194404
Αριθμός τεύχους
2136
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 45
Ημερομηνία Έκδοσης
22/1/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
εΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦1ΑΟΑΟΗΚΗ. Ο1ΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ~Τ9Ν ΠΡΟΓΦΥΓΙΚί?Ν ΣΥΚΦΕΡΟΜΤΟΝ1
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ί&.οκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γρσφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
Η ΤΓ.ΟΓΡΑΦΕΙΣΑ ΣΥΜΒΗΚΗ ΦΙΛΙΑΣ
ιΥϊΕΤΑΞΥ"ΪΚΙΛΜΙ ΚΑ! ΤΟΥΡΚΙΑΣ
^ ΑΓΚΥΡΑΝ
Ι
«Τα άνταλλαγέντα όίμα
Μετάβασις Ελληνων Πρωθυπουργόν, αμα δέ καί τοΰ Βασ--
λέω; Παυλου είς Αγκυραν καί Τούρκων, Προέδρου χ«ΐ
Πρωθυπουργοΰ Τσελάλ Μπαγιάρ καί Μεντερές είς Αθήνας
Έν»; Συνα-ισμδς Κρατών ,ιέ έρυθροαριστεράς Κυβεονή-
κις έτορπΐΛλισε τελικώς την Συνθήκην καί έπεσκίασε' τάς
χμοιβαιας φιλικάς σχέσεις Ελλάδος καί Τουρκίας»
ΤΟΓ Κου ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Τού μεταξύ Ελλάδος καί Τουρ
κιας κο'νά σιμφέροντα καί τή,
ανάγκην Φ'λίας καί συνεργασί-
ος μεταξύ αυτών, άντελήφθησα^
το ττρώτον οί μεγάλο1 πολιτικοι
άνδρες των δύο χωρών. οί άΘάνα
τοι Κεμάλ Ατατοΰοκ καί Ελευ
^ρΌς Βεν.ζέλος, οί όποϊοι κα·
ίβισσν τά θεμέλια τής Τουρκο-
τλλην'κής Φλιας
— Αεδομένου· ότι ό πρόσφατο'.
■όλΐμος καί τίνα συνάψη γεγο
μς
ιοτσ δ'ετήρουν
την έττί
ίρασίν των κατά τά έπακολουθη
Σιμφωνία επεκυρώθη καί υπό
τής έλληνικής Βουλής
—"Επί τή εύκα'ρία ταύτη, ό
πρωθυττ ουργός τής Τουρκίας α¬
πέστειλε ττρός τόν Βενιζέλον τό
εξής μήνυμα: « Εκτ'μώ δεόντως
τό ισχυρόν κθρος καί την έττ'ρ
ροήν υμών διά την πραγματοποί
ησ'ν τής έξαιρετΐ'κής ωραίας αυ¬
τής Συμφωνίας Κατά τήν έπί-
σκεψίν σας είς Άγκυραν τόν
"Οκτώβριον, Θά έργασβώμεν έν-
τατ'κώς, δ'ά νά θέσωμεν ίσχιρα
τα βεμέλια μιάς είλικρ'νούς καί
Π όν
Ή μοικχ'κή τών νερών πρίν
άπ" δλα' Άλλοΰ μουρμουοίζουν
κιριμένα κάτω άπό τίς τοΰφες
των Θάμνων έκεΐ ξεπηδοθν γάρ-
γοο>α καί κρύα άπά μαρμάοινες
σκιερές κιρήνες έδώ άπλώνονται
αφθονα καί γαλήνια, καθρεφτί-
ζοντας στά κρύσταλλά τους τό
γαλάζ'ο τ' ούρανοΰ· τό πράσ'νο
τοΰ δάσους Πουβενά ϊσως άλλοϋ
ή ποίηση των νοών δέν φτάνει
σέ τέτοΌ σημεϊο μαγείας. οσο ι
σέ τούτο τα βαφήσκιωτο δάσος
τής Πόλης Ή ψύση τά εκανε ν
άνοοβρώζουν χαρούμενα άπό τταν-
τού Οί άνθρ«ποι κύτταξαν μέ
σόφια νά τά ύποτάξουν στΐς άνάγ
κες τους Άπό τό συνδλασμό αύ
τόν γεννήθηκαν τά Μπέντ'α
Ή λέξη Μπέντ εΐνα1 περσικής
κατογωγής καί σημαίνει νερόδΐ-
μα (γερμ Μπίνντεν = δένω).
'Αττό τά πρώτα κ'όλα χρόνια
που ίδρύβηκιε ή Νέα Ρωμη. τά
νερά τοΰ δάσους χοησ'μοπο'ήθη-
καν γιά την 'ύΒρενσή της. Οί πρώ
τοι αύτοκιράτσίοες έστησαν τά
πιρώτα μεγάλα ψοάιγματα. πού
ε'νωσαν λόφους «' εφραξαν κοι
λάδίες, γ'ά νά μαζεύο·υν τα νερά
αάμεσά τους ιΜεγάλα ΰδραγω-
γεϊα, άλλού ϋπιόγεια. άλλοΰ έναέ
ρ'α, τά διοχέτευσιν στήν Πόλη
Πρώτοι ί&οίτές τέτο ών ΰ5ρα
γωγείων φαίνετα' νά ήταν ό Κων
στκντΐνος ό Μέγας καί ό ©εοδό
σιος ό Μέγας Οί δάδοχοί τους
συντήρησαν καί σιμπλήρωσαν τό Ι
1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
_________ί________
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
Είς την φωτογραφίαν δ κ. Ισμέτ Ίνονοΰ μαζί μέ τούς άει-
μνήστους Λεων. Ία,σονίδην χοιΐ Άχι>. Παπαδάτον, τότε ύ-
φυπουργόν τοΰ Πολιτικοΰ Γραφείου τής Κυβερνήσεως Ελευ¬
θερίου Βενιζέλου.
βσ
ιω*
Π»
>ον,
έν-
Η
:6ε-
)'Ρ·"
τ οιι
,έτη
ΚΟ'
ταν
μέ·
ηό
ηγπ
ώμ'
ι6ο·
ν *
ι μ(
αί-
'ΑΥ
σαντα τήν Συνδηκην τής Λωζά¬
νης ϊτη. οί δύο εξοχοι ήγέ-Όΐ
ανέμενον μετά μεγάλης ψυχρα'
μίος καί διορατΐ'κότητος την αρ-
σ'ν των διαφόρων καί διαφωνιώ'
καί τήν ττρο€τοιμασίαν τού κα
ταλλήλου έδάφους καθώς καί -ήν
[ξάλειψιν τής έχθρότητος καΐ δυ
σαρεσκίίας. ή όττοία ττολύ ιτ'Θα
νόν να έδημ'ουργήτο μεταξύ τώ*'
δθο λαών. παρά τή ν θέλησιν αϋ-
τών
— Είναι &έ γεγονός αναμφι¬
σβήτητον, ότι ό Άτατο0:·κ καΐ
6 Βενιζέ,λος έ"τε&ύμουν όπως λη
σμονηθή τό τταρελβόν καΐ όπως
Τουρκίο καί ή Ελλάς ττλησ'α
ίοι.ν αλλήλας διά μιάς φ'λιας,
ή 6ποία θά εστηρίζετο επί νέ»1
«οί συγχρόνων αντιλήψεων καί έ
τί στερεών 6άσεων.
—Ή εύκαιρία αίίτη τταοουσια
(Γ&η διά τής ύττοιγραφής τής Συν
9ήκ»ης τής Άγκυρας κατά τό ε-
τος 1930 διά τής οποίας ήρδη
ααν αί διαφοραί αί όττοΐα' έδη-
μουργήθη,σαν κατά τήν Ανταλ¬
λαγήν.
—Ή Τουρικία τοΰ Κεμάλ Άτα
'ώρκ. ή όττοία είς τήν έξωτερι-
ήν πολιτ'κήν αυτής ηκολούθει
ήν αρχήν «Ειρήνη έν τή Χώρα,
ίθήνη έν τώ Κόσμω»· έχουσα
'<"' όψιν τα κοινά διά τάς δύο Χώρας συμφέροντα, ενήργησε δ'ά 'ίν δημιουργίαν νέ«ν σχέσεων Ι"τά τής ' Ελλάδος. χάρις δέ είς την διορατικότης τού Ελευθε¬ ρίου Βενιζέλου ό οποίος έθεώ- ίιι άτταοαίτητον τήν ληθή ν του «ριλθόντος καί την μεταβάσα Βζ μίαν περίοδον συνεργασίας »! ϊν καλύτερον μέλλον, αί ττροσ "Λειαι ττοός οτυνεννόη<τιν Ισχον *ία» &ετ<κά αττοτελέσματο:· — Κατά τήν έττικύρωθΊν τής Συμφωνίας 5'ά τήν άντολλαγήν '"ν ττληθικτμών ϋττό τής Μεγά- *1ζ Εθνοσυνελεύσεως τής Άγ- '^ς (17η Ίουνίου 1930) ό Το«9«θς ϋττουιργός τών Εξωτε- Ρΐ«Δν έχαρακτήιοισεν ώς εξής Ί» ονμφωνίαν αύτήν: «Μια πρα <τι«η Σι/μφωνία, ήτ'ς Ί'ΐ έκ τής άμοιδαίας έ °5 τής Τουρκίας καΐ τής Ελλά °ξ ττρος σι^εννόησιν» Μίαν έ&δΌμάδα άογότερον ή ■Λ* ρ«τΙ μακροχρονίου φιλίας». — Ο Βενιζέλος απήντησεν εις τό μήνυμα Τοΰ Τούρκου ηγέτου Άτατοΰρκ, ώς εξής: «Θεωρώ την Συμφωνίαν αυτήν ώς την ά- παρχήν μ.άς νέας περιοδου φι¬ λίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος καί Τουρκίας καί λη σμοσύνην τού παοελβόντος — Μετά τήν έπ'κύρωσ'ν τής Συμφωνίας διά την ανταλλαγήν τών πληθυσμών ό Βενιζελο,ς |πε σκεφθή τόν Όχτώ&ριον τοΰ ε- τους 1930 την "Αγκυραν Κατά την επίσκεψιν αύτην υπεγράφη μεταξύ Τοιιρ>κίας καΐ Ελλάδος
εν Σύμφωνον ΦΙΛΙΑΣ. ούδετε-
ρότητος. συμβιβασμού καΐ δ'α
τησίας, καθώς καί πρωτόκολλον,
τΐερ'οοίζθν τάς ναυτ^κάς δυνάμε'ς
130 Όκτωβρίου 1930) Διά τού
Συιμφώνου αυτού ή Τού ϊκοελλη-
νι·κή Φιλία κατέστη πλέον πρα¬
γματικότης τής δεβνοΰς πολ'τι-
κής
— Αί βάσε'ς τής Τουρκοελλη-
ν-κής Φ'λίας καί Συνεργασίας.
κατά τόν είκοστόν αΐώνα, ετέθη¬
σαν τό πρώτον διά τού Συμφώ
νού τούτου Ή Τουρκια καί ή
"Ελλάς ολίγον διάστημα μετά
τόν μεταξύ αυτών σκληρόν άγώ
να· επέδειξαν τήν άνωτερότητα
νά τείνουν πρός αλλήλας χείρα
φιλίας, άπσδε'κνύουσαν οίίτω πό
λιτικήν ώρ'μότητα καί άποτελου
σα' πα^άδε'γμα διά τούς λαοΰς
ολου τού Κόσμου.
— Ευθύς μετά την υπογραφήν
τού Συμφώνου Φιλίας μεταξύ
"Ελλάδος καί Τουρκίας. ό Τοϋρ-
*θς Πρωθυπαυργός Άτατούρκ, με
τα τόν έναρκτήρισν λόγον τού
είς την Μεγάλην ΈΘνοσυνέλευ-
σ', εΐπε μεταξύ άλλων καί τα ε¬
ξής: «Άναφερω μεβ ικανοποιή¬
σεως τήν είς "Αγκυραν έπίσκε·
ψ'ν τοΰ πρωβυποι ργοΰ τής γεί
τονος καί ψίλης Ελλάδος "Ε¬
παυσαν -πλέον νά ονγκρούωντα1
τά ύψηλά συμφέροντα τής Τουρκ >
άς καί Ελλάδος Είνο.1 ευτυχή
μα τό ότι αί δύο χώρα' Θεωοοΰν
"Ασφάλειαν καΐ δύναμιν την εϊλι
κρ'νή φιλίαν»
Πελοπίδας Πΐνάτσης
(Συνεχίζεται)
ΜΒ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΥΑΪΣΒΗΣΙΑ
τολί
,. ><" '» Ί'δΌν Θέμα απησχόλησε τού τ*Ιν στήλη κοϊ άλλοτε :α^°(>χόμαστε δμως σέ δσϋτο
"ν,' ιιαμμι° μέχρ1 τώοα δέν
ΙΊ σοβαρή φροντίδα γιά την
•'ΊΐΕΤΪ—ισή τοι/
"Ρόκειται άκ,ρβώς γιά τήν «£-
'1» κάβε χιρόνο των άλητο-
οτ«ν ιττήν ιχώρα μας, πού
'Ε λίγο ουτε πολύ εχε1 έξελ-
^ «έ άλτν&ινη μάστιγα.
^ Ροχβές άκόμα φίλος, πού έ-
°**φθτ) την Μυκονο μοΰ περιέ
ιι!λ Ε *** Τα πλέον μελανά χρώ-
πού το} ττροκάλϊ
:ή έμφάν'ση των άν-
°υτών στό κάτασ—ρο καΐ
'τ«<άθαρο νηισί τού Αίγαίου °ι 6ν ήταν μόνο αύτό- πρόσ- ', θτραβά Θά κάναμε μάτ'α ^τ"Χώς. ομως είναι, καί φο- ? τθβερών άσνιενε'ών " Χώρα μας. όπως είναι γνω- χώρο τού ,^ -----·. έπομένως έπ'δι *" οί ξένο, νά τούς δοθή β εαι°ο'·Ρ;β νά τήν επισκεφθούν σ' αύτά άδελμί» Καλοδεχούμενοι ε'ιοχχστε κύρι- οι, στήν πατοίδοτ μας στή χώρα πού γεννήθηκε ό ξένιος Διας μ,, ξεχνάτε, δμως, πάς αυτή ή χώρ« εϊνα' ή "Ελλάς, ή άπαστιραπτουσα άπό όμορφ'ά καί κοτθαριότητα, καί άπό φώς. ϊστορία καί δόξα 'Ελλάς Δέν μας άπασχολεϊ άν είσθε ή φτωχοί. καί δέν πρό- νά σάς ζητήσουμε τίποτε, παοά μόνο σεβασμό. Καί εχοιμε τό δ'καίωμα νά σάς τό ζητήσουμε· άλλά καί υπο χ^έωσιν ιεράν· εΰλαβούμενοι τήν ιστορίαν τής πατρίδος μας νά σάς άνακαλέσσυμε είς τήν τάξι·', όταν άσεβήτε Δια,φορετ'κά λυπούμεθα άλλά Θά σάς τό ποΰμε ξεκόθαρα, ύπάρ καί άλλες χώρες πού μπο- ρεϊ^ε νά έπισκϊφνήιτε Τήν δ'κή μας· κύρ'ο'. με λάμπουσα καί άκίτιι^οβολούσα· όπως είναι, δχ' ρυπαρή. γι' αύ¬ τό σάς τταραικαλοθμε πηγαίνετε κόττου άλλοΰ, πού δέν θά φαίνε τα ι καί πολύ ή διαφορά ΒΙΣΦΟΣ έ'ογο τους 'Ύστευα άπό τίς κατα στρεπτ'κές έπιδρομές Άβάρων καΐ Άράβων. ό Κωνσταντίνος ό Κοπρώνυμος (μέσα τοΰ Η' αίώ να) χ:ειάστηκε νά τό άποκατα- στήσε' σχεδόν άπ' τήν άρχή Ο Μιχαήλ Δ' ό Παφλαγών (1034- 1041), ό Μανουήλ Κομνηνός (1 143 - 11 80) καΐ πρό πάντων ό Άνδρόνικθς Κομνηνός (1183 - 1185) έπΐσκεύασαν καί συμπλή ροοσαν τα δίκ^υο τών άγωγών Άπό τή φράγκ ι κή κοίτάκτηση ώς την άλωση άιπιό τούς Τούρ κους κανένα άλλο ε^γο δέν άνα φερεται Στήν περίοιδο έκείνη ό πληθ-'σμάς τής Πόλης δλο καί λ' γόστευε καί στίς παραμονάς τής Άλώσεως δέν ήταν μεγαλύτερος άπά σοθάντα ώζ ττενήντα χ'λ'ά ?ες ψιτχές Ή άνάτγκη τού νεροΰ δέν ήταν λοιπόν τόσο μεγάλη 'Ααγότερα. δταν ό πληιθΛσμός άο χισε πάλι νά μεγαλώνε'. οί Τοΰρ κοι Σουιλτάνοι συνέχ'σαν τήν παριάδοση Καΐ ό περίφημος Σι νάν εχτισε στά χρόν'α τού Σου λειμάν τοΰ Μεγαλοπρεποϋς ενα πλήθος άπό κα'νούργιους ύδια γωγούς καί ϋδατοφοάγματα πού σώζονται Ί'σαμε σήμερα Αύτά καί δσα άκόμα εχτ'σαν οί διάδο χο' τοΰ Σουλειμάν. έφοδίαζαν μέ νερό τήν Πόλη, ώς τό τέλος τού περασμέθι; αΐώνα. όταν γ ά τό σκοπό αύΤό χςησιμοποιήθηκαν κυ υίκς τα άφ9;να νερά τής >ίμνης
τϋν Δέοκων, στήν θρακικιή άχτη
το} Πόντου. τρ'άντα χιλιόμετρα
ϊξω άπ' την Πόλη
Τή φυλάξη καί τή συντήςηση
τών φ:αγμάΤων καί των ΰδοαγω
γεί&ιν το> δάισοιρς τήν είχον άπό
τά χρόνια τού Βυζαντίου- οί
κώτοικοι τού χωρ'οΰ Πέτρα^ πού
ιό δαρ,ρέει ό παραπόταμος τοΰ
Βαρβύοχυ Ύδράλης (τουρκ Ποι
σά - Ντερεσί) Ίδουτής τοΰ
χωρ'.οΰ αΰτοΰ άναφέρεται ό Αν-
δρόν κος Κομνηνός. "Υστερα άπό
τήν αλωση τοΰ Βελιγροτδίευ τής
Σε:6ίας (1521) ό Σο.λειμάν ό
Μεγαλοπριεπής έγκατέστησε έκει
ενα μεγάλο άιρ.Θμό Σέρβων αΐχμα
λώτων πεύ μέ τάν καΐρο έξελληνί
στηκαν. Άπό τότε καί τό χωρ ό
καί τό δάσος όλόκληρο πήι>αν τό
δνομα Βελ'γράδι ( = λευκή πό
λη)
Στα 1638, οταν ή μεγάλη επι
δημία τής χολέρας Θέρ'.ζε τούς κα
τοίκους τής Π»όλης. "ό προσωπ'κό
των Πρεσβειών καΐ οί οίκσγένει
ές τού ζήτησαν ασυλο στό Βελι
γράδι Τό χωοιό έ'γ'νε τότε κέν-
τοο μεγάλης ζωής Οϊ καλύτερες
χρ'στιαν.κές οίκογένειες τής Πό
λης συγκεντρώβηκαν έκεϊ Πλου
σ'ες έπαύλεΐς, έκικλησιές καί «λ-
λα μεγάλα κτίσματα έκαμαν τόν
τόπο άγνώριστο "Υστερα άπό
δύο άκόμη αίώνες οί Εύυωπαϊοι
ταξ!ο·.ώτες πού ερχονταν ώς έδώ
εϊχαν νά διηγη3ο·ύν ενα σωρο
Θαυμασία γ'" αυτόν Καί κάποια
εΓείπ α, πού άπόμειναν μ'σοκου
μενά άπό τή βλάστηση τοΰ δα
σους. εχουν καί σήμερα κατ' νά
ποΰν στσύς νοσταλγούς των περο
σμένων Άνάμεσα σ' αύτά ξεχω
οίζουν ή άψϋδα τής αγγλικανικής
έκκλησίας. πού μετά την άποχώ
ρηση των ΕύρωποΓίων έγινε ό έλ
ληνορθόδοξος ναός τού άγίου Γε
ωργίοι»· καί τό στόμ'ο ενός πηγά
διοΰ, πού είναι τό άγίασμά του
Στά 1896 ό Άμπντούλ ΧαμΊ'
άπό φό.6ο μήπως οί κάτο κοι μο
λύνουν τα νειρά. πρόσταξε νά έκ
κενωθοΰν καί τό Βελ>γ:όδι καί τ
άλλα χωρ'ά τοΰ δάσοι^ς Από τό
Τε δλα είνα' έ'ρηιμα κι' έγκαταλε»
μενά. "Ομως δρόμοι καΐ μονοπά
τ'α διασχίζουν πάντα τό δά¬
σος. Καΐ μέ τή συνοδεία ενός κα
λοΰ όδηγοΰ μπορεΐ κανείς καί σή
μεια νά έπΐσκεφθεϊ 6λα τά μνημει
ώδη κτίσματα πού είνα' σπαρμέ
να στήν άπέοαντη έκτασή του.
ΠΐΕΡ ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεται)
.........................................·............................................................
.............................„....
Ο ΜΕΓΑΑΟ'^ΑΡΤΥΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΑΒΡΑΣ
ΔΟΥΞ ΤΗΣ ΧΑΛΛΙΑΣ
Κατά τοΰς πρώτους χριστιαν'
;ύς α!ώνες άναφέροντα πολλοι
στ:ατ'6ΐτ κοί οί όποϊοι έμαρτυ-
^ησακ γ;ά την τι.;ός τόν Χρ'σ'ο
πίστ' τού;, όπως ό "Αγιος Γε-
ώ γιος, "Αγ Δτμήτρ·ος· "Αγ
Μηνάς. "Αγ Θεόδωροι καί πολ-
λοί άλλο'. Στή Βυζαντ νή ομως
έποχή Βέν βρ'σκε' κανεΐς στρα-
τιωτικούς η άξωματούχους τής
αύλής νά μο)>τυρήσοιν γ ά τη
χριστιανκή ττίστι 'Εξαιρεσ' α¬
ποτελεί ή περίοδος τής Είκονο-
μαχίας, στήν όποία άναφέρονταΐ
άρκετοί άγιοι ποΰ μαρτύοησαν
γ'ά την προσκύνησ' Ίών είκόνων.
Μονο.δ·κή περίπτωσι άθιωματου-
χεο καΐ μάλ'στα στρατηγοϋ τού
Βι^αντίου. είναι ό Θεάδω^ος Γα
βράς, ό βρυλικός ή"ωας το"> Πον
το.^ ό δαύξ τής Χαλδίας
Πολλοί είναι καΐ οί μάρτυρος
πού α'λησαν στ ήν έποχή τής του·ρ
κοκ:ατίας· όπως ό Κοσμβς ό
Αίτωλός. ΓεώργΌς ό έξ Ιωαννι
νων· Ιωάννης καΐ Ίορδάης, οί
ΤραπεζούντΌΐ νεομάρτυρες. καί
πολλοί άλλο ι άγ'ο'
Στή δθ'ξασμένη π:ωτεύουσα
τί>ν Κομνηνών· τήν κλεινή Τρα-
πεζοθντα καΐ στήν ένορ'ια τού
Αγ Βασίλειον έσώζοντο τά έ-
ρείττια τοΰ ναού τού Αγ ©εο·
δώοοι Γ&βρά. τού δούκα τής
Χαλδίας, πού άνήγεΌε ό έπίσης
στρατηγός καί ανεψιός τού Κων
σταντϊνος Γαβράς. μεταφέρον
τας τά λείψανα τοΰ βείου του ά¬
πό τό Έρζεροΰμ (Θεοδοσ'ούπο-
άκολουθία τοΰ ©εοδώρου Γαβρά,
►ύ άνάγεται στόν 14ον αίώνα
ιειώνεται: «Έν μηνί Ό-
Βα αύτοΰ μνήμην ϊ,π -
-- — Γ_. τοΰ Αγ. ενδόξου μεγα-
λομάρτυρος Θεοδώιου τού Γα-
6:ά τού έν Τραπεζούντ'»
Τμήμα τής άγίας κάρας τού
ύπήιήε στά έγικόλπιο τοΰ Μ'χα
ηλ Άλουσ'άνου μέ τί|ν εξής έπ'-
γ-αφή. πού -^ή δημοσίει-σε ό Σπυ
οίδων Λάμπρος στό Ν. Ε σελ
8 17
«■Εγκάρδιον τρέφοντα σοί πό
θου φλόγα καΐ τμήμα σής φέ,οον
τα τοίς στεΓνοις κάρας Άλουσι
άνον Μ χαήλ κύκλ^ σκέπο'ς α-
θλητά Γαβρά βλαστέ Τραπε,ζουν
τίτον».
Γ'ά τόν μάρτυθα Θζό&ΐύ^αν Γα
β-ά καί ό μητροπολίτης Τοαπε-
ζοΰντος Ιωσήφ Λαζαρόπουλος
(1365) γ·3άφει ^ά εξής.
«Τότε δή καί αύτός ό μάρτυς
©εόδϋρος ό Γαβράς παρά των
ά&έων βαριβάοων των έξ Ισμαήλ
συσχεθείς καί μέγα αυτοίς πρός
τοΰς μαρτυρ'κούς αγώνας άνα-
φαεΐς καί αυτοίς γενναίως άντ'
ταξάμενος καί νομίμως άθλήσας
υπέρ Χοιστού τού ©εοΰ. παρ'
αύτοθ έστεφάινωτα ι. τόν υπέρ
αυτού διά πο'κίλων βασάνων και
πολυε δών δεξάμενος Θάνατον»
Ο ©εόδωρος Γαβρός Θεωρεΐ-
τα' έ'νας άπό τούς έπιφανέστε-
,οους στρατηγοΰς τοΰ Βυζαντιου
γόνος τής μεγάλης οικογενείας
των Γαβράδων· πού δ'ο.ικρίθηκαν
γ'ά τίς στρατιωτικές τους ίκανο
τητες καί τά άινδραγαθιίματά
τονς
Μετά τήν μάχη τού Μάντζ'κερτ
στήν Ά>μενία, 1071. οί Σελ-
τζοικΐδαι Τούρκο1., άφοΰ νίκησαν
καί αίχμαλώτισαν τόν αυ'οκρα-
τορα Ρωμανό τόν Δ' τόν Δ'ογέ
νη (1067—1071) επεκράτησαν
σέ ολη τή Μ'κρά Άσία, ίδούον
τας τό Σουλτανοτο τού Ικονίου
καΐ φθάνοντας μέχρι τού Εύξεί-
νου τής Πιροποντίδος καί τοΰ Βο
σπόρου Στό 1074 φαίνεται νά
Επβσε καί ή Τραπεζοΰντα στά χέ
^'α των Σελτζουκ'δών. Ο πολύς
Φαλμεράυ«.ρ πιστεύει δτι μόνο
τά ΠροάστεΌ τής Τραπεζοϋντας
έ'πεσαν καί δχ' ή Πόλι Από τό
1075 πΐ6ανολογεΐτα' 'Ί άπ&λευ
Θέρωσ'ς τού Πόντον άπό τα ©εό
δκ,-ο Γαβ^ά. ττεϋ κατήγετο άπο
τήν παρά τήν Άργυροώπολ ν "·>
τρα "Εδιωξε άπά τα ©έμα "ής
Χαλϊιας τούς Σελτζουκιδας χω
ρις καμμιά βοή&ε α των Βυζαντ'
νών καί μονάχα μέ τίς έγχώ^ιες
δυνάμε'ς, πού δ'έθετε κατάφερε
νά άποσπάση τά φροΰρια Πάι-
ΐτερτ (Βάιπο^ρτ) καί τήν Κολώ
να Λίγο άογοτερα απέκρουσε
τήν έπιδτ:μή τοΰ 6βσ!λιά τής
Ιβηρίας Δαβίδ, πεύ άνέδηκΞ στό
θρΐνο στά 1089 καί δεωρϊϊται
άπό τούς μεγαλυτέρας βασιλείς
τής Ίβη,οίας.
Οί μεγάλες έπ^υ'χίες τοΰ Γα
βρά τού γέννησαν την ίδέα τής
ήνεξ^ρτησίας τοΰ Πόντου Αλ¬
λά ή βυζαντ'υή οαιλή τον πορακο-
λο.Θιΰσε οιγρυπνα καί διέθεσε
με^ικούς δοόκες καί τόν λαόν ε¬
ναντίον τού, "Ετσι. άποσύοε'α'
ίίς τό έσωτερικό τού Πόντου μ
τούς έπιτελεΐς καί τούς σωματο
φύλακές τού γεμάτος Θυ>μό πρός
την Ζύγανα· χωριό πού έβίμελίω
σε ό Ί'δ'ος είς εξοχο στρατΐωτι-
κά όομητήιΐΌ. Οί Ζνγανΐτα', ■πο^
εϊχα π ο<5 ατε3ή καταλλήλως ε¬ ναντίον τού· δέν τόν δέχονται καΐ ό Γαβράς άπομακρύνεται πρός τό βο^νό τής "Α,τρας, κον- τά σέ μιά κοικχταλλοπηγή, οπου βυθίζεται σέ σκέψε'ς γ'ά την ά- γνκμοσύνη τ€θ λοοΰ Η πηγή έκείνη άπό τότε εφερε τό δνομα «Τή Γαδοά τόπεγάδ» Άνεβαίνε' μέ τούς συντρόφους τό βουνό· ττσύ Θά ονομασθή άο- γότερα «Βουνό τής Άτρας» καί σταθμεύε' γιά λίγο στή λίμνη Φωλελίμνη Καταυλίζεται ή συνο δεία του σ' ενα πολύενδοο καΐ κα τάφυτο τοπίο. πού διανέμεται άπό τό Γαβρά στούς συντρόφους τού Άπό τόν καταυλ'σμό αύ'ό εσχηματίσθη ή κωμόπολ' τής Χολδίας· "Α τρα. Οί Τοιρκομάνοι, σάν άντελή- φθηκαν τή χαλάρωσ' των στρα- τ ωτ'κών δυνάμεων καί τήν άπο- χώρησι τού Γαβρά, ά»χίζουν τίς έπιδ,ροιμές καί τίς δηώσεις Οί κάτο'κο' Θρηνοΰν καΐ όδύρονται άναζητοΰντες τόν ήοωά τους νά τούς σώση Καΐ ξεχύνοντα' μέ τό σύνθημα «τόν άντοαν Θέλομεν, ν" εύρίκετεν. τάν άντρα» Καΐ ά¬ πά τα σύνθημα αύτό βγήκε ή ό- νομοσία τής κωμοπόλεως « Α(ν) τρα. Μέ πολλές δυσκολίες καί περ' πέ^ε ες β;έι3ηκε ό Γαβρας. άλλ' έστάθη αδύνατο νά μεταπεισθή Άνένδοτος καί άσυγκίνητος στά Ι &.ικε στίς τταρακιλήσεις καΐ στίς | ίκεσίες τού λαοΰ, Τό γεγονός αύτά τό άποθανάτισε ή λαική ή μοΰσα μέ τούς εξής στ'ι Ό μέχρι τούδε πρόΐδρος τής Άκαδημίας Αθηνών κ. Σπύ¬ ρος Μαρινάτος παραδίδων τά διάσημα τοΰ προέδρου είς τόν νέον πρόεδρον κ. Γρηγόριον Κασιμάτην. ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΛΒΙΛΗΣ 7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912 «Γαβράμ' ντά στέκε'ς καί τε- ρεϊς κοί τίναν ττε-'μένεΐς; 'Έπα- θε τό φουσότο σου καί τό Κε- μάχ αι δέβα. "Αρι5ασα άς έν τό μαχαίρ' τ' σ' ή Ζάγχα τό κον- τάρ' - σ1 ό Γαλα^ά σ' μή Θλ'ιβε- ται κ" οί Τουρμάν χλιμιτίζνε» "Επί τέλους ό Γαβράς καταττί νει τό ποτάμι τής άχαρ'στίας κβΐ έ—Ι κβφαλής των συναγων'- σιών τού καί οΛλων, πού στ>ατο
λόγησε, ν'κά κιαΐ σώζε τόν Πόν-
το άπό τοΰς έπιδρομεϊς Σελτζου
κϊδες Άπό τότε ό Γαβρας κυ-
βερνά τήν Τραπεζοΰντα σάν ίδι-
αίτερες κληιονόμος καί γίνεται
άνεξάρτητος ήγεμόνας άπό τό
Βυζάντ!ο
Στά 1098. όπως άναφέρει ή
"Αννα Κομνηνή. πολεμώντας πά
λι κατά τών Σελτζουκ'.δών γ'ά
την έπέκιτασ' των όρίων τής Χαλ
δίας. αίχμαλωτίζεται καΐ όδηγεΐ-
Ται στό "Ερζεοούμ (©εοδσσιού-
πολ'), δπου άφοΰ βασανίσβηκε
γιά νά άλλαξοπ'στήση, έμαρτύρη
σε. άρνούμενος νά άσπασθή τόν
Μωαμε8αν'σμό
ΑΟΑιΝ ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ
—10—
Όσο γιά τ·ΐν Τέχν.ι του, πού
με τοοη καοτε^ικιη έπ'μονή δου
λεύει, όσο ο πάν α σιόν κιόσμο τό
ί,ιδος το"> σο^ετο·,. δουλευτηκε,
άς προσ^ξευμε καί σ1 αύτό πού
ο,κοιύσαμε τά εξής Στον πρ."ότο
σιΐχο «ιάχορη μου χαρα· φτω
χςι μου στίχο» ακούεται ή πάρη
χηση τού «Χ» τιοό συνεχίζεται
χαί στίς 4 ομοιοκαιαληξίες των
ϊϋθ τζ:άσ'χω>' «στίχοι, — τυ
ΧΠ· — ήχο', — τιήχι» σάν λά
βί-λη νά κρατήση σιο νοΰ τή λέξη
ΙΤΙΧΟΙ. απού άνα$έρεται κιι ό
λόκλη,. ο τό σονέτο Στο 10 και
11 στίχο επ ι μέν 11 στην έπανάλη
ψη τού «Π»
»τών ·πόί,«.ν καΐ τών πόνων μου·
που πληθ'α
πικρά μέ σιχνοπότισαν φαρμά-
κια»,
σάν νά εελς μέ τα πολλά Π νά
εκφράση ήχητ'κά την £ννοια τού
ΠΑ'ΗΘΙ Α.
ιί'" αυτή ή τεχετροπία μέ τη
μουσικιότητα που ποοσθέτει στά
στίχο· έπαναλαμβάνεται στά τη-
ρΌσότερα άπό τά σονέτα το^
καί τά κομει νά είναι άπά τά κα
λύτερα στή γλώσσα μας, τΐου
τή; άναδειιχνουν μίαν άπό τίς ώ-
ρα ότερες γλώσσες τεΰ κόσμου
Τέτο α καλλέΐγ&ια τής μητοικής,
τής λαλουμένης γλώσσας μας εί
ναι χωρ'.ς άλλο· άλλη, μιά έκιδου
λε.ση 'ΕΒνική — πού πρέπε' νά
τή λογαριάζωμε οπό τίς πρώτες
' Ετσι μπεροΰμε ιά ποΰμε ττώς ό
Μ κι'ό Γι.υπάρης νομίζει τΐώς ε
χοον έξαντλήσε' τίς 5υνατότητες
τής γλώσσα μας Άνέφερα τό τι
έπ'ζητεΐ κι' ό Μ στά ποιήματά
τοι,. μ' ενα — δυο παραδείγμα-
τ&, γιά νά κατατοπ'σθοΰμε στό
είδος τής Τέχνης τού καί νά κατα
λόιβωμε γιά ποιό λόγο ό Μ εγρα
ψε τόσο λίγα πο.ήματα· καί γ'α
τί ποτέ δέν ήταν εΰχαρ'στημένος
άπ' αύτά .
"Εγραψε λίγα ποιήματά ναί·
Η ποίηση τού δέν είναι τό χε'μα
ρώδες «'" όιμητικό ξεχειλισμα
ποταμο"; άσυγκράτηΓτου. είναι το
ο,γίασμα τ0 ΐερό· πού στάζε' άπο
τοΰ βρόχου τή ρ'ιζα, — όπου ο
6 ψασμενθς πεζοπορος Θά σκύψη
να δ:ο^ιση τα χείλη τού Εγρα
ψί. λιγα, γ'ατί πολύ τόν τυραννοθ
σεν ή αγωνία τής μορφικής τελε'
ο;ητας5 — ή γλώσσα, ό ρυθμός,
ή μουαική. ή κυριολεξία, ή οιμα
'οσο<ν· ώΐτε ποτέ δέν τύπωσε τα Γ.ο.ήματά τού ό ϊδ ος σε βιβλίο Έμο αζε καί σ αύτϋ κάπως μέ το Σολωμό Ολόχλη:ο τό φ.λολο γ'κό του έ'ιγο συγκεντρώθη.κε κ>
εξεδό&ηκε ϋστερ' άπ' τό Θάνατό
του "Οσο ζοΰσε· οσες φορές δή
μοσίει,σε σέ περιοδικα ΰπογρό-
φει μέ τό ψευδώνυμο Λ. Γραικός.
Τρ σιάνος, Κεοκυραΐος. άλλοτε μ
ενα άπλά Μ καί άλλοτε τ' άρχι
κά τού Λ Μ
"Εστελνε τα σονετα του στόν
Παλαμά μέ τή σημειώση «γ'ά τό
σι,ρτάρι σοι,» Στήν ΤΕΧΝΗ τού
Χατζόττουλου στό 1898 έδωσε να
ίημοσ'ευϊοΰν 7 άπό τά κοιλύτεία
σονέτκ τού, «άπο φ'λία σ^όν Δι
ει,δυντή τοΰ περιοδικοΰ» όπως δι-
κα'ολογόταν σέ φίλο του "Οταν
ομως έιοοινολογήθηκε πώς αύτός
έίνα' ό ττό ητής, έπαυσε νά στέλ
νη Έν τούτο'ς δλα κάμουν τη
μεγαλύτε^ην έντύπωση Γιατί
δέν μο'άζουν κα&όλου μέ τή συ
νη9ισμένη πολιλογάδικη ποίηση
τής έποχής έκείνης. Μά τί ήταν
προτιμότερο; Νά εγραφε πολ¬
λά καί μέτρ'α^ — όπως ό Παρά
σχος, ό Πολέμης. ό Σοΰτσος. ό
Ραγκαβής. — ή λίγα καί άρι-
γημ;
Καί ό Γρυπάρης ελεγε σέ φίλο
τού ττο'ητή. τόν Περγ'αλίτη «μά
βε νά σχίζης» Καί είναι γνωστό,
πώς κ'" αύτός εγραψε πολύ πε¬
ρισσότερον.. — ξέοω πώς εΐχ έ'τοι
μη άλλη μιά Σκλλογή Πο'ημάτων
μέ τόν τίχλο «ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΩΝ
μά δέν βέλ»ισε πό
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙϋΜΑΤΑ
Ο ΜϋΊΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΠΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
.... ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
ΚΓ'
Ο Φθιϊβος Γρηγοοιάθης άφη-
γεϊτα' γιά τή φύγη τοΰ Στεργιά
δή άπό τή Σμύρνη (« Ιστορίαν»,
τεοχος Ιουλίου 1968):
«. Τό σούρουπο τής Παρα-
σκει,ής 25 Αύγούστου 'ΐ βενζινά
κατος τού Θωρηκτού «Σιδηρούς
Δεύξ πλβυρίζει την προκυμαία,
λίγα μέτρα ίθω άπό την πόρτα
τοΰ Στοογιάδη Βιαστ'κος. μ' έ
να βαλιτσάκ' στό χέρι· έπιβιβά
ζετα'. Μιά κΐραι/γή κάποιου πού
τόν άνεγνώρισε: «Π'αστε τον,
σκοτώστε τον!», είνα' πολύ κα-
&υστε7ημένη Ή 6ενζινακατος
φεύγει γιά τό βωρηικτό όλοτα-
χώς Έγράιφη τότε πώς τόν πή-
ρε άγ-γλ'κό άντιτοτπ'λλ'κό, πού
μέσω των Δαιριδανελλίων καΐ Βο
σπόρον Εφθασε στήν Κωνστάν-
τζα τής Ρουμανίας Ή άλήθί.ια
εϊνα' λ'γάκι δ'αφοριετ'κή "Εμει
■νέ στό Θωρηκιτό ώς την έπομένη
"Ετσι —ασφαλώς ό Ί'διος— πρό
λαβε νά δή μέ τά μάτια τά δρ-
γ α κοί τή σψαγή των γυναικών
καί τών ο,μάχων στήν προκυμαία.
Είδε καί τ)ς ττανύψηλες στήλες
τού μούρου καπνοΰ (ΣΗΜ : Αύ¬
τό δέν είναι άκριβές, γ'ατΐ η
πυιιπόληση τής Σμύρνης άπό
τσύς Τούρκ'θυς έ'γ'νε στίς 31
Αύγούστου. δηλαδή μετά πέντε
μέρες οσνεοα άπό τή φύγη τοΰ
λΓε:γ.ά5ηι. "Εμε'νε στό θωρη-
κτό ό)ς την ώ~α πού έφθασε το
^συμαν'κό καράβι τής γοαμμής
(γιά την Πόλη). δπου τόν έπι-
Βιΐβο,σαν οί Άγγλοι· μαζΐ μέ
Ρουμάνους ΰπηκόους (πρόσφι»-
γες κ ' αύτούς άττο τή Σμύρνη) :
£θά,νΌντας στήν Πόλη έμαθαν σ- ■
πά τούς Ρουμάνους προσφυγεο ι
γιά τόν «έπίσημο έπιβάτη» δι κοί
μας πρόσφυγες έκιεΐ στήν Πόλη
Τά καράβ' πολιορκήθτικε άπό βόρ
κες μέ έξαγριωμένο πλήθος. πού
άπαιτοίκΓε την «παράδοση τού
έγκληματίου» Τόν εσωσαν καί
πάλ' οί "Αγγλοι Βρεταννός ά-
ξιωματικός άπεμάκρυνε β'αίως
τό πλήθος. έπέβη τού ρουμανι-
κοΰ ατμοπλοίου καί διέταξε τόν
πλοίαρχο νά μεθορμίση τό σκά-
φος βορε'ότερον, είς τόν Βόσπο-
ρον».
Ο Στεργ'άδης δέν τόλμησε νά
έ'λθη ποτέ στήν Ελλάδα μετά
την Μ4ορ<ΐσιατι*ή Καταστροφή. »τΗταν τόσο δειλός, γράφε1 ό βουλευτάς ΆττΊκοβοιωτίος Λυ- κοΰργος Τσουκαλάς (« Εσπερι- νή»} Αίίγοστος 1932) Ό Τσου¬ καλάς ομιλεί καί γ<ά οίκονομ'- κές άτασθαλίες καί καταχιρήσε'ς τού Στεργιάδη στή Σμύρνη Γιά νά εϊμαστε δίκαιοι ενα τέτοιο δέν άκούσαμε ποτέ άπ' άλλον· Ο τότε πρ.ωΘΐΓττου.ρίγός Στυλι¬ ανός Γονατάς, μέ τήν άπό 5 θκτωβρίου 1922 τηλεγραφ'κη τού διαταγή ττιρός τό Στεργ'άδη, μέσω τής έλληνικής Πρεσβείας στό Παηίσι, δ'αβΐ'βασθεϊσα· τόν εκάλεσε νά κατέλθη στήν Ελλά¬ δα μέχοι τής 15ης θ'κτωβρίου 1922, «προκειμένον νά λογοδο τήση επί ζη'ήματος άφορώντθς την έν Σμύρνη πθλ'τείαν τού» Ο Στεργ'άδης οϋτε απήντη¬ σε, οΰτε καί ήλβε στήν Ελλάδα. Ο μεγάλος έ'νοχος τής εξοντώ¬ σεως μυριάιδων 'Ελλήνων τής Μ' κρασίας· πώς £ά τολμοΰσε νά έμ· φαν'σβεϊ προ τής Δικα'οσύνης; ΧΡΗΣΟΣ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ 'Γποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ Α1Ι0 ΤΰΠ ΔΙΟΓΜΟ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜ.Υ ΤΗΣ .Μ}. ΡΟιΙΑΥιιίλΣ ΤΟΝ Ι0ΥΑ10 ίΟΥ 1906 Η ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΟΧΗ ΤΗΣ (ΐ* ΓΐΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΒΝΗΜΑΧΟ Η παιοεια στήν Στενήμαχο. , όπως καί στίς άλλες έλληνΐ·κες Κοινότητες ^ΡΧ'κά τα γραμματα έδιδάσκον το στις έκικλησιες άπό δασκα- λους παποΐ3ες. έμπνεομένους μέν απο έθν'κά ίόεώδη, άλλά μέ έ- Λαχ'στίς γροΓμματικΐς γνώσεις Το π^ώτο στοιχειώδες σχολειό στήν Στενήμαχο, σέ έμβρυώδη &ε&α'α μορφή. φαίνεται νά ύπήο χε στίς άρχές τού 19ου αίώνα) πρίν απά την Έπανάστασι τού 1821 Το σχολειό έκεΐνο λε'τουρ γούσε σ' ενα ίδιωτικό σπίτ'. μέ 6άσκαλο τόν άπό τήν Τρίγλεια τής Προύσης καταγόμενο Ίωάν- νη Φούντα. ό οποίος δίδασκε μέ πληιρωμή κατά μαθητή Ήταν δή λαδή ένα είδος ίδ'ωτ'κοΰ σχολεί¬ ου ι 'Μέ την έκρηξι τής Έπαναστά σεως σταμάτησε κάθε σχετική εραστηρ:ότης καί μόλ'ς τό 1853 ιδρύθη νέο σχολειό σ' ενα σπιτι κοκτά στήν έκκλησία τού Άγίου Ν'κολάου, μέ δ'δάσκαλο πού τόν πλήςωναν άιπό κοινού οί Στενη- μαχίτες καί οί Άμπεληνιώτες Πρώτος διδάτκαλος το0 σχολείου αύτοΰ ήταν ό Μελεν'κ'ώτης την καταγωγή Δημήτιοιος Καλαμβοκι δης· μέ βοηθΰ τόν Αμπεληνιώτη Ιωαν Δαλίδη. Ο Καλαμβοκι- £ης δίδασκε Κατήχησ1. Αριθμη- τική, την όποία εϊχε συντά§ε' ό Ί'διος. Γεωγραφία^ Έπιστολογρα φία< Ελληνικόν Αϊσθημα· Αίσώ- πΐυς μύ3οις, Χρησομά9εα Έκ- λογή καΐ Στοιχεϊα Γραμματικής Στά δ^ο χι>όνια πού δίδαξε ό
Καλαμβοκίδης. πολλοΐ Ελληνό-
τΐα'δες άπό την Στενήμαχο καί
τάγύρωχωρ'ά έμαθήτευσαν σ' αυ¬
τόν Τό 1835 δμως. ό διδάσχα-
λος αύτός απεχώρησε γ'ατί δέν
τοΰ πληρώνανε κανονικά τόν μι-
σ&ό τού καί στά έπόμενα 6 χρό-
νια δέν μπορεϊ νά γίνη λόγος
γ'ά έκπαίδευσ'. άν καί έξακολου
Ιοϋσε νά διδάσκη ό Δαλίδης στό
σπίτι τού μέ ττληυωμή κατά μή-
να άπό τούς μαθητάς Μερικοί
Ίερεϊς καί ίδ'ώτες· ·πού παρίσ·τα
ναν τόν δάσκαλο, έδίδασκαν επι
σης Όκτάηχο. Ψαλτήρ' «αί Σκά-
λωμο (Γράφη)
Στά 1841 οίκ.οδομήθηκε τό
πρώτο σχολικιό κτίρ'ο χοντά στήν
δεξιά δχθη τού διαρρεοντος την
πόλι ποταμίσκου, κο'νό γ'ά τίζ
δύο Κοινότητες Στενημάχου καί
Άμπελήνου. Οί Στενομαχΐτες δ¬
μως, έττειδή δέν ήθελον νά στ£λ-
νουν τα πά ι δ'ά του πέρα άπό τό
Γτοτάμ', άπεχώρησαν καί τό ε-
Γος 1944 'δρυσαν δικό τους και
νούργιο σχολειό στό κέντρο τής
περ'οχής τους· άνατολ'κά άπό
τήν έκικλι>σία τής Άγίας Μαρι-
νας. γιά την άνοικοδόμησί τού
δέ. συνεισέφερε δέκα χ'λιάδες
γρόσ'α ό έγκατεστημένος στό Κ ι
τέ νά τα δώση σιήν δημοσιότητα.
χωρίς. μ" αύτό, νά πάψη νά είναι
ό κλασ'κός Γρυπάρης, μοζί μέ τό
Σολωμό. καΐ τόν Μ
(Συνεχίζετα')
σνόβιο 'ϊής Βεσσαραβίας Στενη-
μαχιτης Γεώργ Μεζεβύρης. Τον
Αυγοι;οτο το σχολειό ηταν ε'το'-
μο καί άπο τον Ο*τώ6ριο ανέ¬
λαβε τήν δεύθ-νσί του ό Σωζο-
πθΛΐτης ά/ληλοόι'δασκαλος ©
Στανίοης. τον οποιο δ εδέχϋη με
Τα δυο χρόνια ηάποιος Άπόστο
λος. αντ'κατασταθεις καί αύτός
γρηγορα ώς ακατάλληλος Άκο-
λουϋησαν ό Ιωάννης Ζαχαριώ-
της μαζΐ μέ τον ©εθϊ Στανιδη
καί αύτούς ό Αμπεληνιώτης Ι·
Δαλίδης. ο οποίος έδιδαξε μέχιρ'
τα 1848 Το έ'τος αύτό έγιναν
στά Σχολειό άρκετές μεταρρυθμι
σε'ς καί άπό την εναρξι τού σχο
λ κου ετους, ανέλαβε τήν δ'εύ-
Θυνσί τού ό Κων Σαιτίδης όπό
τήν Περιστερά (σημ ; Πεστέ,ρα).
άπόφοιτος τής Ελληνικής Κεν-
τρ'κής Σχολής Φιλιπ πουπόλεως.
Ο Σαιτιιδης αύτάς ήταν ίκανώ-
τατος καί συνετέλεσε τά μέγ'στα
στήν προαγωγή τού σχολείου καί
στήν έπίδοοΊ καΐ άπόδοσι των
μάθη τώ ν, ίδ'αίτερες δ προσπάθει
ες κατέβαλε γιά την τόνωσι τού
έθνικοϋ φρονήματος καί τής φιλο
ττα^ριας Οί αϊθουσες δ>οασκα-
λιας ήταν γεμοιτες μέ είκόνες δ'
ασήμων 'Ελλήνων προγόνων, έ-
θνικά καί ιπαττριωτ'κά άσματα έ-
δ'οάσικοντο συστηματικά, άκόμα
και σύγχρονα όνόματα μετέβα¬
λε σέ άιριχαϊα ό ένθουσ'ωδης έ-
κεϊνος έθναπόστολσς όπως τό
ΆΘανάσιος σέ Άγαθοκλή. Βλά-
σιος (Σκοοδέλλης) σέ Άριστεί-
δη κ ά Οί έξετάσεις τού Μαΐου
τού 1849. κατέδεξαν τήν πλή¬
ρη έπ'τυχία τών προσπαθε'ών
τού Ό Σαιτίδης διηύθυνε τήν
Σχολή έκείνη μέχρι τό 1858, δή
λαδή 10 όλόκληρα χρόνια. σ' αυ¬
τόν δέ έμαθή'ει/σαν ό περίφημος
κατόπ'ν ίστορ'κιός καί φιλόλογος
Βλάσιος Σκορδελλης καί οί ά-
δελφοί ίατροί Άντωνιάδαι. γ'
τούς όποίοι ς Θά άναφίρω π'ό
κ.άτω Στά έπόμενα 5 χρόν'α,
μέχρι τό 1863, έδίδαξαν στό
σχολειό αύτό ποΰ ώνομάσθηκε
« Ελληνικιή Κεντρική Σχολή Στε
νημάχου». καΐ την διηύθυνε ό
Βλάσ'ος Σκοοδέλλης, ό Ήπεΐρώ
της την καταγωγή Γ Φιλίδης
καί ό Δημ Μαλιάδης, ένώ στό
σχολειό Άμπελήνου. ό έπίσης
Ήπειρώτης Γ Γιαπρακίδης καί
ό Στενημαχίτης Ιωάννης Ζαλί-
δης
••••••••••••••••••••••••••••••ε···
ΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
ΠιΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ
Δ'* αποφάσεως τού ϋπουργοϋ
θίκονομ'κών (ΦΕΚ 1 Β'), καθω
ρίσθηοχχν οί όρο' καΐ αί προύπο-
θέσεΐς κατά τούς όποίους έπιτρε
πετα' ή είσαγωγή πρώτων ΰλών,
όναφερομένων είς τάς διατάξεις
τού Ν Δ. 899)71 υπό τό υπό τού
των προβλεπόμενον ειδικόν δοσμο
λογικόν καί φορολογικόν καθε
στώς
Ώς γνωστόν, διά των ανωτέ¬
ρω δ'ατάξεων έμε'ώθη ό δασμός
επί ώρ'σμενων πρώτων νλών πρός
ύποβοήβησιν τής έγχωρίου παρα
γωγής
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50 Διευθυντάς - Ί&.οκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γρσφεΐα: Όδός Νίκης 25 - Αθήναι — Τηλέφ. 229.708
Η ΤΓ.ΟΓΡΑΦΕΙΣΑ ΣΥΜΒΗΚΗ ΦΙΛΙΑΣ
ιΥϊΕΤΑΞΥ"ΪΚΙΛΜΙ ΚΑ! ΤΟΥΡΚΙΑΣ
^ ΑΓΚΥΡΑΝ
Ι
«Τα άνταλλαγέντα όίμα
Μετάβασις Ελληνων Πρωθυπουργόν, αμα δέ καί τοΰ Βασ--
λέω; Παυλου είς Αγκυραν καί Τούρκων, Προέδρου χ«ΐ
Πρωθυπουργοΰ Τσελάλ Μπαγιάρ καί Μεντερές είς Αθήνας
Έν»; Συνα-ισμδς Κρατών ,ιέ έρυθροαριστεράς Κυβεονή-
κις έτορπΐΛλισε τελικώς την Συνθήκην καί έπεσκίασε' τάς
χμοιβαιας φιλικάς σχέσεις Ελλάδος καί Τουρκίας»
ΤΟΓ Κου ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Τού μεταξύ Ελλάδος καί Τουρ
κιας κο'νά σιμφέροντα καί τή,
ανάγκην Φ'λίας καί συνεργασί-
ος μεταξύ αυτών, άντελήφθησα^
το ττρώτον οί μεγάλο1 πολιτικοι
άνδρες των δύο χωρών. οί άΘάνα
τοι Κεμάλ Ατατοΰοκ καί Ελευ
^ρΌς Βεν.ζέλος, οί όποϊοι κα·
ίβισσν τά θεμέλια τής Τουρκο-
τλλην'κής Φλιας
— Αεδομένου· ότι ό πρόσφατο'.
■όλΐμος καί τίνα συνάψη γεγο
μς
ιοτσ δ'ετήρουν
την έττί
ίρασίν των κατά τά έπακολουθη
Σιμφωνία επεκυρώθη καί υπό
τής έλληνικής Βουλής
—"Επί τή εύκα'ρία ταύτη, ό
πρωθυττ ουργός τής Τουρκίας α¬
πέστειλε ττρός τόν Βενιζέλον τό
εξής μήνυμα: « Εκτ'μώ δεόντως
τό ισχυρόν κθρος καί την έττ'ρ
ροήν υμών διά την πραγματοποί
ησ'ν τής έξαιρετΐ'κής ωραίας αυ¬
τής Συμφωνίας Κατά τήν έπί-
σκεψίν σας είς Άγκυραν τόν
"Οκτώβριον, Θά έργασβώμεν έν-
τατ'κώς, δ'ά νά θέσωμεν ίσχιρα
τα βεμέλια μιάς είλικρ'νούς καί
Π όν
Ή μοικχ'κή τών νερών πρίν
άπ" δλα' Άλλοΰ μουρμουοίζουν
κιριμένα κάτω άπό τίς τοΰφες
των Θάμνων έκεΐ ξεπηδοθν γάρ-
γοο>α καί κρύα άπά μαρμάοινες
σκιερές κιρήνες έδώ άπλώνονται
αφθονα καί γαλήνια, καθρεφτί-
ζοντας στά κρύσταλλά τους τό
γαλάζ'ο τ' ούρανοΰ· τό πράσ'νο
τοΰ δάσους Πουβενά ϊσως άλλοϋ
ή ποίηση των νοών δέν φτάνει
σέ τέτοΌ σημεϊο μαγείας. οσο ι
σέ τούτο τα βαφήσκιωτο δάσος
τής Πόλης Ή ψύση τά εκανε ν
άνοοβρώζουν χαρούμενα άπό τταν-
τού Οί άνθρ«ποι κύτταξαν μέ
σόφια νά τά ύποτάξουν στΐς άνάγ
κες τους Άπό τό συνδλασμό αύ
τόν γεννήθηκαν τά Μπέντ'α
Ή λέξη Μπέντ εΐνα1 περσικής
κατογωγής καί σημαίνει νερόδΐ-
μα (γερμ Μπίνντεν = δένω).
'Αττό τά πρώτα κ'όλα χρόνια
που ίδρύβηκιε ή Νέα Ρωμη. τά
νερά τοΰ δάσους χοησ'μοπο'ήθη-
καν γιά την 'ύΒρενσή της. Οί πρώ
τοι αύτοκιράτσίοες έστησαν τά
πιρώτα μεγάλα ψοάιγματα. πού
ε'νωσαν λόφους «' εφραξαν κοι
λάδίες, γ'ά νά μαζεύο·υν τα νερά
αάμεσά τους ιΜεγάλα ΰδραγω-
γεϊα, άλλού ϋπιόγεια. άλλοΰ έναέ
ρ'α, τά διοχέτευσιν στήν Πόλη
Πρώτοι ί&οίτές τέτο ών ΰ5ρα
γωγείων φαίνετα' νά ήταν ό Κων
στκντΐνος ό Μέγας καί ό ©εοδό
σιος ό Μέγας Οί δάδοχοί τους
συντήρησαν καί σιμπλήρωσαν τό Ι
1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΒΟΣΠΟΡΟΥ
_________ί________
Β'. ΡΟΥΜΕΛΗ
Είς την φωτογραφίαν δ κ. Ισμέτ Ίνονοΰ μαζί μέ τούς άει-
μνήστους Λεων. Ία,σονίδην χοιΐ Άχι>. Παπαδάτον, τότε ύ-
φυπουργόν τοΰ Πολιτικοΰ Γραφείου τής Κυβερνήσεως Ελευ¬
θερίου Βενιζέλου.
βσ
ιω*
Π»
>ον,
έν-
Η
:6ε-
)'Ρ·"
τ οιι
,έτη
ΚΟ'
ταν
μέ·
ηό
ηγπ
ώμ'
ι6ο·
ν *
ι μ(
αί-
'ΑΥ
σαντα τήν Συνδηκην τής Λωζά¬
νης ϊτη. οί δύο εξοχοι ήγέ-Όΐ
ανέμενον μετά μεγάλης ψυχρα'
μίος καί διορατΐ'κότητος την αρ-
σ'ν των διαφόρων καί διαφωνιώ'
καί τήν ττρο€τοιμασίαν τού κα
ταλλήλου έδάφους καθώς καί -ήν
[ξάλειψιν τής έχθρότητος καΐ δυ
σαρεσκίίας. ή όττοία ττολύ ιτ'Θα
νόν να έδημ'ουργήτο μεταξύ τώ*'
δθο λαών. παρά τή ν θέλησιν αϋ-
τών
— Είναι &έ γεγονός αναμφι¬
σβήτητον, ότι ό Άτατο0:·κ καΐ
6 Βενιζέ,λος έ"τε&ύμουν όπως λη
σμονηθή τό τταρελβόν καΐ όπως
Τουρκίο καί ή Ελλάς ττλησ'α
ίοι.ν αλλήλας διά μιάς φ'λιας,
ή 6ποία θά εστηρίζετο επί νέ»1
«οί συγχρόνων αντιλήψεων καί έ
τί στερεών 6άσεων.
—Ή εύκαιρία αίίτη τταοουσια
(Γ&η διά τής ύττοιγραφής τής Συν
9ήκ»ης τής Άγκυρας κατά τό ε-
τος 1930 διά τής οποίας ήρδη
ααν αί διαφοραί αί όττοΐα' έδη-
μουργήθη,σαν κατά τήν Ανταλ¬
λαγήν.
—Ή Τουρικία τοΰ Κεμάλ Άτα
'ώρκ. ή όττοία είς τήν έξωτερι-
ήν πολιτ'κήν αυτής ηκολούθει
ήν αρχήν «Ειρήνη έν τή Χώρα,
ίθήνη έν τώ Κόσμω»· έχουσα
'<"' όψιν τα κοινά διά τάς δύο Χώρας συμφέροντα, ενήργησε δ'ά 'ίν δημιουργίαν νέ«ν σχέσεων Ι"τά τής ' Ελλάδος. χάρις δέ είς την διορατικότης τού Ελευθε¬ ρίου Βενιζέλου ό οποίος έθεώ- ίιι άτταοαίτητον τήν ληθή ν του «ριλθόντος καί την μεταβάσα Βζ μίαν περίοδον συνεργασίας »! ϊν καλύτερον μέλλον, αί ττροσ "Λειαι ττοός οτυνεννόη<τιν Ισχον *ία» &ετ<κά αττοτελέσματο:· — Κατά τήν έττικύρωθΊν τής Συμφωνίας 5'ά τήν άντολλαγήν '"ν ττληθικτμών ϋττό τής Μεγά- *1ζ Εθνοσυνελεύσεως τής Άγ- '^ς (17η Ίουνίου 1930) ό Το«9«θς ϋττουιργός τών Εξωτε- Ρΐ«Δν έχαρακτήιοισεν ώς εξής Ί» ονμφωνίαν αύτήν: «Μια πρα <τι«η Σι/μφωνία, ήτ'ς Ί'ΐ έκ τής άμοιδαίας έ °5 τής Τουρκίας καΐ τής Ελλά °ξ ττρος σι^εννόησιν» Μίαν έ&δΌμάδα άογότερον ή ■Λ* ρ«τΙ μακροχρονίου φιλίας». — Ο Βενιζέλος απήντησεν εις τό μήνυμα Τοΰ Τούρκου ηγέτου Άτατοΰρκ, ώς εξής: «Θεωρώ την Συμφωνίαν αυτήν ώς την ά- παρχήν μ.άς νέας περιοδου φι¬ λίας και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδος καί Τουρκίας καί λη σμοσύνην τού παοελβόντος — Μετά τήν έπ'κύρωσ'ν τής Συμφωνίας διά την ανταλλαγήν τών πληθυσμών ό Βενιζελο,ς |πε σκεφθή τόν Όχτώ&ριον τοΰ ε- τους 1930 την "Αγκυραν Κατά την επίσκεψιν αύτην υπεγράφη μεταξύ Τοιιρ>κίας καΐ Ελλάδος
εν Σύμφωνον ΦΙΛΙΑΣ. ούδετε-
ρότητος. συμβιβασμού καΐ δ'α
τησίας, καθώς καί πρωτόκολλον,
τΐερ'οοίζθν τάς ναυτ^κάς δυνάμε'ς
130 Όκτωβρίου 1930) Διά τού
Συιμφώνου αυτού ή Τού ϊκοελλη-
νι·κή Φιλία κατέστη πλέον πρα¬
γματικότης τής δεβνοΰς πολ'τι-
κής
— Αί βάσε'ς τής Τουρκοελλη-
ν-κής Φ'λίας καί Συνεργασίας.
κατά τόν είκοστόν αΐώνα, ετέθη¬
σαν τό πρώτον διά τού Συμφώ
νού τούτου Ή Τουρκια καί ή
"Ελλάς ολίγον διάστημα μετά
τόν μεταξύ αυτών σκληρόν άγώ
να· επέδειξαν τήν άνωτερότητα
νά τείνουν πρός αλλήλας χείρα
φιλίας, άπσδε'κνύουσαν οίίτω πό
λιτικήν ώρ'μότητα καί άποτελου
σα' πα^άδε'γμα διά τούς λαοΰς
ολου τού Κόσμου.
— Ευθύς μετά την υπογραφήν
τού Συμφώνου Φιλίας μεταξύ
"Ελλάδος καί Τουρκίας. ό Τοϋρ-
*θς Πρωθυπαυργός Άτατούρκ, με
τα τόν έναρκτήρισν λόγον τού
είς την Μεγάλην ΈΘνοσυνέλευ-
σ', εΐπε μεταξύ άλλων καί τα ε¬
ξής: «Άναφερω μεβ ικανοποιή¬
σεως τήν είς "Αγκυραν έπίσκε·
ψ'ν τοΰ πρωβυποι ργοΰ τής γεί
τονος καί ψίλης Ελλάδος "Ε¬
παυσαν -πλέον νά ονγκρούωντα1
τά ύψηλά συμφέροντα τής Τουρκ >
άς καί Ελλάδος Είνο.1 ευτυχή
μα τό ότι αί δύο χώρα' Θεωοοΰν
"Ασφάλειαν καΐ δύναμιν την εϊλι
κρ'νή φιλίαν»
Πελοπίδας Πΐνάτσης
(Συνεχίζεται)
ΜΒ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕΣ ΤΟΤ «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΥΑΪΣΒΗΣΙΑ
τολί
,. ><" '» Ί'δΌν Θέμα απησχόλησε τού τ*Ιν στήλη κοϊ άλλοτε :α^°(>χόμαστε δμως σέ δσϋτο
"ν,' ιιαμμι° μέχρ1 τώοα δέν
ΙΊ σοβαρή φροντίδα γιά την
•'ΊΐΕΤΪ—ισή τοι/
"Ρόκειται άκ,ρβώς γιά τήν «£-
'1» κάβε χιρόνο των άλητο-
οτ«ν ιττήν ιχώρα μας, πού
'Ε λίγο ουτε πολύ εχε1 έξελ-
^ «έ άλτν&ινη μάστιγα.
^ Ροχβές άκόμα φίλος, πού έ-
°**φθτ) την Μυκονο μοΰ περιέ
ιι!λ Ε *** Τα πλέον μελανά χρώ-
πού το} ττροκάλϊ
:ή έμφάν'ση των άν-
°υτών στό κάτασ—ρο καΐ
'τ«<άθαρο νηισί τού Αίγαίου °ι 6ν ήταν μόνο αύτό- πρόσ- ', θτραβά Θά κάναμε μάτ'α ^τ"Χώς. ομως είναι, καί φο- ? τθβερών άσνιενε'ών " Χώρα μας. όπως είναι γνω- χώρο τού ,^ -----·. έπομένως έπ'δι *" οί ξένο, νά τούς δοθή β εαι°ο'·Ρ;β νά τήν επισκεφθούν σ' αύτά άδελμί» Καλοδεχούμενοι ε'ιοχχστε κύρι- οι, στήν πατοίδοτ μας στή χώρα πού γεννήθηκε ό ξένιος Διας μ,, ξεχνάτε, δμως, πάς αυτή ή χώρ« εϊνα' ή "Ελλάς, ή άπαστιραπτουσα άπό όμορφ'ά καί κοτθαριότητα, καί άπό φώς. ϊστορία καί δόξα 'Ελλάς Δέν μας άπασχολεϊ άν είσθε ή φτωχοί. καί δέν πρό- νά σάς ζητήσουμε τίποτε, παοά μόνο σεβασμό. Καί εχοιμε τό δ'καίωμα νά σάς τό ζητήσουμε· άλλά καί υπο χ^έωσιν ιεράν· εΰλαβούμενοι τήν ιστορίαν τής πατρίδος μας νά σάς άνακαλέσσυμε είς τήν τάξι·', όταν άσεβήτε Δια,φορετ'κά λυπούμεθα άλλά Θά σάς τό ποΰμε ξεκόθαρα, ύπάρ καί άλλες χώρες πού μπο- ρεϊ^ε νά έπισκϊφνήιτε Τήν δ'κή μας· κύρ'ο'. με λάμπουσα καί άκίτιι^οβολούσα· όπως είναι, δχ' ρυπαρή. γι' αύ¬ τό σάς τταραικαλοθμε πηγαίνετε κόττου άλλοΰ, πού δέν θά φαίνε τα ι καί πολύ ή διαφορά ΒΙΣΦΟΣ έ'ογο τους 'Ύστευα άπό τίς κατα στρεπτ'κές έπιδρομές Άβάρων καΐ Άράβων. ό Κωνσταντίνος ό Κοπρώνυμος (μέσα τοΰ Η' αίώ να) χ:ειάστηκε νά τό άποκατα- στήσε' σχεδόν άπ' τήν άρχή Ο Μιχαήλ Δ' ό Παφλαγών (1034- 1041), ό Μανουήλ Κομνηνός (1 143 - 11 80) καΐ πρό πάντων ό Άνδρόνικθς Κομνηνός (1183 - 1185) έπΐσκεύασαν καί συμπλή ροοσαν τα δίκ^υο τών άγωγών Άπό τή φράγκ ι κή κοίτάκτηση ώς την άλωση άιπιό τούς Τούρ κους κανένα άλλο ε^γο δέν άνα φερεται Στήν περίοιδο έκείνη ό πληθ-'σμάς τής Πόλης δλο καί λ' γόστευε καί στίς παραμονάς τής Άλώσεως δέν ήταν μεγαλύτερος άπά σοθάντα ώζ ττενήντα χ'λ'ά ?ες ψιτχές Ή άνάτγκη τού νεροΰ δέν ήταν λοιπόν τόσο μεγάλη 'Ααγότερα. δταν ό πληιθΛσμός άο χισε πάλι νά μεγαλώνε'. οί Τοΰρ κοι Σουιλτάνοι συνέχ'σαν τήν παριάδοση Καΐ ό περίφημος Σι νάν εχτισε στά χρόν'α τού Σου λειμάν τοΰ Μεγαλοπρεποϋς ενα πλήθος άπό κα'νούργιους ύδια γωγούς καί ϋδατοφοάγματα πού σώζονται Ί'σαμε σήμερα Αύτά καί δσα άκόμα εχτ'σαν οί διάδο χο' τοΰ Σουλειμάν. έφοδίαζαν μέ νερό τήν Πόλη, ώς τό τέλος τού περασμέθι; αΐώνα. όταν γ ά τό σκοπό αύΤό χςησιμοποιήθηκαν κυ υίκς τα άφ9;να νερά τής >ίμνης
τϋν Δέοκων, στήν θρακικιή άχτη
το} Πόντου. τρ'άντα χιλιόμετρα
ϊξω άπ' την Πόλη
Τή φυλάξη καί τή συντήςηση
τών φ:αγμάΤων καί των ΰδοαγω
γεί&ιν το> δάισοιρς τήν είχον άπό
τά χρόνια τού Βυζαντίου- οί
κώτοικοι τού χωρ'οΰ Πέτρα^ πού
ιό δαρ,ρέει ό παραπόταμος τοΰ
Βαρβύοχυ Ύδράλης (τουρκ Ποι
σά - Ντερεσί) Ίδουτής τοΰ
χωρ'.οΰ αΰτοΰ άναφέρεται ό Αν-
δρόν κος Κομνηνός. "Υστερα άπό
τήν αλωση τοΰ Βελιγροτδίευ τής
Σε:6ίας (1521) ό Σο.λειμάν ό
Μεγαλοπριεπής έγκατέστησε έκει
ενα μεγάλο άιρ.Θμό Σέρβων αΐχμα
λώτων πεύ μέ τάν καΐρο έξελληνί
στηκαν. Άπό τότε καί τό χωρ ό
καί τό δάσος όλόκληρο πήι>αν τό
δνομα Βελ'γράδι ( = λευκή πό
λη)
Στα 1638, οταν ή μεγάλη επι
δημία τής χολέρας Θέρ'.ζε τούς κα
τοίκους τής Π»όλης. "ό προσωπ'κό
των Πρεσβειών καΐ οί οίκσγένει
ές τού ζήτησαν ασυλο στό Βελι
γράδι Τό χωοιό έ'γ'νε τότε κέν-
τοο μεγάλης ζωής Οϊ καλύτερες
χρ'στιαν.κές οίκογένειες τής Πό
λης συγκεντρώβηκαν έκεϊ Πλου
σ'ες έπαύλεΐς, έκικλησιές καί «λ-
λα μεγάλα κτίσματα έκαμαν τόν
τόπο άγνώριστο "Υστερα άπό
δύο άκόμη αίώνες οί Εύυωπαϊοι
ταξ!ο·.ώτες πού ερχονταν ώς έδώ
εϊχαν νά διηγη3ο·ύν ενα σωρο
Θαυμασία γ'" αυτόν Καί κάποια
εΓείπ α, πού άπόμειναν μ'σοκου
μενά άπό τή βλάστηση τοΰ δα
σους. εχουν καί σήμερα κατ' νά
ποΰν στσύς νοσταλγούς των περο
σμένων Άνάμεσα σ' αύτά ξεχω
οίζουν ή άψϋδα τής αγγλικανικής
έκκλησίας. πού μετά την άποχώ
ρηση των ΕύρωποΓίων έγινε ό έλ
ληνορθόδοξος ναός τού άγίου Γε
ωργίοι»· καί τό στόμ'ο ενός πηγά
διοΰ, πού είναι τό άγίασμά του
Στά 1896 ό Άμπντούλ ΧαμΊ'
άπό φό.6ο μήπως οί κάτο κοι μο
λύνουν τα νειρά. πρόσταξε νά έκ
κενωθοΰν καί τό Βελ>γ:όδι καί τ
άλλα χωρ'ά τοΰ δάσοι^ς Από τό
Τε δλα είνα' έ'ρηιμα κι' έγκαταλε»
μενά. "Ομως δρόμοι καΐ μονοπά
τ'α διασχίζουν πάντα τό δά¬
σος. Καΐ μέ τή συνοδεία ενός κα
λοΰ όδηγοΰ μπορεΐ κανείς καί σή
μεια νά έπΐσκεφθεϊ 6λα τά μνημει
ώδη κτίσματα πού είνα' σπαρμέ
να στήν άπέοαντη έκτασή του.
ΠΐΕΡ ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίξεται)
.........................................·............................................................
.............................„....
Ο ΜΕΓΑΑΟ'^ΑΡΤΥΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΓΑΒΡΑΣ
ΔΟΥΞ ΤΗΣ ΧΑΛΛΙΑΣ
Κατά τοΰς πρώτους χριστιαν'
;ύς α!ώνες άναφέροντα πολλοι
στ:ατ'6ΐτ κοί οί όποϊοι έμαρτυ-
^ησακ γ;ά την τι.;ός τόν Χρ'σ'ο
πίστ' τού;, όπως ό "Αγιος Γε-
ώ γιος, "Αγ Δτμήτρ·ος· "Αγ
Μηνάς. "Αγ Θεόδωροι καί πολ-
λοί άλλο'. Στή Βυζαντ νή ομως
έποχή Βέν βρ'σκε' κανεΐς στρα-
τιωτικούς η άξωματούχους τής
αύλής νά μο)>τυρήσοιν γ ά τη
χριστιανκή ττίστι 'Εξαιρεσ' α¬
ποτελεί ή περίοδος τής Είκονο-
μαχίας, στήν όποία άναφέρονταΐ
άρκετοί άγιοι ποΰ μαρτύοησαν
γ'ά την προσκύνησ' Ίών είκόνων.
Μονο.δ·κή περίπτωσι άθιωματου-
χεο καΐ μάλ'στα στρατηγοϋ τού
Βι^αντίου. είναι ό Θεάδω^ος Γα
βράς, ό βρυλικός ή"ωας το"> Πον
το.^ ό δαύξ τής Χαλδίας
Πολλοί είναι καΐ οί μάρτυρος
πού α'λησαν στ ήν έποχή τής του·ρ
κοκ:ατίας· όπως ό Κοσμβς ό
Αίτωλός. ΓεώργΌς ό έξ Ιωαννι
νων· Ιωάννης καΐ Ίορδάης, οί
ΤραπεζούντΌΐ νεομάρτυρες. καί
πολλοί άλλο ι άγ'ο'
Στή δθ'ξασμένη π:ωτεύουσα
τί>ν Κομνηνών· τήν κλεινή Τρα-
πεζοθντα καΐ στήν ένορ'ια τού
Αγ Βασίλειον έσώζοντο τά έ-
ρείττια τοΰ ναού τού Αγ ©εο·
δώοοι Γ&βρά. τού δούκα τής
Χαλδίας, πού άνήγεΌε ό έπίσης
στρατηγός καί ανεψιός τού Κων
σταντϊνος Γαβράς. μεταφέρον
τας τά λείψανα τοΰ βείου του ά¬
πό τό Έρζεροΰμ (Θεοδοσ'ούπο-
άκολουθία τοΰ ©εοδώρου Γαβρά,
►ύ άνάγεται στόν 14ον αίώνα
ιειώνεται: «Έν μηνί Ό-
Βα αύτοΰ μνήμην ϊ,π -
-- — Γ_. τοΰ Αγ. ενδόξου μεγα-
λομάρτυρος Θεοδώιου τού Γα-
6:ά τού έν Τραπεζούντ'»
Τμήμα τής άγίας κάρας τού
ύπήιήε στά έγικόλπιο τοΰ Μ'χα
ηλ Άλουσ'άνου μέ τί|ν εξής έπ'-
γ-αφή. πού -^ή δημοσίει-σε ό Σπυ
οίδων Λάμπρος στό Ν. Ε σελ
8 17
«■Εγκάρδιον τρέφοντα σοί πό
θου φλόγα καΐ τμήμα σής φέ,οον
τα τοίς στεΓνοις κάρας Άλουσι
άνον Μ χαήλ κύκλ^ σκέπο'ς α-
θλητά Γαβρά βλαστέ Τραπε,ζουν
τίτον».
