μιά με¬
ταφράση καί 6υό ταξειδιοιτικά.
Ή πρώτη σνλλ.ογή τον κυκλ,οψό
ρησε τό 1964. Άπό τίς άνά χεί
ρας τρείς σνλλογές τον ή πρώ¬
τη εχει 106 ποιήματα, ή δεύτε-
ρη 180 κι' ή τρίτη 108 πολλά
των ό.Γθίο)ν είναι άφιεοωμένα σέ
γν(ι>στοΰς ποιητές. Παρουσιάζη
,-τοικιλία θεμάτων. Άρχικά τ<;α γουδά τόν έ'ρωτα χαί τήτν .τατρί δα γιά νά προστρθοϋν κοντά σ' αύτά στίχοι έμπνενσιμένοι άπ' την χατάχτηση τής σελήνης καί τόν πόθο γιά ειρήνη. Τε-λικά πε- ριορίξεται τό έρωτικά στοιχεΐο κι ό ποιητής γίνεται νοσταλγός τ(7>ν παιδικων τού χρόνΐον, ταξι-
δειίτής καί νμντΐτής Έλλ^νικών
τόπιον καί ποοΐόντοιν άκόμ'1- "Α λ
λοτε ,τοιά γιά τα .ιαιδιά καί τίς
άθΛες νπάρξεις ποΰ γίνονται θν
ΙΛίιΤπ την ποΧί(.ι*τν, ιϊίΐ πνΐ-νΐι ς
ν/ΐί ΤΐΤΐν νΛΤ.βΟΤ.ΟΟφΙΟ'ν.
Τί) πλτ^ο, των ποιττμάτον
XI
(ι Γ"θο*ίΤΐί)ΐσμύς τοθ ποιτιτή η μα,Χ
λον ό ϊήλος τον γιά δημίοιιργία
(ιδηγονν σνχνά. στην ε.-τανάλτιψη
ίδίίον θεμάτίον δοβμένι»ν μέ
δΐΓ·φορο τρόπο, άκόμα καί μέ
τόν Γδιο τίτλο. Γράφει ελευθέρα
τέ στίχο άπλό, κατανοητό δχι δ¬
μως πάντα ίπιτνχημένο κα'ι τε-
χνικό. Ή στιχοι>ργική ευκολία
καί τό πλ.ήθος Απο6αίνοι·ν σέ
(>άρος τής ποιύτητας. Εύα<σθη- οία καϊ (τύλληψη νπάρχοτ'ν, δς .τροσεχθή καλλίτερα ό στίχος κι ό τρόπος παρουσίασης των θεμά των. — Ό κ. Στέλιος Κνριακίδης άνήκει στοΰς νέονς ποιητές τής Θεσσαλονίκης. Μετά τή συλλογή «Ήχώ στό χάος» 1967 εξέδ<ΐΜΐε ποιήματα τού με τόν τίτλο «Ά- κατοίκητες αύγές» 1068. Σέ συν Εργασία μέ τόν κ. Γιάννη Άνα 1·νωστάκη καταπιάστηκε νά έκδώ ση .τοιητική άνθολογία Μακεδονί «ς — Θράκης. Ή δίττερη σνλλ.ογή τού περι λαιιβάνει είκοσιέξη ποιήματα. Ό κ. Κνριακίδης είναι ενας μοντέρος ποιητής κΐχί χειοίζεται καλά τόν έλ.εύθερο στίχο. Πα- ρονοιάζει πολ.νμορφία θεματων καί σχ>γκινήσεϋ>ν καί στίχο δε-
μένο καί περιεκτικό. Είναι ο,ανε-
ρό πώς θ' άνεβή σταθερά. |
— Ή γνιυστή καί βραβεΐιμένη
ποιήτρια τής Ξάνθης κ. Κατίνα
Βέικον — Σεραμέτη μέ δεκάξη
έργα της δτμιοσιευμένα κι' άνέκ-
δοτα, ποιητικά, ίστορικά, λχχο-
γραφικά, σέ όιήγημα καί μελέ-
τες, μας εστειλ; τό 6ι6λ.ίο της
ί'Ο δρόμος άπ' τό Ηάστερο» μιά
διογραφία ενός όμογενοϋς τής Ά
^.ερικής, συγγενικον τη; ,-τοοσώ-
πον. "Εκδοση 1965. '
Ή 6ιογραφί« γράς-τηκε κατά
.-ιαράκλ»ηστ| καί γιά έκπλήοοκΐη
.-τροσιοπικής έπιθχ·μίας τοϋ βιου-
γραφούμενου, δμως μέσα σ' αυ¬
τή βρίσκεις καθάρια την ψι>χή {
τον "Ελληνα, τή%· τόλ.μη, την ά-
πόφαση, τόν πόθο γιά δημιουρ- ι
γία, την άγάπη τοΰ ξενητεμρνου
γιά τή μικρή .τιτρίδα καί τοΰς
ίηκούς τού ν.ι δλες τίς δλλες α-
ρετές τη; φΐ'λής μα;. |
Ό Σιυτήρης Κανακίδης, φτιο
ΒμάζΤ)Γ. μΛίΐίε'Ι (111101): "τί) ί)Ι» ,
πάλτ), ϊη'ητεί'ετΗΐ, ίνιοιτρρπ, μιχ >
έπιμ^νει. ΆγιιννΙΐίΡται |ΛΡ Λρΰϊτο ι
πε&'ο την ΑΓγυπτο κι ΰστερα την |
Άμεοιχή. Έχεΐ ηρανί'ρώιντηι ή
καρτερία, ή έξνπνάδα κι ή ψύ-
χραιμη Αντιμετωπίση των κίνδυ¬
νον Αλλά κι ή ιΰαισθησία, ή τρυ
φεράδα τής καρδίας, ή άγάπη
γιά τό συνάνθρωπο.
"Ετσι τό βιβλάο ξεπερνά τό σνγ
κεκριμένο καί προσωπικό καί γί¬
νεται ή ίστορία τής ράτσας τής
Έλληνικής, ίδια πάντα στοΰς αί-
ωνες.
Ή κ. Χεραμέτη μέ τό άπλό ν-
φος, την παραστατικότητα, τή δι-
άνθηση καί τή ξο)ντανή παροτ1-
σίαση των γεγονότο)ν μά καί
των ψυχίδν κα! των αίσθημάτιον,
έδίοσε εκταση καί βάθος, κατορ-
θώνει δέ νά κρατά έ'ντονο τό εν¬
διαφέρον τοΰ Αναγνώστη καΐ νά
τού γεννά ποικίλ.α σιιναισθήιιΐατα.
— Ό Πρόεδρος των Λογοτε-
χνίόν θεσ) κης, πε-ζογοάΐΓος κ. Γι
ωργος Δέλιος, μοΰ έ'στειλ.ε την
τελΐνταία έ'κδοσή τον «Γράμματα
Λπό την Άμερική» 1970.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Από τό άριστοΐογημα τρίτ ΣΤΕΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
- Ό ΔίΑΒΟΛθΣ ΣΓΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
* *·*
Λιάο-εΐ-ηί:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ
381ον
ΙΙαρ' δλα δσα μοΰ εΐπε ό πρίγ-
κιιπας, ό Μουρούζης, γιά τα δά-
νεια πού επαιρνε ά,τό την 'Εομά
Σονλτάνα όντε στιγμή σκέφθη-
κα, πώς τα γρύσα πού τελευταία
ΐδάνεισα στήν άδελ.φή τού Σουλ-
τάνον, μέ ένέχυρο τα χρυσαφι-
κά της, τα ϊδωσε α' αυτόν. Καί
τούτο γιατί εξακολουθούσα νά πι-
στεΰω στό παραμύθι τής άπου/.εί
άς τοΰ π.εοιδεις·αίου της καί στην
ΐπι'θιιμία της ,νά τό άντιχαταστή
ση, οσο γινόταν πιό γρήΥ°ρα Υια
νά μην αντιληφθή ό Σουλτάνος,
την ίλλειψή τού.
Καί 6μυ>ς, τα γρόσα αύτά, την
ίδια κι' όλας μερά, πέρασαν ίίλα
στήν τσέπ-η τού Μουροΰζη, πού
τα έ'στειλε στόν ταμία τού: «ΕΛ
ΛΗΝΟΓΛΩΣΣΟΤ ΞΕΝΟΔΟ-
ΧΕΙΟΤ» μέ έπιταγή τής Τοάπε-
ζας Ρότσιλντ τή; Βιέννης. Στό
ΐίαρίσΐ Μ Ι'ότσιλντ, &π· εΐχαν ά
χιλιάδε; πού γυρενει, εμείς ^
μαστε έξασφα/ασμένοι, μοΰ (ί.-^,
τησε μιά καί τα ένέχυρα πού χρ^
τάμε, πιάνουν Ινα έκατομμνοι,,
γρόσα, δηλ.αδή διπλ.άσια άπ' ;,.
σα τής δίνουμε.
Ό συλλ.ογισμο; αΰτό; τού Ρ«.
ούλ κΰριε Ίαννάκη κ<ι'ι ή φορτι- κότητά τού, μέ λύγισαν κα{ την ά'λλη μρρα μέ Οική σα; μΙΤ((. γή, τής ϊστειλα κ«ί τό ποσοι τοϋ τρίτον, αύτοϋ δανείον. Τή- έμήννσα ϋμ«>ς ότι, δέν ίχω {),.
λα χρήματα καί πώς πρέπει ,τια
νά μ' έιξοφλήση γιά νά 6άλΐι, τα
χρήματά μου στήν θέση τού; ·,Αί
νά άπαλλαγω, άπό την εΰθΰνη
τής φν/Λξειος των ν.οσμημάτοη·
της.
Μοϋ ΰποσχέθηκε μέ τόν Ρ((.
ούλ πώς πολύ σΰντομα θά τό χά
νη. Ό Ραοΰλ. της εζήτησε ά*,,.
οπξη παραλάβη; των
Τοί· την ?6ωσε κι' ί
ΤΑ ΜΟΝΑΙΤΗΡΙΑ ΙΗ? ΛΕ ΒΟΥ
Β'
ΔΑΜΑΝΤΙΟΝ
"Αγρια δένδρα έν τή νήσο:>, εί- νίκη οιίτε γίνεται συσττιματικΛς,
ναι ή &ρΰς, ή κόμαρος, ό πρίνος,
τ', άγριελαία, β(τθονος κέδρος, ή
Λγριαπιδέα, καί αλλα πολλά. Ή
νήσος, μέχρι τοΰ 1849, έκαλτ'ιπτε
το πανταχόθεν υπό 8ρνδρο)ν ήιιέ
ρων ή άγηίων ("τίνα κατεστράΓτη
σαν υπό σφοδροΰ παγετοΰ. "Εκ-
κτοτε οί κάτοικοι επεδόθησαν είς
ώς λίπασμα δέ χρησΊΐιοποιεϊται
ιιόνον ή κόπηος των £ώ(,>ν. Οΐίτε
Γδατα ΰπάρχουσιν οΰτε αηχαναί
διά τό πότισιια τ(όν γαιών, πλήν
των κήπων οίτινες ποτίζονται δ'ά
υδάτων.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ
Άπό τττν έποποιϋαν τής Βο^βίον
ΤΡΕινΓΓΤΕΣΙΝΑ
Τού σινεονήτου ιιας χ. ΙΟΑΝΝΟΤ ΑΝ ΒΕΡΝΑΡΛΟΤ
(Σιηέ-χεια έκ προηγου,μένου) Τάγματος. Ή τοποθεσία έκείνη,
Είς τό σημείοιμα ποΰ έκράτει έν σχέσει πρός την τοΰ Αντιπά-
ό τραυματίας άνεγοάφετο τό δνο Χου, άπετέλει λοφώδη μέ αρκετάς
μα τοΰ στρατιώτου Κιυνσταντά- χαραδρώσεις έξέχουσαν έν σχή-
κ.η, έξ Ηρακλειον, Ανήκοντος είς ματι τόξον, μέ άμι»ντική καμπήν
την πολ.υβολαρχίαν τοΰ Τάγμα- πρός βοριράν, δπου άμφιθΐατρι-
τος. Ό στρατιώτης αύτύς, κλη- κώς έ&έσποζον ταύτης τό χωρί-
θείς Αμέσως είς τόν Σταθμόν Ον "Αρτξα ντί Σόττο καΐ, τα πέ-
Λιοικήσεως, έπεβεβαίωΛε μέ την ριξ τούτου ΰψώματα, κατΕχόμενα
Λΐρε/.ή γλώσσαν τοΰ χιορικοϋ την υπό των Ιταλίαν.
ά((ήγησιν τοΰ Λοχίου "Αμπο, δή Επί τής δυτικής δέ δχθης τής
με σέ λίγο. Μικρή ξεκονρασι καί λώσας άμα δτι έξεπλ.ήρίοσε ά- χαράδρας τοΰ Μαρίτσαϊ, όποι> ώ-
Ανάπανσι Λπό την σοψατική καί πλώς τό καθήκον τού ώς "Ελλη- σαύτιος ήταν έγκατεστημένοι Ί-
|ιυχική δοκιμασία. "Ενα λιτό γεΰ- Ι νος μαχητοϋ πρός Αδύνατον, άο ταλοί, κατήρχοντο χθ<ιμαλοί δα- μα καί τό κρύο νερό τοΰ ποτηιιοϋ δι·ν«μώνει τό σώμα καί την ψν- Ζή· "Ετοιιια τα αΛιοκ/νητα μ«ς με- ταο;έοοτ·ν εί; την Μά-τσκα, δπον ίίστεοα Από μικρή παριΐμονή Ανε- (κιινοιΐιε είς τα λΓωφορεΐα μας καί έπιστρέφοιιε είς την Τραπρϊοϋντ-' ΈΛ-νοεϊται δτι στ'ντομεύτο πολύ την Αφήγησι τοΰ έκδροιιικοϋ χοο- νικοΰ, Αποφεΰγοντας νά Αναγρά- ψω πολλ.άς Λκόιιη λεπτοιιερείος Από την μετάιθησι καΐ έπιστΐ5οο;ή μας είς την- Παναγία Σονιελά. Ή έπομένη ι'ιμέρα, ΣΑΛΓιατον 22 Αύγούστου, ητανε προγοαιιαα- τισαένη διά επίσκεψιν τής Άργν ρουπόλεως (Κιηι,ιιοΰς Χανέ), .τομ τείοτ-σ» τής Χκλδείας. Μέ την ιδίαν διαδρομή φθάνο- με ενωρίς είς την Μάτσκα κπΐ Από έκεϊ ιιέ μ'α στρθφή πρός τα δε^ιά, Η-παίνουαε είς ένα τεράτσιο άνοι- γιια, ιιεταξΰ δί·ο Βουνων, Ανάιιεσα είς τα όποΤα κνλόει τό ποτάαι τού Χαιισή - Κιοί. Βαίνομε είς την πλευρόν τοΰ Αριστεροΰ (νουνον καί Λντικριΐομε τα γΰρ<ο καί Απέναντι νωριά, τα ό.τοϊα είς τό παρελθόν ήσαν έλληνικά. Κάποιος γνώστης τής πεοιοχή; ι|«θυρί£ει μερικά όνό ματα. Χαμονρή, Κρή·ασα, Ζαβε- ρα, Κανάκα. Δε£ιά, Ρίς τό 6άθος, ιιέσα σέ (ταράγγια, δείχνονΛ· την όνοιιαστή Μονή τοΰ Άγίον Ιωάν¬ νου τού Ιϊαίελώνος. Βραχώδη 6ον νά, Αλλά καί ώοαϊα χωρία ένδια- μεσοις. (Συνεχίξεται) πλον καί τρανματίαν Αντίπαλον. σώδεις γήλοφοι, έκ των όποίο>ν
ΙΙερί την 23ην ώραν πάντες οί ό έχθοός, έκ μικράς σχετικ<7>ς Α
αίχμαλίοτισθέντες Ιταλοί άξιοψα ,-τοστάσεως, Α<ρ' ενός μέν έτήρει τικοί καί ό Λοχίας Γκιουξέππε υπό τα πυρά άφθόνιον δλμιον τό "Αμπο απεστάλησαν στ'νοδπ'α είς Κέντρον Άντιστάσεοις, Αφ' |τέ· τόν ΣταΌμόν Διοικήσεως τοΰ ρου δέ ηδύνατο Λθέατος νά πίρο- Σι»ντάγματος, ατοι< τους ΰπεδέ- παρασκευάζη τάς άντεπιθέοεις χθη ό Συνταγματάρχης Παπ.'ΐνι τού. κολ.άον> Νικ. κα'ι τοίς παρέθηκε Έξ Λριστερων πρό; τα δε;·ά
δείπνον περι6άλ»λ(ον τούτους
πολλάς π&ριποιήσεις.
Τό Τάγμα μετά την άποστο- τοξοειδή; Αμυντική γραμμή τογ
λήν είς τό Σύνταγμα καί των ό- των εξής τμηιιάτονν: Διμοιρίας
τλιτόνν αίχμαλώτων, Α-τησχολήθη τοΰ 9ου Λόχοΐ' συνδετικήν μέ τό
μέ την λήψιν των απαραίτητον 1)43 Τάγιια, τ'ιπό τόν εφ. Άνθυ-
ιιέτρίον Ασφαλείας, την συγκέν- πολοχαγόν Άναστασάκην, όλοκλή
τρΐιισιν, έπίδεσιν καί διακομιδήν ρου τοΰ 10ου Λόχον τοϋ Λοχα-
τ(7ιν Ίτ«λ(7ιν τρανματιων καί την γοϋ Σι·μ6ονλάκη Γε<οργ., τού άναχορηγίαν πυρομαχικων πρό; 11 Λόχον τοΰ Λοχαγοΰ Κου6ά- όντιμετώπισιν νέας τυχόν έχθρι- κη Έλευθ. καί Ούλαμοΰ τοΰ 9ον μέ — έκ νότον πρός βορράν — ή ΤΤΙ)43 Τάγματος κατείχΐνο νπί κής προσπαθείας. Είς τό Σύνταγιΐα σΐΛοδεία καί τόν ετ. Υ«γόν Χοραλαιΐιπίδην Είκίγ. μετά τής σχετικήν ιιηνΰσεοί;. Αλλ' ή Α.τέραντος καλωσύνη τοϋ Συντα γματάρχου Παπανικιιλάου Νικ... καί ή χαρά έκ τής ωραίας νίκης ιιας έ'σωσαν τόν κακόν αυτόν Α ϊκοκατικόν Από βέβαιον τυφεκι- σαόν. 20. ΕΠΙΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΙΤΛΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΛΡΤΖΑΣ ΝΤΤ ΜΕΤΖΟ Άμέσως 6ορειότερον τοϋ Ση¬ μείον Στηρίγματος τής Άρτζα ντί Σόπρα είχεν όργαν·(οθή τό Κέντρον Άντιστάσείος τής "Αρ- τζα ντί Μέτξο υπό τον III) 43 Λόχον τοϋ Λοχαγοΰ Τζωρτζάκη Λπ.έστειλα Μιχ. Άνθητολ.ο- ■ ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΛΙ .ΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΠΓ ΤΑΤΡΟΣ ΩΤΟΙΊΧΟΛΛΙ'ΤΠ'ΟΛΟΙο ν Γ'.·,).'νι Ι ΤΤΤνΓφ Γ,θί ΠΠ1 Σό)ωνος 100 *. ΓΓΤΤΓΟΓΐΛΪΤΣ Π ΦΡΟΛΤΣΐΟ ΝΟΓΟΣ λέγι-τπι Βηλαρδ 7 Π'πτ. 'Λνίπν Κωνσταντίνον "ΟιιΛνοιη) 9 - ι χ«5 4 - 8 μ.μ. τ"η). 525-387 Τό Μοναστήριον τουτο κείται είς τόν νότιον τομέα τής Μυτιλή- νης καί άπέχει περί τα πέντε χιλιό μετρα τοΰ Πολνχνντου. Τίποτε δέν είναι γνωστόν σχετι κώς ώ; πρός την ίδρυσιν καί όνο- μασίαν τής Μονής ταύτης. Οί σο>
ϊόμενοι θρΰλοι άναφέρουν δτι έκ-
τίσθη κατά τόν ΙΟον αίώνα μ. Χ.
{■πό τινος έξορίστου επίσκοπον, ό-
οιιαξθιμένον Δάμαντος, έκ τοΰ άρ
χαίου χωρίου τής νήσου Βασιλι-
κτεύτου ονομασθή δέ Δαμάντιον
έκ τοΰ όνόματος τοϋ επίσκοπον
τούτου. Μετά τόν θάνατον τοΰ
πρώτον κτήτορος Δάμαντος, τό μο
ναστή,ριον περιήλθεν υπό την κυ-
Ρ'αρχίαν τοΰ Πατριαρχείον Κιον)
λεως, έδιορήιθη δέ βραδύτερον υ¬
πό τοΰ Πατριάρχου Ίερεμίου τού
Β' είς τόν τότε Αρχιεπίσκοπον
Μντιλήνης Γεώργιον, ή δέ ίδιο-
κτησία τού περιήρχετο διαδοχικως
είς τούς εκάστοτε μητροπολίτας,
όπως γίνεται καί μέχ#ι σήμερον.
ι Τό μοναστήριον αύτό, ήκμασεν
Από τής έποιχής κατά την όποιαν
περιήλθεν είς την κυριαρχίαν τοΰ
μητροπολίτου Μυτιλήνης Γεωργί-
ου καί τοΰς μετέπειτα αύτοΰ χρό-
νους, όπότε ήρίθμει περί τοΰς ε¬
κατόν καί πλέον μοναχούς, μέχρις
ίίτο,υ υπέστη Αγρίαν επίθεσιν λη-
στοπειρατών, κατά τοϋς χρόνους
τής μαΰρης σκλαβιάς. Έπειδή δέ
οί μοναχοί Αντέστησαν είς την ε¬
πίθεσιν ταύτην, καθ" ην οί πειρα-
τιά διεσκορ.-ΐίσ'θησαν κακήν κα-
' κώς, τό μοναστήριον υπέστη καί
δευτέραν επίθεσιν μέ πολ.ναριθμό-
τερα τής πρώτης άγρια στίφη, τα
όποΐα, όχτοΰ κατέσφαξαν δλους
μέχρις ενός, καί έλεηλάτησαν την
Μονήν, Αναχα>ρΓΰντες εθεσαν ,τΰρ
καΐ κατέκανσαν αύτην, καθώς καΐ
δλα τα παραρτήματα, κελλία, έκ-
κλτχΐίπς, Αποθήκας κ.λ.π.
Μετά πάροδον πολλών έτών, ή
. Μονή έπανεκτίσθη υπό τινος έξ
'Κρε-σοΰ μοναχοΰ, δχι δμος εί; τό
ΓΛ <>ν πλέον μέρος, άλλά είς την
θέσιν δπου σώζεται μρχρι τ(7)ν ή-
ιιερ<7)ν μας. ' Μέ την Αλλαγήν τής παλαιάς τοποθεσίας τοΰ Μοναστηρίον, ήλ- | )αξε καί ό δγιος, έπ' ονόματι τοΰ ό.-τοί'ου ετιμάτο πρότερον. Διότι πρό τής κ.αταστροφής ετιμάτο έπ' ονόματι τοΰ άγίον Γεώργιον, κα¬ τόπιν δμως άφ<ερ(!>θη είς μνή,μην
τής Κοιμήσεως τής θεοτόκου.
Ή σημερινήτοποθεσία τοΰ Μο-
λ'αστηρίον παρουσιάξει περισσότε-
η(ΐ πλεονεκτήματα, διότι έκτός τοΰ
δτι κείται είς τό ύψηλότερον μέ¬
ρος τής περιφερείας ταύτης, πε-
π'βάλλεται γνρ<·>θεν μέ διάφορα
δένδηα, αί δέ κατάφυτοι αΐ»ταί ίν.
τάσεις εχονσιν άφθονα καί κοϋα
νερά. Χαρακτηριστικόν είναι τό
έκ τοΰ ίεροΰ τής έκκληοίας πηγά-
ϊον διανγέστατον καί κρτ.·στάλλι-
νον νερό, καίτοι όλον τό πέριξ ϊ-
δαφος είναι πετρώδες. Τό νε,ρό
αΰτό διασχίϊει την εκκλησίαν καί
ιτθάνει μέχρι τής κλίμακος αυτής,
ένθα έ|έρχεται διά πετρώδονς τι¬
νός κρήνης, χιλ-εται δέ κατόπιν
είς τίνα δεξαμενήν, έκ τής οποί¬
ας ποτίξονται τα διάφορα γύρω¬
θεν τής Μονής περιβόλια.
Ή Μονή περιβάλλεται άπό ό¬
λας τάς διευθύνσεις άπό ΰψηλ.ά
τείχη έν είδει φρούριον, εχει δέ
καί άρκετά καλ-ώς διατηρημένα
κελλιά, τα όποϊα σώξονται χάρις
είς την φροντίδα τοΰ ίερομονάχου
Άμβροσίον Λεβέντη, όστις κατά
τό ετος 1929 έτι»γχανεν ένοικια-
στής τής Μονής.
Είς τό Μοναστήριον αύτό δέν
υφίσταται βιβλιοθήκη, εΊμή μόνον
σαρακοςχχγιομίνα έκκλησιαστικά
βιβλία, επί ενός των οποίων ευ¬
ρίσκονται γεγραμμέναι αί εξής λέ
ξεις: «Σήμερον έκοιμήθη ή Α.
II.
ό Πατριάρχης Άλεξανδρείας
Καλλίνικος, την επαύριον δέ 14 έ-
νεταςιάσθη όπισθεν τοΰ ναοΰ τής
μητροπόλεως Μντιλήνης». Επί δέ
άλλον βιβλίον τα εξής: «Σφαγίς
τοΰ πρώην Πατριάρχου Άλεξαν¬
δρείας Καλλ.ινίκου, κτήμα δέ αύ
τοΰ είς τάς 12 Μηναιοΰ». Έαίσης
επί, τρίτον βιβλίου, σκωληκαβρώ-
τον, γράφονται τα άκόλουθα:
«Σφραγίς τοΰ άοιδήιμον Πατριάρ
χοττ Άλεξανδρείας Καλλινίκου
κτήμα τό παρόν πεντηκοντάριον
αϋτοΰ μετά των 12 παρακλητικών
τρκοδίοιν μετ' ευαγγέλιον, Άπο-
στόλοΐ', ψαλτήρια καί ωρολόγιον,
άτινα τή αίτήσεΐ τοΰ γέροντος
Μντιλήνης Κνρίον Κιονσταντίνου
δέδοντος τή Ίερ<| Μονή Δαμαντί- | ον ένοριακή οίίσης ό Ανεψιός τοΰ Αοιδήμον Άν. Αποστόλου». Έκ των Ανοιτέρο) έμφαίνεται δ- τι ό έκ Θεσσαλονίκης Πατριάρχης Κολλίνικος (1858—1861) είχεν ε¬ πισκεφθή πολλάκις την νήσον καί Ανααφιόόλαος τό Δαμάντιον Μονα στηριον, καί δτι αποθανών κατά την δ άρκειαν ενός ταξειδίου, ένε·- ταφιάσθη είς τόν αΰλόγ·ρον τής Μητροπόλ.ε(ος Μυτιλήνης. Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ βαπτΊσεΓι" Την παρελθούσαν Κυριακήν, 18ην Ιουλίου, καί περί ώραν 7 μ.μ είς τόν Ιερόν Ναό τού Άγίου Άνδρέου Κάτιο ΙΙατησίων, ή κ. Μάρω Κάρρα άνεδείξατο έκ τής ίεράς κολυμ^ήθρα; τό άρρεν νεο- γνόν τίόν κ.κ. Γειυ,ο-γίον καί Νί¬ κης Λασκαρίδοιι, θνγατρός τοΰ διε·θυτοϋ μας κ. Σωκρ. Σινανί δου, ονομάσασα αΰτό Νικόλα. Τό μι<στήριον συνετελέσθη μέ ακραν κατανυκτικότητα καί έπι- βλητι.κότητα, παρουσία πΐ'κνον καί έκλεκτού κόσμου πιθοσεκλημένων. Επηκολούθησε δεξίο>σις είς την
δοοσόλουβτον ταράτσαν τής οικί¬
ας τοΰ κ. Σωκρ. Σινανίδον, καθ1
ην παρετέθη πλοχισιώτατος καί
έκλεκτός «μπονφές» καί. δο;·θονος
ποικιλία έκλεκτ(7>ν ποτών, οί δέ
στ·νδαιτημόνες διεσκέδασαν καί ε¬
χόρευσαν υπό τοΰς ήχους καλλιτε-
χνικων δίσκ.(.>ν, μέχρι τίδν μεσονυ
κ.τίίον άρων.
'Υπεύθννοι συμφώνως τί7ι νόαιο
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναύαρχον Βότση 55
ΠΊ
; Τ.ιηγοαΐΓΡΐπΐ
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΙΊΗΛΤΛΗΣ
Κατοικία ΣπαρτάΐΌυ 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
αχρίίον ξεχάίΐ^ι την
V-
η κν δανείον χον ΙχοΛ'α
στήν Έομά Σοτν.τάνα, οταν ίνα
ν·ήα άο^ότϊθο., ό ΡαονΚ αοϋ εί- ^
.-τε ότι ή <τΐλη τού είχε άνάγκη / Λπό αλλες εκατόν πενήντα χιλιά ' δες γρόσα, γιά .ν' άντΐιμιετιοπίση | διάφορες έπείγουσες ύποχρεώσεις της, ποΰ δέν μποιβοϋσε νά τίς τακτοποιήση, γιατί, δέν είχε πά¬ ρει άκόμα την ι'πιχορήγησή της Από τόν Σονλτάνο. Έπειδή ήξε- ρα πώς ή άξία των κοαμημάτιυν ποΰ μοΰ είχε ένεχνριάσει, ξεπερ νοϋσε τίς έφτακόσες χιλιάδες γρόσα, άδίστακτα τίς έ'στειλα καϊ τα χρήματα αϋτά μέ τόν Ρα- ιιΰλ. Τής τα πήγε καί τοΰ έ'δω- σε άπόδειξη παραλ.αδής τους. '() Ραοΰλ μοΰ έ'φερε την άπό δείξη καί μοΰ σύστησε νά την ς υλ.άξω. Την πέταξα άδιάφορα στό σνρτάρι τοϋ γραφείον μου. Άπό τότε ό Ραοΰλ. χωρίς λύ- γο, μά μέ διάφοιβες άδικαιολ.όγη τες προςάσεις ΐίρχισε ν' άπομα- κρύνεται άπό κοντά μόν. Δέν πονηρεύτηκα «μι·>ς καί ουτε μοΰ
εκαε έντνπΐ'ΐοη ή στάση τού Α-
πέναντι μόν. Οί Λ;τολΛτιστες μι-
κρότητές τον καί ό βίαιος χαρα
κτήρας τον, ό.ρχισαν νά μέ ένο-
χλ.οΰν καί πολ.λές φορές έκάκι-
Ια τόν έαντό μου, ποΰ έδημιούρ
γησα σχέσει ς μαζί τού.
Οί σχέσει ς μας ώστόσο έξακο-
λουθονσαν νά είναι σχε·δάν συ-
ζνγικές. Δέν μας ε'λλειπε παρά
ή εύλογία τής έκκλησίας. Κι' αύ
τό ήταν έκείνο ποΰ τοΰ εδινί δι-
καιώματα έπάνιο μου, ώς τό ση-
μεϊο νά ελέγχη τίς πράξεις μου
καί νά έπιδιώκη λ ά κοΛθ'δηγή τις
ένέργειίς μου, τίς όποιεσδήΛθτε.
Καί μάλιστα μέ τόν δικό τού, τόν
τονρκικο αύταρχικό τρόπο. Φυσι-
κά δσο μποροΰσα Λντιδροΰσα, ΰ
ηενθΐ'μίζοντάς τού την καταγο>γή
μου καί την κοινοχνική μου θέση
κι' άκόμα πώς δέν είμαι μουσουλ
μάνα. Δέν μποροΰσα δμως νά τόν
παρατήσΐι), γιατί στήν περίπτωση
αύτη, θά κινδί'νετ'α λ ά χάσω τα
χρήματα ποΰ διέθεσα γιά την ά
γορά τοΰ κτήματος τής Ρώμης.
Κι' αύτά δέν ήταν λίγα. Δυό έ
κατο,μμύρια γρόσα μοΰ στοίχισε έ
κεϊνο τό κτήμα, ποΰ είχε δυοτυ-
χώς Αγορασθή οτό δνομά τον.
'Ετσι τόν Ανεχόμοηα, έλπίζον-
τας νά τόν διορθο>σο), δταν θά
φεύγαμε άπό την Τονρκία καί θά
τόν εβαξα στό δικό μου περιβάλ
λον.
Πέιρασε ενας άκόμη μήΛας καΐ
άντί ή Έσμά Σουλαάνα, νά μοΰ
επιστρέψη τα χρή,ματά μου καί
νά πάρη πίσΐ') τα κοσμήματά της,
έ'να Λράδυ ό Ραούλ μοΰ διεβίβα-
σε παράκλησή της νά τής κάνο>
καί τρίτο δάνειο, άπό διακόσες
χιλιάδες γρύσα αυτή την φορά.
Άγαακτιαμένη ιοΰ Απάντησα, ά
πότομα:
— "Ε, οχι Ραοΰλ, τό πράγμα
έ'χει πίΐραγίνρι. Δέν Λνέλαβα έ-
γώ την Έσμά Σουλ.τάνα υπό την
προστασία μου, οίίτε εχω Τραπέ¬
ζα. "Αν τής δανείσω κι' αύτό τό
νέο ποσόν πού ζητάει, θά μεί-
νω σχεδόν χωρις παρά. Νά τής
πής έκ μέρους μου σέ παΐβακα-
λτϊ), πίης λυποΰμαι ποίι δέν μπο-
ρώ νά την έξυαηρετήσω περισσό
τερο καί νά την παρακαλέση; τό
σνντομώτερο νά μ' έξοφλήση γιά
νά πάρη πίσω τα διαμαντικά
της. "Ας τα βάλη ένέχυρο οτόν
Μπενβενίστε κι' άς σηκώση δσα
χρήαατα θέλ.ει άπ' αυτόν.
—- Δέν γίνεται μοΰ είπε χαμο-
γελώντας.
— Καί γιατί δέν γίνεται; Τόν
έρώτησα.
— Γιατί μοϋ Απάντησε, δέν
θέλ,ει νά έκτεΐθή. ΜήΛ· ξεχνάς
πώς δέν πρόκειται γιά συνηθισμέ
νη γυναίκα. Είναι ή άδελφή τοΰ
Σουλτάνου. Καί ό Μπενβενίστε
είναι δ Τραπεζίτης τον.
— Δέν μ' ένδιαφέρει τον εί¬
τα θυμωμένη. "Ας κάνη δ,τι θε
λ.ει. Έγώ στηριζομένη —ήν ν-
πόσχεσή της, πώς σέ τιρεϊς μή-
νες θά μοΰ γύρ.'ςρ τα χρήματα,
και στήν έπιθυμία μόν, νά την
βγάλω άπό την δύσκολη θέση ποΰ
βρισκόταν, δέχθηκα νά τής δα-
νείσ<·) τίς πρώτες εκατόν πίνήν- τα χιλιάδες γρόσα. Μά οί τρείς μήνες πέρασαν :!- αύτη δχι μόνο δέν κράτησε τόν λόγο της, άλλά μο* ζήτησε κι' άλλες εκατόν πε¬ νήντα χιλιάδες, πού πράβνμα τής τίς έ'στειλα. Τώρα μοΰ ζητεί άλ λες διακόσες χιλιάδες... Δέν τής τίς δίνο), — Καί μ' ,αύτές τίς διακόσες αοηση, γιατί την π<^, , την ί^νΐαΐα ά&Α. «ττη. Δυοττιχής κύριε Ίαννά/.ΐ|, ϊΐγ,α διδαχθή 'ϊπό τονς ^ονι; μόν, νά ϊχ«> έμπιστοσύνη στού;
Λνθρώπους καί νά μην άμφισβη-
τΛ την τιμιότητά τους. Στήν ό-
πόδειξη λ.οιπόν ούτή, εγραφε ή
Έσμά Σουλτάνα, ότι παρέλαβΕ
άπό τόν Ραοΰλ. Πα<ΐά διακόσρ; χι λιάδες γρόσα, τα όποϊα τής (ιβ. ρεχώιρηοα έγώ σάν δάνειο, έναν¬ τι ένεχύοου όλων τό>ν κοσμημιί-
τι»ν της, όπως Ιγραφε καΐ στήν
πρώτη, ποΰ άπό περιέργεια κοί
μόνο είχα διαβάσει.
— Είναι έν τάξει; Μ' έοώτη-
σε ό Ραοΰλ.
Σ ήκωσα τούς δ>μονς μόν.
— Γιά άνθρώπονς καλή; .ιί-
ίττεοις είναι, τοϋ Απάντησα, γιίι
κακόπιστους δμως δχι.
—■ Δηλαδή τ» ηθελ.ες νά γρά
(ρη; Μ' έρώτησε πάλα.
— Νά γράφει τα κοαμήμοτη
;τοΰ μά; παρέδωσε ενα ενα ζοί
την άξία τοΰ καθ,, ενός, κατά την
έκτί,μηοη τοΰ ειδικόν τεχνιτόν.
' Ετσι δπνις είναι διατνπυ>μένη α{ι
τή ή άπόδειξη ιιπορεί ή 'Τψηλ.ο-
τάτη αύτη κυρία, νά μάς ζητή¬
ση ανριο κοσμήμκτα διπλασίας ί
ξίας.
— Αϋτό μοϋ απάντησε ποΰ ϊΐ|
τάς δέν ήταν ενκολο νά τό κά¬
νη. Έκεϊνο ποΰ μπο,ρονσαμε να
τόν έκτι,μητή τοΰ Μπενβενίστε νά
κάνουμε εμείς ήταν νά 6άζαμί
τα καταγράψη έ'να πρός Ι'να, σί
μιά κατάσταση καί νά καθορίση
την Αξία τονς. Νά ζητοΰσαμε ά-
πύ την Έομά ά υπογράψη αυτή
την κατάσταση καί νστερα νά
τής δίναμε τίς πρώτες εκατόν
πενήντα χιλιάδες γρόοα.
— Έσΰ σάν άνδρας επρεπε να
τα κάνης αϋτά ιοΰ είπα έπιτιιιΐ]
τ:κά. Κα'ι, δμως δέν τα εκανΕς.
— Δέν τα Ικανα, γιατί μά τόν
Άλλάχ δέν ΰπήρχε λόγος. Ή Έ
Γμα Σουλτάνα είναι τίμια γυναί·
κα καί δέν θέλει νά εκτεθή. Γι'
αύτό όπως σοΰ είπα ζήτησε άπ'
εμάς χρήματα, άντί νά ένεχνριά
ση στόν Μπενβενίστε τα χρυσαφι
κά της. Λές τώρα νά δημιονο-
ν'Κ"1. χΐ'>Η?ίς νά υπάρχη λόγος
ζήτημα, γιά νά φθάση τό πρά¬
γμα στ' αντιά τοΰ Σονλτάνου;
Μην εΐσαι Ανόητη. Κι' άν ή Έ¬
σμά δέν μάς πλήροισε ώς τα τώ¬
ρα κι' δχι μόνο αΰτό, άλλ.ά μάς
ζήτησε κα'ι άλλα χρήματα, είναι
γιατί δ Σονλτάνος μέ τίς μεταρ
ρι·θμίσεις τού, δαπανά πολ.λ.ά
χρήαατα καί βάϊει σέ δεύτερη
μοΐρα. τίς Ανάγκες τοΰ χαρεμιοϋ
τον. Γι' αΰτό τόν λόγο, καθτνττρ
ςείται κα'ι ή πλερωμή ΤΜν ^·τ|-
χορηγήσε<ι)ν στίς Σουλτάνες. Βλίπ:εις κύρΐε Ίαννάκη πώς ό σατανικός έρ<ίστή; μόν, είχε πάντα πιρόχειρα καί βάσιμα έπι- χειρν«τα πού ΐπειθαν δχι έμέ- να, μιά άφελή κα'ι άπονήρεντη ννΛ'αίκα μά καί τόν πιό εξυπνο ανθριοπο. "Ετσι πει'στηκα γιά την καλή πίστη καί την έντιμότητα τής Έομάς Σουλ.τάνας καί χαρ >Γ<οσα κι' αυτήν την τελετταία άπόδπξή της, .τό,νρ) στ'ις δλλες, χωρΐς ν' ανηοτυχ'ίσω. Λίγΐς μέρρς πιό ϋστερα, ίνα τραγικό γεγονός, μοΰ ΑποκάλνψΕ την Λπάτη πού δ Ραοΰλ κσί η έ- οωμένη τού ή Έσ<ιά, διαπράξσνε είς βάρος τού. Μιά Απάτη χί'ρΐί Ίαννάκη πού μ<· κατέστρει|<ε τ?- λείΐος οίκονομικ * καϊ μέ οτό δράμο. (Στ»νεχ(ζεται) ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΙΙΙΣΤΩΣΕΟΝ ΛΓ ΕΞΑΓΩΓΑΣ ΕΙΔΟΝ , Ώς ανεκοινώθη έκ τοΰ ν,-τ οιι Συντονισμοΰ, μέχρί τέλσν; '1~ ουνίου 1971, νπεβλήθησαν υπό έν διαφερομένων Έλλή·<ι)ν έξαγ'Ίνί ών πρός τόν "Οργανισμόν «Κεκ« λ,αιον Άσφαλίσεως Πιβτώοε'"^ ίΚΑΠ) αίτήσεις διά την άσψό λισιν πιστώσεων πρός διαφάρον; Αγοραστάς τοΰ έξωτεοικοΰ, αφο¬ ρώσαι είς έξαγάμενα ίλληνικά προϊόντα, συνολικής άξίας Ι·148; 093.206 δρχμ. Έκ τοΰ ποσοΰ τού τού, ένεκρίθησαν μέχρι τέλους 'Ι- ουνίου 1971, άσφαλίσεις δι' έξαΥ<" γάς διαφόρων γείθθγικών καί »'■ ομηχανικών προϊόντιον, σννολιχή; Αξίας 635.438.877 δραχμήν. 7ΛΪΤΕΙΤΑΙ νέος ίαχτυλογρί' τος (16ν>?ν δι* 1πογ«υιι»τινά< '^οχζ. ΤΤλτίροοοορία! ''' "* γραφεΐα μ»;. Νίκης 25, τηλ 229.708.
ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟΝ ΜΙϋΣ 15ΕΤΙΑΣ
•Η προοδεντι-,-.η αύξησις των ναΤον πασάν περαιτέρω
ρϊαγωγών μας κατά χά τελευταία κήν πρωτοβουλίαν,
ττη, «χαρακτηρισθή άπό τύ φαι-
τής απομακρύνσεως μας
ρλίαν.
Έν τοσούτω, ή επιτευχθείσα αν
οί των παραδοσιακών γεωργικών
,τροϊύντιον μ-ας καί τής στροαής
,Τοό; τα βιομηχανικά είοη. Ή δια
^ίιττΐ'ΐβις «ΰτη, εΰλύγο>ς, έπιτρέ-
•ιγι νά εΰελπιστοΰμεν, ίΐτι ίίοΓρχό
μεθα είς την χορεΐαιν των βιομη
ς άναπτΐ'σσ^ιενον οίκονο-
μιών τού κόομου.
Έκ τής μελέτης, έν γενικαίς
γραμμαίς, τής πορείας των έξα-
νωγών μας, κατά την 15ετί«ν
1955 — 1970, προκύπτει, ίίτι: έ-
νώ κατά τό 1953 αί έξαγωγαί α¬
νήρχοντο είς 206,3 Ικατ. δολλα-
ρ«ι>ν, τό 1960 εί; 2»8,5 έκατ.
&ολ)Λρί<ι)ν τό 196.Ί είς 330,!) ρ·/ατ. δολλΛθίων, κατά τό παρελ βόν ετος αύται άνήλθον είς 612, 2 έκατ. δολλ. Ή τοιαύτη άλ.ματώδης αύξησις τόίν έξαγωγών μας όφείλεται, κυ ρίοις, είς την διεύρυνσιν τοΰ ά- ριβμοϋ των έιξαγομένοιν βιομηχα¬ νικήν ,τροϊόντοΐιν, βασικώτερα των οποίων είναι τα όρυκτά καΐ τα μεταλλίτιιατα, άλλά καί .πλείστων όσιον δλλων άμάδ(ι>ν τού κλάδου
βιομηχανίας καί, όιοτεχνίας έφ' δ
βον έπιτρέπουν τούτο αί παραγω-
γιχαί δυνατότητες τής έγχο).ρίου
βιοαηχανίας. Διότι .-τρέπει νά ύ-
,τογραμμιο'θή, ότι ήμίτορ,εΓ μέν
νά ϋςρίστανται περιιθώρια μεγαλυ
ΐέρου όγκου τοποθετήσεως βιομη
γανικωΐν άγαβών μας είς τάς ά-
γοράς τοΰ εξωτερικόν, δέν παρα
γνωρίζεται δέ η πραγματικότης,
ότι ή στενότης παραγοιγής είς
ωρισμένα ποοϊόντα, κοθιστά άδύ
Ηησις των
εξαγωγήν
,μας, δέον
γ μ
νά αποδοθή" καί είς χήν
μένην προσπάθειαν άναπτνξεως
τού εξαγωγικόν μας έμπορίου των
ωργΐ'/ών προϊόντων. Ή άναδι
θάθρωσι; έν τώ μέτρο τού δυνα
ιοΰ, των κα/.λιεργειών καϊ ή
προσαρμογή τώ. .τροσφερομένων
ποιοτήτων .-τού; τάς άπαιτήσεις
τής διεθνοΰς άγοράς, συνετέλε-
σαν είς τύ νά σννεχίζεται ή σνν-
αλ.λαγματοφύρος ωφελεία έκ των
παραδοσιακών εξαγωγικόν μα;
προϊόιντων.
Ούτοι πι»ς έτερον εκάτερον, ε¬
άν λόγω τής μεγάλης συμμετο¬
χήν είς τό σύνολον των εξαγω¬
γήν των νέον έξαγωίγίμωιν προϊ
όντων, εμειώθη ή συμμετοχή τής
Ομάδος των «έ'θνικίόν» μας προϊ
οντω,ν. Έν τούτοις, πλείστα έκ
των ποοϊόντων τούτιον έξακολου-
θοΰν νά καταλέγωνται μεταξύ
των πρώτοιν έξαγο)γίμωιν προϊόν
των μας.
Άπό απόψεως δι«ριθρώσειος
των έξαγοιγών μας, κατά την ώς
άνο) 15ετίαν, ή σνμμετοχή των
βιομηχανικώς ποοϊόντιυν, ηκολού¬
θησε την κλι'μακα: αί έξαγωγαί
αυτών κατά τό 19Γ>5 άντιπιροσώ-
πενον ποσοστόν μόλις 1,6%, τό
196Λ 4,7%, τό 1965 10,3% καί
κατά τό 1970 τό 37,1% επί τοΰ
<η>νόλον των έξαγωγών μας. Έν
συιμπεράσματι, αί έξαγο>γαί 6ιομη
χανικών προϊόντο>ν θά δώσουν
την λύσιν είς την ισοσκέλισιν τοΰ
εμπορικον μας ίσοννγίον.
ΑΝΑΚΤΗΣΙΣ ΕΔΑΦΟΥΣ
δελτίον μηνός Ιουλίου,
«Φέρστ Νασιοναλ Σίτυ
τής
Είς τό μηνιηίον οίκο-ναμικύν άνακάμψεως, τό Δελτίον ύπο-
γραμμίξει, ότι ή άπασχόληοις είς
μή αγροτικάς εργασίας, ό δεί-
κτης των βασικών οίκονομικών με
γεθόν κα'ι αί πραγματικαί λιανι-
καί ποιήσεις προσεγγίξονν ή καί
ύπερβαίνονν τα πρό τής οίκονο-
μική; ύφέοειος ίπίπεδα, σνμπεραί
ν εί δέ, ίίτι ή άνάκαμψις προχα-
ρεΐ μέ σταθεράν, δν καί δχι εξαι¬
ρετικόν ρυθμόν. Εΰνοϊκώτεραι έμ-
φανίζονται, έπίσης, καί αί προο-
πτικαί διά δαπάνας κεφαλαίου.
Λεδομένου, ότι ό πληθορισμός
εξακολοκθεί νά ευρίσκεται άκάμη
είς ύψηλά έπίπεδα, τό γεγονός
ότι ή οίκονομία κινεΐται μέ 6ρα
6ίη· ρυθμόν, δέν δικαιολογεΐ μί¬
αν μαζικήν νομισματικήν καί φο-
ρολ.ογικήν έπί'θεοιν εναντίον τού
ςη·θμοΰ τής οίκονομίκή; άναπτύ-
ξεως. Σιινάγεται, οΰτω, το βυμ-
αέρασμα, ότι ή Κεντρική
ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΣΑΝ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
όναφέ.ρεται, ότι ή σταιθερα άνά
καμιρις τής οίκονομίας των ίΙΙΙΑ,
είχεν ώς συνέπειαν νά άνακτηθή
τό άπολρσθέν ΐίδαφος. Είς ίσην
ε^τασιιν, ρΐχε συμβή τ|οΰτο καί
είς άναλύγους χοτά τό παρελθόν
περιπτο)σεις.
Ώς παρατηρειται, ή διομηχα-
Μκή παραγτογή εσημείωσεν έντός
νοΰ Μαίου την πλέον έντυΛΐοοια-
ν.ήν αύξησιν άπό τής ί-*ΐοχής τής
αΐΐκάμψεΐι>ς, κατά τοϋς μήνας Δέ
νέμ.6ριον καΐ Ιανουάριον, μετά
ι ήν απεργίαν τής αύτοκινητοβιο-
μηχανίας. Ή έν λόγο) αύξησις,
στηριζομένη έ.τί εΰρείας δάσειος,
εσημειώθη είς τα ειδή οίκιακοϋ
έ-ξοπλιθιμοΰ Ιπιχειρήόσϊ(ΐ)ν καί εΓδη
προοριζόμενα διά την άμυναν, κα
Οώ; καί τα κυριώτερα καταναλω
τικά άγα'θά καί τα αύτοκίνητα.
Ή δνοδο; τής πα,ραγοιγής κατά
τόν Μάϊον, συνωδεΰθη καί άπό
την σημαντικήν διεΰρυνσιν ,τληρο)
μών είς μισθοΰς καί ήμεοομίσθια
καί αίίξηστ-ν τοΰ άριιθμοΰ των ά
πασχολουμένων είς μή ά,γροτικάς
εργασίας. Έξ Λλλου, ή 6ελτίοκτις
των «άγοραστικω προθέσεοιν»
των καταναλωτάιν, ή όποάα απε¬
καλύφθη είς προσφάτους ερεύνας,
άγτι,κατωπτρίσθη είς μίαν έντονον
αύξησιν τοΰ άριιθμσϋ άδεκον πρός
ανέγερσιν οίκημάτων.
ΙΙαρά ταΰτ«, ιιπι«ημαίνεται είς
τό ώς ανω δε-λτίον, ότι τα .-τρο-
αναφερθεντα έπιτεύγματα δ?ν ή
ραν τάς ανησυχίας ώς πρός την
πορείαν τής οΐκονοιμίας, ένώ με-
οΐκοί παρατηρήται έκφράζοιιν έν-
ιδοιασμοΰς ότι ή άτάκομι|'ΐς θά
(ϊνασταλή λόγο) των τη|ιηλοτέρ(ΐ)ν
έ.-τιτοκίων. Άλλά οί οίκονο·}ΐολό-
γοι τής «ΣΓΤΙΜΠΑΝΚ» άντι-
τείνοι»ν, ότι μία τοιαύτη προοτττι-
κή έμφανίζεται άπομ,εμακρυσμένη
εΎ ό'ψρι τής άπό τοΰ τέλονς Ία-
νουαρίου παρατηρουμένης ταχυτά
της ανξήσρίος τής ,-ΐροσς ο,ράς
χοήματο-ς.
Σχετικώς πρός τόν ρτθμόν τής
Νέοι κανόνες χρηματοδοτήσε- Πρός τουτο, αί Τράπεζαι θά έ-
ως τής οίκονομίας έκ μέρους των πιδιώκονν την ργκαιρον εϊσπρα-
Τραπεζών θά ίσχύοιν εφεξής, ξιν ληγοικΐών δόσεων έκ πάσης
Πρός τουτο, άνεμορφώθη καί (ΐύσεως χορηγήσεών τιον.
συνεπληρώ&η ή ίχ' άριθμ. 1509)
1)14.9.68 βασιβίή απόφασις «περί
•/.ανόνονν διεπόντων τάς χρηματο-
δοτήσεις καί λοιπάς τατοιθετήίθεις
των Τρα.τεζών». Τα άν<υτέρω ένε υπό τής Νομιοματικής 'Επιτροπής, συνςλθούσης υπό την τοΰ ΰπουρ/γοΰ Σ νντο- νισμού κ. Ν. Μακαιρ£ζου. Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ νπονρ- γρίου Συντονισμοΰ άναΛρέρεται δ τι ίέπιδιώκεται, οΰτω, ή καλυτέ ηα προσαρμογή τοΰ πΐστωτι·κοΰ μη /ανιαμοΰ τής χώρας καί ή όρθο /.ογικωτέρα κατανομή των διαθε (τίμιον πιστωτικών μέσων, συμφώ να>ς πρός τάς άπαιτήσεις τής δια
διχασίας τής οικονομικάς άναπτύ
ξίως, άποτρεπομένης συγχρόνως.
τής ύπερμέτρου καί μή παραγω
γικής πισαυτικής έπ*κτάσεο)ς#.
Αί κυριώτειραι μεταβολαί είς την
τής οίκονομίας ε
^ονν ώς ακολούθως:
Ή ποοΌστιαία αύξησις τοΰ μέ-
βου ορου των πιστώσεών μιάς
Τραπέζης πρός την αυτήν έπιχεί
θηβιν διά κεφάλαια κινήσεως, πε
Οΐλαμβανομέ.νης καί τής χρημ«-
τοδοτήσεος των πωλήσεωτ, δέν
ί.ιιτρέπεται νά ΰπερβαίνη την πό
οοστιαίαν δνοδον τής παραγιυγής
ιη;. Είς περίπτωσιν χρηματοδοτή
πεως τής έπιχειρήσεος υπό περισ
οοτέιθων Τραπεξών, εκάστη Τρά-
•Ίίζα κατά την εφαρμογήν τής
ώ; άνο διατάξεως θά λαμβάνη
ι' όψιν καί την υπό των λοιιπών
χοηματοδότησιν τής έ
Πρός τουτο, ή Τρά
Θά ξητή από τύν χρηματο-
σχετικήν ύπιεΰττυνον δή
'.ωσιν. Έν σιινεχεία ή Τραπέζα
"ά έπαληθεύη ταύτην άιντλοΰσα
άς πληροφορίας καί άπύ
ιψ είς την Νομισματικήν "Επι¬
τροπήν Κεντρικήν "Γπηρ·εσίαν Πά
ς Τραπεζικήν χοιρη
Ή άνάληψις των έγκρινομένων
πιστώσεθΛν θά
τόν ρι«θμόν
των σχετικών
άκολουθή αύστη-
πραγματοποιήσειιις
όαπανών.
Πρό τής έγκρίσεως νέων πιστώ
σεί»·ν αί Τράπεζαι θά' έΊξ?τάζο·υν
Η "ΠΕΛΜΕΔΕ,, ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΙΝ
ΕΡΓΟΝ ΔΙΑ ΠΙΝΑΚΩΝ ΕΙΣ ΑΑΗΟΕΙΣ ΕΡΓΟΛ.
Έκ πολλών αίτίων ά'ύΑ καΐ πυρετύς διεπιστώθη δτι είναι α-
διότι τύ μέγιστον μέρος των κρα δυνατόν νά θεραπεύση έκ των κά
τικών κατασκευαστικών προγραμ- τω. Άντιθέτος, παρά τάς προσ
μάτων έ'χει συγκεντρο*θή είς έ- πΐίιθείας των «λογικόν» καί, των
λαχίστας μονάδας, τύ δυναμικύ , δημοπρατουμένων Εργων: διά τής
των κατασκευαιστόν δημόσιον ερ έπαγγελματικών όργανώσεων, έ-
γων άντιμετωπίζει ήδη δεινήν κρί · πιδεινοΰται».
σιν καί πρόβλημα έ.-τιβκόσειυς, πά
ρά την κατά τα τελευταία ετη
πβριιιτέροί άνάπτιΐςΐν των Χρατ<- κών κατασκευαστικών προγραμμά των. ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑθΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ Θεαματικήν αύξησιν 2,9 δισεκ. εσημείωσαν τόν Ιούνιον αί είς δραχμάς καταθέσεις είς την Ε¬ θνικήν Τράπεζαν, άνελθοΰσαι ού¬ τως είς 50,5 δισεκ. δραχμών. Κα τα τό νάντίστοιχον μήνα τοΰ πά- ρελθόντος έ'τους αί έν λόγω κα¬ ταθέσεις είχον αυξηθή κατά 1,5 δισεκστομμύριον. Κατά τό πρωτο.ν εξάμηνον τρέχοντος ετους ή αύ¬ ξησις ανήλθεν είς 5,5 δισεκ. έκ τώιν οποίων 4,4 δισεκ. άφοροΰν είς καταιθέσεις ταψιιευτηρίου καί προθεσμίας. Ή άντίοποιχος αΰ- ξηστς καιτά τό πρώτον έξάιμη- νον 1970 ήτο 3,2 δισεκ. δρα¬ χμών. έΛΑΗΝΙΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΟΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΣΔΥΤΙΚΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ _ Δέν έπιτρέπεται ή χορήγησις ι ανανέωσις πκττώσεον πρό; δή (ίΐοιιργ,νιν άποθεμάτ<ον καθ' υπέρ "«σιν εΰλόγ<ο·ν όριον, λαμβανο- )Αου, πρό; τουτο, ύπ' δψιν τοΰ Τ**' μέσου υρου των τελευταίων Αί Τράπεζαι δέν θά χορηγοΰν νρ(ι; πιστώσεις διά κεφάλαιον κι "ΚΈιος πρό; επιχειρήσας αί ό- ίοϊοι ρχοΐΎ ηδ'; ληξιπιροθϊίτμοι·ς εάν ή χρηματοδοτουμένη επιχεί¬ ρησις εχει δκυθέσει διά τόν αυ¬ τόν σκοπόν τα ΐκ κερδών αυτής ή έτερον πηγώ-ν πειριθώρια ιδίας ρε>στότητος.
Ή χορήγησις πιστώσεων διά
την εισαγωγήν πρώτων ΰλών καί
κεφαλαιουχικοΰ έξοπλισμοΰ έπι-
τρε'πεται μόνον είς τ{)ν περίπτω¬
σιν υπάρξεως άντικειμενικής άδυ
ναμίας αυτών ίτιί προθεαμιακώ
διακανονισμω.
Τα δάνεια διά παγίας έγκατα
στάσεις τής βιομηχαΛ"ί«;, βιοτεχνί
άς, μεταλλείιον, έξαγωγικοΰ έμπο
ρίοΐ' καί καπνίμπθρίου δέν έπιτρέ
πεται νά ΰπ.ερ6αί.νοι»ν ποσόν άντι
ίττοιχοΰν είς ποσοστόν 70% τής
συνολικής άξίας τοΰ έ'ργον, περι-
/ αμιβανομενης καί τής άξίας τοΰ
οικόπεδον (είς τιμάς οικόπεδον
βιομηχανικής καί ούχι άστικής
περιοχής). Έφ' όσον ή επιχείρη¬
σις ?χει λαΰει πιστώσεις άπό
τούς προμηβετιτάς τοΰ κεφάλαιον
χικοΰ έξοπλισαοΰ θά μειοΰται ά-
ναλόγως ή τραπε-ζική χρηματοδό
τησις.
Ή έ«πλήο<οσι; τό,ν ώς δνοι δ σον διά την χορήγησιν νέον πι- στώσειον προκίΐμένοτι περί έπιχει (,ήσειον μέ συνολικόν τραπε:ζικόν δανεισμόν άνο) των 50 έκατ. δρα χμών θά βεβαιούται δι' άποφάσε- οι ς τής Διοικήσειης τής οίκείας Τραπέζης. Αί οιχετικαί άποψάσιεις θά διατιντοΰνται εγγράφως καί θά τηροΰνται είς φάκελλον ομού μετά τόν δικαιολ γητικων επί των οποίον έστηιρίχθησαν αύται καί θά τίθενται οσάκις ζητηθή τούτο, είς την διάθεσιν τοΰ Γε- νικοΰ 'Επιθεορητι·"· Τραπεξόιν. Ή υπό τόν εμπορικόν Τραπε- ΐων χρηματοδότησις τής οίκονο- ιιΐιις, εξαιρέσει των μακροπροθέ πτμον δανείίον διά παραγωγικάς Γπενδι'Όΐίΐς καί τώ.ν πιστώσεον τού; τύ έξαγ'ογικύν εμπόριον καί τύ καπνεμπόριον, νπάγεται εί; ά Λ'(!)τατον σΐΛ'ολικόν κατά Τράπε¬ ζαν όριον, προσα,ςμοζάμενον έκά στοτε ήτο τή; Νομισματικής Έ Πρός τό Τϊχνικόν Έπιμελητή γνο>ρίσοχιν τάς άιπόψεις των καί
ριον καί την ΙΙΚΔΜΕΔΕ έκοινο- τονίζει ότι διά πρώτην φοράν
ποιήθη υπό τοϋ ϋπουργείου Συν προοφρρεται ή δυνατότης διεισδύ
τονισμοϋ έπιστολή τοΰ έν Μονά- σεως έλληνικών τεχνικών έταιρει
χιο Δρος Μηχανικοΰ Χ. Μάϊερ, ό ών είς χώρας τής Εύρωπαϊκής
οποίος άναφέρει ότι έλληνικαί τε Οίκονομικής Κοινόττρτος.
χνικαί έται.ρεϊαι είναι δυναιτόν νά ---------------------------------------------
άναλάβουν εργα είς Διτικήν Γερ ΕΛΠΙΔΑΣΙΑΣΘΗΣΑΝ
μανίαν. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΠΟΔΗΜΑΤΩΝ
Τό θέμα τουτο εΐχε σ^
είς τό ί'.τοιιργεϊον Συντονισμοΰ Δεΐγμα τής στνεχώς άναπτυσ-
κατά την επίσκεψιν πρό τινος, σαμένης βιομηχανίας τής χώρας
τού Γερμανοΰ ΰφυπουργοΰ Ε. Λά αποτελεί τό γεγονός, ότι κατά τό
οΐ'ερμπαχ. Τότε, τό νπουργεϊον πρώτον βμηνον τοϋ 1971 ή 6ιο-
Συντονισμοΰ απήντησεν ότι τό θε μηχανία γυναικείον ΰποδημάτων
μα θά. εξετασθή καί π; δεδομέ- Α Ε. «ΑΤΘΙΣ» Έλ. Χελιουδά-
νην ηερίπτωσιν θά ύπο<δριχθοΰν ' κης έδιπλασίασε τάς έξαγίογάς έλληνικαί εταιρείαι, είς τάς όποί της, ΐν συγκρι'σει πρός τό άρτι¬ ας θά έπεθύμοΐΛ' νά άνατεθοΰν , στοιχον βμηνον τοΰ 1970. Συγ- Τουτο τονίζεται είς υποβληθέν μνημα τής έργοληπτικής όογανώ πρός τύν κ. Προθυπουργον ύπό- σεος ΙΙΕΔΜΕΔΕ, τύ οποίον υπο γράφοιτν οί κ.κ. θ. Ζοΰνης κίτιί Ί(ο. Αλεξίου πολιτ. μηχανικοί. Χαρακτηριστικύν τής άνάγκης τής πάση θυσία έξευρέσεος ερ¬ γασίας υπό των έ,ςγοληπτικών έ ζα^ μάλλον, έπανέρχεται 'είς"τήνίπιΧε<θήσϊ">ν είναι — ώς άναΦέ-
όδάν μιάς μετριοπαθοΰς αύξήσε- 0ΕΤαι ~ αί προσφερόιιεναι ν.ατά
ο; τής προσφοράς χρήματος, ή Γα? δημοπρατήσεις των έργον α
/.ποία ένισχί-ει τάς πιθανότητας, παραδέκτος ίη|»ηλαί έκπτώσεις,
ότ, ή οΐκονομική άνάκαμψις δέν αί οποίαι όδηγοι^· είς την κατα
θά σννοδευθή έκ νέον άπό πληθοι στροίρήν, την άδράνειαν καί ά-
νεργίαν πλείστον μέρος τού κλά
δόν, μετά τοΰ προσωπικού των
καί τοϋ πολλόν έκατοντάδον έ
κατομ. άιξίας μηχανικοΰ έξοπλι-
σμοΰ τ(ον πού καταδικάζεται καί
είς πλήρη σχεδόν καταστροφήν.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΧΑ ΜΕΤΡΑ
'Επισημαίνοντες — τονίζεται—
τόν ΰφιστάμενον κίνδυον καί τάς
έκ τούτου γενικοτέρας έπιπτώ
σεις, είσηγοΰ,μεθα την λήψιν 'τών
κατωτει,ρο έπειγοντων μρτριυν
πρός αποτροπήν των απειλούμε¬
νον δεινων:
1. Καταρτισμόν πινάκον «άνα-
■> τής κατοσκευή; των έρ¬
γων είς άπαντας τοϋς ποαγματι-
κονς κατασκεναστάς. Τούτο χαρα
κτηρίξεται ώς «μέτρον σωτηοί
άς», διά νά περισταλή ό άνεπί-
τρεπτο; άΛ'ταγονιοίμος είς τάς
δημοπρασ!ας των δημοσίου έρ¬
γων «"Οταν τύ 2)3 πεοίπου τής
άξίας των κατασκευαστικών προ-
γ,ραμμάτον εχοι»ν ανατεθή είτε
διά τοΰ σνστήματος τοϊτου είς
ωρισμένας ολίγας έταιρείας καί
διά τοΰ άπολογιστικον στ·στήμα-
τος είς τάς ΜΟιΜΑ, νομίζο,μεν
δτι δέν είναι έπιτρεπτόν νά συν
θλίβ(οντ«ι άπαντες οί νπόλοιποι
κατασκετιασταί διά τό άπομένον
τρίτον, δημιοτ'ργοΰντες την παρα
τηρουμένην απαράδεκτον κατά¬
στασιν τόσον δι' αύτοΰς ώς έπαγ-
γελματι'ας καϊ τού;
μένους, όσον κα'ι διά τα εργα.
