194348

ι, Βικελαίαν Βιβλιο*·" -*
Ηράκλειον^!
γ επκπατιον
ικτι:ηνατιογναγ.«:
ΛΙΐΒΜΗΙ ΟΜΟΓΠΟΝΛΙ*
"ΙΟΑΙΚΟΤ ΤΤΠΟΤ
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 27 Νοεμβρι
Τό διαιμάντι
ΠΟΛ!ΤΙΚΗ -♦ΗΜΕΡΙΣ. ΦΐΛΟΛθτηο,. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΧΟΝ ΠΡΟΕΦΥΓΙΚΡΝ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντής - ΊόιοκτήτηςΤΣΟΚρΆτΗΣ ΧΑΡ. Σ
των
Σποράδων τής θράκης.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΉΣ ΛΝΕΥΡΕΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΑΓΛΛΜΛΤΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
ΚΑΙ Η ΛΣΒΒΣΤΟΙΙΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ
ΤΟΥ
σήμερον ή Νίκη κοσμεΐ δύο Μουσεία- Τοϋ
των Παρισίων καΐ της ΙΙαλαιαμπόλεως
Σαμοθράκης.
κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
άπό τήν αρμόδιον υπηρεσίαν «ότι
αί άνασκαφαί γίνονται κυρίως διά
ΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθηναι -
Ε'
"Εχουν περάοει
ΤΟΥ
108 χρόνια ά-
του
πό τότε πού οί Γάλλοι ανεύρον
είς τήν Σαμοθράκην τον κορμόν
τοϋ περιφήμου άγάλματος τής ΝΙ
ΚΗΣ. Καί άπό τότε κοσμεϊ τό
Μουσείον τοϋ Λούβρου, όπως και
| τόσο άλλα έλληνικά άριστουργή-
ματα. "Επειτα άπό δύο έτη, κατά
τήν διάρκειαν τών άνασκαφών, α¬
νευρέθησαν τα πτερά καί αργότε-
, ρον τό άπολεσθέν χέρι τής Νίκης
| καί έναντι άλλων άνταλλαγμάτων
Ε παρεδόθησαν είς τό Μουσείον
Λούβρου τών Παρισίων.
Ή κεφαλή ϋμως τοϋ άριστουργή
ματος αυτού, δέν είχεν ανευρέθη,
ί παρά τάς προσπαθείας, αί οποίαι
έκτοτε έγιναν, τόσον άπό πλευ-
ρας έλληνικής, όσον καί άπό πλευ
ρδς Εένων αρχαιολογικήν εταιρι-
ών. Όλαι αί προσπάθειαι απέτυ¬
χον μέχρι σήμερον καί ή ΝΙΚΗ
, ποραμένει άκέφαλος.
Ι Τελευταίως, δμως, ένα δημοσί-
ευμα τής εφημερίδος «' Ελληνικάς
Βορρδς· Θεσσαλονίκης, υπό ήμε-
ρομηνίαν 22 Μαΐου 1966, αποστα¬
λέν άπό τόν έν Σαμοθράκη αντα¬
ποκριτήν τής εφημερίδος κ. Γεωρ-
υρίως
την ανακάλυψιν τής κεφαλής
Νίκης. Καί διόλου απίθανον νά
ρεθή καί νά την φυγαδεύσουν υ,
Γάλλοι, όπως έφυγάδευσαν κατά
τάς άνασκσφάς τοϋ 1863, επί τουρ
κοκρατίας, τής Σαμοθράκης καί τό
οώμα αυτής. ΧρειάΖεαι, λοιπόν,
ηύΕημένη έπαγρύπνησις». Καί
σέθεσεν 6 τότε διευθυντής.
Πρέπει άκόμη νά γνωρίΖετε,
ή γαλλική κυβέρνησις άφησε
νά εννοηθή δτι είναι διατεθειμένη
άκόμη καί όλο τό δημόσιον χρέος
τής Ελλάδος πρός αυτήν, νά δια-
της
είι-
οί
προ
ότι
Ό Βόσπορος, όπως καΐ τό Αί
γαίο, έ'χει σχηματισιθεϊ άπό τίς διαρ
ρήξεΐς καί καταπτώσεις, πού προ-
κάλεσε ή τελιευταίαι άπ» τίς γεωλο-
γικές ,μετοιβολές· τής Μεσογείου
Τό σκολιό τού σχήιμα δείχνει τή
διάβπαση τών δΰο ήπειρον, ποϋ
τόν γέννησε. Σέ δλο τού τό μηνός
—Τιριάντα κ αί περισσότερα χιιλιό-
μετρα— κάιθε κόλπος τής μιάς
άπό τίς άκτές τού άντικρίξει σχ>ε-
δόν ακριβώς σέ κόιβε άκρο)τήρι τής
βλιλης. "Ετσι σχη,μα.ΐίζονται οί έ¬
πτά καιμπές, πού άοτοτειλονν αύτό
τό θαιιμοκττό «σπείρωμα υδάτων».
Ό Λ-ρώτος μεγάλος κόλπος τής
άσι«τικής άκτής —ό κόλπος τών
Φυλακων— «ντκττοιχεϊ στό άκ(>ω-
τήριο τοΰ Μεσαχωρίου (Όρίτώα-
οθ τής Γ.ύθΓθττα'ικιής. Ά:χίζει άττό
τό άκρωτήριο τής Δααάλεως
(Σκούταρι) κ«ί κλείνει (ττό άκροι-
τήριο Έχαία (Κάνντιλί). Στό μυ
χά τού, σέ μικρή απόσταση άπό το
Μπεϊλέριμπεη, βρΐσκεται τό Τσεγ-
κέ.λκιοϊ ( =άγκι<ττροχώρι), φημι- βΐμεΛ'ο γιά τήν ηλονσια βλάοτηστ) πού τό περι&άιλλει, άλλά καΐ γιά τίς άιθρόες 6αν«;τικές εκτέλεσις, πού γίνοντιαν έ&Γ> έβΐί Μουρο,τ Δ'
στΐς άρχές τοΰ Ζ' αΐώνοι. Όνο-
ιμά.σ'θηκε έ'τσι άιπό μιά «ιδερένια
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΙΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Α'. ΑΝΑΤΟΛΗ
υαοώεύκι Ό πατέρας τού, "Ενα άπό τα χαρσκτηρ,στ,κότε-
πό ίνα κυπαρίσσι στά χρόνια τών
σουλτάνων Μουράτ Γ' καί Μου¬
ράτ Δ'. "Αν λόβει κανείς ύπ' όιμη
τίς αίμοβόρες διαθέσεις τοϋ τελευ
ταίου, δέν φαίνεται κα'ι πάλι νά
τού ταιριάΖει λιγότερο ό χαρακτη-
ριομός «γλώσσα αϊματος».
Ώραιότερη χωρίς άμκριβολία εί
ποιητική έΕήγηση, πού δίνει
Σελίμ Α' είχε διατάξει τή βανά-. ρα συστατικά τής «ήυηρ τη,-, Β^ μέ τήν πεΡ'ΥΡαΦΠ τού ό Σκαρλδ-
, τής φήμης τού Βο
τού. άλλά ό Μττοστο,.τζήμ-! σπόρου έκαναν τόν Άπολλώνιον
πα,σης -ο άρχ,^ματοφύλακας τού νά τόν όνομάσει «δ.νήεντα» Τόσο λ · ·
Σουλτανου— δέν θέληαε νά έκτελέ Πολλά καί ίσχυρά είναι τα οεύ'νττα Κ° Την ωρ01ότητα π°σας τάς τού
σει τή διαταγή "Εκρυψε στόν πό Ποϋ ίΖ Βοσπόρου κοιλάδος οϋτω κα'ι ή
τος ΒυΖάντιος: «...Καθώς ή τοϋ
Γκιόκ - σουγιοϋ κοιλάς, ύπερβαίνει
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
σει τή διαταγή. "Εκρυψε στόν πό-
ό ί
οεύνττα ς
Ποϋ σχηματίΖει ή θάλασσα Βοσπόρου κοιλάδος, οϋτω κα'ι ή
ογο τόν πρίγκηψ καί τόν προφυ- λώντο-ς μεν ό^;, τ- Φε·δίσι """ °ΠΟ ΤΟΰ Οψους τ0° Κ°νδυλλί θέα
λαξε Ιτσι άπό κάθί κίνδυνο, Λσ- [ κοίτη. Έπτά θεωροϋνται τά'κυοΤό' ύπερτερε' παοα<: ταζ απ' ώμφοτέ- •τον νά μετανοιώσει ό Σβλΐμ καί τερα όσ ί Ρων αύτ°° τών άκτων Εί(:: τήν γω ογο τόν καί τόν προφυ- πά- καί ■τον να μετανοιώσει ό Σβλΐμ καί ι τερα, όσες είνσι καί οί νά τόν άναζτττήσει. Άργότερα, δ- , καμπές, ηού άναφέραμε ταν δ Σοιλεϊμάν άνέοτρα <ττό Μ- ν«. Άπ' αύτά τό μεγαλύτερ£ νο,, εχανε τόν πύργο παλάτι, καί όρμητικότερο τό συναντούυε ιβιτρ,ι» γύρο> τού μεγάλους κήα«η>ς. Ι ϋψος ΤΟϋ κόλπου τών Χηλών
(Μπεμπέκι) τής εύρωπαϊκής α¬
πού άντικρίΖει στό άκρωτή-
μεγάλη
τοι»
στρα<τκ,>τική θχολή.
μι«
Οί
σπονδαατές τη; —γ-ν'οστοΐ μέ τό
(ίνομα «Κόυλε λή&ες»— π.ρωτο<πά- τη<ταν τή νύχτα τής «Τρίτης "Αλ&>
σης» στίς έπιιδρομές για τήν έξόν-
οΜΐη τού Ελληνισμόν τής περιο-
:ης·
Σέ άπόσταση ενός χιλιομέτρου
άπό τό Τσεγκέλκιοϊ ή άκτή σχημα
ι'Ζει μικρή προεΕοχή καί γι' αύ¬
τό οί άρχαϊοι τής έδιναν τό όνομα
....,......... Πρόχθους. Στή θέση αθτή —δπου
Μωάμεθ ό Ποριθηπή.ς, ένώ αί Φυλακαί τών ΒυΖαντινών— βρί
ΥΡάψη, εάν άνευρίσκετο ή κεφαλή " *0<5νΐα τ?υ -*"-»« ™ ?λε- , σ«τ«, σήμερα τ], Βανίκ,οί Έδ» καί παρεδίδετο είς τό Μουσείον Ι ™ ^Τ"™1 ™° *ό παλάτι. πού εΤχε χτίσε· 6 Ίον—-ινιανός έναν ά Λούβρου Πρότασις μου νά τοποθεηθή είδι κάς επί τών άρχαιοτήτων π νέ ·ίτίστι έ<εΐ ό Ίοι>στ?νο.Γ 6 Β
γιά τή γυναίκα τού Σοφία. Παιλαιό
τε<>α
πό τούς
τοϋ Άρχιστρατήγου
• γίου, έφερε καί πάλιν επί τάπητος
Ι τό μέγα θέμα. Ποϋ ευρίσκεται ή
κεφαλή τής ΝΙΚΗΣ;
Είς τό δημοσίευμα άπεκαλύπτε-
το, ότι ό ΣαμόθραΕ γέρων, Β.
Κοντούλης ονόματι, πρίν όπά 75
χρόνια ήτο μάρτυς, δταν ό παπ-
ποϋς τού έθαψε «ένα ώραϊο μαρ-
μαρένιο γυναικεΐο κεφάλι» καί ότι
κα'ι σήμερον είναι είς θέσιν νά ύ-
ποδείΕη τό μέροςδπο υ έκρυψε
τήν κεφαλήν αυτήν, άρκεϊ όμως
νά πληρωθή άδρά».
Κατόπιν τοϋ ίίημοσιεύματος αύ-
τοθ κα) είς απάντησιν τοϋ έρωτή-
ρατος, πού ευρίσκεται ή κεφαλή
τής Νίκης, έκρινσ καλόν νά άπο-
οτείλω πρός τήν εφημερίδα «'Ελ-
Αηνικός Βορρδς» επιστολήν άπαν-
ητικήν είς τό ανωτέρω δημοσίευ¬
μα «περί ταφής τής άνευρεθείσης
δήθεν κεφαλής τής Νίκης», τήν
οποίαν καί εδημοσίευσεν ή εφημε¬
ρίς μέ πρόλογον ώς έΕής:
«Ό φίλος καί τ. βουλευτής κ.
Πελοπίδας Πινάτσης, έπειτα άπό
45 χρόνια περίπου, λύει τήν σιω-
ηήν τού καί μας απέστειλε τήν κα¬
τωτέρω επιστολήν, πού άφορα πα-
λαιοτέρας προσπαθείας, μέ πρω-
ταγωνιστήν τόν ίδιον, διά τήν α¬
νεύρεσιν τής Κεφαλής. Ή έπιστο-
λπ, δέ τοϋ κ. Πινάτσή θέτει τέρμα
Είΐ τό όλον θέμα, διότι άποκαλύ
πτει μέ άδιάσειστα στοιχεϊα, δτ
ή κεφαλή μέ δλλα μαΖί άριστουρ
Υήματα τής Σαμοθράκης, τα ό<- ιοϊα άπεκαλύφθησαν κατά τό 6 «Κ 1922 1926, έγιναν ΑΣΒΕ- ΠΗΣ.. Ή δημοσιευθείσα έπιστολή μου • είχεν ούτω: •ι «Επί τοϋ θέματος τής άναΖητη- %εως τής κεφαλής τής Νίκης, ^Ρχομαι νά συμπληρώσω τήν πε- ριγραψήν σας καΐ νά θέσω ύπ' ό¬ ψιν καί υπό τήν κρίσιν σας, μίαν 4Μην εκδοχήν, περισσότερον άλη- βοιρανή καί έγγι'Ζουοαν κάπως τήν "Ρθγματικότητα. Κατά τάσχολικά έτΠ 1922- 1923, 1923-1924- 25κα| 1925 -26, εποχήν τών άρ πιστώσεων. ό'νο^μα Μονή τής Με- ά --------- τανοίας. τΗτ«ν ά,φιεριομένο στή Τόν Απρίλιον τοϋ 1924, άνέ- ©ΕΟτάκο καί χρτ)«Ίμη>ε γιά άσυλο
γνωσα είς τήν εκκλησίαν έγγρα- ;—',- αετανοΜ,Μ,,έν*- Λ,,^.—ι λ- <" Χοιολογικών ανασκαφήν (1823- ^25) υπό Γαλλικής 'Εταιρείας καί ιΰ λογαριασμόν τοϋ Μουσείου τοϋ ^ουβρου των Παρισίων, ήμην επί οχολικά έτη διευθυντής τοϋ Δημοτικοϋ οχολείου Σα- Τό 1β23, κατόπιν τή- άρχικώς καί έγγρά- 'ντολής έν συνεχείρ τοϋ ύ- ίου Παιδείας, μοϋ ανετέθη Αλ ^ποπτε1α τών όνασκαφών. νιμ όμως τής φύσεως τής έργα ίμου, δέν ήτο δυνατόν νά εύ- ^ Κ0μΠν δίς τής εβδομάδος, τό ω δέ ή έδρα άπό τήν περιοχήν 10 περίπου χιλιόμε- "' ΠΡ06Κ Κ0' έγενόμ|1ν ένήμερος τής κ Οκα -°ϋ τών εργασιών τών άνα- * τδν'^' Κ°' εΑαΜβανον γνώσιν ' Τ(ον ΰρΧα'ολογικής άΕίας εύρημά- 5 "'Φάνη.,0"0*0 έφερεν ε'ς Την έ" σκαπάνη τών έργατών, ύποδείΕει μου έπιστα- ' εργασιών κ. Μαρμα- δμπιοτον καί άγρυ- τών εύρημάτων. "Α- μηνός υπέβαλον άνα- ήν νομαρχίαν "Εβρου, τουτο ϋπουργικήν έν- φον τοϋ ύπουργείου Παιδείας, διά τοϋ όποίου έπλημοφορούντο οί κά- τοικθί τής νήσου «ότι τό Κράτος θά κατέβαλεν ώς δώρον σοβαρά ποσόν είς οιονδήποτε Σαμσθρακα, όστις τυχόν θά άνεύρισκε ή θά έ- γνώριΖε ποϋ ευρίσκεται κρυπτομέ- νη ή κεφαλή τής Νίκης καί θά τήν παρέδιδε είς τήν Πολιτικήν Διοί¬ κησιν τής νήσου, είς τήν όποιαν έπαρχος ήτο τότε ό έκ Λήμνου καταγόμενος Βασιλικός». Μετά τήν ανάγνωσιν τοϋ εγ¬ γραφαί» είς τήν εκκλησίαν, ώρισμέ- νοι έκ τών κατοίκων μέ έπλησίασαν καί μέ διεβεθαίωνον ότι αύτοι άρ- κετά γνωρίΖουν διά τό κεφάλι τοΰ άγάλματος τής Νίκης, άλλά διστά ΐουν νά τα κοινολογήσουν, διότι δέν πιστεύουν είς τάς ύποσχέοεις. "Αλλως τε, μέ έλεγον, διάφορα άντικείμενα τα όποϊα βρήκαμε, ώς εργάται, καί τα πήγαμε σέ τσορπα- τσήδες τοΰ χωρίου, μαθ τα έκρά- τησαν χωρίς νά μάς δώσουν οϋτε δραχμήν. Δύο δέ, πολϋ - πολύ κα τεργάρηδες καί νεαροί, ήλικίας 20 — 25 έτών, μέ έδιηγήθησαν ένα παραμύθι «"Οτι δηλαδή κατά τήν βόοκησιν τών Ζώων των, είς τήν περιοχήν τής Παλιαμπόλεως, δπου εγένοντο —καί συνεχΙΖονται σήμερον— αί άνασκαφαί, βρήκαν μέσα είς μίαν λακκούβα ένα μαρ- μάρινο κεφάλι μιδς γυναίκας, πού ήτο τόσο βαρύ, δηλαδή θά ΖύγιΖε περισσότερο άπό 50 οκάδες. Κου- ραστήκαμε νά τό κουβανάμε, εί¬ παν, καί τό κρύψαμε σέ μιά ρευ- μοτιά. Τώρσ, δπαος θά τα στρί- ψη (θά πληρώση) θά τοΰ δείΕου- μέ τήν κρυψώνα. Άλλά πρώτη φο- ρά, τα χιλιάρικα στό χέρι». Ουδε¬ μίαν πίστιν, έννοεϊται, έδωσα είς τό παραμύθι των. ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ Προσεχώς: Πώς έγινε άσβέστης τό Κεφάλι τής Νίκης καί άπό ποί¬ ον. Καΐ πώς έΕηκριβώθη ή άσβε- στοποίησίς τού. μετανοιοϊιμέΛ'ες άμΛΡτί')λρς. Ή σημερινή έκκλησία τιμΛται στό ό'- νομα τοϋ Άγιον Γεωργίου. Τί ν ττΓ(')σλίΐ( £>ς τό Κάνντιλί τή
τών Ούρανίων Δυνάμεων Μιχαήλ.
Ό Άρχάγγελος ήταν προστάτης
ί' αύι
σερις έκκλησιές πάνω σ' αύτό.
ρ,ο Κάνντ,λί τής άσ,ατικής ΣεΤ
τΰν - Ακ,ντ,σί ί-διαβοΑόοβυο)
τ6 λ.νε Ι °°<^εμα) Υθνοί Βυ2αντ,νοί, καί α α°το 0. ρων αύτοΰ τών άκτών. ϊιΐς τήν γω νίαν ενός τών ενταύθα κιοσκίων άναπαυόμενός τις ,άρκεϊ νά μετα- κινήση μόνον τήν κεφαλήν δεΕιά ή άριστερό, καί έ'χει ύπ' όψιν αυ¬ τού, διά μαγικής τω όντι λυχνίας (κανδύλ) ■ ώς επί τοθ τγ»·κιοτ£· πανοράματος, τάς ακτάς τής Βιθυνίας, χους ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΙΕ' τόν Μελανο Πόντον στό Κάνντιλί ό Διόνυσος ό Βυ- Ζάντιος. Πά τό σημερινό όνομα τοϋ ά- κρωτηρίου ύπόρχουν διάφορες έ- Εηγήσεις Άλλοι τό μεταφράΖουν «γλώσσα αϊματος έκείνο σκηνογράφημα τών ά- κρωτηρίων, τών κοιλάδων, τών ό- ρέων, τών ρυακι'ων, τών κόλπων, τών ρευμάτων, τών χωρίων, τών πλοίων τοΰ Βοσπόρου. 'Εδώ τώ όντι ή όψις τοϋ θεατοϋ είναι Κυ- » καί τό σχετί- ρ(σ δύο ήπείρων καί δύο θαλασ- Ζουν μ: τήν αίματηρή ίστορία κά- „„,..„. ποίας ΤσερκέΖας χορευτρίας, πού Καί δέν είναι μόνο ή θέα όμορ- ό χορός της κϊνρ τηηΛΛΕ'-' ·'*·■ ~- σώνΐ ι τ - . -, .,ρ,^Γ,ο,υι υπιν πΛαγια, που κστα- ιυυ ^τενου, και γι' αύτό είχε τέσ ) λεια τής περίφημης κρητικιδς Ρεμ- λήγει στό άκρωτήρι. Ψηλά στή σερις έκκλησιές πάνω σ' αύτό. ττιέ - Γπγ νούς· τιαΐι ήταν χασε- κορφή τού θρίσκεται ένα μικρά ά- Τίς δύο όπό τή μιά πλευρά —στό κί - σουλτόνα, όδαλίσκη, μητέρα στεροσκοπεϊο. Σέ μικρή άπόστα- Βανίκιοί καί στό Άναντολού Κα-1 παιδιού άρσενικοϋ. Ή ίστορία έγι- ση, γύρω άπό τή Μεταμόρφωση, βάκ— καί τίς δύο άπό τήν άλλη — νέ στό σουλτανικό παλάτι, πού ύ- είναι μαΖεμένη καί ή μικρή έλληνι ατ'-ί Μέγα Ρεΰμα και στο Ρίύμελπ πήρχε άλλοτε στό άκρωτήρι, καί «ή συνοικία. Άφθονα δέντρα τό Καβάκ. ΆντίκριΖαν έτσι οί έκκλη- τελείωσε μέ τό πνίΕιμο τής τσερ- στολι'Ζουν. ποό πΛυτ,.ιν/ π»— α>-.~
« οί
σιές τού — φύλακες τοϋ Βοσπό¬
Μϋταχτ/»εσιί, Από
Πύργο
δΐτου
ρου— όπως άντικρίΖουν, είκονιΖό
μενοι στά βημόθυρα τών ναών, οί
κατά την παράδοση ?μεινε κλε,σιμ^- άρχάγγελο, -φρουροίστό άγ.ο
νος ο 2.ονλεϊμαν ο Μενα·λη»τηΐΡίΓίΐΓ ' Βη,.λ
Βήμα.
στολι'Ζουν, πρό πάντων πλατάνια
λει. Τό ϊδιο όνομα σημαίνει καί
«καντήλα». "Οσοι τό μεταφράΖουν
έτσι, τό σχετίΖουν μέ τα λυχνάρια,
πού αναβαν έδώ τή νύχτα γύρω ά-
·················.....,....,.,,„,.....··············«··.........
ϊργο τού Ααογραφ:κά, Ήθογρχφίαι, έκ-
παίδευσις έν Χαλδεία.
,, —,. ϋΐοηιι,υυν, προ πάντων πΑατάνια
κέζας στό ρεϋμα πού τό περιβάλ- καί ίτιές καί κυπαρίσσια. Είναι ά-
ι·········*···························
"Λπό τό
ληθινά ένα άπό τα χωρία τα πιό
πράσινα τοϋ Βοσπόρου.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΌΣ
(ΣυνεχίΖεται)
"ΠΝΕΪΜΑΤΙΚΗ αΝΟΗΣΗ,,
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΛΔΟΓ
Τ&Ν ΦΕΒιΡΟΥΑΡΙΟΝ
Η Α' ΕΚΟΕΣΙΣ
ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΠΑΣ —
ΠΛΕΚΤΙΚΗΣ
«Ή ιΑ' Πανελλήνος "Εκθεσις
(Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμενου)
Στήν Άργυρούπολη οί άναμορ-
φωτές τής έλληνικής κοινωνικής
Ζωής καί οί άκάματοι αταυροφόροι
τής έκπαιδεύσεως, δέν ήσαν στε-
νοκέφαλοι, οϋτε μικρόκαρδοι. Έμ
πνευομένοι άπό τα διδάγματα τοϋ
Χριστοϋ καί τών Άποστόλων, τών
διδασκάλων τοϋ Γένους καί τών
μεγάλων φιλοσόφων ίδρυτών Σχο-
ριόδους τοϋ "Εθνους, οί θεσμοθέ-
λών, καθ1 όλας τάς ίστορικάς πε-
ριόδους τοϋ "Εθνους οί θεσμοφοθέ
ται καί φωτοδόται τής Άργυρου-
πόλεως, έταΕαν θεμελιώδη σκο¬
πόν των τήν διάδοσιν τών γραμ-
μάτων καί τήν εφαρμογήν των
«κανονισμών» καί είς όλην την ε¬
παρχίαν. 'Εκστοντάδες πολλές ή¬
σαν τα άμιγή έλληνικά χωρία καί
πολλά τα μικτά μέ Τούρκους συν-
οίκους, είς τήν άχανή Εκκλησια¬
στικήν Επαρχίαν Χαλδίας, ή όποία
έΕετείνετο είς τούς νομούς Τρα-
πείοϋντος, Άγκυρας, Σεβαατείας,
Κασταμονής καί Διαρβεκίρ.
Πρώτος ό Κυριακίδης, ώς διευ
θυντής τοϋ «Φροντιστηρίου», μέ
συνεργάτας τούς Παυλίδην καΐ
Μουράτ έκαμεν έργον τού τήν
ίδρυσιν σχολείων είς τήν ύπαι¬
θρον, τοποθετών είς τα χωρία δι
δασκάλους κα! προκρίτους τοϋ
Φροστιστηρίου. Μέ τα πενιχρά οί-
κονομικά μέσα πού διέθετεν ή
πληροφορίας περί τού έργου τών
διδασκάλων, τών οποίων ή περαι
τέρω σταδιοδρομία έΕηρτδτο άπό
τάς εύμενεϊς ή δυσμενεϊς κρΐσεις
τών έκθέσεων.
Τελευταϊος είς τήν σειράν τών
ίδρυμάτων αυτών ήτο ό φιλεκπαι-
δευτικός Σύλλογος «Ό Κυριακί¬
δης».
Αύτός ιδρύθη άπό τήν γενεάν
τήν ιδικήν μας, ευθύς μετά τήν
άνακήρυΕυν τού Τουρκικοϋ Συντά-
γματος καί τοϋ έδόσαμεν τό όνο¬
μα τοϋ μεγάλου αναμορφωτού τής
Άργυρουπόλεως.
Τέκνον τής περιόδου παρακμής
τής Κοινότητος, λόγψ τής ένδη-
μούσης πενίας, τής άθρόας διαρ-
ροής τοϋ λαοϋ> πρός τήν Ρωσίαν,
καί τής στρατολογίας τών Χριστια
νών, ό Σύλλογος ανεδείχθη έν τού
τοις καί ήνδρώθη ταχέως. Άπέκτη
σε περικαλλές κτίριον, καλήν βι¬
βλιοθήκην, είχεν άναγνωστήμιον
καί τό θαυμασιώτερον πάντων, αί¬
θουσαν καί σκηνήν θεάτρου.
Θεατρικαί παραστάσεις έδίδον-
το συχνά υπό έρασιτεχνών, μελών
τοϋ Συλλόγου, τάς οποίας άθρό-
α)ς έτίμων οί "Ελληνες, άλλά καί
οί Τοϋρκοι έπίσημοι καί Αρμένιοι
άκόμη, παρά τόν άκήρυκτον πόλε¬
μον καί τό μϊσος των εναντίον των
'Ελλήνων. Καί ήσαν θαρραλέοι οί
έρασιτέχναι ήθοποιοί. "Ενας άπό
ΛΑΜΙΙΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ
ΛΟΡίΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
— Β -
ΤΗταν ή 28η τοθ Νΐέμβρη τού Ι
1912. Τότε· τού τί) ■"Εθνος δλο
βοισκόταν στίς καλότε,ρες στιγμές
τοι»· τίς ώραιότερες· τίς έ δοξί-
τε;£ς· τή ςνεώτερης ίστο^ίας μας,
έν:;μένο σέ συνοτγερμό· μέ μιά
ττνοή· μ' ενα ττοολμό· γιά τήν Ά-
νο·γέινηση καΐ Λει/τε,ριά.
ΓΗτον ή 28 τβί> Νοέμβρι. Ό
«βίλης εξω Λπιό τα Γ^άννενα
στί| μόΐχη τοϋ /ρίσ'.<ο■^. 5ττοιι το- — - έ^λοντής. λοχε.γός στό τόγμεχ των Γαρΐ'δαλδινίΐιι. διατά χθ-.κε άττό τόν Άλέξανδρο Ρώμ_ 5 νά καταλάβη μέ το λόχο τοιυ ενα Γψιομα. Ό Μοτδίλης τ5τε διέταξι «'Εμττρός». Καΐ ένώ γιρ^> τευ
ο! σφαϊρες· κα! οί
όίνδρες το·υ ττρΌχωρούσ:ΐΜε ι
φτοί γ:ά να ιτροφι.'λο.χτοΰν. όπως
τ«; ό ΓαριβαΧδινός Λ. Μ«·
λετόττουλος. Αώτός εβάδιζεν όλο
Ι ναλα.ά σττπβηρ.ο6όλα μάτια καί
μέ τοΰ Γαρΐι6αλδινο3 την κόκκ-νη
στολή. Έδάδιζε έ'τσι· ττροκαλώ"-
τας θοτρ·^εΐς τό 8άνατο· σάν τόν '
Διγενή στά «μα,ρμορένια άλώνια»·
άποφασιστ^κός· άδίσταχτος ό-
Ό Στεργιάδης γιά νά φανεϊ α¬
ρεστάς στούς Μετανοεμ3ριανούς
Κυθερνήιες, έγινε ό «άντιβενιΖελι
κώτερος» τών άντιβενιΖελικών.
ΔιέταΖε τή λογοκρισία τοϋ Τύπου
οτή Σμύρνη, νά μην έπιτρέπει καί
άναγράφεται στίς έφημερίδες τί
ποτε γιά τόν ΒενιΖέλο.
Ή λογοκρισία, πού εϊχε έπιβά·
λει στόν έλληνικό τής Σμύρνης, ύ
πήρΕε καταθλιπτικώτερη κι' άπ'
αυτήν άκόμη τή χαμητική! 'Ενώ
είχαν ηιστέψει οί έκεϊ "Ελληνες
δημοσιογράφοι ότι, μέ τήν άπελευ
θέρωση τής Σμύρνης άπό τόν έλ-
Ιηνικό οτρατό, θ' άνάπνεαν τή
Ζείδωρη αΰρα τής έλευθεροτυπίας,
άντίθετα, άντιμετώπιΖαν τήν πιό
πιεστική καί «φιμωτική» λογοκρι-
σία.
Άλλ' οϋτε τό «φίμιυτρο» τής λο·
γοκρισίας ήταν άρκετό γιό ν' ά-
παλλάΕει τούς "Ελληνες δημοσιο-
γράφους τής Σμύρνης άπό τή δίω-
Εη. Άν, κατά τήν αύθαίρετη κρί-
ση τοϋ Στεργιάδη, τό δημοσιευόμε
νο άρθρο, σχόλιο ή καί εϊδηση,
παρ' δλο πού εϊχε έγκρίνϋΐ
προηγουμένως ή λογοκρισία, δέν
ήταν σύμφωνο πρός τή νοσηρή
νοοτροπία τού, δέν άπαλλάσσον-
ταν οί έφημερίδες τής ευθυνής
καί κινδύνευε ό δημοοιογράφος νά
φυλακτιστεϊ ή νά έΕοριστεϊ, πάν-
τοτε δέ ή έκδοση τής εφημερίδος
τού άνεστέλετο γιά ένα χρονικό
διάστημα. Μέ τήν παραμικρή ά-
φορμή καλοϋσε τούς διευθυντές
τών εφημερίδων στήν Άρμοστεία
τούς έβριΖε καπηλικώτατα κι δχι
λίγες φορές τούς έφυλάκιΖεΙ
Τήν έλληνική λογοκρισία στή
Σμύρνη, όρχικά διηύθυνε ό Σκέ-
φερης (άργότερα ύπουργός τών
'ΕΕωτερικών), μ»έ βοηθό τού τόν
Μιχαήλ Ροδδ. Ύπεύθυνος γιά τόν
έλεγχο τών γαλλικών εφημερίδων
ήταν ό Ιωάννης Μινάρδος, τών
τουρκικών οί Άχιλλεύς Βαφειά-
δης καί Άνέστης Γεωργιάδης,
τών άρμενικών ό'Αβεντίς Να'Ζαρε
τιάν καί τών ίσραηλιτικών ό Ιω¬
σήφ Ρωμάνο.
Άργότερα διευθυντές τής λογο
κρισίας διετέλεσαν οί Σπαθάρης,
Μιχαήλ Ροδάς, Στίλπων Πιττακής,
βοηθούμενοι άπό τούς Γιάννη Κου
κουτσάκη, Γιώργιο Ρουμη, Ν.
Μουτενίδη, Οίκονομίδη κ δ.
Γιά τόν Στίλπωνα Πιττακή άνα-
Το εΤχε
σ' ολη
τή
ι ·'| ψυ
ζ»ή, το
ή
φέρεται τό άκόλουθο έπεισόδιο,
πού είχε μέ τόν Στεργιάδη. Σέ
συνάντησή τους ρωτήθηκε άπό ι ό
Σ
ς εβά
ρθος κσί άγερωχος· μέ ρΓη
σία ηρεμη· δττως ττάντα συνή&ι-
ζε. Ξεχώρι<ε άνάμεσσ στούς σλ- οι>ς. μέ τήχ κι—αρισσένια κορμο
ίτασιά ώί
τοι;? ώραίος καΐ έττιδλη-
τικός· μί τα ξανθά τού γένια· τα
Κοινότης προσείλκυεν είς τό Φρον τούς τολμηρούς έφήβους τών 15
τιστήριον μαθητάς έκ τών χωρίων,
ούτοι δέ άποφοιτοϋντες εγίνοντο
διδάσκαλοι είς τα σχολειό τής γε-
'ετείρας των. Χάρις είς τήν πρω-
οβουλίαν αυτήν καί τούς πρώτους
καρπούς της, γενικόν ηγέρθη τό
ίλ»στο«ε-—τουργίβς καΐ Πλε^τ.-; ένδ,αφέρον τών μετά τόν Κυρια-
ιιγς ο.-οτελει ττλέον ττοαγμο-ικότη κίδην διευθυντών τοϋ Φροντιστη-
τα^ιέφ' δτον τα ένκαίνιά^ τηΓ ώ- ρίου δ,ά την εκπαίδευσιν τής 'Επαρ
Είς μίαν σειράν δεκαετιών έλάμ
πρυναν τό Φροτνιστήριον, καί έδη
μιούργησαν θαυμαστήν εκπαίδευσιν
είς τα χωρία τής Χαλδίας οί θω¬
μάς Παυλίδης, Γερβάσιος Ώρολο-
διά τρν 5-ν Φεδ
υ 1972». Τουτο ά ε<ε|ίινωο-εν είο ούς άντΐιττροσώττθ'ΐ/ς τοΰ Τύττιοΐί ^ ιού Ίνστιτούτοι» Όο- Βιομηχο?ν ικών 'Εχθέτε- κ. Δημητρόττουλος τττν άνέ ρ&ε τή; άριγάιιιωιτιν της έκδηλώ- γδς, Γερβάσιος Σαρασίτης, Γεώρ- σεως· κατά την διάοκειαν σι^γ- γιος Εύθυβούλης, Ιωάννης Μαυρί- υπό α δης, Δημήτριος Αποστολίδης, "Ι- Ή έκθεσις θά κ,αταλάιδη όλόκλη ' σραήλ Βασιλειάδης, Παναγιώτης τόν έ<ι 2.50ο τετραγωνιιχών < Χαραλαμπίδης, Άνέστης Οίκονομί Ράν. μέτρων ώτ»έλιμον χώοον τού Ζοτττ ττείσι» Μεγάιοοι/. "Ηδη ίπτεβλήθη- σοον δηλώσεις σι>μμετοχηΓ ύττό σο
βσιρώνι € ομηχανιι·<ών ψο^έω;. Αί ιτχετιικαΐ δτττόιυαι £ ΐπτό τών μετεχοΐίθχό'ν 30>9 ε>ΙΐΧ Λ«|Χθ2,Λ Λ(
σιεως έντάισσεται τ*; ύπΌΚιατάστα-
ιτις τών εΐσανωγών κλωστοϋψαν-
τουργικώ'ν κσί ττλ€κτ«ιν. διά τής
ττρ.θ'βοιλής τών έττ:τευγμάτ«ν το·3
κλάδου κια! γ τόνκισις των έ?α-
"Ηδτι ^αταδάλλσντσι συν
Ιούνιον τοϋ 1923, κληθείς | τον0' ΤΓΡ»!~ά8ειαι -οοδολής τής
° "πουργείο Πδί έκι6όα«Μς καί είς τό έί-οτερικόν
η
"πουργείου Παιδείας, κα-
' Α
ε'ς
καί ένημίρω-
Τ ς Αθήνας καί ένημ
ο ■ αρμ°δ'αν υπηρεσίαν επί
Τ ώ
τής
έκι6όα«Μς καί είς τό
τών έμττοι.ιικών σΐίμβούλων
κλτ
τ«ν ελληνικήν πεεσβειών
<Ω τόν χώρον τής »ο ή ^ΙθφΤ Τών ανασκαφών καί τής 'Μνι,,ν . εως των άποκαλυπτομέ- ι «Ι1 οΟτογ εχει κατανεμηθή συμμέ ευ?ημά δ 3 ε"Ρημάτων, διότι έκυκλοφό- ι τ·ρ»ς ΦΠμαι, ότι μέρος αυτών ά- Ι μέϊο· άηό τούς Γάλλους καί είς τήν Γαλλίαν. Μοί συστάοεις αύοτηροτέρας ουθήοεως καΐ μοί ελέχθη ιοατ' ϊτος. μετσ3!) των διαφόρων έΐττϊ μίιςιονς κιλάδων· έττιδιώκιεται δέ ^ ονμμετσχή τώ" άντιττ)>οσοτΓει/τι
κων μονά&ων εκάστου.
Ή Μχ&εσις θχ έπαναλαμβά.ετβι
δης, Γερβάσιος Σουμελίδης, Άργυ
ρουπολϊται δλοι. Οί τρείς πρώτοι
έΕέτειναν τήν εκπαιδευτικήν των
δραστηριότητα καΐ είς τήν Ιδρυσιν
συλλόγων, πνευματικά δέ τέκνα
αυτών, ίδίρ τοϋ Όρολογα, ήσαν
οί φιλεκπαιδευτικοί σύλλογοι ϊενο
φών, Προμηθεύς, Μεταλλεύς, οί ό
ποίοι διά βιβλίων διδακτικών, γρα
φικής ϋλης καί μικρών χρηματικών
δώρων είς τούς άριστεύοντας μα¬
θητάς, Εεσήκωναν τα χωρία διά τό
σχολείον καί τα γράμματα. Ό Γερ
βάσιος Ώρολογδς εδημιούργησε
καί τήν «Επιθεώρησιν Σχολείων»
μέ τό σύστημα τών «'ΕΕεταστικών
χρόνων, ήμουν καί έγώ. Καί έπαί
Ζαμε τήν «Γκόλφω» καί κωμωδίες
καί τήν «Λύρα τοϋ Γερονικόλα»,
μέχρι καί «Ρωμαϊο καί Ίουλιέτα!».
Ευνόητον ότι τήν εποχήν εκεί¬
νην των αύστηρών ήθών, δλοι οί
ρόλοι τών γυναικείων προσώπων,
έπαι'Ζοντο άπό άνδρας. Αυτή ή
δραστηριότης μέσα είς τήν πτώ-
χεια, άπεδείκνυεν δτι ή προγονική
άρετή έπέΖησεν, αί διαλέΕεις, αί
θετρικαί παραστάσεις, αί φιλικαί
συΖητήσεις υπό την στέγην τοϋ
Συλλόγου καί ή άπρόσκοπτη λει-
τουργία τοϋ Φροντιστηρίου, κρα¬
τούσαν είς πυρετώδη κίνησιν τήν
Ελληνικήν Κοινότητα.
Οί νέοι τής έποχής έκείνης έ-
σφυρηλάτουν την ένότητα καί τάς
προϋποθέσεις συνεχοϋς εύγενικής
προσπαθείας διά κάθε έθνικώς καί
κοινωνικώς χρήσιμον έΕόρμησιν
καί πρόΕιν. Μέ συγκίνησιν καί ύ- | μέν χειμώνα άπό τήν λάσπην καί
περηφάνειαν άναπολώ τάς εύτυ- | τα νερά, τό δέ θέρος άπό
χεϊς έκείνας ημέρας τών αίσθημά τεραστίαν σκόνην, τήν όποιαν
ττιροιχορώντας
ί'ψωμα.
Ά!...
ι..,',, ' ,
"V, V,
" νόν οί Σμυρναίοι.
ήρωικ» αυτο -αν,νυρι. Κα, έτοι-, _·Εε ωτατε? το0 εΤπε, εφ· 6οον
μαζοταν πολυ πριν γιά την ν-
στατη αυτή ττορεία.
η
Στεργιάδη ποία ίδέα έχουν γιά κεϊ-
φ
η ρ ι ,! . , , οί -
ο < , , - , , _ . ών διά τό πρόσωπό σας, θά μου Πριν άκομα ξεο-ττασει ό Βαλκα- . . ν:κός πόλεμος.'τόν Όκτώβρη.'τΤν έπιτρέψετε νά εΤμα. απολύτως εί- . ι της -ηεοϊμενε. Μ' δλα τού τα ττενηντατρία χρόνια· μέσ' στήν καρδιά τοΰ θέ- ρους τού 1912· εΤχε πμικ.άκτει καϊ καταστήσει μακρύτερες τις έκ- δρομές τού· ώς τα τρέρατα Κέρκυρας· κι' δσοι τόν γνώρι- ^αν εννοούσαν σέ τί αττέβλετταν οί τέτοιες σκΛηΐραΎωγίες. Σέ μ[ά ά—ό τις έκδρομές αύ-( τές· δείχνοντας τίς χαράδρες τής άπέναντι Ηπείρου· ώμολόγησε σέ ' φίλο τού στβνιό· ττώς τ' δνειρό ι τοκ ήτκν· «νά τιέση σέ μιά ή- πειρΜτική ρεματιά». Είχε ττι/κνώσει· λθιίπόν. τίς έκ δρομός τού· γ;ατί ήθελεν έγκαι ρως νιά είναι ετοιμος γιά τόν ά- γώνα καί σώματι κά όπως ήταν ΐνέκ»9εν καί ψυχικά. Καί ήταν ε- οιμος ττρσγματικά. Πεζος ττέρα σε τή εεσσαλια, τή λ^ακεδο-νία τήν "Ηπειρο· γ[ά νιά 6>εθή έ'ξω
άττό τα Γιάννενα έκεϊ στό Δρί-
σκο· άνεδαίνοντας γιά τό ίψω
μα·
Πατρίδα καί ποίηση ήταν οί
δύο άξονες γύρω άπό τούς άττοί
ο-υς ττει.ιιεστράφη'κεν ή ζωή τοι*. κ,
Τής Πατρίδος τό ξεσιχ·λό,6«μα ί· ■»,
λικρινής έναντι σας.
— Ελευθέρα, ελευθέρα, λέγετε.
— Λοιπόν, έΕοχώτατε, σδς πά
ρουσιάΖουν μέ άδάμαντα.
Τοϋ Στεργιάδη δρεσε ό χαμα-
κτηρισμός καί χαμογέλασε. Τό μει
δίαμά τού όμως δέν διήρκεσε, πα¬
ρά μιά στιγμή, γιατί ό Πιττακής
προσέθεσε:
— Άλλ' άκατέργαστον...
'Εννοεϊται ότι ό Πιττακής άπε-
πέμφθη κακήν κακώς άπό τήν Άρ¬
μοστεία καί είναι θαϋμα πώς δέν
διετάχθηκε ή φυλακίση τού.