Γ'ά τόν μάρτυθα Θζό&ΐύ^αν Γα
β-ά καί ό μητροπολίτης Τοαπε-
ζοΰντος Ιωσήφ Λαζαρόπουλος
(1365) γ·3άφει ^ά εξής.
«Τότε δή καί αύτός ό μάρτυς
©εόδϋρος ό Γαβράς παρά των
ά&έων βαριβάοων των έξ Ισμαήλ
συσχεθείς καί μέγα αυτοίς πρός
τοΰς μαρτυρ'κούς αγώνας άνα-
φαεΐς καί αυτοίς γενναίως άντ'
ταξάμενος καί νομίμως άθλήσας
υπέρ Χοιστού τού ©εοΰ. παρ'
αύτοθ έστεφάινωτα ι. τόν υπέρ
αυτού διά πο'κίλων βασάνων και
πολυε δών δεξάμενος Θάνατον»
Ο ©εόδωρος Γαβρός Θεωρεΐ-
τα' έ'νας άπό τούς έπιφανέστε-
,οους στρατηγοΰς τοΰ Βυζαντιου
γόνος τής μεγάλης οικογενείας
των Γαβράδων· πού δ'ο.ικρίθηκαν
γ'ά τίς στρατιωτικές τους ίκανο
τητες καί τά άινδραγαθιίματά
τονς
Μετά τήν μάχη τού Μάντζ'κερτ
στήν Ά>μενία, 1071. οί Σελ-
τζοικΐδαι Τούρκο1., άφοΰ νίκησαν
καί αίχμαλώτισαν τόν αυ'οκρα-
τορα Ρωμανό τόν Δ' τόν Δ'ογέ
νη (1067—1071) επεκράτησαν
σέ ολη τή Μ'κρά Άσία, ίδούον
τας τό Σουλτανοτο τού Ικονίου
καΐ φθάνοντας μέχρι τού Εύξεί-
νου τής Πιροποντίδος καί τοΰ Βο
σπόρου Στό 1074 φαίνεται νά
Επβσε καί ή Τραπεζοΰντα στά χέ
^'α των Σελτζουκ'δών. Ο πολύς
Φαλμεράυ«.ρ πιστεύει δτι μόνο
τά ΠροάστεΌ τής Τραπεζοϋντας
έ'πεσαν καί δχ' ή Πόλι Από τό
1075 πΐ6ανολογεΐτα' 'Ί άπ&λευ
Θέρωσ'ς τού Πόντον άπό τα ©εό
δκ,-ο Γαβ^ά. ττεϋ κατήγετο άπο
τήν παρά τήν Άργυροώπολ ν "·>
τρα "Εδιωξε άπά τα ©έμα "ής
Χαλϊιας τούς Σελτζουκιδας χω
ρις καμμιά βοή&ε α των Βυζαντ'
νών καί μονάχα μέ τίς έγχώ^ιες
δυνάμε'ς, πού δ'έθετε κατάφερε
νά άποσπάση τά φροΰρια Πάι-
ΐτερτ (Βάιπο^ρτ) καί τήν Κολώ
να Λίγο άογοτερα απέκρουσε
τήν έπιδτ:μή τοΰ 6βσ!λιά τής
Ιβηρίας Δαβίδ, πεύ άνέδηκΞ στό
θρΐνο στά 1089 καί δεωρϊϊται
άπό τούς μεγαλυτέρας βασιλείς
τής Ίβη,οίας.
Οί μεγάλες έπ^υ'χίες τοΰ Γα
βρά τού γέννησαν την ίδέα τής
ήνεξ^ρτησίας τοΰ Πόντου Αλ¬
λά ή βυζαντ'υή οαιλή τον πορακο-
λο.Θιΰσε οιγρυπνα καί διέθεσε
με^ικούς δοόκες καί τόν λαόν ε¬
ναντίον τού, "Ετσι. άποσύοε'α'
ίίς τό έσωτερικό τού Πόντου μ
τούς έπιτελεΐς καί τούς σωματο
φύλακές τού γεμάτος Θυ>μό πρός
την Ζύγανα· χωριό πού έβίμελίω
σε ό Ί'δ'ος είς εξοχο στρατΐωτι-
κά όομητήιΐΌ. Οί Ζνγανΐτα', ■πο^
εϊχα π ο<5 ατε3ή καταλλήλως ε¬ ναντίον τού· δέν τόν δέχονται καΐ ό Γαβράς άπομακρύνεται πρός τό βο^νό τής "Α,τρας, κον- τά σέ μιά κοικχταλλοπηγή, οπου βυθίζεται σέ σκέψε'ς γ'ά την ά- γνκμοσύνη τ€θ λοοΰ Η πηγή έκείνη άπό τότε εφερε τό δνομα «Τή Γαδοά τόπεγάδ» Άνεβαίνε' μέ τούς συντρόφους τό βουνό· ττσύ Θά ονομασθή άο- γότερα «Βουνό τής Άτρας» καί σταθμεύε' γιά λίγο στή λίμνη Φωλελίμνη Καταυλίζεται ή συνο δεία του σ' ενα πολύενδοο καΐ κα τάφυτο τοπίο. πού διανέμεται άπό τό Γαβρά στούς συντρόφους τού Άπό τόν καταυλ'σμό αύ'ό εσχηματίσθη ή κωμόπολ' τής Χολδίας· "Α τρα. Οί Τοιρκομάνοι, σάν άντελή- φθηκαν τή χαλάρωσ' των στρα- τ ωτ'κών δυνάμεων καί τήν άπο- χώρησι τού Γαβρά, ά»χίζουν τίς έπιδ,ροιμές καί τίς δηώσεις Οί κάτο'κο' Θρηνοΰν καΐ όδύρονται άναζητοΰντες τόν ήοωά τους νά τούς σώση Καΐ ξεχύνοντα' μέ τό σύνθημα «τόν άντοαν Θέλομεν, ν" εύρίκετεν. τάν άντρα» Καΐ ά¬ πά τα σύνθημα αύτό βγήκε ή ό- νομοσία τής κωμοπόλεως « Α(ν) τρα. Μέ πολλές δυσκολίες καί περ' πέ^ε ες β;έι3ηκε ό Γαβρας. άλλ' έστάθη αδύνατο νά μεταπεισθή Άνένδοτος καί άσυγκίνητος στά Ι &.ικε στίς τταρακιλήσεις καΐ στίς | ίκεσίες τού λαοΰ, Τό γεγονός αύτά τό άποθανάτισε ή λαική ή μοΰσα μέ τούς εξής στ'ι Ό μέχρι τούδε πρόΐδρος τής Άκαδημίας Αθηνών κ. Σπύ¬ ρος Μαρινάτος παραδίδων τά διάσημα τοΰ προέδρου είς τόν νέον πρόεδρον κ. Γρηγόριον Κασιμάτην. ΛΑΜΠΡΟΓ ΠΑΡΑΡΑ ΛΟΡΕΝΤΖΟΣ ΜΛΒΙΛΗΣ 7 Σεπτ. 1860 — 28 Νοεμ. 1912 «Γαβράμ' ντά στέκε'ς καί τε- ρεϊς κοί τίναν ττε-'μένεΐς; 'Έπα- θε τό φουσότο σου καί τό Κε- μάχ αι δέβα. "Αρι5ασα άς έν τό μαχαίρ' τ' σ' ή Ζάγχα τό κον- τάρ' - σ1 ό Γαλα^ά σ' μή Θλ'ιβε- ται κ" οί Τουρμάν χλιμιτίζνε» "Επί τέλους ό Γαβράς καταττί νει τό ποτάμι τής άχαρ'στίας κβΐ έ—Ι κβφαλής των συναγων'- σιών τού καί οΛλων, πού στ>ατο
λόγησε, ν'κά κιαΐ σώζε τόν Πόν-
το άπό τοΰς έπιδρομεϊς Σελτζου
κϊδες Άπό τότε ό Γαβρας κυ-
βερνά τήν Τραπεζοΰντα σάν ίδι-
αίτερες κληιονόμος καί γίνεται
άνεξάρτητος ήγεμόνας άπό τό
Βυζάντ!ο
Στά 1098. όπως άναφέρει ή
"Αννα Κομνηνή. πολεμώντας πά
λι κατά τών Σελτζουκ'.δών γ'ά
την έπέκιτασ' των όρίων τής Χαλ
δίας. αίχμαλωτίζεται καΐ όδηγεΐ-
Ται στό "Ερζεοούμ (©εοδσσιού-
πολ'), δπου άφοΰ βασανίσβηκε
γιά νά άλλαξοπ'στήση, έμαρτύρη
σε. άρνούμενος νά άσπασθή τόν
Μωαμε8αν'σμό
ΑΟΑιΝ ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ
—10—
Όσο γιά τ·ΐν Τέχν.ι του, πού
με τοοη καοτε^ικιη έπ'μονή δου
λεύει, όσο ο πάν α σιόν κιόσμο τό
ί,ιδος το"> σο^ετο·,. δουλευτηκε,
άς προσ^ξευμε καί σ1 αύτό πού
ο,κοιύσαμε τά εξής Στον πρ."ότο
σιΐχο «ιάχορη μου χαρα· φτω
χςι μου στίχο» ακούεται ή πάρη
χηση τού «Χ» τιοό συνεχίζεται
χαί στίς 4 ομοιοκαιαληξίες των
ϊϋθ τζ:άσ'χω>' «στίχοι, — τυ
ΧΠ· — ήχο', — τιήχι» σάν λά
βί-λη νά κρατήση σιο νοΰ τή λέξη
ΙΤΙΧΟΙ. απού άνα$έρεται κιι ό
λόκλη,. ο τό σονέτο Στο 10 και
11 στίχο επ ι μέν 11 στην έπανάλη
ψη τού «Π»
»τών ·πόί,«.ν καΐ τών πόνων μου·
που πληθ'α
πικρά μέ σιχνοπότισαν φαρμά-
κια»,
σάν νά εελς μέ τα πολλά Π νά
εκφράση ήχητ'κά την £ννοια τού
ΠΑ'ΗΘΙ Α.
ιί'" αυτή ή τεχετροπία μέ τη
μουσικιότητα που ποοσθέτει στά
στίχο· έπαναλαμβάνεται στά τη-
ρΌσότερα άπό τά σονέτα το^
καί τά κομει νά είναι άπά τά κα
λύτερα στή γλώσσα μας, τΐου
τή; άναδειιχνουν μίαν άπό τίς ώ-
ρα ότερες γλώσσες τεΰ κόσμου
Τέτο α καλλέΐγ&ια τής μητοικής,
τής λαλουμένης γλώσσας μας εί
ναι χωρ'.ς άλλο· άλλη, μιά έκιδου
λε.ση 'ΕΒνική — πού πρέπε' νά
τή λογαριάζωμε οπό τίς πρώτες
' Ετσι μπεροΰμε ιά ποΰμε ττώς ό
Μ κι'ό Γι.υπάρης νομίζει τΐώς ε
χοον έξαντλήσε' τίς 5υνατότητες
τής γλώσσα μας Άνέφερα τό τι
έπ'ζητεΐ κι' ό Μ στά ποιήματά
τοι,. μ' ενα — δυο παραδείγμα-
τ&, γιά νά κατατοπ'σθοΰμε στό
είδος τής Τέχνης τού καί νά κατα
λόιβωμε γιά ποιό λόγο ό Μ εγρα
ψε τόσο λίγα πο.ήματα· καί γ'α
τί ποτέ δέν ήταν εΰχαρ'στημένος
άπ' αύτά .
"Εγραψε λίγα ποιήματά ναί·
Η ποίηση τού δέν είναι τό χε'μα
ρώδες «'" όιμητικό ξεχειλισμα
ποταμο"; άσυγκράτηΓτου. είναι το
ο,γίασμα τ0 ΐερό· πού στάζε' άπο
τοΰ βρόχου τή ρ'ιζα, — όπου ο
6 ψασμενθς πεζοπορος Θά σκύψη
να δ:ο^ιση τα χείλη τού Εγρα
ψί. λιγα, γ'ατί πολύ τόν τυραννοθ
σεν ή αγωνία τής μορφικής τελε'
ο;ητας5 — ή γλώσσα, ό ρυθμός,
ή μουαική. ή κυριολεξία, ή οιμα
'οσο<ν· ώΐτε ποτέ δέν τύπωσε τα Γ.ο.ήματά τού ό ϊδ ος σε βιβλίο Έμο αζε καί σ αύτϋ κάπως μέ το Σολωμό Ολόχλη:ο τό φ.λολο γ'κό του έ'ιγο συγκεντρώθη.κε κ>
εξεδό&ηκε ϋστερ' άπ' τό Θάνατό
του "Οσο ζοΰσε· οσες φορές δή
μοσίει,σε σέ περιοδικα ΰπογρό-
φει μέ τό ψευδώνυμο Λ. Γραικός.
Τρ σιάνος, Κεοκυραΐος. άλλοτε μ
ενα άπλά Μ καί άλλοτε τ' άρχι
κά τού Λ Μ
"Εστελνε τα σονετα του στόν
Παλαμά μέ τή σημειώση «γ'ά τό
σι,ρτάρι σοι,» Στήν ΤΕΧΝΗ τού
Χατζόττουλου στό 1898 έδωσε να
ίημοσ'ευϊοΰν 7 άπό τά κοιλύτεία
σονέτκ τού, «άπο φ'λία σ^όν Δι
ει,δυντή τοΰ περιοδικοΰ» όπως δι-
κα'ολογόταν σέ φίλο του "Οταν
ομως έιοοινολογήθηκε πώς αύτός
έίνα' ό ττό ητής, έπαυσε νά στέλ
νη Έν τούτο'ς δλα κάμουν τη
μεγαλύτε^ην έντύπωση Γιατί
δέν μο'άζουν κα&όλου μέ τή συ
νη9ισμένη πολιλογάδικη ποίηση
τής έποχής έκείνης. Μά τί ήταν
προτιμότερο; Νά εγραφε πολ¬
λά καί μέτρ'α^ — όπως ό Παρά
σχος, ό Πολέμης. ό Σοΰτσος. ό
Ραγκαβής. — ή λίγα καί άρι-
γημ;
Καί ό Γρυπάρης ελεγε σέ φίλο
τού ττο'ητή. τόν Περγ'αλίτη «μά
βε νά σχίζης» Καί είναι γνωστό,
πώς κ'" αύτός εγραψε πολύ πε¬
ρισσότερον.. — ξέοω πώς εΐχ έ'τοι
μη άλλη μιά Σκλλογή Πο'ημάτων
μέ τόν τίχλο «ΤΑ ΜΗΛΑ ΤΩΝ
μά δέν βέλ»ισε πό
ΣΜΓΡΝΑΓΚΑ ΣΗΜΕΙϋΜΑΤΑ
Ο ΜϋΊΡΑΙΟΣ ΥΠΑΤΟΣ
ΑΡΜΟΠΗΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
.... ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
ΚΓ'
Ο Φθιϊβος Γρηγοοιάθης άφη-
γεϊτα' γιά τή φύγη τοΰ Στεργιά
δή άπό τή Σμύρνη (« Ιστορίαν»,
τεοχος Ιουλίου 1968):
«. Τό σούρουπο τής Παρα-
σκει,ής 25 Αύγούστου 'ΐ βενζινά
κατος τού Θωρηκτού «Σιδηρούς
Δεύξ πλβυρίζει την προκυμαία,
λίγα μέτρα ίθω άπό την πόρτα
τοΰ Στοογιάδη Βιαστ'κος. μ' έ
να βαλιτσάκ' στό χέρι· έπιβιβά
ζετα'. Μιά κΐραι/γή κάποιου πού
τόν άνεγνώρισε: «Π'αστε τον,
σκοτώστε τον!», είνα' πολύ κα-
&υστε7ημένη Ή 6ενζινακατος
φεύγει γιά τό βωρηικτό όλοτα-
χώς Έγράιφη τότε πώς τόν πή-
ρε άγ-γλ'κό άντιτοτπ'λλ'κό, πού
μέσω των Δαιριδανελλίων καΐ Βο
σπόρον Εφθασε στήν Κωνστάν-
τζα τής Ρουμανίας Ή άλήθί.ια
εϊνα' λ'γάκι δ'αφοριετ'κή "Εμει
■νέ στό Θωρηκιτό ώς την έπομένη
"Ετσι —ασφαλώς ό Ί'διος— πρό
λαβε νά δή μέ τά μάτια τά δρ-
γ α κοί τή σψαγή των γυναικών
καί τών ο,μάχων στήν προκυμαία.
Είδε καί τ)ς ττανύψηλες στήλες
τού μούρου καπνοΰ (ΣΗΜ : Αύ¬
τό δέν είναι άκριβές, γ'ατΐ η
πυιιπόληση τής Σμύρνης άπό
τσύς Τούρκ'θυς έ'γ'νε στίς 31
Αύγούστου. δηλαδή μετά πέντε
μέρες οσνεοα άπό τή φύγη τοΰ
λΓε:γ.ά5ηι. "Εμε'νε στό θωρη-
κτό ό)ς την ώ~α πού έφθασε το
^συμαν'κό καράβι τής γοαμμής
(γιά την Πόλη). δπου τόν έπι-
Βιΐβο,σαν οί Άγγλοι· μαζΐ μέ
Ρουμάνους ΰπηκόους (πρόσφι»-
γες κ ' αύτούς άττο τή Σμύρνη) :
£θά,νΌντας στήν Πόλη έμαθαν σ- ■
πά τούς Ρουμάνους προσφυγεο ι
γιά τόν «έπίσημο έπιβάτη» δι κοί
μας πρόσφυγες έκιεΐ στήν Πόλη
Τά καράβ' πολιορκήθτικε άπό βόρ
κες μέ έξαγριωμένο πλήθος. πού
άπαιτοίκΓε την «παράδοση τού
έγκληματίου» Τόν εσωσαν καί
πάλ' οί "Αγγλοι Βρεταννός ά-
ξιωματικός άπεμάκρυνε β'αίως
τό πλήθος. έπέβη τού ρουμανι-
κοΰ ατμοπλοίου καί διέταξε τόν
πλοίαρχο νά μεθορμίση τό σκά-
φος βορε'ότερον, είς τόν Βόσπο-
ρον».
Ο Στεργ'άδης δέν τόλμησε νά
έ'λθη ποτέ στήν Ελλάδα μετά
την Μ4ορ<ΐσιατι*ή Καταστροφή. »τΗταν τόσο δειλός, γράφε1 ό βουλευτάς ΆττΊκοβοιωτίος Λυ- κοΰργος Τσουκαλάς (« Εσπερι- νή»} Αίίγοστος 1932) Ό Τσου¬ καλάς ομιλεί καί γ<ά οίκονομ'- κές άτασθαλίες καί καταχιρήσε'ς τού Στεργιάδη στή Σμύρνη Γιά νά εϊμαστε δίκαιοι ενα τέτοιο δέν άκούσαμε ποτέ άπ' άλλον· Ο τότε πρ.ωΘΐΓττου.ρίγός Στυλι¬ ανός Γονατάς, μέ τήν άπό 5 θκτωβρίου 1922 τηλεγραφ'κη τού διαταγή ττιρός τό Στεργ'άδη, μέσω τής έλληνικής Πρεσβείας στό Παηίσι, δ'αβΐ'βασθεϊσα· τόν εκάλεσε νά κατέλθη στήν Ελλά¬ δα μέχοι τής 15ης θ'κτωβρίου 1922, «προκειμένον νά λογοδο τήση επί ζη'ήματος άφορώντθς την έν Σμύρνη πθλ'τείαν τού» Ο Στεργ'άδης οϋτε απήντη¬ σε, οΰτε καί ήλβε στήν Ελλάδα. Ο μεγάλος έ'νοχος τής εξοντώ¬ σεως μυριάιδων 'Ελλήνων τής Μ' κρασίας· πώς £ά τολμοΰσε νά έμ· φαν'σβεϊ προ τής Δικα'οσύνης; ΧΡΗΣΟΣ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗΣ 'Γποστρατήγου έ. ά. ΑΓΓ. ΓΕΡΜΙΔΗ Α1Ι0 ΤΰΠ ΔΙΟΓΜΟ ΤΟΥ ΕΑΛΗΝΙΣΜ.Υ ΤΗΣ .Μ}. ΡΟιΙΑΥιιίλΣ ΤΟΝ Ι0ΥΑ10 ίΟΥ 1906 Η ΣΤΕΝΗΜΑΧΟΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙ ΟΧΗ ΤΗΣ (ΐ* ΓΐΑΙΔΕΙΑ ΣΤΗΝ ΣΤΒΝΗΜΑΧΟ Η παιοεια στήν Στενήμαχο. , όπως καί στίς άλλες έλληνΐ·κες Κοινότητες ^ΡΧ'κά τα γραμματα έδιδάσκον το στις έκικλησιες άπό δασκα- λους παποΐ3ες. έμπνεομένους μέν απο έθν'κά ίόεώδη, άλλά μέ έ- Λαχ'στίς γροΓμματικΐς γνώσεις Το π^ώτο στοιχειώδες σχολειό στήν Στενήμαχο, σέ έμβρυώδη &ε&α'α μορφή. φαίνεται νά ύπήο χε στίς άρχές τού 19ου αίώνα) πρίν απά την Έπανάστασι τού 1821 Το σχολειό έκεΐνο λε'τουρ γούσε σ' ενα ίδιωτικό σπίτ'. μέ 6άσκαλο τόν άπό τήν Τρίγλεια τής Προύσης καταγόμενο Ίωάν- νη Φούντα. ό οποίος δίδασκε μέ πληιρωμή κατά μαθητή Ήταν δή λαδή ένα είδος ίδ'ωτ'κοΰ σχολεί¬ ου ι 'Μέ την έκρηξι τής Έπαναστά σεως σταμάτησε κάθε σχετική εραστηρ:ότης καί μόλ'ς τό 1853 ιδρύθη νέο σχολειό σ' ενα σπιτι κοκτά στήν έκκλησία τού Άγίου Ν'κολάου, μέ δ'δάσκαλο πού τόν πλήςωναν άιπό κοινού οί Στενη- μαχίτες καί οί Άμπεληνιώτες Πρώτος διδάτκαλος το0 σχολείου αύτοΰ ήταν ό Μελεν'κ'ώτης την καταγωγή Δημήτιοιος Καλαμβοκι δης· μέ βοηθΰ τόν Αμπεληνιώτη Ιωαν Δαλίδη. Ο Καλαμβοκι- £ης δίδασκε Κατήχησ1. Αριθμη- τική, την όποία εϊχε συντά§ε' ό Ί'διος. Γεωγραφία^ Έπιστολογρα φία< Ελληνικόν Αϊσθημα· Αίσώ- πΐυς μύ3οις, Χρησομά9εα Έκ- λογή καΐ Στοιχεϊα Γραμματικής Στά δ^ο χι>όνια πού δίδαξε ό
Καλαμβοκίδης. πολλοΐ Ελληνό-
τΐα'δες άπό την Στενήμαχο καί
τάγύρωχωρ'ά έμαθήτευσαν σ' αυ¬
τόν Τό 1835 δμως. ό διδάσχα-
λος αύτός απεχώρησε γ'ατί δέν
τοΰ πληρώνανε κανονικά τόν μι-
σ&ό τού καί στά έπόμενα 6 χρό-
νια δέν μπορεϊ νά γίνη λόγος
γ'ά έκπαίδευσ'. άν καί έξακολου
Ιοϋσε νά διδάσκη ό Δαλίδης στό
σπίτι τού μέ ττληυωμή κατά μή-
να άπό τούς μαθητάς Μερικοί
Ίερεϊς καί ίδ'ώτες· ·πού παρίσ·τα
ναν τόν δάσκαλο, έδίδασκαν επι
σης Όκτάηχο. Ψαλτήρ' «αί Σκά-
λωμο (Γράφη)
Στά 1841 οίκ.οδομήθηκε τό
πρώτο σχολικιό κτίρ'ο χοντά στήν
δεξιά δχθη τού διαρρεοντος την
πόλι ποταμίσκου, κο'νό γ'ά τίζ
δύο Κοινότητες Στενημάχου καί
Άμπελήνου. Οί Στενομαχΐτες δ¬
μως, έττειδή δέν ήθελον νά στ£λ-
νουν τα πά ι δ'ά του πέρα άπό τό
Γτοτάμ', άπεχώρησαν καί τό ε-
Γος 1944 'δρυσαν δικό τους και
νούργιο σχολειό στό κέντρο τής
περ'οχής τους· άνατολ'κά άπό
τήν έκικλι>σία τής Άγίας Μαρι-
νας. γιά την άνοικοδόμησί τού
δέ. συνεισέφερε δέκα χ'λιάδες
γρόσ'α ό έγκατεστημένος στό Κ ι
τέ νά τα δώση σιήν δημοσιότητα.
χωρίς. μ" αύτό, νά πάψη νά είναι
ό κλασ'κός Γρυπάρης, μοζί μέ τό
Σολωμό. καΐ τόν Μ
(Συνεχίζετα')
σνόβιο 'ϊής Βεσσαραβίας Στενη-
μαχιτης Γεώργ Μεζεβύρης. Τον
Αυγοι;οτο το σχολειό ηταν ε'το'-
μο καί άπο τον Ο*τώ6ριο ανέ¬
λαβε τήν δεύθ-νσί του ό Σωζο-
πθΛΐτης ά/ληλοόι'δασκαλος ©
Στανίοης. τον οποιο δ εδέχϋη με
Τα δυο χρόνια ηάποιος Άπόστο
λος. αντ'κατασταθεις καί αύτός
γρηγορα ώς ακατάλληλος Άκο-
λουϋησαν ό Ιωάννης Ζαχαριώ-
της μαζΐ μέ τον ©εθϊ Στανιδη
καί αύτούς ό Αμπεληνιώτης Ι·
Δαλίδης. ο οποίος έδιδαξε μέχιρ'
τα 1848 Το έ'τος αύτό έγιναν
στά Σχολειό άρκετές μεταρρυθμι
σε'ς καί άπό την εναρξι τού σχο
λ κου ετους, ανέλαβε τήν δ'εύ-
Θυνσί τού ό Κων Σαιτίδης όπό
τήν Περιστερά (σημ ; Πεστέ,ρα).
άπόφοιτος τής Ελληνικής Κεν-
τρ'κής Σχολής Φιλιπ πουπόλεως.
Ο Σαιτιιδης αύτάς ήταν ίκανώ-
τατος καί συνετέλεσε τά μέγ'στα
στήν προαγωγή τού σχολείου καί
στήν έπίδοοΊ καΐ άπόδοσι των
μάθη τώ ν, ίδ'αίτερες δ προσπάθει
ες κατέβαλε γιά την τόνωσι τού
έθνικοϋ φρονήματος καί τής φιλο
ττα^ριας Οί αϊθουσες δ>οασκα-
λιας ήταν γεμοιτες μέ είκόνες δ'
ασήμων 'Ελλήνων προγόνων, έ-
θνικά καί ιπαττριωτ'κά άσματα έ-
δ'οάσικοντο συστηματικά, άκόμα
και σύγχρονα όνόματα μετέβα¬
λε σέ άιριχαϊα ό ένθουσ'ωδης έ-
κεϊνος έθναπόστολσς όπως τό
ΆΘανάσιος σέ Άγαθοκλή. Βλά-
σιος (Σκοοδέλλης) σέ Άριστεί-
δη κ ά Οί έξετάσεις τού Μαΐου
τού 1849. κατέδεξαν τήν πλή¬
ρη έπ'τυχία τών προσπαθε'ών
τού Ό Σαιτίδης διηύθυνε τήν
Σχολή έκείνη μέχρι τό 1858, δή
λαδή 10 όλόκληρα χρόνια. σ' αυ¬
τόν δέ έμαθή'ει/σαν ό περίφημος
κατόπ'ν ίστορ'κιός καί φιλόλογος
Βλάσιος Σκορδελλης καί οί ά-
δελφοί ίατροί Άντωνιάδαι. γ'
τούς όποίοι ς Θά άναφίρω π'ό
κ.άτω Στά έπόμενα 5 χρόν'α,
μέχρι τό 1863, έδίδαξαν στό
σχολειό αύτό ποΰ ώνομάσθηκε
« Ελληνικιή Κεντρική Σχολή Στε
νημάχου». καΐ την διηύθυνε ό
Βλάσ'ος Σκοοδέλλης, ό Ήπεΐρώ
της την καταγωγή Γ Φιλίδης
καί ό Δημ Μαλιάδης, ένώ στό
σχολειό Άμπελήνου. ό έπίσης
Ήπειρώτης Γ Γιαπρακίδης καί
ό Στενημαχίτης Ιωάννης Ζαλί-
δης
••••••••••••••••••••••••••••••ε···
ΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΔΙ' ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
ΠιΡΩΤΩΝ ΥΛΩΝ
Δ'* αποφάσεως τού ϋπουργοϋ
θίκονομ'κών (ΦΕΚ 1 Β'), καθω
ρίσθηοχχν οί όρο' καΐ αί προύπο-
θέσεΐς κατά τούς όποίους έπιτρε
πετα' ή είσαγωγή πρώτων ΰλών,
όναφερομένων είς τάς διατάξεις
τού Ν Δ. 899)71 υπό τό υπό τού
των προβλεπόμενον ειδικόν δοσμο
λογικόν καί φορολογικόν καθε
στώς
Ώς γνωστόν, διά των ανωτέ¬
ρω δ'ατάξεων έμε'ώθη ό δασμός
επί ώρ'σμενων πρώτων νλών πρός
ύποβοήβησιν τής έγχωρίου παρα
γωγής
ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΓΙΑΝΝΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
«Τα Ματωμένα Χώματα»
ΔΡΑΜΑ οε τρείς πράΕεις
Θέατρο Γ. ΧΑΤΖΩΚΟΥ Θεσσαλονίκη 21.11 71
Τού Γ ΖερΖελίδη
Β'
Τα αλλα ττοόσωτα τού εργου
είναι:
Ό Γερόν ό Λευτερ τς^ άιτό τού-
εύκατάστατους νο'κσκυρηδες τοι
χωρίου Μετά άπό μιο συζητήση
καΐ ένηιμέρωσή τού άττό τό Σω
κρά^η, δάσκαλο τού χωρίου, γ'ά
την κρίσιμη κατάσταση στην ν
ιταιβρο, καθνστερεϊ (σκόπ'μα
ν' ακολουθήση τή γυναίκσ τού,
την Πελαγία, τό γιό τού
Κωνσταντ© (φνγόστρατο) καϊ
την ψνχοκόρη τού Ελένεν, πού
φευγονν μέ τούς χωριανούς στο
6ουνό κιοί κλείνεται μέ τόν τρελλο
Χοοχανό'η στό οττίτΐ τού Στό
μεταξΰ καταψθάνουν οί τσετέδες
καΐ βάζουν φωτία στό σπίτι. Ο
Γερόν ό Λεντέρ τς πυροβολεϊ α
πο μέσα σκοτώνε' μερικους Γουρ
«ούς καΐ μέ την τελευταία τού
σφαιρα αυτοκτονεϊ (ένώ ό Χά
χανο ής σώζε^αι άΐττό τους Τουρ
κους) Κ' έδώ τελε'ώνει ι ττρω
τη πράξη.
"Υστερ' άττ' τό Σωκιράτη. το
δάσκαλο, καΐ την οίκογένε'α τού
Γε,ρο - Λευτέρη (Πελαγια, Κω
σταντΐνο καΐ Ελένη) συγ κέντρω
νοντα' στό βουνό καΐ τα βλλα
δρώντα πρόσωπα τής δεντερης
καΐ τρίτης πράξης: 01 Παντελης
και ©αναης, άντάρτες πολεμι
στίς, ό όπλοφχηγός καΐ άρχηγος
των άνταρτών, Ανάστα ής, ό Κυ
ριακος. άντάρτης λυράρης, ό Λα
ζαρός κ' ό Χαράλαμπος. έπίσης
αντάρτες. ή Σόφια, αντάρτισσα
«ι ό ττατέρας της ο Χαιχανο ής με
όλες τίς ξεστπτωμενες χςι'στιανι
κές οίκογενεΐς τής περιφ&ρ* άς
καΐ κοσασφαζονται άπο τούς
Τούρκονς καΐ πεφτονν στά «μ°-
τωμενα χώματα» τού Ποντου
Την καλύ^ε,ρη δυνατή έρμηνεια
τοΰ έργον άττο σκηνης έσωσαν
γιά δεύτεοη τώρα φσρα οί ερασ1-
τεχνες τού θεατρικου συγκροτη
ματος τού Σύλλογον Δράμας «Οί
Κομνηνοι» ' Ολοι τους τταιδια
τής αγρότας καΐ τής οιοπαλης.
αΰτοδημΌυργητοι και με κάποια
—κχκτΐκή ττείυα τής σκηνής με
ανιση καΐ ϋπακριτικη δεξιοτητα,
όχι λίγες φορές προσττάθησαν να
ξεπεράσονν τα όρια τού ίΰαοΐί·
χνΐσμοθ καΐ νά φτάνουν στην ιτε
ριοχη της άληθ'νής ήθοπο'ΐας
Τό ττοντ'ακό κοινό μέ ένθουσια-
σμό καΐ 6αβειά ϊκανοποίηση εΐδί
καΐ χάρηκε αλλη μιά φορά τόν
πρωτοτγωνιο-τή τής ποντιακης
σκηνης όλόκλη*ρτις 25ετίας) τόν
κοσμοαγόπτητο Σιμο Μελιάδη· ό¬
λος ζωντανια καΐ κινήση να ερ-
μηνεΰε' με καταπληκτικη μαε-
στρία τό ρολο τού Χαχανό η, τού
τραγικον ηρωα τού έργον. Και
εϊμασ-τε τώρα ΰποχρεωμένοι μα-
ζΐ μέ τόν ένθοικχ'ασμό τού κό¬
σμον νά έπαναλάβουμε τούτο δώ·
ττοΰ εϊπαμε καϊ πρό δεκαετιας.
γράφοντας γιά μια άλλη ποντι-
ακή τταράσταο-η πού εγινε στήν
Αθηνά μέ πρωταγωνιστη και σκη
νοθέτη τόν Ίδ'ο τόν Σ Μελιαδη:
«Είναι ήθοποισς γενόμενος»
(Βλ Ποντ 'Εστια ©εσσαιλ σελ.
6126 (1960) Άλλά παράλλη-
λ« είμαΐ καΐ ττάλι ύποχρεωμέΛΌς
μέ ττολλή μου λύττη νά έτταναλα-
6ω καΐ τό αλλο τκηι σημεΊοσαμε
τότε: «Θά μποροΰσε νά τταρατη-
ρηθή δτι ΰστεροϋσε αισθήτα ή
μεριμνα τού κ Μελιάδη άττό την
όίττοψη της σκηνοθετικής ττροσαρ-
μογής . » Καΐ ένώ τότε «αισθή¬
τα» ύοτειροϋσε. αύτη τή φορά μττο
ροΰμε νά ττοΰμε «χτυττητά» ΰστε-
ρούσε όπως θά ιδούμε ττ>ό κά-
τ«. Ό Π. Πουλασουχίδης, τταλιό
στέλεχος κ1 αύτός καΐ ττρωτοπαλ
λήκαρο τοϋ Ποντιακοΰ θεατρον·
έρμήνευσε τό ρόλο τού (ώς άν¬
τάρτης Παντελής) μέ την έκφρα-
οτ'κότητα καΐ τό ήθος τοΰ σε-
μνοΰ παλληκαριοΰ· ψέγοντας με
ίτπτοτ'σμό τίς έρωτοτροτπες (τού
©ανάσ') τοΰ συμττολεμιστου τού
τπρος τίς κοττέλλες τίς σνμπολε-
μίστριεβ «αί μέ την εύγεν'κή συμ
ττε,ριφορά τού ττ,ρός τή Σ,οφία και
τόν σεβασμό ττρός τόν άμο'βαϊο Ι
ερωτα μ' αύτη, ττοΰ τούς έθέρμα1
νέ τίς καρδιές στΐς τελευταιες
τραγΐκές στιγμές της ζωής τους
'Εξα'ρετική έττίσηις έττιτυχια ση
μειωσε μέ τό δλο πάθος καί καη
μό τραγούδ1 τοκ
Οί λοιττοΐ δλοι καϊ κατά σειρά
ττροτεραιότητος, ή Σ Καοατζο-
γλον (ώς άντάστ'σσα Σόφια, λι·
6εντοκόρη τού Χαχανό η), ό Ι
Ιωαννίδης (ώς Οανά ής ανταρ
της) , ό Ι Χεριστανιδης (ώς
Λευτέρ'ς)· ή Ελ Μελιάδου (ώς
ΓΤελαγια. γυναικα τοί Λευτερ )
ή Μ Κοντοξίδη (ώς « Ελένε, ψυχο
κόρη τους), ό Κ Παελίδης (ώς
'Αναοτά'ης, όττλαοιχηγός), ό Ζ
Βασ'λε'άιδης (ώς Σωκράτης, δα-
σκαλος) ό Β. Παυλίδης (ώς Κω
σταντΐνος' γιός τοθ Λει/τέρ') ο
Κ Άνέστης (ώς Λάζαρος· άνταυ
της)· ό Π Κανατιδης (ώς Χαρα-
λαμπος' άντάρτης) καΐ ό Π Τοο
ν'κίδης (ώς Κυρ'άκος· λυράκης)
έρμήνευσαν τοΰς ρόλους των με
φιλοτιμη τΓθοσττάθεια ν' άντοπτο-
κριθοΰν στήν άττοστολή τοι»ς· ό
καβένας όπως μ-ΐτοπούσε καΐ να
σνμδάλουν στή γεν'κή έπιτυχια
Καΐ τό εδειξαν δλο1 μέ τό παι-
ξιμό τους, δτι αν γίνονταν καί κα
ττοΐς στο'χειώδεΐς ΰττοδειξεις
τού σκηνοθέτη γιά τόν τονο, την
εκφράση καΐ τό ΰφος κατά τό χει
ρσμό τοΰ θεατρ'κού λόγου, άν
γ'ινονταν καΐ μερικές Οττομνήσεις
γ'ά τή στάσηι τις κινήσεις και
τή σδελτοσύνη των έρασιτεχνών-
είναι 6έ6αιο ττώςθά εΐχαν ποιοτι
κά ττολύ π'* ανώτερη άπόδοση
Την ελλεψη καλλιτεχνικής καί
σκηνοθετικής φροντίδας την έδει-
ξαν καί μερικο άκαλαίσθητα σκη
νικάφαινόμενα καί τταραλήψεις,
εΐνα': 1) Η άττίθανη έκεί-
νη δ'ττλομαχαΐράτη δρχηση τού
άντάοτη . τάδε. ' Ασχετη αύτη
μέ την ύττόβΐειση τοθ εργου καΐ ττρο
τταντός ξένη πρός την ποντιακή
■παραδοση στάθηκε όχι μόνο καλ
λιτεχνικβ άκαλαίσθητη άλλά καΐ
μακάβρια καΐ άντ'ιταθητική στο
κοινό 2) Ό ζωηρός χρωματι-
σμός τής ιτοιδ'οΐς (φοτας της Πε
λαγιας στήν ττρώτη τπράξη, ά-
συμβίβαστος καιμέ την ήλ'κια
τοΰ προσώττου καί μέτήν ττερίστα
ση 3) Ο αοιπλος λυράρης άν¬
τάρτης ττάνω στό «6ουν»ό τού θοο-
νάτου»' δττου κ οί κοπέλλες ε¬
δέησε νά όττλιστούν 4) Η όίσκο
•πή, άλλά καί άκαλαίσθητη παρα
μονή πάνω στήν σκηνη όλιον των
έςιασιτεχνών σέ σταση άνάτταυ-
σης γιά νά σεργ'ανάνε. λέει> σάν
βεατες- τόν -πα'δικό χορό καΐ 5)
Η ττσ,ράλ·ηψη τής άξιοττοιηισης
τού χοροθ των —αιδ'ών, μέ την
ένταξή τού στΐς Θεαματΐ-κες ό-
μορφ ές τοΰ εργου καΐ μέ τον
συμβολ^μό μέ την τταρσυσισ
τού τής αΐώνιας άντίστασης τοϋ
Γεν ούς άττό τό λίκνο ως τό φίρε
τρο κατά των όλλοφύλων κατα-
κτητών Καΐ τό έγχειρημα ήταν
τό μόνο είίκολο στήν εκτελέση: !
Στό δει/τερο γύρο τού χοροΰ· στο
τέλος τής Β' ττράξης, θά δινό-
ταν τό συνθημα τοΰ ξαφνικοΰ ά-
κιρσβολισμοΰ των χοοει/τών καΐ
χορευτρ'ών —ττοΰ ήταν φυσικο
κ' επρεπε νά 6οίσκονται ολοι με
τό δττλο στόν ώμο χοςιεύοντας— '
στά τταρασκήν'α, γ'ά ϋποθετικο
κίνδυνο· κι άμεσως έ'πε'τα μέ |
την ϊ—ο5λητΐ<κ.ή άνάκρουση τής λύρας κάττου μακριά ττειαχτό κι άνάλαφρο τό ττέρασμα των τταιδ' ών στή σκηνη μέ τό7ν σέρα χορο | τους. ©ά ήταν μόιλιστα έξα·ριε-1 τικά έντυττωσιακή καί συμβαλ'κή ' συνάμα ή εΐκόνα> άν δλα τα τται-
δάκια ήσαν μέ ψεύτΐκα ντουψέκια
στον ώμο, σάν νά βρίσκονται ι
«έττΐ ποδός ττολέμου». Ας σημε1
ωβή δτι τα ττα'δάκια καΐ χωρΐς
τίς είδ^κές αύτες φροντίδες κα
τοϊις σι/μ6ολισμουςι μέ μόνη την
—αρουσία τους καί μέ τόν χαρι
τωμένο σέρα χορό τους' αφησαν
κατάττληχτο το κοινο τον θεα-
τρου καί ιτρόστεσαν ενα άκόμα
τίτλο τιμής στόν καλλ'τεχνικό
Συλλογο «Φαρός Ποντίων» γιά
την θαυμασία οργανωθή τους
Αλλά &έν μττοροΰμε νά κλε
σονμε τό σημεί«μά μας χωρίς
νά τονίσουμε καί τή σοβαρώτερη
τταράλειψη· ττού βαρύνε1 κι αύτη
ουστΛνχ»ς> τό συμτταθη μας ήθο-
ττο^ό καί σκηνοθέτη τού εργου,
δ'ότι τταρέλειψε ν" άντικαταστή¬
ση τα πρώτα ττρό'χειρα χε'ρόγρα
φα τού εργου μέ τά""διορθωμένα
καΐ καλογρσμμένσ ΐποϋ τού έστά
λησαν εγκαίρως μά άδιαφόρησε
καί τό £ργο άνεβάστηκε
δττως καΐ την —ρώτη φορά· μ ε
τους νεοελληνισμούς καί τίς ττρο
χε'ρότητές τού
"Ας εύχηβοϋμε νά μή βρεθοϋμε
στήν άνάγκη κι άλλη φορά τού-
λάχιστο, σάν Ποντιακο Κοινο
νά κάνουμε παρόμοιες ιταρατηρή
σε'ς καΐ παρόπτσνα γιά μί'ωμένη
προσιπάθεια καί άδ'αφορία στή
λετττή δσο καί ί«ρή υττόθεση τοθ
τΓοντιακοΰ θεάτροιι, ττοθ δέν εί-
να' εύχάριετο νά γ'ινονται κάθε
φορά σέ καλούς καλλιτέχνες καΐ
φίλους, σάν τόν κ. Μελ'άδη· άλ¬
λά δέν είναι όρθό καί δικα'ο καΐ
νά μή γίνονται άτοό κακή έττ'ε'ι-
κεια
Γ" ΖΕΡΖΕΛΙΔΗΣ
ΒΙΒΔΙΟΚΡΙΣΙΑ
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
"Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,,
Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Τό τριακοστό σύγγραμμα τού
ίστορικοΰ τής Σμύρνης μας κ.
Χρήστοκ Σολομωνίδη. εκδοση
« Ε(.ν·"'κή'ς Μνημοσύνης»1 Αθηνά
1971· σε δοο τομονς με τιτλο
« Ο Χρισοστομος Σμύρνης», έπα
ξια ε'τνχε «Βραβείον Ακαδημι
άς» Ο συγγραφεύς μας παροιι
σ'άζε ενα θέμα έκτεταμένο με
συλλογη ύλικαϋ σττάνιου, άπο
—οικίλες πηγές· όλοκλη,ρώνοντας
ε'τσι την ποοσαττικότητα τοΰ Χ ου
σοστόμου, τη δράση τού καί ιδι
ως την πνει/ματ'κή τού προσφο
ρά στούς άγώνες τού ' Εθνοιις
καΐ τής Έκκλη,σίας Εττεξεργα-
ζετα1 κάθε κεφάλαιο μέ τή συγ-
γραφικ.ή τού σαφήνε'α ττού τόν
διακρίνει καί μας —λουτίζει τό
κείμενο μέ 165 εϊκόνες άπό ί-
στορικά ττρόσωιτα καί γεγονότα
άπο χειρόγραφα έθν'κού έν5ιαφ£
ροντος, τοποβεσίες καί χάρτες.
Ό πρώτος τόμος μέ 418 σελί
δες ττερ'λαμ&άνε1 «πρόλογο» κρι-
τικό τοΰ ττϋθ·4δροι> τής Εθνικής
Μνημοσΰνης Νικόλαον Μανούση
<ίΛίγα λόγια τοΰ συγγραφέα» καΐ άλλα 12 κ,εφάλαια δττου ό συγγραφέας μας ττερ^ράφει με αρτιότητα την ττατρΐιδα τοΰ Χρυ σοστόμου Τίγλε'α, τή γέννηση τού. τίς σττονδές· την έκλογή τού καί τή δράση τού ώς Μητρο πολίτη Δράμας, την έκλογή τού ώς Σμύρνης, τόν ένθρον'στήριο λόγο του( τή θρησκεντική. κοινω νίκη καΐ έθνική δράση τού στη Σμύρνη, τό ενδιαφέρον τού γ ά τή σωματική δ'απαιιδαγώγηση των ■Ελληνοτταίδων μέ τόν άθλη- τισμό τοϋς άνθελληνικούς διω- γμούς Ι9ΐι4·^18, τή|· έξορια το5 Χςινσοστόμου άττό την Σμ"Ρ νη καί τή θριαμβευτική έπ'στρο- φη τού στήν ίωνικήν αυτήν πρω· τεύουσα. την Σμύρνη κάτω άττό την γαλανόλευκη, την άντεθνικη στάση τοΰ Στεργ'άδη. την έιτα- φή τού Χουσοστόμου μέ τόν Βε- ν ζέλο, τή φροντιδα τού γιά την ίτατρίδα τού Τρίγλεια. την ιτο- λ'τεία τού Χ?υσοστομου ώς Δρα μας και τις δ ώξεις τού άττο τους Τουρκους Ο δευτερος τομος με 291 σ^ λίδες τΐεριλαμ&άνει: « Αντι ττρο λόγου» λιγα λόγια τοΰ Μακαρ ω [άτου Αθηνών καί ιτάσης "Ελλά¬ δος Ιερωνύμου. ττεριγραφοντας την καταττληκτ'κή έντύιτωση που είχε ττροξενησει στό άκροατηρ'ο μιά δ αλέξη τοΰ Χρυσοστόμου Σμύρνης στήν ο,'ιθοι/σα τοθ Παρ νασσοϋ, κατα τίς μεγάλες έκεϊ- νες ήμερες ^ών έβνικών της "Ελ λάοος θριαμβων. ήτο δέ ιταρων καϊ ό ϊδιος. νεαρος τότε μαθητής της Ρ.ζαρειου Σχολής «Λιγα λογια» τοΰ άκαδημαικιοΰ καί ττρώ ην ύπουργοΰ Γρηγορίου Κασ'μα τη περ'γράφοντας τήν πρώτη έν τύττωση άττο τή γνωριμία τού με τον Χρυσόστομο Σμύρνης στην διάλεξή τού —ού άναφέραμε ποο ηγουμένως Καΐ 16 άλλα κεφα- λαια δποι» ό συγγραφέας μας ττε ριγράφε1 μέ σαφήνεια τήν άρχη των δνσαρέστων γεγονότων, ^ους όγώνες καΐ τίς άγωνίες τοϋ Χρ>ι
σο<ττόμου τό σχέδιό τού γιά τη Μ'κρασιατ'κή άμυναι ό Ποπτου- λας στή Σμύρνη, ,'^ τραγωδια τού 1922 τό μαρτύριο τού Χρι σοστόμου ή έλληνική Μ ούσα θρη νεϊ. άνδριάντες καί ιτροτομές τού Χουσοστόμου, ή Ακαδημία των Αθηνών γ'ά τό Χρυσόστομο· μνημόσυνα τού Χρσοστόμου, ό Χρυσόστομος θιασώτης τής αδελ φύσεως τής 'Εκικλησίας. ό Χρυ- σόστομος σγγραφεύς, ό άμβων τού Χρυσοστόμου· ή άγ'οιτοίηση τού Χουσοστόμου Καί έ'τσι ό κ Χρ. Σ. Σολομω- νίδης κατώρθωσε μεθοβ'κά καΐ επέτυχε νά μας δώση μ'ά ττληρε στερη σκ'αγραφία τοΰ Ενδόξου ίεράρχη καΐ έθνομάρτυρα Χυσο- στόμου Δ ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Δύο Ποιήματα τής Σλο>6ενίδος Πο'ήτριας: Μαρίας Ζν'ντάρσιτς
Τό μαοτίγιο τής μοίρας
Βρισκομαι άΐκίνητη ψυχρη σά ά·
γαλμα
Τό ζεστό εώγενικό μου χέρι γιά
δλους
εϊνα1 τώρα ε>ημο· άδειο
καΐ συλλογίζομα'. ότι ήρθε ή ίά-
ρα
Ολα τώρα τά ττράγματα τνοκι
ιτιρώτα ήσαν ττολύ βολά
ξανάγιναν διάφανα καΐ άττλά.
ΕΙνα1 στΐγμή ττού ό Χάρος φιλο-
ξενεϊται
κι ό αννρωττος έλευβερών'εται ττιά
άττό κάθε έγΑ'ο·'α
Σά κανένας νά σ' εβαλε στην ττλά
τη
καΐ τταραδ νόσουνσ σάν καλο
ντροτταλό ττα'δι,
φαίνεσαι σάν ζητιάνος χΜ^ΐς χέ
ρ'α
καΐ μόνο στό κεφάλι τον ή φωτ'
νη σκέψηστταράζε1
"Ολα δ,τ' έΊοανες σον φαίνοντο1
ονειρα,
ττού όνειρευόσοιινα πολλά χρόν'α
Είναι τόσο στενός καΐ ττΐεσμένος
ό κόσμος σου
τού δλα είναι άδεια) ■πΐβαμένα
καί καβημερ'νά
Εΐμα1 άκίνητη καί ψνχρή σάν ά-
γαλμα
Βαρ€>ά μέ χτύττησε τό μαστίγιο
τής μοίρας
Θαρρεϊς ττώς εΤμαι ενα τταραστρα
τημένο χαμένο ττουλί
Σέ λίγη όίρα θά σοησει το χτυττο
κάρ5' μου
Φδινοπωρινό
Μέσα στό δάσος οί τσίχλες πέτα
ξαν.
Τό χωριό σκε-ττάστηκε μέ σύννεφα
όμίχλης.
κ'' αττ' τήν όλόγυ'μνη, γέο «η α-
χλαδιά
πάλι άκούγεταΐ ή στρ'γγιά φωνή
τού κόρακα
Νιώθω άττόψε έρημ^ά στήν καρδιά
μου
Κανένας δέν τή συντροφεύε1 αύτό
τό 6ράδν.
Τώρα δέν τραγονδώ τί ά Είναι
σφ'γμένη ή καρδιά μόν·
καΐ θανάσιμα μ—αίνε1 σ' αΰτήν
τό φθ'νώττορο
ΜΑΡΙΚΑ ΖΝΙΝΤΑΡΣΙΤΣ
•••••••••••••••••••••••••ι
λιλίδες άπό την δραμχτικήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥ-ΟΝΙΑΙ (ΑΙΒλΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ _Ιι.Η ΤΟίΙ ΑΝΒΕΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΐνΐαΜ
1914-1918
Ύοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΪΉΛ Ι1ΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ
τέως διευθωντοβ παρα ιω υπουργείω Γεωργίας
ι (Συνέκεια έκ τού ττροηγουμένου)
Διά την τύιχην των Μοσχονησί
ι ών καί τών κατοίκων της· ή Μαύ
ρη Βίβ>ος των ιΠατριαρχείων.
γραφείω
«Κατόπτ'ν τής έφαρμογής τού
γνωστόν έξοντωτΐκοΐΰ προγράμμσ
τος των Νεοτονρκιων. τά κυβερνπ
| τ'κα δργανα έν Μοσχονησίοις
Ι (κατσ'κονμένοις υπό καθαρώς ό-
μογενούς ττληθυισμοΰ 6 000) δι
| αύθαιρεσιών· ποι
Η ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ
ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΕΟΕΧ
Παρονσία τού γενικοΰ γραμμα
τέως τού ν— ου>ργείόν Οικονομ1
κων κ Ν Γεωργ ακοττ ούλον, τού
άναπληιρωτοϋ γενικοΰ γραμματέ
ως τού υπουργείον 'Εθνικής Οι¬
κονομ Ίας κ. Δ Ρουχωτά καΐ αλ
λων επισήμων κεκλημένων έκόπη
> 6ασιλόττιττα το>"> ττροσωττιικοΰ
τού Εθνικον Όΐργαν'σμοΰ 'Ελλη
νίκης Χε'ροτεχνίας, είς έορταστι
κήν σνγκίντρωσιν έν τή κεντρι-
κή αιθούση τού μεγαρον αυτού
Εν άοιχή τής τελετής, ομιλών
ό ττρόεδρος τού διο·ιικ·. συμβονλί
όν τού Όργανσμοΰ Χε'ροτεχνι-
ας κ Δημ. Άγιθττετρίτης ηύχα-
ρίστησε τούς άνιαφερομενους κυ-
δειρνητικούς έικτΓροσώττους διά
την ττοιροι«τίαν των είς αυτήν καΐ
προέβη είς σννοττ^ΐκόν άττολογι-
σμάν των έττιτενγμάτων τής κατά
το δ'ααοοόσαν ετος 1971 άναπτυ
χθείσης πολνμόρφου καί θετικής
&ραστηρ.ότητος τού ΕΟΕΧ ττρός
ττροαγωγήν τής έλληνικής χε'ρο
τεχνιας, εκφράσας έν ττρο-κε'μέ-
νω τά συγχαρητήρΐα καΐ τάς ευ¬
χαριστίας τής διοικήσεως τοΰ-
τοιυ π'^ός δτταν τό ττροσωπ'κόν
τού Όργοτνισμοΰ, ο'ά τόν ζήλον
τήν εϋσυνειδησίαν καΐάττοδοτι
κότητά των έν τή άσκησε1 των ΰ-
ττηρεσιακών χρεών τ»*ν
Α! «ΑΚΤΙΝΕΣ»
'Εκιυιχιλοφόρησε τό τεΰχος Ί-
ανθνθ;ρίου τού ττερ·Όδικού «Άκτΐ-
νες» Άπό τά ττεριεχόμενα: «Τό
θαύμα τού χρόνον, τού κ Π Τουρ
νιέ» «Τό θεραττεντικόν έργον
καΐ ή άδελφή νοσοχόμος» το0 κ
Άρ Άοττ'ώτη», «Άθλητ^ά». τού
κ. Άθ. Ι Γκιάλα «Πολιτισμός
αύτός ό αγνωστος», τού κ. Άχ
Τάγαρη «Τό ττρόβλημα των σχ£
σεων ψυχής καί σώματος» τού
κ Γ Κωστάκ'. «Τ Σ ' Ελιοτ
«Το ταξί'δι των μάγων» (άττόδο-
σ'ς κ ΕΝ Μόσχον) ■ «Τό ττρώ
τον εθνικόν θέμα» τ^ κ |( Άν-
τωνοττονλου, «' Αττοκατάστασι ς
των άνοπτήρων» τού κ. Γ Ν. Καν
τιάνη κ. α·
ΒΙΒΛΙΑ ΠΕΡΙ ΣΑΜΟΥ
Φίλε κ διευθυντά.
Εύχαριστώ θερμώς δλους έκει
νονς οΐτινες μ' έβοήθησαν καί
ττρωτίστως τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν», διά νά έ'λθω είς -πνευμα¬
τικήν επαφήν μέ τούς Σαμιους
λογίους· μέσω των άτοσταλεν-
των μοί €ι6λίων δοθέντος ότι
καΐ ό νττοφαινόμενος έχει είς Σά
μόν τάς ρίζας τού
Πςιώτον. έλαβον τό βιβλίον ν-
ιτό τον τίτλον «Σάμος τό άτταρ
το Κάστρο». τού άειμνήστου Θε
μου Στεφανίδη, καί δεύτερον το
-περιοδικόν «Σαμ'ακή Εττ θεωρή
σις», έ,κτυττωμένον επί έκλεκτοΰ
χάρτου καί μέ ποικίλην ίίλην είς
-περιεχόμενον, έκδιδόμενον ΰττό
τής έν Αθήναις αδελφότητος Σα
μίων
"Ολως δέ ίδ'α'τέρβν έντυττω-
σ!ν μοί έ'καμον οί άγώνες καΐ οί
άφθαστοι ήοωισμο! των Σαμίων
άγωνιστών τού 1821, -παν δα
λαμβάνονται καί έξιστοροΰνται
μέ σαφήνε'αν καΐ είς απλήν γλώσ
σαν είς τό ανωτέρω 6ι6λίον
Άγώνες, ττράγματι σκληροί.
πρός ανάκτησιν τής ελευθερίας
τής Σάμου άττό τούς κατακτητάς
της. πού την είχον ϋποδουλώσει
ιτρο ττολλών έτών. τήν ωραίαν
είς δλάστησ'ν καί τταραγωγην
ποικίλην γεωργΐικών καί διαφό-
οων αλλων ττροιόντων, νήσον
Είς τήν όποιαν έσώθην ώς έκ
θαύματος καΐ έγώ μετά τής οικο¬
γενείας μόν, κατά τό έτος 1922.
Τά δέ κατσρθύματα καΐ ττροσωττι '
κά παθήματα ^ού Λυκούργου Λο-!
γοθέτη καΐ οί άγώνες διά τήν
ελευθερίαν τής "Ελλάδος καί τής '
ίδ αιτέοας τού πατρίδος Σάμου·
υπήρξαν καΐ ξεττϊ,ρνούν. τολμώ
νά εϊπω· είς τόλμην καΐ αύτοθυ
σίανΐ καί αύτονς άκόμη τούς α¬
γώνας καί τα τταθήματα τού Α-
ττοστόλου των Εθνών Παύλου
Έξ δσων ανέγνωσα κατέληξα
είς τό συμττέρασμα —καί θά εΐ-
να' ώς θέλω νά τπστεύω καί συμ
πέοασμα κάθε άμερολήπτον άνα-
γν£.στου τού ώς ανω 6ι6λίον—
ο·ι, οί ήρωισμοί καΐ τά ανδρα-
γαθήματα των Σαμίων άγωνι¬
στών, όφείλοντο κατά τό πλεί¬
στον· είς την ττρός τόν Θεόν πί¬
στιν των καί είς την μεγάλην
των απόφασιν πού είχον έξ άρ-
χής πάρει: «Ελευθερίαν ή θάνα¬
τον» Είς τήν όπτοθάρρυνσ'ν δέ
των Τούρκων συνέτεΐνον μεγάλως
καΐ έττιδρομαΐ των Σαμίων. που
έλάμδανον σνχνά τηνκνά χώοαν,
είς τά δντικά παράλΐα τής Μι-
κ:ας Άσίας. Καί αί οποίαι έ-
π·ιδρομαί έλύγιισαν τό ή·θικόν
των τΓθλιορκητών τής νήσου είς
τρόπον ώστε νά αναγκασθη ή Υ
ψηλή Πνλη καί νά ζητήση τελ1-
κώς τήν συνδρομήν των Αίγυτττι-
ων πϊός κατατρόττωσΐν των ολί¬
γων τούτων έτΓαναστατών!
Τό γεγονός αύτό άνεπτέρωσε
τάς έλττίδας των άντί νά τρομά
ξη, καΐ έχαλνβδωσε τάς ψυχάς
των καπεταναίων άγωνιστών Λα
χανά, Σταμάτη Μελαχροΐνοϋ· Δέ
σπόΤον Κυρίλλοι; κοοί αλλων κα-
ττεταναιων καΐ τού λαοΰ. είς την
απόφασιν των επί τή τελ κή νί¬
κη
Κεί δμωςι ήτο μοιραίον, παρ'
δλας τάς θυσίας καί δοκιμασιας
πού ύπέστησαν οί Σάμιοι άπό
ι τόν βάρβαρον κατακτητήν, παρέ-
| με'νον εισέτι έίλλα ογδοήκοντα
: όκτώ ετη υπό άνελεύϊερον καθε-
στώς τής Ήγεμονίας, όπως και
ι οί Κ οήτες!
ι Καί μόλις μετά πάροδον 88 ε¬
ί των. κατά τούς νικηφόρους πολε-
I
μονς τής Ελλάδος τού 1912, ά-
' νέκτησε μετά των αλλων νήσων
, τού Αίγαίον. μαζί μέ τήν Κρή-
I
την, καί ή Σάμος. την πραγιιατΐ
κήν της ελευθερίαν Δ'ά νά έπα-
ληθεύση διά μίαν είσέΤι φοράν
καί είς τό διηνεκώς τό αξιωμα
δτι πράγματ1 οί "Ελληνες υπήρ¬
ξαν άνέκαθεν καί μέχρ' των ημε¬
ρών μας> μέ τούς έπ-ικούς των
αγώνας είς τήν Αλβανίαν, γο-
νοι τής "Ελευθερίας καΐ τού Πο-
λΐτ'σμοΰ
Μετά τιμής
"Αντώνιος Ε Ψηλοττάτης
ΒΑΣ. Ι ΛΑΖΑΝΑ: «ΘΡΗΝΟΙ
ΤΟΥ ΜΕΝΩΝΟΣ ΠΑ ΤΗ ΔΙ-
ΟΤΙΜΑ» ( Ελεγεΐο) — Είσα-
γωγή — "Ειμμετιρη μεταφράση
— Σχόλια — Αθήναι, 1971
Μιά νέα φιλολογική καί λογο
τεχνΐκ,ή έργασία τού κ Βασ. Ι
Λαζανά κυκλοφομησε τελευταΐο:
ΕΠναι οί «©ρήνοΐ τού Μένωνος γιά
τή Δ'οτίμα»- τοΰ διασημαυ Γιομσ
νού ποιητή Φοειδερίκιου Χαίλντεςι
λ ιν. τού νοσταλγοΰ αντοΰ τοΰ άρ
χαίου έλληνικοϋ κόσμον Εκτός
άπο την εμμετρη μεπάφοαση τού
περίφημον έλεγείον. ό κ. Βασ Ι
Λαζανάς ποοτάσσει βιογραφ κσ
στοιχεϊα γ'ά τόν πο'ηττή, άναλυει
δ'εξοδικά τό έλετγειο καΐ παοαβε
τε' σχετ.ικές άττοψεις των σχολ-α
στών καί βιογράφων το,ο ττοιητή- ,
Η έργασία έξε5όθη μέ την εύκαι
ρια τής σνμττλη,οώσεως δΐοικοσίων
έτών άπό τή γεννηση τού πο'ητή
ό όποίοςΐ δς σημειωθή, έπηρεα-
σμενος άττό τή μεγάλη γαλλική έ
τιανάσταση. υπήρξε θερμάς θ'α-
σώτηςτών ττροοδευτΐκών ίδεών τής
έποχής τού καί είλικρινής ϋμνω
δάς τής ελευθερίας καΐ τής Δημο
κρατίας.
κλοτρόπων καταττιέσεων, παρα-
νόμων φυλαικΊ'σεων· δοφ.μών, δ'αρ
τ-αγών? στνγερών κακουιργημά-
των καί έν γένε' διά τυραννικής
*αταδυναστεύσεως· έδηιμιούργη-
σαν καί έν αύταϊς -^-άττό τού
Μαίου 1914— κατάστασιν τρο-
μοκιρατίας τόσον άφάρητον. ώστε
δέν διέφερε τού πιραγματικού διω
γμοϋ. "Ενεκα τής έκιρύθμου ταύ¬
της καί άττειληιτικής καταστάισε-
ωζ( ητίς είχεν άφαΙΙιρέσε' άπό τής
άλλοτε άνθηιράς. ακμαίας έμπορι
κώς καί σφρ'γώσης οικονομ ίας
τής νήισον ταύτης τούς στοιχε Μ
δεστέρους τόιρους τής συντηρη-
σε,ως καί κατέστησε τόν βίον πρα
γματικώς άβίωτον, έξηναγκάσθη
σαν π·ολλοί των κατοί««ν όπως
μετά πόνου ΐτ>υχτΊ·ς ό—έλθωσι τής
πατοίον γής καί ζητήσωσιν αλ¬
λαχού την σωτηρίαν αυτών
Οί εναπομείναντες έν 'Όϊς Μο
σχονησιοις διήλθον τόν μετέπε'
τα χρόνον ταλα'ττωρούμενον καί
καταΒυναστευόμενοι έκ μέρους
των έτπ τόπον άρχών, των όπο'ι
ών ή λυσσωδης άργή θά έξέσττα
ώρ>σμιί|νως φοβε/ρά καΐ αμείλι¬
κτος εναντίον έκείνων. κβτά την
νύκτα τής 22ας Νοεμβριού 1915
έξ άφορμής άτυχούς τινος έπο·
σοδίον, όφειλομένον είς την έ'ξω
θεν εισβολήν έντός τής πόλεως
άφρονος ομάδος άνταρτών. εάν
μή έ— εμβάσε'ς έ'γκαιροι καί έ-
νέργεια' φρόν'μοι έκ μέρους των
έν Κιιδωνία'ς ήμεπέ)3ων δέν προ
ελάμβανον τοθτο Μετά τό ώο
άνω έττειο·όδιον ωδηγήθησαν οί
κάτοικοι είς Κυβωνίας χωρίς ου¬
δέν νά —χραλάβωσιν έκ τής ττλου
σιας αυτών περΌνσίας
Τά δεινά όμως των Μοσχονη
σίων έξηκολούθησοΐν καΐ έν τή
καταδΐίναστευομένη πόλει τών Κυ
Συμμε.ρίσθησαν καί ου-
τοί τήν τύχην αυτής ομού πιεζό-
μενο' καΐ άγωνιώντες. μίχρ' τής
καταστροφής τήις ττόλεως ταύτης
ότε καί συνα—εστάλησαν είς τά
διάφορα μέρη των νομών Σμνρ
νης «αί Προύσας· διασκορτησθεν-
τες κυρίως είς τά πλέον άξενα
μουσουλμανικα χωιρ'ία Εκ εί ε
ζησαν επί είκοσάμηνον έξευτελι·
ζόμενο' καί τολα,ΐττωιροΐύμενοι καί
πάσχοντες ήθ'κώς καί ύλικώς καΐ
άτταθνήσοντες ιοατά δβκάδας
Την έξωσιν των Μοσχονησίων
έπηκοιλού'θησιεν αληθής βανδαλι
σμός Οί καλλ'μάρμαροι ναοί έ
βεβηλώθησαν μετο)6ληθέντες είς
αποθήκας καϊ σταύλοι>ς τολνέ-
λαιο' κ.αΐ εϊκόνες έβχχύσθησαν
καί εϊκονογιραφίαι αρίστης τέ-
χνης κατεστιράφησαν, αί δέ οικί¬
αι κατέστησαν άκαττοίκητο'»
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
Μιά νύχτα οτό %Αιιάρ - ντάγ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Δ' τό ζήτημα τούτο, νά νο'ώσουν δή
-Ακριβώς "Ετσ' θά πιστέ λαδή τή χαρά τής μεγάλης γιορ-
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Ο σννεργάτης μας λογοτε-
χνης - συγγραφεύς κ Άντώνης
Συμίγοαλάις υπάλληλος τής Α Ε.
Πανοτέξ, ήρροτβωνίσθη την Σοφία
Κουτραμ—ασάκη Παιδογωγόν έκ
Χανίων Κρήτης την 9 1 72 είς Ά
θή-νας.
Εύχομαι ταχείαν την στέψ'ν
ΣΩΚΡ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
"Εκδότης — Δΐευθνντής
«ΠΡΟΣΦΥΓ ΚΟΣΜΟΣ»
« Ο Κόσμος τής Ελληνίδος»
Εκ,υκλοφόρησε τ0 τεΰχος Ία-
νοναρίου τού περΐοδικού « Ο Κό
σμος τής Ελληνίδος». Ατό τα
πειριεχόμενα: «Τά άνβρώττινα χέ
ρια» τής κ Άμαλ. Γερακανάκη,
« Ο τόνος το3 ένβουσΐοκτμοΰ» τού
κ. Ν Τσΐρώνη. 'Τό δώρ·ο» τής κ.
Μπ Άθανασ'άδου· «Άλέξαν&ιος
Παπαδιαμάντης» (6 ποιητής τής
καθημερινότητος) τής δ Ιω
Γραφάκον, «"Οπου ϋτΓάρχε' άγσ
πή έκεϊ εΤναι ό ©εός» τού Λ Τολ
στόι « Η γνναίκα είς την ο|Κ0γ^
νε'α» κ.ά
Είς καλοτυπωμένον τόμον έκυ
κλοψόρησε τό βιβλίον τού κ Δή
μητρίου Γ Γκαβανά υπό τόν τί¬
τλον; «Μακ€δον'κός Αγών» (Ε·'
κόες τοαγούδια. βιογραφίαι __
β'βλιογοαφία — άγωνΐσταί)
— Είς κομψον τεύχος «Αί έκδο
σε'ς Ενώσεως ΣμυρναιΜν», εκυ¬
κλοφόρησαν «Άφιέ-ωμα είς τό»
Χρήστον Σολομωνίδην»
Λ. ΓΡΗΓ()ΡΙ^ΠΣ
Ο ΑΦΡ0Δ1ΣΙ0Λ0Γ0Σ
Δέχεται Βηλαρα 7
ΙΙλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 α.α
Τηλ. 626.397
ψης πώς έ'χω δικηο %άμαι αυστη τής, διασκέδασα μέ τούς άξιω
ρ^ς καΐ ά-πότομος σέ μερικά πρα ματίκούς τοΰ έπιτΐλείου μου στό
γματα πού φαίνονται άσήμαντα Ι τονρκοσπιτο πον εμενα καΐ την
Μ' ενα τάγμα πεζ^κοΰ εΐχα προ- παραμονή τής Ποωταχρονιας Το
κιάλ.ψ1 στό Μπουργκάζ - ντάγ— | στρώσαμε στό πο.κε«?άκΐ. πινον-
έ'να βουνό στά άνατολικά τού τας δλη τή νύχτα σχεδον "Α-
Ακάρ - ντάγ Χε'μώνας βαρύς μα σηκοΐθηκα ζαλ'σμένος άπό τό
καί χιόνα πολλά σ' έκεϊνα τά κονάκ καί τήν άγρύπνια κόν-
μέρη Τά φνλάκια τού Μπουρ- τευε νά ξημερώση πιά Στήν έκ
κάζ - ντάγ σκαμμένα στό 6ρα- κλησία Τοΰ Προδρόμου εΤχε ττάει
χώδες εδαψος, μοιάζανε, αμα ε- ό παπά - Σωτήρης γιά τόν όρ-
κανε λιακάδα· μέ πο·λνελαίους
ιής έκκλησίας. άττό τά κρνσταλ
λιασμένα χιόνα πού κρέμσνταν
στήν πρόχειρη κλα6έν'α σκεπή
τους Στ" άντ'κρννά βουναλάκια
ήτανε δνό - τρείς τούρκικοι συοι
κ'σμοϊ ερημο1 καί τά σππάκ'α
τους μαι.ρίζανε στΐς χιον σμένες
πλαγ'ές τους, δπως οί σοκολα-
τες οέ μιά τούρτα άπο σαντιγν
Πολ>ες φοιές πηγά ως έκεϊ πέ-
ρα γ ά έπιθεώρησΐ. κα, ττάντοτε
συμπονοΰσα τούς κανμένους τούς
φαταρους πού ζούσανε κεΐ ψν
λά, απομονωμένο1 μέ τόσο βαρΰ
χειμώνα Φνσ κ& ■ οεν έφερνο-
μουν σ αύτούς όπως ή κλώσσα
στά πονλάκΌ της^ άφού τό κα-
θρο καΐ χτι/πούσανε οί καμπάνες
Ένώ έτοΐμαζόμουν νά γείρω λι-
γάκι στό κρεββάτΐ εκστρατείας
γ ά ξεικονρασμα. έ>σι ντνμένος,
δπως ή'μοννα· μτταίνε1 άπροσκλη
τα στό δωμο5ιάκι ό υττασπιστής
μόν καΐ πνιχτά, λές καί συγκρα
το·ΰσε μέ βία τούς λυγμούς πού
ώγκώνανε τό στήθος τού. μοϋ
άνέφερε πώς 6 έχθ>5ς εσφαξε
τή νύχτα τούς ανδρες ενός φυλα
κίου μας^ ένώ κοΐμώντουσαν!
— Τί λες· Ανδρέα;. έ<ανε μέ φ.ικη ό κύρΐος Με-;όπουλος. κ- τρινίζοντας. Καλά. δέν ΰπήρχε σκοττός στό φν>άκΐο;
— Υπήτχε, ναί! άποκοίθηκε
μέ βροντεοη φωνή ό στρατηγός
ΡήΛθν τονς έττέβαλε νά τά νπομε Δημάς. λές κιαΐ πρόο-ταζε όλο-
νο^ν όλα. Τούς σνμπονούσα δ- κληο.| Μεραρχία, γ·ά νά άναφέ-
μως μέ τόν δικό μοί, τ:όπο ποϋ
ίΐναι καί τρόττος τοό κάθε στοο.-
τ ωι κου: Νά ζεσταινωνται καλα
στά φνλάκ α, νά παιρνουν τρια
ροφήματα τήν ήμέ>α· νά καλο-
τοώγουν καί νά φνλάν·ϊ σκοπο< σπό μ'ά ώ?α τό κάθε νευμερο. ' δι«ο άκόμα; Περάσανε τά Χίστονγεννα μα-1 — "Ο'χι Ανδρέα δχι! Καί πσ κρ.σμέοι άπό τούς δ'κούς τους οαδέχομαι πώς. άς εΐσα' πσρε- —όπως δλοι μας— ή ύπηρεσία ξηγημένος γιά τόν άπό'ομο τρο- δμως εφρόντισε νά τρώνε πολύ πό σον, εϊσαι δμως άληθ'νός οη σέ βασιληά Ύπήρχε· μά έ- κάπνιζε! . Έκάττνιζε ό άνάξιος στρατ £.ιτης, καΐ μέ τήν φωτία το} τσ'γάρου τον έ'δΐΐξε στόν έ χθ;ό τή θέσι τού. καί. άχθυθϋς τό άποτελεσμα . Μοί οίχνε'ς ά στ,ατ'ωτης άς είναι εν ς τνχισμένος ό καινούϊγιος χρό- καΐ έκλεκτό φαγητό, γλ^κίσμα- τα, φ>ούτα καί νά πιεύν κρσσί
στίς γιορτές Γλεντήσανε κα>ά | νος!
