194257
Αριθμός τεύχους
2115
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
29/8/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
]ΒιχελΛίον Βιβλιοθήκην
* Ηράκλειον Κρήτης
Γ —ε
ι »·1>ΓηΑΤίΟΝ
ΙΝΓΚΗΜΑΤίΟΚΑΜ,:
.(-Ι.ΙΙ,,-.Ι',,γΙ,,^,,!^,
«ΚΟΝΙΙΕ ΟΜΟΤΠΟΗΑΙΑ
ΚΓΡΙΑΚΗ 20 ΑϊΤΟΓΣΤΟΓ 1971 'Έτο; 45ον άριβ. φύλ. 2115
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΔΙΛΙΑ ΠΟΛΪΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ Κ* Ι ~ον ΡΡΟΣ+νΐΓ Γ ΚΡΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ
Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεία: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι - ΤηλέΦ. 229.708
ΕΘΝΙΚΟΘΡΗ Σ ΚΕΤΤΙΚΑ θ ΚΜΑΤΑ
ΒΥΣΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
είναι .τι/σα ήθική ή νλι -
κή έχ&α.τά·ησις εκ των άτομικών
τού αγαθήν, ένι.ς άνθρώ.του υπέρ
ή άλλον άνθρωπον άσχέ-
τωί γνωριμίας η σνγγενεία; τοτ'
πρός αυτού;, ι·.ν.διοτελώς, άνεν
λαί ίχνους ίδέας ότι έκ τής τοιαύ¬
της πράξεως τον Οίγεται ή ζι>μι-
ι,ΐται καί άνευ προσδοκί ις, δτα
(,ΰτω πράττον Οά εΰοη άνθρωπί-
ινιην ή θείαν άντα.ιόδοσιν.
2ι-ν·Γ)θέιττερον έν τφ ανθρωπί¬
νω 6ίω είναι ο έκτελών θυσίαν
τΛ·ά, υπέρ τρίτο" ή τρ£τι,» νά σν-
4 την άγνωμοσύνηιν, την ά-
χαοιστίαν ή καί τήΛ" ήθ*λημεΛ"ην
ή άθέλητον καχ.ολογίαν των συ¬
νάνθρωπον τού, ώς δήθεν έακεμ-
μένιος θνσιάζωΛ τ' άγαθά τοΐ' ίνα
τού έντομον σχολιασμοΰ τής
ς τον ίκανοποιηθή υ έ'στοΐ
ϋαί άνΰ.ταρκτος έγωιομός τού.
Κα'ι ά.ταιτεϊτ(/ι είς την περίπτω
σιν ταύτην άγία ύπομονή κα'ι στα-
πρός τόν Θεόν πίστις, ίνα
μή άγανακτοΰν έκ τής άδικίας των
ίνθρώιτον ό άγ·'ΐθύς δότης, παρα
ή είς διαμαρτυρίαν πρός ΰπε-
{ά<κιοιν έαυτοΰ καί εκφράση την πιχρίαιν τον. Άρκεί νά γνωρίζη, ΰτι διά τούς (ίτελίίς άνθρώπ.π·ς είναι φνσικω- τέρβ αί σννηθεστερα ή άγι|ωμοσύ νη χαί ότι σπα,νίζει ΰ, ύψηΛη συ¬ ναίσθησις περ(, της υπάρξεως ά- /ηβοί; άδελατική; άγάπης, ώς κι- λήτρου διά τόν άγαθόν δύτην, θροροϋντα τή,ν οιανδήποτε θυσίαν τιιΐ1 ώς απλήν έ-κτέλεσ-ιν καθήκον- Έάν, κατά την έννοιαν ταύ- τΐ)· ήσθάν<Λ·το την θΐΌΪαν πάντε; οί άνθρωποι κα'ι έλάμβανον ώς παράδτιγμα έν τώ βίφ τιον τάς των αγαθών σννανθρώ- .ιων των, ή ανθρωπότης θά έτε- /ΕΐοΛθΐεϊτο καί θά κατρληγεν είς την μακαριστήν τάξιν την ό.τοίαΛ" ύ Κύριος προέβλεψεν ειπών: «Μία ίΐοίμνη καί είς Ποιμήν». Είνω, δι«στι·χώς, χιμαιρική ή , τοιαύτη τή; ανθρωπότητος τελει- Μθίησι; είς την εποχήν την οποί¬ αν διανύομεν χαρακτηριζομ,έινττν Ι άπό ενα κοχως νοοΰμενον όρθολο- ! γισμόν άπό άδίστακτον έ'κιΐρασΐΛ πνευ,ματος. Ή Οιιΐία των Έλλήνων «'Τ- πέρ 6ωμών καί Έστιών», κατά την είδο>λολατρ:κήν έποχήι,, £·.-χΙ
τοΰ πεδίον τής μάχης, παρημπό-
δισε την κραταιοτάτην περσικήν
ούτοκ·ρατορ*'αν νά κατακτήση καί
ύποδουλώση την 'Ελλάδα, καίτοι
αύτη ι'ιτο απείρως μικροτέρα είς
έκτασιν καί ύλι/ήν δύναμιν. Τό
«ύτύ πνεΰμα τής θυσίας καί τή;
άγάπη; πρός τήτν ελευθερίαν συν-
ένωσε κατόπιν ι ούς "Ελληνας 6πύ
τύν Μέγαν Αλέξανδρον καί τούς
κατηξίωσε ν' ά«λά6ονν την πρός
Ασίαν έκστρατρί<χν πρό; έκπολι- τισμύν των βάρβαρον λαων. Κα'ι μετά τόν έκχριστιανισμόν τή; Ελλάδος, ύπότε τύ σύνθημα τής θνσίας «'Τπέρ δωμών καί έ- στιών» ήτοι τής ' Ε λ ε ν θ ε - ρ ί α ς. άντικατεστάθη υπό τού σιηθή,ματος: «'Τπέρ Πίστε- <Γ>ς καί Πατρίδος»,
("τι ή άθάνατ«; έλληνική φυλή,
δ «φνλάττει τα; προγονικάς τη;
"αραδόσεις άλλά καί διδαχθείσα
εκ τή; Άγία; Γράφη;, τή; θυσί
ι.ς τοΰ Άίίραάμ καί τοΰ Στανρι-
κοΰ θανατον τοϋ Κυρίον ημών
Ίησοΰ Χριστοΰ, συνε'χισε νά προσ
φέρη κατά μνριάδα; τα τέκνα της
ώ; θυσίας- πρό; διατήρησιν τή;
Πίστε<ι);, τή; Πατρίδος, τής "Ε¬ λευθερίας καί των παγκοσμίου ί,θικων αξιών. Ή τελετ«ταίος αΰτοκράτοιρ τοΰ Βνζίΐντίοΐ' Κονοταντίνο; ό Πα- λαιολόγος, καίτοι ήτο 6έ6αιος δτι θά συνετρίβετο υπό τοΰ τεροκττίου ό^γκ-ου τΐΛν πολιορκηπών τής βασι¬ λίδος των Πόλεων, δέν απεδέχθη τάς προτάσεις ΜοΜΐμεθ τοΰ Β' ίνα παραδοθή άλλ' απεφάσισε νά θυσιασθή 'Τπέρ Πίστεως καί Πα¬ τρίδος μαχάμΐνο; καί πίπτων επί τοΰ πεδίον τής μάχης. Τό παρά- δειγμά τσυ ένε'πνεε τάς γεινεάς των Έλλήνων ::αί τάς ένεψύχωνε κατά τούς αΐώνας τής δου,λείας, ώστε νά διατηρήσοιμ' τό πνενμα τής θυσίας καί ν ά καταστοΰν ίκα- νοί νά πραγματοποιήσουν την Έθνεγερσίαν τού 1821. Άλλά καί πύσωτ. εκατοντάδο>ν
— 19ον -
"Ομως κι' ό Λέιυν ό Άρμένιος,
όέ χάρηκε γιά -·ολύ τύ θρόνο, μ'
ολο ποΰ μ.πόρεοκ νά νικήσιι τούς
Βουλγάρους καί ιά τού; έπιδάλει
μιά μακροχρόνια ειρήνη.
"Τστερα άπύ ίξη χρύνιυν ενδο-
ξη δοσιλεία, ό πιστός ως τότε φί-
>ος τού Μιχαήλ ό Τραυλός, ίκρι-
νε, πώς είχε έ'ρθει καί για κεΐνον
ή ώρα ν' άνέ&ει στήν κορυφή τής
ΐξορίας. Άλλά ή σΐ'νοιμοσία, π ού
όογανώθηκε μέ σκοπύ τή δολΛ<ίθ- νί« τοϋ Λέοντος, εγινε έγκαίρο,ς ί(>ανίρή, καί ό Μιχοήλ καταδικά-
σθηχΐ νά καεί ίωντανός. Ό Λέων
ό Άρμένιος ήτ«ν έ'να; ανθρωπο;
μέ 6->|ιτν>.ή άντίληΐ|,η τής αποστό¬
λη; τον. Δέν είχε έ'ρθει στό θρό¬
νο γιά νά ίξοντώ(Τει έχθροΰς τού
προστοπικούς, άλλά γιά νά σώση
τό Κράτος άπό τή δουλεί'; των
σκυτεινών δυνάμεο>ν, ποΰ τό ά.ιει-
λοι'σαν έ'ξθ) καί ΐΛε'σα άπό τα σύνο-
ρά τού. Γι' αΰτό δίστ«ζε νά Ικτε-
λέσει την άπύηαση τοϋ δικαστηρί-
«ν καί νά παραδόσρι τ όν πα/.ιό
τού α,^'λο στό ίήμιο. Κα'ι τό δι-
σταγμό τον αίιτόν τόν ένχ'σχνσε ή
ο'ασίλισσα Θεοδοσία.
Ήτπν παρααονή των Χοιστου-
γέννοιν τού 819. Ή δασίλισσα δέν
ήτ«ν ('ιλΪ) τίς γυναϊκες ,-ΐοΰ άνα-
«ιτώνονται στήν πολιτική. Καί ο-
μο>ς, έκείνη τή κερα ή κακή μοίρί;
■Γοΰ βασιλέα καί ή δική τη;, την
ιξε νά ζητήσει τή χαρή τοϋ
κ.«τ«ΐιίκου ή τουλάχιστον την άν«·
(ίοίή τή; ίκτελέσεω; τής ποινής
'ηχι. "Ετσι ό Μιχαήλ (Ιρήκε καιρό
Α<η τράπο νά συνεννοηθεϊ μέ τοΰ; <{ΐίλο>·; τοι» μεσα άπό τή
'οιι, κα'ι ή σνμφορά δέν άργησε- νι'< ίοθει. • Ο Λρ(ον ήταν φ«νατικός είκο νομάχος, άλλά ήταν πιστός Χρι Μή εχοντα; τί; είκόνε{ 'ϊ'ιίι ΐ!ί>ιωξε·, κνΓ/ϊητοϋΛε- τή
τοΰ Θείοΐ' στοΰς ήχονς, ποΰ ειΐναι
όνρ'; δί'ιλες. 'ΙΙ άδυνημία τού ή-
ταν ή ψαλτική. Καί τή δεΰτερη με
ηα των Χρκττοι γέννοιν τής χρονί¬
ας έκείνης πήγτ, κατά τή βυνή-
θ·ΐά τού, στήν ΙΙαναγία τοϋ Φά-
ρου, νά ψάλλει σάν Ινα άπλό μέ-
λο; τοΰ χοροΰ τα τροπάρια τοΰ ό'ρ
θρου. "Ε,καΛ·ε παγ(ι)νιά .-τολλή τύ
πριοί εκεΓνο,, καί ίίλοι μέσα <ττήν έκκλησία ήτανε τυλιγμένοι σέ 6α- ριές καλογερικέ; κονκοΰλες ποΰ Ι'- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΠΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ δ' ΠΡΩΤΗ στίς Κ ιταθασίες. Κ«ί τώ μα. ρκ ό Λέων με?θ)όοΰσε μεταρσκυ- μένος, άλλά καί ταπεινός, σάν ά- μαρτιολός, οάν καλόγερος, «Τφ Ιίαντάνακτος ΐξείΐαύλισαν ,-τό- θω..». Τή στιγμη άκ,ριδώς έκΐίνη σπαθιά ξεγυμνωαένα, μαχαίρια καί σίδερα άστρατΐκιν ολ.« μαζί σάν ά- 'Κ6ώ, ψηλά, στή μονή τής Με- τυ<μορ((θ)σεος τής Ποιότης, χ,λεί- στηκαν οί τέσοερις πρίγ::η-τες, ά- φοΰ έγιναν εμοΓ>χοι, κ" έδίο, στο
ίδιο μοναστήρι, (ιρήκε την τελευ¬
ταία τού κατοικία, κοιιιιατιασιιέν·);
σά σΓ|Τ»χτό, ό Λύτοκράτοερ Λέιυν
νος.
Ή ίοτορία τής ίξορί'ίς τού άπύ
τού;
τού -».ς ,οι·;. πσι,
πό σί'νθτ}μα, καί οί δολοφόνοι ρί- ό Ε'.
χ,τηκαν στόν Αϋτοκράτορα. 'Εκεϊ- ϋτήν ΙΙρώτη, οτό κάτο μονα-
νος, μικρόσο>μος, εϋκίνητος καί ρω στήρι, κοντά στήν παραλία,Ινησε
μαλέο;, δοκίμασε νά ξεφύγει. Μά ένα «Ιωνά άργότερα, τα τελευταία
υί σιινΐιιμότες κρατούσαν τίς πάρ- | χρόνια τής ζιυή; τού —δεΰτερος
τρ; καί τόν εσ.τρωχναν μέσα. Οί ' στή σειρά των {ςορ.'στοιν αιΥτοκρα
παπάόες καί οί ι|·άλ.τες είχαν κιό- ι τόρΐ'ΐν— ό Ροιμ,ανός Α' ό
λα έγκαταλείν|)ει-τήν έκκλησιά. Σέ
ιιιά τελευταία προσπαθεία ν' άμνν-
θεί, ό βασιλιάς κατάφερε ινα χοι-
ΘρΤ στό αγιο βήμα, καί κοατώντας
?να βαρΰ σταυρο στό χέοι, χτιαοΰ
στ μ' αυτόν τού; δολοφόνονς. Μά
ίκείνοι ήταν πολ.λοί. Μιά σπαθιά
τού πήρε τ' όπλιβμιτνο χέρι, μιά
τό κειράλι, άλλες κομμάτια-
σαν τό κοριιί.
"Τστερα άπό λίγες ώρες ενα μι
κρό πλεοι'ιμε-νο έ'φερνε έξόριστονς
στήν Πρώτη τού; τέσσερις γιοΰς
τοΰ δασιλιά, τα κομμάτια τού κορ
αι ου τού μέσα σ' ενα σακκί, κα'ι τή
Πΐισίλισσά τού, «Ιτία τοΰ όλεθρον,
-τεσιιένη άπάνίο στό ιιατωμένο δέ-
όονος ανθροι.-τος. "'Τστερα άπύ την Γ
έξορία τού ύ πνευματικάς τού μο-
ναχύς Σε;ργιος, ήρβε νά τύν συν-
τροφέψει στήν Πρώτη. Αύτός καί
£ ήγοΰμενος ΙΙολΰευκτος 6άλθη-
καν νά έλαιΐρώσονν τό (κ*ρο; τής
συμφοράς τού. Μά δέν χρειάστη-
ν.ΐ νά καταβάλουν κόπους μιγά-
λους. Πολΰ γρήγορα ό Αεκα.τηνό;
Ξαναο'ρήκε ίίστερα άπό την .
ΣΜΓΡΝΛΊΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
παραζάλη τόν έαυτό τού, μεταμορ-
όιιω; καί άγνώριστο.
'ΙΙ γαλήνη τού μοναχικοΰ ύίου
άπλ.ώβηκε στήν ψυχή τού. Την ε-
νιι·>σε νά τοϋ γίνεται εΰτυχί(ΐ. Μιά
γλυκιά, άπαλή ιύτυχία, ποΰ τοΐ
χά'ιδευε τή ζι·>ή .τολ.ΰ πιύ ήδονικά
άπό ύ'σο ή ταραχή καί, ή τύρβη
καί οί άνόσιες ιέρψεις, -τού τού
χυριζαη ή δΰναμη τής έξουσ.'ας.
"Ετσι δταν νσ
άπό λίγε; έ(>δο
τοΰς είχε κάνα οαιμίίασιλρίς, είναι
μιά άπό τί; κλασικότεηε; πίριπτώ
σεις τής άνθροντινης άχ.'κριστίας.
Ό.τιος ιιοναδικό παράόειγμα καρ
τερικής ύποτ<ιγ»'ις στύν κιιτατρε γιιό τής αοίρα; πρέπιι νά θρίυρεϊ- ται ή κ'ΐτα,τληκτική μετα6ολή, ,τοΰ παροτ'σίασε ό χαρ,ακτήοας τοΰ Λε καπηνοΰ ίίστρρίί άπό την άπώλεια τοΰ θρόνον. Τα είκοσ.ρπτά χρόνια τής 6α- σιλΐίας τού τα είχε περάσπ σάν ρνας ύ.τρρ&ολικά φλίαοος ήγεμό- νας κ (ί σάν Ε'νιις άκόηροτπ (τι/.ή- Η ΒΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚλΑΚΗΣ "Επ παερίδα Β' τοΰ Φωκά, καί .τού τόν Νικητρόρο Ψΐ'<κά γιά νά γίνη ί'ΐ 6'ΐσίλισσα τοΰ Ιωάννου Λ' τοΰ Τσιμισκή. Μά ό Τσιμισκής δέν εμοιαζε μέ Αθήναι 22)8)71 σπονδαστΛν κατάντΓ,σε ?τβι άσή- τοΰς προηγοΰμενους εοαστές καί μαντοΓ. Τύ 19; ι έφθασε ν' άπο- ο>ςίγβι<ς τη;. Καί ίίταν είί>ε πώ;
ιιάδες ήρθε ή σειρά των γιών τοιι
νά ύ.τοστοΰν τα έπίχειρα τή; κα-
κίας τονς, τοΰ; ιίδε χΐυρίς χα<ρ·ε- ν.'θάα νά φεύγουν στήν ί'ξορ'ια, καί νά πεί τα λ.ύγια τού «Τίοΰς έγέννησα καί ίί- ψωσα' αύτοι δέ »ιέ ήθέτησιαν». Τ επ σερα χρύνια αΰστηροϋ άσκητικοϋ 6ιοι> ήταν τα τελευταία τής ξο)-
ής τον (948).
Λίγα χρόνια άργότερα (!)1>9) ά
πό την Πρώτη άρχιζε τή ζωή τής
ίξορίας μιά άπύ τίς δαιμόνΐίς γυ-
ναικείες φυσ;ογν<·,μύες τοΰ Βυζ,αν- ΐνου, ή περίφι,μη γιά τάθέλγητρά της Οασίλισσα Θεοφανώ ή φοδερή λικαινα, ποΰ ίπνιξε τύ Ρομανο Β' τύν ΙΙορφνρογέννητο, γιά νά πέσει στήν άγκαλιά τοΰ Νικηφόρον Ο ΜΟΙΡΑΙΟΝ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Β' Μέ τίς βαρύτερε; έκφράσεις χαρακτηρίστηκε ύ Στεργιάδης καί τα δνσμενίστερα σχόλια ά- κούστηκαν γι' αυτόν, άπό σεβα- στοΰς Ίεράρχες, άι.ώτατου; άξι- ('*ματ.κοι''ς, σοφους κοθηγητές τοϋ Πανεπιστημίου» διακεκριμένον; έ- πιοτήιμονες, έπιλέκτονς γράφου;, πολιτικές προσοιπικότη- τες κι' εντιμους επαγγελματίες. Ό Χρισύστοιιυς γράφει στόν Έλευθέριο Βενκέλο, στίς 24 Αύ- γούστου 1922 τριΐς μέρε; πρό τοΰ μαρτύριον τού: «Πλήν καί ύτιεϊς κ. Προθι1- πουργέ φέρρτε μέγιστον μέρος εΰθι'νη; ό.ά τν,ι ■ καταστροφήν. Διότι (Ίποστενλ»ατε εί; την Μικράν Ασίαν ώς "Υπατον Άριιοστήν ί'να τοΰτ' αύτό π α ρ ά φ ρ ο ν α καί ΐγοιϊστήν, φλύαροη·, φονΐιμένον έν τίρ αύτοθανιμασμώ τού καϊ καταφοονοΰντα καί ύ- ί') ο ί ΐ ο ν τ α κ α ί> φ ι] λ α-
κ ί ζ ο ν τ α δλα τα ΰγιή καί
π"ώφρ'ι)να στο χεία τοΰ τόπον, διότι
έν τ φ
ν ο κ ο μ ε ί ο>
Γ. 6(110); δέν είχεν ού¬
τος τόπον».
Ό Άρχιστοάτηγος Λεωνίδας
Παρασκενόπθνλο; στήν υπό 25
Ιούνιον 1922 πρός τύν δικηγόρο
«Προσφυγικό; Κόομοςν
Κύρι° Διενθυντά,
"Ελειπα στό έξιοτερικό, δταν
φοιτήσει ?να; -/.<ι· μόνο;! Άλλά ό ΙΐΗτριάρχη; Πολΰενκτο; όέν ά- κι' αυτόν τό.> ενα — Ριο·μιό; δέν Ι νρχότ<ι την παρουσία της στό ίταν; — δέν ι.-οοοϋοαν νά τόν .τλεΐΛΟ τού καί πώς ρ'πρεπε νά δια- ύποςέρουν οί Τοΰρκοι... Μέ τύ 'λεξει άνάμεσα π" έκείνη καΐ στό (| ιλοξίνονσι/τε στί; στήλας σας ι τέλ^ς τοϊ ίητορικοΰ αυτού σχο- ί θρύνο, δέν εδίστασε ν· τή στείλει τό κείαενό μόν γιά τή θεολογική /ικοτ*1 ετους ε'κλεισαν οί Τοΰρκοι Σχολή τής Χάλκης. Έκεΐ μοΰ ίιρθε ή εϊδηση, ότι οί Τοΰρκοι ά- ,-ΐο·φάσισηΎ κι' αυτήν νά την κλεί- γοπ, δτο);, πριν άπό χρόνια την και τούτη τη Σχο/.η οριστικα και γιά πάντα!- . Κ(ΐί πρ'ΐΛ' ϋπογράι|Κι> την παροϋ-
σα μου, θά ιιοΰ έπιτρέψετε νά
Έαπορική.'
Τό κείιιενό ΐιβν λοιπόν πρέπει
νά «τνμπληρωθή τώρ« μέ τίς εξής
στήν έξορία, χιορίς διό/Λυ νά λν-
γίσει άπό τα δάκρνα καί τίς ίκΐ-
σι'ρ; της.
"Ας μή λησυονοΰμε, πώς άπ'
τι; κολ.ασμένα οπλάχνα τή; γυναί-
τα πρόσωπά τον;. "Ετσι Ι <[ράσεις στό τέλο; τοΰ κεο^ϊλαίου ■/οί όιοτώΐϋΜΤΐν ίπισκοπικών δή- / μαρτύριον υπέρ τής Χριατιανικής Πίοτειος Έλλήνων τό γενος, ή &υσ>!α δέν έ'μεινε κια! δέν μένει
τοΰς αΐώνας ώς παράδριγμα
θεν άαφιδολιών περχ τοϊ· Δημιονρ
γοδ τοϋ Σύμπαντος, άπό άκατά-
ιχίτον τεχνοκρατίαν, άπό
ΐΊΐομάν πάσης
ματικής εκδηλώσεως.
σαρ-
πνευ-
Άλλ' οί σαρκαζόμενοι διά τάς
πνι-υματίκοΰ κόσμου ίδέας
δνθρωυτοι τοΰ Μιχαήλ μίΐόρε-
ΐν νά κάνοΐ'ν εύκολώτερα τό ά-
.ταίσιο ρ'ργο τού;.
Ό Βασιλεύς των Ρο>μαί<ιη· εΓ- χε άνοίΐει τόν ίίρθρο μέ τή χαρμό «■Χάλκη.*: «Έδω καί λίγα χρόνια οί Τοΰρ- κ< ι εκαιιαν νόαο, ποΰ άπαγόρενΓ Τίλειώσο με μιά κλαοοικοΰ τύπου κ;'Η μεγάλη θεο- τό σπ' θν-
ί σίαν υπέρ επικρατήσεως τής Έ-
μελωδία τοΓ «Δεΰτρ ίδοιιε-ν | ι_οή τό>ν Ροιμκον, Τούρκων ί>πη-
πιστοί...». Ή άκολονθία εΤχε προ νόιον. τής Πόλης, ό άριθμός των
Μρ ά.τριρην ΐν.τίμτ αη
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΠΧΟΣ
Ι
ΙΙΕΡ. ΕΜ.
ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
τιον χριστιανοί, έχοντες ώς 6άσυν | ,ταναστάσεως τοΰ 1821, Οπερ άπε-
τή; διαγωγής τοιν την υπο τοΰ Ι λενθερώσειος τή; Κρήτης, τής Μα
κεδονίας, τή; Βορείου Ηπείρου,
τής Μικράς Άσίας, τής Κ»'·πς·"ν
ημών Ίτ.σοΰ Χριστοϋ δι-
δαχβΕϊσαν αλήθειαν καί πκπεύθΛ»-
'?: είς την δύναμιν τής δια-κηρν-
"/θείσης καί διά τοΰ ΣταυρικοΟ
•■Ίαάτου καθιερ'ι>θείσης καί έξα-
•'ΐιιηθείοης άγι'ιπης, σνινεχίζονν
ιίττύητοι την εΰλογημρινην προσ-
έπικρατήσεως €Ϊ; την άν-
της χριστιανικής 6η-
διιβχολίας, μέ την ακλόνητον πε-
'οίίηοιν δτι ή ώς καιρική θεω-
0<Λΐμρ·Λ·η σήιμρρον τελειοποίησις 'ϊ; ανθρωπότητος θά πραγματο- •Ίοιΐ)0ή, διότι πιστεύουν •Ί αΰτό είναι τ') θελημα τού έν- "'Όικ.τήσαντος Θεοΰ. Λ Λιώ την ελληνικήν φυλήν (Ιπο- Ι!'(ϊ προγονικήν παράδοσιν ή θν- ύπέο Πίστεως καί Πατρίδος, υπέρ ύψηλών - εϊ>γιενικών
'Γ''>δΛ παγκοσμίου σημασίας.
Ό άθάνατος "Ομηρος περι-
Μέ τίς δίόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΪ»
ΓιΑΣΕΜΙ...
Η ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ 1 ΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΩΝ ΤΟΥ 1821
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
(ι ή ς κια ά τεθνικός,
κηνι|ιίνους, ίγοϊστή; καί ο;ιλ.όδο-
'ίος. . .».
Στό 6ι6λίο τού «Άναμνήσεις»
(Τόιιης Β' σελ. 227) ό Παρα-
σκρνόποΐ'λος άσχολ^εΐται
γιά τόν Στεργισδη: «"Ηταν, γρά
ιρει, εντελώς άκοινώνητο; καί μι-
σόι 'θοιιιπο;. Εφέρετο σκαιω; καί
ύ6ριστικο>; πρός διακεκριμένον;
"'Κλληνο·; πολίτας τής Χμΰρνης.
Τόν διεκριτε λίαν μεροληπτική
στάσις διά τύ τουρκικόν στοιχεΐ-
η.', ή όποία ρίΐθανρ μέχρι τοιού¬
του σηιιείον 'ο·στε νά έ,τεμβαίνη
χαί είς αύτάς ετι τάς δικαστικάς
υπέρ
Διευθιν,τιι,
είναι ή Κοη·)πολις, (ορα Α' Τύ-
-τρός χάριν τής έλληνικ.ής νεο-
**
"ΐΌίαν
ει είς την Ίλιάδα τον την
ός πατρός, τού βασιλέ-
% των Μνκηνών Άγαμέμνονος,
Ι(Ι*ί Πατρίδος. τΗτο άρχιστρά-
ΤΓΓΥ<>5 των 'Ελλήνιον κατά τή; ε ναν
ιής Τροίας εκστρατείαν, ά-
κα'ι αυτήν εκ λόγιον
ήτοι πρός τιμιορίαν τοΰ 6α-
ις Πάριδος, δστις, κ'ΐτα-
τή; φιλ,οξενίας τοΰ 6α-
Ήο; τής Σπάρτης Μενελάοτι
ί·τΊΥαγε την σύζυγον τού 'Ελέ-
•ν'Ί δταν ό εκστρατευτικύ; στό-
Λϊ των 'Ελλήνιον ΰπεχρεώθη συ-
ΐΓΐρί,ι έχτάκτον νηντ^μίίΐς είς άκι
'ΐοίον έν Αύλΐδι, προσέφερε την
'ΎΊΐρρα τ(Μ, ΊφιγρΛειαν, ίνα
'ΊΊααβη πρός ίξενμενισμόν τόν
ν ιί; τΛ' πόλειιον έ-
τοΰ Όλύμπον. Συνε-
θαΰματος των ίκανοποιη-
νηρος Σαμουήλ, Τζαδελυαίοι τοΰ
Σ ονλίον, Μεσολογγίτης Και|ιά-
λης, ήγοΰμενος τής Μονής Άρκα-
δίου, Παπαδογιάννης, Παΰλος
Μελας Μητροπολίτη; Σμύρνης
Χρι>σόστομος, Καραολή; κα'ι Λίε-
ξεντίου. Καί πόσοι άλλοι; Δέν θά
εξήρκεΐ όγκΕδης τάμος ίνα περιλά
6η τού; γιηοστούς άλλά κα'ι τοΰ;
άςρανεϊς "Ελληνας άγ<ονιστά;, οΐ¬ τινες έθυσίασαν την ϊίοήν τ(ι·ιν υ¬ πέρ Πίστεω; καί Πατρίδο; καί υπέρ των Χριστιανικήν ήθιχών την πεοιπό'ίηβη των καναρινιων. μία τύ λεπτό καί εύγενικύ άρ<ι>μά
Τόν παρακολουθή καί τύν θαΐ'μά- τού.
θαιμάϊιο τόν κοινωνικόν αίιτόν
παράγοντα ποΰ κατ' έπ^κταση πρός
τί)ν κΰρια ένασχό/.ησ-ί τοι> μέ την
μεγίστη ,τροσςρορά πρός τύ σννο-
λο, άφιερώνει τόν έ,λεΰθερο έλάχι
στο χρόνο τον σέ λεπτοΰς, εΰαί-
σθητους καί εΰγενικονς τομίϊς.
Φαίνεται ίδ.αίτερα συνδεδεμένιος
μαζί τον. Τό βλέπω καθαρίί. Ου¬
δέποτε άπλών-ι τό χέρι νά κύι)ιη
τό αν&ος τον καί στενοχωριέται
σάν βλέπη μιρικα πεσμένα στή ρΐ-
%α τον.
Ένας ί'ρ.οτας δδολος, εΰαίσθη-
: τος, εΰγεν κάς, ύείγμα τοΰ ίσωτε-
Τύν θατ'μάϊικ σάν τόν άκοϋ(ι> χά- ρικοΰ κόσμοι1 .ού άν&ρώπου.
διάρικα νά μιλά ττά πθΜλιά καί αί-
σθάνομαι άγαλλίαση δταν, έκεϊνα,
όξιών τή; Άιθρ(οπότητος. Δέν πον
6λή εά
μέ γλνκύτα-
όξιών ή; ιρης
θά ήτ» Ασφαλώς νπερ6ολή εάν τους καί θαυμάσιονς τόνονς τον άν
κατελήγομεν εί; τό συμπερασμα τΐ/ποκρίνονται.
ότι: θυσία Γσον Ελλάς καί 'Ελ- Τίς άπογρνμπτινέ; ώρε; τόν
Γιλέπιο στόν κήπο νά ασχολήται μέ
λά; ίσον θυσία!
Ίοΰνιο; 1971.
Ι. ΒΕΡΝΆΡΔΟΣ
τα λουλονδια, μά πιό πολ.ΰ μέ τό
νιοσριιί. Φροντίδα ίδιαίτερη, πού
Οί νεώτεροι μουσικοσυνθέτες
"•Ίνον
τή- ύ,Τ0ααγής τού
"Ελ-
ή γής
'1*ο; άοχιστρα:ήγοαι θεών, ή επί
άνηρπάγη, άντικαταστα-
, '*ι ■ταραδόξι.); δι' έλάφου καί
ΊΥήθη Θατ·μαστώ; εί; την Τ(ΐν-
*"· δτου κατέστη ίέρεια τή;
ν!α? 'Αρτέμιδος. Έκεϊ την σν-
4 άδελφός της Όρέ-
ΜΕτά τοΰ οποίον ίφνγρν ε-
' Χ<4 μετρβηονιν άμςότεροι '» Αττική,ν, δποι· ή Ίφιγένεια ΉίΐΜτεν βραδύτερον ώς ίρρεια. 'ΐιί ΐΐατρικΓ]ν ταύτην θυσίαν 11 "^αράμιλλον τραγι,>δίαν άπ>ε-
* δ Εύριπίδης διά των
τραγιοδιοιν τού: «Ή Ίφι
?Γνρ'« έν Αύλίδι» καί «Ή Ίφιγέ-
^"ι 'ν Ταύροις», ή δέ Παγκό-
,^10^ γοίΐμματολονία ένεπνεύσθη
"..... διδ<ικτικάς, άθανάτους ι; καί δραματικά εργα (ΐυγγρπφέι,,ν: Γκαίτε Ρα- λΓ' 1>οτ°ου' Ι'χλούκ, Γκινάρ καί
τοΰ
«ί,
λες, άχ, μοΰ πήραν τό μυαλύ!
σιμι»ονιών, παρ »τ»;ρώ μ.ετά λι'πης, —"Ελλα, ^λα_ Κολουμέλλα, κάμ'
άντ'ι νά 6αδ.'ζοΐ'ν στά ίχνη τοΰ ( άρχή μέ τό καλύ!
Μπάχ, Βάγνεο, Μότσαρτ, Βέρντι,
αντιθέτως καταφεύγουν εί; μίαν
άνάμιΕιν τύνον, ,τοΰ παραΓηρείται
μ; ί κείνοι·; άγρίων φυλον.
Πιστόνια, (ίρπες, πλ.αγΐαιυλοι
καί άλλα κρουστά, συναγελά?οντ:χι
σέ (ίαθμό νά μην είναι δυνατόν,
νά σνναντήσουμΓ έ'να μοτί6ο. Ά-
ίτύ την άρχή ειι.ς τύ τέλο;, ή γκράν
κάσα, ευρίσκεται έν έξάοσει καί τα
ΐιπώμ. μ.τούμ, τα τζάμ, τ'ςούμ, ρ-
τσι τα πιτσικάτα, νά χάνονΛ· την
άξι'α τού;, μέσα σ' αυτόν τόν κν-
κεόνα των τάνων, ποί> μα; ένθυιιί
Ιΐοτ-ν την ίταλική κιομιοδία Ίλ ρι-
ίύονο ντί Κολονμέλλα, οπον κά-
ποιο; ρίσέρχρτια σ' ένα τρελλοκο-
μείο, διά νά επιδώση επιστολήν
ιρό; τίνα. Εώρεθρ'ι; εί; τ;',ν κ?ντοι
■/(,ν θάλααον, 6λέπει νά έξέρχιον-
ται άπύ τα διομάτιά τιοτ οί τρόψι-
μοι, μέ χάρτινα μουσικά οα^α-να,
άντιληφθέντε; τόν ξένον, πρό; λαμ
προτέραν νποδοχήν τον. Καί δταν
ήρχισε ά περιστοιχίζεται άπό τού;
τρελλούς, κρά^ι: Τ' εΐν' αΰτό;
Χά τύ κλαρΐνο, κόντρα μττάσο καί
6ιο/άνο. Αύτό μοιάζει σάν τό τη-
γάνι δποτ» τηγανίϊοτ·ν ψάρια, μπα-
καλιάρο καί ξιφιό! Γιά μιά παληό
σονσονράδα, είν' αύτά δπου τρα-
Τολμω ,'ί οι.ιταράξιο τοΰς κΰ-
κλου; τού:
— Θαι-μάΓ, ο ) ονλοΰδι τύ γιασε-
μί, κΰριε...
— "Ω! γειά σα;. Ν«ί, είναι πρά-
γματι θαναιάσιο, «Ιναι λεπτύ, εί·αί
σΰητο, είναι άγνό, πάλευκο, εί-
ν«ι, κνριε, ή παρθένο; τιόν λοΐ1-
λουδιων, είναι τό θανμασιώτερο
δι,μιοΰργημα τής φύσεως, είναι ντε
λικάτο, γι' ιιΰτύ θέλει χάδι καί ,-τε-
ρι.τοίηση.
— Συμι^ωνώ. Άλλά καί ι(>ΐ'χικη
εΰγΓνεια σάν τή δ:κή σας, κύριε.
ΒΙΣΦΟΣ
ΜΕΤΛΦΟΡΛ ΓΡΑΦΕΙΟΤ ΤΤ-
ΙΙΟΤ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΣ
ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ
Τό Γοιις είον Τύπον καί Π/»η-
Αθήναις Βρετ-
__Μοΰ κολλήθηκαν, σάν (ίδέλ- τΐινικής Πρρσβείπς μετειτέοθη
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΤΑ
Εκ τής έμπερ,στατομ,ν,ίς άντι- [ μόν τοΰ Δοκι,μίοκ Ίσιορικοΰ τοϋ
Ιωάννου ΦιλήμοΛθς σελ. 414 και
415)
Αντιθέτως, ό κ. Άσιατίδης είς
ήν επιστολήν τοι>, την δ)-μοσιευθεί
σαν την 6)8)71, ύποστηρίϊει δτι οί
Άλέξΐυ ·δρος καί ΔΓμήτριος 'Τψη
λανται εχονσι γεννέτί,ρ.εν τόν
Πόντον στηρίζικν τή' γνώμην τον
τίς δσα εγράφησαν υπό Ίστορι-
?:ών μετά τό 1031 μεχρι σή,αερον
καί παραθέτει
αρχου έ.ά. κ<ά 'Λοανασίυι Άσ.ατι όη, Φιλολόγου, σχετικώς με την οικογένειαν 'Τψηλαντώι, προκύ- πτει δτι ή άμφισϋήτησις ιών εν Λο γιο κυρίων περιορίζεται μυνον ϊΐς την γενέτειραν τώ.ν Ά/.Γ^άνδρου καϊ Δημητρίου ·ΤψηλΛ·ντών τού "-«ι παραβίτει .ορισμένας περικο- Β21 καί ούχι είς την έ/, γ ού Ιΐόν πά; ?ργον Ιστορικόν — Συγ- γραφέον διά ν' ίΐποδΕΐ'ξη την 6α- του /ίαταγιογήν -,ον. Ό κ. Καμαράδος είς τί>. έπιστυ
λχν τού, την (νί.μοσιεΐ'ϋνΐσαν την
18)7)71, ύποστηρίζει δ:ι η οίκο
γένεια των 'Υι|>ηλ.αντών κατάγε-
ται μέν άπύ τό Πόντον (ΙΙατρ:-
σιμοτητα τής γνωμης τού.
Άλλά άπαντες οί Ίστορικοί τούς
ό.τοίονς έπικαλεί'ται ό κ. Άσιατί
ίης όμιλοΰν περ'ι τή; εκ Πόντου κ.α
ταγίογής τής οικογενείας των
άς.χης Ιωάννης Ξκ,,λίνος - 'Τ- νηλαντών μόνν^ν (παρ' ουδενός ,'ίλ
λ άσβητουρτην οΐτε κα
■ψηλάντης
1ς είς Τρα.τεζοΰν
άαφΐσβητουμρτην, οΐτε και
ψηλάντης γεννΐ|0ε1ς είς Τρα.τεζο
τα 1010 — 1012 καί Κων),.ο; 'Τ- ™0<>- το° κ· Καιιαραδου, ο οποίος
! ^ ίλ' ϋ έό
ψηλ-άντη; - Ξα
ς νηΐ(Γενθείς
ίΛΐστολτ'.» τον οα^ιϋ; έτό
τό 1384 την Εύόοκίαν θυγΐίτέοα
τοΓ'τη)
;ΙΡ0<1 τίί: τού 84 την Εύόοκίαν θυγΐίτέα Βασιλενοντο; εί; ϊοαιεϊο&ν νετείρας των ■Τ«|'ηλ«ντών τού 1821 τα 'Εμιιανοιήλ Κομ,,ηνοϋ) πΛήν '.' λε£άνδροτ· καί ΛΓ.μητρίου, άπο- τής άπύ τύ Μεγαρον Μετοχικοΰ Τα- Καί οί τρελλοί μας κ.όντε)|ι.ιν νά με.'ου Στρατοΰ, 'Ελ. Βενιζέλον τρρλλάνανν τόν συμπαθή Κο?Χ)ν- Π είς νέ« γροφεία. Άπύ τής μέλ.λαν! Αύτύ τύ ίδιο παρατηρϊί- Λευτερας 23 Αύγουστον 1971, ται κα'ι στίς σημερινάς σιιμφοινί- εγκατεστάθη εί; τόν όον ορο<τον ες, πού μά; πα.ρνονν τα μναλά, τής όδοΰ Καρίτγεώργη Σερ6ί«; οέ· δκθμό, εί; ·ό ακονσμα μετα- 1;, Πλατεϊα Σιντάγι:ατο;, Άθή- 6ύσί;ών τιον, προσιοπικώ; νά κλείο ν«' 22."). Οί άριθμοί τηλε(ΐ·ώνον τύ ραδιόφωνο. Τύ λνπηρό, «τι με- τοΰ Γρας ρίον παοαμρνουν ο! αϋ- ρΐ/ίθί μουσΐκολογιώτατοί μας, άνά- τοί: μεσα στί; ούράνιε; συμφιονίε; τοΰ Διά γενικά; πλη«οφθρία; 73(ϊ.2ΐ1 Βάγνερ καί τοΰ Μότσαρτ, παρεμ- έσωτ. 227. 6άλλονν καί μερικηΰ; νεοΐ'; μου- Διά τόν τύπον: 234.397 ή 230.517. σουογοΰ; καί ε">σι, θέλο·υμε δέν |
θελουμε, νά άκοϋμε τα μπάμ,, τα
μπούμ, τα τοΰφ, τσίζ, πίζ, οσο νά
τρελλαθονμε !
ομιο; μετα την κατακτησιν τη;
Ί'ρΓ,πεζοΰντο; υπό των Τούρκων
(1401) ή οίκονρνρια .-τεηιρ—αεν
η; ά((άνει«.. κ ιϊ Λναιΐ:ιίν·ρται π:-
Ρι τύ ΙιίΒ.') έγκιιτεστηιιένο; εί; την
Β ()ι'»,ν (Ξι,Ρ' ,ρήντ,ν — Κυυρού
ΤΓεσμί·) τού Ποσπόρου ό 'Λντίο-
χος 'Τι,ιηλάνΐης έκ τής σε.οα; των
Τι|<7Τλ«.'.τ(Τ)ν —■ Κίνμνηνόν Τριι- π?".οΰ.7ος, τοΰ ΐ/.τοίοι άπόγονοι γεν λτθρντρς είς ΞΓ,ροκρΰ ιντ,ν, .-:ί Ί- (,«'<ι νη; 'Ττ|ιηλάντης (1692), ρτς 'Τ^'Γ,λι'χντης (1726) γ.- , γύνοΜ τής εί; ϋΓΓρηκοτΊνν· Ι'ιστ.Ί Κιον)πόλρ(ος ργκΓ£τησταθρί- κ(/ί στρατΐ(ρ)τικά; Αρχάς «ύτΛν. Ό σ τ ρ α τ η γ ό ς Ν Λ γ Λ' μεγαλη στενοχίοριςι μοΰ παρά τώ Στρατφ (/νε'ιρρρεν ότι ό Στρργιάδης εκά¬ λεσε τύν δικαστικόν σύμβουλθίν τής Κατοχής Κνίρτόν καί τόν διέταξε νά άπε- λε>θερώση δλονς τοΰς κρατονμέ
νους ε'τ ταίς φυλακαί; Όθωμα-
νοΰ; άμέσιο;. Ό δικαστικό; σύμ-
(ίουλ.ο; τοϋ εΐπε ότι θά άναοφέρη
τουτο άμεσος άς τά προϊστάμε-
νόν τού Στρατηγόν Νίδερ, ά-
σκοΰντα την ποινικήν άγιογήν συμ
φο/να μέ τολ Νόμον, καί τοΰ ο¬
ποίον ή ά.ιόφασι; ήτο άπαραίτη-
τος διά μίαν τοιαύτην ενέργειαν.
Τουτο ήρκεσΐν ,ό γίνη έκτός έαν-
τοΰ υ Άρμοστής, μέχρι τοιούτον
Γιαθμοΰ, ώστε νά ίξυ6ρίση χό>ν δι-
καστήν 6αναύσο)ς /.αί νά τόν α¬
ποπέμψη σκαιότατα.
Ό Στεργιάδης εΤχε την άνόη-
τον καί τερατώδη άξίιοσιν λ ά μή
ί'πιτρρπη πηραμονήν
νοιν υπό τοΰ Στρατηγείου είς Μι¬
κράν Ασίαν άξιιομ/ιτικών άνιευ
τής έγκ-ρίσεώς τού. Ή 'Τπάτη Άρ
μοστεΐα
άξιοθρήνητον
'Εφ' ίίσον ό χρόνο; παρήρ-
επί τοσοντον ή δί
χετο,
τον σμυρναϊκοϋ λαόν ηνξθι',ϊ κα¬
τά τού Ί'πάτον άριιοστοΰ. Έκ τής
ελλείψει»; πάση; η|ινχραιμίας, τή;
ήπαρ/ιιτήτον δ.ά πρύσοιπον κατέ-
/ον τόσον υψηλήν θέσιν, έλάμ6α-
ον χώραν άπει,.οι αΰθαιρεσ.'αι καί
άποι,άσπ; έκθέτονσαι τύ γόητροη»
τή; ί-λληνική; Διοικήσεως καί αυ¬
τού τον έλληνικοΰ Κοάτους.
Ό Άρχιστράτηγο; Άναστάσιο;
ΙΙοιπούλας γράφει:
«... "Οταν ή Ίστορία μίαν η¬
μέραν θά άναγρί/ψη τάς άνεκφρά
στονς είς τραγικύτητα σελίδας τοΰ
έλλν,νικοϋ "Εβι.ους (τής Μικρα-
πιατικής Καταστροφής), είμβι
6έ6αιος δτι κάτοιθεν τοΰ όνόματος
τοΰ Άριστείδη Σ τεργιάδη θά χα-
ράξη άμερολήπτιης, μέ τύ σήμα
τΰο π έ ν θ ο ν ; κ«ί τής ό-
δ ύ ν η ς, την ά ν τ ε θ ν ι -
κ ή
V
δράσιν τοΰ άνθρω¬
πον αυτού, στιγματίζου-
ο α ν διά παντός τοϋτον όστις,
αδιαφορίαν διά τα άποτελιέσματα,
έπεξήτει νά Ίκαντποιή διά των έ-
νεργειών τον μόιον τό ατομικόν
τον πάθος... Ό Στεργιάδης
«φό6φ συσχεθε'ις> διά τα τραγικά
άποτελέσματα το" κ α τ α χ θ ο
ν ί ο ν έργον τού, έσπευσε νά
έπιΛιονισθή τοΰ αγγλικοΰ θωρη-
κτοΰ «Σιδηρούς Λούξ», ς-ρονρού-
μενος υπό "Αγγλιον ναι«τών».
(«Ή άγωΛΪα ίνός "Εθνου;» Α¬
θήναι 1823, σελ. 211 καί 284).
Ό Στραιτηγύ; καί Πρόεδρος
τής Κυβερνήσεως Στυλιανός Γο¬
νατάς, γράψίΐ:
«...Ό Στεργιάδης εφέρετο
σατραπικώς π·.>ός τόν στρατόν,
τούς Μητροπολίτας καί ίίλας τάς
ελληνικάς ΆρχιΊς. Μόνον είς
τοΰς Τούρκοΐ'ς ήθελε ινα είναι ά-
ρεστός καί νά τού; δικαιώνη πάν-
τοτε. Μετέβαινε είς τάς φυλακάς
λ/ζί άπέλυε οσοτς αί στρατιΐι>τικ«ί
αρχαί είχον φυλακί'σει, οβτ« καί
τόν αφοπλισμόν των Τούρκων έ-
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΗΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
Τθ βΡ 'ΑΚΪΟΙ ΑΚΔΡΙΑΗδΥΠΟΛΕΟΣΚΑΙ Η 0ΕΡ10ΧΗ ΤΟΥ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ίΚΚΛΗΪΙ,ΣΤΙΧΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΙΤΠΣΗΣ
Τποστραχήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΚΡΜΊΔΗ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμ«νου) , ρεία τοΐιν, πρύθυμοι είς την μεθ'
Πρίν κλείσιΐ) τό κεφάλαιο αΰτό
τής τιτλ,ϋύχοΐ' Μητροπόλπος κομο
πόλεως, θά άναφερο) λ,ίγιι γιά την
προσωπακότητα καί τί; περιπέτειες
τοΰ τε/.ευταίου Μητροπολ.ίτου της,
τομ Σεβασμιώτατον Μητροπολ^του
Λί'-Τά τ·ιιή;
ΕΤΡΙΠΙΛΠΣ ΜΑΚΡΙΜΙΣ
Λικηγόοο;
σης κατά τό 16Β!τ οίκογενρία; 'Τ- | Λ.'τση; καί 'Εξάοχου .πάση; Ροδό
.της, τόν ΰπέροχο έκεϊνο έθνιιπό-
! στολο Χικόδημο.
Ό Σίβασμιώτατος Νικόδημος,
καταγόταν άπό τό προάστε>ο Κιρισ
χ«ιέ τής Άδριανουπόλειυς καί διε
ξήλθε τίς έγν.ι'κλιες σποι·δέ; τού
σΤύ Δημοτικό τοΰ Προαστπ'ου τού
καί στό Γυ,μνάσιο Άδριανουπάλε-
ος. Έν σννεχεία σποι'δα^ε στήν
Κατά 0,6% νπεχώρησε τόν Θεολογική Σχολή Χάλκης καί τύ
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
ΧΟΧΛΡΙΚΙΙΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ
Γ.--; Πτιν 'Τι|ιηλίΐντ<Γ>ν τοΰ 1821) ί παρελθόν™ "Ιούλιον ό υπό τή; 1907 έχειροτονήθη Μητροπολίτης
Κι,)·)νο; 'Υι,η.λάτι-ς (17Π0) (.τα
ΕΣΤΕ ΧΓίταρτιΌ'· ιτνος γενικός Λιτίτσης, την όποία καί έποίμανε
.- ην τοϋ Βοσπόρου) οί ι·ίοί
Άλέξανδρος την 1 Δεκεμ6ρϊ'οι·
1792 καί ΔΓμήτριος την 14 Δε-
κεΐιίΊρίου 1793, ^εγονό; τό οποίον
(ΐί άγι,ιν
ούτοι τού 1821 άν έ¬
φερον οί ϊδιοι εί; τα άφιεροτικά
τολ πρό; την Φιλικήν 'Εταιρίαν
•/ράιιματιι, ήτοι ίί'ι γεννρτειοά τ(·>ν
ΔΦ,ΤΡΩΜΔ ΣΤ Ν
'Επ' εΰκίχιρία. γιατί τό ραδιόφιο / Υ Ζ.
V
νο ά.τεσκοράκισε τοΰς ρομαντικον;
μας Τσιλ^'φην, Άποστολάτον, άπό -β κύματα προσφύγων, ώ δράμα
ΟΜ
ΙΤΟΜΟ Ι.ν,Υ.-ΝΗΣ
τα προγράμματά τον; Μπορΐϊ νά
μττν ίκα'νοτοιονν την σημερινήν γε κα; τής συμμετοχής,
(τής σνιιπονιας
νεαν, άλλά έμτϊς οί παλαιότεροι,
δόξα τώ θεφ, στεκόμεθα καλά,
χάρις στίς παληές καντάδε;, δσο
κι' άν προσπαθοΰν νά μάς τρελ-
λάνουν ο! νεώτεροι μονσικοί, μέ
τίς τρομερές συμφωνίες τού;!
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
συνίΐύλισμα τοΰ πλήθονς, πού γέ-
(μει καταφ'ρΟΛΐας
; στοΰ; δυστνχεϊς...
Κι ώ τοΰ μαρτυρίαν άκέριον γιγαν
(τωμένου τάμίΐ,
τρ<χνέ στιμ6ολισμ?, μεγαλομάρτνρα αξιε, Χρνσύστομε, (στό ν.λάμα, ντρο.-ΐής Εεβγενισμέ. Στά πύδια σ)υ |Τ(·ι νο τό σώ.α, τύ μ'ιήμη την Ίίρή, Ψνχή τοΰ 'Ελλη-νισμοΓ' μας, ποί' (μέ; στό οι'ράνκ) στοι7)ΐΐΓ( σέ σφίγγουν οί Καιοοί!. . Γ.Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΙΙΣ Πράεδρος Συνδε'σμου Έ'λήνιον Λογοτεχνων ημών συνεργασίαν και παρέχοντες πρός ημάς πληροφορίας περί τών' έν τή περιφέρειαι τιυν συμβαινόν- τιυιν...». Την νύκτα τής 20ης Όκτιοβρί- ου 1913, 2% περίπου μήνες ίίστε- άπό την υπογραφή τής Σννθή κης τοΰ Βοι κουρεστίον, Βούλγα1- ςιοι στρατιώτες, νπό τόν σννταγμα τάηχη Χεσα.ττσήεφ, συνέλαβαν τόν ΧικόδΓ,ιμο μέ τι'ιν κατηγορία δτι (Ίρρθηκαν δπ/ί στήν Μηιτρύπολη, ."> τύν άριθμύ, τα όποία αμιος είχον
κρύψει προηγονϋί'νιας δργανα τοϋ
ιτν, ταγματάρχον <χύτοΰ. Καί άφοΰ τόν κρατήοανε επί 24 ώρε; στά κρύα κρατητή,ρια τοϋ Λστυνοιμικοΰ τιιήιιατος, νησΐ'.κύ καί διψαβμένο καί ύβριζάμενο, τόν έ'στειλαν μέ συνοδεία στή1,1 Χεμπίπτσε, δπου πέ- ρασε την νύκτα στό ΰπαιθρο υπό δρυμύτατο ι|'νχος καί πάγοτ'ς. Την ίπομένη τόν ιμετέφεραν στήν Στά οα Ζαγορά, δποτ> τόν ?κλεισαιν σέ
ί'να έλεεινύ δίαμάτιο στό όποϊο, ά¬
πό την κόποκτι καί την λύπη τον,
άρρώστησε κα'ι ίμεινε χιορΐς πε-
θαλ|»ι επί '&α όλόκληρο μήνα. Ά¬
πό την Στάρα Ζαγορά τό,ν μετέ-
διαδοχικά στήν Σόφια,
στήν Πλεΰνα, στήν Λόφτσα, στήν
Τροί'άν κ^α, τρλικά, τόν ρκλρισαιν
στήν Μονή τής Κοιμήσεως τής
Θεοτόκου (Μονή Τραϊανών), πού
την είχαν κτίσει τα Πατριαρχεΐα
κπν.κή τραπέζα Είσαγιογών - δΓμοσιεύθηκαν στόν 25ο τάμο των τό 1835 μεταιξΰ Σίπκας καί Πλεύ
'Εξαγ(,)γι7) παρέσχε δάνειον 128. «Θρακικών» καί στίς οποίες πε- ■·, άς.
000 δολλαοίοιν είς την ελληνικήν ριγράφει την χειροτονία τοΰ 6οη- "Ολες αντές οί μετακινήσεις γι-
Τράπεαχν Βιομηχανική; Άνα- Οοΰ Επίσκοπον τοΰ ύπεργήρον Μη νόταν μρ άνοικτά κάρρα, μέ 6ρο-
.-ττιξε(,);, πρό; ίνίσχυσιν τής χρη- τραπολίτου Άδριο,·ουπόλεο); Κν- χές καϊ χιόνια. 'Εμεινε στήν Βον>
ιιατοδοτήσεοις μελέτη; διά πρό- ρί/,λου, ώς επίσκοπον Δοριι<ττόλοι», γαρία περ'ι τοΰς δύο μήνες, ί>6ρι-
-ήρ των ϊδίιον), έκ τοΰ ύπ^'ου έ- , τιμάριθμος χο.δρΐκής πιολήσεος μέχρι τό Χαλασμύ τού 1913.
γρνντθΓ,σαν (πάντοτρ εις ΞΓροκρή- Ι τρλικών προ'ίύντων έν σχέσ*ι πρός Ό άειίμνη<ΐτο; Γ. τύν ,-τροηγηιμενον μήνα ΊούνιοΛ. &η;, γράφει στό,ν Α' τόμο των θρα Ταυτοχρόνως τό μέσον ίπί.-ΐΓδον χικίιν, σιλ. 307, τα εξής: «...ό τοΰ έν λόγω όείκτου κατά τύ 7 Λιτίτϊη; Νικόδημο; διά πο,λλών ιιγ. όν Ιανουάριον — Ιουλίου έ. -/.(ΐ μεγάλον πλεονρκτημάτων πε- γ. σηαειώνε: αΰξΓ,σιν κατά 3,1% προικισμένο;, τυγχά^'ων δέ καί μύ ί'ν σχέσει πρό; τύ αντίστοιχον 7 στη; έγκρίΐτέστατος τής έκκλησία ιΐ'|ον τοΰ 1970. στική; μοτσική;...». _____________________________Ι Ό άείμνηστο; ύπολοχαγός τό- τε Στυλ. Γονατάς, ό οποίος δπω; προανέφερα, διηνθννε, υπό την ί· διότητα τοΰ προξενικον νπαλλήλοΐ' στύ έλληνικό Προξενείο Άδρια- -,ουπόλεος τύν Αντιβον,λγαρικό ά- ΟΤΑΣΙΓΚΤΩΝ — Ή άμερι- γιΤ)«, σ·τίς άναμΛ-ήσεις τού, πού ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ 128 ΧΙΛ. ΔΟΛΛ. ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Τ.Β.Λ. γραμμα γευ>ιι υσική; άΛαπτύξειος
είς την 'Ελλάδα. Ή ΕΤΒΑ θά
μΐτάσχη διά ποσοΰ ΙΛ.ΟΟΟ δολλα-
μετρητοϊς είς τύ πρόγραιι-
μα ίίψονς 150.000 δολλαρίων.
? εγει τα εξής γιά τόν ΰπέροχο ϊόμενος καί προπηλαι«ίςόμενος άπό
έκείνο ίεράρχη: «Επί τή προσήλ- δλονς, ιιρνοις δτοτ' μέ την άνταλ-
θον οί Μητροπολνΐται Λιτΐτ<ΐης καί λ-αγτ> των αΐχμαλώτων άπελευθε-
Σαράντα 'Εκκλησιών, οί μόνοι έρ ρώθηκε καί απηλάθη στήν Άδρια
γαξόμενοι έθνικίός έν τχ περιφε-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
* Ηράκλειον Κρήτης
Γ —ε
ι »·1>ΓηΑΤίΟΝ
ΙΝΓΚΗΜΑΤίΟΚΑΜ,:
.(-Ι.ΙΙ,,-.Ι',,γΙ,,^,,!^,
«ΚΟΝΙΙΕ ΟΜΟΤΠΟΗΑΙΑ
ΚΓΡΙΑΚΗ 20 ΑϊΤΟΓΣΤΟΓ 1971 'Έτο; 45ον άριβ. φύλ. 2115
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΔΙΛΙΑ ΠΟΛΪΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜ ΙΚΗ Κ* Ι ~ον ΡΡΟΣ+νΐΓ Γ ΚΡΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ
Τ)ΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεία: Όδός Νίκης 25 — Αθηναι - ΤηλέΦ. 229.708
ΕΘΝΙΚΟΘΡΗ Σ ΚΕΤΤΙΚΑ θ ΚΜΑΤΑ
ΒΥΣΙΑ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
είναι .τι/σα ήθική ή νλι -
κή έχ&α.τά·ησις εκ των άτομικών
τού αγαθήν, ένι.ς άνθρώ.του υπέρ
ή άλλον άνθρωπον άσχέ-
τωί γνωριμίας η σνγγενεία; τοτ'
πρός αυτού;, ι·.ν.διοτελώς, άνεν
λαί ίχνους ίδέας ότι έκ τής τοιαύ¬
της πράξεως τον Οίγεται ή ζι>μι-
ι,ΐται καί άνευ προσδοκί ις, δτα
(,ΰτω πράττον Οά εΰοη άνθρωπί-
ινιην ή θείαν άντα.ιόδοσιν.
2ι-ν·Γ)θέιττερον έν τφ ανθρωπί¬
νω 6ίω είναι ο έκτελών θυσίαν
τΛ·ά, υπέρ τρίτο" ή τρ£τι,» νά σν-
4 την άγνωμοσύνηιν, την ά-
χαοιστίαν ή καί τήΛ" ήθ*λημεΛ"ην
ή άθέλητον καχ.ολογίαν των συ¬
νάνθρωπον τού, ώς δήθεν έακεμ-
μένιος θνσιάζωΛ τ' άγαθά τοΐ' ίνα
τού έντομον σχολιασμοΰ τής
ς τον ίκανοποιηθή υ έ'στοΐ
ϋαί άνΰ.ταρκτος έγωιομός τού.
Κα'ι ά.ταιτεϊτ(/ι είς την περίπτω
σιν ταύτην άγία ύπομονή κα'ι στα-
πρός τόν Θεόν πίστις, ίνα
μή άγανακτοΰν έκ τής άδικίας των
ίνθρώιτον ό άγ·'ΐθύς δότης, παρα
ή είς διαμαρτυρίαν πρός ΰπε-
{ά<κιοιν έαυτοΰ καί εκφράση την πιχρίαιν τον. Άρκεί νά γνωρίζη, ΰτι διά τούς (ίτελίίς άνθρώπ.π·ς είναι φνσικω- τέρβ αί σννηθεστερα ή άγι|ωμοσύ νη χαί ότι σπα,νίζει ΰ, ύψηΛη συ¬ ναίσθησις περ(, της υπάρξεως ά- /ηβοί; άδελατική; άγάπης, ώς κι- λήτρου διά τόν άγαθόν δύτην, θροροϋντα τή,ν οιανδήποτε θυσίαν τιιΐ1 ώς απλήν έ-κτέλεσ-ιν καθήκον- Έάν, κατά την έννοιαν ταύ- τΐ)· ήσθάν<Λ·το την θΐΌΪαν πάντε; οί άνθρωποι κα'ι έλάμβανον ώς παράδτιγμα έν τώ βίφ τιον τάς των αγαθών σννανθρώ- .ιων των, ή ανθρωπότης θά έτε- /ΕΐοΛθΐεϊτο καί θά κατρληγεν είς την μακαριστήν τάξιν την ό.τοίαΛ" ύ Κύριος προέβλεψεν ειπών: «Μία ίΐοίμνη καί είς Ποιμήν». Είνω, δι«στι·χώς, χιμαιρική ή , τοιαύτη τή; ανθρωπότητος τελει- Μθίησι; είς την εποχήν την οποί¬ αν διανύομεν χαρακτηριζομ,έινττν Ι άπό ενα κοχως νοοΰμενον όρθολο- ! γισμόν άπό άδίστακτον έ'κιΐρασΐΛ πνευ,ματος. Ή Οιιΐία των Έλλήνων «'Τ- πέρ 6ωμών καί Έστιών», κατά την είδο>λολατρ:κήν έποχήι,, £·.-χΙ
τοΰ πεδίον τής μάχης, παρημπό-
δισε την κραταιοτάτην περσικήν
ούτοκ·ρατορ*'αν νά κατακτήση καί
ύποδουλώση την 'Ελλάδα, καίτοι
αύτη ι'ιτο απείρως μικροτέρα είς
έκτασιν καί ύλι/ήν δύναμιν. Τό
«ύτύ πνεΰμα τής θυσίας καί τή;
άγάπη; πρός τήτν ελευθερίαν συν-
ένωσε κατόπιν ι ούς "Ελληνας 6πύ
τύν Μέγαν Αλέξανδρον καί τούς
κατηξίωσε ν' ά«λά6ονν την πρός
Ασίαν έκστρατρί<χν πρό; έκπολι- τισμύν των βάρβαρον λαων. Κα'ι μετά τόν έκχριστιανισμόν τή; Ελλάδος, ύπότε τύ σύνθημα τής θνσίας «'Τπέρ δωμών καί έ- στιών» ήτοι τής ' Ε λ ε ν θ ε - ρ ί α ς. άντικατεστάθη υπό τού σιηθή,ματος: «'Τπέρ Πίστε- <Γ>ς καί Πατρίδος»,
("τι ή άθάνατ«; έλληνική φυλή,
δ «φνλάττει τα; προγονικάς τη;
"αραδόσεις άλλά καί διδαχθείσα
εκ τή; Άγία; Γράφη;, τή; θυσί
ι.ς τοΰ Άίίραάμ καί τοΰ Στανρι-
κοΰ θανατον τοϋ Κυρίον ημών
Ίησοΰ Χριστοΰ, συνε'χισε νά προσ
φέρη κατά μνριάδα; τα τέκνα της
ώ; θυσίας- πρό; διατήρησιν τή;
Πίστε<ι);, τή; Πατρίδος, τής "Ε¬ λευθερίας καί των παγκοσμίου ί,θικων αξιών. Ή τελετ«ταίος αΰτοκράτοιρ τοΰ Βνζίΐντίοΐ' Κονοταντίνο; ό Πα- λαιολόγος, καίτοι ήτο 6έ6αιος δτι θά συνετρίβετο υπό τοΰ τεροκττίου ό^γκ-ου τΐΛν πολιορκηπών τής βασι¬ λίδος των Πόλεων, δέν απεδέχθη τάς προτάσεις ΜοΜΐμεθ τοΰ Β' ίνα παραδοθή άλλ' απεφάσισε νά θυσιασθή 'Τπέρ Πίστεως καί Πα¬ τρίδος μαχάμΐνο; καί πίπτων επί τοΰ πεδίον τής μάχης. Τό παρά- δειγμά τσυ ένε'πνεε τάς γεινεάς των Έλλήνων ::αί τάς ένεψύχωνε κατά τούς αΐώνας τής δου,λείας, ώστε νά διατηρήσοιμ' τό πνενμα τής θυσίας καί ν ά καταστοΰν ίκα- νοί νά πραγματοποιήσουν την Έθνεγερσίαν τού 1821. Άλλά καί πύσωτ. εκατοντάδο>ν
— 19ον -
"Ομως κι' ό Λέιυν ό Άρμένιος,
όέ χάρηκε γιά -·ολύ τύ θρόνο, μ'
ολο ποΰ μ.πόρεοκ νά νικήσιι τούς
Βουλγάρους καί ιά τού; έπιδάλει
μιά μακροχρόνια ειρήνη.
"Τστερα άπύ ίξη χρύνιυν ενδο-
ξη δοσιλεία, ό πιστός ως τότε φί-
>ος τού Μιχαήλ ό Τραυλός, ίκρι-
νε, πώς είχε έ'ρθει καί για κεΐνον
ή ώρα ν' άνέ&ει στήν κορυφή τής
ΐξορίας. Άλλά ή σΐ'νοιμοσία, π ού
όογανώθηκε μέ σκοπύ τή δολΛ<ίθ- νί« τοϋ Λέοντος, εγινε έγκαίρο,ς ί(>ανίρή, καί ό Μιχοήλ καταδικά-
σθηχΐ νά καεί ίωντανός. Ό Λέων
ό Άρμένιος ήτ«ν έ'να; ανθρωπο;
μέ 6->|ιτν>.ή άντίληΐ|,η τής αποστό¬
λη; τον. Δέν είχε έ'ρθει στό θρό¬
νο γιά νά ίξοντώ(Τει έχθροΰς τού
προστοπικούς, άλλά γιά νά σώση
τό Κράτος άπό τή δουλεί'; των
σκυτεινών δυνάμεο>ν, ποΰ τό ά.ιει-
λοι'σαν έ'ξθ) καί ΐΛε'σα άπό τα σύνο-
ρά τού. Γι' αΰτό δίστ«ζε νά Ικτε-
λέσει την άπύηαση τοϋ δικαστηρί-
«ν καί νά παραδόσρι τ όν πα/.ιό
τού α,^'λο στό ίήμιο. Κα'ι τό δι-
σταγμό τον αίιτόν τόν ένχ'σχνσε ή
ο'ασίλισσα Θεοδοσία.
Ήτπν παρααονή των Χοιστου-
γέννοιν τού 819. Ή δασίλισσα δέν
ήτ«ν ('ιλΪ) τίς γυναϊκες ,-ΐοΰ άνα-
«ιτώνονται στήν πολιτική. Καί ο-
μο>ς, έκείνη τή κερα ή κακή μοίρί;
■Γοΰ βασιλέα καί ή δική τη;, την
ιξε νά ζητήσει τή χαρή τοϋ
κ.«τ«ΐιίκου ή τουλάχιστον την άν«·
(ίοίή τή; ίκτελέσεω; τής ποινής
'ηχι. "Ετσι ό Μιχαήλ (Ιρήκε καιρό
Α<η τράπο νά συνεννοηθεϊ μέ τοΰ; <{ΐίλο>·; τοι» μεσα άπό τή
'οιι, κα'ι ή σνμφορά δέν άργησε- νι'< ίοθει. • Ο Λρ(ον ήταν φ«νατικός είκο νομάχος, άλλά ήταν πιστός Χρι Μή εχοντα; τί; είκόνε{ 'ϊ'ιίι ΐ!ί>ιωξε·, κνΓ/ϊητοϋΛε- τή
τοΰ Θείοΐ' στοΰς ήχονς, ποΰ ειΐναι
όνρ'; δί'ιλες. 'ΙΙ άδυνημία τού ή-
ταν ή ψαλτική. Καί τή δεΰτερη με
ηα των Χρκττοι γέννοιν τής χρονί¬
ας έκείνης πήγτ, κατά τή βυνή-
θ·ΐά τού, στήν ΙΙαναγία τοϋ Φά-
ρου, νά ψάλλει σάν Ινα άπλό μέ-
λο; τοΰ χοροΰ τα τροπάρια τοΰ ό'ρ
θρου. "Ε,καΛ·ε παγ(ι)νιά .-τολλή τύ
πριοί εκεΓνο,, καί ίίλοι μέσα <ττήν έκκλησία ήτανε τυλιγμένοι σέ 6α- ριές καλογερικέ; κονκοΰλες ποΰ Ι'- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΠΣ ΠΟΛΗΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣΤΟΥ ΜΑΡΜΑΡΑ δ' ΠΡΩΤΗ στίς Κ ιταθασίες. Κ«ί τώ μα. ρκ ό Λέων με?θ)όοΰσε μεταρσκυ- μένος, άλλά καί ταπεινός, σάν ά- μαρτιολός, οάν καλόγερος, «Τφ Ιίαντάνακτος ΐξείΐαύλισαν ,-τό- θω..». Τή στιγμη άκ,ριδώς έκΐίνη σπαθιά ξεγυμνωαένα, μαχαίρια καί σίδερα άστρατΐκιν ολ.« μαζί σάν ά- 'Κ6ώ, ψηλά, στή μονή τής Με- τυ<μορ((θ)σεος τής Ποιότης, χ,λεί- στηκαν οί τέσοερις πρίγ::η-τες, ά- φοΰ έγιναν εμοΓ>χοι, κ" έδίο, στο
ίδιο μοναστήρι, (ιρήκε την τελευ¬
ταία τού κατοικία, κοιιιιατιασιιέν·);
σά σΓ|Τ»χτό, ό Λύτοκράτοερ Λέιυν
νος.
Ή ίοτορία τής ίξορί'ίς τού άπύ
τού;
τού -».ς ,οι·;. πσι,
πό σί'νθτ}μα, καί οί δολοφόνοι ρί- ό Ε'.
χ,τηκαν στόν Αϋτοκράτορα. 'Εκεϊ- ϋτήν ΙΙρώτη, οτό κάτο μονα-
νος, μικρόσο>μος, εϋκίνητος καί ρω στήρι, κοντά στήν παραλία,Ινησε
μαλέο;, δοκίμασε νά ξεφύγει. Μά ένα «Ιωνά άργότερα, τα τελευταία
υί σιινΐιιμότες κρατούσαν τίς πάρ- | χρόνια τής ζιυή; τού —δεΰτερος
τρ; καί τόν εσ.τρωχναν μέσα. Οί ' στή σειρά των {ςορ.'στοιν αιΥτοκρα
παπάόες καί οί ι|·άλ.τες είχαν κιό- ι τόρΐ'ΐν— ό Ροιμ,ανός Α' ό
λα έγκαταλείν|)ει-τήν έκκλησιά. Σέ
ιιιά τελευταία προσπαθεία ν' άμνν-
θεί, ό βασιλιάς κατάφερε ινα χοι-
ΘρΤ στό αγιο βήμα, καί κοατώντας
?να βαρΰ σταυρο στό χέοι, χτιαοΰ
στ μ' αυτόν τού; δολοφόνονς. Μά
ίκείνοι ήταν πολ.λοί. Μιά σπαθιά
τού πήρε τ' όπλιβμιτνο χέρι, μιά
τό κειράλι, άλλες κομμάτια-
σαν τό κοριιί.
"Τστερα άπό λίγες ώρες ενα μι
κρό πλεοι'ιμε-νο έ'φερνε έξόριστονς
στήν Πρώτη τού; τέσσερις γιοΰς
τοΰ δασιλιά, τα κομμάτια τού κορ
αι ου τού μέσα σ' ενα σακκί, κα'ι τή
Πΐισίλισσά τού, «Ιτία τοΰ όλεθρον,
-τεσιιένη άπάνίο στό ιιατωμένο δέ-
όονος ανθροι.-τος. "'Τστερα άπύ την Γ
έξορία τού ύ πνευματικάς τού μο-
ναχύς Σε;ργιος, ήρβε νά τύν συν-
τροφέψει στήν Πρώτη. Αύτός καί
£ ήγοΰμενος ΙΙολΰευκτος 6άλθη-
καν νά έλαιΐρώσονν τό (κ*ρο; τής
συμφοράς τού. Μά δέν χρειάστη-
ν.ΐ νά καταβάλουν κόπους μιγά-
λους. Πολΰ γρήγορα ό Αεκα.τηνό;
Ξαναο'ρήκε ίίστερα άπό την .
ΣΜΓΡΝΛΊΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
παραζάλη τόν έαυτό τού, μεταμορ-
όιιω; καί άγνώριστο.
'ΙΙ γαλήνη τού μοναχικοΰ ύίου
άπλ.ώβηκε στήν ψυχή τού. Την ε-
νιι·>σε νά τοϋ γίνεται εΰτυχί(ΐ. Μιά
γλυκιά, άπαλή ιύτυχία, ποΰ τοΐ
χά'ιδευε τή ζι·>ή .τολ.ΰ πιύ ήδονικά
άπό ύ'σο ή ταραχή καί, ή τύρβη
καί οί άνόσιες ιέρψεις, -τού τού
χυριζαη ή δΰναμη τής έξουσ.'ας.
"Ετσι δταν νσ
άπό λίγε; έ(>δο
τοΰς είχε κάνα οαιμίίασιλρίς, είναι
μιά άπό τί; κλασικότεηε; πίριπτώ
σεις τής άνθροντινης άχ.'κριστίας.
Ό.τιος ιιοναδικό παράόειγμα καρ
τερικής ύποτ<ιγ»'ις στύν κιιτατρε γιιό τής αοίρα; πρέπιι νά θρίυρεϊ- ται ή κ'ΐτα,τληκτική μετα6ολή, ,τοΰ παροτ'σίασε ό χαρ,ακτήοας τοΰ Λε καπηνοΰ ίίστρρίί άπό την άπώλεια τοΰ θρόνον. Τα είκοσ.ρπτά χρόνια τής 6α- σιλΐίας τού τα είχε περάσπ σάν ρνας ύ.τρρ&ολικά φλίαοος ήγεμό- νας κ (ί σάν Ε'νιις άκόηροτπ (τι/.ή- Η ΒΕΟΛΟΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚλΑΚΗΣ "Επ παερίδα Β' τοΰ Φωκά, καί .τού τόν Νικητρόρο Ψΐ'<κά γιά νά γίνη ί'ΐ 6'ΐσίλισσα τοΰ Ιωάννου Λ' τοΰ Τσιμισκή. Μά ό Τσιμισκής δέν εμοιαζε μέ Αθήναι 22)8)71 σπονδαστΛν κατάντΓ,σε ?τβι άσή- τοΰς προηγοΰμενους εοαστές καί μαντοΓ. Τύ 19; ι έφθασε ν' άπο- ο>ςίγβι<ς τη;. Καί ίίταν είί>ε πώ;
ιιάδες ήρθε ή σειρά των γιών τοιι
νά ύ.τοστοΰν τα έπίχειρα τή; κα-
κίας τονς, τοΰ; ιίδε χΐυρίς χα<ρ·ε- ν.'θάα νά φεύγουν στήν ί'ξορ'ια, καί νά πεί τα λ.ύγια τού «Τίοΰς έγέννησα καί ίί- ψωσα' αύτοι δέ »ιέ ήθέτησιαν». Τ επ σερα χρύνια αΰστηροϋ άσκητικοϋ 6ιοι> ήταν τα τελευταία τής ξο)-
ής τον (948).
Λίγα χρόνια άργότερα (!)1>9) ά
πό την Πρώτη άρχιζε τή ζωή τής
ίξορίας μιά άπύ τίς δαιμόνΐίς γυ-
ναικείες φυσ;ογν<·,μύες τοΰ Βυζ,αν- ΐνου, ή περίφι,μη γιά τάθέλγητρά της Οασίλισσα Θεοφανώ ή φοδερή λικαινα, ποΰ ίπνιξε τύ Ρομανο Β' τύν ΙΙορφνρογέννητο, γιά νά πέσει στήν άγκαλιά τοΰ Νικηφόρον Ο ΜΟΙΡΑΙΟΝ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Β' Μέ τίς βαρύτερε; έκφράσεις χαρακτηρίστηκε ύ Στεργιάδης καί τα δνσμενίστερα σχόλια ά- κούστηκαν γι' αυτόν, άπό σεβα- στοΰς Ίεράρχες, άι.ώτατου; άξι- ('*ματ.κοι''ς, σοφους κοθηγητές τοϋ Πανεπιστημίου» διακεκριμένον; έ- πιοτήιμονες, έπιλέκτονς γράφου;, πολιτικές προσοιπικότη- τες κι' εντιμους επαγγελματίες. Ό Χρισύστοιιυς γράφει στόν Έλευθέριο Βενκέλο, στίς 24 Αύ- γούστου 1922 τριΐς μέρε; πρό τοΰ μαρτύριον τού: «Πλήν καί ύτιεϊς κ. Προθι1- πουργέ φέρρτε μέγιστον μέρος εΰθι'νη; ό.ά τν,ι ■ καταστροφήν. Διότι (Ίποστενλ»ατε εί; την Μικράν Ασίαν ώς "Υπατον Άριιοστήν ί'να τοΰτ' αύτό π α ρ ά φ ρ ο ν α καί ΐγοιϊστήν, φλύαροη·, φονΐιμένον έν τίρ αύτοθανιμασμώ τού καϊ καταφοονοΰντα καί ύ- ί') ο ί ΐ ο ν τ α κ α ί> φ ι] λ α-
κ ί ζ ο ν τ α δλα τα ΰγιή καί
π"ώφρ'ι)να στο χεία τοΰ τόπον, διότι
έν τ φ
ν ο κ ο μ ε ί ο>
Γ. 6(110); δέν είχεν ού¬
τος τόπον».
Ό Άρχιστοάτηγος Λεωνίδας
Παρασκενόπθνλο; στήν υπό 25
Ιούνιον 1922 πρός τύν δικηγόρο
«Προσφυγικό; Κόομοςν
Κύρι° Διενθυντά,
"Ελειπα στό έξιοτερικό, δταν
φοιτήσει ?να; -/.<ι· μόνο;! Άλλά ό ΙΐΗτριάρχη; Πολΰενκτο; όέν ά- κι' αυτόν τό.> ενα — Ριο·μιό; δέν Ι νρχότ<ι την παρουσία της στό ίταν; — δέν ι.-οοοϋοαν νά τόν .τλεΐΛΟ τού καί πώς ρ'πρεπε νά δια- ύποςέρουν οί Τοΰρκοι... Μέ τύ 'λεξει άνάμεσα π" έκείνη καΐ στό (| ιλοξίνονσι/τε στί; στήλας σας ι τέλ^ς τοϊ ίητορικοΰ αυτού σχο- ί θρύνο, δέν εδίστασε ν· τή στείλει τό κείαενό μόν γιά τή θεολογική /ικοτ*1 ετους ε'κλεισαν οί Τοΰρκοι Σχολή τής Χάλκης. Έκεΐ μοΰ ίιρθε ή εϊδηση, ότι οί Τοΰρκοι ά- ,-ΐο·φάσισηΎ κι' αυτήν νά την κλεί- γοπ, δτο);, πριν άπό χρόνια την και τούτη τη Σχο/.η οριστικα και γιά πάντα!- . Κ(ΐί πρ'ΐΛ' ϋπογράι|Κι> την παροϋ-
σα μου, θά ιιοΰ έπιτρέψετε νά
Έαπορική.'
Τό κείιιενό ΐιβν λοιπόν πρέπει
νά «τνμπληρωθή τώρ« μέ τίς εξής
στήν έξορία, χιορίς διό/Λυ νά λν-
γίσει άπό τα δάκρνα καί τίς ίκΐ-
σι'ρ; της.
"Ας μή λησυονοΰμε, πώς άπ'
τι; κολ.ασμένα οπλάχνα τή; γυναί-
τα πρόσωπά τον;. "Ετσι Ι <[ράσεις στό τέλο; τοΰ κεο^ϊλαίου ■/οί όιοτώΐϋΜΤΐν ίπισκοπικών δή- / μαρτύριον υπέρ τής Χριατιανικής Πίοτειος Έλλήνων τό γενος, ή &υσ>!α δέν έ'μεινε κια! δέν μένει
τοΰς αΐώνας ώς παράδριγμα
θεν άαφιδολιών περχ τοϊ· Δημιονρ
γοδ τοϋ Σύμπαντος, άπό άκατά-
ιχίτον τεχνοκρατίαν, άπό
ΐΊΐομάν πάσης
ματικής εκδηλώσεως.
σαρ-
πνευ-
Άλλ' οί σαρκαζόμενοι διά τάς
πνι-υματίκοΰ κόσμου ίδέας
δνθρωυτοι τοΰ Μιχαήλ μίΐόρε-
ΐν νά κάνοΐ'ν εύκολώτερα τό ά-
.ταίσιο ρ'ργο τού;.
Ό Βασιλεύς των Ρο>μαί<ιη· εΓ- χε άνοίΐει τόν ίίρθρο μέ τή χαρμό «■Χάλκη.*: «Έδω καί λίγα χρόνια οί Τοΰρ- κ< ι εκαιιαν νόαο, ποΰ άπαγόρενΓ Τίλειώσο με μιά κλαοοικοΰ τύπου κ;'Η μεγάλη θεο- τό σπ' θν-
ί σίαν υπέρ επικρατήσεως τής Έ-
μελωδία τοΓ «Δεΰτρ ίδοιιε-ν | ι_οή τό>ν Ροιμκον, Τούρκων ί>πη-
πιστοί...». Ή άκολονθία εΤχε προ νόιον. τής Πόλης, ό άριθμός των
Μρ ά.τριρην ΐν.τίμτ αη
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΠΧΟΣ
Ι
ΙΙΕΡ. ΕΜ.
ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σννεχίζεται)
τιον χριστιανοί, έχοντες ώς 6άσυν | ,ταναστάσεως τοΰ 1821, Οπερ άπε-
τή; διαγωγής τοιν την υπο τοΰ Ι λενθερώσειος τή; Κρήτης, τής Μα
κεδονίας, τή; Βορείου Ηπείρου,
τής Μικράς Άσίας, τής Κ»'·πς·"ν
ημών Ίτ.σοΰ Χριστοϋ δι-
δαχβΕϊσαν αλήθειαν καί πκπεύθΛ»-
'?: είς την δύναμιν τής δια-κηρν-
"/θείσης καί διά τοΰ ΣταυρικοΟ
•■Ίαάτου καθιερ'ι>θείσης καί έξα-
•'ΐιιηθείοης άγι'ιπης, σνινεχίζονν
ιίττύητοι την εΰλογημρινην προσ-
έπικρατήσεως €Ϊ; την άν-
της χριστιανικής 6η-
διιβχολίας, μέ την ακλόνητον πε-
'οίίηοιν δτι ή ώς καιρική θεω-
0<Λΐμρ·Λ·η σήιμρρον τελειοποίησις 'ϊ; ανθρωπότητος θά πραγματο- •Ίοιΐ)0ή, διότι πιστεύουν •Ί αΰτό είναι τ') θελημα τού έν- "'Όικ.τήσαντος Θεοΰ. Λ Λιώ την ελληνικήν φυλήν (Ιπο- Ι!'(ϊ προγονικήν παράδοσιν ή θν- ύπέο Πίστεως καί Πατρίδος, υπέρ ύψηλών - εϊ>γιενικών
'Γ''>δΛ παγκοσμίου σημασίας.
Ό άθάνατος "Ομηρος περι-
Μέ τίς δίόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΪ»
ΓιΑΣΕΜΙ...
Η ΓΕΝΕΤΕΙΡΑ 1 ΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΩΝ ΤΟΥ 1821
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
(ι ή ς κια ά τεθνικός,
κηνι|ιίνους, ίγοϊστή; καί ο;ιλ.όδο-
'ίος. . .».
Στό 6ι6λίο τού «Άναμνήσεις»
(Τόιιης Β' σελ. 227) ό Παρα-
σκρνόποΐ'λος άσχολ^εΐται
γιά τόν Στεργισδη: «"Ηταν, γρά
ιρει, εντελώς άκοινώνητο; καί μι-
σόι 'θοιιιπο;. Εφέρετο σκαιω; καί
ύ6ριστικο>; πρός διακεκριμένον;
"'Κλληνο·; πολίτας τής Χμΰρνης.
Τόν διεκριτε λίαν μεροληπτική
στάσις διά τύ τουρκικόν στοιχεΐ-
η.', ή όποία ρίΐθανρ μέχρι τοιού¬
του σηιιείον 'ο·στε νά έ,τεμβαίνη
χαί είς αύτάς ετι τάς δικαστικάς
υπέρ
Διευθιν,τιι,
είναι ή Κοη·)πολις, (ορα Α' Τύ-
-τρός χάριν τής έλληνικ.ής νεο-
**
"ΐΌίαν
ει είς την Ίλιάδα τον την
ός πατρός, τού βασιλέ-
% των Μνκηνών Άγαμέμνονος,
Ι(Ι*ί Πατρίδος. τΗτο άρχιστρά-
ΤΓΓΥ<>5 των 'Ελλήνιον κατά τή; ε ναν
ιής Τροίας εκστρατείαν, ά-
κα'ι αυτήν εκ λόγιον
ήτοι πρός τιμιορίαν τοΰ 6α-
ις Πάριδος, δστις, κ'ΐτα-
τή; φιλ,οξενίας τοΰ 6α-
Ήο; τής Σπάρτης Μενελάοτι
ί·τΊΥαγε την σύζυγον τού 'Ελέ-
•ν'Ί δταν ό εκστρατευτικύ; στό-
Λϊ των 'Ελλήνιον ΰπεχρεώθη συ-
ΐΓΐρί,ι έχτάκτον νηντ^μίίΐς είς άκι
'ΐοίον έν Αύλΐδι, προσέφερε την
'ΎΊΐρρα τ(Μ, ΊφιγρΛειαν, ίνα
'ΊΊααβη πρός ίξενμενισμόν τόν
ν ιί; τΛ' πόλειιον έ-
τοΰ Όλύμπον. Συνε-
θαΰματος των ίκανοποιη-
νηρος Σαμουήλ, Τζαδελυαίοι τοΰ
Σ ονλίον, Μεσολογγίτης Και|ιά-
λης, ήγοΰμενος τής Μονής Άρκα-
δίου, Παπαδογιάννης, Παΰλος
Μελας Μητροπολίτη; Σμύρνης
Χρι>σόστομος, Καραολή; κα'ι Λίε-
ξεντίου. Καί πόσοι άλλοι; Δέν θά
εξήρκεΐ όγκΕδης τάμος ίνα περιλά
6η τού; γιηοστούς άλλά κα'ι τοΰ;
άςρανεϊς "Ελληνας άγ<ονιστά;, οΐ¬ τινες έθυσίασαν την ϊίοήν τ(ι·ιν υ¬ πέρ Πίστεω; καί Πατρίδο; καί υπέρ των Χριστιανικήν ήθιχών την πεοιπό'ίηβη των καναρινιων. μία τύ λεπτό καί εύγενικύ άρ<ι>μά
Τόν παρακολουθή καί τύν θαΐ'μά- τού.
θαιμάϊιο τόν κοινωνικόν αίιτόν
παράγοντα ποΰ κατ' έπ^κταση πρός
τί)ν κΰρια ένασχό/.ησ-ί τοι> μέ την
μεγίστη ,τροσςρορά πρός τύ σννο-
λο, άφιερώνει τόν έ,λεΰθερο έλάχι
στο χρόνο τον σέ λεπτοΰς, εΰαί-
σθητους καί εΰγενικονς τομίϊς.
Φαίνεται ίδ.αίτερα συνδεδεμένιος
μαζί τον. Τό βλέπω καθαρίί. Ου¬
δέποτε άπλών-ι τό χέρι νά κύι)ιη
τό αν&ος τον καί στενοχωριέται
σάν βλέπη μιρικα πεσμένα στή ρΐ-
%α τον.
Ένας ί'ρ.οτας δδολος, εΰαίσθη-
: τος, εΰγεν κάς, ύείγμα τοΰ ίσωτε-
Τύν θατ'μάϊικ σάν τόν άκοϋ(ι> χά- ρικοΰ κόσμοι1 .ού άν&ρώπου.
διάρικα νά μιλά ττά πθΜλιά καί αί-
σθάνομαι άγαλλίαση δταν, έκεϊνα,
όξιών τή; Άιθρ(οπότητος. Δέν πον
6λή εά
μέ γλνκύτα-
όξιών ή; ιρης
θά ήτ» Ασφαλώς νπερ6ολή εάν τους καί θαυμάσιονς τόνονς τον άν
κατελήγομεν εί; τό συμπερασμα τΐ/ποκρίνονται.
ότι: θυσία Γσον Ελλάς καί 'Ελ- Τίς άπογρνμπτινέ; ώρε; τόν
Γιλέπιο στόν κήπο νά ασχολήται μέ
λά; ίσον θυσία!
Ίοΰνιο; 1971.
Ι. ΒΕΡΝΆΡΔΟΣ
τα λουλονδια, μά πιό πολ.ΰ μέ τό
νιοσριιί. Φροντίδα ίδιαίτερη, πού
Οί νεώτεροι μουσικοσυνθέτες
"•Ίνον
τή- ύ,Τ0ααγής τού
"Ελ-
ή γής
'1*ο; άοχιστρα:ήγοαι θεών, ή επί
άνηρπάγη, άντικαταστα-
, '*ι ■ταραδόξι.); δι' έλάφου καί
ΊΥήθη Θατ·μαστώ; εί; την Τ(ΐν-
*"· δτου κατέστη ίέρεια τή;
ν!α? 'Αρτέμιδος. Έκεϊ την σν-
4 άδελφός της Όρέ-
ΜΕτά τοΰ οποίον ίφνγρν ε-
' Χ<4 μετρβηονιν άμςότεροι '» Αττική,ν, δποι· ή Ίφιγένεια ΉίΐΜτεν βραδύτερον ώς ίρρεια. 'ΐιί ΐΐατρικΓ]ν ταύτην θυσίαν 11 "^αράμιλλον τραγι,>δίαν άπ>ε-
* δ Εύριπίδης διά των
τραγιοδιοιν τού: «Ή Ίφι
?Γνρ'« έν Αύλίδι» καί «Ή Ίφιγέ-
^"ι 'ν Ταύροις», ή δέ Παγκό-
,^10^ γοίΐμματολονία ένεπνεύσθη
"..... διδ<ικτικάς, άθανάτους ι; καί δραματικά εργα (ΐυγγρπφέι,,ν: Γκαίτε Ρα- λΓ' 1>οτ°ου' Ι'χλούκ, Γκινάρ καί
τοΰ
«ί,
λες, άχ, μοΰ πήραν τό μυαλύ!
