194355
Αριθμός τεύχους
2129
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
4/12/1971
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικελαιαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
__
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
1Ο71 -
ΚΝ1--ΑΡΤΚΤΟ- ΕΒΔΟΜΑΔ1Α1Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΓΊΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓίΚΡΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡ.Ν_______________
Ψύλ 2129 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίόιακτητης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεία: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
45ον -· Αριθ.
Το διαιμάντι των Σποράδων τής θςάκης.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΝΕΥΡΕΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΛΓΛΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
ΚΛΙ
II
ΛΣΒΕΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ
ΤΟΥ
ος σήμερον ή Νίκη κοσμεϊ δΰο Μουσρία. Τού
Λοΰυρου των Παρισίων καΐ της Παλιχιαμπόλεως
Σαμοθράκης.
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
ΣΤ'
Τό άττόγευμα τής αυτής ήμεΛας
ιτού άνεγνώσθη είς την Έκκλη
ο»ίαν ή ανακοίνωσις τού υπουρ
γείοκ Παι&είας ττί.ρί χορηγήσεως
όμοιβής είς όττο'ονδήττοτε ήβελι
συμβάλλει είς την ανεύρεσιν τής
κεφαλής τής Νίκης κοΐ την παρά
δοσίν τηις είς τόν Ε—αρχον σι/νε
κεντ,ρώθημίν είς τ» καφενειον
Στέργιου Στεργι'ου "Ετταριχος εί
ρηνθδίκης Διοικητης Άστυνομιας
ιοόεδ,ρος. Κοινότητος Άοχιερατι
κάς έπίτροττος δ ι δασκάλοι δασάρ
χης καϊ αλλοι κ«ί έσχολιάζαμε
την ανακοίνωσιν τού ύττουργείου
Οιτότε συνεχιζομένης τής συζη
τήσεως ΐΓρσσέρχεταη αύτόκλητος
είς την τταοέα έ'νχχς ύττέργηρος
τουλάχιστον 80 — 85 έτών. άττό
τοϋς άκούσσντας είς την Έκκλη
σίαν την ανακοίνωσιν ονόματι
Γ. Ρεττούτσσς καί άττευθυνόμενος
είς εμέ εΐττεν μέ τρέμουσαν γε
ροντικηιν φωνήν. «Δάσκαλε δο
σκαλε Μή κοπιάιζετε νά βρήτε τό
ττθύ ζητότε. "Αδικα κοττΐά
ζετε. Καί μού —ΐιστεύιετε τα ιταρα
μύθια ποϋ σάς λένε»
Διά τι —ατπτοθ θά ψάξουμε ά
&κα άφού ή Κυβέρνησις ΰττάσχε
ται κα'ι διακη>ύττει ότι είς οττοι
όν εύρη τό κεφάλι τής Νίκης
κβΐ τό —αραδώσει είς τόν κ
παρχον θά τού δοθή μία σακοώλα
λίρες; Ό γέρων Ρε—ούτσας εδω
σεν είς έττήκοον -πάντων την δημο
σευομένηιν κοτοπτληκττικήν άττάν
τησιν δτι &ρήκε τό κεφάλι καί έ
πέμεινεν ότι μάς λέγε την άλήθεια
καί δτι δέν εγνώριζε τι κεψάλι
μαρμάρινο ήτο καί — οΐος θεός ή
το διότι ήτο κεφάλι γυναίκας
ιτού ήτο καί τταλυ ομορφη
Κα» ττον τό Εχεις τώρα φ
νο ττατητού; τόν έ,ρώτησα
μττορούμε νά τό ιδούμε;
Άττάντησις.— 'Εγώ πρΐν
20 ή 25 χρόνια βρήκα τό κεφά
λι αύτό' ττού ήτο κεψάλι άρχοντι
κό παλύ δμσοφο καί άρκετά 6α
ρύ έκεϊ στά χαλάσματα καϊ τα
έρείττια τής «Παληάμιτολης» σκά
ίοντας γισ ττέτρες Καί μέ αλλα
μαρμάρΐνα χέοια καί πό>5ια τχθύ
βρήκα και ττλάκες μαρμάρινες μέ
γράμματα έττάνω τα έ'ριξα δλα
είς τό άσβεστακάμΐ'νο ττού εκα
νο έκεΐ κοντά καί έγιναν άσβέ
ο Ρεττοι/τσας μέ τόσην πιστικότη
τα καί ά^οίβεια μάς έξιστορισε
έξεττλάγησαν καΐ άνησύχησαν καί
προτταντός ό διευθύνων δστις £κ
τύττησε την κεφαλήν τού καί εί-ύ
ττεν. «ΠΙΘΑΝΟΝ» διότι έδώ __
και μάς εδειξεν έ'να σημείον εύυέ
θη κΌΐΐ τό σώμα τού άγάλματος
Καί άμέσως ~6γαλε άττό την τσϊ
πή τού την μετρικήν κορδέλαν καί
έμετρησε την άττόστασΐν μεταξύ
των δύο τοτΓθθεσιών τής εύοέσεως
τού σώματος κ,αΐ τής εύ,οέσεως
τής κεφαλής κστ άτήν αφήγησιν
τού γέροντος Καί τότε έττανέλα
4ον
'Η ΊΤ'.α πλούσια βλάστηση σχε
.τάξει κ«ί τήιν κ.οιλάιδα τού Γγιόκ
σονγιοοΰ, ποίι συναντοΓ'με προχιο-
ρώντας χατά τό 6ορ ά. "Εχει σκ·
στά ίιτιθιιμεϊ, ,τώς στήν κοιλάδα
αύτη μττοοεΐ κανείς νά δεί μέ τα
μάτια τού τις όνε-ιρεμένες όμ:ρ-
φιές των ποταμών τού παρα'δει-
σο;. ό'ττΜς τίς περιγράψοιν οί —οί
ητικές ττο,:α5ότεις των λα"όν τής
Ασίσς Γκ όκ σονγιοό· νερά τού
Ι-ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Α' ΑΝΑΤΟΛΗ
γους καί πολεμίστρες· κοντά σ' , σερις στρσγγυλοΐ πύογοι ένωμέ-
μεγαλοπρειτέστατο κιόσκι μέ
μκιθμάρ'νη ί_το6άθ(>ηι, πβΰ άνήκει
Μεγαλειότητο τό
υυεσνςυ· εινσιι το ονομα· ττθϋ οί ι στην αι/του ιννεγαΛειοτηΐα ·«
νούν οί Τοϋρκοι στά δι<ό μ,ικ,ρά Ι Σοχλτάνα, άνοίγεταΐι τό στόμιο ■>τάμι«· —ού τή διαρρέοιυν Οί
Βυζεντινοί τα όνώμαζαν Άρεταί
και οί Άρχαίο. άναφέοοι>ν τό με
γαΑύτερο άπ1 αυτά μέ τό ονομα
Άρετας
Τα νειοά τού Γκιόκ σουγιοθ συγ
κεντρωνονται στό όμώνυμο «Μττέν
τι» άττό &πον ύδοενεται ή άνατο
λική παρσλία τού Βοσττόρου καί
τού Μαρμοοά "Ος έδύ καί ττε-
νήντα άκόμη χρόνισ ό τόπος αύ¬
τάς ήταν φημισμένοις στόν κόσμο
όλοκληρο μέ τό ονομα Γλι/κιά Νε-
ρά τής Άσίας Κάθε Παρασκειτή
οί ττιό άοχοντικές οίκογένειες τής
Οθωμανικής Αύτοκίατορίας εκα-
ναν έδώ τόν ττερίττατό τους καί
σειρές άτελείωτες άττά χρυσοττλθυ
μιστα καίκια, γεμάτα πασάδες
και μττέηίες μέ τα χαοέμια τους·
ά'εδοκατέβαιναν τό ττοτάμι 1έ
μικρή άπόσταση άττό την άκτή τό
ίί.,Λε «ί^™.-™ αΠΙε>Α_ΝΡΝ» ττοτάμι έφτσνε σ' ενα μεγάλο κη
πό, απού ήταν έγκαταίττημένα μι-
κ:ά καφενεϊα καί άλλα κέντρα.
«Στήν Πάλη, έ'γραφε τα χοόνια έ-
κείνα ό Πιγο Λοτί ίττάρχουν τα
Γλυκά Νερά τής Εΐθώπης είναι
έ'νβ μικρά ττοτάμι· άνάμεσα σέ
δεντρα καΐ σέ λι&άδια· δπου μα-
ζεύεται ό κόσμος την ανοίξη κά¬
θε Παρασκευή Καί ΰτΓΟοχουν καί
τα Γλυκά Νεαά τής Άσίας: ενα
ττοτάμι μικρότερο· σχεδόν ί.να ου
σκι πού ττηγάζπι άπό τους λό-
φθυς τής Άσΐας ι αί χύνεται στό
Βόσττοιρο καί δττου μαζεύονται
τό καλοκαίρι κάθε Ποϋκχσκευή...
Πλή9ος κοπ'κια έοχονται έκεϊ κι'
άττά τίς δύο άκτές. αλλα γεμάτα
γιιναϊκες μέ τό ττρόσωττο σκεττα-
σμένο αλλα γεμάτα αντρες μέ τό
κόκκινο φέσΊ. Στά ριζά ενός φαν
ταστι«οΰ 'κάστοου τού ϊσλαμικοΰ
μεσαίωνια στεφανωμένου άπό ττύρ
Δέν
«ΠΟΛ ΥΠΙ0ΑΝΟΝ» είπεν διότι ή
άττστασις μεταξ'ΰ των δύο σημεί
ών είναι ττερίττου 8 μέτρα. Καί
προσέθεσεν Ό ίΐτχυιρισμός το·3
γέροντος είναι κάττως θεμελιωμέ-
νος 'Εττί των ανωτέρω ένημέρω
σα αυθημερόν εγγράφως τόν "Ε
τταρχον Βιασιλιικόν τίόν
δίκην'Αρισ. Πατταδόττουλον τόν Οϊ
κονομικόν εφορον> τόν Διοικητήν
Χκοσφι,λακής καϊ τό Κοινοτικόν
Συμβούλιον Έκ παραλλήου ύττέ
δαλον έκτενή αναφοράν είς τό 6
πουργεΐον Παιδείας διεύθυνσιν άρ
χαιοτήτων μέ κοινοττοίησιν άντι
γράφου καί είς τόν Νομάοχην "Ε6
ρον Άλλά άττό την Σαμαθράκηι·
δέν έφυγαδεύθη μόνον ή Νίκη έφυ
γαδεύσαν καί άλλα άοιστουργή-
ματα "Οττως έφυγαδεύθησαν καί
έκ. ©εισσαλ ονίκης άττό Γάλλοιις
καί ττάλιν ένβ^γοΰνται άνασκα
φές επί τουιρκοκρ«Γτίας. Τα άρι
στουιγήματα τού «ΦΟΡΟΥ» τα
όποία κοσμοθν σημείον τό Μου
σεΐον τού Λού&ρου των Πασΐι,ρί
ών. Σημειωτέον δτι ουδείς ύττεύθυ
νος φύλαξ ή έπιστάτης διά την
θύλαξιν των άρχαιολογΐκών εύ?υ
μάτων τής Π<χλοιι«μτΓολ*«ς εΐχε διορισθή μέχοι τής έττοχής μας Ο ττό τοϋ ύττουργείου Παιδείας Δι" αύτό καϊ τηρό τής άναλήψι ιος ΰττ' εμού τής έπσπτε'ιας έλεύ βεοα καί άίοδα άφαΐι3θϋντο άττό γέρων Ρετττοώτσας. έ— ιμέ στής. Ό ν«ν δτι καΐ δσα μάς άττεκάλυψε ήσαν αληθή προσεφέρθη νά μάς ι—οδείξη τό σημείον πού είχεν ευρεί τό κεφάλι. Καί πράγματι τό άπόγευμα τής επομένης ρος 6 γέρων συνώδευσεν μόνον £μέ ώς άιρμοδιον είς την Πάλαι ομττο>4ι νι Τόν έιτα,ρονόμασα είς
τόν ύττεύθυνο των ά-νασκοοφών Γάλ
λον χαί τού άνέφερον τα
μάς εΐιτεν καΐ δτι ό Ί'διος έπρο
νά μός ίπτοδείΕη τόν
τόττον της άνευρεσεως τής κεφα
λής καθώς καί τόν τόττοκ τού άσβε
υτοκαμίνου τού
Άν καί μετά δυσττιστίας ό
διεβι/νιον τάς ανασκαφάς Γάλλος
ί τοΰ —ρονομιευΐχου ττοτα-
μοΰ- ττού τρα&ά καθ" έτ>δομά^α
κ,οντά τού τόσες κρυμένες ό
ές ·
.Κόσμος μέσα στό ρέμα· 6άο-
κες κάθε σχήματος καί στολές *ά
9ε χρώματος· κόσμος κ' ώ
ττάνω σ' αύτη την ττολΐ» λετττή
κ·?ί ττολΰ χαοιτωμένη χλόη· ιτου
ττλαισιώνει τίς δχθες άμφιθεατρι
κό σάν έπίτηδες φι/τρωμένη· γιά
δσους θέλουν νά κάθουνται καί
νά κοιτάζουν τίς βάρκες ττού ττερ-
νοΰν. Έδώ κ' έκεί μεγάλα δέντοα
σκιάζοιν μΐ'Κΐά καφενεϊα ·
ήμέριμνοι άνατολίτες ραχατεύουν
καττνίζοντας τό ναργιλέ τους
Κι' άαό τίς δυό πλευρές οί λόφοι,
σκεττασμενοι άττό ττυκνά δάση^ κα
πως αγρια· άγκαλιάζοι^ν δλα αύ¬
τοι μέσ στίς καταττ^άσινες ττλαγι
ες τους . ».
Τό «κιόσκι» τοϋ Σουλτάνοι»·
ττού άναφίρει ό Λοτί· είναι ενα
άττό τα μικρότερα άλλά καί τ«
κομψότερα λευκά τκχλάτια τού Βο
σττάροΐί' χτισμένο στά μέσα τού
ΙΗ' α'ιώνηι. "Οσο γιά το «κάστρυ
τού ΪΛλ.αμικοΰ μεοαίοιναΐ»
δέν είναι οίλλο άπό τό ττερίφημο
Ανατολού - Χισσα,ρί, τό Κάστρο
τής Άνατολής τό πρώτο ττοίι ε'-
χτισαν οί Τοϋρκ'οι στήν ττεοιοχή
τής Πόλης άφοΰ σταιθεροποίησαν
την κατάκτηση τής άνατολικής ά
κτής τού Βοσττόρου στά χρόνια
τού Βαγ'αζίτ Α' τού Κεραυνσύ
(1393) Τό ελίγαν άλλοτε καί
Γκιονζελτίΐέχιοσιαρ — ομορφο κό.
νοι με τειχος τταχονς τοιών με-
τεοιιιδάλλουν ενα μεγαλύτε
οο τετ:άγωνο πύργο ποϋ βρι'σκε-
ται στή μέση. Τόν πύργο αυτόν
τόν λένε οί Τοϋρκιοι Κορά - Κόυ¬
λε, μαίοο πι'ργο· οχια γιατ'ι εχει
; άλλά Υ'·ατΐ ήταν
έττΐ ττολλά χρίνια σκότεινή φυλα-
κή ττολιτικών καταΒίκων Δυό με
γάιλες πΰλες, ή ιικ'χ απέναντι στήν
άλλη εχουν έττίτηδες γκ,ρεμΐστεΐ
γιά ιΐά περνά ό τίαραλιαικός δρί-
μο·ς μέσα άττ' τόν ττείίβολο τού
Κάστρου Άττ' την ξηοά δττως
κι' άττ τή θάλασσα· μέ το φώς
της 'Ίέ δ ί έ ό
γάιρι
νύχτα το Χάστρο τής Άνατολής
δείχνει στά μάτια τού '^ύγχοονο^
θειχτή σάν μιά φανταστικη σκηνο
γοηφ α άιατολίτικου τταραμυθι-
οΰ
Ό κ,όλττος. όττου είναι χτισμέ-
νθ' ό δεύτερος μεγάλος κολπος
τής άσιατικής άκτής. άρχίζε,ι ά-
ττό τα άκιρωτήοΐο Έχαία (Κάν-
δττως καί μέ τό ψεγ-
ή μέ τεχνητό (ροτισμό τή
τ·ό δεΰτερο ή — δττως λένε
ρα-— τελειώνει ό κάτω Βόσπο-
ρος καί άοχίζει ό άνω. Είναι τό
σηιμΐΐο, πού, κατά τή γνώμη πολ-
λών· ξεπείΐΐα σέ όμορφιά κάθε
άλλο τού Βοσττόρθ'ΐι.
Ή τταραλία ώς τή βορινή ά- ^
κρη τού κόλττου —κατάφυτη πάν
τ«— είναι ττυκνα κατοικημένη Ά
μέσως μετά τό χωριό τού 'Ανατο¬
λού Χισσάρ ττού κατέχει τή θέ¬
ση τού αρχαίον Ναχ«λίοτ« ή Ά-
ναττλείοΐν ουναντεύμε τό χω.οιό
ΚάνΜτία(= Αΐματοχώςκ)/ «υϊόν ρ
χει ΰπογραφεΐ ή πιρώτη έμτταο'κή
ίλληνοτοΐίρκΐικη συνθή'κη στα
1840. Τα τοώρκικο δνομά τού ό-
φΐίλεται στό κόκκινο σάν τα οί-
μα χρωμτχ των βράχων, ποϋ τό
στεφανώνουν Οί " Ελλην ες τό '£-
λεγαν άλλοτε Πλάκα. ισως άπό
τη θύμηση κάποιας μαρμάρινης
πλάκας. πού ήταν άγιατράπεζα
' Ενας μικρός γραψ'.κός όρμος
σχημκτι'ζεται στή νότια τταραλία
τού χωρίου. Οί Τοΰρκοι τόν λέ-
νί· Κιόρφεζ ττού θί ττεϊ κολττος
Τό άκ>χαϊο τοο ό'νομα Φιάλη ε-
δε·χνε τιόσο είναι μ'κιριός Μικρό-
τεοο άκιόμη είναι τό σημερΐνό λι-
μανάκι τοϋ χιοριοϋ, ό «,ρχαϊος Φρί
ξο> λιμή,ν, πού χιορί!:ει τό άκρ<οτή ριο Γλά,ρος στά βί'θ. Από τό σημεΐο αύτά καί ττέ,ρα άνοίγεται ό κόλττος τού Άμύκου ό μεγαλύτεοος τή,ς άσιατικής άκ- ντιλί) κ«ί τελειώνει <ττό άκροχτή- τής. Ευθύς μετά τό άι^ρ·Μττριο καί Γενιτζέ - χισσάρ — κάβτρο— καί Άν,τίά· χισσάρ— οόσττοο κάστρο. Τα ό- νόματα αύτά δέν θα φαίνονταν καί σήμερα άταίριαστα μέ την ά- ληθ ν ά γοητευτική τού δψη Τέσ- Γλάρος (Κάντλιζα) Άπέναν τι· ή εϋρωπαική άκτή σχηματίζει τό άκοωτή,ριο Έρμάϊον 6ττου ό Μωάιιεθ ό Πορθ·ητής εχτιοε έξήν- τα χοώνιια άργότερα ενα άλλο ττο¬ λΰ μεγαλΰτεοΌ κάστοο, τα Ρού- μελη - Χισσάρ· τό Κάστρο τής Εϋρώπης Ή άττόσταση άνάμεσα στις δύο άκτές φθάνει εδω μ ό λ ι ς τα τετΐσκόσια πΓνήντα μετρα. εί¬ ναι δηλαόή ή μ'κρότερη άπό δσες σημειώνονται σε δλο τό μήκος τού Βοστταρο.. Γι αύτό κο ϊ έδώ 'εζει-ξε γιά πιρά,'τη φορά στην Ί- τό Βοσπορο ό Σάμιος μη χανι»:ς Μανδροκλής στά 5'3 π Χ δταν ό Δα^εΐος άρχίζο'·- 'ας την έιχστρατεία τού εναντίον των Σκ^ών, χρε άστηκε νά πεοά σει τό στροτό τού στήν Εύρωηη. Στό σημείο αύτό χωοίζεται ό ττιρώ τος «δίσκος» τού Βοσπόοου άττο Γλόρος( σέ μιά τΓθίοαλία γεμάτη ττλατά'ίΐα συναντούμε τό χωριο ΤσιμτΓθιτκλί. τόν Άκιοίμητο των Βυζαντινήν. Έδώ σύμφωνα μέ μιά τοιύρκ κη τταράδοση. ό Σουλ- τ('«ν Ηαγιαϊ,ιτ Β' (τέλος ΙΕ' αί ) τιμώρησε τό γιό κοί διάδοχό τού Σελίμ Α' μέ όκτώ ραδδισμοΰς Τίς βέργες (τί-ιμττούκ). πού χΡη- σΐμοπο'ήθηκαν γΐΐ3 την τ.μ«.ρία τίς φύτεψοιν κατόττι στους κή~ους τοϋ χωρίου. Έτοί γεμισε ό τόττος μέ άκρανιες· πού το κόκκινο χοώ μα το. ς θυμίζει τίς πληγές τού ραβδ'σμένου ττρίγκητα Ο Σε- λϊμ βασίλεψε όκτώ χρόνια· οσα ίίταν οί ροί&δ'σμοί τής ττοινής ΣΜΓΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙ,ΜΑΤΑ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΙΣΤ' τού. ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχίζεται) •••••β·····························································)Γ ··················■»················································< ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ Έξ έπιστολής Ίπποκράτους ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ- ΔΗΜΟΧΡΙ ΟΥ ίίκονσεν την διήγησιν τοί>
θ
Ρε
η ή
ιτοΰτσα απεδέχθη την ττοοθυμίαν
"ίτοϋ καί μέ ακολουθίαν καί άλ
>«ν εϊδικοό ττροσωττικον των ά
ώδηγήθχμεν είς μίσ'ν
έττίιτεδον τοττοθεο-ίαν άλλά μέ ττολ
λβ σκαψίματα καΐ χαλάσματτα
κ«ι τεμάχια μαρμάρων καΐ αλλων
λίθΐίν σκορπιΐίτμένα έδώ καΐ έκει
Είς ενα σημείον ό γέρων έσταμά
ττκτε μάς εδε'ξε ενα σημείον καΐ
μας εί—ν «Ναί έΒώ άκ,ρΐ'6ώς σκά
^οντας νά 6γάλω -ετρώματα καΐ
μο»μ«ροτεμάχια γιά τό καμίνι
δή καΐ τό κεφόΛι ττο ζητεϊτε
κα
κ°ί όλα μαζΐ τα ττέταξα στό
''»' Πού νά ήξιρα ό «εοημος»
Τι άξία εΐχε τό κ«κ|>_λι αύτό
Ατγο ί'να άγράμματτο χωρικό κα·
γι^&οσκό τί περιμένετε; Νά
«οί 6 τόττθς τού καμινιοϋ. άκό
Ι"! διακρί/εται
Ό Γάλλος διευθύνων καί οί ά
«Άουθοΐ τού άκούσαντες τα δσο
ο'ιανδήποτε τετραγωνΐισμεναι μαρ
μάριναι ττλάκες· άττό τταλαιοτα-
τους τάφους τού άρχαιολογικοΰ
χώ^ου καΐ εχρησιμοποιούντο σε
κτ'ίσματα, ε'ίτε διά την ττλακό-
στρωσιν αύλών ή τού έσωτερικοΰ
φούρνωιν καΐ διά σκαλοττάτια οί
κιών άκόμη
Πλήιρης άσυθοσία «0(1 ιτρωτο
φ«νής λεηλασία ΊΑφού καΐ τα άσ
βεστοκάιμινα ττε^ί τού άρχαιολογι
κου χώρου τα όττοΐα ήσαν ούκ ό
λίγο;— έτροφοδοτούντο ώς επί τό
πλείστον άττά τεμοοχισμένα ή μή
άρχαιολογικά λίθινα ή μαρμάριΓ·α
εύοήματα τα όττοΐα ηρχοντο είς
την επιφάνειαν άπό τα έκσκαφιικά
έ,ργαλί.ΐα τής έττοχής έ*οίνης
Δυστυιχώς τό υπέροχον αύτό άοι
στού-γημα τέχνης έργον τού
ΣΚΟΠΑ δστ:ς τα έφιλοτέχνισεν
είς την Σαμοθοάκην τό 306 π Χ
ευρίσκεται εξ« άττό τα σύνορα τής
Πατρίδος μας τής κατ εξοχήν χώ
ρας τής Τέχνης καΐ το·Γ< κάλλους δττως σνμβαίνει και μέ τα άλλα άγάλματα καΐ ά3χαιολογιχούς βησανιρούς τούς όττοίους σαν ά~ό την χώραν αϋτή'ν εχθροι άλλά ψίλοι Κατόττιν άκαταβλήτου προοπτα θείας διαοκείας τοιϋν έτών τού τέως βουλευτού καί Πολτευτοΰ Ν "Βδρου και Σαμόθιοοτκος την κα ταγκγήν κ ττσοά τΰ έν τής Γαλλικής Κυβερνήσεως εδέ¬ ησε τό Μουσεΐο τού ΓΠΟ Ε. ΣΓΜΕΩΝΙΔΗ Δρος Πανεπιστημίου Παρισίων Νικ Ρηχοπούλου Έλλάδο νά ελθε· έξ Άλΐ'κιαϊνασσοϋ είς Κώ δία νά έπιβλέττη και οικίαν τού καί τήιν γωναΐκα τού· παρ' όλον ότι έκείνη θά ζή πλησίον των γονε όν της καβ' όλον τόν καιρόν τής άττουσίας τοιι καΐ ταυτοχρόνως γράφει Βΐς τόιν έν Ρόδω φίλον τού Δαμάγητον: νά έτοιμάση καί στει λη την ναύν εκείνην την οποίαν άιτό ττροηγουμεΐ'ΐόν τού ταξείδιον γωιίζει ώς αρίστην καΐ γράφει άκόμη είς τόν φίλον τού Κρατέ- ναν δεινόν βοτανολόγον^ νά τού έτοιμάση συλλογήν φαρμάκων μέ τα όττοΐα θά δυνηθή θεραττεύ Δη,μόκίΛιτος' βοοθΰς μελετητής των φυσικών Έττιστηιμών καΐ ι δρντής τής θεωρίας τής έκ μορί ών συστάσεως των σωμαΤων· ύπε.3 φιρονών έν τή φιλοσοφική αΐύτού άνιτιλήψει ττερί τής ανθρωπίνης φύσεως καΐ τής μηδαμινότητος τού βίου· έφθασε νά γειλά δι' δλα σχεδόν τα όνθρώτκιναν μικρά ή άστεία $ σο&α*ά< εύχά ιριστα η δυσάρεστα καί ή πόλις καί ή βουλή των Άβδηριτών μέ άλγος νά τταρακολουθούν την ψυ χ,κήα αυτήν κατάστασιν ι ού σο- φοθ συντοπίτου των καΐ γράφον ποιιακλητήρ'ον έττιστολήν πρός τόν Ίπττοκράτην νά σττεύση είς "Αβδηρα καί θεραπεύση τόν Δή μόκοιτοι. σώζων ου μόνον άλλά -ι την πόλιν ολόκληρον νοσοθ σαν μετ" αυτού καί αυτήν ταύτην την Έλλάδα ε,χοι*σαν ά.βγκ-ι *'ά δισφυλαχθή τό σώμα τής ζώ στ[ις σοφίας 'Ατταιντών είς την επιστολήν αυτήν ό Ίπττοκοάτης μακοορίζει τούς Δήμους οί όποϊο1 ήξεύρουν νά θε»7θΰν ώς άληθινιά στηιρίγμοί τα τιον άντΐ τειχών «αί ττύργων τούς έξόχους άνδοας καί τάς σο φάς γνώμας των σοφών άνδρών καΐ γράφει πρός τόν έν Άβδί,-- -οις φίλον τού φιλοποίμενα έπα ναλαμβάνων την ευχήν καί τή'ν ΡιοτίσΒ'ησΐν τού δτι π'βανώτατα δέν -οόκβιται ττεοί ά'ληθοΰς μανί ας άλλά πεοί ένιτονωτέρσς τινός συνηγμένους τοό τώ; ττνλών της ση τύν Δηιμόκρΐτον χρείας τυχού σης. Καί σώννους κα) ττεο (φροντίς δ·ιά τό έτταγγελματικόν τού τα ξείδιον είδε την παραμονήν τής αναχωρήσεως τού κατ δναρ τόν εεΐν Άσκληττίόν. τό^ όττοΐον έξε λιττάοησιε 'ν'όί τόν βοηθήση καί έν τή ττε;ιιστάσει ιδίως τή παιού ση διά νά φανή άντόξιος τήις με γάλης ΰττολήψεως καί τού'σεβασ μοθ μέ τόν οποίον όλόκληρσς ό κό σμος τόν ττεριέβαλε μέχρι τότε καί ό θεός ηιύδόκησεν έν παραβο λή νά τ2ι> κσθησυχάση καΐ τόν
δ αβεδαιώση &τε δέν επρόκειτο
άληβούς νόσον τού Δημοκρί
τού καΐ ΕγεΙΐνεν Εκτοτε εύδιάθε
τος κοθ' δλον τόν πλούν
Καί φβά"ει.. είς 'Άβδηρα
Εύρον γράφει τούς ά
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
σε ό Μ ι ς ηγμς
ν" αποστείλη είς την Σαμοθράκην' χευοικής εκδηλώσεως ττα3' άνθΐω —ολεως οίνΒρας γυναίκας ττοε
τεθ ττερ φημου1 όγάλματος τής ττω μή ένοχλουμέν» άπό οίκογε σβύτας καί παιδία Μέ ανέμενον
«Νίι^ης Σαμοθοάκης είς τό Ί'δι ί ό έ ^ ί έ όλ
όν μέγεθος καΐ τό όττοΐον σίμί.ρον
·ε·ο"<ας στεναχωρίας γυναικός μέ αγωνίαν μέ ττεριεκόκλίο μ μ ρ τταίΞων συγγενώι' ή' άλλης τ'νός σο:ν ττο'νταχόιθεν καΐ μέ διηύθυ-- κοσμεΐ τό ττλοίσιον είς άρχαίο | άφορμής ώ ί άνήκοντι όλοκληρω' ,,,χν ττοιάς την κατοικίαν τού Αη έ λογιχά "ύοήματα τοττικόν μουσεί όν τής ΠαλοΊΐοτμττόλεως Σαμοθιοα κηις "Εχει δέ τα γύψ νο αΰ- τό αντίγραφον όλην την αϊγλην τού θαυμαστού ττϊοτύπθυ ματος. ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ ΤΕΛΟΣ ■'··»··»«»»·..,··················································"·· ΣΥΓΧΑΡΗ1ΗΡΙΑ Κοζάνη τή 15 —ι Τ—71 πολυήμεοον άττοιισίαν μου ρψα είς την βάσιν μου την Κοζάνην δττου εύρον σεΐ'Ράν έφημε ίβ σας έν ταίς όττοίαις μετα- της τόσον θαυμασίας ί)λης ης τόσο άνίγνωσα κα· είβησι μ °Υραφίαν τού Πιροέδρου τοθ Συλ λό ΙΝΕιΠΟΛΙΤΩΝ κ. Κ. Γεω3 «ττερΐ τής επισκέψεως ό Μόδος πατρκοτών είς Κασταμο νί|ν κοΐ ΊνέτΓθλιν οιτου έτυχον "αριτικών ττερ'ττοιή<χεων —οοά τ£ των άρχών άλλά καί των ΐδιω τ«ν Εύχοριστώ θεομότατα τόν κ Σ Σινανίδην ό όττοΐος πάντατε 'ίθετ-ι £|ς την τριώτου ένημερώνων . διά της προσφιλούς ημών εφημερίδος έττΐ των είς τα ττάτρια επ σκέψεως ομιλών· συγκινούντων τόσον ττο λύ τούς έκ—ατρισθϊντας Εύχαριστΰ έττίσης τόν τε ττοόε δοο·ν κ Κ Γεωργιάδην καί τί ττε οί αυτόν Δ. Συμβούλιον οίτινες ό διά τής δρββστηοιοτητός δ ής των περιήγαγον τό έν άφανεία κα ταττεσόν Σωματείον Ίνχτολιτών είς ττε.ρίοτττον θέσιν, δημιουιργούν τες έξορμήσεις ποός σύσφ'ξιν των ττατοιωτών καί έν σννΐ,χεία κατορβωσαν την οικοδομήν ττερι- λάμττρωιν γραφείων μέ εϋρείαν αί θουσαν συγκεντρώσεων διαλέξεων κ λ καΐ τό κυριώτερον νά θέσουν είς κίνησιν τόν σπουδαιότερον^ τικώς είς εαυτόν καί είς τάς σκέ μοκρίτον φΗνάζοντες καθ' οδόν ψεις τού και ζώνΤι κατ' άρέσκει «σώζε βοήιθησον Βευάττευσον » αν είς σπήλαια ή έρημικούς τό- κσΐ £γω τούς κοοθησύχαζον όσον ττοΐίς ή' ύττά σκιάν δένδρ^ιν ή' ύττο ήμποροΰσα ττεριισσότερον Έντός μαλθακή,ς χλόης ή' παρά κελο-ού όλίγου έφθάσαμεν έττΐ τόπου. "Ο ζεα/σαν ττηγην και φέρει ώς παρά —σ^εν ενός πύργου άνυψούτο λό δειγμ« τούς μελαγχολικούς οί ό φός μέ υψηλάς καΐ ωραίας λεύ π·οϊθι συχνά είναΐΐ σιγηλοι καΐ Κας καΐ άπά την πλαγιάν τού φιλέιημοι καΐ μονήρεις καΐ μόλΐς άποσπασ&ή ή προσοιχή των άττό έν τό.ους έξωτεαικάς ε,ττιδράσεις έττανέρχοντοΐι είς την φυσιολογΐκή άντίληιψΐν καΐ μελέτην ττερΐ τής άιετής ττηοΐ των γνωμών των δια φόοων πεοΐ βεών καΐ δσιμόνων Έν τή σπουδή τού νά ττλεύση είς "Αβδηρα τα ταχύτερον γράφει είς τόν φίλον τού τόν Διονύσιον των σκοτίων τού Σωματείου την ενίσχυσιν των άναξ οπαθοώτων κατά τό δυνατόν. ολλών έτταίν»ν κβΐ συγχαίΐ·ητη ρίων είναι οί διοικοϋντες τό Σω ματείον δι" δ καΐ ημείς μακρά θεν συγχαίροντες διά τα έττιτευ γματά των δηλούμεν δτι τούς ιτε ριβάλλομεν μέ την συμπάθειαν καΐ έμ-ιστοσυνηιν μας Μετά τιμής ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΠΩΤΙΔΗΣ νόν- μονος καταμονος· λόφου αώτο'/ είδον τάν Δημόκριτον υπό παχύσκιον ττλάτα ά- ΰττοκάμισον. άτημέιλιτος ώ- χρός λιτΓΟσαρκος, μέ μακράν γένει ά5α Πρός τα δεξιά τού έκελά ■>υζζ ήρέμως μικρά δηγή καΐ δπι
σ3εν ύπηρχε τό τέμενος των Νυ
φών ττλαισιούμενον μέ αύτοφυτον
άμπελον ιΕΐχε βιβλίον επί των
γονάτων τού καΐ άλλα τοΐαΰτα κα
(Συνέχεια έκ τού π·ροηγουμένου)
"Ετσι ό Μ είναι γιά μάς ό»Χι
μόνο ό ττοιητής καί ττατριώτης. μά
καΐ κάποιο άλλο σύμοολο ττολό-
τιμο· πάλι γιά την κατάφαση
γιά τα δυνάμκμα καΐ τό ττλάτε-
μα τής άγάπης μας στήν Μητέ-
ρα Έλλάδα. Ή ϊσπανικ.ΐ κατα-
γωγή τού
Ή ττρώτη τού πηγή στή γή τής
ίστιοτ ικής φλοτιμίας καί τής π!
στής της φανατι<ής· όπως λέγει ό Πολμλάς Μά πόσο έλληνόττρε πά άφωμοιιωμένη » ττόσο πόσο άψογα· Κι' αύτά δείχνει κάτ'ι πολύ σημαντικό Πώς ή νέα έλλην κλ ψνχή δέν στέκεται δυ- καί ζ«ιτανη άττά την πα¬ τής κληρονομιά μονάχα. μά κι' άπό τα κεφάλαια. ιτού άνάμε σ:χ στούς αίώνες ττήρε άττό τούς διαφόρους λαούς· κι' άντί νά τή ρουφήξουνι τ' άφωμοιωσε 'αϋτή καί τάκανε δικά της. καΐ τ' άνά δειξε καί τα δόξ«σε.. Β'.τσέντσος Κορνάρος Στέφανος Μαοτζώκης Λορέντσος ιΜαδίλης "Οπως κι' την οόλλη δόξες σ' αλλες . σ" άλλε< γλώσσες· άπό Έλλην ίδες Μητέρίς Άντ»έ Σε- νιέ ΟΟγος Φώσκολος, Κοντές ντέ Νοά'ιγ· Λει/χιάδιος Χέρν Τ?. Ί'5. ?>. έττοχή μέ τα ΚΑΡΔΑ
ΚΙ 1895· £γ:Γφε καί την «Καλλι
οττπυ έττίσης φαίνεται ή
άττο
Όλυμπιόνικον.
Ή άρχόντισσα αυτή τής Ρό-
θον, κόρη τοϋ Όλυμτπονίκη' ττυγ-
μάχου Δ'αγόρα· γενάρχη ττολλών
όλι,μπιθνΊικών· ντυθηκιε άνθρικά
γ·ά νά μττορέση νά ξεγελάση καΐ
π·αρακολου©ίση τούς αγώνες ο-
ιτου ή εϊσοδος των γυνα ικ,ών ή¬
τοι; άτταγορευμένη
ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ 1895
«Αρχόντισσα Ροδίτισσα τπος
μττήκες; Γυναϊκες διώχνει μιά
συνήθει α άοχαία έδώβε»
—«"Εχω ενα άνήψι. τό- Ευ-
κλέα τρία άδέοφια γιό πα-
τέρα Όλυμπ.ονίκες
Νά μέ άφήσετε ττρέπει ·
Έλλανοδίκες·
Κι' έγώ νά καμαρώσω μές στά
ώ^αϊα κοίμιά· ττού γιά τ' άγρίλι
τα"> Ήρακλέα παλέβουν.
Θαμαστές ψυχές· άντρίκιες.
Μέ τίς άλλες γυναϊκες £ΐν είμαι
όμοια.
Στό ν οοΐώνα τό σόι μου Θ3(
φαντάζη μέ τής άντριάς
ττοονόμια τ' άμάραντα
Μέ μάλαμα γραμμένο τό δοζάζει
σέ άστραφτερό κατεβατό μαρ-
μάρου ϋμνος χρυσός τού
άθάνατου Πΐνδάοου
Νοέυ 1895
Ά-ΐτό μ·κρός ζεϊ στήν Κέοκυρα
Ό άντιβενιζελισμός κι ό Φ<- λοτουρκμσμός τού Στεργιάδη εί- χε κοβταντήσει μανία ττού έ'φτα νέ κάκοτε τα ς δικηγόρος Ίορδάνης Κι-
ουρικτσίμ—ασης δημοσίευσε άρι&ρο
μέ τόν τίτλο: «Τα τούρκικα καί
μουσουλμανικα κιράτη καί διοική
σεις αυτών Στό άρβρο αύτά έξε-
τάίοταν· άττό κοοθαρή έττιστημο-
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
νίκη μορφή τό δίκαιο των Μου-
σοιιλμάνων μέ βάση τόν ίεριό νό-
μο των Τούρκων (σεοί. σεριάτ)
Άλλά καλυτέρα ος αφήσωμε τό
Σμυρναΐο δημοσιογράφο Γεώργ ι ο
Ρουμή νά έξιστορησει τό έττεισό.
δειο όπως μάς τό διηγήθηκε καΐ
ττού ύττήρξε «ήρως» τού:
«Ό ΊΊορδάνης ΚιουρκτσίμΛαοηις
έκαμε την έμφάνισή τού στίς στή
λες τήίς «Άμαλθείας» μέ μετά-
φρασηι τού β' κεφαλαίου τού ίε-
ροΰ νόμου των Τούρκων (σεριάτ)>
πού συνώδειε μ' έττεξηγημοίτικ£.ς
παραιτηρή<τεις. Οΰτε ό Ροιδάς πού ήτο τότε διευθυντάς τής λογοκρι σίας οΰτε κι έγώ φαντασθήικαμε δνι ή μετάφρασις ενός νόμθυ ή¬ ταν δυνατόν νιά καιθή έττιλήψιμη καί νά προκαλέση την... ιεράν α¬ γανάκτησιν τού Στεργιάδη Την έ-πομένη τής δημοσιευσεως καλείται ό Ροδάς άττό τό Στερ¬ γιάδη νά παρουσιασθή στήν Άρ¬ μοστεία "Ολος άνυττοτΓτος για- τι οΰτε κάν εΐχε διανοηθή πώς τό έπιστημονικό έκεϊνο άρθρο ήταν ή άψορμή τής προσκλήσεως τού στήν Άρμοστεία 6ρέθηκε ττρό ε¬ νός μαινομένθίΐ Άρμοστοΰ — %<ΕΤσαι άνάξιος τού λέγε.1. νά κα τέχης τή θέση αύτη ττού σέ ε6α· λα. ΕΤσαι παυμένος άκοϋς; τταυ- μένος ..». Μόλις ττληροφορήθηκα τό ττά- θημα τού Ροδά, συνεχίζει ό Ρον- μής. εσπευσα νά συναντήσω τάν Γενιικό Γραμματεα τής Άρμοστεί ας Πέτρο Γουναράκη κσΐ τόν δια· 6ε6αι!ωσα ότι ό Ροδάς είναι άνευ 6υνος καί δτι έγώ έλογόκρινα τό άρθρο καί συνεττώς ό μόνος ύττεύ- θυνος. Ο ΓουνίΧοάκης λιπτήθηκε όμθ- λογουμένως γιά νο έπεισόδιο αύτό όπως διε&ώστακτα άπό τή λεπτή «ι εΰγενική άττέναντί μόν συμττε· ρ ι φορά τού καί τό μόνο —ού μσό εί—ε ήταν: «Άφού τό θέλει ό Στεργιάδης ..». Τό Ροδ© ά/τικατέστησε μέ τό Σττοοθάρη κι έμένα εΐταψε γιά δυό μήνες· έττανηλθα δέ στή θέση μου χάρις στή μεσολαβήση τού Πέ¬ τρου Γουναλάκη Έττίσης την *Ά μάλθεια» έ'παψε γιά έ'να μήνα "Οσο γιά τόν ΚιθΊίρκτσίμτταση· χα)ρίς καμμιά δίκη τόν φυΐλάχιβε στίς κεντρικάς φνλακές τού Μπα χρί) Μπόμπα απού φυλακιζόνταν οί καικούργοι'.. (Σιηεχίζεται) ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ» Η ΓΛΩΣΣΑ όγάππ κ ' ό βιυμησμόχ τού Έκεί κάμει τίς γυμνασιακές τού γιά την ΆοχοΜα Έλλόδα Σέ ση μ'ΐΌ-τή τού ό ττοΐητής άαψέοει· ότι 6 »ύθος γ'ά την Καλλιττάτει- ρ» βοίσκεται στόν Άνώνυμο σχο- λιαστή τού ο-ιόν Ζ' μόκρΐιτον· ό όττοΐος υστε,·>α άττό
μικοάν άνάττσυσ'ν μέ εϊδε καί
«·<αϊ·:€ (Ί ξένε^ μού ετόνισε: Πολλά γέ· καΐ συ Δημόκριτε σο φώτστε άνΧρών απήντησα». Καί είς την έοωτησίν τού εσττευσα να δηλώσω την ταυτοτητά μου». Ίπττοκράτης ό ίατοός. Είσαι έξα κουστός μού άπ αντΐϋ και άπό την ΆσκίΧηπιά&Λιιον καταγωγήν σου καΐ άττό την ία·> 3ΐκή·ν σου
σοφίαν Ποία άνάγκη σέ φέρει μέ
χοις έδώ; Είμαι ιτοόθιιμος νά σ
έξι—ηοετήσω καί ττρώτιστα ττάν
τ^ν θέλω νά φιλοξενηθής ττλησί
τα γης δττου υπήρχον και σωματα ο.» μου».
ζώίον δ.ά τάς μελέτας τού τάς Τόν ήυχο·ρίστησα δηλώσας τούς
άνατοιμίικάς χρησ'μοποιηβΐντα παλσΐισύς μου δεσμούς ττρός τόν
^λ ό ύ Δ
"Αιλλοτε εγραφε άλλοτε έσκέπτο
μενά· γνωστόν τού Δή
γρφ ^^
το ομιλών καθ' εαυτόν άλλοτε μοκοίτου καί τού έιζήτησα ώς δεί
ΤΓΕριετΓΟτει κ&ί έττισκοττών τα γμα τής καλλιτέρας μου 4> Α°ξε
σπλάχνα των ζώων έκιάθητο έκ νέ νίας νά μοΰ εΐ'πη περΐ τινος άκ
ου διά νά γοάψη είς τό βιβλίον ριβώς έγρβφε ττοό όλίγου
τάς παροττηρήσεις τού «Πεοΐ μανίας» μοΰ άτταντά· ττε
Υπό τάς συνθήκας αύτάς ττσ ρί τής φύσεως δηλ τής μανίας
ρεκάλεσα τούς συνοδούς μου νά ώς άο-θενείας τής αιίτιολογίας
άπομακρυνβοϋν καΐ ν ά μέ άφή- της και τή ςθεραπείας της
σουν νά ττλησ:άσω μόνος τόν Δ»1'
(Συνεχίζεταη)
σπουδές· μέ γυμνασιάρχη τό σο-
φό έλληνιστή καΐ ίστοριοδνφη
Ιωαννη Ρ«μανό· κι' άττύ 15 χιο
νών — μαιθητής άκόμα γυμνασί-
ου— γνωρίζεται μέ τόν Ίάκωδο
Πολυλά· ττού βά δούμε σέ λίγο
τί άττοφασιστική έττίδραση εΐχε
σ' δλχ τού τή ζωή
Μετά τίς γυμνασιακές τού
έγγράφεται στή φιλο¬
σοφική σχολή τού Πανεπιστημίου
Αθηνών δττου φοιτά ενα χρόνο
καΐ τό 1887 πηγαίνει στή Γερ
μανία δπου μένε; μέχοι τό 1890
—13 χρόνια— σττουδάζοντας φι
λολογία καΐ ψιλοσοφία γλωσσο-
λογια και σανσκριτικη φιλολο-
γ!α· φοιτώντας σέ πολλά Πανε-
πιστήμ'α: ΦράΊμπουργκ· Μιτρεσ-
λάου· Στοάσμττούργκ Μόναχο·
Άττά τό τελευταϊο την ανοίξη
τού 1890 άναγορεύεται διδάκτο-
οας τής φιλολογίας μέ την δια-
τριβή γιά τόν Βυζαντΐνό ίστορΐκό
τού 11ου αίώνα Ίωάννη Σκνλί-
τση
Έκεϊ ΐκαμε έγκυκλσπαιδικώτα-
τες οπτουδές· γιατΐ είχε τό ττνεΰ
μα αττληστο γιά μάθηση Άλλο.
καί χάρηκε δλα τα θέλγητρα τής
φοιτητικής ζωης. Στά γερμανικά
φβιτητικ,ά σωματεϊα ή γενναία
ψυχή τού συνήθισε τερισσότερο
στήν ιδία τού κίνδυνον· μέ τις
Μιά μικρή είδηοούλα μέ μέγα
λη ομως σημασία, πού σχεδόν άπα
ρατήρητη πέρασε, κατεχωρίοθη
ηροχθές στία έφημερίδες.
Πρόκειται γιά την εϊδηση, συμ
φωνα μέ την όποία τό πονεπιστή
μιο τής ΆριΖόνας ϊδρυσε εδρα
Έλληνικής γλώσσης.
Ή σημασία τής αποφάσεως αύ
τής είναι πρόγματι πολύ μεγάλη,
ιδιαιτέρα μάλιστα μεγάλη, γιατί
έρχεται ο' άντίκρουση μέ την ά
πόφαση πού πήρε ή είκοστή κλη
ρικολαίκή συνέλευση τής Άρχιεπι
σκοπής Άμερικής, γιά την τέλεση
στίς έκεϊ όρθόδοξες Έλληνικές
έκκλησίες τής λειτουργίας εις την
αγγλικήν.
Πέρα δμως άπ' αύτό ή άπόφαση
τής ΆριΖόνας όποδεικνύει άκόμα
ότι πολλοί ύπάρχουν τρόποι γιά
νά συγκρατηθή ή Έλληνική γλώσ
.σα, αρκεϊ τό θέμα νά άντιμετω
πισθή μέ ενδιαφέρον, καλή θελή¬
ση καί περισσότερΐτ προσοχή.
Μεγάλη θαταν πλάνη άν σταμα
τούσαμε στήν ίδέα δτι επ ε ι-
δήαύτήήχώρα δ ι α-
θέτει ύψηλό πολιτιστιχό καΐ οίκονο
μικό έπίπεδο έμποδΙ2ει τίς νέες γε
νιές των άποδήμων νά μάθουν καί
νά μιλοϋν παράλληλα την άγγλι
κήν και την γλώσσα των προγό-
νων τους.
'Η άλήθεια είναι πώς άφήσαμε
πολύ χρόνο νά πάη χαμένος, γεγο
νός πού προκάλεσε μεγάλη ζημιά
Είναι δμως άκόμα καιρός άρκεϊ
τό μεγάλο αύτό έθνικό θέμα νά
τό δούμε μέ ενδιαφέρον άλλά κα)
ρεαλισμό.
Άρκεϊ νά τό πάρουμε άπό τα χέ
ρια των άνευθύνων καί νά τό δώ
οουμε στά ύπεύθυνα χέρια των κα
λών, των γνησίων 'Ελλήνων.
Άς μή Εεχνάμε ότι ή Ελλάς
εχει άνάγκη αύτω ντών άνθρώπων
γιά τούς όποίοικ καΙ αίσθάνεται
ύπερηφάνεια διότι είναι καλοΙ πό
λίτες τής χώρας ττού γεννήθηκαν
Παράλληλα δμως εχει καί τό δι
καίωμα νά τούς θεωρή παιδία της,
άφοϋ στίς φλέβες τους ρέει αίμα
'Ελληνικό.
Μικράς ό χώρος δμως καΐ τό
θέμα τεράστιο. Π' αύτό ϊσως κάπο
τε έπανέλθουμε.
ΒΙΣΦΟΣ
συχνες μονομαχΐίες· στίς όττΌίες
έ'παιρνε μίροζ καί οί όττοΐες ό-
γίνονταν ττάντα μ έ τούς ττιό αύ-
στηρούς δρους.
Παρ' δλα αύτά οΰτε στιγμη
δέν λησμόνχσε την Πατρίδα· καΐ
μέ νοσταλγία μεγάλη τή θυμάται.
Ο ττατριωτισμός τού δίνει την
ττοώτη εμττνΐυσή τού. Καΐ στά
1878 —18 χρονών^— γράφει τό
ττρώτο τού σονέττο· πού τό έττι-
γράφει «Πατρίδα»· γεμάτο ττόνο
γιά την τότε θλιβερή κατάσταση
στήν Έλλάδα τής έττοχής γυρω
άπό τόν Ρωσοτουρκικό ττόλεμο
καΐ την Συνβήκη τού Αγίου Στε
φανού
Σ' αΰτό έκψράζει τόν έιττανη
στακό ίδανισμό' μέ δύναμηι ττού
είχε χαθή τότε ττιά στά Έπτά-
νησα
ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ
Μάνα μου Έλλάδα
τί δέν είσαι τώρα
σάν πρωτα όρθή·
ψηλή' στεφανωμένη
μέ δάφνες·
τΐ δέν είσαι μέ τα δώρα
τής άθάνατης Νίκης
στολισμένη;
'Άχ! —ότε θά 'ρθη ή ώρα
νά ματαστοάψη ή δψχ σου
ή σβησμένη
καΐ την έρημωμένη σου
τή χόορα
μ' έλττίδες νιά φωτΐσης.
ώ άντρειωμένηι
Πατρίδα μου, σηκώσου.
'Άς λάμψη ττάλι
στόν αιθέρα ψηλο
τό μέτωπό σου·
καΐ τής Έλευτεριάς
θε νά προβάλη
ή μερά·
καΐ τό θείο Ίτρόσωττό σου
θά λάμπη σάν τόν ήλιο της.
Μεγάλη θά γίνη κΓ άλλιά
τότε στόν έχτρό σου
Κερκύρα 5 ΣειτΓτ. 1878
(Συνεχίζεται)
Ηράκλειον Κρήτης
__
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 4 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
1Ο71 -
ΚΝ1--ΑΡΤΚΤΟ- ΕΒΔΟΜΑΔ1Α1Α ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ ΙΛΟΛΟΓΊΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓίΚΡΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡ.Ν_______________
Ψύλ 2129 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ίόιακτητης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γραφεία: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι - Τηλέφ. 229.708
45ον -· Αριθ.
Το διαιμάντι των Σποράδων τής θςάκης.
ΣΑΜΟΘΡΑΚΗ
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΤΗΣ ΑΝΕΥΡΕΣΕΩΣ
ΤΟΥ ΛΓΛΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
ΚΛΙ
II
ΛΣΒΕΣΤΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ
ΤΟΥ
ος σήμερον ή Νίκη κοσμεϊ δΰο Μουσρία. Τού
Λοΰυρου των Παρισίων καΐ της Παλιχιαμπόλεως
Σαμοθράκης.
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
ΣΤ'
Τό άττόγευμα τής αυτής ήμεΛας
ιτού άνεγνώσθη είς την Έκκλη
ο»ίαν ή ανακοίνωσις τού υπουρ
γείοκ Παι&είας ττί.ρί χορηγήσεως
όμοιβής είς όττο'ονδήττοτε ήβελι
συμβάλλει είς την ανεύρεσιν τής
κεφαλής τής Νίκης κοΐ την παρά
δοσίν τηις είς τόν Ε—αρχον σι/νε
κεντ,ρώθημίν είς τ» καφενειον
Στέργιου Στεργι'ου "Ετταριχος εί
ρηνθδίκης Διοικητης Άστυνομιας
ιοόεδ,ρος. Κοινότητος Άοχιερατι
κάς έπίτροττος δ ι δασκάλοι δασάρ
χης καϊ αλλοι κ«ί έσχολιάζαμε
την ανακοίνωσιν τού ύττουργείου
Οιτότε συνεχιζομένης τής συζη
τήσεως ΐΓρσσέρχεταη αύτόκλητος
είς την τταοέα έ'νχχς ύττέργηρος
τουλάχιστον 80 — 85 έτών. άττό
τοϋς άκούσσντας είς την Έκκλη
σίαν την ανακοίνωσιν ονόματι
Γ. Ρεττούτσσς καί άττευθυνόμενος
είς εμέ εΐττεν μέ τρέμουσαν γε
ροντικηιν φωνήν. «Δάσκαλε δο
σκαλε Μή κοπιάιζετε νά βρήτε τό
ττθύ ζητότε. "Αδικα κοττΐά
ζετε. Καί μού —ΐιστεύιετε τα ιταρα
μύθια ποϋ σάς λένε»
Διά τι —ατπτοθ θά ψάξουμε ά
&κα άφού ή Κυβέρνησις ΰττάσχε
ται κα'ι διακη>ύττει ότι είς οττοι
όν εύρη τό κεφάλι τής Νίκης
κβΐ τό —αραδώσει είς τόν κ
παρχον θά τού δοθή μία σακοώλα
λίρες; Ό γέρων Ρε—ούτσας εδω
σεν είς έττήκοον -πάντων την δημο
σευομένηιν κοτοπτληκττικήν άττάν
τησιν δτι &ρήκε τό κεφάλι καί έ
πέμεινεν ότι μάς λέγε την άλήθεια
καί δτι δέν εγνώριζε τι κεψάλι
μαρμάρινο ήτο καί — οΐος θεός ή
το διότι ήτο κεφάλι γυναίκας
ιτού ήτο καί τταλυ ομορφη
Κα» ττον τό Εχεις τώρα φ
νο ττατητού; τόν έ,ρώτησα
μττορούμε νά τό ιδούμε;
Άττάντησις.— 'Εγώ πρΐν
20 ή 25 χρόνια βρήκα τό κεφά
λι αύτό' ττού ήτο κεψάλι άρχοντι
κό παλύ δμσοφο καί άρκετά 6α
ρύ έκεϊ στά χαλάσματα καϊ τα
έρείττια τής «Παληάμιτολης» σκά
ίοντας γισ ττέτρες Καί μέ αλλα
μαρμάρΐνα χέοια καί πό>5ια τχθύ
βρήκα και ττλάκες μαρμάρινες μέ
γράμματα έττάνω τα έ'ριξα δλα
είς τό άσβεστακάμΐ'νο ττού εκα
νο έκεΐ κοντά καί έγιναν άσβέ
ο Ρεττοι/τσας μέ τόσην πιστικότη
τα καί ά^οίβεια μάς έξιστορισε
έξεττλάγησαν καΐ άνησύχησαν καί
προτταντός ό διευθύνων δστις £κ
τύττησε την κεφαλήν τού καί εί-ύ
ττεν. «ΠΙΘΑΝΟΝ» διότι έδώ __
και μάς εδειξεν έ'να σημείον εύυέ
θη κΌΐΐ τό σώμα τού άγάλματος
Καί άμέσως ~6γαλε άττό την τσϊ
πή τού την μετρικήν κορδέλαν καί
έμετρησε την άττόστασΐν μεταξύ
των δύο τοτΓθθεσιών τής εύοέσεως
τού σώματος κ,αΐ τής εύ,οέσεως
τής κεφαλής κστ άτήν αφήγησιν
τού γέροντος Καί τότε έττανέλα
4ον
'Η ΊΤ'.α πλούσια βλάστηση σχε
.τάξει κ«ί τήιν κ.οιλάιδα τού Γγιόκ
σονγιοοΰ, ποίι συναντοΓ'με προχιο-
ρώντας χατά τό 6ορ ά. "Εχει σκ·
στά ίιτιθιιμεϊ, ,τώς στήν κοιλάδα
αύτη μττοοεΐ κανείς νά δεί μέ τα
μάτια τού τις όνε-ιρεμένες όμ:ρ-
φιές των ποταμών τού παρα'δει-
σο;. ό'ττΜς τίς περιγράψοιν οί —οί
ητικές ττο,:α5ότεις των λα"όν τής
Ασίσς Γκ όκ σονγιοό· νερά τού
Ι-ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
Α' ΑΝΑΤΟΛΗ
γους καί πολεμίστρες· κοντά σ' , σερις στρσγγυλοΐ πύογοι ένωμέ-
μεγαλοπρειτέστατο κιόσκι μέ
μκιθμάρ'νη ί_το6άθ(>ηι, πβΰ άνήκει
Μεγαλειότητο τό
υυεσνςυ· εινσιι το ονομα· ττθϋ οί ι στην αι/του ιννεγαΛειοτηΐα ·«
νούν οί Τοϋρκοι στά δι<ό μ,ικ,ρά Ι Σοχλτάνα, άνοίγεταΐι τό στόμιο ■>τάμι«· —ού τή διαρρέοιυν Οί
Βυζεντινοί τα όνώμαζαν Άρεταί
και οί Άρχαίο. άναφέοοι>ν τό με
γαΑύτερο άπ1 αυτά μέ τό ονομα
Άρετας
Τα νειοά τού Γκιόκ σουγιοθ συγ
κεντρωνονται στό όμώνυμο «Μττέν
τι» άττό &πον ύδοενεται ή άνατο
λική παρσλία τού Βοσττόρου καί
τού Μαρμοοά "Ος έδύ καί ττε-
νήντα άκόμη χρόνισ ό τόπος αύ¬
τάς ήταν φημισμένοις στόν κόσμο
όλοκληρο μέ τό ονομα Γλι/κιά Νε-
ρά τής Άσίας Κάθε Παρασκειτή
οί ττιό άοχοντικές οίκογένειες τής
Οθωμανικής Αύτοκίατορίας εκα-
ναν έδώ τόν ττερίττατό τους καί
σειρές άτελείωτες άττά χρυσοττλθυ
μιστα καίκια, γεμάτα πασάδες
και μττέηίες μέ τα χαοέμια τους·
ά'εδοκατέβαιναν τό ττοτάμι 1έ
μικρή άπόσταση άττό την άκτή τό
ίί.,Λε «ί^™.-™ αΠΙε>Α_ΝΡΝ» ττοτάμι έφτσνε σ' ενα μεγάλο κη
πό, απού ήταν έγκαταίττημένα μι-
κ:ά καφενεϊα καί άλλα κέντρα.
«Στήν Πάλη, έ'γραφε τα χοόνια έ-
κείνα ό Πιγο Λοτί ίττάρχουν τα
Γλυκά Νερά τής Εΐθώπης είναι
έ'νβ μικρά ττοτάμι· άνάμεσα σέ
δεντρα καΐ σέ λι&άδια· δπου μα-
ζεύεται ό κόσμος την ανοίξη κά¬
θε Παρασκευή Καί ΰτΓΟοχουν καί
τα Γλυκά Νεαά τής Άσίας: ενα
ττοτάμι μικρότερο· σχεδόν ί.να ου
σκι πού ττηγάζπι άπό τους λό-
φθυς τής Άσΐας ι αί χύνεται στό
Βόσττοιρο καί δττου μαζεύονται
τό καλοκαίρι κάθε Ποϋκχσκευή...
Πλή9ος κοπ'κια έοχονται έκεϊ κι'
άττά τίς δύο άκτές. αλλα γεμάτα
γιιναϊκες μέ τό ττρόσωττο σκεττα-
σμένο αλλα γεμάτα αντρες μέ τό
κόκκινο φέσΊ. Στά ριζά ενός φαν
ταστι«οΰ 'κάστοου τού ϊσλαμικοΰ
μεσαίωνια στεφανωμένου άπό ττύρ
Δέν
«ΠΟΛ ΥΠΙ0ΑΝΟΝ» είπεν διότι ή
άττστασις μεταξ'ΰ των δύο σημεί
ών είναι ττερίττου 8 μέτρα. Καί
προσέθεσεν Ό ίΐτχυιρισμός το·3
γέροντος είναι κάττως θεμελιωμέ-
νος 'Εττί των ανωτέρω ένημέρω
σα αυθημερόν εγγράφως τόν "Ε
τταρχον Βιασιλιικόν τίόν
δίκην'Αρισ. Πατταδόττουλον τόν Οϊ
κονομικόν εφορον> τόν Διοικητήν
Χκοσφι,λακής καϊ τό Κοινοτικόν
Συμβούλιον Έκ παραλλήου ύττέ
δαλον έκτενή αναφοράν είς τό 6
πουργεΐον Παιδείας διεύθυνσιν άρ
χαιοτήτων μέ κοινοττοίησιν άντι
γράφου καί είς τόν Νομάοχην "Ε6
ρον Άλλά άττό την Σαμαθράκηι·
δέν έφυγαδεύθη μόνον ή Νίκη έφυ
γαδεύσαν καί άλλα άοιστουργή-
ματα "Οττως έφυγαδεύθησαν καί
έκ. ©εισσαλ ονίκης άττό Γάλλοιις
καί ττάλιν ένβ^γοΰνται άνασκα
φές επί τουιρκοκρ«Γτίας. Τα άρι
στουιγήματα τού «ΦΟΡΟΥ» τα
όποία κοσμοθν σημείον τό Μου
σεΐον τού Λού&ρου των Πασΐι,ρί
ών. Σημειωτέον δτι ουδείς ύττεύθυ
νος φύλαξ ή έπιστάτης διά την
θύλαξιν των άρχαιολογΐκών εύ?υ
μάτων τής Π<χλοιι«μτΓολ*«ς εΐχε διορισθή μέχοι τής έττοχής μας Ο ττό τοϋ ύττουργείου Παιδείας Δι" αύτό καϊ τηρό τής άναλήψι ιος ΰττ' εμού τής έπσπτε'ιας έλεύ βεοα καί άίοδα άφαΐι3θϋντο άττό γέρων Ρετττοώτσας. έ— ιμέ στής. Ό ν«ν δτι καΐ δσα μάς άττεκάλυψε ήσαν αληθή προσεφέρθη νά μάς ι—οδείξη τό σημείον πού είχεν ευρεί τό κεφάλι. Καί πράγματι τό άπόγευμα τής επομένης ρος 6 γέρων συνώδευσεν μόνον £μέ ώς άιρμοδιον είς την Πάλαι ομττο>4ι νι Τόν έιτα,ρονόμασα είς
τόν ύττεύθυνο των ά-νασκοοφών Γάλ
λον χαί τού άνέφερον τα
μάς εΐιτεν καΐ δτι ό Ί'διος έπρο
νά μός ίπτοδείΕη τόν
τόττον της άνευρεσεως τής κεφα
λής καθώς καί τόν τόττοκ τού άσβε
υτοκαμίνου τού
Άν καί μετά δυσττιστίας ό
διεβι/νιον τάς ανασκαφάς Γάλλος
ί τοΰ —ρονομιευΐχου ττοτα-
μοΰ- ττού τρα&ά καθ" έτ>δομά^α
κ,οντά τού τόσες κρυμένες ό
ές ·
.Κόσμος μέσα στό ρέμα· 6άο-
κες κάθε σχήματος καί στολές *ά
9ε χρώματος· κόσμος κ' ώ
ττάνω σ' αύτη την ττολΐ» λετττή
κ·?ί ττολΰ χαοιτωμένη χλόη· ιτου
ττλαισιώνει τίς δχθες άμφιθεατρι
κό σάν έπίτηδες φι/τρωμένη· γιά
δσους θέλουν νά κάθουνται καί
νά κοιτάζουν τίς βάρκες ττού ττερ-
νοΰν. Έδώ κ' έκεί μεγάλα δέντοα
σκιάζοιν μΐ'Κΐά καφενεϊα ·
ήμέριμνοι άνατολίτες ραχατεύουν
καττνίζοντας τό ναργιλέ τους
Κι' άαό τίς δυό πλευρές οί λόφοι,
σκεττασμενοι άττό ττυκνά δάση^ κα
πως αγρια· άγκαλιάζοι^ν δλα αύ¬
τοι μέσ στίς καταττ^άσινες ττλαγι
ες τους . ».
Τό «κιόσκι» τοϋ Σουλτάνοι»·
ττού άναφίρει ό Λοτί· είναι ενα
άττό τα μικρότερα άλλά καί τ«
κομψότερα λευκά τκχλάτια τού Βο
σττάροΐί' χτισμένο στά μέσα τού
ΙΗ' α'ιώνηι. "Οσο γιά το «κάστρυ
τού ΪΛλ.αμικοΰ μεοαίοιναΐ»
δέν είναι οίλλο άπό τό ττερίφημο
Ανατολού - Χισσα,ρί, τό Κάστρο
τής Άνατολής τό πρώτο ττοίι ε'-
χτισαν οί Τοϋρκ'οι στήν ττεοιοχή
τής Πόλης άφοΰ σταιθεροποίησαν
την κατάκτηση τής άνατολικής ά
κτής τού Βοσττόρου στά χρόνια
τού Βαγ'αζίτ Α' τού Κεραυνσύ
(1393) Τό ελίγαν άλλοτε καί
Γκιονζελτίΐέχιοσιαρ — ομορφο κό.
νοι με τειχος τταχονς τοιών με-
τεοιιιδάλλουν ενα μεγαλύτε
οο τετ:άγωνο πύργο ποϋ βρι'σκε-
ται στή μέση. Τόν πύργο αυτόν
τόν λένε οί Τοϋρκιοι Κορά - Κόυ¬
λε, μαίοο πι'ργο· οχια γιατ'ι εχει
; άλλά Υ'·ατΐ ήταν
έττΐ ττολλά χρίνια σκότεινή φυλα-
κή ττολιτικών καταΒίκων Δυό με
γάιλες πΰλες, ή ιικ'χ απέναντι στήν
άλλη εχουν έττίτηδες γκ,ρεμΐστεΐ
γιά ιΐά περνά ό τίαραλιαικός δρί-
μο·ς μέσα άττ' τόν ττείίβολο τού
Κάστρου Άττ' την ξηοά δττως
κι' άττ τή θάλασσα· μέ το φώς
της 'Ίέ δ ί έ ό
γάιρι
νύχτα το Χάστρο τής Άνατολής
δείχνει στά μάτια τού '^ύγχοονο^
θειχτή σάν μιά φανταστικη σκηνο
γοηφ α άιατολίτικου τταραμυθι-
οΰ
Ό κ,όλττος. όττου είναι χτισμέ-
νθ' ό δεύτερος μεγάλος κολπος
τής άσιατικής άκτής. άρχίζε,ι ά-
ττό τα άκιρωτήοΐο Έχαία (Κάν-
δττως καί μέ τό ψεγ-
ή μέ τεχνητό (ροτισμό τή
τ·ό δεΰτερο ή — δττως λένε
ρα-— τελειώνει ό κάτω Βόσπο-
ρος καί άοχίζει ό άνω. Είναι τό
σηιμΐΐο, πού, κατά τή γνώμη πολ-
λών· ξεπείΐΐα σέ όμορφιά κάθε
άλλο τού Βοσττόρθ'ΐι.
Ή τταραλία ώς τή βορινή ά- ^
κρη τού κόλττου —κατάφυτη πάν
τ«— είναι ττυκνα κατοικημένη Ά
μέσως μετά τό χωριό τού 'Ανατο¬
λού Χισσάρ ττού κατέχει τή θέ¬
ση τού αρχαίον Ναχ«λίοτ« ή Ά-
ναττλείοΐν ουναντεύμε τό χω.οιό
ΚάνΜτία(= Αΐματοχώςκ)/ «υϊόν ρ
χει ΰπογραφεΐ ή πιρώτη έμτταο'κή
ίλληνοτοΐίρκΐικη συνθή'κη στα
1840. Τα τοώρκικο δνομά τού ό-
φΐίλεται στό κόκκινο σάν τα οί-
μα χρωμτχ των βράχων, ποϋ τό
στεφανώνουν Οί " Ελλην ες τό '£-
λεγαν άλλοτε Πλάκα. ισως άπό
τη θύμηση κάποιας μαρμάρινης
πλάκας. πού ήταν άγιατράπεζα
' Ενας μικρός γραψ'.κός όρμος
σχημκτι'ζεται στή νότια τταραλία
τού χωρίου. Οί Τοΰρκοι τόν λέ-
νί· Κιόρφεζ ττού θί ττεϊ κολττος
Τό άκ>χαϊο τοο ό'νομα Φιάλη ε-
δε·χνε τιόσο είναι μ'κιριός Μικρό-
τεοο άκιόμη είναι τό σημερΐνό λι-
μανάκι τοϋ χιοριοϋ, ό «,ρχαϊος Φρί
ξο> λιμή,ν, πού χιορί!:ει τό άκρ<οτή ριο Γλά,ρος στά βί'θ. Από τό σημεΐο αύτά καί ττέ,ρα άνοίγεται ό κόλττος τού Άμύκου ό μεγαλύτεοος τή,ς άσιατικής άκ- ντιλί) κ«ί τελειώνει <ττό άκροχτή- τής. Ευθύς μετά τό άι^ρ·Μττριο καί Γενιτζέ - χισσάρ — κάβτρο— καί Άν,τίά· χισσάρ— οόσττοο κάστρο. Τα ό- νόματα αύτά δέν θα φαίνονταν καί σήμερα άταίριαστα μέ την ά- ληθ ν ά γοητευτική τού δψη Τέσ- Γλάρος (Κάντλιζα) Άπέναν τι· ή εϋρωπαική άκτή σχηματίζει τό άκοωτή,ριο Έρμάϊον 6ττου ό Μωάιιεθ ό Πορθ·ητής εχτιοε έξήν- τα χοώνιια άργότερα ενα άλλο ττο¬ λΰ μεγαλΰτεοΌ κάστοο, τα Ρού- μελη - Χισσάρ· τό Κάστρο τής Εϋρώπης Ή άττόσταση άνάμεσα στις δύο άκτές φθάνει εδω μ ό λ ι ς τα τετΐσκόσια πΓνήντα μετρα. εί¬ ναι δηλαόή ή μ'κρότερη άπό δσες σημειώνονται σε δλο τό μήκος τού Βοστταρο.. Γι αύτό κο ϊ έδώ 'εζει-ξε γιά πιρά,'τη φορά στην Ί- τό Βοσπορο ό Σάμιος μη χανι»:ς Μανδροκλής στά 5'3 π Χ δταν ό Δα^εΐος άρχίζο'·- 'ας την έιχστρατεία τού εναντίον των Σκ^ών, χρε άστηκε νά πεοά σει τό στροτό τού στήν Εύρωηη. Στό σημείο αύτό χωοίζεται ό ττιρώ τος «δίσκος» τού Βοσπόοου άττο Γλόρος( σέ μιά τΓθίοαλία γεμάτη ττλατά'ίΐα συναντούμε τό χωριο ΤσιμτΓθιτκλί. τόν Άκιοίμητο των Βυζαντινήν. Έδώ σύμφωνα μέ μιά τοιύρκ κη τταράδοση. ό Σουλ- τ('«ν Ηαγιαϊ,ιτ Β' (τέλος ΙΕ' αί ) τιμώρησε τό γιό κοί διάδοχό τού Σελίμ Α' μέ όκτώ ραδδισμοΰς Τίς βέργες (τί-ιμττούκ). πού χΡη- σΐμοπο'ήθηκαν γΐΐ3 την τ.μ«.ρία τίς φύτεψοιν κατόττι στους κή~ους τοϋ χωρίου. Έτοί γεμισε ό τόττος μέ άκρανιες· πού το κόκκινο χοώ μα το. ς θυμίζει τίς πληγές τού ραβδ'σμένου ττρίγκητα Ο Σε- λϊμ βασίλεψε όκτώ χρόνια· οσα ίίταν οί ροί&δ'σμοί τής ττοινής ΣΜΓΡΝΑΊΚΑ ΣΗΜΕΙ,ΜΑΤΑ Ο ΜΟΙΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ ΑΡΜΟΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΙΣΤ' τού. ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχίζεται) •••••β·····························································)Γ ··················■»················································< ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ Έξ έπιστολής Ίπποκράτους ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ- ΔΗΜΟΧΡΙ ΟΥ ίίκονσεν την διήγησιν τοί>
θ
Ρε
η ή
ιτοΰτσα απεδέχθη την ττοοθυμίαν
"ίτοϋ καί μέ ακολουθίαν καί άλ
>«ν εϊδικοό ττροσωττικον των ά
ώδηγήθχμεν είς μίσ'ν
έττίιτεδον τοττοθεο-ίαν άλλά μέ ττολ
λβ σκαψίματα καΐ χαλάσματτα
κ«ι τεμάχια μαρμάρων καΐ αλλων
λίθΐίν σκορπιΐίτμένα έδώ καΐ έκει
Είς ενα σημείον ό γέρων έσταμά
ττκτε μάς εδε'ξε ενα σημείον καΐ
μας εί—ν «Ναί έΒώ άκ,ρΐ'6ώς σκά
^οντας νά 6γάλω -ετρώματα καΐ
μο»μ«ροτεμάχια γιά τό καμίνι
δή καΐ τό κεφόΛι ττο ζητεϊτε
κα
κ°ί όλα μαζΐ τα ττέταξα στό
''»' Πού νά ήξιρα ό «εοημος»
Τι άξία εΐχε τό κ«κ|>_λι αύτό
Ατγο ί'να άγράμματτο χωρικό κα·
γι^&οσκό τί περιμένετε; Νά
«οί 6 τόττθς τού καμινιοϋ. άκό
Ι"! διακρί/εται
Ό Γάλλος διευθύνων καί οί ά
«Άουθοΐ τού άκούσαντες τα δσο
ο'ιανδήποτε τετραγωνΐισμεναι μαρ
μάριναι ττλάκες· άττό τταλαιοτα-
τους τάφους τού άρχαιολογικοΰ
χώ^ου καΐ εχρησιμοποιούντο σε
κτ'ίσματα, ε'ίτε διά την ττλακό-
στρωσιν αύλών ή τού έσωτερικοΰ
φούρνωιν καΐ διά σκαλοττάτια οί
κιών άκόμη
Πλήιρης άσυθοσία «0(1 ιτρωτο
φ«νής λεηλασία ΊΑφού καΐ τα άσ
βεστοκάιμινα ττε^ί τού άρχαιολογι
κου χώρου τα όττοΐα ήσαν ούκ ό
λίγο;— έτροφοδοτούντο ώς επί τό
πλείστον άττά τεμοοχισμένα ή μή
άρχαιολογικά λίθινα ή μαρμάριΓ·α
εύοήματα τα όττοΐα ηρχοντο είς
την επιφάνειαν άπό τα έκσκαφιικά
έ,ργαλί.ΐα τής έττοχής έ*οίνης
Δυστυιχώς τό υπέροχον αύτό άοι
στού-γημα τέχνης έργον τού
ΣΚΟΠΑ δστ:ς τα έφιλοτέχνισεν
είς την Σαμοθοάκην τό 306 π Χ
ευρίσκεται εξ« άττό τα σύνορα τής
Πατρίδος μας τής κατ εξοχήν χώ
ρας τής Τέχνης καΐ το·Γ< κάλλους δττως σνμβαίνει και μέ τα άλλα άγάλματα καΐ ά3χαιολογιχούς βησανιρούς τούς όττοίους σαν ά~ό την χώραν αϋτή'ν εχθροι άλλά ψίλοι Κατόττιν άκαταβλήτου προοπτα θείας διαοκείας τοιϋν έτών τού τέως βουλευτού καί Πολτευτοΰ Ν "Βδρου και Σαμόθιοοτκος την κα ταγκγήν κ ττσοά τΰ έν τής Γαλλικής Κυβερνήσεως εδέ¬ ησε τό Μουσεΐο τού ΓΠΟ Ε. ΣΓΜΕΩΝΙΔΗ Δρος Πανεπιστημίου Παρισίων Νικ Ρηχοπούλου Έλλάδο νά ελθε· έξ Άλΐ'κιαϊνασσοϋ είς Κώ δία νά έπιβλέττη και οικίαν τού καί τήιν γωναΐκα τού· παρ' όλον ότι έκείνη θά ζή πλησίον των γονε όν της καβ' όλον τόν καιρόν τής άττουσίας τοιι καΐ ταυτοχρόνως γράφει Βΐς τόιν έν Ρόδω φίλον τού Δαμάγητον: νά έτοιμάση καί στει λη την ναύν εκείνην την οποίαν άιτό ττροηγουμεΐ'ΐόν τού ταξείδιον γωιίζει ώς αρίστην καΐ γράφει άκόμη είς τόν φίλον τού Κρατέ- ναν δεινόν βοτανολόγον^ νά τού έτοιμάση συλλογήν φαρμάκων μέ τα όττοΐα θά δυνηθή θεραττεύ Δη,μόκίΛιτος' βοοθΰς μελετητής των φυσικών Έττιστηιμών καΐ ι δρντής τής θεωρίας τής έκ μορί ών συστάσεως των σωμαΤων· ύπε.3 φιρονών έν τή φιλοσοφική αΐύτού άνιτιλήψει ττερί τής ανθρωπίνης φύσεως καΐ τής μηδαμινότητος τού βίου· έφθασε νά γειλά δι' δλα σχεδόν τα όνθρώτκιναν μικρά ή άστεία $ σο&α*ά< εύχά ιριστα η δυσάρεστα καί ή πόλις καί ή βουλή των Άβδηριτών μέ άλγος νά τταρακολουθούν την ψυ χ,κήα αυτήν κατάστασιν ι ού σο- φοθ συντοπίτου των καΐ γράφον ποιιακλητήρ'ον έττιστολήν πρός τόν Ίπττοκράτην νά σττεύση είς "Αβδηρα καί θεραπεύση τόν Δή μόκοιτοι. σώζων ου μόνον άλλά -ι την πόλιν ολόκληρον νοσοθ σαν μετ" αυτού καί αυτήν ταύτην την Έλλάδα ε,χοι*σαν ά.βγκ-ι *'ά δισφυλαχθή τό σώμα τής ζώ στ[ις σοφίας 'Ατταιντών είς την επιστολήν αυτήν ό Ίπττοκοάτης μακοορίζει τούς Δήμους οί όποϊο1 ήξεύρουν νά θε»7θΰν ώς άληθινιά στηιρίγμοί τα τιον άντΐ τειχών «αί ττύργων τούς έξόχους άνδοας καί τάς σο φάς γνώμας των σοφών άνδρών καΐ γράφει πρός τόν έν Άβδί,-- -οις φίλον τού φιλοποίμενα έπα ναλαμβάνων την ευχήν καί τή'ν ΡιοτίσΒ'ησΐν τού δτι π'βανώτατα δέν -οόκβιται ττεοί ά'ληθοΰς μανί ας άλλά πεοί ένιτονωτέρσς τινός συνηγμένους τοό τώ; ττνλών της ση τύν Δηιμόκρΐτον χρείας τυχού σης. Καί σώννους κα) ττεο (φροντίς δ·ιά τό έτταγγελματικόν τού τα ξείδιον είδε την παραμονήν τής αναχωρήσεως τού κατ δναρ τόν εεΐν Άσκληττίόν. τό^ όττοΐον έξε λιττάοησιε 'ν'όί τόν βοηθήση καί έν τή ττε;ιιστάσει ιδίως τή παιού ση διά νά φανή άντόξιος τήις με γάλης ΰττολήψεως καί τού'σεβασ μοθ μέ τόν οποίον όλόκληρσς ό κό σμος τόν ττεριέβαλε μέχρι τότε καί ό θεός ηιύδόκησεν έν παραβο λή νά τ2ι> κσθησυχάση καΐ τόν
δ αβεδαιώση &τε δέν επρόκειτο
άληβούς νόσον τού Δημοκρί
τού καΐ ΕγεΙΐνεν Εκτοτε εύδιάθε
τος κοθ' δλον τόν πλούν
Καί φβά"ει.. είς 'Άβδηρα
Εύρον γράφει τούς ά
ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ
ΜΑΒΙΛΗΣ
7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912
σε ό Μ ι ς ηγμς
ν" αποστείλη είς την Σαμοθράκην' χευοικής εκδηλώσεως ττα3' άνθΐω —ολεως οίνΒρας γυναίκας ττοε
τεθ ττερ φημου1 όγάλματος τής ττω μή ένοχλουμέν» άπό οίκογε σβύτας καί παιδία Μέ ανέμενον
«Νίι^ης Σαμοθοάκης είς τό Ί'δι ί ό έ ^ ί έ όλ
όν μέγεθος καΐ τό όττοΐον σίμί.ρον
·ε·ο"<ας στεναχωρίας γυναικός μέ αγωνίαν μέ ττεριεκόκλίο μ μ ρ τταίΞων συγγενώι' ή' άλλης τ'νός σο:ν ττο'νταχόιθεν καΐ μέ διηύθυ-- κοσμεΐ τό ττλοίσιον είς άρχαίο | άφορμής ώ ί άνήκοντι όλοκληρω' ,,,χν ττοιάς την κατοικίαν τού Αη έ λογιχά "ύοήματα τοττικόν μουσεί όν τής ΠαλοΊΐοτμττόλεως Σαμοθιοα κηις "Εχει δέ τα γύψ νο αΰ- τό αντίγραφον όλην την αϊγλην τού θαυμαστού ττϊοτύπθυ ματος. ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ ΤΕΛΟΣ ■'··»··»«»»·..,··················································"·· ΣΥΓΧΑΡΗ1ΗΡΙΑ Κοζάνη τή 15 —ι Τ—71 πολυήμεοον άττοιισίαν μου ρψα είς την βάσιν μου την Κοζάνην δττου εύρον σεΐ'Ράν έφημε ίβ σας έν ταίς όττοίαις μετα- της τόσον θαυμασίας ί)λης ης τόσο άνίγνωσα κα· είβησι μ °Υραφίαν τού Πιροέδρου τοθ Συλ λό ΙΝΕιΠΟΛΙΤΩΝ κ. Κ. Γεω3 «ττερΐ τής επισκέψεως ό Μόδος πατρκοτών είς Κασταμο νί|ν κοΐ ΊνέτΓθλιν οιτου έτυχον "αριτικών ττερ'ττοιή<χεων —οοά τ£ των άρχών άλλά καί των ΐδιω τ«ν Εύχοριστώ θεομότατα τόν κ Σ Σινανίδην ό όττοΐος πάντατε 'ίθετ-ι £|ς την τριώτου ένημερώνων . διά της προσφιλούς ημών εφημερίδος έττΐ των είς τα ττάτρια επ σκέψεως ομιλών· συγκινούντων τόσον ττο λύ τούς έκ—ατρισθϊντας Εύχαριστΰ έττίσης τόν τε ττοόε δοο·ν κ Κ Γεωργιάδην καί τί ττε οί αυτόν Δ. Συμβούλιον οίτινες ό διά τής δρββστηοιοτητός δ ής των περιήγαγον τό έν άφανεία κα ταττεσόν Σωματείον Ίνχτολιτών είς ττε.ρίοτττον θέσιν, δημιουιργούν τες έξορμήσεις ποός σύσφ'ξιν των ττατοιωτών καί έν σννΐ,χεία κατορβωσαν την οικοδομήν ττερι- λάμττρωιν γραφείων μέ εϋρείαν αί θουσαν συγκεντρώσεων διαλέξεων κ λ καΐ τό κυριώτερον νά θέσουν είς κίνησιν τόν σπουδαιότερον^ τικώς είς εαυτόν καί είς τάς σκέ μοκρίτον φΗνάζοντες καθ' οδόν ψεις τού και ζώνΤι κατ' άρέσκει «σώζε βοήιθησον Βευάττευσον » αν είς σπήλαια ή έρημικούς τό- κσΐ £γω τούς κοοθησύχαζον όσον ττοΐίς ή' ύττά σκιάν δένδρ^ιν ή' ύττο ήμποροΰσα ττεριισσότερον Έντός μαλθακή,ς χλόης ή' παρά κελο-ού όλίγου έφθάσαμεν έττΐ τόπου. "Ο ζεα/σαν ττηγην και φέρει ώς παρά —σ^εν ενός πύργου άνυψούτο λό δειγμ« τούς μελαγχολικούς οί ό φός μέ υψηλάς καΐ ωραίας λεύ π·οϊθι συχνά είναΐΐ σιγηλοι καΐ Κας καΐ άπά την πλαγιάν τού φιλέιημοι καΐ μονήρεις καΐ μόλΐς άποσπασ&ή ή προσοιχή των άττό έν τό.ους έξωτεαικάς ε,ττιδράσεις έττανέρχοντοΐι είς την φυσιολογΐκή άντίληιψΐν καΐ μελέτην ττερΐ τής άιετής ττηοΐ των γνωμών των δια φόοων πεοΐ βεών καΐ δσιμόνων Έν τή σπουδή τού νά ττλεύση είς "Αβδηρα τα ταχύτερον γράφει είς τόν φίλον τού τόν Διονύσιον των σκοτίων τού Σωματείου την ενίσχυσιν των άναξ οπαθοώτων κατά τό δυνατόν. ολλών έτταίν»ν κβΐ συγχαίΐ·ητη ρίων είναι οί διοικοϋντες τό Σω ματείον δι" δ καΐ ημείς μακρά θεν συγχαίροντες διά τα έττιτευ γματά των δηλούμεν δτι τούς ιτε ριβάλλομεν μέ την συμπάθειαν καΐ έμ-ιστοσυνηιν μας Μετά τιμής ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΠΩΤΙΔΗΣ νόν- μονος καταμονος· λόφου αώτο'/ είδον τάν Δημόκριτον υπό παχύσκιον ττλάτα ά- ΰττοκάμισον. άτημέιλιτος ώ- χρός λιτΓΟσαρκος, μέ μακράν γένει ά5α Πρός τα δεξιά τού έκελά ■>υζζ ήρέμως μικρά δηγή καΐ δπι
σ3εν ύπηρχε τό τέμενος των Νυ
φών ττλαισιούμενον μέ αύτοφυτον
άμπελον ιΕΐχε βιβλίον επί των
γονάτων τού καΐ άλλα τοΐαΰτα κα
(Συνέχεια έκ τού π·ροηγουμένου)
"Ετσι ό Μ είναι γιά μάς ό»Χι
μόνο ό ττοιητής καί ττατριώτης. μά
καΐ κάποιο άλλο σύμοολο ττολό-
τιμο· πάλι γιά την κατάφαση
γιά τα δυνάμκμα καΐ τό ττλάτε-
μα τής άγάπης μας στήν Μητέ-
ρα Έλλάδα. Ή ϊσπανικ.ΐ κατα-
γωγή τού
Ή ττρώτη τού πηγή στή γή τής
ίστιοτ ικής φλοτιμίας καί τής π!