Εξαίρεσιν θά άποτελέσουν τα μι-
κρότερα έ'ργα, δι' & ίσχΰει τό
σνστημα δημοπρασί(ΐς δι' ένκιία;
έκπτώσεως. Ό σημειούμενος είς
τάς δημοπ.ρασίας άνταγωνιστικός
Αύξησιν τοΰ άριθμού τόν
των υπεροασεων των
υφισταμένων σνμβάσεον, διά τής
κατατμήσεοις των μεγάλον έ'ρ
γ<ΐ)ν είς πλείονα αύτοτελή τμήμα τα, δπου τούτο είναι δυνατόν καί διά τοΰ περιορισμοΰ τής άναθέ- σεως έργων τοΰ προγράμματος περιφερειακής άναπτΰξεο; εί; τάς ΜΟΜΑ. 3. Χαρακτηρισμύν των κατα¬ σκευαστικών έπι,χειρήσεων ώς βι ομηχανιών ή βιοτεχνιών καί ε¬ φαρμογήν καί δι' αύτάς των ί- (Τχνουσών διά την βιομηχανίαν κα νόνων χρηματοδοτήσεως. Καιθι- έρωσιν, έπίσης, των αυτόν μέ την βιομηχανίαν ηύξημένων συντελ^- <ττό άποσβεσεων επί των έγκατα στάσείον καί τοΰ μηχανικοΰ έξο¬ πλισμοΰ. 4. "Ισην μεταχείρισιν υπό τοΰ ΙΚΑ των κατασκευαστικών έπι- χειρήσρων πρός τάς λοιττάς τοιαύ τας, (τυμμόρφοσιν τοΰ ΙΚΑ πρός τάς αποφάσεις τού Συμβουλιον Έπικρατείας ώς καί καθορισμόν των εισφορών βάσει τοΰ νόμον καί ουχί διά των αυθαίρετον συν τελεστών επί τής άξίας των έ',ο- γων. Διά τοΰ έπικρατοΰντος σήμε ρον τρόπου καθορισμοΰ των εισ¬ φορών καί χρόου πληρωμής αΰ των, έπέρχεται σημτχντική έπιβά- ουνσις κα'ι καταδι»νάστενσις των κατασκευαστών. 5. Λήψιν νομοιθΓΤΐκοΰ μέτρον διά την έπιστροφηι ι?ϊς τούς κα- τασκειιηστάς των καταβαλλΛμέ ν·(ι)ν είς τόν παρά τώ ΙΚΑ «Είδ. λογ)σμόν Διυρο<τήμο>ν» ποσων λό
γο) δώρου έορτών κα). άδειών ε^ρ
γατοτεχνιτών οίκοδάμων, έφ' ο
σον ταυτα δέν άποδίδονται εί;
τοΰ; φεροαένου; ώς δικαιούχους
αϊηων. Ό τρόπος καταβολιής καί
ό τρόπος ΰπολογισμοΰ καί των
εισφορών τούτον διά σΐ'ντελε-
στόν επί τή; άξίας των έργον,
εδημιούργησε σοβαρώτατα άπο-
θέματα είς τόν ειδικόν λογαρια
σμόν, ελλείψει δικαιούχων κα'ι ή
δή κινεΐται πρός ανάληψιν αυτών
'-?ι όργάνοκτις των έργατοτεχνιτών
ηίκοδόμοιν, ένω ταυτα άνήκουν
ί·!ί τού; καταδαλόντας ταυτα έο
νοδότας, ώς μή άκολονθησάαης
τής αίτίας δι' ην κατεβλήθησαν.
Είς επανειλημμένας αίτήσεις μας
— τονίζουν — τό ΙΚΑ άπέφυ
γε νά δηλώση τα άποθεματα τοΰ
ίΐδικοΰ τούτον λ.ογ)σμοΰ.
ΠΑΡΑΚ0Α0ΥΘΗ.Ι2
δομικά έ'ργα είς Δυτικήν Γερμα
νίαν.
ΙΙαρόμοια έ'ργα είναι:
1) ΈκτελεσΗς ρργασιών ξηιθό
μπετύν, μπετόν όρμέ κ.ά.
2) Κατασκευή, τοποθέτησις
γραμμών καλωδίων.
3) "Εργα όδοποιίας.
Ή έπιστολή τοΰ κ. Μάϊερ, ά-
πρός τόν
γενικόν
γραμματέα τοΰ ί·ποιιργείον κ. Δή
μόπονλον, καταλήγει:
«Δεδο.μένου ίίτι μεγάλος άρι-
θμός Έλλ'ήνιον οίκοδάμον έργάζε
ται έν Γερμανία, πιστεΰομε,ν ό'τι
ασφαλώς κα'ι δομικαί έταιρΐίαι θά
ενδιαφέρονται σχετικώς, ακρι¬
βώς όπως σιιμβαίνίΐ νυν καί μέ
γιουγκοσλαίβικάς, ροημανικάς καί
λοιπάς εταυρ«ίας, αί οποίαι άνα-
δέχονται γερμανικάς προσφοράς
δοιιικον έΐργασιών».
Ό κ. Λημόπουλος ζητεί άπό
τό ΤΕΕ καί την ΠΕΛΜΕΛΕ νά
•/.εκριμένος, κατά τό διάστημα Ί
Ιούνιον 1971 εξή¬
χθησαν 1Ό8.045 ζεΰγη' ύποδημά-
των, άξίας 21.374.278 διρχ., έναν
τι 58.170 ζευγον, άιξίας 11.921.
530 δρχ., τοΰ αντίστοιχον διαστή
ματος 1970. Αί έξαγωγαί
γματοποιήθησαν είς Αμερικήν,
Όλλανδ/αν, Βέλγιον, Γερμανίαν
νλπ.
ΕΥΡΩΠΑΓΚΟΝ
ΣΤΝΕΛΡΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΠΟΤΛΕΡ.ΙΚΑ
ΡΩΜΗ. — Τό 4αν Εύροιπαϊ-
κόνΣι>νέδριον διά τα πουλερικά
πρόκειται νά πραγματοποιηθή είς
τό Λονδίνον τόν Σεπτέμβριον
τοΰ 1972.
Είς αϋτό προβλέπεται νά συμ
μετάσχουν υπέρ τονς 1.000 άντι
προσώπους χο>ρών τής Ενρώπης,
ώς ν.Γ/ί τής ΒΐρεταλΎίας.
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΔΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΕΣΟΑΕΜΣ 1971
Όδηγίαι εξεδόθησαν υπό τού τηρον έν γένει άνήκει είς την
ϋπουργείου Έμπορίου, σχετικός Ι όημο&ιότητα τον περιφερειακών
11(11
τακτοπηιηθείσας οφειλάς. Ι τή: οίκονομίας.
-τ.τηοπης αναλόγως των Λναγκόν
μέ την αρξαμένην συγκέντρωσιν
σιτηρόν (σίτον, κριθής, άραβασι'
τού) εσοδείας 1971, π,ίοκειμένου
νό διεΐίκολιινθή το ?ργον τόν ,ι
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων ·Ανωνϋμιον
Εταιρείαν καί Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' άπο-
Φώοεως τοϋ κ. Ύπουργού Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126
^ 16)12)65, δημοσιευθείοηο εΐο τό ύπ1 αριθ. 660)23 12.65
*ΕΚ. (Δελτίον -Ανωνύμων Έταιρειών), όρίΖεται δτι δύναν
1βι νά ουνεχίοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
'ών Γενικών Συνελεύσεων καί τούς Ίοολογισμούς των δ,ά
1?Κ οίκονομικης μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
•ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της.
φερειακόν ΰπηρεσιόν διανομ^ιρχια
κου καί νομαρχιακοΰ έπιπεδου,
ώ; πρός την παρακολούθησιν τής
συγκε·ντρώσεο;ς, τύν Ελεγχον τόν
δικαιολογητικόν καί την υποβολήν
τόν απαραιτήτου στοιχείον είς
τάς καθ' ίίλην άρμο&ίας διεν«θί'ν
σεις. ,
Κατ' αρχήν διευκρινίζετα» δτι
τι κατιοτέοιι) διαγραςρομένη διαδι
κασία άς-οςΰ μόνον είς την συγκίν
τρωοιν σιτηρόν 1971 καί ούχι είς
τα; παλαιοτέρας συγκεντρώσεις
διά τάς οποίας θά εφαρμοσθή τό
κατά τό παρελθόν ίσχΰσαν καθε-
οτώς. Ή διενέργεια τής σιη'κεν
τρώσεος ανετέθη είς την ΚΤΔΕΠ
τ, δέ πληρίομή τής άξίας των σνγ
κεντρίοιθησομένιον ποσοτήτον σι-
τηρόν είς την ΑΤΈ. Ή παρακο-
λοΰθησις τής έχραρμογής των δ-
ρων τής αποφάσεως, ώς καί πάσα
ενεργεια έχουσα σχέσιν πιρός την
ομαλήν διεξαγογήν τής σνγκεν
τρώσεως καί διαχείρισιν των σι
ύπηρεσιον νομαρχια'/οΰ κα'ι δια
νομαρχιακόν έπιπέδου τοΰ υ¬
πουργείον Εμπόριον.
Ή ϋργάνιοσις καί λειτι>ΐΗ?γία
τοϋ μηχανισμοΰ (ηιγκεντρώσεοΓ
των σιτηςών, τής έναποθηκεύσε-
Γος καί συντηρήσεως τον Ανήκει
είς την άρμοδιότητα των ύπη
ςεσιόν τοϋ υπουργείον Γεωργί¬
ας.
Ή ΚΤΔΕΠ χοεοΰται μέ τό σύ¬
νολον των συγκεντρουμένίΊΎ ποσο
τήτιον σίτου,κριθής καί άραβοσί-
του, κεχωρισμένιος κατά κατη
γορίαν (π.χ. σΐτος μαλακός, σΐτος
(ίκληρός κοινάς, σΐτος σκληρός
τυποποιημεΛ'ος) καί ποιότητα (Α
— Β — Γ — Δ) βάσει στοιχείον
παρεχομένου υπό τής ΑΤΕ καί
προκυπτόντον έκ των έξωφλη
μένο)ν ποιρι' αυτής εντολών πλη
ρωμής.
Είς περίπτωσιν καθ" ήν ή έξό
ςτλησι; υπό τής ΑΤΕ έντολών
πληρωμής, τον είσκομιστών ήθε
λεν ενεργηθή είς διάφορον Νο-
μαρχιακήν περιφέρειαν τής τοι¬
αύτης τής παραδόσεως τοΰ συγ
κεντρονμένου προϊόντος, ή ΑΤΕ
Έπιταχυντικύν ρυθμόν άνό- [
δου εσημείωσεν ό δείκτης τίμιον
χονδρικής πιολήσεως προϊόντιον,
είβαγομενιον έκ τοΰ έξοτεοικοΰ,
κατά τό πρώτον π«ντάιμηΛον τρέ¬
χοντος έ'τους, έναντι τής άντκττοί
χον περίοδον τοΰ 1970.
Συγκεκριμένως, ώς ανεκοινώθη
υπό τής Έθνικής Στατιστικής 'Τ
πηρεσίας, ό δείκτης ούτος κατά τύ
πρώτον πεντάμηνον τοΰ 1971, αν¬
ήλθεν είς 10,4% έ'ναντι 1,6% τοΰ
1969 καί 8,7% τοΰ 1970. Κατά
τόν παρελθόντα Μάϊον, ό δείκτη;
ενεΐΐάνισεν αύξησιν, έναντι τοΰ
προηγουμεΛθυ μηνός Απριλίου,
κατά 0,7% καί Ίποδίδεται είς την
άν«τ'μησ:ν ωρισμένον εισαγομέ¬
νων είδον.
Ειδικώτερον, (άσει άίΐκοιν(,>θε;ν
τος νπό τή; ΕΣΤΕ πίνακος, οί
δεικταί τελ.ικον προϊά'ντοιν, πρθί-
/εΰσεοις εξωτερικόν, τόν Μάϊον
τού 1971, έναντι τοΰ Άπ.ριλίον
1971 — μέ βάσιν τούς δείκ.τας
χονδοικής 19ϋ 1=100,0— κατά
■/•λάδους Γμφανίζ(:υν την εξέλιξιν:
Γείοργίας - Κτηνοτροφίας 159,2
έναντι 158,1 — γεωργίας 118,6 ε
νοντι 118,1!, κτηνοτοος-ίας 162,8
ΐνίΐ,τι 1617, — ανθρακωρυχείον
239,8 έναντι 242,7, βιομηιχανίας
ΐίδων διατροφής 147,8 έναντι 146,
Γ, ξΰλου 116,4 ?ναντι 116,2 χάρ¬
του 107,8 έ'ναντι 107,8, έΐαστικοΰ
καί π,λαστικον 88,6 έναντι 88,6,
χΓΐιικών 93,6 έναντι 93,2, παραγώ
γον πετοελ.αίου 167,6 έ'ναντι 166,
6. μή μεταλλικών δρΐκκ'τον 130
ί'αντι 129,4, ;ιενάλλον 119,6 έ¬
ναντι 119,4, μηχανον καΐ ήλεκτρι
κον σ>'ίτχευον 123 έ'ναντι 123,1,
ιιεττίφοοικών μέσον 114,Π έ'ναντι
111,9, λοι.τον ΓΐιθμηχΛΜίΊν 102,9
δι' έντολών της πρός τα οίκεΐα
'Υποκαταστήματά της θά μεριμνά
ίόστε αί έξο<Γληιμενα« έΛτολα'ι νά ϋποβάλοινται είς την Νομαρχια- κήν περκτ'ερειακήν 'Τπηρεσίαν τοΰ καιθ' ΰποΐ'ηγείου Εμπόριον εις την περιφέρειαν τής οποίος παρεδόθη τύ είδος. Β ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΣΙΤΗΡΩΝ Τύ υπουργείον Έμπορίου, δι* έγκΐ'κ.λίου τον πρύς απάσας τάς περκρερειακάς υπηρεσίας τον, παοέχει γενικάς όδηγίας, ιτχετι- κος μέ τή παοακολοΰθησιν τή; συγκεντρόσεος σιτηρών (σΐτος, κριθή, άραβόσιτος) εσοδείας 1971 τύν ϊλεγχον των δικαιολογητικόν καί την υποβολήν των απαραίτη¬ τον στοιχείίον είς τάς καβ' ΰ'λττν αρμοδίας Διευθύνσεις. έ'ναντι 101,7. "Εκ των ανωτέρω στοιχείον προ κίνττει, δτι ή μεγαλυτέρα αίίξησις ποοατηρεϊται είς τα μεταΐρορικά μεσα, τα παράγωγα πετρελαίου, τα κτηνοτροφικά κλπ. Έξ άλλον, επί τοΰ σύνολον των άνιοτέιρο δεί κτώίν, μόνον είς μίαν περίπτωσιν — άνθρακορνχείον — παοατη- ρεϊται μείωσις κα'ι είς άλΑα; τ&είς — γεο>ργία, χάρτης, έλαστικά -
πλαστικά — εχομεν άμεταβλήτονς
δείκτας.
Έκ παραλλήλου, ανάλυσις των
δεικτόν των τιιιών
έξαγομενίον
ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ ΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧ.
ΕΠΙΧ)ΣΕΟΝ ΧΑΡΙΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΟΝ
Ανεκοινώθη έκ τον ύπβυργείου
Συντο«<ίμοΰ, δτι ενεκρίθη, βάσει των διατάξεων τοΰ Α.Ν. 147)67, ή χορήγησις ένισχύσεο>ς υπό μορ
φήν έπιδοτήσε^ίς χον έπιτοίψον
ιίς τάς άκολούθους βιομηχανι,κάς
ώΐιχϊΐρήσεις, αί οποίαι πραγματο-
ποιοΰν νέας παραγιογικάς έπτν-
δνσεις, σννολικοΰ ΰψους 96.908.
900 δρχμ..
1) Τής Ο.Ε. «Μεταξοβιομηχα
νία Άφοί Τριαντόπουλοι», διά πο-
βοΰ 34.101-900 &οχμ. -Τθός επέ¬
κτασιν των είς Κάτο Κηψισίαν
έγκαταστάσεών της καί άνανέοι-
σιν τοΰ μηχανικοΰ της έξοπλι-
σιιοΰ.
2) Τής Α.Ε. 'Βμπορικών Βιο-
αηχανικών καί Τεχνικόν Συναλλα
γών «Τιράνστεκομ», διά ποσοΰ 30.
000.οΟΟ δρχμ. πρός τόν σκοπόν ι¬
δρύσεως, είς Γιάλοβαν Πύλου
(Μεσσηνίας) ρποσταγματαποιεί-
ου καί οίνοπνευματοποιείοιι, έτη-
σίας παοαγιογής 8.000 τόν(ΐη' ά-
ννδρου οίνοπνεΰματος ή άποστά-
γμοντος.
3) Τής Βιομηχανικής καί 'Εμ-
πορι.κής 'Εταιρ-είας «"Αλκη ΕΗΕ:>
διά ποσοΰ 16-000.000 δρχιι. πρός
τόν σνΛπόν ί&ρύσιεως, είς την πε¬
ριοχήν Βαθέος — Αύλίδος Βοιω-
τίας, βιομηχαιΝ ικής μονόΛος παρα
γυίγής ελαφρών δομικων πλαικων,
είς την οποίαν θά άπασχολοΰνται
μονίμως 2<2 έιργατοτεχνϊτιω κα'ι 4 ΰπάλ^.ηλοι. 4) Τής Ο.Ε. «Άφοί Σ. Τσο- παυρίδη» διά ποσοΰ 11.707.000 δϊρχμ. πρός τσ- σκοπόν έιπεκιτάχΤε- ως τώ-ν είς Δρέπανον Κοζάνης ύ- φισταμένο>ν έγκαταστάσεών της
παραγίογής καί επεξεργασίαν μαρ
μάρων. Μετά την όλοικλήρ*»σιν
τής έιπενδύσειος, τό άπασχολούμβ-
νον σήμερον .τροΛΐΛΐικαν' έχ 46 ά-
τόμχον θά άνέλβη είς 104 έργατο-
τεχνίτας καί {«αλλήλους.
5) Τής ΑΒΕ 'Τφασμάτων «Μά
β ής» διά ' σΐκμπληροΑματικοΰ πο¬
σοΰ 5.000.000 ορχμ. πρός έπαύϊ-η
σιν τής έκ 16.500.000 άαχικής 6-
πενδύσεώς της, άφϋΐρώσης είς την
επέκτασιν καί εγκατάστασιν νέων
αυτομάτως ύφαντουογικών ίστών
είς τό είς Λυκόβρυσην Άττμκής
εργοστάσιον της, τού οποίον τό
προσωπικόν θέλει αυξηθή άπό ©0
ίίς 110 έργατοτεχνίτας καΐ. ύπαλ-
λήόλ.ους.
ΠΡΟΥ ΠΟΟΕΤΕΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΕΙΣ ΦΟΡΟΝ
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΤΟΝ ΔΑΠΑΝΟΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ
ΝΑ ΕΡΕΥΝΑΤΑΙ ιδιαιτέρως 6ν
έχουν καταβληθή αί υπέρ τού
οίκείου άσφαλιοτικοϋ όργανισμοϋ
υποχρεωτικόν είσφοραϊ, διά την
έκπτωσιν των άποδοχών τού προ-
οωπικοϋ (μιοθών, ημερομισθίων
κ.λ.π.) έκ των άκαθορίστων έ-
σόδων των έπιχειρήσεων πρός
έΕεύρεσιν τοϋ κατά τό άρθρον
35 τού Ν.Δ. 3323)55 καθαροΰ
είσοδήματος.
Τούτο εντέλλεται τό υπουργεί¬
ον Οίκονομικών δι1 έγγυκλίου τού
πρός τούς οίκονομικούς έφόρους,
έΕ άφορμης υποβληθέντων έρω-
τημάτων, σχετικώς μέ τάς προιί-
ποθέσεις έκπτώσεως έκ των άκα-
θαρίστων έσοδων των έπιχειρή¬
σεων των δαπανών μιοθοδοσίρς
τοϋ προσωπικοϋ των.
Διά τής διατάξεως τού πρώ
τού έδαφίου τής περιπτ. α' τής
παρ. 1 τού ώς άνω άρθρου, ώς
γνωστόν, έκπίπτονται έκ τοϋ ά-
καθσρίστου είσοδήματος τα γενι-
κά έΕοδα διαχειρίσεως, συμπερι¬
λαμβανομένων των έΕόδων μισθο-
δοσίας καί άμοιβής προσωπικού
Ό οικονομικάς έφορος, έν τού¬
τοις, διά τόν καθορισμόν των κερ
δών ύποχρεοϋται βάσει των δια-
τάΕεων τοϋ άρθρου 7 τοϋ Ν.Δ.
4104)2960, νά συνυπολογίοη ώς
δαπάνας έκ μιοθών κα'ι ήμερομι-
σθίων ποσά επί των οποίων δέν
κατεβλήθησαν αί υπέρ τοϋ Ι.Κ.Α.
ή ετέρου άοφαλιστικοϋ όργανι¬
σμοϋ είσφοραί, έκτός εάν υπό τής
κειμένης νομοθεσίας προβλέπεται
μερική ή όλική απαλλαγή άπό
τής υποχρεώσεως καταβολής ει¬
σφορών.
Σχετικώς μέ την προϋπόθεσιν
αυτήν, τό υπουργείον διά τής
έγκυκλίου τού άναφέρεται είς την
ύπ' άριθμ. 2530)70 απόφασιν τοϋ
Συμβουλίου τής Έπικρατείας, τό
οποίον έρμηνεΰον την έν λόγω
διάταξιν τοϋ άρθρου 7 τοϋ Ν.Δ.
41Ο4)1Θ7Ο εδέχθη, ότι ή φορολο-
γική άρχή προκειμένου νά καθο¬
ρίση τό καθαρόν είσόδημα έκ τής
άσκήσεως έπιχειρήσεως δέν δύ¬
ναται νά έκπέση έκ των άκαθορί¬
στων έοόδων τάς άποδοχάς τοϋ
προσωπικού, διά τάς οποίας δέν
κατεβλήθησαν αί υπέρ των οίκει'-
ων άσφαλιστικών όργανισμών ό-
φειλόμεναι είσφοραί, έστω καί άν
ή υπό τής έπιχειρήσεως καταβο-
λή των άποδοχών είς τό προσωπι¬
κόν της άποδεικνύεται έκ των τη-
ρηθέντων κατά νόμον φορολογι-
κών στοιχείων.
ΗΔΙΑΦΥΛΑΞΙΣ ΔΙΚΑΙΠΜΑΤΟΝΕΑΛΑΔϋΣ ΚΑΤΑ
ΤΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΔΙΑ ΑΙΕΥΡΥΣΙΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
προϊότων, έγχωρίον πιρΐΰτογενοΰς
κοί βιομηχανικής παραγωγής, κα¬
τά τούς έπιοκοπονμέ'νους μήνας
— Μάϊον - Απρίλιον 1971 —μα;
δίδει αύξησιν 122,3 έναντι 122,
ϊίτοι: Γεοιςγίας 119 έναντι 118,7,
•/τηοτρο<ρίας 117,4 έναντι 117,4, όρυχείον καί μεΤαλλεί<ον 141 ε*ναν τι 138,7, βιομηχαν'ας αοτών 120, 1 έναντι 120,1, ν.λοστοϋφαντουργί άς 119,4, χημική; β:οιιηχονίας 118,1 ε'αντι 120,8 καί 6(}νχήν}ν μή μ-εταλλικιον 131,4 εΐ'αντι 131,0. Κατά τα Αν(οτίρο), είς δύο πε¬ ριπτώσει; — κτηνοτσοφίας, βιο- μηχανίιχ; ποτών — εχομεν άμετα- Λλήτονς δείκτας κα[ είς ετέρας δίο — χηιιικής βιομηχανίας κ.αί ιιή αετηλλικων όρι»κτο'ν — μείιο- Οί δεικταί ούτοι, ώς ϊΐναι σικόν, συντελοΰν είς την σιν τοΰ έμπορικοΰ μα; ίσοϊι>γίου
καί ή παρακολονθησίς τον ένδια-
ηέοει, διά τήΐν έξαγογήν των ά-
ναγκαίοχν στ'μπερασμάτον εί,ς την
εξέλιξιν των οικονομικήν μα; με
γεθόν.
ΛΕΧ ΤΠΛΓΟΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΑΦΟΡΟΑΟΓΗΤΟΝ
ΚΡΑΤΗΣΙΝ
'Εγναταστάσεις γενόμεναι επί
άλλοτρίου ακινήτου δέν ύπάγον-
ται είς τάς ίύεργετικάς διατά-
ξεις τοΰ ά'ρθρου 7 τοΰ Α.Ν. 147)
67, καιθ' όσον μόνον ή κτήσις κα-
τά κυριότητα παγίον στοιχείον
ίπιτρεΛει την δημιουργίαν τής
κρατήσεως των ώ; ά<'> διατά-
ξε-ον.
Τοιοντοτρόπο); απήντησεν ή
οίκονομική έφορία Α.Ε. Αθηνών
δι' έγγραφον της επί υποβληθέν¬
τος σχετικοΰ έρωτήματος.
Κατά την πρόσφατον σύνοδον
των πρόεδρον τής «Οΰνίς» ("Ενω
σις των Σχινδέο^ιων Βιομηχάνων
τής ΕΟΚ), ό Χύνδεσΐμος 'Ελλήνων
Βιομηχάνοιν εδήλωσε δι' έκπροσώ-
πον τού, ότι κατά τάς διαπραγμα-
τεύσεις τάς άποβλεποϊισας είς τττν
διεΰρυνσιν τής Κοινότητος, όιά
τής είσόδου νέων μελών, καθώς
καί κατά την σύναψιν συμφονιών,
(Πΐνδέσε(ι)ς τρίτων χωρών μΐτά τής
ΕΟΚ, έπιβάλλεται όπως διαφυλα-
χθοΰν τα έκ τής συμφωνίας τόν
Αθηνών άπορρέοντα δικαιώματα
τής Ελλάδος.
Ό ΣΕΒ εζήτησεν όπως ή «Ον
ν'ις» παρεμβη πρός την κατεύθυν¬
σιν αυτήν, είς τα διάφορα αρμοδία
ϋργανα τής ΕΟΚ. Ή δήλ.ωσις αυ¬
τή τού ΣΕΒ, καταχωιριθεΐσα είς
τα πρακτικά τής σύνοδον εγένετο
κατά την διάρκειαν τής σχετικής
μέ την διεύρυνσιν τής Κοινότητος
ΤΑΧΕΙΑ^
ΕΞΤΠΗΡΕΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΤΤΙΛΛΟΜΕΝΩΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝ. ΤΡΑΠΕΖΑΝ
Νέσν σύστημα αποστόλη; των
έμ·βασμάτιον δι' ήλεκτρονικοΰ υπο
/.ογιστοΰ ίγκατέστησεν ή 'Εβνική
Τραπέζα είς τό Ναυτιλιακόν Κα-
τάστημα αυτής, είς τόν Πεΐιραιά,
πρός ταχείαν έξυίτηρέτησιν των
ναντιλιακίδν έπιχειρήσεων, των
ναυτικόν καί των οικογένειαν των.
Διά τοΰ νέον τούτου συστήματος
τα έμβάσματα άποστέλλονται είς
,τ>ν προορισμόν των αυθημερόν κα!
ίντός ελαχίστης α>ρας άπό τής
καταβέσεώς των είς την Τράπε-
^αν.
ΧΕΙΡΟ'ΓΕΧΝΙΚΟΝ ΒΚθΕΤΗ-
ΡΙΟΝ ΤΟΤ Ε.Ο.Ε.Χ. ΗΡΧΙ¬
ΣΕ ΛΕΙΊΌΤΡΓΟΤΝ ΕΙΣ
ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΝ
Άπό τ<δν άρχών τού τρέχοντος μηνός λειτουργεϊ κανονικώς είς Φραγκφούρτην τής Δ. Γερμανίας τό οργανωθέν αύτόθι υπό τοΰ 'Ε- θνικοΰ ΌργανισμοΟ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας ειδικόν Δειγματολο- γικόν 'Εκθετήρκτν ελληνικόν χει- ροτεχνημάτων καί εΐδών καλλιτϊ- χνικής βιοτεχνίας, πρός τόν σκο¬ πόν τής επί έμπορικοΰ επίπεδον προβολής τούτων είς την ενρωπαϊ- κήν αγοράν. συξητήσεος είς την οποίαν παρί¬ στατο έκπρόβθΗΐος τής Εκτελέση κης 'Εαατροπής τής ΕΟΚ, όστις καί κατετόπισε τούς έκπροσώπους τής κοινοτικ,ής βιομηχανίας επί των σχετικόν διαπραγματεύσεων, ποϋ τείνουν νά δημίουργήσουν διά τής είσόδου τεσσάρων νέων με¬ λών, την ήνιομένην «Ευρώπην των Δέκα». Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τονί ζεται. ότι, τελικώς ή σύνοβος τής «Ούν'ις» απεφάσισεν επί τοϋ θί- ματος των διαπραγματεύσειονι με¬ τά τόνύποψηφίοη1 πρύς σύνδεσιν χορόν, όπως ανατεθή είς μικράν όμάδα έμπειρογν(υμόνωι ή μελε- τη καί ύπόδειξις των ελαχίστων προϋποθέβεων τάς οποίας θά η¬ δύνατο νά απαιτήση ή κοινοτική βιομηχανία διά Τήν σύνδεσιν των ώς άνο) χϋ)ρών μετά τής Κοινό¬ τητος, επί, τή βάσει τοϋ υπό τής Γραμματείας καταρτιοθεΎτος σχε- δίου. ΘΑ ΜΕΛΕΤΗθΟΤΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΤΟΤ ΧΟΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΤ Δι' άποφάσειος τοΰ ύπουργοΰ Άναπληρωτοΰ Σνντονισμοΰ κ. 'Εμιμ. Φθίνάκη σαη'εΛτήιθη έπιτρο πή έξ άνχοτάτων κρατικών λϊΐ τοτιργόν καί ίδιωττών έπιστημά- νιον, μέ άντικ«ίμ«νον την μελέ¬ την των προβλημάτο),' των σχε- τιζομένων μέ τόν χωροταξικόν προγραμματισμόν. "Ειργον τής έίτιτροπίής θά εί¬ ναι ειδικώτερον ή έκπόνησις έκ- θέσειος επί των πλαισίων καταρ- τίσεως χωροταξικοϋ σχβδίου μα- κροχρονίου προοπτικης βι« την χώραν, τάς έπτά περιφεοείας άνα πτύξεως καί τα τρία μεγάλα πο- λεοδομικά συγκροτήμ.ατα (Ά'θη- νόν, θ ε σ) κη ς, Πατ ρών). Ή έπιτροπη θά υποβάλη την έ'κιθΐσΐν της μ^χρι τέλους τοθ προ σεχοΰς Όκτωβιρίου, προκαταιοκτι- κήν 5έ τχΛαυττιν Αυγουστον 1971.
•Η προοδεντι-,-.η αύξησις των ναΤον πασάν περαιτέρω
ρϊαγωγών μας κατά χά τελευταία κήν πρωτοβουλίαν,
ττη, «χαρακτηρισθή άπό τύ φαι-
τής απομακρύνσεως μας
ρλίαν.
Έν τοσούτω, ή επιτευχθείσα αν
οί των παραδοσιακών γεωργικών
,τροϊύντιον μ-ας καί τής στροαής
,Τοό; τα βιομηχανικά είοη. Ή δια
^ίιττΐ'ΐβις «ΰτη, εΰλύγο>ς, έπιτρέ-
•ιγι νά εΰελπιστοΰμεν, ίΐτι ίίοΓρχό
μεθα είς την χορεΐαιν των βιομη
ς άναπτΐ'σσ^ιενον οίκονο-
μιών τού κόομου.
Έκ τής μελέτης, έν γενικαίς
γραμμαίς, τής πορείας των έξα-
νωγών μας, κατά την 15ετί«ν
1955 — 1970, προκύπτει, ίίτι: έ-
νώ κατά τό 1953 αί έξαγωγαί α¬
νήρχοντο είς 206,3 Ικατ. δολλα-
ρ«ι>ν, τό 1960 εί; 2»8,5 έκατ.
&ολ)Λρί<ι)ν τό 196.Ί είς 330,!) ρ·/ατ. δολλΛθίων, κατά τό παρελ βόν ετος αύται άνήλθον είς 612, 2 έκατ. δολλ. Ή τοιαύτη άλ.ματώδης αύξησις τόίν έξαγωγών μας όφείλεται, κυ ρίοις, είς την διεύρυνσιν τοΰ ά- ριβμοϋ των έιξαγομένοιν βιομηχα¬ νικήν ,τροϊόντοΐιν, βασικώτερα των οποίων είναι τα όρυκτά καΐ τα μεταλλίτιιατα, άλλά καί .πλείστων όσιον δλλων άμάδ(ι>ν τού κλάδου
βιομηχανίας καί, όιοτεχνίας έφ' δ
βον έπιτρέπουν τούτο αί παραγω-
γιχαί δυνατότητες τής έγχο).ρίου
βιοαηχανίας. Διότι .-τρέπει νά ύ-
,τογραμμιο'θή, ότι ήμίτορ,εΓ μέν
νά ϋςρίστανται περιιθώρια μεγαλυ
ΐέρου όγκου τοποθετήσεως βιομη
γανικωΐν άγαβών μας είς τάς ά-
γοράς τοΰ εξωτερικόν, δέν παρα
γνωρίζεται δέ η πραγματικότης,
ότι ή στενότης παραγοιγής είς
ωρισμένα ποοϊόντα, κοθιστά άδύ
Ηησις των
εξαγωγήν
,μας, δέον
γ μ
νά αποδοθή" καί είς χήν
μένην προσπάθειαν άναπτνξεως
τού εξαγωγικόν μας έμπορίου των
ωργΐ'/ών προϊόντων. Ή άναδι
θάθρωσι; έν τώ μέτρο τού δυνα
ιοΰ, των κα/.λιεργειών καϊ ή
προσαρμογή τώ. .τροσφερομένων
ποιοτήτων .-τού; τάς άπαιτήσεις
τής διεθνοΰς άγοράς, συνετέλε-
σαν είς τύ νά σννεχίζεται ή σνν-
αλ.λαγματοφύρος ωφελεία έκ των
παραδοσιακών εξαγωγικόν μα;
προϊόιντων.
Ούτοι πι»ς έτερον εκάτερον, ε¬
άν λόγω τής μεγάλης συμμετο¬
χήν είς τό σύνολον των εξαγω¬
γήν των νέον έξαγωίγίμωιν προϊ
όντων, εμειώθη ή συμμετοχή τής
Ομάδος των «έ'θνικίόν» μας προϊ
οντω,ν. Έν τούτοις, πλείστα έκ
των ποοϊόντων τούτιον έξακολου-
θοΰν νά καταλέγωνται μεταξύ
των πρώτοιν έξαγο)γίμωιν προϊόν
των μας.
Άπό απόψεως δι«ριθρώσειος
των έξαγοιγών μας, κατά την ώς
άνο) 15ετίαν, ή σνμμετοχή των
βιομηχανικώς ποοϊόντιυν, ηκολού¬
θησε την κλι'μακα: αί έξαγωγαί
αυτών κατά τό 19Γ>5 άντιπιροσώ-
πενον ποσοστόν μόλις 1,6%, τό
196Λ 4,7%, τό 1965 10,3% καί
κατά τό 1970 τό 37,1% επί τοΰ
<η>νόλον των έξαγωγών μας. Έν
συιμπεράσματι, αί έξαγο>γαί 6ιομη
χανικών προϊόντο>ν θά δώσουν
την λύσιν είς την ισοσκέλισιν τοΰ
εμπορικον μας ίσοννγίον.
ΑΝΑΚΤΗΣΙΣ ΕΔΑΦΟΥΣ
δελτίον μηνός Ιουλίου,
«Φέρστ Νασιοναλ Σίτυ
τής
Είς τό μηνιηίον οίκο-ναμικύν άνακάμψεως, τό Δελτίον ύπο-
γραμμίξει, ότι ή άπασχόληοις είς
μή αγροτικάς εργασίας, ό δεί-
κτης των βασικών οίκονομικών με
γεθόν κα'ι αί πραγματικαί λιανι-
καί ποιήσεις προσεγγίξονν ή καί
ύπερβαίνονν τα πρό τής οίκονο-
μική; ύφέοειος ίπίπεδα, σνμπεραί
ν εί δέ, ίίτι ή άνάκαμψις προχα-
ρεΐ μέ σταθεράν, δν καί δχι εξαι¬
ρετικόν ρυθμόν. Εΰνοϊκώτεραι έμ-
φανίζονται, έπίσης, καί αί προο-
πτικαί διά δαπάνας κεφαλαίου.
Λεδομένου, ότι ό πληθορισμός
εξακολοκθεί νά ευρίσκεται άκάμη
είς ύψηλά έπίπεδα, τό γεγονός
ότι ή οίκονομία κινεΐται μέ 6ρα
6ίη· ρυθμόν, δέν δικαιολογεΐ μί¬
αν μαζικήν νομισματικήν καί φο-
ρολ.ογικήν έπί'θεοιν εναντίον τού
ςη·θμοΰ τής οίκονομίκή; άναπτύ-
ξεως. Σιινάγεται, οΰτω, το βυμ-
αέρασμα, ότι ή Κεντρική
ΕΤΡΟΠΟΠΟΙΗΘΗΣΑΝ ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
όναφέ.ρεται, ότι ή σταιθερα άνά
καμιρις τής οίκονομίας των ίΙΙΙΑ,
είχεν ώς συνέπειαν νά άνακτηθή
τό άπολρσθέν ΐίδαφος. Είς ίσην
ε^τασιιν, ρΐχε συμβή τ|οΰτο καί
είς άναλύγους χοτά τό παρελθόν
περιπτο)σεις.
Ώς παρατηρειται, ή διομηχα-
Μκή παραγτογή εσημείωσεν έντός
νοΰ Μαίου την πλέον έντυΛΐοοια-
ν.ήν αύξησιν άπό τής ί-*ΐοχής τής
αΐΐκάμψεΐι>ς, κατά τοϋς μήνας Δέ
νέμ.6ριον καΐ Ιανουάριον, μετά
ι ήν απεργίαν τής αύτοκινητοβιο-
μηχανίας. Ή έν λόγο) αύξησις,
στηριζομένη έ.τί εΰρείας δάσειος,
εσημειώθη είς τα ειδή οίκιακοϋ
έ-ξοπλιθιμοΰ Ιπιχειρήόσϊ(ΐ)ν καί εΓδη
προοριζόμενα διά την άμυναν, κα
Οώ; καί τα κυριώτερα καταναλω
τικά άγα'θά καί τα αύτοκίνητα.
Ή δνοδο; τής πα,ραγοιγής κατά
τόν Μάϊον, συνωδεΰθη καί άπό
την σημαντικήν διεΰρυνσιν ,τληρο)
μών είς μισθοΰς καί ήμεοομίσθια
καί αίίξηστ-ν τοΰ άριιθμοΰ των ά
πασχολουμένων είς μή ά,γροτικάς
εργασίας. Έξ Λλλου, ή 6ελτίοκτις
των «άγοραστικω προθέσεοιν»
των καταναλωτάιν, ή όποάα απε¬
καλύφθη είς προσφάτους ερεύνας,
άγτι,κατωπτρίσθη είς μίαν έντονον
αύξησιν τοΰ άριιθμσϋ άδεκον πρός
ανέγερσιν οίκημάτων.
ΙΙαρά ταΰτ«, ιιπι«ημαίνεται είς
τό ώς ανω δε-λτίον, ότι τα .-τρο-
αναφερθεντα έπιτεύγματα δ?ν ή
ραν τάς ανησυχίας ώς πρός την
πορείαν τής οΐκονοιμίας, ένώ με-
οΐκοί παρατηρήται έκφράζοιιν έν-
ιδοιασμοΰς ότι ή άτάκομι|'ΐς θά
(ϊνασταλή λόγο) των τη|ιηλοτέρ(ΐ)ν
έ.-τιτοκίων. Άλλά οί οίκονο·}ΐολό-
γοι τής «ΣΓΤΙΜΠΑΝΚ» άντι-
τείνοι»ν, ότι μία τοιαύτη προοτττι-
κή έμφανίζεται άπομ,εμακρυσμένη
εΎ ό'ψρι τής άπό τοΰ τέλονς Ία-
νουαρίου παρατηρουμένης ταχυτά
της ανξήσρίος τής ,-ΐροσς ο,ράς
χοήματο-ς.
Σχετικώς πρός τόν ρτθμόν τής
Νέοι κανόνες χρηματοδοτήσε- Πρός τουτο, αί Τράπεζαι θά έ-
ως τής οίκονομίας έκ μέρους των πιδιώκονν την ργκαιρον εϊσπρα-
Τραπεζών θά ίσχύοιν εφεξής, ξιν ληγοικΐών δόσεων έκ πάσης
Πρός τουτο, άνεμορφώθη καί (ΐύσεως χορηγήσεών τιον.
συνεπληρώ&η ή ίχ' άριθμ. 1509)
1)14.9.68 βασιβίή απόφασις «περί
•/.ανόνονν διεπόντων τάς χρηματο-
δοτήσεις καί λοιπάς τατοιθετήίθεις
των Τρα.τεζών». Τα άν<υτέρω ένε υπό τής Νομιοματικής 'Επιτροπής, συνςλθούσης υπό την τοΰ ΰπουρ/γοΰ Σ νντο- νισμού κ. Ν. Μακαιρ£ζου. Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τοΰ νπονρ- γρίου Συντονισμοΰ άναΛρέρεται δ τι ίέπιδιώκεται, οΰτω, ή καλυτέ ηα προσαρμογή τοΰ πΐστωτι·κοΰ μη /ανιαμοΰ τής χώρας καί ή όρθο /.ογικωτέρα κατανομή των διαθε (τίμιον πιστωτικών μέσων, συμφώ να>ς πρός τάς άπαιτήσεις τής δια
διχασίας τής οικονομικάς άναπτύ
ξίως, άποτρεπομένης συγχρόνως.
τής ύπερμέτρου καί μή παραγω
γικής πισαυτικής έπ*κτάσεο)ς#.
Αί κυριώτειραι μεταβολαί είς την
τής οίκονομίας ε
^ονν ώς ακολούθως:
Ή ποοΌστιαία αύξησις τοΰ μέ-
βου ορου των πιστώσεών μιάς
Τραπέζης πρός την αυτήν έπιχεί
θηβιν διά κεφάλαια κινήσεως, πε
Οΐλαμβανομέ.νης καί τής χρημ«-
τοδοτήσεος των πωλήσεωτ, δέν
ί.ιιτρέπεται νά ΰπερβαίνη την πό
οοστιαίαν δνοδον τής παραγιυγής
ιη;. Είς περίπτωσιν χρηματοδοτή
πεως τής έπιχειρήσεος υπό περισ
οοτέιθων Τραπεξών, εκάστη Τρά-
•Ίίζα κατά την εφαρμογήν τής
ώ; άνο διατάξεως θά λαμβάνη
ι' όψιν καί την υπό των λοιιπών
χοηματοδότησιν τής έ
Πρός τουτο, ή Τρά
Θά ξητή από τύν χρηματο-
σχετικήν ύπιεΰττυνον δή
'.ωσιν. Έν σιινεχεία ή Τραπέζα
"ά έπαληθεύη ταύτην άιντλοΰσα
άς πληροφορίας καί άπύ
ιψ είς την Νομισματικήν "Επι¬
τροπήν Κεντρικήν "Γπηρ·εσίαν Πά
ς Τραπεζικήν χοιρη
Ή άνάληψις των έγκρινομένων
πιστώσεθΛν θά
τόν ρι«θμόν
των σχετικών
άκολουθή αύστη-
πραγματοποιήσειιις
όαπανών.
Πρό τής έγκρίσεως νέων πιστώ
σεί»·ν αί Τράπεζαι θά' έΊξ?τάζο·υν
Η "ΠΕΛΜΕΔΕ,, ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΣΙΝ
ΕΡΓΟΝ ΔΙΑ ΠΙΝΑΚΩΝ ΕΙΣ ΑΑΗΟΕΙΣ ΕΡΓΟΛ.
Έκ πολλών αίτίων ά'ύΑ καΐ πυρετύς διεπιστώθη δτι είναι α-
διότι τύ μέγιστον μέρος των κρα δυνατόν νά θεραπεύση έκ των κά
τικών κατασκευαστικών προγραμ- τω. Άντιθέτος, παρά τάς προσ
μάτων έ'χει συγκεντρο*θή είς έ- πΐίιθείας των «λογικόν» καί, των
λαχίστας μονάδας, τύ δυναμικύ , δημοπρατουμένων Εργων: διά τής
των κατασκευαιστόν δημόσιον ερ έπαγγελματικών όργανώσεων, έ-
γων άντιμετωπίζει ήδη δεινήν κρί · πιδεινοΰται».
σιν καί πρόβλημα έ.-τιβκόσειυς, πά
ρά την κατά τα τελευταία ετη
πβριιιτέροί άνάπτιΐςΐν των Χρατ<- κών κατασκευαστικών προγραμμά των. ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑθΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ Θεαματικήν αύξησιν 2,9 δισεκ. εσημείωσαν τόν Ιούνιον αί είς δραχμάς καταθέσεις είς την Ε¬ θνικήν Τράπεζαν, άνελθοΰσαι ού¬ τως είς 50,5 δισεκ. δραχμών. Κα τα τό νάντίστοιχον μήνα τοΰ πά- ρελθόντος έ'τους αί έν λόγω κα¬ ταθέσεις είχον αυξηθή κατά 1,5 δισεκστομμύριον. Κατά τό πρωτο.ν εξάμηνον τρέχοντος ετους ή αύ¬ ξησις ανήλθεν είς 5,5 δισεκ. έκ τώιν οποίων 4,4 δισεκ. άφοροΰν είς καταιθέσεις ταψιιευτηρίου καί προθεσμίας. Ή άντίοποιχος αΰ- ξηστς καιτά τό πρώτον έξάιμη- νον 1970 ήτο 3,2 δισεκ. δρα¬ χμών. έΛΑΗΝΙΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ ΟΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ ΕΙΣΔΥΤΙΚΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ _ Δέν έπιτρέπεται ή χορήγησις ι ανανέωσις πκττώσεον πρό; δή (ίΐοιιργ,νιν άποθεμάτ<ον καθ' υπέρ "«σιν εΰλόγ<ο·ν όριον, λαμβανο- )Αου, πρό; τουτο, ύπ' δψιν τοΰ Τ**' μέσου υρου των τελευταίων Αί Τράπεζαι δέν θά χορηγοΰν νρ(ι; πιστώσεις διά κεφάλαιον κι "ΚΈιος πρό; επιχειρήσας αί ό- ίοϊοι ρχοΐΎ ηδ'; ληξιπιροθϊίτμοι·ς εάν ή χρηματοδοτουμένη επιχεί¬ ρησις εχει δκυθέσει διά τόν αυ¬ τόν σκοπόν τα ΐκ κερδών αυτής ή έτερον πηγώ-ν πειριθώρια ιδίας ρε>στότητος.
Ή χορήγησις πιστώσεων διά
την εισαγωγήν πρώτων ΰλών καί
κεφαλαιουχικοΰ έξοπλισμοΰ έπι-
τρε'πεται μόνον είς τ{)ν περίπτω¬
σιν υπάρξεως άντικειμενικής άδυ
ναμίας αυτών ίτιί προθεαμιακώ
διακανονισμω.
Τα δάνεια διά παγίας έγκατα
στάσεις τής βιομηχαΛ"ί«;, βιοτεχνί
άς, μεταλλείιον, έξαγωγικοΰ έμπο
ρίοΐ' καί καπνίμπθρίου δέν έπιτρέ
πεται νά ΰπ.ερ6αί.νοι»ν ποσόν άντι
ίττοιχοΰν είς ποσοστόν 70% τής
συνολικής άξίας τοΰ έ'ργον, περι-
/ αμιβανομενης καί τής άξίας τοΰ
οικόπεδον (είς τιμάς οικόπεδον
βιομηχανικής καί ούχι άστικής
περιοχής). Έφ' όσον ή επιχείρη¬
σις ?χει λαΰει πιστώσεις άπό
τούς προμηβετιτάς τοΰ κεφάλαιον
χικοΰ έξοπλισαοΰ θά μειοΰται ά-
ναλόγως ή τραπε-ζική χρηματοδό
τησις.
Ή έ«πλήο<οσι; τό,ν ώς δνοι δ σον διά την χορήγησιν νέον πι- στώσειον προκίΐμένοτι περί έπιχει (,ήσειον μέ συνολικόν τραπε:ζικόν δανεισμόν άνο) των 50 έκατ. δρα χμών θά βεβαιούται δι' άποφάσε- οι ς τής Διοικήσειης τής οίκείας Τραπέζης. Αί οιχετικαί άποψάσιεις θά διατιντοΰνται εγγράφως καί θά τηροΰνται είς φάκελλον ομού μετά τόν δικαιολ γητικων επί των οποίον έστηιρίχθησαν αύται καί θά τίθενται οσάκις ζητηθή τούτο, είς την διάθεσιν τοΰ Γε- νικοΰ 'Επιθεορητι·"· Τραπεξόιν. Ή υπό τόν εμπορικόν Τραπε- ΐων χρηματοδότησις τής οίκονο- ιιΐιις, εξαιρέσει των μακροπροθέ πτμον δανείίον διά παραγωγικάς Γπενδι'Όΐίΐς καί τώ.ν πιστώσεον τού; τύ έξαγ'ογικύν εμπόριον καί τύ καπνεμπόριον, νπάγεται εί; ά Λ'(!)τατον σΐΛ'ολικόν κατά Τράπε¬ ζαν όριον, προσα,ςμοζάμενον έκά στοτε ήτο τή; Νομισματικής Έ Πρός τό Τϊχνικόν Έπιμελητή γνο>ρίσοχιν τάς άιπόψεις των καί
ριον καί την ΙΙΚΔΜΕΔΕ έκοινο- τονίζει ότι διά πρώτην φοράν
ποιήθη υπό τοϋ ϋπουργείου Συν προοφρρεται ή δυνατότης διεισδύ
τονισμοϋ έπιστολή τοΰ έν Μονά- σεως έλληνικών τεχνικών έταιρει
χιο Δρος Μηχανικοΰ Χ. Μάϊερ, ό ών είς χώρας τής Εύρωπαϊκής
οποίος άναφέρει ότι έλληνικαί τε Οίκονομικής Κοινόττρτος.
χνικαί έται.ρεϊαι είναι δυναιτόν νά ---------------------------------------------
άναλάβουν εργα είς Διτικήν Γερ ΕΛΠΙΔΑΣΙΑΣΘΗΣΑΝ
μανίαν. ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΤΠΟΔΗΜΑΤΩΝ
Τό θέμα τουτο εΐχε σ^
είς τό ί'.τοιιργεϊον Συντονισμοΰ Δεΐγμα τής στνεχώς άναπτυσ-
κατά την επίσκεψιν πρό τινος, σαμένης βιομηχανίας τής χώρας
τού Γερμανοΰ ΰφυπουργοΰ Ε. Λά αποτελεί τό γεγονός, ότι κατά τό
οΐ'ερμπαχ. Τότε, τό νπουργεϊον πρώτον βμηνον τοϋ 1971 ή 6ιο-
Συντονισμοΰ απήντησεν ότι τό θε μηχανία γυναικείον ΰποδημάτων
μα θά. εξετασθή καί π; δεδομέ- Α Ε. «ΑΤΘΙΣ» Έλ. Χελιουδά-
νην ηερίπτωσιν θά ύπο<δριχθοΰν ' κης έδιπλασίασε τάς έξαγίογάς έλληνικαί εταιρείαι, είς τάς όποί της, ΐν συγκρι'σει πρός τό άρτι¬ ας θά έπεθύμοΐΛ' νά άνατεθοΰν , στοιχον βμηνον τοΰ 1970. Συγ- Τουτο τονίζεται είς υποβληθέν μνημα τής έργοληπτικής όογανώ πρός τύν κ. Προθυπουργον ύπό- σεος ΙΙΕΔΜΕΔΕ, τύ οποίον υπο γράφοιτν οί κ.κ. θ. Ζοΰνης κίτιί Ί(ο. Αλεξίου πολιτ. μηχανικοί. Χαρακτηριστικύν τής άνάγκης τής πάση θυσία έξευρέσεος ερ¬ γασίας υπό των έ,ςγοληπτικών έ ζα^ μάλλον, έπανέρχεται 'είς"τήνίπιΧε<θήσϊ">ν είναι — ώς άναΦέ-
όδάν μιάς μετριοπαθοΰς αύξήσε- 0ΕΤαι ~ αί προσφερόιιεναι ν.ατά
ο; τής προσφοράς χρήματος, ή Γα? δημοπρατήσεις των έργον α
/.ποία ένισχί-ει τάς πιθανότητας, παραδέκτος ίη|»ηλαί έκπτώσεις,
ότ, ή οΐκονομική άνάκαμψις δέν αί οποίαι όδηγοι^· είς την κατα
θά σννοδευθή έκ νέον άπό πληθοι στροίρήν, την άδράνειαν καί ά-
νεργίαν πλείστον μέρος τού κλά
δόν, μετά τοΰ προσωπικού των
καί τοϋ πολλόν έκατοντάδον έ
κατομ. άιξίας μηχανικοΰ έξοπλι-
σμοΰ τ(ον πού καταδικάζεται καί
είς πλήρη σχεδόν καταστροφήν.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΧΑ ΜΕΤΡΑ
'Επισημαίνοντες — τονίζεται—
τόν ΰφιστάμενον κίνδυον καί τάς
έκ τούτου γενικοτέρας έπιπτώ
σεις, είσηγοΰ,μεθα την λήψιν 'τών
κατωτει,ρο έπειγοντων μρτριυν
πρός αποτροπήν των απειλούμε¬
νον δεινων:
1. Καταρτισμόν πινάκον «άνα-
■> τής κατοσκευή; των έρ¬
γων είς άπαντας τοϋς ποαγματι-
κονς κατασκεναστάς. Τούτο χαρα
κτηρίξεται ώς «μέτρον σωτηοί
άς», διά νά περισταλή ό άνεπί-
τρεπτο; άΛ'ταγονιοίμος είς τάς
δημοπρασ!ας των δημοσίου έρ¬
γων «"Οταν τύ 2)3 πεοίπου τής
άξίας των κατασκευαστικών προ-
γ,ραμμάτον εχοι»ν ανατεθή είτε
διά τοΰ σνστήματος τοϊτου είς
ωρισμένας ολίγας έταιρείας καί
διά τοΰ άπολογιστικον στ·στήμα-
τος είς τάς ΜΟιΜΑ, νομίζο,μεν
δτι δέν είναι έπιτρεπτόν νά συν
θλίβ(οντ«ι άπαντες οί νπόλοιποι
κατασκετιασταί διά τό άπομένον
τρίτον, δημιοτ'ργοΰντες την παρα
τηρουμένην απαράδεκτον κατά¬
στασιν τόσον δι' αύτοΰς ώς έπαγ-
γελματι'ας καϊ τού;
μένους, όσον κα'ι διά τα εργα.
Εξαίρεσιν θά άποτελέσουν τα μι-
κρότερα έ'ργα, δι' & ίσχΰει τό
σνστημα δημοπρασί(ΐς δι' ένκιία;
έκπτώσεως. Ό σημειούμενος είς
τάς δημοπ.ρασίας άνταγωνιστικός
Αύξησιν τοΰ άριθμού τόν
των υπεροασεων των
υφισταμένων σνμβάσεον, διά τής
κατατμήσεοις των μεγάλον έ'ρ
γ<ΐ)ν είς πλείονα αύτοτελή τμήμα τα, δπου τούτο είναι δυνατόν καί διά τοΰ περιορισμοΰ τής άναθέ- σεως έργων τοΰ προγράμματος περιφερειακής άναπτΰξεο; εί; τάς ΜΟΜΑ. 3. Χαρακτηρισμύν των κατα¬ σκευαστικών έπι,χειρήσεων ώς βι ομηχανιών ή βιοτεχνιών καί ε¬ φαρμογήν καί δι' αύτάς των ί- (Τχνουσών διά την βιομηχανίαν κα νόνων χρηματοδοτήσεως. Καιθι- έρωσιν, έπίσης, των αυτόν μέ την βιομηχανίαν ηύξημένων συντελ^- <ττό άποσβεσεων επί των έγκατα στάσείον καί τοΰ μηχανικοΰ έξο¬ πλισμοΰ. 4. "Ισην μεταχείρισιν υπό τοΰ ΙΚΑ των κατασκευαστικών έπι- χειρήσρων πρός τάς λοιττάς τοιαύ τας, (τυμμόρφοσιν τοΰ ΙΚΑ πρός τάς αποφάσεις τού Συμβουλιον Έπικρατείας ώς καί καθορισμόν των εισφορών βάσει τοΰ νόμον καί ουχί διά των αυθαίρετον συν τελεστών επί τής άξίας των έ',ο- γων. Διά τοΰ έπικρατοΰντος σήμε ρον τρόπου καθορισμοΰ των εισ¬ φορών καί χρόου πληρωμής αΰ των, έπέρχεται σημτχντική έπιβά- ουνσις κα'ι καταδι»νάστενσις των κατασκευαστών. 5. Λήψιν νομοιθΓΤΐκοΰ μέτρον διά την έπιστροφηι ι?ϊς τούς κα- τασκειιηστάς των καταβαλλΛμέ ν·(ι)ν είς τόν παρά τώ ΙΚΑ «Είδ. λογ)σμόν Διυρο<τήμο>ν» ποσων λό
γο) δώρου έορτών κα). άδειών ε^ρ
γατοτεχνιτών οίκοδάμων, έφ' ο
σον ταυτα δέν άποδίδονται εί;
τοΰ; φεροαένου; ώς δικαιούχους
αϊηων. Ό τρόπος καταβολιής καί
ό τρόπος ΰπολογισμοΰ καί των
εισφορών τούτον διά σΐ'ντελε-
στόν επί τή; άξίας των έργον,
εδημιούργησε σοβαρώτατα άπο-
θέματα είς τόν ειδικόν λογαρια
σμόν, ελλείψει δικαιούχων κα'ι ή
δή κινεΐται πρός ανάληψιν αυτών
'-?ι όργάνοκτις των έργατοτεχνιτών
ηίκοδόμοιν, ένω ταυτα άνήκουν
ί·!ί τού; καταδαλόντας ταυτα έο
νοδότας, ώς μή άκολονθησάαης
τής αίτίας δι' ην κατεβλήθησαν.
Είς επανειλημμένας αίτήσεις μας
— τονίζουν — τό ΙΚΑ άπέφυ
γε νά δηλώση τα άποθεματα τοΰ
ίΐδικοΰ τούτον λ.ογ)σμοΰ.
ΠΑΡΑΚ0Α0ΥΘΗ.Ι2
δομικά έ'ργα είς Δυτικήν Γερμα
νίαν.
ΙΙαρόμοια έ'ργα είναι:
1) ΈκτελεσΗς ρργασιών ξηιθό
μπετύν, μπετόν όρμέ κ.ά.
2) Κατασκευή, τοποθέτησις
γραμμών καλωδίων.
3) "Εργα όδοποιίας.
Ή έπιστολή τοΰ κ. Μάϊερ, ά-
πρός τόν
γενικόν
γραμματέα τοΰ ί·ποιιργείον κ. Δή
μόπονλον, καταλήγει:
«Δεδο.μένου ίίτι μεγάλος άρι-
θμός Έλλ'ήνιον οίκοδάμον έργάζε
ται έν Γερμανία, πιστεΰομε,ν ό'τι
ασφαλώς κα'ι δομικαί έταιρΐίαι θά
ενδιαφέρονται σχετικώς, ακρι¬
βώς όπως σιιμβαίνίΐ νυν καί μέ
γιουγκοσλαίβικάς, ροημανικάς καί
λοιπάς εταυρ«ίας, αί οποίαι άνα-
δέχονται γερμανικάς προσφοράς
δοιιικον έΐργασιών».
Ό κ. Λημόπουλος ζητεί άπό
τό ΤΕΕ καί την ΠΕΛΜΕΛΕ νά
•/.εκριμένος, κατά τό διάστημα Ί
Ιούνιον 1971 εξή¬
χθησαν 1Ό8.045 ζεΰγη' ύποδημά-
των, άξίας 21.374.278 διρχ., έναν
τι 58.170 ζευγον, άιξίας 11.921.
530 δρχ., τοΰ αντίστοιχον διαστή
ματος 1970. Αί έξαγωγαί
γματοποιήθησαν είς Αμερικήν,
Όλλανδ/αν, Βέλγιον, Γερμανίαν
νλπ.
ΕΥΡΩΠΑΓΚΟΝ
ΣΤΝΕΛΡΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΠΟΤΛΕΡ.ΙΚΑ
ΡΩΜΗ. — Τό 4αν Εύροιπαϊ-
κόνΣι>νέδριον διά τα πουλερικά
πρόκειται νά πραγματοποιηθή είς
τό Λονδίνον τόν Σεπτέμβριον
τοΰ 1972.
Είς αϋτό προβλέπεται νά συμ
μετάσχουν υπέρ τονς 1.000 άντι
προσώπους χο>ρών τής Ενρώπης,
ώς ν.Γ/ί τής ΒΐρεταλΎίας.
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ ΔΙΑ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΣΙΤΗΡΩΝ ΕΣΟΑΕΜΣ 1971
Όδηγίαι εξεδόθησαν υπό τού τηρον έν γένει άνήκει είς την
ϋπουργείου Έμπορίου, σχετικός Ι όημο&ιότητα τον περιφερειακών
11(11
τακτοπηιηθείσας οφειλάς. Ι τή: οίκονομίας.
-τ.τηοπης αναλόγως των Λναγκόν
μέ την αρξαμένην συγκέντρωσιν
σιτηρόν (σίτον, κριθής, άραβασι'
τού) εσοδείας 1971, π,ίοκειμένου
νό διεΐίκολιινθή το ?ργον τόν ,ι
Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων ·Ανωνϋμιον
Εταιρείαν καί Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' άπο-
Φώοεως τοϋ κ. Ύπουργού Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126
^ 16)12)65, δημοσιευθείοηο εΐο τό ύπ1 αριθ. 660)23 12.65
*ΕΚ. (Δελτίον -Ανωνύμων Έταιρειών), όρίΖεται δτι δύναν
1βι νά ουνεχίοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
'ών Γενικών Συνελεύσεων καί τούς Ίοολογισμούς των δ,ά
1?Κ οίκονομικης μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
•ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς της.
φερειακόν ΰπηρεσιόν διανομ^ιρχια
κου καί νομαρχιακοΰ έπιπεδου,
ώ; πρός την παρακολούθησιν τής
συγκε·ντρώσεο;ς, τύν Ελεγχον τόν
δικαιολογητικόν καί την υποβολήν
τόν απαραιτήτου στοιχείον είς
τάς καθ' ίίλην άρμο&ίας διεν«θί'ν
σεις. ,
Κατ' αρχήν διευκρινίζετα» δτι
τι κατιοτέοιι) διαγραςρομένη διαδι
κασία άς-οςΰ μόνον είς την συγκίν
τρωοιν σιτηρόν 1971 καί ούχι είς
τα; παλαιοτέρας συγκεντρώσεις
διά τάς οποίας θά εφαρμοσθή τό
κατά τό παρελθόν ίσχΰσαν καθε-
οτώς. Ή διενέργεια τής σιη'κεν
τρώσεος ανετέθη είς την ΚΤΔΕΠ
τ, δέ πληρίομή τής άξίας των σνγ
κεντρίοιθησομένιον ποσοτήτον σι-
τηρόν είς την ΑΤΈ. Ή παρακο-
λοΰθησις τής έχραρμογής των δ-
ρων τής αποφάσεως, ώς καί πάσα
ενεργεια έχουσα σχέσιν πιρός την
ομαλήν διεξαγογήν τής σνγκεν
τρώσεως καί διαχείρισιν των σι
ύπηρεσιον νομαρχια'/οΰ κα'ι δια
νομαρχιακόν έπιπέδου τοΰ υ¬
πουργείον Εμπόριον.
Ή ϋργάνιοσις καί λειτι>ΐΗ?γία
τοϋ μηχανισμοΰ (ηιγκεντρώσεοΓ
των σιτηςών, τής έναποθηκεύσε-
Γος καί συντηρήσεως τον Ανήκει
είς την άρμοδιότητα των ύπη
ςεσιόν τοϋ υπουργείον Γεωργί¬
ας.