Ό Στεργιάδης άπό τόν Άντιθε-
νιΖελισμό» τού, μετά τήν 1 Νοεμ¬
βριού τοϋ 1920, δέν έπέτρεπε στίς
σμυρναϊκές έφημερίδες, οϋτε τήν
άπλή άναγραφή τοϋ όνόματος τοϋ
Βενιζέλου Ι Σχετικά άναφέρομε τα
άκόλουθα:
Στίς 2 Μαΐου 1922, μέ τή συμ¬
πληρώση τριών χρόνων άπό τήν
άπελευθέρωοη τής Σμύρνης, ό ά-
δελφός μου Σπύρος κι έγώ, πού έκ
δίδομε τήν εφημερίδα «Θάρρος»,
έΕεδώκαμε, σέ χιλιάδες άντίτυπα,
πολυσέλιδο πανηγυρικό φύλλο.
Στήν πρώτη σελίδα καί σέ πλαίσιο
είχαμε βάλει τό ίστορικό τηλεγρά-
φημα, πού εϊχε στείλει ό Βενιίέ-
λος άπό τό Παρίσι στό Χρυσόστο-
μο, άγγέλλοντας τή χαρμόσυνη εΐ-
δηση πώς «τό πλήρωμα τοϋ χρόνου
ήρθε» κα'ι ότι ή Ελλάς εκλήθη ά¬
πό τούς Συμμάχους νά καταλάθει
■ή Σμύρνη. Υπογραφή, βεβαία,
Ελευθέριος ΒενιΖέλος.
Γιά τή δημοσιευθή τού δέν έφε¬
ρε καμμιά άντίρρηση ό τότε διευ¬
θυντής τής λογοκρισίας Μιχαήλ
Ροδάς, πού καί υπέγραψε τό δο-
κίμιο τής πρώτης σελίδας τοϋ
«Θάρρρους». Άρχίσαμε τήν έκτύ
πωση τοϋ φύλλου μας, άλλά δέν
πέρασε πολλή ώρα κα'ι καταφθά-
νει στά γραφεΐα μας ασθμαίνων
καί άναστατωμένος ό Ροδδο καΐ
μας λέει ν' άφαιρέσωμε, κατά δια
ταγή τοΰ Στεργιάδη, τό ονομα "Ε¬
λευθέριος ΒενιΖέλος άπό τό κείμε
νο τοΰ τηλεγραφήματός τού.
Στή δίκαιη άντίρρηση μας, ό
Ροδας μδς είπε: «Ό Άρμοστής
είναι άμετάπειστος. Ή υπογραφή
τοϋ Βενιζέλου πρέπει νά βγεϊ.
Τολμώ νά παραβώ τή διαταγή; "Η
μήπως θά τολμήσετε σεϊς νά τήν .
παραβήτε; Καί ή δική μου συνεί-
δηση έπαναστατεϊ, πού σδς λέω
αύτά, άλλ' ή διαταγή τοΰ Στεργιά¬
δη είναι ρητή. Ή υπογραφή τοϋ
Βενιζέλου, δπως δήποτε θά βγεί.
Έν άνάγκη βάλετε στή θέση της
«Ό Πρόεδρος τής Κυβερνήσεως»,
άλλά χωρίς τό όνομα ΒενιΖέλος,
πραγμα πού τελικά άναγκαστικά
πράΕαμε.
'Επίσης διέταξε ό Στεργιάδης
νά μή κυκλοφορήσουν οί σμυρναϊ¬
κές έφημερίδες, άν δέν άπήλει-
ψαν δλες τίς είδήσεις γιά τήν έκ-
λογή τοϋ Μελετίου ώς Οικουμενι¬
κού Πατριάρχου, γιατ! ό Μελέτιος
ήταν ΒενιΖελικόςΙ "Ετσι ή πρώτη
σελίς τής εφημερίδος μας «Θάρ¬
ρος» στήν όποία ύπήρχε πλήρης πε
ριγραφή τής έκλογής τοώ Μελετί-
Γου, βγήκε όλόλευκηΙ
ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ
Μϊ τίς διόπτρες τοθ €Κ0ΣΜ0Γ»
ΤΟ ΕΘΙΜΟ
"θσο σκέπτομαι ότι μτταίνουμε
τ^ήν ττερίοδο τών έαρτών καί πανη
γΐ'ιΡιι»ν τόσο δέν μττοιρώ νά ήσυχά
τω φίλτατε.
Συνεχώς τό μικχλό μου δσσανί
ζει ή σκέψη μή ξεχάσω κιαινέ·ναν
έορτάζοντα καΐ τόν άφίσω χωρΐς
τούρτα.
ΜέχρΊ τή,ς στιγμής Εχω έντοιτίσει
-όν φίλο μου τόν Άινβρέα· τόν γει
τθνά μου τόν Σά66α τρείς Νΐικολή
κηδες την οτυγκάτοΐκό μου τήν κυ
οία Άννο-όλα τόν συναδελφό μου
ΔΙΑ ΤΟΝ κ. ΡΙΤ10Ν
Εφιστώμεν τήν προσοχήν τοϋ κ.
Δημάρχου, ότι είς τάς μή όσφαλ-
τοστρωμένους όδούς τής πρωτευ¬
ούσης δέν λαμβάνεται μέριμνα διά
τήν καθαριότητα αυτών. Ι
Οϋτω, είς τήν οδόν ναυάρχου Ι
Βότση, μίαν έκ τών κεντρικωτέ-
ρων άρτηριών τών Κάτω Πατησί-
ων, εχει νά εμφανισθή επί έτη έρ-
γότης καθαριότητος τοϋ Δήμοΐ'. __ .,__„ ,_. ,„,„ ,,,^
Πλήν δέ τής καθαριότητος, ή ό- | ξΜτερικά καί έσωτε.-ικά· τής Ποί λεύτρος τόν Χρηβ-τάκη· τό^
δός αυτή μέ τάς πρώτας βροχάς | ησησ α βηίαυί!ο^. ,,ί «λ»~·~ --
μετατρέπετα ιείς λίμ<νην λόγω τών πολλών λάκκων πού έδημιουργή- θησσν είς πολλά σημεϊα έκ τής με γάλης ικινήσεως τών τροχοφόρων. Παρακαλεϊται ό κ. Δήμαρχος νά συμπεριλάβη καί τήν οδόν αυτήν τό ταχύτερον, είς τό πρόγραμμα τών άσφαλτοστρωθησομένων όδών διά νά όπαλλαγοϋν οί κάτοικοι τσν Σττϋ·:ο την Έλευ3ερίτσα την κ«ρη τοΰ ττροϊσταμένου· τόν κου τόν Λει/τβρη· τόν Διονυσάκη όν κηΐΓοι·>ό· τόν γυ;ό της —«·«'■ ςι
σκ-εφ
Μ ου κκχνεις μιά χαρή,;
Βεβαίως· ίφ όσον μτπορώ.
Νά μή στείλης τίττοτα.
Αέν εχεις· 'ίχδ-ικο· θά τό
θώ.
Αλλά ελα δμως ττοΰ είναι καί
τό Εβ.μο.
ΒΙΣΦΟΣ
ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ ΑΙΤΗΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗΝ
ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΩΣ
Ή έτΓΐτροπηη άναστολών τοο
Συμβουίλίοκ τής Έττικρατίίας
αίτησιν άναστολής έκ
τήΊς ά,ττο 19 Ιουλίου έ.ε
κοινής ώττοφάσεως το"ι/ ΰττου^γώ'ν
Π»ης ο τ>ριαμ6θς· με γλώσσα τη Κη τόν μττου<ουκσή. τόν Γιώ νη κοιντΚ ώττοφάσεως τα.·/ ύττουι3γώ·ν μτντρ"κη· ά-οκατεστημέ.η. στή 6έ τής κνράς καλομοίιρας τόν Φώτη Συντονισμ9ΰ καί Οικονομικόν διά ΟΤΙ ΤΓΟυ τη γ — οίττΐί-ι Ι · / .. _ _ ι_-ί__' ·» > %. λ-.
των άδελφικής άγάπης καΐ άλλη
λεγύης καί τούς αγώνας πρός συγ
κράτησιν είς τήν Ζωήν τής Κοι¬
νότητος μας. ΈΕήκοντα καί πλέον
έτη επέρασαν άπό τότε. Άν ύπήρ
χε τρόπος νά γίνη μία διά τής
γραφίδος, τοϋ χρωστήρος, τοϋ
φίλμ ή άλλου τινός μέσου άναπα-
ράστασις τής όμαδικής Ζωής μας,
τής έποχής έκείνης, πόσον θά ή¬
το χρήσιμος, οάν Ζωντανό παρά-
'Επιτροπών.' έκ διδασκάλων τοϋ δειγμα καί μάθημα διά τήν ύλ.κήν
Κέντρου, τους όποίους έστράτευε κα! ηθικήν άΕΙαν κάθε συντροφι-
καί έστελλε είς τα χωρία κατά τό κου έθνικοϋ έργου. Ίσως ή Ιερο-
τέλος τοϋ σχολικοϋ έτους. 'Ενώ- τελεστία τής άτομικής θυσίας ύ-
πιον τών «έΕεταστών» αυτών διε- πέρ τοϋ γενικοϋ καλοϋ θά συνε-
Εήγοντο αί έΕετάσεις, αύτοι έσχη- κίνει τάς στρατιάς τών έγωϊστών
μάτιΖον άκριβη γνώμην περί τής των ίδιοτελών, των έκδότων είς
αποδόσεως τοΰ διδασκάλου καί μέ ) τάς πάσης φύσεως άπολαύσεις τών
έκθεσιν, πρός τήν Μητρόπολιν καί έγκοσμίων. Ίσως κάποια δόνησις
τόν Σύλλογον, έδιδον έπισήμους Ι καί κάποιος παλμός μιάς κρυμμέ-
μιουργοϋν τα διερχόμενα δΓ αυ¬
τής τροχοφόρα.
ση ττβύ της ττρέττβι.
Πατρίδα καί 'Ποίηση ήταν οί
άκούραστες ε'γνοιες τού — καλυ¬
τέρα — τα ζεστά Ίδανιιοά· πού
Οέομαναν τίς μέρες τού.
Κι' δς δ'θύμε πρώτα τή Ζ«ή κκί
'"" τού γιά την ΠΑΤΡΙ-
τό "Εργο
Δ,Α.
Ή
νης είς τήν συνείδησιν των χορ-
δης, τα έτάρασσε μέ τόν ήχον της
τήν μακαριότητα τής ύλικής εύω-
χίας των καί θά τούς έπανέφερεν
είς τήν συναίσθησιν τοϋ καθήκον-
καταγωγή τού Ίοττανικιί.
Ό ττάπττος τού Δόν Λορέντσο Μο
6ιλη· Ίσπανός εύττατρίδη.ς (γ;ά
τόν οποίον εχει γ,οάψει τελίΐιταΐοί
είδ'.κή μελέτη ό καθηγητής τού
Πανεπιστημίου Θεσ)νίκης κ. Μιχ
Λάσκαρης). έττιτετραμμέιος στήν
τος.
Καί είναι άληθινά καιρός νά γί¬
νη κάτι τό σοβαρόν κα! ούσιώδες
είς τόν τομέα αυτόν, διά νά συν-
έλθουν οί άφρονες εύδαιμονισταί
καί νά πεισθοϋν δτι έφήμερα είναι
τα προϊόντα τής άτομιστικής δρα¬
στηριότητος, δτι «τό τω σμήνει μή
συμφέρον ουδέ τή μελίσσπ. ουμφέ-
ρει»
(Συνεχίζεται)
οί, σέ μ;άν έττοχή
ττοΰ τέτοιο ταξίδι δέν μπο,ρεΟτι:·'
"ά γίνη όπτ' εύθείας καί άναγ '
κασοη,<ε νά περάση απ-> την Κέρ
κιτρα· μέ σκο-α νά συνεχίση τό
ταξΐδι τού ά-ο την Ιταλία καί
Νεαττολη. Μά ή μοοα το βέλησε
άλλοιώς. ΕΤ&ε κατά τα. ολίγο-,
μερο σταθμό τού στήν Κερκύρα
την κόρη τής εύγενιικής Κεοκυ,ρα.
ικής οικογενείας Πιέρρη τή,ν έ-
ρκτευβηκε -αράφειρ.α. <ήτησε τό λίι3: της. ττού δέν τού τα ό,ρνή- βηκαν καί άττοφάσισε νά έγχατα σταβή έχεΐ. Σέ λίγο ή είς την 6ην ς ιόν φούρνα:η καί τόν Θονάση ιδιαίτερο τού κ. Ύτιουργοΰ. , Καΐ αύτοΰς μέχρι τής στιγμης. ( λε·^αι; ϋττ£Ρ ,««' βαττάναις νής ΑΕ Α θθ Γ"ν ο™·» εΤ'Χεν ά-αλλοτ^ιιο&ή ά ναγκαστίικώς λόγω δημοσίας "Αν θυμηβής καί σΰ και έναν μοΰ τόν λές σέ τταρακαλώ γιατί διά ζομαι νά δώσω τήι. κπτάσταση στάν ζαχοίροιτλάισ'τη. Φι/σΐ'Κα καί 9ά στόν ττόΊ δν βυ μηθώ αλλά· γ ι άττέσμου έ'κανίς λογαρισσμό τί λεφτά θά ξοδέψης γιά δλες αύτές τίς τούρτίς; Βεβαίως· ύττολογίζω δτι Αά ξο 6έψΜ διόμιοιυ ττεριίπο'υ1 χιλιάδες. Καί εΤνα; ά όγικη όττωΌ-ιδήτΓθΐτε νά στείλης τίς Τουιριστικιόν συγκρότημα Καψή Εκτασις 10 στεμμάτωιν είς θέσιν Ί ζιά Ρόδου ττρόις τόν σκοπόν τής όλοκληρώοχως τοΰ υπό ανέγερσιν ξενοΐδοχεΐιακούι συγ><οτήματος Α' τάξεως δυναμικότητος 1.200 κλι νών. Σχετική αίτησις άκυρώσεως θά συζηιτηβή ένώττιον τοΰ ανωτάτου διοικητικοΰ δϊκαατηοίου τήν 28ην Ίανουαρϊου 1972. ΣΧΟΛΗΝ ΒΠΙΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΥΠΑΛΛΗΛΠΝ ΤΗΣ ΙΔΡΥΕΙ ,, .-τ..,, , ΓΒΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Βεβαίως, άγοπτητε μο.υ· διότι ο ι Ι λο· αύτοι ττου α^ουισες μοΰ έΌ-τειι Ι Ή Γενικιή ΤράττΒζα ττΐς λαιν καί μενά -πζνυσ ιστή γιορτή δος άπτεφάχησχ την ϊ&ρνσιν βΐδι- μοι». "Εχω έ—οιμέν»ς ύττοχρέω^ο κης σχολής έ— ιμορφώσεως τ«|ν 6- νά άνταττοδώσω έττει&ή αύτό έττι-- τταλλήλοιν της. Ώς ανεκοινώθη 'Ί 6άλλβ| καί τό εθιμο. άττόφοβσ^ς αντη άντικίατοτττρίζει Δηλοΐΐή τό σττίτι σου τγέρυσ1 τήν θέληο-ιιν τήις διοικήσεως τής την ήμέοα τής γιορτής σοι; εΤχε ρω την σταθμόν των ώ—ό τής γίΐ'ίΐ ζαχαροττλαστεΓο. Κ α ίδεν Τραππέιζτ)ς £τπως βελτιώσσ τι*ροατί μο3 λές τί τίς εκανες τίς έ'φαγες Τρ—τέζης τταρεχομένων υττη,ρεοΊ· ών είς τήν ταχέως διευρυνομέντ,ν 'τ—λατείοον της. διά τής έξοικειώ τάς τί,ς Δέν εΤσαι Αλλά τότε τί τίς εκανες; ' σεως τού ττροσωπικοΰ της ' ττλέον συγχιρόνους γχρς μεβόδ

Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ΑΣΠΡΕΣ^ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Της ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
7ον
"Ό δυνατάς άτέλειωτος. κιοό-
το/ς, μ—1ριεβύτΐην<£ μέ τί> χάος.
Σκόρττισε τα σκοτάδια καί τράν-
ταξε την αχθή μου. Κάτι άκα'
θόριστο μιττήκε στήν χοιμισμένη
σ>κέψη μου. "Εγινιε έφιάλτης.
Τα δάκτυλα κάττοιου τερατόμοο
φού άνθρώιτου ήτανε κάννες ττι-
<—ολιοΰ... Τό νύχια σφαΐρες..·. "Ετπ>εφταν! ιΚαρφώνονταν αττά--
νω στούς μαύρους τετράγωνους
τοΐχους, τ10" μικΐ&σϋ χώρον, ττοϋ
ή 'σικληρή φωνιή μέ την ξενική ττρο
φορά μ' εΐχε κλειδώσει... Δέν ξε
χώριζα τίττοτα Τό σκστάδι η
τανε ττνκνότεοο άττ' τή νύχτα. Οί
ννχόίτβς σφαίρβς χ«βήικανε στό
λαιμό μου...... Οί τακτυλιδένιες
καννες γινήκα/ε φίδια·. Τοιγύρι
'ζαν τοΰς ώμους μου....., Μ' Ε
ττνιγοιιν... Ή άνάσα ιιου κιόττηκε.
Λυα σικιουρογάλαζα μάτια· άττο
μαΐκιρυιά μίληκταν. «Άλήβεια ....
Άλήθεια»... 'Η Φωνή τοΰ Πέ¬
τρου τού μέ Φώναζε ήτοΐνκ ττολύ
κοντά μου. . ΕΤχε γίνει ά—όλυι
το σκιθτάδι ττάλι. Δέ μττοροΰσα
νά σγάλω οίίτε ήχο. Δοκίμασα
νά ορτιριγγλίσΐίθ.... Τίττοτα! Κι
ό κρότος ό—' τίς νι/χάτες σφαΐ
οες συνβχιζόταν..
"Ανιοιξα τα μάιτια τρομαγμέ
νη· νομίζσντας ττώς θ' αντικρύση
τό σικοτάδι τής κώλασης. Τό φώς
τού ττορτατΐφ· ττάνω στ© κομοδΐ
νο μοΰ χοομογέΐλασε πρόσχαρα.
Δέν εΐιχα τολμήσΐΐ νά τό ή
Ό κιρότος α—ό τίς νΦαΐκς γί
νηκε κοι/δούνισ'μα.
— Τό τηλέφωνθ!..
ριστοκράτη! Μού μίλησε άριγα
κια ι καθοορά:
— ιΝοιώθετ ε καλλίτερα σήμε
Ρα;
Στή θέα αυτού τού
οσσ έγγλέζικα είνε γρόο·!·ει το
βι&λίο τοϋ μνημονικοΰ μου. ξεχι>
θηκαν στήν στοματΐική ;ιου κοιλο
Ισ«ς δοήθησε ό «Οιγόμενος
ί,γωϊσμος». "Ισως ή άνάγικη να
τοό έξηγήσω οσα ττιν ΐΓροηγουμε
νη 6ραδι^ά φτοτ,σανε στά οτύτιο
μου μεταφοασμένοτ. 'Ίσω<; άκόμο 6 φά&ος δτι δέν μετοοδόβηισοη' ο ττως τα είττα. Δέν ξέρ«. Δέν μέ -ΐΓΐστέψατε οίίτε σεΤς'. Ή Εκιττληξη χαράχτη«ε στό δ μοιοψο —ρόαωιττο τού: —Κάνετε λώβος, ΕΙ&χττοίησο! οσο ττιό γρήγο,ρα ΐιττόοεσο τόν ί/τεντέκτι6 τσΰ ξενοδοχείον. ΕΤχα ΐττείγσυσο: δοιτλειά καΐ δέν μττο με κανενα τοοπτο να μέοος σ' αύτην τήν θέση! "Ηρθιχτε την ττιό άκατάλλη λη στιγμή!.. Τού χαμογέλασα. Σάς εύχαριστώ ττολύ Άν καΐ — στικιοσα τούς ώμους άμήχανα — δέν μέ ττιήστεψαν έκείνοι ττσύ Σήκωσα άκουστικό. Τα τιρομοογμάνΐα άκόμα μόίτια μ ου κοιρφώββχοινι ττσνω στούς δεϊκτες τοθ ρολαγιοθ μόν. Ήταν έφτ^, καϊ τέτοαρτο. — Καληιμέρα Αΰ]ρα! <■ •Ή άγωνία Εγινιε χοορούμενο τροβγούδι. ΟΊ χτύττοί τής καρ¬ δίας μου μουσική. Οί μαθροι τε τράγωνοι τοϊχοι τού μικ|οού ΐχώοου άντήχησαν ά—' την ττΐΐ ρήγορη φωνή τού Πέτρου! Συ νηλθα άμεσος. —Καλημέρα. Γιατΐ τόσο -ρωί; 'Ετοιμάσου οσο ττιό γρήγορα μποιρεΐς κι' Ελα κιάτω στό σα λόνι.. Τό ττ»λέφ»νο Εκλει". μά δέν εΐχε τπά σημοβσία. Ό Πέτρος μέ —βρίμενε. Κοΐθώς έτοιμοίζόμουνα διαστικά ή θλίψη πΐεσε τό στή ',θος μου. Ή ττί<κ.ρα ψαλιασε στην ψι/χή μου. Σέ λιγώτερο ά τπό τρείς ώρες ό καλός κβι συμ Γελασε δυνατά. Ό άνελκυστή ρας σταμάτησε κ' αύτόιιατη ττόρ τα ανοιξε. Σήικωσε τή βαλϊτσο; τού γ'ρήγοροί καΐ ττιροχϊθ'ρώντας δίττλα μο>υ· τί*ν άκούμιπισε στήν
τού διοοδοόμου ττού όδηγοΰ
σε στήν έ'ξοδο μέσα άττ' τό σα
λόνι.
—©ά σάς πιστέψουν ! εΐττε ά
ττιλά «αι στόιθηκε άττεναντί μοί».
Λιπτάμαι ποΰ φεύγω τόσο γρή
γορα! "Αν έ'μεινα θά γνωριζόμα
στε καλλίτεΐρα!..
—Μά φεΰγτο κι έγώ σέ δύο ώ
ρες..
Χαμογέΐλοκη:.
Σίγουρο;
—^Ναί. Πρέπτει· τώρα· νά ττοΰ
μ ε «άντίο»!.
'Όχπ γιά ττάντα θά ξοονα-
σΐίναιντηθοί'με!
— Πηγαίνετΐ στόν Καναιδά;
Ή φωνή μου χωρίς νάτόβέλω
Άπό την έΛθίΐοιΙαν τής Βυρεί&υ Ηπείρου
1 ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ- ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
ΤΡΕΜΠΕΣΙΝΑ
ιιπι- ν.
ΙϋΑΝΝΟΎ Λ Ν. ΠΚΗΝΜ'ΔΟΤ
εν
.τποηγονϋΓνον: -£·.' όταλ'τ»,·
ΕιΠΙΛΟιΓΟΣ '
"Ο Δ-ΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚΙΑ>
ΑΤΤΌΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑ
397
Στό ακοι>σμα τού όνάματος τής
Μοιρκησίας Γκιοιτστινΐάνι άττό τόν
ττστέρα τού ? ΆλκιδιάδηΓ κοίτο:
ξε "έ κοττάιπιληξη την ϋγνωστη
ττου στεκόταν μΐτροστά τού ικ'αί τόν
ίς Έ*έντης καί μάλιστα γαμτκό-
τοΰ Σουλτάν»;
καμάρωνε.
Εΐσ6ε· ε
* Μαοκησίσ Γκιου
στινιάνι; την έΐώτησε σάν χοΐ
μένος.
Λυιτοΰμε νεοοέ ;ιου κώ>ιε Ίαννά
κη τού άττάντηο-ιε έκείνη μέ μιά
χαριτωμένη ικΐίνηιση πού γνοριζό
μαιστε ι»άτω Αττό τέτοιες συνθή
κες. Μάλιο*τα Ιγώ είααι.
Ο Άλκιβιάδης σσν «ά μη ττεί
σθηκε.
Νά μ έ σΐίμτταθάτε τής όίτάν
μά είμαι σέ δέση νά ξέρω
ότι ή Μοΐ.θ'κησία £χει απέθανε ι.
Κρατώ στά χειρια μο<υ τπιν όμολο γία τής αύτοκτονίας της την διοί Θήκη της μιά άττάδειξη τταραλοιιβίίς των κοσμημάτοίν της άττό τόν ττοί τέρα μου καΐ τα «ντεμεσούτια» των σττιτιών ττπγ· ττοϋ κληοοδότη σε στόν Ραοΰλ Πασά. Ή Γ(*ιουιστιν|ι>άνΐ μέ κοιταΕε
μέ άπορία.
Ο '*λι«ι6ιάιδΓ|ς Ιίβγαλε. ά—>
την τσέττη τού δλα αΰτά τχ χσ>
τιά ιχαί τα διάδαζε έ'να — ενα.
Τα γοάαματα αύτά. είναι ττλο< στά τταιδί μου· τού εΐπε ό Ιαννά *ης. Τα εγραιϋε; ό ϊδιος ό Ποοσα- γιά νο φάη την ττεριουσια τη·- Μορκ,ησ·ίας. Άπ' αύτά ιάληθινά είναι τα «ντεμεσούτια» των σττι τιών τγγ Μαρκησίας καϊ γ. <χτ δείξη ττοΙ-)αλα6τις άττό αένα τώ ένβχιιρκχσμένων κοσμημό,των της τα όττοΐα δμως μέ την κλοπήν της «κάσσας» μου την γθεσιντ; νύχτο δέν της τταΐ'ϊέίΒωσα. Ό θιάβολθΓ νά υέ ττάρη έκοΐνε μττεοδεμένος ό Άλκι6 άδης αν κα τίιττοτε. Κι' έγώ γιέ μου τού εΐίττε σκιετττι υές ό Ιαννάκη.ις συμφωνώ ;ιέ την μητέρα σου. Μητοοο&με νά τοΰ λείσουμε τό στόμα τού τρισκο: άρα τού μέ αλλο τρόητο χωρϊς ι«ά χ^·>ειαστ)τ| νά τόν ττάρονμε στήν
ψυχή μας.
Πώς; ©ά σοΰ έξηγήσω. Μ& έκεϊ
/ο ττού βιάζει τώρα εΐναν νά προ
άξης τούς άνβρώττους σου νά
μή τόν κρεμάσουν ττοίν άττοφασί
σουμε εμείς την τύχη τού.
Ό Άλκ'.βιάδης συ·μφώνιησιε μέ
,μιά κινήση τού κεφαλιο<; τού καΐ 6γή«<ε στό χαγιάτι. Εί5ε δεμένο ν Ραούλ Πα3« καί άνεδασμένΐ στά χείλη της κατα6όβοας έ»ΰ ό Χαντζηντφέκης, ττατώντα»; στήι» μισοτραδηγμένη μαρμάοινη πλάο ιτιροστταθούσε νά τπεράοη γόρ« ά τγο τόν λαιμό τον την θελιά τής χι?εμάλας. Σταματήστε· τούς φώ ναξε. Μην τόν κρεμάσετε άκόμυ Πεοιμένετε λίγο. ©ά κατέβιο νά ά-; εξηγήσω. χ θά τταίξοι/με τώρα; φώναξί άγανακτισμένος ϊ Πεχλιδάν —Χά ιμάλης. Πρέττει νά τελειώνουμε γιά ιτην ίδ'ικη μας άσφάλεια. "Αν τόν Ό γέοος χούνησε λυττημένος είχε έ'νοον τόνο χαΐοούμενο. Σάν ι-.εφάλι τού. «ιά-οια έλττίδα ν^ την ζωήοευε. Ι "Εχεις δίικη.ο τού άπάντηισ-ε. Μό — "θχι! Τ άνήσνχα εξυατνα ' 6έν ρχω καΐιρό τώρα νά σοθ διη μάτια τού έ'ψαξαν τό κενό. Στή ' γφω μέ λετττομέρειες την Όδ6σ Νέα 'Υόοκη! Μ«... ©ά γυρίσ-ω σέ' σεια αυτής της ταλαίττωιοης γ υ καμμιά δεκαριά μέρες! ' ιναίκας. ©ά σοΰ έκιθέσω ώστόσο μ Μικράς ό δισταγμός τού. Πέ ^ίγα λόγια ττ·.ν μιιθιστθιρηματ (ΐασε όπταρατιήρητσς έκείνη τή κή πεϋιττετειά της. 'Ακιουιοτέ την στιγμή. | Πρϊν Λαι«ετα χιρόνια ή Μο^ρκ^ __Τοτέ ΐσως ττεράσετε άττό τό Το .σία εγνώρισε στήν Βιέννη τό ρόντο. ©έλετε νά σάς δώσω την Ραούλ Πασά· ΐΜπ'έη τότε *αί τό' διευ9υνσή μου; ©ά χαρώ ττολύ νά άγό—ησε χωρίς νά ξέι.ιη >πώς ε
τταθητικός μου φίλος ό ττατριώ | σάς ξαναδώ!
της μου· βά γινόταν άνάμνηση! . Ι Τοϊίδωσα τό
ναι Τοΰρκος. "Οταν τό εμοτβε έ1
χέρι. Τοσφι?£ κατέλειψε την Αυστρία καί έγκ.·
ιΜίτήικα στόν άνελκυστήιοα Ι μέσα στά δυό δικα τού χαμογε ταστάίδιικιε στήν Ιταλία μέ τή
καΐ ττάτηισα τό κουμπί γιά τό ι Ι λώντας μέ κόπτοια δόση ττονη— έλττίβα νά γιθΓΓθεφιδή άττό τό έριο
Άό
ριβς.
τικό της τοαύμα. Άτγότεοα
σόγιειο. Μά στό δεύτερο ττάτωμη
σταμάτησε. Στό άνοιγμα τής αύ
τόματη·ς ττάρτας. άντίΐκιρυισα τάν
Φράνκ Χέντερ<χεν!.. Μέ καλημάρισιε εϋθυμα. Μιπήκε οττό μιικρό χώρο κΓ αφησε τή δαλίτοχχ τού στό ττάτωμα. "Ο— —ως συνεχίζαμε τό κατέβοοσμαι ίσκυψε «αί μέ κώτταξε «αλά στά ; τΓογοήτευοή μου καί σηκωσα πάλι ρ^^ | ις ρη μάτια. "Ηταν€ πιό δμορφος καί [ τούς ώμους κάνοντοις την εϋθυμη. έτΓ;,στεψε κσι ετκχνασυνέδεσε τίς ττιό χοίριτωιμένος άατ' την -ροηγού — Λοιττόν τότε... Άντίο καΐ κα σχεσε,ς της μαζ; του τάτε ό —©ά είναι ί&ιαίτερη εύχαιρί φάσισε νά ταξιδέψη στήν Άνα στηση «αϊ γιά μενά! Αλλά δέ τολή καί ήοθε έδώ δττου κατά δ;α μιά ματιά στό μεγάΛ» ροίλόι 6ολιικη σύμπτωιση Ρανιαισυινάντησ τού τοιχου.— Βιάζομαι... Λυττά τ£,ν ραούλ Πασά. Αύτός τής υπο μαι ττολύ... Στίς όχτώ κι' εΐκο σι φεύγω!.. Γέλοτχτοί γιά νά κρύψω την ά Τή,. ^^ τότε νΓ άλλάιξη την ττίστ ι του άφοΰ αύτη ?ταν τό έμττόδ τουζ και Ή άφελτΊς Μαρκησία τό μένη νύχτα. Τό παλτό καΐ τό κα ττέλλο τόν οεϊχινΌνε άκόμα πιό κομψό. Εΐχε έμφάνιση τέλειου ά λό ταξίδι! (Συνιχίζεται) ΚΡΠΊΚΑ ΣΗ.ΜΕΙΩΜΑΤΑ ΕΚΔΟΣΕΙΣι Τού κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΙΙΟΥ ΛΟΤ (Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) του», όπως τή λέει ό ποιητής. σχέσεΐς της μαζι' τταληότουιρκος άρχισε να την έκ μεταλλεύεται ώς τό σημεΐο ττού ( τήν κατέο"τρεφε οικονομ ι κά. ' Εκτός άΓΓ'ό &λλα διάφορα α ξιόλογα ττοσά τής ε'φαγε καΐ διχ>
μιση όλάχληρα έκατομμύρια γρό
σία γιά τα όττοΐα τής ττήοε άττό
δείξη έξοφλήσεως έκιβιοχΓΤΐκά· τή
, κράτησε τα ανιτεμεσούτιαο» δυό
σττιτιών της στήν Ιταλία ττού
ή Μαρκησία εΐχε φιιλαγμένα μαζ
μέ &λλα χαστΐοί. σ'
'ΈΕω, όμως, άπό τούς άριθμούς,
ή πνευματική προσφορά τοϋ κ.
Κραψίτη, είναι άΕιόλογη.
Ξεχωριστό χαρακτηριστικό τού
ποιητή καί λογοτέχνη, είναι ή εύ-
αισθηαία του κι' ή μεγάλη άγάπη
γιό την πατρίδα του την "Ηπειρο.
Ή πρώτη τού έδωσε τίί συγκινή
σεις κι ή δεύτερη τ6 θέματα πά-
νω στά όποϊα έργάστηκε γιά νά
χαρίση στά Έλλην ι κά Γράμματα
τούς στίχους του και τα πεΖά του.
Στήν τελευταία του ουλλογή
«Τα Τείχη», ό ποιητής, έπηρεασμέ
νος άπό το πνεϋμα τήςσημερινής
κρατικής προσπάθειας γιά δημιουρ
γία, καί ευρισκόμενος ό ΐδιος σέ
διάφορες καίριες θέσεις τής Πολι-'
τείας, νοιώθει τό πνεϋμα αύτό νά
τόν κυριεύη, νά τόν ενθουσιάΖη
καί νά τάν ώθή σ' ένα Εέσπασμα —
κήρυγμα γιά χτΐσιμο καί δημιουρ-
γία.
«Τα Τείχη» είναι και τό πρώτο
ποίηρα τής όμώνυμης συλλογής,
πού τελειώνει μέ τόν στίχο —συμ
πέραομα «Νά μή χάνουμε τή 2ωή
μας Ζώντας».
"Υστερ' άπ' αύτό, ό ποιητής
Εανάρχεται στόν παλιό έαυτό του
καί γεμάτος λυριομό κα'ι τρυφερά-
δα ψυχής, τραγουδά την όμορφη
έλληνική φύση, κλαΐει γιά τόν σκο-
τωμένο άδελφό, γιά τόν πόλεμο,
γιά τόν άνθρώπινο πόνο. Στόν κύ
κλο τής Ζωής καί τής φύσης ένθου
σιάΖεται πάλι και τραγουδδ «Ή
δνοιΕη έρχεται, ό "Αδωνις θ' ά-
ναστηθεί, ή Ζωή θά πάρει τή γλύ-
κα της,, «...Ζήστε, έστω, άδιάφο-
ρα».
Μιά νοσταλγική καί μιά μελαγ-
χολική διαθέση βρίσκεται στούς
στΓχους τού κ Κραψίτη γιά τα
περασμένα, γιά την πατρίδα, γιά
τό πατρικό σπίτι κα'ι τή μητέρα.
Όλα τα καλεΐ, δλα τ' άναΖητά
ή ψυχή τοϋ ποιητή. Ώστόσο, ό
Κραψίτης δέν κλεΐνεται σέ πρόσω
πικές μονάχα ουγκινήσεις, άλλά
μας μιλά κα'ι γιά την άγάπη την
πανανθρώπινη, την καθολική, χω¬
ρίς διακρίσεις καΐ περιορισμούς.
"Ενα δλλο θέμα του είναι ή ΈλπΙ
δα «ή γλυκειά νικήτρα τού θανά-
μοΐ'α
εΐνα.
μάνα. δέν τα ξεχνάω
ής άτηάντηο-ε ό Άλκ^ιάΕ^.ς 4ύ
οϊ ττο,ϋ βά το« κρεμάσουν δέν Η
Τγ;· 3ηιν Μ^ίου ή Μεραρχία έγ
ΐί'ίντε.- καΐ ίτταινύΓ'η ™->ός "Αρ
■ ίντε*:! ;ι: την ττερ.οχήν Ν. Κε'α
σπνιττς καϊ έίΓΓθιίεύβη είς Άρ
τζ,' 'Η ττίλις τής "Αρτητ είναι
ίθατεστραμμένη έκ των 6ο
σμών των έχθοιικών άεοο
! «ν. Αττό τε'ΐις ττεΰκρήμοι-'ς
·τ:>:'τοκολλεώνας της οί Γεομανοί
τ ί,';ς ί^χχ'μςυς '.<α.? , τα άπχεΐα των δ αλυομένω-' " «ΟΙ! ΟΪ ΕΠΙΚΑΙΡΑ πού φέρνουν την 6ύ>μησί μας σέ προγοντκέ; άρετΐς
Τού
Νικολαίδη Συν)χου (Γρ)τέως) τού
Πτολεμαίδος.
Πολύς λόγος γίνεται άπό και-
;αί περιοδικό
σαιι ώοϊοιδρ ό Συνταγματατχτις
.™ι άς Διον. διά τή- υτ'
δ
214'0011 —
δια
Ε&^κης Α
όν νά μιλήσουν. Καί
τα κουΊ>ό·οια τους. αυτού δηλαδή
το3 δοώλου τού που σκότωυ
ίά τα Λάη ·; καται&όβρα ικα! 8ά
;ε6ρασ9ούνε στό Μττουγάζι.
έντο ο. δυο-τι/νε,ς κα
,τ5ν
φ,Θη
μ ά_οστοιΛής των
ιΚ<χτάπι.ν έττι&οιλης των άί>'
.. άρχων
ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ
δη[ΐοαιεύοντες ρίς τόν «Πρυσφυγικον
Κ('α;ον» την τρίτην έκδοσιν τού έπικοϋ ίστορικου εργο"
τού συνεργάτου μας κ. Ιωάννου Λ. Βερνάρδου.«Δα
6ά;·όΐ)7· Πίνδος» τοϋ όποιου αί δύο πρώται έκδόσεις έξ
7.Γ)ΟΟ άνττύπων έξηντήί)Ί]σαν.
το <ι»ι ττσοακολουθοΰν άτταθείς την· Γ Γ,ηλοτΐτιχν. Ή ε:ελει»σίς μας έκ μιάς —ό λε*ς· έστω καϊ τϋοειττωμένης κοι 'τά τό πλείστον ηάς άναχονφίζει χατέιπιν των ττολυιιήνων άγώνων καϊ το·λο:ιττ«ι·2ΐών ιια- τΐσ τγ> άττ;ό
ι------δρη τί- Β. Ήττείοου Καϊ άο
χίζονν νά γεννώνται έλττίδες είς
την ιΐ»υχην μας ότι δέν θά είναι
γεομανικός έφιάλ
—:«'τοτεινός ό
της.
Οί βαροαλέοι. ποορά την δυστυ
χίαν τκινι ικιάτοικοι... τα
οένΓι-"* ιοαϊ ίίνβη... οί τι
[·έ·'θι κτγττοι ...'Εκκληυίαι
γοαΊ>ι
Γΰ τάς έσεδάσθησαν αί 6ομ
ό "Αιοαχθθ'7 καΐ τό ττεοίφη
^Λθι Τΐυ· άνωθεν τοθ όττοίου
αφήσωμε καΐ μάς ?ει*ύγη ώς το
6ράδν **χ ;ιά: φου.ρι»ίση &λοι>ς καί
6γ'·
μο
τχβ:ιοχήν Κσμιττότι διεσκέ&οοσαν |ΐ-
ρνχάς ί:οα·ς την τπκοίαν μας. καί
άνεττΐμψαμεν βεομάς δεήισειτ ττ~ό;
-όν "Υψ στον νά μάς βοηθήση μέ
χ-1 τέλϋυς νά
τ^.ς
κιμτιο-ίας —ού μάς έτπφυλάσσοντο.
Είς την περιοχήν τοΰ χωρίου
Κο'.;~>τι έφβάσαμεν τάς έιστηερΐ-
νάς ώοας υπό καταηακτώδη 6ρα
χήν ιοσί κατηυλίσιθημεν είς τάς ύ
ττ(θ-·εοΐς των έγγύς λόφων.
Τ" ν έττομένην έττοοιεύθημεν ττθός
Άμφι.λαχίαιν
μηχαναχινήτοι> γε0ιμσνι
Λάλ(χγγθΓ κατευβυνομένης έν
τη σιηιαντρσίς ;ιας
Γεο
έσένα.
'Βκθκτμένοι όλοι οί οίλλοι συμ
((.ώνηιθΌΐν μέ τν γνωυη τού κιαι φ&
κκξαν.
Νάτσν κοεμάσουμε· νά τόν κρε
μάσουμε. νά τελειώνουμμε.
©ά τόν κρειιάσουμε τούς ικαθη
σήχοοσε ό Άλκιβιάδης. Μα θά
τό.' δικοοσουμε ■πιρώτα.. Καΐ δττυς
Ο" όκ^ύστε είναι πολλά τα κρίμα:
τα του. "Ενιτε λο.ττόν ύττομονη ήνα7ιοά^η7εν 7'Τναμε'ί^ω.ΓεΓ την
Στό μεταξύ άμιταΐώστε καλχ την
•τόρτα. Καϊ ττ.οσσέχετε νά μιλάτε
ιτιγά· γιά νά μην άκούγεσθε άττ-'
Εξω.
Τό «λεΦούσι» τού· «καλμάοησε»
κογϊ ό Άλκιιβΐσδης γύριοιε στήν
"-ε6δατοκάμσ|ια τού πατέ.Ία τού
Τούς ττρόλαία την τελευταία
ιττιγμν εΤττε. Στ-.άφ.ηκ« στόν
' έρα τού:
Και τ«~α σέ άκοίωι.
Μτιΐΐόιδο τταιδί μου· τού άπά·*
'ΐτσει' έιοεϊνος.
Κοΐται?ε τήιν γυνοίικα τού· τήν
Γκιουστινιάνι ικαί την "Α ινα καΐ
ΰστερα άφοΰ κιάθτισε. συνέχ.σε.
Γέρσσα κια. ττθΓτέ ;ιά τ°ν τίμ'θ
ΣταΜ30. δέν έττιθύμησα τόν θάνα
το κανενΟΓ· «ν καΐ <ττό 6ιά6σ τής ζωής μουττολλοΐ μά άδικιηισαν. μέ τόν μανικόν στοατόν· καϊ γ Θέα τίόν Ι'Γ'ΰ1:»/ μηχσνθΛΐντιτων Ύαν — αύ έητίεσεν τό στήΒ:ς μας... Οϊ Γη>μανοι ί'ξ'κματικοΐ
«■αί όττλτται ^σοτν κάθιΐδοο: κΰ< ('ΐν£μαι>?οι. άγ.τιωττοΐ.... σάν δ:χί
Γιγ>- διά νά κατατι·ρανήσονν την
"Ημην έ>ιτητος κα: μ'
σ>ζ νεσρώ'; Γε.-μανός Λοχαγος επ.
£:χί >τον μοτοσι/Μλέττας.
γαλλιστ; κ£χ.