σιμι»ονιών, παρ »τ»;ρώ μ.ετά λι'πης, —"Ελλα, ^λα_ Κολουμέλλα, κάμ'
άντ'ι νά 6αδ.'ζοΐ'ν στά ίχνη τοΰ ( άρχή μέ τό καλύ!
Μπάχ, Βάγνεο, Μότσαρτ, Βέρντι,
αντιθέτως καταφεύγουν εί; μίαν
άνάμιΕιν τύνον, ,τοΰ παραΓηρείται
μ; ί κείνοι·; άγρίων φυλον.
Πιστόνια, (ίρπες, πλ.αγΐαιυλοι
καί άλλα κρουστά, συναγελά?οντ:χι
σέ (ίαθμό νά μην είναι δυνατόν,
νά σνναντήσουμΓ έ'να μοτί6ο. Ά-
ίτύ την άρχή ειι.ς τύ τέλο;, ή γκράν
κάσα, ευρίσκεται έν έξάοσει καί τα
ΐιπώμ. μ.τούμ, τα τζάμ, τ'ςούμ, ρ-
τσι τα πιτσικάτα, νά χάνονΛ· την
άξι'α τού;, μέσα σ' αυτόν τόν κν-
κεόνα των τάνων, ποί> μα; ένθυιιί
Ιΐοτ-ν την ίταλική κιομιοδία Ίλ ρι-
ίύονο ντί Κολονμέλλα, οπον κά-
ποιο; ρίσέρχρτια σ' ένα τρελλοκο-
μείο, διά νά επιδώση επιστολήν
ιρό; τίνα. Εώρεθρ'ι; εί; τ;',ν κ?ντοι
■/(,ν θάλααον, 6λέπει νά έξέρχιον-
ται άπύ τα διομάτιά τιοτ οί τρόψι-
μοι, μέ χάρτινα μουσικά οα^α-να,
άντιληφθέντε; τόν ξένον, πρό; λαμ
προτέραν νποδοχήν τον. Καί δταν
ήρχισε ά περιστοιχίζεται άπό τού;
τρελλούς, κρά^ι: Τ' εΐν' αΰτό;
Χά τύ κλαρΐνο, κόντρα μττάσο καί
6ιο/άνο. Αύτό μοιάζει σάν τό τη-
γάνι δποτ» τηγανίϊοτ·ν ψάρια, μπα-
καλιάρο καί ξιφιό! Γιά μιά παληό
σονσονράδα, είν' αύτά δπου τρα-
Τολμω ,'ί οι.ιταράξιο τοΰς κΰ-
κλου; τού:
— Θαι-μάΓ, ο ) ονλοΰδι τύ γιασε-
μί, κΰριε...
— "Ω! γειά σα;. Ν«ί, είναι πρά-
γματι θαναιάσιο, «Ιναι λεπτύ, εί·αί
σΰητο, είναι άγνό, πάλευκο, εί-
ν«ι, κνριε, ή παρθένο; τιόν λοΐ1-
λουδιων, είναι τό θανμασιώτερο
δι,μιοΰργημα τής φύσεως, είναι ντε
λικάτο, γι' ιιΰτύ θέλει χάδι καί ,-τε-
ρι.τοίηση.
— Συμι^ωνώ. Άλλά καί ι(>ΐ'χικη
εΰγΓνεια σάν τή δ:κή σας, κύριε.
ΒΙΣΦΟΣ
ΜΕΤΛΦΟΡΛ ΓΡΑΦΕΙΟΤ ΤΤ-
ΙΙΟΤ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΣ
ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ
Τό Γοιις είον Τύπον καί Π/»η-
Αθήναις Βρετ-
__Μοΰ κολλήθηκαν, σάν (ίδέλ- τΐινικής Πρρσβείπς μετειτέοθη
ΕΝ ΠΑΡΟΔΩ
ΤΑ
Εκ τής έμπερ,στατομ,ν,ίς άντι- [ μόν τοΰ Δοκι,μίοκ Ίσιορικοΰ τοϋ
Ιωάννου ΦιλήμοΛθς σελ. 414 και
415)
Αντιθέτως, ό κ. Άσιατίδης είς
ήν επιστολήν τοι>, την δ)-μοσιευθεί
σαν την 6)8)71, ύποστηρίϊει δτι οί
Άλέξΐυ ·δρος καί ΔΓμήτριος 'Τψη
λανται εχονσι γεννέτί,ρ.εν τόν
Πόντον στηρίζικν τή' γνώμην τον
τίς δσα εγράφησαν υπό Ίστορι-
?:ών μετά τό 1031 μεχρι σή,αερον
καί παραθέτει
αρχου έ.ά. κ<ά 'Λοανασίυι Άσ.ατι όη, Φιλολόγου, σχετικώς με την οικογένειαν 'Τψηλαντώι, προκύ- πτει δτι ή άμφισϋήτησις ιών εν Λο γιο κυρίων περιορίζεται μυνον ϊΐς την γενέτειραν τώ.ν Ά/.Γ^άνδρου καϊ Δημητρίου ·ΤψηλΛ·ντών τού "-«ι παραβίτει .ορισμένας περικο- Β21 καί ούχι είς την έ/, γ ού Ιΐόν πά; ?ργον Ιστορικόν — Συγ- γραφέον διά ν' ίΐποδΕΐ'ξη την 6α- του /ίαταγιογήν -,ον. Ό κ. Καμαράδος είς τί>. έπιστυ
λχν τού, την (νί.μοσιεΐ'ϋνΐσαν την
18)7)71, ύποστηρίζει δ:ι η οίκο
γένεια των 'Υι|>ηλ.αντών κατάγε-
ται μέν άπύ τό Πόντον (ΙΙατρ:-
σιμοτητα τής γνωμης τού.
Άλλά άπαντες οί Ίστορικοί τούς
ό.τοίονς έπικαλεί'ται ό κ. Άσιατί
ίης όμιλοΰν περ'ι τή; εκ Πόντου κ.α
ταγίογής τής οικογενείας των
άς.χης Ιωάννης Ξκ,,λίνος - 'Τ- νηλαντών μόνν^ν (παρ' ουδενός ,'ίλ
λ άσβητουρτην οΐτε κα
■ψηλάντης
1ς είς Τρα.τεζοΰν
άαφΐσβητουμρτην, οΐτε και
ψηλάντης γεννΐ|0ε1ς είς Τρα.τεζο
τα 1010 — 1012 καί Κων),.ο; 'Τ- ™0<>- το° κ· Καιιαραδου, ο οποίος
! ^ ίλ' ϋ έό
ψηλ-άντη; - Ξα
ς νηΐ(Γενθείς
ίΛΐστολτ'.» τον οα^ιϋ; έτό
τό 1384 την Εύόοκίαν θυγΐίτέοα
τοΓ'τη)
;ΙΡ0<1 τίί: τού 84 την Εύόοκίαν θυγΐίτέα Βασιλενοντο; εί; ϊοαιεϊο&ν νετείρας των ■Τ«|'ηλ«ντών τού 1821 τα 'Εμιιανοιήλ Κομ,,ηνοϋ) πΛήν '.' λε£άνδροτ· καί ΛΓ.μητρίου, άπο- τής άπύ τύ Μεγαρον Μετοχικοΰ Τα- Καί οί τρελλοί μας κ.όντε)|ι.ιν νά με.'ου Στρατοΰ, 'Ελ. Βενιζέλον τρρλλάνανν τόν συμπαθή Κο?Χ)ν- Π είς νέ« γροφεία. Άπύ τής μέλ.λαν! Αύτύ τύ ίδιο παρατηρϊί- Λευτερας 23 Αύγουστον 1971, ται κα'ι στίς σημερινάς σιιμφοινί- εγκατεστάθη εί; τόν όον ορο<τον ες, πού μά; πα.ρνονν τα μναλά, τής όδοΰ Καρίτγεώργη Σερ6ί«; οέ· δκθμό, εί; ·ό ακονσμα μετα- 1;, Πλατεϊα Σιντάγι:ατο;, Άθή- 6ύσί;ών τιον, προσιοπικώ; νά κλείο ν«' 22."). Οί άριθμοί τηλε(ΐ·ώνον τύ ραδιόφωνο. Τύ λνπηρό, «τι με- τοΰ Γρας ρίον παοαμρνουν ο! αϋ- ρΐ/ίθί μουσΐκολογιώτατοί μας, άνά- τοί: μεσα στί; ούράνιε; συμφιονίε; τοΰ Διά γενικά; πλη«οφθρία; 73(ϊ.2ΐ1 Βάγνερ καί τοΰ Μότσαρτ, παρεμ- έσωτ. 227. 6άλλονν καί μερικηΰ; νεοΐ'; μου- Διά τόν τύπον: 234.397 ή 230.517. σουογοΰ; καί ε">σι, θέλο·υμε δέν |
θελουμε, νά άκοϋμε τα μπάμ,, τα
μπούμ, τα τοΰφ, τσίζ, πίζ, οσο νά
τρελλαθονμε !
ομιο; μετα την κατακτησιν τη;
Ί'ρΓ,πεζοΰντο; υπό των Τούρκων
(1401) ή οίκονρνρια .-τεηιρ—αεν
η; ά((άνει«.. κ ιϊ Λναιΐ:ιίν·ρται π:-
Ρι τύ ΙιίΒ.') έγκιιτεστηιιένο; εί; την
Β ()ι'»,ν (Ξι,Ρ' ,ρήντ,ν — Κυυρού
ΤΓεσμί·) τού Ποσπόρου ό 'Λντίο-
χος 'Τι,ιηλάνΐης έκ τής σε.οα; των
Τι|<7Τλ«.'.τ(Τ)ν —■ Κίνμνηνόν Τριι- π?".οΰ.7ος, τοΰ ΐ/.τοίοι άπόγονοι γεν λτθρντρς είς ΞΓ,ροκρΰ ιντ,ν, .-:ί Ί- (,«'<ι νη; 'Ττ|ιηλάντης (1692), ρτς 'Τ^'Γ,λι'χντης (1726) γ.- , γύνοΜ τής εί; ϋΓΓρηκοτΊνν· Ι'ιστ.Ί Κιον)πόλρ(ος ργκΓ£τησταθρί- κ(/ί στρατΐ(ρ)τικά; Αρχάς «ύτΛν. Ό σ τ ρ α τ η γ ό ς Ν Λ γ Λ' μεγαλη στενοχίοριςι μοΰ παρά τώ Στρατφ (/νε'ιρρρεν ότι ό Στρργιάδης εκά¬ λεσε τύν δικαστικόν σύμβουλθίν τής Κατοχής Κνίρτόν καί τόν διέταξε νά άπε- λε>θερώση δλονς τοΰς κρατονμέ
νους ε'τ ταίς φυλακαί; Όθωμα-
νοΰ; άμέσιο;. Ό δικαστικό; σύμ-
(ίουλ.ο; τοϋ εΐπε ότι θά άναοφέρη
τουτο άμεσος άς τά προϊστάμε-
νόν τού Στρατηγόν Νίδερ, ά-
σκοΰντα την ποινικήν άγιογήν συμ
φο/να μέ τολ Νόμον, καί τοΰ ο¬
ποίον ή ά.ιόφασι; ήτο άπαραίτη-
τος διά μίαν τοιαύτην ενέργειαν.
Τουτο ήρκεσΐν ,ό γίνη έκτός έαν-
τοΰ υ Άρμοστής, μέχρι τοιούτον
Γιαθμοΰ, ώστε νά ίξυ6ρίση χό>ν δι-
καστήν 6αναύσο)ς /.αί νά τόν α¬
ποπέμψη σκαιότατα.
Ό Στεργιάδης εΤχε την άνόη-
τον καί τερατώδη άξίιοσιν λ ά μή
ί'πιτρρπη πηραμονήν
νοιν υπό τοΰ Στρατηγείου είς Μι¬
κράν Ασίαν άξιιομ/ιτικών άνιευ
τής έγκ-ρίσεώς τού. Ή 'Τπάτη Άρ
μοστεΐα
άξιοθρήνητον
'Εφ' ίίσον ό χρόνο; παρήρ-
επί τοσοντον ή δί
χετο,
τον σμυρναϊκοϋ λαόν ηνξθι',ϊ κα¬
τά τού Ί'πάτον άριιοστοΰ. Έκ τής
ελλείψει»; πάση; η|ινχραιμίας, τή;
ήπαρ/ιιτήτον δ.ά πρύσοιπον κατέ-
/ον τόσον υψηλήν θέσιν, έλάμ6α-
ον χώραν άπει,.οι αΰθαιρεσ.'αι καί
άποι,άσπ; έκθέτονσαι τύ γόητροη»
τή; ί-λληνική; Διοικήσεως καί αυ¬
τού τον έλληνικοΰ Κοάτους.
Ό Άρχιστράτηγο; Άναστάσιο;
ΙΙοιπούλας γράφει:
«... "Οταν ή Ίστορία μίαν η¬
μέραν θά άναγρί/ψη τάς άνεκφρά
στονς είς τραγικύτητα σελίδας τοΰ
έλλν,νικοϋ "Εβι.ους (τής Μικρα-
πιατικής Καταστροφής), είμβι
6έ6αιος δτι κάτοιθεν τοΰ όνόματος
τοΰ Άριστείδη Σ τεργιάδη θά χα-
ράξη άμερολήπτιης, μέ τύ σήμα
τΰο π έ ν θ ο ν ; κ«ί τής ό-
δ ύ ν η ς, την ά ν τ ε θ ν ι -
κ ή
V
δράσιν τοΰ άνθρω¬
πον αυτού, στιγματίζου-
ο α ν διά παντός τοϋτον όστις,
αδιαφορίαν διά τα άποτελιέσματα,
έπεξήτει νά Ίκαντποιή διά των έ-
νεργειών τον μόιον τό ατομικόν
τον πάθος... Ό Στεργιάδης
«φό6φ συσχεθε'ις> διά τα τραγικά
άποτελέσματα το" κ α τ α χ θ ο
ν ί ο ν έργον τού, έσπευσε νά
έπιΛιονισθή τοΰ αγγλικοΰ θωρη-
κτοΰ «Σιδηρούς Λούξ», ς-ρονρού-
μενος υπό "Αγγλιον ναι«τών».
(«Ή άγωΛΪα ίνός "Εθνου;» Α¬
θήναι 1823, σελ. 211 καί 284).
Ό Στραιτηγύ; καί Πρόεδρος
τής Κυβερνήσεως Στυλιανός Γο¬
νατάς, γράψίΐ:
«...Ό Στεργιάδης εφέρετο
σατραπικώς π·.>ός τόν στρατόν,
τούς Μητροπολίτας καί ίίλας τάς
ελληνικάς ΆρχιΊς. Μόνον είς
τοΰς Τούρκοΐ'ς ήθελε ινα είναι ά-
ρεστός καί νά τού; δικαιώνη πάν-
τοτε. Μετέβαινε είς τάς φυλακάς
λ/ζί άπέλυε οσοτς αί στρατιΐι>τικ«ί
αρχαί είχον φυλακί'σει, οβτ« καί
τόν αφοπλισμόν των Τούρκων έ-
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΞΗΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
Τθ βΡ 'ΑΚΪΟΙ ΑΚΔΡΙΑΗδΥΠΟΛΕΟΣΚΑΙ Η 0ΕΡ10ΧΗ ΤΟΥ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ίΚΚΛΗΪΙ,ΣΤΙΧΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΙΤΠΣΗΣ
Τποστραχήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΚΡΜΊΔΗ
(Συνέχεια έκ τού προηγουμ«νου) , ρεία τοΐιν, πρύθυμοι είς την μεθ'
Πρίν κλείσιΐ) τό κεφάλαιο αΰτό
τής τιτλ,ϋύχοΐ' Μητροπόλπος κομο
πόλεως, θά άναφερο) λ,ίγιι γιά την
προσωπακότητα καί τί; περιπέτειες
τοΰ τε/.ευταίου Μητροπολ.ίτου της,
τομ Σεβασμιώτατον Μητροπολ^του
Λί'-Τά τ·ιιή;
ΕΤΡΙΠΙΛΠΣ ΜΑΚΡΙΜΙΣ
Λικηγόοο;
σης κατά τό 16Β!τ οίκογενρία; 'Τ- | Λ.'τση; καί 'Εξάοχου .πάση; Ροδό
.της, τόν ΰπέροχο έκεϊνο έθνιιπό-
! στολο Χικόδημο.
Ό Σίβασμιώτατος Νικόδημος,
καταγόταν άπό τό προάστε>ο Κιρισ
χ«ιέ τής Άδριανουπόλειυς καί διε
ξήλθε τίς έγν.ι'κλιες σποι·δέ; τού
σΤύ Δημοτικό τοΰ Προαστπ'ου τού
καί στό Γυ,μνάσιο Άδριανουπάλε-
ος. Έν σννεχεία σποι'δα^ε στήν
Κατά 0,6% νπεχώρησε τόν Θεολογική Σχολή Χάλκης καί τύ
Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΣ
ΧΟΧΛΡΙΚΙΙΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ
Γ.--; Πτιν 'Τι|ιηλίΐντ<Γ>ν τοΰ 1821) ί παρελθόν™ "Ιούλιον ό υπό τή; 1907 έχειροτονήθη Μητροπολίτης
Κι,)·)νο; 'Υι,η.λάτι-ς (17Π0) (.τα
ΕΣΤΕ ΧΓίταρτιΌ'· ιτνος γενικός Λιτίτσης, την όποία καί έποίμανε
.- ην τοϋ Βοσπόρου) οί ι·ίοί
Άλέξανδρος την 1 Δεκεμ6ρϊ'οι·
1792 καί ΔΓμήτριος την 14 Δε-
κεΐιίΊρίου 1793, ^εγονό; τό οποίον
(ΐί άγι,ιν
ούτοι τού 1821 άν έ¬
φερον οί ϊδιοι εί; τα άφιεροτικά
τολ πρό; την Φιλικήν 'Εταιρίαν
•/ράιιματιι, ήτοι ίί'ι γεννρτειοά τ(·>ν
ΔΦ,ΤΡΩΜΔ ΣΤ Ν
'Επ' εΰκίχιρία. γιατί τό ραδιόφιο / Υ Ζ.
V
νο ά.τεσκοράκισε τοΰς ρομαντικον;
μας Τσιλ^'φην, Άποστολάτον, άπό -β κύματα προσφύγων, ώ δράμα
ΟΜ
ΙΤΟΜΟ Ι.ν,Υ.-ΝΗΣ
τα προγράμματά τον; Μπορΐϊ νά
μττν ίκα'νοτοιονν την σημερινήν γε κα; τής συμμετοχής,
(τής σνιιπονιας
νεαν, άλλά έμτϊς οί παλαιότεροι,
δόξα τώ θεφ, στεκόμεθα καλά,
χάρις στίς παληές καντάδε;, δσο
κι' άν προσπαθοΰν νά μάς τρελ-
λάνουν ο! νεώτεροι μονσικοί, μέ
τίς τρομερές συμφωνίες τού;!
ΓΡ. ΧΑΡΜΗΣ
συνίΐύλισμα τοΰ πλήθονς, πού γέ-
(μει καταφ'ρΟΛΐας
; στοΰ; δυστνχεϊς...
Κι ώ τοΰ μαρτυρίαν άκέριον γιγαν
(τωμένου τάμίΐ,
τρ<χνέ στιμ6ολισμ?, μεγαλομάρτνρα αξιε, Χρνσύστομε, (στό ν.λάμα, ντρο.-ΐής Εεβγενισμέ. Στά πύδια σ)υ |Τ(·ι νο τό σώ.α, τύ μ'ιήμη την Ίίρή, Ψνχή τοΰ 'Ελλη-νισμοΓ' μας, ποί' (μέ; στό οι'ράνκ) στοι7)ΐΐΓ( σέ σφίγγουν οί Καιοοί!. . Γ.Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΙΙΣ Πράεδρος Συνδε'σμου Έ'λήνιον Λογοτεχνων ημών συνεργασίαν και παρέχοντες πρός ημάς πληροφορίας περί τών' έν τή περιφέρειαι τιυν συμβαινόν- τιυιν...». Την νύκτα τής 20ης Όκτιοβρί- ου 1913, 2% περίπου μήνες ίίστε- άπό την υπογραφή τής Σννθή κης τοΰ Βοι κουρεστίον, Βούλγα1- ςιοι στρατιώτες, νπό τόν σννταγμα τάηχη Χεσα.ττσήεφ, συνέλαβαν τόν ΧικόδΓ,ιμο μέ τι'ιν κατηγορία δτι (Ίρρθηκαν δπ/ί στήν Μηιτρύπολη, ."> τύν άριθμύ, τα όποία αμιος είχον
κρύψει προηγονϋί'νιας δργανα τοϋ
ιτν, ταγματάρχον <χύτοΰ. Καί άφοΰ τόν κρατήοανε επί 24 ώρε; στά κρύα κρατητή,ρια τοϋ Λστυνοιμικοΰ τιιήιιατος, νησΐ'.κύ καί διψαβμένο καί ύβριζάμενο, τόν έ'στειλαν μέ συνοδεία στή1,1 Χεμπίπτσε, δπου πέ- ρασε την νύκτα στό ΰπαιθρο υπό δρυμύτατο ι|'νχος καί πάγοτ'ς. Την ίπομένη τόν ιμετέφεραν στήν Στά οα Ζαγορά, δποτ> τόν ?κλεισαιν σέ
ί'να έλεεινύ δίαμάτιο στό όποϊο, ά¬
πό την κόποκτι καί την λύπη τον,
άρρώστησε κα'ι ίμεινε χιορΐς πε-
θαλ|»ι επί '&α όλόκληρο μήνα. Ά¬
πό την Στάρα Ζαγορά τό,ν μετέ-
διαδοχικά στήν Σόφια,
στήν Πλεΰνα, στήν Λόφτσα, στήν
Τροί'άν κ^α, τρλικά, τόν ρκλρισαιν
στήν Μονή τής Κοιμήσεως τής
Θεοτόκου (Μονή Τραϊανών), πού
την είχαν κτίσει τα Πατριαρχεΐα
κπν.κή τραπέζα Είσαγιογών - δΓμοσιεύθηκαν στόν 25ο τάμο των τό 1835 μεταιξΰ Σίπκας καί Πλεύ
'Εξαγ(,)γι7) παρέσχε δάνειον 128. «Θρακικών» καί στίς οποίες πε- ■·, άς.
000 δολλαοίοιν είς την ελληνικήν ριγράφει την χειροτονία τοΰ 6οη- "Ολες αντές οί μετακινήσεις γι-
Τράπεαχν Βιομηχανική; Άνα- Οοΰ Επίσκοπον τοΰ ύπεργήρον Μη νόταν μρ άνοικτά κάρρα, μέ 6ρο-
.-ττιξε(,);, πρό; ίνίσχυσιν τής χρη- τραπολίτου Άδριο,·ουπόλεο); Κν- χές καϊ χιόνια. 'Εμεινε στήν Βον>
ιιατοδοτήσεοις μελέτη; διά πρό- ρί/,λου, ώς επίσκοπον Δοριι<ττόλοι», γαρία περ'ι τοΰς δύο μήνες, ί>6ρι-
-ήρ των ϊδίιον), έκ τοΰ ύπ^'ου έ- , τιμάριθμος χο.δρΐκής πιολήσεος μέχρι τό Χαλασμύ τού 1913.
γρνντθΓ,σαν (πάντοτρ εις ΞΓροκρή- Ι τρλικών προ'ίύντων έν σχέσ*ι πρός Ό άειίμνη<ΐτο; Γ. τύν ,-τροηγηιμενον μήνα ΊούνιοΛ. &η;, γράφει στό,ν Α' τόμο των θρα Ταυτοχρόνως τό μέσον ίπί.-ΐΓδον χικίιν, σιλ. 307, τα εξής: «...ό τοΰ έν λόγω όείκτου κατά τύ 7 Λιτίτϊη; Νικόδημο; διά πο,λλών ιιγ. όν Ιανουάριον — Ιουλίου έ. -/.(ΐ μεγάλον πλεονρκτημάτων πε- γ. σηαειώνε: αΰξΓ,σιν κατά 3,1% προικισμένο;, τυγχά^'ων δέ καί μύ ί'ν σχέσει πρό; τύ αντίστοιχον 7 στη; έγκρίΐτέστατος τής έκκλησία ιΐ'|ον τοΰ 1970. στική; μοτσική;...». _____________________________Ι Ό άείμνηστο; ύπολοχαγός τό- τε Στυλ. Γονατάς, ό οποίος δπω; προανέφερα, διηνθννε, υπό την ί· διότητα τοΰ προξενικον νπαλλήλοΐ' στύ έλληνικό Προξενείο Άδρια- -,ουπόλεος τύν Αντιβον,λγαρικό ά- ΟΤΑΣΙΓΚΤΩΝ — Ή άμερι- γιΤ)«, σ·τίς άναμΛ-ήσεις τού, πού ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ 128 ΧΙΛ. ΔΟΛΛ. ΠΡΟΣ ΤΗΝ Ε.Τ.Β.Λ. γραμμα γευ>ιι υσική; άΛαπτύξειος
είς την 'Ελλάδα. Ή ΕΤΒΑ θά
μΐτάσχη διά ποσοΰ ΙΛ.ΟΟΟ δολλα-
μετρητοϊς είς τύ πρόγραιι-
μα ίίψονς 150.000 δολλαρίων.
? εγει τα εξής γιά τόν ΰπέροχο ϊόμενος καί προπηλαι«ίςόμενος άπό
έκείνο ίεράρχη: «Επί τή προσήλ- δλονς, ιιρνοις δτοτ' μέ την άνταλ-
θον οί Μητροπολνΐται Λιτΐτ<ΐης καί λ-αγτ> των αΐχμαλώτων άπελευθε-
Σαράντα 'Εκκλησιών, οί μόνοι έρ ρώθηκε καί απηλάθη στήν Άδρια
γαξόμενοι έθνικίός έν τχ περιφε-
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
Τού διαχΐκρι,μέϊΌυ όι^θαλψιιάτρου Κλέρ Κίνγκ, Όχάϊιο __ ΗΠΑ
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ
Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Μετάφρασις ΚΑΤΙΝΑ Σ Χ ΧΑ ΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
Ή νοβακόμα μου διά&ασε την ά
πογοήτενσι στό πρόσιυπό μόν.
μόνη τού έλπίδα. ΤΗταν άπελπι-
σμένος. Άλλά ιίχε κάτι τύ ξε- Ι
Άπόγνωοη
—Κάντε γρήγορα
πε στοργικά. νη.
— Νοί, εΐπα άναστενάζοντας καί
βά,ζοντας τό φάκελλό μου πάνω
σ·ό γραφείο τον.
Κύτταξα τα ίατρικά μου (>(>λ'.<ί τό γυιό πού ήταν ά'ραδιασμένα στό γοα- μοί* ώς <ρ<·ϊο μου. Κίΐνένα άπό αύτά τδξερα, δέν εΐχε την άπάντησι στό πρόβλημα τοΰ Χάφρν Ράλλιν;. Διότι ή πΐερίπτωαί τού δέν πηγαι- 1'ολλινζ, εϊ- χι.>ριστό, ποΰ τού εδινε έμπιστοσΰ-
Ό διακεκριμένος όφθαλψία-
τρος Κλέρ Κίνγκ
νέ σύμφωνα μέ κανένα (ίιβλίο τον·,
λάχιστον μέ κανένα ίατρικό βιίΐλ^ο.
θάποΐπε νά τδχα κιιταλάβει ο¬
ταν ό Ρόλλ.ινζ, ό επιχειρηματίας,
πρωτομπηκε μέ μΐγά/Λ βήματα
στό ίατρείο μου. Ή έξε-τασί μ»υ
Ιδειχνβ δτι χρπαζόταν έγχείρησι
άπά καταρράκτη. ΟΊ άρϋρώσεις
άπ' τα δάχτυλά τον ήταν ασπφε;.
—Δέκα βδομάδες ρξω άπύ τύν
κόσμο; εΐπε άπότομα. Τί παλιο
τνχη!.
Ή έγχείρησι δέν θάπρεπε νά
<ρέν*ι καινένα πρόθλ.ημα. Ό Ρόλ.- λινζ ήταν ϋγιής καί ή διάγνωσι ά ριστη. Μακάρι χα'ι. η πνετΊματική τού κατάστασι νά ήταν τόσο εΰνοϊ- κή. Ταχτικά κάνιυ προσενχή μέ τούς ασθενει; μου στύ χειρονργεΐο πρίν άπό την έγχείρησι. Είναι μιά οννήθεια πού άπέκτησα δταν ύπηρετοΰσα σέ μιά Ιατρική αποστόλη στό Νεπάλ. ΙΙρ'ιν δέ θά τύ θεώ ρούσα σοιστύ νά ζη- τήσιο άπύ τόν άσθενή νά κάνει προσευχή μαξί. μόν, κάνοντας τή σκέψι πώς θά νόμιζε δτι εχανα την ίσορροπία μόν ή δτι είχα λ.ίγες έλπίδε; γιά την άνάρρωσί τον. "Ο¬ μως τώρα 6ρίσκ<ο πώς ή προσευχή δχι μόνον βοηθάει νά ήσνχάσει ό άστΗνής, άλλά δίνει δύναμι στή δική μόν σιγουριά. "Οταν πρότεινα αυτή την προ- σευχή στόν Κόλλινξ, άρνήθηκΐ ση κώνοντας τοΰς ώμονς τον. Ή ά'ρ- νησί τοχ· εύθυγραμμιζόταν μέ την άνΐΜΐομ.ονησία τού πον εβραζε μ έ πιό μεγάλη μαν<α άκόμη μετά την έγχϊίρησ». 2ννηθισ,μένος πιό πσλϋ στό νά δίνει διαταγές άπό τό νά «αι'ρνει, άρνιόταν τις σνστάσεις μου. Καί επειτα, αν καΐ, η έγχεί¬ ρησι ή ϊδια πήγε καλ.ά, ρτνχε νά εχει έπανειλημμένες αίμορραγίε; στό μάτι. Σύμφωνα μέ την έπιστήμη,, κά- ναμε δ,τι μποροΰσαμε γιά τόν Ρόλ. λινζ. "Ομως δέν μπαρούσαιμε νά τόν θΐραπενσονμε. Δέν μπόρεσε κανένας γιατρός. "Τστρρα άπό 36 χρόνια πρακηκή εξάσκησι, εχο> μά
θει πώς μόνον ό θεός θεραπεΰει.
Ό όρθαπεδικός τακτοποιεί τό κόκ
καλο, ναί, άλλά ύ Θεός &εραπεΰει
τό σπάσιμο. Βγάζω έγώ τόν κα¬
ταρράκτη, άλλά. ύ Θεός θεραπεί'ει
τό μάτι. Κα'ι ή θεραπεία, ε'χω ί>ρή
έξαρτάται άπω την άρμονία τοΰ
άτομον μέ τόν έαντό τού καί τύν
Θρο, κάτι πού ΰποψιάζαμαι, δέν τό
είχε πετύχει μέχρι σή,μερα ό Ρόλ-
λινζ. Τελικά ί'γινε καλά, άλλά μέ
τί κόστος σέ χρόνο, σέ χρήματο·
καΑ έσωτερική ΐημιά στό μάτι τον.
Κανείς δέν εχει παρά νά δεί
τούς πιό πολλούς άσθΐνεϊς, ποϋ δο-
κιμάζονν πραγματικό πόνο, πού έν
τούτοις ό πόνος τους μέ προσεχτι-
κώτερη έξέτασι δέν δείχνει σο).μα
τική αίτία, γιά νά Αντιληφθή ,ιώς
ΰπάρχει κάποια πραγματική σχέ-
σι άνάιμβσα στόν σοματικύ καί ηηΐ-
χικό πόνο. Διότι, καθώς οί για-
τροί σνμφωνονν, ό άνθρωπος ρχρι
τρείς ύποστάσρις: θώμα, νόν καί
ΐ|>νχή. Καί αν κα'ι τό σώμα κα'ι ό
νοΰς ρίναι ύγιή, ό άνθ-ρωπο; δέν
ρίνατ ύγιής, άν ή ψυχή τού ή τό
πνεΰμα είναι άσθενικό. "Οπο>; τύ
έ'θ'εβε ενας γιατρός συνάδελφος:
«Ή αίτία σχεδόν κάθε ασθενείας,
είναι ή φθορά κα'ι τό ξεσχισμα τής
'ΜΓΐ<Χτ>ς: πάνω στό σώμα».
'Τπάρχονν «δηλητήρια» πού μπο
ροΰν νά πληγώσουν την ψνχή·; Πι
στεΰω πώς ύπάρχονν.
Ό Ίηοοϋ; τα καθώρισε ώ; μϊ-
σο;, ένοχή, μνησικακία, ,τίκρα,
σκληρότητα, φιλαργυρ..'α, όποιαδή
ποτε άονητική ουγκίνησι η οκίψι
κρατάμε μρσα ιια; πού διακόπτει
την άριμονική μας σχέστ μέ τόν
θιύ.
Οί πε,ρισσότεροί μας θά άρνιό-
μαστε νά πηδήσονμε άπό έ'νιι παοά
Ουρο τού δεκάτου πατώματος έξ
αίτία; τοΰ φυσικοΰ νόμον τής βα-
νύτητο; πού έκαμε ό θεό;. Έν
τούτοις, πολλαί άπό μάς δέν άντι-
λαμβάνονται πώ; ή παρά6α·σι των
-ΐνενματικών τού νάμων μπορεΐ νά
είναι έξ ίσον θανατηφόρα. Μέ την
ϊδια άπόδειξι, ?χω δεί ό ϊδιο; δτι
ή δννατή πίστι στό Θεό, είναι ρμβό
λι-ο εναντίον των φόβον καΐ τής
νευρωιής κατάστασης πον ζη.μιώ-
νουν ή καταστρέφονν τύν άνθρω-
πο.
Αύτη ή έιμπιστοσύνη φάνηκε κα-
θαρά ακριβώς πς-ίν άπ' την έγχεί-
1·ησι. Πήρε τ' αύτί μόν νά ρωτά
μου, ποιι έργάζεται μαζι
χειροϋργος, εάν θά προ-
σενχόταν κανεί; μαζί τού. «Βεβαί
ως», τοΰ είπε ό γνιός μου. «Ό
μπαμπάς μόν τό κάνει πάντα αύ-
τό».
"Οσο γιά τόν ποοηγούμενο ά¬
σθενή, τόν Ρόλλινζ, πού ήταν δύσ
κολος, η έγχείρησί τον πήγε καλά,
άλλά πάλι ήξερα πώς ή θεραπεία
τον έξαρτιόταν άπ' τόν θεό. Μετά
άπό τρείς βδομάδες σταματήση
στύ σπίτι τον. Τρέμοντας, φόρεσε
τα γΐ'αλιά τού κι' έ'πειτα αρπαξε
τό χρρι μόν φο)νάξοντα;: «Μπορώ
νά δώ!» .
Γονατίσαμε έκεί μαζί στό σαλό-
νι τού, εΰχαριστώντας τό θεό γιά
τό θεραπεντικό τον χέρι.
Δέν ήθελε ό Θεός νά γιατρευ-
τοΰν καί οί δνύ άνθρωποι; Πιστεΰω
ν™. Άλ.λά ό ε;νας άνθρωπος δέν
ήθελε νά ζητήσει τή Οοήθειά Τθ'.'.
είναι ή ούσία αυτού πού
πολλοί όνομάζουν «πνει·μα·τική θε-
ς<υτεία» —οΐ(μφιλίο>σι τοΰ άνθρω¬
πον μέ τόν θεό. "Οταν κρύδουμε
άτ' Εκείνον τοί>; φόΓιονς μας, τ'.ς
άπογοητεΰσεις μας καί τίς άνησνχί
ες μας, ύπο<ρέρει τό μν<αλύ μας καί τό σ<όμα μας. Τέτοια είναι ή πεηίπτωσι ενός Γ)4χρονον διαχειριστοί ενός κατα- στήματος. Κι' οντό; είχε μόνον ρνα μάτι καί ή δρασί τοΐ' άοχισε νά καταοτρέφεται. Άλ.λά δέν εν- οισκα καταρράκτη ή γλαύκομα. ΙΤηάγματι, σημείοιβα μιά ,αάθησι στόν άμφιβλιστροΐΐδή χιτώνα ποϋ ώφεΐλονταν στήν κιτχκή κνν.λ.ο- 'ίορία τοΰ αίματος. Καθώς σνϊητοΰσαιμε, 'εμαιθα πώ; ή δοΐ'λειά τού τύν άφΚ'ε γεμάτον άνησνχία καΐ νενρικότητα. ΤΗταν τόσο βαριοχτνπημένος άπό τή νεν- ρικότητά τον, ποϋ έ'βλ.επα πώς μπο ροΰσε νά πάθη ΐμφραγμα ή καρ- διακή προσβολή. Εΰτυχως ϊ'ιξερα ενα παππά κοντά στό βπίτι τού, πού εκαμνε ψυχοθεραπρυτικές λει- τουργίες. Ό διαχειριστάς ήρχισε νά τίς παρακολονθεΐ καΐ ή δρασί τον βρλτιώθηικ.ρ. Στήν τον ή Ίατρική έπιστήμη θά τού πρό Π(ΐναγιά μοί», Μάνα μόν, 6οη θησρ με, ή άγάπη αύτη δέν είναι σάν τίς άλλες, δέν είναι γιά τόν ανθρω-"το>
δεν ?χει οΓκτο οΰτε ελεος,
είναι φωτία κα'ι φλύγα .τού
θερίζει καί γκρεμίϊει
σεισμός, ήΓταίστειο, τρικνμία.
Τα στήθεια κ.ατατηώρι σάν
καρκΐνιος
Δέν μ.-τορώ νά τή βαστάξΐ»,
τό χαλινάρι (>άλε μόν τοΰ
άλογον.
Δέν εχω στήθος λιονταοιοΰ νά
την άντρξΐ'ΐ.
Ή άγάπη αύτη ?χει όβμή θα-
νάτου,
χαοά καί χάο; εί«ι άντάμα,
αίιτή κοατάει τής ϊωής μοί·
τό κλειδί,
γλνν.ό.-τιοτο «ραομάκι.
Κι' ϊκαΛ'α τάαα καί καητεοώ
άπό σέ τό θάμα, ί'
Είναι μιά ά.-ΐόκοσμη <ρο>νή πού
μέ καλεϊ,
βϊχ ν' άπαιτεϊ άπό μίνα «-
θλονς καΐ ήρώίον κλέη.
θλιμμένες στό νόν μου φερτι
μνήμρς καί μνημεϊα. ^
—ά ρόδο την ανοΐί'>σα τ' 'Α-
πρίλη
κι' ε-ίπα: Τί ίϊμορφη .τού εί¬
ναι ή ζο>ή!
Ή άγάπη μόν αύτη, μοναδι-
κή καί μία,
σάν .ιικροδάανη τώρα μοΰ ί-
πίκρανε τα χείλη.
Γεννήθηκε ανοοθεν καί δέν μ"
άςτήνει έκλογή.
Φεΰγω σάν τα πονλιά πού Λλ-
λάζουν τόπο,
στόν οι*ραό θά τή γνοέψι»
αν δέν τή χαοί) στή Γή
ΚΑΡΟΛΟΣ ΡΟΛ"
ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΜΠΡΑΝΤΕΣ
ΟΜΗΡΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΤ κ. ΓΙΑΚ. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
€Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ»
ΙΔΙ01ΥΓΡΑΣΙΑ 1 ΗΣ ΚΑΘ Ε ΓΛΩΣΣΑΙ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό τού Βασ. ΚουΖη-
νοπούλου έπιτίμου γυμνασιάρχου
έμμετρα άποσπάσματο είναι παρμένα τής μέν Ίλιάδος,
Ίλιάδα ΆλεΕ. Πάλλη τής δέ Όδυσσείας άπό την Ό
δύσσεια Ίακ. Πολυλα.
Σημ.
άπό
Τα
την
Είς τό
"Ελλην
έκ τον προηγοι»μρτου)
έσωτρρικόν τής χώρας
είναι φυσικά γειυργός.
.ιροστεθή, οίτε ν,ι άφαιρεθή.
Ό ελληνικάς Γεδασμός πρός
θείον έκφράζετκι μρ την θι·σίαν
ώς ναί·τι>ς. πειοατής, μαχητής ή
ρμ.τορος. ΙΙαίρνει τό καθαρό νόη-
μά τον δταν μ&τα στό .τλ.οιάριό
τού κουτηλατρΐ κατά μήο; των ά-
κ των ή ταξιδει'ει μέ πανιά. Φτά-
νει στήν ξηρά έριυτά, ζητεί πλ^η-
γιά τα παληά καί τα και-
φρζ μ η α
Ή ίδιοτνπία τον όμιυς παρονσιά- άπό την όποιαν ρκεϊνος πού θυσιά-
ξεται εντονη δταν αντός προΰάλλη ξει άπολα.μ6άνει αντός τό μεγαλτ'1-
ώ ί ή τεηον με.ρίδιο' τοΰ θΰματος καί
προσέτι εΐκρρίΜ'ντται μέ τίς ά-ΐαγ-
γελί'ες, τό τραγοΐ'δι κα'ι τό χοοό.
"Κτ<π καί ό μΰθος είχε γίνει μιά αίιχάριστη διήγησις. Τοββν ό ποιητής την στίχοιν, όσον καί έκρίνος ό οποίος τοϋς τγπ νονργια, διηγεϊται ό ίδιος καί μέ γοΐ'δρΓ, θέλονν ά διασκεδάσουν ενδιαφέρον άν.οΰεται, διδάσκεται καί οί ενλ.α·6εϊς μέ την θυσίαν, αί- νά δρά μέ την ίπανάλη-ψιν, νά ά- (τθάνονται τοΰ ωραίον καΐ τής ,ο- .ταλλάσσεται άπό την άνίαν κα'ι στή ής την απόλαυσιν κα) την χαράν, θέσι της νά ΐτηοσαομύξη την χά- Ό Ήρόδοτος ομιλεί διά τα; με ράν καί την εΰφοοσΰνην. Στ·γκεν- γάλας Θοησκεία; τή; Ανατολή;, τρώΐΐ πυκνές τίς γνώσει; τσι> γιά άλλ.ά δέν1 κατανοεϊ τίποτε ολ' αν-
τήν ίο)ή μέ σί'ντοιιε; καί εκφρα- τές. Ή δλ<ο; σι'μδολική λατρεία στικες λέξεις. "Οταν γνρίση στήν τής Μί'λιττας —τής Άφοο&της πατρίδα τοτ· ,μεταδΧδει τα γεγονό- των Άσσυρίίΐιν— τοΰ ψαίνεται ά- τα τής ζωής το>> καί τα στολίζει.
ψεΐ'δΐται λιγάκι καί τού άρέσει
στεία. Δέν άντιλιιμ()άνετπι ότι ό
ιϊκόλαστος αϋτός μΰθος παρονσιά-
σφεοε λίγη βοηθεία. Καί Ιπειδή ή ληνος, την βαρΰτητα καί τόν
έπιστήμη δέν εχει πάντοτε άποτε- ( στικισμόν των καΐ ργινιαν, ρκτός
λέσματα, είναι ίνκολο νά λένε οί ( όλίγιον έξαιρρσρων, ει'«<.ολ.οδιήγη- ανθρωποι δτι ή άρρώστεια είναι τοι καΐ γεματοι ξωντάνια. Τό σύμ- νά έπινοή. Είναι έραστή; των ά- ζει την δημιοΐ'θγικήν γονιμότητη ν"ρκδότ(ΐ>' κα'ι μά'.ιστα τού; μνθου; τή; ΦΪΌειος. Τα πολ.ΐ'πληθή άγάλ-
τού; σνγχ(ι>νενει είς άνέκδοτα. Οί ματα, μέ τα άποσπασμένο γννηι-
μΰθοι αΰτοί, οί άλλη,γορίε; καΐ τα κεία γεννητικά οργανα, το όποία
σύμβολα, οί όποίοι κατ' αρχάς ά- ρστηοε ό Σρσωστρι; στό δρόμο
πέδιδαν την φύσιν καί ένεσάρκω- πού προ<ισε·ν ώς κατακτητής, ναν θεότητες τής φνσεω;, ήσαν μνστηριώδεις καί σοβαοοί, εχασαιν δαως μέ την επεξεργασίαν τοΰ "Ελ θεόν», ή «ή άρρώστεια βολον κατέπεσεν εί; τό βάθο;. Ή πολλέ; φορέ; μά; δίνεται γιά νά πλαστική καί καλ,λ.ιτεχνική όμορ- δυναμώσει τόν χαρικτήρα μας». ι φιά, κατά την απόδοσιν τύ έξετό- ΆΛοησίες! Ό Ίησ'Λς ποτέ δέν πι·σε. Επί αίώνας προτον δημιουρ τό είπε αΰτό. "Ομος, πράγμα-τι, ' γηθή ό καλλιτεχνικός πεζός λόγος, ! εΐπε πώς είναι, θέλημα θεόν νά ( ό στίχος ήτο όργανον μλ'ήμης. Ό ήτο άποικιστής. Οί άποικίε; τοτ σώσει τού; άνθρωπον; άπό τα κα- πεζύς λόγο; δέν μπορεί νά κρατη- ' δέν ήσαν ('ιπλά έμπορικά πρακτο- θεοιρεϊ ώ; δείγΐ'.α τή; άνανδρία; των νικητών. Ό "Ελλην ναντικό; ήτο πειρα- τή; (Εμείς ρχο.'ΐε τό ρξως)αϊσμέ- νο δνομα γιά τό ρ.τάγγελ,μα αΰτό, τού; «Βίκινγκ» Μιά έκστρατρίτ, λοιπύν, των Έλλήνων Βίκινγκ, άπό τι; Μνκήνρ; πρός την δττικήν Μι¬ κράν Άοχ'αν, εγέννησεν ίσο)ς τού; θρΐ'λονς, οί όποϊοι έπεξεργασμε- νοι άναφρρονται εί; την Ίλιάδα. Έκτός τούτου, ■» "Ελλ.ην λαντικό; κά, μαϊί μέ τοϋς σιι>ματικοϋ; κίΐί θή στό αναλό. Ό στίχο; είναι δε¬
ί ού; ψυχικού; πόνους. Καΐ έ'τσι μένος μέ την ανάμνησιν καί ή τε-
'" ' ' ~ χνοτροπία τον είναι τετοια ωστε
δέν1 είναι δυνατόν τίποτε όντε νά
νέ. Έπιπλέον, Έκεϊνος
μά; εδωσε έντολή νά «θεραπεΰε-
τε τού; έν αυτή ασθενει;» (Κατά
Λουκάν 10, 9).
Ή ίσταρία γςιάφετ ότι τα πρω
τα 300 χρόνια μετά Χριστόν, ή
πρώτη άποστολ'κή έκκλ.ησία πρά-
γματι έθεράπευε μέ τό δνομά Τον.
"Ομως, αυτή ή φλ^γερή πίστις
(ίρχισΐ" νά έξασθενεί καθώς ή Έκ
/,λησία γινόταν δλο κ«ί πιό τχ'λο-
ποιμένη. Καιθώς φθίνονταν ή θε
ραπεντική της ύπηρεσία, ή έκκ,λη-
σία συγκεντρώθηκΐ στό νά ΰπη<>ε
τεί μόνο τό πνεΰμα, καί ή έπιστή- ™''
ρεία. ίίπως προηγουμένως των Φοι
νίκων ή άπομνϊητικά κέντρα, δπω;
τ(7ίν Ρο>ιιαίων κατόπιν.
(Συνεχίζεται)
ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΓΚΑ ΗΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜ^λ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜγιΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ ουνιργάτου μας κ. 10Α2ίΝ0Ύ Δ. ΛΟΓΚ1ΛΠ
(Στηΐχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Οεν, οί ψνχές, ό λόγος τή; πίστρ-
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
,„:, τ,·( 5τι δέν
ν ά δι νόν ν
Έξ αίτία; αυτών των πραγμά- δασμού; στού; κακοδόξου;, γιατί
ιπ μυ»υ ιυ ,ινϊυμα, και η επιστη- - ""· ^λλά θλιΰερά γεγονύτα, ά'λ- κατά την γνώμη το)ν, δποιο; στ«-
μη άνέλ,α&ε την θεραίΐεία τον σώ- λα ♦'^' έλάμβανον χώραν άμίσιΐ); νοχωρεϊ τόν άλλο είναι κακόδο-οέ
ματος.
καΊ άλλα ήσαν σέ κνοφορύα άκόμη. ( καΐ άλλα, πού τ,·σο ρνκολα
γίνεται επανόρθοισι τή; 'ϋ ν^°» μητροπολίτης, κρνφά ά- ^ σκοι-ν μερικοί, γιά νά καλΰψονΚ'
Χε,ροτε-
και τα ςητηματα των
έκκλησιών μέ την •/αινουογια κα-
και διαστασι. Γ.ατι, οπω;
κ,πνοτομ,ες χ,ιιραηαΐ ο. αν-
ρ ή,
, . - < - » η ποσποΰσε συνοδου;, αοπαι.ε προσο υ.τηηεσι«ς ποος τον «υγιη Λνθρο- , , , *' - - , - . ,. - ϊ . δούς, και άπο τού; πρεσοντερονς πό», ν.ηχ ιερει; ηαλΛων δογ,ματοιν "', 5 ν , , *· » κάμουν τακτ,κέ; θερΓχπει^.κέ; λε.- τών «^«ών, ,,λλονς μρ,» ε.& τουργίες. Παίρνη. κι" έγώ μέρος και αλΛοι'' σ' αύτές τίς λειτονργίες, βοηθών- ί τα; στανά τόν ίερέα. " Τό 6λεπ<.. η,',τό ώς άντίθετο .-τρό; τόν έ.-ταγγελματ,κό αον ρόλο; 'Όχι. Άντίθετα, νοιώθω πώς αύ τό τοΰ δίνει πλήρει; δ,αστάσε·;. να ίκμεταλΐενθοΰν τίς σννεπί.ες Κι' ρ'τσι μ' άρεσε. ν' άρχί^,. κ.ά- τΜν", *α1 ^κολωτεοον είναι να θε μέοα μέ προσε.οχή μαζί'μέ τό 01αλινσί> κανει5 ί>να
ποοσωπ,κύ μόν, χ«ι πότε" - πότε <τ^αα' πΛ"α νά το η «ώ <ιέ τούς ασθενει; μου. Διότι Τβν Οιηλι>θ<ί· Έχ'Ινο όέ :ΐθΐ' ^όί?- πιστϊίι., ότι ρΤμ,α καλύτεοο; γ.α- Λ·ισε ^9'<">ότρρο τόν "Λνθνμο ή·
τρύς, δταν «ρ,'σχο,μα! σέ στεν-ί, ε- «ί4ν τ" Ταν»ικά Ίσοβήματα καί
π.κο,νο,νία μέ τόν Μεγάλο Γιατοό. *>:«««_—ίες. έπε.δή πεονοΰσαν άττό
τόν Ίησοΰ Χριστύ Τ'Ι δικι' το" Χ0"-™ καί ™ο»ζ0™
τόν Ίησοΰ Χριστύ.
Οίίτε πιστεύω δτ, πάντα
δε
ρπε. · 1
νά γίνετα, σο.μ-α.κή θερ,^τεία γ,ά μ··"·»Υήβτρίϊ έξ αϊπας τής έκμί-
ά εύ ^Αί ω Ο
ν«στϊ1ί?ί(»·
6η καποτε
νά έπιτί'χη ή γνχικ.ή θ6ρ.»πε!α-
Λιύτι, ίίταν ενα ατομο ρχει π<>οσω-
πική έπικοινοινίίΐ μέ τό Θεό, π.-
στείι,ι δτι πάντα γίνεται μιά θε¬
ραπεία ι|»υχής, π.ιϋ τελικά εϊν<ιι τό πιό οπουδ'ΐίο στοιχείο. Ο Ρόντν "Αλλεν μοΰ τύ ίξή- > , - ,ν ,« .;. Καΐ τα
γησε αντο με παραυειγμα. Ο Ι όν
τυ βρισκόταν στό νεκιρικό τού κρείί
βάτι, λόγ(ι) τοΰ καρκίνο', δταν ε-
των προϊΟΛτων τοΰ μο-
«"Λ>"°: Όορστη;», καΐ
Γ1'"εών (''>στε νά {"·'·'-ά"
με ?Ι1£ΐτΡ"!0 σννταγμα
τοί> άν1**ϊ. ποί' 6ά
εχιοριστύ δρόμο καί νά
7 ,
ΤΓ"5 ί<ΙΛο8ιση ν° σιιεν"' ήσαν εύποε.τ. την πλ.εονεξία τοιν. Άλλ' ό αγιο; τοΰ θεοΰ ά,ίθριοπος καί πραγμίΐτι κός μητροπολ.ίτης τή; επάνω Ίε- 1>οτ·σώήμ, οί'ιτε παραβνοθηκε Λπό
τούς ςρταίχτες, οϋτε ήθελί· νά .ια-
ραθλρπη αϋτά, καί οΰτε λ.ογάρια-
£ε νά 6ρή μιά τρόχειρη λΰσι τοΰ
κακοΰ.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Άλλά σκοπΛμεν ώς μεγάλ.ην
καΐ θαυμάσιον. Καί τί γάρ; ή τής
εκείνον ψυχής αξίαν. Προσθήκην
γάρ τής Έκκλησίας ποιείται τή,ν
στάσιν, καί την σιιμφοράν ως κάλ-
/.ιστα διατίθεται, πλείοσιν ρπισκό-
ποις την πατρίδα καταπτ·κνώση;.
Έξ ου τί γίνεται; Τοία τα κ.άλ-
λιστη, ι^ινχιον επιμέλεια πλρίων,
κΤιί τό πόλ.ι,ν ρκάστην τα {-αυτή;
ρχειν, καί τό λυθήναι τανττι τόν
πόλεμον.
Ταύτης τής έπινοίας δεδοι>ί<ι μή καί αΰτός έγενόμην πάρεργον ϊ| οϋκ οϊδ' δ,τι καί ειπείν ύ ρ χρή. ΙΙΟΛ·τα γάρ τού άνδρας θαν- ά' μά'άυν, ού μέν οί·ν όπόσον είτεϊλ δΐΛ'ατύν, εν τουτο έ.-ταινεΐ,ν οΰκ. ρ- χιο ίκώ γάρ ομολογήση τό πά .ν'·ν,.ν*ι'·/«χ<5®®®®®®(^·^·Χ·5{!)^ &ο;)' ουδέ άλλως τοίς πολ.λοίς ά- νας ίερεα; κι' εγώ τόν επισκεφθή λά σ' ίϊλη την οίκογενρ.ά μα; δυ- ( Υνοονμϊνον·^ την περί ημάς καμε, άφοΰ μα; τύ ϊήτηπρ. "ΤΙξε- ρε πώ; τύ τέλο; τού πλησία«Γ. Κ«'. πιστοσννη. Τύ θάρρο; κονλουριάζονταν (ίχι μύνο άπ' τύν ιιετώπισι τοΰ Ρόντν ίιτ< πόνο, άλλά κι' καινοτ» ναμωσε τρομερά ή πίστι καί ή έμ- ^">ν '/αί «πιστίαν, (1) οί; ουδέ ό
καί ή άντι- Χ0όνο? τιΊν λνπην ήνάλ.ωσεν. Έ
τοΰ Ρόντν ήταν ύπέΌοχα. κΓϊθεΛ' ν«9 μοί πάσα σννέπεσϊν ί,
άπ' την ,ι-νχική τού . Μέχρι τό τελο; εχανε προσετ«χή, :τερ1 τον &>ον άν(Ή'«λία κα'ιχισι;
Διότι τόν τρόμαζε αΰτύ καί φώναξε τόν καθρνα μέ τό «νο »" ^ό «Ρΐλοσκκρρίν μή δΐΛ-ηθήνται.
ποϋ βρίσκονταν ιιπροστά το+. Τού- μά τού. Ό Ρόντυ είχε ρνα θανμά- ΓΙ _Μή νομίϊεσθαι· εί καί (Ιοαχύς
μαϊρ δχι μύνιον γιά τόν έαντό τοι·. σιο ταξίδι πρό; την άλλη τού κα-
άλλ.ά ένδιαςτερόταν τοομεόά καί τοικία κα'ι άν ·ζμ
γιά την οίκογέν-,ά τού. Ό παπά; -,ε σωματ,κά, Ο^ραπεΰτ,ν.ε θαναά-
κι εν«). δεν ρΓχαιΐρ πράγματι τ'.- σία ψτ-χικά. ΊΙ
-τοτρ ■ - - -
τοΰ δρντρρου ό λόγο;. Πλήν ρϊ τις
δέν θεραπενθη- ίκρίνο δέξαιτο ημών, τοΰ άνδρας
ΰ.ιεραπολογονμένων, δτι μϊϊΐον
ςεσταΐΐιά τή; πά- 'ΓΡονών ή κατά τα Ανθρωπίνη., κα'ι
ι μπυ.ρον (,οισία; τού (ία'νετιΐι νά μά- πεοι- τιΤ>ν Ενθέν·δε πρΐν άποβιώναι ιιετη-
Γ«με να κάνουμε προσευχή. 2 τα- Οάλε, μέ άγά,-ιη καί το,.ηροοτητά> <"«?. ' θηκαμε διπλα στό κρεββάτι " - ' " να τοϋ ποΓιμε, (Ό,'/.η | σηκαμε ΟΙπλα στό κρεββάτι τού, Γιά μενά τό γοΛμμα <ιΰτό ήταν Ή περίπτ(ι>σι ένό; αλλΛυ άρρώ κρατώντας καθρνας μας άπό ρνα Ρνα; ήχος άπό τόν οΰοανό, μιά
ου δίνει αυτήν την είκόνα. Ό 1 ·»ίη, νη! ιτ^η--*—α.·... >
ς ρρ
στοτ' δίνει αυτήν την εϊκόνα. Ό
Τζών Μίλλεφ άντιμετώ.-τισε κι' αΰ
τος έγχείρησι ναταρράκτη. Έν
τούτοις ποτέ μοί1 δέν είδα έναν
άΎθρωπο μρ τόσα πολλά μαζεμένα
επάνω τον. Έξαοθενημένος σοβα¬
ρά άπό τί; πολλες καοδια·κί; σνμ-
(ρορήσεις, ήταν ναί διαρκώ; τυφλό;
στό ενα τον μάτι. Τό μάτι ποϋ τοΰ
άπόμεινε σκότει νιασμρνο, ήταν ή
χρρι καί ποοσρυχηθήκαμε στύν Ίη- δ,αβεβαίωσι
σοΰ Χοιστό νά τόν θεραπϊΰσρι.
τή; πιστη.;
μια
μόν, πώ;
-τατα επ<:ιει τοΰ πνεΰμα- τος. Κα'ι «ριλίαν αίδϊίσθίΐι εΐδώ;, ίντανθα μόνον ήτι'μαζεν, ού θε¬ όν έδει πηοτιμηθήναι, καί πλεϊθΛ· ,-, , , - Λ(" Τ1 ιατρικη επιστήαη επιΓΖητά ιστερα άπο δνύ βδομάδε; ύ την θεοα.τεία τού σόΐτο- Ρονττ· πεθανε. Καΐ ' " „ Ρχειν τόι,ν λομενων τα ρλπιζόμενα. ς>εΐ νά ποΰν δτι ή
ί
μερικοί >ιπο-
-•τροσενχή δέν
ή ροσενχή δέν
ρκατε τίποτε περισσότερο στό Ρόν
τι· άίτ,' δ,τι εκίΐνε
ή ιατρικη έπι-
στήμη. Έν τούτοις έ'λαδα άργότεθΛ
ενα γράμμα ά.-τό την σνζι·γό τον.
«Είναι παράξενο —εγραφε— άλ
αί'Τό
τό τμήμα τή; θερίίπεία; ρχει μόνον
προσο)ρινό ένδιαςρρρον. Γιά νά ά-
,τοκατασταθεΐ πλ.ήοως ργι; άνθηω-
πο; χρειάϊεται καί ή θεραπεΐΛ τής
ι|η·χής.
ΚΛΕΡ ΚΙΝΓΚ
Όφθαλμίατρο;, Όχάϊο, ΗΠΑ
(ΣΐΛτχίϊεται)
Π'ΠΓ'ΜΐΜηΐιν
Ο ΑΦΡΟΑΤΣΤΟΔΟΓΟΣ
Μγ-τ. Βηλχρα 7
Πλατ. Άγίου Κ(ι)νσ
(Ό;ιόνοια) 9 - 1 Χα! 4
Τηλ- 525.387
(ι (
Β'
Τύ μειονρκτημα αΰτύ προρρχε
ται άπύ τύ δτι οί γλώσσε; πολ.ιτι
σμοΰ, ή γαλλι/ή καΐ άλλες, ήδ
δικί; τού; /.έξεις λ-αϊκές, πού δή
λ.ώνονν ώριβμέ*.·ες βασικές σημα
σίες, δταν θελοννε νά άποχτήσον
νέ /.έξεις πού όηλ.ώνοι·νε καταμε
ριστικέ; εννοιες τής δασικής καί
γενική; σημασία;, είδικοϋ; τεχνι
κου; καί λοιπού; όρον;, προστρέ
χούν άνεπιο;ύ/.αχτα καί άνεμπόδι
στα στήν Άρχαία 'Ελληνική, παίρ
νονν άπ' αυτήν δ.τι τού; χρειάζε
ται, τύ σν-μμοοφώνοννε πρός τί;
γενική διάρθί>ωσή τονς, καί έ'τσι
πλοΐ'τίζοννε τό λιξιλ.όγιό τονς, έ
νω, τόσο ή Καθ;ιρεί·ονσα δσο καί
η Δημοτική, παντοΰ καί πάντα, δέν
μποροΰνε νά κάνουνε την ϊδια έ
νεργεια, γιατ'ι καΊ οί δνό είναι η
δή δεσμενμένες άπό την Άρχαία
Έλληνική, άπό την όποία πηραν
! ί| έκληρονόμησαν πολλ.ές λέξεις
αύτοΰσιες άρχαιε; η πού βαδίζου-
' νέ πάνω σέ άρχαία άχνάρια. Οϊ
λεξει; αΐ·τές ϊχυι·νε τώρα σ' έμάς
(!ασική γενική σημασία καί δχι με-
ρική. Ή Καθαρεύονσα, ρξαφνα
Ρχει μόνο τή λέξη «καταστροφή»
γιά ν' αποδώση πολλούς γαλ,λικούς
ίίρους. 'Τπάρχει βιαφορά παρτίδει
γμάτοιν πού δέν τα άναφρροΐ'μΐ
ίδω έπειδή θά ημασταν ϋποχρεο)
με;νοι νά κάνονμε χοέη λατινικών
οτοιχεάκν. Τώρα, γιά νά ιδή ό
άναγνώστης τή μειονεκτική θέση
στήν όποία βρίσκετοα τόσο ή Καθα
ρενονσα δσο καί ή Νεορλ-ληνική,
δρσμεΐ'μένες, δ.ιως είπαιμε, κατά
Ρναν κάποιο τρόπο, άπό την άρ¬
χαία, κα'ι έπειδή δέν μποροΰνε πάν
τα νά προστρρχουν δσο θά ήθελ,αν
η θά ήταν άνάγκη στά Γαλλικά ΐ
σέ μίαν άλ.λη γλ.ώσσα πολ»ιτι.σμοΰ,
άς πάρη ενα καλό έλληνογαλλικό
λεξικό κα'ι δ; Ίδη πως μεταφρά
ξοννται οί έπάμενε; λ. χ. λ^ξεις:
καταστροφή, έποχή, περίψρασις
λεξικόν, ίδεα, αΰτόχθιον1, λ.ογικός,
μάρτΐ'ς, ήθικό;, .-ταθητικός, άπο-
κάλν·ι|·ι;, μαζί καί τ' άντίστοιχα
σννώννμά τον;. θά διαπιστωθη
Πτι ή Γαλλ,ική νλώσσα, μέ τό νά
.[ροστρέχη άδίσταχτα στήν άρχαία
'Ελληνική (εχοντα; ηδη τή δική
τη; άντίστοιχη βασική λαν.χ λέ¬
ξη), βρίσκεται σέ πλεονΐκτική θέ¬
ση μποοστά στήν Καθαρεΰουσα καί
στή ΛτΝμοτική, Ρτίς οποίες πολλές
λεξει; στήν τιορινή. τους μορφή,
ΰπάρχοιιν ήδη άπό τότε άκόμη πού
οί γλ.ώσσες αΰτές σχηματιζόντου-
σαν σιγά - σιγά άπό την άρχαία.
Ή Γαλλική, τίς λέξεις αΰτές τίς
πήρε σέ μεταγενέστερον έποχή ή
τίς πιιίρνει άκόμη καΐ τώρα, κα'ι
πλοΰτισρ ή πλοντΚρι τό λ.εξι/.όγιό
τη;, ένώ σ' έμά; οί ϊδιες λρξεις
σχι·,μ(ΐτίζοννΐ κάποια μίαν ρνοχλη-
τική ταντολνθγία.
Ή κατάσταση αυτή άποτρλεί
βασικό μριονρκτημα πού δέν διοο-
θιονεται μέ κανέναν τρόπο. Είναι
ομως αίσθητή περισσότερο στήν
Καθαρεΰουσα κα'ι λ.ιγώτεοο στή
ΔΓ,μοτική.
Εμείς, ίδίίος ή Καθαρεύουσα,
μείναμε μρσα σέ φτωχά πλΛΐίσια,
(1ν καί ή Δημοτική, σ' αυτή τή συγ
κεκοιμέ'νη περίπτωση, τα καταφίρ
νει καλ.ύτερα άπό την Καθαρρύον-
σα, γιατ'ι δέν άποστρέφεται τυνς
δανεισμούς ή τί; ξενε; καταλή¬
ξη;: μονσΐκός, μονσικάντης, παι-
χνιδ.ώτης, (—διάτορίΐς), μονξικα
τζή; κ.τ.λ.., κ.τ.?ν.
Τύ «μοΐ<σονίιγό;» είναι άλλο πράγμα. ΓΙΩΤΑΚΙΣΜΟΣ Τύ δεΰτερο ψεγάδι, τόσο τής Κ^ιθιιρενουσας δοο καί τή; ΔΓ;μο- τικής, είναι ό γιωτακιαμό;. Γιοηακισμός είναι ή προο;<ιρά των φωνηέ'ντων η κα'ι ν κα'ι των διΐτθόγγων εί, νι, οί σάν άπλο ι, σέ άντίθεση πρός την έρτακιαμό;
Ό λ.οώς δμως εχει τό σω<ττό κρι- τήριο γιά τή γλ.(7>σσα καί ρτσι την
ΒίΙΝ'ΖΙΝΕ την εκανε μπενζίνα
/.αι δχι «βενζίνη». Κατά τόν ίδιο
τρόπο εκανε την ναφβαλίνακ την
μοι«σσελΛνα, την βαλεριάνα, την ά-
σ^ιρίνα, την άνιλίνα, την1 μπριγιαν
τίνα, την Βιέννα κ. α. Καί ή ΣΟΡ
ΒΟΝΝΗ, κατά πάσα πιθανότητα,
θά γινότανε Σορβόννα, κα'ι δχι
Σορβόννη.
Ή καταλήξη σέ «» ργινε ασφα¬
λώς άπό αίσθημα ίσοοοοπία; ώς
πρό; τή γλώσσ.ι, κΓσθπια τό όποΐο
λ.ρίΐΡΐ άπό τοϋς άντιπάλονς τής
Λημοτικής, γιατ'ι εχουνε νά παλαί-
1>οχ·νε μέ την Καθαρεύονσα, δηλ,α-
δή μέ μιά γλώσσα δχι πηγαία, λο«
άλ.λοιώνει τύ γλωσσικό τους κ-ριτή
ριο.
Άξιοπαρατήρητο εΐω ρνα πρό-
σφατο παράδειγμα μέ τή λ.ρξη
ΜΠΟΤΛΝΤΟΖΛ. ΙΙροτοΰ την πα-
ραλ.άβη ή γραιρτή κα,θαρρυοσιάνι-
κη παράδοση, την νίοθέτησε ό λ.α-
ύς κα'ι την εκανε «,μπονλ.ντόζα», μέ
μπ Β, μέ ντ Ι) καΐ μέ καταλή¬
ξη α καί ό'χι η. Ή λ-ρξη αυτή, άν
καί νεολΛγισμός προεοχόμενο; ά¬
πό τ' άγγλικά, μπήκε κιόλ.ας στό
ΛΑΡΟΤΣ τού 1951.
Δεν άποκλείεται ανριο νόίρθον,ν
οί άντίπαλ.οι τή; Δημοτική;, αΰτο'ι
πού εχοιΐλ' άπεριόριστα δικαιώμα-
τα πάν(ΐ) στή γλώσσα, καί νά ιιΛ;
σεοβίροχινε κανένα κατασκεΰασμα
σάν αΰτό: βονλδόζη, (ή)... Γιά
την ωρα την εϊδαμε υπό την εξής
μορίτή: «προίοθητής γαιών», Καί
ρνα άλλο: ΒΟΒΙΝΕ—: κον-βαοί-
στρα (κΰλιντρος ξνλ.ένιο; ή χαρτο-
νρνιος, πού γΰρ<ι) τού είναι τυλι- γμενη κλωστή), πηνίο, κΛρούλι, μακαράς. Αύτόνρ. τόν ξυλ.ένιο κΰ- λ.ιντοο, τό Λασμολόγιό μας τονε λέγει «τροχίσκο^. ΒΟΒΙΝΕ, δμως, είναι ί> μργάλος ξυλ.ρνιος κΰλητοο;
πού γνρω το· ρίναι ττιλιγμενο ή-
λ.Γκτρικύ καλώδιο. Οί είδικοί τε-
χνίτρς, αντόνε τόν κΰλιντρο, τότε
λ.ένε: «μπο+ιπίνα». "Εγινε δανει-
σμό;. Ή Καθαρεΰονσα καί πάλι
θά δείξη την άκαταδεξία της, βα-
(ΐτίζθΛ'τα; τή «μπομπίνα» ποίος
ξαίρει πως.
ΣΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
"Π ΣΙΓΜΑΚΙΣΜΟΣ
Είναι ή συχνή υπάρξη τοΰ «σ»
στ'ι; λεξει; μιά; γλώσσας, <7>στε
νά σχηματίζεται σιιριστική κακο-
Λ'ία. Είναι ζήτημα γλιοσσική; ί-
διοστ'γκρασίας. Τύ ψεγάδι αΰτό,
πού είναι γνώρισμα καί όίλλ.ων
γλωσσων καί δχι μόνο τής δικιάς
μα;, πολϊ' λίγο μπορεΐ νά μετρια-
στή άπό. την έπενρργρια τοϋ άν-
θρώποι·.
Τό γλωσσικό αΰτό <ταινόμενο ρί- ναι τόσο κ.οινό στήν Καθίΐρεύον- σα δσο καΐ στή Λημοτική, πιό πο- λν δμτος έ'κδηλο στήν πρώτη παρά στή δεΰτερη. Καί ή Ίσπανική πάσχρι άπό σι- γμακισμό. Είναι αάλιστα ή γλωσ¬ σα ποΰ, σέ πολλαί τη; σημρϊα, μοιά Ϊρι μέ τή Νεοελληνική. Άντίθετα, ή Γρρμανική ρχρι πολλά σΰμφωι Οί σηιμιτικές γλώσσες εχοννρ πολ λά «χ», διαφόρων διαβαθμίσεων. Αΰτά δμ<ι>ς τα ι|ιργάδια δέν ίμ-
πόδισαν καψιμιάν άπό τίς προειπ<ο- μρνες γλώσσες νά φτάσοννε σέ νΤ|- λευτά λογοτεχνικά ρπίπρδα. Άπ' εναντίας, στήν Άρμενική, συχνύτητα τοΰ «σ» είναι μέτρια. Αΰτό, ώστό/το, δέ θά πή δτι ή γλώσσα αυτή είναι άρμονική '/.ηι άπαλή. Κάθε ά^λλ.ο. Γενικά, όπως εϊδαμε, τα ψεγά- δια πού άναφέραμε: ύποτέλεια την άρχαία, γιωτακισμός, σιγμα- τισμό;, ρΤνγιι πολΰ πιύ ρντονα στήν Καθαρενοι·σα παρά στή Δημοτική. Παρά ταύτα <>μω;, τα προειπιο-
;ενα ι|ιεγάδια, ί.-τειδή βρίσκοτ»νται
<α στή Δηιμοτικη,, ?στω καί σέ μικρό βαθιιό, δη,μιονργοϋνε τίς αΐ- τ'ες ποί' κάνοννε την Καθαρεΰοΐι- σο νά ΐητά τόν άφανισμό τή; άν- ταγωνίστριά; τη;. Ή μιά άπ' αν- τέ; τί; α'ιτίρς ί'χει τίς ρίζες της σέ αίσθητικά έλατήρια (στό στι- μακισμό, πάθηση ποΰ κάνει τή γλ.ωσσα μας σνριστική καί πού ε·Γ- αι σχεδόν άγιάτρρι·τη), -Ληι ή αλ- .η σέ έλατ)'|<)ΐα ρξ(ι>ρπιστημονικ.ά
σνγκεκριμένα: στύ δτι ή Δη,μοτι-
:ή είναι ρρμαιο τής τύχης της,
;ωρίς ποδηγρτηση). Ή δεΰτρρη
ΰτή περίπτωση δέν έπιτρέπει στή
ημοτική νά φροντίση τόν εαντό
ής μετριάξοντ«ς, μέ τή χρηση,
λ^ε; τίς Ανάγκας τον Λόγον καί,
ιέ τή συζητήση, μίαν άπό τίς ά-
επάρκειίς της, τόν γι·ωτακισμό.
Ίά τόν γιο>τακισμό τής Δτ)μοτι-
ή;, ή Καθαρεΰονσα δέν μπορεϊ
νά πή τίποτα, γιατί ό δικός της
γκοτακισμός είναι κατά πολύ με-
γαλ.ΰτερο; άπό τόν γιοπακισμό
τής Δηιμοτικής, σέ σημεϊο ποιι ν«
καταντά άνηιπόφορος. "Οσο γιά τα
ίξ(οεπισττ>;ιονικά έλατήρια, κάπο-
τρ, μέ τό πέρο.ιμπ τοΰ κ.αιροΰ, θά
πάι|Μ«'"ε νά λειτονργοΰνε.
ΓΙΑΚί>ΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
ΑΙ ρλληνοροΐ"|χανικαΐ'οχρσρι; ά-
ναπτνσσονται εί; τό πεδίον τή; οί-
κονομίας, τή; έπιστήμη; καί τή;
μοραοιτική; συνεργασία;, τόσον
εις τόν τομέα των έπισήιΐιωνίπα-
(ΐήν μεταξύ των δι'ο χωρών, όσον
καί εί; τύν τομέα τή; ειρήνη; καί
τή; διεθνον; «ννεργασία;.
Ι α άνιοτρρο) άνεκοίνΐοσεν ό πρε
σβεντής τής Ρουμανία; κ. Φράν-
σισκ ΙΙακηνράρου εί; δοθείσαν
χθές την μεσημβρίαν «ίς την ρου
μανικήν πρεσβεύαν στινρντευξιν Τύ
που επί τή έθνική ίορτή τή; Ρου
μανία;.
Ό κ. Πακουράρου Ανρΐρέρβη ε-
πίση; εί; την σημαντικήν άνοδον
τή; ρονμανικής βιομηχανία; κατά
τκ τελευταία ρτη, τονίσα; ότι ή
ποοσοχή τή; Ρουμανική; Κυβερνή
σεοις στρέ((·ρται πρός την σιδηρουρ
γίαν, την ηλεκτρικήν ενέργειαν,
την χιομηχανίαν μηχανικών κατα
σκ.ευτών καΐ την χημείαν.
'Υπεύθννοι συμφώνως τώ νό,αιο
1096)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοι»»ία Ναύαρχον Βότση 55
Προ'ίστάμενος Τιι.τογρασ; είον
ΓΑΗΡΙΗΛ ΓΑΜΙΊΗΛΙΛ1ΙΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΥΜΝΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ ΔΗΜ.
κρός μου άπονσία; εν,τός ·];
δος, φόρτος πολύς έργβοία;'
έ'χει ζώσει. Άλλά δέν μ.·τορί,
παραβλρψω τίς άξίίς. Λέν ρ
ΰπ' δψρι μόν δτι ό φίλος μ«; **
τοό; καοδιολόγο;, λΛγοτέχν^ς, 1ο
τττής, σνγγναφϊύ; καΐ ζογοά^.'
εΓχε καί αλλες ϊδιόττγτε;. Μύ; _^'
ρονσιάζεται τιί^ρα καί ώς
σννΌρτης καί μέ τού;
μρσιτού; κ.'»1 γεμάτονς
στίχον; τον, ίδΓμιούργηβΓ
μονσικό Ρογο γιά πλήρη
στο(,»ση καί &ίφωνο άσμα. Ή
τη πανηγυρική εκτελέση τού
μνον, καθώ; βλ.ρποι, έ'γινε φ
Ίουλίοι· 1971 στήν αϊθονσα τ
των τής 'Εστίας Νρα;
Έπληροφορηθηκα πώ; εΐχ?
"'.η έπιτιιχία ν.αί σι-νεκίνησε τό άχ^
ατηοιο. Ή χορ«,)δία μαβητρ«7η· Τ0(,
Γυμνασίοιι τής Έσται;, μαζΐ ^
την ·>!αθηγήιτρια τοΰ πιάνοι· 5*&η
Χρΰσα Φοντάν,η, άπέδοσ«ϊν θαναά
σία τόν νμνο. Άοκρτά
μένη λνόγς) τής άπονσίας μοί
ρω δμίος ίπιδρβλημρνο
μόν νά σνγχαρω θερμά τόν ^
μονσικοσννθέτη (όμολογώ δέν τό
ηΈρ^α) Δηΐί. Άρχιγενη γιά τ(,ν
τόσο ενστοχη σΰνθρσή τβι·, ,το(,
θαυμασία ταίοιαξε μέ την ρ.τιικι.
μένη 50ετηοίδα (1922—19721 τή;
Μικρασιατικής Καταστροφάς. Ή
μοι·σική τον, πον δείχνη τί; λί
πτέ; χοοδέ; τής καρδίας τοϊ ςί
Τοΰτα τα λιτά άλλά μεστά λό- λον μας, θά παΛαμείνει οά αια
για τού αγαπητόν ςϋυον ίπιστήιμο γλ.τικειά νοσταλγία καί βά την 4
νο; καί πολνσΰ".·θετου Λημ. Άρχι κονμε πάντα μέ άγάπη.
Ι γρνη, μέ κίνησα'1, άν καί παοάκαι- Πιστρύοαε δΐ·, πώ; ό Δημο; Ν'ί
οα, νά γοάψω δνό λόγια γιά τό α; Σμύρνης Οέλ.ρι υίοθρτήβη τόν
έ'ργο τού. Ή άλήθεια είναι πώς γαρακτηριστικό αυτόν ΰμνο, «ρό.
πολλές φοοές ό κ.. Άρχιγίνης μάς σον ποόκειται γιά την ϊδια Χίβ
έχει καταπλ.ήξει μέ τίς ίπιδόσεις Σανονη.
τσν. Αυτή τή φορά λόγω τής μα- ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΜΟΛΟΒΡΟΤΒΑ
»ι <Ι » 111» ΙΓ~» |Ι~ ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΚΟΠΟΤΛΟΤ ΕΝβ ΤΙΙίΙΑΙ 'Σ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ Σ μύρνη καινούργι<*>
χρυσή πολιτεία,
κάρη τής Σμύρνης
τής Ίοινικής
σ' έ'χει άγκαλιάα'ει
ή παιτ<^ί(>α μ' άγάπη
στό ίερό χώμα
τής Άττικής.
Σιμνονη καινούογια,
.τού την έκκλησιά σοΐ'
στολίζει τέμπλο
άπ' τή Σμύρνη γλυίττό,
μέ νπερηφάνεια
την καταγίογή σοι»
μέσ' την καρδιά σον
κρατάς φυλαχτό.
Τοΰ Χρι«σοστόμου ή ψνχή
σέ Γροιτίζει,
τού 'Ομήρου ή λύρα
γιά σέ πάντα ήχεί
των φιλοσόίΤίον Ίώνιον
τό χρνσό πνεΰμα
τροφός στοργική
θε νά σέ γαλονχεΐ.
"Ισω; μιά μέςα
λαμπρή άξκ,ιθοΰμε,
μέ δάςρνρς καί μνρτα
τής Άττικη;
τό αγιο χώι.ιια γλ.νν.ά
έαιίς ' άσπαστονμε
τής μάνα; σοΐ'. Σμύρνης
τή; Ίοη'ΐκής...
(Συνέχεια έκ ιοΰ προηγούμενον)
Μπήκημε έκεί σ' ρνα άπό τα
(ΐΰτοκίνητα συγκοινωνία; (ντολ-
μούς) καί ανγαιιε γιά τή,ν Τρα-
πεζ/θΰντα. Καθ" ολη τή διάρκ.εια
τής δλ.οήμερης παραμ<Λ·ή; μόν στά Σοΰρμρνα καί κατά τίς διάφοοες μετακινήσει; μα; μέ αϋτοκίνητα οί'ιτρ μία (τορά δεν μοΰ έπρτρρψαν ό φίλ.ο; μας Μοτ'θάτ, νά βάλω τό χρρι μόν στήν τορπη γιά ,ά πλ.η- ρώσ<ο έ'στιο καί τή μικρότρρη δα- πάνη. Μέχρι κα'ι τα εϊσιτήιθΐά μας άπό Σοΰρμενα μέχρι Τοαπεϊοΰν- τος, ρπλ.ηριοσεν δ ϊδιος. Μρσα στό αύτοκίνητο γνωοιστή- καμε μέ ενα νέον Τοΰρκον. Οί τρό ποι τού, ή πρριοολή τού, ή έν γρ- νρι έμφάνισί τού ρδριχναν άνθοίο- πον μαρφομέΊιον. Λέν άργησαμε νά μάθωαε- δτι ήτο ρίρηνοδίκης σέ κάποια κιομόπολι γν'^οω στήν Τρα- πρζοΰντα. Έπειδή κατήγετο άπό κάποιο χωρία των Σ ονρμρνιυν, (ιηήκπιιρ θέματα σννομι/Λας. "Ο¬ ταν φθάσαμε στήν Τραπεϊοΰντα κα'ι μάς εβγαλρ τό αΰτοκίνητο λίγα τρα άπό τό ξενοδοχείο μας, ό κ.ΰριο; αΰτό;, 6 ΓΪρηνοδίκης, δρπα- ξρ κτ'ριολεκ.τικως Από τα χέρια μα; τα δΰο μικρά δέματα, <Ίάρονς τοΐ'λ.άχιστον δέκα κιλων, καΐ τα μετέφεοε μέ τα χρρια τον στύ ξε- νοδοχρϊο μας. 'Τποθρτο) δτι όέν θά δνσκολ.ρνθήτρ νά σ»ιμο;ιονήσετε 'ίτι παρόμοια γενοινότα σπάνια στι- ναντά κανρί; στή ν(11ή τον. ΊΙ ρπομένη ήμέρα, ήτο προγραμ ιατισμένη διά ίπίσκρι|Μ τοΰ Ρι- "ζαίην ή Ριξε. Μία ομάς έκ τοΰ δλου σνγκρο- ΤΓ,ματος των έκδρομέιον, άποτελον μένη άπό τοΰς δΰο άδρλφού; Ίω- άνίνην καί Κοσ;ιάν Άρα&ίδην, εκ τού ϊεΰγους ΙΙαϊταρίδη κα'ι ('ιπό ήιιά; τού; δΰο, ΐεκινήσαμε τό πρωί κι/τευθι νόμενοι .τού; τό Ριζρ. Ή άπύστασι άπύ Τραπρ.οΰΑτος μρχοι Ριζέ ρίναι 79 χιλιόμετοα καί ιιέχρι Σουρμενιον ό δρόμο; είναι άσφαλ.τοστρωμρΛο;, ρνω πεοα των Σο·ο,ιιρν<ι)ν ρχει απλήν σκιρόστρω σιν καϊ. συνρπώς δχι ευχάριστον (ίατότητα καί διαδρομήν. Ή πόλις τοΰ Ριζαίον ρίναι σή- μ.ε·ροΛ πρίιιτεύοΐΊτα τοΰ νομοΰ Λα Ίΐιστάν, έκτεινομένου μέχρι των ρω σοτονρκικίον σι·νόριον, ρ'χρι μεγά¬ λην εμπορικήν κίνησιν, την όποία·»1 δΐρπιστ(Όσαμρ καί -τροσωπικΛ;. Μέ όδηγούς τού; άθελφού; Ά ραβίδη, η όποϊοι ρζησαν ρπΐ μα¬ κρόν ρ'ι; τό Ριζέ, Ανεβήκαμρ στήν παλαιά ένορ·'α τον Πασηγιάν. άπ' δπον ή θρα τή; -όλει.>;, τή; θαλ,άΛ
ση; καί των γίροι κα'ι πέραν κη-
ταφντωιν 6οΐΛ·ων καί χτυρίων, είναι
ίΕόχοι; μαγρντική. Ή έκκλησία
καί τύ σχολείον τής ένορία; κατε-
δαχτίσθησαν ~ή θέσι τού; δέ ά-
πλώνονται χωράφΐα, κήποι καΐ ρ-
ξοχικά κέΛτρα.
Πολλά σ.τίτια κατεδέχθησαν
άλλά τα καλυτέρα διρσώθησαν, ί!-
»α δέ άπό αύτά ρΓναι ή κατοικία
τοΰ νομάρχον. Λίγο περαιτέρω !
/.αί στά πλάγια τοΰ άπεναντι βοιν
νού, Ρίδαμε καί Ιί^α οπίτια τής
άλλοτε έλληνική; συνοικία; Ροιμα
νόν, μέσα σέ όογιώδη βλ.άστησι.
Χαμηλότρρα, πρό; δνσμάς, ευρί¬
σκετο ή μικρή συνοικχι Ρόση, κον¬
τά σττ)ν όποία ύπάοχει βνζαντινός
••α'ργο; κα'ι έρείπια τή; παλαιάς
άκροπόλ.ροις.
Στήν συνοικία Πασηγιάν καί
κοντά στύ χώρο ποϋ βρίσκονταν
("λλοτε τό έλληνικό σχολειό κα'ι ή
έλληνική έκκλησία, κτί/ΐθηκε ενα
καυνοΰργιο κτίριο, στό οποίον στε-
γάζεται -τό Ίνστιτοΰτον μελέτης
καΐ βελτιωσεως -τής ποιότητος τού
τσαγιοΰ, τό οποίον καλλιεργεΐτα*
εΗτατικά στή πειριοχή αυτή, καί
ποϋ άποτελ.εϊ την 6«σικήν Απασχό
λησι των κατικ'κων. Είναι γ,, ο-
οτόν δτι στήν περ,οχή τοί, Ριξαίον
στά παλαιότερα χρόνια έκαλλιερ-
γονντο τα έβπί^δΧΐ'ειδή καί !δίι·ι:
ή πορτοκαλλρα. Σήμερον οί κάτοι-
χοι πηοο;ανώς κατά σύστασις «αί
υπόδειξιν των αρμοδίων γρονργι-
κων ΰΛηρεσΐΜν, προέόησοιν οτήτ
ίκρίζιοσιν τΛι1 πορτοκαλί.εών(«ν«οί
στίς έλρνθρρωθεΐσε; έκτάσει; ίφ«
τευσαν καΐ καλλιερνοΰν τό νίον
προϊόν, τό τσάϊ, τον οποίον ή Από¬
δοσις «Τναι Ασΐ'γκρίτο); μργηλν·
τρρ-α.
Έπό λίγονς Τονρκονς, οί όποίηι
μά; πλησ<ασαν καί άπήντησπιν ρ!: οχρτικάς εριοτήσεις μας, ρμάβαιΐΓ τα όνάματα των γΰρ<ο ΛονΛ'Λν καί χωρίον, μέ πολλή δέ ρκπληξι δια- πιστώσομε δτι πολλά Από αΰτά δι« τηοΐονν εισέτι τα; ελληνικάς ολο αασίας. Καλέν όρος — Καλ.όν ό· ρο;, 'Λγιά·ν"νηνουν ταγή —τό βοννό τον Άγιον· Ίιινάννου, Πατήρ, Μα· χαίο Άντρα κ.)..π. Πολλά χρ>ζ>ιά
έπίση; σ,αίνονται μέ άρμρνικά; ό-
νομασ'α;.
Τάς απογευματινάς ωρα; ί.ιρ-
στρρ(·αμρ:ι ρϊ; Τοαπρζοΰντα. Οί
άδρλ<Γ·οί Άοαβίδη παρρμειναν κηί την επομένην λύγίο ρίδικοΰ ένοια- Την Τρίτην, 2δ Αυγουστον, ?· πηαγματοποίηοοι. τή>· δρττρριιν έ-
πίσκρ>|»ίν μόν στά Σοΰρμενα, κατό
πιν ρπιμύνου παρ ικλήσεω; τοΰ ί-
διοκτήτου τοΰ σπιτιοϋ μα; Πεϋλέο
- μπεη. Αυτή τή ς:ορά μετέβην μό
νος. Ή γυναίκ.Ί μου παρε.μεινε
στήν ΤραπεζοΛ. Τα λόγω κοπώσειο;.
Στό κατάστημα τού φίλον μόν
Μουράτ, σννήντησα τόν ά/.λΛν ιτί-
λον μας Σρλ.αμί, έκεί δέ έγνώρισο
καΊ τόν Τϊαφέρ άγά έκ Ζανλής, 6
οποίος ,μέ άνυπύκοιτη προθνμία
προσεφέρθη μύ ο; τού νά μέ όδη
γήση γιά νά γνΐ'ΐρίοχ·; τόν επαοχο
(καϊμακάμη) των Σονρμίνων χ«χί
έπισκεφθονμε τό έργοστάβιον
κατεργασΐα; τοΰ τσαγιοΰ, τό ό.τοί·
όν εΰρίβκετο παραπλενοίο; τοΰ έ-
(ΐρχείον.
Καΐ τόν μέν -/.αΐμηχάμην δέν
ιινηντήσπμρν, ?.όγο> άπουσ!α; τον
ήν ώραν άκΐίνην, έπιβκεφθήκίΐμ*ν
όμμι; άμέσιυ; τό έργοστά<πον τσα γιοΰ. Με πολ^ή προθυμία καΐ (ττλό!-Ε- νη δ'.άθεσι ιιά; ύ.τεδέχθη ό διπ'- θι<ντής τού εργοστασιον Ρι<τβάτ Κιλίτξ, ό ό.τοίο; άιιέσω; ?δοισε εν¬ τολήν εί; ρνα ίχ των ύπαλλήλο»' ν ά μδ; οδηγήση κα'ι νά μάς ένη- μεοώση επί τή; >.ειτονργία; τοΰ
έργοστασίου. Έν σΐΛ'εχεία μά; ε¬
περίμενα- στό νοαφεϊον τοτ· χαΐ
ιιά; προσρΓΓΡ{ΐε τό Απαοαίτητθ'ν
τσάϊ.
Κατά την διάρκειαν τή; φιλοξε-
νία; μά; εδοισε άρκετέ; πληοοφ»·
ς'ίε; περί τοϋ τρόπον κα>-λ-ΐΓΡΥεί°?
