194327

ΪΝ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΙτΓΣ
Ι1ΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΡ-ΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
λλο ιδ ύ§ιστο·υ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡ1Α ΤΩΝ ΑΞΕΚΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΟΣ
ΤΟ ΟΡΤΑΚΙΟ Ι ΑΚΔΡΙΑΗΟΥΠΟΑΕΟΣ ΚΑ1Η ΠΕΡ10ΧΗ ΤΒΤ
"Η ΑΛΛΩΣ, Η ΕΚΚΛΗΙΙΑΙΤΙΚΗ ΕΠΑΡΧΙΑ
ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΛΙΤΙΤΣΗΣ
394
Λ(γο πιό περα άπό τύ σπιτι
τοΰ Άλκιδιάθη στό Φουντουκλί,
ϋπήρχε &να μισοερειπωμένο, δίπα-
το παληό άρχοντικό, πού κάποιος
Άρμένης ό 'Λρτ,ινάχης ό Καβακι
άν, τό εΐχε μιταΰάλλει σέ καταφυ
γιο των ρειμπΐλοσκυλων τής Πό
λης. Στό άνιτο ύπογειό τού ιιι
τίς μεσαιωνικί,ς κιΐιμάρ ες ϊΐχε
έγκαταστήσει ό Άρμένης καπηλειό
καί χαρτοπαγνιο.. Καί στ* άπω
πάνω παΐτώματα ξενοδοχεΐο Οπ
νού γιά τούς ίίσωτους, τίς κοκοΐί
τσες τούς ναΰτες, καί τους χα,ιια
ληδες τοΰ ,αιια·νι«ΰ.
"Ολη τή νύχια, τό καπηλιό <Ί τονε άνοιχτό κοί σ' αύτό χαιρτοπκί ζανε καί κυλονσαν τα ζάρια τού; οί άσωτοι «,τζογαδάροι» καί υλα ρισμένο» κατα μήκος τής αϋλιις καί χρησίμευε γιά τό απλωμα ροΰ- χων. Οί φίλοι τον τό λύσανε και «μπαγλαρώσανε» μ' αύτό τόν Πα¬ σά. —Νά τόν κςεμασονιμε τόν παληό- τουρκο, φώναιςε κόϋτοιος. Ό Άλκιβιαδης, θίχως ν' άπα- ντήση, «ξσκνιΐκ: απάνω στόν Πασά Τποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ Πσραθεριστικες εντυπώσεις απο τα Δποίκια τής Δνδρου Τού συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ ΤΡΟΠΟΥΛΟΤ Γ Ιδιόρυ&μες σιοΐς πού λέγονται άρ (Συνεπεία εκ τοΰ προηγουιιένον: 3. ΕΚΠ^ΤΡΙΣΜΟΣ, ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΤΩΝ ΟΡΙΑΚΙΝΩΝ α. 'Ε κ :τ υ τ ρ ι σ μ ό ς. Οί Έλληνις κάτοικοι τής περυ χής τοΰ Όρτα'Ί·οι, οί όποϊοι είχαν δοκιμάσει την 8μηνη περίπου ήη, ΐ ^ 5οκιμάσει την 8μηνη περίπου καί διαπίιοκτε πώς τοΰ ήταν αγνω | κατοχη των Βούλγαρον,, μόλις λτλγ Κ/,! ΛΐΓ£ί>ίι}τηιθ"ηικ<ε: «Ιΐοιος ι .________^.ο.^.,...., -*».. χ., ...λ»... «..,_ νάντες. Σέ χάποιο άπό τα σπίτια. αύτά στήν άδό Φιλελλήνων είχε τοος, έκτός άπό τού- ™ΰ **· *«·θαοταματ·η και το συγχ,.ο χ.ρονολογία 184'2 "Ενδιαφέρον δχει οί όποϊοι παρβμειναν νο των Ι. καί Ν. Στεφανου ;οον τ, 'Επαρχιακή ΐ/θεση κειιμηλίων Άν δοου. ' Ό 'όι.χητγός των προονό στο χωριο προΰχοντες στά προσο>ρινα κα,ταφύγιά τους.
Στίς 14 Μάρτιον τοΰ επόμενον
ετονς 1914, οί Τοΰρκοι συνέλα5.ι·ν
πολλούς άπό αύτούς καί μέ τό
πρόσχημ« τής προιυιθηαεώς τοι·ς
στό Βουλγαρτ/ςατούμενο χωοι,ί
τους, τονς εψ'ραν σέ μιά κονιά
Τα δύ» μονο.δικά ξενοδοχεΐα λοϊ·
ύπάρχουν στά Άποίκια, τό παλανο
τοΰ Ε. ,Καραοταμάτη καί τό σύγχηο
Ιχουν έξώστες ιιέ φόντο τα γαλ/ίι
ξια νερά τοΰ Αΐγαίου ήσαν ν,εμάϊα
άπό παραιθβριστις. "Εμείς νοιοαάοα
με δοχμάτια ίτ?ό καθα^ό καί πε
ρΐΛοιημένο σπίτι τής εύγενϋίής κ.
στος. Καί διαρωτήθηκε: «Ποίος
νά ήταν ό φτνιάς τής άγαπηα»-
νης τού, ό μανρος ποΰ σκότωσα
ή, αύτάς;
' —Πρέπει νά χον άφήσουμε νά συ-
νέλθη καί, νά τόν ά·να·κρίνιονμ?,
εκανε.
Στό μεταξύ, πάρτε τού τα δπλα
καί δωστε μου δσα χαιρτιά εχει
απάνω τού, "Ολ^ι συμφώνησαν σιω
τα άλλα «ρειιάλια» τής 6οϋσι'εΜ } πηλά καί κάποιθς ξαρμάτωσε τόν
ουσας. "Ολοι αύτοι οί πελάίες
τ-οθ Άρ·τινΐ|/η, ήταΐνε ·^<ωστοι καί άκόμα, ςιλοι τοΰ ΆλκιβιάθΓ, Παο-ά κι' Ιδωσι στόν Άλκυβιάδη, τα. δυό Λλαστσγραςρημέ-να γοάα- μχιτα. της Μαρ/ίΤ,σίας Γκ.υουσιΐινιάνι τόν άγαποΰσαν γιαιτί άνηκε | χά «·νΓΓεμεσούπα» των κτημάτων της καί την άοτόδειξη .ιτού πρίν λίγο ή ίδια εϊχε γράψει στόν πατέρα τού, γιά την παραλάβη των κοομηιμά- των της, ποΰ 6ρέ6ηκαΎ στις τσί¬ π* ς τοΰ Ραούλ Παβά. . . "Ο Άλκιδιαδης, τροοβήχτηκε σέ μώ γωνιά καΐ διΛβαισε τόσο τα γράμματα δ·30 καί την άποδΐΐξη «αραβης των δικιμαντικων τής Μοο- στύ «σινάφι* τους. Νεοό πίνανί στ' ΐίνομά τού κολ πρόθυμα θά χά νάνε καί φονικύ γιά χαρή τού, αν τούς ζητοΓ)τε δπιος θά τό κάνα νέ καί γιά ύποιονοήποτε άλλον πού θά τοΰς ιληρωνε. Αΰτούς τους μακαντάσηδες, εϊχε στό νού τού ό Άλκιδιάδυ,ς, δτο'ν άποφάσιοε νά ζητήση τή·ν βοήθειαν των φίλων τού, γιά νά εμποδίση τόν Καιρ'ΐγ ! κησίας. Σπουδασμένος στήν Εύρώ- κούνη, νά σηκώση την «παραθο πή, όπως εϊπαμε, ήξερε καί τα κακτσα» τοΰ -/ϋνη τον», αν φυσινά γερμχχνικά στά όποία ήσαν γοαμ στό μεταξύ δέν τό εΤχε κάνει η' μένη ή άπόδ«ιξ·>ι αύτη, ένω οί φί-
δλας ό «σουνετιεμένος». λοι τού, μοιράζανε δίκαια άναμειά
τους τα πουγγια μέ τα φλουριά,
πού είχανε 6ρή στίς δαθυές τσέπες
τής βράκας τοΰ Πασά.
Άπό τα χοςτιά αύτά πού &ιά-
Πήγε λοιπόν στοΰ Άρτινάκη
ό Άλκυδιάδης καί δρήκιε τοΰς φι-
λους τού. Παλλοί χαοτοπαίζανε,
αλιλοι συνεχ,ίζσινε ά,·»όιμη Λεισμα
τικά τό μπα'οπούτι ειος «ν καί είχε
6ασε ό Άλκιδιάδης,
Αιρχίσει νά ξημερώνη και μερΐΑθί ! ποίος ήτανε έκεΐνος ό Πασάς, ποϋ
♦έξιοφλημένοι» λαγοκιμόταν μέ τό ' εΐχε ά·κουστά τ» δνομά τού. Μά άπ'
κΐφάλι. γερμένο στά. τραπεζια έ αύτά, δέν βγιικε τίποτα γιά την
πανω στα μπρατσα τους.
Εϊχανε χρόνια νό. τόν Ιδοΰνε
τόν Άλκιβιάδη οί φίλοι τού. Παρά-
τησαν τό παιχνίδι τους σηκώθτ,
καν άπό τούς πάγκους και τόν ύ-
ποδ·έχτήκανε μί μργάλο ένθουσια-
σμό καί αδολη χαρά. Τόν έκερά-
σανΐε καί τούς έκέρασε. Τόν έρω-
τησαν ΰστερα γιά τούς λόγους πού
Ό Άλκιβιάδης, άφοΰ τούς έμ,ίλη-
σε γιά την ζωη τού καί τίς δου-
λειές τού στό Βονκουρέστι μέσες
δκρες, τούς εξέθεσε μ' έμπιστοσύ
νη την περιπίτε'.ά τού μέ τόν Κα-
ραγκούνη:
Μέ §πεισε, τούς εΐπε αύτός δ
Μπέηξ, πώς ό πατέρας μου μέ
άποκλήρωσε %α< γιά νά μή χάσω την κληρονομιά, προσφέρθηκε να σηκώση την «παραδόκασσα» τού καί νά την φέρη στά πόδια μόν. Τυφλαχμένος άπο την δίκαιη άγανά κτησή μου γιά την άδικία πού μοΰ ί-κανε ό πατέρ<ις μου Αέχθηκα τίν εξυπηρετήση τοΰ παληό τουρκον, χωρΐς νά συλλογισθώ, πώς αύτός, χωρίς διάφορο δέν θά επερνβ Α¬ πάνω τού τέτοια εύθύνη, πού μπο- ρεϊ νά τοΰ <έκ"όστιζε» καί τό κεφά- λι. ΟΙ φίλοι τον, «ξαδλακωιμένοι^ άπό τό άψέντι τό ρακί καί την νΰστα δέν καταλάβανε καί πολλο άπ' οσα τούς εΤπε ό Άλκυβιάδηο Μά αΰτό δέν είχε σημασία. Ό φί- λος τους, εζητούσε την βοηθεία τονς κι' αύτη δέν ημπορούσαν νά τοΰ την άρνηθοΰν. Έτσι δλοι τους, μ' αΰτούς καί οί κοκκΌΐίΐτσες πού βρέθηκαν στό καπηλειό, κάτι ξε- πεσμένες καί Θλιβερές φρά'γκΐς, άκολουθησανε τόν Άλκιβιάδη στο πατρικό τού. Στό δρόμο συναντν- θήκανε καί ιιέ τρβΐς φίλους τους όργανοπαϊχτες, πού προσκολληθή- κανε στήν παοέα τιους... Μέ γέλια, Λειράγιματα τραγού- δια καί φωνίς, ψθάσανε στό σπί¬ τι τοΰ Ίαννηκη κι' δρχισαν νά χτυποΰν τή σιδερένια έξώπορτα, ώσάν νά θέλανε νά την ρίξου»τ. Μά έκείνη δνιεχε, έ'τσι κλειδαμπα- ρωμένη δπως ήταν. Τότε ό Άλκιβιά δης μάξεψε τύ «λεφούσ»» τού καί τό ωδήγησε στ' οπίσω μέρος τοΰ σπιτιοΰ, δπου {ίπως ξέρουμε, ί|Γα- νε ή πόρτα τ»,ς Υπηρεσίας. Αύτην την «ίχε κλειδωμένη κι' άκόαα καρφωιμένη ό Ίαννάκης, μά την προηγουμένη νΰχτα την είχαν ά- νοίξει. Άπ' αυτήν μπήκε ή Μας- κησία Γκιουστινιάνι καί δέν εφρό¬ ντισε νά την κλείση. Την βρήκαν λοιπόν άνοιχτή οί δλάμηδες καί χυ- θηχανε στήν άύλή, την στιγμή άκρι 6ως πού κατέόαιναν τρέχοντας την έσωτερική ξύλι·νη σκάλα γιά ν ά τό σκάσουν, ό Ραούλ Πασάς καί ό μαΰρος δοΰλος τού καί πού φώ- ναζε ή ψνχο,ταιδα τοϋ Ίαννάκη, ή Άννα πρίν λιγοθυμίση: «Αύτος είναι ό φονιάς τής Λονκρητίας, πιάστε τον». ^ Στά λόγ'α ούτά, πού ίφταναν , καιθαρά ως κάτω, στήν αύλή, τό μάτι τοΰ Άλκιβιάδη δόλωσε καί τό ' μυαλό τού οκοτίστηκε. "Ακουγε , Εαφνικά πώς σκότωσαν την άγαπη μίνη τού καί εΐχε μπροστά τού, ' τούς {[ονιάδες της. Απάνω τονς παιδία φώνα'ξε ) δ'γρια καί τραβώνντας τό ενα άπο τα πιστόλια τού πυροβόλησε. Τό 6όλι ΰρήκε κατάστηιθα τόν μαΰρο, ι πού άφήνοντΓ·; μιά κραυγή πόνον, ' τινάχτηκε, έγοΐρε μπροστά μαζϊύ- τηκε καί ξέι,/υχος κυλιστηκε σα/ «τουλουμι» σιήν σκάλα. Αίφνιδια- σμένος καί 6 Ραούλ Πασάς, τα Ι'χασε καί δέν ίπρόφτασε νά αμυν¬ θή. Κάποιος άπο τούς μακαντάσηδες τοΰ Άλκι6ιά5τ>, τόν έχτύπησ* κ«-
τακέφαλα μ' ίνα «μποιρμα·κλίν.ΐ">>
τής σκάλας >.ί' ε'πεσε κι' αύτός
φαιρδύς^πλαττς («τις πλάκες τής
αύλής, άνάσκςλο.
Δέσ'τε τον, πρόσταξε ό Άλκιβιά-
δης τούς ΰποτα'κτικούς τού καί τούς
εοειξβ τό σχο»νι ποΰ τίτα.·νε «τεζσ-
ΐνοχή τού στον φόνο τής άγαπημέ-
νης τον Λουκρητίας. Αύτός φαινό-
ΐαν πώς άγαποϋσε κάπκκα δγνω-
στή τον Μαιρκιιοία, πού «ΐύτοκτόντ;-
σε καί ήταν συϊυγος τής αδελφής
τού Σουλτάνοο 'Εσμάς Σουλτάνας.
Ό μαΰρος πού σκότωσε θά ήτανε
δουλος τού. Κι' αΰτός θά είχε
ξεκάνη την έι,κομένη τού. Μά γιο- '
τί; Καί πώς (ιρέθηκιε ή Λουκρη-
τία στά χέρΛΐ τού; Μήπχος την '
έξέκανε προσταγμιένος άπό τόν
Μουράτ Μπέη, (Καρατκούνη) ποΰ
την είχε πάρει τό άπόγενμα τής
π&ρασμένης ημέρας άπό τό σπιιι
τού; Αύτά θά τα μάθαινε άπό τόν '
ίδιο τόν Πασά πού θά τόν άνάγκα-
ξεη θέλοντας «αί μή, νά μ*λήση '
πρίν προστάξη τούς ορίλους τού '
νά τόν κρεράσοον. Γιατί &ν χον &■
φηναν νά ζήση ιθά κινδύνευε «σί-
γουρα» ή δική τους ή ζωή. "Ολων '
τους. Θά τόν κρβμοΰσαν λοιπόν
δπα>σδήποτε καΊ θά πετοΰσαν μα- '
ζί μέ τό κουφάρι τοΰ δούλου τον
καί τό δικό τον στήν καταδόθρα
τοΰ σπιτιοΰ, ποΐ ίδγαινε στήν θά- '
λασσα. €>ά τα έπερνε καί τα δύο '
τό ρέμα τοΰ Μπονγαίζιοΰ κι' ΰστε- '
οα άπό μέρε; θά ξεβράζοννταν '
τουμπανιασμένα, κι' άγνώριστα
στίς άκτές. Καί ή ύπάθεση θα '
Ικλεινε μέ την ταφή τους, δπως
σννέβαινε σχεδόν πάντα. Κανείς '
δέν θά νοιάϊοτατν ν' άνακαλύι|τη '
τούς φονιά&ες τους... Ι
"Ας άφήσονμε δμως γιά λίγο
τόν Άλκιδιάδη νά κατΐαστρώνη '
τό σχεδιό τον καί τούς «πλιαιτσικο '
λάγους» συντρύφους τού, νά μοι-
ράζουν την λίία τους κι' άς άνε-
βοΰμε στό σπίτι τοΰ Ίαννάκη νά
παρακολονθήισονμε τα συμιβαίνοντα
έκεΐ μέσα.
πλ.ηροφορήθηκαν την έκ νέον πα-
ραχώρησι ττ»ς περιοχής τους στήν
Βουλγαιρίτι, έγκατίέλει·ψαν όλοι
τίς έστίες τονς, φεύγονταις τόν έ-
πανερχόμενο βάρδαρο κατακτηΓή
Καί οί μέν κάτοικοι τοΰ Όρττ.
κιοι καί των αλλΛΐν έκτός ('ιπό την
Μανδρίτσα κίΊ τό "Ακ Άλάν χιο
ριων, κατέφυγεν στήν Ά5ρ)πολ·,
άπι' δπον, μετά βμηνη παραμονή,
προο>θήθηκαν «έ την μεσολάβησι
τοΰ Γάλλον Ποοξένου Ά6ρ)πΟΛχ-
(ος στήν Ρα'^τστό, δπιον παρέ'μτι
ναν μερικές ί]ι'έρε.ς, ένώ οί "Ελ.-
ληνες κάτοικοι τής πόλοεος τοί:
παρέσχον κάΒΐ; περιποίησι καί έ-
ξυπηρ«τησι. Άπό την ΡαιδεσΓΟ
τοΰς παρέλαι(5«ν έλληνικά πλοϊτι
καί τούς μετίΓτεραν στήν θεσ) νί¬
κη.
Οί Μανδριτσιώτες δμο>ς έκινδΐ
νευσαν άπό τούς Βουλγάρους /ο-
μιτατζήδες, πού μπήκαν στό %μ
ριό τους πρίν άπύ τό ταχτικό Βοολ
γαρικό στρατο, τό άπόγευμα ιοθ
Χαι66άτου τής 13ης Όκτω>6ρΛ-ι.>
1913. ΟΙ συλλήψεις καί ληστεΐες,
πού ίίρχισαν αμί-σως, τούς εδωοοιν
νά καταλάδοαιν τί τούς έιπ»ρίιμε·νί.
Εϋτυχώς ό Όπ/ιΛΐρχηγός Καβϊετιΐν
Άποστόλης 'Ερίνκογλον, μέ αια
παράτολμη ενεργεια τού, άπεμ<χ- κρυνε, τούς κομιτατζήδες άπό τό χωριο καί άπε?Λν·θέρο>σε τούς ανΚ
ληφθέντας. ΟΙ Μαν&ριτσιώτες τό¬
τε, έποΐφεληθέντες άπό την ά/ίθ-
λουθονσΐοβσα οιιμπλοκή|, κατέφν-
γαν στό γειτονιιιό 6άσος καί άπό
ε-κεΐ πέρασαν στήν Τονρνοκροιτοι'1-
μενη περιοχή τοΰ Διδ)χου. Φυσ1-
κά υπό τίς συνθήκας ποΰ Ιγινε ή
φύγη τους, δέν ήταν δυνατόν ν·'< πάρονν τίποτ; άπό την κινητή πε ριονοία τους. Τΰ πάντα έγκαταεί φθησαν στά <:;ατια τους, επιπΑΛ, ρονιχισμύς, τιμαλφη άντικείμίνα. "Εφυγαν μέ μόνα τα ροΰχα που φοροΰσαν. Την σωτηρία τους αμι-ις την πληρώσανε μέ την £ωή ΐοΰ σ' αύτό καί ·ίτά σύνορα χαράδρα, ΕΙρήνης Ζαναΐνη. Ή 6εοάντα τΐΛ>
δπου τούς «λήστευσαν καί την νΰ
κτα τούς &σ>Γκχ.ξαν δλους, 15 τύν
άρΐ'θμό. Γλύτη οαν μονάχα δύο,
οί όποϊοι προσε-τοιήθησαν τον νε-
κρό καί κατέφνγαν στό "Ακ Ά¬
λάν, δπου και άνέφεραν τό άπο-
τρόπαιο εγκλτιμο Άναφέρω τα
όνόματα των έθνομαρτύρων έκ>ν
νοιν, σάν εΰλαίίικό μνημότυνο γιά
την άνά.ταυσι -.ών ψυχών τους κα'.
σάν ελαχίστη ενδειξι έθνικής εί- στο έστιατόριο των Ι καί Ν. Σ τι
γνο»μοσύνης, γιά την μεγάλη το^ς φανού. Τα φο'π,τά ήσαν όρολογοΐ'
θυσία στόν ί}«>μο τοΰ
εΐχιε θέα παρι-ναματική. ΟΙ χχΜ?ι·τιυ
μένες καί μειλίχπες κόρες της πρό
θιΐμίς κα»· έξι«τρετικές. Ό αντρα;
της σι>μπα!θητΐλός ο«ΐί λιγόλογτς
καί οί σνγκάιοικοι πολύ εΰχοι-ι
σιτοι καί δυθ/ίεδαστικο'ψ Συν),
θως μεσημέρι —'βράδυ τρώγααε
Εθνους:
1) Ίερύς Παπσιμιχαήλ Τζουμι.
νΐδης, 2) Αθαν. Τζουμανίδης, γν-
ιός τού ίερέος, 3) Χρήστος Τσοιι-
καλας, 4) Ιωάννης Τσονκαλάς,
γνιός τού πριηγουμένου, 5) Δή ι.
Σταιμπολίδης, 6^ Άντάν. Χαλ-
βατιζής, 7) Βασ. Ντια»9«δης, ί)
Αθαν. Ντιακοι'Νης, 9) Δήμος Βε
λής, 10) Κων;νος Βελής, γυιος
τοΰ προηγούμενον, 11) Μαιργανκ-
της Παλασούδης, 12) Χρυσάφπς
Ρϊξος, 13) Δημήτριος Λεχτσής,
| 14) Σαρόπουλυς Μονταιφτσής ναί
15) Βασ. Άροιιπαιτζ,ής. "Ας είναι
αίώνια ή μνήΐιη τονς.
Κατά τό τέλος τοΰ Μαίου τοΰ
1914 καί οί Άκαλανιωτες, εύρο·
θέντες μπροιΐτα στό δίλημμα, τ ντί
δηλώσουν Βοι λ.γαρική έΐθνότηται,
ή νά έκπατρισθονν, έπροτϊμησα·ν ό
μόφιονα τό ξ'.υτερο. Καί άφοί;
φόρτονσαν τα λιγα ύπάρχοντα, π)ύ
μποροΰσαν νά πάρουν μαζί τους
μέ τα λίγα μ;ιαφορικά μ^σα π·Λ
διέ&ετο,ν (κι»οίως βοΐδάμαίξες), ξε
κίνησαν γιά τ!1 Σουφλί. Ή πό
ρεία τοατ ήτ ιν μαρτυρική. Ξυλΐ-
κοπούμενοι και ληστευόμενοι άπο
τούς Βονλγά/νονς κομιτατιζήδ"-
καί στρατιώτε-, ίφθασαν κακήν
κα«ώς στό Σϋΐκρλί, δπου άναγκα-
σθησαν νά έγλαταλείψουν δλυθ τα
μεταφορικά τονς μέσα καί τα ζώα
γιατί κανένας δέν δεχόταν νά ι α
αγοράση. Καί άφοΰ ύπέστησαν
γιά μιά άκόμη φορά αγοιο ξνλο·,
δαρμό(, ανεχώρησαν σιδ)κώς ^έ
φορτηγά βαγονια, δν καί εΐχαν
Όπλαιρχηγοΰ τονς Καπετάν Άτιο
στόλη, πού σκοτώθηκε άπό σφαϊβα πληρώσει κανο κ κά είσιτήρια καί τό
ένεδρεύοντος ί.ιμιτατϊή καί τοϋ άπάγευμα τής επομένης έφθασαν
τοϋ νιαιτροΰ Άιιούτίΐιο- στόν οιδ. στ'ΐθμό Τοξοτων 8πον>
9υ σκοιώθηκε στήν κα9ν- μέ δάκρυα χ'ίρας καί συγκινήισς-
στερημένη ςρυ-'ή τού. ο>ς, έπάτησαν σέ ελληνικό
Στήν περιοχή τοΰ Διδ)χου τού Τα βάσανα λι' αώτών εΐχαν τι-
κατέφυγαν, τιοέμειναν επί 6 η-ί- λειώσει.
ρίπου μήνες, ταλαιποιρούμενοι ν.ν "Ετσι έγκϊταλείφθηκαν τό
στε.ρούμενοι των πάντων, μηδε τάκιοι καί τα γύριο τον έλληνκ'"»
των προκρίτονν καί πλουσίιον έξη. χο>ριά. Καί ι-ινοχά καί Ιρημα Λ-
οουμένων. Οί δύστνχοι έκείνοι /α πό τούς "Ελληνε; κατοίκονς τονς,
τόρθ<ι>σαν τελικ,ά νά φύγουν,, αλ- θρηνονν την συμφορά τονς.
λοι γιά την Ραιδεστό καί αλλοι «Στά άνθισμένιι &εντρα τους, δέν
γιά την Κων).τολ.ι, άπ' δπου μ,ε- ψάλλοιν τώρα τα πσυλ' ,
έλιλ.ηνικά πλοΓι κι αύτοι, μετεφ°ο σάν βαρυχειμ^ν.ιό τα πλάκο>σε, ή
θηίίαν στήν θεσ) νίκη. Ι 6άρ*6αρη σκ.λαι6ιά.
Οί Άκαλανκοτες, έγκατέλειψαν Την δνοιξι σαν δλλοτε, τώρα δέν
μένως καλομαγε^?εμένα και οί σεο
βιτόροι χαμυγε'αστοί καί δρασιή
ριοι.
Έκεΐ συνανιήσαμε τόν Σεβασιι
ότατον Μητρ'Λΐολίτην Σύρου, Τή
νού, "Ανδρου, Κέας καί Μήλου κό
ριον Δαερόθεον. Είχε εριθΐΐ γιά δνο
βδομάδες μέ την όκολουθία τού.
'Εχοροστάτηοί μάλιστο. την ήμερα
τής μεγαιλομάςτυρος Μαρίνης 17
Ιουλίου στήν ίμώνυμη έκκλησία.
τού έρειπωμένοΐ) μοναστι,ριοΰ. 'Επί
σης έκ.είνβς τίς μέρες στήν παιραλίιτ
κη έκκλησία ίής Παναγίας τής θίο
σκέπιαστης ένχ'ΐροτόνησε είς διάκο
νόν — καπ>Η'>ν καιθηγητήν τής
θεολογίας πού μένει μόνιμα στό Ί
ερό νησί της Τήνου.
Στό Ιδιο ΐστιααάριο παρακολου
θήσαιμε καΐ τό πανηγύρι τής "Άν
δρου. Τόν 'Λνδριώτικο Μπάλλ>.
Μάς έν·θουσίασε. Είναι χορός εΐδυ'
πόλκας. Οί θαιιωνβς τμα πού όίρχτσί χχια.
τό ήλιοβαισίλεμα κράτησε μέχρι τίς
πρωι'νές ώρες.
Κατά την έκεΐ ϋιαμονή μας κά
ποία μερά κατε·6ήκο4ΐε σαή χώ^α
καί κάναιμΐ .-τεριήγηση. Περπατΐι
σαμε στίς ώρηϊες πλατεϊες τού
Καϊρη και Β. Γ^λανδρή. Εί
δαμε τόν άνδρ'όντα τοΰ ΆφαινοΓ'ς
Ναΰτη δωρεά 'ής οΓικογενειας Γι*υ
λανδρή καί Ιργον τοϋ καιθηγηχοϋ
Γεωργίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΖ
Μετάφρασις έκ της γερμανικης γλώσσης υπο Βασ.
Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Β) Ίλιας
κι αύτοι το χ<ο.ριο τους συγχρονα μέ τούς δλλους Όρτακινούς καί κατέφυγαν στα γειτονικά τουί, στήν Τοκρκοκραιτούμενη π·- τοΰ Δ δ)χου χο>ριά, Άλε.το
χώρι, Μεταξόδις, Παληοΰρι κ.α.,
χο>ρ'ις κι' αύτοι νά πάρονν τίποτε
άπό τα σπίτ,'ΐι τους. "Τστερα άπό
λίγες δμως ·.
■ψάλλου χελιδόνα,
δέν μοσχοβολοΰνε τα βουνά, 5έν
κεΛθηδοϋν τ'
Παγωμένοι βοριάδες
αλάργο τα πα*·διά τού-:,
κι' έτειναν ερημα καί μοναχά, μέ
συντροΐρά τό. δάκρτ<ά τους. (Συνεχίζεται) ΕΝΑΥΕΣΘΕ «Ις την > Υ Ν Ε Χ Η Μ Ο Δ Α
■•ου κ.
ΚΩΝ.ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθησις
τής εξελίξεως
τής ανδρικώς Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΛΙΑΘΗΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΛΙΔΑ Σ
Καθηγητάς Φιλιλογίας μέ ε,υθό
κιιιον .τροϋπηρε-σίαν είς Ί5ιο»τικά
καί Δημοσία Γνμνάσια άσκήσπς
επί μακράν σειράν έτών καί καθή¬
κον τα Διευθυντού είς "Ιδρυμα ιχηι·
δικής προστασίας, άναλαμβάνει την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχοίιον
καί Νέων 'Ελληνικών είς μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 755-606.
ΕΔ - ΑΛΑΜΕΪΝ
ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΧΕΙΡΟΤΡΓΟΣ
Δέχεται είς τό Ιατρείον τού, δδός
'Τψηλάντου 5 (παρά την Πλατεί¬
αν Ρηγίλλη; — Καλωνάκι —Α¬
θήναι), 6—8 μ. μ., καθ* εκάστην.
Τηλέφωνον 711.482.
Τα λεο>φθίΐιϊα της Έταιρΐίας
ετρεχαν δαι.ιι·)ναμιενα διασχίζον-
τας τόν παοαλια·κιό δοόμο πού όδη
γεΐ πρός τό Αλα.μέίν.ΤΛ δέν μάς θυ
μίζει αύτό τό όνομα. Είναιι μιά προ
6ολή παγκόσμια.
Πρίν 29 χρονια είχε άρχίσει ή
μεγάλη επίθεσις των Συμιμάχων ή
όποία έπ&τρανΐο νά άλλάξη την
πορεία τοΰ 5ίντέρου Παγκοσμίου
πολιεμο·υ. Τό πρωί π&ράσαιμε (Ι-τ'
ίκεϊ χορίς να σταιθιμεύσοι<με καί κατευθττνθήκαιΐί·· 8 χιλιόμετρα βιι- θος γιά νά .ΤΗΪμιε στην άκτή για λουτρά και ι[η»χ«·γίι>γία, μέ τα δι'ιο
>εοκρορεΐα τή; 'Βταιρ'είας πού ή
ταν ύπερπλήρη άπό σννεργάτος
καί συναιδέλφυ, ;. 'Εκεί άπολαι'-
οαμε κα'ι άποθα·ι<μάσαμιε τό σπάνιο χρώμα μιάς θεσπέσι«ς θάλαβσας. Χρωμα καταγάλανο καί νερ') ,τεντα,κάβαρο κοί κρυστάλλινχ) π.οο δέν χόρταινες νά τό άποιθιανμάιζης. Μέχρι τίς 5 ύ άΒτόγεΐίμα χαρττκη- με τή μαγεντιχή θάλασσα κα'ι ί- στερα έτοιμασ'βηκαμε γιά τό γι- ηισμό. Γυρίζοντας κάναμε σΐάσι στό περίφημο Άλαμέν. Έκεί στή αίχμηρή Ιρημο χαί μέσα στό λιο-ςυρι άναπαύονται τα κόκικαλα αυτών ποΰ Ιπεσαν γιά την δήθεν έλινθερία τοΰ κόσμον. Κατε-υθυνθήκΛμε πρωτα στό Ί- ταλικό Μαυσολεϊο πού στεκει έπι- Ολητικό μποθ'-τά σου. Καλλι,αάθ'μ /οο κ«.ί καλλιτεχνι- κό μέ δύο όοόη'·νς δείχνη την Ί- ταιλική νοοτροτΛ(ΐ πού δν καί ήττη μένη κατόρθοσε νά επιβληθή στόν τομέα αύτοι άπό αλα τα άλ¬ λα κράτη γιοτΐ στό Άλαμέϊ/ ? χούν ταφή στς,ιτιώτες άπό όλ'ζ τίς φυλές τοϊ» Κόομοΐ'. Μπαίνον τας λουτόν στό Ιταλικόν Μνημ,εΐο είς τό μέσον τοό παρουσιάξεται μΐα. έπιμή,κης μαρι:';οινη Τοάπεϊα ,ιέ τό λαξειμένο άγα'λματάκι τής Π ι- νανίας τής ν.ολοράξας είς στά¬ σιν προσευχής ο«ν νά ίκετενη Γον "Τψιστολ· νά όΊτοσοβηση Ενα δλ- λο μακελλιό. Γι'ρο - γΰρω σ' ·>-
λους τούς τοίχονς είναι έντειχι-
σμένα τα δνόαατα των πεσόντων
στρατιωτών *υ. άξιιι>μαιτικών καί
μνοίων αλλω/ Ίταλων φαντάροιν.
Άλήθεια οταν εΐσέρχεται καν;·;
στό Μααχχιελεϊον αύτό τοΰ ερχο.'
ταιΐ τό νού καί στή σκέψι δλα *α
τοαγικά πιεριστατιά καί τα φρι/ια
στοοά δράμΛτ.ι της τελευταίας άν
θρωποσφαγης.
Καταλ«μ€άνεται κανιείς άπό &έ-
ος καί ίλιγγο καί άραιματίζρ ται
την ανθρωπίνη άγριότητα έκιείνιις
τής ϊποχής κατά την Οποίαν δλα
τα εύγενή καί άνθρώπινα αίσθήμα
τα είχαν παραϋερισθιί υχλ στή θέ¬
σι τους εΐχαν μπή ή κακία τό μϊ-
σος καί τό άλληλ.οεξόντοίμ/ι.
Άφήσαμε τό ΐταλικο μα·κά6ριο
[δρτ·μα καί ν(ιτει·θννθήικαμιε
Άγγλικό Κοΐιΐηΐΐήριβ.
"Λλλο θί·ΐμ.α έξ ϊσου ργ
καί Λένθιμο πι>·) σοϋ θυμίζει τα κο
μητή,ρια των πόλεων μέ τούς σταυ
ροΰς τοπο·Θετη·χενους κατά συμμ -
τρική σειρά
Κά/θε σται>ρό καί μιά ζωή χα-
μένη. Σέ κάθε μάιρμαρο καί μ«Ί
άφέρωσι τής οίκογενιείαις γιά
άδικοσκοτωιμένο πα'ΐοί της. Άφ·ε
ρώσεις πού αυϋ ματώνουν ττρι καο
διά. Άφιερώιεις πού ήλθ«.ν νά τις
γράψουν οί ·ν«νΐίς τους διασχίςον
τας ώκεανού; χαί βάλασσες γιά ν·Λ
έκτελέσουν |ν«ι 6λι6ερό καθήκον καί
γιά νά άνακοΐΜΤΗσθοΰν λίγο ά,τ
τό ψυχικό τους πόνο. Είναι άλή
6εια μέ τό &μί·ασμα στά Κοιμητή-
ρι« αύτά δταν βλέπεις τα άδι-'ΐ-
χαμενα νειάνα των 20 καί 22 χοό
νιον κατεαεσαι άτό μελαγχολικες
σκέψεις καί φ.τντάζεσαι τί μέ-λλ,5ΐ
γενεσθαι ην ναμμιά <ρορά <Λ Με¬ γάλαι ?λθοτν σέ ρηξι μέ τα σνγ- χρονα τοομηντ.κά ό,τλα πού άν*- κάλνψαν καί ((τεΰρ,αν. Ακριβώς τότε θά «πέλϊιη ή σΐΎτελεια τοΰ Αιώνος καί ') ίξαιράντσις τοΰ άν- 0ί έ πων κ. Π.Κ. |ΐ«1ς ξενάγησε μιέ σ.ι τρήνεια καί ,Ίαςαστατικότητα. Εί δαιμε: Βόλι (5πό τα συντρίμμια τού | στολίσκβΐυ Λάμηρου Κατσώνη. Εί φολόγχη τοϋ ϊττ.νς 18&1. Διακοσμη τικτι ύδρία λαίκή; τέχνης. Διακοααη τική πιατέλα μέ τούς Βασιλείς Γεώργιο καί "Ολγα, Μελανοδοχιϊ όν των χοόναχτ τής έπαναστάσιείος Την Λβρύφημΐ) χάρτα τοΰ Ρήγα Φερρβίίου, που τνπώθηκε στή Βΐίν νη τό 1796. Τίς προσοΜΚτγραιφίες: ΚαλιλΐΝίκου Καμπώινη, Νεοφύτοϋ Καιμπάνη ΈΛΐανΑηον Ίεραπόλεωα ίιθνικοΰ εύεργέΤου καί τοΰ θεοΐΐί λου Καίρη. Έοιίσης καρυοφύλλια, κουμπούρες, γιαταγάνι» δπλα σπιΐ θιά καί ξίφη. Φεύγοντας ('.ηό την έαΐαρχιαχο εκθέση πήγαμι. στύν 6ν6λιονήκη τοΰ Θεοφίλου Καίρη. (Άξίξει νά προισθέσχ» συνοπτικά την 6ιογρα«ρι:ι τού άπό την Γενική Παγκόσμιον 'Εγκιυχλοπαίδΐϋ.). «Ό θεόφιλο; Καΐρης υπήρξε μί γονς τοΰ Γένοιις διοάσκαλος καί φιλή σοφος. Γεννήθηκε στήν 'Ανδρο τό 1784. "Εμαθε τα πρώτα γράμχα τα στήν Πατρΐκΐα τού καί συιμπλή ρωσε τή μοοφαχιή τού στίς σ%ολ;ς των Κυδωνιών τής Πάτιμου καί (ής Χίου. Σέ ήλικία 17 χρονόϊν έ«;ρτ, μοναχός καί Τ'χιτόχρονα έχειρο·το νήθη διάκονος. Τό 1803 πηγε στην ΠίΙζαν τής Ιταλίας καί έσπούδασεΛ' στό έκεΐ πανι.'ΐιστήμ.ιον φιλοσοφί'ΐ/ καί μαθημιατιν.ά. Τό 1810 έτοίξίόρν σεν στό Παρίοι καί καττεγΐνετο μέ φιλοσοφνκές μελέτες. 'Βκεί έγνώ ρισεν των Άδαιμάντιον Κοοαήν καί Ιγινε σν£-/ός τού φίλος. Τό 1811 επί 9 μήνες υπήρξε διευθιτν τής Τής Εύαγ-.'ελικης Σχολής τής Σμύρνης καί Λ.-ΐό τόν Σ.επτέμ<)ρ. όν τοΰ 1812 έδίοαξε στή σχολή των Κυδωνιών. Απέκτησε κΰρος ίτανελ λήνιον κοί, έ^οιτοΰσαν στήν σχο λήν αύτην πλήθος μαθηταί άκιομιι καί ξένον. Μεμντμένος στην Φιλικήν (Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου» Βεβαία πολυ άρχαία είναιΐ ή φοινικτκή γρο.·ίή· Τα πρβτκινκι. δ- μως τοΰ "Ομ1^^ δ^ γνι«ρνον τού
"Ομήρου δπου μνημο-νεύεται κατι
πού μοιάζει α'- την γραφήν είναι
τό Ζ'. τής Ίλτ'δος (στοιχ. Κ68 -
169). Είς αύτό ό Προίτος, έπιδ'ώ
κην τόν θάναΤον τοΰ Βελλεροφύ^
τού οίνιει σ' αύ'όν τώ. «όλιέθρΜ« οη-
μείά» (σήματα λυγοά). «Μά δέν
τόν σκότο>σε, ως άφτοΰ οέ βόχτϊιν
ξε ή καρδιά τού ) μόν στή Λυκία
μ' άπόκρυφα τύν προ6οδάιει σημά-
δια ) θανάτοιι, μές σέ διπλοετό 3"
νί&ι σκαλισμενα, ) καί νάν δείξει
τουλεγε στό ^έρο πε·θ.ερό τού,, γιά
νά χαθεϊ...) Ίλ. Ι1ά>Αη) "Επιστο-
λή αΰτό δέν ήτο. Έκτός τούτου πι
θανώς τό %<ορίον νά ϊχη άογότενι παρεμ6ληθτ|. Μπορεϊ κανείς νά άνονφέρτ) ί δώ τό χο>ρί.ον τοΰ Η'. τής Ίλ ί-
δος δπου οί ήγεμόνες βάίζονν κλή-
ρο ποίος θά ιιονομααΛση μέ τόν
"Εκτορα καί ύ Νέσ.το>& εκίνησε
κ«ί έτίναιξε τήτν περικεφαλα»«,ν
πού είχε μ,έσι τοΰς κλήοους. "Ε¬
νός κλήρος πιτάχθηκε 6ξο>. Ό
κήρυκας τόν δΐίχνει στούς ήγεμί-
νας των Άχαιών, άλλά κοΛκίς
δέν τόν άναγνυνρίξει καί λέει ο
"Ομηρος (Ιλ. Η'. στίχ. 186 -
18Θ) «Μά δειχνοντάς τού, στή
γραιμιμή παντοΰ σάν ήοθε τέλος
στόν αντρα ποιι τόν χάραξε καί
στό χ/αλκιένιο κς·άνος ) τόν είχιε οί
ξ«ι, στό λα,μπρο τύν Αία, τότε ά-
πλώνει ) τό χίρι ό Αίαις —πάι-ΐ
κοντά καί το5 τόν δίνει ό Κρα-
χτης— ) με 7«.·ρά τόν γνώοιυε
σάν τοδ&ε τό σημάδι.» ) (Ιλ. Πάλ
λη).