ττεΓ,ετήΊρησα δτι εΰ5ύς ώς. ή
δ:ότι διεΓόγετο τότε £ ιτεαίφημος
Μόιχη τής ΚρΐΓτης άιφ· ετέρου δέ
διότι καΐ υπό τόινι ικατακτητήν
ετι {·* τΓοτϊθιτσία τών Κ'>ητών π ι
λεμιστών τής Μεροργίαε μα<; είς τί;ν ττατοίδα τω/ ήτο λίαν έττικί.1 δυνος διά τήν άσφάλε αν των Γερ μανών. 'Πώς ν|ά ττΐίθΐγ|.·>ά«!»Μ τώοα την
άγιωνίαν των όττλ.τών ματ είς τόν
ΨοίΟ:ιπ'υργον όταν διά τών άσυριιόι
των των Συν) των επληροφόρουν
το κα&ηιΐίίοιινώς τάς λετττομε-;είας
τής γιγανταμαχίαις τής Κρήτης
άγανοκτηιτϊν
των δταν διεοΊτείροντο είς τάς
άγοοτικάς ττεοιφβτείας
τής δι,σΛυαμένης ττλέον
Μεραι;ιχίας τ&.·ν. την όττοίοτ. είχον
Βοξάσει κοιί έ&εώοου'ν ώς οίκιογε
νε'αχήν των έστίαν ττ/λέον ;
Πώς τήν άγοίί'ν άττοφασιστιχό
*ητα μέ την όττοίαν
"εζ τάΐ διαταγάς τού σΐ'<ιώδαυς 'Υττουογείου Ε9νικής Άμύνιητ κ3ι την 6αι-ιδαρότητα των Γερμανώ^ ττοΐς τογ νοτίους ά»τάς τής Πελαττοννραου διά ν' μέσον σττεύσςον είς την μαχαμένην τό θλιθερό φαινόμενο τής παρεΕη γουμένης ελευθερίας άπό τή γε¬ νεά, κα'ι Εέχωρα στίς προηγούι·ε- νες χώρεςτοϋ Δυτικοϋ κόομου, 6 που, ή έφηδία άφήνει έτσιθελικά τούς γονείς νά καταθασανί2ωνται σέ άγωνία, καί φεύγει όπό τό σπί τι κα'ι τό περιθάλλον, οίστρηλα- τούμενη άπό πανίσχυρους πειρα- σμούς μέ τα χειμερικά όνειρα νά γνωρίοη άλλους κόσμους.... Βυθιομένοι τότε στό άγχος οί γονεϊς διερωτώνται: Ποϋ όφείλε ται τό θλιβερόν αύτό φαινόμενον πού τα τέκνα μας, άπό φρόνιμα καί πειθαρχικά, νά μεταμορφώνων ται σέ άνήσυχα, νά καταντοϋν άν τίρρητα καί νά καταλήΕουν σε 6πό- πόφασι νά έγκαταλείπουν γονεϊς ,αί περιθάλλον κα'ι μέ θαμβωμένη την διορατηκότητα νά πάρουν τόν σκοτεινόν καί γεμάτον κινδύ νους δρόμον τοϋ αγνώστου. Μέ πόνο ψυχής στροβιλίζεται ή σκέψη τους γύρω άπό τα 6νε- Εήγητα: «Γιατ'ι νά φύγουν Ε°φνι κά χωρίς άφορμή καί τόσον αύθαί ρετα;». «Μήπως δέν είχαν την άνεσΙ τους στό πατρικό τους σπί τι;». «Μήπως δέν είχαν δλα τα φορμές έκτροχιαομοϋ των τους, μέ τα: «Μήπως ταν ή απολύτως ελευθερίας ΤΟυ. όμολογοϋν ότι ούχι ορθώς ενν' οϋν τη ελευθερία τό ιερόν δώρον μέ τό οποίον ή Πρόνηι. τοϋ Δημιουργοϋ έπροίκισε άνθρωπότητα γιά νά την ήση χαλιναγωγημένη, για τΐ)ν ΙΟΟΙίΟΟι οίκογενειακη χαρα και ευφροσυνη τους μέ ίδεώδη Ζωή. Θέλω νά πιστεύω ότι δέν $ιο φεύγει τούς οτοχασμούς οέ καν6 να μας, τό ότι, ή Πανοοφίο το0 Πλάστη γιά όλα τα επι τής Οφ0| ρας |_·ας πλάσματά του ~ σε ένστικτώδη όρια στίς γιά διαιώνησι τοϋ εϊδους, ρ στόν ανθρωπο, τόν άνώτερο ύ όλα τα πλάσματά του, χαρ, τήν Ελευθερία, παράλληλα 6μι τοϋ προίκισε μέ νούν καί λο κό, νά τήν άΕιοποιήοη γημένη, όπως τήν χαρακτήρβ καί ή φιλοσοφία τών προγόνικ μας, μέ τα γνωμικά. «Μηδέν ό γαν», καί «Πάν μέτρον άριστον. πού έπισφραγίΖονται μέ τό υπεοο χο ρητόν τοϋ Μεγάλου Άποοτο λου τών Εθνών Παύλου -Πάντα μοί έΕεστιν, άλλ' ού πάντα αυμφΕ ρει». (Κορνθ. Α' οτ' 12). καλά στή διάθεσί τους;». «Μήπως Ι Νά, λοιπόν, κα'ι άλλη αφορρΐ] περιορίζονταν ή άπόλυτη έλευθε πού φλογίΖει τόν νόστο μου ρία τους;». «Τί τα έλειπε καί έγ τίς προγονικές παραδόοεις ιοιι κατέλειψαν άναπάντεχα τό σπίτι ·> ύπόδουλου έν Τουρκία *ΕΑληνι
καί την ήσυχία τους καί πήραν σμοϋ τής Μ Άσίας καΐ ειδικα
τόν δρόμο πρός τό άγνωστον, δ¬
που, οκοτεινά στοιχεϊα πού Εέρουν
νά κρύβουν τόν πραγματικό έαυ-
τό τους στήνουν παγίδες μέ μελι
στάλακτα κα'ι άνθοστόλιστα δολώ
ματα, γιά νά άρπάΖουν δκακα καί
άγνά νιάτα καί νά τα όδηγοϋν σέ
διαστρέβλωσι κα) άφανισμό;».
Μέσ' τόν σκληρόν αυτόν πόνον
οί γονεϊς, άπό ήμέρα σέ ήμέρα
μαραέώνουν άπό καρδιοχτύπια γιά
τήν τύχη τών βλασταριών Γ»ού κα
τέχουν τήν κεντρικώτερη θέσι
στήν καρδιά τους κα'ι άποτελοϋν
τήν λεπτότερη χορδή της, πήραν
τόν δρόμο τοϋ αγνώστου μέ τούς
πολλαπλοϋς τους κινδύνους, πού
Κα,
εΤνα, περιορισμένο σέ
τ1'ν/') _ λίγες οίκογένειες, ή σέ μερικές
Αύτά δέν ττε.οιγράφονται μ^ ξη χώρες τό θλιβερόν αύτό φαινόμε
ρας λίΓεκ; καΐ άττλήν μελά^ην νόν, πού βαπτίοθηκε μέ τό ήχη-
Είναι γοαμιιένα μέ αμ<χ καί μέ δα ράν όνομα «ΈΕέλιΕις», οϋτε δέ κΐονα είς τάς >;υχάς των Κςη καί στατικό. Γιατί, μέ την εϋκολη
των ττολίμιστών παύ είρσαιν τάς παρόρμησι τής μίμησης στά νιάτα
φΐυικώδους έκείνας Λιιέρας άλλά άπειλεϊ νά έπεκταθή παντοϋ είς
ιααϊ τούΓ Λοδερούς μήνας τής κα δάρος τής κοινωνίας.
μακιοάν τής ϊδιαιτέ.οας τω^ Πνεται όλοένα καΐ περισσότε
πατρίδος καΐ μακράν των οίκογε ρον θόρυβος στόν Τύπο γύρω
νειώ^ των κατ&ιδιωκόμενοι· κρυ άπό τήν άπειλή τοϋ κακοϋ φοινο
τττόμενοι γυμνητε,ύοντες συνβο,μ;· μένου, πού δέν άφήνει τήν οίκο
τοϋντες ιίτυτηώντες τούς Γεομα- γένεια ν' άπολαμβάνη τα άγαθά
νους δττου ήδύινα/το· καΐ τταρς«μέ που ° πολιτισμ>ός τής έποχής μας
/όντες ό5ιοιο—άιστως >νω,μένο< διαθέτει δφθονα κα'ι νά τα ά£ιο- ',τρός εαυτούς ικαϊ αλλήλους κατά ποι|ΐση μέ ήρεμη καί εύφρόσυνη τήν έ-ί-τίμ.ι οίκογενεική διαβίωσι, γιά νά έΕα σφαλίση κα'ι κοινωνία ύγιειά, μιά 'τρςιπον σ ν κσί τόν θαυμασμόν. ιΠσλλοϊ έΓ αυτών ικατώ?6ωσαν που εΪΓ την Κρήτην καί οίκογένεια αποτελεί τό ού ·<ύτταρο τής κοινωνΐας. νά σι/μμετάσιχονν τώινι Ή εκδώση, «ίνα. «τνΗ Ή Βπνάτωση δμ«ς τέτοιου κακούργου είναι δ. -κια! τ>ΐ5ονοίας. γιά την
τής τιμης, της ττε
ΟΊ ττλεΐτοι ομως
μέ αύ95ρμητον κίνησιν κώτι μετα ύοεΐ μό.'ον μετά τήν
, ξ!ι έΛπλΓξεως καϊ σεδθ5σιιο3 ττου|'^ιν «αί
Ι έ ίκανοττοίηισ.εν άφάνταστα κατά ',τΐνδη!
, τ<"λγ 60'ΐβεράς έκιείνας στιγμάς Κι.ϊ δταν Λεύγων ;ι έχαι.οέτισε κα η μχ έτπικών Καταθάλλωνται προσπάθκιες νά μ&ιχών εναντίον των Γεΐρ.μαν«ν. ευΡεθή μέσον προλήψεως τού έττέστ-ε-α/ κακ°ϋ, κα'ι δέν γίνεται έπισήμαν- ύ», όπως τή λέει ό ποιητής. . Οί στίχοι τής συλλογής σ' έλεύ κσι στ:> τελθ(: ά~^«σ·^ νά τη
θερη τεχνοτροπία δοσμένη, είναι έξ°ντώ"1 ν.ά νά τής πάρη καϊ τα
άπλοϊ καί εύκατάληπτοι, γεμάτοι κτήμο[Τ« πού εΐχε στήν Ιταλία
Μιά έναυλη στό Μιλάινο κι' ε"ο
άπέραντο ,ντήαα στό Κώμο. Γι'
αύτό τόν σκοττό Εγοαψε τό γράιι
μα στϊς άρχές μέ τό όποΐο όμολο
γοίσε την αύτοκτονία της ή '.'δ:^
ιΐο ΐ τ*ν δικβ^η της. Καΐ τα δυο
σύτά χα.ατιά ό Πασάς ττλαστογρά
φ-ισε την ώττογραφή της. Κατόπιν
ϊστειλε τα χαράματα στό σττί
τι της τόν στιστό τού μαί)"θ ΰηη
ρέτη νά τή- καοΛώση ^ό στιλε
το τού στην κοιρδ ά. Ό δυθλος
Γ'--τέλεσίε' άδίστακτα την έντσλή
τοΰ άφέντη το·^ ;Ί την διαφορχ
ίτι άντ! νά σκ-οτώση την Μαοτι
είλικρίνεια, λυρισμό κι άγάπη, ά
γάπη γιά την πατρική γή, την έλ¬
ληνική φύση, τόν ανθρωπο.
Γενικά, τό έργο τοϋ Κραψίτη,
χωρίς έΕαίρεση καί αυτής τής συλ
λογής, κλείνει την άγνότητα τής
έπαρχιακής Ζωής, τής Ζωής τής
Ηπείρου, γιατί σ' αυτήν είναι δο¬
σμένη ή ψυχή τοϋ ποιητή καί τώ¬
ρα πού βρίσκεται μακρυά της.
Άπό την Κύπρο, ό ποιητής κ.
Ξάνθος Λυσιώτης μοϋ έστειλε την
δέκατη συλλογή του. ' Εκδοθή
1971, σελίδες 32, ποιήματα 30,
πού είναι στό σύνολο τής δημιουρ-
γικής του παραγωγής, το δωδεκα-
το βιβλίο του.
Την παρουσιάση τοϋ ποιητή έ-
καμ·α σέ προηγουμενο κριτικό μου
οημείωμα.
Ό κ Λυσιώτης έχει προσωπικό
δικό του στυλ γραψίματος καί δι-
κή του μορφή στά ποιήματα του.
Δημιουργεϊ στίχους τεχνικούς, λε-
πτούς κι άπαλούς, γεμάτους λυρι¬
σμό καί μουσικότητα.
Χαρακτηριστικό τής ποίησης τοϋ
κ Λυσιώτη είναι, ή ροή, πού σπά
νια βρίσκεις στόν έλεύθερο στί¬
χο, ή ώραιοποίηση, τό κάλλος κι
ό πλοϋτος των λέΕεων, ή έΕιδανί-
κευση προσώπων καί ίδεών. Ό ποι
ητής έχει την ίκανότητα νά συλ-
λαμβάνη τίς πιό λεπτές στιγμές,
νά είσδύη κα'ι νά ύψώνεται σέ ό-
ραματισμούς, άγκαλιαστά μέ μιά
ατοχαστικότητα καί μιά φιλοσοφι-
κή συχνά διαθέση.
Ό κ. Λυσιώτης είναι ένας έκ-
κλεκτός ποιητής, δχι, όμως προ-
σιτός στούς πολλούς καί άμύητους.
1 Τό σημεΐωμα αύτό γράφτηκε
κατά τό ήμισυ τόν Αϋγουστο στή
Θεσσαλονίκη, δπου πρό διετίας έγ
καταστάθηκα, προερχόμενος άπό
τίς Σέρρες, καί τελείωσε τώρα
στό "Αργος Πελοποννήσου, ϋστε-
ρα άπό νέα μετάθεση κα'ι μετακϊ-
νηση τής οικογενείας μου, πού με·
οολάβησε.
ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΣ
ριουσίο ς καΐ τής ζωής των
ν3ρύττων «αι;. ΓΓ αύτό μέ καθσ1 τ,
την σ'.'νείδηση θά έγκΌΪ'νω >ιά κρβ
μασΈιή κι' έΒώ μέσα στό σττίτι
κιι άν αύτάς είναι ό Ρείς Πασάς
(ί κα· ό γαμττρό^ τού Σουλτάνου
γιατΐ δέν ιοιμί^ω πώς Λ σχέση
1ΓΜ αυτή ;ιέ τέι» Πατισάχ καί το
όϊ ωμά τού τοθ δίνουν τό ττρονό
μ ο νά οόική κι' όποόηα νά σκο
νον κάιτατβ ήσβάνθην διαίους πά
ε;ς
μ(>υ
β—1χ,φά»1ως: <<μήιτως δε, άπό τήν όποία ά- κελάρυσμα γαργαριστά δροσάτο τό νερό καί όγκώνεται καταστρεπτικές 7 δηΜ'θυργεϊ Κα' °έν είναι δλλη «ρα είς ήλιικιας καϊ γένους! Τό αίμα τό αφθονο αΐμα· ή &^ ί ό ό Ί'Μ3ταιμεληι9ή γιχ τα κακουργήματά τού καΐ δέιι καταστή άνί<ανο: νά δλάψη. Λέω λοιτπόν γιά νά χτι ρ'.κτουμε την ζω,ή τού Ραούλ Πα¬ σά: 1) Νά έττστοέψη στήν Μαρκησία ολα τα στοιχεϊα τγόΟ άττοδεικνυσυ/ την ένοχή τού στήν ση των κοο-μηαάτων τής "Εσμός Σουλτάνας πού εΤχε έι^ιεχνράσει ιχθτη στήν. Μαι^κησία Γκιιουοτινι άν ι καΐ γιά την όττοία ά>τικατά
στατη ;ιέ ψευτιά. τήν ένοχοττοί
»*σε γιά νά ιιήν τής επιστρέψη
τα ττοσόν το3 δανείον ττού ήταν ά
αώτοϊ ότι ι
, ν;κητοοΐ;»
Ι Διήλθομεν τάς έοτπεοιν^Γ
Γ-κ τής Άμφιλοχίας έρημον σχε
δόν κατοϊκων άλλά καϊ τοοφίμων
καί συ;εχίισαμεν τήν ττορείαν μο·ς '-:ι»^ια Μοΐ.οα σου είναι καί
Ι τ,| ός την περιοχήν των Λιμνώ' Δόξα σ<χ>, Άθάνατη Κρήτη!
Ι ί>που διενεκτεοεύσαμεν. Την 5ην - --.
|Μαίοι; μετε<ινή9ημεν κατειΛυνόμε νοι δι Αγρινίου ττοιός την Ρ3:ν το^ Α^χε^ωου οττου ναμεν έττΐ 3 ημέρας έν αν—ιονή , διο'ττεοαιώσϊΐος είς Πελαττόννησον τών είς Ναώτταιχτον σγκενηίωϊ1;! τώ ττΐχ» ημών Μονάιδιων. έττορεύθτρμεν ττοός Κε την Γενναία καί τραγική Κρήτη. Ή τύχη Σου τό είχε αύτό! Νά ττάντοτε τα ττερισσό ύς 'Εβνικβ(ύς Αγώνας .... καί ν* ποτίζης τό δένδ.^ο τής Έ Πηνη ° εκε'νη Πθύ φέρνει το λευβί,ίας .,έ τό αΐμα των μ,κ,ρών εϋΤ'Χ° 0ν0μ° «'Ελε"Θερ!α» μέ «αί μεγάλοον τέ-»» σου άαχέ Την παΡεΡΜΠνεία καί κατάχρησι ·- ■ που τής γίνεται άπό τούς γονεϊς. Οί εύλογημένοι αύτοι, μετά τό Πτολεμαίς Νοέμβριος 1971 ΆνανΙας Ν. Νικολαΐδης Μανουηλάντων 9 ΠτολεμαΤς Νομοϋ ΚοΖάνης *^*»««ε33ΐ3«ε3κ·^ΐΓ3ε3»χ«^^ τ·"· ιν «γνννυ ΐΛΐυα· τι αι _χη . , . , «τία καί τό όλοκαύτωμα' είναι ή Πμ° Τ°υς' 6νασκο-λευονται ά- τού Πόντου άπό δπου κατάγομοι κα'ι ή έθιμοταΕία του όπε;τελέθΕΐ βίωμά μου. Κα'ι έξηγοθμαι. Σιο( λιβανισμένον άπό τούς προγο νους μας άΕέχαστη έκείνη τοϋ Έλληνισμοϋ, οί Κοινότητες μέ τό άρμονικό συμβάδισμα Οιυ γένειας — 'Εκκληοίας - Κοινό¬ τητος έκτός άπό την συνοχή κ« άλληλεγγύη πού έΕσσφάλιΖε έθιμονομίαν καλλιεργοϋσεν οί» τελεσματικά σεβασμ>ο καί ύποκκι
σέ γενήτορας κα'ι γενικά στους
«αιΖετέρους» (πρεσβύτερους)
σεδασμό των ίδίων πρός τόν ι&
όν εαυτόν τους, πού ένέπνεε τοι
σεθαομό καί στά νιάτα.
Μέ την ουνετή παραδοοιακή
θιμοταΕΙα έκείνη, γονεϊς, κηδεμί
νες κα'ι πρεσβύτεροι γενικά ο
πέφευγαν παρεκτροπάς σέ άνάρ
μοστες πράΕεις καΐ έκδηλώοε
γιά καλλιέργειαν είδικών άρχώ>
τάν τό κατ' έΕοχήν μέσον ήθοπο
ήσεως χαρακτήρος, μέτρον πολ
έΕασφάλιΖε στερεάν κα'ι σταθε
ρόν ριΖοβόλημα πειθαρχίας κοι
κάνη χολιναγώγησι τοΰ θείου δι.·
ρου, τής Ελευθερίας, πού έγγυο
το πνευματικήν καί σωματικήν >
γείαν στά νιάτα, μέ άτάραχον «ο
εϋφρόουνον οικογενειακήν
κοινωνικήν διαβίωσιν.
- Δέν μέ κατέχει, βεβαία, άνα
χρονισμός νά έπικαλοϋμαι με
πτωσι άπό την έποχή των έΕε
Εεων έπιστήμη καί τεχνικής οί
θεσμοταΕία των προγόνων μι
Δέν μπορώ όυως κα'ι νά μή ου(
σω στούς έπιδιώκοντας θεραπι
ή πρόληψι επεκτάσεως τού και
κυλίσματος, νά άπλώνουν οτο]
σμούς καί πρός τάς άρετάο έι
νού πού έΕασφάλιΖαν εύοΐωνη
εύδαίμονα τόν οίκογενειακόν
κατά συνέπειαν τόν κοινωνικόν
όν, γιά έφικτήν προσαρμογήν τι
επιδεχομένων τοιαύτης: Εϋ
μοί.
• ία μαχαί'θωοιε την αμοΐιδη «κα , « _ ,
, · ". , τοκο και έφθασε τις ττβνττακοσιες
ααριεοΐ'» της ττν Λανκρητια ττθϋ . . ,- , , . , ?
, ν ζ > ' ~' « .' , χιλιαδες γροσια και ακομα για
γυριζε εκεινη ττν »ισ άττο τ^ν χρ , . , . _ ,
- , " , . ,- , να της φάη το κτημα που με χοη
οό σννοι5ευο·ΐ£/η άττο την ιδικήν ι . ,; . "^ , , ■* *' '
,· , «. ι μη στ οννομα τού και ττου τι αίιο"
μο,ς τηιν Ίοχστταιδα ττ,ιν "ΑννΓ; , , ,
, . -β . ιατιχ της αγοοοκττηκ,ε στην Ρ:ι
ι·οί που σταθηιοε μαιρτυαας το^ '
άττοτρότταιου αυτού έγκ,λήματος
Ό Άλχιδιόεης άιαστέναξε μέ
άνοιχούφιση καϊ έρώτησε τόν "ΐΓα
τέρα του: , ,;ν
"Ωττε ·ν ΛουκΌητΐα ήτου έοη<ό ό μαύρος ήταν ή «καμαριέ τρς Μαρκησίας; Λ αμοιρη ήταν τού «Τττε τού ϊφβασε τα δυό έκατομμύρκ. γρόσια. ι (Συνεχίζεται) ΙΈ42ΡΓ. Δ. ΑΙ'ΐηΓΡθΙΙΟΤΛΟ^ ΧΕΙΡΟΤΡΓΟΣ Δέχεται είς το ίατςνεϊον τού, ού·. 'Τψηλάγτου δ (,κχρά τή^ 11/.ητμ «ν Ρηγιλ/.ΐ|; — Κι>λωνάκι —Λ
ό Ταννάκης μέ συντοιβή. Κοϊ Ι βήναι), ϋ—8 μ. μ., καθ" εκάστην
<Γ.ος 4 ;ια"-ος Εττεσε σέ τέτοιο λά ►":γ.· άττί-Γτε ό Ά>κι6ιά3ης.
Τον ξΕνέλοιτι; ττ» φουττάνι ττοΰ
,»(:ΐΛΟΛ3·ε ίι μοπ<α-·οί·;ισσα. Το{) 4ττά -.ιττ'.ιθ-ε ' -/έοο·Γ. "Ητανε τίς Μαι>κΐ)
ΐ τή- τό είνε χα·)!ο·«ι.
?ί-γελ£.ττπ;ε καί άιτό τ;
ιτί.ις συ.ο5ε^οντσ' κα· ά
Τη/.έψωον 711.482.
Λ1Α«11ΜΑΤΑ ΚΛ1" ΟΙΚυ.Ν
ΔΙΑ ΓΓΜΝΑΣ1ΟΙ1ΛΙΛΑΣ
Καθιιγητής Φιλιλογίας μέ ιι·Λ
/.ια.ον Λςιουπηρεσίίΐν είς Ίδκπΐ
καί Δημοσία Γνμνάσια άσκι.η.ι.
-ι.'·νι ιε»·θι·ντι>Ρ ί|ς "Τδς·ι·μγ, -ιιιι
πό κάποια αλη γι>.αϊ<α τ«6 νί , Λιχ,-Ν τν..ατ.ιπιιι;. .ιν.ι/.ιμΐ.οχρι τη ιιΐ/ι ν ή,ΑιιΠΧιι/.(ην 'Ανχ Ίΐ"^ Χέι·ι Κ'/ "ΐνι/ιον πς ιι .11, μι μισ: —ώς Λταν ή καμθ)ΐ:ρα της. νι.τ' Ό Άλκιδιάδης ττή,οε φός Δίκαια λο ττ^ν σοοτωο"α οο «αϊ δί<αια οί άν0·5!οιτταί μου ι ίτν;ι σ·τί;ν αύλΑ έτοιμάίαυν τώ;α την κοειιάλα αυτού "ού άτταίσιου Εγκληματία τοϋ Ραΰύλ Πασά. Τί λές ιταιδάκι μου βέλεις νά μάς κιάψης τό κεφάλι; τοθ φώ ναξε μέ φ,ϊίκη ή «χώνα Κοραλίνώ,/ ! ιιέχοι χιιί Γ>'|; Νι,ς Τιι'ίιιις.
■ ι Ι Ιλπι.ιιιι| ιιι,ι'.ιι κ|; τ.'ιν ιι
η
.Α. Β ΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΤΕΛΟΣ
ΚΩΣΤΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΗ
«ΝΙΟΒΗ»
Άπό ιό Βιβλιοπωλείον τής Έ-
οτίας Κολλάρου, εκυκλοφόρησε
€;τυπωο£ΐς
απο τα Λποίκια τής Άνδρου
Τοΰ συνεργάνυυ μας κ. ΧΑΡ. ΠΕ ΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
Συνέγεια έκ τοϋ ποοί^ουιιενου , σε στόν καταγάλανο ούρανό. Τό
γέρι φυσοϋσε άνάλαφρα· Οί Φ
Τ
Κάποια άλλη μερά Εεκινήσαμε
καΐ δ.1 έτέΓ»ν δύο στα9 ες νέαν άναθεωρημένην ^κδοοιν πΡω' Υια το κοινόθιο μοναστήρι
Ι^ 2ω°δ0χ0υ Πηγής Π^α^ε το
2ω°δ0χ0υ
τό
συγκοινωνίος, κα-
ρημα «Νιόβη» τοϋ Κώστα Ζουμ- τεβήκαμε στή Χώρα και άπό έκεϊ
πουλίδη, τό οποίον μέσα εις μίαν' μέ σλλο ΑεωΦ°Ρεϊ° πήγαμε στό ώ-
ττοπείας ττρός Ναύττακτον έκ
>.η- όττοίας δΐΐΠτεραιώβημεν μέ 6ε.'
ξ νάπιλοια είς τόν Ψαθόττυργον τής
Π.λοττοννήσου μίαν ωραίαν καΐ
χοτάφυτον κωμάττολιν άλιέων. σιιγκινητικήν ιστορίαν άγάπης πε
ριγράφει είς γλαφυρόν ϋφος τήν ρα 26 χλμ. Στό μοναοτήρι
ι~»~,~ ' ιΛλοτε εύτυχισμένην 2ωήν τής ά-
υαΓ την τ:ως εϊρην κήν ΛησεΌ.ητης 'ωνίας, τήν 2ωήν τοϋ
τ«όσ·αιραν τού Ψαβοπτώ.τγου ήΌ Μικρασιατικού Ρνΐετώπου και, τέ-( Μπατσί. Κτίστηκε κατά τήν περίο-
|λος, τή/ τραγικήν καταοτροφήν
τήν πυρπόλησιν τής Σμύρνης
σαν νά σντκιλο>Οζουν ώδιόκο-
οι σχεδόν έκιοήξεις χειροβομβί-
,;.ν τάς όττοίας ε?.οιτττον είς την
οί όττλίται μας διά.
"Υατερθεν χοϋ
Τό μυθ;στόρη|;α αύτό, τό όποϊ-
όν κατό τήν πρώτην του |κδοσι<, ος διήρχετο ή δημοσία όδός καί Ρτν_ αηηο^. α- . . ν%' λ Τ γ . , ι *ε "Ροβευθη και κριθή ώς στο -ταραλληλως Α σιδηροδρομική άρ Ι Μ ' ^ Γ,τία Κοίνδου — Πατ>ών έττΐ τώ^01κόν· εΡΧεται έπικαίρως μέ τήν
;ΐΓθίων έκυκλοφόοουν τμήματα γε ευκαιρίαν τής δθετηρίδθς τής Μ -
ύ θ Πδόξ
^μανικού στ.οατοθ. Παραδόξως ό κοααιατ,κής
»ς ούδέτποτι μάς επλησίασε Γ*ο
'οτνΐς έικεΐ διά νιά οωτήση ττεοΐ
-ών έκοήξεων ή τάς άτταγορεύση.
, ί,χ ι,
',►, 7τΓ,.κθ(.
Ι Ι Ι". Ι Ι λ Ι
φ μ
ηλ.229.708.
Είς τόν Ψαθό—κργον τταραμεί
• αυεν έττϊ δί'κατίαερον. Έκιεΐ έλη
·>0ι ή δ'οτταγή τού ΰττουργείου
Ξθνΐκής Αμύνης ττεΐ,·>ΐ διαλύσβΜζ
^ών Μονά&υν διά τής όττοΐας ή 5
Λε.^οτίχ'ο διετάσσετο ν' άττοστε
η τζύ^ όπτολυομένουι- όττλίτας ό
•ααδικώς κκϊ τή σκνοδβίβ Άξιωμσ
τ «ών είς διαφόρους άιγροτιιχας
τερ.οχάς τής Στερεάς "Ελλάδος
<αί τής ιΠελο-ποννήσου ίνα έ|>γα
ΐ'οζύν ποός διοττορισμόν των μέ
χρι καθορισμοΰ τού τρόττου άττο
< τολής τ«ν είς Κρήτην. Διά τής αυτής διαταγής συνι ισ"Γ:'θ Σστΐ)ατιοτιικιή διοίκησις Ι ΠελοττοννιήΊσου μέ είοαν την Τρίττο λιν 'άπσυ βά σννεκεντ,ροΰντα οί έκ Καταστροφής, πού συμπλιιρώνεται τό 1972, σάν μιά μικρή προσφορά στή μνήμη τών άλησμονήτων πατρίδων», ό ς λέγει ό συγγραφεύς τού. ΜΝΗΜΗ ΑΓ. ΓΕΩΡΠΟΥ ΤΟΥ ΧΙΟΠΟΛΙΤΟΥ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΥΔΩΝΙΑΤΩΝ Τήν Κυριακήν 28 Νοεμβριού καί ώραν 10 π.μ. θά γίνη λειτουρ γία μετ' άρτοκλασίας εις τόν ιε¬ ρόν ναόν τής Άγίας Φωτεινής Ν. Σμύρνης, υπό τής Ενώσεως Κυ- δωνιατών. Θά επακολουθήση συγκέντρω αίς είς τήν αίθουσαν τής Έστίας Νέας Σμύρνης. δο 527-548 μ·. Χ. ΜοιάΖει μέ έ- νετικό φρούριο. Ήταν άλλοτε άν- δρικό. Τώρα φιλοΕενεϊ δέκα μονα χές, πού άκολουθοϋν τα παλιό Ή μερολόγιο. Άσχολοϋνται μέ ύφαν· τική τέχνη. Λέγουν ότι άπό τό Γαύρι,ο μέ τα πόοια είναι 2% ώρες Ή καλόγρια πού μας Εενάγηοε μάς είπε ότι ή είκόνα τής Ζωοδό χου Πηγής, πού προοκυνήσαμε, βρέθηκε μέσα οέ μιά κρύπτη, πί- οω άπό τό ίερό. Φυλάγονται στή δες άπλώνανε τα δύχτια τους στη' άκτή. Οί κολυμβητές άπολόμβονο1 καιθολικά τή θάλα,οτϊα καϊ οί Ι" κοΰλες παίρνανε λικνιστικές σεις, πότε δε&ά καί πότε άρισπ Ρά. Έκτός άπό τα δύο μονοστήρ>|
πού έπισκεφθήκαμε, ϋπόρχει »
ή ίστορική μονή τής
πού εΐχε πολλούς καλογήρου· ~(
μερά βρϊσκεται σέ παρακμιΊ-
νας ήγούμενος κα'ι δύο μοναχ°'
ποτελοϋν τό προσωπικό τπα.
στηκε μέ δωρεές τοϋ ΒυΖοντιν
Αύτοκράτορα Νικηφόρου Φωκα_
πέχει μία ώρα κα'ι ένσ
μέ τα πόδια, άπό τό χωριό Ι
ριά.
ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ
ΑΕΡΟΘΕΡΑΠΕΙΑ2
ΘΤΜΑΤΩΝ ΠΟΛΕΜ0Τ_
Ή 'Ειθνική Γενική
οία Ανάπηρον κσί
μονη σέ οκευοφυλάκια, πολλά χρι μου Ελλάδος ανακοινοί δτι
στιανικά εύρήματα: Βιβλία θεολο ' μ«τα πολέμου δύνανται νά *
γικά, Εύαγγέλια, οφραγίδες ί,κκλη τουν τό έπίδομα
1*^
οιαοτικές καί χειρόγραφα. πό τα Ιατρείο τοΰ
Ενδιαφέρον παρουσιάζων άρ- τοϋ Ταμείον Άρωγής
κετές είκόνες, ιδιαιτέρα όμως ή θμμάτων Πολέμου ίή. τής 4*
Σταυρωσις πού ίφιλοτέχνηοε ό ή- χαρνών 17, καί ώραν β-*2
γουμενος Πανάρετος. Άπεδήμησε καθ1 έκάκττττν. Άπαο
εις Κύριον έδώ καί χρόνια τώρα νά προιτκαμίζουν την
και τόν έθαψαν στό πίσω μέρος Γης 'Τγειοναμιχης '"
τής μονής. Έπίσης μ,ά ρωσική εί ____________-
κόνα πού είχε χρονολογία 1913. ΑΛΕΚΟΣ Π.
Στήν τραπεΖαρία τοΰ μοναστηριοϋ
μάς σερβίρανε λουκούμι καί όλό- '
ΙΑΤΡΟΣ
γλυκο δροσερό άγγουράκι. Κατπ- ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤ
ρ γγράκι. Κατπ
ψορίΖοντας μεσημέρι άπό τα μονα
στήρι, πήγαμε και πάλι στό έΕο·
χικό Μπατσί καί φάγαμε σέ κά· '
ποιο παραλιακό κέντρο. Ή ήμέρα
?'Ταν
ηλιος φεγγοβθλοΰ
Ιουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 - 7 μ. «ι-

Τού
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΓΚΑ! ΑΚΙΝΗΤΑ
Η ΒΙΟΜΗΧβΝΙΑ "ΜβΙΙιΓΓΟϊ
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
Μ
'Ολοκλη/χοιομε σήμερον τάς πά
οκτηοήσεις έ—ί κα ρί«ν φπ·>ολτγι
κων θΕμάτκιν έν σννεχνα τ£ν
σημειωμάτων -ά ο—οϊα έδημ
Βησαν είς την στήλην αύττιν·
ρβτ—ρήσεις αή οποίαι ίκτ
Ητίκαηοι έν δυει τργ κατ' ϊε
θώνχκις πληροφορίας άναμΓχλεύςτε-
&Κ κβι ιιελέτης τού ίσχύοντο- φ->.
ρολογ'κον καβεστώτος ύ"τ'6 τίΐ)
ττροσφάτκις άνολοτδόντος -άο ιϋ
θόνας τού δημοσιονομικοΰ τομέ
Καθηγητού κ Κσνλη
συμ-
ιτεράσματα «α) οί είο-η,γήσεις
οποίον θά πιΐπει νά ετέθησαν η
6η ρ πάντωο νά τ'θςντθ' κατ' αύ¬
τάς νπ' δα»ιν τού κ. Πί»9υττονο-
γού δια την λήθιιν τέλικ»/ όητ,-
φάσεων.
Ή έμμονη τή- στήΊλΐκ δ ό τρί¬
την φο,σάν εις τό
κόν βέιια όφείλεται· πλήν -ήν
τά τ' άνωτέοω ζεούση>ς
τητός τον «αί εί": τά<; άντιβθΓ' σεις τάς όποίοις -προεκάλεσαν ιαχθ' δ μέτρον τουλάχιστον έφθ^ σαν μέχοι τής στήλης· είτ τούς άμεσος ενδιαφερομένους φορολο- νονμένους τα δύο ττθιθ'ηγηθέντα ση μειώματα, αντικείμενον των όποί »ν ήτο βασικώς ή φσρολαγία τού είσοδήματος. Στόχος τού σημεο'νοϋ σημε'ώ- ιιατος θά είναι ι* διοτύπ»σΐς ω¬ ρισμένων παοατηιοήσεων «τί άπό ψβων είς ότι άφαοά την φορο¬ λογίαν ττ»ς — εοιονσίσς καΊ το^ κεφαλοηοι» κσί ειδικώτερον τί11 <-ο οολογίαν έττΐ τ"^ν κληιοονομώ ν· 5 ,· ρεών καί ττιρο.ικΰν ά&' ενός έιτί των μεταβιβαζομένΜν τ»ν λόγω πωλήσεως άφ' Έν πιοοοΐιιίω κσί διά ιιίσν θμισιν τής σημασίας των &ύ-, αυτών κουηγαριάν κοατικώ/ έσο- δων έντός τοΰ συνολικόν προνπο λογισμού άναφέιρέται ότι κατά τό ττοορελβον ετος δια το ό— οιο. ΰπάρχονν όλοικλη,ρωμένα έτήσια στοιχόα ή κίνησις των ήτο ή άκόλονθος: Έκ φοοολογίας (συ·μ~εοιλοτμδ^ νομένων καί τεΛών) κληρονομιών δωρεών καί προι'κών προϋπελογί- οιθη εσοδον 860 έκατομμυοίων· ί 6ε6α ι ώθησαν 1.156 έκατομμύιια καί είσεττρόοχ&ησαν έντος το3 12 ρήνου 966 έκοττομμύρισ δραχμών! Έκ τής φαρολσγίας μεταδιβάσε ιοζ άκινήτων εϊσεπράχθησαν κιατά τό 12μηνιον βάσει δηλώσεων 1 602 έχατομμύρια δοαχμών. Συνετπώς. αι δύο ούται ψορολ:- γίαι άπέιδωσαν. ταιιιακύς. έντΐς τού πε>σικπνοΰ ήμβρολογιοκού ε
τους ττερί τα 2,5 δισεκαταμμύ-
ριο δχχχμών τα όττβΐα συγκοίνον
ται ττοός τα 55 ττερίττου δισεκο
τομμύρια των συνολιικών έσό5ων
τού ταικτικού — ροι>ττθιλογισμοΰ Ο,
εγχωρίων
Έν —Χλΐτοις· ώς τηρός τό άφοοο
λόγηιτον ττοκτόν: Τούτο εχει κα¬
θορισθή ττροκειμένοι; μέν ττΣί συ-
ζύγων κοί τέκιν»ν τού κληρονο-
μονμένου εί γ 30 χιλιάδας δρο>
χμών άνιά μειρίιδο: ττροκειμένου ττ:
ρί άδελφών είς 20 χιλιάδας κοί
ίροκΐΐμένου ττερί των λεγομένων
«έξωτικών» κληρονόμων (συγγε-
νεϊς έ£ αϊματος τρίτου
έκ πλοτνίου· ττοττιρνοί· μητρυαί· τέ¬
κνα έκ ττΐίσηγουμένου γάμου τού
σζύγο κλττ.) είτ 10 χιλιάδας 6ρα
χμών. Ε7ναι ττροφανές ότι τα τό¬
σο: καβορισβέντο τό 1957 ό—ότε-
λοΰν κατ' ούσίαν συμβολικήν α-
ττλώς άιτσλλαγήιν 6ν ληφθή ύττ
όψιν ότι ϊ'ν δωμάτιον μόνον ση-
μ*ρον στοΐτχίζει «ς την περιοχήν
Πρωτευοιύσης. αλλά κια"· είτ τα λοι
*β άοτιικιά κέντΐο« — όττόθεν καί
τό μεγαλύτβρα £σοδα έκ τή γ φο-
Ρολογίας αυτής — ~εοί τάς 200
χιλιάδας δρχ ■ γ. δταν «πίίσης λη
Φβή ύττ' όψιν «τι ένο στρέμμα α-
Υροτκοοθ κΎή,ματος τιμάται 8 —
)θ χιλιάδας. Σημειωτέον 3τι τΤιγ
"ειμβνου ττερί Αγιροτικών ττερΐΌυσι
«*ν ή ό—αλλοογή άττό φόρου κλη¬
ρονομίας £χει καθορισθή είς 2(»0
Χιλιάδας δ-»αχμών διά τό ΰ
^% κλη.ρονομίας κα
ού άοΐβμού των κληιρονομ ΐ'κών με
!&ι ί—ό την τΐιροϋττόβεσιν ότι
ό 'κλη(ϊονομούμενος όσον και
01 κληοονόμοι είναι αγρόται
Καί ιτο.οκειμένου μέν ττεο'ι τώ^
αστικόν ττεοιουσιών θά ττοέττει νά
^ντιμετωιτιισθή Α αύξησις τγ!) ά-
Φο»λ<χγήΤΟυ ττοσού γενικώς ειδι¬ κώτερον δμως ή καθιί,ρωσις διαψο Ρ'^ής μ—αχε ιρ.ίσ(«ς ττσκειμένθυ ■^ορΐ ουζύγων κιληοονόμων (χή)»©-· ? Χ^οβς). Διά την —ερίτΓτωσίν των καί διά μίαν €ύνοϊκ«τίιρ«ν μ—'αχείρι—ιν δχι μόνον βττό ώττό- Ψε»ς άφο,ιολογήτου —οσοΰ. άλλά |(β1 άττό απόψεως συντελεστοθ φο ^ας συνηγορεΐ ττλήν των κα· κοινωνικόν λόγων καί τ^ 8τι κατά τβκμτνριον ή έκ ν^ου ψθιριολόγηο·ις των μεοίδων Των ώς ίκ τής ·λικίας των ταττο- ΐ βϊς σχιτιικώς σύντομον και ττάντως συντομώτερον -ροκειμένου ττερι των τέ- ότι Πο,ές μεταρ,υθμίσεις έπ,,βάλλοντα, στήν φορολογία τους άλλ' έ« κλη,οονομ,κ,ης με κΐατά Διότι πόσον άνταπακοίνεται τάς άιοχάς τής δικαιοσύνης. ....... τό ίοινϋΌ>ν σήμερον καθίστώς. ή
απαλλαγή άπό Φοοολογίας ένσ-ε
μοναδικόν κληΐΕονόμου διά ποσόν
200 χιλιάδων· δταν διά ν"ν αν-
τήιν πεο'αυσίσν καΐ ειρ τήνι
πτώσιν υπάρξεως λ.χ. Λ
μ «ν τ» άναγνΗΐριζομένη
κστά καν£να ?' ί> ίκ-[
άξί !
Ή καπνοβιομηχανία Ματσάγ-
γου. μία όπτό τάς ελαχίστας βιο-
μηχανίας. αί οποίαι ελειτούργουν
ί'δη είς
έτη.