σνγκεντοώσεο); κα'ι παραδόσεως
τον νίο,τον προϊόντο; στό εργοο^ά
σιον. Μάς είπον δτι άπό 100 χι¬
λ ιόγραμμα νωποΰ τσαγιοΰ .τα0*"
νονται 22 χιλ) μ.ι ξηρόν τιΤΛΥΐθ"
"Οτι τό παραγόμενοΛ· τβάϊ χον^
ται είς 6 π,οιότητες, έκ των όποίβ)*
ή πρώτη καΐ ή δευτέρα ποιότης, *
'/αλΰτρρρς, άποστέλλΛνται στό «'
ξιοτεοικόν, !δίο>ς είς ϊΰροΐ'ΤΛϊ*^
χώρας, σνσκευασμέιναι μρσα οί *
(Ιώτια, ένο) οί νπόλοιπιες -^έσβαοίϊ
ποΐότΓτε; ο-υσκενάζονται εί; ■·»'
κα καί καταννιλίσκονται μόνον οτην
Τοτ>οκίαν. Έογοστάσια παιΐΓΤ011*
ήσεως ίιπάρχουν στό Ρίϊαιαν, "ΑΥ"
κυοαν καί Κων (πόλιν, ύπάρχΕ' ** ι
άπόσ/αοις τοιοΰτ>ν έργοβτάο"ΐον νά
άνεγερθή καί έν Άράκλει.
(Σ υνεχίζετα·))
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟί
ΙΑΤΡΟΣ
ΟΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓΟΣ
Σουλίβυ 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 10ή
5 — 7 μ. μ.
»..
V
ι
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΗ
Η ΙΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ
Μετάφρασις ΚΑΤΙΝΑ Σ Χ ΧΑ ΙΡΟΠΟΤΛΟΤ
Ή νοβακόμα μου διά&ασε την ά
πογοήτενσι στό πρόσιυπό μόν.
μόνη τού έλπίδα. ΤΗταν άπελπι-
σμένος. Άλλά ιίχε κάτι τύ ξε- Ι
Άπόγνωοη
—Κάντε γρήγορα
πε στοργικά. νη.
— Νοί, εΐπα άναστενάζοντας καί
βά,ζοντας τό φάκελλό μου πάνω
σ·ό γραφείο τον.
Κύτταξα τα ίατρικά μου (>(>λ'.<ί τό γυιό πού ήταν ά'ραδιασμένα στό γοα- μοί* ώς <ρ<·ϊο μου. Κίΐνένα άπό αύτά τδξερα, δέν εΐχε την άπάντησι στό πρόβλημα τοΰ Χάφρν Ράλλιν;. Διότι ή πΐερίπτωαί τού δέν πηγαι- 1'ολλινζ, εϊ- χι.>ριστό, ποΰ τού εδινε έμπιστοσΰ-
Ό διακεκριμένος όφθαλψία-
τρος Κλέρ Κίνγκ
νέ σύμφωνα μέ κανένα (ίιβλίο τον·,
λάχιστον μέ κανένα ίατρικό βιίΐλ^ο.
θάποΐπε νά τδχα κιιταλάβει ο¬
ταν ό Ρόλλ.ινζ, ό επιχειρηματίας,
πρωτομπηκε μέ μΐγά/Λ βήματα
στό ίατρείο μου. Ή έξε-τασί μ»υ
Ιδειχνβ δτι χρπαζόταν έγχείρησι
άπά καταρράκτη. ΟΊ άρϋρώσεις
άπ' τα δάχτυλά τον ήταν ασπφε;.
—Δέκα βδομάδες ρξω άπύ τύν
κόσμο; εΐπε άπότομα. Τί παλιο
τνχη!.
Ή έγχείρησι δέν θάπρεπε νά
<ρέν*ι καινένα πρόθλ.ημα. Ό Ρόλ.- λινζ ήταν ϋγιής καί ή διάγνωσι ά ριστη. Μακάρι χα'ι. η πνετΊματική τού κατάστασι νά ήταν τόσο εΰνοϊ- κή. Ταχτικά κάνιυ προσενχή μέ τούς ασθενει; μου στύ χειρονργεΐο πρίν άπό την έγχείρησι. Είναι μιά οννήθεια πού άπέκτησα δταν ύπηρετοΰσα σέ μιά Ιατρική αποστόλη στό Νεπάλ. ΙΙρ'ιν δέ θά τύ θεώ ρούσα σοιστύ νά ζη- τήσιο άπύ τόν άσθενή νά κάνει προσευχή μαξί. μόν, κάνοντας τή σκέψι πώς θά νόμιζε δτι εχανα την ίσορροπία μόν ή δτι είχα λ.ίγες έλπίδε; γιά την άνάρρωσί τον. "Ο¬ μως τώρα 6ρίσκ<ο πώς ή προσευχή δχι μόνον βοηθάει νά ήσνχάσει ό άστΗνής, άλλά δίνει δύναμι στή δική μόν σιγουριά. "Οταν πρότεινα αυτή την προ- σευχή στόν Κόλλινξ, άρνήθηκΐ ση κώνοντας τοΰς ώμονς τον. Ή ά'ρ- νησί τοχ· εύθυγραμμιζόταν μέ την άνΐΜΐομ.ονησία τού πον εβραζε μ έ πιό μεγάλη μαν<α άκόμη μετά την έγχϊίρησ». 2ννηθισ,μένος πιό πσλϋ στό νά δίνει διαταγές άπό τό νά «αι'ρνει, άρνιόταν τις σνστάσεις μου. Καί επειτα, αν καΐ, η έγχεί¬ ρησι ή ϊδια πήγε καλ.ά, ρτνχε νά εχει έπανειλημμένες αίμορραγίε; στό μάτι. Σύμφωνα μέ την έπιστήμη,, κά- ναμε δ,τι μποροΰσαμε γιά τόν Ρόλ. λινζ. "Ομως δέν μπαρούσαιμε νά τόν θΐραπενσονμε. Δέν μπόρεσε κανένας γιατρός. "Τστρρα άπό 36 χρόνια πρακηκή εξάσκησι, εχο> μά
θει πώς μόνον ό θεός θεραπεΰει.
Ό όρθαπεδικός τακτοποιεί τό κόκ
καλο, ναί, άλλά ύ Θεός &εραπεΰει
τό σπάσιμο. Βγάζω έγώ τόν κα¬
ταρράκτη, άλλά. ύ Θεός θεραπεί'ει
τό μάτι. Κα'ι ή θεραπεία, ε'χω ί>ρή
έξαρτάται άπω την άρμονία τοΰ
άτομον μέ τόν έαντό τού καί τύν
Θρο, κάτι πού ΰποψιάζαμαι, δέν τό
είχε πετύχει μέχρι σή,μερα ό Ρόλ-
λινζ. Τελικά ί'γινε καλά, άλλά μέ
τί κόστος σέ χρόνο, σέ χρήματο·
καΑ έσωτερική ΐημιά στό μάτι τον.
Κανείς δέν εχει παρά νά δεί
τούς πιό πολλούς άσθΐνεϊς, ποϋ δο-
κιμάζονν πραγματικό πόνο, πού έν
τούτοις ό πόνος τους μέ προσεχτι-
κώτερη έξέτασι δέν δείχνει σο).μα
τική αίτία, γιά νά Αντιληφθή ,ιώς
ΰπάρχει κάποια πραγματική σχέ-
σι άνάιμβσα στόν σοματικύ καί ηηΐ-
χικό πόνο. Διότι, καθώς οί για-
τροί σνμφωνονν, ό άνθρωπος ρχρι
τρείς ύποστάσρις: θώμα, νόν καί
ΐ|>νχή. Καί αν κα'ι τό σώμα κα'ι ό
νοΰς ρίναι ύγιή, ό άνθ-ρωπο; δέν
ρίνατ ύγιής, άν ή ψυχή τού ή τό
πνεΰμα είναι άσθενικό. "Οπο>; τύ
έ'θ'εβε ενας γιατρός συνάδελφος:
«Ή αίτία σχεδόν κάθε ασθενείας,
είναι ή φθορά κα'ι τό ξεσχισμα τής
'ΜΓΐ<Χτ>ς: πάνω στό σώμα».
'Τπάρχονν «δηλητήρια» πού μπο
ροΰν νά πληγώσουν την ψνχή·; Πι
στεΰω πώς ύπάρχονν.
Ό Ίηοοϋ; τα καθώρισε ώ; μϊ-
σο;, ένοχή, μνησικακία, ,τίκρα,
σκληρότητα, φιλαργυρ..'α, όποιαδή
ποτε άονητική ουγκίνησι η οκίψι
κρατάμε μρσα ιια; πού διακόπτει
την άριμονική μας σχέστ μέ τόν
θιύ.
Οί πε,ρισσότεροί μας θά άρνιό-
μαστε νά πηδήσονμε άπό έ'νιι παοά
Ουρο τού δεκάτου πατώματος έξ
αίτία; τοΰ φυσικοΰ νόμον τής βα-
νύτητο; πού έκαμε ό θεό;. Έν
τούτοις, πολλαί άπό μάς δέν άντι-
λαμβάνονται πώ; ή παρά6α·σι των
-ΐνενματικών τού νάμων μπορεΐ νά
είναι έξ ίσον θανατηφόρα. Μέ την
ϊδια άπόδειξι, ?χω δεί ό ϊδιο; δτι
ή δννατή πίστι στό Θεό, είναι ρμβό
λι-ο εναντίον των φόβον καΐ τής
νευρωιής κατάστασης πον ζη.μιώ-
νουν ή καταστρέφονν τύν άνθρω-
πο.
Αύτη ή έιμπιστοσύνη φάνηκε κα-
θαρά ακριβώς πς-ίν άπ' την έγχεί-
1·ησι. Πήρε τ' αύτί μόν νά ρωτά
μου, ποιι έργάζεται μαζι
χειροϋργος, εάν θά προ-
σενχόταν κανεί; μαζί τού. «Βεβαί
ως», τοΰ είπε ό γνιός μου. «Ό
μπαμπάς μόν τό κάνει πάντα αύ-
τό».
"Οσο γιά τόν ποοηγούμενο ά¬
σθενή, τόν Ρόλλινζ, πού ήταν δύσ
κολος, η έγχείρησί τον πήγε καλά,
άλλά πάλι ήξερα πώς ή θεραπεία
τον έξαρτιόταν άπ' τόν θεό. Μετά
άπό τρείς βδομάδες σταματήση
στύ σπίτι τον. Τρέμοντας, φόρεσε
τα γΐ'αλιά τού κι' έ'πειτα αρπαξε
τό χρρι μόν φο)νάξοντα;: «Μπορώ
νά δώ!» .
Γονατίσαμε έκεί μαζί στό σαλό-
νι τού, εΰχαριστώντας τό θεό γιά
τό θεραπεντικό τον χέρι.
Δέν ήθελε ό Θεός νά γιατρευ-
τοΰν καί οί δνύ άνθρωποι; Πιστεΰω
ν™. Άλ.λά ό ε;νας άνθρωπος δέν
ήθελε νά ζητήσει τή Οοήθειά Τθ'.'.
είναι ή ούσία αυτού πού
πολλοί όνομάζουν «πνει·μα·τική θε-
ς<υτεία» —οΐ(μφιλίο>σι τοΰ άνθρω¬
πον μέ τόν θεό. "Οταν κρύδουμε
άτ' Εκείνον τοί>; φόΓιονς μας, τ'.ς
άπογοητεΰσεις μας καί τίς άνησνχί
ες μας, ύπο<ρέρει τό μν<αλύ μας καί τό σ<όμα μας. Τέτοια είναι ή πεηίπτωσι ενός Γ)4χρονον διαχειριστοί ενός κατα- στήματος. Κι' οντό; είχε μόνον ρνα μάτι καί ή δρασί τοΐ' άοχισε νά καταοτρέφεται. Άλ.λά δέν εν- οισκα καταρράκτη ή γλαύκομα. ΙΤηάγματι, σημείοιβα μιά ,αάθησι στόν άμφιβλιστροΐΐδή χιτώνα ποϋ ώφεΐλονταν στήν κιτχκή κνν.λ.ο- 'ίορία τοΰ αίματος. Καθώς σνϊητοΰσαιμε, 'εμαιθα πώ; ή δοΐ'λειά τού τύν άφΚ'ε γεμάτον άνησνχία καΐ νενρικότητα. ΤΗταν τόσο βαριοχτνπημένος άπό τή νεν- ρικότητά τον, ποϋ έ'βλ.επα πώς μπο ροΰσε νά πάθη ΐμφραγμα ή καρ- διακή προσβολή. Εΰτυχως ϊ'ιξερα ενα παππά κοντά στό βπίτι τού, πού εκαμνε ψυχοθεραπρυτικές λει- τουργίες. Ό διαχειριστάς ήρχισε νά τίς παρακολονθεΐ καΐ ή δρασί τον βρλτιώθηικ.ρ. Στήν τον ή Ίατρική έπιστήμη θά τού πρό Π(ΐναγιά μοί», Μάνα μόν, 6οη θησρ με, ή άγάπη αύτη δέν είναι σάν τίς άλλες, δέν είναι γιά τόν ανθρω-"το>
δεν ?χει οΓκτο οΰτε ελεος,
είναι φωτία κα'ι φλύγα .τού
θερίζει καί γκρεμίϊει
σεισμός, ήΓταίστειο, τρικνμία.
Τα στήθεια κ.ατατηώρι σάν
καρκΐνιος
Δέν μ.-τορώ νά τή βαστάξΐ»,
τό χαλινάρι (>άλε μόν τοΰ
άλογον.
Δέν εχω στήθος λιονταοιοΰ νά
την άντρξΐ'ΐ.
Ή άγάπη αύτη ?χει όβμή θα-
νάτου,
χαοά καί χάο; εί«ι άντάμα,
αίιτή κοατάει τής ϊωής μοί·
τό κλειδί,
γλνν.ό.-τιοτο «ραομάκι.
Κι' ϊκαΛ'α τάαα καί καητεοώ
άπό σέ τό θάμα, ί'
Είναι μιά ά.-ΐόκοσμη <ρο>νή πού
μέ καλεϊ,
βϊχ ν' άπαιτεϊ άπό μίνα «-
θλονς καΐ ήρώίον κλέη.
θλιμμένες στό νόν μου φερτι
μνήμρς καί μνημεϊα. ^
—ά ρόδο την ανοΐί'>σα τ' 'Α-
πρίλη
κι' ε-ίπα: Τί ίϊμορφη .τού εί¬
ναι ή ζο>ή!
Ή άγάπη μόν αύτη, μοναδι-
κή καί μία,
σάν .ιικροδάανη τώρα μοΰ ί-
πίκρανε τα χείλη.
Γεννήθηκε ανοοθεν καί δέν μ"
άςτήνει έκλογή.
Φεΰγω σάν τα πονλιά πού Λλ-
λάζουν τόπο,
στόν οι*ραό θά τή γνοέψι»
αν δέν τή χαοί) στή Γή
ΚΑΡΟΛΟΣ ΡΟΛ"
ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΜΠΡΑΝΤΕΣ
ΟΜΗΡΟΣ
ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΤ κ. ΓΙΑΚ. ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗ
€Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ»
ΙΔΙ01ΥΓΡΑΣΙΑ 1 ΗΣ ΚΑΘ Ε ΓΛΩΣΣΑΙ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό τού Βασ. ΚουΖη-
νοπούλου έπιτίμου γυμνασιάρχου
έμμετρα άποσπάσματο είναι παρμένα τής μέν Ίλιάδος,
Ίλιάδα ΆλεΕ. Πάλλη τής δέ Όδυσσείας άπό την Ό
δύσσεια Ίακ. Πολυλα.
Σημ.
άπό
Τα
την
Είς τό
"Ελλην
έκ τον προηγοι»μρτου)
έσωτρρικόν τής χώρας
είναι φυσικά γειυργός.
.ιροστεθή, οίτε ν,ι άφαιρεθή.
Ό ελληνικάς Γεδασμός πρός
θείον έκφράζετκι μρ την θι·σίαν
ώς ναί·τι>ς. πειοατής, μαχητής ή
ρμ.τορος. ΙΙαίρνει τό καθαρό νόη-
μά τον δταν μ&τα στό .τλ.οιάριό
τού κουτηλατρΐ κατά μήο; των ά-
κ των ή ταξιδει'ει μέ πανιά. Φτά-
νει στήν ξηρά έριυτά, ζητεί πλ^η-
γιά τα παληά καί τα και-
φρζ μ η α
Ή ίδιοτνπία τον όμιυς παρονσιά- άπό την όποιαν ρκεϊνος πού θυσιά-
ξεται εντονη δταν αντός προΰάλλη ξει άπολα.μ6άνει αντός τό μεγαλτ'1-
ώ ί ή τεηον με.ρίδιο' τοΰ θΰματος καί
προσέτι εΐκρρίΜ'ντται μέ τίς ά-ΐαγ-
γελί'ες, τό τραγοΐ'δι κα'ι τό χοοό.
"Κτ<π καί ό μΰθος είχε γίνει μιά αίιχάριστη διήγησις. Τοββν ό ποιητής την στίχοιν, όσον καί έκρίνος ό οποίος τοϋς τγπ νονργια, διηγεϊται ό ίδιος καί μέ γοΐ'δρΓ, θέλονν ά διασκεδάσουν ενδιαφέρον άν.οΰεται, διδάσκεται καί οί ενλ.α·6εϊς μέ την θυσίαν, αί- νά δρά μέ την ίπανάλη-ψιν, νά ά- (τθάνονται τοΰ ωραίον καΐ τής ,ο- .ταλλάσσεται άπό την άνίαν κα'ι στή ής την απόλαυσιν κα) την χαράν, θέσι της νά ΐτηοσαομύξη την χά- Ό Ήρόδοτος ομιλεί διά τα; με ράν καί την εΰφοοσΰνην. Στ·γκεν- γάλας Θοησκεία; τή; Ανατολή;, τρώΐΐ πυκνές τίς γνώσει; τσι> γιά άλλ.ά δέν1 κατανοεϊ τίποτε ολ' αν-
τήν ίο)ή μέ σί'ντοιιε; καί εκφρα- τές. Ή δλ<ο; σι'μδολική λατρεία στικες λέξεις. "Οταν γνρίση στήν τής Μί'λιττας —τής Άφοο&της πατρίδα τοτ· ,μεταδΧδει τα γεγονό- των Άσσυρίίΐιν— τοΰ ψαίνεται ά- τα τής ζωής το>> καί τα στολίζει.
ψεΐ'δΐται λιγάκι καί τού άρέσει
στεία. Δέν άντιλιιμ()άνετπι ότι ό
ιϊκόλαστος αϋτός μΰθος παρονσιά-
σφεοε λίγη βοηθεία. Καί Ιπειδή ή ληνος, την βαρΰτητα καί τόν
έπιστήμη δέν εχει πάντοτε άποτε- ( στικισμόν των καΐ ργινιαν, ρκτός
λέσματα, είναι ίνκολο νά λένε οί ( όλίγιον έξαιρρσρων, ει'«<.ολ.οδιήγη- ανθρωποι δτι ή άρρώστεια είναι τοι καΐ γεματοι ξωντάνια. Τό σύμ- νά έπινοή. Είναι έραστή; των ά- ζει την δημιοΐ'θγικήν γονιμότητη ν"ρκδότ(ΐ>' κα'ι μά'.ιστα τού; μνθου; τή; ΦΪΌειος. Τα πολ.ΐ'πληθή άγάλ-
τού; σνγχ(ι>νενει είς άνέκδοτα. Οί ματα, μέ τα άποσπασμένο γννηι-
μΰθοι αΰτοί, οί άλλη,γορίε; καΐ τα κεία γεννητικά οργανα, το όποία
σύμβολα, οί όποίοι κατ' αρχάς ά- ρστηοε ό Σρσωστρι; στό δρόμο
πέδιδαν την φύσιν καί ένεσάρκω- πού προ<ισε·ν ώς κατακτητής, ναν θεότητες τής φνσεω;, ήσαν μνστηριώδεις καί σοβαοοί, εχασαιν δαως μέ την επεξεργασίαν τοΰ "Ελ θεόν», ή «ή άρρώστεια βολον κατέπεσεν εί; τό βάθο;. Ή πολλέ; φορέ; μά; δίνεται γιά νά πλαστική καί καλ,λ.ιτεχνική όμορ- δυναμώσει τόν χαρικτήρα μας». ι φιά, κατά την απόδοσιν τύ έξετό- ΆΛοησίες! Ό Ίησ'Λς ποτέ δέν πι·σε. Επί αίώνας προτον δημιουρ τό είπε αΰτό. "Ομος, πράγμα-τι, ' γηθή ό καλλιτεχνικός πεζός λόγος, ! εΐπε πώς είναι, θέλημα θεόν νά ( ό στίχος ήτο όργανον μλ'ήμης. Ό ήτο άποικιστής. Οί άποικίε; τοτ σώσει τού; άνθρωπον; άπό τα κα- πεζύς λόγο; δέν μπορεί νά κρατη- ' δέν ήσαν ('ιπλά έμπορικά πρακτο- θεοιρεϊ ώ; δείγΐ'.α τή; άνανδρία; των νικητών. Ό "Ελλην ναντικό; ήτο πειρα- τή; (Εμείς ρχο.'ΐε τό ρξως)αϊσμέ- νο δνομα γιά τό ρ.τάγγελ,μα αΰτό, τού; «Βίκινγκ» Μιά έκστρατρίτ, λοιπύν, των Έλλήνων Βίκινγκ, άπό τι; Μνκήνρ; πρός την δττικήν Μι¬ κράν Άοχ'αν, εγέννησεν ίσο)ς τού; θρΐ'λονς, οί όποϊοι έπεξεργασμε- νοι άναφρρονται εί; την Ίλιάδα. Έκτός τούτου, ■» "Ελλ.ην λαντικό; κά, μαϊί μέ τοϋς σιι>ματικοϋ; κίΐί θή στό αναλό. Ό στίχο; είναι δε¬
ί ού; ψυχικού; πόνους. Καΐ έ'τσι μένος μέ την ανάμνησιν καί ή τε-
'" ' ' ~ χνοτροπία τον είναι τετοια ωστε
δέν1 είναι δυνατόν τίποτε όντε νά
νέ. Έπιπλέον, Έκεϊνος
μά; εδωσε έντολή νά «θεραπεΰε-
τε τού; έν αυτή ασθενει;» (Κατά
Λουκάν 10, 9).
Ή ίσταρία γςιάφετ ότι τα πρω
τα 300 χρόνια μετά Χριστόν, ή
πρώτη άποστολ'κή έκκλ.ησία πρά-
γματι έθεράπευε μέ τό δνομά Τον.
"Ομως, αυτή ή φλ^γερή πίστις
(ίρχισΐ" νά έξασθενεί καθώς ή Έκ
/,λησία γινόταν δλο κ«ί πιό τχ'λο-
ποιμένη. Καιθώς φθίνονταν ή θε
ραπεντική της ύπηρεσία, ή έκκ,λη-
σία συγκεντρώθηκΐ στό νά ΰπη<>ε
τεί μόνο τό πνεΰμα, καί ή έπιστή- ™''
ρεία. ίίπως προηγουμένως των Φοι
νίκων ή άπομνϊητικά κέντρα, δπω;
τ(7ίν Ρο>ιιαίων κατόπιν.
(Συνεχίζεται)
ΚΑΙΠΙΑΔΟΚΓΚΑ ΗΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜ^λ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜγιΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
ΤοΟ ουνιργάτου μας κ. 10Α2ίΝ0Ύ Δ. ΛΟΓΚ1ΛΠ
(Στηΐχεια έκ τοΰ προηγούμενον) Οεν, οί ψνχές, ό λόγος τή; πίστρ-
ΕΡΜΗΝΕΙΑ
,„:, τ,·( 5τι δέν
ν ά δι νόν ν
Έξ αίτία; αυτών των πραγμά- δασμού; στού; κακοδόξου;, γιατί
ιπ μυ»υ ιυ ,ινϊυμα, και η επιστη- - ""· ^λλά θλιΰερά γεγονύτα, ά'λ- κατά την γνώμη το)ν, δποιο; στ«-
μη άνέλ,α&ε την θεραίΐεία τον σώ- λα ♦'^' έλάμβανον χώραν άμίσιΐ); νοχωρεϊ τόν άλλο είναι κακόδο-οέ
ματος.
καΊ άλλα ήσαν σέ κνοφορύα άκόμη. ( καΐ άλλα, πού τ,·σο ρνκολα
γίνεται επανόρθοισι τή; 'ϋ ν^°» μητροπολίτης, κρνφά ά- ^ σκοι-ν μερικοί, γιά νά καλΰψονΚ'
Χε,ροτε-
και τα ςητηματα των
έκκλησιών μέ την •/αινουογια κα-
και διαστασι. Γ.ατι, οπω;
κ,πνοτομ,ες χ,ιιραηαΐ ο. αν-
ρ ή,
, . - < - » η ποσποΰσε συνοδου;, αοπαι.ε προσο υ.τηηεσι«ς ποος τον «υγιη Λνθρο- , , , *' - - , - . ,. - ϊ . δούς, και άπο τού; πρεσοντερονς πό», ν.ηχ ιερει; ηαλΛων δογ,ματοιν "', 5 ν , , *· » κάμουν τακτ,κέ; θερΓχπει^.κέ; λε.- τών «^«ών, ,,λλονς μρ,» ε.& τουργίες. Παίρνη. κι" έγώ μέρος και αλΛοι'' σ' αύτές τίς λειτονργίες, βοηθών- ί τα; στανά τόν ίερέα. " Τό 6λεπ<.. η,',τό ώς άντίθετο .-τρό; τόν έ.-ταγγελματ,κό αον ρόλο; 'Όχι. Άντίθετα, νοιώθω πώς αύ τό τοΰ δίνει πλήρει; δ,αστάσε·;. να ίκμεταλΐενθοΰν τίς σννεπί.ες Κι' ρ'τσι μ' άρεσε. ν' άρχί^,. κ.ά- τΜν", *α1 ^κολωτεοον είναι να θε μέοα μέ προσε.οχή μαζί'μέ τό 01αλινσί> κανει5 ί>να
ποοσωπ,κύ μόν, χ«ι πότε" - πότε <τ^αα' πΛ"α νά το η «ώ <ιέ τούς ασθενει; μου. Διότι Τβν Οιηλι>θ<ί· Έχ'Ινο όέ :ΐθΐ' ^όί?- πιστϊίι., ότι ρΤμ,α καλύτεοο; γ.α- Λ·ισε ^9'<">ότρρο τόν "Λνθνμο ή·
τρύς, δταν «ρ,'σχο,μα! σέ στεν-ί, ε- «ί4ν τ" Ταν»ικά Ίσοβήματα καί
π.κο,νο,νία μέ τόν Μεγάλο Γιατοό. *>:«««_—ίες. έπε.δή πεονοΰσαν άττό
τόν Ίησοΰ Χριστύ Τ'Ι δικι' το" Χ0"-™ καί ™ο»ζ0™
τόν Ίησοΰ Χριστύ.
Οίίτε πιστεύω δτ, πάντα
δε
ρπε. · 1
νά γίνετα, σο.μ-α.κή θερ,^τεία γ,ά μ··"·»Υήβτρίϊ έξ αϊπας τής έκμί-
ά εύ ^Αί ω Ο
ν«στϊ1ί?ί(»·
6η καποτε
νά έπιτί'χη ή γνχικ.ή θ6ρ.»πε!α-
Λιύτι, ίίταν ενα ατομο ρχει π<>οσω-
πική έπικοινοινίίΐ μέ τό Θεό, π.-
στείι,ι δτι πάντα γίνεται μιά θε¬
ραπεία ι|»υχής, π.ιϋ τελικά εϊν<ιι τό πιό οπουδ'ΐίο στοιχείο. Ο Ρόντν "Αλλεν μοΰ τύ ίξή- > , - ,ν ,« .;. Καΐ τα
γησε αντο με παραυειγμα. Ο Ι όν
τυ βρισκόταν στό νεκιρικό τού κρείί
βάτι, λόγ(ι) τοΰ καρκίνο', δταν ε-
των προϊΟΛτων τοΰ μο-
«"Λ>"°: Όορστη;», καΐ
Γ1'"εών (''>στε νά {"·'·'-ά"
με ?Ι1£ΐτΡ"!0 σννταγμα
τοί> άν1**ϊ. ποί' 6ά
εχιοριστύ δρόμο καί νά
7 ,
ΤΓ"5 ί<ΙΛο8ιση ν° σιιεν"' ήσαν εύποε.τ. την πλ.εονεξία τοιν. Άλλ' ό αγιο; τοΰ θεοΰ ά,ίθριοπος καί πραγμίΐτι κός μητροπολ.ίτης τή; επάνω Ίε- 1>οτ·σώήμ, οί'ιτε παραβνοθηκε Λπό
τούς ςρταίχτες, οϋτε ήθελί· νά .ια-
ραθλρπη αϋτά, καί οΰτε λ.ογάρια-
£ε νά 6ρή μιά τρόχειρη λΰσι τοΰ
κακοΰ.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Άλλά σκοπΛμεν ώς μεγάλ.ην
καΐ θαυμάσιον. Καί τί γάρ; ή τής
εκείνον ψυχής αξίαν. Προσθήκην
γάρ τής Έκκλησίας ποιείται τή,ν
στάσιν, καί την σιιμφοράν ως κάλ-
/.ιστα διατίθεται, πλείοσιν ρπισκό-
ποις την πατρίδα καταπτ·κνώση;.
Έξ ου τί γίνεται; Τοία τα κ.άλ-
λιστη, ι^ινχιον επιμέλεια πλρίων,
κΤιί τό πόλ.ι,ν ρκάστην τα {-αυτή;
ρχειν, καί τό λυθήναι τανττι τόν
πόλεμον.
Ταύτης τής έπινοίας δεδοι>ί<ι μή καί αΰτός έγενόμην πάρεργον ϊ| οϋκ οϊδ' δ,τι καί ειπείν ύ ρ χρή. ΙΙΟΛ·τα γάρ τού άνδρας θαν- ά' μά'άυν, ού μέν οί·ν όπόσον είτεϊλ δΐΛ'ατύν, εν τουτο έ.-ταινεΐ,ν οΰκ. ρ- χιο ίκώ γάρ ομολογήση τό πά .ν'·ν,.ν*ι'·/«χ<5®®®®®®(^·^·Χ·5{!)^ &ο;)' ουδέ άλλως τοίς πολ.λοίς ά- νας ίερεα; κι' εγώ τόν επισκεφθή λά σ' ίϊλη την οίκογενρ.ά μα; δυ- ( Υνοονμϊνον·^ την περί ημάς καμε, άφοΰ μα; τύ ϊήτηπρ. "ΤΙξε- ρε πώ; τύ τέλο; τού πλησία«Γ. Κ«'. πιστοσννη. Τύ θάρρο; κονλουριάζονταν (ίχι μύνο άπ' τύν ιιετώπισι τοΰ Ρόντν ίιτ< πόνο, άλλά κι' καινοτ» ναμωσε τρομερά ή πίστι καί ή έμ- ^">ν '/αί «πιστίαν, (1) οί; ουδέ ό
καί ή άντι- Χ0όνο? τιΊν λνπην ήνάλ.ωσεν. Έ
τοΰ Ρόντν ήταν ύπέΌοχα. κΓϊθεΛ' ν«9 μοί πάσα σννέπεσϊν ί,
άπ' την ,ι-νχική τού . Μέχρι τό τελο; εχανε προσετ«χή, :τερ1 τον &>ον άν(Ή'«λία κα'ιχισι;
Διότι τόν τρόμαζε αΰτύ καί φώναξε τόν καθρνα μέ τό «νο »" ^ό «Ρΐλοσκκρρίν μή δΐΛ-ηθήνται.
ποϋ βρίσκονταν ιιπροστά το+. Τού- μά τού. Ό Ρόντυ είχε ρνα θανμά- ΓΙ _Μή νομίϊεσθαι· εί καί (Ιοαχύς
μαϊρ δχι μύνιον γιά τόν έαντό τοι·. σιο ταξίδι πρό; την άλλη τού κα-
άλλ.ά ένδιαςτερόταν τοομεόά καί τοικία κα'ι άν ·ζμ
γιά την οίκογέν-,ά τού. Ό παπά; -,ε σωματ,κά, Ο^ραπεΰτ,ν.ε θαναά-
κι εν«). δεν ρΓχαιΐρ πράγματι τ'.- σία ψτ-χικά. ΊΙ
-τοτρ ■ - - -
τοΰ δρντρρου ό λόγο;. Πλήν ρϊ τις
δέν θεραπενθη- ίκρίνο δέξαιτο ημών, τοΰ άνδρας
ΰ.ιεραπολογονμένων, δτι μϊϊΐον
ςεσταΐΐιά τή; πά- 'ΓΡονών ή κατά τα Ανθρωπίνη., κα'ι
ι μπυ.ρον (,οισία; τού (ία'νετιΐι νά μά- πεοι- τιΤ>ν Ενθέν·δε πρΐν άποβιώναι ιιετη-
Γ«με να κάνουμε προσευχή. 2 τα- Οάλε, μέ άγά,-ιη καί το,.ηροοτητά> <"«?. ' θηκαμε διπλα στό κρεββάτι " - ' " να τοϋ ποΓιμε, (Ό,'/.η | σηκαμε ΟΙπλα στό κρεββάτι τού, Γιά μενά τό γοΛμμα <ιΰτό ήταν Ή περίπτ(ι>σι ένό; αλλΛυ άρρώ κρατώντας καθρνας μας άπό ρνα Ρνα; ήχος άπό τόν οΰοανό, μιά
ου δίνει αυτήν την είκόνα. Ό 1 ·»ίη, νη! ιτ^η--*—α.·... >
ς ρρ
στοτ' δίνει αυτήν την εϊκόνα. Ό
Τζών Μίλλεφ άντιμετώ.-τισε κι' αΰ
τος έγχείρησι ναταρράκτη. Έν
τούτοις ποτέ μοί1 δέν είδα έναν
άΎθρωπο μρ τόσα πολλά μαζεμένα
επάνω τον. Έξαοθενημένος σοβα¬
ρά άπό τί; πολλες καοδια·κί; σνμ-
(ρορήσεις, ήταν ναί διαρκώ; τυφλό;
στό ενα τον μάτι. Τό μάτι ποϋ τοΰ
άπόμεινε σκότει νιασμρνο, ήταν ή
χρρι καί ποοσρυχηθήκαμε στύν Ίη- δ,αβεβαίωσι
σοΰ Χοιστό νά τόν θεραπϊΰσρι.
τή; πιστη.;
μια
μόν, πώ;
-τατα επ<:ιει τοΰ πνεΰμα- τος. Κα'ι «ριλίαν αίδϊίσθίΐι εΐδώ;, ίντανθα μόνον ήτι'μαζεν, ού θε¬ όν έδει πηοτιμηθήναι, καί πλεϊθΛ· ,-, , , - Λ(" Τ1 ιατρικη επιστήαη επιΓΖητά ιστερα άπο δνύ βδομάδε; ύ την θεοα.τεία τού σόΐτο- Ρονττ· πεθανε. Καΐ ' " „ Ρχειν τόι,ν λομενων τα ρλπιζόμενα. ς>εΐ νά ποΰν δτι ή
ί
μερικοί >ιπο-
-•τροσενχή δέν
ή ροσενχή δέν
ρκατε τίποτε περισσότερο στό Ρόν
τι· άίτ,' δ,τι εκίΐνε
ή ιατρικη έπι-
στήμη. Έν τούτοις έ'λαδα άργότεθΛ
ενα γράμμα ά.-τό την σνζι·γό τον.
«Είναι παράξενο —εγραφε— άλ
αί'Τό
τό τμήμα τή; θερίίπεία; ρχει μόνον
προσο)ρινό ένδιαςρρρον. Γιά νά ά-
,τοκατασταθεΐ πλ.ήοως ργι; άνθηω-
πο; χρειάϊεται καί ή θεραπεΐΛ τής
ι|η·χής.
ΚΛΕΡ ΚΙΝΓΚ
Όφθαλμίατρο;, Όχάϊο, ΗΠΑ
(ΣΐΛτχίϊεται)
Π'ΠΓ'ΜΐΜηΐιν
Ο ΑΦΡΟΑΤΣΤΟΔΟΓΟΣ
Μγ-τ. Βηλχρα 7
Πλατ. Άγίου Κ(ι)νσ
(Ό;ιόνοια) 9 - 1 Χα! 4
Τηλ- 525.387
(ι (
Β'
Τύ μειονρκτημα αΰτύ προρρχε
ται άπύ τύ δτι οί γλώσσε; πολ.ιτι
σμοΰ, ή γαλλι/ή καΐ άλλες, ήδ
δικί; τού; /.έξεις λ-αϊκές, πού δή
λ.ώνονν ώριβμέ*.·ες βασικές σημα
σίες, δταν θελοννε νά άποχτήσον
νέ /.έξεις πού όηλ.ώνοι·νε καταμε
ριστικέ; εννοιες τής δασικής καί
γενική; σημασία;, είδικοϋ; τεχνι
κου; καί λοιπού; όρον;, προστρέ
χούν άνεπιο;ύ/.αχτα καί άνεμπόδι
στα στήν Άρχαία 'Ελληνική, παίρ
νονν άπ' αυτήν δ.τι τού; χρειάζε
ται, τύ σν-μμοοφώνοννε πρός τί;
γενική διάρθί>ωσή τονς, καί έ'τσι
πλοΐ'τίζοννε τό λιξιλ.όγιό τονς, έ
νω, τόσο ή Καθ;ιρεί·ονσα δσο καί
η Δημοτική, παντοΰ καί πάντα, δέν
μποροΰνε νά κάνουνε την ϊδια έ
νεργεια, γιατ'ι καΊ οί δνό είναι η
δή δεσμενμένες άπό την Άρχαία
Έλληνική, άπό την όποία πηραν
! ί| έκληρονόμησαν πολλ.ές λέξεις
αύτοΰσιες άρχαιε; η πού βαδίζου-
' νέ πάνω σέ άρχαία άχνάρια. Οϊ
λεξει; αΐ·τές ϊχυι·νε τώρα σ' έμάς
(!ασική γενική σημασία καί δχι με-
ρική. Ή Καθαρεύονσα, ρξαφνα
Ρχει μόνο τή λέξη «καταστροφή»
γιά ν' αποδώση πολλούς γαλ,λικούς
ίίρους. 'Τπάρχει βιαφορά παρτίδει
γμάτοιν πού δέν τα άναφρροΐ'μΐ
ίδω έπειδή θά ημασταν ϋποχρεο)
με;νοι νά κάνονμε χοέη λατινικών
οτοιχεάκν. Τώρα, γιά νά ιδή ό
άναγνώστης τή μειονεκτική θέση
στήν όποία βρίσκετοα τόσο ή Καθα
ρενονσα δσο καί ή Νεορλ-ληνική,
δρσμεΐ'μένες, δ.ιως είπαιμε, κατά
Ρναν κάποιο τρόπο, άπό την άρ¬
χαία, κα'ι έπειδή δέν μποροΰνε πάν
τα νά προστρρχουν δσο θά ήθελ,αν
η θά ήταν άνάγκη στά Γαλλικά ΐ
σέ μίαν άλ.λη γλ.ώσσα πολ»ιτι.σμοΰ,
άς πάρη ενα καλό έλληνογαλλικό
λεξικό κα'ι δ; Ίδη πως μεταφρά
ξοννται οί έπάμενε; λ. χ. λ^ξεις:
καταστροφή, έποχή, περίψρασις
λεξικόν, ίδεα, αΰτόχθιον1, λ.ογικός,
μάρτΐ'ς, ήθικό;, .-ταθητικός, άπο-
κάλν·ι|·ι;, μαζί καί τ' άντίστοιχα
σννώννμά τον;. θά διαπιστωθη
Πτι ή Γαλλ,ική νλώσσα, μέ τό νά
.[ροστρέχη άδίσταχτα στήν άρχαία
'Ελληνική (εχοντα; ηδη τή δική
τη; άντίστοιχη βασική λαν.χ λέ¬
ξη), βρίσκεται σέ πλεονΐκτική θέ¬
ση μποοστά στήν Καθαρεΰουσα καί
στή ΛτΝμοτική, Ρτίς οποίες πολλές
λεξει; στήν τιορινή. τους μορφή,
ΰπάρχοιιν ήδη άπό τότε άκόμη πού
οί γλ.ώσσες αΰτές σχηματιζόντου-
σαν σιγά - σιγά άπό την άρχαία.
Ή Γαλλική, τίς λέξεις αΰτές τίς
πήρε σέ μεταγενέστερον έποχή ή
τίς πιιίρνει άκόμη καΐ τώρα, κα'ι
πλοΰτισρ ή πλοντΚρι τό λ.εξι/.όγιό
τη;, ένώ σ' έμά; οί ϊδιες λρξεις
σχι·,μ(ΐτίζοννΐ κάποια μίαν ρνοχλη-
τική ταντολνθγία.
Ή κατάσταση αυτή άποτρλεί
βασικό μριονρκτημα πού δέν διοο-
θιονεται μέ κανέναν τρόπο. Είναι
ομως αίσθητή περισσότερο στήν
Καθαρεΰουσα κα'ι λ.ιγώτεοο στή
ΔΓ,μοτική.
Εμείς, ίδίίος ή Καθαρεύουσα,
μείναμε μρσα σέ φτωχά πλΛΐίσια,
(1ν καί ή Δημοτική, σ' αυτή τή συγ
κεκοιμέ'νη περίπτωση, τα καταφίρ
νει καλ.ύτερα άπό την Καθαρρύον-
σα, γιατ'ι δέν άποστρέφεται τυνς
δανεισμούς ή τί; ξενε; καταλή¬
ξη;: μονσΐκός, μονσικάντης, παι-
χνιδ.ώτης, (—διάτορίΐς), μονξικα
τζή; κ.τ.λ.., κ.τ.?ν.
Τύ «μοΐ<σονίιγό;» είναι άλλο πράγμα. ΓΙΩΤΑΚΙΣΜΟΣ Τύ δεΰτερο ψεγάδι, τόσο τής Κ^ιθιιρενουσας δοο καί τή; ΔΓ;μο- τικής, είναι ό γιωτακιαμό;. Γιοηακισμός είναι ή προο;<ιρά των φωνηέ'ντων η κα'ι ν κα'ι των διΐτθόγγων εί, νι, οί σάν άπλο ι, σέ άντίθεση πρός την έρτακιαμό;
Ό λ.οώς δμως εχει τό σω<ττό κρι- τήριο γιά τή γλ.(7>σσα καί ρτσι την
ΒίΙΝ'ΖΙΝΕ την εκανε μπενζίνα
/.αι δχι «βενζίνη». Κατά τόν ίδιο
τρόπο εκανε την ναφβαλίνακ την
μοι«σσελΛνα, την βαλεριάνα, την ά-
σ^ιρίνα, την άνιλίνα, την1 μπριγιαν
τίνα, την Βιέννα κ. α. Καί ή ΣΟΡ
ΒΟΝΝΗ, κατά πάσα πιθανότητα,
θά γινότανε Σορβόννα, κα'ι δχι
Σορβόννη.
Ή καταλήξη σέ «» ργινε ασφα¬
λώς άπό αίσθημα ίσοοοοπία; ώς
πρό; τή γλώσσ.ι, κΓσθπια τό όποΐο
λ.ρίΐΡΐ άπό τοϋς άντιπάλονς τής
Λημοτικής, γιατ'ι εχουνε νά παλαί-
1>οχ·νε μέ την Καθαρεύονσα, δηλ,α-
δή μέ μιά γλώσσα δχι πηγαία, λο«
άλ.λοιώνει τύ γλωσσικό τους κ-ριτή
ριο.
Άξιοπαρατήρητο εΐω ρνα πρό-
σφατο παράδειγμα μέ τή λ.ρξη
ΜΠΟΤΛΝΤΟΖΛ. ΙΙροτοΰ την πα-
ραλ.άβη ή γραιρτή κα,θαρρυοσιάνι-
κη παράδοση, την νίοθέτησε ό λ.α-
ύς κα'ι την εκανε «,μπονλ.ντόζα», μέ
μπ Β, μέ ντ Ι) καΐ μέ καταλή¬
ξη α καί ό'χι η. Ή λ-ρξη αυτή, άν
καί νεολΛγισμός προεοχόμενο; ά¬
πό τ' άγγλικά, μπήκε κιόλ.ας στό
ΛΑΡΟΤΣ τού 1951.
Δεν άποκλείεται ανριο νόίρθον,ν
οί άντίπαλ.οι τή; Δημοτική;, αΰτο'ι
πού εχοιΐλ' άπεριόριστα δικαιώμα-
τα πάν(ΐ) στή γλώσσα, καί νά ιιΛ;
σεοβίροχινε κανένα κατασκεΰασμα
σάν αΰτό: βονλδόζη, (ή)... Γιά
την ωρα την εϊδαμε υπό την εξής
μορίτή: «προίοθητής γαιών», Καί
ρνα άλλο: ΒΟΒΙΝΕ—: κον-βαοί-
στρα (κΰλιντρος ξνλ.ένιο; ή χαρτο-
νρνιος, πού γΰρ<ι) τού είναι τυλι- γμενη κλωστή), πηνίο, κΛρούλι, μακαράς. Αύτόνρ. τόν ξυλ.ένιο κΰ- λ.ιντοο, τό Λασμολόγιό μας τονε λέγει «τροχίσκο^. ΒΟΒΙΝΕ, δμως, είναι ί> μργάλος ξυλ.ρνιος κΰλητοο;
πού γνρω το· ρίναι ττιλιγμενο ή-
λ.Γκτρικύ καλώδιο. Οί είδικοί τε-
χνίτρς, αντόνε τόν κΰλιντρο, τότε
λ.ένε: «μπο+ιπίνα». "Εγινε δανει-
σμό;. Ή Καθαρεΰονσα καί πάλι
θά δείξη την άκαταδεξία της, βα-
(ΐτίζθΛ'τα; τή «μπομπίνα» ποίος
ξαίρει πως.
ΣΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ
"Π ΣΙΓΜΑΚΙΣΜΟΣ
Είναι ή συχνή υπάρξη τοΰ «σ»
στ'ι; λεξει; μιά; γλώσσας, <7>στε
νά σχηματίζεται σιιριστική κακο-
Λ'ία. Είναι ζήτημα γλιοσσική; ί-
διοστ'γκρασίας. Τύ ψεγάδι αΰτό,
πού είναι γνώρισμα καί όίλλ.ων
γλωσσων καί δχι μόνο τής δικιάς
μα;, πολϊ' λίγο μπορεΐ νά μετρια-
στή άπό. την έπενρργρια τοϋ άν-
θρώποι·.
Τό γλωσσικό αΰτό <ταινόμενο ρί- ναι τόσο κ.οινό στήν Καθίΐρεύον- σα δσο καΐ στή Λημοτική, πιό πο- λν δμτος έ'κδηλο στήν πρώτη παρά στή δεΰτερη. Καί ή Ίσπανική πάσχρι άπό σι- γμακισμό. Είναι αάλιστα ή γλωσ¬ σα ποΰ, σέ πολλαί τη; σημρϊα, μοιά Ϊρι μέ τή Νεοελληνική. Άντίθετα, ή Γρρμανική ρχρι πολλά σΰμφωι Οί σηιμιτικές γλώσσες εχοννρ πολ λά «χ», διαφόρων διαβαθμίσεων. Αΰτά δμ<ι>ς τα ι|ιργάδια δέν ίμ-
πόδισαν καψιμιάν άπό τίς προειπ<ο- μρνες γλώσσες νά φτάσοννε σέ νΤ|- λευτά λογοτεχνικά ρπίπρδα. Άπ' εναντίας, στήν Άρμενική, συχνύτητα τοΰ «σ» είναι μέτρια. Αΰτό, ώστό/το, δέ θά πή δτι ή γλώσσα αυτή είναι άρμονική '/.ηι άπαλή. Κάθε ά^λλ.ο. Γενικά, όπως εϊδαμε, τα ψεγά- δια πού άναφέραμε: ύποτέλεια την άρχαία, γιωτακισμός, σιγμα- τισμό;, ρΤνγιι πολΰ πιύ ρντονα στήν Καθαρενοι·σα παρά στή Δημοτική. Παρά ταύτα <>μω;, τα προειπιο-
;ενα ι|ιεγάδια, ί.-τειδή βρίσκοτ»νται
<α στή Δηιμοτικη,, ?στω καί σέ μικρό βαθιιό, δη,μιονργοϋνε τίς αΐ- τ'ες ποί' κάνοννε την Καθαρεΰοΐι- σο νά ΐητά τόν άφανισμό τή; άν- ταγωνίστριά; τη;. Ή μιά άπ' αν- τέ; τί; α'ιτίρς ί'χει τίς ρίζες της σέ αίσθητικά έλατήρια (στό στι- μακισμό, πάθηση ποΰ κάνει τή γλ.ωσσα μας σνριστική καί πού ε·Γ- αι σχεδόν άγιάτρρι·τη), -Ληι ή αλ- .η σέ έλατ)'|<)ΐα ρξ(ι>ρπιστημονικ.ά
σνγκεκριμένα: στύ δτι ή Δη,μοτι-
:ή είναι ρρμαιο τής τύχης της,
;ωρίς ποδηγρτηση). Ή δεΰτρρη
ΰτή περίπτωση δέν έπιτρέπει στή
ημοτική νά φροντίση τόν εαντό
ής μετριάξοντ«ς, μέ τή χρηση,
λ^ε; τίς Ανάγκας τον Λόγον καί,
ιέ τή συζητήση, μίαν άπό τίς ά-
επάρκειίς της, τόν γι·ωτακισμό.
Ίά τόν γιο>τακισμό τής Δτ)μοτι-
ή;, ή Καθαρεΰονσα δέν μπορεϊ
νά πή τίποτα, γιατί ό δικός της
γκοτακισμός είναι κατά πολύ με-
γαλ.ΰτερο; άπό τόν γιοπακισμό
τής Δηιμοτικής, σέ σημεϊο ποιι ν«
καταντά άνηιπόφορος. "Οσο γιά τα
ίξ(οεπισττ>;ιονικά έλατήρια, κάπο-
τρ, μέ τό πέρο.ιμπ τοΰ κ.αιροΰ, θά
πάι|Μ«'"ε νά λειτονργοΰνε.
ΓΙΑΚί>ΒΟΣ ΔΙΖΙΚΙΡΙΚΗΣ
Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
ΑΙ ρλληνοροΐ"|χανικαΐ'οχρσρι; ά-
ναπτνσσονται εί; τό πεδίον τή; οί-
κονομίας, τή; έπιστήμη; καί τή;
μοραοιτική; συνεργασία;, τόσον
εις τόν τομέα των έπισήιΐιωνίπα-
(ΐήν μεταξύ των δι'ο χωρών, όσον
καί εί; τύν τομέα τή; ειρήνη; καί
τή; διεθνον; «ννεργασία;.
Ι α άνιοτρρο) άνεκοίνΐοσεν ό πρε
σβεντής τής Ρουμανία; κ. Φράν-
σισκ ΙΙακηνράρου εί; δοθείσαν
χθές την μεσημβρίαν «ίς την ρου
μανικήν πρεσβεύαν στινρντευξιν Τύ
που επί τή έθνική ίορτή τή; Ρου
μανία;.
Ό κ. Πακουράρου Ανρΐρέρβη ε-
πίση; εί; την σημαντικήν άνοδον
τή; ρονμανικής βιομηχανία; κατά
τκ τελευταία ρτη, τονίσα; ότι ή
ποοσοχή τή; Ρουμανική; Κυβερνή
σεοις στρέ((·ρται πρός την σιδηρουρ
γίαν, την ηλεκτρικήν ενέργειαν,
την χιομηχανίαν μηχανικών κατα
σκ.ευτών καΐ την χημείαν.
'Υπεύθννοι συμφώνως τώ νό,αιο
1096)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοι»»ία Ναύαρχον Βότση 55
Προ'ίστάμενος Τιι.τογρασ; είον
ΓΑΗΡΙΗΛ ΓΑΜΙΊΗΛΙΛ1ΙΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΥΜΝΟΣ
ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ ΔΗΜ.
κρός μου άπονσία; εν,τός ·];
δος, φόρτος πολύς έργβοία;'
έ'χει ζώσει. Άλλά δέν μ.·τορί,
παραβλρψω τίς άξίίς. Λέν ρ
ΰπ' δψρι μόν δτι ό φίλος μ«; **
τοό; καοδιολόγο;, λΛγοτέχν^ς, 1ο
τττής, σνγγναφϊύ; καΐ ζογοά^.'
εΓχε καί αλλες ϊδιόττγτε;. Μύ; _^'
ρονσιάζεται τιί^ρα καί ώς
σννΌρτης καί μέ τού;
μρσιτού; κ.'»1 γεμάτονς
στίχον; τον, ίδΓμιούργηβΓ
μονσικό Ρογο γιά πλήρη
στο(,»ση καί &ίφωνο άσμα. Ή
τη πανηγυρική εκτελέση τού
μνον, καθώ; βλ.ρποι, έ'γινε φ
Ίουλίοι· 1971 στήν αϊθονσα τ
των τής 'Εστίας Νρα;
Έπληροφορηθηκα πώ; εΐχ?
"'.η έπιτιιχία ν.αί σι-νεκίνησε τό άχ^
ατηοιο. Ή χορ«,)δία μαβητρ«7η· Τ0(,
Γυμνασίοιι τής Έσται;, μαζΐ ^
την ·>!αθηγήιτρια τοΰ πιάνοι· 5*&η
Χρΰσα Φοντάν,η, άπέδοσ«ϊν θαναά
σία τόν νμνο. Άοκρτά
μένη λνόγς) τής άπονσίας μοί
ρω δμίος ίπιδρβλημρνο
μόν νά σνγχαρω θερμά τόν ^
μονσικοσννθέτη (όμολογώ δέν τό
ηΈρ^α) Δηΐί. Άρχιγενη γιά τ(,ν
τόσο ενστοχη σΰνθρσή τβι·, ,το(,
θαυμασία ταίοιαξε μέ την ρ.τιικι.
μένη 50ετηοίδα (1922—19721 τή;
Μικρασιατικής Καταστροφάς. Ή
μοι·σική τον, πον δείχνη τί; λί
πτέ; χοοδέ; τής καρδίας τοϊ ςί
Τοΰτα τα λιτά άλλά μεστά λό- λον μας, θά παΛαμείνει οά αια
για τού αγαπητόν ςϋυον ίπιστήιμο γλ.τικειά νοσταλγία καί βά την 4
νο; καί πολνσΰ".·θετου Λημ. Άρχι κονμε πάντα μέ άγάπη.
Ι γρνη, μέ κίνησα'1, άν καί παοάκαι- Πιστρύοαε δΐ·, πώ; ό Δημο; Ν'ί
οα, νά γοάψω δνό λόγια γιά τό α; Σμύρνης Οέλ.ρι υίοθρτήβη τόν
έ'ργο τού. Ή άλήθεια είναι πώς γαρακτηριστικό αυτόν ΰμνο, «ρό.
πολλές φοοές ό κ.. Άρχιγίνης μάς σον ποόκειται γιά την ϊδια Χίβ
έχει καταπλ.ήξει μέ τίς ίπιδόσεις Σανονη.
τσν. Αυτή τή φορά λόγω τής μα- ΙΣΑΒΕΛΛΑ ΜΟΛΟΒΡΟΤΒΑ
»ι <Ι » 111» ΙΓ~» |Ι~ ΑΝΤΩΝΙΟΤ Χ. ΤΕΡΚΟΠΟΤΛΟΤ ΕΝβ ΤΙΙίΙΑΙ 'Σ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ Σ μύρνη καινούργι<*>
χρυσή πολιτεία,
κάρη τής Σμύρνης
τής Ίοινικής
σ' έ'χει άγκαλιάα'ει
ή παιτ<^ί(>α μ' άγάπη
στό ίερό χώμα
τής Άττικής.
Σιμνονη καινούογια,
.τού την έκκλησιά σοΐ'
στολίζει τέμπλο
άπ' τή Σμύρνη γλυίττό,
μέ νπερηφάνεια
την καταγίογή σοι»
μέσ' την καρδιά σον
κρατάς φυλαχτό.
Τοΰ Χρι«σοστόμου ή ψνχή
σέ Γροιτίζει,
τού 'Ομήρου ή λύρα
γιά σέ πάντα ήχεί
των φιλοσόίΤίον Ίώνιον
τό χρνσό πνεΰμα
τροφός στοργική
θε νά σέ γαλονχεΐ.
"Ισω; μιά μέςα
λαμπρή άξκ,ιθοΰμε,
μέ δάςρνρς καί μνρτα
τής Άττικη;
τό αγιο χώι.ιια γλ.νν.ά
έαιίς ' άσπαστονμε
τής μάνα; σοΐ'. Σμύρνης
τή; Ίοη'ΐκής...
(Συνέχεια έκ ιοΰ προηγούμενον)
Μπήκημε έκεί σ' ρνα άπό τα
(ΐΰτοκίνητα συγκοινωνία; (ντολ-
μούς) καί ανγαιιε γιά τή,ν Τρα-
πεζ/θΰντα. Καθ" ολη τή διάρκ.εια
τής δλ.οήμερης παραμ<Λ·ή; μόν στά Σοΰρμρνα καί κατά τίς διάφοοες μετακινήσει; μα; μέ αϋτοκίνητα οί'ιτρ μία (τορά δεν μοΰ έπρτρρψαν ό φίλ.ο; μας Μοτ'θάτ, νά βάλω τό χρρι μόν στήν τορπη γιά ,ά πλ.η- ρώσ<ο έ'στιο καί τή μικρότρρη δα- πάνη. Μέχρι κα'ι τα εϊσιτήιθΐά μας άπό Σοΰρμενα μέχρι Τοαπεϊοΰν- τος, ρπλ.ηριοσεν δ ϊδιος. Μρσα στό αύτοκίνητο γνωοιστή- καμε μέ ενα νέον Τοΰρκον. Οί τρό ποι τού, ή πρριοολή τού, ή έν γρ- νρι έμφάνισί τού ρδριχναν άνθοίο- πον μαρφομέΊιον. Λέν άργησαμε νά μάθωαε- δτι ήτο ρίρηνοδίκης σέ κάποια κιομόπολι γν'^οω στήν Τρα- πρζοΰντα. Έπειδή κατήγετο άπό κάποιο χωρία των Σ ονρμρνιυν, (ιηήκπιιρ θέματα σννομι/Λας. "Ο¬ ταν φθάσαμε στήν Τραπεϊοΰντα κα'ι μάς εβγαλρ τό αΰτοκίνητο λίγα τρα άπό τό ξενοδοχείο μας, ό κ.ΰριο; αΰτό;, 6 ΓΪρηνοδίκης, δρπα- ξρ κτ'ριολεκ.τικως Από τα χέρια μα; τα δΰο μικρά δέματα, <Ίάρονς τοΐ'λ.άχιστον δέκα κιλων, καΐ τα μετέφεοε μέ τα χρρια τον στύ ξε- νοδοχρϊο μας. 'Τποθρτο) δτι όέν θά δνσκολ.ρνθήτρ νά σ»ιμο;ιονήσετε 'ίτι παρόμοια γενοινότα σπάνια στι- ναντά κανρί; στή ν(11ή τον. ΊΙ ρπομένη ήμέρα, ήτο προγραμ ιατισμένη διά ίπίσκρι|Μ τοΰ Ρι- "ζαίην ή Ριξε. Μία ομάς έκ τοΰ δλου σνγκρο- ΤΓ,ματος των έκδρομέιον, άποτελον μένη άπό τοΰς δΰο άδρλφού; Ίω- άνίνην καί Κοσ;ιάν Άρα&ίδην, εκ τού ϊεΰγους ΙΙαϊταρίδη κα'ι ('ιπό ήιιά; τού; δΰο, ΐεκινήσαμε τό πρωί κι/τευθι νόμενοι .τού; τό Ριζρ. Ή άπύστασι άπύ Τραπρ.οΰΑτος μρχοι Ριζέ ρίναι 79 χιλιόμετοα καί ιιέχρι Σουρμενιον ό δρόμο; είναι άσφαλ.τοστρωμρΛο;, ρνω πεοα των Σο·ο,ιιρν<ι)ν ρχει απλήν σκιρόστρω σιν καϊ. συνρπώς δχι ευχάριστον (ίατότητα καί διαδρομήν. Ή πόλις τοΰ Ριζαίον ρίναι σή- μ.ε·ροΛ πρίιιτεύοΐΊτα τοΰ νομοΰ Λα Ίΐιστάν, έκτεινομένου μέχρι των ρω σοτονρκικίον σι·νόριον, ρ'χρι μεγά¬ λην εμπορικήν κίνησιν, την όποία·»1 δΐρπιστ(Όσαμρ καί -τροσωπικΛ;. Μέ όδηγούς τού; άθελφού; Ά ραβίδη, η όποϊοι ρζησαν ρπΐ μα¬ κρόν ρ'ι; τό Ριζέ, Ανεβήκαμρ στήν παλαιά ένορ·'α τον Πασηγιάν. άπ' δπον ή θρα τή; -όλει.>;, τή; θαλ,άΛ
ση; καί των γίροι κα'ι πέραν κη-
ταφντωιν 6οΐΛ·ων καί χτυρίων, είναι
ίΕόχοι; μαγρντική. Ή έκκλησία
καί τύ σχολείον τής ένορία; κατε-
δαχτίσθησαν ~ή θέσι τού; δέ ά-
πλώνονται χωράφΐα, κήποι καΐ ρ-
ξοχικά κέΛτρα.
Πολλά σ.τίτια κατεδέχθησαν
άλλά τα καλυτέρα διρσώθησαν, ί!-
»α δέ άπό αύτά ρΓναι ή κατοικία
τοΰ νομάρχον. Λίγο περαιτέρω !
/.αί στά πλάγια τοΰ άπεναντι βοιν
νού, Ρίδαμε καί Ιί^α οπίτια τής
άλλοτε έλληνική; συνοικία; Ροιμα
νόν, μέσα σέ όογιώδη βλ.άστησι.
Χαμηλότρρα, πρό; δνσμάς, ευρί¬
σκετο ή μικρή συνοικχι Ρόση, κον¬
τά σττ)ν όποία ύπάοχει βνζαντινός
••α'ργο; κα'ι έρείπια τή; παλαιάς
άκροπόλ.ροις.
Στήν συνοικία Πασηγιάν καί
κοντά στύ χώρο ποϋ βρίσκονταν
("λλοτε τό έλληνικό σχολειό κα'ι ή
έλληνική έκκλησία, κτί/ΐθηκε ενα
καυνοΰργιο κτίριο, στό οποίον στε-
γάζεται -τό Ίνστιτοΰτον μελέτης
καΐ βελτιωσεως -τής ποιότητος τού
τσαγιοΰ, τό οποίον καλλιεργεΐτα*
εΗτατικά στή πειριοχή αυτή, καί
ποϋ άποτελ.εϊ την 6«σικήν Απασχό
λησι των κατικ'κων. Είναι γ,, ο-
οτόν δτι στήν περ,οχή τοί, Ριξαίον
στά παλαιότερα χρόνια έκαλλιερ-
γονντο τα έβπί^δΧΐ'ειδή καί !δίι·ι:
ή πορτοκαλλρα. Σήμερον οί κάτοι-
χοι πηοο;ανώς κατά σύστασις «αί
υπόδειξιν των αρμοδίων γρονργι-
κων ΰΛηρεσΐΜν, προέόησοιν οτήτ
ίκρίζιοσιν τΛι1 πορτοκαλί.εών(«ν«οί
στίς έλρνθρρωθεΐσε; έκτάσει; ίφ«
τευσαν καΐ καλλιερνοΰν τό νίον
προϊόν, τό τσάϊ, τον οποίον ή Από¬
δοσις «Τναι Ασΐ'γκρίτο); μργηλν·
τρρ-α.
Έπό λίγονς Τονρκονς, οί όποίηι
μά; πλησ<ασαν καί άπήντησπιν ρ!: οχρτικάς εριοτήσεις μας, ρμάβαιΐΓ τα όνάματα των γΰρ<ο ΛονΛ'Λν καί χωρίον, μέ πολλή δέ ρκπληξι δια- πιστώσομε δτι πολλά Από αΰτά δι« τηοΐονν εισέτι τα; ελληνικάς ολο αασίας. Καλέν όρος — Καλ.όν ό· ρο;, 'Λγιά·ν"νηνουν ταγή —τό βοννό τον Άγιον· Ίιινάννου, Πατήρ, Μα· χαίο Άντρα κ.)..π. Πολλά χρ>ζ>ιά
έπίση; σ,αίνονται μέ άρμρνικά; ό-
νομασ'α;.
Τάς απογευματινάς ωρα; ί.ιρ-
στρρ(·αμρ:ι ρϊ; Τοαπρζοΰντα. Οί
άδρλ<Γ·οί Άοαβίδη παρρμειναν κηί την επομένην λύγίο ρίδικοΰ ένοια- Την Τρίτην, 2δ Αυγουστον, ?· πηαγματοποίηοοι. τή>· δρττρριιν έ-
πίσκρ>|»ίν μόν στά Σοΰρμενα, κατό
πιν ρπιμύνου παρ ικλήσεω; τοΰ ί-
διοκτήτου τοΰ σπιτιοϋ μα; Πεϋλέο
- μπεη. Αυτή τή ς:ορά μετέβην μό
νος. Ή γυναίκ.Ί μου παρε.μεινε
στήν ΤραπεζοΛ. Τα λόγω κοπώσειο;.
Στό κατάστημα τού φίλον μόν
Μουράτ, σννήντησα τόν ά/.λΛν ιτί-
λον μας Σρλ.αμί, έκεί δέ έγνώρισο
καΊ τόν Τϊαφέρ άγά έκ Ζανλής, 6
οποίος ,μέ άνυπύκοιτη προθνμία
προσεφέρθη μύ ο; τού νά μέ όδη
γήση γιά νά γνΐ'ΐρίοχ·; τόν επαοχο
(καϊμακάμη) των Σονρμίνων χ«χί
έπισκεφθονμε τό έργοστάβιον
κατεργασΐα; τοΰ τσαγιοΰ, τό ό.τοί·
όν εΰρίβκετο παραπλενοίο; τοΰ έ-
(ΐρχείον.
Καΐ τόν μέν -/.αΐμηχάμην δέν
ιινηντήσπμρν, ?.όγο> άπουσ!α; τον
ήν ώραν άκΐίνην, έπιβκεφθήκίΐμ*ν
όμμι; άμέσιυ; τό έργοστά<πον τσα γιοΰ. Με πολ^ή προθυμία καΐ (ττλό!-Ε- νη δ'.άθεσι ιιά; ύ.τεδέχθη ό διπ'- θι<ντής τού εργοστασιον Ρι<τβάτ Κιλίτξ, ό ό.τοίο; άιιέσω; ?δοισε εν¬ τολήν εί; ρνα ίχ των ύπαλλήλο»' ν ά μδ; οδηγήση κα'ι νά μάς ένη- μεοώση επί τή; >.ειτονργία; τοΰ
έργοστασίου. Έν σΐΛ'εχεία μά; ε¬
περίμενα- στό νοαφεϊον τοτ· χαΐ
ιιά; προσρΓΓΡ{ΐε τό Απαοαίτητθ'ν
τσάϊ.
Κατά την διάρκειαν τή; φιλοξε-
νία; μά; εδοισε άρκετέ; πληοοφ»·
ς'ίε; περί τοϋ τρόπον κα>-λ-ΐΓΡΥεί°?
σνγκεντοώσεο); κα'ι παραδόσεως
τον νίο,τον προϊόντο; στό εργοο^ά
σιον. Μάς είπον δτι άπό 100 χι¬
λ ιόγραμμα νωποΰ τσαγιοΰ .τα0*"
νονται 22 χιλ) μ.ι ξηρόν τιΤΛΥΐθ"
"Οτι τό παραγόμενοΛ· τβάϊ χον^
ται είς 6 π,οιότητες, έκ των όποίβ)*
ή πρώτη καΐ ή δευτέρα ποιότης, *
'/αλΰτρρρς, άποστέλλΛνται στό «'
ξιοτεοικόν, !δίο>ς είς ϊΰροΐ'ΤΛϊ*^
χώρας, σνσκευασμέιναι μρσα οί *
(Ιώτια, ένο) οί νπόλοιπιες -^έσβαοίϊ
ποΐότΓτε; ο-υσκενάζονται εί; ■·»'
κα καί καταννιλίσκονται μόνον οτην
Τοτ>οκίαν. Έογοστάσια παιΐΓΤ011*
ήσεως ίιπάρχουν στό Ρίϊαιαν, "ΑΥ"
κυοαν καί Κων (πόλιν, ύπάρχΕ' ** ι
άπόσ/αοις τοιοΰτ>ν έργοβτάο"ΐον νά
άνεγερθή καί έν Άράκλει.
(Σ υνεχίζετα·))
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΚΑΡΣΕΛΛΟί
ΙΑΤΡΟΣ
ΟΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓΟΣ
Σουλίβυ 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 10ή
5 — 7 μ. μ.
»..
V
ι
ΙΚ1ΙΑΙ ΝΡΟΪΗΗΚΛΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΠΕΡΧΟΝΤΛΙ
Η ΔΑΣΜΟΛΟΓΐΚΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ
ΤΩΝ υΣ*Γυί·ΐΓ.Ν.ΩΝ ΜΙΒΑΤΙΗΩΝ
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΤ ΥΙΙΟΤΡΓΕΙΟΪ
•Η δαβμολογ,χή κατάταξις των
ίίβαγομρνον έ.ιιΐ'νατικών «ύτοκινή
των, ή φορολογική μρταχείρισι;
τόννον, άπύ άπόψεο>; φόρον πολ.υ-
«).««; κ«Ί ΨΚΕ, ή παρίχομέ,νη
^χπτωσι; επί μΓταχειριβμρνων καί
ή έπι·6ολή καί τό νψος τοΰ έφ' δ-
,ταξ τέλΛΐ-ς κνκ.λοφορίας των τι-
θεμένΐ'»ν τό πρώτον είς κνκλοο,ορί-
αν, άποτελοΰν τό άντικείμε-, όν όδη
γιών τού υπουργείον Οικονομικόν
πρός τάς πίριφερειακάς τϋΰτοι» ύ-
.τηοεΛ'α;. 2νγχε.::ριμέΛο;, διά τής
,'α' αριθ. 3485(30)9.8.71 ίγκνκ/.ί-
ου, σννιστώνται τα κάτο>θι:
ΔοΛμολ-ογική κατάταξι;: Έφ' ο
βαν ή άξία τού εϊσαγαμτνου αύτο-
ινή··τ<Η' δεν ίίν<ιι ίκπεφρασμενη είς ί>ολλ.άρι<ι ΗΙΙΑ, άλλ.ά είς έτερον νόμιβμα, πρέπει νά μϊτατρρπ,ετα είς δολλάοια ΗΓΙΑ. Είς πεοίπτΐΛ οιν μεταβάλη; τής σχέσεως τοΰ άλ- λ.οοαποϋ νομίημι.'τος είς τό όποιαν Είναι ρχπεφρασμένη ή άξία τοΰ τύ πον αυτοκίνητον, πρός τό δαλ/.άρι- οχ' ΗΙΙΑ, ή μετατρ.οπή είς το τε¬ λευταίον τουτο νό,μισμα θά πρα- γιιοτοποίήται βάσει τής ίσχι»οά.σης οχέβειος των δϋο νομισμάτοι,ν -κα τα τό· χρόνον ο/ρσεοις είς κυκλο¬ φορίαν, είς την διεθνή αγοράν, τοθ ωρισμένου τνπου αυτοκίνητον. Διενκρινίξεται έν προκειμενφ, ότι ή ανωτέρω ίσοτιμία θά λαμδά- νεται ΰπ' όψιν μόνον διά την δα- (μολογικήν κατάταξιν των αιΰτο- κινήτιον, ρνω προκειμένον νά έ- ξευρΐβή ή δασμολογητρα άξία διά την επιβολήν την δαομ-' ΰ, βά λαμ βάνεται ύπ-' δψιν ή ίσοτι,μία τοΰ έ γ χονρίσν πλέον νομίσματης πρός τό άλλ.οδαπόν, πρός τό όποϊην είναι εΊαρφρασμρνη ή άξία τοΰ αυτοκί¬ νητον, ή ίσχνονσα καιτά την ημέ¬ ραν τής παραλάβη; είς άνάΐχοσιν. Φόρος πολυτελείας: Ποοκειμέ- ™· νά κριθη εάν ώρισμένσν ίπιβα- τικόν αυτοκίνητον νπόκειται ή ο- χι είς φόρον ."ολντελείας, πρέπει νά διερεννάται αν ή άρχική άξία τοΐ'Τοΐ' είναι άν.υτερα ή ό'χι τώ,ν ϊ.800 δολλαρίων. Είς πρρίπτ<υσιν μεταόολ.ή; τής σχρσρο; των νομι σμάτων ώς ανώτερη), λαμβάνεται «π' δψΐΛ" αυτή μόνοΛ' διά την δια- .•τίστοχην εάν ό ώρισμρΛ'ος τνπο; οΰτοχιντ|τον ,-τρέπει νά υποβληθή ί| δχι τίς α όρον πολυτελείας. Προ χιψένον, Ιξ άλλον, νά έξευρ«&ή ί δασμολογητέα άξία, διά τόν υπο ί.ογισμοΛ τοΰ «όρον πολυτελείας, ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΔΥΟ ΝΕΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Γ.ΠΕΝΔΤΣΕΩΝ Ή παοά τ ό υπουργείω Σνντο νισμοΰ εδρεύουσα ΓΛιομ,οδοτική Έ .τιτροπή Μητρώου Μελετητόν κα'ι ΚανονΐΛμοϋ Άναθέσεο;, είς πρό- οφατον σννε&ρίασίν της, εξήτασε τό κάτωθι πτρι.-ττώοεις άναιθεσεο; ΙΐίλϊτώΐΜ υπό των επί μρρον; φο- ί«ιΐν, γνομοδοτήσασα. ότι ή άνά- ββοας; εγένετο <ΐι«μφώνως πρός τόν Κακτνιαμόν 'Α'.νθέοεοις Μικτόν ΠφογράμμΛτος Δημοσίαν Έπεν- Ιίίβροιν, ήτοι τής μελρτη; νδοενσε- <ί; Δήμον Τήνου καί τή; μρλετης ΣτΎδρβμου Κοινητήτί,*λ Μήλον, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑ Σ ΣΙΑΣ λμαΚάνετΐίΐ ίι.τ' ?ίψιν ή ίσοτιμάι τού άλλοδπαον νιιμίσμακ,»,, εί; τό οποίον είναι έκπιεφρασμένη ή ά¬ ξία τοΰ αυτοκίνητον πρός τό έγ- χώριον πλίο·ν νάαιομα, ή ίσχιΉ>νσα
κατά την ήμε,ραν τοΰ τελιονισμοΰ
ιΐς άνάλ.ωσιν.
• Ό φύρος κύκλον έργαοιών: Ό
«Γόρος αύτός, ύ,τολογίζεται σι^μφώ '
ν»)ς πρός τή,ν διάταξιν τοΰ άο- '
θρου 3 τοΰ Α. Ν. 156)67. Δηλα- ''
δή προκειμένον- νά εξευρεθή ή διι-
ομολογητεα άξία τοϋ αύτοκΐλ'ήτοχ»,
θά λαμ()άνετια ίπίση; ύπ' ύ'|>ιν ή
ίσοΓΐμία μεταξύ έγχιορίου πρός τό
άλλοδαπόν νόμισαα, ή ίσχνονσιι
κατά τή,ν ήμέρ<ιν τελίιινισμοΰ είς άνάλιοσΐΛ'. "Εκπτωσις επί τή; άξ:«;, λόγφ φθοράς (κ τής σΐ'νήθου; χρήσε¬ ως: Διά νά καθορισθή ή δασμιθλο- γητέα άξία των ρίσαγαμέν(»ν είς την χώραιν μα; μεταχειρισμέΛ·<,)ν Γ.ντοκιιν ήτ(ι>ν πρέπει νά γίνεται ά-
ν«δρομή είς την τιμήν μεμοτιυμέ-
ν ής .τίολήσειυ; τοϋ συγκεκριμένον
(,ΰτοκινήτου, την οποίαν είχεν ό
τύπος αί>τός, οτλλ1 ετέθη είς κυ¬
κλοφορίαν ε-ίς την διεθνή αγοράν.
Έκ τής οντ'υ εϋοισκομέ,·.ής άξία;
θά ΰ.τολογισθή έκπτιιισις δι' έκα¬
στον ετος «χρήσεως» 5%, μή §ννα-
μένη νό. είναι ηνωτέρα τοΰ 20%
έν συνόλω. Κατά την σαφή έξ άλ¬
λον διάταξνν τοΰ νόμον διά τόν ύ
πολογισμύν κατ' ετος έκπτώσείιις
εκ 5% δέν λαμβατεται ύπ' όψιν τό
ντγονός, ίίτι τό 'λύτοκίνητον είναι
παλαιοτέραν τΰ.τον, τοΰ τοιούτου
τοΰ ετους είσαγωγής, άλλ' ίίτι τβΰ
το είναι μεταχριοισμέ,ΐον καί ίχει
υποστή ψθοράν σΐ'νεπεία τής χρη-
σιμαποιήσεώς τον. Καΐ, τουτο διό¬
τι τό αυτοκίνητον δ»»νατόν νά εί¬
ναι βτονς κατασκευής παλαιοτέρον
τοΰ ετσυς είσαγι,)γής, πλή,ν δμιος
νά μή έχη χρησιμοποιηθή κιΐϊ έπο- ■'
μένως νά μή έχη υποστή φθοράν,
οΰτε είναι δτη-ατόν Λ·ά χαρακ·τησιμοποιήθηι κλάσμα τού
ετοτ·;, θά ύπολογίίεται καΐ κλάσμα
έκπτώίτεο);, έξειρισκάμενον διά τον
πολλιχπλασιασμοΰ τοΰ 5% επί τοϋς
μ,ήνας κυκλτχτορίςα τούτου -μιχ τοΰ
γινοιιένου διαιοοΐΗΐένου διά τοΰ 12
Ή κλασματική ώς ανω εκπτοκΐις
θά γίνεται κατά χρόνο,ν χοηοπιο-
ποιησειος τοΰ · σνγκεκριμένον αΐι-
τοκινήτου κια οχι θέσεονς τούτου
εί; κι>κλοτίορί«ν είς την διεθνή α¬
γοράν.
'Εφ' άπαξ πρόσθετον είδικά,ν τέ
λος αΰτοκιν"ήτ(ι)ν κνλινδρισμον μέ-
χρι 1.200 κυδικών εκατοίττών, τό
ϊφ' άπαξ πρόσθετον ειδικόν τέλος
όηίίεται εί; 15.000 δρχ. καί προσ
·ινξά*ται κατά Γ'0% εάν ή δαιτμο-
λογητέα Λξία αί'Τίόν είναι Γση ή
μεγαλντέοα των 60.000 δρχ. 'Ε-
άν δέ τα αΰτοκίνητίΐ ταυτα διαθέ-
τοτ>ν σνμ.ττΐΌσοϋένην στέγην, τό
οίίτω διαμορφκοθϊνν τέλος προσαν-
ξάνεται περαιτέρω κατά 23%. Διά
τα αΰτοκίνητα ι ά έ'χοντα κινητή-
0« κυλινδρισμοΰ ανώτερον των 1.
200 κ.οϊ μέχρι 2.500 κνδιχων έκα-
ΜΕΙΑΧΕΙΡΪΣΙΣ
ΑΥΤυΚΙΝΗΤΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑΣ ΤΙ1ΙΙΡΕ
τοστω·«, τύ τέλο; τουτο ύρίξεται
είς 15.000 δρχ. καί .τροσαυξάνε-
ται κατά 15 δρχ. δι' εκίΐστον κυ¬
βικόν έκατοστόν, πέραν των 1.200.
"Εάν καί τα αϋτ<;κίνητα ταύτα δια'θέτουν σι·μπτνσβομρ,τ|ν στέγην ΐό οϋτω διαμορφωθέν τέλ.ος προσ- ' ανξάνεται περαιτέρο) κατά 25%. Έν πάσιι περιπτώσει, τό τέλο; τουτο των αυτοκίνητον, των φε- ρόντοΜ' κινητήρα κνλινδρισμοΰ ά- πό 1.201 εως 2.500 κνδικιον έκα- τοστών, δέν είναι δυνατόν νά εί¬ ναι κατώτερο,ν: των 25.000 δοχ. εάν ή δααμολογητέα άξία τοΰ αί· τοκινήτου είναι ίση Γ) μεγαλ-υτρρα των 36.000 δρχ., τωΛ· 40.000 δρχ. ΐάν ή δασμολογητέα άξία τον αν τοκινήτου εΤναι ίοη ή μεγαλυτέριι τί) 60.000 δρχ. καί των 55.000 ' δρχ. εάν ή δασμολογητέα άξία εί ' ναι ίση ή μργαλντέοα των 85.000 δραχμήν. Ι Τρ?λ);, καθ" (ίσον άφορί} τα αΰ- τοκίνητα: τα έ'χοντα κινητήρα κν- ' λινδρισμοΰ αν<ο των 2.500 κυβι- κών έκατοοτών, τό έφ' άπαξ πρό<τ θετον ΡΪδικόν τέλος ΰπολογίζεται ' βάσει τοΰ κνλινδρισμοΰ τή; μηχα- νής εν αυνδυασμφ .τρύς τή,·, τιμήν τοΰ έργοστασιίου. Εις ,τάσαν τερίπτίοσιν πρός επι (ιολήν τού έν λόγω τέλους λαμβά- νεται νπ' όψιν ', άρχικός κα'λΐΛ δοι σμός τοΰ κινητήρος, τόν οποίον φέ ρει τό αΐιτο-/ίνητον κατά την «ίσα- γιογήν καί ό οποίος δε,ν είναι δυ- ατόν νά είναι κατΐϋτεοος τοΰ υ¬ πό τοΰ έργοστασίου κατασκε"ΐ>ή;
καθοοιΐομένοΐ' καί περιλ.αμβανομέ
νοι> είς τα διεθνή περί αίτοκ.ΐΛ'ή-
τιΐΛ' ρντι·πα τρχνικών ποοδιαγρα-
φών.
Τέλο;, τό κατιι τα ανωτέρω πρό
σθετον τέλος είτπράττεται ηΰξημέ
νόν κατά 30% συμφώνως πρό; τάς
διατάξεις τοΰ αρθρον 2 τοΰ Ν. Δ.
453.1) (! 6.
ΤΟ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΝ
Κατ' έπαιάλη·»)'ιν έτονίσθη έξ έ
πισήμον χειλέων, ή άνάγκη άναλ.ή
ψειος ίδιικτικής πρωτοβονλίας διά
την ανάπτυξιν ι$λ· έξαγογών μας,
μέ παράλληλον έξαγγελίσΛ σειράς
μέτρων πρό; ένίσχικτιν τή; προσ¬
παθείας αυτής. Τό ριφθέν έξ επι¬
σήμου πλενράς «ολόγκαν» .τερί «ε-
ξίΐγογικοΰ αλ.μ ιΐτος», εύρε κατ'
αρχήν, άνταπόκοισιν «αί ένεθονσί
ασε τούς φορείς τής έξαγωγής.
Έν τούτοις, ά((οΰ έκόπασεν ό
ένθουσιασμός, ένεφιλοχώρησεν ό
σκεπτικιιτμός καί ή ·ψυχραιμοτέρα
θεώρησις τοΰ όλον προβλήαατος,
εάν κα'ι κατά πόσον είμεθα ίκανοί
νά άντοποκριθίομεν είς την έκ¬
κλησιν, προσγειονμενοι είς την
πραγματικότητα. Οί έξαγωγεΐς, εί
τε ίιπό την σκέπην τίόν όργανώσε-
ών τοιν, ϊίτε ώς «ιεμονιομένα ά'τομα
δέν παοέλειψαν νά έπΐ(Τημάν<ινν τάς έξ ά,τικειμένου δνσχερεία; διά την πραγμάτιοσ'ν καί υλοποίησιν τοΰ σκοπόν τούτου. 'ίΐ τοιαύτη έξ άντικειμένσυ ά- δυΛ'αμία μας, είς την εκπλήρωσιν των ώς .άνο> αγαθών ,τροθέσειον,
σΐΛΐίσταται, σήμερον, είς τό πεπρα
γμένον τοΰ όγκον τής παραγίογής
ιξαγωγίμοη' προϊΟΛτων. Διαστέλλε
ται εκ προοιμίον, ίίτι τό περιωρι-
σμένοΛ τού δγ^ον των σνναλ,λασσο
μένο)ν προϊόντοιν μ«ς, δέν όφείλε-
ται ρϊς τυχόν μείωσιν τής .τ<ιιρανο)- I γής. Άντιθέτο);, ό δείκτης τοΰ σύνολον, σχε&ύν, τής παραγι^γής, έμφανιίζεται άπό κτοΐ'ς είς εΐ'ος ηύ ξηιμε'νος, χοιρίς ι1 νσικά νά άποκλ.εί εται καί ή μείωσις αύτη; εί; ω¬ ρισμένα προϊόντκ.. πέραν τής σκο- .ιι'μο); άκολοι θονμέ-νη; ,τολιτικής μας, πρός περιστολ.ήν τή; παραγω¬ γείς διογκώσεο); ΐίδών τ·Μ<π, μή προτιμιιι,μένιον ε-'ι; την διεθνή αγο¬ ράν. Τό .τεπρρασμένον τή; πι/ραγω- γής είναι τό ίίλο. ζήτη,μα, τό ο¬ ποίον θά .τρέπει νά μά; προδλημα τίση καί νά άναξητήσωμρν λ.νσεΐΓ. Λί παηαγογικαί δυνατότητε; τή; χώρας κοτά κλάδον; κα'ι «-τροϊόντα, ύφίστανται κηί έ,ντεΰθεν άνακύ' πτρι ή άνάγκη αυξήσεως καί προ- σανατη.λισμοΰ τή; παραγωγής είς προϊύντα άνταπυκρινόμρνα πρό; την δ.εθνή ζήτησι,ν. Άκθιλοι'ιθο);, άπαιτεϊται ή επί όρθι'λογικ'οτέρας δάσειιι; ύργάνοισις κα'ι δ.ακίνησι; τοΰ εξαγο)γικοΰ εμ.-τορίοΐ', ρ'χοντε; πάντοτρ πρό όφθαλμίόν τάς διαιιορ φου,μένα; ρί; χά ξρνα ίμ,τορ<κά κέντρα κιιταστάσεις καί έντοιφελ.ον- μενοι των παρουσιαϊομρνιον ρύκαι- οιΛν. Οντιι); ρνεργοΰντρς ρί; τό δλον κνκλοιμα παραγοιγή - βιακί νησίς, θά δικαιούμεθα λ ά ομιλού¬ μεν περί έξαγ(ΐ)γικων άλμάτων κ«ί λοι,τΛν φΐλοδόξοιν κοί θεομιτών ΒΑ ΕΙΠΛΤΣΗ ΤΟ ΠΡΟΙ3ΛΗΜ Α ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΝ ΤΟΤ Κ Ο^ΜΟΤ; ΕΗΑ ΝΕΟ ΟΑΥ1ΤΟΥΡΓΟ Ο:Υ Τό «γκιμ,τερελίακύ όξν — παράγω γο ένύ; μύκηιτος — προκαλίί τα χύταιτη καί εντονη αναπτύξη των | φυτών Ο ν.. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Έν όψει τοΰ άινοίγματο; των πυλων τής 36ης Διεθνοΰς Έκθέ σε(ο; θρσσαλονίκη;, την 29ην τρ. δημοσιενετ(ΐι είς τό κυκλοφορή¬ σαν ήδη κατατοπιστικά,ν σχετικόν λενκωμα, μήνιιαα τοΰ υ.τονργαν Συντονισμοϋ κ. Μακαρρζοτι. Εί; τό έν λόγω μήννμα άναφρρρται, πλήν άλλον, ίίτι ή όλονέ," διευ^ρΐ) νομένη εί; ονμμετοχάς έγχοιρίοιν άλλά κνρίιο; ξένοιν, παραγοιγικών φορέων, "Εκθεσις θεσσαλονίκης, άντικατοπχρίξει τάς σταθεηώ; ά- να.ττνσσοιιένα; καί γονίμον; ρμΛ» ηικά; σχέσει; τής χώρας μα; με- τά τή; ΕΟΚ καί ή νενραλγική τη; θρσι; μεταξΰ τριών ήπείρο>ν,
καθιστά την Έλλάδα Ί&εώδη χώ
ρον Λαπτύξε(ο; τής διεθνοΰς ρπι
χειρη,ματική; ,ιριοτοβοΐ'λ.ίη;.
Τέλο;, ό κ. Μακαρέζο; άπευθΰ-
νει διά τού μηννιιατό; τού, συγχα
ρητήρια εί; τάς παραγωγικά; μο
νάδας τής χώρας διά την συμβο-
λήν των είς την ανάπτυξιν τή; έλ
λΐΊΜκη; οίκονομία;, επ* ενκαιρ/α
τή; 36η; ΔΕΘ, δπου εκτίθενται
τα πλρον άντιπροσο).τεντικά προϊ-
όντα τού ε'λληνικοΰ μόχθου.
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΔΡΕΖΟΥ
ΠΕΡΙ ΕΙΔΙΚΟΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝ. ΕΚ6Ι0ΜΗΧΑΝΙΣΙΝ
«Ή 'Εθνική Κΐ'βέρνησι;, (|>ιλο-
«>;ονβα νά καταστήση τ»γ| Έλλά-
^ Ζώρ<ιν μέ άν.'πτνγαένην βιομη- *β)|αν, ΐ.-ΐιδιώκ-ει ϋπιυ; όκψοφφώ- "1 βεβμικόν καΐ διοικητικόν .τλαι! "ιον χαΐ ίν γρει ,τεσιν εί; τάς άοχάς τή; έ-
'Π'θρη,ι; οίκονομίας, στΓ.,ρίζρτιιι κν
ι?ι"); εί; την ί>ρ.ι.στης>ιότΓ,Τ(ΐ τιιΓ'
ιί|ώτον ίπιχειρηματίου, είς τόν ό-
οΐον το Κράτο; πΓίρέσχε την ά-
Ι*ιίΐστον σΐ'μ.ται,κίισΓασΊ ι τού.
Ίίΐιαιτρρκ; σι,μ'ίσία; βίνηι τό
Υ'Υονός, ότι εί; ιήν ταχείαν οίκο-
°Μΐχΐ(ν αοοον των τϊλ«ι«ταί«)ν ί-
Τ(|ΐ σννρ*6αλε κι<οί«>;, ό κατ' έξο-
*Ίν «ναπτνξιακός τομεν; τή; δεΐ'-
πκ/ραγωγή;. Οντω, ί-
χθη, διά τρώτην φοράν εί;
1ν "ΐχονομικήν ιστορίαν τή; χώ-
·'"*' ή ά·οδο; τοΰ είσοδήμ«το; έκ
Ίΐ ΜεττΐΛοιή,σεο); «ς επίπεδον ά-
ΐ0|τρρον τον άντιστοίχοΐ' τή; γεωρ
'α·ς Πλ^ον οιη'κρκρΐιμενιο;, ή συμ
ιΓΤοΧη τή; μρτα.τοιήσεοι; ίί; τό
"*«τ)άριστον ίθνιχόν ϊίσόδΓ,μα τοΰ
9'« ανήλθεν »1ς 18,9%, έναντι
"6% τή; γειοογία;. Τα άντίστοι
τόσο—ά κ«ιτά τό τελενταϊον
ε.ταΛΐα—ατικόν ίτο; 1966 ή<χιν *Υ' κπί 21,4',γ. ·Η σΓ,μει.οθεΙ- "" τοόοίνο; καταορικννπ «τι ή μρ- 'ν' -ιρότινο; άγροτικη, κατά βά¬ σιν ρλ.ληνική οίκονομία πορϊΐεται ήδη ρΐς την όδ.'η· τής ταχείας έκ- βιομηχανίσειο;. Ή ταχιρρυθμο; ανοδο; τή; β:ο μηχανικής δραστη,οιότητο; ,·?·ροήλ- 0?ν ί« ,τολλ.Λ,' κλάδον, γεγονο; τό ό.ιοΓον είναι ενδεικτικόν τή; εν ρΰτητο; τή; βάίΐεΐ'ΐ; τή; έκΓιιομη- χανίσεως. ΟΊ ταχντερον άνα,ττυσ- οόμενοι κλ.άδοι είναι οί των !·/.α- στικΛ' '/.αί πλαττικοιν ρΐδων, αί χνιιικη'ι καί αί (ίασΐκ«ί με γικΓ/ί, αί (ίιομηχανίαι μεταφορικών μέσον, κνριοι; δέ ή ναυ.τηγική βιο,μηχανία. Έ,Τι'ση; καί αί διθ',ιιηχανίαι -τοραγιογή; κατα- ναλ.ωτικών ,τρουντιυν, ώ; (ά ν<Γ'*ν- τικαί κα'ι χάρτου, τή; βρλ.τΐώσΐΐο; τής άιταγ(ΐινιστικύτητο; τής έγ- χίορίου ,ταρΓχγωγής είς την εσωτε¬ ρικήν αγοράν καί τή; εΰρϋΓητο; τή; ίίάσρω; τή; ϊ)«6ιομηχ'ίίσρ(")ς μρν,πλντρρο; έξαρτήσρί'ΐ; χρι'Γ>;
τό εξαγωγικόν ('ίλμα., τό ύποίον έ-
,τέτνχεν ή Ελλάς εί; τα ίίιομη-
χανικά προϊόντα κατά την τελευ¬
ταίαν τετραετία,ν.