Άπό πουβίνά δέν φαίνεται ότι
τό σημάδι ήτο γράμμα.
Φυσικά άπο τό γε-γονός ότι ό
ποιητής δέν άνσχρέρει. την μέ
γο<ί«μματα γοαψή, δέν μποαοΰΑε κ-αί νά συμπ£τάν<ομ.ε δτι αιΊτή δέν ήτο γνωστή τύτε στόν "Ομηρο. Καί Βιργίλιος έπίσης δέν άναφί- ρει την γραφήν. Ό "Ομηρος ένώ πάντοτε άν«- τής Άνωτάτης Σχολής Καλών τεχνών Μιχ. Ίο,ιπρου. Άπό έκεΐ ©ατηρήσαιμε τό άκρωτήρι πρ<)ς τό λυμάνι που λέγεται Καδοστα ράς. Πάνω σ' «ύτό δεσηιόζει τό Κά στρο ποΰ ϊκτισ-τ ό ποωτος Βενηής αρχοντας Μαρϊνος Δάνδολος. Τό μεγαλΰτερο μΐρος τοΰ Κάστρου είναι κατεστιαμμένο. Ή γέφυρα πού συνκοιν^κν^ ?οε τό άκρωτήρι μέ "Εταιρείαν ΙΛρι^σε οτήν "Ανόριι την ΙΟην Μαΐου την σημαΐα της Έ ταναστάσεως καί ελαι&ε μέρος είς την άτνχή είς "Ολυμπον έ*στρο τεΐαν δπου ετναΛκματίσθη. Κατό πιν περιπλανήσεως επέστρεψε στήν "Ανδρο καί εθε^άπευε επί διμηινον τίς πληγές τού. "Τστερα έταιξί'δευ σε στό Ναΰπλιον καί την 11)1) 141 28 εχαιρέτησε δ·ά λόγου τόν Ιωάν ^ή Χώοα σώςεται άκώμα αν κοί πέ νην Καποδίστρ·αν. Κατέπληξε τ» 0«σαν 7 αλόκλί,ροι αϊώνες. "Έχε^ ' ακροατήριον μέ την εϋγλωττίο-ν σχήμα τόξου '.ιαί οί νησιώτες την τον. Ό Βασιλιύς "Οθων τοϋ ά όνομάζουν ιΚομάρα. Στή συνέχ^κι πένιει+ιε τόν Χρνχοΰν Στανρόν τοϋ έπισκεφ&ηχαμε τό 'Εμπειρίκιον Γη ' Σωτήρος άλ/ά δ Καίρης δέν άπ-- ροκομεϊον. Περ,ποττΐμένα τα δω,ιά δέιχιθη τό παχ)άσημον γράψας πρός τια τοΰ ύπνον καί καβάρια ή τίΚ | τόν Βασιλέα ότι Ικανήν αμοιβήν πεξαρία. Φιλ·>ξιν«ί μόνο δέκα γ; θεο>ροϋσε την επιτέλεσιν τοΰ πρ~;
ρονς πού περνΰνε ηρεμαι τα στερνά ' χήν Πατρίδα καθή,κοντος.
τους χρόνια. 'Εμπρός στήν μαρμά , (Συνεχίζίται)
ρινη πλατεϊα Τ(·Γ· Γηροκομείου ύη'ΐ
ρχουν οί προτο)4ίς τοΰ συνταγμαπ,ύ ι
ρχη Άν. Κθ4υιάνη πού σκονώ^η
στή μάχη τοΰ Κιλκίς τοΰ 1913.
κ-αί τοΰ ί«ττοί)ΐκ<τϋ μ ΔΗΜ ΠΑΣΧΑΛΗ. (1&14, — 1944) — Γδρυσε τό Μουοεο νής 'Ανιδρου καί ΰπηοξΐ νομάρχης σέ Λθλλές πόλεις καί νησιά. Εεχωριστή είκιόνα παιρουσιάξθιη' τα παιλιά όλόασιρα σπίτια μέ τους ανθοστόλιστον; ν.ήπους καί μέ τς ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΑΟΓΟΣ Σαυλίου 4 ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ. μ. λ. ΓΤΗΓΌΡΙΑΔπΣ 0 ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Δέχεται Βηλαρά 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου (Όμόνοια) 9 - 1 «αί 4 - 8 ιι.|ΐ Τηλ. 525.387 ς 0ρ<οπίνου γένον;. Εϋχόν.ρθα νά μή ?λθη ποτέ αύ~η ή στιγμή χ<ιί νά άποφΐυχθή μια καινούργια Άνθρ» ή ποσφανή. Χ. ΖΟΤΡΟΣ ΠΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΤΕ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΗΣ ΤΟ ΤΑΪΙΔΙΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Ό κομψός τόμος «ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ- ΚΡΑΤΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ 1971 σελίδεο 268, καλλ.τεχνικό έΕώφυλλο (μανιάτικτχ πυργος) τού Γερασίμου Γρηγόρη, 22 κεφαλαια άπό οτεριές καί θάλασσες Με- ρικά άπό τα κεφαλαια: Σ*οροο τό εύλαβικό νησί, Μετέωρα "ό Εανθος Χριοτός, Ήπειρος ή δωρική — Δωδώνη - Νικόπολις - Ναύπακτος, Κερκύρα πυρήνας πνευματικοϋ πολιτισμοϋ, Ζάκυν- θος τό πολυτραγουδημένο ΤΖάντε, Ίος (Νιός), θήρα _ Σαντο- ρινη το νηοι φαινόμενο, Τό νησί των Ίωαννιτών (Ρόδος) ι Μυ- οτράς - νεκρόπολις τής μεοαιωνικής ρωμιοσύνης, Σάμος η η· γεμονική, Σκίαθος στά χνάρια τοϋ Παπαδιαμάντη, Μανς, ή πα- τριδα τής πέτρας, Ίθάκη (4 κεφαλαια) „ - = Βιβλίο κατάλληλο γιά δώρο = δπως καί τα ταΕιδιωτικά «ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ» καί «ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ- (είκονογραφημένη). - -Η ΒΟΥΒΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ. (δ.ηγήματα) περ.έχει καί ίωνικά διηγήματα (βουρλιώτικα), κατοχικά, μεοοπολεμικά καί μεταπολε- μικά Τιμη 6ι6λιοπωλείου.......Δραχμα! 50. Στά κεντρικά βιβλιοπωλεία Αθηνών. Στόν Πειραια στό βι- βλιοπωλεϊο Καλούδη, όδός ΦΙλωνος, κοντά στό κεντρικό Ταχυδρομεϊο. φέρει δτι τό κθέΛς έψην«ο —. οούδλοο 5έν μάς λέει ιίοΐ δν έ6ρά. ίετο. Πάντως τό βρΟΛμο τό ήξα,. ρε- διότι δταν στήν Ίλιάδα (φ, 362) ό ποταψιος Ξάνθος β^ς^ νιατί τόν καταδνώχει ό "Ηφα«]ΐ0; μέ την φωτία τού, Λαρομοιάςπς, ό ποταμός αέ λίβητα, ποΰ βο^, δταίν ψήτνουν μέσα λίπος χαίροο. Ουδέποτε στ« όμηρικά τα γίν,εται λόγος, εάν τα έχρησιμοποιοΰ^το γιά τρθφή. όμως είς δύο χοχρία τής σειας (Όδ. Δ, 368 καί Μ. ) νίνβται λόνος Υ*ά τό ψάριμα. ΣΤ, ποώτο χωρίον προσπαιθοΰν οί ?>ν
δρες τοΰ Όδυοσέχος, στήν νήσο
Φάρον, πλησίον της Αΐγύπτου, ^
σανιζάμενοι άπο την πεϊνα νά ψ,
ρέψουν μέ τα «κυρτά άγχώστ^,
Στά δΐύτειρο > .ιρίον μάς οίνει —
οξής πα^ομοίωίτι (Όδ. Μ', ϊ51.
255).
(«Καί άπ' άκςη 6ρά%ου ώς & φ,
ράς μ' ?νο. μ'ΐζ-ρύ καλάμι ) 'ς τβ
μικρά ψάρια 6όλίι>μα προοφέοοι
τας, βυθίζει ) τό ταύρινο τό χέρα
το, καί αμα τό ψάρι πιάβη ) {{.
θύς τό ρίχν 'ώς ξηρά, κ*' έχείνα
λακχονρίζει· · δμοια κατ' βίΐα
λακτάριξαν 'ς τα βράιχη άναιδα·
σμένον,» ) Μ·τ.φ. Πολυλά.
Άπό τα ύνιοτέοω μποροΰμε νη
σιιμπεράνοχμε ότι τα ψάρια }|οαι
πε>ριφρονιμένη χά» άνάρμοστη γ»
πολεμιστές τρυςή. "Ισως τα στοιι
δια ν' άγαποΰσαν περιβσότΕΐ,ιο
Στήν Ίλιάδα (Π. στιχ. 746
748) γίνεται λόγος λΐπτομίρίοΐί
ρα γιά τό ψάρεμ« των στρίΐίώί
Δέν μπορΰαδ λοιπόν νά βγάλω-
με κανεΛΜ σνγνεκρΐίΐένο σαμΛέοα
σμα άπό τό γειονός ότι οΐά &αΐ(-
ρινά επί αίωνϊς ή «ιβίηοιις άπη*
γέλλετο άπό πόματος, διότι διότι
τότε ή μνήμη ήτο ίσχυρή χαΐ γ»
ρίζομτν άκόμη δτι τό έλληνυβχ
άλφάδητο μό'.ις μετά 500 χρόΐιιι
ά-ργότεοα (κ«τά τό ϊτος 403 ,ι.Χ
είχε πλήοο>ς συμπληρωθή. Κσΐ «
τε δμος ολίγο» μποροΰσαν νο δ»
6άσουν.
(ΣυνεχίΓ,εταιΐ
Τό Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ΑΣΠΡΕΣ~ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τής ΑΥΡΑ" Ν. ΔΡΟΣΟΥ
4ον
"Ειμεινε γιά λίγο άκίνητος. Μ'
Εξέτασε προσαχτικά. "Τστεπύπησ·ε. Πετάχτττ<α όρθή. Σηκώθιη^ κι' αντός. Άκού μπησε τό χέρι τού στόν ώμιο μου μαλαχά μά στα/θερά καί μ' άνάγκα σε νά ξαναικαθιοω. "Επειτα. ξιεκΛ'ί δωσε. Άμέ«υς γΰρισε μέ μιά μπο τίλια ούίσκυ και δυό ποτήιρια. Πρώ τη φορά στή ξωή μου Ιπινα, αύΤύ τό πιοτό. Δυσαρεστο στή γιύστ», στήν άοχή τουλάχιστον. Πνίγηκα. Κάιηκ«. Άηδίασα. 'Είκιείνος δέν Ιδεΐίξε νά νιάστη κε. Μέ 64ασε ν.Ί τό πιό> δλο, άθε ά
ζοντας μονορούφι τό δΐικό -τού. Στό
δεύτερο συνήοθο. κάπως, μά ζα'.Ι
στηκα πιό πο^ο. Τρίτο δέν κατο
ρθιοσα νά πιιο. Ό δγνωστος έξα
κολουθοΰσε νά η' έξετάζει ηιερίε
ργα. Κάπως όνήσυχα. 'Εκνευριστι
κά.
Νοιώθ«τιε καλλίτερα; Κούνησα τό
κ;εφάλι μου κα,ταιφατικά. Ποΰ είνα*
τό δωματιό σας;
Τόν χύττάξΛ. σάν χαμέντι. Αέν τα
ήξερα:
Πως είναι τ' ονομά
μ ς;
Προσπάθησαι νά τό θυμηθώ. "Ε
ι)>αιξα γιά λίγο τή σκέψη
Τό εΐπα κομ.τιόζοντας....
Τώρα μ,' έξέταΐζε άκόμη π»ό .τε
ρίεργα. Σάν νδθελε νά μπεΐ μέ
σα στήν ψυχή μου. Σήρβωσε ξανά
τό άκουστικό. "Ακουσα νά λέει τ'
όνομά μου μ χ δεν μ' ενοιαζε π·Λ
για τίποτα. Τό ούίσκυ ένε^γούσε
"•ρνττΐικά στύν όνγανκϊΐμό μοί1.
Οδτε τό αΐσθηιια της αΰτοσσυιντηρή
σεως δέν δούλ-ΐΜ:
Σέ λίγο έκλεισε ό τηλέφο>νο κ<,» θ κοντά μχη. Μ' ίπιαοε άπό τό χέρι καί μ' άνάγκασε νά σηκο) θώ. Τόν άκολοτ«θησα χωρίς άν οί σταση. Βγήκαωί στόν διάδοομο. Δέν φοδόμουνα κ«θιόλου. Μπήραχιιε στόν άνελκυστιιρα. ΕΙδα τό δακ,τυ | λό τού νά πατάει ό πέμπβ κουμπί. ! Ή διακόσμησκ} στόν 6αρ*ύ δνάδνο μο ήταν άπάλυια Ι*ια καί σ· αΰτό } τόπάτομα. "Εξω άπ' τό δο>μάτιο
ύ ή
μ ξω άπ τό δο>μάτιο
πού στα,ματήσαιι* εΐδο. τό κλειδί
' πάνκο στ ήν πόρτα.
Ό άγνίοστος «προστάτης» ανα
τ|>ε τό φώς καί μ' άφηοε νά περα
οω. Σ την τοναλέττα τό παλαώ μνο
οολόί μέ περίμενε δπως τό εΐχα ά
φήσει. Δάκρυσα...
Μπηκε κι' !, ί.ένος. Κύτααξε τό
ρολόί »αί τή 6αλίτσα. Τϊποτ' &λ
λο δικό μου δέν δρίσοοόταν έχϊϊ μέ
σβ'^ Κρατοΰσ^ την τσάντα καί φο
οοΰσα τό παλΐό .
στά χέρια μέ στοργή τόν
μου σύντίνοφο. Δέν θά τόν
| Ιεχνοΰσα ποτέ -ά. Ή πρόληψη
Ύενντ,θηκ,ε στό νού μου. Λές καί §φ
ταΐΎϊ ή άφηρηιιάδα μόν γ*ά τίς τρα
στιγμές πού εΐχα πεοάσει.
Ό αγνοχστο; μέ κύτταξε καί η&
μέ προσοχη. Μ' «ρευνβΰσε. Μέ
ζύγιζ*. "Οστε ... ·Ελλ·ηνίδα, Κιι
φεύγιετε σιδριο.. Γιά ποϋ;
Εΐχα συνέλβε-ι άρκετά Προοηί
θησα νά τοΰ έξ^ιγγήσω. Δέν μ»
ρεσα. Δέν εΰρισχα τίς κατάλληλ£(
λέξεις. Δέν τις ήξερα.
ΕΙδα έναν δντρα νά .τνίγΐ]
Σταμάτησα. Τό ρήμα ιβτροπ
ήτανε μ^Μρυά άπό τίς ννώ
σες μου άκβαα. Τό «πνίγω»
ζιικα στέλνει τι, σκέψη στό
ρό. Κανένα νόημσ γιά τόν
Έξακολουθοΰσε νά μέ κυττάζει «ι
ράξενα, σχεδόν υποπτα. "Ερ«ιξι
μιά ματιά στά ρολόίτου χαΐ πήίε
στό τηλέφωνο. Τό ΰλέμμα τού .τά·ν
τα πάνιο μου. Μίλησε μέ χομκο'
γιά λίγο κι' ϋστερα. μοδδωοί Τ'
άκουστικό. Στάθηκε δμως οί"^
μου πε αφήνοντας.
Άπ' την δλλη μεριά ηγθε ή «
νακούφιστι, μά καί τό ξέσπαο»>1·
Μιά άντρ*κή ο^ωνή όχοχχηψε· Ά
διάφορο δν είχε προφορά ιμ^
ξενική.. Μιλοίν»; έλληνιχά Τί σά;
σνμιθαίνει;
Οί λυγμοί μ' &τννξοΛ'· Κάθε >Λ
πτομέρβια τής ίρρκ'ΐ'ίξ οχηνη;
6γή»ε σάν χείμ<ιςοο; ολ' τό στόιι μου. Καμμιά διο.καιτή τον δέν π(μ σεξα. Οΰτε ί,έι,ο) άν εγινε. Τε*·1 ωσα την διήγησή μου «Α τα ίβ κρ>α τρέχανε <5στσίΐΛτητ~ μάτια ,μου. "Ενοιωσα την κυλάχι, άργά — άργά νεΰρα μου. "Ητο'νιε σίγουρο »»? η λίγο ©ά ξανάήρισχιη τον μου. Μά ή ςοινή με την ξεντκη προφθνά Βφτασε οτ μου φορνερά Αλλα'γμένη. Απότον.η. Γβαάτη είροννία. Πάρε δυό κατηπραυντ+χά *» ναινε «πό »0ί66άτι σου. Μην 9>
νοχλήοεις τόν κύριο
*Έμ«να ατρίονη Ό
πήρε τ' άκονττικό
κι' Βκλεισε τό
μουρρνξε μιά ματιά
καληνύχτισε κι' ϊφνγε
ΕΙμουνα ντροπιασμί
βα τα—ίνωση. 'Βξευτελισμό·
μ «ίχανε πιστΓψει.
Πώς ήταν δυνατόν νά
την φαντασία μου μιά
μερή Ιστορία; Γιά «κ> λόγο;
σα τόν έαντό μόν. Τόν
κληρο. Τή φίιι μου. «ου
την ύποσχΐσή της «αί Ι** ν
τόσο μακρνά ά.τ' τή μάννα 1*^
Κάιθισα στήν άοορη Τ<Λ/ τιοΰ άναποφάσιοτη. Ό χδί •Αάιμα.{)ο.ζ μοΰ φάνηκε .τολυ "Εσκαγα. Κύτταξα τό ρολ« «""'' σβητα. Δώδεκα καί '^"Λ<)- θι>μήβηικα ξαςννικά.
Ό Πέτρος 'Λύ. μέ
Π'ετάχτηκα Λρίιή. 'ί
ξανάφβρε βτόν έαυτό
τας ϊφτασα στόν
Κάθε οεντερόλεπτο μ<* ιορα. "Αν άςγοΰσα Τόν βοήκα νά μέ αίθουσα άναμονής. Ο6« δέν σ*&ρτηκΐ «ώς *ν ναινα. Μέ κΰτταξί &*

ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ
ΕΝΔΕ,κα ΛΡΟΝΙΑ ΜΕΓΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΗΡΤΞΙΣ ΤΗΣ
ΑΑΜΑΓΟΑ&Ι «ΝΑΟΤΥΣΣΕΤΑΙ
Η 0ΙΚ0ΗΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
ΛΑΜΠΡΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΑΙ ΚΑΙ
ΑΕΤΚΩΣ1Α,, με,θόδεναε εΛΚ,ς έξ άρχής την 1
ΕΝΔΒΚΑ χρόν,, μίτά την 'Λ | νάπ,τνξη τής κνΛοιακ% ^^
•νεξαρτοσΐα της, ή Κύπ<. >ς νίας διά τής έ^στ,μάν,σ,ε,ως μέ την
«αδίζει στ«(*οά στόν δρύμο τής βοηθεία ξένα,ν «ρογνωμόν^ν
Λρούδου καΐ τής οικονομ»* π; των βυο,μηχανικών
άναπτϋξεως. Μέοα σ' αύτά τα χ
ν» ά» τό 1960 μέχρι
τό Νηοί τής Αφροδίτης έχει ποα
θΐεαιματιΐκιά
σέ οΑους τοΰς τομείς τής οίκονομική
δραστηριότητος κα4 επέτυχε οσ·ι
δέν είχε ιέπί',ύχει κβιθ' δλη την 6ι
άοβοεια τής ιατοοίβις της. Ή ι" '
οηση τοΰ έμπορωυ καί της 6ιομ.η
χανίοις της ή αναπτύξη τής γεωρ
γίος, ή προοδοις στόν τουριστικ.0
τομέα ό οΐκτδομιικός όργασιμιός ή
εκτελέση 6οχτοοώ-ν έργων ύποδομτις
χαβάς καί ?, ΟΛιθδος τής πολιτι-
στικής στάθμι,ς των καιτοίκιον τής
Κύπρου άποπελοϋν χαρακτηρίση
κά δεοομένα της ουντελαυμένης προ
Οδόν είς δλους τοΰς τιομείς παιρά
την συνεζιξομενη έσωτβουκή πό,·»
τι*ή άνωμαύΛα ποΰ άιποτολεί σο
6αφόν άνασΓαλτιοοόν παιράιγοντα.
Κοβτά γενικήν .Ήιολογίαν δοκυν γνώ
ριζαιν την μίγαλόννησον ποό τής Ά
νεξαρτησίας καί την έπισκ-έπτονται
σήμερα ή ιΚύποος ίχιει άιλλά,ξει δψτ,.
Καί ά—ραλώ; δ*ν «Ιναι πολλές <λ χώριες πού κ.ατά τώ πρκΰτα μετα νεξαρτησιακά χς.όνια έχουν νά πά ρουσιάσουν τέτοια έπίδοση. Άλλά καί όσοι την έπισκέπτον- ται γιά πρώττ) φβρά δέν δυσκολεΰ ονται νά άντιληφθοΰν δτΊ πράκιειται γιά μιά χώρα συνεχώς άνα—τυισσο μένη ποΰ τό μέλλον της προο ω νίξει λαμπρό καΐ δέν θά άργήιση νά «άρη την θεσ» πού την άρμα.ει πού &α μποραΰσαν να ίδρυθονν καί άναπτυ στήν Κύπρο. Ακολούθως ή Κυβέρνηση ό,'οα&ε διάφορα μέτρα ό πως ή έκτέλέτη έργων υπαδομής ,'ι ιδρύση ΚιντρΐΛΐκοΰ Όρνα·νΐΛμΛΰ 'Λ ναττύξειως, ή έιφαριμογή τοϋ θεβμοΰ των βιομηχανικήν περιοχών , ή ι,ρ) ΛθΛθίηση τού δααμολονίου· γιά την προστασία βιωσΐμιων άιπύ τόν ξενο συναγωνιοιμό κατά τα πρώτα ετη τής λιε·ιτ>ουργΊας τιων,
ή μετάκληση ξένων έμπειρογνωΐτ ό
νων γιά ιειΐδικές μελέτες κ.λ.π.
Τα μέτρα αύτά είχον
Ίδ.ρΰθησαν πολλες
εες βιομηχιινικές μανάιδβς οί κυ
ιώτερες ίτών οποίων είναι: βργο
•τάσια συσκίευασίας κριεάτωιν χη
μ««ων λιπααμάτΐων, ύφααιμάτων δι
ιλιστήριο πετρελαιοειοων άμιαντο
σΐιΐιεντοσωλι'ινων, άποριρτυιπαντικαιν
ϋποδημάτων, πλεκτών, έιτοίμων έν
πλαστικων «ϊδών πυοΓϊ
όν μπι<ίκότ».ον κλπ. 'ΕπίΙσης ό είκτης 6ιομηχαινικής παραγωγης άνήλ&ε κατά 75% π·ερίπου ων έτων 1962 καί 1969 ένώ οί έξαιγωγές 6ιομ,τ)χα)νικιό>ν προιόντων
άναιμένε,ται να αύ&ηιθονν άπό 4,7
έκ«|τ. λίρες τό 1966 σέ 8,2 έκαιτ.
Χρες τό 1971.
Έν τώ μεταξύ γιά την
τέρ*» οτροώθρση καί αναπτύξη τής
όι.αμηχα-νία,ς μελε>τώνται καί
μέτρα
ξϋ των «νεπτυγμενων χα>ρών
τοΰ Κόσμου. Δέν βΐναιΐ ή Κΐ—ρ<ος τό νησί τής ιΰημερίας. "Εχει δμως κατο,ρθώσιε», μέσα σ' αντά τα έν δεκα χρόνια νά έξασιφα!λίσ>η στις
600.000 π€ριιΐ*υ των καττιοίικιων της
ένα δασικό επίπεδο άρκετά ύψηλο
τό δποϊο τηροΐΐμένιω'ν δλων των Ί
ναλογιων θα τό ζήλευαν πολλες
Μιά ειύγΐίνικη πρόσκληση ιιοΰ προ
έδραν, τοΰ '£3μπορ»βοΰ καί Βιομη-
χανιικοΰ Έπιμβλητηρίον Πεΐιραιιώς
κ. Πάνου Λώςον γιά την έπίσικεψη
τσϋ ελληνικόν περΐιπτέρου στή Δι
βθνή Εκθέση ΛευκωσΛχς Κύπρου
μας εδαχ»ε ·ήν ε-ύκαιρία γιά μια
.τολύ σύντομη. π«ραιμιονή στή χωρή
αυτή ποΰ υμως ΰπήρίξε
σέ έντνΛΐώσεις καί έμπιειρία.
άρκεί βεβαία γιά μιά είς βάθ'ος
καί πλάτος μελέτη καΐ
των πραγμάτων δίδει, δμως μιά εί
κόνα τής παιροΰσης
τού νησιοΰ όπ<ι>ς την άντιληφθήκα-
με καί θά τή/ παιρονσιάισονμε. Την
δλη εΐκόνα τής οΐκοναμικής
Βτάαεως τής Κύπρου «τυμπλήρωσε
"οί μιά ένδιαιφέρΐονσα
Μ«ς μέ τόν 'Αρχιεπίσκχλπ© Μα^.ά
ν«) την όποία θά τοιποβε.τήσσνμε
"«ΐαχάτω.
Ή κν6έρνι,<τη τής Δημοκρατίας τό 19#0 μιά οΐκονομία με τα συμπτώιιατα τής ύιπαναπτύ Σταισιμότης δσον άφορά την ΰψηλός οβαϊ, μεταιναστεύσεως έλ λϊιψη έμπισ.οσύνης πρό; τό μελ *"* τής οίκο"ομίας κα» ψνγάδϊευιο'·! •τρός τό έξωτιερικό πρ ο γβωργική έναοχόληση βιομηχανία παΐντελής άνε βασικών έ'ργων τα κυριώτερα χαρακιτηριστικα συνέ&εταν την ϊίκόνα τής οΐκονυμίας. Παρά την έσωτερική ανωμαλία ίΐερίοδος 6 μάρτυς θεαιματΊκής καί κοινωνυκής προόδου. Εΐνο 8τι ή πρόοδος αυτή έπετϋ Χ&η μέχρις Ινός 6α·βμοΰ χάρ<ς στήι """^Ιή ώρισ ιένοχν έξογβνών πιη νών ξενου ουναλλάγιματτος τα δσ' *» έκ των οποίων δμκος ϊχουν άς ι ^'Όθή ίκα·νοπσιΤΓτι·κως. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Στόν τομέαι τής 6ιομ,ηχα·νίας ι ίδιαιτέοηι ίμφαστ| καί σημχ ϋί°· μετά την άνακήρυξη τής Δην" κοατίας. Τό άρμόδιο ύπαυργίϊο ΑΚΑΝΘΩΔΗ ΠΡΟ5ΑΗΜΑΤΛ σέ 1.006.061 λίρες καί οί έξαγω- γές της πρός την Κύπρο σέ 40. 070.518. Δηλαδή, κατά τό 1970, οί έλλη,νικές έξαγωγές σημείωσαν αυξήση κατά 1.155.93ι8 ίλώριες ή ποσοστό 28% ϊν σχέσει πρός τό 1965. Τα κυριώτερα1 ίλληνικά προιόν τα πού εξήχθησαν τό 1970 στήν Κύπρο είναι: "Ορυ,ζα, σιγαριέττα, πειτιρΐλαιοειδή, (ραιρμαικευτι<κά μ- πάσμαιτα, δέραατα κατειργασμιενα, χάρτης, νήματα, πλεκτά, άμιαντο- σιμεντοσωλήνες, σωλήνιες ίπί σιδή ρον, μεταιλλΐ/ίά δοχιεία, σΰρματα καί καλλώδια κ.λ.π. Έξ άΊλλου, τα κυριώτερα έξαγόμενα άκα'τέργα'- στα, άμίαντος άκατεργαστος, σΐιδη ροπνιριτης, χημικά προιόντα, νήμα τα ύφαντυκά, άντικείιμενα τέχνης, κ.λ.π. των οποίων εί¬ ναι ή έπέκτοοση τοΰ βεαιμοΰ των ίιαμηχανιικων περιοχών ή έφαρμθίγΐ/) :αΰ ΒεοιμΛΰ των Έιλεα»θέρ<ι)ν Ζωνών 1 Ε&ρυση Ίνστιτοΰτου Τυποτιοιή σεως καί ποιοτικοΰ 'Ελένχου ή ά σέ όδικά έκΛαΐι&ρυτΐ5<ά ι &ριύμα|τΐα τοϋ ίξωτερικοΐ) ΐηταλλήιλων τοΰ άρμσδίου ύπονριγείοιυ γιά εΐόι κ.ευοη σέ &έιι,ατα βιομηχανικώς ά ναιπτΰξβως κλπ. ΤΟ Ε.ΜΠΟΡΙΟ Σχετυκως ιιέ την αναπτύξη τοΰ έμπορίου οί προισπάι&ειες άπο6,λ πουν <ηήν βΕλτίωση τής άντατγωνι (ΚΜίής θέαεως των κιι«τιρ<αικ)ων έξα γωνών την έπέκηαοιη των ύφιστι' μένιων άγορών «αί την εξευρεθή, νέ ών. Βαισι.κός ι'ντικειμενικός σκοπος τής έμπορικής πολιτΐικής είναι ίι έιπίτευξη ενός διαιρθιρωιτίΐκώς υγιοϋς Ισοξυγίου πληρωμων τό όποίο ν» έξαρταται σέ μικιρότερο 6«ιθμό άϊΓ') ά*τταιβείς ~τγβς ξένον συν«λλάγμ<ι τος. Δυβτυχώς λΐόγιο τοΰ νεο«τυ στάτου τής οΐκιονομίας της ή Κύ πρός εχει συνεχώς αυΕη<τη τοθ έ'ΐ της έλλείιμμοιτος (53,8 έ κα/τ. λίρες τό 1970) τό όποίο 6ε βαιΐαι καιλύπτεται. άΊπό (τούς άδήιλους ιόροιις. Μάλκττα γιά τό 1970 τό >«οξύγιο πληρωμων
δναισμα 10/, 4
τό μεγα,λύτερο
μ^ πλε
λιρών ίΐ»ύ
άιπό της ίδιρύ
σεως τής Κυπριαβίής Δημοκ.ρατίας.
Ενδιαφέρον παιρονσιάξει ό πα πίνα·κας γιά τό εξωτερικώ έιι
ηιάρτο τής Κύπρου κ«ιτά τα τβλβυ
ταϊα χρόνια.
Τα κιιριώτερα προϊόντα ποΰ εΐ-
σάγει ή Κύπρ·ος εΐννιι: Εϊ&η &ΐιατιρο
φής, ποτά, καπνύς, όρνκτά., καηχτ.-
μα καί λΐΛαντικά,, ελαίαι κα! λίπη,
χημικά κιαί &ιομηχατνιικά ηροιόντα
ν.λ.π., ένώ Ιξάγει έοιπεριδοειιδη,
«τταφύλια "ρώμηλα, οίνόατνετ<μ«, κ.ς»Μσιά, σιδΓ,ιρο.τι·ρίτη, έμπλοι·τι<τμί να χαιλκοΰχα μεταλλεήμιατα, άιμίαν το κ.λ.Λ. ΒΜΠΟΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Παρά τό γεγονός ότι τό έξω- τερικό έμΛΟρίο τής μεγαλονήβου ό λ με,ρος τού μέ τίς #«ρες τής ταννιοοης Κοινοπολιτείας βν τού¬ τοις αρέπει ν(· ιτηιμΓΐιωιθή ότι ή Κ υ πρός σάν άγοοά ένδιακρέρεη β,αεαιι την έλληνική οίκονομία, μέ την όποία εχει δ.-σμοΐις ποΰ καθίβταν- ταιι ί>λοένα νλύ ατε-νώτιειροι. Είναι
δέ ή ιμόνιη πΓ,ριοχή μέ την όποία
ή Ελλάς έ'χει ένεργητικό Ρΐμποθΐ""
Ιίτοζύγιο.
Εί&κκώτερα, οί βίααγιογές τής
Ελλάδος άπό την ιΚύπρο κατά τό
1970, άνήλθο-ν σέ 1.242.056 λίρες
ί έλλέ έξ
καί οί έλληνικές έξαγιο-
γές πρός την χώρα αντή σέ ί>.
226.456 λυίρες. Κατά τό 1969 ·*
είσαγωγές τής Έλλά&ος ε'φθασα.'
Η ΙΈΩΡΓΊΑ
Ή γεωιργία πού σνμβάλλει πε
ρισσότιερο άπό όποτονδήποτε άλ¬
λον τομέα στό Έθνικό Προιόν, υ¬
φίσταται άαΐό έτους είς ετας σαι>ι-
ρές διαικνμάνΓ.ιεις, έοτηρεα,ζοιμενη 6-
πό τίς καιρικές συνθήκες μέ άπο-
τέλεσμα καί ό ρνθιμός άναπτΰξεοκ
τοΰ έθνικοθ ιϊσοδήμιατος νά κνμαί
νεται αναλόγως. Συγκεκριμιένα,
λόγω δνσαενών καΐιρικών συνθη-
κών, τό 1970 ό όγκος παιραγωγής
εμειώθη κατά 7,2% σέ συγκριση
μέ τό 1969, άλλά σέ άξία ή μείίΐΚΜ)
αυτή ήταν ,ι.κρότιερη, ήτοι- 5,9%
7, 3 έκατομ. λ,ίρες. Ή παρατηρου¬
μένη έξ άλλον Γ'λλ*ΐΐψη έπαρκοΰις
ύδατος αποτελεί <5ο(μο6 άνασταλ τικόν παιράγοντα στήν αναπτύξη τής γεονργώα-. Παιρ' ίΐλα αντά, κατά την πε θίοδο 1960—(39 τό καθαρόν προί όν στόν γεωρνικ'ι τομέα αύξήιθηκ.ε Λατά 162% σέ τ<;έχουσε.ς τιμές κια'ι κατά 111% ίέ σταιθιεριές. Ή αυ¬ ξήση κατά την περίοδο 1950—50 ηταν μόνο 59% καί 26% άντιστοί- χος. Έξ ίσον ένηιπιοκΐιαική ύπήο ξε καί ή έπϊδοση των έιξαγωγων γεωργι,κής Λροελενσείος. 'Τπετ<>ι-
πλασιάσθησαν σνρδόν καί έφθασαν
άπό 6,9 έκατομ. λί,ρ&ς τό 1960 ,σέ
23,2έκατ«μ. τό 1%9.