ώς τΡροκύτττει α-
μησΐς τήη άξίας τού -ωλουμέ,οι! "" 'πι(>άσ^ατον άνακοιίνωσιν της
όχινιήται» ύττιό των Έλγ-,λ,, .- δ'θ'^ήισεώς της. Καί τούτο, άναμ
ακινήτου ύπιό τ«ν
περδαίνει την δηλωθείσα* κατα ττ3
σοστόν «υμαινόα,νβν άπό 30% -' !*"',""'. Τάς έκατοντο:δα(:
φισδητήτως, θά είναι μέγα ττλή-
»ς «αί
τοιαύτη
0?έ καί ττερ.σσιότε,οον
εΐίσττ·στία
Κσι ΟΙβ ΤΙ'ν °·"«>νομίαν τής ττεριο
ί ^οιαν ότ, ό μέν
Ι «ς έυς>ο5οίμενας άτΐ
ξ·ί δημ,ουργεϊ <ίδη ωρισμένας ά- γή δι έκαστον έξ αυτών εΤναι 50 , ότητ« ότι ι*αί την ,χιλισιδες. ' ' την 1ξ μέν κ«τανάΑ«σ,ς σχγα.- κιλη δ,λώνη ρονομκχς πι>ο,κιειμέ.νου πεοί σιυζύ' σεις χαμηλότερον τιμήν,
γου τέκνων κ<α; θά ποιέπει γσως ' Γθτεχνΐική ύπτν "α ληφθή ύπ' δψιν καΐ τό γεγο- ' έπ'σης όιττ,λ την αντίληψιν ότι κο·- φο.ρολογούμενο·ς συνθιίκ,αις μέ άλλας όμοειδεΐς βιο- ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗΝ ΒΓΟΡβΗ Η ΟιΣΙΠΗΣ ΕΑλθΛΟ! Ένω είσερχόμεθα είς τό ΙΟον έτος τής συνδέσεως Πρό μιός ακριβώς εβδομάδος τητος βαίνει πρός την πλήρη πρα λοιπόν κόσμον και ιδιαιτέρως μέ οήλθομεν αίσίως είς τό 10ον ε- γμάτωσίν της. ιήν Βρεταννϊαν καΐ τάς λοιπάς χειιρήσεως. Καΐ πρός τόν σκοπόν αυτόν, ιδρνσοιν εταιρείαν περιωρι- σμένης ευθυνής. Οί σχόντες τήν πωτοβουλίαν· διατί—ώνουν τό πβιρώττονιον δτι δέν | συνήντησαιν έκ μέρους τήις £.Τ. Β.Α. τήν δέουσαν άιντβ—όκριοπν. Καί δμως —προσθέτονν— ή Τ|ρό>
ττβζα θά έμελέτα <καί θά προσδιώρι ζϊ τόν καλύτερον δυνατόν τρόπον βάσει τού οποίον ή πρόθεσις θα £| καβίστατο πράξις. Ή πΐρότασ.ς λειτουρνίας ΤΟ0 καθεστώτος Εις τόν τομέα τέλος τών σχέ- χώρας τής Ζώνης τών -Έπτά-, δεν έτελεσφορηιοπε. Και ίδον τωρα ιυ<- /Λε-"""^' Μν· ,-·.., , . . .. τό άποτέλεσμα : Μία σημαντικη ' τής συνδέσεως μας μέ τήν Κοι- σε ωντής Κονότη^ς μέ την Έλ άλλά καΐ μέ τάς Μεσογε,ακάς κα. βιομηχανία διά την περιοχήν Βό¬ λου, όδηγεϊταιι «ς διάλυσιν. ,νήν Αγοράν, διά τις θέσεως έν Αάδα δέν έσημειθη κανέν νεώτε- έν πολλοίς άνταγωνιστικάς τής δμως. Εστω καί τή,ν ν-; ίοΧύι· τΠν 1Πν Νοεμβριού 1962, ρον σημαντικόν γεγονός τό όποϊ- Έλληνικής παραγωγής κα'ι τών ν;™ α~α - %—Ρβϋ« νά τής συμφωνίας συνδέσεως γνω- όν νά διαφοροποιή τάς σχέοεις Έλληνικών έξαγωγών χώρας Ή γιινη ανοϋετφηοΊς τού νλου ττρο-> -._.<... »Λ - . · ■ λ κ · δλήματος καί νά ευρεθή «φόρμον-1 °Της ως ΣυνδθηκΠε των Αθηνών αυτάς από την οίαν θέσιν εύρί- άνάγκη αυτή συνεποϋς καί πλή- λα» διασώσεως τής έταχειιρήσεως; | Η έναρξις λειτουργίας τοϋ καθε σκοντο πρό έτους:. Παρενεβλήθη- ρους έφαρμογής τών διατάξεων Οί άναλαβόντες την πρωτοβουλίαν οτώτος αύτοθ προσέλαβε τότε πά ' σαν ομως ωρισμέναι επί μέρους τής συμφωνίας έν συναρτήσει είς το^ σχηματισμόν Των σνμμΐτέ τα. χούν κατά κανόνα ένεπγώς καί εί- ! Κατ' θυσίαν τό μηχαίίοί.να σημε,ώνη ^«σ,ν είς διάλυσιν; σνστάσεως έταιρίας περιωριο-μέ- νης ευθυνής π(ρός διάσωσιν τής έ- , νηγυριικον χοΐρακτηρα μέ τίιν συν δυσχέρειαι καί προβλήματα είς ϊ·Ι πρός τάς έξελι'Εεις αύτάς είς τόν -ιστεύουν. Καί ζητοΰν άττό νο ι ο,^^ ^ _ΤΒΑ ^ ^ α σημαντικήν κλ.μακα τόσον τα τί- Ψ«χολογ,,κόν. η δ- λύσ,Γ του δν- λέ είνα. ' σημειωθή, ότι ή «ττόφασις τ~ρΓδ.α κιλη,οονομουμένου δσο.ν ό νατα, ν« μόνον α-ό ττνι, τών συζύγων αποκατάστασιν ότμοΐιβαιίας ποός τοΟγ συντείΧ-: στοσύνης. έμττι- Γ^ς τής ΦοΠολσνίας καΐ έ'δώ θτ; "Ισως θά συνέβαλλε πρός τού- ποέπεΐ & γίνη δεκτόν δτι ή ανΓ> το, ιιολονότι ή έφαομογή της έμ
'δος τκν τινών άσ>' ίς καθΐΐΐρώ- φανίζει ωρισμένας δυσχυ.-ίείας ό
θΓσοτν "ίο πρώτον οί συ·ντελεσται (|τιλομέναΓ κ'ΐηίως είς θέματςχ έ
μ χοΐ σήμΐΓρον δΐικαιαλσγεί· ώ" ττοιοκείαις πίΜΐαωπι<ο3■ τού συστ.') κοί ε·ς την πείπτωσιν τής μστος ττιθοαΐίΤιμιΓσε»·; έκ μέ ς με»; έκ μέ ρολογίας είσοδτιματος. τήι/ άνα- <·ο.ις τώ' Αοοτεχνικων. τής άγο- μόρψωσιν τω κλιμοοίω ραίας άξίαΓ των μετα6ι6Γχζομέν«ν μόρψωσιν των κλιμοοκίων. Καί αία· τέλο>ς· ε)!δικωτ£.οΌ:
Πηό
πραγματοττοι
ς ργμοοι
οατρΐϊη,ο-ις ή ότιοία κατά το'ΐίς εί- ήσεως τής μετοπβ 6άσεως δηλκδή
δικιούς εχε| ίδιαιτέι-κχν σιιμασίαιν | ««ί κατόπιν δηλώοιε(ος τοϋ ένΕια-
Ή έκτίμηινις τής άξία^ μιάς «Λγ-
μερίδος υπό τής φηο-
τεχνιικής πεοιουσίας. δέν ρ'ά πι~έ
πει νά θει&ίϊε^ται ώς δεχόμενον
προκειμένον
Εκτιμήσεως τού αντσΰ περιουσια
ίίθΰ στοιχείον λόγω πωλήσεως
Καί τουτο διότι τά πρωφανώς ί-
ΙΧασπ'κιώτερα ΚΌΐτή·>ια ύπιολογι-
ίτμοΰ τής άξίας Τ3υ διά τή ι πε-
τής κληρενομικής μ^τσ-
δέν θά π^έπει νά ίαπχθ-
ουν είς την περίπτωσιν τή,ς μιετα
6ι6άσεως λόγω πωλήσεως.
Καθ* όσον άβ>αοά έ 5 άλλου τίι«»
καταβολήν τοΰ φόρον και τούτο
θά πρέιπει νά ισχύση καί διά τ" ■
φορολογίαν καΐ τών προ ι κων κα!
των δωοεων σκόπιμος θά ήτο γι
διείρυινσις τού νρόνου καταΐβολήι-
ποΰ είναι σήμερον όκτώ (617, τή
άκ)οί6ειαν 7) έξάμηνα δεδομένου
ότι δέν ποόκειται πειρΐ κτήσεως
ιείσοδήματος
στοιχείων. Ταυτο'χρόνωΓ ΊσοΐΓ &σ
πρέπει νά καβοΐιισθί) νομοθετ.κιίις
ότι πέιοαν ενός άξιολόγον ποσοί)
(50 γ, 100 χιλιάδων λ χ.) φόοου
ή είς δόσεις καταβολή θά πεέπει
νά άποτελή δικιαίωμα τοΰ φορο-
λογουμένου κιαί δχι παραχώρη¬
σιν τού Οικονομικόν Έφόοου. μ'1
ι!—ιβαοννομένων των δοσεων διά
τόκοι». ώς ιόΙλλΜ'στε ίσχύει καί
προκειμένον πείί αλλων φοροΐλογ.
ών ή καταβολί»ν των οποίων κλι-
μαικοΰται είς δόσεις (είσόδημα λ
χ.) Τό γεγονός ότι νομίμως κα¬
ταβάλλεται· ιοατόπιν σχετικής ά
ποφάσεως τής διοικήσεως 6 όφε
γορεί ύπέο τήτ μή έπιβολής έπι-
λόμενος φότος κατά δόσεις σννη
βαίίύνσεως έκ τόκων καί μάλιστα
ΰ';·ηλών. ί·τοι 9%.
Αί αύται πσραιτηοήσεΐΓ πεοί
που ©3(, ήτο δι/νατόν νά θιατιτπω
π,οοκε μίνοιυ
ότι ττροτίβεται νά ό-
/οοάση τό άκίνητον νά
ντ) Α άομοδία Έ<ροθ'ία εί»; εκτίμη¬ σιν τής άγοραίας άξίας τού ώσ:ε νά την γνωρίζη — καί συνεπώς κιαί νά την δηλώνη — ό ένιδιαφε ρόμενος άπαλλοισσίμε'.ος έκιτός τής έταιρίας λαμβάνηται υπό τού μαναδικοΰ μετοχον αυτής, δηλαδή τής ΕΤΒΑ. Ποόκ€ΐται· έν άλλοις λόγοις. πε|ρί τής Τραπέζης' είς την όποιαν ένετέθη υπό τού Κ.ράτουις ή έξυγίανισις. άναδιοργά νωσις ««ί άνόηττυξις τής Έλληινι- κής βιομηχανίας καί. ιδιαιτέρως. Γίής έπαρχιοικής. Πρός επίτευξιν τοΰ στάχου τούτου- ή Τραπέζα δια θέτει δχι μόνον έπαρκή κεφάλαια· άλλά καί. κατά τεκμήιριον, στελέχη ανωτέρας οΐκονομΐικής. όΊργοκοιτι- κής. διοικήσεως και διαχειριστι- κής μορφώσεως «αί έμπειρίας. Άλλ' έν τοιαύτη περιπτώσει· τί βεται τό δεύτερον έρωτημα: Πώς ενας πιστοδοτικός οργανισμός· μέ τοιούτον έξοπλισμόν είς κεφάλαια καί έμψυχον υλικόν· διαλαλεΐ δτ>μο
σίως την άποτνχίαν τον νά κιροπή
ση έν ζωή μίαν ιδικήν τού βιομηχα
άνήκουσαν είς ϊνα διαρκώς
ς ή ς
τώ; έίλλων κα' ώττό τάς έττιδαού^ άνατττυσσόμβνον ικλάδον;
σεις λόγω άνον.ο 6οΪγ δη,λώσεως Έν όψει τού κινδύνου διαλύσε-
Παρσλλήλως ιχιαϊ έώ' όσον ή έ ως τής βιομηχανίας. οί ΐπτεύθυνοι
4>ο|5μογί> τής προεκτιμήσεως «ρι- τταράγσντες τού Βόλου· σταθμίζον
θ ώς δΐίσχεαής καΐ συνεχισθή, τ«ς τάς δυσμενεΐς συνεττείας διά
τάσιν τούθεματος. ττοός άναζήτη
άς κα'ι άμοιβαίων διακηρύζεων πι-
οτής προωθήσεως τών άρχών καί
τάσιν τούθεματος. ττοός άναζήτη- . . ., .
σ,ν λύσεως. Αρνοθνται δέ νά ττ«- ' σκ0ΓΙΓί?ν ?*ς σννδεσε«ς ,του
νά υπάρξη καί δτι μόνη
διέξοδος εϊνιαι η διάλυσις τί|ς βιο Εέλλος.
μηχανιας.
Βο6αίως. α—οστολή τής ΕΤΒΑ
Ή εισοδος είς τό 10ον έτος
, -,™».^.,, ,.1Λ --"γ ουνωδευύθη απλώς —βεβαίως
δεν είναι νά αναλισκη τα κεφά- ι '
λαιά της είς νεκρονς οίκονομιικούς δεν έορτάΖονται όλαι αί έπέτειοι
τομεϊς, όπως τά ροδάκινα, χώρον τών εξωτερικών σχέσεων
ό τοματοπολτός πρό τινος, οί οί τής Κοινότητος καθίσταται άντιλη
νοι καί τά αλευρα προσφάτως, πτή όν ληφθή ύπ' όψιν δτι μέ τήν
ηού εκκινούν μέν βεβαίως άπό διεύρυνσιν τής Κοινότητος καί
καθαρώς οικονομικάς έκτιμήσεις
άνταγωνιστών εντός τής Ε Ο.Κ.,
ττερι
Πανηγυρ'σμθύ(: -
_ .^, .. ..,.».,, -^ ..—. τ εφαρμογήν, άπό Έλληνι-
όριστικως νεκρόν οργανισμου ή α
,πλώς πρόκί/ιται πφί... νεκροφα- κης Π
νεάας ή όποία υπό καταλλήλους σειράν
πλευράς, τής έβδόμης κατά
άλλ' ύπογραμμίζουν ταυτοχρόνως
τό γεγονός ότι καί τά επί μέρους
προδλήματα έφαρμογής τής συμ¬
φωνίας έπηρεάΖονται άπό τάς γε
νικωτέρας έκτιμήσεις της.
χωρών
ται αμέσως τά συμφέροντα
τής
Ελλάδος καί ειδικώς τά έξαγωγι
κά πλεονεκτήματα τά όποϊα είχεν
έπιτύχει αυτή ώς πρώτη «συνδε-
χώρα έξ ού αλλωστε προ
εβλέφθη είς τήν συμφωνίαν είδι-
Δεν πρόκειτα. νά έπαναλάβω- κή διαδιΚασία διαβουλεύσεων Έλ
μειώσεως κατά 10% τών ' Μεν έδω άναλυτικώς τά στοιχεϊα λάδθ£. καί Κοινότητος πρός δια-
νέου την θέσιΤ τη^ δασΜων έπί έμπορευμάτων είσαγο 'τα όποία συνθέτου τήν είκόνα φυλαΕιν τών κεκλημένων δικαίω-
Ι τών σχέσεων τής Ελλάδος καί ματων τήί. πρώτη(;.
"Ανεξαρτήτως πάντως τών έν-
είς την ένεργόν ζωήν; Καί. «οατ' μένων άπό τήν Κοινότητα καί ύ-
ακολουθίαν, μή—ως πρό τού έντα- παγομένων από τήν Κοινότητα καί ! ΓΠε Κοινότητος είς τά πλαίσια
φιοχτμοΰ θά ήτο σκόττιμος μία ά- . „
„ < ζ_ β « δ^ ύπαγομενων εις το καθεστως της κομη βρευν«. ωστε νά εττι βεβαιωθή Υ Η μ—ά τΐρό—όν άδιαμφισβήτηταν ό 12ετοϋς προθεσμίας όλοκληρωτι- τής Συνδέσεως, τά όποϊα άλλω- δεχομένων προδλημάτων τά όποϊα ότε είναι γνωστά. Υπενθυμι2ομεν αναφϋΟνΤαι είο τήν διαδικασίαν έ- θάνβτος^καί νά άττοκλεισθή ττάσα Κης δασμολογικής άπελευθερώσε-[ ε»ονον επ' εύκαιρία όσα όρθότατα φαρμ0γής τής συνθήκης τών Ά- ως Με την νέαν αυτήν μοίωσιν | υπεγράμμισε πρό έτους περίπου, θηνών, οίκονομικής ή μή φύσεως, ίσχύουσα διαδικασία τού ιέΐλέγ | οΙκονομί«ν τής ττεριοχής έξ κινδυνοι/ς της επ,. γ | δίκαιον θά ήτο τ^ λεγόμε-' έ«δεχομένηις διαλύσεως τής βιομη χου κιαιτότην δηλώσ,εως σκόιτΓΐμον ,' χανίας. εξεδήλωσαν ττ|ρό μηνών την να σνγκριτΐΝά στο.χεία διά την "*βε»η· ν" Αναλά,βουν τάς μετο- έκτίμη,σιν τής άγοραίας άξίαο με'χάς' ^ «ι»ίκησιν καϊ τους έττι- ταδιβασθέντος άκ,νήτου νά 'μήν [ Χ"1"·"""^ κινδυνοι/ς της επ, άττστελοΰν «άττόο|3ητθ!» είς την δι όΐθεσιν ιχόνον τού ενός έκ των «άν τιδίιοων»( τού Οίικονομικεύ Έφό- [:οι;. Άλλά νά τίθενται ύττ' όψιν κιαί τού φορολογουμένου δχι δέ μόνον έκείνα τά άττοΐα ένδεχομέ περίπτωσις νεκιροφανείας; Διότι τό γβνικώτεραν οίκιονομικόν κοι | κοινωνικόν συμφέρον επιβάλλει νά τών ίσχυόντων κατά την έναρξιν ( άττοκλεισθή > λύσις τής διαλύσεως εφαρμοΥής τής συμφωνίας δα-
1 έφ δσον ΐττηάρχει. έστω καί μικρά
ΐΓ,θανιότης άνευρέσεως αλλης δ.ε-
ξόδου. Έπιειιδή. βασικώς, ή διάλυ φθάνει πλέον τό 70%, τό δέ άπο·
σις μ.άς έττιχε.ιοήσεως είναι λύ- μενον μ|Κρον ύπολοιπον θα αρθη
σις άνοιρθόδοξος καί άντιφατι«ή.
έν συσχετ,σμώ μέ την όλην τπροσ εί£: τΡείί; έτησίας δόσεις.
ττάθειαν βιομηχανΐικιήις άναιτττύξεως ,Απομένουν δηλαδή μόλις τρία
Π συνολική μείωσίς των
Τής πλή<)0υς πασχολήσεως. ΚΙΝΗΤΡΑ-ΠΑΠΔΕΣ Ώς κίνητ,ρα δ^ά την δημιονργί- £νώ αφήνετο» νά νοηθή ώς δεδο- έτη πρό τής όλοκληρωτ,κής έξα- φανίσεως τών δαομών προκειμέ- νου περ'ι τών έμπορευμάτων τής , κατηγορίας αυτής — δηλαδή έμ πορευμάτων μή παραγομιένων έν ι Ελλάδι κατά τόν χρόνον συνάψε- ς ηρα ^ ην ημιοργ £νώ αφήεο» νά νοηθή ώς δε νως χοησιμοττοιει Λ φϋ>οτεχικος Ι αν μεγάλων οίκονομικών μονάδων ' μένον. μή -ρακντττον δμως ΰττό ω£: τΠε συμφωνίας καί δέκα τρία
έλογκτής άλλά καϊ δσα. ~?όσφο . -αρε-<έβΓ»σαν. ί-ό τού ώρθρου | τού άρχ.κού νόμου 3765)57. δτ. τήν κατακρήμνισιν τών προστατευ β& δ ί Ι 2 ΝΑ ά ρ | ρχ μ βε&α,ως δα την περί-«-,ν. Ι 12 τοθ Ν.Α. 3765)57. ύπκ> ώρι- ή ύττέρβασ.ς τού 25% συνεττάγε-
κΐίίνιη ώς άναγχαία ό φορολογού
μενος.
σμένοος τίίροι/ποθεσεις φορολογιικσΐ
δΐΐΐυκολύνισεις καί
ιτιρος Όμορρύθμους
όπταλλαγαί
'Εταιρείας.
ΑΠΟΘΕιΜΑΤΙΚΟΝ
ΚιΕΦΑΛΑΙΟΝ
Ο1ΚΟΔΟΜΙΚΩΝ
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ
| μετατρεπομέινας βάσει τού άνωτέ-
ι ρω Ν.Δ. είς Άνωνύμονς. Μία
ι τών προϋποθέσ'εων ήτο ή διατή-
| ρήσις των μετοχών όνομαστικών·
επί δετίαν ά—ό τής μεταιτροττής.
ται τκλήρη άρσιν των κινήτρων.
τικών δασμολογικων τειχών διά
την
Ή στενή έρμηνιία τού ανωτέρω | αΰτό τούτο
νόμου είς τό σημείον τούτο, ήτις
Τό ώς ανω δίοθρον τού Ν.Δ. τά προιόντα άντίστοιχα τών όποί-
34)1968 τκχρέχει εϋεργέτημα είς ων παρήγοντο καί παράγονται είς
ωρισμένην μόνον κατηγορίαν ποσο
στοι/ μετα&ΐ'&ασεων όνομαστικων
μετοχών 'καί λαμβάνει ώς δεβο-
μενην μίαν έρμηνείαν τού Ν.Δ.
3765)57 μή πιροκύτττονσαν άπό
το αρχικον Νομοθ.
αί πέρυσι, άπό τής στήλης αύ
είχεν έπιχειρηθη μία είλικρι-
καϊ σαφής τοποθέτησις ώρι-
κατά τήν πρώτην πανηγυρικήν ου έπ! ένος θέματος δέν θά πρέπε.
νεδρίασιν τοϋ Συμβουλίου Ένερ- να ύπάρχη αμφισβήτησις ή διαφω-
γοϋ Πληθυσμοϋ ό τότε ύπουργός ' νία ·Επ1 το0 δτ| ή θέσις τής Έλ
Συντονισμοϋ καί νυν Άντιπρόε- [λάδος καί τής Έλληνικής οΐκονο-
δρος τής Κυβερνήσεως κ. Νικ.
ΜακαρέΕος αναφορικώς πρός τά
μέσα διά τών οποίων έπιδιώκεται
δέν είναι λογικώς δυνατόν
νά αναστηθή άλλοϋ παρά μόνον
έντός τής Δυτικής Εϋρώπης καί,
ή επίτευξις τών σκοπών, τής συμ 'εί(; την παρούσαν φάσιν έντός τής
ψωνας συνδέσεως τά οποΐα προσ Κοινής Άγοράς. Καί ότι ουδείς
διώρΐσεν ώς ακολούθως: Πρώτον
ή τελωνειακή ενωσι. Δεύτερον
ή εναρμόνισις τής πολιτικής τών
δύο μερών είς τήν γεωργίαν, τήν
άπασχόλησιν, τάς μεταφοράςΐ
κ.λπ. καί τρίτον, ή χρηματοδότη-
σις τής Έλληνικής οίκονομίας
ΰλλος προσανατολισμός, υπό τάς
παροϋσας διεθνεΐς συνθήκας εί¬
ναι δυνατόν νά εξυπηρετήση πλη
ρέστερον τά μακροχρόνια συμφέ
ίροντα τής Έλληνικής οίκονομίας
[καί τής άναπτύξεως Ημπορεί βε
διά τών προβλεπομένων υπό τοϋ
πρωτοκόλλου 19 ποσών.
Καί ύπογραμμι'Ζομεν δι" άλλην
μίαν φοράν, ότι ώς είναι αύτονό
ητσν ή πλήρης άξιοποίησις τής
συμφωνίας συνδέσεως ημπορεί
νά προέλθη μόνον άπό τήν όλο-
Π | βοως κκχί έπι6άλλετ<χι νά ττροωθη Τό ΰπαυογεΐον Κοινωνόν Ύπη ! στικοΰ έπιχειρήματος υπέρ αϋ- εσι»ν· δι' έγκνκλίου τού ττο,-κ ί ^ — θεωρΐΐται έ~αρκής καΐ έφαιρ σμένων προβλημάτων σχετικών μέ | κληρωτικήν καί άνεπιφύλακτον καί μόνη — ανευ ετέρου οΰσια-[ ά-ό μίαν κατά την γνώμην μας Τήν εφαρμογήν τής συμφωνίας εφαρμογήν της είς όλους τούς έγκνκλίου τού —0ι3>,
τάς Νΐΐια^χίαΓ τού Κράτους καΐ
τα Τμηματα Κοιινωνιικών 'Υπη,οεσι-
ών γνω.τίζει ότι οί οϊκθδομκ'ί συν
εταιρ-ισμοί ύτηοχρεούντα·· κατά τάς
διατάξεις τσθ άρΡιοου 14 τού Νό¬
μου 602)1915ι δπως σχηματίσουν
άποθεματ
άπαγορεύει. ουτε τι-
μωρεί τήν μεταβίβασιν των όνο-
μαστΐκών μεταχών. αί οποίαι· ώς
μιικαυ
Νο
Κ,ρατονς
συνδέσεως
ώς τούς δ,έγοαψε είς την
γνωστόν, μεταβιβάζονται νομοτύ-[ όίρσεως των ικινήτιρων άνατρέχει
δοθε7σο^τώ~79ο7. ήτοι 'μετάΎθ ΥπεΥραμμί2ετο τότε ότι ή φάσ.ς προαναφερθείσαν όμιλίαν του ό
τό αύτό αΡ- είς τήν οποίαν εύριοκόμεθα άπό κ' Μακαρέ2ος.
απόψεως συνδέσεως έχαρακτηρί- Ι Όφείλομεν άκόμη νά προσθέ-
ί,τίαν. Επί
ρθρον 10 όρίζει δτι ή ίσχύς τής
θουν μρρφαί καΐ μέθοδοι συνερ-
'γασίας καί μέ άλλας γεωγραφικάς
περιοχάς καί οικονομικάς ένότη-
τας άλλ' ή όργανική ένταξις τής
Έλληνικής οίκονομίας δέν ημπο¬
ρεί νά άναΖητηθή οϋτε είς τήν "Α
φρικήν, οϋτε είς τήν Αμερικήν,
οϋτε είς τήν Ασίαν.
ττως καϊ έν γνώσει τής Φορολο-
γούστ,ς 'Αρχης.
'Ένδεκα ετη μετά τήν εκδοσΐ'
ρολογίας τών μεταβι6α?οιιένω^ ά -ποίον νά πείΐιέι^εται το 10% τού ί 0,7» ιΤ^ΓΤ '"""'-'^Γ"1 '" 1'"'~1
,., ." κ. .,, ' 34)1968. δια τού αρθρον 10 τού
κπητων λόγω ουστασεως -=ο.- λαχστον των έτη,α,,ων «,βαοών , Ο7ϊοίθϋ ή μετββ,βασ,ς μετοχών '
«αν ένω παοαε.μενου πεο, τη,: «ρ5«ν των_ μεχρ,ς ότον τούτο | δι{-ομένων υπό τοΰ αρθρον 12
φορολογιας των £«1>ε«ν τα κρ: τ ι φθάση το συνςλον των μερί?«; το0 ΝΔ 3765)57. έφ' όσον έν
ρια δ.αφέρουν μολονότι καί είς Έκ τοθ τοοκΓτικοΰ άποθεματ,κοΰ κε τώ συνόλω των δέν ύπ^ρβαίνούν τό
την περίπτωσιν αύτην ·'. διιύρνν- (φαλαιου. το
V*
κατατίθετα. είς τό 25% αυτών, δέν συνεπάγετα^ αο-
τοθ χρόνον καταδολήΓ τού / Δημόσιον Ταμείον τής εάοας τοΰ —ν των. υπό μορφήν φορολογι
ΣυνεταηισμοΟ καΐ τά % παοαμέ- κων άτΓοΛλαγών καί δίίυκολύνσε
νούν άδιάθετα· κατατιθέμε'να είς ων. ικανήτΐρων τού Ν.Δ. 3765)57·
πήν Τράπεζαν τής Ελλάδος.
είς τόν χρόνον ίσχυος τοΰ άρχΓ Ζετο άπό ωρισμένας θεμελιώδεις
οτι α' προαναφερθεϊσαι γε
έΕελίίεις αί οποίαι
κου Ν.Δ. 3765) 1957.
Τοιουτοτρόπως, έπέρχεται. δλως
άντισννταγματικώς. άναδρομι^ή. 6λλαι Μέν είς τάς ένδοκοινοτικάς
βοΐρεΐα καΐ >κο—αστρεπτιική φορολό σχέσεις έν συναρτήσει μέ ώρισμέ
των οποίων να βα0|κά έσωτερικα ηροβλήματα |°μ°ν κ°θιστοϋν 6τι μάλλον έπιτα
ενδεχ
τής
σις
φεΐ >ου κια ί
σεων άπό
Θεωρηιθή
άπαλλσνή των δό-
θά ττιοέπει νά
άνταποκ,ρινομένη καΐ
έδώ εί γ τρν φύσιν τής μεταβιβά
σεως.
Η ΦΟιΡΟΛΟΓΙΑ
ΜΕΤΑΒΙιΒΑΣΕΩΝ
Αί τγαοοτηρτσιεΐς επί τή.- έν
Λόγω φο·>ο·λ<3-γίαο παγίας πηγής άντιδικίας μετο·ξύ φοροτεχνικ^ν όργανον καί ΰπσ<ειμένων εις φό ρον δέν άιναΦέοονται είς τό ΰΦιτς ΓΓής ίπιβαούνσεως άλλά κυι.ιίως ε'ς την διαδϋκσσίαν τΓς έκτ μήσεωι, τής ύΖ'αΓ. των μεταβιβΛ'ομέ.11» άκινήτων ΰτρό ττ}ς φοοοτεχνΐι^ήΓ ύ πηρεσίας. Ώς γν6#στάν· Α. φορολογία Ατι- βάλλεται επί τί γ άγοϊαίας ά*Μ άς τώ/ μετοββιδα^ομένων ά.<ιν»Ί- των·· μέ βάσιν την αρχήν δτι και αν άκόιιη ό άγοοάζων έπωφΐλθ'ό μενος έν&χομίνως ωρισμένων ύ- τΓουοειμενιικιών της Γοινο μ*™ΧΟ, ^ ,*χΚ*ς κ με,οψηψιαις και, ίσως· εις ά,ν,υπο- αΛΛΟ1 ειι> τας·
πτον προ τής εκδόσεως τού νέου τητος μέ τόν υπόλοιπον κόσμον ι θ*1ισιν τπις οννδεοτεως. Τουτο ί-
""" '
σαν νομοτνπως τάς μετοχάς των
Έλλά-
κιατά συνολικόν ποσοστόν πλέον δος καί Κοινότητος. Καί αί τρείς
δμως κατηγορίαι έΕελίΕεων είχον
Βασικός προσανατολισμός τής
Ελλάδος, ώς μικράς χώρας, θά
πρέπει νά είναι ή υπό άνταγωνι¬
στικάς διεθνώς συνθήκας άνάπτυ
ζις τής παραγωγής ωρισμένων
προϊόντων δι' έΕαγωγάς Καί ή
περισσότερον πρόσφοροο όγορά,
επί τής βάσεως αυτής είναι άναμ
φιβόλως ή Δυτικοευρωπαϊκή άγο
ρά, ή άκριβέστερον ή δυναμικώς
σχ'ύει Ίσως περισσότερον προκει- έΕελισσομένη Κοινή Άγορά, τών
' μένου περί τών έΕελί£εων πού 6 σήμερον καί τών 10 αυριον μέ
άνεφέροντο νεώτεραι έξελίξεις καί έντός
τής Κοινότητος καί είς τάς σχέ·
σεις της μέ τόν εξωτερικόν κό-
αν |αν
οώ.
τοΰ 25%.
ΑιΦΟΡΟΛθΓΗΤΟΣ
Ε3ΚΠΤΠΣΙΣ ΕΠ,ΑΡιΧΙΑΚΩΝί
ιΚΑΠΝΟ ΒΙΟΜΗΧ ΑΝ Ι ΩΝ
Αίίυκρινίσπς τού Ύττ. Οίκον, δι'
σναπροσσρμογην
Ή π~ο&>ι£ΐπο·ιιένη ύττο των πο·ο-
στς:τΒΐ»τικών τί.ς έπα-ιχια<ιή- καπτνη , ^α ί'.''*υ.ιό:ται εί 6 ομ»ϊχανί'ας δατάε-ο^ άφ»?ολόγη 'ε^ιμένην περίπτωσιν σιτ/ ιά π- τος εκηττωσΐΓ υπέρ των κςτττνεμτΓ3 ι(0 ί"'->σιε"''ό: στοιχεϊα τνγχάνονν ττ«
ρικών έπιχεΐ-ιήσεων ΰπολεγίζετοα 'νΐΓ! διά την άνώνυμον έταιρεία ·
ι επί μόνβυ τού είσοδήματος έκ τής , ωστε άντΐ άνοπτοα'σα»μογής τής
Ι έπ·ε|ιργασίοΐς έζαγωγίμων κα- ^ίί ύ ά δύ έ
' πνών είς Λ,ύλλα. Π.-οκ«;μίνον —ο] '
μικτών κο—νεμποιοικών έπιχειρηο:
ων. δηλαδη έτπχε^ιίο-εων άσκου-
σών καί αλλη,- «ο?φή: δ.ραστηιο.1 > κι—τοώσης ύττεραξίαο
τητας. -λην τή'ς άνωτέ.τω πρέπε ι : Τοοτο εντέλλεται τό ΰπονϋγΐϊον
' 0Κ0ομώ δ' ίΐλί ού
άντικειμεν
έπιτιτγχάνει τιμήν, άκό
μη καί είτ πεοίηττ«σιν δημοσΐ!:ι.'
πλειστηριασμοο, χαμηλότερον τής
πΐραγματικής (άγοραίας) άξί&ς
/τού άκινήχοιι τό Δημόσιον δ κοα
ούται νά είσπιράξη τόν φό,ρον ό
οποίος ιάναλογε; επί ττ»ς πραγμιχ
τικής άξίας τού ακινήτου.
Καί μέχοις έδώ μέν ο·)δεμα λο
γική αντίρρησις. Αί άντιδικιίαι
όΐρχίζουν είς τό στάδιον τής έκ
κντον
Καθ1 όσον άφαοά έξ άλλου τάς ' τιμήσεώς της ύ-ό των φοροτε-
^Υροτικάς περιουσίας πλήν τής ' Κνικών άογάνων. Δέν είναι ΰπεο
θέσεως τού άφορολογήτον πό- ] βολή νά λεχθή δτι ουδέποτε σι<μ °οΰ συν τοίς άλλο γ καί ώς κι· πίσττει ώς π.οός τήν αξίαν τσΰ με "ΙΊΐραυ σνγηρατήστως τού άγροτι ταβιβαζομένοιι ακινήτου ι^ δήλωσις "^ ττληθυσμοΰ θά ποέπει πιθ?- ! τού ΰποχρέον πρός την κυίσιν τοά ""ί νά μελετηβή Κα1 τροποποίησις τοΰ φοοοτεχνιοΰ έλεγτοΰ. Κατ' ου °υ ίσχυοντος καθεστώτος είς τοο ο·ίαν οώδέποτε ι» ϊσωις σπανώτα- Ον ώστε τό άφορολογήτον νά πσ τα τ; φοοοτεχνική ΰπηιοεσία άποδε- χετβο είς λογικιά έπίπεδα δχι χεται ώς είλικρινή καί άντιικει-.,___ ι τού σ-υνόλου τής κληρονομίας Ι μβνιικήν την δήλωσιν τού φορολο- στικά) τούτων νά δύνανται να· τά Οττό τοι} αοθϊοκ : ' του ΑΝ· 148)67 τταρεχόμενΓ. κίντιτ^α επί της προ 0ιΚι0νομ'κών δι' νοιιρ-^ίας καί τού δ'οχΜΐρίζωνται τά έκ τών τούτων ε!σοδήματα καί να ύπολογζεται επ" αυτών ή άφο· ,' ^''^αΓ-· & άφαι^ιιής ύττο&λη9έ-- £κπττωσ;ς. τοζ' έρτντηματος σχετιικ.ώζ μέ τή·1 άν'θ3προσο):μογήν περιουισιακών Αυτά εδέχθη διά τής ύπ' αριθ¬ μόν 3143)71 αποφάσεως τον το Β' Τμήμα τού Συμβονλίου της Έ- πικιρατείας. υ-τοιχείων βάσει των ώς ανω δια τ&ξεων. Ώς γνωστόν αί διατάξεΐς σΰ ΚΑΤΑ ΤΟ Α' 6ΜΗΝΟΝ 1971 έντός πενταετίαο άπά τή- «'3,, δτ. τό σύνελον της ώλιευ- τ.κής ττοΐ,αγωγής των μηχανοκ,νή των επαγγελματικήν άλ1ευτ,κών σκαφών θαλάσσης· ίππ©δυνάμεως 20 Η Ρ καί (ττεριλαμβάνον- ων γοί άπασαι αί τιράται καί τά γρι- άνεξα,ρτήτως ίπποδιηιάμε. άνήλθε διά τό πρώτον έξάμη τών άκινήτων παιγίων έγκατοοστάσε των μηχανημάτων ί άναπροσαρμογής προ επί πλέον άξία των «νοο περιουσιακιών στοιχείων κε ως) ή ρ ξμη νόν τού 197ι είς 35.025 τόννοι/ς Φ^λείΐοττοΐιεΐτα οβ^ανομένοΐί άντι (προσωρινά στο,χεϊα) Εναντι 30 στοίχως τού μετοχικοΰ κιεφαλαίου 207 καί 32.024 τόνινω^ των άντι- Διά των ανωτέρω διατάξεως πά στοίχων έξαμήνων 1970 (πρόσω- ρέχεται δηλαδή ή εύχέρεια είς τάς ρ,ινά στοιχεία) καί τό 1969 (όρι- άνωννμους έται,ρείας δττως άνα ττροσαιρμόσουν τά πάγια περιου κ.λ π ) ττλΓν -ϋν μηχοονημάτων κι?' -Γ,ν-οΐ"τονι. ΐΐ.1 έ'. αν 0—· ρν'ίον· ύατό ταΓ, ο,νΐϊρφη:οιΐ<··3Γ- έν τό ώς ανω νάμω ποοί>ττοβέο·ε ς
:'α* πει τ^ισμοϋς.
καί εχουν άμεσον ή έμμεσον συν-
άρτησιν πρός τήν πορείαν κα'ι τάς
προοπτικάς τής συνδέσεως. Άπό
τής πλευρδς αυτής χρήσιμον εί¬
ναι νά ίδωμεν ποϊαι μεταβολαί έ-
ι
σημιώθησαν είς τούς τρείς αντϊούς
τορεϊς κατά τόδιαρρεθσαν διάστη-
μα.
Είς ότι όφορά τάς ένδοκοινοτι-
κάς σχέσεις θά ήμποροϋσε κανείς
νά είπη ότι παρά τήν μικράν δο-
"Εν ο'ιεΐ &μκ<- ες ΤΓν "Λ νίζεται Ι κιμασίαν των έξ άφορμής τής διε νομισματικής κρίσεως κα'ι ήτο της καΐ τεϋ έ*τ« τού νόμου σ<οπ;Γ<. ίο-εκς υπο τϋν ά 'τών ε"έτρων Νίξον ούσιαστικώς ε- έταιοειών τήτ πραγματι Εήλθον περισσότερον ένισχυμέναι αί δέ διαρθρωτικαί διαδικασιαι διά κατά .-ητίνν δάτα?ιν το"< τΠν ούσιαστικήν οικονομικήν - τ^.! πογίων πεαιουσιακών καί έν συνεχεία πολιτικήν— ένο- κης πεοΐΓ'^σΐϋΤ"ρ- τω; κοτΓττά- , „ ,· , ■ μ .ι Τί έννοιολογικ^ν στοιχεϊεν τής ποίησιν προώθησαν έτι περαιτέρω διαρκοϋντος τοϋ έτους. Είς τον τομέα τών εξωτερικών σχέσεων τό συνταρακτικόν νεώτε- ιό' ί,ίέοτου έκ τούτων «αί ούχίΡον στοιχείον είναι ή τελική συμ διά τήν ένταξιν είς τήν Κοι ΰΐι-'κρσιως των παγΐων «πλϊ.' στοχείΐοι/ άητά των έμπορευ ^τίμων τοιούτων, καταλήγει δέο^ είς τόν ποοοριτ Είς τ·» αν ταυτα είναι κινητά η ΐΐκί.ητα. Οΰτω ένώ τά ■'ήπε5ι ' . _ διά μίαν άνώνυμον έ™."ί«ν εί/0"1™ Της ΜεγάλΐΊς ΒΡ"ανν,ας να δννατόν. νί< χοησιμαιτοιούνται ιΚα' βΡαδύτεΡθΐ ώς πιστεύεται, ό- διά τάς άνάγκο-ς τήρ έκμεταλλευ λοκλήρου τής ζώνης των Έπτά γε οιε·-/Γ βεΐώαούυενα πάγια κο<ϊ υπο- γονός τό οποίον ύπογραμμίζει ότι 'ί^'ΐί."· ί" ΤΓί7(>".ε!;. ^ν"Ρ°Ιή διαδικα°!°' ευρυτέρας ένοπο,ή-
τοϋ δυτικοευρωπαικοϋ χώ-
γαταπωλησίαν οίκοπέδων· δυνα Ρου βάσει τών πολιτικοοικονομιΐ-
τόν νά προοοίζωνται π-ός μετα ' κων άρχών αί οποίαι είναι ένσω-
ματωμέναι είς τήν Συνθήκην τής
Ρώμης, τήν ίδρυτικήν τής Κοινό-
έτα;:ε
δ>' έτέοοτ/ άνώνυμον
ασχολουμένη» μέ
πώληισιν όπότε θεωροθνται
ρεύσιμα καί δέν ύπόκιεινται είς
άναπιροσαρμογήν.
νημειοΰντα,. ες τόν χώρον των
πρόβλεψιν περαιτέρω άκόμη διευ-
σχέσεων τής Κοινότητος μέ τόν ρύνσεως.
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΕΡίΟΒΐΟΜΚΧΑΝίχΚ ΚΜ ΤΩΝ
ΚΛΩΣΤΟΤφΑΝΪΟΥΡΓΩΝ
Σειράν ύπομινημάτων πρός τούς Οίκονομικών. δι' έγγράφθυ του
άρμοδίονς ϋπουιργοΰς υπέβαλεν η τηρός τόν Σύνιδεσμον Έριοβιομη-
Πανελλήνιος "Ενωσις Βιομηχάνων χάνων. άπαντα είς ίητόμνημά τού
Κλωστονφαντουργών. πρός έπίλυ- < σχετικόν μέ την καθνστερ«ισιν έ·· σιν προ&λημάτων. άπασχολούντω»» ( πκττροφής δασμών φόρων κλπ. έ- τ όν ικλάδον. ποΰ έκικρεμοΰν άπό ι πί πρώτων ύλών χρησιμοττοιηθει- καΐιροΰ. Οί/τω. διά τοΰ πρώτον, πρός τό υπουργείον Οικονομ (Κων υτρομνη,ματός της. ή "Ενωσις ζη¬ τεί την Ματά τό ήμισυ μείωσιν των καταβαλλομένων τ«λών χαρ- τοσήμοι/. κατά την υπό των οιο- μηχανικών φορεων, εισαγωγήν μη- χανικών Φορέων. εισαγωγήν μη,χοι ν ι κου έξοπλισμοΰ. βάσει τού Ν. Δ. 791)70. τφοβλεποντος την ε¬ πί μειωμένιω ικατά 50% δασμώ πραγματοποίηισιν των έν λόγω εί σαγωγών. Δι" έτερον πρός τό υπουργείον Έθνΐικιής Οίκονομίας ύπομνήμα- τος της. ή "Ενωσις ζητεί όπως τό μειωμένον τιμολόγιον διομηχανι- κον ιρεύματος. πού ίσχύει προιοει- μένον περί τής κινήσεως των μη χανών τών μονάδων τού κλάδον, έπεκταθή καί είς τούς βοηθητικοϋς σών διά την παραγωγήν πΐροϊόιν των έξαχθέντων είς την άλλοδα πιήν. Τό υπουργείον άναγνωρίζει ότι εσημειώθησαν σημαντικαί κα- θικττερήσεις (ούχι δμως επί δω- δβκάμηνον) κνρίως είς τάς διεν- θύνσεις Τελωνείων Πειραιώς καί Θεσσαλονίκης, όφειλόμεναι κιυρί- ως είς εξάντλησιν των δι,ά τό 1971 τηροβλεφθειοιών πιστώσεων κατόπιν τής σημαντικής αυξήσεως τοΰ δγ- κου των έξαχθέντων. Προστίθεται δτι τό θέμα φερεται πρός οριστι¬ κήν ρύθμισιν· διά νέων ων. προσλήψεως νέων ύπαλλή- λων καί σνστάσεως ομάδος ίρ-γα· πρός σύνταξιν νέου σχεδίοκ Δασμολογικον Κώδιικος κλπ, ΗΛΕΚΤΡΟ'ΝΙΚΟΙ ΥΠΟΛΟΠΣΤΑΙ ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ χώρους των έργοστασίωιν — γρο) | Τό μεγαλύτΕ,ρον είς τόν κόσμον ψεΐα· ό—οθήικας. κλπ. διά τοθς ό ] δίκτυον ήλεκτιρονικών ΰπαλογι. ποίους Ισχύει τό άπλοΰν ύψηλό- ιτερον Έξ άλλον, ή "Ενωσις έίττανέρ- στών τίροπτεζικού Ιδρύματος. χρη σιμοποιοθμενον <ίδη υπό τής μέγα λυτέρας Ίαΐΐτωνικής Τραπέζης χεται επί παλαιοτέρον αίτήματός ] Σουμιτόμο θά έπεκταθή περαιτί της πρός τό επί θεμάτων βιομη ρω· διά τήις εγκαταστάσεως 4 χανίας υπουργείον Έθνικής 01κο-( προσθέτων συστημάτων ίνλβκτρονι κων ύπολογιστών "Εν Σί "Αρ Σέντσουΐρυ 300 συνολικής άξίας ομού μετά των παρελκομένων τβρ .1 νομίοις. περί έλ£ΐ£έοας μετακινή σεως τών μηχανών έντός των έρ- γοστοχτίω;ν. ό)νευ προηγουμένης πρός τούτο αδείας τού. Έν τ» μεταξύ. τό ώ-ονργιϊον' ρίων δραχμών. ματικών μονάδων· 282 έκατομμι*

'Αναγκαία ή αποκέντροοκ τής
Έλληνικής Βιομηχανίας
«Ή κατανομή των βιομηχανι-
κών δταστηριοτήτων είς τόν ελ¬
ληνικόν χώρον μέ στόχον την συμ
μέτρον πεοιφερειαικήν ανάπτυξιν
πρέπει νά συντελεσθή βάσει μα-
Μροπΐτοθέσμου πιρογραμματισμοθ
δι' £σγα ύποδομής καί μέ όρθο-
λογικήιν έπιλογήν των άστικών
κιέντρων έγκαταστάσεών των τα 6
ποία θά άπσβαύν πόλοι ελξεως
τής βιομηχανίας καί τα όποία θά
προσδιορίσουν τάς πΐ3οσφόροι;ς
δι>μογραφικάς άνακατατάξεις. Είς
την διακήονξιν αύτην προέβη τό
συνελθόν τηροσφάτως είς Πάτρας
Συντονιστικόν Συμβούλιον των
Βιομηχανι κων "Οργανώσεως τό ο¬
ποίον υπό την προεδρίαν τού κ.