Ή βιομηχανική άνά-ττνξις έν-
Οορρΰνρται άπό έίδικό; θεσπισθέν¬
τας νο,μοί1;, οί ό.τοΐοι .-τη>ρρχουν
πρός τουτο σειράν κινήτρον. Οτί-
Τ(ΐ), ιμεταξϋ δλλο>νι, άπ'^λλάβσεται
τού (τυρού είσύδήμα,το; τό <τννο- I λον των έτηισίίΐιν καθαρών κερδών Ι βιομηχατικόν ίΛ!χειρήσεο)ν, τό ο¬ ποίον διατίθεται διά την απόκτη¬ σιν νέιον έγκαταστάσειον ή την δη¬ μιουργίαν ή ανίησιν ίδιον κεφαλαί ου κινήσρο);. Παρρχονται ηΰξημρ- να ποσοστά άποσβρσεοις, Ινώ λί«μ βάνεται πρόνοια δπ«ι; αί ξτ>μΐαι
όρισμρνης διηχε'ΐρκττική; .τρριόδοιι
συμψηφίζοντοι πρό; κέρδη .τραγμ«
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ
! ΠΕΡΙ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
| ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ι 'Τπό τού νπηυργρίον Εργασίας
•/ατηητίσθη σχέδιην νοιιοθί-τικοΰ
δ.ατάγιματος, δ'ά τοΰ οποίον πηο-
βλέπεται ό καθορισμό; ενιαία; δια
δ.κασία; ρυθιμίσεο; των άποδοχών
τού επί σχέσει εργασίας Ίδΐίοτικον
Δίκαιον προσ<οπικοΰ τοΰ άπασχο- λουμένον εί; τό Δημόσιον καΐ τα Χ.ΐΊ.Λ.Λ. τοποιοι'μενα εί; Ιπομρ'.ας δ·αχ-ιρι στιν.ά; χρήσρις. Έπίση; τό Δτ;μό- σ:ον άναλ.σιμ6άν~ι την κάλίΐ|>ιν ά-
ξιολ.ύγον μεοον; τή; ρτιβ.'ΐρΰν<τε- (ί; των 6ι^μτ;χ,£νικών ρπ:χ?ιρήσε- (·>ν έκ τόκΐ'ΐ'.' ρπ'ι δ/νείιον πηΓ); ποα
'Μΐατο,το'Γ,σιν έτ?νδι.τεον. Ποόσθε
τα κίνητρα, ώ; (Ιπαλ.λΓίγή έκ δπ-
σμών κιαΐ έκ τοΰ φόρον κύκλον
ερνΓ/σιών, έκ.-ττώσρις ρκ τΑν φο-
ρολογητέων κρρδίΊν καϊ επιστρο-
φαΐ τόκοιν. έκ τρα,τρζικοΰ δαη'ρι-
σΐίθΰ ,-ταρρχονται, μεταξύ «λ.λ,ον,
εί; ρξαγιογικά; έ.τιχε'ηήσεις.
Εΐδ'κιΌτρρον, .τρο»ριιιρνου περί
ξένον ί.τενδντών, είδι/.οί νόμοι παρ
ρχονν εί; τούταν; πρόσθετον ποο-
νομιιικήν μεταχείρισιν, οστε νά ί-
πιτυγχάΛ'ετ.τιι ή έ-/μετάλλίνσι; με-
γάλ,ον έπιχειρΓι'ΐατικόν είτκαιριων
ί.τό σΐ'νθήκα; όποτρε.τονσΓΐς την
έμ(|(ίισιν των κίνδυνον, οί όποϊ-
οι ένίοτε σννοδεύονν τα; ρπιενδί'-
σει; είς ξένας ν*χ! δή άνηπτυσσο-
μένα; χώρπς. Οντο), διά τή; άνα-
γνορίσρο; ρί; τό άλ.λοδχ.τόν έπι-
χειρτματικόν κε·Γάλαιοι τοΰ ίσχν-
οντος ρίδιν.οΓ' .τςοστατεντικοΰ κα-
θεστοτο;, τα δ'ιίμορφθΰμενα περι
ουσιακά στοιχεϊα ρξίίΐροΰντΓΜ πά¬
ση; άναγκαοτική; άπαλλοτριώσε-
γο; καί έπιτάξεο;. Οί κατά περί-
ΐττοσιν καΐ εξ ιλ-τα,ρχή; καθοριξό-
μεναι δροι άναπτνξεο; τή; έπιχει-
ρηματική; δραστηριότητος δρν με
τ«βάλλονται μονομρρο; Οπό τής
ίλληνίκή; κνβερνήσεος. Κιικ, τε-
λος, έ.τιτρρπεται ή έπανεξαγογή
των κεφαλ.αίον, >:ερδον, τόχογν ν.αΐ
Λμοιβρίν διά χρήσιν τεχνικόν μέ¬
θοδον, ένο παρ?χοίτ·(/ι έ»τ<ση; καί Ι είδικαί φορολογικαί διειν.ολννσει;. ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕ1Σ ΚΑΤΑ Τ01971 ΔΙ ΑΠΙ2Τ0ΙΗΙ ΘΝίΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ή έλληνική οίκονομία έξελίσ- σεται εΰνοϊκώ; κατά τό τρέχον I- το;. Εί; την όιαπίστοίσι,ν αυτήν προβαίνει ή 'Εθνική Τραπέζα εί; τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον οίκονο μικόν καί στατιστικόν δελαίθιν τη;. Καιτ' αρχήν, ή γεωργική .-κχραγο)- γη, τόσον έν τώ σννόλνθ τη; δση καί διά πλείστα έκ των επί μέρου; προϊόντων έφ' ·'>ηον βεβαίω; έπι-
κρατήσουν ευνοικαί καιρικαί, συν¬
θήκαι, άνα+ιένεται ότι θά διαμιορ
η (ϋ'θή εί; τα ύψηλά περνσινά επί
πεδα. Πάντιος, κατά τό λ.ήγοιν γε
οργικόν έτο; δέν εσημειώθησαν
οΰσιώδει; μεταθολΛΪ εί; την συν ]
θέσιν τον καλλιεργειών:
— Ή βιομηχα,ιία, παρά την ση
μειονμένην εί; ωρισμένους κλά-
δ< ι; επιβράδυνσιν τοΰ ρυθμοΰ ά- νόδον, παρονσιά^ει εφέτο; ση- μίιντικήν πρόοδον. Ίδιαττέ.ρ<ο; ηί>
ξημβν'η έιμφανίξετω ή παραγιυγή
τόν μετσλλείο>ν καί όρνχείον, τοΰ |
ήλ.ρκ.τρισμοΰ καί φοταερίου καί κν-
ο.'ο; ή βιομηχανική παραγιογη, ί)
μιταποίησις. Έ/ των στοιχείον
ποοκ,νπτει ότι ή οννολ.ική όιομηχα
νίκη .ταραγίογή, οχι μόνον ά, έρ¬
χεται, άλλά καί διαφθροΐτοιεϊται
πρός την κατειθυνσιν πλ.ρον έξει-
λιγμεν<ον μορφών. Αί έπε.δνσει; έξακολοτ·θοΰν νά αίιξάνο>ν, ή δέ άνοδική πορεία
τοιν άντανακ'άται είς τα; ηΰξημί-
να; ρίσαγΓ'ΐγά; "ΐΐφαλαιουχικών ά
ναθον κοτά τοΰ; τελευταίους μή¬
νας τοΰ 1Γ'70 καί τούς πρώτον; τοΰ
1971 καί είς την ρίσροήν αφθονίαν
, ι
κεφαλοιίον ΐκ τή; άλλοδιχπής. Τύ
Δημόσιον, εξ ά/.λ.ου, διαθέτΜ έφέ
το; περισσοτέρας πιστώσεις διά
την εκτέλεσιν έ'ργον ύποδομή;, τα
όποία θά έΛΐσχνονν οί·σιΐ'ΐδώ; την
προσπάθε.αν οίχπ ομική; άναπτύ-
ξεως.
— Κατά τάς ΰπ ιρχ.)ΐ'σας ένδεί
ξεις, ή όραστηριότης τοΰ τομέω;
τον ύ.τηρΐσκόν αϋξάνεται ταχέως.
Ό δείκτι,ς το,ν λιανικον πολήσε
ΐ')Λ· (Ί έρχεται μέ έπιταχννόιΐιενον
ρνθμόν. Λί εϊσαγι,ιγαί σημειώνουν
σημαντικήν ανοδον όφε;λομένι.ι κυ
ρίιο; τί; την ·'.ιέκτασ.ν τόν είσα-
γογον κεφα^Λίουχικιπ άγ,υθών.
Αί έξαγογαί ίίμη>; (ίιομηχανικών
καί βΐΰΓεχνικών προϊόντιιιγ δκιτη
ροΰνται εί; τα περυσινά επίπεδα.
Ση;ιατ) 'τικός ύ'ΐ'Γ,λοτερα είναι έ-
φέτοί ή οίίξΓ.σ·; τιτΰ τουρίστικοΰ
ρεΰματο; έκ τής άλλοδαπή; κ;χί
των έκ τοΰ τοΐ'ρισμοΰ εΙσποάξε<υΛ·. Τέλος, η άνοδο; τον ρίσ· δη,μάτ(ι)ν όδηγεί εί; την διύγκο·σιν γμλ· τρα πεζικόν κατα'θέσεοι. καί ηίΐτοι; έ- ξασφίχλίϊεται ή ί'γιής γη ;ματοδό τησ.ς τή; οίκονομική; 6ο-χβτηριό τητος. Τέλο;, ή Έθνική Τρίΐπεζα υπο γρομ,μίζει ότι τό έπίπεδιν τή; πά ^αγογή; καί' τοΰ είσοδήμχτο; κατά τό τρέχον ετο; Οά είναι ν>|ΐν|λόν καί
θά υπερβή αίσθητό; τό άντίστοι
χον τοΰ προηγοιμΓΐιου. Έφ' δσον
έπΐ/ληθρναη ή ποόβλ,ει|ιι; (ϋτη, τό
£1971 θά είναι τό τρ'τον κατά σει
ράν ρτο; τόν ύψυλ.όν οί Οιιόν άνα
πττ'ϊεος.
ΛΟΝΔΙΝΟ.— Σ' δλο τύιν κό-
σμο οί παραγογοί, τόν οποίων οί
προσπάιθειε; τείνουν στήν αυξήση
τή; άποδόσεί»; των καλλιέργειαν,
στρέφονν την στιγμή «ύτή τήιιι
προσοχή τού; σέ μιά ονγκοιτικά
νεα άνακάλ.υψη.
ΙΓρόκειται γιά τό γκι,μπερελλικύ
όξύ, ώριομένε; ίδιότητε; τοΰ όποί
ου ήλθαν στύ φώ;, οίαν ίαπιυνι-
κές καλλιίργειε; όρνζη; κατεστρά
φηοαν όλοσχ«ρώ;, άφ>ού πρ,οηνου
μι'ψο; παρουσίαοαν έ'να πρΐϋαοφα-
νή γιγαντισίμό.
Διεπιστώθη ίίτι αίτία ήτον ενα;
μύκη; (γκιμ.περέλ.λ.α φούνγκου;),
ό όπΌίο; παράγει τύ όξΰ ιτοΰΐο,
ποΰ αν χρησιμοποιή^ κατκλλήλχΜ;
μπαρεϊ νά δώσΐ) τε,ράστια άνθησις
στί; έσοδείε;, τόσο άπό ποσοτική;
οσο καί άπό ποιοτική; άπόψειυς.
"Ετσι, κ«θώ; ή ανθρωπότης ά-
Λαξηιτεϊ μέσ>α καί τρόπον; Ικανο-
ποιήσεο; τή; άνάγκη; τής το>φή;
ί'νό; συνιεχό; αΰξανομένου πλ.ηθυ
σμόν, τό όξν τουτο θά άποδίΐχθή
θείο δώρο στήν γεωργΐα.
Στήν Νότιο Άφρική καλ,λΐίρ-
γητή; εβάπτισε σπόρον; πτχτάτα;
σέ διαλύση γκιβρρελλ.κού όξέο;.
Τό άποτέλεσμα ή>το μοναδικό. Οί
μήνρ; ποίι άπαιτοΰνται κανοντκό;
εο; τή συγκομιδή, συντοιμεΐ'θηκα'ν
σε ι'ιμέρε;. Μπόρεσε νά συλλέξη
τί; πατάτί; καί να φυτέψη πάλι,
διπλίΐσιάζοντας μέ τόν τρόπο αντό
τ ήν συνήφθη άπόδοση. Σχετικά πει
ράματα δΐίξάγονται καί στήν Σο-
βετικήν "Ενοιση μέ ππιοόμοια ά-
ποτελέσματα στΐ; σιτοκιαλ.λιριργιει-
ε;. Οί Ρόσοι παραγοιγοί ηδη έν-
θαρρννονται μέ δλ.α τα μέσα νά
προσ'ΐνατολισθοΰν στήν χρήση γγοι·.
Σέ άλλε; χόρρ; τα φύλλ^α κια-
,ΐΛθΰ ποΰ έραντίσθηστη' μέ τό όξΰ
τούτο, έγιναν πολύ ;ΐ£γαλύτερα χω
ρίς νά θιγή ή ποιότη; τοΰ καπνοΰ.
■^ε περιοχέ; δπου καλλιεργιεϊΐται
(ίαμβάκι, σταφύλια κίΐί ψροϋτα, ή
άπόδοση έσημείιοσε αυξήση καιτά
20—30%.
Τό όξύ τούτο εχει την .μορφη κύ
νεως, ή όποία άποτελείται άπό κρυι
στάλλονς, των ό.τοίο>ν ή μοριακή
δομή είναι τρομερά σίι.ιθ'ετη. Σ ή-
I
μερά, πάντως, ή κόνις αυτή πα-
ράγΐται σέ έμπορικέ; ποσότηιτες.
Ό κ«λλΐΐργητή; δμο; ποΰ θά την
ι χρησιμοποιήση πρέπει νά διαθέτη
πλούοιο ή έποχιρκό; λιπαινύιμενο έ-
δαφο;. Γιά 1.000 έκτάρΜχ άρκοθν
4.Ί0 περί-τοι· γραμμάιρκί. γκι&ερελλι
κου όξέο;.
Άκόμη δέν είναι γνοστό; ό Τιρό
πό; μέ τόν όποιο έπιδρά στήν ά-
νάπ.τνξη τόν φντόν. Σιιμπερτχίνί
ται, ώστόσο, ΰτι είτε έπΐ'ΤΓχχόΛ'ΐΐ
την διαδικ«σνα ιιέ τήιι όποία άπιορ
ροφούν κ«ΐ άφομοιώνοτ>ν άπό τόν
ήλιακάν φω; τό όξνγόνιο καί τό
νρού θηιε.ττικέ; ονσίε;, είτε δτι μ>ε-
γεθΐηει την κντταοική άνάπτνξή
τον;.
Μέχρι στιγμή; πάντοις, δλε; οί
πληροφορίε; άνχφέρουν ίίτι τα στα
σύλια καί τα ρσπεριδοειδή, στά ύ-
ποϊα εχρησιμοποιήθη τό όξύ του¬
το, είναι μργαλντερα καί πιό χυ-
ιιώδη, ένω αΰξήθηκ* ή περιεκτικό-
ΤΓ,ιτα των τελ.ευταίων σέ βιιταιμί-
νη €.
"Αθη, τελ.ος, δποις χρνσάνθε-
μα, τριαντάφνλλα, γαρϋφαλλΛ κκχί
πολλά αλ.λα, άνθίζουν ταχυτέρα
καΐ δ:«ιτηροΰντ,ιι π·ερισούτ«ρο. Ά-
κύμη κια! τα μανι.τάρια διπλασιά-
ϊονται σε μέγρθο; μρ τό γκιβεοελ.-
λικό όξΰ, τύ όποίο τεννει νά άπο-
δειχθή ό καταλι'1'της τοΰ νόμου της
έλλρ'ι|ιρ<ι); ίτής τροφής, πού άιντι- ΝΕΑ ΠΕΡίΟΔΟΣ ΠΡΟΣΤ ΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΒΙΟΑ')ΝΙΑΣ Ι ΓΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ Β. Ε, Την άνά,>;·.]ν προστασία; διά
τή; τή; νι.,^ιτικής όδοϋ τή; πρά
γματι έπα^ν ακή; βιομηχανία;, εί
δΐκώτερον υ έκείνη; των άκριτι-
κόν πίριοχ .ν τή; Ή.-ΐείοον, Μακε
δονίας κοί θριχκη;, έξέθροε δι'
ύπ. μνήΐίατύς τον πρό; τόν κ. πρω¬
θυπουργόν ό Σΰνδεαμο; Ι?ιομηχά-
νκ'Λ' ΒαρεΛΐ' ΈΛ/.άδο;. Τα κΐ<ρια σκμεϊα τοΰ έν λόγο έγγοάφου ρ- χουν ό; εξής: Έν άοχή, ϋπιιγραμιιίζεται ή ά¬ νάγκη σι γκρη,τή,σεο); των .πληθυ¬ σμόν τή; ύπίΐίθ'ΐου κτιϊ δή των άο κτικόν πρριοχόν διά τή; είς αϋ- τά; δτΜΐ;ουργ('α; ευκαιρίαν συνε- χοΰ; άπασχολήσρος. ΓοΓτα, εν ο- ί)·ει καί των άποτελεσμάτον τή; τελενταία; άπογραφή;, έκ των ό .ιο.Όν πηοκι.ιτρι σοβαρά μρτακίνη •τις τόν κάτοικον τόν .τρηΐφροει όν ανπΤ'," πρό; τα όστικά κρντρα είδικώτερ:.ν πρό; θεσσαλονίκην κ'ΐί Αθήνας. Πρό; αντιμετώπισιν τή; καταστάσεο); αυτή;, σννρχιΐει τό ίι.-τόμνΓ,ιΐΓχ, χοίνετΓχι ρπιβρβληιιε ν»1 ή δημιονργία εϋνοίκόν συ·θη >:όν διά την προγρημματισμοϋ τή;
έγκαταστάσρο; ανάλογον μργρ-
θους καί ρίδοιι; βιομηχανικόν μο-
νάδοιν ρί; κ.ίχθι,ιοισιιένιΐ έπαρχιακά
διοιιροίσματα.
Άκολοι'θθ); τύ έγγραφον άνα-
'[έρεται είς τα παλαιότρρον λη-
ΐ(θΓ,τα μέτρα προστασία; τή; έ-
παρχιακή; βιομηχανίας, χάρις εί;
τα όποία επετεύχθη κάποια άποκέν
τοοσις, δ'ά τή; δημιουργι.'ας πύ-
λον τή; μετα,-τηιιήσεο;, εί; Βό¬
λον, την θεσσαλονίκην καί Πά¬
τρα;. Κατά τα τρλρντιχΐα, έν το»1·
τοι,; έ'τη, συνρχίϊει, ή ,τροσΓασκχ
ΐ'ντή κατέστη σκιώδης λ.όγο) έπε-
κτάσειο; τώ,ν ενΕργετικων νπέρ αν
τή; μέτρον καί είς τα; βιομηχανία;
τή; περιοχή; ποίοτενονσης, κατα-
στάση; οϋτο προδληματική; τής
όλοκληρώσρο); τή; πρριφρρριακής
άναπτι'ξρΓ.);. Ποοστίθεται δτι· εάν
συνεχισθή ό βιομηχανικό; γιγαντι
σμό; τής προ)τευοΰση;, δπου ρχρι
συνκρντροθή τό βθ% τή; σχετι-
κή; δραστηριότητος, θά Λαρουσια
σθή κ«τά τα τέλη τής προσεχούς
δρκαρτάχ; τό έξη; μοναδικόν ρϊ;
τή,ν Ευρώπην ο,αινόμεΛυν: ή ,τγχ
θογενή; στ'γκέντρίοσι; ιί; την πε
ρια,έρειαν Αθηνών τοΰ 7(1^ τοΰ
βιομηχανικοΰ δνναμικού τή; γ/η-
ρα;, μέ άντίστο,χον έριιιοΜΐΐΛ1 τόν
υπόλοιπον διαμϊρισμάτον.
Έν χατακλείδι, εί; τύ ύ.τόμνητ
μα έκτιθενται <ά έξη; π.'.>οτάσεις
τού Συνδέσμου: Θέσπισι; νεον μ*·
τρο',ν προστασί'/; τή; έπαρχΐΓΧ·κή;
βιο,μνχ.χνίας, διά τόν όπο'οιν : α)
θά Γννοοΰνται αί εί; άζτίνα τοιι-
λάχ οτον 100 χ:λ..μ. άπύ τοιν Ά-
Ο'.,νόν έγκχτρστημέ,,αι μονάδε;,
|)) Οά παοε'χωνται ίδ.αιτρροι; σο-
(ΪΓ'ρά προνόμτχ είς τα; λε.τονργού
σ«; ήδη ή εί; τάς ίδριθ.,σπ·ιρας
(ί ΐΓχχνία; εί; "Η.-τειρον, Μιχκεδ:
νίαν κ-'ί Θράκην.
"ΙΙδι;, δ.ά τής πς.ογρ(/.;ιματιοθε1
σ' ; έγκαταστάσεο); τού σακχα-
ροιρ·ε.Όν Ξάνθτι; κτχί τοΰ σνγχρο
τήΐίοτο; β'ομηχανία; χάρτου κ«1 (
ξνλ.ον εί; Λράμαν διανοίγεται ή
πο"οπτική έγκαταοτιίσεο; β -,μ<ι χανιΉς κρρατος είς την πρδιάδα Κοιιοτ.νή; η "Ε^ρον κχ'ι ιίλλι,γ■ βιοσίμον βιομηχανιόν διά την ά.τί/σχύλ.Γ,σιν τού πλ.Γ,θισιιοΰ τόν περΐφρρριοιν α'ϋτόν. Τέλο;, συνιστβται ή σι·στ(χσι; ό μάδος ρργΓχσίη1; .ιιέ συιιμ?τοχΰ, ιιι· /όν τόν Σννδέσικκν Βιοιιηχάνον 'ΛθΓνόν (ΣΕΒ) θεσσαλονίκη; Βόλου καΐ Πατρόν δ ά τνΛ1 μελέ την τοΰ θέματο; κ^ιί υποβολήν συγ κρζοιιιένοιν είση*^ησεθ)ν. ΕΡΓΛ ΤΟΤ Ο.Λ.Π. ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΠΣΙΔΑ ΤΟΤ ΑΠΟΥ ΓΈΩΡΓΙΟΤ Πίστιοσιν ΰψου; 30 έκχτ. δρχ. θό Οιαθέση ό ΟΛΠ διά την υπό τού Άρχτιγρι'ον Ναυτικόν εκτέλε¬ σιν ρογ'ΐιν επί τή; νησίδος Άγιον ΓεοΐΓ,γίον. Εί; την· νήσον αυτήν θά μρταφρρθοΰν αί έγκατασττισει; τή; Ψητταλεία;, ή όποία θά παρα χορηθή είς τόν ΟΛΠ. Ό νπονο- γό; Έαπορική; Ναντιλία; ·/.. Χο λ.έβας ενέκρινε την υπό τοϋ ΟΛΠ διάθεσιν τή; σχετική; πιστώσεως. Τα έξαγγρ/.θ.-ντα υπό τοϋ Προέ δρου των ΗΙΙΑ νέα οίκονομικά μέ τρα, πρό; άΛάσχ^'σιν τή; διαρροή; τού εί; χρι^σόν άποθέματο; τόν Ήν<·)μενον ΙΙο'.ιτειόν καί περιο¬ ρισμόν τ*";, άσκη'μένη; κερόοσκο- π.'α; επί τοΰ όο/./.αρίον, άποτελούν καί σΐΛ'ΐστοΐη· ιήν ένδειξιν ένάρ- 'ίεο; νέ.'χ; περίοδον πολ.ιτική; συν ολλ.αγματικών ίσοτιμιόν. "Αλλ.ιοσ τε, άπύ τοΓ' παοελΛόντο; Μίΐίου, ότε ρξεδηλώΗη ή πρώτη κρίσις κ<ι- τόπιν τή; άπελ.ενθερώσεο); τή; ί- σοτιμ.ία; έναντι τοΰ θολλαρίου, τού μάρκου καί τοΰ όλλανδικοϋ φιυρι- νίον κί« τή; άνατιμήσεο; τοΰ έλ- (ιετικοΰ φράγκοιι καί τοΰ αΰστρα- λ.ιακοΰ ηρλλινίου. δ εγράφοντο αί νέαι έξελίξει; ρ'ι; τό διεθνέ; νομι οματικόν σνστι^α. Οίίτο, τό ίιφι- οτάμε',ον διεθνέ; νομισματικόν σύ στη,μα —κηνών χριισοΰ στ'ναλλά- γαατο;— ε'ίσέρνρτ<χι (ς τήν φά¬ σιν τόν κυμαινομένον ίοοτιμιόν, Βεβαίως, πολλαί κεντρίκας Τράπε¬ ζαι ενροπαϊκόν χωοών, άπό τοΰ 1908, έφήρμοζον τό διπλούν σύστη μιχ άγορά; χρυσοΰ, βάσει τοΰ ό- πο'Ίιΐ· ίτδίδετο είς <χνΐά; ή Ρι'χρρεια να πηοβοίνονν ιί; την έξαργύρο- σιν τοΰ όολλ«ριον εί; σταθερά; ιιιιάς —35 δο'.λάρια άνά οΐιγγί- (μι— μρ χσνσόν, ενω ή ύπόλοιπο; ζήτησις ένκαλ.νπτετο κοί ίκανοποι- εϊτο διά τόν εκάστοτε ελευθέριος &κχμοο() ουμένιον τιμόν. Τό ζήτημα, κπτά ταύτα, ΐφεξή; ί'έν ργκριτ·ίΐ ρϊ; τύ γεγονό; τή; (ιοαχυχρονίον ή μ /κρΓχρονίου διαρ κείας τής πρριόόον άστηθεία;, ό; Γιρύς την τελική1 διομάρφο·σιν των ίσοτιιιιόΛ'. Άλλ.ά ρ'ις τό γεγονό; δτι θνπονργύν καί τού; ΰπουρ-
λθύς Συντονισμοϋ, Εργασίας κα'ι
Έμπορίου, τοΰ Συνδέσμου Κατα-
στηματαρχόν Πιολητόν Βενζίνη;
διά τού όποίου 'ίητείται άνάκλησι;
τή; έρήμην των φορέοΑ' τοΰ κλά-
δου ληφθείση; άποφάσεοι;. Προσ-
τίθεται δτι ή άργίοι έφηρμόζετο
έκ περιτροπή; ;«χΐ δτι έκ τόι Κ70
προτηρίον βεν'ςίνη; τα 415 ελει¬
τούργουν εκάστην Κυριακήν, δνά
μενά νά έξνπηρετήσουν καί πολλο.-
π,λαβίαν τής σημερινής ζήτησιν.
χνικόν π.ρόβλ»|,α<χ, διά τύ παγκό¬ σμιον εξαγωγικόν εμπόριον, ώ; πρό; τό «-κλείσιμον» συμβάσρον επί προθεσμία διά τάς ίπ'ι πιστώοει πολήσεις ν.ιΊ άγορά;. Τό πρύβλη- μπ τουτο, ώ; έλ°χθη, άντιμετωπί- ζεται διά τή; έφαρμογής έκ μρ- ρον; χιορόν τινιΐν τοΰ όισνποστά- τον συστήιιατος. ΟΙ ΕΠΙΣΊΉΜΟΝΕΣ ΚΛΩΣΤΟ·Υ<ΙΆΝΤΟΤΡΓΟΙ Συυρστήθη ίπιτροπή μρ άντικεί μενον την μελέτην τοΰ ζητήματος των ειδικόν επιστημονικήν τεχνι¬ κόν κλάδον, οί όποίοι δέι εχουν άκόμη χα{κ·χκτηρισθή έν Ελλάδι ώ; άνιοτάτη εκπαΐδενσις, λόγχο έλ λ^είι(»Ρ(ο; ειδικόν σχολόν ή έδρών εί; τα έλληνικά πανεπιστήιμια καί ΙΙολυτρχνείιι. Τούτο έδήλ.ωσεν ό ΰφυποτ'ργό; παρά τω προ>θι—ουρ-
γώ κ. Έφέσιο; πρός τόν πρόεδρον
άντιπρόεδρον καΐ γεν. γραμματρα
τοΰ Συνδέσμου Έπιστηιιόνιον Κλ<,) στοϋφαντουργών, οί όποϊοι έπισκί ο, θέντε; τόν κ. ύφτντοτ'ργόν στηβ- ϊήτησαν μετ" αυτού θρματα αφο¬ ρώντα εί; τόν κλάδον τΛν επιστη- μύνιον κλοστοίίφαντουργΟΛΐ. ΑΤΞΗΣΙΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ■ΖΗΤΟΤΧ ΟΙ Τ1ΙΑΛΛΗΛΟΙ Ό γενικό; γραμματεύς τή; Ό- ιιοσπονδία; Ίδκοτικών 'Τπαλλή- . λι»ν Έλ.λάδο; κ. Κ. Νικολ.™ δή;, ■ προέβη χθέ; εί; διάβημα πρός τόν /.. ν.ι νργόν ΈΛγασία;, εί; τόν ό¬ ϊ ποίον έξέθεσεν εκ νρον τό αϊτη- ιια τή; ΟΙΤΕ τροί αί'ξήσεο; των κατιοτάτων μισθόν ν.·.ι ήμερομισθί όν τόν δΰο Εθνικόν Σΐ'λλ.ογικόν ' Σναβάσεο>ν. Ώ; γνοστόν, διά των
Έθ ΐκόν Σνλλογικων Σνμβά<τρο)ν ιογοσίπ;, ονθαίζονται τα κατότα- τα «'ίοια (δοιο άσφαλ.εία;) των μι- τθόν κπί ήαρρο·μισθίον, ή άναπρο σαριιογή των οποίον πρός τα έκά στοτε δεδομρνο τή; οίκονομική; ϊωή; όροθετεϊ κ'<ί την όλην άνα- κλιμάκωσιν τή; άμοιβή; τή; έργα- σία;. Όμο.'ω; ό γρνικό; γηαμ,ματρν; εζήτησεν άπό τόν κ. υπουργόν Έρ γκσία; δποι; προβή είς τάς δεον- πγι; ίνεργρία; διά την κατάργη¬ σιν τού Ν. 1427)50 καθώ; καί διά την ρκδοσιν των σχρτικόν Βιατα- γμάτίον καΐ διο κητικόν ποάξεον διά την ρύθμισιν τόν προβλ.ημά- τοιν θέσεο;, έντάξε<ο; καί έξελί- ξρο>; τού άπο 4ΡτίΓχς ρί; εκκρραό-
τητα διατελιθΰντο; προσοΜΤΐκον τοΰ
νύν Έθνικοΰ Όργανισμού Προνοί¬
ας.
μ«τοχτίζ«ι ή ταχέο); πολλαπλαοια-
ζομένη άνθροχπότης.
ΘΑ ΕΚΜΙΣΘΩΛΗ
ΤΟ ΑΝΑΨΤΚΤΗΡΙΟΝ
ΠΛΑΤΑΙίϊΝ ΒΙΩΤΙΑΣ
Ό ΕΟΤ θά ρκμισθώση τό άρτι
άποπεοατωθέν άναψιτκτήριον —
σνάκ - απάρ— τόν Πλαταιόν Βοι
οτία;, τό ευρισκόμενον παρά τόν
ίκεΐ άρχαιολογικόν χώρον. Οί έν-
διαφερόμρνοΐ διά την ανάληψιν"
τή; εκμεταλλρϋσρώ; τον, καλούν-
ται νά ύποβάλλ.ουν σχετικάς προσ-
ηορά; μέ-χρι τή; 10η; Σεπτεμβρί-
ου έ. ρ. ρί; τα κρτοικά γοαφρΐα
τού ΕΟΤ.
ΑΡΧΙΖΕΙ 1 ΚΑΤΑΣΚΕΤΗ
ΤΟΤ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
ΣΚΕΤΩΝ ΕΚ ΠΟΡΣΕΛΑλΉΣ
Άρχίζοιιν τόν προσέχη ιιήνα αί
εργασίαι άεγέρσρ(ΐι; τού έργοστα-
σίον τή; «Γενική; Κεραμεική; Βιο
ιιηχανία; Έλλ.άδο; Α. Ε.» —θυγα
τοική; τή; «Κερι/.μρική; Σεντίτ
Α. Ε.»— εί; Νέαν Άοτάκην Χαλ
κ,ίδος. Εί; την έν λόγοι μονάδα
πον θά άπορροιρηση επένδυσιν ν-
ιρου; 170 ρκατ. δοχ., θά παράγων-
ται έτησάο; 2.400 τόννοι έπιτρα-
πεϊίοιν σκευών έκ πορσελάνη;, βά
σει τεχνικόν μεθό&ον· τού έλ^βετι-
κού Οίκον «Αάνγκενταλ». Τμήμα
τής ποοαγοιγή; τή; έταιοία; αυ¬
τής, θά διοχετενεται εί; τό Ιξον
τερικόν μέσο,ι τού δικτνοιν τού έλ-
βρτικού Οίκον.
ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ
ΤΑ ΕΞΑΓΩΓΙΜΑ
ΚΑΠΝΑ 1970
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ
Ο ΕΟΚ ΜΕ 2Γ.0 ΕΚΑΤΟΜ.
Ή Έπιτροπή Συντονισμοϋ Οίκο
νομική; Πολιτική;, σιινρλθούσα υ¬
πό την προεδρίαν ιτοΰ ίιπουργοΰ
Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρεζον, ε¬
νέκρινε τήινι παροχήν τή; έγγυήοΈ-
ο; τοΰ ΈλΛηνικοΰ Δημοσίο»1 πρός
την Τράπεζαν τής Έλλάδο; διά
την παρ' αυτή; καί μέσω τή; Ά-
γροιτι,κή; Τραπέζης τή; Ελλάδος
χρηματοδότησιν τοΰ ΈθΛν/οΰ Όρ-
γανισμοΰ Καπνβΰ μέχρι ποσοΰ 250
ρκατ. δραχμών.
Διά τή; χρη,ματοδοτήσβο; αΐιτή;
ό ΕΟΚ θά προβή εί; τήΙΜ έξαγο-
ράν συγκιεντρ('>θησοιμιρνο)ν, δι' Αη'
ρΰθεία; παρεμβάσεώ; ιτον, έξαγω-
γίμ,ιον καπνών, έσοδίίας 1970, είς
εκτέλασιν εκδοθη.'ση; έν προχει-
μένφ σχετικής άποφ<χ,σ«ι>ς τής Κυ
βρρνηττκής Έπιτροπής Καπΐνχ>ΰ.
Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ
ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Νά γίνετουι άναδρ&μή ΐίς την
τιμήν μεμονωμένη; πιυλήσρο); τοΰ
συγκρκιριμρνου τνπου αΰτοκινήτου,
την οποίαν εΐχε τουτο δταΐν τό
πρώτον ετέθη εί; κΐ'κ?οφΌρ»Λν εί;
την δΐΐ'θνή αγοράν, προκιειμεΛΌυ
νά καθορισθή ή δασμολογητέα ά¬
ξία των εΙσαγομένΜν/ ρίς την χώ¬
ραν μιεταχριρισμένονν ρΛΊβατικών
αύτοκινήτων.
Τούτο εντέλλεται τό υπουργείον
Οικονομικόν διά τή; ύπ' αριθ. θ.
3485)30 έγκιιΐκλίον τον πρός τα;
τελοινειακά; αρχάς, πρός τάς ο¬
ποίας παρέσχρν όδηιγίας σχετικώς
μέ την δααμολογικήν κατάταξιν
καί την φορολογικήν μεταχείρισιν
τόν είσαγομένοιν έπιβοιτικόν αύ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΠΑΡΛΓΩΓΟΤΣ
ΜΑΣΤΙΧΗΣ ΧΙΟΥ
Ένεκ.ρίθη π(/ιοά ιτή; Έπιτρ,ο-
πής Σνιτον'ΐομοϋ Οίκονομική;
Πολιτική;, υπο; κτχταβληθή άπ'
ίνθίία; εί; τού; μαστιχοπαραγω-
νοϋ; Χίου οίχ^νομική ίνίσχνσι; έκ
10 δρχ. κατά λοιθαρόν χιλιόγοαμ-
μον ρξαχθη'σ:,; ή έξαχθησομένη;
νης μαστίχη; κατά τό ετο; 1971.
Ή ένίσχυσι; ί;ΐ«τη χο*>ηγεϊταιι
τρό; άντΐιμρτώπισιν μέρους τό^" δα
/τανόν καλ?.ιρογεί«ς, έπεξειργασίος
κ.γχϊ μεταφορά; τού προϊόντο;, ή
δέ προκαλονμρνη δαπάνη, βαρΰνου
σα τόν προϋπολογισμόν ύπουργρί-
οι> Γρωργίας, ύπολογίυΡται νά α¬
νέλθη μέχρι τοϋ .τόσον των 3.0Ο0.
000 δρχ. σννολκως.
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων
Έταιρειών κοί Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής ότι δι' απο¬
φάσεως τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ϋπ' αριθ. 66378)4120
ιής 16)12)65. δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 860)23.12.63
Φ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρίΖεται δτι 6ύναν
ιοι νά ουνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καϊ τοϋς Ίσολογισμοϋς των διά
ιής οίκονομικής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς τη€.
Η ΔΑΣΜΟΛΟΓΐΚΗ ΚΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ
ΤΩΝ υΣ*Γυί·ΐΓ.Ν.ΩΝ ΜΙΒΑΤΙΗΩΝ
ΟΔΗΓΙΑΙ ΤΟΤ ΥΙΙΟΤΡΓΕΙΟΪ
•Η δαβμολογ,χή κατάταξις των
ίίβαγομρνον έ.ιιΐ'νατικών «ύτοκινή
των, ή φορολογική μρταχείρισι;
τόννον, άπύ άπόψεο>; φόρον πολ.υ-
«).««; κ«Ί ΨΚΕ, ή παρίχομέ,νη
^χπτωσι; επί μΓταχειριβμρνων καί
ή έπι·6ολή καί τό νψος τοΰ έφ' δ-
,ταξ τέλΛΐ-ς κνκ.λοφορίας των τι-
θεμένΐ'»ν τό πρώτον είς κνκλοο,ορί-
αν, άποτελοΰν τό άντικείμε-, όν όδη
γιών τού υπουργείον Οικονομικόν
πρός τάς πίριφερειακάς τϋΰτοι» ύ-
.τηοεΛ'α;. 2νγχε.::ριμέΛο;, διά τής
,'α' αριθ. 3485(30)9.8.71 ίγκνκ/.ί-
ου, σννιστώνται τα κάτο>θι:
ΔοΛμολ-ογική κατάταξι;: Έφ' ο
βαν ή άξία τού εϊσαγαμτνου αύτο-
ινή··τ<Η' δεν ίίν<ιι ίκπεφρασμενη είς ί>ολλ.άρι<ι ΗΙΙΑ, άλλ.ά είς έτερον νόμιβμα, πρέπει νά μϊτατρρπ,ετα είς δολλάοια ΗΓΙΑ. Είς πεοίπτΐΛ οιν μεταβάλη; τής σχέσεως τοΰ άλ- λ.οοαποϋ νομίημι.'τος είς τό όποιαν Είναι ρχπεφρασμένη ή άξία τοΰ τύ πον αυτοκίνητον, πρός τό δαλ/.άρι- οχ' ΗΙΙΑ, ή μετατρ.οπή είς το τε¬ λευταίον τουτο νό,μισμα θά πρα- γιιοτοποίήται βάσει τής ίσχι»οά.σης οχέβειος των δϋο νομισμάτοι,ν -κα τα τό· χρόνον ο/ρσεοις είς κυκλο¬ φορίαν, είς την διεθνή αγοράν, τοθ ωρισμένου τνπου αυτοκίνητον. Διενκρινίξεται έν προκειμενφ, ότι ή ανωτέρω ίσοτιμία θά λαμδά- νεται ΰπ' όψιν μόνον διά την δα- (μολογικήν κατάταξιν των αιΰτο- κινήτιον, ρνω προκειμένον νά έ- ξευρΐβή ή δασμολογητρα άξία διά την επιβολήν την δαομ-' ΰ, βά λαμ βάνεται ύπ-' δψιν ή ίσοτι,μία τοΰ έ γ χονρίσν πλέον νομίσματης πρός τό άλλ.οδαπόν, πρός τό όποϊην είναι εΊαρφρασμρνη ή άξία τοΰ αυτοκί¬ νητον, ή ίσχνονσα καιτά την ημέ¬ ραν τής παραλάβη; είς άνάΐχοσιν. Φόρος πολυτελείας: Ποοκειμέ- ™· νά κριθη εάν ώρισμένσν ίπιβα- τικόν αυτοκίνητον νπόκειται ή ο- χι είς φόρον ."ολντελείας, πρέπει νά διερεννάται αν ή άρχική άξία τοΐ'Τοΐ' είναι άν.υτερα ή ό'χι τώ,ν ϊ.800 δολλαρίων. Είς πρρίπτ<υσιν μεταόολ.ή; τής σχρσρο; των νομι σμάτων ώς ανώτερη), λαμβάνεται «π' δψΐΛ" αυτή μόνοΛ' διά την δια- .•τίστοχην εάν ό ώρισμρΛ'ος τνπο; οΰτοχιντ|τον ,-τρέπει νά υποβληθή ί| δχι τίς α όρον πολυτελείας. Προ χιψένον, Ιξ άλλον, νά έξευρ«&ή ί δασμολογητέα άξία, διά τόν υπο ί.ογισμοΛ τοΰ «όρον πολυτελείας, ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΔΥΟ ΝΕΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ Γ.ΠΕΝΔΤΣΕΩΝ Ή παοά τ ό υπουργείω Σνντο νισμοΰ εδρεύουσα ΓΛιομ,οδοτική Έ .τιτροπή Μητρώου Μελετητόν κα'ι ΚανονΐΛμοϋ Άναθέσεο;, είς πρό- οφατον σννε&ρίασίν της, εξήτασε τό κάτωθι πτρι.-ττώοεις άναιθεσεο; ΙΐίλϊτώΐΜ υπό των επί μρρον; φο- ί«ιΐν, γνομοδοτήσασα. ότι ή άνά- ββοας; εγένετο <ΐι«μφώνως πρός τόν Κακτνιαμόν 'Α'.νθέοεοις Μικτόν ΠφογράμμΛτος Δημοσίαν Έπεν- Ιίίβροιν, ήτοι τής μελρτη; νδοενσε- <ί; Δήμον Τήνου καί τή; μρλετης ΣτΎδρβμου Κοινητήτί,*λ Μήλον, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑ Σ ΣΙΑΣ λμαΚάνετΐίΐ ίι.τ' ?ίψιν ή ίσοτιμάι τού άλλοδπαον νιιμίσμακ,»,, εί; τό οποίον είναι έκπιεφρασμένη ή ά¬ ξία τοΰ αυτοκίνητον πρός τό έγ- χώριον πλίο·ν νάαιομα, ή ίσχιΉ>νσα
κατά την ήμε,ραν τοΰ τελιονισμοΰ
ιΐς άνάλ.ωσιν.
• Ό φύρος κύκλον έργαοιών: Ό
«Γόρος αύτός, ύ,τολογίζεται σι^μφώ '
ν»)ς πρός τή,ν διάταξιν τοΰ άο- '
θρου 3 τοΰ Α. Ν. 156)67. Δηλα- ''
δή προκειμένον- νά εξευρεθή ή διι-
ομολογητεα άξία τοϋ αύτοκΐλ'ήτοχ»,
θά λαμ()άνετια ίπίση; ύπ' ύ'|>ιν ή
ίσοΓΐμία μεταξύ έγχιορίου πρός τό
άλλοδαπόν νόμισαα, ή ίσχνονσιι
κατά τή,ν ήμέρ<ιν τελίιινισμοΰ είς άνάλιοσΐΛ'. "Εκπτωσις επί τή; άξ:«;, λόγφ φθοράς (κ τής σΐ'νήθου; χρήσε¬ ως: Διά νά καθορισθή ή δασμιθλο- γητέα άξία των ρίσαγαμέν(»ν είς την χώραιν μα; μεταχειρισμέΛ·<,)ν Γ.ντοκιιν ήτ(ι>ν πρέπει νά γίνεται ά-
ν«δρομή είς την τιμήν μεμοτιυμέ-
ν ής .τίολήσειυ; τοϋ συγκεκριμένον
(,ΰτοκινήτου, την οποίαν είχεν ό
τύπος αί>τός, οτλλ1 ετέθη είς κυ¬
κλοφορίαν ε-ίς την διεθνή αγοράν.
Έκ τής οντ'υ εϋοισκομέ,·.ής άξία;
θά ΰ.τολογισθή έκπτιιισις δι' έκα¬
στον ετος «χρήσεως» 5%, μή §ννα-
μένη νό. είναι ηνωτέρα τοΰ 20%
έν συνόλω. Κατά την σαφή έξ άλ¬
λον διάταξνν τοΰ νόμον διά τόν ύ
πολογισμύν κατ' ετος έκπτώσείιις
εκ 5% δέν λαμβατεται ύπ' όψιν τό
ντγονός, ίίτι τό 'λύτοκίνητον είναι
παλαιοτέραν τΰ.τον, τοΰ τοιούτου
τοΰ ετους είσαγωγής, άλλ' ίίτι τβΰ
το είναι μεταχριοισμέ,ΐον καί ίχει
υποστή ψθοράν σΐ'νεπεία τής χρη-
σιμαποιήσεώς τον. Καΐ, τουτο διό¬
τι τό αυτοκίνητον δ»»νατόν νά εί¬
ναι βτονς κατασκευής παλαιοτέρον
τοΰ ετσυς είσαγι,)γής, πλή,ν δμιος
νά μή έχη χρησιμοποιηθή κιΐϊ έπο- ■'
μένως νά μή έχη υποστή φθοράν,
οΰτε είναι δτη-ατόν Λ·ά χαρακ·τησιμοποιήθηι κλάσμα τού
ετοτ·;, θά ύπολογίίεται καΐ κλάσμα
έκπτώίτεο);, έξειρισκάμενον διά τον
πολλιχπλασιασμοΰ τοΰ 5% επί τοϋς
μ,ήνας κυκλτχτορίςα τούτου -μιχ τοΰ
γινοιιένου διαιοοΐΗΐένου διά τοΰ 12
Ή κλασματική ώς ανω εκπτοκΐις
θά γίνεται κατά χρόνο,ν χοηοπιο-
ποιησειος τοΰ · σνγκεκριμένον αΐι-
τοκινήτου κια οχι θέσεονς τούτου
εί; κι>κλοτίορί«ν είς την διεθνή α¬
γοράν.
'Εφ' άπαξ πρόσθετον είδικά,ν τέ
λος αΰτοκιν"ήτ(ι)ν κνλινδρισμον μέ-
χρι 1.200 κυδικών εκατοίττών, τό
ϊφ' άπαξ πρόσθετον ειδικόν τέλος
όηίίεται εί; 15.000 δρχ. καί προσ
·ινξά*ται κατά Γ'0% εάν ή δαιτμο-
λογητέα Λξία αί'Τίόν είναι Γση ή
μεγαλντέοα των 60.000 δρχ. 'Ε-
άν δέ τα αΰτοκίνητίΐ ταυτα διαθέ-
τοτ>ν σνμ.ττΐΌσοϋένην στέγην, τό
οίίτω διαμορφκοθϊνν τέλος προσαν-
ξάνεται περαιτέρω κατά 23%. Διά
τα αΰτοκίνητα ι ά έ'χοντα κινητή-
0« κυλινδρισμοΰ ανώτερον των 1.
200 κ.οϊ μέχρι 2.500 κνδιχων έκα-
ΜΕΙΑΧΕΙΡΪΣΙΣ
ΑΥΤυΚΙΝΗΤΩΝ
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑΣ ΤΙ1ΙΙΡΕ
τοστω·«, τύ τέλο; τουτο ύρίξεται
είς 15.000 δρχ. καί .τροσαυξάνε-
ται κατά 15 δρχ. δι' εκίΐστον κυ¬
βικόν έκατοστόν, πέραν των 1.200.
"Εάν καί τα αϋτ<;κίνητα ταύτα δια'θέτουν σι·μπτνσβομρ,τ|ν στέγην ΐό οϋτω διαμορφωθέν τέλ.ος προσ- ' ανξάνεται περαιτέρο) κατά 25%. Έν πάσιι περιπτώσει, τό τέλο; τουτο των αυτοκίνητον, των φε- ρόντοΜ' κινητήρα κνλινδρισμοΰ ά- πό 1.201 εως 2.500 κνδικιον έκα- τοστών, δέν είναι δυνατόν νά εί¬ ναι κατώτερο,ν: των 25.000 δοχ. εάν ή δααμολογητέα άξία τοΰ αί· τοκινήτου είναι ίση Γ) μεγαλ-υτρρα των 36.000 δρχ., τωΛ· 40.000 δρχ. ΐάν ή δασμολογητέα άξία τον αν τοκινήτου εΤναι ίοη ή μεγαλυτέριι τί) 60.000 δρχ. καί των 55.000 ' δρχ. εάν ή δασμολογητέα άξία εί ' ναι ίση ή μργαλντέοα των 85.000 δραχμήν. Ι Τρ?λ);, καθ" (ίσον άφορί} τα αΰ- τοκίνητα: τα έ'χοντα κινητήρα κν- ' λινδρισμοΰ αν<ο των 2.500 κυβι- κών έκατοοτών, τό έφ' άπαξ πρό<τ θετον ΡΪδικόν τέλος ΰπολογίζεται ' βάσει τοΰ κνλινδρισμοΰ τή; μηχα- νής εν αυνδυασμφ .τρύς τή,·, τιμήν τοΰ έργοστασιίου. Εις ,τάσαν τερίπτίοσιν πρός επι (ιολήν τού έν λόγω τέλους λαμβά- νεται νπ' όψιν ', άρχικός κα'λΐΛ δοι σμός τοΰ κινητήρος, τόν οποίον φέ ρει τό αΐιτο-/ίνητον κατά την «ίσα- γιογήν καί ό οποίος δε,ν είναι δυ- ατόν νά είναι κατΐϋτεοος τοΰ υ¬ πό τοΰ έργοστασίου κατασκε"ΐ>ή;
καθοοιΐομένοΐ' καί περιλ.αμβανομέ
νοι> είς τα διεθνή περί αίτοκ.ΐΛ'ή-
τιΐΛ' ρντι·πα τρχνικών ποοδιαγρα-
φών.
Τέλο;, τό κατιι τα ανωτέρω πρό
σθετον τέλος είτπράττεται ηΰξημέ
νόν κατά 30% συμφώνως πρό; τάς
διατάξεις τοΰ αρθρον 2 τοΰ Ν. Δ.
453.1) (! 6.
ΤΟ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΟΝ
Κατ' έπαιάλη·»)'ιν έτονίσθη έξ έ
πισήμον χειλέων, ή άνάγκη άναλ.ή
ψειος ίδιικτικής πρωτοβονλίας διά
την ανάπτυξιν ι$λ· έξαγογών μας,
μέ παράλληλον έξαγγελίσΛ σειράς
μέτρων πρό; ένίσχικτιν τή; προσ¬
παθείας αυτής. Τό ριφθέν έξ επι¬
σήμου πλενράς «ολόγκαν» .τερί «ε-
ξίΐγογικοΰ αλ.μ ιΐτος», εύρε κατ'
αρχήν, άνταπόκοισιν «αί ένεθονσί
ασε τούς φορείς τής έξαγωγής.
Έν τούτοις, ά((οΰ έκόπασεν ό
ένθουσιασμός, ένεφιλοχώρησεν ό
σκεπτικιιτμός καί ή ·ψυχραιμοτέρα
θεώρησις τοΰ όλον προβλήαατος,
εάν κα'ι κατά πόσον είμεθα ίκανοί
νά άντοποκριθίομεν είς την έκ¬
κλησιν, προσγειονμενοι είς την
πραγματικότητα. Οί έξαγωγεΐς, εί
τε ίιπό την σκέπην τίόν όργανώσε-
ών τοιν, ϊίτε ώς «ιεμονιομένα ά'τομα
δέν παοέλειψαν νά έπΐ(Τημάν<ινν τάς έξ ά,τικειμένου δνσχερεία; διά την πραγμάτιοσ'ν καί υλοποίησιν τοΰ σκοπόν τούτου. 'ίΐ τοιαύτη έξ άντικειμένσυ ά- δυΛ'αμία μας, είς την εκπλήρωσιν των ώς .άνο> αγαθών ,τροθέσειον,
σΐΛΐίσταται, σήμερον, είς τό πεπρα
γμένον τοΰ όγκον τής παραγίογής
ιξαγωγίμοη' προϊΟΛτων. Διαστέλλε
ται εκ προοιμίον, ίίτι τό περιωρι-
σμένοΛ τού δγ^ον των σνναλ,λασσο
μένο)ν προϊόντοιν μ«ς, δέν όφείλε-
ται ρϊς τυχόν μείωσιν τής .τ<ιιρανο)- I γής. Άντιθέτο);, ό δείκτης τοΰ σύνολον, σχε&ύν, τής παραγι^γής, έμφανιίζεται άπό κτοΐ'ς είς εΐ'ος ηύ ξηιμε'νος, χοιρίς ι1 νσικά νά άποκλ.εί εται καί ή μείωσις αύτη; εί; ω¬ ρισμένα προϊόντκ.. πέραν τής σκο- .ιι'μο); άκολοι θονμέ-νη; ,τολιτικής μας, πρός περιστολ.ήν τή; παραγω¬ γείς διογκώσεο); ΐίδών τ·Μ<π, μή προτιμιιι,μένιον ε-'ι; την διεθνή αγο¬ ράν. Τό .τεπρρασμένον τή; πι/ραγω- γής είναι τό ίίλο. ζήτη,μα, τό ο¬ ποίον θά .τρέπει νά μά; προδλημα τίση καί νά άναξητήσωμρν λ.νσεΐΓ. Λί παηαγογικαί δυνατότητε; τή; χώρας κοτά κλάδον; κα'ι «-τροϊόντα, ύφίστανται κηί έ,ντεΰθεν άνακύ' πτρι ή άνάγκη αυξήσεως καί προ- σανατη.λισμοΰ τή; παραγωγής είς προϊύντα άνταπυκρινόμρνα πρό; την δ.εθνή ζήτησι,ν. Άκθιλοι'ιθο);, άπαιτεϊται ή επί όρθι'λογικ'οτέρας δάσειιι; ύργάνοισις κα'ι δ.ακίνησι; τοΰ εξαγο)γικοΰ εμ.-τορίοΐ', ρ'χοντε; πάντοτρ πρό όφθαλμίόν τάς διαιιορ φου,μένα; ρί; χά ξρνα ίμ,τορ<κά κέντρα κιιταστάσεις καί έντοιφελ.ον- μενοι των παρουσιαϊομρνιον ρύκαι- οιΛν. Οντιι); ρνεργοΰντρς ρί; τό δλον κνκλοιμα παραγοιγή - βιακί νησίς, θά δικαιούμεθα λ ά ομιλού¬ μεν περί έξαγ(ΐ)γικων άλμάτων κ«ί λοι,τΛν φΐλοδόξοιν κοί θεομιτών ΒΑ ΕΙΠΛΤΣΗ ΤΟ ΠΡΟΙ3ΛΗΜ Α ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΝ ΤΟΤ Κ Ο^ΜΟΤ; ΕΗΑ ΝΕΟ ΟΑΥ1ΤΟΥΡΓΟ Ο:Υ Τό «γκιμ,τερελίακύ όξν — παράγω γο ένύ; μύκηιτος — προκαλίί τα χύταιτη καί εντονη αναπτύξη των | φυτών Ο ν.. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Έν όψει τοΰ άινοίγματο; των πυλων τής 36ης Διεθνοΰς Έκθέ σε(ο; θρσσαλονίκη;, την 29ην τρ. δημοσιενετ(ΐι είς τό κυκλοφορή¬ σαν ήδη κατατοπιστικά,ν σχετικόν λενκωμα, μήνιιαα τοΰ υ.τονργαν Συντονισμοϋ κ. Μακαρρζοτι. Εί; τό έν λόγω μήννμα άναφρρρται, πλήν άλλον, ίίτι ή όλονέ," διευ^ρΐ) νομένη εί; ονμμετοχάς έγχοιρίοιν άλλά κνρίιο; ξένοιν, παραγοιγικών φορέων, "Εκθεσις θεσσαλονίκης, άντικατοπχρίξει τάς σταθεηώ; ά- να.ττνσσοιιένα; καί γονίμον; ρμΛ» ηικά; σχέσει; τής χώρας μα; με- τά τή; ΕΟΚ καί ή νενραλγική τη; θρσι; μεταξΰ τριών ήπείρο>ν,
καθιστά την Έλλάδα Ί&εώδη χώ
ρον Λαπτύξε(ο; τής διεθνοΰς ρπι
χειρη,ματική; ,ιριοτοβοΐ'λ.ίη;.
Τέλο;, ό κ. Μακαρέζο; άπευθΰ-
νει διά τού μηννιιατό; τού, συγχα
ρητήρια εί; τάς παραγωγικά; μο
νάδας τής χώρας διά την συμβο-
λήν των είς την ανάπτυξιν τή; έλ
λΐΊΜκη; οίκονομία;, επ* ενκαιρ/α
τή; 36η; ΔΕΘ, δπου εκτίθενται
τα πλρον άντιπροσο).τεντικά προϊ-
όντα τού ε'λληνικοΰ μόχθου.
ΑΡΘΡΟΝ ΤΟΥ κ. ΝΙΚ. ΜΑΚΔΡΕΖΟΥ
ΠΕΡΙ ΕΙΔΙΚΟΝ ΚΙΝΗΤΡΩΝ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΛΛΗΝ. ΕΚ6Ι0ΜΗΧΑΝΙΣΙΝ
«Ή 'Εθνική Κΐ'βέρνησι;, (|>ιλο-
«>;ονβα νά καταστήση τ»γ| Έλλά-
^ Ζώρ<ιν μέ άν.'πτνγαένην βιομη- *β)|αν, ΐ.-ΐιδιώκ-ει ϋπιυ; όκψοφφώ- "1 βεβμικόν καΐ διοικητικόν .τλαι! "ιον χαΐ ίν γρει ,τεσιν εί; τάς άοχάς τή; έ-
'Π'θρη,ι; οίκονομίας, στΓ.,ρίζρτιιι κν
ι?ι"); εί; την ί>ρ.ι.στης>ιότΓ,Τ(ΐ τιιΓ'
ιί|ώτον ίπιχειρηματίου, είς τόν ό-
οΐον το Κράτο; πΓίρέσχε την ά-
Ι*ιίΐστον σΐ'μ.ται,κίισΓασΊ ι τού.
Ίίΐιαιτρρκ; σι,μ'ίσία; βίνηι τό
Υ'Υονός, ότι εί; ιήν ταχείαν οίκο-
°Μΐχΐ(ν αοοον των τϊλ«ι«ταί«)ν ί-
Τ(|ΐ σννρ*6αλε κι<οί«>;, ό κατ' έξο-
*Ίν «ναπτνξιακός τομεν; τή; δεΐ'-
πκ/ραγωγή;. Οντω, ί-
χθη, διά τρώτην φοράν εί;
1ν "ΐχονομικήν ιστορίαν τή; χώ-
·'"*' ή ά·οδο; τοΰ είσοδήμ«το; έκ
Ίΐ ΜεττΐΛοιή,σεο); «ς επίπεδον ά-
ΐ0|τρρον τον άντιστοίχοΐ' τή; γεωρ
'α·ς Πλ^ον οιη'κρκρΐιμενιο;, ή συμ
ιΓΤοΧη τή; μρτα.τοιήσεοι; ίί; τό
"*«τ)άριστον ίθνιχόν ϊίσόδΓ,μα τοΰ
9'« ανήλθεν »1ς 18,9%, έναντι
"6% τή; γειοογία;. Τα άντίστοι
τόσο—ά κ«ιτά τό τελενταϊον
ε.ταΛΐα—ατικόν ίτο; 1966 ή<χιν *Υ' κπί 21,4',γ. ·Η σΓ,μει.οθεΙ- "" τοόοίνο; καταορικννπ «τι ή μρ- 'ν' -ιρότινο; άγροτικη, κατά βά¬ σιν ρλ.ληνική οίκονομία πορϊΐεται ήδη ρΐς την όδ.'η· τής ταχείας έκ- βιομηχανίσειο;. Ή ταχιρρυθμο; ανοδο; τή; β:ο μηχανικής δραστη,οιότητο; ,·?·ροήλ- 0?ν ί« ,τολλ.Λ,' κλάδον, γεγονο; τό ό.ιοΓον είναι ενδεικτικόν τή; εν ρΰτητο; τή; βάίΐεΐ'ΐ; τή; έκΓιιομη- χανίσεως. ΟΊ ταχντερον άνα,ττυσ- οόμενοι κλ.άδοι είναι οί των !·/.α- στικΛ' '/.αί πλαττικοιν ρΐδων, αί χνιιικη'ι καί αί (ίασΐκ«ί με γικΓ/ί, αί (ίιομηχανίαι μεταφορικών μέσον, κνριοι; δέ ή ναυ.τηγική βιο,μηχανία. Έ,Τι'ση; καί αί διθ',ιιηχανίαι -τοραγιογή; κατα- ναλ.ωτικών ,τρουντιυν, ώ; (ά ν<Γ'*ν- τικαί κα'ι χάρτου, τή; βρλ.τΐώσΐΐο; τής άιταγ(ΐινιστικύτητο; τής έγ- χίορίου ,ταρΓχγωγής είς την εσωτε¬ ρικήν αγοράν καί τή; εΰρϋΓητο; τή; ίίάσρω; τή; ϊ)«6ιομηχ'ίίσρ(")ς μρν,πλντρρο; έξαρτήσρί'ΐ; χρι'Γ>;
τό εξαγωγικόν ('ίλμα., τό ύποίον έ-
,τέτνχεν ή Ελλάς εί; τα ίίιομη-
χανικά προϊόντα κατά την τελευ¬
ταίαν τετραετία,ν.
Ή βιομηχανική άνά-ττνξις έν-
Οορρΰνρται άπό έίδικό; θεσπισθέν¬
τας νο,μοί1;, οί ό.τοΐοι .-τη>ρρχουν
πρός τουτο σειράν κινήτρον. Οτί-
Τ(ΐ), ιμεταξϋ δλλο>νι, άπ'^λλάβσεται
τού (τυρού είσύδήμα,το; τό <τννο- I λον των έτηισίίΐιν καθαρών κερδών Ι βιομηχατικόν ίΛ!χειρήσεο)ν, τό ο¬ ποίον διατίθεται διά την απόκτη¬ σιν νέιον έγκαταστάσειον ή την δη¬ μιουργίαν ή ανίησιν ίδιον κεφαλαί ου κινήσρο);. Παρρχονται ηΰξημρ- να ποσοστά άποσβρσεοις, Ινώ λί«μ βάνεται πρόνοια δπ«ι; αί ξτ>μΐαι
όρισμρνης διηχε'ΐρκττική; .τρριόδοιι
συμψηφίζοντοι πρό; κέρδη .τραγμ«
ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΝ
! ΠΕΡΙ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
| ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΤΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ι 'Τπό τού νπηυργρίον Εργασίας
•/ατηητίσθη σχέδιην νοιιοθί-τικοΰ
δ.ατάγιματος, δ'ά τοΰ οποίον πηο-
βλέπεται ό καθορισμό; ενιαία; δια
δ.κασία; ρυθιμίσεο; των άποδοχών
τού επί σχέσει εργασίας Ίδΐίοτικον
Δίκαιον προσ<οπικοΰ τοΰ άπασχο- λουμένον εί; τό Δημόσιον καΐ τα Χ.ΐΊ.Λ.Λ. τοποιοι'μενα εί; Ιπομρ'.ας δ·αχ-ιρι στιν.ά; χρήσρις. Έπίση; τό Δτ;μό- σ:ον άναλ.σιμ6άν~ι την κάλίΐ|>ιν ά-
ξιολ.ύγον μεοον; τή; ρτιβ.'ΐρΰν<τε- (ί; των 6ι^μτ;χ,£νικών ρπ:χ?ιρήσε- (·>ν έκ τόκΐ'ΐ'.' ρπ'ι δ/νείιον πηΓ); ποα
'Μΐατο,το'Γ,σιν έτ?νδι.τεον. Ποόσθε
τα κίνητρα, ώ; (Ιπαλ.λΓίγή έκ δπ-
σμών κιαΐ έκ τοΰ φόρον κύκλον
ερνΓ/σιών, έκ.-ττώσρις ρκ τΑν φο-
ρολογητέων κρρδίΊν καϊ επιστρο-
φαΐ τόκοιν. έκ τρα,τρζικοΰ δαη'ρι-
σΐίθΰ ,-ταρρχονται, μεταξύ «λ.λ,ον,
εί; ρξαγιογικά; έ.τιχε'ηήσεις.
Εΐδ'κιΌτρρον, .τρο»ριιιρνου περί
ξένον ί.τενδντών, είδι/.οί νόμοι παρ
ρχονν εί; τούταν; πρόσθετον ποο-
νομιιικήν μεταχείρισιν, οστε νά ί-
πιτυγχάΛ'ετ.τιι ή έ-/μετάλλίνσι; με-
γάλ,ον έπιχειρΓι'ΐατικόν είτκαιριων
ί.τό σΐ'νθήκα; όποτρε.τονσΓΐς την
έμ(|(ίισιν των κίνδυνον, οί όποϊ-
οι ένίοτε σννοδεύονν τα; ρπιενδί'-
σει; είς ξένας ν*χ! δή άνηπτυσσο-
μένα; χώρπς. Οντο), διά τή; άνα-
γνορίσρο; ρί; τό άλ.λοδχ.τόν έπι-
χειρτματικόν κε·Γάλαιοι τοΰ ίσχν-
οντος ρίδιν.οΓ' .τςοστατεντικοΰ κα-
θεστοτο;, τα δ'ιίμορφθΰμενα περι
ουσιακά στοιχεϊα ρξίίΐροΰντΓΜ πά¬
ση; άναγκαοτική; άπαλλοτριώσε-
γο; καί έπιτάξεο;. Οί κατά περί-
ΐττοσιν καΐ εξ ιλ-τα,ρχή; καθοριξό-
μεναι δροι άναπτνξεο; τή; έπιχει-
ρηματική; δραστηριότητος δρν με
τ«βάλλονται μονομρρο; Οπό τής
ίλληνίκή; κνβερνήσεος. Κιικ, τε-
λος, έ.τιτρρπεται ή έπανεξαγογή
των κεφαλ.αίον, >:ερδον, τόχογν ν.αΐ
Λμοιβρίν διά χρήσιν τεχνικόν μέ¬
θοδον, ένο παρ?χοίτ·(/ι έ»τ<ση; καί Ι είδικαί φορολογικαί διειν.ολννσει;. ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕ1Σ ΚΑΤΑ Τ01971 ΔΙ ΑΠΙ2Τ0ΙΗΙ ΘΝίΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ή έλληνική οίκονομία έξελίσ- σεται εΰνοϊκώ; κατά τό τρέχον I- το;. Εί; την όιαπίστοίσι,ν αυτήν προβαίνει ή 'Εθνική Τραπέζα εί; τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον οίκονο μικόν καί στατιστικόν δελαίθιν τη;. Καιτ' αρχήν, ή γεωργική .-κχραγο)- γη, τόσον έν τώ σννόλνθ τη; δση καί διά πλείστα έκ των επί μέρου; προϊόντων έφ' ·'>ηον βεβαίω; έπι-
κρατήσουν ευνοικαί καιρικαί, συν¬
θήκαι, άνα+ιένεται ότι θά διαμιορ
η (ϋ'θή εί; τα ύψηλά περνσινά επί
πεδα. Πάντιος, κατά τό λ.ήγοιν γε
οργικόν έτο; δέν εσημειώθησαν
οΰσιώδει; μεταθολΛΪ εί; την συν ]
θέσιν τον καλλιεργειών:
— Ή βιομηχα,ιία, παρά την ση
μειονμένην εί; ωρισμένους κλά-
δ< ι; επιβράδυνσιν τοΰ ρυθμοΰ ά- νόδον, παρονσιά^ει εφέτο; ση- μίιντικήν πρόοδον. Ίδιαττέ.ρ<ο; ηί>
ξημβν'η έιμφανίξετω ή παραγιυγή
τόν μετσλλείο>ν καί όρνχείον, τοΰ |
ήλ.ρκ.τρισμοΰ καί φοταερίου καί κν-
ο.'ο; ή βιομηχανική παραγιογη, ί)
μιταποίησις. Έ/ των στοιχείον
ποοκ,νπτει ότι ή οννολ.ική όιομηχα
νίκη .ταραγίογή, οχι μόνον ά, έρ¬
χεται, άλλά καί διαφθροΐτοιεϊται
πρός την κατειθυνσιν πλ.ρον έξει-
λιγμεν<ον μορφών. Αί έπε.δνσει; έξακολοτ·θοΰν νά αίιξάνο>ν, ή δέ άνοδική πορεία
τοιν άντανακ'άται είς τα; ηΰξημί-
να; ρίσαγΓ'ΐγά; "ΐΐφαλαιουχικών ά
ναθον κοτά τοΰ; τελευταίους μή¬
νας τοΰ 1Γ'70 καί τούς πρώτον; τοΰ
1971 καί είς την ρίσροήν αφθονίαν
, ι
κεφαλοιίον ΐκ τή; άλλοδιχπής. Τύ
Δημόσιον, εξ ά/.λ.ου, διαθέτΜ έφέ
το; περισσοτέρας πιστώσεις διά
την εκτέλεσιν έ'ργον ύποδομή;, τα
όποία θά έΛΐσχνονν οί·σιΐ'ΐδώ; την
προσπάθε.αν οίχπ ομική; άναπτύ-
ξεως.
— Κατά τάς ΰπ ιρχ.)ΐ'σας ένδεί
ξεις, ή όραστηριότης τοΰ τομέω;
τον ύ.τηρΐσκόν αϋξάνεται ταχέως.
Ό δείκτι,ς το,ν λιανικον πολήσε
ΐ')Λ· (Ί έρχεται μέ έπιταχννόιΐιενον
ρνθμόν. Λί εϊσαγι,ιγαί σημειώνουν
σημαντικήν ανοδον όφε;λομένι.ι κυ
ρίιο; τί; την ·'.ιέκτασ.ν τόν είσα-
γογον κεφα^Λίουχικιπ άγ,υθών.
Αί έξαγογαί ίίμη>; (ίιομηχανικών
καί βΐΰΓεχνικών προϊόντιιιγ δκιτη
ροΰνται εί; τα περυσινά επίπεδα.
Ση;ιατ) 'τικός ύ'ΐ'Γ,λοτερα είναι έ-
φέτοί ή οίίξΓ.σ·; τιτΰ τουρίστικοΰ
ρεΰματο; έκ τής άλλοδαπή; κ;χί
των έκ τοΰ τοΐ'ρισμοΰ εΙσποάξε<υΛ·. Τέλος, η άνοδο; τον ρίσ· δη,μάτ(ι)ν όδηγεί εί; την διύγκο·σιν γμλ· τρα πεζικόν κατα'θέσεοι. καί ηίΐτοι; έ- ξασφίχλίϊεται ή ί'γιής γη ;ματοδό τησ.ς τή; οίκονομική; 6ο-χβτηριό τητος. Τέλο;, ή Έθνική Τρίΐπεζα υπο γρομ,μίζει ότι τό έπίπεδιν τή; πά ^αγογή; καί' τοΰ είσοδήμχτο; κατά τό τρέχον ετο; Οά είναι ν>|ΐν|λόν καί
θά υπερβή αίσθητό; τό άντίστοι
χον τοΰ προηγοιμΓΐιου. Έφ' δσον
έπΐ/ληθρναη ή ποόβλ,ει|ιι; (ϋτη, τό
£1971 θά είναι τό τρ'τον κατά σει
ράν ρτο; τόν ύψυλ.όν οί Οιιόν άνα
πττ'ϊεος.
ΛΟΝΔΙΝΟ.— Σ' δλο τύιν κό-
σμο οί παραγογοί, τόν οποίων οί
προσπάιθειε; τείνουν στήν αυξήση
τή; άποδόσεί»; των καλλιέργειαν,
στρέφονν την στιγμή «ύτή τήιιι
προσοχή τού; σέ μιά ονγκοιτικά
νεα άνακάλ.υψη.
ΙΓρόκειται γιά τό γκι,μπερελλικύ
όξύ, ώριομένε; ίδιότητε; τοΰ όποί
ου ήλθαν στύ φώ;, οίαν ίαπιυνι-
κές καλλιίργειε; όρνζη; κατεστρά
φηοαν όλοσχ«ρώ;, άφ>ού πρ,οηνου
μι'ψο; παρουσίαοαν έ'να πρΐϋαοφα-
νή γιγαντισίμό.
Διεπιστώθη ίίτι αίτία ήτον ενα;
μύκη; (γκιμ.περέλ.λ.α φούνγκου;),
ό όπΌίο; παράγει τύ όξΰ ιτοΰΐο,
ποΰ αν χρησιμοποιή^ κατκλλήλχΜ;
μπαρεϊ νά δώσΐ) τε,ράστια άνθησις
στί; έσοδείε;, τόσο άπό ποσοτική;
οσο καί άπό ποιοτική; άπόψειυς.
"Ετσι, κ«θώ; ή ανθρωπότης ά-
Λαξηιτεϊ μέσ>α καί τρόπον; Ικανο-
ποιήσεο; τή; άνάγκη; τής το>φή;
ί'νό; συνιεχό; αΰξανομένου πλ.ηθυ
σμόν, τό όξν τουτο θά άποδίΐχθή
θείο δώρο στήν γεωργΐα.
Στήν Νότιο Άφρική καλ,λΐίρ-
γητή; εβάπτισε σπόρον; πτχτάτα;
σέ διαλύση γκιβρρελλ.κού όξέο;.
Τό άποτέλεσμα ή>το μοναδικό. Οί
μήνρ; ποίι άπαιτοΰνται κανοντκό;
εο; τή συγκομιδή, συντοιμεΐ'θηκα'ν
σε ι'ιμέρε;. Μπόρεσε νά συλλέξη
τί; πατάτί; καί να φυτέψη πάλι,
διπλίΐσιάζοντας μέ τόν τρόπο αντό
τ ήν συνήφθη άπόδοση. Σχετικά πει
ράματα δΐίξάγονται καί στήν Σο-
βετικήν "Ενοιση μέ ππιοόμοια ά-
ποτελέσματα στΐ; σιτοκιαλ.λιριργιει-
ε;. Οί Ρόσοι παραγοιγοί ηδη έν-
θαρρννονται μέ δλ.α τα μέσα νά
προσ'ΐνατολισθοΰν στήν χρήση γγοι·.
Σέ άλλε; χόρρ; τα φύλλ^α κια-
,ΐΛθΰ ποΰ έραντίσθηστη' μέ τό όξΰ
τούτο, έγιναν πολύ ;ΐ£γαλύτερα χω
ρίς νά θιγή ή ποιότη; τοΰ καπνοΰ.
■^ε περιοχέ; δπου καλλιεργιεϊΐται
(ίαμβάκι, σταφύλια κίΐί ψροϋτα, ή
άπόδοση έσημείιοσε αυξήση καιτά
20—30%.
Τό όξύ τούτο εχει την .μορφη κύ
νεως, ή όποία άποτελείται άπό κρυι
στάλλονς, των ό.τοίο>ν ή μοριακή
δομή είναι τρομερά σίι.ιθ'ετη. Σ ή-
I
μερά, πάντως, ή κόνις αυτή πα-
ράγΐται σέ έμπορικέ; ποσότηιτες.
Ό κ«λλΐΐργητή; δμο; ποΰ θά την
ι χρησιμοποιήση πρέπει νά διαθέτη
πλούοιο ή έποχιρκό; λιπαινύιμενο έ-
δαφο;. Γιά 1.000 έκτάρΜχ άρκοθν
4.Ί0 περί-τοι· γραμμάιρκί. γκι&ερελλι
κου όξέο;.
Άκόμη δέν είναι γνοστό; ό Τιρό
πό; μέ τόν όποιο έπιδρά στήν ά-
νάπ.τνξη τόν φντόν. Σιιμπερτχίνί
ται, ώστόσο, ΰτι είτε έπΐ'ΤΓχχόΛ'ΐΐ
την διαδικ«σνα ιιέ τήιι όποία άπιορ
ροφούν κ«ΐ άφομοιώνοτ>ν άπό τόν
ήλιακάν φω; τό όξνγόνιο καί τό
νρού θηιε.ττικέ; ονσίε;, είτε δτι μ>ε-
γεθΐηει την κντταοική άνάπτνξή
τον;.
Μέχρι στιγμή; πάντοις, δλε; οί
πληροφορίε; άνχφέρουν ίίτι τα στα
σύλια καί τα ρσπεριδοειδή, στά ύ-
ποϊα εχρησιμοποιήθη τό όξύ του¬
το, είναι μργαλντερα καί πιό χυ-
ιιώδη, ένω αΰξήθηκ* ή περιεκτικό-
ΤΓ,ιτα των τελ.ευταίων σέ βιιταιμί-
νη €.
"Αθη, τελ.ος, δποις χρνσάνθε-
μα, τριαντάφνλλα, γαρϋφαλλΛ κκχί
πολλά αλ.λα, άνθίζουν ταχυτέρα
καΐ δ:«ιτηροΰντ,ιι π·ερισούτ«ρο. Ά-
κύμη κια! τα μανι.τάρια διπλασιά-
ϊονται σε μέγρθο; μρ τό γκιβεοελ.-
λικό όξΰ, τύ όποίο τεννει νά άπο-
δειχθή ό καταλι'1'της τοΰ νόμου της
έλλρ'ι|ιρ<ι); ίτής τροφής, πού άιντι- ΝΕΑ ΠΕΡίΟΔΟΣ ΠΡΟΣΤ ΣΙΑΝ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΒΙΟΑ')ΝΙΑΣ Ι ΓΟΥΝ ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ Β. Ε, Την άνά,>;·.]ν προστασία; διά
τή; τή; νι.,^ιτικής όδοϋ τή; πρά
γματι έπα^ν ακή; βιομηχανία;, εί
δΐκώτερον υ έκείνη; των άκριτι-
κόν πίριοχ .ν τή; Ή.-ΐείοον, Μακε
δονίας κοί θριχκη;, έξέθροε δι'
ύπ. μνήΐίατύς τον πρό; τόν κ. πρω¬
θυπουργόν ό Σΰνδεαμο; Ι?ιομηχά-
νκ'Λ' ΒαρεΛΐ' ΈΛ/.άδο;. Τα κΐ<ρια σκμεϊα τοΰ έν λόγο έγγοάφου ρ- χουν ό; εξής: Έν άοχή, ϋπιιγραμιιίζεται ή ά¬ νάγκη σι γκρη,τή,σεο); των .πληθυ¬ σμόν τή; ύπίΐίθ'ΐου κτιϊ δή των άο κτικόν πρριοχόν διά τή; είς αϋ- τά; δτΜΐ;ουργ('α; ευκαιρίαν συνε- χοΰ; άπασχολήσρος. ΓοΓτα, εν ο- ί)·ει καί των άποτελεσμάτον τή; τελενταία; άπογραφή;, έκ των ό .ιο.Όν πηοκι.ιτρι σοβαρά μρτακίνη •τις τόν κάτοικον τόν .τρηΐφροει όν ανπΤ'," πρό; τα όστικά κρντρα είδικώτερ:.ν πρό; θεσσαλονίκην κ'ΐί Αθήνας. Πρό; αντιμετώπισιν τή; καταστάσεο); αυτή;, σννρχιΐει τό ίι.-τόμνΓ,ιΐΓχ, χοίνετΓχι ρπιβρβληιιε ν»1 ή δημιονργία εϋνοίκόν συ·θη >:όν διά την προγρημματισμοϋ τή;
έγκαταστάσρο; ανάλογον μργρ-
θους καί ρίδοιι; βιομηχανικόν μο-
νάδοιν ρί; κ.ίχθι,ιοισιιένιΐ έπαρχιακά
διοιιροίσματα.
Άκολοι'θθ); τύ έγγραφον άνα-
'[έρεται είς τα παλαιότρρον λη-
ΐ(θΓ,τα μέτρα προστασία; τή; έ-
παρχιακή; βιομηχανίας, χάρις εί;
τα όποία επετεύχθη κάποια άποκέν
τοοσις, δ'ά τή; δημιουργι.'ας πύ-
λον τή; μετα,-τηιιήσεο;, εί; Βό¬
λον, την θεσσαλονίκην καί Πά¬
τρα;. Κατά τα τρλρντιχΐα, έν το»1·
τοι,; έ'τη, συνρχίϊει, ή ,τροσΓασκχ
ΐ'ντή κατέστη σκιώδης λ.όγο) έπε-
κτάσειο; τώ,ν ενΕργετικων νπέρ αν
τή; μέτρον καί είς τα; βιομηχανία;
τή; περιοχή; ποίοτενονσης, κατα-
στάση; οϋτο προδληματική; τής
όλοκληρώσρο); τή; πρριφρρριακής
άναπτι'ξρΓ.);. Ποοστίθεται δτι· εάν
συνεχισθή ό βιομηχανικό; γιγαντι
σμό; τής προ)τευοΰση;, δπου ρχρι
συνκρντροθή τό βθ% τή; σχετι-
κή; δραστηριότητος, θά Λαρουσια
σθή κ«τά τα τέλη τής προσεχούς
δρκαρτάχ; τό έξη; μοναδικόν ρϊ;
τή,ν Ευρώπην ο,αινόμεΛυν: ή ,τγχ
θογενή; στ'γκέντρίοσι; ιί; την πε
ρια,έρειαν Αθηνών τοΰ 7(1^ τοΰ
βιομηχανικοΰ δνναμικού τή; γ/η-
ρα;, μέ άντίστο,χον έριιιοΜΐΐΛ1 τόν
υπόλοιπον διαμϊρισμάτον.
Έν χατακλείδι, εί; τύ ύ.τόμνητ
μα έκτιθενται <ά έξη; π.'.>οτάσεις
τού Συνδέσμου: Θέσπισι; νεον μ*·
τρο',ν προστασί'/; τή; έπαρχΐΓΧ·κή;
βιο,μνχ.χνίας, διά τόν όπο'οιν : α)
θά Γννοοΰνται αί εί; άζτίνα τοιι-
λάχ οτον 100 χ:λ..μ. άπύ τοιν Ά-
Ο'.,νόν έγκχτρστημέ,,αι μονάδε;,
|)) Οά παοε'χωνται ίδ.αιτρροι; σο-
(ΪΓ'ρά προνόμτχ είς τα; λε.τονργού
σ«; ήδη ή εί; τάς ίδριθ.,σπ·ιρας
(ί ΐΓχχνία; εί; "Η.-τειρον, Μιχκεδ:
νίαν κ-'ί Θράκην.
"ΙΙδι;, δ.ά τής πς.ογρ(/.;ιματιοθε1
σ' ; έγκαταστάσεο); τού σακχα-
ροιρ·ε.Όν Ξάνθτι; κτχί τοΰ σνγχρο
τήΐίοτο; β'ομηχανία; χάρτου κ«1 (
ξνλ.ον εί; Λράμαν διανοίγεται ή
πο"οπτική έγκαταοτιίσεο; β -,μ<ι χανιΉς κρρατος είς την πρδιάδα Κοιιοτ.νή; η "Ε^ρον κχ'ι ιίλλι,γ■ βιοσίμον βιομηχανιόν διά την ά.τί/σχύλ.Γ,σιν τού πλ.Γ,θισιιοΰ τόν περΐφρρριοιν α'ϋτόν. Τέλο;, συνιστβται ή σι·στ(χσι; ό μάδος ρργΓχσίη1; .ιιέ συιιμ?τοχΰ, ιιι· /όν τόν Σννδέσικκν Βιοιιηχάνον 'ΛθΓνόν (ΣΕΒ) θεσσαλονίκη; Βόλου καΐ Πατρόν δ ά τνΛ1 μελέ την τοΰ θέματο; κ^ιί υποβολήν συγ κρζοιιιένοιν είση*^ησεθ)ν. ΕΡΓΛ ΤΟΤ Ο.Λ.Π. ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΠΣΙΔΑ ΤΟΤ ΑΠΟΥ ΓΈΩΡΓΙΟΤ Πίστιοσιν ΰψου; 30 έκχτ. δρχ. θό Οιαθέση ό ΟΛΠ διά την υπό τού Άρχτιγρι'ον Ναυτικόν εκτέλε¬ σιν ρογ'ΐιν επί τή; νησίδος Άγιον ΓεοΐΓ,γίον. Εί; την· νήσον αυτήν θά μρταφρρθοΰν αί έγκατασττισει; τή; Ψητταλεία;, ή όποία θά παρα χορηθή είς τόν ΟΛΠ. Ό νπονο- γό; Έαπορική; Ναντιλία; ·/.. Χο λ.έβας ενέκρινε την υπό τοϋ ΟΛΠ διάθεσιν τή; σχετική; πιστώσεως. Τα έξαγγρ/.θ.-ντα υπό τοϋ Προέ δρου των ΗΙΙΑ νέα οίκονομικά μέ τρα, πρό; άΛάσχ^'σιν τή; διαρροή; τού εί; χρι^σόν άποθέματο; τόν Ήν<·)μενον ΙΙο'.ιτειόν καί περιο¬ ρισμόν τ*";, άσκη'μένη; κερόοσκο- π.'α; επί τοΰ όο/./.αρίον, άποτελούν καί σΐΛ'ΐστοΐη· ιήν ένδειξιν ένάρ- 'ίεο; νέ.'χ; περίοδον πολ.ιτική; συν ολλ.αγματικών ίσοτιμιόν. "Αλλ.ιοσ τε, άπύ τοΓ' παοελΛόντο; Μίΐίου, ότε ρξεδηλώΗη ή πρώτη κρίσις κ<ι- τόπιν τή; άπελ.ενθερώσεο); τή; ί- σοτιμ.ία; έναντι τοΰ θολλαρίου, τού μάρκου καί τοΰ όλλανδικοϋ φιυρι- νίον κί« τή; άνατιμήσεο; τοΰ έλ- (ιετικοΰ φράγκοιι καί τοΰ αΰστρα- λ.ιακοΰ ηρλλινίου. δ εγράφοντο αί νέαι έξελίξει; ρ'ι; τό διεθνέ; νομι οματικόν σνστι^α. Οίίτο, τό ίιφι- οτάμε',ον διεθνέ; νομισματικόν σύ στη,μα —κηνών χριισοΰ στ'ναλλά- γαατο;— ε'ίσέρνρτ<χι (ς τήν φά¬ σιν τόν κυμαινομένον ίοοτιμιόν, Βεβαίως, πολλαί κεντρίκας Τράπε¬ ζαι ενροπαϊκόν χωοών, άπό τοΰ 1908, έφήρμοζον τό διπλούν σύστη μιχ άγορά; χρυσοΰ, βάσει τοΰ ό- πο'Ίιΐ· ίτδίδετο είς <χνΐά; ή Ρι'χρρεια να πηοβοίνονν ιί; την έξαργύρο- σιν τοΰ όολλ«ριον εί; σταθερά; ιιιιάς —35 δο'.λάρια άνά οΐιγγί- (μι— μρ χσνσόν, ενω ή ύπόλοιπο; ζήτησις ένκαλ.νπτετο κοί ίκανοποι- εϊτο διά τόν εκάστοτε ελευθέριος &κχμοο() ουμένιον τιμόν. Τό ζήτημα, κπτά ταύτα, ΐφεξή; ί'έν ργκριτ·ίΐ ρϊ; τύ γεγονό; τή; (ιοαχυχρονίον ή μ /κρΓχρονίου διαρ κείας τής πρριόόον άστηθεία;, ό; Γιρύς την τελική1 διομάρφο·σιν των ίσοτιιιιόΛ'. Άλλ.ά ρ'ις τό γεγονό; δτι θνπονργύν καί τού; ΰπουρ-
λθύς Συντονισμοϋ, Εργασίας κα'ι
Έμπορίου, τοΰ Συνδέσμου Κατα-
στηματαρχόν Πιολητόν Βενζίνη;
διά τού όποίου 'ίητείται άνάκλησι;
τή; έρήμην των φορέοΑ' τοΰ κλά-
δου ληφθείση; άποφάσεοι;. Προσ-
τίθεται δτι ή άργίοι έφηρμόζετο
έκ περιτροπή; ;«χΐ δτι έκ τόι Κ70
προτηρίον βεν'ςίνη; τα 415 ελει¬
τούργουν εκάστην Κυριακήν, δνά
μενά νά έξνπηρετήσουν καί πολλο.-
π,λαβίαν τής σημερινής ζήτησιν.