*ά παδ'ά "Ησι,-χος κι, έγώ ά--> ΙΩΑΝ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
»ΦΦ»·»»ΦΦ»Φε)ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ»ΦΦΦφφφφ»φ»φ»»»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ |
Μόλις έκυκλοφόρησ* τό μυθιστόρημα τής Στέλλας Έ-< π'φανίου - Πετράκη μέ τόν τίτλο «Δύσκολος δρόμο» γιά τάό πενήντα χρόνια τής Μικρασιατικής καταστροφής, πού τοθ-'; το τό χρόνο συμπληρώνονται. Άφιερωμένο στίς βασανι- ', σμένες γυναϊκες "Ενα χρήσιμο πρωτοχρονιάτικο δώρον γιά κάθε σπίτ1. $ Τό έξώφυλλο είναι τοθ κ. Π.Α. Πετράκη. Έκδοσις «Τό Έλληνικό βιβλίο» 1972 »»00000»Φ»ΦΦ»Φ»Φ»ΦΦΦ»»ΦΟ»Φ»ΦΦ»»ΦΦΦΦ»«)Φ»ΦΦΦ»»» Τό Έλληνικό Άστυνομικο Μυθιστόρημα αιπρεσ"τουλιπεσ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 15αν ΚάΘισα καί πάλι σΤό σαλόν' καπνίζοντας Εξακολουθούσα να μην καταλαβαινω δσα άκονγα Αυτό αύ^ανε τή θανάσμη αγωνία μου Άγόρασα μίαν έφημεοιδα και ρίχτηκα στό &ιά6αομα Άλ¬ λά δεκάδες λέξεις άγνωστες ξε πρόβαλαν σέ κάθε κειμενο. άλλο' ώνοντας την έ'ννοια! Εττρεπ'ε ν αγοράσω λεξικό Στά μαγαζ α τού ξενοδοχείον βριήκα αύτό, πού ήθελα Ή άνώμαλη ψυχ'.κή μου κατάσταση δέ μ' όίφησε νά σκε- φτώ τή,ν άσκισπη, γιά κείνες τίς δύσκολες ώοες σιπατάλη Ανεβα σμένη πάνω στό κιρεββάτι, με τρη.σα την περ'ονσία μόν. Δώδε κα δολλάιια καΐ κάμποσες ύποδ' αιρέσεΐς τής λίρας ττού δέν κατα λάβαινα άκόμα. τήν άξία τους! Μ έ'π ασε άπελπισία ' Επρεττε νά συνεχίσω τό ταξίδ' μου δσο γι νότανε γρηγορώτερΛχ Μά π·ως; Η σκέψίΐ μόν στριφσγύρ'ζε, σάν άνεμοδκρμένο ξεοόφυλλο Ξαφν κά νόμισα πώς βρέθηκε ή λύση. Ζήτησα άπ' τό κέντρο τό άερο δρόμΌ Σέ λίγο μιλοϋσα έλληΜ κα μέ κάποιον ύπάλληλο τής «Ό λνμιΐτιακής» Τού ζητούσα πληρο φορίες γιά τό δρομολόγ'ο τοο Καναδά. — Δώσ^ε μου τ' δνομά σας καΐ ττερ'μένετε στ' άκουστικό Θά σάς κλείσω θέση τώρα άμέσως! μού εΐπε πρόβυμα. «1' έγώ· τό Ί- διο πρόϊυμη, τοΰ τδιδωσα Σέ δυ>ο λεπτά, πού μόν φανή
καν αίώνας. ^ φωνή ξανακούστη
κε
— ιΜττοοεΐτε νά φύγετε ανριο
τό πρωί στίς δέκα, αν μοΰ Φ*ρε
τε αδεία τής άστυνομίας!
Κέρωσα Ενχαρίστησα τα ν ύ
ποχρεωτΐκό νπάλληλο κι' εκλει-
σα τό τηλέφωνο. Τά δάκρι>α τρέ
χανε. ιδία βροχή, άπ' τα μάτια
μου ΕΊ'μουνα κσ5αδικ·ασμένη! ΟΊ
μέρες τής ζωής μόν μετρημένες
άπ' τό δολοφόνο. που θά γύριζε
νά μέ σκοτώσεΐ! Μήητως αΰτό πε
ρίμενε ή Σκώτλαντ Γι,άϊντ; Τι
άξία μποροθσε νά έχη ή ζωη ε¬
νός ασημάντου κοριτσιοΰ μπρο-
στά στή λαίοη Κύνθια Μακ Κήν
ναν; "Εποεπε νά βρεθεΐ ό δολο
φόος της,ασχετο αν αύτό θά
στοίχιζε τή δική μόν ζωή! .
Ό δοο'άς σιγοσφύρΐζε στήν
μττλακονόπορτα Τά ρίγη τού
-ίτρόσφερε τό άκουσμά τού, ξεχυ
θήκανε στό σώμα μόν Κύτταξα
τό ρολό', τόν μοναδ'κό μόν σύντρο
φο ΕΤχα μπρός μόν πέντε ώρες
ώς τή βραδύνη ΐπΐίσκεψη στήν
τρατεζαρία Γδύθηκα κι ^
στο διπλό κρεοβάτι Ώστόσο °
καλοκάγαθο-ς ύττνος δέ με {„ '
σε
"Ενα μοκρόστενο μικρά μον
άντ'κείμενο. πάνω σ' ενα αι,
δύο κομοδΐνα, τράβηξε ■'ψ —ρ000
χή μόν. Τρείς μέοες σέ κεϊνο ,'
δωμάτ'ο δέ μού είχε κινήσει ,
ενδιαφέρον Τό περ'αιγάστηκ
"Ενα άσπρο κουμπί στή μ£0« .
κανε άκόμα π'ό περίεογο ^
μποροϋσα νά καταλάιβω τή ν».-
μότητα τον Πάτησα τό κομμ,,
Τιποτα δέν έγ'νε Κύττοξο ,
ψεύτικα λοιλούδια. Κόκχινα ^
ρύφαλλα Στό δωμάτ'ο, ττού ι™
τοκοιμήθηκα κείνη την
νύχτα· ήτανε κόκκΐνα
λα! Καί . στό άλλο τής
κης»· ήτανε . ήτανε
Βασάνισα τό νού μο^ γιά ^
λή ώκχ Δέν κα'άφερα τίποτο'
Τό χ ι όν ι, σάν μεγάλα κομμβΙ1(ι
μτταμπάκι στριφογύρΐ·ζ£ —ή α,(
ψη μου. Δέ μ' άφηνε νά θυμηθώ'
Τά μάτια μοί, πέσανε —5^
στήν τηλεόραση Σιγκώθηκα και
την ανοιξα μέ κιάπο'ο φόβο Η
ταν ή πρώτη φορά "Υστερο ζ5
ναχώθηκα στό κοεββάτΐ. Η κοουμ
ποδίστ'κη ταινια μ' αφησε ά5ι0
φορη Ξανακύτταξα τό μαθρο μ5
κρόστενο πραγματάκΐ Τό ιτήρ;,
στά χέρια καί πιάτησα τό κουμΐι
"Ενα μΐιοοος κρότος άκούστη«Ε
Ή είκόνα αλλαξε στήν τηλεορο
ση ! Ζονγκλα, αγρια θηρήα, ι
θοτγενείς! Ξαναττάτησα τό κουμ
πί Πολεμικό εργο! .
Τό παιχνίδι μ' ά(.>εσε Για καμ
ττ€(τη ώρα δ'ασκεδαζα άλλόζοντοΓ
τά κανάλια "Αθελα ό νούς σννει
δητοποίησε τό γεγονός Ο Φ»»ι
Χέντερσεν ξαπλωμένος στό ψο:
δΐι κιρεββάτι^ άλλαζε οποτε ήβΐ
λε σταθμό· κρατώντας στήν άγκα
λιά Ύου τή γνναίκα. πού τοθ δ(£
σε' . "Ισως αυτή νά ττχρίμεντ
κιεΐνο τό 6>3θδυ! Τρόμαξα στη ο>£
ψη πώς, αν σννέβαινε όργότερο
τό έ'γκλημα κ'" έγώ καθυτεροίαο
λιγα λεπτά· ή σωτήπια πόρτα 9ο
ήτανε κλειστή! Τί θά γινοταν:
τότε, Ό δολοφόνος θά μ' εΤχε π
άσε:. Θά μέ γύ}"ζε στό φριχτο
κεϊνο δωμάτιο . Θά μέ σκότονι
μέ τόν Ίδ'ο τρόπο 'ΌπΜς εδυ
ξε ό—' τή ζωή τή λαίδη ΜακΚηι
ναν!
Ξανάφερα έ'ντονα στό νόν μ«ι
τίς δραματικές σ^'γμές, ττοϋ τη·
ςασα Πώς εΤδα αυτή τήν ιτο.
τα; .. "Ετρεχα άτττό τιό μακιρυσ
στό διάδρομο ά ρ ι σ τ ε ρ β'
(Σννεχίζετα')
ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
Ο ΜΑΡΑΝΤΤ7Ν
Τού Συνεργάτου μας κ. ΓΡ. Π ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΓΛΟΪ
Άλλος Άκρίτας είναι καί ό
Μάραντον Και γιά τόν ήρ<οα αυτόν ή παράδοση λέγει πολλά Ό Μάραντον παίρνει ξαφνκά μ'ά βραιδυά· μιά έ-πείγοΐ/σα δια· ταγή. πιθανότατα άπό τόν αύτο- κράτορα νά σπειΰση νά πάθη καί αύτός μέρος σέ καίτοι α έκ στρατεία — Τόν Μάραντον χαοτίν έρθεν νά -πάη σήν τρατείαν. Άφοσιω μένος ό Μάραντον στήν ύπηρεσ'ισ τής ποττοίδος καί ΤΟ3 εθνους· π'- στός δέ θεράπων τού Αύτοκοάτο ρος. δέν χάνε' κα'ρόν. δέν περ - μένει νά ξημεοώση καί εττειτα νά ετοιμάσθη, άλλά — Την νύχταν έφτόχι τόν μά- στοραν τήν νύχταν μασ1ορεύε1 κόφτ' δς άσήμιν ττέταλον κι' άς τό χρυσάφι καρφία τον μαύρον 'ατ καλλίβωσεν κατάντ'κιρυ σόν φέγγον Ή γυναικα τού μέ δάκρυα στά μάτ'α τόν τταοαστέκε1 τόν παοα- κολουθεϊ καί τόν βοηθάει στίς έ- τοιμασίες τού καί κρατά μάλι- στα μέσα στό μαντήλι της τά καρφιά —Κι> ή Καλή 'άτ παραστέκει
'α'ον μέ τό χρυσόν μαντήλιν ά-
πλών καρφίν καί δι' άτόν καφ»ήν
τά δάκιτυα χύνε'
Η γεμάτη άπ6 τρνιφερότητα
καΐ άγάπη ψυχή της πρός τόν
Μάραντον, ό εσωτερικώς της σ— α
ραγμός γιά τον χω,>ΐσμό. τά δα
κρυα πού κυλούν, μάς ένθυμίζθυν
τόν συγ) νητικόν άττοχωρισμόν
τού "Εκτορος καΐ τής Άνβρομά-
χης ττοΰ τόσο ύπέροχα μας ζΜ.
γ^αφίζεΐ ό θεϊος "Ομηρος Μά
οσο καΐ νά σγκρατεϊται δέν μττο
οεί νά μην άνησυχή καί τόν
ρωτά:
«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΤΕΧΜΗ»
Καλλΐτεχν κόν την εμφάνισιν,
έττί εκλεκτον χάρτου μέ πρωιτο'ν
πονς έξα-ρετ'κύς ένδ αφεοούσας
σι,νεργασίας λογί'ων, καλλπε-
χνών. λαογ3άφων καί αλλων ειδή
μόνων καί μέ ιεκμηρΐωμένην είκο
νογραφησιν έκ. κλοφόρησετό 5θν
τενχος τον μοναδικοθ τον χα>α
κτήρα περ οδ'κοί «ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΛΑ.Ι ΚΗ ΤΕΧ,ΝΗ», τό όποκη έ,,
δίδει άνά τοίμηνον ό Εβν'κός Ορ
γαν,σμός "Ελληνας Χεροτεχν.
άς, δ'ά νά π'3οωθήση την ερεν-
ναν καΐ την μελέτην τής έλλη,νι
κης λαοτεχνίας, εν συσχετισμώ
πρός την λαογραφίαν τήν ίστο-
Ο.αν καί την άρχα^ολογίαν και
να σννΤΓ,ρήση, ^, τί(ν παρά
δοσ ν τού πολΐτ.στ>κού τομέως
τού "Εβνους μας.
ΠΈΓΑΣΜΕΝΟΣ χά>οος 80 μ1
δι* άποθηκηΎ Λ βιοτεχνία είς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχό.
μι) άντΐ δρχμ. ι#400
^ Τηλ. 968.7ββ
— Πού πάς, ποϋ πάς ναί Μο·
?ατε κι' έμέν τίναν αφήνεις,
—Άφήνω σε τόν κύρι μόν τον
"Αγΐε Κωνσταντίνον
— Χάρος νά τΐ,ρ τόν κυρ' σον
τόν "Αγ'ε Κωνσταντίνον
— Άφήνω σε τήν μάνσ μοί) τη»
"Αγ!α Θεοτόχο
— Χαρος νά πέρ τήν μάνα σον
την "Αγ ι α Θεοτόκο
—Άφήνω σε τ" άδελφια μου,
τούς δώ&εκ' άποστόλονς
— Χάρος νά πέρ τ' άδέλφιο
σον τοΰς 6<οδβκ' άποστόλονς Καΐ στή σννέχεια ό Μαρα» τον την άφήνει άπό τόν κνριν στήν μ ά ναν καΐ άπό την μο ναν στ1 άδελφια, άλλά ή Κάλι) τθυ σέ κανέναν δέν έχει έμιτ· στοσννην καΐ τέλος όΜάροντον λέγει: —Άφήω σε τόν κρίαρομ τον χ>ΐ/σοκωδωνιάτεν, άφήνω σε ττέν-
τε πρόδατα καί δεκα ττέντε «ρ-
νόττα· τα πεντε ιτοϊσον εκατόν
τά δεκαπέντε χιλ α, άφήνω σε
χρυσόν σταύρον κΓ αργυρον δα-
χτυλίδιν. το δαχτνλίδιν τίθθλ ι101
Φά καί τον σταύρον ιτροσ^0
Καί έ'πε'τα Φεύγε' ό Μαρα»
τον γιά νά εκπληρώση τό 'εΡ"
ρόν καθήκον πρός τό 'Εβνος κσι
τόν βασ'λέα καΐ άφήνε1 την Κσ-
λη τού στήν σκληρή,
τοαγούδι, μητέοοι του
μως ά·πομακρύνεται ό Μάροτον
ή<ακ ά ττΐ&εοά ποϋ ττροσΐΓθθ". κατά τούς στίχο. ς με κάβε ΤΡ°' ττον νά θέση έκ,ποδών. άγν»Ο«ν γ.ατί. την νυφη της. την Γεύιι τής δίνει πέντι ιτ καϊ δέκα πέντε άρνία, νά «"Τ νάτά βοσκ,ήση στά ψηλά 6ονν καί μέ την ρητήν εντολήν νά ^ Α,ττ'σ^ρέψπ με την θ'Κε'κη, ιι·"1 8α τήν καταστ»00 ξη αγςιιμι —'Κόμαν κΐ' έζεγκ«ιτά««ν « '' έσελοκάτσεν κ*μσνα μαν κ'' έσελοκάτσεν, τιόλ κι' έπάτεσεν καί " στέ;.' κ'' έκάτσεν την κόρ ζνε σό σκαμνιν, κι οιτεν τζοκουρεννε δ'ιγνατεν ττέντε βατα καϊ δεκοητέντε άρν017 Άμε σκύλ κόρη χάβετε κ' όπίς γυρίζεις σά ψηλο«σς σκιζαν σά χαι»ελέας μέν0* (Συνεχίζετσι) ΓΝΩΡΙΜΙΑΙ ΓΑΜΩΝ ΧΩΡΙΣ συναντήσειο ΧΩΡΙΣ συνοικέοια ΧΩΡΙΙ νά θϊγετοι ή „,. προσωπικοτητο " Xι^Iί.3^^ οιιμορητηρι ϊπιτιικεμ: γομοι, εΓυμνου* τ» Με γρομμοτοοημον ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΑΟΡΕΜ βα οάο ένβουοιοσου» ΓΡΑΦΤΕ : 11 Ο Β0» 1515
ΓΙΑΝΝΗ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ
«Τα Ματωμένα Χώματα»
ΔΡΑΜΑ οε τρείς πράΕεις
Θέατρο Γ. ΧΑΤΖΩΚΟΥ Θεσσαλονίκη 21.11 71
Τού Γ ΖερΖελίδη
Β'
Τα αλλα ττοόσωτα τού εργου
είναι:
Ό Γερόν ό Λευτερ τς^ άιτό τού-
εύκατάστατους νο'κσκυρηδες τοι
χωρίου Μετά άπό μιο συζητήση
καΐ ένηιμέρωσή τού άττό τό Σω
κρά^η, δάσκαλο τού χωρίου, γ'ά
την κρίσιμη κατάσταση στην ν
ιταιβρο, καθνστερεϊ (σκόπ'μα
ν' ακολουθήση τή γυναίκσ τού,
την Πελαγία, τό γιό τού
Κωνσταντ© (φνγόστρατο) καϊ
την ψνχοκόρη τού Ελένεν, πού
φευγονν μέ τούς χωριανούς στο
6ουνό κιοί κλείνεται μέ τόν τρελλο
Χοοχανό'η στό οττίτΐ τού Στό
μεταξΰ καταψθάνουν οί τσετέδες
καΐ βάζουν φωτία στό σπίτι. Ο
Γερόν ό Λεντέρ τς πυροβολεϊ α
πο μέσα σκοτώνε' μερικους Γουρ
«ούς καΐ μέ την τελευταία τού
σφαιρα αυτοκτονεϊ (ένώ ό Χά
χανο ής σώζε^αι άΐττό τους Τουρ
κους) Κ' έδώ τελε'ώνει ι ττρω
τη πράξη.
"Υστερ' άττ' τό Σωκιράτη. το
δάσκαλο, καΐ την οίκογένε'α τού
Γε,ρο - Λευτέρη (Πελαγια, Κω
σταντΐνο καΐ Ελένη) συγ κέντρω
νοντα' στό βουνό καΐ τα βλλα
δρώντα πρόσωπα τής δεντερης
καΐ τρίτης πράξης: 01 Παντελης
και ©αναης, άντάρτες πολεμι
στίς, ό όπλοφχηγός καΐ άρχηγος
των άνταρτών, Ανάστα ής, ό Κυ
ριακος. άντάρτης λυράρης, ό Λα
ζαρός κ' ό Χαράλαμπος. έπίσης
αντάρτες. ή Σόφια, αντάρτισσα
«ι ό ττατέρας της ο Χαιχανο ής με
όλες τίς ξεστπτωμενες χςι'στιανι
κές οίκογενεΐς τής περιφ&ρ* άς
καΐ κοσασφαζονται άπο τούς
Τούρκονς καΐ πεφτονν στά «μ°-
τωμενα χώματα» τού Ποντου
Την καλύ^ε,ρη δυνατή έρμηνεια
τοΰ έργον άττο σκηνης έσωσαν
γιά δεύτεοη τώρα φσρα οί ερασ1-
τεχνες τού θεατρικου συγκροτη
ματος τού Σύλλογον Δράμας «Οί
Κομνηνοι» ' Ολοι τους τταιδια
τής αγρότας καΐ τής οιοπαλης.
αΰτοδημΌυργητοι και με κάποια
—κχκτΐκή ττείυα τής σκηνής με
ανιση καΐ ϋπακριτικη δεξιοτητα,
όχι λίγες φορές προσττάθησαν να
ξεπεράσονν τα όρια τού ίΰαοΐί·
χνΐσμοθ καΐ νά φτάνουν στην ιτε
ριοχη της άληθ'νής ήθοπο'ΐας
Τό ττοντ'ακό κοινό μέ ένθουσια-
σμό καΐ 6αβειά ϊκανοποίηση εΐδί
καΐ χάρηκε αλλη μιά φορά τόν
πρωτοτγωνιο-τή τής ποντιακης
σκηνης όλόκλη*ρτις 25ετίας) τόν
κοσμοαγόπτητο Σιμο Μελιάδη· ό¬
λος ζωντανια καΐ κινήση να ερ-
μηνεΰε' με καταπληκτικη μαε-
στρία τό ρολο τού Χαχανό η, τού
τραγικον ηρωα τού έργον. Και
εϊμασ-τε τώρα ΰποχρεωμένοι μα-
ζΐ μέ τόν ένθοικχ'ασμό τού κό¬
σμον νά έπαναλάβουμε τούτο δώ·
ττοΰ εϊπαμε καϊ πρό δεκαετιας.
γράφοντας γιά μια άλλη ποντι-
ακή τταράσταο-η πού εγινε στήν
Αθηνά μέ πρωταγωνιστη και σκη
νοθέτη τόν Ίδ'ο τόν Σ Μελιαδη:
«Είναι ήθοποισς γενόμενος»
(Βλ Ποντ 'Εστια ©εσσαιλ σελ.
6126 (1960) Άλλά παράλλη-
λ« είμαΐ καΐ ττάλι ύποχρεωμέΛΌς
μέ ττολλή μου λύττη νά έτταναλα-
6ω καΐ τό αλλο τκηι σημεΊοσαμε
τότε: «Θά μποροΰσε νά τταρατη-
ρηθή δτι ΰστεροϋσε αισθήτα ή
μεριμνα τού κ Μελιάδη άττό την
όίττοψη της σκηνοθετικής ττροσαρ-
μογής . » Καΐ ένώ τότε «αισθή¬
τα» ύοτειροϋσε. αύτη τή φορά μττο
ροΰμε νά ττοΰμε «χτυττητά» ΰστε-
ρούσε όπως θά ιδούμε ττ>ό κά-
τ«. Ό Π. Πουλασουχίδης, τταλιό
στέλεχος κ1 αύτός καΐ ττρωτοπαλ
λήκαρο τοϋ Ποντιακοΰ θεατρον·
έρμήνευσε τό ρόλο τού (ώς άν¬
τάρτης Παντελής) μέ την έκφρα-
οτ'κότητα καΐ τό ήθος τοΰ σε-
μνοΰ παλληκαριοΰ· ψέγοντας με
ίτπτοτ'σμό τίς έρωτοτροτπες (τού
©ανάσ') τοΰ συμττολεμιστου τού
τπρος τίς κοττέλλες τίς σνμπολε-
μίστριεβ «αί μέ την εύγεν'κή συμ
ττε,ριφορά τού ττ,ρός τή Σ,οφία και
τόν σεβασμό ττρός τόν άμο'βαϊο Ι
ερωτα μ' αύτη, ττοΰ τούς έθέρμα1
νέ τίς καρδιές στΐς τελευταιες
τραγΐκές στιγμές της ζωής τους
'Εξα'ρετική έττίσηις έττιτυχια ση
μειωσε μέ τό δλο πάθος καί καη
μό τραγούδ1 τοκ
Οί λοιττοΐ δλοι καϊ κατά σειρά
ττροτεραιότητος, ή Σ Καοατζο-
γλον (ώς άντάστ'σσα Σόφια, λι·
6εντοκόρη τού Χαχανό η), ό Ι
Ιωαννίδης (ώς Οανά ής ανταρ
της) , ό Ι Χεριστανιδης (ώς
Λευτέρ'ς)· ή Ελ Μελιάδου (ώς
ΓΤελαγια. γυναικα τοί Λευτερ )
ή Μ Κοντοξίδη (ώς « Ελένε, ψυχο
κόρη τους), ό Κ Παελίδης (ώς
'Αναοτά'ης, όττλαοιχηγός), ό Ζ
Βασ'λε'άιδης (ώς Σωκράτης, δα-
σκαλος) ό Β. Παυλίδης (ώς Κω
σταντΐνος' γιός τοθ Λει/τέρ') ο
Κ Άνέστης (ώς Λάζαρος· άνταυ
της)· ό Π Κανατιδης (ώς Χαρα-
λαμπος' άντάρτης) καΐ ό Π Τοο
ν'κίδης (ώς Κυρ'άκος· λυράκης)
έρμήνευσαν τοΰς ρόλους των με
φιλοτιμη τΓθοσττάθεια ν' άντοπτο-
κριθοΰν στήν άττοστολή τοι»ς· ό
καβένας όπως μ-ΐτοπούσε καΐ να
σνμδάλουν στή γεν'κή έπιτυχια
Καΐ τό εδειξαν δλο1 μέ τό παι-
ξιμό τους, δτι αν γίνονταν καί κα
ττοΐς στο'χειώδεΐς ΰττοδειξεις
τού σκηνοθέτη γιά τόν τονο, την
εκφράση καΐ τό ΰφος κατά τό χει
ρσμό τοΰ θεατρ'κού λόγου, άν
γ'ινονταν καΐ μερικές Οττομνήσεις
γ'ά τή στάσηι τις κινήσεις και
τή σδελτοσύνη των έρασιτεχνών-
είναι 6έ6αιο ττώςθά εΐχαν ποιοτι
κά ττολύ π'* ανώτερη άπόδοση
Την ελλεψη καλλιτεχνικής καί
σκηνοθετικής φροντίδας την έδει-
ξαν καί μερικο άκαλαίσθητα σκη
νικάφαινόμενα καί τταραλήψεις,
εΐνα': 1) Η άττίθανη έκεί-
νη δ'ττλομαχαΐράτη δρχηση τού
άντάοτη . τάδε. ' Ασχετη αύτη
μέ την ύττόβΐειση τοθ εργου καΐ ττρο
τταντός ξένη πρός την ποντιακή
■παραδοση στάθηκε όχι μόνο καλ
λιτεχνικβ άκαλαίσθητη άλλά καΐ
μακάβρια καΐ άντ'ιταθητική στο
κοινό 2) Ό ζωηρός χρωματι-
σμός τής ιτοιδ'οΐς (φοτας της Πε
λαγιας στήν ττρώτη τπράξη, ά-
συμβίβαστος καιμέ την ήλ'κια
τοΰ προσώττου καί μέτήν ττερίστα
ση 3) Ο αοιπλος λυράρης άν¬
τάρτης ττάνω στό «6ουν»ό τού θοο-
νάτου»' δττου κ οί κοπέλλες ε¬
δέησε νά όττλιστούν 4) Η όίσκο
•πή, άλλά καί άκαλαίσθητη παρα
μονή πάνω στήν σκηνη όλιον των
έςιασιτεχνών σέ σταση άνάτταυ-
σης γιά νά σεργ'ανάνε. λέει> σάν
βεατες- τόν -πα'δικό χορό καΐ 5)
Η ττσ,ράλ·ηψη τής άξιοττοιηισης
τού χοροθ των —αιδ'ών, μέ την
ένταξή τού στΐς Θεαματΐ-κες ό-
μορφ ές τοΰ εργου καΐ μέ τον
συμβολ^μό μέ την τταρσυσισ
τού τής αΐώνιας άντίστασης τοϋ
Γεν ούς άττό τό λίκνο ως τό φίρε
τρο κατά των όλλοφύλων κατα-
κτητών Καΐ τό έγχειρημα ήταν
τό μόνο είίκολο στήν εκτελέση: !
Στό δει/τερο γύρο τού χοροΰ· στο
τέλος τής Β' ττράξης, θά δινό-
ταν τό συνθημα τοΰ ξαφνικοΰ ά-
κιρσβολισμοΰ των χοοει/τών καΐ
χορευτρ'ών —ττοΰ ήταν φυσικο
κ' επρεπε νά 6οίσκονται ολοι με
τό δττλο στόν ώμο χοςιεύοντας— '
στά τταρασκήν'α, γ'ά ϋποθετικο
κίνδυνο· κι άμεσως έ'πε'τα μέ |
την ϊ—ο5λητΐ<κ.ή άνάκρουση τής λύρας κάττου μακριά ττειαχτό κι άνάλαφρο τό ττέρασμα των τταιδ' ών στή σκηνη μέ τό7ν σέρα χορο | τους. ©ά ήταν μόιλιστα έξα·ριε-1 τικά έντυττωσιακή καί συμβαλ'κή ' συνάμα ή εΐκόνα> άν δλα τα τται-
δάκια ήσαν μέ ψεύτΐκα ντουψέκια
στον ώμο, σάν νά βρίσκονται ι
«έττΐ ποδός ττολέμου». Ας σημε1
ωβή δτι τα ττα'δάκια καΐ χωρΐς
τίς είδ^κές αύτες φροντίδες κα
τοϊις σι/μ6ολισμουςι μέ μόνη την
—αρουσία τους καί μέ τόν χαρι
τωμένο σέρα χορό τους' αφησαν
κατάττληχτο το κοινο τον θεα-
τρου καί ιτρόστεσαν ενα άκόμα
τίτλο τιμής στόν καλλ'τεχνικό
Συλλογο «Φαρός Ποντίων» γιά
την θαυμασία οργανωθή τους
Αλλά &έν μττοροΰμε νά κλε
σονμε τό σημεί«μά μας χωρίς
νά τονίσουμε καί τή σοβαρώτερη
τταράλειψη· ττού βαρύνε1 κι αύτη
ουστΛνχ»ς> τό συμτταθη μας ήθο-
ττο^ό καί σκηνοθέτη τού εργου,
δ'ότι τταρέλειψε ν" άντικαταστή¬
ση τα πρώτα ττρό'χειρα χε'ρόγρα
φα τού εργου μέ τά""διορθωμένα
καΐ καλογρσμμένσ ΐποϋ τού έστά
λησαν εγκαίρως μά άδιαφόρησε
καί τό £ργο άνεβάστηκε
δττως καΐ την —ρώτη φορά· μ ε
τους νεοελληνισμούς καί τίς ττρο
χε'ρότητές τού
"Ας εύχηβοϋμε νά μή βρεθοϋμε
στήν άνάγκη κι άλλη φορά τού-
λάχιστο, σάν Ποντιακο Κοινο
νά κάνουμε παρόμοιες ιταρατηρή
σε'ς καΐ παρόπτσνα γιά μί'ωμένη
προσιπάθεια καί άδ'αφορία στή
λετττή δσο καί ί«ρή υττόθεση τοθ
τΓοντιακοΰ θεάτροιι, ττοθ δέν εί-
να' εύχάριετο νά γ'ινονται κάθε
φορά σέ καλούς καλλιτέχνες καΐ
φίλους, σάν τόν κ. Μελ'άδη· άλ¬
λά δέν είναι όρθό καί δικα'ο καΐ
νά μή γίνονται άτοό κακή έττ'ε'ι-
κεια
Γ" ΖΕΡΖΕΛΙΔΗΣ
ΒΙΒΔΙΟΚΡΙΣΙΑ
Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
"Ο ΣΜΥΡΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ,,
Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
Τό τριακοστό σύγγραμμα τού
ίστορικοΰ τής Σμύρνης μας κ.
Χρήστοκ Σολομωνίδη. εκδοση
« Ε(.ν·"'κή'ς Μνημοσύνης»1 Αθηνά
1971· σε δοο τομονς με τιτλο
« Ο Χρισοστομος Σμύρνης», έπα
ξια ε'τνχε «Βραβείον Ακαδημι
άς» Ο συγγραφεύς μας παροιι
σ'άζε ενα θέμα έκτεταμένο με
συλλογη ύλικαϋ σττάνιου, άπο
—οικίλες πηγές· όλοκλη,ρώνοντας
ε'τσι την ποοσαττικότητα τοΰ Χ ου
σοστόμου, τη δράση τού καί ιδι
ως την πνει/ματ'κή τού προσφο
ρά στούς άγώνες τού ' Εθνοιις
καΐ τής Έκκλη,σίας Εττεξεργα-
ζετα1 κάθε κεφάλαιο μέ τή συγ-
γραφικ.ή τού σαφήνε'α ττού τόν
διακρίνει καί μας —λουτίζει τό
κείμενο μέ 165 εϊκόνες άπό ί-
στορικά ττρόσωιτα καί γεγονότα
άπο χειρόγραφα έθν'κού έν5ιαφ£
ροντος, τοποβεσίες καί χάρτες.
Ό πρώτος τόμος μέ 418 σελί
δες ττερ'λαμ&άνε1 «πρόλογο» κρι-
τικό τοΰ ττϋθ·4δροι> τής Εθνικής
Μνημοσΰνης Νικόλαον Μανούση
<ίΛίγα λόγια τοΰ συγγραφέα» καΐ άλλα 12 κ,εφάλαια δττου ό συγγραφέας μας ττερ^ράφει με αρτιότητα την ττατρΐιδα τοΰ Χρυ σοστόμου Τίγλε'α, τή γέννηση τού. τίς σττονδές· την έκλογή τού καί τή δράση τού ώς Μητρο πολίτη Δράμας, την έκλογή τού ώς Σμύρνης, τόν ένθρον'στήριο λόγο του( τή θρησκεντική. κοινω νίκη καΐ έθνική δράση τού στη Σμύρνη, τό ενδιαφέρον τού γ ά τή σωματική δ'απαιιδαγώγηση των ■Ελληνοτταίδων μέ τόν άθλη- τισμό τοϋς άνθελληνικούς διω- γμούς Ι9ΐι4·^18, τή|· έξορια το5 Χςινσοστόμου άττό την Σμ"Ρ νη καί τή θριαμβευτική έπ'στρο- φη τού στήν ίωνικήν αυτήν πρω· τεύουσα. την Σμύρνη κάτω άττό την γαλανόλευκη, την άντεθνικη στάση τοΰ Στεργ'άδη. την έιτα- φή τού Χουσοστόμου μέ τόν Βε- ν ζέλο, τή φροντιδα τού γιά την ίτατρίδα τού Τρίγλεια. την ιτο- λ'τεία τού Χ?υσοστομου ώς Δρα μας και τις δ ώξεις τού άττο τους Τουρκους Ο δευτερος τομος με 291 σ^ λίδες τΐεριλαμ&άνει: « Αντι ττρο λόγου» λιγα λόγια τοΰ Μακαρ ω [άτου Αθηνών καί ιτάσης "Ελλά¬ δος Ιερωνύμου. ττεριγραφοντας την καταττληκτ'κή έντύιτωση που είχε ττροξενησει στό άκροατηρ'ο μιά δ αλέξη τοΰ Χρυσοστόμου Σμύρνης στήν ο,'ιθοι/σα τοθ Παρ νασσοϋ, κατα τίς μεγάλες έκεϊ- νες ήμερες ^ών έβνικών της "Ελ λάοος θριαμβων. ήτο δέ ιταρων καϊ ό ϊδιος. νεαρος τότε μαθητής της Ρ.ζαρειου Σχολής «Λιγα λογια» τοΰ άκαδημαικιοΰ καί ττρώ ην ύπουργοΰ Γρηγορίου Κασ'μα τη περ'γράφοντας τήν πρώτη έν τύττωση άττο τή γνωριμία τού με τον Χρυσόστομο Σμύρνης στην διάλεξή τού —ού άναφέραμε ποο ηγουμένως Καΐ 16 άλλα κεφα- λαια δποι» ό συγγραφέας μας ττε ριγράφε1 μέ σαφήνεια τήν άρχη των δνσαρέστων γεγονότων, ^ους όγώνες καΐ τίς άγωνίες τοϋ Χρ>ι
σο<ττόμου τό σχέδιό τού γιά τη Μ'κρασιατ'κή άμυναι ό Ποπτου- λας στή Σμύρνη, ,'^ τραγωδια τού 1922 τό μαρτύριο τού Χρι σοστόμου ή έλληνική Μ ούσα θρη νεϊ. άνδριάντες καί ιτροτομές τού Χουσοστόμου, ή Ακαδημία των Αθηνών γ'ά τό Χρυσόστομο· μνημόσυνα τού Χρσοστόμου, ό Χρυσόστομος θιασώτης τής αδελ φύσεως τής 'Εκικλησίας. ό Χρυ- σόστομος σγγραφεύς, ό άμβων τού Χρυσοστόμου· ή άγ'οιτοίηση τού Χουσοστόμου Καί έ'τσι ό κ Χρ. Σ. Σολομω- νίδης κατώρθωσε μεθοβ'κά καΐ επέτυχε νά μας δώση μ'ά ττληρε στερη σκ'αγραφία τοΰ Ενδόξου ίεράρχη καΐ έθνομάρτυρα Χυσο- στόμου Δ ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Δύο Ποιήματα τής Σλο>6ενίδος Πο'ήτριας: Μαρίας Ζν'ντάρσιτς
Τό μαοτίγιο τής μοίρας
Βρισκομαι άΐκίνητη ψυχρη σά ά·
γαλμα
Τό ζεστό εώγενικό μου χέρι γιά
δλους
εϊνα1 τώρα ε>ημο· άδειο
καΐ συλλογίζομα'. ότι ήρθε ή ίά-
ρα
Ολα τώρα τά ττράγματα τνοκι
ιτιρώτα ήσαν ττολύ βολά
ξανάγιναν διάφανα καΐ άττλά.
ΕΙνα1 στΐγμή ττού ό Χάρος φιλο-
ξενεϊται
κι ό αννρωττος έλευβερών'εται ττιά
άττό κάθε έγΑ'ο·'α
Σά κανένας νά σ' εβαλε στην ττλά
τη
καΐ τταραδ νόσουνσ σάν καλο
ντροτταλό ττα'δι,
φαίνεσαι σάν ζητιάνος χΜ^ΐς χέ
ρ'α
καΐ μόνο στό κεφάλι τον ή φωτ'
νη σκέψηστταράζε1
"Ολα δ,τ' έΊοανες σον φαίνοντο1
ονειρα,
ττού όνειρευόσοιινα πολλά χρόν'α
Είναι τόσο στενός καΐ ττΐεσμένος
ό κόσμος σου
τού δλα είναι άδεια) ■πΐβαμένα
καί καβημερ'νά
Εΐμα1 άκίνητη καί ψνχρή σάν ά-
γαλμα
Βαρ€>ά μέ χτύττησε τό μαστίγιο
τής μοίρας
Θαρρεϊς ττώς εΤμαι ενα τταραστρα
τημένο χαμένο ττουλί
Σέ λίγη όίρα θά σοησει το χτυττο
κάρ5' μου
Φδινοπωρινό
Μέσα στό δάσος οί τσίχλες πέτα
ξαν.
Τό χωριό σκε-ττάστηκε μέ σύννεφα
όμίχλης.
κ'' αττ' τήν όλόγυ'μνη, γέο «η α-
χλαδιά
πάλι άκούγεταΐ ή στρ'γγιά φωνή
τού κόρακα
Νιώθω άττόψε έρημ^ά στήν καρδιά
μου
Κανένας δέν τή συντροφεύε1 αύτό
τό 6ράδν.
Τώρα δέν τραγονδώ τί ά Είναι
σφ'γμένη ή καρδιά μόν·
καΐ θανάσιμα μ—αίνε1 σ' αΰτήν
τό φθ'νώττορο
ΜΑΡΙΚΑ ΖΝΙΝΤΑΡΣΙΤΣ
•••••••••••••••••••••••••ι
λιλίδες άπό την δραμχτικήν Ιστορίαν των
ΑΙ ΚΥ-ΟΝΙΑΙ (ΑΙΒλΑΙ) ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
ΣΤΗ _Ιι.Η ΤΟίΙ ΑΝΒΕΑΛΗΝΙΚΟΝ ΔΙΟΓΐνΐαΜ
1914-1918
Ύοθ συνεργάτου μας ΕΜΜΑΝΟΪΉΛ Ι1ΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΓ
τέως διευθωντοβ παρα ιω υπουργείω Γεωργίας
ι (Συνέκεια έκ τού ττροηγουμένου)
Διά την τύιχην των Μοσχονησί
ι ών καί τών κατοίκων της· ή Μαύ
ρη Βίβ>ος των ιΠατριαρχείων.
γραφείω
«Κατόπτ'ν τής έφαρμογής τού
γνωστόν έξοντωτΐκοΐΰ προγράμμσ
τος των Νεοτονρκιων. τά κυβερνπ
| τ'κα δργανα έν Μοσχονησίοις
Ι (κατσ'κονμένοις υπό καθαρώς ό-
μογενούς ττληθυισμοΰ 6 000) δι
| αύθαιρεσιών· ποι
Η ΕΟΡΤΗ
ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΤΑΣ
ΤΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΤΟΥ ΕΟΕΧ
Παρονσία τού γενικοΰ γραμμα
τέως τού ν— ου>ργείόν Οικονομ1
κων κ Ν Γεωργ ακοττ ούλον, τού
άναπληιρωτοϋ γενικοΰ γραμματέ
ως τού υπουργείον 'Εθνικής Οι¬
κονομ Ίας κ. Δ Ρουχωτά καΐ αλ
λων επισήμων κεκλημένων έκόπη
> 6ασιλόττιττα το>"> ττροσωττιικοΰ
τού Εθνικον Όΐργαν'σμοΰ 'Ελλη
νίκης Χε'ροτεχνίας, είς έορταστι
κήν σνγκίντρωσιν έν τή κεντρι-
κή αιθούση τού μεγαρον αυτού
Εν άοιχή τής τελετής, ομιλών
ό ττρόεδρος τού διο·ιικ·. συμβονλί
όν τού Όργανσμοΰ Χε'ροτεχνι-
ας κ Δημ. Άγιθττετρίτης ηύχα-
ρίστησε τούς άνιαφερομενους κυ-
δειρνητικούς έικτΓροσώττους διά
την ττοιροι«τίαν των είς αυτήν καΐ
προέβη είς σννοττ^ΐκόν άττολογι-
σμάν των έττιτενγμάτων τής κατά
το δ'ααοοόσαν ετος 1971 άναπτυ
χθείσης πολνμόρφου καί θετικής
&ραστηρ.ότητος τού ΕΟΕΧ ττρός
ττροαγωγήν τής έλληνικής χε'ρο
τεχνιας, εκφράσας έν ττρο-κε'μέ-
νω τά συγχαρητήρΐα καΐ τάς ευ¬
χαριστίας τής διοικήσεως τοΰ-
τοιυ π'^ός δτταν τό ττροσωπ'κόν
τού Όργοτνισμοΰ, ο'ά τόν ζήλον
τήν εϋσυνειδησίαν καΐάττοδοτι
κότητά των έν τή άσκησε1 των ΰ-
ττηρεσιακών χρεών τ»*ν
Α! «ΑΚΤΙΝΕΣ»
'Εκιυιχιλοφόρησε τό τεΰχος Ί-
ανθνθ;ρίου τού ττερ·Όδικού «Άκτΐ-
νες» Άπό τά ττεριεχόμενα: «Τό
θαύμα τού χρόνον, τού κ Π Τουρ
νιέ» «Τό θεραττεντικόν έργον
καΐ ή άδελφή νοσοχόμος» το0 κ
Άρ Άοττ'ώτη», «Άθλητ^ά». τού
κ. Άθ. Ι Γκιάλα «Πολιτισμός
αύτός ό αγνωστος», τού κ. Άχ
Τάγαρη «Τό ττρόβλημα των σχ£
σεων ψυχής καί σώματος» τού
κ Γ Κωστάκ'. «Τ Σ ' Ελιοτ
«Το ταξί'δι των μάγων» (άττόδο-
σ'ς κ ΕΝ Μόσχον) ■ «Τό ττρώ
τον εθνικόν θέμα» τ^ κ |( Άν-
τωνοττονλου, «' Αττοκατάστασι ς
των άνοπτήρων» τού κ. Γ Ν. Καν
τιάνη κ. α·
ΒΙΒΛΙΑ ΠΕΡΙ ΣΑΜΟΥ
Φίλε κ διευθυντά.
Εύχαριστώ θερμώς δλους έκει
νονς οΐτινες μ' έβοήθησαν καί
ττρωτίστως τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν», διά νά έ'λθω είς -πνευμα¬
τικήν επαφήν μέ τούς Σαμιους
λογίους· μέσω των άτοσταλεν-
των μοί €ι6λίων δοθέντος ότι
καΐ ό νττοφαινόμενος έχει είς Σά
μόν τάς ρίζας τού
Πςιώτον. έλαβον τό βιβλίον ν-
ιτό τον τίτλον «Σάμος τό άτταρ
το Κάστρο». τού άειμνήστου Θε
μου Στεφανίδη, καί δεύτερον το
-περιοδικόν «Σαμ'ακή Εττ θεωρή
σις», έ,κτυττωμένον επί έκλεκτοΰ
χάρτου καί μέ ποικίλην ίίλην είς
-περιεχόμενον, έκδιδόμενον ΰττό
τής έν Αθήναις αδελφότητος Σα
μίων
"Ολως δέ ίδ'α'τέρβν έντυττω-
σ!ν μοί έ'καμον οί άγώνες καΐ οί
άφθαστοι ήοωισμο! των Σαμίων
άγωνιστών τού 1821, -παν δα
λαμβάνονται καί έξιστοροΰνται
μέ σαφήνε'αν καΐ είς απλήν γλώσ
σαν είς τό ανωτέρω 6ι6λίον
Άγώνες, ττράγματι σκληροί.
πρός ανάκτησιν τής ελευθερίας
τής Σάμου άττό τούς κατακτητάς
της. πού την είχον ϋποδουλώσει
ιτρο ττολλών έτών. τήν ωραίαν
είς δλάστησ'ν καί τταραγωγην
ποικίλην γεωργΐικών καί διαφό-
οων αλλων ττροιόντων, νήσον
Είς τήν όποιαν έσώθην ώς έκ
θαύματος καΐ έγώ μετά τής οικο¬
γενείας μόν, κατά τό έτος 1922.
Τά δέ κατσρθύματα καΐ ττροσωττι '
κά παθήματα ^ού Λυκούργου Λο-!
γοθέτη καΐ οί άγώνες διά τήν
ελευθερίαν τής "Ελλάδος καί τής '
ίδ αιτέοας τού πατρίδος Σάμου·
υπήρξαν καΐ ξεττϊ,ρνούν. τολμώ
νά εϊπω· είς τόλμην καΐ αύτοθυ
σίανΐ καί αύτονς άκόμη τούς α¬
γώνας καί τα τταθήματα τού Α-
ττοστόλου των Εθνών Παύλου
Έξ δσων ανέγνωσα κατέληξα
είς τό συμττέρασμα —καί θά εΐ-
να' ώς θέλω νά τπστεύω καί συμ
πέοασμα κάθε άμερολήπτον άνα-
γν£.στου τού ώς ανω 6ι6λίον—
ο·ι, οί ήρωισμοί καΐ τά ανδρα-
γαθήματα των Σαμίων άγωνι¬
στών, όφείλοντο κατά τό πλεί¬
στον· είς την ττρός τόν Θεόν πί¬
στιν των καί είς την μεγάλην
των απόφασιν πού είχον έξ άρ-
χής πάρει: «Ελευθερίαν ή θάνα¬
τον» Είς τήν όπτοθάρρυνσ'ν δέ
των Τούρκων συνέτεΐνον μεγάλως
καΐ έττιδρομαΐ των Σαμίων. που
έλάμδανον σνχνά τηνκνά χώοαν,
είς τά δντικά παράλΐα τής Μι-
κ:ας Άσίας. Καί αί οποίαι έ-
π·ιδρομαί έλύγιισαν τό ή·θικόν
των τΓθλιορκητών τής νήσου είς
τρόπον ώστε νά αναγκασθη ή Υ
ψηλή Πνλη καί νά ζητήση τελ1-
κώς τήν συνδρομήν των Αίγυτττι-
ων πϊός κατατρόττωσΐν των ολί¬
γων τούτων έτΓαναστατών!
Τό γεγονός αύτό άνεπτέρωσε
τάς έλττίδας των άντί νά τρομά
ξη, καΐ έχαλνβδωσε τάς ψυχάς
των καπεταναίων άγωνιστών Λα
χανά, Σταμάτη Μελαχροΐνοϋ· Δέ
σπόΤον Κυρίλλοι; κοοί αλλων κα-
ττεταναιων καΐ τού λαοΰ. είς την
απόφασιν των επί τή τελ κή νί¬
κη
Κεί δμωςι ήτο μοιραίον, παρ'
δλας τάς θυσίας καί δοκιμασιας
πού ύπέστησαν οί Σάμιοι άπό
ι τόν βάρβαρον κατακτητήν, παρέ-
| με'νον εισέτι έίλλα ογδοήκοντα
: όκτώ ετη υπό άνελεύϊερον καθε-
στώς τής Ήγεμονίας, όπως και
ι οί Κ οήτες!
ι Καί μόλις μετά πάροδον 88 ε¬
ί των. κατά τούς νικηφόρους πολε-
I
μονς τής Ελλάδος τού 1912, ά-
' νέκτησε μετά των αλλων νήσων
, τού Αίγαίον. μαζί μέ τήν Κρή-
I
την, καί ή Σάμος. την πραγιιατΐ
κήν της ελευθερίαν Δ'ά νά έπα-
ληθεύση διά μίαν είσέΤι φοράν
καί είς τό διηνεκώς τό αξιωμα
δτι πράγματ1 οί "Ελληνες υπήρ¬
ξαν άνέκαθεν καί μέχρ' των ημε¬
ρών μας> μέ τούς έπ-ικούς των
αγώνας είς τήν Αλβανίαν, γο-
νοι τής "Ελευθερίας καΐ τού Πο-
λΐτ'σμοΰ
Μετά τιμής
"Αντώνιος Ε Ψηλοττάτης
ΒΑΣ. Ι ΛΑΖΑΝΑ: «ΘΡΗΝΟΙ
ΤΟΥ ΜΕΝΩΝΟΣ ΠΑ ΤΗ ΔΙ-
ΟΤΙΜΑ» ( Ελεγεΐο) — Είσα-
γωγή — "Ειμμετιρη μεταφράση
— Σχόλια — Αθήναι, 1971
Μιά νέα φιλολογική καί λογο
τεχνΐκ,ή έργασία τού κ Βασ. Ι
Λαζανά κυκλοφομησε τελευταΐο:
ΕΠναι οί «©ρήνοΐ τού Μένωνος γιά
τή Δ'οτίμα»- τοΰ διασημαυ Γιομσ
νού ποιητή Φοειδερίκιου Χαίλντεςι
λ ιν. τού νοσταλγοΰ αντοΰ τοΰ άρ
χαίου έλληνικοϋ κόσμον Εκτός
άπο την εμμετρη μεπάφοαση τού
περίφημον έλεγείον. ό κ. Βασ Ι
Λαζανάς ποοτάσσει βιογραφ κσ
στοιχεϊα γ'ά τόν πο'ηττή, άναλυει
δ'εξοδικά τό έλετγειο καΐ παοαβε
τε' σχετ.ικές άττοψεις των σχολ-α
στών καί βιογράφων το,ο ττοιητή- ,
Η έργασία έξε5όθη μέ την εύκαι
ρια τής σνμττλη,οώσεως δΐοικοσίων
έτών άπό τή γεννηση τού πο'ητή
ό όποίοςΐ δς σημειωθή, έπηρεα-
σμενος άττό τή μεγάλη γαλλική έ
τιανάσταση. υπήρξε θερμάς θ'α-
σώτηςτών ττροοδευτΐκών ίδεών τής
έποχής τού καί είλικρινής ϋμνω
δάς τής ελευθερίας καΐ τής Δημο
κρατίας.
κλοτρόπων καταττιέσεων, παρα-
νόμων φυλαικΊ'σεων· δοφ.μών, δ'αρ
τ-αγών? στνγερών κακουιργημά-
των καί έν γένε' διά τυραννικής
*αταδυναστεύσεως· έδηιμιούργη-
σαν καί έν αύταϊς -^-άττό τού
Μαίου 1914— κατάστασιν τρο-
μοκιρατίας τόσον άφάρητον. ώστε
δέν διέφερε τού πιραγματικού διω
γμοϋ. "Ενεκα τής έκιρύθμου ταύ¬
της καί άττειληιτικής καταστάισε-
ωζ( ητίς είχεν άφαΙΙιρέσε' άπό τής
άλλοτε άνθηιράς. ακμαίας έμπορι
κώς καί σφρ'γώσης οικονομ ίας
τής νήισον ταύτης τούς στοιχε Μ
δεστέρους τόιρους τής συντηρη-
σε,ως καί κατέστησε τόν βίον πρα
γματικώς άβίωτον, έξηναγκάσθη
σαν π·ολλοί των κατοί««ν όπως
μετά πόνου ΐτ>υχτΊ·ς ό—έλθωσι τής
πατοίον γής καί ζητήσωσιν αλ¬
λαχού την σωτηρίαν αυτών
Οί εναπομείναντες έν 'Όϊς Μο
σχονησιοις διήλθον τόν μετέπε'
τα χρόνον ταλα'ττωρούμενον καί
καταΒυναστευόμενοι έκ μέρους
των έτπ τόπον άρχών, των όπο'ι
ών ή λυσσωδης άργή θά έξέσττα
ώρ>σμιί|νως φοβε/ρά καΐ αμείλι¬
κτος εναντίον έκείνων. κβτά την
νύκτα τής 22ας Νοεμβριού 1915
έξ άφορμής άτυχούς τινος έπο·
σοδίον, όφειλομένον είς την έ'ξω
θεν εισβολήν έντός τής πόλεως
άφρονος ομάδος άνταρτών. εάν
μή έ— εμβάσε'ς έ'γκαιροι καί έ-
νέργεια' φρόν'μοι έκ μέρους των
έν Κιιδωνία'ς ήμεπέ)3ων δέν προ
ελάμβανον τοθτο Μετά τό ώο
άνω έττειο·όδιον ωδηγήθησαν οί
κάτοικοι είς Κυβωνίας χωρίς ου¬
δέν νά —χραλάβωσιν έκ τής ττλου
σιας αυτών περΌνσίας
Τά δεινά όμως των Μοσχονη
σίων έξηκολούθησοΐν καΐ έν τή
καταδΐίναστευομένη πόλει τών Κυ
Συμμε.ρίσθησαν καί ου-
τοί τήν τύχην αυτής ομού πιεζό-
μενο' καΐ άγωνιώντες. μίχρ' τής
καταστροφής τήις ττόλεως ταύτης
ότε καί συνα—εστάλησαν είς τά
διάφορα μέρη των νομών Σμνρ
νης «αί Προύσας· διασκορτησθεν-
τες κυρίως είς τά πλέον άξενα
μουσουλμανικα χωιρ'ία Εκ εί ε
ζησαν επί είκοσάμηνον έξευτελι·
ζόμενο' καί τολα,ΐττωιροΐύμενοι καί
πάσχοντες ήθ'κώς καί ύλικώς καΐ
άτταθνήσοντες ιοατά δβκάδας
Την έξωσιν των Μοσχονησίων
έπηκοιλού'θησιεν αληθής βανδαλι
σμός Οί καλλ'μάρμαροι ναοί έ
βεβηλώθησαν μετο)6ληθέντες είς
αποθήκας καϊ σταύλοι>ς τολνέ-
λαιο' κ.αΐ εϊκόνες έβχχύσθησαν
καί εϊκονογιραφίαι αρίστης τέ-
χνης κατεστιράφησαν, αί δέ οικί¬
αι κατέστησαν άκαττοίκητο'»
ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
Μιά νύχτα οτό %Αιιάρ - ντάγ
Τού συνεργάου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Δ' τό ζήτημα τούτο, νά νο'ώσουν δή
-Ακριβώς "Ετσ' θά πιστέ λαδή τή χαρά τής μεγάλης γιορ-
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ΑΡΡΑΒΩΝΕΣ
Ο σννεργάτης μας λογοτε-
χνης - συγγραφεύς κ Άντώνης
Συμίγοαλάις υπάλληλος τής Α Ε.
Πανοτέξ, ήρροτβωνίσθη την Σοφία
Κουτραμ—ασάκη Παιδογωγόν έκ
Χανίων Κρήτης την 9 1 72 είς Ά
θή-νας.
Εύχομαι ταχείαν την στέψ'ν
ΣΩΚΡ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
"Εκδότης — Δΐευθνντής
«ΠΡΟΣΦΥΓ ΚΟΣΜΟΣ»
« Ο Κόσμος τής Ελληνίδος»
Εκ,υκλοφόρησε τ0 τεΰχος Ία-
νοναρίου τού περΐοδικού « Ο Κό
σμος τής Ελληνίδος». Ατό τα
πειριεχόμενα: «Τά άνβρώττινα χέ
ρια» τής κ Άμαλ. Γερακανάκη,
« Ο τόνος το3 ένβουσΐοκτμοΰ» τού
κ. Ν Τσΐρώνη. 'Τό δώρ·ο» τής κ.
Μπ Άθανασ'άδου· «Άλέξαν&ιος
Παπαδιαμάντης» (6 ποιητής τής
καθημερινότητος) τής δ Ιω
Γραφάκον, «"Οπου ϋτΓάρχε' άγσ
πή έκεϊ εΤναι ό ©εός» τού Λ Τολ
στόι « Η γνναίκα είς την ο|Κ0γ^
νε'α» κ.ά
Είς καλοτυπωμένον τόμον έκυ
κλοψόρησε τό βιβλίον τού κ Δή
μητρίου Γ Γκαβανά υπό τόν τί¬
τλον; «Μακ€δον'κός Αγών» (Ε·'
κόες τοαγούδια. βιογραφίαι __
β'βλιογοαφία — άγωνΐσταί)
— Είς κομψον τεύχος «Αί έκδο
σε'ς Ενώσεως ΣμυρναιΜν», εκυ¬
κλοφόρησαν «Άφιέ-ωμα είς τό»
Χρήστον Σολομωνίδην»
Λ. ΓΡΗΓ()ΡΙ^ΠΣ
Ο ΑΦΡ0Δ1ΣΙ0Λ0Γ0Σ
Δέχεται Βηλαρα 7
ΙΙλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 - 1 χαί 4 - 8 α.α
Τηλ. 626.397
ψης πώς έ'χω δικηο %άμαι αυστη τής, διασκέδασα μέ τούς άξιω
ρ^ς καΐ ά-πότομος σέ μερικά πρα ματίκούς τοΰ έπιτΐλείου μου στό
γματα πού φαίνονται άσήμαντα Ι τονρκοσπιτο πον εμενα καΐ την
Μ' ενα τάγμα πεζ^κοΰ εΐχα προ- παραμονή τής Ποωταχρονιας Το
κιάλ.ψ1 στό Μπουργκάζ - ντάγ— | στρώσαμε στό πο.κε«?άκΐ. πινον-
έ'να βουνό στά άνατολικά τού τας δλη τή νύχτα σχεδον "Α-
Ακάρ - ντάγ Χε'μώνας βαρύς μα σηκοΐθηκα ζαλ'σμένος άπό τό
καί χιόνα πολλά σ' έκεϊνα τά κονάκ καί τήν άγρύπνια κόν-
μέρη Τά φνλάκια τού Μπουρ- τευε νά ξημερώση πιά Στήν έκ
κάζ - ντάγ σκαμμένα στό 6ρα- κλησία Τοΰ Προδρόμου εΤχε ττάει
χώδες εδαψος, μοιάζανε, αμα ε- ό παπά - Σωτήρης γιά τόν όρ-
κανε λιακάδα· μέ πο·λνελαίους
ιής έκκλησίας. άττό τά κρνσταλ
λιασμένα χιόνα πού κρέμσνταν
στήν πρόχειρη κλα6έν'α σκεπή
τους Στ" άντ'κρννά βουναλάκια
ήτανε δνό - τρείς τούρκικοι συοι
κ'σμοϊ ερημο1 καί τά σππάκ'α
τους μαι.ρίζανε στΐς χιον σμένες
πλαγ'ές τους, δπως οί σοκολα-
τες οέ μιά τούρτα άπο σαντιγν
Πολ>ες φοιές πηγά ως έκεϊ πέ-
ρα γ ά έπιθεώρησΐ. κα, ττάντοτε
συμπονοΰσα τούς κανμένους τούς
φαταρους πού ζούσανε κεΐ ψν
λά, απομονωμένο1 μέ τόσο βαρΰ
χειμώνα Φνσ κ& ■ οεν έφερνο-
μουν σ αύτούς όπως ή κλώσσα
στά πονλάκΌ της^ άφού τό κα-
θρο καΐ χτι/πούσανε οί καμπάνες
Ένώ έτοΐμαζόμουν νά γείρω λι-
γάκι στό κρεββάτΐ εκστρατείας
γ ά ξεικονρασμα. έ>σι ντνμένος,
δπως ή'μοννα· μτταίνε1 άπροσκλη
τα στό δωμο5ιάκι ό υττασπιστής
μόν καΐ πνιχτά, λές καί συγκρα
το·ΰσε μέ βία τούς λυγμούς πού
ώγκώνανε τό στήθος τού. μοϋ
άνέφερε πώς 6 έχθ>5ς εσφαξε
τή νύχτα τούς ανδρες ενός φυλα
κίου μας^ ένώ κοΐμώντουσαν!
— Τί λες· Ανδρέα;. έ<ανε μέ φ.ικη ό κύρΐος Με-;όπουλος. κ- τρινίζοντας. Καλά. δέν ΰπήρχε σκοττός στό φν>άκΐο;
— Υπήτχε, ναί! άποκοίθηκε
μέ βροντεοη φωνή ό στρατηγός
ΡήΛθν τονς έττέβαλε νά τά νπομε Δημάς. λές κιαΐ πρόο-ταζε όλο-
νο^ν όλα. Τούς σνμπονούσα δ- κληο.| Μεραρχία, γ·ά νά άναφέ-
μως μέ τόν δικό μοί, τ:όπο ποϋ
ίΐναι καί τρόττος τοό κάθε στοο.-
τ ωι κου: Νά ζεσταινωνται καλα
στά φνλάκ α, νά παιρνουν τρια
ροφήματα τήν ήμέ>α· νά καλο-
τοώγουν καί νά φνλάν·ϊ σκοπο< σπό μ'ά ώ?α τό κάθε νευμερο. ' δι«ο άκόμα; Περάσανε τά Χίστονγεννα μα-1 — "Ο'χι Ανδρέα δχι! Καί πσ κρ.σμέοι άπό τούς δ'κούς τους οαδέχομαι πώς. άς εΐσα' πσρε- —όπως δλοι μας— ή ύπηρεσία ξηγημένος γιά τόν άπό'ομο τρο- δμως εφρόντισε νά τρώνε πολύ πό σον, εϊσαι δμως άληθ'νός οη σέ βασιληά Ύπήρχε· μά έ- κάπνιζε! . Έκάττνιζε ό άνάξιος στρατ £.ιτης, καΐ μέ τήν φωτία το} τσ'γάρου τον έ'δΐΐξε στόν έ χθ;ό τή θέσι τού. καί. άχθυθϋς τό άποτελεσμα . Μοί οίχνε'ς ά στ,ατ'ωτης άς είναι εν ς τνχισμένος ό καινούϊγιος χρό- καΐ έκλεκτό φαγητό, γλ^κίσμα- τα, φ>ούτα καί νά πιεύν κρσσί
στίς γιορτές Γλεντήσανε κα>ά | νος!
*ά παδ'ά "Ησι,-χος κι, έγώ ά--> ΙΩΑΝ Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
»ΦΦ»·»»ΦΦ»Φε)ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»Φ»ΦΦΦφφφφ»φ»φ»»»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ |
Μόλις έκυκλοφόρησ* τό μυθιστόρημα τής Στέλλας Έ-< π'φανίου - Πετράκη μέ τόν τίτλο «Δύσκολος δρόμο» γιά τάό πενήντα χρόνια τής Μικρασιατικής καταστροφής, πού τοθ-'; το τό χρόνο συμπληρώνονται. Άφιερωμένο στίς βασανι- ', σμένες γυναϊκες "Ενα χρήσιμο πρωτοχρονιάτικο δώρον γιά κάθε σπίτ1. $ Τό έξώφυλλο είναι τοθ κ. Π.Α. Πετράκη. Έκδοσις «Τό Έλληνικό βιβλίο» 1972 »»00000»Φ»ΦΦ»Φ»Φ»ΦΦΦ»»ΦΟ»Φ»ΦΦ»»ΦΦΦΦ»«)Φ»ΦΦΦ»»» Τό Έλληνικό Άστυνομικο Μυθιστόρημα αιπρεσ"τουλιπεσ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 15αν ΚάΘισα καί πάλι σΤό σαλόν' καπνίζοντας Εξακολουθούσα να μην καταλαβαινω δσα άκονγα Αυτό αύ^ανε τή θανάσμη αγωνία μου Άγόρασα μίαν έφημεοιδα και ρίχτηκα στό &ιά6αομα Άλ¬ λά δεκάδες λέξεις άγνωστες ξε πρόβαλαν σέ κάθε κειμενο. άλλο' ώνοντας την έ'ννοια! Εττρεπ'ε ν αγοράσω λεξικό Στά μαγαζ α τού ξενοδοχείον βριήκα αύτό, πού ήθελα Ή άνώμαλη ψυχ'.κή μου κατάσταση δέ μ' όίφησε νά σκε- φτώ τή,ν άσκισπη, γιά κείνες τίς δύσκολες ώοες σιπατάλη Ανεβα σμένη πάνω στό κιρεββάτι, με τρη.σα την περ'ονσία μόν. Δώδε κα δολλάιια καΐ κάμποσες ύποδ' αιρέσεΐς τής λίρας ττού δέν κατα λάβαινα άκόμα. τήν άξία τους! Μ έ'π ασε άπελπισία ' Επρεττε νά συνεχίσω τό ταξίδ' μου δσο γι νότανε γρηγορώτερΛχ Μά π·ως; Η σκέψίΐ μόν στριφσγύρ'ζε, σάν άνεμοδκρμένο ξεοόφυλλο Ξαφν κά νόμισα πώς βρέθηκε ή λύση. Ζήτησα άπ' τό κέντρο τό άερο δρόμΌ Σέ λίγο μιλοϋσα έλληΜ κα μέ κάποιον ύπάλληλο τής «Ό λνμιΐτιακής» Τού ζητούσα πληρο φορίες γιά τό δρομολόγ'ο τοο Καναδά. — Δώσ^ε μου τ' δνομά σας καΐ ττερ'μένετε στ' άκουστικό Θά σάς κλείσω θέση τώρα άμέσως! μού εΐπε πρόβυμα. «1' έγώ· τό Ί- διο πρόϊυμη, τοΰ τδιδωσα Σέ δυ>ο λεπτά, πού μόν φανή
καν αίώνας. ^ φωνή ξανακούστη
κε
— ιΜττοοεΐτε νά φύγετε ανριο
τό πρωί στίς δέκα, αν μοΰ Φ*ρε
τε αδεία τής άστυνομίας!
Κέρωσα Ενχαρίστησα τα ν ύ
ποχρεωτΐκό νπάλληλο κι' εκλει-
σα τό τηλέφωνο. Τά δάκρι>α τρέ
χανε. ιδία βροχή, άπ' τα μάτια
μου ΕΊ'μουνα κσ5αδικ·ασμένη! ΟΊ
μέρες τής ζωής μόν μετρημένες
άπ' τό δολοφόνο. που θά γύριζε
νά μέ σκοτώσεΐ! Μήητως αΰτό πε
ρίμενε ή Σκώτλαντ Γι,άϊντ; Τι
άξία μποροθσε νά έχη ή ζωη ε¬
νός ασημάντου κοριτσιοΰ μπρο-
στά στή λαίοη Κύνθια Μακ Κήν
ναν; "Εποεπε νά βρεθεΐ ό δολο
φόος της,ασχετο αν αύτό θά
στοίχιζε τή δική μόν ζωή! .
Ό δοο'άς σιγοσφύρΐζε στήν
μττλακονόπορτα Τά ρίγη τού
-ίτρόσφερε τό άκουσμά τού, ξεχυ
θήκανε στό σώμα μόν Κύτταξα
τό ρολό', τόν μοναδ'κό μόν σύντρο
φο ΕΤχα μπρός μόν πέντε ώρες
ώς τή βραδύνη ΐπΐίσκεψη στήν
τρατεζαρία Γδύθηκα κι ^
στο διπλό κρεοβάτι Ώστόσο °
καλοκάγαθο-ς ύττνος δέ με {„ '
σε
"Ενα μοκρόστενο μικρά μον
άντ'κείμενο. πάνω σ' ενα αι,
δύο κομοδΐνα, τράβηξε ■'ψ —ρ000
χή μόν. Τρείς μέοες σέ κεϊνο ,'
δωμάτ'ο δέ μού είχε κινήσει ,
ενδιαφέρον Τό περ'αιγάστηκ
"Ενα άσπρο κουμπί στή μ£0« .
κανε άκόμα π'ό περίεογο ^
μποροϋσα νά καταλάιβω τή ν».-
μότητα τον Πάτησα τό κομμ,,
Τιποτα δέν έγ'νε Κύττοξο ,
ψεύτικα λοιλούδια. Κόκχινα ^
ρύφαλλα Στό δωμάτ'ο, ττού ι™
τοκοιμήθηκα κείνη την
νύχτα· ήτανε κόκκΐνα
λα! Καί . στό άλλο τής
κης»· ήτανε . ήτανε
Βασάνισα τό νού μο^ γιά ^
λή ώκχ Δέν κα'άφερα τίποτο'
Τό χ ι όν ι, σάν μεγάλα κομμβΙ1(ι
μτταμπάκι στριφογύρΐ·ζ£ —ή α,(
ψη μου. Δέ μ' άφηνε νά θυμηθώ'
Τά μάτια μοί, πέσανε —5^
στήν τηλεόραση Σιγκώθηκα και
την ανοιξα μέ κιάπο'ο φόβο Η
ταν ή πρώτη φορά "Υστερο ζ5
ναχώθηκα στό κοεββάτΐ. Η κοουμ
ποδίστ'κη ταινια μ' αφησε ά5ι0
φορη Ξανακύτταξα τό μαθρο μ5
κρόστενο πραγματάκΐ Τό ιτήρ;,
στά χέρια καί πιάτησα τό κουμΐι
"Ενα μΐιοοος κρότος άκούστη«Ε
Ή είκόνα αλλαξε στήν τηλεορο
ση ! Ζονγκλα, αγρια θηρήα, ι
θοτγενείς! Ξαναττάτησα τό κουμ
πί Πολεμικό εργο! .
Τό παιχνίδι μ' ά(.>εσε Για καμ
ττ€(τη ώρα δ'ασκεδαζα άλλόζοντοΓ
τά κανάλια "Αθελα ό νούς σννει
δητοποίησε τό γεγονός Ο Φ»»ι
Χέντερσεν ξαπλωμένος στό ψο:
δΐι κιρεββάτι^ άλλαζε οποτε ήβΐ
λε σταθμό· κρατώντας στήν άγκα
λιά Ύου τή γνναίκα. πού τοθ δ(£
σε' . "Ισως αυτή νά ττχρίμεντ
κιεΐνο τό 6>3θδυ! Τρόμαξα στη ο>£
ψη πώς, αν σννέβαινε όργότερο
τό έ'γκλημα κ'" έγώ καθυτεροίαο
λιγα λεπτά· ή σωτήπια πόρτα 9ο
ήτανε κλειστή! Τί θά γινοταν:
τότε, Ό δολοφόνος θά μ' εΤχε π
άσε:. Θά μέ γύ}"ζε στό φριχτο
κεϊνο δωμάτιο . Θά μέ σκότονι
μέ τόν Ίδ'ο τρόπο 'ΌπΜς εδυ
ξε ό—' τή ζωή τή λαίδη ΜακΚηι
ναν!
Ξανάφερα έ'ντονα στό νόν μ«ι
τίς δραματικές σ^'γμές, ττοϋ τη·
ςασα Πώς εΤδα αυτή τήν ιτο.
τα; .. "Ετρεχα άτττό τιό μακιρυσ
στό διάδρομο ά ρ ι σ τ ε ρ β'
(Σννεχίζετα')
ΘΡΓΛΟΙ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ
Ο ΜΑΡΑΝΤΤ7Ν
Τού Συνεργάτου μας κ. ΓΡ. Π ΣΑΒΒΙΝΟΠΟΓΛΟΪ
Άλλος Άκρίτας είναι καί ό
Μάραντον Και γιά τόν ήρ<οα αυτόν ή παράδοση λέγει πολλά Ό Μάραντον παίρνει ξαφνκά μ'ά βραιδυά· μιά έ-πείγοΐ/σα δια· ταγή. πιθανότατα άπό τόν αύτο- κράτορα νά σπειΰση νά πάθη καί αύτός μέρος σέ καίτοι α έκ στρατεία — Τόν Μάραντον χαοτίν έρθεν νά -πάη σήν τρατείαν. Άφοσιω μένος ό Μάραντον στήν ύπηρεσ'ισ τής ποττοίδος καί ΤΟ3 εθνους· π'- στός δέ θεράπων τού Αύτοκοάτο ρος. δέν χάνε' κα'ρόν. δέν περ - μένει νά ξημεοώση καί εττειτα νά ετοιμάσθη, άλλά — Την νύχταν έφτόχι τόν μά- στοραν τήν νύχταν μασ1ορεύε1 κόφτ' δς άσήμιν ττέταλον κι' άς τό χρυσάφι καρφία τον μαύρον 'ατ καλλίβωσεν κατάντ'κιρυ σόν φέγγον Ή γυναικα τού μέ δάκρυα στά μάτ'α τόν τταοαστέκε1 τόν παοα- κολουθεϊ καί τόν βοηθάει στίς έ- τοιμασίες τού καί κρατά μάλι- στα μέσα στό μαντήλι της τά καρφιά —Κι> ή Καλή 'άτ παραστέκει
'α'ον μέ τό χρυσόν μαντήλιν ά-
πλών καρφίν καί δι' άτόν καφ»ήν
τά δάκιτυα χύνε'
Η γεμάτη άπ6 τρνιφερότητα
καΐ άγάπη ψυχή της πρός τόν
Μάραντον, ό εσωτερικώς της σ— α
ραγμός γιά τον χω,>ΐσμό. τά δα
κρυα πού κυλούν, μάς ένθυμίζθυν
τόν συγ) νητικόν άττοχωρισμόν
τού "Εκτορος καΐ τής Άνβρομά-
χης ττοΰ τόσο ύπέροχα μας ζΜ.
γ^αφίζεΐ ό θεϊος "Ομηρος Μά
οσο καΐ νά σγκρατεϊται δέν μττο
οεί νά μην άνησυχή καί τόν
ρωτά:
«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΤΕΧΜΗ»
Καλλΐτεχν κόν την εμφάνισιν,
έττί εκλεκτον χάρτου μέ πρωιτο'ν
πονς έξα-ρετ'κύς ένδ αφεοούσας
σι,νεργασίας λογί'ων, καλλπε-
χνών. λαογ3άφων καί αλλων ειδή
μόνων καί μέ ιεκμηρΐωμένην είκο
νογραφησιν έκ. κλοφόρησετό 5θν
τενχος τον μοναδικοθ τον χα>α
κτήρα περ οδ'κοί «ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΛΑ.Ι ΚΗ ΤΕΧ,ΝΗ», τό όποκη έ,,
δίδει άνά τοίμηνον ό Εβν'κός Ορ
γαν,σμός "Ελληνας Χεροτεχν.
άς, δ'ά νά π'3οωθήση την ερεν-
ναν καΐ την μελέτην τής έλλη,νι
κης λαοτεχνίας, εν συσχετισμώ
πρός την λαογραφίαν τήν ίστο-
Ο.αν καί την άρχα^ολογίαν και
να σννΤΓ,ρήση, ^, τί(ν παρά
δοσ ν τού πολΐτ.στ>κού τομέως
τού "Εβνους μας.
ΠΈΓΑΣΜΕΝΟΣ χά>οος 80 μ1
δι* άποθηκηΎ Λ βιοτεχνία είς
Αγ. Παντελεήμονα (Μπραχό.