Ί. Μητσού. ΐτιροέδοου τοΰ ΣιΕΒ
καί μέ συμμετοχήν τών πυοέδρων
τών Συνδέσμων Β. τΕλλάδος. Θεο*
σαλίας καί Πατοών· συνεζήτησεν
|έπί σειράς θεμάτων τής έλληνι-
κής βιομηχανίας. Τα βασικα έ|
αυτών ήσαν τα εξής:
Ή ανάπτυξις τών υπό διαμόρ
φωσιν βιομηχανικήν πεοιειχιών. Οϊ
έκ—ρόβΜστοι των Συνδέσμων Βιο-
μη,χάνων τών ώς άνω περιοχών·
συνεφώνησαν δπως επιδιωχθή ο
β-ομηχανίας διά την εκποίησιν
συντονισμός τών ένβογειών τής
εΰρυτέρου καΐ μακροπνόου πρπ-
γράμματος —εριφίρειαικής άνο—τύ-
ξεοος. ώς καί διά την προώθησιν
Των ειδικώτερον προβλημάτων των
βΐομηχανικών πεοΐοχών.
Άνσμόοφωσις τών παρασχβθέν-
των βιομηχανίαν κινήτρων. Α¬
πεφασίσθη ή συνΈργασία των ε¬
πί μέρους Συνδέσμων διά την ύ
ποβολήν προτάσεων σχετικώς ηε
τών θεσπισθέντων κινήτρων πΐοός
την βελτίωσιν και τροποποίησιν
τό> σκοπόν τής άναπιροσαρμογής
τών συναψών νόμων. είς τάς πα-
ρούσας ανάγκας έκ,βιομηχανίΐσεως
τής χώρας.
Παλιτική διαμοιρφωοιεως των
τμών τών τιυοϊόντων. Έτονίσθη <5- τι, παρίσταται άνάγκη δπως ή έλληνική βιομηχανία τύχη τής ά παιραιτήτου κατανοήσεως είς την προσπάθειαν διατηρήσεως λογΐ'κοΐ επι—έΐδου τιμών τών προίόντων της. ή όποία κατά μέγα μέοος ίξαυταται έκ τής έναντι τών λοι- ττών νομισμάτων ΐσστιμίας τού δολ λαρίου πρός τό οποίον σννΐδέεται ή βραχμή. Αί αύξομειωσεις των τιμών πρώτον ύλών. αί πληθωρι- στικοα πιέοτεις είς τάς χώρας τής Δ. Εύοώττης καί ό διαφαινόμενος 91 ΟΦΕΙΛΗ Ξ ιν ής ] άνταγωνΐσμός είς τάς ξένας άγο· ράς είναι φυσιικιόν νά έττηρεάζουν τάς συνθήκας «αί τό κόστος πα- ραγωγής. Συνεργασία τής ελληνικάς μέ την Κοινοτικόν Βιομηχανίαν. Ή συμμετοχή τοθ ΣιΕΒ. είς την "Ε¬ νωσιν των Συνδέσμων Βιομηχά- νων τής ιΚοινιής Άγοράς. ή ό¬ ποία πάρέχει το πλεονέκτημα είς την ελληνικήν βιομηχανίαν νά διο χετεύη τάς άπόψεις της είς την ΕΟΚ καί νά οννεΐργάίεται μέ τα βασικ,ά διο'χιητιικα δργανα αυτής ττροσλαμιβάνιει τίδη μείζονα σημασ! αν μετά την συμμετοχήν είς την ΠΟΥΝΙΣΕ. των Συνδέσμων Βιο- μτϊχάνων. τών ΰπιό ενταξιν τεσσά ρων χωρών. Τό Συντονιστικόν Συμ βούλιον εξέφρασε την ικανοποίη¬ σιν τού "διά την έναρξιν τών σχε τικών έπαφών. Χουήγησις άδειών σκοητιμότη τος ιδρύσεως καί επεκτάσεως βι- ομηχανιών: Τό Συντονιστικόν Συμ βούλιον συνεζήτησε σχετικώς με τάς επιβαλλομένας τροποποιήσεις οποίαι συνιστούν προσκόμματα σειράς ΐσχυουσών διατάξβων. αι είς την περαιτέρω ανάπτυξιν τής βιομηχανικώς παΐ»αγωγής. Τέλος. τό Συμβούλιον απεφάσι¬ σε δττως υποο-τηρίξη την ανάγκην ποοσταισίας τής επαρχιακάς 6ιο- μηΐχοΐνίας. ΕΚΥΡΩΟΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠ'ΟΙΗΣΙΝ ΤΩΝ ΥΠΟΐΠΕΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ Π.ΒΡΙΟΙΧΗΣ ©ΕΣ,ΣΑΛΙΑΣ 'Εκυρωθη διά τού ΰπ' αριθ 1023 νομαθετικοϋ διατάγμοοτος ή άπό 21 Ίουνιίου 1971 ύπογραφεΐ σ« μιεταξύ τού Δημοσίου καί τής Αιιεθνιούς Τιρατττέ.ζης Άνασυγκιοοτή σεως και Άναπτύξεως σύμβασις δανείον διά την άξιοποίησιν τών ΰπογείων υδάτων τής πεοιοχιής ΘεσσαλΙίας πρός αρδευσιν 40.000 στρεμμάτων. Πρός τόν σκοπόν αυτόν θά διε ν)ί)3γηθοϋν 1.600 πεοίπου βαθεΐαι γεωτιρήιοιεις είς την θεσσαλικήν ττε διάδα. Τό έργον ύπολογίζεται νά όλοκλη,ρωθή την 30ήν Ίουνίου 1976. 'Υητιεύθυνος φορεϋς τού '£'>·
γου ωρίσθη ·' Ύπιηΐοεσία 'Εγγεί
ών Βελτιώσεων τοϋ ΰπουργείου
Έθνικιής Οικονομ ί άς (τομβύς γε
ωργίας). Ή σχετική συμφων,ία έ
δημοσιευθή είς την Εφημερίδα
τής Κυβερνήσεως (τεΰχος Α' φ.
231)13.11.71).
ό τής Έλληνι·κής Τραπέζης
Βιομηχανικώς Άναπτύξεως έκοι-
νοποιήθησαν -ττοογράμματα πλει-
στη|>;ασμού διά ξενοδοχειακιάς μο
νάδας ικαθυστερούσας τάς έτηιθΐίας
τοκοχρεωλυτικάς δόσεκ:. Καί· ναί
μέν· επί τού παρόντος, πράκειται
περί μεμονωμένων περιπτώσίΐων.
δέν άποικιλείεται. ομως· αυται νά
αύξηθοϋν μελλοντΐ'κώς.
Ύφίστανται. έν ποοκειμένω,
δύο πβρ ιπτώσιει ς:
Πρώτη περίπτωσις Ή κοίθυστέ
ρήσις νά όΦε'ιλετα, είς κακοπιστί
αν. αρμοδίως δ'ατΜστωθεϊσαν κα¬
τόπιν έλέγχου.
Δευτέρα πηίπτωσις: 'Η καθυ¬
στέρησις καταβολήν τής δόσιεως
νά όφείλεται εί1; εξηκριβωμένα
ά&υναμαν.
Άλλ" είς την δευτέραν ίτΰτήν
περίπτωσιν — παρατικρεϊται ύ—ά
ένδιαφερομένι«ν έΥτπχε,οιΐγματιών —
ό πλειστηριασμός άπσβαίνει ασκο
πος. Ουδείς δέ λόγος συντρέχει
τού χρόνου έξαφλήσεως τού δα¬
νείον καί τής μειώσεως τοΰ έπ;-
τοκίου. Σημειούνται δέ, έπ' εύκαι
(ιία· δτι τό πειαί οθ ο λόγος έπι-
τόκιιον ευρίσκεται εί»; υψηλόν επί
ττιεδον. μή συναντώμενον είς ου¬
δέν τών Εύιχοσταιικΐών κιρατών ?ιά
ποηρομοίας έπενδύσεις.
Ώγ πι?>:>στΡ3εται υπό των έν5 ο·
φεοομένων. οί δανε.οδοται τών
ώς α,'ω ξενοδοχβιακών έπιχειηή-
σβων. ταμεΐα καί τοάπβζαι. δέν
—ρόκειται νά ΰποστοϋν οΰοηαστι-
κή>ν ζηιμίαν,. εάν είσποάττουν τ-;
κβφάλαιά των είς πιερ·σσοτέοας
^ιβαί ,.μΐΛΐίοχέίιας έτησίας δόσεις.
"•Εξ αλλου■ οί ένδ,αφεοόμε ο
θέτουν ύπ' 6 ^δεν έχει φθά-
σιει άκόμη είς σημείον τοιούτον.
μαζόμεναι έττιχειοήσε ς καί δι' έ-
πλειστηριοοσμού. καθ' δσον
άρθολογιζσμε^ος θά ευρε¬
θή νά ενδιαφερθή ·πιοό·ς απόκτησιν
χ|5εωκοπημβντ|ς ξενοδοχειακής μο-
νάδος
Ή Κυβέρνησις, διά σειράς εΰ
εργϊτιικών μέτιρων. έν,ιοιχΰει τάς
ζενιοδοχειακιάς έπι^ειρήσεις τής
χώρας. Δάνεια έχοοηγήιθησαν κβι
χορηγο^νται · τή έγκρίΐσει τού
ΕΟΤ. δι' εθνικήν τσυ,ρΊστιικήν α¬
νάγκην «ιαί οί περισσότερον δανε'
ολήπτα^ ιδιοκτήται διέθεσοιν άτο-
μικώς σειβαιστά χΐοηματικά ποκχά.
τα όττοΐα δίκαιον είναι νά μή Ι¬
δουν έξανεμ,ιζάμενα. Άλλ' έν τοιαύ
τη π·βρι~τώοιει τί δέον γενέσβαι;
Διότι ή δημιουογία καθεστώτος
«πογωμένων» ξενοδοχε;ακών δανεί
ών δέν θά ήτο βεβαίως, ύγιής
λύσις.
Υπό τών ενδιαφερομένων έπι-
χεΐιρη,ματιών. ρίπτεται Λ ίδέα τα-
κτοποι.ήσεως τής ανωμαλίαι των
ΜθοΒυστερουμένων τοκοχοεωλυτικών
δόσεων διά κεΦαλοατοιήσευς αυ¬
τών, καίτοι τούτο δέν ε!να·_ ό <δε- ωδέστερος τρόπος δαινεισμσΰ. 'ν ποδεικνύεται. —εραιτέρ*»· ό καθο ρισμός τοιούτου έτησίον χιοεωλύ- τρου. τό ότΓοϊον νά δύναται νά καταιβληιθή τταρά των έν λόγω έπιχεΐρή"ών. διά παρατάσεως ώστε απασα,, αί ξενοδοχειοκαί μ? νά λειτοΜογοΰν έν πληρότη τι. Ύττάρχουν· βεβαία, τα ξενο- δοχεϊα τής πιρωτενούσης. τής Ρό δου 'καί. όσον οΰπω. της Κρήτης. ΤΔ ΝΡΑ ΜΡΤΡΑ ΤΟΝ Ν Π Δ τα εκπιπτομενα ασφαλιστρα ζοησ"η ΙΜ ΠΕΜ ΙΙΕΙΓΜ 11/ΐΊ "·»·»· ΘΑΝΑΤΟΥΑΠΟ τ0 φπρΟΛΟΓ. ΕΙΣΟΑΗΜί '.Η έψαρμογή των γνωστών άν- τητλΓ9κοιθ"τικιών μέτρων είς τάς Ήνοομ. Ποιλιτ€ιίας, #λω<; δέ ίδιαι τέρ»ς ό έττιβαλλόμενος ττοόσθετος δσσμός 10% έττϊ των εισαγομέ¬ νων είς τάς ΗΠΑ -ττ^οιόντων έ' έίλλων χωιρίθΐν. άποτελο^ν άντικεί μενον σοβαρών έρευνών· είς Ει«οωτταϊ«άις χ^ρας. Τούτο τάς 5έ· διότι θεω.ρονντοι βεβαιοί αι διυ μενεΐς έ—ιτττώσεις τόσον επί τ-; έν γέ"·ι οίκβνοιιΐ'κής δ>αστηριότη
τος. δσον κιαΊ έττί τής χαθόλου
νοπττΰξεως τού διε8ν·ο0ς έμτταρίου
κα· μακ,οοπ,ροθέ-
σμως. Ο'ύδόλωΓ δι· έν τΐ,ροκειμέ
νω· άποκιοιπτεται · δτι είναι £νδε
χόμενον ά ίπτά."ξι>ι»ν καί λίαν σο
διαται^αχαϊ «.ίς τάς διεθνεΐς
συναλλαγάς· μέ μοιοΦην. μάλιστσ
άλυσιδωτών αΜτιδράσεων. Ώς συλ
λογΐΊίόν όργανον ή ΕΟΚ και σν ε
Γτικ.ώτερας τοάτηον τινά συνασιτι
σμός συνει>γαζομένων χωρών· έν
σχέσει μέ έ'κιείνιθ'ν των έτττά ο·λ-
λον Εύ-·ωΐταιικών νωρών· τή·; κ<χ- λουμένης Ζώντνς 'Ελειτθέοων Σι>ν-
αλλσιγών. Φυσικόν ήτο νά κρούιση
τόν κώδωνα τοΰ ικΐνδύνου διά τηι
τα ό-οια έ,ργάζονται μέ ττληΐ,ότη άντιμ(;Τώ-1ισιν τών 'δααγραφαμέ-
τα άνωτέοαν -ολλάκ τοΰ 100%
τα άνωτέ.οαν -ολλάκΚ τοΰ 100%
4Μ, δι/αμενων -ροοτττ,κών. έκ τή-
4Μ, δι/αμεων ροοτ,κών έκ τή
Τά λοιττά. δμως. ξενοδοχεϊα έ-- ανωτέ,ω αττοβχχσεω- τπγ Ούάσιγ-
γάζονται έ-ττοχικώς. 'Εττομένως
κτων. γτ4γ αττοιτελεϊ «αί δλως μο
τό ποσοστόν άττοβοτι,κ'ότητος τών Μομερη οικώοωσιν των ούχ! ττολβ'-
έν λόγω ξβνοδοχΕ αχων μοιάδω < ών, βλλωστε· διεθνών συμφωνιών Βναι κάτω τοΰ 50%. σοβοηαί Οϋτω; δη,μι δικτιχΐρειαι τρών των ΗΠΑ: 1) Άττό τοΟ 1958· ότε συνε¬ στήθη Α ΕΟΚ τό έμττό">ιον μετσξύ
ΕΟΚ κα! ΗΠΑ έτοιπ'λασιάυθη
'Υ-ολογίιζονται κεχ»ρισμένως δι
ενα έκαστον άσφαλιστή|3ΐον συμβό
ι^ν^ιχ ιλλ : ιιι,Α^ Ιί , -Μ ιΐΛυιυ ι» ;νπ λ ι , ,
Εφθασεν είς 16 έκατ τώ 1970. , λο1ον «'· "^ του« εις
V
2) Αί είσαγωγαί τής Κοινότητος μόν δ αγραφομένους περιορισμόν·
έξ ΗΠΑ άνήλθον είς 63 δισεκΐτ
τοΰ συνολικοΰ ποσο3 τούτων μή
δοΜ. τώ 1968. είς 7.3 δισε<. δυναμένου Μα υττεοβη το ανώτατον δΟλλ. τώ 1069 κοτί είς 9.038 έπιτρεπόμενον όριον τα έκτττ.τττο δ.σε,κ δολλ. τώ 1970. V™ ™σά άσφαλίστρων εις τ»ς 3) Ή κατά 21% αύξησις τ£ν ττεριπτώσ.εις κατά τάς οποίας υ- "Αμερικανικών έξαγωγών π:άς την φστανται πλείονα τού ένο; ΕΟΚ τώ 1970, έν συγκοίσει πρός λιστη.ρ. τό προηγούμενον £τος· υπήρξεν σΐί ΧΡ' '" φώς άνωτέοα της σημειωθείσητ ακ ξήσεως ττΐοός τάς νκ'ρας τής Ε α συμβόλαια διαοκεία^ με διοηρχ'εί μεγαλυτέυας τών 10 έτών. Τούτο διη,υικΐοΐίνηισε τό ύπουι:γε· ΖΕΣ (11%) καί πρός τόν ΰττόλο. <»> Οτ^ονο^ιιχων δι έτηκλιου τού
πον κόσμον 12%)
πρός τας νομαιρχιας
4) 'Η ΕΟΚ υπέστη σο6α:όν ϊ> Ι11^
λειμμα είς τό
έξ
καί ο!<ον:>
ύπο-
λειμμα είς τό εχθρόν τηΓ
τάς ΗΠΑ ίσοζύγ.ον άττό τού 1958 βλτϊθέντων έρΜ1τημάτ»ν. σχετικώς
(2 δισεκ. δολλ.. κιατά μέσον ο
;. σοδή,ματος έκπ-ιπτόμενα ττθισά
ρον ετησίως)· τό οποίον τό -οθϊλ σ<)>αλίστρων ζκής ή βανάτοι/·
δολλ.
θόν ετος ανήλθεν είς 24 έκατομ.
στ. των διατάξεων τής πασ. 2
52 τοθ Ν.Δ 4001
5) Λαμβανομένας ύπ" δψιν τής 70 <αΓεΡ' ίδιωτικιής έπιχει,ρήσεως συνθέσεως τών έκ τών χωτών τής όισφΜλίσεως». ΕΟΚ έξαγωγών πρός ΗΠΑ· αϊτ·.- | Δ'ά των δ ατάξεων τούτων, ώς νες Εέν ττΐΕΐο,ιέιχουν τιωοά μιχ-άν (γνωστόν, άράζεται ότι έκιπιί-τΐιν· μόνον αναλογίαν ποοϊόντων είσο- , ™'ΐ τ<>ΰ φορολογητέου είσοδήιμα-
γομένων άτελώς καΐ παοϊόντων 6
ττιοκιειμένοον είς ποσστικούς τΐβτο
τα άσφάλιστρα ζωής η
τού η ικατά κιι5ι>νων τυχαίωιν συ·ΐ
μ ς ς
σμούς (τα όττοϊα έξαιροόνται τού βεβηκότων· τα καταβι*λλόμενα πγι>?
νέον Λό,.οου 10% κατά την είσαγιο- | σωττικιά τοΰ {—οχ.ρέον. τής συζύ
λώ
μ
καί διά την καταβολήν τού έτη,σί- λ;Λν £νδιο(φέοουσαι αί κάτωθι δΐ3
ου το«>)β3·ε"λύτ,ρσΐ/- καί διά την ττισιτώσεις τής "Εκτελεστικής "Ε-
έ λί έ τής ΒΟΙΚ. έκ τών όττοί
γήν)· τουλάχιστον 80% τών κοι-
τού «γύρου Κέννεντυ». νοτιχών έξαγωγών θά δοκιμασβοΐΓ'
τοΰ πιοθ'κειμένου δέ· εΤναι σσβαρώτατα έκ τών νέων Άμερ'κα
νΐικιω,ν μετρων.
6) Μεταξϋ τών τομέων. οί οττοϊ
οί Ιδιαιτέρως θίγονται είναι οί
γοι> κιαί τών μιέ^οι συμττλτ|ιρώοηεως
τοΰ 18·αι; ετους τής ήΑαχίας των
τέκνων αυτών, έφ' δσον τα τβκν«
ριον -ροσβυξανόμενον κχχτό; &2
χμάς 5.ΟΟΟ επί έγγάμων <ίνευ κνων καί 'κατά 5.ΟΟΟ επί ιτλί επί έγγάμων μετά τέκνον ββϊιη, των αυτούς. Ο ΠΡΟιΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΒΐΕΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΠΕΡΙ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΩ 10 Πρδΐΐδεος τοΰ Γνωμοδοτι» Συμβουλίου των Έμ—ορικών κ λάδος κ. Ι. Κανελλόπουλος. ή(Ε φερόμχνος είς δημοσιευματα τ-' ημερησίαν Τύπου· περί τών τνκό, έττι&ολλομένων τοοποποιήσεων· τη ι ομοβεσίας τών ΕΒΕ Έλλά&ος εδήλωσε τα έίης: «Τα έν λόγ^ δημοσιευματα άπέχουν άπό το^ κά άττοδίδουν πιστώς τάς οχπι. ιοάς ονζητήσβις, τάς γενομί»,,,. κατά την τελευταίαν συνεδρίαν, τοΰ Γνωμοδοτικοΰ Συμβουλιον εκ Άβήνας». Βεβαίως — συνεχίζει ό κ. | — έν τή αιΜ,, τού υποβληθέντος ΰττό τα} ί—ομρ. γείθΌ Εθ'.ιικής Οίκονομίας ο-νεδί. ου τΐτο—οποιήσεως. τής άπό τον 1914 ίδουούσης Επιμεληττρΐο κ,ή; Νομοθεσίος· σ ΤΓθλλαί ό—όψει ς αναφορικώς τό μελλοντιικιό. σχή>μα
6-ηάαι
δέν ύττιέιχονν ιδίαν φορολογικόν ύ Βά έττίτιρεπ«: την άνάττττυξιν των
ϊ Εμττορικών καί Βιομηχανικήν Έ
τημελτ>τηι>ίων έττί βάσεων ιτολΰ ^
—οχρεωσιν.
Τό ττασόν τών άσφαλίστρων
γενικωτέοοον λειτοαογίαιν τής επι
χειρήσεως. ·'» όποία. μέ τάς ^πτα-,ων δΐν είναι δύσκολον νά προβλε'ξής: Αύτοκίνητα· χηιμικχ πρ.οϊόν- μως δέον δπως μή ύπερβαίνη εν ρυτέρων η. μέχρι σήμερον. Πολλαί
ΐ5α:τητβι#ς. ώ- έ< τής φύσεως της φθούν ποΐαι βά είναι .αι επι—τώ- | τα. κλωστοϋφαντου.ργικά, μηχανή | ττάση περ πτώσει ποσοστόν 10?!> ( άπόψεις ετέθησαν ύπιό συζήτΐ)σΐν
έτησίας έττιΐσκ.ευάΓ κ,αί βελτιώσε ς· σεις. έττί των δμεθνών συναλλο ' ματα. έργαλεϊα· σιδηιροβιομηχανία·
κοΛίσταται 1δια·.τιέρως δαπανηιοα
Πάντα τοι^τα — κατά τοΙ;ς έν- ι ·'
6ιαφεΐ>ομένους — συνηγοπιούν ο-
ττέρ τής €—όψεως. 8τι Α μεταχ:>-
ρισις τών έν δανειακή αταξία εί-
ριιοτοομένων ξενο&οχε οκών επ χε:
ρήσεων ,δέν πρέπει νά εΐνα,. οί
ττλειστη,ριασμοί· όλλά £ ι.·>ιζικί; έ
'Εξυγίανσις * όττοι;
γών· σννίπτεία των ανωτέρω μέ- υποδήματα, τρόφιμα καί ττοτά.
ΙΡ< Ιι ΑιιοΦαιι.11 Ιυι ι ί. δια Την ΚΑ|ηΑΦ.1ΙΝΑΪθΑΙΡί!ΩΝΚΑΤΑ1Κί:Π.ίι κτισμάτων έρμηνεύον τούς ενδιαφερομένους ται διά των ύ— άριθμούς 2Ο2Ο>
— Ρά επέλθη διά τού κ,χ
θορισμού έφ κτοΰ τοκοχ:ιεωλύτρον
πρός κανονιικιην καταβολήν κατ' ι
τος. Τούτο δέ. δέν θά άπ.ο6ή μό¬
νον έ—1 ωφελεία τών όφε.,λετώ»
άλλά 'ηαΐ των δανειοτύν καΐ γεν-
κώτερον τοΰ τουριο-μού.
δραχμάς 5.ΟΟΟ επί πλέον επί έγ
γάμων μετά τέκνιον βσριΐ/νόνιτω^
αΰτούς. έφ δσον τα συναπτόμενα
Διατάξεις τής νομοθεσίβς ιτερί σΐως τού ττρωτοκόλλου. αύτά. διά άσφαΑιστήιια συμβόλαια είναι δι
μέχρι δχχχμών 20.0ΌΌ ετησίως ' μετοιξΐι των οττοίων «αί σχέδιο»
κιο:τ· ανώτατον, όριον ττ·ρο.σαυξκχνό , διαγράμματος τής νομικής ύιβκ*.
μενον κατα δ:3αχμάς 5.000 έτΐ ο·ίας τού ΕΒΕΑ. Τό θέμα 6μω;
έγγάμων ανεκ τέκνων καί κ«τά , είναι τόσον εύ>ύ καΐ ατττετοι τ,
ΚΑ! ΠΑΛΙ Η ΒίΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΙ
ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΙ ΑΖΩΤΟΥΧΩΝ ΛΙΠΑ; ΜΑΤΩΝ
Εύρεϊα σΰσκιεψις έπραγματσποιή
θη την πρωίαν ύπιό την πιροεδρίαν
τού άντιπρσέδ>ου τής Κυβερνήσε¬
ως κ. Ν. Μακοοοέζου καθ' ήν έξη
(τάσθί(σαν θέματα αφορώντα είς
/την λειτουργίαν τής Άνωνύμου
ιΕλληνιικής Βιομηχανίας Αζωτού
χων Λιπασμάτων καί λιγνιτωρυχεί
ου ΠτολεμαΓδος (ΛΙΠΤΟΛ) .
Είς τή|ν σύσκεψιν μετέσχον ο·
ύτίθυργοΐ 'Εθνΐικής Οίκονομίας κ.
Γ. Πεζόττουλος· άναπληΐοωτηις Έ
φνικής Οίκονομίας κ Ι. Σταιυ.ρό
πουλος. Άνευ χ«ρτοφυλακίου κ
"Εμμ. Φθενάκης. οί ύφυπουργοί:
Κυβερνητικης Πολιτικής κ. "Ηλ.
Μπάλόποΐ'λος 'Εθνικής Οίκονομί¬
ας κ. Άντ Χωριατόπουλος καί Οί
κονομιικών κ ,'Αρ. Δημό—ουλθΓ. ό
τέως ύπου>γός Βιομηχανίας κ
Κ. Κυπραϊος. ό γενικ,ός γραμμα¬
τεύς τού ύττσυογείου Έθνικιί;ς Οι¬
κονομ ίας κ. Άθ. Παλλάντιος, ό
Διοικητής τή^ ΕΤΒΑ κ. Π. Τοτό-
μης. ό διοικητής καί ό ΰποδιοικη
τής τής ΔΕΗ κ.κ. Δημόπουλος κα'ι
ΠανταζότΓουλος κσί άομόδιοι ΰ
ττηρεσκχκο! —αράγοντες.
Ειδικώτερον κατά την σύσ«£φ'.ν
εξητάσθησαν λετττομεοώς τα μέχρι
το3δε αποτελέσματα εκμεταλλεύ¬
σεως τής βιομη-χανίας Άζωτούχ·/θν
Λιπασμάτων «αι αί διαγραφόμε-
ναι πιροοτρτικαί λειιτουιργίας τής έ
ταιρίας είς τό μέλλο ν. Ό κ. Άν-
τιπ1οόε!5ρος £5ωσΓν εντολήν δπως
πιραγματοπτοιηθοΰν &νι.ν καβυστε-
ρησεως αί πιρογραμματισβεΐσαι ύ-
—ό τής έτα'ρίιας έπενδύσεις π?ό·:
τόν σκο—άν αυξήσεως τής ποΐϊα
γωγικής τητ δτ/ναμικότητος κοΐ
τής μειώσεως τού κόστους ποι:α-
γωγής λιπασμάτωιν "Επί πλέυ·.
ό κ. Μακαοέζος. ΰττεγράμμισε τή
ονμβολήν τής ΑΕΒΑΛ είς την
I-
■η-ιτυχίαν τής άγροτΓΚιής πολιτι·
κής τής 'Εθνικής Κυβερνήσεως και
ιδιαιτέρως είς την δημιουργίαν
~ριούποθέσεων· α! οποίαι έττέτρε-
ψαν την επί σειράν έτών διατή¬
ρησιν είς χαμηλά έπίπεδα τών
Τιμών τών χόρηγουμένων είς τούς
αγρότας λιπακτμάτων. διά την α'ύ
ξησΐν καΐ βελτίωσιν τής παραγω-
γής των.
Κατά την σύσκεψιν συνεζητήθη
σαν, έπίσης θέματα άφθ'ρώντο;
είς την λειτσυργαν τής έταιρίας
ΛΙΠΤΟΛ καί γενικώτερον. είς τό,·
ελληνικόν λιγν;ίτην. Μετά τί*ν έιτι-
(τήμανσΐν των χΐρηζόντων άντιμετω
πίσεως προβλημάτων. ό κ. Άντι
πρόεδρος έξσυσιαδότηισε τό ύπο^'ρ
γεϊον 'Εθνικής Οικονομικάς δπως
μελετήση καί εισηγηθή τα ένδει
κνιυόμενα μέτιρα διά την έπΐ έντε
|λώς ύγιών βάσεων οργάνωσιν τής
παΐ>αγωγής ικαΐ έκμεταλλεύσει»;
τών λιγνιτικών άποθεμάτων της
χώρας, ώς 'κκχϊ επί τής μΐλλοιντι-
I
!θής μοοφής εκμεταλλεύσεως τής
ΛΙίΠΤΟΛ είτε ώς αύτοτελοϋς μο-
νάδος. εϊτε ώρ σι/γχωνευομένης
τοιαύτης μετά τής ΔΕΗ.
Τέλος. ό κ. Μακαρέζσς· άφού έ-
Ι τίνισε μετ" έμφάσεως την ονάγ-
,Κην ούσιοχττικίής άποκεντρωσεως
δχι μόνον των κρατικών διθ'ΐκητι-
κών ΰπηοεσιών. άλλά καί δλω·
τών εχόντων είς την περιφέρειαν
την π<χ:αγωγΐ'κιήν αυτώ.» Εράο-ιν όργανισμών καί έπιχειρήσεων^ σ νέστησεν είς τάς διοικήσεις τώ' έταΐϊΐών ΛΙΠΤΟΛ καί ΑΕΒΑΛ την άμεσον άττοκιένιτοωσιν τών ΰ- πηοβοΊών των κιαΐ την μετακίνη σ ν τού μεγαλυτέρου άριθμοθ τώ· ί/ποιλλήλων των είς τα- έν έπαο χίο: έγκαταστάσ«ις των. Οί μακρο— ρόθεσμοι στόχοι τής σι/μμέτρου έκβιομηχανίσεως τή; χώρας καΐ αί άπαιτούμεναι διαδι κασίαι διά την προώβτκτιν των Βτγων ύττιοδομήο κ«ί έγκαταστάι- σεως βιομηχανίαν εί': -τά<: ήδη δι | αμοοφωβείσας γ ΰττό διαμόρφω- ο·ιν β'ομηιχανικάς πεοιονάς· θά ά.ποτελέ«τουν τό αντικείμενον ί:- πευΒύνων παρατηοιτίσεων καί ύπο- Οείξ'.ων πρός την Κυβέρνησιν έκ ' μέρους των κ«τά τόπους Συνδέ¬ σμων Βιομηιχάνΐων Ή σχετιικη ά- ττόφασις ελήφθη κατά ττνν συνελ θοΰσαν πιοοσφά>τως είς Πάτοα^ 12
ην σύνοδον τού Συντονιστιικοΰ
Συμβουλίου τών Βιομηχανικώς
'Οογανώσιεων τή'; χώρας. Κατά
την σύνοδον δέ αύτην έθίγησαν
έκτάκτου οικονομικάς σ—ουδαιότη-
•"θς θέματα. τα όποία δέν δύναν.
ται· ειμή νά τύχουν τής δεούσης
•πΐοοσοχής ίκ μέρους τών αρμοδί¬
ων.
Τό θέμα τών τιμών υπήρξεν ·Ν
άπό τα άντικείμενα. τα όποία ά-
πησχόλησαν την σύνοδον. Άπό
τούς είσηγη,τάς δέ· ύπ£.γραμμίσ8η
όλως ιδιαιτέρως ή άνάγκη. δ—ως
τό έν λόγω π.οόβλημα έ£ετασβή
ά—ό κυβεονητικής πλευράς^ ΰττό
τό πιΐσμα τί>- λειτουργίας των
μτιχονισμών τή'; ελευθέρας οίκονο¬
μίας καΐ των διεθνών οικονομ ι-
κων κα! νομισιιατιικών έ?ελι'Ρβων·
αί οποίαι έτΐτνρεάζουν τάς τιμάς
τών ττρώτων ΰλών καί δημιουρ-
γοΓ,ν — ώς έτονίσθη — άποκλ'ι
σεις επί των συντελεστήν τής
διαμορφωσεώς των. Άνεγνωρίσβη
έν τούτω, δτι κ,οιτήρΊθν έν προ-
κειμένω δέον νά είναι ή ύποβοή-
Οηισις τής βιομηχανίοΐς νά διατη-
ρήσ-η τό επίπεδον τιμών των
προίόντων της έντός των τιλαισι
κ; τής πολιτικής δι οικονομ.-
κ".' σταθεοότητα.
Κατά τί;.ν σύνοδον· έτονίσθη- έ-
ττίσης· ότι δέον νά επιτύχουν έν
ιω συνόλω των έγκιρίσεως αί ύ-
μηχανικοΰ κόσμου ϋποδείξεις ώς
ποβληθεϊσαι έκ μέρους τού βιο-
222ί
σεων τής όλομελείας τού Συμβου
λιου ττ|ς Εττικρστείας.
Είς τα σκετττΐικά των δύο π,ρω
των άτΓοφάσαοιν διενκρινίζετα^ ή
έννοια τού αρθρον 1 «περΐ αύ-
&αιρέτων οίκοοομικών κατασκευών»
Ορίζοντος ότι «αύθαίρετοι έντός
τών εγκεκριμένην σχεδίτοιν πόλε¬
ων ή κωμών οίκοδομαί ή τμημα-
τα αυτών άνεγερθέντα μέχρι τής
σχύος τού παρόντος δύνανται δι
. '' άποφάσεων τού υπουργόν Δημοσί
ών "Εργων, έκ,διδομένων μετά
πρός την έπιβαλλοαένΐϊν :·ετοι-ρύ γνώμην τού Συμβουλίου Δημοσί-
θμισιν των δατάξεων πε.τί χοοη ών "Εργων· νά έξαιρώντα>, των
γήσεως άδειών πιρός ΐδ.κνυοΊν η έ- πεΡι κατεοαφίσεως αυθαιρέτων
-έκιταισιν βιομηχαν.ών προκβ,μέ κτισμάτων διατάξεων. έφ' δσαν ή
διατήρησις τούτων δέν θέτει έν
κινδύνω την ασφάλειαν τής κα¬
καί τό θέμα τής ττοιό- "^«"«ε^ί ουδέ άποβαίνει ϋπερ-
τητος των βιομηιχανικών προ 15"
των απησχόλησε την σύνοδον. Κοί
ύπείγρ_αμμίισ£η, δτ: είναι
δτιω- ή τυποποίησις τώ;
νίκων, πιροϊόντιωιν ικ,αΐ τ παραγωγ")
των βάσει διεθνών προδιαγ ^οτ-
φών καταστή αντικείμενον έπιστα-
μέτρως είς βάρος τής πόλεως)».
Είς τάς δύο αποφάσει ς διευ-
κρινί^οτα^,' δτι κιατά την έννοιαν
της μετοΐβατικήις αυτής διατάξε¬
ως, ή όποία εΐ-νκχι στβνώς ερμή¬
ν ευτέα· διότι θκπτίζει εξαίρεσιν
τού γενικού κανόνος τής κατβδα-
έκάστοτε έπιδίκον ακινήτου,
ραν τών χαροχτηριζομένων
αρκείας μέχρι 10 έτών.
1 Εάν. τέιλος. τα άσφοολιστήρια
αύθαιρέτωιν βϊς τό ΤΓρωτόκολλον. σι/μβόλαια είναι διασκείας μεγ:.
έ των 10 έτών. τα έκπτιπτό
ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΑΜΙΣΘΩΝ
ΥΠΟιΘΗΚΟΦΥΛΑΚΩΝ
Νομίμως ένεογεΐται ττ
μενά. κββτά τ' ανωτέρω, ποσά
σιυξάνονται κατά ποσοστόν 1%
τοϋ δηλωμένου «ίσοδήιματος δι*
έκαστον ετος άσφαλίσεως πλέον
των 10 έτών καί μέχρι δραχμών
σων θεσμόν υφισταμένων κοι
ώστε νιά μή είναι δυνατόν, έν
συνεδριάσει νά ΰπάρξονν
«τταλλΗΐμέναι απόι;·Βΐς επί τ«ν
καβ' εκαστα σημείων. Εντελώς
προώρως έττομίνως ό Τύττος έπε-
λήφθη τού θέματος■ ιδία ττρίν
τα Επιμελητήοια τα μετί,χονιτο
τοΰ Γνωμοδοτΐ'κοΰ Συμβουλίου φ8α
σουν είς εν λογικόν συμπέιρασμοι
καί .διατυπώσουν τό ττόρισμα ου
των· όπερ θέλει υποβληθή είς τα
αρμοδία ΰπουιργεία πρώτον, εις
σις φόΐϊου· ή όποία δμως δέον, δ
πως πεοιορίζεται μόνον επ-; των
είς τόν αμισθον ΰπτοθηκοφύλακα ά
'νηικόντων δικαΐωμάτων. τα όποϊα
άποτελοΰν τάς άκαθαρίσταυς άμοι
βάς το;/. δχι δέ κ>αί επί των είς
τό Δημόσιον άποδιδομένιων τοιον-
των.
Τούτο διηυΛρίνησε τό ύπΌυργεΐ
όν Οικονομικήν δι1 έγκΐλκλίου
0 τάς οικονομικάς έφθιίας
σχετικώς ιιέ τάς φορολογικάς ί'-
ποχριεώσεις τών άμϊ'σθων ύττοθη
ΐίΐφυλάχιων.
φί_ως
φίως τών οώβα,ρ
μένης μελέτης κατά κλαδους δια η έιςδιδομένη „„■
ή οτήσ 6ό τ βι
κτισμάτων,
τής συτνκοοτήσεως 6πό των βιομη
τού ύπουβγού Δή
^ φς γ ή
χανιικών οργανώσεως όμάδων ίρ-γα μασίων "Εογων. έφ' δσον. μέν ά
θ"ίθ)ς. μέ συμμετοχήν των τεχνι- ττοφαίιν€τ«ι ντϊΐέρ τής έξαιρέοοως
κων στελεχών των, ώστε νά υπο- αυθαιρέτου κατασκευάς άττό τής
βληθοϋν αρμοδίως ποοΓ έγκϊΐσιν κοττβδαφίοιεως ττράητει νά οήτιολο-
συγκεκοιμιένα κατά ττεοτττωσ',ν γήται ειδικώς καί ονγκεΜριμένως
τηρότυττα Τούτο — ΰπεγτοτμυί-
σθη — αποτελεί ούσιώδη παιά-
γβντα έν,ισχύσεως τη γ συναγ»*-
είς εκάστην πβρίιττωσιν. 'Ενώ ό
ταν αντιθέτως οπτοριρίπτη σχετι-
κόν οΐϊτη.μα έξαιρέοτως αύ&αιιρέ-
ο-τικότητος τής 'Ελληνικήο ττα^α τού καταστκευης έκ τής κ—βδαφί
γ«.γής κα": ύπ»6οί(θήσεω<: τής σεως. δέν ϊχει ανάγκην ε4διικ«τέ ο·υναγωνιστικότητος των 'Ελλη,νι- Ρ«ς αττιθλογίας. διότι ευρίσκει *«ών βιοιιτιχανικών ττροϊόντων. Ερεκτμα ιέττί τής τταραβιοχτθείβης Αί σχ-έσεις τού Συν.5ί.σμ·ου Έλ- πολεοδομι,κή,ς δχττάξεως. 'Εφ' ώ ληνων Βιομηχά-.ων ιιέ τόν 6ιθ).η κα' 'Π'ί)Οί οΐτιολόγηο-ίν της άρκεί σχόλησαν έ-ίσης την 12ην σννο- ***** Λ παράβεσις ττβριγραφής ^ έ υθέ χαν,κόν κόσμον τή- Λύσεως· άττη συγκβκρ.μένπς αυθαιρέτου κα δόν τού Συντονιστικοΰ ΣνμβοιΛΐ- ι 'τ^ΚΓ'ςει"·?' ου Ή ΓΙΟΥΝΙΣιΕ. ώς γνωστό·- π^ΟΛειται ήδη '.ία δεχθή είτ τοϋς κόλπους της τούς ΣυνδέσμαυΓ Β· ομηχάνων των ΰττό ε'νταξιν χ:ι- ΓΡΑΟΙΚΑΙ ΤΓΧευ ΙΝΙΡΓ,ΙΤΙΚΟΗ Ι ΠΛΓεΟΝ εκαοιειι "ΜΙΧΟΣ Δ. ΕΑΛΙΒΕΡΟΕ,, Ιίΐολογιοι-βς ^ί 71. Διοχειριοτικη ΠερΙοίΙος 1770 — 30171 Α.Ε. Ι·0?7ι (ύ Τΐ?ΓΛΤιι Ι ΤΚ-Μ.,Ι ΙΜ4'9 34 7',ϊ Β ΚΥΚΛΟ·ΟΡΟτΤί III ΑΙΛ«!ΧΙΜΟΝ ΐΜΙ Μ^ 1Ο *|Ι ΠΑΟΗΠΚΟΝ Ι ΚΕ.ΑΛΑΙΟΝ ίΛΛ Μπγτ.1 .4. 1 ΟΟΰΛεκ *, III ΖΗΜΙΑΙ Ι Κ(ΡΙΙ ι ΑηΜ«Μ^ .ΑΠΟΤΕΛΕεΐΙΑΤΛ ΧΡΗΣΈΟΣ. Χ.η^3ΐίΕ».ηνι.α (Μα ΤΑ. .ι & |ο»ή<ι α Ι>1 ?1ΐ
2Η382
Ι217ΙΜ
Κ0.ΤΗ
Ζ300
2ΚΜ2
*Μ°ΐ ιΙ.^ήικιη,
ΙΜΟΜΚ
Μ0.01ΙΙΟ ΗίΗ ΜίΜ2Μ
10*771 40
4 714.Μ
114 4Μ Μ
λθ»
ΪΪ9Η70
1ΙΪΛ2] 70
_ 3.Μ3.70
113 ααο
III
445 90
ρών. Ώς έκ τούτου — υττεγρκιΐ-
μίοιθη — ·* σκμμετοχή καί ή συν-
«ργασία το5 ΣΕΒ είς την ΠΌ Υ
ΝΙΣΕ- ποηέχει είς την 'Ελληινι-
«ήν βιομηχανίαν πολύτιμον ευκαι¬
ρίαν ~ροασπίσ€ως των συμφειρόν-
πίς τα πλαίσισ τής Εάρωπαϊκής
των τή·ς 'Ελληνΐκής τταραγωγής
Οίκονομικής Κοινότητος. 'Εττ 6α),
λεται δέ· £»γ ιτιροσιετέθη< νά διευ Γι3ΐνισ9ή πεοαιτέρω η ώς α·.·ω συνεργαισία· δ'ά τής συμμετοχήν έκπροσώπικιν. των 'Ελληνίκων βιο- μηχανιχών όργανώσεων είς δλα τα οογανα· τα όποΐα διαχειρίζον ται τα ττοοβλήματα τής βιομηχπ- νίας είς την όλονέν διευρυνομένη και της κρισεως ότι ή περιγραφομένη ανθαίρχΐτος ' κατοισκευή θέτει είς κίνδυνον την άίτφάλβιαν τής κατασκευής ή ά- τκ&αίνει. ύττίρμέτρως είς βάρος τής πόλεως. Είς τάς αποφάσει ς προστίθεται έξ αλλου■ συμφώνως πρός την πβ· γιωθεΐσαν νομαλογίαν τοΰ Συμβου λίοι τής Έπικρατείας. ότι· κα¬ τά την έννοιαν τής ανωτέρω δια¬ τάξεως . αύθαίρετος κατασκευή «άττοβαίνουσα ΰπερμέτρως είς βά¬ ρος τής πόλεως»· δέν είναι μόνον έηείνη έκ τής οποίας παραβλάπτε ται άμέσως ή δλη πόλις. ΕΤναι καί έκείνη. έκ τής οποίας, ώς έκ τής εκτάσεως τής σχετιχής ττοορα βάσεως κβι των συνεπειώιν τηις ζημιοΰται ούσιωδώς ώρισμένη πε- Ρ'°Χή Π και μικιρόν τμήμα τής πό¬ λεως· υπό τό οποίον νοούνται καί οί πιορίοιικοι ή οί δμοροι τ), προ- Εύρωπαίκήν Οικονομικήν Κοινά-τ-- κειμένου ττβρί αύθαιοέτων κατα- σκευών είς πολυκατοικίαν κοί οί τα. Πρ]>ς περαιτέρω σνντονισμίιι/
είς την διαγραφίιν τής πολιτι¬
καί των ένΐίγειών τής βιομηχαν
ας· άπεφασίσβη ή σύστασις όμά¬
δων εργασίας· ίίς έπίπιεδον ήγε-
τικών, κατά είδικότητα. στελτ-
χών των Σννδέσμων και μ έ μ'-
νιμα είς τόν ΣΕΒ κέντρα έπι«οι
νωνίας. ώστε ν& καταρτισθούν οί
επί έκαστον θέματος είσηγήσεις
Περιττόν, βειβαίως. νά τονισδ ι
δτι Α σχετι.κή διαδικασία δέν βά
πρέτττει νιά 6.χϊδύ-νη. οίίτως Ι' ττε
νά ΰπάρξουν συγκεκιριμένια άπο-
τελέσματα έν όψει τής 13ης σι-
νόδου τοΰ ΣΣΒΟ ή όποία θά
πραγματοποιη&ή ε!γ Αθήνας τόν
προσέχη Μάρτιον.