στής της φανατι<ής· όπως λέγει ό Πολμλάς Μά πόσο έλληνόττρε πά άφωμοιιωμένη » ττόσο πόσο άψογα· Κι' αύτά δείχνει κάτ'ι πολύ σημαντικό Πώς ή νέα έλλην κλ ψνχή δέν στέκεται δυ- καί ζ«ιτανη άττά την πα¬ τής κληρονομιά μονάχα. μά κι' άπό τα κεφάλαια. ιτού άνάμε σ:χ στούς αίώνες ττήρε άττό τούς διαφόρους λαούς· κι' άντί νά τή ρουφήξουνι τ' άφωμοιωσε 'αϋτή καί τάκανε δικά της. καΐ τ' άνά δειξε καί τα δόξ«σε.. Β'.τσέντσος Κορνάρος Στέφανος Μαοτζώκης Λορέντσος ιΜαδίλης "Οπως κι' την οόλλη δόξες σ' αλλες . σ" άλλε< γλώσσες· άπό Έλλην ίδες Μητέρίς Άντ»έ Σε- νιέ ΟΟγος Φώσκολος, Κοντές ντέ Νοά'ιγ· Λει/χιάδιος Χέρν Τ?. Ί'5. ?>. έττοχή μέ τα ΚΑΡΔΑ
ΚΙ 1895· £γ:Γφε καί την «Καλλι
οττπυ έττίσης φαίνεται ή
άττο
Όλυμπιόνικον.
Ή άρχόντισσα αυτή τής Ρό-
θον, κόρη τοϋ Όλυμτπονίκη' ττυγ-
μάχου Δ'αγόρα· γενάρχη ττολλών
όλι,μπιθνΊικών· ντυθηκιε άνθρικά
γ·ά νά μττορέση νά ξεγελάση καΐ
π·αρακολου©ίση τούς αγώνες ο-
ιτου ή εϊσοδος των γυνα ικ,ών ή¬
τοι; άτταγορευμένη
ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ 1895
«Αρχόντισσα Ροδίτισσα τπος
μττήκες; Γυναϊκες διώχνει μιά
συνήθει α άοχαία έδώβε»
—«"Εχω ενα άνήψι. τό- Ευ-
κλέα τρία άδέοφια γιό πα-
τέρα Όλυμπ.ονίκες
Νά μέ άφήσετε ττρέπει ·
Έλλανοδίκες·
Κι' έγώ νά καμαρώσω μές στά
ώ^αϊα κοίμιά· ττού γιά τ' άγρίλι
τα"> Ήρακλέα παλέβουν.
Θαμαστές ψυχές· άντρίκιες.
Μέ τίς άλλες γυναϊκες £ΐν είμαι
όμοια.
Στό ν οοΐώνα τό σόι μου Θ3(
φαντάζη μέ τής άντριάς
ττοονόμια τ' άμάραντα
Μέ μάλαμα γραμμένο τό δοζάζει
σέ άστραφτερό κατεβατό μαρ-
μάρου ϋμνος χρυσός τού
άθάνατου Πΐνδάοου
Νοέυ 1895
Ά-ΐτό μ·κρός ζεϊ στήν Κέοκυρα
Ό άντιβενιζελισμός κι ό Φ<- λοτουρκμσμός τού Στεργιάδη εί- χε κοβταντήσει μανία ττού έ'φτα νέ κάκοτε τα ς δικηγόρος Ίορδάνης Κι-
ουρικτσίμ—ασης δημοσίευσε άρι&ρο
μέ τόν τίτλο: «Τα τούρκικα καί
μουσουλμανικα κιράτη καί διοική
σεις αυτών Στό άρβρο αύτά έξε-
τάίοταν· άττό κοοθαρή έττιστημο-
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
νίκη μορφή τό δίκαιο των Μου-
σοιιλμάνων μέ βάση τόν ίεριό νό-
μο των Τούρκων (σεοί. σεριάτ)
Άλλά καλυτέρα ος αφήσωμε τό
Σμυρναΐο δημοσιογράφο Γεώργ ι ο
Ρουμή νά έξιστορησει τό έττεισό.
δειο όπως μάς τό διηγήθηκε καΐ
ττού ύττήρξε «ήρως» τού:
«Ό ΊΊορδάνης ΚιουρκτσίμΛαοηις
έκαμε την έμφάνισή τού στίς στή
λες τήίς «Άμαλθείας» μέ μετά-
φρασηι τού β' κεφαλαίου τού ίε-
ροΰ νόμου των Τούρκων (σεριάτ)>
πού συνώδειε μ' έττεξηγημοίτικ£.ς
παραιτηρή<τεις. Οΰτε ό Ροιδάς πού ήτο τότε διευθυντάς τής λογοκρι σίας οΰτε κι έγώ φαντασθήικαμε δνι ή μετάφρασις ενός νόμθυ ή¬ ταν δυνατόν νιά καιθή έττιλήψιμη καί νά προκαλέση την... ιεράν α¬ γανάκτησιν τού Στεργιάδη Την έ-πομένη τής δημοσιευσεως καλείται ό Ροδάς άττό τό Στερ¬ γιάδη νά παρουσιασθή στήν Άρ¬ μοστεία "Ολος άνυττοτΓτος για- τι οΰτε κάν εΐχε διανοηθή πώς τό έπιστημονικό έκεϊνο άρθρο ήταν ή άψορμή τής προσκλήσεως τού στήν Άρμοστεία 6ρέθηκε ττρό ε¬ νός μαινομένθίΐ Άρμοστοΰ — %<ΕΤσαι άνάξιος τού λέγε.1. νά κα τέχης τή θέση αύτη ττού σέ ε6α· λα. ΕΤσαι παυμένος άκοϋς; τταυ- μένος ..». Μόλις ττληροφορήθηκα τό ττά- θημα τού Ροδά, συνεχίζει ό Ρον- μής. εσπευσα νά συναντήσω τάν Γενιικό Γραμματεα τής Άρμοστεί ας Πέτρο Γουναράκη κσΐ τόν δια· 6ε6αι!ωσα ότι ό Ροδάς είναι άνευ 6υνος καί δτι έγώ έλογόκρινα τό άρθρο καί συνεττώς ό μόνος ύττεύ- θυνος. Ο ΓουνίΧοάκης λιπτήθηκε όμθ- λογουμένως γιά νο έπεισόδιο αύτό όπως διε&ώστακτα άπό τή λεπτή «ι εΰγενική άττέναντί μόν συμττε· ρ ι φορά τού καί τό μόνο —ού μσό εί—ε ήταν: «Άφού τό θέλει ό Στεργιάδης ..». Τό Ροδ© ά/τικατέστησε μέ τό Σττοοθάρη κι έμένα εΐταψε γιά δυό μήνες· έττανηλθα δέ στή θέση μου χάρις στή μεσολαβήση τού Πέ¬ τρου Γουναλάκη Έττίσης την *Ά μάλθεια» έ'παψε γιά έ'να μήνα "Οσο γιά τόν ΚιθΊίρκτσίμτταση· χα)ρίς καμμιά δίκη τόν φυΐλάχιβε στίς κεντρικάς φνλακές τού Μπα χρί) Μπόμπα απού φυλακιζόνταν οί καικούργοι'.. (Σιηεχίζεται) ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ» Η ΓΛΩΣΣΑ όγάππ κ ' ό βιυμησμόχ τού Έκεί κάμει τίς γυμνασιακές τού γιά την ΆοχοΜα Έλλόδα Σέ ση μ'ΐΌ-τή τού ό ττοΐητής άαψέοει· ότι 6 »ύθος γ'ά την Καλλιττάτει- ρ» βοίσκεται στόν Άνώνυμο σχο- λιαστή τού ο-ιόν Ζ' μόκρΐιτον· ό όττοΐος υστε,·>α άττό
μικοάν άνάττσυσ'ν μέ εϊδε καί
«·<αϊ·:€ (Ί ξένε^ μού ετόνισε: Πολλά γέ· καΐ συ Δημόκριτε σο φώτστε άνΧρών απήντησα». Καί είς την έοωτησίν τού εσττευσα να δηλώσω την ταυτοτητά μου». Ίπττοκράτης ό ίατοός. Είσαι έξα κουστός μού άπ αντΐϋ και άπό την ΆσκίΧηπιά&Λιιον καταγωγήν σου καΐ άττό την ία·> 3ΐκή·ν σου
σοφίαν Ποία άνάγκη σέ φέρει μέ
χοις έδώ; Είμαι ιτοόθιιμος νά σ
έξι—ηοετήσω καί ττρώτιστα ττάν
τ^ν θέλω νά φιλοξενηθής ττλησί
τα γης δττου υπήρχον και σωματα ο.» μου».
ζώίον δ.ά τάς μελέτας τού τάς Τόν ήυχο·ρίστησα δηλώσας τούς
άνατοιμίικάς χρησ'μοποιηβΐντα παλσΐισύς μου δεσμούς ττρός τόν
^λ ό ύ Δ
"Αιλλοτε εγραφε άλλοτε έσκέπτο
μενά· γνωστόν τού Δή
γρφ ^^
το ομιλών καθ' εαυτόν άλλοτε μοκοίτου καί τού έιζήτησα ώς δεί
ΤΓΕριετΓΟτει κ&ί έττισκοττών τα γμα τής καλλιτέρας μου 4> Α°ξε
σπλάχνα των ζώων έκιάθητο έκ νέ νίας νά μοΰ εΐ'πη περΐ τινος άκ
ου διά νά γοάψη είς τό βιβλίον ριβώς έγρβφε ττοό όλίγου
τάς παροττηρήσεις τού «Πεοΐ μανίας» μοΰ άτταντά· ττε
Υπό τάς συνθήκας αύτάς ττσ ρί τής φύσεως δηλ τής μανίας
ρεκάλεσα τούς συνοδούς μου νά ώς άο-θενείας τής αιίτιολογίας
άπομακρυνβοϋν καΐ ν ά μέ άφή- της και τή ςθεραπείας της
σουν νά ττλησ:άσω μόνος τόν Δ»1'
(Συνεχίζεταη)
σπουδές· μέ γυμνασιάρχη τό σο-
φό έλληνιστή καΐ ίστοριοδνφη
Ιωαννη Ρ«μανό· κι' άττύ 15 χιο
νών — μαιθητής άκόμα γυμνασί-
ου— γνωρίζεται μέ τόν Ίάκωδο
Πολυλά· ττού βά δούμε σέ λίγο
τί άττοφασιστική έττίδραση εΐχε
σ' δλχ τού τή ζωή
Μετά τίς γυμνασιακές τού
έγγράφεται στή φιλο¬
σοφική σχολή τού Πανεπιστημίου
Αθηνών δττου φοιτά ενα χρόνο
καΐ τό 1887 πηγαίνει στή Γερ
μανία δπου μένε; μέχοι τό 1890
—13 χρόνια— σττουδάζοντας φι
λολογία καΐ ψιλοσοφία γλωσσο-
λογια και σανσκριτικη φιλολο-
γ!α· φοιτώντας σέ πολλά Πανε-
πιστήμ'α: ΦράΊμπουργκ· Μιτρεσ-
λάου· Στοάσμττούργκ Μόναχο·
Άττά τό τελευταϊο την ανοίξη
τού 1890 άναγορεύεται διδάκτο-
οας τής φιλολογίας μέ την δια-
τριβή γιά τόν Βυζαντΐνό ίστορΐκό
τού 11ου αίώνα Ίωάννη Σκνλί-
τση
Έκεϊ ΐκαμε έγκυκλσπαιδικώτα-
τες οπτουδές· γιατΐ είχε τό ττνεΰ
μα αττληστο γιά μάθηση Άλλο.
καί χάρηκε δλα τα θέλγητρα τής
φοιτητικής ζωης. Στά γερμανικά
φβιτητικ,ά σωματεϊα ή γενναία
ψυχή τού συνήθισε τερισσότερο
στήν ιδία τού κίνδυνον· μέ τις
Μιά μικρή είδηοούλα μέ μέγα
λη ομως σημασία, πού σχεδόν άπα
ρατήρητη πέρασε, κατεχωρίοθη
ηροχθές στία έφημερίδες.
Πρόκειται γιά την εϊδηση, συμ
φωνα μέ την όποία τό πονεπιστή
μιο τής ΆριΖόνας ϊδρυσε εδρα
Έλληνικής γλώσσης.
Ή σημασία τής αποφάσεως αύ
τής είναι πρόγματι πολύ μεγάλη,
ιδιαιτέρα μάλιστα μεγάλη, γιατί
έρχεται ο' άντίκρουση μέ την ά
πόφαση πού πήρε ή είκοστή κλη
ρικολαίκή συνέλευση τής Άρχιεπι
σκοπής Άμερικής, γιά την τέλεση
στίς έκεϊ όρθόδοξες Έλληνικές
έκκλησίες τής λειτουργίας εις την
αγγλικήν.
Πέρα δμως άπ' αύτό ή άπόφαση
τής ΆριΖόνας όποδεικνύει άκόμα
ότι πολλοί ύπάρχουν τρόποι γιά
νά συγκρατηθή ή Έλληνική γλώσ
.σα, αρκεϊ τό θέμα νά άντιμετω
πισθή μέ ενδιαφέρον, καλή θελή¬
ση καί περισσότερΐτ προσοχή.
Μεγάλη θαταν πλάνη άν σταμα
τούσαμε στήν ίδέα δτι επ ε ι-
δήαύτήήχώρα δ ι α-
θέτει ύψηλό πολιτιστιχό καΐ οίκονο
μικό έπίπεδο έμποδΙ2ει τίς νέες γε
νιές των άποδήμων νά μάθουν καί
νά μιλοϋν παράλληλα την άγγλι
κήν και την γλώσσα των προγό-
νων τους.
'Η άλήθεια είναι πώς άφήσαμε
πολύ χρόνο νά πάη χαμένος, γεγο
νός πού προκάλεσε μεγάλη ζημιά
Είναι δμως άκόμα καιρός άρκεϊ
τό μεγάλο αύτό έθνικό θέμα νά
τό δούμε μέ ενδιαφέρον άλλά κα)
ρεαλισμό.
Άρκεϊ νά τό πάρουμε άπό τα χέ
ρια των άνευθύνων καί νά τό δώ
οουμε στά ύπεύθυνα χέρια των κα
λών, των γνησίων 'Ελλήνων.
Άς μή Εεχνάμε ότι ή Ελλάς
εχει άνάγκη αύτω ντών άνθρώπων
γιά τούς όποίοικ καΙ αίσθάνεται
ύπερηφάνεια διότι είναι καλοΙ πό
λίτες τής χώρας ττού γεννήθηκαν
Παράλληλα δμως εχει καί τό δι
καίωμα νά τούς θεωρή παιδία της,
άφοϋ στίς φλέβες τους ρέει αίμα
'Ελληνικό.
Μικράς ό χώρος δμως καΐ τό
θέμα τεράστιο. Π' αύτό ϊσως κάπο
τε έπανέλθουμε.
ΒΙΣΦΟΣ
συχνες μονομαχΐίες· στίς όττΌίες
έ'παιρνε μίροζ καί οί όττοΐες ό-
γίνονταν ττάντα μ έ τούς ττιό αύ-
στηρούς δρους.
Παρ' δλα αύτά οΰτε στιγμη
δέν λησμόνχσε την Πατρίδα· καΐ
μέ νοσταλγία μεγάλη τή θυμάται.
Ο ττατριωτισμός τού δίνει την
ττοώτη εμττνΐυσή τού. Καΐ στά
1878 —18 χρονών^— γράφει τό
ττρώτο τού σονέττο· πού τό έττι-
γράφει «Πατρίδα»· γεμάτο ττόνο
γιά την τότε θλιβερή κατάσταση
στήν Έλλάδα τής έττοχής γυρω
άπό τόν Ρωσοτουρκικό ττόλεμο
καΐ την Συνβήκη τού Αγίου Στε
φανού
Σ' αΰτό έκψράζει τόν έιττανη
στακό ίδανισμό' μέ δύναμηι ττού
είχε χαθή τότε ττιά στά Έπτά-
νησα
ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΕΛΛΑΔΑ
Μάνα μου Έλλάδα
τί δέν είσαι τώρα
σάν πρωτα όρθή·
ψηλή' στεφανωμένη
μέ δάφνες·
τΐ δέν είσαι μέ τα δώρα
τής άθάνατης Νίκης
στολισμένη;
'Άχ! —ότε θά 'ρθη ή ώρα
νά ματαστοάψη ή δψχ σου
ή σβησμένη
καΐ την έρημωμένη σου
τή χόορα
μ' έλττίδες νιά φωτΐσης.
ώ άντρειωμένηι
Πατρίδα μου, σηκώσου.
'Άς λάμψη ττάλι
στόν αιθέρα ψηλο
τό μέτωπό σου·
καΐ τής Έλευτεριάς
θε νά προβάλη
ή μερά·
καΐ τό θείο Ίτρόσωττό σου
θά λάμπη σάν τόν ήλιο της.
Μεγάλη θά γίνη κΓ άλλιά
τότε στόν έχτρό σου
Κερκύρα 5 ΣειτΓτ. 1878
(Συνεχίζεται)
2
Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των
ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΑΙ ΚΥΔ.ΝΙλΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΛΙΜ ΤΟΝ ΑΝΘΙΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ
τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
ΟΙ ϋΚΡΙΪΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΪ
ΚΑΙ ΤΑ ^ΚΡΙΤίΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΕ
Τού Συνεργάτου μας κ. ΓΡ.
II
ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΥΛΟΓ
(Συνέχεια έκ τού ιτροηγοι/μένου)
Ό Κελλέογης Πρεσβευτάς τής
Ελλάδος στη,ν Κωινσταντΐινούττο
λη· ττροέβαινιε σέ διαβήματα στήν
'Υψτ>λή Πολη διιαμα,ρτυρόιμενος
γιά τοώς νέους αύτούς άνθΐλλη
νικούς διωγμαύς
Σχετικά τηλ«γραψοΰσε στήν Κυβΐ
ρνησή τού:
«Λαμβάνω την τιμήν νά πληροφο
ρήσω Υμάς. ότι δΐ€.μοορτυιρήβην
τταιρά τώ Μεγ όλω Βεζύρη καί τώ
'Υποι/ργώ των '£ξ**τε<»κ«>ν
των ληφθέντων διά τούς Έλλην ι
κούς πληθυσμούς των Κυδωνιών
μέτοων. Ό Μέγοις Βεζύρης μοί εί
ττεν ότι ή μετατότπσις τώιν 'Ελλη
ναιι/ ωφείλετο την φοράν ταύτην
είς διάβημα τού Διΐοικητοϋ τού 5
υώματος Στρατόν αρχιστράτηγόν
Λίμαιν ότι ή Όθωμανΐκή Κυοέρνη
σις άντετάχβη αίς, ταύτην καΐ
επέδωκε μόνον πρό τής άπε.λής
τού αρχιστράτηγόν· εϊποντος ότι
αδυνατεί ανευ τού μέτρου τούτου
νά αναλάβη την Εύθύινην τής άσ
φαλείας τού Στρατοΰ τού.
«Ό
επιτετραμένους
με εβεβαίωσεν έπίσης δτι. ό Αρ
χιστράτηγος Λίμαν έιτίεσε τους
Ίοάρκους νά έκικενώσο«/ν τάς Κιι
δών ί άς.
«Ό Άρχιστράτίνγος Λίμαν εί
χεν άποδείξεις δτι οί έν Μυτιλή
νη πρόσφνγε,ς τή βοηθεία των
"Αγγλων επεχείρουν ν' άποβιβα
σθώσιν είς την τταραλίαν τής Μι
^^^■ηοί οσ' στ·
σπότη σ ολα τα
ν αγιά τό Άϊβαλι χρόνισ
Μενεξές· μιά σπάινια προίτωιτ"«ό
της ενας σεμνός λ«ι·της καί ννή (Σ,νέχε.α έκ «„ προηγουμενου)
σιο ςπατριώττνς στάβηκε π^στός
τού μοχητ.κού Δ. 'Ο άε.μνηστθς καθηγητάς του
εΐ Πανεπιστημίου Θεσαλονΐκης Στίλ
πων Κυριιακι&ης στό βιβλιο τού
._.....■„„ οτά7'Σέρρας" απού «Ό Δ.γενί.ς Άκρίτας -■ Άκ,ρ,τ,
δασε στή θ.ολογ,κη σχολή τ»ν Ιε κά έ'πη» γραψε, οτ, μετ* την εκ
λυμων κα) τό 1908 τροσ.λήφ δοση τού χε,ρογραφοι» κα, την έρ
στη Μ.ιι-όπολη Κυδωνώ; γασία τού Σαθα καί Λεγκραν ά
Πρωτοσυγκθλος καί Ίερο- πό τό χε,.ρόγοα,φί το3 Τραπεζου;
κηρ,κας καΐ καθηγητί-ς τώ. ^ΡΠ τίοι. Σάββα Ί«ανν«δο« ανευρέθη
σκευτικών στό 1*ύ Π μνάσ-ο. σαν καί πεντε ίχλλες παραλλαγες
Σ' αυτόν τόν ίερωμένο οί Τουρ τοΰ ΐπους καϊ εδημοσίευσεν
Ό Άνδρόνικος Δούκας εΐχε
πέντε γυιούς και μίαν θυγατέοο
πού την ώ'όμαζαν Ειρήνην. ' Ο-
ταν ή Εΐρήν.ι έγινεν έτ"ά έτών
κατά την τότε συνήθειαν άστρονό
μοί έμελέτησαν τό ζώδιον τής κ->
αης καί έμάντευταν τόν κίνδυνον
μελλοντικής άρτταγής της ΟΊ γο
νεϊς της λθΓ.τόν. σύμφωνα μέ τήι
μοτντείαν καϊ γιά νά ό.ποφύγου.'
τι/χιόν άρπαγήν της. την εκλειταν
μέσα στό κάστρο. τό όποΐο, έ-
αύστηρά
Μιά μερά πού ό πατέρας της
κα'ι τ' άδέλφια της άπουσίαζαν
σέ πολεμο· βγήκεν ή άρχοντοπού-
λα ττού ε"λαμπεν άπό άγνότητα
καί όμορφιά· θά ήταν 16 ττερίπου
χρονών βγήκεν άπό τό κάστρο
μσιζΐ μέ τις σκλάβες της νά κάμη
τόν περίπατό της
Την Ιδίαν εκείνην ημέραν ό "Έμί
ρης των Σαοοκηνών 6 Μουσοί,ο
είσέβαλε στήν χώρα τού Άνδρσν ι
κου καϊ εφτοσε μέχρι τού κά-
στρου. Έκ^ΐ εΤδε καί την Είοήνην
έθαμβώβη άπά την όμορφιιά της
καί την άρπάζει καί φεύγει ττρός
πατριαρχείον έμεινεν ό δέ Πρωνο- | κετσ συγγενεΐς μεττξύ των περι- ! τήν χώρα τού. Ή γυναϊκα τού
σύγκελλος διατάχτηικε άττό τούς στ.ρέφονται ττερί τον βίον και τα Δούκα ττοΰ μόλις κατώρθωσε νά
θη
σάν
αυτ^ ρμ
κοι άνεθεσσν νά μεταφέρη τα Μία ότττό χε.ρογρσφο ττού
τταιδιά τού Όρφανοτροφειθυ στήν θη στήν "Ανδρο. αλλη μία άιτό
Πολη. Ήσαν 36 παιδία άπο ενός χειρόγραφο ττού ανευρέθη στό Ελ
μέχρι δώδα<α έτών ήλ^ίας· μέοχι ληνικό μονσοτήρι της Κρόττα- στά ό-»ία καϊ -ιιέντε κορίτσια 17 φεράττα στήν Ιταλία, ίνα αλλο __20 χρονών. πιού φροντίζον γιά χειρόγροτφο τού 'Εσκωριάλ τής την ττεριτΓθίηση των μΆρών. | βασιλΐικής δηλ. Βιβλιοβή.κης τής Φόρτω·-ταν τά· τταιόοο<;α ττάνκι Μθίϊρίτης δττου. ύπάρχει. α'λλη σέ τέσσαρες βοιδάμαξες ίδΐοσαν μία τοϋ} μοναιχοΰ Πετρ'ιτση σέ στί ί ό ρ ξ κα'ι συνο&εία χωριοφυλαχων Είτταν όμοιο«οπ·οολήκτους σέ χειρό σιό'ν Πρωτοονγκελλο νά ιτεριμέ γραφο τού ΒρεταννικοΟ μουσείου νη στό Φρένελη οττου θοίψτανε τήν ε, κ<χΐ τέλος μία άλλη παραλλαγή ττομένη κι' ό Δεοττότης γιά νο' σ* πεζό, ιέδήλωσεν ότι έ'χει 6 ί- φύγουν μαζί στήιν Πόλη. Αλλ σ-τορικος τής "Ανδρου και ττρώην ό μέν Μητροτταλίτης. ϋστε.ρα ά'^ό Νομάΐχης Πασχάλης. νεώτερη τηλεγραφική έντολή τοΰ Ι Καΐ οί ττέντε ττΐχραλλαγές άρ- Ίουρκους νά ιτροχωρήση στό έσω . Νατορθώματσ τού Βασιλείευ Διγε σω9ή άτπό τοΰς Σαοαικηνοθς. ε!δο τεοΊχό τής Άνατοίλίας. 'Ε-ί τριάντα ττέντε μερό'^υχτα ττοιοαλλαγές «ύτές είναι ή αρχαί βάδιζε τό καραβάνι έκείνο των άθώ! ότερη δέν έ'χει άκόμη κ,ριβή αν· άνάμεσα άττο αγρια βουνά | >© Κρουμπόιχερ επίστευεν ότι
άλόξ Τώ |
νή Άκιρίτα Τωρα ττοια όπτό τίς | ττοιεΐ έττειγόντως τόν 'άνδρα της
ρμχρ
κρός Άο·ίας και ευρίσκοντο είς, κι άφιλόξενο: Τουοικοχώρισ· κι | σ1όν άρχή τό εττος εχει συνταχθή
συνενννοήσεις μετά των κατοίκωιν
των Κυδωνιών ττρός τταιροσκευήιν
κα ΐάρωγήν διά την άττόβασιν
τούτων. Σι/νεττεία δέ των ττληιρο
φοριών τούτων εΤχιε ζητηθή έττιμό
νως ή έκκένωσις των Κυδωνιών.
«Ό Πιρεσβευτής τής Γερμανίας
ϋστειρα ά~ά μαρτυρική ττοιρεία ;π; Τη βάσει δημω5ών άσμάτων
εφτασε στήν 'Ελληνική Κωμόττολη' σέ δημώδη γλιΓσσαν καί άττ' έδώ
Κιουττλιά τής Προύισας. δττου ό Ι εσχημοΓτίο<θη ή γΝώμη δτι ή πκ- Πύλλ Μβξέ έί ϊ | κα'ι τα τταιδιά της Έκεϊνοι άφη .Α. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ ΪΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟγ τό άριστοΰθγτιμα τρϋ ΧΤΕΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ: 4 -Ό ΔώϊΒΟΛΟ- ΣΠΙΝ ΤΟΤΡΚίΑ> —'■
8ον
ΛιασιΙεΰή:" ΑΊΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ1
— 398 —
Ι) Νά μάς κάνη ό πασάς ενα
χαρτί μέ τό όποϊο νά δηλώνη
ότι π?ρέλαβε άπό την Μαρκησία
ολα τα κοσμήματα τής Εσμός
Σς.λτάνας. δτι τα εξήτασε ενα
π:ός ι.να γΊά τήν γνησιότητά
το.ς καί δτι δέν Εχει καμμιά
αλλη απαιτήση άπ' αυτήν, άττό
την Μαρκησία έννοώ· ούτε αύτάς
οΰτε η γυναίκα τού 3^ Νά μός
όμόλογο
πλη:κτέο άιτό τόν Μττενβίνίστε
ιΐ ιττογεγοαμμένο άτ' αύτ^, καΐ
αλπρ^ιέο άττ' ό'ττοια αλλη Τράττε-
ζα. γ'ά ττεντακόθΊες χιλιάδες γρό
αιο· ττοϋ δανείστηι^- μ; την με-
«ΐολςιίηση τού· άττό την Μαρκη¬
σία ή 'Εσμά Σουλτάνα ένεχυριά
ζοντας τα «τζοβαε^ικά» της Τώ
ρα ε_-
,ιεπώ- έ'χε: ττιστωτικό λογα; ι α-
σμΐ σ·όν Μττενβενίστε
4) Νά επιστρέψη στήν Μαρκη¬
σία την ιαττόΐδειξη της (ή νά την
μέ δηλωσή τον). των
Γέλασε έκ,εϊνος'μά είρωνικά Ώ
στέσο ή άτταλή βολούδινη φ«νή
Γθυή'τανε γεμστη ττετιοίβηση
—«"Οιχι όϋτιο».. Τό ε'ίτταμε.
"Ωσττου νά ξανασνναντηθοϋμι.
καταβόθρα. Κοί'ταξε μέ ψ"Χ?ό Άφησε τό χέρι μου σήχωσε τή
δλεμμα. άσυγκίνητος· αύτος ό τό 6αλίτσχ, κι έξακολουβώντας νά
(σο εναίσθητος άνθωπος τόν Ρα- μέ κυ.ττάζει £κανΕ μερ1κά βήμα-
ούλ Πασά ςεμένο χειροπόδαρα τα "Υστερα γύρ,σε καΐ ττροχώ
κ,οϊ μέ τήν θελιά τής κρεμάλας ρησι λίγα μετρα μεσσ στήν αϊ
-τού καΐ τού ϊδειξε την Μαρκησισ ύονσΐ_ ^^μον,ής. Βάδιζα ιτίσω
«ιασμένη γύρ« άττό τόν λαιμό τ0μ ^ργά ,Η 4μηχαν|σ ϊτταιρνε
ττοϋ ήρ&ε καϊ στάβηκε ττλάι τού 6έση μέσα μ(>υ, ΑτΓθροΰσα. £ανα
— "Οπως βλέπεις Πασά· ή στοΐμ<ΐτησε γύρισε πάλι σέ μενά Μαρκησία Γκιουστινιάνι εΐνοο σήΚΜθε τ^ χερ, καϊ μού φώκαξε· ζωντανή. Άντ! γι σύτήν· ό Άρά- —χε εεκα μέρες! τττ>ς σου. σκότωσε την «καμαριο- £ΐχε συμττληιρί.σει τη·ι φραστ·
ρα» της "Ετσι τό τίβελε ό ©εός. πού ό τόνος τηις ήτανε μισοτε
Εΐσαι έγκληματίας καϊ άττατεώ λειωμένος. ΉζακολσνΒοϊσα νά 6α
ας Γι' αύτές σου τίς κακου^γί· δίζω σάν αύτόματο Ό τρόττος
ες καί γ.ά δλες τίς άλλες ιτου δ, ™υ δέν αφηνε καμμιά αντίρρηση:
έττραξες σέ βάρος τής άττροστά- ^ 5<»«™ναντηβουμε σε δεκα τευτης αυτής γυναίκας καΐ πού "^^, * 5μ ση έκατομμυϊίων γροσίων. τού έκδιαστικά τής άττέσττοσε /ιά νά δικαιολογήση τό ποσόν το3 δοι €ΐου ττρός την Σουλτάνσ ίηλο5ή τίς ττεντακόσιες χιλιάδες ., , ,- , γρόσια· πού όπως σάς είπα. τής τον πόλεμον και σπευδουν νχ'. Λ ,<<.. ι ήσουν τόν άνανδρον καί αύ Ι -1<ανε 'ι α "ΐσιβ και τα · ι>
Έμίρην πού κατεδέχθη έν ( «τομμυρια γροσια -ου πηρε ο
τη άττουσία των νά ττροσδάλη τ}ι
ιδιος άπ' αύτην· γιά την άγορά
Πρωτοσύγκελλος Μβιεξές έττί
ρο,χχογή του
άντεττρο
| ργή υ ρ
σι μήνες, άβοήβητος άφοϋ ττέρα' σω1τευε ,ήν βρχΟΐιότερη τταράδο-
ί ό ϊδ η δί οϋ
καί σέ μονομαχία μέ τόν μικοότε
ρον υίον *τον· τα ν Κωνσταντίνον
, „_ , _ , . -- ■ · ..... νκάται ο 'Εμίρης Άλλά ό Σα
σε και ό ιδιος την δοκ.μασ.α τοι^ ση, άλλα ο εχδότης ολοκλήρου τοθ ρακηνάς βαθύτατα έρωτενμίνος
έξανθηματικοΰ τύφον· κατόρθω κειμένου τής παραλλαγής ό σο- παοακαλεΐ καΐ στό τέλος κατοο·
_. „, Ι το^ ΛΤ-.ματος της Ρωμης και ττου
κιο τους Τον καταφ9αινο·υν „ „ - »-Γ - >.
. . . οαωο Γκανε το συιιβαλαιο τπγ ά-
προσέθεσεν ότι. ευρίσκετο είς πολύ σε νά δααθρέΐψη μέ ύπεράνθρωπιες , φός Όλλο?δός Χεσσελίνγκ θεω-
δνσχβρη θέσ,ν άπέναντι των Τοώρ προσπάθειες τα παιδία καί νά πε'ρεϊ τίς παραλλαγες τής Κρυπτο
κων καθότι κατά τήν έν Κωνσταν ( ρ,σώση ακριβώς τα μ,σά τα όποΐα' φέρας καΐ ιδίως τής Τραπεζοϋν-
ΐινοντόλει άφ'ΐξίν τού είχε συοτή
ση έν ονόματι τής Α.ιΜ τοΰ Αύ
τοκράτοοος τής Γε,ρμανίας όπως μή
ικακομεταχειρίζωνται τούς Χριστια
νούς ένώ
άνώτερος Γερμανός
άξιωματικός εζήτει την έκ Κυδωνι
ών μετατόττισιν των Χριστιανών
της ττόλεως κοαο'ίΗοων».
ΚΑΛΛιΕΡΓΗΣ
Ό Πρωτοστ/γκιελλος Άρσένιος
ξανάφερε πίσω στό Άιβαλΐ μετά
τήν άνακωχή τού Μούδρου. Γι
αυτόν τόν Εξοχο λελ)Γτη ό εγκριτος
πολίτης τού Άιβσλ,ιοΰ ό γιατρόι;
Γ Ψαράς. εγροψε στόν Αίολικ
Κήρι/κα των Αθηνών τής 30ής
Μαίου 1954· άνάμεσα στά αλλα
καί τα εξής:
ΖΥΝΕΧΙΖΕΤΑ!
Φ»Φ»Φ»Φ»»Φ»ΦΦ»Φ»»»»Φ»»ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»»ΦΦΦ»»ΦΦ»ΦΦΦ»
Π ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΕΡΣΩΝΟΣ
"Γίίό ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙ ΚΙΔΗ, Συνταξιούχ^υ Έκπαι&εντι-
κοϋ.
Δ'
Έ ΰττολοχαγός Μαθειός Τί
θέλετε; Ποίος μέ ζητεί; άττήντη
σαν.
Εδώ· δμως, ό Άταμάνο Γρηγο
ρίεφ· διοικητής των κομμουνιστήν
τής περιφερείας. Σ°ς δίδω 24
ώρες ττροθεσμια νά έγκαταλείψε-
τε την Χερσώνα. 'Άν δέν έγκατα
λειψετε τήν πόλιν νά ξεύρετε ότι
την Δευτέραν ώρα 9 τό ττρωί.
ττού λήγει ή ττροθεσμία. θά σάς
κτυττήσω. Καί άττορώ ττώς σεΐς ο)
'ΊΕλληνες. ττού έ'χετε μία ώραία
Ίστορία· έδέιχθητε νά ΰιτηρετήσε-
τε το γαλλικό κεφάλωο καί κάτι
άλλο ττοϋ μοΰ διαφεύγει
Ό ά^'ίμνηστος Μαθειός άπήντη
σεν ώς εξής:
—'Εγώ εΤμαι στρατιώτης καΐ
έκτελώ τάς διαταγάς των άνωτέ-
ριοιν μου 'Ελάτε νά μάς κτυττήσε-
τε Σάς περιμένομεν Μολών λα-
6έ
Απήντησεν ώς "Ελλην γνησιος
Μαθειόν· πού άξια άντεπροσώπευ
σε τήν παλληκαριά των Έλληνας
αξιωματικών καί γιά την άπάντη
σι πού εδωσε είς τόν Αταμάνο
Γρηγόριεφ δέν θά ξεχάσω τόν ά-
είμνηστοινι διοικητήν μου Δεωνίδα
Σπανόπουλον^ πού ένώ εσώθη είς
τήν Χερσώνα. έπεσεν ήρωικώς μα
χομενος είς τήν Μιικράν Ασίαν,
καθ&ς καί τούς άλλους συμττο-
λεμιστάς μου· μεταξύ των οποίων
το σεμνό παλληκάρι καΐ ήρωα
Γρηγόριον Σακκαλή. νυν συντα¬
γματάρχην έ. ά ■ τούς σεμνοΐύς
*αί άφανεϊς ήρωας 1) Βλυσσίδην
Αλέκον. 2) Νΐκον Ίατροΰ. 3)
Ποβητόν Χ'"Αντωνίου? πεσόντα
είς την Μ Ασίαν 4) Στέλιον
Γκιουλβαξιώτην 5) Γεώργιον Κε
φάλαν καΐ 6) Γεώργιον Μιλιμι
νή έπιιδείξαντας ψυχραιμίαν καί
γενναιότητα.
Τό Τάγμα μας διεσώθη χάρις ,Υβνε «Κοπρηές» γιατί
είς τόν κ. Ρόκκαν που έφθασεν
τος σάν τίς άοχαιότερις Καί έ-
μοϊς σάν Τροπτεζούντιοι συμφωνοθ
μέν μέ τόν Όλλσνδόν λαογράφον
Χεσσελίνγκ
Αττό τό βιβλίο λοιττόν τοΓ· Χά
θα καί Λεγκράν μαθαινομε δτι ό
Διγενής Άκ·ρίτας ώνομάζετο Δι-
1 ενής γιατί ήταν γόνοι; δύο φυ-
λών^ ό ττατέοας τού ήταν 'Εμιρης
των Σαρακηνών Αράβων καί ή
μητέρα τού 'Ελληνίβα άττο την
οίκογένιειο: Δούκα Άξίζει νομί-
ζω ή μάλλον έττιβάλλεται νά άν α
φέρωμε· ιτώς ό Έμίρης βώτός παν
τοεύτηκε την 'Ελληνίδα
δμως εκανε τό συ'μδόλσιο τής ά-
/ορός στο ονομά τού.
5) Ξκτ^ς 6πό τή,/ έπιστροφή
ή την άκ^ρωση τής άποδείξεως
οιΰτής πού είναι ψεύτικια· γιατΐ
πχς σάς είπα· 'Ί Μαρκησία δέν
«.,.» < τγκγ σας εΐττα· ί Μαρκησία οεν θωνει να ττειση τόσον τους γονεις ·, ,; .· < .' . , , V- . . ' , ; έλαβε ως τα τωρα ουτε γροσι ά- οσον κα§ τους αδελφους της Ειο.η . , . , ,, . - „ . , , , πό τα χρηματα που ε^α»ε·σε με νης νά δεχθουν να τον κάνουν γαμ · νά δεχθουν να τον κάνουν ττρον άφου αλλαξο πίστηκαν καΐ έγιναν Χριστιανοί καΐ αΰτός καί ολοι οί διοχί τού. άττ -όσα πλήρ«ο"ε γιά την άγορά τοΰ κτή ματος τής Ρώμης ό Ραούλ Πα- Αττο τον γαμον αυτόν εγεννήθη ό ^ . έ—στΛή τΟυ &ά Της πσ. Βασ.λε.ος που έττωνομάσθη Δ.γε- .3εϊτο το κτημο αύτο, ^ πα. νής ώς καταγόμενος άπό δύο γέ »η καϊ στίς φλέβες τού έ'τρεχεν Λΐμα "Ελληνικόν καί Άραβικόν Ο Διγενής διεκοίνετο στήν δύ »αμη. στήν πσλληκαριά καί στήν όμορφιά. τΗταν ττ,ροικισμένος μέ δλες τί ςφυσικές καΐ ψυχικές ά- ρετές Πολύ μικράς άκόμα έξεπαιδεύ- θη καί εμαθε τα γοάμματα πού θά τοΰ έιχρειάζετο στή ζωή τού (Συνεχιζεται) ΠΑΙΔΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΙ-ίΙΕΙΣ Καβισμένος στό μττβλικόνι τού Βαλάσην Ρόκον Γεωΐγιάδην. Ζή ΰ ύ άέ εγκαίρως την Όδησσόν. Δέν σπιτιοΰ μου — τηού έχει άπέναν- τι ενα δημοτικό Σιχολείο καί γυ¬ μνασιο λειτουιργοΰντα έκ περιτρο- πής· παρακολουθώ τα παιδία τό¬ σο τό πρωί σάιν ΐρχονται δσο καί τό μεσημέρι σάν φεύγουν. Ιδιαι¬ τέρα γιατί φεύγουν όμαδικά. Στό μυαλό μόν έ'ρχεται τα παι&ικά μου χρόνια. Τώρα στά γεράματά μας μόνον μέ άναμνήσεΐς ζοΰμεί- δίως εμείς οί πιρόσφνγες — σ&ν ττήγαινα «αί έγώ σχολειό στή Σμύρνη, στό «Σοφιεΐοιν» αρχικώς καί κατόπιν στό Γι/μνάσιον τής Εύαγγελικής Σχολής. Καταιβαί- νοντας άπά το σπίτι πού εμεινα 'ΐά τό Σχολειό, συναντοΰσα τοΐυς μαθητάς καί τίς μαβήτριες μπου λούκια μπουλούκια νά ποοχωροΰ- νε πρός τό σΌΑάκι πού λεγόντο.ι.ε όδός Ρόδων — οί Σμυρνησ ι τό λέ έμαθον ποτέ — άπό τό στρωμένο τού Ά γίθυ Δημητοίου στρίβοντας τα ττρόκειται νά λησμονήσω τα κλά ΤσαλκιτζΓ, μττασί — καφενεϊο ματα ττου έκαμεν ό διοικητής το3 των παιχνιδιατόρωιν — γινόντου 34ου Συΐντάγματος άείμνηστος βΌν κύματα τταιδιών ττιρός τα λρήστος Τσολοοκόπου'λος (Ρέμττε- Σχολειό ττον βρισκόντονσαν στό λις) είς την Όδησσόν. ύττοδεχό- σοκάκι «ύτό. Καί ήσαν οώτά: 1) μενος τό πολεμήσαν έττί τόσας ή- Τό Γερμανικό Παβρεναγωγεΐο Δια μέρας καί νύκτας Τάγμα τού Συν κονέιοιες· 2) Τό 'Ελληνογερμανι- τάγματός τού. ύττό συνθήκας ττού κόν Λύκειον Γιαννίκη. 3) Τό Δη- άμφι&άλλω αν αλλο Τάγμα εΤχεν μοτικό "Εξάρτημσ τού Κεντρικόν άξιωματικιός έφάμιλλος τού Λεω- νίδα των Θερμοττυλών Ή προθεσμαί έ'ληξε στίς 9 τό πρωϊ τής Δευτέρας· πού ήτανε ή 17η Φεβρουαοίου. Αί έχθροπρα- ξίαι αρχισσ.' Άπό τής 9ης πρωϊ¬ νής μέχρι τοΰ μεσονυκτίου τής 24ης Φεβρουάριον έμσχόμεθα στ£ περιχαρακΗμένον μέτωπον, πού είχαμεν κάμει εναντίον τού Ατα- μάνου Γρηγόριεφ μέ τους 20 χ- λκάδες κομμουνιστάς τού καί μέ όλον τον όμόφοονσ πλη&ι,σμον τής Χερσώνος· πού μάς κτυπούσαν | ύπαξιωματ'ικοί καί στρατιώται. , των Φρέρηδων όπως τήν λίγαμε ρίπτοντες άπό τα σπίτια των ζε- ήγνεήθησαν 'Εξαίρονται μαχαι ,τρίν στρίψωμε γιά τό σοκάκι «,Κο ματιστό νερό Επολεμήσαμεν ως ήττονος τάξεως «αί διαρκείας καί ττρηές» ό δρόμος προχωοούσε λεοντες καϊ ώς "Ελληνες επί 8 μάλ·στα κλιματολογικώς. Τό τμή πρός τήν Αγίαν Αικατερίνην έ- ήμέρας καϊ νυκτός καϊ με θερμο- ' μα αύτό έμάχετο επί 8 Ημέρας κεΐ 6.ρισκόντονσαν τα Σχολεϊα Νέ κοασί&ν 2 κάτω τοΰ μηδενός. Διε ι <α ι ύκτας είς τό ύπαιθρον^ μέ στορίδου παρά πέοαν τού Δαλδά ε»ς τότε άντιιμετωπίσει ΠαρΘεναγωγείου άριιστερά μέσα Δυο-τυχώς· ή μάχη τής Χε,ρσώ- στό σοκάκι πού πηγαι «ε π·ρός τό νος εΐχε καί εχει παροπτοιηθη Ελληνικόν Νοσοκομείον? 4) Τό Οί λαβόντες μέρος άξιωματικοί Ιοφΐεϊον. 5) Ή Λεόντβιος Σχολή σην —αυτός μάς εκανε καί γυμνα ιττίκην^— Παρασκευόπουλ&ν Γλυ κόαιμον καί Βε,.ήν. πού μάς έπέ βλεπε κατά τα διαλείμματα καΐ έν συνεχεία τή φοίτησί μου στό Γυμνασιο τό πάνε καί έλα άπό την Εύαγγελική Σχολη δυο φορές τήν ήμέοα στό σπίτι πού εμενα άρκετή άπόστασι. Θυμοθμαι τούς συμμαθητάς μου καΐ πρό παντός τούς καθηγητάς μου· τίς γυμνα- Ι έπιδείξεις πού κάναμε στό , πού άργότΐρα χτίστηκΐ τό νέο κτίριο τής Ευαγγελικής ο νεο κτ,ρ,ο της Ευαγγελ,κής έϊο ή ,δ,α Σχολης με κοοθηγητη της γυμνα άσψένΧειά οσλε ποντας νά άναφέοη στήν έ- τιιστολή πώς αύτό άγοράστηκε έξ όλε (λήρου μέ δικά της χρημα¬ τα Τέλος στήν ϊδια έπιστολή Θά ορίζη ό Πασάς μιά λογική ποο- Θεσμία. άς ττοϋμε μιά έβδομάδα μέσττ στήν όποία Θά πρέπεΐ νά κάνη καί τήν έπίσημη μεταβίβα- ση τής κυριότητος τού κτήματος σ-τι> Μαρχησία.
Ντ τού τονισθή πώς αν δέν
ίτχεϊ τίς άποφάσεις μας αϋτές
2^ κ^εμασθό άμεσος Καΐ 9ά Κ3ί
"ασδή Νά τού τονισθή άκόμα
πώς δποιος άπό έμάς πάβη τι-
ποτε άπό τόν ϊδ,ο ή άπό άλλον
όποιονδήποτε Τοΰρκο ή καί πλη-
οκμένο Ρωμηό· ό Πρέσ·6υς τής
Αυστρίας θά καταγγείλη τίς πρά
'ίεΐΓ τού χωοΐς άναβολίι στόν Σου
λτάνο γιά νά μάθη ό Πσλυχρο>»£-
μένος μας άφέντης τί «κουμάσι»
είναι ό γαμπρός τού Όπότε· σί
γουια θά τόν κόψη Νά τοθ δηλω-
6ή· τέλος. βτ* ολα τα χαρτιά
πό ό τώοα θά μάς υπογράψη, μαζϊ
μέ τα ψεύτικα πού κρατάει στά
χέρια τού ό Αλκιβιάδης. δηλαδή
τή; όμολογία τής αύτοκτονίας
τής Μαοκησίας καϊ την διαβήκη
της. &ά τα καταθέση μέσα στήν
ϊδια στή» Πρεσβεία. γιά
— γιά τελευταία
τις ςερε,ς. οσ πΛηρωσης ·.»;.« . _νά ^ 6ιαστ,κός δι
©ά πεθάνης σέ λίγο Ραούλ Πασά ^ στόν Πέχρ(> κ(χί τ^ ρολαντ
καΐ μέ τό βοωμερο σου κου·φάρι θα ^ καεάτα,ε κοντά στή^ ε,'σο
θΐέψΐς τα ψάρ'α τού Απογαζιο3 &0 "Ενσς &ν8ρωπος πού συναντιέ
— "Ελεος· μοιφμονρ,σε ό Ρα- ται τυχο5α, με §ύο άλλους χωοίς
ούλ μέ οση βύναμι τού εμενε "Ε- νο ΤΟϋ(. γνω,ρίζη. χωρίς νά υπο
λεος. πτεύεταίι πώς λίγες ώρες πρίν οί
Ό Ίαννάκης κούνησε τό κεφάλι σκεψεις τού εϊχανΐ δεθεϊ στό ϊδ'.ο
τού χωοΐς νά τού απαντήση καί μέ σημεΐο μοτζϊ μέ τίς δκές τού
σκληρη καί άσπαστη «μάσκα» Πειράχτηκα πού εΐδα τό^ Ρόλαντ.
στράφηικΐ πρός τό «λεφούσι» πού Ηθελϊ τόν Πέτοο μόνο του Αν
το; εΤχε τριγυρίσει. τ°ς ί1 ένδιέφερε Ό άλλος Τούς
— Αύττό τό πλάσμα. τούς φώ καλημέρισα κάνοντας την εϋβυμη.
ν=(ξε μέ άγανάκτηση πού τώρα έ Του? ^ίειξα την εξοδο καί τούς
τπ,κολεΐται τήν εύσπλσχνία μας εΐπα άί.αφορα:
Λ . ■ ^ .« ^ 4^ λΨ 4Α &.^< δεν είναι άνθρϋπος. μά άνθρω'πό- Αύτος ο ψηλος που βγηκε τω πρίν λίγο καιρό όπως διάβασα στίς έφημερίδες κοι τόν οποίον συνήντησα έδώ ό 1915 αξιωματικόν τού έλλην κου στοατσύ. Τούς γυμνασιάρχας Σωτηρίου καΐ Καπετανάκην — καί αυτόν τόν συ.ήντησα έΕώ τό 1915 έ5ώ— κατά την περίοϊον 1915—19 πού βρισκόμουν στή>/
Άθήνα, τούς καθηγητάς των γαλ
λικών Μικ^ντ καί Μανωλόπουλον·
'ής χημείας Δ. Στέφον, των άρ-
, _. . . ,----,—-----γ·—-9 «*-ι για τή·ν πιστή
τον μακαρ,τη Σοψοκλη Μά έ<τ£λ έκ μέρ0υςΤτ0υ 6λων τών υποχρεώσεων πού θά αναλάβη α πέναντί μας καί άπέναντι τής Μσρκησίας Καί πράγματι· Ητσι 6ά γίνη. Ή Μαρκησία πού ή «καρρότσα» της τήν περιμένη λί- σπίτι μας. θά παραλάβη τα χαρτιά αϋτά. μαζϊ μέ τα χρηματα ποΰ τής 'έ- δωσα καί θά επισκεφθή τήν ποέ σβειοα τής Αύστυίας· στή., ό- πεια Θά παοαδώση τα ένοχοποιη τικά στοιχεϊα κατά τού Ραούλ χαιων Α. Τακκα. της ίστορίας Πασά μέ την πο-ράκληση νά κά- Α,,χοΓ,ην, των τουρκικών Εμμ. Γα δέ έπιβιβασθέντες είς ά- θεομοκρ&σίαν 20 βαθμών υπό τό ιμόπλοιον πού μάς έστάλη άτίο μηδέν άμαγείιρευτον. την Όδησσόν μέ τόν άντισυντα- | άπλυτον . κτυπώμενον άπό Ειοπλα γματάρχην Ρόκκαν. πού προσήλβε τμήματα έχθρικά· καί όπό ΰπου- μοί οΐύτοί. κη καί παρακάτω τό Γυμνασιο Κεντρικόν Ποίρβενοιγωγείου. Σέ ττόσα σχολειό εφεμνιε οί οί δρό με 2 τάγματά του καί μάς ένί- σχυσαν νά ύποχωρήσωμεν κανονι¬ κώς καί νά φθάσωμεν μέσα άπό δρόμους πού εϊχαν άχρηστεύσει τούς ένοίκους των σπιτιών διά τόν αφοπλισμόν των οί στρατιώ ται τού αειμνήστου Ρόκκα είς τόν λιμένα δπου έπεθϋβάσθημεν τα μεσάνυκτα τής 24ης Φεβρουαρί- ου τού 1919 Ό άπολογισμος αΰτός τής γι- γαντομαχίας υπήρξεν αίματηρότα τος Εϊ'χαμε πολλούς φονευβέντας κα'ι τρσυματίσς Έγώ είς τήν μά χην αυτήν ΐέχασα δύο άγαπητούς συμπατριώτας άπό τα Βουρλά Τούς άείμνηστους Θεόφιλον Κε- λάνδριαν καί Εύτύχιον Ζταμποΰ- λον. "Εχασα τόν άείμνηστον Μα- θειό ύποδιιοικητήν μου. Αύτό τό Οπέροχο παλληκάρι Ποτέ μά πό τέ καΐ έφόσον ύπάρχω δέιν θά ξεχάσω την παλληκαριά τοΰ διοι κητοΰ τού Τάγματος μας άειμνή στου Κώστα Βλάχου ή Προύσσου· άνελθόντος είς τάς άνωτάτας 6α- θμίδας τής στρατιωτικής Ίεραρ- χίας. πού ένώ είχε τραυματισθή άπό την πρώτην ημέραν τής μά- χης. άπίκρυπτε τόιν τραυματισμό τού διά νά μή κλονισθή τό ήθικό μας- τόν άείμνηστον ύπολοχαγ4ν λπ πρόσω'Ττα· άπό τα σπίτια των με ζεστά ντερά καί πο>ρο6ολούμε-
νοι επί τόσες ήμέρες καί έκτός
άπό την Ήμερησία δααταγή τού
ήρωος συνταγματάρχου των άεί-
μνητο-ου Ρέμπελου πού μέ κλά-
ματα καΐ λυγμούς άνεφωνήτο τό
ττροσκλητήριον. ούδεμία άλλη έ-
■τίσημος φωνή ηκούσθη Αγνοώ
τίς άφορμές Ύπήρξα μαχητής.
Αδιάψει,ατος μάρτυς μιάς τιτανο
μαχίας. Υπήρξαμεν δλοι πού έ
λό;5ομεν μέρος είς αυτήν την μά
ν.ην έκ νεκρών άναστάντες Καΐ
η&έλομεν νά ακούσωμεν ενα έπι-
ψώνημα πού άνήκει είς τούς γεν
ναίους Ασφαλώς· λόγοι σκοπιμό
τητος ΰττάρχουη·. Άλλά ή έλληνι
κή παλληκαριά στέκεται καΐ θά
στέκεται δρθια καϊ ύπεοήφανα·
ά
πάντοτε
Εδώ πάλιν σταματώ Άλλά αύ-
τά πού άνέφερα δέν ήσαν όνειρον
Ητο ένόρασις τής ψυχής μου
π;)=ς ψυχάς πού άπό ύψηλά μάς
άτενίζουν μέ παράπονον Αίωνία
η μνήμη δλων των πεσόντων είς
την μάχην τής Χεμσώνος Καθώς
καί είς δλους τούς έθνικούς μας
άγώ,νος
ΛΑΜΓΤΡΟΣ ΛΑΜΠΡΙ Κ ΙΔΗΣ
ροι*φαλίΙδην. των αγγλικών Βεν-
τόνα καί Καταβαινίδην καί τοη'
έπιμεληιτήν Α. Ζάνον. πού κυκλο
φορούσε μέ τόν βούρδουλα γιά νά
επιβάλη την τάξι. τόν Α. Άνα-
στασιάδην^ καθηητητήιν των μάθη-
ματικ,ών. πού μιά μερά στήν αλ-
γεβρα μού έβαλε ενσ μηδέν ικό·
γιατί δέν ήξερβ τίποτε καί πού
έκτοτε μέ ώνόμαζε «Μιχαηλίδης
ό Στεφανοφόρος» καί ό οποίος
δταν τόν συνήντησα έδώ στή Ν.
Σμύρνη πού έμενε· πηγάίνοντας
μιά μερά περίπατο μέ τα γυιό
νη ΧΡήση τους. αν ειδοποιηθη άπο
έμός ή άπό την ιδία τήν Μαρκη-
σία.
Νομίζη, κατέληξε ό Ίαννάκης·
πώς άν ό Ραούλ Πασάς δεχθή
τούς δοους μας. π^ύ θά τούς δε¬
χθή· μιά καί δέν μπορεί νά κά¬
νη διαφορετικά στήν θέση τού
βρίσκεται· ή Μαρκησία 'ικανοποι-
εΐται κι' εμείς έξασφαλιζόμαστε.
Άλλοιώς, όπως σάς εΐπα. καί προ
ηγουμένως. δέν μάς μένει παοά
ν' άφήσουμε τούς άνθρώπους τοΰ
Άλκιβιάδη νά τόν κρεμάσουν 'Άς
μέ συγχωρέση ό Θεός. άλλά γιά
. , , ρα μέ τήν βαλίτσα είναι ό Φράνκ
μορφο τερας Δεν μπορεί να το χέντερσεν;
έδημούργησχ ό Πλάστης «Σίγου Κι,ττάχτηκαν στά μάτια γιά
εα». τό έξέρασε ή κόλαση Οΰτε μιά σΤιγμή Ό Πέτρος γύρισε σέ
ήθική έ'χει μέσα τού όντε ανθοώπι μενα
να σίσθήματα. Δέν άξίζει τόν οί- — Μάς χ?ειάζεται 6-α καλό
κτο μας Ωστόσο· έπειδή δλοι έ- «μπρέκφαστ»! εκανε είίθυμα.
μεϊς δέν ε'ι'μαστε μωχαμετάνο, μά Μπήκαμε στήν τραπεζαρΐα
χριστιανο! δέν θά τού πάρουμε τΗταν ή πρώτη φοοά πού . γνω
την ζωή. μά θά τόν άφήσουμε νά ρ'ί,όμουνα μέ τό «μπρέκφστ» καί
σέονεται σάν σκουλήκι στή γή μάλιστα στόν τόπο τής γεννησής
δν δεχθή νά επανορθώση ευθύς Του ·
άμέσιος τίς άδ.κίες πού 'έκανε — Μ« τούτο εϊναι μεσημεριανό:
στήν Μο,ρκησία καί τούς δρους είττα στόν Πέτρο κυττάζοντας τό
μας πού θά τ^ν καταστήσουν ά,νί μεΥ«λο δ!σκο μ^Ρθστά μου. "Ε
κανο νά έπ,,βουλευθή την ζωή Ύα* τά*α νσ εΙνσι κα' στ6ν Κα
μας. Τήν ζωή δλων μας. Καί τής να ™' ., ...
.. , , ,. , Οπωσ'δήποτε! άπσντησε ρ,χνο
Μισκησιας και την ιδική μας και , , , ,,
,. , ντας τσαι στο φλυντζανι μου
την ιδ,κη σας. ^ ·0 ρόλαντ δέν εΐχ£ μιλη<τει κσ_ _ Νά τον κρεμασουμε π,ο κα θολου Σ· ά στιγμ?) κύττσξε το λα για να «μπιτιζουμε» μ αυτόν 00^οι· φώναξε ό Βαγγέλης ό Κοντραμπα ·Οχτώ καί εϊκοσ, είπε δν-να τζής Άλλοιώς δεν θά ε'ι'μαστε σί τα. γοιιροι γιά τό κεφάλι μας ' Ο νοΰς μου φτερούγισε κι' ά — Ναί· ναι'. νά τόν «φούο<ίσου πογειώθηκε μαζΐ μέ τον Φράνκ με». συμφώνησαν καί οί άλλοι | Χέντερσεν. — Μή σάς τταίρνη ή «φούρια» —«©ά ξανασυναντηθοΰμε σέ δέκα τούς άπάντηισε ήρεμα ό Ιαννά- ΜεΡεζ! ·» κης. Άκοΰστε ποώτα τούς δρους Η αντιδράση ήρθε άμέσως πού θά τού βόλω «Γιατΐ, ·^ πορτα τής καμάρας τού — Νά τους άκ,ούσουμε «τζά- ήταν άνοιχτή; .» ΕΓδα τούς δύο νεμ» έ'κανε με συγκατάβαση 6 Πε °ντρε<ν ν« ^κώνοντα. β,αστ,κά , », ν ' , . Ρ - και τους άκολουθησα σαν αύτομα χλιδαι/ - Χαμαλης· μά μην ξεχνας Τ0 «τσελεμπή» μου. πώς παίζοιτμε τό ιι> · ■ ».
Γ ' Γ ·»·.»*■> ι» « «Μηπως περιμενε καπο,ον;. Τό
κεΦόλ ι ΐλθίο ' ε * >'
οθΑθφονο ιθ"£ος .»
Μιά βοή δ.αδέχθηκε τα λόγ,α Τρόμαξα Ή ανάσα μου κόΤΓηι<ε τού Πεχλιδαν άπο τούς συντοό- Μά, η αντιδράση τούτη τή φοοά ςους τού· πού μαρτυροόσε πως σ1Ι· τή,ν άντίθετη οψη. ήρβε νά ή συμφωνούσαν μαζι τού._____________________________ Άναγκάστηκε νά επέμβη 6 Αλ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΤΓΟΤΝ κιβιάδης γιά νά τούς καθησνχά- " ση. — Έχετε δίκηο τούς είπε. Μά εϊπαμε· άς άκούσονμε πρώτα τόν ------------- κύρη μου. Ξέρω τί θά προτείνει σ' Απεβίωσεν αιφνιδίως έν Άθή αυτόν τόν κακουργο καί πιστεύω ναιιις καί εκηδεύθη είς τό Νεκρο- πώς γιά ι·ά σώση τό τομάρι τού ταφεϊον Ζωγράφου· ή σύζυγος τού θά δεχθή τίς προτάσεις τού αύτές τμηματάϊχου τού ΟΤΕ Αθηνών πού γίνονται καί γιά δικο σας κ Επαμεινώνδα Καμπάνη. Τα- λογαριασμό "Ετσι άπ^ λύκος θά γίνη άρνάκι Κάνετε λοιπόν ήσυ- χία καί τεντώστε τ αύτ'ΐά σας. (Συνεχίζεται) 1ΑΣ0ΥΛΑ ΚΑΜΠαΤΑΗ ρεμήση τα τεντωμενα νεϋρο, «Γιατί σχ, μιά γυναικός..», Φιώσαμε σά σαλόνι "Ε τόν Πέτρο άπ τό μπράτσο Πρέπει νά φέρω τήν 6αλιτσι1 μου Την έτοίμασα προτού 6ώ Δέ θ' άργήσω —"Οχι άκόμο "Ελα μαζ[ , Μπήκαμε στο Μό>ρις το)
λοιντ Δέ χιόνιζε. Ό ούρανός
νέ ρκεπασμένος μέ ασπρα
σύννεφα έναν τόνο σκουρότερο ό
πό τα χ?ωμα τής γής ΤΗρα „.
γκρίζοι μεγάλοι λεκέδες καϊ
λά σκιαίματα ε'ίχανε
•τϊ) τεράστιο σεντόνι
νέ παντοϋ· λερωμένο σάν
λή στήν άγνότητα!.
Κάθισα στό πίσω μέρος τοΟ οκ
τοκινήιου Ο Πέτρος πήρε
δίπλα στόν φιλο τού ό
Κυττάζοντας δεξιά κι' άοιστΐρ,,
διαπίοτωσα πώς τό Λβνδΐνο ήη
νέ πάντα ώραι ο νύχτα κοι μΐ^
Είχα άφεθεΐ στήν διαθέση ^
συνοδών μου. Πΐστευα πώς μέ καν
ναν τροπο δέν θά μ' όίφηναν νά χ
σω τ' άεροπλάνο
Σιωπή άναμεσά μας. Μερικές ^
τιές πού είχα ρίξει στά καβροί
κι μ' επεισαν πώς ό Ρόλαντ
τανε μπλεγμένος μέσα σε
νές σκέψεις Ό Πέτρος
ϊσ:α μπροστά τού σά νά μην ί
λεπε τίποτα. Κι' έγώ περιμένον
τας >'ά μοΰ έξηγήσουν την αίτία
τοΰ πρωινοΰ κ£ΐ'νου περιπάτοο
αιλησα ·'θ©όλου
| Κάποτς σταματήσαμε σττροστο
σ' ίνα κτίριο Κάτι έ'γραφε
άπ' την μεγάλη διάπλατη πόρτα
Δέν πρόλαβα νά τό δΐαδάσω Ο
Πέτρος μέ βοήθησε να 6γώ άπ
τ' αΰτοκίνητο κ»' άνεβήκομε (ι
στικά τα λίγα σκαλοπάτια
Ό Ρόλαντ βάδιζε κιιάλας μπρόι
μας στόν μακρ ύδιά^ρομο
Πολλοι άνθρωποι άναμεσά τονς
στυνομ:κοί — πηγαινόρχοντοι
γρήγορα μέ ΰφος πολυάσχολο
—Τί θέλουμε δώ μέσα;
τόν Πέτρο κάπως άνήσυχη
—©ά σοθ δείξουμε κάτι Μη
φοιβάσαι.
©ά περάση ώ ώρα
Οά περάση ή ώρα. Θβ χάαι
τΛ όχοοπλάνο!
Κύτταξα ό ρολόι μου Ήτο»
νιά παρά δέκα. Χαμογέλατη καί
μοϋριξε μιά ματιά
—Θά Τ3 εϋχόμοννα
(Σννεχίζεται)
ΡΥΘΜΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΗΝ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΚΑ ΖΗΤΟΥΝ
ΟΙ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΟ
Ή διά δόσεων ρύθμισις τώ1
πρός τό Ι ΚΑ καβυστεοουμένων
σκαλιστικών εισφορών των &ιο
χανικών έπιχιιρήσεων· θά άποπ·
λέση τό κύριον θέμα τής ήμερη-
σίσς διατάξεως τού συνερχομένη
Συντονιστι.κοϋ Συμβουλίου Βΐο-
μηχανικών Όμγανώσε,ων Κλωσιο
ύφαντουργίας καΐ Πλεκτικής
'Ετεοα δέματα πού Θ3ι σ
3οΰ/ ή έλλειψις έργατικού δυνα
μ ι κου - άπλοποίησις των όΊ
Νασιών διά τήν χορήγησιν /Η
τής Διευθύνσεως Βιομηχσνίας α
δειων σχοπιμότητος λεπου?γίθ(
κλπ· ώ ςκαί αί προετοιμασιοι
δ ά τήι. Α' Πανελλήνιον "Εκθεσιν
Κλωστονφαντου·ργίας καί Πλεκτ
κης
ΕΣΤΙΑ ΝΒΑ,Σ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΒΡΑΒΕΟΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗ¬
ΝΩΝ
ΧΡΥΣΟΥΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ Α' ΤΑΞΕ
ΩΣ ΒΑΣ. ΕΙΘΝ ΙΔΡΥΜΑΤΟΧ
ΤΜΗΜΑ ΦΙΛΟΛΟΠΚΟΝ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Ρ,ΤΗΣΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΗΠΑΘ
ΛΩ.Ν
Η ΕΣΤΙ,Α ΜΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την κηδείαν παρηκολούθησαν
καϊ συνώδευσ&ιν τήν νεκράν είς
τη; ΰστάτην κατοικίαν της. έν
μέσυ γοερών θρήνων, πλήν των
μελών τής οικογενείας της καΐ
στ* ιΐΐ συγγενεΐς. άφιχθέντες επί
τούτου έξ Άλεξανδ,ρουπόλεως καί
αί άδελφαί τής θανού-
σης καΐ οί άδελφοΐ
σι*ζύγου
ζγ
της. όλόκληρος | έ; Αθήναις πα-
ροικία των Άπολλωνιατών. πολυ
μελής άντιπροσωττεία ϋπαλλήλων
τοΰ ΟΤΕ 'ΑΙ&ηνών καί Λαμίας.
άντ ττρόσωπος τού κατηχητικοί,
πολλοι Άλεξα ιδροπολΐταΐι καί
συγγενιεϊς καί φίλοι.
Εϊλικοινής βλϊψις συνεΐχεν τούς
^οιθιερώσασα άπό μακρού 'Ετήσια 0"νο.τον γυναικός, ή όποί-χ μέ
χΓηματΐκά "Επαθλα ποός 6ράβευ-| τΐαρε-στό ·τας διά τόν πρόωρον
σιν ενός ή καί πλειόνων έκ των Τ0' άδαμάντι όν χαρακτήοα της
«ς οαζύγου ώς μητοός ί ώ
"Ας ψοτντασθη κανεΐς τώρα τί
γιινόντανε τίς ώρες πού σχολνοΰ
σαν τα παιδία αυτού τοΰ σχολει
ού όμαδικά μεσημέρι καί άπόγευ
μα. Τό στενοσόκακο των Κοπρη-
ών εέν μάς χωροΰσε. "Αλλος δια-
βάτης ή πλανόδιος πωλητής δέν
μποροΰσε νά ττεράση. ' Ενα συνε-
χές τιτίβισμα ηκούετο τις ώρες
σύιές· ενα βούισμα σάιν κυψέλις
(ΐελισσοτ^οφείου Αύτά μοΰ έ'ρ-
χενται στό νο} κάβε ήμέρα σάν
βλέπω τα παιδάκια νά μαζεύων-
ται καΐ νά φεύγουν ιδίως τα Σάβ
6ατα πού πηγαίνουν όμαδικά
στήν έκκλησία. ·Εκεΐ κοντά στό
σχολειό βοίο-κεται ή έκκλησία τού
Άγίου Γεωογίου. Μέ εΰχαριστεί
αϋτό καί χαίρομαι σάν τό βλέπω.
Καί κάθε ημέραν σάν ό καφές
έπιτρέπη· κάβωμαι στό μπαλκό-
νι ποωί καϊ μεσημέρι καί πα-
ρακολουθώ αυτή τήν μυρμηκ'ά,'
όταν κινήται γιά τα σπίτια των.
Τό σχολειό αύτό· όπως μ&ΰ λέ- επιστρέφοντας σπίτι «Γειά σου
νέ οί δασκάλοι· Εχει δχι καΐ πο> παπποΰ» καΐ μέ ξαναφέρνεΐ στήν
λά 800 παιδία Ευνόητον είναι ποαγματικότητα καί δοξάζω καί
μου. σαν τοΰ εΐπα ποίος εΐμαιΛϊί σώσουμε την ζωή μας ε'ι'μαστε
δέν λησμόνησε νά μέ προσφωινή- ^ττοχρεωμόνοι νά τόν θυσιάσουμί.
ση μέ την ϊδια λέξι: Μιχαηλίδης — ΕΙμαι σύμφωνος· έ'κανε Ι
ό Στεφανοφόρος ϊ; Καΐ πόσα κα> Αλκισιάδης. χωρίς
ωστοσο ν α
πάρη
πόσα άπό τήν σχολική μου ήλι- ψαίνεται κα! πολύ ενχαριστημέ-
κία μού φέρνονν στ0 νοΰ τα παι-1 »ες πού θά τού ξέφευγε άπό τα
δακια πού περνοθν κάτω άπό τί ' χε^ια ό κακοΰργος πασάς. "Οχι
μπαλχόνι τού σπιτιοθ μου. γλυ ι /ιά όίλλο λόγο· μά γιατί κάτ» τοΰ
κειες ά,ναμνήσεις. πού καμμιά φο Ι .λεγε μέσα τού, πώς θά τα κατά-
ρα τόσο μέ συγκινοΰν πού μού τ-ονε άργά ή γρήγοχχ νά
φέρνουν δάκρυα στά μάτια σάν την έκδίκησή τού.
τα 6υμούμαι καί σκέπτομαι πο-
σο εντυχισμένοι θάμαστε στίς πσ
τρίδες μας τότε πού αύτ'
έλλην.κές! Άλλά. δμως
σκανος μοΐρα μας δέν θε
χαροίμε γ,ά πολύ. Μάς αρπαξε ταρα6λέ7Ιοντας την νδ,α
μια με.ρα και μας πέταξε άλύπη ^
Η Μαρκησία. δχι μόνο σνμφώ-
'Ίσε μέ τίς προτάσεις τού Ίαν-
άκη · μά καί
0,ο(φ£-ον που Ηδειχνε νι
τα μοΒίρυά άπό έκεϊ πού γβννηθ-ι Μόν0
καμε καί μεγαλώσαμε. Ό πόνος .;
οτύτός ό άβάσταχτος· μάς βασα-
ιίζει άκόμη καϊ στά γεράματά
μας Πολλές φορές άπά τίς σκέ-
ψςις μου αύτές μέ διακόπτει ή φω
ϋη το3 έγγονού μου πού φεύγον
τας γιά τό σχολε ό τού. ψωνάζει ■ " το;; δι^δ°Χ1κα· κατάμματα κι'
«άντίο παπποΰ» καί τα μεσημέρ: υστεΡσ τού? Ηρώτησε:
— Κατεδαίνουμε;
— Κατεβαίνουμε· τοΰ άπάντησε
ο Άλκιβιάδης καί βγήκε στό χα-
η <<κώνα)>
πε τίΐΓΟτα Αοκέστηκε να __,
, =Κ01Γηβή ή ^ ^ ίκα
^ου δέν ^^ ποτέ οϋτ£ ._
6ρζϋ της τό κακό.
° ΙαννακΙιι; «οίταξε τούς γύ-
δδ
σιν ενός
<ατά τό προηγούμενον ετος έκδο ς μης καί θέντωκ καλι/τέρων 'Ελληνικών 6ι Χρ'σι ο ής. £<ι.ισε δυσαναπλήρω βλίων ή' Πραγματειών μέ περιεχό τον κενόν είς την οικογένειαν της μενον αναγόμενον είς τάς άλησμο καΐ ιό κοαωνικ<ί<> της περιδάλλον.
νήτους πέραν τού Αίγαίου 'Ελλη
>ικάς Πατρίδας (ινΐικοασίαν. Πό
λην. Θράην καί Πόντο) θΐ-
λει άπονείμει καί ή κατά τό 1972
τα έπαθλα ταύτα ί,. ειδική τελε
τή καΐ έν συνδυασμώ ώς πάντο
■ ε μέ τόν εορτασμΟν τή- 'Επε
τείου τής 'Εθν.κής Παλ^γενεσΙας
25 Μί
ΑΙΡΟΝΤΑΙ ,01 ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ
ΕΙΣ ΤΗΝ ιΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ
ΤΩΝ ΣΑΚΧΑΡιΟΤΕΥΤΛΩΝ
Αϊρονται οί ύφιστάμΕνοι πε:
ορισμοί ώς π:ός τή,ν καλλιεργο«μΐ
νην κατ' ετος ΐκτασιν διά σσκχο
ροτεύτλων πρός έφοδ(ιασμόν δια
πρωτης «λης τής βιομηχανίας σσι
χάοεως. Σχετική απόφασις έλήψθη
υπό τοΰ .ύφυτΓουργοΰ 'Εβνικής Οί
κενομίας έπΐ θεμάτων Γεωργίας κ
Ί. Ποπγαπαναγιώτον Κατόιτιν τού
του όπτό τής προσεχούς καλλιερ
γητικής περιόδου ή κατανομή των
πρός καλ|λιέ>γϊ»ιν σακχοιροτεύΐ
λων έκτάσεω νείς τοϋς τταραγΜ-
γούς θά γίνεται μεοίμνη καί ιΛ
νη τής βιομηχανίας Οί λογοι οί
όπκϊϊίΐ! ύπηγόριευσχχν τήν α?σι
των ανωτέρω περιορισμόν εΤναι ϊ
αύξησις τής δυνσμιικότητος ι«ν
έν λΒΐτου>γία τριών έργοστασΐΜ»
καί ή ^ηάπττυξις άντσγωνιστικΒ»
καλλιεργε.ιώ'ν είς τότς ό^
τούτων.
σιζύγου. ώς μητοός καί ώς'
ΙΥίΙΊΈΛΟΣ Κ·ΡΙΠΗΣ
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
•ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
ή
(25ης Μορτίου).
τί γίνεται στόν δρόμον αυτόν. εύχαριστώ τόν £εό>ν που εφθασα ΐιανι Πισω τού τόν άκολούθη-
Καί προχωροΰν οί άναμνήσεις έδώ πού εΐμαι μέ τα παιδία μου
μου. Στή φοίτησί μου στό Σοφι- καί τα έγγονάκια μου. Ίκανοποιη
Εΐθΐν Τθύτ βθσκάλύϋί* ,ιηιι Τλ.. £. ΐ,ρυη/*
τούς
ς μου. Τόν δι μένος.
ευθυντήν Λογοθέτην. τσύς άλλους
ΣΠΥΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
καί οί αλλο' μαζί τους καΐ
ή "Αννα καΐ κατέ6ηκαν στίν αύ-
λή.
Ο γέιος προχώρησε πρΑς την
Είς 6α8>τατον γήροτς ά.τοβίω-
' ""ρό ήμε:ών· μία άδρά. έπι-
__ ,,^, κΐτικ"-) και σεβασμία μοοφή. ό
Ό?εν παρακαλοΰντα, οί έό,α ΕυαγΥεΑ,Ο(: Καρίπης. πολαιός λό
4>ε^όοόμενοι οί ϊκδόσαντες κατά Υί°ς Κ°ι εύπατΡ·δης τής άλησμ3
τό 1971 παΡόμοΐα β,βλία ή ποσ νΐτου_ Σμύονης καί έκδότης _με.
γμο-είας δπως άποστείλωσιν άνά χ?' ιηι;. ΜΐκΡασιατικής Καταστοο
δύο (2) άντίτυπα είς τα γραφεΐα ί^^ του "22— των ημερησίαν
τής ΕΣΤΙΑΣ ((όδός 25ην Μαρτί ^λλΐ1λ-ικ^ν εφημερίδων «Νεολό-
ου άοιθμ 3 Ν Σμύρνη ) τό άργό γος>> «'Ελεύθερος» καϊ «Ά:»μό.
τερεν, μέχρ, τής 10ης Μαρτίου ν'°>>' χατά χοίρους.
1972 'ινα τεδώσι ταύτα ύπ' δψ.'ΐ ° Εύ»γγελος Καρίπης προσέ-
'ής Είδ,ικής έπιτροπής Κρίσεως· 1!€Ρε ττολλά είς τό ελληνικόν στοι
ήτις καταρτιζομένη έν καιρώ πά Χεϊον τής μαοτυρικής ΊκΛΐκ,ής
ρά τής ά3λοθέτιΐδος ΕΣΤΙΑΣ πρωτευούσης, κατά τήν διάρκειαν
έκ διοκεκριμένων Λογοτεχνών και Τής πρίν ήμάσεος περίττου α!5-
έκπροσώπων τής ΕΣΤΙΑΣ θέλε, ά "ος τραγωδίας της. καϊ είς ν,ή
νακοινωθή εγκαίρως , μα καί είς λαμπρόν πατρ,ωτ.κήν
Εν Νεα Σμύρνη τη 1 5-1 1-71 κο,νων,κήν καί ψιλάλληλον δράσιν
υ Ι [■ροίΐορος οιιϋακινιξιη,Γ,Ί..,, Κ" >-
ΠΑΝΟΣ Κ 'ΧΑΛΔΕΖΟΣ βα,ου θΓάτ" "^ *" **
Ο Εφορος Φϊλολογικοΰ Τμήμα
τος
ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΑΜ.ΠΡΙΚΙΔΗΣ
Ο Γεν. Γραμματεύς
ΝΙΚΟΣ Ε ΛΩΡΕΝΤΗΣ
7ΗΤΕΤΤΑΤ .μ
ρίαι είς τΑ
ατ]; 25, ·
γρ*φϊΐζ
χι—.σκοπόν Αθηνών κνρόν Χρυ-
σοστομον —τότε επίσκοπον Ε-
ψεσου- όπως θά £σ«ζεν ασφαλώς
ίκ το^ βασανιστικαΰ βανάτου καί
τ^ μαρτυρ,κόν 'Εθνάρχην Σμύρ¬
νης Χρι^οστομον. 6ν είσηκούετο
υττο το0 Εθ.ομάρτυρος εκείνον
Αρχ.ε,εως ύλίγσΓ ήμέ?ας ^
Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΓ
Στή νέα της
Όδός Στοκρνάρα 49
Τηλ. 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΒΡ)
Ήμιόροφος γραφείον 1.
Πειράματα 6α^ε'χχ<ί ι~ μοναδικής ·—λεπαβητΐικιής σεως έν Ελλάδι. ,, Πάσης φύσε*-.ς προβλβψβ'ί· παγγελματικά μυστικά, γάμονς άπώλειες θησαυρών *λττ _ ^ Έπικοινωνεΐ εύχβρώς Με °' , ποτε πναΰμα έν τώ κ»σμ«· σιυντόισο·εται τό ,-_..„ άπό ιέχτωτβρικο ι ξωτεριικό. στέλνοντας 5 δρχ· ματόσημον ζ έλάτε ' έϊυπηιρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ
Σελίδες άπό την δραματικήν ιστορίαν των
ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
ΑΙ ΚΥΔ.ΝΙλΙ (ΑΙΒΑΛΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ ΛΙΜ ΤΟΝ ΑΝΘΙΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΜΟΝ
1914-1918
Τοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΥΉΛ ΠΑΠΑΔΟΠΟΤΛΟΓ
τέως διευθυντού παρά τώ υπουργείω Γεωργίας
ΟΙ ϋΚΡΙΪΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΪ
ΚΑΙ ΤΑ ^ΚΡΙΤίΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΕ
Τού Συνεργάτου μας κ. ΓΡ.
II
ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΥΛΟΓ
(Συνέχεια έκ τού ιτροηγοι/μένου)
Ό Κελλέογης Πρεσβευτάς τής
Ελλάδος στη,ν Κωινσταντΐινούττο
λη· ττροέβαινιε σέ διαβήματα στήν
'Υψτ>λή Πολη διιαμα,ρτυρόιμενος
γιά τοώς νέους αύτούς άνθΐλλη
νικούς διωγμαύς
Σχετικά τηλ«γραψοΰσε στήν Κυβΐ
ρνησή τού:
«Λαμβάνω την τιμήν νά πληροφο
ρήσω Υμάς. ότι δΐ€.μοορτυιρήβην
τταιρά τώ Μεγ όλω Βεζύρη καί τώ
'Υποι/ργώ των '£ξ**τε<»κ«>ν
των ληφθέντων διά τούς Έλλην ι
κούς πληθυσμούς των Κυδωνιών
μέτοων. Ό Μέγοις Βεζύρης μοί εί
ττεν ότι ή μετατότπσις τώιν 'Ελλη
ναιι/ ωφείλετο την φοράν ταύτην
είς διάβημα τού Διΐοικητοϋ τού 5
υώματος Στρατόν αρχιστράτηγόν
Λίμαιν ότι ή Όθωμανΐκή Κυοέρνη
σις άντετάχβη αίς, ταύτην καΐ
επέδωκε μόνον πρό τής άπε.λής
τού αρχιστράτηγόν· εϊποντος ότι
αδυνατεί ανευ τού μέτρου τούτου
νά αναλάβη την Εύθύινην τής άσ
φαλείας τού Στρατοΰ τού.
«Ό
επιτετραμένους
με εβεβαίωσεν έπίσης δτι. ό Αρ
χιστράτηγος Λίμαν έιτίεσε τους
Ίοάρκους νά έκικενώσο«/ν τάς Κιι
δών ί άς.
«Ό Άρχιστράτίνγος Λίμαν εί
χεν άποδείξεις δτι οί έν Μυτιλή
νη πρόσφνγε,ς τή βοηθεία των
"Αγγλων επεχείρουν ν' άποβιβα
σθώσιν είς την τταραλίαν τής Μι
^^^■ηοί οσ' στ·
σπότη σ ολα τα
ν αγιά τό Άϊβαλι χρόνισ
Μενεξές· μιά σπάινια προίτωιτ"«ό
της ενας σεμνός λ«ι·της καί ννή (Σ,νέχε.α έκ «„ προηγουμενου)
σιο ςπατριώττνς στάβηκε π^στός
τού μοχητ.κού Δ. 'Ο άε.μνηστθς καθηγητάς του
εΐ Πανεπιστημίου Θεσαλονΐκης Στίλ
πων Κυριιακι&ης στό βιβλιο τού
._.....■„„ οτά7'Σέρρας" απού «Ό Δ.γενί.ς Άκρίτας -■ Άκ,ρ,τ,
δασε στή θ.ολογ,κη σχολή τ»ν Ιε κά έ'πη» γραψε, οτ, μετ* την εκ
λυμων κα) τό 1908 τροσ.λήφ δοση τού χε,ρογραφοι» κα, την έρ
στη Μ.ιι-όπολη Κυδωνώ; γασία τού Σαθα καί Λεγκραν ά
Πρωτοσυγκθλος καί Ίερο- πό τό χε,.ρόγοα,φί το3 Τραπεζου;
κηρ,κας καΐ καθηγητί-ς τώ. ^ΡΠ τίοι. Σάββα Ί«ανν«δο« ανευρέθη
σκευτικών στό 1*ύ Π μνάσ-ο. σαν καί πεντε ίχλλες παραλλαγες
Σ' αυτόν τόν ίερωμένο οί Τουρ τοΰ ΐπους καϊ εδημοσίευσεν
Ό Άνδρόνικος Δούκας εΐχε
πέντε γυιούς και μίαν θυγατέοο
πού την ώ'όμαζαν Ειρήνην. ' Ο-
ταν ή Εΐρήν.ι έγινεν έτ"ά έτών
κατά την τότε συνήθειαν άστρονό
μοί έμελέτησαν τό ζώδιον τής κ->
αης καί έμάντευταν τόν κίνδυνον
μελλοντικής άρτταγής της ΟΊ γο
νεϊς της λθΓ.τόν. σύμφωνα μέ τήι
μοτντείαν καϊ γιά νά ό.ποφύγου.'