Ή ΚΤΔΕΠ χοεοΰται μέ τό σύ¬
νολον των συγκεντρουμένίΊΎ ποσο
τήτιον σίτου,κριθής καί άραβοσί-
του, κεχωρισμένιος κατά κατη
γορίαν (π.χ. σΐτος μαλακός, σΐτος
(ίκληρός κοινάς, σΐτος σκληρός
τυποποιημεΛ'ος) καί ποιότητα (Α
— Β — Γ — Δ) βάσει στοιχείον
παρεχομένου υπό τής ΑΤΕ καί
προκυπτόντον έκ των έξωφλη
μένο)ν ποιρι' αυτής εντολών πλη
ρωμής.
Είς περίπτωσιν καθ" ήν ή έξό
ςτλησι; υπό τής ΑΤΕ έντολών
πληρωμής, τον είσκομιστών ήθε
λεν ενεργηθή είς διάφορον Νο-
μαρχιακήν περιφέρειαν τής τοι¬
αύτης τής παραδόσεως τοΰ συγ
κεντρονμένου προϊόντος, ή ΑΤΕ
Έπιταχυντικύν ρυθμόν άνό- [
δου εσημείωσεν ό δείκτης τίμιον
χονδρικής πιολήσεως προϊόντιον,
είβαγομενιον έκ τοΰ έξοτεοικοΰ,
κατά τό πρώτον π«ντάιμηΛον τρέ¬
χοντος έ'τους, έναντι τής άντκττοί
χον περίοδον τοΰ 1970.
Συγκεκριμένως, ώς ανεκοινώθη
υπό τής Έθνικής Στατιστικής 'Τ
πηρεσίας, ό δείκτης ούτος κατά τύ
πρώτον πεντάμηνον τοΰ 1971, αν¬
ήλθεν είς 10,4% έ'ναντι 1,6% τοΰ
1969 καί 8,7% τοΰ 1970. Κατά
τόν παρελθόντα Μάϊον, ό δείκτη;
ενεΐΐάνισεν αύξησιν, έναντι τοΰ
προηγουμεΛθυ μηνός Απριλίου,
κατά 0,7% καί Ίποδίδεται είς την
άν«τ'μησ:ν ωρισμένον εισαγομέ¬
νων είδον.
Ειδικώτερον, (άσει άίΐκοιν(,>θε;ν
τος νπό τή; ΕΣΤΕ πίνακος, οί
δεικταί τελ.ικον προϊά'ντοιν, πρθί-
/εΰσεοις εξωτερικόν, τόν Μάϊον
τού 1971, έναντι τοΰ Άπ.ριλίον
1971 — μέ βάσιν τούς δείκ.τας
χονδοικής 19ϋ 1=100,0— κατά
■/•λάδους Γμφανίζ(:υν την εξέλιξιν:
Γείοργίας - Κτηνοτροφίας 159,2
έναντι 158,1 — γεωργίας 118,6 ε
νοντι 118,1!, κτηνοτοος-ίας 162,8
ΐνίΐ,τι 1617, — ανθρακωρυχείον
239,8 έναντι 242,7, βιομηιχανίας
ΐίδων διατροφής 147,8 έναντι 146,
Γ, ξΰλου 116,4 ?ναντι 116,2 χάρ¬
του 107,8 έ'ναντι 107,8, έΐαστικοΰ
καί π,λαστικον 88,6 έναντι 88,6,
χΓΐιικών 93,6 έναντι 93,2, παραγώ
γον πετοελ.αίου 167,6 έ'ναντι 166,
6. μή μεταλλικών δρΐκκ'τον 130
ί'αντι 129,4, ;ιενάλλον 119,6 έ¬
ναντι 119,4, μηχανον καΐ ήλεκτρι
κον σ>'ίτχευον 123 έ'ναντι 123,1,
ιιεττίφοοικών μέσον 114,Π έ'ναντι
111,9, λοι.τον ΓΐιθμηχΛΜίΊν 102,9
δι' έντολών της πρός τα οίκεΐα
'Υποκαταστήματά της θά μεριμνά
ίόστε αί έξο<Γληιμενα« έΛτολα'ι νά ϋποβάλοινται είς την Νομαρχια- κήν περκτ'ερειακήν 'Τπηρεσίαν τοΰ καιθ' ΰποΐ'ηγείου Εμπόριον εις την περιφέρειαν τής οποίος παρεδόθη τύ είδος. Β ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ ΣΙΤΗΡΩΝ Τύ υπουργείον Έμπορίου, δι* έγκΐ'κ.λίου τον πρύς απάσας τάς περκρερειακάς υπηρεσίας τον, παοέχει γενικάς όδηγίας, ιτχετι- κος μέ τή παοακολοΰθησιν τή; συγκεντρόσεος σιτηρών (σΐτος, κριθή, άραβόσιτος) εσοδείας 1971 τύν ϊλεγχον των δικαιολογητικόν καί την υποβολήν των απαραίτη¬ τον στοιχείίον είς τάς καβ' ΰ'λττν αρμοδίας Διευθύνσεις. έ'ναντι 101,7. "Εκ των ανωτέρω στοιχείον προ κίνττει, δτι ή μεγαλυτέρα αίίξησις ποοατηρεϊται είς τα μεταΐρορικά μεσα, τα παράγωγα πετρελαίου, τα κτηνοτροφικά κλπ. Έξ άλλον, επί τοΰ σύνολον των άνιοτέιρο δεί κτώίν, μόνον είς μίαν περίπτωσιν — άνθρακορνχείον — παοατη- ρεϊται μείωσις κα'ι είς άλΑα; τ&είς — γεο>ργία, χάρτης, έλαστικά -
πλαστικά — εχομεν άμεταβλήτονς
δείκτας.
Έκ παραλλήλου, ανάλυσις των
δεικτόν των τιιιών
έξαγομενίον
ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ ΤΟΝ ΒΙΟΜΗΧ.
ΕΠΙΧ)ΣΕΟΝ ΧΑΡΙΝ ΤΟΝ ΝΕΟΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΟΝ
Ανεκοινώθη έκ τον ύπβυργείου
Συντο«<ίμοΰ, δτι ενεκρίθη, βάσει των διατάξεων τοΰ Α.Ν. 147)67, ή χορήγησις ένισχύσεο>ς υπό μορ
φήν έπιδοτήσε^ίς χον έπιτοίψον
ιίς τάς άκολούθους βιομηχανι,κάς
ώΐιχϊΐρήσεις, αί οποίαι πραγματο-
ποιοΰν νέας παραγιογικάς έπτν-
δνσεις, σννολικοΰ ΰψους 96.908.
900 δρχμ..
1) Τής Ο.Ε. «Μεταξοβιομηχα
νία Άφοί Τριαντόπουλοι», διά πο-
βοΰ 34.101-900 &οχμ. -Τθός επέ¬
κτασιν των είς Κάτο Κηψισίαν
έγκαταστάσεών της καί άνανέοι-
σιν τοΰ μηχανικοΰ της έξοπλι-
σιιοΰ.
2) Τής Α.Ε. 'Βμπορικών Βιο-
αηχανικών καί Τεχνικόν Συναλλα
γών «Τιράνστεκομ», διά ποσοΰ 30.
000.οΟΟ δρχμ. πρός τόν σκοπόν ι¬
δρύσεως, είς Γιάλοβαν Πύλου
(Μεσσηνίας) ρποσταγματαποιεί-
ου καί οίνοπνευματοποιείοιι, έτη-
σίας παοαγιογής 8.000 τόν(ΐη' ά-
ννδρου οίνοπνεΰματος ή άποστά-
γμοντος.
3) Τής Βιομηχανικής καί 'Εμ-
πορι.κής 'Εταιρ-είας «"Αλκη ΕΗΕ:>
διά ποσοΰ 16-000.000 δρχιι. πρός
τόν σνΛπόν ί&ρύσιεως, είς την πε¬
ριοχήν Βαθέος — Αύλίδος Βοιω-
τίας, βιομηχαιΝ ικής μονόΛος παρα
γυίγής ελαφρών δομικων πλαικων,
είς την οποίαν θά άπασχολοΰνται
μονίμως 2<2 έιργατοτεχνϊτιω κα'ι 4 ΰπάλ^.ηλοι. 4) Τής Ο.Ε. «Άφοί Σ. Τσο- παυρίδη» διά ποσοΰ 11.707.000 δϊρχμ. πρός τσ- σκοπόν έιπεκιτάχΤε- ως τώ-ν είς Δρέπανον Κοζάνης ύ- φισταμένο>ν έγκαταστάσεών της
παραγίογής καί επεξεργασίαν μαρ
μάρων. Μετά την όλοικλήρ*»σιν
τής έιπενδύσειος, τό άπασχολούμβ-
νον σήμερον .τροΛΐΛΐικαν' έχ 46 ά-
τόμχον θά άνέλβη είς 104 έργατο-
τεχνίτας καί {«αλλήλους.
5) Τής ΑΒΕ 'Τφασμάτων «Μά
β ής» διά ' σΐκμπληροΑματικοΰ πο¬
σοΰ 5.000.000 ορχμ. πρός έπαύϊ-η
σιν τής έκ 16.500.000 άαχικής 6-
πενδύσεώς της, άφϋΐρώσης είς την
επέκτασιν καί εγκατάστασιν νέων
αυτομάτως ύφαντουογικών ίστών
είς τό είς Λυκόβρυσην Άττμκής
εργοστάσιον της, τού οποίον τό
προσωπικόν θέλει αυξηθή άπό ©0
ίίς 110 έργατοτεχνίτας καΐ. ύπαλ-
λήόλ.ους.
ΠΡΟΥ ΠΟΟΕΤΕΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΕΙΣ ΦΟΡΟΝ
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΤΟΝ ΔΑΠΑΝΟΝ ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑΣ
ΝΑ ΕΡΕΥΝΑΤΑΙ ιδιαιτέρως 6ν
έχουν καταβληθή αί υπέρ τού
οίκείου άσφαλιοτικοϋ όργανισμοϋ
υποχρεωτικόν είσφοραϊ, διά την
έκπτωσιν των άποδοχών τού προ-
οωπικοϋ (μιοθών, ημερομισθίων
κ.λ.π.) έκ των άκαθορίστων έ-
σόδων των έπιχειρήσεων πρός
έΕεύρεσιν τοϋ κατά τό άρθρον
35 τού Ν.Δ. 3323)55 καθαροΰ
είσοδήματος.
Τούτο εντέλλεται τό υπουργεί¬
ον Οίκονομικών δι1 έγγυκλίου τού
πρός τούς οίκονομικούς έφόρους,
έΕ άφορμης υποβληθέντων έρω-
τημάτων, σχετικώς μέ τάς προιί-
ποθέσεις έκπτώσεως έκ των άκα-
θαρίστων έσοδων των έπιχειρή¬
σεων των δαπανών μιοθοδοσίρς
τοϋ προσωπικοϋ των.
Διά τής διατάξεως τού πρώ
τού έδαφίου τής περιπτ. α' τής
παρ. 1 τού ώς άνω άρθρου, ώς
γνωστόν, έκπίπτονται έκ τοϋ ά-
καθσρίστου είσοδήματος τα γενι-
κά έΕοδα διαχειρίσεως, συμπερι¬
λαμβανομένων των έΕόδων μισθο-
δοσίας καί άμοιβής προσωπικού
Ό οικονομικάς έφορος, έν τού¬
τοις, διά τόν καθορισμόν των κερ
δών ύποχρεοϋται βάσει των δια-
τάΕεων τοϋ άρθρου 7 τοϋ Ν.Δ.
4104)2960, νά συνυπολογίοη ώς
δαπάνας έκ μιοθών κα'ι ήμερομι-
σθίων ποσά επί των οποίων δέν
κατεβλήθησαν αί υπέρ τοϋ Ι.Κ.Α.
ή ετέρου άοφαλιστικοϋ όργανι¬
σμοϋ είσφοραί, έκτός εάν υπό τής
κειμένης νομοθεσίας προβλέπεται
μερική ή όλική απαλλαγή άπό
τής υποχρεώσεως καταβολής ει¬
σφορών.
Σχετικώς μέ την προϋπόθεσιν
αυτήν, τό υπουργείον διά τής
έγκυκλίου τού άναφέρεται είς την
ύπ' άριθμ. 2530)70 απόφασιν τοϋ
Συμβουλίου τής Έπικρατείας, τό
οποίον έρμηνεΰον την έν λόγω
διάταξιν τοϋ άρθρου 7 τοϋ Ν.Δ.
41Ο4)1Θ7Ο εδέχθη, ότι ή φορολο-
γική άρχή προκειμένου νά καθο¬
ρίση τό καθαρόν είσόδημα έκ τής
άσκήσεως έπιχειρήσεως δέν δύ¬
ναται νά έκπέση έκ των άκαθορί¬
στων έοόδων τάς άποδοχάς τοϋ
προσωπικού, διά τάς οποίας δέν
κατεβλήθησαν αί υπέρ των οίκει'-
ων άσφαλιστικών όργανισμών ό-
φειλόμεναι είσφοραί, έστω καί άν
ή υπό τής έπιχειρήσεως καταβο-
λή των άποδοχών είς τό προσωπι¬
κόν της άποδεικνύεται έκ των τη-
ρηθέντων κατά νόμον φορολογι-
κών στοιχείων.
ΗΔΙΑΦΥΛΑΞΙΣ ΔΙΚΑΙΠΜΑΤΟΝΕΑΛΑΔϋΣ ΚΑΤΑ
ΤΑΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΔΙΑ ΑΙΕΥΡΥΣΙΝ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ.
προϊότων, έγχωρίον πιρΐΰτογενοΰς
κοί βιομηχανικής παραγωγής, κα¬
τά τούς έπιοκοπονμέ'νους μήνας
— Μάϊον - Απρίλιον 1971 —μα;
δίδει αύξησιν 122,3 έναντι 122,
ϊίτοι: Γεοιςγίας 119 έναντι 118,7,
•/τηοτρο<ρίας 117,4 έναντι 117,4, όρυχείον καί μεΤαλλεί<ον 141 ε*ναν τι 138,7, βιομηχαν'ας αοτών 120, 1 έναντι 120,1, ν.λοστοϋφαντουργί άς 119,4, χημική; β:οιιηχονίας 118,1 ε'αντι 120,8 καί 6(}νχήν}ν μή μ-εταλλικιον 131,4 εΐ'αντι 131,0. Κατά τα Αν(οτίρο), είς δύο πε¬ ριπτώσει; — κτηνοτσοφίας, βιο- μηχανίιχ; ποτών — εχομεν άμετα- Λλήτονς δείκτας κα[ είς ετέρας δίο — χηιιικής βιομηχανίας κ.αί ιιή αετηλλικων όρι»κτο'ν — μείιο- Οί δεικταί ούτοι, ώς ϊΐναι σικόν, συντελοΰν είς την σιν τοΰ έμπορικοΰ μα; ίσοϊι>γίου
καί ή παρακολονθησίς τον ένδια-
ηέοει, διά τήΐν έξαγογήν των ά-
ναγκαίοχν στ'μπερασμάτον εί,ς την
εξέλιξιν των οικονομικήν μα; με
γεθόν.
ΛΕΧ ΤΠΛΓΟΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΑΦΟΡΟΑΟΓΗΤΟΝ
ΚΡΑΤΗΣΙΝ
'Εγναταστάσεις γενόμεναι επί
άλλοτρίου ακινήτου δέν ύπάγον-
ται είς τάς ίύεργετικάς διατά-
ξεις τοΰ ά'ρθρου 7 τοΰ Α.Ν. 147)
67, καιθ' όσον μόνον ή κτήσις κα-
τά κυριότητα παγίον στοιχείον
ίπιτρεΛει την δημιουργίαν τής
κρατήσεως των ώ; ά<'> διατά-
ξε-ον.
Τοιοντοτρόπο); απήντησεν ή
οίκονομική έφορία Α.Ε. Αθηνών
δι' έγγραφον της επί υποβληθέν¬
τος σχετικοΰ έρωτήματος.
Κατά την πρόσφατον σύνοδον
των πρόεδρον τής «Οΰνίς» ("Ενω
σις των Σχινδέο^ιων Βιομηχάνων
τής ΕΟΚ), ό Χύνδεσΐμος 'Ελλήνων
Βιομηχάνοιν εδήλωσε δι' έκπροσώ-
πον τού, ότι κατά τάς διαπραγμα-
τεύσεις τάς άποβλεποϊισας είς τττν
διεΰρυνσιν τής Κοινότητος, όιά
τής είσόδου νέων μελών, καθώς
καί κατά την σύναψιν συμφονιών,
(Πΐνδέσε(ι)ς τρίτων χωρών μΐτά τής
ΕΟΚ, έπιβάλλεται όπως διαφυλα-
χθοΰν τα έκ τής συμφωνίας τόν
Αθηνών άπορρέοντα δικαιώματα
τής Ελλάδος.
Ό ΣΕΒ εζήτησεν όπως ή «Ον
ν'ις» παρεμβη πρός την κατεύθυν¬
σιν αυτήν, είς τα διάφορα αρμοδία
ϋργανα τής ΕΟΚ. Ή δήλ.ωσις αυ¬
τή τού ΣΕΒ, καταχωιριθεΐσα είς
τα πρακτικά τής σύνοδον εγένετο
κατά την διάρκειαν τής σχετικής
μέ την διεύρυνσιν τής Κοινότητος
ΤΑΧΕΙΑ^
ΕΞΤΠΗΡΕΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΤΤΙΛΛΟΜΕΝΩΝ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΝ. ΤΡΑΠΕΖΑΝ
Νέσν σύστημα αποστόλη; των
έμ·βασμάτιον δι' ήλεκτρονικοΰ υπο
/.ογιστοΰ ίγκατέστησεν ή 'Εβνική
Τραπέζα είς τό Ναυτιλιακόν Κα-
τάστημα αυτής, είς τόν Πεΐιραιά,
πρός ταχείαν έξυίτηρέτησιν των
ναντιλιακίδν έπιχειρήσεων, των
ναυτικόν καί των οικογένειαν των.
Διά τοΰ νέον τούτου συστήματος
τα έμβάσματα άποστέλλονται είς
,τ>ν προορισμόν των αυθημερόν κα!
ίντός ελαχίστης α>ρας άπό τής
καταβέσεώς των είς την Τράπε-
^αν.
ΧΕΙΡΟ'ΓΕΧΝΙΚΟΝ ΒΚθΕΤΗ-
ΡΙΟΝ ΤΟΤ Ε.Ο.Ε.Χ. ΗΡΧΙ¬
ΣΕ ΛΕΙΊΌΤΡΓΟΤΝ ΕΙΣ
ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΝ
Άπό τ<δν άρχών τού τρέχοντος μηνός λειτουργεϊ κανονικώς είς Φραγκφούρτην τής Δ. Γερμανίας τό οργανωθέν αύτόθι υπό τοΰ 'Ε- θνικοΰ ΌργανισμοΟ 'Ελληνικής Χειροτεχνίας ειδικόν Δειγματολο- γικόν 'Εκθετήρκτν ελληνικόν χει- ροτεχνημάτων καί εΐδών καλλιτϊ- χνικής βιοτεχνίας, πρός τόν σκο¬ πόν τής επί έμπορικοΰ επίπεδον προβολής τούτων είς την ενρωπαϊ- κήν αγοράν. συξητήσεος είς την οποίαν παρί¬ στατο έκπρόβθΗΐος τής Εκτελέση κης 'Εαατροπής τής ΕΟΚ, όστις καί κατετόπισε τούς έκπροσώπους τής κοινοτικ,ής βιομηχανίας επί των σχετικόν διαπραγματεύσεων, ποϋ τείνουν νά δημίουργήσουν διά τής είσόδου τεσσάρων νέων με¬ λών, την ήνιομένην «Ευρώπην των Δέκα». Είς σχετικήν ανακοίνωσιν τονί ζεται. ότι, τελικώς ή σύνοβος τής «Ούν'ις» απεφάσισεν επί τοϋ θί- ματος των διαπραγματεύσειονι με¬ τά τόνύποψηφίοη1 πρύς σύνδεσιν χορόν, όπως ανατεθή είς μικράν όμάδα έμπειρογν(υμόνωι ή μελε- τη καί ύπόδειξις των ελαχίστων προϋποθέβεων τάς οποίας θά η¬ δύνατο νά απαιτήση ή κοινοτική βιομηχανία διά Τήν σύνδεσιν των ώς άνο) χϋ)ρών μετά τής Κοινό¬ τητος, επί, τή βάσει τοϋ υπό τής Γραμματείας καταρτιοθεΎτος σχε- δίου. ΘΑ ΜΕΛΕΤΗθΟΤΝ ΤΑ ΠΡΟΒΑΗΜΑΤΑ ΤΟΤ ΧΟΡΟΤΑΞΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΤ Δι' άποφάσειος τοΰ ύπουργοΰ Άναπληρωτοΰ Σνντονισμοΰ κ. 'Εμιμ. Φθίνάκη σαη'εΛτήιθη έπιτρο πή έξ άνχοτάτων κρατικών λϊΐ τοτιργόν καί ίδιωττών έπιστημά- νιον, μέ άντικ«ίμ«νον την μελέ¬ την των προβλημάτο),' των σχε- τιζομένων μέ τόν χωροταξικόν προγραμματισμόν. "Ειργον τής έίτιτροπίής θά εί¬ ναι ειδικώτερον ή έκπόνησις έκ- θέσειος επί των πλαισίων καταρ- τίσεως χωροταξικοϋ σχβδίου μα- κροχρονίου προοπτικης βι« την χώραν, τάς έπτά περιφεοείας άνα πτύξεως καί τα τρία μεγάλα πο- λεοδομικά συγκροτήμ.ατα (Ά'θη- νόν, θ ε σ) κη ς, Πατ ρών). Ή έπιτροπη θά υποβάλη την έ'κιθΐσΐν της μ^χρι τέλους τοθ προ σεχοΰς Όκτωβιρίου, προκαταιοκτι- κήν 5έ τχΛαυττιν Αυγουστον 1971.
ΠερΙ την διεβνη οικονομικήν κατάστασιν
ΕΑΑΕΙΨΗ ΕΡΓΛΤΙΚΟΗ ΧΕΡΙΟΗ ίΤΗΗ ΙΰΠΟΗΙΛ
Τό Λρόδλημα δμί»ς τούτο είναι ίσ ιος τό σοβαρώτερο στήν χώρα αύ τή μέ τό ΰψηλότατο βιοτικό ίπί-
πεδο καί την άνθονσα Οιομηχανία— Μιά χώρα όπον ό άπόφοιτυς τοϋ Πανεπιστημίου μιπορεί νά
διαλέξη μεταξΰ έπτά διαφορετι κων προσ<Γθ·οω' εργασίας!! ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ ΤΟΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΙΑ ΤΑ ΕΙΗ 1971-85 ΤΟΚΙΟ, Ιούλιος ΟΙ σταικπικές τοϋ βιοτικοΰ ϊ Λΐπέοου, στήν Ίαπωνία, είναι κ ριολεκτικώς έκθα,μβωτικές: Σ μία χώρα .τού άναγεννήθηκιε σά' χον φοίνικα άπό τίς στάχτες τή ήττας, έννέα στίς δέκα σίκογέ νειες διαθέτουν σήιμερα ήλεκτρι κό πλυντήριο, τέσσερις στίς πάν τε εχονν ήλεκτΐοικό ψΐ'γείο και μία στ'ις δύο, εγχρωμη συσκευ τηλεοράσεως. Πάνε τα χρόνια πού τό ρύ ήταν ή βασική &ν δχι ή μόνη τροφή των Γιαπωνέζων. Τόιν πε ρααμένο χρόνο τα ήμερομίσθια χαν μιά κατακόρνφη άνοδο, 18% καί διμως, άπορροφήθηκαν πολ εϋχολα άπό μίαν αυξήση, έξ ι σου εντυπωσιακή, τής παραγω γής: 14%. Τή στιγμ,ή αού ή Ά·γ γλία καί, οί 'Ηινωμένες ΙΙολιτείε ζοΰν μέ τό βραχνά τής άνειργί άς, ποΰ διαρκώς αύξάνει, ή χώ ρα αυτή, των 105 έκατομμυρίω' κατοίκων, εχει τό άντίθετο άκρι βώς πράβλημα: ελλ-ειψη έργατι- κων χεριών. Καθ* άπόφοιτος πα¬ νεπιστημίου έ'χει έ-ττά διαφορετι κές προσφορές εργασίας καί δέν ξ τί νά πριυτοδίαλέξη. Πώς νά μή θαμποίθοΰμε λοι πόν άπό την αλματώδη αυτή έ ξέλιξη -τη; Ίαπωνίας, πού μόλι 2ί> χρόνια .τΐρίν Ορίσκονταν (νίκη
μένη κι άφανιομένη, τα τρία τέ
ταρτα τού Τόκνο σιυρός άπό έ
ρείπια, κι οί ά'νθρωποί της άπο-
σβολωμένοι έιμπρός στό φρ^κτό
έφιάλτη τής Χιροσίμα. Σήμερα
είναι ή τρίτη βιομηιχα-νική ύπερ
δύναμη στόν κόαμο κι ηκολούθει
κατά πόδας την Άμερική καί τή
Ρωοία. Ή παγκόσμια άγορά έ
πλημμύρκτε άπό Ιαπωνικά πιοοϊόν
τα, ολων των εί δών, άπό σνσκίν
ές τηλεοράσεως ώς τα μεγάλα
πετρελαιοφόρα.
ΟΙ έξαγωγές διπλασιάβιθηκα1
τα τελευταία τέσσερα χρόΛια. Σή
ή Ίαπωινία καλύπτει τό ημ,ι
συ τής παγκύσμιας νανπττγικής
δραστηριότητας καί τό έκτον τής
.παραγωγής σίδηρον.
Πώς Ιγινε αμως τό οίκονομι-
κό αύτό θαΰμα; Μιά καλ.ή άρχή
γιά νά μποΰμε στό νόημα είναι,
Μχραδείγματος χά/ριν, τό ξενοδο
χείο Ίμπήριαλ, στό Τόκνο. Σ,ή,
μερά τό πρωι μοΰ φέραινε ενα ά
ριστουργηματικό πρωϊνό στό κρε
6άτι. Μαζί καί τα ροΰχα πού μό-
λις χτές βράδυ εΐχα δώσει γιό.
τό καιθαριστήριο. Καί δμιος, σή-
μερα, όπως κάιθε μερά. άλλυ>στε,
τό ξενο&οχεΐο αύτό ζή μέ την ά-
πειλή μιάς γενικής άπειργίας: ά¬
πό τούς άχθοφόρονς ώς τοΰς ύ-
παλλήλους τού θνρωρείου. Νά ό-
μως πού καί νά γινόταν ή άπερ-
γία. κανείς άπό τοΰς πελάτες δέν
θά στεροΰνταιν ιίποτα, παρά θα-
βλεπε μόνον όλο τό προσωπικό
τοΰ ξενοδοχείον νά συνεχίιζη κα-
νονικά τή δουλειά τού, φορώντας
κόκκινα διακριτικά περιβραχιάνια.
Την άπουσία άπό τίς ώρες εργα¬
σίας ή τίς άνεπίσημες άπεργίες,
οί Γιβπωνέζοι δέν τίς διανοοΰν-
ται καν. Στή μοναδική άπεργία
τής Τζαπάν ΑΟρ - Λάλνς δέ ση-
μεκοθηκε ή παραιμικρή καθνστέρη
ση άεροπλάνον καί κανένας έπι-
6άτης δέν ένοχλήθηκε. Τό προ-
σιοΛΐκό έδάφονς ?κανε άπεργία
την ώρα- τού μεσημεριανοϋ φαγη
τού καί οί πιλότοι απήργησαν, έκ
τος υπηρεσίας. Σκεφθεϊτε τώρα
τί γίινεται μέ την άπεργία στό
άεροδρόμιο τοΰ Λονδίνον! Τό
προσωπικό τής ΙΑΛ πήιρε την αί
ξησή τού, χωρίς δμιος νά θιγή
όντε κατ' ελάχιστον, ή παραγοι-
γή.
Άπό ποϋ πηγάζει αραγε ή στά
ση αυτή; Μιά εξηγήση είναι ό-
πωαδήποτε ή .τληγωιμέ-νη περη-
ΐ(άνεκι των ΓιαίΗονέζωιν. Ντροπιά
σθηκαν άπό την καταστροφή κ«1
τδδαλαν 6αθειά μέσ' την καρδιά
τους νά |ανακάνοτ«ν την Ίαπιο-
Λ·ία μεγάλη. Κι ό τελευταϊος έρ-
γάτης ξέρει καλά πάς ίί,τι κ«ΐ
νά στίμβή, ή παοαγιογή δέν π<>ρ-
πει νά χάση.
"Ολοι οί ίργάτες οτήν Ίαπ<ο- Λ·ία ίχοτ»ν αινεατνγμενη, σέ ύ.-τεο- (Ίηλικό 6ατΚΐό, την ά<τ-οσί(ΐ>ση καί
τι'(ν έ.μπιστοσννη στό άφεντ,κό
καΐ στήν έταιρεί«. Ό νεα/ρός ίι-
πάλληλος ποϋ θά .-ΐοοσλη<{ θή (Ί- πό την ΙΑΛ, θά μείνη σ' ό'/.η τού τή ζωή. Άπολΰσεις δέν νοούνται, σέ Βλες τίς μεγάλρς Γ>ι
(4ΐηχανικές έταιρεϊες, διότι κοιτά
ΐουν πως νά κάνοτ.»ν τόν καλ.ΰτε-
ρο καταμερισμό τοϋ Ιργατικοΰ δυ
ναμικοΰ τους. Ή ΙΑΛ συνιστά
καί παροτρύνει τούς πιλότονς της
νά μάθοτη- λ.ογιστικά, διοίκηση έ
πιχειρήοεως κλπ., ίόστε νά εΐ.«ι
είς θέσιν νά άπασχολτιθοΰν άλ.λ.οί
οταν όλοκληρώσοτΛ· τή σταδιοδρο
μία το»ς στΐς πτήσεις. "Ετσι θά
ιιείνουν στήν έταιρε/α, ω; τα
πεινήντα πέντε τους, δρΐο ήλικίας
τής έπίσημης σινταξιοδοτήσε<ι)ς. ΠροχωρΌΰν μέ ρυθμόν ίκανοποι ι,τικόν αί εργασιαι διά την κα¬ καί ό άρχηγός τοΰ συνδικάτον. Οί μυνε καί ή άτμόσφαιρά του μο- ' τάρτισιν τοΰ προγράμματος οίκο- μαχητικο'ι συνδικαλιστές δύσκολα λύνθηκε άοΐό τά κανσαέρια καί νομωίής άναπτύξεως τή; χώ^ας μποροΰν νά έπικρίνονν τό μοινο- άπό τά έργοστάσια, πον δια'βρώ 1971 — 85, με ενρντερον χοονι- πώλιο αύτό. Ή αυξήση, κατά νούν τούς παΐραδοσιακού; θεσμούς λόν όρίζοντα τό ϊτος 2000. Τά ά- 18% των ,μισ&ων, δέν είναι παϊ- τής Ίαπιονίας. Πολλοί Γιαπωνέ- , νωτέρ<ο ανεκοίνωσε «ίς τούς οί- ξε - γέλασε. ζοι είναι διχασμέοι άνάμεσα στύν ζονομικού; σνντάκτας ό πρόεδρος Ό πρόεδρος τής παγκοσμίου άναμφισβήτητο πλοΰτο τής βιο,μη τού ΔΣ τοϋ ΚΕΠΕ καθηγητή; γνωστής έταιρείας Σόνν, ·/. Ίμ χανική; έπαναστάσεοις καί στήν >■■ Δ. Δεληθάνη;, προβαίνων εί;
πούκα, μόν είπε τό εξής χαρα- καλοζωία καί την άνεση των πε- σύντομον απολογισμόν τού έπιτε
κτηριστικό: «Εμείς Οκν έ'χουμε ρασμένων χρΟΛΐον. , /.ουμένον υπό τοϋ Κέντρου έ'ργου.
τά έργατικά προβλήματα τής Αγ "Ετρο>γα τελευταία μ' έναν πι Ή κατάοτκης τοϋ πρυγράμιματο;
γλία; καί τή; Άμερικής, διότι λότο τής ΙΑΛ κι' άπολαμβάνα- τούτου μακροχρονίον .-ηςοοπτικής,
οί δικές <τας σννδικαλιστικές όρ- με μαζί έ'να νοστιμώτατο σοΰσι, κατέστη άναγκαία πρός άντιμε- γανώσεις είναι άνεξάρτητες, ένώ μιά γιαπωνέζικη σπεσιαλιτέ ψαοι τώπισιν των ά.τασχολούντων σή- οί δικές μας είναι τής έταιιρεί- ου. «"Αλλοτε τά -ψάρια μας τά μ*0*™ προβλημάτων τής μή πει- αςρ_ ψαρεύαμε στ' άοιχτά τοϋ κόλ- 'ώσης σήμερον ανθρωπότητος. Στή «Νισάν Μότορς» ή μερά πον τοΰ Τόκιο, μοΰ ελεγε. Τώρα Τά προβλήματα ταυτα, τά όαοϊα ξεκινάει μέ τό τραγονδι τής έ- τά νερά μας βρωμίστηκαν καί ϋναψέρονται «Ις την ποιότητα τής ταιρείας. Σ' Ινα άλλο πάλι έρ- τά ψάρια τά κουβαλοϋμε άπό την ζ<''ή;· είς την ίσορροπίαν τοϋ πε γοστάσιο ή μερά άρχίζει μέ πέν Κορέα μέ τό άεροπλάνο!...». οιβάλλοντος, είς τάς κοινο>νικο-
τε λεπτά γνμ,ναστική. Ή σημαι- "Ο,τι καΐ νά λέη πάντως, εΐχε οικονομικάς εξελίξεις κλπ. δέν θά
ονλα τής έταιρείας κν,ματίζει πε- κι' αύτός την αίίξησή του, πέρ- ήτο δυνατόν νά μελετηιθηΰν, μέ
ρήφανα στ' αϋτοκίνητα (ίλθ)ν των π: 18%!...
ΰπαλλήλθ)ν τής Γιομιούρι Σίμ-
ποΐΛ', ενός άπό τα μεγαλύτερα
δημοσιογραφικά στ'γκροτήμα τ α
τής Ίαατωνίας.
τόν απαιτούμενον 6αθιμόν σο6α-
| ρότητος, .ιαρά μόνον είς τα ,τλαί
--------- σία ενός εΰρυτέιβου χρονικοϋ ό-
. ι
Όλ.ες αύτές οί εταιοεϊες ξ«-
κινήσαν άπό τό τίποτα, ΰστερ' ά
πό την καταστροφική ηττα τοΰ
Δεύτερον Παγκόσμιον Πολέμου.
Καταστροφική άλλά καί σωτή-
ρια σννάμα άφοΰ προσέφεςνε τή
ή εύκαιρία νά γίνουν όλα ά¬
II
ΑΤΣΤΡΙΑ ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ
ΤΟΝ Ε3ΙΣΩΤΙΚΟΝ Φ.Κ.Ε.
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΕΙΔΗ
ηΐι,ο·ντος.
Έογοΐν
τοΐ' προγ<>αμματιαμοΰ
δ(ως
πό την άρχή. Μέ την ενισχύση
μιάς μαζικής άμερικανικής , 6οή- '
θείας, οί ίαπωνικές έταιρεϊες, μή ] ΊονλίοΊ» 197ΐ7'δι' ωρισμένα'έμπο"
εχοντας κανένα ύπόβαιθρο, οί'.τε 0(;ν+ιαχα είσαγάιιενα είς Αύστοίαν
Τό Ε.Β.Ε. Αθηνών άνεκοίνω
ν δτι, ώς έπληρθφορήθη άρμο
αύστριακή κυβέρνησις διά 'α>^α5·
αριθ. 187)13.5-71 διατά-
κατήργησε άπό τής 1ης
- '(;»νικην, -τολιτιστικήν,
και
κάν — τίποτα νά μπαλώσουν,
χ()/ {ξισωτικο
βρέθηκαν στήν άνάγκη, καί στήν ! νασιων( δστις
εύκαιρία νά χρτσιιμοποιήσουν τα 0 >έ 19
εύκαιρία, να χρτ,σιιμοποιησουν τα
πιύ σύγχρονα τεχ,νολογικά έφό-
δια.
Αύτός είναι ϊνας άπό τούς
στριαν.
ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΩΝ «ΤΙΜΩΝ
ΑΝΑΓΏΓΗΣ» ΤΗΣ ΕΟΚ
ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
λόγους πού ή διομη,χανία σιδή-
Γ.ου προχώρησε μέ τέτοια άλιμα-
τα. Μπόρεσε, πράγιματι, καί. χρη
άπό την άρχή τις οί
κονομικώτερες καμίνους όξνγόνον
έκεί ποΐ· χώρες σάν την Αγ¬
γλία «Ιναι ύποχρείομΐνες, λόγω
δεσμεύσεως τεραστίων έπενδυτι-
κών κεφαλαίων, νά χρηισιμοποι-
οΰν άπηρχαιωμένες μβθόδονς καύ
σεο>ς. "Ετσι, τή στιγμή πον ή
Αγγλία κάνει τ' άδύνατα δυ,να-
τά γιά νά φθάση την παραγω-
γή σίδηρον τής Μπρίτις Στήλ
Κορπορέϊσιον, στά 33 έκατομμύ
τόννους τό 1975, ή 'Ιαπωνία
προβλ,έπει, γιά την Ιδία χρονική
περίοδο, αυξήση κατά 50% τής
παραγωγής της, πον ήδη άγγίζει
τά 100 έκατομιμύρια τάννους.
Ή έ'μαιιστασύνη πον γεννά η
έ'λ.λειψη έργα.τικών προβλημάτων,
δίνει στήν 'Ιαπωνία τό έλεύθερο
νά κάνη άφθανες έπενδύσεις. ν'Η
ΆεροΛορική Έταιρεία, ή ΙΑΛ, ι ουστήματος ιΊπολογ<σμ<οΰ κα'ι καθο ξεκίνησε στά 1951, μέ τρία άερο- ' οισμοϋ τούτο», ινα καθίσταται δν- μακροχρονιον π^εοπτικής είναι ά κριί>ω; νά διαγοάψη τάς έν λύ-
I
γω ανάγκας, ήτοι τάς πιθανάς έ
ξελίξεις είς την οικονομικήν, κοι
χωροταξι
δοιιήν τής
είς τό πεν
1988— 72, νπε
ίδΐαιτέριος δτι έπετεύ-
ις οί στόχοι τον ά-
τής χώρας. Είς την
έκιπόνησιν τοϋ προγράμματος τού
ή άπό τον ^ σν'Μ^ολή τού ΚΕΠΕ υπήρ¬
ξε πολυσχιδής. Ώς γνωστόν, τό
ΚΕΠΕ αποτελεί βασικόν σνιμβου
την ανατίμησινοΰ γερ λεντικόν δργανον τής Κυβίρνήσε
οχον ως επί θεμάτωΐν οίκονομικής πολι-
Πίναξ των είδών, τά όποϊα ίνδια ϊικίί?· Οντ<"' το έπιτελονμενον ύ ψερουν την ελληνικήν παραγωγήν Λ<> τοι"' ΚΕΠΕ ίογον είναι άρρή-
εύρίσκεται
{ξισωτικον
κύκλον έο
ϋ ετονς 1969, είς τά
των μέτρον σνγκρατήσεως των τι
μανικοΰ μάοκον.
ψέοουν την ελληική παριγγή
εύρίσκεται παρά τφ ΕΒΕΑ ('Τπη ;;Τωξ στνδεδειμένον μέ την άναπτυ
ρεσία Έξωτερικοΰ' 'Εμποοίον, δ' ?'<"% ιτροσπάθειαιν τής 'Ελλ.ά- Γ,ροφος), είς την διάθεσιν των έν δο?. ¥>ι? τί|ν οίκοναμικόν καί κοι
ποοκειιιένω έξαγιογέιον πρός Αύ νι"ν'κόν τομέα. Τό κΐΗ?ίος έπι-
οτη,μονικ/'ιν προσωπικόν αυτού ά
πιρτίζεται έξ "ΕλλήΊνων έπιστη-
μόνίον, ώς επί τό πλεϊ<ττον οίκο- νομολόγον, οί ότοϊοι διακοίνονται διά την έπιστηιιονικήν τωιν κα- Άγαφερόμενος είς τάς καθορι- τόΐοτισΐν καί την βαθείαν γν<7>-
σθείσας υπό τής ΕΟΚ «τιμάς ά σιν των .τροβληιιάτοιν τή; ίλλη-
νοιγίυγής» διά τα είσαγόμενα ρο- νίκης οίκονοιμιας.
δάκινα καί τάς έπιτραπεζίονς στα- ' Τέλος, ό ποόίδοο; τοΰ ΔΣ, κα
ςρυλάς, ό Σύνδεσμος 'Ελλήνων Έ θηγητής κ. Δ. Λεληβάνης, άν?-
ξαγίογέιον Νωίτών Γεωργικοιν Προ κοίνωσεν, «τι τό ΚΕΠΕ, θά διεν
δ' έα ό ό
δημιουρ^άας Μονάδος Ερεύνης
κα{ Άναπ'τύξεοις Στ»στηιμάτίυν,
τής οποίας προορισμός θά είναι
ή έκπόνησις μελετών μέ περισσό
τερον σνγκεκ.ρΐιμενο' καί πρακτι-
χόν πΐοσανατολ'αμόν, επί προδλη
μάτοιν τα όποϊα κρίνο)ται σο6α-
ι>ά ίαό τής Κυβερνήσεως, τοϋ
ΚΕΙΙΕ ή καί ίδιωτικων σν-μφε-
ηόντιιιν. Τα κυριώτερα θέμ'ΐτα έκ
των όποίθ)ν, ή νέα αντη μονάς έ-
ρει'Κης θά «ιαρέχη υπηρεσίας εΕ-
<.αι, ή ερεννα τής άγοοάς είς τό έσοιτεοικύν καί ιξιοτερικόν, ή κα τάρτισι; Μελετών Σκοπιμότητο;, ό προγς'θμ,ματισ'αύς νίοθετήσεω; νέων έμπορικων σνστΓ,ιμάτο>ν, ή
όργάντοσις εργασίας καί Διοίκή-
σε<ι>; καί ό μακοοχοΟΜος ώλοκλη
ο(ι>μένο; έταιρικύς προγρημιματι
σμός.
Τό ΚΕ/ΠΕ, ένδιαφε^άμενον
πριιιτίστι,ις δ]ά την προώθησιν
τ ή ν γενικών άναπτυξιακώιν έπι-
διώξίων τής χώρας, εχει καταρ-
τίσει ποόγρα'ΐμα άξιοαοιήσεως
τοϋ απροσδοκήτως τόσον μεγάλον
αριθιιοΰ έπιστη,μονοιν τοϋ ϊξωτε
ρικοϋ, (Α όποίοι εξεδήλωσαν εν¬
διαφέρον όπως έργαθθοϋΐν' είς την
χώραν μας. Ό άριθιμός των έν-
δι&*ρερ·:μένο)ν
ανήλ¬
θεν ήδη είς 650 έκ τώιν οποίων
τή 1)3 είναι Ενροκταϊοι καί οί
?00 πεοι'Λον "Ελληνες έργαζόιΐιε-
νοι τίς τό εξωτερικόν. Είς την
σννέντεΐ'ξιν παρ>'στησαν ό άντι-
πρόεδρος τοΰ ΔΧ τοΰ ΚΕΙΙΕ,
καθηγητάς κ. Σ. Άγαπητίδης, ό
ί): διεΐίθιη"τη; τοΰ ΚΕΠΕ ν.·
Ηλ. Μπαλόπονλο; καί ό άναπλη
ής γενικός διενθνντής κ. Παν
ίοντιον, δι' έγγραφον τον» πρός τό οννη
τοι-, τρήχοντο; έ'τοΐ'ς
οη ρχ; ές
ύπονργτϊον 'Κμπορίον, ζητεί δ.-τως τα- δοαστηριότητάς του, διά τής
δοθούν οδηγίαι είς τούς έκποοσώ *
δοθούν οδηγίαι είς τού; έκπροσώ *
που; μας εί; την Κοινήν Αγοράν,
νά έπιδιώξουν άφ' ενός μέν την ||
ύελτίωσΐιν των "ϋτι,μων άναγονγής»,
'.όπονλος.
ΣΤΣΚΕΨΙΣ
ΕΞΑΓΏΓΈΩΝ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΝ
Τό άνακΰψαν θέμα διά τάς έξα
νιογάς τοματοπολτοϋ είς τάς χώ¬
ρας τής ΕΟΚ εξητάσθη είς ευρεί
αν σύσκεψιν των Έλλήνοιν έξα-
γωγέον βιομηχάνοιν τοματοπολ¬
τοϋ. Τά πορίσματα τής
ως Θά {ιποβληθοΰν είς τά αρμοδία
νπονργεΐα Σνντονισΐμοΰ, Εμπόριον
κα'ι Γεωργίας.
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΟΣΑ
ΑΛΙΕΤΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ
Ανεκοινώθη, ότι ή έπιτροπή
πιστώσεο)ν τής Άγροτικής Τρα
πέζης ενέκρινε την αύξησιν των
μέχρι τούδε χορηγονμέ,ηον άν<οτά των ποσίόν χαιιηλοτόκων (2%) (Ίλιεντικων καί σ.τογγαλιεντικων δανείιον. Οίκονομο - τεχνικά προβλήματα ΒΑ ΑΙΑΠλΛΤΥΝΟΗ Ο ΙΣΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ; Πρόταση νά διευρυνθή σέ 45 μέτρα νά νά φθάση τό δάθος των 12 μέτρων καί άπό την διώριιγα. 'Ενδΐί«ρέρον είναι, Γοως, γιά τόν Μελέτη οίκονομικής σκοπιμότη ! άναγνίοστη, νά γνωρίση μερικά τας γιά τό εργο δέν έ'χει γίνει, | οτοιχεία γιά την κινήση των οκά- αλλά ϋπολογίζεται ότι μέ πλνάτος | φών τα τελευταία χρόνια: 40 ιμ. ι] διώρνγα έξασφαλίζει δΐί- λενση σ' ολα τα σκάφη ά,τό και πρός την εύρεϊα περιοχή τής Ά- υριατικής. Στό μεταξΰ σε έννιά χρόνκι ·— τό 1980— λήγει τό προνόμιο έκ- κμεταλλεύσεος, πού γιά 09 χρό¬ νια άνατέθηκε τό 1881 στήν τότε «Διεθνή 'Εταιρεία Διώρυγος Κο- οόθον», καί ή όποιαδήποτε κρατι κή άπόφαση θά σννδι*ασ&ή μέ τύ αέ).λΛν τοΰ φοοέα εκμεταλλεύσεως τής διώί>νγας. Τώρα τό Λημόσιο
μετέχει <ττήν έταιρεία μέ 31%, κα/Θώς και ή Έθνική Τραπέζα τής "Ελλάδος μέ 44%. Σννολακά δη- λαδή τό 74% έλέγχεται άπό τό δή μόσιο. Τό ύπόλοιπο 2Γ)% των με- τοχών τής έταιοείας βρίσκεται στά χέρια ίδιοιτών. "Αν ζοΰσαν σήμερα ό τύραννος τής Κορίνιθον ΙΙερίανδρος, ό Δή μήτριος ό Πολιορκητής, άλλά καί ό «Φαέιθοιν τής Οίκουμένης» Καλ λιγούλας ή ό «Απόλλων καί "Η λιος» Νέρων, πολλούς θά (ρθονοΐ σαν γιατί δέν κατώρθοκΐαν νά πε τύχουν έ'α μεγάλο σκοπό τής ζιο ής τονς: Νά άνοίξουν τό θαλά<τ σιο καΛ'άλι πσν νά σννδέη τούς δύο κόλπους, Σαρίονικό καί Κορινθια- νό. Καί οί τέσσε.ρες αύτοι εΤχα άσχοληιθή μέ τό τεράστιο γιά την ε.τοχή τονς τεχνιν.ό θέιια, μάλ.ιστα δέ ό Νέρωνα; αρχισε την διάνοι ?η τοΰ Ίοθμον, άλλά αναγκασθη κε νά την σταματήση γιά νά επι στοέι)·η γρήγορα στήν άναρχούμε νη πατρίδα τον. Στόν Περίανδρο δέ «νήκει ή ίδέα τής πρώτης σκέ- ι|ιεως γιά τό κανάίλι (Β25 — 585 .->. Χ.). Αύτός ό τύραννος τής ίπο-
χής έκείνης καί ενας άπό τονς έ
πτά σοφούς τής πατρίδας μας, ή-
ταν καλός μπίζνεσμαν. "Τστερα
άπό την αναπτύξη, τόΐε πολύ κα¬
λών έμπορικων σχέσειον άνάιμεσα
Άνατολής
Λύσεως, σκέφθηκε
θκ ΝΙΚ. ΑΡ,ΚΑΡΕΖΙΠ ΕΑΕΧΘΗΤΟ ΩΡΟΕΑΡΕΙΟΝ
άφ ετέρου δέ την άπαλλαγήν «υ τ^γ ^γϋΑ-ΣΐνΐΟΥ ΕΑ ΗΜΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΜΟΜ
Άντρες καί
ς μιλοΰν
προ<κο.·ΐικά γιά την έταιιθΐία ο- «ου έργάξονται: «ή έταιο«ία μου>.
Καί είναι άξιοοημεί'οτο ότι τό
«μοΰ» στά γιαπωνέζικα γράφεται
όπως καί ή «οικογένειαι
Ό έργάτης στήν ΊοωτΜνία, εί¬
ναι μέλος μιας οικογενείας. "Ο¬
ταν ό σημερινάς πρόεδρος τής Ι
ΑΛ κ. Σιξοΰο Άσάντα, πρώην
.-ΐολιτικός καί δικηγόοος. ταιξιδεΰ
εί γιά νά παρευρέθη σέ κάποια
συγν.έντρ<οση τής ΙΑΤΑ, όλόκλη ρο τό ποοσωπικό τόν κατει>οδ(Ό-
νει μέ τίς εΰχές τού.
Οί οΐκογεν-ειακοΐ. δεσμοί είναι
τόσον ΐσχνιροί, ίόστε τό άφεντικό
τής έταιρείας είναι ταυτοχρόνως
πλάνα καί 127 νπαλλήλονς πού
κοιμοϋνταν σέ θαλάμους δίπλα
στά έκδοτήρια είσιτηράον. Σήμε
ρ-α έ'χει 15.000 άνθρώπους, την
άποκλειστικότητα σχεδόν τώιν πτή
σεων πρός την "Απω Ανατολή
(πού άφαίρεσε άπύ την ΒΟΑΚ)
καθώ; στόλο πού π.εριλαωβάνει 10
Τζάμπο — τζέτ» καί 3 Κον-
κύρντ, πού εχουν ήδη παραγγ,ελ-
θή.
Ή Σάνυ ξεκινησε μ' ?να δά-
ειο 478 δολλαριων γιά νά έξο-
πλίση έ'να έργοστάσιο παραγωγής
μαγνητο<Γώνων, σ' ενα ξύλινο πα- ,ιάπηγμα, καί σήμερα έ'χει 13,-ρθΟ ργάτες καί τό θράσος νά «χτυ πά» ήδη την αγγλικη άγορά έγ- χρώμτον σνσκεν>ών τηλεοράσεως.
Οί μέθοδές της δέν είναι οί
συνηθισ,μένες. Οί Γιαπωνΐζοι δέν
άρτΛοννται στό νά προτείινονν ?να
προϊόν καί νά περιμένουν μέ σταυ
ι^μένα χίρια τίς άντιπροσςΌ-
ρές. Ή Σόνυ δΐΐπΐστιοσε δτι οί
γχρωμες σιιβκευέ; στήν Αγγλία
Ιητιοΰνται πολύ άλ-λά είναι
ϊκριβές διότι είναι μεγάλες, ή μι-
'.ρότερη εχει έπιφάνεια 50 έκατο
ηά. Ή Σόνυ άπεφάσκΐε νά κά-
•η 30 έκατοστά κι ελπίζει νά που
ήση, πρίν κλεώη ό χρόνος ,50.
00 <τυσ%ευες. Ή Εΰρώπη είναι σήμερα ή τρί η, κατά σεΐιοάν, άγορά γιά τίς ξαγωγές τής ΊαΛωινίας: 15% Γερίτον τοϋ εξωτερικόν έμπηρίου ής χώρας. Οί Ίάπωνε; δμω; μποροι, ταξιδενουν παντοΰ, γιά νά κ'.εισοι·ν σΓΐκΐοννες, ώ; καί στή οατσιστική Νότια Άφρική. "Ενας έπίσημος κνβερνητικός μάς ελεγε ε'ιρωνικά: «Οί τΐιμέ"; μας ΓΪναι τόσο άσυΛαγώνιστε; ποΰ οί Νοτιοαςρικάνοι ιιά; έ'Ολεπαν σάν τού; πιύ γνήσιον;... λενκούς»! Τά λεφτά δέν λείποΐ'ν ποτέ δ ταν πρόκ.ειται γιά παραγωγή. Καΐ τί λίΐττά, άφοοολύγητα!... Ή ί- απωνική βιομηχανία εχει τήιν μι- κρότερη φοιρολογική επιβάρΐΛ·ση άπ' δλε; τί; (Ίιοιιηχανίες τοΰ κύ σμου. ΈπΊ πλέον δέ ΰπάρχονν ορο ρολ.ογικέ; άπαλ/.αγές γιά τά πε- ριθωρ;ακά κέρδη, τίς κοινο>νικές
παροχές κλπ. ΕΓναι πρωτοφανές,
τό,' περασμέ·ο χρόνο οί Ίάπω¬
νε; βιομή.χανοι άπέσπασαν στό
.ΐύνολό τονς φορολογικέ; άπαλλιι
γέ; τοϋ νψονς των δνο δκτεκα-
τομμνράον δολλαοίιιΐν:.. Τά περι
Θο)ΐριακά κέρδη άφοροΰν εξ ίσον
στονς έργαζομένονς καί στοί'ς δι-
οικητικούς {«αλλήλονς οί όποίοι
έ'χονΛ· έπιχορηγήσεις γιά τό φα-
γητό, τίς διακοπές, την κατοι-
κία, καθώς καΐ γιά την λειτονρ-
γία νηπιαγωγείων πού διενκολύ-
νουν τίς έργαζόμενες μητέρες κα'ι
γυμνασιακών Ίδρυμάτων γιά τον;
νέοιις έργάτες.
'Τπάρχει βεβαία κα! ή αλλη
όψη τοΰ ινοιμίσματος. Ή βιομη-
χανική εκοηξη προεκάλεσεν ϊδιό-
μορφες έντάσεις. Τό Τόκιο ασκή
νατή ή έξαγωγή των νωπών προί Ό ύπονργύς Σνντονισμοϋ κ. Χ. προοεχή σύσκεψιν υπό την προε-
όντοιν μας «υπό συνθήκας ρεαλι- Μακαρέζο; εδέχθη τό προεδρείον δρίίΐν τον, είς την οποίαν θά με-
σμοΰ καί δικαΚον». τοϋ Στμ δόσμου 'Ελλήνων Βιομη- τασχονν έκπρόσωποι τής Τραπέ-
Εΐς τό έγγραφον του ό Σννδε- χάνων καί σννεζήτησε τα άπασχο ζης τής Ελλάδος καί τού διομη-
ομος τονίζει ότι τα άποφασιοθέν- λοϋντα τόν &ιομηχανικόν κόσμον χανικού κόσμον,
τα έπντεδα είναι ίη4>ηλά καί μή ύ- τής χώ,οας θέματα. Ή σννάντη- Έν σ·νεχεία ό κ. Μακαρέζος
πολογισμένα μέ τόν πρέποντ(ΐ τηό σις έπραγιματοποιήθη είς τα πλαί εδέχθη τό ΙΟμελίς Σνντονιστικόν
.τού, έν πάσγι δέ περιπτώσει, άδι- σία τώ τακτικών έπαφων τοΰ κ. ΣνμίΊονλιον των Έμπορικων Συ/.
ναιολογητως η|ιη?.ότερα των πε- ύπ(Λ·>ργοΰ μέ τούς έκπροσώπ.,νς λόγοιν τής χώρας καί ήκουσε τάς
•πσννων τοιούτων. Ώς ΐκ τούτον, Χ(7)ν παραγ<ι>7ΐκών τάξεοιν. Έκ μέ άπόψεις του επί των άπασχολοτ'»ν-
προκνπτει σοδαρός κίνδτΛ·ος διά ς,ον- το0 2ΕΒ υπεβλήθη είς τόν των τό εμπόριον θεμάτων. Συνε-
τήν τοποθέτησιν των έν λόγο.) προϊ υπουργόν Σιητονισμοΰ νπάμνΓ,μίιΐ ςητήθησαν συγκεκριμένως θέματα
ύντων είς τάς άγορά; τώΜ χωρών ,,έ τα εξής θέματα: ' χρ,.'.ι ιτοδοτήσεως τοΰ έ+ιπορώυ,
--μελών τής ΕΟΚ, είς τάς οποίας Ή τρΓΐπε;ική χρηματοδότησι; πρό; ύπο6οήιθτ>σιν τή; δημιουργίας
έξάγονται αί μεγαλύτερα. ποσό- ,ή; Βιομη,χανίας: Επί τή; σχετι- μεγάλον μονάδων, μέ σνγχρονισμέ
ττ,τες ενεκ^ί ει'αρροΰς δαμο^ς ώσε δή
ττ,τες ένεκα ει'αε-ροϋς δ.αμο^ς ώσε ^, α,-^—,,,, της Νομισματικής ν ην δομήν. Ό κ. ύπουργός ύπε-
ως των τιμών, κνρίως κατά τάς αί ίπιτοοπής ό ΣΕΒ διετύπωσε τάς «Χ^η μελίτην καί ρύθμισιν των
χμας, κατω των έπιτρεπτ.Τ.ν όρί- ήτόψΕ,ς του> βτηοιζομί,ας ΕΪς σΤα θϊμάτων έν τφ πλαισίω τής χαρα-
τιστικά διαγράμματα κα'ι εί; την /,θείσης υπό τής Έθνικής Κνιβερ-
('Λ'θδον τής παηογίογή;, ή όποία ν,σεως άναπτνξιακής πολιτικής
Έπειδή ή διατήρησις τώ τι-
μών των νωπων είς σταθερά ίπ>!-
πεδα, κατά τάς έξαγιογικάς περί¬
οδον;, είναι δνσχερεστάτη καί έπει
δή ή πτώσις δέν προίρχεται έξ
ένε,ργειών τής έλληνικής καί μόνον
πλευράς, ή δέ προΓ>λεπ>ομένη ποινή
παιρειιποδίζει έν τγί οί>σία την συ¬
νέχισιν των έξαγωγών, ό Σ.Ε.Ε.
Ν.Γ.ΙΙ. συνιστά όπως έπιδιωχθοΰν
τα άνωτέρο) άπό τούς έκπροσώπονς
μας είς την Ε-Ο.Κ.
η ει2αγωγή εισ ε.ο.κ.
μεταποιημενων
γρ:ωργικων ιιροιόντων
Τό ί>πο«ργ€ϊον Έμπ^ρΊοτ άνε-
χυίνωσεν (ίτι ενεκρίθη υπό τοΰ Σΐ"μ
τής Εύριοπαϊκή; Οίκονομι-
'.'.ής Κοινότητος ή παράτασις δι'
έν εισέτι ετος, τΊτοι μέχρι τέλονς
Ιουλίου 1972, τοϋ ίσχύοντος νπέρ
τής Έλ.λάδος καβεστώτο; εΐσαγ<»- γής μεταποιημένων γε<ι>ργικων .ιρο
ίόντων.
Διά τοϋ έν λόγω καθεστωτος,
προ6λέπετ«ι διά τα είσαγόμενα είς
την Κοινότητα έλληνικά ζιμαρι-
κά κα'ι ωρισμένα αλλα προϊόντα
τή; ομάδος των μεταποιημέτιην
γε(ΐιηγικων: α) Ή απαλλαγή τολ·
άπό τό σταθεράν στοιχείον τή; επι
(χιλλοιιένης διά τα έκ τρίτοη' χω-
ρων είσαγύμενα είσφ-οράς καί β)
•1 μείίοσις κατά 40% τοΰ μεταβλη-
τοϋ στοιχρ/ον τής έν λόγω είσφο-
Ι'άς.
δημιονργίας έκσυγχρονισμέ-
νων έμπορικων μονάδο>ν.
Καταλ.ήγων ό κ. νπουργός έ-
την
σνμ.ταράστα-
ΛΠΟ 1—20
II
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΚΙΙΤΩΣΕΩΧ
Έν ό'ψει τής 20ημέρον περιό-
δοΐ' των έκπτώσειον (άπό 1__20
Αύγουστον), τύ νπονργεϊον Έμπο
οίον έ'διοσεν εντολήν είς τάς άρ-
μ-δίας υπηρεσίας τ0·, οποίς προ-
(ιοϋν εί; τα; δε,οίσας έ'εργείας
διά τόν έλεγχον των τψων, την
Ανάρτησιν των πινακίδος εί; έμφα
νή θέσιν των καταστημάτων νΐπ.
Έξ άλλον, ό Εμπορικάς Σνλλο
γο; Αθηνών, δι' εγκύκλιον πρός
τα μέλη τον ΰπομιμήσκει τάς ν-
ποβρεώσεις των εμπόροιν κατά την
περίοδον των έκπτώσεων.
ε'πιβάλλεται δπιος μή άνακοπή. >:"ί νπεγράμ.μισεν δτι ελήφθη κατ'
Οίκισμοί διομηχανικών πεοικο- αηχήν απόφασις χρηματοδοτήσε-
χών; Οί έκπρόσωποι τοϋ Σννδέ- "'ϊ τοδ έμπορίου πρός τόν σκοπόν
ιτιιου Βιομηχάνιον άεφέ,;.Θησαν
είς την άνάγκη νποβ,οηθήσεοι; τή;
προσπαιθεΛα; πρό; εξασφάλισιν
στέγης, είς τού; έργαζομένους οί
ό.τοϊοι έγκατεστάθησαν είς τάς βι σιν τ01"1 έμπορίοι· διά την υπό τω
ομηχαΛΐκάς ζώνας καί συνεζήτη- κ ιταναλιοτων προτίμησιν των έλ-
σαν μετά τοΰ κ. ΰπονργοΰ τύ νέον ληνικών προϊόντων. Χαρακτηριστι
σύστημα στεγάσεως τό οποίον προ ν·ι'55 °* ποοσέθεσεν, ότι όσον με-
τείνεται, έν προκειμένον ύπύ τής Υ«λύτερος θά είναι ό δγκος των
Έθνικής Κτηματικής Τραπέζης. , ""»λήσεο)ν έκ μέρονς των ίμπό-
Ή σνγχώνευσις των έπιχειρή- Ι'"ιν έλλην»κων προϊόντων, τόσον
σεων; Ό ΣΕιΒ ε'ισηγήιθη την θε
οπισιν διατάξεως (Ιασιζομένης επί
θά είου τά παρασχε-
;σόμενα .τρός αυτού; εύεργετή-
τον α(>θρον 4 τοϋ Ν. 4002)59, ό ίιατα·
οποίος άναφέηεται είς την σιινένω Τοΰ; έκπροσώπονς των παραγω
σιν καί επέκτασιν των π ιραγωγι- Υ'κΛν τάξεων εδέχθη ό ύπουργός
κων μονάδων. , Σι-ντονιβμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος πά
Τέλος, ύπ' όψιν τον νπονργοΰ 0οι'σιΓ! τ°ΰ άνίΐπληρωτοΰ ΰπονρ-
Σνντονισμοΰ νπό τοΰ προεδρείου τηι"' -υτονισψιοϋ κ. Έμμ. φθενά-
τοϋ ΣΕΒ ετέθησαν αί * άπόψεις ν']· τ0° {ι<Ρνπ(»Ό7οϋ κ. Μ. Κο-ζώ- τοΰ (ίιομηχανικ.οΰ κόσμον επί τοϋ ν1 και Τ0*' γενικοϋ γραμματέ<ρ)ς θέματος των τιιχών, έν σννδι·.·/- τ"ι"' ύπουργείονκ.Άρ .Δημοπούλ.ον. σμφ μέ την ομαλήν λειτοιογ{,ιν Μρτα το -"«νβς τής στιναντήσε- ^ ίό Σ τοΰ κνκλ.ώματος τής παραγιυγής. Ό τον Σνντονιαμοΰ ς ής ργγής. μ Ό κ. Μακαρέζο; διεβεβαίωσε " -Ιθόεδρος τον Έμπορικοΰ Σνλ- τοΐ'ς έκπροσώπονς των βιομηχά- 'ύγου Αθηνών κ. Άναστασόπον νων, ίίτι άπαντα τά άπασχολοΰντα '·"?· έδήλιοσε τά εξής: την 6ιοαηχ«νίαν προβλήματα πι- Ή άνακοινο>θρίσα υπό τοΰ ν-
ρακαλουθοΰνται μετά ζωηροϋ ένδ: -"""Ργείον Συντονισμοΰ απόφασις
έ χοηματοδοτήσείυς ταϋ έ,απο-
°'" τ^' δημιουργίαν παγί-
εγκαταστάσειον, άποδεικνύει
ζηρ
αφέροντος καΐ τής δεούσης ποοσο
χής, είς τρόπον ('όστε νά έπιτυγχά ί-1''011'
νεται ή ένδεδειγμένη έπίλυσίς των
ό δλ
πρό; όφελος τόσον τή; οίκοομι- ίΐ'πράκτο); τό εΛ'διαφέρον τή; κυ
κή; άναπτύξεω; τής χώρας, όσον <>ερνήσε(ος υπέρ τοΰ Έμπορίου.