χνικόν π.ρόβλ»|,α<χ, διά τύ παγκό¬ σμιον εξαγωγικόν εμπόριον, ώ; πρό; τό «-κλείσιμον» συμβάσρον επί προθεσμία διά τάς ίπ'ι πιστώοει πολήσεις ν.ιΊ άγορά;. Τό πρύβλη- μπ τουτο, ώ; έλ°χθη, άντιμετωπί- ζεται διά τή; έφαρμογής έκ μρ- ρον; χιορόν τινιΐν τοΰ όισνποστά- τον συστήιιατος. ΟΙ ΕΠΙΣΊΉΜΟΝΕΣ ΚΛΩΣΤΟ·Υ<ΙΆΝΤΟΤΡΓΟΙ Συυρστήθη ίπιτροπή μρ άντικεί μενον την μελέτην τοΰ ζητήματος των ειδικόν επιστημονικήν τεχνι¬ κόν κλάδον, οί όποίοι δέι εχουν άκόμη χα{κ·χκτηρισθή έν Ελλάδι ώ; άνιοτάτη εκπαΐδενσις, λόγχο έλ λ^είι(»Ρ(ο; ειδικόν σχολόν ή έδρών εί; τα έλληνικά πανεπιστήιμια καί ΙΙολυτρχνείιι. Τούτο έδήλ.ωσεν ό ΰφυποτ'ργό; παρά τω προ>θι—ουρ-
γώ κ. Έφέσιο; πρός τόν πρόεδρον
άντιπρόεδρον καΐ γεν. γραμματρα
τοΰ Συνδέσμου Έπιστηιιόνιον Κλ<,) στοϋφαντουργών, οί όποϊοι έπισκί ο, θέντε; τόν κ. ύφτντοτ'ργόν στηβ- ϊήτησαν μετ" αυτού θρματα αφο¬ ρώντα εί; τόν κλάδον τΛν επιστη- μύνιον κλοστοίίφαντουργΟΛΐ. ΑΤΞΗΣΙΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ■ΖΗΤΟΤΧ ΟΙ Τ1ΙΑΛΛΗΛΟΙ Ό γενικό; γραμματεύς τή; Ό- ιιοσπονδία; Ίδκοτικών 'Τπαλλή- . λι»ν Έλ.λάδο; κ. Κ. Νικολ.™ δή;, ■ προέβη χθέ; εί; διάβημα πρός τόν /.. ν.ι νργόν ΈΛγασία;, εί; τόν ό¬ ϊ ποίον έξέθεσεν εκ νρον τό αϊτη- ιια τή; ΟΙΤΕ τροί αί'ξήσεο; των κατιοτάτων μισθόν ν.·.ι ήμερομισθί όν τόν δΰο Εθνικόν Σΐ'λλ.ογικόν ' Σναβάσεο>ν. Ώ; γνοστόν, διά των
Έθ ΐκόν Σνλλογικων Σνμβά<τρο)ν ιογοσίπ;, ονθαίζονται τα κατότα- τα «'ίοια (δοιο άσφαλ.εία;) των μι- τθόν κπί ήαρρο·μισθίον, ή άναπρο σαριιογή των οποίον πρός τα έκά στοτε δεδομρνο τή; οίκονομική; ϊωή; όροθετεϊ κ'<ί την όλην άνα- κλιμάκωσιν τή; άμοιβή; τή; έργα- σία;. Όμο.'ω; ό γρνικό; γηαμ,ματρν; εζήτησεν άπό τόν κ. υπουργόν Έρ γκσία; δποι; προβή είς τάς δεον- πγι; ίνεργρία; διά την κατάργη¬ σιν τού Ν. 1427)50 καθώ; καί διά την ρκδοσιν των σχρτικόν Βιατα- γμάτίον καΐ διο κητικόν ποάξεον διά την ρύθμισιν τόν προβλ.ημά- τοιν θέσεο;, έντάξε<ο; καί έξελί- ξρο>; τού άπο 4ΡτίΓχς ρί; εκκρραό-
τητα διατελιθΰντο; προσοΜΤΐκον τοΰ
νύν Έθνικοΰ Όργανισμού Προνοί¬
ας.
μ«τοχτίζ«ι ή ταχέο); πολλαπλαοια-
ζομένη άνθροχπότης.
ΘΑ ΕΚΜΙΣΘΩΛΗ
ΤΟ ΑΝΑΨΤΚΤΗΡΙΟΝ
ΠΛΑΤΑΙίϊΝ ΒΙΩΤΙΑΣ
Ό ΕΟΤ θά ρκμισθώση τό άρτι
άποπεοατωθέν άναψιτκτήριον —
σνάκ - απάρ— τόν Πλαταιόν Βοι
οτία;, τό ευρισκόμενον παρά τόν
ίκεΐ άρχαιολογικόν χώρον. Οί έν-
διαφερόμρνοΐ διά την ανάληψιν"
τή; εκμεταλλρϋσρώ; τον, καλούν-
ται νά ύποβάλλ.ουν σχετικάς προσ-
ηορά; μέ-χρι τή; 10η; Σεπτεμβρί-
ου έ. ρ. ρί; τα κρτοικά γοαφρΐα
τού ΕΟΤ.
ΑΡΧΙΖΕΙ 1 ΚΑΤΑΣΚΕΤΗ
ΤΟΤ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
ΣΚΕΤΩΝ ΕΚ ΠΟΡΣΕΛΑλΉΣ
Άρχίζοιιν τόν προσέχη ιιήνα αί
εργασίαι άεγέρσρ(ΐι; τού έργοστα-
σίον τή; «Γενική; Κεραμεική; Βιο
ιιηχανία; Έλλ.άδο; Α. Ε.» —θυγα
τοική; τή; «Κερι/.μρική; Σεντίτ
Α. Ε.»— εί; Νέαν Άοτάκην Χαλ
κ,ίδος. Εί; την έν λόγοι μονάδα
πον θά άπορροιρηση επένδυσιν ν-
ιρου; 170 ρκατ. δοχ., θά παράγων-
ται έτησάο; 2.400 τόννοι έπιτρα-
πεϊίοιν σκευών έκ πορσελάνη;, βά
σει τεχνικόν μεθό&ον· τού έλ^βετι-
κού Οίκον «Αάνγκενταλ». Τμήμα
τής ποοαγοιγή; τή; έταιοία; αυ¬
τής, θά διοχετενεται εί; τό Ιξον
τερικόν μέσο,ι τού δικτνοιν τού έλ-
βρτικού Οίκον.
ΕΞΑΓΟΡΑΖΟΝΤΑΙ
ΤΑ ΕΞΑΓΩΓΙΜΑ
ΚΑΠΝΑ 1970
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΑΙ
Ο ΕΟΚ ΜΕ 2Γ.0 ΕΚΑΤΟΜ.
Ή Έπιτροπή Συντονισμοϋ Οίκο
νομική; Πολιτική;, σιινρλθούσα υ¬
πό την προεδρίαν ιτοΰ ίιπουργοΰ
Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρεζον, ε¬
νέκρινε τήινι παροχήν τή; έγγυήοΈ-
ο; τοΰ ΈλΛηνικοΰ Δημοσίο»1 πρός
την Τράπεζαν τής Έλλάδο; διά
την παρ' αυτή; καί μέσω τή; Ά-
γροιτι,κή; Τραπέζης τή; Ελλάδος
χρηματοδότησιν τοΰ ΈθΛν/οΰ Όρ-
γανισμοΰ Καπνβΰ μέχρι ποσοΰ 250
ρκατ. δραχμών.
Διά τή; χρη,ματοδοτήσβο; αΐιτή;
ό ΕΟΚ θά προβή εί; τήΙΜ έξαγο-
ράν συγκιεντρ('>θησοιμιρνο)ν, δι' Αη'
ρΰθεία; παρεμβάσεώ; ιτον, έξαγω-
γίμ,ιον καπνών, έσοδίίας 1970, είς
εκτέλασιν εκδοθη.'ση; έν προχει-
μένφ σχετικής άποφ<χ,σ«ι>ς τής Κυ
βρρνηττκής Έπιτροπής Καπΐνχ>ΰ.
Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΩΝ
ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
Νά γίνετουι άναδρ&μή ΐίς την
τιμήν μεμονωμένη; πιυλήσρο); τοΰ
συγκρκιριμρνου τνπου αΰτοκινήτου,
την οποίαν εΐχε τουτο δταΐν τό
πρώτον ετέθη εί; κΐ'κ?οφΌρ»Λν εί;
την δΐΐ'θνή αγοράν, προκιειμεΛΌυ
νά καθορισθή ή δασμολογητέα ά¬
ξία των εΙσαγομένΜν/ ρίς την χώ¬
ραν μιεταχριρισμένονν ρΛΊβατικών
αύτοκινήτων.
Τούτο εντέλλεται τό υπουργείον
Οικονομικόν διά τή; ύπ' αριθ. θ.
3485)30 έγκιιΐκλίον τον πρός τα;
τελοινειακά; αρχάς, πρός τάς ο¬
ποίας παρέσχρν όδηιγίας σχετικώς
μέ την δααμολογικήν κατάταξιν
καί την φορολογικήν μεταχείρισιν
τόν είσαγομένοιν έπιβοιτικόν αύ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΠΑΡΛΓΩΓΟΤΣ
ΜΑΣΤΙΧΗΣ ΧΙΟΥ
Ένεκ.ρίθη π(/ιοά ιτή; Έπιτρ,ο-
πής Σνιτον'ΐομοϋ Οίκονομική;
Πολιτική;, υπο; κτχταβληθή άπ'
ίνθίία; εί; τού; μαστιχοπαραγω-
νοϋ; Χίου οίχ^νομική ίνίσχνσι; έκ
10 δρχ. κατά λοιθαρόν χιλιόγοαμ-
μον ρξαχθη'σ:,; ή έξαχθησομένη;
νης μαστίχη; κατά τό ετο; 1971.
Ή ένίσχυσι; ί;ΐ«τη χο*>ηγεϊταιι
τρό; άντΐιμρτώπισιν μέρους τό^" δα
/τανόν καλ?.ιρογεί«ς, έπεξειργασίος
κ.γχϊ μεταφορά; τού προϊόντο;, ή
δέ προκαλονμρνη δαπάνη, βαρΰνου
σα τόν προϋπολογισμόν ύπουργρί-
οι> Γρωργίας, ύπολογίυΡται νά α¬
νέλθη μέχρι τοϋ .τόσον των 3.0Ο0.
000 δρχ. σννολκως.
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων
Έταιρειών κοί Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής ότι δι' απο¬
φάσεως τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ϋπ' αριθ. 66378)4120
ιής 16)12)65. δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 860)23.12.63
Φ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρίΖεται δτι 6ύναν
ιοι νά ουνεχίσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καϊ τοϋς Ίσολογισμοϋς των διά
ιής οίκονομικής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τής
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς τη€.
Η ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΗ ΘΕΣΙΣ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ ΒΑΘΜΟΝ
Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ ΟΙΚΟΝθΜΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
Ή συναλλαγματ·ΐκή θέσις τής
χώρας ΐσχυροποιήθη ετι πτρισσό-
τερο, χάρις είς την νέαν αύξησιν
τί)ν ·είς χρυσόν καί έξιυτερικύν
σιηαλλαγμα δια&εσίμον τής Τρα-
πέζης τής Ελλάδος.
ΑΙ ανωτέρω δκυτιστώσεις ,τοο-
κνπτονν άπό την κνκλοφορήσασαν
Ιδθήμεςκνν συνοπτικήν κατάστασιν
τής Τραπέζης τής Ελλάδος τής
31ης Ιουλίου 1971. Συμφώνως
πρός την έν λύγι;) κατάστασιν, κα-
τά την διάρκειαν τού δευτέρου δέ
κα,τενθη,ιιέρου Ιούλιον 1971, εση¬
μειώθησαν αί άκόλονθοι μεταβολαί
εία τα κυριώτερα νομισιματικά με-
γέθη:
1. Τα είς χρυσόν κιιί έιξωτε,ρι-
κόν συνάλλαγμιΐ διαθέσιμα τής
Τραπέζης τής Ελλάδος έσημεάο-
σ«ν περαιτέρω) «{ίξησμν Λνερχομέ-
νην:
Είς 49,.") έκατ. δρχ. σνννπολο-
γιζομένον των είς <ηρνάλλαγμα ύ- ποχρεώσεον όψεως τής Τραπέζης Είς 426,6 έκατ. δρχ. ανευ σννυ- πολ.ογισμοΰ των έν λόγω υποχρεώ¬ σεων. 2. Ή κυκλοφορία τραπεζαγραμ ματίον λόγω τής σΐ'νήθους κατά την περίοδον αυτήν άνύδον των χρηματικήν ίκταμιεύσεοη· διά την οιιγκένΐτ<3<ι>σΐν πλείστον άγροτικών
προϊόντΐον καί την καταβολήν τοΰ
έπιδόματος Αδείας €Ϊς τοΰς εργα-
ζομένον;, έσηιμιρίωσιε την έντό;
των προβλρφθεισων όριον έποχι-
κήν αΰξησιιν κατι'· 1.483,5 έκατομ.
δρχμ. Έκ τής αύτη; ό>; ανο> αίτί
άς (συγκέντρωσις Λγροτικών προ-
ϊήνιτονν) ηυξήθη καί τό χρΐωστι-
κόν υπόλοιπον τοΰ «Λογαριασμόν
ΠρομηΘειων ΚΛταναλιοτικώνι Α¬
γαθών» τοθ Δημοσίου, κατά 562,
1 έκατ. δρχ.
Τέλος, αύξησιν κατά 872 έκατ.
δρχ. εσημείωσε τό συνολικόν ν-
ψος των πρός την οίκονομίαν πι-
στώσεων τής Τραπέζης τής Ελ¬
λάδος, Ρώ αί παρ' αυτή καταθέ¬
ση; των λΛΐπών Τραπεζών ηύξη-
Οι,σαν κατά 468,) έκατ. δρχ.
ΤΟ ΩΡΑΡΙΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΎ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΚΑΙ Α. Ε.
Έξ άφο·ρμή; σχετικών έοοιτη-
μάτιον, τό υπουργείον Εργασίας
διευκρινίζει ότι ή διάρκεια τής έρ
γασία; τοϋ ύπιιλληλικοΰ προσωπι¬
κού το)· γραφείοις έν γένει, δέν
δύναται νά ύπερβαίνη ημερησίως
τάς 8 ώρας. Διά τό υπαλληλικον
προσωπικόν των Άνονύμον Έται-
ριόν καί Τραπεζων, ή διάρκεια
εργασίας ωρίσθη είς έπτά ώρας
ημερησίως (άρθρ. 6 Α. Ν. 547)
1!)37).
ΤΠΟΜΝΗΜΑ
ΚΛΩΣΤΟΎΦΑΝΤΟΤΡΓΩΝ
Την άπαλλαγήν των εργοστασι¬
ον κλωστονφαντονργία; έκ τής υ¬
ποχρεώσεως καταβολής είσφοράς
εί; περιπτώσει; έπε·κτάσεο)ς τοϋ
σχεδιον ,τόλειος, είς την περιοχήν
δπου είναι έγκατεστημένα ταυτα,
ζητεί δι* ύπομνήματός της, πρΛς
τόν άντιπράεδρον τής κυβερνήσεως
καί υπουργόν Εσωτερικήν κ. Ττ.
Παττακόν, ή "Ενο)σις Βιομηχάνων
Κλωστονφαντονργων. Είς τό ν-
πάανημα προστίθετα» ότι τό ώς α-
νο> μέτρον θά συντελέση είς την
ανάπτυξιν των βιομηχανικήν μο-
νάδιον τής κλωστοϋ<(αντονργίας. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙΙΝΙΚΑ ΘΕΜΑ ΤΑ ΝΕ0ίΤΡ0ΠΟΣΑΠ9ΕΗΡΙΝ!ΕΟΣΤΟΝΚΑί!!ΟΝ Τπό ΚΩΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γεωπόνου .Καπνολόγου Τ. Διευθυντού Ε.Ο.Κ. καν στόν ήλιο, καί ίδάος στά πρί>-
τα καί δευτέρα χέρια. Προφυλάτ-
Τά τελευταία χρόνια πολλο'ι πα-
ραγωγοί ωρισμένον περιοχήν νής
Ελλάδος, χρησιμοποιοΰν γιά την
άποξήρανση .τον καπνών τους, τα
νάϋλον διαφανή καπνόπανα. Πρύ-
κειται γιά καλυμματα άπό την πλα
στικήνλη «ΠαλυυΊνυλίον», πού κα-
τασκευάξει ή έγχιίνριος βιομηχανία
μέ εΐδικές περιμετρικές καΐ έσο.τε-
ρικές ένισχύσεις καί πλαστικούς
χαλκάδες μεγάλης άντοχής. Τα
πλαστικά αύτά καλυμματα μένουν
μόνιμα πανίο στά χορικά ξηραντή
ρια (κρεμανταλάδες). Άπλώνον-
ται περίπον σάν τα πάνινα, δηλ,α-
δή σέ σχήμα δίκ.λινης στέγης. Ή
ζεστη στά νάϋλον σκέπαστρα είναι
μεγαλύτερη έκείνης των πάνινον
καπνοπάνων.
Άπό προσιοπικές μας δοκιμες
βγαίνει τό σνμπέρασμα πώς στά
νάίίλΛν καπνόπανα, τα καπνιόφνλ-
λα ξηραίνονται 2—3 μέρες γρηγο
ρώτερα. Παίρνοΐ'ν μεγα,λ.ντεοο 6ά
ρος, καλντερο χοΛμα καί ά,τοκτοΰν
γενικά καλύτερη ποιότητα άπό τα
καπτα ποΰ ξτ>ο«ίνονται στόν ήλιο.
τονν τα καπνα απυ οαπισμα, απο
την ξαφνική βροχή, την όροσιά τής
νύχτας καί την συνεχή κ.ακοκαιρία.
Είναι έλαφρά, γερά, φθηνά, άδιά
βροχα καΐ εύκολομεταχείριστα.
Γλνντών<ουν τόν παραγ'ογύ άπύ τήν έπΐφυλακή καί τήν συχνή άπασχύ- ληση γιά -άπλομα καί γιά μάζεμα (όπως σνμβαίνει μέ τα πάνινα κα- πνύπανα). Βαστάν πολλά χρόνιΐα "Αν σχισθούν ή τρυπήσουν, μπα λώνονται μέ είδική κόλα καί μπα- λ.ώματα πού κυκλοφορούν στό έμ- πόριο. "θταν τελειώση τό ξέραμα τών καπνών καΐ θό ιιπούν στήν ά- ποθήκη τα πλαοτικά κ.απνόπανα, δέν χρειάζονται καμμιά ίδιαίτερη σΐΎτήρηση (Αερισμό, τάλκ κλπ.), πιαρά μονάχα νά ποοστατενθοΰν ά¬ πό τα ποντίκια, ποϊι ιπορεϊ Λα τοΰς κάνουν ϊημιά. Έπίσης ή πεϊρα ε- δειξε καί τα πολύχρονα πειράματα άπέδειξαν πάς τα πλαστικά κα- πνόπανα είναι ίνθεκτικά στόν ή¬ λιο, στό > δυνατόν άέρα καί τήν
Ό νπονργύς Συντονισμυύ κ.
Ν. Μακαρέζος, προσφωνών τόν ά
<|ΐχθέντα πρόσφατος είς την Έ/, λάδα, δι' έ,πίσηαον επίσκεψιν!, 1'ε νικον Γραμματέα τού Όργανισμοϋ Οίκονο,μικής Σννεργασία; κ<ιί Ά ναπτνξεος (ΟΟΣΑ) κ. Έμ'ιλ Βαν Λέννιπ, .τροσδ!·ώρισε τή' θέσιν τής Έλλ.άδος έναντι τον βασικων σκοπόν τού έν λιιγιο Διεθνοΰ; Όρ γανισμού, ώς «κολούθοις: «Ή Ελλάς ι"/.ει ΐνστερνισϋή τάς αρχάς, επί των οποίων έθεμι αώθη ή ίδρυσις τοΰ Όργανισμοϋ Οίκονο.μική; Σννεαγασίας καί Ά- ναπτύξειυς τοΰ ΟΟΣΑ κα'ι αί ο¬ ποίαι κατιυθύνονν την δράσιν τον. Λιά τούτο, ή χώρα μας προσπαϋεΐ νά σνμβάλλη, δι' όλων των δυνά- μεών της, είς την άπρόσκοπτον όιεξαγωγήν τοΰ έργον τοΰ Όργα νισμοΰ καί είς ι όν επίτευξιν τών σκοπών τού. Ή Ελλάς, κατά την1 διαμύρφω- θιν καί εφαρμογήν τής Οικονομι¬ κάς τιΐς Πολιτικάς, άκολουθεί κα¬ τά γράμμα τάς κατενθυντη-δίους γραιιιιάς τοΰ Καταστατικόν τοϋ Ο. 0.21 .Α. Πράγματι, ταχΰς ρπθμο; οίκονομικής άναπτύξεο; καί δια¬ τήρησις τής οίκονκΗΐική; σταθερό τητος άποτελοϋν τοΰς δύο βασι- κονς στόχους τής 'Ελληνικής Οίκο νομικής Πολιτικής, τοΰς απόρους, ευτυχή;, κατά τα τελευταία έ'τη, επι τυγχάνει ή χώρα είς λίαν ικα¬ νοποιητικόν βαθμόν. Ό Ετερος βασικάς σκοπός τοΰ ΟΟΣΑ, δηλαδή ή ύποβοήθησις τής ο'ικονομικής ιΐναπτύξεως την Αναπτυσσομέηιον χώρον, σναπί- πτει απολύτως πρός τάς γενικάς κα'ι είδικάς προσδοκίας τής χώρας μας. Ή Έλλ,άς, καίτοι έ'χει προ- χορή,σει πρός τήν κατεύθννοιν άναπτύξεος τής οίκονομίας της, παραμένει ούσιασπκώς χώρα Ανα¬ πτυσσομένη καί, ώς έκ τούτου, 'ρ- χει Ανάγκη πολλ^ΐπλής σννδρομής έκ μερους τών άνεπτυγμένον χο¬ ρόν είς τήν σχετικήν προσπάθειαν της. Άλλά, πέραν τής δικαίας τοιαν ιης άξιόσεός της, είς τήν οποίαν ευτυχή;, εχει ενοει έπαρκή άνια,- πόκρισιν μέχρι τοΰδε καί έλπίζε είς μελλοντικήν κατανόησιν, τι ΕλΛάς πιστεύει είς την γενικοτέ ρι/ν ανάγκην τής Α'ντιμετωπίσεω», τού όλον πρσβλήματος των Ατ·- πτνσσομένων Χωρήν, προκειμένον τα άγαθά τής συγχρόνου κ.οι·ιιονίαν κα'ι τοΰ τεχνικοϋ πολιτισμού νά κ ο. ταστοΰν, συν τω χρόνω, κτήμο <"λ.(·Λ' των λαόν τής Γής. Τα μέχρι τούδε έπιτεύγματο τοΰ ΟΟΣΑ είς τόν τομέα αυτόν, δικαιολ.ογοΰν την πεποίθησιν ότι ό Όργανισμός, ΐν προκειμένφ, α¬ ποτελεί σημαντικώτατον έργον καί ότι τελικής θά σνμβάλη ούσιαστι κώς είς την επιλυσιν τοϋ «χισικον τούτον προβλήματος -Βθΰ αιώνος μας. Ή Έλλ.ας δέν οοαθέτει, <>ε-
6αίως, περίσσειαν μέσων διά νά
συνδράμη ΰλικώς τίγν προσπάθει-,
αν ταύτην. Πράττει, όμος, ο,τι
δύναται πρύς την κατεύθυνσιν αΰ
την. Πιστεύει σταθερώς είς τάς
ίδέας τής διεθνούς άλληλεγγης,
τής ειρήνη; έν ελευθερία καί τή;
δικαιοσύνης. Θέτίΐ είς την διάθε¬
σιν τή; Γραμματεία; καί των εϊδι
κων όργανον τού ΟΟΣΑ την σχρ
τικήν έμπειρίαν τη; άπό την αν¬
τιμετώπισιν τών ιδικήν τη; ποο-
βλημάτων. Παρακολ-ουθεϊ σνστη-
ματικώ; κα'ι ϋποβοηθεϊ τάς σχετι-
κά; ερεύνας τοΰ Όργα'ΐισμοϋ δ,ά
τή; παροχή; στοιχείον χ,αί τή; συν
εδγασία; τών έμπειρογ'νονμόνων
της.
Πέραν τών Ανωτέρω, θά έπεθύ
μοι·νι νά τονίσω ότι ή Ελλάς πι¬
στεύει απολύτως είς τόν ρόλον τύν
οποίον δύναται να διαδραματίση ό
Όργανισμό; πρυς εκπλήρωσιν τοΰ
τρίτον βασικοΰ σκοπόν τοΰ Κατα¬
στατικοΰ. Δηλ.αδή τήν σνμβολ.ήν
τού εί; τήν ανάπτυξιν τοΰ διρθνον;
εμπόριον καί τών σνναλλ.αγίη' επί
πολνμεροΰ; βάσεω; καί ανευ δια-
κςίσεοιν».
Κατά τήν έν Ελλάδι επίσημον
επίσκεψίν τού ό κ. Βάν Λέ'ννε.τ
είχεν, έν τφ κύκλω τών καθηκόν-
των τού, διαφόρον; συνομιλ.ία; με
τα των μελήν τή; ΈθΉκ.ή; Κυ¬
βερνήσεως, Διοικ.ήσεων, Τραπεζι
κων Ίδρυμάτον καί εκπροσωπών
των παραγογικ'όν όμάδιον ,πρύ
τής Αναχωρήσεως τού δέ έξ Έλ¬
λ.άδος, εγένετο δεκτύ; έκ μέοου;
τή; Α. Ε. τού Άντιβασιλίως στρα
τηγοΰ Ζωϊτάκη κα'ι τού πρωθνπουρ
/ού κ. Γειοργίου Παπαδοπούλου.
ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΗ Σ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΤΤΙ
ΛΙΑ ν
Ή δύναμις τού υπό ελληνικήν
σημαίαν Εμπορικον στόλον Ανήλ-
θε, την 31ην Μαίου 1971, είς 2.
441 πλοία όλική; χορητικότητος
14.6Κ·Γ).231 κύριον, ήτοι ηυξήθη,
ί'αντι τή; άντιστοι'χου ήμερο,ιιηνί
π.- τοΰ 1970 κατά 251 π?ΛΪα όλι-
'-ής χωρητικότητος 2.44ή.2.">1 κό¬
ρον.
"Αξιον ιδιαιτέρας μνείας είναι
τό γεγονός ότι επί την ημερών
τή; Έπαναστάσεος ή χωρητικό-
της τοϋ ελληνικόν εμπορικον στό¬
λον σχρδόν εδιπλασιάσθη, ανξη-
Οείσα κατά ιϊ.900.000 πρρ'που κό
ρονς.
Κ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΣΥΗΟΙΙιΙΡΐΙΙΙΙ ■
«. 11.226)69άϊλΑΜ
Ν _.ΑΤΑΞ£:Μ
Ακόμα, περιο^ζονν την μωσαϊχη βροχη. Μονο τό κοφτερο χαλαζι
(κοινως γραμματα) σε ποσοστο ] μποοεΐ να τρνπηση άλλα ή πε-
χαμηλότερο άπό καπνά ποϋξηοάθΐ; ρ/πτοση αυτή ρΤνΐιι σπάνια.
ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑΧΥΝ ΡΥΘΜΟΝ ΤΑ
ΕΡΓΑ ΚΥΒΕΡΙΟΥ - ΑΣΤΡΟΥΣ - ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ
Μέχρι τέλους τοΰ 1972 θά κα¬
ταστή δννατή ή πλήρης άποαεοά
τιοσις καί παράδοσις, είς την κυ
κλ.οφορίαν, απάντων των τμημά-
των τής παραλιακής όδοϋ Κνδερί
όν — "Αστρους — Λεωνιδίου. "Η
δή, συνεχίζονται μέ έντονον ρυθμόν
αί εργασίαι κατιχσκενής των ύ.ιο-
λοίπων τμημάτων τής έν λόγω ό-
δοΰ, κατόπιν τής εγκριθείσης παρά
τοΰ υπουργόν Συντονισμοΰ κ. Ν. ,
Μακαρέζου χρηματοδοτήσεο; τοΰ
εργου διά ποσοΰ 20 έκατομμνρίοιν
δρχμ. έκ τοϋ προυπολ.ογισμοΰ δημο
σίων επενδυσεων τοΰ τρέχοντος ε-'
τους. |
Τό νέον τούτο άδικον έργον, τοΰ
όποίου μεγίστη είναι ή σημασία
διά τήν τουριστικήν άξιοποίησιν
καί «ίκονομικήν ανάπτυξιν τή; Ά '
νατολικής Πελοποννήσου, έ'χει μή '
κος Γ,7,5 χιλιομρτροη·, ή δέ συνο
λική δαπάνη κατασκευάς τον, θά
ανέλθη είς 1.10 εκ<ιτομμΰρκι δρχμ Έξ αυτών έδο^τανηθησαν κατά την τριετίαν 1964 — 66, μόνον τα 32 έκατομ. δρχμ. ένώ τα υπό λοιπά διέθεσεν ή έθνική κυβερνη' σις. "Ηδη, αί εργασίαι διαπλατύν σεως καί 6ελ.τιώσεμ>ς τής παλαιάς
δδοΰ Κνβερίον — "Αστρον; εχονν
αποπερατωθή, τό δέ τελευταίον τμή
μα τής όδ»ΰ, ήτοι άπό τού 47ου
χιλαομέτρου μέχρι Λεωνιδίου, θά
αποπερατωθή έντός τοΰ τρέχοντο;
ε"τοτ»ς.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή νέα
όδός Κυβερίον — "Αστρου; —
Λεοννι&ίου, παρ' όλον ότι διέρχΐ-
ται. διά λ-ίαν άν(,>μάλου έδάφον;
καί άποκρήμνων άκτών, διαιθέτει
λίαν Ικανοποιητικά γεομετρικά
στοιχεΐα (πλ.άτο; όδοστρώ^ιατος,
άκτίς καμπνλΛν κλπ.) έξασφαλί-
ζοντα ταχεϊχχν καί άσφαλή διακίντη
σιν των όχημάτονν. Πρό; τουτο, ά
πητήθη ή κ.ατασκευή μεγάλων τε-
χνικών Ιργων, ώ; έκβροχισμοί, ΰ-
ποστηρίξει; πρανώνι, γέφνρα μή
κους 100 μέτρων υπεράνω τοΰ χει
μάρρου Τάνου, ώ; καί δύο ετε
ραι γβφυραι μήκους 21 καί 25 μέ
τρών άντιστοίχαις. Π; σχετικήν ά
νακοίνο>σιν τοΰ νπουργείου Σννιτο
νισμοΰ, ύπογραμιάζεται ότι ύπάρ
χει πρόβλεψις μελλαντνκής έπ:εκτά
σ«ος τί|ς όδοθ μέχρι τίίς Μονεμ
δασίίιΐς, δημιουργουμένης οΰτω μι
άς θαυμίΐσίας παραλιακής όδού κα
τύ. μήκος τοΰ μεγαλύτερον τμήμα
τος των άκτών τής Άνατολικής
Πελοποννήσον. Οντως, θά έ.ιιτεν
χθή ή άπ' ίύθείας σΐ'νδεσις των
μεγάλον τον«ριστικών κέντρον τή;
Λακκοονίας μετά των παραλιακών
πόλεο)ν τής Κυνουρίας καί τής'"Αρ
γολΛδος, είς τρόπον ωστε νά δη¬
μιουργηθή ενιαίον καί πλ.ήρες τού
ριστικυν όδικόν νύκλιομα, είς μίαν
άπύ τάς πλέον ένδκιφερούσας πε¬
ριοχάς τού έλ.ληΜκοϋ χώρον.
ΣΥΝΕΚΡΟΤΗΘΗ
^12 ΣΩ,ΜΑ
ΓΟ Δ.Σ. ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ
ΣΤΛΛΟΓΟΤ ΑΘΗΝΩΝ
2υνεκροτή|θη είς σωμα, τό άν/>θως:
ΙΙρόεδρος Γ. Άναστασάπονλος,
α' άντιπρόεδρο; Ι. Π/.ατώνης, 6'
ά'ντιπρόεδρος Α. Παπαδασιλόπου
λος, γ άντιπρόεδρος Ε. Παπαγιάν
νης, ταμίας Π. Σταυρίδης, γεν.
γραμματεύς Ν. Νικολύ.ιουλος, ρ'ι
δικ. γραιμματεύς Ι. Μεϊμαρίδης,
έ'φορος Α. Κωστόπουλος.
Σύμδονλοι εξελέγησαν οί κ..κ.
Π. Ξ. Λαμπρόπουλος, Ν. ΙΙάλ
λ.ης, Ν. ΠαρασκεόποιΛος, Γ. Σπ.
Μπαλ,άσκας καί Β. Βοντσαράς.
Άμέσ(ΐ)ς μετά ιήν συγκρότησίν
τού τό νέον Δ.Σ. τοϋ Έμπορίκοΰ
Σνλλόγου Αθηνών συνήλθε είς
σύσκεψιν κατά τήν οποίαν άπεφάσι
σε τήν δημιουργίαν είδικών τμη¬
μάτων διά την καλυτέραν παρακο
λοΰθησιν των επί μερους θεμάτο>ν
εκάστου κλάδον τοΰ εμπόριον.
Έπίοτις απεφάσισε την σύστα¬
σιν ομάδος έκ νέον έμπόρων, κυ
ρίω; διπλωματούχων άνϊοτάτιον καί
ανωτέρων σχαλών μή μελών τοϋ
Δ. Σ. μετά τοΰ όποίου ή ομάς θά
ευρίσκεται είς στενήν επαφήν καί
συνεργασίαν. Πρόεδρος τή; 6μά·
δο; ωρίσθη ό άντιπρόεδρο; τοϋ Ε.
Σ.Α. κ. Δ. Παπαβασιλόπουλος.
Έν τώ μετοίξύ, ό πιροεδρος τοΰ
ΕΣΑ κ. Γ. Άναστασάπονλος, έδή
?ίΐ<τρν δτι τό ΔΣ τοΰ Σύλλογον θά Διά κοιυής αποφάσεως των υ¬ πουργόν Συντονισμοΰ, Οικονομ- κων, Εμπόριον καί Βιομηχαν.ας, έντός τών πλ.αισίων τών διατάξεως τοΰ Ν. Δ)τος 226)1969 «περί δια- σφαλϋίσεως ίσον ίίρων άνταγωνι- σμοΰ διά τα έλληνικά π.ροίύντα», καθορίζονΐαι ώς κάτωθι, ώς ανε¬ κοινώθη υπό τοΰ νπουργείου Συν- τονισμοΰ, σχετικώς μέ τα έπιστρε φόμενα τέλη χαρτοσήμου επί έξο γωγών ωρισμένων προϊύντων. 1) Οίνόπ«·υμα &ξωτερικοϋ, ει¬ σαγομένων επί ,-ιροσωρινή άτελεάι καί άναμιγννόμενον μετ" έγχιορί όν οΐνων, πρός ενίσχυσιν τής είς (έαθμούς ίκανότητος τούτιιιν, απο¬ τελεί πρώτην ύλην έν σχέσει πρός τύ έξαγομένον προϊόν (οίον). Κα τα συνέπειαν, τό επί τού είσαγομέ νού τούτου υίνοπνεύματος άναλο- γοΰν καί μή καταβλ.ηθέ χαρτύση μόν, κατά τήν επί προσορινή άτε- Κίϊχί εισαγωγήν αυτού, δέον νά έκ πίπτεται έκ. τοΰ κατά τήν έξαγο- γήν των οΐνων έπιστρεφομένου χαρ τοσήμου σνμφώνο; πρός τήν σχυ ΐι·/ήν έν προκειμένο) διάταξιν τού ώς αν υ Δ. Διατάγματος. 2) Τέλος χαρτοοήμον», καταθλη θέν επί όρΰζης άλλ.οδαπής προε- /.εύσείιις, είσαχθείσης προσωρΐιώς είς τήν χώραν ϊπί σκ.οπω έπεξερ γασίας καί έπανεξαγογής, λόγω μεταβιβάσεως ταύτης υπό τοΰ άρ χ.κου είσαγωγέως είς έτερον προ σοπον πραγματοποιήσαν τήν ε¬ πεξεργασίαν αί επανεξαγιυγήν, δέ·ι δίναται νά έπιστραφή, ώς καταβ/.Τ| Οεν διά σνναλ.λακτικήν πράξιν, εύ ρισκβμένην έκτάς τοΰ κυκλωματο; τής οικίας .-ταρ'ΐγογικής διαδικα πίας καί μή άναγκαίας διά την έ ξαγωγήν. 3) Ή έπιστρεφομένη καιτά την εξαγωγήν μέση έκ τελών χαρτο σή).ιον έπιβάρυνσις προσαυξάνεται προκειμέ·ν1ου πιερί έξαγομέν(ον έλαι ών τού κεφαλ^ιίου 20 τοΰ Τελωνεια κου Δασμαλογίου Είσαγιογής, κατά 0,50%, έξισουμένη οντω πρός την μέσην έπΜΐτρεφομέΛ'ην ομοίαν επι βάρννσιν έπΐ τώι» έξαγομ^/ων ε¬ λαιών τοΰ Κεφάλαιον 7 τού αύτοΰ Δασμολογίου. 4) Επί έξαγωγής άρωματικών κ<ιί φαρμακευτικων φυτών, ώς καί χαρουπάον καί χαρουπαλεύροη· τό προβλεπόμενον ποσοστόν μεσης έκ τελών χαρτοσήμον φορολογιν.ής έπι6αρύνσεο)ς τών ,τρο'ίόντων τού των έπιστρέφεται προσανξημένον κατά δΰο άκεραίας μονάδας. Περαιτέρικ, διά τής αυτής κοι νής ϋπουργικής αποφάσεως καθο- ρίζεται ότι, είς περίπτωσιν καθ" ήν τό κατά τάς κειμένας διατάιξεις προσκ.ομιζόμενον τιμολ.όγιον ή τι- καταβάλη πάσα' δυνατήν προσπά θείαν, διά την προώθησιν καί επί λ.νσιν των άπασχολούντιον τό εμ¬ πόριον θρμάτων μεταξύ τών όποί ών είναι καί τό τής μισθώσεως κα ταστημάτων. μολύγια πρός άπύδριξιν των οικεί¬ ον μεταβιβαστικών πράξειον, δέν κοίνονται έπαρκή υπό των Τελονει ακων Αρχήν διά τύν χαρακτηρι- σμόν τοΰ έξαγομένον πρόϊοΛΐΐος ώς ιδίας ή μή παραγωγήν τοΰ έ ξάγοντος, θά άποδέχοιντιιιι αύται ΰ ,τεύθννον δήλιοσ'ν τοϋ έξαγογέος κατά τάς διατάξεις τοΰ Ν.Δ. 10.")) 69, ότι αντό τούτο τό έξαγομένον προϊόν ή αί πρώται ύλαι έξ ών πά ρήχθη τούτο, δέν είναι είτε έν όλ.ω ίίτε έν μέρει Ιδίας παραγογής τον έξάγοντος. ΖΗΤΕΙΤΑ1 ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΏΝ ΕΠΙΔΟΤΟΤΜΕΝΩΝ ΠΟΣΟΤΗΤΩΝ ΤΤΡΩΝ ΔΙ' ΕΞΑΓΩΓΗΝ Τό υπουργείον Εμπόριον καί Γειοργίας, διά κΛΐνοΰ έγγραφον των πρός την "Επιτροπήν Σνντονι σμόν Οίκονομιχης Πολιτι>:ής είση-
γοΓνται ίίπιος έ.τανξηθίί ή ποσότης
τών εξαγομένον τνρών, μαλακ.ον
καί σκληοήν, υί όποϊοι τι·γχάνοτ»ν
ίνισχνσεως κατά 1.000 καί όΟΟ
εισέτι τόννονς άντιστοίχο>ς.
Τούτο, διότι, ώς τονίζεται, ΰ-
φίστανται κεκλ.ε'σμέναι πράξεις ύ
πό έξαγωγέοιν, δι' εξαγωγήν σο·
βαρων ποσοτήτων τυρήν, τα δέ ν-
πάρχοντα σήμερον άποθέματα τού
των έπιτρέπουν τήν εξαγωγήν με-
γαλ.ντέρων ποσοτήτων τών ήδη έγ
κριθέντον, ανρν διαταράξεως τής
έσιοτερικής άγοοάς.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Μ. ΓΡΗΙΌΡΙΑ
ΛΗ2
Λ.Ε. (υπό εκκαθάρισιν)
ΠΡΟΣ ΚΛΠ ΣΙΣ
ΤΛΚΤΙΚΠΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝ ΕΛΕΎΣΕΩΣ
Κ(;/.γΓ.π/ι ά.τιντρς οί μρτοχ<ι τής έν Αθήναις (όδός Μητροπό¬ λεως 4!)) έδρενούσης Α.Ε. «Δη¬ μήτριος Μ. Γρηγοριάδν,ς>, ('Τφα
σιΐΓίΤΓμπορΐκ.ή Έταιρία {πό έκ.κ.'ίθά
ρισιν), είς Τακτ.κήν Γε-ν.κί·.· Σν-
ελπ,τ:ν γρνΐίτ-ιιένην έν ΆΟϊΊ "ι ς
όδός Μητροπόλειος αριθ. 4!) (όρ·τ
φο; 3ος) την 20ήν ΣεπτεμβΓ.Όν
11171 ημέραν Δευτέραν κίΐί (7>Γ·ιν
Ιι.ν ·Λ.·ι.
Θέ,αατα ημερησίας Διατάξροις:
1 Ι "Εγκιη σις πειραγμένον (π
έκκαθαριστών
ι1) "Εγκρισις Ίσολογισιιοΰ .-τ·-
ί'ίΐτος ίκκαθαρίσειος.
.",) 'Λ.τ'ίλλαγή έχ: Ο ΐ'ΐίττΤ,ν
V
■ ■■- ς π'Ο.'ν ς.
4) Κατι. Γ·.ιή ί'τολο'.το
τ:; "ΰ
Ή άπό εξαμήνου έκσπάσασα κρί
σις είς την νανλαγοράΐν, συνεχί-
ϊρται μέ άπροβλ.ρ.ττους .τ,ροεκτά-
σεις δ.ά την διεθνή ναυτιλ.ίαν καί
κατά συνέπειαν, τών ελληνικήν '
αυμφεράνπον εμπορικον στόλον, ι
Τύ Ναντιλιαν.όν Έπιμελητήριον
τοϋ Λονδίνον ίπισΓ,μαίνει άνησιι-
,/^ - > η - - Ι
χητικην αυςησιν τού αρισιιοτ' το>ν
άργοΰντιυν έμπορικί>ι σκαφών, α¬
νερχόμενον είς 206 κατά τάς αρ¬
χάς τοΰ τρέχοντος μηνός, έναντι
129 τοΰ προηγοναένου μηνός.
Ή Έλ.λάς είς τόν .τίνακα του¬
το, κατέχει τα <.ιροτεϊα>, μέ άρ-
γοΰσαν χοιρητικύτητα 277.293 τύν-
ν(,>ν, έναντι 143 σκ^ιφών, άλικής
χωρητικότητος 524.062 κόρον —
ποσοστόν 3,(>% επι τής συνολικης
χορητικότητος— τού παρελ.θόητος
Απριλίου καί 123 σκαφον, όλ.ικής
χιοοητικότητος 272.836 κόρ<ΐιν -— ποσοστόν 2,3% τής σννολικής χω¬ ρητικότητος— τοΰ Απρίλιον 1970. Σημειούται, ητι ή δύναμις τοΰ υπό ελληνικήν σημαίαν εμπορικον στόλ.ου έκ πλοίο>' 100 κόρον ό/.ι-
κής χιιιρητικότητος καί άνιο, άήρ-
χρτο είς τό τέλος τού μηνός Άπρι
λίον 1971, είς 2.403 πλοϊα, όλακής
χορητικύτητος 14.457.695 κόρο>ν.
Τα αϊτια τής κρ/σεος ταύτης,
έντοπίΖοντα» άφ' ενός μέν είς τήν
ρλλειΐ|'ιν φροντίήων κατά τό μέγα-
.'ΰτεοί) ι ποσοστόν άπό τού Σεπτεμ
6οίου 1964 καί άφ' ετέρου είς την
κάιιιρ.ν τών ναύλ,ον, είς τα χα-
μηλότερα, πρό τού κλ^εισίματος τής
διώρυγος τού Σουέζ έπίπεδα. "Ο-
/.α τα μεγάλ.α νέντρα φορτώσεοις
— τομείς Βορ. Λμερικής, Κόλπου
Ι,ι' "Ιαπωνίαν· .ιλ.π. — έ'χουν άπο-
λέσει τήν είκόνα τής έιτόνον κινή
σεως. Τό περίεργον είναι, ότι έκ
τής κάμψεο; τής ναυλ.αγοράς,
,τλ.ήττονται νέα καί .ι,ρονομιοϋχα
σκάφη, ώς ίΐναι τα μεγά?.α «μπάλκ
χάρριερς» καί τα νεότευκτα «φρήν-
τομς».
Είς τα άνοτέρω ιιίτια, δέον νά
προστεθή καί ή αί'<ξοι·σα δύνιομι; τού παγκοαμίου ιμπορικοΰ στόλον. Λιότι παρατη.ρείτ«ι κα'ι τουτο τό ό- ξύμωρον: "Οτι ίνώ έπισΓ.μαίνεται έλλειψις φορτίων αί διάφοροι κ.ν- ίιερνήίτεις παρακινοΰν τους έφο- πλ.ιστάς νά ποοωθήσονν τάς ναν- πηγήσεις περισσοτέρονν σκαφών-— .ταράδειγμα ή Ίαπωνία, ή ό.τοία προοθεί σχέδιον άνανεώσριος καί αύξήσειος τοΰ Γμπορικοΰ της στό¬ λου. Ή αίσιοδοξία παντός, δέν άπέ- λιπεν, ίδιαιτέρυι; δέ είς υ,τι άφο- ρά είς τήν χώραν μας, Αναγγέλ- λονται καί Λ'έαι ναΐ'λώσεις, αί ο¬ ποίαι, έλ-τύζεται, ότι θά ένταθοΰν έντός τοϋ φθινόπωρον. Άνεξ'αρ- τήτιος όμως όλ.ον αΛτων, έπιβάλ.- λ.ρται ή λήψις μεΐριον διά την αν¬ τιμετώπισιν τής κοίσΓος, έφ' ό¬ σον είναι άκόιμη κα',ρό; και πρίν Γδο^μεν την επί τής ναντιλίας πο¬ λιτικήν μας κατορρέονσαν. Έν ίίψει τής Γ! Ο ην Λιεθνοΰ; Έκ θέσεως θεσσα/.ονίκης, ό όπουργύς Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος ά- εμπνευσμεΛ'ον δημοσιεύεται εί; το κν κλοφορήσαν καλ.αίσθητον κα'ι λίαν τατοπιστικόν λεύκωμα ταύτης. Γό αήνυμα τουτο τοΰ κ. ίιπουργοΰ είς τό οποίον έκφοάζεται ό παλμός τής άνχΐδτ;«.ιιουργι·κής προσπαθείας τοϋ εθνοΊ»ς διά τήν οίκοδόμησιν ε¬ νός αλντέρον οικονομικόν κ«ί κο- νονικοΰ μέλνλ.οΐΤί>ς, ε'χει ώς ακο¬
λούθως :
«Ή Διεθνής 'Έκθεσις «εσσαλ.ο
νίκης, ά-/.ολοτ'θήσα.σα άπό τής Ίδρύ
σεώς της την άνέλιξιν τοΰ οίκονο
μικοΰ βίον καί τάς Ίστορικάς περι
πρτείας τού "Ε&νους, είσέρχρται ύ-
,τά τοΰς καλύτερον; ο'ιονον; είς
.ΊΓ,ην περίοδον αύ-
ΕΠ£Κΐ1ΝιΤΑΙ ΤΟ ^ϊίΙΓΚΟίΙ ϋΙΠΟΡΙΟΝ ΠΡΟΣ
ίίΙ 1 ΑΦΡΙΚιΙιΙ Τ^1 £.1Λι1Ι^ι1 ΠΡθϊθηΤΟΝ
«Ή Έθνική Κυβέρνησις
()άλλ.ει συστηματικήν προσπάθει¬
αν διά νά έπωκρεληθή τής γειυγρα'
φΐκής της θέσεως είς τήν διασταύ
ρωσιν των ήπείρων καί τών πολι
τισμών,. Συγκεκριμένιος, ένώ έπε
,τείνει τάς οικονομικάς της θέσεις
μέ τα (Ιόρεια βαλκανικά κράτη, προ.
γματοποιεϊ, παραλλήλως, άο·ιγμα
πρός τόν τρίτον κόσμον καί ίδιαι
τέρώς πρός τήν άφρικανικήν ή'πει
ρον.
Τα άνιοτέρω νπογραμμίζει είς
πρόσφατον αρθρον της ή έ'γκνρος
κ<ιί μεγάλης κνκλ^οφορίας γερμανι κή οίκονομική εφημερίς «Χαντελ σμπλ.άτ» άναφεροιιένη είς τάς δι- ■ εθνεϊ; εμπορικάς σχέσεις τής Έλ λ.άδΌς. Χάρις είς θεσπισθέντας ρννοϊκοΰς νόμους, σιινεχίιζει ή έφη μερ!ς, προσειλκΰσθησαν καί έγκα τεστάθησαν στήν Έλλάδα άλλοδα π(Ί ίπιχειρήσει; αί οποίαι άσκοΰ σαι την δραστηριότητά τιον άποκλει στικώ; είς τό εξωτερικόν, άπολαύ ονν ειδικήν φορολογικόν κα, αλ- λ.ον προνόμιον. Χαρβκτηηιστικώς άναφέρει ή «Χάντελσμπαλτ», δύο πρόσφατα παραδείγματα.: Βρεταν ν.κό; οΓκο; ελέγχη, έξ Άθηνήν, τάς άντιπροσοαϊία; τού ρί; την Ανατολικήν Ευρώπην, τα Βαλ.κά νι α, τήν Τονρκίαν κα'ι την Κύ- .τρον, ένο άμερικ.ανικύ; οίκο;, τα γ!; Λονδίνον, Ρόττερνιταμ, Γένου- αν. Χάΐφαν καί Σιγκαπούρην γοα- «εϊα τον. Παρά ταύτα, τό κέντρον ί>άοον; τού έλλ.ηνικοϋ έξαγίογικοΰ
ίαπ"·οίοι·, ύπογραμμίζει περαιτέρο
Ί έφημερίί, ρνρίσκ;εται κα'ι θά πά
'ΐαμρΓ.η είς Δυτ. Γερμανίαν (60%)
'ΙΙ Ιίόρειος Άμερική καΐ ή Άνα
<ολική Εΰρώπη άπορροφοΰν άνά 111% ένή τα υπό έξέλ,ιξιν κράτη τί; Άφρικήςκαί τής Μέσης Άνα τολής περιορίΐξονται είς τό 8%. Είς τάς τελευταίας όμος Αγοοάς. υφίσταντο» εισέτι άνρκμρτάλλευτα προιθώρια. Χαρακτηριστικόν είναι τό γεγονός ότι τό ελληνικόν έμπό οίον μ·ετά τής Άφρική; ένεφάνι- σ?ν αίίξησιν 40% περίπου, κίΐτά -ά ετη 1966 — Β9. Είς την οίκο νΐλα.ικήν της επέκτασιν πρός την Άφρικήν ή Έλλ.άς βασίζεται είς την έκεϊ έλλ.ηνισμόν, ό οποίος Αν- τον ελληνικόν αυτόν έν- δ αφέροντο δςιά τόν τρίτον κόσμον συνιστά ή ΛΙΣΠΑ, είς τήν οποίαν 'ΓΓρτρ; στ>μμετρσχον 27 κράτη, κα
-ά τό πλείστον άραδικά καί αφρι-
I
'/ηνικά. Τέλος, ή γερμαινικ.ή έφημε
ρ';ς τονίΐΐει, δτι οί "Ελληνες, ώς ^ΐί
σογειαχός λαός, συνδέοντα» διά στε
νής συγγενειας με τους λ.αους τής
Άσίας καί τής Άφρικής, .τράγ^ί
τό οποίον καί έπιτρέπει είς τήν
Έλλάδα νά ασκή τόν φυσικόν ρό
λ.ον τοϋ μεσολαβητοΰ.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ
Π ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ
Παρετάθη μέχρι καί σήμερον ή
προθίσμία έκτελο/νιισμοϋ ζαχάρεως
ρϊσαχθησομένης βάσει έκδοθεισών
άδειήν, είς τάς οποίας άναφέρε-
ται προθεσμία ΐκτελονισμού μέχρι
31 Ιουλίου 1971.
Τουτο άναφέρεται είς σχετικόν
έγγραφον τοΰ υπουργείον Έμπορί
ου πρός τάς τελονειακάς αρχάς.
ΜΕΓΑΛΤΤΕΡΑ ΕΡΓΑ ΣΙΑ
ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
Οί δασικοί σννεταιρισμοί οί ό¬
ποϊοι λειτονργούιν είς τα περισσό
τερα όνειρά χοιριά θά δραστηριο-
ποιηθοΰν διά τήν έντατικωτέραν
άπασχόλησιν τών μελήν τιον είς
εργασίας έντός την1 δασών καί ου
νεπώς την αύξησιν το,ΰ είσοδήμα-
το; τούτον. Τα ανωτέρω ΰπογραμ
μ'ζει εί; έγκύκλ.ιόν τον ό υπουρ
γό; Γρωργία; ν.. Ι. Παπαβλαχό-
πουλο; πρό; άπχίσας τάς κατά τύ
πονς δασικάς ΰ.ιηρεσίας. Είδικώ
τρρον συνιστάται όπως έπιδκοχθή
ή συμμετοχή των σννεταιρισμον
είς τό σύνολ-ον των δασοτιχνικ.ήν
εργασιών ίδίιο; ιίς τα δημοσία δα
ση. Αί έν λόγιο υπηρεσίαι δύναν
Γαι έπίσης νά παροτρύνοι·ν τα μέ-
λ.η τών σι·νεταιρισμήν διά τήν προ
μήθειαν διαφόριον έργαλείον καί
μηχανημάτων. "Ηδη τό νπουργρίθ'ν
δι' έγγράφου τού πρός τήν ΑΤΕ
ίϊήτησεν δπος καταστή εύνοϊκοιτέ
ρα ή χρηματοδότησις την δασεργα
την πρός τόν σκοπόν αυτόν1. Είδι¬
κή μέριμνα θά ληφθή έπίσης κα',
διά τόν καθορισμόν άνιοτάτιον δρί
όν τιμήν μσνήδος, άναθέσροις τών
έργασιίη. Τέλ.ος θά άντιμετωπι-
σθή ή ,μετακίνησις δασρργατών είς
πρριοχάς όπον παρατηρεΐται ρλ-
λ.ριψις τούτων. Είς τήν εγκύκλιον
Λντκτέςιρται τέλο; ότι θά έπιδιιοχθτ]
ή δΐαγραφή την μελήν έκείν<ον τήν δασικών σννεταιρισμων τα δ- ποϊα δέν λ.αμβάνονν ένεογόν μέρο; ιΐό τάς βασικάς εργασίας. την τής. »'Η όλονέν διευρχ'νομενη εις σιναετο/.άς έγχιυρίιον, άλλ.ά κν- (.ίο; ξένον, παραγωγέων φθρειον "Εκθεσι; θεσσαλονίκη; άντικα- τοπτρίζει τα; ιταθερώ; άναπτνσ- σομένα; καί γονίμοα1; έμπορικά; σχέσει; τής χώρας μας μέ «?·«ς όν τάς χώρα; τού Κόσμου, .„, όποία; ή Έλ,λ.ά;, μετά σννε- ' πείο;, καλλ.ιεργεϊ καί προάγει, έν πνεΰματι σΐ'νεργασία; καΐ άμο*- 6(ΐιότητος. Ή σννιρχώ; διευριινο μένη έλληνική άγορά, ή σύνδεσις , τής χώρας μας μέ την Εύρωπαϊ- κήν Οίκονομική/ Κοινότητα κα'ι ή ντνραλγική θέσι; της μεταξΰ τρι όν ήπΐίρ<ι)ν καθ'στοΰν την Έλλ.ά δα ίδεοδη τόπον Αναπτύξεως τής διεθνον; ρπιχειρηαατικής προτο- βονλί'ΐς. Ή Έθνική Κυβέρνησις παρέσχεν όλα τα άπαραίτητα ν.ί νητοα καί έξοσφαλίσπς είς τό ξέ νόν έπιχειρηματικόν κεφάλαιον, τό «η·'ΐιαρτέχον εί; την οικονομικήν ανάπτυξιν τή; χώρα;. Σήμ»ρον ή Ι έμπιστοσήνη των δΐίθνών έπιχει ίηματικήν κύ:'.λο>ν πρός τάς δν-
νατότητας τής έλληνικής οίκονο¬
μίας είναι άπεριόριστος. Έκατον-
ιάδες ξένιον έπιχειρήσεωνι καλν
πτονσόν ολόκληρον τό ,-τρδίο ντήν
οΐκονοιιικών δριστηριοτήτ{ον (βιο
ι.ηχανίαν, έμπόριιν, ναυτιλία, Τρά
πεΐαι), έγικοΛ/έοτησαιν ·ίιπσκατα-
ιττή,αατα καί γραφεΐα των είς τήν
Έλλάδα, ένή αί ξέναι έπενδύσεις
ϊο'θί 'εί; τόν βιοαηχανικόν τομέα
άνροχονται είς εκατοντάδας έκα-
τ<Ίΐ.μυρίον δολνλΛρίιον. >->ΟνΤ(ος ή Ελλάς έχρι την πολύ
τιμον έμπειςπαν τής άμοιβαίας ώ-
φελ.ΐιιου στινεργτκΐίας καΐ τής άνα
πτύξεος κοινοΰ έπιχειρηματικοΰ
ϊνδιαφέροντος αεταξΰ τών έγχορί
όν καί την ξένον παραγογικήν φο
(,έίον. Είς την συνεργασίαν ταύττ|,ν
ί, έλληνική οίκονυμία όφείλει, κα¬
τά σημαντικόν μέρος, την άναγνω
ριΐομένην σήμεοον διεθνής ταχύρ
ρυθμόν ανάπτυξιν της, τήν Αντα-
γονιστικότητα καί τόν έκσνγχρο
νισμόν της, έπιιυχοΰσα, έντός τών
ολίγον τελευταίιον έτων, ίκανοποι
ι,τικήν σμίκρννσιν τοΰ τεχνηλογι-
κοΰ χάσματος, τό οποίον την δΐΐ-
χώριζεν Από τάς άνεπτνγμέν.'ί; χώ
ρα; τής Λύσεως.
^Σήιιροον, ιι;τά πάροδον τρο
οάρΐ'Λ· έτον δημιουργική; εργασί¬
ας, διαπιστώνομεν μεθ' ΰπερηφα
νρι.'ας ότι αί ;·οιναί προσπάθειαι
τοΰ Λαόν κα'ι τής Κνβρρνήσειος ά-
ηέδιοσαν πλ.Ό-υσίονς καρπούς. Οί
στόχοι τοΰ υπό έκτέλρσιν Πενταε
τοΰς Προγοάμματος Άναπτύξειος,
πραγματο.-κκοΰνΐαι καί, είς πολ¬
λάς περιπτώσει;,, ύπεοακοντί'Ζον-
ται, τό εθνικόν είσόδΓιμιι πραγμ-ι
τοποΐΓΪ αλματα τή; τάξεοις των 7
-Χ'/γ έτΓ,σίο;, τό κατά κτφαλ.ήν
ι'ισόδι.'ΐιη προσργγίϊρι τα 1.0(10 δολ
λάοια, ι/ί έξαγιογο; καί, ιδίως,
των βιομηχανικήν προϊόντον Α-
νέρχονται ταχέως, τα πάντα δέ δεί
ννύονν ιμ'ι·ν οίκονομίαν σφύΐ
άπύ διναμισμόν, μέ έντονον
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ ΕΐΕΑΙΙΕΙΙ
Έγ .-
Έν π-ηττώτ" ιιΰ ('-; -ητ·' ·; ή
Γενικτι Συνέλενσ ; έπΊΥ'ίλΓφθήΛε
ται τήν ϋην Ό-'Τΐ.ιΛρίον 1971 τί;
τ"ν οί-'· τόπον κίΊ την <α'·ήν '.',. ,· ·_ Έν 'ΛΟήνιι; τή 23)8)1971 (11 Έχκηθηριστα λ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ Εξητάσθησαν βιομηχανικά 0έ- μ.ο,τα εί; ενρεϊαν σύσκεψιν. —'Τ- πί, την προεδρίαν τού νπον,νοιγοϋ Σι ντονισιίοΰ κ. Ν. Μακαρέςον, σ. νεκροτήθη εί; τό υπουργείον β.ο ;ι χίίν,'ας ρύρυτάτη σύσκρψις, μέ ιί|.· συμμετοχήν τών άομοδίοι·. ΰ- ι ινργών καϊ ίπηρεσ.ακών παρα- ,.Ίντιυν, των δΰο ΰπονργείον. Κιαά τήν σι'σκεψ.ν έξητασθη- κιν θέματα άρμοδιότητο; τού υ¬ πουργείον Βιομΐ)ΐχανία;, είδΐ/.ώτε- ον δέ Αναφερύμενα νίς: α) Τήν Γα.' .ι.τοίΐισιν τής διαδικισ!α; υπο /^,.ΐφής βιοαηχανικήν νομοσχεδί- • ιν άρμοδιότητο; πλειόνον τυύ έ- ι,ς νπουργήν. β) Τάς ανάγκας την υπουργείον Βιομηχανία; εί; :ϊδ.κευμένο τεχνικόν προσο.τι- /Λν. γ) Τό έργατοτρ/νικόν πηοσιο ,τικόν την βιομηχανικήν έπιχειρή- ι,-·'ον καί δ) Τα; γεωργικά; βιομη Ί-ιν.'α; καί βιοτεχννας. Τέλ.ος ό κ. ΰπουργό;, ένέκρινρ -ήν διάθεσιν έκ τοΰ προΰπολογι- ημοϋ Δημοσίων Έπενδνσεον τρέ νοντο; ετου; 1.100.000 δρχ. διά την σύνταξιν Μητρώου Βιαμηχα- ιον καί έτέριον 500.000 δςχ. διά την· σνμπλήροσιν χωροταξικής ιίε- λέτης περί βιομηχανικήν περιο¬ χήν. Όμάς εργασίας διά την μελέ¬ την τού Έμπορίου.— Συνεστήθη -ώαά; ι'ργΓ/σίας», ήτις θά μελε¬ τήση τα προβλήματα τού ίμπορ'- ην κα'ι τής διανοιιής, επί ιιακρο- χρονίον προοπτική;. Είδ.κο'ντρρον έργον τής όμάώος είναι ή διερβύνη σι; τής {«φΐσταμένης καταστάσεοι; εί; τόν τομέα τού έμπορίου - διανο μή;, ή έκτίμησις τών δννατοτή- τίον άναπτύξεω; αϋτοΰ καί «.ί έν- δεδειγμέναι φύσει»; μακροχρονί- ο" ποΛΐτική; έν συν ί)ν<ασμιΐ) πρό; τού; λο:ποΰ; τομείς τή; οίκονομ{- Ή ομάς Οά υποβάλη την έκθε¬ σιν μέχρι τέλον; Αυγουστον 1971. Ηίξι.μένη ή ιίσροή ξένον κεφα λ.α.ον.— Έκ τον νπονργείου Συν- τονισμοΰ ανεκοινώθη, ότι ώ; π^ο- κ.υπτει έκ τών στοιχείον τή; Τρα πέζη; τή; Έλλάδο;, σημαντικήν αύξησιν εσημείωσε κατά τό τε·· τράμηνον Ίανουαρίου - Απριλί¬ ου τρέχοντο; έ'τους, ή είσβοή εί; τήν Έλλ.άδα πάση; φύσειο; ξένιυν κεφαλ.αι'οιν, τό συνολικόν {Ίψο; τών όποί(ον ανήλθεν εί; 273,ό έκ. δολ.λ,αρίον, έναντι 122 έκ. δολά¬ ριον τοΰ ά'τιστοίχου περνσινοΰ την παρουσίαν της είς τό διεθνές ο'ι- κονομικόν περιβάλλ.ον ικιΧ σεις στερεάς δι' εν Γικόμη ρον μελλ.ον. »Εί; τα πλαίσια τής όν τούτη; προσπαθεία;, ή άνάπτιι ?ι; τή; Βορείον Έλλάδο; Χ(ί| τής Θεσσαλονίκης κατέχοΐΛ· όλοι; Ίδιάζουσαν Θέσιν. ΑΙ βόρειοι Ε. πάλ.ξΡΐς τοΰ Ελληνισμόν1, άξιο- ποιοΰσαι τα; ενρντάτας βννατό- τητος άναπτί'ξρώς τιον ϊ'ι; τ,',ν διομηχανικόν, γτοργικόν καί τοι, ριστικόν τομέα, Θά κατακτήοονν συντόμως λίαν ίη|»η/.όν Γχοτικόν έ- πίπεδον, ή δέ πόλις τή; Θεσσαλο νίκη; προώριστοι ά μετα6λ.ηθί τί; μέγα οίκονοιιικόν, βιομηχανι κόν καί συγκοινωνιακόν κέντρον ολοκλήρου τή; Νοτιοανατολ,ιν.ή; Εύρώπη;». Θά εξακολουθήση νά τ(ω ή νυν άκαλουθοτ'μένη άπο τή; έφαρμογής τού Λ. Ν. 600)37 άρ- χή τή; έκπτώσεΐ'χ; των πρώτωΛ· ιι- λών, δηλ.αδή ή έκπτωσις τής άξί- ας των εισαγομένων ή άγοραζο- μένιον πί>ώτ<»ν ύλόιν άπό των 6ιο- μηχανΐίαΰν καί (·ιοτεχνικών ρήσεων. θά ένεργήται άσχέτοις πρό; τόν χρόνον τή; βιομηχανο.ιοι ήσεως τον είς φόρον κύκλον έργ« ίτιων ύποκειμ^νι,ιν άκαθαρίστων έ- σύδον τοϋ μηνό; τής είσαγωγή; ή άγορά; κα'ι έν έπαρ-χϊία, τούτιιιν πρός κάλνι|ΐίν τωΛ' έκ των έσόοοητ των άμέσίος έπομέινων μηνών μέ χρις έξαντλήσεώς τ<,). Σχετικήν έγκρισιν παρέσχε τό νπουηγΐίον Οικονομικόν δι' εγκύ¬ κλιον τον π^ός τοΰς οίκονομικοί'; ίφόρονς έξ άφορμής ύποβληθέν- τον έροτημάτιιιν <τι»ναφί)ν μ* τόν χρόνον έκ.πτώσεος τής άξία; των πρώτον νλων κατόπιν τής ΰπ,' Α- ριθ. 824)71 άποφάσεο); τοϋ Συμ¬ βουλιον Διά τής έν λ.ύγω άποφάσείΐ>ς ώ;
γνωστόν, διά τή; οποίας ήομηνεΰ-
θησα'ν αί διατάξη; τής παρ. 1 τοΰ
άρθρου 8 τοΰ Α. Ν. 660)37 ίβλ.
«Τό Βήμα-·> τή; 15η; Απρίλιον
1?71) εγένετο δεκτόν ότι έκ των
ύποκριμρνοιν είς ΦΕΚ ακαθόρι¬
στον έσόδων των ώς άνο έπιχειρή
σειυν έκάστοιι μηνός, δέον νά ίκπί
πτεται ή άξία μι'ινον των πρώτον
ΰλ.ών, αί οποίαι εχρησιμοποιήθη¬
σαν διά τήν παραγωγήν των πω/.η-
θέ-ντων κατά τόν μήνα τούτον προϊ
όντίον, ίίχι δέ ή άξία τοθ σύνολον
των ΰπ' αυτών ΓΪσαχθεισών ή α¬
γορασθεισών ή ΰ άξία τού σύνο¬
λον των χρησιμοποιηθεκτών είς τήν
παραγωγήν πρώτον ϋλων.
Διά τής αυτής ώς ανω άποφάσε
0)ς εγένετο έξ βλλου δεκτόν, ότι
εάν τό ποσόν των άκαθαρίστιον έ-
οόδον όρισμένι,υ μηνό; είναι μι-
κρότερον τής ιίξια; των χρησιμο-
ποιηθεισίη· διά την παραγωγήν
των .τροϊόντον πρώτων ύλών καί,
δέν έξαρκΐί διά την εκπτω-
σ>ν όλοκ.λ.ηρου Λ ή; άξίας ταύτης
δέν ιίναι δννατή ή ίκπτιοσι; τοΰ
ό.πομένοντος ύ.το/οίπον έκ των ά-
λαθορίστοιν ίσόδων των έπομένΐον
μηνων., διότι 5νδεμιάς διατάξεος
προκΰπτει ι'ίτι είναι δυνατή ή με-
Φορά τοΰ μή έ/ίπεσθέντος τμήμα-
τος τής ώς δνο άξίας είς τοΰς ί-
πομένους αήνας καί ή εκπτ<,>σις
',ΰτοΰ έκ τίιν ίοόδων τόν μηνων
τούτων.
Ή έφαρμογή ίίμος,
ται είς τήν εγκύκλιον τού ι'ιπονρ-
γε.'οΐ', τον ώς αν ο διατάξεον ν.α-
τά τήν νομικως όρθήνι των έννοι¬
αν, ώς αυτή έκτίθεται είς τήν προ
αναφΓρθεϊσαν ά.ιόφασιν τοΰ Σ.τ.
Ε., ιίς την πραϊιν τυγχάνει άδν-
νατος καθ* όσον προνποθέ'τει τί"
τήρησιν υπό των επιχειρήσεων ίίιο-
ιιηχανικής λογιστικής ωργανωμέ¬
νη; επί τή βάσει σι·γχρονισμέ"ΐν
αεθόδηιν διαρκο?; άπογραφής Χ.
λ.π.), ίκττε νά καθίσταται δι·ναττ)
ό
όνά πασάν στιγιιήν ή εξεύρεσι;
τής βιομηχανοποιημένης πρώτης
, ϋλης κατ' Αξίαν καί ποσότητα
λ.ογίζεται εί; δολλάρια ΗΙΙΑ διά καί δή τό ποσοστόν ταύτη;, τό δ *~'
τή; μεταΐροπή; τή; ίσοτ ιμίας τών ποίον ύπεισέρχϊται εί; τό χόστος
νομισμάτων τών διαφόριον χοχ>ων, των πωλονμέ'νιον καθ* έκαστον ιιή
ό δέ φόρο; πολυτελείας έπιβάλλε- να προϊόντον.
ται έφ' όσον ή αξία των όπερβαί- '
νει τα 1.800 δολλάρια.
Έξ ίίλλ.ον, όσον άφορά είς τήν
εϊσαγπιγήν μεΤΓ-χποίαμίνων αύτο-
κινήτων, ύπολογι,'ζεται ρκπτωσι; ε¬
πί τής άξίας ιυντών εκ 59^ έτησί-
ΑΙ ΔΑΙΙΑΧΑΙ ΔΙΑ ΤΉΝ
ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗ ΣΤΝΤΑΞΙΝ
ΜΙΣ(-)ί?ΤΏΝ
Τα οϊκειοθελ.ώς διατιθέμενα .το-
ως, μή δι-ναμένη, όμο;, νά ν.τ.ε.ρ- Οα 1αο. τών έπιχειρήσεων πρός δή
βή τό 20%.
μκΜΊογίαν είδικοϋ άφορολογήτου
'Υπογρ.αμμ·:ζεται, ότι χά είσ-
ηεύσαντα μακροπρόθ*σμα ίδιωτικά
κεφάλαια, κατά τό ώ; δνο χρο¬
νικόν διάστημα, άνήλ.θον είς 73,
9 έκ. δολ.λ.αρίίον, ήτοι ένεφάνισαν
έναντι τοΰ πρώτου τετραμήνου τού
1970, αύξησιν κατά 39% περίπον.
Ή φορολογία Καινονργήν καί
μεταχει,ρισμένον αντοκινήτ(ον. —
1 Τό υπουργείον Οϊκ.ονοιιικων δ'.' ίγ
κ.ι-κ,λίου τού, δ-ννοΐΛ'ϊει ",π ,τρο-
κιει,μένου πεη; ίϊηαγογή; καινοι·ρ-
I
γήν αυτοκίνητον, ή άξία τον 6πο-
άπό 1.201 Ιως 2.500
ν.υβικά έκατοστά, α{ίτη δέν είναι
δυνατόν νά εΐ·...ιι κατοτέρ.ι: <ι) Τον ρ.Οθί) δρχ., εάν ή δασμολογη τέα άξία τοϋ αυτοκίνητον είναι [- ση ή μεγαλντένιι των 36.003 δηχ. ΡΙ Των 40.000 ίιρχ., εάν ή δ·ισμο- λ.ογητέα Αξία τον είναι Γση ή μΡ- γαλα'τέρα τήνι 6Ί.000 δρχ. κα'ι γ) Των ·'.5.ΟΟ(1 δοχ., ίάν ή δαομολο- γΓ.τέα άξίο ρΤναι ϊση ή μεγαλ.υτέ- ηα των 85.000 δρχ. Ή παηαγωγή κ«1 διακίνι,σ.ς οί- νοπνειματος εί; τήν ΕΟΚ.__ Είς τό κυκλοφορήσαν δελτίον τού Σ. Ε.Β., δΓμοσιρι'^ται εκθρσις τή; Ενοωπ'ΐϊκή; Ενώσεως Οίνο.τνεύ- ματο;, Άποσταγμάτ(ι>ν καί Οίνο-
πν.?ινμιιτοδόν, ;·.οινοποιηβείσα κα'ι
ι·ΐ; τόν Σϋνοεσ,ιον Έλλήνων Βιο-
ιΐηχάνον.
ί Εί; τήν ε'κθΐσιν έπισημαίνεται,
ϋτι ή αναβάλη της λήψεως ρυθμι-
στικήν Αποφάσεο>ν έκ μέ-ρο>ι; τή;
ΕΟΚ, έν σχέσει μέ την παραγω¬
γήν καί διακίνησιν τού οίνοπνεύμα
το;, δη,μιονργεί σοβαρά προβλήμα
τα διά τάς παραγογοΰς χώρας -
μέλ.η τή; Κοινότητος ώ; καί διά
τα; μρτ' αυτή; σννδεδρμένα; χίο-
ςκΐς.
Περίί.τέρο τονίξετα. ή αμΡσο;
αναγκη, όπως τόσον αί ένδιαφερό
ιΐΡΛ·αι όηγανώσε ; ποοδονν είς δια-
(ί··ιητη πρός την ('.ημηδί/ν έ.ττοο
πή ' τή; ΕΟΚ, Γ,ά νά τεθαϋν έν
ίσχνϊ οί προβλεπόμενοι κανονισμοί
Τέλος, όσον (ΐφΟρ<-} εί; την εισ- ' "Λθβ·+~'"κοΰ ν.Ρφαλαίου, μέλλΛν- (Γίράν, δ ρνκηινί^εται ότι διά τα Τ0* λά καλι'Ψ1 ύποχοεώσει; αυτής διά χορήγησιν ρ.ιικονρικής συντά- ξρο;, εί; τοΰ; Απερχομένονς τής ΰπηρεοχ'α; μισθιοτοτι; δέν άναγνιο ρίζονται ώς δαπάναι τής έπιχειοή σεος καί ύπόκε'νται είς φορολογί αν. Τα Ανωτέρω διενκρινίξονται διά τής νπ' Αριθ. 8683)1067)27. 7.71 έγκνκλ.ίου -,οΰ υπουργείον Οί- κονοιιιχών, πρός ιούς έφόροΐ'ς τοϋ Κράτονς. Εί; την αύτην εγκύκλιον· Αναφέρεται ότι ό νομοθέτης καθώ ρισε τήν Αναγνώρισιν ώς δαπάνης τοιούκον έργο^()Τικων εισφορών, επί όμαδική; Ασφαλίσειος ζωής» δια οητή; διατάξεω; τοΰ Ν. Δ. 400) 70 «περί ϊδιωτικής άσφαλίσεωζ έπιχειρήσεο)ς>. Πάσα
ρα διαταγή άνιθέτον
νού παύει ϊσχνονσα.
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΠΒΝΔΤΣΕΙΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΠΤΑΜΗΝΟΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τού 6που(?·
νείου Συντονισμοΰ αί πλ.ηρ<.'>μΛί
Προγηά,μματος Δημόσιον Ε
σ«υν άνήλθον κατά τοΰ;
πρώτσΐ'; μήνιας τοϋ τρέχοντος
I-
τους ρίς α.920 ίκατομ. δρχ., ^°ν
τ 6.040 τοΰ αντίστοιχον έ.ττααΐ-
νοι> τού προτ|γο>μ8'νου ετονς.
Δ1ΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΚ10Ν
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκον 111 — Τ"λ <77 7*4 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωχράτονς 53. Άθήν*
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΙΣΧΥΡΟΠΟΙΗΘΗ
ΕΙΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΝ ΒΑΘΜΟΝ
Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΝ ΟΙΚΟΝθΜΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
Ή συναλλαγματ·ΐκή θέσις τής
χώρας ΐσχυροποιήθη ετι πτρισσό-
τερο, χάρις είς την νέαν αύξησιν
τί)ν ·είς χρυσόν καί έξιυτερικύν
σιηαλλαγμα δια&εσίμον τής Τρα-
πέζης τής Ελλάδος.
ΑΙ ανωτέρω δκυτιστώσεις ,τοο-
κνπτονν άπό την κνκλοφορήσασαν
Ιδθήμεςκνν συνοπτικήν κατάστασιν
τής Τραπέζης τής Ελλάδος τής
31ης Ιουλίου 1971. Συμφώνως
πρός την έν λύγι;) κατάστασιν, κα-
τά την διάρκειαν τού δευτέρου δέ
κα,τενθη,ιιέρου Ιούλιον 1971, εση¬
μειώθησαν αί άκόλονθοι μεταβολαί
εία τα κυριώτερα νομισιματικά με-
γέθη:
1. Τα είς χρυσόν κιιί έιξωτε,ρι-
κόν συνάλλαγμιΐ διαθέσιμα τής
Τραπέζης τής Ελλάδος έσημεάο-
σ«ν περαιτέρω) «{ίξησμν Λνερχομέ-
νην:
Είς 49,.") έκατ. δρχ. σνννπολο-
γιζομένον των είς <ηρνάλλαγμα ύ- ποχρεώσεον όψεως τής Τραπέζης Είς 426,6 έκατ. δρχ. ανευ σννυ- πολ.ογισμοΰ των έν λόγω υποχρεώ¬ σεων. 2. Ή κυκλοφορία τραπεζαγραμ ματίον λόγω τής σΐ'νήθους κατά την περίοδον αυτήν άνύδον των χρηματικήν ίκταμιεύσεοη· διά την οιιγκένΐτ<3<ι>σΐν πλείστον άγροτικών
προϊόντΐον καί την καταβολήν τοΰ
έπιδόματος Αδείας €Ϊς τοΰς εργα-
ζομένον;, έσηιμιρίωσιε την έντό;
των προβλρφθεισων όριον έποχι-
κήν αΰξησιιν κατι'· 1.483,5 έκατομ.
δρχμ. Έκ τής αύτη; ό>; ανο> αίτί
άς (συγκέντρωσις Λγροτικών προ-
ϊήνιτονν) ηυξήθη καί τό χρΐωστι-
κόν υπόλοιπον τοΰ «Λογαριασμόν
ΠρομηΘειων ΚΛταναλιοτικώνι Α¬
γαθών» τοθ Δημοσίου, κατά 562,
1 έκατ. δρχ.
Τέλος, αύξησιν κατά 872 έκατ.
δρχ. εσημείωσε τό συνολικόν ν-
ψος των πρός την οίκονομίαν πι-
στώσεων τής Τραπέζης τής Ελ¬
λάδος, Ρώ αί παρ' αυτή καταθέ¬
ση; των λΛΐπών Τραπεζών ηύξη-
Οι,σαν κατά 468,) έκατ. δρχ.
ΤΟ ΩΡΑΡΙΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΎ
ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΚΑΙ Α. Ε.
Έξ άφο·ρμή; σχετικών έοοιτη-
μάτιον, τό υπουργείον Εργασίας
διευκρινίζει ότι ή διάρκεια τής έρ
γασία; τοϋ ύπιιλληλικοΰ προσωπι¬
κού το)· γραφείοις έν γένει, δέν
δύναται νά ύπερβαίνη ημερησίως
τάς 8 ώρας. Διά τό υπαλληλικον
προσωπικόν των Άνονύμον Έται-
ριόν καί Τραπεζων, ή διάρκεια
εργασίας ωρίσθη είς έπτά ώρας
ημερησίως (άρθρ. 6 Α. Ν. 547)
1!)37).
ΤΠΟΜΝΗΜΑ
ΚΛΩΣΤΟΎΦΑΝΤΟΤΡΓΩΝ
Την άπαλλαγήν των εργοστασι¬
ον κλωστονφαντονργία; έκ τής υ¬
ποχρεώσεως καταβολής είσφοράς
εί; περιπτώσει; έπε·κτάσεο)ς τοϋ
σχεδιον ,τόλειος, είς την περιοχήν
δπου είναι έγκατεστημένα ταυτα,
ζητεί δι* ύπομνήματός της, πρΛς
τόν άντιπράεδρον τής κυβερνήσεως
καί υπουργόν Εσωτερικήν κ. Ττ.
Παττακόν, ή "Ενο)σις Βιομηχάνων
Κλωστονφαντονργων. Είς τό ν-
πάανημα προστίθετα» ότι τό ώς α-
νο> μέτρον θά συντελέση είς την
ανάπτυξιν των βιομηχανικήν μο-
νάδιον τής κλωστοϋ<(αντονργίας. ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙΙΝΙΚΑ ΘΕΜΑ ΤΑ ΝΕ0ίΤΡ0ΠΟΣΑΠ9ΕΗΡΙΝ!ΕΟΣΤΟΝΚΑί!!ΟΝ Τπό ΚΩΣΜΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ Γεωπόνου .Καπνολόγου Τ. Διευθυντού Ε.Ο.Κ. καν στόν ήλιο, καί ίδάος στά πρί>-
τα καί δευτέρα χέρια. Προφυλάτ-
Τά τελευταία χρόνια πολλο'ι πα-
ραγωγοί ωρισμένον περιοχήν νής
Ελλάδος, χρησιμοποιοΰν γιά την
άποξήρανση .τον καπνών τους, τα
νάϋλον διαφανή καπνόπανα. Πρύ-
κειται γιά καλυμματα άπό την πλα
στικήνλη «ΠαλυυΊνυλίον», πού κα-
τασκευάξει ή έγχιίνριος βιομηχανία
μέ εΐδικές περιμετρικές καΐ έσο.τε-
ρικές ένισχύσεις καί πλαστικούς
χαλκάδες μεγάλης άντοχής. Τα
πλαστικά αύτά καλυμματα μένουν
μόνιμα πανίο στά χορικά ξηραντή
ρια (κρεμανταλάδες). Άπλώνον-
ται περίπον σάν τα πάνινα, δηλ,α-
δή σέ σχήμα δίκ.λινης στέγης. Ή
ζεστη στά νάϋλον σκέπαστρα είναι
μεγαλύτερη έκείνης των πάνινον
καπνοπάνων.
Άπό προσιοπικές μας δοκιμες
βγαίνει τό σνμπέρασμα πώς στά
νάίίλΛν καπνόπανα, τα καπνιόφνλ-
λα ξηραίνονται 2—3 μέρες γρηγο
ρώτερα. Παίρνοΐ'ν μεγα,λ.ντεοο 6ά
ρος, καλντερο χοΛμα καί ά,τοκτοΰν
γενικά καλύτερη ποιότητα άπό τα
καπτα ποΰ ξτ>ο«ίνονται στόν ήλιο.
τονν τα καπνα απυ οαπισμα, απο
την ξαφνική βροχή, την όροσιά τής
νύχτας καί την συνεχή κ.ακοκαιρία.
Είναι έλαφρά, γερά, φθηνά, άδιά
βροχα καΐ εύκολομεταχείριστα.
Γλνντών<ουν τόν παραγ'ογύ άπύ τήν έπΐφυλακή καί τήν συχνή άπασχύ- ληση γιά -άπλομα καί γιά μάζεμα (όπως σνμβαίνει μέ τα πάνινα κα- πνύπανα). Βαστάν πολλά χρόνιΐα "Αν σχισθούν ή τρυπήσουν, μπα λώνονται μέ είδική κόλα καί μπα- λ.ώματα πού κυκλοφορούν στό έμ- πόριο. "θταν τελειώση τό ξέραμα τών καπνών καΐ θό ιιπούν στήν ά- ποθήκη τα πλαοτικά κ.απνόπανα, δέν χρειάζονται καμμιά ίδιαίτερη σΐΎτήρηση (Αερισμό, τάλκ κλπ.), πιαρά μονάχα νά ποοστατενθοΰν ά¬ πό τα ποντίκια, ποϊι ιπορεϊ Λα τοΰς κάνουν ϊημιά. Έπίσης ή πεϊρα ε- δειξε καί τα πολύχρονα πειράματα άπέδειξαν πάς τα πλαστικά κα- πνόπανα είναι ίνθεκτικά στόν ή¬ λιο, στό > δυνατόν άέρα καί τήν
Ό νπονργύς Συντονισμυύ κ.
Ν. Μακαρέζος, προσφωνών τόν ά
<|ΐχθέντα πρόσφατος είς την Έ/, λάδα, δι' έ,πίσηαον επίσκεψιν!, 1'ε νικον Γραμματέα τού Όργανισμοϋ Οίκονο,μικής Σννεργασία; κ<ιί Ά ναπτνξεος (ΟΟΣΑ) κ. Έμ'ιλ Βαν Λέννιπ, .τροσδ!·ώρισε τή' θέσιν τής Έλλ.άδος έναντι τον βασικων σκοπόν τού έν λιιγιο Διεθνοΰ; Όρ γανισμού, ώς «κολούθοις: «Ή Ελλάς ι"/.ει ΐνστερνισϋή τάς αρχάς, επί των οποίων έθεμι αώθη ή ίδρυσις τοΰ Όργανισμοϋ Οίκονο.μική; Σννεαγασίας καί Ά- ναπτύξειυς τοΰ ΟΟΣΑ κα'ι αί ο¬ ποίαι κατιυθύνονν την δράσιν τον. Λιά τούτο, ή χώρα μας προσπαϋεΐ νά σνμβάλλη, δι' όλων των δυνά- μεών της, είς την άπρόσκοπτον όιεξαγωγήν τοΰ έργον τοΰ Όργα νισμοΰ καί είς ι όν επίτευξιν τών σκοπών τού. Ή Ελλάς, κατά την1 διαμύρφω- θιν καί εφαρμογήν τής Οικονομι¬ κάς τιΐς Πολιτικάς, άκολουθεί κα¬ τά γράμμα τάς κατενθυντη-δίους γραιιιιάς τοΰ Καταστατικόν τοϋ Ο. 0.21 .Α. Πράγματι, ταχΰς ρπθμο; οίκονομικής άναπτύξεο; καί δια¬ τήρησις τής οίκονκΗΐική; σταθερό τητος άποτελοϋν τοΰς δύο βασι- κονς στόχους τής 'Ελληνικής Οίκο νομικής Πολιτικής, τοΰς απόρους, ευτυχή;, κατά τα τελευταία έ'τη, επι τυγχάνει ή χώρα είς λίαν ικα¬ νοποιητικόν βαθμόν. Ό Ετερος βασικάς σκοπός τοΰ ΟΟΣΑ, δηλαδή ή ύποβοήθησις τής ο'ικονομικής ιΐναπτύξεως την Αναπτυσσομέηιον χώρον, σναπί- πτει απολύτως πρός τάς γενικάς κα'ι είδικάς προσδοκίας τής χώρας μας. Ή Έλλ,άς, καίτοι έ'χει προ- χορή,σει πρός τήν κατεύθννοιν άναπτύξεος τής οίκονομίας της, παραμένει ούσιασπκώς χώρα Ανα¬ πτυσσομένη καί, ώς έκ τούτου, 'ρ- χει Ανάγκη πολλ^ΐπλής σννδρομής έκ μερους τών άνεπτυγμένον χο¬ ρόν είς τήν σχετικήν προσπάθειαν της. Άλλά, πέραν τής δικαίας τοιαν ιης άξιόσεός της, είς τήν οποίαν ευτυχή;, εχει ενοει έπαρκή άνια,- πόκρισιν μέχρι τοΰδε καί έλπίζε είς μελλοντικήν κατανόησιν, τι ΕλΛάς πιστεύει είς την γενικοτέ ρι/ν ανάγκην τής Α'ντιμετωπίσεω», τού όλον πρσβλήματος των Ατ·- πτνσσομένων Χωρήν, προκειμένον τα άγαθά τής συγχρόνου κ.οι·ιιονίαν κα'ι τοΰ τεχνικοϋ πολιτισμού νά κ ο. ταστοΰν, συν τω χρόνω, κτήμο <"λ.(·Λ' των λαόν τής Γής. Τα μέχρι τούδε έπιτεύγματο τοΰ ΟΟΣΑ είς τόν τομέα αυτόν, δικαιολ.ογοΰν την πεποίθησιν ότι ό Όργανισμός, ΐν προκειμένφ, α¬ ποτελεί σημαντικώτατον έργον καί ότι τελικής θά σνμβάλη ούσιαστι κώς είς την επιλυσιν τοϋ «χισικον τούτον προβλήματος -Βθΰ αιώνος μας. Ή Έλλ.ας δέν οοαθέτει, <>ε-
6αίως, περίσσειαν μέσων διά νά
συνδράμη ΰλικώς τίγν προσπάθει-,
αν ταύτην. Πράττει, όμος, ο,τι
δύναται πρύς την κατεύθυνσιν αΰ
την. Πιστεύει σταθερώς είς τάς
ίδέας τής διεθνούς άλληλεγγης,
τής ειρήνη; έν ελευθερία καί τή;
δικαιοσύνης. Θέτίΐ είς την διάθε¬
σιν τή; Γραμματεία; καί των εϊδι
κων όργανον τού ΟΟΣΑ την σχρ
τικήν έμπειρίαν τη; άπό την αν¬
τιμετώπισιν τών ιδικήν τη; ποο-
βλημάτων. Παρακολ-ουθεϊ σνστη-
ματικώ; κα'ι ϋποβοηθεϊ τάς σχετι-
κά; ερεύνας τοΰ Όργα'ΐισμοϋ δ,ά
τή; παροχή; στοιχείον χ,αί τή; συν
εδγασία; τών έμπειρογ'νονμόνων
της.
Πέραν τών Ανωτέρω, θά έπεθύ
μοι·νι νά τονίσω ότι ή Ελλάς πι¬
στεύει απολύτως είς τόν ρόλον τύν
οποίον δύναται να διαδραματίση ό
Όργανισμό; πρυς εκπλήρωσιν τοΰ
τρίτον βασικοΰ σκοπόν τοΰ Κατα¬
στατικοΰ. Δηλ.αδή τήν σνμβολ.ήν
τού εί; τήν ανάπτυξιν τοΰ διρθνον;
εμπόριον καί τών σνναλλ.αγίη' επί
πολνμεροΰ; βάσεω; καί ανευ δια-
κςίσεοιν».
Κατά τήν έν Ελλάδι επίσημον
επίσκεψίν τού ό κ. Βάν Λέ'ννε.τ
είχεν, έν τφ κύκλω τών καθηκόν-
των τού, διαφόρον; συνομιλ.ία; με
τα των μελήν τή; ΈθΉκ.ή; Κυ¬
βερνήσεως, Διοικ.ήσεων, Τραπεζι
κων Ίδρυμάτον καί εκπροσωπών
των παραγογικ'όν όμάδιον ,πρύ
τής Αναχωρήσεως τού δέ έξ Έλ¬
λ.άδος, εγένετο δεκτύ; έκ μέοου;
τή; Α. Ε. τού Άντιβασιλίως στρα
τηγοΰ Ζωϊτάκη κα'ι τού πρωθνπουρ
/ού κ. Γειοργίου Παπαδοπούλου.
ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ¬
ΚΗ Σ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΝΑΤΤΙ
ΛΙΑ ν
Ή δύναμις τού υπό ελληνικήν
σημαίαν Εμπορικον στόλον Ανήλ-
θε, την 31ην Μαίου 1971, είς 2.
441 πλοία όλική; χορητικότητος
14.6Κ·Γ).231 κύριον, ήτοι ηυξήθη,
ί'αντι τή; άντιστοι'χου ήμερο,ιιηνί
π.- τοΰ 1970 κατά 251 π?ΛΪα όλι-
'-ής χωρητικότητος 2.44ή.2.">1 κό¬
ρον.
"Αξιον ιδιαιτέρας μνείας είναι
τό γεγονός ότι επί την ημερών
τή; Έπαναστάσεος ή χωρητικό-
της τοϋ ελληνικόν εμπορικον στό¬
λον σχρδόν εδιπλασιάσθη, ανξη-
Οείσα κατά ιϊ.900.000 πρρ'που κό
ρονς.
Κ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΣΥΗΟΙΙιΙΡΐΙΙΙΙ ■
«. 11.226)69άϊλΑΜ
Ν _.ΑΤΑΞ£:Μ
Ακόμα, περιο^ζονν την μωσαϊχη βροχη. Μονο τό κοφτερο χαλαζι
(κοινως γραμματα) σε ποσοστο ] μποοεΐ να τρνπηση άλλα ή πε-
χαμηλότερο άπό καπνά ποϋξηοάθΐ; ρ/πτοση αυτή ρΤνΐιι σπάνια.
ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΤΑΧΥΝ ΡΥΘΜΟΝ ΤΑ
ΕΡΓΑ ΚΥΒΕΡΙΟΥ - ΑΣΤΡΟΥΣ - ΛΕΩΝΙΔΙΟΥ
Μέχρι τέλους τοΰ 1972 θά κα¬
ταστή δννατή ή πλήρης άποαεοά
τιοσις καί παράδοσις, είς την κυ
κλ.οφορίαν, απάντων των τμημά-
των τής παραλιακής όδοϋ Κνδερί
όν — "Αστρους — Λεωνιδίου. "Η
δή, συνεχίζονται μέ έντονον ρυθμόν
αί εργασίαι κατιχσκενής των ύ.ιο-
λοίπων τμημάτων τής έν λόγω ό-
δοΰ, κατόπιν τής εγκριθείσης παρά
τοΰ υπουργόν Συντονισμοΰ κ. Ν. ,
Μακαρέζου χρηματοδοτήσεο; τοΰ
εργου διά ποσοΰ 20 έκατομμνρίοιν
δρχμ. έκ τοϋ προυπολ.ογισμοΰ δημο
σίων επενδυσεων τοΰ τρέχοντος ε-'
τους. |
Τό νέον τούτο άδικον έργον, τοΰ
όποίου μεγίστη είναι ή σημασία
διά τήν τουριστικήν άξιοποίησιν
καί «ίκονομικήν ανάπτυξιν τή; Ά '
νατολικής Πελοποννήσου, έ'χει μή '
κος Γ,7,5 χιλιομρτροη·, ή δέ συνο
λική δαπάνη κατασκευάς τον, θά
ανέλθη είς 1.10 εκ<ιτομμΰρκι δρχμ Έξ αυτών έδο^τανηθησαν κατά την τριετίαν 1964 — 66, μόνον τα 32 έκατομ. δρχμ. ένώ τα υπό λοιπά διέθεσεν ή έθνική κυβερνη' σις. "Ηδη, αί εργασίαι διαπλατύν σεως καί 6ελ.τιώσεμ>ς τής παλαιάς
δδοΰ Κνβερίον — "Αστρον; εχονν
αποπερατωθή, τό δέ τελευταίον τμή
μα τής όδ»ΰ, ήτοι άπό τού 47ου
χιλαομέτρου μέχρι Λεωνιδίου, θά
αποπερατωθή έντός τοΰ τρέχοντο;
ε"τοτ»ς.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή νέα
όδός Κυβερίον — "Αστρου; —
Λεοννι&ίου, παρ' όλον ότι διέρχΐ-
ται. διά λ-ίαν άν(,>μάλου έδάφον;
καί άποκρήμνων άκτών, διαιθέτει
λίαν Ικανοποιητικά γεομετρικά
στοιχεΐα (πλ.άτο; όδοστρώ^ιατος,
άκτίς καμπνλΛν κλπ.) έξασφαλί-
ζοντα ταχεϊχχν καί άσφαλή διακίντη
σιν των όχημάτονν. Πρό; τουτο, ά
πητήθη ή κ.ατασκευή μεγάλων τε-
χνικών Ιργων, ώ; έκβροχισμοί, ΰ-
ποστηρίξει; πρανώνι, γέφνρα μή
κους 100 μέτρων υπεράνω τοΰ χει
μάρρου Τάνου, ώ; καί δύο ετε
ραι γβφυραι μήκους 21 καί 25 μέ
τρών άντιστοίχαις. Π; σχετικήν ά
νακοίνο>σιν τοΰ νπουργείου Σννιτο
νισμοΰ, ύπογραμιάζεται ότι ύπάρ
χει πρόβλεψις μελλαντνκής έπ:εκτά
σ«ος τί|ς όδοθ μέχρι τίίς Μονεμ
δασίίιΐς, δημιουργουμένης οΰτω μι
άς θαυμίΐσίας παραλιακής όδού κα
τύ. μήκος τοΰ μεγαλύτερον τμήμα
τος των άκτών τής Άνατολικής
Πελοποννήσον. Οντως, θά έ.ιιτεν
χθή ή άπ' ίύθείας σΐ'νδεσις των
μεγάλον τον«ριστικών κέντρον τή;
Λακκοονίας μετά των παραλιακών
πόλεο)ν τής Κυνουρίας καί τής'"Αρ
γολΛδος, είς τρόπον ωστε νά δη¬
μιουργηθή ενιαίον καί πλ.ήρες τού
ριστικυν όδικόν νύκλιομα, είς μίαν
άπύ τάς πλέον ένδκιφερούσας πε¬
ριοχάς τού έλ.ληΜκοϋ χώρον.
ΣΥΝΕΚΡΟΤΗΘΗ
^12 ΣΩ,ΜΑ
ΓΟ Δ.Σ. ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΚΟΤ
ΣΤΛΛΟΓΟΤ ΑΘΗΝΩΝ
2υνεκροτή|θη είς σωμα, τό άν/>θως:
ΙΙρόεδρος Γ. Άναστασάπονλος,
α' άντιπρόεδρο; Ι. Π/.ατώνης, 6'
ά'ντιπρόεδρος Α. Παπαδασιλόπου
λος, γ άντιπρόεδρος Ε. Παπαγιάν
νης, ταμίας Π. Σταυρίδης, γεν.
γραμματεύς Ν. Νικολύ.ιουλος, ρ'ι
δικ. γραιμματεύς Ι. Μεϊμαρίδης,
έ'φορος Α. Κωστόπουλος.
Σύμδονλοι εξελέγησαν οί κ..κ.
Π. Ξ. Λαμπρόπουλος, Ν. ΙΙάλ
λ.ης, Ν. ΠαρασκεόποιΛος, Γ. Σπ.
Μπαλ,άσκας καί Β. Βοντσαράς.
Άμέσ(ΐ)ς μετά ιήν συγκρότησίν
τού τό νέον Δ.Σ. τοϋ Έμπορίκοΰ
Σνλλόγου Αθηνών συνήλθε είς
σύσκεψιν κατά τήν οποίαν άπεφάσι
σε τήν δημιουργίαν είδικών τμη¬
μάτων διά την καλυτέραν παρακο
λοΰθησιν των επί μερους θεμάτο>ν
εκάστου κλάδον τοΰ εμπόριον.
Έπίοτις απεφάσισε την σύστα¬
σιν ομάδος έκ νέον έμπόρων, κυ
ρίω; διπλωματούχων άνϊοτάτιον καί
ανωτέρων σχαλών μή μελών τοϋ
Δ. Σ. μετά τοΰ όποίου ή ομάς θά
ευρίσκεται είς στενήν επαφήν καί
συνεργασίαν. Πρόεδρος τή; 6μά·
δο; ωρίσθη ό άντιπρόεδρο; τοϋ Ε.
Σ.Α. κ. Δ. Παπαβασιλόπουλος.
Έν τώ μετοίξύ, ό πιροεδρος τοΰ
ΕΣΑ κ. Γ. Άναστασάπονλος, έδή
?ίΐ<τρν δτι τό ΔΣ τοΰ Σύλλογον θά Διά κοιυής αποφάσεως των υ¬ πουργόν Συντονισμοΰ, Οικονομ- κων, Εμπόριον καί Βιομηχαν.ας, έντός τών πλ.αισίων τών διατάξεως τοΰ Ν. Δ)τος 226)1969 «περί δια- σφαλϋίσεως ίσον ίίρων άνταγωνι- σμοΰ διά τα έλληνικά π.ροίύντα», καθορίζονΐαι ώς κάτωθι, ώς ανε¬ κοινώθη υπό τοΰ νπουργείου Συν- τονισμοΰ, σχετικώς μέ τα έπιστρε φόμενα τέλη χαρτοσήμου επί έξο γωγών ωρισμένων προϊύντων. 1) Οίνόπ«·υμα &ξωτερικοϋ, ει¬ σαγομένων επί ,-ιροσωρινή άτελεάι καί άναμιγννόμενον μετ" έγχιορί όν οΐνων, πρός ενίσχυσιν τής είς (έαθμούς ίκανότητος τούτιιιν, απο¬ τελεί πρώτην ύλην έν σχέσει πρός τύ έξαγομένον προϊόν (οίον). Κα τα συνέπειαν, τό επί τού είσαγομέ νού τούτου υίνοπνεύματος άναλο- γοΰν καί μή καταβλ.ηθέ χαρτύση μόν, κατά τήν επί προσορινή άτε- Κίϊχί εισαγωγήν αυτού, δέον νά έκ πίπτεται έκ. τοΰ κατά τήν έξαγο- γήν των οΐνων έπιστρεφομένου χαρ τοσήμου σνμφώνο; πρός τήν σχυ ΐι·/ήν έν προκειμένο) διάταξιν τού ώς αν υ Δ. Διατάγματος. 2) Τέλος χαρτοοήμον», καταθλη θέν επί όρΰζης άλλ.οδαπής προε- /.εύσείιις, είσαχθείσης προσωρΐιώς είς τήν χώραν ϊπί σκ.οπω έπεξερ γασίας καί έπανεξαγογής, λόγω μεταβιβάσεως ταύτης υπό τοΰ άρ χ.κου είσαγωγέως είς έτερον προ σοπον πραγματοποιήσαν τήν ε¬ πεξεργασίαν αί επανεξαγιυγήν, δέ·ι δίναται νά έπιστραφή, ώς καταβ/.Τ| Οεν διά σνναλ.λακτικήν πράξιν, εύ ρισκβμένην έκτάς τοΰ κυκλωματο; τής οικίας .-ταρ'ΐγογικής διαδικα πίας καί μή άναγκαίας διά την έ ξαγωγήν. 3) Ή έπιστρεφομένη καιτά την εξαγωγήν μέση έκ τελών χαρτο σή).ιον έπιβάρυνσις προσαυξάνεται προκειμέ·ν1ου πιερί έξαγομέν(ον έλαι ών τού κεφαλ^ιίου 20 τοΰ Τελωνεια κου Δασμαλογίου Είσαγιογής, κατά 0,50%, έξισουμένη οντω πρός την μέσην έπΜΐτρεφομέΛ'ην ομοίαν επι βάρννσιν έπΐ τώι» έξαγομ^/ων ε¬ λαιών τοΰ Κεφάλαιον 7 τού αύτοΰ Δασμολογίου. 4) Επί έξαγωγής άρωματικών κ<ιί φαρμακευτικων φυτών, ώς καί χαρουπάον καί χαρουπαλεύροη· τό προβλεπόμενον ποσοστόν μεσης έκ τελών χαρτοσήμον φορολογιν.ής έπι6αρύνσεο)ς τών ,τρο'ίόντων τού των έπιστρέφεται προσανξημένον κατά δΰο άκεραίας μονάδας. Περαιτέρικ, διά τής αυτής κοι νής ϋπουργικής αποφάσεως καθο- ρίζεται ότι, είς περίπτωσιν καθ" ήν τό κατά τάς κειμένας διατάιξεις προσκ.ομιζόμενον τιμολ.όγιον ή τι- καταβάλη πάσα' δυνατήν προσπά θείαν, διά την προώθησιν καί επί λ.νσιν των άπασχολούντιον τό εμ¬ πόριον θρμάτων μεταξύ τών όποί ών είναι καί τό τής μισθώσεως κα ταστημάτων. μολύγια πρός άπύδριξιν των οικεί¬ ον μεταβιβαστικών πράξειον, δέν κοίνονται έπαρκή υπό των Τελονει ακων Αρχήν διά τύν χαρακτηρι- σμόν τοΰ έξαγομένον πρόϊοΛΐΐος ώς ιδίας ή μή παραγωγήν τοΰ έ ξάγοντος, θά άποδέχοιντιιιι αύται ΰ ,τεύθννον δήλιοσ'ν τοϋ έξαγογέος κατά τάς διατάξεις τοΰ Ν.Δ. 10.")) 69, ότι αντό τούτο τό έξαγομένον προϊόν ή αί πρώται ύλαι έξ ών πά ρήχθη τούτο, δέν είναι είτε έν όλ.ω ίίτε έν μέρει Ιδίας παραγογής τον έξάγοντος. ΖΗΤΕΙΤΑ1 ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΏΝ ΕΠΙΔΟΤΟΤΜΕΝΩΝ ΠΟΣΟΤΗΤΩΝ ΤΤΡΩΝ ΔΙ' ΕΞΑΓΩΓΗΝ Τό υπουργείον Εμπόριον καί Γειοργίας, διά κΛΐνοΰ έγγραφον των πρός την "Επιτροπήν Σνντονι σμόν Οίκονομιχης Πολιτι>:ής είση-
γοΓνται ίίπιος έ.τανξηθίί ή ποσότης
τών εξαγομένον τνρών, μαλακ.ον
καί σκληοήν, υί όποϊοι τι·γχάνοτ»ν
ίνισχνσεως κατά 1.000 καί όΟΟ
εισέτι τόννονς άντιστοίχο>ς.
Τούτο, διότι, ώς τονίζεται, ΰ-
φίστανται κεκλ.ε'σμέναι πράξεις ύ
πό έξαγωγέοιν, δι' εξαγωγήν σο·
βαρων ποσοτήτων τυρήν, τα δέ ν-
πάρχοντα σήμερον άποθέματα τού
των έπιτρέπουν τήν εξαγωγήν με-
γαλ.ντέρων ποσοτήτων τών ήδη έγ
κριθέντον, ανρν διαταράξεως τής
έσιοτερικής άγοοάς.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Μ. ΓΡΗΙΌΡΙΑ
ΛΗ2
Λ.Ε. (υπό εκκαθάρισιν)
ΠΡΟΣ ΚΛΠ ΣΙΣ
ΤΛΚΤΙΚΠΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ
ΣΤΝ ΕΛΕΎΣΕΩΣ
Κ(;/.γΓ.π/ι ά.τιντρς οί μρτοχ<ι τής έν Αθήναις (όδός Μητροπό¬ λεως 4!)) έδρενούσης Α.Ε. «Δη¬ μήτριος Μ. Γρηγοριάδν,ς>, ('Τφα
σιΐΓίΤΓμπορΐκ.ή Έταιρία {πό έκ.κ.'ίθά
ρισιν), είς Τακτ.κήν Γε-ν.κί·.· Σν-
ελπ,τ:ν γρνΐίτ-ιιένην έν ΆΟϊΊ "ι ς
όδός Μητροπόλειος αριθ. 4!) (όρ·τ
φο; 3ος) την 20ήν ΣεπτεμβΓ.Όν
11171 ημέραν Δευτέραν κίΐί (7>Γ·ιν
Ιι.ν ·Λ.·ι.
Θέ,αατα ημερησίας Διατάξροις:
1 Ι "Εγκιη σις πειραγμένον (π
έκκαθαριστών
ι1) "Εγκρισις Ίσολογισιιοΰ .-τ·-
ί'ίΐτος ίκκαθαρίσειος.
.",) 'Λ.τ'ίλλαγή έχ: Ο ΐ'ΐίττΤ,ν
V
■ ■■- ς π'Ο.'ν ς.
4) Κατι. Γ·.ιή ί'τολο'.το
τ:; "ΰ
Ή άπό εξαμήνου έκσπάσασα κρί
σις είς την νανλαγοράΐν, συνεχί-
ϊρται μέ άπροβλ.ρ.ττους .τ,ροεκτά-
σεις δ.ά την διεθνή ναυτιλ.ίαν καί
κατά συνέπειαν, τών ελληνικήν '
αυμφεράνπον εμπορικον στόλον, ι
Τύ Ναντιλιαν.όν Έπιμελητήριον
τοϋ Λονδίνον ίπισΓ,μαίνει άνησιι-
,/^ - > η - - Ι
χητικην αυςησιν τού αρισιιοτ' το>ν
άργοΰντιυν έμπορικί>ι σκαφών, α¬
νερχόμενον είς 206 κατά τάς αρ¬
χάς τοΰ τρέχοντος μηνός, έναντι
129 τοΰ προηγοναένου μηνός.
Ή Έλ.λάς είς τόν .τίνακα του¬
το, κατέχει τα <.ιροτεϊα>, μέ άρ-
γοΰσαν χοιρητικύτητα 277.293 τύν-
ν(,>ν, έναντι 143 σκ^ιφών, άλικής
χωρητικότητος 524.062 κόρον —
ποσοστόν 3,(>% επι τής συνολικης
χορητικότητος— τού παρελ.θόητος
Απριλίου καί 123 σκαφον, όλ.ικής
χιοοητικότητος 272.836 κόρ<ΐιν -— ποσοστόν 2,3% τής σννολικής χω¬ ρητικότητος— τοΰ Απρίλιον 1970. Σημειούται, ητι ή δύναμις τοΰ υπό ελληνικήν σημαίαν εμπορικον στόλ.ου έκ πλοίο>' 100 κόρον ό/.ι-
κής χιιιρητικότητος καί άνιο, άήρ-
χρτο είς τό τέλος τού μηνός Άπρι
λίον 1971, είς 2.403 πλοϊα, όλακής
χορητικύτητος 14.457.695 κόρο>ν.
Τα αϊτια τής κρ/σεος ταύτης,
έντοπίΖοντα» άφ' ενός μέν είς τήν
ρλλειΐ|'ιν φροντίήων κατά τό μέγα-
.'ΰτεοί) ι ποσοστόν άπό τού Σεπτεμ
6οίου 1964 καί άφ' ετέρου είς την
κάιιιρ.ν τών ναύλ,ον, είς τα χα-
μηλότερα, πρό τού κλ^εισίματος τής
διώρυγος τού Σουέζ έπίπεδα. "Ο-
/.α τα μεγάλ.α νέντρα φορτώσεοις
— τομείς Βορ. Λμερικής, Κόλπου
Ι,ι' "Ιαπωνίαν· .ιλ.π. — έ'χουν άπο-
λέσει τήν είκόνα τής έιτόνον κινή
σεως. Τό περίεργον είναι, ότι έκ
τής κάμψεο; τής ναυλ.αγοράς,
,τλ.ήττονται νέα καί .ι,ρονομιοϋχα
σκάφη, ώς ίΐναι τα μεγά?.α «μπάλκ
χάρριερς» καί τα νεότευκτα «φρήν-
τομς».
Είς τα άνοτέρω ιιίτια, δέον νά
προστεθή καί ή αί'<ξοι·σα δύνιομι; τού παγκοαμίου ιμπορικοΰ στόλον. Λιότι παρατη.ρείτ«ι κα'ι τουτο τό ό- ξύμωρον: "Οτι ίνώ έπισΓ.μαίνεται έλλειψις φορτίων αί διάφοροι κ.ν- ίιερνήίτεις παρακινοΰν τους έφο- πλ.ιστάς νά ποοωθήσονν τάς ναν- πηγήσεις περισσοτέρονν σκαφών-— .ταράδειγμα ή Ίαπωνία, ή ό.τοία προοθεί σχέδιον άνανεώσριος καί αύξήσειος τοΰ Γμπορικοΰ της στό¬ λου. Ή αίσιοδοξία παντός, δέν άπέ- λιπεν, ίδιαιτέρυι; δέ είς υ,τι άφο- ρά είς τήν χώραν μας, Αναγγέλ- λονται καί Λ'έαι ναΐ'λώσεις, αί ο¬ ποίαι, έλ-τύζεται, ότι θά ένταθοΰν έντός τοϋ φθινόπωρον. Άνεξ'αρ- τήτιος όμως όλ.ον αΛτων, έπιβάλ.- λ.ρται ή λήψις μεΐριον διά την αν¬ τιμετώπισιν τής κοίσΓος, έφ' ό¬ σον είναι άκόιμη κα',ρό; και πρίν Γδο^μεν την επί τής ναντιλίας πο¬ λιτικήν μας κατορρέονσαν. Έν ίίψει τής Γ! Ο ην Λιεθνοΰ; Έκ θέσεως θεσσα/.ονίκης, ό όπουργύς Σνντονισμοΰ κ. Ν. Μακαρέζος ά- εμπνευσμεΛ'ον δημοσιεύεται εί; το κν κλοφορήσαν καλ.αίσθητον κα'ι λίαν τατοπιστικόν λεύκωμα ταύτης. Γό αήνυμα τουτο τοΰ κ. ίιπουργοΰ είς τό οποίον έκφοάζεται ό παλμός τής άνχΐδτ;«.ιιουργι·κής προσπαθείας τοϋ εθνοΊ»ς διά τήν οίκοδόμησιν ε¬ νός αλντέρον οικονομικόν κ«ί κο- νονικοΰ μέλνλ.οΐΤί>ς, ε'χει ώς ακο¬
λούθως :
«Ή Διεθνής 'Έκθεσις «εσσαλ.ο
νίκης, ά-/.ολοτ'θήσα.σα άπό τής Ίδρύ
σεώς της την άνέλιξιν τοΰ οίκονο
μικοΰ βίον καί τάς Ίστορικάς περι
πρτείας τού "Ε&νους, είσέρχρται ύ-
,τά τοΰς καλύτερον; ο'ιονον; είς
.ΊΓ,ην περίοδον αύ-
ΕΠ£Κΐ1ΝιΤΑΙ ΤΟ ^ϊίΙΓΚΟίΙ ϋΙΠΟΡΙΟΝ ΠΡΟΣ
ίίΙ 1 ΑΦΡΙΚιΙιΙ Τ^1 £.1Λι1Ι^ι1 ΠΡθϊθηΤΟΝ
«Ή Έθνική Κυβέρνησις
()άλλ.ει συστηματικήν προσπάθει¬
αν διά νά έπωκρεληθή τής γειυγρα'
φΐκής της θέσεως είς τήν διασταύ
ρωσιν των ήπείρων καί τών πολι
τισμών,. Συγκεκριμένιος, ένώ έπε
,τείνει τάς οικονομικάς της θέσεις
μέ τα (Ιόρεια βαλκανικά κράτη, προ.
γματοποιεϊ, παραλλήλως, άο·ιγμα
πρός τόν τρίτον κόσμον καί ίδιαι
τέρώς πρός τήν άφρικανικήν ή'πει
ρον.
Τα άνιοτέρω νπογραμμίζει είς
πρόσφατον αρθρον της ή έ'γκνρος
κ<ιί μεγάλης κνκλ^οφορίας γερμανι κή οίκονομική εφημερίς «Χαντελ σμπλ.άτ» άναφεροιιένη είς τάς δι- ■ εθνεϊ; εμπορικάς σχέσεις τής Έλ λ.άδΌς. Χάρις είς θεσπισθέντας ρννοϊκοΰς νόμους, σιινεχίιζει ή έφη μερ!ς, προσειλκΰσθησαν καί έγκα τεστάθησαν στήν Έλλάδα άλλοδα π(Ί ίπιχειρήσει; αί οποίαι άσκοΰ σαι την δραστηριότητά τιον άποκλει στικώ; είς τό εξωτερικόν, άπολαύ ονν ειδικήν φορολογικόν κα, αλ- λ.ον προνόμιον. Χαρβκτηηιστικώς άναφέρει ή «Χάντελσμπαλτ», δύο πρόσφατα παραδείγματα.: Βρεταν ν.κό; οΓκο; ελέγχη, έξ Άθηνήν, τάς άντιπροσοαϊία; τού ρί; την Ανατολικήν Ευρώπην, τα Βαλ.κά νι α, τήν Τονρκίαν κα'ι την Κύ- .τρον, ένο άμερικ.ανικύ; οίκο;, τα γ!; Λονδίνον, Ρόττερνιταμ, Γένου- αν. Χάΐφαν καί Σιγκαπούρην γοα- «εϊα τον. Παρά ταύτα, τό κέντρον ί>άοον; τού έλλ.ηνικοϋ έξαγίογικοΰ
ίαπ"·οίοι·, ύπογραμμίζει περαιτέρο
Ί έφημερίί, ρνρίσκ;εται κα'ι θά πά
'ΐαμρΓ.η είς Δυτ. Γερμανίαν (60%)
'ΙΙ Ιίόρειος Άμερική καΐ ή Άνα
<ολική Εΰρώπη άπορροφοΰν άνά 111% ένή τα υπό έξέλ,ιξιν κράτη τί; Άφρικήςκαί τής Μέσης Άνα τολής περιορίΐξονται είς τό 8%. Είς τάς τελευταίας όμος Αγοοάς. υφίσταντο» εισέτι άνρκμρτάλλευτα προιθώρια. Χαρακτηριστικόν είναι τό γεγονός ότι τό ελληνικόν έμπό οίον μ·ετά τής Άφρική; ένεφάνι- σ?ν αίίξησιν 40% περίπου, κίΐτά -ά ετη 1966 — Β9. Είς την οίκο νΐλα.ικήν της επέκτασιν πρός την Άφρικήν ή Έλλ.άς βασίζεται είς την έκεϊ έλλ.ηνισμόν, ό οποίος Αν- τον ελληνικόν αυτόν έν- δ αφέροντο δςιά τόν τρίτον κόσμον συνιστά ή ΛΙΣΠΑ, είς τήν οποίαν 'ΓΓρτρ; στ>μμετρσχον 27 κράτη, κα
-ά τό πλείστον άραδικά καί αφρι-
I
'/ηνικά. Τέλος, ή γερμαινικ.ή έφημε
ρ';ς τονίΐΐει, δτι οί "Ελληνες, ώς ^ΐί
σογειαχός λαός, συνδέοντα» διά στε
νής συγγενειας με τους λ.αους τής
Άσίας καί τής Άφρικής, .τράγ^ί
τό οποίον καί έπιτρέπει είς τήν
Έλλάδα νά ασκή τόν φυσικόν ρό
λ.ον τοϋ μεσολαβητοΰ.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ
Π ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΝ
ΤΗΣ ΖΑΧΑΡΕΩΣ
Παρετάθη μέχρι καί σήμερον ή
προθίσμία έκτελο/νιισμοϋ ζαχάρεως
ρϊσαχθησομένης βάσει έκδοθεισών
άδειήν, είς τάς οποίας άναφέρε-
ται προθεσμία ΐκτελονισμού μέχρι
31 Ιουλίου 1971.
Τουτο άναφέρεται είς σχετικόν
έγγραφον τοΰ υπουργείον Έμπορί
ου πρός τάς τελονειακάς αρχάς.
ΜΕΓΑΛΤΤΕΡΑ ΕΡΓΑ ΣΙΑ
ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
Οί δασικοί σννεταιρισμοί οί ό¬
ποϊοι λειτονργούιν είς τα περισσό
τερα όνειρά χοιριά θά δραστηριο-
ποιηθοΰν διά τήν έντατικωτέραν
άπασχόλησιν τών μελήν τιον είς
εργασίας έντός την1 δασών καί ου
νεπώς την αύξησιν το,ΰ είσοδήμα-
το; τούτον. Τα ανωτέρω ΰπογραμ
μ'ζει εί; έγκύκλ.ιόν τον ό υπουρ
γό; Γρωργία; ν.. Ι. Παπαβλαχό-
πουλο; πρό; άπχίσας τάς κατά τύ
πονς δασικάς ΰ.ιηρεσίας. Είδικώ
τρρον συνιστάται όπως έπιδκοχθή
ή συμμετοχή των σννεταιρισμον
είς τό σύνολ-ον των δασοτιχνικ.ήν
εργασιών ίδίιο; ιίς τα δημοσία δα
ση. Αί έν λόγιο υπηρεσίαι δύναν
Γαι έπίσης νά παροτρύνοι·ν τα μέ-
λ.η τών σι·νεταιρισμήν διά τήν προ
μήθειαν διαφόριον έργαλείον καί
μηχανημάτων. "Ηδη τό νπουργρίθ'ν
δι' έγγράφου τού πρός τήν ΑΤΕ
ίϊήτησεν δπος καταστή εύνοϊκοιτέ
ρα ή χρηματοδότησις την δασεργα
την πρός τόν σκοπόν αυτόν1. Είδι¬
κή μέριμνα θά ληφθή έπίσης κα',
διά τόν καθορισμόν άνιοτάτιον δρί
όν τιμήν μσνήδος, άναθέσροις τών
έργασιίη. Τέλ.ος θά άντιμετωπι-
σθή ή ,μετακίνησις δασρργατών είς
πρριοχάς όπον παρατηρεΐται ρλ-
λ.ριψις τούτων. Είς τήν εγκύκλιον
Λντκτέςιρται τέλο; ότι θά έπιδιιοχθτ]
ή δΐαγραφή την μελήν έκείν<ον τήν δασικών σννεταιρισμων τα δ- ποϊα δέν λ.αμβάνονν ένεογόν μέρο; ιΐό τάς βασικάς εργασίας. την τής. »'Η όλονέν διευρχ'νομενη εις σιναετο/.άς έγχιυρίιον, άλλ.ά κν- (.ίο; ξένον, παραγωγέων φθρειον "Εκθεσι; θεσσαλονίκη; άντικα- τοπτρίζει τα; ιταθερώ; άναπτνσ- σομένα; καί γονίμοα1; έμπορικά; σχέσει; τής χώρας μας μέ «?·«ς όν τάς χώρα; τού Κόσμου, .„, όποία; ή Έλ,λ.ά;, μετά σννε- ' πείο;, καλλ.ιεργεϊ καί προάγει, έν πνεΰματι σΐ'νεργασία; καΐ άμο*- 6(ΐιότητος. Ή σννιρχώ; διευριινο μένη έλληνική άγορά, ή σύνδεσις , τής χώρας μας μέ την Εύρωπαϊ- κήν Οίκονομική/ Κοινότητα κα'ι ή ντνραλγική θέσι; της μεταξΰ τρι όν ήπΐίρ<ι)ν καθ'στοΰν την Έλλ.ά δα ίδεοδη τόπον Αναπτύξεως τής διεθνον; ρπιχειρηαατικής προτο- βονλί'ΐς. Ή Έθνική Κυβέρνησις παρέσχεν όλα τα άπαραίτητα ν.ί νητοα καί έξοσφαλίσπς είς τό ξέ νόν έπιχειρηματικόν κεφάλαιον, τό «η·'ΐιαρτέχον εί; την οικονομικήν ανάπτυξιν τή; χώρα;. Σήμ»ρον ή Ι έμπιστοσήνη των δΐίθνών έπιχει ίηματικήν κύ:'.λο>ν πρός τάς δν-
νατότητας τής έλληνικής οίκονο¬
μίας είναι άπεριόριστος. Έκατον-
ιάδες ξένιον έπιχειρήσεωνι καλν
πτονσόν ολόκληρον τό ,-τρδίο ντήν
οΐκονοιιικών δριστηριοτήτ{ον (βιο
ι.ηχανίαν, έμπόριιν, ναυτιλία, Τρά
πεΐαι), έγικοΛ/έοτησαιν ·ίιπσκατα-
ιττή,αατα καί γραφεΐα των είς τήν
Έλλάδα, ένή αί ξέναι έπενδύσεις
ϊο'θί 'εί; τόν βιοαηχανικόν τομέα
άνροχονται είς εκατοντάδας έκα-
τ<Ίΐ.μυρίον δολνλΛρίιον. >->ΟνΤ(ος ή Ελλάς έχρι την πολύ
τιμον έμπειςπαν τής άμοιβαίας ώ-
φελ.ΐιιου στινεργτκΐίας καΐ τής άνα
πτύξεος κοινοΰ έπιχειρηματικοΰ
ϊνδιαφέροντος αεταξΰ τών έγχορί
όν καί την ξένον παραγογικήν φο
(,έίον. Είς την συνεργασίαν ταύττ|,ν
ί, έλληνική οίκονυμία όφείλει, κα¬
τά σημαντικόν μέρος, την άναγνω
ριΐομένην σήμεοον διεθνής ταχύρ
ρυθμόν ανάπτυξιν της, τήν Αντα-
γονιστικότητα καί τόν έκσνγχρο
νισμόν της, έπιιυχοΰσα, έντός τών
ολίγον τελευταίιον έτων, ίκανοποι
ι,τικήν σμίκρννσιν τοΰ τεχνηλογι-
κοΰ χάσματος, τό οποίον την δΐΐ-
χώριζεν Από τάς άνεπτνγμέν.'ί; χώ
ρα; τής Λύσεως.
^Σήιιροον, ιι;τά πάροδον τρο
οάρΐ'Λ· έτον δημιουργική; εργασί¬
ας, διαπιστώνομεν μεθ' ΰπερηφα
νρι.'ας ότι αί ;·οιναί προσπάθειαι
τοΰ Λαόν κα'ι τής Κνβρρνήσειος ά-
ηέδιοσαν πλ.Ό-υσίονς καρπούς. Οί
στόχοι τοΰ υπό έκτέλρσιν Πενταε
τοΰς Προγοάμματος Άναπτύξειος,
πραγματο.-κκοΰνΐαι καί, είς πολ¬
λάς περιπτώσει;,, ύπεοακοντί'Ζον-
ται, τό εθνικόν είσόδΓιμιι πραγμ-ι
τοποΐΓΪ αλματα τή; τάξεοις των 7
-Χ'/γ έτΓ,σίο;, τό κατά κτφαλ.ήν
ι'ισόδι.'ΐιη προσργγίϊρι τα 1.0(10 δολ
λάοια, ι/ί έξαγιογο; καί, ιδίως,
των βιομηχανικήν προϊόντον Α-
νέρχονται ταχέως, τα πάντα δέ δεί
ννύονν ιμ'ι·ν οίκονομίαν σφύΐ
άπύ διναμισμόν, μέ έντονον
ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ ΕΐΕΑΙΙΕΙΙ
Έγ .-
Έν π-ηττώτ" ιιΰ ('-; -ητ·' ·; ή
Γενικτι Συνέλενσ ; έπΊΥ'ίλΓφθήΛε
ται τήν ϋην Ό-'Τΐ.ιΛρίον 1971 τί;
τ"ν οί-'· τόπον κίΊ την <α'·ήν '.',. ,· ·_ Έν 'ΛΟήνιι; τή 23)8)1971 (11 Έχκηθηριστα λ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΛΗΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ Εξητάσθησαν βιομηχανικά 0έ- μ.ο,τα εί; ενρεϊαν σύσκεψιν. —'Τ- πί, την προεδρίαν τού νπον,νοιγοϋ Σι ντονισιίοΰ κ. Ν. Μακαρέςον, σ. νεκροτήθη εί; τό υπουργείον β.ο ;ι χίίν,'ας ρύρυτάτη σύσκρψις, μέ ιί|.· συμμετοχήν τών άομοδίοι·. ΰ- ι ινργών καϊ ίπηρεσ.ακών παρα- ,.Ίντιυν, των δΰο ΰπονργείον. Κιαά τήν σι'σκεψ.ν έξητασθη- κιν θέματα άρμοδιότητο; τού υ¬ πουργείον Βιομΐ)ΐχανία;, είδΐ/.ώτε- ον δέ Αναφερύμενα νίς: α) Τήν Γα.' .ι.τοίΐισιν τής διαδικισ!α; υπο /^,.ΐφής βιοαηχανικήν νομοσχεδί- • ιν άρμοδιότητο; πλειόνον τυύ έ- ι,ς νπουργήν. β) Τάς ανάγκας την υπουργείον Βιομηχανία; εί; :ϊδ.κευμένο τεχνικόν προσο.τι- /Λν. γ) Τό έργατοτρ/νικόν πηοσιο ,τικόν την βιομηχανικήν έπιχειρή- ι,-·'ον καί δ) Τα; γεωργικά; βιομη Ί-ιν.'α; καί βιοτεχννας. Τέλ.ος ό κ. ΰπουργό;, ένέκρινρ -ήν διάθεσιν έκ τοΰ προΰπολογι- ημοϋ Δημοσίων Έπενδνσεον τρέ νοντο; ετου; 1.100.000 δρχ. διά την σύνταξιν Μητρώου Βιαμηχα- ιον καί έτέριον 500.000 δςχ. διά την· σνμπλήροσιν χωροταξικής ιίε- λέτης περί βιομηχανικήν περιο¬ χήν. Όμάς εργασίας διά την μελέ¬ την τού Έμπορίου.— Συνεστήθη -ώαά; ι'ργΓ/σίας», ήτις θά μελε¬ τήση τα προβλήματα τού ίμπορ'- ην κα'ι τής διανοιιής, επί ιιακρο- χρονίον προοπτική;. Είδ.κο'ντρρον έργον τής όμάώος είναι ή διερβύνη σι; τής {«φΐσταμένης καταστάσεοι; εί; τόν τομέα τού έμπορίου - διανο μή;, ή έκτίμησις τών δννατοτή- τίον άναπτύξεω; αϋτοΰ καί «.ί έν- δεδειγμέναι φύσει»; μακροχρονί- ο" ποΛΐτική; έν συν ί)ν<ασμιΐ) πρό; τού; λο:ποΰ; τομείς τή; οίκονομ{- Ή ομάς Οά υποβάλη την έκθε¬ σιν μέχρι τέλον; Αυγουστον 1971. Ηίξι.μένη ή ιίσροή ξένον κεφα λ.α.ον.— Έκ τον νπονργείου Συν- τονισμοΰ ανεκοινώθη, ότι ώ; π^ο- κ.υπτει έκ τών στοιχείον τή; Τρα πέζη; τή; Έλλάδο;, σημαντικήν αύξησιν εσημείωσε κατά τό τε·· τράμηνον Ίανουαρίου - Απριλί¬ ου τρέχοντο; έ'τους, ή είσβοή εί; τήν Έλλ.άδα πάση; φύσειο; ξένιυν κεφαλ.αι'οιν, τό συνολικόν {Ίψο; τών όποί(ον ανήλθεν εί; 273,ό έκ. δολ.λ,αρίον, έναντι 122 έκ. δολά¬ ριον τοΰ ά'τιστοίχου περνσινοΰ την παρουσίαν της είς τό διεθνές ο'ι- κονομικόν περιβάλλ.ον ικιΧ σεις στερεάς δι' εν Γικόμη ρον μελλ.ον. »Εί; τα πλαίσια τής όν τούτη; προσπαθεία;, ή άνάπτιι ?ι; τή; Βορείον Έλλάδο; Χ(ί| τής Θεσσαλονίκης κατέχοΐΛ· όλοι; Ίδιάζουσαν Θέσιν. ΑΙ βόρειοι Ε. πάλ.ξΡΐς τοΰ Ελληνισμόν1, άξιο- ποιοΰσαι τα; ενρντάτας βννατό- τητος άναπτί'ξρώς τιον ϊ'ι; τ,',ν διομηχανικόν, γτοργικόν καί τοι, ριστικόν τομέα, Θά κατακτήοονν συντόμως λίαν ίη|»η/.όν Γχοτικόν έ- πίπεδον, ή δέ πόλις τή; Θεσσαλο νίκη; προώριστοι ά μετα6λ.ηθί τί; μέγα οίκονοιιικόν, βιομηχανι κόν καί συγκοινωνιακόν κέντρον ολοκλήρου τή; Νοτιοανατολ,ιν.ή; Εύρώπη;». Θά εξακολουθήση νά τ(ω ή νυν άκαλουθοτ'μένη άπο τή; έφαρμογής τού Λ. Ν. 600)37 άρ- χή τή; έκπτώσεΐ'χ; των πρώτωΛ· ιι- λών, δηλ.αδή ή έκπτωσις τής άξί- ας των εισαγομένων ή άγοραζο- μένιον πί>ώτ<»ν ύλόιν άπό των 6ιο- μηχανΐίαΰν καί (·ιοτεχνικών ρήσεων. θά ένεργήται άσχέτοις πρό; τόν χρόνον τή; βιομηχανο.ιοι ήσεως τον είς φόρον κύκλον έργ« ίτιων ύποκειμ^νι,ιν άκαθαρίστων έ- σύδον τοϋ μηνό; τής είσαγωγή; ή άγορά; κα'ι έν έπαρ-χϊία, τούτιιιν πρός κάλνι|ΐίν τωΛ' έκ των έσόοοητ των άμέσίος έπομέινων μηνών μέ χρις έξαντλήσεώς τ<,). Σχετικήν έγκρισιν παρέσχε τό νπουηγΐίον Οικονομικόν δι' εγκύ¬ κλιον τον π^ός τοΰς οίκονομικοί'; ίφόρονς έξ άφορμής ύποβληθέν- τον έροτημάτιιιν <τι»ναφί)ν μ* τόν χρόνον έκ.πτώσεος τής άξία; των πρώτον νλων κατόπιν τής ΰπ,' Α- ριθ. 824)71 άποφάσεο); τοϋ Συμ¬ βουλιον Διά τής έν λ.ύγω άποφάσείΐ>ς ώ;
γνωστόν, διά τή; οποίας ήομηνεΰ-
θησα'ν αί διατάξη; τής παρ. 1 τοΰ
άρθρου 8 τοΰ Α. Ν. 660)37 ίβλ.
«Τό Βήμα-·> τή; 15η; Απρίλιον
1?71) εγένετο δεκτόν ότι έκ των
ύποκριμρνοιν είς ΦΕΚ ακαθόρι¬
στον έσόδων των ώς άνο έπιχειρή
σειυν έκάστοιι μηνός, δέον νά ίκπί
πτεται ή άξία μι'ινον των πρώτον
ΰλ.ών, αί οποίαι εχρησιμοποιήθη¬
σαν διά τήν παραγωγήν των πω/.η-
θέ-ντων κατά τόν μήνα τούτον προϊ
όντίον, ίίχι δέ ή άξία τοθ σύνολον
των ΰπ' αυτών ΓΪσαχθεισών ή α¬
γορασθεισών ή ΰ άξία τού σύνο¬
λον των χρησιμοποιηθεκτών είς τήν
παραγωγήν πρώτον ϋλων.
Διά τής αυτής ώς ανω άποφάσε
0)ς εγένετο έξ βλλου δεκτόν, ότι
εάν τό ποσόν των άκαθαρίστιον έ-
οόδον όρισμένι,υ μηνό; είναι μι-
κρότερον τής ιίξια; των χρησιμο-
ποιηθεισίη· διά την παραγωγήν
των .τροϊόντον πρώτων ύλών καί,
δέν έξαρκΐί διά την εκπτω-
σ>ν όλοκ.λ.ηρου Λ ή; άξίας ταύτης
δέν ιίναι δννατή ή ίκπτιοσι; τοΰ
ό.πομένοντος ύ.το/οίπον έκ των ά-
λαθορίστοιν ίσόδων των έπομένΐον
μηνων., διότι 5νδεμιάς διατάξεος
προκΰπτει ι'ίτι είναι δυνατή ή με-
Φορά τοΰ μή έ/ίπεσθέντος τμήμα-
τος τής ώς δνο άξίας είς τοΰς ί-
πομένους αήνας καί ή εκπτ<,>σις
',ΰτοΰ έκ τίιν ίοόδων τόν μηνων
τούτων.
Ή έφαρμογή ίίμος,
ται είς τήν εγκύκλιον τού ι'ιπονρ-
γε.'οΐ', τον ώς αν ο διατάξεον ν.α-
τά τήν νομικως όρθήνι των έννοι¬
αν, ώς αυτή έκτίθεται είς τήν προ
αναφΓρθεϊσαν ά.ιόφασιν τοΰ Σ.τ.
Ε., ιίς την πραϊιν τυγχάνει άδν-
νατος καθ* όσον προνποθέ'τει τί"
τήρησιν υπό των επιχειρήσεων ίίιο-
ιιηχανικής λογιστικής ωργανωμέ¬
νη; επί τή βάσει σι·γχρονισμέ"ΐν
αεθόδηιν διαρκο?; άπογραφής Χ.
λ.π.), ίκττε νά καθίσταται δι·ναττ)
ό
όνά πασάν στιγιιήν ή εξεύρεσι;
τής βιομηχανοποιημένης πρώτης
, ϋλης κατ' Αξίαν καί ποσότητα
λ.ογίζεται εί; δολλάρια ΗΙΙΑ διά καί δή τό ποσοστόν ταύτη;, τό δ *~'
τή; μεταΐροπή; τή; ίσοτ ιμίας τών ποίον ύπεισέρχϊται εί; τό χόστος
νομισμάτων τών διαφόριον χοχ>ων, των πωλονμέ'νιον καθ* έκαστον ιιή
ό δέ φόρο; πολυτελείας έπιβάλλε- να προϊόντον.
ται έφ' όσον ή αξία των όπερβαί- '
νει τα 1.800 δολλάρια.
Έξ ίίλλ.ον, όσον άφορά είς τήν
εϊσαγπιγήν μεΤΓ-χποίαμίνων αύτο-
κινήτων, ύπολογι,'ζεται ρκπτωσι; ε¬
πί τής άξίας ιυντών εκ 59^ έτησί-
ΑΙ ΔΑΙΙΑΧΑΙ ΔΙΑ ΤΉΝ
ΕΠΙΚΟΤΡΙΚΗ ΣΤΝΤΑΞΙΝ
ΜΙΣ(-)ί?ΤΏΝ
Τα οϊκειοθελ.ώς διατιθέμενα .το-
ως, μή δι-ναμένη, όμο;, νά ν.τ.ε.ρ- Οα 1αο. τών έπιχειρήσεων πρός δή
βή τό 20%.
μκΜΊογίαν είδικοϋ άφορολογήτου
'Υπογρ.αμμ·:ζεται, ότι χά είσ-
ηεύσαντα μακροπρόθ*σμα ίδιωτικά
κεφάλαια, κατά τό ώ; δνο χρο¬
νικόν διάστημα, άνήλ.θον είς 73,
9 έκ. δολ.λ.αρίίον, ήτοι ένεφάνισαν
έναντι τοΰ πρώτου τετραμήνου τού
1970, αύξησιν κατά 39% περίπον.
Ή φορολογία Καινονργήν καί
μεταχει,ρισμένον αντοκινήτ(ον. —
1 Τό υπουργείον Οϊκ.ονοιιικων δ'.' ίγ
κ.ι-κ,λίου τού, δ-ννοΐΛ'ϊει ",π ,τρο-
κιει,μένου πεη; ίϊηαγογή; καινοι·ρ-
I
γήν αυτοκίνητον, ή άξία τον 6πο-
άπό 1.201 Ιως 2.500
ν.υβικά έκατοστά, α{ίτη δέν είναι
δυνατόν νά εΐ·...ιι κατοτέρ.ι: <ι) Τον ρ.Οθί) δρχ., εάν ή δασμολογη τέα άξία τοϋ αυτοκίνητον είναι [- ση ή μεγαλντένιι των 36.003 δηχ. ΡΙ Των 40.000 ίιρχ., εάν ή δ·ισμο- λ.ογητέα Αξία τον είναι Γση ή μΡ- γαλα'τέρα τήνι 6Ί.000 δρχ. κα'ι γ) Των ·'.5.ΟΟ(1 δοχ., ίάν ή δαομολο- γΓ.τέα άξίο ρΤναι ϊση ή μεγαλ.υτέ- ηα των 85.000 δρχ. Ή παηαγωγή κ«1 διακίνι,σ.ς οί- νοπνειματος εί; τήν ΕΟΚ.__ Είς τό κυκλοφορήσαν δελτίον τού Σ. Ε.Β., δΓμοσιρι'^ται εκθρσις τή; Ενοωπ'ΐϊκή; Ενώσεως Οίνο.τνεύ- ματο;, Άποσταγμάτ(ι>ν καί Οίνο-
πν.?ινμιιτοδόν, ;·.οινοποιηβείσα κα'ι
ι·ΐ; τόν Σϋνοεσ,ιον Έλλήνων Βιο-
ιΐηχάνον.
ί Εί; τήν ε'κθΐσιν έπισημαίνεται,
ϋτι ή αναβάλη της λήψεως ρυθμι-
στικήν Αποφάσεο>ν έκ μέ-ρο>ι; τή;
ΕΟΚ, έν σχέσει μέ την παραγω¬
γήν καί διακίνησιν τού οίνοπνεύμα
το;, δη,μιονργεί σοβαρά προβλήμα
τα διά τάς παραγογοΰς χώρας -
μέλ.η τή; Κοινότητος ώ; καί διά
τα; μρτ' αυτή; σννδεδρμένα; χίο-
ςκΐς.
Περίί.τέρο τονίξετα. ή αμΡσο;
αναγκη, όπως τόσον αί ένδιαφερό
ιΐΡΛ·αι όηγανώσε ; ποοδονν είς δια-
(ί··ιητη πρός την ('.ημηδί/ν έ.ττοο
πή ' τή; ΕΟΚ, Γ,ά νά τεθαϋν έν
ίσχνϊ οί προβλεπόμενοι κανονισμοί
Τέλος, όσον (ΐφΟρ<-} εί; την εισ- ' "Λθβ·+~'"κοΰ ν.Ρφαλαίου, μέλλΛν- (Γίράν, δ ρνκηινί^εται ότι διά τα Τ0* λά καλι'Ψ1 ύποχοεώσει; αυτής διά χορήγησιν ρ.ιικονρικής συντά- ξρο;, εί; τοΰ; Απερχομένονς τής ΰπηρεοχ'α; μισθιοτοτι; δέν άναγνιο ρίζονται ώς δαπάναι τής έπιχειοή σεος καί ύπόκε'νται είς φορολογί αν. Τα Ανωτέρω διενκρινίξονται διά τής νπ' Αριθ. 8683)1067)27. 7.71 έγκνκλ.ίου -,οΰ υπουργείον Οί- κονοιιιχών, πρός ιούς έφόροΐ'ς τοϋ Κράτονς. Εί; την αύτην εγκύκλιον· Αναφέρεται ότι ό νομοθέτης καθώ ρισε τήν Αναγνώρισιν ώς δαπάνης τοιούκον έργο^()Τικων εισφορών, επί όμαδική; Ασφαλίσειος ζωής» δια οητή; διατάξεω; τοΰ Ν. Δ. 400) 70 «περί ϊδιωτικής άσφαλίσεωζ έπιχειρήσεο)ς>. Πάσα
ρα διαταγή άνιθέτον
νού παύει ϊσχνονσα.
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΠΒΝΔΤΣΕΙΣ
ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΠΤΑΜΗΝΟΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τού 6που(?·
νείου Συντονισμοΰ αί πλ.ηρ<.'>μΛί
Προγηά,μματος Δημόσιον Ε
σ«υν άνήλθον κατά τοΰ;
πρώτσΐ'; μήνιας τοϋ τρέχοντος
I-
τους ρίς α.920 ίκατομ. δρχ., ^°ν
τ 6.040 τοΰ αντίστοιχον έ.ττααΐ-
νοι> τού προτ|γο>μ8'νου ετονς.
Δ1ΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΚ10Ν
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟΤ
Καραΐσκον 111 — Τ"λ <77 7*4 ΠΕΙΡΑΙΕΤΣ Σωχράτονς 53. Άθήν*
ΤΏ ΓΥΜΝΟ
Ν αί ,τό γι,μνυ! Τύ γηινό, πού
γ,'νεται αίτία γι,ι Απειοα σχόλια
■/αί ν.αχέ; ρ.ιικοίσρις, Λλ.λά καί γιά
;.μνοι·; άγνοϋς άνά τοϋ; αίώνε;.
Τό ννμνό, .τού Λ &?α- εβαλε έ'τσι
μ
μίοα. στόν Παοάδεισο καί .-τού ;ρ-
χώςΗζε ά.τ' δλα τ" άλλα γυμνά
ΐώα, γιά την τ^λ.ριότητά τού!
Κυί ήταν ϋλ.ι γυμνά μρ<ν* στόν Παράδπσο, γι«τί όλα ρλαι«:τ«ν ά- .ν άγνότητα κάτ ·> Λπό τό μάτι τού
ΗΕθΰ. Ό θεός σάν τέλειο; χ«ι ά¬
ννα: ιιρσα στή Λημιουργ.'α, ρδλ.ρ.τρ
τα πάντπ ώραία. Μόνον εμείς, οί
γήΐνοι δεν 6λέ.τουμε αυτή την τε-
ν.αί άγνότητα, άλλά άν-
παθαίνθΊ·μρ οόκ καί αί-
οθανόμαστε (Όοτρο.τιασμό σ' ίνα
τέτοιο θεαμα. Γιατί τάχα; Είμ«-
οτρ εμείς -τιό Λγνοί άπό τό Θρο
ν.ιύ -τώ τέλίΐοι; Άλλοίμονο! Τί
Πλάνη! Χάσαμε τό γνωθι μας;
Μή.το>ς θρόνιασε μρσα μας ή άμαο
τία ««Ι δέν βλ.ρ.τονμρ την άλήβεια;
Μήπως δέν ΡΪμαστε αξιοί νά εΐμ«
ότε γηινοί καί νά βλνέ.'τονμί γυ¬
μνά; Καί μάς ουμ<ρέρρ< νά μιλά- μρ άπ' την Ανάποδη, πώς ίμεϊς ρϊ- μαβτε άγνοί καΐ ύ βρτομιά βρίσκε- ται στό γυμνό; Τί .τικρή .τού είσαι αλήθειαι "Ετσι δαως, είμαστε δ- λ.οι μ«;, δέν μποροΰμε νά ξανα- μόνοι τόν Παράδπσο .-τοΐ» ΠΑ ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟ χασαμε, ουτε καί νά &οΰ.μρ κατά τας ενα μνό, νοιώβονμι- μρ σε. Δέν είναι γήσονμε τόν ί /.υπηθοΰμε; να μα; καί νά τόν το στό .-ταλιό Κορδελιό, .τού χς>εο- ' χή βοηθεία των σελάδων 138—150,
τοΰ; ΚορδελιόΐΓ; φίλον; καί «νμ
μάθητε; μόν, ζωντανούς καί πεθα-
άπό
ΙΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΙΙΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΛΓΝΩΣΜΑ . ϋ^ΚΕΡΙί
Ι ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστούργημα τού' ΧΤΒΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
• · "Ο ΛίΛΒΟΛθ- -ΓΗΝ ΤΌΤ1ΤΚΙΑ>
μ-
ο*«οες χον
ΐίο·εσκοτυν·το)μρνου βιβλίον σου, τα-
ϊ
κομΨή
θά δοξάση την Έλλάδα μα; και
θά ξρπρράση χάποτρ τα σύνορά
τη; μ* την άπαράμιλλη γοητρΐΛ γί,01
πού ίίχονν οί πτνα-κέ; τη;, μ,ά γοη
γάλοον, σάν τοΰ Ι'ενουάιρ, πού στήν
: 25 Ιουλίου.
Αναψα
τής
Ανια; ' Αννας, <}<·ήμε.ρα στό πανη ΐεστό κατημέο, στύ η(. ί τού Αδαμ. _ :ή είναι αδελφάς της. Νά τό φαρδϋ σοκάκι. τι μου ελεγε, λοιπόν: «Ζονοάα»- Άνέβηκα 6όλτα τα τσαοσϊά κοΊ γοφ Αν#Ληχη Λπ( τ σα τη μητε-ρα (μρ τ0 π«,δί στήν μβομΛΟΟβ5ίαλα —ή άγ-^λ,α) με οοΰχα -Ο δέ με οοΰχα. ς δέν ς |ηναξήσΐ1, μ' -Η'οχλοΰοαν τα ροΰ- Γ·ιΟχοντιά λ Κί άζ " ' τοϊ, τοπον τ- μεγαλοποεπη μας> νά
χά χαί^Λογαλα*. Καΐ .-τ«νουσιάζρι "ΐΙηοα τοΓ, μάχΐ)Ονς> ^ χι „.
τη μητερα γυμνη, ποΰ μέ τόβη τρν-
φερότητα θηλάζει τό άγγρλ.ονδι
—- , ·<ν, * " »™.»«-»ιιν ιι,ιιι,ιιΐ ΛΛ VI, ν ΙΙΙΛ411· της. Γνμνοι κ. οί δυόή Ναί. Γυ- ιιε το;,- γλν,κόπ,κρου; λογ,σμού; ί)ή π0οκυμ^, ν, δοοσ,στώ Από τίι θαλασσ,νό ,,.τάτη· κι' άντάμα ΚΑΤΙΝΑ Χ ΧΑΡΟΠΟΤΑΟΤ μοτ', άγάλι - άγάλι, μισιιένο ρακί, μέ χτ«ποδάκι στον ό φη ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Ά.τό την ρΛοποιΙαν τής Πηρρίί,ν Μρσημερίς, στοι Πα.τ« τή Σκά λα, ρφαγα ζωντατή τοιποΰοα πα- /ταδίοη, μέ παντρ·εμένη σαλάτα καί »|>οιιιί χωοιάτικο. Γεΰτικ<ι γλι»κό Μελ.ρμενιύ ποπόνι κι' ήπια μανρο μποοΰσκο κοασί άπό τού Τομάιζοΐ'. ΤοΓι συΛεργάου μας κ. ΙΙίΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Μ,τήκα, συνένεια, <ττό Μ.·τ<ϊζρ ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ II ΣΓΜΠΤΓΞΙΣ ΤΟΓ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΟΓ ΣΤΡΑΤΟΓ 1. ΕΠΕΙΣΟΔΤΟΝ ΜΕ ΤΟΓΣ ΗΜΙΟΝΗΓΟΓΣ ΤΟΓ 44ου ΣΓΝΤΑΓΜΑΤΌΣ. Κατά τδ τρίτον δεκαήμερον :οΟ Μαρτίου απεστάλησαν εις :ήν Γ Μεραρχίαν 3 - 4 Ικα- τοντάίδες έφέορων 6πλιτών, πρός αναπλήρωσιν των κενών ατΐ- ■χ έδημιουργήθησαν έκ των ση |ΐαντικών άπωλειών της. Οί ήμ:ονηγοί τοϋ 44ου Συν- :άγματος πληροφορηθέντες την άνυπόστχτον είδησιν, ότι ή Μ« ραρχία έσκόπει νά τού; άντ: •'.ζ.αόττήση δι' έφέδρων κα'. ν» τού; αποστείλη εις την πρώ¬ την γραμμήν τού πυ-ρός, έξε- ',ιάνησαν. Πεντήκοντα τ.ζρίπον !ς αύΐών έσπευσαν είς τόν στα 9μ4ν Διοικήσεως τής Μεραρ- χι'ας, παρά τό χωρίον Ποντγ- -οράνη τής Τρεμπεσίνας , ίνα 5ια;ιαρτυρη>3ή πρός τόν Μέ-
ραρχον. Επρόκειτο σαφώς πε-
ρ: σ:ασ:αστ:κής ενεργείας,
ι; οί ήμιονηγοί ηπείλουν τοϋ;
πάντας καί ήρνοθντο νά δια-
'υθοϋν. Έκ των Άξιωμα.:-
■'.ιΤ>ν τή; Μεραρχία; οί Ταγμα
■άρχες Τσεκούρα; Β. καί Λο-
χαγός Τίιτσαξάκης προσεπάθη-
"αν νά παρϊμποδίσουν τοΰς ή-
|ΐ»νηγούς νά εϊσβάλ&υν εί; τ
οίκημα τοθ Μεράρχου.
Δυστυχώ; είς έκ των Άξιω
μα:ικών* αυτών έχρησ·.]ΐοποίη
ην άκατάλληλον τρόπον καί
■ρρασεολογίαν εναντ·. των 6-
"λιτών έκείνων, παρά τό γε-
ϊ6'/4; 8τι έστερεΤτο ένόπλου νο
; δυνάμεως, ίνα
σεβαστήν την
πολεμιστάς τής Μεραρ
7;·*; |ΐα;, πο)λοί των οποίων
'"& τί ν.ράτοζ τής άγανακτή-
είς τό α
τού Μιχαλάκη Άογτίςιόποΐ'λοΐ', νά
"Ίδη αλληλεγγύην πρός τού; κάψω ν.αί νά μυριστό
-υμπα.ρκότας των καί δέν τού- σχ'° Χί" τοΓ' Γκιονλ.ιστάν τριαντά-
έστ
ω καί
ν.ληματοΰντας.
νοΰ
τά «Τραγιύδια τή; Ανατο¬
λή;» τοΰ ποιηιτή καί τόν νμνο τοϊ'
Τό επεισόδιον αΰτό ίσι»; νά στήν Κορδελ.ιώτι<-.σ<ΐ. ίλάμβανεν εΰρυτέραν Ικτασιν ΜρτοΛρρασα, κατόπι, γιαλό - λό ό Γδ δό' ά της ημίΟνγ] ά Κοτϊιάδικα κ γών και έκ των άλλων Συ^α- ναντόσπιτα τής .τ. γι«λό, τόν Γδιο δρόαο' ναμάοωση Λλλα άρ- διάβηκα γμάτΐον τής Μεραρχίας, άν δέν τ'ς ι'^σ« γείτονος, ϊσαυε τοϋ σι- νε καταπραϋντικως διά δ^όδ, Γιόργο Γρηγο-
οόπουλο. Ι
Τό βραδάκι μέ όδήγησε; .τάλι, ,
στεριά» τώρα, καοοτσάδα, στή '
Σιιύρνη, άπό Άλάμπεη, Πετροιτά
Άγίπ Τριάδα, Μ.Τ'ΐϊρακ,λί, Μερ-
σινλί, γιά νά γλρντήσιο ά.τό διαφο-
ρρτικές ό.ττικέ; γωνιές, τί; όλόφω-
τεζ προκτ'μαϊε; τή; Σμύρνη; καί
τοΰ Κορδελιοΰ ίτά φωσάκια τού ,
«Καί»). |
Αϋτό τό νοητό σρργιάνι, στ' ά- |
χλάρια μιά; προασμρνης κι' άξε-
χαστη; ρ.τοχής, χαρίζει, άγαπητέ
μόν φίλε, ή ώραία συγγοαφή σον,
μέ την ,τεριγραφή άτόφια; τή; ζο
ή; τοΰ Κορδρλιοϋ, μέ χαοιτωμ.έ-
νρς λρπτομρρειες στίς λογή; εκ¬
δηλώσει; της καί μέ τή σύντομη.
κατά κεφάλαια, τοπική μελέτη σου
γεοιφυσική, δηιιογραφική, έτνμολο
γική, διοικητική, κοινωνική, Ίστο-
ρική, λναογραφΐ/'ό, όναματολογική,
ρλ'διαφρρονσα σνμ.τίικνωση των ά-
ποτελεσμάτων σοβα,ρή; ερευνητι-
κή; δουλειάς καί άλτιδρομή; στ'ι;
πηγρ;.
Διάβασα ολ.α τα περίφημα βι-
βλία σου: τόν Μπονρνόβα μέ τα
χοριά τον, τό Σεβντίκιοϊ, τόν
Μποΐ'τζά, τό Νΰμφιο. Κανένα δέ
αέ σ'γκινεΐ περισσότρρο άπό τό
«Κορδελιό» σοτ', ποΰ άξίζει νά δια
6αστή άπ' δλου; τοΰ; Κορδελιω-
τες κι' δλον; τοίις ΣμυρΛ"ηούς.
"Αλλη μιά φοοά, σ' εύχαριστό
γιά τό τιμητικό χάοισμα, σέ σι·γ-
—386ον—
καί σέ φΐλίό, γιά την .τρα-
γματικά σημαντική προβφορά σον
Λτούς σκοπούς τής Ένακτεώς μας
καί (ττήν ίστορία.
Δικό; βου
ΝΙΚΟΛ. ΧΡ. ΑΡΩΝΗΕ
:ε
που
άλλοι
οπλίται.
«"Ολα οί Κρήτες θά τα πλη
(ώσσυν; Άρκεί τόσο αΐμα
χύθηκε! Άς πά νέ
στήν πρώτη γροιμμή!» |
Αυτή ήτο ή δικαιολογία των
ήμ:ονηγών, άρνουμένων ν' άν-
τικατασταθοΰν παρ' έφέδρων ό
ΚΑΛ. ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ _- ΓΡΙ ΒΑ
ΒΥΜΑΣΑΙ;
(Διηγεϊταιι ό ,τατέοας μου ό Μου χτάρης)
ή Άφήγηση
■Κριτικόν σημείιυμα τοΰ συνεργάτον μα; κ. ΊιοάΛ-νβΐ' Α. Ηρονάοδου
-λιτών μή Κρητών.
Άλλ' είχεν δντως τοιαύτην „ „ , , .„
, λ -μ- > α ϊ Μουχτάρη; στήν Τουρκιαν είναι )8 Φεοροναριου 1919, με υποοα-
-ρθΗεσιν ή Μεραρχία; Δέν Ι- ό κίιτώτεοος διοικητικάς άρχηγός, θρο Ινα τμήμα τής παραλίας τής
χω σαφεΐς πληροφορίας. Καί πού άντιστοιχεϊ πρός τόν πρόεδρον άξέχαστης Σμύρνης μηις, μέσα
5
V
δμθ): προετίθετο νά 5:ατά- τίί=: Κοινότητος. Χτή Σμύρνη χά- [ στίς φλόγες, άποτελοΰν ΰπέοοχο
ε . ", , .,():· μεγάλη <τννοικία —μαχαλάς— ιστορικόν πί·νακ»ι τής τραγωδίας ςη την αντικατάστασιν των ή- - ■ .... Μονχτάοη ?να μονηγών, τό τοιούτον δέν θά Τά έ,ιιφανρστερα μρλη της, .τού ό ήτο δεΐγμα άδιαφορία; τα; τόσα; είς τέκνα)ν τής Κρήτης, θά ήτο. δ:αφορίας πρός οί-νδρβμο; Λνάμρβα στίς τονρκι- αίμα θυσίας .ών κές άοχές ^ Λοί'5 Χ,ατοίχοι>; τι>:
Γ συνοι,κιας. Ο Μουχτάρης κρατου-
ή θά ή
αΐ τα
ΛΓ,ξι«ργικά 6ι6λία,
τουναντίον, απόδειξις τή; έμ- όπου εγραφε γρννήσεις, οαςρτίβια,
_______ι___ _.» _ «-_____<_. . νΛιΐιηκ* βη,νάτοΐ'Γ καί σΐ'νετα<τσε πιστοσύνης τής Μεραρχία; θανάτονς καί σννρτασσε τό σχρτικά πιστοποιητικά γιά κά- πρός τού; μαχητάς τη;. ■ 0(! δημοσία ή ίδιωτική χοήσι. Δέον τέλος νά προσθέσω, δ- Ή σ'γγοαφρΰ; κ. Κ. Κ.—Γ. τ: καθώς διεπίττωσα πρόσω- κορτΐ τ01' τή; βΐΛ'οικίας τώπου. των ψι τή; κάννης τοθ :ΐί'* -ήν προκήρυξιν, καί την πρός τάς Ίταλ·. ■'-ϊ; γραμμάς πυροβολοϋντες κ«1 ''ρϊζοντίς, Ινι7) αλλοι πρακτ:- ■<Μΐίρο[ την έχρησιμοποϊουν κα :- 'ήν σωματικήν το>ν άνάγ-
■'ψ...
'Ί^εριφοράν τού. Οί ήμιονη-
Τ5' ΐίτι έξηγρκ!>6ησαν καί είς
'? ϊ'ηών άνασπάσας μάχαιραν
*"ίι:ίΐράθη νά πλήςη τόν Λο-
Ζϊγ4ν Πιτσαξάκην. ΕΓς συν-
45
5:4
>φ6ς τού παρενέβη άμέσως
ν* τόν εμποδίση καί Ιδέ-
<Η αύτός τό ξ-.ά τόν Άςιωμα ::ν·όν προοριζόμενον κτύπημα... ™* τραϋμα ήτο θανατηφόρον "'·*' 4 πληγείς στρατ·(ί)της κα- αίμόφυρτος, ένώ οί κλονισθέντε; ήμηγ ςν· τοθ θεαματα ς έσπευσαν νά Τίΐουτοτρόπο); Ιληξε τό τρ« '^ον επεισόδιον των ήμιονη- ν·»ν, έκ δέ των άνακρίσεων τα; *ί διεξήγαγεν δ Συνταγμα (η; Παπαδόγκωνας Διον. 'έ> ανεκαλύφθη τίς ήτο έ δρά-
αΐγ1ί τοθ φόνου.
Κίναι 4λη6ές, δτι πλειστάκις
πικώς κατά την πρώτην ημέ¬
ραν τή; συμπτύξεω; έκ τοθ με
ή κομμουνιστική προ-
παγάνδα είχεν άρχίσει ίκτελοϋ
σα τό καταχβόνιον έργον της
?ίς τάς τάξει; των δπλιτών,
πού παρέμενεν δπισθεν τή;
πρώτης γραμμή;. Καί μεταξύ
των πρώτων θυμάτων της ήσαν
ι· ήμιονηγο'ι των μονάδων.
Τού; είδον καϊ συνεζήτησα
μετ* αυτόν. Δέν ήσαν πλροινι οί
ίδιοι!...
2.
II
ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΤΤΘΕ-
ΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑ¬
ΔΟΣ.
Άφ' ής ημέρας έδ:άβασα εί:
τί); "Αρτζα; ντί Σόπρα την
τόν Σταθμόν «ιου Διοικήσεως
περίφημον επιστολήν τοθ Γ.
Πλάχου, Διευθυντού τή; Έφη
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΝ πρό;
τόν 'Αδόλφον Χίτλερ, αντελή¬
φθην δτι τάχιστα θά είχομεν
γερμανικήν επίθεσιν κατά τή:
Ελλάδος. Τό τοιούτον ήτο φυ¬
σικόν έπακολούθημα τή; οικ¬
τρώς ήττης των Ίταλών κα¬
τά την Έαρ-.νήν των Επίθε¬
σιν. Τα προσχήματα ήτο εθκο
λον ν' άνευρεθούν υπό των
νατσήδων.
ΣΥΝΕΧΙΖΠΤΑΤ
ΜΑΘΗ.ΜΛΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑ Σ
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εΰδό-
κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίβκοτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθυντού είς "Ιδρυμα πγμ-
δικής προστασίας, άναλαμΛάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχπίων
καί Νέων Ελληνικήν εί; μαθητάς
' εδόθη ή εύκχιρία νά δια- μέΧ01 κα<ι ττ15 Δή; Τάξεως. ' , ,. , Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν- οι Κρήτες κ*- τ{|ν Τη·; ίφημίοί6ος κ . ν. νινανί. κακώς, Ιχουν παρο'.μι- 8ην καί είς τώ τηλέφωνον 766-606. "'ί >
Αγία; Αίκατρρίνη;, Χρήστον Κο-
λιοπούλατ', στό Λι6λίο τη; μέ τόν
τ,:τλο «θυμασαι ;■>, στ'γκρντοοσρ μέ
σΐ'γκινητική στοογή καί διηγεΐται
ίίσα ό μακαρίτη; ό πατέρα; της,
θυμώτανρ καί τού; ταλ.ργρ στό σπί-
τ: τονς, μρτά τή μικρασιατική χα-
τ«στοοφή κα'ι την ποοσφυγιά τονις
στή Μητεςκι - 'Ελλάδα. Ίστοοίρ;
τοΰ μικρασιατικοΰ 'Ελληνιομον.
Καί μρσα σέ 77 σελίδες .ιαρε-
λαΰνουν πΡντέξη συγκινητικές ίοτο
ρίες τοΓ' παληοΰ Μουχτάρη, γραμ-
μένες στή σμυρνέ'ικη διάλεκτο, δ-
που μέ άπλό, ήρεμο καί καθάοιο
νφος, χορίς κάμΛους, χωοΐς
φαρονισμοις, πεζογράφονται δρα-
ματικώτατα έπ?ισόδια τής
τόν ακλάβον, γεμάτα έ'αφυτο ή-
ρωϊσμό, ά.τοιι ισιστικότητα, εξν.τνά
δα καί έθν.κό μΐγαλείο. 'Εκεϊ θαυ-
μάζει άβ''«ΓΤτα ό άναγνώστη; τόν
τρό.το μέ τ.Ίν ό.τοτον ήθη, εθιμα,
παρ<ιδόσιι ς τοΰ ιιικρασιατικον 'Ελ- ληνισμοϋ ,τιοέμειναν άκατάβλητα, άνόθ'Ρΐτα, π Λ'.'σχνρα επί (ΐιΐόνρς, χΐ'ΐρΊ; νά ιιπορρση ό κα- τακτητή; νά τα ίΐνντρίτ(>η μέ τή
(>άρβαρη τγ_ ιοκρατία τοΐ'.
'Εκ-εϊ ίντί.τοσιάζεται ό κά&ε νε-
κοινοτικέ; καί οίκογενριακρ;, δπον ώτροο; στή.· ήλικία πως -ταρριΐιει-
ό παλ.ηό; Μονχτάοη; εΐχρ δράσρι νρ άθάνατος ό έλληνικό; έθνικι-
ρθνικά, χοιστιανικά μέ κίνδι-νο, σαός μρσα στί; ι[ηιχές καί τόν
πολλές φηρέ; τή; ζωή; τού καί δ- .τιό άμόρφοτων 'Ελ.λήνων τή; Μι-
.τον μέ άδρέ; γραμμέ; φανερώ- κράς Άσίας -/.αί ,τείθεται πώς δ-
νεται ή νοοτροπία .τού ό χαρακτή λοι τονς, μικροί ναί μεγάλο-ι, ίιπήρ-
ρα; τοΰ εξνπνον, τοΰ δννατοΰ καί ξαν καί παρέμειναν, καί είναι, άκό
τοΰ πολιτισμένον Μικρασιάτη "Ελ- μοί καί ξρρριζομένοι, δυνατοί!
ληνα, τοΰ .τραγματικοϋ «άφέντη» Ναί, ΡΪναι άνάνκη καί &Ώμ
των Τούοκο κατίΐν.τητόν επί 380 παιδία παληόν ΜονχτάρΓδων, ν'
χηόνκ/! άν.οΰνρ χ«1 ν' άποθησην·ρι!ιζοΐΛ1 τίς
Τό εφρόντισε πολΰ φιλότιμα τό Λνομνήσεις τοι*; άπά τή Μικρασία,
Λ,βλίο της ή σνγγρ«φεύς. Σέ άρ- καθώς εκ,αμρ τόσο έπιτνχημένα ή
πάϊρι, .τρότα πρότ<ι, μέ τό θαν- σνγγοαφρύς κ. Κ. Κ.—Γοι'βα, μρ ιιάσιο έξώφνλλό τοϊ'. σύνθεσι τοΰ σκο.τό νά .ταοαδριγματίζονται οί κ. Κων. Φάλ.αοΐ1, δπου μιά έ.τιτΐ'- αεΐαγρνρστρροι. χτ,αένη προτοτυ.τία τής σμυρναϊ- κής έφπιρσίδο; «Κόσμο;» τής 23 Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ΧΡΗΣΙΜΑ Σ· ΟΣΟΥΣ ΤΑΙΙΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΑΪΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥ ΡΩΠΗΣ», οελίδες 216 (13 κεφάλαια Ιταλία, 5 Ελβετία, 1 Γερμανία, 1 Αύστρα καί Ήμερολόγιο άπό ένα ταΕΙδι). - .ΕΥΡΩΠΑ Ι ΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ», σελιδες 294. (5 κεφάλαια Ελβετία, 4 κεφ. Ιταλία, 9 "Ισπανία, 2 Γερ¬ μανία, 2 Γαλλία) «θαυμασία» έκριναν την «Εύρ. Συμφω· νία» τρείς κορυφαϊοι κριτικοί τής λογοτεχνίας. - «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ·, σελίδεο 268, 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλασσες τής Έλλην, γής, καλλιτεχν. έΕώ- φυλλο (μανιάτικος πυργος) τοϋ Γερασίμου Γρηγόρη : .... Οί -Έλληνικοί Δρόμοι», είναι βιβλίο μέ πληροφο- ρίες, συγκινήσειο, έντυπώσεις, οχόλια καί στοχασμούς πού σέ γοητεύουν καί σέ άναγκάζουν νά πάρης θέσεις έναντ. των σαφών καί ποικίλων άπόψεων τοϋ ουγγραφέα». (Κύ- προς Χρυσόνθης, περιοδικό «Πνευματική Κύπρος» "Ιού¬ λιος — Αύγουστος 1971). Ευρίσκονται: τα δύο π ρ ώ τ α στά κεντρικά βι- βλιοπωλεϊα Αθηνών: 'Ελευθερουδάκη. Κολλάρου, Σιδέρη, Βα σιλείου, Βαγιονόκου, Γρηγόρη (Σόλωνος 72), Πατσιλινάκου (γωνία Σταδίου — ΠεσμαΖόγλου), «Φωλιά τοϋ Βιβλίου» Κα- κουλίδη, ύπόγειο δίπλα στό φαρμακεϊο Δαμβεργη, Καραβάκου (ΠεσμαΖόγλου, μέσα στή στοα). Στόν Πειραια: Βιβλιοπωλεΐο Καλούδη, όδός Φίλωνος, δίπλα στό κεντρικό Ταχυδρομεϊο. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Στά παραπάνω βιβλιοπωλεϊα καί, στήν έπαρχία, στά πρακτορεϊα εφημερίδων. —"Τστερα άπ' οσα μοΰ έ'κιινε ό Ραοϊ'λ, υπο; καταλαίίαίνει; κΰριε Ίαννάκη, δϊν ήταν δυνατόν νά τόν δεχθώ στήν κρε6Γ>ατοκ.ά>ιιαρά μου.
Ή άγάπη μου γι' αυτόν τόν αν-
δρα, είχε σ6ύσει ,ιιά. Μοΰ -ιροκα-
λοϋσε την άηδία καί την .τΡριφρύ-
ντιση. Καί ό ίδιο; κατάλαί>ε την
μετι-ιίιολή των αϊσθημάτιον μου,
γι' αύτό έκεϊνο τό ίίράδυ, δταν ΰ-
στερα άπό χο>ρισμό τόσον μηνιόν,
τόν ρβολα νά κοιμηθή στόν «μου-
σοΐρίρ όντά», τό δέχθηκε άδπμοο
τΰρητα κίΐί μ' ίΰχαο^στηση, γιατΐ
ετσι Οά τοΰ δίνονταν ή εύκαιοία
νά ψάξη την νΰχτα, ίκτο; καΊ τό
έκανε, νά βρή την «κα<τσετίνα» μέ τα ψεΰτικα κοσμήιμιιτα τή; Έσμά Σουλτάνας, γιά να διαπιστίκΐη αν την είχα άνοίξει. "Λν εΐχα ίτπά- τει τί; σφραγίδες... Κι' άκόμα Λν μποροΰσε, νά μοΰ ρπαΐιονε τα στοιχρϊα που κρατοΰσα πτα χερια μίΗ', τα όποϊα ένοχοποιοΰσαν αυ¬ τόν καί την συνρργό τού, την Έ¬ σμά Σον,λτάνα, στήν ά-τάτη ποϋ δια.τοάξανε εί; 6άρος μου. Καί γιά νά 6ρή την «κησοετί- να», την νύχτα γύριϊε σάν ιτάντα- <τμα ιιέ τα νυχτικά τού μεσα στό οπίτι. Κρατόητας ενα κερί καί ξυ- πόλητος, γιά νά μην κάνη θόρν- Γ.υ. μπαινό6γα·νε <ττ'ι; κάμορες, ά- νέβίχινε καϊ κατεβαινρ τίς σκάλες, χωρί; ώστόσο νά έπιτΰχη ρκεΐνο ποΰ ήθελε, γιητ'ι την «κασσετ'.να», όπος σηϋ ε-Γπα, την εΤχιι κονιιμρ- νη στήν οτέγη τοΰ σπιτιοΰ, κάτο άχο τα κεηαμίδια καί γιά νά την 6ρή, θά ρ'πρεπε ν ά τα ξνλώσηι πέ- θα γιά πέοη, πράγμα τό Λπ~ΐο, <ττ- ττικά, δέν μποροΓ'σρ νά κάνη. με«α στό σκοτάδι καί ρτρόσον έγώ Οοι- "κόμοννα στό σπίτι. "Οσο ('ί'Κ'ΐς, λΐ'ο:ε Ίαννάκη, καί αν πηοσπαθοΰσε νά μή άνη Θόρν- 6ο, τό τοίξιμο των σανιδιών κα'ι των σκαλοπατιων, κάτ(·ι ά.τό τό (ίά ρος την, τόν ποόδινρ κηί έπειδή δέν κοιμάμουνα, ά,τό τό κρεδάτι μου .ταοηκολουϋοΰσα τίς κινήσει; τού καί τόν ελεεινολογοΰσ'ΐ γιά τό κατάντημά τού. "Οταν τρλείοσρ την ρ'ρεννά τοΐ', μρσα στό σ.ιίτι, μπήκε .τροσεχτικά στήν καμάρα μου καί χορίς ν' άν- τιληίτθή ότι έγώ τόν παρα'χολοι1- θοϋσα κάτω άπό τα βλέφαιρά μόν, πληονΐσρ στό τραπέίι τοΰ γραίΓΡίοτ' μου καί ρ'ουπε τό συ<ιτάρι. Μά τό (,(νήχρ άδειο, Από χαρτιά, εκτός Α- λο μερικά τέττοια γιά άλληιλογοη- φ'ά, ,-τοϋ ρπίτηδ:·; είχκ («(ήσει ιιέ- σα. Άπογοητευιιένος τό ρκλεισε καί σάν τόν κλρΐίτη βγηκε άντό την νάμαοα. Άπό την άοχή ποϋ ,ΐ'/{)ρλα6α καί (τίλαγα στό σ,-τίτι (ΐ· υ τα κο- σμήματα τή; Ξουλτάνας, εΤχα δι- ο.ρκή άγονίιι. "Οταν ό Ραοΰλ μοΰ εΤπε ("τι ν.(ΐ ό ϊδιο; ό ί'κτιμητή; τής Τρ«πέζη; Μπενβενίστρ, ,τθύ τα εΤχε έξετάσει καί τα είχρ έκτιμή- σει, ό Έί>ραϊο; Μοσέ Μπορδοχάϊ,
μποηοΰσρ νά Βάλη άνθρωπον; τοι1
νά μέ κλέψοΐ'ν, τοομοχ'.' ι,τήθηκα.
Φοβόμοννα γι' αντά, ιιά πιότερο
γιά την ζοή μ ου καί γ: ά τήτν' ζί'>ή
τή; κΓφαρΐρρας μόν τής Λουκρητί
άς. Θά μπορηϋσαν μιά νύχτα νά
μπαίνανε στό σπίτι μιά χαοά οί
λοποδΰτρ;, καί νά μάς σκοτώσον-
νε γιά νά πάοονν τα χοασαφικά.
Κι' αϋτά ήταν μργάλος πειοασιώς
μ<ά καί θά ξέοανρ ά-πό τόν Μοηδο- χάϊ, πώς ά:ίίοι*ν όλόκλΓοο έκατοιι μΰριο γρόίτα. Άπό την δΰσκολη θέ¬ ση ποΰ (Ίρισκόμητ'να, μέ βγάλανε τα σκνλιά. Στή γειτονιά ιιον τρι- γΐ'θνοΰσαν μρ
μιά την ημέραι κι' όλόκληρο καλά-
θι μέ κόκκαλα κοί ν.ρρας. Κι' ο{ί
τε- ό (ΐοΰηναρη;, δίνρι τσάμ.τα ψοι-
μ:ά, οΐίτε ό χασάπης κρρας καί κόκ
κηλα.
Τα σκ·λιά, οταν μιι>ριστήικανρ
τόν Ραοϋλ νά γυρίζη μέσα στό
σπίτι, άνησυχή<Τ'/.νρ κι' Αρχισανε αλλα νά ούρλιάζονν κι' αλλα νά γαυγίζοιν. 'Ασφαλώς αί'τή ή συμ- πρρΐφορά τού; Θ.Ί ένοχλοΰσρ τόν Πησά ιιου, μα δέν μποροϋσε νά τα ήσυχάση. ΓΓ αΰτό, οταν τελΐΐί (ίορ καί την άκαοπη ρρειτνα γιά την άνρΰρραη τιον στοΐχε!ονν πον κρ.'ΐτοΰσα καί πού μποροΰσαν, δχι μόνο νά τού χαλάσοΐ'ν τα σχέδια, μά καί νά τοΰ κοστίσουν τό κεφάλι, βρήκ,ε φρόνιμο νά ξαναγυρίση στό μοισαφίρ όντά καί νά ξαπλώση. Δέν ε(χε δμ<»; την ϋ.-τομανή νά ,τρριμρνη ά/Λη ρΰκαιρία γιά νά συ¬ νεχίση τό ψάξιμο γιά την άνρΐ'- οεση τής ,ιολΰτιμΓ,ς «ασσριίνα;», καί σέ λίγο σηκώΟηίίΡ άπό τό ντι- (Ίάνι τού καί δγήκε ξυπόλητος πά- λι στό διάδηομο. ΙΤήοε ?να λαδο- λι'χναρο πηϋ νπήρχρ έκεϊ άναμμρ- νο και κατρβηκΐ στόν κήπο. Καί τότε τα σκνλιά άρχισαν νά άλν- χτοΰν λυσσασμρνα. Καί σάν ·νά μην εφθανε αϋτό, πέσανε όμάδι ε- πάνίι) στήν πόρτα κλ! πήγαΛτη· νά την οί|ουν. Ό Ραούλ, τροιιαγμρ- νο;, Ανρβηκε στό ππι!τι, μά δέν ,ποόΐΓθαοε νά μπή στήν καμάρα τον* καί βγήκε άπό τή δική τη; ή Λονκρητία, πού ξύπνησρ κι' αυτή ά.τό τα δαιμονισμρνα οϋολιαχτά των σκΰλον, καί ράκαρρ μαζί τη;. Κατατοομαγμένο τό δύστνχο κοοίτσι, ποόίίτοισε ν' αφήση μιά «Κλρφτρς, «'ρία, βοηθεία!» κι' ϊ- πρσε ξρσή στό πάΐωμα. Ό Ρασί'λ τα εχασρ. "Εσκυψρ καί .-τοοσπάθη- σρ νά τή σΐ'νρφέρη. Έπάνο) στήν ορα βγήκα κι' έγώ άπό τό δομά τιό μόν, κι' ένώ τα σκυλιά ρξά'κο- λοιΌοΰσαν νά ύλαχτοΰν, τόν βοή θησα νά την ,μετας·ρροτΊμρ στό κ·ρΡ Γιάτι της. Την ρτρΐι^κχ μέ κολώνια κπί (Π'νήλθε. Ό Ραούλ ήταν γιά κλάματα. Είχε τελρίω; γρλοιο,τοιη θή. ΙΤηοσπάθησα νά (τυγκοατηθΛ, μά δέν τα καταφέρη κα'ι !'έ πήηαν τα γέλοια. — Τί χάλια ρΤνάι αύτά; τόν οώ- τησα. — Δέν οέ κατηλαβαίνο, ρκαΎε ά- ποοΓ,μρνος καί συγχισμρνο; . ' —Τέλο; πάντίον, τοΰ ρίπα, ρπανα βρ/ηκοντας τήΛ' σοβαοότητά μου. Χορί; νά μοΰ δώση καμμιά ί- £ήγηση, ρτρεξε νά χωθή στήν κά- μαρά τού. Στό ιΐΡταΗύ τα σκνλιά ί|ίτύχασαν. Τόν άκολοΰθηίΤα καί τόν εοώτησα ανήξερα: ι — Μά, τί συνρ'βη; Ό Ραοΰλ, κάνοντα; .τροσπά- θεια νά βρή την ήρρμία τοτ', μοΰ τΌάντηορ: — Τίποτα τό σ.τονδαΐο. Δέν εΐ- χα νπνο κ«ί κατρβηκα στόν κήπο... — "Ετσι, ξνιπόλητο;; τόν ρώτηίτα πριοαικτικά. — Ναί, μοΰ άπάντησρ, γιά ν« μη σά; Ιΐ'πνήσο. Μά αΰτά τα κα- ταραΛΐένα τα σκΐ'λιά. άναίττάτοσαν τόν κόσμο κλΙ γΰριζα στό διοΐίά- τιό μοτ·, ότον ρπρσα .τάνω στήν Λοι«κρητΛα. .τοϋ στήν ριιητάνκτή μοτ' τρό.-ταξρ καί ?.υτοΟΰμΓΛΓ. —"Αϊντρ, τώοα, τοΡ ρΤττα. Κοι- οησην. Είναι νι'·χτ« άκόμα. Τόν <<<( νοα. καί πηγά κι' εγ<ί> ν<Ί (ΣυΛ'ρχί-Ρται) ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ Συνέχεια έκ τού προηγούμενον ΙΙΕΡΙ ΤΟΤ ΕΝ1 ΙΜΒΡΩ ΤΙΙΟ- ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕ ΩΙ'ΓΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έν "Ιμβοω τή 11 Άποιλίου 1ί)13 Πρό; τό· Κυρίον Γενικόν Διοικητικόν Έ.τίτρο.·το των καταληαθεισών Νήβων τοΰ Αίγαίου Είς Μυτιλ.ήνην Λαμβάν(,) την τιμήν ν' άναφρ- οιυμεν ότι κλθόντε; κατά διαταγήν υμών εί; "Ιμδρον -ιρό; έξέλεγξιν τόν λογαριασμόν καί βιβλίον τοΰ 'Τ.τοκαταστήμαΤο; "Ιμβρου τή; 'ΟθΐΉΐαν.κή; Γε<')ργική; Τραπέ¬ ζης, έπεχειοήσαμϊν δι* έπιμόνου ε- ρει'νη; όπτος Ρνρο,μεν τα 6ιβλί« καί τα έ'γγραφα τής Τραπέζης, δυ στι>χός δμι»; οί·δέν έγγραφον ή
βιβλίον ενρομεν καθότι άπαντα τα
άνήκοντα τίΊ Τραπρζη, κατά τάς
δΐαβ-εβαιώσεις των κάτοικον, είχον
μεταφερθή κατά τόν Μάϊον 1912
εί; Κοναταντινούπολιν. Καλέσαν-
τε; άρα τόν έν "Ιμβρ<;> διαμένον¬
τα Πρόεδρον τοΰ Διοικητικόν Συμ
Ιΐουλίου τή; Τραπέζης κύριον Πα-
ναγή Χατζή Κωνσταντινίδην καί
ιξετάσαντρ; αυτόν εμάθαμεν παρ'
αί'τοΓ' τα εξής.
"Οτι ό τέ(»; Διευθνντή; τή;
Τραπέζης Μουσταφά; Έφέντης,
Όθομαν'ός, έκ Τραπεζοΰντο; κα-
ταγόμενος, μρτά τόν βομβπρδισμόν
τόν στρνόν τόν Δαρόανρ-λλ'οιν υ¬
πό τοϊ' Ίταλικοϋ Στόλου, άνεχώρη
σε ,τερί τα τέλη Απριλίου 1913
εξ "Ιμβρου κ«ί άνευ αδείας τής
Κεντρική; Διευθΰνσροις τή; Τραπέ
ζή; μετέβη εί; Κονσταντινοναολιν
Κατά την άπουσίαν τού ελήφθη
τή 8 Μαΐου ΗΊί, τηλεγρπΐ/φική δια
ταγή έκ τής Διειθΰνσρο; Μπιλή-
νη; δπο; όΙτατΓχ τα σιιμβόλαια,
ρ'γγσαφα, βιβλία και χρήόματα τον
'Τ.τοκαταστήμοιτο; "Ιμβρον σταλό-
σιν εί; την έν Κωνσταντινου.ιόλει
Κεντρικήν Διενθι·,σιν. Τή 11 Μαί
ου 1912 κατέφθασεν είς "Ιμβρον
ό Λιρυθυντή; Μουσταφά; Έφεντη;
κοιαζον ομοίαν άλλά γρίυττήν δια
ταγή,ν εκ μέρου; τή; Κεντρική;
Διευθύνσεως ΚονσταντινονΛΟλ.εος,
παραλαβών δέ τα συμβόλχιια, βι¬
βλία καί εγγροφα τή; Τραπεζη;
ώ; καί τό (ν. Γρ. 312*9, 17 υπόλοι¬
πον τοΰ Ταμείον, ιιετρφερε ταυτα
τή 12 Μαίου 1911! είς Τσανά - Κα-
λέ κα'ι εκείθεν είς ιΚονστανΠΛθΰ-
,τολιν. Μή ρύρόντες καί τα έπίση-
μα άντίγραφα ι ου Σνμβολ,αιογρά
φόν "Ιμβρου καί έρωτήσαντες τού;
κατοίκοι·; καί τόν Πρόεδρον τού
Διοικητικοΰ Σνμβοτ'λίου τή; Τρα¬
πέζης ρβεβαιώθημεν ότι άπαντα τα
ργγραφα τοΰ Σιιμβολαιογραιφείου
"Ιμβρου μετρκόαισαν μετ" αυτών
οί Τουρκικαί αρχαί τή 11 "Οκτώ¬
βριον 1912 δηλαδή έπτά όλας ή-
μρρας πρό τή; καταλήψεο>; τής
Νήσου "Ιμβρου τή 18 Σε.ττεμβρί-
ου 1912 υπό τοΰ Έλληνικοΰ Στό¬
λου.