τι/χιόν άρπαγήν της. την εκλειταν
μέσα στό κάστρο. τό όποΐο, έ-
αύστηρά
Μιά μερά πού ό πατέρας της
κα'ι τ' άδέλφια της άπουσίαζαν
σέ πολεμο· βγήκεν ή άρχοντοπού-
λα ττού ε"λαμπεν άπό άγνότητα
καί όμορφιά· θά ήταν 16 ττερίπου
χρονών βγήκεν άπό τό κάστρο
μσιζΐ μέ τις σκλάβες της νά κάμη
τόν περίπατό της
Την Ιδίαν εκείνην ημέραν ό "Έμί
ρης των Σαοοκηνών 6 Μουσοί,ο
είσέβαλε στήν χώρα τού Άνδρσν ι
κου καϊ εφτοσε μέχρι τού κά-
στρου. Έκ^ΐ εΤδε καί την Είοήνην
έθαμβώβη άπά την όμορφιιά της
καί την άρπάζει καί φεύγει ττρός
πατριαρχείον έμεινεν ό δέ Πρωνο- | κετσ συγγενεΐς μεττξύ των περι- ! τήν χώρα τού. Ή γυναϊκα τού
σύγκελλος διατάχτηικε άττό τούς στ.ρέφονται ττερί τον βίον και τα Δούκα ττοΰ μόλις κατώρθωσε νά
θη
σάν
αυτ^ ρμ
κοι άνεθεσσν νά μεταφέρη τα Μία ότττό χε.ρογρσφο ττού
τταιδιά τού Όρφανοτροφειθυ στήν θη στήν "Ανδρο. αλλη μία άιτό
Πολη. Ήσαν 36 παιδία άπο ενός χειρόγραφο ττού ανευρέθη στό Ελ
μέχρι δώδα<α έτών ήλ^ίας· μέοχι ληνικό μονσοτήρι της Κρόττα- στά ό-»ία καϊ -ιιέντε κορίτσια 17 φεράττα στήν Ιταλία, ίνα αλλο __20 χρονών. πιού φροντίζον γιά χειρόγροτφο τού 'Εσκωριάλ τής την ττεριτΓθίηση των μΆρών. | βασιλΐικής δηλ. Βιβλιοβή.κης τής Φόρτω·-ταν τά· τταιόοο<;α ττάνκι Μθίϊρίτης δττου. ύπάρχει. α'λλη σέ τέσσαρες βοιδάμαξες ίδΐοσαν μία τοϋ} μοναιχοΰ Πετρ'ιτση σέ στί ί ό ρ ξ κα'ι συνο&εία χωριοφυλαχων Είτταν όμοιο«οπ·οολήκτους σέ χειρό σιό'ν Πρωτοονγκελλο νά ιτεριμέ γραφο τού ΒρεταννικοΟ μουσείου νη στό Φρένελη οττου θοίψτανε τήν ε, κ<χΐ τέλος μία άλλη παραλλαγή ττομένη κι' ό Δεοττότης γιά νο' σ* πεζό, ιέδήλωσεν ότι έ'χει 6 ί- φύγουν μαζί στήιν Πόλη. Αλλ σ-τορικος τής "Ανδρου και ττρώην ό μέν Μητροτταλίτης. ϋστε.ρα ά'^ό Νομάΐχης Πασχάλης. νεώτερη τηλεγραφική έντολή τοΰ Ι Καΐ οί ττέντε ττΐχραλλαγές άρ- Ίουρκους νά ιτροχωρήση στό έσω . Νατορθώματσ τού Βασιλείευ Διγε σω9ή άτπό τοΰς Σαοαικηνοθς. ε!δο τεοΊχό τής Άνατοίλίας. 'Ε-ί τριάντα ττέντε μερό'^υχτα ττοιοαλλαγές «ύτές είναι ή αρχαί βάδιζε τό καραβάνι έκείνο των άθώ! ότερη δέν έ'χει άκόμη κ,ριβή αν· άνάμεσα άττο αγρια βουνά | >© Κρουμπόιχερ επίστευεν ότι
άλόξ Τώ |
νή Άκιρίτα Τωρα ττοια όπτό τίς | ττοιεΐ έττειγόντως τόν 'άνδρα της
ρμχρ
κρός Άο·ίας και ευρίσκοντο είς, κι άφιλόξενο: Τουοικοχώρισ· κι | σ1όν άρχή τό εττος εχει συνταχθή
συνενννοήσεις μετά των κατοίκωιν
των Κυδωνιών ττρός τταιροσκευήιν
κα ΐάρωγήν διά την άττόβασιν
τούτων. Σι/νεττεία δέ των ττληιρο
φοριών τούτων εΤχιε ζητηθή έττιμό
νως ή έκκένωσις των Κυδωνιών.
«Ό Πιρεσβευτής τής Γερμανίας
ϋστειρα ά~ά μαρτυρική ττοιρεία ;π; Τη βάσει δημω5ών άσμάτων
εφτασε στήν 'Ελληνική Κωμόττολη' σέ δημώδη γλιΓσσαν καί άττ' έδώ
Κιουττλιά τής Προύισας. δττου ό Ι εσχημοΓτίο<θη ή γΝώμη δτι ή πκ- Πύλλ Μβξέ έί ϊ | κα'ι τα τταιδιά της Έκεϊνοι άφη .Α. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ ΪΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΏΣΜΑ Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟγ τό άριστοΰθγτιμα τρϋ ΧΤΕΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ: 4 -Ό ΔώϊΒΟΛΟ- ΣΠΙΝ ΤΟΤΡΚίΑ> —'■
8ον
ΛιασιΙεΰή:" ΑΊΤΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒ1
— 398 —
Ι) Νά μάς κάνη ό πασάς ενα
χαρτί μέ τό όποϊο νά δηλώνη
ότι π?ρέλαβε άπό την Μαρκησία
ολα τα κοσμήματα τής Εσμός
Σς.λτάνας. δτι τα εξήτασε ενα
π:ός ι.να γΊά τήν γνησιότητά
το.ς καί δτι δέν Εχει καμμιά
αλλη απαιτήση άπ' αυτήν, άττό
την Μαρκησία έννοώ· ούτε αύτάς
οΰτε η γυναίκα τού 3^ Νά μός
όμόλογο
πλη:κτέο άιτό τόν Μττενβίνίστε
ιΐ ιττογεγοαμμένο άτ' αύτ^, καΐ
αλπρ^ιέο άττ' ό'ττοια αλλη Τράττε-
ζα. γ'ά ττεντακόθΊες χιλιάδες γρό
αιο· ττοϋ δανείστηι^- μ; την με-
«ΐολςιίηση τού· άττό την Μαρκη¬
σία ή 'Εσμά Σουλτάνα ένεχυριά
ζοντας τα «τζοβαε^ικά» της Τώ
ρα ε_-
,ιεπώ- έ'χε: ττιστωτικό λογα; ι α-
σμΐ σ·όν Μττενβενίστε
4) Νά επιστρέψη στήν Μαρκη¬
σία την ιαττόΐδειξη της (ή νά την
μέ δηλωσή τον). των
Γέλασε έκ,εϊνος'μά είρωνικά Ώ
στέσο ή άτταλή βολούδινη φ«νή
Γθυή'τανε γεμστη ττετιοίβηση
—«"Οιχι όϋτιο».. Τό ε'ίτταμε.
"Ωσττου νά ξανασνναντηθοϋμι.
καταβόθρα. Κοί'ταξε μέ ψ"Χ?ό Άφησε τό χέρι μου σήχωσε τή
δλεμμα. άσυγκίνητος· αύτος ό τό 6αλίτσχ, κι έξακολουβώντας νά
(σο εναίσθητος άνθωπος τόν Ρα- μέ κυ.ττάζει £κανΕ μερ1κά βήμα-
ούλ Πασά ςεμένο χειροπόδαρα τα "Υστερα γύρ,σε καΐ ττροχώ
κ,οϊ μέ τήν θελιά τής κρεμάλας ρησι λίγα μετρα μεσσ στήν αϊ
-τού καΐ τού ϊδειξε την Μαρκησισ ύονσΐ_ ^^μον,ής. Βάδιζα ιτίσω
«ιασμένη γύρ« άττό τόν λαιμό τ0μ ^ργά ,Η 4μηχαν|σ ϊτταιρνε
ττοϋ ήρ&ε καϊ στάβηκε ττλάι τού 6έση μέσα μ(>υ, ΑτΓθροΰσα. £ανα
— "Οπως βλέπεις Πασά· ή στοΐμ<ΐτησε γύρισε πάλι σέ μενά Μαρκησία Γκιουστινιάνι εΐνοο σήΚΜθε τ^ χερ, καϊ μού φώκαξε· ζωντανή. Άντ! γι σύτήν· ό Άρά- —χε εεκα μέρες! τττ>ς σου. σκότωσε την «καμαριο- £ΐχε συμττληιρί.σει τη·ι φραστ·
ρα» της "Ετσι τό τίβελε ό ©εός. πού ό τόνος τηις ήτανε μισοτε
Εΐσαι έγκληματίας καϊ άττατεώ λειωμένος. ΉζακολσνΒοϊσα νά 6α
ας Γι' αύτές σου τίς κακου^γί· δίζω σάν αύτόματο Ό τρόττος
ες καί γ.ά δλες τίς άλλες ιτου δ, ™υ δέν αφηνε καμμιά αντίρρηση:
έττραξες σέ βάρος τής άττροστά- ^ 5<»«™ναντηβουμε σε δεκα τευτης αυτής γυναίκας καΐ πού "^^, * 5μ ση έκατομμυϊίων γροσίων. τού έκδιαστικά τής άττέσττοσε /ιά νά δικαιολογήση τό ποσόν το3 δοι €ΐου ττρός την Σουλτάνσ ίηλο5ή τίς ττεντακόσιες χιλιάδες ., , ,- , γρόσια· πού όπως σάς είπα. τής τον πόλεμον και σπευδουν νχ'. Λ ,<<.. ι ήσουν τόν άνανδρον καί αύ Ι -1<ανε 'ι α "ΐσιβ και τα · ι>
Έμίρην πού κατεδέχθη έν ( «τομμυρια γροσια -ου πηρε ο
τη άττουσία των νά ττροσδάλη τ}ι
ιδιος άπ' αύτην· γιά την άγορά
Πρωτοσύγκελλος Μβιεξές έττί
ρο,χχογή του
άντεττρο
| ργή υ ρ
σι μήνες, άβοήβητος άφοϋ ττέρα' σω1τευε ,ήν βρχΟΐιότερη τταράδο-
ί ό ϊδ η δί οϋ
καί σέ μονομαχία μέ τόν μικοότε
ρον υίον *τον· τα ν Κωνσταντίνον
, „_ , _ , . -- ■ · ..... νκάται ο 'Εμίρης Άλλά ό Σα
σε και ό ιδιος την δοκ.μασ.α τοι^ ση, άλλα ο εχδότης ολοκλήρου τοθ ρακηνάς βαθύτατα έρωτενμίνος
έξανθηματικοΰ τύφον· κατόρθω κειμένου τής παραλλαγής ό σο- παοακαλεΐ καΐ στό τέλος κατοο·
_. „, Ι το^ ΛΤ-.ματος της Ρωμης και ττου
κιο τους Τον καταφ9αινο·υν „ „ - »-Γ - >.
. . . οαωο Γκανε το συιιβαλαιο τπγ ά-
προσέθεσεν ότι. ευρίσκετο είς πολύ σε νά δααθρέΐψη μέ ύπεράνθρωπιες , φός Όλλο?δός Χεσσελίνγκ θεω-
δνσχβρη θέσ,ν άπέναντι των Τοώρ προσπάθειες τα παιδία καί νά πε'ρεϊ τίς παραλλαγες τής Κρυπτο
κων καθότι κατά τήν έν Κωνσταν ( ρ,σώση ακριβώς τα μ,σά τα όποΐα' φέρας καΐ ιδίως τής Τραπεζοϋν-
ΐινοντόλει άφ'ΐξίν τού είχε συοτή
ση έν ονόματι τής Α.ιΜ τοΰ Αύ
τοκράτοοος τής Γε,ρμανίας όπως μή
ικακομεταχειρίζωνται τούς Χριστια
νούς ένώ
άνώτερος Γερμανός
άξιωματικός εζήτει την έκ Κυδωνι
ών μετατόττισιν των Χριστιανών
της ττόλεως κοαο'ίΗοων».
ΚΑΛΛιΕΡΓΗΣ
Ό Πρωτοστ/γκιελλος Άρσένιος
ξανάφερε πίσω στό Άιβαλΐ μετά
τήν άνακωχή τού Μούδρου. Γι
αυτόν τόν Εξοχο λελ)Γτη ό εγκριτος
πολίτης τού Άιβσλ,ιοΰ ό γιατρόι;
Γ Ψαράς. εγροψε στόν Αίολικ
Κήρι/κα των Αθηνών τής 30ής
Μαίου 1954· άνάμεσα στά αλλα
καί τα εξής:
ΖΥΝΕΧΙΖΕΤΑ!
Φ»Φ»Φ»Φ»»Φ»ΦΦ»Φ»»»»Φ»»ΦΦΦΦΦ»ΦΦΦ»»ΦΦΦ»»ΦΦ»ΦΦΦ»
Π ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΧΕΡΣΩΝΟΣ
"Γίίό ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙ ΚΙΔΗ, Συνταξιούχ^υ Έκπαι&εντι-
κοϋ.
Δ'
Έ ΰττολοχαγός Μαθειός Τί
θέλετε; Ποίος μέ ζητεί; άττήντη
σαν.
Εδώ· δμως, ό Άταμάνο Γρηγο
ρίεφ· διοικητής των κομμουνιστήν
τής περιφερείας. Σ°ς δίδω 24
ώρες ττροθεσμια νά έγκαταλείψε-
τε την Χερσώνα. 'Άν δέν έγκατα
λειψετε τήν πόλιν νά ξεύρετε ότι
την Δευτέραν ώρα 9 τό ττρωί.
ττού λήγει ή ττροθεσμία. θά σάς
κτυττήσω. Καί άττορώ ττώς σεΐς ο)
'ΊΕλληνες. ττού έ'χετε μία ώραία
Ίστορία· έδέιχθητε νά ΰιτηρετήσε-
τε το γαλλικό κεφάλωο καί κάτι
άλλο ττοϋ μοΰ διαφεύγει
Ό ά^'ίμνηστος Μαθειός άπήντη
σεν ώς εξής:
—'Εγώ εΤμαι στρατιώτης καΐ
έκτελώ τάς διαταγάς των άνωτέ-
ριοιν μου 'Ελάτε νά μάς κτυττήσε-
τε Σάς περιμένομεν Μολών λα-
6έ
Απήντησεν ώς "Ελλην γνησιος
Μαθειόν· πού άξια άντεπροσώπευ
σε τήν παλληκαριά των Έλληνας
αξιωματικών καί γιά την άπάντη
σι πού εδωσε είς τόν Αταμάνο
Γρηγόριεφ δέν θά ξεχάσω τόν ά-
είμνηστοινι διοικητήν μου Δεωνίδα
Σπανόπουλον^ πού ένώ εσώθη είς
τήν Χερσώνα. έπεσεν ήρωικώς μα
χομενος είς τήν Μιικράν Ασίαν,
καθ&ς καί τούς άλλους συμττο-
λεμιστάς μου· μεταξύ των οποίων
το σεμνό παλληκάρι καΐ ήρωα
Γρηγόριον Σακκαλή. νυν συντα¬
γματάρχην έ. ά ■ τούς σεμνοΐύς
*αί άφανεϊς ήρωας 1) Βλυσσίδην
Αλέκον. 2) Νΐκον Ίατροΰ. 3)
Ποβητόν Χ'"Αντωνίου? πεσόντα
είς την Μ Ασίαν 4) Στέλιον
Γκιουλβαξιώτην 5) Γεώργιον Κε
φάλαν καΐ 6) Γεώργιον Μιλιμι
νή έπιιδείξαντας ψυχραιμίαν καί
γενναιότητα.
Τό Τάγμα μας διεσώθη χάρις ,Υβνε «Κοπρηές» γιατί
είς τόν κ. Ρόκκαν που έφθασεν
τος σάν τίς άοχαιότερις Καί έ-
μοϊς σάν Τροπτεζούντιοι συμφωνοθ
μέν μέ τόν Όλλσνδόν λαογράφον
Χεσσελίνγκ
Αττό τό βιβλίο λοιττόν τοΓ· Χά
θα καί Λεγκράν μαθαινομε δτι ό
Διγενής Άκ·ρίτας ώνομάζετο Δι-
1 ενής γιατί ήταν γόνοι; δύο φυ-
λών^ ό ττατέοας τού ήταν 'Εμιρης
των Σαρακηνών Αράβων καί ή
μητέρα τού 'Ελληνίβα άττο την
οίκογένιειο: Δούκα Άξίζει νομί-
ζω ή μάλλον έττιβάλλεται νά άν α
φέρωμε· ιτώς ό Έμίρης βώτός παν
τοεύτηκε την 'Ελληνίδα
δμως εκανε τό συ'μδόλσιο τής ά-
/ορός στο ονομά τού.
5) Ξκτ^ς 6πό τή,/ έπιστροφή
ή την άκ^ρωση τής άποδείξεως
οιΰτής πού είναι ψεύτικια· γιατΐ
πχς σάς είπα· 'Ί Μαρκησία δέν
«.,.» < τγκγ σας εΐττα· ί Μαρκησία οεν θωνει να ττειση τόσον τους γονεις ·, ,; .· < .' . , , V- . . ' , ; έλαβε ως τα τωρα ουτε γροσι ά- οσον κα§ τους αδελφους της Ειο.η . , . , ,, . - „ . , , , πό τα χρηματα που ε^α»ε·σε με νης νά δεχθουν να τον κάνουν γαμ · νά δεχθουν να τον κάνουν ττρον άφου αλλαξο πίστηκαν καΐ έγιναν Χριστιανοί καΐ αΰτός καί ολοι οί διοχί τού. άττ -όσα πλήρ«ο"ε γιά την άγορά τοΰ κτή ματος τής Ρώμης ό Ραούλ Πα- Αττο τον γαμον αυτόν εγεννήθη ό ^ . έ—στΛή τΟυ &ά Της πσ. Βασ.λε.ος που έττωνομάσθη Δ.γε- .3εϊτο το κτημο αύτο, ^ πα. νής ώς καταγόμενος άπό δύο γέ »η καϊ στίς φλέβες τού έ'τρεχεν Λΐμα "Ελληνικόν καί Άραβικόν Ο Διγενής διεκοίνετο στήν δύ »αμη. στήν πσλληκαριά καί στήν όμορφιά. τΗταν ττ,ροικισμένος μέ δλες τί ςφυσικές καΐ ψυχικές ά- ρετές Πολύ μικράς άκόμα έξεπαιδεύ- θη καί εμαθε τα γοάμματα πού θά τοΰ έιχρειάζετο στή ζωή τού (Συνεχιζεται) ΠΑΙΔΙΚΑΙ ΑΝΑΜΝΙ-ίΙΕΙΣ Καβισμένος στό μττβλικόνι τού Βαλάσην Ρόκον Γεωΐγιάδην. Ζή ΰ ύ άέ εγκαίρως την Όδησσόν. Δέν σπιτιοΰ μου — τηού έχει άπέναν- τι ενα δημοτικό Σιχολείο καί γυ¬ μνασιο λειτουιργοΰντα έκ περιτρο- πής· παρακολουθώ τα παιδία τό¬ σο τό πρωί σάιν ΐρχονται δσο καί τό μεσημέρι σάν φεύγουν. Ιδιαι¬ τέρα γιατί φεύγουν όμαδικά. Στό μυαλό μόν έ'ρχεται τα παι&ικά μου χρόνια. Τώρα στά γεράματά μας μόνον μέ άναμνήσεΐς ζοΰμεί- δίως εμείς οί πιρόσφνγες — σ&ν ττήγαινα «αί έγώ σχολειό στή Σμύρνη, στό «Σοφιεΐοιν» αρχικώς καί κατόπιν στό Γι/μνάσιον τής Εύαγγελικής Σχολής. Καταιβαί- νοντας άπά το σπίτι πού εμεινα 'ΐά τό Σχολειό, συναντοΰσα τοΐυς μαθητάς καί τίς μαβήτριες μπου λούκια μπουλούκια νά ποοχωροΰ- νε πρός τό σΌΑάκι πού λεγόντο.ι.ε όδός Ρόδων — οί Σμυρνησ ι τό λέ έμαθον ποτέ — άπό τό στρωμένο τού Ά γίθυ Δημητοίου στρίβοντας τα ττρόκειται νά λησμονήσω τα κλά ΤσαλκιτζΓ, μττασί — καφενεϊο ματα ττου έκαμεν ό διοικητής το3 των παιχνιδιατόρωιν — γινόντου 34ου Συΐντάγματος άείμνηστος βΌν κύματα τταιδιών ττιρός τα λρήστος Τσολοοκόπου'λος (Ρέμττε- Σχολειό ττον βρισκόντονσαν στό λις) είς την Όδησσόν. ύττοδεχό- σοκάκι «ύτό. Καί ήσαν οώτά: 1) μενος τό πολεμήσαν έττί τόσας ή- Τό Γερμανικό Παβρεναγωγεΐο Δια μέρας καί νύκτας Τάγμα τού Συν κονέιοιες· 2) Τό 'Ελληνογερμανι- τάγματός τού. ύττό συνθήκας ττού κόν Λύκειον Γιαννίκη. 3) Τό Δη- άμφι&άλλω αν αλλο Τάγμα εΤχεν μοτικό "Εξάρτημσ τού Κεντρικόν άξιωματικιός έφάμιλλος τού Λεω- νίδα των Θερμοττυλών Ή προθεσμαί έ'ληξε στίς 9 τό πρωϊ τής Δευτέρας· πού ήτανε ή 17η Φεβρουαοίου. Αί έχθροπρα- ξίαι αρχισσ.' Άπό τής 9ης πρωϊ¬ νής μέχρι τοΰ μεσονυκτίου τής 24ης Φεβρουάριον έμσχόμεθα στ£ περιχαρακΗμένον μέτωπον, πού είχαμεν κάμει εναντίον τού Ατα- μάνου Γρηγόριεφ μέ τους 20 χ- λκάδες κομμουνιστάς τού καί μέ όλον τον όμόφοονσ πλη&ι,σμον τής Χερσώνος· πού μάς κτυπούσαν | ύπαξιωματ'ικοί καί στρατιώται. , των Φρέρηδων όπως τήν λίγαμε ρίπτοντες άπό τα σπίτια των ζε- ήγνεήθησαν 'Εξαίρονται μαχαι ,τρίν στρίψωμε γιά τό σοκάκι «,Κο ματιστό νερό Επολεμήσαμεν ως ήττονος τάξεως «αί διαρκείας καί ττρηές» ό δρόμος προχωοούσε λεοντες καϊ ώς "Ελληνες επί 8 μάλ·στα κλιματολογικώς. Τό τμή πρός τήν Αγίαν Αικατερίνην έ- ήμέρας καϊ νυκτός καϊ με θερμο- ' μα αύτό έμάχετο επί 8 Ημέρας κεΐ 6.ρισκόντονσαν τα Σχολεϊα Νέ κοασί&ν 2 κάτω τοΰ μηδενός. Διε ι <α ι ύκτας είς τό ύπαιθρον^ μέ στορίδου παρά πέοαν τού Δαλδά ε»ς τότε άντιιμετωπίσει ΠαρΘεναγωγείου άριιστερά μέσα Δυο-τυχώς· ή μάχη τής Χε,ρσώ- στό σοκάκι πού πηγαι «ε π·ρός τό νος εΐχε καί εχει παροπτοιηθη Ελληνικόν Νοσοκομείον? 4) Τό Οί λαβόντες μέρος άξιωματικοί Ιοφΐεϊον. 5) Ή Λεόντβιος Σχολή σην —αυτός μάς εκανε καί γυμνα ιττίκην^— Παρασκευόπουλ&ν Γλυ κόαιμον καί Βε,.ήν. πού μάς έπέ βλεπε κατά τα διαλείμματα καΐ έν συνεχεία τή φοίτησί μου στό Γυμνασιο τό πάνε καί έλα άπό την Εύαγγελική Σχολη δυο φορές τήν ήμέοα στό σπίτι πού εμενα άρκετή άπόστασι. Θυμοθμαι τούς συμμαθητάς μου καΐ πρό παντός τούς καθηγητάς μου· τίς γυμνα- Ι έπιδείξεις πού κάναμε στό , πού άργότΐρα χτίστηκΐ τό νέο κτίριο τής Ευαγγελικής ο νεο κτ,ρ,ο της Ευαγγελ,κής έϊο ή ,δ,α Σχολης με κοοθηγητη της γυμνα άσψένΧειά οσλε ποντας νά άναφέοη στήν έ- τιιστολή πώς αύτό άγοράστηκε έξ όλε (λήρου μέ δικά της χρημα¬ τα Τέλος στήν ϊδια έπιστολή Θά ορίζη ό Πασάς μιά λογική ποο- Θεσμία. άς ττοϋμε μιά έβδομάδα μέσττ στήν όποία Θά πρέπεΐ νά κάνη καί τήν έπίσημη μεταβίβα- ση τής κυριότητος τού κτήματος σ-τι> Μαρχησία.
Ντ τού τονισθή πώς αν δέν
ίτχεϊ τίς άποφάσεις μας αϋτές
2^ κ^εμασθό άμεσος Καΐ 9ά Κ3ί
"ασδή Νά τού τονισθή άκόμα
πώς δποιος άπό έμάς πάβη τι-
ποτε άπό τόν ϊδ,ο ή άπό άλλον
όποιονδήποτε Τοΰρκο ή καί πλη-
οκμένο Ρωμηό· ό Πρέσ·6υς τής
Αυστρίας θά καταγγείλη τίς πρά
'ίεΐΓ τού χωοΐς άναβολίι στόν Σου
λτάνο γιά νά μάθη ό Πσλυχρο>»£-
μένος μας άφέντης τί «κουμάσι»
είναι ό γαμπρός τού Όπότε· σί
γουια θά τόν κόψη Νά τοθ δηλω-
6ή· τέλος. βτ* ολα τα χαρτιά
πό ό τώοα θά μάς υπογράψη, μαζϊ
μέ τα ψεύτικα πού κρατάει στά
χέρια τού ό Αλκιβιάδης. δηλαδή
τή; όμολογία τής αύτοκτονίας
τής Μαοκησίας καϊ την διαβήκη
της. &ά τα καταθέση μέσα στήν
ϊδια στή» Πρεσβεία. γιά
— γιά τελευταία
τις ςερε,ς. οσ πΛηρωσης ·.»;.« . _νά ^ 6ιαστ,κός δι
©ά πεθάνης σέ λίγο Ραούλ Πασά ^ στόν Πέχρ(> κ(χί τ^ ρολαντ
καΐ μέ τό βοωμερο σου κου·φάρι θα ^ καεάτα,ε κοντά στή^ ε,'σο
θΐέψΐς τα ψάρ'α τού Απογαζιο3 &0 "Ενσς &ν8ρωπος πού συναντιέ
— "Ελεος· μοιφμονρ,σε ό Ρα- ται τυχο5α, με §ύο άλλους χωοίς
ούλ μέ οση βύναμι τού εμενε "Ε- νο ΤΟϋ(. γνω,ρίζη. χωρίς νά υπο
λεος. πτεύεταίι πώς λίγες ώρες πρίν οί
Ό Ίαννάκης κούνησε τό κεφάλι σκεψεις τού εϊχανΐ δεθεϊ στό ϊδ'.ο
τού χωοΐς νά τού απαντήση καί μέ σημεΐο μοτζϊ μέ τίς δκές τού
σκληρη καί άσπαστη «μάσκα» Πειράχτηκα πού εΐδα τό^ Ρόλαντ.
στράφηικΐ πρός τό «λεφούσι» πού Ηθελϊ τόν Πέτοο μόνο του Αν
το; εΤχε τριγυρίσει. τ°ς ί1 ένδιέφερε Ό άλλος Τούς
— Αύττό τό πλάσμα. τούς φώ καλημέρισα κάνοντας την εϋβυμη.
ν=(ξε μέ άγανάκτηση πού τώρα έ Του? ^ίειξα την εξοδο καί τούς
τπ,κολεΐται τήν εύσπλσχνία μας εΐπα άί.αφορα:
Λ . ■ ^ .« ^ 4^ λΨ 4Α &.^< δεν είναι άνθρϋπος. μά άνθρω'πό- Αύτος ο ψηλος που βγηκε τω πρίν λίγο καιρό όπως διάβασα στίς έφημερίδες κοι τόν οποίον συνήντησα έδώ ό 1915 αξιωματικόν τού έλλην κου στοατσύ. Τούς γυμνασιάρχας Σωτηρίου καΐ Καπετανάκην — καί αυτόν τόν συ.ήντησα έΕώ τό 1915 έ5ώ— κατά την περίοϊον 1915—19 πού βρισκόμουν στή>/
Άθήνα, τούς καθηγητάς των γαλ
λικών Μικ^ντ καί Μανωλόπουλον·
'ής χημείας Δ. Στέφον, των άρ-
, _. . . ,----,—-----γ·—-9 «*-ι για τή·ν πιστή
τον μακαρ,τη Σοψοκλη Μά έ<τ£λ έκ μέρ0υςΤτ0υ 6λων τών υποχρεώσεων πού θά αναλάβη α πέναντί μας καί άπέναντι τής Μσρκησίας Καί πράγματι· Ητσι 6ά γίνη. Ή Μαρκησία πού ή «καρρότσα» της τήν περιμένη λί- σπίτι μας. θά παραλάβη τα χαρτιά αϋτά. μαζϊ μέ τα χρηματα ποΰ τής 'έ- δωσα καί θά επισκεφθή τήν ποέ σβειοα τής Αύστυίας· στή., ό- πεια Θά παοαδώση τα ένοχοποιη τικά στοιχεϊα κατά τού Ραούλ χαιων Α. Τακκα. της ίστορίας Πασά μέ την πο-ράκληση νά κά- Α,,χοΓ,ην, των τουρκικών Εμμ. Γα δέ έπιβιβασθέντες είς ά- θεομοκρ&σίαν 20 βαθμών υπό τό ιμόπλοιον πού μάς έστάλη άτίο μηδέν άμαγείιρευτον. την Όδησσόν μέ τόν άντισυντα- | άπλυτον . κτυπώμενον άπό Ειοπλα γματάρχην Ρόκκαν. πού προσήλβε τμήματα έχθρικά· καί όπό ΰπου- μοί οΐύτοί. κη καί παρακάτω τό Γυμνασιο Κεντρικόν Ποίρβενοιγωγείου. Σέ ττόσα σχολειό εφεμνιε οί οί δρό με 2 τάγματά του καί μάς ένί- σχυσαν νά ύποχωρήσωμεν κανονι¬ κώς καί νά φθάσωμεν μέσα άπό δρόμους πού εϊχαν άχρηστεύσει τούς ένοίκους των σπιτιών διά τόν αφοπλισμόν των οί στρατιώ ται τού αειμνήστου Ρόκκα είς τόν λιμένα δπου έπεθϋβάσθημεν τα μεσάνυκτα τής 24ης Φεβρουαρί- ου τού 1919 Ό άπολογισμος αΰτός τής γι- γαντομαχίας υπήρξεν αίματηρότα τος Εϊ'χαμε πολλούς φονευβέντας κα'ι τρσυματίσς Έγώ είς τήν μά χην αυτήν ΐέχασα δύο άγαπητούς συμπατριώτας άπό τα Βουρλά Τούς άείμνηστους Θεόφιλον Κε- λάνδριαν καί Εύτύχιον Ζταμποΰ- λον. "Εχασα τόν άείμνηστον Μα- θειό ύποδιιοικητήν μου. Αύτό τό Οπέροχο παλληκάρι Ποτέ μά πό τέ καΐ έφόσον ύπάρχω δέιν θά ξεχάσω την παλληκαριά τοΰ διοι κητοΰ τού Τάγματος μας άειμνή στου Κώστα Βλάχου ή Προύσσου· άνελθόντος είς τάς άνωτάτας 6α- θμίδας τής στρατιωτικής Ίεραρ- χίας. πού ένώ είχε τραυματισθή άπό την πρώτην ημέραν τής μά- χης. άπίκρυπτε τόιν τραυματισμό τού διά νά μή κλονισθή τό ήθικό μας- τόν άείμνηστον ύπολοχαγ4ν λπ πρόσω'Ττα· άπό τα σπίτια των με ζεστά ντερά καί πο>ρο6ολούμε-
νοι επί τόσες ήμέρες καί έκτός
άπό την Ήμερησία δααταγή τού
ήρωος συνταγματάρχου των άεί-
μνητο-ου Ρέμπελου πού μέ κλά-
ματα καΐ λυγμούς άνεφωνήτο τό
ττροσκλητήριον. ούδεμία άλλη έ-
■τίσημος φωνή ηκούσθη Αγνοώ
τίς άφορμές Ύπήρξα μαχητής.
Αδιάψει,ατος μάρτυς μιάς τιτανο
μαχίας. Υπήρξαμεν δλοι πού έ
λό;5ομεν μέρος είς αυτήν την μά
ν.ην έκ νεκρών άναστάντες Καΐ
η&έλομεν νά ακούσωμεν ενα έπι-
ψώνημα πού άνήκει είς τούς γεν
ναίους Ασφαλώς· λόγοι σκοπιμό
τητος ΰττάρχουη·. Άλλά ή έλληνι
κή παλληκαριά στέκεται καΐ θά
στέκεται δρθια καϊ ύπεοήφανα·
ά
πάντοτε
Εδώ πάλιν σταματώ Άλλά αύ-
τά πού άνέφερα δέν ήσαν όνειρον
Ητο ένόρασις τής ψυχής μου
π;)=ς ψυχάς πού άπό ύψηλά μάς
άτενίζουν μέ παράπονον Αίωνία
η μνήμη δλων των πεσόντων είς
την μάχην τής Χεμσώνος Καθώς
καί είς δλους τούς έθνικούς μας
άγώ,νος
ΛΑΜΓΤΡΟΣ ΛΑΜΠΡΙ Κ ΙΔΗΣ
ροι*φαλίΙδην. των αγγλικών Βεν-
τόνα καί Καταβαινίδην καί τοη'
έπιμεληιτήν Α. Ζάνον. πού κυκλο
φορούσε μέ τόν βούρδουλα γιά νά
επιβάλη την τάξι. τόν Α. Άνα-
στασιάδην^ καθηητητήιν των μάθη-
ματικ,ών. πού μιά μερά στήν αλ-
γεβρα μού έβαλε ενσ μηδέν ικό·
γιατί δέν ήξερβ τίποτε καί πού
έκτοτε μέ ώνόμαζε «Μιχαηλίδης
ό Στεφανοφόρος» καί ό οποίος
δταν τόν συνήντησα έδώ στή Ν.
Σμύρνη πού έμενε· πηγάίνοντας
μιά μερά περίπατο μέ τα γυιό
νη ΧΡήση τους. αν ειδοποιηθη άπο
έμός ή άπό την ιδία τήν Μαρκη-
σία.
Νομίζη, κατέληξε ό Ίαννάκης·
πώς άν ό Ραούλ Πασάς δεχθή
τούς δοους μας. π^ύ θά τούς δε¬
χθή· μιά καί δέν μπορεί νά κά¬
νη διαφορετικά στήν θέση τού
βρίσκεται· ή Μαρκησία 'ικανοποι-
εΐται κι' εμείς έξασφαλιζόμαστε.
Άλλοιώς, όπως σάς εΐπα. καί προ
ηγουμένως. δέν μάς μένει παοά
ν' άφήσουμε τούς άνθρώπους τοΰ
Άλκιβιάδη νά τόν κρεμάσουν 'Άς
μέ συγχωρέση ό Θεός. άλλά γιά
. , , ρα μέ τήν βαλίτσα είναι ό Φράνκ
μορφο τερας Δεν μπορεί να το χέντερσεν;
έδημούργησχ ό Πλάστης «Σίγου Κι,ττάχτηκαν στά μάτια γιά
εα». τό έξέρασε ή κόλαση Οΰτε μιά σΤιγμή Ό Πέτρος γύρισε σέ
ήθική έ'χει μέσα τού όντε ανθοώπι μενα
να σίσθήματα. Δέν άξίζει τόν οί- — Μάς χ?ειάζεται 6-α καλό
κτο μας Ωστόσο· έπειδή δλοι έ- «μπρέκφαστ»! εκανε είίθυμα.
μεϊς δέν ε'ι'μαστε μωχαμετάνο, μά Μπήκαμε στήν τραπεζαρΐα
χριστιανο! δέν θά τού πάρουμε τΗταν ή πρώτη φοοά πού . γνω
την ζωή. μά θά τόν άφήσουμε νά ρ'ί,όμουνα μέ τό «μπρέκφστ» καί
σέονεται σάν σκουλήκι στή γή μάλιστα στόν τόπο τής γεννησής
δν δεχθή νά επανορθώση ευθύς Του ·
άμέσιος τίς άδ.κίες πού 'έκανε — Μ« τούτο εϊναι μεσημεριανό:
στήν Μο,ρκησία καί τούς δρους είττα στόν Πέτρο κυττάζοντας τό
μας πού θά τ^ν καταστήσουν ά,νί μεΥ«λο δ!σκο μ^Ρθστά μου. "Ε
κανο νά έπ,,βουλευθή την ζωή Ύα* τά*α νσ εΙνσι κα' στ6ν Κα
μας. Τήν ζωή δλων μας. Καί τής να ™' ., ...
.. , , ,. , Οπωσ'δήποτε! άπσντησε ρ,χνο
Μισκησιας και την ιδική μας και , , , ,,
,. , ντας τσαι στο φλυντζανι μου
την ιδ,κη σας. ^ ·0 ρόλαντ δέν εΐχ£ μιλη<τει κσ_ _ Νά τον κρεμασουμε π,ο κα θολου Σ· ά στιγμ?) κύττσξε το λα για να «μπιτιζουμε» μ αυτόν 00^οι· φώναξε ό Βαγγέλης ό Κοντραμπα ·Οχτώ καί εϊκοσ, είπε δν-να τζής Άλλοιώς δεν θά ε'ι'μαστε σί τα. γοιιροι γιά τό κεφάλι μας ' Ο νοΰς μου φτερούγισε κι' ά — Ναί· ναι'. νά τόν «φούο<ίσου πογειώθηκε μαζΐ μέ τον Φράνκ με». συμφώνησαν καί οί άλλοι | Χέντερσεν. — Μή σάς τταίρνη ή «φούρια» —«©ά ξανασυναντηθοΰμε σέ δέκα τούς άπάντηισε ήρεμα ό Ιαννά- ΜεΡεζ! ·» κης. Άκοΰστε ποώτα τούς δρους Η αντιδράση ήρθε άμέσως πού θά τού βόλω «Γιατΐ, ·^ πορτα τής καμάρας τού — Νά τους άκ,ούσουμε «τζά- ήταν άνοιχτή; .» ΕΓδα τούς δύο νεμ» έ'κανε με συγκατάβαση 6 Πε °ντρε<ν ν« ^κώνοντα. β,αστ,κά , », ν ' , . Ρ - και τους άκολουθησα σαν αύτομα χλιδαι/ - Χαμαλης· μά μην ξεχνας Τ0 «τσελεμπή» μου. πώς παίζοιτμε τό ιι> · ■ ».
Γ ' Γ ·»·.»*■> ι» « «Μηπως περιμενε καπο,ον;. Τό
κεΦόλ ι ΐλθίο ' ε * >'
οθΑθφονο ιθ"£ος .»
Μιά βοή δ.αδέχθηκε τα λόγ,α Τρόμαξα Ή ανάσα μου κόΤΓηι<ε τού Πεχλιδαν άπο τούς συντοό- Μά, η αντιδράση τούτη τή φοοά ςους τού· πού μαρτυροόσε πως σ1Ι· τή,ν άντίθετη οψη. ήρβε νά ή συμφωνούσαν μαζι τού._____________________________ Άναγκάστηκε νά επέμβη 6 Αλ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΤΓΟΤΝ κιβιάδης γιά νά τούς καθησνχά- " ση. — Έχετε δίκηο τούς είπε. Μά εϊπαμε· άς άκούσονμε πρώτα τόν ------------- κύρη μου. Ξέρω τί θά προτείνει σ' Απεβίωσεν αιφνιδίως έν Άθή αυτόν τόν κακουργο καί πιστεύω ναιιις καί εκηδεύθη είς τό Νεκρο- πώς γιά ι·ά σώση τό τομάρι τού ταφεϊον Ζωγράφου· ή σύζυγος τού θά δεχθή τίς προτάσεις τού αύτές τμηματάϊχου τού ΟΤΕ Αθηνών πού γίνονται καί γιά δικο σας κ Επαμεινώνδα Καμπάνη. Τα- λογαριασμό "Ετσι άπ^ λύκος θά γίνη άρνάκι Κάνετε λοιπόν ήσυ- χία καί τεντώστε τ αύτ'ΐά σας. (Συνεχίζεται) 1ΑΣ0ΥΛΑ ΚΑΜΠαΤΑΗ ρεμήση τα τεντωμενα νεϋρο, «Γιατί σχ, μιά γυναικός..», Φιώσαμε σά σαλόνι "Ε τόν Πέτρο άπ τό μπράτσο Πρέπει νά φέρω τήν 6αλιτσι1 μου Την έτοίμασα προτού 6ώ Δέ θ' άργήσω —"Οχι άκόμο "Ελα μαζ[ , Μπήκαμε στο Μό>ρις το)
λοιντ Δέ χιόνιζε. Ό ούρανός
νέ ρκεπασμένος μέ ασπρα
σύννεφα έναν τόνο σκουρότερο ό
πό τα χ?ωμα τής γής ΤΗρα „.
γκρίζοι μεγάλοι λεκέδες καϊ
λά σκιαίματα ε'ίχανε
•τϊ) τεράστιο σεντόνι
νέ παντοϋ· λερωμένο σάν
λή στήν άγνότητα!.
Κάθισα στό πίσω μέρος τοΟ οκ
τοκινήιου Ο Πέτρος πήρε
δίπλα στόν φιλο τού ό
Κυττάζοντας δεξιά κι' άοιστΐρ,,
διαπίοτωσα πώς τό Λβνδΐνο ήη
νέ πάντα ώραι ο νύχτα κοι μΐ^
Είχα άφεθεΐ στήν διαθέση ^
συνοδών μου. Πΐστευα πώς μέ καν
ναν τροπο δέν θά μ' όίφηναν νά χ
σω τ' άεροπλάνο
Σιωπή άναμεσά μας. Μερικές ^
τιές πού είχα ρίξει στά καβροί
κι μ' επεισαν πώς ό Ρόλαντ
τανε μπλεγμένος μέσα σε
νές σκέψεις Ό Πέτρος
ϊσ:α μπροστά τού σά νά μην ί
λεπε τίποτα. Κι' έγώ περιμένον
τας >'ά μοΰ έξηγήσουν την αίτία
τοΰ πρωινοΰ κ£ΐ'νου περιπάτοο
αιλησα ·'θ©όλου
| Κάποτς σταματήσαμε σττροστο
σ' ίνα κτίριο Κάτι έ'γραφε
άπ' την μεγάλη διάπλατη πόρτα
Δέν πρόλαβα νά τό δΐαδάσω Ο
Πέτρος μέ βοήθησε να 6γώ άπ
τ' αΰτοκίνητο κ»' άνεβήκομε (ι
στικά τα λίγα σκαλοπάτια
Ό Ρόλαντ βάδιζε κιιάλας μπρόι
μας στόν μακρ ύδιά^ρομο
Πολλοι άνθρωποι άναμεσά τονς
στυνομ:κοί — πηγαινόρχοντοι
γρήγορα μέ ΰφος πολυάσχολο
—Τί θέλουμε δώ μέσα;
τόν Πέτρο κάπως άνήσυχη
—©ά σοθ δείξουμε κάτι Μη
φοιβάσαι.
©ά περάση ώ ώρα
Οά περάση ή ώρα. Θβ χάαι
τΛ όχοοπλάνο!
Κύτταξα ό ρολόι μου Ήτο»
νιά παρά δέκα. Χαμογέλατη καί
μοϋριξε μιά ματιά
—Θά Τ3 εϋχόμοννα
(Σννεχίζεται)
ΡΥΘΜΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΗΝ
ΠΡΟΣ ΤΟ ΙΚΑ ΖΗΤΟΥΝ
ΟΙ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΓΟ
Ή διά δόσεων ρύθμισις τώ1
πρός τό Ι ΚΑ καβυστεοουμένων
σκαλιστικών εισφορών των &ιο
χανικών έπιχιιρήσεων· θά άποπ·
λέση τό κύριον θέμα τής ήμερη-
σίσς διατάξεως τού συνερχομένη
Συντονιστι.κοϋ Συμβουλίου Βΐο-
μηχανικών Όμγανώσε,ων Κλωσιο
ύφαντουργίας καΐ Πλεκτικής
'Ετεοα δέματα πού Θ3ι σ
3οΰ/ ή έλλειψις έργατικού δυνα
μ ι κου - άπλοποίησις των όΊ
Νασιών διά τήν χορήγησιν /Η
τής Διευθύνσεως Βιομηχσνίας α
δειων σχοπιμότητος λεπου?γίθ(
κλπ· ώ ςκαί αί προετοιμασιοι
δ ά τήι. Α' Πανελλήνιον "Εκθεσιν
Κλωστονφαντου·ργίας καί Πλεκτ
κης
ΕΣΤΙΑ ΝΒΑ,Σ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΒΡΑΒΕΟΝ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗ¬
ΝΩΝ
ΧΡΥΣΟΥΝ ΒΡΑΒΕΙΟΝ Α' ΤΑΞΕ
ΩΣ ΒΑΣ. ΕΙΘΝ ΙΔΡΥΜΑΤΟΧ
ΤΜΗΜΑ ΦΙΛΟΛΟΠΚΟΝ
ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ
Ρ,ΤΗΣΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΗΠΑΘ
ΛΩ.Ν
Η ΕΣΤΙ,Α ΜΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την κηδείαν παρηκολούθησαν
καϊ συνώδευσ&ιν τήν νεκράν είς
τη; ΰστάτην κατοικίαν της. έν
μέσυ γοερών θρήνων, πλήν των
μελών τής οικογενείας της καΐ
στ* ιΐΐ συγγενεΐς. άφιχθέντες επί
τούτου έξ Άλεξανδ,ρουπόλεως καί
αί άδελφαί τής θανού-
σης καΐ οί άδελφοΐ
σι*ζύγου
ζγ
της. όλόκληρος | έ; Αθήναις πα-
ροικία των Άπολλωνιατών. πολυ
μελής άντιπροσωττεία ϋπαλλήλων
τοΰ ΟΤΕ 'ΑΙ&ηνών καί Λαμίας.
άντ ττρόσωπος τού κατηχητικοί,
πολλοι Άλεξα ιδροπολΐταΐι καί
συγγενιεϊς καί φίλοι.
Εϊλικοινής βλϊψις συνεΐχεν τούς
^οιθιερώσασα άπό μακρού 'Ετήσια 0"νο.τον γυναικός, ή όποί-χ μέ
χΓηματΐκά "Επαθλα ποός 6ράβευ-| τΐαρε-στό ·τας διά τόν πρόωρον
σιν ενός ή καί πλειόνων έκ των Τ0' άδαμάντι όν χαρακτήοα της
«ς οαζύγου ώς μητοός ί ώ
"Ας ψοτντασθη κανεΐς τώρα τί
γιινόντανε τίς ώρες πού σχολνοΰ
σαν τα παιδία αυτού τοΰ σχολει
ού όμαδικά μεσημέρι καί άπόγευ
μα. Τό στενοσόκακο των Κοπρη-
ών εέν μάς χωροΰσε. "Αλλος δια-
βάτης ή πλανόδιος πωλητής δέν
μποροΰσε νά ττεράση. ' Ενα συνε-
χές τιτίβισμα ηκούετο τις ώρες
σύιές· ενα βούισμα σάιν κυψέλις
(ΐελισσοτ^οφείου Αύτά μοΰ έ'ρ-
χενται στό νο} κάβε ήμέρα σάν
βλέπω τα παιδάκια νά μαζεύων-
ται καΐ νά φεύγουν ιδίως τα Σάβ
6ατα πού πηγαίνουν όμαδικά
στήν έκκλησία. ·Εκεΐ κοντά στό
σχολειό βοίο-κεται ή έκκλησία τού
Άγίου Γεωογίου. Μέ εΰχαριστεί
αϋτό καί χαίρομαι σάν τό βλέπω.
Καί κάθε ημέραν σάν ό καφές
έπιτρέπη· κάβωμαι στό μπαλκό-
νι ποωί καϊ μεσημέρι καί πα-
ρακολουθώ αυτή τήν μυρμηκ'ά,'
όταν κινήται γιά τα σπίτια των.
Τό σχολειό αύτό· όπως μ&ΰ λέ- επιστρέφοντας σπίτι «Γειά σου
νέ οί δασκάλοι· Εχει δχι καΐ πο> παπποΰ» καΐ μέ ξαναφέρνεΐ στήν
λά 800 παιδία Ευνόητον είναι ποαγματικότητα καί δοξάζω καί
μου. σαν τοΰ εΐπα ποίος εΐμαιΛϊί σώσουμε την ζωή μας ε'ι'μαστε
δέν λησμόνησε νά μέ προσφωινή- ^ττοχρεωμόνοι νά τόν θυσιάσουμί.
ση μέ την ϊδια λέξι: Μιχαηλίδης — ΕΙμαι σύμφωνος· έ'κανε Ι
ό Στεφανοφόρος ϊ; Καΐ πόσα κα> Αλκισιάδης. χωρίς
ωστοσο ν α
πάρη
πόσα άπό τήν σχολική μου ήλι- ψαίνεται κα! πολύ ενχαριστημέ-
κία μού φέρνονν στ0 νοΰ τα παι-1 »ες πού θά τού ξέφευγε άπό τα
δακια πού περνοθν κάτω άπό τί ' χε^ια ό κακοΰργος πασάς. "Οχι
μπαλχόνι τού σπιτιοθ μου. γλυ ι /ιά όίλλο λόγο· μά γιατί κάτ» τοΰ
κειες ά,ναμνήσεις. πού καμμιά φο Ι .λεγε μέσα τού, πώς θά τα κατά-
ρα τόσο μέ συγκινοΰν πού μού τ-ονε άργά ή γρήγοχχ νά
φέρνουν δάκρυα στά μάτια σάν την έκδίκησή τού.
τα 6υμούμαι καί σκέπτομαι πο-
σο εντυχισμένοι θάμαστε στίς πσ
τρίδες μας τότε πού αύτ'
έλλην.κές! Άλλά. δμως
σκανος μοΐρα μας δέν θε
χαροίμε γ,ά πολύ. Μάς αρπαξε ταρα6λέ7Ιοντας την νδ,α
μια με.ρα και μας πέταξε άλύπη ^
Η Μαρκησία. δχι μόνο σνμφώ-
'Ίσε μέ τίς προτάσεις τού Ίαν-
άκη · μά καί
0,ο(φ£-ον που Ηδειχνε νι
τα μοΒίρυά άπό έκεϊ πού γβννηθ-ι Μόν0
καμε καί μεγαλώσαμε. Ό πόνος .;
οτύτός ό άβάσταχτος· μάς βασα-
ιίζει άκόμη καϊ στά γεράματά
μας Πολλές φορές άπά τίς σκέ-
ψςις μου αύτές μέ διακόπτει ή φω
ϋη το3 έγγονού μου πού φεύγον
τας γιά τό σχολε ό τού. ψωνάζει ■ " το;; δι^δ°Χ1κα· κατάμματα κι'
«άντίο παπποΰ» καί τα μεσημέρ: υστεΡσ τού? Ηρώτησε:
— Κατεδαίνουμε;
— Κατεβαίνουμε· τοΰ άπάντησε
ο Άλκιβιάδης καί βγήκε στό χα-
η <<κώνα)>
πε τίΐΓΟτα Αοκέστηκε να __,
, =Κ01Γηβή ή ^ ^ ίκα
^ου δέν ^^ ποτέ οϋτ£ ._
6ρζϋ της τό κακό.
° ΙαννακΙιι; «οίταξε τούς γύ-
δδ
σιν ενός
<ατά τό προηγούμενον ετος έκδο ς μης καί θέντωκ καλι/τέρων 'Ελληνικών 6ι Χρ'σι ο ής. £<ι.ισε δυσαναπλήρω βλίων ή' Πραγματειών μέ περιεχό τον κενόν είς την οικογένειαν της μενον αναγόμενον είς τάς άλησμο καΐ ιό κοαωνικ<ί<> της περιδάλλον.
νήτους πέραν τού Αίγαίου 'Ελλη
>ικάς Πατρίδας (ινΐικοασίαν. Πό
λην. Θράην καί Πόντο) θΐ-
λει άπονείμει καί ή κατά τό 1972
τα έπαθλα ταύτα ί,. ειδική τελε
τή καΐ έν συνδυασμώ ώς πάντο
■ ε μέ τόν εορτασμΟν τή- 'Επε
τείου τής 'Εθν.κής Παλ^γενεσΙας
25 Μί
ΑΙΡΟΝΤΑΙ ,01 ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ
ΕΙΣ ΤΗΝ ιΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΝ
ΤΩΝ ΣΑΚΧΑΡιΟΤΕΥΤΛΩΝ
Αϊρονται οί ύφιστάμΕνοι πε:
ορισμοί ώς π:ός τή,ν καλλιεργο«μΐ
νην κατ' ετος ΐκτασιν διά σσκχο
ροτεύτλων πρός έφοδ(ιασμόν δια
πρωτης «λης τής βιομηχανίας σσι
χάοεως. Σχετική απόφασις έλήψθη
υπό τοΰ .ύφυτΓουργοΰ 'Εβνικής Οί
κενομίας έπΐ θεμάτων Γεωργίας κ
Ί. Ποπγαπαναγιώτον Κατόιτιν τού
του όπτό τής προσεχούς καλλιερ
γητικής περιόδου ή κατανομή των
πρός καλ|λιέ>γϊ»ιν σακχοιροτεύΐ
λων έκτάσεω νείς τοϋς τταραγΜ-
γούς θά γίνεται μεοίμνη καί ιΛ
νη τής βιομηχανίας Οί λογοι οί
όπκϊϊίΐ! ύπηγόριευσχχν τήν α?σι
των ανωτέρω περιορισμόν εΤναι ϊ
αύξησις τής δυνσμιικότητος ι«ν
έν λΒΐτου>γία τριών έργοστασΐΜ»
καί ή ^ηάπττυξις άντσγωνιστικΒ»
καλλιεργε.ιώ'ν είς τότς ό^
τούτων.
σιζύγου. ώς μητοός καί ώς'
ΙΥίΙΊΈΛΟΣ Κ·ΡΙΠΗΣ
ΜΕΝΤΙΟΥΜ
•ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
ή
(25ης Μορτίου).
τί γίνεται στόν δρόμον αυτόν. εύχαριστώ τόν £εό>ν που εφθασα ΐιανι Πισω τού τόν άκολούθη-
Καί προχωροΰν οί άναμνήσεις έδώ πού εΐμαι μέ τα παιδία μου
μου. Στή φοίτησί μου στό Σοφι- καί τα έγγονάκια μου. Ίκανοποιη
Εΐθΐν Τθύτ βθσκάλύϋί* ,ιηιι Τλ.. £. ΐ,ρυη/*
τούς
ς μου. Τόν δι μένος.
ευθυντήν Λογοθέτην. τσύς άλλους
ΣΠΥΡΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ
καί οί αλλο' μαζί τους καΐ
ή "Αννα καΐ κατέ6ηκαν στίν αύ-
λή.
Ο γέιος προχώρησε πρΑς την
Είς 6α8>τατον γήροτς ά.τοβίω-
' ""ρό ήμε:ών· μία άδρά. έπι-
__ ,,^, κΐτικ"-) και σεβασμία μοοφή. ό
Ό?εν παρακαλοΰντα, οί έό,α ΕυαγΥεΑ,Ο(: Καρίπης. πολαιός λό
4>ε^όοόμενοι οί ϊκδόσαντες κατά Υί°ς Κ°ι εύπατΡ·δης τής άλησμ3
τό 1971 παΡόμοΐα β,βλία ή ποσ νΐτου_ Σμύονης καί έκδότης _με.
γμο-είας δπως άποστείλωσιν άνά χ?' ιηι;. ΜΐκΡασιατικής Καταστοο
δύο (2) άντίτυπα είς τα γραφεΐα ί^^ του "22— των ημερησίαν
τής ΕΣΤΙΑΣ ((όδός 25ην Μαρτί ^λλΐ1λ-ικ^ν εφημερίδων «Νεολό-
ου άοιθμ 3 Ν Σμύρνη ) τό άργό γος>> «'Ελεύθερος» καϊ «Ά:»μό.
τερεν, μέχρ, τής 10ης Μαρτίου ν'°>>' χατά χοίρους.
1972 'ινα τεδώσι ταύτα ύπ' δψ.'ΐ ° Εύ»γγελος Καρίπης προσέ-
'ής Είδ,ικής έπιτροπής Κρίσεως· 1!€Ρε ττολλά είς τό ελληνικόν στοι
ήτις καταρτιζομένη έν καιρώ πά Χεϊον τής μαοτυρικής ΊκΛΐκ,ής
ρά τής ά3λοθέτιΐδος ΕΣΤΙΑΣ πρωτευούσης, κατά τήν διάρκειαν
έκ διοκεκριμένων Λογοτεχνών και Τής πρίν ήμάσεος περίττου α!5-
έκπροσώπων τής ΕΣΤΙΑΣ θέλε, ά "ος τραγωδίας της. καϊ είς ν,ή
νακοινωθή εγκαίρως , μα καί είς λαμπρόν πατρ,ωτ.κήν
Εν Νεα Σμύρνη τη 1 5-1 1-71 κο,νων,κήν καί ψιλάλληλον δράσιν
υ Ι [■ροίΐορος οιιϋακινιξιη,Γ,Ί..,, Κ" >-
ΠΑΝΟΣ Κ 'ΧΑΛΔΕΖΟΣ βα,ου θΓάτ" "^ *" **
Ο Εφορος Φϊλολογικοΰ Τμήμα
τος
ΛΑΜΠΡΟΣ ΛΑΜ.ΠΡΙΚΙΔΗΣ
Ο Γεν. Γραμματεύς
ΝΙΚΟΣ Ε ΛΩΡΕΝΤΗΣ
7ΗΤΕΤΤΑΤ .μ
ρίαι είς τΑ
ατ]; 25, ·
γρ*φϊΐζ
χι—.σκοπόν Αθηνών κνρόν Χρυ-
σοστομον —τότε επίσκοπον Ε-
ψεσου- όπως θά £σ«ζεν ασφαλώς
ίκ το^ βασανιστικαΰ βανάτου καί
τ^ μαρτυρ,κόν 'Εθνάρχην Σμύρ¬
νης Χρι^οστομον. 6ν είσηκούετο
υττο το0 Εθ.ομάρτυρος εκείνον
Αρχ.ε,εως ύλίγσΓ ήμέ?ας ^
Κα Γ ΚΑΛΠΙΔΟΓ
Στή νέα της
Όδός Στοκρνάρα 49
Τηλ. 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΒΡ)
Ήμιόροφος γραφείον 1.
Πειράματα 6α^ε'χχ<ί ι~ μοναδικής ·—λεπαβητΐικιής σεως έν Ελλάδι. ,, Πάσης φύσε*-.ς προβλβψβ'ί· παγγελματικά μυστικά, γάμονς άπώλειες θησαυρών *λττ _ ^ Έπικοινωνεΐ εύχβρώς Με °' , ποτε πναΰμα έν τώ κ»σμ«· σιυντόισο·εται τό ,-_..„ άπό ιέχτωτβρικο ι ξωτεριικό. στέλνοντας 5 δρχ· ματόσημον ζ έλάτε ' έϊυπηιρετηθήτε. ΑΘΗΝΑΙ
Τοώ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. Ρ ΟΥΚΟΥΝΑΚΗ
Μ ΡΡΟ.ΤΑΤΕΥΙΟΜΕΪΓΤθ ΠΕΡΙΒΟΛΟΝ ΜβΣ
Τό ττρόβλημο. δ;ν τίόετα. 6ε-
κς τού
είς
Ι ΑΛΙΚΑΙ 'ΔΥΣΚΟΛΙ ι Κ Ι γ. Ο Κ
1>ο,ιΜς τταρ ημ,ν σήμεοο, μέ την Γσ)1 Ε1ς την ω
,ϊίαν οξ,τητα καί δραματ,κότη- ,, δ.ομηχαν,κ-, έπανάστασ.ς τΓν
II
αίτ.ΊτΜπΓσο·Γ "^Γ*" νά Μ'-Υόλΐν Βρεταννίαν. Χρονολό-
^^'^ντ οε ι θνΤτ ο τ £ο ν ^^ ο ν γ*5 ν τ ο μ ΙΟοιι
ατικά κα! συν&ετα άλλαι χώρα, α·ώνος , υπό την , .
«α, κατα π:ωτον λόγον αί β,ομη 6εσ,λ κου &!Ε?τάγμετος έκ'οβίν*.
ν,κως κα, τβχ.ολργ,κώς άνε-τυ- ' τος τό 1306 άττό τόν' Ερρϊκον
γμενα, Η «καθ στερησ,ς» μάλ,-' ιέν ,Ον κσί θε5ΙΙ;ζο £
-α αυτή αποτελεί άναμψ,«έλ^ς ;,4ς πο1νάς χατα ~ ολύ η
ίνα σημαντικήν ττλεαν,έκτημα υττύ ; τής άτμοσφζίρς*-, τού Λονίίνου
τηνεννοαν οτ, μας -αρέχει την ' α7Ι0 τά κατάλοιττα τής καύσετος
ινχΐρι-Μ- και την άνεο-ιν νά ά- το3 έν«θρακος
ξ,οττο,ησ^μεν. τόσον άπά άττόψε- Άλλά τό νέον στοιχείον, τλ ό-
όσον καί έν συ- - —
ττρολήψεως
την έ—ι τού ττοοκειμένθϋ διεθινή
ίμτΓί,ιρίαν
έν τη
ως πΡογν«««ς
νεχεια άτ<ο δοαματ,,κότητα. άττΡο6λέπΤΜς α -ροτου καί τταρ ς ρφ οκε.μένου δ.ε&νή νεϊς διάστασις είς ,ό -ράδλημα υ δ.αμερφωθούν εΐ,ο1, ή βΰξ5ιισσ καθολ,κότης ά·' ί τταρ' ήμϊν κα- ' έν&ς κα-, ή έτΤιτάχυνσις μ τήν ταστασε.ς και τ^οδληματα άπαι- έποίαν αί μολύνσεις. αί άλλοιώ τσυντα κατασταλτ,χήν δρασιν. σ,ε;ς καί β, καταστρο<ροϊ εξο-λοϋν Οτι· έν άλλοις λόγοις, δασιζό- ΤΟΙ καί Καλν-τοι« ολόκληρον τόν - ' χώρον τήε ύδαογΕ;ου 'ΈπΓ,,,,, μβνοι εις την πείραν τών -ρο-ο- ■ χώΡον τής ύδοογείου "Επαυσε ρευομενων ημπορούμε νά κινηβώ πλίον ν* άπ-οτελή ττρ,όδλημα διά μέν εγκαίρως κατά τό δυνατόν την ττερΐφές-ε,βν τού Λονδίνον ο- περισσότερον, είς τόν χώρον τής ττρσλήψεως τό Οντιμετ£·ιπιζεν ό Έρρίκος Ι ό 1ος. Διότι αί έττιδράσε,ς τής Πρ.οκίΐτοο, ττεοί τής -ροστασί ττχνολογικής -ροόδου· των άτο- ας τού ττεριβάλλο.τος άττό τάς | μ,κί·,, έκ-ηξεων καί μολύνσεων τής παρ€νεργ€ΐας της αναπτύξας δ- βϊλάσσΐϊης κοΐ των ώκεονών. των χ. μονον τού φυσικοθ. άλλά καί ' ζιζανιεχτόνων καί έντομοκτόνων. το.; ιτολιτιστικο.3 καΐ τού ίστορι άνεξσ:τήτως τού είδικωτέρου χώ- *ού τοιούτοι, —τό τελευταίον έ'-' ρ0υ εί- τόν όττοϊα/ ττροτγματοποι- χει τΜθσλά'δει τάς διαδόσεις'] οΓ,ντσ έττεκτείνονται. άπτο πλευ μιάς διεδνοΰς καΐ ----------- "— " - ... Ένδιαφέρουοαι είναι αί διεξα¬ γομένη έρευναι σχετικώς πρός την μή εκπλήρωσιν των Ίταλικών έλπίδων, διά την κατάκτησιν τής Κοινής Άγοραθ υπό των ίταλικών κ.λ.ττ :(::α. ττολεςδομιχά. το'οριστικά όπωροκηπευτικών προϊόντων. Τό Ιί.ματε ) >·ά λαμδάνε-α- '-τ ' συμπέρασμα δέ τής ερεύνης είναι
το ττθΓ.δλημα τής προστυσί' 6τι ή οίκονομία τής Ιταλίας διέρ-
πν π^ιδαλλοντος άπό τΐ,ν χεται οήμερον κρίσιμον περίοδον
υνσεων τ·Γ ι. -ι—Α.,,^,..,. _-. . ,, ...
ουττάνσειον
άλλοιώσεων καΐ κατοτστροφών
καί ίίτι μία άπό τάς σοβαροτέρας
^, ,_ ■ ■ αίτίας είναι αί δυσκολίαι τάς όποί
ί/ε ιϊιαιτ.ρςχν οξυτητα τίθεται ας άντιμετωπίΖει είς τήν διάθεσιν
ίν πρκτο,ς, Βεβαίως, -ό 6εμα
τής ττ^οστοσ-ιας
τί,,
των όπωροκηπευτικών προϊόντων
της πραγμα τό οποίον αποτελεί
οι κιν.ΐ; ο. μολυν-Ε(». των όττοί-, πολλάκις λογους έκρηΚΤΙΚιχ-ν άνα
τον ·π·οοε^νοντα: άττό δύΓ '
κατείόι^νσεις: άττο τα -πλοία άρ
^ν^ς μ; την απόρριψιν ττετρελα.
ών κ λ.ττ. καΐ άττό τα έΐγοστά-
σια μέ τήν άττίοριψιιν
άττο6λήτ«ν. Είς δ τι
πάσης φύσεως άτό6λητα των ά~
στ.κων κέντρω^· ιδιαιτέραν ό;ύ-
τητα έμφσ ίζει τό πίόδλημα κα¬
τά τήν παροΓ,σαν στιγμήν, άλλά
καί διά τό άμεσον μέλλον ττροκει
ταραχών είς πολλάς αγροτικάς πε¬
ριοχάς τής Ιταλίας.
Γεγονός είναι, δτι ή Κοινή Ά-
γορά, μέ τα έκατομμύρια τών κα¬
τα
καί τα
ταναλωτων
λ!οε,
δέν ε εΕασ(ρα.
στον, τάς προϋποθέσεις διά μίαν
άνελλιπή διάθεσιν των παραγομέ-
νων είς την Κοινότητα προϊόντων
καί διά μίαν ευημερίαν των παρα-
γωγών των χωρών τής Κθίνότη-
„„.„ __„· - .,. - "„'' τοε- Άπαιτεϊται δέ, συν τοίς άλ-
μενου περι τού Σαρωνικου. τοΰ » Γ , - .
- _ „ λοις, διά τήν κατάκτησιν τής ευ-
και τε.υ Παγασητττικού
κόλπου Τό ττΐόδ'λημα δέον νά άν-
τ:μετκπ,σ6ή εγκαίρως διά τής ^ληρά έργαοία, έπ,νοητ,κότης κα,
δ-ημιουργίας των αναγκαίαν έγκα ικαν°^ προσαρμογής, εις τάς συ-
ταστάσεων χημ,κοΰ καΐ δ.ολογι- νεχω<: Μεταβαλλομένας καταοτά- κοΰ κο,Βαρ,σμού καΐ τής άναγκαί °ε'^ Κα' °^™*· ^ ε<* τ0£: ΠΡ° ας έν γένε, ττρός τοότο ύττοδο- Τΐμή°εΐ(: Τών καταναλωτών· μής Ή δημιουργία τής άναγκαί | Τό πρώτον σφάλμα διά τήν Ί- ας ι/ττοΡομής θά ττοέπει νά άντι- ταλίαν -έπισημαίνεται είς τήν έ- μετκα.σεή έττίσης έ; ' Σικελίας, οί Ίσραηλινσί κα'ι άλλων χωρών παραγωγοί κατώρθωσαν νά δημιουργήσουν ποικιλίας, τάς ο¬ ποίας προτιμα τό καταναλωτικόν Εύρωπαικόν κοινόν. Τό καθεστώς τής Κοινότητος δέν απεδείχθη ώς έπαρκής προστασία έναντι τού συν αγωνισμοϋ. Ή παλαιά πάντοτε άρ- χΛ, ό πελάτπς ί,χει δίκαιον, έπε- κοάτηοε και είς την προκειμένην πΓρίπτωσιν. Περαιτέρω, τονίίεται, ότι είς τό εξωτερικόν εμπόριον τής Ιταλίας ύπάρχουν χιλιάδες επιχειρηματίαι, ς μ«τα- ίύ των, μέ άποτέλεσμα νά διαπι- οτωθοϋν παραβάσεις είς πολλά ση μεϊα, άλλά κα'ι είς τήν τήρησιν προ θεσμιών παραδόσεων προϊόντων, ό φειλόμεναι είς τούς σιδηροδρό- μους, οΐτινες χρησιμοποιοϋνται διά τα φθαρτά προ'ιόντα, δοθέντος ό- π τα αποτελεσματικωτέρα φορτη- γά ηαραλαμβάνουν μόνον τό 12% ΟΛΙ2ΜΟ2 ΤΗ! ΟΙΚΟΝΟΜ10Ϊ άφυττνίσειις καΐ κ» ητοττοιήσεως. Πράγματι. μετά τάς Ηνωμένας Ι σίας κ προοιμιου· ρευναν— ήτο ή αύτοϊκανοποίησις _.ντοι. σΛένη. - . ,., , , εις ολαζ τά(: ύτίό δημιουργίαν δι-1 καί ή άπατηλή εντύπωσις ότι ό ρό μΐαΐ Ζ ^.^νε«.«ν, ε,ς «λοκλ,,ον την ομη,χαν,κάς περιοχάς, δπου ίχε, | λος τής ■Ιταλίας, ώς προμηθευτού μ,ας γεν,,κης 0*ρογειον προγοαμ^,σθή Λ έγκατάστασ,ς; όπωροκηπευτ,κών είς την Εύρώ- πην, ήτο άσυναγώνιστος. Τό ίδιον ς μς Πολιτείας δλαι αί άνετττυγμέναι χώραι καί οί &.ί.β^εΐς 'Ο' /αν;- σμοί· πείΐ'ψερειαχοΐ καί παγ.;ό- σμιοι· άφυττνί'ζονται ένίΙηΓΐον τού κιΐΛΐδΟνου όττοΊον άντιττροσωττεύει δΐιά τό άν83ωπι- νον γένος καί την έττιβΊωσίν το-ρ είς τόν ττλανήτην μας. ή μόλυνσις κα! ή άλλοίωσις τού περ.ι6άλλο>ν-
τος. Τού έδάφοιις. άπό τό όποΐ-
ον άντλούνται τα μέσα διατρο-
φής τοϋ άνθίώττου καί τό οποί¬
ον δηλητηριόζεται καί μολύνεται
συνεχως·
των ώκιεαν«ν.
των ττοταμών
των
καί
θα-
τας
τϋυ
καΐ δέν στερεϊται σημα-
έττίσης. τα γεγονης ότι.
έκ τής μολύ'ΐσί«ς
-της άτμ:-
ήτο σκόττμο τ0 κρατος καθυστερεϊ είς τήν λή-
εν1κώτε?ον 6ί 6 θ λέ
νά μελετηθή τα γεν1κώτε?ον 6ί- ψιν μετρωνι τ6 όηοία θά συντελέ-
ς αα της άναμ!ξεως των 5<αΦο:»ν! Οουν είς τήν έΕουδετέρωσ,ν άντι- ,κν υίατ«ν η τού έδα- Γνν«ν δοαστη,,ότητος. είς τα δ,ά ο,κονομ,κών μονάδων παραγωγής. ^ς- δ£ν υψ.οταντα, τόσον ο, ψορα όστ,χά κέντοα (δ.ομηχανί- Ή μεγαλειτερα όμως εύθύνη, 6α- ^τ-νΓ-η. „„. .-«.,.«. της. ας έντβ τών Οίκιστικών ζώ κ και της· ας έντός των άλλά τα εύρύτεοα στρώματα τού λ.π ). Θά ττρέπει έπίσης. έκάστης ί>3οογε!τ>υ.
χώρας
., έμπόρους. Αί προτ,μήσεις τών κα-
ς βχ, έμπόρους. Αί προτ,μήσεις τών κα-
Γεν»; ν_α λαμδα,ετα. υπ' έψιν το ταναλωτών ύπέστησαν σημαντικάς
της «ολ.»>σε»ς τής άτμο-
έττιχειρεϊται κατωτέοω ή τταρου-
σίαισις ωρισμένων ττλευρών τού.
Προηγουμένως, όμως· θεωρώ χρη
μνών καϊ τής άτμοσφαίρας Καΐ|σιμον νά παραθέσω ενα χαρακτη
έν&Μτιον τηΓι κι»8ιΊ«η,, «,·,ΤΛ.-, ΐν*, ρΐστικόν άττίσττασμα άττο -ΤΓ50-
σφατον όμιλίαν τού προέδρου τής
Κο νής Άγοράς κ. Μαλφάττι έ-
Χκοίς βεβαίως τήν φιλοδοξίαν σφκίρας καί
ιτλήρους έ'στ» καΐ συνοτττικής ά- ίν γένει· *!ς
νατομίας τού προβλήματορ τταο' Ι ναδ&'(< τ:οΰ ττ-οκαλούν τοιαύτας ημίν. όπως έμφα.ίζεται σήμερον· ' έπιδράσεις. κα1 01· ·|ταλο·, Παραγω- . , ι , , , , δάλλοντος, γοί κα1 οί εμΠ0ροι δέν έκινήθησαν ■» κα, αυνο-.κης ά- ίν γένει. ?ς τας ττςρ πτ,οσε,ς μ0- α έσως , τό να ανταποκριθοΰν πρός τήν στροφήν τών νέων προ- της διακινουμένης παραγωγής. Ι Τό 1962 ή Ιταλία εξήγαγε 2. ; 500.000 τόννους ·νοΜτών φρούτιον είς τήν Εύρωπαίκήν αγοράν, σήμε ρον δέ ή ποσότης αύτη εμειώθη είς ι 1.000.000 τόννων, ένώ έν τω με- ταζύ ή κατανάλωσις ηυξήθη άπό 8.200 000 είς 8.880.000 τόννων. Οί κυριώτεροι άνταγωνισταί, οί ό- ποίοι δέν άνήκουν είς τήν ΕΟΚ υπήρξαν τό Μαρόκον, τό Ίσραήλ καί ή Ισπανία, μέ άποτέλεσμα νά ' καταστραφοϋν χιλιάδες τόννων ι- ' ταλικών φρούτων, ελλείψει διεξό- ' δου. Ι Τέλος, είς τήν έρευναν άναφέρε ται ότι αντιθέτως πρός ό,τι συνέ- ■ 6η κα'ι συμβαίνει μέ τήν Ιταλίαν , ή Όλλανδία κατώρθωσε νά άπο- | σπάση πάν δυνατόν πλεονέκτημα έκ τής έντάξεώς της είς τήν Κοι¬ νήν Αγοράν, έξασφαλίσασα διά τούς παραγωγούς της έν διπλάοι- ] όν κέρδος, έν συγκρίσει πρός έ- Ι κεϊνο τών Ίταλών παραγωγών. | Οί Όλλανδοί δέν έπανεπαύθΓ.οαν είς τάς δάφνας των κα'ι διηρεύνη- σαν τήν αγοράν κα'ι τάς άπαιτήσεις της, μέ άποτέλεσμ»α νά παρουοιά- ένώιτιον τού αύτοΰ £χει άναληφβή άττό τινος μία συντονι σμένη ττροσττάθεια δ.ά την άντιμε τώπ,σιν καί την ιτρό λήψιν των τταρενεογειών αυτών τής βιομηχα νίκης καί τεχνολογικής έττανα-' στάσειος Βεβαίως, τό πρόδλημα τόσο. ύττό την μορφήν της μολύνσεως καΐ ρυττάνσεως, όσον καΐ ίπτό την Ι,ννο'αν τής άλλοιώσεως καΐ κα- ταστροφής τού — ετιβάλλοντος· δέν είναι νέον. Δέν είναι, μάλιστα ΰπερδολή νά λεχβή ότι τούτο εΐ- Πίραν των κινδύνω^ ποΰ συνε τταγεται ή βιομηχαν κή άνάτττυ- ξις διά τήν μόλυισιν τής άτμο¬ σφαίρας κιαί τώ'ν θαλασσών. δέν είναι μικρότεροι οί κίνδυνοι άλ¬ λοιώσεως τού τοττίου καΐ τοϋ πε- οιδάλλοντος. άττό τήν ττρθ'δλεπο τιμήσεων. "Οσον καλή καΐ άν είναι . σουν διπλάσιον αριθμόν ποικιλιών, Ι ή ποιότης τών πορτοκαλίων τής ' έν συγκρίσει πρός τάς ιταλικάς. I νή ΤΟΥΡΙΠΙΚΑΙ ΔΥΝ.ΙΟϋΤ ιωττιον το^ Ευρωπαικου Κοινοδου μενην Βιόγκωσιν τού τουρκχτικοΰ α-·*- τ ■ - γ- λίηΐ, ή Αιτη,ί,ν ,,γ ,τλαΑ,.-,^ ' . , , ·»«'κ»' ι·<" Λίαν εν&ιαφερουσαι είναι αι ζ> των κίνδυνον αυτών, τταριστατα
Αΐου· η ΰποια με σαφην.ιαν ττυοσ, ρευματος κατά τα ττοοο-εχη ετη Γ
ί ή ! ί^ ί
δ.ορίζα τήνέ'ννο,αν καί τήν ση-!
ί Ι
μσσίαν ταϋ -Βο€λήματος
/τ"· Τ Ι
~^τ
Ι
Και
κόστος.
και
Άνο:φερομ<χι ι-.,,.,-^.ν ..ι-, --,~κ—,—._.,, εί- κατεττείγουσα άνάγκη Εξ άλλου την πεειτττωσΐν μάλιστα αύ- <: - ι ■ ■ ' - · Α ' ' α πεεπει^ να ιτπογοαμιιισση, α-τικής άναττττύξεΜς. ίΞπιτρΐπής. τί(ς ζητησευς· έν άρμονίσ ', προσταυία τού φυσικού καΐ αγτινες ύττεδλήβησαν αρμοδίως, τα έτηδιωκόμϋνα όίελη. Π^ος ττ'<' έν όψει τής .καταρτήσεως τού ττρο το· δέον > ιά άξΐΡ'πΌηθούν α
τών καταστροφήν καΐ γράμματος μακ,οοχρονίου ττροσπτι λης τουριστιχής έλξεως ττόλε.ις
των άλλο,οιτϊΜν άτΓοτελεΐ παοσλ- κής οίκονομΐκής άνοπττύξεως τής (νήσοι. ττολιτ,στικοΐ χώροι κλπ.),
ληλω- και την —ροιπτοσεσιν της χώρας /χ·, κυριώτεροι των δια—ι- δι' ϋψηλής ττοιότητος έγκαταστάσε
συντηρήσεως καΐ έτταυξήσεως τοθ ο·.,ώσεΜν καϊ είσηγήσεων αυτών. ων· νά άνοπττυχθούν νέαι μορφαί
τουοιστικοε ρευματος Διότι ά- εΙνα, α; έξής. έλκυστικών. άλλά δαττανηρών ύ-
- . Λ - , - , . < , , _ ι κ'"'6|ώς τ0 πετιβάλλον αύτό συνι ι) Κατά τό 1 ί»70 ή τουριστικη ττηρεσιών (ίστιοττιλοϊαι. χειμειι- ου άνθρωττου έττ, της ψοντα, αττο τη,ν βιομηχανικήν δρα στά δασ,κόν κίνητΡον -»ρο«->«', κίνη—, άνηλβεν ε!ς ,.400.000 ά- νός το,ρισμός) κ«1 ν,ά κ^β.ερ^ή
... - - η °ξ"7ς ^ σι*μ6"- στ^ιοτΐ1τ° * .«-»·« ττε,ιορ,ζε, „„,. τί, ξένων τβυριστών. ή δέ , νημ.ιώσασα αύξησιν 23·5% τουρ,στ,,κή κοοτα,κία άλλοδαπών
διζει με την χσλτταζουσοι, τεχνολο κατα δραυατικον τρόπον τα ττλε «κσκοττοίησίΓ» τηιι «Α Λ8ήνΓ, ,,η >· - ,Λ<η υ - · α- ι 11 -ι - ε ■ . . » - - ε . , . „, ι ««σκοττοιησκ;» τού »α ωοηγει μα έναντι τού 1969 Κατά το Α 6μη (έπαΐίλεως ή διαμερισμαιος) εις γ.κην κα. βιομηχανικήν προοδον, ονεκ,τηματα της άτται,στου αύξη- κοοχ,ονίως τουλάχιστον είς άνά νον 1971 έοημε,ώβη αίίξη,σ,ς κατά ώοισμένας περιεχάς. των κβιρων μας κα, με την πά- σεως της τταραγωγης αλ,.κών αγοτ- σχισ{ν τβυ. άΦού θά έξηφάν,ίεν 40%. Λαμδανομένης ύπ' οψ.ν τής '- 4) Τό εσωτερικόν τουρ.στ.κόν ραλλ-,λον -ληθυσμ.ακην ,κρηξ.ν , 6ων καί καβ,στα αναγκαίαν τόν ή ^ ττεο,ώρ.ΐε τήν έλκτ.κ,ήν δύ- λίαν χαμηλής συμμίτοχής είς τήν ττλήβος κ.ν^ίτα. είς τήν ττερίοδον α ισις - ^ -ροσδ,δουν όλον«ν «α» αιβτΐϊροτβιον έλεγχον τής τεχνο- λυτεαας διαστάσεις είς τό ττρό λογικής ττροόδου καί τής βιομη- βλημα καί πολυπλοκότητα είς τάς νίκης άναπτύξεως διά νά προστα- λΰσεις τού. τευβή τό ποιοτικόν* στοιχείον τής Δέν είναι μάλιστα τυχαΐον τό, ζΐοης τοϊι άνθρώττου» γεγονός δτι καί οί κίνδυνο. «αί ι ή άφύττνισις τού άνθρώπιου συμ-; ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ττορεύονται χρονολογικώς μέ την! ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ βιομηχα.'ική,ν έττανάστασιν καΐ τε ι Έκεϊνο τό όττοΤον έπιβάλλεται χνολογΐκήν ττρόοδον. μέ πρωτοπο' ττροε σαγ»γ:κιώς νά τον.σδη εΐ- ρουσας τταντοτε τας χώρας ττου ευρίσκονται εκάστοτε διεβνώς έ- ττί κεφαλής τής διομηχανικής ττρο όδοκ. Εί>Ύλωττον άττ^ τής ττλςυ-
ράς αυτής είναι τό γεγονός ότι.
τα ττρώτα σττέρματα τής αμύνης
ότι έπιδάλλεται πλέον είς οί-
ασδήττοτε συναφΈΪς ά-Γτοφάσεΐς δ-
χι μόνον επί βιομηχο.,κών 8>ςμά-
των (6'ομΓχανικαί ζωναι. αδεία,
εγκαταστάσεως κα! λε,τουογίας
ναμιν την οποίον άσκεϊ τούτο, είς Μεσογειακήν τουριστικήν ζήτησιν αίχμής καΐ όξύνει τό ττρόδλημα έ-
τέι' άλλοδαττον τουρίίταν
ΐιέχρι σήμερον (2 - 3%). τής συγ- τταρκείας ύττηρΐισ,ών. Άνάγκη νά
Είς τούς άομαδ,Όι/ς οί όττοΤοι· κ,ρ,τ.ικής ύττεροχής τών φυστκών στραφή, κατά τό δυνατόν, είς άλ-
ώς φαίνεται. μελετοΰν ήδη τό θε- καλλανύν τής Ελλάδος, ε'ναντ. τής λα κϊ,ντ'ρα καΐ είς δοηθητικά κα-
μα. έναττόκειται νά έττιλέξουν -ιά Ίσ-ττανίας καΐ Ιταλίας, τού εΐδι- ταλύματα. Είς τούτο θά συμβάλη
άναγκαΐα κατά ττεϊίτττΜσ,ν έσω- κου έν&»αφίροντος τών μοναδικόν ή έντατιικ,ή διαφώτισ.ς καΐ ή άνα
ιεοικά υέτρα —'άνεΕαρτήτως τής ττολιτιστικών αξιών τής "Ελλάδος τττυζ,ς τών χαμηλόν κόστους οΐκο
άναγκαιας σι»μμετοχής μοπς είς εύ- καΐ τοθ γεγον'ότος. δτ, έ'χει έττέλ γενε.οβΛήις μορφής καταλυμάτων
οιττέοας τΓ^ωτοβουλίας έττ1 διε- θε. ψυιχολογ,κός κορεσμός των διά παροχής εΐδ,κών κιντ,τρων. ΓΙσ
θνοΰί η πε-;.φερειακού ττεδίου είς τουριστών είς τάς δ»όο ανωτέρας ράλληλος ττροσπάεεια δευν νά κο
τόν έν λόγω τομέα— δ,ά τή/ν δια χώρας ευρισκόμεθα έ.ώττιο; ττρα "ταδληδή διά τή^ διειρυνσιν των
φι/λαξιν τού ιτεριδάλλοντός μας γματιικής καί δια^χοος στρο-?ής χρονικών όρίων .5ιά μετε6ολών είς
ποΰ άπ-οτελεΐ μίαν ττολύτιμον κλη τού ρευματος. την όποιαν ένισχύ- το σύστηιμα άδειών εργαζομένων
οονομιαν δι ημάς κα, ποϋ όφεί- εί ή σταθερότης καί ή ήρεμία τής κα'ι σχολικών δ,ακοττών.
λομεν νά τί, τταραδώ<τωμεν όσον Έλλην,κης κσινων<ικής ζωής κ.λττ.)■ άλλά καί επί γενικωτέ- το δυ-'βτόν άλώβητον είς τούς έ- τό σι/γκρ.τικάν χαμηλότερον τοϋ ά.θρώπου κατά τής μολι'ι σε- ρων οικονομικόν άποφάσεων (οί-'ττιγενομένοιις. Μέ 6μίλίαν τοΰ άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως %. Μακα ρέζου ΗΡΧΙΣΕΝ Η Β' ΦΑΣΪΓΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΔΙΑ ΠΡΟΒΟΑΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Τό νέον σύνθημα: «Έχε έμπι·ατοσύνγ/ ΐίς τα έλληνικά χέρ ια — "Εχε έμπιστοσύνη εις τον εαυτόν σου» ιατή. συμφώνως ττρός τα ρη/γ ><Κηρυσσω την εναρ·.ν τής δΐυ μενον τής Ίσττοΐνίας· οΐτου έ»σηι·Εΐ καϊ 5) Άττό ττλευράς έΐτ,Ε.ιώ-εως κό- ττροσελκώσεως τουριστών θά άφ' στος ύττηρεσιών καΐ γενκώς δια- θή· είς πρώτην φάσιν, ελευθέρα ή μονής των τοι»ριστώι«·. εξέλιξις καί ττροο—άθειαι συγκεν 2) Επί τή βάσει των σημερ.νών τρώσεως κοοΐ έπιλογής 8ά χτοοοθν ένδείξεων. μέσος έτήσιος ρυθμός δαβμ,αίως. Τελΐκός σκοπός δέθΛ αυξήσεως κατά 20% είναι έφικτός νά εΐνοΐι ή ττροσ'έλκυσις τοι»ρ.στών ί»γων είς όλικά μεγέθη 3.50Ο.ΟΟΟ τής μέσης καί ΰψηλής είσοδηματι τουριστών διά τό 1075^ μέ άντι- κης τάξεως. Μέοος τής χαμηλής στοιχον ε'ίσττραξ,'ν συναλλάγμα- τοιαύτης θά όδηγήται ττρός ώρι- τος 500 έκατομμ. δολλ.)· 8.700. ομένους χώρους έλάσσονος σημα 000 διά τό 1980 (1.200 έκατ. οίας δι" είδικών «ιινήτρων (χ3!μη όο-λλ ) κα', 21.600.000 διά το λα. τιμαί) καί τταραλλήλων μέ- 1985 (3 δ·σεκ. δολλ.). Ή διετ-ί- τ:κν όϊ ρη.σις τοΰ ρυθμοΰ αυτού είναι δυ- Πορουσίςί τού Άντιδασιλίως βτρατηγοϋ χ. ΖωϊτσΛη. τού άντι- Ίΐροέδρου τής κυδίονήσεως κ ζτ ΠαττακοΟ· μελών τής κυβερνήσε¬ ως ύπηρεσ,ακών τταραγόντων· των των Τραπεξών ώς καί έκττροσώπκ,. των παραγωγέων τάξεων, ό άντιττρόεδρος τής κυ¬ βερνήσεως κ. Ν Μακαϊέζος έκή- Ρΐ*ξε κατά την διάρκειαν ττανηγυ μ «ής συγ-κεντρώσεως είς τό ξ&- Ό»ο.χειθν «Χίλτον» την έ'ναοξι>
2ας φάσεως ττροβολής τών
ττρο,όντων μέ σύνθημα
8 Εχετε εμπιστοσύνην είς τα έλ
χέρια — έχε έμπ,στοσύ-
συνην είς τόν εαυτόν σου»
Είς την αρχήν τής όμιλίας τοι.·
ό κ. Μακαρέζος άνεφέοΒη είς την
πρώτην φάσιν τής τρροστταβείας
προβολής έλληνίκών ττροιόντων ή
όποία ήχισε τόν Μάϊον τού 1!)70·
με οττόχον· ώς είπεν «νά ·προ.6η-
ί κοίνον μέ τό σύνθημα
πρίν άγοράσης'. ή ό-
τοία έπερατώδη ήδη πρό μηνών.