ΟΤΟΤΡΙΣΜΟΣ
Ή σχγμΜσίο. ποΰ Ιχει δοθή στήν
γεωργία καί την 6ιομηχανία δέν
νά σννιεχίσουν νά βλεπηυν -ιόν τού
ρισμό σάν τύ σπονδαιιότιειρο στήιρι-
γμαι γιά την οίκονοιμικ,ή τους άικ-
μή. Έκτός Λπό τό θαυμάισιο κλί-
μα, τίς μαγευ,τικές άμμονδιές καί
τα βοννά, τίς εξαιρετικόν ένδιαςρέ
ροντος άρχαιότητές της, ή Κνπρ·>ς
^χει καί άλλα ανεκτίμηγΐα πλ-εονε-
κτήμαιτα: καλές σχέσΐΐς με δλα
τα κράτη, 2να ύπέ,ροχο όδικό δ(-
κτυο, τέλειο δ εθνές άερο&ρόμΌ
καί κάτι άκόιιη σημαντι,κό: τό έα-
ποιρικό δαιμόνιο των Κυπρίων, κ<ΐ θώς καΐ την εντιδεξιότητά τους νά «πισημίχιίνουν μκχ καλή έπενδνση, δταν αυτή παρουσιάζπαι. "Ετσι, τό τουριστικό ,ρεΰιμα, ποο; τή μεγαλύνησο άρχισε νά όγκιοΰται Ό άριβμός των τουριστών άπό 25.783 τό 1960, εφ&αισε τοΰς 118 006 τό 1969 καί σέ 126.000 το έ τος 1970, δηΛαδή πεντσιτλαισίάσιθη κε σχεδόν, τύ δέ τουριστικό σννΐαλ λαγμα ανξήθ'ΐκε άπό 1,8 έκατομ. λίρες τό 196'), σέ 7,7 έκατομ. τό 1969 καί 8,4 ί,κατομ. λίρες τό 1970 Ή άλματώδης ουύτή άνάπτ»ξη Τοΰ τοι>ρισιιιοΰ σ;ήν νήσο, δηιμιούί}
γησε την άνάγκη άνεγέρσεΐΰς με-
γάλ*>ν καί συγχρόνων ξενοδοχεΐ'ΐ-
κών μιονάδίον, Ιδιαίτ&ρα δέ στήν
Άμμόχοστο, ή οποίαι σιιγκεντρω-
νει τό 80% περίπον τής δλης τονι
ρυστικής κινήσεως τοΰ νησιοΰ, λό
γω τής ωραίας θαλάσσας καί των
πολλών άρχαιολογικών Ινδιαιφερόν
των της.
Θά ήταν παράλειψη δν δέν άν,ι
φέραμε στό σηιιρΐο αύτό την σημαν
τικα'ι συμβολή τής Άρχιεπισκοπί|ί
Κύπρου στήν άνάπτνξη τοΰ τοι»ρ -
σμόν. Μέ τα νεςάλαιιά της συμμΓ-
τέχει στήν ίορυση νέων ξενβδοχει
ακών μονάδιον, μέ σκοαό την ϊ-
Ηιντηρέτηση τοϋ έλεγχομϊνου τοι.-
ρισμοϋ. Σιιμΰολή έπίσης στή του-
ριστική άνάπτκξτ» τού νησιοΰ άποτε
λεΐ καί ό ίδουθείς τό 1970 Κιντρια
κός Όργανισμός Τοι»ρισμοΰ. ό ο¬
ποίος έ'χει την εϋθύνη σιιντονισμοδ
ολων των δρασττχΜστήτων τοϋ τού
ριστιικοΰ τομέοΓ.
Τέλος, τό αδικύ δίκτυο βελτιώ-
θηκιε σημαντ'κά, Ένώ τό 1961
υπήρχαν στή Κύπρο 1.204 μίλκΐ
άσφαλτοστ.ρίοιιέν<,)ν όδών, τό όλι- κό μήκος τώ/ όδών αυτών άνήλθ° σέ 2 500 ,μίλια πε·ρίιπον. Έπίσης γιά την καιλύΐϊρη και άποτελεσμ«- τικώτερη εξυπηρετήση των έπιϋ^' των και την διακίνηση βμπορετιμα- των πρός καί άπύ την νήσον, κα- τοισκει,νχσθτισαΛ' νέα κτίρια στόν ά- ερολιιαένα Λρΐ'κ('>σίας, έγκαταστά-
θτροαν νέα ΐ-κσΐ'γχρονισμενα βοη-
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Τα παιραπάνο) ΐν σιιντομί<ϊ ΐκ τεθέντα έπιτειη'ματα, δέν πρ*π ι δέβαια, νά δημιονργήσουν την έν- τΰπιιοση ίίτι ιίλα είνία ράδινα καί δτι ή Κ-ιιπριαν.ή οίκονομία δέν άν- τιμετωπίξει προΰλήματα τόσο »« κροπρσθέσμοι.» δσο καί βραχυιπρρ- θέσμου <ρύσεο)ς, διαρθριοτικής λίι αλλης μορφή;. Έν πρώτοις τα ε- ΑΙ ΤΠΕΤΘΤΝΟΙ ΔΗΛΩ Σ ΕΙΣ ΣΤΝΤΑΞΙΟΤΧΩΝ ΤΟΤ ΛΗΜΟΣΙΟΤ Νά άΛοστέλλίονται έντός τής έ πομένης είς την Μηχανογραφικήν υ 'πηιρεσίαν φορολογίας αί χχιθ' έ κάστην παρα/ αμοάνάμεναι ύπευθυ νοι δηλώσεις των σννταξιονχ(ι)ν τοΰ Δημόσιον. Τούτο εντέλλεται τό Οίκφομικών διά σχεπτικοΰ γρ,αιφηματός τού ίτρός νομαρχιας, οικονομικάς ϊφοςίας καΐ δημοσία ταιμεΰα. Ή παραλη>ιος πρός την έκΡιο των έξαγωγικών δραστηριοτήτων
ΧΟΡΗΓΕΙΤΑΙ ΔΑΝΕΙΟιΝ
1.050 ΕΚ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΤΕ
Δάνειον 1.050 έκ<ιτ. όραιχμων χορηγεΐ τό Ταχυδρομιον ταμΐΐνιη ριον πρός τόν ΟΤΕ πέραν τού χο ρηγηθέντος δανείον των 270 έκ. διά τό έντεν5υτικόν πρό^γιραιμμιι τοΰ 1971. Τό δανείον διά τό οποίον παιρεσχέθη ή εγγύησις τοΰ Δημο¬ σίου «Ιναι έξοψλητέον έντός Πε τιίας πρός 7,5ί-.. ξοδα άπό έξωγενεϊς πόρονς δέν είναι μέν ή .τρωταιρχική κινητήρΐΛί δνναιμη τής οίκονομυκής άναπτιυξε <ος, έξακολον»θοΰν ίίμως άκόμη ν<Ί άποτελοΰν σηααντικό πΐοσοστο των άδήλων πάρων τής οίκονομιίας. Έξ άλλαι», ή γεΐ'<ργία, όπως προανΐ:- φέρθη, νφίσΓαται σοβαρές διακυ- μάνσεις άιπύ -,ίς καιρυκές σννθήκ.-ς καί την έ'λλε'ψη έπαρκοΌς ύδατος, ένώ γιά την ,ίξιοποίηση τού τουρι- στικοΰ δνναμινοΰ τής νήσου άπα'- Γοΰνται άκόιιη σοΰαιρές έιπιενδί"- σεις καί π&λλές όργανωτικές καί άλλι,ες προσπάΗ·ει*ς. Τέιλος, ή συνει σφορά τής ίπομττχανίας στό έιθν- κό είσόδημα έξακολονθεΐ νά είναι χαιμηλή, λαιιιβανομένον ύπ' όψιν τον σταιδίου άναιπτνξεοίς τής Κύ¬ πρου. Δέν άνταπανρίνονται είς την .-ΐρα'γματικότητα τα περί έπ·εκτάσι· ως τοΰ Ν. 1213)55. Τουτο ανεκοίνωσε χθές τό ώ- 7ΐουργείον Οίκονομικών έξ άφο^- μής δημοσίευσις σχετικής πληρο φο^ίας. ΜΙΑ ΣΤΝΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΑΚΑΡΙΟ Μία ένδιαιφέρουσα καί κατατ.ο;τι στική συζητήση ·'νρω άπό τα οίκιι- νομικά θέμαΐτα τής Κύπρου, «ίχομε μέ τόν Άρχιεπίσκοπο Μακάριο. κο τα την διάρκιεια τής όλυγοημ«ρου παραμονής μης στήν μεγαλόνησο. Μάς δέχθηκε ιιέ πολύ καλοκΐννη στό πραεδρικό μέγαιρο, ποΰ θυιυ- ζει μάλλον μοναστήρι ή ήσυχαστή οιο, ,ταιρά προεδρικη κατοικία. Μά σα στύ άπε5ιττο περιιδάιλλον τοϋ προεδρικοΰ γραφείον, ό Άρχιεπί- σκοπος Μα·κάριος μάς άνέλυσε με περισσή σαιφήνειυ καί πειστικότητο την οίκονο,μικη κατάσταση τής Κύ προν, τούς στόχονς νκά τίς έπ.- διώξεις τής .ιολιτικής τής ύπ' αυ¬ τόν Κυβερνήσεως. Καττ' αρχήν έξεδήλα>σε ζϋ>ηρι
ενδιαφέρον διά την περαιτέρω α¬
ναπτύξη των οΐκονομιχών σχέσε¬
ων μέ την Έλλάδα καΐ είδικώτεοα
την διευρυνθή των έμπορικών σ>υ '-
αλλαγών, πράγιια τό δποΐο έπιδιώ
κει καί μέ άλλες ενδιαφερομένη
χώρες.
Άναφερόμ-νος στόν βιομηχονι
κό τομέα., εΐπε δτι έπιδιώκει νά δη¬
μιουργήση βιώσιμες βιαμηχανικες
μονάδες καί ,Ίχι δασμοσυντήρητρς,
άποιφε'ύγει δέ την ιδρύση μεγάλων
έργοστασιακών συγκροτημάτων, τα
όποία μέ τα λύμμααα καί άπαβ' ή
μο»τα αντών ζημιώνονν τό φυσι>'ό
περιοαλλον καί είναι είς όάρος τής
τσυριστικής ιναπτΰξεως.
"Οσον άφορά τίς ξένες έπενιδύ-
σεις, ό Άρχιεαιίσκοπος Μακάριος,,
ύπεγράμμισε Γίτι δεχεται υπό δρους
ΐήν τοπσβέτη,τη ξένων κειφαλαίω·ν
σέ επιχειρήσας έλεγχόμενες άττο
ΚυΐΓτρΙονς;, καΐήι ηασοστύ 51%. Τέ·
τοιες έπενδύσ*ις είναι εΰπρόσδ&-
κτες άπό τσΐ'ο^στικό κνρίως τομ'Ίι
και μάλιστα σε περιοχές δπου δέ
εχει άναληφθή άκόμη σχετική προι
το&ουλία άπό τοπικούς φορεΐς.
Πιστεύει στόν έλεγχόμενο τουρι-
σμό, γιατί, ι'πως {ντοστηιρίξ,ιι, π
ΰπεραετρη αϋ^τνση τοΰ τουριστικοθ
ρειιμαιτος β«ΐι έχη σάν άποτ«λεσ(.ι«
την αυξήση »οϋ «οστονς ζωής σΐίι'
μεγαλόνησο. Ή μιεγάλη κατανάλυ)-
ση τοιπικών αγαθών, «ίπε, δδηγ'"ΐ
στήν ελλειψη αυτών, τα όποία π.ρέ
πει νά είσαχθοΰν άπό τό έξωτερι-
κό μέ άπώλε'τι πολντίμον συναλλά-
γματος. Έπισ'ΐς, εΐπε, δτι ϊχη ά
παγορευσει αέ νάμο την πωλήση
κυαρια'κής γής σέ ξένους, γιατί
την θεωρεϊ σάν μιά «νέα μορφή
άποικιοκρατίας».
Η ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ
Άνησΐ'χίες έξεφραισε γιά την έ
πικειμένη είσο&ο τής ΒρεταννίίΊΐς
στήν Κοινή Άγο·ρά, ή όποία δυνα¬
τόν νά έπηρεάση δυσμενώς δχι ιό
νο την έξαγοιγή των κνπριακ'ϋ>'
γεοργ<κών προιοντιιον, άλλά καί των 6ιομηχα"ΐκών τοιούτων. 'Τ- πάρχει κίνδυνος. δηλαιδή, ή Κύ- προς νά χάση την νπάρχουσα εύ- νοική δασμθννογι/ή μεταχείριση, ώς καί άλλες οιευκολννσεις λόγψ τής κοινοπολιΤειακής της σννδέσε· οις μέ την Λγορά τοΰ Ήνο>μ. Βιι-
σιλ,είου. Πάντας, δ Άρχιεπύσκο-
πος Μακάρι-ος προσέθεσε δτι ίΐαοα
<Γθλουθεΐ άπύ Λθλύ κοντά την δι ι- δικασία γιά την ε'νταξη τής Βρε- ταννίας στήν ΕΟΚ, ένω παράλλη- λα συνεχίζονται ή προσπαθεία γ-·ΐ την υπό εύνοϊκι^ϋς δρους σύνδεση τής Κύπρου μ έ την Κοινή Άγορα. Πρός τουτο, εΓπε, εχει έξασφαΗ- σει την ύποσήριξη πολλών χωρών μελών της. Γ. Λ. ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ μηχάνησιν τής χώρας ένίισχνσις ανάπτυξις των γεωργικών κΐτιχει- ρήσεο>ν καί γενικώτερον των έ
πιχειρήσειον αί οποίαι, καταγίνονται
μέ την διακιίνησ.ν καί διάθεσιν των
γεωργικών προιόντων, είναι ενας
ε-κ των ΐνΐισικιΤΐν' στόχων τοώ Πεν-
ταετοΰς Προγςάμματος Οίκονομι-
κής Άναπτύξροίς. Ασφαλώς δέ,
αποτελεί σημαντικόν βήμα πρός
την κατεύθυνσιν αυτήν ή τελενηοΛ-
ως ληφ&είσα όπάφοισΐς τής Νοιμι-
σματι.κής Έ-τγ οατής διά την ενί¬
σχυσιν τής δτ,ι.ιουργίας οοαί άνα-
πτύξεως συγχρΐΛ«ο>ν μονάδων τυ·
ποποιήσειος καΐ έΊμπορίας
διατροφής καΐ έτερων
,τροίόνκον, προορι£οιμ+·νο)ν διά την
αγοράν τής όλλοδαπής.
Σ υγκεκριμρνΐ'Κ, ή Νομισματική
Έπιτροπή ενέκρινεν, δπίος «ί Τρά
πε?ζαι, σι<μπεριλ<Αμ6ανομενης και τής Αγροτικάς Τραπ^ζηςι, δανειο δοτοϋν έιπιχεΐ{ΐή·σεις σι>γκεντρίι>σΓώ
σεως, τυποποιήσρίος, σιντκευιαισίας
καί δια'θέσεα)ς είδων οιατραφής
καί έτερον γ?(ΐργι»ιών προιόντων,
αί οποίαι πρυ'βαίνονν είς έ»τενδύ-
σεις άνιοτιέοας των 10 έκατομμυ-
ρίονν δραχμών.
Είναι προφαΐνές, ότι ή συνεχης
καΐ μεθοδική [ίελτίωσις των σιτνθη
κων διαθέσεως των γεωςκγικών
μας προιόντίον ΐ'ις την άλλοδαιπήν,
παραμένει άνάγκη «τιταικτιΐίή» Μ'έ
γα ιμερος τοΰ έ3(οτερ<·κοΰ μας έμπο ρίου δασιίιζεται έ^ιϊ των γκοργιικών μας προίόντων. Καί παρά τα άν«ιμ φισβήτητα έπιτεύγματα είς τόν το- μιέα έ«ι6(οιμηχανΓποιήσε<ι>ς, τα ά
γροτΜΐά μας, ποοιόντα, έπ' αρκε¬
τόν εισέτι χρονικόν διάστημαι, θά
άποτελοϋν την «Γπονδυλικ.ήν στηληΛ
των έζαγωγών μας. Ώς έ'κ τούτου
πάσα προσπαθεία ϊνισχύσεως των
έξαγο)γικ.ϋ)ν ΙπιχειοήΊσε'Λν άγροτι-
κών προιόντίον, αποτελεί ούσιώδη
ενέργειαν στηρίξε<ος τού Ισοζυγίοί! εξωτερικών -τληρίομών τής χώρας, δηλα-δή ίνός εκ των πλέον εύαιοθή- τα)ν σημεΜινν τοΰ οΐκονομικοΰ μας οί-κοδομήματος. Δέν δύναται, παρά νά Ικανοποιη τάς έξαγίινγι-κάς έπιχειριήΊσεις τοΰ εΓδθΊΐς, ή απόφασις τής Ναμισμα- τι-κής Έπιτροπήε, τουλάχιστον είς τάς γενικάς της γραμμάς Καί, πράγματι, υπό των εξαγωγικόν ν{>
κλων, οί όποϊοι καταγίνονται μέ «-
πιχειρήσεις τοΰ εϊδους, έΜφρά£εται
ή ίκαΛ'θίτοίηισις διά τό μέτρον, τό
οποίον άναιμφΐσ6ητήιτο)ς θά δώστ;
Λΐέαν ώθησιν πρός την «ατεν'θτινσιν
τού τομεως τούτου.
Ειδικώτερον — ώς ύπεγραμμίζεη
ΜΕΤΡΟΝ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΟΝ --««- ι.
Έκ των πλέον παραγωγι,κών
υπό των ανωτέρω κνκλωνΐ— Ικανο κλάδων τής '7λ1ηννκής βιομηχανίας
ποιεί τούς επιχειρηματίας τής ώς
ά'νο> κατηγορί'ΐς ή διά τής αποφά¬
σεως τής Νοιΐισμαιτικής Έπιτρο-
πής έξάλειψις τής έίτο.χ'θοΰς άπα1-
τησε*>ς παραχϋ>ρήσειϋ)ς έγγυήισεων
καί έξ άλλων περιουσιακών στοιχεί
ο>ν, ΰψονς 150Γί> τοΰ λαμβανόμενα υ
ίιπό τού έπιχειι ηματίου δανείον.
Έπίσης δέν δύναται, παρά νά
προκαλή ικανοποίησιν τό μέτρον
τής έπε-κτάσεως τής δυνατότητ^ς
χορηγησεΐος ο< νβίων τής κατηγ(»- ρίας αυτής καί έ-κ μέρονς των εμ- πορικών τραπενον. Έν τούτοις, οί αύτοι ώς άνω έ- ξαγωγικοί κύ<, <λ παοα-τηροϋν, ό'ΐ ενκταίον Θά ήτο όπως ή περ.1, ής ό λόγος απόφασις τής Νομοσματικης Έπιτροπής, σιμτληρο>Θή έν καιρώ,
ώστε νά κατοοτήσηι περισσότερον
εϋχερές, έποιΐ£νο)ς καί έποικοδομη-
τικόν, τό έργον των έπιχειρησεοι^
εξαγιογής γε'υργικών προιόντο).
Παρετηρεΐτο, («'φνης, δτι εύκταίον
θά ήτο δποος, α: διά τής άποφάσε
ως τής Νθϋ'σ'Όΐτικής Έπιτροπρς
ίΐαρεχάμεναι 8ιΜ>κολύνσεις πρός
τους ώς ανο> ί.ιιχειρημαιτίας, διιευ
ς·υνίθοΰν, ό>στε νά μή καλνπτουν μο
νόν περιπτώσ-ις ιδρύσεως καί έπε
κτασεως, άλλά καί άνανεώσειος
των σχετικών έπιχειρησιαικών ιιο-
νάδιον.
ιΠαρατηρεΐται, έιξ άλλον, δτι εΰ
κταία θά ήτο ή θέσπισις τής δυνά
•εότητος μεταφοράς τυχόν νπολεαι
ματος ένινταιρχοιισης όφειλής είς
την τελικήν ίιανειοδότριαν τράπε
ξαν, γεγονός τα οποίον θά διηι«κό-
λυνε στ;μαντικώς τάς τραπεζικας
συναλλαγάς τοΓι έπιχειρηματίον.
Έν πάση π»-ριπτώσε·», τό συιμπέ-
ρασιμα είναι εν: δτι τό ληφθέν υπό
τής Νομισματικής Έπιτροοτής ιι.-
τρον, θά άποΓιή (νναμφισβητήτοις έ-
νισχυτικόν τής εϊαγωγικής δραστη
ριότητος είς τον τομέα των γεωι-
γικών προιόν τον καί τής ποιοτικής
βελτιώσείος τή; προσφοράς αυτών
ΑΊ δννατότητι.; δέ περαι.τέρο) 6ελ-
τιώσεως καί >;τίκτάσείι)ς των εϋερ
γετικών μέτρ ο δέν έξέλιπον ά
σφαλώς καιί οΰΓε είναι δυνατόν νά
έκλεί/ψοτν, μέσα είς τα πλαίσια
τής δυναιμικώς ϊξελισσομΐνι^ς οίκΛ
νοιμίας μας κ,αί τής νίοθετη&είσης
υπό τής ιΚυβεονήσείος άρχής τοΰ
καλοπίστου διαλόγου μετοιξύ αυτής
καί των παραν(ογικών τάξεον τής
χώρας.
είναι σήμερον η κλθΜϊτουφαντιοιΐρ
γία μέ έξαιοετινώς εϋοιώνους προ
οπτιικάς περαιτέρο) έιξίλίξεως. Ή
σι^μδολή της είς την οίκονομικΓ
άνάπτυιξιν ,ττίς χώρας είναι σημα
ντική διά τρΐι; /βι·ρίϋ)ς λόγους:
1 Διά την σ'η*μετοχήν της είς την
Ι γενικήν διαμυρτΗΐχην τοΰ έθνικι>ΰ
ε-ίσοδήμια,τος.
Διά την συμαϊτοχήν ϊΐς την άπα
σχύλησιν.
1 Διά τάς πραγματοποιο'υμένας έ
Εαγωγάς των προίόντων της.
| Συγκεκριμένως ή συμμετοχή τής
κΛοιστουφαντουργίας είς την διαμ>
ρφοκπν τοΰ όθνιχοΰ εΐσαδήματος
ανήλθεν είς 5 δισεκατομμύρια δρα'/
μών τό 1970. Ή συμμετοχή αιήτή
άτΐοτελεΐ είς ποσοστόν τό 2Ό% Λεοί
ποα> τοΰ συνολι Όΰ άικιαιθαρίστου προι
όντος ,τοΰ τοΜ.έα)ς τής μεταατοιήισ;
ως.
Είς δτι άφορά την άπονσχόλησιν
ή κλωστουφαντουργία ίΐροσφερει έρ
γωσίαν είς πλέον των 60.000 άτό
μοιν. "Ηδη ο κλάδος άντιμειτϋΜτίςΓΐ
σοβαρά πριθίΐλήιματα έξειυρέσεϋνς
τί διηρημένοι) προακατικιοΰ κυριο);
είς τόν κλάδον τής πλεκταβιομηχα
νίας.
Αί έξαγωιγαί τέλος τοΰ κλάδου
άνήλθον ·κατά τό παρελθόν ετος ε<ς 36,8 έκατομμΰρΐίΐ δολλάρια έναντι 26 έ·κθ(τοιμμυρίο)ν ·δολλαρίιθ)ν τού ε τοιι; 1960. ΑΙ έξαγωγαΐ έξ λ στώσεων. Παρά ταυτα πρός γήν ύπερ6άσϊν»ις των ίσχνουσό>ν μέ
χρι τέλσυς ποοοστώσεων ή όρεταννι
κή κυβέρνησις προτίβίται. νά συνε
χίση ύπαβάλλουσα την εΐσαγωγην
6αμ6ακουιργικ»ϊ)ν προίόντων είς την
προηγοιυιμένη .ϊτομικήν αδειαν μέχρι
καί τής 31ης Μάρτιον 1972 πρός δι
απίσίΤωσιν τοϋ νΓγονότος δτι ή έξα
γωγή εγένετο πράγματι έντός τοβ
ις 1972 Κατόπιν των άνωτέ
ΘΑ ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΕΛΑΐΟΛΑΔΟΥ
ΥΠΟ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ
Εύρείας εκτάσεως φοροδα,αιφυγή
διεπιστώθη δτι λαμβάνει χώραν λο.
τα την διακιντσιν έλαιολά'δον ε,κ
τοΰ τάπου παραγωγης πρός τα άστι
κά κέντρα, ίκ τής μή καταβθ/νής
τής επί τούτου άναλογονσης ε-ίσφο
ρας υπέρ ΟιΓΑ κοιί Δήμων καί Κ οί
ν»τήτων, τόσον άπό πρόσωπα ςένο
πρός τό εμπόριον Ιλαιίον, δσον καΐ
νπό παραιγωγώγ.
Τουτο προκι'νιτει άπύ σχετιικοιΐ
ύπά,μνημα τής Ένώσε<.ι)ς Έμπο ρο>ν Ελαίου Αθηνών, διαιβιιβ ι-
σθέν υπό τοΰ υπουργείον Έθνικής
, Οίκονομίας πνός τό ΰπουργιεΐον
, ΟΙκονομικών, ώς κ*οί έξ αλλ<ι)ν ί'- πηρεσιακών .ιληροφοριών. | Πρός πεοιστολ^ήν τής επί τοΰ άντικειιμενου τούτου φοροιδιαψ,ι- γής προτείνεται υπό τής έν λό γφ Ενώσεως ή άλλαγή τοΰ τού- που 6ει6αιώσε.ως οοαί είσηιράξειιις τής ώς ανα> είσφοράς επί τής ά
ξιίας πιολήσβος τού έλαιολά|δον δ α
τής κατ' έξαι'ι.ιΡσιν ΐπί τοΰ προιό-
τος τούτου μΐταθέσειιας τοΰ Οάρους
παρανρατήσεΜς τής είσφοράς έκ
τοϋ έμιπόρου άνοραστοΰ είς τύν έ-
λεοτριβέα.
Διά σχετικόν έγγράφου τού
πρός το ίΐπουηγεϊον Εσωτερικώ'
τό υπουργείον Οίκονομικών άντιτί
θεται άπολύτοις είς την υίοθιέτη-
σιν τής ύπο&ίΐκνι^ομένης άλλαγής.
καιθ' δσον αίτη δέν πρύκίΐται νά
σιιμβάλη άποτελεαματικώς είς τή
πάταξιν τής παρατηρηιθεΐσης φυ
ροδιαιφνγής, άλλά αντιθέτως θά
την έπαυξήση λόγο.) των δυσχερει
ών τής είς τι,ν πράξιν έφπιρμογι'ς
των προτεινομένων μετρων κα·
των ΐύκαιριών, αί οποίαι διά τού¬
των παρουσια4ονται είς τούς έλαι
οτριβείς, συμποάξεΐος μετά των έ-
λαιοπαραγωγών διά τήτν φίΐλκίδει1-
σι.ν των δικαυ>μάτων των δικαιο!>-
χονν έκ τής εϊσφοράς.
■Αντιθέτο)ς, τό υπουργείον φρο¬
νεί δτι είναι δννατή ή διά τής ΰ-
φισταιμένης διαδικασίας 6ε6αιώσε-
ως καί είσπράςεως τής εϊσφοράς
έπιδίωξις δεΊτιώοιεως τής άοτοΌϋ
σειος ταύτης, επι τής άξίας πώλ·)
σεως τοΰ έλιιαλάδου, έντιεινοιμΓ-
νης κατά τρόπον άιποδοτικώτίρυν
τής παρακολαιΐθήοεως τής φορολο
γητέας ΰλης, τόσον υπό των φορο
τεχνινών ύπηρεοΊών όσον κα^ υπο
των άργάνων τής τοαΐικής αϋτοδιοι
κ;ή.σεως, άμιέσος ένδιοΛρερομενων
διά την μή διαφνγήν τοΰ ώς άν ο
έσόδου.
ΕΝΙΣΧΤΟιΝΤΑΙ
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ
Ποσόν 269.941 δρχ. κατενεμιήθη
είς τα ύποκα'αστήμαται τής ΑΤΕ
διά την καταβολήν ένισχΰσεως είς
κτηνοτρόφοιις, των οποίων τα ζώα
άπο>λέσθησαν σι-νεπαα βεομηνιών.
Σι«μιφά>ν(ι)ς πρός σχετικήν άπόφί'-
σιν τοΰ ύποιιργείου Έθνχκής Ο'
κονομίας, ©ά ίνΐΓχνθι»ΰν πρός τόν
σκοπόν αυτόν κτηνοτρόψοι των πε
ριοχών "Αρτης, Κιλκιίς, Αγ. Νι-
κολάου Κοήττις, Λεβαδάης, Θεσσ·χ
λονίκης, Τρικάλίον, Λαμίας καΐ
Βόλου.
κατά τό α' τπράμηνον τοΰ τρέχο
νεος ετονς άνήλθον είς 11,5 έκατ.
8ο λλ.
ΑΙΡΟιΝΤΑΙ ΟΙ ΠΈΡΙΟΡΙΣΜΟί
ΕΙΣΑΓΩΙΉΣ ΒΑΜΒΑ'ΚΟΤΡΓΙ
ΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟΝ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ
Κατα,ργείταΊ. άπό 1ης Ία,νουαρι
ου τό σύστι^αα περιορισιμοΰ τ·ης
εΙσαγο>γής Γ.αμ6α·κουργιχών προι
όντων είς τό Ήνο>μένον Βαισίλειον
βάσει διμερών ή συνολικών
ρω τό ΰποΐ'ργεϊον Έθνΐικής Ο1*ο
νομίας (τομ^υς έμιπορίου) θά έιξακο
λουθήση νά ίκ'δίδη «αί έντός τοΰ
προσεχούς εταυς πυστοποιητικά έξα
γωγών κλο>στουφαντ.οτ>ργι«>ών προΐ
όντων είς Μ. Βρεταννίαν πραιγμα
τοαΐοιη&έντων τόσον μέχρι τοΰ τρ
ιλους τοΰ 1971 δσον κα)ί μέχρι το>ϋ
τέλισυς τού ΐΐρώτου τριιμή·νΗ>υ τοΰ
1972. Τέλος άπό 1ης Ίανουαριου
1972 6αμβα/ΐΓρά νήματα καί ύφά
σματα «ίσαγόιαιενα είς την Μ.
ΒρΈΤαννίαν έκ. χωρών ανηκουσών
είς την περιοχήν τής κοινοπολιτεΐ'Χ
κης πρατιμή^ειος έκτός τής Δημο
κραιτίας τής 'Ιρλανδίας δέν ύιτό
κεινται είς ε'ξαγωγυκούς δασμούς.
ΔΙΩΡΟΦΑ ΚΤΙΡΙΑ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΦΟΝ
ΚΤΝΟΧΑΡΓΟΤΣ
Διά Β.Δ. (ΦΡΚ 242 Δ') άοίζε
ται δτι ό άριθιμός των όρόφων
των οίκοδομών ών άνιεγειρομέν<ο' έαΐί ών οίκιοπέδων είς τάν λόφον Κυ νοσάργους Άθ'ηνών €ΐΙναι δύο «αί τό Οψος αυτών 7 μ. Ό καιθοοισιμύς αντός άφορά οΐκοδομάς οί ΟΛονθ-1· εχουν πράσίΐ).το·ν επί τής όδοΰ Γράμ ιμου κατά τό μιεταξύ ών όδών Γιαν νιτσών καί ΙΙριγικηπος Νικολάου μήμα αυτής, Πρίγκηπος Νικολάτ/υ' τμήμα τής όδοΰ Ζεΰξιιδος ΐΛΪ των πλευρών τοΰ οΐκοδοιμικο'ΰ τετρΐί γώνου οιΰ περικλειομένοα» υπό ών ό δών Ζεΰξιδος Φιλοιμήλας καΐ Ά γίας Βαρδάρας επί των νοτίονν πλευ ρών των ριών οίκοδοιμΐΛοών ετρα γώνων των ίγό^ων πριόσαυΐον επί των όδών Κασομθύλη καί Χ. Μπαρ μπάνου.. Ή παραγραφη έπιστρεπτέυν φόρον καί τό άπροσβλητον συμβ. επιλύσεως ΤΟΣΟΝ η περίπτχΰσις τής κατα βολής φόρων των πράγματι όφειλθι; μέν<ι>ν δσον κ«ί ή πειρίιπιτοκτις τής
κατα'βολής φάρου μή όφ*ιλομέ--
νοχν κιαθόλου ϋ,τό,κβινται είς την τρι-
ετή παραγραφήν τού άρθρον 83
τοΰ νάμου ΣΙΒ τοΰ 1852 «περί δι
μοσίου λογιστι.κοί·» Ό νάμος αΰτός
εχει διατηρηθή έν Ισχύϊ δαινάμει
τοΰ άριθρου 17 τοΐΰ ε'ισαγωγικιθΰ νό
μου τού Άστικιοΰ κώδικ.ος. Ή πί
ραγραφή αυτή θεσπισθιεΐσα προ;
εξυπηρέτησιν τοθ δημοσίου συμψέ
ροντος λαιαβά/εται ύπ' ό'ψιν αΰτε
παγγέλτο)·ς άπό τα δυκαιστήρια κατα
πασάν στάσιν τής δίβοης.
Αύτά έκρινεν τό φορολογικόν
έφετεϊον Πειρσιώς διά τής ύπ' αριθ
645)71 αποφάσεως τού.
Έξ δλλου είς την υπ' άρ#.
535)71 ά«όφ<ισιν τοΰ ίοΊύοιι δικαιστη ρίου διεΐκκρινίζεται δτι ή κατά ό αρθρον 53 τοΰ νομοιθετικιοΐΰ διατά γματος 3.323)55 «περί φοριολογίας τοΰ είσο·δήματος» γενομένη συιμιβιβ,ιι στική έπίλτκτ'ς τής διαφοιράς συνι στά ειδικήν νόμιιμον διαδικασίαν τελιεσιδ&οου τεο|αια)τισμοΰ αυτής έξοιμοιουμένην πρός άμετάκ/λητον δι·καστι·κήν άΓτόφαισιν. Προσ- φιΐγή — προστίθεται — ζητοΰσΛ άοαίροκτιν τής πράξειο>ς το.ϋ συιμβι
δάσμοΰ δέν ουγχ«)ιρεϊται καΐ άν 'ι
κάμη έπικαλήται πλάνην περί, τα
πραγματικά αϊτιο τής βονλήισεως
Διότι τοιαιϋτη π·λ.άνη δέν βεωιρεΐται
οιισιώδης κατά τό άρθρον 143 τοΰ
Άστικοΰ Κώδικος καί δέν έπιδρά
είς τό κΰρος τοΰ γενομένου
ΗΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑ ΝΟΠΑγ- ΓΩΓΗ ΠΡΕΠΗ
ΠΡΟΣΑίΜΟίθΗ ΠΡΟ! ΔΙίθΝΟΥΣ ΤΑΣΕΙί
Είς τούς «Φοινάνσιαλ Τάϊμς>
δημοσιεύεται άνταπόίκρισις είς την
όποιαν, μεταιξΰ άλ.λο)ν', άναιφέρεται
ότι κατά τα -αιέαα παρελθόντος Ίου
νίου τα έλληνικά κρατικά άποθιέ ι α
τα καπνών, τα όποϊα «ατά τα ιε-
λευταιΐα Ι'τη εδημιούργησαν όξΰ-
τατον πι>όβλι>ικι, έΐμείώθησαν δια
πρώτην φοράν Ίπό τοΰ ετους 1961
(ίς τό επίπεδον των 19.000 τόνν(ι>ν
Κατά την άνταιπύκρισιν, τουτο έ-
πραγμαοποιήτ)η χάρις είς την α¬
γοράν υπό μργάλης έλληνικής κα-
.τνσβιομηχανΐας 16.300 τόννυ)ν λ·ι
πνιον είς τιμάς χαμηλοτέρας τοΰ
μέσον δρου.
Ή έλλ.ηνινή παραγωγή, καΐά
τό 1970 έξαγιογιιαων καιπνών άνα-
τολικοΰ τΰπου, ανήλθεν είς 62 χιλ ι-
άδας τόννων, έναντι 52.000 τόν¬
νων τοΰ 190!) κια 63.000 τόννων
τό 1968. Τό αΰτό ετος, ίδιωτΐΛίΐί
επιχειρήσας (ίπερρόφησαν 56.500
τόν-νσυς έναντι 47.000 τόννων τό
1969 καί 57.000 τόννων τό 196^,
είς τιμάς ανωτέρας έκιείνων τοϋ
1967 κατά 12% έως 30%.
Συμφώνως Λρός σχετικάς έκτι-
ιιήσεις, ή έφΓτεινή παραγωγή θά
σημειώση περαιτε'ρω πτώσιν, πρά-
νμα τό οποίον άποδίιδεται είς τος
διαρθρωτικάς μεταιβολάς αί όποΐ
αι ελαιβον χώραν είς την Έλλην ι
κήν ΰπαΐιθρον κατά τα τιελευτα>ι
Ιτη.
Αί μεκι)μέν(τι έσο&είαι είχον ώς
άπο·τέλεσμα ιΰν πτώσιν των έιξαγω
γών. Είδικώττρον, άπό τό ΰψος
ιών 76.999 τόννων κατά την πε¬
ρίοδον 1905—660, αί έξαγο>γαί
καπνών κατήλθον είς τό έπίπεδον
των 60.500 τόννο>ν κατά την πε¬
ρίοδον 1970—71.
Καταλ.ήγουσα ή άνταπόκρισι·;
τολίζει δτι τσν πρόκιειτίυι ό καπνός
ά παραμείνη τό βασικόν έξαγώγ ■
μόν προιόν της έλληνιοαίς γεκοργ·-
ας, θά έ
Τα φορολογικά δικαοΐτήρια εί
ναι αρμοδία ν' άιπιοφαίνοινταί. «αί
Ης τάς περιπτώσεις άναικλήσε<ος δηλώσεων λόγιο σφάλματος νομι κου ή πραγματικοΰ καί έπυστροφτϊ; τοΰ άχοείοστίι,ταις καταιβληθέντος φάρου. Τουτο διιος υπό την προνπ.ο νως τα εξοδα παραγωγης. Νά προστατευιθουν οί καπνοπα- ραγΐογοί άπό τοις άιποτόμσυς διανυ· μάνσεις τής άγοράς κιαί νά τούς εξασφαλισθή Ικανοποιητικόν ε'ισό- δηιμα. — Ν ά ένταθή ή έιπιστημονική ε- ρ«υνα μέ στόχον την περαιτέρω υι· ί ώσιν τής είς νωιοτύνην πειριεκτιχό τητος των έλλττνικών καιπνώνό — Νά άναίιοργανωθή ό κρατ>-
κός φορεΰς ώστε νά δυνηθή νά πα¬
ράσχη ηύξημιενην τεχνικήν βοήθει¬
αν είς τοΰς :<αιιτνο?«αλλι.ε·ργητάς. &ε.σιν δτι ύιπαίχει έκοοριειμής κυρί'ΐ δίκη έ* τής δηλώσεως αυτής ή είς περίιπτ,ϋ)σιν κιαιτά την οποίαν ήθιελε ζητηθή άρο)θδίο>ς ή άκΰριακης
55 ή τροοίοπυίησις τής έγγραιφής
κατά τάς διατάξεις τοΰ άρ'&ρου 0)
τοΰ ΛΌμ. διατάγμαιτιο'ς 33213)55
«περί φοροΑ^γίας οί ίίσοδήμΛΐ-
ος».
Τα ανωτέρω περιλα;μ6ανονται
μεταιξύ άλλως είς την «π* άρ*Λα.
531)71 απόφασιν τοΰ αιύτποϋ ο;ί
ιρολογικιοΰ Έφετιείου.