μι) άντΐ δρχμ. ι#400
^ Τηλ. 968.7ββ
— Πού πάς, ποϋ πάς ναί Μο·
?ατε κι' έμέν τίναν αφήνεις,
—Άφήνω σε τόν κύρι μόν τον
"Αγΐε Κωνσταντίνον
— Χάρος νά τΐ,ρ τόν κυρ' σον
τόν "Αγ'ε Κωνσταντίνον
— Άφήνω σε τήν μάνσ μοί) τη»
"Αγ!α Θεοτόχο
— Χαρος νά πέρ τήν μάνα σον
την "Αγ ι α Θεοτόκο
—Άφήνω σε τ" άδελφια μου,
τούς δώ&εκ' άποστόλονς
— Χάρος νά πέρ τ' άδέλφιο
σον τοΰς 6<οδβκ' άποστόλονς Καΐ στή σννέχεια ό Μαρα» τον την άφήνει άπό τόν κνριν στήν μ ά ναν καΐ άπό την μο ναν στ1 άδελφια, άλλά ή Κάλι) τθυ σέ κανέναν δέν έχει έμιτ· στοσννην καΐ τέλος όΜάροντον λέγει: —Άφήω σε τόν κρίαρομ τον χ>ΐ/σοκωδωνιάτεν, άφήνω σε ττέν-
τε πρόδατα καί δεκα ττέντε «ρ-
νόττα· τα πεντε ιτοϊσον εκατόν
τά δεκαπέντε χιλ α, άφήνω σε
χρυσόν σταύρον κΓ αργυρον δα-
χτυλίδιν. το δαχτνλίδιν τίθθλ ι101
Φά καί τον σταύρον ιτροσ^0
Καί έ'πε'τα Φεύγε' ό Μαρα»
τον γιά νά εκπληρώση τό 'εΡ"
ρόν καθήκον πρός τό 'Εβνος κσι
τόν βασ'λέα καΐ άφήνε1 την Κσ-
λη τού στήν σκληρή,
τοαγούδι, μητέοοι του
μως ά·πομακρύνεται ό Μάροτον
ή<ακ ά ττΐ&εοά ποϋ ττροσΐΓθθ". κατά τούς στίχο. ς με κάβε ΤΡ°' ττον νά θέση έκ,ποδών. άγν»Ο«ν γ.ατί. την νυφη της. την Γεύιι τής δίνει πέντι ιτ καϊ δέκα πέντε άρνία, νά «"Τ νάτά βοσκ,ήση στά ψηλά 6ονν καί μέ την ρητήν εντολήν νά ^ Α,ττ'σ^ρέψπ με την θ'Κε'κη, ιι·"1 8α τήν καταστ»00 ξη αγςιιμι —'Κόμαν κΐ' έζεγκ«ιτά««ν « '' έσελοκάτσεν κ*μσνα μαν κ'' έσελοκάτσεν, τιόλ κι' έπάτεσεν καί " στέ;.' κ'' έκάτσεν την κόρ ζνε σό σκαμνιν, κι οιτεν τζοκουρεννε δ'ιγνατεν ττέντε βατα καϊ δεκοητέντε άρν017 Άμε σκύλ κόρη χάβετε κ' όπίς γυρίζεις σά ψηλο«σς σκιζαν σά χαι»ελέας μέν0* (Συνεχίζετσι) ΓΝΩΡΙΜΙΑΙ ΓΑΜΩΝ ΧΩΡΙΣ συναντήσειο ΧΩΡΙΣ συνοικέοια ΧΩΡΙΙ νά θϊγετοι ή „,. προσωπικοτητο " Xι^Iί.3^^ οιιμορητηρι ϊπιτιικεμ: γομοι, εΓυμνου* τ» Με γρομμοτοοημον ΦΥΛΛΑΔΙΑ ΑΟΡΕΜ βα οάο ένβουοιοσου» ΓΡΑΦΤΕ : 11 Ο Β0» 1515
ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ ΑΞ3Α
Η έναρμόν'σΐς φοϊολογ κης
μς τής Ελλάδος πρός
τό «οινόν συστημα φοο-ων κύκλου
εργασιών έττϊ τής ττροστιθεμέ
νης άξιας τής ΕΟΚ, ττοο·6λεττς-
ται ότ' θά αττσαχοληση εντόνως
την διοίχησ'ν καί δέον νά αναμέ¬
νονται σημαντικαί έξελίξεΐς κο-
Τσ τό τρέχον Ιτος
Την ύποχ:«ωσιν τής Ελλάδος
όπως έναρμονιση την φορολογι¬
κόν Νομοβεσίαν της πρός αυτήν
της Κοινότητος, δΐαγράφχΐ τό
οΗί?ον 57 της Συμφωνίας των
Αθηνών, τό όατοϊον λέγε1: «Ώς
πρός τα μή καλυ—οντα
πρός τά μηκαλι/τττόμενα ίητό των
ίιατάξεων τής παρούσης Συμφω
νιας ττεδία, τα ©ποία έχουν άμε¬
σον έπτίτττωσ^ν έττί τής λειτουρ-
γιβς Συνδέσεως ή ττρός τά πε-
δίβ' τά όττοϊα καλύπτοντα' μέν
Οττο των δΐατάξε«ν τούτων, δέν
π·ρο6λέττεται όμως είδικη διαδ'-
κοσία τό Σιμβοι/λιον Συνδέσε¬
ως δύναται νά ά—ευθιινη συστά-
σε'ς πρός τά σνμβαλλόμενα με-
ρη. χαλούν ταυτα νά λάβουν με-
τρα· τείνοντα είς τήν ττροσέγγι-
σιν τών νομοθετικόν κανον'σμών
η δοκητικών διατά' εων»
Εν όψει τών άνωτέοω, ή Ελ¬
λάς άττό τιριετίας ήσχολήθη με
τ0 έν λόγω 6έμα· ώστε νά μη ευ¬
ρεθή άπροετοιμαστος όταν θά ε¬
καλείτο άττό τό Συμβούλιον Συν¬
δέσεως ττρος έναρμόνισιν τής Νο-
μοθεσίοος της Πρός τούτο· τό
καταργηθή ν ύττουργεΐον Συντον-
σμοθ κατήρτισε σχέδιον Νομοθε¬
τικόν Διοτάγματος. τό οποίον 6α
σίζετα' είς τό κοίνον φορολογι¬
κόν σύστημα τής Κ ο νότητος. Τό
σχέδιον τούτο .-ροβλίπει την έ
Φααμογήν ψόρου «ουκλου εργασι¬
ών έττί της προστιθεμένης άξιας.
ή δέ μελέτη έπ' αύτοι ουδέποτε
έπαυσε νά σννεχίζ—αι είς τα γε
νκώτερα πλαίσια, τή,ς άκολου&οι>
μένης οικονομικήν ττολιτΐκής μας
Βάσει των συ.μφΜνηΘέντων υπό
τής ΕΟΚ, ή άρχη τοΰ Γσινοΰ συ
στήματος φ»Γθι> επί τής -ροσ'ι
Θεμένης άξίας, είναι ή έττ'βολή
επί αγαθών και ϋπηιρεσ'ών ενός
γενικ,οΰ άναλογικοΰ φόρου πρός
την τιμήν τών άγανών καΐ ύ—ιιρε
σ^ν έ—-ι τής καταναλώσεως, οίοσ
δήττοτε καί άν είναι ό αρι&μος
των συναλλακτΐκών ττράξεων, αί
οποίαι εμεσολάβησαν είς τήν δ α
δΐ'κασκχν παραγωγής καί διανο
μης κατά τό ττροηγούμενον τής
έπι·6ολής τοΰ φ-ορου στάδ'ον. Το
σύστημα τούτο έφαιρμόζεται μέ-
χιι τού σταδίου τού λΐανΐκού έμ
ττορίαυ σνμπεριλαμβανομέ ν ο υ
Αττό τής θέσεως δέ έφαρμογής
τού συστήματτος, τό κιράτος - μέ
λος τήις Κοινότητος δν δύναται
να διατηρήση η νά επιβάλη ου¬
δέν κατ' άπτοχοτΓην συμψηφιστΐ
χον μέτρον κατά την εισαγωγήν
ή εξαγωγήν υπό μορφήν φόρων
κύκλου έργασών διά τάς μετα-
£0 των συναλλαγάς Τό σύστημα
τούτο έφαι?μόζεταΐ αττό 1 1 68
υπό τής Γαιλλίας ικαί τής Λ Γερ-
μανίας βραδύτερον δέ ΰττό τής
'Ολλανδίας <«αί τοϋ Λουξεμβούρ γου καί ά—ό 1 1 72 υπό τής Ι¬ ταλίας καί τού Βελγίου 'Υττο- γ>αμμιζεταΐ έπίσης ότι καί άλ¬
λαι χώρα1 έκτός τής ΕΟΚ έφαρ-
μόζθυν τό σύστημα φόρων κύ¬
κλου εργασιών έττί τής πιοοστιθε-
μένης άξίας
ΕΥΡΕΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
Έν όψει τί|ς είσδοχής τής
Βρεταννίας είς τήν Εύρωτταικήν
Οικονομικήν Κο'νότητα, δίδεται
είς τό κυκλοφορήσαν οικονομικόν
δελτίον τής Έθνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος συναπτίκή εικών
των μεταξΰ τής Ελλάδος καί τοο
Ηνωμένου Βασ λείου έμπορικών
άνταλλαγών.
Σι/γκεκρΐμένωις άναφέοιεται ότι
τό συναλλατγματτικβ^ ίσοζύγισν
τών έλληνοβρετανν'κών πληρω-
μών ίμφανίζει άττό έτών μ'κρον
ττλεόνασμα ί—έο τής "Ελλάδος·
ττσρά την σταθεράν τταβητΐκότη
τα τού έμττορ'κοθ Ισοζυγίον Τού
το όφείλεται είς την σημαντικήν
είσροήν ναυτιλιακοΰ καί τουρ'στι
κου συναλλάγματος Ειδικώτερον
όσον άφοοά είς τάς έμπορ'κάς
ονναλλαγάς ή άξία τόσον των
έξ Ελλάδος έξαγωτγών όσον καΐ
των έκ Βριεταννίας. έλληνικών
είσαγωγών, βαίνει σταβερώς αυ¬
ξανομένη όττό τοΰ 1968
Συγκρινομένη μέ τάς άλλας
χώρας ■ ή Βρεταννία κατέχεΐ ση-
μαντΐικήν θέσιν είς τό ελληνι¬
κόν εξωτερικόν έμττόριον, παρ'
βλον δτι τό ποσοστόν σι/μμετο-
χής της — αρουσίασε κάμψιν κα¬
τά τά τελευταία έ'τη θίίτ»ς· έ-
ν« κατά τό 1962 αί έλληνοοοε-
ταννΐκαί έμττορικαί σιιναλλαγαί
αντεΐΓροσώτΓει>ον σχεδόν τό 12%
τού συνολικοΰ έξωτερι·κοί) έμττορι-
ο« τής Ελλάδος κατά τό 1970,
τό ποσοστόν τουτο εΐχε ττεοΐορι
»βή είς 8% Ώς μεμονωμένη πάν
τος. χώρο, ή Μεγάλη Βρετσνν'ια
καταλαμβάνει, άττό άΐΓΟψειος ά-
ξίβς^ την τρίτην θέσιν μεταξυ
τ»ν ΤΓρομηθεΐΓτριών χωρών —με-
το την Δι»τ Γεομανίαν καί τήν
Ιαπωνίαν— καί την εκτην θέ¬
σιν μεταξύ των άγοραστ«ν έλ-
ληνικών τγ ροιόντων, ήτοι μετά
τ>|ν Δ. Γερμανίαν Ιταλίαν, Η.
ΠΑ. Νοτΐβσλαιβίαν καί θλλαν
δί<χν (κατά τά στο} χεϊα τής ΕΥΕ) Ή δ>άρθρωσις τών έλληνικών
είσαγωγών έκ τού Ήνωμένου
Βασΐλε,ίου τταροιυσιάζει μεγάλην
ποΐκιλίαν εισαγομένων έμττορευ
μάτων. τα όττοΐα άνήκουν κυρι-
ως είς τάς κ<χτηγο.ρίας τών μ( ταφορικών μέσω ν (ττλοϊα). μη- χανών καί συ·σκεΐΛών ώς καί ή- λεκτρικοΰ ύλΐκσ3, ύφαντικίίν ύ- λών καί ττροιόντων έξ αυτών, με τάλλων καΐ μ£ταλλικών ττροίόν- τ«ν/ χηΐμικών κ α Αντιθέτως. αί έξαγωγαί έλληνιΜών ττ ροιόν των άφοροΰν είς σχετικώς ττολίι μΐκιρόν αριθμόν ΤΓ^οιι-όνΐων, έκ μ'κρόν αριθμόν πρΌ-— Ωμ μικρόν άρ'θμον προιόντων, έκ τούτων δέ ττΓΐλιν ή Κορινθ'ακή σταφίς άττοτελεϊ τό κυ,ϊΐον καϊ βασκόν ττοοιόν άγγλικής ιτροτι- μήσεως "Εττίσης έξάγονταΐ είς τό Ηνωμένον Βασίλειον δ'άφο- ρα όρυκτά, ττροιόντα τής 6ΐομη· χανίας είδών διατροφής κ. α Αί 3—4 αυται κατηγοΐίαι έμπο ρειμάτων άντιττροαπωτΓεύοι»ν σχε· δόν τό σύνολον τών έξαγωγών μας ττρός την Βρεταννίαν Η ε¬ πιτευχθείσα κατά τά τελευταία ιδία ετη μεγάλη διεύρι/νσις τών ελληνικόν έξαγωγών βΐομηχανο- 'ΤΓο1'ημένων ττροίόντων έλάχιστα έττηοέασε τήν διάηβρωσιν των άγορών έκ μέρους τού Ηνω'μένου Βασιλείου Είς τά ττλαίσΐα των νέων σχέσεων μεταξΰ τής Πρε ταννίας καϊ τής Ελλάδος αί δ ποία: €'ά προκύψουν κατά πά σαν τηβανότητα έκ τής είσόθου τής ττρώτης είς την Εύοωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότητα ή έπανε ξέτασΐς τής δινατότητος αθ'ξήσε ως των έλλην κων έξαγωγών εί¬ ναι έπ^6ε6λημένη, κατά τάς δ α ■π-ιστώσεΐς δέ τών αρμοδίων πα- ραγόντων ΰφίστανται εύρέα ττε ρι&αΐρια ττοός τούτο Η»»φ»»»»»»θ......♦«»♦♦.......»»»»»......♦»»♦ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ Μ ΤΗΣΧΩΡΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.ΘΑΣΥΝΕΡΓΑ ΘΟΥΝ ΒΙΟΜ.-'ίΡΑΤΟΊ ην χάραξιν μοακ'ϊθττνόου ττολι διομηχανικής άναπτύξεως μης κατ' έλάχιστον δρι °* μέχρι τού 1984, ετους όρ τ'ι «ής έντάξεως τής χώρας είς την Κοινήν Αγοράν, ττοοτείνεΐ ό Συν δεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, 1ΙΡοσφε[>ό.μενος νά παράσχη πρός
1|'ύτο είς τό Κράτος άμέΐιστον
"Ι» συνεογασιαν του διά την ά
διοτόρακτον ττροώβησιν τής έκ-
^°1"ΐχανίσεως Τά ανωτέρω έτό-
ιι<"ν ο πρόεδ^ος τού ΣΕΒ κ Ι *%σό;, ομιλών είς συνεδρίασ ν τ°0 διο'κη-τικσϋ συμβουλιον τοΰ ''νδίβμίΗ;. είς την οποίαν τταρί ^οπγτο καί οί ττρόεοροι όλων των 7Ιί9ΐψε9ειακιών βιομηχανικών όο- Υονώσ ό κ. ττρόεδρος έχα ς μή έ,τΓΐτοετΓτόν τό ^Υονός, &τΐ ή άνατττυξιακη πο- Τ|*>| τής χώ.ιας έβασισθη μετα
^ολιμικώς είς βραχυχρονιοΐΛς θε
ωΡ«γσιεις καί ουχί είς μακροχρο-
*ιαυ^ ->οοπτικάς. ιδίως μετά
Πν εντοξΐν τής χώρας είς την
~°Κ καί την προθεσμίαν των
** ετύν διά τήν προτταρασκευ-
ΐν της.
δατέρΗς ό κ Μητσός ΰττε-
ΪΡάμμΐσε την ανάγκην σταβίθθ-
""'ήο-ε των εύνοικών συνθηκών
τής ίδι«ιτικής ττρωτο
καί ένθαρούνσεως τού
β^ -ρογρομματ'-
Λτεων Ειδικώτερον, τό
τήζ ττεριφιρειακής ά
δέν -Ρ,έτΓει ν
εται, ως έτόνσε· μόνον μέ φορο
λογΐκά κίνητρα καί τήν βιομηχα¬
νίαν Πρός ταύτο άττα:τεϊται ό
σιιντονΐσμός των καταλλήλων μέ
τρών διά την δημιουργίαν τής κσ
ταλλήλθο φ.σΐ'κής· άστικής και
κοΐνων'κής ύποδο·μής καί ό άνό
λογος -ττροσανατοΑισμός των δη-
μεσίων έ·πεν>8ύσε.ον Τέλος, ό κ
Μηισός εξέφρασε τάς ό.ττόψ;ις το
Σιτνδέσμου όσον άφορςι τήν «ο
σιν τής άψορολογήτο^ κρατήσε¬
ως δ'β τά έττενδεδυμένα κέςιδη
την κ.ατάΐ3γησ'ν τών ηύξημένων
ττοσοστών άποσβέοιε'ωιν. την ανευ
συμψηφιοτμθϋ φορολόγησ'ν δλων
άνεξορτήτως των με^σμάτων των
Άνωνύμων έτα'ρειών κλπ
Καταλήγων διεκή,ρι/ξ; καί πά
λΐν ότι ή βιομηχανία είναι ττοο
θυμος νά τται:άσχη ττασαν συνδρο
μην δ'ά τήν κατάστρ«.>σΐν μια^
μακροχρονίου ψαί σταθεράς ττολ
τικής άνα—τύ·ξεως■ δ^ά τής όττοι-
ας καί μόνον θά καταστή έφικτή
ή προσαρμογή τής βιομηχανιας
ποός τάς σι/νβήκας τής Εύρωτται-
κής Κοινότητος καί θά «χβή είς
αΐσιον άττοτέλεσμα ή έκβ'ομηχά-
ν'σις έν όψει τής έντάξεώς μ
είς τήν Κο'νήν Αγοράν
Τέλος. αττεφασίσθη κατόττιν
ττροτάσβως τού τέως προέδρου
κ. Μαρ^οτΓθύλοκ, όπως τό όλον
θέμα τής καταοτίσεως μακροττρο
θέσμοΐλ βιομηχανικής πολιτικής,
ανατεθή είς επιτροπήν έκττροσώ
πων το-ύ Συνδέσμου.
Η ΕΙΒΑΘΑ ΕΝΙΣΧΥ ΗΤΑΣγΞΑΓΩΓΑΣΔΙ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΟΣ ΝΕΟΥ Ε ΔΙΚΟΥ ΦΟΡΕΩΣ
Ή ΕΤΒΑ θά ένισχύο-η εφεξής
τάς έξαγω'γ'κάς ττροστταθείας
διά τής συγκιροτήσεως είδ'κοθ
τιιρός τουτο φορέως. υττό την έττω
ννιμι'αν «Α Ε. 'Ελληνΐκαί 'ΕξΓ-
γωγαί» Η έττί'σημος έναρξις
τής λε'τουργίας τού νέον έξαγω
γικοΰ φορέως. εγένετο κατά τήν
δ'άρκειαν είδικής τελετής. παοου
σία τού άντιπΙ>οέδρο.ι» τής Κι/6ερ
νήσεως κ Ν. Μακαρέζου
Εις την τελετήν τταρέστησαν ό
ι7φνττουργός Κυβερνητικής Πολιτι
κης κ Ηλ. Μπαλόττοκλος, ό 0-
φυττουργός έττί θεμάτων Β'ομηχα
νίας κ. Άντ Χωριατόπουλος, ό
ΰφΐΓΤΓοι/ρΓ/ός έττί θεμάτων Εμττο-
ρίο.κ κ Κ Μΐχαλόττουιλος. ό γεν.
γραμματεύς τοα ύττοιτργείθυ Κιι-
6ε>νητικής Πολιτΐχή,ς κ Στ Σκαν
δάλης ό γεν γραμματεύς τού δ-
ττοι/ργείου Έ&νΐικής θίκονομίας
κ Α. Παλλάντιος, ό γεν διευθυν
τής τού Οποι,'ίγείοΐ) Εθνκής Οϊ
κονομίας κ. Τ'μ Πετρουτσόπου-
λθς Κ ά.
Τόν κ. άντΐτφάεδρ'ον ττροισεφώ
νησεν ό διο'κητής τής ΕΤΒΑ καί
πιρο€.δ>ος τού Δ Σ τής έταιοεί-
ας κ Π Τοτόμης, τονίσας δτι
ό έξαγκγικός φορεύς θά ύττοστη-
ρίξη τήν ιδιωτικήν ττρωτοιβοολί·
αν είς τήν μάχην της ίπτέρ των
έλληνικών έξαγωγών Ως ανέφε¬
ρεν ό κ. Τοτόμηις ή έτα'ρία θά
ττ'ροσφέρη τάς ύττη,ρεσίας της
κατ' αρχήν είς τέσσαρας έξαγιο
γ «ούς κλάιδοι/ς. ήτο^ τής ύποδη
ματσττο'ίας καί λοιπών δείοματί
νων είδών, έτοίμων ένδυμάτΐον
άργΐ'ροχοίας καί εϊδών λαικής τέ
χνης καΐ ύφαντών Η έταιρία έ-
ξυπηρετεΐ τάς μικροτέρας μονά-
δας μέσου ώργανωμένου έμττορι-
κοι"} δίκτυον είς τό εξωτερικόν
καί έττΐ τοθ παρόντος είς Νέαν
Υόρκην. Παρισίους. Κολωνίαν
καΐ προσεχώς είς Μιλάνο.ν. Η ί-
τα'ρία θά υποστηρίξη τά έξαγω-
γ'κά Τ(ΐ3ογράμματα των έτπχεΐρή
σεων, διά τής παροχής τεχνικής,
διοΐικητικής καί οίκσνομικής βο¬
ηθείας. Παραλλήλως θά έν-σχυθή
ή έξαγωγ'ή ττιροσττάθεΐα τών α¬
νωτέρω κλάδων διά τής ττροωθή
σεως μέ χΐηιματοδοτήσε'ς τής Ε
ΤΒΛ έπενδύσεων ί—οδομής Ως
τοιαύτας έττενούσειις ό κ Τοτό-
μης ανέφερεν την επέκτασιν τής
βιομηχθνΐικής κατεργασίας τών
έλληνικών δ&ρμάιτωιν. τήν δημι¬
ουργίαν λέων τταραγωγΐκών μονά
δών έξαγωγικού ττροσανατολι-
σμοϋ δ1" ετοιμα έν&ύματα ε'ι'δη
καλλιτεχνικής βιοτεχνίας. είς μ€
γάλας ττοσότητας σταθεράς ιτρο
διαγ.ραφάς κ λ ττ . ώς .καί την
έκτέλεσ'ν μέ έιτιχεΐρηματικήν νο¬
οτροπίαν καί μεθόδευσΐν, εϊδικώ1"
έντατ'κών ■πι:ογρα>μμάτων ~ρο&ο·
λήις καί δΐ-αφημίσεως των ώζ
σνω ττροιόντων καί τής έλληνι
»ής μοδοος έν γένει. Τέλος. ό κ
δ.ιο.κητής ίπτεγράμμισεν δτι ή το
πο£έτησΐς τής έταΐιρίας ώς πα-
ΓνΑγιΐ^τος ύιτοβοηθήσεως των ξε-
νων άγοραστών καΐ των Ελλή¬
νων τταραγωγών, εττί έττ^εΐ^ρημθΐ
τ'κ,ής οάσεκς^ έχαρακτηρίσθη ώς
ίι^οιμέινη να καλύψη σταδιακώς
σημαντικάς άδιιναμιας τής πλεν
ρας τής ττροσφοράς. έξ αιίτίας
τών οποίων είς πλείστας ττβρι-
ιττώσει·ς άποθαρρύνεταιι ή ύφιστα
μένη ζήτησις έκ τού έξωτερικοΰ.
Ως το'αύταΐ άδυναμίαΐ έττισιημαί
νονται ή έλλειψις δυνατότητος ά
ναλήψεως μαζικών παραγγελών
ά»ειτάρ.κ£ια ποιοτικβύ έλεγχον.
σκσκει>ασίας, τΓαιρα.δόσεων κλπ.
Μετά ταύτα ^ττηκοιλούθησε συ-
σκεψις ΐπτό την τΓροεδρίαν τού
άντΐπροέδρου τής κιυοερνήσεως
κ. Ν Μακαρέζου είς τήν οποί¬
αν μετέσχον οί παραστάντες είς
τα έγκιαίνΐα ύψιπτουργοί καί γενι
κοΐ γραμματεΐς καί λοιποί ύττηρί
σιακοί παράγοντος.
Κατά την σύσκεψιν ό διοικη-
τής τής ΕΤΒΑ καί τπρόεδρος τής
έταιρίας κ Π Τοτόμης εξέθεσε
τοΰς άντΐκεΐμεν'κοΰ'ς σκαποΰς και
την έν γένει αποστολήν τής έτα'
ρείας Τέλος. ό άντιτΓρόεδρος
τής κιτβερνήσεως κ Ν Μακαοέ-
ζος ε'δωσε τάς δεούσας όδηγίας
δια την όρβολογικιωτέραν όργάνω
σιν τή,ς έταιρίας, τίρός δι^ύριιν
σιν τού κύκλον εργασιών αυτής
καί τΓοοώβηισΐν των έξαγωγών ΐλ
ληνΐκών ττροιόντων ώς καί διά
τον συντονσμόν τής δραστηίθό''·η-
τος των ύττηρεσιών καί έττιχειρή
σεων, των ασχολουμένων μέ τάς
ελληνικάς έξαγωγάς.
ΔΕΚΤΗ ΠιΡΟΣΦΎΓΗ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ
"Εγένετο δεκ^ή ίπτό τής όλομε
λείας τού Σιυμβουλίου τής Εττ1
κρατείας αίτησις τού δήμου Ελευ
σίνος, ττερϊ άκι/ρώσεως ττράξεως
τής γενκκήις διεθύνσεως άριχαΐοτή
των καί άναττηλώσεων διά τής
ότΓθίας είχεν άττορρΐφθή ττρό είκο
σαμήνοι/ αϊ^ημά τού οτπως έγΊορ·1
θή ή ττρο«σ8ή.κη κατ' έττέκτασιν είς
τό έττί τής όδο.3 ΝιΐΜθλαίδου δη¬
μοτικόν κατάστημα Ώς οβΐτ'ολο
γία τής άττοριρίψεως άνεφέρετο
είς την σχετικήν ττραξιν δτι αυτή
έττεολήθη <ατρός ττροστασίαν τής εκείθεν θαιτμασίας θέας ττρός τό ίειρον τής ' Ελευσίνος». Μ])11 ΚΕΦΑΛ^ΙΑΓΟΡΑΣ Η δημιοιτργία κεφαλαιαγοράς κατέστη κατά την τελευταίαν τρΐ ετίαν μόνμες φΐλοδοξία καί έττ1· δ κκόμενος σκοπός ττολλώι' άρμο δ,ων ιοαΐ μή. Η ττοιλΐτεία διά τού Α Ν. 148)68 έφιλοδόξησε να 6'έση τάς βάσει ς άνατττύξεως τής ιίε^αλα αγο:άς καί έθέσττ'σε μέ- τρα στροφής τού έπιχε ρηματ;κοά κόσμο. καί τού <5ττθιταμιευτ'κοϋ κβινού νά έττενόύο.μ τάς οίκο·ο μίας των είς τίτλοι:ς Καί έπι- στευ&η. τότε. δτι νέος ανεμος 8ά επνΐειν είς τό μέγαΐίθν τής ό5οΰ Σοφο^λέου.ς Άλλά μετά ττάρο- δον τρ ετίας. αί συζητήσεις συ- νεχίζονταΐ καΐ τό όλον βέμα τεί- νει νά καταστή ένΕημ κή κατάστα σ·'ς τής χρηματαγοράς Ό έτΓΐχειρηματΐ.κάς κόσμος ϊξ<χ κολοο'9εΐ νά τηοή έπιφνλακτΐκήν θέσιν καί σι/νδέεΐ τό θέμα μέ ττολ λούς άλλους τταράγεντας καί δή μέ τήν άναδ;οργάν«σΐν το5 Χρη¬ ματιστήριον Τό άποταμιειΠΊκόν κονόν έ,φάνη ότι θά άντεττεκρίνε το είς τάς ττιοσδοκίας, άλλά καί έδώ ~αρατηιρεΐταΐ δ στχχκτΊκότης καί έξ αντικείμενον άδυναμία κα λύψεως τής οϊας ζητήσεως «χαρ- τΐών» Οίίτω ττ»ς έξηγείται και τό ευχάριστον άπό τής ττλει>ράς
αυτής φαινόμενον των ύψη.λών κα
τα&έσεων είς τάς Τραττέζας καΐ
τό Ταμιευτηριον —■ύττολογίζε-αι
ότι αύται 6ττ.ερέ6ησαν τά 120 δ'σ
εκατομμύρια δραχμών κατά τό πά
λθ^ ετος.
Η έ,πΐκ,ρατούσα σήμίΐρον κατά
ς είς την «ιεφαλαιαγοράν ε-
χει την εξήγησιν της είς την 6ά
σιν της Ο Α. Ν. 148)68 ·ττρά-
γματι τκκτοποιεϊ ττολλά ζητήμα-
τα, άλλά άττό τήις ίσχύος αύτοΰ
μέχοι σήμε>ον δέν έσημε'ώθη καί
τταιριάλληλος ττοιρεία των αλλων
' σΐΛτελεστών. οί όποϊο1 θά σννέ-
βαλλον είς τήν άποτελεσματΐ'κό-
τητα των δι1 αυτού έττιδΐωκομέ
νων- σκοπών Εννοούμεν ττρωτί-
στως τάς ττροι/ττοβέοχΐς χορηγή-
σ&ως δανειων έπ' ένεχύρφ χρη-
μ«.τ^στηιρΐαιχιϊ)ν τίτλων Είναι αύ-
τοιόητον δτι ό έττενδύιον τάς οί-
κονομιας τού είς τιτλους αττα-
τει νά έχη καί ώρσμέλας δευκο-
λυνσες καί άκ,όμη δέν θά κατηγο
οη8ή εάν έιτζητή »αί τΐρονομακήν
μεταχείρισιν. ώστε τα κ*φόλα·ά
τοι> νά μη άτΓονεχιρούνται άλλα
νά ττ'στοόοτήται αναλόγως· έπ'
ενεχύρω τών τίτλων αυτών, ττρος
έ-.τίόοσΐν είς επιχειρηματίας ή
άλλας &>αστηρ ότητας ί
— Παρα ταύτα άττό τής ίσχύος
τοΰ Α Ν. 148)68 αί άλλεπάλλη
λοΐ σχετιιχαΐ αττοφάσεις τής άρμο
δίας έττι.τ.ροτΓης ώς πρός τό πό-1
σο.στόν χρημκτοδοτήσεως τών έ-
νεχι;3ΐαζομένων τίτλων. τό ανώ¬
τατον δοΐθν καί τήν διάρκειαν
έξοφλήσεως των ούτω τταρεχομε-
νων δανείων. εδημιούργησαν ρευ-
στήν κατάστασιν Καί ναί μέν
διά τής νεας άττοφασεως τής Υ
ττοειτιτΐραϊΐής Πιστώσεων. τό όρ -
σβέν ποσοστόν 50% καί 70%.
κατά ττερίτττωσιν, έττανίρχεται
είς τά ττρότεροιν έπίττϋδα, άλλά
τό ανώτατον όριον των 2.000
000 δοαχμών τταραμένε' αμετά¬
βλητον άττο τοΰ 1969 καί ή ϊ-
ξάμηνος ττ.ροθεσμία μέ τρίμηνον
ττεράτασΐν ύττολείττ€ται έκείνης
(9 συν 6 μήνες τΐιαράτασΐς) τοΰ
1968 είναι όμως ανωτέρα τής
-ε>ιόδθ'ΐ; 1969 — 71 (3 σνν 3
μι>νες τταράταισις). ^Ελττίζεται
τταντως δτι δ.ά των νέων αυτών
μετρων θά τονώθη ή χρηματαγο
ά, άλλά διά νά δημιουργήσω¬
μεν κεφαλαιαγοοάν ώς τό όπτα'
τεί ή έξελΊκτΐκή ττορζία τής οίκο
νομίοτς μας, πιρέπεΐ νά μεταβλη
Θοΰν τΐχλλά θεσμικιά πλαίσια· έν-
τός των οποίων κινούμεθα σήμε
οον κ.αί έττι των οποίων έττιφυλάσ
σόμεθα νά έττανέλθωμεν είς ττρώ
την ύί
Εκ 105.338 δραχμάς ανηλθε
δηλουμενον μέσον εΐσοδημα
ΠΟΤ£ Η ϋΑΘΕΣΐΣ Ε.ΣΑΧΘΕΝΓΟΗ
ΕΠ, ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΤΕΛίΙΑ ΕΙΔΩΝ
'Εχ τών κεΐμένων διατάξεων τού
ΤεΑωιειακοΰ Κώ5'κρς και τοΰ Νά
μου 896)37. σιινάγεταΐ δτι δέν
αποτελεί λα3ρεμπορίαν ή διάθε¬
σις κ.λ ττ είς την κατανάλωσιν
άντικεΐμένων είσαχθέντων έττΐ
ττοοσκιρΐνη άτελεία, άλλά ή άντΐ-
,κατάστασ'ς αυτών δ( αλλων δια-
φοοου ττοιότητος
Τοΰτο άνο,φέρεταΐ είς τήν ύιτ'
αριθμόν 66)72 απόφασιν τού β
τμήματος τοί Συμβουλίου τής Ε
πικρατείας·
ΕΠΙΚΑΙΡΑ Θ ΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΑΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΑΝΑΣίΑΛΠΚΑΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙ1 ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΚ ΤΗΣ ΕΚΒΙΟΜΓ;.ΕΩΣ
ΑΙ ΠΡ^ΣΦαΤΟΙ ίΐΕΓΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣΜΚΙΝΗΤΡΟΝ
ΕΤΟΝΙΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ ΟΓ ΣΓΝΔΕΣΜΟΥ Β10ΜΗΧΑ ΝϋΝ
Την χάραξιν καΐ τήν καθιέρω-
σι./ μακροττνόθυ ττολΐτικής 6ιομη
χανικής όνατττύξεως εκτεινομέ¬
νης κατ' ελάχιστον 6ρ(ον μέχο'
■χ^^ 1984. ετους όρστικής ένά
ζεως τής χώρας είς την Κοινήν
Αγοράν, προ^είνεΐ ό Συνδεσμος
'ώλληνων Βιομηχάνων, προσφεοο
μενος δ'ά τής καιθιερώσεως μονι
μου δ'αλογς.; μετά τοΰ Κράτους
νά παράσχη ττρος τουτο άμέοι-
στον τήν σ^.εργασίαν τού είς
τόν καβορ'σμόν των στόχ»ν ττού
θά έξασφαλίσουν την άδ'ατάοα-
κτον ττοοώθησΐν τής έκβιομηχανι
σεως
Τούτο έτό σε ομιλών είς τήν
συνεδρίασιν τού διοικητικόν σιμ
δουλίθυ τού ΣΕΒ, είς την όττοΐϋΐν
τταρίσταντο καί οί ττρόιεδρθ! δλων
των περιφεοεΐαικών 6ιομηχοονικών
ΟΓγανί.<3-εων. ό ττροεε.ρος κ. Ιω¬ άννης Μητσός, όστις, άναλύων τάς δισμενεϊς σι/νεττείας, τάς ο¬ ποίας ττς>οώοΐσ©αι νά ε'χοι/ν αί Θγ
σττ'σθεϊσαι τελε.τσϊαι μεταβολαί
είς τά καθίστώς των πρός την 6>
ομηχανιαν κ'νήτρων. ύττεγοάμμ-,
σε τόν άνασταλτικόν άντίκτυτον
τόν όττοίον δυνατόν νά έχη έ-τί
τής ττεραΐτέρω ΤΓροωβήσεως τή.ς
έκθ ομηχαίσεως ή άιβεβαιό1ης πε
ρΐ το-ύ τοόΐΓθυ έφΜΓμογής των διά
την βιομηχανίαν θεσττιζομένων ε¬
κάστοτε μέτρων
Τονίζων ότι ή μεταττολεμική ά
νατττΐ/ξιακή ττολΐτΐκη τήις χώρας
εστηρίζετο είς βραχυχ'ρονίους θ'
ωρήσεΐς καΐ ουχί είς μακροχρο-
νίους ποοτττΐκάς. πι,ΐάγμα μή έ
πιτρετττόν μετά την έ'νταξίν μας
είς την Κοινήν Αγοράν καί τήν
•προθεσμίαν τών 22 έτών. ή ό-
ιτοία ετέθη είς την χώραν, ό ττ·?ό
τδρος τοΰ Σ'ΕΒ ετόνισεν ότι με¬
τά τάς δημΐοιιργηιθείσας ττροσδο
κίας ττερί α—οχαταστάσεκς στα¬
θερότητος είς την άναπτυξιακήν
ττολιτικήν· αί έττερχόμεναΐ ήδη με
ταβολαΐ κλονίζουν την εμπιστο¬
σύνην τής ίβιωτΐκής ·ποωτοβουλι-
ας καί δημιονργσύν είς αυτήν προ
βλήματα κατοοστρώσεως μακρο-
ττροβέσμου προγροιμματ'σμού έ-
ττενδύσειων
Έττεσήμανεν έττίσης τό γεγο-
νός δτι διά των νέων μέτρων συγ
χέον^αΐ δυο διαικεκρΐ·μένοι άνατπτυ
ξιακοί στόχοι· άφ' ενός ή ίπι
τάχίνσις τού γενικού ρν>θμο·ί> έκ-
βιομηχανίσεως διά τής ττροω9η-
σεως των έττενδύσεων καί τής τα !
χείας σμσσωρεύσε;ως βιομηχανΐ-
κού κεφαλαίου καί άφ' ετέρου
ό δΐαφορισμός κινήτρων ττρός έ-
ξυττηρέτησΐν των σκοττών τής ττε-
ριφερειαικιήις άναπτύξεως, ϋττεγράμ
μισε δέ τάς εξής συνεπείας πού
συνεπάγονται δ'ά την β'ομηχανί
αν αί συντελεσδΐΐσα1 μεταβολαί:
Η άρσις τών κινήτρων καί τής
άφορολογήτου κρατήσεως δ'ά τα
έττενδεδι μενά κέ>δη, θά έττηρεα
ση άνασχετΐκως τάς έπενδύσεις
τοΰ μεγαλυτέρου μέρους τής 6ιο
μηχανιας «αί τόν ρυθμόν τής έκ
6ιομηχανίσιχως
Τό ττρόβλημα τής τιερΐψ6.>εα-
κ,ής άνατττυ·ξεως δν ττρέττεΐ νά
συνδ'έεται μόνον μέ φορολογ'κα
κίνητρα καί μόνον μέ την βιομη
χανιαν Άτταιτεϊται ή αντιμετώ
ττισις ττολλών σι^ναφών τιιροβλη-
ματων καΐ ό συντονισμός των κα
ταλληλων μέτρων δ'ά την δημι¬
ουργίαν τής καταλλήλου φυσΊκής
αστ'ικής και κοινωνικής ύττοδο-
μής καί τόν ανάλογον πρός τού
•α ττρθ3Όΐ.νοιτολΐσμόν των δημοσι
ών έττενδύσεων.
Η κατάργησις των ηύξημένων
ττοσεσ'τών άποσβέσεων θά επι¬
φερη επιβράδυνσιν είς τόν ρυθ¬
μόν —έοσυγχρονΐσμού τών έγκα
ταστάσευν των β'ομηχανΐών δλων
τών ττερ'φερειών τής χώρας, εις
εποχήν καιθ' ήν αί ραγδαιαι έξε-
λίξεις τής τεχν&λογιας έττιβάλ
λουν την συνεχή ττιός αυτάς προ
σαρμογην ^ών παραγωγ'κών μέ-
σων.
Η άνευ σιμψηφισμο.3 φορολό
γησις όλων ανεξαρτήτως των με-
ρισμάτων των άνωνύμων έταιρ'-
ών (άνευ οϋδεμ'άς διακρίσεως ε¬
άν προχε'ται ττερί βιομηχαν'ών
ή μή) καΐ ή όττοία περΐλαμβάνει
καΐ τάς μικράς μονάδας. τάς μη
δ^κ,α.ουμέναις λόγω μεγέθους νά
εισέλθουν είς τό Χρηματιστήρι-
ον, αποτελεί ιτλήγμα κατά τοΰ
θεσμού τών Άνωνύμων 'Ετα'ο'
ών. δημιοΐ/ργεϊ φαρολογικάς άν'-
σότητας χω>ίς νά συνιστά ού-
σ-'αστικήν συμβολήν είς τήν άνα-
τγτυξιν τής κεφαλαΐαγοράς
Λημιονργοΰνται διά τών νέων
μέτρων άναπτυξ'αχαί άνσότητες
είς βάΐΓος των γηγενών εττιχειρή-
σεων καί δή τών μικοΌ^έρων. δέ-
δομένοΐ/ ότι αί έμπίπτουσαΐ είς
τά εώεργετήματα τού νόμου 4·
171 ττρό παντός δέ τού νόμου 2
687 ττερί ξένων έττενδύσεων έττ1-
χειρήσιε'ς άττολαμβάνουν επί δε¬
καετίαν Γπαγιωθέντα κίνητρα- τα
όποια ηδη κατοογοΰνται ηδη. κυ
ρίως δ'ά τάς μεσαίας καί μικράς
ίτπχει ρήσεις
Ο ττροεδρος τού ΣΕΒ διεκη-
ρυξεν είτα ότι η βιομηχανία είναι
τιΐ,3θ€Ί-μος νά παράσχη ττάσαν συν
δρομήν διά την κατάστρωσιν μι-
θς μακροχρονίοκ καί στανεράς
πολΐτ'κής βιομηχο,νικής άναπτύ¬
ξεως. διά τηιν ττιροσαρμο.γην είς
τάς συνθήικας τής Κοινής Αγο-
ράς
Εν σιηεχεια ωμίλησεν ό τέως
ττρόεδ-'ος τού ΣΕΒ κ Δ. Μαρι-
νοττουλος. όστις ιέτόν'σε την α¬
νάγκην άττοκαταστασεως το3 δια
λογου τής Βιεμηχανίας μέ τό
Κράτος, έττ:ότεινε δέ όπως ή
σ^ιέλενσις έξε.υοΊθδοτήση άττό
την κυβέρνησιν την σύστασιν
μονιμου έττΐτροπής ή όποία θά
συζητή τΠ:.οβληματα β'ομηχαν'-
κής ■π-ολ'ιτίκής
£ξ άλλον, ό τέως ττρόεδίος
τού ΖΕΒ κ. Γ Π. Δρ<άχος έτόι- ο>ε ότι το γςγονός ότι ή χώρα
στηρίζει τό μέλλον της είς την
Γο δ αικηι"υχ6έν είς την Κο'νην
έκδ ομηχαν.σιν, καδ'στα άληθϋς
το διακηρυ'χθέν είς την κοινήν
Αγοράν «ότι είναι καλόν και
διά τόν τόπον»
Συνεφώνησε δέ όπως ζητηθή ή
έπα.άληψις τοΰ διαλόγοι» μετά
τοθ Κράτοκς. προτείνας να ζητη
6ή -πρός τούτο συνάντησ'ς άττο
τον κ ττρω9υιπ·οι.ιργόν
Άιχολθ'ύΐως ωμίλησαν ο'ι ττ>όε-
δροι τού Συνδέσμου Βιομηχάνων
Β Ελλάδος κ Κ. Λαδας και
Συνδ£σ.μον Βιομηχάνων Πατρών
κ Α Άντωνόττοιλος καί οί ό-
ττοΐοΐ άνεφέρθησαν είς τα κίνη-
τρα δ(ά τήν ττερΐ4»ε'.3£ΐ«ιχήν άνά-
τττυ'Ίν καί τήν μεταχείρισιν τής
έτταρχιακής β'ομηχανιας είς τά
πλαίσια τής όρθολογικής κατανο
μής τών τταοαγωγΐκών δραστηρ'ο
τήτων είς τόν ελληνικόν χώρον.
Ωμίλησεν εν συνεχεία ό κ.
Γ Τσάτσος. ό όττοϊος εΤττεν δτι
ή δ'αικοττή κινήτρων ττλήττει τό
σύνολον τής Βιομηχανιας καί ό
κ Μ'χαήλ Σκαλιστήρης ό οποί¬
ος είπεν ότι ώ,ς»ισμένα' βιομηχα-
νία' αί όττοΐα' έ'χουν έποχισκάς
άνόδους καί τττώσεις ώς αί με-
ταλλΕυτΐκαί. πλήττονται έκ των
νέων μέτρων. διότι δέν είναι δι»να
τόν νά συμψηφίζουν τάς έπενδυ-
σεΐς των-
Είς την απόφασιν διευκρινίζε-
τα' περαιτεΓω· δτ' έκ διατάξε-
ων τών αϋ^ών ώς α'ω νομοθετη
μάτων είδικών έν σχέσε' τηρός
τάς ττερί λαδηεμττορίας δ ατάξε'ς
ώς ρυθμιζουσών την είς τό έσω-
τε- κων ττιροσωυινήν εϊσαγωγΓν
(τ.γκεκριμένων άντΐκεΐμένων, δή
λα των υπό διαμετακόμισιν έττι
βατ'κών όχημάτων- συνάγεται δ-
τι ή παοά τών κατόχων τριπτύ
χων. ποιλι/πτύχων ή δελτίων έλευ
Βέρας χοησεως παράβασις των
δι' αύτούς έπ^βαλλομένων νομ'-
μων ΰττοχρεώσεων. ώς ττρός την
χρήσιν, εκποίησιν, έκχώοησΐν καΐ
γενικώς διάθεσιν τών όχημτων
αυτών, δεν συνΐστφ λαθρεμττοιι
αν. οϋτε έττιφέρει τάς συνεπείας
αυτής, άλλ' άλλας νσμίμους κυ
ρώσεις Διότι τά ττερί ών προ-
κεΐται υπό διαμεταχόμ σιν όχη-
ματα έξομοΌννταΐ πρός τά επί
ττ3οσωρινή άτελεία είσαχθέντα αν
τικειμενα, τών όττοίων ή διάθεσ-ς
είς την κατανάλωσιν δέν συνιστά
ώς ελέχθη ανωτέρω· λαθοεμορίαν
ΦΚ.Ε. ΕΠΙ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ
Έξ αλλου. δ'ά τής ύπ αριθ
68)72 αποφάσεως τού ϊδιου τμη
ματος τού ανωτάτου διο'κητ'κου
δ'καστηρίου εκρίθη, ότι ώς συν-
αγεται έκ τού συνδυασμοΰ των
κειμένων σχετικών διατάξεων (Α
Ν 660)1937 «ττε^ΐ Φόρου Κυ-
κλου Εργασιών» Ν. Δ 60)1946
καί Ν Α 4088)1960), γεν.κώς
μέν αί κτηνοτροφαί είσαγόμΐνα
έκ τής άλλοδοπτής ΰττόκεινται είς
τάν κατα τό άρθρον 1 1 τού Α Ν
660)37 φόρον κύκλον έργασών
μεΐ«μένον είς τά ήμισυ. Είδικώ
τε30ν δέ πά ύπολε μματα έκθλι·
ψεως έλαιωδών σπτευμάτων είσα-
γομενα έκ τής άλλοοαπής. άτταλ
λάσσονται τού φόρου τούτου Καί
περαιτέρω, ότι τά ώς άνω ειδή
τταραγόμενα είς τό έσωτερ κον
ίπτ^κεινται είς τόν αύτον φο^ον
κκκλο^ έπγασ'ών· είς τόν οποίον
και τα έκ τού έξω;ερΐΛθύ είσα-
γομενα Έξ αυτών —προστί3ε
τα'— ότι τα είς τό έσωτερικόν
τταραγόμενα ΰπολείμματα έκλί-
φεως έλαιωΒών στιχομάτων άτταλ
λάσσονται τού φόίου κύκλου ερ¬
γασιών
ΦΚ Ε ΕΠΙ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΒΑφι,ΊΣ Κ.ΛΠ ΝΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ
Τέλος, δ(ά τής ίπτ' αριθμόν
64)1972 άττοφάσεως τού δικα-
στηρίου! εγένετο δε»τόν δτ1, κά¬
την Εννοιαν των σχετικών δ'ατά-
ξεων τού Α. Ν 660)1937, ώς
ετιροττοττο'ήθη υπό τού Ν. Δ 1
211)49 διά τάς διά λογαριασμόν
τρίτων εργασίας βαφής· λευκάν
σεως, καθαρισμοθ στρψι ματος
καΐ έξειτγενισμού (μερσερ^ζαρι-
σματος καΐ φΐνιηίσματος) νημά
των, ύφασμάτων κλπ· οσάκις
αί έ;γασίαΐ αύται γίνονται αύ-
τοτελώς καί δέν άίτοτελούν στά¬
διον τής ένΐαίας διαδΐκασίας ττα-
ραιγωγής έτοίμων ττι.ίο'ιόνΐτων.
κατ' έξαιίρεσιν τού γενιικοΰ δ'ά
τού αρθρου 6 τ·»") Α Ν 660)37·
ώς ετροποποιήθη διά τού αριθ
3 τται.>. 3 Ν Δ. 1211)49 τΐθεμέ-
νοι> κανόνος κατά τόν οποίον ε¬
πί κατεργασίας ττρώτων ύλών δ'ά
λογαριασμόν Τιρίτου τυγχάνει ό
παρέχων την ττρώτην ϋλην. ϋπό-
χιεος είς τοιούτον φόρον είναι ό
δια&έτΓων τάς σχετικάς έγκατα-
στάσεΐς καί ένεργών τάς έν λό¬
γω εργασίας·
Ενδΐαφέροντα στοΐχεια π·ροκύ
•πτοι/ν έκ τής διενεργηθείσης ε¬
ρεύνης ύττό τής Έθνικής Στατΐ
στικής Υττηςιεσιας σχετικώς μέ
τήν φορολογίαν τού είσοδήματος
εις την Ελλαδα κατά τό ετος
1970. Συγκεκριμένως:
Ο άριιθμός των φυσ'κών ττρο-
σώηΐύιΐ τά όποϊα ύττέβαλον έμττρο
θεσμως δήλωσιν φόρου εΐσοδημα
τος. ανήλ&εν είς 601.677. Σημει
ούται οϊίτω αύξησις έναντι τού
προηιγοι/μένου οικονομ ι κου έ'τους
1969 κατά 109 140 ττροσωττα
Τά 6ττό ιών ώς άνω φικχΐκών προ
σώπων δηλωθέν συνολικόν οικο¬
γενειακήν εΐσοδημα. ήτο 58 172,
3 έκατομ. &ρχ. ήτοι 58.172
τούτο τό αντίστοιχον τού ττ'ροη
γοιμένου οίκονομΐκού ετους κατά
8 932,3 έκατ. δρχ ■ ήτοι έσημε'
ώθη αύξησις καΤα 18,1%' Τό έν
λόγω είσόιδημα ττροήρχετο κατά
μέν τό 62% αυτού έκ των φορο-
λογουμένων τής περιφερείας πρω
τευ^ύσης (36.084 5 έκατ δρχ.),
κατά δέ τό υπόλοιπον 38% αυτού
έκ τών φορολογου.μένων τής λθ'
ττής χώρας 22 0878 έκ* δρχ)
δεδομένου ότι το ποσοστόν των
φορολογο υ μ έ ν ών είς τήν
περιφέρειαν πρωτευούσης ήτο τό
568% τού συνάλου (341).910
φεραλογούμενοι) . συνάγεται ότι
τά μέσον δηλούμενον καί φορολο
γουμενον εΐσοδημα είς την λοι¬
πήν χώρον άνελθόν είς 85 030
δραχμάς, ήτο σημαντικώς μ'κρό
τεροιΐ τού αντίστοιχον τής ττεριφε
ρειας πρωτευούσης, τό οποίον
έφθασεν είς 105 538 δρχ
Συμφώνως πρόις τάς ύττοβλη
θείσας δηλώσεΐς αί σπουδαιότε-
ρα' ττηγαί είσσδήματτος κατά το
οικονομικόν ετος 1970· ήσαν:
Οί των μΐ·σθωτών ΰτπιρεσΐών
Η των έμπορικών καί βιομηχα
ν.κων έττιχεΐΐρήσεων
Καί ή των οίκιοδομών.
Έκ τών ώς άνω τριών τούτων
πηγών προήλθεν τό 93,1% τού
συνολικώς δηλωθέντος είσαδήμα
τος
"Απαντες οί φορολογούμενο'
κατετάγησαν είς εξ κι»ρίας έτταγ
γελματΐκάς όμάδας Έξ αύτω·1
ή πολυττληθεστέρα ομάς ήτο ή
τών βιομηχάνων. β'οτεχνών καί
έπαγγελματΐών^ οί 269'6Ο4 φορο
λογούμενοι τής οποίας άπετέλε
σαν τα 44,8% τού όλου άριθμοΰ
τών φσρολογουμένων, τό δέ ΰπ'
αυτών σύνολον οίκιογενειακόν
εΐσοδημα ανήλθεν είς 220 66Ό έ
κατομ. δρχ.· καλΰψαν τά 37·9%
αυτού
Δευτέρα κατά σειράν ομάς ώς
πρός τόν αριθμόν τών φορολογου
μένων ήτο ή των μισθωτών έν γέ
νε' μ 177 645 φορολογουμένους
ή'τοΐ τά 295% τού σι,νολικο') ά-
ριβμού των φορολογου·μένων τό
είσόδημα τής οποίας ανήλθεν είς
19 459·4 έκατ δρχ. άντιπροσω
ττεύσαν τά 335% τοΰ δηλωθέντος
συνολικόν οϊκσγενε'ακοΰ τοΌύτου
Αί λοιπαί όμάδες ήτοι των είσοδη
ματιών, σννταξ'ούχων. έλευββριον
έπαγγελμάτων καΐ γεωργών; άπϊ
τέλουν τά 25,7% τού συνόλοΰ των
φορολσγουμένων, τό δέ ύττ' αυτών
δηιλωθέΐν οίκογ<4νειακόν είσόδημα άνήρχετο είς τά 28.6% τού σνν- ολικοΰ τοιούτου. Έκ τού δηλωθέν τος σννολΐκοθ οίκιογενε'ακού εΐσο δηματος των 58 172.3 έκατ δρχ ποσόν έκ 52.038 9 έκ, δρχ · έ δηλώθη καί έφορολογήβη έπ' όνό ματΐ τού συζύγου ή άρχηγοΰ τής οικογενείας καί τό υπόλοιπον έξ 6.1394 έκατ. δρχ έ,π' ονόματι τής συζύγου Μετά την αναίρεσιν των πά¬ σης μορφής άπαλλαγών καί έκ- πτώσεων (άφοιρολόγητον δρΐον^ οί κογενειακά βάρη κλπ·) τό ένα- πομεϊναν τελ'κώς φορολογητέον είσόδημα ανήλθεν είς 34 502, έ¬ κατ. δρχ καί άντΐττροσώπευσε τα 59 3% τού δηλωθέντος είσοδήμα- τος Ο συνολΐικός φόρος είσοδτίμα- τος ό άντιστσ,χών είς τό δηλω¬ θέν είσόδημα άνήλθε κατά τό οικονομίκόν ετος 1970 είς 4.052 8 έκατ δρχ παρουσιάση δέ αύ¬ ξησιν κατά 673 έκατ. δρχ έναντι τού φόρου είσο&ήμοπος τοΰ προη γουμένου οικονομ ^κοϋ 'έτουζ 1969 καί μάλΐστα κατά 12% Τούτο προφανώς όφείλεται είς τό γεγο νός, άφ" ενός μέν τής κατά 22,2 % αυξήσεως τού άριθμοΰ των υπο βαλόντων δηλάισεΐς φορολογου μ έ νων καί άφ' ετέρου τής δηλώσε ως ΰψηλοτέρων είσοδημάτων· των οποίων ή φορολογ'.κή Ίκανότης λό γω τής πιροοδευτΐικότητος τής φο ρολογίας, είναι μεγαλυτέρα Τέ λος ή έκ τής φορολογίας προερ χομένη μέση έπΐβάρυνσΐς τού δή λωθέντος είσοδήματος· διά το σύ νολον τών φορολογουμένων ήτο 7 % Η έτπβάρυνσΐς αυτή διά τό κυριώτερον κλΐμάκιον ο'ικογενε-α κου είσοδήματος (εως 22 χιλιά¬ δας δρχ ) άνήλθε είς -ποσοστόν Ο 7%, ένώ διά τά λοΐ-ττά κλιμάκΐα άνήλθε πιροσδεντικώς μέ τήν αϋξη σ(ν των εϊσοδημάτων καί συγκε¬ κριμένως είς 26·8% 'ΙΙΤΥ,, ΚΑΙ Ε.Ο.Κ. Είς συγκροτηθέν τηρό ημερών είς Λονδίνον συνέδριον· μέ θέμα «Τό Σίτυ καί ή Εύρώτπ-η «έξητά σθησαν καί έσταβμίσθηκαν αί εϋ- κα'ρίαΐ διά τό «Σίτυ» έκ τής εσ δοχής της Βρεταννίας είς τήν Εΰ:»παικήν θίκονομΐκιήν Κοΐνότη τα Τό γενικόν συμπ'έρασμα τού συ νεδριου είναι δτι τό «Σίτυ» προσ βλέπει μέτ' ένδιαφέιροντος ττρός τόν ευρύτερον ρόλον τόν οποίον δύναται νά δ'αδαματίση είς την Ευρώπην δταν ή Βρεταννία είσέλ θη είς τήν Κοινήν Αγοράν Οϊ έ πΐχειρηματίαΐ αύτούς σταθμίζουν πρ^σεκτικώς τάς εύκαΐρίας των ό-τοίων θά πρέπει νά έπωφβλη θοΰν ώς καΐ τα έμΊτόδΌί τά 6- ποϊα είναι δυνατόν νά άντΐμετΜ ττίσουν, δταν δυο πολύ δΌφορε- τικοί οίκονομΐκοί κόσμοι ένωθοΐν κκΐ οίίτω δΐκαιολογεϊταΐ μία συγ ιοατημένη αίσιοδθ'ξία. Βέβαιον· εϊνα'. πάντως, ότι τό «Σίτυ» μέ την έπΐχεΐιρηματΐκότητα τάς έξει λιγμένας με&όδους κ.αί τήν ταχύ- τητα λεΐτουργι'ας. την εύελιξίαν καί γενΐκώτερον τήν θεσμικήν δ' άρθ>ωσίν/τού. εχε' νά προσφέρη
ττολλά είς μίαν βιομηχανικώς προ
οδεΰουσαν καί άνοπττυσσομένην
Εύρώττη · μέ αύξανομένας άνάγ
κάς, δι' οικονομ ι κά υπηρεσίας.
Συγχΐόνιως δμως δέν είναι εύκο-
λθν νά ττιροβλέψη κανείς τήν εκ-
τασ'ν τού ρόλου τόν οποίον θά
διαδραματίση τό «Σίτυ»· έν 6-
ψΐ' τε3 γεγονότος ότι ό τραπεζ'
κός καί οικονομ ι κός κόσμος είς
τόν όττοΐον έπι.ζητεί νά κάμη £ν-
τονον τήν παρουσίαν τού· εΐσ'
τόσον δΐαφοιρετΐκός ά—ό τόν ιδι¬
κόν τού
Είς τό συνέδρ'ον τό κύριον θε
μα συζητήσεως ήτο ή κίνησις κε¬
φαλαίων Εϋρωπαΐκά κεψάλαια
ημπορεί βεβαίως, νά κινητοττοιη-
θούν είς τό Λονδίνον, πιρός έττίν
δυσιν τόσον τής Κοινότητος δ-
σον καί έκτός αυτής Τα γρα-
φεϊα συμψηφ'σμού τού Λονδίνου
έκ παραδόσεως άνήκοντα είς δί
κτυα τού έσωτερ'κού μεταβαλλό
μενά ήδη, είς μεγάλας δ'εθνεΐς
τραττέζας. ε.χουν αΰξήσει τάς σχέ
σεις κιαΐ τάς εργασίας των.. Ή
άμεσος επίδρασις έπ' αυτών έκ
τής είσόδου είς την ΕΟΚ θά εί
ναι σχετικώς μικρά είς τό έγγΰς
μέλλον Δέν είναι π>-θανόν νά έ-
-τ'δώξουν νά Ίδρύσου ΰττοκατα-
στήματα είς τήν Ευρώπην η νά
έττιζητήσουν έν ευθέτω χρόνω,
συγχωνεύσεΐς πιέροΐν των έθνικών
συνόρων Έτερα λύσις θά ήτο
νά συσταθοθν «κονσόρτσιουμ» με
ταξϋ βρετανν κων κιαί εΰρωπα'ι-
κών Τροπτεζών πρός εκτέλεσιν εί
-όν οικονομ κώ; υ.μ,
ών Τούτ' αύτό καί αί έμπορικαί
Τράπεζαι θά έπ·ιζητήσουν νά ά-
νοτπτύξευν δραστηριότητα είς την
Ευρώπην, μολονότι αύται δν εί¬
ναι τόσον τκπτεΐραιμένα' είς 6ιο-
μηχανκάς έπενδύσεις έξ ίδίων
ττόρων· όσον αί εύρωτταίκαί.
Έν τοσούτω είς Λονδίνον, υ¬
φίσταται δυνατότης εξευρέσεως
νέων κεφαλαίων καί ό άοΐθμός
καί ή πό κιλία των χρεωγράφων
των επισήμως δΐο/πιραγματενσί·
μων είναι μεγαλύτερον έξ οιαν¬
δήποτε άλλης άγοράς Τό υψη¬
λόν επίπεδον των έπενδύσεων υ¬
πό έταιρε-ών άσφαλειών ζωής, τα
μείων σνντάξεων καΐ δ'αφόρων Α
σφαλιστΐκών «τιράστ». τα όττοϊα
είναι άνεξέλεγκτα δσον άφορά
είς τήν τοττοθετησΐν των κεφαλαί
ών. συνέ.βαλον μεγάλως είς τήν
ρευστότητα καΐ εύελιξίαν τήις ά¬
γοράς τοΰ Λον&ίνου "Ητοι, ένί-
σχυσαν την κυκλοφορίαν νέων χρε
ωγράφων
Σ
Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων
Ετοιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ϋπ' αριθ. 86378)4128
ιής 16)12)65, δημοσιευθείσ,ης είς τό ϋπ' αριθ. 060)23.12.89
4> Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύναν¬
ται νά ουνεχΐσωσ, δημοοιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των διά
τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΊΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τη*
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» προ τής συγχωνεύσεώς της.
Η έναρμόν'σΐς φοϊολογ κης
μς τής Ελλάδος πρός
τό «οινόν συστημα φοο-ων κύκλου
εργασιών έττϊ τής ττροστιθεμέ
νης άξιας τής ΕΟΚ, ττοο·6λεττς-
ται ότ' θά αττσαχοληση εντόνως
την διοίχησ'ν καί δέον νά αναμέ¬
νονται σημαντικαί έξελίξεΐς κο-
Τσ τό τρέχον Ιτος
Την ύποχ:«ωσιν τής Ελλάδος
όπως έναρμονιση την φορολογι¬
κόν Νομοβεσίαν της πρός αυτήν
της Κοινότητος, δΐαγράφχΐ τό
οΗί?ον 57 της Συμφωνίας των
Αθηνών, τό όατοϊον λέγε1: «Ώς
πρός τα μή καλυ—οντα
πρός τά μηκαλι/τττόμενα ίητό των
ίιατάξεων τής παρούσης Συμφω
νιας ττεδία, τα ©ποία έχουν άμε¬
σον έπτίτττωσ^ν έττί τής λειτουρ-
γιβς Συνδέσεως ή ττρός τά πε-
δίβ' τά όττοϊα καλύπτοντα' μέν
Οττο των δΐατάξε«ν τούτων, δέν
π·ρο6λέττεται όμως είδικη διαδ'-
κοσία τό Σιμβοι/λιον Συνδέσε¬
ως δύναται νά ά—ευθιινη συστά-
σε'ς πρός τά σνμβαλλόμενα με-
ρη. χαλούν ταυτα νά λάβουν με-
τρα· τείνοντα είς τήν ττροσέγγι-
σιν τών νομοθετικόν κανον'σμών
η δοκητικών διατά' εων»
Εν όψει τών άνωτέοω, ή Ελ¬
λάς άττό τιριετίας ήσχολήθη με
τ0 έν λόγω 6έμα· ώστε νά μη ευ¬
ρεθή άπροετοιμαστος όταν θά ε¬
καλείτο άττό τό Συμβούλιον Συν¬
δέσεως ττρος έναρμόνισιν τής Νο-
μοθεσίοος της Πρός τούτο· τό
καταργηθή ν ύττουργεΐον Συντον-
σμοθ κατήρτισε σχέδιον Νομοθε¬
τικόν Διοτάγματος. τό οποίον 6α
σίζετα' είς τό κοίνον φορολογι¬
κόν σύστημα τής Κ ο νότητος. Τό
σχέδιον τούτο .-ροβλίπει την έ
Φααμογήν ψόρου «ουκλου εργασι¬
ών έττί της προστιθεμένης άξιας.
ή δέ μελέτη έπ' αύτοι ουδέποτε
έπαυσε νά σννεχίζ—αι είς τα γε
νκώτερα πλαίσια, τή,ς άκολου&οι>
μένης οικονομικήν ττολιτΐκής μας
Βάσει των συ.μφΜνηΘέντων υπό
τής ΕΟΚ, ή άρχη τοΰ Γσινοΰ συ
στήματος φ»Γθι> επί τής -ροσ'ι
Θεμένης άξίας, είναι ή έττ'βολή
επί αγαθών και ϋπηιρεσ'ών ενός
γενικ,οΰ άναλογικοΰ φόρου πρός
την τιμήν τών άγανών καΐ ύ—ιιρε
σ^ν έ—-ι τής καταναλώσεως, οίοσ
δήττοτε καί άν είναι ό αρι&μος
των συναλλακτΐκών ττράξεων, αί
οποίαι εμεσολάβησαν είς τήν δ α
δΐ'κασκχν παραγωγής καί διανο
μης κατά τό ττροηγούμενον τής
έπι·6ολής τοΰ φ-ορου στάδ'ον. Το
σύστημα τούτο έφαιρμόζεται μέ-
χιι τού σταδίου τού λΐανΐκού έμ
ττορίαυ σνμπεριλαμβανομέ ν ο υ
Αττό τής θέσεως δέ έφαρμογής
τού συστήματτος, τό κιράτος - μέ
λος τήις Κοινότητος δν δύναται
να διατηρήση η νά επιβάλη ου¬
δέν κατ' άπτοχοτΓην συμψηφιστΐ
χον μέτρον κατά την εισαγωγήν
ή εξαγωγήν υπό μορφήν φόρων
κύκλου έργασών διά τάς μετα-
£0 των συναλλαγάς Τό σύστημα
τούτο έφαι?μόζεταΐ αττό 1 1 68
υπό τής Γαιλλίας ικαί τής Λ Γερ-
μανίας βραδύτερον δέ ΰττό τής
'Ολλανδίας <«αί τοϋ Λουξεμβούρ γου καί ά—ό 1 1 72 υπό τής Ι¬ ταλίας καί τού Βελγίου 'Υττο- γ>αμμιζεταΐ έπίσης ότι καί άλ¬
λαι χώρα1 έκτός τής ΕΟΚ έφαρ-
μόζθυν τό σύστημα φόρων κύ¬
κλου εργασιών έττί τής πιοοστιθε-
μένης άξίας
ΕΥΡΕΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
Έν όψει τί|ς είσδοχής τής
Βρεταννίας είς τήν Εύρωτταικήν
Οικονομικήν Κο'νότητα, δίδεται
είς τό κυκλοφορήσαν οικονομικόν
δελτίον τής Έθνικής Τραπέζης
τής Ελλάδος συναπτίκή εικών
των μεταξΰ τής Ελλάδος καί τοο
Ηνωμένου Βασ λείου έμπορικών
άνταλλαγών.
Σι/γκεκρΐμένωις άναφέοιεται ότι
τό συναλλατγματτικβ^ ίσοζύγισν
τών έλληνοβρετανν'κών πληρω-
μών ίμφανίζει άττό έτών μ'κρον
ττλεόνασμα ί—έο τής "Ελλάδος·
ττσρά την σταθεράν τταβητΐκότη
τα τού έμττορ'κοθ Ισοζυγίον Τού
το όφείλεται είς την σημαντικήν
είσροήν ναυτιλιακοΰ καί τουρ'στι
κου συναλλάγματος Ειδικώτερον
όσον άφοοά είς τάς έμπορ'κάς
ονναλλαγάς ή άξία τόσον των
έξ Ελλάδος έξαγωτγών όσον καΐ
των έκ Βριεταννίας. έλληνικών
είσαγωγών, βαίνει σταβερώς αυ¬
ξανομένη όττό τοΰ 1968
Συγκρινομένη μέ τάς άλλας
χώρας ■ ή Βρεταννία κατέχεΐ ση-
μαντΐικήν θέσιν είς τό ελληνι¬
κόν εξωτερικόν έμττόριον, παρ'
βλον δτι τό ποσοστόν σι/μμετο-
χής της — αρουσίασε κάμψιν κα¬
τά τά τελευταία έ'τη θίίτ»ς· έ-
ν« κατά τό 1962 αί έλληνοοοε-
ταννΐκαί έμττορικαί σιιναλλαγαί
αντεΐΓροσώτΓει>ον σχεδόν τό 12%
τού συνολικοΰ έξωτερι·κοί) έμττορι-
ο« τής Ελλάδος κατά τό 1970,
τό ποσοστόν τουτο εΐχε ττεοΐορι
»βή είς 8% Ώς μεμονωμένη πάν
τος. χώρο, ή Μεγάλη Βρετσνν'ια
καταλαμβάνει, άττό άΐΓΟψειος ά-
ξίβς^ την τρίτην θέσιν μεταξυ
τ»ν ΤΓρομηθεΐΓτριών χωρών —με-
το την Δι»τ Γεομανίαν καί τήν
Ιαπωνίαν— καί την εκτην θέ¬
σιν μεταξύ των άγοραστ«ν έλ-
ληνικών τγ ροιόντων, ήτοι μετά
τ>|ν Δ. Γερμανίαν Ιταλίαν, Η.
ΠΑ. Νοτΐβσλαιβίαν καί θλλαν
δί<χν (κατά τά στο} χεϊα τής ΕΥΕ) Ή δ>άρθρωσις τών έλληνικών
είσαγωγών έκ τού Ήνωμένου
Βασΐλε,ίου τταροιυσιάζει μεγάλην
ποΐκιλίαν εισαγομένων έμττορευ
μάτων. τα όττοΐα άνήκουν κυρι-
ως είς τάς κ<χτηγο.ρίας τών μ( ταφορικών μέσω ν (ττλοϊα). μη- χανών καί συ·σκεΐΛών ώς καί ή- λεκτρικοΰ ύλΐκσ3, ύφαντικίίν ύ- λών καί ττροιόντων έξ αυτών, με τάλλων καΐ μ£ταλλικών ττροίόν- τ«ν/ χηΐμικών κ α Αντιθέτως. αί έξαγωγαί έλληνιΜών ττ ροιόν των άφοροΰν είς σχετικώς ττολίι μΐκιρόν αριθμόν ΤΓ^οιι-όνΐων, έκ μ'κρόν αριθμόν πρΌ-— Ωμ μικρόν άρ'θμον προιόντων, έκ τούτων δέ ττΓΐλιν ή Κορινθ'ακή σταφίς άττοτελεϊ τό κυ,ϊΐον καϊ βασκόν ττοοιόν άγγλικής ιτροτι- μήσεως "Εττίσης έξάγονταΐ είς τό Ηνωμένον Βασίλειον δ'άφο- ρα όρυκτά, ττροιόντα τής 6ΐομη· χανίας είδών διατροφής κ. α Αί 3—4 αυται κατηγοΐίαι έμπο ρειμάτων άντιττροαπωτΓεύοι»ν σχε· δόν τό σύνολον τών έξαγωγών μας ττρός την Βρεταννίαν Η ε¬ πιτευχθείσα κατά τά τελευταία ιδία ετη μεγάλη διεύρι/νσις τών ελληνικόν έξαγωγών βΐομηχανο- 'ΤΓο1'ημένων ττροίόντων έλάχιστα έττηοέασε τήν διάηβρωσιν των άγορών έκ μέρους τού Ηνω'μένου Βασιλείου Είς τά ττλαίσΐα των νέων σχέσεων μεταξΰ τής Πρε ταννίας καϊ τής Ελλάδος αί δ ποία: €'ά προκύψουν κατά πά σαν τηβανότητα έκ τής είσόθου τής ττρώτης είς την Εύοωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότητα ή έπανε ξέτασΐς τής δινατότητος αθ'ξήσε ως των έλλην κων έξαγωγών εί¬ ναι έπ^6ε6λημένη, κατά τάς δ α ■π-ιστώσεΐς δέ τών αρμοδίων πα- ραγόντων ΰφίστανται εύρέα ττε ρι&αΐρια ττοός τούτο Η»»φ»»»»»»θ......♦«»♦♦.......»»»»»......♦»»♦ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ Μ ΤΗΣΧΩΡΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.ΘΑΣΥΝΕΡΓΑ ΘΟΥΝ ΒΙΟΜ.-'ίΡΑΤΟΊ ην χάραξιν μοακ'ϊθττνόου ττολι διομηχανικής άναπτύξεως μης κατ' έλάχιστον δρι °* μέχρι τού 1984, ετους όρ τ'ι «ής έντάξεως τής χώρας είς την Κοινήν Αγοράν, ττοοτείνεΐ ό Συν δεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, 1ΙΡοσφε[>ό.μενος νά παράσχη πρός
1|'ύτο είς τό Κράτος άμέΐιστον
"Ι» συνεογασιαν του διά την ά
διοτόρακτον ττροώβησιν τής έκ-
^°1"ΐχανίσεως Τά ανωτέρω έτό-
ιι<"ν ο πρόεδ^ος τού ΣΕΒ κ Ι *%σό;, ομιλών είς συνεδρίασ ν τ°0 διο'κη-τικσϋ συμβουλιον τοΰ ''νδίβμίΗ;. είς την οποίαν τταρί ^οπγτο καί οί ττρόεοροι όλων των 7Ιί9ΐψε9ειακιών βιομηχανικών όο- Υονώσ ό κ. ττρόεδρος έχα ς μή έ,τΓΐτοετΓτόν τό ^Υονός, &τΐ ή άνατττυξιακη πο- Τ|*>| τής χώ.ιας έβασισθη μετα
^ολιμικώς είς βραχυχρονιοΐΛς θε
ωΡ«γσιεις καί ουχί είς μακροχρο-
*ιαυ^ ->οοπτικάς. ιδίως μετά
Πν εντοξΐν τής χώρας είς την
~°Κ καί την προθεσμίαν των
** ετύν διά τήν προτταρασκευ-
ΐν της.
δατέρΗς ό κ Μητσός ΰττε-
ΪΡάμμΐσε την ανάγκην σταβίθθ-
""'ήο-ε των εύνοικών συνθηκών
τής ίδι«ιτικής ττρωτο
καί ένθαρούνσεως τού
β^ -ρογρομματ'-
Λτεων Ειδικώτερον, τό
τήζ ττεριφιρειακής ά
δέν -Ρ,έτΓει ν
εται, ως έτόνσε· μόνον μέ φορο
λογΐκά κίνητρα καί τήν βιομηχα¬
νίαν Πρός ταύτο άττα:τεϊται ό
σιιντονΐσμός των καταλλήλων μέ
τρών διά την δημιουργίαν τής κσ
ταλλήλθο φ.σΐ'κής· άστικής και
κοΐνων'κής ύποδο·μής καί ό άνό
λογος -ττροσανατοΑισμός των δη-
μεσίων έ·πεν>8ύσε.ον Τέλος, ό κ
Μηισός εξέφρασε τάς ό.ττόψ;ις το
Σιτνδέσμου όσον άφορςι τήν «ο
σιν τής άψορολογήτο^ κρατήσε¬
ως δ'β τά έττενδεδυμένα κέςιδη
την κ.ατάΐ3γησ'ν τών ηύξημένων
ττοσοστών άποσβέοιε'ωιν. την ανευ
συμψηφιοτμθϋ φορολόγησ'ν δλων
άνεξορτήτως των με^σμάτων των
Άνωνύμων έτα'ρειών κλπ
Καταλήγων διεκή,ρι/ξ; καί πά
λΐν ότι ή βιομηχανία είναι ττοο
θυμος νά τται:άσχη ττασαν συνδρο
μην δ'ά τήν κατάστρ«.>σΐν μια^
μακροχρονίου ψαί σταθεράς ττολ
τικής άνα—τύ·ξεως■ δ^ά τής όττοι-
ας καί μόνον θά καταστή έφικτή
ή προσαρμογή τής βιομηχανιας
ποός τάς σι/νβήκας τής Εύρωτται-
κής Κοινότητος καί θά «χβή είς
αΐσιον άττοτέλεσμα ή έκβ'ομηχά-
ν'σις έν όψει τής έντάξεώς μ
είς τήν Κο'νήν Αγοράν
Τέλος. αττεφασίσθη κατόττιν
ττροτάσβως τού τέως προέδρου
κ. Μαρ^οτΓθύλοκ, όπως τό όλον
θέμα τής καταοτίσεως μακροττρο
θέσμοΐλ βιομηχανικής πολιτικής,
ανατεθή είς επιτροπήν έκττροσώ
πων το-ύ Συνδέσμου.
Η ΕΙΒΑΘΑ ΕΝΙΣΧΥ ΗΤΑΣγΞΑΓΩΓΑΣΔΙ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΟΣ ΝΕΟΥ Ε ΔΙΚΟΥ ΦΟΡΕΩΣ
Ή ΕΤΒΑ θά ένισχύο-η εφεξής
τάς έξαγω'γ'κάς ττροστταθείας
διά τής συγκιροτήσεως είδ'κοθ
τιιρός τουτο φορέως. υττό την έττω
ννιμι'αν «Α Ε. 'Ελληνΐκαί 'ΕξΓ-
γωγαί» Η έττί'σημος έναρξις
τής λε'τουργίας τού νέον έξαγω
γικοΰ φορέως. εγένετο κατά τήν
δ'άρκειαν είδικής τελετής. παοου
σία τού άντιπΙ>οέδρο.ι» τής Κι/6ερ
νήσεως κ Ν. Μακαρέζου
Εις την τελετήν τταρέστησαν ό
ι7φνττουργός Κυβερνητικής Πολιτι
κης κ Ηλ. Μπαλόττοκλος, ό 0-
φυττουργός έττί θεμάτων Β'ομηχα
νίας κ. Άντ Χωριατόπουλος, ό
ΰφΐΓΤΓοι/ρΓ/ός έττί θεμάτων Εμττο-
ρίο.κ κ Κ Μΐχαλόττουιλος. ό γεν.