^ΐεθ ηύ.χαρίστησΐ., ολους οσοι
0Ί..έ6αλαν είς την επιτυχίαν τής
την ΈτΓΐτροττήν
"ροβολής την "Ενωσιν Διαφημι-
'Επ,χειρήσεων
τι.ρας
«Ή έλληνική τταρεγοογή. είπεν
Εΐ'-αται υττερηφά· ϋς ττλέον νά πά
^οιτσιάσ·) είς τή; γεϋ-ϊγίχν. τήν
όιοτεχνίαν χαί την δΐ€μηχανίαν. γο; < Την στιγμήν αι^τή^ εύρίσ-<.·>· κλήρον 15ετί«ν.
»ς της ϋκπ-τρατειας Ο}το συνεχής αύξησις, παρά την
ϊ έλλώ ό
Α^ΧΙΖΕ! Η Β' ΦΑΣΙΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ Ί^ΟΒΟΛΗΝ
ΕΛΛΗΝ"ΚΓ.Ν Γ?Ο Ι ΟΝΤΩΝ
χής ξης ρ
α:&3ολής τϊγ. έλληνικώ; προ όν- δΐίύρυνσιν τής 6άσκ»; επί
την Ύττηρεσίτχν Προβολης Έλλη-
"ικών Προιέντων. τοΰς κ κ ΰ·
τουίγους καϊ γενικοϋς γραμμα¬
ίς καί τόν έλληνικό. λαόν. έ*ή
Ρυξε την έναρξιν τής δευτέρας
43σεως ή οποία ξελίσσεται ττρός ____, .-,_____,-, ._ ...,____
την πλήρη ένημ£:ω5ιν τού "^ληΐκαι ώαισμένοι ε'δικώτερει κλάδοι
νος καταναλωτο; έττΐ τής παραγω <αί π·3θ,όντα ώς λ. χ ή κτηνο- γής τεΰ τό—ου τού. 1 τροφία. κατέληξε δέ ώς εξής: ■: <συγχρονισμόν· ποο:δ;ι>μένας τε
χνολογΐι<άς .ον κόστος καί συνεπώς διεβνούς άττοτελεσμα. Απόδειξιν είπεν· τής άνό'Βθυ τής ττοιοτικής οΐάϊμης των ελληνικήν ττροιόν- τκν όττοτελεΐ ή εύ'-οικωτάτη ΰττο- £οχή το6τ«-^ είς την διεθ.ή ά- γορά ». Περαιτέρω· άφ-0 ύττεγράμμισίν τήν σημασίαν τής έσωτερικής ά¬ γοράς. ή όττοία ώς είπεν «είναι η άγορά βάσιχς δα .κιαθΐ έττιχει ρήσιν, ετόνισεν δτι ή στροφή τής Γτίθτ ιμήσεοος τοΰ έλλην ικοΰ κα- ταναλωτικοσ κοινοΰ πρός τα έγ· προιόντα «σημαίνει ένερ- /οτέοαν συμμετοχήν είς τήν άνα- π:οσπόι6ειαν», ·'| όττοία τών ττλε.ισίων τού στε¬ νώς έννοουμέινιου κυδερνητικο} ερ- /ου καί είναι «εργΐ:ν ζωής όλο κλήρου τοΰ έλλην,κο£ Λαοϋ· εΐνα. ϊργον έ3^ικόν» Εν συνε,χεία. άφού ά ίφεοειι δ¬ τ, ή έκστρατεία ΐϋά την ττροβολήν τής έβνιχής τταραγκγής «βασίζε- :αι αποκλειστικώς επί άληθών ατοιχείων τα όποΐα ττροσιτα&εΐ νά φέρη είς γνώσιν εκάστου "Ελλη¬ νος», διηικοίνισει· ότι εκρίθη σκό ιτ,μον είς τα ττλαίσια τής γενικω τέοας προβολής νά ττεριληφθοΰν μα, είς την ευχάριστον βϊσ.ν νά 3) "Η είσρο·ί|, άλλοδαττ;ΰ -λή- έ"'.οιπιστί:σκ "ότι τό τεχνολογικόν &Ους· είς μέγα .μέγεθος. παρουσ ά ε-ίττεδ5ν καΐ ή ττρόοδος τής έλ ζει άπευκταΐα δυσμυενή άττοτελέ- λτν Μ'Πζ ΥΜύ?-('<·α<; διοτεχνίας κα'ι σματα· συνισταμένα· κυοίως είς ό.ομηχανίας ημπορεί νά ίκανοπο:ή την έκ τής μιμήσεος άλλοίωϋτιν ση καΐ τοΰς πλέον άπαιτητ!χο·ΰς των ψυχο~ν·Γυιματικών χαοακτήρων ^ κατα·α>ωτάς Τα ευρύτερον κατα των κατοίκων κο-ί τού έν γένει
ναλΜ-ιικόν κοινόν· στρεφομένη, ό τρόττου τής κοινωνικής καί πολιτι ^'-Υ^ Ει.^ικν,ς
ηστιχώς ττίΐς τα έλληνκά -ροι- στικής ζωής των. Ή κινοττοίησις Γ, ηεζ=πο:·λον τ
Ρισκηού^η τό σύνθημα: 1ων δυνάμεων άντιστάσεων. ττοός Ρ
Ο άντ'π-ίτδρος τή- κιόε-ν'·-
ν.·ς κ. Ν.
. έναρξ ν
ς ίκστρατευς 5* ά την ποοδο-
/ ίΖ; έλλην.κων τποΐόνΊαν· εις
«Χίλτον».
τής έ.<δηλώσε- το3 ύ- κ ιος ττε^ λς μι?άνει όμιλίο 'Εί^ικιης Οίκονομίας ταροΐίσίασιν τής ποοίαλή; υπο το3 γε- «'ΈχετΕ έμπστοσύνη είς τα έλ- συγκράτησιν είς όΐνεκτά έτίίττεδα νικε:ΐ Υ^μματέ»-, το3 Ϊ3ί3υ υ >ην;κά χέιια — ^χε έμττιστοσ.Ί.η_____________________________ίτοι^γεί'θυ/ χ Λΐ. Παλλαντίου κ-αΐ
εις
εαυτο. σοι«>.
Προηγουμένως είχο^ όμιλήσει «φερθή είς τό καταστρωθέν ππό
δι' ολίγων ό ύπουογός "Εθνΐικίΐς γραμμα π^εβολής των ί.λληνικ"ον
Οίκονομίας κ Πεζόπουλος καί ό
κατά τήν δευτέρου φά
ή
γραμματεύς τού αυτού ϋ- σιν ποΰ συνίσταται είς
τΐουργείου κ. Παλλάντιος.
Ο κ Γ.ς^όττευλος άφςθ ηόχαοί
α-τησε τούς τταιευρείέντας έτό«ν ι
σεν δτ. «ή άνοογκαία ύπο5ομή διά
Γήν ττροσττόιβε αν α^τήν- ή όποία
ηρχ,οε μ; την συγκέντρωσιν τής
14ης Μαίθα 1770 είς την Τρά¬
τελος- ό;α λίαν τού ά^τιπρς£5.~ου
ΔΗΜΟΣΙΟιΓΡΑΦΟΙ ΤΗΝ ΗΠΑ
ΕΠΙΣ1ΚΕΠΤΟΝΤΑΙ !
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΡθΥΚΟΥΙΝίΑιΚΗ
δημοσιόττ>τα των παραγωγικών
«=1 νατοτήτων τής χάρας «Γι» ΒΙΟΜΗ4ΑΝΊ ΚΑΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
φορά· εΐττε· βά ά οίξουν οί
πεζαν τής Ελλάδος, &ττου άνέ-
πτυξε τό 6έμα ό κ Μακαρέζος—
ε'γινε &■ ότι ή δημιουογία συνε δή
αεως εις τον ελληνικόν Λαόν μέ
τα σύνθτμα «Σκέφου ττρίν άφορό
σης Σκέψθυ -έλληνικά»· αν δέ1·
εχη σϋντελεσδή πληρως. εχει ττάν
τως 'έττηρεάσει σοβαρώς τόν "Ελ-
ληνα καταναλωτήν· βοηθούσης καί
ν<τής όσημέοαι βελτιουμένιης πό.ό τητος τών έλλην.κών ττροιόντων». ΐτόλες των έργοσταίΠΜν καΐ των Οί ο'ικονομκοΐ συντ&κτοι ομέρ κς< ^πιστημΐνικών Ίδρυμάτων είς τό νίκων έφημίρίβωνκ και είδησιογ·-7 .<οινόν. μέ ολα τα μέσα δημοσία φικών — ρακτορείων οί όττοίοι εύρί τητος καΐ κυρί«ς τόν κ.νηματο- σκονται εί ςτήν Έλλάδα προσκεκλη ά ή Ή /ράφον καί τήι. τηλεόρασιν ΐτ^οσττάϊεια βά έπεκταθή Ή μένοι τής ΕΤΒΑ ήρχισαν έττισκέ τό ψεις είς βιομηχα.ΐιχά συγκροτήμα κέντρον πρός την επαρχίαν μέ την τα μεγάλας τουριστ'ικάς έγκατα έημιονργίαν κινητών έκ6ίο·ει>ν κ
λττ.ι έν σι,ι τονισμω ττρός την Κεν
τ^ικήν "Επιτροπήν ή όττοία έπι-
σης· απεφάσισε την —ροδολήν εί
δ κων προ,όντων τού ήρχισεν η-
^η μέ τό χοίρειον κρέας.
Επηκολούθησε τηιλεοτττική πα-
3θυσίασ,ς τού προγράμματος ττρο
Ό κ. Παλλάντιος. έξ αλου. ά-16ολής τής δευτέρας φάσεως.
στάσεις ώς καΐ είς τάς ύττό κατα
σκευήν διομηχανιιχάς περιοχάς τή-
χώρας. 'Επίσης 8·ά εχουν ένημε
ρ«τιικά ςέπαφάς μ έ έχττροσώττους
τής Κυιδερνήσειως ·το0 Τραττϊζ,
κου καί έπιχειρηματικοϋ κόσμου
τής χώρας επί των έν γένει έξε
λ,'ξεων τής ΊΕλληνΐ,ικής Οικονομ!
Έξαιρετικως αισιόδο&οι ηροβλε
ψεις και ψιλοδοξοι οτοχοι 6ια την
τουριοτικην μας «ΰιομηχανίαν» κα¬
τα τα προσέχη ετη, διετυπώθησαν
προσφατως απο υπευουνα χείλη —
ιον αναπληρωτήν υπουργόν της
Έθνικής Οικονομιας κ. Σταυρο-
πουλον— επ' εύκαιριφ τοϋ ουνελ-
ϋόντος εις τάς Αθήνας συνεδρι-
ου τής Διεθνοϋς Ενώσεως Ιενο-
δόχων. Στόχος, όπως ειπε, «νά α-
πο6ή η Ελλάς μέγα τουριστικόν
κεντρον τοϋ κόσμου», αναλυομε-
νος ειδικώτερον είς τήν προδλε-
£ιν - επιδίωξιν, όπως κατα το
τέλος τής παρούσης δεκαετιας, ο
μέν άριθμος των ζενων τουριστών
- επισκεπτών τής Ελλάδος εζισω-
θή μέ τόν πληθυσμόν της, το δέ
εκ τού τουριομοϋ ουνάλλαγμα νά
φθάση το 1 δισεκατομμύριον δολ-
λαριων. Και ο μέν ατοχος ώς
πρός τον αριθμόν τών τουριστών
(τήν αυτήν ακριβώς πρόΰλεψιν διε
ιυι.ΐ^σαμε και ι_.Λλογε; ατιο .ών
οτπλών αύΐών, μέ βάοιν τόν
μέσον όρον παραμονής τού τρέχον
.^· ι^τους, ΠΓυι ιων έ ημί,ρων,
ισοδυνάμει με την προσθηκην 1.
000.000 περίπου άτόμων δΓ ολό¬
κληρον τό έτος, ο δέ συναφης
πρός την συναλλαγματικην πρόσο¬
δον, προσεγγίίει τό διπλάσιον τοϋ
ουνολικού συναλλάγματος απο έ-
Εαγωγάς εμπορευματων εν γένει.
Στοιχεϊα επι τών οποίων θεμε-
λιοϋνται αι προβλέψεις αυταί, εί¬
ναι προφανώς τα μέχρι τούδε έ-
πιτευγματα (2.200.000 τουρίσται
και 3υΟ εκατ. δολλαρια κατ' έκ-
τιμηοιν εντος τοϋ λήγοντος ετους)
αι προΰλεψεις περαιτέρω ανοδου
τοϋ διεθνοϋς τουριστικοϋ ρευμα¬
τος κατά τα προσέχη ετη, και ή
προβλεπομενη αϋΕησις, ποσοτικη
και ποιοτική, τοϋ δυναμικού ύποδο
χής και εξυπηρετήσεως τουριστών.
Αι προ6λεψεις αυται επιβεβαιω-
νουν κατα τρόπον εμφατικον (βλ.
και ·Βήμα» 19ης Σεπτεμβρίου ε.
ε. εις «Προβληματα τουριστικης
αναπτύΕεως») ότι ό τουρισμός α-
ποκτα, και μάλιστα με έπιταχυνό-
μενον ρυθμόν, ευρυτέρας διαστα-
σεις και συμμετοχήν έντός τής έλ
ληνικής οικονομιας, λαμθανομένου
ύπ' όψιν ότι θά πρέπει να θεωρη¬
θή άπιθανος ή με τούς αύτούς ρυ-
θμούς προώθησις καί ανάπτυξις
κσί τών λοιπών τομεων. Άρκεί
νά σημειωθή ότι ή άποδοχή τών
αυτών ρυθμών αυξήσεως καΐ διά
τα λοιπά κονδύλια είσροής συναλ-
λάγματο» έντός τής δεκαετίας —
δηλαδη ό πενταπλασιασμος των
έν σχέσει πρός τό επίπεδον τού
1970— τούς μέν αδήλους πόρουα
έν τω συνόλω κατά το 1980 είς
τό επίπεδον τών 5 δισεκατομμυρί-
ων δολλαρίων, τάς δέ είσπράξεις
εξ έξαγωγών, ανω τών 3 δισεκα-
τομμυρίων δολλαρίων.
Ανεξαρτήτως των προδλημά-
των τα όποϊα δημιουργεϊ διά τήν
ελληνικήν οίκονομίαν ή αϋξουσα
έξάρτησις αυτής άπό τόν τουρι-
σμόν, χαρακτηριΖόμενον κατά σει¬
ράν ίδιομορφιών (έποχικότης άπα-
οχολήσεως, εύαισθησία έναντι τής
ουγκυρίας, Επίδρασις επί τοϋ φυσι-
κοϋ περιβάλλοντος κ.λ.π.) ή εξέ¬
λιξις αυτή θέτει, άναμφιβόλως καί
ευρύτερον πρόβλημα προσανατολι-
ομοϋ καί διαρθρώσεως τής έλληνι
κης οίκονομίας. Πράγματι, μέ δεδο
μένην τήν αδυναμίαν παρακολουθή
σεως τών ρυθμών άνόδου τοϋ του-
ρισμοϋ υπό τών λοιπών τομέων
δραστηριότητος καί ειδικώς υπό
τοϋ πρωτογενοϋς καί δευτερογε-
νοϋς τομέως τής οίκονομίας, κα¬
τά τήν ύπ' όψιν δεκαετίαν, καθί-
οταται οαφές ότι πραγματοποιου-
μένων τών στόχων αυτών, τό με·
ρίδιον τοϋ τουριομοϋ, άπό απόψε¬
ως πληθυσμοϋ κ.λ.π., θά είναι συγ
κριτικώς πρός τούς λοιπούς το-
μεΤς, ιδιαιτέρως υψηλόν κα'ι ή έ¬
ξάρτησις τής οίκονομίας έξ αύτοϋ
άν οχι κυριαρχική, πάντως ιδιαι¬
τέρως βαρύνουσα.
Τίθεται, έπομένως, τό έρώτη-
μα: ΠροσανατολιΖόμεθα πρός μί¬
αν οίκονομίαν, όπου θά κυριαρχή
ό τομεύς τών ύπηρεσιών έν γένει
καί ιδιαιτέρως τών ύπηρεσιών πρός
τούς ζένους;
Ή μελέτη τών αντικειμενικήν
δεδομένων καί τών δεικτών, επι¬
βεβαιοί νει, κατ' αρχήν, τήν προο-
πτικήν αυτήν.
Πράγματι, ό πρωτογενής τομεύς
τής οίκονομίας κινεϊται βρα-
δπως κα'ι μάλλον προβικόζει
-ήν περαιτέρω μείωσιν τής
οημασίας τού — κυριαρχικής πρό
ολίγων δεκαετηρίδων— μείωσιν βε |
βαίωο, ή όποία, υπό ωρισμένας
προϋποθέσεις αποτελεί τυπικόν συν
δρόμον τής άναητύξεως. ]
"Οπως άνεφ-έ^θη προο'φάτως ύ- Ι
πό τοϋ άρμ,οδίουι ΰπουιργοϋ είς την |
συνέλευσιν τού ΦΑΟ, ή μέση έτη
σία αύξησις τοΰ γεωργικοϋ εΐσαδή
ματος κατά την παιρελθοΰσαν δεκα
ετίαν, ύπολογίζετα^ είς 4% έν συγ-
κρίσει πρός τό 6% τή ς αυξήσεως
τοΰ σννόλου τής έγχωρίου παρα-
γωγης, ή δέ αΰξησις τής παραγωγι
κότητος είς τήν γεο>ργίαν ανήλθεν
ίίς 5,5% ώς σιηιστα,μένη της κατά
τό προαναφερθέν ποσοστόν αΰξήσε
ως τής γεωογικής παοαγωγής καί
τής κατά 1,5% ετησίως έξάδου τοΰ
ένε,ργοΰ γιεωργικοϋ πληιθυοίμοϋ, κα
τα τό πλείστον άποριθοφτιθείσης ά¬
πό την έξωτερΐίίήν μετανάστευσιν.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή μεύωσις
αυτή τοϋ ένιεργοϋ γεωργικοϋ πλη-
θτισμοΰ, τό ποσοστόν τοΰ όποίου ε¬
πί τοϋ συνολικοϋ πληθυσμοΰ τής χώ
ρας, κατά τα προαναφερθέντα στοι
χεΐα, άπύ 56% είς τή,ν αρχήν τής
ΙΟετίας πβοιωρίσθηε'ις 44% κατά
τό τέλος της επραγματοποιήθη, μάλ
λον κατά. τρόπον απ-ρογραιμιμά,τι-
στσν καί πάντως κυρίως είτε πρός
τό εξωτερικόν, είτε πρός τόν τομέα
τών ΰπηρεσιών.
Ή είς μικρόν μάλλον δασμόν
βελτίωσις τής παραγωγικότητος είς
τόν το,μέα τής γεωργίας, ύπογραιμ-
μίζει τόν μικρόν βαθμόν επιτυχίας
τής πολιτικής άναδιαρθρώσεως των
καλλιεργειών, παρά τύ γεγονός ό¬
τι αί άρδευόμεναι έκτασεις έντός
τής όεκαετνας ηυξήθησαν κατά 70
τοίς εκατόν.
Αί προοπτικαί διά τήν παρούσαν
δεκαετίαν ιίς ίί,τι άφορ4 τήν πε¬
ραιτέρω άνάοττυξιν τοΰ γεωργικοϋ
τομέως τοποθετοΰν τούς ρυ&μούς
της είς χοψιηιλώτερα έπίπΓδα έν σχέ
σει πρός τήν λήξαοαν τοΐιαΐτην,
πιθανώς περί τό 3% άπό απόψεως
έτησίας αυξήσεως τοϋ άκαθα,ρίστου
γεωργικοϋ προϊύντος. ΌπαΜΐδήποτε
πάντους, έν όψει τών άναιμενομέ-
νο>ν ύψηλοτέοοιν ρυθμών άνόδου
των άλλων τομέων, δευτερογενοϋς
τρι,τογενοίΛς, ή συ.μιμετοχή τής
θ είς τόν σχηματισμόν τοϋ
είσοόηματος, τήν άπασχόλησιν, τάς
εξωτερικάς συναλλαγάς, κ.λ.π., ά-
ναμένεται δτι κατά τό τέλος τής
δεκαετίας θά έχη περιορισθή αίσιθη
τώς περαιτέρω ή συμβολή τής γε¬
ωργίας είς τήν συνολικήν οικονομι¬
κήν δραστηριότηιτα. Έκβϊνο τό ο¬
ποίον υπό τώς συνθήκας αύτάς
προέχει είναι ή πλήρης άποσαιφή-
νισις τών στόχο>ν τής γεωργικής
άναπτύξειος, έντεταγμένων μΛλιστα
είς τάς προοπτικάς ένσωματώσεως
τής έλληνικής γεωργίας, μέ τήν
προσδακίαν ότι 0ά διαμορφιθ'θοΰν
πρόσφοροι πρός τουτο συνθήκαι,
έντός τής γειοργίας τής Εύρίοπαϊ-
κής Οίκονομικής Κοινότητος. Δέν
έΛίσης, νά παροράται δτι ή
ανάπτυξις τής γεωργίας καί τής
γεωργικής παρουγιογής άποτβλεΐ,
πλήν τών άλλον καί μίαν ίδιότυπον
ϋποδοχήν διά τήν ανάπτυξιν τοΰ
Τουοισμοΰ αν ληφ&ή ύπ' όψιν ότι
σηιμαντικόν κίνηττοον προσελεύσε¬
ως των ξένων τουιριστών, ή πά·ν-
τιος προϋπόθεσιν διά τήν ίκανοποίη
σιν τών άναγκών έλ'ός τόσον με-
γάλου άριθιμοΰ δσος όπ·λτ|θυισ!μός
τής "Ελλάδος, άΊποτιελοΰν τα έκλε-
κτά γειοργικά προιόντα τής χώ¬
ρας.
Άπό τής πλευράς τής μεταποιη-
τικής &ρ«στηριότητος, έπίσης, ή
πρόθιδος έν άντιπαραβολ.ή πρός τάς
προαναφερθείσας πρθ!6λέψεις, στό-
χους διά τΛν τουρΐσμόν, ύστερεϊ.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»
Ιΐαρ' ότι οί σχετικοί δΐϊκται παρα¬
γωγής είναι σχετικώς ίιψηλοί —
χ,αμηΛΟτεροι πάντως τών 6εικτών
τών άναψεραμένων είς τόν τουρι-
ομόν— θά πρένΐει νά ση.μειωθή δτι
τό βασικύν έν προκεψοένω δέν εί¬
ναι ή αύξησις τής παραγωγής αυ¬
τή καθ" εαυτήν, άλλά κυρίως ό
6αΘ.μός πραγματοποιήσεως τών ά-
ναγκαιων διαρθρωτικών άλΛαγών
είς τήν όλην δομήν τής βιαμηχανίτ
ας.
Καί θά πρόπει ίσως κάποιαν άχι
γιμήν νά έπανεξετάσυ)·μεν την &ιο-
μηχανικήν μας πολιτικήν καιί τάς
επιδιώξεις μας είς τόν τομέα αυ¬
τόν. Ημπορεί νά ύποσττι,ριχθή έν
προκεψ.ένω δτι ή διοιμηχιινική μας
πολιτική 6έν είναι πλήρως άιποσα-
φηνιαμένη καί περικλεκει άντιφααι-
κάς έπιδιώξες. Τό 6ασκόν στοιχεί¬
ον άπό τό οποίον θά πρέπει νά έκ-
κινήστ) ή κατά/στρωσις τής 6ιομηχα
■νίκης παλιτικής καί στρατηγικής,
είναι ότι ή έλληνική οομηχανία πρό
καί μάλιστα συντόμως, νά
Γλϊη, έντός τής Κοινής "Αγοράς.
Ή πρώτη έπιτατγή ή όποία άπορ
ρέει άιπύ τύ δεδομένον αϋτό, είναι
δτι οφείλομεν νά προωθήσωμεν μί¬
αν άνταγωνιστικήν βιομηχανίαν έ¬
ξε ιόικευιμένηιν, όηλαδή παράγουσαν
α προιόντα διά τα όποϊα
σννηγαροϋν τα συγκριτικά. πλεονε-
κτήματα τα όποία διαιθέταμιεν. Καττι'
θυσίαν, εν τούτοις, ημείς προωβοΰ-
μεν διλους τούς βιομηχανικους κλά-
&ους, γεγονός τό οποίον ούσιαστι-
κώς σηιμαίνει ή πάντως προσώιά-
ξει πρός οίκονομίαν αύταρκείας.
θά πρέπει μάλλον νά συνειοητο-
ποιήσοιμεν δτι ή «ίσοδός μας είς
την Κοινήν Αγοράν 6ά εύνοήση
ιήν βιθιμηχανίαν μας μόνον υπό τήν
προϋπόθεσιν δτι, βά συγκεντρώση
την δρασετηριότητά της είς ωρι¬
σμένους προσφόνους το,μεϊς. Είναι
μάλιστα, άιπό τής πλευράς αυτής
άξιοσηιμείωτον δτι, καί υπό τάς
σημερινάς συνθήκας τής συνδέσε¬
ως, ή αύξησις τών βιομηχανικήν
μας έξαγωγών βασίζεται σχεδόν
αποκλειστικώς είς εντελώς ιπεριωρι-
σμένον αριθμόν προϊόντων (άλου*
μίνιον, νικέλιον κ.λ.π.).
Μόνον υπό την προϋπόθεσιν όρ-
θών όβταντήσεων καί προγράιμμοι-
τος είς τούς δύο βαισικους τοιμιεΐς
παραγωγής άγαιθών, πρωτογενή
«αί δευτερογενή, είναι δννατη ή
σύμμετρος ανάπτυξις τής οϊκονο-
μίας ιμας καί ή αποφύγη τής με-
τατροπής της είς οίκονομίαν ύπη-
Ή ϋττοχρέωσις διά πρόσιμον
*
ανακριβοθς δηλώσεως δ£ν μάχεται
Η ΰττοχρέ.ωο·ις καττχδολής προ
στίμου ΪγτΓΟ το} ττοίλητοΰ ακινή¬
του, είς περάτττωσιν. άνακριβοθς
δηλωσεως. ττεοΐ τής άξίας τού. |
αττοϊβέννυται διά τού θανάτοι»
τού υπαίτιοι/· μή έκτελουμένη κα-
τά των κληοονόμω* τού. Έψετεϊ·
όν "Αθηνών διά τής ύπ' αριθμόν
4915)70 άπορρι—τικής άττοφάσε-
ως αύτοι)
Η νεωτέρα αίίτη απόφασις τού
Τφ τείθυ Αθηνών, εξεδόθη επί
εψέσεως τοΰ Ελληνΐικοό Δημοσί¬
ου κατ' αποφάσεως τοΰ Φαοολογι
Π·ρ«το>δικείου τής πρτοτευΌύ-
ί.-,ς ή όττοία. ώς ΰττεστηρίχθη διά
ΐη- έίέσεως· «.εσφαλμένως άττε-
ψςΊ θη (. ) δτι τό ώς άνοο ττρό-
ίτιμον οπτοτελΕΪ ποινήν άττοσβεν
ι/ι μένην διά τοθ θανάτου τού 6-
ΐταιτίου καί μή δυναμένην νιά έ-
ττι6λη8ή είς τους ιΐληρονόμους
τού». 'Ενώ· ώς ίσχιτοίσ'Βη το Έλ
ληνικιΐν Δημόσιον· «Εδει νά γίνη
όεκττόν. ότι αποτελεί άττοζημίω-
· ήτις. επιβληθείσα η διοπτιστω
θείσα δύναται νά άξιωθή και κατα
τών κλπρΐνόμΐον τού ύτταιτΪΓυ»
Είς τό σκετττιιιΚ'όν τής άττορρι-
τττικής αποφάσεως το"; "Εφετεί-
ου άνσφέρεται δτι κατά την όρθο
όπτοψιν αί ΰττό των φορο-
λογ'κΐι; νόμων άττειλούμεναι καΐ
έπιδςίλλόμεναι κυρώσεις υπό τ«ν
ίγ:κών άρχών καί τόον φο-
ρολογικών δικαστηρίων είς δάοος
των δολίω^ ή άμελών φορολογου-
5ιακρινονται ι
α) Είς εΐδικάς ττροσαυΐήσεις
ή π:έσ&ετα. συνιστάμενα είς πο-
σοετά. προστιθέμε.α είς τόν όφεΐ
/άμενον πρόΒετον φόρον καί έχον
τα χθ33ακτή?α άποζημιώσεωις τού
Δημοσίου Ειά τήν ζημίαν ττοΰ ΰπέ
στη έκ τής —τάξεως η τταραλεί-
ψενς τού ϋττοχρέου (διοτφυγήν φό
ρου) . Επ' αϋτκν έφαρμόζονται
εοί κανόνες. οί ρμθμίζοντες τάς
ε*; άδικήματος άπορρεούσας άστι
κάς άπίζημιώσε'ις
β) Είς χρηματιχας ττοινάς ή
π.ρέστιμα· δηλαδη δΐοικητικάς ·τοι
>·άς άπειλουμένας μέ τόν σκοτΓΟ·
Γθα έξοτναγκασμοθ ττρός συμμόρ
φκτιν τ£ν ύττοχοέων χάριν τού
δημοσίου συμφέροντος. ΑΊ ποινα1
αυταί· ένεχουσαι αποδοκιμασίαν
τού τταραβάτου διά τήν έξ ϊπγο(ι-
τιότητός τού άπόκιρυψιν τής φορο
λογητέας ϋλης είναι αυστηρώς
π:οσκ>7τικοΰ χαρακτήρος.
Δ,ιά τουτο —συνεχί'ζει ή άττό-
φασις— διά τοό θανατον τοθ 0-
Γταιτίου άττοσδέννυται τό άξιόπο1
νόν Τυχόν δέ καταγινωσθεΐσα —οί
νή ή πρόστιμον δέν έκτελεΐται κα¬
τά των κληρονόμων τού· κατ' ά-
ν«λογον εφαρμογήν των διατάξε-
ων τών άρθρων 58 τού Π Κ καΐ
310, 370 τού ΚιΠΔ.
Τοιούτον χαρακτή·ρα —άναφέ-
ρξται ττεραιτέιω— δηλαδη «διοι¬
κητικώς ττοινής» έ'χει καΐ τ0 ύττό
τού άρθ:ου 9 παρ 1 τού νόμου
1587)50 «π&ΐ)Ί φοιρολογίας μετα¬
βιβάσεως άκινήτιον» (ώς ετροπο¬
ποιήθη διά τού αρβροκ 1 1 τταρ.
2 τ=: Ν Δ 4242)62) έττιβαλλό-
μενον είς τόν ττωλητήν τού ακινή¬
του πρόστιμον έν περιπτώσει ά-
νακριβοΰς δηλώσεως τής άξίας
τού μετα6ι.6ασ6έι.τος. Το δέ αρ-
6οον 8 τού νόμου 6098)44. διά
τοΰ όττοίοιι χαρακτηρίζονται ώς
«άποζημίωσις ίιττει τού Δημοσί
οί.» αί ύττό των φορολογικόν έν
γένει νόμων κσδορι.ζόμεναι χρημα
τικαί ποιναί ή τα ττρόστιμα δέ,"
δύναται νά τύχη έφαρμογής· διό
τι άφοοά ειίς χρηματικάς ττοινάς
κα'ι ττ30στιμα ττοϋ ττροεδλέττονιτο
υπό τών διατάξεων ιτοΰ ϊσχυσαν
μέχρ'ΐ τής δημοσιεύσειος τού νό¬
μου τούτου.
Ως «διοικητικόν ττο.νήν» εΐχε
χαρακτηοίσει τό περ'ι ου ιτοόκει-
ται ττρόστιμον καί ή τταλαιοτερα
άττάφασις τςθ 'Εψετείου Αθηνών
5;ά νά καταλήξη δμως είς διάφο
όν τελικώς λύσιν Διά τής διοικη
τικής αυτής ιτονής —άνιφέοετο
εις τό σκεπτικόν τής άττοφάσεΐΛζ
έκεί'.ης— έττ.ΐ ώχεται κυρίως νά
έξαναγχασθ&ϋν οί σιμ6αλλόμ*.νοι
ν~ συμμο;$ώνωντσ,ι είς τα διά
το3 νόμου έΐτιβαλλομένας ΰττοχρε-
ίσε'.ς καί να άτΓοφεύγεται ττρόσ-
δετος άττοΐσχόλησις των φορολο-
γιχών άοχκι ττρός διακρίβωσιν
ίής άγοραίας άξίας τοΰ μεταδι-
δαζομένου ακινήτου. Έττιδιώκε-
δμως ττκραλλήλως καΐ ή άττοκα-
τάστασης τής ττροσγενομένης είς
τό Δημόσιον ζημίας λόγω τής
μή καταδολής τού ττροσήκοντος
φόοου μεταβιβάσεως Τό πρόστι¬
μον δηλαδη τούτο —τταρετηρεΐ-
το— έ'χει τ^ν χορακτήρα φορολ'ο
γικής ιτίος τό Δημόσιον ύττοχρε-
ώσεως τοΰ φορολογουμένου καί
δέν εχει άμιγί; ττοΐινικόν χαρακτή
ρα. Διά τούτο, άπαξ επιβληθή ά-
κόμη και μή τελεσιδίκως· δύναται
νά άξιωΕ'η καί ΐ"ατά των κληρονό
μων τοθ τταραδάτου. οί όττοΐοι
μέ την σειράν των βιικαισΰνται■ ώς
έκ τούτου, νά άσικήσουν κατά τής
άττοφάσεως τού οίκοινομικού έφό
ρου τα ττροσήκο·ντα ενδικα μέσα
μέ σκοττΐν την ακύρωσιν ή' τόν
ττεοιορισμόν τού τταοστίμου Αεν
1'χει δέ εφαρμογήν έν ττροκειμένφ
ή περΐ οπτοσβέσεως τ«ιν χρηματι
κων ποινών καΐ ττροστίμων λόγω
θανάτου το3 ύτταιτίου, διάταξις
τοΰ δρβρου 58 τού Π. Ν.
Μ ΡΡΟ.ΤΑΤΕΥΙΟΜΕΪΓΤθ ΠΕΡΙΒΟΛΟΝ ΜβΣ
Τό ττρόβλημο. δ;ν τίόετα. 6ε-
κς τού
είς
Ι ΑΛΙΚΑΙ 'ΔΥΣΚΟΛΙ ι Κ Ι γ. Ο Κ
1>ο,ιΜς τταρ ημ,ν σήμεοο, μέ την Γσ)1 Ε1ς την ω
,ϊίαν οξ,τητα καί δραματ,κότη- ,, δ.ομηχαν,κ-, έπανάστασ.ς τΓν
II
αίτ.ΊτΜπΓσο·Γ "^Γ*" νά Μ'-Υόλΐν Βρεταννίαν. Χρονολό-
^^'^ντ οε ι θνΤτ ο τ £ο ν ^^ ο ν γ*5 ν τ ο μ ΙΟοιι
ατικά κα! συν&ετα άλλαι χώρα, α·ώνος , υπό την , .
«α, κατα π:ωτον λόγον αί β,ομη 6εσ,λ κου &!Ε?τάγμετος έκ'οβίν*.
ν,κως κα, τβχ.ολργ,κώς άνε-τυ- ' τος τό 1306 άττό τόν' Ερρϊκον
γμενα, Η «καθ στερησ,ς» μάλ,-' ιέν ,Ον κσί θε5ΙΙ;ζο £
-α αυτή αποτελεί άναμψ,«έλ^ς ;,4ς πο1νάς χατα ~ ολύ η
ίνα σημαντικήν ττλεαν,έκτημα υττύ ; τής άτμοσφζίρς*-, τού Λονίίνου
τηνεννοαν οτ, μας -αρέχει την ' α7Ι0 τά κατάλοιττα τής καύσετος
ινχΐρι-Μ- και την άνεο-ιν νά ά- το3 έν«θρακος
ξ,οττο,ησ^μεν. τόσον άπά άττόψε- Άλλά τό νέον στοιχείον, τλ ό-
όσον καί έν συ- - —
ττρολήψεως
την έ—ι τού ττοοκειμένθϋ διεθινή
ίμτΓί,ιρίαν
έν τη
ως πΡογν«««ς
νεχεια άτ<ο δοαματ,,κότητα. άττΡο6λέπΤΜς α -ροτου καί τταρ ς ρφ οκε.μένου δ.ε&νή νεϊς διάστασις είς ,ό -ράδλημα υ δ.αμερφωθούν εΐ,ο1, ή βΰξ5ιισσ καθολ,κότης ά·' ί τταρ' ήμϊν κα- ' έν&ς κα-, ή έτΤιτάχυνσις μ τήν ταστασε.ς και τ^οδληματα άπαι- έποίαν αί μολύνσεις. αί άλλοιώ τσυντα κατασταλτ,χήν δρασιν. σ,ε;ς καί β, καταστρο<ροϊ εξο-λοϋν Οτι· έν άλλοις λόγοις, δασιζό- ΤΟΙ καί Καλν-τοι« ολόκληρον τόν - ' χώρον τήε ύδαογΕ;ου 'ΈπΓ,,,,, μβνοι εις την πείραν τών -ρο-ο- ■ χώΡον τής ύδοογείου "Επαυσε ρευομενων ημπορούμε νά κινηβώ πλίον ν* άπ-οτελή ττρ,όδλημα διά μέν εγκαίρως κατά τό δυνατόν την ττερΐφές-ε,βν τού Λονδίνον ο- περισσότερον, είς τόν χώρον τής ττρσλήψεως τό Οντιμετ£·ιπιζεν ό Έρρίκος Ι ό 1ος. Διότι αί έττιδράσε,ς τής Πρ.οκίΐτοο, ττεοί τής -ροστασί ττχνολογικής -ροόδου· των άτο- ας τού ττεριβάλλο.τος άττό τάς | μ,κί·,, έκ-ηξεων καί μολύνσεων τής παρ€νεργ€ΐας της αναπτύξας δ- βϊλάσσΐϊης κοΐ των ώκεονών. των χ. μονον τού φυσικοθ. άλλά καί ' ζιζανιεχτόνων καί έντομοκτόνων. το.; ιτολιτιστικο.3 καΐ τού ίστορι άνεξσ:τήτως τού είδικωτέρου χώ- *ού τοιούτοι, —τό τελευταίον έ'-' ρ0υ εί- τόν όττοϊα/ ττροτγματοποι- χει τΜθσλά'δει τάς διαδόσεις'] οΓ,ντσ έττεκτείνονται. άπτο πλευ μιάς διεδνοΰς καΐ ----------- "— " - ... Ένδιαφέρουοαι είναι αί διεξα¬ γομένη έρευναι σχετικώς πρός την μή εκπλήρωσιν των Ίταλικών έλπίδων, διά την κατάκτησιν τής Κοινής Άγοραθ υπό των ίταλικών κ.λ.ττ :(::α. ττολεςδομιχά. το'οριστικά όπωροκηπευτικών προϊόντων. Τό Ιί.ματε ) >·ά λαμδάνε-α- '-τ ' συμπέρασμα δέ τής ερεύνης είναι
το ττθΓ.δλημα τής προστυσί' 6τι ή οίκονομία τής Ιταλίας διέρ-
πν π^ιδαλλοντος άπό τΐ,ν χεται οήμερον κρίσιμον περίοδον
υνσεων τ·Γ ι. -ι—Α.,,^,..,. _-. . ,, ...
ουττάνσειον
άλλοιώσεων καΐ κατοτστροφών
καί ίίτι μία άπό τάς σοβαροτέρας
^, ,_ ■ ■ αίτίας είναι αί δυσκολίαι τάς όποί
ί/ε ιϊιαιτ.ρςχν οξυτητα τίθεται ας άντιμετωπίΖει είς τήν διάθεσιν
ίν πρκτο,ς, Βεβαίως, -ό 6εμα
τής ττ^οστοσ-ιας
τί,,
των όπωροκηπευτικών προϊόντων
της πραγμα τό οποίον αποτελεί
οι κιν.ΐ; ο. μολυν-Ε(». των όττοί-, πολλάκις λογους έκρηΚΤΙΚιχ-ν άνα
τον ·π·οοε^νοντα: άττό δύΓ '
κατείόι^νσεις: άττο τα -πλοία άρ
^ν^ς μ; την απόρριψιν ττετρελα.
ών κ λ.ττ. καΐ άττό τα έΐγοστά-
σια μέ τήν άττίοριψιιν
άττο6λήτ«ν. Είς δ τι
πάσης φύσεως άτό6λητα των ά~
στ.κων κέντρω^· ιδιαιτέραν ό;ύ-
τητα έμφσ ίζει τό πίόδλημα κα¬
τά τήν παροΓ,σαν στιγμήν, άλλά
καί διά τό άμεσον μέλλον ττροκει
ταραχών είς πολλάς αγροτικάς πε¬
ριοχάς τής Ιταλίας.
Γεγονός είναι, δτι ή Κοινή Ά-
γορά, μέ τα έκατομμύρια τών κα¬
τα
καί τα
ταναλωτων
λ!οε,
δέν ε εΕασ(ρα.
στον, τάς προϋποθέσεις διά μίαν
άνελλιπή διάθεσιν των παραγομέ-
νων είς την Κοινότητα προϊόντων
καί διά μίαν ευημερίαν των παρα-
γωγών των χωρών τής Κθίνότη-
„„.„ __„· - .,. - "„'' τοε- Άπαιτεϊται δέ, συν τοίς άλ-
μενου περι τού Σαρωνικου. τοΰ » Γ , - .
- _ „ λοις, διά τήν κατάκτησιν τής ευ-
και τε.υ Παγασητττικού
κόλπου Τό ττΐόδ'λημα δέον νά άν-
τ:μετκπ,σ6ή εγκαίρως διά τής ^ληρά έργαοία, έπ,νοητ,κότης κα,
δ-ημιουργίας των αναγκαίαν έγκα ικαν°^ προσαρμογής, εις τάς συ-
ταστάσεων χημ,κοΰ καΐ δ.ολογι- νεχω<: Μεταβαλλομένας καταοτά- κοΰ κο,Βαρ,σμού καΐ τής άναγκαί °ε'^ Κα' °^™*· ^ ε<* τ0£: ΠΡ° ας έν γένε, ττρός τοότο ύττοδο- Τΐμή°εΐ(: Τών καταναλωτών· μής Ή δημιουργία τής άναγκαί | Τό πρώτον σφάλμα διά τήν Ί- ας ι/ττοΡομής θά ττοέπει νά άντι- ταλίαν -έπισημαίνεται είς τήν έ- μετκα.σεή έττίσης έ; ' Σικελίας, οί Ίσραηλινσί κα'ι άλλων χωρών παραγωγοί κατώρθωσαν νά δημιουργήσουν ποικιλίας, τάς ο¬ ποίας προτιμα τό καταναλωτικόν Εύρωπαικόν κοινόν. Τό καθεστώς τής Κοινότητος δέν απεδείχθη ώς έπαρκής προστασία έναντι τού συν αγωνισμοϋ. Ή παλαιά πάντοτε άρ- χΛ, ό πελάτπς ί,χει δίκαιον, έπε- κοάτηοε και είς την προκειμένην πΓρίπτωσιν. Περαιτέρω, τονίίεται, ότι είς τό εξωτερικόν εμπόριον τής Ιταλίας ύπάρχουν χιλιάδες επιχειρηματίαι, ς μ«τα- ίύ των, μέ άποτέλεσμα νά διαπι- οτωθοϋν παραβάσεις είς πολλά ση μεϊα, άλλά κα'ι είς τήν τήρησιν προ θεσμιών παραδόσεων προϊόντων, ό φειλόμεναι είς τούς σιδηροδρό- μους, οΐτινες χρησιμοποιοϋνται διά τα φθαρτά προ'ιόντα, δοθέντος ό- π τα αποτελεσματικωτέρα φορτη- γά ηαραλαμβάνουν μόνον τό 12% ΟΛΙ2ΜΟ2 ΤΗ! ΟΙΚΟΝΟΜ10Ϊ άφυττνίσειις καΐ κ» ητοττοιήσεως. Πράγματι. μετά τάς Ηνωμένας Ι σίας κ προοιμιου· ρευναν— ήτο ή αύτοϊκανοποίησις _.ντοι. σΛένη. - . ,., , , εις ολαζ τά(: ύτίό δημιουργίαν δι-1 καί ή άπατηλή εντύπωσις ότι ό ρό μΐαΐ Ζ ^.^νε«.«ν, ε,ς «λοκλ,,ον την ομη,χαν,κάς περιοχάς, δπου ίχε, | λος τής ■Ιταλίας, ώς προμηθευτού μ,ας γεν,,κης 0*ρογειον προγοαμ^,σθή Λ έγκατάστασ,ς; όπωροκηπευτ,κών είς την Εύρώ- πην, ήτο άσυναγώνιστος. Τό ίδιον ς μς Πολιτείας δλαι αί άνετττυγμέναι χώραι καί οί &.ί.β^εΐς 'Ο' /αν;- σμοί· πείΐ'ψερειαχοΐ καί παγ.;ό- σμιοι· άφυττνί'ζονται ένίΙηΓΐον τού κιΐΛΐδΟνου όττοΊον άντιττροσωττεύει δΐιά τό άν83ωπι- νον γένος καί την έττιβΊωσίν το-ρ είς τόν ττλανήτην μας. ή μόλυνσις κα! ή άλλοίωσις τού περ.ι6άλλο>ν-
τος. Τού έδάφοιις. άπό τό όποΐ-
ον άντλούνται τα μέσα διατρο-
φής τοϋ άνθίώττου καί τό οποί¬
ον δηλητηριόζεται καί μολύνεται
συνεχως·
των ώκιεαν«ν.
των ττοταμών
των
καί
θα-
τας
τϋυ
καΐ δέν στερεϊται σημα-
έττίσης. τα γεγονης ότι.
έκ τής μολύ'ΐσί«ς
-της άτμ:-
ήτο σκόττμο τ0 κρατος καθυστερεϊ είς τήν λή-
εν1κώτε?ον 6ί 6 θ λέ
νά μελετηθή τα γεν1κώτε?ον 6ί- ψιν μετρωνι τ6 όηοία θά συντελέ-
ς αα της άναμ!ξεως των 5<αΦο:»ν! Οουν είς τήν έΕουδετέρωσ,ν άντι- ,κν υίατ«ν η τού έδα- Γνν«ν δοαστη,,ότητος. είς τα δ,ά ο,κονομ,κών μονάδων παραγωγής. ^ς- δ£ν υψ.οταντα, τόσον ο, ψορα όστ,χά κέντοα (δ.ομηχανί- Ή μεγαλειτερα όμως εύθύνη, 6α- ^τ-νΓ-η. „„. .-«.,.«. της. ας έντβ τών Οίκιστικών ζώ κ και της· ας έντός των άλλά τα εύρύτεοα στρώματα τού λ.π ). Θά ττρέπει έπίσης. έκάστης ί>3οογε!τ>υ.
χώρας
., έμπόρους. Αί προτ,μήσεις τών κα-
ς βχ, έμπόρους. Αί προτ,μήσεις τών κα-
Γεν»; ν_α λαμδα,ετα. υπ' έψιν το ταναλωτών ύπέστησαν σημαντικάς
της «ολ.»>σε»ς τής άτμο-
έττιχειρεϊται κατωτέοω ή τταρου-
σίαισις ωρισμένων ττλευρών τού.
Προηγουμένως, όμως· θεωρώ χρη
μνών καϊ τής άτμοσφαίρας Καΐ|σιμον νά παραθέσω ενα χαρακτη
έν&Μτιον τηΓι κι»8ιΊ«η,, «,·,ΤΛ.-, ΐν*, ρΐστικόν άττίσττασμα άττο -ΤΓ50-
σφατον όμιλίαν τού προέδρου τής
Κο νής Άγοράς κ. Μαλφάττι έ-
Χκοίς βεβαίως τήν φιλοδοξίαν σφκίρας καί
ιτλήρους έ'στ» καΐ συνοτττικής ά- ίν γένει· *!ς
νατομίας τού προβλήματορ τταο' Ι ναδ&'(< τ:οΰ ττ-οκαλούν τοιαύτας ημίν. όπως έμφα.ίζεται σήμερον· ' έπιδράσεις. κα1 01· ·|ταλο·, Παραγω- . , ι , , , , δάλλοντος, γοί κα1 οί εμΠ0ροι δέν έκινήθησαν ■» κα, αυνο-.κης ά- ίν γένει. ?ς τας ττςρ πτ,οσε,ς μ0- α έσως , τό να ανταποκριθοΰν πρός τήν στροφήν τών νέων προ- της διακινουμένης παραγωγής. Ι Τό 1962 ή Ιταλία εξήγαγε 2. ; 500.000 τόννους ·νοΜτών φρούτιον είς τήν Εύρωπαίκήν αγοράν, σήμε ρον δέ ή ποσότης αύτη εμειώθη είς ι 1.000.000 τόννων, ένώ έν τω με- ταζύ ή κατανάλωσις ηυξήθη άπό 8.200 000 είς 8.880.000 τόννων. Οί κυριώτεροι άνταγωνισταί, οί ό- ποίοι δέν άνήκουν είς τήν ΕΟΚ υπήρξαν τό Μαρόκον, τό Ίσραήλ καί ή Ισπανία, μέ άποτέλεσμα νά ' καταστραφοϋν χιλιάδες τόννων ι- ' ταλικών φρούτων, ελλείψει διεξό- ' δου. Ι Τέλος, είς τήν έρευναν άναφέρε ται ότι αντιθέτως πρός ό,τι συνέ- ■ 6η κα'ι συμβαίνει μέ τήν Ιταλίαν , ή Όλλανδία κατώρθωσε νά άπο- | σπάση πάν δυνατόν πλεονέκτημα έκ τής έντάξεώς της είς τήν Κοι¬ νήν Αγοράν, έξασφαλίσασα διά τούς παραγωγούς της έν διπλάοι- ] όν κέρδος, έν συγκρίσει πρός έ- Ι κεϊνο τών Ίταλών παραγωγών. | Οί Όλλανδοί δέν έπανεπαύθΓ.οαν είς τάς δάφνας των κα'ι διηρεύνη- σαν τήν αγοράν κα'ι τάς άπαιτήσεις της, μέ άποτέλεσμ»α νά παρουοιά- ένώιτιον τού αύτοΰ £χει άναληφβή άττό τινος μία συντονι σμένη ττροσττάθεια δ.ά την άντιμε τώπ,σιν καί την ιτρό λήψιν των τταρενεογειών αυτών τής βιομηχα νίκης καί τεχνολογικής έττανα-' στάσειος Βεβαίως, τό πρόδλημα τόσο. ύττό την μορφήν της μολύνσεως καΐ ρυττάνσεως, όσον καΐ ίπτό την Ι,ννο'αν τής άλλοιώσεως καΐ κα- ταστροφής τού — ετιβάλλοντος· δέν είναι νέον. Δέν είναι, μάλιστα ΰπερδολή νά λεχβή ότι τούτο εΐ- Πίραν των κινδύνω^ ποΰ συνε τταγεται ή βιομηχαν κή άνάτττυ- ξις διά τήν μόλυισιν τής άτμο¬ σφαίρας κιαί τώ'ν θαλασσών. δέν είναι μικρότεροι οί κίνδυνοι άλ¬ λοιώσεως τού τοττίου καΐ τοϋ πε- οιδάλλοντος. άττό τήν ττρθ'δλεπο τιμήσεων. "Οσον καλή καΐ άν είναι . σουν διπλάσιον αριθμόν ποικιλιών, Ι ή ποιότης τών πορτοκαλίων τής ' έν συγκρίσει πρός τάς ιταλικάς. I νή ΤΟΥΡΙΠΙΚΑΙ ΔΥΝ.ΙΟϋΤ ιωττιον το^ Ευρωπαικου Κοινοδου μενην Βιόγκωσιν τού τουρκχτικοΰ α-·*- τ ■ - γ- λίηΐ, ή Αιτη,ί,ν ,,γ ,τλαΑ,.-,^ ' . , , ·»«'κ»' ι·<" Λίαν εν&ιαφερουσαι είναι αι ζ> των κίνδυνον αυτών, τταριστατα
Αΐου· η ΰποια με σαφην.ιαν ττυοσ, ρευματος κατά τα ττοοο-εχη ετη Γ
ί ή ! ί^ ί
δ.ορίζα τήνέ'ννο,αν καί τήν ση-!
ί Ι
μσσίαν ταϋ -Βο€λήματος
/τ"· Τ Ι
~^τ
Ι
Και
κόστος.
και
Άνο:φερομ<χι ι-.,,.,-^.ν ..ι-, --,~κ—,—._.,, εί- κατεττείγουσα άνάγκη Εξ άλλου την πεειτττωσΐν μάλιστα αύ- <: - ι ■ ■ ' - · Α ' ' α πεεπει^ να ιτπογοαμιιισση, α-τικής άναττττύξεΜς. ίΞπιτρΐπής. τί(ς ζητησευς· έν άρμονίσ ', προσταυία τού φυσικού καΐ αγτινες ύττεδλήβησαν αρμοδίως, τα έτηδιωκόμϋνα όίελη. Π^ος ττ'<' έν όψει τής .καταρτήσεως τού ττρο το· δέον > ιά άξΐΡ'πΌηθούν α
τών καταστροφήν καΐ γράμματος μακ,οοχρονίου ττροσπτι λης τουριστιχής έλξεως ττόλε.ις
των άλλο,οιτϊΜν άτΓοτελεΐ παοσλ- κής οίκονομΐκής άνοπττύξεως τής (νήσοι. ττολιτ,στικοΐ χώροι κλπ.),
ληλω- και την —ροιπτοσεσιν της χώρας /χ·, κυριώτεροι των δια—ι- δι' ϋψηλής ττοιότητος έγκαταστάσε
συντηρήσεως καΐ έτταυξήσεως τοθ ο·.,ώσεΜν καϊ είσηγήσεων αυτών. ων· νά άνοπττυχθούν νέαι μορφαί
τουοιστικοε ρευματος Διότι ά- εΙνα, α; έξής. έλκυστικών. άλλά δαττανηρών ύ-
- . Λ - , - , . < , , _ ι κ'"'6|ώς τ0 πετιβάλλον αύτό συνι ι) Κατά τό 1 ί»70 ή τουριστικη ττηρεσιών (ίστιοττιλοϊαι. χειμειι- ου άνθρωττου έττ, της ψοντα, αττο τη,ν βιομηχανικήν δρα στά δασ,κόν κίνητΡον -»ρο«->«', κίνη—, άνηλβεν ε!ς ,.400.000 ά- νός το,ρισμός) κ«1 ν,ά κ^β.ερ^ή
... - - η °ξ"7ς ^ σι*μ6"- στ^ιοτΐ1τ° * .«-»·« ττε,ιορ,ζε, „„,. τί, ξένων τβυριστών. ή δέ , νημ.ιώσασα αύξησιν 23·5% τουρ,στ,,κή κοοτα,κία άλλοδαπών
διζει με την χσλτταζουσοι, τεχνολο κατα δραυατικον τρόπον τα ττλε «κσκοττοίησίΓ» τηιι «Α Λ8ήνΓ, ,,η >· - ,Λ<η υ - · α- ι 11 -ι - ε ■ . . » - - ε . , . „, ι ««σκοττοιησκ;» τού »α ωοηγει μα έναντι τού 1969 Κατά το Α 6μη (έπαΐίλεως ή διαμερισμαιος) εις γ.κην κα. βιομηχανικήν προοδον, ονεκ,τηματα της άτται,στου αύξη- κοοχ,ονίως τουλάχιστον είς άνά νον 1971 έοημε,ώβη αίίξη,σ,ς κατά ώοισμένας περιεχάς. των κβιρων μας κα, με την πά- σεως της τταραγωγης αλ,.κών αγοτ- σχισ{ν τβυ. άΦού θά έξηφάν,ίεν 40%. Λαμδανομένης ύπ' οψ.ν τής '- 4) Τό εσωτερικόν τουρ.στ.κόν ραλλ-,λον -ληθυσμ.ακην ,κρηξ.ν , 6ων καί καβ,στα αναγκαίαν τόν ή ^ ττεο,ώρ.ΐε τήν έλκτ.κ,ήν δύ- λίαν χαμηλής συμμίτοχής είς τήν ττλήβος κ.ν^ίτα. είς τήν ττερίοδον α ισις - ^ -ροσδ,δουν όλον«ν «α» αιβτΐϊροτβιον έλεγχον τής τεχνο- λυτεαας διαστάσεις είς τό ττρό λογικής ττροόδου καί τής βιομη- βλημα καί πολυπλοκότητα είς τάς νίκης άναπτύξεως διά νά προστα- λΰσεις τού. τευβή τό ποιοτικόν* στοιχείον τής Δέν είναι μάλιστα τυχαΐον τό, ζΐοης τοϊι άνθρώττου» γεγονός δτι καί οί κίνδυνο. «αί ι ή άφύττνισις τού άνθρώπιου συμ-; ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ττορεύονται χρονολογικώς μέ την! ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ βιομηχα.'ική,ν έττανάστασιν καΐ τε ι Έκεϊνο τό όττοΤον έπιβάλλεται χνολογΐκήν ττρόοδον. μέ πρωτοπο' ττροε σαγ»γ:κιώς νά τον.σδη εΐ- ρουσας τταντοτε τας χώρας ττου ευρίσκονται εκάστοτε διεβνώς έ- ττί κεφαλής τής διομηχανικής ττρο όδοκ. Εί>Ύλωττον άττ^ τής ττλςυ-
ράς αυτής είναι τό γεγονός ότι.
τα ττρώτα σττέρματα τής αμύνης
ότι έπιδάλλεται πλέον είς οί-
ασδήττοτε συναφΈΪς ά-Γτοφάσεΐς δ-
χι μόνον επί βιομηχο.,κών 8>ςμά-
των (6'ομΓχανικαί ζωναι. αδεία,
εγκαταστάσεως κα! λε,τουογίας
ναμιν την οποίον άσκεϊ τούτο, είς Μεσογειακήν τουριστικήν ζήτησιν αίχμής καΐ όξύνει τό ττρόδλημα έ-
τέι' άλλοδαττον τουρίίταν
ΐιέχρι σήμερον (2 - 3%). τής συγ- τταρκείας ύττηρΐισ,ών. Άνάγκη νά
Είς τούς άομαδ,Όι/ς οί όττοΤοι· κ,ρ,τ.ικής ύττεροχής τών φυστκών στραφή, κατά τό δυνατόν, είς άλ-
ώς φαίνεται. μελετοΰν ήδη τό θε- καλλανύν τής Ελλάδος, ε'ναντ. τής λα κϊ,ντ'ρα καΐ είς δοηθητικά κα-
μα. έναττόκειται νά έττιλέξουν -ιά Ίσ-ττανίας καΐ Ιταλίας, τού εΐδι- ταλύματα. Είς τούτο θά συμβάλη
άναγκαΐα κατά ττεϊίτττΜσ,ν έσω- κου έν&»αφίροντος τών μοναδικόν ή έντατιικ,ή διαφώτισ.ς καΐ ή άνα
ιεοικά υέτρα —'άνεΕαρτήτως τής ττολιτιστικών αξιών τής "Ελλάδος τττυζ,ς τών χαμηλόν κόστους οΐκο
άναγκαιας σι»μμετοχής μοπς είς εύ- καΐ τοθ γεγον'ότος. δτ, έ'χει έττέλ γενε.οβΛήις μορφής καταλυμάτων
οιττέοας τΓ^ωτοβουλίας έττ1 διε- θε. ψυιχολογ,κός κορεσμός των διά παροχής εΐδ,κών κιντ,τρων. ΓΙσ
θνοΰί η πε-;.φερειακού ττεδίου είς τουριστών είς τάς δ»όο ανωτέρας ράλληλος ττροσπάεεια δευν νά κο
τόν έν λόγω τομέα— δ,ά τή/ν δια χώρας ευρισκόμεθα έ.ώττιο; ττρα "ταδληδή διά τή^ διειρυνσιν των
φι/λαξιν τού ιτεριδάλλοντός μας γματιικής καί δια^χοος στρο-?ής χρονικών όρίων .5ιά μετε6ολών είς
ποΰ άπ-οτελεΐ μίαν ττολύτιμον κλη τού ρευματος. την όποιαν ένισχύ- το σύστηιμα άδειών εργαζομένων
οονομιαν δι ημάς κα, ποϋ όφεί- εί ή σταθερότης καί ή ήρεμία τής κα'ι σχολικών δ,ακοττών.
λομεν νά τί, τταραδώ<τωμεν όσον Έλλην,κης κσινων<ικής ζωής κ.λττ.)■ άλλά καί επί γενικωτέ- το δυ-'βτόν άλώβητον είς τούς έ- τό σι/γκρ.τικάν χαμηλότερον τοϋ ά.θρώπου κατά τής μολι'ι σε- ρων οικονομικόν άποφάσεων (οί-'ττιγενομένοιις. Μέ 6μίλίαν τοΰ άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως %. Μακα ρέζου ΗΡΧΙΣΕΝ Η Β' ΦΑΣΪΓΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΔΙΑ ΠΡΟΒΟΑΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ Τό νέον σύνθημα: «Έχε έμπι·ατοσύνγ/ ΐίς τα έλληνικά χέρ ια — "Εχε έμπιστοσύνη εις τον εαυτόν σου» ιατή. συμφώνως ττρός τα ρη/γ ><Κηρυσσω την εναρ·.ν τής δΐυ μενον τής Ίσττοΐνίας· οΐτου έ»σηι·Εΐ καϊ 5) Άττό ττλευράς έΐτ,Ε.ιώ-εως κό- ττροσελκώσεως τουριστών θά άφ' στος ύττηρεσιών καΐ γενκώς δια- θή· είς πρώτην φάσιν, ελευθέρα ή μονής των τοι»ριστώι«·. εξέλιξις καί ττροο—άθειαι συγκεν 2) Επί τή βάσει των σημερ.νών τρώσεως κοοΐ έπιλογής 8ά χτοοοθν ένδείξεων. μέσος έτήσιος ρυθμός δαβμ,αίως. Τελΐκός σκοπός δέθΛ αυξήσεως κατά 20% είναι έφικτός νά εΐνοΐι ή ττροσ'έλκυσις τοι»ρ.στών ί»γων είς όλικά μεγέθη 3.50Ο.ΟΟΟ τής μέσης καί ΰψηλής είσοδηματι τουριστών διά τό 1075^ μέ άντι- κης τάξεως. Μέοος τής χαμηλής στοιχον ε'ίσττραξ,'ν συναλλάγμα- τοιαύτης θά όδηγήται ττρός ώρι- τος 500 έκατομμ. δολλ.)· 8.700. ομένους χώρους έλάσσονος σημα 000 διά τό 1980 (1.200 έκατ. οίας δι" είδικών «ιινήτρων (χ3!μη όο-λλ ) κα', 21.600.000 διά το λα. τιμαί) καί τταραλλήλων μέ- 1985 (3 δ·σεκ. δολλ.). Ή διετ-ί- τ:κν όϊ ρη.σις τοΰ ρυθμοΰ αυτού είναι δυ- Πορουσίςί τού Άντιδασιλίως βτρατηγοϋ χ. ΖωϊτσΛη. τού άντι- Ίΐροέδρου τής κυδίονήσεως κ ζτ ΠαττακοΟ· μελών τής κυβερνήσε¬ ως ύπηρεσ,ακών τταραγόντων· των των Τραπεξών ώς καί έκττροσώπκ,. των παραγωγέων τάξεων, ό άντιττρόεδρος τής κυ¬ βερνήσεως κ. Ν Μακαϊέζος έκή- Ρΐ*ξε κατά την διάρκειαν ττανηγυ μ «ής συγ-κεντρώσεως είς τό ξ&- Ό»ο.χειθν «Χίλτον» την έ'ναοξι>
2ας φάσεως ττροβολής τών
ττρο,όντων μέ σύνθημα
8 Εχετε εμπιστοσύνην είς τα έλ
χέρια — έχε έμπ,στοσύ-
συνην είς τόν εαυτόν σου»
Είς την αρχήν τής όμιλίας τοι.·
ό κ. Μακαρέζος άνεφέοΒη είς την
πρώτην φάσιν τής τρροστταβείας
προβολής έλληνίκών ττροιόντων ή
όποία ήχισε τόν Μάϊον τού 1!)70·
με οττόχον· ώς είπεν «νά ·προ.6η-
ί κοίνον μέ τό σύνθημα
πρίν άγοράσης'. ή ό-
τοία έπερατώδη ήδη πρό μηνών.
^ΐεθ ηύ.χαρίστησΐ., ολους οσοι
0Ί..έ6αλαν είς την επιτυχίαν τής
την ΈτΓΐτροττήν
"ροβολής την "Ενωσιν Διαφημι-
'Επ,χειρήσεων
τι.ρας
«Ή έλληνική τταρεγοογή. είπεν
Εΐ'-αται υττερηφά· ϋς ττλέον νά πά
^οιτσιάσ·) είς τή; γεϋ-ϊγίχν. τήν
όιοτεχνίαν χαί την δΐ€μηχανίαν. γο; < Την στιγμήν αι^τή^ εύρίσ-<.·>· κλήρον 15ετί«ν.
»ς της ϋκπ-τρατειας Ο}το συνεχής αύξησις, παρά την
ϊ έλλώ ό
Α^ΧΙΖΕ! Η Β' ΦΑΣΙΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ Ί^ΟΒΟΛΗΝ
ΕΛΛΗΝ"ΚΓ.Ν Γ?Ο Ι ΟΝΤΩΝ
χής ξης ρ
α:&3ολής τϊγ. έλληνικώ; προ όν- δΐίύρυνσιν τής 6άσκ»; επί
την Ύττηρεσίτχν Προβολης Έλλη-
"ικών Προιέντων. τοΰς κ κ ΰ·
τουίγους καϊ γενικοϋς γραμμα¬
ίς καί τόν έλληνικό. λαόν. έ*ή
Ρυξε την έναρξιν τής δευτέρας
43σεως ή οποία ξελίσσεται ττρός ____, .-,_____,-, ._ ...,____
την πλήρη ένημ£:ω5ιν τού "^ληΐκαι ώαισμένοι ε'δικώτερει κλάδοι
νος καταναλωτο; έττΐ τής παραγω <αί π·3θ,όντα ώς λ. χ ή κτηνο- γής τεΰ τό—ου τού. 1 τροφία. κατέληξε δέ ώς εξής: ■: <συγχρονισμόν· ποο:δ;ι>μένας τε
χνολογΐι<άς .ον κόστος καί συνεπώς διεβνούς άττοτελεσμα. Απόδειξιν είπεν· τής άνό'Βθυ τής ττοιοτικής οΐάϊμης των ελληνικήν ττροιόν- τκν όττοτελεΐ ή εύ'-οικωτάτη ΰττο- £οχή το6τ«-^ είς την διεθ.ή ά- γορά ». Περαιτέρω· άφ-0 ύττεγράμμισίν τήν σημασίαν τής έσωτερικής ά¬ γοράς. ή όττοία ώς είπεν «είναι η άγορά βάσιχς δα .κιαθΐ έττιχει ρήσιν, ετόνισεν δτι ή στροφή τής Γτίθτ ιμήσεοος τοΰ έλλην ικοΰ κα- ταναλωτικοσ κοινοΰ πρός τα έγ· προιόντα «σημαίνει ένερ- /οτέοαν συμμετοχήν είς τήν άνα- π:οσπόι6ειαν», ·'| όττοία τών ττλε.ισίων τού στε¬ νώς έννοουμέινιου κυδερνητικο} ερ- /ου καί είναι «εργΐ:ν ζωής όλο κλήρου τοΰ έλλην,κο£ Λαοϋ· εΐνα. ϊργον έ3^ικόν» Εν συνε,χεία. άφού ά ίφεοειι δ¬ τ, ή έκστρατεία ΐϋά την ττροβολήν τής έβνιχής τταραγκγής «βασίζε- :αι αποκλειστικώς επί άληθών ατοιχείων τα όποΐα ττροσιτα&εΐ νά φέρη είς γνώσιν εκάστου "Ελλη¬ νος», διηικοίνισει· ότι εκρίθη σκό ιτ,μον είς τα ττλαίσια τής γενικω τέοας προβολής νά ττεριληφθοΰν μα, είς την ευχάριστον βϊσ.ν νά 3) "Η είσρο·ί|, άλλοδαττ;ΰ -λή- έ"'.οιπιστί:σκ "ότι τό τεχνολογικόν &Ους· είς μέγα .μέγεθος. παρουσ ά ε-ίττεδ5ν καΐ ή ττρόοδος τής έλ ζει άπευκταΐα δυσμυενή άττοτελέ- λτν Μ'Πζ ΥΜύ?-('<·α<; διοτεχνίας κα'ι σματα· συνισταμένα· κυοίως είς ό.ομηχανίας ημπορεί νά ίκανοπο:ή την έκ τής μιμήσεος άλλοίωϋτιν ση καΐ τοΰς πλέον άπαιτητ!χο·ΰς των ψυχο~ν·Γυιματικών χαοακτήρων ^ κατα·α>ωτάς Τα ευρύτερον κατα των κατοίκων κο-ί τού έν γένει
ναλΜ-ιικόν κοινόν· στρεφομένη, ό τρόττου τής κοινωνικής καί πολιτι ^'-Υ^ Ει.^ικν,ς
ηστιχώς ττίΐς τα έλληνκά -ροι- στικής ζωής των. Ή κινοττοίησις Γ, ηεζ=πο:·λον τ
Ρισκηού^η τό σύνθημα: 1ων δυνάμεων άντιστάσεων. ττοός Ρ
Ο άντ'π-ίτδρος τή- κιόε-ν'·-
ν.·ς κ. Ν.
. έναρξ ν
ς ίκστρατευς 5* ά την ποοδο-
/ ίΖ; έλλην.κων τποΐόνΊαν· εις
«Χίλτον».
τής έ.<δηλώσε- το3 ύ- κ ιος ττε^ λς μι?άνει όμιλίο 'Εί^ικιης Οίκονομίας ταροΐίσίασιν τής ποοίαλή; υπο το3 γε- «'ΈχετΕ έμπστοσύνη είς τα έλ- συγκράτησιν είς όΐνεκτά έτίίττεδα νικε:ΐ Υ^μματέ»-, το3 Ϊ3ί3υ υ >ην;κά χέιια — ^χε έμττιστοσ.Ί.η_____________________________ίτοι^γεί'θυ/ χ Λΐ. Παλλαντίου κ-αΐ
εις
εαυτο. σοι«>.
Προηγουμένως είχο^ όμιλήσει «φερθή είς τό καταστρωθέν ππό
δι' ολίγων ό ύπουογός "Εθνΐικίΐς γραμμα π^εβολής των ί.λληνικ"ον
Οίκονομίας κ Πεζόπουλος καί ό
κατά τήν δευτέρου φά
ή
γραμματεύς τού αυτού ϋ- σιν ποΰ συνίσταται είς
τΐουργείου κ. Παλλάντιος.
Ο κ Γ.ς^όττευλος άφςθ ηόχαοί
α-τησε τούς τταιευρείέντας έτό«ν ι
σεν δτ. «ή άνοογκαία ύπο5ομή διά
Γήν ττροσττόιβε αν α^τήν- ή όποία
ηρχ,οε μ; την συγκέντρωσιν τής
14ης Μαίθα 1770 είς την Τρά¬
τελος- ό;α λίαν τού ά^τιπρς£5.~ου
ΔΗΜΟΣΙΟιΓΡΑΦΟΙ ΤΗΝ ΗΠΑ
ΕΠΙΣ1ΚΕΠΤΟΝΤΑΙ !
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Κ. ΡθΥΚΟΥΙΝίΑιΚΗ
δημοσιόττ>τα των παραγωγικών
«=1 νατοτήτων τής χάρας «Γι» ΒΙΟΜΗ4ΑΝΊ ΚΑΣ ΜΟΝΑΔΑΣ
φορά· εΐττε· βά ά οίξουν οί
πεζαν τής Ελλάδος, &ττου άνέ-
πτυξε τό 6έμα ό κ Μακαρέζος—
ε'γινε &■ ότι ή δημιουογία συνε δή
αεως εις τον ελληνικόν Λαόν μέ
τα σύνθτμα «Σκέφου ττρίν άφορό
σης Σκέψθυ -έλληνικά»· αν δέ1·
εχη σϋντελεσδή πληρως. εχει ττάν
τως 'έττηρεάσει σοβαρώς τόν "Ελ-
ληνα καταναλωτήν· βοηθούσης καί
ν<τής όσημέοαι βελτιουμένιης πό.ό τητος τών έλλην.κών ττροιόντων». ΐτόλες των έργοσταίΠΜν καΐ των Οί ο'ικονομκοΐ συντ&κτοι ομέρ κς< ^πιστημΐνικών Ίδρυμάτων είς τό νίκων έφημίρίβωνκ και είδησιογ·-7 .<οινόν. μέ ολα τα μέσα δημοσία φικών — ρακτορείων οί όττοίοι εύρί τητος καΐ κυρί«ς τόν κ.νηματο- σκονται εί ςτήν Έλλάδα προσκεκλη ά ή Ή /ράφον καί τήι. τηλεόρασιν ΐτ^οσττάϊεια βά έπεκταθή Ή μένοι τής ΕΤΒΑ ήρχισαν έττισκέ τό ψεις είς βιομηχα.ΐιχά συγκροτήμα κέντρον πρός την επαρχίαν μέ την τα μεγάλας τουριστ'ικάς έγκατα έημιονργίαν κινητών έκ6ίο·ει>ν κ
λττ.ι έν σι,ι τονισμω ττρός την Κεν
τ^ικήν "Επιτροπήν ή όττοία έπι-
σης· απεφάσισε την —ροδολήν εί
δ κων προ,όντων τού ήρχισεν η-
^η μέ τό χοίρειον κρέας.
Επηκολούθησε τηιλεοτττική πα-
3θυσίασ,ς τού προγράμματος ττρο
Ό κ. Παλλάντιος. έξ αλου. ά-16ολής τής δευτέρας φάσεως.
στάσεις ώς καΐ είς τάς ύττό κατα
σκευήν διομηχανιιχάς περιοχάς τή-
χώρας. 'Επίσης 8·ά εχουν ένημε
ρ«τιικά ςέπαφάς μ έ έχττροσώττους
τής Κυιδερνήσειως ·το0 Τραττϊζ,
κου καί έπιχειρηματικοϋ κόσμου
τής χώρας επί των έν γένει έξε
λ,'ξεων τής ΊΕλληνΐ,ικής Οικονομ!
Έξαιρετικως αισιόδο&οι ηροβλε
ψεις και ψιλοδοξοι οτοχοι 6ια την
τουριοτικην μας «ΰιομηχανίαν» κα¬
τα τα προσέχη ετη, διετυπώθησαν
προσφατως απο υπευουνα χείλη —
ιον αναπληρωτήν υπουργόν της
Έθνικής Οικονομιας κ. Σταυρο-
πουλον— επ' εύκαιριφ τοϋ ουνελ-
ϋόντος εις τάς Αθήνας συνεδρι-
ου τής Διεθνοϋς Ενώσεως Ιενο-
δόχων. Στόχος, όπως ειπε, «νά α-
πο6ή η Ελλάς μέγα τουριστικόν
κεντρον τοϋ κόσμου», αναλυομε-
νος ειδικώτερον είς τήν προδλε-
£ιν - επιδίωξιν, όπως κατα το
τέλος τής παρούσης δεκαετιας, ο
μέν άριθμος των ζενων τουριστών
- επισκεπτών τής Ελλάδος εζισω-
θή μέ τόν πληθυσμόν της, το δέ
εκ τού τουριομοϋ ουνάλλαγμα νά
φθάση το 1 δισεκατομμύριον δολ-
λαριων. Και ο μέν ατοχος ώς
πρός τον αριθμόν τών τουριστών
(τήν αυτήν ακριβώς πρόΰλεψιν διε
ιυι.ΐ^σαμε και ι_.Λλογε; ατιο .ών
οτπλών αύΐών, μέ βάοιν τόν
μέσον όρον παραμονής τού τρέχον
.^· ι^τους, ΠΓυι ιων έ ημί,ρων,
ισοδυνάμει με την προσθηκην 1.
000.000 περίπου άτόμων δΓ ολό¬
κληρον τό έτος, ο δέ συναφης
πρός την συναλλαγματικην πρόσο¬
δον, προσεγγίίει τό διπλάσιον τοϋ
ουνολικού συναλλάγματος απο έ-
Εαγωγάς εμπορευματων εν γένει.
Στοιχεϊα επι τών οποίων θεμε-
λιοϋνται αι προβλέψεις αυταί, εί¬
ναι προφανώς τα μέχρι τούδε έ-
πιτευγματα (2.200.000 τουρίσται
και 3υΟ εκατ. δολλαρια κατ' έκ-
τιμηοιν εντος τοϋ λήγοντος ετους)
αι προΰλεψεις περαιτέρω ανοδου
τοϋ διεθνοϋς τουριστικοϋ ρευμα¬
τος κατά τα προσέχη ετη, και ή
προβλεπομενη αϋΕησις, ποσοτικη
και ποιοτική, τοϋ δυναμικού ύποδο
χής και εξυπηρετήσεως τουριστών.
Αι προ6λεψεις αυται επιβεβαιω-
νουν κατα τρόπον εμφατικον (βλ.
και ·Βήμα» 19ης Σεπτεμβρίου ε.
ε. εις «Προβληματα τουριστικης
αναπτύΕεως») ότι ό τουρισμός α-
ποκτα, και μάλιστα με έπιταχυνό-
μενον ρυθμόν, ευρυτέρας διαστα-
σεις και συμμετοχήν έντός τής έλ
ληνικής οικονομιας, λαμθανομένου
ύπ' όψιν ότι θά πρέπει να θεωρη¬
θή άπιθανος ή με τούς αύτούς ρυ-
θμούς προώθησις καί ανάπτυξις
κσί τών λοιπών τομεων. Άρκεί
νά σημειωθή ότι ή άποδοχή τών
αυτών ρυθμών αυξήσεως καΐ διά
τα λοιπά κονδύλια είσροής συναλ-
λάγματο» έντός τής δεκαετίας —
δηλαδη ό πενταπλασιασμος των
έν σχέσει πρός τό επίπεδον τού
1970— τούς μέν αδήλους πόρουα
έν τω συνόλω κατά το 1980 είς
τό επίπεδον τών 5 δισεκατομμυρί-
ων δολλαρίων, τάς δέ είσπράξεις
εξ έξαγωγών, ανω τών 3 δισεκα-
τομμυρίων δολλαρίων.
Ανεξαρτήτως των προδλημά-
των τα όποϊα δημιουργεϊ διά τήν
ελληνικήν οίκονομίαν ή αϋξουσα
έξάρτησις αυτής άπό τόν τουρι-
σμόν, χαρακτηριΖόμενον κατά σει¬
ράν ίδιομορφιών (έποχικότης άπα-
οχολήσεως, εύαισθησία έναντι τής
ουγκυρίας, Επίδρασις επί τοϋ φυσι-
κοϋ περιβάλλοντος κ.λ.π.) ή εξέ¬
λιξις αυτή θέτει, άναμφιβόλως καί
ευρύτερον πρόβλημα προσανατολι-
ομοϋ καί διαρθρώσεως τής έλληνι
κης οίκονομίας. Πράγματι, μέ δεδο
μένην τήν αδυναμίαν παρακολουθή
σεως τών ρυθμών άνόδου τοϋ του-
ρισμοϋ υπό τών λοιπών τομέων
δραστηριότητος καί ειδικώς υπό
τοϋ πρωτογενοϋς καί δευτερογε-
νοϋς τομέως τής οίκονομίας, κα¬
τά τήν ύπ' όψιν δεκαετίαν, καθί-
οταται οαφές ότι πραγματοποιου-
μένων τών στόχων αυτών, τό με·
ρίδιον τοϋ τουριομοϋ, άπό απόψε¬
ως πληθυσμοϋ κ.λ.π., θά είναι συγ
κριτικώς πρός τούς λοιπούς το-
μεΤς, ιδιαιτέρως υψηλόν κα'ι ή έ¬
ξάρτησις τής οίκονομίας έξ αύτοϋ
άν οχι κυριαρχική, πάντως ιδιαι¬
τέρως βαρύνουσα.
Τίθεται, έπομένως, τό έρώτη-
μα: ΠροσανατολιΖόμεθα πρός μί¬
αν οίκονομίαν, όπου θά κυριαρχή
ό τομεύς τών ύπηρεσιών έν γένει
καί ιδιαιτέρως τών ύπηρεσιών πρός
τούς ζένους;
Ή μελέτη τών αντικειμενικήν
δεδομένων καί τών δεικτών, επι¬
βεβαιοί νει, κατ' αρχήν, τήν προο-
πτικήν αυτήν.
Πράγματι, ό πρωτογενής τομεύς
τής οίκονομίας κινεϊται βρα-
δπως κα'ι μάλλον προβικόζει
-ήν περαιτέρω μείωσιν τής
οημασίας τού — κυριαρχικής πρό
ολίγων δεκαετηρίδων— μείωσιν βε |
βαίωο, ή όποία, υπό ωρισμένας
προϋποθέσεις αποτελεί τυπικόν συν
δρόμον τής άναητύξεως. ]
"Οπως άνεφ-έ^θη προο'φάτως ύ- Ι
πό τοϋ άρμ,οδίουι ΰπουιργοϋ είς την |
συνέλευσιν τού ΦΑΟ, ή μέση έτη
σία αύξησις τοΰ γεωργικοϋ εΐσαδή
ματος κατά την παιρελθοΰσαν δεκα
ετίαν, ύπολογίζετα^ είς 4% έν συγ-
κρίσει πρός τό 6% τή ς αυξήσεως
τοΰ σννόλου τής έγχωρίου παρα-
γωγης, ή δέ αΰξησις τής παραγωγι
κότητος είς τήν γεο>ργίαν ανήλθεν
ίίς 5,5% ώς σιηιστα,μένη της κατά
τό προαναφερθέν ποσοστόν αΰξήσε
ως τής γεωογικής παοαγωγής καί
τής κατά 1,5% ετησίως έξάδου τοΰ
ένε,ργοΰ γιεωργικοϋ πληιθυοίμοϋ, κα
τα τό πλείστον άποριθοφτιθείσης ά¬
πό την έξωτερΐίίήν μετανάστευσιν.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή μεύωσις
αυτή τοϋ ένιεργοϋ γεωργικοϋ πλη-
θτισμοΰ, τό ποσοστόν τοΰ όποίου ε¬
πί τοϋ συνολικοϋ πληθυσμοΰ τής χώ
ρας, κατά τα προαναφερθέντα στοι
χεΐα, άπύ 56% είς τή,ν αρχήν τής
ΙΟετίας πβοιωρίσθηε'ις 44% κατά
τό τέλος της επραγματοποιήθη, μάλ
λον κατά. τρόπον απ-ρογραιμιμά,τι-
στσν καί πάντως κυρίως είτε πρός
τό εξωτερικόν, είτε πρός τόν τομέα
τών ΰπηρεσιών.
Ή είς μικρόν μάλλον δασμόν
βελτίωσις τής παραγωγικότητος είς
τόν το,μέα τής γεωργίας, ύπογραιμ-
μίζει τόν μικρόν βαθμόν επιτυχίας
τής πολιτικής άναδιαρθρώσεως των
καλλιεργειών, παρά τύ γεγονός ό¬
τι αί άρδευόμεναι έκτασεις έντός
τής όεκαετνας ηυξήθησαν κατά 70
τοίς εκατόν.
Αί προοπτικαί διά τήν παρούσαν
δεκαετίαν ιίς ίί,τι άφορ4 τήν πε¬
ραιτέρω άνάοττυξιν τοΰ γεωργικοϋ
τομέως τοποθετοΰν τούς ρυ&μούς
της είς χοψιηιλώτερα έπίπΓδα έν σχέ
σει πρός τήν λήξαοαν τοΐιαΐτην,
πιθανώς περί τό 3% άπό απόψεως
έτησίας αυξήσεως τοϋ άκαθα,ρίστου
γεωργικοϋ προϊύντος. ΌπαΜΐδήποτε
πάντους, έν όψει τών άναιμενομέ-
νο>ν ύψηλοτέοοιν ρυθμών άνόδου
των άλλων τομέων, δευτερογενοϋς
τρι,τογενοίΛς, ή συ.μιμετοχή τής
θ είς τόν σχηματισμόν τοϋ
είσοόηματος, τήν άπασχόλησιν, τάς
εξωτερικάς συναλλαγάς, κ.λ.π., ά-
ναμένεται δτι κατά τό τέλος τής
δεκαετίας θά έχη περιορισθή αίσιθη
τώς περαιτέρω ή συμβολή τής γε¬
ωργίας είς τήν συνολικήν οικονομι¬
κήν δραστηριότηιτα. Έκβϊνο τό ο¬
ποίον υπό τώς συνθήκας αύτάς
προέχει είναι ή πλήρης άποσαιφή-
νισις τών στόχο>ν τής γεωργικής
άναπτύξειος, έντεταγμένων μΛλιστα
είς τάς προοπτικάς ένσωματώσεως
τής έλληνικής γεωργίας, μέ τήν
προσδακίαν ότι 0ά διαμορφιθ'θοΰν
πρόσφοροι πρός τουτο συνθήκαι,
έντός τής γειοργίας τής Εύρίοπαϊ-
κής Οίκονομικής Κοινότητος. Δέν
έΛίσης, νά παροράται δτι ή
ανάπτυξις τής γεωργίας καί τής
γεωργικής παρουγιογής άποτβλεΐ,
πλήν τών άλλον καί μίαν ίδιότυπον
ϋποδοχήν διά τήν ανάπτυξιν τοΰ
Τουοισμοΰ αν ληφ&ή ύπ' όψιν ότι
σηιμαντικόν κίνηττοον προσελεύσε¬
ως των ξένων τουιριστών, ή πά·ν-
τιος προϋπόθεσιν διά τήν ίκανοποίη
σιν τών άναγκών έλ'ός τόσον με-
γάλου άριθιμοΰ δσος όπ·λτ|θυισ!μός
τής "Ελλάδος, άΊποτιελοΰν τα έκλε-
κτά γειοργικά προιόντα τής χώ¬
ρας.