Είς την ύπ' ι^ριθμ. 534)71 ώτακρα
σιν τού τέλος, τό δικα«τήρ<ον δι= υκιρινίζει δτι κατά τό άρθρον 83 τοΰ κώδικος φορολογικής δικονι» μίας δευτέρα προσφύγη τοΰ αίύτιοϊ' προσώπου κατά τής αυτής διοικητι •κης πράξεως δέν έιπντρέΐπΐειται. λόγιο τοΰ κατ' δρθρον 119 τοΰ κώδικος προκύΛτοντος δεδικαισμένου λαμ&α νομένο») ύπ' όψιν υπό των δικαστΐ", ρίων αΰτεπιαγγέλτίος. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΣΤιΓΧΩΝΕΤΟΜΕιΝΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΙΩΐΝ Κααόπιν άΒΐοφάσεοΐς τής 'Τίτοε- πιτροπής Πιστώσίΐον, συμπιληρού- σης προγενιεισΓέραν άπόφαισιν τής Νομισματικής Έπιτροπής, ή παιριε χοιμένη ■εγγύησις τοΰ Έλληνιοοοΰ Δημοσίου πρός τάς εμπορικάς Τρα πέζας διά τάς ύπ' αυτών χοοηγή- σεις πρός βιοτεχνικά,ς έιπιχειρ·ήισει·ς προιελ&οΰσας έκ σνγχωνεύσεως με¬ τά την 28.7.66, δύναται νά έξικνή ται μέχρις άνωτάταυ όρίον 1.000. 000 δρχ. Τα δάνεια θά χορηγοΰνΐται άνα λόγο>ς τοΰ άριθμοΰ των σι»γχο)ν«υ-
θιβισών «ηιχειρήσεων καΐ μετά προ-
ηγοα,ιμΐένην ειδικήν καιτά πειρΐϋπτωισιν
εγκιρισιν τής έπιτιροπής Βιοτίίχνι-
κων Πιστώσείον Αθηνών.
ΑΠΟ 4—) ΜΑΡΤΙΟΤ 1»72
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΔΕΡΜΑΤΟΣ
Τό Δ. Σ τοΰ "Οργανισμόν Έλ-
ληνικό παποΰ"σι καί Δέρμα απε¬
φάσισεν όπως ή 13η έκθεσις ϋποδη
μάτων, δερμάτιον, &ερματιίνων εί-
δών, βοηθητικών ΰλών καί μηχανη
μάτων πραγματοποιηθή άπό 4—8
Μάρτιον 1972 είς τό Ζάππ€*.ον
Μέγαρον. Ή αργανωτική έπηρυ-
πή τής εκθέσεως, διά γενι·κής εγ-
κυκλίον πρός ολόκληρον τόν κλά¬
δον, τονίζει την σκοπιμότητα τής
ώοθιέσεως διά την περαιτέρω προα-
γο>γήν των ίξαγωγών.
— Ν ά έναριΐιονισθή ή καατνοιπαρίΐ
γο>γή μέ τάς τάσεις καί ανάγκας
τής διεθνοΰς άγοράς καπνοΰ, δπου
ή ζήτησις εχει άνελιθει είς τό α¬
νώτατον μέχρ' σημερον σημείον.
— Νά βελτιωθή καί διαπηρηθί·
ή ποιότης καί νά μευωθΰυν συγχρό
ΑΙΜΟΣΙΕΥΣΕΙ! ΙΣΟΑΟΓΙΣΜ1Ι
Φέρεται είς γνώσιν των Άξιοτ. Διοικήοεων Άνωνύμων
Εταιρειών καί Έτοιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι* απο¬
φάσεως τοΰ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4128
της 16)12)65, δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 660)23.12.89
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Εταιρειών), όρΙΖεται ότι δύναν¬
ται νά συνεχΐοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καί τοΰς Ίσολογισμούς των 6·α
τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΌΜΟΛΟΓΙΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά της
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» πρό τής συγχωνεύσεώς τηχ:.

Ο ΦΟΡΟΣ ΟΙΚΟΑΟΜΩΝ
Σχετικός πρός τάς μελετωμι-
νας νέας φορολογικαί διαρρυθι,ιι
σεις, ειδικώτερον δέ την Ιλάφρυν
σιν τής φορολογίας επί τού είοο
δήματος έξ οίκοδομών, εϋλόγος,
μεταξύ αλλων, άναμένεται καί ί
κατάργησις Χο>ν ποσοστόν 3% ε¬
πί πλέον τόν φορολογικόν συντΐ/ε
στόν καί τοϋ ?% έπίσης, υδρεύ¬
σεως.
Γεγονός είναι, ότι άπό όλας ιάς
πηγάς φορολαγ,ιτέου είσοδήματος
μόνον τα ε'ισοδήματα έξ οίκοοο-
μόν (καί τΰν έι ερορρύθμον) (>α-
ρύνονται διά ποτοστού 3%, επί πλ
όν των φορο'Όνικών συντελεστάν
τής κλίμακος. Ή προβαλλομενη
δικαιολογία, ότι ή πρόσθετος αί-
τη φορολογία έποβάλλεται, διότι,
δήθεν, τα είίτοδήματα έξ οίκοδο·
μόν είναι «προιόν άμιγοΰς κεφά¬
λαιον», άνατρρ.ΐΕτα* κατά τρόπον
μή δεκτικόν άαφισβητήσεως, ^'
δσον:
1) Είς τόν σννθρτικόν φόρον
καθαρόν προοόδ(ον, άντικατασττ
θέντα υπό -πϊς φορολογίας ε'ισο-
δήματος, ουδείς πρόσθετος φόρυς
έβάρυνεν είσοόήμαπα έξ οΐκοδο-
μόν.
γοΰς κεφάλαιον».
Έν τούτοις, συμφώνως πρός
τόν Α.Ν. 148Ϊ 6Τ (άρθρ. 10, πας1
2), απηλλάγησαν τοϋ ώς άνο» 3%
3) Τα άκίνητα προέρχονται., «α-
τά τό πλείστον αέρος αυτόν, ΐ/ξ
άποταμιεύσεως ολοκλήρου ζωής
τής μεοοαστικής τάξεως, πρός ε¬
ξασφάλισιν τού γή,ρατος και βννΡ-
πώς ή τόσον βαρεία
είναι σκληρά καί άδικος.
Είναι, έξ 'Ί/'.λον, τελείως
ολόγητος ή ί.τιβολ.ή τοϋ ετέροι1
πρόσθετον πο-νοστοϋ 3% και μάλ.
στα επί τοϋ ά-καθαρκπου είσοδήια
τος, δι" ύδρευσιν καιί, ε" τι περιυσο
τερον, είς βάρος μόνον τόν Ιδιό¬
κτητον. Τό όλως άδικαιολόγητιν
τουτο μέτρον καταχραίνεται έκΓ των
ακολούθων λόγων: 1) Ή άξιαι τό·
ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΰΡΑ Ο ΕΘΝΟ. ΩΤΗΡΙΟΣ ΘΕΙΜΟΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ
Ν' ΑΓΚΑΛΙΑΣΗ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟΝ ΤΟΥ ΕΛΛΚΝΙΚΟΥ ΛΑΟϊ
ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ ΜΕΤΟΧΩΝ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΠΛΕΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ
ΜΟΝΑΔΑ Γΐί>: ΤΣΙΜΕΝΤΟΒΙ
ΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΤΟΤ «Τ1ΤΛ-
ΝΟΣ» ΕΙΣ ΤΟ ΔΡΕΠΑΝΟΝ
ΙΙΑΤΡΩΝ. 11 ^ΤΕΝΗ ΣΤΝΕΙ'
ΓΑΣΙΑ ΤΟΤ ΤΡΙΠΤΤΧΟΪ
ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ — ΜΕΤΟΧΟΙ -
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ. «Δ.ΗΜΙΟΤΡ ■
ΓΕΙ ©ΑΤΜΑΣΙΑΝ ΑΝΘΗΣΙΝ
ΕΙΣ ΤΟΝ «ΤΙΤΑΝΑ»
'Τπερεκατον ιιέτοχοι τού «Τι
τάνος» καί τό Διοακ. Σνμβούλιο/
τού μέ έπικχφαλής τόν πρόεδρον
ίου κ. Λειον. Κα'νελλοπονλον ιπρ (
προσφάτως επιαλ<-- ακολούθων λόγων: 1) Ή αξιοί τώΛ , ψ|/ν £>ς ^ ^οστ^σ{ον Τσιμενιτ ιυ
παλαιών έ'ργοιν ύδρεύσεο>ς ('Τλί- | ^ρεπανου__ιΐατρών την οποίαν ε.
κης) εχει άποσδεσθή πρό πο^όν | χίμΤ)σαν 0 Νινιάρχης Άχαίας κ. Νι
έτων καί συν ε τοις έξέπνιευσεν ό το κόλαος Ματαοάγκας, ό Προεόρ >-
τε· άποχρών '.όγος. 2) Διά την *- - ΧοΤιααι;ιαττιί,Όυ κ. Διον. Κο/ο
ξίαν των νέ'ον έργον υδρεύσεως
τοϋ Χρηματισταί
ρίνος και άρκ<·τοί χρηματισταί. θεωρο0ντΰ1 Λ(χ1 κνρΚι) 2) Τα είσοδήματα έκ κινητών ά ρύνωνται οί Άθηναΐοι μέ δαπάναι ξιόν είναι, ομοίως, «προϊόν» άαι- ' ύδρεύσεο)ς των αλλων δήμο)ν; Η ΠΑΡΑΚΡΑΤΗΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ■ΒΟΗΘΗΜΑΤΩΜ ΣΥΝΤ)ΧΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ "Ηρχισεν ή αποστόλη διά τι μικόν πρός τας νομαρχίας, οΐκονο (Μόρνον) εχει επιβληθή ποσο0τ·> . Α[ ϋιομη%αΜαι ε'ίς το —νολύν
40% επί τοΰ τιμολογίου υδρεύσε¬
ως. 3) Άπό ιό έ'σοδον τούτο χρ·ν
ματοδοτοϋνται τα εργα γειτονικών
δήμον. Δικαιο'.ογεϊται νά έπιβα-
1971 πρός τους συνταξιούχους τοθ
Δημοσίου τα (ίδικά, ^ντυπια ΰπιεν-
θύνου ληλώσιοις διά την παρανρα
τησιν τού κατα τόν νόμον, αναλο¬
των ώς
γούντος φόροο είσοδήματος κι ί ρίαν, διά την
είσφορας Οπερ ΟΓΑ έιπί των αύ
των είσπ.ραττομ:'νων ετησίως πο¬
σόν μερισμάτων, βοηθημάτων κ
λπ., παρά διας,ίρον ταμείον, (Μ.
Τ.Π.Τ. ή ΜΤ.Σ. η Άρογής κ
λπ.) πλήν τοΰ έκ τού Δημοσίου εισ
πραττομένον πυσοΰ συντάιξεοις ή
βοηθηματος.
Τούτο προ/ύπτει άπύ σχετικήν
μικάς, έιφορίας «αί δημόσιο ταιμείι
έντελλόμενα οπτος παράσχονν εις
τοΰς έν λόγο συνταξιούχονς κοι
βοηθηματούχυυς
τεροι
χώρας, ίδιαίτεραδέ έ
ό^^ργάζονταιι την άνοι/ο
όομησιν καί ,ΐηοΐ7θέτος δτατ εΐΐκι
γουν καί σννάλλαγμα λόγο τόν ιξ«.
γωγόν τον και ός έκ τούτου παρου
σιιόΐζουν ίδιο.ιιτ3ρσν ενδιαφέρον!.
είναι είς έκ των ",ορυφαίων
τής άνοικσδο·ιιήσεο)ς τής
καί των πραγαιτοποιουμένων έξα
γωγόν διά τόν 3 κνριο)ν παρ ι. ^έν άοιθμός τΛν μα'θητόν και ψοι
γοντων άποτε·/ εί την πρωταρχι *η/ τητόν σχεδόν έπενταπλασιάσθη, έ-
νό ό π/.ηθι>σαος μας έισημείτασε αύ
ξησιν κατά ηλ· /α μόνον έκατοτιιΐ
(20 — 25%)'
Καί αέ τα δεδομένα των έπ·τα
κτικών άναγνόν τού σηαερινοϋ όν
προϋπόθεσιν την απαραίτητον ί>ι«
την εΰρωστίαν κα' την τελείαν άι·
—τιιξιν τοϋ οργανισμόν.
Κίναι ή πειμπουσια το Α κ,αι το 1^.
κάθε .-τρθΌΟου, οίασ^ήποτε
τού ΙΙολιτισμ ΰ.
ΐΚύριοι ΜεΓ'ΐνοι. Κατά την π*ι/·.)
σινήν Γ Συνέλευσιν μαις
ξα πόσον ΙκΌΐ>λος είναι ό
μος τής Διοι-ί'ΐθ'εώς μας πρός τον
φορέα τής ιςνασίας άπό τοϋ <νι λοϋ έργάτου ιιεγς>ι καϊ τοϋ άνωτά
τον ώπαιλλήλ'ΐν. Προ·σέθροα οπ
τή συιμπεραοιιιατίά μου έκεϊνα ήσον
καρπυς δχι μονον έπιστηιμένης με
λέτης των ετησίων ίσιυλογιομών
καί τής σχειικής 6ι(ίλιογρ(ΐιφιις
προσωπικη;
είς τα έργοστασυι
συμπλήρωσιν
έντύ.των.
ται ή πρώτη υλη τού τσιμέντου
Τό έντυπον ί.πευθύνου δηλώ
ό άισβεστόλιθος .Τεράστιες
εγκύκλιον τού υπουργείον Ο'ικονο-
ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ
ΚΑΤΑΘΕ2ΐ!.ΩΝ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΑΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ
Νέα όίνοδος εσημειθη είς τα πή
σης φύσεως ιΐτα&έσεις πΐλατών είς
τάς εμπορικάς Τραπέζας καί τους
λοιποΰς πιστο)τινούς όργανισιμούς
τής χώρας. Ώς προικΰπτει. έκ στο1
χΐίων τής Τραπέζης τής "Ελλάδος
αί ίδιωτικαί καταθέσεις άνελθοΰ-
σαι κατά τό τέλος τού μηνός Σε-
πτεμβρίου έ.Ρ. άς 116.083 000.000
δρχ. έσηαε((οσαν καιθαράν αύξησιν
δναντι τού πΐρνσινοϋ Σεπτεμθρίου
κατά 23.390.00Γ .000 δρχ. ήτοι κα¬
τά 26,2%. Είς σχ&τική-ν ανακοίνω¬
σιν προστίθεται ότι ή τοιαύτη λία·ν
σημαντική δνοδοτ των ίδιωτικώλ
καταθέσεων κα-ύ τόν μήνα Σεπ
τ£μ6ριον ί.ϊ. όφείλεται κιιρίως είς
την κατά 937 έκατ. δρχ. αυξήση
των καταθέσεων τοιμιευτηρίου είς
τάς οποίας, ώς γνωστόν, συγκβν-
τροϋται κατά τό πλείστον αί λαι'-
καί άποταμιεϋσεις. Τέλ^ος, ύπογοα,ι
μίζεταιι ότι α-δξησιν κατά 453 έ¬
κατ. δρχ. εσημείωσαν καιί αιί κα-
προθεσμίας.
τονίζεται, ό ο'υνταξιούχος ή 00ΤΙ
θηματούχος, μετ ά την συμπλήρω-
σίν τον, θά καταθέση μ£χρι τής
30ής "Οκτώβριον έ.ε. είς οίονδηίΐο
και,
αποτα
βαλασσης, ο^ διοχετευεται το πό
τε δημόσιον το,,τεΐον ή οίκον, έφο- Ι «Ρ«Η?τ·«οιν εις τα ειδικα πλο,ια „
οίαν έπθυμεϊ, λαμβάνων ώς άπό- και ™ <*·τ™νητα μοναδικα εις δειξιν παραλαβήν, δεόντως ύετογε- Το των Ίς την χώραν μαί, , . > > ϊ « τα οποΐα οϊΐ ιιονον παράγονν
γραμμενην και ε,σφραγισμενην δια , * , , , ,
τής σφραγιδος της υπηρεσίας, το ι^ .
εις το κατο) μιρος τον εντυπου
συσκευες
τής ύπευθύνου δτ,λώσεως σχετικήν ' «^λυντον την ατμόσφαιραν τη
γραιφικής και ι/γιεινης περθτΤη
(ΐποκομμα.
Ή Μηχανογραφική
Φορολογίας επί τή
τα όποια θά
'Τπτιοεσικχ
είς
γραιφικης καί ι/γιεινής
προφυλάσσοντα καΐ την υγείαν τολ'
έργαζοιμένοιν και τόν περιοίκων. Πά
ντοΰ είναι διάχντον η πειιθαρχια
καί στενή σιινΓργασία τόν έργαιτόν
μετά τοΰ προσοοπικοΰ τοϋ
στασίον.
αυτήν καί μετα την κωδικογράιφη-
σιν των ΰπευθύνων δηλώσεοιν Θ4
προέλθη είς τον καθορισμόν τοϋ ά- , , ,
ναλογοΰντος ς('ρον «ίσοδή,αατος ί- · ~ατα την λα,ιποαν
πί τή βάσει τής εΐατοαττομένης ^^^^Γ.Ι^Λ^Γΐ^
υπό τού συντ(ΐ,5ιούχου ή βοηθη.ΐ'ΐ δοχείον
τούχον συντάςίος, τοΰ μερίααατος
Μπίτρ> ό Πθ'>
τού Δ.Σ. Λ. Κανελλόποιυλος
αλλά κ.αί
μου ερεύνης
τής Ελευσίνος διά να σχηματιαιο
αντικειμενικήν αντίληψιν επι τής πό
ρείας κα'. τοϋ τεριεχομένου τού ος
γανισμοΰ μας. Καί διεπίστωσα οΤι
ή έργασία τε/ιϊται ί«πό άρίστας σνν
(^ϊψχιις όχι ιιόνον υπο
άμοιιδών, άλλα καί συνθηκών ί
γε'ιας και κατάλληλον ιμυχολογικ')ϋ
περιιβάλλοντος. Πρός
τής ύγείας των έργατών καί πρός
αποτροπήν τόν έκ τής τσιιμεντοχυ
νιάσεοις κινδύνηιν η Έταιρια μας
προβαίνη είς συχνάς άκιτινολσγι-
κάς ερεύνας δαατανωνται σημαντι
κά κονδΰλιο.· επιδεικνύει κ«τ ι
νόησιν είς τας εκάστοτε άνάγκπς
των έργαιζομέν.ι)ν άναπτΰσει τόν κλα
σικόν άθλητισμόν μεταιξύ των έο
γααόν καί είς Ολόκληρον την π-ςι
οχήν καί ετσι σιτνρηλοβτεϊται ό ά<<υ τάλυτος έκεϊνος ψυχικάς δεσμυς μεταξύ έργα^^ιιένον καί έργοδότον διά τού όποίοο κΓντ.ρίζεται ό ζήλης, ή έργατικότης καΐ ή άποδοτικοτης τόν έργαιζομΛνων. Όμολογό κ. Μέτοχοι δτι, με την επίσκεψίν αον έκ-είνην η ψι»)(ί; μου έδονήθη ιϊπό τα εύγενέστιρ'ι κα'ι ωραιοτέρα συναισθη,ιια'τα ΐθνι κης ύπερηφανρ'ιας καί έλληνισιμοίί άνθρίοπισμού,, κα)θόσ>ν διεπ;ιοΐο
σα ί)τι παρέχομεν την πρώτην <<ο. ύΐΐ'σικήν ίΐλην διά την άνοικοδάμη σιν τής Πατρίδος μας καί είς η¬ μάς μάλιστα δυσαναλόγως εύθν- νάς. Παρέχοιΐΐν εργασίαν είς πό/, λάς χιλιάδας εργατικάς χείρας και υπό την στενήν έννοιαν Τής γωγής καί πωλήσεως τσιμέντ)ι·. άλλά κ(ά υπο την εύρείαν θρώπου προ(Ία'-λει πελώριον Τ< θά γίνη δμα)ς μέ την Κεφκλαι·αγοράν; ήτο II ΔΕΚΑΠΕ.ίθΗΜΕΡΟΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Άπό την ·<υκλο(ρ©ρήσασαν 150ή μερον λογιστικήν κατάστασιν τοί ένεργητικού -/ 7νι παιθητικοϋ τής Γρα πέζης τής Έ'λάδος τής 15ης Οκ το>&ρίου 1971 προκύπτουν αι α·νο
λουθοι μεταβολαί.
Ιον) Αϊίξησις τόν είς χρυσόν
κα'ι έξο>τερικόν σΐΛ'άλλαγμα δκ»θεσί
μων τής Τρα^^ζης κατά 188,1 έκ.
δραχμάς, η™. 6.271.400 δολλάρκχ.
2ον) Με'κοσ.ς τσϋ χρεωστικού ϋ
πολοίποι» τού / ογαριαοιμοΰ «'Ελ1.
Δημόσιον — Συγκέντρωσις Είσπ)ά
ξευ>ν καί Πλιιοωμων» καιτά 409,4
εκατομ. δραχμάς.
3ον)
ς τιον χαρηγήσε<ον 6έι&αια άτο.τυν νά άναοττύξω πρός 'Τμάς την ζοι-ικήν Ρημ™σία'ν ποιι έν'εχει ή Κ-ΐΓΓτλαιαγορά διά την ανοδον τής τολιτιστικής στάθμης τοΰ "Εθνους. Ί2 τούτοις είς 2ν, καί, μόνον σηιΐο όν θά μοΰ έπιτρέψι. τε νά σάς άπαισχοληισο). Κεφίΐλαια γορά, έν τή έννιοία της, 5<ς Πατοών γ7γι σημερον "~«~τα 350 000 τησίως τσιμέντον μέ την πραγματο ποιονιμένην δο επέκτασιν των ύφ. .„„ Μετοχικοϋ Ταμείον·, τού βοη- «Ρ<>«ρωνόν τους ποοαοεχλημενοι;
θήματο; τοΰ Ταμείον Άρωγής κ. ' ^έ^οε_ν..^™:.υ *^_οΧ±_?. "~
λπ., ός καί εής; επί τού φόρον τού
του άναλογούσης είσφοράς υπέρ
τού Ο.Γ.Α.
Τέλος τό 6?· υ,ργεϊον εντέλλεται,
ό'πως ή 'Τπηρεσία Συντάξεο)ς κοι
τό Τμήμα Μινχανογραφήσεως τού
Γενικο ϋΛογιστηρίου τού Κράτοι>ς,
έν συνεργαισία μετά τής Μ.Τ.Φ.,
έπιμεληθοϋν τής προοδον τόν έρ
γασιων, δπως άπό 1ης Ίανουαρί-
σταμενον εγλαταστασεοιν τ>ι
θη έντός τοΰ 1973 είς ?ν έκα".
τύννους. Ή έτέκτασις τού έργοσΤιΐ
σίου Θεσσαλονίκης προσέθεσεν 45'Τ
000 τόννους εί; την Έλληνικϊκ
~ ' 5ιά τόν
του
| τριβν ^^^^ το ρνμ
ου 1972 ένεργίίται ή κανονική .τα Ι πσιεΐ ||ανωγάς διά μέ τό τοε
ρακράτησις του φόρου είσαδήμα- ' χον ετος υπέρ τοΰς 250.000 τόν
τος καΐ τής είοφοράς υπέρ τοϋ Ο. ' νοι>ς, μέ είσ-νωγήν συναλλάγμ-ι
τος. 2.500.000. δολ. αί δέ προοπ'ΐ
ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΑΙ ΠΡΟΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ
ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ ΤΩΝ 2.350 ΕΚ.
Άρχίζουν την Δευτέραν, Ιην
Νοεμβριού, αί προεγγραφαί είς το
ν£ον όμολογιακόν δάνιειον ΰψους
2.350 έκαιτ. δνχ. Έκπρόοιοποι τής
Κυβερνήσεως '3«σ μεταιβοϋν είς Οια
ςχ>ραι ύΐΐοκατασχήιματα των
ζών διά νά προεγγραφούν,
δοντας, ούτω, πανηγυρικόν
κτήοα είς την έναρξιν των προεγ-
γραφων.
Έν τώ μΕτα|ύ, σννεχίϊονται αί
έκδηλώσεις
διαιφόρων όργονώσεων διά τό νέ¬
ον δάνειον. Ούτως, ή 'Εκτελεστι-
κή 'Επιτροπή τή: ΑΔΕΔΤ, δι' ά
νακοινώσεώς τη- καιλεΐ τοΰς δημ<ι- σίους ύοταλλήλους ίίπως συμβάλουν άποσρασιστικώς είς την άπιτυχιαν τού λαιχειοφοί'θυ δανείου οΐκονο μικής άναπτύξεως, οχι μόνον· δια τής έγγραφής τονν είς τούτο, α^ λά κα'ι διά τής προύολής των έπι- διοικομένων διά τού δανείου έθνι- κών σκοπών. Ή ώς άνιο Έπιτρ<>-
πή εδωσεν ήδη έντοιλήν είς τάς δι
οικήσεις δλιο/ των γεικων άσφαλ.-
σικιων καί κλ.ιδ'κών δημοσιουπιαλ-
ληλικών έπικονςικών τ(ίΐμείο)ν ό¬
πως είσηγηθοϋν την έπένδυσιν τ·ών
διαιθεσίμιον των είς όμολογίας τού
Δανείου.
Ό Ίαιτρικός Σύλλογος ΆΘγ,-
νών, έξ δλλθ'ΐ, καλεΐ τα μέλη το>
νά έΛίι>φεληθοΓ'ν τοϋ νέον όμολο
γιακοΰ δανείου μέ τα πλείστα ό«κι
πλεονεκτήματα του, ώς καί τό ίι-
καί διά τό 197? είναι &τι
ρω εύοίονοι νπολογιζομένης τής
αυξήσεως κατά 50%
Ό Πρόεδοος τού χρηματιστηρί
όν κ. Κοκορίνος ανέπτυξε την τρ
ραστίαν σν«μ6<·λήν των βιομηχα^ι όν είς την ανοδον τής οίκονο μικής στάθμης τής χώρας καί παριο Δ.Σ τής ώς άνο Ένώαεος κατά ' Τ5ννε, 8πα>ζ ττραιφώμεν καί πρός
την σννεδρίααιν του, απεφάσισε
νά έγγραιφή εις τό νέον όμαλογια-
κύν δάνειον δια τοΰ ποσόν των 5)
000 δρχ.
ιετ(*χών βιομηχανιών
Τέλος, άνί,/ίοινώθη ότι ώλοκλ-ΐι
ρώθησαν είς ίλόκληρον την χώραν
ιχί προετοιμασ"αι διά την αν*ετ>·ν
πραγματοοτοίησιν των εγγράφων
είς τό λαχειοψομον δάνειον οίκονο
μικής άνοιΐττύςειος 1971. Πρός ένη
μέρωσιν τοϋ <·ηινού γνίΐκττοποιεϊ- ται ότι αί προεγγραιφαιί (8 εως ΐς Νοεμβριού 1971) είς τό δάνιειον, δύνανται νά πραγματοποιηθούν 'ΐς τού; άκολούθους 24 Όργανιοιμοί'ς καί Τοαπέιζας, οί όποϊοι αΐροθΜμο .- παρ«χοΐ'ν πασ'τν πληροφορίαν ε'ς τοΰς ένδιαφεριμένονς Τρά,τε!: ι τής Ελλάδος, Έθνική Τραπέζα τής 'ίΐλλάδος, Άγροτική Ύοάχεί ι Ίής "Ελλάδος, Έθνι«.ή Κτηματική ΤΓΟπε'Ζα τής Κ/λάδος. 'Εμπορικη α τής Ελλάδος, Ίονική κ«ί Λαική Τράπεζι τής Ελλάδος, Τρα πεξα τής "Ελλάδος, Τραπέζα Εκ πορικής Πΐστ^ιοτ, Γενική τής "Ελλάδος, Τραπέζα Πειρτ/ι- ώς, Τραπρϊ,α 'Λταγγελυματικής Πί στεως, Τράπ·-ϊα Άττικής, ΤράτΓ- ξα 'Τπσθηκών, 'Ελλτινική Τράπ^- ϊα Βιομτνχανν,ής Άν(ΐπτύξε<οΓ, Έθνική Τηάι^- ϊ Έπενδί"σ«ι>ν Β -)
μηχανικής
Έπενδύσεων, Άιιέρικαν Έξπρετ,
Μπάνκ όφ 'Λαέρικίΐ Μπάνκ όφ
ψηλόν έπιτόκιον (είς 6%%). Πέ Νόβα Στότΐιι, Τσέιζ Μανχάτταν
ςαν τής άσφα/ίΰς καί έπιτυιχοϋ- Μπάνκ, Φέρστ Νασιοναλ Σίτυ Μπ ι
τοποθετήσεος, ύπογραμμίζει ί νκ, Φέρστ Νάσ οναλ Μπάνκ 6φ
Σύλλογος, η κατά τό δυνατόν κα κάγο. Χρηματιστήριον Αθηνών,
θολική συμμετο/ή μας θά άποθ ί- Ταχυδρομικόν τσμιευτήριον καΐ Το
ξη διά μίαν άκόμη φοράν την μεϊον Παρακ ι-αθηκών καί Δανε
προσφοράν τού ίατρικοΰ κόαμοΐ'
είς την έλληννήν κοινωνίαν > ι
την Κυβέρνησιν.
«"Εχομεν άπτας άποδείξεις τονίζει
περαιτέρίο δ Σύλλογος, τής ύ ·ι
ούς οίκονομικής πολιτικής τής Έ-
θνικής Κυβερνήσεοις Αί πρόσφα-
τοι, έξ άλλον, άνακοινώσεις τοϋ
κ. ύπονργοϋ τ'όν Οικονομικόν πη-
θουν, ότι σιιντόμ<ος θά άρ&οΰν κ «.Ι τα μειονεκτήιιατα τής ισχνούσης φορολογικής νομοθεσίας». Τέλος, ή Πανελλήνιος "Ενωσ, ς Τεχνικόιν ΟΤΕ έγΐνωστοπθίησ0 είς τόν Άν πρόεδρον τής Έθν,- κής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μακαοε ζον καί τόν υπουργόν Έθνικής Οί κοναμίας κ. Γ. Πεζόπουλον, δτι τό ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΑΙ ΘΤΡΙΔΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗ Σ Αϋτοκιηήτους τραιπ£|ζ<|/(ής θυρ δας έθεσεν έν λειτοτ·ργία ή 'ΒΘμ κή Τράΐϊείςα ιίς τάς περιοχάς Η ραικλειου Κρήτης κ<ιί Μυτιλήνης διά την καλντΐραν έξητηρέτησι >'
των κάτοικον των έν λόγω πε
ριοχΐίν.
Η
τ.ρα™ζική 6ι
μέ σταθεράν Ίποδοοιν
καί είς την δισκήρνξιν τού άντι
πρόεδρον τής Εθνικής
>ς κ. Μακαρεζον δι' ής παρορμά'αι
ό έλλ.ηνικός λτ· ο ς πρύς έπενδΰσε'ς
καιί Βιαμηχανικ'Τιν καί ΈμπορικοΊν
μετοχών.
Ό έπίτιμος Έπόπτης Σ.Α. κ.
Χαιραλ. Καιιιπαντάης εΤπε τα εξής:
ΟΜΙΛΙΑ ΧΛΡΑΛ. ΚΑΜΠΑΝ-
ΤΑΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑ1
ΡΙΑΣ ΤΣΙΜΕΝΤΩιΝ «Ο
II-
ΤΑΝ» ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΡΓΟΣ¬
ΤΑΣΙΟΝ ΠΛΤΡΩιΝ 28.9.71
Άξιότιμε Κε Νομάρχα, κ. Προ
εδρε.
Άξιότιμοι Κτρίες, ΔεσποΐΛχδΓ;
καί κύριοι Μετοχοι.
Ή ν(ηιχολογία μάς διδάσκει '-'
άγαιπά ό άνθοιοπος κάτι δταν τό
γνιορίζει, αύτο τό κάτι καιί τό τύ
σον περισσότρηον τό άγαπά ρσο^
καλυτέρα τό ννωρίζει. Άξίζει λο
πόν κΛ"α μεγάλο ενχαιριστώ πρός
τούς αγαπητόν συναδέλ.φους μας
αετόχονς οί ότοΐοι είχαιν την
νήν εαπνενσιν τής όρ^'ανώσεο)ς ττ,ς
σηιιερινής έπ'.Τκέψεως. Καί άιξίίει
άκόμη εν(ΐ ιι^γαλύτ'ερο εϋχαρισται
πρός την άςΐότιαον Διοίκησιν τής
Έ τα· οίας μας ή όποία άσμένως
απεδέχθη τό α,τημα καιί προέβη
είς την υλοποίησιν τσυ, χάρις ρ,ς
την όποιαν έγνωρίσαμε-ν τιό νέον
τούτο τέκνον τής 'Εταιρίας μας τό
ΰγιές καί .ρωιιαλέον καί
λιο; άντάξιο/ είς άποιδοτικότ>η!·«
πρός την μεγάλην γενέτειράν τού,
τό οποίον κ«1 θά άγαιπήσωμεν.
Καί ή προθνμ'α αυτή τής δ'θ
κησεώς μας &'νσ« άξία ιδιαιτέρας
έξάρσεως διόπ ΰ.ιιογραμιιίζει τύν
σεβαισιιόν τής δ·οικήσεο)ς πρύς την
θέλ.ησιν τού .ταοάγοντος μετόχο >
Πέραν τούτου εκφράζει την ζονηρ ι
ίπιθνιμίαν τής διοικήσειος όπως σν
νεργασθή στενώ; καί ειλικρινώς
μέ τοΰς μετ·ιχονς όπως αλΛοΗΓΤ
στ'νεργάίΐεται, ·ιέ τάς ιδίας άηίστας
ρζή
ρίς είναι έξωιλισιμένη μέ σύγχρο
Λ α μέσα κο.Ι έπηνδρο>μένη με
εϊδικευμένον προσωπικόν διά την
των ΐΐελατών.
Τό «τΰστιηαι τουτο ή Έθνική
Τράπευα πρύ^ίθετΓα νά τό έπ^
τείνη σταδιακώς κα'ι ής άλλας πε
αρτίαν καΐ ταχείαν εξυπηρέτησιν ριοχάς τής χώρας.
τής κα·λνψειος τίον τεραστίων άναγ
κων τής ίδιωτικής στΐγης;, των δ»;
μοσίων κτιρίίυν, τής όδοπ)οιίας < αί οποίαι κατά τα ετη ποοσέλαβον προπσφανεΐς δι ι· στάσεις εξυππρετοϊιντες οάίτιος ϋ ψίοηιονς έιθνιχούς καί κοινωνικον; σκοποΰς. 'Τ|ίη,λόν λοιπόν, τό επί πίδον τής συνίογασία ςιΔιοικήσεο. Έργατών ώς πρός τυ τρίτον σ-Μ λι>ς τοϋ «τρι.τι ΰ/ον» ήτοι, τόν πα?Ί
γοντα Μέτοχι,ν, άς μού
νά πιστεύϋ) ότι γ, Διοίνησίς μας κο
ταβάλλει φιλοτίμονς προσπαιθείας
στενής καί είλικρινοΰς σννεργασί
άς. Άδιάψενστοι καί κο·τμυγαλέιι
μάρτυρες είναι ή παρέχη κατ' ε
τος ίκαν'οποιηπκιθΰ ιιερίσιιατος και
δώρον, των οποίων τό τίψος άνερ
είς 120 δρχ., ήτοι άτόδθισ ς
5,50—6%. Πέραν τούτου άνα<ρ£ρι- μαι είς την καταπληκτικήν αύξη¬ σιν τής παραγωγής καΐ καταναλώ σεως τού τσια.Εντιθ·υ, είς τόν διπ/ιτ σιααμόν τής άξίας τής μετοχήν καί την τελε··ταΐίαν διετίαιν καί [Ίς ιήν σημερινήν σταιθερότητ-α τής μετοχης ιιας ε!τ την χρηματαγο- ράν. Πάνται ταύτα διησφαλίϊο. ν αίαν σταθεράν ανοδον τής στάθμη- ('υτοδοτικόττιτος τοϋ ΤΙΤΑΝΟΣ, κιαί είς τό έγγύς άλλά καΐ τό άπω τε-οον μέλλον. Άναφόροωαι είς έ- νίονς ιαεγαλοσχήαους όργανισμονς, οί όίΐοϊοι χορηγοΓ μικρά μερίσμ»ιτα: 1—ί% διά ν > αταιδιειξω το αέγεβος τής
ράς αυτών τνιιντι τού η
ΤΙΤΑΝΟΣ.
Πραο^ανώς ιοί διοικήσεις των ός
γανισμών έναντι των μετόχων τ<ο^', άλλά καί ενΐ'·τι των ΰπαλλήλω» γ θεισιαοϋ κιατ' ί|οχήν έθνικοϋ καί ει¬ δικώτερον ώς (ιασυκοΰ μοχλού <,.- νητοποιτ'ΐισεαις και άναπτύξεοις τη; βιοιμηχανίας }<ιί τού εμπορίου, α¬ σφαλώς δέν δύναται να, νοηθή,, εάν δέν άγκαλιάση τάς μεγάλας λαϊκάς μάζας. 'Εχει δέ πλήρη, ε¬ φαρμογήν έδ'ΰ έκεΐνο ηον διε/ή- ρΐίξεν ενας στ>/χρονος σοφός: «"Ο,
τι δέν έγνώρ οεν ό λαός, δέν το
εγνώρισε κανι ις καί ο,τι δέν επρα
ξεν ό λαος δέν τό £πραξε κανείς».