'Υ.τευοννυι συμψωνυις τω ,,Λ,,,
Ι»ΟΙΜΟΙ »Ο. ..Ο.« ΙΤΜ4Ο.ΑΙΟΤ
147/67
ΪΜ3Τ0
.Ι,Τ.ΤΝΟΝ ΚΜΙΟΤΛΟΙ
ΜΙΜ ΙΑΑΜΙΤΟ1
Ίόιοκτήτης — Διενθι·ντ»ι;
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝ1Λ111"
Κ.ιτοικία Ναύαρχον Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείυν
ΓΑΒί'ΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔίΙΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ένοικοι τή<; οΐικείας —ολυκατοικί- ας. Είς την τρίτην απόφασιν διευ- κρινίζεται διάταξις τού Π.Δ. τής 18)20)1960 —ερΐ διαρθρώσεως τού ύττουργείου Δημοσίων "Ερ¬ γων. Κατά τάς διατάξεις αύτάς — άναγράφετα; είς την άπόφα σιν — ώς τόν προϊστάμενον τής δΐΐυθύνσιεως Τεχνιικών Ύπηιρεσιώ^ τοΰ νομοΰ· είς τον οποίον ύττοβαλ- λεται τό σχετικό ττρωτσκολλον αυθαιρέτου κατοχτκευής. καί αί κατ' αυτού άσκηθείσαι ένστάσεις. μετσβιβάζεται τό δλον θέμα περί κρίσεως ώς αυθαιρέτου Τί μή τού εκάστοτε έπ;δίκου κτίσματος. 'Επ' αυτού δέ ό—οφαίνεται ού¬ τος άνοκκλήτως δυνάμενος (δοθέν τος δτι δέν υφίσταται δέσμενσις έκ τού πρωτοκόλλου) νά θεμελιώ ση την περί αυθαίρετον κρίσιν τού· καί επί αλληις ινομικής βάσε¬ ως. Έξ αυτών δμως — προστί¬ θεται — δέν συνάγεται καθόλου δτι παρέχεται είς τόν έν λόγω προϊστάμενον ή έξουσία νά χαρα- κτηρίση· έπ' εύκα.,ρία τής κρί- —ρώτην φοράν, ώς αύθαίρετα αλ λα τμηματα η κατασκΕυάς τού ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΔΕΙΑΙ ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΦΑΚΗΣ Θά χοοηΎθύντα' αδειαι διά τή« είσαγωγίιν έκ τού έξωτερΐκθΰ φ3 ι ής. άπειριοοίστω'ς ώς ποός τή ττοσότητο'. εί»; τούς ένδιαφΞ'Όμέ νίνς είσαγωγεϊς τού εϊδους. υπό τς·ν ό'ηον Οτι ό ΐκτελΗνισμός τοΐ' τού θά διενείγηιθή μετά ττ<ν 1ρ" Ιοτ'ουαρίου 1972 καί τα βραδίι τεοο·ν μέχρι καί τής 30.3 72 Σχετικήν έγκρισιν πο):έσχε τ υπουργείον Εθνικήν Οίκιονομία- (κλάδος έαπορίου) πρός την άοιΐ3 δίαν πο;ά τώ ΕΒΕ Άδηνών επι¬ τροπήν. ιΠεοΐ π'ΐοοικιήλεως των Μετόχων |τής Α. Ε. υπό την έπωνυμίαν «Γραφικαί Τέχναι 'Εκτι—ώσεις»— ΈκδόΐΓεΐς Μϊχος Δ. Σαλίβερος ΑΕ» είς τακτΐικην γενικήν Συνε ΙΧευσιν. «Γραφικαί τέχναι 'Εκτυττώσεις— Εκδόσεις Μϊχος Δημ. Σαλί&ερος Α.Ε.». Άητοφάσει τού ΔιθΊκητ;κοΰ Συμ 6ς-ι>λίου τής νΕ·ταΐιρείας|
ι^ι οί κ.κ. μέτοχοι είς τακτι'κήν
Γει'» ικήν Συ/έλενσιν γενησομένην
την 3Οην Δεκεμβριού 1971 ήμέ-
ραν Πέμπτην καί ώραν 12ην με
σημβρΊνήν είς τα έν Άμαρουσιω
ιιαί επί τής όδοΰ Μεσογείων 78
γραφεϊα τπγ Έταιρείας.
Θέμσα ήμβ-,ησίαχ- διατάξεως:
1. Άνάγνωσ.ς εκθέσεως Διοιικητι-
κεΰ Συμβουλίου καί έλεγκτών επί
των ττεττραγμέν«ν τής χρήσεως
1)7)70-30)6)71
2. Ύποβολή καί Εγκρισις τού ίσο
λογ'ιισμοΰ τής αντήις χρήσεως.
3. Απαλλαγή των; μελών τοΰ Διοι
κητΐ'κοΰ Συμδουλίου καί των έλεγ
/.των άπό πάσης ευθυνής διά -ήν
χρήσιν 1)7)70 - 30)6)71.
4. Έκλσγή τακτικών καί άναιπλη
ρωματικών έλβγκτών δι.ά την
χρήσιν 1)7)71- 30)6)72 καί
προσδιορισμός τής άμοι'βής αύ
Οί έπιβυμοθντες έκ τών κ.κ. Με
τΐ5χ6»ν νά μετάσχουν τής Γενιικής
Συνελεύσεως όφείλουν νά συμμορ
Φωθοΰν πιρός τάς διατά§ε«ς τοΰ
βρθρου 17 τοϋ καταστατικοϋ τής
Έταιρείας.
Έν Άμαρουσίω τή 6)11)71
Τό Διοιικητιικόν Συμβούλιον
Ό Ποόεδοος τού Διθίκητικοΰ'
Συμβουλίου.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΑΛΙΒΕΡΟΣ
40.000 ετησίως κατ' ανώτατον δ τα λοιπά Έπιμελητήΐΐΐα ϋστΐιρον
έκπιπίπαι κληροδοσια προσόδου
αιτο μισϋοματα κληρονομ. οικοδομης
Έκ τών σχετικών διατάζεων τοϋ στήριον εδέχθη, δτι τα δΓ άναλη-
Ν. Δ. 3323)55 «περί φορολογίας
τοϋ είσοδήματος», προκύπτει ότι,
επί πληροδοσίας ίοοβίου (ή καί ω¬
ρισμένης χρονικής διαρκείας) προ
σόδου, καταβλητέας περιοδικώς έκ
τών μιοθωμάτων ωρισμένης οίκοδο
μής, ό κληρονόμος κύριος τής ο'ι-
κοδομής, δέν δικυιοϋται νά έκπέ-
ση έκ τοϋ έκ τής οίκοδομής ταύ¬
της κτωμένου ά.καθαρίστου είσοδή
ματος, τα ύι,' αύτοϋ καταβαλλό-
μενα εκάστοτε είς τόν δικαιοϋχον
τής προσόδου (κληροδόχον) πο-
σα. Διότι τ άποσα αύτα δέν άπο-
τελοϋν δαπάνας κτήσεως τοϋ έκ
τής οίκοδομής ΐίσοδήματος τοϋ
κληρονόμου, έκπεστέαν, κατά τάς
ώς ανω διατάζεις. Ούτε άποτε-
λοϋν αντίστοιχον είσόδημα τοϋ κλη
ροδόχου, ό οποίος δέν ύπόκειται
διά την πρόοοδον ταύτην είς φό¬
ρον εισοδήματος, άλλα μόνον είς
φόρον κληρονομίας, ύπολογιστέον
επί τής κατά τόν χρόνον τοϋ θανά
τού τοϋ κληρονομουμένου άΕίας
τής ίσοθίου προσόδου, άποτελού-
της άντιστοίχως βάρος τής κληρο¬
νομίας, άφαιρετέον έκ τοϋ ένερ-
γητικου τής είς τόν κληρονόμον
περιερχομένης περιουσίας, διά τόν
υπολογισμόν τοϋ ύπ αύτοϋ όφειλο
μένου φόρου κληρονομίας.
Τα ανωτέρω έκτίθενται είς την
ύπ' αριθμόν 2336)71 απόφασιν
τοϋ Συμβουλίου Έπικρατείας (β'
ψεως περιουσιακών στοιχείων α-
ποκρυβέντα κέρδη ήμεδαπής άνω·
νύμου έταιρείας, λογίίοντοι κτη-
θέντα υπό τών διευθυνόντων ή
έντεταλμένων ουμβούλων ώς είοό
δημα έκ κινητών ά£ιών κατά τόν
χρόνον έγκρίσεως τοϋ ίσολογιομού
τής οίκείας διαχειριστικής περιό-
δου, όπως καί τα μερίοματα και
τα ποοοοτά ή άμοιβα'ι τών διοικητι
κων συμβουλίω ν. Έκ τοϋ χρόνου,
συνεπώς — προστίθεται— τής έγ·
κρίσεως τοϋ ίσολογισμοϋ τούτου
υπό τής γενικής συνελεύσεως τών
μετόχων τής έταιρείας καθορίϋε-
ται τό οικονομικόν έτος, κατό τό
οποίον θά ύποδληθοϋν είς φορολο¬
γίαν τα ρηθέντα κέρδη.
ιΖΗΤΒΙΤΠΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΙΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΛΝ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Τή^ άνόΐνκηιν οΐισιαστ,κιής ο""οο·
Φηις τού 'Κ,οατικού ένδιαφέροντοζ
π-οΐς τα τι^οδλήματα το^ μπαλ
.ευτικοΰ ί-λάδου έιτ.εσρ.μανον οί
έκττοό.σιτο'τοι τού Συνβέθ'.ιιον Με
>χ'.'."άντησίν των μετά τα) γε*
τιχλλευτ.κών έπιχειρήσεων ϊίς
γ:αμματ£ω: τού υπουργείον 'Β9/.
Οίκε-νομίας κ Παλλαντιου Ειίδ-
κΛτερον ή διοίκιΐϊσις τοθ Συ/δέ-
δ
σμ?ν άκ«Λ.8.-θη εί:
σννδζ
μέ τα έξαγωγικά
με την έττιατρόν".) Βαβμών
τμήμα), εκδοθεϊσαν επί αίτήσεως 9;,0ων —.; καυσίμκ-ν χοηο·ιμοποι^^
αφαιρέσεως Οίκονομικοϋ Έφόρου
κατά δευτεροβαθΐΛου αποφάσεως.
Αύτη είχε δεχθή ίίτι ό άναιρεσί-
βλητος άπέκτησεν έκ κληρονομίας
τοϋ πατρός τού ένα κατάστημα,
ύποχρεωθείς διά τής διαθήκης νά
καταβάλη ίσοβίως είς τρίτον δρχ.
2.400 μηνιαίως έκ τοϋ είσοδήμα-
τος τοϋ καταστήματος τούτου. Έν
όψει αυτών, ή απόφασις
Ι*εταλ
λευμάτωιν. ώς ιΐοαί χαρτοσήμου έιτι
ίξατγομένϋν μβταλλευτ «ών ττροι-
όντων.
ΕΡΙΆΤΙΚΟΣ ΟιΙΧΙΣΙΜΟΣ
ΕΙΣ ΟΙΝΟΦΥΤΑ ΘΗΒΛΝ
Αί είς την πίι&ιοχή-ν
©ηιβών έγκατεσ-π>μένσι
έκδηλώνουν ζωηιρόν
κρινεν ότι έκ τοϋ εισοδήματος τού ρΟν δ'σ τη-ν ™ρογραμμοσ'ζομενη
δ έΐ ύο» έργ»11
καταστήματος έπρεπε νά άφαιρε- δΐμ'θΐ-ιΡΎ'α»1 έχεΐ τίιοτύττοι» έργ»11
θή, πρός εξεύρεσιν τοϋ φορολογη Κσ° οιϊκισμού. Ώς άναγράφει το
τέου καθαροϋ είοοδήματος, τό δυ- τελε·^ταΐον δελτίον τού Συνδεσμο^
νάμει τής διαθήκης καταβληθέν <ΕλλιΤνων Βιομηχάνων. αί άν«ΤΕ· εί; τόν έν λόγω τρίτον, κατά τό ΡΜ βιομηχανί«ι υπέβαλον είς *' οικείον έτος, ποσόν. Ως παρατη- ΣΕΒ δηλιίιαχΐΓ πεοί τής ρεϊται όμως είς την απόφασιν τοϋ ·*? τωιν δπ«ς έγγυηβοΰν διά Ι"αν Συμθουλίου τής Έπικρατείας, «ού- δεικοπτενταετίαιν την μίσβωσιν των τως άποφηνάμενον τό δευτεροβά- άναγκαιουσών βίς αύτάΓ θμιον δικαστήριον ήρμήνευσε ψευ- ών, τπιός κάλυψιν τών δώς και εφήρμοσε πλημμελώς τόν άναγκών τού νόμον». Έφ· ώ καί ή απόφασις τ«ν πιροσωπικο"/· ι—ό την τού όνηρέθη. ξιν νά λάβουν γνώσιν τ«ν τελ'- Έξ όλλου, διά τής ύπ' αριθ. 2. κων οικονομ ι κων δρβν τοΟ 206)71 άποφάσεώς^του, τό δικο- σμοϋ. Α; ΙΜΙΐΊΕΒ ΙΜΙ Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων ειαιρειών και Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬ φάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ Έμπορίου ύπ' αριθ. 66378)4126 1ή^ 16)12)65, δημοσιευθεΐσης είς τό ύπ' αριθ. ββθ)23.ΐ2·β5 Φ Ε Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έταιρειών), όρΙΖεται ότι δύνον ται νά συνεχίσωο, δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκλήσειο τών Γενικήν Συνελεύσεων καΐ τοϋς Ίσολογισμούς των διά ιής οί,-,ονομικής μας εφημερίδος .ΟΙΚΟΝΟΙντΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ·. ώο εγένετο μέχρι τούδε διά τ* -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆΣ, πρό τής συγχωνεύσεώς τος.

Π ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΕΡΣΩΝΟΣ
■Τ» ΑΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙ ΚΙΔΗ, Συνταξ,,ούχου
κου.
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) | πολυ πειθαρχικοί προσεκτικοί καί
Γ ποτί δέν «τνιμοτεριεφεράμΐεθα άπρε-
0 κόσμος ηολύ ηερίεργα μας πώς. Ή διδασκαλία και ή θεωρία
εβλεπε Ουτε αποδοκιμασίας, οϋι ! των αξιωματικών μας συνεχής καί
μεσα οτά ορθά πλαίσια τού σεβα-
ομοϋ πρός καθε ανώτερον μας.
Ή διαγωγή μας υπήρξεν άψογος.
Τό Τάγμα μας εϊχε διοικητήν
τόν ταγματάρχην κ. Κώστα Βλά-
χον ή Πραοσον. ' Ενα λεβέντη αν
δρα, ομορφον καί παλληκάρι άπα-
ράμιλλο. Διοικητήν εϊχα οτήν πο-
λυβολαρχία μας τόνύπολοχαγόνκ
Λεων. Σπανόπουλον. Υποδιοικη-
τήν τόν ύπολοχαγόν κ. Μαθιόν
καί διμοιρίτας δύο άνθυπασπιστάς,
ό ίνας ήταν άπό την Χαλκίδα καί
ελέγετο Βορδης Κα»ν)νος καί ό
άλλος ήτο Κρητικός, πού δυοτυ-
χώς δέν ενθυμούμαι πώς ελέγετο.
Η διοίκησις των πατρική καί όδελ
φική.
"Ετσι, λοιπόν, ή Ζωή μας κυλοϋ
οε ήσυχα μέχρι τής 15ης Φεβρου-
αρίου τοϋ 1919, όπότε άλλαξε ά-
πότομα. Την ημέραν αυτήν διετά-
χθην άπό τόν διοικητήν μου νά τε-
θώ επί κεφαλής ενός έξαμελοϋς
άποσπάσματος πού θά παρέδιδε
τρία πολι>6όλα «Μαξίμς είς τόν
κ. ΜπλέΖ, διοικητήν γαλλικών δυ-
νάμεων, πού έμάχοντο παρά τόν
σιδηροδρομικήν σταθμόν Χερ)νος.
Δέν ήμουν άΕιωματικός οϋτε ύ-
παζιωματικός. Ή προτίμησις αυτή
εδόθη σέ μενά διότι ήΕευρα γαλλι
κά καί έπρεπε τα πολυβόλα νά δο·
θώσιν ες Γάλλον άΕιωματικόν. Έ-
γώ ήμουν απλούς στρατιώτης. Πα¬
ρέλαβον τα πολυβόλα καί τό άπό-
σπασμα καί τα παρέδωσα είς τόν
Γάλλον αξιωματικόν. Έγώ καί τό
άπόσπασμα παρουσιάσθημεν είς
τόν διοικητήν τού σιδηροδρομικοϋ
σταθμόν, πού ήτο ό κ. Μαθειάς ύιπο
λοχαγός. Θά ήταν ή ώρα 4 μ μ.
Τόν κ. ύπολοχαγόν εζήτησεν ό τη
λεφωνητής, "Ελλην. «Κύριε διοι-
κητδ, είπε, κάποιος Ρώσος σάς
θέλει νά σβς μιλήση». Επήγε ό
κ. Μάθιος στό τηλέφωνον: «'Εμ-
πρός, είπεν ό διερμηνεύς, "Ελλην,
κατά διαταγήν τού κ. Μαβειοΰ.
(ΣυνεχίΖεται)
τε έπιδοκιμαοιας είχαμε. Με απά
θείον με περιεργάΖετο Ας είναι.
Σε λιγο ο οδηγος εσταματησε εμ-
προς σέ ενα μεγαλο κτιριο 'Εκεΐ
μεσα θά έμεναμεν. Εϋρήκαμε τα
πάντα Μεγάλους θαλαμους πρός
ύπνον. Τουαλέτες καλες και κα-
θαρές. Νερο άφθονο Μόνο κρύο
πολύ είχαμε. Το θερμόμετρον κα-
τεβαινε στους 2 βαθμούς. Κρυο
γιά μάς τούς "Ελληνας, άβάστα-
κτο. Είμεθα όμως ντυμένοι καλά
δεωδώς καλά. Ροϋχα μάλλινα,
χλαίνες, με φόδρα, χονδρες, κάλ-
τσες μάλλινες, κοχόβια (μπλοϋ-
Ζες) μάλλινα, κουκούλες μάλλι-
νες, γάντια μάλλινα, αρβυλα και
νουργή καί πηλήκια όμοια μέ τα
πηλήκια των Γάλλων στρατιωτών,
και γι' αύτό μας θεωρούσαν Γάλ-
λους στρατιώτας. Τρώγαμε κρέας
πολλές φορές την έβδομάδα και
μάς δίδανε γιά νά θερμα·νόμεθα
και ρούμι Ψωμί δσο θέλομε καί α¬
γάπην και στοργήν πατρικήν, όπό
τούς επί κεφαλής άΕιωματικούς
καί ύπαΕιωματικούς. Ή ύπηρεσια
πού άναλαμθάναμεν ήταν λιγάκι
κουροστική, άλλά εμείς είχαμε ου-
νηθίσει καί στήν πειθαρχία καί
στήν σκληραγωγία... Τότε διένυον
τό 24ον ετος τής ήλικίας μου. Σ"
αυτήν την ηλικίαν, ό νέος δέν φο
θεϊται οϋτε τόν ©εάν, όπως τό
λέγει ό λόγος. Οί σκοποί έφύλατ-
τον μίαν ώραν καί ήσαν δυΐλοϊ.Ό
ένας κινητός, ό άλλος άκίνητος.
Έφυλάτταμεν τίς τράπεΖες, τα Τα
μεϊα, τα απίτια μεγάλων αξιωματι¬
κών καί Ρώσων άντικομμουνιοτών.
'ΕπΙσης έλαμβάναμε μέτρα διαφυ-
λάΕεως κόμβων συγκοινωνίας καί
γεφυρών. Έν γένει είμεθα 6γρυ·
πνοι φρουροί τής τάΕεως. Έκεϊ,
στήν Ρωσία, αντελήφθημεν το μέ-
γεθος καί τό μεγαλείον τής έλλη-
νιχής δυνάμεως. Οί Ρώβοι οτρατη
γοί μάς χαιρετοϋσαν πρώτοι καί
μάς θεωρούσαν γίγαντας καί άνω-
τέρους. Έννοεϊται, ημείς είμεθα
ΙΙΑΓΛ.ΟΓ ΦΛΩΡΟΤ
Τα 6ι6λια καΐ οί ανθρωποι
ΕΑΒ^Η_ΣΣΙΑΤΡΑ - ΛΑΖΑΝΑ. Η ; σταλλών.εται σέ αίσβητικά όλοκλη.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΩΝ ΑΕΤΩΝ ΕΚ-
ΔΟΣΕΙΣ «ΙΜΕΑ ΣΚΕΨΗ,, Ά-
βήνα.· 1970 σελίδες 101.
ρωμένη είκόνα.
Άνάμεσα στά αττειοα (ττολυά-
Ρ'θμα) τΓθ;ήματα έο~μείωο·α ξε-
Η -ππτική σύτη σι/λλογή ε·- '·<«·;ίζεντάς τα κά-«ς· τά άκόλου. ναι τ0 τΐιίτο 6:<&λίο τίς συμ-ο.5) '©α: Τότα (σ. 64). καλό, "ΕξΛ>
τικης Λλολά~ο^ καί. νο;ιίίω. έχ- } ση (σ. 92). -εοιέχει κάττοιο; β-
λήθεια· Άθανασία ίσ. 82)· εύγε-
νικό άλλά τίττοτε τό ούσιαοτικό
Έπαΐτεία ίσ 35) · λιτό· Άλγη-
(σ. 60^· Όολό, Μυστιχες
ες (σ. 61) κσλούτσικο ί-
οχ#ς· Τά ξύλ,,να πόδια (σ. 21).
καλό Ό γέοο - όδοκαθαριστής
(σ 20). είκόνα τουλάχιστον μί
σάιρκα καί όστά Έττιεικεα (σ.
24)· κσλό· ιΕίκόνες γοογές· συν
τομες, άττ' δττου τουλάχιστον λεί
ττει ό «6β·5μ-Γοιλισμό.ς». Στή σελ
12 «Τομές στόν χρό'θ» οί
ρες ΤΕλευταΐοι στίχοι κ
ΰ Έλ£ τ».ς Σιάτ.-α Λ~-
ζαι «. Τ'-ν έΥνίοισα ττροτωττ κά
—Εΐονο··. στ'ΐΓ 5 Νεεμβ-ίου στύ Κέν¬
τρω επι στη μόν» κων όμιλιών «Δ ο- Ι δ5να
νύθΊρς 6 Ά'εοττοίγίτηΓ». όδάς Μι¬
χαήλ Βό&α 28· 'Αθηνά· δττΐυ ίΐχα
δο;σει τί>ν όμιλίτχ μου «Φρε'δετί
κος Νίτσΐ ό κιαττοίλύτης, ό τ-:ο·οή
της» (λέγετοιι κ:»·, στη νεοελλη-
νική ίδί«'Γ ιοατοιλυτΓς). Τά δΓ;ο
ττ-ώτα 6 6λ!α ττ· _■ είναι
ΐίία» (Πείά) 1966 χαΐ
σεις» (ττεζά) 1968
Καί έδώ ίσχύει ή
ττοΰ
«·Προητ5ο
«Άντιξί-
σχε-ι-
μέ τόν λευκόν άδε ο χώ·:ο. 'Υ-
ττοΰ Ζζν τχΐηί
χα*ν τΓβρισσοτίΐτους άπό 6 — 10
στίχουις. Ποογ τί τόιση σπΐοττάλη,
Ή Ελένη Σιόπτ;α - Λαζανά έμ-
ψκνίζετοι^ σιιγνίχ και μέ 6ι6λοκ,?;-
σίες (λ.χ. στά περιοδικά «Νέί·
Σκέψη»· νοιιίζω κα: «Σμι'(ινσ»).
Ξαίρει νά γοάο>ει. Τα δύο 6ι6λία
Ι της ττεζοΰ λόγοι» (ττοτέ δέν θα
γοάψ»: «ττπιόίσΓ» "Οταν
«α! όυιλ-ό έλλπνικά·
όμιλώ τή γλώσο-α μου!) δέν τα
γνκρίζ»· έξόν αν (εύ»σλοινόηιτο)
τά βχω τταροο&λέψει μ«σσ ιστΰν
τνοΰ λα6ο:ίν«ω Άλλςχ τπ;ιοκε
μ έν οί; γιά την ττοιητική της συλ-
λογή. έ'χω έτπΛυλάξειςι. Την έ
ττήιρ« καΐ την ξοβνατττΐ/·)α στό χερΊ
κια! την έυελέτηισα. "Οττκοις συινη?ι |Ή
ζ». ©ά τταιοαβέσω έδώ τίς ττοηια·
τηρήσεις ττού έσημείωσα μέσ'-ί
γτο διβλιο μέ την τίΐροοδο τού
δισβάσματος.
Άς τκΐ-ονμζ τί.-ώτα ττοώτα τ^
ττοώτο τοοί'ημα ττοΰ εδχοσιε κσί τ^ν
τίτλο το5 τόμου. "Εχει κάττοια
ι 6 ωμένη ΰττΌ'δομή' ιηΓθδομη 6ίω-
σης, 'άλλά στην εκτελέση είναι ά-
νι;σο· ϊσ»ς κ«ί άναρτίωτο: ά:το-
χες είικόνες λ.χ είναι «Ό ήλ;ος
«οί άετοί —άγκάλια
καλά την δροιματικ'ι Ίτορεία τής
ψνχής.
Στή σελ. 62 μέ ξενίζει ττάλι
τό αίών^ο «σά;ρ·^α»: στίς σά;ΐ<ες τήις ττΙ-^ο-'Βοχιίας σου. Έττιτήδευση κενολογία· άς μου έττιτραπτεϊ ο χαοακτηιροιμάς· μ' όλη την καλή μόν θελήση χαί ττιν καλόβολη διό·- βεσή μου. Καΐ τώρα τελειύνοντας στή γλώτσα. θ' λογοτέχνι,ς έχομε χρέος ίεοό νά φυλάγουμε τή γλώσ σα' νά την έμπλουτίζουμε· όχι νά την φτωχαί'νιθΛΐιμε εϊσάγονταις στί.ν γΐοατττό λόγο ξενικές· άναφομοίιο- τες λέζεις ο.τι έιχαρακτήρισςι «ςενολε,κτιικιόν νεοΉΐλουτκτμό» (6λ γράμματά μου στ^ στήλη «Τά κά μος», έώημ. «Νέα Πο- «Προσφνγ. Κοσμοις» άναντίιριΐητα εύ- 5ς "Ελένη Σελίδες άπό την δραματιχην Ιστορίαν των ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ Α! ΚΥ/ΑΠ^ΙΑΙ (Α ΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΣΤΗ Α1Γ4Η ΤΟΙ ΑΠΒΕΑΛΗϋΙΚβΙ ΔΙΩΓ^ΙΟΝ ΠΑΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ IV, .«: ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΜΟΠΟΓΛΟΙ ος ΐνευθυντοδ παοά τώ ύπουργ-ίω Γ?Μ&γίσ; λιτ£ία» κιαί ΚΑ1ΤΓΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΝΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΙϊΑΤΑ ΤΟΥΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤοΟ συνεργάτου μας χ. ΙΩΑΝΝΟΓ Δ. ΛΟΓΚΙΔΉ (Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) ΕΡΜΗΝΕΙΑ 'Εμπρός, λοιπόν, άφοΰ οταθήτε γυρω μου όλος ό χορός έκείνου, οσοι είναι κληρικοι και όσοι λαι- κ«, οοοι χριστιανόν καί οσοι εθνι- κοι, νά ουνεργαοθήτε μαζί μου γιά τό έγκώμιο, με το νά διηγήται ό καθένας κάτι από τά καλά τού. Οί άοχιε^εϊς καΐ έπαινέσουν τόν νομο θέτη, οί ανθρωποι τής πολιτείας τόν ίδρυτή πόλεων, οί τού δήμου την εύτοε,ία, οί άσχολούμενοι μέ τούς λογους τόν παιδευτή, οί παρ θένες τόν προστάτη, οί πανδρεμέ- νες τόν αωφρονιστή, οί έρημϊτες τόν δικαοτή, οί ανθρωποι τής επι- μιζίας τόν δικαστή, οί άπλοϊκοί τόν όδηγό, οί θεωρητικοί τόν θεο- λόγο, οί διασκεδάΖοντες τόν χαλι- νό, οί δυστυχιομένοι την παράκλη αι, την βακτηρία ή γηρατειά, την παιδαγωγία ή νεότητα, ή πενία τον ποριοτή, ή εύπορία τόν οίκονόμο. Μοϋ φαίνεται καί οί χήρες πρέ- πει νά έπαινέσουν τόν προστάτη, καί οί όρφανοί τόν πατέρα, καί οί πτωχοϊ τόν φιλόπτωχο, καί τόν φιλόξενο, οί ξένοι καί οί άδελφοί τόν φιλάδελφο, καί οί άρρωστοι τόν γιατρό, καί εάν θέλετε την άρ ρώστεια και τή γηρατειά, οί ύγι- είς τόν <ρύλακα τής ϋγείας οί πάν τες νά έπαινέσουν αυτόν πού έγι- νε τά πάντα, γιά νά κερδίση τούς πάντας, ή δοο τό δυνατό περισσο- τέρους. Αύτά είχε νά σοϋ πή, ώ Βασί- λειε, ή γλυκύτατη κάποτε γιά σένα γλώοοα τοϋ όμότιμου ουνομίληκά οου. Εάν είναι κοντά στήν άΕϊα, ο' έσένα όφείλεται ή χάρι, γιατί σ' έσένα έχοντος τό θάρρος έτοί- μασα τόν λόγο' εάν -δμως άπέχει πολύ άπό την άΕία καί πάρα πολύ άπό τό προσδοκώμενο, τί νά γίνω με; άφοϋ είμαι τυρρανισμένος όπο τή γηρατειά, την την άρρώστεια καί τον δικό σου πόθο; Άλλά καί στόν Θεό άγαπητό είναι τό κατά δύναμιν. Έού δέ, ώ θεία κα'ι ίερή κεφαλή, μας έποπτεύεις άπό επά¬ νω, καί εΐθε την άρρώστεια πού μας έδωσε ό Θεός, την δική μας παίδευσι, ή νά σταματήσης μέ τίς πρεσβεϊες οου, νά μάς πείσης νά την ύποφέρΐϋμε καρτερικά, κα'ι νά κατευθύνης όλη τή 2ωή μας πρός νά μάς δεχθής έκεϊ στίς δικές σου τό καλύτερο. Καί οταν θά φύγω- μεν άπ" αυτόν τόν κόομο, ε'ιθε σαν —τή σ ά "> κ α τού ηλίου>
(σελ. 9 καΐ 10) Ή τελευταία
μάλιιστα φοάιση χιωρίζεται σέ
τρείς στίχοΐίΓ Πος τί; Γιά νό;
γεμίζει τό χαιοτί; Τό μειονέχτη-
μα αύτό εϊνα,, σχεδόν γενΐκιό μέ·
σα στό 6ιι6λίο. Άλλά κ«ί την εί-
κόνη «Α μουσικη των άετών» τήιν"
™ριίισκιω σχεδόν ττυ'ροτεχνηματική.
/ήχεοές λέξίΐς. Ξαναδιαβάζω τοΰς
ιχτίχους τού ττοώτου αυτού ττοι-
, ήματος καί δέν αέ πείθοκν. δέν
μέ συγκιινούν αϊσθητικά. Περιέ-
χονν κ,αΐ ττολύν «6ερμτταλισμο»ι
«μέ τήΐ' 1ίΙ-ή μέθπ στά βλέφαΓα»
(αύτό £έν σηίΐιαίνε; τίποτε. ήμ-ττο-
ρσύοιε κκί νά λεί'πε.ι) . "Εττειτα έ-
ιοεϊνο τό «γ·<ιρ μάτσες φρίκης». ξέ- νη λεξη άπιετηάιδεκτη τη στιγιιη —ού έχομε τι «μορφασμούς». Τέ- λθς έκεΐνο «οί άγαλμάτινοι αν- &?ωπτοι· οί άγαληάτινες άγω.νίες την κιαιοτεοοϋν» (τρείς στίχοι γιά τή φράση τούτη)· τη; «κι/κλ^χιη σο- φία· την κκκλικη λύτρωση»: γαλόφαντη εί.κόινα, ττού δέν σννείδητη Σ. — Λαζανά εχει διιπλό καθή κον. Δέν τΓθέπιει ν^ μιμεΐται λογο- τεχνιες. άττά τούς «δοκίμους» μά· λιστα μερικούς ττοΰ φοονοΰν δ~ί τόν αίώνα τούτον τοΰ κοσμοττολι- τισμοΰ ή έλληνι'χή νλώσσα 0ά γεμίσε άναφομοί«ιτες. ξένεζ λ^- ξεΐ'ς καί δέν είναι άττίθανο σ^ ττενή.ντα χοόνια νά σβήσει (σίκ) ι*ύτοΐ είοίτκιονται σέ λαθεμένο δίοι&ατο &3>αο. ΟΊ λογοτέχνες [
πιρέττει νά ττλΑθουμε λέξεις· δχ. '
νά 'δανκιζόμαστε· νά κλέβουμε ά-
ττό τούς ξένους δίχως τουλάχι
στο ττροσττάθειια υίσθεσίο;ς Ό
λοοός των οίκοδόμων λ.χ. λέγε;
ι«αί γιρΑφει (θά τ^ ίδεϊτε σέ έττι-
τοίχων καί τοιχοκΌΐλλή-
&ει· δέν ονγικινεΐ. Οί άγαλματέ-
νιοι ανθκητοΊ είναι Χσ-ωΓ οί ττε-
σεις!) μττετό: τα μττετό - τά μπε-
τά. Αότο στέκιει. "θττως καί τό
τοζί. τά ταξιά (6λ£ττε Μανόλη
Τριανττϋ(φι/λλίδη καί Νεοελληνι-
κό Λεξικ© όρθογΌαφΐ'κό τής δημθ1
τικής τού Άγγέλοι/ Κασιγόνη. όν
τλημένα άττό τί> γραμματική τού
Τριανταφυλλίδη) .
Στή «Μονσ,κη των άετών» ση-
μαιϊιεώω τίς άκόΛονθες άτταράβΐ-
κτες σέ κιαλλιεογημένη νεοελλη.
νικιή λέξειις· έξόν οσες άνάφερα
ττιο—άνω: αοοσσάζ (σ. 79). σάιντ-
γουιτς (σ. 88), καλθιοιΦεο (σ.
76). ρόιζ. (σ. 98)· γΐλβίζα τηαγε·
ρότηιτα γκρίζο αγχος (σ. 99)
ράγες (σ. 17)· μττετόν (το μέ-
^ε-ι γαιρο καταβρόιχθιζε μττετόν. σ
78) κ.α
Ή έκκένω—ι τού ΆιβαλιοΟ. ό,·
χισε στίς 15 Μαοοτίου 1917 χαΐ
τέλειωσε στΐς 30 Άττι^ιλίου τής
Υδιας χοονιάς Οί Τούτικοι κλι-
μό.κωσαν την εξοδο τού ττλη·8ΐί-
σμού.
Γιά τόν έκτοιτησιιό δικαιολογη-
θηκ.οίν ττώς ττερίμεναν πολεμικά γπ
γθ/6τί: στήν ττεοιοχη αύτη *«! ό
λοιός &έν ετηριβττε νά κιν&υ.ιί'!'η
Γιά τη λεπιλοΓίτία ομως τής ικινι-
τί<ς τι:ριανσ'ιος αυτού τοΟ ττλΓ,">_-
ιτμεΰ Γ» γινόται/ κπνένας λόγας
Ί^ι^όμα γι-ττ, τόν τ&'-ίτικικό αμσ·<3 ττλΓ:ί;α·μό των ττεοιχώουν καΐ τ'κ οίκον"έ.ειες των ύτταλλήλων δέν ί>
ττΌίιχςιν οί κίνδννοι των ττολεμι-
κιώ/> έττιχειοιίσεκν. Τελευταΐος ε-
μεινε Α Μητιροητολί-της, ό Πρ«το-
ύ καΐ τά όοφανά τού Ό-
'ΕτοιμάστΓΐικοίν κι'
ούτοι νά φύγουν μέ ττροορισμό
τή ΚωΊστοΐντινούτΓθλη. δταν ό Δέ
σπότης ττή;ι; τηλεγοαψ'κή έντ^λτ
άττό τό Πατοισ^χείο νά τταιοαμε'
νη μέ την ίγικοιση βεβαία των
Τουρκικών Άιϊιχών
Ποοριέμεινιε στό Άϊβαλί έπιτη-
ρούμενος - ~ τούς Τού>χους ώς
ττού ίίστεοα ξ ι συνελήφβη σάν
ένεχόμενος σττ»ν ύπόβεση κατασκο
ττείας καϊ φυλσικίστηκε μεταιφ!"
θεΐς στη Σμίιονη γιά νά δικαιστή
Στίς 30 ινιαίου δταν πλέον 6-
ΐλοκλϊΐ,ρίΛηικε γ έκτόττιση τού ττλη.
©ι/σμού ό Δεσττότης κοταχώρη.σε·
μέ τί δ ·<ό τον χεΐ-ϊι στόν Κώδι^ο τής Δηιισγεοοντίας τοΟ ΆϊδαΧι- οΰ. ΰττό τύπΌν ττιοίΐκτικοΰ· τά τγγ ρακιότΜ 6α©·οΌΐτό>χαστα λόγπ:
«Τετέλεοται τό έργον τής κα¬
ταστροφάς έττετελέο^η. Έν τή
φορά των ιιεγάλων άνατΐοοττών ά
ττ«ιΧέο8-)σοιν καΐ αί ζωτικαΐ και
άκμο-ΐα1 ΰλικαΐ καί ηθικαι, δυ¬
νάμεις τής ττεοιλάμητοου ττόιλεως
των ΚυΐδΜνιών. Τό ζοφεοόιν σκό-
τος ττΐς έ:ημώσεωις· τής ττροελ-
θούσης έκ τού μετοικισμού καΐ
τής διασΓττοΐ-ά- των τέκνων αύτή'"
ηττλωσε τάς εΐδεχθεϊς αυτού τττέ-
ρι/γας καΐ έξήλειψε τα ρόδα τής
ρά; μορφής τής Αϊολίδος
καί την ττα>οι>3χασε νέ
"θάν ττοό τ·Ιν όφβαλιιών τοθ έ<- ■-Λ'^τοο τγγγ&τγ ήτου. «Άλλ' 6;'· ή όπθϊθάμ λλοζ είς κάλλος κκΐ ζιο τικότητκ Αΐσλίτ —Ο3·>θ£ν.ος Δ|ΕΝ
/ΠΟΘΝΗ1ΚΕΙ. Ύίτιό τ» στήι3:ς
αύτΓΓ ε^πιτκονται ττνει.'μο.νεο
τούς όποίευς δέν θά κατο:θώαπι
νά κ,αταο~Γρέψη ή οδύνην καί κ>αο-
δία γν(Αϊθΐζομένπ έ* τώ* εύγενών
ττολμών ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΛιΘΉ
ΠΟΛΥΣ ΧΡΟΝΟιΣ. καί 'ό κάλ¬
λος, οττειο δ ι εσώθη κ,αί έν τη ττοω
τη καταστι>οφή, »τ£λει τπειριβάλη ώ;
στέφανος άφθίτου δόξης, τό α¬
γ νόν μέτωπον τηις. τό όττοίον δέν
ήδι/νήθη/ταν νχ χοάν<ωσιν έμπτυ- σμοί. ραττίσματα καί άκάνθινοτ «Τετέλεστα . Ή ίστοριικωτάτΓΐ ττόλις μας ετάφη ώς νεκοά. Καί ήδη αναχωρούντες σήμίΐοον καΐ ή· μεΤς μετά των 45 όοφανων τού ορφανοτροφείον καί 30 γερόντων τοϋ ΓΓροκομείοΐι·. ί'να φάγι>ιιεν
μετά τοΰ ττοιμνίον ^.ιιων· τόν ττι-
κιριάν τοΰ μετοικισμοϋ καΐ πλάνη
τος 6ίου αοτον τίθεμεν έττΐ τοϋ
τάφον αυτής την παγε-νάν τής ^α
ταντροφής —λάκα. ΕΠ' ΕΛΠΙΔΙ
ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΟΥΣ ΑΝΑΣΤΑ-
ΣιΕΩΣ. ικκ»θ' ην τα τέκνα αυτής.
δικιμσσ)3έΐτα καΐ «οοθαοθεντα· ώς
χρυσός ν χω'ευτηιοίω ε>ά ττανε
θωσ'ν άττηλλαγμένα ττλέον άνβοω
ττίν&»ν τοπτΕΐ'νών τταθ'ϋν. ϊνια ά'ΐω
(Τι τόν λίβον έμφηυσήισωσΊ ζωήν
€*ς τ^<ν νεκοοφανή μάρτι/ρα ττόλιν κιο'ί συνεχίοιωοΊ τα μεγάλα εργα τής όδελφοίσύνης -τήίς φ λανθρω τί'σζ ττ;; έ.αταιδεύσεως καί πά¬ σης άλλης ΰλικήτ και ήθιΐχής ττοο έ5ου. «ΑΊ κιλεΐ5ερ τώ^ Ενδβκα τής •πόλεως έκκλησιών. των φιλανθρω ττικών κ-αΐ έκτταιδίυτιικώνν καθι-· Ρρυμάτων <α'ι τίς Ίεοάς Μητοο τται3ι&δόθη<τα'ν είτ τόν χ-έη ίας ικτελοΰντα ύ—οδιοικη ·ήν Βε,χήτ βέη,ν». Έν Κκ?ωνίοΐΓ τή 30 Μαίου 1917 Ό Κυδωνιών ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΠΡΟ ΛΟιΓΑΣ (Συνβχίζεται) σκηνές, γιά νά ζήσωμε καί πάλι , τΐ-ωμένοι άττό τηιν καδημερινότητα θώ " " ~" ' ' * —' '1ν - η μαΖί, καί νά δλέπωμε καθαρώτε- ρα την άγία Τριάδα, τά φανερώ- ματα τής Όποίας μέτρια έχομε δέ- χθή έως τώρα. Εϊθε νά σταματήσω- μεν έκεϊ τή ν έφεσί μας κα'ι νά πά· ρωμε την άντίδοαι γιά τά δσα πο- λεμήσαμε κα ίπολεμηθήκαμε. Αύτά τά λόγια είχαμε νά πούμε εμείς γιά σέναΐ έμαο όμως, ποίος θά έπαινέση, δταν θά έγκαταλεί- ψωμε τή Ζωή ϋστερα άπό σένα, ε¬ άν βεβαία προσφέραμε κάτι τό ά- εΐέπαινο, μέ τή χάρι τοϋ Κυρίου ημών Ίηοοϋ Χριστοϋ; στόν Ό- ποίο καί άνήκει ή αίώνια δόζα, Άμήν. ΣΧΟΛΙΑ 1. «Οί πάντες τόν πάντα γενόμε- νον, ίνα κερδαίνη τούς πάντας». Άπό την πρός Κορινθίους Α' έπι- στολή τοΰ Παύλου, κεφ. Θ" έδάφ. ανθρίοίττοι ΐΐ τά γλυ—τά καλλ,τε- χνήμοττα. τά εργα γλυτττών; «ΟΊ άγαλμάτινες άγωνίες» ϊσ«ζ ύπτο- δηλώνουν κάτι περισσότεριο σαφέ- στερο. Τέλος· δεύτεΐιη φορά. τό ποίηιμα ττρέπει ν^ ξαναχυθεϊ 'Υ ττάριχει μέσα σ' αύτό έττιτήδιυιση μεγαληιγορία. Τά μεγάλα θέματα ] ή άλειμμένο ψωμί, υ»»μοτίν>ι ή ό
(βλέιτε σχετιικιά κ«ί: "Ι. Μ. Πά- | —ιδή—>τε οίλλο έξίν ή άτταίσια αύ-
"Ας τις κοιτάξουμε άττό
τίς 7Γί)·>ίφημες αύτές λέξεις. τόσο
τΓΐΐιοσψιλείς αί νεοι/ς συιντάχ-'ες τύ-
ττου κ«ί λογοτέχνες· μήτε τού
Παώλου ΠαλοΊθλόγου έξαι.οοο>μέ
νιαυ ττοΰ τελευταϊα μεταιχεΐδίας τοΰ Πόντου.