γραμματεύς τοα ύττοιτργείθυ Κιι-
6ε>νητικής Πολιτΐχή,ς κ Στ Σκαν
δάλης ό γεν γραμματεύς τού δ-
ττοι/ργείου Έ&νΐικής θίκονομίας
κ Α. Παλλάντιος, ό γεν διευθυν
τής τού Οποι,'ίγείοΐ) Εθνκής Οϊ
κονομίας κ. Τ'μ Πετρουτσόπου-
λθς Κ ά.
Τόν κ. άντΐτφάεδρ'ον ττροισεφώ
νησεν ό διο'κητής τής ΕΤΒΑ καί
πιρο€.δ>ος τού Δ Σ τής έταιοεί-
ας κ Π Τοτόμης, τονίσας δτι
ό έξαγκγικός φορεύς θά ύττοστη-
ρίξη τήν ιδιωτικήν ττρωτοιβοολί·
αν είς τήν μάχην της ίπτέρ των
έλληνικών έξαγωγών Ως ανέφε¬
ρεν ό κ. Τοτόμηις ή έτα'ρία θά
ττ'ροσφέρη τάς ύττη,ρεσίας της
κατ' αρχήν είς τέσσαρας έξαγιο
γ «ούς κλάιδοι/ς. ήτο^ τής ύποδη
ματσττο'ίας καί λοιπών δείοματί
νων είδών, έτοίμων ένδυμάτΐον
άργΐ'ροχοίας καί εϊδών λαικής τέ
χνης καΐ ύφαντών Η έταιρία έ-
ξυπηρετεΐ τάς μικροτέρας μονά-
δας μέσου ώργανωμένου έμττορι-
κοι"} δίκτυον είς τό εξωτερικόν
καί έττΐ τοθ παρόντος είς Νέαν
Υόρκην. Παρισίους. Κολωνίαν
καΐ προσεχώς είς Μιλάνο.ν. Η ί-
τα'ρία θά υποστηρίξη τά έξαγω-
γ'κά Τ(ΐ3ογράμματα των έτπχεΐρή
σεων, διά τής παροχής τεχνικής,
διοΐικητικής καί οίκσνομικής βο¬
ηθείας. Παραλλήλως θά έν-σχυθή
ή έξαγωγ'ή ττιροσττάθεΐα τών α¬
νωτέρω κλάδων διά τής ττροωθή
σεως μέ χΐηιματοδοτήσε'ς τής Ε
ΤΒΛ έπενδύσεων ί—οδομής Ως
τοιαύτας έττενούσειις ό κ Τοτό-
μης ανέφερεν την επέκτασιν τής
βιομηχθνΐικής κατεργασίας τών
έλληνικών δ&ρμάιτωιν. τήν δημι¬
ουργίαν λέων τταραγωγΐκών μονά
δών έξαγωγικού ττροσανατολι-
σμοϋ δ1" ετοιμα έν&ύματα ε'ι'δη
καλλιτεχνικής βιοτεχνίας. είς μ€
γάλας ττοσότητας σταθεράς ιτρο
διαγ.ραφάς κ λ ττ . ώς .καί την
έκτέλεσ'ν μέ έιτιχεΐρηματικήν νο¬
οτροπίαν καί μεθόδευσΐν, εϊδικώ1"
έντατ'κών ■πι:ογρα>μμάτων ~ρο&ο·
λήις καί δΐ-αφημίσεως των ώζ
σνω ττροιόντων καί τής έλληνι
»ής μοδοος έν γένει. Τέλος. ό κ
δ.ιο.κητής ίπτεγράμμισεν δτι ή το
πο£έτησΐς τής έταΐιρίας ώς πα-
ΓνΑγιΐ^τος ύιτοβοηθήσεως των ξε-
νων άγοραστών καΐ των Ελλή¬
νων τταραγωγών, εττί έττ^εΐ^ρημθΐ
τ'κ,ής οάσεκς^ έχαρακτηρίσθη ώς
ίι^οιμέινη να καλύψη σταδιακώς
σημαντικάς άδιιναμιας τής πλεν
ρας τής ττροσφοράς. έξ αιίτίας
τών οποίων είς πλείστας ττβρι-
ιττώσει·ς άποθαρρύνεταιι ή ύφιστα
μένη ζήτησις έκ τού έξωτερικοΰ.
Ως το'αύταΐ άδυναμίαΐ έττισιημαί
νονται ή έλλειψις δυνατότητος ά
ναλήψεως μαζικών παραγγελών
ά»ειτάρ.κ£ια ποιοτικβύ έλεγχον.
σκσκει>ασίας, τΓαιρα.δόσεων κλπ.
Μετά ταύτα ^ττηκοιλούθησε συ-
σκεψις ΐπτό την τΓροεδρίαν τού
άντΐπροέδρου τής κιυοερνήσεως
κ. Ν Μακαρέζου είς τήν οποί¬
αν μετέσχον οί παραστάντες είς
τα έγκιαίνΐα ύψιπτουργοί καί γενι
κοΐ γραμματεΐς καί λοιποί ύττηρί
σιακοί παράγοντος.
Κατά την σύσκεψιν ό διοικη-
τής τής ΕΤΒΑ καί τπρόεδρος τής
έταιρίας κ Π Τοτόμης εξέθεσε
τοΰς άντΐκεΐμεν'κοΰ'ς σκαποΰς και
την έν γένει αποστολήν τής έτα'
ρείας Τέλος. ό άντιτΓρόεδρος
τής κιτβερνήσεως κ Ν Μακαοέ-
ζος ε'δωσε τάς δεούσας όδηγίας
δια την όρβολογικιωτέραν όργάνω
σιν τή,ς έταιρίας, τίρός δι^ύριιν
σιν τού κύκλον εργασιών αυτής
καί τΓοοώβηισΐν των έξαγωγών ΐλ
ληνΐκών ττροιόντων ώς καί διά
τον συντονσμόν τής δραστηίθό''·η-
τος των ύττηρεσιών καί έττιχειρή
σεων, των ασχολουμένων μέ τάς
ελληνικάς έξαγωγάς.
ΔΕΚΤΗ ΠιΡΟΣΦΎΓΗ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΕΛΕΥΣΙΝΟΣ
"Εγένετο δεκ^ή ίπτό τής όλομε
λείας τού Σιυμβουλίου τής Εττ1
κρατείας αίτησις τού δήμου Ελευ
σίνος, ττερϊ άκι/ρώσεως ττράξεως
τής γενκκήις διεθύνσεως άριχαΐοτή
των καί άναττηλώσεων διά τής
ότΓθίας είχεν άττορρΐφθή ττρό είκο
σαμήνοι/ αϊ^ημά τού οτπως έγΊορ·1
θή ή ττρο«σ8ή.κη κατ' έττέκτασιν είς
τό έττί τής όδο.3 ΝιΐΜθλαίδου δη¬
μοτικόν κατάστημα Ώς οβΐτ'ολο
γία τής άττοριρίψεως άνεφέρετο
είς την σχετικήν ττραξιν δτι αυτή
έττεολήθη <ατρός ττροστασίαν τής εκείθεν θαιτμασίας θέας ττρός τό ίειρον τής ' Ελευσίνος». Μ])11 ΚΕΦΑΛ^ΙΑΓΟΡΑΣ Η δημιοιτργία κεφαλαιαγοράς κατέστη κατά την τελευταίαν τρΐ ετίαν μόνμες φΐλοδοξία καί έττ1· δ κκόμενος σκοπός ττολλώι' άρμο δ,ων ιοαΐ μή. Η ττοιλΐτεία διά τού Α Ν. 148)68 έφιλοδόξησε να 6'έση τάς βάσει ς άνατττύξεως τής ιίε^αλα αγο:άς καί έθέσττ'σε μέ- τρα στροφής τού έπιχε ρηματ;κοά κόσμο. καί τού <5ττθιταμιευτ'κοϋ κβινού νά έττενόύο.μ τάς οίκο·ο μίας των είς τίτλοι:ς Καί έπι- στευ&η. τότε. δτι νέος ανεμος 8ά επνΐειν είς τό μέγαΐίθν τής ό5οΰ Σοφο^λέου.ς Άλλά μετά ττάρο- δον τρ ετίας. αί συζητήσεις συ- νεχίζονταΐ καΐ τό όλον βέμα τεί- νει νά καταστή ένΕημ κή κατάστα σ·'ς τής χρηματαγοράς Ό έτΓΐχειρηματΐ.κάς κόσμος ϊξ<χ κολοο'9εΐ νά τηοή έπιφνλακτΐκήν θέσιν καί σι/νδέεΐ τό θέμα μέ ττολ λούς άλλους τταράγεντας καί δή μέ τήν άναδ;οργάν«σΐν το5 Χρη¬ ματιστήριον Τό άποταμιειΠΊκόν κονόν έ,φάνη ότι θά άντεττεκρίνε το είς τάς ττιοσδοκίας, άλλά καί έδώ ~αρατηιρεΐταΐ δ στχχκτΊκότης καί έξ αντικείμενον άδυναμία κα λύψεως τής οϊας ζητήσεως «χαρ- τΐών» Οίίτω ττ»ς έξηγείται και τό ευχάριστον άπό τής ττλει>ράς
αυτής φαινόμενον των ύψη.λών κα
τα&έσεων είς τάς Τραττέζας καΐ
τό Ταμιευτηριον —■ύττολογίζε-αι
ότι αύται 6ττ.ερέ6ησαν τά 120 δ'σ
εκατομμύρια δραχμών κατά τό πά
λθ^ ετος.
Η έ,πΐκ,ρατούσα σήμίΐρον κατά
ς είς την «ιεφαλαιαγοράν ε-
χει την εξήγησιν της είς την 6ά
σιν της Ο Α. Ν. 148)68 ·ττρά-
γματι τκκτοποιεϊ ττολλά ζητήμα-
τα, άλλά άττό τήις ίσχύος αύτοΰ
μέχοι σήμε>ον δέν έσημε'ώθη καί
τταιριάλληλος ττοιρεία των αλλων
' σΐΛτελεστών. οί όποϊο1 θά σννέ-
βαλλον είς τήν άποτελεσματΐ'κό-
τητα των δι1 αυτού έττιδΐωκομέ
νων- σκοπών Εννοούμεν ττρωτί-
στως τάς ττροι/ττοβέοχΐς χορηγή-
σ&ως δανειων έπ' ένεχύρφ χρη-
μ«.τ^στηιρΐαιχιϊ)ν τίτλων Είναι αύ-
τοιόητον δτι ό έττενδύιον τάς οί-
κονομιας τού είς τιτλους αττα-
τει νά έχη καί ώρσμέλας δευκο-
λυνσες καί άκ,όμη δέν θά κατηγο
οη8ή εάν έιτζητή »αί τΐρονομακήν
μεταχείρισιν. ώστε τα κ*φόλα·ά
τοι> νά μη άτΓονεχιρούνται άλλα
νά ττ'στοόοτήται αναλόγως· έπ'
ενεχύρω τών τίτλων αυτών, ττρος
έ-.τίόοσΐν είς επιχειρηματίας ή
άλλας &>αστηρ ότητας ί
— Παρα ταύτα άττό τής ίσχύος
τοΰ Α Ν. 148)68 αί άλλεπάλλη
λοΐ σχετιιχαΐ αττοφάσεις τής άρμο
δίας έττι.τ.ροτΓης ώς πρός τό πό-1
σο.στόν χρημκτοδοτήσεως τών έ-
νεχι;3ΐαζομένων τίτλων. τό ανώ¬
τατον δοΐθν καί τήν διάρκειαν
έξοφλήσεως των ούτω τταρεχομε-
νων δανείων. εδημιούργησαν ρευ-
στήν κατάστασιν Καί ναί μέν
διά τής νεας άττοφασεως τής Υ
ττοειτιτΐραϊΐής Πιστώσεων. τό όρ -
σβέν ποσοστόν 50% καί 70%.
κατά ττερίτττωσιν, έττανίρχεται
είς τά ττρότεροιν έπίττϋδα, άλλά
τό ανώτατον όριον των 2.000
000 δοαχμών τταραμένε' αμετά¬
βλητον άττο τοΰ 1969 καί ή ϊ-
ξάμηνος ττ.ροθεσμία μέ τρίμηνον
ττεράτασΐν ύττολείττ€ται έκείνης
(9 συν 6 μήνες τΐιαράτασΐς) τοΰ
1968 είναι όμως ανωτέρα τής
-ε>ιόδθ'ΐ; 1969 — 71 (3 σνν 3
μι>νες τταράταισις). ^Ελττίζεται
τταντως δτι δ.ά των νέων αυτών
μετρων θά τονώθη ή χρηματαγο
ά, άλλά διά νά δημιουργήσω¬
μεν κεφαλαιαγοοάν ώς τό όπτα'
τεί ή έξελΊκτΐκή ττορζία τής οίκο
νομίοτς μας, πιρέπεΐ νά μεταβλη
Θοΰν τΐχλλά θεσμικιά πλαίσια· έν-
τός των οποίων κινούμεθα σήμε
οον κ.αί έττι των οποίων έττιφυλάσ
σόμεθα νά έττανέλθωμεν είς ττρώ
την ύί
Εκ 105.338 δραχμάς ανηλθε
δηλουμενον μέσον εΐσοδημα
ΠΟΤ£ Η ϋΑΘΕΣΐΣ Ε.ΣΑΧΘΕΝΓΟΗ
ΕΠ, ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΑΤΕΛίΙΑ ΕΙΔΩΝ
'Εχ τών κεΐμένων διατάξεων τού
ΤεΑωιειακοΰ Κώ5'κρς και τοΰ Νά
μου 896)37. σιινάγεταΐ δτι δέν
αποτελεί λα3ρεμπορίαν ή διάθε¬
σις κ.λ ττ είς την κατανάλωσιν
άντικεΐμένων είσαχθέντων έττΐ
ττοοσκιρΐνη άτελεία, άλλά ή άντΐ-
,κατάστασ'ς αυτών δ( αλλων δια-
φοοου ττοιότητος
Τοΰτο άνο,φέρεταΐ είς τήν ύιτ'
αριθμόν 66)72 απόφασιν τού β
τμήματος τοί Συμβουλίου τής Ε
πικρατείας·
ΕΠΙΚΑΙΡΑ Θ ΕΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΑΛΗΝΙΚΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΑΝΑΣίΑΛΠΚΑΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙ1 ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΕΚ ΤΗΣ ΕΚΒΙΟΜΓ;.ΕΩΣ
ΑΙ ΠΡ^ΣΦαΤΟΙ ίΐΕΓΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣΜΚΙΝΗΤΡΟΝ
ΕΤΟΝΙΣΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Τ ΟΓ ΣΓΝΔΕΣΜΟΥ Β10ΜΗΧΑ ΝϋΝ
Την χάραξιν καΐ τήν καθιέρω-
σι./ μακροττνόθυ ττολΐτικής 6ιομη
χανικής όνατττύξεως εκτεινομέ¬
νης κατ' ελάχιστον 6ρ(ον μέχο'
■χ^^ 1984. ετους όρστικής ένά
ζεως τής χώρας είς την Κοινήν
Αγοράν, προ^είνεΐ ό Συνδεσμος
'ώλληνων Βιομηχάνων, προσφεοο
μενος δ'ά τής καιθιερώσεως μονι
μου δ'αλογς.; μετά τοΰ Κράτους
νά παράσχη ττρος τουτο άμέοι-
στον τήν σ^.εργασίαν τού είς
τόν καβορ'σμόν των στόχ»ν ττού
θά έξασφαλίσουν την άδ'ατάοα-
κτον ττοοώθησΐν τής έκβιομηχανι
σεως
Τούτο έτό σε ομιλών είς τήν
συνεδρίασιν τού διοικητικόν σιμ
δουλίθυ τού ΣΕΒ, είς την όττοΐϋΐν
τταρίσταντο καί οί ττρόιεδρθ! δλων
των περιφεοεΐαικών 6ιομηχοονικών
ΟΓγανί.<3-εων. ό ττροεε.ρος κ. Ιω¬ άννης Μητσός, όστις, άναλύων τάς δισμενεϊς σι/νεττείας, τάς ο¬ ποίας ττς>οώοΐσ©αι νά ε'χοι/ν αί Θγ
σττ'σθεϊσαι τελε.τσϊαι μεταβολαί
είς τά καθίστώς των πρός την 6>
ομηχανιαν κ'νήτρων. ύττεγοάμμ-,
σε τόν άνασταλτικόν άντίκτυτον
τόν όττοίον δυνατόν νά έχη έ-τί
τής ττεραΐτέρω ΤΓροωβήσεως τή.ς
έκθ ομηχαίσεως ή άιβεβαιό1ης πε
ρΐ το-ύ τοόΐΓθυ έφΜΓμογής των διά
την βιομηχανίαν θεσττιζομένων ε¬
κάστοτε μέτρων
Τονίζων ότι ή μεταττολεμική ά
νατττΐ/ξιακή ττολΐτΐκη τήις χώρας
εστηρίζετο είς βραχυχ'ρονίους θ'
ωρήσεΐς καΐ ουχί είς μακροχρο-
νίους ποοτττΐκάς. πι,ΐάγμα μή έ
πιτρετττόν μετά την έ'νταξίν μας
είς την Κοινήν Αγοράν καί τήν
•προθεσμίαν τών 22 έτών. ή ό-
ιτοία ετέθη είς την χώραν, ό ττ·?ό
τδρος τοΰ Σ'ΕΒ ετόνισεν ότι με¬
τά τάς δημΐοιιργηιθείσας ττροσδο
κίας ττερί α—οχαταστάσεκς στα¬
θερότητος είς την άναπτυξιακήν
ττολιτικήν· αί έττερχόμεναΐ ήδη με
ταβολαΐ κλονίζουν την εμπιστο¬
σύνην τής ίβιωτΐκής ·ποωτοβουλι-
ας καί δημιονργσύν είς αυτήν προ
βλήματα κατοοστρώσεως μακρο-
ττροβέσμου προγροιμματ'σμού έ-
ττενδύσειων
Έττεσήμανεν έττίσης τό γεγο-
νός δτι διά των νέων μέτρων συγ
χέον^αΐ δυο διαικεκρΐ·μένοι άνατπτυ
ξιακοί στόχοι· άφ' ενός ή ίπι
τάχίνσις τού γενικού ρν>θμο·ί> έκ-
βιομηχανίσεως διά τής ττροω9η-
σεως των έττενδύσεων καί τής τα !
χείας σμσσωρεύσε;ως βιομηχανΐ-
κού κεφαλαίου καί άφ' ετέρου
ό δΐαφορισμός κινήτρων ττρός έ-
ξυττηρέτησΐν των σκοττών τής ττε-
ριφερειαικιήις άναπτύξεως, ϋττεγράμ
μισε δέ τάς εξής συνεπείας πού
συνεπάγονται δ'ά την β'ομηχανί
αν αί συντελεσδΐΐσα1 μεταβολαί:
Η άρσις τών κινήτρων καί τής
άφορολογήτου κρατήσεως δ'ά τα
έττενδεδι μενά κέ>δη, θά έττηρεα
ση άνασχετΐκως τάς έπενδύσεις
τοΰ μεγαλυτέρου μέρους τής 6ιο
μηχανιας «αί τόν ρυθμόν τής έκ
6ιομηχανίσιχως
Τό ττρόβλημα τής τιερΐψ6.>εα-
κ,ής άνατττυ·ξεως δν ττρέττεΐ νά
συνδ'έεται μόνον μέ φορολογ'κα
κίνητρα καί μόνον μέ την βιομη
χανιαν Άτταιτεϊται ή αντιμετώ
ττισις ττολλών σι^ναφών τιιροβλη-
ματων καΐ ό συντονισμός των κα
ταλληλων μέτρων δ'ά την δημι¬
ουργίαν τής καταλλήλου φυσΊκής
αστ'ικής και κοινωνικής ύττοδο-
μής καί τόν ανάλογον πρός τού
•α ττρθ3Όΐ.νοιτολΐσμόν των δημοσι
ών έττενδύσεων.
Η κατάργησις των ηύξημένων
ττοσεσ'τών άποσβέσεων θά επι¬
φερη επιβράδυνσιν είς τόν ρυθ¬
μόν —έοσυγχρονΐσμού τών έγκα
ταστάσευν των β'ομηχανΐών δλων
τών ττερ'φερειών τής χώρας, εις
εποχήν καιθ' ήν αί ραγδαιαι έξε-
λίξεις τής τεχν&λογιας έττιβάλ
λουν την συνεχή ττιός αυτάς προ
σαρμογην ^ών παραγωγ'κών μέ-
σων.
Η άνευ σιμψηφισμο.3 φορολό
γησις όλων ανεξαρτήτως των με-
ρισμάτων των άνωνύμων έταιρ'-
ών (άνευ οϋδεμ'άς διακρίσεως ε¬
άν προχε'ται ττερί βιομηχαν'ών
ή μή) καΐ ή όττοία περΐλαμβάνει
καΐ τάς μικράς μονάδας. τάς μη
δ^κ,α.ουμέναις λόγω μεγέθους νά
εισέλθουν είς τό Χρηματιστήρι-
ον, αποτελεί ιτλήγμα κατά τοΰ
θεσμού τών Άνωνύμων 'Ετα'ο'
ών. δημιοΐ/ργεϊ φαρολογικάς άν'-
σότητας χω>ίς νά συνιστά ού-
σ-'αστικήν συμβολήν είς τήν άνα-
τγτυξιν τής κεφαλαΐαγοράς
Λημιονργοΰνται διά τών νέων
μέτρων άναπτυξ'αχαί άνσότητες
είς βάΐΓος των γηγενών εττιχειρή-
σεων καί δή τών μικοΌ^έρων. δέ-
δομένοΐ/ ότι αί έμπίπτουσαΐ είς
τά εώεργετήματα τού νόμου 4·
171 ττρό παντός δέ τού νόμου 2
687 ττερί ξένων έττενδύσεων έττ1-
χειρήσιε'ς άττολαμβάνουν επί δε¬
καετίαν Γπαγιωθέντα κίνητρα- τα
όποια ηδη κατοογοΰνται ηδη. κυ
ρίως δ'ά τάς μεσαίας καί μικράς
ίτπχει ρήσεις
Ο ττροεδρος τού ΣΕΒ διεκη-
ρυξεν είτα ότι η βιομηχανία είναι
τιΐ,3θ€Ί-μος νά παράσχη ττάσαν συν
δρομήν διά την κατάστρωσιν μι-
θς μακροχρονίοκ καί στανεράς
πολΐτ'κής βιομηχο,νικής άναπτύ¬
ξεως. διά τηιν ττιροσαρμο.γην είς
τάς συνθήικας τής Κοινής Αγο-
ράς
Εν σιηεχεια ωμίλησεν ό τέως
ττρόεδ-'ος τού ΣΕΒ κ Δ. Μαρι-
νοττουλος. όστις ιέτόν'σε την α¬
νάγκην άττοκαταστασεως το3 δια
λογου τής Βιεμηχανίας μέ τό
Κράτος, έττ:ότεινε δέ όπως ή
σ^ιέλενσις έξε.υοΊθδοτήση άττό
την κυβέρνησιν την σύστασιν
μονιμου έττΐτροπής ή όποία θά
συζητή τΠ:.οβληματα β'ομηχαν'-
κής ■π-ολ'ιτίκής
£ξ άλλον, ό τέως ττρόεδίος
τού ΖΕΒ κ. Γ Π. Δρ<άχος έτόι- ο>ε ότι το γςγονός ότι ή χώρα
στηρίζει τό μέλλον της είς την
Γο δ αικηι"υχ6έν είς την Κο'νην
έκδ ομηχαν.σιν, καδ'στα άληθϋς
το διακηρυ'χθέν είς την κοινήν
Αγοράν «ότι είναι καλόν και
διά τόν τόπον»
Συνεφώνησε δέ όπως ζητηθή ή
έπα.άληψις τοΰ διαλόγοι» μετά
τοθ Κράτοκς. προτείνας να ζητη
6ή -πρός τούτο συνάντησ'ς άττο
τον κ ττρω9υιπ·οι.ιργόν
Άιχολθ'ύΐως ωμίλησαν ο'ι ττ>όε-
δροι τού Συνδέσμου Βιομηχάνων
Β Ελλάδος κ Κ. Λαδας και
Συνδ£σ.μον Βιομηχάνων Πατρών
κ Α Άντωνόττοιλος καί οί ό-
ττοΐοΐ άνεφέρθησαν είς τα κίνη-
τρα δ(ά τήν ττερΐ4»ε'.3£ΐ«ιχήν άνά-
τττυ'Ίν καί τήν μεταχείρισιν τής
έτταρχιακής β'ομηχανιας είς τά
πλαίσια τής όρθολογικής κατανο
μής τών τταοαγωγΐκών δραστηρ'ο
τήτων είς τόν ελληνικόν χώρον.
Ωμίλησεν εν συνεχεία ό κ.
Γ Τσάτσος. ό όττοϊος εΤττεν δτι
ή δ'αικοττή κινήτρων ττλήττει τό
σύνολον τής Βιομηχανιας καί ό
κ Μ'χαήλ Σκαλιστήρης ό οποί¬
ος είπεν ότι ώ,ς»ισμένα' βιομηχα-
νία' αί όττοΐα' έ'χουν έποχισκάς
άνόδους καί τττώσεις ώς αί με-
ταλλΕυτΐκαί. πλήττονται έκ των
νέων μέτρων. διότι δέν είναι δι»να
τόν νά συμψηφίζουν τάς έπενδυ-
σεΐς των-
Είς την απόφασιν διευκρινίζε-
τα' περαιτεΓω· δτ' έκ διατάξε-
ων τών αϋ^ών ώς α'ω νομοθετη
μάτων είδικών έν σχέσε' τηρός
τάς ττερί λαδηεμττορίας δ ατάξε'ς
ώς ρυθμιζουσών την είς τό έσω-
τε- κων ττιροσωυινήν εϊσαγωγΓν
(τ.γκεκριμένων άντΐκεΐμένων, δή
λα των υπό διαμετακόμισιν έττι
βατ'κών όχημάτων- συνάγεται δ-
τι ή παοά τών κατόχων τριπτύ
χων. ποιλι/πτύχων ή δελτίων έλευ
Βέρας χοησεως παράβασις των
δι' αύτούς έπ^βαλλομένων νομ'-
μων ΰττοχρεώσεων. ώς ττρός την
χρήσιν, εκποίησιν, έκχώοησΐν καΐ
γενικώς διάθεσιν τών όχημτων
αυτών, δεν συνΐστφ λαθρεμττοιι
αν. οϋτε έττιφέρει τάς συνεπείας
αυτής, άλλ' άλλας νσμίμους κυ
ρώσεις Διότι τά ττερί ών προ-
κεΐται υπό διαμεταχόμ σιν όχη-
ματα έξομοΌννταΐ πρός τά επί
ττ3οσωρινή άτελεία είσαχθέντα αν
τικειμενα, τών όττοίων ή διάθεσ-ς
είς την κατανάλωσιν δέν συνιστά
ώς ελέχθη ανωτέρω· λαθοεμορίαν
ΦΚ.Ε. ΕΠΙ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ
Έξ αλλου. δ'ά τής ύπ αριθ
68)72 αποφάσεως τού ϊδιου τμη
ματος τού ανωτάτου διο'κητ'κου
δ'καστηρίου εκρίθη, ότι ώς συν-
αγεται έκ τού συνδυασμοΰ των
κειμένων σχετικών διατάξεων (Α
Ν 660)1937 «ττε^ΐ Φόρου Κυ-
κλου Εργασιών» Ν. Δ 60)1946
καί Ν Α 4088)1960), γεν.κώς
μέν αί κτηνοτροφαί είσαγόμΐνα
έκ τής άλλοδοπτής ΰττόκεινται είς
τάν κατα τό άρθρον 1 1 τού Α Ν
660)37 φόρον κύκλον έργασών
μεΐ«μένον είς τά ήμισυ. Είδικώ
τε30ν δέ πά ύπολε μματα έκθλι·
ψεως έλαιωδών σπτευμάτων είσα-
γομενα έκ τής άλλοοαπής. άτταλ
λάσσονται τού φόρου τούτου Καί
περαιτέρω, ότι τά ώς άνω ειδή
τταραγόμενα είς τό έσωτερ κον
ίπτ^κεινται είς τόν αύτον φο^ον
κκκλο^ έπγασ'ών· είς τόν οποίον
και τα έκ τού έξω;ερΐΛθύ είσα-
γομενα Έξ αυτών —προστί3ε
τα'— ότι τα είς τό έσωτερικόν
τταραγόμενα ΰπολείμματα έκλί-
φεως έλαιωΒών στιχομάτων άτταλ
λάσσονται τού φόίου κύκλου ερ¬
γασιών
ΦΚ Ε ΕΠΙ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
ΒΑφι,ΊΣ Κ.ΛΠ ΝΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΥΦΑΣΜΑΤΩΝ
Τέλος, δ(ά τής ίπτ' αριθμόν
64)1972 άττοφάσεως τού δικα-
στηρίου! εγένετο δε»τόν δτ1, κά¬
την Εννοιαν των σχετικών δ'ατά-
ξεων τού Α. Ν 660)1937, ώς
ετιροττοττο'ήθη υπό τού Ν. Δ 1
211)49 διά τάς διά λογαριασμόν
τρίτων εργασίας βαφής· λευκάν
σεως, καθαρισμοθ στρψι ματος
καΐ έξειτγενισμού (μερσερ^ζαρι-
σματος καΐ φΐνιηίσματος) νημά
των, ύφασμάτων κλπ· οσάκις
αί έ;γασίαΐ αύται γίνονται αύ-
τοτελώς καί δέν άίτοτελούν στά¬
διον τής ένΐαίας διαδΐκασίας ττα-
ραιγωγής έτοίμων ττι.ίο'ιόνΐτων.
κατ' έξαιίρεσιν τού γενιικοΰ δ'ά
τού αρθρου 6 τ·»") Α Ν 660)37·
ώς ετροποποιήθη διά τού αριθ
3 τται.>. 3 Ν Δ. 1211)49 τΐθεμέ-
νοι> κανόνος κατά τόν οποίον ε¬
πί κατεργασίας ττρώτων ύλών δ'ά
λογαριασμόν Τιρίτου τυγχάνει ό
παρέχων την ττρώτην ϋλην. ϋπό-
χιεος είς τοιούτον φόρον είναι ό
δια&έτΓων τάς σχετικάς έγκατα-
στάσεΐς καί ένεργών τάς έν λό¬
γω εργασίας·
Ενδΐαφέροντα στοΐχεια π·ροκύ
•πτοι/ν έκ τής διενεργηθείσης ε¬
ρεύνης ύττό τής Έθνικής Στατΐ
στικής Υττηςιεσιας σχετικώς μέ
τήν φορολογίαν τού είσοδήματος
εις την Ελλαδα κατά τό ετος
1970. Συγκεκριμένως:
Ο άριιθμός των φυσ'κών ττρο-
σώηΐύιΐ τά όποϊα ύττέβαλον έμττρο
θεσμως δήλωσιν φόρου εΐσοδημα
τος. ανήλ&εν είς 601.677. Σημει
ούται οϊίτω αύξησις έναντι τού
προηιγοι/μένου οικονομ ι κου έ'τους
1969 κατά 109 140 ττροσωττα
Τά 6ττό ιών ώς άνω φικχΐκών προ
σώπων δηλωθέν συνολικόν οικο¬
γενειακήν εΐσοδημα. ήτο 58 172,
3 έκατομ. &ρχ. ήτοι 58.172
τούτο τό αντίστοιχον τού ττ'ροη
γοιμένου οίκονομΐκού ετους κατά
8 932,3 έκατ. δρχ ■ ήτοι έσημε'
ώθη αύξησις καΤα 18,1%' Τό έν
λόγω είσόιδημα ττροήρχετο κατά
μέν τό 62% αυτού έκ των φορο-
λογουμένων τής περιφερείας πρω
τευ^ύσης (36.084 5 έκατ δρχ.),
κατά δέ τό υπόλοιπον 38% αυτού
έκ τών φορολογου.μένων τής λθ'
ττής χώρας 22 0878 έκ* δρχ)
δεδομένου ότι το ποσοστόν των
φορολογο υ μ έ ν ών είς τήν
περιφέρειαν πρωτευούσης ήτο τό
568% τού συνάλου (341).910
φεραλογούμενοι) . συνάγεται ότι
τά μέσον δηλούμενον καί φορολο
γουμενον εΐσοδημα είς την λοι¬
πήν χώρον άνελθόν είς 85 030
δραχμάς, ήτο σημαντικώς μ'κρό
τεροιΐ τού αντίστοιχον τής ττεριφε
ρειας πρωτευούσης, τό οποίον
έφθασεν είς 105 538 δρχ
Συμφώνως πρόις τάς ύττοβλη
θείσας δηλώσεΐς αί σπουδαιότε-
ρα' ττηγαί είσσδήματτος κατά το
οικονομικόν ετος 1970· ήσαν:
Οί των μΐ·σθωτών ΰτπιρεσΐών
Η των έμπορικών καί βιομηχα
ν.κων έττιχεΐΐρήσεων
Καί ή των οίκιοδομών.
Έκ τών ώς άνω τριών τούτων
πηγών προήλθεν τό 93,1% τού
συνολικώς δηλωθέντος είσαδήμα
τος
"Απαντες οί φορολογούμενο'
κατετάγησαν είς εξ κι»ρίας έτταγ
γελματΐκάς όμάδας Έξ αύτω·1
ή πολυττληθεστέρα ομάς ήτο ή
τών βιομηχάνων. β'οτεχνών καί
έπαγγελματΐών^ οί 269'6Ο4 φορο
λογούμενοι τής οποίας άπετέλε
σαν τα 44,8% τού όλου άριθμοΰ
τών φσρολογουμένων, τό δέ ΰπ'
αυτών σύνολον οίκιογενειακόν
εΐσοδημα ανήλθεν είς 220 66Ό έ
κατομ. δρχ.· καλΰψαν τά 37·9%
αυτού
Δευτέρα κατά σειράν ομάς ώς
πρός τόν αριθμόν τών φορολογου
μένων ήτο ή των μισθωτών έν γέ
νε' μ 177 645 φορολογουμένους
ή'τοΐ τά 295% τού σι,νολικο') ά-
ριβμού των φορολογου·μένων τό
είσόδημα τής οποίας ανήλθεν είς
19 459·4 έκατ δρχ. άντιπροσω
ττεύσαν τά 335% τοΰ δηλωθέντος
συνολικόν οϊκσγενε'ακοΰ τοΌύτου
Αί λοιπαί όμάδες ήτοι των είσοδη
ματιών, σννταξ'ούχων. έλευββριον
έπαγγελμάτων καΐ γεωργών; άπϊ
τέλουν τά 25,7% τού συνόλοΰ των
φορολσγουμένων, τό δέ ύττ' αυτών
δηιλωθέΐν οίκογ<4νειακόν είσόδημα άνήρχετο είς τά 28.6% τού σνν- ολικοΰ τοιούτου. Έκ τού δηλωθέν τος σννολΐκοθ οίκιογενε'ακού εΐσο δηματος των 58 172.3 έκατ δρχ ποσόν έκ 52.038 9 έκ, δρχ · έ δηλώθη καί έφορολογήβη έπ' όνό ματΐ τού συζύγου ή άρχηγοΰ τής οικογενείας καί τό υπόλοιπον έξ 6.1394 έκατ. δρχ έ,π' ονόματι τής συζύγου Μετά την αναίρεσιν των πά¬ σης μορφής άπαλλαγών καί έκ- πτώσεων (άφοιρολόγητον δρΐον^ οί κογενειακά βάρη κλπ·) τό ένα- πομεϊναν τελ'κώς φορολογητέον είσόδημα ανήλθεν είς 34 502, έ¬ κατ. δρχ καί άντΐττροσώπευσε τα 59 3% τού δηλωθέντος είσοδήμα- τος Ο συνολΐικός φόρος είσοδτίμα- τος ό άντιστσ,χών είς τό δηλω¬ θέν είσόδημα άνήλθε κατά τό οικονομίκόν ετος 1970 είς 4.052 8 έκατ δρχ παρουσιάση δέ αύ¬ ξησιν κατά 673 έκατ. δρχ έναντι τού φόρου είσο&ήμοπος τοΰ προη γουμένου οικονομ ^κοϋ 'έτουζ 1969 καί μάλΐστα κατά 12% Τούτο προφανώς όφείλεται είς τό γεγο νός, άφ" ενός μέν τής κατά 22,2 % αυξήσεως τού άριθμοΰ των υπο βαλόντων δηλάισεΐς φορολογου μ έ νων καί άφ' ετέρου τής δηλώσε ως ΰψηλοτέρων είσοδημάτων· των οποίων ή φορολογ'.κή Ίκανότης λό γω τής πιροοδευτΐικότητος τής φο ρολογίας, είναι μεγαλυτέρα Τέ λος ή έκ τής φορολογίας προερ χομένη μέση έπΐβάρυνσΐς τού δή λωθέντος είσοδήματος· διά το σύ νολον τών φορολογουμένων ήτο 7 % Η έτπβάρυνσΐς αυτή διά τό κυριώτερον κλΐμάκιον ο'ικογενε-α κου είσοδήματος (εως 22 χιλιά¬ δας δρχ ) άνήλθε είς -ποσοστόν Ο 7%, ένώ διά τά λοΐ-ττά κλιμάκΐα άνήλθε πιροσδεντικώς μέ τήν αϋξη σ(ν των εϊσοδημάτων καί συγκε¬ κριμένως είς 26·8% 'ΙΙΤΥ,, ΚΑΙ Ε.Ο.Κ. Είς συγκροτηθέν τηρό ημερών είς Λονδίνον συνέδριον· μέ θέμα «Τό Σίτυ καί ή Εύρώτπ-η «έξητά σθησαν καί έσταβμίσθηκαν αί εϋ- κα'ρίαΐ διά τό «Σίτυ» έκ τής εσ δοχής της Βρεταννίας είς τήν Εΰ:»παικήν θίκονομΐκιήν Κοΐνότη τα Τό γενικόν συμπ'έρασμα τού συ νεδριου είναι δτι τό «Σίτυ» προσ βλέπει μέτ' ένδιαφέιροντος ττρός τόν ευρύτερον ρόλον τόν οποίον δύναται νά δ'αδαματίση είς την Ευρώπην δταν ή Βρεταννία είσέλ θη είς τήν Κοινήν Αγοράν Οϊ έ πΐχειρηματίαΐ αύτούς σταθμίζουν πρ^σεκτικώς τάς εύκαΐρίας των ό-τοίων θά πρέπει νά έπωφβλη θοΰν ώς καΐ τα έμΊτόδΌί τά 6- ποϊα είναι δυνατόν νά άντΐμετΜ ττίσουν, δταν δυο πολύ δΌφορε- τικοί οίκονομΐκοί κόσμοι ένωθοΐν κκΐ οίίτω δΐκαιολογεϊταΐ μία συγ ιοατημένη αίσιοδθ'ξία. Βέβαιον· εϊνα'. πάντως, ότι τό «Σίτυ» μέ την έπΐχεΐιρηματΐκότητα τάς έξει λιγμένας με&όδους κ.αί τήν ταχύ- τητα λεΐτουργι'ας. την εύελιξίαν καί γενΐκώτερον τήν θεσμικήν δ' άρθ>ωσίν/τού. εχε' νά προσφέρη
ττολλά είς μίαν βιομηχανικώς προ
οδεΰουσαν καί άνοπττυσσομένην
Εύρώττη · μέ αύξανομένας άνάγ
κάς, δι' οικονομ ι κά υπηρεσίας.
Συγχΐόνιως δμως δέν είναι εύκο-
λθν νά ττιροβλέψη κανείς τήν εκ-
τασ'ν τού ρόλου τόν οποίον θά
διαδραματίση τό «Σίτυ»· έν 6-
ψΐ' τε3 γεγονότος ότι ό τραπεζ'
κός καί οικονομ ι κός κόσμος είς
τόν όττοΐον έπι.ζητεί νά κάμη £ν-
τονον τήν παρουσίαν τού· εΐσ'
τόσον δΐαφοιρετΐκός ά—ό τόν ιδι¬
κόν τού
Είς τό συνέδρ'ον τό κύριον θε
μα συζητήσεως ήτο ή κίνησις κε¬
φαλαίων Εϋρωπαΐκά κεψάλαια
ημπορεί βεβαίως, νά κινητοττοιη-
θούν είς τό Λονδίνον, πιρός έττίν
δυσιν τόσον τής Κοινότητος δ-
σον καί έκτός αυτής Τα γρα-
φεϊα συμψηφ'σμού τού Λονδίνου
έκ παραδόσεως άνήκοντα είς δί
κτυα τού έσωτερ'κού μεταβαλλό
μενά ήδη, είς μεγάλας δ'εθνεΐς
τραττέζας. ε.χουν αΰξήσει τάς σχέ
σεις κιαΐ τάς εργασίας των.. Ή
άμεσος επίδρασις έπ' αυτών έκ
τής είσόδου είς την ΕΟΚ θά εί
ναι σχετικώς μικρά είς τό έγγΰς
μέλλον Δέν είναι π>-θανόν νά έ-
-τ'δώξουν νά Ίδρύσου ΰττοκατα-
στήματα είς τήν Ευρώπην η νά
έττιζητήσουν έν ευθέτω χρόνω,
συγχωνεύσεΐς πιέροΐν των έθνικών
συνόρων Έτερα λύσις θά ήτο
νά συσταθοθν «κονσόρτσιουμ» με
ταξϋ βρετανν κων κιαί εΰρωπα'ι-
κών Τροπτεζών πρός εκτέλεσιν εί
-όν οικονομ κώ; υ.μ,
ών Τούτ' αύτό καί αί έμπορικαί
Τράπεζαι θά έπ·ιζητήσουν νά ά-
νοτπτύξευν δραστηριότητα είς την
Ευρώπην, μολονότι αύται δν εί¬
ναι τόσον τκπτεΐραιμένα' είς 6ιο-
μηχανκάς έπενδύσεις έξ ίδίων
ττόρων· όσον αί εύρωτταίκαί.
Έν τοσούτω είς Λονδίνον, υ¬
φίσταται δυνατότης εξευρέσεως
νέων κεφαλαίων καί ό άοΐθμός
καί ή πό κιλία των χρεωγράφων
των επισήμως δΐο/πιραγματενσί·
μων είναι μεγαλύτερον έξ οιαν¬
δήποτε άλλης άγοράς Τό υψη¬
λόν επίπεδον των έπενδύσεων υ¬
πό έταιρε-ών άσφαλειών ζωής, τα
μείων σνντάξεων καΐ δ'αφόρων Α
σφαλιστΐκών «τιράστ». τα όττοϊα
είναι άνεξέλεγκτα δσον άφορά
είς τήν τοττοθετησΐν των κεφαλαί
ών. συνέ.βαλον μεγάλως είς τήν
ρευστότητα καΐ εύελιξίαν τήις ά¬
γοράς τοΰ Λον&ίνου "Ητοι, ένί-
σχυσαν την κυκλοφορίαν νέων χρε
ωγράφων
Σ
Φέρεται είς γνώσιν τών ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άνωνύμων
Ετοιρειών καΐ 'Εταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ϋπ' αριθ. 86378)4128
ιής 16)12)65, δημοσιευθείσ,ης είς τό ϋπ' αριθ. 060)23.12.89
4> Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Εταιρειών), όρΙΖεται δτι δύναν¬
ται νά ουνεχΐσωσ, δημοοιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
των Γενικών Συνελεύσεων καΐ τούς Ίσολογισμούς των διά
τής οίκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΊΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-, ώς εγένετο μέχρι τούδε διά τη*
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ» προ τής συγχωνεύσεώς της.
ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΘΑ ΠΠΛΟΥΝΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΗ
[ΙΣ ΤΑΣ ΛΑΪΚΑΣ ΑΓΟΡΑΣ
Δι· οττοφάσεωο τού ύφυττουρ-
γοθ Έβν'κής θίκονομιας επί Οε-
μάτων Έμποιρίου κ Κ Μιχαλο-
ττού, όρίζεται ότι £φΐξης θά έκδι
δωντσ' ύττό τού Τσμειοιι Λαικών
Άγορών αδε'αι δ'" άσκησ'ν έ-
τκ«γγέλματος είς αύτάς ττρός πώ
λησιν μόνον όττωροκη,πευτικών εί
δών γεωμηλων - κιοομμύων ώ£Ίν
νωπών ίχθύων ττηλίνων είδών
(γλαστρών). ανθέων καΐ φιπών
ιτοτε λόγον ιτρό τής τται:ελεικτε-
ως διετίας άττό τής λήψεως τής
έπαγγελματικής αδείας οϋ-τε 8ι-
καις>σι νά ένταγή ώς άλ
ματίας πλέον είς τ-,ν λαϊκήν α¬
γοράν· είς την όιτοίαν ιΐροσήοχε
το όός —οοραγωγός
Δ'ά τόν πλήρη έλεγχον των
ττ >οο-κομΐζσμέν>ων υπό των τταρο:
γ«·γών πρός ττώλησ'ν είς τάς λαϊ¬
κάς άγοοάς ε'δών τω; καί ό
Άιιαγορεύεται τού λο^ττού ή έκ- Ι σ—φυγήν καταχρήσεως της ττα-
δ λά ά Ι Ρ^Υωγικιής τ»/ ίδ'ότητος· κσβιε-
γ
δοσΐς άδε'ών δια τας λαϊκάς ά- Ι Ρ^Υωγικιής τ»/ ίδ'ό-τητος
γοράς ττρ^ς πώλησιν είδών ώς Ι ίκϋτ* μ»(μν- τού Ταμείου Λαι
παν^ττωλείου, ξη,ρών χαρ-»» «- >Α™=ών τό β,βλκ»** έλεγ
βά
ς
κεχωρ'σμένως
Άγορών τό
μπαχαρ.κών κ λ.ττ . ύαλικών - υ- Χ« ττ'αραγχγοθ, είς τό όττοίαν
δραυλΐκών κ λ.ττ (γεν.ικώς εί5ών
«ιγκαλερίας), ττλαστ'κών - νάυ
λον (παντός ε'ιδους) ψιλΐκών καί
ένδυμάτων· ΰποδημάτων
αί είς τάς βεβαιώσεΐς των οίκεί-
ων ά:χών άναγραφάμεναι ττοσότη
τεο παοαγωγής των •προορ'ζό-
(παντός τύττου), ύφασμάτων, νη- Ι μ»"1. ™? ™~ησιν εις τας λαι-
μάτων σαρώβρων καΐ βάμβακος ι ·«*? αγορας
. '*./ ΑΕ - λ - λ Τό ώς άνω βιβλίον έλεγχον
Μετ«6ί6ασις άδειών έκ των ά
νωτέρω ττεοιλαμβοίνομέν«ν έπαγ-
γελμάτων άτταγσρεύεταΐ δ1* οίον
δήποτε λόγον μή έξαιρουμένης
καΐ τής ττερΐτττώσεως Θοβνάτοι» τού
ή τής άδε'ούχου. κατόχαυ τοιαύ-
της αδείας.
ΔΓ ετέρας αποφάσεως τού κ
ΰψνπουργού όρίζεται ότι
ψ
σερχόμενος είς τάς λαϊκάς αγο¬
ραίς ώς καλλ'εργητής τταιοαγωγός
διά την —ώλησ'ν των έτπτρειτομέ
ν«ν είς αύτάς είδών τού 6άσε'
χορηγουμένης σχετικής ποοαγωγ1
κης όιδείας έφόσον ήθελεν ζητή-
σει την μετατροττήν τής αδείας
τού ταύτης είς επαγγελματικήν
δέν διικαΌύται έττανακτήσεως τής
μετατρα—είσης ώς ανωτέρω ττα
τού τΓαιραγιογοΰ αποτελεί ττλέον
τό δικαΐολογητικάν (αδειαν) προσ
ελεύσεως τού τταραγ«ιγοί) είς λαι
κήν αγοράν
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΝ
ΜΠΑΝΑΝΩΝ
Τό Εμπορικόν καί ΒΌμηχ»"1-
κόν 'Επ'μεληΤίήιοισν Αθηνών ανε¬
κοίνωσεν δτ' ώς τού έγνώρισεν
ή τταρ' αυτώ εδρεύουσα άομοδία
επιτραπή -παρετάθη μέχΐ καΐ τής
31ης τέχοντος μηνός ή ττοσθΐ-
σμίσ έκτελων'σμού των 6άσει χο
ρηγηθεισών η χαρηγηθησομένο'ν
ίπτ' αυτής άδειών είσαχθησομέ
νων μττανανών έκ τής διεν*ργτ|ιθιε!
σης μετά τό λήξοΐν ετος κατανο-
ραγ«γ'(κής τού αδείας δι' οίονδή ' μής τού εϊδοι/ς τούτου
ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΟΖΗΗ.
ΛΙ' ΑΝΑΓΚ. ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩϊΕΩΣ
Ήκηρώθη διά τής ι—' αριθμόν
32)1972 άττοφάσοως τής όλομε
λείος τού Συμ&αυλίου της 'Εττ ·
κρατείας ή άρνησις τού υπουρ¬
γείον Δημοσίων "Εργων διτως ά
ττοδεχόμενον σχετικήν αϊτησ'ν ί
δ'οκτήτοι> προβή είς άρσιν άναγ
καστικής άτταλλοτΐ^ιώσεωις άκινή
τού, γενομένης —ρό 33 έτών δ ά
Βασιλικόν Δ'ο~άγματος τού ί-
τοι»ς 1938 «ττερί άνασυστάσεως
καΐ τροποποιήσεως σχεδίου ρυ-
μοτομί<χς ττεριοχής Γαλατσίου Κυψέλης κλπ» Η άπαλλστρί είχεν έττιιβληβή ττρός δημι ουργίαν κοινοχρήστου χώρου με τα§ΰ των όδών Κουρτίοι; - Ζή- νωνος καΐ Μοίρτχθώνος Μόλις πρό 3ετί«ς ναλογ'σμοϋ η ττράξις ά- άττοζηιμιώσεως τού Γραφείον Πολεοδομίας Αθηνών οϋ&εμιβ δμως περαιτέρω ενεργεια εγένετο πρός εκτέλεσιν τής άπαλ λστριώσχως. Ή διοίκησ'ς ίσχυρίσθη κατά την δίκην, ότι τό αϊτημα τής όίρσεως δέν ήτο νόμιμον διότι ή ώς άνω άτταλλοτρίωσ'-ς επιβλη¬ θείσα κατ' εφαρμογήν τής —ίρί σχύδίου τρόλεων νομοθεσίας' δέν ϊητάγεταΐ είς τα ττερΐ άρσεως των μή συντελεσθεΐσών άττοίλλο τριώσεων (δηλαδή έκείνων διά τής οποίας δέν κατεολήθη άττο- ζημίωσΐς δ^ατάξεις τοΰ κώδ'κος νόμου 1731)39 Τό ανώτατον διοικητικόν δικα- στήο·ιον εδέχθη έν τούτοις, δτι καΐ αυτής τής κατηγορίας αί ά ιταλλοτίρ^ωο-ε'ς «διατηρούμεναι χωρΐς νά τίραγματαποΐήται ή κα τα νόμον συντελέση αυτών έττΐ μακρόν όίπο τής κηρύξεως των χρόνον, ΰτκΐριδαίνοντα ,τά κατά ή κρίσιν τού δικαο^οΰ έν όψει των ίδ'αιτέρων συ!νθΓΐκών Ικάστης ττί ρΐτττώσεως εϋιλογα δρια· άττοο-τε- οουα·α· δέ τόν ίδιοικτήτην τού δι καΐώματος τής έλει;θέρας διαθέ· σεως τού ακινήτου κατά την ττρα γματικήν αύτην αξίαν καί πε ριορίζοικτα την έλευθέοαν οίκο- νεμ'κιήν εκμετάλλευσιν υττό τού¬ του, άποτελούν οικονομίκόν κα! νομικιόν έττΐ τήις ίδιοτησίας 6ά- ρος άντΐτΐθέμενον ττρός τα αρ- &3α 17 τού ττιροισχύοντος καί 21 τού ίσιχύοντος Συντάγματος καΐ έπΕ'γόμενον ώς τοιούτον την Ο τΓθιχρέωσΐν τής διοικήσεως δττιος άρη, αύτάς». Κατά την εκτίμησιν δέ ττροσ στίθεταΐ είς την άκκρωτικήν από¬ φασιν— τής σννδρομής τοΰ στο' χείου τής ποίοόδου χρόνον ΰττερ- 6ο·!νοντος τα κατά τα ώς οίνω Ευλογα ορ'α «λαμβάνεται κατ Τό Εργοστάσιον Σακχάρεως τοΰ Νόρφολκ, κατόπιν πλή¬ ρους άνακαινίσεως, έδιπλασίασε την παραγωγήν τού, άπδ 3.000 είς 7.2ΟΟ τόννους ημερησίως. Η Δ1ΕΥΡΥΝΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΚ ΘΑ ίΧΗ ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΊ αρξάμεναι διοατραγματτευ- σεις διά την εισδοχήν τής Μέγα λης Βρεταννιας καΐ άλλων χω- ρών είς την ΕΟΚ δέν φαίνετα1 ότι ©ά εχουν δυσμενεΐς έττι-ΐττώ- σεΐς επί τής έλλην«ής οίκονομί άς. Είς σχετ'κάς τη^οδλέψΐΐς ττρο &αίνεΐ ή 'Εθνικ,η Τραπέζα είς τό κυκλοφοοήσαν οίκονομΐικόν και στο/^στιικόν δελτίον της «Δέν εί ναΊ δεβαικς. δινατόν νά γίνουν ακρι6:ΐς τΐοοιβλέψεις τονιζει ή Τράττεζα, ώς τκρός τάς έττΐπτώ- σεις τάς όητο'ιας θά έχη η ε'ισο- δος τής Μεγ Βρεταννίας καί των άλλων χωπών είς την Κοινήν Α¬ γοράν επί τήις έλληνικής οικονο¬ μ ίας, έφόσον ΐοΰτο θά εξαρτηθή άπ'ό τούς γενΐκεύς καί είδ κους 6 ροιις ύττο τούς όττοίους θά ττρα γματοπ-οιη&ή τελΐχώς ή σϋνδεσ ς Εύλόγως· ομως έλιτιίεται ότι αί έμπορικαΐ συναλλαγαΐ τής Ελ¬ λάδος μετά τής Μ Βρεταννιας 3ά έν'σχιτθοΰν κστ' ανάλογον τρο ττον ώς αί μετά των χωρών τής Κοινότητος άφ' ής ή "Ελλάς συν εδέθη μετ'αιύτή,ς. Χαιραικτη,ρΐστι- κώς υπογραμμιζεται 6πί τό συν αλλαγματΐικόν ίσοζύγΐον των έλ- ληνσβϊεταννικών τίληρωμών έμφα ο.κεόομικών έπιχεϋ>ήσευν εϊνα1
αναγκαΐθν δττως ό λέος —ηύξη-
μένος κατά 50%— συντελεστής
οού κέρδους έφαρμοσ&ή μό¬
όσον καΐ των έκ Μ Βρεταννίας
έλληιν'κών είσαγωγών βαινει στα
θερώς αυξανομένη άπό τοΰ 1968
Ως μεμονωμίνη χώρα ή Μ Β~ε-
ταννΐα κο.ταλαμ6άνε' άπά άττο-
ψεως άξίας την τρίτην θέσιν με
ταξΰ τών προμη,θ^υτρών χωρών—
μετά την Δυτικήν Γε~μανιαν και
την· Ιαπωνίαν— καΐ τήν ε<την θέσιν μεταξύ τών αγοραστήν έλ- λην]κών τταοιόντων, ήτο μετά την Δυτ Γερμανίαν Ιταλίαν. ΗΠΑ Γιοι/γκοσλαβίαν καί Ολλανδίαν. Είς τα ττλαισια τών νέων σχέ σεων μεταξύ τής Μεγάλης Βρε- ταννίας καΐ τής Ελλάδος αί ο¬ ποίαι 6ά προιχυψο.;ν κατά πάσαν π.νανόττ,τα έκ της ε.σοδου της! σςι5ημάτων κτη6,έντων έντάς πτωτης εις την Ευρωιπαικην Οι¬ κονομικήν Κολότητα ή έτΓ·χν;ξε- τασις τής δυ'ναιτότητος αυξήσε¬ ως τών έλλην'/ών έξαγωγών εΐ- νοοι κατά την Τράπεζαν έττ'βεδλη μένη, κοττά τάς δ'απ'στώσεις δέ Επίσημοι Κυ'δερνητ'κοΐ Εκ—ροσ ι;ττοι εττ σκετττονται τΐ|ν Διεθνή Οίκοδομ'κήν "Εκ9εσιν ε'ίς τα «Όλυμττια· τού Λονδίνοιι ΑΥΞΑΝΟΝ1 ΑΙ ΚΑΤΑ 70), ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΠΚ, Ι ΥΠ0ΧΡΕΩΣΕΙ10.ΚΟΔΟΗΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Π:ός αποτροπήν άνεπανορθώ- τοΰ αι:8ρου 14 τοΰ Α Ν τ ου οικονομίδου κλονισμοΰ των 1967 239) σεων δΐαμερ'σμάτων Το^το τονίζει είς ϋττόμνημά της τΐρός τον ύττοι;ρ.γόν Οϊκονοιμΐ των αρμοδίων τταραγόντων ύφί- «χί 'Ίμίσεος ετο-ς πεοίτττωσ'ν είς χρόνον καθ δν ϊσχυε τό φορολογικόν καιδεστώς ότι ή σχετικη σύμβασις συνδέσε στανται εΰρέα ττεριθώοια ττρός κς ^τεγριάφη είς Άβήνοις τόν Ί- τουτο Είναι εύνόιτον, έττομένως. δτ' άπο έλληνικής ττλευρας αί διοπτρα γματεύσε'ς τής Μ Βρεταννιοχς μετά τής ΕΟΚ, ττοι:ακολουθουν- νιζεΐ άπό έτών μικρόν ττλεόνα τα1 μετά ζωτζύ ένί αρχήν ΰττ' δψ[ν ό διαδραμών χρ< νος καΐ αί έν τώ μεταξϋ λαβοΰ σαι χάιραν ένέΐργειαΐ τής Διοΐ κήσεως. αί μαρηιρούσαΐ ττρόθε- σίν της ττριός πβ^άτωσιν τής δια δ!.καοιίθ!ς συντελέσεως τής άτταλ λοτριώσεως ή ττρός ψΐν ταύτης». έγκατάλε' Έ-Γτΐ τή βάσει των ανωτέρω, τό Συμβούλιον τής 'Εττικρατείας έκρινεν ή ττερΐ ής ττρό«£ΐτα άπαλλοτρίωσΐς δΐοττηρηιθεϊσα α¬ νευ κ,αταβολής ά—οζημιώσεως επ 33 τταρετάθη ττέραν τοΰ κα¬ τά τό Σύνταγμα έττΐτρεττοιμενοι. εύλόγου χοόνου καί ότι συνεττώς ή Διοίκησις ύττοχρεούτο νά ■προ¬ βή ειίς την άρσιν της ΑΑΜΑΤΟΔΗΣ ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ϊ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Είς 3 000 000 ατομα ΰπολογί ζεται δ άριθμός των ξένων τοωρΐ στών οί ότι'θίοΐ ττροβλέπεται νά ττΐσκεφθοΰν εφέτος την Ελλάδσ. Τα ανωτέρω ύττογραμμίζει ή με- γάλη εφημερίς τού Λονδίνου Σάν ταιη Τάϊμς είς άρθρον της σχε¬ τικώς μέ την άλματώδη πρόοδον τοΰ έλληνϋκού τουρ'σμοΰ Συγκεκριμένως, ή εφημερίς έ- —ΐσημαίνει δχΐλ μέχρι τού ττροσφά τής φιλοξενίας. έττιδί'κνύουν άν- τ'ττάθειαν είς τά νά μεται6ληιθο"}ν είς έτταγγελματίας, δταν ττρόικει- ταΐ νά τταιΓάσχουν ύττηοεσιας έττ άμοιβή, Πρός άντιμετί.ΐπΐσΐν τού —ρ·ο6λήματος τής δημιουργίας ΰ- ψηλής στάθ'μης ύτταλληλ'ικοΰ δυ ναμικοΰ ή έλληνική κυβέρνησ ς ε- χε1 ίδ:ύσει τοιιρ'στ'κάς σχολάς καΐ κάμνει χρήσιν τεχνι.κής θείας έκ τοΰ έξωτερικοΰ ( Ελβε τού τταρελθόντος ·'| έλλην[κή φιλο τίας Γερμανίας). Έττίσης ή κυ ξενία ήτο άρκετή διά τήν Ικα νοποίησιν των άναγικών των όλι γων σχετικώς τονρ'στών οί όττοΐ- οΐ ετΓΐσικέτττοντο την Ελλάδα Ο άριβμός δμως των ξένων έττισκε- τττών σημειώσας έντυπωσ'ακήν ά- νοδον κατά τά τελευταία έτη. α¬ νήλθεν είς 1 600.000 το 1970 καΐ είς 2 300 000 τό 1971 Κα- τόττιν τούτου· ή εφημερίς άναιΤυ τάτ«ι <ατώς θά δυνηθούν οί "Ελ- ληνες νά άνταπίξέλθουν είς αυ¬ τόν τόν χείμαρρον «Ή έλληνική κχιιβέρνησις συνε χίζε' ή εφημερίς έκττονεΐ ττρο γΐράμματα. δχι μόνον επί 6ραχυ χρονίου, άλλά καΐ έττΐ μακρο'ΐρο- νέσμοι/ βάσεως, έν όψει αυξήσε¬ ως τού άρΐθμού τών τοιριστών, είς 8 έκατομμύρια τό 1980 Προ: γματΐ, τουριστΐ'κά όδΐκά έττιλαμ6ό<ν.εται άμέσως τταντός δ'.ατιπτουμένου πιοαττό- νου δοηάκ'-ς δέ διαιΐΐιστού1:αι οία δήποτε τταράδασις είς βάρος των "ένων έπιο-κετττόόν τής χώρας δέν δ'στάζει νά έιτιβάλη καί αυ¬ στηράς άκόμη κυιτώσε ς κατά παν τος "Ελληνος ιπτευθύνου Καταλη γ&υσα ή εφημερίς τονιζε1 ότι ό τοι,ρ σμος είς την 'Ελλάδα δια- νν£ι ττεριοδον ρ'ζικής άλλαγής Η ΑΤΕΛΗΣ Ε1ΣΑΓΩΓΗ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ ΔΓ αποφάσεως τού γο3 θίχο.ομικών, ένεκςίθη δττως κατά την εισαγωγήν κατεψιτ/με ν'ων κρεάτων ττροοατοεΐδών, βοει Β2ν καΐ 6ενι6αλο;ιδών/ λαμβά'νε τα ϋπ' δψΐν ή ίσοτ μία ή ίσχυου σα κατά τήν ήμεοεμηνίαν θεωρή σεως τών τιμολογίων είσαγωγής ματα κατασικευάζονται διά την παρά των οίκείων έτπτροττών νεω άξ'οττοιησΐν των τονρ'ΐστικών ττε ρΌχών, είς αντικατάστασιν των τταλα'ών '0θμαντικών δυσιβάτων ά τροπτών Είδΐικώτορον άττοδίδ:ται μεγάλη εμφασις είς την έτπλογήν τοΰ χώρου ανεγέρσεως νέον ξενο δαχείων καΐ αποφυγήν τών σφαλ μόπων τής Ισττανιας καί Ιταλί¬ ας σχετικώς μέ τήν αίσβ-|τΐ«ήν κακοττοίησΐ'ν τοΰ ττεριβάλλσντος καΐ τοΰ τοπίου Η αύξηισις όμως τού άριθμοΰ των τονοΐστών άνέρ- χεται τόσον ραγδαίως ώστε φυ σΐκόν είναι νά δημιουργή καΐ ιτροβλήματα έτταν&ρώσεως των νέ ών ξενοδοχειαικών μοναδων δ ά τού καταλλήλου —ροσωητικοΰ Οί ύττερήφανοι "Ελληνες, λέγει χα- ρακτηρ'στΐκώς ή άγγλι <ή εφημε¬ ρίς, έχοντες υψηλήν α'ισθησ-ιν σμα ίπτέ? τής Ελλάδος τταρά την σταθεράν παθητΐ>κότητα τοΰ άμπο
ρ κου ίσοζυγίοι; Τοϊτο άφείλε^αι
είς την σημαντικήν είσοοήν ναυ-
τ'λΐακοΰ καί τουριστΐικοσ συνχχλ
λάγμοίΌς Είδΐικίιτερον "όσον ά-
φορά είς τάς εμπορικάς σιναλλα
γάς, παρατηιοεΐται ότι ή άξία τό
σον των έξ Ελλάδος έξαγωγών
Η έπέκταισις τής Κοινότητος θά
οΐλιον 1962 κα έτέ3η είς
μογήιν άττό 1ης Νοεμβριού τοΰ ί-
δίθυ
Η οιύν'5εσις είς τάν
τομέα τού δασμολογικεΰ άφθΓΓτλι-
σμοΰ έξελίσσεταΐ ομαλώς καί ή¬
δη άττό έλλην'κής ττλευοας έπρα
γματοποιήθη νέα μειωσΐς τώ · εί
δη,μ'ουργήση εύρύτατον γεκγρα- | σογωγΐ.κιών δασμών την Ιην Νο-
φικιόν χκοο-ι/ με ττληθυσμΐν 250 εμβ'ίθυ 1971. Έξ άλλου, τα ελ-
έ,καιτομμιρίων κάτοικον κιί οί λην'κά βιομηχαν'κά ττροιόντα εί-
σέρχονται έλευνέρως είς την Κοι
νήν Αγοράν, γεγονός τό οποίον
ά σμφιβόλως σινεΐέλεσεν είς την
Ως ττΛος τάς σχέσςις τής Ε>- Κ 6 εθ'υνσ'ν των σχετικών έξαγω-
>άι5ος μέ ττν ΕΟΚ ϋ ανΐ^μίζετα1 ' γών
κονομ κεν δυναμικόν ανάλογον
ιών Ηνωμένων Πελιτε ών καΐ τή-
Σ^5ιε^'κής
ΛΙΕΟΗΕΙΙ ΤΡΟΠΕΖϋΙ ΚΟ| ΤΕΧΗΙ1Χ019ΙΚ0Ι
ΧΡΗΜΑΤΟΑΟΪΠΥΗ ΕΓΓΕϊϋΒΕΛΤίΠΠΛΛΕΡΓΛ
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑ
ΛΙΑΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ
Δ'εβνοΰς κύιρους οίκονομΐ·κο1 πχνούοχων δώ την ττε<ριάτασ·ν τής καί τραπεζι.κοΐ όργανΐσμθΐ (Διε ΐανε'ακής συμβάσεως με,χοΐ τής 6^ής Τράττεζα ΟΟΣΑ) οός καΐ τε 30ής Απριλίου 1971 τοός άττορ χνικοΐ οΤκοι τού έξωτερικού συνεο ρίκησιν τοΰ ΰΐΓθλοίττοι; ποσ;.0 γάζονται δ'ά την άξιοιτοίησιν των | ι"ον 9 έκοττ δολλοοοίων τρ.ός όλο τών ί:γων Πηνειοΰ Ή λείας. Πρέττει νά σημειαβή δτι μέχο' σημείον δ'ά τά ϊ:γα αύτά έδαπα νήθη ττ:σόν 7.200 000 δολλσοί'ων κώς ή άττό 216 71 ύπογραφεΐσα | μελέτας καΐ ερεύνας διά τήν άξ ο σιμφωνία μεταξύ έλληνικής κυ ύδατικών ττόρων τής χώρας και εκτέλεσιν ύψιστης σημασίας έγ γεΐοβελτιωτΐκών έργων Ήδη, διά τού ύττ' ά>ιθ 1023 νομοθετικόν
δ'αταγματος έκυοώθη νομοθετΐ
ρήσειως τούτων, τ^ροικε'μένο^ νά
καιθη εάν τά Κ3«χτα ταύτα έμπι
τΐτουν είς τό καθεστώς τής άτε !
λίίας
ΔΓΟ ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ
κ. ΜΕΛΗΝ ΝΙΚΟΛΑΓΔΗΝ
Ευχαρίστως πληροφορούμεθα
δτι είς τόν εκλεκτόν συνεργά¬
την μ,ας κ. Μελήν Ν'.κολαίβην
άπενεμήθησαν προσφάτως δύο
βραβεΐα διά τό βιβλίον τού «Ίη-
σοΰς>: τό έ'ν έκ μέρους τοΰ 'Γ-
πουργείου Πολιτισμοΰ καί τό
άλλο ύπά τής Άκαδημίας Ά-
καί Δ'εθνοϋς Τρατττέ
ζης "Ανασυγκροτήσεως διά τή^ τια
οοχήν δανείθυ ϋψους 25 έκατ. δολ
λο3ρ!ων τγ3ος χρηματοδότησΐν των
έργων εκμεταλλεύσεως των ύττογεί
α/ υδάτων ©εσσαλίας (κυρίως),
Μακεδονίοος καί ©ράκης. Πρός τού
το τΓροβλέττεται ή δΐνεργεια
1600 π-ερίπαυ γεωτρήσεων καί
συναιφών· έργων άοιδεύσεως στραγ
γίσεως, όδών ιτιροσπελάσεως καί
ττρομηθείας όηταραιτήτθυ μηχαν1
κου έΕοττλ'σμοϋ Τό χορηγηθέν δα
νέ όν άντΐττ3θσωπιεύει τό 50% πε
ριτίοι» τής τιιρουτταλογΐζομένης δα
πά ηις τοΰ έργου τοΰ υττολαίπου
50°ο κατο.6λη8ησομέ.νου έκ τού
προ-ύτΓθλογισμοΰ δημοσίων έτρενδύ
σεων Συμφώνως ττρός τάς ύττό
τ?ς Έλλην'κής Κυβεΐνήσεως άνα
ληφβείσας ύποχρεώσεις ϊ'/αντΐ
τής Διεβνοΰς Τροοττέζης διά την
παρακολούθησιν τού δλου εργου
καί όλοκλήοωσΐν τής ύδρ·ογεωλογι
:!ς μελέτης ύττό ξένου όϊ κου· ύ-
ττΐγοάφη την 9ην Δεκεμβριού
1971 σύμβασις μετά τής γαλλι
κης έτα εείας ΣΟΧΡΗΧ. δ'ά τής
οΐΓθίτς αυτή άναλαμβάινει καβή
κοντα σύμβουλον — μελετητοΰ
δ ά το όλον έργον
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠ.ΕΝΔΥΣΕΩΝ
σιν της πε^'οχής.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΑΡΤΗΣ
Εξ άλλου. διά τήν ταχυτέρα
Γξοιτοίησΐν τής ττεοιο·χής ττίδΐτ
&ος "Αιτης έττροτάθη είς ΟΟιΣΑ
ή χ-ηματοδίτησις -πλήρους μελέ
της οίκονομικής σκοττιμότητος δ ά
τη; κατασκευήν των έργων, -πλήν
όμως. λόγω το} ύψηλού κόστους
αυτών, δέν εγένετο αυτή υπο τού
έν λόγω όογανισμοΰ άττοδεκτή
τοτήτι:; των έλληνικών ττεδιάδων ' 'Υττεβλήθη ή έ'κ5εσις ξένων έμ
Συγκεκριμένως· ό ΟΟΣΑ θά χρη ττε':ογνωμόνων καί δ'ά τα ύττόλο
ματοΕοτήση τήν έδαφο - ΰϊρολογι ιτα τέσσαρα φραγματα άποθηκεύ
κήν μελέτην τής ττεδιάδος ©εσσα σ:κι- Οδατος (λιμνοδΐξανών) "Η
ποιησ'ν των
ϊυνα
επραγματοποιήθη είς Ποορισ
ο "ι σύσκεψ'ς μεταξύ ΟΟΣΑ, έκ
πρΓτώττκν τής Υ ΕιΒ καΐ τής ό
μόΐος ύπά τόν καθηγητήν κ
ιΜττϊ'μττ έρ ώς Ιανω έμπε ρογνω
μόν ών κατά τήιν οποίαν
σθη ή τοίς ττεραιτέρω μελέτην
ττροτεοαιότης των -πειΐεχών ώ
λονίκης. ή όττοία έξεπονί>θη ΰττο
των ξένων έτα^ε[ών «Νεντέκο»
Ολλανδίας καί «Χέντινγκ» "Αγ
γλίας "Ηδη υπεγράφη ή ύπουιογ
κή άπόφασ'ς διά τής οποίας άνα
τίθεται είς είδ'κάς έττιτροττάς έξ
Έλλήνων τεχν'κιών ή κατάρτΐσις
χρονοδιαγράμματος των ττοός έ-
κτέλεσ ν έργων καΐ σνντον σμόν
τών ένεργε'ών διά την έττ'τυχή όν α) Λε·υκογεί»ν 6) Κττσίνά Πι
τιμετώττισ'ν των δύο βασ'κών ττε είες γ) Σκτνπ'ίικ^ν Κορνδ'ίας
ριςοιστ κων τταεαγόντων όξΌτίοι Προ το'το, ά ομΐνςται ί; έ^ ]ΐζ
ήσεως καΐ άνατπνξεως τής ττερ ο Ι οοι;ς τής ό'ΐάδθς των έμττεΤογνω
χής τής ύττεειψωμένης δηλ. στά | μό.α · ί.ττ:δολή τών
θμης τού εξόχως άλατούχου ΰττε Ι φ.·Όν άνοδέσεϋς είς εϊϊ'κόν οίκον
δοΐφίθυ ύδατος καΐ τής τταθογευσ' ι -^:^ μελετών των ώς άνω ττερΐο
άς των εδαφών Έν τώ μεταξΰ έ-] χ.": ί ώς έπίσης καί ό -ΐρουττολογ:
ξεττονήθη ή ύδρολογΐκή μελέτη τής σαέ ■ κόστοος αύτών_ 6άσε( των
πεδιάδος "Αοτης ύττό τής γαλλι όττοίων. ώς καΐ τών δισ&εσίμων
Γίνονται έπίσηις αι'ι άκόλ^^θ^ι
■παρατη ρήσεις.
1) Είναι πρόδηλον δτι ή χρο
ν κή έφαρμογή τών δ ατάξεων
νόν έττΐ των νεοαναληφθησομένων, τού αρΕυου 9 τού Ν Δ 1077)71
καί των μελλσντικών ττωλή ' —άνεξοίριτήτως των τιχόν επ ιχε
ρημάτκν έλλε'ποΰς Συνταγματι
κης καλύ-ψεως της συμφώνως τώ
απθρω 82 τοΰ Συντάγματος—
κώ; ή Π'ΕΕΚΟΤΕ^ δεδομένοο 5τ 6έλετ έπΊφέ'ει αναμφισβητήτως
ό νέος συντ'ελεστής τυγχάνε· έ-| άνατ3οιτήν των οίκονομικών 6ά
φοιομοστέος όναδρομι.κώς έττί εί | σειων, υπό τάς όττοίας τταρήχθη
σαν τά φορολογούμενα ώς ανω
είσοδήματα
2) Ή έττελθοϋσα άνατροττή
Γής βάσεως τοΰ ύφΐσταμένου φο
ρολογ κου καθεστώτος. λαμβανι
μένων ϋπ' δψιν καί των έΐτενε-
χ£ε συν με (Ιιοεων είς τήν γενι
κήν κλίμακα φορολογίας, εΐνα
τοσούτον ούσ'ώδηις. ιδία λόγω
τοΰ φο~:λογικοΰ σι,'στήματος τι
κμα.ιτοϋ ττροσδιορισμοΰ των εί
σοδημάτων μας· ώστε ό έττιβαλ
λόμενος έττ' αυτών άναδρομ κό
φόρος νάδύναται νά χαοακτηρ
σθή μάλλον ώς φόρος κεφαλαί
ου ή ώς φόρος εΐσοδήματος.