Πρέατει νά γίνη κοινη σι>νείδησν;
ότι η άνθησις τής Κ&φαλαιΐαγοράς
θά σνΛτελεσθή Μονον μέ την εϊτο-
&ον νέον και ίγνοΰ αΐμαιτος, άφ')ό
νόν αίματος Λτό τόν κόσμον π.χ
των Έπιστημόνϋ ν, των Δημόσιον
Τπαλλήλίον των Δικαστιικών, τών'
Στρατιωτικών, των Έπαγγΐλμ ι-
τιών, των Σ υ/τ<'ίξιούχων καί όλω·" όσιον έ'χουν περιθώρια άποΐαμιεν- όεως. Ή δηηιονργιία δμως άποτα- μιε-ιττικής και ίί.ενδντικής συνειθ/,- σεως άπαιτεϊ δ αφώτισιν, διαπαιόα γώγτ·σιν τού ελληνικόν λαοϋ ίΐ;Γο τής Πολιτεία; καΐ υπό όλον των ασχολουμένων μέ την Κειφαλαια- γοράν. Καί (Ί-.ο.τεϊ ά»όι».η κίνητρα καί μάλιοιτα κ''νητρ>α Ίσχυρά. Τό ι¬
σχυρότερον δέ των κινήιτρων είναι
τό κ&ρδος καί δή τό άιμεσον τοιού¬
τον. Είναι γνωστόν οτ» ή Παλιτε'α
έθε'σπισεν άξιολογους προστατ«νη
κοΰς νόμοι.ς '·πίρ τής Κεχραλτχιαγο
ράς. άπό δέ Τ'ΐ 1907 μέχρι «ιί
τ*)ν μέσων Εθδ 19Β9 ή χρηματαγο
ρ<Ί έ·σημείωσε πρωτοφανή ανοόιν τιον μετοχικων αξιών. Ό κόσμος με την ξεστασ χ τοΰ κέρδονς, αρχι ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΑΠΟΦΑΣΙΣ ΤΗΣ Ν·Ε, ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΝ ΤΗΣ ΛΤΕ ΠΡΟΣ ΧΟΡΗΓΗΣΙΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ σε κατά μικρά κύμα'τα ν η τό πονγγί του καί ν' αγοράζη ^ε- τοχές. Γενική ί,το ή εντύπωσις ότι προοκιινίξετο σΛΙα'τολή καιλυτέρ'ον ημερών διά τΐ|ν Κε<ρ·αλα»αγοράν. Ατυχώς, ό •/■αικός δαίμ<ον τής κερδοσκοπίας, ΰψ' όλας τάς άπατη λάς ιιορφάς της, κατέφερε δεινά πρός την οίνονοωίαν κατά έκιατ. δραχμ ις. 4ον) Αύξησις των κατηοθέσεοιν έν γένει καιτά 158,3 έκατ. δραχμάς 5ον) Ή κν.λοφορία μματίο>ν εμειώθη κατά 276,7 έκ>
τοιμμύρια δροχιιάς.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΙΝ
ΤΟΤ ΑΝΑΛΦΒΗΤΙΣΜΟΤ
Τό υπουργείον Παιδείας, προ¬
κειμένον νά ι'ιναλά&η εκστρατείαν
έξαλείψειος τοΰ άναλφαβηαιαμοΰ,
εζήτησε στοιχ'-ί(< διά τόν αριθμόν τόν άπασχαλιυμενον ίϊς τάς δ"χ φόρους έπιχριρησεις καί, έργαο«ς ν καί των μή περατο- σάντον την δημοτικήν έκιπαιίδενσι' Πρός τούτο, τύ Εμπορικον -<αι Βιομηχανικύν Έπιμελητήριον Ά &ηνων, σννχίτά είς τα μέλη τού, 6π<ι)ς κατά την αρξαμένην ρινήν π,ερίοδο", ύποβάλουν είς τρι- πλούν ποίος Θεώρησιν, είς τα οϊ- κεία τμήαατα καί γραφεί<ι έργοβσι- ας πίνακας ιοοσίοπικού καΐ ώρΰν εργασίας, είς τοΰς όπσίους θά πε- ριλαμβάνεται μρταιξύ τόν άλλιιΐν στοιχϊείων, καί ιδιαιτέρα στήη «Γραμματικαί, γνώσεις». ΔΕ,ΝΕΙΟ ιΟΤΟΤΝΤΑΙ ΕΞΑΓΩΓΙΚΛΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙ Σ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ Ενεκρίθη 'αρά τής νομισματικής Έίτιτροπής ό τοις αί Τράπεζαι σα μ περιλαιμβανοιαό'ης καί. τής Άγροτι κης Τραπέζης τής 'Ελλάδ.ος, δανΐΐ οδοτοΰν επειχίΐΐρήσεις, <η·γκεντρώ- σειος, τυποποιή<τΓ«ς, συσκενασίας κα'ι διαιθέΊσεοις είδον διατροχρής καί έτέρων γεο)ργικόν προιόντ(ι)ν, αί οποίαι πρτβαίνονν είς σεις άνωτιέρας των 10 έκατ. δρα χμων. Τό μέτρον άπο<τκοπ;εϊ είς τηΛ' δή μιουιργίαν καί άνά«η·ξιν σιιγχρό- ν«)ν μονάδιον τΐ'ποιήσεως καί έιμ- πορίας είδον διατροφής καί έτιέ- Ένεκριίθη ο,α πράξεως τοΰ^ Τ- πουργικοϋ Συαβοιυλίου (Τ.Ε.Κ. 200 Α') ή ί»π' αριθ. 1609)1)8—: — 71 άπόοχίΐσ.; τής Νομισμαιτικής Έπιτροπής πεοί χρηιματοδοτήσευις τής Αγροτικάς Τρΐιπέζης διά την ύπ' αυτής χορήγησιν *<χνείι»ν με- σης καί μακράς προθεσμίας κα,τα το 1971 μέχρι συνολικού ποσοϋ .Ί. ,-)ΟΟ.000.000 δραχμών δια τούς ά- κοιλονθονς οκοπούς: ΆρδεντικίΊ εν γ^νει 400.000 000 δρχ. Έξαγορα γαιών 4000.000.01)) δρχ. ΙΙαραγι·>γικ<Ίι ζώα γενικί)ς 35Ο.00Ο.0Ο0 δοχ. ΖΛα εργασίας 8 000.000 δρχ.'Κ^ γειοβελτιώσεις 80. 000.000 δρχ. Λιά γεωργικάς οίκο- δομάς καί έγκοταστάσεις καί στέ- γασιν άγροτών 2.40Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Γειοργικιά έργαλεΐα - έφόδια, μτ>'
χανήιμαιτα όΟ'θ.ΟΟΟ.Οθθ δρχ. Άα-
πρλοα-ργικαί «ΐλτιώσεις 70.000.1)0
δρχ. Δασικ·ά έν γενρι (έκτός ζώ¬
ον) 30.0ΟΟ.000 δρχ Άλιεία —
Σπογγαλιεία 4 8.0ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. Λοι
παι βελτιώσεις 190.000.000 δρχ.
ΓεωογικαΙ Β'οι-ηχανίαι (ίδρυσις
, έπισκει ο, συμπλήρωσις, Ιν·
συγχρονισμος ύφ4σταιμέν>ιι>ν 75.000
δριχ. Μεταιφοοά δοπΗΐταοίιΜν Άτ-
Καιπνοξηραντόρια Μπερλίυ - Βιο-
ζίνια 10.000.1 (>υ δρχ. Διαδόσεις
φυτών 2.000.'!00 δρχ. Ιδιότης
γεο)ργικά?, 6»οι.Γ>χανί(ίς 150.000.
000 δρχ· Άπο-.'.Γ.τάιστοισιν πίΐοαγι,
γικύτητος :μ) λιεργειών 40.000.
000 δρχ.
Διά τής αυτής ώς άν<ο πράξε(,,ς παρεσχέθη είς την ΑΤΕ ή ϊυχί. ρεια τής μεταΓθράς κεφαλ«ιοχν α- πό ενός σκοποϋ είς έτερον, δι' αΰ- ξοιμοιώσεως τοΰ ανωτέρω κονδυλ·1· οιν μέχρι ποσοΰ 15% κιατά την κρ(. σιν αυτής καί κατ' ανώτατον δ· ρ Έπίσης ωρίσθη ίίπως τα τής ΑΤΕ κατα τα άνοχτέρχ» γοΐ>μενα δάνιια μέοης καί μ«.
κράς προθεοαίας, δι* άρδευτιχΗ,
έξαγοράν γαιών, παραγογικά ζώα
γενικώς .μεταφοράν βουσταοίιον
Άττικήί», καΓνοξηραντήρια Μπ«).
λεν - Βιρτζίνια. διάδοσχν καί έπό
κτασιν άρ<ι>αι» τινών φυτων, άποχΊ-
τάσταισιν παοι·γογικότητος καλλι-
εργειοιν, μελιοσοκομίαν, σηροτρο-
φίαν καί άλι·.ττ<:·οΰς σικοπονς, π«) ρχανται Ιπί μι·ι<ι>μένο.) έπιτοχιφ
πρός 2% έτησ»<ιις. Τέλος, ένε/ρίθη οπιος τα δι' ά- τικής 2.000.000 δρχ. Εξόφλησιν γροτικήν στενατιν χορηγηθησόιιι· χρεών ή τακτοτοίησιν νποχρεό)σ£- να δάνεια εΐνιι έξοφληηέα ένπό; όν πρός τρίτονς 30.000.000 δρχ 20ιτίας. Ο συμπληρωματικός ψόρος βενζινης είναι άντιουνταγματικός ς έ πλήγαατα κπτ ι τοϋ έθνοσικτηρί,^ ■θεσμοΰ καί άνε'στρεψε τό ρεϋμα των προσΈρχυμΐνων πιστών. Γο πλέον δέ καίριον πλήγμα τό κατ'*- φϊραν οί ΐίεγολάσχηιμοι δργαν:- σμοί, μέ την χορήγησιν τοΰ ε}Ζ· λοϋς εκείνον ιιες,ίσματος τοϋ 1 — 2%. "Αμεσον άποτέλεσμα τούτου ή κατακόρνφος ππώσις ι.- ν«(ι>ν έκ των με,τοχών, είς βαι&μον
ι"στε νά ποιλιθϋνται σήμερον είς
τό ήμισυ της ίσωιτερικής των ά
ξίας. Δέν άιιη.βάλλω ποσώς όϊ1
αύτοι ποΰ σπίρνουν τόν άνεμον
τής άφροσΰνης των, σύνιτομαι ϋ«
θΓρίσουν καί την θΐ'ελλαν τής Λα-
ταοτρσφής των. Το λυπηρόν δμΐΛ·;
έν προκειμέντΐ) είναι τούτο: ότι το
πλήγιιαιτα δέ^ ν·α'τακρέρονται κ«Τά
τής -/εφαλής ιο,ν ήθικών
γών, ώς θά έ'πρεπε, άλλά κατά
τού σωστικοϋ Οισμοϋ της Κεφαλαι
αγοράς καΐ το λνπηράτερον, κατά
των πτο)χών βιοπαλαιστών, οί ό¬
ποϊοι, υπό τό κράτος τής
του βιωτικής (Η'άγκης, ύποχρεοΓν
ται είς την πώ/ησιν των μετοχών
των μέ σημαντ νάς ίΐηιμιίας, ένσιτ. ί
ροντες τύν πανικόν είς την χρηιπ
ταγοράν καθοις νχύ, τόν κλονισμόν
τής έμπιστασύνης τού Λαοϋ μας
Λρός τόν ώραΐθΎ θεσμόν.
Δέν αμφιβαλλομεν ότι ή Πολι¬
τεία θά λάιβη τα ενδεικνυόμενα
προστατεντικα μέτρα πρός άνάσ/ρ
σιν τής άνεέρ ν αυτής ροπής των
στραγκα?.ιστών τής κεφαλεαγοράς
τον, μέ τούς ίποίσυς εΰρί<τκοντ η . ι όποία όσηιμέραι καθίσταται έικρ ι ν είς συχνάς άνΐιδικίας. Οί ποι αύτοι ουδέποτε έστάθμισαν -ο- τι,κοτέρα, μεταϊύ δέ των τούτων έπιβαλλεται κατά την το. βαρός, ότι τό χρήμα των περυ- ; πεινην μας γνώμην, η υποχρεοσ ς σοτέρχι>ν μετυ/ων είναι καρπός ιι« πρός απόδοσιν μιερίαμαος ουχί κα-
τ<ι)τέρο»' τοΰ 5%—6% επί τής έσω- τερικής άξίας ίκάστης μετοχής. Τρλος, είς ίμάς τούς μετόχοκ'ς κροχρονίου ιδρώτος, στερήοε,ο · καί αϊματος κιι: χορηγοϋν ώς μ^^ι σαα ψιχία ε .άχιστα έναντι των πραιγιιατοποιοναένων μεγάλο>ν
τού ΤΙΤΑΝΟΣ διαγρόχρεται
ργ μγά ^
δών, τα οποίαι καί καταικραττοΓη' τρνον τό καθή-'ον νίι σι>σπειρ<ι>θό-
έτσιθελικώς μ παρά πάσαν ήθι- μ?ν γύρω άπά τό εκλεκτόν Δ. Σ.
κήν τάξιν, προφ ασΐιζόμενοι μελλ.ον τής Έταιρίας^ μας, τύ οποίον, υπό
τικά υψηλάς .ιραγιιατα,τοιήσεις· ΟΊ την έ·μπνετ'σμ»ν.-ν καί ένάνετον κ.&
έν λόγο) κύριοι ευρίσκονται σαιφως , 0".δήγησιν τοϋ Πρόεδρον μαις ν.
έ-κτός τής ελινικής πραγματιν.ο- Ι ΛΜονΐδου Κα-.ελλοιπούλου, άνυψωσ-
τητος, καθώς καί τοϋ παγκοσμιο ι
ν|·υχολογικοϋ κλίματος, αΙθεροβ-'-
τούν ή ύπηρε ·ι«,"'ν, έν πάστ| ίτιριπτο
σει, ξένους ποός την κυρίαν απο¬
στολήν των (,νσπούς. Κο* τούτο
διότι σήμερον, όσον καί, άν φαίν.·-
ται περί«ργον έκ πρώτης ό'ψεω;,
ό κόσμος άκον .νιθεί περισσότερον
άπύ κάιθε άλλι,ν εποχήν, τό δόγα ι
τοΰ Χριστοϋ μας: «...τόν αριτοι
ημών τόν έπιοΰσιον δός ημίν σή
μεροιν.. » καί άφιερώνειΐ μέγα μ,'-
ρος των φρυνιδο)ν τοι> πρός 'ν/.ι
νοπσίησιν άμέση>ν άναγκών τής ση
μερον κω δέν τοΰ μίνει οΰτε χι,ο
νος όντε τό χ<,»"*μα δι' έπιενδΐσ .ς αακράς πνοή;, δα μετοχάς δι,Α. μέ αναξίας / ιγου άποδόσεις. Μι άλλα λ.όγια, ό <; πιερηος ά' την ^ΐιιιι'λ.α τον. ΕΤα< κη- πουρός τής !ι"αι>ίας κα,ί κατά ίνα
τρόπον αίχυΛ/ο τος των άγ<ιιθών, τα όποϊο τοΰ -αρρχει έν άφθ<Λ« ή ραγδαία έξί-'λιξις τής τεχνοΛι.- ·;ίας, τα δάν · ι των τραπεϊών λγ.ι οί «δοσάδες» ύιποροι. Πέραν τού τοιι, ό σημερινος "Ελλην θ^λει τή" μόρφωσιν των ταιδιών τοι· καί τή θέλει μ έ μία^ οτ-ανίαν, άνά την ύ φήλιον ζέσιν, ιδιαιτέρως τιμητικήν τόν ΤΙΤΑΝΑ ιις κορκφαΐον φη-- <.ιέα τής άναονγκροτήσεονς τής χώ πας μας, μέ δι-εθνή μάλιστα πηο- Γ,ολήν καί κ ιιεν στενώς Νά συνεργασθή τιμίοις, σοντες παντοΰ ί'τι ό ΤΙΤΑΝ εΐντι ό άικοίμητος φοονρός τής ας μας καί των συμφερόνκον μαις· Ότι, παρά τ·ι γιγαντιαΐα αλματα τού πραΎματο.Γοιεϊ, ουδέποτε τ,- γνόησε τούς τ/ϊΐράγοντας: Εργά¬ την καί Μέιτο/.οι, ότι είναι ό πλ£- ον προσγειωα^νος οΐκονομικός όι- γανισμός καί διά τουτο κατεχίΐ ίξαιρετικός έπίϊηλ.ον θΐσιν είς την χρηα,αταγοοάν. Εΐνια» τούτο τό σιτμ φέρον μας καί τύ καθήκον μας. Καί δς μοϋ έπιτραπιή νά φρονΓ. ότι Θά έκτελίσι μέν αύτην την σιι- γμήν τό πλέον στοιχειωδες καιθτί- κον, εάν άποτίσωμεν τόν όφεΐΛο- μενον φόρον τ. μ ής, σ&βασμοΰ καΐ τίον θερμών Γυχαριστιόν μίΐς πρός την εξαίρετον διοίκησιν μας, ή ό¬ ποία έπετέλεσεν είς τό ακέραιον, καί μέ σΛανία/ πληρότητα τα &ψη )Α αυτή.- καθΐκτ ντα. Εί»χαριστώ ·πώ μέ άκούσατε ΧΑΡΑΛ. ΚΑΜΠΑΝΤΑΗΣ Έπτιμος Έπό.ττης Σ. Άγωγής ροιν γεωργικων προιύντωτ. διάθεσιν τούτων είς την <5.λλοδν· πήν. Ο ΕΟΡΤΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΒΘΝΟΤ2 ΗΜΕΡΑΣ ΑΠΟΤΑΜ1ΕΤΣΕΩΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ Είς τα πλα'ιΓ.ια τού έορταισμοΰ τής Διεθνούς ημέρας Άποταμιεΰ σε<ος η Έθνική Τραπέζα τής Έλλά δος Θά πραγικιτοποιήση την 5ην Νοεμβριού είς τό κεντρικόν Κατά στηιια αυτής σγετιικήν έκδήλίι>σ«ν
Κατά την δι·ίςκειαν αυτής στέλε
χος τής διοικήσεως Θά όμιλήσ'ΐ
ίπί τής σηιιο~'ιας τής άοτοταμΐϊν
σεως έν συνε>τία δέ Θά έπιδοθοϋν
βιβλιάρια είς τούς δύο καλυτε-
ρονς μαθητάς τής τελενταίας τα
ξεω>ς των δτ μοσίων Γιιμναοίον
τής περιοχής πρωτεοΰσης, μέ σνμ
βολικήν κατάΘιΓΐν Άνάλογοι έ/
δηλώσεις θά γίνονν αργότερον
καΐ είς τάς περιφερείας Πειραιώς
Θεσσαλονίκης ώς κα είς τάς έπαη
χιαίκάς πόλεις.
Η ΔΙΕΘΝΗΪ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΔΑΝΕΙΟΝ
25 ΕΚΑΤ ίΟΛΛΑΡΙΩΝ
ΠΡΟΣ ΤΗΣ ΕΤΕιΒΑ
Έκ τού γρ ,ρνείου τοϋ Οπουργ<·ϋ ά'νεν χαρτοφυλακίου κ. Έμ. ΨΟι. νάκη ανεκοινώθη δτι τό διοικητικόν σνμβοΰλιον της Διεθνοΰς ρ ζης κατά τή/ συνεδρίασιν τού τής Τρίτης ενέκρινε δάνειον 20.0ΟΠ Γ0Ο δολλαςίονν υπέρ τής ΕΤΕιΒΛ διά την χρηΐΛ,ατοδότησιν βιομηχα νίκων έπενοναπον έν Ελλάδι. Περί προσκλ.ήτεως των Μετόχων τής Άνωννμιν Έταιοείας «Άνω νυμος Τεχνικη ΈταιρΕΪα Κατασκδν ών ΑΤΕιΚ — ΑΕ» είς "Εκτακτον Γενικήν Σνΐνέλ.ενκΛ'ν. Καλοννται εί^ Εκτακτον γενι κήν σιτνέλευσιν οί μέτοχοι τής έ ταιρείας «Άνώνυμος Τεχνικη Έ ταιρεία ΑΤΕΚ — ΑΕ» την 27ην Νοεμβριού. 1971, ημέραν Σά66α τον καί ώραν ΙΟην πρκοινην είς ^ά έν Αθήναις κ,ι'ι επί τής όδού Βα λαοριτου 4 γραφεΐα αυτής μέ τα εξής Οεματα ηΐιερησίας διατάξεως: 1) Την ϊγκρ,οιν συμφώνως πρός την διάταξιν τοϋ άρθρου 23 Α τοϋ Νόμου 2190 ώς έκωδικοποιήθη άγο ράς, ακινήτου μέλους τοΰ Διοικητι κου Σνμ'βουλίου υπό τής Έταιρεί'ΐς καί 2) τροποποίησιν τοΰ άριβμ. 13 τοΰ καταστατικόν ώς πρός την έκπρο σώπησιν τής Έταιρείας καί υπό των έντεταλμένων συμδούλων αυτής. Πάς μετοχάς διά νά μετάσχη τής Γενικής Συνελεύσεως δέον νά καταθέση τάς μετοχάς αυτού είς τό Ταμείον τής Έταιρείας ή είς τό Ταμείον Παρακαταθηκών καί Δανείον ή παρ' οιαδήποτε Τρ απέ ζή πέντε τουλάχιστον ημέρας πρό τής ορισθείσης διά την συνεδρία σιν τής Γενικάς Συνελεύσεως. Έντός τής ούτής προθεσμίας δέ όν όπως προσαγάγη τή έταιρεία και τό σχετικόν πΐιστοποιητικόν πε ρί τής τοιαύτης καταθέσεος ώς καί τα τυχόν εγγραφα άντι,τροσωίκΰσε ως. Έν Αθήναις αι, 23τ) 1971 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον. Θ.Θεοφιλίδης. Πρόεδρος. ως των ύγρώ/ κανοίμίΐ)ν» καί τυί Α.Ν. 156)67 «•πϊρΊ ρνθμίσεως 6ιι· Δέν είναι Λντισννταγματικαί ·:ί διατάξεις τοΰ Α.Ν. 156)67, που προβλέπονν την επιβολήν συμπλι ρα>ματικοΰ φόρυυ καταναιλώσεως ι
σου πρύς τό ^οσόν κατά τύ οποί¬
ον θά μειοΰτοι ή τιμή πωλήσεως
ΰγρών κανσΐΐΜυν δυνάμει των κατα
τάς αύτάς δ ατάξεις εκδιδομένων
υπουργικόν άπυφάσεων, των κα.0ι-
ριζο-ι^ών τα ε>-οδα διαχειρίσεως
καί άποθηκεύσειος ύγρών καυσί-
μι»ν καί τύ ιπ.τρεπόμενον άνώτα
τον όριον κέρδοι»ς.
Τουτο εκρινρ διά τής ύπ' άρ.Ο.
2975)1971 άπ'φάσρώς του τό β'
τμήμα τού Συμβουλιον τής Έπι-
κοατείας έκδοθείσης επί αίτήσεως
ΐήι, Α.Ε. ΦΙΝΑ Έλληνικο'ι 'Εται-
ρεία Πετρέλαιον περί άναιρέσειος
δεντεραβαθμίΓ>" άποφάοιεχης φορο-
λογικοϋ δικαστι,ρίου. Ή ειρημένη
επιχείρησις .-ιροέΊβαιλεν, είδικώτ·
ρον, ώς λόγον αναιρε'σεος
άλλον δτι αί ανωτέρω διατάξε ς
αντίκεινται είς τό αρθρον 59 παρ.
2 τοΰ Συντάγματος τοΰ 1952, τυ
οποίον όρίϊε', χαιθώς άλλωστε <τί τύ §ρθρον 82 παρ. 2 τοϋ Σνντά- γματος τοϋ 191Ί8 ότι τύ άντικ-εΐΛΐ- νον τής φορολογίας καί ό φορΐ'λ,ο γικύς σνντελ^στής δέν δύνανται να άποτελέσονν άντικείμενα νομοθετι κης έξονσιοδοιήσεος. Τό άνώταΤι>ν διοικητικόν δικα
στήριον άπε<>ριψεν ώς άβάσιμον
τόν λόγον αύτι»^ άνατρίθΈως. Διυ ! ου καί κατά την χειμερινήν
τι, ώς παραττνρεϊται είς την άπΐ)· [δόν καιθωρΐσθησαν ώς εξής: Έχά
φασιν του, αντικείμενον τής διό Ι στην Τρίτην, Πέιιπτην καί Σαββα
τόν άνωτέρο διατάζεων (τοΰ Ν. | τον, 10 μ.μ. άπό τάς Πάτρας διά
Δ. 4485)65 «,,τί-ρί μεταβολής τοΰ Ι Κέρκυραν καί Μπρίντιξι. Έκαστην
φόρου καταναλώσεως επί τής 6«ν | Τετάρτην, Πορασκει·ήν καί Κυ..ι α
κήν (ΙΙ.μ.μ. άπό Μπρίντιζι δα
Κέρκυραν και Πάτρας).
σμολογικον κη* φορολογικόν ζτγτη
ματων») παριχομένης είς τοΰς Ο
ποι·ργούς Οΐκονομικών καΐ ΈμΛΐ
Ι,ίου άγορανουικού χαρακτήρος έ
ξουσίας δέν είναι ό καθοριοτμος
τού αντικείμενον τοΰ φόρον κατα¬
ναλώσεως ή τοΰ φορολογικόν σνν
ιεΛεστοϋ Είναι μόνον ό επί τή 6ο
σει άντικειμενΐ'κών στοιχείον, άι(ο
ρώντων είς τί», ϊξοδα διαχΐΐριο·-
ως κα'ι άπσθηκεύσεως ΰγρών κατ-
οχιμων, καθοοισυ,ός τής άνϋΐτάτη;
τιμής πωλήσευίς τούτων.
Έκ τού γ<·γονότος δέ ■— ποοο τίθεται είς την απόφασιν — ότι ό εκάστοτε -π ϋλητέος φόρος, ό(Κ ξάμενος ΰπ' (ΐύτοΰ τού νόμου ίσο; (ποσοστόν 100%) πρός την διαψο ςάν μεταιξύ παλαιάς καί νέας Τι· μής πτολήσεως Γξαρτάται οΐτως ΐα μέσιος έκ τού ιψους τής επί, τή 6ο σει τής οίκείας ύπουργικής άποφι'ι οεως οιαμορφ.ηιμένης τιμής πωλί) σεως δέν δύνανται αί περί ών πρό κείται διατάξεις νά θεωρηθοϋν ώ; όντιδαίνονσαι είς τό είρημένον άδ θρον τοΰ Σι-νταγματος. ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΑ ΝΕΑ Τα δρομολύγιο τοΰ όχηματαγω γού — έπι6ατί|γοΰ «Γεώργιος» ιις την γραμμήν Πατρών — Βρινδηιι ϊίνης καΐ πίΐ.Η τοΰ τράπου ποηη διορισμοϋ των ιδαπανών διακινήσε- ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛ1ΞΕΙΣ ΔΙΕΤΚΟΛΤΝΟΝΤΑΙ ΑΙ Ε- ΞΑΓΩΓΑΙ ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ. — Ώς μεταδί&ετοϋΐ έκ ξελλών, δασαο/.ι,γικά μερά, 6 α των όποίιον ει'νοοννται αί είσαγ>ο
γαΐ οΐνων άντο Μεσογεκικάς χώρ.τς
είς την Κοινήν Αγοράν κα'ι τα
όποΐα θά έπηρεάσονν τάς Έλληνι
κάς έξαγογάς, άπ:εφασίσθη<ταν υ¬ πό τον ΰπουρ^ών Γεωργίας των Έξ, κατά την σύνοδον τιον. Συγ¬ κεκριμένον, απεφασίσθη η μ«ιοι τις τού κοινοϋ έ^'^τιτρικού δααμολογϊ- ον τής ΕΟΚ, όηυ 1ης Νοεμβριού κατά 40% δια -.ούς οίνους τούς εισ αγομρνους είς ιάς χώρας - μελη άπό τό ΆλγΓΓ.ον, τό οποίον ανέ¬ λαβε την ϋπο/ΓΟωσιν, δπιος σιύιΐ σθή τίιν «τιμήν έξαρτήσεως» αϊ- νο)ν, ή όποία Ίσχύει είς τάς χά>ρ«ς
τής Κοινότητος
'Απεφαοίσθη, «Λίσης., 6π<ι>ς τ ο
αύτό εύνοικόν ΧΛθεστώς ισχύση κοι
διά τοΰς οϊνονς προελεύοειος Τιι-
ντισίας, Μαρό·<ου καί Τονρκίας, τούς είσαγοα-^νονς είς τάς χώ¬ ρας τής ΚοινΓ,ς Άγορας, άπό Ιτι; Ιανουάριον 1972. Σημειούΐαι, ο-" δέν τίθεται Οέμα ποσοτικών πρ· ριορισμών δκ'ι ιήν είσαγοιγήν τοΰ προιόντος άπι> τάς ίν λόγω χώ
Οίΐς.
Η ΕΛΛΗνΐΚΗ ΒΙΟΤΈΧΝΙΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΙΝ ΤΟΪ ΜΟ
ΝΑΧΟΤ. — Δι' έπιστολής του, ό
γενικύς διευθυντής των Διεθνών
Έικ.θεσεων τής Βαυαρίας,, δρ. Μ?ν
τζιν — ό οποίος επεσκέφθη, πρ,ισ
φάτως, την 'Ε/.λάδα — άπευθυνο
μένην πρός τον πρόεδρον τού Βι-
οτεχνικοΰ Έ-"μ£λτϊτηρίου Αθη¬
νών, κ. Βογ'Μτζήν, άναφέρει 5τ·
ή Έλληνική Β·οτεχνία εχει ση-
μειώσει σοβαράς προόδονς καιτά
τα τελευταία ετη. Προστίθεται, έξ
άλλον, δτι, είς τάς Έκθέσεις Β.ο".
Τεχνίας τοΰ Μονάχου σημειώνει,
παντοτε, επιτυχίαν ή σχιμμετοχη
τής Ελλάδος, κατά την περίοδον
δέ τού Απριλίου 1972, 6ά αντι¬
προσωπεύση καΐ πάλιν ή χώρα
μας.
νομου τούτου αλαφερόμενα .·ΐροσ.ι)·
πά (μετά δέ τό Ν.Δ. 3777)57 αο
νόν τα άναφετι,ιιενα έν άνθρω 1"
αύτοΰ). Πάσχ ετέρα απαλλαγή,
προβλεπομένη υπό προγενεστέρων
γεντκών ή ειδικόν διατάξεων, εχει
καταργηθή. Έποιιένως, Ιχει
καί ή διάταξις τοϋ ά
5 τοϋ Ν.Δ. ί· 176) 52 ίπερί μέτρον
προστασίας τής επαιρχι(ΙΒ(;Π? ^ιο"'ι
χανίας», ή καθιεροϋσα την ώταλ«
γήν των εΙρτΝ^ένο)ν βιαιιηχονιων
άπό την υπέρ των όργανιομών Τι-
πικής Αύτοδιυι/ήσεως χοί των έν
γένει Νομικοτ' Προσώπαχν ΔημοιΛ
ου Δικαίου, φόρων, τελών και δι-
καιωμάτων.
ΑΙ ΒΙΟΜ1/ΧΑΝ1ΚΑΙ ΕΙΙΕΝ'-
ΔΤΣΕΙΣ ΕΙ2 ΘΕΣΣΑΛΙΑΝ.
— Συμφώνως πρός στοιχεϊα τοί
τοπικοΰ Σ υνδρσμου Βιομηχάνω·»
καί τοΰ Έμπορικού καί Βιομηχο
νικοΰ Έπιμετ|Γηρίον Βόλον, ή ιΥ
κατε·στηαένη ίσ·<ύς είς κιλοοατω- ρας, των βιομηχανικώς μονάδω» τής ώς άνω περιοχής ηυξήθη 7% Τα εξαχθέντα, έξ άλλου, &«>
μηχανικά προιόντα κατέλαβον »»■
σοστόν 26%, :νω ή άκαθάρ«Γ«βς
βιομηχανική πιιραγωγή ανήλθεν
είς 1.790.900 000 δρχ. μέ επί «■
φαλής τοΰς χλ.ίδους κλωσΐουφα··
τουργίας, χηαείας, ξύλου, ν
υλικών, μεταΑ.".ουργίας κλπ·
ΕΓΚ ΑΤΑΣΊ Α ΣΙΣ
ΩΝ ΕΤΑΙΡΕΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ·
— 'Τπό τον ΰπονργών 'ή
Οίκονομίας και Ναυτιλίας - *»ε-
ταφορων - Έπικοινονυών, κ.Χ· »·
Πρζοπούλου και Όρ. Γιόκβ, δ111"
γράφη κοινή απόφασις, περί ^
ταστάσεως έν Ελλάδι γρ
(ΑΝ 89)67 κτη 378)68) τής έν Π'»
ΑΙ ΑΠΑΛλΑΓΑΙ ΕΠΑΡΧΙΑ-
ΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ. _ Δι·
αποφάσεως τοί Σνμβου,λίου Έπ·-
κρατείας, όρ..ςεται ότι, άπό τής
ίνάρξρως τής ίσχύος το0 Ν.Λ.
3033)54 άπαλλάσσονται των 6τμο ,υνσιν τής συμμετοχής
σ,ων φόρων, τ,λων καί δ.καιωμα Ι χον κοιί των πλέον ά
των μονον τα έν α 66 τού Ι σμένων χωρίαν είς τό
ναμά έδρενούσΓ,ς ναυτιλιακής
θείας «Μιραπάτα Κομπανία
6ιέοο».
Ν«·
ΔΓΕΤΚΟΛΤΝΕΤΑΙ
Η ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΓΡΟΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ
Ν
Άπό τής πρωίας τής 1ης ^
ιιβρίου οί άγοοακοί διανβμεϊς Τι
Ταχυδρομείων π|£ρΐί'ρχβιμ«|νοι
χωρία τοΰ τομέως τον·, θ«
γράφονν δσοιν έπυθι>μουν είς Τ0
νέον όιμολογιακόν κρατικόν δάνεκ1*·
Τό μέτρον έηι>Θη διά την διεΐ''ί

ϋελίϊες 4«6 τήν δραματικήν Ιστορίαν των
41 ΚΥ.0.ΝΙΑΙ (Ι·|·ΪΜΐ7τη ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΑΙΝΗ ΤΟ» ΑΝΒ£ΑΑΗΝΙΚΟΝ ΑΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
'Από την έΛοποιΙαν τής Βυρεί&υ Ηπείρου
ΤΡΕΜΊΪΈΣΙΝΑ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Τοο συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΓΛΟΪ
τέως οιευθυντο. παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
Ευνέγεια έκ τοϋ ■ποοηνουιιένου
Τα Σχολεία των Μοον,ονησιων
τα άΛοτελοΰσ.ιν: Τύ Νηπ-κτγωγιεΐο,
τό Παρθεναγι,»νΓϊο μέ έπτά τάιξΐΐς
τό Άρρεναγωγίΐο μέ τβαοιρις τα
ξϊΐς Ατ|μοτι»!θν, τρείς Σχολαρχ£ι-
ον καΐ μιά Γυ-ΐναισια-κτ·. Στά 1*8!.:
ίδρύθτικε τό .Ί,,ικηιοώ σχολειό αί
Μρίβολο τής 'Ε'κκλτνσίϋς των Τα-
ξκΚΜίών, τό δ," 1&65 αρχιβε ή ΐ-
ορυση τού Σ χολαοχβίιηι χό οποίον
όλο*ληρώθτ)κε αέσα σ έδέκα χς,ό
νια. Στά 1880 χτ-ίστηκαν μέσα. στο
,τίρίοολο τής έκκλησίας των Τα£;
α,ρχών καλές σχολοιές οίκοδομίς,
έ—οικόπεδον καί δημαρχείον καΐ ά«>-
νσΜρα τό νηπ»αγωγεϊον. Στά τε
λευταία χρόνια τής άκμής των Μι>
σχονηοίων φ<,·ι«ϋσαν πάνο> άπί
600 άγόρια χαί κορίτσια. Οί δαπά
νίς λειτονργίας των σχολείων ?)
σαν .αεοίπου 500 χρυσές λίοες · ό
χρόνο.
ΤΑ Μοβχονήσια εί χά ν δυό μηχα
νοχίνητα ελαια1 ογεία, ενα .τυοη.'ο-
ελαιοτριοεϊο χ/ΐ/ί έναν κυλινδρόμυ-
λο. Διανροννταν σέ πέντε ένορίε,ς,
ήσαν εδρα Έτιοκάπου καί Δ-,οικη
τού (Μουδονο>ι). ,.
Οί κάτοικκι τους ηοαν έξαιαλΐ/θΰ σ' δλες τ'ς
'Εθνικες τού .ερ<Λέτειες. Κατά την ί-ι«·νά<»ταση τού 1821 βτίς 3 Ιούνιον τής χρονίας έκ«ί- νης, την ήμέ·οα πού κάηκε άπό τοτός Τούρκονς τό Άϊβαιλί καΐ οί περισ- σότεροι κάτοι1* )ί τού δίεσώθτνκαν άπό τή σφαγή, παοαληφθέντες άπο τόν 'Ελληνικό οτάλο, την ιδία τ,- μέρα μέ τα Γδια καφάι6ια σώθηκιν καί οί ΜοοχονηίΤΐωτες καί μεταχρέί) Θηκαν στά Ψαοά καί, άπό κ«ΐ σκό.ι ~σαν στήν ΰΛΟλοιπ·η 'Ελλάδα απού ϊλαββν μέοος στοΰς κατά Θάλασ- σαν καί ξηράν άπελενθΐρωτικοΰς «άγώνες τής 'Εθνεγερσίας. Άπό τα 1925 δοχισαν νΛ ξαναγυονάν βτήν ηατρίδα τους καί βτό 1832, έξαγό ραααν άπό τό Τ<-Λ)ρκικ« Δημόσιο τα κτήματά. τους, τα &ποΙα εΐχε κατά σχη οάν ά&έ-ΐποτα, άντΐ 40.000 γοοοίων. Άπο ότε ή πολιτεία αΰς'ΐ νέ Αδιάκοπα νιαί κ«Γτά τό 1914 άο1- θμοΰσε χίλιβ ·αεντ>αχόστα συτίτια,
εκατόν πενήντα Αΐ«γα·ζι« «λΙ όχτ,;,
χιλιάδες κατοίκια-ς, δλους "ΕΑ,λΐίν
άς.
Οί Μοσχονη.,,ώες δοκί,μαβ«ν τίς
έΐοντωτιχές ειώξεις των Νεοτοό3
κοιν απύ τό 190!) καί {«ττερότε«>α
τόν άπό ξηρίίς κοΑ θαλάσσας άπο-
κλεισμό κατά την δώοκιεια τού προ ι
τού παγκοσμίου πολέμου, την όλ°
θ(?ια έπιδροιμι) των άνταιρτών τον
Γυμνοϋ οτίς 22 ΝοευΛρίου 1915, ό
πως την πϊρινο(Ό|χ<,με οταοαπάνω καϊ έ£ άφορμής τής οποίας έ*ω· πίοτηκαν στό 'ΑΓβαλί. Άπ' έκι-:". έκτο^αττ,καν στό έ<κ»τερικό Τη; Άντυτολίας κατα τόν Μάρτ<ο τού 1917 μαζΐ μέ ιούς 'Αϊοαλιωτες ν«1 ά«ρού μέσα στήν ε!κο«άιμττνον έξ·- θία χάβηκαν οί μισοί θυματα ιών «λεα«κών σφαγηι.» γύοιοαν «τίς {: στίες τους τό Φθινάπΐι>ρο τού 1918
Οστερα &π6 τή Μκη. των σκμιμάχων.
Μέχρι τόν Αΰγ<α·στο τοϋ 1922 δο·5 λεψαν σκληρηι ·^ ι« νίΊ άποκ«τα~ή- σοτιν τίς έστίες τους κβιί χα,ροϋν τί· άγα&« τής λ*υτεοιάς. Τα Μοβχο- ή ί νήσια ίυτηριξιιν άπω τα πιό τραγι- κά όλοκαυτώΐΜΐτα της Μικοαβιατι κης κα,ταβτροφης. Ακολούθων·^; τό παρά&ειγαα των Άί6αλιο>τών,
οί Μοσχονηςτιώτες πα,ρέμειναν
στήν πατρίδα τ-ους μέ τήν έλπίδα
πώς οί Σνμαο·/οι δέν θά έπιέτρε-
παν ατ·οϋς νικητάς Κβμαλινούς νί
κακαπιοιήοουν τόν αιι«·χο πλτί&υομΐ).