καί των φορέίον τοΰ κλάδον τού¬
του τής Ο'ίκονομίας. Ι----------------------------------------------
Απαντών έν σννεχεία εί; διατν ΛΑΝΕΙΟΝ 500 ΕΚ. ΔΡχ.
τοθείσα; πό τού προεδρείον τοϋ ΛΙ' ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ
ΣΕΒ άπόψεις σχετικο; πρό; την
ν' άοίξη τύ κανάλ.ι γιά νά διέ,ρ-
χωνται πολά πλοϊα καί τό «κρά-
το;» τον νά εισπράττη διόδια.
"Τστερα άπό δνό χιλιάδε; πεν-
τακόσια χρόνια, τά ιδία κριτήρια
—οίκονομικά— σέ σννδνασιιό μέ
μίαν άντίληψη γιύ. τή γειυγραψι
κή θέση τή; χώρας μας, ώθησαν
στήν πραγματοποιηθή τοΰ έργον,
πού τώρα πιά βρίσκεται στή δεν-
τερη, θά λ^γαμε, φάση τον, τή
περαιτέρω άναπτνιξεοις —δι
απλατι'·νσε(ος. Ποίν λίγο καιρό ΰ
,ιοθλήθηκε έπίσημη πρόταση στό
κράτος νά διευρυνθή ή διώρυγα
στά 45 μ. πλάτος καί 12 μ. (>άθος.
Έκπρόσιοπος τής «Νέας Α. Ε.
Διώρνξ Κορίνθον», έρίοτηθείς
πε6ε6αί(οσε την πληροφορία αυτή
καί προσέθεσε δτι τό θέμ« αποτε¬
λεί άντικείμενο μελέτη; άπύ τοϋ;
άριιοδίονς.
ΑΙ ΠΡΟΣΗΚΟΥΣΑΙ
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Σέ λεπτομέρειε; έ'γιναν γνωστά
' ί'ΐης:
Ή έταιοεία ίπάβαλε πρός τό
κράτος ύπάμνημα σχετικά μέ τά
προβλήματα τής διώρυγας καί τίς
ποοτάσεις επιλύσεως τους.
Έκεΐ τονίζεται ότι δνο είναι τα
άπασχολοΰντα την διώρυγα σοβα¬
ρά προβλήματα:
1. Οί περιο*ρισμένες διαστάσεις
της, .τού είναι σήιμερα 22 μέτρα
πλάτο; καί 8 μ. όάθος, διαστάσεις
πον, αν γιά την έποχή κατασκεν-
ή; της (Ίούλιο; 1893) θεωροϋν-
ταν ίκανοποιητικέ;, σήιμερα είναι
("νεπαρκεϊς. 'Τπάρχει έπβμένοις,
Γιροστίθεται, π;ρά6λημα διευρννσε-
ως καί έκιβαθύνσεως τής διώρυγας
2. Οί κίνδυνοι άπό τίς άπίθανε;
καί άπρόεπτες Υαταπτώοεις, πού
όφείλονται στό «βεβαρυμίνο κλ.η-
ρονομιν.ό τής περιοχή; τοϋ Ί-
σμοϋ έκ τοΰ γεο>λοιγικοΰ ίστοθείσης Συντονιστι
τε εταιρείαι, είναι αί εξής: «Έ ·,·ής Έπιτροπής Προγοαμματι-
λεκροβάτ» Ελβετίας, «Χάρτσα» Η σταται ώς πρός την δψίιξιν είς
ΠΑ, «Ταχάλ» Ίσραήλ, «Σογκ^εά» Αθήνας ομάδος Γερμανίαν ένδια
Γαλλ^'ας καί «Άγκράρ - Ίντρο- φερομένην διά ι ήν είσαγοιγήν ρο
πεχιίχ» Δντ. Γερμανίας. δακίνων.
Τό πρόγραμμα προΰλ^πει την ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟφΙΜΩΝ
διενέργειαν 1.690 γεωτρήσεων ΛΙΑ ΤΟΤΣ ΣΤΝΤΕΛΕΣΤΑΣ
φρεάτων καί 35 έρεννητΐκών, την Ε ΣΟΛΩΝ. - Ή Διοίκησις τοΰ
εγκατάστασιν σωλήνων άρδεύσεων, Εμπορικον Σύλλογον Τροφι'μων
(τνστημάτιυν καταιονισμοΰ (τε- ·ΛΘηνών, έπισκεφθεϊσα τόν
χνητης βροχής) καί άποστραγγί- γον οίκονομικών, έιζήτησε
σεως καί την διάνοιξιν άοδεντι- μείϋΜ,ιν τώ
κων καναλίωνι καί άγροτικών ό-
ων"
τΛν -ν^^ σ^τελεστών
, των άκαθαρίστιον έσόδων,
Δια των έργων τούτων, τά δ- τήν έ|ει5αΐσιν τοΰ
; τί)ν
την
επί
διά
,
ποία θα άποπερατωθοίνν εντος 4ε
τιας, το δέ υι|·ος δαπανης προϋπε τι}Οφίμί,η
λογίσση ,ίς Γ,Ο.000.000 δολλαρί- .Μιοιτέοως§
«ν - εισφορα Αημοσ,ον 25.000.
ότι
0.000 στρεμμάτων.
ΑΙ ΠΑΡΑΓΟΠΚΑΙ ΤΑΞΕΙ Σ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΙΙΙΣΤΩΤΙΚΟΝ ΜΙ1
ΧΑΝΙΧΜΟΝ. — Κατά τίτν σν-
ά
άντηοίν τ(υν
τόν υπουργόν
προσδιορισμοϋ τού εί
σοδήματος ϊσοι ή καί άνώτεροι
των έπιτρ€πομέν(ι>ν υπό τής Άγο
οαναμίας ποσοστών κερδους.
ΑΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟ
ΊΟΝΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΤΡΠΑΣ.
Σνντονισμοΰ χ. Ν. Μακαοέζον, οί .' άπ0(Ραβεω?
αποφάσεως τή; Νομισματικής Έ χ"Τ; ϊ'-εν»ί>Ρθν σι.ναλλάνμΛτος,
πιτρο.τή;, ή όποία τροποποιοΰσα "',01^°ν' ^ετάν καί μπιγετών σι-
τήν βασικήν 150ί»)68, έπιφέρει ώ- η0°ν' ιΥΧΜ0ίθ11 παραγωγής, έ-
ρισμένας μεταβολάς είς τό -σύστη 'Τ' διακανονισμώ τής άξίας των
μα πιστοδοτή~Μς τής Οίκονομ.'- δ* ίλενθίο<)ι' ονναλλάτματος. Στ»ναφώς, παρατηρεϊται ότι ή ποχή είναι τελείως άπρόβφορος ιιά την δημιουργίαν νέων προβλη- ιάτων είς την χρημ-ατοδότησιν ής οίκονομίας, δεδομένου, δτι ή περίοδος αίίτη είναι έποχή παρα¬ γωγή; καί δχι ρενοτοποιήσεως. ΤΟ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ , !"' την ^ακοαν άποτ<σίαν τού ΔΡΑΣΊΉΡΙΟΠΟΙΟΤΝΤΑΙ , Ο ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΟΙΝΟΤ , ΚΑ ΟΙΝΟΠΝΕΤΜΑΤΟΣ Ή νέα διοίκησις τού Σννδέ- σμου Βιομηχάνιυν Οϊνον καί Οΐνο πνεύματος, δι' έγγραφον της πρό; Ι τούς άρμοδίους υπουργόν;, ΰφυ- κ· τονίζει δτι έγκατα- ΤΗΝ ΦΡΑΝΚΦΟΤΡΤΉΝ. Ό διοικητής τής Έ&νικής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος, κ. Χρ. Ά- χής, σνοδευόιμ?νος υπό τοΰ ύπο- διοικητοϋ, κ. Π. Καμπί,σου, άντ- χώρηοε διά Παρισίους, πρός έ- άπύ την καταστατικήν έπαγγε/ψα πίσκε,|«ν τοϋ έκα Γραφείον τής ' Χ?'βη ΕΙς ταξ ι>:
ΐραπει,ης. Εν συνεχεία, οί κ.κ.
Άχής καί Καιμπέρος θά μεταβοϋν
είς Ψρανκι» ονρτην Γερμανία;, διά
νά παραστοΰν είς τά τελούμενα,
την 21ην Ίου?Λθυ, έπίσημη έν-
νποκαταστήιματος τής
Ώς γν(ι>στόν,
τοτι, ή όποία τόν
είχεν όδηγήσει εί; πολυετή άδςά-
νεια· καί απεφάσισε την ανάλη¬
ψιν πλέον ο-υστηματική; καί σταθε
ρας προσπαθείας, διά νά άνταπο-
γο.ν. Περα,τέρω
άά
λόγο
^
άλλά καί γενικ.ώτεροι οίκονομικοί,
επιβαλλ.οΐ'ν την εκτέλεσιν των έρ¬
γων».
δτι έ,αέστη πλέον ό
όνος, ?να δ Κορι^,ακός Κόλ-
πος -ό κεντρ,κός «ίαός λ·μήν
η-
μετατρέπεται
εις υποκαταβτημα μέ πλήρει; δι
Γνε
-
τού έλληνικοΰ χώρον— αναλάβη
τόν προσήικοντα αί.τοι ρόλον είς
την εξέλιξιν τή; οίκονομίας τή;
χώρα; καί γε*κώτερον τοΰ εύ-
στα'θοϋς τούτου Μεσογειακοΰ χώ-
οου. Τούτο θά επττεν'χθή αν καί
ιύ τεχνικόν στόαιόν τον, δηλαδή
ή διώ?νξ (τύ έ'τερον φυσικόν στό
μιόν του είναι τό Ρίον - ΆΛΊίρρι-
ον), αχθή εί; τάς προσηκούσας
διαστάσει;».
Έδω πρέπει νά άναφερθή δτι
λόγω άκρ<6ω; των περιωρισμίνων διαστάσεών τη; άπό Τήν διώρν¬ γα διέρχονται ωρισμένης χωρητι κοτητας ή διαστάσεων σκτιφη μέ¬ χρι πλάτονς 16,50—17 μ. (|'να κε νό «λίμπερτν»), ένω τά ύπερωκε- άνεια π. χ. ϊχονν πλάτος 24 μ. καί πάνω. Διά νά ΰπογρα,αμιοθή άπόΐ(ασ:ν τής Ν'. Ε. Λι' αποφάσεως τή; Έπιτροπή; πΡ'.'ί χρητι«τοδοτηπεω; τή; ο'ικονο Σνντονισμοϋ Οϊκονομική; Πολιτι ιιίας, διη>·κο<νησ--ν ότι ή £ν λόγω κή; ενεκρίθη ή παροχή τής έγ- ■πύφασι; οι'δόλω; ά-τοβ/.έπει εί; γνήσεως τοϋ ελληνικόν Δημοσίου τόν περιορισμόν τή; παραγωγ,κή; πθός τό Ταχυδρομικόν Ταμιεντή- δραστηριότητο;, άλλ' αντιθέτως Ο'ον, διά τήν νπ' ατΗοΰ δανειοδό είς έ'τι περαιτέρω ένίσχ>σ·ν τη;, τησιν τοΰ Ταμείοΐ' Έθνικής Όδο-
δ'ΐ< τής έξυγιάνσειος των δροιν πι ποιίας μέχρι ποσόν 500.000.000 στοδοτήσεως. Προσέθεσε δέ 6 κ. δρχμ. Τά δάνειον αύτό θά χρησι τού Σι-ντονισμον, ότι ό τρόπος |. μοποιηθή δ:ά τήν αντιμετωπίση Φαρμογής ύπύ των Χοα.—ξ&ν τής έπειγουσών άναγκδν πλήρους σνν- Ι κα'Γ^' μθ.,'α "αντ^τ'Ι,,,- ω;_ανω αποφάσεως τής Νομ,σμα- τηρησεω; τοΰ ύδ,κοϋ δ.κτνου τή; ί τήν Πάτοα 295 ν«Γ Ζ »1 σημίΜΛα τής διώρυγας, θά ,>ν«
πει νά νπενθν,μκΐθή ότι ή μέσΌρ
ούτή; σνντόμευση τοΰ πλοϋ πρός
Πειραια, άπό τό Ίόνιο, είναι ση-
μαντική. "Αν π. χ. πάρον,με σάν
παράδειγμα τά σΛαφη, πού έ'ρχον-
ται άπό τό Πρίντεζι, χρειάζονται
464 μίλια γιά τό γΰρο τής ΙΤε>Χ)-
ποννήσον, ένώ άπό την διώρνγα
ή άπόσταση γιά τόν Πειραια μειώ
νεται στά 333 μίλια. Άπό την
Κέρκνρα οί άποστάσεις είναι 370
-ΙΣΑΓΩΓΗΣ ΝΩ-
ΠΟΝ ΚΡΕΑΤΟΝ. — Τό ίαουο
γεΐον Έμπορίου, έ'διοσεν όδηγίας
πρός την Επιτροπήν τον πίνα-
κος «Α» διά την χορήγησιν άδει
ών είσαγογής νωπών κρεάτων,
πρό; κάλνιψιν των άναγκόΥν τής
ίσιυτερικής άγοράς.
Ή χορήγησι; τιΤ,ν άδειώ^ θά
γίνεται υπό την προϋπόθεσιν, δ¬
τι παρ' εκάστου ένδιαψε,βομίνον
θά ί-.τοβάλλωνται δικαιολογητικά
άποδει-κνύονται δι, έπραγματοποι'
ήθησαν ύπ' αυτόν άγο-ραί έ
έγχωρ,ου ποραγ,,,γή;,
50%
έκ τής
τικής έπιτροπής θά εξετασθή είς χώρας.
τής Ι την Πάτρα 295 καί 100 (μόλις) ,ή τακτική
ιτυ,ν 50% τής αίτονμένης .τοός
εισαγωγήν ποσότητος. Έπίσης τό
.Ί.-τονργεϊον Εμπόριον, έ'δωσεν 6
δηγιας πρός τάς αρμοδία; υπη¬
ρεσίας τον διά την ταχείαν θε-
ώοησιν τι.μολογίων είσαγωγή; κα
τεψυγμένων κρεάτονν.
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ ΡΟΔΑ
ΚΙΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ
ΤΗΣ ΔΤΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ2 Α_^
Είς απάντησιν ίγγράΦου τοΰ ύ-
πανργείον Έμπορίου, επί τοϋ θέ-
ματος τής προωθήσεως νωπών
προϊόντων καί είς αλλας άγορά-
πλήν τοϋ Μονάχον, ό Σύνδεσμος'
Κλληνων Έξαγ,ογέ,,,ν Νωπο,ν
Ιεωργικών Προϊόντων τονίζει δτ,
ής Πελοπον,ησου
να πραγματοποιηθή τού; σκο.τοίίς
τον, οί όποϊοι είναι: α) Ή διά παν
τος νομίμου μέσον ανάπτυξις τής
βιομηχανίας τοϋ κλάδον καί β) Ή
κατά πάντα τρόπον ενίσχυσις των
παοαγωγικών εργασιών των σχετι
ζομέλ'ων μ έ τό οΐνον καί τύ οίνό
πνευμα.
2.389 ΙΙΛΟΙΑ
Η ΔΤΝΑΜΐν
ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΣ
Είς 2.389 πιλοϊα όλικής χο>ρητι-
κότητος 14 391.881 κόο<ι).ν άνήλθε ή δύναμις τοϋ έλληνικοΰ ίιιπορικον στόλο· είς τό τέλος τον μηνός Μάρτιον έ.έ'. Τά ανωτέρω ανεκοί¬ νωσεν ή Έθνική Στατιστική 'Τπη ρρσία. Πρέπει νά σημειωθή δτι κατά τόν αντίστοιχον μήνα 1970 ό άρι&μός των πλοίων άνήοχετο εις 2.158 όλικής χο)ν·,
εί; πλοϊα υπό ελληνικήν σημαίαν
άνήλθε κατά τό τέλος τοΰ μηνός
Ίαοι·αρίου έ.έ'· β'ις 49.120 έναν¬
τι 43.268 τοΰ άντι~οίχον μηνός
τοϋ έ'τους 1970. Σι»νεπως, εσημι¬
ώθη αύξησις των έ·ογαζοιμένων
ναντικων είς πλοϊα, μόνον υπό ελ¬
ληνικήν σημαίαν, -Λατά 5.852 άτο-
μα (13,5%). Είς τού; ανωτέρω
άριθμοΐις δέν περιλαμ,<>άνονται «τί
οεκάδες χιλιάδτον 'Ελλήνχον ναν-
τικών, οί όποϊοι ναιτολογοΰτ«ι
είς πιλοΐα {«πά ξένας σηιμαίας.
ΠΑ.ΡΑΔΙΔΟΙ4ΤΑΙ:
τ"βλλι-κτις κο)
Π»·
των
ΕΑΑΕΙΨΗ ΕΡΓΛΤΙΚΟΗ ΧΕΡΙΟΗ ίΤΗΗ ΙΰΠΟΗΙΛ
Τό Λρόδλημα δμί»ς τούτο είναι ίσ ιος τό σοβαρώτερο στήν χώρα αύ τή μέ τό ΰψηλότατο βιοτικό ίπί-
πεδο καί την άνθονσα Οιομηχανία— Μιά χώρα όπον ό άπόφοιτυς τοϋ Πανεπιστημίου μιπορεί νά
διαλέξη μεταξΰ έπτά διαφορετι κων προσ<Γθ·οω' εργασίας!! ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΤΙΣΙΝ ΤΟΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΙΑ ΤΑ ΕΙΗ 1971-85 ΤΟΚΙΟ, Ιούλιος ΟΙ σταικπικές τοϋ βιοτικοΰ ϊ Λΐπέοου, στήν Ίαπωνία, είναι κ ριολεκτικώς έκθα,μβωτικές: Σ μία χώρα .τού άναγεννήθηκιε σά' χον φοίνικα άπό τίς στάχτες τή ήττας, έννέα στίς δέκα σίκογέ νειες διαθέτουν σήιμερα ήλεκτρι κό πλυντήριο, τέσσερις στίς πάν τε εχονν ήλεκτΐοικό ψΐ'γείο και μία στ'ις δύο, εγχρωμη συσκευ τηλεοράσεως. Πάνε τα χρόνια πού τό ρύ ήταν ή βασική &ν δχι ή μόνη τροφή των Γιαπωνέζων. Τόιν πε ρααμένο χρόνο τα ήμερομίσθια χαν μιά κατακόρνφη άνοδο, 18% καί διμως, άπορροφήθηκαν πολ εϋχολα άπό μίαν αυξήση, έξ ι σου εντυπωσιακή, τής παραγω γής: 14%. Τή στιγμ,ή αού ή Ά·γ γλία καί, οί 'Ηινωμένες ΙΙολιτείε ζοΰν μέ τό βραχνά τής άνειργί άς, ποΰ διαρκώς αύξάνει, ή χώ ρα αυτή, των 105 έκατομμυρίω' κατοίκων, εχει τό άντίθετο άκρι βώς πράβλημα: ελλ-ειψη έργατι- κων χεριών. Καθ* άπόφοιτος πα¬ νεπιστημίου έ'χει έ-ττά διαφορετι κές προσφορές εργασίας καί δέν ξ τί νά πριυτοδίαλέξη. Πώς νά μή θαμποίθοΰμε λοι πόν άπό την αλματώδη αυτή έ ξέλιξη -τη; Ίαπωνίας, πού μόλι 2ί> χρόνια .τΐρίν Ορίσκονταν (νίκη
μένη κι άφανιομένη, τα τρία τέ
ταρτα τού Τόκνο σιυρός άπό έ
ρείπια, κι οί ά'νθρωποί της άπο-
σβολωμένοι έιμπρός στό φρ^κτό
έφιάλτη τής Χιροσίμα. Σήμερα
είναι ή τρίτη βιομηιχα-νική ύπερ
δύναμη στόν κόαμο κι ηκολούθει
κατά πόδας την Άμερική καί τή
Ρωοία. Ή παγκόσμια άγορά έ
πλημμύρκτε άπό Ιαπωνικά πιοοϊόν
τα, ολων των εί δών, άπό σνσκίν
ές τηλεοράσεως ώς τα μεγάλα
πετρελαιοφόρα.
ΟΙ έξαγωγές διπλασιάβιθηκα1
τα τελευταία τέσσερα χρόΛια. Σή
ή Ίαπωινία καλύπτει τό ημ,ι
συ τής παγκύσμιας νανπττγικής
δραστηριότητας καί τό έκτον τής
.παραγωγής σίδηρον.
Πώς Ιγινε αμως τό οίκονομι-
κό αύτό θαΰμα; Μιά καλ.ή άρχή
γιά νά μποΰμε στό νόημα είναι,
Μχραδείγματος χά/ριν, τό ξενοδο
χείο Ίμπήριαλ, στό Τόκνο. Σ,ή,
μερά τό πρωι μοΰ φέραινε ενα ά
ριστουργηματικό πρωϊνό στό κρε
6άτι. Μαζί καί τα ροΰχα πού μό-
λις χτές βράδυ εΐχα δώσει γιό.
τό καιθαριστήριο. Καί δμιος, σή-
μερα, όπως κάιθε μερά. άλλυ>στε,
τό ξενο&οχεΐο αύτό ζή μέ την ά-
πειλή μιάς γενικής άπειργίας: ά¬
πό τούς άχθοφόρονς ώς τοΰς ύ-
παλλήλους τού θνρωρείου. Νά ό-
μως πού καί νά γινόταν ή άπερ-
γία. κανείς άπό τοΰς πελάτες δέν
θά στεροΰνταιν ιίποτα, παρά θα-
βλεπε μόνον όλο τό προσωπικό
τοΰ ξενοδοχείον νά συνεχίιζη κα-
νονικά τή δουλειά τού, φορώντας
κόκκινα διακριτικά περιβραχιάνια.
Την άπουσία άπό τίς ώρες εργα¬
σίας ή τίς άνεπίσημες άπεργίες,
οί Γιβπωνέζοι δέν τίς διανοοΰν-
ται καν. Στή μοναδική άπεργία
τής Τζαπάν ΑΟρ - Λάλνς δέ ση-
μεκοθηκε ή παραιμικρή καθνστέρη
ση άεροπλάνον καί κανένας έπι-
6άτης δέν ένοχλήθηκε. Τό προ-
σιοΛΐκό έδάφονς ?κανε άπεργία
την ώρα- τού μεσημεριανοϋ φαγη
τού καί οί πιλότοι απήργησαν, έκ
τος υπηρεσίας. Σκεφθεϊτε τώρα
τί γίινεται μέ την άπεργία στό
άεροδρόμιο τοΰ Λονδίνον! Τό
προσωπικό τής ΙΑΛ πήιρε την αί
ξησή τού, χωρίς δμιος νά θιγή
όντε κατ' ελάχιστον, ή παραγοι-
γή.
Άπό ποϋ πηγάζει αραγε ή στά
ση αυτή; Μιά εξηγήση είναι ό-
πωαδήποτε ή .τληγωιμέ-νη περη-
ΐ(άνεκι των ΓιαίΗονέζωιν. Ντροπιά
σθηκαν άπό την καταστροφή κ«1
τδδαλαν 6αθειά μέσ' την καρδιά
τους νά |ανακάνοτ«ν την Ίαπιο-
Λ·ία μεγάλη. Κι ό τελευταϊος έρ-
γάτης ξέρει καλά πάς ίί,τι κ«ΐ
νά στίμβή, ή παοαγιογή δέν π<>ρ-
πει νά χάση.
"Ολοι οί ίργάτες οτήν Ίαπ<ο- Λ·ία ίχοτ»ν αινεατνγμενη, σέ ύ.-τεο- (Ίηλικό 6ατΚΐό, την ά<τ-οσί(ΐ>ση καί
τι'(ν έ.μπιστοσννη στό άφεντ,κό
καΐ στήν έταιρεί«. Ό νεα/ρός ίι-
πάλληλος ποϋ θά .-ΐοοσλη<{ θή (Ί- πό την ΙΑΛ, θά μείνη σ' ό'/.η τού τή ζωή. Άπολΰσεις δέν νοούνται, σέ Βλες τίς μεγάλρς Γ>ι
(4ΐηχανικές έταιρεϊες, διότι κοιτά
ΐουν πως νά κάνοτ.»ν τόν καλ.ΰτε-
ρο καταμερισμό τοϋ Ιργατικοΰ δυ
ναμικοΰ τους. Ή ΙΑΛ συνιστά
καί παροτρύνει τούς πιλότονς της
νά μάθοτη- λ.ογιστικά, διοίκηση έ
πιχειρήοεως κλπ., ίόστε νά εΐ.«ι
είς θέσιν νά άπασχολτιθοΰν άλ.λ.οί
οταν όλοκληρώσοτΛ· τή σταδιοδρο
μία το»ς στΐς πτήσεις. "Ετσι θά
ιιείνουν στήν έταιρε/α, ω; τα
πεινήντα πέντε τους, δρΐο ήλικίας
τής έπίσημης σινταξιοδοτήσε<ι)ς. ΠροχωρΌΰν μέ ρυθμόν ίκανοποι ι,τικόν αί εργασιαι διά την κα¬ καί ό άρχηγός τοΰ συνδικάτον. Οί μυνε καί ή άτμόσφαιρά του μο- ' τάρτισιν τοΰ προγράμματος οίκο- μαχητικο'ι συνδικαλιστές δύσκολα λύνθηκε άοΐό τά κανσαέρια καί νομωίής άναπτύξεως τή; χώ^ας μποροΰν νά έπικρίνονν τό μοινο- άπό τά έργοστάσια, πον δια'βρώ 1971 — 85, με ενρντερον χοονι- πώλιο αύτό. Ή αυξήση, κατά νούν τούς παΐραδοσιακού; θεσμούς λόν όρίζοντα τό ϊτος 2000. Τά ά- 18% των ,μισ&ων, δέν είναι παϊ- τής Ίαπιονίας. Πολλοί Γιαπωνέ- , νωτέρ<ο ανεκοίνωσε «ίς τούς οί- ξε - γέλασε. ζοι είναι διχασμέοι άνάμεσα στύν ζονομικού; σνντάκτας ό πρόεδρος Ό πρόεδρος τής παγκοσμίου άναμφισβήτητο πλοΰτο τής βιο,μη τού ΔΣ τοϋ ΚΕΠΕ καθηγητή; γνωστής έταιρείας Σόνν, ·/. Ίμ χανική; έπαναστάσεοις καί στήν >■■ Δ. Δεληθάνη;, προβαίνων εί;
πούκα, μόν είπε τό εξής χαρα- καλοζωία καί την άνεση των πε- σύντομον απολογισμόν τού έπιτε
κτηριστικό: «Εμείς Οκν έ'χουμε ρασμένων χρΟΛΐον. , /.ουμένον υπό τοϋ Κέντρου έ'ργου.
τά έργατικά προβλήματα τής Αγ "Ετρο>γα τελευταία μ' έναν πι Ή κατάοτκης τοϋ πρυγράμιματο;
γλία; καί τή; Άμερικής, διότι λότο τής ΙΑΛ κι' άπολαμβάνα- τούτου μακροχρονίον .-ηςοοπτικής,
οί δικές <τας σννδικαλιστικές όρ- με μαζί έ'να νοστιμώτατο σοΰσι, κατέστη άναγκαία πρός άντιμε- γανώσεις είναι άνεξάρτητες, ένώ μιά γιαπωνέζικη σπεσιαλιτέ ψαοι τώπισιν των ά.τασχολούντων σή- οί δικές μας είναι τής έταιιρεί- ου. «"Αλλοτε τά -ψάρια μας τά μ*0*™ προβλημάτων τής μή πει- αςρ_ ψαρεύαμε στ' άοιχτά τοϋ κόλ- 'ώσης σήμερον ανθρωπότητος. Στή «Νισάν Μότορς» ή μερά πον τοΰ Τόκιο, μοΰ ελεγε. Τώρα Τά προβλήματα ταυτα, τά όαοϊα ξεκινάει μέ τό τραγονδι τής έ- τά νερά μας βρωμίστηκαν καί ϋναψέρονται «Ις την ποιότητα τής ταιρείας. Σ' Ινα άλλο πάλι έρ- τά ψάρια τά κουβαλοϋμε άπό την ζ<''ή;· είς την ίσορροπίαν τοϋ πε γοστάσιο ή μερά άρχίζει μέ πέν Κορέα μέ τό άεροπλάνο!...». οιβάλλοντος, είς τάς κοινο>νικο-
τε λεπτά γνμ,ναστική. Ή σημαι- "Ο,τι καΐ νά λέη πάντως, εΐχε οικονομικάς εξελίξεις κλπ. δέν θά
ονλα τής έταιρείας κν,ματίζει πε- κι' αύτός την αίίξησή του, πέρ- ήτο δυνατόν νά μελετηιθηΰν, μέ
ρήφανα στ' αϋτοκίνητα (ίλθ)ν των π: 18%!...
ΰπαλλήλθ)ν τής Γιομιούρι Σίμ-
ποΐΛ', ενός άπό τα μεγαλύτερα
δημοσιογραφικά στ'γκροτήμα τ α
τής Ίαατωνίας.
τόν απαιτούμενον 6αθιμόν σο6α-
| ρότητος, .ιαρά μόνον είς τα ,τλαί
--------- σία ενός εΰρυτέιβου χρονικοϋ ό-
. ι
Όλ.ες αύτές οί εταιοεϊες ξ«-
κινήσαν άπό τό τίποτα, ΰστερ' ά
πό την καταστροφική ηττα τοΰ
Δεύτερον Παγκόσμιον Πολέμου.
Καταστροφική άλλά καί σωτή-
ρια σννάμα άφοΰ προσέφεςνε τή
ή εύκαιρία νά γίνουν όλα ά¬
II
ΑΤΣΤΡΙΑ ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ
ΤΟΝ Ε3ΙΣΩΤΙΚΟΝ Φ.Κ.Ε.
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΑ ΕΙΔΗ
ηΐι,ο·ντος.
Έογοΐν
τοΐ' προγ<>αμματιαμοΰ
δ(ως
πό την άρχή. Μέ την ενισχύση
μιάς μαζικής άμερικανικής , 6οή- '
θείας, οί ίαπωνικές έταιρεϊες, μή ] ΊονλίοΊ» 197ΐ7'δι' ωρισμένα'έμπο"
εχοντας κανένα ύπόβαιθρο, οί'.τε 0(;ν+ιαχα είσαγάιιενα είς Αύστοίαν
Τό Ε.Β.Ε. Αθηνών άνεκοίνω
ν δτι, ώς έπληρθφορήθη άρμο
αύστριακή κυβέρνησις διά 'α>^α5·
αριθ. 187)13.5-71 διατά-
κατήργησε άπό τής 1ης
- '(;»νικην, -τολιτιστικήν,
και
κάν — τίποτα νά μπαλώσουν,
χ()/ {ξισωτικο
βρέθηκαν στήν άνάγκη, καί στήν ! νασιων( δστις
εύκαιρία νά χρτσιιμοποιήσουν τα 0 >έ 19
εύκαιρία, να χρτ,σιιμοποιησουν τα
πιύ σύγχρονα τεχ,νολογικά έφό-
δια.
Αύτός είναι ϊνας άπό τούς
στριαν.
ΒΕΛΤΙΩΣΙΝ ΤΩΝ «ΤΙΜΩΝ
ΑΝΑΓΏΓΗΣ» ΤΗΣ ΕΟΚ
ΖΗΤΟΤΝ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
λόγους πού ή διομη,χανία σιδή-
Γ.ου προχώρησε μέ τέτοια άλιμα-
τα. Μπόρεσε, πράγιματι, καί. χρη
άπό την άρχή τις οί
κονομικώτερες καμίνους όξνγόνον
έκεί ποΐ· χώρες σάν την Αγ¬
γλία «Ιναι ύποχρείομΐνες, λόγω
δεσμεύσεως τεραστίων έπενδυτι-
κών κεφαλαίων, νά χρηισιμοποι-
οΰν άπηρχαιωμένες μβθόδονς καύ
σεο>ς. "Ετσι, τή στιγμή πον ή
Αγγλία κάνει τ' άδύνατα δυ,να-
τά γιά νά φθάση την παραγω-
γή σίδηρον τής Μπρίτις Στήλ
Κορπορέϊσιον, στά 33 έκατομμύ
τόννους τό 1975, ή 'Ιαπωνία
προβλ,έπει, γιά την Ιδία χρονική
περίοδο, αυξήση κατά 50% τής
παραγωγής της, πον ήδη άγγίζει
τά 100 έκατομιμύρια τάννους.
Ή έ'μαιιστασύνη πον γεννά η
έ'λ.λειψη έργα.τικών προβλημάτων,
δίνει στήν 'Ιαπωνία τό έλεύθερο
νά κάνη άφθανες έπενδύσεις. ν'Η
ΆεροΛορική Έταιρεία, ή ΙΑΛ, ι ουστήματος ιΊπολογ<σμ<οΰ κα'ι καθο ξεκίνησε στά 1951, μέ τρία άερο- ' οισμοϋ τούτο», ινα καθίσταται δν- μακροχρονιον π^εοπτικής είναι ά κριί>ω; νά διαγοάψη τάς έν λύ-
I
γω ανάγκας, ήτοι τάς πιθανάς έ
ξελίξεις είς την οικονομικήν, κοι
χωροταξι
δοιιήν τής
είς τό πεν
1988— 72, νπε
ίδΐαιτέριος δτι έπετεύ-
ις οί στόχοι τον ά-
τής χώρας. Είς την
έκιπόνησιν τοϋ προγράμματος τού
ή άπό τον ^ σν'Μ^ολή τού ΚΕΠΕ υπήρ¬
ξε πολυσχιδής. Ώς γνωστόν, τό
ΚΕΠΕ αποτελεί βασικόν σνιμβου
την ανατίμησινοΰ γερ λεντικόν δργανον τής Κυβίρνήσε
οχον ως επί θεμάτωΐν οίκονομικής πολι-
Πίναξ των είδών, τά όποϊα ίνδια ϊικίί?· Οντ<"' το έπιτελονμενον ύ ψερουν την ελληνικήν παραγωγήν Λ<> τοι"' ΚΕΠΕ ίογον είναι άρρή-
εύρίσκεται
{ξισωτικον
κύκλον έο
ϋ ετονς 1969, είς τά
των μέτρον σνγκρατήσεως των τι
μανικοΰ μάοκον.
ψέοουν την ελληική παριγγή
εύρίσκεται παρά τφ ΕΒΕΑ ('Τπη ;;Τωξ στνδεδειμένον μέ την άναπτυ
ρεσία Έξωτερικοΰ' 'Εμποοίον, δ' ?'<"% ιτροσπάθειαιν τής 'Ελλ.ά- Γ,ροφος), είς την διάθεσιν των έν δο?. ¥>ι? τί|ν οίκοναμικόν καί κοι
ποοκειιιένω έξαγιογέιον πρός Αύ νι"ν'κόν τομέα. Τό κΐΗ?ίος έπι-
οτη,μονικ/'ιν προσωπικόν αυτού ά
πιρτίζεται έξ "ΕλλήΊνων έπιστη-
μόνίον, ώς επί τό πλεϊ<ττον οίκο- νομολόγον, οί ότοϊοι διακοίνονται διά την έπιστηιιονικήν τωιν κα- Άγαφερόμενος είς τάς καθορι- τόΐοτισΐν καί την βαθείαν γν<7>-
σθείσας υπό τής ΕΟΚ «τιμάς ά σιν των .τροβληιιάτοιν τή; ίλλη-
νοιγίυγής» διά τα είσαγόμενα ρο- νίκης οίκονοιμιας.
δάκινα καί τάς έπιτραπεζίονς στα- ' Τέλος, ό ποόίδοο; τοΰ ΔΣ, κα
ςρυλάς, ό Σύνδεσμος 'Ελλήνων Έ θηγητής κ. Δ. Λεληβάνης, άν?-
ξαγίογέιον Νωίτών Γεωργικοιν Προ κοίνωσεν, «τι τό ΚΕΠΕ, θά διεν
δ' έα ό ό
δημιουρ^άας Μονάδος Ερεύνης
κα{ Άναπ'τύξεοις Στ»στηιμάτίυν,
τής οποίας προορισμός θά είναι
ή έκπόνησις μελετών μέ περισσό
τερον σνγκεκ.ρΐιμενο' καί πρακτι-
χόν πΐοσανατολ'αμόν, επί προδλη
μάτοιν τα όποϊα κρίνο)ται σο6α-
ι>ά ίαό τής Κυβερνήσεως, τοϋ
ΚΕΙΙΕ ή καί ίδιωτικων σν-μφε-
ηόντιιιν. Τα κυριώτερα θέμ'ΐτα έκ
των όποίθ)ν, ή νέα αντη μονάς έ-
ρει'Κης θά «ιαρέχη υπηρεσίας εΕ-
<.αι, ή ερεννα τής άγοοάς είς τό έσοιτεοικύν καί ιξιοτερικόν, ή κα τάρτισι; Μελετών Σκοπιμότητο;, ό προγς'θμ,ματισ'αύς νίοθετήσεω; νέων έμπορικων σνστΓ,ιμάτο>ν, ή
όργάντοσις εργασίας καί Διοίκή-
σε<ι>; καί ό μακοοχοΟΜος ώλοκλη
ο(ι>μένο; έταιρικύς προγρημιματι
σμός.
Τό ΚΕ/ΠΕ, ένδιαφε^άμενον
πριιιτίστι,ις δ]ά την προώθησιν
τ ή ν γενικών άναπτυξιακώιν έπι-
διώξίων τής χώρας, εχει καταρ-
τίσει ποόγρα'ΐμα άξιοαοιήσεως
τοϋ απροσδοκήτως τόσον μεγάλον
αριθιιοΰ έπιστη,μονοιν τοϋ ϊξωτε
ρικοϋ, (Α όποίοι εξεδήλωσαν εν¬
διαφέρον όπως έργαθθοϋΐν' είς την
χώραν μας. Ό άριθιμός των έν-
δι&*ρερ·:μένο)ν
ανήλ¬
θεν ήδη είς 650 έκ τώιν οποίων
τή 1)3 είναι Ενροκταϊοι καί οί
?00 πεοι'Λον "Ελληνες έργαζόιΐιε-
νοι τίς τό εξωτερικόν. Είς την
σννέντεΐ'ξιν παρ>'στησαν ό άντι-
πρόεδρος τοΰ ΔΧ τοΰ ΚΕΙΙΕ,
καθηγητάς κ. Σ. Άγαπητίδης, ό
ί): διεΐίθιη"τη; τοΰ ΚΕΠΕ ν.·
Ηλ. Μπαλόπονλο; καί ό άναπλη
ής γενικός διενθνντής κ. Παν
ίοντιον, δι' έγγραφον τον» πρός τό οννη
τοι-, τρήχοντο; έ'τοΐ'ς
οη ρχ; ές
ύπονργτϊον 'Κμπορίον, ζητεί δ.-τως τα- δοαστηριότητάς του, διά τής
δοθούν οδηγίαι είς τούς έκποοσώ *
δοθούν οδηγίαι είς τού; έκπροσώ *
που; μας εί; την Κοινήν Αγοράν,
νά έπιδιώξουν άφ' ενός μέν την ||
ύελτίωσΐιν των "ϋτι,μων άναγονγής»,
'.όπονλος.
ΣΤΣΚΕΨΙΣ
ΕΞΑΓΏΓΈΩΝ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΤΟΜΑΤΟΠΟΛΤΟΝ
Τό άνακΰψαν θέμα διά τάς έξα
νιογάς τοματοπολτοϋ είς τάς χώ¬
ρας τής ΕΟΚ εξητάσθη είς ευρεί
αν σύσκεψιν των Έλλήνοιν έξα-
γωγέον βιομηχάνοιν τοματοπολ¬
τοϋ. Τά πορίσματα τής
ως Θά {ιποβληθοΰν είς τά αρμοδία
νπονργεΐα Σνντονισΐμοΰ, Εμπόριον
κα'ι Γεωργίας.
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ ΠΟΣΑ
ΑΛΙΕΤΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ
Ανεκοινώθη, ότι ή έπιτροπή
πιστώσεο)ν τής Άγροτικής Τρα
πέζης ενέκρινε την αύξησιν των
μέχρι τούδε χορηγονμέ,ηον άν<οτά των ποσίόν χαιιηλοτόκων (2%) (Ίλιεντικων καί σ.τογγαλιεντικων δανείιον. Οίκονομο - τεχνικά προβλήματα ΒΑ ΑΙΑΠλΛΤΥΝΟΗ Ο ΙΣΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ; Πρόταση νά διευρυνθή σέ 45 μέτρα νά νά φθάση τό δάθος των 12 μέτρων καί άπό την διώριιγα. 'Ενδΐί«ρέρον είναι, Γοως, γιά τόν Μελέτη οίκονομικής σκοπιμότη ! άναγνίοστη, νά γνωρίση μερικά τας γιά τό εργο δέν έ'χει γίνει, | οτοιχεία γιά την κινήση των οκά- αλλά ϋπολογίζεται ότι μέ πλνάτος | φών τα τελευταία χρόνια: 40 ιμ. ι] διώρνγα έξασφαλίζει δΐί- λενση σ' ολα τα σκάφη ά,τό και πρός την εύρεϊα περιοχή τής Ά- υριατικής. Στό μεταξΰ σε έννιά χρόνκι ·— τό 1980— λήγει τό προνόμιο έκ- κμεταλλεύσεος, πού γιά 09 χρό¬ νια άνατέθηκε τό 1881 στήν τότε «Διεθνή 'Εταιρεία Διώρυγος Κο- οόθον», καί ή όποιαδήποτε κρατι κή άπόφαση θά σννδι*ασ&ή μέ τύ αέ).λΛν τοΰ φοοέα εκμεταλλεύσεως τής διώί>νγας. Τώρα τό Λημόσιο
μετέχει <ττήν έταιρεία μέ 31%, κα/Θώς και ή Έθνική Τραπέζα τής "Ελλάδος μέ 44%. Σννολακά δη- λαδή τό 74% έλέγχεται άπό τό δή μόσιο. Τό ύπόλοιπο 2Γ)% των με- τοχών τής έταιοείας βρίσκεται στά χέρια ίδιοιτών. "Αν ζοΰσαν σήμερα ό τύραννος τής Κορίνιθον ΙΙερίανδρος, ό Δή μήτριος ό Πολιορκητής, άλλά καί ό «Φαέιθοιν τής Οίκουμένης» Καλ λιγούλας ή ό «Απόλλων καί "Η λιος» Νέρων, πολλούς θά (ρθονοΐ σαν γιατί δέν κατώρθοκΐαν νά πε τύχουν έ'α μεγάλο σκοπό τής ζιο ής τονς: Νά άνοίξουν τό θαλά<τ σιο καΛ'άλι πσν νά σννδέη τούς δύο κόλπους, Σαρίονικό καί Κορινθια- νό. Καί οί τέσσε.ρες αύτοι εΤχα άσχοληιθή μέ τό τεράστιο γιά την ε.τοχή τονς τεχνιν.ό θέιια, μάλ.ιστα δέ ό Νέρωνα; αρχισε την διάνοι ?η τοΰ Ίοθμον, άλλά αναγκασθη κε νά την σταματήση γιά νά επι στοέι)·η γρήγορα στήν άναρχούμε νη πατρίδα τον. Στόν Περίανδρο δέ «νήκει ή ίδέα τής πρώτης σκέ- ι|ιεως γιά τό κανάίλι (Β25 — 585 .->. Χ.). Αύτός ό τύραννος τής ίπο-
χής έκείνης καί ενας άπό τονς έ
πτά σοφούς τής πατρίδας μας, ή-
ταν καλός μπίζνεσμαν. "Τστερα
άπό την αναπτύξη, τόΐε πολύ κα¬
λών έμπορικων σχέσειον άνάιμεσα
Άνατολής
Λύσεως, σκέφθηκε
θκ ΝΙΚ. ΑΡ,ΚΑΡΕΖΙΠ ΕΑΕΧΘΗΤΟ ΩΡΟΕΑΡΕΙΟΝ
άφ ετέρου δέ την άπαλλαγήν «υ τ^γ ^γϋΑ-ΣΐνΐΟΥ ΕΑ ΗΜΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΜΟΜ
Άντρες καί
ς μιλοΰν
προ<κο.·ΐικά γιά την έταιιθΐία ο- «ου έργάξονται: «ή έταιο«ία μου>.
Καί είναι άξιοοημεί'οτο ότι τό
«μοΰ» στά γιαπωνέζικα γράφεται
όπως καί ή «οικογένειαι
Ό έργάτης στήν ΊοωτΜνία, εί¬
ναι μέλος μιας οικογενείας. "Ο¬
ταν ό σημερινάς πρόεδρος τής Ι
ΑΛ κ. Σιξοΰο Άσάντα, πρώην
.-ΐολιτικός καί δικηγόοος. ταιξιδεΰ
εί γιά νά παρευρέθη σέ κάποια
συγν.έντρ<οση τής ΙΑΤΑ, όλόκλη ρο τό ποοσωπικό τόν κατει>οδ(Ό-
νει μέ τίς εΰχές τού.
Οί οΐκογεν-ειακοΐ. δεσμοί είναι
τόσον ΐσχνιροί, ίόστε τό άφεντικό
τής έταιρείας είναι ταυτοχρόνως
πλάνα καί 127 νπαλλήλονς πού
κοιμοϋνταν σέ θαλάμους δίπλα
στά έκδοτήρια είσιτηράον. Σήμε
ρ-α έ'χει 15.000 άνθρώπους, την
άποκλειστικότητα σχεδόν τώιν πτή
σεων πρός την "Απω Ανατολή
(πού άφαίρεσε άπύ την ΒΟΑΚ)
καθώ; στόλο πού π.εριλαωβάνει 10
Τζάμπο — τζέτ» καί 3 Κον-
κύρντ, πού εχουν ήδη παραγγ,ελ-
θή.
Ή Σάνυ ξεκινησε μ' ?να δά-
ειο 478 δολλαριων γιά νά έξο-
πλίση έ'να έργοστάσιο παραγωγής
μαγνητο<Γώνων, σ' ενα ξύλινο πα- ,ιάπηγμα, καί σήμερα έ'χει 13,-ρθΟ ργάτες καί τό θράσος νά «χτυ πά» ήδη την αγγλικη άγορά έγ- χρώμτον σνσκεν>ών τηλεοράσεως.
Οί μέθοδές της δέν είναι οί
συνηθισ,μένες. Οί Γιαπωνΐζοι δέν
άρτΛοννται στό νά προτείινονν ?να
προϊόν καί νά περιμένουν μέ σταυ
ι^μένα χίρια τίς άντιπροσςΌ-
ρές. Ή Σόνυ δΐΐπΐστιοσε δτι οί
γχρωμες σιιβκευέ; στήν Αγγλία
Ιητιοΰνται πολύ άλ-λά είναι
ϊκριβές διότι είναι μεγάλες, ή μι-
'.ρότερη εχει έπιφάνεια 50 έκατο
ηά. Ή Σόνυ άπεφάσκΐε νά κά-
•η 30 έκατοστά κι ελπίζει νά που
ήση, πρίν κλεώη ό χρόνος ,50.
00 <τυσ%ευες. Ή Εΰρώπη είναι σήμερα ή τρί η, κατά σεΐιοάν, άγορά γιά τίς ξαγωγές τής ΊαΛωινίας: 15% Γερίτον τοϋ εξωτερικόν έμπηρίου ής χώρας. Οί Ίάπωνε; δμω; μποροι, ταξιδενουν παντοΰ, γιά νά κ'.εισοι·ν σΓΐκΐοννες, ώ; καί στή οατσιστική Νότια Άφρική. "Ενας έπίσημος κνβερνητικός μάς ελεγε ε'ιρωνικά: «Οί τΐιμέ"; μας ΓΪναι τόσο άσυΛαγώνιστε; ποΰ οί Νοτιοαςρικάνοι ιιά; έ'Ολεπαν σάν τού; πιύ γνήσιον;... λενκούς»! Τά λεφτά δέν λείποΐ'ν ποτέ δ ταν πρόκ.ειται γιά παραγωγή. Καΐ τί λίΐττά, άφοοολύγητα!... Ή ί- απωνική βιομηχανία εχει τήιν μι- κρότερη φοιρολογική επιβάρΐΛ·ση άπ' δλε; τί; (Ίιοιιηχανίες τοΰ κύ σμου. ΈπΊ πλέον δέ ΰπάρχονν ορο ρολ.ογικέ; άπαλ/.αγές γιά τά πε- ριθωρ;ακά κέρδη, τίς κοινο>νικές
παροχές κλπ. ΕΓναι πρωτοφανές,
τό,' περασμέ·ο χρόνο οί Ίάπω¬
νε; βιομή.χανοι άπέσπασαν στό
.ΐύνολό τονς φορολογικέ; άπαλλιι
γέ; τοϋ νψονς των δνο δκτεκα-
τομμνράον δολλαοίιιΐν:.. Τά περι
Θο)ΐριακά κέρδη άφοροΰν εξ ίσον
στονς έργαζομένονς καί στοί'ς δι-
οικητικούς {«αλλήλονς οί όποίοι
έ'χονΛ· έπιχορηγήσεις γιά τό φα-
γητό, τίς διακοπές, την κατοι-
κία, καθώς καΐ γιά την λειτονρ-
γία νηπιαγωγείων πού διενκολύ-
νουν τίς έργαζόμενες μητέρες κα'ι
γυμνασιακών Ίδρυμάτων γιά τον;
νέοιις έργάτες.
'Τπάρχει βεβαία κα! ή αλλη
όψη τοΰ ινοιμίσματος. Ή βιομη-
χανική εκοηξη προεκάλεσεν ϊδιό-
μορφες έντάσεις. Τό Τόκιο ασκή
νατή ή έξαγωγή των νωπών προί Ό ύπονργύς Σνντονισμοϋ κ. Χ. προοεχή σύσκεψιν υπό την προε-
όντοιν μας «υπό συνθήκας ρεαλι- Μακαρέζο; εδέχθη τό προεδρείον δρίίΐν τον, είς την οποίαν θά με-
σμοΰ καί δικαΚον». τοϋ Στμ δόσμου 'Ελλήνων Βιομη- τασχονν έκπρόσωποι τής Τραπέ-
Εΐς τό έγγραφον του ό Σννδε- χάνων καί σννεζήτησε τα άπασχο ζης τής Ελλάδος καί τού διομη-
ομος τονίζει ότι τα άποφασιοθέν- λοϋντα τόν &ιομηχανικόν κόσμον χανικού κόσμον,
τα έπντεδα είναι ίη4>ηλά καί μή ύ- τής χώ,οας θέματα. Ή σννάντη- Έν σ·νεχεία ό κ. Μακαρέζος
πολογισμένα μέ τόν πρέποντ(ΐ τηό σις έπραγιματοποιήθη είς τα πλαί εδέχθη τό ΙΟμελίς Σνντονιστικόν
.τού, έν πάσγι δέ περιπτώσει, άδι- σία τώ τακτικών έπαφων τοΰ κ. ΣνμίΊονλιον των Έμπορικων Συ/.
ναιολογητως η|ιη?.ότερα των πε- ύπ(Λ·>ργοΰ μέ τούς έκπροσώπ.,νς λόγοιν τής χώρας καί ήκουσε τάς
•πσννων τοιούτων. Ώς ΐκ τούτον, Χ(7)ν παραγ<ι>7ΐκών τάξεοιν. Έκ μέ άπόψεις του επί των άπασχολοτ'»ν-
προκνπτει σοδαρός κίνδτΛ·ος διά ς,ον- το0 2ΕΒ υπεβλήθη είς τόν των τό εμπόριον θεμάτων. Συνε-
τήν τοποθέτησιν των έν λόγο.) προϊ υπουργόν Σιητονισμοΰ νπάμνΓ,μίιΐ ςητήθησαν συγκεκριμένως θέματα
ύντων είς τάς άγορά; τώΜ χωρών ,,έ τα εξής θέματα: ' χρ,.'.ι ιτοδοτήσεως τοΰ έ+ιπορώυ,
--μελών τής ΕΟΚ, είς τάς οποίας Ή τρΓΐπε;ική χρηματοδότησι; πρό; ύπο6οήιθτ>σιν τή; δημιουργίας
έξάγονται αί μεγαλύτερα. ποσό- ,ή; Βιομη,χανίας: Επί τή; σχετι- μεγάλον μονάδων, μέ σνγχρονισμέ
ττ,τες ενεκ^ί ει'αρροΰς δαμο^ς ώσε δή
ττ,τες ένεκα ει'αε-ροϋς δ.αμο^ς ώσε ^, α,-^—,,,, της Νομισματικής ν ην δομήν. Ό κ. ύπουργός ύπε-
ως των τιμών, κνρίως κατά τάς αί ίπιτοοπής ό ΣΕΒ διετύπωσε τάς «Χ^η μελίτην καί ρύθμισιν των
χμας, κατω των έπιτρεπτ.Τ.ν όρί- ήτόψΕ,ς του> βτηοιζομί,ας ΕΪς σΤα θϊμάτων έν τφ πλαισίω τής χαρα-
τιστικά διαγράμματα κα'ι εί; την /,θείσης υπό τής Έθνικής Κνιβερ-
('Λ'θδον τής παηογίογή;, ή όποία ν,σεως άναπτνξιακής πολιτικής
Έπειδή ή διατήρησις τώ τι-
μών των νωπων είς σταθερά ίπ>!-
πεδα, κατά τάς έξαγιογικάς περί¬
οδον;, είναι δνσχερεστάτη καί έπει
δή ή πτώσις δέν προίρχεται έξ
ένε,ργειών τής έλληνικής καί μόνον
πλευράς, ή δέ προΓ>λεπ>ομένη ποινή
παιρειιποδίζει έν τγί οί>σία την συ¬
νέχισιν των έξαγωγών, ό Σ.Ε.Ε.
Ν.Γ.ΙΙ. συνιστά όπως έπιδιωχθοΰν
τα άνωτέρο) άπό τούς έκπροσώπονς
μας είς την Ε-Ο.Κ.
η ει2αγωγή εισ ε.ο.κ.
μεταποιημενων
γρ:ωργικων ιιροιόντων
Τό ί>πο«ργ€ϊον Έμπ^ρΊοτ άνε-
χυίνωσεν (ίτι ενεκρίθη υπό τοΰ Σΐ"μ
τής Εύριοπαϊκή; Οίκονομι-
'.'.ής Κοινότητος ή παράτασις δι'
έν εισέτι ετος, τΊτοι μέχρι τέλονς
Ιουλίου 1972, τοϋ ίσχύοντος νπέρ
τής Έλ.λάδος καβεστώτο; εΐσαγ<»- γής μεταποιημένων γε<ι>ργικων .ιρο
ίόντων.
Διά τοϋ έν λόγω καθεστωτος,
προ6λέπετ«ι διά τα είσαγόμενα είς
την Κοινότητα έλληνικά ζιμαρι-
κά κα'ι ωρισμένα αλλα προϊόντα
τή; ομάδος των μεταποιημέτιην
γε(ΐιηγικων: α) Ή απαλλαγή τολ·
άπό τό σταθεράν στοιχείον τή; επι
(χιλλοιιένης διά τα έκ τρίτοη' χω-
ρων είσαγύμενα είσφ-οράς καί β)
•1 μείίοσις κατά 40% τοΰ μεταβλη-
τοϋ στοιχρ/ον τής έν λόγω είσφο-
Ι'άς.
δημιονργίας έκσυγχρονισμέ-
νων έμπορικων μονάδο>ν.
Καταλ.ήγων ό κ. νπουργός έ-
την
σνμ.ταράστα-
ΛΠΟ 1—20
II
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΚΙΙΤΩΣΕΩΧ
Έν ό'ψει τής 20ημέρον περιό-
δοΐ' των έκπτώσειον (άπό 1__20
Αύγουστον), τύ νπονργεϊον Έμπο
οίον έ'διοσεν εντολήν είς τάς άρ-
μ-δίας υπηρεσίας τ0·, οποίς προ-
(ιοϋν εί; τα; δε,οίσας έ'εργείας
διά τόν έλεγχον των τψων, την
Ανάρτησιν των πινακίδος εί; έμφα
νή θέσιν των καταστημάτων νΐπ.
Έξ άλλον, ό Εμπορικάς Σνλλο
γο; Αθηνών, δι' εγκύκλιον πρός
τα μέλη τον ΰπομιμήσκει τάς ν-
ποβρεώσεις των εμπόροιν κατά την
περίοδον των έκπτώσεων.
ε'πιβάλλεται δπιος μή άνακοπή. >:"ί νπεγράμ.μισεν δτι ελήφθη κατ'
Οίκισμοί διομηχανικών πεοικο- αηχήν απόφασις χρηματοδοτήσε-
χών; Οί έκπρόσωποι τοϋ Σννδέ- "'ϊ τοδ έμπορίου πρός τόν σκοπόν
ιτιιου Βιομηχάνιον άεφέ,;.Θησαν
είς την άνάγκη νποβ,οηθήσεοι; τή;
προσπαιθεΛα; πρό; εξασφάλισιν
στέγης, είς τού; έργαζομένους οί
ό.τοϊοι έγκατεστάθησαν είς τάς βι σιν τ01"1 έμπορίοι· διά την υπό τω
ομηχαΛΐκάς ζώνας καί συνεζήτη- κ ιταναλιοτων προτίμησιν των έλ-
σαν μετά τοΰ κ. ΰπονργοΰ τύ νέον ληνικών προϊόντων. Χαρακτηριστι
σύστημα στεγάσεως τό οποίον προ ν·ι'55 °* ποοσέθεσεν, ότι όσον με-
τείνεται, έν προκειμένον ύπύ τής Υ«λύτερος θά είναι ό δγκος των
Έθνικής Κτηματικής Τραπέζης. , ""»λήσεο)ν έκ μέρονς των ίμπό-
Ή σνγχώνευσις των έπιχειρή- Ι'"ιν έλλην»κων προϊόντων, τόσον
σεων; Ό ΣΕιΒ ε'ισηγήιθη την θε
οπισιν διατάξεως (Ιασιζομένης επί
θά είου τά παρασχε-
;σόμενα .τρός αυτού; εύεργετή-
τον α(>θρον 4 τοϋ Ν. 4002)59, ό ίιατα·
οποίος άναφέηεται είς την σιινένω Τοΰ; έκπροσώπονς των παραγω
σιν καί επέκτασιν των π ιραγωγι- Υ'κΛν τάξεων εδέχθη ό ύπουργός
κων μονάδων. , Σι-ντονιβμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος πά
Τέλος, ύπ' όψιν τον νπονργοΰ 0οι'σιΓ! τ°ΰ άνίΐπληρωτοΰ ΰπονρ-
Σνντονισμοΰ νπό τοΰ προεδρείου τηι"' -υτονισψιοϋ κ. Έμμ. φθενά-
τοϋ ΣΕΒ ετέθησαν αί * άπόψεις ν']· τ0° {ι<Ρνπ(»Ό7οϋ κ. Μ. Κο-ζώ- τοΰ (ίιομηχανικ.οΰ κόσμον επί τοϋ ν1 και Τ0*' γενικοϋ γραμματέ<ρ)ς θέματος των τιιχών, έν σννδι·.·/- τ"ι"' ύπουργείονκ.Άρ .Δημοπούλ.ον. σμφ μέ την ομαλήν λειτοιογ{,ιν Μρτα το -"«νβς τής στιναντήσε- ^ ίό Σ τοΰ κνκλ.ώματος τής παραγιυγής. Ό τον Σνντονιαμοΰ ς ής ργγής. μ Ό κ. Μακαρέζο; διεβεβαίωσε " -Ιθόεδρος τον Έμπορικοΰ Σνλ- τοΐ'ς έκπροσώπονς των βιομηχά- 'ύγου Αθηνών κ. Άναστασόπον νων, ίίτι άπαντα τά άπασχολοΰντα '·"?· έδήλιοσε τά εξής: την 6ιοαηχ«νίαν προβλήματα πι- Ή άνακοινο>θρίσα υπό τοΰ ν-
ρακαλουθοΰνται μετά ζωηροϋ ένδ: -"""Ργείον Συντονισμοΰ απόφασις
έ χοηματοδοτήσείυς ταϋ έ,απο-
°'" τ^' δημιουργίαν παγί-
εγκαταστάσειον, άποδεικνύει
ζηρ
αφέροντος καΐ τής δεούσης ποοσο
χής, είς τρόπον ('όστε νά έπιτυγχά ί-1''011'
νεται ή ένδεδειγμένη έπίλυσίς των
ό δλ
πρό; όφελος τόσον τή; οίκοομι- ίΐ'πράκτο); τό εΛ'διαφέρον τή; κυ
κή; άναπτύξεω; τής χώρας, όσον <>ερνήσε(ος υπέρ τοΰ Έμπορίου.
καί των φορέίον τοΰ κλάδον τού¬
του τής Ο'ίκονομίας. Ι----------------------------------------------
Απαντών έν σννεχεία εί; διατν ΛΑΝΕΙΟΝ 500 ΕΚ. ΔΡχ.
τοθείσα; πό τού προεδρείον τοϋ ΛΙ' ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΙΑΣ
ΣΕΒ άπόψεις σχετικο; πρό; την
ν' άοίξη τύ κανάλ.ι γιά νά διέ,ρ-
χωνται πολά πλοϊα καί τό «κρά-
το;» τον νά εισπράττη διόδια.
"Τστερα άπό δνό χιλιάδε; πεν-
τακόσια χρόνια, τά ιδία κριτήρια
—οίκονομικά— σέ σννδνασιιό μέ
μίαν άντίληψη γιύ. τή γειυγραψι
κή θέση τή; χώρας μας, ώθησαν
στήν πραγματοποιηθή τοΰ έργον,
πού τώρα πιά βρίσκεται στή δεν-
τερη, θά λ^γαμε, φάση τον, τή
περαιτέρω άναπτνιξεοις —δι
απλατι'·νσε(ος. Ποίν λίγο καιρό ΰ
,ιοθλήθηκε έπίσημη πρόταση στό
κράτος νά διευρυνθή ή διώρυγα
στά 45 μ. πλάτος καί 12 μ. (>άθος.
Έκπρόσιοπος τής «Νέας Α. Ε.
Διώρνξ Κορίνθον», έρίοτηθείς
πε6ε6αί(οσε την πληροφορία αυτή
καί προσέθεσε δτι τό θέμ« αποτε¬
λεί άντικείμενο μελέτη; άπύ τοϋ;
άριιοδίονς.
ΑΙ ΠΡΟΣΗΚΟΥΣΑΙ
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ
Σέ λεπτομέρειε; έ'γιναν γνωστά
' ί'ΐης:
Ή έταιοεία ίπάβαλε πρός τό
κράτος ύπάμνημα σχετικά μέ τά
προβλήματα τής διώρυγας καί τίς
ποοτάσεις επιλύσεως τους.
Έκεΐ τονίζεται ότι δνο είναι τα
άπασχολοΰντα την διώρυγα σοβα¬
ρά προβλήματα:
1. Οί περιο*ρισμένες διαστάσεις
της, .τού είναι σήιμερα 22 μέτρα
πλάτο; καί 8 μ. όάθος, διαστάσεις
πον, αν γιά την έποχή κατασκεν-
ή; της (Ίούλιο; 1893) θεωροϋν-
ταν ίκανοποιητικέ;, σήιμερα είναι
("νεπαρκεϊς. 'Τπάρχει έπβμένοις,
Γιροστίθεται, π;ρά6λημα διευρννσε-
ως καί έκιβαθύνσεως τής διώρυγας
2. Οί κίνδυνοι άπό τίς άπίθανε;
καί άπρόεπτες Υαταπτώοεις, πού
όφείλονται στό «βεβαρυμίνο κλ.η-
ρονομιν.ό τής περιοχή; τοϋ Ί-
σμοϋ έκ τοΰ γεο>λοιγικοΰ ίστοθείσης Συντονιστι
τε εταιρείαι, είναι αί εξής: «Έ ·,·ής Έπιτροπής Προγοαμματι-
λεκροβάτ» Ελβετίας, «Χάρτσα» Η σταται ώς πρός την δψίιξιν είς
ΠΑ, «Ταχάλ» Ίσραήλ, «Σογκ^εά» Αθήνας ομάδος Γερμανίαν ένδια
Γαλλ^'ας καί «Άγκράρ - Ίντρο- φερομένην διά ι ήν είσαγοιγήν ρο
πεχιίχ» Δντ. Γερμανίας. δακίνων.
Τό πρόγραμμα προΰλ^πει την ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΤΡΟφΙΜΩΝ
διενέργειαν 1.690 γεωτρήσεων ΛΙΑ ΤΟΤΣ ΣΤΝΤΕΛΕΣΤΑΣ
φρεάτων καί 35 έρεννητΐκών, την Ε ΣΟΛΩΝ. - Ή Διοίκησις τοΰ
εγκατάστασιν σωλήνων άρδεύσεων, Εμπορικον Σύλλογον Τροφι'μων
(τνστημάτιυν καταιονισμοΰ (τε- ·ΛΘηνών, έπισκεφθεϊσα τόν
χνητης βροχής) καί άποστραγγί- γον οίκονομικών, έιζήτησε
σεως καί την διάνοιξιν άοδεντι- μείϋΜ,ιν τώ
κων καναλίωνι καί άγροτικών ό-
ων"
τΛν -ν^^ σ^τελεστών
, των άκαθαρίστιον έσόδων,
Δια των έργων τούτων, τά δ- τήν έ|ει5αΐσιν τοΰ
; τί)ν
την
επί
διά
,
ποία θα άποπερατωθοίνν εντος 4ε
τιας, το δέ υι|·ος δαπανης προϋπε τι}Οφίμί,η
λογίσση ,ίς Γ,Ο.000.000 δολλαρί- .Μιοιτέοως§
«ν - εισφορα Αημοσ,ον 25.000.