Άπό τής πλευράς τής μεταποιη-
τικής &ρ«στηριότητος, έπίσης, ή
πρόθιδος έν άντιπαραβολ.ή πρός τάς
προαναφερθείσας πρθ!6λέψεις, στό-
χους διά τΛν τουρΐσμόν, ύστερεϊ.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Φ»»
Ιΐαρ' ότι οί σχετικοί δΐϊκται παρα¬
γωγής είναι σχετικώς ίιψηλοί —
χ,αμηΛΟτεροι πάντως τών 6εικτών
τών άναψεραμένων είς τόν τουρι-
ομόν— θά πρένΐει νά ση.μειωθή δτι
τό βασικύν έν προκεψοένω δέν εί¬
ναι ή αύξησις τής παραγωγής αυ¬
τή καθ" εαυτήν, άλλά κυρίως ό
6αΘ.μός πραγματοποιήσεως τών ά-
ναγκαιων διαρθρωτικών άλΛαγών
είς τήν όλην δομήν τής βιαμηχανίτ
ας.
Καί θά πρόπει ίσως κάποιαν άχι
γιμήν νά έπανεξετάσυ)·μεν την &ιο-
μηχανικήν μας πολιτικήν καιί τάς
επιδιώξεις μας είς τόν τομέα αυ¬
τόν. Ημπορεί νά ύποσττι,ριχθή έν
προκεψ.ένω δτι ή διοιμηχιινική μας
πολιτική 6έν είναι πλήρως άιποσα-
φηνιαμένη καί περικλεκει άντιφααι-
κάς έπιδιώξες. Τό 6ασκόν στοιχεί¬
ον άπό τό οποίον θά πρέπει νά έκ-
κινήστ) ή κατά/στρωσις τής 6ιομηχα
■νίκης παλιτικής καί στρατηγικής,
είναι ότι ή έλληνική οομηχανία πρό
καί μάλιστα συντόμως, νά
Γλϊη, έντός τής Κοινής "Αγοράς.
Ή πρώτη έπιτατγή ή όποία άπορ
ρέει άιπύ τύ δεδομένον αϋτό, είναι
δτι οφείλομεν νά προωθήσωμεν μί¬
αν άνταγωνιστικήν βιομηχανίαν έ¬
ξε ιόικευιμένηιν, όηλαδή παράγουσαν
α προιόντα διά τα όποϊα
σννηγαροϋν τα συγκριτικά. πλεονε-
κτήματα τα όποία διαιθέταμιεν. Καττι'
θυσίαν, εν τούτοις, ημείς προωβοΰ-
μεν διλους τούς βιομηχανικους κλά-
&ους, γεγονός τό οποίον ούσιαστι-
κώς σηιμαίνει ή πάντως προσώιά-
ξει πρός οίκονομίαν αύταρκείας.
θά πρέπει μάλλον νά συνειοητο-
ποιήσοιμεν δτι ή «ίσοδός μας είς
την Κοινήν Αγοράν 6ά εύνοήση
ιήν βιθιμηχανίαν μας μόνον υπό τήν
προϋπόθεσιν δτι, βά συγκεντρώση
την δρασετηριότητά της είς ωρι¬
σμένους προσφόνους το,μεϊς. Είναι
μάλιστα, άιπό τής πλευράς αυτής
άξιοσηιμείωτον δτι, καί υπό τάς
σημερινάς συνθήκας τής συνδέσε¬
ως, ή αύξησις τών βιομηχανικήν
μας έξαγωγών βασίζεται σχεδόν
αποκλειστικώς είς εντελώς ιπεριωρι-
σμένον αριθμόν προϊόντων (άλου*
μίνιον, νικέλιον κ.λ.π.).
Μόνον υπό την προϋπόθεσιν όρ-
θών όβταντήσεων καί προγράιμμοι-
τος είς τούς δύο βαισικους τοιμιεΐς
παραγωγής άγαιθών, πρωτογενή
«αί δευτερογενή, είναι δννατη ή
σύμμετρος ανάπτυξις τής οϊκονο-
μίας ιμας καί ή αποφύγη τής με-
τατροπής της είς οίκονομίαν ύπη-
Ή ϋττοχρέωσις διά πρόσιμον
*
ανακριβοθς δηλώσεως δ£ν μάχεται
Η ΰττοχρέ.ωο·ις καττχδολής προ
στίμου ΪγτΓΟ το} ττοίλητοΰ ακινή¬
του, είς περάτττωσιν. άνακριβοθς
δηλωσεως. ττεοΐ τής άξίας τού. |
αττοϊβέννυται διά τού θανάτοι»
τού υπαίτιοι/· μή έκτελουμένη κα-
τά των κληοονόμω* τού. Έψετεϊ·
όν "Αθηνών διά τής ύπ' αριθμόν
4915)70 άπορρι—τικής άττοφάσε-
ως αύτοι)
Η νεωτέρα αίίτη απόφασις τού
Τφ τείθυ Αθηνών, εξεδόθη επί
εψέσεως τοΰ Ελληνΐικοό Δημοσί¬
ου κατ' αποφάσεως τοΰ Φαοολογι
Π·ρ«το>δικείου τής πρτοτευΌύ-
ί.-,ς ή όττοία. ώς ΰττεστηρίχθη διά
ΐη- έίέσεως· «.εσφαλμένως άττε-
ψςΊ θη (. ) δτι τό ώς άνοο ττρό-
ίτιμον οπτοτελΕΪ ποινήν άττοσβεν
ι/ι μένην διά τοθ θανάτου τού 6-
ΐταιτίου καί μή δυναμένην νιά έ-
ττι6λη8ή είς τους ιΐληρονόμους
τού». 'Ενώ· ώς ίσχιτοίσ'Βη το Έλ
ληνικιΐν Δημόσιον· «Εδει νά γίνη
όεκττόν. ότι αποτελεί άττοζημίω-
· ήτις. επιβληθείσα η διοπτιστω
θείσα δύναται νά άξιωθή και κατα
τών κλπρΐνόμΐον τού ύτταιτΪΓυ»
Είς τό σκετττιιιΚ'όν τής άττορρι-
τττικής αποφάσεως το"; "Εφετεί-
ου άνσφέρεται δτι κατά την όρθο
όπτοψιν αί ΰττό των φορο-
λογ'κΐι; νόμων άττειλούμεναι καΐ
έπιδςίλλόμεναι κυρώσεις υπό τ«ν
ίγ:κών άρχών καί τόον φο-
ρολογικών δικαστηρίων είς δάοος
των δολίω^ ή άμελών φορολογου-
5ιακρινονται ι
α) Είς εΐδικάς ττροσαυΐήσεις
ή π:έσ&ετα. συνιστάμενα είς πο-
σοετά. προστιθέμε.α είς τόν όφεΐ
/άμενον πρόΒετον φόρον καί έχον
τα χθ33ακτή?α άποζημιώσεωις τού
Δημοσίου Ειά τήν ζημίαν ττοΰ ΰπέ
στη έκ τής —τάξεως η τταραλεί-
ψενς τού ϋττοχρέου (διοτφυγήν φό
ρου) . Επ' αϋτκν έφαρμόζονται
εοί κανόνες. οί ρμθμίζοντες τάς
ε*; άδικήματος άπορρεούσας άστι
κάς άπίζημιώσε'ις
β) Είς χρηματιχας ττοινάς ή
π.ρέστιμα· δηλαδη δΐοικητικάς ·τοι
>·άς άπειλουμένας μέ τόν σκοτΓΟ·
Γθα έξοτναγκασμοθ ττρός συμμόρ
φκτιν τ£ν ύττοχοέων χάριν τού
δημοσίου συμφέροντος. ΑΊ ποινα1
αυταί· ένεχουσαι αποδοκιμασίαν
τού τταραβάτου διά τήν έξ ϊπγο(ι-
τιότητός τού άπόκιρυψιν τής φορο
λογητέας ϋλης είναι αυστηρώς
π:οσκ>7τικοΰ χαρακτήρος.
Δ,ιά τουτο —συνεχί'ζει ή άττό-
φασις— διά τοό θανατον τοθ 0-
Γταιτίου άττοσδέννυται τό άξιόπο1
νόν Τυχόν δέ καταγινωσθεΐσα —οί
νή ή πρόστιμον δέν έκτελεΐται κα¬
τά των κληρονόμων τού· κατ' ά-
ν«λογον εφαρμογήν των διατάξε-
ων τών άρθρων 58 τού Π Κ καΐ
310, 370 τού ΚιΠΔ.
Τοιούτον χαρακτή·ρα —άναφέ-
ρξται ττεραιτέιω— δηλαδη «διοι¬
κητικώς ττοινής» έ'χει καΐ τ0 ύττό
τού άρθ:ου 9 παρ 1 τού νόμου
1587)50 «π&ΐ)Ί φοιρολογίας μετα¬
βιβάσεως άκινήτιον» (ώς ετροπο¬
ποιήθη διά τού αρβροκ 1 1 τταρ.
2 τ=: Ν Δ 4242)62) έττιβαλλό-
μενον είς τόν ττωλητήν τού ακινή¬
του πρόστιμον έν περιπτώσει ά-
νακριβοΰς δηλώσεως τής άξίας
τού μετα6ι.6ασ6έι.τος. Το δέ αρ-
6οον 8 τού νόμου 6098)44. διά
τοΰ όττοίοιι χαρακτηρίζονται ώς
«άποζημίωσις ίιττει τού Δημοσί
οί.» αί ύττό των φορολογικόν έν
γένει νόμων κσδορι.ζόμεναι χρημα
τικαί ποιναί ή τα ττρόστιμα δέ,"
δύναται νά τύχη έφαρμογής· διό
τι άφοοά ειίς χρηματικάς ττοινάς
κα'ι ττ30στιμα ττοϋ ττροεδλέττονιτο
υπό τών διατάξεων ιτοΰ ϊσχυσαν
μέχρ'ΐ τής δημοσιεύσειος τού νό¬
μου τούτου.
Ως «διοικητικόν ττο.νήν» εΐχε
χαρακτηοίσει τό περ'ι ου ιτοόκει-
ται ττρόστιμον καί ή τταλαιοτερα
άττάφασις τςθ 'Εψετείου Αθηνών
5;ά νά καταλήξη δμως είς διάφο
όν τελικώς λύσιν Διά τής διοικη
τικής αυτής ιτονής —άνιφέοετο
εις τό σκεπτικόν τής άττοφάσεΐΛζ
έκεί'.ης— έττ.ΐ ώχεται κυρίως νά
έξαναγχασθ&ϋν οί σιμ6αλλόμ*.νοι
ν~ συμμο;$ώνωντσ,ι είς τα διά
το3 νόμου έΐτιβαλλομένας ΰττοχρε-
ίσε'.ς καί να άτΓοφεύγεται ττρόσ-
δετος άττοΐσχόλησις των φορολο-
γιχών άοχκι ττρός διακρίβωσιν
ίής άγοραίας άξίας τοΰ μεταδι-
δαζομένου ακινήτου. Έττιδιώκε-
δμως ττκραλλήλως καΐ ή άττοκα-
τάστασης τής ττροσγενομένης είς
τό Δημόσιον ζημίας λόγω τής
μή καταδολής τού ττροσήκοντος
φόοου μεταβιβάσεως Τό πρόστι¬
μον δηλαδη τούτο —τταρετηρεΐ-
το— έ'χει τ^ν χορακτήρα φορολ'ο
γικής ιτίος τό Δημόσιον ύττοχρε-
ώσεως τοΰ φορολογουμένου καί
δέν εχει άμιγί; ττοΐινικόν χαρακτή
ρα. Διά τούτο, άπαξ επιβληθή ά-
κόμη και μή τελεσιδίκως· δύναται
νά άξιωΕ'η καί ΐ"ατά των κληρονό
μων τοθ τταραδάτου. οί όττοΐοι
μέ την σειράν των βιικαισΰνται■ ώς
έκ τούτου, νά άσικήσουν κατά τής
άττοφάσεως τού οίκοινομικού έφό
ρου τα ττροσήκο·ντα ενδικα μέσα
μέ σκοττΐν την ακύρωσιν ή' τόν
ττεοιορισμόν τού τταοστίμου Αεν
1'χει δέ εφαρμογήν έν ττροκειμένφ
ή περΐ οπτοσβέσεως τ«ιν χρηματι
κων ποινών καΐ ττροστίμων λόγω
θανάτου το3 ύτταιτίου, διάταξις
τοΰ δρβρου 58 τού Π. Ν.
θίματα άνακύπτοντα άπό μαατροπην
έπιχειρήσ., είς άνυνύμους έταιρείας
Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ
ΙΥνΟΪΚΩΤΕΡαΝ ΔΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓ. ΛΥιΙΝ
Ό Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βο
ρειου Ελλάδος έθεσε ττρος τούς
άρμοδίους ύττοι/ργούς προκΰτττον
τα θέματα έκ τής μετατροττής ε-
ττιχειρήσεων είς άνωνύμους έται-
ριας καί δή· ώς πρός την κεφα-
λαιοποίησιν άφορολογήτων άιτοθε
ματικών βάσει τού Ν Λ. 4002)
59 καί Α Ν. 147)67 κ«τά τόν
χρόνον τής μετατροττής Ο Ε.
είς Α. Ε.
Ειδικώτερον· είς ιο έγγραφον
τού Συνδέσμου άναφέρεται ή άν-
Ν Δ. 3765)57 καί τής έγκυκλί-
ου τού ΰπουργείου θίκσνομΐκών
Ε 4824)66 άφ ενός καΐ τής
τοιαύτης Ε. 4562)71 άφ' ετέρου·
ώς και των ιτρο&λημάτων ττού δή
μιουργεί αί/τη Συγκεκριμένως· αί
ττροσωιπκαι εταιρίαι ποϋ μετε-
τράττησαν είς Α. Ε ή σι/νεχωνεύ
θησαν μέ τοιαύτας ύττο τό καβτ.-
—ώς τού Ν. Λ 3765)57 έμφα-
νίζονται ώς τταραβάσαι τας ττρο
ύποβέσεΐς τής μεταγενεστέρας έγ
κνκλίου —τής Ε. 4562)71 Η
ττρός αύτην έξ άλλου συμμόρφω-
σις των ενδιαφερομένων Α. Ε
«θά τάς έξαναγκάση ένδεχομένως
είς την διακοττήν τής λειτουιργίας
των έφ' όσον θά υποχρεωθούν είς
την καταβολήν ΰπερόγκων ιτοσών
διά ψόρους» Διά νά δυνηθούν δέ
«ν«ά καλυψωσι τάς ο(ίτω δημιουρ
γηβησομένας ττρός τό Δημόσιον
ύττοχρεώσεις των. ούχι μόνον θά
στερηθοϋν τού άτταραιτήτοι/ καί
ζωτικού διά την λειτουργίαν των
κεφάλαιον κιινήσεως· άλλά πλεί¬
σται έξ αυτών θά έξαναγκασθοΰν
νά έκττοιήσουν καί αύτάς άχόμη
τάς τταγίας έγκαταστάσεις των».
Ό Σύνδεσμος Βιομηιχάνων Βο¬
ρειον "Ελλάδος ττρός τούς άρμοδί
ούς ΰπουιργαυς ττροκύπτοντα θέμα
τα έκ τής μετατροιτής έττιχειρή
σεων είς άνωνύιμους έταΐιρείας
καΐ δή ώς ττρός την κεφαλοττοί
ησιν άφορολογήτων άποθεματΐι--
κων βάσει τού Ν Δ 4002) 59 καί
Α. Ν 147)67 κατά τόν χρόνον
τής μετατροττής Ο.Ε είς Α.Ε.
Είδικώτερος είς τό έγγραφον
τού Συνδέσμου άναφέρεται ή άντί
φασις ττού ύπάοχει μεταξΰ τού
Ν.Δ 3765)57 καΐ τής έγκυκλίου
τού ύπουργείου Οικονομικωσ Ε
4824)1966 άφ' ενός καί τής
τοιαύτης Ε. 4562)71 άφ' ετέρου
ώς καί των ττραβλημάτων ποϋ δή
μιουργεΐ αυτή. Συγκεκριμένως αί
ΤΓοοσωττικαΐ έταΐιρείαι ττοΰ μετε--
τράτησαν είς Α.Ε ή συνεχωνεύθη-
σαν μέ τοιαύτας ύττό το καθε-
στώς τού Ν.Δ 3765)57 έμφανί
ζοντα ιώς παραβάσαι τάς ιτρου
ποθέ<τεις τής μεταγενεστέρας έγ- κυλίου —τής Ε. 4562)71 Η πρός αυτήν έξ όίλλου συμμόοφω σις των ενδιαφερομένων Α Ε «6ά τάς έξοκναγκάση, ενδεχομένης είς διακοττήν τής λειτουργίας των έφ' δσον Θά υποχρεωθούν είς την καταβολήν Οττερόγκων ττο- σών διά φόρους» Διά νά δυνηθούν δέ «ν ά καλύψωσι τάς οί)τω δημ ι ουργηθησομένας πρός τό Δημόσι όν ΐπτοχρεώσεις των ούχι μόνον θά στερηθοΰν τού απαραιτήτου καΐ ζωτικοϋ διά την λειτουϊγί αν των κεφαλαίου άλλά ττλεϊσται έξ αυτών θά έξαναγκασθιΰιν νά έκποιήο-ουν καΐ αύτάς άκόμη τάς τταγίβς ιέγκαταστάσεις των». Πέραν τοΰτου συνεχίζει τό ίγ γράφον ι ανωτέρω 4562)71 έγ κίκλιος έξου5ετερώνει τα ύττό ττρο η,γουμένου νομοθετήματος τοΰ Α Ν. 147)67 θεσττιζόμενα μέτ^α έ νισχύσεως των Α Ε καΐ ΰττοβοη Ειάσεως τής δημιουργίας μέγα λκν βιοσ'ίμων καΐ άνταγω ιιο"τι κων μονάδων άιτοκλείουσα την κε φθΓλοτΓοίησιν ανευ φορολογήσεως τού άποβεματιΐκοΰ υπό τώνμετα τρεττομένων η σνγχιονευομένιων προσωπικών έταιρειών. | Σημειωτέον ότι τό σοβαρώτα¬ τον τούτο θέμα άφορά σημαντι κ όν αριθμόν έπιχειρήσεων είς τάς οττσίας έπικρατεΐ σήμερον σύγχυ σις λόγω των άντικροουμένων 6έσεων τού ΰττουργείου θίκονομι κων καΐ άβεβαιότης ώς πρός τό μέλλοιν των δημιουργημένη έκ τοΰ ότι είς εκποίησιν τού μεγαλυ τέρου μβοοιις των τταγίων έγκατα στασεύν των ττροκειμένο νά άντσ ττοκριθοΰν εί ςτάς ύττερόγκους φο ρολογικάς ύποχοεάισεις των Τό ύπόμινημα κοταλήγει μέ τό α'ιτημα τής έγκικλίου 4562)71 γο5 ΰπουργείο θίκονομΐκών. Η ΜΑΧΗ ΔΙ' ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΝ Τό ττρόγραμμα άνασυγκροτήσε ως τής Ελλάδος τό όποιαν είχεν υποβληθή τόν Νοέμβριον τού έ'- τους 1948 είς τόν "Οργανισμόν Εϋρωτταικής Οίκονομικής Συνερ- γασίας των Παρισίων (ΟΕΟΖ)! συνήντησε την λυσσώδη τότε αν¬ τίδρασιν των μετεχουσών τού ώς οίνω Όργανισμοΰ χωρών Τούτο δέ· διότι: α) Ή άμερικανική βοή θεια· τότε. ττρός άνασυγκρότησιν τής Εύρώττης· παρείιχετο συνολι- κώς καί όχι μεμονομένως είς έκά στην χαράν Καί· συνεττώς· ή βοή θεια διά την όποιαν άιτέστΓα μία χώρα έκ τού συνολικού αυτού τγο- σού· άττέβαινεν είς βάρος των άλ- λων χωρών. ιδίως των μεγάλων. αί οποίαι εζήτουν νά λάβουν την μερίδα τού λέοντος καί β) αί συνέπειαι τάς οποίας θά είχεν ή έκβιομηχάνισις τής Ελλάδος, έ- κρίνοντο ότι θά ήσαν λίαν δυσμε νεϊς διά τό εξαγωγικόν εμπόριον των ενδιαφερομένων εύρωπαικών χωρών Ή ενταύθα έξ αλλου · ά¬ μερικανική Αποστόλη έπίστευε τότε· δτι ή Ελλάς είναι χώρα γε ωργικη καΐ ώφειλε ι νά παραμείνη τοιαύτη. 'Αττεκλείετο —κατά τή.» άποψίν της— νά ΐ&ρυθσΰν έλλη¬ ν ικάέργοστάσια τα όιτοΐα νά εί¬ ναι βιώσιμα ανευ δασμολογικής προσταο-ίας. Καΐ έχρειάσθη νά δοθούν σκληραΐ μαχαι άττό έλληνι κης ττλευράς. διά νά αντιμετωπι¬ σθούν επιτυχώς αί ώς άνω άντι- δράσεις· τόσον είς τόν Οργανι¬ σμόν Εΰρωπ-αικής Οίκονομικής Συνεργασίας των Παρισίων· όσον κα! παρά τή άμερικανική ενταύθα Αποστόλη διά νά μεταπεισθή τε- λικώς αυτή καΐ νά γράψη είς τή,ν σχετικήν Εκθεσιν της: «Καΐ ηΰξημένη άκόμη γεωργ ικη τταραγωγή είς την 'Ελλάδα δέν εί νο)ι άρκετή διά νά Ικανοιτοιήση' καί τό ελάχιστον άκόμη των ά- ' ναγκώ'. τού πληθυσμόν Ή έκβιο- μηχάνισις τής χώρας είναι άπα- ραίτητος. Τό ελληνικόν ττΐόβλη- μα δέν δύναται νά έτπλυβή κατ άλλον τρόπον έκτός εάν όντιμετω ττισθή ή λύσις τής μαζικής με ταναστεύσεως "Αλλως· ή Ελλάς θά εξακολουθήση νά στερήται βά σεως δι' ύγιά οικονομίαν καί θά είναι αιωνίως ΰποτελής είς την ςένην βοήθειαν». Τα ανωτέρω άποτελούν έν συν- τομία έξιστόρησιν τής μάχης· ή¬ τις ήρχισε μεταπολεμικώς διά την ί,κδιομηχάνισιν τής Ελλάδος· συμ φώνως πρός δσα ανέπτυξε ιτρο- χθές είς διάλεξιν τού είς τόν «Παρνασσάν» ό κ Δέανδρος Νι¬ κολαΐδης· διατελεσας καθηγητής τού Ε Μ Πολυτ&χνείου· γενικάς εϊσηγητής τοΰ προγράμματος έκ- βιομηχςνίσεως τής "Ελλάδος κα¬ τά τα πρώτα μεταπολεμικά έ'τη· άρχηγός τής έλληνικής άντιπροσω ττείας είς τόν Οργανισμόν των Παρισίων καί ττρώτος πρόεδρος τού Εύρωπαικοΰ Όργανισμοΰ Ά- τομικής Ένιεγείας. Αναπτύσσων περαιτέρω ό κ Νικολαΐδης το αντικείμενον τής^ όμιλίας τού: «Ή έκβιομηχάνισις τής χόορας - Ποογραμματισμος καΐ εκτέλεσις 1946-70» εξέθε¬ σε πώς τό προγραμμα έκείνο τού 1948· τόσον ώς πρός την βιομη¬ χανίαν· όσον καΐ ώς πρός χον έ- ζηλεκτΐισμόν· υπήρξεν πυρην καρ ποφόρος ό οποίος επέτρεψε κατά τα μετέπειτα έ'τη. τάς θεαματικάς έττιτεύξεις ιδίως κατα την 5ιε- τιαν τής κυβερνήσεως Παπάγου καΐ την τελευταίαν τριετίαν 1968 —1970. Συγκεκριμένως άπό τα 8 306 έ- κατομ δααχμόν τής άξίας τής παοαγωγής τής χώρας κατά τό 1952 μετέ&ημεν είς τα 12 591· έκατομ. δραχμάς τό 1953 καί είς 11 863 έκατομ δρχ. τό 1 Γ>54" χά
ρις είς τα οίκονομικά μέτρα το·3
'4πρ λίου 1953 (Μαρκεζίνη) καί
άπό τα 12 περίπου δισεκατομμύ
Ρ·η 5:χ το·0 1954 είς τα 105
δισεκατομ δρχ τού 1970· χάοις
είς τα μέτρα τής
Ή βύνοϊκωτέρα λύσις διά τόν
φορολογούμενον πολίτην, πρέπει νά
προτιμάται, δταν τό γρ·άμμο τοΰ
νόμου άντιβαίνη είς την λογικήν
τοΰ δικαίου καί ή Ιφαριμογή τής
σχετικής διατάξεως όδηγεΐ είς λο
γικόν άδιέξο&ον.
Τουτο εδέχθη τό Φορολογικόν
Έφετεΐον Αθηνών, διά τής ύπ'
άρι&μόν 3126)71 αποφάσεως τού
έν όψει έφαρ,μογής τής διατάξε¬
ως τού δρθρου 3 παρ. 1 τού Ν.
1587)50 «περΐ <ροοολογί«ς μεταβι βάσεως άκινήτο)ν», ώς άντικατεστά 0η διά τοϋ άρθ,ρου 1 1, παρ. 6, τού Ν. 459)65. Ή διάταξις δρίζει ότι «διά τόν καθορισμόν τής άξίας τού ακινή¬ του ή τοϋ πραγματικόν) δικαιώμα τος επί τοϋ ακινήτου ή τοΰ πλοιου λαιμδάνεται ύπ' όψιν: α) Ή ήμέρα συντάξεως τοΰ συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, έφόσον τό όρκπικόν συμβόλαιον συντάισσεται τό βραδύ¬ τερον Ιντός 9Ό ημερών άιπιό τής ή- μιέρας ταντης. Κατ' εξαίρεσιν α¬ νευ τηρήσως τής πρσθεσμίας των 90 ημερών, ή ήμέρα συντάξεως τού σιιμδολαΐ/ογραφικοΰ προσυμφώνου, προκειμένου περ'ι μετκΐβιβάσεως οί- κοπέθου άξίας μέχρις εκατόν χί¬ ος ή διαμερίσματος άξίας μ«χοι εκατόν χιλιάδων δραχμών ή οίι.ίας τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δρα χμων, έφ' δσον κοιτεβλήθη τουλά¬ χιστον ποσοστόν τριάκοντα επί τοίς έακτόν (30%) τοΰ προσυμφω- νη&έντος τμήματος ή παρεδόθη ή χρήσις τοϋ μετκ6ι6αζομένου ακι¬ νήτου «Ις τόν αγοραστήν». Ώς παραιτηρεΐ ή 5ευτερο6άθιμι- ' ος απόφασις, έκ τής διατάξεως αύ τής σαφώς συνάγεται, ότι διά τόν προσδιορισμόν τής άγοραίας άξίας τοΰ ακινήτου, Λρός ΰπολογισμό-ν τοΰ Φ.Μ.Α., λα,μβάνεται ύπ' όψιν κατ' εξαίρεσιν άπό τοΰ κανόνος ή ήμέρα συντάξεως συμ,βολαιογραφικοΰ προ συμφώνου δταν συντρέχουν «Ι κά^ τιοθι προϋποθέσεις: α) Νά πρό- κειται περΐ οίκοπέδου άξίας μέχρις 100.000 δραχμών ή οικίας κ.λ.π., άξίας μέχρι 300.000 δραχιμών καί β) Νά καιτε&λήθη ποσοστόν 30% τού συιιφωνηθέντος τμήματος ή νά παρεδόθη ή χρήσις τοΰ μεταιβιδα- ζομένου ακινήτου είς τόν αγορα¬ στήν. Ή πρώτη —πραστίιθεται είς την απόφασιν— Διά τάς ώς ά,νιω πρου- ποθέσεις, κατά γράμμα έρμηνευαμιέ νη, όδηγεΐ ιείς λογικήν άνακολου- θίαν καΐ άΛοτελεϊ σχήμα πρωθύ- στερον. Διότι έξαρτά την απόδει¬ ξιν (άξία οΐκοπέιδου, οίκίας κιλπ.) έκ τοΰ άποδειχτέου (δριον άξίας αυτών). Πέραν δέ αυτού ή έπίμα- χος διάταξις δέν διευκρινίζει ποία «άξία» πρέπει νά λαμβάνεται ύπ' όψιν ώς 6άσις ΰπολ^ογισμοϋ τοΰ ό- ριου: Δηλαδή, ή κατά την ημέ¬ ραν καταρτίσεως τοϋ όρΐΛτικοΰ συμ 6ολαίου; 'Τπό τα δεδομέΛΌ αΰτά, άναφέ¬ ρεται ακολούθως καί έν όψει τοΰ ό¬ τι έκεί ίίπου ή έφαριμογή τοϋ νάμου όδηγεί είς λογικά άδιέξσδα, πρέ¬ πει νά δίδεται λύσις βάσει τής ί- σχυούσης είς τό δίκαιον γενικής άρχής τής έπιεικείας, καθ' ήν προ τιμοτέρα είναι ή εύνοικωτέρα διά τόν διοικούμενον λύσις, άγεται είς την εξής κρίσιν: "Οτι έν προκειμέ- νω, διά τοΰ δρου «άξία» νοεϊται τό υπό των συμβαλλομένων δηλούμε- νον τίμημα τοΰ ακινήτου κατά την ημέραν συντάξεως τοϋ προσυιμφώ- νου, δεδομένου ότι ό νομσ&έτης διά τής διατάξεως αυτής ήθέλησεν έν τφ πλαισίω τής υπό τής ΐτολιτεί άς προστασίας τής μικ.ροι&ιοκτησί- ας, έκ λόγων <έπιει·χείας πρός τούς μικροα7°0αστάς οίκοπέδων καί οί κιών, οΐτινες διά π:ροσυμφώνου έ¬ λαβον την χρήσιν των προαγορα- σθέντων άκινήιτων καΐ δέν ηδυνή¬ θησαν νά προβούν έντός βραχέος χρονικού διαστήμ,α'τος (90 ημερών) είς την κατάρτκΐιν όριστικοΐΰ συιμ- δολαίου μεταβιβάσεως, νά μή ΰπο- βληθοϋν είς φόρον 6άσ>ει τής, με-
ΐαγενεστέριως, ηΰξτ>μέ·νης άξίας
των μεταβιβασθΐντων, θειορών ού¬
τω, ότι είς τάς περιπτώσεις αύτάς
ή Λγορά συντελιείται κατά τόν χρό¬
νον καταρτίσεως τοΰ συμβολαι,ογρα
φικοΰ προσυμφώνου.
ΔΤΟ ΝΕΑ ΚΕΝΤΡΑ
ΕΡΓΑΤΟΐΤίΠΑΛΛΗΛΙΚΑ
Δύο νέα 'Εργατοινταλληλικά Κΐν
τρα, ενα είς Φλώριναν καΐ ενα είς
Σουφλίον, θά έγκιαινιασθοϋν σήμε¬
ρον καί αύριον. Τα νέα Έ,ργατο-
ΐ'.-ΐαλληΐλικά Κένιτρα ένεκαινιάσθη-
σ«ν υπό τοΰ Γεν. Γριαμματέως το-ΰ
ύπουργε'ίου Έθνι<κής Οίκονομίας κ Α. Παλλάντιος καί τοΰ άναπλη- ς(3τού τού κ. Ρουχωτά. ΑΤΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ Αύξησιν 1,2 δισεκ. εσημείωσαν τον Όκτώβριον αί ΐ'ις δραχμάς κα ταθέοεις είς την Εθνικήν Τράπε¬ ζαν. Τόν αντίστοιχον μήνα παρελ- θόντος ετους αί έν λόγιρ καται&έ- σεις είχον μειωθή κατά 50 έκατ. Κατά την περίοδον Ίανουαρίου — Όκτα>6ρίου ή αΰξησις των ώς ά-
νω καταιθέσεων ανήλθεν είς 9,2
ΕΞΕΠΟΝΗΘΗ ΔΙΑΓΡΑΜΝΑ ΑΡΧΩΝ,Τ| ΠΡΟΒΑΗΜβΤΑ ΤϋΣΒΙΟΤΕΧΝΙΙϋ
-ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΠΕΡΙ
ΕΠΙΜΓΛΗΤΗΡΙΟΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΝ
Τα κυαιώτεια σημρϊα τού δ'α-
γοάμματθΓ τούτου ττρο6λέπτοι»ν τ«
εξής:
' Τα Έμπορικά κ,αί Βιαμηχανικά
Διά τής ττρογραμματισμέ- ι 'Εττιμελητήιρια τής χώοας θά τΐ-
νης δραστηριότητος των είς το ναι Νομικά ιΓΐ^όσωπα Ίδιωτ κου
εσωτερικόν καί ττ»ς έν γένει συν- Δικαίου άντ! τήτ μέχοι τούδε μορ
εργασίας των μέ όργανωμένονς ' ψής των· ώς Νομικών Προσό-
οϊ<ονομικιοΰς φοοεΐς Ή συμβολή των 'Εμίποοικών κεΊ Βΐομηχοτνικών Έπιμελητη,ο>ί-
ων ε'.Γ την οίκονομικίην ανάπτυξιν
τήζ χώ&αΓ είνιαι βασικής σημα-
το>3 έ^ωτεοι
ττων Δημοσίου Δικαίου.
δημιουργούν τάς τθουττοβε- Ι Προι&λέιτεται ή είς ταΰπα ίπτο-
—οιραγωγής , χρεωτιικΐή έ'νταξ·.ς των ξενοδοχεια-
τών έλληνι ] κων καί νσυτιλιαικών έττιχεΐιριήσε
ων· κατο)>γου·μένων των ηδη άττό
μ άκρου χοόναυ υφισταμένων· ~ε
νοδοχειοοκιοΰ καϊ Μαι/τιικού. Ετμ-
σε'.ις αυξήσεως τγ.γ
ι«αί τοττοβετήισεως
κων πΌθΐόντων είς τάς διεθνε·ς
άγοράς.
Πα·ρο:λλτ(λως· τα 'Εμπορσβ ομη-
χανικά 'Επιμεληττρια δ·οτδραμα-
τίζουν έττοι«αδομητικόν ·ρόλον εις
τάς σχ]έσεις τίΪΓ ίδιωτικ,ήτ πρωτο
μελητη,ρίων.
6οι>λίθ"ς
τού Κράτους καΐ
άποτελοΰν το άπχχ.Γΐαίτητον συιιβου
λευτικιόν οογανον αυτού πρός την
κατεύθυνσιν τής καταυτίσεως προ
γραμμάτων οικονομικάς ττολιτ;-
χής·
Έντός των ττλαισίων έκσυγχρο
νισμοΰ των Επιμελητηρίω!» τοπτο
Εετεΐται καί ή άττόφασις τού Γνω-
μο&οτικθύ Συμ&ουλιου των ΕΒΕ
τής χώοας διά την βελτίωσιν τού
νομικού ΐΓλαισίο'υ δραστηριότητος
αυτών "Ηδη ή Νομική 'Υπηοεσίσ
τοΰ ΕΒΕ "Αθηνών κατόπιν σχετ:-
κής έντολής· έξεπόνησε διάγραμ
μα Άρχών καΐ Διατάξεων^ αί ο¬
ποίαι πρέιτει νά διέπουν την νέ¬
αν τπε.οΐ Έπιμελητηρίων νοιμοβεσί-
αν.
έπιίσιης διά το3 έν
/λόγω διαγράμματος:
Ό πειρι,Οϊΐσμός τού άιριθ'μοθ
των λειτουιργούντων σήυερον Έττι
^ άτοό 44 είς 18
Ή διάκρισΐς τού προσιωπικου
των Έπιμελητηριι'ων εΐτ μόνιμον
καί ίττί συμβάσει.
Τέλος π^οοβλέιτΐιεται δτι όπταν
τό ττροσωΐτικόν θά συνδέεται με-
τά των Έπ,μελητηρίων διά σχέ¬
σεως Ίδιωτικοΰ Δικαίου.
Ο κ. Γ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΔΕΧΘΗ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΝ
ΥΤΟ ΙΡΑΝ χ. ΚΟΖιΑιΡ
Ό ύττοϋργός Έ&νμκής Οϊκονο-
μίας κ Γ. Πεζόττοιυιλος έδέοΐθη τόν
τού Ίρβν κ. Κοζάρ.
' Αν κρίνη κανείς άπό τάς διε¬
ξαγομένη συίητήσεις είς τό
Βιομηχανικον Έπιμελητήριον, τό
έργαοΊακόν πρόδλημα είς την
θιοτεχνίαν, έμφανίΖεται υπό λίαν
οζεϊαν μορφήν, μέ κίνδυνον νά
παραλύση ή επίδοσις τοΰ πλουτο-
παραγωγικού αύτοϋ κλαδου τής
Έλληνικής οίκονομίας.
Ούτω, συμφώνως πρός γενομέ
νας άνακοινώσεις έκ μέρους ύ-
πευθύνων άκπροσώπων τοΰ ώς ά¬
νω κλάδου, η σημειουμένη σήμε¬
ρον άλματώδης ανάπτυξις τής
Έλληνικής θιοτεχνίας, ώς καί ή
κατα το παρελθόν όμαδική μετα-
νάστευσις ειδικευμένων περί
την βιοτεχνίαν, κατέστησαν ό£ύ·
ιερόν τό πρόβλημα, ενδέχεται δέ,
αν δέν ληφθούν τ6 προσήκοντα
μέτρα, νά αποτελέση ή μή επί-
λύσις τοΰ εν λόγω προβλήμα-
τος άκόμη κα'ι παράγοντα σνακο-
πής περαιτέρω προόδου τής 6ιο-
τεχνίας. Ήδη, υπό βιοτεχνών
διαφόρων κλάδων (ένδύσεως, ύ-
ποδήσεως κ.λ.π.) εδηλώθη άδυ-
ναμία εκτελέσεως παραγγελιών
έΕωτερικοΰ, τάς οποίας δέν η¬
δύναντο νά άναλάβουν αί 6ιο-
τεχνίαι έντός τασοομένων προ-
θεσμιών, λόγω ελλείψεως πρόσω
πικοϋ.
Πρός αντιμετώπισιν τού δλου
προβλήματος προτείνονται, μετα-
Εύ άλλων, καί τα άκόλουθο συγ-
κεκριμένα μέτρα:
1. Έπιβάλλεται ό έπιμερισμός
τοΰ προβλήματος είς βραχυπρο-
θέσμους πρός αντιμετώπισιν τού
λύσεις άφ' ενός, κα'ι είς έκπό-
νησιν μακροχρονίου προγραμ.
ματος άναπτύΕεως τής θιοτεχνίας
άφ' ετέρου.
2. Νά ένταχθή είς τα άμεοο.
προβλήματα ή αϋΕησις τής παρα-
/γωγΐΐκότητος των άπασχολουμέ-
νων εις την θιοτεχνίαν καΐ νά ά-
ναληφθή σύντομος μετεκπαίδευ-
αίς των.
3. Βασικήν επιδίωξιν τοϋ μα.
κροχρονίου αύτοϋ προγράμματος
δέον νά αποτελέση ή προσέλκυ·
σις όσον τό δυνατόν μεγαλυτέ¬
ρου άριθμοϋ νέων είς τα βιο-
τεχνικά ·έπαγγέλματα. Ειδικώς,
έπιβάλλεται νά καταστή σαφες, δ.
τι διά τής βιοτεχνικής καταρτί¬
σεως έΕασφαλι'Ζεται λαμπρόν οι¬
κονομικόν μέλλον, διά τούς ά-
πασχολουμένους είς την βιοτε·
χνίαν.
4. Δέον νά καθορισθοϋν συγ-
κεκριμένα προσόντα διά την ά·
σκησιν τόσον βιοτεχνικής τινος
δραστηριότητος, όσον καί διά
την ειδικήν εξέλιξιν τοϋ τεχνιτού
έντός τής οίασδήποτε παραγωγι-
κης μονάδος.
5. Έπιθάλλεται όπως, διά την
επιτυχίαν τοΓι μακροχρονίου προ·
γράμματος δημιουργηθή Ικανός ά·
ριθμός σχολών έπιμορφώσεως έκ
παιδευτικών στελεχών, πρός έ-
πάνδρωσιν των σχολών μάθητε!-
άς κα'ι ταχυρρύθμου έκπαιδεύ·
σεως.
ΪΠΑΓΟΝΤΑΙ ίί ΜίΊΩΜΕΝΟΝ ΦΟΡΟΛΟΓ.
ΙΐΝΐίΛΕΐΤΗΝ ΕΠΙ ΝίΐΑΒΐΒ. ΑΚΐΝΗίΟΪ
Άρχιζουν αί πληρωμαί τοκομεριδίων
τυν δανείον καί ή κλήρωσις λαχνοι)
Είς τόν μειωμένον συντελεστήν
φόρου μεταβιβάσεως ύπόκεινται καΐ
αί άγοραί άκινήτων, αί γενόμεναι
παρ' Ειλλήνων ναντικών καί έρ-
γατών, ίργα'σθέντων επί τριετίαν
είς την άλλοδαπήν (ώς εργάται ή
ΰπάλληλοι σννδεάιιενοι διά συμβά¬
σεως ίδιωτικοΰ δικαίου ή ώς ναυ-
τικο'ι είς τάς «Ις τόν νόμον άνα«ρε-
ρομένας κατηγορίας πλοΜΛΎ), άδια-
φόρος τοΰ εάν έργάζωνται καί κα¬
τά τύν χρόνον τής πραγματοποιή-
σειος τής άγοράς.
Τοιουτοτρόποις απεφήνατο τό Νο
μικόν Συμβούλιον τού Κράαους,
διά τής ύπ' άρι&μύν 809)71 γνω-
μοδοτήσεώς τού, έκδοθείσης έξ ά-
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ»
δισεκατ. υπήρξε δέ ανωτέρα τής
άντιστοίχου περίοδον 1970 κατά 3,
0 δ«ΐεκ. δροιχμών .
. .,,,,„.....,„.,,,ι.,,,........,,ιιιΙΙΙι,ιιιιιΜΐιι<Μΐ,..,.1,ι»,.ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!ΙΙ|ΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι Διά την πρόοδον καί ανάπτυξιν τής Έλληνικής Οΐκο νομίας ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΘΟΥΝ^ΤΤκΜΕίΩΘΕΙΣΑΙ ΕΥΝΟΊ"Κ*Ι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ 1;ΞΕΑΙΞ_ΙΣ_ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡ«Ν "Αρθρον τού άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως κ. Νικ. Μακαρέζου είς γαλλικήν εφημερίδα ΒΕΙΜΤΟ ΙΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ ΝΕΟΝ ΓΤΕΓΛΝ9ΤΙΚ0Ν ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΔΗ- ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ "ΣΕΝΤΟ 101, 102,, Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» έχει κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- νοποίησιν των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποϋ έχουν περαστή μέ πίσσα. Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! ! ΣΗΜ1ΚΟΤΕΣΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ Δ. ΣΕΝΔΠΝΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994 — ΙΑ ΤΗΝ Άδιατάρακτοι θά ουνεχισθοϋν καί είς τό μέλλον αί σημειωθεϊσαι κατά την τελευταίαν τετραετιαν ευνοικαί οικονομικαί έξελίξεις είς την χώραν μας. Είς τό συμπέρα- σμα τούτο καταλήγει είς Αρθρον τού ό άντιπρόεδρος τής κυβερνήσε ως κ. Ν. ΜακαρέΖος είς ειδικήν έκδοσιν τής γαλλικής εφημερίδος «Νουβελλίστ» περί τής έλληνικής οίκονομίας. · Διά τοϋ δρθρου τού ό κ. Άν¬ τιπρόεδρος όναλύει τα διάφορα στάδια τής μεταβάσεως τής έλ¬ ληνικής οίκονομίας άπό τής ύφέ- σεως των πρώτων μηνών τοϋ 1967 είς την άναθέρμανοιν καΐ, έν συνεχεία, είς την ταχείαν δ- νοδον τής οίκονομικής δραστηριό¬ τητος. Βασικόν χαρακτηριστικόν τής άναπτυξιακής αυτής ηορείας τής οίκονομίας είναι τδι αύτη συ¬ νετελέσθη είς τα πλαίσια νομισμα- τικής σταθερότητος. Τόν έπεισο- διακόν χαρακτήρα τής παλαιότε- ρον άσκουμένης οίκονομικής πο- λιτικής διεδέχθη, ώς ύπογραμμί- Ζει ό κ. ΜακαρέΖος, μία πληρότης σχεδιασμοϋ καί μία ώλοκληρωμέ- νη σύλληψις των μέσων τής άνα- πτυξιακής πολιτικής, δγνωστος είς τό παρελθόν. Αί δημόσιαι έπενδύ- σεις ήχθηοαν, τόσον άπό πλευρδς ΰψους, δσον καί όρθολογικής κα- τανομής, είς 'έπίπεδα άνευ προη- γουμένου. Έν τώ συνόλω, συμ¬ φώνως πρός τό δετές Πρόγραμ- μα Οίκονομικής Άναπτι)|ξεως 1968 - 72' προβλέπεται ύπερδι- πλασιασμός των δημοσίων έπεν- δύσεων παγίου κεφαλαίου, έναντι ■των άντιστοίχων πραγματοποιήσε- ων τής περιόδου 1962 - 66. Διά πρώτην έπίσης φοράν είς την χώ¬ ραν μας κατηρτίσθη δετές πρό- γραμμα δημοσίων έπενδύσεων, ώστε νά καθίσταται δυνατή ή άν- τιμετώπισις των κυκλικών διακυ- μάνσεων τής οίκονομικής δρα¬ στηριότητος διά τής άπλής, κατά περίπτωσιν, έπιβραδύνσεως ή έπι- ταχύνοεως τούτων. ΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ Άλλ' ή πραγματοποίησις τής ύ- λικής ύποδομής τής οίκονομίας δέν θά ηδύνατο, άφ' έαυτής, νά έμφανίση ο,τι έπετεύχθηκ συνεχί- Ζει ό κ. ΜακαρέΖος, κατά την τε¬ λευταίαν τετραετιαν, εάν, παραλ¬ λήλως, δέν έπεδιώκετο ή θεσμική καί όργανική έξυγίανσις τής οίκο- νομικής ζωής τής χώρας. Ούτω, άνεμορφώθησαν αί συνθήκαι, έν¬ τός των οποίων κινεϊται ή ίδιωτι- κή πρωτοβουλία, ήρθησαν τα έμ- πόδια δραστηριοποιήαεώς της καί παρεσχέθησαν είς αυτήν θετικά κίνητρα άναπτύξεως των ίκανοτή- των της. Ό επιχειρηματίας νοϋς, είς τόν οποίον θεμελιοϋται τό ά- ναπτυξιακόν οίκοδόμημα, άπερί- σπαστος άπό τάς εξωτερικάς άν- τιδράσεις καί αντιθέτως, μέ την άπεριόριστον ουμπαράοταοιν τού κράτους, ήρχισε νά κινήται δρα¬ στηρίως. Πρός τουτο έφηρμόσθη πληθύς μέτρων, διά των οποίων καλύπτεται τό σύνολον τήρ οίκο¬ νομικής δραστηριότητος, τοϋ ά- γροτικοΰ κα! τοϋ βιομηχανικοϋ το- μέως αυτής: Λ Τής άγοράς χρήματος καί τοϋ κεφαλαίου. Λ Των δημοσίων οίκονομικών. Λ Τής τουριστικής άναπτύξεως Λ Τής καταναλώσεως κα'ι των έπενδύσεων. Λ Τής προσελκϋσεως ξένων κε¬ φαλαίων, ώς καί των άποταμιεύ- σεων των Έλλήνων τοϋ έξωτερι- κου. Λ Των έξαγωγών κα'ι τής ύπο- καταστάσεως των είσαγωγών. Ούτω, είς τόν άγροτικόν τομέα επετεύχθη ριΖοσπαστική μεταβολή τής προστασίας τοΰ είσοδήματος των άγροτών, διά τής είσαγωγής τού ύγιοϋς μηχανισμοϋ τής άγο- ράς. Ό άγρότης, άνυψωθείς είς έπιχειρηματίαν, έπαυσε νά οτηρί- Ζτ τό βιοτικόν τού επίπεδον είς τάς πρός αυτόν χαριστικάς, έν πολλοϊς, παροχάς των ύπολοίπων τομέων, ώς είς τό παρελθόν. Η ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΣ Είς τό εφαρμοζόμενον Πρόγραμ μα Οίκονομικής Άναπτύξεως το- νίζεται ρητώς δτι βασικάς στόχος τούτου είναι ή ταχεϊα έκβιομηχά¬ νισις τής χώρας. Ή οίκονομ»ική πολιτική διείδε την πιεστικήν ά- ναγκαιότητα άναδιαρθρώσεως τής παραγωγής πρός την κατεύθυνσιν αυτήν καί παρέσχε πληθύν σχετι¬ κών κινήτριον είς τόν Ιδιωτικόν τομέα τής οίκονομίας. Δέν υπήρ¬ ξε, συνεπώς, ουμπτωματικόν, ώς τονίίει ό κ. Μακορέζος, τό γεγο- νός τής αυξήσεως των έπενδύ¬ σεων είς την μεταποίησιν (είς σταθεράς τιμάς 1958) μέ μέσον ετήσιον ρυθμόν κατά την τριετίαν 1968 - 70, πέριξ τοϋ 18%. Πα¬ ραλλήλως, διηυρύνθη ή συμβολή τής δευτερογενοθς παραγωγής είς τό εθνικον είσόδημα (είς στα¬ θεράς τιμάς 1958) άπό 24,4% τό 196 7είς 31,1% τό 1970. Έξ αλ¬ λου, κατά τα έτη 1969 καί 1970, διά πρώτην φοράν είς την ελληνι¬ κήν οίκονομίαν, τό είσόδημα (είς σταθεράς τιμάς 1958) έκ τής, υ¬ πό την στενήν έννοιαν, μεταποιή- σεως υπερέβη τό προερχόμενον έκ τοϋ άγροτικοϋ τομέως. Πέραν όμως τής έν γένει ταχείας αυξή¬ σεως τής βιομηχανικής παραγω¬ γής οφείλομεν νά σημειώσωμεν, τονίΖει ό κ. Άντιπρόεδρος, καί την βελτίωσιν τής διαρθρώοεώς της. Νέοι δυναμικο'ι κλάδοι τής βιομηχανίαν, ώς αί βασικαί μεταλ· λουργικαί, αι χημικα'ι κα'ι των μή μεταλλικών όρυκτών, προωθοϋνται ταχύτερον των κατά παράδοσιν κλάδων αυτής, μέ συνέπειαν την έξυγίανοιν τοϋ βιομηχανικοϋ το¬ μέως καί την πραγματοποίησιν ά- ξϊολόγων σχετικώς έξαγωγικών έ- πιδόσεων. Πράγματι, ή συμμετοχή των βιομηχανικων είδών, επί τοϋ συνόλου των έλληνικών έξαγω¬ γών, ηυξήθη άπό 12,0% τό 1966, είς 37,0% τό 1970. Αί έξελίξεις αύται διασφαλίΖουν την μακρο- χρόνιον ανάπτυξιν τής έλληνικής βιομτίχανίας. Αποτελεί δυσκόλως πραγματο- ποιούμενον έπίτευγμα ό συνδυα- σμός τής ταχείας άναπτύξεως τής έλληνικής οικονομίας, κατά τα τε¬ λευταία έτη, μέ την διατήρησιν νομισματικής σταθερότητος. Έν¬ τός τής διετία ς 1969 - 70, ό μέ- σος έτήσιος ρυθμός αυξήσεως τοϋ φορμής γεννηιθείσης άμφισδηττΐισε- ως περί τού εάν είς τούς τεθέντας υπό τοΰ Ν. Δ. 310)69 δρους πε- ριλα,μβάνωνται καΐ οί συνταξιοϋχοι "Ελληνες ναυτικοί, οί όποϊοι ΰπη- ρέτηο'αν είς ,τλοΐα έκτελοϋντα πλό- ας έξωτε,ρικοΰ ή οί παλινοστή,σαν- τες έκ τής άλλοιδαπής "Ελλ.ηνες έρ γάται, έν περιπτώσει άγοράς ύπ' αυτών άκινήτοον δι" ε'ισπραχθέντων κεφαλαίων προερχοιμένοίν έκ των μισθων των ή έξ αλλης αίτίας. Ώς μόνη προυπόθεσις διά την εφαρμογήν τού μίΐο>μένου φορολο-
γικοϋ συντελεστοΰ, ώς γνωστόν,
τίθεται υπό τοΰ νόμου ή πραγματο¬
ποίησις υπό των εργαζομένων συν-
ολικώς τριετοΰς πρα·^/μχιτιν.γς ερ¬
γασίας επί πλοίων έκτελουντων
πιλόας έξωτερικοΰ ή είς την άλλο-
δαιπήν πρό τής άγοράς τοΰ ακι¬
νήτου.
Ώς πρός την προέλευσιν των εί-
σαχθ«">των κεφαλαίων είς την γνω
μοδότησιν τονίζεται δτι, δέν είναι
απαραίτητον νά προέρχωνται ταυ¬
τα μόνον έξ εΐσοδήιματος τής ερ¬
γασίας των, ώς τουτο προσδιορίζε
νόσου, άνεργίας κ.λ.π.), άρκεϊ νά
καταβάλλωνται είς αύτούς συνε¬
πεία ή έξ άφορμής τής σχέσεως
ΐργασίας
Είς την σχετικήν εγκύκλιον τοΰ
ΰπουργείου Οίκονομικών διά τής ό
ται διά τοΰ δρθρου 40 τοΰ Ν. Δ.
3323)55, άλνλά καί έξ άποζηιμιώ-
αεων καί λουΐων παροχών (ιάπό
έπιδόματα, άποζημιώσεις συνεπεία
καταγγελίας τής σχέσεως έργασί- |
άς, καταιβολάς παρ' άισφαλιστικών ι
όργανισαών συνεπεία άτυχήμαΐτος, '
ποίας ανακοινούται πρός τάς νο-
μαρχίας καί οικονομικάς έφορίας
τό περιεχόμενον τής έν λόγψ γνο3-
Πραγματοποιεϊται ή 15η κλή¬
ρωσις μετά λαχνοϋ των όμολο-
γιών τοΰ β' τμήματος 6'/2% 1966
τοϋ Λαχειοφόρου Δανείου Οίκονο
μικής Άναπτύξεως 1964 - 1965.
Κατ' αυτόν θά έξαχθοϋν έκ τής
κληρωτίδος 44 κλήροι κερδίζον-
τες έν συνόλω 1.500.000 δρχ.
Έξ άλλου, άπό τής 1ης προσε¬
χούς Δεκεμβριού άρχεται ή έξό-
φλησις τοΰ υπ' αριθ. 18 τοκομερι-
δίου των είς λίρας δανείων 6%
έτους 1928 (Δημοσίων ' Εργων),
καί 6% 1931 (Δημοσίων "Ερ¬
γων) . Η άξία τοΰ τοκομεριδίου
12 50, 50πλών όμολογιών δρχ.
125 καί ΙΟΟπλών όμολογιών δρχ.
250.
Άπό τής 21ης Δεκεμβριού δρ-
χεται ή έξόφλησις των κληρωθει-
σών την 22αν Νοεμβριού 1971,
μετά λαχνοϋ, όμολογιών τοΰ Λα¬
χειοφόρου Δανείου Οίκον. Άνα¬
πτύξεως 6'/ϊ% 1970.
Τέλος, άπό τής 30ής Δεκεμ¬
βριού άρχεται ή έξόφλησις των
κληρωθησομένων την 3Οήν Νοεμ¬
βριού 1971, μετά λαχνοϋ, όμο·
λογιών τού β' τμήματος, 6'/2%
1966, τοΰ Λαχειοφόρου Δανείου
τούτου, έχει ώς ακολούθως: α) ι Οίκονομικής Άναπτύξεως 1964-
Έκάστης όμολογίας τοϋ Δανείου 1965.
Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ
ΕΜΕΙΩΘΗ ΚΑΙ ΗΥΞΗΘΗ
6% έτους 1928, όνομαστικής ά¬
ξίας 20 λιρών, 0,30 λίρας. β)
Εκάστης όμολογίας τοϋ Δανείου
6% έτους 1931, όνομαστικής ά¬
ξίας 20 λιρών, 0^40 λίρας.
| Άπό τής 15ης Δεκεμβριού άρ
' χεται ή έξόφλησις τοϋ ύπ' αριθ.
| 18 τοκομεριδίου τοϋ είς λίοας
δανείου 5% έτους 1890 (Σιδηρο-
δρόμων Πειραιώς - Λαρίσης). Ή
άξία τοϋ τοκομεριδίου τούτου, δι'
εκάστην όμολογίαν, όνομαστικής
άξίας 20 λιρών, άνέρχεται είς
0,25 λίρας.
' Άπό τής αυτής ώς δνω χρονο-
λογίας (15ης Δεκεμβριού), άρχε- ! τής άντιστοίχου
ται ή έξόφλησις τοϋ ύπ' αριθ. β
τοκομεριδίου των όμολογιών τοϋ
Λαχειοφόρου Δανείου Ένοποιή-
σεως 2'/2 1962. Ή άξία τοϋ το¬
κομεριδίου τούτου, κατά κατηγο¬
ρίαν όμολογιών, έχει ώς άκολού
θως: Άπλών όμολογιών δρχ.
2.50, δηλών όμολογιών δρχ.
Η ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΙΣ
ΜεΙωσις τής μεταναστεύσεως
καί αύξησις τής παλιννοστήσεως
έκ τοϋ έξωτερικοϋ, παρετηρήθη
κατά τό 1ον εξάμηνον τού τρέ¬
χοντος έτους συμφώνως πρός τα
στοιχεϊα τα όποϊα ανεκοίνωσεν ή
Έθνική Στατιστική Ύπηρεοία.
Ούτω οί μονίμως μεταναστεύ-
σαντες "Ελληνες ύπήκοοι κατά τό
1ον εξάμηνον τοϋ 1971 άνήλθον
είς 30.891 δτομα έναντι 46.383
περιόδου τοϋ
παλιννοστήσαν-
τοΰ 1970, οί δέ
τες έκ τού έζωτερικοϋ άνήλθον
είς 10.438 δτομα έναντι 7.642
τοϋ 1ου έΕαμήνου τοϋ 1970. Κα¬
τά συνέπειαν ή καθαρά μετανό-
στευσις κατά τάς δύο συγκρινο-
μένας περιόδου ήτο 26.453 άτο-
μα εφέτος καΙ 38.621 τό 1970.
«^Κ)Ι3Χ3Ι3ε3Ι0<3Ι3εχ*.Τ«4 ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ακαθαρίστου έθνικοΰ είσοδήματος | μ°δοϊησεως, βιευκρινιξβται, τελος, ΕΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΘιΗ Η ΚΑΛ ΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑ|ΠΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟ 1972. — Δι' αποφάσεως τού ύ- ανήλθε (είς σταθεράς τιμάς τού 1958) είς 7,6%, ένώ, κατά την ι¬ δίαν διετίαν, ό τιμάριθμος κατα· ναλωτοΰ άστικών κέντρων τής χώ ρας ηυξήθη μέ μέσον ετήσιον ρυ¬ θμόν 2,8%. Έξ άλλου, έντός ολο¬ κλήρου τής τετραετίας 1967 - 70, ό μέσος έτήσιος όρος άνόδου τοΰ εν λόγω τιμαρίθμου ήτο μόλις 1,8%. Έκ των διεθνών συγκρί- σεων προκύπτει ότι ή Ελλάς, κα¬ τά τα τελευταία έτη, έπιτυγχάνει άφ' ενός μέν ρυθμόν αυξήσεως τού έθνικοϋ είσοδήματος έκ των μεγαλυτέραν, άφ' ετέρου δέ αϋξη σιν των τιμών έκ των μικροτέρων, αί οποίαι παρατηροϋνται επί παγ¬ κοσμίου κλίμακος. 0 ότι ή εύρεία αυτή έρμηνεία προ- πουργο,0 'Εθνι,κής Οίκονομίας. δή κύπτεί καί έκ τοΰ σκοποΰ τού Ν. Δ. μΟσιευ©είσης είς την Εφημερίδα 310) 69, σννισταμένου είς την δή- τής Κυβερνήσεως (<|>ύλλ. 923 -
μιουργύαν κινήτρου διά την υπό Ιεύχος Β') , καθορίζεται ή μέν
Έλλήνων ναυτικων κα.ί έργατών τιαρακτέα διά τό 1972 ποσότης έ
τοποθέτηισιν έν Ελλάδι τοϋ ΰπ'
αυτών άποταμιευθϊντος συναλλά-
'ΥπειΌυνοι συμφώνως τώ νο-ΐιυ
1«90),1ί)38
Ίδιθίΐτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΙ'. ΣΙΝΑΝ1Δ1ΙΣ
Ινΐτοικία Ναύαρχον Βότση 55
Ι Ιοοιστάμενος Τυ.-ιογραψειον
ΓΜΠ-ΠΙΛ ΙΛΗΙ'ίΗΛΙΛΙΙΣ
ΑΜΦ1ΑΛΗ
πυτομπτο κηηηΕΥΤΗΡΐ
Ε...Ι ΤΙ ΚΑΙΜΕΤΕΙ Δέν ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΚΛΑ-
ΔΕΥΤΗΡΙ ΜΑΚΑΛΟΚ ΜΙΝΙ ΜΑΚ β, γιά ϋ6 ΚΛΑΔΕΜΑ
ΤΗΣ ΕΛΗΑΣ ή άλλων δένδρων. !
ΤΡΕΞΑΤΕ ΘΑ ΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΝ. ΛΗΓΕΙ 31
Δεκεμβριού Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΔΙΔΕΙ 5Ο ο,ο της 'άξΐάς, ΤΑ
ΜΙΣΑ ΛΕΠΤΑ, διά την αγοράν τού, γιατί έχει ΠΙΣΤΟΠΟΙ
ΗΤΙΚΟΝ δοκιμης τοϋ ΥΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ.
Είναι τό ελαφρότερον**αι ταχύτερον 6λΜν. Κλαδεύϊτε; μέ
ϊνα χέρι. " .' ί>. ; *■'..' . ■ .. ■· ..—. .·
Προσοχή στίς άττόμιμήσεις.
Μόνον μέ τό Αμερικανικόν Κλαδευτήρι τής ΜΑΚΑΛΟΚ
καπνών είς 75.000
τόννους. ή δέ έσωτερικής κατανα-
[λώσεως τοιαύτη είς 14 700 τάν-
νους ήτοι συνολικώς είς 89.700
τόννοιις. Ή καλλιέργεια έξοΐγογί-
μων ττοικιλιών κοπτνιών. κατα το
1972. είς χωρία δικαιωθέντο. κα
πνοκαλλιεργείας κατά τό 1971__
ώς καί είς νέα «αθορισθησόμενα
τοιαϋτα — είναι έλευθέυα. διεττο-
μένη ύττό των μέχρι τούδε ίσχι/ου
σών διατάξεων.
Κατ εξαίρεσιν των ανωτέρω·
είς τάς ττερΐιφερείας α) « Εφοριών
Καπνοϋ» Ηρακλείου Σερρών. Β.-
σαλτίας. Ξάνθης. Κομοτηνής καΐ
6) Λαρ σης. Ναιιττλίας "Αργους
Κο,οινθίας διά τάς έξαγωγίμους
ιτοιΐ ι άς «Μαιυρα Οεσσαλίας»
ή «ι/ο^^α "Αργους». δ καίωμα
καλλιεργείας - παραγωγής κα-
ανοθ κατά τό 1972 — αρέχετα1
μόνον είς τταραγωγούς καλλΐϊργή
σαντες νομίμως τώ 1971. καί
είς π&τότητα Ίσην π>ός την δι-
καικιδεΐσαν υφ' εκάστου κατά τό
ε'τος τούτο. Ή καλλιέργεια κα
Π ^ί έο·«τ&ριο<ής καταναλώσεως κστά τό £τος 1972 έπιτρέπε- ται είς χωρία καλλιεργήσηνΓα νομίμως κατίνα τής έν λόγω κα- τηγοοίας κατά τό έτος 1971. είς τα χκρία δ; ταύτα δικαίωμα κα λλί Τενικός'Άντιπρΐ5σωπος -:. ΕΙό-γώγεύς'^ έν Ελλάδι Η' Γ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ-Μάρνη 43 (Πλ.Βάθης) Άθτΐναι, τηλ.539.351 ΖΗΤΗΣΑΤΕΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΧ ΑΝΤΙΠΡΟΣηΠΟΥΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΐηΝ Γτ.ο..<αλλ·εργείος τταοαγ». '£. Συμφώνως -ρ^ α. τοϋ Όργανισμοΰ έψή γο δικαιούμενοι άιδείας καλλιερ γείας διά καττνά τής οείσης κατηγορίας κατά τό τος 1971. Η ΕΦΕΤΙΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜ ΒΑΚΟΣ. — ναχοίνΜυιν Βάμβεκος. ή έφετεινή -αραγω^ 1·<κοκίισμένου βάμδακος ίπτολογ; ζετοίι ό'τι θά ανέλθη τελιχώς εις 11 8 000 τόννοι/ς. ή &έ στρεμματι. κη απόδοσις είς 250 κιλά σνσττό ρου 6αμ«ακος Προστίθεται δτι μέχρι τής 15ης τρέχοντος εγέ¬ νετο ή συγκομιδή τού 96% τής τταραγωγης. μέιχρ, ^ τής α&ϊ£ ήμερομηι.ίας. είχον έκκοκκισβη 95 000 τόννο, συσττό:>ου βάμβακος
η-ο· 34ο<:ο τόννοι —έκκοκκισμέ- «υτο.οΐτου Τέλος. την 1ην πα- ρελβοντος 0κτω6ΡίΟυ υπήρχον έν συνόλω 132.164 τόννο- έκκοκ κισμέ.ου 6άμ6ακος· έκ των όποί «ν 127.725 τόννοι ήσαν έγχω- ριος 6άμ6αξ· έξ αυτών δέ 114. 000 τόννοι εϋΐίσκειντο είς χείρας των τταραγωγών. Τα έλληνιικά την γερμανικήν ττορτοκάλλια εις αγοράν.— Κατ ανακοίνωσιν τοΰ ύττουργείου Εβνι κης Οίχονομίας έικομίσβησσν εις την άγοοάν τού Μονάχου τα ιτρώ τα ψορτια έλληνικών ιτορτοκαλί ών «νά&ελς» τ« όττοΐα όλ σο> αρίστην εντύπωσιν Προστι
βεται ότι ή νέα αυτή ττοικιλισ
έλληνικών ποοτοκαλί»ν μέσου |»ε
γέθοιις ευρίσκεται είς καλύτερον
κατάστασιν, έν σι/γκρίσει ττροζ
την ίντίστο.χον "ισττανικήν ττοικιλί
ου; τόσο άττο απόψεως χρυματι-
όσον καί άττό απόψεως ττεοι
εκτικότητος είς χυμόν, γεκστικο-
τητος. άρώμ&τος καί συσκευασί¬
αν Αί επιτευχθείσα* έξ άλλου τι
μαί· κρίνονται ώς λίαν ϊκανοιτοιη
τ ιχαί Παρά ταυτα, τό ΰποι>ργεί"
όν Ε9νι <ής Οίκονομίας εντολήν |ότττος οί εΐδικοί μίνα γεωτ^^■ν^ιι σι/νεχίσουν τη» άσκησιν αϋστηρού έλέγχου ί*1 των έξοτγομένων ττοοτοκαλίιον ΐτρός διατήρησ'ιν τής καλής έντ« ττώσϊκς είς την γερμανικήν αγο¬ ράν Τα τέλη χαρτοσήμου δι' έγγρο- Φήν ύττοθηκης — Τό Νομικόν Συμ βούλιον τοϋ Κράτους διά Τ1Κ ύπ' αριθμόν 709)71 άποφάσίώς τού· έ'κρινεν δτι ό σΰνδικος· ό α>-
τούμενος τήιν έγγραψήν ύιτοθηκηί
επί ακινήτου ΤΓΤωχεύσαντος δ*ον
νά ττεοιλάβη είς την ττερίληψ·ν
τής ΰποθιγκης τό ποσόν των άσψο
λιζομένων απαιτήσετε έττί τοθ *
ττοίου θά ύττολογισθή τό καταδλτ)
τέθ'. τέλος χαρτοσήμου Ε'ί ΤΊν
γνκμάτευσιν ττροστίθεται δτι εις
τον αρμόδιον οικονομικόν έλεγ¬
χον· -πρός τόν σκοττόν 6ε6σι«σε'
ως τοΰ τυχόν έλλείττοντος τέλους
είς τΐερίτΓτωσιν κατά τήιν όττοιαν
τό δηλω9έν ΰττό τού συνδίκον '"0·
σόν
κου.
ύττολείτΓεται τοΰ
ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΧΕΙΡΟΤΡΓΟΣ
Δέχεται είς τό Ιατρείον τού, δδο?
Τψηλάντου 5 (παρά την Πλατβί-
αν Ρηγίλλης — Κολωνάχι — 'Α'
θήναι), ο—8 μ. μ., καθ' εκάστη»·
Τηλέφωνον 711.482.
έπιχειρήσ., είς άνυνύμους έταιρείας
Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ ΥΠΑΓΟΡΕΥΕΙ
ΙΥνΟΪΚΩΤΕΡαΝ ΔΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓ. ΛΥιΙΝ
Ό Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βο
ρειου Ελλάδος έθεσε ττρος τούς
άρμοδίους ύττοι/ργούς προκΰτττον
τα θέματα έκ τής μετατροττής ε-
ττιχειρήσεων είς άνωνύμους έται-
ριας καί δή· ώς πρός την κεφα-
λαιοποίησιν άφορολογήτων άιτοθε
ματικών βάσει τού Ν Λ. 4002)
59 καί Α Ν. 147)67 κ«τά τόν
χρόνον τής μετατροττής Ο Ε.
είς Α. Ε.
Ειδικώτερον· είς ιο έγγραφον
τού Συνδέσμου άναφέρεται ή άν-
Ν Δ. 3765)57 καί τής έγκυκλί-
ου τού ΰπουργείου θίκσνομΐκών
Ε 4824)66 άφ ενός καΐ τής
τοιαύτης Ε. 4562)71 άφ' ετέρου·
ώς και των ιτρο&λημάτων ττού δή
μιουργεί αί/τη Συγκεκριμένως· αί
ττροσωιπκαι εταιρίαι ποϋ μετε-
τράττησαν είς Α. Ε ή σι/νεχωνεύ
θησαν μέ τοιαύτας ύττο τό καβτ.-
—ώς τού Ν. Λ 3765)57 έμφα-
νίζονται ώς τταραβάσαι τας ττρο
ύποβέσεΐς τής μεταγενεστέρας έγ
κνκλίου —τής Ε. 4562)71 Η
ττρός αύτην έξ άλλου συμμόρφω-
σις των ενδιαφερομένων Α. Ε
«θά τάς έξαναγκάση ένδεχομένως
είς την διακοττήν τής λειτουιργίας
των έφ' όσον θά υποχρεωθούν είς
την καταβολήν ΰπερόγκων ιτοσών
διά ψόρους» Διά νά δυνηθούν δέ
«ν«ά καλυψωσι τάς ο(ίτω δημιουρ
γηβησομένας ττρός τό Δημόσιον
ύττοχρεώσεις των. ούχι μόνον θά
στερηθοϋν τού άτταραιτήτοι/ καί
ζωτικού διά την λειτουργίαν των
κεφάλαιον κιινήσεως· άλλά πλεί¬
σται έξ αυτών θά έξαναγκασθοΰν
νά έκττοιήσουν καί αύτάς άχόμη
τάς τταγίας έγκαταστάσεις των».
Ό Σύνδεσμος Βιομηιχάνων Βο¬
ρειον "Ελλάδος ττρός τούς άρμοδί
ούς ΰπουιργαυς ττροκύπτοντα θέμα
τα έκ τής μετατροιτής έττιχειρή
σεων είς άνωνύιμους έταΐιρείας
καΐ δή ώς ττρός την κεφαλοττοί
ησιν άφορολογήτων άποθεματΐι--
κων βάσει τού Ν Δ 4002) 59 καί
Α. Ν 147)67 κατά τόν χρόνον
τής μετατροττής Ο.Ε είς Α.Ε.
Είδικώτερος είς τό έγγραφον
τού Συνδέσμου άναφέρεται ή άντί
φασις ττού ύπάοχει μεταξΰ τού
Ν.Δ 3765)57 καΐ τής έγκυκλίου
τού ύπουργείου Οικονομικωσ Ε
4824)1966 άφ' ενός καί τής
τοιαύτης Ε. 4562)71 άφ' ετέρου
ώς καί των ττραβλημάτων ποϋ δή
μιουργεΐ αυτή. Συγκεκριμένως αί
ΤΓοοσωττικαΐ έταΐιρείαι ττοΰ μετε--
τράτησαν είς Α.Ε ή συνεχωνεύθη-
σαν μέ τοιαύτας ύττό το καθε-
στώς τού Ν.Δ 3765)57 έμφανί
ζοντα ιώς παραβάσαι τάς ιτρου
ποθέ<τεις τής μεταγενεστέρας έγ- κυλίου —τής Ε. 4562)71 Η πρός αυτήν έξ όίλλου συμμόοφω σις των ενδιαφερομένων Α Ε «6ά τάς έξοκναγκάση, ενδεχομένης είς διακοττήν τής λειτουργίας των έφ' δσον Θά υποχρεωθούν είς την καταβολήν Οττερόγκων ττο- σών διά φόρους» Διά νά δυνηθούν δέ «ν ά καλύψωσι τάς οί)τω δημ ι ουργηθησομένας πρός τό Δημόσι όν ΐπτοχρεώσεις των ούχι μόνον θά στερηθοΰν τού απαραιτήτου καΐ ζωτικοϋ διά την λειτουϊγί αν των κεφαλαίου άλλά ττλεϊσται έξ αυτών θά έξαναγκασθιΰιν νά έκποιήο-ουν καΐ αύτάς άκόμη τάς τταγίβς ιέγκαταστάσεις των». Πέραν τοΰτου συνεχίζει τό ίγ γράφον ι ανωτέρω 4562)71 έγ κίκλιος έξου5ετερώνει τα ύττό ττρο η,γουμένου νομοθετήματος τοΰ Α Ν. 147)67 θεσττιζόμενα μέτ^α έ νισχύσεως των Α Ε καΐ ΰττοβοη Ειάσεως τής δημιουργίας μέγα λκν βιοσ'ίμων καΐ άνταγω ιιο"τι κων μονάδων άιτοκλείουσα την κε φθΓλοτΓοίησιν ανευ φορολογήσεως τού άποβεματιΐκοΰ υπό τώνμετα τρεττομένων η σνγχιονευομένιων προσωπικών έταιρειών. | Σημειωτέον ότι τό σοβαρώτα¬ τον τούτο θέμα άφορά σημαντι κ όν αριθμόν έπιχειρήσεων είς τάς οττσίας έπικρατεΐ σήμερον σύγχυ σις λόγω των άντικροουμένων 6έσεων τού ΰττουργείου θίκονομι κων καΐ άβεβαιότης ώς πρός τό μέλλοιν των δημιουργημένη έκ τοΰ ότι είς εκποίησιν τού μεγαλυ τέρου μβοοιις των τταγίων έγκατα στασεύν των ττροκειμένο νά άντσ ττοκριθοΰν εί ςτάς ύττερόγκους φο ρολογικάς ύποχοεάισεις των Τό ύπόμινημα κοταλήγει μέ τό α'ιτημα τής έγκικλίου 4562)71 γο5 ΰπουργείο θίκονομΐκών. Η ΜΑΧΗ ΔΙ' ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΝ Τό ττρόγραμμα άνασυγκροτήσε ως τής Ελλάδος τό όποιαν είχεν υποβληθή τόν Νοέμβριον τού έ'- τους 1948 είς τόν "Οργανισμόν Εϋρωτταικής Οίκονομικής Συνερ- γασίας των Παρισίων (ΟΕΟΖ)! συνήντησε την λυσσώδη τότε αν¬ τίδρασιν των μετεχουσών τού ώς οίνω Όργανισμοΰ χωρών Τούτο δέ· διότι: α) Ή άμερικανική βοή θεια· τότε. ττρός άνασυγκρότησιν τής Εύρώττης· παρείιχετο συνολι- κώς καί όχι μεμονομένως είς έκά στην χαράν Καί· συνεττώς· ή βοή θεια διά την όποιαν άιτέστΓα μία χώρα έκ τού συνολικού αυτού τγο- σού· άττέβαινεν είς βάρος των άλ- λων χωρών. ιδίως των μεγάλων. αί οποίαι εζήτουν νά λάβουν την μερίδα τού λέοντος καί β) αί συνέπειαι τάς οποίας θά είχεν ή έκβιομηχάνισις τής Ελλάδος, έ- κρίνοντο ότι θά ήσαν λίαν δυσμε νεϊς διά τό εξαγωγικόν εμπόριον των ενδιαφερομένων εύρωπαικών χωρών Ή ενταύθα έξ αλλου · ά¬ μερικανική Αποστόλη έπίστευε τότε· δτι ή Ελλάς είναι χώρα γε ωργικη καΐ ώφειλε ι νά παραμείνη τοιαύτη. 'Αττεκλείετο —κατά τή.» άποψίν της— νά ΐ&ρυθσΰν έλλη¬ ν ικάέργοστάσια τα όιτοΐα νά εί¬ ναι βιώσιμα ανευ δασμολογικής προσταο-ίας. Καΐ έχρειάσθη νά δοθούν σκληραΐ μαχαι άττό έλληνι κης ττλευράς. διά νά αντιμετωπι¬ σθούν επιτυχώς αί ώς άνω άντι- δράσεις· τόσον είς τόν Οργανι¬ σμόν Εΰρωπ-αικής Οίκονομικής Συνεργασίας των Παρισίων· όσον κα! παρά τή άμερικανική ενταύθα Αποστόλη διά νά μεταπεισθή τε- λικώς αυτή καΐ νά γράψη είς τή,ν σχετικήν Εκθεσιν της: «Καΐ ηΰξημένη άκόμη γεωργ ικη τταραγωγή είς την 'Ελλάδα δέν εί νο)ι άρκετή διά νά Ικανοιτοιήση' καί τό ελάχιστον άκόμη των ά- ' ναγκώ'. τού πληθυσμόν Ή έκβιο- μηχάνισις τής χώρας είναι άπα- ραίτητος. Τό ελληνικόν ττΐόβλη- μα δέν δύναται νά έτπλυβή κατ άλλον τρόπον έκτός εάν όντιμετω ττισθή ή λύσις τής μαζικής με ταναστεύσεως "Αλλως· ή Ελλάς θά εξακολουθήση νά στερήται βά σεως δι' ύγιά οικονομίαν καί θά είναι αιωνίως ΰποτελής είς την ςένην βοήθειαν». Τα ανωτέρω άποτελούν έν συν- τομία έξιστόρησιν τής μάχης· ή¬ τις ήρχισε μεταπολεμικώς διά την ί,κδιομηχάνισιν τής Ελλάδος· συμ φώνως πρός δσα ανέπτυξε ιτρο- χθές είς διάλεξιν τού είς τόν «Παρνασσάν» ό κ Δέανδρος Νι¬ κολαΐδης· διατελεσας καθηγητής τού Ε Μ Πολυτ&χνείου· γενικάς εϊσηγητής τοΰ προγράμματος έκ- βιομηχςνίσεως τής "Ελλάδος κα¬ τά τα πρώτα μεταπολεμικά έ'τη· άρχηγός τής έλληνικής άντιπροσω ττείας είς τόν Οργανισμόν των Παρισίων καί ττρώτος πρόεδρος τού Εύρωπαικοΰ Όργανισμοΰ Ά- τομικής Ένιεγείας. Αναπτύσσων περαιτέρω ό κ Νικολαΐδης το αντικείμενον τής^ όμιλίας τού: «Ή έκβιομηχάνισις τής χόορας - Ποογραμματισμος καΐ εκτέλεσις 1946-70» εξέθε¬ σε πώς τό προγραμμα έκείνο τού 1948· τόσον ώς πρός την βιομη¬ χανίαν· όσον καΐ ώς πρός χον έ- ζηλεκτΐισμόν· υπήρξεν πυρην καρ ποφόρος ό οποίος επέτρεψε κατά τα μετέπειτα έ'τη. τάς θεαματικάς έττιτεύξεις ιδίως κατα την 5ιε- τιαν τής κυβερνήσεως Παπάγου καΐ την τελευταίαν τριετίαν 1968 —1970. Συγκεκριμένως άπό τα 8 306 έ- κατομ δααχμόν τής άξίας τής παοαγωγής τής χώρας κατά τό 1952 μετέ&ημεν είς τα 12 591· έκατομ. δραχμάς τό 1953 καί είς 11 863 έκατομ δρχ. τό 1 Γ>54" χά
ρις είς τα οίκονομικά μέτρα το·3
'4πρ λίου 1953 (Μαρκεζίνη) καί
άπό τα 12 περίπου δισεκατομμύ
Ρ·η 5:χ το·0 1954 είς τα 105
δισεκατομ δρχ τού 1970· χάοις
είς τα μέτρα τής
Ή βύνοϊκωτέρα λύσις διά τόν
φορολογούμενον πολίτην, πρέπει νά
προτιμάται, δταν τό γρ·άμμο τοΰ
νόμου άντιβαίνη είς την λογικήν
τοΰ δικαίου καί ή Ιφαριμογή τής
σχετικής διατάξεως όδηγεΐ είς λο
γικόν άδιέξο&ον.
Τουτο εδέχθη τό Φορολογικόν
Έφετεΐον Αθηνών, διά τής ύπ'
άρι&μόν 3126)71 αποφάσεως τού
έν όψει έφαρ,μογής τής διατάξε¬
ως τού δρθρου 3 παρ. 1 τού Ν.
1587)50 «περΐ <ροοολογί«ς μεταβι βάσεως άκινήτο)ν», ώς άντικατεστά 0η διά τοϋ άρθ,ρου 1 1, παρ. 6, τού Ν. 459)65. Ή διάταξις δρίζει ότι «διά τόν καθορισμόν τής άξίας τού ακινή¬ του ή τοϋ πραγματικόν) δικαιώμα τος επί τοϋ ακινήτου ή τοΰ πλοιου λαιμδάνεται ύπ' όψιν: α) Ή ήμέρα συντάξεως τοΰ συμβολαιογραφικού προσυμφώνου, έφόσον τό όρκπικόν συμβόλαιον συντάισσεται τό βραδύ¬ τερον Ιντός 9Ό ημερών άιπιό τής ή- μιέρας ταντης. Κατ' εξαίρεσιν α¬ νευ τηρήσως τής πρσθεσμίας των 90 ημερών, ή ήμέρα συντάξεως τού σιιμδολαΐ/ογραφικοΰ προσυμφώνου, προκειμένου περ'ι μετκΐβιβάσεως οί- κοπέθου άξίας μέχρις εκατόν χί¬ ος ή διαμερίσματος άξίας μ«χοι εκατόν χιλιάδων δραχμών ή οίι.ίας τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δρα χμων, έφ' δσον κοιτεβλήθη τουλά¬ χιστον ποσοστόν τριάκοντα επί τοίς έακτόν (30%) τοΰ προσυμφω- νη&έντος τμήματος ή παρεδόθη ή χρήσις τοϋ μετκ6ι6αζομένου ακι¬ νήτου «Ις τόν αγοραστήν». Ώς παραιτηρεΐ ή 5ευτερο6άθιμι- ' ος απόφασις, έκ τής διατάξεως αύ τής σαφώς συνάγεται, ότι διά τόν προσδιορισμόν τής άγοραίας άξίας τοΰ ακινήτου, Λρός ΰπολογισμό-ν τοΰ Φ.Μ.Α., λα,μβάνεται ύπ' όψιν κατ' εξαίρεσιν άπό τοΰ κανόνος ή ήμέρα συντάξεως συμ,βολαιογραφικοΰ προ συμφώνου δταν συντρέχουν «Ι κά^ τιοθι προϋποθέσεις: α) Νά πρό- κειται περΐ οίκοπέδου άξίας μέχρις 100.000 δραχμών ή οικίας κ.λ.π., άξίας μέχρι 300.000 δραχιμών καί β) Νά καιτε&λήθη ποσοστόν 30% τού συιιφωνηθέντος τμήματος ή νά παρεδόθη ή χρήσις τοΰ μεταιβιδα- ζομένου ακινήτου είς τόν αγορα¬ στήν. Ή πρώτη —πραστίιθεται είς την απόφασιν— Διά τάς ώς ά,νιω πρου- ποθέσεις, κατά γράμμα έρμηνευαμιέ νη, όδηγεΐ ιείς λογικήν άνακολου- θίαν καΐ άΛοτελεϊ σχήμα πρωθύ- στερον. Διότι έξαρτά την απόδει¬ ξιν (άξία οΐκοπέιδου, οίκίας κιλπ.) έκ τοΰ άποδειχτέου (δριον άξίας αυτών). Πέραν δέ αυτού ή έπίμα- χος διάταξις δέν διευκρινίζει ποία «άξία» πρέπει νά λαμβάνεται ύπ' όψιν ώς 6άσις ΰπολ^ογισμοϋ τοΰ ό- ριου: Δηλαδή, ή κατά την ημέ¬ ραν καταρτίσεως τοϋ όρΐΛτικοΰ συμ 6ολαίου; 'Τπό τα δεδομέΛΌ αΰτά, άναφέ¬ ρεται ακολούθως καί έν όψει τοΰ ό¬ τι έκεί ίίπου ή έφαριμογή τοϋ νάμου όδηγεί είς λογικά άδιέξσδα, πρέ¬ πει νά δίδεται λύσις βάσει τής ί- σχυούσης είς τό δίκαιον γενικής άρχής τής έπιεικείας, καθ' ήν προ τιμοτέρα είναι ή εύνοικωτέρα διά τόν διοικούμενον λύσις, άγεται είς την εξής κρίσιν: "Οτι έν προκειμέ- νω, διά τοΰ δρου «άξία» νοεϊται τό υπό των συμβαλλομένων δηλούμε- νον τίμημα τοΰ ακινήτου κατά την ημέραν συντάξεως τοϋ προσυιμφώ- νου, δεδομένου ότι ό νομσ&έτης διά τής διατάξεως αυτής ήθέλησεν έν τφ πλαισίω τής υπό τής ΐτολιτεί άς προστασίας τής μικ.ροι&ιοκτησί- ας, έκ λόγων <έπιει·χείας πρός τούς μικροα7°0αστάς οίκοπέδων καί οί κιών, οΐτινες διά π:ροσυμφώνου έ¬ λαβον την χρήσιν των προαγορα- σθέντων άκινήιτων καΐ δέν ηδυνή¬ θησαν νά προβούν έντός βραχέος χρονικού διαστήμ,α'τος (90 ημερών) είς την κατάρτκΐιν όριστικοΐΰ συιμ- δολαίου μεταβιβάσεως, νά μή ΰπο- βληθοϋν είς φόρον 6άσ>ει τής, με-
ΐαγενεστέριως, ηΰξτ>μέ·νης άξίας
των μεταβιβασθΐντων, θειορών ού¬
τω, ότι είς τάς περιπτώσεις αύτάς
ή Λγορά συντελιείται κατά τόν χρό¬
νον καταρτίσεως τοΰ συμβολαι,ογρα
φικοΰ προσυμφώνου.