3) Ο ύπΰ τού Νόμου καθθϊ
σ&είς ηΰξημένος φορολογικος συ
τελεστής τυγχάνει έφαρμοστέος
ούχι επί τών ποαγματ'κών είσο
δημάτων τών οίκΐδομ κων έττιχει
ρήσεων άλλά επί τεκμαρτών έ
σόδων. ώς ταύτα προσδιοίζολ'-
ται έν τώ φόρχρ μεταβ'βάσεως
άκ'νήτων δττου φΟΓολογητέα τυγ
χάνε ή άγοραία άξία τών γενο
μένων με^αβιβάσεων καί ουχί τό
ττραγματ'.κόν έξ αυτών έσοδόν
των Λαμβανομένου δέ ΰττ' όψ.ν
δτι ή διαφ'ορά μεταξύ άγο3αιας
καΐ πραγματικής άξίας των γε
νςμένων μεταβ 6άσεων είναι τού
λάχΐστον 20% ανωτέρα ύπέο
τήςπρώ'ης είναι πιρόδηλον 6τ
ή έκ τού λόγου τούτου άναδοομ
κώς έπιβληιθείσα έπιβάρι,νσις τοΰ
κλάδου -προσαυξάνει τάς φο~ολο
γΐκάς ί—οχρΐιώσεις τού κατά πό
σοστόν 70% τουλάχιστον
ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΣΕ
Νά ό-οφε.χ&ή ιτθυα αύξησ'ς
«τοΰ καΐ σημείον ίσχύοντος ΰψη-
λοΰ τεκμαητοΰ σι,ντελεστού κεο-
Εών των έργολητττών». δ'ότι τι;
χον μέτρον αυξήσεως θά άποτε
λέση έκτός τών άλλιον, καΐ άδι¬
κον επ βάρυνσιν δ ά τά άναλη
φ£έντα καΐ έικτελούμενα τταρ' αυ¬
τών ε'ργα καί θ·ά έπιφέοει έξ άλ
λου βεβαίαν αύξησιν κόστε^ς δ'ά
τα είς ιο μέλλον άναληψδ-,σόμς-
να τοιαύτα
Τούτο ύπογοαμμίζετα' είς ύ-
πόμνημα τής Πανελληνίου Ενώ¬
σεως Συ^ιδέσμων Έργοληπτώκ
Δημ "Εργων πρός τόιν υπουργόν
Οικονομ ΐκώ./
Δ ε.κιοινί/ζεται είς αντό δτι ή
τάξ ς των έ:γολητττών δημοσίωκ
Ή Εύ^ωπαικ.τ Τραπέζα Έπεν
δύσεων έχρηματεδότησε τήν έκτ£
λεσιν ο?δε-τικών έργων είς ^ήν
πε5ιά"α Θεσσαλονίκης.
Καπ.δίτσης καί Πηνε'οΰ Ήλείας
"Ηδη τεχνικάς συμβουλος τής Τία
ττέζης εττεσκέφί/) την περιοχήν
έργων είς τί·ν ττεδ άδα Θεσσαλον,
κης δττου δ'επίστωσε την ίκανο
ποιητ-κήν ττρόοδον τούτων. Έν τώ
μεταξΰ, άπεροοφήθη τά σύνολον
τοΰ δανίΐ^ου τής Τιαπέζης έκ 5
έκο,τ δολλαοίων διά τα έ'ογα Τού
ρωττεΰ Κσίδίτσης Έξ άλλου· συ
θηνών. Συγχαίρομεν θερμώς διά ί ν!-Χ[&νΊαι α' διαπραγματεύσε ς
την εξαιρετικήν τιμήν. ' μΕταξύ ^ς '^'^ Κ"ε6ήσ
μεταξύ
ως καί Εύρωπαικής
κης έταιρείας Σ Κ Ε Τ. Κορπορέ
περίποκ
Ο ΟΟΣΑ
Ό ΌργανΌ-μός Οίκονομικής
Σ'.'νεργασίας καΐ Άνατττύξεως (Ο
ΟΣΑ) χοηματεδοτεϊ τάς κάτωθι
ισιον. Η μελέτη αίίτη έχρηματοδο
τήθη έπίσης, υπό τεύ ΟΟΣΑ Έξ
ά'λλει, έττερετώθησαν ύττό τής
γεΐμανΐ^ής έτα'ρείας «Τζέρμαν
Γο·υώτεϊ Έντζίνη.ρινγιο> καΐ Οτγϊ
τής Έλληνικής Υττηρϊσίας Έγ
γείων Βελτ'ώσεων αί έργασίο;
σχετικώς μέ τό ύδρολογΐκόν κα'.
γε^:γοοικ'ονομικο - τΐχν'κον μέ
ϊθς τής μελέτης κ-άτ^ ?ού τού
πατομού Εΰρώτοΐ κ^ΐ τής ττεο ο
χ"ΐς Μολάων Λοικυνίας Συνεχι
ί,οντα οί εργασίαι ύδ-ογεωλογ
κή; φύσεως (ί-ε,νητΐκισΐ γεωτρή
σε'ς καί γεωτρή.σεις έκμεταλλε^
Π·οοροιλλήλωςι ύΐτεβλήδη
π:ότασς είς ΟΟΣΑ ?ιά τΓ,ν χρη
ματ:ϊότησιν ποΐ' αυτού μ(άς
ττλτ' ο.ς μελίτης οΐκουομΐκής σκο
π μότητος κατά τό ττρότυπον χρη
ματοδοτήσεως ύττό ξένων όργσνι
ττΐστώσεων τοΰ προιπτολογισμοΰ
τού ΟΟΣΑ. εά πιεσδιορΐσθή ή
έ'κτοΌ· ς των άναληψθησομενων,
"7τά τό 1972. π~ός έκιόνησ ν με
Εξ οΛλευ διά παρασχεθείσης
-εχν κης βοηθείας τού ΟΟΣ^ έ
.■"ετταν.'νθη ·') μελέτη καταοκευής άρ
δε'οτ'κοΰ ϊογου ύττοδειγματικής
Β' Γονης Μεσσαράς επί έκτάσεω':
4 000 πε-ιίπου στοεμμάτων. Σχε
τ'κό εγνώσθη ότι ττρόκειτα' περΐ
δ κτΓ·:μ τεχνητής βιοχής τρ:ο5ο
το··ι:έ ου άποχλε στΐκώς' έκ γεω
τ--ίσΓ»ν· Φο^εΰς κατασχεΐίής ε*
ναι ή 'Υττηρεσία Έγγείων βελτι
έκ δαπάνην τοθ προυπολο
γΐσμοΰ δημοσίκ'ν έπενδύσεκν Ή
έπίβλεψ'ς κοττασκΐυιής γίν«ται ΰ-
-3 τού ΟΟΣΑ
ττράς όηοψυγ^ν φορολο-
γικών διενεξεων άττεδέχ€η τον
καδορ'σθέντα ττ~ό τετ^αε'ιας ΐ<· κμαρτο; σταθεράν συντελεστήν κερί ^ν έττί ο<τε.λουμ£νιων εογΜ. τταοά τό γειγονό^ δτι ό τοοιτ:- συν'ελε-τής 7% έττί τοΰ κόστο·.< τών έ-γασ'ών ήτο καί της τιιραγματι>·ότητος ι
Ηδ·ι, μετά τ-ϊν δημοσίευσίν!
3 Ν Δ 1077 διά τοθ ί-------'
ό συιτελεαΐής των κεοδών των
ίργολητττών τ.τ;οσαι. *5
10 ά
[ΙΣ ΤΑΣ ΛΑΪΚΑΣ ΑΓΟΡΑΣ
Δι· οττοφάσεωο τού ύφυττουρ-
γοθ Έβν'κής θίκονομιας επί Οε-
μάτων Έμποιρίου κ Κ Μιχαλο-
ττού, όρίζεται ότι £φΐξης θά έκδι
δωντσ' ύττό τού Τσμειοιι Λαικών
Άγορών αδε'αι δ'" άσκησ'ν έ-
τκ«γγέλματος είς αύτάς ττρός πώ
λησιν μόνον όττωροκη,πευτικών εί
δών γεωμηλων - κιοομμύων ώ£Ίν
νωπών ίχθύων ττηλίνων είδών
(γλαστρών). ανθέων καΐ φιπών
ιτοτε λόγον ιτρό τής τται:ελεικτε-
ως διετίας άττό τής λήψεως τής
έπαγγελματικής αδείας οϋ-τε 8ι-
καις>σι νά ένταγή ώς άλ
ματίας πλέον είς τ-,ν λαϊκήν α¬
γοράν· είς την όιτοίαν ιΐροσήοχε
το όός —οοραγωγός
Δ'ά τόν πλήρη έλεγχον των
ττ >οο-κομΐζσμέν>ων υπό των τταρο:
γ«·γών πρός ττώλησ'ν είς τάς λαϊ¬
κάς άγοοάς ε'δών τω; καί ό
Άιιαγορεύεται τού λο^ττού ή έκ- Ι σ—φυγήν καταχρήσεως της ττα-
δ λά ά Ι Ρ^Υωγικιής τ»/ ίδ'ότητος· κσβιε-
γ
δοσΐς άδε'ών δια τας λαϊκάς ά- Ι Ρ^Υωγικιής τ»/ ίδ'ό-τητος
γοράς ττρ^ς πώλησιν είδών ώς Ι ίκϋτ* μ»(μν- τού Ταμείου Λαι
παν^ττωλείου, ξη,ρών χαρ-»» «- >Α™=ών τό β,βλκ»** έλεγ
βά
ς
κεχωρ'σμένως
Άγορών τό
μπαχαρ.κών κ λ.ττ . ύαλικών - υ- Χ« ττ'αραγχγοθ, είς τό όττοίαν
δραυλΐκών κ λ.ττ (γεν.ικώς εί5ών
«ιγκαλερίας), ττλαστ'κών - νάυ
λον (παντός ε'ιδους) ψιλΐκών καί
ένδυμάτων· ΰποδημάτων
αί είς τάς βεβαιώσεΐς των οίκεί-
ων ά:χών άναγραφάμεναι ττοσότη
τεο παοαγωγής των •προορ'ζό-
(παντός τύττου), ύφασμάτων, νη- Ι μ»"1. ™? ™~ησιν εις τας λαι-
μάτων σαρώβρων καΐ βάμβακος ι ·«*? αγορας
. '*./ ΑΕ - λ - λ Τό ώς άνω βιβλίον έλεγχον
Μετ«6ί6ασις άδειών έκ των ά
νωτέρω ττεοιλαμβοίνομέν«ν έπαγ-
γελμάτων άτταγσρεύεταΐ δ1* οίον
δήποτε λόγον μή έξαιρουμένης
καΐ τής ττερΐτττώσεως Θοβνάτοι» τού
ή τής άδε'ούχου. κατόχαυ τοιαύ-
της αδείας.
ΔΓ ετέρας αποφάσεως τού κ
ΰψνπουργού όρίζεται ότι
ψ
σερχόμενος είς τάς λαϊκάς αγο¬
ραίς ώς καλλ'εργητής τταιοαγωγός
διά την —ώλησ'ν των έτπτρειτομέ
ν«ν είς αύτάς είδών τού 6άσε'
χορηγουμένης σχετικής ποοαγωγ1
κης όιδείας έφόσον ήθελεν ζητή-
σει την μετατροττήν τής αδείας
τού ταύτης είς επαγγελματικήν
δέν διικαΌύται έττανακτήσεως τής
μετατρα—είσης ώς ανωτέρω ττα
τού τΓαιραγιογοΰ αποτελεί ττλέον
τό δικαΐολογητικάν (αδειαν) προσ
ελεύσεως τού τταραγ«ιγοί) είς λαι
κήν αγοράν
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΠΡΟΟΕΣΜΙΑ
ΔΙΑ ΤΟΝ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΝ
ΜΠΑΝΑΝΩΝ
Τό Εμπορικόν καί ΒΌμηχ»"1-
κόν 'Επ'μεληΤίήιοισν Αθηνών ανε¬
κοίνωσεν δτ' ώς τού έγνώρισεν
ή τταρ' αυτώ εδρεύουσα άομοδία
επιτραπή -παρετάθη μέχΐ καΐ τής
31ης τέχοντος μηνός ή ττοσθΐ-
σμίσ έκτελων'σμού των 6άσει χο
ρηγηθεισών η χαρηγηθησομένο'ν
ίπτ' αυτής άδειών είσαχθησομέ
νων μττανανών έκ τής διεν*ργτ|ιθιε!
σης μετά τό λήξοΐν ετος κατανο-
ραγ«γ'(κής τού αδείας δι' οίονδή ' μής τού εϊδοι/ς τούτου
ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟΣ ΜΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΑΠΟΖΗΗ.
ΛΙ' ΑΝΑΓΚ. ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩϊΕΩΣ
Ήκηρώθη διά τής ι—' αριθμόν
32)1972 άττοφάσοως τής όλομε
λείος τού Συμ&αυλίου της 'Εττ ·
κρατείας ή άρνησις τού υπουρ¬
γείον Δημοσίων "Εργων διτως ά
ττοδεχόμενον σχετικήν αϊτησ'ν ί
δ'οκτήτοι> προβή είς άρσιν άναγ
καστικής άτταλλοτΐ^ιώσεωις άκινή
τού, γενομένης —ρό 33 έτών δ ά
Βασιλικόν Δ'ο~άγματος τού ί-
τοι»ς 1938 «ττερί άνασυστάσεως
καΐ τροποποιήσεως σχεδίου ρυ-
μοτομί<χς ττεριοχής Γαλατσίου Κυψέλης κλπ» Η άπαλλστρί είχεν έττιιβληβή ττρός δημι ουργίαν κοινοχρήστου χώρου με τα§ΰ των όδών Κουρτίοι; - Ζή- νωνος καΐ Μοίρτχθώνος Μόλις πρό 3ετί«ς ναλογ'σμοϋ η ττράξις ά- άττοζηιμιώσεως τού Γραφείον Πολεοδομίας Αθηνών οϋ&εμιβ δμως περαιτέρω ενεργεια εγένετο πρός εκτέλεσιν τής άπαλ λστριώσχως. Ή διοίκησ'ς ίσχυρίσθη κατά την δίκην, ότι τό αϊτημα τής όίρσεως δέν ήτο νόμιμον διότι ή ώς άνω άτταλλοτρίωσ'-ς επιβλη¬ θείσα κατ' εφαρμογήν τής —ίρί σχύδίου τρόλεων νομοθεσίας' δέν ϊητάγεταΐ είς τα ττερΐ άρσεως των μή συντελεσθεΐσών άττοίλλο τριώσεων (δηλαδή έκείνων διά τής οποίας δέν κατεολήθη άττο- ζημίωσΐς δ^ατάξεις τοΰ κώδ'κος νόμου 1731)39 Τό ανώτατον διοικητικόν δικα- στήο·ιον εδέχθη έν τούτοις, δτι καΐ αυτής τής κατηγορίας αί ά ιταλλοτίρ^ωο-ε'ς «διατηρούμεναι χωρΐς νά τίραγματαποΐήται ή κα τα νόμον συντελέση αυτών έττΐ μακρόν όίπο τής κηρύξεως των χρόνον, ΰτκΐριδαίνοντα ,τά κατά ή κρίσιν τού δικαο^οΰ έν όψει των ίδ'αιτέρων συ!νθΓΐκών Ικάστης ττί ρΐτττώσεως εϋιλογα δρια· άττοο-τε- οουα·α· δέ τόν ίδιοικτήτην τού δι καΐώματος τής έλει;θέρας διαθέ· σεως τού ακινήτου κατά την ττρα γματικήν αύτην αξίαν καί πε ριορίζοικτα την έλευθέοαν οίκο- νεμ'κιήν εκμετάλλευσιν υττό τού¬ του, άποτελούν οικονομίκόν κα! νομικιόν έττΐ τήις ίδιοτησίας 6ά- ρος άντΐτΐθέμενον ττρός τα αρ- &3α 17 τού ττιροισχύοντος καί 21 τού ίσιχύοντος Συντάγματος καΐ έπΕ'γόμενον ώς τοιούτον την Ο τΓθιχρέωσΐν τής διοικήσεως δττιος άρη, αύτάς». Κατά την εκτίμησιν δέ ττροσ στίθεταΐ είς την άκκρωτικήν από¬ φασιν— τής σννδρομής τοΰ στο' χείου τής ποίοόδου χρόνον ΰττερ- 6ο·!νοντος τα κατά τα ώς οίνω Ευλογα ορ'α «λαμβάνεται κατ Τό Εργοστάσιον Σακχάρεως τοΰ Νόρφολκ, κατόπιν πλή¬ ρους άνακαινίσεως, έδιπλασίασε την παραγωγήν τού, άπδ 3.000 είς 7.2ΟΟ τόννους ημερησίως. Η Δ1ΕΥΡΥΝΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΚ ΘΑ ίΧΗ ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΑΊ αρξάμεναι διοατραγματτευ- σεις διά την εισδοχήν τής Μέγα λης Βρεταννιας καΐ άλλων χω- ρών είς την ΕΟΚ δέν φαίνετα1 ότι ©ά εχουν δυσμενεΐς έττι-ΐττώ- σεΐς επί τής έλλην«ής οίκονομί άς. Είς σχετ'κάς τη^οδλέψΐΐς ττρο &αίνεΐ ή 'Εθνικ,η Τραπέζα είς τό κυκλοφοοήσαν οίκονομΐικόν και στο/^στιικόν δελτίον της «Δέν εί ναΊ δεβαικς. δινατόν νά γίνουν ακρι6:ΐς τΐοοιβλέψεις τονιζει ή Τράττεζα, ώς τκρός τάς έττΐπτώ- σεις τάς όητο'ιας θά έχη η ε'ισο- δος τής Μεγ Βρεταννίας καί των άλλων χωπών είς την Κοινήν Α¬ γοράν επί τήις έλληνικής οικονο¬ μ ίας, έφόσον ΐοΰτο θά εξαρτηθή άπ'ό τούς γενΐκεύς καί είδ κους 6 ροιις ύττο τούς όττοίους θά ττρα γματοπ-οιη&ή τελΐχώς ή σϋνδεσ ς Εύλόγως· ομως έλιτιίεται ότι αί έμπορικαΐ συναλλαγαΐ τής Ελ¬ λάδος μετά τής Μ Βρεταννιας 3ά έν'σχιτθοΰν κστ' ανάλογον τρο ττον ώς αί μετά των χωρών τής Κοινότητος άφ' ής ή "Ελλάς συν εδέθη μετ'αιύτή,ς. Χαιραικτη,ρΐστι- κώς υπογραμμιζεται 6πί τό συν αλλαγματΐικόν ίσοζύγΐον των έλ- ληνσβϊεταννικών τίληρωμών έμφα ο.κεόομικών έπιχεϋ>ήσευν εϊνα1
αναγκαΐθν δττως ό λέος —ηύξη-
μένος κατά 50%— συντελεστής
οού κέρδους έφαρμοσ&ή μό¬
όσον καΐ των έκ Μ Βρεταννίας
έλληιν'κών είσαγωγών βαινει στα
θερώς αυξανομένη άπό τοΰ 1968
Ως μεμονωμίνη χώρα ή Μ Β~ε-
ταννΐα κο.ταλαμ6άνε' άπά άττο-
ψεως άξίας την τρίτην θέσιν με
ταξΰ τών προμη,θ^υτρών χωρών—
μετά την Δυτικήν Γε~μανιαν και
την· Ιαπωνίαν— καΐ τήν ε<την θέσιν μεταξύ τών αγοραστήν έλ- λην]κών τταοιόντων, ήτο μετά την Δυτ Γερμανίαν Ιταλίαν. ΗΠΑ Γιοι/γκοσλαβίαν καί Ολλανδίαν. Είς τα ττλαισια τών νέων σχέ σεων μεταξύ τής Μεγάλης Βρε- ταννίας καΐ τής Ελλάδος αί ο¬ ποίαι 6ά προιχυψο.;ν κατά πάσαν π.νανόττ,τα έκ της ε.σοδου της! σςι5ημάτων κτη6,έντων έντάς πτωτης εις την Ευρωιπαικην Οι¬ κονομικήν Κολότητα ή έτΓ·χν;ξε- τασις τής δυ'ναιτότητος αυξήσε¬ ως τών έλλην'/ών έξαγωγών εΐ- νοοι κατά την Τράπεζαν έττ'βεδλη μένη, κοττά τάς δ'απ'στώσεις δέ Επίσημοι Κυ'δερνητ'κοΐ Εκ—ροσ ι;ττοι εττ σκετττονται τΐ|ν Διεθνή Οίκοδομ'κήν "Εκ9εσιν ε'ίς τα «Όλυμττια· τού Λονδίνοιι ΑΥΞΑΝΟΝ1 ΑΙ ΚΑΤΑ 70), ΑΙ ΦΟΡΟΛΟΠΚ, Ι ΥΠ0ΧΡΕΩΣΕΙ10.ΚΟΔΟΗΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ Π:ός αποτροπήν άνεπανορθώ- τοΰ αι:8ρου 14 τοΰ Α Ν τ ου οικονομίδου κλονισμοΰ των 1967 239) σεων δΐαμερ'σμάτων Το^το τονίζει είς ϋττόμνημά της τΐρός τον ύττοι;ρ.γόν Οϊκονοιμΐ των αρμοδίων τταραγόντων ύφί- «χί 'Ίμίσεος ετο-ς πεοίτττωσ'ν είς χρόνον καθ δν ϊσχυε τό φορολογικόν καιδεστώς ότι ή σχετικη σύμβασις συνδέσε στανται εΰρέα ττεριθώοια ττρός κς ^τεγριάφη είς Άβήνοις τόν Ί- τουτο Είναι εύνόιτον, έττομένως. δτ' άπο έλληνικής ττλευρας αί διοπτρα γματεύσε'ς τής Μ Βρεταννιοχς μετά τής ΕΟΚ, ττοι:ακολουθουν- νιζεΐ άπό έτών μικρόν ττλεόνα τα1 μετά ζωτζύ ένί αρχήν ΰττ' δψ[ν ό διαδραμών χρ< νος καΐ αί έν τώ μεταξϋ λαβοΰ σαι χάιραν ένέΐργειαΐ τής Διοΐ κήσεως. αί μαρηιρούσαΐ ττρόθε- σίν της ττριός πβ^άτωσιν τής δια δ!.καοιίθ!ς συντελέσεως τής άτταλ λοτριώσεως ή ττρός ψΐν ταύτης». έγκατάλε' Έ-Γτΐ τή βάσει των ανωτέρω, τό Συμβούλιον τής 'Εττικρατείας έκρινεν ή ττερΐ ής ττρό«£ΐτα άπαλλοτρίωσΐς δΐοττηρηιθεϊσα α¬ νευ κ,αταβολής ά—οζημιώσεως επ 33 τταρετάθη ττέραν τοΰ κα¬ τά τό Σύνταγμα έττΐτρεττοιμενοι. εύλόγου χοόνου καί ότι συνεττώς ή Διοίκησις ύττοχρεούτο νά ■προ¬ βή ειίς την άρσιν της ΑΑΜΑΤΟΔΗΣ ΠΡΟΟΔΟΣ ΤΟΥ ϊ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ Είς 3 000 000 ατομα ΰπολογί ζεται δ άριθμός των ξένων τοωρΐ στών οί ότι'θίοΐ ττροβλέπεται νά ττΐσκεφθοΰν εφέτος την Ελλάδσ. Τα ανωτέρω ύττογραμμίζει ή με- γάλη εφημερίς τού Λονδίνου Σάν ταιη Τάϊμς είς άρθρον της σχε¬ τικώς μέ την άλματώδη πρόοδον τοΰ έλληνϋκού τουρ'σμοΰ Συγκεκριμένως, ή εφημερίς έ- —ΐσημαίνει δχΐλ μέχρι τού ττροσφά τής φιλοξενίας. έττιδί'κνύουν άν- τ'ττάθειαν είς τά νά μεται6ληιθο"}ν είς έτταγγελματίας, δταν ττρόικει- ταΐ νά τταιΓάσχουν ύττηοεσιας έττ άμοιβή, Πρός άντιμετί.ΐπΐσΐν τού —ρ·ο6λήματος τής δημιουργίας ΰ- ψηλής στάθ'μης ύτταλληλ'ικοΰ δυ ναμικοΰ ή έλληνική κυβέρνησ ς ε- χε1 ίδ:ύσει τοιιρ'στ'κάς σχολάς καΐ κάμνει χρήσιν τεχνι.κής θείας έκ τοΰ έξωτερικοΰ ( Ελβε τού τταρελθόντος ·'| έλλην[κή φιλο τίας Γερμανίας). Έττίσης ή κυ ξενία ήτο άρκετή διά τήν Ικα νοποίησιν των άναγικών των όλι γων σχετικώς τονρ'στών οί όττοΐ- οΐ ετΓΐσικέτττοντο την Ελλάδα Ο άριβμός δμως των ξένων έττισκε- τττών σημειώσας έντυπωσ'ακήν ά- νοδον κατά τά τελευταία έτη. α¬ νήλθεν είς 1 600.000 το 1970 καΐ είς 2 300 000 τό 1971 Κα- τόττιν τούτου· ή εφημερίς άναιΤυ τάτ«ι <ατώς θά δυνηθούν οί "Ελ- ληνες νά άνταπίξέλθουν είς αυ¬ τόν τόν χείμαρρον «Ή έλληνική κχιιβέρνησις συνε χίζε' ή εφημερίς έκττονεΐ ττρο γΐράμματα. δχι μόνον επί 6ραχυ χρονίου, άλλά καΐ έττΐ μακρο'ΐρο- νέσμοι/ βάσεως, έν όψει αυξήσε¬ ως τού άρΐθμού τών τοιριστών, είς 8 έκατομμύρια τό 1980 Προ: γματΐ, τουριστΐ'κά όδΐκά έττιλαμ6ό<ν.εται άμέσως τταντός δ'.ατιπτουμένου πιοαττό- νου δοηάκ'-ς δέ διαιΐΐιστού1:αι οία δήποτε τταράδασις είς βάρος των "ένων έπιο-κετττόόν τής χώρας δέν δ'στάζει νά έιτιβάλη καί αυ¬ στηράς άκόμη κυιτώσε ς κατά παν τος "Ελληνος ιπτευθύνου Καταλη γ&υσα ή εφημερίς τονιζε1 ότι ό τοι,ρ σμος είς την 'Ελλάδα δια- νν£ι ττεριοδον ρ'ζικής άλλαγής Η ΑΤΕΛΗΣ Ε1ΣΑΓΩΓΗ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ ΔΓ αποφάσεως τού γο3 θίχο.ομικών, ένεκςίθη δττως κατά την εισαγωγήν κατεψιτ/με ν'ων κρεάτων ττροοατοεΐδών, βοει Β2ν καΐ 6ενι6αλο;ιδών/ λαμβά'νε τα ϋπ' δψΐν ή ίσοτ μία ή ίσχυου σα κατά τήν ήμεοεμηνίαν θεωρή σεως τών τιμολογίων είσαγωγής ματα κατασικευάζονται διά την παρά των οίκείων έτπτροττών νεω άξ'οττοιησΐν των τονρ'ΐστικών ττε ρΌχών, είς αντικατάστασιν των τταλα'ών '0θμαντικών δυσιβάτων ά τροπτών Είδΐικώτορον άττοδίδ:ται μεγάλη εμφασις είς την έτπλογήν τοΰ χώρου ανεγέρσεως νέον ξενο δαχείων καΐ αποφυγήν τών σφαλ μόπων τής Ισττανιας καί Ιταλί¬ ας σχετικώς μέ τήν αίσβ-|τΐ«ήν κακοττοίησΐ'ν τοΰ ττεριβάλλσντος καΐ τοΰ τοπίου Η αύξηισις όμως τού άριθμοΰ των τονοΐστών άνέρ- χεται τόσον ραγδαίως ώστε φυ σΐκόν είναι νά δημιουργή καΐ ιτροβλήματα έτταν&ρώσεως των νέ ών ξενοδοχειαικών μοναδων δ ά τού καταλλήλου —ροσωητικοΰ Οί ύττερήφανοι "Ελληνες, λέγει χα- ρακτηρ'στΐκώς ή άγγλι <ή εφημε¬ ρίς, έχοντες υψηλήν α'ισθησ-ιν σμα ίπτέ? τής Ελλάδος τταρά την σταθεράν παθητΐ>κότητα τοΰ άμπο
ρ κου ίσοζυγίοι; Τοϊτο άφείλε^αι
είς την σημαντικήν είσοοήν ναυ-
τ'λΐακοΰ καί τουριστΐικοσ συνχχλ
λάγμοίΌς Είδΐικίιτερον "όσον ά-
φορά είς τάς εμπορικάς σιναλλα
γάς, παρατηιοεΐται ότι ή άξία τό
σον των έξ Ελλάδος έξαγωγών
Η έπέκταισις τής Κοινότητος θά
οΐλιον 1962 κα έτέ3η είς
μογήιν άττό 1ης Νοεμβριού τοΰ ί-
δίθυ
Η οιύν'5εσις είς τάν
τομέα τού δασμολογικεΰ άφθΓΓτλι-
σμοΰ έξελίσσεταΐ ομαλώς καί ή¬
δη άττό έλλην'κής ττλευοας έπρα
γματοποιήθη νέα μειωσΐς τώ · εί
δη,μ'ουργήση εύρύτατον γεκγρα- | σογωγΐ.κιών δασμών την Ιην Νο-
φικιόν χκοο-ι/ με ττληθυσμΐν 250 εμβ'ίθυ 1971. Έξ άλλου, τα ελ-
έ,καιτομμιρίων κάτοικον κιί οί λην'κά βιομηχαν'κά ττροιόντα εί-
σέρχονται έλευνέρως είς την Κοι
νήν Αγοράν, γεγονός τό οποίον
ά σμφιβόλως σινεΐέλεσεν είς την
Ως ττΛος τάς σχέσςις τής Ε>- Κ 6 εθ'υνσ'ν των σχετικών έξαγω-
>άι5ος μέ ττν ΕΟΚ ϋ ανΐ^μίζετα1 ' γών
κονομ κεν δυναμικόν ανάλογον
ιών Ηνωμένων Πελιτε ών καΐ τή-
Σ^5ιε^'κής
ΛΙΕΟΗΕΙΙ ΤΡΟΠΕΖϋΙ ΚΟ| ΤΕΧΗΙ1Χ019ΙΚ0Ι
ΧΡΗΜΑΤΟΑΟΪΠΥΗ ΕΓΓΕϊϋΒΕΛΤίΠΠΛΛΕΡΓΛ
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΓΕΙΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΘΕΣΣΑ
ΛΙΑΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ
Δ'εβνοΰς κύιρους οίκονομΐ·κο1 πχνούοχων δώ την ττε<ριάτασ·ν τής καί τραπεζι.κοΐ όργανΐσμθΐ (Διε ΐανε'ακής συμβάσεως με,χοΐ τής 6^ής Τράττεζα ΟΟΣΑ) οός καΐ τε 30ής Απριλίου 1971 τοός άττορ χνικοΐ οΤκοι τού έξωτερικού συνεο ρίκησιν τοΰ ΰΐΓθλοίττοι; ποσ;.0 γάζονται δ'ά την άξιοιτοίησιν των | ι"ον 9 έκοττ δολλοοοίων τρ.ός όλο τών ί:γων Πηνειοΰ Ή λείας. Πρέττει νά σημειαβή δτι μέχο' σημείον δ'ά τά ϊ:γα αύτά έδαπα νήθη ττ:σόν 7.200 000 δολλσοί'ων κώς ή άττό 216 71 ύπογραφεΐσα | μελέτας καΐ ερεύνας διά τήν άξ ο σιμφωνία μεταξύ έλληνικής κυ ύδατικών ττόρων τής χώρας και εκτέλεσιν ύψιστης σημασίας έγ γεΐοβελτιωτΐκών έργων Ήδη, διά τού ύττ' ά>ιθ 1023 νομοθετικόν
δ'αταγματος έκυοώθη νομοθετΐ
ρήσειως τούτων, τ^ροικε'μένο^ νά
καιθη εάν τά Κ3«χτα ταύτα έμπι
τΐτουν είς τό καθεστώς τής άτε !
λίίας
ΔΓΟ ΒΡΑΒΕΙΑ ΕΙΣ ΤΟΝ
κ. ΜΕΛΗΝ ΝΙΚΟΛΑΓΔΗΝ
Ευχαρίστως πληροφορούμεθα
δτι είς τόν εκλεκτόν συνεργά¬
την μ,ας κ. Μελήν Ν'.κολαίβην
άπενεμήθησαν προσφάτως δύο
βραβεΐα διά τό βιβλίον τού «Ίη-
σοΰς>: τό έ'ν έκ μέρους τοΰ 'Γ-
πουργείου Πολιτισμοΰ καί τό
άλλο ύπά τής Άκαδημίας Ά-
καί Δ'εθνοϋς Τρατττέ
ζης "Ανασυγκροτήσεως διά τή^ τια
οοχήν δανείθυ ϋψους 25 έκατ. δολ
λο3ρ!ων τγ3ος χρηματοδότησΐν των
έργων εκμεταλλεύσεως των ύττογεί
α/ υδάτων ©εσσαλίας (κυρίως),
Μακεδονίοος καί ©ράκης. Πρός τού
το τΓροβλέττεται ή δΐνεργεια
1600 π-ερίπαυ γεωτρήσεων καί
συναιφών· έργων άοιδεύσεως στραγ
γίσεως, όδών ιτιροσπελάσεως καί
ττρομηθείας όηταραιτήτθυ μηχαν1
κου έΕοττλ'σμοϋ Τό χορηγηθέν δα
νέ όν άντΐττ3θσωπιεύει τό 50% πε
ριτίοι» τής τιιρουτταλογΐζομένης δα
πά ηις τοΰ έργου τοΰ υττολαίπου
50°ο κατο.6λη8ησομέ.νου έκ τού
προ-ύτΓθλογισμοΰ δημοσίων έτρενδύ
σεων Συμφώνως ττρός τάς ύττό
τ?ς Έλλην'κής Κυβεΐνήσεως άνα
ληφβείσας ύποχρεώσεις ϊ'/αντΐ
τής Διεβνοΰς Τροοττέζης διά την
παρακολούθησιν τού δλου εργου
καί όλοκλήοωσΐν τής ύδρ·ογεωλογι
:!ς μελέτης ύττό ξένου όϊ κου· ύ-
ττΐγοάφη την 9ην Δεκεμβριού
1971 σύμβασις μετά τής γαλλι
κης έτα εείας ΣΟΧΡΗΧ. δ'ά τής
οΐΓθίτς αυτή άναλαμβάινει καβή
κοντα σύμβουλον — μελετητοΰ
δ ά το όλον έργον
Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠ.ΕΝΔΥΣΕΩΝ
σιν της πε^'οχής.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΤΗΣ ΠΕΔΙΑΔΟΣ ΑΡΤΗΣ
Εξ άλλου. διά τήν ταχυτέρα
Γξοιτοίησΐν τής ττεοιο·χής ττίδΐτ
&ος "Αιτης έττροτάθη είς ΟΟιΣΑ
ή χ-ηματοδίτησις -πλήρους μελέ
της οίκονομικής σκοττιμότητος δ ά
τη; κατασκευήν των έργων, -πλήν
όμως. λόγω το} ύψηλού κόστους
αυτών, δέν εγένετο αυτή υπο τού
έν λόγω όογανισμοΰ άττοδεκτή
τοτήτι:; των έλληνικών ττεδιάδων ' 'Υττεβλήθη ή έ'κ5εσις ξένων έμ
Συγκεκριμένως· ό ΟΟΣΑ θά χρη ττε':ογνωμόνων καί δ'ά τα ύττόλο
ματοΕοτήση τήν έδαφο - ΰϊρολογι ιτα τέσσαρα φραγματα άποθηκεύ
κήν μελέτην τής ττεδιάδος ©εσσα σ:κι- Οδατος (λιμνοδΐξανών) "Η
ποιησ'ν των
ϊυνα
επραγματοποιήθη είς Ποορισ
ο "ι σύσκεψ'ς μεταξύ ΟΟΣΑ, έκ
πρΓτώττκν τής Υ ΕιΒ καΐ τής ό
μόΐος ύπά τόν καθηγητήν κ
ιΜττϊ'μττ έρ ώς Ιανω έμπε ρογνω
μόν ών κατά τήιν οποίαν
σθη ή τοίς ττεραιτέρω μελέτην
ττροτεοαιότης των -πειΐεχών ώ
λονίκης. ή όττοία έξεπονί>θη ΰττο
των ξένων έτα^ε[ών «Νεντέκο»
Ολλανδίας καί «Χέντινγκ» "Αγ
γλίας "Ηδη υπεγράφη ή ύπουιογ
κή άπόφασ'ς διά τής οποίας άνα
τίθεται είς είδ'κάς έττιτροττάς έξ
Έλλήνων τεχν'κιών ή κατάρτΐσις
χρονοδιαγράμματος των ττοός έ-
κτέλεσ ν έργων καΐ σνντον σμόν
τών ένεργε'ών διά την έττ'τυχή όν α) Λε·υκογεί»ν 6) Κττσίνά Πι
τιμετώττισ'ν των δύο βασ'κών ττε είες γ) Σκτνπ'ίικ^ν Κορνδ'ίας
ριςοιστ κων τταεαγόντων όξΌτίοι Προ το'το, ά ομΐνςται ί; έ^ ]ΐζ
ήσεως καΐ άνατπνξεως τής ττερ ο Ι οοι;ς τής ό'ΐάδθς των έμττεΤογνω
χής τής ύττεειψωμένης δηλ. στά | μό.α · ί.ττ:δολή τών
θμης τού εξόχως άλατούχου ΰττε Ι φ.·Όν άνοδέσεϋς είς εϊϊ'κόν οίκον
δοΐφίθυ ύδατος καΐ τής τταθογευσ' ι -^:^ μελετών των ώς άνω ττερΐο
άς των εδαφών Έν τώ μεταξΰ έ-] χ.": ί ώς έπίσης καί ό -ΐρουττολογ:
ξεττονήθη ή ύδρολογΐκή μελέτη τής σαέ ■ κόστοος αύτών_ 6άσε( των
πεδιάδος "Αοτης ύττό τής γαλλι όττοίων. ώς καΐ τών δισ&εσίμων
Γίνονται έπίσηις αι'ι άκόλ^^θ^ι
■παρατη ρήσεις.
1) Είναι πρόδηλον δτι ή χρο
ν κή έφαρμογή τών δ ατάξεων
νόν έττΐ των νεοαναληφθησομένων, τού αρΕυου 9 τού Ν Δ 1077)71
καί των μελλσντικών ττωλή ' —άνεξοίριτήτως των τιχόν επ ιχε
ρημάτκν έλλε'ποΰς Συνταγματι
κης καλύ-ψεως της συμφώνως τώ
απθρω 82 τοΰ Συντάγματος—
κώ; ή Π'ΕΕΚΟΤΕ^ δεδομένοο 5τ 6έλετ έπΊφέ'ει αναμφισβητήτως
ό νέος συντ'ελεστής τυγχάνε· έ-| άνατ3οιτήν των οίκονομικών 6ά
φοιομοστέος όναδρομι.κώς έττί εί | σειων, υπό τάς όττοίας τταρήχθη
σαν τά φορολογούμενα ώς ανω
είσοδήματα
2) Ή έττελθοϋσα άνατροττή
Γής βάσεως τοΰ ύφΐσταμένου φο
ρολογ κου καθεστώτος. λαμβανι
μένων ϋπ' δψιν καί των έΐτενε-
χ£ε συν με (Ιιοεων είς τήν γενι
κήν κλίμακα φορολογίας, εΐνα
τοσούτον ούσ'ώδηις. ιδία λόγω
τοΰ φο~:λογικοΰ σι,'στήματος τι
κμα.ιτοϋ ττροσδιορισμοΰ των εί
σοδημάτων μας· ώστε ό έττιβαλ
λόμενος έττ' αυτών άναδρομ κό
φόρος νάδύναται νά χαοακτηρ
σθή μάλλον ώς φόρος κεφαλαί
ου ή ώς φόρος εΐσοδήματος.
3) Ο ύπΰ τού Νόμου καθθϊ
σ&είς ηΰξημένος φορολογικος συ
τελεστής τυγχάνει έφαρμοστέος
ούχι επί τών ποαγματ'κών είσο
δημάτων τών οίκΐδομ κων έττιχει
ρήσεων άλλά επί τεκμαρτών έ
σόδων. ώς ταύτα προσδιοίζολ'-
ται έν τώ φόρχρ μεταβ'βάσεως
άκ'νήτων δττου φΟΓολογητέα τυγ
χάνε ή άγοραία άξία τών γενο
μένων με^αβιβάσεων καί ουχί τό
ττραγματ'.κόν έξ αυτών έσοδόν
των Λαμβανομένου δέ ΰττ' όψ.ν
δτι ή διαφ'ορά μεταξύ άγο3αιας
καΐ πραγματικής άξίας των γε
νςμένων μεταβ 6άσεων είναι τού
λάχΐστον 20% ανωτέρα ύπέο
τήςπρώ'ης είναι πιρόδηλον 6τ
ή έκ τού λόγου τούτου άναδοομ
κώς έπιβληιθείσα έπιβάρι,νσις τοΰ
κλάδου -προσαυξάνει τάς φο~ολο
γΐκάς ί—οχρΐιώσεις τού κατά πό
σοστόν 70% τουλάχιστον
ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΣΕ
Νά ό-οφε.χ&ή ιτθυα αύξησ'ς
«τοΰ καΐ σημείον ίσχύοντος ΰψη-
λοΰ τεκμαητοΰ σι,ντελεστού κεο-
Εών των έργολητττών». δ'ότι τι;
χον μέτρον αυξήσεως θά άποτε
λέση έκτός τών άλλιον, καΐ άδι¬
κον επ βάρυνσιν δ ά τά άναλη
φ£έντα καΐ έικτελούμενα τταρ' αυ¬
τών ε'ργα καί θ·ά έπιφέοει έξ άλ
λου βεβαίαν αύξησιν κόστε^ς δ'ά
τα είς ιο μέλλον άναληψδ-,σόμς-
να τοιαύτα
Τούτο ύπογοαμμίζετα' είς ύ-
πόμνημα τής Πανελληνίου Ενώ¬
σεως Συ^ιδέσμων Έργοληπτώκ
Δημ "Εργων πρός τόιν υπουργόν
Οικονομ ΐκώ./
Δ ε.κιοινί/ζεται είς αντό δτι ή
τάξ ς των έ:γολητττών δημοσίωκ
Ή Εύ^ωπαικ.τ Τραπέζα Έπεν
δύσεων έχρηματεδότησε τήν έκτ£
λεσιν ο?δε-τικών έργων είς ^ήν
πε5ιά"α Θεσσαλονίκης.
Καπ.δίτσης καί Πηνε'οΰ Ήλείας
"Ηδη τεχνικάς συμβουλος τής Τία
ττέζης εττεσκέφί/) την περιοχήν
έργων είς τί·ν ττεδ άδα Θεσσαλον,
κης δττου δ'επίστωσε την ίκανο
ποιητ-κήν ττρόοδον τούτων. Έν τώ
μεταξΰ, άπεροοφήθη τά σύνολον
τοΰ δανίΐ^ου τής Τιαπέζης έκ 5
έκο,τ δολλαοίων διά τα έ'ογα Τού
ρωττεΰ Κσίδίτσης Έξ άλλου· συ
θηνών. Συγχαίρομεν θερμώς διά ί ν!-Χ[&νΊαι α' διαπραγματεύσε ς
την εξαιρετικήν τιμήν. ' μΕταξύ ^ς '^'^ Κ"ε6ήσ
μεταξύ
ως καί Εύρωπαικής
κης έταιρείας Σ Κ Ε Τ. Κορπορέ
περίποκ
Ο ΟΟΣΑ
Ό ΌργανΌ-μός Οίκονομικής
Σ'.'νεργασίας καΐ Άνατττύξεως (Ο
ΟΣΑ) χοηματεδοτεϊ τάς κάτωθι
ισιον. Η μελέτη αίίτη έχρηματοδο
τήθη έπίσης, υπό τεύ ΟΟΣΑ Έξ
ά'λλει, έττερετώθησαν ύττό τής
γεΐμανΐ^ής έτα'ρείας «Τζέρμαν
Γο·υώτεϊ Έντζίνη.ρινγιο> καΐ Οτγϊ
τής Έλληνικής Υττηρϊσίας Έγ
γείων Βελτ'ώσεων αί έργασίο;
σχετικώς μέ τό ύδρολογΐκόν κα'.
γε^:γοοικ'ονομικο - τΐχν'κον μέ
ϊθς τής μελέτης κ-άτ^ ?ού τού
πατομού Εΰρώτοΐ κ^ΐ τής ττεο ο
χ"ΐς Μολάων Λοικυνίας Συνεχι
ί,οντα οί εργασίαι ύδ-ογεωλογ
κή; φύσεως (ί-ε,νητΐκισΐ γεωτρή
σε'ς καί γεωτρή.σεις έκμεταλλε^
Π·οοροιλλήλωςι ύΐτεβλήδη
π:ότασς είς ΟΟΣΑ ?ιά τΓ,ν χρη
ματ:ϊότησιν ποΐ' αυτού μ(άς
ττλτ' ο.ς μελίτης οΐκουομΐκής σκο
π μότητος κατά τό ττρότυπον χρη
ματοδοτήσεως ύττό ξένων όργσνι
ττΐστώσεων τοΰ προιπτολογισμοΰ
τού ΟΟΣΑ. εά πιεσδιορΐσθή ή
έ'κτοΌ· ς των άναληψθησομενων,
"7τά τό 1972. π~ός έκιόνησ ν με
Εξ οΛλευ διά παρασχεθείσης
-εχν κης βοηθείας τού ΟΟΣ^ έ
.■"ετταν.'νθη ·') μελέτη καταοκευής άρ
δε'οτ'κοΰ ϊογου ύττοδειγματικής
Β' Γονης Μεσσαράς επί έκτάσεω':
4 000 πε-ιίπου στοεμμάτων. Σχε
τ'κό εγνώσθη ότι ττρόκειτα' περΐ
δ κτΓ·:μ τεχνητής βιοχής τρ:ο5ο
το··ι:έ ου άποχλε στΐκώς' έκ γεω
τ--ίσΓ»ν· Φο^εΰς κατασχεΐίής ε*
ναι ή 'Υττηρεσία Έγγείων βελτι
έκ δαπάνην τοθ προυπολο
γΐσμοΰ δημοσίκ'ν έπενδύσεκν Ή
έπίβλεψ'ς κοττασκΐυιής γίν«ται ΰ-
-3 τού ΟΟΣΑ
ττράς όηοψυγ^ν φορολο-
γικών διενεξεων άττεδέχ€η τον
καδορ'σθέντα ττ~ό τετ^αε'ιας ΐ<· κμαρτο; σταθεράν συντελεστήν κερί ^ν έττί ο<τε.λουμ£νιων εογΜ. τταοά τό γειγονό^ δτι ό τοοιτ:- συν'ελε-τής 7% έττί τοΰ κόστο·.< τών έ-γασ'ών ήτο καί της τιιραγματι>·ότητος ι
Ηδ·ι, μετά τ-ϊν δημοσίευσίν!
3 Ν Δ 1077 διά τοθ ί-------'
ό συιτελεαΐής των κεοδών των
ίργολητττών τ.τ;οσαι. *5
10 ά
άντΐ τού μέχμΐ τοΰδε 7%
τονίζετσι δτι:
« 1-1 έκ τής έφτΕΓμογής ό ου
τυ μέτρον ττροκληθησομένη υψ-)
λ·Ί τΓ()^σαύξησις τής φο-ΐαλογι-
ας ε.σο3ήματος αυτών δημιο,ρ
γεΐ κ νδύνους έττ^δε νώσεως τη^
? σ/ετ^ς ήι5η θέσεως τών έργο
λητττά,ν - μελών τής ήμετέρας
Ε ώσεως καί αύξάνει τά τταοα
ο-ΰτ;.ν άντιμετωττζόμενα καΐ σή
με^:ν σοδαπά ζητήματο, δ'ά την
ττερ3ΐτέ"υ έπιβιωσίν των»
Η ΠΕΣΕ εχε' άναλάβε'ι, έ»
συνεογο'σία μέ τάς άλλας εργο-
ληΓΠ-τικάς όΐγανώσεΐς ΠΕΔΜΕ
ΔΕ καί ΣΑΤΕ, πηοσττάθε'αν ί-
κανοττο ήσεως τοΰ αίτήματος
1
Η ΚΑΤΑΐΧιΟΜΗ ΖΑΧΑΡΕΩΣ
Τέλ^ς. υπεγράφη συμττλ^ωμα „ '1 «α™νο^ τής είσαχθησ^μί-
Ρ. . ... ""Κ ζαιχαΓίως γΐά διενε!3γη&ή μέ-
τ·" σ·^μφων,α μεταξυ της έλλην- χοι τής 21ης φε6,Ρ-> βρί^ έ|
κης Κυβερνήσεως καί τού Είδ'κού δ.άνά μή -αρβτη.—βή άνωμαλ,α
Ταμειου Άναπτυξεως τοΰ ΟΗΕ ε|ς τάν έφοδ αο-μόν της άγοράς
δα τής οποίας παοατείνεται ή δι Τούτο ζητεί ό Εμπορικάς Ιύλλο
άρκεια ταΰ προγράμματος μελε γος Τιριοφίμω.· Αθηνών, δι' ύπο-
ι ,, των καΐ έρευνών των ύδατ'κών πό μνήματος τοι^ τγοο,γ τπ {,-πη,.-,·*^
'£ σμών. πρός ταχυτέραν άξ'ο^οίη ρων τής Άνατολ,κής Κρήτης. , όν Έθν'κής ΟίΤονομίας
Ό Πρκόυττουργός τής Μ Βοετ αννίας κ Χήθ, ένώ δ ευθύνε' την
συμφωνικήν ορχήστραν τοΰ Λον δίνου είς μίαν ευεργετικήν συν
αν λίαν.
Οί ΙίΔΗΡΕί1Π01)Ι>ΝΤΙΤ!ΘΡΝΤΑΙ ΕΙΣΤηΝ
ΜΕΛΕΤΩΜΕΝΗΝ ΑΥΞΗΣΙΝ ΤΩΝ ΔΑΣΜΟΝ
Είς τά γιαφεια τού Εμττορ -
κου σύλλογον Άθινών συνεκλήθη
σύσκεψις ύπ·^ την -πρθ'εδρίαν των
-πηοέδ'ων τών Έμπορικών Σνλλό
γων Αθηνών — Πε'ραιώς κ κ
Άνασ/Γο·σοττούλου καί Κούμς εϊο
τήν οποίαν τταρέστησαν άπαντες
οί σιϊηςέμποροι Αθηνών καΐ Πε
οαιώς· διακΐνηταί ττροιόντων χά
λυβος. έν όψει ^ών δημοσ ευθέν
των ττεοί έπ'κειμίνων μεταβολών
τού δασμολογικοΰ κα&εστώτος
καΐ τών ττ'νάκιων είσαγωγής τών
■προιόντων τούτων.
Κατόπιν μακράς καΐ έμττερι
οτατωμένης συζητήσεως, ομοφώ¬
νως κατέληξαν είς τάς κάτωθι
ε'σπιστώσε ς, αί οποίαι ευρί¬
σκονται έν ττληΓει σινοητήσεΐ με
τό γενικώτεηον συμφέρον τής έν
άνατττύξει οίκονομίας τής χώρας
1) Ή έγχώριθς β'ομηχανια ττα
ραγωγής σιδή^εα; λίαν έπαοκώς
ηροστατεύεται ΰττό τοΰ ϋφιστα-
μένου δασμολογικσΰ καθεστώτος
Πάσα ττεοα'τέοω τυχόν έπ'βάυν-
σις έκ δασμών η μετσβολή έττί
τώ δυσμενέστερεν των ύφ'σταμέ-
νων δασμολογικών —'νάκων δ ά
τά εϊδη Ταύτα· είναι άτταράδε
/οτος καί βά ά,τΓθτελέση απλώς
επαύξησιν εύνοίας
2) Η μελετωμένη έξ αλλο-υ,
δ αφοοοττοίησ'ς τών δασμών με
ταξΰ έμποι^ίου καΐ βιομηχιχνιας
ττρόκε'τα' νά ζημιώση άττοκλε'- '
στΊκώς τον μεγάλον δγκον των '
'ίαταο'κει αστ'κιών βιομηχανιών ι
καί 6ιοτεχνών κια!, έν τελευταία ]
άναλύσει. εϋθέως τήν κατανάλω
σιν έττ' άδ'καιολογήτω ττροοτβέ-
τφ ώφελείς» έλαχίι—ών
ν'ών σΐδηαών κατασκευών
3) Λόγ« τής σοβαρότητος
τον Θέματος είναι άτταραίτηϊοϊ
όπως -ποά πάσης λήψεως άποφο
σεως άκοσσθούν ο»ϊ έττΐ τού β[·
ματος άττόψεις τού εμπόριον
ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΩΝΤΑΙ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ
Παραλαμβάνονται καΐ κοτό τάς
όττογει ματινάς ώρας άπό 5 εος
8· αί δηλώσεις φοοολογίας ;ι·
σςίηματος τρέχοντος έ'τονς Το
μέτρον τούτο έλαβε τό ύ
Ον Οίκονομικών ττ:ός φ^η
ταλαιττ«ρίας των φορολογουμε-
νων
Υπχνβιμίζεταΐ ότι,
πρός τάς δΐατάξε'ς τΟυ
6 τοΰ ττοοσφάτως δημοσ
τος Ν Δ. 1077)71. ή η^
ύττοδάλλεται μέχρ' τής 25ης Φί
βροιταρίσυ
Κατ' εξαίρεσιν ή δήλωσις ιάι
κτωμένων είσο'δηματα έξ άλλο5ο
ττής έξ έμπορικών έν γένει έττι
χεΐςιήσεων ή γεωργ''κών έκμετσλ
λεύσεων 'ηροισών β'βλία β' κα·
τηιγορίας τού ΦΚΕ καί έφόσον η
δαχειρ'στική ττεΐίοδθς τούτω»
λήγει έν τος τών μηνών Νοεμδρ'
οΐ' ή Δεκεμβριού, δύιαται νσ ίι
ττσβάλλεται μέχηι τής 10ης Α
ττοιλίου.
Παράτασις τών ώς ανω ττοθβε
σμ'ών δ:ν εΐνα' δυνα^ή καθ ί¬
σον δέν ττροβλέπεται αυτή υπό
τ ο 5 νέου νόμ&υ
Η ΑεΐθΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΙΣ , ΟΙ ΦΟΡΤΟΕΚΦΟΡΤΩΤΑΙ
ΦΡΑΓΚΦΟΥΡΤΗΣ - ΜΟΣΧΑΣ
Ή γερμανική άετοποπκή έχα'
ρία «Λοιρφτάνσα» άοχιιζε', άπό
ίΐοινού μετά τής σο'βΐετικής «Ά-
βρλότ» την σύνδιεσ'ν τής Φραγ-
κφούρτης μετά τής Μόσχας δ ά
τεσσάοων τττήσεων έδδομαδιαι-
ως Ή έξυιπηρετηισις τής γραμ-
μής αυτής βά συντελήται άπο
ττλευράς τής «Λ&Γφτχάνσσ» μέ
Μπάινγκ 727. ένώ ή « Αερο-
φλάτ» £ά δρομολογή άντΐστοίχως
άεΓοσκάφη « Ιλιούσιν 62» Τά ά-
εροττλανα αμφοτέρων των έτα'-
ρειών ©ά δ'αβέτουν τόσον πρώ
την, δσον καί οίκοΛομκήν β'έ°"'ν.
ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ
ΕΙΣΑΓΩΠΗ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ
Δ' αποφάσεως το3 ύπουργοΰ
Έβνιικιής θ'ίκσνΐμίρς ενεκρίθη ή
άτελής είσαγωγή ζωοτροψών τού
άοθρου 1 τού Ν 4055)60 άττό 1
ής "Ιανουάριον 1972 μέχηι 31
Δεκεμβριού 1972 Μέχρι δημοσ
εύσεως τής έν λόγω αποφάσεως
τό ύπ-οι,ηγεϊον ΟΙκονομ κων ένέκ.ι ,
νέ διά τηλεγραφικήν τού έττιτα-
γής ττρός τάς τελωνεισκάς άπχάς
ός τά ώς ανω ε'ιδη τταηαδίδω' ,
είς τούς ενδιαφερομένους επι
οΓ·<ατα9ήκη
ΤΟΥ ΛΙΜΕΝΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ
Εγένετο έν μέρε1 δεκτή δ'σ ΊΚ
ύττ' άΜ& 38)71 αποφάσεως τής
όλομελειας τού Σιμβονλιου τής
Ε—'<κΐ3ατείας αίτησις τής Α Ε
Έμττοοίας Μεταφορών καΐ 'Εκμε
ταλλεύσεων «Άκ"ή» πχρί άκιιοκ-
σεως τής άττό 1 1)4)1970 κοινής
-ίπτοφκσεως τών ύπχχηγών 'Εργα
"ιας καί Έμποπ κης Ναυτιλιος
5'ά τής όττοιας καδωρισθη το "
μολογιον όμοιβής τών φορτοίκ-
φορτωτΐκών λιμένος Κερκύρας έττΐ
φορτοεκφοοτώσεων ϋγοών κσυσι
μων διά μηχαν κων μεσων καί σΗ
ληνώσεων Τό δ'καστηοιον έδέ
χθη δτι ή ττερ'ι ής ττοοκε'ται κοι
νά ύπουογική απόφασις ήτο ττλημ
μελώς ήτ'ολογημένη καΐ έττομενως
άκυρωτέα.
ΑΙ ΠΡΟΎ-ΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΧΟΡΗΓΗΣΕΩΣ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΑΥΤΟΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Οργανισμάς Εαγατ^ς Κατο'
"ιάς θά άναικοινώση συντόμως
τάς π<_>οι/τΓθτ)έσεΐς καΐ την όλην
δ α5ικασίαν χο^γήσεος των δα
νειων Ο3ύτοστεγαοτεως είς τούς '-Ρ
γατουτταλλήλοκς καί συντσξιοκ-
χους τής χώρας, έν όψει τής νο-
μοθετικής ρ-υθμίσεως των υπό τοί
κ ττρ«9υιπου:γού έξαγγελΒεντων
1
ΞΕΙΜΤα
ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤεθΕΝ
ΝΕΟΝ ΕΤΕΓΛΝΟΤΙΚΟΝ
ΆΣΕΕΣΎαχΡΒΜΑ
ΜΕΓΑΔΗΧ ΔΙΑΡΚΕΙΑ-
" Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102 „
Το Νέον έπαναστατικόν άσδεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» έ'χει κατασκευασθή ειδικώς διά νά άντι- ■
| καταστήση δλα τά άπλα ύδροχρώματα, διότι ά- Ι
1 σπριζοντο;ς έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα- ζ
νοπΟΙησιν των τοίχων, ώς καί τών ταρατσών πού Α
έχουν περαστή μέ πίσσα. ί»
— έ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κ«τά μ2! Ι 1
-ΗΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΣΖΝΤΠ Γ
πλ Λ. ΣΕΝΕΏΝΑΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ,
ΝΛ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚΗΣ —=^-~—Ξ __
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΙ^ΝΏνΐνΤΑ
ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
!ι _ ■ " _■-_
Ι'Αλο γ 'βισιαυογΓμα τρυ ΤΤΕΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ
ιΆΡϊΧηΟΛΟΣ ΣΓ.ΗΝ "ΌΤ7Κ1Α, , ·
τ^ · ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ -Κ Λ Α Κ
—405—
0 Χασάν · μπέης, ό Άρχια-
5-τιινόμος· δττως ε'ιπαμε καΐ στό
τ,φβσμένο φύλλο δέν εϊχε άποκο
Χυψει τήν δολοφονία τής Λθυκρη
·|ας στούς ύπηι>έτες· γ'ά νά μή
τούς τρομοκρατήση καΐ γιά νά
τονς άιτοσπάση πιό ενκολα τίς
πληοοφοΡ'ες ττ°ύ τού ήτανε χρη
(Γ'μις στήν άνακάλυψη τού φόν ι α
μ-ά καί αύτοι δέν ε'ίχανε άκομα
το εγκλημα πού δέ
λιγα μέτρα μακρυά τους
τούς τό άπεκάλι—τε «σί-
γοι>ρα» θά εκλε'ναν τό στόμα
τους γ'ά νά μην θεωρηθοθν ϋττο-
,ττοι κα'ι μπλέ'ουν μέ τήν Άστυ
νομία. ' Ετσι ό έξυπνος Ζαμπί-
της κατάφερε νά μάθη δσα εϊπα-
μι «ς τά τώρα καΐ τό π'ό οτοβα-
ρο, πού την τελευταία στιγμή
'οϋ ξεψούρνισε μέ αφελεία ή πε
ρδολαρ'σσα, πώς ό Ραούλ Πα-
σθς εΤχε δ^κό τού κλειδί καΐ ποιν
ακομα λίγο καρό, πού έπισκέ-
ΐΓΓθνταν την Μαρκησια■ μτταινο-
δγαινε ελευθέρα στό σπίτ'·
0 Άρχιαστι/νόμος εχανε τήν
σκέψτ)· πώς τό κλειδΐ αύτό δέν
$ά τό επέστρεψε στήν Μαρκησια
ό Ραούλ Πασάς ^ δταν όιέκοψε
τίς σχέσε'ς τού μοοζί της καΐ πώς
μ' αύτό θά μπηκβ στό σπίτ' ό
οούλος τού καί σκότωσε άντΐ τής
Μαριοησίας, «ατά λάθος την κα-
μαριέρα της
0 δολοφόνος. κατά τόν σνλλο
γσμό αύτό τού Αρχιαστυνόμου
9ά μιτήκε στό σττίτ' ϋστερα άπό
την αναχωρήση τής Μαρκησίας
καί μετά την έπκττιροφή τήό Λου
κρητκχς μέ τήν φ'λενάιδα της Θά
'ές τίς κρατοΐΛ·ε γιά τόν έαυτό
ρά της καί την ψυχοπαίδα τού
Ιαννάκη, γιά την Λουκιρ<ητία καί ί'τσι μέσα στό σκοτάιδ' £κανε τό λάθος νά οικοτώση τήν καμαρ'έρο άντΐ τής Γκιουστιν'άν'· Καί ε¬ τσι εγ'ναν τα πράγματα· 0 Χασάν - μπέης. σκ£πτονταν σωστά- Μά τίς ύποψίες τού αϋ- τς τίς κρατοΰσε γιά τόν έαυτό τού- "Εδωσε την έντυπωση στοϋς ζαμπιτιέδες πώς ήταν άσχετες μέ τό εγκλημα οί φλυαρίες τής άπλής έκείνης γυναίκας καί μέ τίς τεχνΗκιές έρωτήκτεις τΟυ( που βννεχΌΐε, τούς έκανε νά π>στέ-
ψονν πώς ό δολοφόνος δέν εΤχε
καμμιά σχέση μέ τόν Ραούλ Πα¬
σά, οΰτε μέ τόν ΰπηρέτη τού.
"Ετσι παροπτλάνησε τούς ζαμπι-
τ'έδες, ποΰ οσο καί άν ήτανε κα-
λοί στή δουλειά τους καί άρκετά
εξιπτνοι. δέν μπορούσαν ουτε νά
ραντοΐσθοϋν άνακατεμενο στό στυ
γερό έκεϊνο εγκλημα τόν γαμπρο
τού Σθυλτάνον τόν ΡεΊς Έφέν
τη. Τό δτι πρίν παντιρευτή την
Εσμά Σουλτάνα εϊχε έρωτινό
δεσμό μέ την Μαρκησία αύ'ό
5έν μτταρούσε νά δημιουργήση ΰ-
ττοψίες δτ' αύτός τηρόσταξε την
δολοφονία της καμαρ'έρας της
Βέβα'α, δέν εϊχαν δή άκόμα οΰ-
τε τό πτώμα τής δυσ^υχ'σμένης
κοτΐιέλλας, όπως δέν τό εϊχε δή
οίίτε ό προϊστάμενός τους Δέν
νόμιζαν δμως πώς και δταν θά
τό έβλεπον θά φωτιζόν^αν· οσο
κι' δν άπό έπαγγελματικό καθή
κσν έπρεπε νά κάνουν αύτοψία.
γιά νά διαπιστκΐσουιν τόν φόνο-
Κ'" αυτή δεν άργησε νά γίνη.
Σέ λίγο έφθασε ή Μοορκησία μέ
τόν γραμματέα τής
πρεσβείας καί τϊς δυο
τού τής εϊχε δ'αθέσε' ·!
*«■ γιά τήν προετοιμασία τής νέ
κρής Λίγα λεπτά πιό ϋστεοο
«ατέφθαοχ καΐ ό Καρδινάλιος, μέ
τόν βοηθό τού φραγκό—απα, έν«
^ Άρχ'αστυνόμος καί οί ζαμπι-
τιέ&ες τον έσυνέχ'ζαν τήν αύτο-
ν'κχ.
Η δύστυχη Λουικρητία ήταν
πεσμένη στό ττάταμα μττροστά
στήν άνοιχτή ντολάττα, γι/ρΐσμέ-
νη ο-τό ττλευρό καί ττνΐγμένη ο^ό
«Τμα της. μέ τα γεματα ψρίκη
ματ,α τη.ς άνοιχτά. καί μέ καρ-
ψωμένο άκόμα τό φον'κό μαχαίοι
στό στήθος της.
Ό Αρχιαστυνόμος έσκιυψε καί
τής εκικλε^σε τα μάτια Ύστερα
τράβηξε σ—ό τήν ττληγή τό ψον'-
κό δπλο Ήταν λεπτό κοΐ μυτε-
ρό στιλέτο άττό άτσάλι τής Λα-
μασκοθ μέ άρ«6ον?γήματα καί
στΐς δυο οψεΐς τού καί είχε μα-
*(»υά λευκή καχικάλΐνη λάβη, κα-
λοδουλεμένη, ττάνω στήν όποία ό
φονιάς μ άράττικα γρά,μματα εΤ-
χε χαράξει τό δνομά τον. Καί τό
δνομα αϋτό ήταν τογ) μαύρου δού-
λου· ττού εΤχε οικοτώσε' ό Αλκιβι
άδης. ό γΐός τού Ίαννάκΐ).
Ο Αρχΐαιστυνόμος δ^άβασε τό
ονομα μέ ϊκανοττοίηση. γιατΐ 6ε-
θαιώθηικε γ^ά τίς ύττοψίες τού-
Ήτανε ττιά έξακ,ρι&ωμένο —ώς
τόν ψόνο τόν διέττραξε ό δούλος
τού Ροϊϋλ Πασά ττροσταγμένο
«σίγουρα» άττό τόν άφέ,ντη τού
~ού εϊχε άπτοφασίσει νά ξεκάνη
την Μαιρκησία, γιά τούς λόγους
ττού έκθέσαμε ήδη
Ό 'Αιρχ'αστυνόμος, σκούττ'σε
τό ματ»μένο μαχαι οι κ,αί τό ττέρα
σε στό ζωνάρ1 τού, μέ τήν ΰττό
σχεση ττώς θά έίκανε δ τι ττερνοθ
σε άττό τό χόρι τού. γιά ν' άνακα
λύψη τόν . άγνωστο δολοφόνα
1 Ηξερε άττό την ττεϊρα τού αύτός·
Κάττοιο έξιλαστήριο θϋμα θά εύ
ρισκε κάτπΌΐον «φοι/καρα» ττού θά
τού φό,πωνε τόν ψόνο για νά σώ
ση την κατόκτταση "Ετσ1 εδωσε
τήν αδε'α στόν έργολάβο νά θάψη
την νεκρ·ή κ^' εφυγε μέ τούς άξκο-
ματικούς τού.
Οί γυναϊκί,ς έτοίμασαν τήν τε
θαμένηκαΐ μέ , τήν οοήθε'α τού ττε
θαμεναϊζή, τήν εβαλαν στό φέοε
τρο Ο Καρδινάλιος μέ τόν οοη
θό τού. την εφαλαν καί την θάψο
νέ υστερα στό φράγκικο νεκροτα
φεϊο της Πόλης
Τό Ί'διο άττόγευμα. ή Μαρικησία
άφοθ ευχαριστήση τόν Καρδινάλ'ο
γιά τίς τόσες έ«δουλεύσεις καί
γιά τήν φ'λοξενία ττού τής ττρο
σέφερ€. κατέ&ηκε στόν Μττουγι-
ούκ Ντειρέ. έπ'6ι6άστηκε στό κα
ραδ1 ττού την ττερ'ιμενε κα'ι άφη-
σ« γιά ττάντα την Τουρκία-
Ξαναγυρίζουμε τώρα στό σττίτι
τού Ίαννάκη, δττου έξακολουθού-
σε νά Μ,οατΓΪτα1 ό Ραούλ Πασάς,
φρουρούμενος άπιό τούς άνθρώ-
ττους τού Άλκιθ'άδηι. Όταν αύ-
Τός γύρ^σι άττό την Αΰστρ'ακή
,Πιρεσοεία, τόν ττήρε παράμερα καί
«φού τόν έ&ει6α'ι«Λσε ττώς οθτε αύ
"ϊό'ς οϋτ€ ή Μοορικησία άττοκαλύψα
νέ στήν ττρέσδειρα πώς ό Καρά -
'Αλής. ό δούλος τού· σκότωσε τή»
Λουκρητία τού συνέστησε νά μη
τολμήση καΐ στραφή κατά τ°ΰ ϊ-
δίου τών γονιών τού καί των
Ανθρώπων τού, γιατΐ στήν ττερί-
1— ωση αύτη, ό Πρέσδυς τ'ής Αυ¬
στρίας θα κατήγγειλε τα έγκλή-
ματά τού σ^όν Σοι/λτάνο καΐ τό
τε έκτός των αλλων θά εχανε χιο
ρΐς άμφιβολία καΐ τό κεφάλι τού.
Ό Ραούλ Πασάς· Οποσχέθηκε
στόν Αλκιβ'άδη ττώς θά ξεχάση
•την ττειρ'τΓέτειά τού καί δέν θά πΐι
©άξη κανένα άττό τά ΤΓρόσο*ττα αύ
τά· Ο Άλκ'βιάιδη.ς τόν έτπστεψε
καΐ μέ την εγκριση τού ττατέρα
τού. τόν άφησε νά φύγη
Ό Ραούλ Πασάς δμως δέν ή
ταν άττό τούς άνβρώπούς ττοώ
ϊχουνε «μττέσα» Στό μυαλό τού
δοθλευ»; την έκδίκησή τού γιά τόν
τόν έξεντελισμό ττού τού εκαναν
οί γιιιαού3ηιδες. καΐ γιά τά σχέ
δια ττού τού χαλάσανε, άλλά καί
γιατϊ τούς φοδόν^ανε
(Συνεχίζετα')
-^-ΙΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
-ΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ 1ΕΜΑΧΙΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣϊΓΓΡΑΜπΑΓΑ ΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοθ συνεργάτου μας χ. 1ΩΑΝΝ0Γ Δ. Λ0ΓΚ1ΔΗ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Καί γάρ -ως ταίς κσινοτομία'ι,
χαίρουοιν άνθρωπο'- καΐ τά σφών
ήδέως τταρακερδαίνουσι καΐ ραον
τι καταλϋΐσαι των καθεστώτ(ον ή
καταιλυβέν έπαναγαγεΐν ( Από
τόν έτΓΐτάφιο στόν Μ Βασίλε'ο)
έγγύς καλάμης ούκ άσφο
λές ούκ άσφαλές· Ουδέ γυναϊ-
κα —παρθένον ώ μοναχέ κιτα-
σθαι όμωρόφ Ον ( Αττό έττίγραμ
μα ττρός άγαπητούς) ·
Λει/κοϋ καί μέλανος μικτή φύ¬
σις έστί τό φα'όν —Ζωή καΐ θά
νατος ουδέν έ,χονσι μέσον ( Από
έπίγραμμα είς συνεισάκτους)·
Τό λακωνίζειν ού τούτο εστίν,
ολίγας συλλαβάς γρόψειν. άλ
λά ττερϊ πλείστων ό-λιγας ( Αττό
έττ'στολή ττράς Νικόοουλο).
Μέγα νομίζομεν είναι το δι
κάς ποορά των ήδικότων λαδ'.ϊν,
καί γάρ τούτο χρήσιμον είς την
των αλλων διόρθωσ'ν άλλά ττολ-
λφ τούτ<»ν μεΐζθν καί θετικώτε- ρον τό καρτερεϊν ττάσχοντας- Έ «εϊνο μέν γάρ τήν κακίαν έτπσ-ο μίζε1 τούτο δέ χρηστούς «Τνα' ττει θε1· (Άπό έπ'στολή πρός Θεόδω Ρ») · Ουδέν δε'νόν ποιούοιν οί δή μιο'. καΐ γάρ ύ-ττηριετοθνται νο- μος ουδέ τό ξ'φος τταράνομον. ώ τοϋς πονηρόν κολάζομεν- Άλλ' όμ»»ς· ούκ έτταινεϊται δήμ'ος, ού δέ άσμενίζετα' ξ'ιφος (Άπό έττ' στολή ττρός θύφριανό)· Εϊ τις έρ«τήσε'έ με τί 'ών έ>
φίλοι (Άττό ένττ'στολή ττρός Παλ
τφ βιΐ,ι καλλιατον; Εϊττο'μι αν
λάδιο).
"θττ»ς στίς καινοτομίες χαί-
ρονται οί άνθρωττοι, ετσι καί μέ
ευχαριστήση θέλουν νά εκμεταλ¬
λευθούν τίς συνεττε'ές των καί
εύκολώτερο είναι νά δ'αλύση κα
νείς £να σύστημα. παρά νά τό
έτταναφέρη δταν διαλυθή
Η φωτία κοντά στή καλαμιά
εττΐκίνδυνη, δττως καί τ0 νά έχης
τταρθενα γυναίκα στόν ϊδιο αρο-
Φο. ώ μοναχέ
Η μικτή φυση τού άσττροιι καϊ
τού μαύρου είναι τό φαιό — στη
ζ»ή καί στό θάνατο. μέσος όρος
δέν ύττάρχε1·
Τό νά λακωνίζη κανείς δέν εί-
νο' νά γράχ|ιη λίγες συλλαδές, άλ
λά λίγες γ'ά ττολλά.
Μεγάιλο νομίζομε κατόρβωμα,
τό νά έκδικηθούμε έκείνους πού
μας άδίκησαν. γ^ατί κι' αύτό
χρήσιμο είναι γιά την διόρβωσι
των άλλων άλλά πολύ άνώτερο και
θετικώτερο άττ' αύτό εΤνα1 τό νά
είμεθα καρτβρικοΐ στίς συμφο-
ρές Γιατί έκεΐνο μέν την κακία
στομωνει. κι> αύτό μας πείθε'
νά είμεθα χρηστοι-
Κανένα κακό δέν κάμνουν οί
δήμ'οι, γιατΐ έξυπηρεΐτούν τοΰς
νόμοι/ς οϊίτε παράνομο είναι τό
ξίφος. μέ τό όποϊο τΐ|μωροΰμε
τούς πονη,ρούς- Άλλ' 6μως· οϋ-
τε ό θήμΌς έτταινει'ται ■ οϋτε θαυ
μάζεται τό ψίφος
Εάν θά μέ ρωτούσε κανείς-
■ττο1^ «Τνα' τό κάλλιστο στή ζ»ή;
θά έ'λεγα, οί φίλοι
ΤΕΛΟΣ
ΒΙΒΑΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΧΕΙΜΗΑΙΑ
ΔΓΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ν········
Γεωργίσυ Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοποΰλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ΣΜΓΡΝΕΓΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
'ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ,,
τού τϊροηγουμένου)
--Νταλτΐσμένηι (1) εΐμαι. ψέλ-
Ισι·
Σά νά κρύωνε. Ξάττλωσε καί
^ιτβοτηκε ώς τό ττρόσωπο μέ
Ό χοάμ«( —ςνοο-τταθώντας νά κο1
μηβή.
^ιητνηοϊ άναστατωμένη άπ' 6-
*'Ρο παράξενο: Στό ΰττόγε'ο.
^ χάψη (2) σ^ό Κοΐίδούσι μέ
Τ0υί δαιδαλώ&εΐς βερχανέδες
^, τόν εϊχανε —μαζί μ' άλ-
^— τόν γυ6 της τόν Άργύ-
, ^"ο καγιβελόφοακτο ανοιγμα
ητλΗΐνότυ^ «υολχ^ χέ-οια μέ κε-
λϊψέ6ες (3). Άλλα, τεραστία.