Τχ περίφημα <-Δικαστήρια Ά7εξαρτησί·ί»ς» καί ή μ,ονχδική ^οινή τους: κρεμάλα- Οί άγχόνες τής Άμάσειας καί οί άπολογίες των «κχτηγορου |ΐένων». Ο! τελευτ7ίες έπιστολές των μελλοθανάτων. Ή άπολογία τ'·Ό δημοσογράφου Νίκου Καπΐταί^ίδη καί ενα προφητικό αρ- τού. 0· παγν.όσμιες διαμοφτυρίες γ:ά τό δράμα τοϋ Ελλην ι σ;ιοΰ. Συγκ-λο ν ι στικέ γράφων· Οί σφαγές τοΰ Πόντου οτήν Έλληνική Βουλή. Άγορεΰσεις τα. στό ττεοΐοδ'κό τού Χοήστοι/ ' θέρμανση. Ρόζ (οόζ τπαι5ικιό δί- Κουλούρη «Νέα Σκέψη» τεϋχος ,χτυλο. τό οοζ δόιχτυλο): ττα- Σετττ. 1971 σελ 265) ύ—οχι?««- Ι .ρ<χη£μ-ω στην κατηιγοιρηματι- Γ νοι/ν. Έκΐϊνο τό «ή σάρκα τοι>
ηλ ι οί/» ττοΰ άγκάλιβισαν οί άετοί
ιζΐνα αάλλον ίπτοβολη τού «Τό 6έ-
)νος κο)τφώθ'η«ε .. στη σάοκ'ςχ»
(σελ. 9) τοΰ άετοϋ. Δυό ψορές
σά~κα στό ϊδιο ττοίημα: κάτι τό
άντιαισθηιτικιό. Στη σειλ. 33 ύ-
ττάιρχε-, καί ί; φθάση· σέ &6ο στί-
χους: οί ττέτρες ιχόνες τους ξε-
κόλλτ,σαν άττ4 τή σ ά .ο
κή διαφωνία τού Πέτρου Βλα-
στού. Μού εΐχε γι->ά<ι>ει τό 1934 ι
ότι ή λέξη είναι «τπροι'όν ττροστυ-
χούτσικης ιιοδιστοούλας». Τή λέ· ,
ξη τήιν είχα χρη·σιμοττοιήσει στό '
ττ,ρώτο μοί» μυθιστ^ημο «"Α—μ- {
κοι» Στμεοα τη θ'ίχαίνιομαι σάν '
τα κρίματά μου. Έγώ τουλάχι- '
στσν ε&αλα γνώση Γράφω καί
(πάλι Α σόπχα!) τής γής. Κομ-
ττολόγ ι άτπό σάρικες! Τόσο ή
3 λέγυ: τι ανταφνλλής· ρόδινπς ρο-
Τ(
ζα
6έλομε; ·Η «γκρί
το γκρ;ς0
κη τού τίλιον δσο και Ί σάρκη χος>>. εΓνα| έλληνικί| γλωσσα, αυ¬
τής γής είναι *€νολογία. είκόνες τη; Αχ;,,^ δχι -^ -«—,-—£,——.
ξζ ό Ηίά δ '
όχι
' με
καιωμένες. Δέν Ρα τίς ΐίγ,:α<ία ι ?η γαλλι,κή ττοτέ Στή σελ. 33 έξ αλοι>. στό ( δεροτροιχ,.ές. Δέ
ττοίημα «Εΰαισθησία» οί «ττέ-
τρες» ττού «δ «ι»-νν γΐα< άγά'ΐτην είναι φοαστ^κ'ό σιχήιια —ού €εν έ .- φ|;όζ:ι τίΐΓθΤΓ τό ούσΐαστιχό. Άττό τά κ'^οιότερα ττο ήματσ λείτπει Α στεοιά· τό έϊαφικό οται- χεΐο ΤΓού είνοι ΐκ«νο νά ύττΐΐττη- ρίξει καΐ την ττιό μ€ταιφιιοηι.:?ι θεα- ση. Έδώ <>μωτ αύτό τό στοιχεϊο
τ^ ΐπτοκαθιπ-τά τ» λέξη· μία, δ-ο
τρ€Ϊς μ«οζί λίξεις. οίχως
ύττίόσταιση δίχως έσωπτετ κι'ι
άφηγήσεις 'ΑιιερίκανίΤ>ν δηι.'.οσιο Ι"1!· Στού(; «"ίχους τής *Έ
' ι Σ. — Λ. είναι φανεοή ή τταρ
μοί1
έ ής
ατες ά,ργή καί άνάθεμα.
Ό ήριοϊκός αγώνας τό>/ Έλλήνων άνταρτών στχ βουνά τοί
Πόντου.
Μ·.ά δημον.ρατία, πού εσβησε πρίν άκόμη γπννηθή: ή «Δημο-
νρ^.τία τοϋ Πόντου». Τά Τάγματα των Ποντίων στήν Έλλάδα.
Η <Άντα)λαγή των Πληθυσμών» καί ή κόλα·σγ] "ών «Σχρα- Αγιος Στέφανος, Καλαμαριά. Προσφύγων >: Σελιμιέ,
Μακρόνηαος, Άγιος Γεώργιος.
Προσωπικές άναμνήσεις: τά θύματα άφηγοϋνται.
Καί τό τελευταία; Μποροΰσε νά δ:ασωθή δ Έλλην'σμός
Πόντου;
Πολυτελής ϊκδοση — Πλούσια ΐίκονογράφηση
ΠΩΛΕΙΤΑΙ: στά κεντρικά βιβλιοπωλεΐα Αθηνών, θεσσαλο' ™Ρωτα.ρχική ττροϋτΓΟΘεο-η
|·π·οιηΤ(.κή (κ,Μλλιτεχνική
; καί αλλων πόλεων Β Ελλάδος. Έπίσης στή διεύθυνση
0
τιηις άΦ·ο:ιμής· τής πιρόθ^σης ττου
έμφαινιίζετσιι σάν ττράξη. 'Λλλα ο-
φορμή καί ττ|·)όθε!ση δέν είναι τηρά-
ξη ττοιητική ά.·>τιωμένο· τετελε-
σμένο καλλιτέιχνημα Κοντολογϊς
ύττάρχε; ό τγο ητιχόο ττίθος. ή ττιΐα
γμάτωση ομως μένει «σ.κ:ώδης»
ύτΓθτνττώδης. φι^σματική Άλλά
δέν είναι Α_ μόνη ττερίτττωτιη μέτη
στη' τιληθώ'τα των ττοιητικών τό-
μόν ττού βλέττοιιν τά χοόκια τού-
τα τό φώς τής Άττικής. Έπίμονη
ΤΓθοσττάθεια αύτοττοοβολής. ('μμ°-
νη ττ'ρόθεση ττοΰ τταοα.ιένει άμοο-
[φοττοίητη διότι δέν ιτροηγεΐτα; η
φυσιολογική κβίλλ τεχνικιή δ;ίΐ-,γο·-
'σία καίτοι ου κνοιοΐ' βιώματος· ή
'ΐά κά&ε
/ενικά)
-'-Ο συγγραφί,ος: Βασ. Κωνσταντίνου 234, Αθήναι ΤΤ
Τηλ. 719.463.
510!
δημιουργία. Π'οιητική ϊσωτ διαθέ¬
ση· άλλά άόριστη σκό,οπια· ποΰ
δέν συνθέτει. —ού δέ; άττοκιρυ-
Ο! ράγες (λέ-
είναι οί &*·
> θά γράψω
•θά είττώ ττοτέ ράγες γι?
κλττ.. ζήτημα αΐσθητιικής τής γλώ,ο1
σας. τό κάΐτω κάτω καΐ αύτοτε-
βασμού γιά τόν σοβαρά λογοτέ-
χνη. "Οσο γιά τό μττετόν. 6ττ«ιος
άτΓοστέΐογει τ> λαίκο μττετό, μττε-
τά θά γράψει καΐ θά εΐττεΐ «σι5ε-
ροκονίαμα» Τό τεχνικό έττιμελητή
ριο γνωρίζει .ι«Μλά δλους αύτοΰς
τούς τεχν;κοΰς ίίρους και τόσο οί
καταστηματάιριχες δσο καί οί ονγ-
γΐοαφείς καί συντάκτες τΰττου χρέ-
ος εχουν. — οίν μεταχειρκτθοΰν τό·
άτταίσια «6ουλικιανιζατεο». «μον-
τάζ» καί τά ΐίτΓειοα τταίόμοια· νέ
τό συμ&οιυλεύονται. Ή εύγενική
φιλόλογος Έλέ'ΐη Σιάτρα - Λα-
ΕΙΓΛΗΛΩΣΙΣ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΉ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙ
ΤΟΓ ΕΚΔΟΘΕΝΤΟΣ ΣΓΓΓΡΑΜΜΛΤΟΣ
<ΤΑ ΧΡΟΝΙΚΛ ΤΟΓ ΧΩΡΙΟΥ ΤΡΟΓΨΗ» ΓΠΟ ΤΟΤ ΚΩΝ)ΤΙΝ0Γ ΙΟΡΔΑΝΙΔΗ ΤΟΓ ΠΑΝΤΕΛΗ Φ0ΓΡΝΙΑΔΗ Ό άνει·<αλών είς την Βπαοξιν το τηο'Λελθόν άιπολαμ6άνει την εΰ φιροισννην τής δΓμιουργας τού άλλ' ό γοάφων την ίστοραν τής .ΠαταίΞος τού α'σθάνεται ττρός τούτοις ήδονήν δτι. έκττληροΐ ττοός αιύτΓ.ν ιεράν ύττοχΐρεωσιν. "Εκτοτε άφ' δτοι» ελέχθησαν οιί Λθάσιεις οώταί ϋττό τόν Ρω μσΤον ίστοριογιράιφον Νιβούρον δΐϋοοειχταν έικατονταετεοί&ες έν τούτοις ή ά—ή(χησις αυτών θά ττο ραμείνη. έχταεί ιιοοοΐ θά άντηχήση είς τά ώτα έκείνων· οί όπτοΐοι ε'ναι έπιλήσμονες τής γλυκυτά- της τπατρίδος καί των ίεοών αΰ τής τταραδόσεων. Ώς έκ τούτου είναι άξ'οι τταν τος έτταίινου όσοι δέν έφείσβησαν χρόνον κ,οττου καί δαττάνης εστίν ότε. διά νά φέοουν είς φώς Ίστο ^ΐίκά Κοιινκοιΐιικ,χ. Πνεκματικΐά &γ νάς τταραδόσεις ή'θη ικαί εθιμο' άνέκΕοτα κ«ί μνημεΐα Λόνου τής Πατρίδος των διά νά μείνουν ('.σοοεΐ ώς ίερά τταιρακαταθήικη δια τάς μελλούσας γεννεάς καί σά; ΐίία βαθυτάτπ νοσταλγία τής π« τρώας γής. ΜετΓΛξύ των τοιούτων συγκιατσ- λέγεται καί ό έν Καλλιθέα —Ά Οηνών επί τής όδΌύ Σωκράτους 127 έγιοατεστηυένος Ενβεομος τγγ» τοιί?της Κων) τινος Ιορδανίδης ιΝοσταλγός τής γενέτειρας τού γνώστηις τής έν γένει καταστά— πρτφ.ε"ίίοις Νΐχοτηόλε ς Πόντου κιο-ί αύτότττηΓ μττοτυς ιϋι διαδο-αματισβέντων μέ"τι τής βκοιζώσει:« τ;ϋ Έλλη ικοθ ττλη ττις »γ ίτ"ω τττριοχής σε«.ς «ΤΑ ΧΡΟιΝΐίΧΑ ΤΟΥ ΤΡΟΥΨΗ» τής £-σ;χί^ς Κ->»
νίσς κια· Νϋοεττόλεως Πόνττΐ'.ί χ
άρτίεν έμφάινΐ'ΓΓΐν κ«ί ττλΐύσιον
είς ττΐεοιεχόμΣ^ον ;■» Φωτογραφίας
ήειμνηστωι' καί έππζώντωιν ττςιο
σωπΐικοτήτων ώσαάτΜς δ. ιι1 ε!
κόν«ς εύίχγών ί&:ι>μάτ«ν καί τθ'
κατοβκτητάς τάς κα—
κβκχΐίαΐς στ€,ρησεις έκτοττισμούς
τόν έκ ΐΓείινηςΓ <3οφιο(|νΐ|ΐ—μονι ίκαΐ •τοντάδων1 ΰττάρίιεων καί την (ϋκρίζωσνν τού ώκμα,ίαυ έκιΐνου' Έλληνικού τθληθυνμού όητο τούς 6»ιτι4ι«ς καί έστιίας των ένδόξωιν ττραγιόνων. Είμαι 6έ6αιθς ότι οί έν διασπο «ά άνά την Έλλάδα καί είς τό Εξωτερικόν Νικοπβλΐται καΐ Πάν τοι θά ττε.οΐ'βάιλου'ν ;ιέ έκτίμησιι; •πό ώς ανω σιύνγιοαμμα κοϊ δέν θά τταραλίίψομν νά ττλοι/τίσουν την βιδλιοθηιιοη των μέ τό έΊκ'δο βέν ύττό 'οΰ Κο*νισταντνου Ίθοδοί νί&η βιβλίον «ΤιΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΤΡΟΨΗ» ΐνα ά ττοτελέση κόσμημα καί κειμήλιον διά την νέαν γεννεάν κα! τούς νοσταλγούς τής — ατρώας γήζ' σνγχρόνιΐος δέ τταοάδειγμα τπρός μίμησιν. ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ ΑΙ ΔΙΑΛΕ3ΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕ|ΧΝΩΝ "Η "Ενωσις Έλλήνων Λογοτε- χνών διοργανώνει όμιλίαιν ττού θά δοθή την Πέμπτην 2οον Δεκεμβοί ου 1971 καί ώραν 7.45' μ.μ. στήν Αϊβουσα τής Στέγης Καλών Τε- χνών καί Γραμμάτων. όδος Μη- τροτΓΟλεως 38 (6' δριφος). Όμιλητής: Ό λογοτέχνηις κ Λάματης Λούχος. Μέλος τής Ένώ σεω>ς Έλλήνων Λογοτεχνών.
Θέμα: «Ό Κατοοξιωτής — Άλ-
βιέιρτος Σβάϊτσιειρ».
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
Ι Την περασμένη Τρίτη ή πατριαρ
1 χική οίκογένεια Διαμαντοπούλου
καί οί πολυπληθεΤς και διαλεκτοί
της φίλοι συνώδεψαν στήν τελευ-
' ταία κατοικία ένα άπο τά έκλεκτά
' στελέχη τής Μεγάλης Προσφυγι-
κής Οικογενείας, τόν ΠΑΝΟ ΔΙΑ-
ΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ, πού Εαφνικά την
προηγούμενη μερά άποχαιρέτησε
τή 2ωή σέ ήλικία 77 χρόνων. Ή
νεκρώσιμος άρχιερατική άκολουθία
ψάλθηκε μέ κάθε μεγαλοπρεπεία
στόν καθεδρικό ναό τής Κοιμήσε-
ως τής Θεοτόκου (Ν. Φιλαδελφεί-
ας), πού πλημμύριοε άπό κόομο
καί άνθη. Καταγόμενος άπό τή Φι
λαδέλτρεια Μ. Άσίας επεράτωσε
τίς γυμνασιοκές τού σπουδές στήν
περιώνυμη Εύαγγελική Σχολή
Σμύρνης καί έν ουνεχεία ενεγρά¬
φη στή Νομική Σχολή τοϋ Έθν.
Πανεπιστημίου Αθηνών, άπό την
όποία καί άπεφοίτηοε άριστούχος.
Μετά την Μικρασιατική καταστρο-
κή, προσέφυγε μα2ί μέ την οίκογέ-
' νειά τού στήν Άθήνα, δπου χάρις
στήν έξαιρετική τού εύφυία καί
θέλησι, δέν άργησε νά καταλάβη
έΕέχουσα θέσι μεταΕύ τής ήγετι-
κής τάΕεως των προσφύγων, την
ι ύποστήριΕι των ουμφερόντων των
οποίων έταΕε ώς κύριο σκοπό τού.
"Οταν, κατά τίς πρώτες έκλογές,
άναδείχθηκε βουλευτής, έργάσθη-
κε μέ όλες τού τίς δυνάμεις γιά
την βελτίωσι τής τραγικής θέσεως
των προσφύγων, υπέρ των οποίον
πλείστα νομοσχέδια έπρότεινε στή
Βουλή καί επέτυχε την ψήφισί
των. Ήταν άπό τούς πρώτους οί-
κιστές τής Νέας Φιλαδελφείας,
στήν πολιτειακή όνάπτυΕι τής ό¬
ποίας πολλά έπρόσφερε, πρός τι¬
μήν τού δέ δόθηκε στό νέο Συνοι-
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής
Ενώσεως Ίδιοκτητών Περιοδικού
Τύττου συνελβόν έκτάκτως την 20
ην Νοευβοίςυ 1971 επί τώ θλιδε
ρώ άγγέλματι τοϋ άδοκήτου θανα¬
τον Ύ(0 μέλους τηΓ Ενώσεως
ΝΙΚΟΛΑΟιΥ ιΓΡΗ(ΓΟΡΟΠ.ΟΥΛΟΥ
,άκοΰσβν, την εισηγηθέν τού Προ
έδρου έξάραντος τάς άρετάς τοΰ>
έχλπτόντος ό οποίος έτίμησεν έ
·—ϊ σειοάν έτών τό δημοσιογραφι
κόν έττάΓ/Ύελμα.
Άττοφασ'ί'ζει.
Νά ά—οσταλή σι/λλυ~ητήριον
τηλβγ|>ά<}>ηιμα είς την οικογένειαν
τοΰ μεταστάντος
Νά άιργήσουΐνι τα Γραφεϊα τής
Ένώσεωο κατά την ημέραν της κη
βείας.
Νά διατεθοΰν 1.000 δραχμαί
ΰττέί των άγαθοειργών σκ,απών τής
Ενώσεως άντί στεφάνου καί
Νά δηιμεοϊΐευθή τό τταιοόν φήφισμα
διά τού Τύττοι/.
Ό Πιρόεδρος
Σ. ΣΙΝιΑΝΙΔιΗΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς
Κ. ΠΒΤΡΟΟΟΥΛΟΙΣ
κισμό τό δνομα τής Μικρασιατικής
τού Πατρίδος. Μόλις επανήλθε
στήν ίδιωτική 2ωή, άφοσιώθηκε
στό δικαστικό κλάδο, οτόν όποϊο
κατώρθωσε γρήγορα νά διαπρέψη,
τόσο πού τό Γραφεϊο τού νά θεω-
ρεϊται ένα άπό τά σοβαρώτερα
τής Αθήνας. Φύσει εύγενής καΐ
καλοκάγαθος, ευθύς καί καταδεκτί
κάς, οίκογενειάρχης δριστος καί
άΕιοπρεπής, άπέσπαοε την άμέρι-
στη έκτίμησι καί συμπάθεια δσων
έρχονταν σέ έπαφή μαΖί τού. Μι-
κρή ένδειξις τούτου άποτέλεσαν
τά 20 και πλέον πολυτελή στεφά-
νια, πού κατατέθηκαν στόν τάφο
τού, στό Νεκροταφεϊο Νέας Φιλα-
δελφείας. Ή εφημερίδα μας, πού
συμμετέχει στό γενικό πένθος, έ-
πικαλεϊται την έΕ ϋψους παρηγο-
ρία γιά την πονεμένη τού οίκογέ¬
νεια καί Εέχωρα γιά τόν άδελφό
τοϋ μεταστάντος, άγαπητό φίλο
καί έΕαίρετο σνθρωπο κ. Τόσο Δια-
μαντόπουλο καί την ίδιαίτερή τού
οίκογένεια.
ΣΤΥΛΙΑΝίί Κ^ΖΑΙΙΔΟΥ
Πλήρης ημερών άπεβΐωσε πρό
τινος ή σεβασμία δέσποινα Στυλια-
νή ΚαΖασίδου.
Κόρη έκπαιδευτικοϋ, άφοσιώ-
θη είς την έλληνοχριστιανοπρεπή
ανατροφήν των τέκνων της καΐ
είς εργα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Διεκρίνετο διά την καλωσύνην
της, την έντιμότητα κα'ι ό άνεπίλη
πον ήθος της.
Ηύτύχησε νά άναδεΙΕη πέντε τέ
κνσ καλώς άποχατεστημένα, έκ
των οποίων δύο θυγατέρας έκπαι-
δευτικούς κα'ι τρείς υίούς, έΕεχού-
σας θέσεις κατέχοντας έν τη κοι·
νωνία.
Ή εφημερίς μας διαβιθάΖει τά
εΐλικρινή συλλυπητήριά της είς τά
τέκνα της καί ιδιαιτέρως είς την
οικογένειαν τής θυγατρός της κ.
Παναγιώτας Παπαδοπούλου, διευ-
θυντρίας των γνωστών Έκπαιδευ-
τηρίων έν Έρυθραία.
ΕΚΥΡΩΘΗ Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ
ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΔΙΕθΝΟΥΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΔΙΑ ΔΑΝΕΙΟΝ
Έκωρώθη ή συμφωνία
τού Έλληνιικού Δημοσίου και τής
Διεθνοΰς Τραπτέζης. ττερί χορηπτή
σεως δανιείου διά την εκτέλεσιν
τού Εργου άνατττύξεως των ύπογεί
ι^ν υδάτων δι' αροεύσεις είς την
ττεΐοιοχιτνν τής Θεσσαλίας. Σχετι¬
κόν Νομοθετικόν Διάταγμα ΰττ' ά
ριθμόν 1023)1971 εδημοσιεύθη
είς την Έφηιμερίδα τής Κυβερνή
σεως (ΦΕΚ 231 Α').
Ο ΤΙΜΑιΡΙΟΜΟΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΟΥ
Κατ' ανακοίνωσιν τής ΕΣΥΕ1
ό τιμάριΐθμος καταιναλωτοΰ έσημεί
ωσε τόν Όΐκιτώ6τιθ'ν άνιοδον κατςχ
02%. έναντι τού τποοηγονμένου
μηνός Σεπτέμβριον· ένώ έναντι
τα3 αυτού μηνός ΌκτωιδρίΌν τού
1970 έμφανίζιει ανοδον κατά ?'
9%. Τό μέσον ίΐΓτίττεδόν του> τέ¬
λος· κατά τό ΙΟμηνον Ίανουα.ρίοιι
— Όκτωβοίου έ.ε.ν σνγκιρινόμε-
νον ττ)ρός τό αντίστοιχον έτΓίττεδον
τού 1970. έμφσνίζει ανοδον κατά
3.1%..
Έιιδόσεκς
Κοντά στό μβγαλο τιραγούδι Έλληνισμός καί
τού 21 εφέτος στέκει καί ή μΒλο>δ(α Φιλε(λληΛΊομ.ός. "Ολα έκείνα τα
λεβΐντάπαιδα^ ποΰ ξεκίνηοαν άιπ» τίς χώρες καθ* γωνιάς τοΰ κύ-
σμου γιά νά συντονίσονν τή φωνή τους σ' αύτό τό τραγούιδι της ε¬
λευθερίας άγωνίστηκαν ήρω'ίκα καί πολλοϊ πέθαναν γιά την Έιλλό
δα. Άξίξονν, πρό πάντϋ^ν τουτο τό χρόνο τή θΰμησή μας.
Τό λεβεντόπαιιδα τής Άλδιό νας, ό λόςν&ος Νόελ Μπάύρον ή-
τανε ενας άπό τούς πιό θερμούς καιί πιό μβγάιλοαις φιλέλληνες. Δ^έ
θεσε τά πάντα γιά την Έλλάιδα. Πέθανε μέ τ,' δνομα της οτήν
καρδιά. Μεγάλος ποιητής τής Αγγλίας καί τοΰ κόσμου υπήρξε «ό
ι Ρήγας τοΰ Φιλελληίνισμοΰ». Γιά την ώρβία αυτή μορφή καϊ την —ό
ψυχή θά μώθετιε περυσσότε ρα άπό τό νέο 6ΐι6λιίο τής
ζοονά θά μέ καταλά&ει
κιοιλύ·τε|·>α ά—ο κάθε έθιλον. "θσα
"ττερΐ τού
δείχνονν αλλςοστε δτι κ"
έγίι κά~ότε στ^ νιάτα μου· δέν
'ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΡ-ΡΟΣ
Σημ. Πληροφορώ τούς ακόλου¬
θον σνγγραφεΐς ττου μού Εχουν
στείλειι 6ι6λία των δτι τά σχετι-
κιά μοκ σχόλια θά δηιμοσιευβούν
τΓβϊίτΓου ττρίν ά—ό τά Χριστού-
γεννα «ϊτκ στόν «Προσφυγικόν
Κόσιμο» ε'ίτε στό ττεοιοδικό «Σμύρ-
να»: Νίκος Έ. Μηλιώρηις· Χοή-
στοις Μαλεβίτσηις, Βάγιας Παΐνα-
γιωτόττουιλος Κώστας Τσιρόττου-
λος. Δημήτίρης Σιατόττουλος Ίά-
Ό συγγοοϋφεύς μέ γλαφικρό'η-
τβ καΐ είς καθα"εύουσαιν γλώσ¬
σαν ττοοαφέεει είς τόν άναγνώ
ττη·ν υίαν άνθοδεσμην. ιιέσηΐ ε'ς
την &ττοίαν φαίνωνται τά λουλού
5ια τα θηησκευτικά· τά ττνευμα'
τικ^ λουλούδια τά άνθη τού Έλ
Ιληνοχιριστιανιισκού ττολιτισμ^Ο
τα ευΓσιυα λουλούδια των άγνών
ττα?αδόισεων. ήθων και έθίμ«*ν καί
ιταράλληλα ε»<; αύτά άναιφέοεται Γ.ν γενικαίς γραμμαίς είς την μθ ."^αίωνα Ιστορίαν των μεοών ι χεινων «αί έν τέλει ιτ&οιγράιφει τά μαρτύρια τά όποΐα ύττέοπτη, ό Έλληινιικός ττληθυσμός άττό τούς σων Εύαγγέλου. Πρόκίιται γιά τά βιβλία «Μι- κιροΐσΊατ^κή Βιβλιογραφία» καί τα έλληνικά χωο ά τή«; ττεριοχής των Βουρλών». «Έσωτβ·)ΐκή Δ'άστα- ση»· «ιΤέχνη καΐ έττοχή»· «Αύτο- ψίΐα τής έπτοχής». «ΟΊ πύλες τής γής». «Ψηφίδες Β'». Έπίσης( δσον αφοοά την έρχό- μενη όμιλία μου. διοιρθώνω: Ό- δός Μιχαήλ Βόδα άρ. 28. Κα Γ- ΚΑΛΠΙΔ0Τ Στή νέα της διεύθυνσι Όδός Στουονάρα 49 Τιΐλ. 636-669 (ΜΕΡΑΡΟιΝ ΣΧΟΛΗΣ ΓίΑΛΜΒΡ) Ήμιόροφος γραφείον 1. Πειράματα βαθείας ύττνώσεως μονΜδικήτ τΐ)λ«ττο)βητ κης —ίοπττΐΛ σεως έν Ελλαδι. Πάσης φύσεως τπροβλέψεις. Έ- παγγελμβτικά μυστικά, γάμους ά άιτώλει ες θησοαιρών κλπ. Έττΐκο'.νονεΐ εϋχεοώς μέ οΐονδή ττοτε ττνβίμα έν τώ κόσμω. Έπ;- σης συντάσσεται τό ώροσκόττιόν σας. Γράψατε άττό έ<τωτερικ.ό καί έ- ξωτερικό. στέλνοντας 5 δρχ. γραμ ματόσημον ς έλάτε άμέσως θά έζυττηιρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ Σίτσος Καραϊοοίάκη: ιΜ Π Α ϊ' Ρ Ο Ν>
ποϋ σέ 300 ββλίδες Λΐεριγράφει μέ γλ»φυρότητα καϊ δνεοη τή ξωή,
τό εργο τού τό ίΐοιητικό μέ μετακρ ράσεις άπω την ιδία ποιτράτωΛτ
τού γιά την Έλλάδα, τή διράστι τού γιά την ελευθερία των Έλλήνων
καί τό θάνατό τού σιό Με<κ>λόγγι. Τό 6ι6λίο καλοτινΐιομένο καί πλού-
σια εΐκονογραφημένο, κάνει περήςραΛΌ καθ* "Ελληνα γιά την άγάπη
τοϋ παγκοσμίου αυτού πνεύματοςπρός την Λατρίδα τού. ΠίοΙλείται
στά 6ι6λιθ3ΐ)α>λεία καί άπ« τή συγγραφί«|, Καιλνψοϋς 25, Παλαιόν
Φάιληρον, τηλ. 9819.360, Άποστιέλλεται καί ταχυδρομικά ,χωρίς έπι-
(Ιάρυνση.
5ΕΝΤΟ
1ΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕθΕΝ
ΝΕΟΝ ΣΤΕΓΑΝ9ΉΚ0Ν
ΆΣΒΕΣΤΰΧΡβΜΑ
ΜΕΓΑΑΗ- ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
" Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102,,
Τό Νέον έπαναστατικόν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» £χει κατασκευασθή εΐδικώς διά νά άντι-
καταστήση δλα τα άπλό: ύδροχρώματα, διότι ά-
σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα-
νοποίησιν των τοίχων, ώς και των ταρατσών πού
έχουν περαστή μέ ττίσσα.
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! !
γ ΧΗΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΕΕΝΤΟ
Δ. ΣΕΝΔΠΝΆΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ
ΤΗΛ. 532.665 - 522.994
,

Γεωργ ίου Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ της γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοπουλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Β) Ίλιάς
(Συνέχεια έκ τού ηροηγουμένου)
Όλίγες μορφές άπαντώνται καί
είς τα δύο ποιήματα. Είναι ό Νέ-
στωρ, ό Όδυσσεύς, ό Μενέλαος
καί ή Ελένη, ή μόνη γυναίκα ή
όποία περιγράφεται τόσον στήν Ί-
λιάδα όσον καί οτήν Όδύσσεια.
Είναι έκπληκτική, ή γεμάτη άπό
στοργή φειδώ, μέ την οποίαν φέ-
ρεται πρός αυτήν ό ποιητής. Ό¬
πως είναι τελείως Εένη πρός τούς
"Ελληνας σκέψις νά προσδώσουν
κωμικήν εμφάνισιν στόν Μενέλαο-
ώς άπατηθέντα σύΖυγο, έτσι καί
είς τό δύο ποιήματα κανε'ις δέν ά-
πευθύνει ύδριστική λέξι πρός την
'Ελένην, έκτός άπό αυτήν την ι¬
δίαν, άν καί είναι ύπεύθυνη γιά
τίς ταλαιπωρίες των Έλλήνων κιί
τίς δυστυχίες των Τρώων. Είναι
πάντοτε αντικείμενον άμεταβλήτου
σεβασμοϋ καί θαυμασμοϋ καί έχει
έΕευγενισθή μέ την έΕοχον καλλο-
νήν της.
Ή Ίλιά ςπεριλαμβάνεται σέ χρό
νο 5 ημερών, ή δέ Όδύσσεια 30
ημερών. Ή Ίλιάς περιλαμβάνει
περισσότερους άπό 15.000 στί-
χους, ή Όδύσσεια περισσότερους
άπό 12.000. Ή Ίλιάς έγινε άρκε-
τά έκτεταμένη λόγω των πολλών
παρεμβολών. Έν συγκρίσει δμως,
μέ τίς άνατολικές έποποιΐες, είναι
πολύ περιωρισμένη. Ή ίνδική Μα-
χα - Βαράτρα περιλαμβάνει εκα¬
τόν χιλιάδες δίστιχα.
Στήν Ίλιάδα ύπάρχουν χαλαρά
μέρη, όπως ό κατάλογος των πλοΙ
ών, ό οποίος δέν άρμόΖει έκεϊ
πού έχει τεθή. Ή άσπΐς τού Ά-
χιλλέως είναι παρεμβολή, την ό¬
ποιαν ό ποιητής έπεΕειργάσθη μέ
προφανή προσοχή καί μέ φυσικήν
«αί καλλιεχνικήν ευχαρίστησιν καί
τέρψιν. Γιά νά αποκτήση χώρον
ένας έκ των ποιητών άναγκάσθηκε
νά παρουσιάση τόν Άχιλλέα άο-
πλον. "Επρεπε, λοιπόν, νά δανεί-
οη στόν Πάτροκλο τα δπλα τού.—
Άργόσχολη καί άπερίσκεπτη ί-
όέα- Ό Πάτροκλος ντυμένος μέ
τα δπλα αύά, πρέπει νά τρομοκρα
τήση τούς Τρώες κα'ι νά τούς τρέ¬
ψη είς φυγήν. Ό Όμηρος δμως,
πάντοτε τονίζει πόσον έΕοχα ό
θώρακας προσαρμόΖεται πρός τό
σώμα τού μαχομένου προσώπου.
Ό Άχιλλεϋς είναι γίγας. Πώς θά
προσαρμοσθοϋν τα δπλα τού στό σώ
μα τού Πατρόκλου; Ό Άχιλλεύς
έΕ δλλου, δέν μάς λέγει δτι άνα-
γνωρΙΖει τα δπλα τού είς τό σώ¬
μα τοϋ "Εκτορος, πρδγμα τό ο¬
ποίον θά επρεπε έν τούτοις νά
διπλασιάση την οργήν τού. Τό ότι
ό Πάτροκλος δέν δανείΖεται τα δ¬
πλα τοϋ Άχιλλέως, αύτό στήν πρα
γματικότητα δέν έχει ο(\ιαοα.
Προδάλλεται μέ αυτόν μιά περιττή
μειαμφίεση, ένα «καμουφλάΖ». Έ Ι
ιΤιν Ι
Ή εκδήλωσις τιμήα υπέρ τοϋ τ. Δή
μάρχου Ν. Σμύρνης κ. Ά6.
Καρύλλου
Είς την αίθουσαν τελετών τής | Π. ΧαλδέΖος, ό Πανοσιολογιώτα-
'Εστίας Ν. Σμύρνης, παρουσία τοϋ τος Άρχιμανδρίτης κ. Βασ. ΤΖο-
προεδρείου τοϋ Συλλόγου Άπο- ' βλάς, Προιστάμενος τού Ίεροϋ
φοίτων Εύαγγελικής Σχολής μέ ! Ναού τής Αγ. Φωτεινής Ν. Σμύρ-
έπί κεφαλής τόν καθηγητήν τοϋ νης ,ό Δήμαρχος Ν. Σμύρνης κ.
Πανεπιστημίου κ. Μιχαήλ Άνα- Άθ. Παπαθανασίου, ό Σμυρναιο-
στασιάδην, τοϋ Δ. Συμβουλίου λόγος τ. ύπουργός κ. Χρ. Σολο-
του κα ίτών Δ. Συμδουλίων τής μωνίδης καί ό Άντιπρόεδρος τής
Ενώσεως Σμυρναίων καί Κυδω- 'ΕστΙας δικηγόρος κ. Εύάγγ. Άν-
νιατών, πολλών άντιπροσώπων τοϋ δρέου, έΕάραντες τάς άρετάς καί
Προσφυγικόν Κόσμου καί πλή-
έκλεκτοϋ άκροατηρίου, έλα-
κεϊνο πού φέρνει την κάμψιν των βε χ(^Ραν ή σεμνή τελετή τής ά-
Τρώων είναι τό περιστατικό δτι νακηρύΕεως ώς έπιτίμου Προέ-
ά
'Ωμίλησαν ό Πρόεδρός τού κ. φύλλον τής "Εφημερίδος μας.
Η ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΊΓΑΛΙΚΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ
ΠΑΝΩ ΠΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ
τήν μεγάλην προσφοράν τοϋ τι-
μωμένου ώς ίδρυτοϋ τής Ν. Σμύρ¬
νης.
"Επηκολούθησεν εύχαριστήριος
αάτός όδηγεϊ στό πεδίο τής μάχης 5ρου τοϋ Ίδρύματος, τοϋ τέως απάντησις τοϋ κ. Καρύλλου, έπευ-
νωπές δυνάμεις καί όχι ή μεταμ- Ι ^ημάρχου Ν. Σμύρνης κ. Άθανα- φημησθέντος Ζωηρώς υπό τοϋ ά-
φίεσις, ή όποία έγινε απλώς γιά σ(ου Μ Καρύλλου, ώς διατελέ- κροατηρίου.
νά δοθή ή άφορμή γιά την περι- | σαντος πρώτου Προέδρου αύτοο. | Λεπτομέρειαι είς τό επόμενον
γράφη τής νέας άσπίδας, πού τε-
χνουργεϊ γιά τόν Άχιλλέα, ό "Η-
φαιστος.
Εάν στά νεανικά μου χρόνια
μοϋ Ζητοϋσαν νώ άπαγγείλω κάτι
τι τό νέον, θά άπήγγελλα ευχαρί¬
στως, μέ την καρδιά μου, τό άγα-
πημένο μου "Ενατον δσμα τής Ί-
λιάδας (τό Ι τής Ίλ.) την πρε¬
σβείαν πρός τόν Άχιλλέα. («Πρε-
σβεία πρός τόν Άχιλλέα. Λιταί»).
'Επίστευα τότε ότι τό δσμα αύτό
όνήκεν στήν άρχαιοτάτην Ίλιάδα.
Αύτό δέν τό πιστεύω πλέον. "Αν
είναι μεταγενέστερη προσθήκη,
φαίνεται άμέσως άπό τό γεγονός
ότι έδώ οί Άχαιοί προσφέρουν
στόν Άχιλλέα όλα έκείνα τα ό-
ποϊα άργότερα αΰτός στό 11 όν
δσμα (Λ. Ίλ.) έπιθυμεϊ νά πάρη
άπό τόν Άγαμέμνονα καί στό
16ον άσμα (Π. Ίλ.) έλπίΖει δτι θά
τα πάρη άπ' αυτόν. (Ίλ. Λ. 609
καΐ Π. 85). Στά δσματα αύτά ά-
ΑΠΑΛΑΟΤΡΙΟΣέΙΪ ΑΓ ΙΔΡΥΣΙΝ ΝΕΟΝ "Η
ΕΠΕΚΤΑΣΙΝ ΠΑΛΑΙΟΝ ΕΠΙΧ, ΞΕΜΟβΟΧΕΙΩΝ
Τού συνεργάτου αας κ. ΠΑΚΙ» ΒΟΤ ΔΙΖΙΚίΡΙΚΗ
ι
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον) | 9ο — Πι&ανύς σκγγρορφέσς ό
Ή οενετσανοίταλκή έττίδροκτη Β. Κορνάρος (έ'ργο: ή Θυσία τοΰ
ττάνω σ·τή γλώσσα μορς κιαι· γενι-
Αθοαάμ). Είναι τό τπό
στή νεώτετη γραμματολογια «.μικχτήριο» («όμιλία» -γ0
μας (μαζ'ι καί τό θέατρο) στάθη-1 στά 'Εφτάνησα) ποΰ έ'χει
ωροαο
λέγανε
όπως εϊτταιιε· εκδηλή καί ττολύ
σημσντική.
Ή Κρήτη κσΐ τα 'Εφτάνησα 'έ-
χοιινε νά έπι.δείξουνε σωρεία οαιγ-
γραφέων ττάνω άττό έ,Μθττο (ττοι-
ητ£ιι κοίί πεζογιρόψων) ττοΰ άκ-
μάσα.ί κοτά τή διάοικεια τής κα
γνοεϊ ό Άχιλλεύς δτι την προσφο τοχής τής χώρας το·υς άττό τούς
ράν αυτήν των Άτρειδών πρό πολ ' Βενετσάνους. Οί οΊτουδοιότεροι
λοϋ είχεν άποκρούσει. Τό 9ον δ-' άττ' αύτοΰς είναι οί έττόμενοι:
σμα (Ι. Ίλ.) άνοίγει μιά διαφωτι-1 1ο — Ό Β. Κορνάρος (ε'ργο
στική προοπτική. ΠΙσω άπό τό ποΙ ίου: ό Ρωτόκρΐ'τος).
ημα τής όργής τοϋ Άχιλλέως μαν ' 2. — Ό Γ. Χορτάτοης (έ'ργα
τεύει κανείς ένα άρχαιότερο πού τού: 6 Κατσοΰρμττος. ή
εχρησίμευσεν ώς ύπόδειγμα ϊσως ] ό Γύτταρις).
ποιητικόν, σχετικόν μέ την οργήν
τού Μενελάου.
(ΣυνεχΙΖεται)
ΔΙΑΛΕΞΗ ΔΙΑ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗΝ
ΝΙΚΟΝ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗΝ
Ό Μορφωτικός Σύλλογος Κυ¬
ρίων Πατρών, ώργάνωσε διά σή¬
μερον είς την μεγάλην αίθουσαν
τής Διακιδείου Σχολής, διάλεΕΤν
διά τόν ποιητήν τής Ίωνίας Νϊκον
3ο — Ό ©εόεωρος Μοντσ·ε·
λέζε· ζακυνθινός (ϊνγο τού: ή
Εϋγένα).
4ο — Ό Νικόλαος Δριμυτην,ΐς
(έ'ργο τού: ή "Εμορφη Βοσκεττού-
λα). Τό έ'ρχο αύτό έ'χει μάλλτι α-
γνωστο συγγραψέα γιατί, δττΜς
ψαίνεται άττό νεώτεοΐς ερευνες· ά
ώριμυτηνός ήτανε· κατά ττ£σα τη
βανότητα. μόνο ό £κδ*ότης τού.
5ο — Ό Φόλας η Φαψόλας
(έ'ργο τού: ό Στάβης). Πΐο τπ8α
'ός συγγραφέας τοΰ έ'ργου αυτού
ΤουτουντΖάκην καί όμιλητήν τόν | κε τπρόεδρος των δκαστηρ·ί-
ων έττϊ άγγλικής ττροσταβίας στν
Ίβάκη. Εκιεΐ ϊγινε ό έξελληνισμός
τής οΐκογενβίας Μαβίλη. Αυτού
τού Παύλβυ γυιός ήταν ό ττοιητιίς.
—ού γεννήθηκε στίς 6 τοθ Σε-
■πτέμδρη τοϋ 1860 καν τής 'Ελ-
ληνίδας Ίΐοάννας τού κόμητος
Κοπτσδίβτρια - Σκούφη· ττοΰ ττά-
ρα ττολλά της χρωστόμε γιά την
έλληνοττρεπτή άνατροφή ττού τού
ϊδωσε καί την άγάπτη. ττού τόν πό
τισε γιά την 'Πατρίδα κοί τή γλώσ
σσ τή μητιριική.
Κι" ΛτΓ© τόν κλάδο λοιττά.' τής
μητέρας τού εΐχε εύγενιική κατα-
γ«*γή· σνγγεν«.ύοντας στενά μέ
τιόν Κυβερνήτη Κοπτοδίστρια καΐ
με τόν τφωθυτΓθυργό ©εοτόκη. "Ο
ΛαρέιτσΌυ. Μάν«ο τ" ονομα. Για-
νομα ιττ|ρε τού ττόΐτπτοι; τοκ Δόν
τί ή καρδιά τού. ό νονς του? ή
ψυχΐή τού. ήταν έκατό τοίς έ.κ«τό
όητολιπα έλληνικά.
Την χώρα των ττρογόνων τού
τί|ν ότγόπτησε 6έ6αια. μά την κορ
διά τού· την ζωή -χον όλόκιλη,ρη.
την £δωσε γιά τήιν Έλλάϊα τού.
Ό ΐδΐ'ος τό δείχνει στό σονέ-
τθ τού «Καρδάκι»· ποΰ είναι κα
ίνα άττό τα καλυτέρα τού· ττόσο
Έλληνας είναι στήν ψυχή. Άιίό
μα καΐ μέ την έ'ντονη κα'ι άκατα
μβΧΤΤΙ νοσταλγίβ· ποΰ έχομε δ-
' λθι μ« ςγιά τΐιν Άρχαία 'Ελλσ-
δα^ ττού τα ΐνδάλμοττα τής αρχαί
άς έΜείνης χαριτωμένης ζωής.
μάς γοητεώουν· σάν ότττασίες χα-
μένες. κόσμου τταρα&εισΊακοϋ.
ΚΑΡΔΑΚΙ ε?νοτ)ι μιά τταραλιακη
τοτΓθθεσία έ'ξω άττό την πόλη τής
Κέρκυρας καί κιάτω άττό τό βουνό
τής Άναλήψεως. σττοι» τρέιχει δ|
αρικώς μιά 6ρύση μέ ώραϊο νεα^.