ΔΤΟ ΝΕΑ ΚΕΝΤΡΑ
ΕΡΓΑΤΟΐΤίΠΑΛΛΗΛΙΚΑ
Δύο νέα 'Εργατοινταλληλικά Κΐν
τρα, ενα είς Φλώριναν καΐ ενα είς
Σουφλίον, θά έγκιαινιασθοϋν σήμε¬
ρον καί αύριον. Τα νέα Έ,ργατο-
ΐ'.-ΐαλληΐλικά Κένιτρα ένεκαινιάσθη-
σ«ν υπό τοΰ Γεν. Γριαμματέως το-ΰ
ύπουργε'ίου Έθνι<κής Οίκονομίας κ Α. Παλλάντιος καί τοΰ άναπλη- ς(3τού τού κ. Ρουχωτά. ΑΤΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΕΘΝΙΚΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ Αύξησιν 1,2 δισεκ. εσημείωσαν τον Όκτώβριον αί ΐ'ις δραχμάς κα ταθέοεις είς την Εθνικήν Τράπε¬ ζαν. Τόν αντίστοιχον μήνα παρελ- θόντος ετους αί έν λόγιρ καται&έ- σεις είχον μειωθή κατά 50 έκατ. Κατά την περίοδον Ίανουαρίου — Όκτα>6ρίου ή αΰξησις των ώς ά-
νω καταιθέσεων ανήλθεν είς 9,2
ΕΞΕΠΟΝΗΘΗ ΔΙΑΓΡΑΜΝΑ ΑΡΧΩΝ,Τ| ΠΡΟΒΑΗΜβΤΑ ΤϋΣΒΙΟΤΕΧΝΙΙϋ
-ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΠΕΡΙ
ΕΠΙΜΓΛΗΤΗΡΙΟΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΝ
Τα κυαιώτεια σημρϊα τού δ'α-
γοάμματθΓ τούτου ττρο6λέπτοι»ν τ«
εξής:
' Τα Έμπορικά κ,αί Βιαμηχανικά
Διά τής ττρογραμματισμέ- ι 'Εττιμελητήιρια τής χώοας θά τΐ-
νης δραστηριότητος των είς το ναι Νομικά ιΓΐ^όσωπα Ίδιωτ κου
εσωτερικόν καί ττ»ς έν γένει συν- Δικαίου άντ! τήτ μέχοι τούδε μορ
εργασίας των μέ όργανωμένονς ' ψής των· ώς Νομικών Προσό-
οϊ<ονομικιοΰς φοοεΐς Ή συμβολή των 'Εμίποοικών κεΊ Βΐομηχοτνικών Έπιμελητη,ο>ί-
ων ε'.Γ την οίκονομικίην ανάπτυξιν
τήζ χώ&αΓ είνιαι βασικής σημα-
το>3 έ^ωτεοι
ττων Δημοσίου Δικαίου.
δημιουργούν τάς τθουττοβε- Ι Προι&λέιτεται ή είς ταΰπα ίπτο-
—οιραγωγής , χρεωτιικΐή έ'νταξ·.ς των ξενοδοχεια-
τών έλληνι ] κων καί νσυτιλιαικών έττιχεΐιριήσε
ων· κατο)>γου·μένων των ηδη άττό
μ άκρου χοόναυ υφισταμένων· ~ε
νοδοχειοοκιοΰ καϊ Μαι/τιικού. Ετμ-
σε'.ις αυξήσεως τγ.γ
ι«αί τοττοβετήισεως
κων πΌθΐόντων είς τάς διεθνε·ς
άγοράς.
Πα·ρο:λλτ(λως· τα 'Εμπορσβ ομη-
χανικά 'Επιμεληττρια δ·οτδραμα-
τίζουν έττοι«αδομητικόν ·ρόλον εις
τάς σχ]έσεις τίΪΓ ίδιωτικ,ήτ πρωτο
μελητη,ρίων.
6οι>λίθ"ς
τού Κράτους καΐ
άποτελοΰν το άπχχ.Γΐαίτητον συιιβου
λευτικιόν οογανον αυτού πρός την
κατεύθυνσιν τής καταυτίσεως προ
γραμμάτων οικονομικάς ττολιτ;-
χής·
Έντός των ττλαισίων έκσυγχρο
νισμοΰ των Επιμελητηρίω!» τοπτο
Εετεΐται καί ή άττόφασις τού Γνω-
μο&οτικθύ Συμ&ουλιου των ΕΒΕ
τής χώοας διά την βελτίωσιν τού
νομικού ΐΓλαισίο'υ δραστηριότητος
αυτών "Ηδη ή Νομική 'Υπηοεσίσ
τοΰ ΕΒΕ "Αθηνών κατόπιν σχετ:-
κής έντολής· έξεπόνησε διάγραμ
μα Άρχών καΐ Διατάξεων^ αί ο¬
ποίαι πρέιτει νά διέπουν την νέ¬
αν τπε.οΐ Έπιμελητηρίων νοιμοβεσί-
αν.
έπιίσιης διά το3 έν
/λόγω διαγράμματος:
Ό πειρι,Οϊΐσμός τού άιριθ'μοθ
των λειτουιργούντων σήυερον Έττι
^ άτοό 44 είς 18
Ή διάκρισΐς τού προσιωπικου
των Έπιμελητηριι'ων εΐτ μόνιμον
καί ίττί συμβάσει.
Τέλος π^οοβλέιτΐιεται δτι όπταν
τό ττροσωΐτικόν θά συνδέεται με-
τά των Έπ,μελητηρίων διά σχέ¬
σεως Ίδιωτικοΰ Δικαίου.
Ο κ. Γ. ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΔΕΧΘΗ ΤΟΝ ΠΡΕΣΒΥΝ
ΥΤΟ ΙΡΑΝ χ. ΚΟΖιΑιΡ
Ό ύττοϋργός Έ&νμκής Οϊκονο-
μίας κ Γ. Πεζόττοιυιλος έδέοΐθη τόν
τού Ίρβν κ. Κοζάρ.
' Αν κρίνη κανείς άπό τάς διε¬
ξαγομένη συίητήσεις είς τό
Βιομηχανικον Έπιμελητήριον, τό
έργαοΊακόν πρόδλημα είς την
θιοτεχνίαν, έμφανίΖεται υπό λίαν
οζεϊαν μορφήν, μέ κίνδυνον νά
παραλύση ή επίδοσις τοΰ πλουτο-
παραγωγικού αύτοϋ κλαδου τής
Έλληνικής οίκονομίας.
Ούτω, συμφώνως πρός γενομέ
νας άνακοινώσεις έκ μέρους ύ-
πευθύνων άκπροσώπων τοΰ ώς ά¬
νω κλάδου, η σημειουμένη σήμε¬
ρον άλματώδης ανάπτυξις τής
Έλληνικής θιοτεχνίας, ώς καί ή
κατα το παρελθόν όμαδική μετα-
νάστευσις ειδικευμένων περί
την βιοτεχνίαν, κατέστησαν ό£ύ·
ιερόν τό πρόβλημα, ενδέχεται δέ,
αν δέν ληφθούν τ6 προσήκοντα
μέτρα, νά αποτελέση ή μή επί-
λύσις τοΰ εν λόγω προβλήμα-
τος άκόμη κα'ι παράγοντα σνακο-
πής περαιτέρω προόδου τής 6ιο-
τεχνίας. Ήδη, υπό βιοτεχνών
διαφόρων κλάδων (ένδύσεως, ύ-
ποδήσεως κ.λ.π.) εδηλώθη άδυ-
ναμία εκτελέσεως παραγγελιών
έΕωτερικοΰ, τάς οποίας δέν η¬
δύναντο νά άναλάβουν αί 6ιο-
τεχνίαι έντός τασοομένων προ-
θεσμιών, λόγω ελλείψεως πρόσω
πικοϋ.
Πρός αντιμετώπισιν τού δλου
προβλήματος προτείνονται, μετα-
Εύ άλλων, καί τα άκόλουθο συγ-
κεκριμένα μέτρα:
1. Έπιβάλλεται ό έπιμερισμός
τοΰ προβλήματος είς βραχυπρο-
θέσμους πρός αντιμετώπισιν τού
λύσεις άφ' ενός, κα'ι είς έκπό-
νησιν μακροχρονίου προγραμ.
ματος άναπτύΕεως τής θιοτεχνίας
άφ' ετέρου.
2. Νά ένταχθή είς τα άμεοο.
προβλήματα ή αϋΕησις τής παρα-
/γωγΐΐκότητος των άπασχολουμέ-
νων εις την θιοτεχνίαν καΐ νά ά-
ναληφθή σύντομος μετεκπαίδευ-
αίς των.
3. Βασικήν επιδίωξιν τοϋ μα.
κροχρονίου αύτοϋ προγράμματος
δέον νά αποτελέση ή προσέλκυ·
σις όσον τό δυνατόν μεγαλυτέ¬
ρου άριθμοϋ νέων είς τα βιο-
τεχνικά ·έπαγγέλματα. Ειδικώς,
έπιβάλλεται νά καταστή σαφες, δ.
τι διά τής βιοτεχνικής καταρτί¬
σεως έΕασφαλι'Ζεται λαμπρόν οι¬
κονομικόν μέλλον, διά τούς ά-
πασχολουμένους είς την βιοτε·
χνίαν.
4. Δέον νά καθορισθοϋν συγ-
κεκριμένα προσόντα διά την ά·
σκησιν τόσον βιοτεχνικής τινος
δραστηριότητος, όσον καί διά
την ειδικήν εξέλιξιν τοϋ τεχνιτού
έντός τής οίασδήποτε παραγωγι-
κης μονάδος.
5. Έπιθάλλεται όπως, διά την
επιτυχίαν τοΓι μακροχρονίου προ·
γράμματος δημιουργηθή Ικανός ά·
ριθμός σχολών έπιμορφώσεως έκ
παιδευτικών στελεχών, πρός έ-
πάνδρωσιν των σχολών μάθητε!-
άς κα'ι ταχυρρύθμου έκπαιδεύ·
σεως.
ΪΠΑΓΟΝΤΑΙ ίί ΜίΊΩΜΕΝΟΝ ΦΟΡΟΛΟΓ.
ΙΐΝΐίΛΕΐΤΗΝ ΕΠΙ ΝίΐΑΒΐΒ. ΑΚΐΝΗίΟΪ
Άρχιζουν αί πληρωμαί τοκομεριδίων
τυν δανείον καί ή κλήρωσις λαχνοι)
Είς τόν μειωμένον συντελεστήν
φόρου μεταβιβάσεως ύπόκεινται καΐ
αί άγοραί άκινήτων, αί γενόμεναι
παρ' Ειλλήνων ναντικών καί έρ-
γατών, ίργα'σθέντων επί τριετίαν
είς την άλλοδαπήν (ώς εργάται ή
ΰπάλληλοι σννδεάιιενοι διά συμβά¬
σεως ίδιωτικοΰ δικαίου ή ώς ναυ-
τικο'ι είς τάς «Ις τόν νόμον άνα«ρε-
ρομένας κατηγορίας πλοΜΛΎ), άδια-
φόρος τοΰ εάν έργάζωνται καί κα¬
τά τύν χρόνον τής πραγματοποιή-
σειος τής άγοράς.
Τοιουτοτρόποις απεφήνατο τό Νο
μικόν Συμβούλιον τού Κράαους,
διά τής ύπ' άρι&μύν 809)71 γνω-
μοδοτήσεώς τού, έκδοθείσης έξ ά-
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ»
δισεκατ. υπήρξε δέ ανωτέρα τής
άντιστοίχου περίοδον 1970 κατά 3,
0 δ«ΐεκ. δροιχμών .
. .,,,,„.....,„.,,,ι.,,,........,,ιιιΙΙΙι,ιιιιιΜΐιι<Μΐ,..,.1,ι»,.ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙιηΐΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!ΙΙ|ΙΙ1ΙΙΙΙΙΙΙιΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙι Διά την πρόοδον καί ανάπτυξιν τής Έλληνικής Οΐκο νομίας ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΘΟΥΝ^ΤΤκΜΕίΩΘΕΙΣΑΙ ΕΥΝΟΊ"Κ*Ι ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ 1;ΞΕΑΙΞ_ΙΣ_ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡ«Ν "Αρθρον τού άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως κ. Νικ. Μακαρέζου είς γαλλικήν εφημερίδα ΒΕΙΜΤΟ ΙΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΝ ΝΕΟΝ ΓΤΕΓΛΝ9ΤΙΚ0Ν ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΔΗ- ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ "ΣΕΝΤΟ 101, 102,, Τό Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» έχει κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- καταστήση δλα τα άπλά ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- νοποίησιν των τοίχων, ώς καί των ταρατσών ποϋ έχουν περαστή μέ πίσσα. Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! ! ΣΗΜ1ΚΟΤΕΣΝΙΚΗ ΣΕΝΤΟ Δ. ΣΕΝΔΠΝΑΣ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994 — ΙΑ ΤΗΝ Άδιατάρακτοι θά ουνεχισθοϋν καί είς τό μέλλον αί σημειωθεϊσαι κατά την τελευταίαν τετραετιαν ευνοικαί οικονομικαί έξελίξεις είς την χώραν μας. Είς τό συμπέρα- σμα τούτο καταλήγει είς Αρθρον τού ό άντιπρόεδρος τής κυβερνήσε ως κ. Ν. ΜακαρέΖος είς ειδικήν έκδοσιν τής γαλλικής εφημερίδος «Νουβελλίστ» περί τής έλληνικής οίκονομίας. · Διά τοϋ δρθρου τού ό κ. Άν¬ τιπρόεδρος όναλύει τα διάφορα στάδια τής μεταβάσεως τής έλ¬ ληνικής οίκονομίας άπό τής ύφέ- σεως των πρώτων μηνών τοϋ 1967 είς την άναθέρμανοιν καΐ, έν συνεχεία, είς την ταχείαν δ- νοδον τής οίκονομικής δραστηριό¬ τητος. Βασικόν χαρακτηριστικόν τής άναπτυξιακής αυτής ηορείας τής οίκονομίας είναι τδι αύτη συ¬ νετελέσθη είς τα πλαίσια νομισμα- τικής σταθερότητος. Τόν έπεισο- διακόν χαρακτήρα τής παλαιότε- ρον άσκουμένης οίκονομικής πο- λιτικής διεδέχθη, ώς ύπογραμμί- Ζει ό κ. ΜακαρέΖος, μία πληρότης σχεδιασμοϋ καί μία ώλοκληρωμέ- νη σύλληψις των μέσων τής άνα- πτυξιακής πολιτικής, δγνωστος είς τό παρελθόν. Αί δημόσιαι έπενδύ- σεις ήχθηοαν, τόσον άπό πλευρδς ΰψους, δσον καί όρθολογικής κα- τανομής, είς 'έπίπεδα άνευ προη- γουμένου. Έν τώ συνόλω, συμ¬ φώνως πρός τό δετές Πρόγραμ- μα Οίκονομικής Άναπτι)|ξεως 1968 - 72' προβλέπεται ύπερδι- πλασιασμός των δημοσίων έπεν- δύσεων παγίου κεφαλαίου, έναντι ■των άντιστοίχων πραγματοποιήσε- ων τής περιόδου 1962 - 66. Διά πρώτην έπίσης φοράν είς την χώ¬ ραν μας κατηρτίσθη δετές πρό- γραμμα δημοσίων έπενδύσεων, ώστε νά καθίσταται δυνατή ή άν- τιμετώπισις των κυκλικών διακυ- μάνσεων τής οίκονομικής δρα¬ στηριότητος διά τής άπλής, κατά περίπτωσιν, έπιβραδύνσεως ή έπι- ταχύνοεως τούτων. ΑΙ ΘΕΣΜΙΚΑΙ ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ Άλλ' ή πραγματοποίησις τής ύ- λικής ύποδομής τής οίκονομίας δέν θά ηδύνατο, άφ' έαυτής, νά έμφανίση ο,τι έπετεύχθηκ συνεχί- Ζει ό κ. ΜακαρέΖος, κατά την τε¬ λευταίαν τετραετιαν, εάν, παραλ¬ λήλως, δέν έπεδιώκετο ή θεσμική καί όργανική έξυγίανσις τής οίκο- νομικής ζωής τής χώρας. Ούτω, άνεμορφώθησαν αί συνθήκαι, έν¬ τός των οποίων κινεϊται ή ίδιωτι- κή πρωτοβουλία, ήρθησαν τα έμ- πόδια δραστηριοποιήαεώς της καί παρεσχέθησαν είς αυτήν θετικά κίνητρα άναπτύξεως των ίκανοτή- των της. Ό επιχειρηματίας νοϋς, είς τόν οποίον θεμελιοϋται τό ά- ναπτυξιακόν οίκοδόμημα, άπερί- σπαστος άπό τάς εξωτερικάς άν- τιδράσεις καί αντιθέτως, μέ την άπεριόριστον ουμπαράοταοιν τού κράτους, ήρχισε νά κινήται δρα¬ στηρίως. Πρός τουτο έφηρμόσθη πληθύς μέτρων, διά των οποίων καλύπτεται τό σύνολον τήρ οίκο¬ νομικής δραστηριότητος, τοϋ ά- γροτικοΰ κα! τοϋ βιομηχανικοϋ το- μέως αυτής: Λ Τής άγοράς χρήματος καί τοϋ κεφαλαίου. Λ Των δημοσίων οίκονομικών. Λ Τής τουριστικής άναπτύξεως Λ Τής καταναλώσεως κα'ι των έπενδύσεων. Λ Τής προσελκϋσεως ξένων κε¬ φαλαίων, ώς καί των άποταμιεύ- σεων των Έλλήνων τοϋ έξωτερι- κου. Λ Των έξαγωγών κα'ι τής ύπο- καταστάσεως των είσαγωγών. Ούτω, είς τόν άγροτικόν τομέα επετεύχθη ριΖοσπαστική μεταβολή τής προστασίας τοΰ είσοδήματος των άγροτών, διά τής είσαγωγής τού ύγιοϋς μηχανισμοϋ τής άγο- ράς. Ό άγρότης, άνυψωθείς είς έπιχειρηματίαν, έπαυσε νά οτηρί- Ζτ τό βιοτικόν τού επίπεδον είς τάς πρός αυτόν χαριστικάς, έν πολλοϊς, παροχάς των ύπολοίπων τομέων, ώς είς τό παρελθόν. Η ΕΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΙΣ Είς τό εφαρμοζόμενον Πρόγραμ μα Οίκονομικής Άναπτύξεως το- νίζεται ρητώς δτι βασικάς στόχος τούτου είναι ή ταχεϊα έκβιομηχά¬ νισις τής χώρας. Ή οίκονομ»ική πολιτική διείδε την πιεστικήν ά- ναγκαιότητα άναδιαρθρώσεως τής παραγωγής πρός την κατεύθυνσιν αυτήν καί παρέσχε πληθύν σχετι¬ κών κινήτριον είς τόν Ιδιωτικόν τομέα τής οίκονομίας. Δέν υπήρ¬ ξε, συνεπώς, ουμπτωματικόν, ώς τονίίει ό κ. Μακορέζος, τό γεγο- νός τής αυξήσεως των έπενδύ¬ σεων είς την μεταποίησιν (είς σταθεράς τιμάς 1958) μέ μέσον ετήσιον ρυθμόν κατά την τριετίαν 1968 - 70, πέριξ τοϋ 18%. Πα¬ ραλλήλως, διηυρύνθη ή συμβολή τής δευτερογενοθς παραγωγής είς τό εθνικον είσόδημα (είς στα¬ θεράς τιμάς 1958) άπό 24,4% τό 196 7είς 31,1% τό 1970. Έξ αλ¬ λου, κατά τα έτη 1969 καί 1970, διά πρώτην φοράν είς την ελληνι¬ κήν οίκονομίαν, τό είσόδημα (είς σταθεράς τιμάς 1958) έκ τής, υ¬ πό την στενήν έννοιαν, μεταποιή- σεως υπερέβη τό προερχόμενον έκ τοϋ άγροτικοϋ τομέως. Πέραν όμως τής έν γένει ταχείας αυξή¬ σεως τής βιομηχανικής παραγω¬ γής οφείλομεν νά σημειώσωμεν, τονίΖει ό κ. Άντιπρόεδρος, καί την βελτίωσιν τής διαρθρώοεώς της. Νέοι δυναμικο'ι κλάδοι τής βιομηχανίαν, ώς αί βασικαί μεταλ· λουργικαί, αι χημικα'ι κα'ι των μή μεταλλικών όρυκτών, προωθοϋνται ταχύτερον των κατά παράδοσιν κλάδων αυτής, μέ συνέπειαν την έξυγίανοιν τοϋ βιομηχανικοϋ το¬ μέως καί την πραγματοποίησιν ά- ξϊολόγων σχετικώς έξαγωγικών έ- πιδόσεων. Πράγματι, ή συμμετοχή των βιομηχανικων είδών, επί τοϋ συνόλου των έλληνικών έξαγω¬ γών, ηυξήθη άπό 12,0% τό 1966, είς 37,0% τό 1970. Αί έξελίξεις αύται διασφαλίΖουν την μακρο- χρόνιον ανάπτυξιν τής έλληνικής βιομτίχανίας. Αποτελεί δυσκόλως πραγματο- ποιούμενον έπίτευγμα ό συνδυα- σμός τής ταχείας άναπτύξεως τής έλληνικής οικονομίας, κατά τα τε¬ λευταία έτη, μέ την διατήρησιν νομισματικής σταθερότητος. Έν¬ τός τής διετία ς 1969 - 70, ό μέ- σος έτήσιος ρυθμός αυξήσεως τοϋ φορμής γεννηιθείσης άμφισδηττΐισε- ως περί τού εάν είς τούς τεθέντας υπό τοΰ Ν. Δ. 310)69 δρους πε- ριλα,μβάνωνται καΐ οί συνταξιοϋχοι "Ελληνες ναυτικοί, οί όποϊοι ΰπη- ρέτηο'αν είς ,τλοΐα έκτελοϋντα πλό- ας έξωτε,ρικοΰ ή οί παλινοστή,σαν- τες έκ τής άλλοιδαπής "Ελλ.ηνες έρ γάται, έν περιπτώσει άγοράς ύπ' αυτών άκινήτοον δι" ε'ισπραχθέντων κεφαλαίων προερχοιμένοίν έκ των μισθων των ή έξ αλλης αίτίας. Ώς μόνη προυπόθεσις διά την εφαρμογήν τού μίΐο>μένου φορολο-
γικοϋ συντελεστοΰ, ώς γνωστόν,
τίθεται υπό τοΰ νόμου ή πραγματο¬
ποίησις υπό των εργαζομένων συν-
ολικώς τριετοΰς πρα·^/μχιτιν.γς ερ¬
γασίας επί πλοίων έκτελουντων
πιλόας έξωτερικοΰ ή είς την άλλο-
δαιπήν πρό τής άγοράς τοΰ ακι¬
νήτου.
Ώς πρός την προέλευσιν των εί-
σαχθ«">των κεφαλαίων είς την γνω
μοδότησιν τονίζεται δτι, δέν είναι
απαραίτητον νά προέρχωνται ταυ¬
τα μόνον έξ εΐσοδήιματος τής ερ¬
γασίας των, ώς τουτο προσδιορίζε
νόσου, άνεργίας κ.λ.π.), άρκεϊ νά
καταβάλλωνται είς αύτούς συνε¬
πεία ή έξ άφορμής τής σχέσεως
ΐργασίας
Είς την σχετικήν εγκύκλιον τοΰ
ΰπουργείου Οίκονομικών διά τής ό
ται διά τοΰ δρθρου 40 τοΰ Ν. Δ.
3323)55, άλνλά καί έξ άποζηιμιώ-
αεων καί λουΐων παροχών (ιάπό
έπιδόματα, άποζημιώσεις συνεπεία
καταγγελίας τής σχέσεως έργασί- |
άς, καταιβολάς παρ' άισφαλιστικών ι
όργανισαών συνεπεία άτυχήμαΐτος, '
ποίας ανακοινούται πρός τάς νο-
μαρχίας καί οικονομικάς έφορίας
τό περιεχόμενον τής έν λόγψ γνο3-
Πραγματοποιεϊται ή 15η κλή¬
ρωσις μετά λαχνοϋ των όμολο-
γιών τοΰ β' τμήματος 6'/2% 1966
τοϋ Λαχειοφόρου Δανείου Οίκονο
μικής Άναπτύξεως 1964 - 1965.
Κατ' αυτόν θά έξαχθοϋν έκ τής
κληρωτίδος 44 κλήροι κερδίζον-
τες έν συνόλω 1.500.000 δρχ.
Έξ άλλου, άπό τής 1ης προσε¬
χούς Δεκεμβριού άρχεται ή έξό-
φλησις τοΰ υπ' αριθ. 18 τοκομερι-
δίου των είς λίρας δανείων 6%
έτους 1928 (Δημοσίων ' Εργων),
καί 6% 1931 (Δημοσίων "Ερ¬
γων) . Η άξία τοΰ τοκομεριδίου
12 50, 50πλών όμολογιών δρχ.
125 καί ΙΟΟπλών όμολογιών δρχ.
250.
Άπό τής 21ης Δεκεμβριού δρ-
χεται ή έξόφλησις των κληρωθει-
σών την 22αν Νοεμβριού 1971,
μετά λαχνοϋ, όμολογιών τοΰ Λα¬
χειοφόρου Δανείου Οίκον. Άνα¬
πτύξεως 6'/ϊ% 1970.
Τέλος, άπό τής 30ής Δεκεμ¬
βριού άρχεται ή έξόφλησις των
κληρωθησομένων την 3Οήν Νοεμ¬
βριού 1971, μετά λαχνοϋ, όμο·
λογιών τού β' τμήματος, 6'/2%
1966, τοΰ Λαχειοφόρου Δανείου
τούτου, έχει ώς ακολούθως: α) ι Οίκονομικής Άναπτύξεως 1964-
Έκάστης όμολογίας τοϋ Δανείου 1965.
Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ
ΕΜΕΙΩΘΗ ΚΑΙ ΗΥΞΗΘΗ
6% έτους 1928, όνομαστικής ά¬
ξίας 20 λιρών, 0,30 λίρας. β)
Εκάστης όμολογίας τοϋ Δανείου
6% έτους 1931, όνομαστικής ά¬
ξίας 20 λιρών, 0^40 λίρας.
| Άπό τής 15ης Δεκεμβριού άρ
' χεται ή έξόφλησις τοϋ ύπ' αριθ.
| 18 τοκομεριδίου τοϋ είς λίοας
δανείου 5% έτους 1890 (Σιδηρο-
δρόμων Πειραιώς - Λαρίσης). Ή
άξία τοϋ τοκομεριδίου τούτου, δι'
εκάστην όμολογίαν, όνομαστικής
άξίας 20 λιρών, άνέρχεται είς
0,25 λίρας.
' Άπό τής αυτής ώς δνω χρονο-
λογίας (15ης Δεκεμβριού), άρχε- ! τής άντιστοίχου
ται ή έξόφλησις τοϋ ύπ' αριθ. β
τοκομεριδίου των όμολογιών τοϋ
Λαχειοφόρου Δανείου Ένοποιή-
σεως 2'/2 1962. Ή άξία τοϋ το¬
κομεριδίου τούτου, κατά κατηγο¬
ρίαν όμολογιών, έχει ώς άκολού
θως: Άπλών όμολογιών δρχ.
2.50, δηλών όμολογιών δρχ.
Η ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΙΣ
ΜεΙωσις τής μεταναστεύσεως
καί αύξησις τής παλιννοστήσεως
έκ τοϋ έξωτερικοϋ, παρετηρήθη
κατά τό 1ον εξάμηνον τού τρέ¬
χοντος έτους συμφώνως πρός τα
στοιχεϊα τα όποϊα ανεκοίνωσεν ή
Έθνική Στατιστική Ύπηρεοία.
Ούτω οί μονίμως μεταναστεύ-
σαντες "Ελληνες ύπήκοοι κατά τό
1ον εξάμηνον τοϋ 1971 άνήλθον
είς 30.891 δτομα έναντι 46.383
περιόδου τοϋ
παλιννοστήσαν-
τοΰ 1970, οί δέ
τες έκ τού έζωτερικοϋ άνήλθον
είς 10.438 δτομα έναντι 7.642
τοϋ 1ου έΕαμήνου τοϋ 1970. Κα¬
τά συνέπειαν ή καθαρά μετανό-
στευσις κατά τάς δύο συγκρινο-
μένας περιόδου ήτο 26.453 άτο-
μα εφέτος καΙ 38.621 τό 1970.
«^Κ)Ι3Χ3Ι3ε3Ι0<3Ι3εχ*.Τ«4 ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ακαθαρίστου έθνικοΰ είσοδήματος | μ°δοϊησεως, βιευκρινιξβται, τελος, ΕΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΘιΗ Η ΚΑΛ ΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΑ|ΠΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟ 1972. — Δι' αποφάσεως τού ύ- ανήλθε (είς σταθεράς τιμάς τού 1958) είς 7,6%, ένώ, κατά την ι¬ δίαν διετίαν, ό τιμάριθμος κατα· ναλωτοΰ άστικών κέντρων τής χώ ρας ηυξήθη μέ μέσον ετήσιον ρυ¬ θμόν 2,8%. Έξ άλλου, έντός ολο¬ κλήρου τής τετραετίας 1967 - 70, ό μέσος έτήσιος όρος άνόδου τοΰ εν λόγω τιμαρίθμου ήτο μόλις 1,8%. Έκ των διεθνών συγκρί- σεων προκύπτει ότι ή Ελλάς, κα¬ τά τα τελευταία έτη, έπιτυγχάνει άφ' ενός μέν ρυθμόν αυξήσεως τού έθνικοϋ είσοδήματος έκ των μεγαλυτέραν, άφ' ετέρου δέ αϋξη σιν των τιμών έκ των μικροτέρων, αί οποίαι παρατηροϋνται επί παγ¬ κοσμίου κλίμακος. 0 ότι ή εύρεία αυτή έρμηνεία προ- πουργο,0 'Εθνι,κής Οίκονομίας. δή κύπτεί καί έκ τοΰ σκοποΰ τού Ν. Δ. μΟσιευ©είσης είς την Εφημερίδα 310) 69, σννισταμένου είς την δή- τής Κυβερνήσεως (<|>ύλλ. 923 -
μιουργύαν κινήτρου διά την υπό Ιεύχος Β') , καθορίζεται ή μέν
Έλλήνων ναυτικων κα.ί έργατών τιαρακτέα διά τό 1972 ποσότης έ
τοποθέτηισιν έν Ελλάδι τοϋ ΰπ'
αυτών άποταμιευθϊντος συναλλά-
'ΥπειΌυνοι συμφώνως τώ νο-ΐιυ
1«90),1ί)38
Ίδιθίΐτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΙ'. ΣΙΝΑΝ1Δ1ΙΣ
Ινΐτοικία Ναύαρχον Βότση 55
Ι Ιοοιστάμενος Τυ.-ιογραψειον
ΓΜΠ-ΠΙΛ ΙΛΗΙ'ίΗΛΙΛΙΙΣ
ΑΜΦ1ΑΛΗ
πυτομπτο κηηηΕΥΤΗΡΐ
Ε...Ι ΤΙ ΚΑΙΜΕΤΕΙ Δέν ΑΓΟΡΑΣΑΤΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑ ΚΛΑ-
ΔΕΥΤΗΡΙ ΜΑΚΑΛΟΚ ΜΙΝΙ ΜΑΚ β, γιά ϋ6 ΚΛΑΔΕΜΑ
ΤΗΣ ΕΛΗΑΣ ή άλλων δένδρων. !
ΤΡΕΞΑΤΕ ΘΑ ΧΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΝ. ΛΗΓΕΙ 31
Δεκεμβριού Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΣ ΔΙΔΕΙ 5Ο ο,ο της 'άξΐάς, ΤΑ
ΜΙΣΑ ΛΕΠΤΑ, διά την αγοράν τού, γιατί έχει ΠΙΣΤΟΠΟΙ
ΗΤΙΚΟΝ δοκιμης τοϋ ΥΠ. ΓΕΩΡΓΙΑΣ.
Είναι τό ελαφρότερον**αι ταχύτερον 6λΜν. Κλαδεύϊτε; μέ
ϊνα χέρι. " .' ί>. ; *■'..' . ■ .. ■· ..—. .·
Προσοχή στίς άττόμιμήσεις.
Μόνον μέ τό Αμερικανικόν Κλαδευτήρι τής ΜΑΚΑΛΟΚ
καπνών είς 75.000
τόννους. ή δέ έσωτερικής κατανα-
[λώσεως τοιαύτη είς 14 700 τάν-
νους ήτοι συνολικώς είς 89.700
τόννοιις. Ή καλλιέργεια έξοΐγογί-
μων ττοικιλιών κοπτνιών. κατα το
1972. είς χωρία δικαιωθέντο. κα
πνοκαλλιεργείας κατά τό 1971__
ώς καί είς νέα «αθορισθησόμενα
τοιαϋτα — είναι έλευθέυα. διεττο-
μένη ύττό των μέχρι τούδε ίσχι/ου
σών διατάξεων.
Κατ εξαίρεσιν των ανωτέρω·
είς τάς ττερΐιφερείας α) « Εφοριών
Καπνοϋ» Ηρακλείου Σερρών. Β.-
σαλτίας. Ξάνθης. Κομοτηνής καΐ
6) Λαρ σης. Ναιιττλίας "Αργους
Κο,οινθίας διά τάς έξαγωγίμους
ιτοιΐ ι άς «Μαιυρα Οεσσαλίας»
ή «ι/ο^^α "Αργους». δ καίωμα
καλλιεργείας - παραγωγής κα-
ανοθ κατά τό 1972 — αρέχετα1
μόνον είς τταραγωγούς καλλΐϊργή
σαντες νομίμως τώ 1971. καί
είς π&τότητα Ίσην π>ός την δι-
καικιδεΐσαν υφ' εκάστου κατά τό
ε'τος τούτο. Ή καλλιέργεια κα
Π ^ί έο·«τ&ριο<ής καταναλώσεως κστά τό £τος 1972 έπιτρέπε- ται είς χωρία καλλιεργήσηνΓα νομίμως κατίνα τής έν λόγω κα- τηγοοίας κατά τό έτος 1971. είς τα χκρία δ; ταύτα δικαίωμα κα λλί Τενικός'Άντιπρΐ5σωπος -:. ΕΙό-γώγεύς'^ έν Ελλάδι Η' Γ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ-Μάρνη 43 (Πλ.Βάθης) Άθτΐναι, τηλ.539.351 ΖΗΤΗΣΑΤΕΤΟ ΑΠΟ ΤΟΥΧ ΑΝΤΙΠΡΟΣηΠΟΥΕ ΜΑΣ ΤΟΝ ΕΠΑΡΧΐηΝ Γτ.ο..<αλλ·εργείος τταοαγ». '£. Συμφώνως -ρ^ α. τοϋ Όργανισμοΰ έψή γο δικαιούμενοι άιδείας καλλιερ γείας διά καττνά τής οείσης κατηγορίας κατά τό τος 1971. Η ΕΦΕΤΙΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜ ΒΑΚΟΣ. — ναχοίνΜυιν Βάμβεκος. ή έφετεινή -αραγω^ 1·<κοκίισμένου βάμδακος ίπτολογ; ζετοίι ό'τι θά ανέλθη τελιχώς εις 11 8 000 τόννοι/ς. ή &έ στρεμματι. κη απόδοσις είς 250 κιλά σνσττό ρου 6αμ«ακος Προστίθεται δτι μέχρι τής 15ης τρέχοντος εγέ¬ νετο ή συγκομιδή τού 96% τής τταραγωγης. μέιχρ, ^ τής α&ϊ£ ήμερομηι.ίας. είχον έκκοκκισβη 95 000 τόννο, συσττό:>ου βάμβακος
η-ο· 34ο<:ο τόννοι —έκκοκκισμέ- «υτο.οΐτου Τέλος. την 1ην πα- ρελβοντος 0κτω6ΡίΟυ υπήρχον έν συνόλω 132.164 τόννο- έκκοκ κισμέ.ου 6άμ6ακος· έκ των όποί «ν 127.725 τόννοι ήσαν έγχω- ριος 6άμ6αξ· έξ αυτών δέ 114. 000 τόννοι εϋΐίσκειντο είς χείρας των τταραγωγών. Τα έλληνιικά την γερμανικήν ττορτοκάλλια εις αγοράν.— Κατ ανακοίνωσιν τοΰ ύττουργείου Εβνι κης Οίχονομίας έικομίσβησσν εις την άγοοάν τού Μονάχου τα ιτρώ τα ψορτια έλληνικών ιτορτοκαλί ών «νά&ελς» τ« όττοΐα όλ σο> αρίστην εντύπωσιν Προστι
βεται ότι ή νέα αυτή ττοικιλισ
έλληνικών ποοτοκαλί»ν μέσου |»ε
γέθοιις ευρίσκεται είς καλύτερον
κατάστασιν, έν σι/γκρίσει ττροζ
την ίντίστο.χον "ισττανικήν ττοικιλί
ου; τόσο άττο απόψεως χρυματι-
όσον καί άττό απόψεως ττεοι
εκτικότητος είς χυμόν, γεκστικο-
τητος. άρώμ&τος καί συσκευασί¬
αν Αί επιτευχθείσα* έξ άλλου τι
μαί· κρίνονται ώς λίαν ϊκανοιτοιη
τ ιχαί Παρά ταυτα, τό ΰποι>ργεί"
όν Ε9νι <ής Οίκονομίας εντολήν |ότττος οί εΐδικοί μίνα γεωτ^^■ν^ιι σι/νεχίσουν τη» άσκησιν αϋστηρού έλέγχου ί*1 των έξοτγομένων ττοοτοκαλίιον ΐτρός διατήρησ'ιν τής καλής έντ« ττώσϊκς είς την γερμανικήν αγο¬ ράν Τα τέλη χαρτοσήμου δι' έγγρο- Φήν ύττοθηκης — Τό Νομικόν Συμ βούλιον τοϋ Κράτους διά Τ1Κ ύπ' αριθμόν 709)71 άποφάσίώς τού· έ'κρινεν δτι ό σΰνδικος· ό α>-
τούμενος τήιν έγγραψήν ύιτοθηκηί
επί ακινήτου ΤΓΤωχεύσαντος δ*ον
νά ττεοιλάβη είς την ττερίληψ·ν
τής ΰποθιγκης τό ποσόν των άσψο
λιζομένων απαιτήσετε έττί τοθ *
ττοίου θά ύττολογισθή τό καταδλτ)
τέθ'. τέλος χαρτοσήμου Ε'ί ΤΊν
γνκμάτευσιν ττροστίθεται δτι εις
τον αρμόδιον οικονομικόν έλεγ¬
χον· -πρός τόν σκοττόν 6ε6σι«σε'
ως τοΰ τυχόν έλλείττοντος τέλους
είς τΐερίτΓτωσιν κατά τήιν όττοιαν
τό δηλω9έν ΰττό τού συνδίκον '"0·
σόν
κου.
ύττολείτΓεται τοΰ
ΓΕΩΡΓ. Δ. ΑΡΓΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΧΕΙΡΟΤΡΓΟΣ
Δέχεται είς τό Ιατρείον τού, δδο?
Τψηλάντου 5 (παρά την Πλατβί-
αν Ρηγίλλης — Κολωνάχι — 'Α'
θήναι), ο—8 μ. μ., καθ' εκάστη»·
Τηλέφωνον 711.482.
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΟΡΤΗ
Κ.
Επ! τέλοι,ς! Ή "Ενωσις Σμυρ
όττοφόσισε νά τιμήση ενα
τά μεγαλύτερα ττνευματικά
ονσστήματα της Νύμφης τής Ί-
;ος τόν κ Χρήστον Σολομω-
νί&|. Μι την τιμητική συγκέντρω
„„ ιτοϋ ώργάνωσε τή τηοό— ερα-
Αευτέοα στή Στέγη της.
κσ το
γ0
μάλλον
τΐς
έ—ιστήμονα
ΐκανοττοιητ.-
τόν αψο-
μ
ιτολιτικά άνδρα τό γλαφυρό
"»'· ""Όν όττ ό'λα
τ έξαίρετο άνβρωττο· ττοώ κον-
τί, στ' ολλβ τής πρόσφε-* έττί
ολόκληοη 15 ετία· σάν ά.τιπυό-
65οός της· καΐ συμ—αραστάτης,
πολύτιμες ίπτη :εσ!ες.
Ο ττονηγυρ κοζ τ°ύ ΰο-τερ' άττο
Βΐΐντομη είσήγηση τού ττροέ&ρου.
ό γενικός γραμματεύς
Νικ Άοώνη,ς. ήταν καί
<χΐ «ατο τό ττεριε χμ ά τάξιος τής προσωτπκό- τιιτος το3 τιμωμένου έ'ξοχου τέ¬ κνον καί Βόΐϊο^ της Σμύρνης Μί Υοτη έμβΐίεςια κα] όξύτητα πνεύματος· ό «ξιος όμιλητής άνέ- λυσε τό έκτεταμέΛ ο καί ττολύ—λευ «Γίοονασσός». έ'κδοση 196!». σελί. δες 54 ^ καΐ σέ αλλα. Μαζΐ μέ τά Ι στοιχειώδη βιογραφικά τού Θά ' ιτοςιισδή Θά έντρυψήση ό άναγνώ· στής σ έ'να τΓλουσιώτατο ΰλικό πληροφοοιακό και χριτικό· -ού άναφέρεται άλλού συνοτττικά κι' άλλού ττλατυτέρα στό ττολύεδρο έ'~ νο τού Ομω-ς. σάν Σμυονηός δέν μττο ρώ νά μή θι,μηθώ έτούτη τή με- γάλη γιά μενά στιγμή. καί νά μην ττώ ~ώς ό άγα~ητός Χρήστος είναι γυιάς τού ττούτοι.η τής σμυρ νέικης δημοσιογραφίας. τοΰ αλη¬ σμονήτου Σωκοάτη Σολομωνίδη δ'.κηγόρου κι' έκδότη. 40 χρόνια στή σειρά· τής «Άμάλθειας». τού έγκωρότερου φύλλου τής "Ανατο¬ λάς καΐ —ώς άπιό <ληοονομιά κΓ όιτο δικοΰ τού· νω-ρΐς έκδηλώθηκε στό γυιό τού τό δημοσιογραφικό τάλα.το —στούς γυιούς τού. Θά εΐττώ σοστότερα. γιατί καί ό ά- κριιδός άδερφός το"} Χοήστου. ό άξεχαστος συνάδελφός μου Σττύ- ρος. δϋκητ/όρος καΐ νομάρχης. δή μοσιογοάφος κ Γ αάτός· έδατιτί- στηκε στό δημόσιο 6!ο· οταν στά ουλίου· μέ δέιχτηκε στά γραφεϊο τού ΚΓϊΐ τού ττα,ϊάδωσα δλο τό εν τιπτο ϋλικό πο·ύ £φερνα μαζί μου γιά την όργόι.ωση καί τή λειτουο γία στϊς Ήνωμένες Πολιτεϊες ε¬ νός κλάδον έκτΓαιδευτικο;) αγνώ¬ στου τοτε· στόν τόπο μας. τού κλάδου τής θεωρητικής καΐ ττ.ρα- κτικής κατόοτ.σηις τού Διοικητι. κου Πρόσω—ικοΰ τώ^ Νοσηλευτι- κών Ίδρι,μάτων. μέ τριιετή φ3ί- τηση. 'Εσυζητήσαμε τό θέμα καί μονα· μέ πνοή ττοιητή και ττνεο μα ιδεολόγου ττατρ.ιώτη. κατα- ττιιώνεται νά ξενυχτί>ση σέ γραφτά
κείμενα κι' άττό τό 6ήμα· την Κ3
ταστρεμμένη ττατρίδα μας Σκ:ΐ
ττια τά άοθρα τού, τα χοονικά
οί άφηγήσεις. οί ττραγματεϊες τού
σέ περιο&ικά καί σ' έφηιμερίδες.
Αΰτά 5·εν είναι 5 καί 10. —730
οσα· μέ χρονολογίες καί τίτλοος
συγκεντρώνει ό έοευνητής. στήν
σξιόλογη έ'κδοση τής Έστίας Νί
πίτευγμα
γνωστών· ττού £έν μττόΐεσο-ν νά
ιταραστεΰν στή.; τιμητική εκδη¬
λώση.
Ποραπλήσια άττήχηση στό έκλε
κτό άκροατήριο είχε καΐ ή όμιλία
τού Σμυοναίου ποιητή κ Νικ.
Τοντουντζάκη· ττού μέ άδρές καΐ
στοχαστικιές πιινελιςς έσκιαγρά-
ψησε τα ττολύτομο τηχυματικά έ-
τιμωμένου άττιση-
μαίνοντας ιδιαιτέρα τό νέο στοι-
χεϊο πού ττροδόΐλλίΐ άττά τ ά συγ-
γρβφικό τού εργο. δηλαδή τή λάν
θανουσα λυοική διαθέση, τής ό-
ιτοίας χαρακτηριστικά φανερώμα
τα ξεχώρισε καΐ μάς διάδασε ά-
ιτό τα διάφορα τοΰ συγγραφέα δι
δλία
Περιττό νιά ττεριγράψουμε μέ
ττοση ττροσοχή καΐ συγκίνηση ά-
κουσαν οί τταρευρϊσκόμενοι τα δι
Οι/ραμδικά των ρητόρων λόγια καΐ
ττόσον αύ&όρμητα εξεδήλωσαν τή
βαβειά των άγάττη καί έκτίμηση
ττρός τόν μεγάλο των συμττατριώ
τη. ττού μέ λίγα άττλά καΐ σνγκι
νητιχά λόγια εύιχαρίστησε τόσο
αϋτούς πού τόν τίμησαν μέ την
τταρουσία των. δσο καΐ τούς όμι-
λητές γιά τούς έτταίνους των,
τούς όττοίους —μέ τή μετοιοφρο
συνη ττοΰ τόν διακ.ρίνει— έχαρα·
κτήρινε ύττερδολικούς
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ ΑΡΟΝΗ
Ό γεν. γραμματεύς τής 'Ενώ
σεως Σμυοναίων κ. Νικ Αρώνης
ωμίλησεν ώς ακολούθως:
ρο εργο τ:ΰ Χρήστου Σολομωνί- ! άπελεύ9ερα χρόνια τής Σμύρνης
£η Ξεκινώντας άττό τα ττρώτα στή ' μας 19 μέ 22. μαζϊ τα δυ>, ά-
γενέτειρά τού βήματα· σάν δή- δέρφ,ια έκδί&ανε την άπογευματι |
μοσιογρά^θυ καί λογοιέχνη. κα- νή έφημεοίδα «Θάρρος»
τεληξε στό τελευταίο τού δίτομο ] Λέν ήτανε τόσο σάν έττάγγελμα
μνημειώίες έ'ργο: «Ο Χρυσόστο- | ττού αΐχμαλώτιζε την οΐκογένεια
μος Σμύρνης· ό Εθνομάοτυς», ά-1 Σο.λομω.νίδη· ή οημοσιογραφία —
ψοθ ττρΐν ωμίλησε χωριστά γιά αύτό είναι γνωστόν— δσο υάν ϊ-
κββένα ά— ό τα τριάντα τού 6ι-1 δέα, σάν ά— οστολή. σάιν έθνικο
6λια καί γιά τή λοιττή τού στούς χιέος. γιά τή διαφοιιτιση καί την
άλλοις τομεΐς προσφοοα. καβ' δ καΘοδήγηιση τής όμογένειας. ττά-
Χη τή τελει/ται'α 45)ετία. Την ώ-] να σέ νευραλγικά έ&νικά καΐ έκ-
ραία αυτή όμιλία τταραθέτουμε ά' κληο-ιαστικιά θέματα τής έττοχής·
τταρακατω χαριν των άα γιά την ττροστασία των έλληνι-
ύ έ κϋν συμφερόντων καί τής "Ορβο-
δοξίσς γιά τή χάοαξη. άνάλογα
μέ τίς σι/ν&ήκες. κοινής γοαμμής·
άλλοτε συνετής καΐ άλλοτε άγ«-
νιστικής· στΐς σχέσεις μας μέ τό|
δυνάθΓτη.
Μέσα σέ τέτοιο κλΐμα μέ τέτοΐ
ες τΓΡτριαρχικές άρχές. άναθρε-
μένος ό Χρήτος Σολομωνί5ης^ ε-'
πειτα άττό λαμττοές σττουδές γυ-|
μνασιαχές· στοθ Πιαννίκη καί |
στήν Εΰοτγγελική. άριστοόχος τής
'νομικής τοΰ «Άβήνησιν». νωρίς
ξεκινόει σέ δυό μαζΐ καριέρες. |
—ου γίνεται γρήγαικχ φανε,ρό πώς
σίγουρα θά τάν ανα&είξουν στά Ι
κοινά καΐ στην ττέννα.
Τέσσερα χρόνια. εως την Κα-
ταστροφή. δίηιει· κοαθημεοινά. τά
ττρωτόλεια τής δουλειάς τού· έ-
ττιστημονικά καί γεν.ικώτερα· -ττνευ
ματιικά( ένώ σύγχρονα. τρυγάει
όλοϋβε ττλούσια έμττειοία ά—' 6-
λα τα ψανερώματσ τής ίδιότι—ής
Ευτικοανατολήτιχης σμυρνέικης
ζ&ϊής. ©ά έτταναλάι6» αϋτό ττο-ΰ ε-
λεγα 3 χρόν»« ττρίν. άττό τό βήμα
τού «Παρνασσοϋ»: ότι ό Χιήστος
Σολομκι ιϋδης συμττοροϋεται μέ ι
την Ίστορίο. μέ τή μοίρα τής δό-
λιαις πατρίδος μας Μέ τταλμο έ-
θνικό. μέ τή λεδεντιά τής νειό-
της τοι>· μ* τόν άδολο ττατριωιτι-
σμό τοθ άττελεύθερου "Ιωνά. διβυ
ραμδΐικά Ίστόρησε την
μένη Σμύρνη· τά ττολεμικά μας
κλίη καί όνειοα εττλοκτε γιά την
αΰριο τής ττέρ' άττό τί> Αϊγαίο
'Ελλάδας. Κι' δταιν έθόλωσαν οί
χαοούμειες ττροοτττιιοές. κάτω ά-
ττό τ>ίν κατσπινη βαρεία συννεφιά
των Θ>ιι6ετών οίωνών( μέ λυγμι-
κό Θρήνο άντίκρυσε τό συιδέμελο
άφανισμό τί·(ν 6ωμών καϊ των έ-
στιών μας. ,μέ τίς τραγικές άν-
θούτπνε,ς έκατόμδες! 'Εστηλίτευ
σε τή δαρδαοότητα κατάγγειλε
τή δι—λωματικ'ή ττόρωση. την ΰ-
κρι-
'Κυρίες καί Κύριοι.
Κορνφαΐοι τοΰ ττνεύματος.
τ<κο1 καΐ σχολιαστές. ει'ττανε κι' εγραψαιν —ώς δέν καταλαβαίνου- νε Σμύρνη δίχως Σολομωνίδη· μή τε Σολομωνιιδη χωρΐς Σμύρνη. Καί Ίτολύ σωστά! Γιβτΐ μέσα σέ το- σους καΐ τόσουις συμττολίτες —ού. μέ την ττροσωπικότητά τους τιμοθ, τΐ'εύ5υνη ττολιτική τής Αθήνας καΐ νέ τόν τόπο μας· σέ λογής κλά-Ι τίς λοτθΐεμένες θέσεις της 'Ελε- 8ους καί τταροοκλάδια τής έλληνι-'γεϊα ετόνισε γιά τόν καταιγισμι- κής διανόησης —καί δέν είναι κα | κό δλεθρο ττού διαδέχοντσν τήιν δ»λου λίγοι οί άριστεΐς— ό Χρή έθνική μας εύδία. άνήμτταρος μττρο στος Σολομωνίδης ξεχωρίζει· κα στά στό ξερίζωμα καί τό ξό- διερωμένος. θόίλεγα· μ' ενα έντε- δι των μυριάδων όμογενών. θλιβε- λως ίδιαίτερο είδικό 6άρος· άττό ρών βυμάτων μιάς συνβήκης άν- τή δοόση τού καΐ αττό τό δονητι-| ταλλαγής ττληθικτμώι "ο ϋργο τού. έργο καταπληικτικό 'έ 6γκο· τΓθΐότηηα. εύοισθησία ομορφιά Ξεχωρίζει σάν άττό- Άτγ' έκεί καί ττέρα· άνέστιος κΓ αύτός καΐ καταστρε,μένος μέ την ττικρή γεύση της ιτροσφυγι- άντπτροσωπχυτική φυσιογνω άς· δμως· δυνατάς πάντα άττό ι- μία τού ττνευματικοΰ Σμυρναίου·: διοσυγκρασία· ό.ττά την έ'μφυτη τού ττνεματικσΰ Μικ,ρασιάτη. ττλα εύψυχία τής γενιάς κΓ άπό τα τύτερα δεμέ>η συναισθηματικά νειάτα τοι, δουλεύει γιά νά Θε-
και έγκεφαλικά. άπτά τό μόχθο ' μελιώση μιά καινούργια ττροσωττι
τού κΓ άπό τή δημιουργική νο- κή ύπόττοκτη στήν έλε^θερη Ελ-
»ταλγία τού· μέ τή μνήμη τής "Ι- >Μ&α, Ή άποτυ>χημένη έπαιέ<5ο- <»ικής πατρίδας μας Κάτι ττε- ση τής «Άμάλ&ειας» στήν "Αβή Ρ'οσότεοο· αύτάς καί ττλαστου.ρ να· δέν τόν τοσμάζει. "Ισως - ϊ- Υος τής μνήμης τής Σμύρνης, δο σως καϊ άφορμή γίνεται. άσκών- σμε.νη.ς Ίστορικο καΐ λογοτεχνι- τας τή δικηγορία σάν λειτοΰργη- κό μϊ ΤΟν κάλαμο καί μέ τό γλα μα· 40 χοόνια, συνολικά· εως τό ♦"?ό λόγο· σέ μυρΐιάδες φύλλα τυ 64. νά ξττ;·οιχτή σέ ειΐρύτε-ΐους ό- *κμένο χαοτΐ κΓ άττά τό δήμα. ρίζοντες. μέ τή δπ>ή προοππκί)
Με άλήθεια. μέ ένθουσ:ασμό. καί νιά συμ'δάλη Θετΐικά στή δια<ονία λ'χτάρα. μέ άνείττωτο καυμό καί τής Διοίχησης καΐ τού πολιτΐκοΰ **»<>, μέ δάκρυ καί μ' έλπίδα. μας δίου άττό τη μιά κι άπό
ΚαΒίλου εΰκολο δέν είναι νά μ·- τ'Πν αλλη νά γίνη ό'οο τταίρ^ει
«ς με την ταττεινότητά σου γιά ΧΡήσιμος στήν ύπηιεσία των ποο
Ενο σΐΓου>δθ3Ϊο ονντοττίτη καΐ φί- σφνγΐκύν συμφεροντκ'ΐ Δίνει ττλέ
*° κοΐ μάλιστα μπροστά σέ ά- ρια τή; τταροι;3·ί'α τον στΐς κοι-
«ροοτήρ,ο πού χωοίς άμφι·6ολία. Κί.- Τίΐ:οσττάι6ίΐ'ίς τής ήγ.ς,σίαςΙ
>είει ττάρα πολλά γιά το Σολο- γιά τή. έπιδίΐοα-ι των πιοσφυ-
Ι"*νί5η καΐ γιά τά έ'ργο τού καΐ γων μέσα στόν έλεύθεςιο έλλαδι-
τ*ν άγκαλιάζει μέ ξεχωριστή τι- κια χώρο Πολ,-.τεύςται. κατά και-
Ι"1 μέ θαυμασμό καί μέ άγάπη. ρονς Έκλέγεται δουλευτής Με-
Πρέττει. ώστόσο. ν' άνταττοκρι τέχεΐ στΐς κυδερνησε-ις Σοφούλη
°μ στήν τιμή πού μοΰ γίνετα·· νά καί Παττάγου σάν ύφι—-ουργός γε
ώ γιά τρίτη φορά· τάν νικιός διοικητής Ηττείρου καΐ ύ-
Σμαοναΐο τή φορά έτού- ττσυιγός Προνοίας καί Υγιε ής
στο σττίτι τού Θά μού άντίστοιχα. "Εττειτα. δύο φορές
νά ττώ· στήν άποψινή άναδέχεται τή Γενική Γραμματεία
Ε«ίήλ(,>ο·η, ττοΰ ή "Ενωση Σμυρ- τού ύποιηγείου 'Εβκικής Παιδεί-
νο'»ν έτοίμασε γιά νά τιμήση τό άς καί Θρηο-κειτμάτων. στΐς κΐ'&ερ
Μεγάλο πατριώτη μας. σάν μέλος νήο-εις Καραμανλή - ιΚανελλοττού
Τ1ζ έττίλΐκτο. σάν ήγετικό στέλε- λου. Καΐ σάν άνώτατος έκτελε-
Χο<> στή διοίκησή της —15 χρό- στικός Λειτουργάς καΐ σάν μέ-
νι» στι·έιχεια άντιττ,ρόεδϊός της—' λος τού Έκτελεστικοΰ Σώματος·
ον «δρι—ικ«ό μέλος της· άπό τά μ* τή σίνετή πολΐ'Τεία τού καί τό
"Ίμοιντικύτερα σάν συγγραφέα·' άνώτεοο ήθος τού. ττάντα ετίμησε
αν "νδρα δημόσπο. σάν άνβ^ω- τις έξουσίες ττού ό λαός καΐ ή
01 με την τπά διακριτική σημα- ] ττολιτεία τοΰ έμπΊστεύτηκαν κΓ
Ό τοΰ δρου. | αφήκε πανταθ χαΐαγμένα τ' άχνά
Είναι ττολύ γνωστά τα γενεά- ε»α τής φωτεινής τού διανοίας
λογικά τοιύ τιμώμεν ου γιά νά στα κσι τ0^ δημιονργικοΰ τού κόττου
μ πολϋ σ αύτά "Οποίος θέλει "Ενα έλάχιστο Θνμάμαι νά ττ«·
Οτ^£χει στΐς έλληνικές ΐ,γκυ- ττοϋ συνδέεται μέ κάποια τταληά
«λοιτοίδειες στό έλληνικό ^ΟΥ συνεργασία μας έδώ καΐ 17 χρό
,. ^ΟΥ» στήν τμητΐκή γι' αύτ^ν νια: Γυρίζοντας άτπϊ, την Άμερι
«δοση τής Εστίας Ν«ας Σμύρ- κή τό 1954, δοήκα τον κ. Χρη-
νΐς 1968 σελίδες 320 στά «Α- στο Σολσμω-νιδη ύττουργό Ύγιει
1>ΐΕ5«μα είς τά^ Χρήστον ΙολομΜ νής καΐ Προνοίας στήν κυδέρνηση
νιδην» τού Φιλολογικού Συλλόγου Πα-άγοΐί "Ενα ττρωινό τού Ί-
ό ΐπτουριγος μας δέχτηκε μέ έν-
Θουσιασμό τή χρησΐμότητα τοΰ θε
<τμο3 γιά την 'Ελλάδα. Εκάλίσϊ Τ(>ν γενικά διευθυντή καί τού άνέ-
Οεσε νά μελετήση τά χα^τιά κα'ι
νά τοθ ειΐσηγηεή. Άττά ΰττόμνηση
σέ άλλη. ή ΐδέα ττήρε σάρκα καί
ττοωτοβουλία το Σολομωνίδη στά
Θηκε άφετηρία στήν κατοτπνή ί-
δρι*ση τής Εί&;κής Σχολής δ'.οικη
σεως Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων.
πού 'ΐ λειτουργία της έ'δωσε λαμ-
ηρά άποτελέσματα. άσχετα ττού
άπο τό 1967 άνέστειλε τίς έργα
σίες της ττροσωρινά έλττίζουμε.
Άλλά ή δραστηριότητά τού δέ
σταματάει στά δημοσία άξιώμα-
τα καΐ στά δΐ|καστήρια Πολλά
τα Ίδρύματα· οί Όργανισιμοί.
τά Σωματεία οί σκοττοΐ ττού εί¬
χον κΓ ί'χουν την τιμη τής καρ-
τερής συνεργασίας τού. σάν συμ
μβούλου νομικοΰ ή δΐκαστικού·
ο-άν ττροέ&ρου ή άντιπροέδρου· εϊ
τε σάν άνάδο,χου κιάποιας εϊβικής
ύπεύθυνης άποστολής. Γιά νά Θυ
μηθοΰμε λιγοστά μονόχα άττό τα
σπουδαιότεοα· άς άναφέρομε τό
Πατριωτικό "Ιδρυμα· τόν Οργανι
σμά Διαχειρίσεως Εκκλησιαστι-
κής Περιουσίας· τό ΊΕβνι·χ.ό
"I-
δουμα Ραδιοφωνίας· τή Ριζάρειιο
Σχολή, τον Παρνασσό· τό Ρότα-
(ΐν· τά Σύνδεσμο 'Ελλήνων Λογο-
τεχνών. τόν Εϋαγγελισμό· τό Βα-
σιλικο 'ΕΘ ικά "Ιδρυμα την Έ-
ίτία Νέας Σμύρνης· την Ενωση
Σμυρναίων την Έθνική Μνημοσύ
νη την Εύαγγελική ΣχοΧή. τούς
ΆΘλητ'.κούς Συλλόγοι,ς « Αττόλ-
λκνα» καί «Πανιώνιο» ΚΓ άλ-
λα τόσο· τοϋλάχιστο· πού νά τ'
άΐαιΕ.άθΌυμε δλα κα! νά μιλήσου
με ξεχωο.στά γιά την προσφορά
τού τό καβένα. "Εχω προσωτΠικές
έμπεΐ3Ϊες γιά τή σημαντκή συμ-
6ολή τού στή Διοίκησή καί γιά
τις κατσδολές τού στά κοινά Καϊ
ή έξαίρετη άνάμνηση πού κρατούν
γιά τό Σολομι,ι' ίδη οί συνεογά-
τες τού· μαρτυροΰν με κΰρος γιά
την άξία των ύττηοεσιών τού |
ΕΊ'τε μέ τίς κάθε τόσο έπ.'ση-
μ&ς ίδιότητές τοι,· ε'ίτε σά; ά-
πλός ίδιώτης· πάντα μέ την χα-
ρακτηριστική ά'.β·χοττια τού, δοη
Θησε καί πάντα ττρόθνμα συντρέ
χει· μέ εύγένεια τόν κόσμο μκς
καί κάθε καλά σκοττό. Άνοιχτό σέ
όλοι/ς τέ γραφεϊο τού Το σπίτι
τού «κονσολάτο». δπως έλίγαμε
στή Σμύρνη Τό τη,λέφωνο καΐ ή
πέννα τού σέ άκατάτταυστη λει¬
τουργία. Δέν έττιτο.έττου/ οί ττε-
ριορ:σμο! μιάς νοητής κλεψύδιας
τίς έιτιθυμητές ττ>Λεκτάσεις λί-
γσυ ττάνω σέ κάβε μιά άπά τίς
περιοχές τής δημοσ άς καί τής
κοΐ' ωνικης ζωη·ς. ττού άποιχόλη-
σαν »αί ά™ασχολοΰν. έΐώ καί μι-
σόν αίώνα τόν τιμώμενο. μέ πό:
Λΐλι'α πετυχημένων στόχωιν
Ώστόσο έκείνο πού α^τόμο;-
τα κατοςιώνει τα Χρήστο Σολ:-
μωνίδη στεϋς Μεγάλους είναι τό
σκγγραφικό τού έ'ργο Ίστορικό
και λογοτεχ.ιικό ίδιαίτε/α σύτό
πού άναφέρεται στή μνήμη της
Σμύρνης
Δυό μελέτες τού, καθαρά επ -
στημο'Ίκές. εΐχαν δεί το ψώς τής
δημοσ ότητσς στή Σμύρνη· τυττω
μένες στά τι—ογραφεία τής « Α-
μάλθε.ισΐς». και οί 5υό τί, 1922.
λΟ Θεσμάς τής Γειουσίας». σνγ-
κριτική συνταγματολογικη έεγα-
σια καΐ « Η κεφαλική τοινή» '
ττραγματείο ττοινικολογΐι;ή κοινχ-
νιολογικού χαρακτήρα.
Μετά την ττίθσφυγιά τταράλλη
λα μέ τή δημοσίευση νομΐκών με
λετών τού σέ νομικά περιοδκά.
μαζΐ μέ την ασκήση τής δικηγο-
ρίας καί τίς άλλες σοβαράς άσχο
λήσεις τού στήν ττολιτική κο-
νίστρα καί στή Διοίκησηό ό Χ?ή
στος Σολομωνίδης όραματίζετα'.
οάν χρέος τού· σάν αποστόλη,
την ττνευματιική αναστηλώση· ά-
•πό τ' άποκαίδια τής τταν£.οιας
' Ι ών ι κης Πολιτείας Μέ τη λο.-
τρευτική άγάττη τού γιά τη Σμύρ
νη· μέ τάλαντο έοευνητή - ίζθτ·
στή. μέ σύστημα καί τάξη έττιστή
άς Σμύρνης 1968. μέ τίτλο «Χρή
στος Σολομωνίδης· λογοτέχνης
καί ίστορικός τής Σμύρνης» Καΐ
τό εογο τού σιινεχίζεται. Βδομά
δα δέιν ττερνά νά μή διαδάσης δη-
μοσιευμένα στόν Τύπο· νέα ϋ?·
93α τού. συχνά ττορισματικές ά-
νακοινώσεΐς άττό τ' ,άττοτελέσματα
της συνεχιζαμένης έρευνητικής έρ
γασίας τού Δίχως, άλλο. ττς'οι»
άπό 800 οί γλαφμρές όμιλιες τού
"Ιλιγγο προκαλεΐ ό δγκος τής τ>
ράστΊας αυτής δημιοι/ργίας. ή
ποιητική στάθμη έσωτερική ά
ξια της· ό σι/ναισθηματικός-- λό
γος· μαζΐ καί ό γνήσια έθνικός
τόνος. Καί πρσσφοικχ άνέκδοτης
ένδιαιφέροι/σας ίίλης καί σνναριτα
στικού λόγου·· δλο καί ττλαταίνει.
Αύτονόητη εΐναΐι ή ίστορική ά
ξία τού κολοσσιαίου. στό συν
ολο τού, εργου. θλοφάΛε:η ή
σημασια τοι» σάν πολΰτιμης ττη-
Υ'ΐζ'· γιά την ένημέρω—] καί δια
ψώτιση τού κοινοΰ- ιδιαιτέρα των
νέων. σέ πανελλήνΐα κλίμακα. ε¬
πάνω στόν ύψηλό πολιτισμό τοϋ
ΜικρασιατικοΟ 'Ελληνισμοϋ
"θμως αύτό δέν είναι οϋτε
τό μόνο. οϋτε τό κύριο Σύγκα'.ρσ
με τη διοχέτευση. κομματιαοττά
ίνδιαφέροι,σας νωπής ίστορίας
πού^ μαζϊ μέ τά τταλαιότερα δη-
μοσιευματα γιομίζει μιά σαραν
ταετία εως τώρα· άρχίζει άττο
τό 1951 μιά κλαδική συνθετικη
διάρβροση συμπληρωμένης '<αΐ ιμπλουτισμένης τής σμυιρνελογι- κήι, καΐ λογοτεχνι κης συγγραΦι- «ής εργασίας τού σέ ώραίες. ττο- λυσέλι'δες αύτοτελείς έκ5όσε ς. που φθάιουν εως σήμερα τίς 28· —αύτές τής Αθήνας— άρχίζον- τας άπό τίς «Όχθες τού Μέλη» μέ σημερινή κορωνίδα τής 6ι6λισ κης τού παραγωγής, το όγκώ5ες διτομο 03ΐστουργημα· ττού φέτος κυκλοφόρησε. μέ τίτλο <'Χρυσό- στομος Σμύρνης. 0 Έθνομάρτυς» 1071 κ,αΐ μέ σύγχρονη έξαγγελία 6 άκόμα νέων σμυρναιολογικων εκδόσεων. πού άκατάτταυστα έζερ γοίζεται ό άκαταπόνητος · ό άχι- 6αλής ΰμνητής τής Ίωνίας. Η ττροτεραιότητα άνήκει στήν τέχνη των τεχμύν( την ττοίηση Στοώς ττοΐη,τέ,ς τής Σμύρνης άφ'ΐε ρωμένα τά δι*ό ττρώτα 6ι6λίκ τοι/· στή χρονολσγικΐή σειρά των Ί3 σμι/ρναιολογικών καΐ στήν άττό- λυτη κατάταξη των 28 έκδόσεών τού τής Αθήνας· καΐ δυο τής Σμύρνης. 30! Μέ τίς «"Οχθες ιου Μελη» κια! την « Ιωνική ττοίη· οης μαζΐ μέ την ίστόυηση τής έ- ζέλιξης τού καλλιτεχνικον λόγου στή Σμύρνη, τταρουσιάζεΐ' άφηγη ματικά καΐ κριτικσ· καί μέ άττο- οττασματική τταράβεση στιχων^ό εογο των ττοΐιητών μας· άττό τόν Γκίΐοϋλιστάν· τό Σημηριώτη καί τά Σπεράντσα έ'ως τ^ν Νΐκο Τού τουντζάκη καί τίς άδελφές Βατί- δη. 'Έτσι ττετυχαίνει την πρώτη έκτάνωση· θά είττώ· τού «ποιητι- κοϋ νού» τού. Οί δι,ό κατοιτινΐ.ς ιέκδ-σε.ς τον· «Τό Οέατρο στή Σμύρνη» καί « Η ιατρική στή Σμύϊνη»· κάΛθΐ,ν εν¬ τελώς ΐδ'.αίτερη αΊ'σβηση. σάν ό.- ποκάλυψη. στό άναγνωστικό κοι- νύ καΐ ττροχαλοΐϋ εΰλογη συγκί- νηση στούς νεσταλγούς. Δάιφνες έϊρεψΛι' καί τά δυό, γιά τόν πλού το τής ι,νδιαφέροιΛΓας ϋλης καί την ττληοότητά τους καί τιμήθη- καν ώς κι' άττο την τούρκικη κρ - τ.κή· μέ δημόσιους έπαίνους και μέ θαυμασμό Άκολοι/θό, ε δίδιτμα ξάλεγα στο ττεεαίχόμενο δι,ό έκιδόσεις: «"Υ- μνος και θρήνος τής Σμύρνης» και «Τής Σμύρνης», ττού είναι μιά νοερή όνο&ρομή στήν Ίστορίσ τής Ι ών ι κης ττρωτεύουσας <αι τής έλληνικής κοινωνίας της έ- νας ρωμαντικός ττερίττατος στά σοκακια καΐ τούς μαχαλάδες μας· ή ζωντανή ττεριγραφή τής ζωής μας; δττως· χαρούμενη καΐ δημι- ουργική έκυλούσε. μέ τίς χαρακτη ριστικές εκδηλώσει ς της. τή δρά ση των Σωματείων μας. τίς ττα- ραδόσεις μας καΐ τίς σιτνήβειες τού τόπον· μέ διά λόγια· ή άνα- τομία τής σμυρν-αί'ικης ζωής. Κι' έαχεται μέ τρείς έπανυ- τές έκδόσεις· ή ώρα τής ο— οι*5α! ος τριλογίας· ττού προδάλλεΐ, α- "θλι/τικά· μέ άρτιωμένη χι>μώδη
δούλεψη. μέσα σέ 1 200 στλίδες
μέ 350 είκόνες τούς τρείς κύ-
ριους συντελεστές τίς τρείς με-
νάλες πνει,ματικές δυνάμεις πού
έπλαστούργησαν καΐ συντήρησ:,
στο ϋψος της τή Μικρασιατική
δέα: Ή δημοιογροΐφία στην
Σμύρνη», πού κράτησε όλοζώντα-
νο τόν έθνικό τταλμό, χαρή στούς
άφιερκμένους τής τέταρτης έ;ου
σιας « Η Έκκλησία τής Σμύρ¬
νης»· ττού 6αθειά συντηοοόσε στή
ψι»χή τού λαού μας· σφ χτά ά
με τ0 έθνικο
φρημ
την Όρ3έ·5οξη Χριστιανιχή Πί-
στη καί «Ή Παιδ«ία στη Σμύ--
νη». ή ίστο·.3ία των σχολείων μας
κγϊ των μεγάλην δασκάλων μσς
πού· σ: πορεία —άντα άνοθική
μεσα σέ πλαίσΊα έβνικά, άρ-μολο
γούσσν την τταροχή τής γνκοης·
έχάραζαν καΐ ττλάτΓαιναν τοί/ς
πνευματικοϋς όριζοντες των 'Ελ
ληνίτταιδων. συγκροτοΰσαν τό ή-
6ος τοΐίς. έμο·ρφοττοιούσαν τούς
χαρα'Λτήρες.
Μέ τόν ϊδιο ταχύ ρυθμό' τυ*
πώινεται καΐ κυκλοφορεΐ τό «Σμυρ
ναικό Γλωσσάίρα ο» ■ μέ τούς 2
000 καΐ πάνω σμυρνέικους λεξι-
πού κατά τόν άνώνι/μο σχολ'α-
στή. μάς κρατά δέσμιους στή γοη
τεία τής ζωής καΐ στήν π-ολυφίλη
τη καΐ ΤΓοτΓθλύμνητη γυναίκα·
Θείο αύτό ττλάσμα τής γονιμότη-
τας κ«ί τής δημιοι/ργίας. Τά τρία
όμογενή θέματά τού ό σνγγραφέ-
ας έρεω·ά καΐ ττροίγματεύετα
στήν ΐστορία -ιονς· στϊν τόττο
μας κ»' ολλου στά ττοικίλα
ρωματά τους στή ζωή· στή φυσιο
λογία. στήν ττοίηση καΐ στήν λο
ΐτοτεχνία. σιήν έττιστήμη. στήν
ψυχολογία καί στή φΐλοσοφια.
Την έν£τητα έτούτη των τριών
έκΐόσΐων· δκΛσττά χρΐνολογικά.
ενα δ'.'βλίο άλκής. γραμμένο άττό
τα Χρήστο Σολομωνίδη καΐ τ^
Νίκο Λΐορέντη. δραδευμένο άπό
την "Ενωση μας μέ τό επαθλο
Κανάρσγλον, γιά τόν ττεριώννμο
«Πανΐώνιο Γυμναστικό Σύλλογο»
ύ ττεΐισώζει. δεμέ[·α μ£ ίστορι-
«ά ττεριιστατικά· την έθνική άγ»νι
στική Ε'ράση τοί Σωματείου στή
Σμύρνη καΐ τήιν ττλούσια ττροΐτ-
φοαά τού στή Νέα Σμύρνη καΐ
στον έλληνικό άβλητισμό.
Καΐ τό ττελυτάλαντο σι/γγραφΐ
κό εογο τοϋ τιμώμενου συμπολί-
τη μας συνεχί'ζετοΓΐ μέ «Τά Χρι-
στούγε*να στήν τέχνη»· δοσμένα
στή θρη«.ευτικ?| τή λαογραφΐ-
ι«ή καΐ την καλλιτεχνικ,ή τους εκ¬
φράση
"Ερχεται· έ'πε τα· εντελώς ·'
λογικεΰς ίδιωματισμούς. μέ τή , πιρ»τότυ.τΐΐ|. άξιόλογη έ'κδοση «Πό
χαριτωμένη μνημόνευση γνωστών λεμος καΐ Θεός» μιά εύ:ύτατη
ήθογραφικών κειμενων. άπο Σμυ- ϊ^ζυνα ττάνω σέ δυό Θεματο: πού
ρ.ηοός στυλίστες καΐ με λογής δρίσκονται στό έπίκεντρο τής
λεπτομέρειες· άλλοΰ δροσερές· άλ πα.τοτειι.ιής έττικαι.ρότητας καί
λοΰ συναρτταστικές, άπό Ίστορι- ττού συγκεντρί'νουν μεθοιδ κια το-
κά ττείΐστατικά. ττοε£τη;μένΕς. τίς γνώμες 122· σο-
Καί τά 10 εως τό 1963 έ<δο- φών καΐ διανοουμένων όλιον των μενά βιδλία τού Χρήστου Σολο- αιώνων Τέ την ταττεινόφοονη δια μωνίδι μνήμες τής Σμύρνης ό- γοαφή τής ττρΐϊσωΎΠ'χής το^ Θέ- παθανατίζου·ν». πού δέν άφήνουν σης ό σΐίγγραφεύς άφίνει έλεύ- νά Θαφτή. κάτω άττό τα έρειττιά Εΐ,ρα ττερι9ώρια ο-τ^ν άναγνώστη της. ή ψυιχή τής -πατρίδος μας γ:ά συ.αγωγή ττροωπικών συμιτε- Τό 11ο. ώς τόσο. μέ τίτλο ρασμάτων. «Μνήμη Σμύρνης» είναι ή κλασι 27ο· στήν άπόλυτη άρίθμηση κη· ή έπίσημη· ή σεμνή ττοοσφορά των ε:γων τοϊ Σολομωνίδη έ'ρχε- τοθ συγγραφέα στά σαραντάχρο-7αι τό βιιδλίο τού «Στάρος Με¬ νά τής Μικροιιατικής Καταστρο- χάς· έ'να πνευματικο δαιμόνιο» φής. Είναι ή ίστοΐία τής Ιω- Μέ την εκδοση αυτή ό συγγραφέ νίας των αίώνων. συνοτττικά δο- ος 6οΊ εί στήν πέννα καΐ ττετυ- σμένη. Είναι τό χρο*ικ^ τής ά- χαίνει δύοικολο Εργο· την έρμη- πελευθέρωσης τοΰ 1919. ό άλλα- νευτικιη· λίγο καί την χριτ.ικη λαγμός καΐ οί τταιάνες τής νί- παϊει/σίαση τού πολύττλει,ίθυ εο κης. Είναι· καί τα χρονικό τής γου τού δαιμόνιου "Ελληνα καί Καταστροφής τοΰ 1922. ή άφήγη τή/ έ'ξαρσΓ! τής φωτεινής προσΐ)- ση τοΰ ολέθρου, μέ αϋθεντικες τε -Π'ικότητάς τού· ατταλλαγμένης ά- ριγραφές φρίκης. άττό την άνΘρω πά τίς άνθρώττινες ένοχλητικες ποσφο γή τοΰ Ά^μαγεδώνα μέ πε σκι:«ς ριστατΐκά καί μέ νούμερα συγκλο Σάν τελευταϊο έ'ργο τεθ πΌλυι- ινιστικά· γιά τις τρομακτ'κές δια δύναμου σνγγραιφέα· ττού ή "Ενω στάσεις τής έθνικής συμφοράς, σή μοίς τιμά ά-τόψε· 6λέτταμε· ϊ- γιά τούς νεκοούς μας καΐ τούς σαμε πεοσυ τα «Σμυρναικά Τρί- ξεριζωμένους πτυιχο» πού είναι , δπως χάττοτε Άπο κοντά, ενα καθήκον στό τού εγραφα στά ήρωικό· στό μαρ Σμυρναϊο Άοχιστράτηγο τής ν ι- τυρικά καΐ στά άττελεύθερο ττα- κης. Μι^ηιμόσυνο στό Λεω^ίδα Πά οελθόν της ττλουτίζοντας τή γρα ρασκεΐ/όπουλο· μέ την ξεχωριστή έ φτή παιράΐοση μέ στοιχεΐα πολύ -πώνυμη εκδοση τοΰ 1963· πού ό- λίγο γνιωστά· λοκληρώνει τό ίστορικά τής ζωής . Σήμ^ρα· στερνά εργο τοΰ Χρή τού. τούς Θρ>ιΐάμ6ους τού· τίς έθνι ! στου Σολομω ίδη, έ'χουμε νά χαι-
κές ϋπηρεσίες τού· τή δόξα τού. ' ρώμαστε στήν τΐβμτΓτουσία τής ά
"Ετσι· λυτρωμένος ττολύς πατρι ξιοσ/νης τού· το δίτομο 6ι·6λίο
δολάτρης· μέ τό νόημα τής έκττλή ] τού «Χρυσόστομος Σμύρνης ό
ρωσης ενός χρέοι/ς ίερού· στρέ,φε- Έθνομάρτυς» ττοώ έδώ κι ε£η
ται· γιά λίγο, στό δεύτερο ττάθος ' μήνες δγήκ,ε άττό τα τυττογραφεϊο
τού την καθαρή τέχνη τοΰ λόγου. ' σφραγ'ζοντας την τρίτη δε,βάδα
μί. τρείς έκιδόσεις στή σειρά· | των &:βλίων τού. ενα ύτάροχο
«Νεώτερη ποίηση». μέ τα συμδο έ'ργο μεγάλης ΐστορικής καί έθνι
λισμό· την αίσθητική λογική. τόμ ι "ής σ~ου6αιότητας. -ού στίς 7Ο()
-υκνό έλλειπτικό λόγο τού μέγα σίλίδες τε. μέσα, Θεμελιώινει·. μέ
λου Σεψέρη μας. τού Ελύτη. τού | κάβί άκρ''δεια· πάνω σέ ττ—γές
'Εμττειρίκου καϊάλλων· μέ τούς κκί στοιχεΐα αΰστηοης διαλογής
ύπερρεαλιστές καί τούς άλλοις ' τή ζ»ή το; Μεγάλου. τού Ισά-
ττρωτοποριακούς. -ού, μαζΐ μέ Υ·«υ Ίεοάοχη τής Όρθοδοξίας
τούς εϊκαστικοΰς τρ'αδάνε καί «αί το3 Γένους· καί άναλύει τά
στήν ποίηση δρόμους νέους· σω- ' έχΐκλησιαστικό. τά κοινων.κό καΐ
στούς ή τταιράλογους Μέ τό άψε ' τό έθνικό έ'ργο τού. στήν ίλιγγι-
γάΓϋαστο ή&ος τού· ό λεπτοτατος ώδΊ τρο.χ·ιά τής Θεό-νευστης δία
κριτικος -προσδιορίζει τή Θέση <"? του' τούζ Θαρρετούς άγώνες τού μετριοττα&ή καΐ έφεκτικη τοι> £»? τί1 Ρ°;Ρ™Ρ Π Θανάτωσή
μττροστά στά φαινομενο. Μέ την το"' πβίι σψραγίζει μέ τίς τραγι
* Ιερή γή τού 'Αττόλλωνα» ποο- κέ^ συνέττειές τού, τό ξανασκλά
6αλλει ο Χρήστος Σολομωνίδης' &"»α Ύ^ Μικρασιατικιης "Ελλά-
τη,ν ύποδλητική μυστηρ.ακη όμοο Ι δαι:· "Εν« Ρ-μαλαϊο έ'ργο· -που
άττοστολής τού. μέ τή ,δοήθεια τοθ
Θίθύ καΐ μέ την εύχή μας
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ
κ ΝΙ ΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚγΙ
Κατοττιν ωμίλησεν ό Σμυηναΐ
ος ττοιητής κ Νίκος Τουτουντζά
κης, ώς εξής:
Αγαπητέ μας κ. Σολομωνίδη
Κύριε ττρόεδρε·
Κυοίες καί κύριοι.
Άττοδεχόμενος την εΰγενή ττοόσ··
κληση τής Ενώσεως Σμυρναίων
γιά νά μιλήσω γιά τηιν ττνίυιμα·
τική ττροσφορά τοθ Χρήστου Σο¬
λομωνίδη. όμολογώ ττώς &ρέθηκα
τή φουά τούτη, σέ μιά κάποιαν
άμηχανία. Γιατί ττολλές φορές
μάς έλα,χε ή τιμή κα! ή εύκαιρία
μάς δόθηκε γ>ά ν' άσχοληθούμε
και δΐίξο5ικ« νά γράψουμε γιά
τό τεράστιο είς όγκον καΐ τεριε-
χομενο εογο τοϋ μοναδικού μας
σμυρναιολόγου.
"Ετσι ξα1 ακυττσζοντας τά έρ
γο τού Χΐήστου ΣολομωνίΕη
ποοσπαθούσαμε ν' άνεύρκμε μέ¬
σα στά 6 δλία τού· άνάμεσα στΐς
σελίίες τού κάτι τ^ κοιι νονςιγ ιο
γιά νά τό ττροφέρουμε στήν άπο-
ψινή έκλεκτή όμρ.γυ.οη
Κυριες καί κύριοι.
' Οπως συμβαινει μ' ενα κλασ-
σικά μο^σικά π χ. εΐγο· ττού σέ
καβε τού εκτελέση ό μεμυημέ'.ος
ακροατης όνακαλύτττε,ι «αί κάτι
τό νέο. δπκς σ έ'να ττίνακα. μνη
μεϊο - ζωγραφικής ό τεχνοκρίτης
κσ9ε φεοά ττού τόν ίξετάζει διαπι
στώνει καΐ κατι πού τού ε'μεΐνε
έτταν«:λημμένα κρυμμβΜθ ετσι καΐ
η εκάστοτε μελετη των βιβλίον
τού ΣοΛομωνίδη, ττίοσφέρει πάν
τα στόν έρευνητή κάτι το και-
νούργιο. τό νέο. Κι' αύτό εΤ-
ναι νομίζομε. τα δασικό στοιχείο
θ κάΒε κλεσσικοϋ Καϊ κλασ-
σ.κό <αί πολύεδρο καί πολύπτυ- χο είναι τό έ'ργο τού Χοήστου Σολομωνίδη· ποϋ μέσα στΐς σελί δες τού ό άναγνώστης διατπστώ- . έκτός των οίλλων. καί άσί- γαστη κ Γ άδάμαστη &έληση τού ουγγπαφέα νά όλοκληρώση αϋτό πού έ'ταξε σάν σκοττό καΐ εργο ζω ης· Μιά άπιό τίς τπό ύπερβολι-<ές τιτι,ιχές τοθ έ'ογου τοΰ Σολομωνί¬ δη κι' ή λιοικιή τττυχή. τό λυρι- κό στοι'χεΐο μέ τα όττοΐο είναι δια ττοτισμένο όλόκιληρο τό Εργο τοΰ Σολομωνίιδη καΐ ττού συγκινεΐ καΐ αΐχμαλωτίζει τόν άναγνώστη, Θ" άναδιπλώσουμε άττόψε. άγαπητοΐ φίλοι. άναφέροντας άττοσττασμα- τικά έλάχιστες μοι.ογοαμμές άττό τίς έττίλεκτες σελίδες τού· γιά νά ν οσταλγήσουμε καί νά "πλημ- μυριστοΰμε άττό μνήμες. Στό ττριύτο διδλίο τϊμ -παν δημοσίευσε άνσφο3ΐκ.ά γιά τή Σμύρνη «Στίς &χ&ες τού Μέλη» μέ τόν άνάδοχο τού Τίτλου τού τόν όμιλοΰντο·· γράφοοίτας ό Σολομω νδης γιά τό θάνατο τού ττοιητή Μιχαήλ Άϊγυροττούλου. τοθ άλη σμόνητου Ρήγα Ραγιά· άναφέ- ρει: «Ή Θύελλα έκείνη το3 Ιαδβάτου λες κιι' ήταν κλάμμα γιά τό χαμό τοϋ Ρήγα Ραγιά. Τό ττρωτόφαντο άκεΐνο κιαλοκαιριάτικο ξέσττασμα, δέν ήταν τίττοτ' &λλο. παρά Θοή νος κ οί μοιρολόί την ώρα τοθ βα- φιά· την αίώνια άλήι&εια τής Δελ φΐκής Ιδίας· ετσι ττού την την έρ μήνεψε στόν Παρνασσό, μέ την όμιλία τού· τπ.υίν λίγες μέρες Μέ την τΐίτη έ'κδοση. τιμά ενα μο'β χά ποιητή — καΐ τοθ άξι'ζει· το^ διε'λεχτά τής Μούσας· τό Βάρδο τής Ίωνίας Νίκο Τοι/του.τζάκη καΐ τά εργο τού ττοιητικό· πεζο- γρ·αφικιό· Θεοττρικό Μεσολα&εϊ- ί;ττειτα μιά άνάτυ- ττη έ'κδοση. άττό τό Δελτίο των Μ· γαλοσχολπών. γιά τό μεγελθι-,ί γο Πατριάρχη Ίωαχείμ τόν Γ'· -< τής ι^ χαλΰδδινο φρονρ·ό τής άς μας· τόν άλύγιστο ύπ£ τί,ς Μεγάλης Ιδέας· «ατά χσρακτηοισμ&ύς τού σι,γγ καΐ ό λογοτίχ.ης παίρνει· την τήβενο το^ ϊστορικε^ Σμίρνης. μέ δυό άκόμη· έκ.οσεις πτοό είδαν τό φώς την ϊ&ια χρο- ν.ά, μέσα στά 1966· την ττρώτη τά «ΣμυρναΐΛΐά οημειώματα» ττοι κίλα σύμμικτα τταραλειπόμενα Ί- στορ.Γ<ά καί λαογραψικά θησου;ί σματα τής Σμύρι ής. καΐ τή δεύ- τερη «Σμυρναϊοι ' ^κοοημαι (Οί Ι ωακείμογλου Καλομοίοης. Σεφε- ρ ιάδης». μέ δ'.εγρέιφΓ,ση και μέ ά νάλυση τού εργου των· ττού τιμά την Ιωνική ττατρίδα τοι,ς κ&ΐ την Ελλάδα άντίστοιιχα· στή φαρμα- κολογική εοευνα, στή μουσική συν 6εση· στό Δίκαιο των ΈΘνώ'.· ό τρίτος ό διεβνελόγος Στιέλιος Σε ψεριάδης. μοιζϊ καί στά γρίμμα- τα καί την ποίηση- μέ τό λογοτε- χ·ικό ψει>ϊώνυμο Στέφανος Μύρ-
τας
Σάν αίλλη ένότητα τού κο.3ατά
φιλολογιχοϋ έργου τού Χρηστοι/
Σολομωνίδη. μποροϋμε νά δλεποο
με τίς τρείς άκόλουθες έκδομέι ες
χαριτωμένες μελέτες τού: «Τό Φ'
λΐ στήν τταράδοση. στήν ΐστορία
καΐ στήν ποίηση»·· άνάτυπο άπο
τή «Φιλολογική Πρωτοχρονιά τς3
1967» «Ό έ'ρωτας στήν έλληνι-
κή ττοίησηι». «Ή γυναίκα στήν ί-
στορία καΐ στή λθΓνοτεχνία»· μία
τριττλή σττοι.ΐδή στήν εϋγενέστερη
άτηό χειλέων εκδηλώση τής άγα-
πης καΐ τής ζωιής, στή ρωμαλέα
την άκατάλυτη δύναμη τού ερωτα.