ότι
0.000 στρεμμάτων.
ΑΙ ΠΑΡΑΓΟΠΚΑΙ ΤΑΞΕΙ Σ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΙΙΙΣΤΩΤΙΚΟΝ ΜΙ1
ΧΑΝΙΧΜΟΝ. — Κατά τίτν σν-
ά
άντηοίν τ(υν
τόν υπουργόν
προσδιορισμοϋ τού εί
σοδήματος ϊσοι ή καί άνώτεροι
των έπιτρ€πομέν(ι>ν υπό τής Άγο
οαναμίας ποσοστών κερδους.
ΑΔΕΙΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΠΡΟ
ΊΟΝΤΩΝ ΧΑΛΥΒΟΤΡΠΑΣ.
Σνντονισμοΰ χ. Ν. Μακαοέζον, οί .' άπ0(Ραβεω?
αποφάσεως τή; Νομισματικής Έ χ"Τ; ϊ'-εν»ί>Ρθν σι.ναλλάνμΛτος,
πιτρο.τή;, ή όποία τροποποιοΰσα "',01^°ν' ^ετάν καί μπιγετών σι-
τήν βασικήν 150ί»)68, έπιφέρει ώ- η0°ν' ιΥΧΜ0ίθ11 παραγωγής, έ-
ρισμένας μεταβολάς είς τό -σύστη 'Τ' διακανονισμώ τής άξίας των
μα πιστοδοτή~Μς τής Οίκονομ.'- δ* ίλενθίο<)ι' ονναλλάτματος. Στ»ναφώς, παρατηρεϊται ότι ή ποχή είναι τελείως άπρόβφορος ιιά την δημιουργίαν νέων προβλη- ιάτων είς την χρημ-ατοδότησιν ής οίκονομίας, δεδομένου, δτι ή περίοδος αίίτη είναι έποχή παρα¬ γωγή; καί δχι ρενοτοποιήσεως. ΤΟ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΒΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ , !"' την ^ακοαν άποτ<σίαν τού ΔΡΑΣΊΉΡΙΟΠΟΙΟΤΝΤΑΙ , Ο ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΟΙΝΟΤ , ΚΑ ΟΙΝΟΠΝΕΤΜΑΤΟΣ Ή νέα διοίκησις τού Σννδέ- σμου Βιομηχάνιυν Οϊνον καί Οΐνο πνεύματος, δι' έγγραφον της πρό; Ι τούς άρμοδίους υπουργόν;, ΰφυ- κ· τονίζει δτι έγκατα- ΤΗΝ ΦΡΑΝΚΦΟΤΡΤΉΝ. Ό διοικητής τής Έ&νικής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος, κ. Χρ. Ά- χής, σνοδευόιμ?νος υπό τοΰ ύπο- διοικητοϋ, κ. Π. Καμπί,σου, άντ- χώρηοε διά Παρισίους, πρός έ- άπύ την καταστατικήν έπαγγε/ψα πίσκε,|«ν τοϋ έκα Γραφείον τής ' Χ?'βη ΕΙς ταξ ι>:
ΐραπει,ης. Εν συνεχεία, οί κ.κ.
Άχής καί Καιμπέρος θά μεταβοϋν
είς Ψρανκι» ονρτην Γερμανία;, διά
νά παραστοΰν είς τά τελούμενα,
την 21ην Ίου?Λθυ, έπίσημη έν-
νποκαταστήιματος τής
Ώς γν(ι>στόν,
τοτι, ή όποία τόν
είχεν όδηγήσει εί; πολυετή άδςά-
νεια· καί απεφάσισε την ανάλη¬
ψιν πλέον ο-υστηματική; καί σταθε
ρας προσπαθείας, διά νά άνταπο-
γο.ν. Περα,τέρω
άά
λόγο
^
άλλά καί γενικ.ώτεροι οίκονομικοί,
επιβαλλ.οΐ'ν την εκτέλεσιν των έρ¬
γων».
δτι έ,αέστη πλέον ό
όνος, ?να δ Κορι^,ακός Κόλ-
πος -ό κεντρ,κός «ίαός λ·μήν
η-
μετατρέπεται
εις υποκαταβτημα μέ πλήρει; δι
Γνε
-
τού έλληνικοΰ χώρον— αναλάβη
τόν προσήικοντα αί.τοι ρόλον είς
την εξέλιξιν τή; οίκονομίας τή;
χώρα; καί γε*κώτερον τοΰ εύ-
στα'θοϋς τούτου Μεσογειακοΰ χώ-
οου. Τούτο θά επττεν'χθή αν καί
ιύ τεχνικόν στόαιόν τον, δηλαδή
ή διώ?νξ (τύ έ'τερον φυσικόν στό
μιόν του είναι τό Ρίον - ΆΛΊίρρι-
ον), αχθή εί; τάς προσηκούσας
διαστάσει;».
Έδω πρέπει νά άναφερθή δτι
λόγω άκρ<6ω; των περιωρισμίνων διαστάσεών τη; άπό Τήν διώρν¬ γα διέρχονται ωρισμένης χωρητι κοτητας ή διαστάσεων σκτιφη μέ¬ χρι πλάτονς 16,50—17 μ. (|'να κε νό «λίμπερτν»), ένω τά ύπερωκε- άνεια π. χ. ϊχονν πλάτος 24 μ. καί πάνω. Διά νά ΰπογρα,αμιοθή άπόΐ(ασ:ν τής Ν'. Ε. Λι' αποφάσεως τή; Έπιτροπή; πΡ'.'ί χρητι«τοδοτηπεω; τή; ο'ικονο Σνντονισμοϋ Οϊκονομική; Πολιτι ιιίας, διη>·κο<νησ--ν ότι ή £ν λόγω κή; ενεκρίθη ή παροχή τής έγ- ■πύφασι; οι'δόλω; ά-τοβ/.έπει εί; γνήσεως τοϋ ελληνικόν Δημοσίου τόν περιορισμόν τή; παραγωγ,κή; πθός τό Ταχυδρομικόν Ταμιεντή- δραστηριότητο;, άλλ' αντιθέτως Ο'ον, διά τήν νπ' ατΗοΰ δανειοδό είς έ'τι περαιτέρω ένίσχ>σ·ν τη;, τησιν τοΰ Ταμείοΐ' Έθνικής Όδο-
δ'ΐ< τής έξυγιάνσειος των δροιν πι ποιίας μέχρι ποσόν 500.000.000 στοδοτήσεως. Προσέθεσε δέ 6 κ. δρχμ. Τά δάνειον αύτό θά χρησι τού Σι-ντονισμον, ότι ό τρόπος |. μοποιηθή δ:ά τήν αντιμετωπίση Φαρμογής ύπύ των Χοα.—ξ&ν τής έπειγουσών άναγκδν πλήρους σνν- Ι κα'Γ^' μθ.,'α "αντ^τ'Ι,,,- ω;_ανω αποφάσεως τής Νομ,σμα- τηρησεω; τοΰ ύδ,κοϋ δ.κτνου τή; ί τήν Πάτοα 295 ν«Γ Ζ »1 σημίΜΛα τής διώρυγας, θά ,>ν«
πει νά νπενθν,μκΐθή ότι ή μέσΌρ
ούτή; σνντόμευση τοΰ πλοϋ πρός
Πειραια, άπό τό Ίόνιο, είναι ση-
μαντική. "Αν π. χ. πάρον,με σάν
παράδειγμα τά σΛαφη, πού έ'ρχον-
ται άπό τό Πρίντεζι, χρειάζονται
464 μίλια γιά τό γΰρο τής ΙΤε>Χ)-
ποννήσον, ένώ άπό την διώρνγα
ή άπόσταση γιά τόν Πειραια μειώ
νεται στά 333 μίλια. Άπό την
Κέρκνρα οί άποστάσεις είναι 370
-ΙΣΑΓΩΓΗΣ ΝΩ-
ΠΟΝ ΚΡΕΑΤΟΝ. — Τό ίαουο
γεΐον Έμπορίου, έ'διοσεν όδηγίας
πρός την Επιτροπήν τον πίνα-
κος «Α» διά την χορήγησιν άδει
ών είσαγογής νωπών κρεάτων,
πρό; κάλνιψιν των άναγκόΥν τής
ίσιυτερικής άγοράς.
Ή χορήγησι; τιΤ,ν άδειώ^ θά
γίνεται υπό την προϋπόθεσιν, δ¬
τι παρ' εκάστου ένδιαψε,βομίνον
θά ί-.τοβάλλωνται δικαιολογητικά
άποδει-κνύονται δι, έπραγματοποι'
ήθησαν ύπ' αυτόν άγο-ραί έ
έγχωρ,ου ποραγ,,,γή;,
50%
έκ τής
τικής έπιτροπής θά εξετασθή είς χώρας.
τής Ι την Πάτρα 295 καί 100 (μόλις) ,ή τακτική
ιτυ,ν 50% τής αίτονμένης .τοός
εισαγωγήν ποσότητος. Έπίσης τό
.Ί.-τονργεϊον Εμπόριον, έ'δωσεν 6
δηγιας πρός τάς αρμοδία; υπη¬
ρεσίας τον διά την ταχείαν θε-
ώοησιν τι.μολογίων είσαγωγή; κα
τεψυγμένων κρεάτονν.
Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΙΣ ΡΟΔΑ
ΚΙΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ
ΤΗΣ ΔΤΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ2 Α_^
Είς απάντησιν ίγγράΦου τοΰ ύ-
πανργείον Έμπορίου, επί τοϋ θέ-
ματος τής προωθήσεως νωπών
προϊόντων καί είς αλλας άγορά-
πλήν τοϋ Μονάχον, ό Σύνδεσμος'
Κλληνων Έξαγ,ογέ,,,ν Νωπο,ν
Ιεωργικών Προϊόντων τονίζει δτ,
ής Πελοπον,ησου
να πραγματοποιηθή τού; σκο.τοίίς
τον, οί όποϊοι είναι: α) Ή διά παν
τος νομίμου μέσον ανάπτυξις τής
βιομηχανίας τοϋ κλάδον καί β) Ή
κατά πάντα τρόπον ενίσχυσις των
παοαγωγικών εργασιών των σχετι
ζομέλ'ων μ έ τό οΐνον καί τύ οίνό
πνευμα.
2.389 ΙΙΛΟΙΑ
Η ΔΤΝΑΜΐν
ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ
ΝΑΤΤΙΛΙΑΣ
Είς 2.389 πιλοϊα όλικής χο>ρητι-
κότητος 14 391.881 κόο<ι).ν άνήλθε ή δύναμις τοϋ έλληνικοΰ ίιιπορικον στόλο· είς τό τέλος τον μηνός Μάρτιον έ.έ'. Τά ανωτέρω ανεκοί¬ νωσεν ή Έθνική Στατιστική 'Τπη ρρσία. Πρέπει νά σημειωθή δτι κατά τόν αντίστοιχον μήνα 1970 ό άρι&μός των πλοίων άνήοχετο εις 2.158 όλικής χο)ν·,
εί; πλοϊα υπό ελληνικήν σημαίαν
άνήλθε κατά τό τέλος τοΰ μηνός
Ίαοι·αρίου έ.έ'· β'ις 49.120 έναν¬
τι 43.268 τοΰ άντι~οίχον μηνός
τοϋ έ'τους 1970. Σι»νεπως, εσημι¬
ώθη αύξησις των έ·ογαζοιμένων
ναντικων είς πλοϊα, μόνον υπό ελ¬
ληνικήν σημαίαν, -Λατά 5.852 άτο-
μα (13,5%). Είς τού; ανωτέρω
άριθμοΐις δέν περιλαμ,<>άνονται «τί
οεκάδες χιλιάδτον 'Ελλήνχον ναν-
τικών, οί όποϊοι ναιτολογοΰτ«ι
είς πιλοΐα {«πά ξένας σηιμαίας.
ΠΑ.ΡΑΔΙΔΟΙ4ΤΑΙ:
τ"βλλι-κτις κο)
Π»·
των
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΗΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
Μ Θ.ΟΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΕΪΓΕΝΕΙΑ ΠΑΜΤΕΑΗ ΣΠλΒΟΠΟΥΑΟΥ
συνεργάτου μας κ. ΙΙίΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΒ
( ϊ/ τού προηγούμενον )
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Αρ' ούν τα μέν πρός έκεί-
νονς αύτω τοιαΰτα, καί εϊ; χοΰθ'
ήχοντα τέλ,ους, τα δέ πρός έτέ-
ιοους έτερος; "Η π*ρΐ μικρών ή
μικρά πεπολέμητΐΐι, ή μετρίο>ς ,-τε
ιμλ.οσόφηται, ή σιγής άξιως, ή
„{, λίαν έπαινετώς; Ονμενουν.
λ.λ' ό κινήσας ποτέ τώ Ίσραήλ
ν&ερ τάν άλητήριον, ούτος κι-
νεί καί τούτω τόν τής ΙΙοντικής
μοίρας υπάρχον, ,-τροφάσει μετ
ώ; υπέρ γυνα,Όυ τινός αγανα¬
κτούντα, τό δ' άληιθές τής άσεδεί
«ς ΰπερμαχοΰντα καί κατά τής
ηΊσεβείας ίστάμϊνον. Έώ τ' αλ-
/.α καί δσα καί οία κατά τού άν
δρός έξΰΑρισεν' ϊσου δέ ειπείν
καί κατά τού θεοΰ, πρός Βν κα'·
δι' 8ν ό πόλ.εμυς. "Ο δέ μάλιστα
•/.(ΐί τόν ύβρι—ήν ήσχννε, καί τόν
πγιοΛΚττήν ΰψοκτεν, εΓπερ τι μέ¬
γα καί υψηλόν ή φιλοσοφία, καί.
τό κρατούντα των πολλών ταύτη
({αίνεται, τουτο δώσιο τώ λόνο>.
Γι·ναίκά ινα τ*ιν έ.τιφανών έξ
άν δρός ού πρό πολ.λω την βίον
άπολιΐϊόντος, ό τοϋ δικαστοΰ σύ-
νεδρος έτ>ιά£ετο πρός γάμον έ*λ-
χοιν, άπαξιοϋσαν' ή δέ, οΰκ έ¬
χουσα δπο>ς διαφύγη την τυοαν-
νίδα, βουλήν (>ουλ.εί<εται ού τολμη ράν μάλλον, ή οτνετήν τή ίερά τραπτνΐ προσφεΰγει, κα', θεόν ποΐίϊται προστάτην κατά τής έ- .τι>ρεί«ς.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
'Αλλά μήπο>ς, ο·1 έκείνους μέν
σι^ιπρριφερόταν κατ' αυτόν τόν
τρόπο καί μέ τέτοια άποτελέσμα
τα, καί στοΰς άλ.λους διαφορετι-
κα; Ή μήπως γ, μς ξητή
ματα μέ λιγώτερο ζήλο πολέμου
σε, Γ, ,μέτρια φιλοσοφοΰσε, ή άν-
τάξια γιά ν ά σιωπηση κανείς, Γ,
όχι πάρα .τολίι έ,παινετά; "Οχι,
καμμ,ά φορά. Άλλ.' έκεϊνος ποΰ
εΐχε ξεσηκώσει κάποτε εναντίον
τού Ίσραήλ τόν άλητήριο "Α-
{ δεο, αΰτό; ξεοήκωσε και έναντι
όν τού τόν επαοχο τής Ποντια- Ι
Ι κίΐ? έπαοχ*«ς, μέ την πρόφασι δ
τι δήθεν ήταν άγανακτισμένος '
γιά νά υπερασπίση κάποια γνναί
κα, ή άλήιθεια δέ ήταν ό'τι ύπε-
ράσπιζε την άσέδεια καί άντιστε
κότα,ν στήν ϊύσέΰεια. θά παρα-
λείι).ω δλα τ' άλ.λα, καί τίς τό-
κες υβρείς ποΰ ίκτόξενσε έναντι
όν τοϋ άνδρας καί εναντίον τοϋ
θεοΰ, μάλιστα, γιομτΐ πρός Αυ¬
τόν καί γι' Αυτόν γινόταν ό πό
λεμος, καί 6α δώσο> τόν λόγο
μόν π' έκεΐνο, τού ,τιό πολΰ καί
τόν ί>6ριστή ντράτιασρ καί τόν ά
"ωνιστή άνΰψωσ*, στήν θροσέ-δεια
δηλαδή, έπειδή ή θ€οσρ&εια, καί
τό νά φαίνεται κανείς ότι ύπρρέ
χει άπό τοΰς άλλον; μέ αυτή, εί¬
ναι κάτι μεγάλο καί ΰψηλό. Κά
ποία γυναίκα, τής οποίας δ δν-
δοας ήταν ?νας άπό τούς έπιφα-
νείς καί εΐχε .τΓθάνει .τού ολί¬
γοι-, διά τής &ίας ή&ελε νά παν
δρενθή ό σΰνεδοος τού υπάρχον
ι'κείνη δέ, έπειδη δέ νεΤχε άλλο
μέσο γιά ν' αποφύγη την τυραν-
νική πίε·στ, πήρε μιά άπόφασι δχι
τολμήση 6ρ6«ια, άλλά πολύ συνε
τ>'τ κατάφνγε- στήν Άγία Τοάπε
ζα καΐ τόν θεό ?καμε προστάτη
εναντίον της ά.τειλής.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΓ
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΙ1Ν
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ ΤΟΥ 1821
Τού φιλολόγου κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥΚ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Ε'
Ή έξαφάνισι των ίσχτΊρονν Τε
,έβεηοων (Τιμαριοπών) καί των
αγρίων Γενιτσάρων όφείλεται
οτήν είσήγτισι τοΰ Άλ.εξανδρ.
'Τψηλάν-τη. 'Ενίσχυσε τό Ρήγα
Φερραϊο, τόν όποϊο άφοΰ μόρ-
ιιωσε πήρε, ώς γρ«μμ<*τέα του. Στά 1806 κατά τό Ρωσοτουιρκι- χο πόλ.εμο πιάστηκε ώς ΰποπτος ■/.αί άποκεφαλιίστηκε. Άντάξια τού ήταν καί ή γυναίκα του Αί¬ κατερίνη τό γένος Μουρούζη. 5ος. Κων)νος 'Τψηλ.άντης, γυ- ός τοΰ Αλεξάνδρου 'Τψηλ,άντη. Γεννήθηκε στά 1760 στήν Κιυν) -ιολι, μορφώθηκε στή Γερμανία καί άκολούθησε τα ίχνη τού πα- τέοα του γιά. την άπελευθέιρωσι των χριστιανών. Στά 1796 διω- ρυοθηκε Μέγας Διεομηνεύς κα'ι (,λέποντας τόν κίνδυνο τής επι¬ κρατήσεως τοΰ Ναπολ.ήοντος οτήν Ανατολή εφερε σέ σνμμα- χία την Αγγλία, Ροχκα καί Τουρκία. Άπέσπασε τα 'Επτάνη 90 άπό τή Γαλ.λία καί τα έθεσε ίντα την προστασία τής Πΰλης, ώς αΰτόνομο καί αϋτοδιοίκητο Έλ.λ.ηνικό Κράτος. 'ΤΛεκίνησε την έπανάστασι των Σέρδων κα τα τής Τουρκίας, ή όπ,οία δμιος ώτέτυχε. Διαβλήθηκε άπό τίς Με 'ιάλες Δυνάμεις κι' άναγκάοθη- /.ε νά φύγη στήν Πετρούπολι. Ε.τπσε τόν Τσάρο νά καταλάΰη 'ή Μολδαδία αετά την κ^ιτάλη- Ί'ΐ τής οποίας ίγινε δεκτός στό Ιάοιο καί Βουκουρέστι, ώς σω- Τήρος. Εκηρύχθη άπό την Πύ- '-Ί ώς άντάρτης καί στάθηκε η (Ίτία τού άποκεφαλισμοΰ τοΰ πά 'ϊρα τού Αλεξάνδρου 'Τι|,ηλάν- "1 στήν Κονν)πολη. "Αφησε 5 ■ταιδιά 1) τόν Άλέξανδρο, 2) ^Ομήτριο,' 3) Νικόλ^αο, 4) Γεώρ- Υ'ο καί 5) Γρηγόριο. Είναι ό ί?χοντας, ποΰ ένομο·Θέτησε, δταν •■τρόκειτο νά έ-κτελεσθή κάποιος "βρΐ'ποηίτης νά έρωτά ό δήμιος "ι 3 ήμέρες συνέχεια τόν όσπο δόοο (ήγεμόνα) «έπιμένεις νά /''&ή άνβρώ.τινο αϊμα;». Είναι ό ϋίγάλος πατριώτης, που εΐπε λί νβ πρίν πεθάνη στόν γυιό του Ά/.έξανδρο, τόν Έθνεγέρτη: "οιδί αου μή λ.ησμονήσης, δτι '" "Ελληνες μόνο στούς εαυτούς Τον; πρέπει νά στηρί'άονται γιά 111 νίνοτ>ν έλεΰθεροι.
6ος. Άλέξανδρος 'Τψηλ^ιντης
^ό; τού Κ(.ιν)νου, ό 'Εθνεγίρ
Τ1>. Γεννήθηκε στά 1702 στήν
"ι"ν)πο).η καί αορφώθηκε στήν
""ρονπολη δαπάναις τού τσά-
·("'· Κατατάχθηκε στό Ρωσικό
"ίατό καί άνέϋηκε γοήγοοα
Τούς άνώτειρους 6αθμοΰς καί
"τί1 μάχη τής Δρέσδης (1813) -/α
"ι τοΰ Ναπολέοντος έ'χασε τό
"ρϊί του χέρι. "Εγινε ί>πασπΐίττής
1οί' Τσάρου καΐ στά 1817 έλαβε
Τ|) 6ίχθμό τού ίποστρατήγου τού
'^Λΐχοΰ τής Αύτοκρατορικής
'νοιιράς.
Λνας ήταν ό διακαής τού πό
"': ή άπρλετ"θέρο)σι τοΰ ΰ.τοδού
'Λ" ίλληνικοΰ "Ειθνους, πόθο, πού
Οΐον Τσάρο. Στά 1820 μνήθηκε
, Ίν Φιλακή 'Εταιρία άπό τόν
καί δταν ό Κίΐποδίστριας
την άίρχηγία τή δέχθη-
* "Γψηλάντης καί ίγινε άρ-
^. ' της «"Εφορος Γενικάς
'Ί^Άρχής».
Φεδρουάριο τού 1821 μέ
ΐαδούς τοι> περνάει τόν
, - καί μπίήνει στίς Παρα-
^ υνά6ιΡς χώρες, ποΰ ξρσηο<ώνον 11 · Στήν Φ(οξάνη (ττ'γκρύτησε ι*ν Ίϊρό Λόχο άπό 500 νέονς ι,» ,'ττΐτεν? διαφόρο>ν Πανεπιστηιμί-
^ και ?θ*βρ ίπί κεφαλής του
^ άδελφό τοι Νικόλαο. Είς
"'
δή μίαν κΐραταιαν δυναμιν ινα ύ
περασπίζη τα δίκαια μας. "Αν
μερικοί Τοϋρκοι άπελπισμένοι κά
τη· έπιδρομή στή χώρα σας μή
€Γθ6ηιθήτε, διότι μ^'α μεγάλη δΰ-
ναμις είναι ετουμη νά τιμωρηθή
τή θρβσύτητά τους». Οί .-τρώτες
μάχες ήταν δυσάρεστες γιά τόν
'Τψηλάντη, γιατΐ έγκαταλεί^'θη-
ν.ΐ άπό τόν σύμμαχό του Ό6ρέ-
νοβιτς τής Σερ6ίας, άπατήθττκί;
άπό τή Ρωσική πολιτική καί προ
δάθηκε άπό τόν Βλαδιμηορσκο
τής Β/,αχίας. Άκολονβησε ή μά
χη στό Δραγ«τσά·νι (Ίοιιν. 1821)
δπον χάι&ηκε ενδοξα ό Ίερός Λό
χος καί ό 'Τψη',Λντης ύπεχώρησε
πρός τα σύνορβ τής Αυστρίας ά-
φοΰ διρλυσε τα ΰπολείμματα τοϋ
στρατόν του καί ό ϊδιος περιπλα
νηθείς καί περικ·κλο)θείς μπήκε
στό Ανβτριακό έ'δαφος. Φαίνετσι
πώς οί Ρώσοι δχι μόνο τόν έγκα
τέλειψαν άλλά καΐ τοΰ εστησαν
την ένέδρα τής Αΰστριακής αίχμα
λωσίας. Τόλ· έφυλάκισαν μέ τα
δυό του άδέλ^φια Νινόλαο καί Γε
ωργιο μέ αλλους 4 συντρόφους
του στίς φυλακές Μούνκαντς τής
Ουγγαρίας 2% όλόκληρα χρόνια.
Μέ κλονισμένη την νγεία άπό
φυματίωσι μεταφέ^>θηκε σέ αλ-
λες άπαίσιες φυλακές τοΰ Τερέ-
ζιενστατ τής Βοημίας άπ' οπου
μεΐά φυλάκισι αλλων 4ιΑ χράνοιν
άπελενβερώθηκε μέ τίς ένεργει-
ες τοΰ νέου Τοάρου Νικολ^άου.
"Εμειναν αίχμάλοιτοι είς την Αύ
στρία έφ' όσον τό ^πεθΰμει ή
Ρωσία κίΜ άπελετ«θερώθηκαν έ«ρ'
οσΌν τό θέλησε ή Ρι»σία. Μετά
1 χράνο ξεψύχησε στή Βιέννη ό
Θυελλώδης Άρχηγός τής 'Ελλη-
νικής Έπαναστάσειος έξ αίτίας
ίώ κακονχιών «τίς φυλακές στίς
31 Ιανουάριον 1828 σέ ήλικία
36 έτών. Τό τέλος του ήταν άγ-
γελικώτατο, όπως τώ .τάθη τού
ήσαν μαοτυρικώτατα.
Ό σνμφοιτητής καί φίλος μου
Καθηγητής τοϋ Πανεπιστημίου
τής Βιέννης Πιΐλ.ν<χρόνης 'Ενεπε •/ιδής στό .τερισποΰδαστό του Ιρ •νο «Άλέξαν&οος Ύι|ιηλάντηςϊ>,
.-τού εξίδοισε στά 1969 γράφει,
ότι τόν ΐτθαψαν στό νεκροταςεΐο
Σάνκτ Μάρξ τής Βιέννης, δχι
μακρυά άπό τόν τάφο τοϋ Μό-
τσαρτ: "Ε«ς δγγελος μέ σπ«-
ομένα φτερά φαίνεται νά θρη-
νή καί τού; δΰο. Ήσαν καί οί
δΰο ίίριοε; καί είχαν την ιδία ή-
/ικία 36 έτών!
Καί ναί μέν άπέτυχε ή έπανά
σταβις τοϋ 'Τι^ιηλ.άντη στίς παρα
δοι>νά6ιες χώρες επέτυχε δμος
στήν κ»νρίι»ς 'Κλλάδα καί έίχει
μεγάλ.η σημασία ή ίξέγερσι αυ¬
τή, γιατί χιορ'ις αυτή θά ήταν
άιΐιΐΓϋ'βολτ) ή εναρξι κ«ί ή εκδασι
τοΰ αγώνος στην κυρίοις Έλλ.ά-
δα.
Ό Άλέξανδρος 'Τψηλ.άντης ε
λαιχψε καί έιξαφανίσθηκε σάν
14 ωτε.νό μετέοχςο, διασχίξοντας
θυελλίόδη οΰρανο. Γενναιόψυχη
μορφή, πνεύμα άνή<π»χο# θάρρος άκατάίίλητο παρέχει τρομερά 6ί- I δογμα στίς εΰγε-νικές ψνχές, .-τού (Ίλέπουν μονάχα τό σκοπό χωρίς νά βλέπουν καί τίς δι>σχέοειες.
Δημήτριος 'Τψηλ.άντης. Στίς
Ήνωμρνες ΙΙολ'τεΙες τής Άμεοι
κης, (ττήν πολιτεία Μίσιγαν καί
οέ άπόστασι 48 χιλαομ. άπό την
Γιύλι ^ητρόϊτ κτίσθτικε μιά και-
νυνργια πόλα στά 1825. ΟΊ πρό-
κριτοι συνήλθαν γιά ν' άπθίρασί-
σουν τί ονομα θά τής ϊδιναν.
Καί σάν ρφθασε ή Λληιροφορία,
ότι ό Δημήτριος 'Τψηλάντης νί-
κη<ΐε τόν Ίμβραήμ. στοΰς Μυ- λονς τής Λέρνης (Ίουν. 1825) φώναξαν δλοι μ' έ'νβοιβιασμό «'Τψηλάντης». Ή προτομή τοθ ήροιος στήθηκε άργότερα στά 1828 στήν .-ιλατεία τής πόλεως. Την ιΐην τοϋ μηνός Ιουλίου τοΰ 1971 ετους είς ηλικίαν 92 ε.τών λόγο» γήρατος άπεβίοισεν καί έκηόρΰθη την έπο,μέΊνηΛ' είς τό Νεκροταΐ|εϊον τού Δήιμου Ζιο γράςροιι Αθηνών ή Εΰγενεια Παν ιελή Σπαθοπούλου τό γένος Κα πετάν Ζαχαρίίΐ 'Εξακοΰσπτου. Αίί τη έγεννήιθη είς την ώραιοτάτην καί έλληνικο>τάτην πόλιν τής Κε
ςχχσοΰντος, την νύμφην τοΰ Εύξεί
νού Πάντου, άπο γονείς Ναυτι-
κούς καί ό ,-ΐατήρ αυτής ό οποίος
ελέγετο ό Κααετάν Ζαχαρίας ό
'Εξάκουστος ήτο έκ των καλυτέ
ρων έ*ρο.-τλαστών των Καραβιών
τής Μαΰρης Θαλάσσης τής τότε
έίτοχής, ετη 1800 — 1900, πού
τα ίστιοφόι«·α πλοία, Δικάρτατα
κ«ΐ Τρικάρτατα, εβασίλευαν των
θαλάσσιον καί έκτελοΰσαν τάς συγ
κοινοίνίας καί τάς μεταφοράς των
ΐμΛορευμάτων καί των διαφόρων
αγαθών τοΰ Εϋξείνου Πόντου καί
τής Μεσογείου. Αυτή ανετράφη
■Μά εμεγάλωσε μέ τα 'Ελληνοχρι
στιανικά διδάγιιατα καί τάς έθνι
κάς πβιροδόσεις, τα όποϊα μρτέ
δο;σε καί είς τα τέκνα της καί
διετήρησε τάς Ποντιακάς .-ταρ<ι- δόσεις καί τα ώραϊα ήθη, καί έ'- θιμα αυτής καί μέχοι σή,μεοον. Ήτο ή τελευταία καί γηραιοτέ- ρα νΰμφη τής οικογενείας των Σ.ιαθοπονλαίων καί ό θάινατός της εκλεισε την τελευταίαν γενε άν τό>·· έκ(ριξο>θέντ(ον έκ των Πά
τρικιών εδαφιοιν Κερασονντίο)ν.
'Τπέστη τα πάνδεινα κατά. τάς
χαλεπάς ημέρας των τοΐετέ·δο)ν
τοϋ Όυμάν - Άγά καί άντίκον
σε θαρραλέα τόν σκλ.ηρόν θάνα-
τολ- τοΰ (τυζΰγου της Παντε/.ή,
τόν οποίον οί τσέτες τοΰ Όοίμάν
Άγά μέ οόπα>.α καί ξύλα τόν έ-
σκύτ(ι>σαΛ·. θάνατος άπαίσιος καί
άγριος θάνατος μέ βασάνους καί
μ* πάους καί άνηλεής χωρίς καμ
ιιίαν έπιείκειαν καί οΐκτιρμόν μέ
πάθος καί φανατισμόν νά εκτελεί
ται ν,τό των αίμσχαρών Τοΰρ-
ν.ιον. "Ολα αύτά τα δεινά, όλας
αί·τάς τάς αγριότητος τάς άιντί-
•/"3·υ<τε ή ταλαίπωρος μήτηρ καί /άριν των παιδιών της τα όποϊα αίσίοις .μετέφερεν είς την μητέ- ρα 'Ελλάδα ΰπέφερΐν καί μέχρι σήμερον τα διετήρησεν έν δλει τή άξιοπρρπεία των. Ήξιώθη εΰ τυχώς η'ά ίδη την μεγαλτηέραν κόρην της Ροδάμαν νά ά-τοκα- τασταθή, συϊεΐ'χθεϊσ'α έναν εξαι¬ ρετικόν νέον, Άννλον τήιν κατα- γο>γήν καί καθηγητήν τής Άγ-
γλ.ικής.
Ήτο καλοκάγ«ιθος γνΓνή καΐ έ
νάρρτος καί ό Θϊός την ά,ντήμει
ψε πρεπόντως, διότι περιετ>λήθη
άπά την μεγάλην ατορνήίν των
τέκνων της, Παύλον, Σοφίας καί
Ροδάαας, τα όποϊα ΕίΤΤαντο είς
τό ,τιροσκεφάλαιό,ν της μέχρι τής
τελευταίας της πνοής, την όποί
αν πολΰ ήσυχα καΐ άκούραστα
παρέδωσεν την ψυχήν της είς τόν
"Τψκττον. Ή Νεκρώσΐιμος άκολου
θία έι|»άλη είς τόν Ιερόν Ναόιν
των Άγίοιν Κο)νσταντίνου και
Ελένης τοΰ Νεκροταςρΐίου Ζω-
γράφου, χοροστατοϋντος τοΰ Σε
δασιμιιοτάτου Μητρα-τολίτου τέως
Καναδά κ. Ά,νατόλιου μετά τοΰ
ίεροΰ κλ.ήιρου τοΰ Ναοΰ καί τής
ε'ξαιρετικής επί τούτοί Χορωδίας.
Την νεκράν έντός τοΰ Ναού άπε
χαιρέτησεν ό γαμδρός της Σώ6-
6ας Άσλανίδης έξάΐρας τα προ-
τερή,αατα καί τάς α ·λ)Μ^μϋγ και
όδυρμών των οικείον της μετά
' πάσης μεγαλοποεπείας καί τάξε-
, ο^ς είς τόν κα,θορισΰέντα τάφον
της έ'νθα καί έτά«ρη.
Ι Κατωτέρο) δτΐμοσιενομε,ν1 τόν
εκφωνηθέντα επικήδειον λόγον:
Μιικαρία ή όδός ήν .τορεΰει σή
μειρον
Σεβασμιώτατε, αίδεστμώτατοι
ίερεϊς καί λοιποί έν Χριστώ άδελ
ίθί:
Άξέχαστη θεία Εΰγενή
Σ κληοή καί ύδιινηρή δι' εμέ
σοΰ άπευθύνο) αύτην την στιγμήν
είναι σήμεραν ή μοϊρα μου νά
τα ολίγα αΰτά λύγια καί νά σοΰ
άποχαιρρτισο) δια την τελευταίαν
οου κατοικίαν. Οπως καί τό ίδι-
I
όν έ'ποαξα καί πρό 18 μη,Μον καί
] άπό τής θέσεως αυτής άποχαιρε-
τοΓ·σα την αλησμόνητον πενθεράν
μοι καί άγα.τητήν σου σννυφάδα
Φιλομάχην Σ .ταθοπούλου, πού
καί οί δυό σας μαζύ άποτελού-
σατε τό καυχημα καί τύ καμάρι
τής οικογενείας τοΰ αειμνήστου
Παΰλου Σ παθοπονλου έν Κερα-
σοϋντι καί διότι έσεΐς έφάνητε
άντάξιες Λ·νμφες καί καλές μη-
τέρες τ(7)ν δΰο άρΐοένοιν τέκνοιν
τού ήτοι των μεγαλεμπόοω-ν έν
ΚεριισΌΰντι άδελφών Γε(·>ργίου
καί ΙΙαντελή Σ παΌο.τοί'λου καί
.-τιστοΐ θειματοφύλνακες τώ.ν Ποντι
ακων 'Ελληνοχριστιανικων έθι¬
μον καί παραδόσεων ν^ύ τής οί-
κογενειακής αξιοπρεπείας αυ¬
τών.
Γόνος καί θτιγάτη,ρ τής Πα-
τριαρχικής οικογενείας τού Κα-
,-τετά,ν Ζαχαριά 'Εξακού<ττοτ' έκ τή; αλησμονήτου καί νΰμφης τού Πόντον τής πόλεοις Κερασοΰν- Τό κατόριθοίμιι αντό τοΰ Δημ. 'Τι|ιηλάντη έπέσΐ'ρε καί τό θαν- μασμό τοΰ Γάλλον Ναύαρχον Δέ ριγνύ, ποΰ νανλοχοΰσε τότε στόν Άργολακό κύλπο καί σάν μαθεύ τηκε στήν Εΰρώπη έπί<κνο)σρ. τίς τάξεις των Φιλελλή.νων. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ σου, την φιλελεημβσύνην σου, καί τος, διεκρίθης καθ" όλον τόν δι¬ ον σου διά την καλοκαγαιθίαν την προστασίαν σου διά τούς πτο>χονς. 'Υίτηιρξες άγαθή καί
ένάρετος γυνή καί ταυτοχρόνως
γενναία κα'ι θαρραλ^α, ,-ΐοϋ μετά
τόν σκληρί>ν -/αί διά ξυλυθδαρ-
μοϋ θάνατον τοΰ συζύγου σου
ΙΙαντελή υπό των τσετέδων τοΰ
Όσμάν Άγά έν Κερασοΰντι, δέν
ίδείλιασες ουτε καί άπεγοητεΰθης,
άλλά έζοϋοες κανονικά όπως καί
αί άλλε; οΐκογένειες των δεινο-
παθοΰντον άδολς>ών 'Ελλήνίον
Κεραβουντάον καί δταν έπήλ.θεν
τό Μοιραίον ήτοι μετά την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν τοΰ ξε
ριζώμαιτος τής φα'λ.ής μας έκ των
πατρικών εδαφών, έσύ όδήγησες
τό ρξιοκεΐλαν σκάφος σου μετά
τής συνυφάδας σου Φιλομάχης
Σπαθοποΰλου είς την γήν τής
μητρός Ελλάδος, ένθα καί μέ-
χρι σήιμειρον έξήοατε καί έκρα-
τι')<ΐατε πολ.ΰ ΐ»ψηλά την λ>α.μπά-
δα τοΰ Ποντια·κοϋ Πολατισμοΰ καί
την αξιοπρέπειαν τής οίκογενεια-
ν.ής «άς προελεϋσεοις.
"Εδ(οσε- είς τη τέκνα σου την
πρέποι>σαν 'Ελληνοχριβτια,ντκήν ά
νατροφήν καί την αποστολήν τιαν
νά τιμώσιν τοΰς γονεϊς το*ν κα»
'·ά σέιβιονται την οίκογΐενειακήν
τοιν καταγοιγήν καί τοΰς προγό-
ους τοιν.
Ι "Ας είσαι πλέον ησνχος θεία
Εύγενή, διότι μεταδαίνεις είς τόν
κόσμον δπου θά συνανττεσης τόν
άγααημένο,ν σου υϊόν Ζαχαρίαν ό
οποίος άπό τριαλονταετίας ήγνο-
εϊτο ή τϋχη του καί δέν έγνώρτ-
ξες εάν ζεϊ η απέθανεν. 'Επί-
σης άς είναι ή ψυχή σου άναπαυ
αίΛ*η, διότι αυτήν την στιγμήν δ
λοι μας είμεθα πέριξ σου δηλα-
ίιή τα άγαπητά τέκνα σου, ό ά-
νηι|ηός σου ό Παΰλος καί τα κο
ίκ'τσια άνήίψια σου, τοΰς όποίονς
άγαποΰσες πολΰ καΐ δλοι οί συν
νενεΐς καί φίλοι σου καί ά' εΰ-
χόιιεθα είς τόν "Τψιστον δποις
σέ άναπαύση καί σέ κατατάξη με
ταξΰ των Δικαίων είς τόν Παρά
δεισο,ν καί δς είναι έλαφοό τα
χώμα τής Άττικής ποΰ σέ λίγο
Οά σε σκρπάση. Είς ημάς δέ καί
ρΐς δλους τούς οίκείους, σας εΐί-
χοααι παρηγο»ρίιΐν καί, υπομονήν.
Γένοιτο.
ΣΑΒΒΑΣ ΑΣΛΑΝΙΛΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΚΩΝίΤ. ΑΝΤ. ΒΟΒΟΛΙΝΗ
'Τπό τόν τίτλ,ον «ΚΩΝΣΤΑΝ
ΤΙΝΟΣ Α. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ» έξε
δάθη είς όίκροις καλοίσθηηον καί
είκονογραφηιμένον τεΰχος — με-
τατυπο>θέν έκ τοϋ .τεριοδικοΰ «Βιο
μηχανική Έ.τιθεώοηβις» — ό ΰ-"
πό τοΰ Καθηγητού τής Φιλοβοφι-
κής Σχολής τού 'Εθνικοΰ καί Κα
ποδιστριακοϋ Πανεπιστημίου Ά-
θηνιον κ. Σ τυλιανοΰ Γ. Κορρέ
έν.φοννηθείς λ.όγος κατά τό πνευ¬
ματικόν μνημόσυνον τοΰ Κωνστ.
Άντ. Βοβσλίνη, επί τή πρώτη έ-
πετείω άπό τοΰ άδοκήτου θανάτου
τοΰ αειμνήστου πολιτικόν άνδρας
οιακεκριμένου ίστοοικοϋ στ»γ7ρ«-
Γ|έιος καί έπιλέν.του δημοσιογρά-
φου.
Μεστός είς υψηλάς έννοίας καί
ι .-ΐιβλητικό; είς ίφος, ό λόγος τοϋ
■/. Στυλ. Καρρέ αποτελεί λίαν έν
διαΐφέρον μελέτημα περί τοϋ 6ί
ου, τής δημοσιογραφικής καί πό
λιτικής σταδιοδρομίας, τής έ6νι-
νής άγονιστικής δ^άσεοος καί, τοΰ
ίστορικοΰ καί, έν γένει, πνευματι-
κοΰ έογου τοΰ Κωνσταντίνου Α·
Βο^ολίνη.
Τό έν λόγω τεΰχος πεοιλαμβά-
νει, έπίσης, πλήρες ρε,τορτάζ τής
οργανωθείσης, υπό τοΰ «Πειραϊ-
κοΰ ΣΐΎδέσμοιι» έν τώ έπινείω
μνηαοσυνον αίΊτής εκδηλώσεως,
ώς καί τό χρονικό" τής τελετής
των άποκαλυπτηρίοιν τής προτομής
τοΰ Κ.Α. Βοδολίνη, έν τώ μέγα
ς«ν τοΰ υπουργείον Προεδρίας
τής Κι<6ει5'νήο"εο>ς, παρ' ώ ό μετα-
Γτάς διετρλεσΡν 'Τφυπουργός κα¬
τά τό άπό Ιουλίου 1968 ρως
Μορτίου 1970 διάστημα.
Τί - λέγει ή άδιάψευστος Ιστογία
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚιΑ
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ Ι. ΤΣΑ Λ1ΚΟΓΛΟΤ
<τΟ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ I- ΔΟΣ» 'Εκυκ.λοφόρησε τό τενχος Ίουλί ου τοΰ περιοδικόν «Ό Κόσμ-ος τής 'Κλληνίδος». Άπό τα περιεχό μενά: «Ό Απόστολος Παύλος >.αί ή Κόρινθος» τής κ. Λ. Άγγε-
λοπούλ«ου, «Μιάς μέρας τό χιρα<σά- ο,ι» τής κ. Ειρ. Μυκωνιάτη, «Φρύ νντ κσί άντιΦρόνντ» τής κ. Άμ. Γερακανάκη, «Ή γλοκτοα» τής κ. Μ. Γουμεοπουλον, «Σρλ.ίδρς χοιστιανικής Προνοίας». ΛΙ «ΑΚΤΙΧΕΣ» 'Εκυκλοφόρησε τό τεΰχος Ίου- /Λ'ου τοΰ περιοδικοΰ «Άκτϊνες». Άπό τα πεοιεχόμενα: «Ή άντι<φα τική φύσις τοΰ άνθρωπον» τοΰ κ. ΤΊ:. Σκρόγκς, «Ίο>άννης Άμώς
Κομέτιος», τοΰ ■/.. Β. Άλεξοπού-
λ.οιι, «Ή συμ&ολή τής Πάτμον είς
τόν υπέρ τής άνρξαρτησΐας άγώ-
να τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εβνους» τοΰ
κ. Νικ. Πιξάνια, «Ή δύναμις άν·
τοχής ν.α[ προσαρμογής τοΰ άν-
θροιπίνου σώματος» τοΰ κ. Άθ.
Γκιάλα, «Τό πρόΠληιαα τής ι|η.νχα
γο>γίας» τοϋ κ. Β. Χαραλαμπύ.-τον
λοιυ>, «Ή ποόροησις τοϋ 'ίΐσιόδου
διά την σύγχρονον κοινωνίαν» τού
>.. Άχιλ. Τάγαρη, «Ποίηβις προ)
τοποριακή» τού κ. Νικ. Άροανίτη,
«Έκ--ΐαιδεντικοί καί 'Ελληνική παι
δεία» τοΰ κ. Κ. Άντο>νοπούλου
κ·α
εια έκ τού προηγούμενον)
Ιϊ'
ΟΡ1ΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ
ΜΠΕΓΛΕΡΜΙΙΕΗΝ ΤΗΣ
ΚΑΡΑΜΑΝΙΑΣ.
Δι' έπ-ιστολ.ής οχις μου γνωρι
ζετε ότι, συμφώνο>ς πρός τό φερ
μάνι μου, έξ έκείνων οί όποίοι
έμελλε νά έξορ'σθοϋν είς Κύ-
προν έτυχον άπα>.λαγής οί καθε
συτό κάτοικοι τής πόλεως Καισα
ρείας, μέ παρακαλεϊτε δέ δπο,ς
άπαλ.λ.άξο καί τούς χριστιανούς
κατοίκους των χα>ρία> τής περιο
χής καί, ώς έκ τούτου, άναβάλ-
λετε την έγγραφήν διά την Κΰ-
προν κατά τόν ιερόν μου όρι-
σμόν. Πλήν αμιος των έξ Ικο¬
νίου καί Καισαρείας καί χωρίου
τινός τοΰ άρχηγοΰ τον άρχιτε-
κτόνιον Σινάν, ουδέν άλλο άτο¬
μον έξηρέθη προηγουμένως. Δια-
τάσσςο όθεν, &μα τή λήψει τοΰ
παρόντος, όπο>ς, πλήν των προ-
αναφειρθέντίον ώς πρός τα χιο-
ρία, ίνεργήσετε στιιιφώνως πρός
την προη7ονμένο)ς άποσταλεΐσαν
ιεράν διαταγήν μου καΐ πρός τό
φερμάνι μου π·οί έξορίας είς
Κύπρον, προδήτε δέ εις την έ'-
ξίοσιν καί αποστολήν τοΰτιον. Πε
ρί τού θέματο-ς έστάλη λ^.ττομε
ρής διαταγή μου πρός τόν Χου-
σείν Τσα6οΰς, έπίτιςοπον τής υ¬
πηρεσίας τής έςορΐας. 'Ενεργή-
σατε συμφώνο)ς πρός την διατα¬
γήν μου ταύτην.
Ό όρισμός ούτος εξεδόθη τρείς
ημέρας μετά τόν προηγούμενον,
ΰ.τό ήμερομηνίαν 20 Ραιιαζάν 981
(13 Ιανουάριον 1074), βάσει δέ
καί των δνο ύ "Αχμέτ Ρεφίκ
1!εης απέδειξεν ότι ό Σινάν κα-
τήγ-ετο έκ τοΰ χωρίου Άγιρνάς
τής Καισαρείας, ώς καί ότι δ¬
σα ειινημόνευεν ό Σα'ί περί Σι
νάν χαί τής καταιγο)γής αυτού ή
οαν άλ.ηθή.
Άλλά παι£>ο(θέτο) καί δνο άλ-
λα έ'γγρα<{·α, δια των οποίων, ώς νοϋί'ζο, χΰν·ται πληρέστερον φώς επί τού ζητήματος τής είς Κύπρον έξορίας. Γ' ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙ- ΘΕΩΡΗΤΉΝ ΝΙΤΡΟΤ νΆΙ- ΡΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΧ ΚΑ ΔΗΝ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ Άνεφερβη ότι ό λαός τής Και σαρεάας, διά ν' απαλλαγή τής έ¬ ξορίας είς Κόποον, συνεκέντρο)- σεν ήδη ποσόν χρημάτοιν. Ά.τηλ λάγη λοιπόν ό πλ.ηβυβμός τής κα θαυτό πόλεως Καισαρείας έναν¬ τι παράδοσι τος νίτρου. Διατάσσο) δθεν δπως, άμα τή λήψει τής παιροΰσης μόν, φροντίσετε νά μή 'συλλέγωνται χρήματα παρά των πτωχών καί νά μή γίνεται δχ,λη σις αυτών. Ό άρμόδιος επί τοϋ προκειμένον κλητήρ νά καταγρά ψη τό όνόματα καί τα στοιχεΐα έίίίίνιον, οΐτινες συλλέγουν χρή¬ ματα παρά τίόν πτ(,νχδ>ν καί νά
τούς άναφερη, Ινα έξορισθοϋν
είς Κύπρον.
Διά τής ώς α'νο) διαταγής, ή¬
τις εξεδόθη μεταξΰ τής 23 Ό-
κτιο6ς>ίου 1573 καί τής 3 Μαρ-
τίου 1574, άποκαλύπτεται ότι α¬
πηλλάγησαν τής έξορίας είς Κύ-
προν οί χριστιανοί τής Καισαρεί
άς επί τη παραδόσει νίτρου είς
τό Κράτος.
'Δ'
ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΠΕ
ΗΝ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ
...Έκ τοΰ καξά τού Λϊαντζούν
μετήχθησαν είς Κΐντρον διαχοσια
τέσσαρα ατοαα έξοριστέωνι οίκο-
γ>ενειών. Ή μεταφορά εϊκοοΊ καΐ
Ιξ οικογένειαν έκ των χιαρίων
τής περιοχής ανεβλήθη διά την
άνοιξιν λόγω τοΰ δριμύτατον χει
μώνος. 'Επειδή οί ΰπόλοιποι κά¬
τοικοι τοΰ χωρίου Μαντξούν, άπο
τελοΰντες εξ καί ήμίσειαν οίκογ*-
νείας, παρακαλοΰν δπως άπαλ.λα-
γοϋν τής είς Κύπρον μεταιροράς
καί παιραμείνουν έν τώ χωρίω
πρός εργασίαν είς τα όρυχεϊα
νίτρου έναντι ωρισμένου δασμοΰ,
εάν δντιος πρόκειται περί εξ
καί ήμισείας οικογένειαν, νά μή
τούς έκτοπίσης, άλλά νά χρησι-
μοποιήσης αύτούς είς την έξόρυ
ξιν τού νίτρου.
Ή πολύτιμος διά την "Ιστορί¬
αν ώς άνω διαταγή, ήτις εξεδό¬
θη μετά την 3 Μάρτιον 1574, θε
τει έκτός πάσης άμφιβολίας τό
γεγονός ότι ή εξορία είς Κύ¬
προν επραγματοποιήθη.
Σελί,μ ό Β', ό επικαλούμενος
Μέστ (—Λίέθυσος), εΐχε διατά-
ξει, κατά τούς Ιστορικονς, την
κατάκτησνν τής Κΐ'πρου διά. τούς
τ,δυπότονς οίνονς αυτής Διά δέ
τής συνομολογηιθείβης την 7 Μαρ
τίου 1573 μεταξύ ΒεΛ'ετίας καί
Τονρκίας συνθήκης, απεφασίσθη
δπως ή Κυπρος παραμείνη τονρ
κυαι, δοθεΐσα είς τόν μέγαν 6ε
ζίρην Μεχμέτ πασάν Σ οκόλην
(Σοκόλοδιτς).
Οϊίτος κατήγΓτο έκ Τρεδίγγης
τής Έρζεγοδίνης. Είς ηλικίαν δέ-
κα καί όκτώ έτών, κατέχοΛ' θέσιν
αναγνώστου έν τή όοθοδόξω 'Εκ-
κλησία, ύπήχθη είς τό παιδομάζο)
μα, μετεφέρθη είς Κίονσταντινού
| πόλιν καί σνμπεριελήφθη είς την
όμάδα των έν.λεχτων τού σουλτά-
νου, οπόθεν άνήλΛεν είς τα ΰπατα
όξιώματα. "Αν καί Σλάχέος τό γέ
νος, είχίν άποκτήσει ελληνικήν
μόρφωσιν καί δέν εΐχε παύσει νά
ουαπαθη τούς χριστιανούς, καί δή
τοΰς όρθοδόξους.
Ι Διά νά καιρπωθη .τερισσότερα
εκ τής νέας κτήσεώς του, ήτο πο¬
λύ φυσικόν ό Σ οκόλης νά ενισχύση
τόν πληθυσμόν τής Κύπρου, τόν
κλονισθέντα συνεπεία τής μακρο-
χρονίου ξενακρατίας (1184 —
1570) Πώς δέ; 'Άμα τή κατα).ή
ι)>ει τής μεγαλονήσον, έστά>.ησαν
διαταγαί πρός τάς τούρκικα; αρ¬
χάς, δ.·Ηΰς μή θίγωνται. οί "Ελλη
νες αυτής. Δύναται λοιπόν. νά εί¬
πη τις, ότι τελακώς δέν επρόκειτο
.ΤΓρί έιξορίας ώς ό σοτ.'λτανικός
ορισμός μνημονενει, άλλά πε^ί κα
νονικής καΐ υπό την προστασίαν
καΐ μέρι,μναν τοϋ Κράτους μετοχρο-
1 θας είς Κύπρον έκ τής Κιντρικής
Μικρασίας ιν«ο>ν χριστιανών κατοί
κων, κατά προτίμηιστν όρθοδόξο>ν,
διά την καλυτέραν έκμετάλλενσιν
των έκεΐσε πλουτοπαραγο>γικων
πηγών, καί δή των σπουδαίον με
ταλ^ίοιν τής νήσου.
Ι Ό Αχμέτ Ρεφίκ 6έης έν τώ
Προλόγο> τοΰ προαναχρερθέντος
έργον του γράφει, ότι συνήθως οί
μεταλλονργοί ήσαν χριστιανοί, ά-
πηλλάσσονηο τής φοιρολογίας, ή
δέ μεταφορά των δι' αύτούς τρο-
φίιιων, ή ζωή των είς τα μεταλ-
λεϊα, ή μετάβασις είς τάς πόλεις
καί τα χο>ρία καί ή έπιστροφή τιον
έξ αύτιόν έπροστατενοντο παρά
των άρχών. 'Επειδή λοιπόν, ώς
[ απεκαλύφθη, μεταξύ των υπό έκ-
τόπισιν ήσαν καΐ μεταλλουργοί,
δυνάμεθα νά υποθέσωμεν δτι, χά¬
ριν αυτών, δλοι γενικώς ωδηγή¬
θησαν είς Κύπρον κατά τα δυνα¬
τόν ομαλάς. Ή άνα6ολ.ή τής μετα
γωγης διά την άνοιξιν, ήν είδομεν
ανωτέρω άπαφαοχΐζομένην λόγω
τοϋ δρί,μυτάτ«υ /ει,μωνος, ένισχύει
βεβαίως· την ημετέραν υπόθεσιν.
Άλλά καί ά'λλ.ο· τι δύναται, νά
ίρμηνϊύση την «έξοοίαν».
Ό Κώνιαληι γ-έου μέ τόν ίδρώ
τα, τόν μόχθον, την τέχνητν καΐ τό
υψηλόν καλλιτεχνικόν αΐσθτιμα των
ίξοοισθέντων έξ Ίκονίον, δπερ έ-
Θείορεϊτο πρώτη πόλις παλαιόβεν
των Σελ.τξούκον καΐ κατόπον» των
Καρα,ιιάνον ώς κα! των περιοχων
(Συνεχίζεται)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τπό τού συνεργάτου μ«ς Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΒΝΗ
ΣΑΒΒΑΣ Ο ΚΑΡΑΝΤΑΓΛΗΣ Ο ΚΑΒΑΣΗΣ ΤΟΪ ΖΙΠΣΥ
Σελίδες 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΠΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣίΑΣ
ΣΤΗ ΔΙιΙΗ Τ Π;. ΑΝΘέΑΑΗΜΝίΩΜ ΔΙΩΓΜΟΝ
1914-1918
Ίοθ συνεργάτ&υ μας ΕΜΜΑΚΟΓΗΑ ΙΙΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δΗευθυντο· παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
248
3.- Ο ΜΙΓΕΛ ΚΑΤΕιΒΑΙΝΕΙ
ΣΤΉ ΣΜΤΡΝΗ ΝΑ ΠΑΗ
ΣΤΌ ΘΕΑΤΡΟ
Ό Μνσέλ τώρα ήφοβονΎτανε
νά κατεοαίνη τα βράδια στή. Σμύρ
νη καί ν' αφήνη στόν κουλα τσί
δυό γυνοίκες μοναχές τως καΐ μέ
δίχως φύλακα. Γιαταντό, ώσαμ'
πού θά ν' ήΰρισκε ενανε καλό κα-
6άση, ήσυματζευοΰ'νταν' άποίι>ρίς
στόν κούλα. Καΐ, γιά νά μή τοΰ
φανή ό περ>ορι.σμός δαρΰς, ήκα-
λοΰσΐ τό όράου Μπουρνοβαλήδες
φίλοι του, νά παίζουνε τζόγο.
"Ενα 6ράδυ, λοιπόν, ?νας άπό
'φτσί τού λ.έει: «Τα 'μαθες; Ήρ-
χε στή, Σμύρνη μιά Ταγιάνακια
κομ'πανία, Θεατ,ρϊνο*. σπουδαίοι.
Αυριο, Κυριακή βράδυ, δίνουνε
την πρώτη παράστασή τως στό θέα
τρο - Καμεράνο καί θά παίξουν*
τή Λουτσία - ντΐ - Αάμερμουρ τοΰ
Ντονιτσέτι. "Ερχεσαι νά .τάμ*;».
Ό Μισλέ μόλις τ' ακουσε, λ,ίει:
«ΤΑχ, καί πιός μ' άρέσει ή μουζική
αύτηνής τσή δ.τερας! "Εοχεσαι,
Λίζα, κ' έσΰ νά πάμε;». "Οιμως έ-
κείνη τοΰ λέει: «Μά, πώς θ' άιφή-
κωμε τόν κούλΛ μέ τή Γαρουφα-
γιώ μονάχα; 'Εσύ, .τήγαινε νά ξε-
σκάσης λιγάκι. 'Εγώ, μπάρεμου
(τουλάχιστον) π.ρεπει νά μείνω
στόν κούλ,α. θά ν' £χω τή Γαρου-
φαγ'.ώ καί θά μηνήσω τού μπα-
ξείχιντ; νά 'ο%ϊ έδώ νά πομείνη
ί>σαμε ποί' ά γυρίσης έσύ άπό τό
θέατρο».
Την άλλη μερά, Κνριακή τό
6ράδν, ό Μισέλ, άφοΰ ήφαε 6ια-
στικός, ήβαλ.' τή μαν«ρη, ρετιγκότα
του καΐ τ' άψη'Λ καπέλ.ο, ήριξε
καί στή πλατή τον τή μαύρη μ.αε-
λεηίνα, κ' ήΰγε στόν κήπο, δπον
τονέ 'περίμεν' ή καρότσα τον. Ό
καροτσιρ·ρης άπβ.-τρίν εΐχε άνάψπ
τα φσνάρια τσή >ίαρότσας, είχε ά-
νοίξει τήλ' πετσέί'ΐα κοι»κούλα τση,
γιατί 'κανε ιΐίΰχρα, κ' ήτανε καθι-
σμένος απάνω στήν καρότσα, στή
θέση του. Απάνω στήν &ρα ήρχε
καί δ φίλος του. Τονε μπάζει ό
Μισέλ μέβ' στήν καρότσα, μπαί-
νει κ' έκείνος, χαί ή Λίξα τσοί
χαιρετάει καί τώς φωνάζει «ιί> -
ρεβονάρ».
Ή καρότσα ί(6γϊ· άπτήν άνοι-
χτή δίφνλΛη πορτά<>α τού κήπου
κι' ό καροτσιόρης, μέ τό μακρύ
καμοντσί του, δίνει μιά στόν άγέ-
ρα γιά νά τρέξη τ' άλόγατο, για¬
τί ή κα.> ωσαμ.* τή Σμύρ
νη, Καί ή παράσταση θά ν' ήαρχί
νευε στσί έννιά άπούν'το.
.Ο μ»-ταξε6ά· ής, .τού είχε δώκε-ι
τό λόγο τού, πώς θά ν' ήεοχού'ν
τανε, δέν εΤχε φανή άκόμης. Ώσ-
τύσο ή ΓαροΛ·φαγιώ ήδιπλοα'μπά-
ρωβε την πορτάοα κ' ήπηε στήν
καμάρα τση. 'Ενώ ή Λίζα ήπήε
κ' ή^ύτταξε πόρτες καί πανάθνρα,
άν ιΓν' καλά κλειστά. Σέ λίγο,
ήακονστηκι' άπόξω άπτήν" πορτάρα
μιά φωνή. "Ητανεή γνναίίΜ τοΰ
μπαξεβάνη, πού ^φόχναζΐ τή Γα-
ρουφαγιώ. Πά« (Μείνη νά δή, τί
τρέχει, καί ή γυναΐκα τσή λεει:
«Νά τονε σν'μ.ταιθάτε, τΟΛ' δντρα
μου, δέ θάν' ?οχη γιατΐ εχει φλ.ω-
ρέντσα μ έ ξέβτη».
4.—Ο ΣΑΒΒΑΣ ΗΠΕΡΙΜΕΝ'
ΑΠΟΕ' ΑΠΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
Τβΰ Σάβΰα τοΰ 'χε μπή στό νοΰ,
πώς ό Μισέλ ίσως θά ν' ήκατέ-
6αινε στήν πρεμιέρα τού θεατρον.
Γιαταντό, ήπήρε τό Μάρκο καί
άλλοι δνο καδάσηδοι. πατριώτηδοί
του κ' ήπήανε κι' οί τέσσερις τό
6ράβυ, άπονωοίς, άπόξ' άπτό Θέα-
τρο, νά παραφυλάουνε γιά νά δοΰ-
νε δ θά 'ρχη. Μέ την καρότσα
τού 6έ6αια.
Τό κοκέτικο ί'θέατρο Καμ,ερά-
νο» ήδρισκού'ντανε κο'ντά στό
οταυροδρόμι πού ήγενού*ντανε ά¬
πό δνό σοκάχια. Τό 'να σοκάκι
ΐ,τανε τού Φασονλά, μέ σν.'νέχεια
τό τού Φρά'γκο - μαχαλ,ά καί τ'
όλλ.ο σοκάκι τοΰ Γαλάζιου, μέ συνέ
χεια τό τοΰ θεάτρου. Μάλις ή'μ-
παινίς στό σοκάλΐ τοϋ θεάτρου κ'
ήπροχοοοΰσες λ*γο, άπτό ζεφ€ί
: Α γνωστή κόλλΐτ
νκ διά τη* Τηλχφωνΐαν Ροτβι:*·
νΐαν κ>«. μέ τούς 3 ττυρην" «<■ βντιττο· Φε>-
,,·,*· 7 Λ™· *
ς- Τηλ. 226.024. 'ΑβίΙναι.
1 Σννέχεκι έκ προηγούμενον!
«Τελεία έλλειψις φαρμάν.ο^ν
'/αΧ τροφής, καί μόνον ίατ,ρική
ίπίσκρψη τοίς πο,ρέχεται δίς τής
τ,μέρας καί ουδέν έτερον. Οί δν-
νάμενοι έξ αυτών νά σταθώσιν
είς τούς πόδας των περιερχονται
τάς όδοΰς τής πόλεοις έπαιτοΰν-
τες τεμάχιον άρτον.
Διά νά δώσω δέ πιστήν είκό
να τής οίκτράς ταύτης καταστά-
οεο)ς άρκοϋμαι νά είπιο ότι τό
νεκροταφείον τής πόλεως Ικονί¬
ου, ώς έκ τής ,μεγάλης Θνησιμο
τητος των είς τα έογατικά τά-
'-ιματα εργαζομένων όμογενών, ν
περπληρώθη τάίρων, είς έκαστον
των όποάον θάπτεται ούχι είς, ώς
συνήθως, άλλά ρίπτονται ώς κΰ
νες τρσ(Τ(ΐις>ες, πέντε καί εξ έξ
ίιΰτών».
Σχετική πρός τα δρινοπαθήμα
το των Χριστιανών στρατΐυσιμοιν
είναι καί ή ΰπ' άριθμ. 319 τής
3">ης Αύγουστον 1915 (Άρχεϊον
Υπουργείον Εξωτερικών άριθ^ι.
11536), εκθέση Όΰ "Ελληνος 'Τ
ποπροξένου στά Βονρλ,ά.