Επάνω άττό τή βρύση βρίσκοντα'
τα έρείττια ενός αρχαίον ναού.
Κ«ί γ ι άτό νιερό ύττάρχει ό 9ρύ-
λος —οπ«»ς καί άλλοθ— πώς ό
ξένος ιτοΰ ττίνε; ά—' αϋτό· ξεχνά-
ει τό.ν τόττο τού.
Ό ττοιητής άναφέιθ'θντάς τομ·
κάνεΐι ύπαινιγμό στήν ΐαρνηση τής
ξενικής τού καταγωγής καί στ·;
λαπιρεία τού /ττρός την Έλλάδα.
Ό ττθ[ητής άναφέροντάς τα. κά-
ν«ι ΐπταινιγμό στήν αρνηση τ",ς
ξενικής τού κ<χτ<χγωγής καΐ στή λατ,ρεία τού ττρός την Έλλάδα. ΚΑΡΔΑΚΙ Τ" αγνχίοα ρεττοθέμελα τού άρχαιου ναού, στο Ερμο άκρσθαλάσσιο ττλάι· χορταριασμένα κοίτοντιε. Γελά:ι γύρου όμορφάδα κόσμου ιτάντα Καΐ λέ« ττού άκόμσ άττ' τηιν τοθ ώραίου 6οι>νο0' στ" άοττρα ντυμένη. ρο6ο
λάει
λαμττ,ρος ναό ςτεχνίτη Κερκνραίόυ
Χρυσόννερο· σέ ολέττω γιατί μ" Ε
χει
μαγέψει τό νερό στήν χ,ρύα δρύση
ττοΰ μέσαθε άπ' τ' αγιο χώμα τρέ
"Ετσι. κάττοιος Οεός θά τό' χε,ι ό>
ρίσει
Κι'δττοιος ξένος έκεΐ τό χείλι 6·ρέ-
χει
στά γονικά τού πλιά δέ βά γυρίσει.
Δεκέμβριος 1895.
(Συνεχίζεται.)
ηΜΦΙΒΟΛΙΑ
"Απόψβ σ' όνειρενθηκα
~ολΐι ΐσως σ« σκέφθηχα
ττΐρέττει νά σέ ξεχάσω
τα 'ίχνιι σου να χάιτω.
Πητλεύω- άγωνίζομα.
νά μή σέ συλλογίζωμαι
νά παύσω ν ά ττονιάίί
«αί νά σ' ό— οζητάω.
Σηικώνω τό άκουστικό
μέ κάποιο φό&ο μυστικό
νά σέ τηλεφωνήσω
ν' άκούσω τή φ»νή συν.
Μά ττόολι δμως διστάζω
στή σκέφη αύτη τοομάζω
δέν ξέρω τί νά κάνω
καί ττά« νά ττεθάνω.
Γ;ά σίνα αϋτό πού νοιώ^οι
τό λίν άγστη η ττόθο
μ' άφ' ότου σέ ξαναύρα
τα 6λέπω ολα μαύοη.
Εί τι σωστό νά ζησω
6ο — Ό Ιωάννης Ά. Τρωΰλος
στή νεοελληνΊΐοή (είναι σχεδόν αθ-
τούσια ή σημερινή δημοτική
μας).
"Ολα τα ττιό ττοί ,^ έ'ργα ήσανε
καί θεατρικά· γιατ'ι τα -ααζαν..
καί άττό σκηνής. Σημειωτεο δτι
.τέ ολες τίς μεγόλες πόλεις τής
Χοήτης· ύτηίρχανε· τότει καί θέα-
τρα. χτίρια χτισμένα είδΐκά γ ά
θεατριΐικές τταιραστάσεις.
£Ιναι ίστορικά άπο?:ιγμένο ο
τι· κατά τό δεύτε,υο μισό τοϋ 16οι>
αί., έΐχζ Ίδρι;9η στό Χά.τακα της
Κρήτης ή Άκσδημία των Στρ;τ5α
γκάνΤΙ (τ«ιν Άλιλό'ΚΟΤΜ.1) Κ3ι ί-
όρυτήις αυτής τής Ά·<α>5ημ!ες ή-
ταν εηας Άντρέας Κθΐνάρο. ττοΰ
έκαμνε χρήση. μέσα στήν Άκα2η-
μία αυτή. άττοκλειστικά τής ίτσ-
λικής γλώσσας καί ττοΰ ή'τανε
Έν όψει απαλλοτριώσεως ίδιω-
τικών κτημάτων πρός ίδρυσιν νέων
ή ομόλογον επέκτασιν υπαρχου¬
σών Εενοδοχειακών έπιχειρήσε-
ων, διά την έΕυπηρέτησιν τοϋ σκο-
ποϋ τοϋ Τουρισμοϋ (χαρακτηρι^ο-
μένου ώς δημοσίας ωφελείας), οί
ιδιοκτήται των κτημάτων δύναν¬
ται πρό τής κηρύξεως τής άπαλ-
λοιριώσεως, νά έκδηλώσουν οί ϊ-
διοι πρόθεσιν χρησιμοποιήσεως
τοϋ ακινήτου των πρός Ίδρυσιν ι¬
δίας των Εενοδοχειακής έπιχειρή-
αεως. Καί έχουν νόμιμον άΕίω-
σιν έναντι τής Διοικήσεως, πρίν
προσφύγη είς τό έπαχθές μέτρον
τής υπέρ τρίτων απαλλοτριώσεως,
ν' αντιμετωπίση τό ιδικόν των α'ι-
τημα. Είς την περίπτωσιν αυτήν,
μόνον έφ' όσον προηγουμένως κρι
θή ητιολογημένως ότι δέν έΕυπη-
ρετεϊται ό έπιδιωκόμενος σκοπός
διά τής χρησιμοποιήσεως τοϋ α¬
κινήτου άπό τούς ιδιοκτήτας των,
δύναται νά δικαιολογηθή τοιαύτη
απαλλοτριώση.
Αύτά εδέχθη τό Συμβούλιον τής
Έπικρατείας διά τής ύπ' αριθμόν
3164)71 αποφάσεως τής όλομε-
λείας τού, έν όψει των σχετικών
διατάΕεων τοΰ νόμου 4477)29 πε-
ρί Έλληνικοϋ Όργανισμοϋ Τουρι- '
ομού. Δι άτής αποφάσεως αυτής '
τό ανώτατον διοικητικόν δικαστή- '
ριον άπέρριψεν αίτησιν περί άκυ-
ρώσεως κοινής πράΕεως των ύ-
πουργών Συντονισμοΰ καί Οίκονο-
μικών, διά τής οποίας εΐχε κηρυ¬
ττρωτεξάδελφος ενός αλλθσ Άν-
ιρέα 'Κορνά>οι>. Ιστορικοιό· ττού
ζούσε χά ι δροΪΛτε κι' αύτός στ ην
Κρήτη καί εΐχε σάν άδελψό τού
τάν ττοιητή Βιντσέντσο Κο·ρ άτο
Ατγ αύτά τα ττεριστατικά. φο,ί-
νεται τουλάχΐιο-το τούτο: ότι ή
οίκογένεια των Κορνάρων τής
Κρήτης ή'τανε βενετσάνικης κα-
ΐαγκγής καί ότι δλα τό μελη της
δέν είχον άκόμη όλότελα έξελληνι
χθή άναγκαστικώς απαλλοτριωτέα
υπέρ καί δαπάναις τής Α.Ε. 'Ή-
λιος, πρός ανέγερσιν Εενοδοχεια-
κοϋ συγκροτήματος, εκτάσεως 18
περίπου στρεμμάτων είς την πε¬
ριοχήν Έλεοϋντα Άγίου Νικολάου
Κρήτης.
Δι" άλλης, έΕ άλλου, αποφάσε¬
ως τοϋ Συμδουλίου τής Έπικρα¬
τείας (β τμήματος) εκρίθη ότι
μόνον κατόπιν σχετικής προδικα-
στικής αποφάσεως τής οίκείας
Έπιτροπής Επιλύσεως Φορολογι-
κών Διαφόρων ήμποροϋν νά διε-
Εαχθοϋν εγκύρως, ή αύτοψία, ή
πραγματογνωμοσύνη, ή έΕέτσσις
μαρτύρων κ.λ.π., α! οποίαι προθλέ
πονται υπό τής διατάΕεως τοϋ δρ-
θρου 7 παρ. 1 τού Β.Δ. 166)67
«περί τρόπου επιλύσεως διαφόρων
κα'ι άμφισβητήσεων επί έν γένει
φορολογιών των δήμων καί κοινο-
τήτων». Ή προδικαστική αυτή α¬
πόφασις πρέπει νά διατάσση την
διενέργειαν αύτοψίας κ λ.π. καί νά
καθορίση τόν τρόπον δι^Εαγωγής
της.
"Οθεν — καταλήγει ή απόφασις
τοϋ ανωτάτου διοικητικοϋ δικαστη-
ρίου — αύτοψία κ.λ.π., διεΕαχθεί-
οα χωρίς ειδικήν περί τούτου προ-
δικαστικήν απόφασιν, εάν δέν εί¬
ναι έγκυρος καί δέν δύναται νά
ληφθή ύπ' όψιν υπό τής Έπιτρο¬
πής.
Ή ίμττορικπ ναιτιλία είναι βασικάς
συυτΣλίθτης οικονομ, αναπτύξη
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΚΑΠΝΩΝ ΑΝΑΤΟΑΙΚΩΝ ΚΑΤΑ Τΰ 1972
Ιτό έ'ργο τού: ό Ρήγας ΡοδολΊ- ο-τή.
νος. οττως τό όνομάζει ό Μαρϊνος Αξιοιταοατήρητο είναι τό ττερ1
Τζάνες Μπτουνιαλής). στατικό δτι ττοι>9ενά στά έλληνι-
7ο — Ό Μάρκος Αντώνιος Φ£. κά χρώματα δέν παρουσιάστηκε
σκολος (έ'ργο τού: ό Φορτου'.άύ ίλληνικό &έστοο μέ κτίοια λογο-
τος) . τεχνι«ή σημασία. ότΓοας στήν Κρή
8ο — Άγνωοπτος συγγϊαφέ^ς τη καί στά 'Εφτάνησα.
(Ιργο: ό Ζήνων). . ( Σν εχίζεται,
ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΙΙΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΟΙ ίΚΡΙΪί) ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΚΑΙ ΤΛ ΛΚΡΙΤίΚΛ ΤΡΐϊΓΟΥΑΙΑ
Τοθ Συνεργάτου μα,ς χ. ΓΡ. Π. ΣΑΒΒΙΝΟΠΌΥΛΟΥ
(Συνέχειο έκ τοθ προηγουμένου) τινά στρατοϋ. Ό στρατΟς ομως
Ό Διγενής Άκρίτας είναι ό'αυτός έττί Μεγ. Κωνσταντίνου ό-
Ρι,ϊυλικός ήρωας τής Βυζαντινής έ'λ'γόστεψ* καί έττϊ τής έπ·οχής
ττοττοιίας ττού ονμβολίζει την εθ-,τοΰ Ίουστινιανοΰ σχεδον διελι.β'η.
ρωστίαν τής ψυχής τοθ "Εθνους Η άναδιοργάνωσις των Ακριτών
μας κατά τή,ν μίγάλην ιστορικήν
περίοδον τού Μεσαίωνος. ΕΤναι ή
ΐνσάρκωσις τής Βυζαντινής ίδέ-
ας τής ίδέας τής διορκοϋς καί
οακαταπαύστου ττάλη^ κατά τής
βαρβαρότητος καί τής αγριότη¬
τος κατά τΰύς τρακυμιώδονς έ-
κίίνους καιρούς.
Στόν Αιγενιή, Άκρίτα ή φαντα
σία τοΰ λαοϋ άτπόδωσεν δλες τις
Λοβτές ττοΰ άνέτττυξεν κι εκαλλι¬
έργησεν ό "Ελληιν το5 Βυζαντίου
γιά νά μτΓθρέο— ν' άντπταλαίση
κατά των τρομεράν εχθρόν τού
πολιτισμόν.
Ή Βυζαντινή ίο-τορία είναι, ό¬
πως ε'ι'τταμε. ένας άδκχκοπος καί
σγριος αγώνας τοΰ '/Ελληι.ιισμού
εναντίον των ττοικιλωνύμων 6αρ-
6άρων ττού μέ λύσσα έττετίθεντο
Λατα τού κιράτοι>ς γιά νά τό κατα-
καί νά τό κατασω,τρί·
καί
σέ
μα σ εχω στήν ψυχή μόν.·
σάν μέν» μονσχή μου.
Συχνά άναρωτιέμαι
κηι', κλοτίοο κα'ι χτυτπεμαι
Γιά σέν' αίτο ττού νοιώθω
τό λέν άγάττη η ττό9ο;
, Μ }ΛΙΑ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ
ΟΙ ΑΓΏΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ
Ό Δικηγορικ0ς Σι/λλογος Ά-
θηνώι ■ μετέ,χων τοϋ Πανελληνίου
έθ3τασμοΰ έττί τή συμττληρώσει
Ιδθετίας άττό τής ενάρξεως τοΰ
Μεγάλου ΰπέο τής Παλιγγενεσίας
Αγώνος ώργάνωσε διά την Πέμ¬
πτην 2 Δεκεμβριού 1971 καΐ ώ¬
ραν 8ην μ. μ. διάλεξιν είς την
αίθουσαν τελετών τοθ Δικηγοοι-
<ο; Σι/λλόγοκ (Άκοοδημίσς 60) μέ όμιλητήν τόν έιτίτιμον δικηγό¬ ρον καί τ. υπουργόν κ. Χρήστον Σολομωνίδην. Ε'ίσοδθς έλευβέρα. στρέψουν ψονν. Δέν ϋπάρχει άμφιβολία ότι τα τραγοώδια αύτά ΰττέστησεν την έττίδροοση τοΰ χρόνου καΐ δέν έχο¬ με 6έ4αια σήμερα άλώβητσ καί ά κέραια τα παλιά έκείνσ τραγού όια ττού ύμνούσαν την δόξαν των Άκριτών. άλλά καί ή διάσωσις ίΐγινε καττά τταο-αν ττιβανότητα άττό' τόν Ηράκλειον γιά νά παρεμττοδί ση τίς έτπδρομές των Άράβων. | Οί Ακρίτίς ήταν ύττοχρ€οο.μένοι Ι νά ψυλάττουιν τα σύνορα καί νά ά ' γωνίζωνταΐι εναντίον των Σαρακη νών των ληστών καί των ά— ελα- τών καί ζ ούσα ν βίον ττολεμικόν καί γεμάτον άττό κινδύνους καί Ί- σως - ΐσι»ς αυτή είναι ή αίτία -που συνετέλεσε στήν άνάτττυξη ήρ^,ι- κον ττνεύματος στόν Πόντο. στην Κοττπταδοκία καί στήιν Κύττρο. Πε ρί Άκριτώιν ή δημώδη,ς παράδοσις στήν όιρχή διετήρησε κοί παρέδω¬ σε άμαδρά σκιιαγραψήματα κα'ι αύτά σέ τραγοΟ£ία. άργότερα δ¬ μως ξένοι Ιστορικοί μά τηερισσότε ρο δικοί μας έ'γρσψαν άρκετά. Πρώτος 6 Ν. Πολίτης εφερε σέ φώς τα Αικριτΐικά τραγούδια σάν τα ωραιοτέρα δη<μιουργήματα τής δημοτικής ττοιήσεως δλου τοϋ κό σμου. σέ μιά μάλιΐστα μελέτη τού Εδημοσιεύθη είς την Έφημερί- I δα τής Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ. 923 Β') απόφασις τοϋ ύπουργοϋ Έθνικής Οίκονομίας, περί προ- γραμματισμοϋ καλλιεργείας - παρα γωγής καπνών άνατολικοϋ τύπου ετους 1972. Δι' αυτής όρίΖεται ώς έΕής ή πσρακτέα κατά τό 1972 ποσότης καπνοϋ: έΕαγώγι- μα 75.000 τόννοι και έσωτερικής καταναλώσεως 14.700 τόννοι, ήτοι σύνολον 89.700 τόννοι. Ή καλλιέργεια έΕαγωγίμων ποι- κιλιών καπνοϋ κατά τό 1972, είς χωρία δικαιωθέντα καπνοκαλλιερ- γείας τό 1971 ώς καί είς νέα κα- θορισθησόμενα τοιαϋτα, είναι ε¬ λευθέρα, διεπομένη υπό των μέχρι τούδε ίσχυουσών διατάΕεων. Κατ' εξαίρεσιν των ανωτέρω, είς τάς περιφερείας α) Έφοριών Καπνών Ηρακλείου, Σερρών, Βι- σαλτίας, Ξάνθης, Κομοτηνής καί β) Λαρίσης, Ναυπλίας, Άργους, Κορινθίας δι άτάς έΕσγωγίμους ποικιλίας Μαϋρα Θεσσαλίας ή Μαϋ ρα Άργους, δικαίωμα καλλιερ¬ γείας — παραγωγής καπνοϋ κατά τό 1972 παρέχεται μόνον είς πα¬ ραγωγούς καλλιεργήσαντες νομί¬ μως τό 1971 καί είς ποσότητα ϊ- σην πρός την δικαιωθεϊσαν υφ' ε¬ κάστου κατά τό έτος τουτο. Οί φορεϊς προγραμμάτων παρο- χής οίκονομικής ένισχύσεως διά την έν γένει προαγωγήν τής Γεωρ¬ γίας, παράσχουν οίκονομικά κίνη- τρα είς παραγωγούς καλλιεργοΰν- τας έΕαγώγιμα καπνά είς έκτα¬ σιν άποδεδειγμένως ανωτέραν των 20 στρεμμάτων. Ειδικώτερον, είς τούς ανωτέρω παραγωγούς θά καταβληθή: α) Έκ τής έγγεγραμ- μένης είς τόν Δημόσιον Προϋπο¬ λογισμόν πιστώσεως διά τό πρό- γραμμα γεωργικών ένιοχύοεων έ- τους 1972, έπιδότησις είς ποσο¬ στόν 60% επί τής τιμής άγοράς: 1) Μηχανημάτων μεταφυτεύσεως, σκαλίσματος καί λιπόνσεως κα¬ πνοϋ. 2) Μηχανήματα άρμαθιά- σματος. 3) Άντλητικών συγκροτη- μάτων πρός δρδευσιν τοϋ κα¬ πνοϋ (ήλεκτροκινητήρες, αντλίαι, δαπάναι εγκαταστάσεως) καΐ 4) συγκροτημάτων τεχνητής χροχής. β) Έκ τής Άγροτικής Τραπέζης Ελλάδος, καλλιεργητικόν δάνειον είς ϋψος 1 000 δρχ. κατά στρέμ- μα, κατ' ελάχιστον όριον. Ή καλλιέργεια καπνών έσωτερι¬ κής καταναλώσεως, κατά τό έτος 1972, έπιτρέπεται είς χωρία καλ- λιεργήσαντα νομίμως καπνά τής έν λόγω κατηγορίας, τό έ'τος 1971, είς τα χωρία δέ ταύτα δι¬ καίωμα καπνοκαλλιεργείας έχουν παραγωγοί δικαιούμενοι αδείας καλλιέργειαν διά καπνά τής προα- ναφερθείσης κατηγορίας κατά τό έτος 1971. Οί δικαιούμενοι καί προτιθέμε- νοι νά καλλιεργήσουν καπνόν, υ¬ ποχρεούνται, όπως ύποδάλουν τάς υπό τής κειμένης νομοθεσίας προ¬ βλεπομένας δηλώσεις καλλιεργεί- ας μέχρι τής 31ης Ίανουαρίου 1972. Παράτασις τής ανωτέρω προθεσμίας δύναται νά χορηγηθή 6Γ αποφάσεως τοϋ ύπουργοϋ των Οίκονομικών δι' ωρισμένας μόνον περιοχάς, έφ' όσον συντρέχουν εί- δικοί πρός τουτο λόγοι καί δι' έν μόνον 1δθήμερον. ΕΙΣ 118.000ι ΤΟΝΝΟΥΣ ΥΠΟΛΟΠΖΕΤΑΙ ΕΦΕΤΟΣ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΠέριΕ των 118.000 τόννων ύ- πολογίίεται ότι θά ανέλθη τελικώς ή παραγωγή έκκοκκισμένου βάμ- βακος, ή δέ στρεμματική απόδο¬ σις είς 250 χιλιόγραμμα συσπό- ρου. Ή έκτίμησις αυτή άναφέρε- ται είς τό τελευταίον Δελτίον τοϋ Όμγανιομοϋ Βάμδακος τής 16ης Όκτωβρίου - 15ης Νοεμβριού. Είς τό αύτό Δελτίον άναγράφε- τ(ΐι έπίσης: Ότι μέχρι τής 15ης Νοεμβριού είχε συγκομισθή τό 96% τής πα¬ ραγωγής. Ότι μέχρι τής αυτής ήμερομη- νίας είχαν έκκοκιοθή 95.000 τόν- νο ισυσπόρου βάμβακος, ήτοι 34. 000 έκκοκκισμένου. Ότι την 1ην Όκτωβρίου υπήρ¬ χον έν όλω 132.164 τόννοι έκκο- κισμένου βάμβακος, έκ των ο¬ ποίων 127.725 έγχώριος καί έΕ αυτών 114.000 είς χείρας παρα- γωγών. ΤΙΜΗΤΙιΚΗ ΔΙΑ ΚΡΙΣΙΣ ΗΙΣ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΘΗΓΗΤΗΝ Κατά πληροφορίας έκ Βιέννης, ό "Ελλην καθηγητή ς κ. Κ, Ζά- χος, τεχνικάς σύμβοτιλος έν Ελλά¬ δι τής ΑΛΚΌΑ, προε&ρεύει τού συνερχομ,ένου άπο χθές είς την αύΐτριακήν πρωτεύουσαν συματοοί- ου τής Διεθν'οϋς Ενώσεως διά την μιελ^έτην των (ίωξιτών. ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΔΗΜΟΥΣ. ΚθΙΝΟΤιΗΤΑΣ ΚΑΙ ΝΠΔΔ Ανεκοινώθη δτι τ^ διοικητικ'.ν συμβούλιον τού Ταμείου Πκρακα τα&ηικϋ,' καί Δανείωιν κατά την τελευταία; αυτού συνεδρίασιν· έ- '.£ι«3ΐνε ποσόν 48.710.000 δρχ. δ ά την δανειοδότησιν διςχφόρων δτμων καί κοινοτήτων καί ΝιΠ ΔΔ ττρός εκτέλεσιν εργ^ν κοινής ωφελείας. Ή Έθνική Κυβέρνησις θεωρεϊ την εμπορικήν ναυτιλίαν καί τούς ' Ελληνας ναυτιλλομένους ώς βασι κούς συντελεστάς τής οίκονομικής άναπτύΕεως τής χώρας καί τής ά- ναδει'Εεώς της είς μίαν έκ των με· γαλυτέρων ναυτιλιακών δυνάμεων τοϋ κόσμου, ετόνισεν είς ραδιοτη- λεοπτικην συνέντευΕιν ό ύπουργός Ναυτιλίας - Μεταφορών καί Επι- κοινωνιών, κ. Όρ. Γιάκας. Ο κ. υπουργος άνέλυσε τάς άρ μοδιοτητας τοΰ νέου ύπουργείου, τό οποίον προήλθεν άπό την συγ¬ χώνευσιν των υπουργείων τής Έμ πορικής Ναυτιλίας καί Μεταφορών είς εφαρμογήν τοϋ Ν. Δ. 957)71. Διά τής ιδρύσεως τοΰ νεου ύ- πουργείου, είπεν ό κ. Γιάκας, ε¬ πετεύχθη όπως τό αύτό υπουρ¬ γείον καλύπτη όλας τάς άρμοδιό- τητας: Τάς σχετικάς μέ την ποντοπό- ρον ναυτιλίαν, η όποία καταλαμδά νει ποσοστόν 95% τής ναυτιλιακής δραστηριότητος τής χώρας μας. Τάς οχετι2ομένας μέ την διενέρ γειαν έπιβατικών καί έμπορευματι- κών μεταφορών διά θαλάσσης, α¬ έρος καί Εηράς, τόσον εντός τής χώρας, όσον καί είς τό έΕωτερι- κόν, έφ' «σον αύται εχουν αφετη¬ ρίαν καί τερματισμόν λιμένος, 6ε- ρολιμένας ή σταθμούς τής χώρας μας. Τό νέον υπουργείον καλύπτει έ- πΐσης: "Ολας τάς έπικοινωνίας καί συγ κεκριμένως τάς διά ταχυδρομείου, τηλεγραφείου καί τηλεφώνου πρα- γαματοποιουμένας, καί Την άστυνόμευσιν τώνλιμένων, τώ ν άκτών καί τής κινήσεως επί των πλοίων. Ούτως, έπιδιώκεται ό σχηματι· σμός ενός ένιαίου φορέως, ό ο¬ ποίος θά έχη άρμοδιότητα καί ευ¬ θύνην έφ' όλων των συγκοινωνια- κων καί έπικοινωνιακών δραστηρι- οτήτων τής χώρας. Είς τόν φορέα αυτόν ώς ήτο επόμενον, περιε- ληφθή καί ή ποντοπόρος ναυτιλία, έντός δέ των πλαισίων τής γενι- κης αυτής πολιτικής, εκρίθη άναγ- καίον νά μεταφερθοΰν: Ή διεύθυνσις Ναυτικής "Εργα¬ σίας είς τό υπουργείον Έθνικής Οίκονομίας (τομεύς άπασχολήσε- ως, καί Ή διεύθυνσις Προνοίας Ναυτι- κών είς τό υπουργείον Κοινωνικών 'Υπηρεσιών. Διά τής μεταφοράς καί ένσωμα- τώσεως των δύο τούτων Διευθύν- σεων είς τα ώς άνω ύπουργεία, θά επιτευχθή ένιαία πολιτική έη των δύο βασικών κλάδων δρα0ΤΓ, ριότητος τοΰ Κράτους, ήτοι, Τή απασχολήσεως καί τής προνοίΟς Αι προσδοκώμεναι ώφέλειαι, έ. Γόνισεν ό κ. Γιάκας, διά την οικο. νομικήν άνάπτυΕιν τής Έθνικής μος οίκονομίας, είναι αί έΕής: 1. Θά συνειδητοποιηθή καί 9ή σχηματισθή συν τψ χρόνψ, ένιΟ|(| ουγκοινωνιακή πολιτική, ή όποία κρίνεται άπαραίτητος είς μίαν άνα. πτυσσομένην χώραν. 2. Θά επιτευχθή οικονομικωτέρα απόδοσις τής αναπτυσσομένη^ ^ τούς τομείς των μεταφορών και ^ πικοινωνιών δραστηριότητος. 3. Θά επιτευχθή άσφαλεοτέρα τακτικωτέρα καί πλέον ανετος διά. κίνησις των έπιθατών. Ούτω θά έ. Εσσφαλισθοϋν καλύτεροι όροι τού. ριστικής άναπτύΕεως τής χώρος τόσον είς δ,τι άφορα τόν έζαιΐ τερικόν τουρισμόν, όσον καί είς 6. τι άφορα τόν εσωτερικόν τοιούτον όστις, κατά τα τελευταία έτη, ή. ναπτύσσεται άλματωδώς. 4. Θά επιτευχθή ταχυτέρα μετα. φορά αγαθών, διά τής οίκονομικω τέρας όδοϋ, πράγμα τό οποίον βο συντελέση είς την μείωσιν τοϋ κό στους πωλήσεως ωρισμένων άγα θών πρώτης άνάγκης, τόσον είς το εσωτερικόν, δσον κα) είς τό εξω¬ τερικόν. Διά την ταχυτέραν επίτευξιν τού αντικειμενικόν αύτοϋ σκοποϋ, ανέ¬ φερεν ό κ. ύπουργός, θά έκπονη. θοϋν τεχνοοικονομικαί μελέται δια την χωροταΕικήν άντιμετώπιοιν των συγκοινωνιακόν καί μεταφορ κων προβλημάτων. "Ηδη, ήρχισε νά έκπονήται χοα. ροταΕική - δημογραφική μελέτη, διά τα έπόμενα τριάκοντα έτη άπό σήμερον, θά επακολουθήση δέ καί άνάλογος έργασία χωροταΕικής οί κονομικής μελέτης τής χώρας διά τό αύτό χρονικόν διάστημα. Έπίσης ο κ. ύπουργός είπεν δ· τι, έπιδίωΕις είναι ό σχηματισμός «ένιαίου προγράμματος μεταφο¬ ρών» καί ή άΕιοποίησις τοϋ ύπάρ- χοντος έπιοτημονικού δυναμικοΰ, είς τα δύο ύπουργεϊα, ώστε νά ώ- φεληθοϋν δλοι οί κλάδοι των με¬ ταφορών. Κατά τόν αυτόν τρόπον θά αν¬ τιμετωπισθούν κα'ι τα θέματα των έπικοινωνιών. Είς τόν τομέα τού¬ τον, ετόνισεν ό κ. Γιάκας, έχουν γίνει τεράστιαι πρόοδοι, είς πολ· λούς δέ κλάδους ή χώρα μας εί¬ ναι δυνατόν νά συναγωνισθή τάς προηγμένας χώρας τής Εϋρώπης. ΠΝΕΥΜΑ "ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΣΜΟΥ,, ιπτό τόν τίτλο «Περΐ τοϋ 'Εθνικού έττους των νεωτέρων Έλλήνων» ά ε τα εξής: «"Αττό των έσχατιώιν τής Κοπγγγ-- δοκίας καί τού Πόντου μέχρι τ - Κρήτης καί τής Κύττρου αδονι ί.'στω καί αυτών των ολίγων, ττρέ- μέχρ-ι τού νυν ασματα άφηγούμ:- /τει νά θεωρηθή Θαΰμα καί άττό τα' >"* τούς αβλοιος και τας
4-Γτοϊα μττορούμε νά καταλάβουμε
(τόσο οί διηγηθείς αύτές καί τα
τραγούδια συγκινοΰσαν τόν λαό
μας καΐ έξνμΐνήσθτισαν τα ττρόσω-
ττα αύτά σάν ήμίιθεοι· τιτάνες, &■
γουττνοι φρουροί τής τιμής τού "Ε
Ονονς καί πιστοί τής ττ'ατρίδος
καί τοθ βασιλέως θεράττοντες.
Αττό τα τραγούδια τού Διγενή
μόνον δύο σώζονται. τό ενα άφιε-
ι-"(£,ίένο στήν άοτταγή τής γυναί¬
κας τού· τής Κάλης τού καί τό
σλλο στό θάνατό τού. Πιϊν ομιος
ττροιχωρρήσουμε στά τραγοθδια. άς
δοθμε τί ήταν οί Άκρίτες καί ττο"
ος ό Διγενής.
άς τού Διγενή καΐ των αλλων Ά¬
κριτών κα'ι τούς αγώνας των ■—;>.
τοΰς ό—ελάτας τούς χλέφτας καϊ
τ ούς Σαρακφοΰς».
Έττίσης ένας δλλος "Ελλην ύ
Κ. Σάθας μέ την συνεργασία τού
Γαλλου Έλληνιο-τοΰ ό—ό τα Παρ!
σι Λεγκράν έφερον σέ φώς το
1875 τό έκ 3181 στίχων με
νι,κόν εττος τού Διγενή Άκρίτ
πό χειρόγραφο τής 6ι6λιο&:κ-,Γ
τής Τρορττνεζούντος -ού έδωρή&η τ
αύτούς άπό τάν άείμνηστον Ι ' 1
βαν Ίωανν.δην. Ή έ'κδοση αυτή ι
«ρερε τύν τίτλο «Τα χοττο;3ύμα
ΒΥΤΟΜΟΤΟ ΚΑΟΟΕΥΤΗΡΙ
Ε...ΙΤΙ ΚΑΝΕΤΕΙ Δέν ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΚΛΑ-
ΔΕΥΤΗΡΙ ΜΑΚΑΛΟΚ ΜΙΝΙ ΜΑΚ β, Υ·ά τό ΚΛΑΔΕΜΑ
ΤΗΣ ΕΛΗΑΣ ή αλλων δένδρων.
ΤΡΕΞΑΤΕ. ©Α ^ΑΧΕΤΈ" ΤΗΝ , ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΝ ΛΉΓΕΙ 31
Δεκεμβριού Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΔΙΔΕΙ 50 ο ο τής άξΐας. ΤΑ
ΜΙΣΑ ΛΕΠΤΑ, διά την αγοράν τού, γιατΐ εχει ΓΪΙΣΤΟΠΟΙ-
ΗΤΙΚΟΝ δοκιμής τού ΥΓΪ. ΤΕΩΡΠΑΣ. '"- '^'';'■'
Είναι τό έλαφρότΥρ'ον" καΤταχύτερον ο'λιΙίν^Κλαδεύετχ αε
ενα χερι.
Προσοχή στίς άττομιμήσεις
Μόνον μέ τό ΑμερΐκάνιίίΟν Κλαδευτήρι της ΜΑΚΑΛΟΚ
ό Διγενης. τα τού Διγενή Άκΐίτα — Βυ:αν-
Ακρίτες έλέγοντο άττό ιούς Βυ τινή έττοττοιία τού δεκάτου αϊώ-
ζαντινούς οί ς>ύλακες των συνό- «ος».
οων τού κράτους οί φύλακες τώ» Τό έ'ττος σύτό ήταν χ(
ακ·ρ«ν.
σέ δέκα 6ι6λία· τό
χερόγραφο ο·
Κατά τούς Ιστορικούς οί Άκρί μως δέν είχον οϋτε αρχήν οΰτε τέ
τες αύτοι άντικατέστησαν τούς λος καί άνάμεσα μόλιστα μέ —,λ
Μιλιτ^ς — λιμιτάνεος των Ρωμαί λά χάσματα. τταρ' όλα τσύτα ττε
ών ττοΰ ήσαν έγ>κατεστημένο· πά ριελάμδανε μιά πλήρη άφήγηση
ρά τα σύνορα. Σ' αύτοΰς έδιδον- τής ζωής καί των θαυμασίων κα
το μεγάλες έκτάσεις γής γ,α ν£, τορθωμάτων τού Διγενή.
ζήσουν έόνετα. "Ετσι άττετελέσβη
Ινα εΐδος προνομιούχου τρόττου ·*" - (Συνε,χίζεται)

ν : . Γενικος. Άντιπροσωπος - ΕΙσάγώγεΰι; έν Ελλάδι , .
Γ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ - Μ^ιρνη 43 (Πλ. Βάθης) Αθήναι, τηλ.539^351
ΖΗΤΗΣΑΤΕΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥ" ΛΝΤΙΠΡΟΕΠΠΟΥΕ ΜΑΪ 'ΤΟΝ · ΕΠΑΡΧΙΩΝ
Νέα έρωτήΊματα εγείρονται ενώ¬
πιον των παρατηρητών των 6ιε-
θνών οίκοναμικων Βςελί.ξεων, κατό¬
πιν τής προχθεσινής αποφάσεως
τής Άμερικανικης Γερουοίας, οκά
■ψήφον 53 έναντι 29, νά εξουσιο¬
δοτήθη τόν πρόεδρον Νίξον όπως
αυξήση άπό 10% είς 15% τύν πράσ
θετον εισαγωγικόν δααμόν καΐ νά
απαγορεύση διά την άμερικα-νικήν
αγοράν οίονδήιπιοτε προϊόν έξ οί-
ασδήποτε χώρας. Καί, ναί, μέν, ή
άμιερικ«·νική κυόέρνησις έσπευσε νά
καθησυχάση την διεθνή Κοινήν
Γνώμην, ΰτι δέν είναι είς τάς προ-
θέσεις της νά κάμη χρήσιν μιάς
τόσον εύρείας έξουσιοδοτήβεως,
πλήν δμως, αί ά,-ντκτυχίαι καί τα
έρωτήματα των διεθνών οίκονομι
κων παρατηρητών, παραμένουν,
οί δέ άντίπαλοι τοϋ μέτρου υπο-
γραμμί2ουν, ότι ή Γερουσία, διά
τής ώς άνω αποφάσεως, διέπρα-
Εε μέγα σφάλμα.
Τό κύριον έρώτημα των διβθνών
οίκονοιμικών παιρατηρητών είναι:
Ευρισκόμεθα, λοιπόν, πρό ενός
πνεύματος έμπορικοΰ προστατευτι-
σμοΰ, τό όποϊιτν, μάλιστα, κεοδίξει
εδαφος τΐπό ημέρας είς ημέραν είς
τούς κόλπους των άμερικανικών άν
τιπςιοσΜπευτικών σιο,ματων;
Μέλος τής άιμιερινανικής Γερουοΐ-
«ς, δ γερουσιαστής κ. "Ιάκωβος
Τζάθιτς, τοΰ Ρεπουμπλικανικοϋ
κόμματος, δέν άπέκρνψε τάς άνη
βυχίας τού. Ή απόφασις αύτη __
έδήλακΐεΛ·— είναι δυνατόν νά όδηι-
γι'κΐτ) είς οικονομικόν πόλεμον, ά-
«άμη δέ «αί. ΒΪς στρατιω,τιικον πό-
"> :ην->.
Έξ αλλου, μέλος τής άμερικανι¬
κης κυβερνήσεως, ό ύπουργός ΟΙ-
κονομικών κ. Τζών Κόνναλυ, διε¬
τύπωσε την πρό&λεψιν ότι ή δημι-
ουργουμένη κατάστασις, &ά οδηγή¬
ση είς .τερίοδον ΰχι μόνον οίκονο¬
μικών, άλλά καί πολιτικών δυσχε¬
ρειών. Διεβεβαίωσε, πάντως, ό "ά-
μεοικανός ύπουργ. δτι ό έκ 10%
πρόσθετος εΐσαγιογικός δοοσμός,
δέν πρόκειται νά χρησιμοποιηθή υ¬
πό τής άμερικανικής κυβερνήσεως
ώς μέτρον ποοστατευτισμιΰ. Ό κ.
Κόνναλυ, έξ άλλου, άπευθιτνάμενος
ποός τα μέλη τής «Οίκονομικής
Ενώσεως» τής Νέας -Τάρκης, έ-
6ε6αίιοσ.εν δτι αί Η1ΙΑ δέν είναι
είς θέσιν νά ύποτψ,ήσουν μονοπλεύ
ρως τό δολλάριον, ώςέξήντκΐαν &λ
λα μεγάλα κράτη.
Άλλα ση,μεΐα τοϋ λόγου τοΰ Ά-
μερικανοΰ ύπουργοϋ των Οίκονο¬
μικών, τα όποϊα έπϊσημάνθησαν υ¬
πό των παρατηρητών των δι·εθΛών
οίκο^νομικών έξελίξεων, είναι:
—"Οτι δέν συμμερίξεται την ά¬
ποψιν, καθ* ήν ή παροϋσα ο'ικονομι
κή έντασι ς μετα,ξύ των ΗΠΑ καΐ
των αλλων ήγετικων κρατων θά ε¬
ξελιχθή είς εμπορικόν πόλεμον.
—"Οτι ό άντικειμενικός σκοπός
των Ήνο>μένων Πολιτειών είς διε-
θνή κλίμακα, «τυνίσταται είς ριζικήν
άνοικοδάμησιν των οίκοναμικων θε-
μ,ελίων διά την προώθησιν τής «Α.
κον«μικής άναπτύξειος, τής <ττρα- τιωτικής άοφ^λείας καί τής έλευ- θΐρας διεξαγωγης Τ<Λ Ιμποφ^ — Οτι είς βλας σχεδύν τάς πε- ο.πτωίτε,ς „[ ΗΠΑ έπεδίωξαν νΛ εοραομοσονΛ· τούς κατονισμούς, άλ¬ λα πολλαί άνταγο)νί<ΐτριαι χώραι τους ηγνόησαν. —"Οτι ή άμερικανική κυ6έρνηοι; ίΛί παλύ, υπεσχέθη νά θεσπί— ί· λέγχους καΐ περιορκρμούς είς τή» ίλετ»θέροΓν κυκλοφορίαν τοϋ κεφα· λ-αίου - τακιτιική,ή όποία .-ΐρΐπί; τώ ρα, νά τερματκτθή. -"Οτι, τέλος, €αΙ ΗΠΑ είναι πρόθυμοι νά συναντήσουν τού; ί· τέιρους των είς τό ήμισυ τοϋ δρό- μου». Έν (πάση περιπτώσει, οί 8ιε- θ-νεϊς οΐκονομικοί κύκλοι άναμίνουν τώρα νά ίδουν κατα πόσον οί &ζ άνω έξηγήσεις τής έπκτήμου άμερι· κανικής θέοεως βα Ιχουν εΰνοίχά πραγματικά άποτείλέσματα είς τα πλαίθΜα των διεξαγομένων συνεν ΛΌήσεων της άμερικανικης Κυδεονή σε<ος μέ τάς Κυ6ερνή>εις τή; Εΰ-
ρώπης, τής Άσίας καΐ τού Κονα-
δα «έπ έντίμου καί Ισοτίμου 6ά·
σεως», κατά την Ικφρασιν τοϋ Ά-
μερικανοΰ ύπουργοϋ. Πάντως, επι-
σημαίνεται τό γεγονός δτι, οί έξη-
γήσεις καί διαβεβαιώσεις τής Οίιά
στγτκιων, βέν διεσκέδαβαν άπολί-
τως άς ανησυχίας είς τοΰς κόλ¬
πους τής Εΰρωπαϊκής Κοινής Ά-
γο,ράς, έν δψει μάλιστα τού ένδΐ-
χομένου νά δημιουργηθή υπό των
ΗΠΑ ίδιος οικονομικάς σιτνασπι-
σμός, ώς άντί6αρον τή; ΕΟΚ.
Διότι —ώς ύπεγραμμίξκ0— ιαί δ
Άμερικανός ύπουργο; των Οίκο-
νοιμικων, πρός τόν οποίον ετέθη τό
έρώτημα, περιωρίσθη νά άποκλεΐ-
ση τοιούτον ενδεχόμενον μόνον ιδία
τό άμεσον μέλλον».
ΑΙ ΒΜιΠθιΡΙΧΑΙ ΣΧΕΣΕΙ Σ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΙΣΡΑΗΛ
' Ο ττρόεδρος τοϊι
καί Βιομηιχαινικοϋ 'Ετπμελττ—ρίοιι
Πειΐ-ιαιώς κ. .Πάνος Λώζος. εδέχθη
τον οικονομίκόν σύμιοουλον τής έ»
Αθήναις τρςιεσ'βείας τού ΙσροΐΑ
κ. Ίσαιακ Άζΐίο:. Κατά την συ¬
νάντησιν αντηλλάγησαν ά—όψε-ΐς
όσον άφορα τ~ν διεύρυνσΊν των έμ
πιοιρικών σχέσβων καί ονναλλατ"·
μΐταξύ Ελλάδος — 'Μ?αη>>· αί *■
τοΐαι ρι/βμίζονται ϋττό τή: ™ ^
οι>ν|ίιοκ 1969.
Ό κ. Άζούρι, άνοπττύσο«ν τος
άττόψε^ τού· άνέΑερβν δτι τό ν*"
δ,αφ^ρον τού είναι «υ»·«Κ <"" την αύξησιν των έλλτ}νικών έξ«Υ« γών τΐι.ϊός Ίσιοαηλ καί δτι οπ™ τλς τπλευΐ'Λς τού είναι ττρόθυμος Μά κοΓτατοττίση τοΰς "Ελληνας ^τςγωγεΐΓ έττ: των ένδιοοψ^Ρ^^^ αύτοΐ»Γ ττ.οοίόντων τγ.οογ έξαΥ·*Υ1' είς τό Ίσιραιτ|λ. Ίδιοιίτ»χ>ν ένδιβ-
ψέρον έξβδήλωσε διά τα
εϊδη ύνιβινής. τσιμέΐντβ.
καί έελλα Π.τός έίττιτυχίαν τοθ
χον αυξήσεως των έλλην» κων
γωγών ερι>ιι|»εν την
τηρέτηει Α 'Ελλάι: ν{
είς την Διεθνή "Εκβεσιν τού Ι«*
ραήλ. ήτις διΐνειριγεΐται τόν Μ<» όν εκάστου Ετους καί μάλι«πο ι· τπεσχ(έθη την δωρ€ον τταραχί».511)01 ττειρκπτέρου. Ό κ. Λώζος, άνί<ΗΡεν κ. Άζούρι. δτι τό έιμττσ!»" ζύγιον τής 'Ε|λλάιδος μετό σραήλ είναι τταβητκοόν καί ονν»- ττώΓ ένδείκινυτα! ΐ αύξηο": τών , γ-ορϋν έλληινικών ττροιόντω' *κ Ι"1" ©ούς τού Ίσιραήλ. βά Ισο- ι Ι·