'^Υάλα, αλλα μ'κρά κ1" άδύνατα
τ« &ρήκε τ^ 5Ί<ό τού άσθεν'κό· μβ ξωντανό καί τό φίλησε ίχττλη- <Τβι· >"' άβάσταχτη άττελ-πΊσία· ε-
♦|ξε τ' ογαττημένο χέρι ττάνω
αττΙν άνήμ—Ορη καρδιά της. ττού
Πιπτοθσε τ.ρ«λλά. καβώς βρισκό
ταν «ό ρεϊθρο τοϋ
μου! Τζάνημ (4)
ξ γοτρά Οί ττνιγμένες,
"«γκεχυμένες φ,άσεις της. χα-
^τονβ άνάμεσα στούς λυγμούς
Τ1<:· Σ'γά - σ'γά ή θύμηση τού *«"οβλΐτττι«ού όνείροι, αρχΐσε νά 6<βΧώ—αι, βλέττοντας μέ άνείττω Ιη *τ«λλίαση στό τροπτέζι τού ""μβτίον, πάνω σ' ασπρο καθα- ^ •'Ραπβζομάντηλο άφημένα σέ ΊΌτ'άντσες γλυκά τγ' άρεσαν στό Υυι° Τ1ϊ, μέ τό κατημέρι καί τό ^βάλ (5) γΐ· αύτήν. Θά καί τάχε φέρε' ή ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΤΖΙΔΗ Μοσχούλα, την ώρα πού κοιμό- ταν Στ' άλήθεια, λοιττόν· σήμε- ρα τόν ττερίμενΐ κ ι έκείνη; Άπ' τίς γρίλλιες τού ττοαρα- θύρου ξεπρόβαλλε τό χλωμό φώς της μέρας· Άττ' εξω άκουγότανε ψωνές· ζή τωκρατ/γές, πού φτάναν στά ού- ράνια- Μ'σάνοιξε τό ττατζούρ1 καί εΐ- δε κάτω τό ττλήθος ν' άλλαλάζη μέ ξέφοενο έν5θίσιασμό. κλαίγον τας άττό άτέρ.μονη χαρά καΐ ·ε- ρή συγκίνηση- Τά μαγεμένα μάτ1© τους σά ναχαν δή γ'ά ττρώτη φορά ηλίου χαρά Σάν νάταν άττό καιρό σφα λ:χτά (6) στό αίών'ο σκυθρωττό σκοτάδι καΐ τώ 3α πρ«τό6λ£τταν- στήν αγιο τούτη θαυματονργή στ'γμή— τήν άττοθέωση τού φω¬ τός τ" άττέραντοι; γαλάζιου· Γα- λανή ή θάλασσα π' άττλιονότανε ττέρα μακιρυά στόν όρίζοντα- (Συνεχίζετα') 1) Ζαλ'σμένη 2) Φυλακή- 3) Χε'ροττέδες. 4) Ψυχή μου. 4) Κασίρ' (6) Κλίΐστά (Συνέχε'α έκ τοά προηγουμένου) «Άχ! σ' έξορκίζω σέδθιτ μζ, λυ- ττήσου με· Όδυσσέα) θλϊψι καΐ σώ θέλει αίσθανθής κατόττι αν μέ φονεύσης) τόν άο'δόν. πού των θεών καί των άνθρώπων ψάλ- λω ) Κ' εΐμαι αύτοδίδακτθς έγώ καί μύρ'α 'ς τήν καρδιά μου) ά σματα έγέννησε ό θεός θαρρώ 'ττοΰ έμττρός σου ψάλλω) ώς είς βίον. μή θέλης σύ νά μ' άττοκεφσ λ'ισης ) Θά ε'ίπη καί ό Τηλειια- χος. ό ποθητός ι/ιάς σου) ττώς σθελα τό δώμα σου. χωρίς τι νά ζητήσο) έσύχνα·α· νά τραγουδώ 'ς τοΰς δείπνουις των μνηστή- ρων ) δτ' ττολλοΐ καί δι>νατοί μ*
άνάγκαζαν έκεΐνοι )
Άττό τούς ανωτέρω στ'ιχσυς
βλέττει κανείς ότ' ό όοιδός θεω¬
ρ εί τάν εαυτόν τού ώς καλλιτέ
χνην ιβαί ό Τηλέμαχος έμφανίζε-
ται ώς βερμός προστά^ης καΐ ϋ-
περασττ'στής τού ιτοιητού Μέ
άλλας λέξε'ς ό άοιδός έγκωμιά-
ζετα' μόνος τού-
"Οταν ό Όδυσσεύς έφθασε στό
νησί των Φαιάκων^ όδηγεΐται στή
βασ'λΐίκιή στοα ϊνας αλλος άοι¬
δός, τυφλός καί αύτός. σύμφωνα
μέ την αρχαί α παράδοσι πού ί-
χει την ττηγή της στήν 'Ιλ'άδα
ή στόν Όμηρικιό "Υμνο ττρός τόν
Δήλ'ο Άττόλλωνα ή ττροηγεΡα1
αυτών (Όδ. ©' στίχ- 62—64).
(Όδ Πολυλά). «Καΐ ό κήρυκας
ωδήγησε τόν άο'δόν, 'ττοΰ ή Μού
σα) άγάττησ£. κα! τού διδε κα¬
λόν «αί κακόν άμα') τό φώς τοϋ
επήρε καΐ γλιτκό τού εχάρισε τρα (
γούδι») |
Σχετικά μέ τόν Δημόδοκο εΐνα'
ίδιαιτέρως έν^υτΓωσιακό. ότι ό
ττο'ητής τού Θ' τής Όδυσσε'ιας
ένδ'οιφέοετα' ττολύ νά χαράζη στό '
νού των άκροατών τού δτι ό άοι
δός πρέττει νά φ'λοξενηθή σάν ε-
νας θεοιρίλητος ττοιη^ής (Όδ· ©
στ'ιχ 65—70, Μετάφρ Πο·λυ- '
λά) !
«Καί είς άσημόκομττο θρονί,
των ξένων είς την μέση) τόν κά-
σισ' ό Ποντόνοος. ττρός τόν υψη¬
λόν στ3λον) κ' έκρέμασε άττά τό
καρφΐ την ήχηρή κι&άρα) έττάνω
τού. και τού 'δειξε 'ς αυτήν ν"
άττλοχερίση) ό κή.χτκας καΐ τού
'θεσε κανίστρ' καΐ τφαπέζ1) λαμ
πρό· καί κούττα μέ κρασΐ νά ττί-
νη οττόταν θέλη» )
Άλλά καΐ δέν στ α μ στ ά έδώ
"θταν ττάλιν άργότεροί όδηγεϊ-
ται άττό τόν κ,ήρυκα καΐ φ
στή θέσι τού· φροντίζει ό Όδνσ
σεύς νά μή τόν παραμελήσουν
(Όδ. Θ' 474—481, Όδυσ Πο-
λυλα).
«'Σ τάν κιήρι»κα ό Πολύγνωμος
τότ' είπεν θδυσσέας·) ράχης
κομμάτι άφοΰ κοψε λει»κοδοντά-
τον χο'ιρου,) ττάχος γϊμάτ' όλόγυ
ρα· κ' εμενε άκόμη ττλήθιο,—)
τό κοέας τούτο, κήρυκα, δόσε
τού Δηιμοδόκου) νά φάγη' θά τόν
άση·ασθώ· αν καί θλ'μμένος εΐ¬
μαι) τί σέοας έχουν καΐ τ'μή
ς τήν οίκουμένην όλην) απτ' τονς
θνη^ούς οί άο'δοί, δτ' τραγούδια
ή Μσύσα,) αύταύς δ'δάχνει καί
άγαττά των άοιδων τό γένος»).
"Οταν ό Δημόδοκος γιά ττρώ-
τη φορά τραγου'δά, ο-υναντούμε
ττάλι ένα θρΌλο τού Τρωϊκού πο¬
λέμου πού δέν άναψέρεται στήν
έττ'κή ττοίησιή μας (Όδ· Θ' 71 —
78· Όδ Πολυλα):
«Καί αττλωσαν έκεϊνο' ς τά
ετοιμα φαγιά πού χαν έμττρός
τους) καί αμ' ϊσ6νσαν την δρε-
ξ', τόν άο'δόν ή Μούσα) νά ψά
λη έτταρακίνησε ταίς δόξαις των
άνδρε'κον·) μέσ' άττό τ' άσμα
ττώφθανε 'ς τά ουράν α τότε ή
φήμη.) τού Ό&υσήα τό μάλωμα
καί τού τοϋ Άχιλληά Πηλ^ίδη,)
'που έλογομάχησαν φρικτά ,ς έ-
τήσημη θυσία,) κ' έ'χαιρεν ό Ά-
γαμέμνονας ό μέγας βασιλέας·)
άμ' εΐδε νά ψ'λον'κούν των Ά-
χαιών οί ττρώτοι»)
Κατά την δ'άρκιε'α τού τραγου
δ.ού αύτο3, στό όττοιον τό δνο¬
μα τού Όδυσσέως. ττού άγνω-
στος κάθετα1 μεταξύ των Φαιά-
κων. συνεχώς άναφέρεται ■ κρύβει
ό Όδνσ σεύς μέ τήν χλαμυδα τού
τό τπϊόσωπό τού γιά νά μή δούν
τα άψθονα δάκουά τού- Ο Άλ-
κίνοος, άντιλαμ6ά,νετα' —χωρίς
καί νά γνωρίζη την αιτίαν— ό¬
τι πό τραγούδι στενοχωρεΐ τόν
ξένον τού καΐ τό δ'ακότττε1·
(Συνβχίζεται)
συμςρωνως τώ νομιι.
1090)1ί)58
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΙίΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κατοιχία Ναυαρχου Βοτση δδ
Ιΐροΐσιάμενος Τυπογιραφείου
ΙΆΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοοάα Σ παρτάκον ,12
λΜΦΙΑΛΗ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΐυΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
6 — 7 μ. μ.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΘΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΟΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ.
Ή Αιοίκησις τής Τραπέζης Έμπορικής
Πίστεως ευχαρίστως ανακοινοί δτι άπό
τής Κυριακής 23ης Ιανουαρίου 1972 άρχε¬
ται των εργασιών τού τό νέον
ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΛΑΜΙΑΣ
(Όδός Καραγιαννοπούλου 6, Τηλ. 56.24)
τάς υπηρεσίας τοϋ όποίου θέτει είς τήν
διάθεσιν τοΰ Κοινοϋ, πρός εξυπηρέτησιν
πάσης τραπεζικής εργασίας.
{"ΛΑΕΚΤΟΡ,,ΐ
Παρ' δτι γεννήθηκα στήν 'Αθή
να· έν τούτοις ή μ'κρασ'ατ.κή κα
ταγωγή μου μέ κάνει νά χαίρ»
μα1 κάσε φορά πού ττιάν« στά
χέρια μου κείμενα (άρθρα, μελέ
τες. πο'ήματα, βιβλία) Μικρασα
των λογίων, πού γράφουν γ'ά τί<; Χαμένες Πατρίδες τοι/ς καί νά σκΰθω μέ ττραγματική εύλάβεια καί αψοσίκση σ' αύτά τα κείμε- να^ δττου κιράβεται ενας Ελλην σμός· ττοΰ κάττοτε μεγαλούργησε σ' έκεΐνα τά άγιασμένα καΐ α· ματοττοτ'σμένοι χώματα Τέτοια κείμενα, καί κυρίως τέ τοια 6'6λία· ττολλά εϊδαν τό φώς τής δημοσ'ότηττας άττό τότε, ώ- ,γο τό τ.ϊαγικό καί άλησμόνητ·. ·'<22»· άττό τότε ττού οί Πρόσφυ- γες έγκαταστάθηκαν στήν γλυ- κειά ιΠατρίδα 'Ελλάδα Ποϋ νά τα γνωρίζη κανείς όλα καί πώς νά τα αποκτήση; 'Όσο κ'" άν μας 6οη0οϋ·ν σ' αύτό οί διάφορες δ-δλιογραφίες (Ιδίως μάλ'στα ή κσλοφοοντισμέ νη· ή τ£λεια βι&λιογοαφία τού σε βαστοϋ μου φίλου κ. Μηλ'ώρη) τό πράγμα γίνεται ττολύ δύσκολο αν δχι άκ,ατόρθωτο- Προσωττικά· γιά δ,τ1 άπόκτη- σα κια! ττλούτισα τίς γνώσει ς μου γύρω άττό τίς Χαμένες αύ- τές Πατρίδες (Πόντο, Σμύρνη Κατττταδοικία) ■ θεωρώ ϋττεοήφανο καΐ ευτυχή τάν έαντό μου καΐ Ί- κανοττο'ηιμένο ττλήρως πνεκματ'- κά, Τελευταία άττόκτησα δύό θαυ¬ μασία στό είδος τους β^βλία· το έ'να είνα1 τό «Κορδχλιό» τού κ· Νίκου Καραοά καΐ τό αλλο « Η Τοουψή»> το3 κ Κ Ίορδανίδη-
Άττό δύο. δΐαφορετικά μέρη
τής Μικρασίας οί σνγγ.οαφύς
τους (Σμυρναΐος ό έ"νας, Πόντ'-
ος ό άλλος) Μά τί μ' αύτό; Τά
β'βλίια τοι>ς εϊνα' έθνικώς καί
μορφωτικώς ώφελ'μα Καί τά δυό
μιλο3ν γιά τα ττερασμένα μεγα-
λεϊα και τούς κρυφοΰς καημούς
των συγγραφέων- Τό «Κοοδελιό»
γνωστότατο και άιτό τό όμώνν-
μο τραγοΐίδάκ1, στέικίται στολ!δι
άτίμητο στή θύμηση των Ίώνων
ττροσφύγων, Καί ή «Τοι/ψή», άση
μαντος γεωγραφ'κά χώρος. στέ-
κετα' σημαντ·κώτατος γιά τόν
συγγραφέα' γιατΐ είναι ή γενέ-
θλ'α γή του κι' είναι τόσα και
τόσα τά στοιχεία ττον παοαθέτει
μέ τόση άγάττη καί στοργή γιά
τήν ΐδ'αίτερη ττατ,ρίδα του ό κ,
Ιορδανίδης
Χωρίς. βέδαια· νά ύττοτιματα'
ή ονγγραφΐκή άξ'ωσύνη τού κ·
Ίο,ρδανίδη καί τό θαυμάσιο καΐ
άξΌττρόσεκτο ττΐό ττάνω πόνημά
τού, άς μού έπ'τραττή νά σταθώ
γ'ά λίγο στήν πίρίτττωση Καρά
ρά Καί τοΰτο γιατί ό κ· Καρα-
ράς. μέ τόν άέρα τού άνθρώττου
των γραμμάτων. γράφει μέ κά-
ττο'α ανεση καΐ χαρή· Η χαρή
αυτή καί τό άβίαστο τού γραψι
ματός τού δρίσκονται άποτυττω-
μένες στά 6ι6λία τού Καΐ είναι
όχ' λίγα αύτά Σχεδόν τάχω δ-
λα. Κα'ι τά μχλέτησα καί τ' άγα
πώ> δ'ότ' μοιάζουν σάν άδελφά-
κια άττό τόν ϊδ'ο ΤΓατέ,ρα- "Ολα
είναι κομψά τομίδια, ίσομεγέθη
καΐ σχεδόν δμοια στόν άρ'θμόν
των σελίδων καθώς μάλιστα οί
να' έκδόσε'ς τής "Ενώσεως Σμυρ
ναίων. ττού ό συγγραφεύς τοι/ς ά
ττοτελεΐ ττολύτ'μο στέλεχός της,
φέρνουν καί τήν σφ,ραγίδα τής
καλοφροντισμένης έκδοτικής δου
λειάς
ΕΤνα' μεγάλη τιμή γιά τόν
συγγραψέα Καραρά· δτ'· έσχεδ'-
ασε καϊ έ'γραψε τόσα 6'βλία γ'ά
τά μέρη τού- "Αν καί ό κ- Κα-
ραράς δέν έπ'διώκει τόν δημόσΌ
ετταινο και την αποκτήση ττεργα
μηνών έν τούτο'ς νομίζω δτι ή
προσφορά τού στήν Μ'κρασ'ατι
κή Γραμματεία είναι πολυτιμωτά
τη καί έξαιρετικά άξ'οττρόσεκτη
Στήν ττληιθώρα των κε'μένων,
—ού «ανάστα ίνοιτν» τίς Χαμένες
Πατρίδες, τά 6ι6λία τού κ· Κα-
οαρά («Μιτοντζάς». «χωρ'ά τού
Μπουρνόδα». «Σε6δίκ'οϊ», «Κορ-
δελιό», αύτά ττθϋ έ'χω) ■ συμβάλ
λουν τά μέγιστα σ' αυτήν τήν
«άνάσταση» Είναι 6ι6λία ττού
μ ε νού ν καί θά μένοιτν γιά νά δεί
χνουν σέ μάς τούς νεωτέροΐίς
τούς άπογόνους των Ελλήνων
τής Μ'κρασία, δτι έκεϊ εζησε κά
ποτε καί άνθησε ενας ζιοντανός
Έλλην'σμός, πού δέν λύγισε.
τταρ' δσα ΰττέσττ), άττό τόν τύραν
νο·
Τόν κ Καοαρά δέν 2χω τήντι
μην νά γνωρ'^ζω ττροσωττικά. ει¬
μή μόνον μέσα άττό τα δ'δλία
τού Τόν ι^α.τάζομαι δμως ήλικΉ
μένο· Ιφ' όσον εϊνα' φυσικά συν-
ταξ'οθχος καΐ γι, αύτό εϋχομαι
άττό μέσης καρΐδίας νά τού δίνη
ό ιΠαντοδύΐί'αμος Θεός κ'' αλλα·
ττολλά χρόνα, γιά νά μτταρή νά
μάς χαρίζη ή γλαφυρή ττέννα
του κι' άλλα μνημειώδη. μ' δλη
τήν κυρ'ολεξία τής εικιφραση·ς, έ'ρ
γα τού-
Τούτο είναι μιά μυχ*α εύχή
καί μ ά ττροσδοκία μαζί
ΙΙΑΥΛΟΥ ΦΑΩΡΟΊΓ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
"ΝΙϋΒΗ,,
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΝΙΚΟΥ ΣΠΑ,ΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ
(άρ 3) Νέα Υόοκη 1971^ σελ
53 τυττωμένα στήν (μεταφρά-
ζ« άιττό τα άγγλικά) «Τιπτογρα
φ'κή Έταιρίσ Αθηνών» 461
Όγδόη Λεωφόρος Νέα Υόρχη
Ό φίλος κσλλιτέχνης Δημή¬
τρης Χ Κράνης, πού μένε' στήν
Ήλ'οώττολη καί ττού είχα κρίνει
άττό την στήλη τούτη πρίν άττό
δέκα μήνες &ι6λίο τού, μού ϊ
στε'λε τό 6ι6λίο τού Ελλη,νοα-
μερικανού Ν'ί'χου Σττάν'α Ζωντα
νός άνθρωπος νέος καθώς φαίνε
τα:· ό ττοίητής ψανε?ώνει στά γρα
φτά τού παρρησία. είλ'κρ'ινεια
κα'ι άρκετή βούληση —είδεμή δέν
θά εϊχε καταψέοει νά λυτρωθεϊ
άττό τό ττάθος των να,θ'κωτ'κών.
όπως τόσο σνγικλον'στικά έκθέτει
στήν έττ.λογική τού «σημειώση»,
στά τέλος τοθ μ'κρού τόμου
Παρόμοιες φωνές άττό ττέ,ρα ά¬
ιτό τόν ώκεανό συγκ'νούν ττάντο
τε κα! θιιμούμαι όνάμεσα σ' άλ-
λο·υς τούς νέους τότε (1929) Μι
χάλαρο, Ί'σως συμττατρ'ώτη μου
οο.ολ'ώτη, καί Βισάνθη, γνω-
ΑΝΔΡΕΑΣ Ε ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
στούς σήμε>α τταιητ£ς. πού ζούν.
μοθ φαίνετα'. άκόμα στίς Εν«-
μένες Πολιτεΐες.
£ίκοσδύα ττοιήματα σέ έλεϋ-
Βερο άνομοιοκ,κτάληκτο καί ό:ρ-
ρυθμον στίχο συγκροτούν τή συλ
λογή Ύπάρχε' ιτολλή σκμττυκνω
μένη έκ;ρ.ηκτικότητα σ^ήν 'έκφζα
ση τού Σττάνια πού ξεπετάει κα
τά τρόπον άγχώδη ψιτχ'κές δια-
θέσε'ς^ έτταναστατημένες καΐ έτπ
6ετ:κιές· τολμηρές και άκαταστά
λαχτες ττροκλήσε'ς, άκάμα καί
(σΐήν «Προσευχή» σελ 31—32)
π :ος τόν «Κύ^ιο» —μέ τή λέξη
«Κύριε» άρχίζοι/ν οί στίχοι ού¬
τοι-----κιαταφορές κατά τής κά-
θϊ λογής έκμετάλλευσης κοκ
Υττάρχουν έδώ κ' έκεϊ έ'ντονα
δραματ'κές είκόνες, λεκτικά ϊϋ-
οήματκ· άττοκαλντΓτΐκές άλή3ε ες
Ως τόσο ή έντύττωση τού συνό-
λου: έφ'αλτ'κή ύττε^βολή καί τρά
δηγμα ττρο·6ληματικών· μεταΐοα-
τικιών· συμ&ατικών καί άλλων κα
ταστάσεων ώς στό άκρότατο χει
λος τής άρνησης· τού μηδεν'σμοίι
καί έν μέρει, τής ήθελημένης «ϋ-
6ς)εως». Πονηρή ττρόθεση· εΐνα'
βέδα'ο, δέν ήμττορεϊς νά καταλο
γίσεις τού Νίκου Σττάνια Δα
6£.ιζοντας ώζ τόσο τούς ττυρακτω
μένους αύτούς στίχους, δέν κατα
φίονω νά ξεκολλήσω άττό κάποιαν
έμμονη είκόνα ττοϋ ολοένσ όρθώ
νετα' έμ—30ς μου: χέρ'α μητέρας
ή άλλης πονίτικης γυναίκας ττού
χαϊδεύουν άτταλά τούς κροτάφοι/ς
καί τά μάγουλα τού νίου· γιά νά
τόν κάνουν νά κλείσε' τα μάτ'α
οσο κράτει ό τραγμένος ζόφος
ττοϋ τόν σπαθί'ζοι»ν άστροητέζ1
γιά νά ξυττνήσει κατόπιν κάττως
ττ'ό αίσ'όδοξος όλιγότερο σττα-
σμωδικός "Οχ' γ'ά νά συμβιβα
σθεϊ μέ τα γι' αυτόν καί τότε
άκόμα άσυμβίδαστα, άλλά γιά νά
τα κρίνει μέ τό χαμόγελο τού
σκιετΓΤΐ'Κ'στή. τή μόνη στάση ττθύ
ταιρΐάζε' στόν αίώνα μας·
Μέ ΙκανοτΓθίηση 6λέπω στήν
τελευταία σελίδα τού διβλίου δ-
. Ι
τ; θά «κυκλοφορήσουν» σύντομα
άν άγαττάΛε, όχτώ (8) έργα, στί
χοι· μελέτες· άνθολογία. μετα-
φράσματα κ >ά Σημάδι δτ' ό νέ
ος συΎγραφεας εχε' ξεπεοάσε'
τήν κρίση Άλλά καί δεϊγμα Ί'¬
σως τής τάσης έικιείνης ιτού ό συ
νάδελφος Ί Μ Παναγ 'ωτόττου-
λοζ λ.χ. χα,ρακτηρίζει «λαιμαρ-
γία» (είναι ό τίτλος τού μικροϋ
τού μελετήμοοτος) καΐ έπθετικό-
τητα, φα'νόμίνο άτΓΟτοκο τής 6'
α'ότητας πού ό ττόλεμος είσήγα
γε στή σύγχρανη ζωή. Διάβαζα
ϊσα ϊσα σημερα τήν καφτερή, άλ
λά πέρα καί ττέρα ψυχολογη(μένη
εκθέση τού επάνω στή βουλιμία
το3 σημερινον άνθρώπου νά δια
σθεΐ νά γράψει, νά έκδώσε' δ τ'
δητΓθτε ττρίν άκόμα αύτό ώρ'μά-
σε' σέ άρτι© καλλιτβχνημα· χωρίς
συναίσθηση τής ευθυνής άντίκρυ
στόν έαυτό τού άλλά καΐ στόν
άντικιρινό τού· τόν άναγνώστη)
στό τεύχος τού άξ'.ολόγου ττερ'ο
δικού «Κρ'τικιά Φύλλδ:» Μάϊος —
Αύγουστος 1971-
Μ' αύτό δέν θέλω καθόλου νά
προδικάσω τόν βαθμό τής ττο'ό-
τητας των εργασιών ττού άνοτγγέλ
λει ό άξ'ος κάθε συμπαθείας καί
συμπαράστασης νΐος συγγραφέ-
ας· Τού εΐίχομα' μόνο νά κατα
κτήσει τήν ήοεμία ψυχής ττού εί
να' άτταραίτητη στόν δημιουργό
ττσύ δέν φ'λοδοξεϊ μόνο νά τυττ&ι
σει, άλλά καί νά προσφέρει στόν
άκροατή τού· τόν άναγνώστη ,κα
τ' δ'.αρικέστε,ρο καί άρτ'ότερο-
Θά χαρώ πού άν άξ:ωθώ κάττοτε
νά διατΓ'στώσω τήν ττρόοβο αυτή
στά φανερώματα τού Νίκοι, Σπά
ν'α·
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Σημ "θσους, ψιλολόγους
σττουδαστές ξένων γλωσσών· διευ
θυντές θεάτρου· σκηνο&έτες κ¬
ά θά έπτ'θυμοΰσαν νά γνωρίσουν
τόν έ'ως σημερα σχεδόν άγνωστο
στόν τό—ο μας εξοχο δραματικόν
σίγγραφέα Χρ'στιανό Φοε'δεοί-
κο Χέμπελ. ιταρατΓέμιπω στή διε
(;οδι'κή έργασία μου (βιογραφίσ
καί έρμηνεία τού εογθυ τού) ποΰ
δημοσιεύε' τό περιοδ'κό «Κριτ'κό
Φύλλα* τοθ φιλολόγου καΐ κ,οιτ'
κου Ιω Χοπζηφώτη, τεύχος Μα'ί
ου — Αύγούστου, άρ. 3 — 4.
Θά τό εύρουν στό βΊολιοπωλεΐο
τής «Εστίας» Κολλάρου· Σταδι
ου 38. 'Εκεϊ θά δ'αβάσουν καΐ τό
δοκίμιο τού Ί Μ Παναγ'ωτοττού
λου «Λαιμαργία» ττού γ'' αύτά
κάν'ω λόγω στή,ν τταρα—άνω 6ι6λι
οκρισία μου
ΠΦΛ
ΜΑθΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΙΔΑ Σ
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εθδό-
χιμον προίίπηρεσίαν είς Ίοιωτικά
χαί Δημοσία Γυμνάσια Ασκήσας
επί μακράν σειράν έτων καΐ καθή-
κοντα Δΐϊυθυντοΰ είς "Ιδρυμα πια-
δικής προστασίας, άναλαμβάνει τήν
κατ' οίκον διδασκαλίαν Αρχαίον
καϊ Νέων Έλληνικών είς μαθητάς
μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 756-606.
Κριτικό σημείωμα τοΰ κ
Κυκλοφορησε αυτόν τόν τε¬
λευταίον κα.ρο( σε δεύτερη εκ,δο
ση η «Ν'ο&η» τού Κώστα Ζουμ
ηουλιθη. σμυρναικο αίσθηματικο
μι/ο.σιθμημα «νεα έ'κδοση ανα-
οεωρημενη».
Μ£ το μι>9ιστόρημα αύτό μέ
ουνθέοι·ν τταλ'·ες άναμνήσεις, γλυ
κεϋυμητα ττϊ,ρ'στατ'κα τής νιό-
>ης μου· "Ημουν ο ττρωτος -πού το
ο α6ασα χε'ρόγραφο ακομη. "Ε¬
να καλοκαιρινό βράου τού 1924
κα&ομασταν και κοιιοΐντιαζαμί
αί μια υτταιθρ'α γωνιά, ενός κ«ν
ιρσυ —νομι^ω ήταν μ'ά τταραγ
κα— μέ το Μενο Φ'ληντα στη
Νιεα Ιωνία- «Ποδαραδες», άττο
το παλ'ο αττικιο τοπωνύμιο· λεγο
ταν ακομη γενικα· ο ττροσφυγι-
κος αύτος συνοικ'σμος Λιγασχε
τικα ήσαν τότε τα κα'νουργ'οκτι
σμεκα σπιτια τού ττολλά τα γ'α
ττια, σωροί παντού οί πετρες· τα
χαλικια. ό αμμος- λάκκο' εδω
κι εκει, από φρεσκοσοι/σμένο ασ
οεστη Νΐα γνωριμια μου με το
Φ'ληντα· τά λεγαμε οάζαμε τίς
τκχσε'ς ενός ίσχυρού κατοπινου
Λιγο ττ'ό πέρα άττό μας καθό-
ταν ένας νέος μόνος του· δεν
τον ττρτκτεξαμε· άν καί φαίνετα'
παρακολουβούσε τίς κοοβέντες
μας αττό ώρα Μιά στ'γμη σηκώ
Οηκε· μας ττλησιασε και μ' ένα
υφος, δχι τόσο συνεσταλμένο]
αλλα άρκετά σεμνό, μας λέγει:
— Θέλετε νά καθίσω κι' έγω
στην τταρέα σας;
'Ηταν ό Κώοτας Ζουμττουλίδης
Ένδε^κτικό ασφαλώς τό ιτερ'στα
Τ'·κο τούτο, τού χαρακτήρα τού
της ίδιοσυγκρασίας τού· τής έ
φεσεώς του ττρό πάντων καί ά-
πο τότε γ'ά πνευματικάς άναζη-
τήσεις·
"Οταν κατόπιν· άφήσαμε τό
Φιληντα στό σττίτ1 τού καί γυρί-
ζαμε στά δικά μας· πού ήσαν καί
καττως γε'τονικα, μού λέγει στο
δρόμο:
— Ο Ζηκάκης — τό 6ι6λιοττ«
λεΐο τού ήταν ά—ό τά γνωστότε-
ρα τότε— προκήρνξε ένα διαγω-
νσμό μυθιστορήματος. * Εχω γρά
ψει κ ι εγώ ένα μκθ'στόρημα μέ
σμυρναίκιή ύπόθεση, καΐ σκέτττο-
μα' νά τού τό στείλω. Πρίν τό
αιτοφασίσω δμως θαθελα νά το
διαιδάσετε —ήσαν φρέσκες πολύ
άκόμη οί σχέσε'ς μας στήν ττε-
ρ ί οδ ο τ ού ττληθυέντ ι κου— κα ί νά
μού τιήτε τή γνώμη σας·
Τήν άλλη μίμα μού έφερε τό
χειηόγραφο καί σέ λίγες μέρες
τού πά τή γνώμη μου:
— Δέν ξαίρω. τού εΐττα, αν θα
πάρη τό βραβεϊο ή δχι· πάνιος
τού έτόν'σα εϊνα' ένα μυθιστό-
·?ιμα, ττού θά τό ττροσέξη άσφα
λώς ή «ττιτροτΓή τού δ'αγοονι-
σμού· δέν θά περάση, όττωσδήιτο-
τε άπαρατήρητο·
Καί βγήικε σωστή ή πρόβλεψή
μου Η έπ'τροπή τοΰ διαγωνι-
σμού —Παύλος Νιρβάνας, Ρή-
γας Γκόλφης. Ηλίας Βουτιερί-
δης. άπό τούς έντριβέστατους
σέ λογοτεχν'κά θέματα κατά τούς
χρόνους έκείνους— δέν τού εδω
σε τό ττρώτο 6ρα6εΐο, εϊναι άλή-
θε'α. τό έπαίνεσε δμως μέ διε-
ξοδικ/οώς κιόλας χαρακτηρ'-
σμούς' σημείωσε άκόμη καί τού¬
το· τό ίδιαίτερα σημαντικό· όττό
μ'κρασ'ατικής βιβλΐογοαφ'κής ά
πόψεως:
« -.Άτγο δσα ξαιιρουμε ή «Ν'ά
βη» είναι τό πρώτο μυθιστόρημα-
πού ζωγραφί'ζεται ή χαμένη π'ά
ζωή τής 'Ελλην'κής Σμύρνης καί
ττεριγοάφεται τό σκληρό τέλος
της- Κ'" έτσ' τό μυθιστόρημο
αύτό τταίρνει καί κάποια ϊστορ'
κή σημασία».
Αύτά τά ίστορΐικά τού μυθ'στο
οήματος τού Κώστα Ζουμττουλί
ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ
δη· σάν ο'βλίον ττλέον, είχαν
καί τή συνέχειά τ ό.ςΙΤυ
καΐ τή συνέχειά τους· Τό 1926
κυ·κλοφόρησε στίς έκδόσε'ς Ζη·
κάκη καΐ τό άξ'οσημϊίωτο ο-την
περίτττωση τούτη εί να' ■ ττώς σ'
ενα δχι καΐ πολύ μεγάλο αναλό¬
γως χ>ον κό δ'άοτημα^ έξαντλή
θηκε- Τώρα, μέ τήν άφορμή μά¬
λιστα τών ττενήντα χρόνων άττό
τή Μικρασιατική Καταστροφή.
κυκλοφορεϊ σέ δεύτερη εκδοση.
Νομίζω πώς ττρέπε' νά έξάντλη-
θή κ'" αυτή· τό έλττίζ» Χωρίς
όίλλο τό άξίζε', γιατΐ εχε' τίς
άρετές τού· σάν σμιιρναϊκ» μάλι
στα μυβιστόρημα· τό βιβλίο αύ¬
τό·
Αίσθηιματικό τό χααακτηρίζει
ό συγγραφέας τού καί θά ττοέ-
ττε' κ'όλας νά δοσουμε στό χαρα
κτηρ'σμόν αυτόν την ειδικήν ε¬
κείνην έ'ννο'α, ττού Εδινε ό λαός
μας καΐ έκεϊ στήν 'Ιωνία καΐ έ¬
δώ στίς περιπτώσει ς αύτές' «αΐ-
σθημα» θεωροΰσαν καΐ άποκαλοο
σαν ττρό ττάντων. τήν έρωτική
δόνηση στίς άνθρώττινες ψνχές-
' Εναν ε'ρωτα νεαν'κό μέ τίς δρα
ματ'κές διακνμάνσε-ς τού καΐ 'ή
τραγική λύση τοι». σέ συνάρτη-
ση μ έ τή δυστΓερίγραπτη τραγω
δία τού Μ^κρασιατικού Ολέθρου
μάς περιγράφει σχεδόν άττοκλε1
στ'κά στό μυθιστόρηιμά τοιι ό Κ·
Ζουμττουλίδης·
Καί ·' Ν'όβη τό δνομα τής κεν
τρικής ήρώίδας τού· είναι καΐ
τουτο έ'να έττίτηΐδες διαλεγμένο
σύμβολο, τταομένο άττό τόν άρ·
χαΐο μύθο- είνα1 ή ψκχή τού Μ'-
κρασιατιικοΰ Έλληνισμοΰ, ττού
θρηνεϊ. σέ μ'ά δακρυρροοΐσα ά·
κα^ασίγαστη συνέχε'α. τήν άνυ
Γτθλόγιστη σέ έκταση θυσία τού
Γένονς κατά τό 1922- «Είναι ή
μητέρα τής Ρωμηούνης. ττού κλαί
εί τίς χ'λ'άιδες τα παιδία ττοΰ
χαθήκανε σ' αύτοι τσοί τόποι»·
άναφέρετα' σέ κάποια σελ'ιδα
τού βιδλίου αυτού.
Άκόμη καί ττερισσότερο βε¬
βαία άττό τά αλλα μας μικρα-
σ'ατ'κά κείμενα, τό βϋδλίο τούτο,
σά λογοτέχνημα κιόλας· εϊνα'
μ'ά εκφράση, σέ τόνο Τραγικά
είδυλλιακό· ττόνου. νοσταλγίας.
Άναφορές το.υ, ζωΐντανίμέ'νες
άττό τή βιωματιική άναττόληση
τού συγγραψέα. τόττων καί έκδη-
λώσεων ζωής καί ττεριστατ'κών
τής Σμύρνης καί όρ'σμένων ττε-
ρ'οχών τής Μΐικΐρας Άσίας —
'ής Μαγνησίας συγκεκριμένα—
δι£.γείρυον αναλόγως συγκινησια
κά τους ταλαιότερους όητό μάς'
νομίζω καΐ τούς νεωτέρους μας,
έκείνους τούς ολίγους ή θέλο·
μέν νά "πιστεύομεν τούς ττολλοΰς·
—ού στίς ψυχές τους ε'χει δημ'-
ουργηιθή. άπό την κόητοια καλλ1-
έργεια έττί τόσα χρόνια τής μι-
κρασ'ατικής παραιδόσεως■ μ'ά νο
στοΛγία ά—ογόν«ν γ'ά τούς τό-
ττους έκκίνους
Βασικά δλο τό κείμενο, ά—ο-
πνέε' μιά δροσερή· νεανική άθω-
ότητα, άλλων καιρών· ττρέτΓει νά
σημε'ωθή «αί τούτο έστω καί
σάν εν δείξη εύγεν'κών καλοττρο-
αίρετων ττροθέσεων·
Μέ ττολλή ίκανοποίηση τό το-
■ποθετούμε, σημαντ'κή ττροσθήκη·
•κοντά στά αλλα κείμενα τής Μι-
κρασιατικής Β'βλιογραφίας καΐ
γιά τά ήθογιραψ'κά καΐ γΐά τά
τοτΓογραφικά στο'χεϊα τού, ττού
«αί πιό πάνω σημείωσα, άλλά
καί σάν έ'να χαρακτηριστ'κό δεΐ-
γμα, τού τρότκ>υ μέ τόν όττοϊο
λογοτεχνικά έξεψροκτε ένας νέος
πρόσφυγας· λίγο καιρό μετά την
Καταστροφή. τόν ί'δ'ότι—ο, μετά
τα συντρ'τττικά έκεΐνα γεγονόΤα·
ψυχ'σμό του.
ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχου Ώ.Α.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετα
συντόμου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ι Ζυνεχει« έκ τού προηγούμενον:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΥιΠΟΣΤΡΑΤΗΓθΥ
κ, ΜΠΑΣΑΚΙΔΟΥ ΠΑΝΑΓ
Άγαπητέ μου Βερνά·ρδε) χαϊρε.
Εύχαριστώ πολύ δ>ά τό απο¬
σταλέν μο' νεοεκδοθέν βιβλίον
σου «Λαβάκης - Πίνδος», ώς και
δ:ά τό γράμμα σου. πού τό συν¬
ώδεσεν.
'Εντός δεκαημέρου τό έδ'άβα-
σα καί τό έξαναδιάβασα μετά
προσοχής.
Αποτελεί άληθ'νήν ττνευμα^ο-
ψϋχικήν άπόλαυσ'ν. καί πιστεθω
δχι μόνον έκείνων πού άπό μ-
κ?ά παιδία έζησαν επί μακρά ε-
τη άκατάπαυστα. μέ τόν νού
τους καΐ τάς πράξεΐς τους, άγ-
καλιά μέ τήν 'Ελλάδα· Ολων
των 'Ελλήνων άνεξαι,ρέτως. καί
πρός παντός άχώρ'στον έγκόλπι
όν τού νεάκοπου φυτωρίου των
Αξιωματικών μας καΐ τής 'Ελλη
νίκης νεολαίας κατ' εξοχήν-
'Ελπίζω καί εϋχομα'. ή Π'ιν-
6ος μέ τόν Δαδάκην της καί τό
Βορειοηπειρωτικόν μας "Επος,
καθ" δλου νά μή παραμερ'σθοΰν
άπό τό πνεΰμα καί την καρδίαν
"ών - πολ'τιικομανών συμπατρ'ω
τών μας "Οπως· δυστυχώς, έγι-
νε μέ τούς Βαλκανικούς μας Πο-
λέμους ττρώτσν καΐ μέ τάς Μα-
κεδονομ'.κ,ρασιατικάς μας έκστρα
τείας ίίστερα· πού περιέπεσαν ά
γνωμόνως είς λησμοσύνην, έξ αί-
τίας τών έθνοφθόρων έσωτερ'κών
δ'αμαχών μας. κα^ά τα μεσάχρο
να διαστήματά των, όπότε· μά-
λ'στα· τα άσβεστα κιαί άχαλίνω
τα πάθη διέστρεψαν. κατεσττίλω
σαν καΐ έπλαστογιράφησαν άκό¬
μη· την υπέρ απελευθερώσεως των
άαελφών μας πρόσφατον Πολεμι
κήν μας Ιστορίαν- "ιστορίαν γε
μάτην δόξες καΐ θριάμβους· κα¬
ταστροφάς καί α'ματα άλλά καϊ
στήν δψ'ν της καί στήν άνάποδήιν
της. πάντοτε έκχειλίζουσαν την
παλμώδη έπιταγήν τής Φι/λής
μας. πρός άδ'άκοπον, διά θυσ'-
ών καί ηρωϊσμόν επιδίωξιν των
άθανάτ(ον πεπρωμένων της-
Αλλοίμονον μας, λοιπόν, αν
έπανασυμβή αύτό διά τρ ί την δέ
φοράν έντός μας γενεάς μόλις!
Τότ£ θά σηκωθούν τά όστά τών
πεσόντων καί θά μάς κτυπούν
κατακέφαλα!
Λϊ άρεταϊ τοΐ} β'!βλίου σου· ά¬
πό απόψεως θυσίας δΌτυπώσε-
ως καί τέχνης. είναι πολλαί· μ-ε
ρ'καΐ μάλιστα μοναδικαί είς τό
είδος του
Νομίζω δτι αύται είχον τήν πή
γήν των είς τό ότι ό συγγραφεύς
άγαπήσας τό θέμα τού «ώς εαυ¬
τόν», μέ θερμήν, δηλαδή έγγ'ιζου
σαν τα δρια τής μανίας, έταύτ'-
σε τό «είνα'» τού μετ" αυτού-
Μεθ' δ κατέστρωσεν άβίαστα στό
χαρτί· πάν δ,τ' είδεν, ώς δραμα
καί ώς θαύμα- μέ τά μάτια της
τού· άπό τό έσαεΐ άθάνα
τον εθνικόν μας μεγαλοήργημα,
τής Πίνδου καΐ τού Τιτάνος τη^·
Τί έλττιδοφόρος απαρχή καί τί
ωραίον τέλος' Διότι τό β'βλί-
ον αύτό είναι παραδόξως Καί τ ό
ένα καΐ τό έίλλο!
Τέλος. μέν, δ'ότ', καθ' όλακλη
ρωμένον καΐ πλήρες ό διΐξελθών
ύό άί ί ά
εχει άποκομίσει χω,ρίς νά
μένε' υπόλοιπον κενόν- τό σύν¬
ολον τής θαυμασίας εΐκόνος· Α¬
παρχή δέ· διότι, ώς φρονώ, τό
βιβλίον αύτό είνα' τό πρώτον·
άλλ' ούχι καΐ τό τελευταίον Ερ¬
γον ποΰ πρόκε'ται νά θίξη καΐ
νά εκμεταλλευθή τό απέραντον
αύτό θέμα
(Συνεχίζετα')
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΑΙ^ΝΏνΐνΤΑ
ΙΘΗΣΑΥΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
!ι _ ■ " _■-_
Ι'Αλο γ 'βισιαυογΓμα τρυ ΤΤΕΦΛΝΟΤ ΞΕΝΟΤ
ιΆΡϊΧηΟΛΟΣ ΣΓ.ΗΝ "ΌΤ7Κ1Α, , ·
τ^ · ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ -Κ Λ Α Κ
—405—
0 Χασάν · μπέης, ό Άρχια-
5-τιινόμος· δττως ε'ιπαμε καΐ στό
τ,φβσμένο φύλλο δέν εϊχε άποκο
Χυψει τήν δολοφονία τής Λθυκρη
·|ας στούς ύπηι>έτες· γ'ά νά μή
τούς τρομοκρατήση καΐ γιά νά
τονς άιτοσπάση πιό ενκολα τίς
πληοοφοΡ'ες ττ°ύ τού ήτανε χρη
(Γ'μις στήν άνακάλυψη τού φόν ι α
μ-ά καί αύτοι δέν ε'ίχανε άκομα
το εγκλημα πού δέ
λιγα μέτρα μακρυά τους
τούς τό άπεκάλι—τε «σί-
γοι>ρα» θά εκλε'ναν τό στόμα
τους γ'ά νά μην θεωρηθοθν ϋττο-
,ττοι κα'ι μπλέ'ουν μέ τήν Άστυ
νομία. ' Ετσι ό έξυπνος Ζαμπί-
της κατάφερε νά μάθη δσα εϊπα-
μι «ς τά τώρα καΐ τό π'ό οτοβα-
ρο, πού την τελευταία στιγμή
'οϋ ξεψούρνισε μέ αφελεία ή πε
ρδολαρ'σσα, πώς ό Ραούλ Πα-
σθς εΤχε δ^κό τού κλειδί καΐ ποιν
ακομα λίγο καρό, πού έπισκέ-
ΐΓΓθνταν την Μαρκησια■ μτταινο-
δγαινε ελευθέρα στό σπίτ'·
0 Άρχιαστι/νόμος εχανε τήν
σκέψτ)· πώς τό κλειδΐ αύτό δέν
$ά τό επέστρεψε στήν Μαρκησια
ό Ραούλ Πασάς ^ δταν όιέκοψε
τίς σχέσε'ς τού μοοζί της καΐ πώς
μ' αύτό θά μπηκβ στό σπίτ' ό
οούλος τού καί σκότωσε άντΐ τής
Μαριοησίας, «ατά λάθος την κα-
μαριέρα της
0 δολοφόνος. κατά τόν σνλλο
γσμό αύτό τού Αρχιαστυνόμου
9ά μιτήκε στό σττίτ' ϋστερα άπό
την αναχωρήση τής Μαρκησίας
καί μετά την έπκττιροφή τήό Λου
κρητκχς μέ τήν φ'λενάιδα της Θά
'ές τίς κρατοΐΛ·ε γιά τόν έαυτό
ρά της καί την ψυχοπαίδα τού
Ιαννάκη, γιά την Λουκιρ<ητία καί ί'τσι μέσα στό σκοτάιδ' £κανε τό λάθος νά οικοτώση τήν καμαρ'έρο άντΐ τής Γκιουστιν'άν'· Καί ε¬ τσι εγ'ναν τα πράγματα· 0 Χασάν - μπέης. σκ£πτονταν σωστά- Μά τίς ύποψίες τού αϋ- τς τίς κρατοΰσε γιά τόν έαυτό τού- "Εδωσε την έντυπωση στοϋς ζαμπιτιέδες πώς ήταν άσχετες μέ τό εγκλημα οί φλυαρίες τής άπλής έκείνης γυναίκας καί μέ τίς τεχνΗκιές έρωτήκτεις τΟυ( που βννεχΌΐε, τούς έκανε νά π>στέ-
ψονν πώς ό δολοφόνος δέν εΤχε
καμμιά σχέση μέ τόν Ραούλ Πα¬
σά, οΰτε μέ τόν ΰπηρέτη τού.
"Ετσι παροπτλάνησε τούς ζαμπι-
τ'έδες, ποΰ οσο καί άν ήτανε κα-
λοί στή δουλειά τους καί άρκετά
εξιπτνοι. δέν μπορούσαν ουτε νά
ραντοΐσθοϋν άνακατεμενο στό στυ
γερό έκεϊνο εγκλημα τόν γαμπρο
τού Σθυλτάνον τόν ΡεΊς Έφέν
τη. Τό δτι πρίν παντιρευτή την
Εσμά Σουλτάνα εϊχε έρωτινό
δεσμό μέ την Μαρκησία αύ'ό
5έν μτταρούσε νά δημιουργήση ΰ-
ττοψίες δτ' αύτός τηρόσταξε την
δολοφονία της καμαρ'έρας της
Βέβα'α, δέν εϊχαν δή άκόμα οΰ-
τε τό πτώμα τής δυσ^υχ'σμένης
κοτΐιέλλας, όπως δέν τό εϊχε δή
οίίτε ό προϊστάμενός τους Δέν
νόμιζαν δμως πώς και δταν θά
τό έβλεπον θά φωτιζόν^αν· οσο
κι' δν άπό έπαγγελματικό καθή
κσν έπρεπε νά κάνουν αύτοψία.
γιά νά διαπιστκΐσουιν τόν φόνο-
Κ'" αυτή δεν άργησε νά γίνη.
Σέ λίγο έφθασε ή Μοορκησία μέ
τόν γραμματέα τής
πρεσβείας καί τϊς δυο
τού τής εϊχε δ'αθέσε' ·!
*«■ γιά τήν προετοιμασία τής νέ
κρής Λίγα λεπτά πιό ϋστεοο
«ατέφθαοχ καΐ ό Καρδινάλιος, μέ
τόν βοηθό τού φραγκό—απα, έν«
^ Άρχ'αστυνόμος καί οί ζαμπι-
τιέ&ες τον έσυνέχ'ζαν τήν αύτο-
ν'κχ.
Η δύστυχη Λουικρητία ήταν
πεσμένη στό ττάταμα μττροστά
στήν άνοιχτή ντολάττα, γι/ρΐσμέ-
νη ο-τό ττλευρό καί ττνΐγμένη ο^ό
«Τμα της. μέ τα γεματα ψρίκη
ματ,α τη.ς άνοιχτά. καί μέ καρ-
ψωμένο άκόμα τό φον'κό μαχαίοι
στό στήθος της.
Ό Αρχιαστυνόμος έσκιυψε καί
τής εκικλε^σε τα μάτια Ύστερα
τράβηξε σ—ό τήν ττληγή τό ψον'-
κό δπλο Ήταν λεπτό κοΐ μυτε-
ρό στιλέτο άττό άτσάλι τής Λα-
μασκοθ μέ άρ«6ον?γήματα καί
στΐς δυο οψεΐς τού καί είχε μα-
*(»υά λευκή καχικάλΐνη λάβη, κα-
λοδουλεμένη, ττάνω στήν όποία ό
φονιάς μ άράττικα γρά,μματα εΤ-
χε χαράξει τό δνομά τον. Καί τό
δνομα αϋτό ήταν τογ) μαύρου δού-
λου· ττού εΤχε οικοτώσε' ό Αλκιβι
άδης. ό γΐός τού Ίαννάκΐ).
Ο Αρχΐαιστυνόμος δ^άβασε τό
ονομα μέ ϊκανοττοίηση. γιατΐ 6ε-
θαιώθηικε γ^ά τίς ύττοψίες τού-
Ήτανε ττιά έξακ,ρι&ωμένο —ώς
τόν ψόνο τόν διέττραξε ό δούλος
τού Ροϊϋλ Πασά ττροσταγμένο
«σίγουρα» άττό τόν άφέ,ντη τού
~ού εϊχε άπτοφασίσει νά ξεκάνη
την Μαιρκησία, γιά τούς λόγους
ττού έκθέσαμε ήδη
Ό 'Αιρχ'αστυνόμος, σκούττ'σε
τό ματ»μένο μαχαι οι κ,αί τό ττέρα
σε στό ζωνάρ1 τού, μέ τήν ΰττό
σχεση ττώς θά έίκανε δ τι ττερνοθ
σε άττό τό χόρι τού. γιά ν' άνακα
λύψη τόν . άγνωστο δολοφόνα
1 Ηξερε άττό την ττεϊρα τού αύτός·
Κάττοιο έξιλαστήριο θϋμα θά εύ
ρισκε κάτπΌΐον «φοι/καρα» ττού θά
τού φό,πωνε τόν ψόνο για νά σώ
ση την κατόκτταση "Ετσ1 εδωσε
τήν αδε'α στόν έργολάβο νά θάψη
την νεκρ·ή κ^' εφυγε μέ τούς άξκο-
ματικούς τού.
Οί γυναϊκί,ς έτοίμασαν τήν τε
θαμένηκαΐ μέ , τήν οοήθε'α τού ττε
θαμεναϊζή, τήν εβαλαν στό φέοε
τρο Ο Καρδινάλιος μέ τόν οοη
θό τού. την εφαλαν καί την θάψο
νέ υστερα στό φράγκικο νεκροτα
φεϊο της Πόλης
Τό Ί'διο άττόγευμα. ή Μαρικησία
άφοθ ευχαριστήση τόν Καρδινάλ'ο
γιά τίς τόσες έ«δουλεύσεις καί
γιά τήν φ'λοξενία ττού τής ττρο
σέφερ€. κατέ&ηκε στόν Μττουγι-
ούκ Ντειρέ. έπ'6ι6άστηκε στό κα
ραδ1 ττού την ττερ'ιμενε κα'ι άφη-
σ« γιά ττάντα την Τουρκία-
Ξαναγυρίζουμε τώρα στό σττίτι
τού Ίαννάκη, δττου έξακολουθού-
σε νά Μ,οατΓΪτα1 ό Ραούλ Πασάς,
φρουρούμενος άπιό τούς άνθρώ-
ττους τού Άλκιθ'άδηι. Όταν αύ-
Τός γύρ^σι άττό την Αΰστρ'ακή
,Πιρεσοεία, τόν ττήρε παράμερα καί
«φού τόν έ&ει6α'ι«Λσε ττώς οθτε αύ
"ϊό'ς οϋτ€ ή Μοορικησία άττοκαλύψα
νέ στήν ττρέσδειρα πώς ό Καρά -
'Αλής. ό δούλος τού· σκότωσε τή»
Λουκρητία τού συνέστησε νά μη
τολμήση καΐ στραφή κατά τ°ΰ ϊ-
δίου τών γονιών τού καί των
Ανθρώπων τού, γιατΐ στήν ττερί-
1— ωση αύτη, ό Πρέσδυς τ'ής Αυ¬
στρίας θα κατήγγειλε τα έγκλή-
ματά τού σ^όν Σοι/λτάνο καΐ τό
τε έκτός των αλλων θά εχανε χιο
ρΐς άμφιβολία καΐ τό κεφάλι τού.
Ό Ραούλ Πασάς· Οποσχέθηκε
στόν Αλκιβ'άδη ττώς θά ξεχάση
•την ττειρ'τΓέτειά τού καί δέν θά πΐι
©άξη κανένα άττό τά ΤΓρόσο*ττα αύ
τά· Ο Άλκ'βιάιδη.ς τόν έτπστεψε
καΐ μέ την εγκριση τού ττατέρα
τού. τόν άφησε νά φύγη
Ό Ραούλ Πασάς δμως δέν ή
ταν άττό τούς άνβρώπούς ττοώ
ϊχουνε «μττέσα» Στό μυαλό τού
δοθλευ»; την έκδίκησή τού γιά τόν
τόν έξεντελισμό ττού τού εκαναν
οί γιιιαού3ηιδες. καΐ γιά τά σχέ
δια ττού τού χαλάσανε, άλλά καί
γιατϊ τούς φοδόν^ανε
(Συνεχίζετα')
-^-ΙΙΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
-ΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ 1ΕΜΑΧΙΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣϊΓΓΡΑΜπΑΓΑ ΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοθ συνεργάτου μας χ. 1ΩΑΝΝ0Γ Δ. Λ0ΓΚ1ΔΗ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΡΜΗΝΕΙΑ
Καί γάρ -ως ταίς κσινοτομία'ι,
χαίρουοιν άνθρωπο'- καΐ τά σφών
ήδέως τταρακερδαίνουσι καΐ ραον
τι καταλϋΐσαι των καθεστώτ(ον ή
καταιλυβέν έπαναγαγεΐν ( Από
τόν έτΓΐτάφιο στόν Μ Βασίλε'ο)
έγγύς καλάμης ούκ άσφο
λές ούκ άσφαλές· Ουδέ γυναϊ-
κα —παρθένον ώ μοναχέ κιτα-
σθαι όμωρόφ Ον ( Αττό έττίγραμ
μα ττρός άγαπητούς) ·
Λει/κοϋ καί μέλανος μικτή φύ¬
σις έστί τό φα'όν —Ζωή καΐ θά
νατος ουδέν έ,χονσι μέσον ( Από
έπίγραμμα είς συνεισάκτους)·
Τό λακωνίζειν ού τούτο εστίν,
ολίγας συλλαβάς γρόψειν. άλ
λά ττερϊ πλείστων ό-λιγας ( Αττό
έττ'στολή ττράς Νικόοουλο).
Μέγα νομίζομεν είναι το δι
κάς ποορά των ήδικότων λαδ'.ϊν,
καί γάρ τούτο χρήσιμον είς την
των αλλων διόρθωσ'ν άλλά ττολ-
λφ τούτ<»ν μεΐζθν καί θετικώτε- ρον τό καρτερεϊν ττάσχοντας- Έ «εϊνο μέν γάρ τήν κακίαν έτπσ-ο μίζε1 τούτο δέ χρηστούς «Τνα' ττει θε1· (Άπό έπ'στολή πρός Θεόδω Ρ») · Ουδέν δε'νόν ποιούοιν οί δή μιο'. καΐ γάρ ύ-ττηριετοθνται νο- μος ουδέ τό ξ'φος τταράνομον. ώ τοϋς πονηρόν κολάζομεν- Άλλ' όμ»»ς· ούκ έτταινεϊται δήμ'ος, ού δέ άσμενίζετα' ξ'ιφος (Άπό έττ' στολή ττρός θύφριανό)· Εϊ τις έρ«τήσε'έ με τί 'ών έ>
φίλοι (Άττό ένττ'στολή ττρός Παλ
τφ βιΐ,ι καλλιατον; Εϊττο'μι αν
λάδιο).
"θττ»ς στίς καινοτομίες χαί-
ρονται οί άνθρωττοι, ετσι καί μέ
ευχαριστήση θέλουν νά εκμεταλ¬
λευθούν τίς συνεττε'ές των καί
εύκολώτερο είναι νά δ'αλύση κα
νείς £να σύστημα. παρά νά τό
έτταναφέρη δταν διαλυθή
Η φωτία κοντά στή καλαμιά
εττΐκίνδυνη, δττως καί τ0 νά έχης
τταρθενα γυναίκα στόν ϊδιο αρο-
Φο. ώ μοναχέ
Η μικτή φυση τού άσττροιι καϊ
τού μαύρου είναι τό φαιό — στη
ζ»ή καί στό θάνατο. μέσος όρος
δέν ύττάρχε1·
Τό νά λακωνίζη κανείς δέν εί-
νο' νά γράχ|ιη λίγες συλλαδές, άλ
λά λίγες γ'ά ττολλά.
Μεγάιλο νομίζομε κατόρβωμα,
τό νά έκδικηθούμε έκείνους πού
μας άδίκησαν. γ^ατί κι' αύτό
χρήσιμο είναι γιά την διόρβωσι
των άλλων άλλά πολύ άνώτερο και
θετικώτερο άττ' αύτό εΤνα1 τό νά
είμεθα καρτβρικοΐ στίς συμφο-
ρές Γιατί έκεΐνο μέν την κακία
στομωνει. κι> αύτό μας πείθε'
νά είμεθα χρηστοι-
Κανένα κακό δέν κάμνουν οί
δήμ'οι, γιατΐ έξυπηρεΐτούν τοΰς
νόμοι/ς οϊίτε παράνομο είναι τό
ξίφος. μέ τό όποϊο τΐ|μωροΰμε
τούς πονη,ρούς- Άλλ' 6μως· οϋ-
τε ό θήμΌς έτταινει'ται ■ οϋτε θαυ
μάζεται τό ψίφος
Εάν θά μέ ρωτούσε κανείς-
■ττο1^ «Τνα' τό κάλλιστο στή ζ»ή;
θά έ'λεγα, οί φίλοι
ΤΕΛΟΣ
ΒΙΒΑΙΑ ΕΘΝΙΚΑ ΧΕΙΜΗΑΙΑ
ΔΓΟ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ν········
Γεωργίσυ Μπραντές
ΟΜΗΡΟΣ
Μετάφρασις έκ τής γερμανικής γλώσσης υπό Βασ.
Κουζηνοποΰλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
ΣΜΓΡΝΕΓΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
'ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ Ο ΕΡΧΟΜΕΝΟΣ,,
τού τϊροηγουμένου)
--Νταλτΐσμένηι (1) εΐμαι. ψέλ-
Ισι·
Σά νά κρύωνε. Ξάττλωσε καί
^ιτβοτηκε ώς τό ττρόσωπο μέ
Ό χοάμ«( —ςνοο-τταθώντας νά κο1
μηβή.
^ιητνηοϊ άναστατωμένη άπ' 6-
*'Ρο παράξενο: Στό ΰττόγε'ο.
^ χάψη (2) σ^ό Κοΐίδούσι μέ
Τ0υί δαιδαλώ&εΐς βερχανέδες
^, τόν εϊχανε —μαζί μ' άλ-
^— τόν γυ6 της τόν Άργύ-
, ^"ο καγιβελόφοακτο ανοιγμα
ητλΗΐνότυ^ «υολχ^ χέ-οια μέ κε-
λϊψέ6ες (3). Άλλα, τεραστία.
'^Υάλα, αλλα μ'κρά κ1" άδύνατα
τ« &ρήκε τ^ 5Ί<ό τού άσθεν'κό· μβ ξωντανό καί τό φίλησε ίχττλη- <Τβι· >"' άβάσταχτη άττελ-πΊσία· ε-
♦|ξε τ' ογαττημένο χέρι ττάνω
αττΙν άνήμ—Ορη καρδιά της. ττού
Πιπτοθσε τ.ρ«λλά. καβώς βρισκό
ταν «ό ρεϊθρο τοϋ
μου! Τζάνημ (4)
ξ γοτρά Οί ττνιγμένες,
"«γκεχυμένες φ,άσεις της. χα-
^τονβ άνάμεσα στούς λυγμούς
Τ1<:· Σ'γά - σ'γά ή θύμηση τού *«"οβλΐτττι«ού όνείροι, αρχΐσε νά 6<βΧώ—αι, βλέττοντας μέ άνείττω Ιη *τ«λλίαση στό τροπτέζι τού ""μβτίον, πάνω σ' ασπρο καθα- ^ •'Ραπβζομάντηλο άφημένα σέ ΊΌτ'άντσες γλυκά τγ' άρεσαν στό Υυι° Τ1ϊ, μέ τό κατημέρι καί τό ^βάλ (5) γΐ· αύτήν. Θά καί τάχε φέρε' ή ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΓΤΖΙΔΗ Μοσχούλα, την ώρα πού κοιμό- ταν Στ' άλήθεια, λοιττόν· σήμε- ρα τόν ττερίμενΐ κ ι έκείνη; Άπ' τίς γρίλλιες τού ττοαρα- θύρου ξεπρόβαλλε τό χλωμό φώς της μέρας· Άττ' εξω άκουγότανε ψωνές· ζή τωκρατ/γές, πού φτάναν στά ού- ράνια- Μ'σάνοιξε τό ττατζούρ1 καί εΐ- δε κάτω τό ττλήθος ν' άλλαλάζη μέ ξέφοενο έν5θίσιασμό. κλαίγον τας άττό άτέρ.μονη χαρά καΐ ·ε- ρή συγκίνηση- Τά μαγεμένα μάτ1© τους σά ναχαν δή γ'ά ττρώτη φορά ηλίου χαρά Σάν νάταν άττό καιρό σφα λ:χτά (6) στό αίών'ο σκυθρωττό σκοτάδι καΐ τώ 3α πρ«τό6λ£τταν- στήν αγιο τούτη θαυματονργή στ'γμή— τήν άττοθέωση τού φω¬ τός τ" άττέραντοι; γαλάζιου· Γα- λανή ή θάλασσα π' άττλιονότανε ττέρα μακιρυά στόν όρίζοντα- (Συνεχίζετα') 1) Ζαλ'σμένη 2) Φυλακή- 3) Χε'ροττέδες. 4) Ψυχή μου. 4) Κασίρ' (6) Κλίΐστά (Συνέχε'α έκ τοά προηγουμένου) «Άχ! σ' έξορκίζω σέδθιτ μζ, λυ- ττήσου με· Όδυσσέα) θλϊψι καΐ σώ θέλει αίσθανθής κατόττι αν μέ φονεύσης) τόν άο'δόν. πού των θεών καί των άνθρώπων ψάλ- λω ) Κ' εΐμαι αύτοδίδακτθς έγώ καί μύρ'α 'ς τήν καρδιά μου) ά σματα έγέννησε ό θεός θαρρώ 'ττοΰ έμττρός σου ψάλλω) ώς είς βίον. μή θέλης σύ νά μ' άττοκεφσ λ'ισης ) Θά ε'ίπη καί ό Τηλειια- χος. ό ποθητός ι/ιάς σου) ττώς σθελα τό δώμα σου. χωρίς τι νά ζητήσο) έσύχνα·α· νά τραγουδώ 'ς τοΰς δείπνουις των μνηστή- ρων ) δτ' ττολλοΐ καί δι>νατοί μ*
άνάγκαζαν έκεΐνοι )
Άττό τούς ανωτέρω στ'ιχσυς
βλέττει κανείς ότ' ό όοιδός θεω¬
ρ εί τάν εαυτόν τού ώς καλλιτέ
χνην ιβαί ό Τηλέμαχος έμφανίζε-
ται ώς βερμός προστά^ης καΐ ϋ-
περασττ'στής τού ιτοιητού Μέ
άλλας λέξε'ς ό άοιδός έγκωμιά-
ζετα' μόνος τού-
"Οταν ό Όδυσσεύς έφθασε στό
νησί των Φαιάκων^ όδηγεΐται στή
βασ'λΐίκιή στοα ϊνας αλλος άοι¬
δός, τυφλός καί αύτός. σύμφωνα
μέ την αρχαί α παράδοσι πού ί-
χει την ττηγή της στήν 'Ιλ'άδα
ή στόν Όμηρικιό "Υμνο ττρός τόν
Δήλ'ο Άττόλλωνα ή ττροηγεΡα1
αυτών (Όδ. ©' στίχ- 62—64).
(Όδ Πολυλά). «Καΐ ό κήρυκας
ωδήγησε τόν άο'δόν, 'ττοΰ ή Μού
σα) άγάττησ£. κα! τού διδε κα¬
λόν «αί κακόν άμα') τό φώς τοϋ
επήρε καΐ γλιτκό τού εχάρισε τρα (
γούδι») |
Σχετικά μέ τόν Δημόδοκο εΐνα'
ίδιαιτέρως έν^υτΓωσιακό. ότι ό
ττο'ητής τού Θ' τής Όδυσσε'ιας
ένδ'οιφέοετα' ττολύ νά χαράζη στό '
νού των άκροατών τού δτι ό άοι
δός πρέττει νά φ'λοξενηθή σάν ε-
νας θεοιρίλητος ττοιη^ής (Όδ· ©
στ'ιχ 65—70, Μετάφρ Πο·λυ- '
λά) !
«Καί είς άσημόκομττο θρονί,
των ξένων είς την μέση) τόν κά-
σισ' ό Ποντόνοος. ττρός τόν υψη¬
λόν στ3λον) κ' έκρέμασε άττά τό
καρφΐ την ήχηρή κι&άρα) έττάνω
τού. και τού 'δειξε 'ς αυτήν ν"
άττλοχερίση) ό κή.χτκας καΐ τού
'θεσε κανίστρ' καΐ τφαπέζ1) λαμ
πρό· καί κούττα μέ κρασΐ νά ττί-
νη οττόταν θέλη» )
Άλλά καΐ δέν στ α μ στ ά έδώ
"θταν ττάλιν άργότεροί όδηγεϊ-
ται άττό τόν κ,ήρυκα καΐ φ
στή θέσι τού· φροντίζει ό Όδνσ
σεύς νά μή τόν παραμελήσουν
(Όδ. Θ' 474—481, Όδυσ Πο-
λυλα).
«'Σ τάν κιήρι»κα ό Πολύγνωμος
τότ' είπεν θδυσσέας·) ράχης
κομμάτι άφοΰ κοψε λει»κοδοντά-
τον χο'ιρου,) ττάχος γϊμάτ' όλόγυ
ρα· κ' εμενε άκόμη ττλήθιο,—)
τό κοέας τούτο, κήρυκα, δόσε
τού Δηιμοδόκου) νά φάγη' θά τόν
άση·ασθώ· αν καί θλ'μμένος εΐ¬
μαι) τί σέοας έχουν καΐ τ'μή
ς τήν οίκουμένην όλην) απτ' τονς
θνη^ούς οί άο'δοί, δτ' τραγούδια
ή Μσύσα,) αύταύς δ'δάχνει καί
άγαττά των άοιδων τό γένος»).
"Οταν ό Δημόδοκος γιά ττρώ-
τη φορά τραγου'δά, ο-υναντούμε
ττάλι ένα θρΌλο τού Τρωϊκού πο¬
λέμου πού δέν άναψέρεται στήν
έττ'κή ττοίησιή μας (Όδ· Θ' 71 —
78· Όδ Πολυλα):
«Καί αττλωσαν έκεϊνο' ς τά
ετοιμα φαγιά πού χαν έμττρός
τους) καί αμ' ϊσ6νσαν την δρε-
ξ', τόν άο'δόν ή Μούσα) νά ψά
λη έτταρακίνησε ταίς δόξαις των
άνδρε'κον·) μέσ' άττό τ' άσμα
ττώφθανε 'ς τά ουράν α τότε ή
φήμη.) τού Ό&υσήα τό μάλωμα
καί τού τοϋ Άχιλληά Πηλ^ίδη,)
'που έλογομάχησαν φρικτά ,ς έ-
τήσημη θυσία,) κ' έ'χαιρεν ό Ά-
γαμέμνονας ό μέγας βασιλέας·)
άμ' εΐδε νά ψ'λον'κούν των Ά-
χαιών οί ττρώτοι»)
Κατά την δ'άρκιε'α τού τραγου
δ.ού αύτο3, στό όττοιον τό δνο¬
μα τού Όδυσσέως. ττού άγνω-
στος κάθετα1 μεταξύ των Φαιά-
κων. συνεχώς άναφέρεται ■ κρύβει
ό Όδνσ σεύς μέ τήν χλαμυδα τού
τό τπϊόσωπό τού γιά νά μή δούν
τα άψθονα δάκουά τού- Ο Άλ-
κίνοος, άντιλαμ6ά,νετα' —χωρίς
καί νά γνωρίζη την αιτίαν— ό¬
τι πό τραγούδι στενοχωρεΐ τόν
ξένον τού καΐ τό δ'ακότττε1·
(Συνβχίζεται)
συμςρωνως τώ νομιι.
1090)1ί)58
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΙίΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΛΗΣ
Κατοιχία Ναυαρχου Βοτση δδ
Ιΐροΐσιάμενος Τυπογιραφείου
ΙΆΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοοάα Σ παρτάκον ,12
λΜΦΙΑΛΗ
ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΐυΣ
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
6 — 7 μ. μ.
ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΜΠΘΡΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΟΣ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ.
Ή Αιοίκησις τής Τραπέζης Έμπορικής
Πίστεως ευχαρίστως ανακοινοί δτι άπό
τής Κυριακής 23ης Ιανουαρίου 1972 άρχε¬
ται των εργασιών τού τό νέον
ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΛΑΜΙΑΣ
(Όδός Καραγιαννοπούλου 6, Τηλ. 56.24)
τάς υπηρεσίας τοϋ όποίου θέτει είς τήν
διάθεσιν τοΰ Κοινοϋ, πρός εξυπηρέτησιν
πάσης τραπεζικής εργασίας.
{"ΛΑΕΚΤΟΡ,,ΐ
Παρ' δτι γεννήθηκα στήν 'Αθή
να· έν τούτοις ή μ'κρασ'ατ.κή κα
ταγωγή μου μέ κάνει νά χαίρ»
μα1 κάσε φορά πού ττιάν« στά
χέρια μου κείμενα (άρθρα, μελέ
τες. πο'ήματα, βιβλία) Μικρασα
των λογίων, πού γράφουν γ'ά τί<; Χαμένες Πατρίδες τοι/ς καί νά σκΰθω μέ ττραγματική εύλάβεια καί αψοσίκση σ' αύτά τα κείμε- να^ δττου κιράβεται ενας Ελλην σμός· ττοΰ κάττοτε μεγαλούργησε σ' έκεΐνα τά άγιασμένα καΐ α· ματοττοτ'σμένοι χώματα Τέτοια κείμενα, καί κυρίως τέ τοια 6'6λία· ττολλά εϊδαν τό φώς τής δημοσ'ότηττας άττό τότε, ώ- ,γο τό τ.ϊαγικό καί άλησμόνητ·. ·'<22»· άττό τότε ττού οί Πρόσφυ- γες έγκαταστάθηκαν στήν γλυ- κειά ιΠατρίδα 'Ελλάδα Ποϋ νά τα γνωρίζη κανείς όλα καί πώς νά τα αποκτήση; 'Όσο κ'" άν μας 6οη0οϋ·ν σ' αύτό οί διάφορες δ-δλιογραφίες (Ιδίως μάλ'στα ή κσλοφοοντισμέ νη· ή τ£λεια βι&λιογοαφία τού σε βαστοϋ μου φίλου κ. Μηλ'ώρη) τό πράγμα γίνεται ττολύ δύσκολο αν δχι άκ,ατόρθωτο- Προσωττικά· γιά δ,τ1 άπόκτη- σα κια! ττλούτισα τίς γνώσει ς μου γύρω άττό τίς Χαμένες αύ- τές Πατρίδες (Πόντο, Σμύρνη Κατττταδοικία) ■ θεωρώ ϋττεοήφανο καΐ ευτυχή τάν έαντό μου καΐ Ί- κανοττο'ηιμένο ττλήρως πνεκματ'- κά, Τελευταία άττόκτησα δύό θαυ¬ μασία στό είδος τους β^βλία· το έ'να είνα1 τό «Κορδχλιό» τού κ· Νίκου Καραοά καΐ τό αλλο « Η Τοουψή»> το3 κ Κ Ίορδανίδη-
Άττό δύο. δΐαφορετικά μέρη
τής Μικρασίας οί σνγγ.οαφύς
τους (Σμυρναΐος ό έ"νας, Πόντ'-
ος ό άλλος) Μά τί μ' αύτό; Τά
β'βλίια τοι>ς εϊνα' έθνικώς καί
μορφωτικώς ώφελ'μα Καί τά δυό
μιλο3ν γιά τα ττερασμένα μεγα-
λεϊα και τούς κρυφοΰς καημούς
των συγγραφέων- Τό «Κοοδελιό»
γνωστότατο και άιτό τό όμώνν-
μο τραγοΐίδάκ1, στέικίται στολ!δι
άτίμητο στή θύμηση των Ίώνων
ττροσφύγων, Καί ή «Τοι/ψή», άση
μαντος γεωγραφ'κά χώρος. στέ-
κετα' σημαντ·κώτατος γιά τόν
συγγραφέα' γιατΐ είναι ή γενέ-
θλ'α γή του κι' είναι τόσα και
τόσα τά στοιχεία ττον παοαθέτει
μέ τόση άγάττη καί στοργή γιά
τήν ΐδ'αίτερη ττατ,ρίδα του ό κ,
Ιορδανίδης
Χωρίς. βέδαια· νά ύττοτιματα'
ή ονγγραφΐκή άξ'ωσύνη τού κ·
Ίο,ρδανίδη καί τό θαυμάσιο καΐ
άξΌττρόσεκτο ττΐό ττάνω πόνημά
τού, άς μού έπ'τραττή νά σταθώ
γ'ά λίγο στήν πίρίτττωση Καρά
ρά Καί τοΰτο γιατί ό κ· Καρα-
ράς. μέ τόν άέρα τού άνθρώττου
των γραμμάτων. γράφει μέ κά-
ττο'α ανεση καΐ χαρή· Η χαρή
αυτή καί τό άβίαστο τού γραψι
ματός τού δρίσκονται άποτυττω-
μένες στά 6ι6λία τού Καΐ είναι
όχ' λίγα αύτά Σχεδόν τάχω δ-
λα. Κα'ι τά μχλέτησα καί τ' άγα
πώ> δ'ότ' μοιάζουν σάν άδελφά-
κια άττό τόν ϊδ'ο ΤΓατέ,ρα- "Ολα
είναι κομψά τομίδια, ίσομεγέθη
καΐ σχεδόν δμοια στόν άρ'θμόν
των σελίδων καθώς μάλιστα οί
να' έκδόσε'ς τής "Ενώσεως Σμυρ
ναίων. ττού ό συγγραφεύς τοι/ς ά
ττοτελεΐ ττολύτ'μο στέλεχός της,
φέρνουν καί τήν σφ,ραγίδα τής
καλοφροντισμένης έκδοτικής δου
λειάς
ΕΤνα' μεγάλη τιμή γιά τόν
συγγραψέα Καραρά· δτ'· έσχεδ'-
ασε καϊ έ'γραψε τόσα 6'βλία γ'ά
τά μέρη τού- "Αν καί ό κ- Κα-
ραράς δέν έπ'διώκει τόν δημόσΌ
ετταινο και την αποκτήση ττεργα
μηνών έν τούτο'ς νομίζω δτι ή
προσφορά τού στήν Μ'κρασ'ατι
κή Γραμματεία είναι πολυτιμωτά
τη καί έξαιρετικά άξ'οττρόσεκτη
Στήν ττληιθώρα των κε'μένων,
—ού «ανάστα ίνοιτν» τίς Χαμένες
Πατρίδες, τά 6ι6λία τού κ· Κα-
οαρά («Μιτοντζάς». «χωρ'ά τού
Μπουρνόδα». «Σε6δίκ'οϊ», «Κορ-
δελιό», αύτά ττθϋ έ'χω) ■ συμβάλ
λουν τά μέγιστα σ' αυτήν τήν
«άνάσταση» Είναι 6ι6λία ττού
μ ε νού ν καί θά μένοιτν γιά νά δεί
χνουν σέ μάς τούς νεωτέροΐίς
τούς άπογόνους των Ελλήνων
τής Μ'κρασία, δτι έκεϊ εζησε κά
ποτε καί άνθησε ενας ζιοντανός
Έλλην'σμός, πού δέν λύγισε.