«"Εν έκ των αΐτίο/ν τής κακο-
ΰαιμονόας, •γράφ^ι ό 'Τποπρόξε-
νος των έν Τονρκία όμογενών εί¬
ναι, ώς γνωστόν, καί ή στρατο-
λ.ογία των Χριστιανών. Καί τού¬
το διότι είς τοιαύτας στειαήσεις
καί κακβιτ/ίας υποβάλλωνται οί
εν τώ Τονρκικώ (ΤΤρατώ Χριστια
| νοί κα'ι τοσούτον ο'ικτρά εΤναι ή
Θέσις τοίτ>', κατ' ουδέν διαφέρον-
οιι τής -των κακούργον των είς
καταναγκβιστικά εργα καταδικα
, σμένων, ωστε, παρ' δλα τα δρα
^όντεια ιμέτρα των Άρχών, ου¬
δείς έκ των ενταύθα όμογενών ά
πεφ.άαιβΕ νά ποοσέλΛη εκουσίως.
Τό, άπόγεΤκμα τής 8ης τρέχον¬
τος, ό γραμματεύς τής άστννομί
άς, ή ίΐάβτιξ, καί τό φάδητρον
των ίλ-ταΰβα όμ,ογενών, έξελθών
ώς <ηηή'9»ζ άνα τάς συνοικίας τής; .πόλεως ~ρός ανεύρεσιν κρυ πτομ4 νοιν φυ"/οστράτων, ήθέλ,ησε νά βασέλιβη. «ίς τίνα παρά την βννοκχίαν Μπαζελέ οικίαν, ίνα είς την σχετικήν ίρευναν. ΕΤς έκ των ουνοδευόντων χω- έ§εσφενδόνισεν άρ κούντιυς όγκώδη λΧΘον κατά τού κννός τής οικίας, έπιτεθέντος κα τα των ε'ισερχομεκυν. «Ο λίθος ο'μως παρεξέκλινε τοϋ σκοποΰ τού καΐ έκτύπησε τόν γραμαατέα τής άστυνομίας σοδα ρώς είς την κεφαλήν, δν μετέφε ρον σχεδόν άναίσθητον είς την οικίαν του. Αί αρχαί μαθοΰσαι τό άτύχημα τούτο καί νομίξου- σαι δτι επρόκειτο ."ΐερί άντεκδι- •/ησεως έκ μέρους Χριστιανοΰ τι- ΛΟς, τοΰ δράστον δέ μή όμολο- γήσαντος την πράξιν τού, δι^τα- Εεν δπως άπαντες οί κάτοικοι τής ι συνοικίας έκείνης οτ.ιλ.ληφθώσιν. Ι Πράγματι μετ" ολίγον, άνδρες, | γνναϊκες, γέροντες, άσθενεϊς, λε- χώ, καί 6ρέφη εισέτι, ώδηγούν- το είς την αστυνομίαν. Τό άνω- τέρο> γεγονός ;νέσπειρε πανικόν
είς άπασαν την πόλιν. Αύθωρεί
τα καταστήματα εκλείσθησαν,
πάντες δέ κατέφυγον είς τάς οί-
νίας των μ«τά τρόμου καΐ άγω-
νίας άναμένοντες τό άποτέλεσμα.
| Τή 10η Αύγουστον φυγόστρα-
τός τις, συλληφθείς έντός τής οι¬
κίας τού υπό τινος στρατιώτου
ηρνείτο νά ακολουθήση τούτον.
Προστρέξαντες τότε Αλλοι στρα
τιώται επετεθησαν κατ' αύτοΰ διά
£ιφο?.ογχών, τραυματίσαντες αυ¬
τόν είς διόχρορα μέρη τοΰ θώμα
τος του. Έν τέλει δέ χβές την
νύκτα αί Αρχαί προκειιμένου νά
ποοσκαλ^οχυσιν υπό τα δπλα τούς
Χριστιανούς τούς άγοντας τό 21
(.ν ε'τος τής ήλικίας των, προέ¬
βησαν άντΐ πάσης προσκλήσεως
είς την άμεσον σύλληψιν αυτών».
ΣΤΝΕΧΙΕΒΤΑΙ
σου χέρι, ήταν τό χτίριο τού θεά¬
τρου μέ τσί λότζες (θεοχ?εία) καΐ
φωτισμένο μέ γκάζι (άεριόφως).
"Ητανε όχτώ υιρες (ή ωρα) καί
τό θέατρο ήτανε άπόξω φωτιβμέ-
^ο καΐ μ·έ τα μεγάλα πα·νώ —τα
προγράμματα άκου'μπισμένα δίπλα
στή μεγάλη πόρτα του. Τα μπα-
καλοχασάπικα τοϋ Φασονλα καίτά
μαγαζιά τού Φρά'γκο - μαχαλΛ
είχανε κλείσει πια καί τό σταυρο-
ίΐρόμι αύτό μ' ενα μόνε φαναρι
ηφωτιξοΰ'ντανε. Ήτανε εα μπρά
τσο κ?Λδωτό, άπο μα'ντέμι, στηρι-
γμένο στό ντουβάρι ντου(αριστήκαν«
στό τρίστρατο. Δέν ήάργησε τώρα
νά φανή καί ή καρότσα τού Μι-
σελ, .τού ήερχού'ντανε άπτό $α-
σουλά. Καί, λόγο πού τό μ.ιλοκά-
ρισ,μα των καροτσιών*, αύτη ήστά-
βηκε λίγο πιό πρίν άπτό σταυρο-
δρό^ιι.
Ό Σά66ας, κολ.λητός στό ντου-
βάφΐ, γιά νά μή φαί'νται μέσ' στό
μισοσκόταδο, ήγνώρισ' εΰτΰς την
καρότσα τοΰ Μ1 σελ άπτόν καρο·
τσιερη, τό Νικόλα τόν Μπονρνο-
6αλή, πού ήφοροϋσε πά'ντα τραρδύ
καί μακρύ παλτό, μέ μπελερινάτα
μανίκια καί μονσαμαδένιο άψηλό
καπέλ.ο. Άρκετές φορές εΐχε κά-
τσει στήν καρότσα δίπλα του, α¬
μάν ό Μισέλ. τονέ 'παιρνε ματζί
κ.αΤ(·(1αιν<>ντ,ις γιά τή Σμύονη.
Βλήιει, λοιπόν, τό Μισέλ νά
δγαίν' άπτήν καρότσα ψιατζί μ'
ί-νανρ φίλ»ο καί τονε παρακολου-
θάει πού μπαίνει μέσ' στό θέατρο.
Εύτύς τάτες τρέχει νά είδοποιήση
τσοί άλλοι τρείς, πού ήστε*ού"το-
ατε καί αλλα ντουρσέκια τοΰ σταυ
οοδ^ϋμιοΰ.
«Ό'μπρός γιά τόν κούλ.α», τώς
λ.έει χαοούμενος.
Ό καροτσΗίοης τοΰ Μισέλ πά-
λι, ήπήε Τύ.ν καρότσα καί τηνέ
δραξε στήν πιάτσα τοΰ Φασουλά
«στσί Καρότσες» (πιάτσα δπου ή-
οράζουνε καοότσες) κι' ή'μπε στή
νειτονενούμενη ταΰέρνα πο'ινχε παι
χνίδια, νά περάση την ί»ρα του,
ώσαμ' τα μεσάνΐ·χτα, πού θά ν'
ήπάαινρ την καρότσα άπόξ' άπτό
θέατρο γιά νά πάρη τόν τσελε'μπή
τον (άφεντικό) νά τόνο πάη όπί-
<τω στόν κονλα. 5.— Ο ΣΑΒΒΑΣ ΜΕ ΤΣΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΒΑΣΗΔΟΙ ΠΑΕΙ Ν Α ΠΑΤΗΣ Η ΤΟΝ ΚΟΤΛΑ Βιαστικ.οί τώρα οί τέσσερις κα- δάσηδθί, τρατ>ούνε γιά τό Μπα'ζ-
μπά - χανέ, νά πά' νά 6ροΰν« ά-
ρα'μπά καί καρότσα γιά νά πάνε
στό Μπουρνόβα, νά πατήσουνε τόν
κούλ.α. Στόν άρα'μπά ήσκεφτήκα-
νε νά βάλουνε την κάσσα τοΰ Μι-
σέ>. με τσί λίρες καί τα διαμαν'τι-
κά πού'χε μέσα, καί στήν καρό-
τσα τή Λίζα, την άγαπημένη τοΰ
Σάοβα.
'Εκεϊ στό Μπαζμπά - χανέ ήτα¬
νε τό Ντεβεδόχανο δπου ήάρα£ε
τόν άρα'μπά του ό άρα'μπατζτίς,
ό Χασάν, ό Άρδανίτης, πού'τανε
ϊμπιστός το>ς φίλος. Ήκοιμούν
τανε έκεϊ. Τονέ ξυπνοΰνε, ζεύει
τόν άρα'μπά τοΐ' καί πάει καΐ τώς
φέρνει καρότσα μέ καροτοίί'ρη
Ιμπιστο φίλο του, τόν Άλτί, τό
Κρητικάν.ι. Καί τότες μπαίνουνΕ
ιιέσ' στήν καρότσα ό Σάδβας κι'
ό Μάρκος κι' αύτη τραοαει δ'μ-
.Ίί,Όστά, ίνίι άποπίσω άκολουθάει
ό άρα'μπάς μέ τσοί δλ.λοι δυό κα-
6άσηδοι.
Ήπήρανε τό δ,ρόμο γιά τό Μπουρ
νόδα καί φτάνουνε άπόξ' άπτόν
κούλα. Άρα'μ-πάς καί καρότσα ή¬
πήανε κ' ήαράξανε άποπίσω έκεΐ
σ' ίίνα χωράφι, έ,νώ οί τέσσεοις
καβάσηδοι θοηθιού'νται ό ?νας μέ
τόν άλ.λονε καί καδαλλικενοννβ τό
άψηλό ντουβάρι τοΰ κήπου. Μπαί-
νουνε μέσα, ξεα'μπαρώνουνε σι-
γά - σιγά την πορτάρα τοϋ κήπου
κ' έκεϊ στέκεται ό Μάρκος καί φυ-
λ.άει τσίγες. Σκοτάδι καΐ νεκρά.
'ΙΙ Λί^Ί κ·«ί ί Γαρουφαγκιώ ήκοι
μού'ντοστε δαθκί, κονκονλο>μένες
μέ τό πάπλ^ομα. Ό Σά66ας μέ
τσοί άλλοι δυό, ,ιάει στό ΰπόγειο
καί σηκώνουνε την κάσσα, τήνβ
6γάζοι>νε δξο) στό δράμο, έρχεται
ό άτρα'μπάς, τηνέ φορτώνουνε, ά-
νεβαίνουνε απάνω οί δυό καβάση-
δοι καί τρα'δοΰνε γιά τα Πετρω-
τά. 'Εκεΐ θά κρΰψουινε την κάσ¬
σα σ' ενανε μισο'γκρέ,μιο μύλο,
γιατΐ έκεί κο'ντά σ' εναΛ'ε έΐλλονε
κούλΛ, ήτανε καβάσης ενας πα¬
τριώτης τως.
Τώρα ήπδόμεινε στόν κούλα 4
Σά66ας μέ τα Μάρκο. Κ' ηπρ«-
πε πρώτα νά πεοιορίσουνιε τή Γα-
ρουφαγιώ, γιά να μηορέσοννε νά
κλ.έψουνε τή Λίζα. Νά τηνέ 6ό>
λουνε στήν καρότσα, νά τηνέ κα-
τεβάσουνε στή Σμύρνη, νά τήνβ
κούψοττνε. Καΐ την αλλη μέοα βά
ν' ήβλίπανε πώς θά τα 'κατάφερνρ
δ Σατ>6ας νά ιιπαρκάνη ματζί
τση γιά την πατρίδα του.
(Συνεχίξεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΑΙΚΗΤΌΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.7Μ
ΠΕΙΡΑΙΕΤ2
Σωκράτους 69, Άθττναι
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
Μ Θ.ΟΛΟΓΟΥ
ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΕΪΓΕΝΕΙΑ ΠΑΜΤΕΑΗ ΣΠλΒΟΠΟΥΑΟΥ
συνεργάτου μας κ. ΙΙίΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΒ
( ϊ/ τού προηγούμενον )
ΚΕΙΜΕΝΟ
"Αρ' ούν τα μέν πρός έκεί-
νονς αύτω τοιαΰτα, καί εϊ; χοΰθ'
ήχοντα τέλ,ους, τα δέ πρός έτέ-
ιοους έτερος; "Η π*ρΐ μικρών ή
μικρά πεπολέμητΐΐι, ή μετρίο>ς ,-τε
ιμλ.οσόφηται, ή σιγής άξιως, ή
„{, λίαν έπαινετώς; Ονμενουν.
λ.λ' ό κινήσας ποτέ τώ Ίσραήλ
ν&ερ τάν άλητήριον, ούτος κι-
νεί καί τούτω τόν τής ΙΙοντικής
μοίρας υπάρχον, ,-τροφάσει μετ
ώ; υπέρ γυνα,Όυ τινός αγανα¬
κτούντα, τό δ' άληιθές τής άσεδεί
«ς ΰπερμαχοΰντα καί κατά τής
ηΊσεβείας ίστάμϊνον. Έώ τ' αλ-
/.α καί δσα καί οία κατά τού άν
δρός έξΰΑρισεν' ϊσου δέ ειπείν
καί κατά τού θεοΰ, πρός Βν κα'·
δι' 8ν ό πόλ.εμυς. "Ο δέ μάλιστα
•/.(ΐί τόν ύβρι—ήν ήσχννε, καί τόν
πγιοΛΚττήν ΰψοκτεν, εΓπερ τι μέ¬
γα καί υψηλόν ή φιλοσοφία, καί.
τό κρατούντα των πολλών ταύτη
({αίνεται, τουτο δώσιο τώ λόνο>.
Γι·ναίκά ινα τ*ιν έ.τιφανών έξ
άν δρός ού πρό πολ.λω την βίον
άπολιΐϊόντος, ό τοϋ δικαστοΰ σύ-
νεδρος έτ>ιά£ετο πρός γάμον έ*λ-
χοιν, άπαξιοϋσαν' ή δέ, οΰκ έ¬
χουσα δπο>ς διαφύγη την τυοαν-
νίδα, βουλήν (>ουλ.εί<εται ού τολμη ράν μάλλον, ή οτνετήν τή ίερά τραπτνΐ προσφεΰγει, κα', θεόν ποΐίϊται προστάτην κατά τής έ- .τι>ρεί«ς.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
'Αλλά μήπο>ς, ο·1 έκείνους μέν
σι^ιπρριφερόταν κατ' αυτόν τόν
τρόπο καί μέ τέτοια άποτελέσμα
τα, καί στοΰς άλ.λους διαφορετι-
κα; Ή μήπως γ, μς ξητή
ματα μέ λιγώτερο ζήλο πολέμου
σε, Γ, ,μέτρια φιλοσοφοΰσε, ή άν-
τάξια γιά ν ά σιωπηση κανείς, Γ,
όχι πάρα .τολίι έ,παινετά; "Οχι,
καμμ,ά φορά. Άλλ.' έκεϊνος ποΰ
εΐχε ξεσηκώσει κάποτε εναντίον
τού Ίσραήλ τόν άλητήριο "Α-
{ δεο, αΰτό; ξεοήκωσε και έναντι
όν τού τόν επαοχο τής Ποντια- Ι
Ι κίΐ? έπαοχ*«ς, μέ την πρόφασι δ
τι δήθεν ήταν άγανακτισμένος '
γιά νά υπερασπίση κάποια γνναί
κα, ή άλήιθεια δέ ήταν ό'τι ύπε-
ράσπιζε την άσέδεια καί άντιστε
κότα,ν στήν ϊύσέΰεια. θά παρα-
λείι).ω δλα τ' άλ.λα, καί τίς τό-
κες υβρείς ποΰ ίκτόξενσε έναντι
όν τοϋ άνδρας καί εναντίον τοϋ
θεοΰ, μάλιστα, γιομτΐ πρός Αυ¬
τόν καί γι' Αυτόν γινόταν ό πό
λεμος, καί 6α δώσο> τόν λόγο
μόν π' έκεΐνο, τού ,τιό πολΰ καί
τόν ί>6ριστή ντράτιασρ καί τόν ά
"ωνιστή άνΰψωσ*, στήν θροσέ-δεια
δηλαδή, έπειδή ή θ€οσρ&εια, καί
τό νά φαίνεται κανείς ότι ύπρρέ
χει άπό τοΰς άλλον; μέ αυτή, εί¬
ναι κάτι μεγάλο καί ΰψηλό. Κά
ποία γυναίκα, τής οποίας δ δν-
δοας ήταν ?νας άπό τούς έπιφα-
νείς καί εΐχε .τΓθάνει .τού ολί¬
γοι-, διά τής &ίας ή&ελε νά παν
δρενθή ό σΰνεδοος τού υπάρχον
ι'κείνη δέ, έπειδη δέ νεΤχε άλλο
μέσο γιά ν' αποφύγη την τυραν-
νική πίε·στ, πήρε μιά άπόφασι δχι
τολμήση 6ρ6«ια, άλλά πολύ συνε
τ>'τ κατάφνγε- στήν Άγία Τοάπε
ζα καΐ τόν θεό ?καμε προστάτη
εναντίον της ά.τειλής.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΓ
Η ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΙ1Ν
ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ ΤΟΥ 1821
Τού φιλολόγου κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΥΚ. ΑΣΙΑΤΙΔΗ
Ε'
Ή έξαφάνισι των ίσχτΊρονν Τε
,έβεηοων (Τιμαριοπών) καί των
αγρίων Γενιτσάρων όφείλεται
οτήν είσήγτισι τοΰ Άλ.εξανδρ.
'Τψηλάν-τη. 'Ενίσχυσε τό Ρήγα
Φερραϊο, τόν όποϊο άφοΰ μόρ-
ιιωσε πήρε, ώς γρ«μμ<*τέα του. Στά 1806 κατά τό Ρωσοτουιρκι- χο πόλ.εμο πιάστηκε ώς ΰποπτος ■/.αί άποκεφαλιίστηκε. Άντάξια τού ήταν καί ή γυναίκα του Αί¬ κατερίνη τό γένος Μουρούζη. 5ος. Κων)νος 'Τψηλ.άντης, γυ- ός τοΰ Αλεξάνδρου 'Τψηλ,άντη. Γεννήθηκε στά 1760 στήν Κιυν) -ιολι, μορφώθηκε στή Γερμανία καί άκολούθησε τα ίχνη τού πα- τέοα του γιά. την άπελευθέιρωσι των χριστιανών. Στά 1796 διω- ρυοθηκε Μέγας Διεομηνεύς κα'ι (,λέποντας τόν κίνδυνο τής επι¬ κρατήσεως τοΰ Ναπολ.ήοντος οτήν Ανατολή εφερε σέ σνμμα- χία την Αγγλία, Ροχκα καί Τουρκία. Άπέσπασε τα 'Επτάνη 90 άπό τή Γαλ.λία καί τα έθεσε ίντα την προστασία τής Πΰλης, ώς αΰτόνομο καί αϋτοδιοίκητο Έλ.λ.ηνικό Κράτος. 'ΤΛεκίνησε την έπανάστασι των Σέρδων κα τα τής Τουρκίας, ή όπ,οία δμιος ώτέτυχε. Διαβλήθηκε άπό τίς Με 'ιάλες Δυνάμεις κι' άναγκάοθη- /.ε νά φύγη στήν Πετρούπολι. Ε.τπσε τόν Τσάρο νά καταλάΰη 'ή Μολδαδία αετά την κ^ιτάλη- Ί'ΐ τής οποίας ίγινε δεκτός στό Ιάοιο καί Βουκουρέστι, ώς σω- Τήρος. Εκηρύχθη άπό την Πύ- '-Ί ώς άντάρτης καί στάθηκε η (Ίτία τού άποκεφαλισμοΰ τοΰ πά 'ϊρα τού Αλεξάνδρου 'Τι|,ηλάν- "1 στήν Κονν)πολη. "Αφησε 5 ■ταιδιά 1) τόν Άλέξανδρο, 2) ^Ομήτριο,' 3) Νικόλ^αο, 4) Γεώρ- Υ'ο καί 5) Γρηγόριο. Είναι ό ί?χοντας, ποΰ ένομο·Θέτησε, δταν •■τρόκειτο νά έ-κτελεσθή κάποιος "βρΐ'ποηίτης νά έρωτά ό δήμιος "ι 3 ήμέρες συνέχεια τόν όσπο δόοο (ήγεμόνα) «έπιμένεις νά /''&ή άνβρώ.τινο αϊμα;». Είναι ό ϋίγάλος πατριώτης, που εΐπε λί νβ πρίν πεθάνη στόν γυιό του Ά/.έξανδρο, τόν Έθνεγέρτη: "οιδί αου μή λ.ησμονήσης, δτι '" "Ελληνες μόνο στούς εαυτούς Τον; πρέπει νά στηρί'άονται γιά 111 νίνοτ>ν έλεΰθεροι.
6ος. Άλέξανδρος 'Τψηλ^ιντης
^ό; τού Κ(.ιν)νου, ό 'Εθνεγίρ
Τ1>. Γεννήθηκε στά 1702 στήν
"ι"ν)πο).η καί αορφώθηκε στήν
""ρονπολη δαπάναις τού τσά-
·("'· Κατατάχθηκε στό Ρωσικό
"ίατό καί άνέϋηκε γοήγοοα
Τούς άνώτειρους 6αθμοΰς καί
"τί1 μάχη τής Δρέσδης (1813) -/α
"ι τοΰ Ναπολέοντος έ'χασε τό
"ρϊί του χέρι. "Εγινε ί>πασπΐίττής
1οί' Τσάρου καΐ στά 1817 έλαβε
Τ|) 6ίχθμό τού ίποστρατήγου τού
'^Λΐχοΰ τής Αύτοκρατορικής
'νοιιράς.
Λνας ήταν ό διακαής τού πό
"': ή άπρλετ"θέρο)σι τοΰ ΰ.τοδού
'Λ" ίλληνικοΰ "Ειθνους, πόθο, πού
Οΐον Τσάρο. Στά 1820 μνήθηκε
, Ίν Φιλακή 'Εταιρία άπό τόν
καί δταν ό Κίΐποδίστριας
την άίρχηγία τή δέχθη-
* "Γψηλάντης καί ίγινε άρ-
^. ' της «"Εφορος Γενικάς
'Ί^Άρχής».
Φεδρουάριο τού 1821 μέ
ΐαδούς τοι> περνάει τόν
, - καί μπίήνει στίς Παρα-
^ υνά6ιΡς χώρες, ποΰ ξρσηο<ώνον 11 · Στήν Φ(οξάνη (ττ'γκρύτησε ι*ν Ίϊρό Λόχο άπό 500 νέονς ι,» ,'ττΐτεν? διαφόρο>ν Πανεπιστηιμί-
^ και ?θ*βρ ίπί κεφαλής του
^ άδελφό τοι Νικόλαο. Είς
"'
δή μίαν κΐραταιαν δυναμιν ινα ύ
περασπίζη τα δίκαια μας. "Αν
μερικοί Τοϋρκοι άπελπισμένοι κά
τη· έπιδρομή στή χώρα σας μή
€Γθ6ηιθήτε, διότι μ^'α μεγάλη δΰ-
ναμις είναι ετουμη νά τιμωρηθή
τή θρβσύτητά τους». Οί .-τρώτες
μάχες ήταν δυσάρεστες γιά τόν
'Τψηλάντη, γιατΐ έγκαταλεί^'θη-
ν.ΐ άπό τόν σύμμαχό του Ό6ρέ-
νοβιτς τής Σερ6ίας, άπατήθττκί;
άπό τή Ρωσική πολιτική καί προ
δάθηκε άπό τόν Βλαδιμηορσκο
τής Β/,αχίας. Άκολονβησε ή μά
χη στό Δραγ«τσά·νι (Ίοιιν. 1821)
δπον χάι&ηκε ενδοξα ό Ίερός Λό
χος καί ό 'Τψη',Λντης ύπεχώρησε
πρός τα σύνορβ τής Αυστρίας ά-
φοΰ διρλυσε τα ΰπολείμματα τοϋ
στρατόν του καί ό ϊδιος περιπλα
νηθείς καί περικ·κλο)θείς μπήκε
στό Ανβτριακό έ'δαφος. Φαίνετσι
πώς οί Ρώσοι δχι μόνο τόν έγκα
τέλειψαν άλλά καΐ τοΰ εστησαν
την ένέδρα τής Αΰστριακής αίχμα
λωσίας. Τόλ· έφυλάκισαν μέ τα
δυό του άδέλ^φια Νινόλαο καί Γε
ωργιο μέ αλλους 4 συντρόφους
του στίς φυλακές Μούνκαντς τής
Ουγγαρίας 2% όλόκληρα χρόνια.
Μέ κλονισμένη την νγεία άπό
φυματίωσι μεταφέ^>θηκε σέ αλ-
λες άπαίσιες φυλακές τοΰ Τερέ-
ζιενστατ τής Βοημίας άπ' οπου
μεΐά φυλάκισι αλλων 4ιΑ χράνοιν
άπελενβερώθηκε μέ τίς ένεργει-
ες τοΰ νέου Τοάρου Νικολ^άου.
"Εμειναν αίχμάλοιτοι είς την Αύ
στρία έφ' όσον τό ^πεθΰμει ή
Ρωσία κίΜ άπελετ«θερώθηκαν έ«ρ'
οσΌν τό θέλησε ή Ρι»σία. Μετά
1 χράνο ξεψύχησε στή Βιέννη ό
Θυελλώδης Άρχηγός τής 'Ελλη-
νικής Έπαναστάσειος έξ αίτίας
ίώ κακονχιών «τίς φυλακές στίς
31 Ιανουάριον 1828 σέ ήλικία
36 έτών. Τό τέλος του ήταν άγ-
γελικώτατο, όπως τώ .τάθη τού
ήσαν μαοτυρικώτατα.
Ό σνμφοιτητής καί φίλος μου
Καθηγητής τοϋ Πανεπιστημίου
τής Βιέννης Πιΐλ.ν<χρόνης 'Ενεπε •/ιδής στό .τερισποΰδαστό του Ιρ •νο «Άλέξαν&οος Ύι|ιηλάντηςϊ>,
.-τού εξίδοισε στά 1969 γράφει,
ότι τόν ΐτθαψαν στό νεκροταςεΐο
Σάνκτ Μάρξ τής Βιέννης, δχι
μακρυά άπό τόν τάφο τοϋ Μό-
τσαρτ: "Ε«ς δγγελος μέ σπ«-
ομένα φτερά φαίνεται νά θρη-
νή καί τού; δΰο. Ήσαν καί οί
δΰο ίίριοε; καί είχαν την ιδία ή-
/ικία 36 έτών!
Καί ναί μέν άπέτυχε ή έπανά
σταβις τοϋ 'Τι^ιηλ.άντη στίς παρα
δοι>νά6ιες χώρες επέτυχε δμος
στήν κ»νρίι»ς 'Κλλάδα καί έίχει
μεγάλ.η σημασία ή ίξέγερσι αυ¬
τή, γιατί χιορ'ις αυτή θά ήταν
άιΐιΐΓϋ'βολτ) ή εναρξι κ«ί ή εκδασι
τοΰ αγώνος στην κυρίοις Έλλ.ά-
δα.
Ό Άλέξανδρος 'Τψηλ.άντης ε
λαιχψε καί έιξαφανίσθηκε σάν
14 ωτε.νό μετέοχςο, διασχίξοντας
θυελλίόδη οΰρανο. Γενναιόψυχη
μορφή, πνεύμα άνή<π»χο# θάρρος άκατάίίλητο παρέχει τρομερά 6ί- I δογμα στίς εΰγε-νικές ψνχές, .-τού (Ίλέπουν μονάχα τό σκοπό χωρίς νά βλέπουν καί τίς δι>σχέοειες.
Δημήτριος 'Τψηλ.άντης. Στίς
Ήνωμρνες ΙΙολ'τεΙες τής Άμεοι
κης, (ττήν πολιτεία Μίσιγαν καί
οέ άπόστασι 48 χιλαομ. άπό την
Γιύλι ^ητρόϊτ κτίσθτικε μιά και-
νυνργια πόλα στά 1825. ΟΊ πρό-
κριτοι συνήλθαν γιά ν' άπθίρασί-
σουν τί ονομα θά τής ϊδιναν.
Καί σάν ρφθασε ή Λληιροφορία,
ότι ό Δημήτριος 'Τψηλάντης νί-
κη<ΐε τόν Ίμβραήμ. στοΰς Μυ- λονς τής Λέρνης (Ίουν. 1825) φώναξαν δλοι μ' έ'νβοιβιασμό «'Τψηλάντης». Ή προτομή τοθ ήροιος στήθηκε άργότερα στά 1828 στήν .-ιλατεία τής πόλεως. Την ιΐην τοϋ μηνός Ιουλίου τοΰ 1971 ετους είς ηλικίαν 92 ε.τών λόγο» γήρατος άπεβίοισεν καί έκηόρΰθη την έπο,μέΊνηΛ' είς τό Νεκροταΐ|εϊον τού Δήιμου Ζιο γράςροιι Αθηνών ή Εΰγενεια Παν ιελή Σπαθοπούλου τό γένος Κα πετάν Ζαχαρίίΐ 'Εξακοΰσπτου. Αίί τη έγεννήιθη είς την ώραιοτάτην καί έλληνικο>τάτην πόλιν τής Κε
ςχχσοΰντος, την νύμφην τοΰ Εύξεί
νού Πάντου, άπο γονείς Ναυτι-
κούς καί ό ,-ΐατήρ αυτής ό οποίος
ελέγετο ό Κααετάν Ζαχαρίας ό
'Εξάκουστος ήτο έκ των καλυτέ
ρων έ*ρο.-τλαστών των Καραβιών
τής Μαΰρης Θαλάσσης τής τότε
έίτοχής, ετη 1800 — 1900, πού
τα ίστιοφόι«·α πλοία, Δικάρτατα
κ«ΐ Τρικάρτατα, εβασίλευαν των
θαλάσσιον καί έκτελοΰσαν τάς συγ
κοινοίνίας καί τάς μεταφοράς των
ΐμΛορευμάτων καί των διαφόρων
αγαθών τοΰ Εϋξείνου Πόντου καί
τής Μεσογείου. Αυτή ανετράφη
■Μά εμεγάλωσε μέ τα 'Ελληνοχρι
στιανικά διδάγιιατα καί τάς έθνι
κάς πβιροδόσεις, τα όποϊα μρτέ
δο;σε καί είς τα τέκνα της καί
διετήρησε τάς Ποντιακάς .-ταρ<ι- δόσεις καί τα ώραϊα ήθη, καί έ'- θιμα αυτής καί μέχοι σή,μεοον. Ήτο ή τελευταία καί γηραιοτέ- ρα νΰμφη τής οικογενείας των Σ.ιαθοπονλαίων καί ό θάινατός της εκλεισε την τελευταίαν γενε άν τό>·· έκ(ριξο>θέντ(ον έκ των Πά
τρικιών εδαφιοιν Κερασονντίο)ν.
'Τπέστη τα πάνδεινα κατά. τάς
χαλεπάς ημέρας των τοΐετέ·δο)ν
τοϋ Όυμάν - Άγά καί άντίκον
σε θαρραλέα τόν σκλ.ηρόν θάνα-
τολ- τοΰ (τυζΰγου της Παντε/.ή,
τόν οποίον οί τσέτες τοΰ Όοίμάν
Άγά μέ οόπα>.α καί ξύλα τόν έ-
σκύτ(ι>σαΛ·. θάνατος άπαίσιος καί
άγριος θάνατος μέ βασάνους καί
μ* πάους καί άνηλεής χωρίς καμ
ιιίαν έπιείκειαν καί οΐκτιρμόν μέ
πάθος καί φανατισμόν νά εκτελεί
ται ν,τό των αίμσχαρών Τοΰρ-
ν.ιον. "Ολα αύτά τα δεινά, όλας
αί·τάς τάς αγριότητος τάς άιντί-
•/"3·υ<τε ή ταλαίπωρος μήτηρ καί /άριν των παιδιών της τα όποϊα αίσίοις .μετέφερεν είς την μητέ- ρα 'Ελλάδα ΰπέφερΐν καί μέχρι σήμερον τα διετήρησεν έν δλει τή άξιοπρρπεία των. Ήξιώθη εΰ τυχώς η'ά ίδη την μεγαλτηέραν κόρην της Ροδάμαν νά ά-τοκα- τασταθή, συϊεΐ'χθεϊσ'α έναν εξαι¬ ρετικόν νέον, Άννλον τήιν κατα- γο>γήν καί καθηγητήν τής Άγ-
γλ.ικής.
Ήτο καλοκάγ«ιθος γνΓνή καΐ έ
νάρρτος καί ό Θϊός την ά,ντήμει
ψε πρεπόντως, διότι περιετ>λήθη
άπά την μεγάλην ατορνήίν των
τέκνων της, Παύλον, Σοφίας καί
Ροδάαας, τα όποϊα ΕίΤΤαντο είς
τό ,τιροσκεφάλαιό,ν της μέχρι τής
τελευταίας της πνοής, την όποί
αν πολΰ ήσυχα καΐ άκούραστα
παρέδωσεν την ψυχήν της είς τόν
"Τψκττον. Ή Νεκρώσΐιμος άκολου
θία έι|»άλη είς τόν Ιερόν Ναόιν
των Άγίοιν Κο)νσταντίνου και
Ελένης τοΰ Νεκροταςρΐίου Ζω-
γράφου, χοροστατοϋντος τοΰ Σε
δασιμιιοτάτου Μητρα-τολίτου τέως
Καναδά κ. Ά,νατόλιου μετά τοΰ
ίεροΰ κλ.ήιρου τοΰ Ναοΰ καί τής
ε'ξαιρετικής επί τούτοί Χορωδίας.
Την νεκράν έντός τοΰ Ναού άπε
χαιρέτησεν ό γαμδρός της Σώ6-
6ας Άσλανίδης έξάΐρας τα προ-
τερή,αατα καί τάς α ·λ)Μ^μϋγ και
όδυρμών των οικείον της μετά
' πάσης μεγαλοποεπείας καί τάξε-
, ο^ς είς τόν κα,θορισΰέντα τάφον
της έ'νθα καί έτά«ρη.
Ι Κατωτέρο) δτΐμοσιενομε,ν1 τόν
εκφωνηθέντα επικήδειον λόγον:
Μιικαρία ή όδός ήν .τορεΰει σή
μειρον
Σεβασμιώτατε, αίδεστμώτατοι
ίερεϊς καί λοιποί έν Χριστώ άδελ
ίθί:
Άξέχαστη θεία Εΰγενή
Σ κληοή καί ύδιινηρή δι' εμέ
σοΰ άπευθύνο) αύτην την στιγμήν
είναι σήμεραν ή μοϊρα μου νά
τα ολίγα αΰτά λύγια καί νά σοΰ
άποχαιρρτισο) δια την τελευταίαν
οου κατοικίαν. Οπως καί τό ίδι-
I
όν έ'ποαξα καί πρό 18 μη,Μον καί
] άπό τής θέσεως αυτής άποχαιρε-
τοΓ·σα την αλησμόνητον πενθεράν
μοι καί άγα.τητήν σου σννυφάδα
Φιλομάχην Σ .ταθοπούλου, πού
καί οί δυό σας μαζύ άποτελού-
σατε τό καυχημα καί τύ καμάρι
τής οικογενείας τοΰ αειμνήστου
Παΰλου Σ παθοπονλου έν Κερα-
σοϋντι καί διότι έσεΐς έφάνητε
άντάξιες Λ·νμφες καί καλές μη-
τέρες τ(7)ν δΰο άρΐοένοιν τέκνοιν
τού ήτοι των μεγαλεμπόοω-ν έν
ΚεριισΌΰντι άδελφών Γε(·>ργίου
καί ΙΙαντελή Σ παΌο.τοί'λου καί
.-τιστοΐ θειματοφύλνακες τώ.ν Ποντι
ακων 'Ελληνοχριστιανικων έθι¬
μον καί παραδόσεων ν^ύ τής οί-
κογενειακής αξιοπρεπείας αυ¬
τών.
Γόνος καί θτιγάτη,ρ τής Πα-
τριαρχικής οικογενείας τού Κα-
,-τετά,ν Ζαχαριά 'Εξακού<ττοτ' έκ τή; αλησμονήτου καί νΰμφης τού Πόντον τής πόλεοις Κερασοΰν- Τό κατόριθοίμιι αντό τοΰ Δημ. 'Τι|ιηλάντη έπέσΐ'ρε καί τό θαν- μασμό τοΰ Γάλλον Ναύαρχον Δέ ριγνύ, ποΰ νανλοχοΰσε τότε στόν Άργολακό κύλπο καί σάν μαθεύ τηκε στήν Εΰρώπη έπί<κνο)σρ. τίς τάξεις των Φιλελλή.νων. ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ σου, την φιλελεημβσύνην σου, καί τος, διεκρίθης καθ" όλον τόν δι¬ ον σου διά την καλοκαγαιθίαν την προστασίαν σου διά τούς πτο>χονς. 'Υίτηιρξες άγαθή καί
ένάρετος γυνή καί ταυτοχρόνως
γενναία κα'ι θαρραλ^α, ,-ΐοϋ μετά
τόν σκληρί>ν -/αί διά ξυλυθδαρ-
μοϋ θάνατον τοΰ συζύγου σου
ΙΙαντελή υπό των τσετέδων τοΰ
Όσμάν Άγά έν Κερασοΰντι, δέν
ίδείλιασες ουτε καί άπεγοητεΰθης,
άλλά έζοϋοες κανονικά όπως καί
αί άλλε; οΐκογένειες των δεινο-
παθοΰντον άδολς>ών 'Ελλήνίον
Κεραβουντάον καί δταν έπήλ.θεν
τό Μοιραίον ήτοι μετά την Μι¬
κρασιατικήν Καταστροφήν τοΰ ξε
ριζώμαιτος τής φα'λ.ής μας έκ των
πατρικών εδαφών, έσύ όδήγησες
τό ρξιοκεΐλαν σκάφος σου μετά
τής συνυφάδας σου Φιλομάχης
Σπαθοποΰλου είς την γήν τής
μητρός Ελλάδος, ένθα καί μέ-
χρι σήιμειρον έξήοατε καί έκρα-
τι')<ΐατε πολ.ΰ ΐ»ψηλά την λ>α.μπά-
δα τοΰ Ποντια·κοϋ Πολατισμοΰ καί
την αξιοπρέπειαν τής οίκογενεια-
ν.ής «άς προελεϋσεοις.
"Εδ(οσε- είς τη τέκνα σου την
πρέποι>σαν 'Ελληνοχριβτια,ντκήν ά
νατροφήν καί την αποστολήν τιαν
νά τιμώσιν τοΰς γονεϊς το*ν κα»
'·ά σέιβιονται την οίκογΐενειακήν
τοιν καταγοιγήν καί τοΰς προγό-
ους τοιν.
Ι "Ας είσαι πλέον ησνχος θεία
Εύγενή, διότι μεταδαίνεις είς τόν
κόσμον δπου θά συνανττεσης τόν
άγααημένο,ν σου υϊόν Ζαχαρίαν ό
οποίος άπό τριαλονταετίας ήγνο-
εϊτο ή τϋχη του καί δέν έγνώρτ-
ξες εάν ζεϊ η απέθανεν. 'Επί-
σης άς είναι ή ψυχή σου άναπαυ
αίΛ*η, διότι αυτήν την στιγμήν δ
λοι μας είμεθα πέριξ σου δηλα-
ίιή τα άγαπητά τέκνα σου, ό ά-
νηι|ηός σου ό Παΰλος καί τα κο
ίκ'τσια άνήίψια σου, τοΰς όποίονς
άγαποΰσες πολΰ καΐ δλοι οί συν
νενεΐς καί φίλοι σου καί ά' εΰ-
χόιιεθα είς τόν "Τψιστον δποις
σέ άναπαύση καί σέ κατατάξη με
ταξΰ των Δικαίων είς τόν Παρά
δεισο,ν καί δς είναι έλαφοό τα
χώμα τής Άττικής ποΰ σέ λίγο
Οά σε σκρπάση. Είς ημάς δέ καί
ρΐς δλους τούς οίκείους, σας εΐί-
χοααι παρηγο»ρίιΐν καί, υπομονήν.
Γένοιτο.
ΣΑΒΒΑΣ ΑΣΛΑΝΙΛΗΣ
ΒΙΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΚΩΝίΤ. ΑΝΤ. ΒΟΒΟΛΙΝΗ
'Τπό τόν τίτλ,ον «ΚΩΝΣΤΑΝ
ΤΙΝΟΣ Α. ΒΟΒΟΛΙΝΗΣ» έξε
δάθη είς όίκροις καλοίσθηηον καί
είκονογραφηιμένον τεΰχος — με-
τατυπο>θέν έκ τοϋ .τεριοδικοΰ «Βιο
μηχανική Έ.τιθεώοηβις» — ό ΰ-"
πό τοΰ Καθηγητού τής Φιλοβοφι-
κής Σχολής τού 'Εθνικοΰ καί Κα
ποδιστριακοϋ Πανεπιστημίου Ά-
θηνιον κ. Σ τυλιανοΰ Γ. Κορρέ
έν.φοννηθείς λ.όγος κατά τό πνευ¬
ματικόν μνημόσυνον τοΰ Κωνστ.
Άντ. Βοβσλίνη, επί τή πρώτη έ-
πετείω άπό τοΰ άδοκήτου θανάτου
τοΰ αειμνήστου πολιτικόν άνδρας
οιακεκριμένου ίστοοικοϋ στ»γ7ρ«-
Γ|έιος καί έπιλέν.του δημοσιογρά-
φου.
Μεστός είς υψηλάς έννοίας καί
ι .-ΐιβλητικό; είς ίφος, ό λόγος τοϋ
■/. Στυλ. Καρρέ αποτελεί λίαν έν
διαΐφέρον μελέτημα περί τοϋ 6ί
ου, τής δημοσιογραφικής καί πό
λιτικής σταδιοδρομίας, τής έ6νι-
νής άγονιστικής δ^άσεοος καί, τοΰ
ίστορικοΰ καί, έν γένει, πνευματι-
κοΰ έογου τοΰ Κωνσταντίνου Α·
Βο^ολίνη.
Τό έν λόγω τεΰχος πεοιλαμβά-
νει, έπίσης, πλήρες ρε,τορτάζ τής
οργανωθείσης, υπό τοΰ «Πειραϊ-
κοΰ ΣΐΎδέσμοιι» έν τώ έπινείω
μνηαοσυνον αίΊτής εκδηλώσεως,
ώς καί τό χρονικό" τής τελετής
των άποκαλυπτηρίοιν τής προτομής
τοΰ Κ.Α. Βοδολίνη, έν τώ μέγα
ς«ν τοΰ υπουργείον Προεδρίας
τής Κι<6ει5'νήο"εο>ς, παρ' ώ ό μετα-
Γτάς διετρλεσΡν 'Τφυπουργός κα¬
τά τό άπό Ιουλίου 1968 ρως
Μορτίου 1970 διάστημα.
Τί - λέγει ή άδιάψευστος Ιστογία
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΕΤΟΥΡΚΟΦΩΝΗΣΕΝ Η ΚΑΠΠΑΔΟΚιΑ
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΤΗΛ Ι. ΤΣΑ Λ1ΚΟΓΛΟΤ
<τΟ ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝ I- ΔΟΣ» 'Εκυκ.λοφόρησε τό τενχος Ίουλί ου τοΰ περιοδικόν «Ό Κόσμ-ος τής 'Κλληνίδος». Άπό τα περιεχό μενά: «Ό Απόστολος Παύλος >.αί ή Κόρινθος» τής κ. Λ. Άγγε-
λοπούλ«ου, «Μιάς μέρας τό χιρα<σά- ο,ι» τής κ. Ειρ. Μυκωνιάτη, «Φρύ νντ κσί άντιΦρόνντ» τής κ. Άμ. Γερακανάκη, «Ή γλοκτοα» τής κ. Μ. Γουμεοπουλον, «Σρλ.ίδρς χοιστιανικής Προνοίας». ΛΙ «ΑΚΤΙΧΕΣ» 'Εκυκλοφόρησε τό τεΰχος Ίου- /Λ'ου τοΰ περιοδικοΰ «Άκτϊνες». Άπό τα πεοιεχόμενα: «Ή άντι<φα τική φύσις τοΰ άνθρωπον» τοΰ κ. ΤΊ:. Σκρόγκς, «Ίο>άννης Άμώς
Κομέτιος», τοΰ ■/.. Β. Άλεξοπού-
λ.οιι, «Ή συμ&ολή τής Πάτμον είς
τόν υπέρ τής άνρξαρτησΐας άγώ-
να τοΰ 'Ελληνικοΰ "Εβνους» τοΰ
κ. Νικ. Πιξάνια, «Ή δύναμις άν·
τοχής ν.α[ προσαρμογής τοΰ άν-
θροιπίνου σώματος» τοΰ κ. Άθ.
Γκιάλα, «Τό πρόΠληιαα τής ι|η.νχα
γο>γίας» τοϋ κ. Β. Χαραλαμπύ.-τον
λοιυ>, «Ή ποόροησις τοϋ 'ίΐσιόδου
διά την σύγχρονον κοινωνίαν» τού
>.. Άχιλ. Τάγαρη, «Ποίηβις προ)
τοποριακή» τού κ. Νικ. Άροανίτη,
«Έκ--ΐαιδεντικοί καί 'Ελληνική παι
δεία» τοΰ κ. Κ. Άντο>νοπούλου
κ·α
εια έκ τού προηγούμενον)
Ιϊ'
ΟΡ1ΣΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ
ΜΠΕΓΛΕΡΜΙΙΕΗΝ ΤΗΣ
ΚΑΡΑΜΑΝΙΑΣ.
Δι' έπ-ιστολ.ής οχις μου γνωρι
ζετε ότι, συμφώνο>ς πρός τό φερ
μάνι μου, έξ έκείνων οί όποίοι
έμελλε νά έξορ'σθοϋν είς Κύ-
προν έτυχον άπα>.λαγής οί καθε
συτό κάτοικοι τής πόλεως Καισα
ρείας, μέ παρακαλεϊτε δέ δπο,ς
άπαλ.λ.άξο καί τούς χριστιανούς
κατοίκους των χα>ρία> τής περιο
χής καί, ώς έκ τούτου, άναβάλ-
λετε την έγγραφήν διά την Κΰ-
προν κατά τόν ιερόν μου όρι-
σμόν. Πλήν αμιος των έξ Ικο¬
νίου καί Καισαρείας καί χωρίου
τινός τοΰ άρχηγοΰ τον άρχιτε-
κτόνιον Σινάν, ουδέν άλλο άτο¬
μον έξηρέθη προηγουμένως. Δια-
τάσσςο όθεν, &μα τή λήψει τοΰ
παρόντος, όπο>ς, πλήν των προ-
αναφειρθέντίον ώς πρός τα χιο-
ρία, ίνεργήσετε στιιιφώνως πρός
την προη7ονμένο)ς άποσταλεΐσαν
ιεράν διαταγήν μου καΐ πρός τό
φερμάνι μου π·οί έξορίας είς
Κύπρον, προδήτε δέ εις την έ'-
ξίοσιν καί αποστολήν τοΰτιον. Πε
ρί τού θέματο-ς έστάλη λ^.ττομε
ρής διαταγή μου πρός τόν Χου-
σείν Τσα6οΰς, έπίτιςοπον τής υ¬
πηρεσίας τής έςορΐας. 'Ενεργή-
σατε συμφώνο)ς πρός την διατα¬
γήν μου ταύτην.
Ό όρισμός ούτος εξεδόθη τρείς
ημέρας μετά τόν προηγούμενον,
ΰ.τό ήμερομηνίαν 20 Ραιιαζάν 981
(13 Ιανουάριον 1074), βάσει δέ
καί των δνο ύ "Αχμέτ Ρεφίκ
1!εης απέδειξεν ότι ό Σινάν κα-
τήγ-ετο έκ τοΰ χωρίου Άγιρνάς
τής Καισαρείας, ώς καί ότι δ¬
σα ειινημόνευεν ό Σα'ί περί Σι
νάν χαί τής καταιγο)γής αυτού ή
οαν άλ.ηθή.
Άλλά παι£>ο(θέτο) καί δνο άλ-
λα έ'γγρα<{·α, δια των οποίων, ώς νοϋί'ζο, χΰν·ται πληρέστερον φώς επί τού ζητήματος τής είς Κύπρον έξορίας. Γ' ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙ- ΘΕΩΡΗΤΉΝ ΝΙΤΡΟΤ νΆΙ- ΡΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟΧ ΚΑ ΔΗΝ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ Άνεφερβη ότι ό λαός τής Και σαρεάας, διά ν' απαλλαγή τής έ¬ ξορίας είς Κόποον, συνεκέντρο)- σεν ήδη ποσόν χρημάτοιν. Ά.τηλ λάγη λοιπόν ό πλ.ηβυβμός τής κα θαυτό πόλεως Καισαρείας έναν¬ τι παράδοσι τος νίτρου. Διατάσσο) δθεν δπως, άμα τή λήψει τής παιροΰσης μόν, φροντίσετε νά μή 'συλλέγωνται χρήματα παρά των πτωχών καί νά μή γίνεται δχ,λη σις αυτών. Ό άρμόδιος επί τοϋ προκειμένον κλητήρ νά καταγρά ψη τό όνόματα καί τα στοιχεΐα έίίίίνιον, οΐτινες συλλέγουν χρή¬ ματα παρά τίόν πτ(,νχδ>ν καί νά
τούς άναφερη, Ινα έξορισθοϋν
είς Κύπρον.
Διά τής ώς α'νο) διαταγής, ή¬
τις εξεδόθη μεταξΰ τής 23 Ό-
κτιο6ς>ίου 1573 καί τής 3 Μαρ-
τίου 1574, άποκαλύπτεται ότι α¬
πηλλάγησαν τής έξορίας είς Κύ-
προν οί χριστιανοί τής Καισαρεί
άς επί τη παραδόσει νίτρου είς
τό Κράτος.
'Δ'
ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΠΕ
ΗΝ ΤΗΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ
...Έκ τοΰ καξά τού Λϊαντζούν
μετήχθησαν είς Κΐντρον διαχοσια
τέσσαρα ατοαα έξοριστέωνι οίκο-
γ>ενειών. Ή μεταφορά εϊκοοΊ καΐ
Ιξ οικογένειαν έκ των χιαρίων
τής περιοχής ανεβλήθη διά την
άνοιξιν λόγω τοΰ δριμύτατον χει
μώνος. 'Επειδή οί ΰπόλοιποι κά¬
τοικοι τοΰ χωρίου Μαντξούν, άπο
τελοΰντες εξ καί ήμίσειαν οίκογ*-
νείας, παρακαλοΰν δπως άπαλ.λα-
γοϋν τής είς Κύπρον μεταιροράς
καί παιραμείνουν έν τώ χωρίω
πρός εργασίαν είς τα όρυχεϊα
νίτρου έναντι ωρισμένου δασμοΰ,
εάν δντιος πρόκειται περί εξ
καί ήμισείας οικογένειαν, νά μή
τούς έκτοπίσης, άλλά νά χρησι-
μοποιήσης αύτούς είς την έξόρυ
ξιν τού νίτρου.
Ή πολύτιμος διά την "Ιστορί¬
αν ώς άνω διαταγή, ήτις εξεδό¬
θη μετά την 3 Μάρτιον 1574, θε
τει έκτός πάσης άμφιβολίας τό
γεγονός ότι ή εξορία είς Κύ¬
προν επραγματοποιήθη.
Σελί,μ ό Β', ό επικαλούμενος
Μέστ (—Λίέθυσος), εΐχε διατά-
ξει, κατά τούς Ιστορικονς, την
κατάκτησνν τής Κΐ'πρου διά. τούς
τ,δυπότονς οίνονς αυτής Διά δέ
τής συνομολογηιθείβης την 7 Μαρ
τίου 1573 μεταξύ ΒεΛ'ετίας καί
Τονρκίας συνθήκης, απεφασίσθη
δπως ή Κυπρος παραμείνη τονρ
κυαι, δοθεΐσα είς τόν μέγαν 6ε
ζίρην Μεχμέτ πασάν Σ οκόλην
(Σοκόλοδιτς).
Οϊίτος κατήγΓτο έκ Τρεδίγγης
τής Έρζεγοδίνης. Είς ηλικίαν δέ-
κα καί όκτώ έτών, κατέχοΛ' θέσιν
αναγνώστου έν τή όοθοδόξω 'Εκ-
κλησία, ύπήχθη είς τό παιδομάζο)
μα, μετεφέρθη είς Κίονσταντινού
| πόλιν καί σνμπεριελήφθη είς την
όμάδα των έν.λεχτων τού σουλτά-
νου, οπόθεν άνήλΛεν είς τα ΰπατα
όξιώματα. "Αν καί Σλάχέος τό γέ
νος, είχίν άποκτήσει ελληνικήν
μόρφωσιν καί δέν εΐχε παύσει νά
ουαπαθη τούς χριστιανούς, καί δή
τοΰς όρθοδόξους.
Ι Διά νά καιρπωθη .τερισσότερα
εκ τής νέας κτήσεώς του, ήτο πο¬
λύ φυσικόν ό Σ οκόλης νά ενισχύση
τόν πληθυσμόν τής Κύπρου, τόν
κλονισθέντα συνεπεία τής μακρο-
χρονίου ξενακρατίας (1184 —
1570) Πώς δέ; 'Άμα τή κατα).ή
ι)>ει τής μεγαλονήσον, έστά>.ησαν
διαταγαί πρός τάς τούρκικα; αρ¬
χάς, δ.·Ηΰς μή θίγωνται. οί "Ελλη
νες αυτής. Δύναται λοιπόν. νά εί¬
πη τις, ότι τελακώς δέν επρόκειτο
.ΤΓρί έιξορίας ώς ό σοτ.'λτανικός
ορισμός μνημονενει, άλλά πε^ί κα
νονικής καΐ υπό την προστασίαν
καΐ μέρι,μναν τοϋ Κράτους μετοχρο-
1 θας είς Κύπρον έκ τής Κιντρικής
Μικρασίας ιν«ο>ν χριστιανών κατοί
κων, κατά προτίμηιστν όρθοδόξο>ν,
διά την καλυτέραν έκμετάλλενσιν
των έκεΐσε πλουτοπαραγο>γικων
πηγών, καί δή των σπουδαίον με
ταλ^ίοιν τής νήσου.
Ι Ό Αχμέτ Ρεφίκ 6έης έν τώ
Προλόγο> τοΰ προαναχρερθέντος
έργον του γράφει, ότι συνήθως οί
μεταλλονργοί ήσαν χριστιανοί, ά-
πηλλάσσονηο τής φοιρολογίας, ή
δέ μεταφορά των δι' αύτούς τρο-
φίιιων, ή ζωή των είς τα μεταλ-
λεϊα, ή μετάβασις είς τάς πόλεις
καί τα χο>ρία καί ή έπιστροφή τιον
έξ αύτιόν έπροστατενοντο παρά
των άρχών. 'Επειδή λοιπόν, ώς
[ απεκαλύφθη, μεταξύ των υπό έκ-
τόπισιν ήσαν καΐ μεταλλουργοί,
δυνάμεθα νά υποθέσωμεν δτι, χά¬
ριν αυτών, δλοι γενικώς ωδηγή¬
θησαν είς Κύπρον κατά τα δυνα¬
τόν ομαλάς. Ή άνα6ολ.ή τής μετα
γωγης διά την άνοιξιν, ήν είδομεν
ανωτέρω άπαφαοχΐζομένην λόγω
τοϋ δρί,μυτάτ«υ /ει,μωνος, ένισχύει
βεβαίως· την ημετέραν υπόθεσιν.
Άλλά καί ά'λλ.ο· τι δύναται, νά
ίρμηνϊύση την «έξοοίαν».
Ό Κώνιαληι γ-έου μέ τόν ίδρώ
τα, τόν μόχθον, την τέχνητν καΐ τό
υψηλόν καλλιτεχνικόν αΐσθτιμα των
ίξοοισθέντων έξ Ίκονίον, δπερ έ-
Θείορεϊτο πρώτη πόλις παλαιόβεν
των Σελ.τξούκον καΐ κατόπον» των
Καρα,ιιάνον ώς κα! των περιοχων
(Συνεχίζεται)
ΟΙ ΝΤΑΗΔΕΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τπό τού συνεργάτου μ«ς Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΒΝΗ
ΣΑΒΒΑΣ Ο ΚΑΡΑΝΤΑΓΛΗΣ Ο ΚΑΒΑΣΗΣ ΤΟΪ ΖΙΠΣΥ
Σελίδες 4πό την δραματικήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΑΠΝΙΑΙ (ΑΙΒΑΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣίΑΣ
ΣΤΗ ΔΙιΙΗ Τ Π;. ΑΝΘέΑΑΗΜΝίΩΜ ΔΙΩΓΜΟΝ
1914-1918
Ίοθ συνεργάτ&υ μας ΕΜΜΑΚΟΓΗΑ ΙΙΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δΗευθυντο· παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
248
3.- Ο ΜΙΓΕΛ ΚΑΤΕιΒΑΙΝΕΙ
ΣΤΉ ΣΜΤΡΝΗ ΝΑ ΠΑΗ
ΣΤΌ ΘΕΑΤΡΟ
Ό Μνσέλ τώρα ήφοβονΎτανε
νά κατεοαίνη τα βράδια στή. Σμύρ
νη καί ν' αφήνη στόν κουλα τσί
δυό γυνοίκες μοναχές τως καΐ μέ
δίχως φύλακα. Γιαταντό, ώσαμ'
πού θά ν' ήΰρισκε ενανε καλό κα-
6άση, ήσυματζευοΰ'νταν' άποίι>ρίς
στόν κούλα. Καΐ, γιά νά μή τοΰ
φανή ό περ>ορι.σμός δαρΰς, ήκα-
λοΰσΐ τό όράου Μπουρνοβαλήδες
φίλοι του, νά παίζουνε τζόγο.
"Ενα 6ράδυ, λοιπόν, ?νας άπό
'φτσί τού λ.έει: «Τα 'μαθες; Ήρ-
χε στή, Σμύρνη μιά Ταγιάνακια
κομ'πανία, Θεατ,ρϊνο*. σπουδαίοι.
Αυριο, Κυριακή βράδυ, δίνουνε
την πρώτη παράστασή τως στό θέα
τρο - Καμεράνο καί θά παίξουν*
τή Λουτσία - ντΐ - Αάμερμουρ τοΰ
Ντονιτσέτι. "Ερχεσαι νά .τάμ*;».
Ό Μισλέ μόλις τ' ακουσε, λ,ίει:
«ΤΑχ, καί πιός μ' άρέσει ή μουζική
αύτηνής τσή δ.τερας! "Εοχεσαι,
Λίζα, κ' έσΰ νά πάμε;». "Οιμως έ-
κείνη τοΰ λέει: «Μά, πώς θ' άιφή-
κωμε τόν κούλΛ μέ τή Γαρουφα-
γιώ μονάχα; 'Εσύ, .τήγαινε νά ξε-
σκάσης λιγάκι. 'Εγώ, μπάρεμου
(τουλάχιστον) π.ρεπει νά μείνω
στόν κούλ,α. θά ν' £χω τή Γαρου-
φαγ'.ώ καί θά μηνήσω τού μπα-
ξείχιντ; νά 'ο%ϊ έδώ νά πομείνη
ί>σαμε ποί' ά γυρίσης έσύ άπό τό
θέατρο».
Την άλλη μερά, Κνριακή τό
6ράδν, ό Μισέλ, άφοΰ ήφαε 6ια-
στικός, ήβαλ.' τή μαν«ρη, ρετιγκότα
του καΐ τ' άψη'Λ καπέλ.ο, ήριξε
καί στή πλατή τον τή μαύρη μ.αε-
λεηίνα, κ' ήΰγε στόν κήπο, δπον
τονέ 'περίμεν' ή καρότσα τον. Ό
καροτσιρ·ρης άπβ.-τρίν εΐχε άνάψπ
τα φσνάρια τσή >ίαρότσας, είχε ά-
νοίξει τήλ' πετσέί'ΐα κοι»κούλα τση,
γιατί 'κανε ιΐίΰχρα, κ' ήτανε καθι-
σμένος απάνω στήν καρότσα, στή
θέση του. Απάνω στήν &ρα ήρχε
καί δ φίλος του. Τονε μπάζει ό
Μισέλ μέβ' στήν καρότσα, μπαί-
νει κ' έκείνος, χαί ή Λίξα τσοί
χαιρετάει καί τώς φωνάζει «ιί> -
ρεβονάρ».
Ή καρότσα ί(6γϊ· άπτήν άνοι-
χτή δίφνλΛη πορτά<>α τού κήπου
κι' ό καροτσιόρης, μέ τό μακρύ
καμοντσί του, δίνει μιά στόν άγέ-
ρα γιά νά τρέξη τ' άλόγατο, για¬
τί ή κα.> ωσαμ.* τή Σμύρ
νη, Καί ή παράσταση θά ν' ήαρχί
νευε στσί έννιά άπούν'το.
.Ο μ»-ταξε6ά· ής, .τού είχε δώκε-ι
τό λόγο τού, πώς θά ν' ήεοχού'ν
τανε, δέν εΤχε φανή άκόμης. Ώσ-
τύσο ή ΓαροΛ·φαγιώ ήδιπλοα'μπά-
ρωβε την πορτάοα κ' ήπηε στήν
καμάρα τση. 'Ενώ ή Λίζα ήπήε
κ' ή^ύτταξε πόρτες καί πανάθνρα,
άν ιΓν' καλά κλειστά. Σέ λίγο,
ήακονστηκι' άπόξω άπτήν" πορτάρα
μιά φωνή. "Ητανεή γνναίίΜ τοΰ
μπαξεβάνη, πού ^φόχναζΐ τή Γα-
ρουφαγιώ. Πά« (Μείνη νά δή, τί
τρέχει, καί ή γυναΐκα τσή λεει:
«Νά τονε σν'μ.ταιθάτε, τΟΛ' δντρα
μου, δέ θάν' ?οχη γιατΐ εχει φλ.ω-
ρέντσα μ έ ξέβτη».
4.—Ο ΣΑΒΒΑΣ ΗΠΕΡΙΜΕΝ'
ΑΠΟΕ' ΑΠΤΟ ΘΕΑΤΡΟ
Τβΰ Σάβΰα τοΰ 'χε μπή στό νοΰ,
πώς ό Μισέλ ίσως θά ν' ήκατέ-
6αινε στήν πρεμιέρα τού θεατρον.
Γιαταντό, ήπήρε τό Μάρκο καί
άλλοι δνο καδάσηδοι. πατριώτηδοί
του κ' ήπήανε κι' οί τέσσερις τό
6ράβυ, άπονωοίς, άπόξ' άπτό Θέα-
τρο, νά παραφυλάουνε γιά νά δοΰ-
νε δ θά 'ρχη. Μέ την καρότσα
τού 6έ6αια.
Τό κοκέτικο ί'θέατρο Καμ,ερά-
νο» ήδρισκού'ντανε κο'ντά στό
οταυροδρόμι πού ήγενού*ντανε ά¬
πό δνό σοκάχια. Τό 'να σοκάκι
ΐ,τανε τού Φασονλά, μέ σν.'νέχεια
τό τού Φρά'γκο - μαχαλ,ά καί τ'
όλλ.ο σοκάκι τοΰ Γαλάζιου, μέ συνέ
χεια τό τοΰ θεάτρου. Μάλις ή'μ-
παινίς στό σοκάλΐ τοϋ θεάτρου κ'
ήπροχοοοΰσες λ*γο, άπτό ζεφ€ί
: Α γνωστή κόλλΐτ
νκ διά τη* Τηλχφωνΐαν Ροτβι:*·
νΐαν κ>«. μέ τούς 3 ττυρην" «<■ βντιττο· Φε>-
,,·,*· 7 Λ™· *
ς- Τηλ. 226.024. 'ΑβίΙναι.
1 Σννέχεκι έκ προηγούμενον!
«Τελεία έλλειψις φαρμάν.ο^ν
'/αΧ τροφής, καί μόνον ίατ,ρική
ίπίσκρψη τοίς πο,ρέχεται δίς τής
τ,μέρας καί ουδέν έτερον. Οί δν-
νάμενοι έξ αυτών νά σταθώσιν
είς τούς πόδας των περιερχονται
τάς όδοΰς τής πόλεοις έπαιτοΰν-
τες τεμάχιον άρτον.
Διά νά δώσω δέ πιστήν είκό
να τής οίκτράς ταύτης καταστά-
οεο)ς άρκοϋμαι νά είπιο ότι τό
νεκροταφείον τής πόλεως Ικονί¬
ου, ώς έκ τής ,μεγάλης Θνησιμο
τητος των είς τα έογατικά τά-
'-ιματα εργαζομένων όμογενών, ν
περπληρώθη τάίρων, είς έκαστον
των όποάον θάπτεται ούχι είς, ώς
συνήθως, άλλά ρίπτονται ώς κΰ
νες τρσ(Τ(ΐις>ες, πέντε καί εξ έξ
ίιΰτών».
Σχετική πρός τα δρινοπαθήμα
το των Χριστιανών στρατΐυσιμοιν
είναι καί ή ΰπ' άριθμ. 319 τής
3">ης Αύγουστον 1915 (Άρχεϊον
Υπουργείον Εξωτερικών άριθ^ι.
11536), εκθέση Όΰ "Ελληνος 'Τ
ποπροξένου στά Βονρλ,ά.