"Οταν οί ΚρμαλικιοΙ καιτέλα6α·ν τή
Μο<τχο"ήοια/ ίνα βφάιδυ τού Σεπ- τεμβρίου 1922 ϊξετόπιοαν όλόκλν- ρο τόν πληθνομό στό έσοοτερι <ό τής Μικρασίας >αΙ στό δρόαο τούς
κατέσφαξαν 6ο-οΰ τοάις άπογνιμν.ι)-
σα άπω τό ΐό'ο βράδυ καί έ6ίασαν
γυναίκε; καΛ. »οη(τοΛα.
Άπό τόν πλτιθυσμό αυτόν πού
5φτασε τίς ϊ£η χιλιάδες ψι*χές μ»
νόν πέντε κοςκτοια γύρισαν μετά
δι» χρόνια, ,τοΐ) τα βρήκε ό Δι<·- θνής Σταύρος «"ε κακόφημα σπίτια της Άνατολί'ίς. Άνάμεσα στό θύματα σνγχχιτα- λίγεται κι' ί Έπίσκοπος Μοσχο- νηοίονν Άμβοό' ιος Πλ.ειανθίδης, ί- ερωμίέτνος πολί> μοοψωμιένος,, πιου
σπούδαοε στήν Εύαγνελΐ'κή Σχολή
τής Σιμύρνης, οιήν Ίεραττική, Σχο
λή τοΰ Σταυ·.)οΰ στά Ίεροσιάλυυ,α
καί στή θεολογική Άκια/δηιμία τοΓ'
Κι·έ6σι> της Ροοίας. Στά 1919 έ-
χειροτονήθη Α.-!0 τόν Χουσόστοαο
Σμύρνης, επί(ηΌπος καί τοιλοΘε-
τήιθηκ.ε στά ΜΓβιχονή<τια. Κατά Ής τοον'κές ώρ«ς της «ι ταστροφής δέν βήλησΐ νά εγκατα¬ λείψη τό ποί,ινιό τού. Πιάστηκε Από τούς Κε·ααλικοΰς καί μαξί μέ έννιΑ Ιεροΐιμένους των Μοσχονησί· (>γν, αφαγιάσιΘτΓ/ε κατά την μαρτυ-
(Μ.κή τού πορεία πρός Άοραιμιμ.ύτι,
σιιμχρωνα μέ .ιληραφθρίες τοΰ τί·
(ι'ς Γυμναβίάογη τοΰ Άίβαλιοό,
Κ:·λ>φ«τη.
(ΣυνεχίΧεται)
ι .
Ι
(Συνέχεκαι έκ τοΰ ποοηγουμένου)
Ή πρώτη ποραισπονδία των Γίί)
μανων έ'γινε.
Διότι καίτοι είχον άναλάύει διά
τής συνθηκο/^/ήσιεως ΰποχρέ«>σι>
τιιιτίς νά πΗΧοεφΐβλη&οΰν μεταί,ϋ
των Έλ.ληνικ'Ι)·. κ.αι "Ιταλικαι,·
στρα-ρει,μάτων Γ-ΐχ τής μεθος>κΐικ·»"ίς
μαις γρ>ιΐ)ΐ»ιΐιής, ήδη έπέτριεψαν εις
τούς Ίταιλούς νΓ< καταλά6ουν 'Κλ ληνικά «δάφη, ήτοι τήν περιοχ,ρ' ίίορείως τής όοοΐ Ήγο^μενίτοη,ς. 'Επί πλέον δέ παρεχώριησαν εις αύτούς τό δι·*; ■ιο,κμα νά θε·ο>ρήο<,('ν ώς πϊχμαλώτυυς πολέ,μοΐ', ίίσας Έκ ληνΐικάς μονάοος θκ'ι ϊπρολάμΛο νόν εύριοΐίοιιινίΐΓ βοοείως τής ώς άνω γραμμής την 13ην ώραν τής 22-4-31 καίτοι είς τα {ΐπογοαφό-ν- τα έν Ίίικχννννοις πρίΐ>τόκολλ«ί εί¬
χον καιθορίσει ότι λόγο> τηο έπΐιδα
χθείσης άνδρ·αας τού όέν θά έ9:-
ο>ρεϊτο αίχ.μάλι>τος πολβμου ό «γι-ν
νχιίος 'Ελληνικ'ις Στρατός».
Τήν παράοοΐθΛ» ταύτην πΐςι'ι
(Ττρ«τΐΜτικης -τ»ΐΛ-ης αντίληψιν τΛν
Γεριμανων άντιιΐϊτιο^σιαΜεν μέ λολ
λήν όδιηηγν καί ίσην περιφρονή»· ■»
Έγγύς ·δέ -ιο σι»νόρ<ον/ καί ι! που ετόλμησαν υ' Ιταλοί νά πλτ- σιάσουν τάς .τςός νότον νας δυνάμεις «άς μέ τάαεις τιιχάς, ύπ«στΉ.αν έ.ξευ.τ«λιοτικήν διά τό 70ητρ.)ν των ύποσοχήν δ^ϊ των οπλ(ι)ν, >πς γεννμ^νας δέ ενια
χοΰ συγκιρούσ=·; ήττήιθηισαν καΐ ά
φτρίοιν αίχμαλώτους είς χείρας μας,
π.ροκαλέσα·ντες την θυμηδίαν Λαί
αύιτων των συιιιιάχων τ<ον Γερμο- νών. Άπό τό Μπ.σδούνι μετεκινήθ(Τ(- μεν την 12ην ώραν κατευθυνάμενοι πρός νοτιοδυσμάς. Πώς νά περ.- γοώψω τήν όγκώδη συοισώοε'υσιΐ' όπλιτών, τροχοιτόρων καί πάσης φύσεως ύλικοϋ είς τήν μοναδικόν πρός νότον Ργινοα.'ν όοικήν άρτη- ρίαν καί τούς παρ·1 αυτήν άγρούς; Επί πολλάς ώρας αί μονάδες κα. σχημιατισιμηΐ τού Β' Σό)μχϊτος Στρατοΰ έορέροντο βραδύτατα αν μέ διακιιμάνσκις πρός τό ηέ(}ΐ% καλλιεργημένον εδαιφος δίκινν τε- ρίίίΐτίας πιαλιηροίας πρός νότον. Παραγγέλματα έοώ. Καλπάξοντίς άγγελιαφόροι ΐνχΐ. Τμήματα έν κι νήσει καί αλλα όκλάζοντα παρα τήν οδόν. Ίδρώς καί χραυγαϊ και σκόνη πανταχ ϋ. Διαλογή των έν άναιμίξει άνδοώ/ των μονάδθίν καί πςκκτκλητήιριον έοώ, σιΐσσίτιον έκεΐ διαινομή άρτου πέραν. Καί πρός βορειοανατολός τα Ίωάνντνα στε- φανωμενα άπό καοτνούς λόγω των προβφάτων Λει?αιτορικών 6ομ6αοί»ι σμων. Έκεΐ ετ/ο· έγιοατταιστα'θη »υ ριαοχυκώς οί ΓΕρμαναί, μέ τούς ό- ποίους δέν εϊχο^,εν ελθει άκόμτ) είς προσίιχπικήν γνΐΐ'ρΐιμίαν... Οί δέ φο 6εροί καί τροιιρροί Ιταλοί ούδα- μοΰ άνειφάνησαν... Τό Β'. ΣΛαι έξ«ιδ*)κε τήν 23-4 41 Διαταγήν, καθ* ήν τελικός χώ ρος συγκεντρώοΐοις τής Μεραρχιας μας ώρίζετο ίι περιοχή Χάνι Φτε- λιάς 'Εμί,ν Άγα, θά παιρεδίιδετ© δέ ό όπλισμός των ιμονάδονν είς τα χω ρία Σταυράκι, Μοΰλες καί Λαγά ΚΑΙΠΊΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΝΗΑΤΑ ΤΟΥΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤοΟ συνεργάτου μας (Συνέχεια έκ τον προηγουμέ·νου) ΣΧΟΛΙΑ 1. «Τόν δρόμον τελέσας κηΐ τήν πίστιν τηοήοας». Άλο την πούς Τίμοθεον β' έπνττολή τοΰ Παύ- λου, Κεφ. Λ'. έδαφ. 7. 2. ίάς το δ*Χ>ς άνάβη&ι καΐ τε-
λβύτβΐ». Άπό τ ό β*6λίον τού Δευι-
ηρονομίου Κιφ. ΑΒ'. έδονφ. 49
καί 60.
!
ΚΕΙΜΕΝΟ
Τότε δή βαιΰμα νίνιεται. των πώ
κοτ« γενομένων όνομσχττότατον.
ΠροεΜομίςετο μέν ό αγιος χβρσιν
όγίων ύψθΜΐενοτ, σπουδή δ' ήν έ
χάστω, τώ ιιέν κοαοοτβόου λαβέ-
°ββι, τώ 5έ οκώς,τω δέ τοΰ Ιερο
φόρου σκίιαπιοδυς, καί ψαΰσαι μο-
*°ν τί ν«ο έκεινου τοΰ σώματος
'ενχίττεοόν τε καί καιθιβρώτερον; τώ
βέ των άπαγόντων έλβείν πλησίον
^δ 8έ τής θ«αε άπολεΰσαΑ μόνης,
*>ς τι κάκείνης πϊμπούστις δφελος.
Πλήρβχς άγοοβΛ στοαϋ, διώοοΐ-
Φ°ι, τριώςκκρο.. των εκείνον παρα
νων, αλλήληις ίπβμδαινόντον. Μυ
Ά γένους παντός καΐ τ>λο«ίας
ς, ού ηοότ*ρον γιναχτκύμρ-
ν<ιι' ψαλθΛ/δία θρτΐνοις ύπερνικώ μίν«<ιι, χαί, τότμλόσοφον τώ πάτ)ει ""κιλνόμενον. Άγόίν δέ τοίς ήμε τ*βοις πρός τού; έκτός "Ελληνας, Ιουδαίους, έίΐήλυδας, έκείνοι; "θός ημάς, δς τις πλέον άπολαυσα •"'Ός, πλίΐονος μ.ετόισχ'Π τής ''" "*«λίίας. Πέοας τοΰ λόγον, κα». ίι5 κί»»δυνον τίλ«υτά τό πά/θος1, ""νοβτιίλ&ουσων αυτώ ψνχών οΰχ ολίγων έκ τοδ ώβκκμοΰ, βίαις και λς, αί καΐ τοΰ τέλους ν, ώς έκείνω συνέκ- ι, καί !>ύμ<ιτα έπαάφια, τάχα αν τις εί«ίΛ τΊ.ν βερμοτέοων. Μ-ϊ ™ζ δέ τό σώμα ·διαψυνόν τούς άς "άζοντας, χαί νιχησαν τοϋς προ- *°ΙΜΛϊύοντας, οΐτω τω τόχ{χι> των
"ατέρων δέδοπα καΐ ποοστίθβται
τ°ίς Ιεοβΰσιν ό άρχιβριεύς, τοίς κή-
Ρ^ν ή α«γ!λη φωνή καί τοίς έ-
ε**ίς ώσΐν 6ντ>χος# ό μάρτυς τοί;
Μάρτυσι.
ιΚαΙ νυν δ μέν έ—Ιν έν ούρα-
'βϊς, κώκεί τάς ϋπέρι ημών, ώς οί-
Μω, προοη>έο<))ν θυσίας, καί τοΐ) λοοϋ ηροσί.υχόμενος- ούδε γάρ ά- •τολΐΛών ημάς παντάπασον άπολέ- λουΐεν: •Ημιβα^ς δέ Γοηγάριος «αί ήμίτομ,ις, τής μεγάλης άπε^- «ωγώς συςυγίας, χαϊ βίον ίλκων χ. ΙΟΛΜίΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΛΒ όουν-ηρόν *α οίηι εΰδρομον, οίον εικός τόν ΓΜειλον κεχωρισ|μ)ένοιν. Οΐκ οΐδα τίς ο τελευτήσων μετά την εκείνον παιδα'νωγίαν, ώ καΐ νυν Ιτι νουθετοΰμαιι καΐ βωφρονί- ζομαι διά νυντερινώ<ν δψεων, εΐπο τε τοϋ δέοντο; 8ξω πέσοιμι... (Συνεχίζεται) Ο Ε.Ο.Ε.Χ. ΠΙΣΤΟΔΟΤΈΙ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΑΣ ΚΑΙ ϋΙΟΤΕΧΝΑ Σ Κατόπιν σχετικών αΐτττμάτωιν καϊ μεθ' ϋραοδίας διακοίΐ6ώο-εις καί είσηγήσεις, τό Διοωΐηηκόν Συμ βούλιον τού Έ&νικοΰ Όογανι- σμοΰ 'Ελλπνικής Χειροτεχνίας ε¬ νέκρινε ποοσφατως την οιάθιεσιν πιστωσΐβων πρός ενίσχυσιν προ.ν παιθειών χυΐρΓτεχνών καί βιοτ:- χνών, δι' άνάίττυξιν τής παιραγω- γής των, ώς όκολοΰθω·ς: Είς 2να πα8γί«γόν δανείον 300. 000 δραχμών διά κττνρΐ/ακήν ένκα- τάστασιν ϊργαστηοίου τού. —Είς 15 παργωγοΰς δάνεια συ νολικοΰ ποβοΰ 1.427.00 δραχμό")ν διά τήν υπό τούτων ποομήΊθειαν μηχανημάτΐϋν, πρός συμπλήρωσιν τοΰ τΐχνικοΰ έξοπλισμοΰ των τρ- οτηοίων αυτών επί τώ σκοπώ ΙίεΑ ΤΜίεως των ποοιόντιον των καϊ μειώσεως τοΰ νί,ανονς αυτών. —Είς 17 ααραγωγούς δάνεια σννολικοΰ ίίψι,υς 12.025.000 δοα- χιμών, διά την υπο τούτων προ¬ μήθειαν πρώτίον ίιλων πρός αύ¬ ξησιν τής παναγιοτης τωιν. ___Είς 17 παοαγωνούς δάνεια (Τυνολικοΰ ντραος 785.000 δοαχμών διά κεφάλαιον κινήσεως. Συνολι- κώς είς τούς ύ·ζ ανω 50 παραγο)- γούς αί εν λόγω δίατεθεΐοαι υπό τοΰ Ε.Ο.Ε.Χ. πιστώ<τεις άνέιρχον ται είς 3.5^7.000 βραχμάς. τορα. Μέ βαθυτάτην οδύνην επληρο¬ φορήθημεν ότι Θά στερηθώμεν τοϋ τετιμημιένου ό/ιλισμού μας, τόν ο¬ ποίον έδοξάσααεν είς τα π*δία των μάχω .ν Πολλαί άπέκο<υπτον τα τυ φέικιά των είς απήλα«α,, άλλοι τα παρβδιιδον πρός διακρΰλαιξιν είς τούς χωρικούς κα'ι δλλοι, άφοΰ τα ήσσΐά^οντο δαν,ρύοντες, τα συνε-τρι- 6ον «πί βράχων διά νά μή τα μο- λύνονν γερμανικαί χεϊρες. Τό V Σύνταγμα τοΰ Πυρο6ολι- κοΰ παρέδωκε τα πνραβόλα καί τον οπλισμόν τού είς τόν χωρίον Σταιι ράκι. Ή ταχύπτ^ρος φήμη έφερε ιιέ- χρις ημών την νύκτα τής επομέ¬ νης, ότι ό Τιΐγιιατάοχης τού ΙΚ·- οοοΌλικοΰ Βιρσής Κωνστ., Δο ■ κητής Μοίρας Πυρθίδολικοΰ τής II Μεραιρχίας, ίτ'μηισ.ε κατά τρόπον μεγαλειδη τύ ύπερήίρανον απλήν τού. "Οταν δηλαιδή έλαβε την δια ταιγήν νά παραδώση τα πυροοόλι/ τού συνεκέντοοσεν έν τετραγώννο τούς άνδρας τής Μοίρας τού μέ μέ τιατον πρός νότον, πρός τήν αίω- νίναν Ελλάδι. Διεταιξε καιί πάντες 2ψαλαν τόν Εθνικόν μας "Τμνον, καΐ κατόπιν, ά'Γοϋ ήσπάσθη τα πυ>
τού εοωκε. Διαταγήν καί τα
α.έ δυναμίτιδα. Καί έ¬
ν ώ άκόμη τό τίνακρος έσείετο άπο
τάς έκράξϊΐς, ό Βεοσής στηρίξα;
τό .περίστροφον τού είς τόν &εξι-
όν τού κρόταφον ηϋτοικ.τόνησ€.
Ή αύθόρ,μηος αυτή χει^ονιομια
τοΰ γενναίου Έλληνος Πυραβολη
τοΰ κατίΐστησε ακοντος τοΰ ίδίου,
ά'θάνατον τό τιαιον δνομά τού. "Ας
είναι ή μνήμη τού αίωνία, «αί δς
παραδειγματίζη έσαϊί τάς μελλοΰ
σας γενεάς τώ.» 'Ελλήνο)ν.
Πρήρΐς 24»);ιον δέν είχε παρελ
θει άπό τής ύπαγί>αιφής τής Συνθή
κης, καί οί Γες.ιιανοί μετά την πρώ
την παρασπονδίαν τ<ον, διέΛρα/ξαν καί δευτέραν τοιαύτην, άδιαφοροΰν τες πρός τα; διαμαρτυρίας των στίνθηκολογησάν αον μέ αύτούς Έλ λήν<ον Σΐι)>ματαρχών.
'Εκοινοποίησαν δηλαδή νεώτε¬
ρον Πρακ τικόν τής καΠίρ
ρακωθεϊσης Σ',νθήκης, διά τοΰ ο¬
ποίον δ "Ελληνικάς Στρατός έθ»-
(ι>ρεΐτο εφεξής αίχαάλωτος πολί-
μου, άπαν δέ τό πολεμικόν υλικόν
τού τό είς τάς αποθήκας των βά-
σεων ή αλλαχού ευρισκόμενον, έ¬
στω καί έν μ;:-:3χρορά διά τάς άνά
γκας των Μονάδων, έχαρακτηρι-
σθη ώς λεία πολέμου.
Τοΰ λοιποΰ η διατροφή των άν
δρών καί κτηνών των Μονάδων
καϊ ή συντήρησιν των αΰτοκινήΓων
των μ*χρι τής διαλύσεως τοΰ Στρα
τοΰ, έξηρτάτο άπό την καλήν ή κα
κήν θέλησιν οιουδήποτε Γερμαν ϋ
Διοικητοΰ μονάδος ή καί άπό ττ,ν
ίδιοτροπίαν τοΰ τυχόντος Γερμη-
νοΰ Αξιωματικόν ή ϋπαξιωμα/τικοΰ
τύν δποΐον θά συνηιντώμεν καιΓΐ
τήν πορείαν αας πρός τόν τελικον
χώρον, όπου σί μονά&βς θά διευλύ
οντο.
ΣΓΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ
Θ' αρχίσωμεν δημοσιεΰοντες είς τόν «Πρυσφυγικόν
Κόσμον» την τρίτην έκδοσιν τοϋ έπικοϋ ίστορικοϋ έ'ργο^
τοΰ συνεργάτου μας κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου.«Δα-
βάκης. Πίνδος» τοϋ όποίου αί δύο πρώται έκδόσεις έξ
7.5ΟΟ άνττύπων έξηντήθησαν.
ΠΕΝβΗ
στυλ. αξιωτησ
ΣΤΕΓΑΣΜΕΝΟΣ χώρος 80 μ2
δι' αποθήκην ?> βιοτεχνία βΐς
Αγ. Παντελεήμονα <Μπραχά- μι) άντί δρχμ. 1.400 ΤΓ.λ. 968.768 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός γνωρίζω χρτ)σιν ποδηλά,του. Πληρτχρ* ρίαι είς τα γρβφεΐα μας, Νί κης 25, ^λ.229.708. "Ενας άκάιιη γόνος παλαιάς οι¬ κογενείας τή- άΐέχαστης Σμύρ¬ νης μας, στήν όποία γεννήιθηνί καΐ αΐβρασϊ τσ παΐ'δικά τού χρο- νια μέχρι τής έφηδείας τού, έγκα τέλβιψε στίς 10 'Οκτωιόοίου τόν πρό—ίαιρο τουτο κόσίμο. Είναι δ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΗΛ. ΑΞΙΩΤΗΣ άνάπηρος πολέμου, τοαυματιαθεΐς στήν μάχη τού 'Ειβκή - Σεχήρ -μχ τα τό ε"τι>ς 1 Γ·21, σταν ό Ελληνι¬
κάς Στ-ρατος ίμάχετο γιά τήν ά-
πελευθέρωοι των 'Ελλήνων ά&ε,λ.-
φών μας τί)Γ Μικοαισιατικής γής
καΐ δπου Ιχασε τό άνΐσ-τερο τού
πόδι.
Ό μεταοτάς γαιλουχηιμένος στά
νάματα τοδ έλληνοχρτ<ηιανικοΰ Ίδΐώδους καί ϊμποτκτμένος έκ πά ραδόσεως ο'ικιογε·νκικιώς μέ τό πνεΰμα τής πίστεως καί τής άφο σισεως πρός τό "Εθνος καΐ τήν Πατίοίδα, νατετάγη σέ ήλικία 18 έτών έιθελοντ.',ϊ οττόν άπελευι&εοω- τικό 'Ελληνικο Στραττό, άμέσα>ς
μετά καιτάληιΐ» {μτ* αύτοΰ τής
Σμύρνης καΐ έλαβε μβρος σέ πολ
λές μάχ*ς πο'Ί τοΰ τραιυμα/τισίμοΰ
Στήν Αθηνά δπου έγκαττΐΐστά
Ι θη μετά τήν Μικρασιατική κατί'.-
στροφή, ί.νέπτυ|ε άξιόλογο συνδι
κΛλιστικήι δοάιΐι <ττά άπασχολοΰν- τα τοΰς 'ινα— ,οους καΐ τα θύματα πόλεμον ζηττιιιο'τα μεται|ύ των δ- ποίων Ανεδείχθη Ιναις έκ των πρώ των στελεχών των διαιτελέσας ποό εδοος καί διοικητικός σύμβουλος διαφόρων άναπι>ρικών Συνδέ-
σμων.
Την κηδείαν τοΰ μ^ταιστάντο;,
γενομένην έκ τοΌ Γ' Νεκροταφεί
ου Άιθηνών, παρτ,κολούθησαίν τα
προΐ&ρεία τής 'Εθν. Γε^· Συνο-
μοοπονβίας 'Αναπήρων καί θυμά
τωνπολέμου Ελλάδος, της οποί¬
ας δτετέλβσεν Άντ)δρος καϊ τα-
μίας πολλών αι'λων άναίτηιρικών
Σωματείον Άιθηνών Πειραιώς
πλήθος συγνενών κχχί φίλων.
αν έπι«ήδ.ειοι λόγοι,
δι' ών έξηρθτσαν τα προσόντα
τοΰ έκλιπόντος καΐ ή πεντηκοντα-
ετής πατρΐ'οτι/ΐ; καΐ σνν&ικαλιστι-
κή δράσις τού καΐ κατετέτΗκΐαν
πολλοί (Ττέφα·νοι.
Ό «Πςιοσφνγικος Κόσμος» μί'
τοΰ διευθνντού τοΰ όποίου δ μετα-
στάς ουνεδέετο διά φιλίας, συλλυ-
πεϊται θερμώς την σύζυγον καί
τούς λοιπκτΰς θ'γγενεΐς τού καί
εΰχετατ την έξ υιΐκιυς παρηνορίαν δς
είναι δέ έλ^φρόν τό χώμα πού τόν
έσκέπασε.
Μιά ένδιαφέρουσα μ,ελέτη διά τήν Ιδθετηρίδα τοΟ 1821
Η ΠΑΙΑΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΤΗΣ ΑΟΥΑΕΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΒΝΕΓΕΡΣΙΑ
ΤϋΥ 18 21
Τού Έκπαιδίυτικοΰ-Λογοτέχνο·)
χ. ΧΑΡ. Δ. ΣΛΜΙΙΟΓΝΤΖΑΚΗ
(Συνέχειη έκ .ιροηγοομένου^
Ποτέ τοανουόι όέν άγαατήθηκ:
καί τραιγ-ουδήθτικΐ τόσο πολύ γιά
τόβα πολλά χρύνκΛ, δαο ά «θούςπ
ος». Μικροί ,:«, μεγάλ.οι, άνδρί»
καί γι»ναΐκ.ες, λόγιοι κι άγράμματοι
εψαιλαν την ώδϋ τ-οϋ Ρήιγαι σέ κά
θε συμπόίΓΌ, αί; κάθε συντροφιά.
"Ως πότε πα?.λτρβάραα νά ζοΰμ·,ν
στά στενο,
μονάχοι οάν λ'οντάρια στές οάχες
στά βουνά;
Σπηλιίές νά κα,τ|οι(κιοΐμε)νΙ( νά
βλίπιωμεν κλαδιά,
νά φεΰγοιμεν άπ' τόν κόσμο γιά
τήν πικρή, σκλαοκχ,
νά χάνωμιν ό&έλφια,, παίτ^ίδα και
γονει,
ΐίθΰς τρίλονς, τα παιΑιά μας κι.
όλους τούς οριτγγενεϊς;
Κάλλιο 'ναι μί«ς ώρας έλεΰθερη
ζωη
παρά σαράντα χρόνηα ακλαβιά καί
φυλαηα)..
Ναί- ό Ρήγας είναι ό νεωτέρας
Τυοταίος κι ό "Ελληνας Ρουξε
Ντελίλ.
Μά δέν ρίναι μόνον αΐϋτό. Δεν
ίμεινε ενας περ(—ασιαβοός ποιη-
τής θουρίιο,ι, 'άσο κι άν αΰτά ξεσή
κωσαν μιά Σπάρτη ή γιγάντω-
σαν μιά Γαλλυκή 'Επανάσταοη.
Πολύπλευρη σέ έκφάοεις καϊ &ρα
στηοιότητες προσωπικάττΐτα. προσέ
«Ρβριε ·έιξ ίσου πολλά μέ την την έ-
πανα»στα'τικν> τΐΆ> φλόγα, την όργ.ι
νωτική τού εύφυία καί τέλος με
τόν μαραι»ι?ικό τού θάνατο, πού
κέρδισε τόν θαυμαισμό των ίδιον
των πολβαίιον Τίη>, πού μέ τό στό
μα τοΰ ίσΕοοικού Αχμέτ Ραοίμ ό-
μολογοΰν: «Ή άμ&ρόληπτος ίστο
ρία σέδεται "".αί τιμά πάντοτιε τόν
πατρώτην τοϋτιοκ καί άναιγράφει
α«όν ,είς τά6 σελίδας της, όπως
χρησιιμεύση ώς λομποόν παράδει-
γμα πιρός μίαησιν είς τα παϋδιά
των Όθωμανών...».
Φθάσααε στά κοάσπεδα τής Με
γάλης Στιγμής. Τό "Εθνος πο-
ρεΰεται πρός τό «ποθούμενον», κα
τα την ίκφ.ρα(Τη τοΰ Άγίου Κο-
σμά τοΰ Αίτω'σΰ. Ή Φιλική 'Εται
ρεία άπλώνει παντοΰ τα δίχτυα
της. "Ολοι οί "Ελληνες στοιχοϋν
ται στίς τάξει ς της. Πλάστρες φοι
τιές άνά6ονται σέ κάιθε λόςρο, σέ
κάθε βουνά. Σινιάλα δίνονται.
Φρουμάξουν Οί καο·διές, άνάφτονν
οί πάθοι για έκδικηβ<η> Τα δίσεκτα
χ·ρόνια 5ια6ήκαν. Ροιμηοί, Γραι-
κοί, Ραγιαδες αλλαιξαιν ονομα.
«Έλληνες> ιιά άγροικοΰν τή (Ιρον
τε'ρή φο>νή τοϋ ΚολοκΌτρώνΐ) νά
Τό 21 μέ «ιίιΐίια καί φώς γράφεται
ιούς καλή ν' άδράξουν τό σπαθί.
στίς κόχες τ' ουρανοΰ.
Ή Παιδεία δίνει τό χέρι στο
Γένος. Τό φύλαξιε βτορΎΐκά στήν
άνήλιαγη είρκτη τού. Δέν αφησε:
νά σδήισουν άπο τό νοΰ τού οί μνή
μες οί ίστο^ικές κι οί παραδόσεις
τού οί Θρησκευτικάς. Τού φύτευε
ύποσυνείδη'α στήν άρχήι, συνΐΐδη·
τα κι έπίμ:>να μετά τό αίσθημα
τής £ ΰ ί) ύ ν ν, ς, τής ν τ ρ ο
π ή ς καΐ τή; ΰ π ε ο ο χ ή ς.
Ευθυνής γιά ότι χ#ώστα"γιε νά
δείξη στά πνευ,ματικά τού πατδιο
(τούς λαους τής Εύοώπης), ντιρο
πής γιά τ' άνάξϊΐο κωτάντημά τού,
ύπεροχής γιά ΐυ δ,,τι στό Βαιλκα
νικό χώρο, αν όέν ήττον τό πολυα-
ριθμάτιερο, ξε)»ώριζε γιά την ΐτνευ
μαιτική τού άνωτερότητα, άίΐότοκη
ενγενικοΰ φυλετικοΰ κιυττάρου.
Ή Παιοεία καβάρ««ε περίγυρα
τ' άγριόχοοτα τώχ καααλυτικών ι
δεολογΐΛοων κι έκαλλιέογησε τό
σπόρο τής Λειτεοιάς, μ' δσο μπο
ροΰσε τέχνη. Γυάλκΐε βτιροσεκτικά
λΐς γιά νά τίς (ϊροϋν βτοιψιες δ Ίε
τα καρνόφυλλα. κι άκόννσιε τίς πά
ρολοχίτης, γιό τό πρωτοπαλλήκα-
ρο τοΰ Κα-^σαντώντ} καί τοΰ Διά '
κου. ι
Ή Παιδεία δΰνει τό χβρι στό
Γένος. Φιτσά ιά θεικό φύσημα στο
στόμα. Ή ΐωή ροδϋζΐει στά μάγου
λα. Ή δράσος τής πνευμοπιβιης
πνοής τανί^Γ-ι,, τα δύσκαιμπτα μίέλη.
Ό ύπήκοος τοΰ "Αοη μεταιδιώνρι.
Δέν Τ)ταν, ολλωστε, ποτέ έπκθυμη
τος έκεί. Τόν κατεδίαΜοαν τα τεκ-
μήοΐΛ τής πα.&ευτικής τού ξωής
στά χιρόνι ι τής νεοοροφάνειάς τού,
ίτού συγκέντοα'ναν ένέρτιεια δυναμι
κή στά μούσκλια τού καί θεμέλιω-
ναν τίς διαδικασίες τής άναστασιο
«ής τού τορείαΓ στή ΖΩΗ καί τή
ΔΗΜΙΟΤΡΓΙΛ.
Τό 21 δέν κρ(θτ|κε στό Ναυρϊνιο.
Τό 21 κιρίθ"τκε πολύ νωοίτβρα.
Στίς φυλλάδρς, τό Χτωήχι.
Στήν ψυχη τοΰ δάσκαλου.
ΧΑΡ. Δ. ΣΑΠΟΤΝΤΖΑιΚΗΣ
Μεττ)θ«1ς Διιδάσκαιλος
«Μπέρλινγκτον»: ριγέ μάλλινο σακκάκι μέ μεγάλα πειά καί φαρ-
δειές τσεπες τού ΒρεταννικοΟ Ο'ικου Μπέρμπερρυο. 'Υπάρχει
διαθέσιμο σέ διαφύοους χρωματισμους.
·τκ3ε3ε3ε3Τ3εοΐΰε3ε3ε3»3^^
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό «ποιητής» τοϋ Ναγκασακι
ΔΙΗΓΗΜΑ
Τήν δλλη ίιΓοα, κουβάλησα μα
ξί μου ενα πλ ικέ μπράοννιγκ, που
Ιπαιρνα πάν .α στά ταξίδια μοί·.
Τώχα στήν δρξιά τσέπη τού σακ-
κακιοΰ μου. "Ημουν άποφασισιΐΐ-
νος. Παράξενα ψύχραψ,ος. Ήταν
έκβϊ, στήν ίδια (τυνηθισμένη τού Θγ
ση. Πάντα άκίνητος-» Πάντα μο-
στηριώδης. Κάθησα άπεναντί τού
— Σήμερα, φίλε μου, ήλθε μ α
γυναίκα νά μ,έ δή. Νόμισε παίς
θάβλεπίε τό πρόσωπό μου. Τήν ί-
πογοήτευσα κι ?φυγε. ΕΤμοα εύ^-ι
χισμένος γι' οΰτό.. Ξέρ«ις οί γυ
ναίκις είναι ον.ληρά πλάσιματα. βά
μέ πονοΰσε άιμ'ινταοτα. Θά τωΒε
λα, μά δχι τών'ΐ. "Ισως μιά μεραι
"Οταν θδχονν ,ιάψει οί γυναίκας
ζοΰνε μί την ψευδαίσθηση
ώρ<χ*ου ναί τοΰ άΌχημου.. "Όταν θά πόα,ιονν νά είναι ρ^ολικά {>πον!.''τρΐ€ς καΐ|,
κά ιίλικοινίϊς... "Οταν θά Λάψουν
νά γεννοΰν π«.ί)ισ.... "Ισως έκε.νη
τή μερά...
Μά, θά ζής έσύ τότε; }ώτηΐ(ϊιι
μέ πρατματικη άπορία.
Μά θά πάψοι*ν αύτές ποτέ; μέ ^ώ
τησε κι' έκείν· ς μέ πραγματικαί
άπορία. Ξέρεις τούπα, σήμερα θά
ςρνγ<ι> ά.τ' τό Χαγκασάκι. Καί
σέ 1 — 2 ιιι ο* - άπ' την πατριδι/
σου. Γνκ?ίζω πισο>.
Γι«τί δέν λέ, «Τυρίξιι) μπρ.οστά^;
Μην άπορ'είς, θέλο» νά σέ χηιιρε
νά
τοΰ
ΰκζ
θεέ μου το πιστόλι ξέφυγε
τα χέρια μοί) καί επ«σε
Τό στάιια1 μου α'νοιξε. Ή σναπνοη
μου σταμάτησ.-. θεέ μου...
Μποοστά μου ι·τεκόταΛ" δ άντιπρο
σωπεντικός χύπος τοΰ μεσόκοπεΐ)
πενηντάρη Άα.ενΐκανοΰ άστοΰ. Γκρι
ξα μαλλιά. ΓΛλανά μάτια. Μύτη
κανονική. Στύμα κακονικό. Δόντια
κάτασπρα. Ουτε τό παραμικρό ίχ
νος πληγής. Οοιε ή παιραιμικ.οή εσ
τω ούλή. Τίποτα. Απολύτως τύΐι
τα, Τίβτοτα. Χομογέλασε. 'Εγώ εί
χά μαρμαρώσει.
— Τί αλλο ήθελες νά δής, φΐλϊ
μου, ποίημα αιιυ;
Χιορίς νά πε·ρ·μένη απαντήση, δρ
χισε νά 6γάζη τα γάντια τού. Τό
δλέμμα μου άπο τύ ποόσωπο χαρ
Σήν
φώθηκε στά χε,ρια. Τα
Ποία χέρια.; Ποία χέρια;
Ιβγαλε τα γάντια, στή, θέση της
παλάμης
των δακτύλων 'ένη
όλόκληοο μηχανικό σύστημα χεριών
— ρομπότ. Χϊρια σΐδΐρένια. Επι
τέλους. Νά ναη πού....
Σάν νά κατάλαβε τίς σκέψις
μου μέ τό βλϊμμα μοΰ εΐπε στόπ!
Στόπ στίς σκεψεις.
— Φίλε μοιι φύνε καί μην ηοο
σπαθήσης νά ζανάοθης. Φύγε κο'»
ξέχασε πώς ιιέ εΐδες. θά σοϋ Ικανο
ποιήσο) την πο(>ιέργεια. Τότε.... το
τε αύτά τα χίοια πάτησα κάοτο )
κουμπί καί αύτα τα μάτια πού άνιι
κρΰξεις άντΐκ<>ι>σαν τόν μεταλλι/ο
θάνατο νά άοχίιΐη στόν άέρα. Καΐ
τίσο). Νά σ' Γίχαβιβτήβο) γιά την μετά τό μανιταρι. Καί μετά τό
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ
ΕΙΣ ΕΚΘΕΣΙΝ ΜΟ,ΝΑΧΟΤ
«Ή έλληνιΐ'ή βιοτεχνίαι 2χει ση
μειώσει σοδαράν πρόοδον». Του¬
το άναιφέρΈΐ είς επιστολήν τού
πρός τόν πρόεδςον τού Βιοτεχνι-
κοΰ 'Επιμεληττιθίου Αθηνών κ.
Βογιατξήν, ό δρ. Μαοτϊίν, γενι¬
κάς διενθυντής των διεΌνών έκθέ
σεο>ν τής ΒαυΐΛθίας πού ίπεσχ.*-
φθη προσφάτως τάς Αθήνας.
Ι Προστίθεται ί,τ· είναι στενοί οί
δεσμοί τοΰ ΒΕΑ μετά τής "Εκθέ¬
σεως Βιοτεχνίας τοΰ Μονάχου,
είς τήν οποίαν σταιθερώς με-πέχονν
οί "Ελληνες ρ,οτέχναι. Είς τήν
νέαν περίοδον τής έ·κθέσε<ι»ς αυ¬ τής, τοϋ Ά.τς-Λίου 1972, θά άντι- προσίατΐευθή αί πάλιν ή έλληνική βιοτεχνία, «ίς τΊ έγκαίνιά της ό έ θά π«ρα·στή 6 >. Βσγιατζής, επι¬
σήμως πρός τουτο προσκληθείς.
συντροφια σου για την οπομονη
σοιι, γιά την πιριεργειά σου...
"Αρπαξα την (.ύλαιοία...
Αυτή μου την ,τεριέργεια «ποιητή,
θέλο νά ίκαν,.τοιήσιις.
Σηκώθηκα ά.Μτο·μα κι' ΐ6γα/ο
τό πισΐόλι ά;ΐ την τσεπη.
Γιά πρώτη ψοηά τύ σώμα τού συ
σπάσθηκε. ΙΙεριβργο μά τό χέρι.
μο·ΐ' δέν ετρ·εμ?.
"Εμεινε άκίνητο^. Δέν ξέρ*)
ιϊιρα. Κυττοϋοα κτιτάματα τίς τοΰ-
πες τής κοκοίλ·/ς τού. Τό δακ-υ
λο μοιι χάϊδριΐΊ. άπαλά τήν σ»αν
ί>άλη. θά τόν σκότονα. θά σκότ<ΐι να μόνο καί ιιόνο άπό περιέργρια νά δώ ϊν>α .τ,;οα)ΐορ<ρϋ>μένο πρόοι·>
πό; Δέν ξέρΐ". Ναί θά σκότονν<ι Αίσιθανόμοτ-ν·(ΐ τ.Ί μηλίγγια μου ν·ϊ χτι«οΰν τροιι<:ρά .ΑΊσθανόμουνα τα αάτια αου νά μικραίνουν. ΑΙσθα νόμοννα ενα νΐάκι Ιδρώτα παιγωιΐΓ νοΐ' στήν σ,τηνδυλική μου στή,λη>
Αίσθανύ.μοττν τί στόμα μου νά Εί
ραίνεται. Αίσ()ονόμ.ονν πώς θά ολί·
Τ(ι>να. θά σκότίονα όποκτδήποτε. Πό
ση ώρα πέρασρ: Δέν ξέρτο πόση ,'ΐι
ς>α Μέσα στο κεφάλι μου μιά κομ
πάνα δρχισε νά χτυπάη. Μιά, δυο,
τρείς..... Στή &θ)δεκάτη φορά ί)ά
τραιβοΰσα τή Γχανδάλη. Άκοι»γ»
τους χτύ.τους; Στούς ίντεκα σηκώ
θηκ>ε άΛΟτοαα. "Εκανε Ινα
πίο(,).