μονάχ' άττ' αότό μπορεί νά
Γ] μέ δ' καιοσύνη ό μεθοδικός
ής. ό ίστορικός. ό στοχα-
στικός σιτ/γραφέας. ό άκαταπόνη
τος δουλευτής τής -πέννας· ό καλ
λιτέχ',ης τοθ λόγου ό άριστοκρά
της "Ιωνας· ό Θε/ρμός πατριώτης.
ό άλ^ιθινός Χΐιστιανός· ό σεμνάς
άν&ρωττος μέ τή σφραγίδα τής
δωρεάς.
Ή "Ενωση Σμυρναίων. 6έλοιν-
τας νά τιμήση στήν άποψ'νή δρα
δυά. τό μεγάλο καί άγαπητό συμ
πολίτη μας. τιμή νοιώθει καί χα-
ρά άπό την τταρουσία τού κατά
την έπίσημη τούτη συγκεντρώση
στούς κόλπους τοό ττνευματιχεθ
Σκ'ματείο., μας· πεό τΓθλύτροττα
γένηκε τοΰ εργου τού συντελεστής
Πολλΐς καί μεγόλες τιμές ό-
ττοδόδΊΐκαν ε»ς τώοβ στόιν εί-
ττατρίδη δια οούμενο· πού γι' αυ¬
τόν αποκλειστικόν ττολΰ ττίτ^χη-
μένα έπλάστηκε 6 νεολογικός έη1.-
βετικός ττ:ε3·δ:οσμός τού Σμυρ-
α.ολόγου 'Ανώτατα τταράσημα
το3 οττονε,μή©.ικαν· έλληνικά χοιί
ξένα. 'Εττίτιμος δημότης σέ ίστο
ρικές ττόλεις τής Έλλαδας ά'ςχ-
κΐΊρό<τηκ£ Β δλία τού έδρα€εύ- τηκοι ι άττό ττνχυματικά ίδρύματα Εττίστ,μες δεξιώσεΐις ώογανίί>η-
καν ττοόζ τιμήν τού. Λυα βιδλίσ
άφιερώίηκαν τΐιμητικά στήν προ-
σ**π κότητά τθκ καΐ στό έ'ργο
τού· 'άπό τόν Παρνασσό κιαί την
'Εστία Νέας Σμύρνης. 4 έκιδό-
σεις τού δΐιακρίθηκαν μέ εΐδική
θράδευη άπό την Άκαδημία 'Α-
&ηΐ'ών. ΚΓ αλλες διακιρίσεις καί
τιμές τού πιρέπουν· μσκιάρι καΐ ή ,
άνώτοίτη· ττού ταιο·ιάζβι σέ συγ-
γραίέα τού πνευματικοΰ άναστή
ματός τού Ώς τόσο· μεγαλύτερη
άπό τίς τιμητικές διακρίσεις ττού
έπιδαψιιλεύτηκαν εως τώρα στό
Χρήστο Σολομωνίδη· ττιστε ύ ω
πώς είναι ή γενική άναγνώοιση·
τό άγκάλιασμα τού Εργου τού ά-
ττο τό ττλατύ έλληνΐικό Κοινό. ΚΓ
άττΑ, την τιμή αυτή χαΐ μόνη. ά-
ξίζει νά ττορίζεται ό άγαττητός
συμττολίτης μας. ίκανοποίηση καί
βάρρος καί δύναμη· γιά τή συ¬
νεχίση καί την όλοκλήρωση τής
Καί τέτοιο μοιρολόί τοΰ αξ'ζε.
Τό γή'ινο καί ταπεινό δέν ταί-
ριάζει στή μεγάλη ψυχή! Γιά τό
χαμό τοΰ Άογυρόπσυλου εττρεττε
νά κλάψοι,ν τά έττουράνια κα! νά
χα·ρετήσουν μ' άστροπελέκια τή
μετάστασή τού Τό κλάμμα των
οϋρε,νίων κρουνών δρόσισε τα χώ-
μα γ ά νά τόν άγκαλιάσει καί νά
τόν δεχ τεϊ»
Στό βιδλίο τού· «.Τό Θέατρο
στ'ι Σμύρνη» μιλώντας γιά την
τελευταία· πρό τής Καταστοοφής
πα·:ότταση· άναφέρει:
« Η έλληνική Σμύρνη ψυχοιρα-
γεϊ Τό ψιθύρισμα τής Μελπομέ-
νης καί της Θάλειας γιά τελευ¬
ταία φερά θ άκουστεϊ στό &έα-1
τ-ο «ΣτΓΟρτ'ΐγκ» 20 Αύγούστου 1
το»3 1922. Παίζεται ή «Αίδα»
τοΰ 7έρντ·. Συμδολικώτερο έ>γο
και ιδιαιτέρα συμβολικωτερο φι-
νάλε, δέ ©ά μττοροΰσε νά σταβεΐ
γιά την 'άτυχη πΐωτεύουσα τής
Ιωνίας Ή σκλάδα ττού πεθαί-
νει στό ϋττόγειο. δέ Θαναι τή φο¬
ρά τούτη ή ίρωίδα τής Αίρισττϊ-
ας Θάναι ή πεντάμορφη ιω νίκη
κόρη. ττοϋ θά όδεύσει στόν τάιφο
μέ τόν ύττέροχο έπιθανάτιο Ομνο;
«Χαΐοε Γή»
Στό διδλίο τού «"Υμνο'ς καΐ
θρηνος τής Σμύρνης»· γ-ράιφει:
«Ύμνήθηκε καΐ θρηνήθηκε ή ά-
λησμ«·.Ύ)τη ττολιτεία Την τραγού
δησαν ξένοι κα! δικοί. Πεοισσό-
τεοο τα ξερριζωμένα παιΐδιά της
ττού τα μάτΐα τους δεν έ'τταψαν
οϋτε στιγμή νά ύγρα·!νει τής νο
σταλγίας τά νάμμα Μέσα στούς
δοξαστικούς καί Θρηνητικ,ούς στ!
χους· —οώ γι αυτήν γαάφτηκαιν.
άναδύεται πά,ντα ή φλογερή λα-
τρεία γιά την τρισττόιθητη ττατρ!
δα τοΰ "Ομήρου· την «καλλίστη
Ίωνία». Καΐ γιά νά τελειώσουμε
τά άττοψινό μας άττοβησαύοισμα,
άς μάς έ-πιτραττεί ν' άναφερθοΰ-
με σέ δυά άκόμη. άττό τά 36 6ι-
δλια τοΰ Σολομωνίδη:
Στά διδλίο τού «Τής Σμύρνης»
άκούστε. μέ —όση νοσταλγίαμιλά
γιά τά γραφιχά της σοκάκια:
"Α' τα σοκάκια τής Σμύρνης!
Αύτά τά τοαγουδηιμένα καντερίμια
μέ τά ΐδιόρΐΐ/θμα σαχνισίνια καί
τά λιακωτά μτταλκόνια Αύτά τά
στε ορρϋμια καΐ τά ττα:ασόκακα
πού τίς γοιληνές νώχτες· άΐγοκυ-
λοϊσοιν τά μακρόσυρτα τραγούδια
τ άνατολίτικα Μέ τίς λύττες καί
τά τταΐάπονά τους. μέ τά μεράκια
κβΐ τίς χαοές. μέ τούς πικροΰς
στε^αγμούς καί τοΰς καϋμοΰς τούς
άνιστόρητους Προσκηνητές καΐ
ίκέτες. άντάμα μέ την πένθιμη λι-
τανεία των άναμιιήσεων έλάτε ά-
τηόψ; φίλοιι- νά όδεύσωμε κα! νά
κυκλοφορησωμε στά ρωνμαντικά
αύτά σοχΐάκια τής πολυαγάττητης
Σμύρνης»
Καΐ τέλος στά τελευταΐο κλασ
σικά καΐ μνημειώ5ες έργο τού
γιά τόν έθνομάοτυρα Μητροπολίτη
Σμύρνης Χρυσόστομο. γοάφει:
Δυατυχώς ή τόση πνευμοττική καΐ
ψοχική άνάλωση τού Χρυσοστό-
ιθν γιά τή δ άλυση τής Σμύρνης
όπέπρωτο ν ά μή κοορττθ'φθϊήσει·
λόγω τής άτεγχτης οιονησης των
ίσχυρών τής Γής Ή Θεία ελευθε¬
ρία έγκατάλειψε τά α'ιματωμένα
έκεΐνα χώματα τής χοιστιανικής
"Ανατολή ς.
Οί άγώνες δμως τού Χρυσοστό
μου ττού ττερικλείονται στίς σε¬
λίδες αϋτές έττέχουν θέση έΘνΊκής
διαθήκης καΐ απετέλουν συνάμα
σκυτάλη γιά τούς έττεοχομένους.
ώς δτου τό Θεϊο άστρο τής έττανό
δου σελαγίσει καί "πάλιν κάττοτε
ατούς πένθιμους τωρα ούρανούς
τής Ίωνίας
Κυρίες καί Κύριοι
Άττά τόν ττνευματικόν αυτόν
σμυρνοϊκό άνβώνα· ή μάλλον άπο
τάν άνθώνα τού Σολομωνίδη κορ
φολεγήσαμε έλάχιστα μόνο λού-
λουδα Τά λίγα δμως αύτά λοι/λού
δια μέ τά ίωνικό άρωμα πού μάς
σκόριπσαν· μάς πλημμύρισαν ά-
•πόψε άτό νοσταλγία καί μνιή-
μες. Καΐ τίς μνήμες αϋτές κι' αύ
τη τή νοσταλγία, άς τη διαφυλά
ξουμε· άγα—ήτοι φίλοι· φυλοτχτο
κι' έγκόλπιο γιά τα παιδία μας
καΐ τά τΐαιδιά των παιδιϋν μας·
ώς τή φωτεινή έκείνη ήμέρα ιτού
ν μπορεί ττααά κάττοτε νά φτά
ση ναοθει . Καί κιάτι αλλο άκό¬
μη: Είναι γεγονός ιτώς ή Στέγη
τής "Ενώσεως Σμυρναίων. απο¬
τελεί έ'να ζεστό κομμάτι τής άγα
τιημένης γενέτεϋρας ©ά λέγαμε
καλυτέρα ττώς είναι ·'| καρδιά
τής Σμύρνης. Καΐ μεσα στΐς φι
λόξενες αύτές αΊ'Θουσες. Θά νιώ-
Θουμε πάντα καΐ ιδιαιτέρα άττιόψε
την έντονη ιτοΓοουσία τού Χρή¬
στου Σολομωνίδη Γιατΐ ό Χρή¬
στος Σολομωνίδης είναι ή ψυχή
τής Σμύρνης
ΝΙΚΟΣ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗΣ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»Φ»»»»»Φ»»»»»Φ< ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩ ΣΤΩΝ ΑΣΤΕΓΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΙ) Άξιότιμε κ ε Άττευθύνομαι άπό των φιλοξέ- νων στηλών τοθ άγαπητοϋ «Ποο- σφι/γικοΰ Κέτμου» ττ-άς τό^ δια¬ κεκριμένον Υπουργόν των Κοινω νικκν "Υπηρεσίαν κ Άντ. Μτεσ νό.^η- καί τόν τται αύτω έκλε κτο'. Γενικόν Διευθυντήν τού Υ- ποι>:γείου κ Ίωάννχν Άγγέλην
τεύς ε'λικ,ρινεϊς καί στοργικε^ς
φίλους των έκρ«|ζωθέντων έκ τής
αλησμονήτου Μωνίας 'Ελλήηων
Όμογενών· μέ την καταστ30·φην
τύ 1922 δ·ά νά τούς ποτρακαλέ
σ^ο δπως εύαρεστη&οϋν καί διατά
Σουν την στέγασίν μου
Καταφύγοντες έδώ έγκατειο-τά.
6ημε είς τό τταρά τ ο Θησεΐθν ττα
^α-πήγματα· τά όττοϊο έγκατελεί-
ψιχμεν λόιγω άνοτγκαστ^κής κατε-
δαφίσεκς.
"Εκτοτε ττοτραμένομεν είς ξέ
να οίκήματα έττ' ένοι*ίω άναμέ·-
νοντες ΰπο'μονετικώς την έκ μέ-
ρους τής Πολιτείας στέγασίν
μας πρός τούτο δέ κατεβέσαμεν
■μττροθέσμως την ττρώτην σχετι¬
κήν αίτησιν ά—ό τού 1957 έτέ-
ραν καΐ τέλος 21 8 1970· έκρε-
μοΰσαν είς την αρμόδιον υπηρε¬
σίαν τού 'Υττου'ργείου Κοινωνι-
κών 'Υπηοεσιών.
Άς σημειώσω· πρός τούτοις·
χάοιν άττλώς τής ΐστορίας· ότι ό
έχων την τιμήν νά ύττογράφεται·
έκ',οατήθην αίχμάλωτος των Τούο-
κων επί μακρόν είς την Μ Ασί¬
αν
Μοί έπεδικάσ8η τό ποσόν των
850 λιοών διά τα έγκαταλειφβέν
τα έν Τουρκία ύττάρχ» τα καΐ σε
δαστή ττεριουσία δι' αποζημίω¬
σιν λόγω δέ γενιχής άναστολής
δέν έ'λθίδα οϋτε δοαχμήν
Πρίν ή μέ άνακαλέση ό Θεός·
άς ευαρεστηθή ή αρμοδία ύττηιρε
σία ■χόϊι 'Υττουργείου Κοινωνικωσ
Υττηρεσιών κοΊ μο! παραχω>Γ,ση·
έττΐ τ£λοι>ς μίαν στίγην ττρός
στέγασιν τής οικογενείας μου·
λυμδάνουσα ύπ όψει τά δίκαια
αΐτήματά μου, τούτο μέν ότι ουδέ
να πορον ζωής έ'χω άφού οϋτε ττε
ριουσιαχά στοιχεΐα διοβέτω· οίί-
τε καΐ εργασίαν τίνα ή έττάγγελ
μσ δύναμαι νά μετέλθω είς τοιιαυ
την ττοοκεχωοημένην ηλικίαν.
Μετά Θερμών εάχαριτιών διά την
φιλοξενίαν
ΛΟΥΚΑΣ ΜΕΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟ2
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΛΟΓΟΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 — 7 ιι. ιι.
ΜΑΘΗΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ
Καθηγητάς Φιλιλογίης μέ ίΐιδό-
κιαον ποούπηοεσίαν είς Ίοιωτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια Λσκήσας
επί μακράν σειράν έτών κπί καθή-
κοντα Διευθιιντοΰ είς "Ιδονμα τηι-
δικής προσταηίπς, άνπιλημ6άνρι την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχιίονν
καΐ Νέων Έλληνικίδν είς μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληοοφοςηαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καϊ είς τΛ τηλέφωνον 7&6-6Ο6.
Κ.
Επ! τέλοι,ς! Ή "Ενωσις Σμυρ
όττοφόσισε νά τιμήση ενα
τά μεγαλύτερα ττνευματικά
ονσστήματα της Νύμφης τής Ί-
;ος τόν κ Χρήστον Σολομω-
νί&|. Μι την τιμητική συγκέντρω
„„ ιτοϋ ώργάνωσε τή τηοό— ερα-
Αευτέοα στή Στέγη της.
κσ το
γ0
μάλλον
τΐς
έ—ιστήμονα
ΐκανοττοιητ.-
τόν αψο-
μ
ιτολιτικά άνδρα τό γλαφυρό
"»'· ""Όν όττ ό'λα
τ έξαίρετο άνβρωττο· ττοώ κον-
τί, στ' ολλβ τής πρόσφε-* έττί
ολόκληοη 15 ετία· σάν ά.τιπυό-
65οός της· καΐ συμ—αραστάτης,
πολύτιμες ίπτη :εσ!ες.
Ο ττονηγυρ κοζ τ°ύ ΰο-τερ' άττο
Βΐΐντομη είσήγηση τού ττροέ&ρου.
ό γενικός γραμματεύς
Νικ Άοώνη,ς. ήταν καί
<χΐ «ατο τό ττεριε χμ ά τάξιος τής προσωτπκό- τιιτος το3 τιμωμένου έ'ξοχου τέ¬ κνον καί Βόΐϊο^ της Σμύρνης Μί Υοτη έμβΐίεςια κα] όξύτητα πνεύματος· ό «ξιος όμιλητής άνέ- λυσε τό έκτεταμέΛ ο καί ττολύ—λευ «Γίοονασσός». έ'κδοση 196!». σελί. δες 54 ^ καΐ σέ αλλα. Μαζΐ μέ τά Ι στοιχειώδη βιογραφικά τού Θά ' ιτοςιισδή Θά έντρυψήση ό άναγνώ· στής σ έ'να τΓλουσιώτατο ΰλικό πληροφοοιακό και χριτικό· -ού άναφέρεται άλλού συνοτττικά κι' άλλού ττλατυτέρα στό ττολύεδρο έ'~ νο τού Ομω-ς. σάν Σμυονηός δέν μττο ρώ νά μή θι,μηθώ έτούτη τή με- γάλη γιά μενά στιγμή. καί νά μην ττώ ~ώς ό άγα~ητός Χρήστος είναι γυιάς τού ττούτοι.η τής σμυρ νέικης δημοσιογραφίας. τοΰ αλη¬ σμονήτου Σωκοάτη Σολομωνίδη δ'.κηγόρου κι' έκδότη. 40 χρόνια στή σειρά· τής «Άμάλθειας». τού έγκωρότερου φύλλου τής "Ανατο¬ λάς καΐ —ώς άπιό <ληοονομιά κΓ όιτο δικοΰ τού· νω-ρΐς έκδηλώθηκε στό γυιό τού τό δημοσιογραφικό τάλα.το —στούς γυιούς τού. Θά εΐττώ σοστότερα. γιατί καί ό ά- κριιδός άδερφός το"} Χοήστου. ό άξεχαστος συνάδελφός μου Σττύ- ρος. δϋκητ/όρος καΐ νομάρχης. δή μοσιογοάφος κ Γ αάτός· έδατιτί- στηκε στό δημόσιο 6!ο· οταν στά ουλίου· μέ δέιχτηκε στά γραφεϊο τού ΚΓϊΐ τού ττα,ϊάδωσα δλο τό εν τιπτο ϋλικό πο·ύ £φερνα μαζί μου γιά την όργόι.ωση καί τή λειτουο γία στϊς Ήνωμένες Πολιτεϊες ε¬ νός κλάδον έκτΓαιδευτικο;) αγνώ¬ στου τοτε· στόν τόπο μας. τού κλάδου τής θεωρητικής καΐ ττ.ρα- κτικής κατόοτ.σηις τού Διοικητι. κου Πρόσω—ικοΰ τώ^ Νοσηλευτι- κών Ίδρι,μάτων. μέ τριιετή φ3ί- τηση. 'Εσυζητήσαμε τό θέμα καί μονα· μέ πνοή ττοιητή και ττνεο μα ιδεολόγου ττατρ.ιώτη. κατα- ττιιώνεται νά ξενυχτί>ση σέ γραφτά
κείμενα κι' άττό τό 6ήμα· την Κ3
ταστρεμμένη ττατρίδα μας Σκ:ΐ
ττια τά άοθρα τού, τα χοονικά
οί άφηγήσεις. οί ττραγματεϊες τού
σέ περιο&ικά καί σ' έφηιμερίδες.
Αΰτά 5·εν είναι 5 καί 10. —730
οσα· μέ χρονολογίες καί τίτλοος
συγκεντρώνει ό έοευνητής. στήν
σξιόλογη έ'κδοση τής Έστίας Νί
πίτευγμα
γνωστών· ττού £έν μττόΐεσο-ν νά
ιταραστεΰν στή.; τιμητική εκδη¬
λώση.
Ποραπλήσια άττήχηση στό έκλε
κτό άκροατήριο είχε καΐ ή όμιλία
τού Σμυοναίου ποιητή κ Νικ.
Τοντουντζάκη· ττού μέ άδρές καΐ
στοχαστικιές πιινελιςς έσκιαγρά-
ψησε τα ττολύτομο τηχυματικά έ-
τιμωμένου άττιση-
μαίνοντας ιδιαιτέρα τό νέο στοι-
χεϊο πού ττροδόΐλλίΐ άττά τ ά συγ-
γρβφικό τού εργο. δηλαδή τή λάν
θανουσα λυοική διαθέση, τής ό-
ιτοίας χαρακτηριστικά φανερώμα
τα ξεχώρισε καΐ μάς διάδασε ά-
ιτό τα διάφορα τοΰ συγγραφέα δι
δλία
Περιττό νιά ττεριγράψουμε μέ
ττοση ττροσοχή καΐ συγκίνηση ά-
κουσαν οί τταρευρϊσκόμενοι τα δι
Οι/ραμδικά των ρητόρων λόγια καΐ
ττόσον αύ&όρμητα εξεδήλωσαν τή
βαβειά των άγάττη καί έκτίμηση
ττρός τόν μεγάλο των συμττατριώ
τη. ττού μέ λίγα άττλά καΐ σνγκι
νητιχά λόγια εύιχαρίστησε τόσο
αϋτούς πού τόν τίμησαν μέ την
τταρουσία των. δσο καΐ τούς όμι-
λητές γιά τούς έτταίνους των,
τούς όττοίους —μέ τή μετοιοφρο
συνη ττοΰ τόν διακ.ρίνει— έχαρα·
κτήρινε ύττερδολικούς
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ ΑΡΟΝΗ
Ό γεν. γραμματεύς τής 'Ενώ
σεως Σμυοναίων κ. Νικ Αρώνης
ωμίλησεν ώς ακολούθως:
ρο εργο τ:ΰ Χρήστου Σολομωνί- ! άπελεύ9ερα χρόνια τής Σμύρνης
£η Ξεκινώντας άττό τα ττρώτα στή ' μας 19 μέ 22. μαζϊ τα δυ>, ά-
γενέτειρά τού βήματα· σάν δή- δέρφ,ια έκδί&ανε την άπογευματι |
μοσιογρά^θυ καί λογοιέχνη. κα- νή έφημεοίδα «Θάρρος»
τεληξε στό τελευταίο τού δίτομο ] Λέν ήτανε τόσο σάν έττάγγελμα
μνημειώίες έ'ργο: «Ο Χρυσόστο- | ττού αΐχμαλώτιζε την οΐκογένεια
μος Σμύρνης· ό Εθνομάοτυς», ά-1 Σο.λομω.νίδη· ή οημοσιογραφία —
ψοθ ττρΐν ωμίλησε χωριστά γιά αύτό είναι γνωστόν— δσο υάν ϊ-
κββένα ά— ό τα τριάντα τού 6ι-1 δέα, σάν ά— οστολή. σάιν έθνικο
6λια καί γιά τή λοιττή τού στούς χιέος. γιά τή διαφοιιτιση καί την
άλλοις τομεΐς προσφοοα. καβ' δ καΘοδήγηιση τής όμογένειας. ττά-
Χη τή τελει/ται'α 45)ετία. Την ώ-] να σέ νευραλγικά έ&νικά καΐ έκ-
ραία αυτή όμιλία τταραθέτουμε ά' κληο-ιαστικιά θέματα τής έττοχής·
τταρακατω χαριν των άα γιά την ττροστασία των έλληνι-
ύ έ κϋν συμφερόντων καί τής "Ορβο-
δοξίσς γιά τή χάοαξη. άνάλογα
μέ τίς σι/ν&ήκες. κοινής γοαμμής·
άλλοτε συνετής καΐ άλλοτε άγ«-
νιστικής· στΐς σχέσεις μας μέ τό|
δυνάθΓτη.
Μέσα σέ τέτοιο κλΐμα μέ τέτοΐ
ες τΓΡτριαρχικές άρχές. άναθρε-
μένος ό Χρήτος Σολομωνί5ης^ ε-'
πειτα άττό λαμττοές σττουδές γυ-|
μνασιαχές· στοθ Πιαννίκη καί |
στήν Εΰοτγγελική. άριστοόχος τής
'νομικής τοΰ «Άβήνησιν». νωρίς
ξεκινόει σέ δυό μαζΐ καριέρες. |
—ου γίνεται γρήγαικχ φανε,ρό πώς
σίγουρα θά τάν ανα&είξουν στά Ι
κοινά καΐ στην ττέννα.
Τέσσερα χρόνια. εως την Κα-
ταστροφή. δίηιει· κοαθημεοινά. τά
ττρωτόλεια τής δουλειάς τού· έ-
ττιστημονικά καί γεν.ικώτερα· -ττνευ
ματιικά( ένώ σύγχρονα. τρυγάει
όλοϋβε ττλούσια έμττειοία ά—' 6-
λα τα ψανερώματσ τής ίδιότι—ής
Ευτικοανατολήτιχης σμυρνέικης
ζ&ϊής. ©ά έτταναλάι6» αϋτό ττο-ΰ ε-
λεγα 3 χρόν»« ττρίν. άττό τό βήμα
τού «Παρνασσοϋ»: ότι ό Χιήστος
Σολομκι ιϋδης συμττοροϋεται μέ ι
την Ίστορίο. μέ τή μοίρα τής δό-
λιαις πατρίδος μας Μέ τταλμο έ-
θνικό. μέ τή λεδεντιά τής νειό-
της τοι>· μ* τόν άδολο ττατριωιτι-
σμό τοθ άττελεύθερου "Ιωνά. διβυ
ραμδΐικά Ίστόρησε την
μένη Σμύρνη· τά ττολεμικά μας
κλίη καί όνειοα εττλοκτε γιά την
αΰριο τής ττέρ' άττό τί> Αϊγαίο
'Ελλάδας. Κι' δταιν έθόλωσαν οί
χαοούμειες ττροοτττιιοές. κάτω ά-
ττό τ>ίν κατσπινη βαρεία συννεφιά
των Θ>ιι6ετών οίωνών( μέ λυγμι-
κό Θρήνο άντίκρυσε τό συιδέμελο
άφανισμό τί·(ν 6ωμών καϊ των έ-
στιών μας. ,μέ τίς τραγικές άν-
θούτπνε,ς έκατόμδες! 'Εστηλίτευ
σε τή δαρδαοότητα κατάγγειλε
τή δι—λωματικ'ή ττόρωση. την ΰ-
κρι-
'Κυρίες καί Κύριοι.
Κορνφαΐοι τοΰ ττνεύματος.
τ<κο1 καΐ σχολιαστές. ει'ττανε κι' εγραψαιν —ώς δέν καταλαβαίνου- νε Σμύρνη δίχως Σολομωνίδη· μή τε Σολομωνιιδη χωρΐς Σμύρνη. Καί Ίτολύ σωστά! Γιβτΐ μέσα σέ το- σους καΐ τόσουις συμττολίτες —ού. μέ την ττροσωπικότητά τους τιμοθ, τΐ'εύ5υνη ττολιτική τής Αθήνας καΐ νέ τόν τόπο μας· σέ λογής κλά-Ι τίς λοτθΐεμένες θέσεις της 'Ελε- 8ους καί τταροοκλάδια τής έλληνι-'γεϊα ετόνισε γιά τόν καταιγισμι- κής διανόησης —καί δέν είναι κα | κό δλεθρο ττού διαδέχοντσν τήιν δ»λου λίγοι οί άριστεΐς— ό Χρή έθνική μας εύδία. άνήμτταρος μττρο στος Σολομωνίδης ξεχωρίζει· κα στά στό ξερίζωμα καί τό ξό- διερωμένος. θόίλεγα· μ' ενα έντε- δι των μυριάδων όμογενών. θλιβε- λως ίδιαίτερο είδικό 6άρος· άττό ρών βυμάτων μιάς συνβήκης άν- τή δοόση τού καΐ αττό τό δονητι-| ταλλαγής ττληθικτμώι "ο ϋργο τού. έργο καταπληικτικό 'έ 6γκο· τΓθΐότηηα. εύοισθησία ομορφιά Ξεχωρίζει σάν άττό- Άτγ' έκεί καί ττέρα· άνέστιος κΓ αύτός καΐ καταστρε,μένος μέ την ττικρή γεύση της ιτροσφυγι- άντπτροσωπχυτική φυσιογνω άς· δμως· δυνατάς πάντα άττό ι- μία τού ττνευματικοΰ Σμυρναίου·: διοσυγκρασία· ό.ττά την έ'μφυτη τού ττνεματικσΰ Μικ,ρασιάτη. ττλα εύψυχία τής γενιάς κΓ άπό τα τύτερα δεμέ>η συναισθηματικά νειάτα τοι, δουλεύει γιά νά Θε-
και έγκεφαλικά. άπτά τό μόχθο ' μελιώση μιά καινούργια ττροσωττι
τού κΓ άπό τή δημιουργική νο- κή ύπόττοκτη στήν έλε^θερη Ελ-
»ταλγία τού· μέ τή μνήμη τής "Ι- >Μ&α, Ή άποτυ>χημένη έπαιέ<5ο- <»ικής πατρίδας μας Κάτι ττε- ση τής «Άμάλ&ειας» στήν "Αβή Ρ'οσότεοο· αύτάς καί ττλαστου.ρ να· δέν τόν τοσμάζει. "Ισως - ϊ- Υος τής μνήμης τής Σμύρνης, δο σως καϊ άφορμή γίνεται. άσκών- σμε.νη.ς Ίστορικο καΐ λογοτεχνι- τας τή δικηγορία σάν λειτοΰργη- κό μϊ ΤΟν κάλαμο καί μέ τό γλα μα· 40 χοόνια, συνολικά· εως τό ♦"?ό λόγο· σέ μυρΐιάδες φύλλα τυ 64. νά ξττ;·οιχτή σέ ειΐρύτε-ΐους ό- *κμένο χαοτΐ κΓ άττά τό δήμα. ρίζοντες. μέ τή δπ>ή προοππκί)
Με άλήθεια. μέ ένθουσ:ασμό. καί νιά συμ'δάλη Θετΐικά στή δια<ονία λ'χτάρα. μέ άνείττωτο καυμό καί τής Διοίχησης καΐ τού πολιτΐκοΰ **»<>, μέ δάκρυ καί μ' έλπίδα. μας δίου άττό τη μιά κι άπό
ΚαΒίλου εΰκολο δέν είναι νά μ·- τ'Πν αλλη νά γίνη ό'οο τταίρ^ει
«ς με την ταττεινότητά σου γιά ΧΡήσιμος στήν ύπηιεσία των ποο
Ενο σΐΓου>δθ3Ϊο ονντοττίτη καΐ φί- σφνγΐκύν συμφεροντκ'ΐ Δίνει ττλέ
*° κοΐ μάλιστα μπροστά σέ ά- ρια τή; τταροι;3·ί'α τον στΐς κοι-
«ροοτήρ,ο πού χωοίς άμφι·6ολία. Κί.- Τίΐ:οσττάι6ίΐ'ίς τής ήγ.ς,σίαςΙ
>είει ττάρα πολλά γιά το Σολο- γιά τή. έπιδίΐοα-ι των πιοσφυ-
Ι"*νί5η καΐ γιά τά έ'ργο τού καΐ γων μέσα στόν έλεύθεςιο έλλαδι-
τ*ν άγκαλιάζει μέ ξεχωριστή τι- κια χώρο Πολ,-.τεύςται. κατά και-
Ι"1 μέ θαυμασμό καί μέ άγάπη. ρονς Έκλέγεται δουλευτής Με-
Πρέττει. ώστόσο. ν' άνταττοκρι τέχεΐ στΐς κυδερνησε-ις Σοφούλη
°μ στήν τιμή πού μοΰ γίνετα·· νά καί Παττάγου σάν ύφι—-ουργός γε
ώ γιά τρίτη φορά· τάν νικιός διοικητής Ηττείρου καΐ ύ-
Σμαοναΐο τή φορά έτού- ττσυιγός Προνοίας καί Υγιε ής
στο σττίτι τού Θά μού άντίστοιχα. "Εττειτα. δύο φορές
νά ττώ· στήν άποψινή άναδέχεται τή Γενική Γραμματεία
Ε«ίήλ(,>ο·η, ττοΰ ή "Ενωση Σμυρ- τού ύποιηγείου 'Εβκικής Παιδεί-
νο'»ν έτοίμασε γιά νά τιμήση τό άς καί Θρηο-κειτμάτων. στΐς κΐ'&ερ
Μεγάλο πατριώτη μας. σάν μέλος νήο-εις Καραμανλή - ιΚανελλοττού
Τ1ζ έττίλΐκτο. σάν ήγετικό στέλε- λου. Καΐ σάν άνώτατος έκτελε-
Χο<> στή διοίκησή της —15 χρό- στικός Λειτουργάς καΐ σάν μέ-
νι» στι·έιχεια άντιττ,ρόεδϊός της—' λος τού Έκτελεστικοΰ Σώματος·
ον «δρι—ικ«ό μέλος της· άπό τά μ* τή σίνετή πολΐ'Τεία τού καί τό
"Ίμοιντικύτερα σάν συγγραφέα·' άνώτεοο ήθος τού. ττάντα ετίμησε
αν "νδρα δημόσπο. σάν άνβ^ω- τις έξουσίες ττού ό λαός καΐ ή
01 με την τπά διακριτική σημα- ] ττολιτεία τοΰ έμπΊστεύτηκαν κΓ
Ό τοΰ δρου. | αφήκε πανταθ χαΐαγμένα τ' άχνά
Είναι ττολύ γνωστά τα γενεά- ε»α τής φωτεινής τού διανοίας
λογικά τοιύ τιμώμεν ου γιά νά στα κσι τ0^ δημιονργικοΰ τού κόττου
μ πολϋ σ αύτά "Οποίος θέλει "Ενα έλάχιστο Θνμάμαι νά ττ«·
Οτ^£χει στΐς έλληνικές ΐ,γκυ- ττοϋ συνδέεται μέ κάποια τταληά
«λοιτοίδειες στό έλληνικό ^ΟΥ συνεργασία μας έδώ καΐ 17 χρό
,. ^ΟΥ» στήν τμητΐκή γι' αύτ^ν νια: Γυρίζοντας άτπϊ, την Άμερι
«δοση τής Εστίας Ν«ας Σμύρ- κή τό 1954, δοήκα τον κ. Χρη-
νΐς 1968 σελίδες 320 στά «Α- στο Σολσμω-νιδη ύττουργό Ύγιει
1>ΐΕ5«μα είς τά^ Χρήστον ΙολομΜ νής καΐ Προνοίας στήν κυδέρνηση
νιδην» τού Φιλολογικού Συλλόγου Πα-άγοΐί "Ενα ττρωινό τού Ί-
ό ΐπτουριγος μας δέχτηκε μέ έν-
Θουσιασμό τή χρησΐμότητα τοΰ θε
<τμο3 γιά την 'Ελλάδα. Εκάλίσϊ Τ(>ν γενικά διευθυντή καί τού άνέ-
Οεσε νά μελετήση τά χα^τιά κα'ι
νά τοθ ειΐσηγηεή. Άττά ΰττόμνηση
σέ άλλη. ή ΐδέα ττήρε σάρκα καί
ττοωτοβουλία το Σολομωνίδη στά
Θηκε άφετηρία στήν κατοτπνή ί-
δρι*ση τής Εί&;κής Σχολής δ'.οικη
σεως Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων.
πού 'ΐ λειτουργία της έ'δωσε λαμ-
ηρά άποτελέσματα. άσχετα ττού
άπο τό 1967 άνέστειλε τίς έργα
σίες της ττροσωρινά έλττίζουμε.
Άλλά ή δραστηριότητά τού δέ
σταματάει στά δημοσία άξιώμα-
τα καΐ στά δΐ|καστήρια Πολλά
τα Ίδρύματα· οί Όργανισιμοί.
τά Σωματεία οί σκοττοΐ ττού εί¬
χον κΓ ί'χουν την τιμη τής καρ-
τερής συνεργασίας τού. σάν συμ
μβούλου νομικοΰ ή δΐκαστικού·
ο-άν ττροέ&ρου ή άντιπροέδρου· εϊ
τε σάν άνάδο,χου κιάποιας εϊβικής
ύπεύθυνης άποστολής. Γιά νά Θυ
μηθοΰμε λιγοστά μονόχα άττό τα
σπουδαιότεοα· άς άναφέρομε τό
Πατριωτικό "Ιδρυμα· τόν Οργανι
σμά Διαχειρίσεως Εκκλησιαστι-
κής Περιουσίας· τό ΊΕβνι·χ.ό
"I-
δουμα Ραδιοφωνίας· τή Ριζάρειιο
Σχολή, τον Παρνασσό· τό Ρότα-
(ΐν· τά Σύνδεσμο 'Ελλήνων Λογο-
τεχνών. τόν Εϋαγγελισμό· τό Βα-
σιλικο 'ΕΘ ικά "Ιδρυμα την Έ-
ίτία Νέας Σμύρνης· την Ενωση
Σμυρναίων την Έθνική Μνημοσύ
νη την Εύαγγελική ΣχοΧή. τούς
ΆΘλητ'.κούς Συλλόγοι,ς « Αττόλ-
λκνα» καί «Πανιώνιο» ΚΓ άλ-
λα τόσο· τοϋλάχιστο· πού νά τ'
άΐαιΕ.άθΌυμε δλα κα! νά μιλήσου
με ξεχωο.στά γιά την προσφορά
τού τό καβένα. "Εχω προσωτΠικές
έμπεΐ3Ϊες γιά τή σημαντκή συμ-
6ολή τού στή Διοίκησή καί γιά
τις κατσδολές τού στά κοινά Καϊ
ή έξαίρετη άνάμνηση πού κρατούν
γιά τό Σολομι,ι' ίδη οί συνεογά-
τες τού· μαρτυροΰν με κΰρος γιά
την άξία των ύττηοεσιών τού |
ΕΊ'τε μέ τίς κάθε τόσο έπ.'ση-
μ&ς ίδιότητές τοι,· ε'ίτε σά; ά-
πλός ίδιώτης· πάντα μέ την χα-
ρακτηριστική ά'.β·χοττια τού, δοη
Θησε καί πάντα ττρόθνμα συντρέ
χει· μέ εύγένεια τόν κόσμο μκς
καί κάθε καλά σκοττό. Άνοιχτό σέ
όλοι/ς τέ γραφεϊο τού Το σπίτι
τού «κονσολάτο». δπως έλίγαμε
στή Σμύρνη Τό τη,λέφωνο καΐ ή
πέννα τού σέ άκατάτταυστη λει¬
τουργία. Δέν έττιτο.έττου/ οί ττε-
ριορ:σμο! μιάς νοητής κλεψύδιας
τίς έιτιθυμητές ττ>Λεκτάσεις λί-
γσυ ττάνω σέ κάβε μιά άπά τίς
περιοχές τής δημοσ άς καί τής
κοΐ' ωνικης ζωη·ς. ττού άποιχόλη-
σαν »αί ά™ασχολοΰν. έΐώ καί μι-
σόν αίώνα τόν τιμώμενο. μέ πό:
Λΐλι'α πετυχημένων στόχωιν
Ώστόσο έκείνο πού α^τόμο;-
τα κατοςιώνει τα Χρήστο Σολ:-
μωνίδη στεϋς Μεγάλους είναι τό
σκγγραφικό τού έ'ργο Ίστορικό
και λογοτεχ.ιικό ίδιαίτε/α σύτό
πού άναφέρεται στή μνήμη της
Σμύρνης
Δυό μελέτες τού, καθαρά επ -
στημο'Ίκές. εΐχαν δεί το ψώς τής
δημοσ ότητσς στή Σμύρνη· τυττω
μένες στά τι—ογραφεία τής « Α-
μάλθε.ισΐς». και οί 5υό τί, 1922.
λΟ Θεσμάς τής Γειουσίας». σνγ-
κριτική συνταγματολογικη έεγα-
σια καΐ « Η κεφαλική τοινή» '
ττραγματείο ττοινικολογΐι;ή κοινχ-
νιολογικού χαρακτήρα.
Μετά την ττίθσφυγιά τταράλλη
λα μέ τή δημοσίευση νομΐκών με
λετών τού σέ νομικά περιοδκά.
μαζΐ μέ την ασκήση τής δικηγο-
ρίας καί τίς άλλες σοβαράς άσχο
λήσεις τού στήν ττολιτική κο-
νίστρα καί στή Διοίκησηό ό Χ?ή
στος Σολομωνίδης όραματίζετα'.
οάν χρέος τού· σάν αποστόλη,
την ττνευματιική αναστηλώση· ά-
•πό τ' άποκαίδια τής τταν£.οιας
' Ι ών ι κης Πολιτείας Μέ τη λο.-
τρευτική άγάττη τού γιά τη Σμύρ
νη· μέ τάλαντο έοευνητή - ίζθτ·
στή. μέ σύστημα καί τάξη έττιστή
άς Σμύρνης 1968. μέ τίτλο «Χρή
στος Σολομωνίδης· λογοτέχνης
καί ίστορικός τής Σμύρνης» Καΐ
τό εογο τού σιινεχίζεται. Βδομά
δα δέιν ττερνά νά μή διαδάσης δη-
μοσιευμένα στόν Τύπο· νέα ϋ?·
93α τού. συχνά ττορισματικές ά-
νακοινώσεΐς άττό τ' ,άττοτελέσματα
της συνεχιζαμένης έρευνητικής έρ
γασίας τού Δίχως, άλλο. ττς'οι»
άπό 800 οί γλαφμρές όμιλιες τού
"Ιλιγγο προκαλεΐ ό δγκος τής τ>
ράστΊας αυτής δημιοι/ργίας. ή
ποιητική στάθμη έσωτερική ά
ξια της· ό σι/ναισθηματικός-- λό
γος· μαζΐ καί ό γνήσια έθνικός
τόνος. Καί πρσσφοικχ άνέκδοτης
ένδιαιφέροι/σας ίίλης καί σνναριτα
στικού λόγου·· δλο καί ττλαταίνει.
Αύτονόητη εΐναΐι ή ίστορική ά
ξία τού κολοσσιαίου. στό συν
ολο τού, εργου. θλοφάΛε:η ή
σημασια τοι» σάν πολΰτιμης ττη-
Υ'ΐζ'· γιά την ένημέρω—] καί δια
ψώτιση τού κοινοΰ- ιδιαιτέρα των
νέων. σέ πανελλήνΐα κλίμακα. ε¬
πάνω στόν ύψηλό πολιτισμό τοϋ
ΜικρασιατικοΟ 'Ελληνισμοϋ
"θμως αύτό δέν είναι οϋτε
τό μόνο. οϋτε τό κύριο Σύγκα'.ρσ
με τη διοχέτευση. κομματιαοττά
ίνδιαφέροι,σας νωπής ίστορίας
πού^ μαζϊ μέ τά τταλαιότερα δη-
μοσιευματα γιομίζει μιά σαραν
ταετία εως τώρα· άρχίζει άττο
τό 1951 μιά κλαδική συνθετικη
διάρβροση συμπληρωμένης '<αΐ ιμπλουτισμένης τής σμυιρνελογι- κήι, καΐ λογοτεχνι κης συγγραΦι- «ής εργασίας τού σέ ώραίες. ττο- λυσέλι'δες αύτοτελείς έκ5όσε ς. που φθάιουν εως σήμερα τίς 28· —αύτές τής Αθήνας— άρχίζον- τας άπό τίς «Όχθες τού Μέλη» μέ σημερινή κορωνίδα τής 6ι6λισ κης τού παραγωγής, το όγκώ5ες διτομο 03ΐστουργημα· ττού φέτος κυκλοφόρησε. μέ τίτλο <'Χρυσό- στομος Σμύρνης. 0 Έθνομάρτυς» 1071 κ,αΐ μέ σύγχρονη έξαγγελία 6 άκόμα νέων σμυρναιολογικων εκδόσεων. πού άκατάτταυστα έζερ γοίζεται ό άκαταπόνητος · ό άχι- 6αλής ΰμνητής τής Ίωνίας. Η ττροτεραιότητα άνήκει στήν τέχνη των τεχμύν( την ττοίηση Στοώς ττοΐη,τέ,ς τής Σμύρνης άφ'ΐε ρωμένα τά δι*ό ττρώτα 6ι6λίκ τοι/· στή χρονολσγικΐή σειρά των Ί3 σμι/ρναιολογικών καΐ στήν άττό- λυτη κατάταξη των 28 έκδόσεών τού τής Αθήνας· καΐ δυο τής Σμύρνης. 30! Μέ τίς «"Οχθες ιου Μελη» κια! την « Ιωνική ττοίη· οης μαζΐ μέ την ίστόυηση τής έ- ζέλιξης τού καλλιτεχνικον λόγου στή Σμύρνη, τταρουσιάζεΐ' άφηγη ματικά καΐ κριτικσ· καί μέ άττο- οττασματική τταράβεση στιχων^ό εογο των ττοΐιητών μας· άττό τόν Γκίΐοϋλιστάν· τό Σημηριώτη καί τά Σπεράντσα έ'ως τ^ν Νΐκο Τού τουντζάκη καί τίς άδελφές Βατί- δη. 'Έτσι ττετυχαίνει την πρώτη έκτάνωση· θά είττώ· τού «ποιητι- κοϋ νού» τού. Οί δι,ό κατοιτινΐ.ς ιέκδ-σε.ς τον· «Τό Οέατρο στή Σμύρνη» καί « Η ιατρική στή Σμύϊνη»· κάΛθΐ,ν εν¬ τελώς ΐδ'.αίτερη αΊ'σβηση. σάν ό.- ποκάλυψη. στό άναγνωστικό κοι- νύ καΐ ττροχαλοΐϋ εΰλογη συγκί- νηση στούς νεσταλγούς. Δάιφνες έϊρεψΛι' καί τά δυό, γιά τόν πλού το τής ι,νδιαφέροιΛΓας ϋλης καί την ττληοότητά τους καί τιμήθη- καν ώς κι' άττο την τούρκικη κρ - τ.κή· μέ δημόσιους έπαίνους και μέ θαυμασμό Άκολοι/θό, ε δίδιτμα ξάλεγα στο ττεεαίχόμενο δι,ό έκιδόσεις: «"Υ- μνος και θρήνος τής Σμύρνης» και «Τής Σμύρνης», ττού είναι μιά νοερή όνο&ρομή στήν Ίστορίσ τής Ι ών ι κης ττρωτεύουσας <αι τής έλληνικής κοινωνίας της έ- νας ρωμαντικός ττερίττατος στά σοκακια καΐ τούς μαχαλάδες μας· ή ζωντανή ττεριγραφή τής ζωής μας; δττως· χαρούμενη καΐ δημι- ουργική έκυλούσε. μέ τίς χαρακτη ριστικές εκδηλώσει ς της. τή δρά ση των Σωματείων μας. τίς ττα- ραδόσεις μας καΐ τίς σιτνήβειες τού τόπον· μέ διά λόγια· ή άνα- τομία τής σμυρν-αί'ικης ζωής. Κι' έαχεται μέ τρείς έπανυ- τές έκδόσεις· ή ώρα τής ο— οι*5α! ος τριλογίας· ττού προδάλλεΐ, α- "θλι/τικά· μέ άρτιωμένη χι>μώδη
δούλεψη. μέσα σέ 1 200 στλίδες
μέ 350 είκόνες τούς τρείς κύ-
ριους συντελεστές τίς τρείς με-
νάλες πνει,ματικές δυνάμεις πού
έπλαστούργησαν καΐ συντήρησ:,
στο ϋψος της τή Μικρασιατική
δέα: Ή δημοιογροΐφία στην
Σμύρνη», πού κράτησε όλοζώντα-
νο τόν έθνικό τταλμό, χαρή στούς
άφιερκμένους τής τέταρτης έ;ου
σιας « Η Έκκλησία τής Σμύρ¬
νης»· ττού 6αθειά συντηοοόσε στή
ψι»χή τού λαού μας· σφ χτά ά
με τ0 έθνικο
φρημ
την Όρ3έ·5οξη Χριστιανιχή Πί-
στη καί «Ή Παιδ«ία στη Σμύ--
νη». ή ίστο·.3ία των σχολείων μας
κγϊ των μεγάλην δασκάλων μσς
πού· σ: πορεία —άντα άνοθική
μεσα σέ πλαίσΊα έβνικά, άρ-μολο
γούσσν την τταροχή τής γνκοης·
έχάραζαν καΐ ττλάτΓαιναν τοί/ς
πνευματικοϋς όριζοντες των 'Ελ
ληνίτταιδων. συγκροτοΰσαν τό ή-
6ος τοΐίς. έμο·ρφοττοιούσαν τούς
χαρα'Λτήρες.
Μέ τόν ϊδιο ταχύ ρυθμό' τυ*
πώινεται καΐ κυκλοφορεΐ τό «Σμυρ
ναικό Γλωσσάίρα ο» ■ μέ τούς 2
000 καΐ πάνω σμυρνέικους λεξι-
πού κατά τόν άνώνι/μο σχολ'α-
στή. μάς κρατά δέσμιους στή γοη
τεία τής ζωής καΐ στήν π-ολυφίλη
τη καΐ ΤΓοτΓθλύμνητη γυναίκα·
Θείο αύτό ττλάσμα τής γονιμότη-
τας κ«ί τής δημιοι/ργίας. Τά τρία
όμογενή θέματά τού ό σνγγραφέ-
ας έρεω·ά καΐ ττροίγματεύετα
στήν ΐστορία -ιονς· στϊν τόττο
μας κ»' ολλου στά ττοικίλα
ρωματά τους στή ζωή· στή φυσιο
λογία. στήν ττοίηση καΐ στήν λο
ΐτοτεχνία. σιήν έττιστήμη. στήν
ψυχολογία καί στή φΐλοσοφια.
Την έν£τητα έτούτη των τριών
έκΐόσΐων· δκΛσττά χρΐνολογικά.
ενα δ'.'βλίο άλκής. γραμμένο άττό
τα Χρήστο Σολομωνίδη καΐ τ^
Νίκο Λΐορέντη. δραδευμένο άπό
την "Ενωση μας μέ τό επαθλο
Κανάρσγλον, γιά τόν ττεριώννμο
«Πανΐώνιο Γυμναστικό Σύλλογο»
ύ ττεΐισώζει. δεμέ[·α μ£ ίστορι-
«ά ττεριιστατικά· την έθνική άγ»νι
στική Ε'ράση τοί Σωματείου στή
Σμύρνη καΐ τήιν ττλούσια ττροΐτ-
φοαά τού στή Νέα Σμύρνη καΐ
στον έλληνικό άβλητισμό.
Καΐ τό ττελυτάλαντο σι/γγραφΐ
κό εογο τοϋ τιμώμενου συμπολί-
τη μας συνεχί'ζετοΓΐ μέ «Τά Χρι-
στούγε*να στήν τέχνη»· δοσμένα
στή θρη«.ευτικ?| τή λαογραφΐ-
ι«ή καΐ την καλλιτεχνικ,ή τους εκ¬
φράση
"Ερχεται· έ'πε τα· εντελώς ·'
λογικεΰς ίδιωματισμούς. μέ τή , πιρ»τότυ.τΐΐ|. άξιόλογη έ'κδοση «Πό
χαριτωμένη μνημόνευση γνωστών λεμος καΐ Θεός» μιά εύ:ύτατη
ήθογραφικών κειμενων. άπο Σμυ- ϊ^ζυνα ττάνω σέ δυό Θεματο: πού
ρ.ηοός στυλίστες καΐ με λογής δρίσκονται στό έπίκεντρο τής
λεπτομέρειες· άλλοΰ δροσερές· άλ πα.τοτειι.ιής έττικαι.ρότητας καί
λοΰ συναρτταστικές, άπό Ίστορι- ττού συγκεντρί'νουν μεθοιδ κια το-
κά ττείΐστατικά. ττοε£τη;μένΕς. τίς γνώμες 122· σο-
Καί τά 10 εως τό 1963 έ<δο- φών καΐ διανοουμένων όλιον των μενά βιδλία τού Χρήστου Σολο- αιώνων Τέ την ταττεινόφοονη δια μωνίδι μνήμες τής Σμύρνης ό- γοαφή τής ττρΐϊσωΎΠ'χής το^ Θέ- παθανατίζου·ν». πού δέν άφήνουν σης ό σΐίγγραφεύς άφίνει έλεύ- νά Θαφτή. κάτω άττό τα έρειττιά Εΐ,ρα ττερι9ώρια ο-τ^ν άναγνώστη της. ή ψυιχή τής -πατρίδος μας γ:ά συ.αγωγή ττροωπικών συμιτε- Τό 11ο. ώς τόσο. μέ τίτλο ρασμάτων. «Μνήμη Σμύρνης» είναι ή κλασι 27ο· στήν άπόλυτη άρίθμηση κη· ή έπίσημη· ή σεμνή ττοοσφορά των ε:γων τοϊ Σολομωνίδη έ'ρχε- τοθ συγγραφέα στά σαραντάχρο-7αι τό βιιδλίο τού «Στάρος Με¬ νά τής Μικροιιατικής Καταστρο- χάς· έ'να πνευματικο δαιμόνιο» φής. Είναι ή ίστοΐία τής Ιω- Μέ την εκδοση αυτή ό συγγραφέ νίας των αίώνων. συνοτττικά δο- ος 6οΊ εί στήν πέννα καΐ ττετυ- σμένη. Είναι τό χρο*ικ^ τής ά- χαίνει δύοικολο Εργο· την έρμη- πελευθέρωσης τοΰ 1919. ό άλλα- νευτικιη· λίγο καί την χριτ.ικη λαγμός καΐ οί τταιάνες τής νί- παϊει/σίαση τού πολύττλει,ίθυ εο κης. Είναι· καί τα χρονικό τής γου τού δαιμόνιου "Ελληνα καί Καταστροφής τοΰ 1922. ή άφήγη τή/ έ'ξαρσΓ! τής φωτεινής προσΐ)- ση τοΰ ολέθρου, μέ αϋθεντικες τε -Π'ικότητάς τού· ατταλλαγμένης ά- ριγραφές φρίκης. άττό την άνΘρω πά τίς άνθρώττινες ένοχλητικες ποσφο γή τοΰ Ά^μαγεδώνα μέ πε σκι:«ς ριστατΐκά καί μέ νούμερα συγκλο Σάν τελευταϊο έ'ργο τεθ πΌλυι- ινιστικά· γιά τις τρομακτ'κές δια δύναμου σνγγραιφέα· ττού ή "Ενω στάσεις τής έθνικής συμφοράς, σή μοίς τιμά ά-τόψε· 6λέτταμε· ϊ- γιά τούς νεκοούς μας καΐ τούς σαμε πεοσυ τα «Σμυρναικά Τρί- ξεριζωμένους πτυιχο» πού είναι , δπως χάττοτε Άπο κοντά, ενα καθήκον στό τού εγραφα στά ήρωικό· στό μαρ Σμυρναϊο Άοχιστράτηγο τής ν ι- τυρικά καΐ στά άττελεύθερο ττα- κης. Μι^ηιμόσυνο στό Λεω^ίδα Πά οελθόν της ττλουτίζοντας τή γρα ρασκεΐ/όπουλο· μέ την ξεχωριστή έ φτή παιράΐοση μέ στοιχεΐα πολύ -πώνυμη εκδοση τοΰ 1963· πού ό- λίγο γνιωστά· λοκληρώνει τό ίστορικά τής ζωής . Σήμ^ρα· στερνά εργο τοΰ Χρή τού. τούς Θρ>ιΐάμ6ους τού· τίς έθνι ! στου Σολομω ίδη, έ'χουμε νά χαι-
κές ϋπηρεσίες τού· τή δόξα τού. ' ρώμαστε στήν τΐβμτΓτουσία τής ά
"Ετσι· λυτρωμένος ττολύς πατρι ξιοσ/νης τού· το δίτομο 6ι·6λίο
δολάτρης· μέ τό νόημα τής έκττλή ] τού «Χρυσόστομος Σμύρνης ό
ρωσης ενός χρέοι/ς ίερού· στρέ,φε- Έθνομάρτυς» ττοώ έδώ κι ε£η
ται· γιά λίγο, στό δεύτερο ττάθος ' μήνες δγήκ,ε άττό τα τυττογραφεϊο
τού την καθαρή τέχνη τοΰ λόγου. ' σφραγ'ζοντας την τρίτη δε,βάδα
μί. τρείς έκιδόσεις στή σειρά· | των &:βλίων τού. ενα ύτάροχο
«Νεώτερη ποίηση». μέ τα συμδο έ'ργο μεγάλης ΐστορικής καί έθνι
λισμό· την αίσθητική λογική. τόμ ι "ής σ~ου6αιότητας. -ού στίς 7Ο()
-υκνό έλλειπτικό λόγο τού μέγα σίλίδες τε. μέσα, Θεμελιώινει·. μέ
λου Σεψέρη μας. τού Ελύτη. τού | κάβί άκρ''δεια· πάνω σέ ττ—γές
'Εμττειρίκου καϊάλλων· μέ τούς κκί στοιχεΐα αΰστηοης διαλογής
ύπερρεαλιστές καί τούς άλλοις ' τή ζ»ή το; Μεγάλου. τού Ισά-
ττρωτοποριακούς. -ού, μαζΐ μέ Υ·«υ Ίεοάοχη τής Όρθοδοξίας
τούς εϊκαστικοΰς τρ'αδάνε καί «αί το3 Γένους· καί άναλύει τά
στήν ποίηση δρόμους νέους· σω- ' έχΐκλησιαστικό. τά κοινων.κό καΐ
στούς ή τταιράλογους Μέ τό άψε ' τό έθνικό έ'ργο τού. στήν ίλιγγι-
γάΓϋαστο ή&ος τού· ό λεπτοτατος ώδΊ τρο.χ·ιά τής Θεό-νευστης δία
κριτικος -προσδιορίζει τή Θέση <"? του' τούζ Θαρρετούς άγώνες τού μετριοττα&ή καΐ έφεκτικη τοι> £»? τί1 Ρ°;Ρ™Ρ Π Θανάτωσή
μττροστά στά φαινομενο. Μέ την το"' πβίι σψραγίζει μέ τίς τραγι
* Ιερή γή τού 'Αττόλλωνα» ποο- κέ^ συνέττειές τού, τό ξανασκλά
6αλλει ο Χρήστος Σολομωνίδης' &"»α Ύ^ Μικρασιατικιης "Ελλά-
τη,ν ύποδλητική μυστηρ.ακη όμοο Ι δαι:· "Εν« Ρ-μαλαϊο έ'ργο· -που
άττοστολής τού. μέ τή ,δοήθεια τοθ
Θίθύ καΐ μέ την εύχή μας
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ
κ ΝΙ ΚΟΥ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚγΙ
Κατοττιν ωμίλησεν ό Σμυηναΐ
ος ττοιητής κ Νίκος Τουτουντζά
κης, ώς εξής:
Αγαπητέ μας κ. Σολομωνίδη
Κύριε ττρόεδρε·
Κυοίες καί κύριοι.
Άττοδεχόμενος την εΰγενή ττοόσ··
κληση τής Ενώσεως Σμυρναίων
γιά νά μιλήσω γιά τηιν ττνίυιμα·
τική ττροσφορά τοθ Χρήστου Σο¬
λομωνίδη. όμολογώ ττώς &ρέθηκα
τή φουά τούτη, σέ μιά κάποιαν
άμηχανία. Γιατί ττολλές φορές
μάς έλα,χε ή τιμή κα! ή εύκαιρία
μάς δόθηκε γ>ά ν' άσχοληθούμε
και δΐίξο5ικ« νά γράψουμε γιά
τό τεράστιο είς όγκον καΐ τεριε-
χομενο εογο τοϋ μοναδικού μας
σμυρναιολόγου.
"Ετσι ξα1 ακυττσζοντας τά έρ
γο τού Χΐήστου ΣολομωνίΕη
ποοσπαθούσαμε ν' άνεύρκμε μέ¬
σα στά 6 δλία τού· άνάμεσα στΐς
σελίίες τού κάτι τ^ κοιι νονςιγ ιο
γιά νά τό ττροφέρουμε στήν άπο-
ψινή έκλεκτή όμρ.γυ.οη
Κυριες καί κύριοι.
' Οπως συμβαινει μ' ενα κλασ-
σικά μο^σικά π χ. εΐγο· ττού σέ
καβε τού εκτελέση ό μεμυημέ'.ος
ακροατης όνακαλύτττε,ι «αί κάτι
τό νέο. δπκς σ έ'να ττίνακα. μνη
μεϊο - ζωγραφικής ό τεχνοκρίτης
κσ9ε φεοά ττού τόν ίξετάζει διαπι
στώνει καΐ κατι πού τού ε'μεΐνε
έτταν«:λημμένα κρυμμβΜθ ετσι καΐ
η εκάστοτε μελετη των βιβλίον
τού ΣοΛομωνίδη, ττίοσφέρει πάν
τα στόν έρευνητή κάτι το και-
νούργιο. τό νέο. Κι' αύτό εΤ-
ναι νομίζομε. τα δασικό στοιχείο
θ κάΒε κλεσσικοϋ Καϊ κλασ-
σ.κό <αί πολύεδρο καί πολύπτυ- χο είναι τό έ'ργο τού Χοήστου Σολομωνίδη· ποϋ μέσα στΐς σελί δες τού ό άναγνώστης διατπστώ- . έκτός των οίλλων. καί άσί- γαστη κ Γ άδάμαστη &έληση τού ουγγπαφέα νά όλοκληρώση αϋτό πού έ'ταξε σάν σκοττό καΐ εργο ζω ης· Μιά άπιό τίς τπό ύπερβολι-<ές τιτι,ιχές τοθ έ'ογου τοΰ Σολομωνί¬ δη κι' ή λιοικιή τττυχή. τό λυρι- κό στοι'χεΐο μέ τα όττοΐο είναι δια ττοτισμένο όλόκιληρο τό Εργο τοΰ Σολομωνίιδη καΐ ττού συγκινεΐ καΐ αΐχμαλωτίζει τόν άναγνώστη, Θ" άναδιπλώσουμε άττόψε. άγαπητοΐ φίλοι. άναφέροντας άττοσττασμα- τικά έλάχιστες μοι.ογοαμμές άττό τίς έττίλεκτες σελίδες τού· γιά νά ν οσταλγήσουμε καί νά "πλημ- μυριστοΰμε άττό μνήμες. Στό ττριύτο διδλίο τϊμ -παν δημοσίευσε άνσφο3ΐκ.ά γιά τή Σμύρνη «Στίς &χ&ες τού Μέλη» μέ τόν άνάδοχο τού Τίτλου τού τόν όμιλοΰντο·· γράφοοίτας ό Σολομω νδης γιά τό θάνατο τού ττοιητή Μιχαήλ Άϊγυροττούλου. τοθ άλη σμόνητου Ρήγα Ραγιά· άναφέ- ρει: «Ή Θύελλα έκείνη το3 Ιαδβάτου λες κιι' ήταν κλάμμα γιά τό χαμό τοϋ Ρήγα Ραγιά. Τό ττρωτόφαντο άκεΐνο κιαλοκαιριάτικο ξέσττασμα, δέν ήταν τίττοτ' &λλο. παρά Θοή νος κ οί μοιρολόί την ώρα τοθ βα- φιά· την αίώνια άλήι&εια τής Δελ φΐκής Ιδίας· ετσι ττού την την έρ μήνεψε στόν Παρνασσό, μέ την όμιλία τού· τπ.υίν λίγες μέρες Μέ την τΐίτη έ'κδοση. τιμά ενα μο'β χά ποιητή — καΐ τοθ άξι'ζει· το^ διε'λεχτά τής Μούσας· τό Βάρδο τής Ίωνίας Νίκο Τοι/του.τζάκη καΐ τά εργο τού ττοιητικό· πεζο- γρ·αφικιό· Θεοττρικό Μεσολα&εϊ- ί;ττειτα μιά άνάτυ- ττη έ'κδοση. άττό τό Δελτίο των Μ· γαλοσχολπών. γιά τό μεγελθι-,ί γο Πατριάρχη Ίωαχείμ τόν Γ'· -< τής ι^ χαλΰδδινο φρονρ·ό τής άς μας· τόν άλύγιστο ύπ£ τί,ς Μεγάλης Ιδέας· «ατά χσρακτηοισμ&ύς τού σι,γγ καΐ ό λογοτίχ.ης παίρνει· την τήβενο το^ ϊστορικε^ Σμίρνης. μέ δυό άκόμη· έκ.οσεις πτοό είδαν τό φώς την ϊ&ια χρο- ν.ά, μέσα στά 1966· την ττρώτη τά «ΣμυρναΐΛΐά οημειώματα» ττοι κίλα σύμμικτα τταραλειπόμενα Ί- στορ.Γ<ά καί λαογραψικά θησου;ί σματα τής Σμύρι ής. καΐ τή δεύ- τερη «Σμυρναϊοι ' ^κοοημαι (Οί Ι ωακείμογλου Καλομοίοης. Σεφε- ρ ιάδης». μέ δ'.εγρέιφΓ,ση και μέ ά νάλυση τού εργου των· ττού τιμά την Ιωνική ττατρίδα τοι,ς κ&ΐ την Ελλάδα άντίστοιιχα· στή φαρμα- κολογική εοευνα, στή μουσική συν 6εση· στό Δίκαιο των ΈΘνώ'.· ό τρίτος ό διεβνελόγος Στιέλιος Σε ψεριάδης. μοιζϊ καί στά γρίμμα- τα καί την ποίηση- μέ τό λογοτε- χ·ικό ψει>ϊώνυμο Στέφανος Μύρ-
τας
Σάν αίλλη ένότητα τού κο.3ατά
φιλολογιχοϋ έργου τού Χρηστοι/
Σολομωνίδη. μποροϋμε νά δλεποο
με τίς τρείς άκόλουθες έκδομέι ες
χαριτωμένες μελέτες τού: «Τό Φ'
λΐ στήν τταράδοση. στήν ΐστορία
καΐ στήν ποίηση»·· άνάτυπο άπο
τή «Φιλολογική Πρωτοχρονιά τς3
1967» «Ό έ'ρωτας στήν έλληνι-
κή ττοίησηι». «Ή γυναίκα στήν ί-
στορία καΐ στή λθΓνοτεχνία»· μία
τριττλή σττοι.ΐδή στήν εϋγενέστερη
άτηό χειλέων εκδηλώση τής άγα-
πης καΐ τής ζωιής, στή ρωμαλέα
την άκατάλυτη δύναμη τού ερωτα.
μονάχ' άττ' αότό μπορεί νά
Γ] μέ δ' καιοσύνη ό μεθοδικός
ής. ό ίστορικός. ό στοχα-
στικός σιτ/γραφέας. ό άκαταπόνη
τος δουλευτής τής -πέννας· ό καλ
λιτέχ',ης τοθ λόγου ό άριστοκρά
της "Ιωνας· ό Θε/ρμός πατριώτης.
ό άλ^ιθινός Χΐιστιανός· ό σεμνάς
άν&ρωττος μέ τή σφραγίδα τής
δωρεάς.
Ή "Ενωση Σμυρναίων. 6έλοιν-
τας νά τιμήση στήν άποψ'νή δρα
δυά. τό μεγάλο καί άγαπητό συμ
πολίτη μας. τιμή νοιώθει καί χα-
ρά άπό την τταρουσία τού κατά
την έπίσημη τούτη συγκεντρώση
στούς κόλπους τοό ττνευματιχεθ
Σκ'ματείο., μας· πεό τΓθλύτροττα
γένηκε τοΰ εργου τού συντελεστής
Πολλΐς καί μεγόλες τιμές ό-
ττοδόδΊΐκαν ε»ς τώοβ στόιν εί-
ττατρίδη δια οούμενο· πού γι' αυ¬
τόν αποκλειστικόν ττολΰ ττίτ^χη-
μένα έπλάστηκε 6 νεολογικός έη1.-
βετικός ττ:ε3·δ:οσμός τού Σμυρ-
α.ολόγου 'Ανώτατα τταράσημα
το3 οττονε,μή©.ικαν· έλληνικά χοιί
ξένα. 'Εττίτιμος δημότης σέ ίστο
ρικές ττόλεις τής Έλλαδας ά'ςχ-
κΐΊρό<τηκ£ Β δλία τού έδρα€εύ- τηκοι ι άττό ττνχυματικά ίδρύματα Εττίστ,μες δεξιώσεΐις ώογανίί>η-
καν ττοόζ τιμήν τού. Λυα βιδλίσ
άφιερώίηκαν τΐιμητικά στήν προ-
σ**π κότητά τθκ καΐ στό έ'ργο
τού· 'άπό τόν Παρνασσό κιαί την
'Εστία Νέας Σμύρνης. 4 έκιδό-
σεις τού δΐιακρίθηκαν μέ εΐδική
θράδευη άπό την Άκαδημία 'Α-
&ηΐ'ών. ΚΓ αλλες διακιρίσεις καί
τιμές τού πιρέπουν· μσκιάρι καΐ ή ,
άνώτοίτη· ττού ταιο·ιάζβι σέ συγ-
γραίέα τού πνευματικοΰ άναστή
ματός τού Ώς τόσο· μεγαλύτερη
άπό τίς τιμητικές διακρίσεις ττού
έπιδαψιιλεύτηκαν εως τώρα στό
Χρήστο Σολομωνίδη· ττιστε ύ ω
πώς είναι ή γενική άναγνώοιση·
τό άγκάλιασμα τού Εργου τού ά-
ττο τό ττλατύ έλληνΐικό Κοινό. ΚΓ
άττΑ, την τιμή αυτή χαΐ μόνη. ά-
ξίζει νά ττορίζεται ό άγαττητός
συμττολίτης μας. ίκανοποίηση καί
βάρρος καί δύναμη· γιά τή συ¬
νεχίση καί την όλοκλήρωση τής
Καί τέτοιο μοιρολόί τοΰ αξ'ζε.
Τό γή'ινο καί ταπεινό δέν ταί-
ριάζει στή μεγάλη ψυχή! Γιά τό
χαμό τοΰ Άογυρόπσυλου εττρεττε
νά κλάψοι,ν τά έττουράνια κα! νά
χα·ρετήσουν μ' άστροπελέκια τή
μετάστασή τού Τό κλάμμα των
οϋρε,νίων κρουνών δρόσισε τα χώ-
μα γ ά νά τόν άγκαλιάσει καί νά
τόν δεχ τεϊ»
Στό βιδλίο τού· «.Τό Θέατρο
στ'ι Σμύρνη» μιλώντας γιά την
τελευταία· πρό τής Καταστοοφής
πα·:ότταση· άναφέρει:
« Η έλληνική Σμύρνη ψυχοιρα-
γεϊ Τό ψιθύρισμα τής Μελπομέ-
νης καί της Θάλειας γιά τελευ¬
ταία φερά θ άκουστεϊ στό &έα-1
τ-ο «ΣτΓΟρτ'ΐγκ» 20 Αύγούστου 1
το»3 1922. Παίζεται ή «Αίδα»
τοΰ 7έρντ·. Συμδολικώτερο έ>γο
και ιδιαιτέρα συμβολικωτερο φι-
νάλε, δέ ©ά μττοροΰσε νά σταβεΐ
γιά την 'άτυχη πΐωτεύουσα τής
Ιωνίας Ή σκλάδα ττού πεθαί-
νει στό ϋττόγειο. δέ Θαναι τή φο¬
ρά τούτη ή ίρωίδα τής Αίρισττϊ-
ας Θάναι ή πεντάμορφη ιω νίκη
κόρη. ττοϋ θά όδεύσει στόν τάιφο
μέ τόν ύττέροχο έπιθανάτιο Ομνο;
«Χαΐοε Γή»
Στό διδλίο τού «"Υμνο'ς καΐ
θρηνος τής Σμύρνης»· γ-ράιφει:
«Ύμνήθηκε καΐ θρηνήθηκε ή ά-
λησμ«·.Ύ)τη ττολιτεία Την τραγού
δησαν ξένοι κα! δικοί. Πεοισσό-
τεοο τα ξερριζωμένα παιΐδιά της
ττού τα μάτΐα τους δεν έ'τταψαν
οϋτε στιγμή νά ύγρα·!νει τής νο
σταλγίας τά νάμμα Μέσα στούς
δοξαστικούς καί Θρηνητικ,ούς στ!
χους· —οώ γι αυτήν γαάφτηκαιν.
άναδύεται πά,ντα ή φλογερή λα-
τρεία γιά την τρισττόιθητη ττατρ!
δα τοΰ "Ομήρου· την «καλλίστη
Ίωνία». Καΐ γιά νά τελειώσουμε
τά άττοψινό μας άττοβησαύοισμα,
άς μάς έ-πιτραττεί ν' άναφερθοΰ-
με σέ δυά άκόμη. άττό τά 36 6ι-
δλια τοΰ Σολομωνίδη:
Στά διδλίο τού «Τής Σμύρνης»
άκούστε. μέ —όση νοσταλγίαμιλά
γιά τά γραφιχά της σοκάκια:
"Α' τα σοκάκια τής Σμύρνης!
Αύτά τά τοαγουδηιμένα καντερίμια
μέ τά ΐδιόρΐΐ/θμα σαχνισίνια καί
τά λιακωτά μτταλκόνια Αύτά τά
στε ορρϋμια καΐ τά ττα:ασόκακα
πού τίς γοιληνές νώχτες· άΐγοκυ-
λοϊσοιν τά μακρόσυρτα τραγούδια
τ άνατολίτικα Μέ τίς λύττες καί
τά τταΐάπονά τους. μέ τά μεράκια
κβΐ τίς χαοές. μέ τούς πικροΰς
στε^αγμούς καί τοΰς καϋμοΰς τούς
άνιστόρητους Προσκηνητές καΐ
ίκέτες. άντάμα μέ την πένθιμη λι-
τανεία των άναμιιήσεων έλάτε ά-
τηόψ; φίλοιι- νά όδεύσωμε κα! νά
κυκλοφορησωμε στά ρωνμαντικά
αύτά σοχΐάκια τής πολυαγάττητης
Σμύρνης»
Καΐ τέλος στά τελευταΐο κλασ
σικά καΐ μνημειώ5ες έργο τού
γιά τόν έθνομάοτυρα Μητροπολίτη
Σμύρνης Χρυσόστομο. γοάφει:
Δυατυχώς ή τόση πνευμοττική καΐ
ψοχική άνάλωση τού Χρυσοστό-
ιθν γιά τή δ άλυση τής Σμύρνης
όπέπρωτο ν ά μή κοορττθ'φθϊήσει·
λόγω τής άτεγχτης οιονησης των
ίσχυρών τής Γής Ή Θεία ελευθε¬
ρία έγκατάλειψε τά α'ιματωμένα
έκεΐνα χώματα τής χοιστιανικής
"Ανατολή ς.
Οί άγώνες δμως τού Χρυσοστό
μου ττού ττερικλείονται στίς σε¬
λίδες αϋτές έττέχουν θέση έΘνΊκής
διαθήκης καΐ απετέλουν συνάμα
σκυτάλη γιά τούς έττεοχομένους.
ώς δτου τό Θεϊο άστρο τής έττανό
δου σελαγίσει καί "πάλιν κάττοτε
ατούς πένθιμους τωρα ούρανούς
τής Ίωνίας
Κυρίες καί Κύριοι
Άττά τόν ττνευματικόν αυτόν
σμυρνοϊκό άνβώνα· ή μάλλον άπο
τάν άνθώνα τού Σολομωνίδη κορ
φολεγήσαμε έλάχιστα μόνο λού-
λουδα Τά λίγα δμως αύτά λοι/λού
δια μέ τά ίωνικό άρωμα πού μάς
σκόριπσαν· μάς πλημμύρισαν ά-
•πόψε άτό νοσταλγία καί μνιή-
μες. Καΐ τίς μνήμες αϋτές κι' αύ
τη τή νοσταλγία, άς τη διαφυλά
ξουμε· άγα—ήτοι φίλοι· φυλοτχτο
κι' έγκόλπιο γιά τα παιδία μας
καΐ τά τΐαιδιά των παιδιϋν μας·
ώς τή φωτεινή έκείνη ήμέρα ιτού
ν μπορεί ττααά κάττοτε νά φτά
ση ναοθει . Καί κιάτι αλλο άκό¬
μη: Είναι γεγονός ιτώς ή Στέγη
τής "Ενώσεως Σμυρναίων. απο¬
τελεί έ'να ζεστό κομμάτι τής άγα
τιημένης γενέτεϋρας ©ά λέγαμε
καλυτέρα ττώς είναι ·'| καρδιά
τής Σμύρνης. Καΐ μεσα στΐς φι
λόξενες αύτές αΊ'Θουσες. Θά νιώ-
Θουμε πάντα καΐ ιδιαιτέρα άττιόψε
την έντονη ιτοΓοουσία τού Χρή¬
στου Σολομωνίδη Γιατΐ ό Χρή¬
στος Σολομωνίδης είναι ή ψυχή
τής Σμύρνης
ΝΙΚΟΣ ΤΟΥΤΟΥΝΤΖΑΚΗΣ
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»Φ»»»»»Φ»»»»»Φ< ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩ ΣΤΩΝ ΑΣΤΕΓΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΙ) Άξιότιμε κ ε Άττευθύνομαι άπό των φιλοξέ- νων στηλών τοθ άγαπητοϋ «Ποο- σφι/γικοΰ Κέτμου» ττ-άς τό^ δια¬ κεκριμένον Υπουργόν των Κοινω νικκν "Υπηρεσίαν κ Άντ. Μτεσ νό.^η- καί τόν τται αύτω έκλε κτο'. Γενικόν Διευθυντήν τού Υ- ποι>:γείου κ Ίωάννχν Άγγέλην
τεύς ε'λικ,ρινεϊς καί στοργικε^ς
φίλους των έκρ«|ζωθέντων έκ τής
αλησμονήτου Μωνίας 'Ελλήηων
Όμογενών· μέ την καταστ30·φην
τύ 1922 δ·ά νά τούς ποτρακαλέ
σ^ο δπως εύαρεστη&οϋν καί διατά
Σουν την στέγασίν μου
Καταφύγοντες έδώ έγκατειο-τά.
6ημε είς τό τταρά τ ο Θησεΐθν ττα
^α-πήγματα· τά όττοϊο έγκατελεί-
ψιχμεν λόιγω άνοτγκαστ^κής κατε-
δαφίσεκς.
"Εκτοτε ττοτραμένομεν είς ξέ
να οίκήματα έττ' ένοι*ίω άναμέ·-
νοντες ΰπο'μονετικώς την έκ μέ-
ρους τής Πολιτείας στέγασίν
μας πρός τούτο δέ κατεβέσαμεν
■μττροθέσμως την ττρώτην σχετι¬
κήν αίτησιν ά—ό τού 1957 έτέ-
ραν καΐ τέλος 21 8 1970· έκρε-
μοΰσαν είς την αρμόδιον υπηρε¬
σίαν τού 'Υττου'ργείου Κοινωνι-
κών 'Υπηοεσιών.
Άς σημειώσω· πρός τούτοις·
χάοιν άττλώς τής ΐστορίας· ότι ό
έχων την τιμήν νά ύττογράφεται·
έκ',οατήθην αίχμάλωτος των Τούο-
κων επί μακρόν είς την Μ Ασί¬
αν
Μοί έπεδικάσ8η τό ποσόν των
850 λιοών διά τα έγκαταλειφβέν
τα έν Τουρκία ύττάρχ» τα καΐ σε
δαστή ττεριουσία δι' αποζημίω¬
σιν λόγω δέ γενιχής άναστολής
δέν έ'λθίδα οϋτε δοαχμήν
Πρίν ή μέ άνακαλέση ό Θεός·
άς ευαρεστηθή ή αρμοδία ύττηιρε
σία ■χόϊι 'Υττουργείου Κοινωνικωσ
Υττηρεσιών κοΊ μο! παραχω>Γ,ση·
έττΐ τ£λοι>ς μίαν στίγην ττρός
στέγασιν τής οικογενείας μου·
λυμδάνουσα ύπ όψει τά δίκαια
αΐτήματά μου, τούτο μέν ότι ουδέ
να πορον ζωής έ'χω άφού οϋτε ττε
ριουσιαχά στοιχεΐα διοβέτω· οίί-
τε καΐ εργασίαν τίνα ή έττάγγελ
μσ δύναμαι νά μετέλθω είς τοιιαυ
την ττοοκεχωοημένην ηλικίαν.
Μετά Θερμών εάχαριτιών διά την
φιλοξενίαν
ΛΟΥΚΑΣ ΜΕΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟ2
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΤΟΛΟΓΟΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
5 — 7 ιι. ιι.
ΜΑΘΗΜΑΤΛ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟΠΑΙΔΑΣ
Καθηγητάς Φιλιλογίης μέ ίΐιδό-
κιαον ποούπηοεσίαν είς Ίοιωτικά
καί Δημοσία Γυμνάσια Λσκήσας
επί μακράν σειράν έτών κπί καθή-
κοντα Διευθιιντοΰ είς "Ιδονμα τηι-
δικής προσταηίπς, άνπιλημ6άνρι την
κατ' οίκον διδασκαλίαν Άρχιίονν
καΐ Νέων Έλληνικίδν είς μαθητάς
μέχρι καί τής Δης Τάξεως.
Πληοοφοςηαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καϊ είς τΛ τηλέφωνον 7&6-6Ο6.
ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ Τί»
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠιΧΕΙΡΗΣΕθΙ
ΚΑΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΙΝΔΥΝΩ!
θά ίδονθή κοινοποαξία μετοοξϋ καί των άβφαλί~ρ<ον ασΐ|αΛισΐΓ/ιον έπιχειρήσεων οια ττ|ν | οίζο,νται υπο «τεντα,μελοθ; οιο ασφάλειαν κατά των ΐμπορικών '"· κίνδυνον τΛν ίξαγογών περί των ΰ.τοΐιον προΰλε'πιι τό Βασ. Διάταγμα 22ί), καί την άντκκκράλισιν τού¬ τον είς τό κεφάλαιον Ασφαιλίσεως 'Αγγλικό νυκτικό, ποΰ έπ-ίδείχθη στήν έφετεινή Ικθεσι τού Λονδίνου. >φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφ
Τό κύροο τον διαταγμάτον δια ταυψη
τον οίκοδομών καί ρυμοτομικα σχέδια
Έξ άφορμής αίτήσεως άκυρώσε
ως κατά πρωτοκόλλου κατϋδαψί
σεως άρόφου ακινήτου κειμένου
είς την περιοχήν Τοι»ρκο6ουνί«ν
—Γη,αοκομείου ή όλομέλεια τού
Συμδουλίου τής ΊΕπΐικρατείας εκ
ρινε παιρεμπιπτόντως διά τής ύπ'
λριθμ. 3248)71 αποφάσεως της
ώς μή νόμΐμον τό εκδοθέν είς
εκτέλεσιν τού ΑΝ 395)68 «περΐ
ϋψος των οΐκοδομών είς -περιο¬
χάς τού λεκαναπεδίου Άττικής»
καθ1 δ μέρος άφορά τουτο είς
την ττεριοχην Τοι»ρικο6ουνίων —
Γηοκομείοιτ Είς τό σκετττΐκόν της
αποφάσεως άναφέρεται δτ ιή έν
λόγω ττεριοχή (δπου τό άκίνητον
τού οοίτοΰντος) ουδόλως άναφέρε
ται είς τς μοναδικόν αρθρον τού
διστάγματος ' Ησχετΐκή διάτα¬
ξις προστίΘετοΛ. ττειριορΓιιζεται
νά έξαιρέση τής ποσαυξήσεως ·
τας έμφαινομένας είς τό συνο—
δεύον τό διάταγμα διάγραμμα
περιοχάς Αθηνών — Πειραιώς κ
λ π. χωρΐς ειδικώτερον καθορι¬
σμόν των περιοχών καίτοι τουτο
επεβάλλετο έκ τού νόμου.
Έξ οάλλου διά τής ύπ' άριβμ
3 23 5) 71 αποφάσεως τοΌ αύτοΰ
δικαστήριον απερρίφθη αϊτη*πς
ττερί άκυοώσεως τού Β Δ τής 30
Δεκεμβριού 1969)16 Φεβρουαρί
ου Τ 970 διά τού οποίον είχεν
εγκριθή το-οποποίησις τού ρυμοτο
ιιικοϋ σχεδιον Άθη^ιών συνιστά
μένη είς διαπλάτυνσιν τού μετσ
ξύ τής λεωψ Καβάλας (η"δη Ά
θηνών) είς έ—ιβολήν στοών καθ
όλον τό μήκος τού ίσογείου ώς
καί είς επιβολήν άποτμήσεων
Άπερμίψθη τέλος διά τής ύτ'
σοιθμ. 3250)71 αποφάσεως τού
δ'καστηρίου αϊτησις τού άπ ό7
Μαρ-τίου )2 Άτηριλίου 1970 Βασ1
λικοι) διατάγμοττος «πευ'ι τροττοττο'
ησεως καί έττεκτάσειος» τού ρυ-
μοτομικοΰ σχεδιον Ραφήνας
(Άττικΐής) κα'ι καβσρισμοΰ των
άρων καΐ περιορισμών δομήσεως
των οίκοπέδων αυτού». Ή άπορρι
φθείσα αίτησις είχεν άσκηθή ύττό
των ίδιοκτητών άκΐνήτων. μή ττε
ριεληψθέντων είς τό διά τού ττροσ
δληθέντος διατάγματος έπεκταθέν
σχέδιον.
ΕΙΣ ΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗ ΝΙΚΩΝ
ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ Δ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ
Ό είς Βόννην "Ελλην έμπορι
κάς σύμ&οΐίλος διηυκρίνισεν είς
τό υπουργείον 'Εθνιικης θίκονο
μιας (τσμεώς έμπορισυ) δτι 6
πάρχει δυνατότης είσαγωγής είς
Δυτ Γερμανίαν άτελών καί έτέ
οω>ν 110Ο0 έκατολίτρων 6ιομη
χανικών οΐνων Έλληνικής ιτροε
λεΰσεως μέσω χωρών τής Μπενε
λούξ έττΐ ττλέον της ποσότητος
των 118 500 έκατολίτρων είσα
γομένων οπγ' εΰθείας έξ "Ελλά
δος.