«"Εν έκ των αΐτίο/ν τής κακο-
ΰαιμονόας, •γράφ^ι ό 'Τποπρόξε-
νος των έν Τονρκία όμογενών εί¬
ναι, ώς γνωστόν, καί ή στρατο-
λ.ογία των Χριστιανών. Καί τού¬
το διότι είς τοιαύτας στειαήσεις
καί κακβιτ/ίας υποβάλλωνται οί
εν τώ Τονρκικώ (ΤΤρατώ Χριστια
| νοί κα'ι τοσούτον ο'ικτρά εΤναι ή
Θέσις τοίτ>', κατ' ουδέν διαφέρον-
οιι τής -των κακούργον των είς
καταναγκβιστικά εργα καταδικα
, σμένων, ωστε, παρ' δλα τα δρα
^όντεια ιμέτρα των Άρχών, ου¬
δείς έκ των ενταύθα όμογενών ά
πεφ.άαιβΕ νά ποοσέλΛη εκουσίως.
Τό, άπόγεΤκμα τής 8ης τρέχον¬
τος, ό γραμματεύς τής άστννομί
άς, ή ίΐάβτιξ, καί τό φάδητρον
των ίλ-ταΰβα όμ,ογενών, έξελθών
ώς <ηηή'9»ζ άνα τάς συνοικίας τής; .πόλεως ~ρός ανεύρεσιν κρυ πτομ4 νοιν φυ"/οστράτων, ήθέλ,ησε νά βασέλιβη. «ίς τίνα παρά την βννοκχίαν Μπαζελέ οικίαν, ίνα είς την σχετικήν ίρευναν. ΕΤς έκ των ουνοδευόντων χω- έ§εσφενδόνισεν άρ κούντιυς όγκώδη λΧΘον κατά τού κννός τής οικίας, έπιτεθέντος κα τα των ε'ισερχομεκυν. «Ο λίθος ο'μως παρεξέκλινε τοϋ σκοποΰ τού καΐ έκτύπησε τόν γραμαατέα τής άστυνομίας σοδα ρώς είς την κεφαλήν, δν μετέφε ρον σχεδόν άναίσθητον είς την οικίαν του. Αί αρχαί μαθοΰσαι τό άτύχημα τούτο καί νομίξου- σαι δτι επρόκειτο ."ΐερί άντεκδι- •/ησεως έκ μέρους Χριστιανοΰ τι- ΛΟς, τοΰ δράστον δέ μή όμολο- γήσαντος την πράξιν τού, δι^τα- Εεν δπως άπαντες οί κάτοικοι τής ι συνοικίας έκείνης οτ.ιλ.ληφθώσιν. Ι Πράγματι μετ" ολίγον, άνδρες, | γνναϊκες, γέροντες, άσθενεϊς, λε- χώ, καί 6ρέφη εισέτι, ώδηγούν- το είς την αστυνομίαν. Τό άνω- τέρο> γεγονός ;νέσπειρε πανικόν
είς άπασαν την πόλιν. Αύθωρεί
τα καταστήματα εκλείσθησαν,
πάντες δέ κατέφυγον είς τάς οί-
νίας των μ«τά τρόμου καΐ άγω-
νίας άναμένοντες τό άποτέλεσμα.
| Τή 10η Αύγουστον φυγόστρα-
τός τις, συλληφθείς έντός τής οι¬
κίας τού υπό τινος στρατιώτου
ηρνείτο νά ακολουθήση τούτον.
Προστρέξαντες τότε Αλλοι στρα
τιώται επετεθησαν κατ' αύτοΰ διά
£ιφο?.ογχών, τραυματίσαντες αυ¬
τόν είς διόχρορα μέρη τοΰ θώμα
τος του. Έν τέλει δέ χβές την
νύκτα αί Αρχαί προκειιμένου νά
ποοσκαλ^οχυσιν υπό τα δπλα τούς
Χριστιανούς τούς άγοντας τό 21
(.ν ε'τος τής ήλικίας των, προέ¬
βησαν άντΐ πάσης προσκλήσεως
είς την άμεσον σύλληψιν αυτών».
ΣΤΝΕΧΙΕΒΤΑΙ
σου χέρι, ήταν τό χτίριο τού θεά¬
τρου μέ τσί λότζες (θεοχ?εία) καΐ
φωτισμένο μέ γκάζι (άεριόφως).
"Ητανε όχτώ υιρες (ή ωρα) καί
τό θέατρο ήτανε άπόξω φωτιβμέ-
^ο καΐ μ·έ τα μεγάλα πα·νώ —τα
προγράμματα άκου'μπισμένα δίπλα
στή μεγάλη πόρτα του. Τα μπα-
καλοχασάπικα τοϋ Φασονλα καίτά
μαγαζιά τού Φρά'γκο - μαχαλΛ
είχανε κλείσει πια καί τό σταυρο-
ίΐρόμι αύτό μ' ενα μόνε φαναρι
ηφωτιξοΰ'ντανε. Ήτανε εα μπρά
τσο κ?Λδωτό, άπο μα'ντέμι, στηρι-
γμένο στό ντουβάρι ντου(αριστήκαν«
στό τρίστρατο. Δέν ήάργησε τώρα
νά φανή καί ή καρότσα τού Μι-
σελ, .τού ήερχού'ντανε άπτό $α-
σουλά. Καί, λόγο πού τό μ.ιλοκά-
ρισ,μα των καροτσιών*, αύτη ήστά-
βηκε λίγο πιό πρίν άπτό σταυρο-
δρό^ιι.
Ό Σά66ας, κολ.λητός στό ντου-
βάφΐ, γιά νά μή φαί'νται μέσ' στό
μισοσκόταδο, ήγνώρισ' εΰτΰς την
καρότσα τοΰ Μ1 σελ άπτόν καρο·
τσιερη, τό Νικόλα τόν Μπονρνο-
6αλή, πού ήφοροϋσε πά'ντα τραρδύ
καί μακρύ παλτό, μέ μπελερινάτα
μανίκια καί μονσαμαδένιο άψηλό
καπέλ.ο. Άρκετές φορές εΐχε κά-
τσει στήν καρότσα δίπλα του, α¬
μάν ό Μισέλ. τονέ 'παιρνε ματζί
κ.αΤ(·(1αιν<>ντ,ις γιά τή Σμύονη.
Βλήιει, λοιπόν, τό Μισέλ νά
δγαίν' άπτήν καρότσα ψιατζί μ'
ί-νανρ φίλ»ο καί τονε παρακολου-
θάει πού μπαίνει μέσ' στό θέατρο.
Εύτύς τάτες τρέχει νά είδοποιήση
τσοί άλλοι τρείς, πού ήστε*ού"το-
ατε καί αλλα ντουρσέκια τοΰ σταυ
οοδ^ϋμιοΰ.
«Ό'μπρός γιά τόν κούλ.α», τώς
λ.έει χαοούμενος.
Ό καροτσΗίοης τοΰ Μισέλ πά-
λι, ήπήε Τύ.ν καρότσα καί τηνέ
δραξε στήν πιάτσα τοΰ Φασουλά
«στσί Καρότσες» (πιάτσα δπου ή-
οράζουνε καοότσες) κι' ή'μπε στή
νειτονενούμενη ταΰέρνα πο'ινχε παι
χνίδια, νά περάση την ί»ρα του,
ώσαμ' τα μεσάνΐ·χτα, πού θά ν'
ήπάαινρ την καρότσα άπόξ' άπτό
θέατρο γιά νά πάρη τόν τσελε'μπή
τον (άφεντικό) νά τόνο πάη όπί-
<τω στόν κονλα. 5.— Ο ΣΑΒΒΑΣ ΜΕ ΤΣΟΙ ΤΡΕΙΣ ΚΑΒΑΣΗΔΟΙ ΠΑΕΙ Ν Α ΠΑΤΗΣ Η ΤΟΝ ΚΟΤΛΑ Βιαστικ.οί τώρα οί τέσσερις κα- δάσηδθί, τρατ>ούνε γιά τό Μπα'ζ-
μπά - χανέ, νά πά' νά 6ροΰν« ά-
ρα'μπά καί καρότσα γιά νά πάνε
στό Μπουρνόβα, νά πατήσουνε τόν
κούλ.α. Στόν άρα'μπά ήσκεφτήκα-
νε νά βάλουνε την κάσσα τοΰ Μι-
σέ>. με τσί λίρες καί τα διαμαν'τι-
κά πού'χε μέσα, καί στήν καρό-
τσα τή Λίζα, την άγαπημένη τοΰ
Σάοβα.
'Εκεϊ στό Μπαζμπά - χανέ ήτα¬
νε τό Ντεβεδόχανο δπου ήάρα£ε
τόν άρα'μπά του ό άρα'μπατζτίς,
ό Χασάν, ό Άρδανίτης, πού'τανε
ϊμπιστός το>ς φίλος. Ήκοιμούν
τανε έκεϊ. Τονέ ξυπνοΰνε, ζεύει
τόν άρα'μπά τοΐ' καί πάει καΐ τώς
φέρνει καρότσα μέ καροτοίί'ρη
Ιμπιστο φίλο του, τόν Άλτί, τό
Κρητικάν.ι. Καί τότες μπαίνουνΕ
ιιέσ' στήν καρότσα ό Σάδβας κι'
ό Μάρκος κι' αύτη τραοαει δ'μ-
.Ίί,Όστά, ίνίι άποπίσω άκολουθάει
ό άρα'μπάς μέ τσοί δλ.λοι δυό κα-
6άσηδοι.
Ήπήρανε τό δ,ρόμο γιά τό Μπουρ
νόδα καί φτάνουνε άπόξ' άπτόν
κούλα. Άρα'μ-πάς καί καρότσα ή¬
πήανε κ' ήαράξανε άποπίσω έκεΐ
σ' ίίνα χωράφι, έ,νώ οί τέσσεοις
καβάσηδοι θοηθιού'νται ό ?νας μέ
τόν άλ.λονε καί καδαλλικενοννβ τό
άψηλό ντουβάρι τοΰ κήπου. Μπαί-
νουνε μέσα, ξεα'μπαρώνουνε σι-
γά - σιγά την πορτάρα τοϋ κήπου
κ' έκεϊ στέκεται ό Μάρκος καί φυ-
λ.άει τσίγες. Σκοτάδι καΐ νεκρά.
'ΙΙ Λί^Ί κ·«ί ί Γαρουφαγκιώ ήκοι
μού'ντοστε δαθκί, κονκονλο>μένες
μέ τό πάπλ^ομα. Ό Σά66ας μέ
τσοί άλλοι δυό, ,ιάει στό ΰπόγειο
καί σηκώνουνε την κάσσα, τήνβ
6γάζοι>νε δξο) στό δράμο, έρχεται
ό άτρα'μπάς, τηνέ φορτώνουνε, ά-
νεβαίνουνε απάνω οί δυό καβάση-
δοι καί τρα'δοΰνε γιά τα Πετρω-
τά. 'Εκεΐ θά κρΰψουινε την κάσ¬
σα σ' ενανε μισο'γκρέ,μιο μύλο,
γιατΐ έκεί κο'ντά σ' εναΛ'ε έΐλλονε
κούλΛ, ήτανε καβάσης ενας πα¬
τριώτης τως.
Τώρα ήπδόμεινε στόν κούλα 4
Σά66ας μέ τα Μάρκο. Κ' ηπρ«-
πε πρώτα νά πεοιορίσουνιε τή Γα-
ρουφαγιώ, γιά να μηορέσοννε νά
κλ.έψουνε τή Λίζα. Νά τηνέ 6ό>
λουνε στήν καρότσα, νά τηνέ κα-
τεβάσουνε στή Σμύρνη, νά τήνβ
κούψοττνε. Καΐ την αλλη μέοα βά
ν' ήβλίπανε πώς θά τα 'κατάφερνρ
δ Σατ>6ας νά ιιπαρκάνη ματζί
τση γιά την πατρίδα του.
(Συνεχίξεται)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΑΙΚΗΤΌΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραίσκου 111 — Τηλ. 477.7Μ
ΠΕΙΡΑΙΕΤ2
Σωκράτους 69, Άθττναι
ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΤ ΣΤΟΧΑΣΜΟΤ
Β. Ν. ΤΑΤΑΚΗ "Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ.
Τού κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Ενας άνθρωπος, συχνά ξυπυ-
λητος, με τριμένιχ ροϋχα, άσχημο-
μούρης καί γενικά κακοψτιαγμένος
σωματικά, πού περ/νοΰσε τόν καιρο
τού στήν άρχαία Άθήνα, κυυΰεν-
τιάζοντας στ'ις άγορές, στίς στο-
ές καί στά συμπόσια μέ τοϋς συμ-
πατριώτες τού, απετέλεσε το κέν-
τρο τού κλασσικοΰ έλλ,ηνικοϋ στο-
χασμοΰ καί έκτοτε καί πιό πέρα,
άνά τοΰς αίώνες, μιά άπύ τίς θε-
μελιωδέστερες πηγές τής Άληθιι-
ας κατά την έναγώπα άναζήτηση
της άπό τόν άνθρωπυ. "Ενας κι'
αύτάς σάν τόν Χριστό, πού παρά
ταυτα, δέν άφησε γραφτά κείμενα.
Ή έπί&ραση τής διδασκαλίας τού
καί τούτου μέ την τεραστία εκτα-
ση της καί την άνάλογα, γόνιμα,
διεισδντική βαθύτητά της, είναι
εμμεση. Οί μαθητές τού καϊ πρό
πάντων ό Πλάτων, διατηρήσανε τό
λόγο τού, τίς φιλοσοφικές άρχές
τού, τή δύναμη καί τή φωτεινότη-
τα τής σκέψεως τού. ΚαΊ μονάχα
άπό τό εργο τοΰ Πλάτωνα, είτε δε-
χτοϋμε σ' αύτό την πιστή μετάδο-
ση των άπόψεων κα'ι των θεωρι-
ών τοϋ Δασκάλνθυ τού, είτε σνμφω-
νήθουμε, όπως είναι ή έπικρατέ-
στερη άντίληψη, ότι οί θεωρίες
καί οί διδασκαλίες αϋτές, άποτε-
λοΰν τό δυναμικόν πυρήνα στηρί-
ξεως καί άναπτύξεως τής π?ΛΛτω-
νικής φιλοσοφίας, πάντως είναι
άρκ&τό τό έ'ργο αύτό, γιά νά συλ-
λάβουμε τό ήθικό καί πνευματικο
μεγαλεϊο τής άνεπανάλειπτης προ-
σωπικότητας τοθ Έμπνευστή τού,
τοΰ «σοφοοτέρου απάντων των άν
θεράπων», κατά τό δελφικό χρη-
σμό.
Ό καθηγητής τής φιλοσοφίας
τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Βάσος Τατάκης, μάς χάρισε πρ'ιν
λίγον καιρώ, αχετικά μέ την προ-
σωπικότητα αυτή, έ'ναν έξαιρετικά
άξιόλογο βιβλίο μέ τόν τίτλο «Ό
Σωκράτης- ή ζωή τού καί ή δι-
δασκιαλία τιυ». Νομίζω πώς πρέπει
νά τοΰ είμεθα εύγνώμονες γι' αύ
την την πολύτιμη πραγματικά προσ
φορά του' άπόκτη,μα σημαντικότα-
το χωρίς άλλο τής έν γένει 'Ελ-
ληνικής Βιβλιογραφίας στά θέμα¬
τα αύτά.
Βιβλίο πλούσιο σέ χρησιμότητα,
δχι μονάχα σ' οσονς ένιδαφέρον-
ται είδικότερα γιά την άρχαία έλ-
ληνική φιλοσοφία καί τίς συναψείς
ούμανιστικές σπουδές, σ' οσους ά-
σχολοϋνται είδικότερα μέ τα θέμα¬
τα αύτά, είτε ώς συγγραφΐϊς, εί¬
τε ώς έκπαιδευτικο'ι όποιασδήποτε
6αιθμίδας —θά πρόσθετα καί ό-
ποιασδήποτε είδικότητας— άλλά
καί εύρύτερα βιδλίο χρησιμότατο,
στό πολυπληθέστερο, θέλω νά πι-
στεύω, κοινό των συγχρόνιον Έλ-
λήνι&ν στοχαίζθιμένων, δλοιν έκεί-
νων πού αΐσθάνονται την άνάγκη
νά συνειδητοποιήσουν τό ήθικό καί
κοινωνικό των χρέος, νά έπιδιώ-
ξουν ύπεύθυνα κάποιαν κατά τό
δυνατόν πνευματικήν των άρτίωση.
ΓιατΙ ό Σωκράτης δέν είναι α¬
πλώς φιλόσοφος μιας όρισιμένης
κσσμαθεωρητικής καί 6ιοθεωιρΓητι-
κής κατευθύνσεως, είναι καί ό τύ-
πος τοΰ άνθρωπον τοϋ ένάρετου,
παράδειγιμα καθολικό καί διαιώνιο,
ποϋ έ,ρρύθμησε τή ζωή τού, σ' δ-
λες της τίς λεπτομερείς σύμφοινα
μέ τίς άρχές τού, «σέ δμολογία
τής συνείδησης μέ τόν έαυτό της»,
άδιαφορώντας παντελώς γιά τίς
δποιεσδήποτε ένδεχόμενες συνέπει-
ες των πράξεών τού. Υπήρξεν τέ-
λος, δ ανθρωπος, πού παραδόθηκε
έκούσια, γαλήνια καί ήρωϊκά στό
θάνατο άκόμη γιά νά μην άπιστή-
ση στίς άρχές τού. Τουτο μάλκττα,
ίδιαίτειρα ξεχωρίζει στό βιβλίο τοϋ
καθηγητή Τατάκη. Παρ' δλο τό
πλήθος καί τή σοβαρότητα των
πληροφοριών πού περιέχονται σ'
αύτό, βασικό, Ιτσι τό αίσθάνθηκα
άπό την αναγνώση τού, χαρακτη-
ριστικό είναι ό θαυμαομός τού ουγ
γρα<ι^έα πρός τόν Άνθρωπο, τό Φιλ.όσοφο κα'ι τό Διδάσκαλσ Σω- κράτη. Είναι ή γοητεία, ή φωτει- νή καί άνυοΐέρϋλητη, .τού σττνεχίζε ται γενικάτερα ως τίς μέρες μας, κα'θώς εΤπα, τό ίδιο συναρπαστική καί τό ϊδιο τελεσφόιρα γόνιμη. Στή συγκΐκριμέντ» πεοίπτωση μ«ς, ενας σΰγχρο-νός μας μαθητής τον, μιλά καί ΐκδηλώνεται σή,μερα, μέ την ϊδια άγάπη γι' αυτόν, μέ την ίδιαν εκσταση, οάν τούς έταίρους έκείνονς τοϋ 4ου π. Χ. αίώνα, που τόν περιέ'δαλαν τότε. Ό καθπγη- τής Τατάκης μέ τή φιλοσοψική τού έμβρίθεια, καί την άνάλογην ύπευ- θυνότητα στίς μελέτες τού έ'χει, ι¬ διαιτέρα μάλιστα, ενδιαφερθή καί γιά τή χριστιανική φιλοσοφία. Ά- πο τα σημαντικότερα καί στόν ϊ¬ διο 6αθμό ύπολογιξόμενα καί άπό τούς μελετητές καί άπό τό πλατύ- τερο κοινό των στοχαζθιμένων, Ερ- γα, άναφερόμενα σέ θέματα σχε- τικά, είναι καί τα δικά τού: «Ή Βυζαντινή Φιλοσοφία», γαλλικά στή σειρά «Ή Ίστοςία τής Φιλο- σοφίας», τοϋ π,;ς>ισινου Οϊκου Έμ.
Μπρεχιέ, «Ή σ.'μβολή τή; Καπ-
παδοκίας <ττή Χριστκινική Σκέψη» —εκδοση τοϋ Κέντρο.· Μικρασια- τικών Σπουδων— «Μελετήματα Χριστιανικής Φιλοσο<ι ίιις» καί άρ- κετά αλλα. Ό Σωκράτης, είναι γνωστό, πάς πολϋ πλησιάζει τή χριστιανι- κή διδασκαλία καί στο ήθικό καί στό μεταφυσικό μέρ»;. Θεωρεϊται καί χαρακτηρίξεται «.ιροάγγελος τοϋ Χριστιανισμοΰ». Καί έ'νας άπό τοΰς δριμύττερους πολέμιους τοΰ Σωκράτη κατά τα νεώτερα χρύ- νια, ό Νίτσε καί γιά ίαν επί πλέ¬ ον λόγο άντιδρά μέ όξύτητα στίς σωκρατικές Οεωρίες, έπειδή έ'χει τή γνώμη, πώς έξ αίτίας τής δια- δόσεως καί των θεωριών αυτών, έπεκράτησεν ό Χριστιανιοΐμός, ε¬ ναντίον τοϋ όποίου (Ίάλλει όπως ξαίρομε, μέ άν-όμη μεγαλείτεοη ενταση ό Γεριμανός <ριλόσο<ρος τής Οειορίας τοϋ «'Τπειρ«Λ"θρώπου». Είχεν λοιπόν, ό καθηγητάς Τα¬ τάκης, καί τό δικαίομα καί τϊγν άρμοδιότητα καί την επάρκεια, νά «ναφερθή καί στήν πλευρόν αύτην τής επιδράσεως των διδασκαλιών τοΰ Μεγάλου Άθηναίου σοφοΰ. Σελίδες άξιοπρόσεχτες κιόλας οί τελευταίες τοΰ βιβλ^ου, σάν εΐδος έπικαίρου καί γενι·κοΰ έπιλόγονι, είναι οί άναφερόμενες στό είδικό- τερο τούτο θέμα. Ό Χριστΐανισμός είναι ή μεγα- λη τομή τής εξελίξεως τού άνθρω¬ πον πρός την ήθική τού τελειώση καί την άνύψωση τού πρός τούς Ίδανικοϋς χώρους τοϋ 'Τπερ6ατι- κοΰ. Μέ την αρετήν, κατά τό Σω- κράτη, ποΰ είναι «γνώση τοΰ άγα- θοΰ», ό δνβρωπος μπορεΐ νά φτά- ση πραγματικά σ' ενα 6αθμύ τε- λειώσεως' μέ την πίστη καί την άγάπη κατά τό Χριστιανισμό, 6ά- θρα δμολογουμένως μεταφυσικά, ό άνθρωπος φτάνει, αν μπορή νά φτάση, σέ μίαν ύπερβατικήν πλέ¬ ον ήθική καί πνευματικήν άποκο- ί?ύφ(οση. «Μέ τό Χριστιανισμόν δ άνθρω- πος, καταλήγει πιαραστατικοτατα ό καθηγητής Τατάκης, δέν ϊχει στόχο τού νά φτάση την άποκορύ- φωση τής ανθρωπίνης Ιδιότητος τού, όπως ξητοΰσαν οί "Ελληνες. Μέ τό Χριστιχινισμό καλείται νά ξεπεράση —όσο μπορεί— τα άν- θρώπινα μέτρα καί νά δεχτή — οσα πάλι μπορεΐ— τα μέτρα' τοΰ θείου λόγου* μέ αύτά νά πλάση τόν έαυτό τού. "Ετσι θεώνεται, γί- νεται δνθρωπος «καθ' όμοίιικπν» τοϋ θεοΰ». ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Ο κ. ΙϋΑΝΝΙϋ Ό κ. Ιωάννης Ακ·ριυ(ΐ/ης | αίων και με/.υς τυυ Ά. — ΐ'μυυυ/.ι υυ τή; 'Ι^νωσεςυς — μυρναιων λο- σηλευομενος απο τινος εις το ιο- σηλευτικόν "Ιόρυμ,ιι τού Μετοχι- κοϋ Ταμείου ^.τρατού ευρίσκεται είς τό στάδιον της άναρρωσειος. Ή χο,βΐιιδίιι. μαθητριων τοΰ Γτίμνασίον τής «'Εστίας Νέας Σ ια'ρνης» ^έ την καθηγήτρια τής Ώδικής δίδα Χρΰσα Φουντάκη καί τοϋ μουσικοσυνθέτη κ. Δημ. Άρχιγένη μετά την επιτύχη πρώτη έκτέλεσι τού μουσικοϋ «"Τμνον στ ή Νέα Σμύρνη». "ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ,, Μουοικιί και Στίχοι: Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ή πρώτη πανηγυρική εκτελέση τού μουσικ€ϋ αύτοϋ ΐ>ργου
ϊΤΜΝΟΣ ΣΤΗ Ν. ΣΜΤΡΝΗ»
Σμύρνη καινονργια, χρυσή πολιτεί α, κόρη τής Σμύρνης τής Ίωνικής
σέ 'χει άγκαλιάσ' ή πατρί&α μ' αγ άπη στό ίερό χώ,μα τής Άττικής.
2μΰρνη καινούργια, ποΰ την εκκλ κντιά σου στολίζει τέμπλο άπτή
(Σμΐιονη γλ.υπτό,
μέ περιφάνεια την καταγοιγή σου μέσ' στήν καρδιά σου κρατάς φυ-
Τοΰ Χρυσοστόμου ή ιΐη·χή σε φοτί ζει, τού "Ομήρου ή λύρα γιά σέ
(πάντα ήχεϊ,
των ιτιλοσόφων Ίώνιον τό χςη'σό πνεϋμα τοοφός στοογική θε νά σέ
(γαλ.ουχή.
Ίσως, μιά μερά λ.αμπρή άξιοιθοΰ με μέ δάφνες κα'ι μΰρτα τής Άτ-
(τικής
τό ά'γιο χώμα γλνκά εμείς ν' άσπαστοΰμ* τής μάννας σου Σμήρνης,
' (τής Ίο)Μκής.
χήστροιση καί δίφωνο άσμα μέ στί-
χονς τοΰ ίδίου, επί τή εύκαιρί^
τής έπικεΐφΐένης δθετηρίδος (1922
—1972) άπό τής Καταστροφάς
τής Ίιονικής Σμύρνης καί τής
στή Μητέρα 'Ελλάδα προσφυγής
τΛν Σμυρναίων. Τό άφιερώνει δέ
στά Νειάτα τής Νέας Σμύρνης».
Ό κ. Λειονίδας Ζώρας, μουσουρ
γάς, άρχιμονσικός καί διευθιτντής
τοΰ «Έθνικοϋ Ωδειον» έ'δειξε με-
γάλο ενδιαφέρον γιά την έιξαιρετι-
κή αντή μουστκή σννθεση τού "Τ¬
μνον. Μελέτησε επισταμένως την
«παρτιτούρα» καί έξεφράσ'θηκε μέ
τα εξής ένθουσιώδη λόγια:
«Στή μουσική τού σύνθεση «Υ¬
ΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ»,
ό κ. Δημ. Άρχιγένης μ,έ την ευ-
οτοχη μελιοδική γραμμή καί μέ
τίς είίηχες, έναλλασσόμιεΜες άρμ<>-
νίες, έπρτυχε νά αποδώση τα συν-
(ΐισ&ήματα πού έκφράζουΛ1 καί οί
λαμπροί Οτίχοι τού. Οί συγχορδί-
ες τού προκαλοϋν κατάνυξη, οταν
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Καλνθΰνται οί κ. κ. μέτσχοι τής
«Οίκοδομικής και βιομηχανικής
Έταιρίας «1'ρινέμια — Νέα Κη-
φισιά, Α.Ε.», (υπό εκκαθάρισιν),
ε·ίς έκτακτον γενικήν ϋ·υνέ/.ευ-
σιν την 21ην Αύγονστου 11*71, η¬
μέραν ϋά&6ατον καί ώραν 12ην
μεσημδρινήν, έν τοίς γραφείοις
αΰ«ής, επί τής όδοϋ Πειραιώς α¬
ριθ. 6, 6ος ύ'ροφος, πρός σύσκε¬
ψιν καί λήψιν αποφάσεως επί τοϋ
κάτωθι θέματος:
"Εγκρισις καί έξουσιοδότησις
των έκκαθαριστών πρός διανομήν
είς τοϋς μετόχους ρευστοποιηθέν-
τος μέρους τοΰ ενεργητικόν, μι-
κτοΰ ποσοϋ δρχ. 150 κατά μετο¬
χήν καί προσδιορισμός ήμερομηνί-
ας Ενάιρξεοίς καταδολής τού.
Οί επιθυμούντες έκ των1 κ. κ.
μετόχων νά συμμετάσχοισι, παρα-
καλοΰνται οηιης σιμμορφ<»θώσι πρός τόν Νόμον καί τό Καταστατι κόν. ΟΙ Ε,ΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ 2τό νπό ήμερομηνία 17 Ιουλίου 1971 <ρύλλο της, ή εφημερίδα «Κή ρυξ τής Νέας Σμύρνης», δημοσί- ευβε ενα μεγάλο κλισέ δπου είναι γραμμένη μέ μουσικά φθογγόση- μα (νότες) ή μελιοδία σέ τοϋ«ΤΜΝΟΤ ΣΤΗ ΝΈΑ ΣΜΤΡ ΝΗ», ποΰ σννέ-θεσε ό μονσικοσνν- θέτης κ. Δημ. Ι. ΆρχΙγένης. Κά- τιο δέ άπό τα φθογγόσημα είναι γραμμένοι καί οί στίχοι πού εγρα- ι|ιε καί ό ϊδιος ό μουσικοσννθρτης. Συγχαίρομε τόν ίδιοκτήτη - διεν- θνντή τής έρίτι,μης αυτής εφημε¬ ρίδας κ. Εύαγ. Δαδιώτη γιά την πριοτότυπη άλλά καΐ ώφέλιμη αύ τή δημοσίει>ση, γιατί δ κάθε φιλό-
μουσος οτνδρομητής θά έχη κον-
τά τού τή μιλωδία τοΰ λάμπρου
τιύτοΰ "Τμνου άντάξιου γιά τή
Νέα Σμύρνη μας.
Ή πιρώτη καί πανηγυρική εκτε¬
λέση τοΰ μουσικοϋ αύτοΰ "Τμνου
θά παραμείνη ίστοιρική. "Εγινε
στή μεγάλη αίθονι<τα τελετών τοΰ ιιεγάρον τής «'Εστίας Νεας Σμΰο νης» τό Σά&6ατο 3 Ιουλίου 1971 κατά την έτή<τι« σχολική έορτή των Σχολών τοϋ ίδρύματος τού¬ του, επί τή λήξ?ι τοΰ σχολικοΰ ε- τους. Ή χορωδία μαθητριων τοϋ νοσταλγή γιά την άξέχαστη Ίω- μικτοΰ Γυμνασίον, υπό την διεό- Ηκί» 2μύ°η ^1 ένβοινιασμό. ο- θιινση τής καιθηγητρίας τής Ώδι¬ κής καί εξαίρετον πια<στρας δίδος Χρϋσας Φουτάκη έ'ψαλ.ε τόν "Τ- μνο σέ διφωνία. Ή Ιδία δέ ή κα- θηγήτοκι σι»νώδίτ,ε τό άσμα έκτε- λοϋσα την «παρτιτούρα» στό πιά- νο, πού την σννέιθεσε δ κ. Άρχι- γένης. Τό πολιαληθές άκιοοατήρίΐο, συγ κινημέο γιά την ίυστοχη μελίοδι- κή καί άρμονική μοι>σική, οσο καί
γιά τούς ύμνητι,κούς στίχους, έπε-
φή,μη<τε μέ ένθονσιώδη καί παρα τεταμενα χειροκροτήιιατα τόν Σμχ'ρναϊο μοι·σΐλθοτνθκτη. Άλλά ν.αί τή χοριοδία μετά τής καθηγη- τρίας γιά τήΛ· επιτύχη έκτέλρση. Παραθέτομε τούς λαμπροϋς σιιν αισθηματικοίις σπ'χονς τοΰ "Υμνον κατά παράκληση των παρευρεθέν τιον μεταξΰ τοΰ άκροατηρίοΐ' σι·ν- δροιιητών τής έφηιιειρίδος μας. ΜΟΤΣΙΚΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. Λ. ΖΩΡΑ Ό μουσικοσιινθίτης κ. Δημ. Άρ χιγένης σιινέθίσε αυτόν τόν «Τ- ΜΝΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ», έ'να μουσικό έ'ργο γιά πλήρη ένοο ταν νμνή τή Νέα Σμύρνη». Μέ παρόμοιο ένθονοιασμό έιξε- ([ ράο'θηκε καί γιά τούς ετέρους δΰο μουσικούς "Τμνονς, πού συν- ρθρσε ό κ. Άρχιγένης «"Τμνος στή Νίκαια» καί «"Τμνος στήν Εύαγγελική Σχολή». Καί έπέοα- νε: «Καί τα τρία αύτά μουσικά εργα είναι άρτια στό είδος τονς κ' έ'τσι 6λέπομ£ ένίοτΐ δόκΐιμονς μοΐΌΌνργούς νά πετνχαίνουν νά σιινθετουν όρισμένα μο<σικά εργα ίκφραστικώτερα άπό έκείνους πού άσχολοΰνται συστηματικά μέ τή Μουσική». Νά σημειωθή δέ, πώς δ κ. Ζώ ρας (άπό μητερ'Χ Σμν,ρνιά) έ'χει ιιελοποιήσει καί γράψει μουσική ένορχήστρωση τοΰ «"Τμνον των Άξέχαστονν Πατρίδων» στό 1951, απάνω σέ στίχους τοΰ έξέχαστον ποιητή καί πνευματικόν ηγέτου τής Σμύρνης Στέλιου Σπεράν- τσα: «Πατρώα Γη, τής Μοίρας δ- λοκαΰτωμα...», πού εχει καθιεριο- θή ώς "Τμινος τής «'Εστίας Νί- ίΐς Σμύρνης». Κ. ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΥ - ΓΡΙΒΑ ο τπουργοσ βμποριοτ κ/ϊ;χθη πρεσβεισ χωρων τησ κοινησ ΑΓΟΡΑΣ Ό ύπουογός 'Κμπορίου κ. Ζάπ- πας εδεχθη άλληλοδιαδόχος τοϊις έν Αθήναις πρέσΰεις τής Γαλλίας, Ιταλίας, Βελγίου καί "Ολλανδίας καί σννειζήτησε μετ' αυτών θέμα¬ τα αφορώντα ίάς τάς εμπορικάς σχέσεις τής Ελλάδος μέ τάς έν λόγΐΐ) χώρας. Κατά σχετικάς πληροφορίας, δ κ. ΰπουογός συνεζήτησεν έπίσης ,μέ τούς ξένους πρέσι&εις κα'ι τό άνακΰι|ιαν πρό ημερών θεμα τής εΊσ<ιγ<ΐιγής ρλληνικοΰ τοματοπολ- τοϋ ρΐς τάς χιό-ρας τής Κοινης Ά γοράς. Κατά τάς ιδίας πληροφορίας τόν υπουργόν Εμπόριον θά έπι- σκρφθή σήμρρον καί ό έν Αθή¬ ναις πρέσδνς τής Δι»τ. Γερ-μαΛΐίας. Η ΚΤίΙΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ "Ηρχισε την λειτονργίαν τού είς τόν νέον άεοολιμενα τοΰ 'Ελ- /ηνικοΰ, τό Ίδρυθέν υπό τής Κτη- ματικής Τηαπϊξης Γραφείον Πλη¬ ροφοριών, τό οποίον σκοπόν ρχρ την ένημρρωσιν των άφικνουμένιυν άποδήμιυν επί των υπέρ αυτών ί- σχυόντίον εΰεργετικών μέτρίον διά την απόκτησιν άκινήτων έν Ελλά¬ δι, μέ την βοήθειαν τής Κτηματι- κής Τραπέζης καί τον Σ τεγαστι- νον της ΤαμιεντηιρΊ'ου. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.) είσδάλουν στό πολωνικό δασίλειο, τάχα γιά ν' άποκαταστήσοΐ'ν τψ τάξη, καί στή πραγματικότητα γιά νά τό καταλνσονν καί νά έπιδιώ- ξουν τή διανομή τον. Όμίχλη βαθειάς με/,αγχολίιις σκοτείνιασε την δψη τοΰ Αλεξάν¬ δρου. Ή Πολωνία. Πάλι ή Πολιο- νία! Ό φόδος μή μείνη εξιο άπύ τή μοιρασιά τής Πολιονίιις πειθα- νάγκασε την ΑΪΛατεοίνη Β' νά σταματήση στά μισά τοϋ «δρόμον πρός τό Βνζάντιο». Μέ τή προίίο- λή τοϋ κίνδυνον νά χαθή ή ΙΙο/.ω- νία, άποκαρδίωνε τώρα κι' αυτόν, ό Κωνσταντίνος, νά ξαναρχ/ση τή πορεία. Ή σνΛ'ομιλία. των δινό άδελφών λ,ράτησί δλη τή νύχτα. Γλυκοχά- ραζε καί τό έρώτηιμα έξακολοι>θοΰ
σε νά μένη άναπάντητο στή κρίση
τοΰ Αλεξάνδρου. Άξιξε αυτή ή
Πολωνία, αύτό τό περιωρισμένο
γύρω άπό τόν Βιστούλα άνή<τν»χο βασίλειο, ν' άπαρνηθή γιά χαρή τού τό όνει^εμένο στέμμα των Πά λαιολόγων δ τελευταϊος κληρονό- μος τού; Άξιζε, επέμενε ό Κων¬ σταντίνος. Κι' αν {κττεροΰσε συγ- κ.ριτικά, ύστεροΰσε σάν θετικό ά- πόκτημα. Ή Γραικική Αντοκρατο ρία υπήρξε πάρα πολύ ώραϊο δνει- ρο γιά νά μην ήταν χΐιμαιρικό. Σκόνταφτε στήν άντίθεση των δυ τικων Δυνάμεων κι' άν ό Τσάρος έπιχειροΰσε νά την επιβάλη σάν λύση τον Άνατολικοΰ ζητήματος, δέν θά άπεφϊνγε την ε'νοπλη ρή- ξη, τουλάχιστον μέ την Αγγλία. Καί τότε ή Ρωσία θά σημ,ΐίωνε μίαν ακαοπη άκριβοπληριομένη νί¬ κη. Ό Βιιττγκενστάϊν θά φιθανε στή Κωνσταντινούπολη. Άλλά μέ τόν Άγγλνΐκό στόλο στόν Κεράτιο καί τόν Όθωμανικό στρατό στό Σπούταρι, δέν θά μποροΰσε νά την κυριεύση καί πολύ περισσότερο νά την κρατήση. Ό πόλεμος δεν θι άπέφερε στή Ρωσία παρά μιά άμφίθολη ίκανοποίηση τοϋ γόητρον της καί, τό πολύ πολύ, θά κα/.υ τέρε/υε κάπως τή θέση των όρθο- δόξων ραγιάδων. Άλλ.ά γι' αύτά, μιά άπειλητική στάκτη τοϋ Τσάρον άπέναντι τοΰ Σουλτάνον θά νπ;ο- ι/ρκοϋσε καί θά δκιτράνιονε .ιο/.ύ πιό έντνΛΐυσιακά τή 6αρντητα τής ρωσικής ίπιβολής. Ή έπιφανειακή λογική των έ- πιχειρημάτων τού έπηρέασε τόν Ά λέξανδρο. Πάντα τόν έπηρέαζε ό Κίονσταντΐνος. Άσκοΰσε ίβχνρή έ- πίδραση πάνο> τού, δνσεξήγητη,
περίεργη, άπότο/η οχι τής δικής
τού σταθερότητας, άλλά τής αστα¬
θείας τοΰ Αλέξανδρον. 'Εγκαρδι-
ώθηκε άπό την εκδηλή άναιζικπύ-
ςτοση τής άβονλίας τον κι' εροιξε
τή χαρκττική 6ο/.η. Είχε σσΓχΐιθές
άμφιβολίες άν τα ρ/οσικά σνμιΐέ-
ς>οντ(Χ θά έξναηρετοΰντο μέ τή
συνεχίση τής πολιτικής τής Αικα¬
τερίνης στό Άνατολικό ζή,τηιικι.
Στήν έποχή της, τό όθωμανικι
κράτος άποτελοϋσε μιά, άρκετά ί-
σχνρή άκάμη, έχθοική Δύναμη κ<α ι'ταν λογικό νά έπιδιώκη την ύπο- κατάστασή της άπό μιά φιλακή. Τώρα, δμο)ς, τα πράγ,ματα ήλλα¬ ζαν. Ή Όθωμανία ήταν μιά άρ- ρίοστημέΗ·η, έτοιμόρροπη έπικρά- τεια, έκτεθειμένη στό ελεος τής Ρο>σίας, καί προο)ρισμέΤ) νά κα¬
ταντήση μοιραΐα ύποχείριό της.
ΊΙ Ίδεα τής ύποκατάστασής της
άπό μιά ίσχυρή Γραικική Αύτοκρα
τορία πιθανόν νά ίκανοποιονσε τα
Οΐοσικά αίσθήματα, ασφαλώς δμος
δέν έξΐντηρετοΰσε τα ρωσικά συμ-
(Γέί,ιοντα. "Επιρεπε νά εγκαταλεί¬
πη.
Τό ώχρόλευκο αΰγινό φώς ά-
πλωνόταγε άργά στό μεγάλο σα-
Συνέχ^ια έκ τής πρώτης σελίδος
Μεραρχία Σμύρνης άπό τα λιμά-
νια των μικρασιατικήν, άκτών
στοΰς λιμένες τής Ραιδεστοΰ κα'ι
Ήρακλείας, των περιώνυμον στήν
άρχαιότητα, Βυσάνθης καί Περίν
θον, ερριχνε στά άκρογιάλια .τους
τα πρώτα άΛθ6ατικά τμήματα.
Καί ένιο στήν Ήράκλεια (ΐποβι-
βάξονταν δνο λόχοι, τού υπό τόν
άντισυνταγματάρχην Β. Άναγνώ
στον 27ου Συν)τος Πεζικοϋ μέ έ¬
ναν Ούλονμό ΙΙυροδολικοϋ καί μετά
την κατάληψί της προχωρώντας
γοργά, κατελάμβανε κατά τίς 4
το άπόγενμα, ΰστεςκχ άπύ δραχεϊιι
μάχη, την Τυρολύη, την Τξουρον-
λό των Βυζαντινήν, στήν Ραιδε-
στύ άπο6ι6αζόταν τβ ύπύ τόν συν
ταγματάρχη Γ. Κονδνλ.η 3ο Σύν-
ταγμα Πεζικοΰ τής Μεραρχίας
Σερρών (εΝττεταγμένο στήν Με¬
ραρχία Σμύρνης) καί μέχρι τό με
σημέρι όλοκλήρωνε την κατάλ.ηψι
των γι''()03 της ν|»ω·μάτων καί τής
ίδκις τής πλεως. Καί ένω συνεχι-
ζόταν ή άποβίβασις καί συγχέντρω
σις των δννάμ,εων τής Μεραρχίας
«ύτής, στόν χώρο Ραιδεστον —
Μουρατλή, στόν Τομέα τού "Ε-
Γιοου, οί Μεραρχίες Ξάνθης καί
IX
καθήλωναν τίς Ιχθρικές κατά
ιιήκβς τοΰ ποταμοΰ δυνάμεις. Τό
4^40 Σύνταγμα Είνώνων τής
IX
Μεραρχίας, άφοΰ άπέκροι»σε τό
ί'«ί*ί·6ν τα άπόγενμα τής ημέρας
αϋ^ής, δύο τουρκικές έπιθέσεις,
οτήν περιοχή τοΰ Καοαγάτς, έ.τε-
τρθη την δεύτερη νύκτα καί νστε-
ρα άπό σκληρότατο άγώνα, ?φθα
σρ στήν όδινή λίθινη γρφνρα τοΰ
λόνι. Ό Άλέξανδρος πήρε μιά
(Ιαθειά άναπνοή - στεναγμό, καί
οηκώθηκε.
— Ξημέρωσε. Πάμε νά κοιμηθοΰ-
με.
Ό Μάϊος υπήρξε δ μοιραϊος μή
νας τής έλνλ.ηνοχριστιανικής Άνα-
τολικής Αντοκρατορίας. Τόν Μάϊο
1453 καταλΰθηκε μέ την αλ^οση
τής Βασιλενονσας. Τό Μάίο τοΰ
1821 έγκαταλε.φθηκε ή ίδέα τής
άναθίοισή; της μέ την άπάρνηση
τον θρόνον των Παλαιολόγον ά¬
πό τόν τελευταϊο πραβληθεντα κλη
ί,ονόιιο τού.
Έκ?ίνη τή μαγιάτικη χιι,οανγή,
οτό Οασιλικό πίΐλάτι τής πλατείας
Σιγιοιιόνδον τής Βαρσο<)ίας, γρά- <ι ηκε ή τελευτίΐία σελίδα τής I- στορόας τής Γραικικής Αύτοκ:αί νεκροθάςρτη της, Ισι»ς νά,μήν
ήσαν ϋλί τής Ιδίας ημέρας, άπό ~]
την Φάλαγγα, δυτικά τον Μπόμπα
'Εσκή, μιας έφίχιον τονρκικής έ-
πΐτελικής όμάδας μέ τόν Γδιο τόν
Τζαφέρ Ταγιάρ επί κεφαλής, τόν
τρανματισμό καί έν σννεχεία την
αίχμαλοσία τοΐ1.
Κα'ι νά, ή 12η Ιουλίου, ή πιύ
λαμπρή ίμιέρα τής άπελ.ει·θερωτ;-
κής έν.στβατείας, πού εφερε στή.·
'Ελλάδα σάν ΰπρρτιμο καί υπέρ
λ.αμπ,ροι γέρας, τήι ΛαΙνάρ^αιη
πρωτρύοτισα τής θράκης, την ίστο
μΐκή Άδριανονπολι. Λίγο πρίν ά¬
πύ τό μεσημέρι, εΙσήΊρχετο στήν
πόλι ή πρώτη έλληνική περίπολο;
άπό 22 φαντάρονς, πλαισιωμένη
άπύ δΰο στοίχους στσλιάδον μέ ά-
ι' ξιο>ματικό επί κεφαλής (Την φω-
| τογ,ραφία τής περιπόλον αυτής την
ι διατηρώ σάν πολύτιμο κειμήλιο
οτό προσοπίκό μόν άρχεϊο).
(Συνεχίξεται)
Ωδειον Δράμα<: 1926 (Μερικά θέματα πού έλπιθυμεΐ ή Ίστορία νά τα περιλάβη) τού ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ι, ν Γ ι»ι ϊα βιόλια κα» οί άνθρωποι Ας χύσω λίγη μελάνη γιά την μερούντος, "Ομηρος ήν άνάγνω- πόλη τής Δράμας, πού τόσο άγά- | σμα καί Περσών καί Σουσιανών καί Γεδριοσίων παϊδες τάς Εΰριπί δόν καί Σοφοικλέους τραγο)δίας ή· πησα. Καί άς μεταχειρισθώ τόν στίχο τού ποιητή: «Τό ψέιμα, ψέμα θά τό πώ καί την άλήθεια, άλή&εια!» "Ας άνασύρω, λοιπόν, άπό τα 6άθη τοϋ άρχείου μοτι, μερικά ποϋ άνήικονν πλέον στήν Ίστορία. Χρόνος δέν πέρασε άπό τύν διο ρισμό μου στό Γτιμνάσιο τής Δρά μας, δταν συνέλα^α την ίδέα τής Ιδρύσεως ωδειον. Μόνος, όλομόναχος, χιθιρίς καμ¬ μιά υποστηρίξη, άρχισα νά προ- παγανδίξω την ίίέα τής Ίδρύσεοις. Συγκαλοΰσα σνσκέψεις, σννεδριά σεις, όμιλοϋσα σ' αύτές, δημοσί- Μεταξύ των πολλων δημοσιενμά των ιιου στόν Τύπο τής Δράιιας, σχετικά μέ την ϊδρυσι, είναι κ.ά τύ κατωτέρω ποί) δημοσιεύθηκε στήν εφημερίδα «θάρρος»: 'Εφημε-ρί; «θαΛρο;» —Δράμα Όκτώβρ,ος 192.") ΤΟ ΩΔΕΙΟΝ ΔΡΑΜΑΣ Άπό τάς στήλας τοϋ Τύπου τής πόλεώς μας, πολλάκις ετονίσαμεν την ανάγκην υπάρξεως Ωδειον έν Λοάμα, σκοπός τοΰ όποίου θά εΐ- νιι άφ' ενός μέν νά μορφώση νέ- ·: ι ς καλλιτέχνας τής μουσικής, άφ' ί τέρου δέ, νά συντελέση είς την ι ν γένει έκλαΐκρυσιν τής Μονβι- κής αέ εθνικόν χαρακτήρ<ΐ είς ό¬ λας τάς έκδηλώσεις τής Τέχνης. Ή έλλειψις ενός τοιούτου Ω¬ δειον έν Δράμα ήτο πλέον ή αίσθη τή, ώστε ή είδησις τής ίδρύσεοος αύτοΰ, ένεποίησΐ καλλίστην έντύ- .-ττικτιν είς τό φιλ,όμουσον κοινόν τή; πόλεώς μας. |Τό Ωδειον θά διδάξη διά των σχολήν πιάνον, διολίου καί 6ιο- λβντσέλον, την μουσικήν των άθα- νάτη)ν μο>σονργών Μπετόβεν, Μό
τσαρτ, Μπάχ καί άλλο>. θά δι¬
δάξη την φωνητικήν μουσικήν διά
τή; Σχολής Μονοδίας καί Χθ:8ω-
δίας. θά διδαχθώσιν έ.τίσης διά
τή; Δραματικής Σχολής αί αρχαί
αι τραγωδίαι καί τα ωραιοτέρα ϊρ
γα τής νεωτέρας έλληνικής φιλολο
γίας.... Τό θέατρον παίζει τόν
σπουδαιότερον ρόλον είς την έκ-
Τό υπουργείον Εμπόριον» έξου- ' πολιτιστικήν κίνησιν μιας χώρας.
οιοδότηοε την Τράεπζαν τής 'Ελ-
λάδο; δ.Τ(ι)ς χορηγή αδεία; έξαγω-
γής είς χώρας ελεύθερον συναλλά
γματος, σίδηρον μπετόν καί μπι-
γετών σιδήόρονι, έγχωρίου παραγω
γής, επί διακανονισμώ τής άξίας
των οι' έλενθέρου συναλλάγματος. '
ΧΟΡΙΙΓΟΤΝΤΛΙ ΑΔΕΙΑΙ
ΔΓ ΕΞΑΓΩΓΗΝ ΣΙΔΗΡΟΤ
"-·----.....Ι- .---·,--. ^.^ΐ, ^«,ννΑ^.
Ό Μέγας Άλεξανδοος, θέλο>ν
να έξελληνίοη τάς χώρας τής Ά-
σίας, μετέφερε καλλιτεχνας έξ
δόν» (Πλούταρχος).
Τοιαύτην εθνικήν εργασίαν θά
αναλάβη τύ μ-έλλον νά ιδρύθη έν
Δράμίΐ Ωδειον, όπερ θά ονομασθή
«Μουσικός Φαρός», όστις νά φι»-
τίϊ,η διαρκώς την ελληνικήν Ανα¬
τολικήν Μακεδονίαν μας μέ τύ
γλυκύ φώς τής Τέχνης.
Δημ. Κοντσογιαννόπονλος
Δέν πέρασε πολΛ καιρός κα'ι τύ
Ωδειον ιδρύθη. Ώς την εποχήν
εκείνην, δλοι στήν Δράμα ήσαν
πρό·θι.μοι νά νποστηρίξσνν την ί¬
δέα τής ίδρνσεί,υς, μά δταν έκυ-
κλοφόρησε ή είδησηι πώς τό 'Ω-
δεϊο ίδρύθηκε σπό τόν Κουτσο-
ν,αννόπουλο, τότε ϋλοι έκεϊνοι χιο
ρίς κανένα λόγο, χωρίς καμμιά
απία, έσχηιΐιάτισαν μιά πιρίοτάκον
στη αντιδράση καί άντέδρασαν μέ
ολη την δύναμη τους. "Ολοι έ-
ναντίον μόν!
'Εγώ τού; άντιμετώπιζα θαρρα
λία καί ποοχο^οϋσα μέ τίς λίγες
οικονομικάς μου διινάιιεις καί ξώ-
δενα τούς μισθούς μου γιά νά συν-
τηρηθή τό 'Ωδεϊο!
Μά μερικοί φανατικοί τής άντί-
δρασης, ϊδρυσαν νστερα άπό λίγο
χρονικό διάστηιμίΐ, άλλο 'Ωδεϊο κι'
ρςρεραν μοι>σικού; καθηγητάς, Γερ
μανοΰς, ΙΙολωνοΰς, Ούγγαρέ'ζονς!
Καί οΰτε ένας μοιισικός "Ελλη¬
νας!
Τό 'Ωδεϊο ποΰ ΐδρυσα κράτησε
δύο χρόνια! Σταμάτησε, γονάτισε
μέ τίς πρωτάκουστες άντιδρά<ΐεις τονς. Οί Πόντιοι μέ χαρά παρακολ.ου- θοΰσαν καί καμάρωναν τόν συμπα τριώτη τους. 'Ενθυμοϋμαι πώς ό άϊίμνηστος Πόντιος ίατρός Σπυ- ράντης ελεγ«: «Τί βέλοι»ν, 6ρέ ά- δελφε, αύτοι άπό τόν Κουτσογιαν νόπουλο! τΑς τόν άφήσουν ήσχιχο τόν ανθρωπο! "Ολοι Εναντίον ε¬ νός; Ντιροπή! Άπό τότε πέρασαν 42 χρόνια. Τώρα δέν ΰπάρχει ίχνος μουσικής μοοφώσείος στήν Δράμα. "Ολα α¬ κολουθήσαν τόν δρόμο τής λήιθης· Τό Ωδειον μέ τούς ξένους καθη γητάς, τό ίδικό τους, κράτησε ώς τό 1941! Τό τί επηκολούθησε τότε ΚΤΠΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΒΗΣ, Ε¬ ΚΑΤΟΝ ΤΡΙΛΝΤΛ Γ1ΑΠΩ ΝΕΖΙΚΑ ΙΙΟΙΗΜΑΤΛ (Μετά ψραση άπύ τ' άγγλικ.ά) : Μικρίς έκδόσεις «ΙΙνίυματικής Κύ- προν» 1966 "Εχω νά σχολιάσι» τό προ- «φατέ έπικό εργο «ΙΙΐζός λώγος τής γλυκειάς χώρ<ις Κύπρου» πού μοϋ έγχείρισε τή ΛαμΛρή στή Αενκοκηα ό φίλο; ποιητή;, γιατρός καί άκαταπόνητος άφη- γητής ό Κύπρος Χρνσάνθης. "Οποΐίχ πέτρα καί νά σηκώσεις μέσα στύ χω<>άφι τοϋ κι>πιριώτι-
κοιι πολιτισμοϋ, τόν κ. Χρνσάν-
θη θά εΰρεις. "Επαινος γιά τόν
άκούραστον ήνδρα πού κατέχει
καί όλόκληρο κτήμα μέ πορτο-
καλιές κ<χί άλλα ξυνά στήν Ά,μ μόχωστο, δπου εχει τή δ>Λ·ατό-
τητα ν' άποτραδιέται κιχ'ι μονά¬
χα γιά νά γράφει.
Στοχαστικά αύτά τα σύντο-
μοχ γιαπο)νέζικα ποιήματα, λιτά,
τα παλιά πιό σιμά στήν απλήν
εκφράση, τα νεότερα καί τα
μοντέρνας τεχνοτροπίας πιό πο-
λύπλοκα, άλλά καί των τριών
περίοδον δ στίχος μαρτνρεί έν-
διάθεττ) αϊσθηση τής φύσης καί
τάση πρός ταύτιση της μέ την
ανθρωπίνη μοίρα.
ΠΕΖΟΣ ΛΟΓΟΣ Τής γλτικεί-
ας χώρας Κύπρου — ΚΤΠΡΟΣ
ΧΡΤΣΑΝΘΗΣ (Τέσσερις νουβέ
λες άπό τή μεσαιω·ική Κύπρο)
Λευκιοσία 1971 σελΛδες 273 Τύπω
βηκε στά Τυπογραφεία Ζαβαλλη
Λτδ., Λευκωσία.
Ό όγκώδης τομος είναι άφιε-
ρο>μένος στή μνήιμη τής Μαρίας
II.
Ιωάννου. Οί τέσσερις νου6έ-
λε; άποτελοϋν σιοστή έπική εΐκό-
να τής μεβαιονικής Κύπρου κα'ι ά
ναδίνουν ίίλη την άναταραχή τής
περίοδον έκΐίνης. Μέσα άπό τόν
χιλιοτνραννημένο Κνποιώτικο λ.αό
ξε.τετιοΰνταν κάθε τόσο οί τιτανι-
κές μορφές πειρατών, άγωνιστων,
έπαναστατών, φανχχτικών λατίνων
καλογέρων, κάθε λογής ψυχών,
ποϋ τούς άναφλόγιζε ή άγανάχτη-
ση, τό πάθος, ή πληγοιμρνη ύπε-
ρηφάνεια, ό δογματικός φανατι-
σιχός.
Καιθώς μας λέγει στή «σημείω-
σή» τον, στό τέλχις τον τάμου, οί
τέσσρρες αϋτές -"οκβέλες έγράφη-
καν την έποχή τοΰ πρόσφατον ά-
πελενθερωτικοΰ άγώνα τής Κύ¬
πρου ένάντια στή βρετανική κατο-
χή καί «κατά κάποιον τρόπο τόν
έξυπηρέτησαν»· φυσικά, άφοΰ αί-
<τθητοποίησ«ν τό πνρΰμα τής άνε- ξαρτησίας καί τής έθνικής αύτο- σιινειδησί«ς πού καί κατά τόν με- σαίωνα δέν είχε παύσει νά έμι)ιυ- χώνει τόν κυπριακό λαό. Ή πλοκή των βργιον είναι γε- ρά δεμένη, τό στρωτό ΰφος διοτνευ ριομένο μέ ύποολητικές είκόνες καί παρομοιώσρις κ«ί ό πλούσιος διάλογος ταιριάζει στόν νοργό ρυ 6μό τής άφήγησης, ρυθμόν προσ- κρμοσμένο στό τρικυιμισμίνο γί- ννεσθαι. Οί νου6έλες διαβάξονται καί σνναρπάξουν τόν άναγνώστη μέ τίς άπρόοπτες έξ«λίξεις, τα ά- ν-Γχπάντεχα συναπαντήματα, τίς ί- σχυρές άντιδράσεις. Οί ήιρωες τοΰ Κύπρου Χρυοάνθη είναι ανθρωποι άπό σάρκα καί όστά πού σοΰ έν- τνπώνονται στό μνημονικό. Τύ ί- στορικύ λογοτεχνικύ άφήγημα εί¬ ναι άπό τα δυσκολότερα είδη τοΰ πεζοΰ λόγου. Άπαιτεϊ διαίσθηση, μελέτη καί ένοραματική Ικανότη- τα. Καί αύτές τίς άρετές τίς κατέ χει ό Κύπρος Χρνσάνθης. ΒΑΣΙΛίΙ Ι. ΛΑΖΑΝΑ, ΑΡ¬ ΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜ- ΜΑΤΑ έμπνετ>σμένα άπό την Κό-
ρινθο καί την περιοχή της, ίίσαγω
γή άρχαϊο κείμενο - "Εμμετρη μετά
φραση - Σχόλια - Σημεκόματα -
Βιογραφικά στοιχεϊα, Αθήναι
1971, σελίδες 173.
Μέ την καλαισθησία, την άκρί-
Οεια καί την εύσυνειδησία ποΰ τόν
διακρίνει, ό Βασ. Ι. Λαζανάς, Κο
ρίνθιος την καταγιυγή, σνγκέντροι-
σε σέ καλοτνπωιμρνον τόμο την έρ
γασία τον γύριο άπό τα άρχαϊα
έλληνικά έπιγράμματα ποΰ χρόνια
τώρα είχαμε διαδάσιει σέ διάφορα
περιοδικά, δχι δλα βέ6αι«, άλλά
δείγματα μόνο («Νέα 'Εστία»,
« Σ μύρνα», «Ίατρολογοτεχν ι κ ή
Στργη» κ. α.). 'Εργασία καμωμέ-
νη μέ συνείδηση ευθυνής κα'ι γνώ-
ση τοΰ αρχαίον κόσμον, των κοι-
νωνικών καί βιοθεωρητικών σννθη
κων ποΰ διαμόρφιοσαν τό είδος τοΰ
επιγράμικιτος, είδος πού μάς οΐκει
ώνει μέ την προσωπικότερη πλϊυ
ς.ά τοϋ άρχαίου (κου. Ό κόσμος έ-
κεΐνος, ποΰ διευρύνεται μέ τόν και-
ρύ σί: κοσμοπολιτικύν, βαρ/υεστη-
μένος άπύ τα δεινά καί τίς περιπέ-
τειες που είχε συσσορεύαει ή πο-
λιτική, στρέφεται πι&ός τίς χαρες
τής ζωής, τή χαρή των λεπτών αί-
οθΓ,σιακών καί σμναισθηματικήν ,·,
ποχρώσεων, ύ ποιητικος λόγο; χ(ι
τεβαινει άπό τίς τημηλές σφαϊρες
τού ίοανισμοΰ και προσγειώνεται
στόν άνθρω-πο, ίνδιαφερ,εται γιά
τύν πιό μικρά καί πιύ ταπεινόν αν-
θρωπο. Αΰτύ τό (ίιοσυναίσθημα έ-
ξεγέ-ννησε τό έπιγραμψιοι πού, στήν
πορεία. τοΐ', μέ<τυι άπύ τοϋς αίώνες ά7κ·αλιάιζει χρησμούς, προσωπικό 6ί(ι>μα κάθε λογής, έπιτύμθια ίπι-
γρχφή, έ'παινο όλυμπιακών, ήθικό
γνωμικό, έπίκληση πρός τόν θεόν
ή έξεχουσα ,ΐιροσωπικότητα, ϊξαο-
ση άρχιτεκτονικοϋ ή καλλιτρχνικοΰ
γεγονότο; κ.λ.π.
Έντρύφημ*ι σωστό ό τόμος αΰ
τος γιά τόν έραστή τού καλ,οϋ >.ό-
γου καί τής καλλιέπειας. Πρ'ιν ά¬
πό κάβε μεταφρασμένο έπίγραμμα
προτάσσεται τύ άντίστοιχο άρχαϊο,
πτοίΐύτυπο κείμενο,ίτσι ποΰ νά εί
σαι σέ θέση νά χαρείς καί τίς δ «ό
μορφές τον. θά χρειασθεϊς συχνά,
οιότι 6έ6αια δέν βολεϊ νά κατέ-
χει; στήν έντέλίΐα τα άρχαία έλ¬
ληνικά αν δέν είσαι φιλόλογος έκ-
παιδευτικός έν ενεργείί}, καί τό ό-
μηρικό λ.εξικό, άς είποϋμε έκεϊνο
τοΰ Παναγή Λο-ρρντξάτοΐ) (1923).
Παρατηρώ ότι άκόμα καί οί έπι-
νρα,μιιατοποιοί των μεταγενέστε¬
ρον χρόνον, προφανως άπό έπίδει
ξη σοφίας, χρησιμοποιοΰν τή γλώσ
σα τοΰ "Ομήρου καί των πρίν άπό
τόν όον αίώνα ποιητών (ϊσιυς έπει¬
δή ή άρχαϊκή γλώσσα Ιχη έκφρα
στική πυκνότητα:.
Πολ.λά έπιγράμματα είναι σννο-
ΐ|ΐη ιστορικόν γεγονότος λ. χ. έ-
κεϊνο τοϋ Πολνστράτον (σελ. 24),
ΰπου μέ βλέμμα φιλοσάφου τής ί-
στορίας ό έπιγραμματοποιός 6λ.έ-
πει τό κούρσεμα τοϋ «μεγάλον
Άκροκορίνθου Άχαιϊκού,'Ελ>Λδος
αστροΐ'ν, την άνταπάδοση τής κα-
ταστροφή; τής Τροία; άπό μέρος
■.ών Ρωμαίίίν, απόγονον των Τρώ
όν, των «Αίνεαθών» (Καιθώς κά¬
θε θρΐ'λος εχει ολίγο πολ.ύ τή ρί-
ζα τού σέ πραγμ.ιτικό Ιστορικό .Τ€-
ριστατικό, οί Ροιμαίοι έπίστευαν
ότι ήσαν απόγονον τόν Τροχον.