ΕΙσαι εΎα Ίπό τα πιό
να μου ποιήμ (Τα εΤπε
Σήκαχΐε τα χ«ντοφορ£·μένα χέρΐί,
δγγιξε τήν ν.οίΌύλα σάν νδτανι·
σκοτάσι, την ψηλάφτσε μέ μιά γοή
γορη κίνησι την |6γαιλε...
Να'γκαοάκι... Μετά τήν Πατρί5«..
Τήν κύλαση .. Βούτηξα τα χέοια
μου στήν κόλασπ καΐ τακαι)Μΐ. Μυΰ
τ' άντικατέστΓ,σαν. Μόνο αύτά μτι
οοΰσαν ν' άνΐικα'ταστήσουν. Κυ'ι
μετά ?<ρυγα... Χώθηικα.. 'Εξαφαν. σθηκίΐ..... Και ,ΐιτιροι«σιάσθηκε ό η< ι ητής. Έδώ είναι ό .ιαοαοίΐσός μου, νι' έγώ εί·μ<ιιι δ Αδαμ. Είμαι δ ποιητης δμιος. Δέν ΐγινη ποίημα. Καϊ τώ ρα δρκίβου (ΤΤ-'-,ν τιμή, σου πώς μό νο Ισύ θά ξέ;ης τόν ποιητή τοΰ Να-γκασάκι. Όρκίσου.. Όρκίβιυ. —Όρκίζομαι.. Ί ωπα μέ τήν ι|η>χ·ϊ
μου καί μετά σήκωσα έλαφρά τό
Αριστερύ χέρι μου σάν χατρετισιι^
γύρισα κι' ΛΛ(·μα9ορΰ' θηκα Μόλισ
ϊΤχα βγή άπο την π,,ρτα τοΰ κή
που κι' δνοιν ι αυτήν τοΰ αύτοκινη'ι
τον δταν ακονσα τύν πυροβολισμα.
Σάν άβτραπη γύοισα πίσοι. "Οχι!
αύτό δέν τό ηερίμενα. Αύτό. Ν' <ιί>
τοκτονήση..... Γιά άλλη μιά φο?ά
εΐχα γίλοστή ... Καθόταν στήν συ
νηθισμένη τού θέση μέ τήν κοκού
λα τού καί τα γάντια τού στά γ ε
ρια τού κρατοΰσε τύ πιστόλι μΓυ.
— Πυροβολήση σόν Λέρα γιά νά
φύγουν τα ποΐ'λιά. ΕΙδαν ποΓ);
είμαι καΐ επρ,πε νά <(>»γουν άπ'
τόν παοάδεισο... Άπ' τύν παοαδει
σό μου....
ΤΕΛΟΣ
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
ΔΙΚΙΪΓΟΡΟΣ
_ ωκράτονς 69
Τ Μ7.«Μ
Πρό όλλίγανν ημερών απεβίω¬
σεν ενας ίγκρ.τος μικρασιάτης,
πού ήτο συγχρόνως καί λάτρης
τής πόλεως τώ' Κυδο>νιών τής Μ.
Άσίας πιού ύτήρξε και ή γενέτ.-ι-
ρά τού, καί γ,ά τύν λόγον αύτ)·»
κατέβαιλε μεγάλην προσπαθεία γ· ι
τήν άνα6ίο>σι των Ν. Κυδωνι<ον στόν Διόνΐ'σο τής Άττίκής. Ό Σταΰρος ΚαμνηΛ'ός έκλεκτός Κυ- δ<ΐ)νιάτης, πισιος τηρητής των Κι>-
■δίονιατικών πυι,αδόσεοχν, ήθών
καί έθίμιυν, ιικολούθησε τήν σΐρο-
τιωτικήν σταόιοίιρομίαν δια'κιοιθιίς
είς αυτήν ανελθών είς τούς άνα>
τέρους βα'θμοίι; τής στραιτιωτικης
ίεραρχίας.
ι Μετά την όποστράιτευσίν τοι·,
συνεπκουρούμενο: καί άπό μίαν μ ι
κράν σχετικώς δράκα συμπατοι.ο
των νού, έμφορονμένον καί αι'-
τών Λπό την ίίνέαν τής άναόιώσε-
ως τής κοινή,ς το)ν πιααρίδος είς
τήν γήν τής ϊ/ευθέρας "Ελλάδος,
συνεπηξε τόν Οίκοδομικόν συνε¬
ταιρισμόν «Ν. Αίολίς» μέ κύριον
στόχον την ίδρυσιν |κ νεου τής .πό
λεως των Κυΰωνιών, καί άφιερω-
σε ολόκληρον τόν παλμόν τής ε¬
νεργητικότητος τοΰ πρός πραγμά
τ«ΜΤΐν τοΰ ίεροϋ αύτοΰ σκοποΰ, /.α
τόπτν σκληρήν προσπα&ειών κ<Ί μέ την βοηθεία τοΰ παντοδύναιμου επραγματοποιήθη ή ΐδριισις τής πόλεως των «Ν. Κυιδωνιών» είς τήν κατάλληλον Τιοποθεσίαν τοΰ Διονύσου Άττιχής. Άλλά δυστυχώς οί έκ των κυ¬ ρίων συνιλεστών τής πρθθέσεως ταύτης έξέλο.πτ,ν έλάχιβτοι 6έ ΐ- πομένουν, δίύτ· οί «άρμάδιοι» γρα φειογκράται έίήντλησαν όλην την αύστηρότητα «ίς την άνελνέητοην τήρησιν των πεο άνε5αχρικών οια τάξεο>ν τής πολεοδομικής νομοθ -
υίας, γεγονότα άτινα ποοκαιλοϊν
την ματαίοκτιν τής προσφνγικης
άποκαταστάσειος καΐ άπογοήτίυσ^
των προσφυγικίδν στοιχείων.
Καί κατ' «υτόν τύν τρόπον ο-
ποοεικνύεται ποσόν δίκαιον είχον
δταν είς τάς ίΛανειλημμένας συγ
κεντρσεις τού συνεταιρισμοΰ τής
«Αίολίδος», υπό τήν προεδρί,ιν
τοή αειμνήστου Σταύρον Κομνη-
νοϋ, ετονίζον <ίτι λόγο) των σημαν τικών έμποδίιον πού παρβμιοάλλουν ΕΛΕΗΜΟΣΤΝΗ Δώστε λίγη έλεημοοιύνη Στά κακόητχα παιοάκια Δειίξτε πόνο, καλωισύντ) Στά φτωχά τα ξηιτιανάκια Πού δέν ίΐναι Ίκα'νά Κι' ίσως νάναι. κι' όοφανά. Λίγη άγάπηι καί. συμπόνια Γιά τούς γέρο'υ; τούς καύμένους Πού τούς τσάνισαν τα χρόνια "Ερηιψαυς, δΐυστνχΐισμένοιυς Κα'ι παρ' ΰλο πού πεινανρ βλεος δέν σάς ζτ/τάνί. Καΐ στά ζόκι τα φτωχά Πού γυρίζουν στά σοκάκια Καλ πλανωνται μοναχά Ρίξτ ε λίγαψιχουλάκια Τό φαί τους πού νά 6ροΰνε; Καί νεοό "παν &ιψοΰνε; "Οποίος ατέκεται στό δρόμο Ασφαλώς κάτι θά θέλη "Εχει δασανα στΰν ώμο Μή ρωτάτε μτ,ν σάς μέλλΐΐ "Αν πεινά?ι καΐ γυρεύει "Η απλώς σάς κοροϊδ«ΰε.ι. Είν' ό>ρα-.ο νό> σκορπίζης
Στή ζωή λίγι> χαρά
Νά μποοής νά άνακουφίξης
Των φτωχών τήν συμφοοά
Σ' άντααεΐβει γιά καλά
Ό θεός άπό ψηλά.
οί «άρμόδιοι» πρέπει οί Κυδωνιά-
ται ν' άρχίσι,Μ-ν την οίκοδόμησιν
τής πόλεως της, άπό τό «νεκροτα¬
φείον» των Ν. Κυδωνιών, διότι
οί μεγαλύτε-ροι είς ηλικίαν Κυοω-
νιάται δέν Θά ήούναΜΤο νά έιγΛα-
ταστοβθοΰν εί; την προσφιλή των
πατρίδα κατ' <1λ)ον τροΛΐον... λά ρις τήν αοκνον επιμονήν δραιστη- ριότητα καί π< ηοιμιώδη άνιδιοτέ- λειαν τοΰ άευμνήστου Σταύρου Κομνηνοϋ εγίνετο δυναηόν νά ί~ δουθή ή πόλνς των Ν. Κνδων«Γ>ν.
Δέν γνωρίζω έόν κάποτε έλεγχ-
■θοϋν οί τοιάΐ'ΐης καΐ τοσαύτης
φύσεως καί μορφής δυσκολίας δη¬
μιουργήσαντες «άρμόδιοι» πολΐο
δήμοι «αί αή], καί εάν μετανοή—
σουν οί «δΐ/α>Λ·.4ριμένοι» Κυδωνιά-
ται οΐτινες πστάθησαν, άδιάοροοοι
είς τήν ωραίαν καί συγκινητΤ4<ήν τατύτην ποοσπ'ιθειαν τοΰ Σταΰρ.-υ Κομνηνοϋ καΐ τού λίαν στενοΰ κν- κλου των συα,ταραβτατών τού. 'Εκεΐνο δμωΓ, πού καιθίσταται Ϊπι6ε6λημένο·ν, ή Κοινοτική άρχή τής πιεριοχής (ίδν «Ν. Κυδωνιών>
πρ>έπει νά δώ'.η τό ίίνοιμα τού α¬
ειμνήστου φϊλου Σταύροι> Κομνη-
νοιΐ, είς πλέον κεντριικόν δρό¬
μον τής άνα.ιτιισσοΊΐ/ένης πόλεως
των «Ν. Κυόιον.ών» Άττικής.
Άΐθήναι Όκτώδριος 1971
ΚΩΝ. θ. ΗΛΙΟΠΟΤΛΟΣ
Δ.κηγόρος
ΝΕΑ ΑΎΞΗΣΙιΣ
ΤΩΝ ΛΙΑΘΕΣΙΜΩΝ
ΤΗΣ ΊΡΑιΠΕΖΗΣ
ΤΉΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Νέα αϋξησ'ς κατά 188,1 έκ<αΤθμ δρχ. ή 6.271.400 δολλάρΊα έσημεΐ')) θη είς τα είς χρυσόν καί έξωτερι κόν συνάλλαγμα όΐιαιθέσιιμα τής Τρα πέξης τής Ελλάδος. Τα προκύπτουν άπό τήν κ σαν δεκαπενθήα.ερον λογιστικήν κα τάστασιν τού ίνεργηιτικοΰ καί πάθη τικοΰ τής Τρ,ΐοτέζης τής 15ης 'Όκ τωβρίου. Έκ τής έν λόγω καττισχττά σεως προκύπτουν ί^άσης βοαί αί ά «όλουθοι μιεταβολαί: Αύξησις των χορίηγή,σειον πρός την οίκοναμίαν κατά 121.5 έκαιτομ μΐιιρια δΗ>νν την επίτευξιν
ούδρμιάς επί τοΰ θέματος συμφω
νίας τόσον αί Κι 6ερνήσει>ς δσον *ά
αί Κεντρικαί Τράπεξαι των Δντι
κων χωρών θά ?δει νά άναλάιβοο^
σοβαράς προσπαθείας Αιά ττϊν λή
ψΐν πραικτικών μέτρων διτνσϊμένων
νά δδηγήσονν «ίς την ένίισχυσι.ν
τής Ενρωπαικίις νομισματι,κής οννε
ργασίας καΐ ίδι-ιιτέρως είς τήν κο
θιέρωσιν κοινής Εύρωπιαίκής νο ιι
σματικής μοναδος.

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΓΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑ ΦΙΑ
ΝΓΚΟΤ ΚΑΡΛΡΑ
"ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΙ
Ο ΕΞ ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ..
2° "ΤΟ ΚΟΡΑΕΛΙΟ,.
α^τιμεΐαχμα Τοΰ κου ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
ΐΚαΙ τα χαινούργια βιβλία τοΰ
Νίκου1 ΚαραρίΙ αποτελοΰν κι'αυτύ
μιά ούσιακττικη -τροσφορά τού στον
τομέα τής Μικραοιατικής Β ιδλιογογχ
φίας μιά σηματτική εξυπηρετήση
των ΜικγασΜχτικών Σπουδών και
άχόμα εκδηλώση τού χρέους της γε
νεάς μας, τού ίεοοϋ χρέονς μχ;,
πρός θσα πυηεΰουμιε δτι είναι Λυ
νατόν νά σνντ-λέσονν στή διατήρη
ση της μικρωτ,ατικής μνήμης τη;
μικρασιατικής παραδόσεως.
ιΚαί είναι άνάγκη νά σημειωθή
δλλη μιά φορά πώς άπό δλες -τΐ,ς
προσπάθειας καΐ άπό δλες τις συ-τ
τημο(τικΐ>ς ή άΙστχπημαΐτοποίηΐΓε;
έπιδιώξεις τής γενεάς μας π^Λ;
την κατϊΰθννση αύτη δ,τι θά μείνη
γιά νά πληροφοοηθή καί θυμϋζη στίς
γενεές των διαδόχων μας τή δρα
ματική —ρεία τού μικραοιοντικοΰ έλ
ληνισμοΰ στονς χώρους τής Άνατο
λής. καΐ τό τραιγικό όλοκαύτωμα
θά είναι δυστυχίας γιατΐ φαίνεται
πώς θά είναι πλέον τα μόνα θά εί
ναι τα βι&λΐα μας αύτά. Δυστυχ'ΰς
τα μόνα, τό ΕοναττονΙζ(» καΐ μέ
τούτη την ευκαιρίαν γιατί ποΰ εί
ναι τό Μικραα.α'τικό Μουσείο, τό ί
στορικό καΙ τό λαογιραφικό; ποΰ εί
ναι τα άγάλιιατα καί οί άναθηματι
κές στήλες καί τα μνημεία τα άιρ1
βρωμένα στή Μικρασιατική τραγο)
δία καί στύς μάρτυρες προγόνου;
μας, έκτός άπό τονς άνδοιάντε;
τοΰ έθνομάρτνςος Χρυσοστόμου;
"Ας ποϋμε πώς κάτιι είναι καί τού
το τό τελευταία.
"Ας τ' άφήσουμ* διμως γιά δλ-
λη φορά αύτά, αύτην την όπωοδήιτια
τε θλιβερή διαπιστωθη καί άς γυ
ρίσουμε στό κύριο θέμα μας, σάν
χάποιο Ικανοποιητικό όπωσδηποτε
αντιστάθμημα, στά δύο νέα μικρά
σιατικά 6ι6λία τού Νίκου Καραρα,.
Τό πρώτο εχει τόν τίτλο «ΚΩΝ)
ΤΙΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΣ Ο ΕΞ
ΟΙΚΟΝΟΜΩΝ ΚΑΙ Η ΓΜΤΡ-
ΝΗ> (Αθηναι 1971 σχ. 8 σελ.
32). Γιά τό Ιδιο θέμα μΐλησε ΐορΐν
λίγο χαιρό 6 Νϊκος Καραράς στή
Στέγη τής Ενώσεως Σμυρναίων
Σωστά ηταν ηού τό διάλεξ* γιά
την όμιλία τού καί ποΰ κατόπιν τό
έξέδωσε σέ μικρό τεΰχος. Φώτισε
8τσι μέ συγκεντρωτικό τρόπο μιΛ
Ιστορική περίοδο της Σμυρναΐκής
κοινωνΐας κατά τίς άρχές τοΰ πε
ραισμένον αΐώνα, ίνα σταθμό κυριο
λβκτικά στην πνευματική της Ιξε
λιξη καί στην ϊΐρύτερη άκτινοοολΐα
της σ' δλην την Μικρασιατικη πε
ριοχή, τα νησιά τοΰ Αίγαίου καί
πιό πέρα άκάιιη. Ή περιώνυμη Εύ
αγγελική Σχολή μέ κάποιο ΐτνεΰμι
συντηρητικής παραδόσεως δέν ή
ταν σέ θέση νά ανταποκριθή στΐς ά
παιτήσεις τοΰ 'Ελληνικοΰ διαφωτιτ
μοΰ, ποΰ Αρχισε νά βιαδίδετατ καί
νά επικρατή σ' ολόκληρον τόν 'Βλλη
νισιμόν άπό τα τέλη τοΰ 18ου αί
ώνα.
Μια άνανεχητινή κινήση μεθόδων
καί βεμάτων διδασκαλίας τής ν»ο
λαίας έκδηλώνιται καί στή Σιιύ
ρνη κατά την ίτ.ρώτη ΛεκβιετΙα τ<>5
19ου οίώνα άπθ σοβαρούς κοινωντ
κοϋς παράγοντες της έκεΐ 'Ελληνι
κης κοινονία; μ έ την Ιδρύση τοϋ
Φιλολογικοΰ ΓΛ'μνοιστου ττις Σμύρ
νης. Καί τότε καλοϋνται κατά ιο
1808 άπό τοΰς ήγήτορτΐς καΐ όργα
νωτές της κινήοεως βύο μορφωαέ
νοι διβάσκαλοι τοΰ γένους ό Κων)
τινος Κούμας χυ.1 ό Κων)τϊνος ΟΊ
κονόμος ό έξ Οίκονάμων νά δι*δά
ξονν ο~τό νέο «τχολεΐο νά έπιφέρουν
την νεωτερισιιχήν άλλαγή, πού έ
πέβαλλον οί τότε καιροΐ. Ό άγω
νας ήταν δύ<ΐκο?.ος. Ό φανατιβιμΟΓ «4 ή άμάθεια άνασταλτικοΐ παρα γοντες τής προοδον, «άθε προο δου, ουχνά δύοοολα καταπολεμοΰν ται. Τό 1819 ύποκύπτοντας σέ 6ίαι ες μάλιστα όχλοκρατικές έκοηλώ σεις τό σχολειό ίκλεισε καί ό Κων) τινος ΟΙκονόμος πού εΤχε μείνη μόνος γιατΐ δ Κούμας εΤχε φύγη Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ Όμιλία τοθ συνεργάτου μας κ. Ι&ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ, γενομένη «Ες τόν Μητροπολιτικόν ναόν Άμαρουσίου την 28.10.71 ένωβίτεραι άναγκάιζ.εται νά έγκαχα λείψη την Σμύρνη. Άλλά καταλήγει καί ό ΝΙκος στή μελέτη τού, ή προσπαθεία, ή παιδευτική δράση, τοΰ ΟΙκονόμου δέν περαοε χωρ'ις τα εύεργετιχά της άποτελέοιμΛΐα. Οί σ«όροι που Ισηειρε καρίΐιοφόρησαν καί έτσχ 'ύα τιερα άπό αΰτά καΐ ή Εύαιγγβλι.ίη Σχολή άνανεώθηκιε στούς προγραΐ1 ματισμούς, σ:} στελέχωοη της, καί στήν εκπαιδευτική της δραστηριότη τα' άλλά καί <ίλλα σχολεία νο>ς μ' αύτη ΙΛιωτικα τα
τερα — πιερηίρηιμόιτιεραι τοΰ
νη καί τοΰ Γιαννίκη — συντελέσανε
στό νά άναδείςουν τή Χμύρνη Ινα
άπό τα σημαντικότ«ρα μορφοηικά
κέντρα τοθ χιχθολικοΰ Έλληνιβμοΰ
Τό δεύτερο καινούργιο 6θ6λϊ,
τοΰ Νίκου ΚαΜαρά, εκδοση της 'Ε
νώσεως Σ μυ^νοΜΐχν είναι άτριχο
μένο καί τουτο, δπως δλλα πέντ:
προηγούμενα χον σέ χωριό — «χο
ριό» ό λόγος τα φέρνει — τής Σμι
ρνης. «ΤΟ ΚΟΡΔΕΛΙΟ» (Άθ
ναι 1971 σχ. >? σελ. 1&6) «τό καμ·'
ρι τής Σμύρνη;» δπως ένδ·ε»%τι/·
σάν ΰπότιτλος αναγράφηται στ
έξώφυλλο. Ζοιη^όταιτες καί μονάχι
άπό τύν τίτλο καί τόν ύπότιτλ
άΛ«ακι*νοΒϊνται καν πλημιμυιοίζοιυ
άνάκατα πονεαί^νες καί βϋφρόσυνο
τό θυμικβ μας, οί μνημες ήμώι
δοχον γεννηθήκαιμε στή Σμύρνη
δσων ζήσαμε '-ιί £να διάστημα
κεΐ καί μάλιοτα κατά τή χλα>3
περίοδο της ίφηδεΐας μας. Τό Γκ
ποοάκι μιέ τίς φτεροντές οάδ>-
στά πλαγιά τού, τό μικ.ρό βαλάσσι
τοξίδι άπό τή «Σκάλα» κοντά σ:
«Πασαπάρτι» τής Σμύρνης ώς τϋ
«Βαϊΐορόοκαλα» στό Κορθελιό, μέ
χαρούμιενη πάν α σνντροφιά χαΐ 0τ«
τεραι ή ξένοι,πιστη άπόβαση έ»εϊ,
τα άριστοκρατικά σπίτια τού, τα
πΐνβρι.βόλια το,> τα «κατΐιμέριαι τού
— πού τόσο ίν·ηνκοσΜ)υκά τα θυμή
βη«ε κι' αύτά δ Νίκος Καοαρας—
μιά άρχοντική γενικά άτίμόσφαιοα
κιεφίβΰ καϊ άλ>ΐγκρωσυνης..
Πρόκιειται γιά &ναι βιιβλίο βαισχκά
νοσταλγΐαις. Τό άνομολογεϊ ό Εδιο;
δ συγγραφέας τού, εδστοχα καί ση
μαντικά στή νε,νικότητα τής διαΓ:
στώσεως. «Δέν είναι παράιξενα αύ
τα ποΰ λέμε καί γράφομε, εμείς «Λ
ξερριζωιμένοι. Άναπνοή καί ξεκοίι
ραση «Ινα», γιά μδς ή ά,ναπόλησΓ,,
Βλέπομε μέ τα μάτια της φαντασί
άς την παλαιά άγαπημένη εΐκόνα
καί προσπαθοΰ,ιε μέ λαιχτάραί ν*
ξωντανέψουμε τό γοητιευτικό μα;
δραιμαχ
Είναι Ινα βιίιλΐο ασφαλώς πόνου
καί άγάπης. Τούτο δμως δέν μειώνΐ·.
καί κατ' έλάχνστο οοαί τό πληροφο
φαχό τού αέρος. Τό αναφέρομεν.)
στήν έτυμολονια τοΰ τοπο>νυιμίο>υ,
τού, τοΰ πολίσματος βττήν πρώτην
ούοιαστικήν τον άρχή, στήν τοπο
γραφίαν τού, οαήν πολιτκηική τού
έξέλίξη, στήν κοινωνική τού σύνθε
ση, στήν οΐκονομική τού ζωή, καΊ
σ' δλες τίς σλλες λεπτομέρειες
τί,ς άναφερΐόι^ενες <ττήν Ίβτοίία τον καί σπίς ποικίιλες διαμοοφώοχι; τής συγχ.ροτήθϊως τοΰ κατά τους χρόνους ώς τή μ«γάλη καταστροφίι. Μιά βυλλογή στοιχεΐων, άπό πηγές καΐ πληοοφορ.οδότιες πραγματοΛΐι ηθιείσα μέ έπ.μιλβια καί ζήλο υπι·υ θννα έλεγμένη πού θά μπορεΐ νά δώση μιά ι7αι?ή «ΙΙκόνα στόν στ, μερινό καί στόν αύριανύ μελβτηιΐή τοΰ συμπαθρστατου, άρ«~οκρα-ι κου καί 'Ελληνηοοΰ κατά 6άση άλη οτμιόνητου, γιά όσους τό γνωρίσανε- σμνρναϊκοΰ έτ.είνου προαβτείου. ΝοιώΘει ά<τ<ρα>χϋς ό συγγραφέας
τού, καί δικα-ολογημένα μιά 6αθυ
τατη Ικανοποίηοη γιά τό άξιόλογο
τουτο νέο έπί.τε·υγμα' ιτου, γιά την
εκπληρώση μέ τέτοιον τρόπο τού
«ίεροΰ» χοέους τού. Τόν καΐταλα
6αίνω πολύ καλά καί τύν καταλα
6αίνω μέ συγχίνηση.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
' ΝΕΚΡΟΛ)Ο)ΓΙΑ
ΠΛΑΤΩΝ ΚΙΟΥΡΚΤΣΟΓΛΟΥ
Τόν -βρασμένο μήνα ΐΦυγε
τόν τπρόσηαιρο αυτόν κόσμον £
νας ύττέροχος όνβρκ—ος, 6 Πλάτων
Κιουρικιτσόνλου. Άπό την άλη
σμόν~τσν Ί«νίαν ήλθε μέ τις χι-
λιαδες των ξβρ4Ϊ^α|μέΐνΐϋ>ν άόελ
φόν τότε, μέ την μεγάλτι συμΦο-
ράν τού 22.
'Τηάλληλος των Γ«ριμανικών Σι
&ηροδρόμων Χαί&οςρ · Πασά —Α¬
νατολάς, -ρο^εληφβη άμέσως είς
τόν διοικητικόν «Αάδαν. των ^Ελ-
ληνικών Σιδηραδρόμιον. Προικισμέ
νος μέ οττάνια χαρίσμοοτα και ττολ
λβ —ροσόντα, έφβασε στίς άνώτε-
ρ«ς βαθμίδες της ίεραρχίας τού.
Στό ττνβυματΐΜθ καί οκ»ματΐΜΟ
τού «οάλλος έννττήρχε καί τό κάλ¬
λος τής ψυχης τού γιά να ά~οτελέ
σουν δλα μαζι ϊνα άρμονικό σύν-
ολο, ιτολύ ο—ανιο, οτ»στό οπόδει·
γμα.
Ή Φύσις ϊχβι αύτη την Ιδιοτρο-
ττί« νβ δίδη μαζωμένβ τα χαρί
οματα έκεϊ πού θέλει, τό δνομα
Πλάτων Κιουριαοόγλου ηταν συν
υψοοσμίνο μέ την ευλάΑεια, την εϋ-
γένεια, την καλ<οοννη, την ανβρω ΐτιά κοι την ονμπεριφορά —ρός —άντας, Ιδιαιτέρα 6μως ττ'ρος τους συναδέιλφους, άνωτέ,ρους καϊ υφι- οταμένους τού. Σάν ττροΐστάμενος ίτπ—ρεχτίας ά ποτελοΰσε εξαίρεσιν τού κανόνος «ότε νά μην οκουσθούν ττοτέ ττα- ράττονα υφισταμένων τον δι' δνί¬ σον μεταχείρισιν ή^αδικον έττιβού λήιν ττοινής δι' ΐτιτηρεσιοχα άμοφ τήμοιτα. Πλούσια, τα έλέη <τέ ψιτχικά χά ιρίσμιαΐτα γι' αΰτό τ>ρ«»κάταν πάν
τοτε ττολύ κοντά στον θεό. Σάν
αλλος Ίώβ, ύητιέμεινε μέ κηρτερί
αν χωρΐς παιράπιοινο καί πικρία,
τή δθΗΐμασία τοΰ τελυταίου και-
ροΰ άπό την άσ&ενειά του|, έφ' δ
σον αύτη ιΐναι ή 6ουλή τού (Κυ¬
ρίον νά δοκιμάζτΐ ττχρΊσσότερο έ-
κείνους —ού θέλει ττολϋ κοντά Τού.
Ή θεσσχχλονίικη τόΊν ετίμησε 8-
ττως τοΰ δξιιζε. Ημείς οί σννά-
δελφοί τού, ιτου τον έγνωρίσαμε
άττό κολ—ά, ου8ί~οτε θά τόν λησμο
νήσωμε.
"Ας εΐνβι οοΐωνία ή μνήμη τού.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΜΛϋΚΓΛΗΣ
2υν)χος έβκθεωοτϊτής 2 ΕΚ.
Άγαοπττοί μόν σνμπολϊται,
Εορτάιζομεν στρεοον, οί Πανρλ
ληνες, την »1ην επέτειον τής έν-
νξεως τυΰ 'Ελληνοϊταλικοΰ πο¬
λέμου 1940—1941 «αί τής έπικής
Μάχης τής Πίνδου, Οπό παγκ>
μονζ συνί^ήροα; τόσον άπειλητι^
«άς διά την εΙρτ(ντ|ν καιί ττϊν έίλευ
©Βρίαν ττϊς Ανθρωπότητος ωστ*
νά έΛνΰάλλ.ιται τίς πάντα'ς τούς
ελευθέρους Λαούς τοΰ Δντωοοΰ κό
σμο ή έντατική καί άδιάκοπος ΐ-
παγρύπνησι.ς καΐ ή ήθική καϊ ύλι-
πή προετο<ια,αο·ίια διά την επιτύχη αντιμετώπισιν παντός ενδεχόμενον Τότε υπήρχον δύο εξαιλλοι δικτά κτορες, οί δποίοι έτριλοδόξουν νά άποδουίλώο-ουν την Ευρώπην την Άοίαν καί την Άφρικήιν. Σήμε¬ ρον ΰπάρχει ό ·δικταΐκτχ>ρικός έρυ-
θρός όλοκλτιοωτισμιός, όστις δέν ά
ποολέπει αόνον είς την ϋποδοΰλω
σνν τοΰ Διπι·κοΟ κοοτμου, άλλά και
είς την έκμηδΒνισιιν έ% βάθιρων
ταΰ 'ΕλλΓτνοχριστιαΐνικοΰ πολιτι-
αμοΰ ιμετά των ήθικών άΐιών τού,
ή όποία τελΐικως θά όδττγήβη, δια
των Μθιμμουνιστιχών πε-ιραματΐτ
οιμων, είς την πλήρη αποκτήνωσιν
ΓΡοϋ άνθρώπου.
Ή υπό τδ πρΐβμια τουτο θεωρή
σις τοΰ σημερινοΰ έορτασμοϋ τής
'Εθνικής ημών έιπετείου καιθκΐτά
ούσιωδεβτέραν έ'τι την υποχρέω¬
σιν παντός πνευματικοΰ άνθρώπου
έν Ελλάδι: έπιστημονος, βοληρι-
κοϊί, στρατιωτυκοΰ, πολιτενομέ-
νου, νά έργάίζηται άδιακόπο>ς κα;
έντατικως διά την Ιστοιρικήν καί
ηθικήν διαφώτισιν τοΰ Λαοΰ ϊνα
ούτος διατηρή είς υψηλόν έπίπΐ-
δόν τον ηθικόν έξ«πλισ|μόν τού.
Την εθνικήν ταύτην υποχρέω¬
σιν έπιτελών άπευθννομχ)* σήμερον
πρός ώμδς καί κιυρίως πρός την
ελληνικήν νεολαίαίν άμφοτΐέριων
των φύλων .διά νά υπόμνησιν μέ
ολίγας άδρας γραμιμάς τάς διε-
θνεϊς συνθήκας, υπό τάς οποίας
ή "Ελλάς έξτννιοτρίάσθη τότε νά
μμετάσχη τιοΰ δευτέρου παγκο
σιμίου πολέμου, καί, διά τοΰ αϊμα-
τος των τίκνων της νά δημίθυρ-
γηση τό Έπος της Πίνδου έν συ
νεχείαι δέ νά συντρίοη τοΰς άντι
πάλους της εΐσδολεΐς μέ συνιεχεΐς
οκιληροΰς καί ήριωϊκούς αγώνας έ
νός έξοψιήνου.
ΕΙχε πανέλβει έν έτος άπό τής
ενάρξεως τοΰ δευτέρου παγοοοσμί
ου πολέμου καί πλήιν της Βιρ«ταν
νίας όλόκληρος σχεδόν ή ήπ»Κ>ω
τική Εύρώπη ήτο ύπόδουλος, καηα
κτηΐΐεϊσαι άπό τούς τρομακτιικάς
βίς αριθμόν καί δύναμιν τεθωρακι
αμένας οτρατιάς τοΰ Χίτλίερ.
Τότ« δ Μουσολίνι, διά τοΰ έν
Αθήναις πρ<ε«6ευτοΰ τού ΓΛορά- τσι, έπέδωκχ,ν είς την 'Ελλάδα τό Ιταμόν τελ*οίγραςρον: ή νά δε¬ χθή εΙρηνι.·κί;>ς άλλά καί άτυμωτι
κως την ύττοδονλωβιν της η νά υ¬
ποστή τάς οννεπείας τής βιαίας
εΐσόολής των φασιβτικών στρα,τευ
μάτων είς την χώραν.
Ή "Ελλάς, διά τοΰ πρωθυπουρ
γοΰ της Ιωάννου Μεταίξά, άπήν
τησεν εύτάλμως καϊ άποφοκηοτι
κως: ΟΧΙ!
Καί την Λ·ύγήν τής 28ης Ό»τω
βρίου 1940 ή Ιταιλικήι Μεροίρχία
Τζούλια όπό τόν στρατηγόν Τζι-
ρόττι, δυνάιμεως 15.000 άνδρών
100 πυροβόλων, 50 άρμάτων μά¬
χης, ταγϊΐάτων Βεροαιλλιέρων καί
μελανοχιτώνων, Ιππικοΰ χαχ ίσχυ
ροτάτης Λεοοπορίας εΐσιέ6αλεν είς
τό έλληνικο-ν 6δαιφος.
ιΠαραδόξ'Λς «αί αΐφνιδιαο-τικως
διά τούς ρ'κτβοιλεϊς, οΐτινες διά των
κατασκόπων τ<ον είχον πληοοφο- ρηθή δτι ή Π(νδος ήτο άνοχύρω- τος καί δτι οί ίιπερασπισταΐ των συνόρων «θά ϊρριπτον ολίγας βο- Ιλάς διά την τΐι,μήν τώ|ν δ- π λ ω ν «αί θά ύπεχώρουν ένώ πινο τής τιραοτίας δυνάμεως τοΰ άντιπάλου» — οί έλληνικαί προκα λυπτικαΐ 8υνάμε|ς/ άφοΰ ημύνθη- σαν σ&ενα^ώς των βέσεών των, υπεχώρησαν κανονικώς καί κατέ¬ λαβον την κυρίαν άμυντιχήν τοπο βεοίαν ήτις ήτο ώχυρωμένη. Τί εΤχε συμΰή; Ό αΐςρνιδιαιοιμης διά τούς εΐούολεΐς σννέκειτο είς τό δτι ό ΔΜχκητής τοΰ Ί)μηματο; Στραττιβς Δυτικής ΜοΜεδονία; στρατηγός Ιωάννης Πιτσίκιαις εΤχε μερι,μνήσει *αί άπό τοΰ Αύγούοπου 1940 είχεν ώτοσταλή καί άνέλα&2 την δι»ίκη<ϊιν τοΰ δυνάμεως 2.000 άνδρών μιτά 4 πυροβόλων Άπο- σπάσραιτος Πίνδου ό έξ άπαστρα τείας άνακληθε·1ς Άντ^σννταγμΛ ρχης πεξικοΰ Δαδάκης Κωνοταντϊ νος. Ό Δαβάκης, &ρκ~ος έπντελι- κός Άξιωματικός χαΐ γεναιάτατος παλαιός πολνεμιστής τού πρώτου παγκοσμίου παλέιμου καί τής μι- χρασκΐτικής έκστροΒΤίείας, είχεν έργοκπή ύπ€ρανθρώπα>ς κατά τό δι
μηνον πρό τής ϊΐσόολης καϊ κατε-
σκευάσθησαν υπό τού Στρατοΰ
καί των κοοΓοίκων τής Πίνδου ά-
ξιόλογα ύχυρωματικά ϊργα άς τη
εύαιίοθητα οημίία των ουνόρων
«αί «Ις διαδοχικάς τοποθεσίας άν·
τι—άσεως καΐ είχεν έκπονησει ε-
ξοχον οχέδοον υποχωρητικοΰ έλιγ
μοΰ, μέ τόν σκοπόν νά φανή ώς
δηθεν ύποχωρών έν παναοω, νά
έξανιαγκάση ούτω τους εΐσβολεΐς
νά βΐσδύσουν Ινθουσιωντες μχτά
μεγάλων δυνάμίων είς τό έ-λληνι
κόν ϊδαφος οοαί, άφοΰ άνοισυγκρο
τήση τάς έληνικάς δυνάμεις δπ^
σθεν ώχυρωμένι>ς τιοποθΐεσίαις επί
των ύψωμάτων Ταμποΰρ*., Κλέ-
φτης Φούρκα νά έκαρενδονίση
καττά των άνυπόπτων εΐσοολέων
αΐφνιδιαστικην άντεπίθεοπν εναν¬
τίον τοΰ πλευρόν «αί των νώταν
των. Επί πλίον «Ιχε φροντίσβι
νά έμψυχώση διά των όμιλιων καί
τού παραδειγμαηός τού τόσον
τοϋς άνδρας τού ά^^οσ~ά<^|μιατο; ΚΜ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΥΓΧλΡΗΤΗΡΙΟΣ ΕΠΙΣΤΟΑΗ ΤΟΥ ΤΕΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΑΟΥ ΝΙΚΑΙΑΣ ΙΑΤΡΟΥ κ. ΙΩΑΝ. Α. Κί ΛΑΜΑΚΙΔΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ αΰτοΰ, όσον κ«1 τοΰς «ατοίκους των χωρίων της Πίνδου. Ό υπο χωρητιικός έλιγμύς τοΰ Δοίοάκη διήΊρΒοεσεν έΜ (ΐ·ετραημιεκ»ον καί την Ιην Νοβμβρίου, ένώ οί είσ- δολεΐς έβάόιζον πρός την Σούμα ρίναν ένθουσιώντες καί έπίστευον δτι έντός πέντε ημερών θά εύρν βκοντο νικηταί καί τραπιαιοΰχοι. είς ιΤας ΆΘήν&ς, ό Λιδάκης ΐ- καμε την αΐφνιδιαιστΐκήν' άντεπί- θΐΐσίν τον, εύρ'έθη «ίς τό άρ>στε-
ρόν πλευρόν καί τα νωτα τού έ--
χθροΰ, τόν άνετρ'εψε καί ήρχισε
την οΊΐντρι&ήν κί»^ ικαΐτα'δ(ί)ωι£)ίν
τού. Ταυτοχρόνως ίδωκε τον α¬
παιτούμενον καιρόν νά άνέλιθουν
είς τήνι Πίνδον Ισχυραί μονάδϊς
τοΰ έίλληνικοΰ στ,ρατοΰ;, αΐτινες
κατεδίο>|αν ντκηφόρως τούς ϊίσ-
6ολεϊς καί πέοαν των συνόρων.