Τό μόνον δυνάμενον ,νά δώση
ιδέαν περί τή; 'χαταστάσεο; τής
Τροιπρζη; εΓναι τό κάτωθι Ίσοζυ
γιον τή; 31 Μαρτίου 1912 όπερ
ρΰρρθη -ταρ' ύμόν έν Μυτιλ.ή,ντ|.
1ΣΟΖΥΓΙΟΝ ?,1 ΜΑΡΤΙΟΤ
1912 ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΙΜΒΡΟΤ ΤΗΣ ΓΕΩΡΠΚΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Κεφάλαια
Ποσοστά Κρρδιϋν Διοικ. Στ'μβου
λίου
Ποσοστά Κρρδόν ύπ»νυργ. Οΐκονο
μικόν
Προΐόντα Κτημάτιον
Καταθέσεις
ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΠΤΑΦΗ
Δάνεια επί άκινήΐϋ,ν
Δά.·εια είς έ'τερα 'Υποκαταστήματα
Κτήματα Τραπέζης
' Εξοδα κτημάτων
'Ε-οφαλή (Νέαι
"Εξοδα - Γενικά
"Ε,τιπλΛ Τραπέζης
Δικαστικά ίξοδα (είσ.τρακτέα)
Όθωμανικόν Δηιιόσιον
Ταμείον Μετρητων
Σίλίδες *πό την δραματΐκήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΠΓ^ΙΑΙ (ΑΊΒΑ/11) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ Α1ΙΙΡΗ ΤΩΝ ΑΝΘγΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΩΓΜΟΜ
1914-1918
Τού συνεργάτου μα; ΕΜΜΑΝΟΤΗλ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δχευθυντοί παρά τώ ύπουργΕίο) Γεωργίας
_ υνρχεια εκ τοΰ ποοηγο)ΐμριιου
Οί "Ελληνρ; ούτοι ύ,τέστησαν
σχρδόν τόσα δεινά, εί; δσα ΰπε-
βλήθησαν οί Αρμένιοι. Κατρτά-
χθησαν κατ' άρχά; εί; τόν τονρκι
Ι κόν στρατόν, σχηματίσαντρ; τα-
γματτι έογατικά, ."τρό; οδοποΓαν
τό ,τλρίστον, εν Κηυχάσιο κ-τά ί,ν
α'-λαις ζώ'Ίΐι; πολρμικών μρτώπον
Οί «α,μρλέ» ούτοι στρ-ατιΛται,
κατά χι/.ιάδα; άπεθνησκον τή; .τεί
νη;, τή; δίψη; κα'ι έξ άλλον <ττε- θήσρον. "Ερευναι διρνΐργοΰντο ρϊ; τάς οικίας τόν χωρίον πρό; ανα¬ ζήτησιν ίϊπλον, οί κάταικιοι δέ αν- τΛν ΰ.τρβάλλοντο είς δασονιστήρια καί εί; ληστρικά; ίπιτάξει;. Οί Τοΰρκοι ρΗηνάγκ-αξοιν1 ίπίση; τού; "Ελληνα; νά δ^ρχθοσι τόν Μωαιμεθανιομόν, ήρπαζον τάς νεα ρά; γτ>ν<ιίκας και ρλ έκλειον αύτά; ρντό; χαοΓμίον, άπρσπον τα παι¬ δία άπό τονν μητοικών άγκαλων καί τα παρέδιδον εί; μοΐ'σουλνμηνι- κά; οίκιογρ,'.ιρίας. Κατηγόρουν τοτ>ς
"Ελλην./;; ότι δΐν παρέιιενον πκττοί
Ης την Τουρκικήν Κυβερνησιν, ίίτι
έ προμηθεύον τροφάς εί; τα Ρΐν
Προποντ^δι ΰποΓιρΰχια των ,τολε-
μίονν, δτι έ'.τρδίδοντο· είς κατασκο-
.ιρίαν πρό; ίίφρλ.ο; τού έχθροΰ, καί
ρν τέλρι ίίτι μετ* άντ.το,μονησία;
Ανέμενον την ήμροαν καθ" ήν, ά-
παλλησσόμρνοι τοΰ τουρκικαΰ ζυ¬
γόν, θά ά,ΎΡδίδοντο είς την Έλ¬
λάδα, την αληθή αυτόν ,τατρίδα.
Ή τελρνταία αυτή κατηγορία άναν
τιρρή,Τ(,); ήτο βάσιμο;. τΗτο φνσν
κώτατον ή φνλή αυτή, ήτις επί
πέντε αΐώινα; υπέστη μυρίας σνμ-
Δούναι
Λα6βϊΛ"
Γο.
643760,06
Γρ.
2940,12
Γρ.
4«18,24
Γρ.
4534,20
Γρ.
1965,20
Γο.
207897,36
Γο.
143952, »
Γθ.
19495,»
Γρ.
3228,15
Γρ.
2Κ551,26
Γο.
71240,19
Γθ.
2011,24
Γρ.
4059,16
Γρ.
152039,36
Γο.
28242,29
Γρ.
(!.·>7819,02
Γρ.
057819,02
<1 οράς, νά .τροσδοκά την άπρλεν- Οέοοσίν της. Οί Τοΰρκοι διά τοιοίτον προφά οεων έδικίΐιολόγουν τάς ένεργεία; ηύτόν όπως άπαλλαγωσι,'. ολοκλή¬ ρου τοΰ λαοΰ. Καί καθ' όμιλον;, ύ.ιό την δήθεν προστασίιχν χοροφυ λάκον, άπεστρλλοντο, .τρζή τό πλ.Ρΐ- στον, ρί; τό ρσοτερικύν φιλήσνχοι .-τληθτ·σμοί. Ό άριθμό; των επΐι- τριοθρ,τ(ον δέν εξηκριβώθη. 'Τ.το- λογ',ζεται είς 200.000 κα'ι κατ' &κ· λους είς εν έκατοαμΰριον. Τα κοραβάνΐ'. ταυτα, έκ γνναι- κοποίδί'Λ· τύ πλείστον, πολλά ϋπρ- στησαν δεινά, άλλά δέν υ,τρβλ.ήθη- σ«ινι· ρΐ; γρνικήν σφαγήν, ώς οί Αρμένιοι, καί ώ; ρκ τοΰτοτ' τα κα¬ τά τόν διογμόν των 'Ελ.λήνων δέΛ' εγνώσθησαν ίπακριβω; υπό τοΰ πε.τολιτισμρΛ οί· κόσμου. Αί τοιαύ¬ ται «άγαθαί» ούτω; ρ'ιπεΐν, διαθέ- σρις των Τοϋρκοιν, δέν προήρχον¬ το βρβαίως έξ οϊκτου ή φι,λανθρω- .τίας. Οί έν Τουρ-κία "Ελληνες, έν Α,ντιθίσει πρός τοΰς Άρμενίονς, εΤχον την Ελληνικήν Κυβέρνησιν, διά την οποίαν ή τΰχη τής 'Ελ.ληνι κης φυλής ήτο ζήτημα υψίστου έν"- διαφέροντος. Κατά την εποχήν ε¬ κείνην οί σΰμμαχοι τή; Γερμανία; ρφοβοΰντο μήπως ή 'Ελλά; άπο- κλίνη πρός την <ηητννόησιν. Ή έξόντοσι; τόν 'Ελλήνων τής Μι¬ κρά; Άσία; θά έξη', διέ
Φυγον την όλοσχερή έξόντίοσιν,
αντιθέτως πρό; την οικτρόν τΰ-
χην των Άρμενίων».
(Συνεχίζεται)
Είμεθα τής γνώμης δτι ό κατά-
λ.ογος τόν όφε'λετων ηδύνατο νά
σχηιιατισθή δι' Λ· καιρώ τ(Τ> δρον-
τι κατάλληλον ε'γκνκλίον προσκα
λοι'σης τού; κατοίκονς τής νήσου
ά προσρλθοσιν εις τάς αρχάς νά
δηλώσωσι τό ποό; την Τράπεζαν
άρχΐκόν χρρο; ιιντόν καί νά προσ
αγάγωσι τα; άπ δείξεις διά τάς
εκάστοτε πληρωμά; αυτόν, τόσον
μάλλον καθ" όσον οί πλείστοι όφει-
λέται τή; Τραπέζης έν τή Πριοτευ
ούση τή; Νήσου καί ειν τοί; χθ)-
ρίοι; είναι γνίοστο'ι ώ; τοιούτοι
εί; τοΰ; σνγχωρίονς αυτόν.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
ΤΗΣ ΝΗΣΟΤ ΙΜΒΡΟΤ
Ή Νήσος "Ιαβοος, ώς καί αί
λ.οι.ταί τής θρακική; θαλάσσης νη
σοι Σαμο·θράκη, Λήμνος καί θά-
σο;, ούσα καί Μ>τή, ώς γνωστόν,
εν έκ τόν κρ,ντρον τής λατρείας
των Κοιβείοων, καί ΰτΐαχθρΐσα ώ-τό
τό χ.ράτος τόν Άθηνπίων, ε'τι δέ
ΰποπτάσα δλ,α; ι ά; τύχα; τοΰ 'Ελ-
ληνισμοΰ μ^χρι τοϋ 1453, ρχει νά
επιδείξη λείψανα τοΰ αρχαίον πο-
λιτισμοΰ, Ικα,νά, άντιπρβσωπεύθΛ'-
τα δλ.ας τα; περιόδονς τοΰ Λίοι· αΐ'
τή;. 'Εντελω; έοτερημρνη μαρμά-
ρου, έποομηθεύετο ν.α'ι αύτη ώ; καί
ή Σαμοθράκη διά τα; ανάγκας τη;
τό μάρμαρον έκ τή; πλοι>σΐ£')τάτης
εί; λ.ατομεΐα μαρμάροι· θάσου.
Την νήσον πίριηγήθην Απ' &-
κρου εί; άκρον να ,ιαρετήοησα δ¬
τι εΰτυχό; οΰδαμοΰ τή; νήσου
πλήτ»» τοθ χωρίου «Κάστρου» ϊχσυ-
σι γίνει έ'ρευντοι Λρχαιολογικαί,
ίνό υπήρχον .τλιΐστα σημεΐα τή;
νήσον εν είς άναμφιβόλω;
ενοεθή άρχαϊα εύρήιιατα.
εΰτυχως, διότι έν Κάστρω τής ν1μ
βρον δπου ρκειτο ή άρχαία πόλις,
ίνρργήσας κατά κ' 1874 ό τότε μη
τροπολίτη; "Ιμβοου Νικηφόρο;
Γλυκά;, άνεκάλν]ίεν σποι»δη.ιότ«-
τα εύρήματα ών τα πλρϊστα μετά
πάροδον ολίγων έτόν ρξηφανίσθη-
σαν άπρμποληθρντα εί; τό έξοιτε-
Αί θέσει; δ; θεορίό έχουσα; αρ¬
χαιολογικήν σημασίαν ρν τή νή<Τ(ΐ) είναι αί εξής: Είς δίωρον όπόστασιν άπό τοΰ Χ'ορίου Σχοινονδίου, ΟΛάρχει θέ¬ σι; Αύλάκι κιαλουΊΐρ.νη, ρν ή σώ- ξονται ρρείπια ερημικοΰ έκκλησιδί ου ίδρυμένον πιθανώς επί άρχαίας Βν£ηντιακής 'Εκκλησίας, ής άρ- χιτρκντονικά τραάχια ολίγα σώ- ζονται κατά χώραν καί μία μεγάλη μαρμαρίνη κολνμβήθρα. Είς ήμισείας Λρας απόστασιν ά .■ΐό τής α,νω θέσρος, ίαάρχει σιινοι κισμός «Πυργος» καλούιιενος, έν ώ ύπάρχει ένετικόν φρούριον όίνευ σημασίας καί κατά τό πλείστον κατρστραμμΛνιν. ΊΙμίσειαν ώραν μακράν τού Πύρ γον εί; θέσιν ητι; καλ.Ρίται «*Άγι- ος ΝικόλΛο;» ίπάρχονσι τοιαύται ενδείξεις ΛστΓ νά πιστρύίι)μρν δτι ύπάρχρι άρχαϊο; ναό;. ( Σ ννεχίζρται) ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την Σ Υ ΝΕΧ Η Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΙΙαρακολβύτ3ησις τής εξελίξεως τής χνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. ^35.572
Ν αί ,τό γι,μνυ! Τύ γηινό, πού
γ,'νεται αίτία γι,ι Απειοα σχόλια
■/αί ν.αχέ; ρ.ιικοίσρις, Λλ.λά καί γιά
;.μνοι·; άγνοϋς άνά τοϋ; αίώνε;.
Τό ννμνό, .τού Λ &?α- εβαλε έ'τσι
μ
μίοα. στόν Παοάδεισο καί .-τού ;ρ-
χώςΗζε ά.τ' δλα τ" άλλα γυμνά
ΐώα, γιά την τ^λ.ριότητά τού!
Κυί ήταν ϋλ.ι γυμνά μρ<ν* στόν Παράδπσο, γι«τί όλα ρλαι«:τ«ν ά- .ν άγνότητα κάτ ·> Λπό τό μάτι τού
ΗΕθΰ. Ό θεός σάν τέλειο; χ«ι ά¬
ννα: ιιρσα στή Λημιουργ.'α, ρδλ.ρ.τρ
τα πάντπ ώραία. Μόνον εμείς, οί
γήΐνοι δεν 6λέ.τουμε αυτή την τε-
ν.αί άγνότητα, άλλά άν-
παθαίνθΊ·μρ οόκ καί αί-
οθανόμαστε (Όοτρο.τιασμό σ' ίνα
τέτοιο θεαμα. Γιατί τάχα; Είμ«-
οτρ εμείς -τιό Λγνοί άπό τό Θρο
ν.ιύ -τώ τέλίΐοι; Άλλοίμονο! Τί
Πλάνη! Χάσαμε τό γνωθι μας;
Μή.το>ς θρόνιασε μρσα μας ή άμαο
τία ««Ι δέν βλ.ρ.τονμρ την άλήβεια;
Μήπως δέν ΡΪμαστε αξιοί νά εΐμ«
ότε γηινοί καί νά βλνέ.'τονμί γυ¬
μνά; Καί μάς ουμ<ρέρρ< νά μιλά- μρ άπ' την Ανάποδη, πώς ίμεϊς ρϊ- μαβτε άγνοί καΐ ύ βρτομιά βρίσκε- ται στό γυμνό; Τί .τικρή .τού είσαι αλήθειαι "Ετσι δαως, είμαστε δ- λ.οι μ«;, δέν μποροΰμε νά ξανα- μόνοι τόν Παράδπσο .-τοΐ» ΠΑ ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟ χασαμε, ουτε καί νά &οΰ.μρ κατά τας ενα μνό, νοιώβονμι- μρ σε. Δέν είναι γήσονμε τόν ί /.υπηθοΰμε; να μα; καί νά τόν το στό .-ταλιό Κορδελιό, .τού χς>εο- ' χή βοηθεία των σελάδων 138—150,
τοΰ; ΚορδελιόΐΓ; φίλον; καί «νμ
μάθητε; μόν, ζωντανούς καί πεθα-
άπό
ΙΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΙΙΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΛΓΝΩΣΜΑ . ϋ^ΚΕΡΙί
Ι ΘΗΣΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άριστούργημα τού' ΧΤΒΦΑ.ΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
• · "Ο ΛίΛΒΟΛθ- -ΓΗΝ ΤΌΤ1ΤΚΙΑ>
μ-
ο*«οες χον
ΐίο·εσκοτυν·το)μρνου βιβλίον σου, τα-
ϊ
κομΨή
θά δοξάση την Έλλάδα μα; και
θά ξρπρράση χάποτρ τα σύνορά
τη; μ* την άπαράμιλλη γοητρΐΛ γί,01
πού ίίχονν οί πτνα-κέ; τη;, μ,ά γοη
γάλοον, σάν τοΰ Ι'ενουάιρ, πού στήν
: 25 Ιουλίου.
Αναψα
τής
Ανια; ' Αννας, <}<·ήμε.ρα στό πανη ΐεστό κατημέο, στύ η(. ί τού Αδαμ. _ :ή είναι αδελφάς της. Νά τό φαρδϋ σοκάκι. τι μου ελεγε, λοιπόν: «Ζονοάα»- Άνέβηκα 6όλτα τα τσαοσϊά κοΊ γοφ Αν#Ληχη Λπ( τ σα τη μητε-ρα (μρ τ0 π«,δί στήν μβομΛΟΟβ5ίαλα —ή άγ-^λ,α) με οοΰχα -Ο δέ με οοΰχα. ς δέν ς |ηναξήσΐ1, μ' -Η'οχλοΰοαν τα ροΰ- Γ·ιΟχοντιά λ Κί άζ " ' τοϊ, τοπον τ- μεγαλοποεπη μας> νά
χά χαί^Λογαλα*. Καΐ .-τ«νουσιάζρι "ΐΙηοα τοΓ, μάχΐ)Ονς> ^ χι „.
τη μητερα γυμνη, ποΰ μέ τόβη τρν-
φερότητα θηλάζει τό άγγρλ.ονδι
—- , ·<ν, * " »™.»«-»ιιν ιι,ιιι,ιιΐ ΛΛ VI, ν ΙΙΙΛ411· της. Γνμνοι κ. οί δυόή Ναί. Γυ- ιιε το;,- γλν,κόπ,κρου; λογ,σμού; ί)ή π0οκυμ^, ν, δοοσ,στώ Από τίι θαλασσ,νό ,,.τάτη· κι' άντάμα ΚΑΤΙΝΑ Χ ΧΑΡΟΠΟΤΑΟΤ μοτ', άγάλι - άγάλι, μισιιένο ρακί, μέ χτ«ποδάκι στον ό φη ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ< Ά.τό την ρΛοποιΙαν τής Πηρρίί,ν Μρσημερίς, στοι Πα.τ« τή Σκά λα, ρφαγα ζωντατή τοιποΰοα πα- /ταδίοη, μέ παντρ·εμένη σαλάτα καί »|>οιιιί χωοιάτικο. Γεΰτικ<ι γλι»κό Μελ.ρμενιύ ποπόνι κι' ήπια μανρο μποοΰσκο κοασί άπό τού Τομάιζοΐ'. ΤοΓι συΛεργάου μας κ. ΙΙίΑΝΝΟΤ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ Μ,τήκα, συνένεια, <ττό Μ.·τ<ϊζρ ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ II ΣΓΜΠΤΓΞΙΣ ΤΟΓ ΕΛΛΗ- ΝΙΚΟΓ ΣΤΡΑΤΟΓ 1. ΕΠΕΙΣΟΔΤΟΝ ΜΕ ΤΟΓΣ ΗΜΙΟΝΗΓΟΓΣ ΤΟΓ 44ου ΣΓΝΤΑΓΜΑΤΌΣ. Κατά τδ τρίτον δεκαήμερον :οΟ Μαρτίου απεστάλησαν εις :ήν Γ Μεραρχίαν 3 - 4 Ικα- τοντάίδες έφέορων 6πλιτών, πρός αναπλήρωσιν των κενών ατΐ- ■χ έδημιουργήθησαν έκ των ση |ΐαντικών άπωλειών της. Οί ήμ:ονηγοί τοϋ 44ου Συν- :άγματος πληροφορηθέντες την άνυπόστχτον είδησιν, ότι ή Μ« ραρχία έσκόπει νά τού; άντ: •'.ζ.αόττήση δι' έφέδρων κα'. ν» τού; αποστείλη εις την πρώ¬ την γραμμήν τού πυ-ρός, έξε- ',ιάνησαν. Πεντήκοντα τ.ζρίπον !ς αύΐών έσπευσαν είς τόν στα 9μ4ν Διοικήσεως τής Μεραρ- χι'ας, παρά τό χωρίον Ποντγ- -οράνη τής Τρεμπεσίνας , ίνα 5ια;ιαρτυρη>3ή πρός τόν Μέ-
ραρχον. Επρόκειτο σαφώς πε-
ρ: σ:ασ:αστ:κής ενεργείας,
ι; οί ήμιονηγοί ηπείλουν τοϋ;
πάντας καί ήρνοθντο νά δια-
'υθοϋν. Έκ των Άξιωμα.:-
■'.ιΤ>ν τή; Μεραρχία; οί Ταγμα
■άρχες Τσεκούρα; Β. καί Λο-
χαγός Τίιτσαξάκης προσεπάθη-
"αν νά παρϊμποδίσουν τοΰς ή-
|ΐ»νηγούς νά εϊσβάλ&υν εί; τ
οίκημα τοθ Μεράρχου.
Δυστυχώ; είς έκ των Άξιω
μα:ικών* αυτών έχρησ·.]ΐοποίη
ην άκατάλληλον τρόπον καί
■ρρασεολογίαν εναντ·. των 6-
"λιτών έκείνων, παρά τό γε-
ϊ6'/4; 8τι έστερεΤτο ένόπλου νο
; δυνάμεως, ίνα
σεβαστήν την
πολεμιστάς τής Μεραρ
7;·*; |ΐα;, πο)λοί των οποίων
'"& τί ν.ράτοζ τής άγανακτή-
είς τό α
τού Μιχαλάκη Άογτίςιόποΐ'λοΐ', νά
"Ίδη αλληλεγγύην πρός τού; κάψω ν.αί νά μυριστό
-υμπα.ρκότας των καί δέν τού- σχ'° Χί" τοΓ' Γκιονλ.ιστάν τριαντά-
έστ
ω καί
ν.ληματοΰντας.
νοΰ
τά «Τραγιύδια τή; Ανατο¬
λή;» τοΰ ποιηιτή καί τόν νμνο τοϊ'
Τό επεισόδιον αΰτό ίσι»; νά στήν Κορδελ.ιώτι<-.σ<ΐ. ίλάμβανεν εΰρυτέραν Ικτασιν ΜρτοΛρρασα, κατόπι, γιαλό - λό ό Γδ δό' ά της ημίΟνγ] ά Κοτϊιάδικα κ γών και έκ των άλλων Συ^α- ναντόσπιτα τής .τ. γι«λό, τόν Γδιο δρόαο' ναμάοωση Λλλα άρ- διάβηκα γμάτΐον τής Μεραρχίας, άν δέν τ'ς ι'^σ« γείτονος, ϊσαυε τοϋ σι- νε καταπραϋντικως διά δ^όδ, Γιόργο Γρηγο-
οόπουλο. Ι
Τό βραδάκι μέ όδήγησε; .τάλι, ,
στεριά» τώρα, καοοτσάδα, στή '
Σιιύρνη, άπό Άλάμπεη, Πετροιτά
Άγίπ Τριάδα, Μ.Τ'ΐϊρακ,λί, Μερ-
σινλί, γιά νά γλρντήσιο ά.τό διαφο-
ρρτικές ό.ττικέ; γωνιές, τί; όλόφω-
τεζ προκτ'μαϊε; τή; Σμύρνη; καί
τοΰ Κορδελιοΰ ίτά φωσάκια τού ,
«Καί»). |
Αϋτό τό νοητό σρργιάνι, στ' ά- |
χλάρια μιά; προασμρνης κι' άξε-
χαστη; ρ.τοχής, χαρίζει, άγαπητέ
μόν φίλε, ή ώραία συγγοαφή σον,
μέ την ,τεριγραφή άτόφια; τή; ζο
ή; τοΰ Κορδρλιοϋ, μέ χαοιτωμ.έ-
νρς λρπτομρρειες στίς λογή; εκ¬
δηλώσει; της καί μέ τή σύντομη.
κατά κεφάλαια, τοπική μελέτη σου
γεοιφυσική, δηιιογραφική, έτνμολο
γική, διοικητική, κοινωνική, Ίστο-
ρική, λναογραφΐ/'ό, όναματολογική,
ρλ'διαφρρονσα σνμ.τίικνωση των ά-
ποτελεσμάτων σοβα,ρή; ερευνητι-
κή; δουλειάς καί άλτιδρομή; στ'ι;
πηγρ;.
Διάβασα ολ.α τα περίφημα βι-
βλία σου: τόν Μπονρνόβα μέ τα
χοριά τον, τό Σεβντίκιοϊ, τόν
Μποΐ'τζά, τό Νΰμφιο. Κανένα δέ
αέ σ'γκινεΐ περισσότρρο άπό τό
«Κορδελιό» σοτ', ποΰ άξίζει νά δια
6αστή άπ' δλου; τοΰ; Κορδελιω-
τες κι' δλον; τοίις ΣμυρΛ"ηούς.
"Αλλη μιά φοοά, σ' εύχαριστό
γιά τό τιμητικό χάοισμα, σέ σι·γ-
—386ον—
καί σέ φΐλίό, γιά την .τρα-
γματικά σημαντική προβφορά σον
Λτούς σκοπούς τής Ένακτεώς μας
καί (ττήν ίστορία.
Δικό; βου
ΝΙΚΟΛ. ΧΡ. ΑΡΩΝΗΕ
:ε
που
άλλοι
οπλίται.
«"Ολα οί Κρήτες θά τα πλη
(ώσσυν; Άρκεί τόσο αΐμα
χύθηκε! Άς πά νέ
στήν πρώτη γροιμμή!» |
Αυτή ήτο ή δικαιολογία των
ήμ:ονηγών, άρνουμένων ν' άν-
τικατασταθοΰν παρ' έφέδρων ό
ΚΑΛ. ΚΟΛΙΟΠΟΤΛΟΤ _- ΓΡΙ ΒΑ
ΒΥΜΑΣΑΙ;
(Διηγεϊταιι ό ,τατέοας μου ό Μου χτάρης)
ή Άφήγηση
■Κριτικόν σημείιυμα τοΰ συνεργάτον μα; κ. ΊιοάΛ-νβΐ' Α. Ηρονάοδου
-λιτών μή Κρητών.
Άλλ' είχεν δντως τοιαύτην „ „ , , .„
, λ -μ- > α ϊ Μουχτάρη; στήν Τουρκιαν είναι )8 Φεοροναριου 1919, με υποοα-
-ρθΗεσιν ή Μεραρχία; Δέν Ι- ό κίιτώτεοος διοικητικάς άρχηγός, θρο Ινα τμήμα τής παραλίας τής
χω σαφεΐς πληροφορίας. Καί πού άντιστοιχεϊ πρός τόν πρόεδρον άξέχαστης Σμύρνης μηις, μέσα
5
V
δμθ): προετίθετο νά 5:ατά- τίί=: Κοινότητος. Χτή Σμύρνη χά- [ στίς φλόγες, άποτελοΰν ΰπέοοχο
ε . ", , .,():· μεγάλη <τννοικία —μαχαλάς— ιστορικόν πί·νακ»ι τής τραγωδίας ςη την αντικατάστασιν των ή- - ■ .... Μονχτάοη ?να μονηγών, τό τοιούτον δέν θά Τά έ,ιιφανρστερα μρλη της, .τού ό ήτο δεΐγμα άδιαφορία; τα; τόσα; είς τέκνα)ν τής Κρήτης, θά ήτο. δ:αφορίας πρός οί-νδρβμο; Λνάμρβα στίς τονρκι- αίμα θυσίας .ών κές άοχές ^ Λοί'5 Χ,ατοίχοι>; τι>:
Γ συνοι,κιας. Ο Μουχτάρης κρατου-
ή θά ή
αΐ τα
ΛΓ,ξι«ργικά 6ι6λία,
τουναντίον, απόδειξις τή; έμ- όπου εγραφε γρννήσεις, οαςρτίβια,
_______ι___ _.» _ «-_____<_. . νΛιΐιηκ* βη,νάτοΐ'Γ καί σΐ'νετα<τσε πιστοσύνης τής Μεραρχία; θανάτονς καί σννρτασσε τό σχρτικά πιστοποιητικά γιά κά- πρός τού; μαχητάς τη;. ■ 0(! δημοσία ή ίδιωτική χοήσι. Δέον τέλος νά προσθέσω, δ- Ή σ'γγοαφρΰ; κ. Κ. Κ.—Γ. τ: καθώς διεπίττωσα πρόσω- κορτΐ τ01' τή; βΐΛ'οικίας τώπου. των ψι τή; κάννης τοθ :ΐί'* -ήν προκήρυξιν, καί την πρός τάς Ίταλ·. ■'-ϊ; γραμμάς πυροβολοϋντες κ«1 ''ρϊζοντίς, Ινι7) αλλοι πρακτ:- ■<Μΐίρο[ την έχρησιμοποϊουν κα :- 'ήν σωματικήν το>ν άνάγ-
■'ψ...
'Ί^εριφοράν τού. Οί ήμιονη-
Τ5' ΐίτι έξηγρκ!>6ησαν καί είς
'? ϊ'ηών άνασπάσας μάχαιραν
*"ίι:ίΐράθη νά πλήςη τόν Λο-
Ζϊγ4ν Πιτσαξάκην. ΕΓς συν-
45
5:4
>φ6ς τού παρενέβη άμέσως
ν* τόν εμποδίση καί Ιδέ-
<Η αύτός τό ξ-.ά τόν Άςιωμα ::ν·όν προοριζόμενον κτύπημα... ™* τραϋμα ήτο θανατηφόρον "'·*' 4 πληγείς στρατ·(ί)της κα- αίμόφυρτος, ένώ οί κλονισθέντε; ήμηγ ςν· τοθ θεαματα ς έσπευσαν νά Τίΐουτοτρόπο); Ιληξε τό τρ« '^ον επεισόδιον των ήμιονη- ν·»ν, έκ δέ των άνακρίσεων τα; *ί διεξήγαγεν δ Συνταγμα (η; Παπαδόγκωνας Διον. 'έ> ανεκαλύφθη τίς ήτο έ δρά-
αΐγ1ί τοθ φόνου.
Κίναι 4λη6ές, δτι πλειστάκις
πικώς κατά την πρώτην ημέ¬
ραν τή; συμπτύξεω; έκ τοθ με
ή κομμουνιστική προ-
παγάνδα είχεν άρχίσει ίκτελοϋ
σα τό καταχβόνιον έργον της
?ίς τάς τάξει; των δπλιτών,
πού παρέμενεν δπισθεν τή;
πρώτης γραμμή;. Καί μεταξύ
των πρώτων θυμάτων της ήσαν
ι· ήμιονηγο'ι των μονάδων.
Τού; είδον καϊ συνεζήτησα
μετ* αυτόν. Δέν ήσαν πλροινι οί
ίδιοι!...
2.
II
ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΙΤΤΘΕ-
ΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑ¬
ΔΟΣ.
Άφ' ής ημέρας έδ:άβασα εί:
τί); "Αρτζα; ντί Σόπρα την
τόν Σταθμόν «ιου Διοικήσεως
περίφημον επιστολήν τοθ Γ.
Πλάχου, Διευθυντού τή; Έφη
«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΝ πρό;
τόν 'Αδόλφον Χίτλερ, αντελή¬
φθην δτι τάχιστα θά είχομεν
γερμανικήν επίθεσιν κατά τή:
Ελλάδος. Τό τοιούτον ήτο φυ¬
σικόν έπακολούθημα τή; οικ¬
τρώς ήττης των Ίταλών κα¬
τά την Έαρ-.νήν των Επίθε¬
σιν. Τα προσχήματα ήτο εθκο
λον ν' άνευρεθούν υπό των
νατσήδων.
ΣΥΝΕΧΙΖΠΤΑΤ
ΜΑΘΗ.ΜΛΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑ Σ
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εΰδό-
κιμον προϋπηρεσίαν είς Ίβκοτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια άσκήσας
επί μακράν σειράν έτών καί καθή-
κοντα Διευθυντού είς "Ιδρυμα πγμ-
δικής προστασίας, άναλαμΛάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχπίων
καί Νέων Ελληνικήν εί; μαθητάς
' εδόθη ή εύκχιρία νά δια- μέΧ01 κα<ι ττ15 Δή; Τάξεως. ' , ,. , Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν- οι Κρήτες κ*- τ{|ν Τη·; ίφημίοί6ος κ . ν. νινανί. κακώς, Ιχουν παρο'.μι- 8ην καί είς τώ τηλέφωνον 766-606. "'ί >
Αγία; Αίκατρρίνη;, Χρήστον Κο-
λιοπούλατ', στό Λι6λίο τη; μέ τόν
τ,:τλο «θυμασαι ;■>, στ'γκρντοοσρ μέ
σΐ'γκινητική στοογή καί διηγεΐται
ίίσα ό μακαρίτη; ό πατέρα; της,
θυμώτανρ καί τού; ταλ.ργρ στό σπί-
τ: τονς, μρτά τή μικρασιατική χα-
τ«στοοφή κα'ι την ποοσφυγιά τονις
στή Μητεςκι - 'Ελλάδα. Ίστοοίρ;
τοΰ μικρασιατικοΰ 'Ελληνιομον.
Καί μρσα σέ 77 σελίδες .ιαρε-
λαΰνουν πΡντέξη συγκινητικές ίοτο
ρίες τοΓ' παληοΰ Μουχτάρη, γραμ-
μένες στή σμυρνέ'ικη διάλεκτο, δ-
που μέ άπλό, ήρεμο καί καθάοιο
νφος, χορίς κάμΛους, χωοΐς
φαρονισμοις, πεζογράφονται δρα-
ματικώτατα έπ?ισόδια τής
τόν ακλάβον, γεμάτα έ'αφυτο ή-
ρωϊσμό, ά.τοιι ισιστικότητα, εξν.τνά
δα καί έθν.κό μΐγαλείο. 'Εκεϊ θαυ-
μάζει άβ''«ΓΤτα ό άναγνώστη; τόν
τρό.το μέ τ.Ίν ό.τοτον ήθη, εθιμα,
παρ<ιδόσιι ς τοΰ ιιικρασιατικον 'Ελ- ληνισμοϋ ,τιοέμειναν άκατάβλητα, άνόθ'Ρΐτα, π Λ'.'σχνρα επί (ΐιΐόνρς, χΐ'ΐρΊ; νά ιιπορρση ό κα- τακτητή; νά τα ίΐνντρίτ(>η μέ τή
(>άρβαρη τγ_ ιοκρατία τοΐ'.
'Εκ-εϊ ίντί.τοσιάζεται ό κά&ε νε-
κοινοτικέ; καί οίκογενριακρ;, δπον ώτροο; στή.· ήλικία πως -ταρριΐιει-
ό παλ.ηό; Μονχτάοη; εΐχρ δράσρι νρ άθάνατος ό έλληνικό; έθνικι-
ρθνικά, χοιστιανικά μέ κίνδι-νο, σαός μρσα στί; ι[ηιχές καί τόν
πολλές φηρέ; τή; ζωή; τού καί δ- .τιό άμόρφοτων 'Ελ.λήνων τή; Μι-
.τον μέ άδρέ; γραμμέ; φανερώ- κράς Άσίας -/.αί ,τείθεται πώς δ-
νεται ή νοοτροπία .τού ό χαρακτή λοι τονς, μικροί ναί μεγάλο-ι, ίιπήρ-
ρα; τοΰ εξνπνον, τοΰ δννατοΰ καί ξαν καί παρέμειναν, καί είναι, άκό
τοΰ πολιτισμένον Μικρασιάτη "Ελ- μοί καί ξρρριζομένοι, δυνατοί!
ληνα, τοΰ .τραγματικοϋ «άφέντη» Ναί, ΡΪναι άνάνκη καί &Ώμ
των Τούοκο κατίΐν.τητόν επί 380 παιδία παληόν ΜονχτάρΓδων, ν'
χηόνκ/! άν.οΰνρ χ«1 ν' άποθησην·ρι!ιζοΐΛ1 τίς
Τό εφρόντισε πολΰ φιλότιμα τό Λνομνήσεις τοι*; άπά τή Μικρασία,
Λ,βλίο της ή σνγγρ«φεύς. Σέ άρ- καθώς εκ,αμρ τόσο έπιτνχημένα ή
πάϊρι, .τρότα πρότ<ι, μέ τό θαν- σνγγοαφρύς κ. Κ. Κ.—Γοι'βα, μρ ιιάσιο έξώφνλλό τοϊ'. σύνθεσι τοΰ σκο.τό νά .ταοαδριγματίζονται οί κ. Κων. Φάλ.αοΐ1, δπου μιά έ.τιτΐ'- αεΐαγρνρστρροι. χτ,αένη προτοτυ.τία τής σμυρναϊ- κής έφπιρσίδο; «Κόσμο;» τής 23 Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ ΧΡΗΣΙΜΑ Σ· ΟΣΟΥΣ ΤΑΙΙΔΕΥΟΥΝ ΤΑ ΤΑΪΙΔΙΩΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥ ΡΩΠΗΣ», οελίδες 216 (13 κεφάλαια Ιταλία, 5 Ελβετία, 1 Γερμανία, 1 Αύστρα καί Ήμερολόγιο άπό ένα ταΕΙδι). - .ΕΥΡΩΠΑ Ι ΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ», σελιδες 294. (5 κεφάλαια Ελβετία, 4 κεφ. Ιταλία, 9 "Ισπανία, 2 Γερ¬ μανία, 2 Γαλλία) «θαυμασία» έκριναν την «Εύρ. Συμφω· νία» τρείς κορυφαϊοι κριτικοί τής λογοτεχνίας. - «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ·, σελίδεο 268, 22 κεφάλαια άπό στεριές καί θάλασσες τής Έλλην, γής, καλλιτεχν. έΕώ- φυλλο (μανιάτικος πυργος) τοϋ Γερασίμου Γρηγόρη : .... Οί -Έλληνικοί Δρόμοι», είναι βιβλίο μέ πληροφο- ρίες, συγκινήσειο, έντυπώσεις, οχόλια καί στοχασμούς πού σέ γοητεύουν καί σέ άναγκάζουν νά πάρης θέσεις έναντ. των σαφών καί ποικίλων άπόψεων τοϋ ουγγραφέα». (Κύ- προς Χρυσόνθης, περιοδικό «Πνευματική Κύπρος» "Ιού¬ λιος — Αύγουστος 1971). Ευρίσκονται: τα δύο π ρ ώ τ α στά κεντρικά βι- βλιοπωλεϊα Αθηνών: 'Ελευθερουδάκη. Κολλάρου, Σιδέρη, Βα σιλείου, Βαγιονόκου, Γρηγόρη (Σόλωνος 72), Πατσιλινάκου (γωνία Σταδίου — ΠεσμαΖόγλου), «Φωλιά τοϋ Βιβλίου» Κα- κουλίδη, ύπόγειο δίπλα στό φαρμακεϊο Δαμβεργη, Καραβάκου (ΠεσμαΖόγλου, μέσα στή στοα). Στόν Πειραια: Βιβλιοπωλεΐο Καλούδη, όδός Φίλωνος, δίπλα στό κεντρικό Ταχυδρομεϊο. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: Στά παραπάνω βιβλιοπωλεϊα καί, στήν έπαρχία, στά πρακτορεϊα εφημερίδων. —"Τστερα άπ' οσα μοΰ έ'κιινε ό Ραοϊ'λ, υπο; καταλαίίαίνει; κΰριε Ίαννάκη, δϊν ήταν δυνατόν νά τόν δεχθώ στήν κρε6Γ>ατοκ.ά>ιιαρά μου.
Ή άγάπη μου γι' αυτόν τόν αν-
δρα, είχε σ6ύσει ,ιιά. Μοΰ -ιροκα-
λοϋσε την άηδία καί την .τΡριφρύ-
ντιση. Καί ό ίδιο; κατάλαί>ε την
μετι-ιίιολή των αϊσθημάτιον μου,
γι' αύτό έκεϊνο τό ίίράδυ, δταν ΰ-
στερα άπό χο>ρισμό τόσον μηνιόν,
τόν ρβολα νά κοιμηθή στόν «μου-
σοΐρίρ όντά», τό δέχθηκε άδπμοο
τΰρητα κίΐί μ' ίΰχαο^στηση, γιατΐ
ετσι Οά τοΰ δίνονταν ή εύκαιοία
νά ψάξη την νΰχτα, ίκτο; καΊ τό
έκανε, νά βρή την «κα<τσετίνα» μέ τα ψεΰτικα κοσμήιμιιτα τή; Έσμά Σουλτάνας, γιά να διαπιστίκΐη αν την είχα άνοίξει. "Λν εΐχα ίτπά- τει τί; σφραγίδες... Κι' άκόμα Λν μποροΰσε, νά μοΰ ρπαΐιονε τα στοιχρϊα που κρατοΰσα πτα χερια μίΗ', τα όποϊα ένοχοποιοΰσαν αυ¬ τόν καί την συνρργό τού, την Έ¬ σμά Σον,λτάνα, στήν ά-τάτη ποϋ δια.τοάξανε εί; 6άρος μου. Καί γιά νά 6ρή την «κησοετί- να», την νύχτα γύριϊε σάν ιτάντα- <τμα ιιέ τα νυχτικά τού μεσα στό οπίτι. Κρατόητας ενα κερί καί ξυ- πόλητος, γιά νά μην κάνη θόρν- Γ.υ. μπαινό6γα·νε <ττ'ι; κάμορες, ά- νέβίχινε καϊ κατεβαινρ τίς σκάλες, χωρί; ώστόσο νά έπιτΰχη ρκεΐνο ποΰ ήθελε, γιητ'ι την «κασσετ'.να», όπος σηϋ ε-Γπα, την εΤχιι κονιιμρ- νη στήν οτέγη τοΰ σπιτιοΰ, κάτο άχο τα κεηαμίδια καί γιά νά την 6ρή, θά ρ'πρεπε ν ά τα ξνλώσηι πέ- θα γιά πέοη, πράγμα τό Λπ~ΐο, <ττ- ττικά, δέν μποροΓ'σρ νά κάνη. με«α στό σκοτάδι καί ρτρόσον έγώ Οοι- "κόμοννα στό σπίτι. "Οσο ('ί'Κ'ΐς, λΐ'ο:ε Ίαννάκη, καί αν πηοσπαθοΰσε νά μή άνη Θόρν- 6ο, τό τοίξιμο των σανιδιών κα'ι των σκαλοπατιων, κάτ(·ι ά.τό τό (ίά ρος την, τόν ποόδινρ κηί έπειδή δέν κοιμάμουνα, ά,τό τό κρεδάτι μου .ταοηκολουϋοΰσα τίς κινήσει; τού καί τόν ελεεινολογοΰσ'ΐ γιά τό κατάντημά τού. "Οταν τρλείοσρ την ρ'ρεννά τοΐ', μρσα στό σ.ιίτι, μπήκε .τροσεχτικά στήν καμάρα μου καί χορίς ν' άν- τιληίτθή ότι έγώ τόν παρα'χολοι1- θοϋσα κάτω άπό τα βλέφαιρά μόν, πληονΐσρ στό τραπέίι τοΰ γραίΓΡίοτ' μου καί ρ'ουπε τό συ<ιτάρι. Μά τό (,(νήχρ άδειο, Από χαρτιά, εκτός Α- λο μερικά τέττοια γιά άλληιλογοη- φ'ά, ,-τοϋ ρπίτηδ:·; είχκ («(ήσει ιιέ- σα. Άπογοητευιιένος τό ρκλεισε καί σάν τόν κλρΐίτη βγηκε άντό την νάμαοα. Άπό την άοχή ποϋ ,ΐ'/{)ρλα6α καί (τίλαγα στό σ,-τίτι (ΐ· υ τα κο- σμήματα τή; Ξουλτάνας, εΤχα δι- ο.ρκή άγονίιι. "Οταν ό Ραοΰλ μοΰ εΤπε ("τι ν.(ΐ ό ϊδιο; ό ί'κτιμητή; τής Τρ«πέζη; Μπενβενίστρ, ,τθύ τα εΤχε έξετάσει καί τα είχρ έκτιμή- σει, ό Έί>ραϊο; Μοσέ Μπορδοχάϊ,
μποηοΰσρ νά Βάλη άνθρωπον; τοι1
νά μέ κλέψοΐ'ν, τοομοχ'.' ι,τήθηκα.
Φοβόμοννα γι' αντά, ιιά πιότερο
γιά την ζοή μ ου καί γ: ά τήτν' ζί'>ή
τή; κΓφαρΐρρας μόν τής Λουκρητί
άς. Θά μπορηϋσαν μιά νύχτα νά
μπαίνανε στό σπίτι μιά χαοά οί
λοποδΰτρ;, καί νά μάς σκοτώσον-
νε γιά νά πάοονν τα χοασαφικά.
Κι' αϋτά ήταν μργάλος πειοασιώς
μ<ά καί θά ξέοανρ ά-πό τόν Μοηδο- χάϊ, πώς ά:ίίοι*ν όλόκλΓοο έκατοιι μΰριο γρόίτα. Άπό την δΰσκολη θέ¬ ση ποΰ (Ίρισκόμητ'να, μέ βγάλανε τα σκνλιά. Στή γειτονιά ιιον τρι- γΐ'θνοΰσαν μρ
μιά την ημέραι κι' όλόκληρο καλά-
θι μέ κόκκαλα κοί ν.ρρας. Κι' ο{ί
τε- ό (ΐοΰηναρη;, δίνρι τσάμ.τα ψοι-
μ:ά, οΐίτε ό χασάπης κρρας καί κόκ
κηλα.
Τα σκ·λιά, οταν μιι>ριστήικανρ
τόν Ραοϋλ νά γυρίζη μέσα στό
σπίτι, άνησυχή<Τ'/.νρ κι' Αρχισανε αλλα νά ούρλιάζονν κι' αλλα νά γαυγίζοιν. 'Ασφαλώς αί'τή ή συμ- πρρΐφορά τού; Θ.Ί ένοχλοΰσρ τόν Πησά ιιου, μα δέν μποροϋσε νά τα ήσυχάση. ΓΓ αΰτό, οταν τελΐΐί (ίορ καί την άκαοπη ρρειτνα γιά την άνρΰρραη τιον στοΐχε!ονν πον κρ.'ΐτοΰσα καί πού μποροΰσαν, δχι μόνο νά τού χαλάσοΐ'ν τα σχέδια, μά καί νά τοΰ κοστίσουν τό κεφάλι, βρήκ,ε φρόνιμο νά ξαναγυρίση στό μοισαφίρ όντά καί νά ξαπλώση. Δέν ε(χε δμ<»; την ϋ.-τομανή νά ,τρριμρνη ά/Λη ρΰκαιρία γιά νά συ¬ νεχίση τό ψάξιμο γιά την άνρΐ'- οεση τής ,ιολΰτιμΓ,ς «ασσριίνα;», καί σέ λίγο σηκώΟηίίΡ άπό τό ντι- (Ίάνι τού καί δγήκε ξυπόλητος πά- λι στό διάδηομο. ΙΤήοε ?να λαδο- λι'χναρο πηϋ νπήρχρ έκεϊ άναμμρ- νο και κατρβηκΐ στόν κήπο. Καί τότε τα σκνλιά άρχισαν νά άλν- χτοΰν λυσσασμρνα. Καί σάν ·νά μην εφθανε αϋτό, πέσανε όμάδι ε- πάνίι) στήν πόρτα κλ! πήγαΛτη· νά την οί|ουν. Ό Ραούλ, τροιιαγμρ- νο;, Ανρβηκε στό ππι!τι, μά δέν ,ποόΐΓθαοε νά μπή στήν καμάρα τον* καί βγήκε άπό τή δική τη; ή Λονκρητία, πού ξύπνησρ κι' αυτή ά.τό τα δαιμονισμρνα οϋολιαχτά των σκΰλον, καί ράκαρρ μαζί τη;. Κατατοομαγμένο τό δύστνχο κοοίτσι, ποόίίτοισε ν' αφήση μιά «Κλρφτρς, «'ρία, βοηθεία!» κι' ϊ- πρσε ξρσή στό πάΐωμα. Ό Ρασί'λ τα εχασρ. "Εσκυψρ καί .-τοοσπάθη- σρ νά τή σΐ'νρφέρη. Έπάνο) στήν ορα βγήκα κι' έγώ άπό τό δομά τιό μόν, κι' ένώ τα σκυλιά ρξά'κο- λοιΌοΰσαν νά ύλαχτοΰν, τόν βοή θησα νά την ,μετας·ρροτΊμρ στό κ·ρΡ Γιάτι της. Την ρτρΐι^κχ μέ κολώνια κπί (Π'νήλθε. Ό Ραούλ ήταν γιά κλάματα. Είχε τελρίω; γρλοιο,τοιη θή. ΙΤηοσπάθησα νά (τυγκοατηθΛ, μά δέν τα καταφέρη κα'ι !'έ πήηαν τα γέλοια. — Τί χάλια ρΤνάι αύτά; τόν οώ- τησα. — Δέν οέ κατηλαβαίνο, ρκαΎε ά- ποοΓ,μρνος καί συγχισμρνο; . ' —Τέλο; πάντίον, τοΰ ρίπα, ρπανα βρ/ηκοντας τήΛ' σοβαοότητά μου. Χορί; νά μοΰ δώση καμμιά ί- £ήγηση, ρτρεξε νά χωθή στήν κά- μαρά τού. Στό ιΐΡταΗύ τα σκνλιά ί|ίτύχασαν. Τόν άκολοΰθηίΤα καί τόν εοώτησα ανήξερα: ι — Μά, τί συνρ'βη; Ό Ραοΰλ, κάνοντα; .τροσπά- θεια νά βρή την ήρρμία τοτ', μοΰ τΌάντηορ: — Τίποτα τό σ.τονδαΐο. Δέν εΐ- χα νπνο κ«ί κατρβηκα στόν κήπο... — "Ετσι, ξνιπόλητο;; τόν ρώτηίτα πριοαικτικά. — Ναί, μοΰ άπάντησρ, γιά ν« μη σά; Ιΐ'πνήσο. Μά αΰτά τα κα- ταραΛΐένα τα σκΐ'λιά. άναίττάτοσαν τόν κόσμο κλΙ γΰριζα στό διοΐίά- τιό μοτ·, ότον ρπρσα .τάνω στήν Λοι«κρητΛα. .τοϋ στήν ριιητάνκτή μοτ' τρό.-ταξρ καί ?.υτοΟΰμΓΛΓ. —"Αϊντρ, τώοα, τοΡ ρΤττα. Κοι- οησην. Είναι νι'·χτ« άκόμα. Τόν <<<( νοα. καί πηγά κι' εγ<ί> ν<Ί (ΣυΛ'ρχί-Ρται) ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ Συνέχεια έκ τού προηγούμενον ΙΙΕΡΙ ΤΟΤ ΕΝ1 ΙΜΒΡΩ ΤΙΙΟ- ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕ ΩΙ'ΓΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Έν "Ιμβοω τή 11 Άποιλίου 1ί)13 Πρό; τό· Κυρίον Γενικόν Διοικητικόν Έ.τίτρο.·το των καταληαθεισών Νήβων τοΰ Αίγαίου Είς Μυτιλ.ήνην Λαμβάν(,) την τιμήν ν' άναφρ- οιυμεν ότι κλθόντε; κατά διαταγήν υμών εί; "Ιμδρον -ιρό; έξέλεγξιν τόν λογαριασμόν καί βιβλίον τοΰ 'Τ.τοκαταστήμαΤο; "Ιμβρου τή; 'ΟθΐΉΐαν.κή; Γε<')ργική; Τραπέ¬ ζης, έπεχειοήσαμϊν δι* έπιμόνου ε- ρει'νη; όπτος Ρνρο,μεν τα 6ιβλί« καί τα έ'γγραφα τής Τραπέζης, δυ στι>χός δμι»; οί·δέν έγγραφον ή
βιβλίον ενρομεν καθότι άπαντα τα
άνήκοντα τίΊ Τραπρζη, κατά τάς
δΐαβ-εβαιώσεις των κάτοικον, είχον
μεταφερθή κατά τόν Μάϊον 1912
εί; Κοναταντινούπολιν. Καλέσαν-
τε; άρα τόν έν "Ιμβρ<;> διαμένον¬
τα Πρόεδρον τοΰ Διοικητικόν Συμ
Ιΐουλίου τή; Τραπέζης κύριον Πα-
ναγή Χατζή Κωνσταντινίδην καί
ιξετάσαντρ; αυτόν εμάθαμεν παρ'
αί'τοΓ' τα εξής.
"Οτι ό τέ(»; Διευθνντή; τή;
Τραπέζης Μουσταφά; Έφέντης,
Όθομαν'ός, έκ Τραπεζοΰντο; κα-
ταγόμενος, μρτά τόν βομβπρδισμόν
τόν στρνόν τόν Δαρόανρ-λλ'οιν υ¬
πό τοϊ' Ίταλικοϋ Στόλου, άνεχώρη
σε ,τερί τα τέλη Απριλίου 1913
εξ "Ιμβρου κ«ί άνευ αδείας τής
Κεντρική; Διευθΰνσροις τή; Τραπέ
ζή; μετέβη εί; Κονσταντινοναολιν
Κατά την άπουσίαν τού ελήφθη
τή 8 Μαΐου ΗΊί, τηλεγρπΐ/φική δια
ταγή έκ τής Διειθΰνσρο; Μπιλή-
νη; δπο; όΙτατΓχ τα σιιμβόλαια,
ρ'γγσαφα, βιβλία και χρήόματα τον
'Τ.τοκαταστήμοιτο; "Ιμβρον σταλό-
σιν εί; την έν Κωνσταντινου.ιόλει
Κεντρικήν Διενθι·,σιν. Τή 11 Μαί
ου 1912 κατέφθασεν είς "Ιμβρον
ό Λιρυθυντή; Μουσταφά; Έφεντη;
κοιαζον ομοίαν άλλά γρίυττήν δια
ταγή,ν εκ μέρου; τή; Κεντρική;
Διευθύνσεως ΚονσταντινονΛΟλ.εος,
παραλαβών δέ τα συμβόλχιια, βι¬
βλία καί εγγροφα τή; Τραπεζη;
ώ; καί τό (ν. Γρ. 312*9, 17 υπόλοι¬
πον τοΰ Ταμείον, ιιετρφερε ταυτα
τή 12 Μαίου 1911! είς Τσανά - Κα-
λέ κα'ι εκείθεν είς ιΚονστανΠΛθΰ-
,τολιν. Μή ρύρόντες καί τα έπίση-
μα άντίγραφα ι ου Σνμβολ,αιογρά
φόν "Ιμβρου καί έρωτήσαντες τού;
κατοίκοι·; καί τόν Πρόεδρον τού
Διοικητικοΰ Σνμβοτ'λίου τή; Τρα¬
πέζης ρβεβαιώθημεν ότι άπαντα τα
ργγραφα τοΰ Σιιμβολαιογραιφείου
"Ιμβρου μετρκόαισαν μετ" αυτών
οί Τουρκικαί αρχαί τή 11 "Οκτώ¬
βριον 1912 δηλαδή έπτά όλας ή-
μρρας πρό τή; καταλήψεο>; τής
Νήσου "Ιμβρου τή 18 Σε.ττεμβρί-
ου 1912 υπό τοΰ Έλληνικοΰ Στό¬
λου.
Τό μόνον δυνάμενον ,νά δώση
ιδέαν περί τή; 'χαταστάσεο; τής
Τροιπρζη; εΓναι τό κάτωθι Ίσοζυ
γιον τή; 31 Μαρτίου 1912 όπερ
ρΰρρθη -ταρ' ύμόν έν Μυτιλ.ή,ντ|.
1ΣΟΖΥΓΙΟΝ ?,1 ΜΑΡΤΙΟΤ
1912 ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ
ΙΜΒΡΟΤ ΤΗΣ ΓΕΩΡΠΚΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Κεφάλαια
Ποσοστά Κρρδιϋν Διοικ. Στ'μβου
λίου
Ποσοστά Κρρδόν ύπ»νυργ. Οΐκονο
μικόν
Προΐόντα Κτημάτιον
Καταθέσεις
ΛΟΓΙΚΗ ΠΕΡΠΤΑΦΗ
Δάνεια επί άκινήΐϋ,ν
Δά.·εια είς έ'τερα 'Υποκαταστήματα
Κτήματα Τραπέζης
' Εξοδα κτημάτων
'Ε-οφαλή (Νέαι
"Εξοδα - Γενικά
"Ε,τιπλΛ Τραπέζης
Δικαστικά ίξοδα (είσ.τρακτέα)
Όθωμανικόν Δηιιόσιον
Ταμείον Μετρητων
Σίλίδες *πό την δραματΐκήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥΔΠΓ^ΙΑΙ (ΑΊΒΑ/11) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ Α1ΙΙΡΗ ΤΩΝ ΑΝΘγΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΩΓΜΟΜ
1914-1918
Τού συνεργάτου μα; ΕΜΜΑΝΟΤΗλ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΓ
τέως δχευθυντοί παρά τώ ύπουργΕίο) Γεωργίας
_ υνρχεια εκ τοΰ ποοηγο)ΐμριιου
Οί "Ελληνρ; ούτοι ύ,τέστησαν
σχρδόν τόσα δεινά, εί; δσα ΰπε-
βλήθησαν οί Αρμένιοι. Κατρτά-
χθησαν κατ' άρχά; εί; τόν τονρκι
Ι κόν στρατόν, σχηματίσαντρ; τα-
γματτι έογατικά, ."τρό; οδοποΓαν
τό ,τλρίστον, εν Κηυχάσιο κ-τά ί,ν
α'-λαις ζώ'Ίΐι; πολρμικών μρτώπον
Οί «α,μρλέ» ούτοι στρ-ατιΛται,
κατά χι/.ιάδα; άπεθνησκον τή; .τεί
νη;, τή; δίψη; κα'ι έξ άλλον <ττε- θήσρον. "Ερευναι διρνΐργοΰντο ρϊ; τάς οικίας τόν χωρίον πρό; ανα¬ ζήτησιν ίϊπλον, οί κάταικιοι δέ αν- τΛν ΰ.τρβάλλοντο είς δασονιστήρια καί εί; ληστρικά; ίπιτάξει;. Οί Τοΰρκοι ρΗηνάγκ-αξοιν1 ίπίση; τού; "Ελληνα; νά δ^ρχθοσι τόν Μωαιμεθανιομόν, ήρπαζον τάς νεα ρά; γτ>ν<ιίκας και ρλ έκλειον αύτά; ρντό; χαοΓμίον, άπρσπον τα παι¬ δία άπό τονν μητοικών άγκαλων καί τα παρέδιδον εί; μοΐ'σουλνμηνι- κά; οίκιογρ,'.ιρίας. Κατηγόρουν τοτ>ς
"Ελλην./;; ότι δΐν παρέιιενον πκττοί
Ης την Τουρκικήν Κυβερνησιν, ίίτι
έ προμηθεύον τροφάς εί; τα Ρΐν
Προποντ^δι ΰποΓιρΰχια των ,τολε-
μίονν, δτι έ'.τρδίδοντο· είς κατασκο-
.ιρίαν πρό; ίίφρλ.ο; τού έχθροΰ, καί
ρν τέλρι ίίτι μετ* άντ.το,μονησία;
Ανέμενον την ήμροαν καθ" ήν, ά-
παλλησσόμρνοι τοΰ τουρκικαΰ ζυ¬
γόν, θά ά,ΎΡδίδοντο είς την Έλ¬
λάδα, την αληθή αυτόν ,τατρίδα.
Ή τελρνταία αυτή κατηγορία άναν
τιρρή,Τ(,); ήτο βάσιμο;. τΗτο φνσν
κώτατον ή φνλή αυτή, ήτις επί
πέντε αΐώινα; υπέστη μυρίας σνμ-
Δούναι
Λα6βϊΛ"
Γο.
643760,06
Γρ.
2940,12
Γρ.
4«18,24
Γρ.
4534,20
Γρ.
1965,20
Γο.
207897,36
Γο.
143952, »
Γθ.
19495,»
Γρ.
3228,15
Γρ.
2Κ551,26
Γο.
71240,19
Γθ.
2011,24
Γρ.
4059,16
Γρ.
152039,36
Γο.
28242,29
Γρ.
(!.·>7819,02
Γρ.
057819,02
<1 οράς, νά .τροσδοκά την άπρλεν- Οέοοσίν της. Οί Τοΰρκοι διά τοιοίτον προφά οεων έδικίΐιολόγουν τάς ένεργεία; ηύτόν όπως άπαλλαγωσι,'. ολοκλή¬ ρου τοΰ λαοΰ. Καί καθ' όμιλον;, ύ.ιό την δήθεν προστασίιχν χοροφυ λάκον, άπεστρλλοντο, .τρζή τό πλ.Ρΐ- στον, ρί; τό ρσοτερικύν φιλήσνχοι .-τληθτ·σμοί. Ό άριθμό; των επΐι- τριοθρ,τ(ον δέν εξηκριβώθη. 'Τ.το- λογ',ζεται είς 200.000 κα'ι κατ' &κ· λους είς εν έκατοαμΰριον. Τα κοραβάνΐ'. ταυτα, έκ γνναι- κοποίδί'Λ· τύ πλείστον, πολλά ϋπρ- στησαν δεινά, άλλά δέν υ,τρβλ.ήθη- σ«ινι· ρΐ; γρνικήν σφαγήν, ώς οί Αρμένιοι, καί ώ; ρκ τοΰτοτ' τα κα¬ τά τόν διογμόν των 'Ελ.λήνων δέΛ' εγνώσθησαν ίπακριβω; υπό τοΰ πε.τολιτισμρΛ οί· κόσμου. Αί τοιαύ¬ ται «άγαθαί» ούτω; ρ'ιπεΐν, διαθέ- σρις των Τοϋρκοιν, δέν προήρχον¬ το βρβαίως έξ οϊκτου ή φι,λανθρω- .τίας. Οί έν Τουρ-κία "Ελληνες, έν Α,ντιθίσει πρός τοΰς Άρμενίονς, εΤχον την Ελληνικήν Κυβέρνησιν, διά την οποίαν ή τΰχη τής 'Ελ.ληνι κης φυλής ήτο ζήτημα υψίστου έν"- διαφέροντος. Κατά την εποχήν ε¬ κείνην οί σΰμμαχοι τή; Γερμανία; ρφοβοΰντο μήπως ή 'Ελλά; άπο- κλίνη πρός την <ηητννόησιν. Ή έξόντοσι; τόν 'Ελλήνων τής Μι¬ κρά; Άσία; θά έξη', διέ
Φυγον την όλοσχερή έξόντίοσιν,
αντιθέτως πρό; την οικτρόν τΰ-
χην των Άρμενίων».
(Συνεχίζεται)
Είμεθα τής γνώμης δτι ό κατά-
λ.ογος τόν όφε'λετων ηδύνατο νά
σχηιιατισθή δι' Λ· καιρώ τ(Τ> δρον-
τι κατάλληλον ε'γκνκλίον προσκα
λοι'σης τού; κατοίκονς τής νήσου
ά προσρλθοσιν εις τάς αρχάς νά
δηλώσωσι τό ποό; την Τράπεζαν
άρχΐκόν χρρο; ιιντόν καί νά προσ
αγάγωσι τα; άπ δείξεις διά τάς
εκάστοτε πληρωμά; αυτόν, τόσον
μάλλον καθ" όσον οί πλείστοι όφει-
λέται τή; Τραπέζης έν τή Πριοτευ
ούση τή; Νήσου καί ειν τοί; χθ)-
ρίοι; είναι γνίοστο'ι ώ; τοιούτοι
εί; τοΰ; σνγχωρίονς αυτόν.
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ
ΤΗΣ ΝΗΣΟΤ ΙΜΒΡΟΤ
Ή Νήσος "Ιαβοος, ώς καί αί
λ.οι.ταί τής θρακική; θαλάσσης νη
σοι Σαμο·θράκη, Λήμνος καί θά-
σο;, ούσα καί Μ>τή, ώς γνωστόν,
εν έκ τόν κρ,ντρον τής λατρείας
των Κοιβείοων, καί ΰτΐαχθρΐσα ώ-τό
τό χ.ράτος τόν Άθηνπίων, ε'τι δέ
ΰποπτάσα δλ,α; ι ά; τύχα; τοΰ 'Ελ-
ληνισμοΰ μ^χρι τοϋ 1453, ρχει νά
επιδείξη λείψανα τοΰ αρχαίον πο-
λιτισμοΰ, Ικα,νά, άντιπρβσωπεύθΛ'-
τα δλ.ας τα; περιόδονς τοΰ Λίοι· αΐ'
τή;. 'Εντελω; έοτερημρνη μαρμά-
ρου, έποομηθεύετο ν.α'ι αύτη ώ; καί
ή Σαμοθράκη διά τα; ανάγκας τη;
τό μάρμαρον έκ τή; πλοι>σΐ£')τάτης
εί; λ.ατομεΐα μαρμάροι· θάσου.
Την νήσον πίριηγήθην Απ' &-
κρου εί; άκρον να ,ιαρετήοησα δ¬
τι εΰτυχό; οΰδαμοΰ τή; νήσου
πλήτ»» τοθ χωρίου «Κάστρου» ϊχσυ-
σι γίνει έ'ρευντοι Λρχαιολογικαί,
ίνό υπήρχον .τλιΐστα σημεΐα τή;
νήσον εν είς άναμφιβόλω;
ενοεθή άρχαϊα εύρήιιατα.
εΰτυχως, διότι έν Κάστρω τής ν1μ
βρον δπου ρκειτο ή άρχαία πόλις,
ίνρργήσας κατά κ' 1874 ό τότε μη
τροπολίτη; "Ιμβοου Νικηφόρο;
Γλυκά;, άνεκάλν]ίεν σποι»δη.ιότ«-
τα εύρήματα ών τα πλρϊστα μετά
πάροδον ολίγων έτόν ρξηφανίσθη-
σαν άπρμποληθρντα εί; τό έξοιτε-
Αί θέσει; δ; θεορίό έχουσα; αρ¬
χαιολογικήν σημασίαν ρν τή νή<Τ(ΐ) είναι αί εξής: Είς δίωρον όπόστασιν άπό τοΰ Χ'ορίου Σχοινονδίου, ΟΛάρχει θέ¬ σι; Αύλάκι κιαλουΊΐρ.νη, ρν ή σώ- ξονται ρρείπια ερημικοΰ έκκλησιδί ου ίδρυμένον πιθανώς επί άρχαίας Βν£ηντιακής 'Εκκλησίας, ής άρ- χιτρκντονικά τραάχια ολίγα σώ- ζονται κατά χώραν καί μία μεγάλη μαρμαρίνη κολνμβήθρα. Είς ήμισείας Λρας απόστασιν ά .■ΐό τής α,νω θέσρος, ίαάρχει σιινοι κισμός «Πυργος» καλούιιενος, έν ώ ύπάρχει ένετικόν φρούριον όίνευ σημασίας καί κατά τό πλείστον κατρστραμμΛνιν. ΊΙμίσειαν ώραν μακράν τού Πύρ γον εί; θέσιν ητι; καλ.Ρίται «*Άγι- ος ΝικόλΛο;» ίπάρχονσι τοιαύται ενδείξεις ΛστΓ νά πιστρύίι)μρν δτι ύπάρχρι άρχαϊο; ναό;. ( Σ ννεχίζρται) ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την Σ Υ ΝΕΧ Η Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ ΙΙαρακολβύτ3ησις τής εξελίξεως τής χνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. ^35.572
Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤϋΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Σννέχεια έκ τής 1ης οελιοος
πέτρεπε ! · · ν«Άπομιημονεύμα-
τα» 1897 · - 1907», Αθήναι 1958
σελ. 120; .
Ό οτρατηγός ΆλέςαΛδρυς Μα
ζαράκης γ«άφει:
«...Ό Στεργιάδης είχε έγω-
πάθειαν καί πε'.ηφρόνι,σιγ πρός
όλον τύν κόσμον. Είχε άνακηρυ-
|ει τΐ> σκληρύτητα, την βαναυ-
σότητα, τόν «6ονρδουλ.αν», ώς τό
ϋασικόν καί απαραίτητον δύγμα
τής διοικήσεως. 2υνέχε«ν εί; βα¬
θμόν απίστευτον, τό κύριον μέ το
δε,ΐ'τερεϋοΐΝ καί έδιδε, κατά κ«νό-
να, πολ.ΰ μεγαλυτέραν σημασίαν
σιαστικόν. Ό Βενιζέλος εθεώρει
είς τό έπουσιώδε,ς παρά τό ού¬
τον Στεργιάδην ώς ενδεδειγμέ¬
νην "Τπατον Άρμοστήν Σμύρ¬
νης. Ή π α τ ή θ η. Ό Στεο
γιάδης είχεν ϊσιος τα προσόντα
χωροφνλακής Λ η σ τ ο κ ρ α-
τ ο υ μέν ής περιοχής.
Άλλ.' ΐ'ις την Σμύρνην τό κύριον
εργοιν1 τού ήτο διπλωματικόν καί
πολιτικόν, πολύ ολιγώτερον δέ δι¬
οικητικόν. Είς τό πνεύμα τού ί-
>νριάρχει μία καί μόνον Ίδέα:
Ν ά τρομοκρατία¬
ν ε υ ουδενός λόγον
τόν ελληνικόν πλη¬
θυσμόν -/αί νά περιποιηθή
τόν τουρκικόν. Τι σημασίαν εΤχαν
αί υπερβολικαί πρός τού; Τονρ-
κ.ονς περιποίησις; Μήπως θά ε¬
γένοντο ποτέ "Ελληινες ή κων πι-
στοί είς την ελληνικήν διοίκησιν;
Ό Στεργιάδης έκίνηοεν άμεσως
την άιντιπάθειαν τοΐ' έλληνικοϋ
περιφρονητικύν τρόπον έκυβέρνη-
σε ώς ψ υ γ ά ς . χο.ρίς καν
νά ειδοποιηθη τουλάχιστον έγκαι-
ρως άλάδη .ιρόνοιαν διά την
αναχώρησιν τοΰ πλ.ηθυσμοϋ, χω-
ρίς νά ειδοποιηθη τουλάχιστον εγ¬
καίρως αυτού; διά ινα λάβονν άτο-
μικώ; τα μέτρα των...». («Άπο-
μνημονεΰματα» σελ. 266).
Ό Άντιστράτηγο; Δ. Βακάς,
γράφει:
«...Ό Στεργιάδη; κ<ιτ· έπιει- κή κρίσιν, ήτο .- ο ά ν ι σ ό ρ ρ ς» («Ό Έλενθέριος Βενι- ζέλος ώς πολειιικός ήγέτη;» "Α¬ θήναι 1949 σελ. 204) . Ό Σννταγμ«τάρχης Άλέξαν- δοος Χατζηαθανοου, γράφει: «...Κοϋφος, Γ.γωϊστής ό Στερ¬ γιάδης, υπήρξε 1> κ υ ρ ι ώ -
χ « ρ ο ς π α ρ ά γ ω ν τής
Μικρασιατικής Καταστροφής. "Ο
χι μόνο δέν μπόρεσε νά κατανοή-
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΛΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΓΓΟΓ
έκ τού .τροηγουμένου)
Ό Νικόλ.αος Λ', πολ.ϋ λιγώτεοο
θεωρητικά φίλος των 'Ελλήνων ά-
πό τοϋς δυό μεγαιλύτερους άδελ-
^ ούς τού, τούς φάνηκε .ιοακτικά
πολύ περισσότεοο εύμενής χαρή
οτύ άοχιν.ό (ίσ.ΐυνδο μϊσος τον κα¬
τά των Όθιομανών. Ή (ΐίματηρή
έπανάσταση των ΔεχεμΛριστών καί
τα έπείγοντα ταξικώ, οίκονομικά,
εκΛ>αιδεντι·κά καί έιμπορικά ΰλή
μ«τα τής άχανοΰς αύτοκοατορίας,
τόν εμπύδισαν ν" αρχίση άμεσος
τόν πόλεμο ποίι σχεδίαζε ό άδελ-
φός τοι'. Τόν κή'Α'ξε μιτά όνόμισυ
χρόνια, στίς 14)·ί6 Άποιλίοτ 1828.
μέ παρορμητική συγκατάθεσις τής
Άγγλ.ίας καί τής Γαλλίας, κ«ΐ τόν
Σ
ση την ψνχολογια τού^ Μικρασια- Τίράτ(,,σε νι;,ηφύ0Η σΤ'ί; 31) 12 Σι
τιν/νΓι λη,οϋ. ηγι ιιόνο δέν τάν ενε-__"../!„/„„ ,οοο ",ι·.τΑ ΛκΛ ϋ,η&ιυτ.ζ
,τ,νενσε,
άλλά μέ τή διχααμρνη
.ιροσωπικότητά τον κα'ι τή «χ ο ν
τ~ρ ο κ ο π ο μέ ν η » φιλο-
τουρκική πολιτική τον, τόν έμά-
ρανε καΐ τελευταία εγινε δ <ν ε- >. ροθάπτης τον. (Έφη:
μερίς «Ελληνικάς Βοηράς» θεσ¬
σαλονίκης φΰλ.λο 5 Σεπτέμβριον
Ό Χρήστο; Μητσόπονλο; διπλω
μάτης καί βονλρντή; Αθηνών γρά
φεΐ:
«...Τύρρανο; άπερίγραπτο; εν
Ίωνία ό Στεργιάδη; μέ φ ρ ί¬
να ς σεσαλενμένας,
πληθνσμού, τόν οποίον προφανώ; άμέοιμνο; περί τής φ ρ ί κ η ς
περιεφρόνησε ::αί κακομρταχειρί- καί τής γελοιότητο;
σθη. Αύτό έφθασε καί μέχρι Κν- ην προεκάλει, ηδύνατο νά λ ν -
Οερνήσεως ή δποία εστειλ,ε τόν μ α ί ν ε τ α ι επί μακρόν, στα-
Λιομήδην έπιβαιίνοητα τον «Ά6έ- Οερώς, σννεχώ;, αμετάβλητος,
ρωφ», όστις χωρ!; 'ά εξέλθη είς χωρίς φόβον, χωρίς σνγκρατι-
τήν πόλιν, εκάλεσε διαφόρους, σμόν, χωρίς εκτροπήν διά πρά-
ιιεταξύ των οποίων καί εμέ, διά ξε(»ν χ υ δ α ί ω ν, β α ρ-
νά σχηματίση γνώμηιν" περί τήε β ά ρ ω ν, θ η ρ ι ω δ ώ ν,
διοικήσεως τοϋ Στεργιάδη. Τ<Τ> στυγερίδν, άνιέρων
εδωσα την γνώμην μόν ότι δ τα όμογενή τής Μικράς Άσίας
(Εφημερίς «'ΕΛινικός
φύλλον 4 Σεπτέμβριον
Δνστνχώς ό Στ-ργιάδη; δέν άντι 1949) .
ν.ατεστάθη καί τιιεινρ καί επί τοΰ | Ό Σπύρος Μελά; Άκαδτρα
Ινονσ'ταντΙΐΛΊκοΰ καθρστωτο/ς, μι-
οούμενος άπό τού; άτι·χείς "Ελ>-
Στεργιάδης ήτο ά ν ι σ ό ρ - ( πλήθη».
ο π ο ς καί έ π ι β λ α 6 ή ς. Κήρνξ»
ικός, σιιγγοαφεύς, γοάφει:
«...Στεργιάδης. "Ε·νας ήθο-
ληνας τής Μικρά; Άσίας, χωρίς Ι ποίος τής «πνγμής», έ'ναςΐ μ ο-
νά κάμη τίποτε διά νά προλάβη Ι ν ο
,-τειιβρίον 1829. Μιτά δν-ό ήμέρες,
οτ'ις 2)14 Σρ-τεμβρίον ύπογρά-
((η-κε ή συνθήκη ειρήνη; τής Ά-
δοιανονπόλεως, πού ύποχρέοκτε την
αϋτοκρατοοία ν' άλ'α-
τήν Ίδρνση τοΰ 'Ελληνι·
κού Κράτονς.
Ή άλλοπρόσαλλη κι' έμπνεομέ-
νη άπό τή σατ,ινική {«τοβλητική
πειστικότητα τού καταχθύνιου Μετ
τερνιχ, πολιτική τού Αλέξανδρον
Α', άπεληξε ν' άναβληθή ή λύση
τού Άνατολικού ζητήματο; γιά ί¬
να αίώνα καί νά λ.υθή, στό τέλο;
οσι» χειρότερα μποροΰσε γιά τή Ριο
σία. "Αν, άντί ν' άποκηρνξη την
έπανάσταση στή Μαλδοβλαχία, έ-
πενέβα*νε ραγδαία υπέρ αυτή;, τό
άποτέλεσμα θά ήταν, κατά πάσαν
βρβαιότητα, ή Γραικ.ική Αύτοκρα-
τοςία. Μιά Μεγάλη Δύναιιη, όμύ
δοξη, εύγνώμονη καί άφθβκομένη
στή Ρωσία, άπλιομένη στίς τόσο
ϊνδιαφέρουσε; αυτήν περιοχέ;. Ό
ρωσοοθωμανικός πόλ^εμος πρόβαλ.-
λε άναπόφενκτα άπύ τότε. Μέ την
ιφτάχρονη χαθνστέρηισή τού, ή Ριο
<τία υπέστη τα (ιόρη τον, χωρίς ν' αποκομίση τα ώφελήματά τού. Ή μικοή κι' άπόμακρη άπό τή αεριο- χή τοϋ ρωσικοϋ ένδιαφέροντο; Έλ λάς, θά μποροΰσε νά φανή ίκανο- ποιητικά χρήσιμη στήν Αγγλία ■/.αί στή Γαλλία, άλλά θά έξνπη- άν ίίχι καθόλον, ΥΜΝΟΣ ΠΗΝ ΕΥΑΓΓ^ ΙϋΑ ίΧυΑΗ ΟΙ Ρστω να^μετρ,αση την κατα- τοΰ^ κ^θηκοντο;! ( Εφημερι; ^ Ε- , γ , ^^ ^ στη ]1α/.. κ-ανική. Ή Ριοσία θά πρεπε ν' ά- ;ιοβλέψη στήν ιδρύση κι' άλλων 6αλ//.ανι·κών κ-ρατών πλησιέστερον καί έπωφελεστέρων. Νά υποβλη¬ θή οέ νέον; άγώνες. Άλ.λά κα'ι ά¬ πό τλευράς ήθικής ανταμοιβήν ή καίρια συμβολ.ή τής Ρωσίας στήν στροφήν... Τό οικτρόν είναι ότι λενθερος Τύπο;-> φνλΛο 3 Σεπ-
εφτ>γειν άπό τόν τόπον αυτόν, τόν ί τειιβρίον 1922) .
δποϊον μέ τόσον άγέρωχον καί ' ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
ΤΟ ΟΡΓΑΚΙΟΙ ΑΝΑΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος καί ή ίσχυρότατη ενοπλη άνταρτι άνεξαρ.τησία τοΰ Έλληνικοϋ
νούπολι. Στήν πόλι αυτή, πού, ο- κή όμάδα τους, πού είχαν συγκρο- 6νονς δέν θ' απο/.αμβανε τή ■
πως π.ροανέφερο, ήταν γΐΛετειρά τήσει.
τού, Ιμεινε σάν άπλός Τιτουλάρι- Ή Μανδρίτσα ήταν σπονδαϊο
"Ε-
κουοα άναγνώρισΐ|. Στίς εΰγνώ-
μονε; άναιμνήσι;; των Έλληνιον,
ος (Μητροπολΐτης χιορίς εδρα) σηροτροφικύ κέντρο, γεωργοκτηνο
καί έδίδαβκε στό Ζάππειο Παρθί- τροφΐκό καί βιοτεχνικό τοιοΰτο. Οί
ναγωγεϊο, μαθηματικά, γιατί μαζί κάτοικοί της άσχολ ιιΓ'νταν κυρίως
μέ τίς άλλες σπονδές τον, είχε ό-
λοκ.ληρο)μένες τοιαϋτες καί στά
Μαθηματικά.
Ό χαλασμός τοϋ 1922 τόν εί)
σηροτροφκι, τ.|ν γεωργία,
την κτηνοτρο<ρί(ΐ, άλ/ά κα'ι σέ διά (|ορα βιοτεχνικά έπιγγέλματα. Ή παραγοιγή κοΐκΧουλιΛν καί μρταξιο ρε γιά δεύτερη φορά πρόσφνγα (τπόρου ήταν σημαντνώτατη, τόοο στήν Άλεξανδρούπολι, απού πεθα αί- ποσύτητα; δσο κ<ά σέ .τοιότηιτα, τό 1930. "Ας είναι αίώνια ή σέ αύτό δέ συνετρινε καί τό γεγο- μνήμη τού. γ. ΜΑΝΔΡΙΤΣΑ νός ότι, περί τοί»ς 30 Μιι,νδριτσιω- τες σπούδασαν οτήν Αύτοκρατορι- Ή Μανδρίτσα, τύ έπάμενο μετά κή Ζηροτροφική Σχολή Προύσ- τό Όρτάκιοϊ σέ μέγεθος καί σέ ση; καί πή.ραν δίπλωμα σηροτρό- πληθναμό χωριό, στά νότια τής ο;ου - σποροποιού καΐ μέ δικατ'ωμα έπα,ρχίας, ήταν πραγμαιτική κωμό νά κυκλοφορούν τόν παραγάμενο πόλις μέ τα 600 σπίτια τού καί τίς ιιεταξόσπορο σ' όλη την ΌθωμαΛΊ 3.000 περίπον κατοίκους τον. Οί Μανδριτσιώτες κατά μιά πά άπό ράδοσι, ήταν άπόγιονοι Σονλκο- κή Αϋτοκ.ρατορί(ιΐ, άκόμα καί εξω αυτή. Την έπαγγελματική δραστηριότητα μαρτυροΰσαν των προοφύγοί,ν, οί όποϊοι κατέφν- τά 10 περίπου ο-ησ·αμελαιοτριβεΐα, γαν ΰστερα άπό την καταστροφή των όποίοη· τά προϊόντα ίκανοποι- τής πατρίδος τους άπό τόν Άλ.ή οϋσαν τίς άνάγκε; καί πολλω,ν άλ- Πα«τά στήν περιοχή αυτή τή; θρά ).ων γριτονικών χωρίων καί τά ό- κη;, οπου καί Ικτισαν τό καινούρ- ναμαστά χαλκοι»ργεία καί χυτήρια γιο χωριύ τού;, στό όποϊο εδ<οσ<ι.ν σΤα όποϊα κατασκεναζόταν κσι·δον- τό δνομα «Μπ,νδρίτσα». Κάπως έ'- νια καΐ άπό τά όποϊα φημισμέ^ια τσι άν«ιφέροι·ν καί οί καιθηγητές τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. κ. Μαραδελ.άκης καί Βακα,λό- πουλος, στό σύγγραμμά τους «Έγ- κατάστασις προσΐ(ϊ'γων έν ΜακΐΓ- δονία». Αν καί είχαν σάιν μητρική τους γλίδσσα την άλ6ανική, οί Μανδρι- τσιω,τες, είχαν σνΛ-είδησι έλληνι- κώτατη, όπως μαρτυροϋσαν τα πε ρίφημα Έκπαιδεντήριά τους, <πά δποΐα η διδασκαλΧα γινότα,ν στήΛ ίλληνική γλώσσα, ποϋ την μι,λοϋ- σαν έξ Ισοτ,· καλά, οί έκκληοίες τους, στίς οποίες ή λειτοτ>ρνία γι-
νόταν έπίσης <ττήν έλληνική, ό φιλ- εκ-ταιδειτικό; σύλλογος «Εΰελπις» ηταν έκεΐνα τοϋ χαλκονργοΰ τε- ίι ναυμαχία τοΰ Ναι»αρίνον κ.ι ή ά- ,τοστολή τοϋ Μ'πζόν στή Πελο.ιόν νησο, θά βάραιννν περισσότερο ά¬ πό τή Σννθι'ι,κΐ1} τής Άδριανοναύ- λε<ο;, πού πολλο'ι, ϊσω; καί, νά μή την άναθυμοίνται καθόλΛν. Ό Τσάρο; Νικόλαο; Α' έ!δο>-
σι· στού; γυιού; τού τά όνόματα
των δύο πρεσβΰτερων άδελφίόν
τού. Τόν πρίοτότοκο πού γεννήθη-
κε στά 1818, τόν βάφτισε Άλέ-
ξανδρο. Τόν δευ^ερότοκο ποΰ άπό-
ν.τησε στά 1827, τόν οΥνόμασε Κιον
σταντϊνο. "Ομως τύ ό'νομα «Κων¬
σταντίνος» ιΐχε καί γιά τούς ρώ-
σονς ίτυμβολ.ική ϊ'ν·νοια. "Επρεπε νά
ύπάρχονν Κιονσταντίνοι στήν αν-
τοκρκτορικ.ή δνι.'στεία των Ρομα-
■'ώφ γιά νά θνμίζοΐΛ· την κ.ληρονο-
μιά των Παλαιολόγον καί τύν με
γάλο δούκα Κο>νσταντίνο Παύλο-
βιτς, πού γεννήθηκε μέ τόν δνει-
ρρμένο .τροοριβ^ιό νά βασιλ.εύβη
οτή «ΒασιλΛδα των Πόλεων» '/χιι
δέν ήταν γραφτό τού νά τόν εκ¬
πληρώση.
Γιά τοϋς "Ελληνες, γιά μάς...
ουδέν καλόν άμιγές καλοΰ. Ό ά-
χνίτη Τζαντϊή ,μ[ «αμπάνε; φημι- ^ττερος, δ μοναδικός ελληνικό; πό άδελ.φή.
καί οί ήγετικέ; μας Ικανότητες,
μάς ε'ξασφάλ.ισαν την
προνομιακή αποστόλη νά κυθερνή
σο>με επί μακρούς αϊίονες εθνη κα'ι
λαούς, μέ συνεπεία ν' άποφεύγω-
με την, άχρείαστη καί άστ'ιιφορη,
συγκροτήση δ'κοϋ μας, ξεχοιρι-
στοϋ, έθνικοϋ Κ'.ιάτους. Άπό τά
χρόνια τού Μεγάλον Αλεξάνδρου
μέχρι την αλλιόση τής Κιονσταντι-
ούπολης στά 1453, τά έλληνικά
κ.ράτη μέ τούς ρλλ.ηνες κνριάρχοΐ'ς
;:αί τού; άνάμικτους έλλτινίζοντες
πλ.ηθνσιμονς, καβιστοΰσαν π?ρ:ττή
Κ(ά παρειιπόδιζαν την υπάρξη ενός
πανελλήνιον καθαρόαιμον κα'ι ό-
μοιογ«νοΰς. Μέ την ύποκίΐτάσταση
των Ρωμαίίον στήν Άνατολική Α{·
τοκρατορία κλη-οονομήσαμε καί
την έθνική τονς όνομασία κα'ι δ;α-
τηρήσαμε την ίλληνικύτητά μα;
ίποσννείδητα μολ.λον, πΓχρά στ·νει-
δητά. Στήν Ανατολή τό κράτο;
μας έπιονομάξετο Ριομανία κι' ε¬
μείς ΡωμαΓο*, «ρο>μηοί». Στή Δύ
ση οί λΛτϊνοι τό άποκαλοϋσαν
«Γκρέτσια» κι' ίμάς «γραικού;». |
Στά πενηνταεφτά χρύνια τή; Χ<- καια;, οί λ.ύγιοι, νοσταλγοί τοΰ με γαλόδοξον έθνικοϋ μας παρελ.θόν- τος, προσπάθησαν νά έπιβάλ.ονν την έθνική μα; όνομασία νες». Ή, κάποια σχετική, επιτνχί<ι». πού σημείιοσαν άτύνισε μέ την ά- νάκτηση τής Κ'υνσταντινούπολης στά 1261. Στά μαΰρα τρίΐκ.ύσια έ- ξηνταοχτώ χρόνια τής σκλ.αίιά; (ή «πεπαιδευμενοι;> αί·τοαπεκ;ΐλοΡν-
το "Ε?.ληνε;, οί πολ.λοί, <>μως, πα-
οαμρνανε Ροιμηοί κα'ι Γοαιχοι'.
Γραικού; μάς καλοϋσε ό Ρήγα;,
πρό; τού; Γραικού; ά.ιενθυνόταντ
ό 'Τψηλάντης στίς προκηρύξει;
τού. Ή «Γραικική Αύτοκρατορία»
θά ξέγραφε την ίλληνική μας ρπιο
καί θά νόθρυρ την έλληνική
μας σιινείδηση. Ρ,' άποτελ.ούσε ά-
τής Ρωιιανίας κι' οχι ά-
νάσταση τής ΈΛλ.άδας. Ή Μοϊρα,
ί· σοφή καί κ-αΛοπροαιρετη Μοϊρα
τοΰ Ελληνισμόν, δέν τό θελησε.
Ή επικρατήση τή; έθνεγερσί-
α; ,μας στή προαιώνιο μητροπολ.1-
τι,κή μα; κοιτίδα, έ'κλεισε όριστικά
τή μακροχρόνια έλληνική παρέθε
ση. Ό θεόδωρος Κολοκοντρώνης,
προσφώνησί, πρωτος, τά παλ.λη-
κάρια τού «'Έλλτινε;» καί τό Σύν-
ταγμα τή; Έπιδαύρου καθιέρωσε
έπίσημα, τίς έπιίκ^λ-όμενες άπο
την ίσαορική πραγματικότητα καί
την έθνική συνείδηση, έπωντμίε;
«Ελληνικόν» γιά τό "Εθνος μας
καί «Έλλ.άς» γιά την πατρίδα. Οί
παιάνες τής έθν.κής άχάστασης ή-
χήσανε στήν Έλλάδα των Αθη¬
νών.
Καί 'Ι Κωνσταντινούπολ.η; Ή
«Πύλη», τό μεγαλ.ύτερο κέντρο
ιής έλ-λ.ηνιστικής άκ-μής κα,ί αϊγλη;
ή πρίοτενονσα τοϋ «Μαρ,μαριομέ-
νον Βασιληά», ή ποτισαεντ) ,αέ τό
αΐικι κίχί τόν ίδοώτα των χιλ.ιό-
χρονοιν ένδόξιον άγώνιον μας γιά
την περιφρουρήση τής Εΰρώπης
άπό τίς άναρίθμητες ίπΐδρο|.ιέ;
των όρδών τή; άσιατική; βαρβα¬
ρότητος; Θά τή ξεγοάψιομε; Δέν
είναι δικαίωμά μα;, καί νά τό θε-
λήσιομε, δέν μά; τύ έπιτρέπει ή
Ίστορ,'α. Άνήκει στόν προγονικό
έθνικό χώρο μας, ή λάμψη τη; ό-
φείλεται σ' έμάς καί τό λ.ίκνο τη;
ιΤναι δικό μας. Ό ριομαίος Μεγά-
λο; Κωνσταντίνος δέν την έ'χτισε,
την (ίρήκε. ΤΗταν τό ώραι ο μας
Βυΐάντιο, τού Βΰ^αντος κα'ι, τοϋ
Ζενξίππου, τύ παληό πολύτιμο κό-
ομημα τή; Άθηναϊκής ΊΙγεμονί-
ας.
ΑΊ Αθήναι θά την άναπολοϋν,
καί θά την πρριβάλλουν πάντα μέ
τή τρνφρρή νοσταλ.γική στοργή
τονς πρός την ξενητεμρ'νη νεώτερη
Κατόπιν τής ιπιτνχοι'ς μον-
σική; συν θέσεώς τον—μετά στί
χον «'Γμνος στή Νέα Σμύρνη.»
υ μοΐ'σικοσυνθέ-της /.ογοτέ-
χνης κ. Λϊΐμ. Ι. Άρχιγενης προέ¬
βη καί είς τή. μονσικήν σύνθε¬
σιν μετά στίχιΐΛί «ΤΜΝΟΣ
νΤΗΝ ΕΤΑΠΈΛΙΚΙΙ ΣΧΟ-
ΛΗ·», επί τή ενκαιρία τής μετιι-
τροπής τής έν Νέα Σμύρνη Εύ-
αγγελικής Χχολής ϊ'ις Πρότυπον
Γι>μνάσιον. Απέστειλε δέ την
έχης χαρμόσυνον επιστολήν πρός
τό διοικητικόν Σνμβούλιον τον
«Σύλλογον των Φοιτηβάντιον είς
την Εΰαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης», ενταύθα.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Μονσ./οσννθέτης - Λογοτέχνης
Όδό; Στοατηγοϋ ΙΙλαστήριι .Ί5
ΝΕΛ ΣΜΤΡΝΗ — ΑΘΗΝΑΙ
Αθήναι τή 23)8) 1»71
Πρός
Τό Διοικητικόν Σνμβούλιον τοΰ
«Σύλλογον ι ών Φοιτησάντιον
είς τή.ι· Εΰαγγελικήν Σχολ.ήν
Σμύρνης»
ΕΝΤΑΥΘΑ
Αξιότιμον Διοικ. ΣΐΊμδούλιον,
Μεγάλην χαράν έπροξένησεν ή
υπό ήμερομηνίαΛ' 1 Ίοννίοιι 1971
κυινοποίησις σας «περί τής άπο-
4άσεο)ς τοϋ επί τής 'Εθνικής
Ιίαιδπ'ας καί Θρησκευμάτοιν 'Τ-
ποιργοϋ κ. Νικ. Σιώρη, προά-
γοντο; την έν Νέα Σμύρνη λει-
τενργοΰσα,ν «Εύαγγελικήν Σχο¬
λήν, είς Πρότυπον Γυμνάσιον».