Ή νέα προσωπογραφία τής Δουκίσσης τοΰ Κέντ,
Ιργο τού ΊταλοΟ ζωγράφου Πιέτρο Άννιγκόνι. Ή
Δούκισσα. ή δποία είναι Πρΰτανις τοΰ Πανεπιστη¬
μίου τοΰ Λήντς, φέρει την τήβεννο τοΰ Πρυτάνεως.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»<Γ Αύστηραί κυρώσεις κατο των οίκοΜδοποιούντον δασικάς εκτάσεις Ή νέα μηχανη V 12 της Τζαγκου αρ, ή όποία έπεδείχθη προοφάτωα στη Δΐεθνή ' Εκθεσι Αυτοκινήτου τοϋ Λονδίνου. ■■»»„—-ι------1, ι, <■ Τε^,^Ρ *!„,—Με^^^^Τ^Τ»^,^^^^«^^ ΑΙ Α ΑΒΟΥΛΕϊ ΕιΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ Συνέρχονται σήμερον είς Ρώ- ι οικονομικαί ν παρατηρη/τιον είναι: Πσραθεριστικες απο τα Αποικια τής Ανδρου Τοΰ συνεργάτου Η' Καί την τελευταία έδδομάδα τής τταραμονής μας στά Άπσίκια μέ μιά χαρούμενη συντροφιά ττήγα με στό Κάρθιον. (Άνοπολική πλευ ρά τής Άνδρου) Άπόσταο'ις άττό τή Χώρα 26 χιλιόμετρα Ό δρόμος σέ πολλά σημεϊα δέν ήταν άσφαλτσστ,ρωμένος ιΕίχε δμ*»ς κα λή βατάτητα- Έκεϊ πρός τόν άρμίσκο Παχύ καβον ίπτάρχει κάττοιος άξιοττερι ειργος βρσχος ττού τόν όνομά ζουν: Τής Γρηάς τό ττήδημα Εί¬ ναι μιά μεγάλη στήλη πού φαίνϊ τοτι άττό μακρυά σάν μιά κυρτή καί καμττουριασμένη γρηά πού έ'χει ττέσει α—ο ψηλά καί κλαΐει την ΤΓτώση της. "Οταν φθάσαμε στό τέρμα τα κύματα πότε χτυ ποΰσαν όρμη/τικά στήν άκτή καί ττότε ττάλι χαϊδεύανε παΐχνιδιάοι κογ την ήλιόλουστη άμμουδιά Ά φού κάναμε £να παοαθαλάσσιο ττε ρίπατο στό ήμικύκλιο λιμάν τού ττΓΐγαμε καΐ ξαπτοο-τάσαμε στό ττα ραλιακό τοι»ριστικό ζενοδοχΜθ — Κάρθιον — τοΰ Ιωάννου Μ. Μάνεση. Τα δωμάτια ήσαν οίνετα. Η αϊβουσα το3 εστιατόριον/ καλ λιτεχνικα διεκοσμημένη καΐ οί μι νιψοροΰσες σερ6ιτάρες ττολΰ έςΐ>-
ππιετικές Οί ώρες κύλησαν εύ-
μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
χάριστα Γελάσαμε Ποιξαμε χαρ
τιά ήτπαμε τόν καφέ μας καί κα¬
τά τό σοΰροιιτΓο ττήραμε τό δρό-
μο τού γυιρισμοϋ
Τό ροδόχρωμο γλυκο-χάραμα ττά
ν(ο άττό τα 'Αποίκια ττα,ρουσ'ιαζε
μιά είκόνα ττραγματικά σΐΓναρτΓα
στική. Ό φ«τόλαυ<ττος "Ηλιοις έ σιγόβγαινε ττέιρα μακρυά μέσα ά πά τόν άχνογάλαζον όοίζοντα· ρί χνκντας γύρω τονι τίς λαμττερές τού άκτίν€ς. ένώ τα γαλάζια νε- ρά τοΰ Αίγαίου τταίιρνανει άστρα· φτε,ίές άττοχρώσεις. · Τί θέαμα άλήθεια μαγευτικό!. Τί ΰπέροχο κα'ι άττολαυστικό!. Τελικά οί έναλλαγές τού το- πείου. Ό τταφλασμός τής όλοκά θαρης θαλάσσας ττάνω στίς δαν- τελλωτές άκιρογιαλιές Οί κατα- ττράσινες βοιινοττ'λαρνιές ττοϋ ττλοκ τίζονταΐ; μέ ττλατάνια· κυτταρίσ σια^ έλιόδεντρο. καστανιές. κα- ρυδιές καΐ λεμονιές Τα γάργα- ρα νερά -πθϊ) κελορύζουν μέσα στίς χα^άδρες και στίς ρεμοττιές καθώς καί ό ζωογόνος όλόδρο- σος άέρας· χαριζουν στόν τταρα βεριστή μιά εύχά,,ίΐστη. ξένοια- στη καί γαλήν α διαμονή Όκτώβριος 1971 Χαρ Πετρόπουλος σημαιντικά μέτρα ελήφθη¬ σαν διά τού Ν Δ 996)71 πρός προστασίαν κα'ι ανάπτυξιν τού δασΊκαύ καΐ θηοοματιικού πλού- του ώς κσί των μνη,μείων τής φύ σεως Ε'ς σχετικήν εγκύκλιον τού ό ΰφυπουργός Έθνικής ΟΊκονο- μίας επί θεμάτων Γεωργίας κ Π Πατταπαναγιώτου πρός απά¬ σας τάς περιφερειακάς διοικήσεις ποοέιχει άναλυτικιάς όδηγίας διά την αυστηράν εφαρμογήν τού έν λόγω δ'ατάγματος. Συγκεκριμε. νως διά τού διατάγματος τούτου άντικαβίστανται ή συμπληρούν- ται ή κωδικο—οιούντσι ίσχΰσασαι μέχρι τούδε διατάζεΐς σχετικάς μέ τοϋς έβνικοϋς δρυμσύς. τάς έκ χερσώσαις ή αύθαιρέτους καταλή ψεις δημοσίαν ή μή δασικών εκ¬ τάσεως την θήραν κ.λ.π Ειδικώτερον· διά τάς παρανό- μους καταλήψεις δασών αί ίσχύ ουσαι διατάξεις περί ποινικών κιυρώσεων κατά των έπιχειρούν- τ<ον καταπάτησιν δημοσίας δασι κης εκτάσεως· άναπροσαρμόζον- ται κατά τρόπον αΰστηϊότερον | κα'ι άποτελεσματικώτερον είς την σημερινήν πραγματικ,ότητα. Άν τικειμενΐ'κ,ας σκαπσς έν προκειμέ νω είναι ή διασφάλισις κατά πσιν τος σφετεοιστοΰ έπ' ωφελεία τού κοινωνικοΰ συνόλου των δασικ^ν έν γένει έκτάσεων αί οποίαι ά- ιηέκτησαν εξαιρετικήν σημασίαν λόγφ θέσεως (παρά τάς ακτάς κα'ι τάς έθνικάς όδούς) Συγκεκριμένως· προβλέπεται ή διοΐ'κητΐιχιη άποβολή έκ τής εκτά¬ σεως ταύ έπιχειρούντος ο'ιανδήπο τε διακατοχικήν ττηάξιν έπΐ δη- μοσίων· δημοτικών· κοινοτικόν μοναστηιριακών ή ανηκόντων είς ίδρύμστα έν γένει δασών κλπ Αύστηραΐ κυρώσεις προβλέπον- ται έπίσης κα'ι κατά των πάσης φύσεως καταπατητών κοΐ των δή μιουογούντιον άνύπαρικτα δικαιώ- ματα έπ'ι έκτάσεων· δ ά τάς ς. ποίας δέν εχει έκκαθαρισθή ή κυ Ρ'ότης ή ί'τερα έμποάγματα δι- καιώματα κατ' έναντι τού Δημο¬ σίου ώς έπίσης κα'ι κατά των άττοδεχομένων μετοββίβασΐν δικαι ωμάτων έν γνώσει τής είκονικό- τητος καΐ άνυπαρξίας αυτών τα- ρά τώ εικαιοπαρόχω Τέλος. δ'ά τοΰ Ν. Δ θεσπίζεται ύποχίέωσις τον μεταβιδάζοντος έμπράγματα δικαιώματα καθ" οίον«δήποτε τρό πον καΐ επί ποινή απολύτου άκυ ρότητος της δικαιοπραξίας. όπως ■προσάγτ είς τον συμδολαιογρά- ♦ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ». Έυδόσεις Κοντά στό μβγάλο τραγούδι 'Ελληνισμ.ός καί Έπανασταοι τοϋ 21 εφέτος στέκει κα'ι ή μελιοδία Φιλελλ.ηνισιμός. "Ολα έκεϊνα τα λεβίντόπαιδα, πού ξεκίνησαν άπό τίς χώρες κάθΐ γωνιάς τού κό¬ σμον γιά νά συντονίσουν τή φωνή τοι·ς σ' αΰτό τό τραγούδι τής ε¬ λευθερίας άγων(<Γτηκαν ήρωικά καί πολλο'ι, πέθοτναν γιά την 'Ελλά δα. Άξίζουν, πρό πάντων τούτο τό χρόνο τή θυμηθή μας. Τό λεβεντόπαιδο τής Άλβιό νας, ό λόρδος Νόελ Μπάϋρον ή- τανε ενας άπο τούς πιό θερμοϋς καί πιό μ<εγάλους φιλέλληνες. Διέ θεσε τα πάντα γιά την 'Ελνλάδα. Πέθανε μέ τ' όνομα της στήν καρδιά. Μεγάλοο ποιητής τής Ά γγλίας καί τοϋ κόσμον υπήρξε «ό Ρήγας τοΰ Φιλελληνισμόν». Γιά την ώραία αυτή ,μορφή κα'ι την πιό ώραύα ψυχή θά μάθετϊ περισσότε ρα άπό τό νέο 6ι.6λίο τής Σίτσος Καραϊοκάκη: «Μ ΠΑ ΤΡΟ Ν» πον σέ 300 σ&λίδες περιγράφει μέ γλαφυρότητα καί ανεση τή ζωή, τό εργο τον τό ποιητικό μέ μετοχρράσεις άπό την ιδία ποιημάτων τού γιά την'Ελλάΰα, τή δράση τουγιά την ελευθερία των Έλλήνων καί τό θάνατό τον στό Μεσολόγγι. Τύ βιβλίο καλοιη«ωμένο καί πλοΰ- σια είκονογραφημένο, κάνει περή φανο κάθε Έλληνα γιά την άγάπη τοΰ παγκόσμιον αύτοΰ πνεύματοςπρός την πατρίδα τον. Πωλείται στά βιβλιοπωλεϊα και άπό τή σνγγραφέα,, Καιλυψοΰς 25, Παλαιόν Φάληρον. τηλ 9819 630 Άποστέλλεται καί ταχυδρομικά ,χωρίς έπι- βάρυνση. φον ύπ&ύβυνον δήλωσιν, αναφερο¬ μένην είς την μή αμφισβήτησιν υπο τοθ Δημοσίου των μετα€ι5α ζομένων δικαιωμάτων κλπ Τέλος· αί διατάξεις κατ' αρ¬ χήν περΐ έθνΐκών δριτμών. άπο· σκοπούν είς την ανάπτυξιν τού¬ των συμφίι ως π^ός τάς νέας άν- τιλήψεις κα'ι τάς τάσεις άξ ολο γήσιω ςτού δασι κου τόπ ί ου Συγ κεκρ'ΐιμένως έπιβάλλονται άπαγο. ριεύσε'ς έντός τού πιφήνος των έθνΐικών δρυμών κα'ι των διατηρη τέκιν μνηιμείων τής φύσεως· όσον άφουά την εκμετάλλευσιν μετολ λείων και λατομείων την διενέρ¬ γειαν ανασκαφήν — έπιχωματώ- σεω.· την τοποθέτησΐν διαφημ- στικών πιν&κίδων· την ανάπτυξιν βιομηχανικήν εν γέ>νει δραστηο ο
τήτων. την έγκατάστασΐιν ο'.κι-
σμών· την δ.ενέργειαν ΰλοτομιόόιν
την βοο-κήν την θήραν. την άλ ·
είαν κλπ.
Τέλος διά τού νομοθετικόν δια
ράματα οοΐ νέαιι χρονιχαΐ πΐθίοδοι
άσκήσεως τής θήρας κα'ι β'εσπί-
ζονται αύστηιρα'ι ποιναι κατά τϋν
παιαβατών των διατάξεων πεοΐ
θήρας. Ίδ'αιτέρας σημασίας εί¬
ναι -ό προβλεπόμενον διά τοίι
διατάγματο ςμέτρον έπ'ΐβολής
τής ποινής φυλσκίσεως τουλάχι
στον ενός κα'ι ημίσεως ετους είς
τούς θηρεύο/τας δι" ό'πιλΐον έχον
τκν βύσματα έξ ϋλης έκ τής ο¬
ποίας ίί.σται ν ά μετσδο3ή τό
πθο είς ΐΛΰς άπορρίποντας ΐν.ιμ
μενά σιγαρρέτα τοϋς προκαλούν
τες κάπνισμα των έντός κορμών
δένδρων μελισσών ώς καΐ είς τούς
ποοβαίνοντας είς πάσαν άλλην ;
νιέογειαν δυναμένην νά προκαλέση
πυρκαϊά.
ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ
©ΕΜΑΤΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ό ύφι—οιηγός 'Ε&.'κή; Οίκο
νομίας έπ'ι θεμάτων έμποΐτου
κ. Κ. ΜιχαλόπσιΛος έΐέχ&η ύπαλ
ληλονς τού ΰποι,ηγείυο τού οί ό
τοΓι^ τοΰ άνέπτυξαν ύπηοεσια
Κ3 —ιτ ροσωτικά τω^ ζητήματο
σχετζόμενα μέ προαγοογάς μετα
θεσεις κλπ Ό κ ΟφυττΓΐητιός
^)κο^σε τα προβλήματα τώ^ ύπαλ
λήλω^ κο·; έεωσεν είς πλείστα
έξ αυτών τάς έιδειιικνυημένας λύ ι
σεις θά δέχεται δέ κατά πεο ό-
δους τοΰς ΰπαλλήλους διά ν ά λαμ
6άνη γνώσΊν των άπασχολούντω;
αΰτούς θεμάτων
μην οί τιπουργοί Οικονομικωσ των
δέκα περισσοτέρων προηγιμένων 6ι
ομηχανικώς χω,ρών της Λύσεως,
προκειμένον νά άναξητήσονν τρό
πον θεσΛίσεως νέου παγκοομίου
νομισιματικοΰ συστήματος πρός όν
τψιετώπισιν τής συνεχιζομένης διε
θνοΰς ναμκΐματικής κρίσιεως. Ή
συναψις συμφωνίας διά τό κοοθοοι
σμόν νέας παγίας ίσοτΐιμίας των
κυριωτέρων νομιοιμάτων τοΰ κό-
σμου, θεωρεΐται ώς ή μόνη ελπίς
άποτελεσματΐικής άντι-μιετωπίσεως
τής ώς όίνω κρίσεως της όιποίας ή
διαιώνισις δέν δύναται εί μή νά ε
χη όυσμενεστάτας καί άπροβλέπ
τού έ-κτάσεως έπιπτώσεις β'ις παγ
κόσιμιον κλίμαίκα.
Τής συνόδου προΕδρεύει ό Άμε
ρικανός ΰπουογός Οίκονοιμικων κ.
Κάνναλυ, κατά πρότασιν τού όποί
ου άλλωστε πραγματοΛοιεϊται κα'ι
ή διάσκεψις.
Όπωσδήποτιε οί διαπραγματεύ
σεις άρχίζουν έν μέσω νευρικότη
τος των έπιχειρηματιών καί των
άγορών ξένου συναλλάγματος. Ή
δέ νευρικάτης είναι τό άπατέλ©σμα
των έκφραζομένων φό6ανν περί ά
ναιζωπυρήσεως των έ,μπιορικών «ρο
στατευτικων τασεων εάν δέν επι
τευχθή Ιντός συντάμου μάιλιστα
χρονικόν διαστήματος ή έπίλυσις
των άναιφερομένων είς τό νομισμα
ΑΙ διαι6ουλεπί>σεις
Ίταιλι.κης
πρωτιευούσης θά άποτελέσουν την
άπαρχήν άντιιμετωπύσεωςτοΰ όξυ
τάτου πρσδλτιιματος ή θά βπι&εδαι
ώσουν διά μίαν άκόμη φοράν τό ΰ
φιστάμενον άδιέξοδον; Καί ή άπιά
ντησΐς «ίς τό ιέρώτημα τούτο εΤ
ναι φυσικόν νά ιάναμένεται ,μέ άνυ
πομο-νησίαν καί νευρικότητα.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΤΕΛΩΝΙΣΜΟΥ
ΣΑΧΑΡΕΩΣ
Μέχρι κα'ι τής 31ης Δεκεμ6οίθυ
έ ε. ωρίσθη ή ττρο£εσμία έκτελω
ν σμοΰ των έκδο^θεισών ή έκ5οθη
σομένων ύττό τής αρμοδίας ϊττι
τιοττής άδειών διά τήιν εισαγωγήν
άττό χώρας τής ΕΟΚ σακιχάρεως
Σχετικόν έγγραφον τού υπουρ
>είου Έθν ικής Ο'ίκιονομίσς (το—
μεύς έμπθίίου) άττεστάλ.η τΐ"ός
την αρμόδιον ιταρά τ^^
Αθηνών έτΓΐτροττήν
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΒΕΠ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ
ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ
Ο ττρόεδρος τοΰ Εμπορικον
<αΐ Βιομηχανικοΰ Εττιμελητηρίου Πειραιώς κ. Πάνος Λώζος. έοω- Λΐστώσεον. Τα άνο>τέρ«) ανεκοινώθησαν κα
τα την διάρκειαν εϋρείας σι-σκέψε(ος
εής την Τράπεζαν Ελλάδος νπό
την προ,ειδραν τοΰ Γενκοΰ ΔιετΌυν
τοϋ τοΐ ύοτουργ€ου Έθνικής ΟΙκο
νοιμας κ. Τ. ΙΙετρουΐΓθθιποΐΙλου.
Είς την σύσκεψιν μετέοχ,ον μέλη
τού Δ Σ. τοϋ ΌργανισμοΟ «Κεφά
λαόν άσφαιλίσεως πιστώσεοιν» καί
ύ χών ίόιωτικών
άσφαλιστικών έπιχειρήοιειον. Κατά
τήτν ούσκιεψιν συνρφο)·νήιθη ή μελέ-
τη ίδρύσεο>ς είδικής προνο,μιούχου
έταιρίας ή όποία θά αναλάβη
τήΛ' άσκηισιν τοΰκλάδου Πίοτεος ά
.τοκιλειστικώς. Μέχρις ότου νοιμοθε
τικως ρυθμΜϊθονν τα πρσθλήιματα Ι
δρύοεως τής ε,Ιδικής ώς &νω έται
ρίας συνεφωνήθη όπως πρός τό πά
ρόν αίίδιοπικα ί άσφαλιστικα], επι
χειρήσεις προχιαρήσουν είς την έν
σννεργασία όχΐκησιν τοϋ κλάδον οτί
στεως υπό μορφήν άτύοηου κοι
νοίΐραξας. .Η κατά τα ανωτέρω κοι
νοπραιξία θά διενρργή όκΚραλίσεις
άατιοικιλ«ι·
στικως άπαγορευμένης είς τάς συμ
μετεχούσας Έταιρίας τής άσκήσε
ο>ς των άσφαλσεων τούτων »δίω
ονόματι.
Είς την κοινοπροίθϊαν δύναται νά
συμμετάσχη άποιαδήιποτε Άσφαλι
στική Έταιρία έχουσα αδεία ασκή
τοΰ κλάδον.
/.ογαρΜθισιμιων
άνατίθεται είς την έκ των «τ,,,,
τεχο·ι>σών Άσφαλισιπκήν '}χαι
αν «Η ΕΘΝ,ΙΚΗ». Η άντ,Ι0,
λιβις θά ένε,ργήται -Μη< ^ είς τό ΚΑΙΙ μή καί τής σι<μμετοχή;κα ί άντασφαλκττώιν. Διά την ρισιν «Η ΕΘΝΙΚΗ» θά ώς άποζημίΐι>σιν ποσοστόν
θ'είας. Έξ' άλλον θά
ίιηο'χιρέ-ιοσιις τώιν
Έταιριών διά την καταΰολτ
κε(ραλαίου κινήσεως ώς καΐ έν»
τικοΰ τοιούτου. Τέλος
οπα>ς αί άσΐραιλιστι.καί
προχο>ρήσουν είς την σύνταξιν ,„,
καταστατικοϋ τής ίδρυθησ«μΕν..
κοινοπραξίας.
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧ»
ΕΙΣ ΔΙΕ0ΝΕΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙ!
Δι' αποφάσεως τού
~Ε£ι>:κής Οίκονομίας έττι
των έμπορίου κ. Κ.
ενεκρίθη ή έπίσημος
τής Ελλάδος είς την δνιθνή
πορικιήν "Έκθεσιν Τριπόλεως Αι
66ης οργανουμένων άπο 1 -20
Μαρ-τίου 1972 κα'ι είς την Δι*,
Βιοτεχνικήν "Εκθεσιν Μονάχω·
όποία θά λετοι/ργήση όητό (3-,
21 Μαρτίου 1972.
τικών πολυπλόκων ξητημάτων. τηθε'ις σχετικώς μέ τό νέον σχέ-
Πάντως βέβαιον είναι, δτι κατά διον Πτωχευτικού Κώδΐικος προέ-
τάς διαδουλεύσεις τής Ρώμης δ'Α 6η είς την ακόλουθον δήλωσιν:
μ&ρικανός ύπουργος των Οίκονομι | «Τό Εμπορικόν κα'ι Βιομηχανι
κων κ. Κόνναΐλυ θά ευρεθή αντιμέ «.α> 'Επιμελητήοιον Πειραιώς· ώς
τωπος μέ τοΰς συναιδέλφου ςτου | γνωστόν, είχεν άνοκινήσει κατά
των χωρών τής Εύρωπαικής Κοι- ι τό παρελθόν την ανάγκην τροηηο-
νής Άγοράς οί όποϊοι είναι άποφα ^ο·ήσε«ς τού Πτωχευτικού Κώδι-
κος καΐ είχεν άσχοληθή μέ την
ιρευ.αν τού ολου θέματος. Επει-
δη άρμοΕίως έζητήβη ή γνώμη τού
τελ;ιιταίως £πϊ το^ καταρτισ&έν
τος νέου Σχεδίθιι Πτκχευτικοΰ
Καό.ικος· ττρός τουτο άφοϋ εμε¬
λέτησεν τουτο κα'ι λαβό.ν ύπ' ο-
νιν τ άδιάφορα ύττομνηματα κα'ι
ύποδείξεις ύπιέδοιλεν αρμοδίως
καί εγκαίρως τάς έτ'ι τού νέου
Σχεδιοιι τταρατηρήσεις κα'ι
νήσεις τού
ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΚΕΦΑ/.Α
ΑΙ ΑΙίϋΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕ3ΙΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥίΙιΥ ΣΤΕΓΑΪΕΟΣ
Την παρελθούσαν Τρίτην υπό
την προεδρίαν τού κ Δημ Κεφάλα
Γεν. Γραμματεύς τού ύπουργεί
ου Κοΐνωνικών Ύττηρεσιών συνήλ
θε τό Κεντρικόν Συμβούλιον μέ
συμμετοχήν των κ κ ΙΩΑΝ ΑΓ
ΓΕΛΗ Γεν. Διευθυντού ταίι ύττου
ςγείοιι ΒΑΣ. ΡΕΓΚΑΚΟΥ Νομι-
<ο0 σμμβούλθυ τού ίδιον ΰπουιργει ου των διευθυντών κ.κ ΙΟΡ. ΠΑΥ Λ ΙΔΗ ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ κα'ι τού διευθυντού μας κ Σ. Σινανί ν ι δή καϊ Ελαβε τάς κάτωβι άποφά σεις: Πε.'Ί έ—αναφορόκ; είς την κυριό τητα τοθ ΥΚ Ύπηοεσιών τμήμα τος οικοδομησιμοσ έκ τής παρα- χωρηϊείσης είς τόν Δήμον Νικαί άς Πειραιώς εκτάσεως τοΰ λο α ίσκου Βώκου καΐ παραλλήλου πσϊαχκι^ήσεως τώ αύτω Δήμω έτέ ροιτ τμήματος λόγω μιταθέσ:ως τής ρυμοτομικής γραμμής συν'- ττία γενικωτέρας τ-)οποποιήσε«ς ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ Το εσπέρας τοϋ ηαρελθόντος Σαββάτου ετελέοθηοαν έν τώ ίε- ρώ ναώ Αγιου ΒασιλεΙου οί γάμοι τοϋ κ Φίλιου Βουρλάκη μετά τής Μαρίας Κάρρα Η εφημερίς μος εύχεται πάσαν ευτυχίαν είς τό Ζεϋγος. της ρυοτομίας έν τή περιοχή ταύ τη. Τροποποίησις τού παρά τή Τοαπέζη τής "Ελλάδος λ)σμού Απο<αταστάσεως Άστών Προ σφύγων οίκον. Ετους 1971 (τρο ποπ3η) Η ΕΙΣ ΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΩΝ Οί- ΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε·Ο Κ. ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ. — Οί ύπου>
γοί Γεωργίας των «εξ» άτεφάσ.
σαν νά άνανεώσουν χθές την νθ>
τ αδι1 εν έ'τος (άπό 16ης Δεκε.
βρίου 1971 μέχρι 16 Δε<ίιμ&3, ου 1972) τάς τιμάς ποοσανατο λισμού των εύρωπαικών οΐνων ποΰ άποτελούν ποοι/πόθεσιν τής ΐλης Λιαμορφώσεως των τιμώ^ τϋ·; ς'ι νων είς την ΕΟιΚ συμπεριελαμδα νομένου κα'ι τού κοΛΕστώτος τώ^ είσαγωγών έκ τοίτων χκρών Εξ αλλου οί ύπουΐγοί έχάρα ζαν τάς γενικάς γραμμάς ένϋς έ νιαίου κοΞεστώτος εΐσαγωγ',ς έλ λη ικώ^ οϊνω, είς την ΕΟΚ. Οί οί νοι ποιότητος 63( ΰπό:<-ινται ε'ς ωρισμένους έλέγχ:^ς καΐ ο: εΤ/3ΐ τ:εχοι'στ[ς κ^τα 3λ£ΐ3·ε»ς 9ά ύττο; χ?;^ ε'ς τό με υμέ.ον εΰ;ω-τ3ΐ κόν τςλωνειακόν 5ατμελ£γκι <αί θά ΰπό.<εινται είς τό κοΛεστώς ημών π:οαιρετικών. Τα ανωτέρω πρέπε,ι νά έγκριβούΊν οριστικώς υπό την αρμόδιον έπχτ^οπήιν. σισμένοι νά έμφανίσουν κοινήν γραιμιμήν ε'ναντι των γνωστών Ά μερικανικών προστατενχτικών μέτ- ρων. θεωφεΐται έξ δλλου βεβαία ή πίεσις την οποίαν ούτοι προτί θιενται νά άσκήσουν επί τοϋ κ. Κόνναλυ ώς έκπροσώπου τής Άμε ρικανιχής Κυβερνήσεως διά την ΰποτίμησιν τοΰ Ά,μερικανικοΰ νομί σματος. Καί είναι επόμενον αί χώραι τής Εύρωιπαίκής Οίκονομικής Κοινότη τος νά δώσοιη' <τθανεράν μάχην έν προκειμένω. Ή Κοινότης υφί¬ σταται ήδη εντόνους πληθωριστι- κάς πιέσεις λόγω τής νο,μισματι- κής κρίσεως. Τούτο έπισημαίνεται δλιοςίδιαιτέρω ς είς την πρώτην έ τησίαν έκθεσιν τής Ε,Ο.Κ. επί τής διεθνοΰς οικονομικάς καταστάσε¬ ως. Ή οψις τής οίκονο>μίας —
τονίζεται είς την έκιθεσιν— είναι ] "ής Οίκονομιας (τομεύς Γεωργί
τώρα Ιδιαιτέρως άδεβαία λόγω
τής νομσματικής άσταιθεΐίας καί
τής λήψεως προστατευτικών μετ
ρων ίιπ ότών Ήνωμένων Πολιτειών.
Ή άνάκαμψις τοϋ παγκοσμίου έμ
©Α
ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΚΡΕΑΤΟΣ
ΙΔΡΥΕΗ ΕΙΣ ΛΑΜΙΑΝ
'Εικάστη έταιρία θά συμμετάσχη
δι' εν ποσόν τό οποίον θά συνιστά
τή ν ιδίαν αυτής κράτησιν, καιθο
συγχρόνο>ς ·καί έιντός
ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΤΜΕΝΩΝ
Εφεξήις δέν θά δημοσιενωντιιι
οί φορολογικαί κατάλ^γοι μέ τα
είσοδήματα των κατ' Ιδίαν φ
.λογουμένιων. "Ηδη ό ύπονργός Οί
κονομικών κ. Ι. Κούλης διά
κατωτάτου όρίου. Αί καλιύψει,ς λεγρακρικής διαταγής τού ηρό;
θά άναλαιμβάνωνται διά κοινοϋ άσ | του5 οϊκονομικούς έφόρους εδω«
όδηγίας όπως «ποσύρονν τή; ^
κλοφορίας τούς έφετεινούς χατάο
γους.
Κατά την γνώμην τού κ. 'Τπουρ
. , , , , , ., γοΰ διά τής δημοσι.εΐ<σεοίς των ό εκάστη συμμετεχει εις τον κινουνο. ^ ^ταλό^ ^^^^ Το άπάρρητον των φορολογιχών δ σεων καί δηλητηριάζονται αί φαλΐιστηρίου τό οποίον &ά άναφέ .ρη τάς συμμεταχούσας έταιρίας κα ίτό ποσοστόν διά τό οποίον Γενυκά θεμαιτα άιφορωντα είς την συνεργασίαν την έπιλογήν των κιν δύνων τόν καθορισμόν των δρων σεις 'Κράτυος καΐ, οροοολογοιικ νακν. ················································«···»»·«»»«»«»«««,„ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΙ Ή Σχολή Τεχ/ιτών κρέατος θά ιδρνθή είς έκτασιν 2}5 περιττου στρεμμάτων όϊ τος τοϋ χώρου των σφαγείων τής ττόλεως Λαμίας. Πρός τούτο τό ΰτίΐοκργεϊοκ Εθνι δι έγγράιφου τού πρός τον Ρήμον Λαμιέων εζήτησεν όπως επιο-πευσει τάς ενεργείας τού διο την παραχώρησιν τής ώς α>ω έκτα
σεως. Ώς ννωστόιν ή ίδρυσις τής
πορίου φαίνειται δτι έπηρεά'ζίται ^χολης απεφασίσθη Ίνα καταστή
σοβαρώς έκ των μέτρων τούτων. *υνστ. ή έκπα,δευσις των μέ τη*
Επί πλέον—προστϋθεται αί Κοινο ^^^^^^ άαχολτ1ι'»ιέ
τικαί έξαγωγαΐ πρός τρίτας νπερ ·, > _, , "! Ροσφαγεις
ο- > ι - Ι · < ■ κλ.π.). Το ι/πουργειον αποβλέπει ,ρας θα ανασταλουν άπο την υοτερ , , . . , • - · ! εν προκειμεν» εις την βελτίωσι; των συνθηκών τεμαχισμού έπεξερ γασίας κα'ι έμπορίας τού κιρέατος έη ωφελεία τής ικιαταναλώσεως και κτιμησιν των ναμισΐματοιν των πιε ρισσατέρων χωρών — μελων καί άπό τόν δυσίμενή άντίκτνιπον των των έμποριικων μέτρ<ι)ν τα όποία έλαβον αί Η.Π.Α. 'Τπογραμμίζεται άκό μη είς τήιν έκθεσιν, δτι ή Κοινότης όφείλει νά προβή είς σειράν «νεργειών προ κείμενον νά αντιμετωπίση την πα¬ ρούσαν κατάσταισιν καΐ νά έντείνη την άλληλεγγί>ην είς τόν νομιαμια-
τικόν το,μέα.
Άλιλά πώς θά έπτετιιχ'θ'ή τουτο;
Κατά την έκθεσιν τής ΕΟιΚ ά
παιτεϊται πρός τόν σκοπόν αυτόν
ή άσκησις έλεγχον τόόν διεθ-νών
ροών κεφάλαιον καί ονδετεροποι
ήσεχΰς των έξ αυτών «πΐιπτώσεοιν
επί τ<ή]ς ίσωΐτΐερικήςρευστότητος τή ς Κοινότητος. Παρόμοιαι διευθε τήαεις— παρέχεται ή έξήγησις— θά έπιτρέψουν την εισαγωγήν στε νών όρίων διακυιμάνσεως των έξοί τερικών Ισοτι+ιιων ένώ αί σνναλα γιματικαί Ισοτι,μίαι έντός των 'Έξ πρέπει νάπαραμείνου ν ώρκτμέναι. "Ηδη έν δψει τής συνόδου τής τό έρώτημα των διειθνών των ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ Καλούνται εις έκτακτον γενι- ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩ- άς. ΓΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΑΣ.- Υπό Η την προεδρίαν τού ύπουργοϋ Ά ναπληρωτοϋ Έθνικής Οίκονομίας κ. ώ. Σταυροπούλου συνεκροτήθη εύρεϊα σύσκεψις είς τό ύπουργεϊ όν Έθνικής Οίκονομίας (τομεύς Έμπορίου καθ' ήν έΕητάσθηοαν θέματα είσαγωγών— έξαγωγών. Είςτή ν σύσκεψιν μετέσχον ό ύφυ πουργός επί θεμάτων Έμπορίου κ. Κ. Μιχαλόπουλος οί γενικοί διευθυνταί τοϋ ύπουργεΐου Έθνι¬ κής Οίκονομίας καί άρμόδιοι ύπη ρεσιακοί παράγοντες. Ό κ. Σταυ ρόπουλος ένημερώθη επί τής δλης πορείας των έζαγωγών κα'ι εΐσα γωγών καί έδωοε τάς δεούσας όδηγίας επί τής άντιμετωπίσεως διαφόρων συγκεκριμένων προβλη μάτων σχετιΖομένων μέ την περαι τέρω ανάπτυξιν των Έλληνικών έΕαγωγών ώς καί την κανονικήν διεΕαγωγήν των άναγκαιουσών διά την οικονομικήν άνάπτυζιν τής χώρας εισαγωγήν κεφαλαιου χικοΰ έΕοπλιομοϋ καί καταναλωτι κων είδών. Ή σύσκεψις θά έπα ναληφθή πρός όλοκλήρωοιν των κυβερνητικών άπόψεων επί των ανω θεμάτων. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΚΑ ΤΑΘΕΣΕΩΝ. - Έκ τού ύπου ργείου Έθνικής Οίκονομίας άνεκοι νώθη ότι, ώς προκύπτει έκ στοι κήν Συνέλευσιν τα μέλη της Ε- νο')σε(ος Μικρασιαταητ Περιφερείας ΚΡΗΝΗΣ (Τσεσμε) γενησομένην είς τα επί τής όδού Πατησίων 24 γρ-αφεΐα Τής Ένώσίως (3ος δροφος, γραφ. 5)· την Ι9ην Δε- κεμβρίο. 1971. ημέραν Κυοιακή ως χείων τής Τραπέζης τής Ελλάδος συνεχΚεται ή ταχεϊα άνοδος των πάσης φύσεως καταθέσεων ίδιω των είς τάς εμπορικάς ΤραπέΖας καί τούς λοιπούς πιστωτικούς άργα Έντολή Ν Δ 793)1971. Διοικ Συμβουλίο.; Ό πρόεδρος ΦΩΤ. Ι ΤΣΙΧΛΑΣ Η γενική γραμμ·ατεύς ΜΑΡΙΑ Χ,ΑΤΖΗΜΠΕΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΣΔΥ 5-2-1972 Δα την πρόσληψιν 424 άποφοί 30 (Παγκράτί) Αθήναι Τ.Τ. 501 των Γυμνασίονν ήλικίας 29Μ μέχοι ) Ιτηλ. 739.280. Τό φροντιστήριό 33 έτών θηλέθ) ν— αρρενων (σφυ ιμας 'διομθέτει περληπτικά βοηθήιμα πηρεττνταντες) κατόπιν διαγωνιο τα παγκοσμίου γεωγρατρίας, Ίστο μοΰ την 5—2—72 διά δηαοσίας οίας , άγωγής πολίτου, λογ'οτεχν» ΰπηορσίας καί Νομικά πούσ·ωπίΐ άς, ποοβλή,αατα άριθαητικής πρός Δημοσίου Δικαάη'. Άοχισ ιν έντα δραχμάς 40 έκαστον. Άποστέλ τικά μαθή,ματα <ττά φροντιστήοια λονται ελευθέρα ταχυδροιιικών τρ Ε.Κ. Παραβκευοπούλου Ριζάρη ' λών είς τάς επαρχίας. καί πεο'ι ώραν 11 ην π. μ. πρός νισμους ΤΠ£: Χώρας. Συγκεκριμε τροποποίησιν το; ίσχύοντος κα-1 νως αί ίδιωτικα'ι καταθέσεις άνελ ταστοΓτ,,ού αυτής Λαί πΡοσαΡμ0 θοϋσαι κατά τό τέλος τοϋ Όκ γήν ούτο3 είς τα διατάξεις τού Ι α . Κ «περ! Σωματείον κα'. Ένάσεων^ ι τω6Ρ'ου 19?1 είς 118 033 έκατ. δραχ. εσημείωσαν καθαράν αΰξη σιν έναντι μέν τοϋ προηγουμένου μηνός (Σεπτεμβρίου ) κατά 1.950 έκ δρχ έναντι δέ τού περυσ-ινού Οκτωδρίου κατά 25.005 έκ δρ ή κατά 26,9%. Προστίθεται σχετ, κώς καί ή τοιαύτη λίαν σημαντική άνοδος των Ιδ.ωτ.κών καταθέσε ών κατά τόν -Οκτώβριον 1971 ό φείλεται κυρίως είς είς την 925 έκατ δρχ. αύξησιν των ™ ταθέσεων Ταμ,ευτηρίου -είς τάς οποίας ώς γνωστόν συγκεντροθντα, αί λαικαί άποταμιεύσεις - κα ώς «ς κατά 365 έκατ. 65 έκατ. δ~χ 6νοδον των καταθέσεων προθεσμί 15ΘΗΜΕΡΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑ ΣΙΣ ΤΗΣΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ £Λ ΛΑΔΟΣ.— Άπό την κυκλοφορή σαααν 1 δθήμερον λογιστικήν κατα στάσιν τού ενεργητικόν καί πά τικοϋ τής Τραπέζης τής Ελλάδκ τής 15ης Νοεμβριού 1971, προκι πτουν αίάκόλουθο ι μεταβολαι α) Μείωσις των έν κυκλοφορια τρο πεΖογραμματίων κατά 1.143,8 Ε κατ. δρχ. 6) Αύξησις τώ νεΐς χρυ σόν καί εξωτερικόν ουνάλλαγμα διαθεοίμων τής Τραπέίης κατο 61 8 έκοπ. δρχ ή 2 060.000 δολ γ) Μείωσις τοϋ χρεωστικοϋ ύπολοι που τοϋ λογαριασμόν «Ε.Δ. Χρο ματοδότησις Προμηθειών Κατανα λωτικών Αγαθών» κατά 205,6 έ κατ. δρχ. δ) Αύξησις των πιο κων λογαριασμών τοϋ Δημοσί< παρά τή ΤραπέΖη κατό 211,1 έ Ι κατ. δρχ. καί ε) ΑϋΕησις των πό | ρά τή τραπέ^η καταθέσεων Δημο σίων όργανισμών κοί λοιπών κατα θέσεων κατ ά 432,4 εκατ. δρχ | ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΝΕΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Ό ύφυπουργός έθνικής οίκον* μΐας επί θεμάτων γεωργίο^ Παπαπαναγιώτου ύπέγραψεν προκή ρυξιν διά την πληρώσιν άνευ διο γωνισμοϋ όκτώ θέσεων κτηνιότρων μιας θέσεως τοπογρόφου - ΜΙΧ0 νικοϋ πέντε θέσεων ύπαλλήλων άγροτικής οίκιακής οίκονομιαα Ρ' άς θέσεως μηχανολόγου -ΊΕ κτρολόγου (ύπομηχανικού) μ|δί θέσεως μεταφραστοϋ κοί ρων θέσεων έργοδηγών. ΟΙ έπιλε γησόμενοι θά τοποθετηθούν ιι ώς βάσει τοΰ Ν.Δ. 751)70 χρεωτικως είς υπηρεσίας έκτός της π1 τέως διοικήσεως πρωτευούσης Θεσσαλονίκης πλήν των στών διά τούς όποίους ι*01 δέν προ βλέπονται θέσειςεί ς τόα πεΡ' Ρίΐακάς ίπττιρεσίας Οί σν<) δέον νά έχουν συμπληρώσει τό όν έ'τος κβΊ νά μην Η0^ "^ τό 35ο εξαιρέσει των κΤΊν'β^ καί τοπογράφου-μηχανικ0" τούς όποίους τό ανώτατον θΡ'°ν είναι τό 4Οόν έτος. ΟΙ »ν ρόμενοι δύνανται νά υπο» σχετική αίτησιν άη' εύθεί*: τήνδιεύθυνσιν διοικητικοθ τοο πουργείου Έθν,κής ΟΙκο**» (τομεύς Γεωργιος) ΆχοΡ
ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠιΧΕΙΡΗΣΕθΙ
ΚΑΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΚΙΝΔΥΝΩ!
θά ίδονθή κοινοποαξία μετοοξϋ καί των άβφαλί~ρ<ον ασΐ|αΛισΐΓ/ιον έπιχειρήσεων οια ττ|ν | οίζο,νται υπο «τεντα,μελοθ; οιο ασφάλειαν κατά των ΐμπορικών '"· κίνδυνον τΛν ίξαγογών περί των ΰ.τοΐιον προΰλε'πιι τό Βασ. Διάταγμα 22ί), καί την άντκκκράλισιν τού¬ τον είς τό κεφάλαιον Ασφαιλίσεως 'Αγγλικό νυκτικό, ποΰ έπ-ίδείχθη στήν έφετεινή Ικθεσι τού Λονδίνου. >φφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ»φφφ
Τό κύροο τον διαταγμάτον δια ταυψη
τον οίκοδομών καί ρυμοτομικα σχέδια
Έξ άφορμής αίτήσεως άκυρώσε
ως κατά πρωτοκόλλου κατϋδαψί
σεως άρόφου ακινήτου κειμένου
είς την περιοχήν Τοι»ρκο6ουνί«ν
—Γη,αοκομείου ή όλομέλεια τού
Συμδουλίου τής ΊΕπΐικρατείας εκ
ρινε παιρεμπιπτόντως διά τής ύπ'
λριθμ. 3248)71 αποφάσεως της
ώς μή νόμΐμον τό εκδοθέν είς
εκτέλεσιν τού ΑΝ 395)68 «περΐ
ϋψος των οΐκοδομών είς -περιο¬
χάς τού λεκαναπεδίου Άττικής»
καθ1 δ μέρος άφορά τουτο είς
την ττεριοχην Τοι»ρικο6ουνίων —
Γηοκομείοιτ Είς τό σκετττΐκόν της
αποφάσεως άναφέρεται δτ ιή έν
λόγω ττεριοχή (δπου τό άκίνητον
τού οοίτοΰντος) ουδόλως άναφέρε
ται είς τς μοναδικόν αρθρον τού
διστάγματος ' Ησχετΐκή διάτα¬
ξις προστίΘετοΛ. ττειριορΓιιζεται
νά έξαιρέση τής ποσαυξήσεως ·
τας έμφαινομένας είς τό συνο—
δεύον τό διάταγμα διάγραμμα
περιοχάς Αθηνών — Πειραιώς κ
λ π. χωρΐς ειδικώτερον καθορι¬
σμόν των περιοχών καίτοι τουτο
επεβάλλετο έκ τού νόμου.
Έξ οάλλου διά τής ύπ' άριβμ
3 23 5) 71 αποφάσεως τοΌ αύτοΰ
δικαστήριον απερρίφθη αϊτη*πς
ττερί άκυοώσεως τού Β Δ τής 30
Δεκεμβριού 1969)16 Φεβρουαρί
ου Τ 970 διά τού οποίον είχεν
εγκριθή το-οποποίησις τού ρυμοτο
ιιικοϋ σχεδιον Άθη^ιών συνιστά
μένη είς διαπλάτυνσιν τού μετσ
ξύ τής λεωψ Καβάλας (η"δη Ά
θηνών) είς έ—ιβολήν στοών καθ
όλον τό μήκος τού ίσογείου ώς
καί είς επιβολήν άποτμήσεων
Άπερμίψθη τέλος διά τής ύτ'
σοιθμ. 3250)71 αποφάσεως τού
δ'καστηρίου αϊτησις τού άπ ό7
Μαρ-τίου )2 Άτηριλίου 1970 Βασ1
λικοι) διατάγμοττος «πευ'ι τροττοττο'
ησεως καί έττεκτάσειος» τού ρυ-
μοτομικοΰ σχεδιον Ραφήνας
(Άττικΐής) κα'ι καβσρισμοΰ των
άρων καΐ περιορισμών δομήσεως
των οίκοπέδων αυτού». Ή άπορρι
φθείσα αίτησις είχεν άσκηθή ύττό
των ίδιοκτητών άκΐνήτων. μή ττε
ριεληψθέντων είς τό διά τού ττροσ
δληθέντος διατάγματος έπεκταθέν
σχέδιον.
ΕΙΣ ΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗ ΝΙΚΩΝ
ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ Δ ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ
Ό είς Βόννην "Ελλην έμπορι
κάς σύμ&οΐίλος διηυκρίνισεν είς
τό υπουργείον 'Εθνιικης θίκονο
μιας (τσμεώς έμπορισυ) δτι 6
πάρχει δυνατότης είσαγωγής είς
Δυτ Γερμανίαν άτελών καί έτέ
οω>ν 110Ο0 έκατολίτρων 6ιομη
χανικών οΐνων Έλληνικής ιτροε
λεΰσεως μέσω χωρών τής Μπενε
λούξ έττΐ ττλέον της ποσότητος
των 118 500 έκατολίτρων είσα
γομένων οπγ' εΰθείας έξ "Ελλά
δος.
Ή νέα προσωπογραφία τής Δουκίσσης τοΰ Κέντ,
Ιργο τού ΊταλοΟ ζωγράφου Πιέτρο Άννιγκόνι. Ή
Δούκισσα. ή δποία είναι Πρΰτανις τοΰ Πανεπιστη¬
μίου τοΰ Λήντς, φέρει την τήβεννο τοΰ Πρυτάνεως.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»<Γ Αύστηραί κυρώσεις κατο των οίκοΜδοποιούντον δασικάς εκτάσεις Ή νέα μηχανη V 12 της Τζαγκου αρ, ή όποία έπεδείχθη προοφάτωα στη Δΐεθνή ' Εκθεσι Αυτοκινήτου τοϋ Λονδίνου. ■■»»„—-ι------1, ι, <■ Τε^,^Ρ *!„,—Με^^^^Τ^Τ»^,^^^^«^^ ΑΙ Α ΑΒΟΥΛΕϊ ΕιΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ Συνέρχονται σήμερον είς Ρώ- ι οικονομικαί ν παρατηρη/τιον είναι: Πσραθεριστικες απο τα Αποικια τής Ανδρου Τοΰ συνεργάτου Η' Καί την τελευταία έδδομάδα τής τταραμονής μας στά Άπσίκια μέ μιά χαρούμενη συντροφιά ττήγα με στό Κάρθιον. (Άνοπολική πλευ ρά τής Άνδρου) Άπόσταο'ις άττό τή Χώρα 26 χιλιόμετρα Ό δρόμος σέ πολλά σημεϊα δέν ήταν άσφαλτσστ,ρωμένος ιΕίχε δμ*»ς κα λή βατάτητα- Έκεϊ πρός τόν άρμίσκο Παχύ καβον ίπτάρχει κάττοιος άξιοττερι ειργος βρσχος ττού τόν όνομά ζουν: Τής Γρηάς τό ττήδημα Εί¬ ναι μιά μεγάλη στήλη πού φαίνϊ τοτι άττό μακρυά σάν μιά κυρτή καί καμττουριασμένη γρηά πού έ'χει ττέσει α—ο ψηλά καί κλαΐει την ΤΓτώση της. "Οταν φθάσαμε στό τέρμα τα κύματα πότε χτυ ποΰσαν όρμη/τικά στήν άκτή καί ττότε ττάλι χαϊδεύανε παΐχνιδιάοι κογ την ήλιόλουστη άμμουδιά Ά φού κάναμε £να παοαθαλάσσιο ττε ρίπατο στό ήμικύκλιο λιμάν τού ττΓΐγαμε καΐ ξαπτοο-τάσαμε στό ττα ραλιακό τοι»ριστικό ζενοδοχΜθ — Κάρθιον — τοΰ Ιωάννου Μ. Μάνεση. Τα δωμάτια ήσαν οίνετα. Η αϊβουσα το3 εστιατόριον/ καλ λιτεχνικα διεκοσμημένη καΐ οί μι νιψοροΰσες σερ6ιτάρες ττολΰ έςΐ>-
ππιετικές Οί ώρες κύλησαν εύ-
μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΤ
χάριστα Γελάσαμε Ποιξαμε χαρ
τιά ήτπαμε τόν καφέ μας καί κα¬
τά τό σοΰροιιτΓο ττήραμε τό δρό-
μο τού γυιρισμοϋ
Τό ροδόχρωμο γλυκο-χάραμα ττά
ν(ο άττό τα 'Αποίκια ττα,ρουσ'ιαζε
μιά είκόνα ττραγματικά σΐΓναρτΓα
στική. Ό φ«τόλαυ<ττος "Ηλιοις έ σιγόβγαινε ττέιρα μακρυά μέσα ά πά τόν άχνογάλαζον όοίζοντα· ρί χνκντας γύρω τονι τίς λαμττερές τού άκτίν€ς. ένώ τα γαλάζια νε- ρά τοΰ Αίγαίου τταίιρνανει άστρα· φτε,ίές άττοχρώσεις. · Τί θέαμα άλήθεια μαγευτικό!. Τί ΰπέροχο κα'ι άττολαυστικό!. Τελικά οί έναλλαγές τού το- πείου. Ό τταφλασμός τής όλοκά θαρης θαλάσσας ττάνω στίς δαν- τελλωτές άκιρογιαλιές Οί κατα- ττράσινες βοιινοττ'λαρνιές ττοϋ ττλοκ τίζονταΐ; μέ ττλατάνια· κυτταρίσ σια^ έλιόδεντρο. καστανιές. κα- ρυδιές καΐ λεμονιές Τα γάργα- ρα νερά -πθϊ) κελορύζουν μέσα στίς χα^άδρες και στίς ρεμοττιές καθώς καί ό ζωογόνος όλόδρο- σος άέρας· χαριζουν στόν τταρα βεριστή μιά εύχά,,ίΐστη. ξένοια- στη καί γαλήν α διαμονή Όκτώβριος 1971 Χαρ Πετρόπουλος σημαιντικά μέτρα ελήφθη¬ σαν διά τού Ν Δ 996)71 πρός προστασίαν κα'ι ανάπτυξιν τού δασΊκαύ καΐ θηοοματιικού πλού- του ώς κσί των μνη,μείων τής φύ σεως Ε'ς σχετικήν εγκύκλιον τού ό ΰφυπουργός Έθνικής ΟΊκονο- μίας επί θεμάτων Γεωργίας κ Π Πατταπαναγιώτου πρός απά¬ σας τάς περιφερειακάς διοικήσεις ποοέιχει άναλυτικιάς όδηγίας διά την αυστηράν εφαρμογήν τού έν λόγω δ'ατάγματος. Συγκεκριμε. νως διά τού διατάγματος τούτου άντικαβίστανται ή συμπληρούν- ται ή κωδικο—οιούντσι ίσχΰσασαι μέχρι τούδε διατάζεΐς σχετικάς μέ τοϋς έβνικοϋς δρυμσύς. τάς έκ χερσώσαις ή αύθαιρέτους καταλή ψεις δημοσίαν ή μή δασικών εκ¬ τάσεως την θήραν κ.λ.π Ειδικώτερον· διά τάς παρανό- μους καταλήψεις δασών αί ίσχύ ουσαι διατάξεις περί ποινικών κιυρώσεων κατά των έπιχειρούν- τ<ον καταπάτησιν δημοσίας δασι κης εκτάσεως· άναπροσαρμόζον- ται κατά τρόπον αΰστηϊότερον | κα'ι άποτελεσματικώτερον είς την σημερινήν πραγματικ,ότητα. Άν τικειμενΐ'κ,ας σκαπσς έν προκειμέ νω είναι ή διασφάλισις κατά πσιν τος σφετεοιστοΰ έπ' ωφελεία τού κοινωνικοΰ συνόλου των δασικ^ν έν γένει έκτάσεων αί οποίαι ά- ιηέκτησαν εξαιρετικήν σημασίαν λόγφ θέσεως (παρά τάς ακτάς κα'ι τάς έθνικάς όδούς) Συγκεκριμένως· προβλέπεται ή διοΐ'κητΐιχιη άποβολή έκ τής εκτά¬ σεως ταύ έπιχειρούντος ο'ιανδήπο τε διακατοχικήν ττηάξιν έπΐ δη- μοσίων· δημοτικών· κοινοτικόν μοναστηιριακών ή ανηκόντων είς ίδρύμστα έν γένει δασών κλπ Αύστηραΐ κυρώσεις προβλέπον- ται έπίσης κα'ι κατά των πάσης φύσεως καταπατητών κοΐ των δή μιουογούντιον άνύπαρικτα δικαιώ- ματα έπ'ι έκτάσεων· δ ά τάς ς. ποίας δέν εχει έκκαθαρισθή ή κυ Ρ'ότης ή ί'τερα έμποάγματα δι- καιώματα κατ' έναντι τού Δημο¬ σίου ώς έπίσης κα'ι κατά των άττοδεχομένων μετοββίβασΐν δικαι ωμάτων έν γνώσει τής είκονικό- τητος καΐ άνυπαρξίας αυτών τα- ρά τώ εικαιοπαρόχω Τέλος. δ'ά τοΰ Ν. Δ θεσπίζεται ύποχίέωσις τον μεταβιδάζοντος έμπράγματα δικαιώματα καθ" οίον«δήποτε τρό πον καΐ επί ποινή απολύτου άκυ ρότητος της δικαιοπραξίας. όπως ■προσάγτ είς τον συμδολαιογρά- ♦ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ». Έυδόσεις Κοντά στό μβγάλο τραγούδι 'Ελληνισμ.ός καί Έπανασταοι τοϋ 21 εφέτος στέκει κα'ι ή μελιοδία Φιλελλ.ηνισιμός. "Ολα έκεϊνα τα λεβίντόπαιδα, πού ξεκίνησαν άπό τίς χώρες κάθΐ γωνιάς τού κό¬ σμον γιά νά συντονίσουν τή φωνή τοι·ς σ' αΰτό τό τραγούδι τής ε¬ λευθερίας άγων(<Γτηκαν ήρωικά καί πολλο'ι, πέθοτναν γιά την 'Ελλά δα. Άξίζουν, πρό πάντων τούτο τό χρόνο τή θυμηθή μας. Τό λεβεντόπαιδο τής Άλβιό νας, ό λόρδος Νόελ Μπάϋρον ή- τανε ενας άπο τούς πιό θερμοϋς καί πιό μ<εγάλους φιλέλληνες. Διέ θεσε τα πάντα γιά την 'Ελνλάδα. Πέθανε μέ τ' όνομα της στήν καρδιά. Μεγάλοο ποιητής τής Ά γγλίας καί τοϋ κόσμον υπήρξε «ό Ρήγας τοΰ Φιλελληνισμόν». Γιά την ώραία αυτή ,μορφή κα'ι την πιό ώραύα ψυχή θά μάθετϊ περισσότε ρα άπό τό νέο 6ι.6λίο τής Σίτσος Καραϊοκάκη: «Μ ΠΑ ΤΡΟ Ν» πον σέ 300 σ&λίδες περιγράφει μέ γλαφυρότητα καί ανεση τή ζωή, τό εργο τον τό ποιητικό μέ μετοχρράσεις άπό την ιδία ποιημάτων τού γιά την'Ελλάΰα, τή δράση τουγιά την ελευθερία των Έλλήνων καί τό θάνατό τον στό Μεσολόγγι. Τύ βιβλίο καλοιη«ωμένο καί πλοΰ- σια είκονογραφημένο, κάνει περή φανο κάθε Έλληνα γιά την άγάπη τοΰ παγκόσμιον αύτοΰ πνεύματοςπρός την πατρίδα τον. Πωλείται στά βιβλιοπωλεϊα και άπό τή σνγγραφέα,, Καιλυψοΰς 25, Παλαιόν Φάληρον. τηλ 9819 630 Άποστέλλεται καί ταχυδρομικά ,χωρίς έπι- βάρυνση. φον ύπ&ύβυνον δήλωσιν, αναφερο¬ μένην είς την μή αμφισβήτησιν υπο τοθ Δημοσίου των μετα€ι5α ζομένων δικαιωμάτων κλπ Τέλος· αί διατάξεις κατ' αρ¬ χήν περΐ έθνΐκών δριτμών. άπο· σκοπούν είς την ανάπτυξιν τού¬ των συμφίι ως π^ός τάς νέας άν- τιλήψεις κα'ι τάς τάσεις άξ ολο γήσιω ςτού δασι κου τόπ ί ου Συγ κεκρ'ΐιμένως έπιβάλλονται άπαγο. ριεύσε'ς έντός τού πιφήνος των έθνΐικών δρυμών κα'ι των διατηρη τέκιν μνηιμείων τής φύσεως· όσον άφουά την εκμετάλλευσιν μετολ λείων και λατομείων την διενέρ¬ γειαν ανασκαφήν — έπιχωματώ- σεω.· την τοποθέτησΐν διαφημ- στικών πιν&κίδων· την ανάπτυξιν βιομηχανικήν εν γέ>νει δραστηο ο
τήτων. την έγκατάστασΐιν ο'.κι-
σμών· την δ.ενέργειαν ΰλοτομιόόιν
την βοο-κήν την θήραν. την άλ ·
είαν κλπ.
Τέλος διά τού νομοθετικόν δια
ράματα οοΐ νέαιι χρονιχαΐ πΐθίοδοι
άσκήσεως τής θήρας κα'ι β'εσπί-
ζονται αύστηιρα'ι ποιναι κατά τϋν
παιαβατών των διατάξεων πεοΐ
θήρας. Ίδ'αιτέρας σημασίας εί¬
ναι -ό προβλεπόμενον διά τοίι
διατάγματο ςμέτρον έπ'ΐβολής
τής ποινής φυλσκίσεως τουλάχι
στον ενός κα'ι ημίσεως ετους είς
τούς θηρεύο/τας δι" ό'πιλΐον έχον
τκν βύσματα έξ ϋλης έκ τής ο¬
ποίας ίί.σται ν ά μετσδο3ή τό
πθο είς ΐΛΰς άπορρίποντας ΐν.ιμ
μενά σιγαρρέτα τοϋς προκαλούν
τες κάπνισμα των έντός κορμών
δένδρων μελισσών ώς καΐ είς τούς
ποοβαίνοντας είς πάσαν άλλην ;
νιέογειαν δυναμένην νά προκαλέση
πυρκαϊά.
ΕΞΗΤΑΣΘΗΣΑΝ
©ΕΜΑΤΑ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Ό ύφι—οιηγός 'Ε&.'κή; Οίκο
νομίας έπ'ι θεμάτων έμποΐτου
κ. Κ. ΜιχαλόπσιΛος έΐέχ&η ύπαλ
ληλονς τού ΰποι,ηγείυο τού οί ό
τοΓι^ τοΰ άνέπτυξαν ύπηοεσια
Κ3 —ιτ ροσωτικά τω^ ζητήματο
σχετζόμενα μέ προαγοογάς μετα
θεσεις κλπ Ό κ ΟφυττΓΐητιός
^)κο^σε τα προβλήματα τώ^ ύπαλ
λήλω^ κο·; έεωσεν είς πλείστα
έξ αυτών τάς έιδειιικνυημένας λύ ι
σεις θά δέχεται δέ κατά πεο ό-
δους τοΰς ΰπαλλήλους διά ν ά λαμ
6άνη γνώσΊν των άπασχολούντω;
αΰτούς θεμάτων
μην οί τιπουργοί Οικονομικωσ των
δέκα περισσοτέρων προηγιμένων 6ι
ομηχανικώς χω,ρών της Λύσεως,
προκειμένον νά άναξητήσονν τρό
πον θεσΛίσεως νέου παγκοομίου
νομισιματικοΰ συστήματος πρός όν
τψιετώπισιν τής συνεχιζομένης διε
θνοΰς ναμκΐματικής κρίσιεως. Ή
συναψις συμφωνίας διά τό κοοθοοι
σμόν νέας παγίας ίσοτΐιμίας των
κυριωτέρων νομιοιμάτων τοΰ κό-
σμου, θεωρεΐται ώς ή μόνη ελπίς
άποτελεσματΐικής άντι-μιετωπίσεως
τής ώς όίνω κρίσεως της όιποίας ή
διαιώνισις δέν δύναται εί μή νά ε
χη όυσμενεστάτας καί άπροβλέπ
τού έ-κτάσεως έπιπτώσεις β'ις παγ
κόσιμιον κλίμαίκα.
Τής συνόδου προΕδρεύει ό Άμε
ρικανός ΰπουογός Οίκονοιμικων κ.
Κάνναλυ, κατά πρότασιν τού όποί
ου άλλωστε πραγματοΛοιεϊται κα'ι
ή διάσκεψις.
Όπωσδήποτιε οί διαπραγματεύ
σεις άρχίζουν έν μέσω νευρικότη
τος των έπιχειρηματιών καί των
άγορών ξένου συναλλάγματος. Ή
δέ νευρικάτης είναι τό άπατέλ©σμα
των έκφραζομένων φό6ανν περί ά
ναιζωπυρήσεως των έ,μπιορικών «ρο
στατευτικων τασεων εάν δέν επι
τευχθή Ιντός συντάμου μάιλιστα
χρονικόν διαστήματος ή έπίλυσις
των άναιφερομένων είς τό νομισμα
ΑΙ διαι6ουλεπί>σεις
Ίταιλι.κης
πρωτιευούσης θά άποτελέσουν την
άπαρχήν άντιιμετωπύσεωςτοΰ όξυ
τάτου πρσδλτιιματος ή θά βπι&εδαι
ώσουν διά μίαν άκόμη φοράν τό ΰ
φιστάμενον άδιέξοδον; Καί ή άπιά
ντησΐς «ίς τό ιέρώτημα τούτο εΤ
ναι φυσικόν νά ιάναμένεται ,μέ άνυ
πομο-νησίαν καί νευρικότητα.
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ
ΕΤΕΛΩΝΙΣΜΟΥ
ΣΑΧΑΡΕΩΣ
Μέχρι κα'ι τής 31ης Δεκεμ6οίθυ
έ ε. ωρίσθη ή ττρο£εσμία έκτελω
ν σμοΰ των έκδο^θεισών ή έκ5οθη
σομένων ύττό τής αρμοδίας ϊττι
τιοττής άδειών διά τήιν εισαγωγήν
άττό χώρας τής ΕΟΚ σακιχάρεως
Σχετικόν έγγραφον τού υπουρ
>είου Έθν ικής Ο'ίκιονομίσς (το—
μεύς έμπθίίου) άττεστάλ.η τΐ"ός
την αρμόδιον ιταρά τ^^
Αθηνών έτΓΐτροττήν
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΕΒΕΠ
ΔΙΑ ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ
ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΥ ΚΩΔΙΚΟΣ
Ο ττρόεδρος τοΰ Εμπορικον
<αΐ Βιομηχανικοΰ Εττιμελητηρίου Πειραιώς κ. Πάνος Λώζος. έοω- Λΐστώσεον. Τα άνο>τέρ«) ανεκοινώθησαν κα
τα την διάρκειαν εϋρείας σι-σκέψε(ος
εής την Τράπεζαν Ελλάδος νπό
την προ,ειδραν τοΰ Γενκοΰ ΔιετΌυν
τοϋ τοΐ ύοτουργ€ου Έθνικής ΟΙκο
νοιμας κ. Τ. ΙΙετρουΐΓθθιποΐΙλου.
Είς την σύσκεψιν μετέοχ,ον μέλη
τού Δ Σ. τοϋ ΌργανισμοΟ «Κεφά
λαόν άσφαιλίσεως πιστώσεοιν» καί
ύ χών ίόιωτικών
άσφαλιστικών έπιχειρήοιειον. Κατά
τήτν ούσκιεψιν συνρφο)·νήιθη ή μελέ-
τη ίδρύσεο>ς είδικής προνο,μιούχου
έταιρίας ή όποία θά αναλάβη
τήΛ' άσκηισιν τοΰκλάδου Πίοτεος ά
.τοκιλειστικώς. Μέχρις ότου νοιμοθε
τικως ρυθμΜϊθονν τα πρσθλήιματα Ι
δρύοεως τής ε,Ιδικής ώς &νω έται
ρίας συνεφωνήθη όπως πρός τό πά
ρόν αίίδιοπικα ί άσφαλιστικα], επι
χειρήσεις προχιαρήσουν είς την έν
σννεργασία όχΐκησιν τοϋ κλάδον οτί
στεως υπό μορφήν άτύοηου κοι
νοίΐραξας. .Η κατά τα ανωτέρω κοι
νοπραιξία θά διενρργή όκΚραλίσεις
άατιοικιλ«ι·
στικως άπαγορευμένης είς τάς συμ
μετεχούσας Έταιρίας τής άσκήσε
ο>ς των άσφαλσεων τούτων »δίω
ονόματι.
Είς την κοινοπροίθϊαν δύναται νά
συμμετάσχη άποιαδήιποτε Άσφαλι
στική Έταιρία έχουσα αδεία ασκή
τοΰ κλάδον.
/.ογαρΜθισιμιων
άνατίθεται είς την έκ των «τ,,,,
τεχο·ι>σών Άσφαλισιπκήν '}χαι
αν «Η ΕΘΝ,ΙΚΗ». Η άντ,Ι0,
λιβις θά ένε,ργήται -Μη< ^ είς τό ΚΑΙΙ μή καί τής σι<μμετοχή;κα ί άντασφαλκττώιν. Διά την ρισιν «Η ΕΘΝΙΚΗ» θά ώς άποζημίΐι>σιν ποσοστόν
θ'είας. Έξ' άλλον θά
ίιηο'χιρέ-ιοσιις τώιν
Έταιριών διά την καταΰολτ
κε(ραλαίου κινήσεως ώς καΐ έν»
τικοΰ τοιούτου. Τέλος
οπα>ς αί άσΐραιλιστι.καί
προχο>ρήσουν είς την σύνταξιν ,„,
καταστατικοϋ τής ίδρυθησ«μΕν..
κοινοπραξίας.
ΕΛΛΗΝ Ι ΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧ»
ΕΙΣ ΔΙΕ0ΝΕΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙ!
Δι' αποφάσεως τού
~Ε£ι>:κής Οίκονομίας έττι
των έμπορίου κ. Κ.
ενεκρίθη ή έπίσημος
τής Ελλάδος είς την δνιθνή
πορικιήν "Έκθεσιν Τριπόλεως Αι
66ης οργανουμένων άπο 1 -20
Μαρ-τίου 1972 κα'ι είς την Δι*,
Βιοτεχνικήν "Εκθεσιν Μονάχω·
όποία θά λετοι/ργήση όητό (3-,
21 Μαρτίου 1972.
τικών πολυπλόκων ξητημάτων. τηθε'ις σχετικώς μέ τό νέον σχέ-
Πάντως βέβαιον είναι, δτι κατά διον Πτωχευτικού Κώδΐικος προέ-
τάς διαδουλεύσεις τής Ρώμης δ'Α 6η είς την ακόλουθον δήλωσιν:
μ&ρικανός ύπουργος των Οίκονομι | «Τό Εμπορικόν κα'ι Βιομηχανι
κων κ. Κόνναΐλυ θά ευρεθή αντιμέ «.α> 'Επιμελητήοιον Πειραιώς· ώς
τωπος μέ τοΰς συναιδέλφου ςτου | γνωστόν, είχεν άνοκινήσει κατά
των χωρών τής Εύρωπαικής Κοι- ι τό παρελθόν την ανάγκην τροηηο-
νής Άγοράς οί όποϊοι είναι άποφα ^ο·ήσε«ς τού Πτωχευτικού Κώδι-
κος καΐ είχεν άσχοληθή μέ την
ιρευ.αν τού ολου θέματος. Επει-
δη άρμοΕίως έζητήβη ή γνώμη τού
τελ;ιιταίως £πϊ το^ καταρτισ&έν
τος νέου Σχεδίθιι Πτκχευτικοΰ
Καό.ικος· ττρός τουτο άφοϋ εμε¬
λέτησεν τουτο κα'ι λαβό.ν ύπ' ο-
νιν τ άδιάφορα ύττομνηματα κα'ι
ύποδείξεις ύπιέδοιλεν αρμοδίως
καί εγκαίρως τάς έτ'ι τού νέου
Σχεδιοιι τταρατηρήσεις κα'ι
νήσεις τού
ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑ ΤΟΥ κ. ΔΗΜ. ΚΕΦΑ/.Α
ΑΙ ΑΙίϋΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕ3ΙΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥίΙιΥ ΣΤΕΓΑΪΕΟΣ
Την παρελθούσαν Τρίτην υπό
την προεδρίαν τού κ Δημ Κεφάλα
Γεν. Γραμματεύς τού ύπουργεί
ου Κοΐνωνικών Ύττηρεσιών συνήλ
θε τό Κεντρικόν Συμβούλιον μέ
συμμετοχήν των κ κ ΙΩΑΝ ΑΓ
ΓΕΛΗ Γεν. Διευθυντού ταίι ύττου
ςγείοιι ΒΑΣ. ΡΕΓΚΑΚΟΥ Νομι-
<ο0 σμμβούλθυ τού ίδιον ΰπουιργει ου των διευθυντών κ.κ ΙΟΡ. ΠΑΥ Λ ΙΔΗ ΦΙΛΙΠΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ κα'ι τού διευθυντού μας κ Σ. Σινανί ν ι δή καϊ Ελαβε τάς κάτωβι άποφά σεις: Πε.'Ί έ—αναφορόκ; είς την κυριό τητα τοθ ΥΚ Ύπηοεσιών τμήμα τος οικοδομησιμοσ έκ τής παρα- χωρηϊείσης είς τόν Δήμον Νικαί άς Πειραιώς εκτάσεως τοΰ λο α ίσκου Βώκου καΐ παραλλήλου πσϊαχκι^ήσεως τώ αύτω Δήμω έτέ ροιτ τμήματος λόγω μιταθέσ:ως τής ρυμοτομικής γραμμής συν'- ττία γενικωτέρας τ-)οποποιήσε«ς ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ Το εσπέρας τοϋ ηαρελθόντος Σαββάτου ετελέοθηοαν έν τώ ίε- ρώ ναώ Αγιου ΒασιλεΙου οί γάμοι τοϋ κ Φίλιου Βουρλάκη μετά τής Μαρίας Κάρρα Η εφημερίς μος εύχεται πάσαν ευτυχίαν είς τό Ζεϋγος. της ρυοτομίας έν τή περιοχή ταύ τη. Τροποποίησις τού παρά τή Τοαπέζη τής "Ελλάδος λ)σμού Απο<αταστάσεως Άστών Προ σφύγων οίκον. Ετους 1971 (τρο ποπ3η) Η ΕΙΣ ΑΓΩΓΗ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΩΝ Οί- ΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε·Ο Κ. ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ. — Οί ύπου>
γοί Γεωργίας των «εξ» άτεφάσ.
σαν νά άνανεώσουν χθές την νθ>
τ αδι1 εν έ'τος (άπό 16ης Δεκε.
βρίου 1971 μέχρι 16 Δε<ίιμ&3, ου 1972) τάς τιμάς ποοσανατο λισμού των εύρωπαικών οΐνων ποΰ άποτελούν ποοι/πόθεσιν τής ΐλης Λιαμορφώσεως των τιμώ^ τϋ·; ς'ι νων είς την ΕΟιΚ συμπεριελαμδα νομένου κα'ι τού κοΛΕστώτος τώ^ είσαγωγών έκ τοίτων χκρών Εξ αλλου οί ύπουΐγοί έχάρα ζαν τάς γενικάς γραμμάς ένϋς έ νιαίου κοΞεστώτος εΐσαγωγ',ς έλ λη ικώ^ οϊνω, είς την ΕΟΚ. Οί οί νοι ποιότητος 63( ΰπό:<-ινται ε'ς ωρισμένους έλέγχ:^ς καΐ ο: εΤ/3ΐ τ:εχοι'στ[ς κ^τα 3λ£ΐ3·ε»ς 9ά ύττο; χ?;^ ε'ς τό με υμέ.ον εΰ;ω-τ3ΐ κόν τςλωνειακόν 5ατμελ£γκι <αί θά ΰπό.<εινται είς τό κοΛεστώς ημών π:οαιρετικών. Τα ανωτέρω πρέπε,ι νά έγκριβούΊν οριστικώς υπό την αρμόδιον έπχτ^οπήιν. σισμένοι νά έμφανίσουν κοινήν γραιμιμήν ε'ναντι των γνωστών Ά μερικανικών προστατενχτικών μέτ- ρων. θεωφεΐται έξ δλλου βεβαία ή πίεσις την οποίαν ούτοι προτί θιενται νά άσκήσουν επί τοϋ κ. Κόνναλυ ώς έκπροσώπου τής Άμε ρικανιχής Κυβερνήσεως διά την ΰποτίμησιν τοΰ Ά,μερικανικοΰ νομί σματος. Καί είναι επόμενον αί χώραι τής Εύρωιπαίκής Οίκονομικής Κοινότη τος νά δώσοιη' <τθανεράν μάχην έν προκειμένω. Ή Κοινότης υφί¬ σταται ήδη εντόνους πληθωριστι- κάς πιέσεις λόγω τής νο,μισματι- κής κρίσεως. Τούτο έπισημαίνεται δλιοςίδιαιτέρω ς είς την πρώτην έ τησίαν έκθεσιν τής Ε,Ο.Κ. επί τής διεθνοΰς οικονομικάς καταστάσε¬ ως. Ή οψις τής οίκονο>μίας —
τονίζεται είς την έκιθεσιν— είναι ] "ής Οίκονομιας (τομεύς Γεωργί
τώρα Ιδιαιτέρως άδεβαία λόγω
τής νομσματικής άσταιθεΐίας καί
τής λήψεως προστατευτικών μετ
ρων ίιπ ότών Ήνωμένων Πολιτειών.
Ή άνάκαμψις τοϋ παγκοσμίου έμ
©Α
ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΙΤΩΝ
ΚΡΕΑΤΟΣ
ΙΔΡΥΕΗ ΕΙΣ ΛΑΜΙΑΝ
'Εικάστη έταιρία θά συμμετάσχη
δι' εν ποσόν τό οποίον θά συνιστά
τή ν ιδίαν αυτής κράτησιν, καιθο
συγχρόνο>ς ·καί έιντός
ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΤΜΕΝΩΝ
Εφεξήις δέν θά δημοσιενωντιιι
οί φορολογικαί κατάλ^γοι μέ τα
είσοδήματα των κατ' Ιδίαν φ
.λογουμένιων. "Ηδη ό ύπονργός Οί
κονομικών κ. Ι. Κούλης διά
κατωτάτου όρίου. Αί καλιύψει,ς λεγρακρικής διαταγής τού ηρό;
θά άναλαιμβάνωνται διά κοινοϋ άσ | του5 οϊκονομικούς έφόρους εδω«
όδηγίας όπως «ποσύρονν τή; ^
κλοφορίας τούς έφετεινούς χατάο
γους.
Κατά την γνώμην τού κ. 'Τπουρ
. , , , , , ., γοΰ διά τής δημοσι.εΐ<σεοίς των ό εκάστη συμμετεχει εις τον κινουνο. ^ ^ταλό^ ^^^^ Το άπάρρητον των φορολογιχών δ σεων καί δηλητηριάζονται αί φαλΐιστηρίου τό οποίον &ά άναφέ .ρη τάς συμμεταχούσας έταιρίας κα ίτό ποσοστόν διά τό οποίον Γενυκά θεμαιτα άιφορωντα είς την συνεργασίαν την έπιλογήν των κιν δύνων τόν καθορισμόν των δρων σεις 'Κράτυος καΐ, οροοολογοιικ νακν. ················································«···»»·«»»«»«»«««,„ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΙ Ή Σχολή Τεχ/ιτών κρέατος θά ιδρνθή είς έκτασιν 2}5 περιττου στρεμμάτων όϊ τος τοϋ χώρου των σφαγείων τής ττόλεως Λαμίας. Πρός τούτο τό ΰτίΐοκργεϊοκ Εθνι δι έγγράιφου τού πρός τον Ρήμον Λαμιέων εζήτησεν όπως επιο-πευσει τάς ενεργείας τού διο την παραχώρησιν τής ώς α>ω έκτα
σεως. Ώς ννωστόιν ή ίδρυσις τής
πορίου φαίνειται δτι έπηρεά'ζίται ^χολης απεφασίσθη Ίνα καταστή
σοβαρώς έκ των μέτρων τούτων. *υνστ. ή έκπα,δευσις των μέ τη*
Επί πλέον—προστϋθεται αί Κοινο ^^^^^^ άαχολτ1ι'»ιέ
τικαί έξαγωγαΐ πρός τρίτας νπερ ·, > _, , "! Ροσφαγεις
ο- > ι - Ι · < ■ κλ.π.). Το ι/πουργειον αποβλέπει ,ρας θα ανασταλουν άπο την υοτερ , , . . , • - · ! εν προκειμεν» εις την βελτίωσι; των συνθηκών τεμαχισμού έπεξερ γασίας κα'ι έμπορίας τού κιρέατος έη ωφελεία τής ικιαταναλώσεως και κτιμησιν των ναμισΐματοιν των πιε ρισσατέρων χωρών — μελων καί άπό τόν δυσίμενή άντίκτνιπον των των έμποριικων μέτρ<ι)ν τα όποία έλαβον αί Η.Π.Α. 'Τπογραμμίζεται άκό μη είς τήιν έκθεσιν, δτι ή Κοινότης όφείλει νά προβή είς σειράν «νεργειών προ κείμενον νά αντιμετωπίση την πα¬ ρούσαν κατάσταισιν καΐ νά έντείνη την άλληλεγγί>ην είς τόν νομιαμια-
τικόν το,μέα.
Άλιλά πώς θά έπτετιιχ'θ'ή τουτο;
Κατά την έκθεσιν τής ΕΟιΚ ά
παιτεϊται πρός τόν σκοπόν αυτόν
ή άσκησις έλεγχον τόόν διεθ-νών
ροών κεφάλαιον καί ονδετεροποι
ήσεχΰς των έξ αυτών «πΐιπτώσεοιν
επί τ<ή]ς ίσωΐτΐερικήςρευστότητος τή ς Κοινότητος. Παρόμοιαι διευθε τήαεις— παρέχεται ή έξήγησις— θά έπιτρέψουν την εισαγωγήν στε νών όρίων διακυιμάνσεως των έξοί τερικών Ισοτι+ιιων ένώ αί σνναλα γιματικαί Ισοτι,μίαι έντός των 'Έξ πρέπει νάπαραμείνου ν ώρκτμέναι. "Ηδη έν δψει τής συνόδου τής τό έρώτημα των διειθνών των ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ Καλούνται εις έκτακτον γενι- ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩ- άς. ΓΑΣ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΑΣ.- Υπό Η την προεδρίαν τού ύπουργοϋ Ά ναπληρωτοϋ Έθνικής Οίκονομίας κ. ώ. Σταυροπούλου συνεκροτήθη εύρεϊα σύσκεψις είς τό ύπουργεϊ όν Έθνικής Οίκονομίας (τομεύς Έμπορίου καθ' ήν έΕητάσθηοαν θέματα είσαγωγών— έξαγωγών. Είςτή ν σύσκεψιν μετέσχον ό ύφυ πουργός επί θεμάτων Έμπορίου κ. Κ. Μιχαλόπουλος οί γενικοί διευθυνταί τοϋ ύπουργεΐου Έθνι¬ κής Οίκονομίας καί άρμόδιοι ύπη ρεσιακοί παράγοντες. Ό κ. Σταυ ρόπουλος ένημερώθη επί τής δλης πορείας των έζαγωγών κα'ι εΐσα γωγών καί έδωοε τάς δεούσας όδηγίας επί τής άντιμετωπίσεως διαφόρων συγκεκριμένων προβλη μάτων σχετιΖομένων μέ την περαι τέρω ανάπτυξιν των Έλληνικών έΕαγωγών ώς καί την κανονικήν διεΕαγωγήν των άναγκαιουσών διά την οικονομικήν άνάπτυζιν τής χώρας εισαγωγήν κεφαλαιου χικοΰ έΕοπλιομοϋ καί καταναλωτι κων είδών. Ή σύσκεψις θά έπα ναληφθή πρός όλοκλήρωοιν των κυβερνητικών άπόψεων επί των ανω θεμάτων. ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΩΝ ΚΑ ΤΑΘΕΣΕΩΝ. - Έκ τού ύπου ργείου Έθνικής Οίκονομίας άνεκοι νώθη ότι, ώς προκύπτει έκ στοι κήν Συνέλευσιν τα μέλη της Ε- νο')σε(ος Μικρασιαταητ Περιφερείας ΚΡΗΝΗΣ (Τσεσμε) γενησομένην είς τα επί τής όδού Πατησίων 24 γρ-αφεΐα Τής Ένώσίως (3ος δροφος, γραφ. 5)· την Ι9ην Δε- κεμβρίο. 1971. ημέραν Κυοιακή ως χείων τής Τραπέζης τής Ελλάδος συνεχΚεται ή ταχεϊα άνοδος των πάσης φύσεως καταθέσεων ίδιω των είς τάς εμπορικάς ΤραπέΖας καί τούς λοιπούς πιστωτικούς άργα Έντολή Ν Δ 793)1971. Διοικ Συμβουλίο.; Ό πρόεδρος ΦΩΤ. Ι ΤΣΙΧΛΑΣ Η γενική γραμμ·ατεύς ΜΑΡΙΑ Χ,ΑΤΖΗΜΠΕΗ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΑΣΔΥ 5-2-1972 Δα την πρόσληψιν 424 άποφοί 30 (Παγκράτί) Αθήναι Τ.Τ. 501 των Γυμνασίονν ήλικίας 29Μ μέχοι ) Ιτηλ. 739.280. Τό φροντιστήριό 33 έτών θηλέθ) ν— αρρενων (σφυ ιμας 'διομθέτει περληπτικά βοηθήιμα πηρεττνταντες) κατόπιν διαγωνιο τα παγκοσμίου γεωγρατρίας, Ίστο μοΰ την 5—2—72 διά δηαοσίας οίας , άγωγής πολίτου, λογ'οτεχν» ΰπηορσίας καί Νομικά πούσ·ωπίΐ άς, ποοβλή,αατα άριθαητικής πρός Δημοσίου Δικαάη'. Άοχισ ιν έντα δραχμάς 40 έκαστον. Άποστέλ τικά μαθή,ματα <ττά φροντιστήοια λονται ελευθέρα ταχυδροιιικών τρ Ε.Κ. Παραβκευοπούλου Ριζάρη ' λών είς τάς επαρχίας. καί πεο'ι ώραν 11 ην π. μ. πρός νισμους ΤΠ£: Χώρας. Συγκεκριμε τροποποίησιν το; ίσχύοντος κα-1 νως αί ίδιωτικα'ι καταθέσεις άνελ ταστοΓτ,,ού αυτής Λαί πΡοσαΡμ0 θοϋσαι κατά τό τέλος τοϋ Όκ γήν ούτο3 είς τα διατάξεις τού Ι α . Κ «περ! Σωματείον κα'. Ένάσεων^ ι τω6Ρ'ου 19?1 είς 118 033 έκατ. δραχ. εσημείωσαν καθαράν αΰξη σιν έναντι μέν τοϋ προηγουμένου μηνός (Σεπτεμβρίου ) κατά 1.950 έκ δρχ έναντι δέ τού περυσ-ινού Οκτωδρίου κατά 25.005 έκ δρ ή κατά 26,9%. Προστίθεται σχετ, κώς καί ή τοιαύτη λίαν σημαντική άνοδος των Ιδ.ωτ.κών καταθέσε ών κατά τόν -Οκτώβριον 1971 ό φείλεται κυρίως είς είς την 925 έκατ δρχ. αύξησιν των ™ ταθέσεων Ταμ,ευτηρίου -είς τάς οποίας ώς γνωστόν συγκεντροθντα, αί λαικαί άποταμιεύσεις - κα ώς «ς κατά 365 έκατ. 65 έκατ. δ~χ 6νοδον των καταθέσεων προθεσμί 15ΘΗΜΕΡΟΣ ΚΑΤΑΣΤΑ ΣΙΣ ΤΗΣΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ £Λ ΛΑΔΟΣ.— Άπό την κυκλοφορή σαααν 1 δθήμερον λογιστικήν κατα στάσιν τού ενεργητικόν καί πά τικοϋ τής Τραπέζης τής Ελλάδκ τής 15ης Νοεμβριού 1971, προκι πτουν αίάκόλουθο ι μεταβολαι α) Μείωσις των έν κυκλοφορια τρο πεΖογραμματίων κατά 1.143,8 Ε κατ. δρχ. 6) Αύξησις τώ νεΐς χρυ σόν καί εξωτερικόν ουνάλλαγμα διαθεοίμων τής Τραπέίης κατο 61 8 έκοπ. δρχ ή 2 060.000 δολ γ) Μείωσις τοϋ χρεωστικοϋ ύπολοι που τοϋ λογαριασμόν «Ε.Δ. Χρο ματοδότησις Προμηθειών Κατανα λωτικών Αγαθών» κατά 205,6 έ κατ. δρχ. δ) Αύξησις των πιο κων λογαριασμών τοϋ Δημοσί< παρά τή ΤραπέΖη κατό 211,1 έ Ι κατ. δρχ. καί ε) ΑϋΕησις των πό | ρά τή τραπέ^η καταθέσεων Δημο σίων όργανισμών κοί λοιπών κατα θέσεων κατ ά 432,4 εκατ. δρχ | ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΝΕΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ Ό ύφυπουργός έθνικής οίκον* μΐας επί θεμάτων γεωργίο^ Παπαπαναγιώτου ύπέγραψεν προκή ρυξιν διά την πληρώσιν άνευ διο γωνισμοϋ όκτώ θέσεων κτηνιότρων μιας θέσεως τοπογρόφου - ΜΙΧ0 νικοϋ πέντε θέσεων ύπαλλήλων άγροτικής οίκιακής οίκονομιαα Ρ' άς θέσεως μηχανολόγου -ΊΕ κτρολόγου (ύπομηχανικού) μ|δί θέσεως μεταφραστοϋ κοί ρων θέσεων έργοδηγών. ΟΙ έπιλε γησόμενοι θά τοποθετηθούν ιι ώς βάσει τοΰ Ν.Δ. 751)70 χρεωτικως είς υπηρεσίας έκτός της π1 τέως διοικήσεως πρωτευούσης Θεσσαλονίκης πλήν των στών διά τούς όποίους ι*01 δέν προ βλέπονται θέσειςεί ς τόα πεΡ' Ρίΐακάς ίπττιρεσίας Οί σν<) δέον νά έχουν συμπληρώσει τό όν έ'τος κβΊ νά μην Η0^ "^ τό 35ο εξαιρέσει των κΤΊν'β^ καί τοπογράφου-μηχανικ0" τούς όποίους τό ανώτατον θΡ'°ν είναι τό 4Οόν έτος. ΟΙ »ν ρόμενοι δύνανται νά υπο» σχετική αίτησιν άη' εύθεί*: τήνδιεύθυνσιν διοικητικοθ τοο πουργείου Έθν,κής ΟΙκο**» (τομεύς Γεωργιος) ΆχοΡ