ΙΙροφανώς ή παρουσία των 'Ε-
τρούσκον στήν Ίταλάα —οί πρώ-
τοι 5ασιλιάδες τής Ρώμης ήσαν
'Ετροΰσκοι— σχετίζεται μέ την
μετανάστενση τόν προγόν(ι>ν τους
άπό τή δντική Μικρά Άσία στήν
'Ελλάδα καί άπ' έκεί στίιν Ίταλι-
κή χερσόνησο. "Οποίος έπιθι>μεΐ
νά γνιορίσει καλιΊτερα τό παρελ-
θόν των 'Ετρονσκίον καί την έγ-
κατάστοισή τοιν στήν Ιταλία, δς
μελετήσει τό κεφάλαιο «Βολτϊρρα
ακρόπολη των 'Ετρούσκων» στό τα
ξ-διιοτικό βιδλίο μου «Σταυροδιρό
μια τής Εύρώπης» πού τώρα, κατά
τούς μήνες των σνχνών ταξιδιών
πρός τό έξιοτερικό, είναι έπίκαι-
ρο καί χρήσιμο. Δέν είναι άπίθα-
νο οί 'Ετροΰσκοι νά ήσαν Τρώες)
Μέ την μεθοδικότητα πού τόν
διακρίνει δ μεταφραστής παρέχει
στό τρίτο μερος τοΰ τόμου «Βιο¬
γραφικά στοιχεία καί κ^ιτικά σχό¬
λια γιά τύ εργο των έπιγραμ,ματο
ποιων» (σελ. 131—164), δπου δ
άναγνώστης θά κατατοπισθεϊ γύ-
ροι άπό την προοωπικότητα τοΰ
χάθί έπιγραμματοποιοΰ. Τό εύρε-
τήριο τέλος των σνγ-γραφέων δ-
λοκληρώνει καί τόν έπιστημονικό
(δχι μόνο λογοΐεχνικό) χαρακτή-
ρα τής εργασίας τοΰ Βασ. Ι. Λα-
ξανά. Χαρή στή γλωσσομάΦειά
τον ό σΐ'γγραφέας εΐταν σέ θέση
νά σνμβουλενθεΐ κα'ι πολλ-ά ξένα
εργα, γάλλον, άγγλων, γερμα-
νιΰν κ. ά., πράγμα πού προσθέτει
στό κείμενο πολΉιμα βιδλιογραφι
κά στοιχεία γιά εκείνον πού θά έ-
πιθι<μοΰσε νά άσχολη&εί πλυατύτε- ρα μέ τό θέιμα. Άς τονίσω, γιά νά τελειώσω, ότι γενικά ή έμ·φά- νιση τοϋ τόμου είναι πολύ φροντι- σμι5νη καΐ δτι λείπουν εντελώς τα τυπογραφικά λάθη πού σνχνά εί¬ ναι ή πληγή τοΰ έλληνικοΰ βιβλίον. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ Ειδοποιηθη γαι δσονς σνγγρα- φεϊς μοϋ Ιχουν στείλει τα βιβλία τους: Είναι τόσος ό άριθμός των 6ι6>Αων πού λαδΓ'ίνι.), πού μοΰ εί¬
ναι άδύνατο νά εύχαριστήβοι χ«)-
ι>ιστά τόν κά&ε συγγραφέα. Τό χά
νω άπό τή στήλη τούτη. Έπίσης
«δυνα-ιώ νά άσχοληθώ μέ ταχύτε¬
ρον ρνθμύ μέ τα 6ι€λία πού μοϋ
στελνονν. Δέν θά μείνει δμ*·>ς κανέ
να άσχολίαστο. Άπό τώρα καί στό
ι ξής 6ι6λαοκιριτικα μόν σημειώμα-
τα θά δημοσιενονται δχι μόνο στόν
ΊΤροοχτχ'γικό Κόσ<μο», άλλά καί στό περιοδικό «Χμνρνα» (Βιδλιο- πωλεΓο Πατσιλινάκοΐ', γιονία όδών ΙΤανεπιπτημίον - Πεσμιαζόγλον). Τύ πρώτο τεΰχος τής «Σμύρνας» μέ κριτικά μου σημειώματα τα εί¬ ναι τό τεΰχος Ίουνίου - Ιουλίου πού θά κνκλοφορήσει τό δεύτερο οεκαπενταήιιερο -ιόν Ιούλιον. Π. ΦΛ. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡ.ΚΟΥ ΣΥΜΒϋΙίΙΙΪ ΣΤΕΓΑΙΕΟΣ Ελλάδος δια να ερμηνευσοισι τα στην Κατοχή, άποίίεΰγω νά τό ά- ρργα των μεγάλον τραγωδών τής | ναφερο. Αύτό τό γνορίζουν δλοι αρχαιότητος. «Αλεξάνδρου την Ασίαν έξη- οί σημερινοί παλαιοί Δραμινοί. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος Την μεσημβρίαν τή; παρελθού¬ σης Τρίτης συνήλθεν υπό την προ εδρίαν τού κ. Άντωαίον Μέξη Γεν. Γραμματέως τοϋ 'Τπουργείον Κοι νωνικών 'Τπηρεσιών, μέ σνμμ*το- χήν των κ.κ. Ιωάν. Άγγέλη Γεν. Διευθυντοΰ, των Διευθυντήν ;:.κ. Ίορδ. Πανλίδη, Φιλιππακο- πούλον καί τοΰ Διευιθνντοϋ μας κ. Σωκράτους Σινανίδη τό Κεν τρικόν Σιιμ&ούλιον Στεγάσεως καί έ'λα'βε τάς κάτο>θι (χποφάσεις:
-Περί έγκρ'σεος άγορας ε¬
τοίμη; οικίας είς Άργος διά την
στεγαστικήν αποκατάστασιν τής
προσφυγικής οικογενείας Κιο-
ρογκλ,ανιάν Αίκατ. άρμοδιότητος
ΟΗΕ ΰψονς άξίας 240.000 δρχμ.
— Περί έγκφίσιεως σχεδιον σι·,μ
6άσεο; μεταξύ τής Έλληνικής Κ ν
6ερνή<τεως καί τού 'Τπάτου Ά,ρ- ιιοστοϋ ΟΗΕ διά την στεγαστικήν αποκατάστασιν ϊ>0 οίκογρνριιον άο
μοδιότητο; Η.Ε.
— Περί παραχωρήσεως τής έν
τω οίκισμώ Άγίας Βαρβάρας ύ-
φισταμένηις Πλατείας είς τόν δ-
μώνι>μον Δήμον πρός διονμόρφοκτιν
καί έξωραϊσμόν ταύτης.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
! 4855 διά την ήλεκτροδότησιν των
κοινοχρή,στων άγοράς Πϊριοτε-
ρίου.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
170.000 διά την αγοράν εκτάσεως
έν τή κοινότητι Καταμονής Χίον,
άναγκαιούσης διά την στεγαστ«ίή·ν
αποκατάστασιν 10 αΐκογενεαΰν.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
541 διά την πληρωμήν καταναλω-
θεντος φωτιστικ·)ΰ ρεύ,ματος είς
Γερόν. Στέγην Μελισσίων.
— "Εγκριστς συμπληρωματικήζ
πιστώσεος δρχμ. 101.998 δι' έργα
ο^ς γενομένας υπό τής Ε.Ε. 'Τ-
δάτιον ύ&ροδοτήσεως κτιρίο)ν ΑΓ
— "Εγκρισις σνμπληροματικής
πιστώσεος δρχμ. 11.60(1 δι' Αγο¬
ράν οΐκιακον έξοπλισμον είς Γε-
ροντικήν Στέγην Μελισσίων.
Β. Ν. ΤΑΤΑΚΗ "Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ.
Τού κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
"Ενας άνθρωπος, συχνά ξυπυ-
λητος, με τριμένιχ ροϋχα, άσχημο-
μούρης καί γενικά κακοψτιαγμένος
σωματικά, πού περ/νοΰσε τόν καιρο
τού στήν άρχαία Άθήνα, κυυΰεν-
τιάζοντας στ'ις άγορές, στίς στο-
ές καί στά συμπόσια μέ τοϋς συμ-
πατριώτες τού, απετέλεσε το κέν-
τρο τού κλασσικοΰ έλλ,ηνικοϋ στο-
χασμοΰ καί έκτοτε καί πιό πέρα,
άνά τοΰς αίώνες, μιά άπύ τίς θε-
μελιωδέστερες πηγές τής Άληθιι-
ας κατά την έναγώπα άναζήτηση
της άπό τόν άνθρωπυ. "Ενας κι'
αύτάς σάν τόν Χριστό, πού παρά
ταυτα, δέν άφησε γραφτά κείμενα.
Ή έπί&ραση τής διδασκαλίας τού
καί τούτου μέ την τεραστία εκτα-
ση της καί την άνάλογα, γόνιμα,
διεισδντική βαθύτητά της, είναι
εμμεση. Οί μαθητές τού καϊ πρό
πάντων ό Πλάτων, διατηρήσανε τό
λόγο τού, τίς φιλοσοφικές άρχές
τού, τή δύναμη καί τή φωτεινότη-
τα τής σκέψεως τού. ΚαΊ μονάχα
άπό τό εργο τοΰ Πλάτωνα, είτε δε-
χτοϋμε σ' αύτό την πιστή μετάδο-
ση των άπόψεων κα'ι των θεωρι-
ών τοϋ Δασκάλνθυ τού, είτε σνμφω-
νήθουμε, όπως είναι ή έπικρατέ-
στερη άντίληψη, ότι οί θεωρίες
καί οί διδασκαλίες αϋτές, άποτε-
λοΰν τό δυναμικόν πυρήνα στηρί-
ξεως καί άναπτύξεως τής π?ΛΛτω-
νικής φιλοσοφίας, πάντως είναι
άρκ&τό τό έ'ργο αύτό, γιά νά συλ-
λάβουμε τό ήθικό καί πνευματικο
μεγαλεϊο τής άνεπανάλειπτης προ-
σωπικότητας τοθ Έμπνευστή τού,
τοΰ «σοφοοτέρου απάντων των άν
θεράπων», κατά τό δελφικό χρη-
σμό.
Ό καθηγητής τής φιλοσοφίας
τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Βάσος Τατάκης, μάς χάρισε πρ'ιν
λίγον καιρώ, αχετικά μέ την προ-
σωπικότητα αυτή, έ'ναν έξαιρετικά
άξιόλογο βιβλίο μέ τόν τίτλο «Ό
Σωκράτης- ή ζωή τού καί ή δι-
δασκιαλία τιυ». Νομίζω πώς πρέπει
νά τοΰ είμεθα εύγνώμονες γι' αύ
την την πολύτιμη πραγματικά προσ
φορά του' άπόκτη,μα σημαντικότα-
το χωρίς άλλο τής έν γένει 'Ελ-
ληνικής Βιβλιογραφίας στά θέμα¬
τα αύτά.
Βιβλίο πλούσιο σέ χρησιμότητα,
δχι μονάχα σ' οσονς ένιδαφέρον-
ται είδικότερα γιά την άρχαία έλ-
ληνική φιλοσοφία καί τίς συναψείς
ούμανιστικές σπουδές, σ' οσους ά-
σχολοϋνται είδικότερα μέ τα θέμα¬
τα αύτά, είτε ώς συγγραφΐϊς, εί¬
τε ώς έκπαιδευτικο'ι όποιασδήποτε
6αιθμίδας —θά πρόσθετα καί ό-
ποιασδήποτε είδικότητας— άλλά
καί εύρύτερα βιδλίο χρησιμότατο,
στό πολυπληθέστερο, θέλω νά πι-
στεύω, κοινό των συγχρόνιον Έλ-
λήνι&ν στοχαίζθιμένων, δλοιν έκεί-
νων πού αΐσθάνονται την άνάγκη
νά συνειδητοποιήσουν τό ήθικό καί
κοινωνικό των χρέος, νά έπιδιώ-
ξουν ύπεύθυνα κάποιαν κατά τό
δυνατόν πνευματικήν των άρτίωση.
ΓιατΙ ό Σωκράτης δέν είναι α¬
πλώς φιλόσοφος μιας όρισιμένης
κσσμαθεωρητικής καί 6ιοθεωιρΓητι-
κής κατευθύνσεως, είναι καί ό τύ-
πος τοΰ άνθρωπον τοϋ ένάρετου,
παράδειγιμα καθολικό καί διαιώνιο,
ποϋ έ,ρρύθμησε τή ζωή τού, σ' δ-
λες της τίς λεπτομερείς σύμφοινα
μέ τίς άρχές τού, «σέ δμολογία
τής συνείδησης μέ τόν έαυτό της»,
άδιαφορώντας παντελώς γιά τίς
δποιεσδήποτε ένδεχόμενες συνέπει-
ες των πράξεών τού. Υπήρξεν τέ-
λος, δ ανθρωπος, πού παραδόθηκε
έκούσια, γαλήνια καί ήρωϊκά στό
θάνατο άκόμη γιά νά μην άπιστή-
ση στίς άρχές τού. Τουτο μάλκττα,
ίδιαίτειρα ξεχωρίζει στό βιβλίο τοϋ
καθηγητή Τατάκη. Παρ' δλο τό
πλήθος καί τή σοβαρότητα των
πληροφοριών πού περιέχονται σ'
αύτό, βασικό, Ιτσι τό αίσθάνθηκα
άπό την αναγνώση τού, χαρακτη-
ριστικό είναι ό θαυμαομός τού ουγ
γρα<ι^έα πρός τόν Άνθρωπο, τό Φιλ.όσοφο κα'ι τό Διδάσκαλσ Σω- κράτη. Είναι ή γοητεία, ή φωτει- νή καί άνυοΐέρϋλητη, .τού σττνεχίζε ται γενικάτερα ως τίς μέρες μας, κα'θώς εΤπα, τό ίδιο συναρπαστική καί τό ϊδιο τελεσφόιρα γόνιμη. Στή συγκΐκριμέντ» πεοίπτωση μ«ς, ενας σΰγχρο-νός μας μαθητής τον, μιλά καί ΐκδηλώνεται σή,μερα, μέ την ϊδια άγάπη γι' αυτόν, μέ την ίδιαν εκσταση, οάν τούς έταίρους έκείνονς τοϋ 4ου π. Χ. αίώνα, που τόν περιέ'δαλαν τότε. Ό καθπγη- τής Τατάκης μέ τή φιλοσοψική τού έμβρίθεια, καί την άνάλογην ύπευ- θυνότητα στίς μελέτες τού έ'χει, ι¬ διαιτέρα μάλιστα, ενδιαφερθή καί γιά τή χριστιανική φιλοσοφία. Ά- πο τα σημαντικότερα καί στόν ϊ¬ διο 6αθμό ύπολογιξόμενα καί άπό τούς μελετητές καί άπό τό πλατύ- τερο κοινό των στοχαζθιμένων, Ερ- γα, άναφερόμενα σέ θέματα σχε- τικά, είναι καί τα δικά τού: «Ή Βυζαντινή Φιλοσοφία», γαλλικά στή σειρά «Ή Ίστοςία τής Φιλο- σοφίας», τοϋ π,;ς>ισινου Οϊκου Έμ.
Μπρεχιέ, «Ή σ.'μβολή τή; Καπ-
παδοκίας <ττή Χριστκινική Σκέψη» —εκδοση τοϋ Κέντρο.· Μικρασια- τικών Σπουδων— «Μελετήματα Χριστιανικής Φιλοσο<ι ίιις» καί άρ- κετά αλλα. Ό Σωκράτης, είναι γνωστό, πάς πολϋ πλησιάζει τή χριστιανι- κή διδασκαλία καί στο ήθικό καί στό μεταφυσικό μέρ»;. Θεωρεϊται καί χαρακτηρίξεται «.ιροάγγελος τοϋ Χριστιανισμοΰ». Καί έ'νας άπό τοΰς δριμύττερους πολέμιους τοΰ Σωκράτη κατά τα νεώτερα χρύ- νια, ό Νίτσε καί γιά ίαν επί πλέ¬ ον λόγο άντιδρά μέ όξύτητα στίς σωκρατικές Οεωρίες, έπειδή έ'χει τή γνώμη, πώς έξ αίτίας τής δια- δόσεως καί των θεωριών αυτών, έπεκράτησεν ό Χριστιανιοΐμός, ε¬ ναντίον τοϋ όποίου (Ίάλλει όπως ξαίρομε, μέ άν-όμη μεγαλείτεοη ενταση ό Γεριμανός <ριλόσο<ρος τής Οειορίας τοϋ «'Τπειρ«Λ"θρώπου». Είχεν λοιπόν, ό καθηγητάς Τα¬ τάκης, καί τό δικαίομα καί τϊγν άρμοδιότητα καί την επάρκεια, νά «ναφερθή καί στήν πλευρόν αύτην τής επιδράσεως των διδασκαλιών τοΰ Μεγάλου Άθηναίου σοφοΰ. Σελίδες άξιοπρόσεχτες κιόλας οί τελευταίες τοΰ βιβλ^ου, σάν εΐδος έπικαίρου καί γενι·κοΰ έπιλόγονι, είναι οί άναφερόμενες στό είδικό- τερο τούτο θέμα. Ό Χριστΐανισμός είναι ή μεγα- λη τομή τής εξελίξεως τού άνθρω¬ πον πρός την ήθική τού τελειώση καί την άνύψωση τού πρός τούς Ίδανικοϋς χώρους τοϋ 'Τπερ6ατι- κοΰ. Μέ την αρετήν, κατά τό Σω- κράτη, ποΰ είναι «γνώση τοΰ άγα- θοΰ», ό δνβρωπος μπορεΐ νά φτά- ση πραγματικά σ' ενα 6αθμύ τε- λειώσεως' μέ την πίστη καί την άγάπη κατά τό Χριστιανισμό, 6ά- θρα δμολογουμένως μεταφυσικά, ό άνθρωπος φτάνει, αν μπορή νά φτάση, σέ μίαν ύπερβατικήν πλέ¬ ον ήθική καί πνευματικήν άποκο- ί?ύφ(οση. «Μέ τό Χριστιανισμόν δ άνθρω- πος, καταλήγει πιαραστατικοτατα ό καθηγητής Τατάκης, δέν ϊχει στόχο τού νά φτάση την άποκορύ- φωση τής ανθρωπίνης Ιδιότητος τού, όπως ξητοΰσαν οί "Ελληνες. Μέ τό Χριστιχινισμό καλείται νά ξεπεράση —όσο μπορεί— τα άν- θρώπινα μέτρα καί νά δεχτή — οσα πάλι μπορεΐ— τα μέτρα' τοΰ θείου λόγου* μέ αύτά νά πλάση τόν έαυτό τού. "Ετσι θεώνεται, γί- νεται δνθρωπος «καθ' όμοίιικπν» τοϋ θεοΰ». ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ Ο κ. ΙϋΑΝΝΙϋ Ό κ. Ιωάννης Ακ·ριυ(ΐ/ης | αίων και με/.υς τυυ Ά. — ΐ'μυυυ/.ι υυ τή; 'Ι^νωσεςυς — μυρναιων λο- σηλευομενος απο τινος εις το ιο- σηλευτικόν "Ιόρυμ,ιι τού Μετοχι- κοϋ Ταμείου ^.τρατού ευρίσκεται είς τό στάδιον της άναρρωσειος. Ή χο,βΐιιδίιι. μαθητριων τοΰ Γτίμνασίον τής «'Εστίας Νέας Σ ια'ρνης» ^έ την καθηγήτρια τής Ώδικής δίδα Χρΰσα Φουντάκη καί τοϋ μουσικοσυνθέτη κ. Δημ. Άρχιγένη μετά την επιτύχη πρώτη έκτέλεσι τού μουσικοϋ «"Τμνον στ ή Νέα Σμύρνη». "ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ,, Μουοικιί και Στίχοι: Δ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ή πρώτη πανηγυρική εκτελέση τού μουσικ€ϋ αύτοϋ ΐ>ργου
ϊΤΜΝΟΣ ΣΤΗ Ν. ΣΜΤΡΝΗ»
Σμύρνη καινονργια, χρυσή πολιτεί α, κόρη τής Σμύρνης τής Ίωνικής
σέ 'χει άγκαλιάσ' ή πατρί&α μ' αγ άπη στό ίερό χώ,μα τής Άττικής.
2μΰρνη καινούργια, ποΰ την εκκλ κντιά σου στολίζει τέμπλο άπτή
(Σμΐιονη γλ.υπτό,
μέ περιφάνεια την καταγοιγή σου μέσ' στήν καρδιά σου κρατάς φυ-
Τοΰ Χρυσοστόμου ή ιΐη·χή σε φοτί ζει, τού "Ομήρου ή λύρα γιά σέ
(πάντα ήχεϊ,
των ιτιλοσόφων Ίώνιον τό χςη'σό πνεϋμα τοοφός στοογική θε νά σέ
(γαλ.ουχή.
Ίσως, μιά μερά λ.αμπρή άξιοιθοΰ με μέ δάφνες κα'ι μΰρτα τής Άτ-
(τικής
τό ά'γιο χώμα γλνκά εμείς ν' άσπαστοΰμ* τής μάννας σου Σμήρνης,
' (τής Ίο)Μκής.
χήστροιση καί δίφωνο άσμα μέ στί-
χονς τοΰ ίδίου, επί τή εύκαιρί^
τής έπικεΐφΐένης δθετηρίδος (1922
—1972) άπό τής Καταστροφάς
τής Ίιονικής Σμύρνης καί τής
στή Μητέρα 'Ελλάδα προσφυγής
τΛν Σμυρναίων. Τό άφιερώνει δέ
στά Νειάτα τής Νέας Σμύρνης».
Ό κ. Λειονίδας Ζώρας, μουσουρ
γάς, άρχιμονσικός καί διευθιτντής
τοΰ «Έθνικοϋ Ωδειον» έ'δειξε με-
γάλο ενδιαφέρον γιά την έιξαιρετι-
κή αντή μουστκή σννθεση τού "Τ¬
μνον. Μελέτησε επισταμένως την
«παρτιτούρα» καί έξεφράσ'θηκε μέ
τα εξής ένθουσιώδη λόγια:
«Στή μουσική τού σύνθεση «Υ¬
ΜΝΟΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ»,
ό κ. Δημ. Άρχιγένης μ,έ την ευ-
οτοχη μελιοδική γραμμή καί μέ
τίς είίηχες, έναλλασσόμιεΜες άρμ<>-
νίες, έπρτυχε νά αποδώση τα συν-
(ΐισ&ήματα πού έκφράζουΛ1 καί οί
λαμπροί Οτίχοι τού. Οί συγχορδί-
ες τού προκαλοϋν κατάνυξη, οταν
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Καλνθΰνται οί κ. κ. μέτσχοι τής
«Οίκοδομικής και βιομηχανικής
Έταιρίας «1'ρινέμια — Νέα Κη-
φισιά, Α.Ε.», (υπό εκκαθάρισιν),
ε·ίς έκτακτον γενικήν ϋ·υνέ/.ευ-
σιν την 21ην Αύγονστου 11*71, η¬
μέραν ϋά&6ατον καί ώραν 12ην
μεσημδρινήν, έν τοίς γραφείοις
αΰ«ής, επί τής όδοϋ Πειραιώς α¬
ριθ. 6, 6ος ύ'ροφος, πρός σύσκε¬
ψιν καί λήψιν αποφάσεως επί τοϋ
κάτωθι θέματος:
"Εγκρισις καί έξουσιοδότησις
των έκκαθαριστών πρός διανομήν
είς τοϋς μετόχους ρευστοποιηθέν-
τος μέρους τοΰ ενεργητικόν, μι-
κτοΰ ποσοϋ δρχ. 150 κατά μετο¬
χήν καί προσδιορισμός ήμερομηνί-
ας Ενάιρξεοίς καταδολής τού.
Οί επιθυμούντες έκ των1 κ. κ.
μετόχων νά συμμετάσχοισι, παρα-
καλοΰνται οηιης σιμμορφ<»θώσι πρός τόν Νόμον καί τό Καταστατι κόν. ΟΙ Ε,ΚΚΑΘΑΡΙΣΤΑΙ 2τό νπό ήμερομηνία 17 Ιουλίου 1971 <ρύλλο της, ή εφημερίδα «Κή ρυξ τής Νέας Σμύρνης», δημοσί- ευβε ενα μεγάλο κλισέ δπου είναι γραμμένη μέ μουσικά φθογγόση- μα (νότες) ή μελιοδία σέ τοϋ«ΤΜΝΟΤ ΣΤΗ ΝΈΑ ΣΜΤΡ ΝΗ», ποΰ σννέ-θεσε ό μονσικοσνν- θέτης κ. Δημ. Ι. ΆρχΙγένης. Κά- τιο δέ άπό τα φθογγόσημα είναι γραμμένοι καί οί στίχοι πού εγρα- ι|ιε καί ό ϊδιος ό μουσικοσννθρτης. Συγχαίρομε τόν ίδιοκτήτη - διεν- θνντή τής έρίτι,μης αυτής εφημε¬ ρίδας κ. Εύαγ. Δαδιώτη γιά την πριοτότυπη άλλά καΐ ώφέλιμη αύ τή δημοσίει>ση, γιατί δ κάθε φιλό-
μουσος οτνδρομητής θά έχη κον-
τά τού τή μιλωδία τοΰ λάμπρου
τιύτοΰ "Τμνου άντάξιου γιά τή
Νέα Σμύρνη μας.
Ή πιρώτη καί πανηγυρική εκτε¬
λέση τοΰ μουσικοϋ αύτοΰ "Τμνου
θά παραμείνη ίστοιρική. "Εγινε
στή μεγάλη αίθονι<τα τελετών τοΰ ιιεγάρον τής «'Εστίας Νεας Σμΰο νης» τό Σά&6ατο 3 Ιουλίου 1971 κατά την έτή<τι« σχολική έορτή των Σχολών τοϋ ίδρύματος τού¬ του, επί τή λήξ?ι τοΰ σχολικοΰ ε- τους. Ή χορωδία μαθητριων τοϋ νοσταλγή γιά την άξέχαστη Ίω- μικτοΰ Γυμνασίον, υπό την διεό- Ηκί» 2μύ°η ^1 ένβοινιασμό. ο- θιινση τής καιθηγητρίας τής Ώδι¬ κής καί εξαίρετον πια<στρας δίδος Χρϋσας Φουτάκη έ'ψαλ.ε τόν "Τ- μνο σέ διφωνία. Ή Ιδία δέ ή κα- θηγήτοκι σι»νώδίτ,ε τό άσμα έκτε- λοϋσα την «παρτιτούρα» στό πιά- νο, πού την σννέιθεσε δ κ. Άρχι- γένης. Τό πολιαληθές άκιοοατήρίΐο, συγ κινημέο γιά την ίυστοχη μελίοδι- κή καί άρμονική μοι>σική, οσο καί
γιά τούς ύμνητι,κούς στίχους, έπε-
φή,μη<τε μέ ένθονσιώδη καί παρα τεταμενα χειροκροτήιιατα τόν Σμχ'ρναϊο μοι·σΐλθοτνθκτη. Άλλά ν.αί τή χοριοδία μετά τής καθηγη- τρίας γιά τήΛ· επιτύχη έκτέλρση. Παραθέτομε τούς λαμπροϋς σιιν αισθηματικοίις σπ'χονς τοΰ "Υμνον κατά παράκληση των παρευρεθέν τιον μεταξΰ τοΰ άκροατηρίοΐ' σι·ν- δροιιητών τής έφηιιειρίδος μας. ΜΟΤΣΙΚΟΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. Λ. ΖΩΡΑ Ό μουσικοσιινθίτης κ. Δημ. Άρ χιγένης σιινέθίσε αυτόν τόν «Τ- ΜΝΟ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ», έ'να μουσικό έ'ργο γιά πλήρη ένοο ταν νμνή τή Νέα Σμύρνη». Μέ παρόμοιο ένθονοιασμό έιξε- ([ ράο'θηκε καί γιά τούς ετέρους δΰο μουσικούς "Τμνονς, πού συν- ρθρσε ό κ. Άρχιγένης «"Τμνος στή Νίκαια» καί «"Τμνος στήν Εύαγγελική Σχολή». Καί έπέοα- νε: «Καί τα τρία αύτά μουσικά εργα είναι άρτια στό είδος τονς κ' έ'τσι 6λέπομ£ ένίοτΐ δόκΐιμονς μοΐΌΌνργούς νά πετνχαίνουν νά σιινθετουν όρισμένα μο<σικά εργα ίκφραστικώτερα άπό έκείνους πού άσχολοΰνται συστηματικά μέ τή Μουσική». Νά σημειωθή δέ, πώς δ κ. Ζώ ρας (άπό μητερ'Χ Σμν,ρνιά) έ'χει ιιελοποιήσει καί γράψει μουσική ένορχήστρωση τοΰ «"Τμνον των Άξέχαστονν Πατρίδων» στό 1951, απάνω σέ στίχους τοΰ έξέχαστον ποιητή καί πνευματικόν ηγέτου τής Σμύρνης Στέλιου Σπεράν- τσα: «Πατρώα Γη, τής Μοίρας δ- λοκαΰτωμα...», πού εχει καθιεριο- θή ώς "Τμινος τής «'Εστίας Νί- ίΐς Σμύρνης». Κ. ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΥ - ΓΡΙΒΑ ο τπουργοσ βμποριοτ κ/ϊ;χθη πρεσβεισ χωρων τησ κοινησ ΑΓΟΡΑΣ Ό ύπουογός 'Κμπορίου κ. Ζάπ- πας εδεχθη άλληλοδιαδόχος τοϊις έν Αθήναις πρέσΰεις τής Γαλλίας, Ιταλίας, Βελγίου καί "Ολλανδίας καί σννειζήτησε μετ' αυτών θέμα¬ τα αφορώντα ίάς τάς εμπορικάς σχέσεις τής Ελλάδος μέ τάς έν λόγΐΐ) χώρας. Κατά σχετικάς πληροφορίας, δ κ. ΰπουογός συνεζήτησεν έπίσης ,μέ τούς ξένους πρέσι&εις κα'ι τό άνακΰι|ιαν πρό ημερών θεμα τής εΊσ<ιγ<ΐιγής ρλληνικοΰ τοματοπολ- τοϋ ρΐς τάς χιό-ρας τής Κοινης Ά γοράς. Κατά τάς ιδίας πληροφορίας τόν υπουργόν Εμπόριον θά έπι- σκρφθή σήμρρον καί ό έν Αθή¬ ναις πρέσδνς τής Δι»τ. Γερ-μαΛΐίας. Η ΚΤίΙΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΒΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ "Ηρχισε την λειτονργίαν τού είς τόν νέον άεοολιμενα τοΰ 'Ελ- /ηνικοΰ, τό Ίδρυθέν υπό τής Κτη- ματικής Τηαπϊξης Γραφείον Πλη¬ ροφοριών, τό οποίον σκοπόν ρχρ την ένημρρωσιν των άφικνουμένιυν άποδήμιυν επί των υπέρ αυτών ί- σχυόντίον εΰεργετικών μέτρίον διά την απόκτησιν άκινήτων έν Ελλά¬ δι, μέ την βοήθειαν τής Κτηματι- κής Τραπέζης καί τον Σ τεγαστι- νον της ΤαμιεντηιρΊ'ου. Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΙΣ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ.) είσδάλουν στό πολωνικό δασίλειο, τάχα γιά ν' άποκαταστήσοΐ'ν τψ τάξη, καί στή πραγματικότητα γιά νά τό καταλνσονν καί νά έπιδιώ- ξουν τή διανομή τον. Όμίχλη βαθειάς με/,αγχολίιις σκοτείνιασε την δψη τοΰ Αλεξάν¬ δρου. Ή Πολωνία. Πάλι ή Πολιο- νία! Ό φόδος μή μείνη εξιο άπύ τή μοιρασιά τής Πολιονίιις πειθα- νάγκασε την ΑΪΛατεοίνη Β' νά σταματήση στά μισά τοϋ «δρόμον πρός τό Βνζάντιο». Μέ τή προίίο- λή τοϋ κίνδυνον νά χαθή ή ΙΙο/.ω- νία, άποκαρδίωνε τώρα κι' αυτόν, ό Κωνσταντίνος, νά ξαναρχ/ση τή πορεία. Ή σνΛ'ομιλία. των δινό άδελφών λ,ράτησί δλη τή νύχτα. Γλυκοχά- ραζε καί τό έρώτηιμα έξακολοι>θοΰ
σε νά μένη άναπάντητο στή κρίση
τοΰ Αλεξάνδρου. Άξιξε αυτή ή
Πολωνία, αύτό τό περιωρισμένο
γύρω άπό τόν Βιστούλα άνή<τν»χο βασίλειο, ν' άπαρνηθή γιά χαρή τού τό όνει^εμένο στέμμα των Πά λαιολόγων δ τελευταϊος κληρονό- μος τού; Άξιζε, επέμενε ό Κων¬ σταντίνος. Κι' αν {κττεροΰσε συγ- κ.ριτικά, ύστεροΰσε σάν θετικό ά- πόκτημα. Ή Γραικική Αντοκρατο ρία υπήρξε πάρα πολύ ώραϊο δνει- ρο γιά νά μην ήταν χΐιμαιρικό. Σκόνταφτε στήν άντίθεση των δυ τικων Δυνάμεων κι' άν ό Τσάρος έπιχειροΰσε νά την επιβάλη σάν λύση τον Άνατολικοΰ ζητήματος, δέν θά άπεφϊνγε την ε'νοπλη ρή- ξη, τουλάχιστον μέ την Αγγλία. Καί τότε ή Ρωσία θά σημ,ΐίωνε μίαν ακαοπη άκριβοπληριομένη νί¬ κη. Ό Βιιττγκενστάϊν θά φιθανε στή Κωνσταντινούπολη. Άλλά μέ τόν Άγγλνΐκό στόλο στόν Κεράτιο καί τόν Όθωμανικό στρατό στό Σπούταρι, δέν θά μποροΰσε νά την κυριεύση καί πολύ περισσότερο νά την κρατήση. Ό πόλεμος δεν θι άπέφερε στή Ρωσία παρά μιά άμφίθολη ίκανοποίηση τοϋ γόητρον της καί, τό πολύ πολύ, θά κα/.υ τέρε/υε κάπως τή θέση των όρθο- δόξων ραγιάδων. Άλλ.ά γι' αύτά, μιά άπειλητική στάκτη τοϋ Τσάρον άπέναντι τοΰ Σουλτάνον θά νπ;ο- ι/ρκοϋσε καί θά δκιτράνιονε .ιο/.ύ πιό έντνΛΐυσιακά τή 6αρντητα τής ρωσικής ίπιβολής. Ή έπιφανειακή λογική των έ- πιχειρημάτων τού έπηρέασε τόν Ά λέξανδρο. Πάντα τόν έπηρέαζε ό Κίονσταντΐνος. Άσκοΰσε ίβχνρή έ- πίδραση πάνο> τού, δνσεξήγητη,
περίεργη, άπότο/η οχι τής δικής
τού σταθερότητας, άλλά τής αστα¬
θείας τοΰ Αλέξανδρον. 'Εγκαρδι-
ώθηκε άπό την εκδηλή άναιζικπύ-
ςτοση τής άβονλίας τον κι' εροιξε
τή χαρκττική 6ο/.η. Είχε σσΓχΐιθές
άμφιβολίες άν τα ρ/οσικά σνμιΐέ-
ς>οντ(Χ θά έξναηρετοΰντο μέ τή
συνεχίση τής πολιτικής τής Αικα¬
τερίνης στό Άνατολικό ζή,τηιικι.
Στήν έποχή της, τό όθωμανικι
κράτος άποτελοϋσε μιά, άρκετά ί-
σχνρή άκάμη, έχθοική Δύναμη κ<α ι'ταν λογικό νά έπιδιώκη την ύπο- κατάστασή της άπό μιά φιλακή. Τώρα, δμο)ς, τα πράγ,ματα ήλλα¬ ζαν. Ή Όθωμανία ήταν μιά άρ- ρίοστημέΗ·η, έτοιμόρροπη έπικρά- τεια, έκτεθειμένη στό ελεος τής Ρο>σίας, καί προο)ρισμέΤ) νά κα¬
ταντήση μοιραΐα ύποχείριό της.
ΊΙ Ίδεα τής ύποκατάστασής της
άπό μιά ίσχυρή Γραικική Αύτοκρα
τορία πιθανόν νά ίκανοποιονσε τα
Οΐοσικά αίσθήματα, ασφαλώς δμος
δέν έξΐντηρετοΰσε τα ρωσικά συμ-
(Γέί,ιοντα. "Επιρεπε νά εγκαταλεί¬
πη.
Τό ώχρόλευκο αΰγινό φώς ά-
πλωνόταγε άργά στό μεγάλο σα-
Συνέχ^ια έκ τής πρώτης σελίδος
Μεραρχία Σμύρνης άπό τα λιμά-
νια των μικρασιατικήν, άκτών
στοΰς λιμένες τής Ραιδεστοΰ κα'ι
Ήρακλείας, των περιώνυμον στήν
άρχαιότητα, Βυσάνθης καί Περίν
θον, ερριχνε στά άκρογιάλια .τους
τα πρώτα άΛθ6ατικά τμήματα.
Καί ένιο στήν Ήράκλεια (ΐποβι-
βάξονταν δνο λόχοι, τού υπό τόν
άντισυνταγματάρχην Β. Άναγνώ
στον 27ου Συν)τος Πεζικοϋ μέ έ¬
ναν Ούλονμό ΙΙυροδολικοϋ καί μετά
την κατάληψί της προχωρώντας
γοργά, κατελάμβανε κατά τίς 4
το άπόγενμα, ΰστεςκχ άπύ δραχεϊιι
μάχη, την Τυρολύη, την Τξουρον-
λό των Βυζαντινήν, στήν Ραιδε-
στύ άπο6ι6αζόταν τβ ύπύ τόν συν
ταγματάρχη Γ. Κονδνλ.η 3ο Σύν-
ταγμα Πεζικοΰ τής Μεραρχίας
Σερρών (εΝττεταγμένο στήν Με¬
ραρχία Σμύρνης) καί μέχρι τό με
σημέρι όλοκλήρωνε την κατάλ.ηψι
των γι''()03 της ν|»ω·μάτων καί τής
ίδκις τής πλεως. Καί ένω συνεχι-
ζόταν ή άποβίβασις καί συγχέντρω
σις των δννάμ,εων τής Μεραρχίας
«ύτής, στόν χώρο Ραιδεστον —
Μουρατλή, στόν Τομέα τού "Ε-
Γιοου, οί Μεραρχίες Ξάνθης καί
IX
καθήλωναν τίς Ιχθρικές κατά
ιιήκβς τοΰ ποταμοΰ δυνάμεις. Τό
4^40 Σύνταγμα Είνώνων τής
IX
Μεραρχίας, άφοΰ άπέκροι»σε τό
ί'«ί*ί·6ν τα άπόγενμα τής ημέρας
αϋ^ής, δύο τουρκικές έπιθέσεις,
οτήν περιοχή τοΰ Καοαγάτς, έ.τε-
τρθη την δεύτερη νύκτα καί νστε-
ρα άπό σκληρότατο άγώνα, ?φθα
σρ στήν όδινή λίθινη γρφνρα τοΰ
λόνι. Ό Άλέξανδρος πήρε μιά
(Ιαθειά άναπνοή - στεναγμό, καί
οηκώθηκε.
— Ξημέρωσε. Πάμε νά κοιμηθοΰ-
με.
Ό Μάϊος υπήρξε δ μοιραϊος μή
νας τής έλνλ.ηνοχριστιανικής Άνα-
τολικής Αντοκρατορίας. Τόν Μάϊο
1453 καταλΰθηκε μέ την αλ^οση
τής Βασιλενονσας. Τό Μάίο τοΰ
1821 έγκαταλε.φθηκε ή ίδέα τής
άναθίοισή; της μέ την άπάρνηση
τον θρόνον των Παλαιολόγον ά¬
πό τόν τελευταϊο πραβληθεντα κλη
ί,ονόιιο τού.
Έκ?ίνη τή μαγιάτικη χιι,οανγή,
οτό Οασιλικό πίΐλάτι τής πλατείας
Σιγιοιιόνδον τής Βαρσο<)ίας, γρά- <ι ηκε ή τελευτίΐία σελίδα τής I- στορόας τής Γραικικής Αύτοκ:αί νεκροθάςρτη της, Ισι»ς νά,μήν
ήσαν ϋλί τής Ιδίας ημέρας, άπό ~]
την Φάλαγγα, δυτικά τον Μπόμπα
'Εσκή, μιας έφίχιον τονρκικής έ-
πΐτελικής όμάδας μέ τόν Γδιο τόν
Τζαφέρ Ταγιάρ επί κεφαλής, τόν
τρανματισμό καί έν σννεχεία την
αίχμαλοσία τοΐ1.
Κα'ι νά, ή 12η Ιουλίου, ή πιύ
λαμπρή ίμιέρα τής άπελ.ει·θερωτ;-
κής έν.στβατείας, πού εφερε στή.·
'Ελλάδα σάν ΰπρρτιμο καί υπέρ
λ.αμπ,ροι γέρας, τήι ΛαΙνάρ^αιη
πρωτρύοτισα τής θράκης, την ίστο
μΐκή Άδριανονπολι. Λίγο πρίν ά¬
πύ τό μεσημέρι, εΙσήΊρχετο στήν
πόλι ή πρώτη έλληνική περίπολο;
άπό 22 φαντάρονς, πλαισιωμένη
άπύ δΰο στοίχους στσλιάδον μέ ά-
ι' ξιο>ματικό επί κεφαλής (Την φω-
| τογ,ραφία τής περιπόλον αυτής την
ι διατηρώ σάν πολύτιμο κειμήλιο
οτό προσοπίκό μόν άρχεϊο).
(Συνεχίξεται)
Ωδειον Δράμα<: 1926 (Μερικά θέματα πού έλπιθυμεΐ ή Ίστορία νά τα περιλάβη) τού ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ι, ν Γ ι»ι ϊα βιόλια κα» οί άνθρωποι Ας χύσω λίγη μελάνη γιά την μερούντος, "Ομηρος ήν άνάγνω- πόλη τής Δράμας, πού τόσο άγά- | σμα καί Περσών καί Σουσιανών καί Γεδριοσίων παϊδες τάς Εΰριπί δόν καί Σοφοικλέους τραγο)δίας ή· πησα. Καί άς μεταχειρισθώ τόν στίχο τού ποιητή: «Τό ψέιμα, ψέμα θά τό πώ καί την άλήθεια, άλή&εια!» "Ας άνασύρω, λοιπόν, άπό τα 6άθη τοϋ άρχείου μοτι, μερικά ποϋ άνήικονν πλέον στήν Ίστορία. Χρόνος δέν πέρασε άπό τύν διο ρισμό μου στό Γτιμνάσιο τής Δρά μας, δταν συνέλα^α την ίδέα τής Ιδρύσεως ωδειον. Μόνος, όλομόναχος, χιθιρίς καμ¬ μιά υποστηρίξη, άρχισα νά προ- παγανδίξω την ίίέα τής Ίδρύσεοις. Συγκαλοΰσα σνσκέψεις, σννεδριά σεις, όμιλοϋσα σ' αύτές, δημοσί- Μεταξύ των πολλων δημοσιενμά των ιιου στόν Τύπο τής Δράιιας, σχετικά μέ την ϊδρυσι, είναι κ.ά τύ κατωτέρω ποί) δημοσιεύθηκε στήν εφημερίδα «θάρρος»: 'Εφημε-ρί; «θαΛρο;» —Δράμα Όκτώβρ,ος 192.") ΤΟ ΩΔΕΙΟΝ ΔΡΑΜΑΣ Άπό τάς στήλας τοϋ Τύπου τής πόλεώς μας, πολλάκις ετονίσαμεν την ανάγκην υπάρξεως Ωδειον έν Λοάμα, σκοπός τοΰ όποίου θά εΐ- νιι άφ' ενός μέν νά μορφώση νέ- ·: ι ς καλλιτέχνας τής μουσικής, άφ' ί τέρου δέ, νά συντελέση είς την ι ν γένει έκλαΐκρυσιν τής Μονβι- κής αέ εθνικόν χαρακτήρ<ΐ είς ό¬ λας τάς έκδηλώσεις τής Τέχνης. Ή έλλειψις ενός τοιούτου Ω¬ δειον έν Δράμα ήτο πλέον ή αίσθη τή, ώστε ή είδησις τής ίδρύσεοος αύτοΰ, ένεποίησΐ καλλίστην έντύ- .-ττικτιν είς τό φιλ,όμουσον κοινόν τή; πόλεώς μας. |Τό Ωδειον θά διδάξη διά των σχολήν πιάνον, διολίου καί 6ιο- λβντσέλον, την μουσικήν των άθα- νάτη)ν μο>σονργών Μπετόβεν, Μό
τσαρτ, Μπάχ καί άλλο>. θά δι¬
δάξη την φωνητικήν μουσικήν διά
τή; Σχολής Μονοδίας καί Χθ:8ω-
δίας. θά διδαχθώσιν έ.τίσης διά
τή; Δραματικής Σχολής αί αρχαί
αι τραγωδίαι καί τα ωραιοτέρα ϊρ
γα τής νεωτέρας έλληνικής φιλολο
γίας.... Τό θέατρον παίζει τόν
σπουδαιότερον ρόλον είς την έκ-
Τό υπουργείον Εμπόριον» έξου- ' πολιτιστικήν κίνησιν μιας χώρας.
οιοδότηοε την Τράεπζαν τής 'Ελ-
λάδο; δ.Τ(ι)ς χορηγή αδεία; έξαγω-
γής είς χώρας ελεύθερον συναλλά
γματος, σίδηρον μπετόν καί μπι-
γετών σιδήόρονι, έγχωρίου παραγω
γής, επί διακανονισμώ τής άξίας
των οι' έλενθέρου συναλλάγματος. '
ΧΟΡΙΙΓΟΤΝΤΛΙ ΑΔΕΙΑΙ
ΔΓ ΕΞΑΓΩΓΗΝ ΣΙΔΗΡΟΤ
"-·----.....Ι- .---·,--. ^.^ΐ, ^«,ννΑ^.
Ό Μέγας Άλεξανδοος, θέλο>ν
να έξελληνίοη τάς χώρας τής Ά-
σίας, μετέφερε καλλιτεχνας έξ
δόν» (Πλούταρχος).
Τοιαύτην εθνικήν εργασίαν θά
αναλάβη τύ μ-έλλον νά ιδρύθη έν
Δράμίΐ Ωδειον, όπερ θά ονομασθή
«Μουσικός Φαρός», όστις νά φι»-
τίϊ,η διαρκώς την ελληνικήν Ανα¬
τολικήν Μακεδονίαν μας μέ τύ
γλυκύ φώς τής Τέχνης.
Δημ. Κοντσογιαννόπονλος
Δέν πέρασε πολΛ καιρός κα'ι τύ
Ωδειον ιδρύθη. Ώς την εποχήν
εκείνην, δλοι στήν Δράμα ήσαν
πρό·θι.μοι νά νποστηρίξσνν την ί¬
δέα τής ίδρνσεί,υς, μά δταν έκυ-
κλοφόρησε ή είδησηι πώς τό 'Ω-
δεϊο ίδρύθηκε σπό τόν Κουτσο-
ν,αννόπουλο, τότε ϋλοι έκεϊνοι χιο
ρίς κανένα λόγο, χωρίς καμμιά
απία, έσχηιΐιάτισαν μιά πιρίοτάκον
στη αντιδράση καί άντέδρασαν μέ
ολη την δύναμη τους. "Ολοι έ-
ναντίον μόν!
'Εγώ τού; άντιμετώπιζα θαρρα
λία καί ποοχο^οϋσα μέ τίς λίγες
οικονομικάς μου διινάιιεις καί ξώ-
δενα τούς μισθούς μου γιά νά συν-
τηρηθή τό 'Ωδεϊο!
Μά μερικοί φανατικοί τής άντί-
δρασης, ϊδρυσαν νστερα άπό λίγο
χρονικό διάστηιμίΐ, άλλο 'Ωδεϊο κι'
ρςρεραν μοι>σικού; καθηγητάς, Γερ
μανοΰς, ΙΙολωνοΰς, Ούγγαρέ'ζονς!
Καί οΰτε ένας μοιισικός "Ελλη¬
νας!
Τό 'Ωδεϊο ποΰ ΐδρυσα κράτησε
δύο χρόνια! Σταμάτησε, γονάτισε
μέ τίς πρωτάκουστες άντιδρά<ΐεις τονς. Οί Πόντιοι μέ χαρά παρακολ.ου- θοΰσαν καί καμάρωναν τόν συμπα τριώτη τους. 'Ενθυμοϋμαι πώς ό άϊίμνηστος Πόντιος ίατρός Σπυ- ράντης ελεγ«: «Τί βέλοι»ν, 6ρέ ά- δελφε, αύτοι άπό τόν Κουτσογιαν νόπουλο! τΑς τόν άφήσουν ήσχιχο τόν ανθρωπο! "Ολοι Εναντίον ε¬ νός; Ντιροπή! Άπό τότε πέρασαν 42 χρόνια. Τώρα δέν ΰπάρχει ίχνος μουσικής μοοφώσείος στήν Δράμα. "Ολα α¬ κολουθήσαν τόν δρόμο τής λήιθης· Τό Ωδειον μέ τούς ξένους καθη γητάς, τό ίδικό τους, κράτησε ώς τό 1941! Τό τί επηκολούθησε τότε ΚΤΠΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΒΗΣ, Ε¬ ΚΑΤΟΝ ΤΡΙΛΝΤΛ Γ1ΑΠΩ ΝΕΖΙΚΑ ΙΙΟΙΗΜΑΤΛ (Μετά ψραση άπύ τ' άγγλικ.ά) : Μικρίς έκδόσεις «ΙΙνίυματικής Κύ- προν» 1966 "Εχω νά σχολιάσι» τό προ- «φατέ έπικό εργο «ΙΙΐζός λώγος τής γλυκειάς χώρ<ις Κύπρου» πού μοϋ έγχείρισε τή ΛαμΛρή στή Αενκοκηα ό φίλο; ποιητή;, γιατρός καί άκαταπόνητος άφη- γητής ό Κύπρος Χρνσάνθης. "Οποΐίχ πέτρα καί νά σηκώσεις μέσα στύ χω<>άφι τοϋ κι>πιριώτι-
κοιι πολιτισμοϋ, τόν κ. Χρνσάν-
θη θά εΰρεις. "Επαινος γιά τόν
άκούραστον ήνδρα πού κατέχει
καί όλόκληρο κτήμα μέ πορτο-
καλιές κ<χί άλλα ξυνά στήν Ά,μ μόχωστο, δπου εχει τή δ>Λ·ατό-
τητα ν' άποτραδιέται κιχ'ι μονά¬
χα γιά νά γράφει.
Στοχαστικά αύτά τα σύντο-
μοχ γιαπο)νέζικα ποιήματα, λιτά,
τα παλιά πιό σιμά στήν απλήν
εκφράση, τα νεότερα καί τα
μοντέρνας τεχνοτροπίας πιό πο-
λύπλοκα, άλλά καί των τριών
περίοδον δ στίχος μαρτνρεί έν-
διάθεττ) αϊσθηση τής φύσης καί
τάση πρός ταύτιση της μέ την
ανθρωπίνη μοίρα.
ΠΕΖΟΣ ΛΟΓΟΣ Τής γλτικεί-
ας χώρας Κύπρου — ΚΤΠΡΟΣ
ΧΡΤΣΑΝΘΗΣ (Τέσσερις νουβέ
λες άπό τή μεσαιω·ική Κύπρο)
Λευκιοσία 1971 σελΛδες 273 Τύπω
βηκε στά Τυπογραφεία Ζαβαλλη
Λτδ., Λευκωσία.
Ό όγκώδης τομος είναι άφιε-
ρο>μένος στή μνήιμη τής Μαρίας
II.
Ιωάννου. Οί τέσσερις νου6έ-
λε; άποτελοϋν σιοστή έπική εΐκό-
να τής μεβαιονικής Κύπρου κα'ι ά
ναδίνουν ίίλη την άναταραχή τής
περίοδον έκΐίνης. Μέσα άπό τόν
χιλιοτνραννημένο Κνποιώτικο λ.αό
ξε.τετιοΰνταν κάθε τόσο οί τιτανι-
κές μορφές πειρατών, άγωνιστων,
έπαναστατών, φανχχτικών λατίνων
καλογέρων, κάθε λογής ψυχών,
ποϋ τούς άναφλόγιζε ή άγανάχτη-
ση, τό πάθος, ή πληγοιμρνη ύπε-
ρηφάνεια, ό δογματικός φανατι-
σιχός.
Καιθώς μας λέγει στή «σημείω-
σή» τον, στό τέλχις τον τάμου, οί
τέσσρρες αϋτές -"οκβέλες έγράφη-
καν την έποχή τοΰ πρόσφατον ά-
πελενθερωτικοΰ άγώνα τής Κύ¬
πρου ένάντια στή βρετανική κατο-
χή καί «κατά κάποιον τρόπο τόν
έξυπηρέτησαν»· φυσικά, άφοΰ αί-
<τθητοποίησ«ν τό πνρΰμα τής άνε- ξαρτησίας καί τής έθνικής αύτο- σιινειδησί«ς πού καί κατά τόν με- σαίωνα δέν είχε παύσει νά έμι)ιυ- χώνει τόν κυπριακό λαό. Ή πλοκή των βργιον είναι γε- ρά δεμένη, τό στρωτό ΰφος διοτνευ ριομένο μέ ύποολητικές είκόνες καί παρομοιώσρις κ«ί ό πλούσιος διάλογος ταιριάζει στόν νοργό ρυ 6μό τής άφήγησης, ρυθμόν προσ- κρμοσμένο στό τρικυιμισμίνο γί- ννεσθαι. Οί νου6έλες διαβάξονται καί σνναρπάξουν τόν άναγνώστη μέ τίς άπρόοπτες έξ«λίξεις, τα ά- ν-Γχπάντεχα συναπαντήματα, τίς ί- σχυρές άντιδράσεις. Οί ήιρωες τοΰ Κύπρου Χρυοάνθη είναι ανθρωποι άπό σάρκα καί όστά πού σοΰ έν- τνπώνονται στό μνημονικό. Τύ ί- στορικύ λογοτεχνικύ άφήγημα εί¬ ναι άπό τα δυσκολότερα είδη τοΰ πεζοΰ λόγου. Άπαιτεϊ διαίσθηση, μελέτη καί ένοραματική Ικανότη- τα. Καί αύτές τίς άρετές τίς κατέ χει ό Κύπρος Χρνσάνθης. ΒΑΣΙΛίΙ Ι. ΛΑΖΑΝΑ, ΑΡ¬ ΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜ- ΜΑΤΑ έμπνετ>σμένα άπό την Κό-
ρινθο καί την περιοχή της, ίίσαγω
γή άρχαϊο κείμενο - "Εμμετρη μετά
φραση - Σχόλια - Σημεκόματα -
Βιογραφικά στοιχεϊα, Αθήναι
1971, σελίδες 173.
Μέ την καλαισθησία, την άκρί-
Οεια καί την εύσυνειδησία ποΰ τόν
διακρίνει, ό Βασ. Ι. Λαζανάς, Κο
ρίνθιος την καταγιυγή, σνγκέντροι-
σε σέ καλοτνπωιμρνον τόμο την έρ
γασία τον γύριο άπό τα άρχαϊα
έλληνικά έπιγράμματα ποΰ χρόνια
τώρα είχαμε διαδάσιει σέ διάφορα
περιοδικά, δχι δλα βέ6αι«, άλλά
δείγματα μόνο («Νέα 'Εστία»,
« Σ μύρνα», «Ίατρολογοτεχν ι κ ή
Στργη» κ. α.). 'Εργασία καμωμέ-
νη μέ συνείδηση ευθυνής κα'ι γνώ-
ση τοΰ αρχαίον κόσμον, των κοι-
νωνικών καί βιοθεωρητικών σννθη
κων ποΰ διαμόρφιοσαν τό είδος τοΰ
επιγράμικιτος, είδος πού μάς οΐκει
ώνει μέ την προσωπικότερη πλϊυ
ς.ά τοϋ άρχαίου (κου. Ό κόσμος έ-
κεΐνος, ποΰ διευρύνεται μέ τόν και-
ρύ σί: κοσμοπολιτικύν, βαρ/υεστη-
μένος άπύ τα δεινά καί τίς περιπέ-
τειες που είχε συσσορεύαει ή πο-
λιτική, στρέφεται πι&ός τίς χαρες
τής ζωής, τή χαρή των λεπτών αί-
οθΓ,σιακών καί σμναισθηματικήν ,·,
ποχρώσεων, ύ ποιητικος λόγο; χ(ι
τεβαινει άπό τίς τημηλές σφαϊρες
τού ίοανισμοΰ και προσγειώνεται
στόν άνθρω-πο, ίνδιαφερ,εται γιά
τύν πιό μικρά καί πιύ ταπεινόν αν-
θρωπο. Αΰτύ τό (ίιοσυναίσθημα έ-
ξεγέ-ννησε τό έπιγραμψιοι πού, στήν
πορεία. τοΐ', μέ<τυι άπύ τοϋς αίώνες ά7κ·αλιάιζει χρησμούς, προσωπικό 6ί(ι>μα κάθε λογής, έπιτύμθια ίπι-
γρχφή, έ'παινο όλυμπιακών, ήθικό
γνωμικό, έπίκληση πρός τόν θεόν
ή έξεχουσα ,ΐιροσωπικότητα, ϊξαο-
ση άρχιτεκτονικοϋ ή καλλιτρχνικοΰ
γεγονότο; κ.λ.π.
Έντρύφημ*ι σωστό ό τόμος αΰ
τος γιά τόν έραστή τού καλ,οϋ >.ό-
γου καί τής καλλιέπειας. Πρ'ιν ά¬
πό κάβε μεταφρασμένο έπίγραμμα
προτάσσεται τύ άντίστοιχο άρχαϊο,
πτοίΐύτυπο κείμενο,ίτσι ποΰ νά εί
σαι σέ θέση νά χαρείς καί τίς δ «ό
μορφές τον. θά χρειασθεϊς συχνά,
οιότι 6έ6αια δέν βολεϊ νά κατέ-
χει; στήν έντέλίΐα τα άρχαία έλ¬
ληνικά αν δέν είσαι φιλόλογος έκ-
παιδευτικός έν ενεργείί}, καί τό ό-
μηρικό λ.εξικό, άς είποϋμε έκεϊνο
τοΰ Παναγή Λο-ρρντξάτοΐ) (1923).
Παρατηρώ ότι άκόμα καί οί έπι-
νρα,μιιατοποιοί των μεταγενέστε¬
ρον χρόνον, προφανως άπό έπίδει
ξη σοφίας, χρησιμοποιοΰν τή γλώσ
σα τοΰ "Ομήρου καί των πρίν άπό
τόν όον αίώνα ποιητών (ϊσιυς έπει¬
δή ή άρχαϊκή γλώσσα Ιχη έκφρα
στική πυκνότητα:.
Πολ.λά έπιγράμματα είναι σννο-
ΐ|ΐη ιστορικόν γεγονότος λ. χ. έ-
κεϊνο τοϋ Πολνστράτον (σελ. 24),
ΰπου μέ βλέμμα φιλοσάφου τής ί-
στορίας ό έπιγραμματοποιός 6λ.έ-
πει τό κούρσεμα τοϋ «μεγάλον
Άκροκορίνθου Άχαιϊκού,'Ελ>Λδος
αστροΐ'ν, την άνταπάδοση τής κα-
ταστροφή; τής Τροία; άπό μέρος
■.ών Ρωμαίίίν, απόγονον των Τρώ
όν, των «Αίνεαθών» (Καιθώς κά¬
θε θρΐ'λος εχει ολίγο πολ.ύ τή ρί-
ζα τού σέ πραγμ.ιτικό Ιστορικό .Τ€-
ριστατικό, οί Ροιμαίοι έπίστευαν
ότι ήσαν απόγονον τόν Τροχον.
ΙΙροφανώς ή παρουσία των 'Ε-
τρούσκον στήν Ίταλάα —οί πρώ-
τοι 5ασιλιάδες τής Ρώμης ήσαν
'Ετροΰσκοι— σχετίζεται μέ την
μετανάστενση τόν προγόν(ι>ν τους
άπό τή δντική Μικρά Άσία στήν
'Ελλάδα καί άπ' έκεί στίιν Ίταλι-
κή χερσόνησο. "Οποίος έπιθι>μεΐ
νά γνιορίσει καλιΊτερα τό παρελ-
θόν των 'Ετρονσκίον καί την έγ-
κατάστοισή τοιν στήν Ιταλία, δς
μελετήσει τό κεφάλαιο «Βολτϊρρα
ακρόπολη των 'Ετρούσκων» στό τα
ξ-διιοτικό βιδλίο μου «Σταυροδιρό
μια τής Εύρώπης» πού τώρα, κατά
τούς μήνες των σνχνών ταξιδιών
πρός τό έξιοτερικό, είναι έπίκαι-
ρο καί χρήσιμο. Δέν είναι άπίθα-
νο οί 'Ετροΰσκοι νά ήσαν Τρώες)
Μέ την μεθοδικότητα πού τόν
διακρίνει δ μεταφραστής παρέχει
στό τρίτο μερος τοΰ τόμου «Βιο¬
γραφικά στοιχεία καί κ^ιτικά σχό¬
λια γιά τύ εργο των έπιγραμ,ματο
ποιων» (σελ. 131—164), δπου δ
άναγνώστης θά κατατοπισθεϊ γύ-
ροι άπό την προοωπικότητα τοΰ
χάθί έπιγραμματοποιοΰ. Τό εύρε-
τήριο τέλος των σνγ-γραφέων δ-
λοκληρώνει καί τόν έπιστημονικό
(δχι μόνο λογοΐεχνικό) χαρακτή-
ρα τής εργασίας τοΰ Βασ. Ι. Λα-
ξανά. Χαρή στή γλωσσομάΦειά
τον ό σΐ'γγραφέας εΐταν σέ θέση
νά σνμβουλενθεΐ κα'ι πολλ-ά ξένα
εργα, γάλλον, άγγλων, γερμα-
νιΰν κ. ά., πράγμα πού προσθέτει
στό κείμενο πολΉιμα βιδλιογραφι
κά στοιχεία γιά εκείνον πού θά έ-
πιθι<μοΰσε νά άσχολη&εί πλυατύτε- ρα μέ τό θέιμα. Άς τονίσω, γιά νά τελειώσω, ότι γενικά ή έμ·φά- νιση τοϋ τόμου είναι πολύ φροντι- σμι5νη καΐ δτι λείπουν εντελώς τα τυπογραφικά λάθη πού σνχνά εί¬ ναι ή πληγή τοΰ έλληνικοΰ βιβλίον. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ Ειδοποιηθη γαι δσονς σνγγρα- φεϊς μοϋ Ιχουν στείλει τα βιβλία τους: Είναι τόσος ό άριθμός των 6ι6>Αων πού λαδΓ'ίνι.), πού μοΰ εί¬
ναι άδύνατο νά εύχαριστήβοι χ«)-
ι>ιστά τόν κά&ε συγγραφέα. Τό χά
νω άπό τή στήλη τούτη. Έπίσης
«δυνα-ιώ νά άσχοληθώ μέ ταχύτε¬
ρον ρνθμύ μέ τα 6ι€λία πού μοϋ
στελνονν. Δέν θά μείνει δμ*·>ς κανέ
να άσχολίαστο. Άπό τώρα καί στό
ι ξής 6ι6λαοκιριτικα μόν σημειώμα-
τα θά δημοσιενονται δχι μόνο στόν
ΊΤροοχτχ'γικό Κόσ<μο», άλλά καί στό περιοδικό «Χμνρνα» (Βιδλιο- πωλεΓο Πατσιλινάκοΐ', γιονία όδών ΙΤανεπιπτημίον - Πεσμιαζόγλον). Τύ πρώτο τεΰχος τής «Σμύρνας» μέ κριτικά μου σημειώματα τα εί¬ ναι τό τεΰχος Ίουνίου - Ιουλίου πού θά κνκλοφορήσει τό δεύτερο οεκαπενταήιιερο -ιόν Ιούλιον. Π. ΦΛ. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡ.ΚΟΥ ΣΥΜΒϋΙίΙΙΪ ΣΤΕΓΑΙΕΟΣ Ελλάδος δια να ερμηνευσοισι τα στην Κατοχή, άποίίεΰγω νά τό ά- ρργα των μεγάλον τραγωδών τής | ναφερο. Αύτό τό γνορίζουν δλοι αρχαιότητος. «Αλεξάνδρου την Ασίαν έξη- οί σημερινοί παλαιοί Δραμινοί. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος Την μεσημβρίαν τή; παρελθού¬ σης Τρίτης συνήλθεν υπό την προ εδρίαν τού κ. Άντωαίον Μέξη Γεν. Γραμματέως τοϋ 'Τπουργείον Κοι νωνικών 'Τπηρεσιών, μέ σνμμ*το- χήν των κ.κ. Ιωάν. Άγγέλη Γεν. Διευθυντοΰ, των Διευθυντήν ;:.κ. Ίορδ. Πανλίδη, Φιλιππακο- πούλον καί τοΰ Διευιθνντοϋ μας κ. Σωκράτους Σινανίδη τό Κεν τρικόν Σιιμ&ούλιον Στεγάσεως καί έ'λα'βε τάς κάτο>θι (χποφάσεις:
-Περί έγκρ'σεος άγορας ε¬
τοίμη; οικίας είς Άργος διά την
στεγαστικήν αποκατάστασιν τής
προσφυγικής οικογενείας Κιο-
ρογκλ,ανιάν Αίκατ. άρμοδιότητος
ΟΗΕ ΰψονς άξίας 240.000 δρχμ.
— Περί έγκφίσιεως σχεδιον σι·,μ
6άσεο; μεταξύ τής Έλληνικής Κ ν
6ερνή<τεως καί τού 'Τπάτου Ά,ρ- ιιοστοϋ ΟΗΕ διά την στεγαστικήν αποκατάστασιν ϊ>0 οίκογρνριιον άο
μοδιότητο; Η.Ε.
— Περί παραχωρήσεως τής έν
τω οίκισμώ Άγίας Βαρβάρας ύ-
φισταμένηις Πλατείας είς τόν δ-
μώνι>μον Δήμον πρός διονμόρφοκτιν
καί έξωραϊσμόν ταύτης.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
! 4855 διά την ήλεκτροδότησιν των
κοινοχρή,στων άγοράς Πϊριοτε-
ρίου.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
170.000 διά την αγοράν εκτάσεως
έν τή κοινότητι Καταμονής Χίον,
άναγκαιούσης διά την στεγαστ«ίή·ν
αποκατάστασιν 10 αΐκογενεαΰν.
— "Εγκρισις πιστώσεως δρχμ·
541 διά την πληρωμήν καταναλω-
θεντος φωτιστικ·)ΰ ρεύ,ματος είς
Γερόν. Στέγην Μελισσίων.
— "Εγκριστς συμπληρωματικήζ
πιστώσεος δρχμ. 101.998 δι' έργα
ο^ς γενομένας υπό τής Ε.Ε. 'Τ-
δάτιον ύ&ροδοτήσεως κτιρίο)ν ΑΓ
— "Εγκρισις σνμπληροματικής
πιστώσεος δρχμ. 11.60(1 δι' Αγο¬
ράν οΐκιακον έξοπλισμον είς Γε-
ροντικήν Στέγην Μελισσίων.