Εΐχαριστοϋμεν τόν 'Εξοχώτατον
λ 'Τ.τουιργόν καθώς κΐιί τή, "Ε¬
θνικήν μας Κυβέρνησιν διά την
Γι'εογίΐΐκήν αυτήν άπόφασι.ν, σνγ
χαίρομεν δέ υμάς διά τάς τελε-
θφόηους ένε·ργείας σας πρός έ.τί-
τρνξιν τού πατ(.)ΐο>τικοϋ άλλά καί
ίθνικοϋ τούτον· σκοπόν. Καί ο{Ίτ<ο γ. έν Νέα Σμύρνη Εΰαγγελική Σχολή, ή έπάξιος συνέχισις τής ι'ν τή Ίιονική Σμν'ιρνη Εύαγγε- λικής Σχολής, τοϋ Φάρου έκεί- νον τής Άνατολής, νά καταστή άιλεντόν μοοφοτικόν ίαόδειγμα. 'Ε.τΊ τή εϋκαιρία τοΰ εναρέ- στον τούτον γεγο.νότος, που συγ- κινεί τάς καρδίας των γηοτιιών Σμνοναίον καί έν γένει Μικρα- σιατή.·, άλλά καί αυτών τ?>ν ίπι-
γόνων των, προέβην ίϊς την μοναη
νήν σύνβεσιν «ΤΜΝΟΣ ΣΤΗΝ
ΕΤΛΓΓΈΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ» μέ
σαένες, μέ τίς οποίες ήταν έφωδια
(τμενες οί έκκλησίες ολο>ν σχεδόν
των χωρίων τής επαρχίας.
(Σννεχίζρται)
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΚΡΙΤΗΡΙΟ»
Ά.τό τίς έκδόσεις «Κριτήριο» θά
•/;νκλοΐ{·ορηθή άχθολόγιο Νεων Έλ
ληνοιν κα,ί Κνποίιον Ποιητών. Οί
ίνδιαφροόμενοι παρακαλιθϋνται νά
ι'ιποστριλονν ποιήιιατα η βιΓ>λί(ΐ καί
ίίιογοαίτικό σημηονμα, οτήν διεν-
θι·, ση: Έκδόσεις «Κριτήριο^>, Κο
οίνθην 12α, "Αηγος.
- · " ι
λιτισυός, ή έπιθολή τον, ή ρμφυ- Ι
τη φιλότιιιη δοσστηριότητά μα; | ΑΠΟΛΛΩΝ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
ΤΕΛΟ2
Ανακοινώση
Ενώσεως Κυδωνιατών
Είς ημάς τοΰς τελειταίους γειν-
νηνηθέντας έν Κυδωνίαις έ'ταξεν
ί; μοίρα νά τ·μήσωμεν τα 150
χρόνια τοΰ όλ.οκαυτώματος τής Πά
τ'.ίδος μας, τής 3ης Ίονιίον
1821 καί την θ'ΐσίαν των ένδόξιον
-ηογόνων μας, μαχητών τοϋ ά-
ΥΦΑΣΜ4ΤΕΜΠ0ΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΗΜΗΪΡΙΟΣ ΜΙΧ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Άνώνυμικ: ΈταιρΙα , ,
Ίσολογισμός 18)8)71 (Πέρατος 'Ρ,<καθ)ως) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Κονδύλια 28)5)70 Κονδυλια 18)8)71 έναρξις έκκαθ)ως-πέρας έκκαθ)ως "Κτΐιπλσ—Σχεΰη "Εμττορεύματα Γραμμάτια ε(σ- πρακτέσ Δόσεις Χρεωσται Πιστωταί Ταμείον Τράπεζαι Λ)Ο Άποτ)τα χρήσεως 1.112.863,60 85.770.- 1.721.216,70 12.484,40 223.104,80 152.335.— 160.539.— 702.369,70 1.- 213.610.- 10.065.- 689.021.— 10.034— 347.167.— Σύνολον 4.170 684,20 1.270.098.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κονδύλια 28)5)70 Κονδύλια 18)8)71 έναρξις έκκαθ)ως πέρας έκκαθ)ως 'ιν Μετοχ. 3.500.000.— ^_ Κεφάλαιον τοκτ. άποθ)κόν 71.510.- _ Κεφάλαιον έ'κτακ. άττοθ)κόν 25 0)0 - _ Γραμμάτια ττληρ) α 18.101.— — Προσ)νοί Λον)σμοί 455 970.— — Προσ)κόν Λογ)ομοί τρεχινοι 9.112.— __ Κρατήσεις υπέρ τρίτων 6.488,70 _ Διαφοραί Δόσε.ων Η4.512,ϊΟ __ Γ'ιέτοχοι - ι 270.098 — Σύνολον 4 17Ο.(ί84,Ό Ανάλυσις Λογαριασμοϋ Άποτελέσματα Έ^καθ)ως Έμπορεύματα Γενικά έ'ξοδα Δικ)τα Δόοεων Άμοιβσΐ Προσ)κοΰ Έργοδοτ. είσφοραί Άμοιβσί Τρίτων Διάφορα άποτ)τα Σύνολον 567.336 — 148.308,10 3.790.— 216.816.- 24.060.- 72.550.— 677.778.70 Διαφοραί Δόοεων Τακτικόν άποθεμαπκόν "Έκτακτον » Μετοχικόν κεφάλαιον 1.710.638,80 Έν Αθήναις τη 18)8)71 84.512,50 71.500.- 25 000.- 1 529 626,30 1.710.038,80 Οί Έκκαθαρισταί ο) Δ ΓΡΗΓΟΡΙΛΛΗΣ (3) Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ό ΠροϊοτΑμενος Λογ)ρ(ου Κ. ΓΚΙΑΣΤΑΣ στίχον; ποιητικού;, ποίι σιν.έθεσα ό ι6ιυ;. ^τιχοι·; κατα/.λήλοτ ς, | πού συνδέουν τύν /Λμπούν έκεί- · νόν Φάρον τής Ά.νατολή; μέ την | εύεργετηθείσαν ίπάξιον νυν συνέ¬ χισιν της καί μέ τόν εύγενή σκο¬ πόν δπο>ς ό "Τανος ούτος ψάλ-
λετίΐι άπό τούς μαθητάς τη;.
Είναι δέ ή ιιον«σική μόν αυτή
,ίννθεσι; δίφωνον μελϋ>τικόν άσμα
μέ σννοδείαΛ ,-τιάνον, πού αυτή
συμπληρώνει την δεονσαν μονσικήν
όρμονίαν, γιά νά καταστή ο{1τ<·>
μία πλ.ήρη; ένορχήοτρωσι;, γεγο-
νό~ -ΐοΰ θέλει ττροσφερει χαράν
<αΐ ικανοποίησιν πρός πάντας η¬ μάς. Τό δίφιονον αύτό μελ.ωδικόν ίμι νραμμένον μέ τά μουσικά φθογγόσηαα κίΐί μέ τοϋς στίχους, θέλει ΛΓ,μοσιευθή εί; την Εφημε¬ ρίδα «Κήρνξ τής Νέας Σμύρ,νης» οί δέ στίχοι μόνοι θέλουν δημο- (Τΐευθή είς την "Εφημερίδα «Προ- οφνγικ.ός Κόσμος». Μετ" έξαιρετική; τιμής ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ Μοτ·σικοσ»Λ·θέτη; — Λογοτέχνης Παραθέτομεν δρ τοΰ; άπο- σταλέντας στίχους τοΰ έξόχον τούτου "Τμνον. ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΤΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ — Λ<φ(ονο άσμα — Σ τίχοι κ.α'ι Μονσική: δημ", ι αρχιγενη Τοΰ; κουφοΰς πόθον; τού ΓρΛονς ξυπνοϋσες, ηάρος λ.α^ιπρός ιιέσ' στί|ν Άνα- τολ.ή, καί τής πιιιδεία; τό φώς πλέΆ~.
417 κ.αί 289.8·)- (Οίκία κ. Πα-
γίδα) .
— Άναχώηηίτι; είς Μντιλήνην
την ΓΐΓΐιπτην 9 · ί).
— Άναχώρη-ΐι; είς Άϊβαλ.ή
την Δρντρραν Ι.ΌΟ.
— Ληλώσατε ργκηίοος σνμμρ-
ιοχήν σ«ς. Άριθμό; θέσεωιν πε-
ριορισμένος.
Ή Κρατική Όρχήστρα Θεσ¬
σαλονίκης, πού σν,μμΐτέχει εφέ¬
τος γιά πρώτη ΐ| ορά είς το φεστι-
Οα/·. Αθηνών, είναι άπό τα πλέ¬
ον ά^ιόλογα κονσικά συγκροτή-
ματα τής χώρα;. Τα μέλη τον, έ-
ϋδομήντα περίπον, είναι τα πε-
ρισσότερα έξαίρετοι κιαλλιτέχί(ίΐ.
Κ(κι (ΐί συνανλίαι της εχοΐ'ν πάν¬
τα μεγάλην επιτυχίαν. Ιδίως
κατά τα τελνενταϊα χρύνια εξελι¬
χθή είς άριστον άπό πάσης άπό-
ψειιις συγκρότημα. Την εξέλιξιν
ι.ύτ»}. όφείλει κοτά μέγα μέρος
ΐΊΐί είς τόν θαυμάσιον μονσονρ-
-,όν κ. Σόλ(ονα Μιχαηλ^δην, πού
εω; πέρισν ήτο διενθνντής της.
Άπισνρθη λύγιυ όρίου ήλικιας.
Ό νέος Γενικος Διευθνντή; τή;
Κ.Ο.Θ. είναι υ κ. Γιώργο; Θν-
μής, ύπίροχος έπίση; άρχιμουσι-
/.ος, μέ χαρακτηριστική προσήλ.ω-
σΛ', όπτικήν, Λνενματικήν, άκοιι-
οτικήν. ΙΙλ^ονσιώτατον τό καλλι¬
τεχνικόν τού ενεργητικόν.
Την Κρατικήν "Ορχήστραν
θεσσαλονίκης συμπαρίστατοι μέ
στοογικόν ένδιαχέροιν καί τό έκ-
/ΐκτύν Διοικητικόν τον Συμβού¬
λιον, πού μεριμνά ένθέρμιος διά
ι»ιν καλυτέραν ϊξέλιξΐΛ τή; Όρ-
χήστρας. Άποτ.'λείτπι τουτο έκ
των κάτιοθι:
ΙΙοόεδρο; ό /.. Δ. Κωνσταντό-
,-.ονλος, καθηγητή; ΙΙανε.ιιστη,μί-
(,ν Θεσσαλονίκη;.
Άντιπρόεδρο; ό κ. Γιώργος
έλ.ιο;, πρόεδρος τή; Έταιρείας
Λογοτεχνών Βορειον Ελλάδος.
Γεν. Γραμματεύς ό κ. Χρήστο;
Λαμπρινός, προΓδρο; τής Ένώ-
σεο>ς Συντιικτών Ιίορείον Έλλά-
δος.
Ί'αμίας ό κ. Άθανάσιος Κον-
τός, κ.αθηγητής τού "Ωδειον.
Σύμβονλος ό :·. Ναούμ Κασνιά-
κος.
Άιαμένεται μέ μεγάλο ενδια¬
φέρον ή σνναυλία τής Κρατική;
Όρχήστρα; θίσσαλ.ονίκη;, πού
θά δοθή την 8ην Σ επτεμβρίοτ'
ημέραν Τετάρτην, είς τό Ωδειον
Ήρώδον, στά π/^αίσια τοΰ φεστι-
βάλ Άθηνώ,ν. Την "Ορχήστραν
θά διενθύνη ό πρώην διευθνντή;
τη; κ. Σό/>ων Μιχαηλίδη;, μέ
οολίστ τόν κ. Γιώργον θνμήν.
Τό πρόγραμμα τής στΛαυλίας πε·
ριλαμβανει έ'ργα Σοϋμπερτ, Μέν-
τελσον καί Μιχαηλίδη.
Τό Αθηναϊκον κοινόν καί ι¬
διαιτέρως οί φιλόμονσοι Βοοειο-
ιλλαδίται Άθηνον, ΙΙειραιώ; καί
Περιχώρων θά απεύσουΛΐ, άσφαλώ;
νά έπενφημήσονν (την 8ην Σε¬
πτέμβριον) τούς διά πρώτην φο¬
ράν έμφ>ανιξομένους είς τό Φεστι
6άλ Αθηνών φΐλοτίμονς έκλε-
κτού; θεσσανικ?ί; καλΑιτέχνας,
πού έ'ρχον.ται θαρραλεοι νά έπιδεί-
ξονν την θείαν τέχνην τιον εί; τόν
στίβον τοϋ Ήρωδείον, δπον έμ-
φανίζονται συνήθως κίΐλλιτέχναι
μέ διεθή καί -ιαγκόσμια ιικτινο-
βολία.
Τ. Δ. Θ.
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ,
ΛΤΡΙΚΑ ΣΚΓΓΣΑ ΑΠΟ ΤΗ
ΛΕΣΒΟ, Μυτιλήνη 19««, σελάδε;
VI,
μέ σύντβμο πρόλογο τής ίθίκχς
5«αί σκίτσα τής Καίτης Μεσηνέζη.
Ή Σίτσ<ι Καραισκάκη, πολυ- γράφΛς καί πολύπλετ·ρος είναι ά¬ πό τίς άξιολ.ογότερες φυσιογνιομίες τού μικραοΊατικοϋ πνε-υματικοϋ έλ ληνισμοΰ. Ή όξεια ματιά τη; άγ- κάλιασε πολλές άπόψεις τής ζυ·>-
ής, δέν περιορίσθηκε στήν εκφρά¬
ση ιτής φ·αιιτ«σί(ΐς, άλλά ένδιαφέ.ρ
θηκε παράλ.ληλ.α καί γιά τί; «Τν-
πολ»ογικ.ρ; διαμορφώβεις» ή στα-
θεροποιήσει; τή; ίστορί.α;, τής"
συγχρόνως ίδίιο; (οίιμφιονα μέ τόν
δρο τοϋ Άλφρετ Βεμπερ), γιά κοι
νιονιολ.ογικά δη'-αδή θέματα. Κα¬
θώς βλέπιο άπό ΐτόν κατάλ.ογο των
«άλλον 6ι6λίο»ν τή; ιδίας», έ'χει
γράψει καί κοιν>υνιολογικέ; μελ^-
τε; τόσο σέ έλληνική δσο ν.αί σέ
γερ·μαννική γλώσσα (στήν τελευ¬
ταία τοΰ; τόμον; «Αύιτό; πού εγοα
ι,'Ρ ίστορία ιιέ τό σπαθί», βιογοαφΐ-
^ό μνθι<ττόρτ;μα, καί «Ή τρίτη αν τοκρατορία στά «άτια μου», άνά- λυση πιροφανιο; τή; έφήιΐΕΡη; "*" τοκρατορία; τοϋ Χίτλερ, τού άτι- χρΐιίττου άπω; συνηθίζω νά ιτόν όνο- ματίζω, δύο έκδόσεις ποΰ ίκνκλο- (| όρτ,σαν σ,τό Ιίερολίνο). Τα «Λυρικά σκίτοα άπό τή Λί- σ6ο» εΙΚαι «στιγμέ';». δπου καλά τί; χαρακτηρίϊ,ρι, μέ την ρΛΐνοια τοϋ Φρειδερίκου Χέλντερλιν, ιτον ρλληνολάτρη ποιητή, πού έστάθη- κε ό πρό&ηοιμος τή; αρχαίογνοισί- ας στό βαθί'τερό της νόημα καί έ- πιχείρησε τή σύ,χθεση τοϋ αρχαίον ελληνικόν καί τού χριστιανικόν κο- σαοειδώλου. Γυοίξοντα; άπό τή Μεβενρώ.τη, ή Σ. Καραϊσκάκη, έ'ζησε ?ν-τονα την άτμόοφαιιρα τοϋ Νότο>· πού
τή; εδωοε άφορμή νά σαιλ.λάβει
μέσα άπό την., προσιοπική 6ίωση
την λυρική είκο« διαφόρων τό-
πιον τή; Λέσβον. Στοχαστική δμ(ο;
κα'ι δι>ει<τδντική κάπιινς είναι ή βτά- ση τη; άνιτίκρν οτή φύση κ«1 στή ϊ(οή., ή σνγγραφέα πρσεκτείνει έδίό κ" έκιεΐ την δραση πρός τό γενίκό- τερο, πρό; ήθικέ; καί Ιστορικές (τυσχετίσεις, πο>; λ. χ. στή σελ.
13 δπονι, πολ.ΰ «ιι·<ττά, {«πό όρισμέ- ιιέ έκ.Ρ'ίνονς ποΰ θά «Τχαν ρίξει γί- γαιτ«ς ξοπίσω άπό κάποιον Όδ>β
σία πού ιτούς ξεγέλαοε ή στή σ«λ.
13 πον, πολίι σιοστά, υπό όρ·ισ;μέ-
νη ^ννοια, θεωοεϊ την έλ-ευθιερία
«λόγον μόνο^> (Ελευθερία μόνο
λογος, γιαΓτί δλοι βίμαστε σκλάβοι
τοΓ· γύρω μα; καί τοϋ έγώ μ«ς...).
Τα έ.τιτΐ'χηιμένα σχέδια (σκί-
τσα) τή; Καίιτη; Μεσηνέξη ά|Μα&ί-
νιουν λ.επτύτητα, τρυφερή αϊσθηοη
τή; φί<σης. Λι,τά, (Ιλ/.ά εΰγλωττ^ 6ποβάλ/Λυν ιτήν άτμόσφαιρα τοϋ κάθε ποιήματο; σιιμπλ.ηρύίνοντά; την. Θά έθειοροϋσα τόν έαυτό μόν ιύτνχισμβνιο, άν ήμπαροΰσα νά σχ{ διάζοι ετοι. Μέ ίκανοποιεϊ τό ότι ή ποιήτοι^ άποφεύγει νά κολο^ίών-ει ατόν γρα- πτύ λύγο τίς λέξεις (ή άρ,ρώστκι συντακτών έφημερίδιον κ<ίί λογο- τεχνών τού καιροΐ μας πού γοά- τροιιν: φέτο, ρο*τω, στράφτει, ρο- λόϊ καί, τα παρόμοια, άντί: έφέτο.^ έπάνιο ή απάνω, έρο)τώ, άστρά- φτει, ώρολόγι). Γράφει λ. χ.; «....τού ένιτύνανε τα δυν<ιτά τού μέ λη». Έπίσης γράφει: νά άφανι- σθεΐ κιαί οχι Ιά (αρανιστεϊ. Συχνό εχιο έπισημάνει την πα,ρίξήγηστι πού σπρώχνει λογοτέχνε; καί σνν- τά·κτες Τύποιι νά «γράφοι>ν 6·
πο»ς μιλοϋν». "Αν είται' ετσι, τό-
τε οί άγγλ,οι καί οί γάλλ,οι θά |-
τρεπε νά ι4οθετήοο"ν τή φοΛ-ητι-
κή γράφη, όπότε ή γλ.ώβσα τονς
βά παοονσίο'ζε οίκτοή .τηιραμόρτΐΐιι
ση.
Έπίσης ή Σ. Καραϊσκάκη γοη
φεΐ: σάν νά εϊτ-ίν χνάρι έΛΟ; <ρι- λιοϋ...» καί οχι έκιείνο τό άκβτα- νόητο, άπαράοεατο πιά σήμερα σέ κιαλλιεργημένον νεοελληΜΐκό γρη- πτάν λόγο «Σά», τό καημένο τό διπλοκιολ.οβωμένο «ώσάν», πού τά- χα πρε.τει νά τό γράφονμε «οά» πρίν άπό σι'>μφω·να. Ή σνγγραφέ-
άς, ποίι βχει ιιάθει καλά ξρε;
γλωβσες, ξαίοει δτι τέτοιε; ά-/.οό-
τητρς άλλοιώνονν τή μορφή κα, 61
ναι κακόζηλες. Ή δπιοψη αυτή
των δηιμοτικιστών των άκκ?(ον εΐ-
ι αι ξεπε.ρα,σαένη.
Τό ποί^μα «Σιτήν Αμμουβιά τή;
πέτρας», μέ την Εντονη εύδαιμονι-
στική διαθέση καί τόν λ.υρικό οΐ-
στρο τον, είναι άπό τα καλυτέρα
τή; σνλλογής.
Δέν ?χω Ακόαα πάγει στή Λί-
σβο, λΛγβιριάεο) νά γνκοσίσω επί
τέλου; εφέτος αντό τό νησί. "Ετοι
διατΐ'πώνο) άπλω: τό Γθώτημα μή-
πο>ς δ τίιτλΛς τοϋ ποιήιματο; στή
σελ. 54 δέν θά είταν πιό ονοστά
«Τό ιιοΛΤΜΤτήρι τού Άψηλον» (άν¬
τ!: ΑΨΙΛΟΥ). Προφανώ; λάθος
στοιχειο&εσνας.
1 Σηα. "Εχο) στά χέρια μόν καί
αλλοαΐ Λιβλία ττΐ; Σ. Κα.ραϊβκάκη
ποϊ' χρϊΐβ,ζονται ΐ&ιαίτερη μίλ^τη,
πο>ς έκεΐνο τό δννατό μυθιστόρη-
μα πού ή &ράση τού τοαοθεττ,ΐτ™,
ν&μίζω, στήν κομμονΛΊβτική Πολιο
νία. "Ετσι σ' οΰτά τα Ιργα θά
έπανέλθω άρχές τού χειμώΐΜα, .τρω
τα ό Θεός.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΜΙΛΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ!..
Η ΔΡ^ΙΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ,
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΪΣΙΚΗ'...
ΛΙΙΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟ ΤΛΟΤ
γιά τοΰς πάσχοντα; όμογενεϊ; τή;
(Βατούμ 1919)
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
ΔίΣΓυΐΝΑ ΧΡ. ΣΠΑΚΟΜΛΝΩΛιΗ
"Ενα; χρώ.'ος σι^μπληρούται
τα; ήμ*«?αζ αύτάς, άπό τή; είς
Κϊριον μεταβάσεως έκλεκτής Κν-
ρίας των Αθηνών, Δεσποίνης σν-
ζνγου κ.. Χρήστου Σπανο.μανώ-
λ.η, Διοικητικ.ού Σύμβουλον τής
Ενώσεως 'Ελλήνων Λογοτεχνών,
Λ απρεπούς σνγγραφέοις. Κα'ι ό
·/..ιόνος πού περαθΐ ήτ<ι. άληθινή ιΌκιμασία διά τού; ίδικού; της /. η τού; γνωρ<.μους της. "Ελειψε ό λ.αμπρός άνθοωπος, ή χριστια- ν.κή ι|·νχή ή ενγενής οίκοδίσποι- να, ή φΐλεύοπλι/χνος Κν·ρία. "Ο- λοι την άποζητοίη·. "Οταν εί; την Αρχαιολογικήν Έΐαιοίαν ή "Ε¬ νωσις μας άπέδιδε τα; μεγαλυτέ¬ ρας των τιιιων τη; διά τό πνευ¬ ματικόν έ'ργον τοϋ ά,νδρός της Ίαί σνγχρόνο); καί ό Έμπορικός κ-όσμος έτίμα την μαικροχρόνιον ."ργασίαν τού, ή άχώριστη σύν- τροφος εκειτο εί; τό κρεββάτι τοϋ πόνον. Καί τό ίδιο βράδν, ποίι προεβλήθη άπό την τηλ.εό- ηεση καί εΤδε την τιμητικήν εορ¬ τήν διά τόν άνδρα της έδάκρνσε καί έγέλ,ασε άπό αγαλλίασιν. ΤΗ· την τό τελίνταϊο γέλιο τής ζωής της. Ό χρόνο; ποϋ πέρασε έσημε^'- (ι>σε τα μεγάλαι νενά ποΰ αφήκε ό
θάνιατος τής εύγενοϋς Κν-κλαοί-
τισσα; καί αί (τυνεστιά,σει; τή;
Ένώσεώ; μα; ίνεφάνιξον την ά-
πουσίαν τή; άχιορίστον σιιντςό-
ιτου τοϋ φΐλτάτον κ. Χρήστον
Σπανομανώλη, τοΰ τιμηθέντο; διά
τα εξοχα Γ>ιβλία τοι· «Αίχμάλωτοι
των Τούρκιον», Μ.τεϊλέο Σοκάκ,
καί «"Ενας Κρητικό; στήν Σανό·
νή». Καί τότε, όταν εφπ'γε κα'ι
τώρα .τού σννεπληοώθη χοόνος,
ιιέ άστεγ.οπο τό δάκρυ διά την
αλησμόνητον Δέσποιναν, σφίγγο-
μεν τύ χέαι τοϋ ({ίλο>· συγγρα-
(ΐέω; — λογοτΓχνου κ. Χρήστον
2π.ανομανώλη, καί των άξιιο.ν
παΐδιών τον, δεόμενοι τώ Πανα-
γάθι.ι Θρο), δποις έν (τκηναϊς δι-
καίων σΐ'γκαταρυθμίση την εί;
Αυτόν άπελθοϋσαν, «άλσα,ιιον δέ
παρηγορίας ε.-τιχνση είς τάς καρ-
δκι; των άπαρηγορήτων ίδικ<ΐιν της. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΈΛΑΤΟΣ ΕΠΙΤΙΜΟΧ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΏΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ » ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΓΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟ 'Εθνικής Τραπέζης. "Αρρενες 100 καΐ θήλεις 50. 'Απόφν.το·. Γυμνασίου. "Εντατικά μαθήματα στά Φροντιστήριχ τής Ελένης Παρασν.ϊυοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ριζά- ρη 30 Τηλέφ. 739-280. Άπό τά Μουσικοχορευτικύ Σύλ λ.ογι) «ΙΙρομηθΐΰ;» δόθηκε την 2(! Μαίου 1919 τό Κιυιμειθθλλιο «Ό Μάρμπα Λινάρδο;, οτό ώραίο θέα τρο Σμαέβσκυ! Σ' αυτήν την θεα τρική πα,ράσταση λ.άβανε μέρο; 22 ιρασιτέχνε;! Τα τριιγούδια τοϋ κωμειδυλλ^'ον, τα σννώδευε μιά πολ.ΰ καλή ύο- χήστρα υπό την διεύθι«ση Πολ.ω- Λθΰ μαέστρον. Γιά την ίστορία, παραθέτομε πιό κάτιο τύ πρόγραμμα τή; θεατρι- κής «ΰτής παραστάσΐως. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Θέατρον Σμαέβσκι,ι! χ:. Μάϊον 1919 Ό Μπάρμπα Λινάρδος! Κονμειδϋλλιον ι'ίς πράξει; τρείς, Δ. Κόκκον ΠΡΟΣΩ1ΙΑ Μπάρμπα Λινάρδο; Ν. Παπαδό πουλος Μαρούλ^α κόρη 1οι- "Ολ. Μιχαηλ.ί δοι- λρίστο; σίνυγό; της Δτ,μ. Κου τσογιανόπονλ.); Κώστας ρήτωρ ·ί7)· "Αθηνών Βασ. Γρονμματικ.όποΐ'λ.ος Ζ'αμπέτα καμαριέρα Α. Κονντον- ρωφ Λυσίμαχος φαομακοποιό; Κ. Συ- μόνονφ Κορδομένος Τρη.τίΐςίτη: 15. Γηαιι ματικόπονλος ?τννο6ία πελ.άτις Κλ.. Μιχαηλ.ί- δον Ελένη πελάτις Ζ. Βασιλειάδου Κονρελης ,ν>ρος ιοΰ συρμοϋ Ί. Έ-
λενθεριάδη;
Ροδ.'κη; νέο; τοϋ σνοιιοϋ Ι. Γοημ
μητικόπονλος
θεοδώοα έογάτις Κ. Νοΐου
Αθηνά έργάτις Δ. Χουνταάρια
Φρόσω έργάτι; Β. Φελεκοιφ
Κατίνα έργάτις Α. Τερζοπούλον
Διαμαντώ έργάτι; Οί-ο. Σ1^μρ(,)-
νίδον
Αγγελική ίργάτι; Ι. Κογκαλί-
δου
Ελένη έργάτι; Τ. Ίωανηίδου
θα,νάσης έργάττ,ς Θ. Γρηγοριά-
δης
Άντώνη; μάγειρας Κ. Συμόνωφ
Στημάτης, Ηνρ,,,ρό; Θ. Χοντολί-
δης
Κοινοτα,ν τινος άμαξάς Χρ. Μιχα
ηλίδης
'Τπήοχε οτό Βατοΰμ καΐ ό οι.λ-
λογο; των Φιλοπρόοδον ή «Έλ-
πίρ> μέ ώραία δράση.
Την 7 Αύγουστον 1919 παίχθΐγκε
ή τραγ<οδία «Ό Χορός τού Ζα- λόγγον» σέ τέσσαορς πράξεις. Τόν «Πήλιο Γοΰση» τόν πρ,οτα γωνιστήν τοϋ δράματος, τόν "ανέ¬ λαβε ό Κόλια; Γεωργιάδης. «αράστασι; έί "Υστε(χι άπύ μερικέ; μέρες δή μοσιεύθηκε στήν Εφημερίδα Ό ^Ελευθέρας Πύντος» τό κατ(οτέρ<ο ι ΰχαριστήρΐο. ΕΤΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ «Τό Διοικ. Σνμβούλιον τό>ν Φι-
»λο.-τη·εόδ(ον» «Ελπίς» έκφράζει
^καί δτμοσία τάς απείρους τού
»εΰχαρ:στ!ας πρό; τόν έν Τυφλ.ί-
-δ'. ΛροΛΐατικόν Σύλλογον, όστι;
»πάλιν ευγενώς απέστειλε,,' ημίν
»τά; πρύ; την παράστασιν τού
Εννδέομον άπηιτονμένα; φοι>-
»στανέλλ.ας, πρός τόν Δηιι. Κον-
> Τ03γκ(ΐινόπθΊ·>Λιν, δ:οργαν<οτήν >τοϋ δράματος, πρός τάς δρσποινί
. δα; κα'ι κνρίας, αίτινες προσεφέ¬
ρον τα; γΐΛνιικ.εΛας ένδνιιαοίπς
"■(βλάχικα) κ«Ί εν γρνΐΐ εί; όλ.ον;
ΜΪσαι ποοσήλθον άριογο! ρΐς το
■■εργο,ν τοϋ Συνδέσμου.
» Ιδιαιτέρως εύχαριστεϊ θερμώς
>τήν διεύθυνσιν τού «Ελεύθερον
>'Πόντον>->, ήτις ρχει άνοικτάς τάς
»στή,λα; τή; Λξιολόγον έφημερί-
^δο; της, διά πάσαν καταχωρησιν
••-τοϋ Σννδίσμον».
Έκ τοί· Ηοορδορίον
(Σιηεχΐζεται)
Δημ. ΚσιΐτσογιαΛΎΟποΐ'λος
ΑΝΕΣΤΛΛΗΣΑΝ
ΕΠΙ ΕΞΑΜΗΝΟΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΔ. ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΝ
Διά Β.Λ. δημοσιευθέντος εί;
την Εφημερίδα τή; Κυβερνήσει·);
(Φ.Ε.Κ. 193ΛΊ άπαγορίνονται
ε·πί ?ν ϊ<ίσέτι έ'έάμηΛΌν αί οίκοδι>-
ιιικα'ι εργασίαι καί ή χοθήγησ1;
οίκοδομικών άδειών εί; έκτό; τού
έγκεκρι,μτνου σχεδιον περιοχίΰ'
τή; πόλει·); Λεβσδεία;.
ΑΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΧ
ΙΙΡΟΣΩΠΙΚΟΤ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΟΤΛΙΟΝ
Είς 54.236 ανήλθεν ό άριθμή;
τω,ν κατά τόν Ιούλιον έ.ϊ- το.το-
θρτηθέντιον εί; εργασίαν, μέσο
των Γραφρίοιν Εΰρέσεως Έργ«<"' άς τοΰ "Οργανισμόν Ά.τασχολ.ήβε- <ο; Έργατικοϋ Δυναμικοΰ. Έξ βί' των οί 23.891 ανέλαβον εργασίαν είς επιχειρήσας τής περ<φερΕ'α; Αθηνών — Πειραιώς. Ό κ. ΝΙΚ. ΜΑΤΣΟΤΚΑΣ Ό . Νικόλαος Ματσούκας άπό τή; 13ης Σεπτεμβρίον άνχί;ΕΙ τάς εργασίας τού παρ' αίτοΰ Ιδ
Σννέχεια έκ τής 1ης οελιοος
πέτρεπε ! · · ν«Άπομιημονεύμα-
τα» 1897 · - 1907», Αθήναι 1958
σελ. 120; .
Ό οτρατηγός ΆλέςαΛδρυς Μα
ζαράκης γ«άφει:
«...Ό Στεργιάδης είχε έγω-
πάθειαν καί πε'.ηφρόνι,σιγ πρός
όλον τύν κόσμον. Είχε άνακηρυ-
|ει τΐ> σκληρύτητα, την βαναυ-
σότητα, τόν «6ονρδουλ.αν», ώς τό
ϋασικόν καί απαραίτητον δύγμα
τής διοικήσεως. 2υνέχε«ν εί; βα¬
θμόν απίστευτον, τό κύριον μέ το
δε,ΐ'τερεϋοΐΝ καί έδιδε, κατά κ«νό-
να, πολ.ΰ μεγαλυτέραν σημασίαν
σιαστικόν. Ό Βενιζέλος εθεώρει
είς τό έπουσιώδε,ς παρά τό ού¬
τον Στεργιάδην ώς ενδεδειγμέ¬
νην "Τπατον Άρμοστήν Σμύρ¬
νης. Ή π α τ ή θ η. Ό Στεο
γιάδης είχεν ϊσιος τα προσόντα
χωροφνλακής Λ η σ τ ο κ ρ α-
τ ο υ μέν ής περιοχής.
Άλλ.' ΐ'ις την Σμύρνην τό κύριον
εργοιν1 τού ήτο διπλωματικόν καί
πολιτικόν, πολύ ολιγώτερον δέ δι¬
οικητικόν. Είς τό πνεύμα τού ί-
>νριάρχει μία καί μόνον Ίδέα:
Ν ά τρομοκρατία¬
ν ε υ ουδενός λόγον
τόν ελληνικόν πλη¬
θυσμόν -/αί νά περιποιηθή
τόν τουρκικόν. Τι σημασίαν εΤχαν
αί υπερβολικαί πρός τού; Τονρ-
κ.ονς περιποίησις; Μήπως θά ε¬
γένοντο ποτέ "Ελληινες ή κων πι-
στοί είς την ελληνικήν διοίκησιν;
Ό Στεργιάδης έκίνηοεν άμεσως
την άιντιπάθειαν τοΐ' έλληνικοϋ
περιφρονητικύν τρόπον έκυβέρνη-
σε ώς ψ υ γ ά ς . χο.ρίς καν
νά ειδοποιηθη τουλάχιστον έγκαι-
ρως άλάδη .ιρόνοιαν διά την
αναχώρησιν τοΰ πλ.ηθυσμοϋ, χω-
ρίς νά ειδοποιηθη τουλάχιστον εγ¬
καίρως αυτού; διά ινα λάβονν άτο-
μικώ; τα μέτρα των...». («Άπο-
μνημονεΰματα» σελ. 266).
Ό Άντιστράτηγο; Δ. Βακάς,
γράφει:
«...Ό Στεργιάδη; κ<ιτ· έπιει- κή κρίσιν, ήτο .- ο ά ν ι σ ό ρ ρ ς» («Ό Έλενθέριος Βενι- ζέλος ώς πολειιικός ήγέτη;» "Α¬ θήναι 1949 σελ. 204) . Ό Σννταγμ«τάρχης Άλέξαν- δοος Χατζηαθανοου, γράφει: «...Κοϋφος, Γ.γωϊστής ό Στερ¬ γιάδης, υπήρξε 1> κ υ ρ ι ώ -
χ « ρ ο ς π α ρ ά γ ω ν τής
Μικρασιατικής Καταστροφής. "Ο
χι μόνο δέν μπόρεσε νά κατανοή-
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜΛΤΕ1Α
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
Τοο συνεργάτου μας κ. ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΓΓΟΓ
έκ τού .τροηγουμένου)
Ό Νικόλ.αος Λ', πολ.ϋ λιγώτεοο
θεωρητικά φίλος των 'Ελλήνων ά-
πό τοϋς δυό μεγαιλύτερους άδελ-
^ ούς τού, τούς φάνηκε .ιοακτικά
πολύ περισσότεοο εύμενής χαρή
οτύ άοχιν.ό (ίσ.ΐυνδο μϊσος τον κα¬
τά των Όθιομανών. Ή (ΐίματηρή
έπανάσταση των ΔεχεμΛριστών καί
τα έπείγοντα ταξικώ, οίκονομικά,
εκΛ>αιδεντι·κά καί έιμπορικά ΰλή
μ«τα τής άχανοΰς αύτοκοατορίας,
τόν εμπύδισαν ν" αρχίση άμεσος
τόν πόλεμο ποίι σχεδίαζε ό άδελ-
φός τοι'. Τόν κή'Α'ξε μιτά όνόμισυ
χρόνια, στίς 14)·ί6 Άποιλίοτ 1828.
μέ παρορμητική συγκατάθεσις τής
Άγγλ.ίας καί τής Γαλλίας, κ«ΐ τόν
Σ
ση την ψνχολογια τού^ Μικρασια- Τίράτ(,,σε νι;,ηφύ0Η σΤ'ί; 31) 12 Σι
τιν/νΓι λη,οϋ. ηγι ιιόνο δέν τάν ενε-__"../!„/„„ ,οοο ",ι·.τΑ ΛκΛ ϋ,η&ιυτ.ζ
,τ,νενσε,
άλλά μέ τή διχααμρνη
.ιροσωπικότητά τον κα'ι τή «χ ο ν
τ~ρ ο κ ο π ο μέ ν η » φιλο-
τουρκική πολιτική τον, τόν έμά-
ρανε καΐ τελευταία εγινε δ <ν ε- >. ροθάπτης τον. (Έφη:
μερίς «Ελληνικάς Βοηράς» θεσ¬
σαλονίκης φΰλ.λο 5 Σεπτέμβριον
Ό Χρήστο; Μητσόπονλο; διπλω
μάτης καί βονλρντή; Αθηνών γρά
φεΐ:
«...Τύρρανο; άπερίγραπτο; εν
Ίωνία ό Στεργιάδη; μέ φ ρ ί¬
να ς σεσαλενμένας,
πληθνσμού, τόν οποίον προφανώ; άμέοιμνο; περί τής φ ρ ί κ η ς
περιεφρόνησε ::αί κακομρταχειρί- καί τής γελοιότητο;
σθη. Αύτό έφθασε καί μέχρι Κν- ην προεκάλει, ηδύνατο νά λ ν -
Οερνήσεως ή δποία εστειλ,ε τόν μ α ί ν ε τ α ι επί μακρόν, στα-
Λιομήδην έπιβαιίνοητα τον «Ά6έ- Οερώς, σννεχώ;, αμετάβλητος,
ρωφ», όστις χωρ!; 'ά εξέλθη είς χωρίς φόβον, χωρίς σνγκρατι-
τήν πόλιν, εκάλεσε διαφόρους, σμόν, χωρίς εκτροπήν διά πρά-
ιιεταξύ των οποίων καί εμέ, διά ξε(»ν χ υ δ α ί ω ν, β α ρ-
νά σχηματίση γνώμηιν" περί τήε β ά ρ ω ν, θ η ρ ι ω δ ώ ν,
διοικήσεως τοϋ Στεργιάδη. Τ<Τ> στυγερίδν, άνιέρων
εδωσα την γνώμην μόν ότι δ τα όμογενή τής Μικράς Άσίας
(Εφημερίς «'ΕΛινικός
φύλλον 4 Σεπτέμβριον
Δνστνχώς ό Στ-ργιάδη; δέν άντι 1949) .
ν.ατεστάθη καί τιιεινρ καί επί τοΰ | Ό Σπύρος Μελά; Άκαδτρα
Ινονσ'ταντΙΐΛΊκοΰ καθρστωτο/ς, μι-
οούμενος άπό τού; άτι·χείς "Ελ>-
Στεργιάδης ήτο ά ν ι σ ό ρ - ( πλήθη».
ο π ο ς καί έ π ι β λ α 6 ή ς. Κήρνξ»
ικός, σιιγγοαφεύς, γοάφει:
«...Στεργιάδης. "Ε·νας ήθο-
ληνας τής Μικρά; Άσίας, χωρίς Ι ποίος τής «πνγμής», έ'ναςΐ μ ο-
νά κάμη τίποτε διά νά προλάβη Ι ν ο
,-τειιβρίον 1829. Μιτά δν-ό ήμέρες,
οτ'ις 2)14 Σρ-τεμβρίον ύπογρά-
((η-κε ή συνθήκη ειρήνη; τής Ά-
δοιανονπόλεως, πού ύποχρέοκτε την
αϋτοκρατοοία ν' άλ'α-
τήν Ίδρνση τοΰ 'Ελληνι·
κού Κράτονς.
Ή άλλοπρόσαλλη κι' έμπνεομέ-
νη άπό τή σατ,ινική {«τοβλητική
πειστικότητα τού καταχθύνιου Μετ
τερνιχ, πολιτική τού Αλέξανδρον
Α', άπεληξε ν' άναβληθή ή λύση
τού Άνατολικού ζητήματο; γιά ί¬
να αίώνα καί νά λ.υθή, στό τέλο;
οσι» χειρότερα μποροΰσε γιά τή Ριο
σία. "Αν, άντί ν' άποκηρνξη την
έπανάσταση στή Μαλδοβλαχία, έ-
πενέβα*νε ραγδαία υπέρ αυτή;, τό
άποτέλεσμα θά ήταν, κατά πάσαν
βρβαιότητα, ή Γραικ.ική Αύτοκρα-
τοςία. Μιά Μεγάλη Δύναιιη, όμύ
δοξη, εύγνώμονη καί άφθβκομένη
στή Ρωσία, άπλιομένη στίς τόσο
ϊνδιαφέρουσε; αυτήν περιοχέ;. Ό
ρωσοοθωμανικός πόλ^εμος πρόβαλ.-
λε άναπόφενκτα άπύ τότε. Μέ την
ιφτάχρονη χαθνστέρηισή τού, ή Ριο
<τία υπέστη τα (ιόρη τον, χωρίς ν' αποκομίση τα ώφελήματά τού. Ή μικοή κι' άπόμακρη άπό τή αεριο- χή τοϋ ρωσικοϋ ένδιαφέροντο; Έλ λάς, θά μποροΰσε νά φανή ίκανο- ποιητικά χρήσιμη στήν Αγγλία ■/.αί στή Γαλλία, άλλά θά έξνπη- άν ίίχι καθόλον, ΥΜΝΟΣ ΠΗΝ ΕΥΑΓΓ^ ΙϋΑ ίΧυΑΗ ΟΙ Ρστω να^μετρ,αση την κατα- τοΰ^ κ^θηκοντο;! ( Εφημερι; ^ Ε- , γ , ^^ ^ στη ]1α/.. κ-ανική. Ή Ριοσία θά πρεπε ν' ά- ;ιοβλέψη στήν ιδρύση κι' άλλων 6αλ//.ανι·κών κ-ρατών πλησιέστερον καί έπωφελεστέρων. Νά υποβλη¬ θή οέ νέον; άγώνες. Άλ.λά κα'ι ά¬ πό τλευράς ήθικής ανταμοιβήν ή καίρια συμβολ.ή τής Ρωσίας στήν στροφήν... Τό οικτρόν είναι ότι λενθερος Τύπο;-> φνλΛο 3 Σεπ-
εφτ>γειν άπό τόν τόπον αυτόν, τόν ί τειιβρίον 1922) .
δποϊον μέ τόσον άγέρωχον καί ' ΧΡ. Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
ΤΟ ΟΡΓΑΚΙΟΙ ΑΝΑΡΙΑΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος καί ή ίσχυρότατη ενοπλη άνταρτι άνεξαρ.τησία τοΰ Έλληνικοϋ
νούπολι. Στήν πόλι αυτή, πού, ο- κή όμάδα τους, πού είχαν συγκρο- 6νονς δέν θ' απο/.αμβανε τή ■
πως π.ροανέφερο, ήταν γΐΛετειρά τήσει.
τού, Ιμεινε σάν άπλός Τιτουλάρι- Ή Μανδρίτσα ήταν σπονδαϊο
"Ε-
κουοα άναγνώρισΐ|. Στίς εΰγνώ-
μονε; άναιμνήσι;; των Έλληνιον,
ος (Μητροπολΐτης χιορίς εδρα) σηροτροφικύ κέντρο, γεωργοκτηνο
καί έδίδαβκε στό Ζάππειο Παρθί- τροφΐκό καί βιοτεχνικό τοιοΰτο. Οί
ναγωγεϊο, μαθηματικά, γιατί μαζί κάτοικοί της άσχολ ιιΓ'νταν κυρίως
μέ τίς άλλες σπονδές τον, είχε ό-
λοκ.ληρο)μένες τοιαϋτες καί στά
Μαθηματικά.
Ό χαλασμός τοϋ 1922 τόν εί)
σηροτροφκι, τ.|ν γεωργία,
την κτηνοτρο<ρί(ΐ, άλ/ά κα'ι σέ διά (|ορα βιοτεχνικά έπιγγέλματα. Ή παραγοιγή κοΐκΧουλιΛν καί μρταξιο ρε γιά δεύτερη φορά πρόσφνγα (τπόρου ήταν σημαντνώτατη, τόοο στήν Άλεξανδρούπολι, απού πεθα αί- ποσύτητα; δσο κ<ά σέ .τοιότηιτα, τό 1930. "Ας είναι αίώνια ή σέ αύτό δέ συνετρινε καί τό γεγο- μνήμη τού. γ. ΜΑΝΔΡΙΤΣΑ νός ότι, περί τοί»ς 30 Μιι,νδριτσιω- τες σπούδασαν οτήν Αύτοκρατορι- Ή Μανδρίτσα, τύ έπάμενο μετά κή Ζηροτροφική Σχολή Προύσ- τό Όρτάκιοϊ σέ μέγεθος καί σέ ση; καί πή.ραν δίπλωμα σηροτρό- πληθναμό χωριό, στά νότια τής ο;ου - σποροποιού καΐ μέ δικατ'ωμα έπα,ρχίας, ήταν πραγμαιτική κωμό νά κυκλοφορούν τόν παραγάμενο πόλις μέ τα 600 σπίτια τού καί τίς ιιεταξόσπορο σ' όλη την ΌθωμαΛΊ 3.000 περίπον κατοίκους τον. Οί Μανδριτσιώτες κατά μιά πά άπό ράδοσι, ήταν άπόγιονοι Σονλκο- κή Αϋτοκ.ρατορί(ιΐ, άκόμα καί εξω αυτή. Την έπαγγελματική δραστηριότητα μαρτυροΰσαν των προοφύγοί,ν, οί όποϊοι κατέφν- τά 10 περίπου ο-ησ·αμελαιοτριβεΐα, γαν ΰστερα άπό την καταστροφή των όποίοη· τά προϊόντα ίκανοποι- τής πατρίδος τους άπό τόν Άλ.ή οϋσαν τίς άνάγκε; καί πολλω,ν άλ- Πα«τά στήν περιοχή αυτή τή; θρά ).ων γριτονικών χωρίων καί τά ό- κη;, οπου καί Ικτισαν τό καινούρ- ναμαστά χαλκοι»ργεία καί χυτήρια γιο χωριύ τού;, στό όποϊο εδ<οσ<ι.ν σΤα όποϊα κατασκεναζόταν κσι·δον- τό δνομα «Μπ,νδρίτσα». Κάπως έ'- νια καΐ άπό τά όποϊα φημισμέ^ια τσι άν«ιφέροι·ν καί οί καιθηγητές τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. κ. Μαραδελ.άκης καί Βακα,λό- πουλος, στό σύγγραμμά τους «Έγ- κατάστασις προσΐ(ϊ'γων έν ΜακΐΓ- δονία». Αν καί είχαν σάιν μητρική τους γλίδσσα την άλ6ανική, οί Μανδρι- τσιω,τες, είχαν σνΛ-είδησι έλληνι- κώτατη, όπως μαρτυροϋσαν τα πε ρίφημα Έκπαιδεντήριά τους, <πά δποΐα η διδασκαλΧα γινότα,ν στήΛ ίλληνική γλώσσα, ποϋ την μι,λοϋ- σαν έξ Ισοτ,· καλά, οί έκκληοίες τους, στίς οποίες ή λειτοτ>ρνία γι-
νόταν έπίσης <ττήν έλληνική, ό φιλ- εκ-ταιδειτικό; σύλλογος «Εΰελπις» ηταν έκεΐνα τοϋ χαλκονργοΰ τε- ίι ναυμαχία τοΰ Ναι»αρίνον κ.ι ή ά- ,τοστολή τοϋ Μ'πζόν στή Πελο.ιόν νησο, θά βάραιννν περισσότερο ά¬ πό τή Σννθι'ι,κΐ1} τής Άδριανοναύ- λε<ο;, πού πολλο'ι, ϊσω; καί, νά μή την άναθυμοίνται καθόλΛν. Ό Τσάρο; Νικόλαο; Α' έ!δο>-
σι· στού; γυιού; τού τά όνόματα
των δύο πρεσβΰτερων άδελφίόν
τού. Τόν πρίοτότοκο πού γεννήθη-
κε στά 1818, τόν βάφτισε Άλέ-
ξανδρο. Τόν δευ^ερότοκο ποΰ άπό-
ν.τησε στά 1827, τόν οΥνόμασε Κιον
σταντϊνο. "Ομως τύ ό'νομα «Κων¬
σταντίνος» ιΐχε καί γιά τούς ρώ-
σονς ίτυμβολ.ική ϊ'ν·νοια. "Επρεπε νά
ύπάρχονν Κιονσταντίνοι στήν αν-
τοκρκτορικ.ή δνι.'στεία των Ρομα-
■'ώφ γιά νά θνμίζοΐΛ· την κ.ληρονο-
μιά των Παλαιολόγον καί τύν με
γάλο δούκα Κο>νσταντίνο Παύλο-
βιτς, πού γεννήθηκε μέ τόν δνει-
ρρμένο .τροοριβ^ιό νά βασιλ.εύβη
οτή «ΒασιλΛδα των Πόλεων» '/χιι
δέν ήταν γραφτό τού νά τόν εκ¬
πληρώση.
Γιά τοϋς "Ελληνες, γιά μάς...
ουδέν καλόν άμιγές καλοΰ. Ό ά-
χνίτη Τζαντϊή ,μ[ «αμπάνε; φημι- ^ττερος, δ μοναδικός ελληνικό; πό άδελ.φή.
καί οί ήγετικέ; μας Ικανότητες,
μάς ε'ξασφάλ.ισαν την
προνομιακή αποστόλη νά κυθερνή
σο>με επί μακρούς αϊίονες εθνη κα'ι
λαούς, μέ συνεπεία ν' άποφεύγω-
με την, άχρείαστη καί άστ'ιιφορη,
συγκροτήση δ'κοϋ μας, ξεχοιρι-
στοϋ, έθνικοϋ Κ'.ιάτους. Άπό τά
χρόνια τού Μεγάλον Αλεξάνδρου
μέχρι την αλλιόση τής Κιονσταντι-
ούπολης στά 1453, τά έλληνικά
κ.ράτη μέ τούς ρλλ.ηνες κνριάρχοΐ'ς
;:αί τού; άνάμικτους έλλτινίζοντες
πλ.ηθνσιμονς, καβιστοΰσαν π?ρ:ττή
Κ(ά παρειιπόδιζαν την υπάρξη ενός
πανελλήνιον καθαρόαιμον κα'ι ό-
μοιογ«νοΰς. Μέ την ύποκίΐτάσταση
των Ρωμαίίον στήν Άνατολική Α{·
τοκρατορία κλη-οονομήσαμε καί
την έθνική τονς όνομασία κα'ι δ;α-
τηρήσαμε την ίλληνικύτητά μα;
ίποσννείδητα μολ.λον, πΓχρά στ·νει-
δητά. Στήν Ανατολή τό κράτο;
μας έπιονομάξετο Ριομανία κι' ε¬
μείς ΡωμαΓο*, «ρο>μηοί». Στή Δύ
ση οί λΛτϊνοι τό άποκαλοϋσαν
«Γκρέτσια» κι' ίμάς «γραικού;». |
Στά πενηνταεφτά χρύνια τή; Χ<- καια;, οί λ.ύγιοι, νοσταλγοί τοΰ με γαλόδοξον έθνικοϋ μας παρελ.θόν- τος, προσπάθησαν νά έπιβάλ.ονν την έθνική μα; όνομασία νες». Ή, κάποια σχετική, επιτνχί<ι». πού σημείιοσαν άτύνισε μέ την ά- νάκτηση τής Κ'υνσταντινούπολης στά 1261. Στά μαΰρα τρίΐκ.ύσια έ- ξηνταοχτώ χρόνια τής σκλ.αίιά; (ή «πεπαιδευμενοι;> αί·τοαπεκ;ΐλοΡν-
το "Ε?.ληνε;, οί πολ.λοί, <>μως, πα-
οαμρνανε Ροιμηοί κα'ι Γοαιχοι'.
Γραικού; μάς καλοϋσε ό Ρήγα;,
πρό; τού; Γραικού; ά.ιενθυνόταντ
ό 'Τψηλάντης στίς προκηρύξει;
τού. Ή «Γραικική Αύτοκρατορία»
θά ξέγραφε την ίλληνική μας ρπιο
καί θά νόθρυρ την έλληνική
μας σιινείδηση. Ρ,' άποτελ.ούσε ά-
τής Ρωιιανίας κι' οχι ά-
νάσταση τής ΈΛλ.άδας. Ή Μοϊρα,
ί· σοφή καί κ-αΛοπροαιρετη Μοϊρα
τοΰ Ελληνισμόν, δέν τό θελησε.
Ή επικρατήση τή; έθνεγερσί-
α; ,μας στή προαιώνιο μητροπολ.1-
τι,κή μα; κοιτίδα, έ'κλεισε όριστικά
τή μακροχρόνια έλληνική παρέθε
ση. Ό θεόδωρος Κολοκοντρώνης,
προσφώνησί, πρωτος, τά παλ.λη-
κάρια τού «'Έλλτινε;» καί τό Σύν-
ταγμα τή; Έπιδαύρου καθιέρωσε
έπίσημα, τίς έπιίκ^λ-όμενες άπο
την ίσαορική πραγματικότητα καί
την έθνική συνείδηση, έπωντμίε;
«Ελληνικόν» γιά τό "Εθνος μας
καί «Έλλ.άς» γιά την πατρίδα. Οί
παιάνες τής έθν.κής άχάστασης ή-
χήσανε στήν Έλλάδα των Αθη¬
νών.
Καί 'Ι Κωνσταντινούπολ.η; Ή
«Πύλη», τό μεγαλ.ύτερο κέντρο
ιής έλ-λ.ηνιστικής άκ-μής κα,ί αϊγλη;
ή πρίοτενονσα τοϋ «Μαρ,μαριομέ-
νον Βασιληά», ή ποτισαεντ) ,αέ τό
αΐικι κίχί τόν ίδοώτα των χιλ.ιό-
χρονοιν ένδόξιον άγώνιον μας γιά
την περιφρουρήση τής Εΰρώπης
άπό τίς άναρίθμητες ίπΐδρο|.ιέ;
των όρδών τή; άσιατική; βαρβα¬
ρότητος; Θά τή ξεγοάψιομε; Δέν
είναι δικαίωμά μα;, καί νά τό θε-
λήσιομε, δέν μά; τύ έπιτρέπει ή
Ίστορ,'α. Άνήκει στόν προγονικό
έθνικό χώρο μας, ή λάμψη τη; ό-
φείλεται σ' έμάς καί τό λ.ίκνο τη;
ιΤναι δικό μας. Ό ριομαίος Μεγά-
λο; Κωνσταντίνος δέν την έ'χτισε,
την (ίρήκε. ΤΗταν τό ώραι ο μας
Βυΐάντιο, τού Βΰ^αντος κα'ι, τοϋ
Ζενξίππου, τύ παληό πολύτιμο κό-
ομημα τή; Άθηναϊκής ΊΙγεμονί-
ας.
ΑΊ Αθήναι θά την άναπολοϋν,
καί θά την πρριβάλλουν πάντα μέ
τή τρνφρρή νοσταλ.γική στοργή
τονς πρός την ξενητεμρ'νη νεώτερη
Κατόπιν τής ιπιτνχοι'ς μον-
σική; συν θέσεώς τον—μετά στί
χον «'Γμνος στή Νέα Σμύρνη.»
υ μοΐ'σικοσυνθέ-της /.ογοτέ-
χνης κ. Λϊΐμ. Ι. Άρχιγενης προέ¬
βη καί είς τή. μονσικήν σύνθε¬
σιν μετά στίχιΐΛί «ΤΜΝΟΣ
νΤΗΝ ΕΤΑΠΈΛΙΚΙΙ ΣΧΟ-
ΛΗ·», επί τή ενκαιρία τής μετιι-
τροπής τής έν Νέα Σμύρνη Εύ-
αγγελικής Χχολής ϊ'ις Πρότυπον
Γι>μνάσιον. Απέστειλε δέ την
έχης χαρμόσυνον επιστολήν πρός
τό διοικητικόν Σνμβούλιον τον
«Σύλλογον των Φοιτηβάντιον είς
την Εΰαγγελικήν Σχολήν Σμύρ¬
νης», ενταύθα.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Μονσ./οσννθέτης - Λογοτέχνης
Όδό; Στοατηγοϋ ΙΙλαστήριι .Ί5
ΝΕΛ ΣΜΤΡΝΗ — ΑΘΗΝΑΙ
Αθήναι τή 23)8) 1»71
Πρός
Τό Διοικητικόν Σνμβούλιον τοΰ
«Σύλλογον ι ών Φοιτησάντιον
είς τή.ι· Εΰαγγελικήν Σχολ.ήν
Σμύρνης»
ΕΝΤΑΥΘΑ
Αξιότιμον Διοικ. ΣΐΊμδούλιον,
Μεγάλην χαράν έπροξένησεν ή
υπό ήμερομηνίαΛ' 1 Ίοννίοιι 1971
κυινοποίησις σας «περί τής άπο-
4άσεο)ς τοϋ επί τής 'Εθνικής
Ιίαιδπ'ας καί Θρησκευμάτοιν 'Τ-
ποιργοϋ κ. Νικ. Σιώρη, προά-
γοντο; την έν Νέα Σμύρνη λει-
τενργοΰσα,ν «Εύαγγελικήν Σχο¬
λήν, είς Πρότυπον Γυμνάσιον».
Εΐχαριστοϋμεν τόν 'Εξοχώτατον
λ 'Τ.τουιργόν καθώς κΐιί τή, "Ε¬
θνικήν μας Κυβέρνησιν διά την
Γι'εογίΐΐκήν αυτήν άπόφασι.ν, σνγ
χαίρομεν δέ υμάς διά τάς τελε-
θφόηους ένε·ργείας σας πρός έ.τί-
τρνξιν τού πατ(.)ΐο>τικοϋ άλλά καί
ίθνικοϋ τούτον· σκοπόν. Καί ο{Ίτ<ο γ. έν Νέα Σμύρνη Εΰαγγελική Σχολή, ή έπάξιος συνέχισις τής ι'ν τή Ίιονική Σμν'ιρνη Εύαγγε- λικής Σχολής, τοϋ Φάρου έκεί- νον τής Άνατολής, νά καταστή άιλεντόν μοοφοτικόν ίαόδειγμα. 'Ε.τΊ τή εϋκαιρία τοΰ εναρέ- στον τούτον γεγο.νότος, που συγ- κινεί τάς καρδίας των γηοτιιών Σμνοναίον καί έν γένει Μικρα- σιατή.·, άλλά καί αυτών τ?>ν ίπι-
γόνων των, προέβην ίϊς την μοναη
νήν σύνβεσιν «ΤΜΝΟΣ ΣΤΗΝ
ΕΤΛΓΓΈΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ» μέ
σαένες, μέ τίς οποίες ήταν έφωδια
(τμενες οί έκκλησίες ολο>ν σχεδόν
των χωρίων τής επαρχίας.
(Σννεχίζρται)
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΚΡΙΤΗΡΙΟ»
Ά.τό τίς έκδόσεις «Κριτήριο» θά
•/;νκλοΐ{·ορηθή άχθολόγιο Νεων Έλ
ληνοιν κα,ί Κνποίιον Ποιητών. Οί
ίνδιαφροόμενοι παρακαλιθϋνται νά
ι'ιποστριλονν ποιήιιατα η βιΓ>λί(ΐ καί
ίίιογοαίτικό σημηονμα, οτήν διεν-
θι·, ση: Έκδόσεις «Κριτήριο^>, Κο
οίνθην 12α, "Αηγος.
- · " ι
λιτισυός, ή έπιθολή τον, ή ρμφυ- Ι
τη φιλότιιιη δοσστηριότητά μα; | ΑΠΟΛΛΩΝ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
ΤΕΛΟ2
Ανακοινώση
Ενώσεως Κυδωνιατών
Είς ημάς τοΰς τελειταίους γειν-
νηνηθέντας έν Κυδωνίαις έ'ταξεν
ί; μοίρα νά τ·μήσωμεν τα 150
χρόνια τοΰ όλ.οκαυτώματος τής Πά
τ'.ίδος μας, τής 3ης Ίονιίον
1821 καί την θ'ΐσίαν των ένδόξιον
-ηογόνων μας, μαχητών τοϋ ά-
ΥΦΑΣΜ4ΤΕΜΠ0ΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΗΜΗΪΡΙΟΣ ΜΙΧ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Άνώνυμικ: ΈταιρΙα , ,
Ίσολογισμός 18)8)71 (Πέρατος 'Ρ,<καθ)ως) ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Κονδύλια 28)5)70 Κονδυλια 18)8)71 έναρξις έκκαθ)ως-πέρας έκκαθ)ως "Κτΐιπλσ—Σχεΰη "Εμττορεύματα Γραμμάτια ε(σ- πρακτέσ Δόσεις Χρεωσται Πιστωταί Ταμείον Τράπεζαι Λ)Ο Άποτ)τα χρήσεως 1.112.863,60 85.770.- 1.721.216,70 12.484,40 223.104,80 152.335.— 160.539.— 702.369,70 1.- 213.610.- 10.065.- 689.021.— 10.034— 347.167.— Σύνολον 4.170 684,20 1.270.098.- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Κονδύλια 28)5)70 Κονδύλια 18)8)71 έναρξις έκκαθ)ως πέρας έκκαθ)ως 'ιν Μετοχ. 3.500.000.— ^_ Κεφάλαιον τοκτ. άποθ)κόν 71.510.- _ Κεφάλαιον έ'κτακ. άττοθ)κόν 25 0)0 - _ Γραμμάτια ττληρ) α 18.101.— — Προσ)νοί Λον)σμοί 455 970.— — Προσ)κόν Λογ)ομοί τρεχινοι 9.112.— __ Κρατήσεις υπέρ τρίτων 6.488,70 _ Διαφοραί Δόσε.ων Η4.512,ϊΟ __ Γ'ιέτοχοι - ι 270.098 — Σύνολον 4 17Ο.(ί84,Ό Ανάλυσις Λογαριασμοϋ Άποτελέσματα Έ^καθ)ως Έμπορεύματα Γενικά έ'ξοδα Δικ)τα Δόοεων Άμοιβσΐ Προσ)κοΰ Έργοδοτ. είσφοραί Άμοιβσί Τρίτων Διάφορα άποτ)τα Σύνολον 567.336 — 148.308,10 3.790.— 216.816.- 24.060.- 72.550.— 677.778.70 Διαφοραί Δόοεων Τακτικόν άποθεμαπκόν "Έκτακτον » Μετοχικόν κεφάλαιον 1.710.638,80 Έν Αθήναις τη 18)8)71 84.512,50 71.500.- 25 000.- 1 529 626,30 1.710.038,80 Οί Έκκαθαρισταί ο) Δ ΓΡΗΓΟΡΙΛΛΗΣ (3) Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ό ΠροϊοτΑμενος Λογ)ρ(ου Κ. ΓΚΙΑΣΤΑΣ στίχον; ποιητικού;, ποίι σιν.έθεσα ό ι6ιυ;. ^τιχοι·; κατα/.λήλοτ ς, | πού συνδέουν τύν /Λμπούν έκεί- · νόν Φάρον τής Ά.νατολή; μέ την | εύεργετηθείσαν ίπάξιον νυν συνέ¬ χισιν της καί μέ τόν εύγενή σκο¬ πόν δπο>ς ό "Τανος ούτος ψάλ-
λετίΐι άπό τούς μαθητάς τη;.
Είναι δέ ή ιιον«σική μόν αυτή
,ίννθεσι; δίφωνον μελϋ>τικόν άσμα
μέ σννοδείαΛ ,-τιάνον, πού αυτή
συμπληρώνει την δεονσαν μονσικήν
όρμονίαν, γιά νά καταστή ο{1τ<·>
μία πλ.ήρη; ένορχήοτρωσι;, γεγο-
νό~ -ΐοΰ θέλει ττροσφερει χαράν
<αΐ ικανοποίησιν πρός πάντας η¬ μάς. Τό δίφιονον αύτό μελ.ωδικόν ίμι νραμμένον μέ τά μουσικά φθογγόσηαα κίΐί μέ τοϋς στίχους, θέλει ΛΓ,μοσιευθή εί; την Εφημε¬ ρίδα «Κήρνξ τής Νέας Σμύρ,νης» οί δέ στίχοι μόνοι θέλουν δημο- (Τΐευθή είς την "Εφημερίδα «Προ- οφνγικ.ός Κόσμος». Μετ" έξαιρετική; τιμής ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ Μοτ·σικοσ»Λ·θέτη; — Λογοτέχνης Παραθέτομεν δρ τοΰ; άπο- σταλέντας στίχους τοΰ έξόχον τούτου "Τμνον. ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΕΤΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ — Λ<φ(ονο άσμα — Σ τίχοι κ.α'ι Μονσική: δημ", ι αρχιγενη Τοΰ; κουφοΰς πόθον; τού ΓρΛονς ξυπνοϋσες, ηάρος λ.α^ιπρός ιιέσ' στί|ν Άνα- τολ.ή, καί τής πιιιδεία; τό φώς πλέΆ~.
417 κ.αί 289.8·)- (Οίκία κ. Πα-
γίδα) .
— Άναχώηηίτι; είς Μντιλήνην
την ΓΐΓΐιπτην 9 · ί).
— Άναχώρη-ΐι; είς Άϊβαλ.ή
την Δρντρραν Ι.ΌΟ.
— Ληλώσατε ργκηίοος σνμμρ-
ιοχήν σ«ς. Άριθμό; θέσεωιν πε-
ριορισμένος.
Ή Κρατική Όρχήστρα Θεσ¬
σαλονίκης, πού σν,μμΐτέχει εφέ¬
τος γιά πρώτη ΐ| ορά είς το φεστι-
Οα/·. Αθηνών, είναι άπό τα πλέ¬
ον ά^ιόλογα κονσικά συγκροτή-
ματα τής χώρα;. Τα μέλη τον, έ-
ϋδομήντα περίπον, είναι τα πε-
ρισσότερα έξαίρετοι κιαλλιτέχί(ίΐ.
Κ(κι (ΐί συνανλίαι της εχοΐ'ν πάν¬
τα μεγάλην επιτυχίαν. Ιδίως
κατά τα τελνενταϊα χρύνια εξελι¬
χθή είς άριστον άπό πάσης άπό-
ψειιις συγκρότημα. Την εξέλιξιν
ι.ύτ»}. όφείλει κοτά μέγα μέρος
ΐΊΐί είς τόν θαυμάσιον μονσονρ-
-,όν κ. Σόλ(ονα Μιχαηλ^δην, πού
εω; πέρισν ήτο διενθνντής της.
Άπισνρθη λύγιυ όρίου ήλικιας.
Ό νέος Γενικος Διευθνντή; τή;
Κ.Ο.Θ. είναι υ κ. Γιώργο; Θν-
μής, ύπίροχος έπίση; άρχιμουσι-
/.ος, μέ χαρακτηριστική προσήλ.ω-
σΛ', όπτικήν, Λνενματικήν, άκοιι-
οτικήν. ΙΙλ^ονσιώτατον τό καλλι¬
τεχνικόν τού ενεργητικόν.
Την Κρατικήν "Ορχήστραν
θεσσαλονίκης συμπαρίστατοι μέ
στοογικόν ένδιαχέροιν καί τό έκ-
/ΐκτύν Διοικητικόν τον Συμβού¬
λιον, πού μεριμνά ένθέρμιος διά
ι»ιν καλυτέραν ϊξέλιξΐΛ τή; Όρ-
χήστρας. Άποτ.'λείτπι τουτο έκ
των κάτιοθι:
ΙΙοόεδρο; ό /.. Δ. Κωνσταντό-
,-.ονλος, καθηγητή; ΙΙανε.ιιστη,μί-
(,ν Θεσσαλονίκη;.
Άντιπρόεδρο; ό κ. Γιώργος
έλ.ιο;, πρόεδρος τή; Έταιρείας
Λογοτεχνών Βορειον Ελλάδος.
Γεν. Γραμματεύς ό κ. Χρήστο;
Λαμπρινός, προΓδρο; τής Ένώ-
σεο>ς Συντιικτών Ιίορείον Έλλά-
δος.
Ί'αμίας ό κ. Άθανάσιος Κον-
τός, κ.αθηγητής τού "Ωδειον.
Σύμβονλος ό :·. Ναούμ Κασνιά-
κος.
Άιαμένεται μέ μεγάλο ενδια¬
φέρον ή σνναυλία τής Κρατική;
Όρχήστρα; θίσσαλ.ονίκη;, πού
θά δοθή την 8ην Σ επτεμβρίοτ'
ημέραν Τετάρτην, είς τό Ωδειον
Ήρώδον, στά π/^αίσια τοΰ φεστι-
βάλ Άθηνώ,ν. Την "Ορχήστραν
θά διενθύνη ό πρώην διευθνντή;
τη; κ. Σό/>ων Μιχαηλίδη;, μέ
οολίστ τόν κ. Γιώργον θνμήν.
Τό πρόγραμμα τής στΛαυλίας πε·
ριλαμβανει έ'ργα Σοϋμπερτ, Μέν-
τελσον καί Μιχαηλίδη.
Τό Αθηναϊκον κοινόν καί ι¬
διαιτέρως οί φιλόμονσοι Βοοειο-
ιλλαδίται Άθηνον, ΙΙειραιώ; καί
Περιχώρων θά απεύσουΛΐ, άσφαλώ;
νά έπενφημήσονν (την 8ην Σε¬
πτέμβριον) τούς διά πρώτην φο¬
ράν έμφ>ανιξομένους είς τό Φεστι
6άλ Αθηνών φΐλοτίμονς έκλε-
κτού; θεσσανικ?ί; καλΑιτέχνας,
πού έ'ρχον.ται θαρραλεοι νά έπιδεί-
ξονν την θείαν τέχνην τιον εί; τόν
στίβον τοϋ Ήρωδείον, δπον έμ-
φανίζονται συνήθως κίΐλλιτέχναι
μέ διεθή καί -ιαγκόσμια ιικτινο-
βολία.
Τ. Δ. Θ.
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ,
ΛΤΡΙΚΑ ΣΚΓΓΣΑ ΑΠΟ ΤΗ
ΛΕΣΒΟ, Μυτιλήνη 19««, σελάδε;
VI,
μέ σύντβμο πρόλογο τής ίθίκχς
5«αί σκίτσα τής Καίτης Μεσηνέζη.
Ή Σίτσ<ι Καραισκάκη, πολυ- γράφΛς καί πολύπλετ·ρος είναι ά¬ πό τίς άξιολ.ογότερες φυσιογνιομίες τού μικραοΊατικοϋ πνε-υματικοϋ έλ ληνισμοΰ. Ή όξεια ματιά τη; άγ- κάλιασε πολλές άπόψεις τής ζυ·>-
ής, δέν περιορίσθηκε στήν εκφρά¬
ση ιτής φ·αιιτ«σί(ΐς, άλλά ένδιαφέ.ρ
θηκε παράλ.ληλ.α καί γιά τί; «Τν-
πολ»ογικ.ρ; διαμορφώβεις» ή στα-
θεροποιήσει; τή; ίστορί.α;, τής"
συγχρόνως ίδίιο; (οίιμφιονα μέ τόν
δρο τοϋ Άλφρετ Βεμπερ), γιά κοι
νιονιολ.ογικά δη'-αδή θέματα. Κα¬
θώς βλέπιο άπό ΐτόν κατάλ.ογο των
«άλλον 6ι6λίο»ν τή; ιδίας», έ'χει
γράψει καί κοιν>υνιολογικέ; μελ^-
τε; τόσο σέ έλληνική δσο ν.αί σέ
γερ·μαννική γλώσσα (στήν τελευ¬
ταία τοΰ; τόμον; «Αύιτό; πού εγοα
ι,'Ρ ίστορία ιιέ τό σπαθί», βιογοαφΐ-
^ό μνθι<ττόρτ;μα, καί «Ή τρίτη αν τοκρατορία στά «άτια μου», άνά- λυση πιροφανιο; τή; έφήιΐΕΡη; "*" τοκρατορία; τοϋ Χίτλερ, τού άτι- χρΐιίττου άπω; συνηθίζω νά ιτόν όνο- ματίζω, δύο έκδόσεις ποΰ ίκνκλο- (| όρτ,σαν σ,τό Ιίερολίνο). Τα «Λυρικά σκίτοα άπό τή Λί- σ6ο» εΙΚαι «στιγμέ';». δπου καλά τί; χαρακτηρίϊ,ρι, μέ την ρΛΐνοια τοϋ Φρειδερίκου Χέλντερλιν, ιτον ρλληνολάτρη ποιητή, πού έστάθη- κε ό πρό&ηοιμος τή; αρχαίογνοισί- ας στό βαθί'τερό της νόημα καί έ- πιχείρησε τή σύ,χθεση τοϋ αρχαίον ελληνικόν καί τού χριστιανικόν κο- σαοειδώλου. Γυοίξοντα; άπό τή Μεβενρώ.τη, ή Σ. Καραϊσκάκη, έ'ζησε ?ν-τονα την άτμόοφαιιρα τοϋ Νότο>· πού
τή; εδωοε άφορμή νά σαιλ.λάβει
μέσα άπό την., προσιοπική 6ίωση
την λυρική είκο« διαφόρων τό-
πιον τή; Λέσβον. Στοχαστική δμ(ο;
κα'ι δι>ει<τδντική κάπιινς είναι ή βτά- ση τη; άνιτίκρν οτή φύση κ«1 στή ϊ(οή., ή σνγγραφέα πρσεκτείνει έδίό κ" έκιεΐ την δραση πρός τό γενίκό- τερο, πρό; ήθικέ; καί Ιστορικές (τυσχετίσεις, πο>; λ. χ. στή σελ.
13 δπονι, πολ.ΰ «ιι·<ττά, {«πό όρισμέ- ιιέ έκ.Ρ'ίνονς ποΰ θά «Τχαν ρίξει γί- γαιτ«ς ξοπίσω άπό κάποιον Όδ>β
σία πού ιτούς ξεγέλαοε ή στή σ«λ.
13 πον, πολίι σιοστά, υπό όρ·ισ;μέ-
νη ^ννοια, θεωοεϊ την έλ-ευθιερία
«λόγον μόνο^> (Ελευθερία μόνο
λογος, γιαΓτί δλοι βίμαστε σκλάβοι
τοΓ· γύρω μα; καί τοϋ έγώ μ«ς...).
Τα έ.τιτΐ'χηιμένα σχέδια (σκί-
τσα) τή; Καίιτη; Μεσηνέξη ά|Μα&ί-
νιουν λ.επτύτητα, τρυφερή αϊσθηοη
τή; φί<σης. Λι,τά, (Ιλ/.ά εΰγλωττ^ 6ποβάλ/Λυν ιτήν άτμόσφαιρα τοϋ κάθε ποιήματο; σιιμπλ.ηρύίνοντά; την. Θά έθειοροϋσα τόν έαυτό μόν ιύτνχισμβνιο, άν ήμπαροΰσα νά σχ{ διάζοι ετοι. Μέ ίκανοποιεϊ τό ότι ή ποιήτοι^ άποφεύγει νά κολο^ίών-ει ατόν γρα- πτύ λύγο τίς λέξεις (ή άρ,ρώστκι συντακτών έφημερίδιον κ<ίί λογο- τεχνών τού καιροΐ μας πού γοά- τροιιν: φέτο, ρο*τω, στράφτει, ρο- λόϊ καί, τα παρόμοια, άντί: έφέτο.^ έπάνιο ή απάνω, έρο)τώ, άστρά- φτει, ώρολόγι). Γράφει λ. χ.; «....τού ένιτύνανε τα δυν<ιτά τού μέ λη». Έπίσης γράφει: νά άφανι- σθεΐ κιαί οχι Ιά (αρανιστεϊ. Συχνό εχιο έπισημάνει την πα,ρίξήγηστι πού σπρώχνει λογοτέχνε; καί σνν- τά·κτες Τύποιι νά «γράφοι>ν 6·
πο»ς μιλοϋν». "Αν είται' ετσι, τό-
τε οί άγγλ,οι καί οί γάλλ,οι θά |-
τρεπε νά ι4οθετήοο"ν τή φοΛ-ητι-
κή γράφη, όπότε ή γλ.ώβσα τονς
βά παοονσίο'ζε οίκτοή .τηιραμόρτΐΐιι
ση.
Έπίσης ή Σ. Καραϊσκάκη γοη
φεΐ: σάν νά εϊτ-ίν χνάρι έΛΟ; <ρι- λιοϋ...» καί οχι έκιείνο τό άκβτα- νόητο, άπαράοεατο πιά σήμερα σέ κιαλλιεργημένον νεοελληΜΐκό γρη- πτάν λόγο «Σά», τό καημένο τό διπλοκιολ.οβωμένο «ώσάν», πού τά- χα πρε.τει νά τό γράφονμε «οά» πρίν άπό σι'>μφω·να. Ή σνγγραφέ-
άς, ποίι βχει ιιάθει καλά ξρε;
γλωβσες, ξαίοει δτι τέτοιε; ά-/.οό-
τητρς άλλοιώνονν τή μορφή κα, 61
ναι κακόζηλες. Ή δπιοψη αυτή
των δηιμοτικιστών των άκκ?(ον εΐ-
ι αι ξεπε.ρα,σαένη.
Τό ποί^μα «Σιτήν Αμμουβιά τή;
πέτρας», μέ την Εντονη εύδαιμονι-
στική διαθέση καί τόν λ.υρικό οΐ-
στρο τον, είναι άπό τα καλυτέρα
τή; σνλλογής.
Δέν ?χω Ακόαα πάγει στή Λί-
σβο, λΛγβιριάεο) νά γνκοσίσω επί
τέλου; εφέτος αντό τό νησί. "Ετοι
διατΐ'πώνο) άπλω: τό Γθώτημα μή-
πο>ς δ τίιτλΛς τοϋ ποιήιματο; στή
σελ. 54 δέν θά είταν πιό ονοστά
«Τό ιιοΛΤΜΤτήρι τού Άψηλον» (άν¬
τ!: ΑΨΙΛΟΥ). Προφανώ; λάθος
στοιχειο&εσνας.
1 Σηα. "Εχο) στά χέρια μόν καί
αλλοαΐ Λιβλία ττΐ; Σ. Κα.ραϊβκάκη
ποϊ' χρϊΐβ,ζονται ΐ&ιαίτερη μίλ^τη,
πο>ς έκεΐνο τό δννατό μυθιστόρη-
μα πού ή &ράση τού τοαοθεττ,ΐτ™,
ν&μίζω, στήν κομμονΛΊβτική Πολιο
νία. "Ετσι σ' οΰτά τα Ιργα θά
έπανέλθω άρχές τού χειμώΐΜα, .τρω
τα ό Θεός.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΜΙΛΕΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ!..
Η ΔΡ^ΙΗ ΜΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ,
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΜΟΪΣΙΚΗ'...
ΛΙΙΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟ ΤΛΟΤ
γιά τοΰς πάσχοντα; όμογενεϊ; τή;
(Βατούμ 1919)
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
ΔίΣΓυΐΝΑ ΧΡ. ΣΠΑΚΟΜΛΝΩΛιΗ
"Ενα; χρώ.'ος σι^μπληρούται
τα; ήμ*«?αζ αύτάς, άπό τή; είς
Κϊριον μεταβάσεως έκλεκτής Κν-
ρίας των Αθηνών, Δεσποίνης σν-
ζνγου κ.. Χρήστου Σπανο.μανώ-
λ.η, Διοικητικ.ού Σύμβουλον τής
Ενώσεως 'Ελλήνων Λογοτεχνών,
Λ απρεπούς σνγγραφέοις. Κα'ι ό
·/..ιόνος πού περαθΐ ήτ<ι. άληθινή ιΌκιμασία διά τού; ίδικού; της /. η τού; γνωρ<.μους της. "Ελειψε ό λ.αμπρός άνθοωπος, ή χριστια- ν.κή ι|·νχή ή ενγενής οίκοδίσποι- να, ή φΐλεύοπλι/χνος Κν·ρία. "Ο- λοι την άποζητοίη·. "Οταν εί; την Αρχαιολογικήν Έΐαιοίαν ή "Ε¬ νωσις μας άπέδιδε τα; μεγαλυτέ¬ ρας των τιιιων τη; διά τό πνευ¬ ματικόν έ'ργον τοϋ ά,νδρός της Ίαί σνγχρόνο); καί ό Έμπορικός κ-όσμος έτίμα την μαικροχρόνιον ."ργασίαν τού, ή άχώριστη σύν- τροφος εκειτο εί; τό κρεββάτι τοϋ πόνον. Καί τό ίδιο βράδν, ποίι προεβλήθη άπό την τηλ.εό- ηεση καί εΤδε την τιμητικήν εορ¬ τήν διά τόν άνδρα της έδάκρνσε καί έγέλ,ασε άπό αγαλλίασιν. ΤΗ· την τό τελίνταϊο γέλιο τής ζωής της. Ό χρόνο; ποϋ πέρασε έσημε^'- (ι>σε τα μεγάλαι νενά ποΰ αφήκε ό
θάνιατος τής εύγενοϋς Κν-κλαοί-
τισσα; καί αί (τυνεστιά,σει; τή;
Ένώσεώ; μα; ίνεφάνιξον την ά-
πουσίαν τή; άχιορίστον σιιντςό-
ιτου τοϋ φΐλτάτον κ. Χρήστον
Σπανομανώλη, τοΰ τιμηθέντο; διά
τα εξοχα Γ>ιβλία τοι· «Αίχμάλωτοι
των Τούρκιον», Μ.τεϊλέο Σοκάκ,
καί «"Ενας Κρητικό; στήν Σανό·
νή». Καί τότε, όταν εφπ'γε κα'ι
τώρα .τού σννεπληοώθη χοόνος,
ιιέ άστεγ.οπο τό δάκρυ διά την
αλησμόνητον Δέσποιναν, σφίγγο-
μεν τύ χέαι τοϋ ({ίλο>· συγγρα-
(ΐέω; — λογοτΓχνου κ. Χρήστον
2π.ανομανώλη, καί των άξιιο.ν
παΐδιών τον, δεόμενοι τώ Πανα-
γάθι.ι Θρο), δποις έν (τκηναϊς δι-
καίων σΐ'γκαταρυθμίση την εί;
Αυτόν άπελθοϋσαν, «άλσα,ιιον δέ
παρηγορίας ε.-τιχνση είς τάς καρ-
δκι; των άπαρηγορήτων ίδικ<ΐιν της. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΈΛΑΤΟΣ ΕΠΙΤΙΜΟΧ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΏΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ » ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΣ ΓΠΑΛΛΗΛΩΝ ΥΠΟ 'Εθνικής Τραπέζης. "Αρρενες 100 καΐ θήλεις 50. 'Απόφν.το·. Γυμνασίου. "Εντατικά μαθήματα στά Φροντιστήριχ τής Ελένης Παρασν.ϊυοπούλου Πτυχιούχου μαθηματικών. Ριζά- ρη 30 Τηλέφ. 739-280. Άπό τά Μουσικοχορευτικύ Σύλ λ.ογι) «ΙΙρομηθΐΰ;» δόθηκε την 2(! Μαίου 1919 τό Κιυιμειθθλλιο «Ό Μάρμπα Λινάρδο;, οτό ώραίο θέα τρο Σμαέβσκυ! Σ' αυτήν την θεα τρική πα,ράσταση λ.άβανε μέρο; 22 ιρασιτέχνε;! Τα τριιγούδια τοϋ κωμειδυλλ^'ον, τα σννώδευε μιά πολ.ΰ καλή ύο- χήστρα υπό την διεύθι«ση Πολ.ω- Λθΰ μαέστρον. Γιά την ίστορία, παραθέτομε πιό κάτιο τύ πρόγραμμα τή; θεατρι- κής «ΰτής παραστάσΐως. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Θέατρον Σμαέβσκι,ι! χ:. Μάϊον 1919 Ό Μπάρμπα Λινάρδος! Κονμειδϋλλιον ι'ίς πράξει; τρείς, Δ. Κόκκον ΠΡΟΣΩ1ΙΑ Μπάρμπα Λινάρδο; Ν. Παπαδό πουλος Μαρούλ^α κόρη 1οι- "Ολ. Μιχαηλ.ί δοι- λρίστο; σίνυγό; της Δτ,μ. Κου τσογιανόπονλ.); Κώστας ρήτωρ ·ί7)· "Αθηνών Βασ. Γρονμματικ.όποΐ'λ.ος Ζ'αμπέτα καμαριέρα Α. Κονντον- ρωφ Λυσίμαχος φαομακοποιό; Κ. Συ- μόνονφ Κορδομένος Τρη.τίΐςίτη: 15. Γηαιι ματικόπονλος ?τννο6ία πελ.άτις Κλ.. Μιχαηλ.ί- δον Ελένη πελάτις Ζ. Βασιλειάδου Κονρελης ,ν>ρος ιοΰ συρμοϋ Ί. Έ-
λενθεριάδη;
Ροδ.'κη; νέο; τοϋ σνοιιοϋ Ι. Γοημ
μητικόπονλος
θεοδώοα έογάτις Κ. Νοΐου
Αθηνά έργάτις Δ. Χουνταάρια
Φρόσω έργάτι; Β. Φελεκοιφ
Κατίνα έργάτις Α. Τερζοπούλον
Διαμαντώ έργάτι; Οί-ο. Σ1^μρ(,)-
νίδον
Αγγελική ίργάτι; Ι. Κογκαλί-
δου
Ελένη έργάτι; Τ. Ίωανηίδου
θα,νάσης έργάττ,ς Θ. Γρηγοριά-
δης
Άντώνη; μάγειρας Κ. Συμόνωφ
Στημάτης, Ηνρ,,,ρό; Θ. Χοντολί-
δης
Κοινοτα,ν τινος άμαξάς Χρ. Μιχα
ηλίδης
'Τπήοχε οτό Βατοΰμ καΐ ό οι.λ-
λογο; των Φιλοπρόοδον ή «Έλ-
πίρ> μέ ώραία δράση.
Την 7 Αύγουστον 1919 παίχθΐγκε
ή τραγ<οδία «Ό Χορός τού Ζα- λόγγον» σέ τέσσαορς πράξεις. Τόν «Πήλιο Γοΰση» τόν πρ,οτα γωνιστήν τοϋ δράματος, τόν "ανέ¬ λαβε ό Κόλια; Γεωργιάδης. «αράστασι; έί "Υστε(χι άπύ μερικέ; μέρες δή μοσιεύθηκε στήν Εφημερίδα Ό ^Ελευθέρας Πύντος» τό κατ(οτέρ<ο ι ΰχαριστήρΐο. ΕΤΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ «Τό Διοικ. Σνμβούλιον τό>ν Φι-
»λο.-τη·εόδ(ον» «Ελπίς» έκφράζει
^καί δτμοσία τάς απείρους τού
»εΰχαρ:στ!ας πρό; τόν έν Τυφλ.ί-
-δ'. ΛροΛΐατικόν Σύλλογον, όστι;
»πάλιν ευγενώς απέστειλε,,' ημίν
»τά; πρύ; την παράστασιν τού
Εννδέομον άπηιτονμένα; φοι>-
»στανέλλ.ας, πρός τόν Δηιι. Κον-
> Τ03γκ(ΐινόπθΊ·>Λιν, δ:οργαν<οτήν >τοϋ δράματος, πρός τάς δρσποινί
. δα; κα'ι κνρίας, αίτινες προσεφέ¬
ρον τα; γΐΛνιικ.εΛας ένδνιιαοίπς
"■(βλάχικα) κ«Ί εν γρνΐΐ εί; όλ.ον;
ΜΪσαι ποοσήλθον άριογο! ρΐς το
■■εργο,ν τοϋ Συνδέσμου.
» Ιδιαιτέρως εύχαριστεϊ θερμώς
>τήν διεύθυνσιν τού «Ελεύθερον
>'Πόντον>->, ήτις ρχει άνοικτάς τάς
»στή,λα; τή; Λξιολόγον έφημερί-
^δο; της, διά πάσαν καταχωρησιν
••-τοϋ Σννδίσμον».
Έκ τοί· Ηοορδορίον
(Σιηεχΐζεται)
Δημ. ΚσιΐτσογιαΛΎΟποΐ'λος
ΑΝΕΣΤΛΛΗΣΑΝ
ΕΠΙ ΕΞΑΜΗΝΟΝ
ΑΙ ΟΙΚΟΔ. ΕΡΓΑΣΙΑΙ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΛΕΒΑΔΕΙΑΝ
Διά Β.Λ. δημοσιευθέντος εί;
την Εφημερίδα τή; Κυβερνήσει·);
(Φ.Ε.Κ. 193ΛΊ άπαγορίνονται
ε·πί ?ν ϊ<ίσέτι έ'έάμηΛΌν αί οίκοδι>-
ιιικα'ι εργασίαι καί ή χοθήγησ1;
οίκοδομικών άδειών εί; έκτό; τού
έγκεκρι,μτνου σχεδιον περιοχίΰ'
τή; πόλει·); Λεβσδεία;.
ΑΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΧ
ΙΙΡΟΣΩΠΙΚΟΤ
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΙΟΤΛΙΟΝ
Είς 54.236 ανήλθεν ό άριθμή;
τω,ν κατά τόν Ιούλιον έ.ϊ- το.το-
θρτηθέντιον εί; εργασίαν, μέσο
των Γραφρίοιν Εΰρέσεως Έργ«<"' άς τοΰ "Οργανισμόν Ά.τασχολ.ήβε- <ο; Έργατικοϋ Δυναμικοΰ. Έξ βί' των οί 23.891 ανέλαβον εργασίαν είς επιχειρήσας τής περ<φερΕ'α; Αθηνών — Πειραιώς. Ό κ. ΝΙΚ. ΜΑΤΣΟΤΚΑΣ Ό . Νικόλαος Ματσούκας άπό τή; 13ης Σεπτεμβρίον άνχί;ΕΙ τάς εργασίας τού παρ' αίτοΰ Ιδ