Την 2αν Νοειΐιδρίου ό Δαιδάκης,
μαχόμενος και ό Ιδιος είς την
«τρίτην γραμμήν επί τοΰ λόφου
τής Φούρκας, έΗραιυμαιτίισθη 6α-
οΰτατα «·ίς τό στήθος.
Αύτη, αβ ά&ρές γιροβμμές, ήτο
ή 'Εθνική Μάχτι της Πίνδου ή πό
ρίλαμπρος Νίικτ. των 'ΕλΙλήνων
καιτά των Ίτα:λων «Ισβολέων άλ
λά κιαί των Συμιμάχων ή Πρώιη
Ν|!ικη τοΰ δβτ·τέ)ριουι ΠαγτκοΐσιμΜ-
ου πολέ,μουι
Της Νίικης 4·κ·ε5.νης έ«ρτάζθ(-
μεν σημ«ρον ττιν 31ην έπέτίΐον,
οαιμπίιπτει δ' αύτη καί μέ τούς -τα
νε,λληνίους έοιρταοΐμΐο'ύ.ς τής 150·
ής έπετε'ιον άπό τής ενάρξεως
της 'Είτανοιιστάσπως τοΰ 1821,
χαιθ' ην η "Ελλάς, άγωννσθεϊβα
σκληρότατα έπιιμόνως οοαί ηρωΐκω;
επί μίαΎ όκταετίαν κατά ξηράν
καί κατά θάλασσαν εναντίον τής
κραίΠαι*ο|τάτης Ό'Θωμοννώοής αύ--
τοΐκρατορίια; την οποίαι* έφοιβεΐ
το άλάκλη^ς ή Εΰρώπη, ά·νέκτη
σε την ελευθερίαν τηςμετά την
δουλείαν τεσοάρων αιίώνων.
Τάς Νίκας «αί τοΰ 1821 καί
τού 1940 καιθώς καί. τάς Νίκας
απάσας τής ενδόξου 'Ελληνικής
Ίστορίας αας εκέρδισαν τα ήρω-
κα. τέκνα τής Ελλάδος καί κβιθη
γίαοαν την παγκοσμίου σημουθίας
δόξαν της διά τοΰ τιμίου α4ματό;
των, χάρις άς την αγάπην των
πρός την Πατίίδα καί την 'Ελευ
θερία,'ν.
Τάς ·εκέρ&ισα·ν άλλά καί θά κέρ
«Ιίξθίν πάντοτβ τή,ν Νυκην είς
τούς Λγωνα; χάρις «ΐς την άδιάσει
στον ένόττιτα τής 'Ελληνι.κης «ρυ-
λής, ήτις άπό των Μηδικών πό
λέίιων μέχοι Γπίμερον απεδείχθη
ότι, ήτο, ιίναι καί θά παραμείνη
άνά τοΰς αϊωνας ό οαοικύς συν
τελιεστής..
"Οπως έπίσιι; απεδείχθη Ιστο
ρικως δτι οσάκις έπιβουλαί ξέ~
νων επέτυχον ό διοχ»τάσιουν την
έθνωιή ν ένότητα των 'Ελλήνων
έπήλθον συμφορα» είς την χώραν
καί φέοων (<>ς παράδειγμα την μ*
τοραοΊαΐικήν καταοΐροφην, όφειλο
μϊνην είς τόν διχασμον τοΰ "Βθ-
νουίςι τή παρΐμδάσει. έπιδαίΐλοχν
ξένων.
"Έχομεν όθεν υποχρέωσιν δτι οί
Πανέλληνες πρός την Ιεράν μνή
μην των υπέρ τής ΈλληνΜίής
'Ελετ>θ·εοΙας Πεσόντων ιοατά τοΰς
άγώναις της Φυλης ημών, νά πά
ροιμένωμεν άδιαισπόστως ηνωμέ¬
νοι Εναντι παντός ύποΰλου έσωτε
ρικοϋ τί έξωτ&ρικοΰ έχθιροΰ, 6λ'
ΰψιν Ιχομεν καί τό Ιστορωοόν γε
γονός δτι. πρό τ&σσάρων έτών
ή Πατρίς ημών ήπειλήθη μέ υπο
δούλωσιν είς τόν έρυθρον όλοκλη
ρωτυσμόν βλλοχιεΰοντα άδιαν.ο
πως νά μας έχη διχασμένους καί
άνισχύρους, δι «σωθή δέ χάρις
είς την, θείαν έμπνεύοει παιρέ
μδασιν των ένόπλων δυνάμεων
τοΰ "Εθνιύνς οίτινες διά τοΰ δρ
ίβου των εχουν ώς Ιεράν άποσιτο
λην ·νά διαφυλάττουν την 'Ελλη
•ννχάρ 'ΕΛευβ*ρίβ|ν.
ΑΙωνία έστω ή μνήμη των ΰ
πέρ Πατρίδος πεσόντων τέκνων,
της "Ελλάδος. Ό θεός άς φωτί
ζή κα! δς καιθοδηγή τάς «·νδόξους
ένόπλους δν)νά{ΐεις της ά'θα/νάτου,
'Ειλλάδος.
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
Έν 'Λιθηναις τή 20)10)1971
Άγαπητέ Σν/ώδελφε καί φίλ« κ.
Άρχιγένη,
"Ελαδα την άπό 2 Όκτωορίου
1971 επιστολήν σου, μέ την όποία'ν
μ' εύχαριστεϊς διά τοΰς έπαίινους,
τοΰς όπονχι»ς άπηύ|θΐτ|νια είς το
ΐΓνευμαιτυκόν ονυ έργον, άφιιερωαέ
νόν διά την Μικίραισιατιχήν '1δεατν,
τα ήθη καί Γιαραιδόοιεις των άλη-
σρονήτων Πατρίδων μας.
Νομίζω :'. Άρχιγένη, δτ*. καθή
κον δλων των Μικρα·σιατών καί ΰ
ποχρ«ω<Ης τοΐ-των «Ιναι νά έ«τι- μοΰν καί ά έ;οα«νοΰν τάς πνευαα τικάς έργαοία; των συμπατριώτην των, οί δποίοι εΐνα». δυσεύρετοι πολλάκις ,εΐναι ά·νεκτνμητοι καί παλντυμο1 καί δι' ΟΒύτούς τοΰς !- δίους «αά διά τοάς επερχομένας γενεάς. Άπό τάς πνεαραιτικάς αύ τάς εργασίας αί έπερχάμρναι γε- νεαί θά μανθάναυν την εύγενή κα ταγωγην ιών γονέο>ν καΐ προγο-
ακν των, οί οποίαι έζησαν είς τάς
ωραίας καί ένδόξοιυς πόλεις τής
καταγωγής των, διετηρήσαντί.ς
καί δΐΛ'φυ,λάΙατντιες τόν αρχαίον έ λ
ληνικόν πολιτκίμόν τόν μετέπειτα
Βυζαντινων τοιοΰτον καί την Χρι¬
στιανικήν θ'ρηο'κείαν υπό τό πέλ-
μα τοΰ καταικτητοΰ.
Καί έγώ λοιπόν, ώς Μυκρασ'α
της ώς έπι—ήμων καί κοινωνικός
παιράγων και έκ των πρώτων κα
τοίκων της ωραίας πόλεως Νικαί-
ας, επρεπε νά ΐπαινέοχ» καί έκτιμή
σω την .τνευματικ'ήν τού προοφο-
ράν διά την Προσφυγικήν Ιδέαν,
ή όιποία διν ίτρέπει νά λησμονηται
άπό κανένα Μιχρασιάτην.
Σημιερα πάλι.ν, έδιάδααΐα είς
την τοπικήν τής Νικαίας μας έφη
μεοίδα «Παιρα-τηρητην» τόν "Τ-
μνον σου διά την ωραίαν μας Νί-
καιαν, δ οποίος πόσον μάς σνγκι-
νεΐ ικαί ομιλεί είς την ψυχήν μας!
μέ τοΰς ώραίους στίχους Σου μέ
τούς όποϊοι»ς περιγράφεις την δη¬
μιουργίαν νης πόλεως ταύτης ά¬
πό τοΰς ψιλοπόνους πρώτους κα-
τοίκους ιτης.
Είς τόν 'Τμνον ούτον διά την
Νίκαιΐάν μας βλέπει κανείς την εύ
γένειαν τής ψνχής Σον την πνευ
ματι,κήν σου Ικανότητα, ή όποία
σέ διακρίνη την αγάπην μέ την
οποίαν περιδάλλπς ημάς τούς Νι-
καιιώτκΐς, την *-κτίμησι·ν την οποί¬
αν άπθδίδεις καί άναγνωρίζει ς
τοΰς κοπους, τάς προαπαθείαις καί
την δημιοινγιτκότητα των παιλαι-
<5ν καί νεωτέρων κατοίκων τή; Ποΐλαιάς Κακοανιάς μας κο* την βαιθεϊαν Χριστιανικήν πΟο·τΐΛί ή ό¬ ποία τοΰς διαικψίνει. Έν γένει ιέ τόν εξαίρετον σου "Τμνον μέ 8μ<- μ/ετιρ-α λόγιι περιγράφει.ς την προσ φυγιοίήν /αί Μικιραιοχατικήν Ιδέ¬ αν, άλλά *αί διά την νεαηέραν έν τφ άθανάτω Μεγάλη "Ελλάδι πα- τωνοοΰ άπέστΐΐλα δύο διάφορα
ςΛλλα τής έφτιμ«ρίδος ΐΠαρατη-
ρητής» είς τα όποία διαπιοτώνρται
πόσιας άινεκτιμήτους ίκΐηρεβίας
προσέφε,ρεν ό άείμνηστος πατττΗί
μου καττά τα πρωτα ίτβεϊνα ?τη
τής Ιδρύσεως τοΰ Συνο-ικιιοιμοϋ
μας ως Σύμβουλος τοΰ Μητρο-
πκΛί-ίον Γίρ6β.Όΐίου, καί ^ώς <& '~ύ εργεσίαι τού πα'ρίρειναν άλησμό- νητοι. Καί έγώ λοιπόν πατρωζων υΐός άκολουθώ την πατριωτιίκήν τού δράσιν Μέ εξαιρετικήν εκτίμησιν καί παιτρωιτικήν αγάπην Ι. ΚΑΛΑΜΑΚΙΔΗΣ Ή λίπανοις καλΑΐίργίΐόν αύξάνπ την παραγωγικότητα γεωργ, ίκμπαλλίύο. Η ΕΠΑΡΧΙΑΚΗ ΒΙΟΜΗΧϋΝΙΑ ΤΟ 5ΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΝ ΔΤΝ ΑΜΙΚΟΝ ΕΦΘΑ Σ ΕΝ ΕΙΣ 2.503 ΜΟΝΑΔΑΣ Είς 2.503 μονάδας δυνάμεως 134 644 κλινών άνήρχετο την 30ην Σε πτεμδρίου έ.§. τό ξενοδοχειακόν δυναμικόν τής χώρας. Άπό το σύ νολον αϋτό 2.221 είναι ξβνοδοχει ακαί μονάδες (17 κατηγορίας πό λυτελείας, 103 α' κατηγορίας 308 6' „ 628 γ' 64ο δ' 463 ε' κατη γορίας), 27 μκ,τέλ, 19 έπιπλωμένα διαμερίσματα, 39 συγκοοτήματα μπ«ιγκαιλόουζ 58 ξενώνες 19 οΐκοτρο φεΐα καί 1<20 πανδοχεία. Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΦΑΝΤΟΤΡΓΊιΚβΝ ΕΙΣ ΑΝΟΛΟΝ Ή Έ>Ληνική βιομηχανία ώφαντουρ
γικών ηροΐόντιαν έμφανίξιει άξιάλ'»
Ιτη. "Ηδη ή "Ελλάς κατέλαβε την
δευτέραν θέσιν μεταΐξύ 1β — χωρών
μελών τοΰ ΟΟΣΑ άπό πλευράς ά
νόδου τής πο.ραγωγης ιΐων ώς 5
νω προϊόντων.
Συγκβκοιμένως ή ίκραντουργική
παραγωγη έδέτυχ« έντός τής 5ω
δεκαμήνου περίοδον Ιουλίου 1970
— 'Ιουνίου 1971 αύξησιν κατά 11,
4% τής παραγωγής ΰφαντουργι·-
κών προϊόντων..;» „,,., ^ ^
Τόσον ό κ. Πρωθυπουργόν, καί ι
τα τόν λόγον τού είς τα ργκαίνια
τής εφετινής ΔιεΘνοΰς 'Εκιθιέσεω;
θεσσαιλονίκης, όσον καί άρμόδωι
κυβερνητικαί /ΐαράγοντες ύπεγρά,ιι
μισαν, δτι τό προσεχές Ιτος 1972
θά είναι Ιτος άνα'διαρβρώσεως
καΐ άναδιοργανώσεως τής κρατι-
κής διοικήσεως, έν γένει. Μέσα δέ
είς τα πλαίσια τοΰ τεθέντος τούτον
βασικοΰ στόχου διά τό προσεχές ?-
τος, κείται, 6(.6αίο>ς, καΐ ή διοικη-
ιική άποκέντρωσις, είς τάς ποικί¬
λας αυτής έκφάνσεις, μία των ο¬
ποίων εΤναι ό οΐκονομικός τομεύς.
"Ολόκληρον τό Πενταιετές Πρό-
γραμμα ΟΊκονομικής Άναπτύξεως,
άλλά καί ή γε/νικκοτέρα μακροχρο-
νίον προοπτικγίς ©Ικονομική πολντ;·
κή τής Κυβερνήσεως, προσανατολί-
ζονταιΐ πρός την κατεύθυνσιν άπο-
κεντρώσεως τον οΐκονομικών δρα-
στηριοτήτων, πρός διευκόλυνοΐν κα]
ενίσχυσιν των άναΐπτυξιακών πριο-
τοβουλιών είς την έπαιρχιακήΐν 'Ελ¬
λάδα καί την αποτροπήν τοΰ περαι¬
τέρω οίκονοιΐ'κοΓ) ΰδροκεφαλισμοΰ
τοΰ Κέντρον. "Άλλωστε, αύτην την
έπιταικτικήν ανάγκην καλοΰνται νά
θεραπεύσουν κα! τα διά πρώτην φο¬
ράν συγκιροτούμενα Συμβούλια Πε-
ριφερειακής Άναπτύξεως κατά Νο¬
μόν, ή ανάδειξις των μελών τώνδ-
ποίων επίκειται, πα'ραλλήλως πρό;
την άνάδειξιν των νέων μελών τής
Συμβουλευτινή; Έπιτροπή;.
Πάντα ταΰΤ« άποδεικνύουν την
σοβαράν πρόθεσιν τής Κυβερνήσε¬
ως νά προωθησο είς τόν μέγιστον
δυνατόν 'βαθμόν την άξιοποίησ'.ν
των δυνατοτήτων οίκονομικής άνα-
πτύξεως τής ίπαοχιαχής "Ελλάδος,
έπ' ωφελεία, αλλωστε, καί τοΰ Κέν¬
τρον. Διότι, ίν τελευτονία άιναλύ-
σει, ύπερμέτρως άνεπτυγμένον Κέν¬
τρον μέ άτροφ'.κήν Περιφέρειαν ου¬
δέν καλόν προοιωνΐξει καί διά τό
πρώτον καΐ διά την δευτέραν.
, Έξ δλλου, ή άρσις των άντικι-
νήτρων Ης την έν γένει άναπτυξια-
κην προσπάθειαν, άπετέλεσεν καΐ ά-
ποτελΐϊ παγΐαν διαικήρυξιν καί πο¬
λιτικήν των αρμοδίων φορέων οί δ
ποίοι κατευθύνουν τό άναπτυξιακόν
πρόγραμμα τής Κυ6ερνησεο>ς.
Φαίνεται, όμ,ως, δτι σοβαρά είναι
τα προβληματα, τα όποία διακο-
λουθοΰν νά άΛασχολοΰν τάς έπαί-
χιακάς βιομηχΛνία'ς, αί οποίαι θεω-
ροΰν έοηττάς είς ΰποδεεσηέραν μοί-
ραν άπό δποψ ν μεταχειρίσεως, έ¬
ναντι των βιομηχανικήν μονάδ'Λν
τοΰ Κένηρου.
'Τπό βιομηχανικήν όργανώσεων
τής επαρχίας έπισημαίνίται Ιδιαιτέ¬
ρως τό γεγονος, δτι αί έπαρχιακαί
βιομηχαίνικαΐ μονάδες έξαικολουθοΰν
πάντοτε νά διεξάγουν άγωνα πρός
διατήρησιν των βεσπισθ'έντων άπό
τό 1952 μιέτρων προστασίας τής ί-
παρχιακης βιομηχανίας. Παρ' υ
λους, δμως, τού; αγώνας —τονίζε-
ται — καί πά,/ δλας τάς διαβεβαι-
ώσεις περΐ, τοΰ αντίθετον, τα περισ-
σότ&ρα των μίτρανν τούτων Επαν-
σαν νά Ισχύουν ούσιαιστικως, ή ή-
τόνησαν. Επί πλέον δέ, ώς προσ-
τίθιεται ύπιό των ενδιαφερομένων,
υπήρξαν καί πεοιπτώσιεις κατά τάς
οποίας μέτραι θεσιπιθέντα αρχικώς
πρός ενίσχυσιν τής έπαρχιακής βιο-
μηχανίας;, έπεξετάθησαν τελικω;
καί είς διομηχανίας τοΰ Κέντρον,
άνατραπέντος οί τω τοΰ δικαιολιογη-
τικοϋ λόγου Ρισπίσεώς των.
Κατόπιν των ανωτέρω, αί διομη-
χανίαι τής επαρχίας Ιθεσαν επί τα
πητος τό όλον πρόβλημα, ενώπιον
τής Κυβερνήσεως καί εζήτησαν την
άναμόρ<ρωο"ΐν τής νομοθε<τίας πίρΊ έπαιρχιακής βιομηχανίας καί την (Λΐμπλήοωσιν σί·τής διά νέων ίσχυ ρων μέτρων, διαοφαιλιξόντων την ίσόροοπον οίκ.ονοιμικήν ανάπτυξιν τής χώρας. Τό πράβλη,ια Οπεγραμιμίσθη καί ενώπιον τοώ Γυνελθ'όντος, κατά τό παρελθόν θέρος, είς Βόλον, Συντο- νιστικοΰ Συμβονλίου των Βιομηχα- νικών Όργανώσεων. 'Τπεγραμμί- σθη δέ ένώπΐη.ν τού Συμιβουλίου ή άνάγκη δραστικής προσταο'ας τής έπαρχακής βιομηχανίας, διά τής λήψεως νέων μέτρων, παρεχόντων ίσχυρά κίνητροι είς την επαρχιακήν έπιχειριματικήν δραοτηριότητα. θέμο καίρ'ον διά την δλην άνα- πτυξιακήν μας προσπάθειαν, τό ο¬ ποίον χρήζει ί.πίβταιμένης δυερευνή- σεως καί ταχείας λύσεο>ς. Καί, α¬
σφαλώς, θά πς.επει νά είναι 6ν άπό
τα πρώτα ζητήμαΐτα, τα δποία ά-
πασχολοΰν υοίς άρμοδίους κοατι-
κούς <ρορείς, είς τα πλαίσια τής έ- πιχειρουμένης διοικητηκής άναδιορ- θρώσεως, μέ οτόχον την άποδοτι- κήν λειτουρ'γίαν τής κ.ρατικής μη- χανής, ελ' ώς,ελεία Ιδίως τής έ- παρχιακής "Ελλάδος. Ή ένδεδειγμίνη συμφέρουσα 11- πανσις των καλλιέργειαν άποτελίϊ ά^οφασισΤικον παιράγοίνται α(ύ;ή. σεως τής παραγωγικότητος τής γεωλογι,κής εκμεταλλεύσεως. Προ; τόν σκοπόν αυτόν κατρβλήΊθη συσι:η ματτική καί σι»νεχής προσπάθε'α έκ μέρους τώ/ γεωργικών ύπηρ·ε- σιών καί, τής ΑΤΕ πρός ένημέρο)- σιν των καλλΐιεργητων επί των πλεονεκτημάτων τής λιπάνσεως. Τό /εγονός τούτο «ιινετιέλεσε ώστε άπο τοΰ 1945 καί εντέυθεν νά παιρατη- μηθή συνεχής καί αναμφισβητή¬ τως ταχύρρυθμος πρόοιδος είς την επέκτασιν των λιπάνσεων καί ι¬ δίως την τεχνικήν αυτών. Ούτω, μεταξύ των ι (ών 1938 καί 1967 είς διάστημα δηλ. μιάς τρια'κονταε τίας, εσημειώθη είς την 'Ελλάδα αύξησις τής καταναλώσεως των λιπασμάτων κατσ 1030%. Ειδικώτερον, κατά τό χρονικόν διάστημα μετάδύ των έτών 1951 καί 1969 εσημειώθη αύξησις 480% Ινατντι διεθνοΰς τοιαύτης κατά την πρώτην ώς ανο> δύο χροντκών πε-
ριόδων 1938 — 67 ή σχέσις μετα
£ύ των διαφόρων λιπαντικών στοι-
χείων ένηρμονίσθη πρός την διεθνή
τάσιν. Παιρά την ώς δνω δμο>ς ση-
μει*»Θεϊσαν πρόοδον είς τον τομέα
των λιπάνσιεων των καλλιεργειών,
τό πρόβλημα τής οΐκονομικής /α-
πάγσείι>ς των καλλιεργειών έΈακο-
λουθεί νά υφίσταται ώς άΐμέσω;
έπηρεαζόμενον άπό τό διαρκώς ά-
να'κτύπτοντα νέα δεδομ«να επί τής
διατ·ροφής των φυτών καί τής γο-
νιμότητος των εδαφών.
"Ολως ίδιάζουσαν σημασίαιν ά-
ποκτά ή οιαδήποτε βπίπτοκΛς τή;
λιπάνσεως επι τής ποιότητος των
έξαγιογίίμων προϊόντων συνέπειαι
τής άνόδου τοΰ βιοτικοΰ έπιπέιδου
των καταναλωτών καί τής έκ τού¬
του ζητήσεως προϊόντων ύψηλή;
ποιοτιΐίής σταθιμης. Αί άνάγκαι
τής χώρας είς λιπάσματα1 άνιερχό-
μεναι ειίς 1.000.00Ο τόννονς έτη-
σίωςκαλύπτοντ«ι σημερον κα,τά
90% έκ των ίλληνικών βιομηχίΐ-
νιώ,ν καί κα,τα 10% δι' εΐσαγωγών
έκ το5 έιξωτερικ.οΰ λιπασμάτων μή
παραγομένων ή άνεπαρκιώς παρα-
γομιένων άς την χώραν. Σήμερον
λειτουργοΰν αί κάτωθι- (κομηχα-
νία* χημικών λιπασμάτων:
Ή Α.Ε. Βιομηχανία Άζωτού-
χων Λιπαομάτα.Λ1 (Πτολεμιαΐς).
'Ν Α.Ε. Β.ομηχα'νία Φωοφορι-
κών Λιπαισμά'.ων (Νέαι Καριβάλη
Κοαβάλας).
Ή Α.Ε. ΧημΐΜαΙ Βιομηχανί<ιι Βορ. Ελλάδος (θε«σαλονίκη). Ή Α.Ε.Ε.Χ.Π.Λ. (Δραπετσώ- να Πειραιώς). Τελευταίως ήρχισε την λειτονίι. γίαν τού τό είς Κατερίνην έογο. στάσισν τής τΓχέφυμπι "Ελλάς, πρός παραγωγήν όργανικοΰ λΐΛ». σματος δι' έπεξεργασίας λιγνιτιό» χαμηλής θ«ρμι.νης ένεί ^ ά η ς ^^ άμερικανικής μειθόδου. Ή ά|ί« των κατ' έτος υπό τής έλλην Η έννοια τής ίδρας μηχανικοϋ διά καθορισμόν προοαυξήσίος αμοΐβής 'Τπό τοΰ ύπονργείου Δημ "Εργων εκοινοποιήθη — γενομένη άποδε- κτή — ή ύπ' άριθμ. 601)71 γνω- μοδότησις τοϋ Νομικοΰ Συμβου.λίου τοΰ Κράτους, περί τής έννοίας τής ϊδρας τοΰ μηχανικοϋ κατά την διάταξιν άρθρον 12,, παρ. 19 τοΰ Β.Δ. 19.2.38 περί άμοκβών μηχα- νικων) την κοβθορίΐζουοαν πότε καταβάλλεται πςοσαιύξησις τής ά- μοι&ης μηχανικοϋ, διά την έκφέλε- σιν μελετών ή εργασιών άφορωσών είς Ιςγα κείμενα έκ-τός τής πό¬ λεως είς ην ή £δρα τού μηχανι¬ κοϋ. Ή γνωμοδότηοις τοΰ Ν.Σ.Κ. έ'χει ώς εξής: α) Ώς Ιδρα τοΰ μηχανικόν, κα¬ τά την ανωτέρω διάταξιν, νοεΐται ό καί κατά τόν Αστικόν Κώδικα άναγνωριζόμΕνος τόπος έπαγγεμα^ τικής εγκαταστάσεως, ήτοι έκιείνος τής μονίμου έγκαταιστάσειως αύτοι πρός ασκησιν τοΰ έπαγγέλματός τον, ώς πόλις δέ ή πε^κλειομένη υπό των διοικητικόν όρίωτν έκάκττης πόλεως περιοχή, ώς τοιαύτης τής πόλεως των Αθηνών νοουμιένης τής περκρεοβίας τής τέως Διοική¬ σεως Προετευούσης. ^6) Οί μηχανικοί δύνανται νά εχιοσιν έγκατά<ΐταοιν είς πλείο¬ νας πύλας πρό; άσκησιν τοΰ έπαν. γ-έλματος αύτιόν, τουτέστι πλείονα; εδρας, τούτου μή άποκλειομένου έξ «Ιδικής τινός διατάξεως τή; κειμένης ναμοθεσίας. γ) Τό ζήτ^μα τής άποδαξεως τοΰ τόπον τής ώΐαγγελματικής εγ¬ καταστάσεως τοϋ μηχανικοϋ είναι πραγματικόν άποκείμενον είς την ελευθέραν εκτίμησιν τοΰ έντολέως τού δυναμένου νά μορφώση γνώ- μη, ίκ των κατά περίπτωσιν έπι- καλουμένων ΰ^ύ τοΰ ένδιαφερομένοο άποδεικτνκών στοιχείΐωγ (6β6ιαίω σις ΤΕΕ κ.λ.π.). Ώς τοιοΰτον στοι χεΐον θά ηδύνατο έπίσης νά ζή τη θή σχετικήι ύπεύθυνος δήλωσις κατ' δρβοον 1 τοΰ Ν.Δ. 105)1969. Τέλος προσίθεσειν δτι ώς και δι' ετέρας οχετικής γνωμοδοτή ηας γεωργίας χρησ<4ΐ«ποιουμένϋ>ν ^,.
παομάτω.ν άνίρχεται είς 2 δκκχα.
τομμύρια δοαχαών περίπου. Ά.1ο
τοΰ 1948 καί εντεύθεν ή διεχο'ρ^
σις, διαικίνησις καί έ<ΐοδιαομός τ&( καιλλΐίργητών διά λιπαομάτων 4 σκεϊται σχεΛιΊν καθ' όλοκληρίον υπό τής ΑΤΕ διά των 800 άττο8<|. κ«υτικών της κεντοων άνά την χώ. ραν. Διά τή; άπό 24.6.54 συμίό- σεως μεταξύ τού Δημοσίου καί τή- ΑΤΕ ανετέθη εις την ΑΤΕ ή διάθ^ σις είς καλλιεργητάς λιπααμάτων επί ιμειο>μένη ρ'/ιαία, είς δλην την
χώραν τιμή1, τού σχετικοΰ άν<χγ. ματος καλυπτομένου διά ίτιστώβεο)·/ τοΰ κραηικοΰ προυπολογισμόν. Αί τιμαί διαθέσεως των λιπασμάτο» είς τούς καλλιεργητάς υπό τϊ|; ΑΤΕ διατηροΰνται σταθεραΐ ολ» τοΰ ίτους 1962 'Τπό τοΰ Ιδιωτι- κου έιμποοίου είσάγονται κατ' ϊχ0; μικραί ποσότητες λιπαισμάτων ί(; καί συγκειοριιιένως έκ χωρών τής ΕΟΚ. Αί είσαγο)γο.ί τοΰ ΐδιωτιχοί εμπόριον κειααίνονταιι πέρϊξ χών 5.000 τόννων ετησίως. Ή άποκλ(·. στική σχεδόν υπό τής ΑΤΕ διαχει'. ρισις καί δια·χινησις των λιπασμή- των έπικρίνετοιι, ώς «Ιναι γνωστόν, άπό τοΰ Ιδιο>τικοϋ εμπόριον ώ;
άντικειμενη είς τάς αρχάς τή;
έλευθέ·ρας οΐκονομίας. Άνεξαρτή.
τως, δμως της ορθότητος ή μ,ή
των άπόψεων τοΰ έμπορίου είναι
αναμφισβήτητον γιεγονός δτι ή
σημειωθεΐσα είς την 'Ελλάδα άλ-
ματώδης πρό^δος €4; την έπέκταοιν
των λιπάνσεΐΛν όφείλεται είς το
κα'θιερωθέν άπύ τής λήξεως τού
Β' Παγκοσμίου Πολέμου καί Ισχί-
όν καί σήμεραν καθεστώς τής δΤθτ
κινήσβως «αί διαχειρίσεως λιηα-
σμάτων υπό τής ΑΤΕ.
Η ΕΠΕΝΔΤΣΙΣ
ΡΕΝΩ — ΠΕΖΩ ΤΠΗΧΘΗ
ΕΙΣ ΤΟΝ Ν. 2687)53
"Τπήχθη είς τάς διατάξεις τοδ
Ν. 2687) 5θ ή έπένδιΧΛς τής ΡΕ
ΝΩ — ΠΕΖΩ διά την δημιουργΐ
αν μονάδος παραγωγής δΰτοκινή
τω,ν είς τόν Βόλ.ον. Σχετικόν Β.4.
ύπ* άριθιμ. 550 εδημοσιεύθη είς την
εφημερίδα τή; Κυβερνήσεως (Φ.
Ε.Κ. 218. Β').
Ή Ελλ. Βιοπχν. δΐ€υρι)ι/£ΐ τόν κύκλον
δραστηριότητος £ΐς την διεθνή αγοράν
«Ή έλληνική βιοτεχινική παρα
γωγή διευρύνει τόν κύκλον τή;
δραστηριότητος της συνεχώς καί
πραγματοπ>ιεϊ έντυπωσιακάς πά-
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΣ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΛΙ ΝΩΠΩΝ ΠΡΟΣ
Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ. -"Ομάς 30 Γερ
μανών έπιχειι.τ,ματιών άφίχθη εί;
Αθήνας, προ; διερεύνησιν των δυ-
νατοττιτων άγοράς, έξ "Ελλάδος,
νωπών γεωργικών προϊόντιον, ξτ,-
ρών καιρπών (κυρίως σουλτανίνας),
κονσερι6οποιτ;μί ;ων εΐδών, έλαιο-
λάδου, βριοσίμιον ελαιών κ.λ.π.
Σήμερον την πρωίαν (Ιΐπ.μ.)
τό Συμβούλιον Προωθήσεως Έξα-
νωγών ωργάνωσεν είς την αίθοιι-
σαν τοΰ Ε.Β.Ε. Αθηνών, συνάντη
σιν των ώς άνω Γερμανών έπιχει-
ρηματιώ·ν μέ έξαγωγεϊς καί έκπρο-
σώπους τοΰ Πανελληνίου Συνδε;-
σμου 'Εξαγωγέων καί των κλαδι-
κων εξαγωγικόν όργανώσεω,ν κων
πών γεωργικ.οιν προϊόντων, κον-
σερ·6οποιών, (ϊιομηχανιών οΐνων
καΐ ποτών, έλο.ιολάδου - έλαιων
κλπ. πρός ιίδικωτιέρας δια-
/ιραγματεύσει; καί, ένδεχομένως,
«κλείσιμον» εργασιών.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑΝ ΒΡΗ
ΣΙΜΩΝ ΕΛΑΙΩΝ. — 'Τπό τοΰ υ¬
πουργείον Έθ-νικής ΟΙκονομίας,
κατηρτί<τθη άγορανομική διάταξις, διά τής οποίας καιθορίςονται οί δ- ροι, τούς δποίους δέον δπως πλη- ροϋν αί ποοοριίΤάμεναι διά την έ σωτερι·κήν αγοράν Αλαΐαι έτρε τεινής εσοδείας δέν άίτοκλείιεται διά τής έν λόγω διατάξεως νά καθο ρισθοΰν καΐ ιί τυμαΐ, είς τάς ο¬ ποίας θά διατίιθενται αί ελαίαι α¬ ναλόγως τής ποιότητος καί τοΰ τό¬ πον προελεύσεως των. Ώ; δυευκρηίζεται, σχετικώς, ή εκδοσις τής ονωιιέοω αγορανο,αι- κής διατάξεως εκρίθη άναιγκαία, μετά την πρόσφατον απόφασιν τού ύπονργοΰ - άναπληρωτοΰ 'Εθνικής ΟΙκονομίας, διά τής οποίας έξηγ- γέλθησαν μέτρα πρός υποβοήθησιν των έξαγωγών 6ρωσίμων ελαιών, ώς καί διά την αύξησιν τής κατα¬ ναλώσεως των είς τό εσωτερικόν. Συμφώνως π^ύς την απόφασιν αυ¬ τήν, άπαγορ.εύεται ή κονσεοιβοποί- ησις μή έπιτραπεζία>ν έλαιων, ώς
*αί ή διάθεσις είς την εσωτερικήν
αγοράν έλαιων, έφ· δσον ό άοιθμό-
τε,μαχίων κατά κιλόν ύπερβαίνει τό
240 - 260 τεμάχια διά την ποικ·-
λιαν Καλαμών, 340 - 380 τ,εμάχια
διά τάς πρασίνας καί μαύρας ,*ν
δλμη καί 300-350 τεμ. διά τα;
έλαίας «θρούμπας».
σεως τοΰ Νοιαχοΰ Συμβουλίου τοΰ
Κράτους δχει γίνει ^χον Ινα Χα
τα«ληβή ή χατα την προμνημονευ
θεισαν διάταξιν προσηυξημένη ά
μοιβη δ Εργον κείμενον έκτός τής
Εδρας τοΰ μηχανικόν πρέπει νά
σίΛΤϊοίχη τό ^Ο
σίΛΤϊοίχη τό π^ίοίγιμααΐικΟΓν »«,
χειον τής όπωσδήποτε μεταβάσεως
τούτου είς τόν τόπον τοΰ Ι
σουσίας είς την διεθνή αγοράν»
Τα άνωτέ,}ο> ετόνισε χθές ό πρό-
εδρος τοϋ Βιοτεχνικοϋ Έπιμελη-
τηρίου Αθηνών κ. Κ. Βογιατζή;
είς συνεδρίασιν των μελών τοΰ Δι-
ουκητικοΰ Συαοουλίου.
Ό κ. πράεΐδνος άνέφερ«ν έπίσης
οτν:
— Τό Ίίπιμελητήοιον συστημ'ΐ
τοποιεϊ καί δΐίυρύνει σννεχώς τάς
προσπαθείας τον, διά την κάλυ¬
ψιν των άδυν«μιών των βιοτρχνών
έπιχειρησεων, είς τόν τομέα τή;
γνωρφίας των προϊόντων τους, μέ
τό διεθνές κ&ταναλωτικόν κοινόν.
Μετΐχιει δι«·θνών καί τοπιχών
έχιθέσε,ων, πρός ποοβολήν των &«
τιεχνικών προϊύντων. "Ηδη όργσ·
νώνει «ιδικόν περίπτϊρον είς την
προσέχη ϊκθιεσυν Χημείας χαί ΧιΓ
μικών Ποοϊήντων, ή όποία1 πραγμα
τοποιεϊται ΐίς τό Ζά—ιεισν άπω Π
—20 Δεκεμβριού.
Κατά την σύσκεψιν εξητάσθη¬
σαν έπίσης καί τα εξής:
—Τό ί*έμα τής εΐσαγωγής χαι-
νουργοΰς καί μεταχίΐριομΐνοτι μη
χανικοΰ ίξοπλισμοϋ χαί έργαλίί-
ων, ώς τούτο διεμοοφθη βάσει τή;
προσφάτου ν< μοθεοίβς ναί ναφών έγκυκλίων τοϋ ΈΘνικής Οΐκίνομίας. Τα «οο6Α.ηαατα τα όποΐβ άντι- μετωπίζουν αί έντός κακωχτρένων πβριοχών Ι',.οτΐχνίαι έν οιτναντήσει μέ τα ιθέμαπα βοριΰβων. —Θέματικ τα όποία άνημετω.'τί ζονν αί υπό Ιδρυσιν νέαι, άλλά έ* ύγειοΰς βάσεως βιοτεχνΐΜαΙ δοα- στηριότητες. —Χρηματοδοτικά θέματα τή; βιοτεχνίας καί συναφή μέ Φ προσηκουσαν κατά περίπτωσιν *>ι
νοποακτικήν όθ'/άνωσιν αυτής.
Τέλος έξητάίτθησαν θιέμσιτα των
συνιελεστών /«Οαρών κερδών
διάφορα υπηρεσ«ακά ή
σχετιχκά αέ την καλύτερον
νωσιν τού Έπ·μ«λητηρίου.
ΝΑΤΤΤΛΙΑΚΑ ΝΕΑ
Δι' αποφάσεως τοϋ ύπουργ«ί
Ναντιλίαις - Μεταφορών - 'Επιχοι
νωνιών κ. Γιάχα ή νέα σύνθεσ'5
τοϋ Συμβουλίου Έμπορικοΰ Ναυΐι
κου (Σ.Ε.Ν.ί διά τό χρονο^
διάοτημα άπό 1 Νοεμιβρίου 19?1
μέχρ·ι 30ής Σεπτιεμβρίου 1973, ϊ·
χει ως εξής: πρόβδρος ό νβνιχίι:
γρ<ίμματεΰς τοΰ ύπουργείου χ. Α· Μπότσης, ,ι^λη οί κ.κ. Γ. Μηΐ«ά- "°ο# άρχηγός Λιμενιοϋ ΣώμΛΤΙ|ί Ι. Ζ«νάρας >πί Άν. Ποταμΐβνο;.
έκπρόσωποι τού Ναντνκοϋ 'ΕηΊ*6
λητηρίου τής «Ελλάδος, Δ. Μ<«· κιανός, δικηγόςος, Σ. οί καί ·ΓΊες διά τό χν!
διάστημα μρχρι τής 81ης Ανγ«"'
στου 1973, <τι^νι^κιροτηθη έκ «&ν *■ κ. Άλκ. Γκάτσον, πρόεδρον, |· Χανδρή, ά-τιπροέδρου, Γ. Κολιν 6αι, γβνικ'Λ γραμματέίος, '·· ' Τσεμπεροπούλον, Ι. Ζαννόιρα, Άν· Ποταιμιάνοι» καΐ Γ. Κ*11 μελων.