τταρ' δσα ΰττέσττ), άττό τόν τύραν
νο·
Τόν κ Καοαρά δέν 2χω τήντι
μην νά γνωρ'^ζω ττροσωττικά. ει¬
μή μόνον μέσα άττό τα δ'δλία
τού Τόν ι^α.τάζομαι δμως ήλικΉ
μένο· Ιφ' όσον εϊνα' φυσικά συν-
ταξ'οθχος καΐ γι, αύτό εϋχομαι
άττό μέσης καρΐδίας νά τού δίνη
ό ιΠαντοδύΐί'αμος Θεός κ'' αλλα·
ττολλά χρόνα, γιά νά μτταρή νά
μάς χαρίζη ή γλαφυρή ττέννα
του κι' άλλα μνημειώδη. μ' δλη
τήν κυρ'ολεξία τής εικιφραση·ς, έ'ρ
γα τού-
Τούτο είναι μιά μυχ*α εύχή
καί μ ά ττροσδοκία μαζί
ΙΙΑΥΛΟΥ ΦΑΩΡΟΊΓ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
"ΝΙϋΒΗ,,
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΝΙΚΟΥ ΣΠΑ,ΝΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ
(άρ 3) Νέα Υόοκη 1971^ σελ
53 τυττωμένα στήν (μεταφρά-
ζ« άιττό τα άγγλικά) «Τιπτογρα
φ'κή Έταιρίσ Αθηνών» 461
Όγδόη Λεωφόρος Νέα Υόρχη
Ό φίλος κσλλιτέχνης Δημή¬
τρης Χ Κράνης, πού μένε' στήν
Ήλ'οώττολη καί ττού είχα κρίνει
άττό την στήλη τούτη πρίν άττό
δέκα μήνες &ι6λίο τού, μού ϊ
στε'λε τό 6ι6λίο τού Ελλη,νοα-
μερικανού Ν'ί'χου Σττάν'α Ζωντα
νός άνθρωπος νέος καθώς φαίνε
τα:· ό ττοίητής ψανε?ώνει στά γρα
φτά τού παρρησία. είλ'κρ'ινεια
κα'ι άρκετή βούληση —είδεμή δέν
θά εϊχε καταψέοει νά λυτρωθεϊ
άττό τό ττάθος των να,θ'κωτ'κών.
όπως τόσο σνγικλον'στικά έκθέτει
στήν έττ.λογική τού «σημειώση»,
στά τέλος τοθ μ'κρού τόμου
Παρόμοιες φωνές άττό ττέ,ρα ά¬
ιτό τόν ώκεανό συγκ'νούν ττάντο
τε κα! θιιμούμαι όνάμεσα σ' άλ-
λο·υς τούς νέους τότε (1929) Μι
χάλαρο, Ί'σως συμττατρ'ώτη μου
οο.ολ'ώτη, καί Βισάνθη, γνω-
ΑΝΔΡΕΑΣ Ε ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ
στούς σήμε>α τταιητ£ς. πού ζούν.
μοθ φαίνετα'. άκόμα στίς Εν«-
μένες Πολιτεΐες.
£ίκοσδύα ττοιήματα σέ έλεϋ-
Βερο άνομοιοκ,κτάληκτο καί ό:ρ-
ρυθμον στίχο συγκροτούν τή συλ
λογή Ύπάρχε' ιτολλή σκμττυκνω
μένη έκ;ρ.ηκτικότητα σ^ήν 'έκφζα
ση τού Σττάνια πού ξεπετάει κα
τά τρόπον άγχώδη ψιτχ'κές δια-
θέσε'ς^ έτταναστατημένες καΐ έτπ
6ετ:κιές· τολμηρές και άκαταστά
λαχτες ττροκλήσε'ς, άκάμα καί
(σΐήν «Προσευχή» σελ 31—32)
π :ος τόν «Κύ^ιο» —μέ τή λέξη
«Κύριε» άρχίζοι/ν οί στίχοι ού¬
τοι-----κιαταφορές κατά τής κά-
θϊ λογής έκμετάλλευσης κοκ
Υττάρχουν έδώ κ' έκεϊ έ'ντονα
δραματ'κές είκόνες, λεκτικά ϊϋ-
οήματκ· άττοκαλντΓτΐκές άλή3ε ες
Ως τόσο ή έντύττωση τού συνό-
λου: έφ'αλτ'κή ύττε^βολή καί τρά
δηγμα ττρο·6ληματικών· μεταΐοα-
τικιών· συμ&ατικών καί άλλων κα
ταστάσεων ώς στό άκρότατο χει
λος τής άρνησης· τού μηδεν'σμοίι
καί έν μέρει, τής ήθελημένης «ϋ-
6ς)εως». Πονηρή ττρόθεση· εΐνα'
βέδα'ο, δέν ήμττορεϊς νά καταλο
γίσεις τού Νίκου Σττάνια Δα
6£.ιζοντας ώζ τόσο τούς ττυρακτω
μένους αύτούς στίχους, δέν κατα
φίονω νά ξεκολλήσω άττό κάποιαν
έμμονη είκόνα ττοϋ ολοένσ όρθώ
νετα' έμ—30ς μου: χέρ'α μητέρας
ή άλλης πονίτικης γυναίκας ττού
χαϊδεύουν άτταλά τούς κροτάφοι/ς
καί τά μάγουλα τού νίου· γιά νά
τόν κάνουν νά κλείσε' τα μάτ'α
οσο κράτει ό τραγμένος ζόφος
ττοϋ τόν σπαθί'ζοι»ν άστροητέζ1
γιά νά ξυττνήσει κατόπιν κάττως
ττ'ό αίσ'όδοξος όλιγότερο σττα-
σμωδικός "Οχ' γ'ά νά συμβιβα
σθεϊ μέ τα γι' αυτόν καί τότε
άκόμα άσυμβίδαστα, άλλά γιά νά
τα κρίνει μέ τό χαμόγελο τού
σκιετΓΤΐ'Κ'στή. τή μόνη στάση ττθύ
ταιρΐάζε' στόν αίώνα μας·
Μέ ΙκανοτΓθίηση 6λέπω στήν
τελευταία σελίδα τού διβλίου δ-
. Ι
τ; θά «κυκλοφορήσουν» σύντομα
άν άγαττάΛε, όχτώ (8) έργα, στί
χοι· μελέτες· άνθολογία. μετα-
φράσματα κ >ά Σημάδι δτ' ό νέ
ος συΎγραφεας εχε' ξεπεοάσε'
τήν κρίση Άλλά καί δεϊγμα Ί'¬
σως τής τάσης έικιείνης ιτού ό συ
νάδελφος Ί Μ Παναγ 'ωτόττου-
λοζ λ.χ. χα,ρακτηρίζει «λαιμαρ-
γία» (είναι ό τίτλος τού μικροϋ
τού μελετήμοοτος) καΐ έπθετικό-
τητα, φα'νόμίνο άτΓΟτοκο τής 6'
α'ότητας πού ό ττόλεμος είσήγα
γε στή σύγχρανη ζωή. Διάβαζα
ϊσα ϊσα σημερα τήν καφτερή, άλ
λά πέρα καί ττέρα ψυχολογη(μένη
εκθέση τού επάνω στή βουλιμία
το3 σημερινον άνθρώπου νά δια
σθεΐ νά γράψει, νά έκδώσε' δ τ'
δητΓθτε ττρίν άκόμα αύτό ώρ'μά-
σε' σέ άρτι© καλλιτβχνημα· χωρίς
συναίσθηση τής ευθυνής άντίκρυ
στόν έαυτό τού άλλά καΐ στόν
άντικιρινό τού· τόν άναγνώστη)
στό τεύχος τού άξ'.ολόγου ττερ'ο
δικού «Κρ'τικιά Φύλλδ:» Μάϊος —
Αύγουστος 1971-
Μ' αύτό δέν θέλω καθόλου νά
προδικάσω τόν βαθμό τής ττο'ό-
τητας των εργασιών ττού άνοτγγέλ
λει ό άξ'ος κάθε συμπαθείας καί
συμπαράστασης νΐος συγγραφέ-
ας· Τού εΐίχομα' μόνο νά κατα
κτήσει τήν ήοεμία ψυχής ττού εί
να' άτταραίτητη στόν δημιουργό
ττσύ δέν φ'λοδοξεϊ μόνο νά τυττ&ι
σει, άλλά καί νά προσφέρει στόν
άκροατή τού· τόν άναγνώστη ,κα
τ' δ'.αρικέστε,ρο καί άρτ'ότερο-
Θά χαρώ πού άν άξ:ωθώ κάττοτε
νά διατΓ'στώσω τήν ττρόοβο αυτή
στά φανερώματα τού Νίκοι, Σπά
ν'α·
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Σημ "θσους, ψιλολόγους
σττουδαστές ξένων γλωσσών· διευ
θυντές θεάτρου· σκηνο&έτες κ¬
ά θά έπτ'θυμοΰσαν νά γνωρίσουν
τόν έ'ως σημερα σχεδόν άγνωστο
στόν τό—ο μας εξοχο δραματικόν
σίγγραφέα Χρ'στιανό Φοε'δεοί-
κο Χέμπελ. ιταρατΓέμιπω στή διε
(;οδι'κή έργασία μου (βιογραφίσ
καί έρμηνεία τού εογθυ τού) ποΰ
δημοσιεύε' τό περιοδ'κό «Κριτ'κό
Φύλλα* τοθ φιλολόγου καΐ κ,οιτ'
κου Ιω Χοπζηφώτη, τεύχος Μα'ί
ου — Αύγούστου, άρ. 3 — 4.
Θά τό εύρουν στό βΊολιοπωλεΐο
τής «Εστίας» Κολλάρου· Σταδι
ου 38. 'Εκεϊ θά δ'αβάσουν καΐ τό
δοκίμιο τού Ί Μ Παναγ'ωτοττού
λου «Λαιμαργία» ττού γ'' αύτά
κάν'ω λόγω στή,ν τταρα—άνω 6ι6λι
οκρισία μου
ΠΦΛ
ΜΑθΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟΠΑΙΔΑ Σ
Καθηγητής Φιλιλογίας μέ εθδό-
χιμον προίίπηρεσίαν είς Ίοιωτικά
χαί Δημοσία Γυμνάσια Ασκήσας
επί μακράν σειράν έτων καΐ καθή-
κοντα Δΐϊυθυντοΰ είς "Ιδρυμα πια-
δικής προστασίας, άναλαμβάνει τήν
κατ' οίκον διδασκαλίαν Αρχαίον
καϊ Νέων Έλληνικών είς μαθητάς
μέχρι καΐ τής Δης Τάξεως.
Πληροφορίαι είς τόν Διευθυν¬
τήν τής εφημερίδος κ . Σ. Σινανί-
δην καί είς τό τηλέφωνον 756-606.
Κριτικό σημείωμα τοΰ κ
Κυκλοφορησε αυτόν τόν τε¬
λευταίον κα.ρο( σε δεύτερη εκ,δο
ση η «Ν'ο&η» τού Κώστα Ζουμ
ηουλιθη. σμυρναικο αίσθηματικο
μι/ο.σιθμημα «νεα έ'κδοση ανα-
οεωρημενη».
Μ£ το μι>9ιστόρημα αύτό μέ
ουνθέοι·ν τταλ'·ες άναμνήσεις, γλυ
κεϋυμητα ττϊ,ρ'στατ'κα τής νιό-
>ης μου· "Ημουν ο ττρωτος -πού το
ο α6ασα χε'ρόγραφο ακομη. "Ε¬
να καλοκαιρινό βράου τού 1924
κα&ομασταν και κοιιοΐντιαζαμί
αί μια υτταιθρ'α γωνιά, ενός κ«ν
ιρσυ —νομι^ω ήταν μ'ά τταραγ
κα— μέ το Μενο Φ'ληντα στη
Νιεα Ιωνία- «Ποδαραδες», άττο
το παλ'ο αττικιο τοπωνύμιο· λεγο
ταν ακομη γενικα· ο ττροσφυγι-
κος αύτος συνοικ'σμος Λιγασχε
τικα ήσαν τότε τα κα'νουργ'οκτι
σμεκα σπιτια τού ττολλά τα γ'α
ττια, σωροί παντού οί πετρες· τα
χαλικια. ό αμμος- λάκκο' εδω
κι εκει, από φρεσκοσοι/σμένο ασ
οεστη Νΐα γνωριμια μου με το
Φ'ληντα· τά λεγαμε οάζαμε τίς
τκχσε'ς ενός ίσχυρού κατοπινου
Λιγο ττ'ό πέρα άττό μας καθό-
ταν ένας νέος μόνος του· δεν
τον ττρτκτεξαμε· άν καί φαίνετα'
παρακολουβούσε τίς κοοβέντες
μας αττό ώρα Μιά στ'γμη σηκώ
Οηκε· μας ττλησιασε και μ' ένα
υφος, δχι τόσο συνεσταλμένο]
αλλα άρκετά σεμνό, μας λέγει:
— Θέλετε νά καθίσω κι' έγω
στην τταρέα σας;
'Ηταν ό Κώοτας Ζουμττουλίδης
Ένδε^κτικό ασφαλώς τό ιτερ'στα
Τ'·κο τούτο, τού χαρακτήρα τού
της ίδιοσυγκρασίας τού· τής έ
φεσεώς του ττρό πάντων καί ά-
πο τότε γ'ά πνευματικάς άναζη-
τήσεις·
"Οταν κατόπιν· άφήσαμε τό
Φιληντα στό σττίτ1 τού καί γυρί-
ζαμε στά δικά μας· πού ήσαν καί
καττως γε'τονικα, μού λέγει στο
δρόμο:
— Ο Ζηκάκης — τό 6ι6λιοττ«
λεΐο τού ήταν ά—ό τά γνωστότε-
ρα τότε— προκήρνξε ένα διαγω-
νσμό μυθιστορήματος. * Εχω γρά
ψει κ ι εγώ ένα μκθ'στόρημα μέ
σμυρναίκιή ύπόθεση, καΐ σκέτττο-
μα' νά τού τό στείλω. Πρίν τό
αιτοφασίσω δμως θαθελα νά το
διαιδάσετε —ήσαν φρέσκες πολύ
άκόμη οί σχέσε'ς μας στήν ττε-
ρ ί οδ ο τ ού ττληθυέντ ι κου— κα ί νά
μού τιήτε τή γνώμη σας·
Τήν άλλη μίμα μού έφερε τό
χειηόγραφο καί σέ λίγες μέρες
τού πά τή γνώμη μου:
— Δέν ξαίρω. τού εΐττα, αν θα
πάρη τό βραβεϊο ή δχι· πάνιος
τού έτόν'σα εϊνα' ένα μυθιστό-
·?ιμα, ττού θά τό ττροσέξη άσφα
λώς ή «ττιτροτΓή τού δ'αγοονι-
σμού· δέν θά περάση, όττωσδήιτο-
τε άπαρατήρητο·
Καί βγήικε σωστή ή πρόβλεψή
μου Η έπ'τροπή τοΰ διαγωνι-
σμού —Παύλος Νιρβάνας, Ρή-
γας Γκόλφης. Ηλίας Βουτιερί-
δης. άπό τούς έντριβέστατους
σέ λογοτεχν'κά θέματα κατά τούς
χρόνους έκείνους— δέν τού εδω
σε τό ττρώτο 6ρα6εΐο, εϊναι άλή-
θε'α. τό έπαίνεσε δμως μέ διε-
ξοδικ/οώς κιόλας χαρακτηρ'-
σμούς' σημείωσε άκόμη καί τού¬
το· τό ίδιαίτερα σημαντικό· όττό
μ'κρασ'ατικής βιβλΐογοαφ'κής ά
πόψεως:
« -.Άτγο δσα ξαιιρουμε ή «Ν'ά
βη» είναι τό πρώτο μυθιστόρημα-
πού ζωγραφί'ζεται ή χαμένη π'ά
ζωή τής 'Ελλην'κής Σμύρνης καί
ττεριγοάφεται τό σκληρό τέλος
της- Κ'" έτσ' τό μυθιστόρημο
αύτό τταίρνει καί κάποια ϊστορ'
κή σημασία».
Αύτά τά ίστορΐικά τού μυθ'στο
οήματος τού Κώστα Ζουμττουλί
ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛ1ΩΡΗ
δη· σάν ο'βλίον ττλέον, είχαν
καί τή συνέχειά τ ό.ςΙΤυ
καΐ τή συνέχειά τους· Τό 1926
κυ·κλοφόρησε στίς έκδόσε'ς Ζη·
κάκη καΐ τό άξ'οσημϊίωτο ο-την
περίτττωση τούτη εί να' ■ ττώς σ'
ενα δχι καΐ πολύ μεγάλο αναλό¬
γως χ>ον κό δ'άοτημα^ έξαντλή
θηκε- Τώρα, μέ τήν άφορμή μά¬
λιστα τών ττενήντα χρόνων άττό
τή Μικρασιατική Καταστροφή.
κυκλοφορεϊ σέ δεύτερη εκδοση.
Νομίζω πώς ττρέπε' νά έξάντλη-
θή κ'" αυτή· τό έλττίζ» Χωρίς
όίλλο τό άξίζε', γιατΐ εχε' τίς
άρετές τού· σάν σμιιρναϊκ» μάλι
στα μυβιστόρημα· τό βιβλίο αύ¬
τό·
Αίσθηιματικό τό χααακτηρίζει
ό συγγραφέας τού καί θά ττοέ-
ττε' κ'όλας νά δοσουμε στό χαρα
κτηρ'σμόν αυτόν την ειδικήν ε¬
κείνην έ'ννο'α, ττού Εδινε ό λαός
μας καΐ έκεϊ στήν 'Ιωνία καΐ έ¬
δώ στίς περιπτώσει ς αύτές' «αΐ-
σθημα» θεωροΰσαν καΐ άποκαλοο
σαν ττρό ττάντων. τήν έρωτική
δόνηση στίς άνθρώττινες ψνχές-
' Εναν ε'ρωτα νεαν'κό μέ τίς δρα
ματ'κές διακνμάνσε-ς τού καΐ 'ή
τραγική λύση τοι». σέ συνάρτη-
ση μ έ τή δυστΓερίγραπτη τραγω
δία τού Μ^κρασιατικού Ολέθρου
μάς περιγράφει σχεδόν άττοκλε1
στ'κά στό μυθιστόρηιμά τοιι ό Κ·
Ζουμττουλίδης·
Καί ·' Ν'όβη τό δνομα τής κεν
τρικής ήρώίδας τού· είναι καΐ
τουτο έ'να έττίτηΐδες διαλεγμένο
σύμβολο, τταομένο άττό τόν άρ·
χαΐο μύθο- είνα1 ή ψκχή τού Μ'-
κρασιατιικοΰ Έλληνισμοΰ, ττού
θρηνεϊ. σέ μ'ά δακρυρροοΐσα ά·
κα^ασίγαστη συνέχε'α. τήν άνυ
Γτθλόγιστη σέ έκταση θυσία τού
Γένονς κατά τό 1922- «Είναι ή
μητέρα τής Ρωμηούνης. ττού κλαί
εί τίς χ'λ'άιδες τα παιδία ττοΰ
χαθήκανε σ' αύτοι τσοί τόποι»·
άναφέρετα' σέ κάποια σελ'ιδα
τού βιδλίου αυτού.
Άκόμη καί ττερισσότερο βε¬
βαία άττό τά αλλα μας μικρα-
σ'ατ'κά κείμενα, τό βϋδλίο τούτο,
σά λογοτέχνημα κιόλας· εϊνα'
μ'ά εκφράση, σέ τόνο Τραγικά
είδυλλιακό· ττόνου. νοσταλγίας.
Άναφορές το.υ, ζωΐντανίμέ'νες
άττό τή βιωματιική άναττόληση
τού συγγραψέα. τόττων καί έκδη-
λώσεων ζωής καί ττεριστατ'κών
τής Σμύρνης καί όρ'σμένων ττε-
ρ'οχών τής Μΐικΐρας Άσίας —
'ής Μαγνησίας συγκεκριμένα—
δι£.γείρυον αναλόγως συγκινησια
κά τους ταλαιότερους όητό μάς'
νομίζω καΐ τούς νεωτέρους μας,
έκείνους τούς ολίγους ή θέλο·
μέν νά "πιστεύομεν τούς ττολλοΰς·
—ού στίς ψυχές τους ε'χει δημ'-
ουργηιθή. άπό την κόητοια καλλ1-
έργεια έττί τόσα χρόνια τής μι-
κρασ'ατικής παραιδόσεως■ μ'ά νο
στοΛγία ά—ογόν«ν γ'ά τούς τό-
ττους έκκίνους
Βασικά δλο τό κείμενο, ά—ο-
πνέε' μιά δροσερή· νεανική άθω-
ότητα, άλλων καιρών· ττρέτΓει νά
σημε'ωθή «αί τούτο έστω καί
σάν εν δείξη εύγεν'κών καλοττρο-
αίρετων ττροθέσεων·
Μέ ττολλή ίκανοποίηση τό το-
■ποθετούμε, σημαντ'κή ττροσθήκη·
•κοντά στά αλλα κείμενα τής Μι-
κρασιατικής Β'βλιογραφίας καΐ
γιά τά ήθογιραψ'κά καΐ γΐά τά
τοτΓογραφικά στο'χεϊα τού, ττού
«αί πιό πάνω σημείωσα, άλλά
καί σάν έ'να χαρακτηριστ'κό δεΐ-
γμα, τού τρότκ>υ μέ τόν όττοϊο
λογοτεχνικά έξεψροκτε ένας νέος
πρόσφυγας· λίγο καιρό μετά την
Καταστροφή. τόν ί'δ'ότι—ο, μετά
τα συντρ'τττικά έκεΐνα γεγονόΤα·
ψυχ'σμό του.
ΝΙΚΟΣ Ε ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ — Ταξιάρχου Ώ.Α.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετα
συντόμου έξιστορήσεως ολοκλήρου τοθ πολέμου 1940-41.
ι Ζυνεχει« έκ τού προηγούμενον:
ΕΠΙΣΤΟΛΗ
ΤΟΥ ΥιΠΟΣΤΡΑΤΗΓθΥ
κ, ΜΠΑΣΑΚΙΔΟΥ ΠΑΝΑΓ
Άγαπητέ μου Βερνά·ρδε) χαϊρε.
Εύχαριστώ πολύ δ>ά τό απο¬
σταλέν μο' νεοεκδοθέν βιβλίον
σου «Λαβάκης - Πίνδος», ώς και
δ:ά τό γράμμα σου. πού τό συν¬
ώδεσεν.
'Εντός δεκαημέρου τό έδ'άβα-
σα καί τό έξαναδιάβασα μετά
προσοχής.
Αποτελεί άληθ'νήν ττνευμα^ο-
ψϋχικήν άπόλαυσ'ν. καί πιστεθω
δχι μόνον έκείνων πού άπό μ-
κ?ά παιδία έζησαν επί μακρά ε-
τη άκατάπαυστα. μέ τόν νού
τους καΐ τάς πράξεΐς τους, άγ-
καλιά μέ τήν 'Ελλάδα· Ολων
των 'Ελλήνων άνεξαι,ρέτως. καί
πρός παντός άχώρ'στον έγκόλπι
όν τού νεάκοπου φυτωρίου των
Αξιωματικών μας καΐ τής 'Ελλη
νίκης νεολαίας κατ' εξοχήν-
'Ελπίζω καί εϋχομα'. ή Π'ιν-
6ος μέ τόν Δαδάκην της καί τό
Βορειοηπειρωτικόν μας "Επος,
καθ" δλου νά μή παραμερ'σθοΰν
άπό τό πνεΰμα καί την καρδίαν
"ών - πολ'τιικομανών συμπατρ'ω
τών μας "Οπως· δυστυχώς, έγι-
νε μέ τούς Βαλκανικούς μας Πο-
λέμους ττρώτσν καΐ μέ τάς Μα-
κεδονομ'.κ,ρασιατικάς μας έκστρα
τείας ίίστερα· πού περιέπεσαν ά
γνωμόνως είς λησμοσύνην, έξ αί-
τίας τών έθνοφθόρων έσωτερ'κών
δ'αμαχών μας. κα^ά τα μεσάχρο
να διαστήματά των, όπότε· μά-
λ'στα· τα άσβεστα κιαί άχαλίνω
τα πάθη διέστρεψαν. κατεσττίλω
σαν καΐ έπλαστογιράφησαν άκό¬
μη· την υπέρ απελευθερώσεως των
άαελφών μας πρόσφατον Πολεμι
κήν μας Ιστορίαν- "ιστορίαν γε
μάτην δόξες καΐ θριάμβους· κα¬
ταστροφάς καί α'ματα άλλά καϊ
στήν δψ'ν της καί στήν άνάποδήιν
της. πάντοτε έκχειλίζουσαν την
παλμώδη έπιταγήν τής Φι/λής
μας. πρός άδ'άκοπον, διά θυσ'-
ών καί ηρωϊσμόν επιδίωξιν των
άθανάτ(ον πεπρωμένων της-
Αλλοίμονον μας, λοιπόν, αν
έπανασυμβή αύτό διά τρ ί την δέ
φοράν έντός μας γενεάς μόλις!
Τότ£ θά σηκωθούν τά όστά τών
πεσόντων καί θά μάς κτυπούν
κατακέφαλα!
Λϊ άρεταϊ τοΐ} β'!βλίου σου· ά¬
πό απόψεως θυσίας δΌτυπώσε-
ως καί τέχνης. είναι πολλαί· μ-ε
ρ'καΐ μάλιστα μοναδικαί είς τό
είδος του
Νομίζω δτι αύται είχον τήν πή
γήν των είς τό ότι ό συγγραφεύς
άγαπήσας τό θέμα τού «ώς εαυ¬
τόν», μέ θερμήν, δηλαδή έγγ'ιζου
σαν τα δρια τής μανίας, έταύτ'-
σε τό «είνα'» τού μετ" αυτού-
Μεθ' δ κατέστρωσεν άβίαστα στό
χαρτί· πάν δ,τ' είδεν, ώς δραμα
καί ώς θαύμα- μέ τά μάτια της
τού· άπό τό έσαεΐ άθάνα
τον εθνικόν μας μεγαλοήργημα,
τής Πίνδου καΐ τού Τιτάνος τη^·
Τί έλττιδοφόρος απαρχή καί τί
ωραίον τέλος' Διότι τό β'βλί-
ον αύτό είναι παραδόξως Καί τ ό
ένα καΐ τό έίλλο!
Τέλος. μέν, δ'ότ', καθ' όλακλη
ρωμένον καΐ πλήρες ό διΐξελθών
ύό άί ί ά
εχει άποκομίσει χω,ρίς νά
μένε' υπόλοιπον κενόν- τό σύν¬
ολον τής θαυμασίας εΐκόνος· Α¬
παρχή δέ· διότι, ώς φρονώ, τό
βιβλίον αύτό είνα' τό πρώτον·
άλλ' ούχι καΐ τό τελευταίον Ερ¬
γον ποΰ πρόκε'ται νά θίξη καΐ
νά εκμεταλλευθή τό απέραντον
αύτό θέμα
(Συνεχίζετα')
Π. ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Ίέ «Τόπρινα» είναι μιά κτηνοτροφή μέ υψηλήν πρωτεινικήν περιεκτικότητα,
πού παρα,σκευάζεται τώρα στή Σκωτία.
Τθ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΘΑ ΕΚΠΟΙΗΙΗ
ΤΗΝ ΑΚΙΝΗΤΟΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΑϊΤΟΥ
Τό Δημόσιον απεφάσισε νά
ρευοΓτοττοιήση τα όκ'ινηιτά τού,
καΐ μέ τα έκ τής έκποιήσεως τού
της εσο&χ νά άνεγείιρη δημοσία
κτίρ'σ κσί ιδίως σχολ'κά τοιαό-
τα. Τα ανωτέρω προβλέπε1 το
κατατβθέν υπό τού ύπθυργε'ου
Οίκονομ'κών είς την Συμβονλευ
τικήν ΈττηροτΓην σχέδιον νομο¬
θετικόν διατάγμα*ος «πε?ι τρο-
τταποΐήσεως καί σιτμπληρκα£(ος
των δ'ατάξεων περί διοικήσεως
καί διαχειρίσεως των δημοσιων
κτημάτων» Σχετικώς άναφέρετα^
είς την είσηγητκήν έκθεσιν τοΰ
ώς όίνω σχεδιον, ίίτι οί δημάσ -
α' ί—ηρεσίκ1 καί τα σχολεΐα,
έκτός ελαχίστων. στεγίζονταΐ
είς ίδιωτικά κτίρια άκατάλληλα
ώς έττϊ τό ■πλεϊσον) διά την χρή¬
σιν των όττοίων τό Δημόσιον κα-
ταβάλλε' κατ' έτος ποσόν ανω
των 350 έκατομ δραχμών
"Απασαι αί προσπάθειαι αί ό
ΤΓθϊαι κατεβλήθησαν κατά κα'-
ροΰς διά την άνέγερσ.ν δημοσι¬
ων κτιρίων, έματαιώβησαν έλλεί-
ψε' των απαιτουμένων Χ?ημ°τι"
κων -ΐτοσών. Ό σκοττός όμως ού¬
τος Θά ηδύνατο ευκόλως, ώς το-
νίζετα'. νά πραγματοποιηθή δι
έκ,ττοιήσεως τμήματος τής τερα
στίας ακινήτου ττερ'αυσίας τοϋ
Κρατοκς. Μόνον ή Διεύθυνσις Δή
μοσιων Κτημάτων τοϋ ίητουργεί-
ου Οίκονομΐ<κών διαχειρίζετα1 26 ΟΟΟ ιτειρίποΐί άκίνητα. άστ'κά καΐ άγροτΊκά. άξ'ιας ιτεοίττου 8— 10 δισεκατομμυρίων δραχμών· τό εσοδον τοΰ Δημόσιον έκ τής ακινήτου ταύτης περιουσίας εί¬ ναι σχεδόν μηδαμινόν. μή νττερ- βαίνον τα τι°ία τοίς χιλιο'ς Η άκίνητος αυτή, περΌνσία τού Δή μοσΐου ό~ετέλεσεν άνέκαβεν και αποτελεί καί σήμερον άντΐκείμε- νον κιαταττατήσεως καί ττηγή πλθϋτισμοϋ κακοττίστων ττολιτών ΑΊ άρμόδιαι υπηρεσίαι άμύνον τα1 κατά τό εφικτόν κατά τής διαρτταγης τής δημοσίας ιτε,ριου σίας, άλλά ή αμυνα αυτή άπο- 6αινει άτελεσφό,ρητος διά τούς κάτωθι λόγους: ,Αττό τής απελευθερώσεως έκ τού το".ρικικοί> ζυγού μέχρ' σήμε
ρον τό Κράτθς δέν ηδυνήθη νά
καταρτίση άκρΐ·6ες κτηιματολόγι-
ον των κττημάτων τού, έκ Τοΰ ό-
ποιου νά ιτροκ'ΐ—τη ττοια άκινη-
τα άνήκουν είς αύτό κατά τρόττον
αναμφισβήτητον καί κατά άκια'α
μαχητον τεκμήιριον
Αί εγεΐρόμεναι υπό τοΰ Δημο
σιου δ'εκδ'κητικ,αΐ όιγωγαί' είτε
τ.αρο,μένουσιν έκκ,ρεμεις ένώττιον
των δικαστηρίων επί πολλά έ'τη,
λόγω τής δραδύ^ητος μεθ' ής διε
ξαγοιται αί δίκα1 ώς έκ των ττολ
λών δικονομΊκών δ'ατυητώσεων·
είτε καί άττορρίιττονται τελικώς
της δίκης αποθανούσης είς 6α
ρος τοϋ Δημοσίου έξ αίτίας της
δυσκολίας καί πολλάκις του ά-
νεφίκτου τής υπό τού Δημοσίου
εξευρέσεως μαρτύρων πρός ύττε-
ράσττ^σΐΛ' των σνμφερόντων τού
Έξ άλλου· ή μή οργάνωσις άμέ-
σως μετά την απελευθέρωσιν τής
ξενικής κατοχής. τής αρμοδίας
έττί τής διοΐικήσεως καί δ'αχειρι-
σεως των δημοσιων κτημάτων δι
ει/θύνσιεως τού ΰττον,ριγείου Οίκο-
νομΐκών, συνέτεινε 'έτ1 περισσότε
ρον, λόγω «αί τής άλματώδους
αυξήσεως κατά τα τελεΐ/ταια έ
τη τής άξίας τής γής είς την
διαρπαγήν τής δημοσίας ττερ'θυ
σίας· μέ άττοτέλεσμα την μείωσιν
τοΰ κρατικοΰ γόητρον καί την με
γίστην ζημίαν των συμφεοόντων
τού.
ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ
ΤΑΣ ΠΑΡΑΓΟΓΙΚ,Σ ΕΠΕΝΔΥίΕΐί
ιΝέαν σημαντικήν ανοδον ένε-
φάνΐσεν ή χρηματοδότησ'ς τοΰ ϊ-
δΐωτικοΰ τομέως τής οίκονομίας,
κατά τόν τταρελθόντα Νοέμβριον
τό συνολικόν ίίψος τής οποίας α¬
νήλθεν είς 135 188 000 000 δρα
χμάς Είς σχετικήν ανακοίνωσιν
τού νττουιργείου "Εθνικής Οίκονο
μίας ΰττογραμμίζεται δτι ούτω
εσημειώθη καθαρά αύξησις κατά
2.036000 000 δρχ · έναντι τού
προηγουμένου μηνός Όκτωβρί-
ον 1971 καί κατά 24.581 000
ΟΟΟ δρχ η 22.2% έναντι τοΰ Νο¬
εμβριού 1970 Ιδιαιτέρως σημει
οϋτα1, δτ' ή άντίστοιχος αύξη¬
σις τοϋ -ιτροηγουμένου δωδε-
καμήνου (Νοέμβρΐος 1970 έναν
τι Νοεμβριού 1969) είχεν άνέλ-
βει είς 19 652 000 000 δρχ Η
σημαντΐκή αυτή αύξησις τής χρη
ματοδοτήσεως τοΰ Ίδιωτΐκού το-
μέως τής οίκονομίας έντός τής
•περίοδον Δεκεμβριού 1970 —
Νοεμβριού 1971 όφείλεται είς
την αύξησιν τών π'στοδοτήσεων
■πρός ολους τοΰς τομεϊς τής οίκο
νομίας τής χώρας καί ειδικώτε¬
ρον:
Πρός την γεωΐργίαν κατά 9 699
0ΟΟ.0Ο0 δρχ. ή 21,4%
Την μεταττοίησιν κατά 11 039.
ΟΟΟ 000 δρχ ή 23,3%
Τό εμπόριον κατά 1 733 000
000 δρχ ή 11,7%
Τοΰς λοΐττούς παρα'γωγΐκονς
κλάδους (ναντιλία — του5'σμ5ς
— οίκισμός) κατά 8.121.000.
000 δρχ ή 26 0%
Ιδιαιτέρως ύττοτγραμμίζεται έν
ιτροκειμένω. ή έπιτάχυνσ'ς τοθ Ρ'->
Θμοϋ άνόδου τών χορηγήσεων
τιΐρός την βιομηχανίαν ή χρημο '
τοδότησΐς τής οποίας ένεφάν.σεν
έντός τής ττεριόδου Ιανουάριον
— Νοεμβριού 1971· καθαράν αθ
ξησιν κατά 8 741 000 000 δρχ ·
ή όποία είναι κατά 47,1% ΰψηλο
τέρα τήις ό:ντιστοίχου αυξήσεως
τού ίδιον Ιΐμήνον τοΰ ε'τους
1970 Είς την ανακοίνωσιν τονι
ζε^αι δτι έτερον, ιδιαιτέρως εύνο
ίκόν στοιχείον των τρέχουσαν "π ι
στωτικών έξελίξεων· ά—οτελεΐ ή
άνταττοκρινομενη ττρός τόν άνα-
χαρακτήρα τής οίκονο
μίας τής χώρας διάοθρωσΐς τΜν
τραττεζ'κών χορηγήσεων είδιχώτε
ρον δέ ό ταχύτερος συγκριτικώς
ριβμός άνόδου τής μακροττροθέ-
σμευ χρηματοδοτήσεως τού Ιδιωτι
κου τομέωςι συνετπιεία τής συνε
χονς άνόδου τής έπενδυτικής
δραστηρότητος τής ίδ'ωτ'.κής πιρω
τοδειλίας Συγκεκριμένως' αί
ττ'στώσεις τής κατηγορίας ταν-
της άνήλβον κατά την 3Οήν Νοεμ
βοίου 1971, είς 62 565.000.000
δρχ ήτοι ένεφάνΌ-αν. έν συγκοί-
σε: πρός την 3Οήν ΝοεμβρΊθυ
1970, καβαράν αύξησιν κατά 13
171 000 000 ή κατά 26,7%, έ¬
ναντι τής αίσθητικώς μ'κυοτέρας
αυξήσεως (18·6%) των βοαχυιχρο
νίων π'στώσεων κατά την ιδίαν
χρονικήν ττερίοδον
Τέλος. άν ληφθή ύττ' Οψιν δτ
έκ τής σημειωβείσης έ'ναντι τοΰ
ττε-'συνεΰ Νοέμβριον, καθαυας <χι'· ξήσεως των πάσης φύσεως χρη μοτοΈοτήσεων. ποσοστόν 54% άν τ'ιτηοσιοιτεόει ή άνοδος των μα κρο^ρ^8έσμκν χθΐηγήσεκν, ττρο κι,τγτει τό συμττέςασμα δτ1 τό ττιστκτΐ'όν σύστημα τής χώρας έ'χει ήδη στα8ει.ώς ττροο-ανατολ - σθή τιι:ός τοποθετήσεις ί—ηρετοιι σας εύ6.1κς τάς £π·εν5υτΐκάς ά νάγκας τής !δι<ωτ<κής πριοτοβου- λίςς καί τοΰς μακραχοονΐο,/ς ά- νατττι ξι·α.<οΰς στόχους τής έθνι κης οίχονομΐ'κής ττολιτΐκής άνταγωνΐστικότη^α αυτών αί 6 ο μηχανικαί έπΐχεΐ,ρήύσεις έπΐβάλ- λεται —ώς τονίζεται περαιτέ¬ ρω είς τό ύπόμνημοτ— καί ή ■πίρός τόν σκοπόν τούτον ενορμό- νισ'ς τής φορολογΐκής νομοβεσί- ας Συνιο-ταταΐ μεταξύ άλλων: Η κατάογησ'ς τού φορου κύκλον εργασιών έψ' ολων άνεξαιρέτως των βιοτεχνικών ττροιόντων «αι ή κατάιργησ'ς τού Νόμου 186) 67 «περί έπΐβολής ττοιν'κών ε,υ- ρώσεων κατά παραβατών φορολο γΐκιών διατάξεων. Η έφαρμογή "ού Νόμου; τταρατηΐοεϊτα.. επί μ ι αν τριετίαν συνετέλεσε/ είς τήν έ-πίτευξιν τού έιτιδ'ωκομένου σκο ποΰ τής πεο'στολής τής φος>οι5ια
φι/γής καΐ τής έδρα(ώσεως τή;
ψορολογΐκής συνειδήσεως Ως
έκ τούτου ή τταιοάτασις τής ίσχυ
ος τοΰ Νόμοι». μόνον άνάσχεσιν
τής οίκονομικής δραστηριότητοί
τών βιοτεχνικών έττΐ'χε'-ρήσεων δυ
ναται νά επιφέρη Έξ αλλου.
ζητεΐται ή κατάργησις τής πρ0.
£ΐσπ τάξεως τού 20% έττί τοΰ άμ
φ'σβητουμένθυ φόρου είσοδήμα-
τος καί ττάσης αλλης προσαΐίξή-
σεως, έν π'ερΐπτώσϊ1 άσκήσεως
■π·>οσφυγής είς τα φορολογικά
δ[καστήρια
Καί ταυτα μέν όσον άφορα' είς
τήν αντιμετώπισιν τών χρηζόν
των άμεσον επίλυσιν ζητημάτων
τής βΐοτεχνίας. Πέρ·αν, δμως. αυ¬
τών, είναι καί τα χρ.ήζοντα μΐ-
λέτης ττρογίραμματισμού ώς άντ
γόμενα είς τάς εύρυτέοας ττροο
τττικάς εξελίξεως τής έλληνικής
βΐοτεχνίας.
Υπό τό ττρΐσμα τούτο τό Βιο
μηχανικόν Έ-πΐμε,λη,τή,οΐσν Θεσσα¬
λονίκης ζητεί έν πρώτοις, την
"δρυσιν κρατικού εξαγωγικόν φο
ρέως τών διοτεχνικών ττροιόντων
κατά τό πρότυπον τής ΑΓΡΕΞ
Υπ-οδεΐκνύεΐ -πεοαιτέρω την πρα¬
γματοποίησίν συνεργασίας μετα¬
ξύ όμοεΐδών βιοτεχνικών έπιχε1
ρήσεων διά τού καθο,ρισμού κΐ-
νήτρων Ταυτα κα^ά τό ύπόμνη-
μα· δύνανται νά είναι: Νομοβετι
κός καβοηισμός νέας έμττορικής
μθ3φής συνεργασίας μεταξύ ό·
μοειδών έττΐχε·.ρήσεων τού κλά¬
δον Απαλλαγή έκ τελών χαρτο
σημου κ λ ττ κατά τήν Ίδρυσιν
τής έταιρΐκής σκνεογασίας Φο-
ρολογ'καΐ άπαλλαγαί γενικώΓε-
οον. κατά την πρώτην τριετίαν,
τής σι/νεο,γασίας. Καθορΐσμός
πλέον εύνο'ικων δρων χρηματοδο-
τήσεκς.
Ύποδεΐκνύεται ττροσέτι ή ι
δρισΐς 'Υ-πηι^ε,σίοις Π<>ο6ολής τών
βΐοτειχνικών ττροιόντων μας είς
δ'εβνεϊς εκθέσεις Η '&ρυσις και
βιοτεχνικών ζωνών, κατά τό ττρο
ιυττον των β'ομηχαν'κών Η ά-
ναμόρφωσις τής νομοβεσίας ·πε-
θί πί3οστασίας τής έπαρχιακής
βιομηιχανίας καί βΐοτεχνίας Η
θέσττισς κριτη,ρίων πρός διάκρ'
σ^ν τών βιοτεχνικών έττΐχειρήσε-
ων άττ ό των β'ομηχανικιών κ ά
Καί δύο ίδιαΐτέΐοως έττισημαι
νόμενα διά τού ύπομνήματος προ
σόντα τής 6'οτεχνίας:
Πρώτον, τό μικρόν μέγεθος
των 6'οτΓ.χνικών μονά&ων ■παρί-
χε' δΐΛνατότητας εϋελιξίας καί
π'οσαρμοστικότητος π'ρός τάς
εκάστοτε άτταΐτήσεις, τής άγο-
ηάς.
Δεύτερον. ώρισμέναι εργασιαι
δύνανται νά γίνουν οικονομ κώ
τι1>αι είς έξεΧδι κευμένας βιομη
χανΐκάς μονάδας ά—ό δ^τι είς
βομηχανΐκάς τοιαύτας.
• ΜΕΗΤΙΟΥΜ
ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒϊΟΤΕΧΝΩΝ
Έμπεριστατωμένον υπόμνημσ
ύτΓέβαλε· κατ1 αύτάς, πρός τα ΰ
ττονργεΐον Έθν'κής Οίκοχομίσς
τό Βΐοτεχνικόν Έπιμελητήρ όν
Θεσσαλονίκης Η σημασια τοϋ
ίτπομνήματος εγκε'ται είς του¬
το: "Οτι, παρά τάς ττε.3ΐωρισμέ
νας, χωρ1 κώς άρμοδιότητας τού
συντάξαντος τό κείμενον Επιμε
λητηρίου. διά τού ΰττομνήματος.
βίγονταΐ καίρια προβλήματα τής
έν γένει Έλληνικής β'οτεχνιας
καί ίπτοδεικνύονται λύσεΐς· έκφρα
ζονσαι την γνώμην ολοκλήρου
τού διοΤεχνικοΰ κόσμου τής χά:
Ή βΐοτεχνική στέγη είναι εν
έκ των πρωτιστων προδλημάτων
τού κλάδον Οί β'οτέχναι τής Β.
Ελλάδος εϊσηγούνται μεταρρυ-
θμισιν τού Ν Δ 225)69 «πεοϊ
μισθώσεως καταστημάτων» Η
μεταρρύθμισις —ώς τονίζετα1—
θά τι'οέπεΐ νά ττροβλέττη μεταξθ
άλλων τάν περιορισμόν τοΰ χοο
νόν τής υπό τρίτου ττροσφοράς
τοΰ μείζονος μισθώματος καί τή·
ΰπαγωγήν ύπιό άγοοανομικόν ε
λεγχον των σχετικών μΐσθωμάτω··
Επί το*2 χιθηματοδοτικοΰ "προ
τείνεται Καθΐρωσις νέων κοι-
τηρίων δ'ά τήν πιστοδότησιν των
έττΐχειοήσεων τού κλάδου ώς ττηο
σωττικότης χρηματοδοτουμένου,
τταοαγωγΐκή αυτού δραστηρΐότης
κλπ "Ιδρνσΐς βιοτεχνικής Τοα
πέζης μέσω τής οποίας νά χρη-
ματοδστοϋνται αί βιοτεχνικαί έ
πΐχειρήσε'ς Ή Τράττεζα θά λε
τουργή κατά τό π·ρότυττον τής
Άγαοτικής Τραπέζης.
Αλλά διά νά αύξήσουν την
Κα Γ· ΚΑΛΠΙΔΟΓ
Στή νέα της διεύθννσι
Όδός Στουρνάρα 49
Ττ>λ 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΕΡ)
Ήμιόροψος γραφείον 1
Πειράματα βαθείας ύπνώσεως
μοναδικής τηλετταθητικής ττεριτττω
σεως έν Ελλάδι.
Πάο-ητ φύσεως ττροβλέψεις. Έ-
παγγελματικά μυστικάς γάμους ά
ιΐπτώλειες θησαυρών κλπ.
Έπικοινωνεϊ εύχερώς μέ ο'ιονδή
ποτε πνεΰμα έν τώ κόσμω. Εττ:-
σης συντάσσεται τό ώροσκόπιόν
σας.
Γράψατε άπό έσωτεοικό και έ-
ξωτερικό· στέλνοντας 5 δρχ. γραμ
ματόσημον α έλάτε άμέσως θά
έ£υττηρετηθήτε.
ΑΘΗΝΑΙ
ΛΑΜΠΡΟΓ Κ. ΛΑΜΙΙΡΙΚΙΛΗ
Νέος χύπος γιά καρροτσάκια άναπήρων παίδων ετέθη είς κυκλοφορίαν στό
Λονδίνον.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑ ΤΟ 1972
ΖΒΝΗ ΤΟΥ Ο.Π.Σ.Α,
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
Πώς δ αγράφονται κατά Τή·'
παρούσαν στιγμήν αί πρσοπτΐκαι
τής δ'εθναϋς οίκονεμικής συιγκν-
ρίας. ή άκο'βέστερον τής συγκ>.>
ρίας έντός τού συστήματος πού
άτταρτίζουν αί διΑικαί καί ποωτ·
στως αί δυτιικοευρωπαικαί οίκονο
μιαι. έντός τού οποίος είναι όρ
/ανκώς έντεατγμέν,·) καί μετά
τοθ όποίου κ.ι>ίως συναλλάσσε
ται ή έλλην κή οϊκονομία;
Πρό·κεΐταΐ περί ενός κρισ'ιμου
έρωτήμα'τος· ή απάντησις επί
τού οττοίου, ώς είναι αΰτονόητον
8έν εχει άττλήν θεωηητικήν σημα
σία. άλλ' αποτελεί ττρωτοο^'χΐ'κήν
ά()>ετη:ίαν διά τόν άρβόν τΐρο-
γραμματ σμόν τής δοαστηο ό'η
τος τών επί μέρονς φορεων ό,φ
ενός άλλα καί διά τόν προσανα
τολισμόν τής γε^κωΐέτας οίκο-
νομΐκ,ής πολΐτ »ής άφ' έτέοου
Ή σημασία μάλιστα τής ποο-
γνώσεως είς ότι άψορά τήν £ξε
λ;ξιν τής δ εθνοθς οΐκονομ'κής
δραστηριότητος ή. άκόμη τήπ
ε?αστηι".ιότητος είς σιγκεκ.ιιμέ
νας χώι.ας ή -περιοχάς· αϋξάνί'
συνεχώς καθ' δ μέτρον ώς ύπε
γραμμίζετο καί ττοό εβδομάδος
άττό τής θέσεως αϋτό, ■' άλληλΓ
ττίδ;ασΐς καί άλληλεξάρτησΐς των
επί μίρους έθνικών οικονομ ών
καθίστανται όλονέν καΊ ίσχυρότε
ραι Θά ηδύνατο μάλ.στα νά υπο
στηοιχδή δτι τούτο ίσχύ^ι ετ1 πε
ρ'σσότερον είς την πεοίπτωσιν
των μ'κρών και ολιγώτερον άνε-
τττυγμένων οίκονομιών, ώς ή έλ¬
λην κιή· ή έξάρτησις των όποί^ί^
άττό ταίς έξελίξεις τής δι*9νοΰς
συγκι/3Ϊας είναι, συνετεία δικρ
ρωτικών λόγων, συγκριτ'κώς έν
τονωτέρα
Θά ήρκε' μόνον προκε'μένου
ποιί τής Ελλάδος να ΰπομνησθή
διά τού λόγου τό άσψαλές. ό ηό
λος τόν όττοΐοιν διαδραματίζουν
6 ά την οικονομικήν της ίσοροο
πίαν. άλλά καί διά τήν όλην οί
κολομικήν δρσστηρΐότητπι είς την
χώ^αν ώο'σμένα οίκονομικά μί
γέθη ίδιαιτέρως σι·νηρτημένα ι. γ
την δ'εθνή σι/γκυρίαν Τό γεγο-
νός λ χ ότι οί αδηλοι πόροΐ καί
κυρίας τα τουοιστι*όν. ναυτιλια
κόν καί μεταναστευτικόν συνάλ-
λαγμα καλύπτουν τα δνο τοίτα
ττερίπου των συναλλαγματΐκών
μας προσόδων μέ τάς οποίας
χιρηματοδοτο&μεν τάς άναγκαίαΓ
είσαγωγάς αγαθών καί ύπηρεσΐ
ών, ύπογοαμμίζει αυτήν τήν σα
4>ή κε-ί ισχυράν έξάητησΐν. Και
δ_ν πρόκεΐται μόνον διά τούς ά
Εήλους ττόροι>ς, ένα μέγεθος τγ
οποίον έξ ορισμού είναι ιδία τέ
ρως εύαίσθητον είς τάς μεταβο
λάς καί τάς διακυμάνσε'ς τής
ο!κονΐι^'«ής δοαστηιχιότητος είς
τάς λο'ΐπάς χκι-ας Τούτο ίσχυει
μέχρις ωρισμένου βαθμο3 και
διά τάς έξοογωγάς έμ-πορ«υμάτω"
είς την άλλοδαττήν. αί οποίαι πά
ρά τάς συντελεσβείσας προόδους
είς δτι άφορά τήιν σύνθεσιν των,
έξακολουθούν άκόμη νά έπηρεά
ζωνται καί νά έξαρτώντα' είς
σημαντικήν κλίμακα άττό τάς ε¬
ξωτερικάς οικονομικάς συνθήκας.
Έν όψει των ανωτέρω εΤνα' ά
σφαλώς χίήσιμον τήν στιγμήν αύ
την ττοΰ εύρ'σκόμεδα άκόμη είς
την αΰγήν τού νέΌυ ε'τους νά δια
τυπωθοΰν ώο'σμέναΐ ττροβλέψεις
σχετικαί μέ τήν π'θανήν έξέλιξ ν
τής δραστηριότητος κατά τό ε-
τος αύτό είς τάς κυ·ρι«τέ3ας χώ
ρας τοϋ δυτΐκοΰ κόσμον, βάσε'
των έκτιμήσεων τού Ο:γανισμ3ΐ.
Οίκονομικής Συ'νεργασίας και
Άναπτύξεως αί οποίαι έδόθησα
ττρό τινος είς τήν δημοοΊΟτητσ
(«Πϊεοττΐκτίβ έκενομίκ ντε λ
Όκντ» Δεκέμβρΐος 1961)
Π-οηγουμένως σημε'οΰται δτ
αί έν λόγω έτίσημοι έκτιμήσεΐς
έβασίσθησαν είς τά δεδομένα ιΐοΰ
ύπή,^χθν ττρό τής πρόσφατον νο
μισματικής άναπροσαρμογής, ή
όποία άναμφιβόλως θά έπηρ:άση
καί αυτή καί βραυχσπροθέσμως
την έξέλ'ξΐν της διεθνούς οίκονο
μίας Ίδοΰ ή γεν-κιή καί συνσπτί
κή -πρόβλεψις των έμπειρογνωμο
ων τού ΟΟΣΑ δττως διατυπώνε
ται είς τήν εισαγωγήν τής μελε
της.
«Ή έπιτάχυνσις τής αυξήσεως
τής παραγωγής είς τήν Ζώνην
τοΰ ΟΟΣΑ^ ή όποια δ επ στώδη
κατά τό ετος αύτό (Εηλ τό 1^71)
όφείλεται κατά μέγα μέρος είς
τήν άνάκιαμψΐν τής ζητήσεως είς
τήν Β "Αμερικήν μέ την έττάνο
?ον είς μίαν έττεχτατικήν τΐολιτι-
κήν αττό τών άρχών τού 1970 Αί
άλλαι χώραι τής ζώνης εύιέθη
σαν γεν'κώς είς ενα -περισσότε¬
ρον ττροχω.ιημένον στάδ^ν τού
οίκονομ'κοΰ κύκλον καί ή ζήτη
σις έξΐ,κολονθησε νά κάμτττεται
είς ωρισμένας έξ αυτών ύττό την
επίδρασιν τής άντιπληθωριστ·-
κής ττολ^ΐκής καί ή αύτονόμων
παραγόντων
Δ;δο·μένου δτ( ή ττλειονότης
τών μεγάλων χωοών έ'χει ν'ιοθετη
σϊΐ -πολιτικήν άττο'βλέττοισαν είς
την ένθάρρυνσ.ν τής ζητήσεως. ί
σχι-ραί τεχνικοί τταρ-άγοντες θά
συμδάλλουν είς την έ-ττ^άχυνσ'ν
τής αυξήσεως τής παοαγωγής
εις τήν Ζώνην το3ι ΟΟΣΑ. κατά
το Ιον εξάμηνον τού 1972. Θά
Γ,ΐύ.ατο εντεύθεν νά -προκύψη μία
σχετικώς ίσχυρά επέκτασις τής
δραστηριότητος είς την Β Αμε
ρ κήν συνοδεισμένη άττό κάτποαν
άνάκαμψΐν είς την Ιαπωνίαν κοά
τή.' Εϋρώτην Πάντως αί άδεβαΐ
οτητες οί αφορώσαι τήν έξέλ'ξιν
ισοτιμιών άφ' ενός καί των όρω»
τών δ'ε&νών συναλλαγών άφ έτέ
ρου £ά ηδύνατο νά έπηρεάσουν
τ-,ν έμ^π στεο-ύνην των έπ.χειρη-
ματ'κών κύκΑων κα) νά ττεριοοί
σο ν αιίσδητώς τήν άναμενομένην
αϋξησ ν τής παραγωγής Πολλα
προ.γμοτΓα συνεπώς θά έξα;τη
θζϊιν άναμφ'βόλως αττό τό μέτρον
καθ' 8 ή κοινή γνώμη θά θεωιρή
ση δτι έττετελέσβη ταχεΐα τγοοο
δος ττριός μίαν λογ'κήν λύσιν τών
σημεοινών δ εθνών ττροβλημάτων
Μια άπαοαίτητος προυπόθ;σιι;
άπό τής πλευράς αυτής εΐνα1 ή
άττεφυγή κά&ε νέου -πείΐορΐστικίύ
μέτ, ου είς τόν τομέα των άνταλ-
λαγώ>' καί τών διεθνών πληρω-
μών».
ΑΊ μεσολαβήσασαι σ^μφωνία1
5 ά την άναττροσαομογήν των ι¬
σοτιμιών τών κυριωτέρων νομι-
σμάτων πίός τόν χρυσόν καί έ¬
ναντι αλλήλων καβώς καί ή αρ-
σ ς τοϋ προσθέτου άμερικανΐκοΰ
δ:χσμοΰ 10% είναι ττροφανές ότι
ενίσχυσιν τάς αίσΐοίόξους προ
6λέψ;ις τοθ ΌργανισμοΟ πεοί
έττεκτάσεως τής παραγωγ'κής
;":οο·τηρ'ότητος κατά τοΰς -προσε
χεΐς μήνας Διότι δ αμορφάΐιΌυν
'ί α κλϊμα έμττιστοσύνης καί άττο
μακ-ύνουν την ατμόσφαιραν *ής
έ δεβαιότητος καί τής ανησυχίας
πς^ έπεδρων άνασταλτικώς έττί
τών έττιχεΐρηματ'κών ττρωτοβουλ
ών -πρό τής σιμφωνίας τής θύά
σ'γκτον
Δέν θά ττοεπει έν τούτοις νά
ότι μέχρις δτον δα
ενα νέον επίπεδον ίσορ
ροπίας υπό τάς νέας συνθήκας
δα ύπάρξουν όνσμφβόλ^ς άνακα
ιατάζε'ς καί άναπροσα^μογαί ά¬
πό τάς οποίας μολονότ' βεβαίως
"ό δ εθνές εμπόριον είς τό σύνο¬
λον τού θά εξέλθη ωφελημένον,
θά ύπάρξουν δμως παραλλήλως
«κιερδισμένοι» καί «ζημιωμένο'»
τον «τταΐχνΐδιοθ» ή έστω, ττερΐσ
σότε>ον καί ολιγώτερον ώρελημέ
νοι Γεν[κ.ή είναι ·' ττεποί'3ησις δ
τι είς πρώτην τούλάχιστον φάσιν
ττερ'σσότεοον κερδ σμέναι έξέρχον
ται αί Ηνωμεναι Πολιτειαι καί
ολιγώτερον ή Εϋρωττη καί ή Ι α
ττωνία Ή έίκτίμησΐς αυτή καθ' δ
μετ όν θά άτΓθδε'χθή άκριβής έν
τή -πράξει συνδέεται αμέσως μέ
τάς ττςιοοπτικάς τής συγκυριας
είς τόν πευίγυρόν μας Δ ΟΊ μια
τιχον όνάσχεσ ς τής ερο.στη'ΐιο-
τητος είς τάς μεγάλας δυτικοευ
ρτω"α.κάς οίκονομιας μοιραίως
δύνα-α· νά έχη γεν'κωτέρυς ά
να όγους έ-π-π'ώΐε-ς καί επί
τώ·1 οΐκονεμιώ^ 'ής εύρυπθ'Ίκής
ιτε~ φ·ε"ςίας
Είΐικώτερον πάντως καί άνε
Ε-ίτήτκς ιών επ πτώσεως των
νεμΐσματικών ρνθμίσεΜν ή ·™:>
6λτψ ς είναι δτι είς τάς 7 μέγα
λας χώρας τού ΟΟΣΑ (ΗΠΑ
ΚαναΤ'άν, Ιαπωνίαν^ Βρί^αννι-
αν Γε>μανία·. Γαλλίαν καί Ίτπ
Λι'πν) οί ρ'.Φμοί άνόδου κατά το
1972 6ά είναι περί τό 5·5% δηλα
1 ούμφωνει ττερίπευ ττρός τούς
μοτ<ροπ" οθέσμους στόχους κατά μέσον δυον ήτοι -περί τό 6% είς ΗΠΑ, Καναδάν καί Ιαπωνίαν 5%· είς την Γαλλίαν 3 5% είς ί Βρεταννίαν, 2,25% είς την |τα λίαν καί 2% είς Γερμανίαν. Ά.αλυτΐίκώτερον αί κατά χώ- -ας δσσικαί προδλέψεις τοΰ Ο? ■γα' σμού συνοψιζονται είς τα ά <όλοι.θα: ΗΝΩΜ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ- Ο ρυ- θμΐς αυξήσεως το·3 άκαδαρίστου εθν χαύ ττροιότοςι είς σταθεράς τιμάς προβλεττεται έγγύς το3 6%, φαίνεται δέ ότι αί κατασκευαί, αί δαπάναι των ΙΠολιτειών και των τοττικών οργανισμόν καθώς καί αί δαπάναι τών καταναλωτώ^ Ρά άττοτελέσοι. ν καί κατά Γό 1972, ώς καί κατά τό 1971 τα βασ κά δυναμ'κά στο'χεια τής επεκτάσεως Αί τιμαί βάσει τού δϊίκτευ τού εθνικον προιόντος ά ναμένεται νά αύξηθοΰν έντός τού 1ου τρίμηνον κατά 35%. τό δέ ποσοστόν άνεργίας βά διακιμαν θή -περί τό 5·5% ΚΑΝΑΔΑΣ: Παρά τα ληφθέν¬ τα υπό τών ΗΓ1Α μέτρα. τα όποια ίδημ.ούργησαν νέας καί σοβαράς άβεβαΐότητας ημπορεί νά άναμε νεταΐ ότι ή παραγωγή κατά το Ιον εξάμηνον θά αυξηθή ττερί το 6%. Άν καί τό Ίσοιζύγιον βιά εξακολουθήση νά εμφανίζη ττλεο νασμσ έν&έχεται τούτο νά μειω θή ι«χτά τούς προσεχεϊς μήνας ΙιΑΠΩΝΙΑ; Άττό ετονς ττειρί- ττου ειίσελθοθσα ή ίαττωνικιή οίκο νομία είς φάσ'ν ύφέσεως δεν ττα ι,ουσιάζει άκόμη δείγματα άνα- κάμψεως Υπό την ττρούπόθεσΐν οτ θά τεβούν ταχέως είς έφα^μο γήν τα άποφασΐσθέντα έττεκτα-Ί κά μετρα καί ότι βά πραγματο¬ ποιηθή ττρόοδος είς την επίλυσιν των δΐεθνών νομ'σματικών ττρο- βλημάιτων ημπορεί νά άναμένετα' κατά τό Ιον εξάμηνον άνοΐος τού ακαθαρίστου έθνκοΰ ποοιόντος κατά 6% έ'ναντι τού 1 5% ττοΰ εσημει£.ι3η τό 1 όν εξάμηνον τού 1971 ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ: Αναμένεται ό¬ τι ή ο,ΰξησις τής καταναλώσεως καί αί κατασκευαί κατοικ ών θά έττΐτΓέψουν την απορρόφησιν μέ ρους των άδρανεύντων σήμερον ττόρων άλλά δέν άναμένεταΐ ση ματική δραστηρΐοποίησις είς τόν τομέα τών έττιχειοηματκιών πα- γίων έττενδΰσεων Ύπολογίζεται ενα ποσοστόν άνόδοι, τής πα^α γωγής κατά 3% -περιττον ΓΑΛΛΙΑ: Ύπολογίζεταΐ ενας ρυ£μός αυξήσεως ετησίως περι τό 5% Ή όναμενομένη άνάκαμ- ψ'ς των κατε.σκιει»ών καθώς καί τών δημοσιων έττενδύσεων έλπί ζεται νά άντισταθμίσουν την σχετικήν άνάσχεσιν τών ιδιωτι¬ κήν τταραγωγ Ίκών έττεν5ύσεων ή δ ί£ ωτική κατανάλωσις προβλέ- τΐεται ν άπαπαμείνη διναμΐκός παίάγων π-ρό ττάντοον εάν άττοδώ σουν ίκανοποιητυκΐΜ'ς τα μέτρα συγκιρβτήσεως των τΐμών. ιΠΕΡΜιΑιΝΙΑ: Αί νομ'σματιχαί δΐαταραχαί άνέκοψαν τόν ρυθμόν των ίδιωτικών παγιων έττενδύσε ών ένώ ή κο5ανάλωσ'ς άπώλεσι:' κά^πως τόν δυναμισμόν της Η π' θανολο,γοι μένη διατήρησ'ς επι τ( διάστημα άκόμη των ττεοιοο' στΐκών τής ζητήσεως μέτρων έ"- δέχεται νά οδηγήση είς αϋςησν τής άνεργίας καΓά τό Ιον δμηνον κατά τό οποίον αναμένεται ανο- δος τού άκαθαριστου έθνΐκού προ ιόντος κατά 2% περίπου ΙΤΑΛΙιΑ. Η χώ·5α σύτή δ έρ¬ χεται τήν σοβαρωτέραν νφεσΐν Ίήν οποίαν εγνώρισε άττό τού τέ- λους το3 ΐΓθλέμοι. Είναι έν5εχο μενον κατά τό 1972 τα ακαθόρι¬ στον έγχώριον ττροιόν της νά μην σημε'ώση καμμίαν ανξησ ν ΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ (Δημοσιεύοντες τήν κατωτέ¬ ρω έπιστολήν τού συνεργάτου μας κ. Γ. Ι Παν.ελίδι, έττιθ-ΐ μοΰμεν νά δηλώσωμεν, ότι τά εν αυτή έκτ θέμενα έκφ;άζουν ελευθέρας προσωπικάς γνώμας αυτού, τάς όποίαςδέν σ^μμε- ■οιζετα' ή εφημερίς μας) Λίί,ν έπιτι/χής καί έπο,ξ α ή συγκ .ότησ.ς τής τετραμελοθς έ- τΠροττής! .', όττοία «απεδέχθη την παράκλησιν τού Συλλόγου τών Φοΐτησάντων είς τήν Εύαγγε λ κ,ήν Σχολήν Σμύρνης όπως έ- φ-ι:εύση σειράς έκ5ηλώσεων, τ τίνες δέον νά σημεΐκθούν καιά το έτε-,χόμενον ετος» (Προσφ Κόσμος Σ , 8 1 72 σελ 6) Νομίζω, ό'μως. ό τράπος ό ο¬ ποίος ποοτείνεται διά την σι;γ- γραφην μελετης «ττεΐί τής καθό λου οτυμβολής τού πρεο-φυγόντος κατά τό 1922 Έλλην'σμού κλπ» δ.ν είναι καί τόσον εΰστοχος Η Άκαδημία· άντ; νά πςοκηρυ ξη βραβείον δ'ά την συγγρα ί>ήν, ά; συγκροτήση επ τροπην
οττό τα μελη της. ή όποία. άφοϋ
έ-ιτ κοινωνήση μέ τα κατάλληλα
άρμόδ α -ρ.όσωττα (λ. χ δημοσι-
εγράφο.ς. συγγοαφεϊς, ε'ιδικούς
έπιστήμονο,ς), νά καθορίση την
ύλην καΐ τα πρόσωπα, τα όποϊα
θά άναλάβονν την συλλογήν καί
έ-πεξερ-γασίαν καΐ τήν έττί μέ
ρους σύνδεσις άνάλογα μέ τήν
άομο5ιότητα κα1 είδΐκότητά τού
ό καθείς η ή κάθε ομάς. ή όττοια
(*ά όϊ σ8ή. Τόν δέ συντονισμον
τής όλης εργασίας καί την σύν-
θεσ ν τού όλοι» έργον νά άναλά
6η ή ώς άνω έ—ιτροττή τής Άκα-
δημίας Ή μελέτη αυτή. καθό
ττρωταρχΐκής καί βασικής σημα-
ϋ <~, ι:: .ηγεύμε1 α φ^λλα τοό ι*-, γαπητοΰ όργάνου το.; -π οσψυ;ΐ Λ.^ κιοτμο., «Π.οσφυ ιτ'κϊ; Κο- σμος». —ού τα; έκδί'ΐεΐ ό συ<μπα- 6ν.ο·τϊ.··ο·ς καί Γβλαιμσχο·ς δημο¬ σίου ρί'Φος ί-ττό πολλά χτ.όνισ Σκ.<;άτης Σ νανίδης · -παλαιάς τγ ό?φ ξ, έ;ημοσ εύθησαν σημε - ώματά μευ ττού εξέφ-αζον τάς αναμνήσεις μθυ άττό την πα'δ - κ.η - μαθητ.κή - έφηβικη καί στοα τιωτ κή μου'ζωιή— Αύτά τα ση με'ώματα· πού κολακεύσμαι νά ιτΐσ:εύω, δ'αβαστήκανε άπό ττολ λούς - ττολλούς ττατριώτας μθ'ο Βσυ-λιώτες κοτΐ τούς συνδρομη¬ τάς τού όργανον των -προσφύ¬ γων ττού άνήκουν οί πεΐισσοτε- ροι είς τόν -πνευματικόν κόσμον τής Πατρίδος μας, έξεΤέθησαν κατόττΐν σνστάσεων καί -ττροτοο- ττών τού άγαττητού μου φίλον — συμμ«θητ©} καί συμττολεμΐστον κ Γρηγόρη Σακκαλή. πού ηύτι»- χησε έ'ττεΐτα ο—ιό μ'ά συνεχή και επιτύχη σταδιο&>ομ'ια νά ανέλθη
είς τά ανωτέρα οητελέχη τής
στοατιωτικής ίεραρχίας (νυν συν
ταγματάρχης έ ά ) καί νά πα¬
ραμένη έν πληΐοεστάτη νγεία είς
τά ώραιότατον ττροάστιον των Ά
θηνών. Παγκράτΐ δττου ώζ °;λ-
λος φ'λόσοφος άσχολεϊταΐ είς
δ·τι ένΒιαφέπει τονς άγαττητοΰς
τού Βονρλι£.ιτας· ττού τόσο τταλ-
ληκαΐϊίσα άντιττροσώπευσε είς ο
λονς τού -ττολέμους. Μακεδον1-
κούς, Ρωσικούς· Μΐκρασιατικούς
άλβανικούς καί συμμοριτσπολέ-
μους Ασφαλώς θά -προσκοούσω
είς τά σεμνόν ήθος τοΰ άνδρας,
άλλά δ ότι κ£χί αύτό μόν τό ση-
μείωμα άφορμή εχε' τόν άνεκτί-
μητον φίλον «αί πραγματικόν
Χριστιανόν Γρηγόοην Σακκαλή.
πού εΤχε την εύγενή καλωσύνην
νά μοΰ ί/πε"8υμίση τό ©αθμα
ττού θά έξ'στο,ρήσω κατωτέρω, ά
φέρω τό ονομά τού, ποΰ £γ··νε
πάλ'ν άφορμή νά τό θ,,μηθώ και
νά τό άνασύρω άττό τϊς παλαιές
μου αναμνήσεις Καί άοχίζω.
ο
Είς τήν ττολΐιΐελα
πηρετοθαα κατά την
τής εκστρατείας τίίς
συμηο^ζμ στής μο^ ήτανε χ;,:"
Σκτήρ ος Δουράικης —λ»χί0 ||
ττο ^άς Καλάμας— ήτανε Ενο-
νέος αρίστου ή5οι/ς. άιίστης ^
κεγενείας καΐ υιός. άν δέν ά—η"
τάμαΐ. ίστροϋ-
Μαζί τού εΐχα σιτιδεδή διά ο·τ
νής φιλίας Ή έξων—Ρε!Τ1 '
ζκή μο>ν ττερνοΰσε μ έ τόν 2ω,,
ριον Δονράκην είς -.-ήν
έπΐσκετπόμενοι ττολλά
μέ'η, όπως κήπονς, πάρ«α,
τρα· σχολεΐα. έκκλησίας κο'; ""*
νικά μέρη τά όποΐα 4φ>ημίζονΤο
δ'-οτ τίς ώραιότητές πού σηαα
τοωνον *Έτσι· μίαν ημέραν
τό-'ν μι«ς -πληροφορίας £κ' μ(
ρους ενός "Ελληνος (είς τήν Χ^ρ
σώνα καθώς καί είς τήν Οδιρ
σάν ήσαν έγκοπεστηιμένο' άττό ί·
των ττολλοί "Ελληνες), εΐΓΕ0Κ(
φθημεν μίαν μεγάλην άττοθήκη,
μέσα είς την οποίαν εΊχανε ονν
κενΐι>ωσει οί κομμουνΐστές, μ£Τ3
ξν αλλων καϊ είκόνες ότγίων κα,
διαφόρων άλλων έχκλησια—'κί,,
κειμηλίων. μεγίστης άξίας Λο
ενθυμούμαι αν ή α-οθτμαι ^
έφνλάσσετο Πάντως ημείς 0[
δύο ανευ ούδεμ'άς ό—αγορ€ύοΕ
ως. εύρέθημεν μέσα είς τήν ο,τ0
θήκην αυτήν. Καί τί δέν ΕίχΕ»
ή άττοθήκη Έμε'ιναμε καΐ οί δυο
εκττλιηκτοι άττό δ τι έ6λέ-τταμΕ
Νά ττάρωμεν κάη ώς ένΒΟμιον
ει'παμεν. Δέν ενθυμούμαι ό ψιΧος
μόν ό Δοιράκης τί πραγμα ^
ρε ώς ένθύμιον Έγώ επήρα ενα
μικρά είκονΐσματάκΐ. προφσνώι;
μαλαματοκοπτνισμενον, ττού ίψ{.
ρε μέ ρωσ'κά γράμμοσα τό όνο
μα κάιτοιον άγιον
Ήβέλησσ νά τό φυλάξ» είς
τήν επάνω τσέττη τού άμπεχοι-
νόν (σακκάικ1) άλλά δέν τό ί.
παιρνε, διότι ήτο λίγο μεγαλϋ
τεΐο τής τσέττης
(Συνεχίζετα')
"Ενα άνεκτίμητο μικρασιατικό βιβλίο
Τό Κορδελιό
ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ κ. Ν. ΚΑΡΑΡΑ
Κι' έγώ μέ τή σε'ρά μου δ ιάβα
σα τά «Κορδελιό» τού πατρ'δολά
τοη καί νοσταλγού των άγαττη
μένων χωρ ών τής Σμύρνης μαο
κ Νίκου Κο,ραρά ττον μέ τοση ά-
κρίβεια ττεριέγοαψε, άττ' τό μα-
κρυνό τόπο ττον βρ'σκόμαστε Δ*
αβάζοντας τώρα τό βιβλίο αύτό
πού μέ τόση νοσταλγία μας το
δωσε ό σογγοαφέας τού γιά νά
μάς θυμίση δτ1 ττοτέ δέν θά ξεχα
στοίν οί άγαπημένες μας Πατρ.
6ες νοΐώ9ω ίπτερηφάνεια γά '6
χιλιοτραγουδισμένο αύτό -προό
σ'ε ο ττοϋ μ" ένέττνευσε κι έμένα,
χωρίς νά τό ξέρ*»· χθίίς νά τδ
χω ποτέ μου δή· νά γράψω το
περΐσυνό διήγημά μόν «Τά Χρ·
στούγεννα μιάς Γραικιάς, πού
δημοσίευσε ή ότγαπημένη μας Ε
φημεοίδα Τώρα τό ξέρω χάρις
στόν έκλεκτό τού συγγραφέα και
άξιαγάττητον σιμπατριώτη μας
κ. Νϊαο Καραρά ττον μέ την άχου
ραστη ττέννα το^ τό ττερΐέγραψε
κ ι αύτό σάν ολα τ" αλλα χωρ ά
μας πού ό άέοας τους έ'ψθανε το
τε στή Σμύρνη μας καί μας δρό
σ^ζε μικρονς καί μεγάλους Ση
μερά εμείς μέ τό β'.βλίο αύ*';
ζωντανέψαμε τό χιλιοτραγουδ
σμένο Κορδελιό μας μέ τίς «άψρβ
τες κι' ομορφες Κυράδες»
«Σμύρνη.
τ' άτίμητα ττετράδΐα σου ενα
γύρω
Γκιοστεπές, Καραντίνα· Καρατά
σ'
τοπάζΐα καί ζαφείρια καί κοοά
λια
ττείΐγελοϋν τόν ήλιο, καΐ δαμα·1
τι
ίνα κΓ ύττέρλαμπρο τό Κορδελ'ο
— Στέργιος Σκ'αδάς
"Οσο διαβάζω αύτό τό υτττρο
χο ββλίο τόσο θέλω νά τό δια
βάζω τοιπεϊα. όμοοφιές. κιήττοι.
συντρΐβάνια, αλλεες. μαγνόλες.
ύπίροχα στολίδια, άμαξάκια. άρ
χοντικά. άξέχαστα όνόματα -πού
μάς κάνουν νά λυπόμαστε πού δ-
λα χάδηκαν και μαζΐ μ' αύτά και
οί άνβρΜ-τοί των. Πέρασαν άττό
σίας καί άξίας δ.' ολόκληρον τόν
Ελληνισμόν καί τοΰς πρεσ-φν-
γό^α; καί ιούς γηγενεϊς, και
είς τό Ελεύθερον Κ.ςάτος καί
τεύς έν δΐεσΐτοοα άνά την Οϊκοη.
μένην δέν πρέπει, νομιϊω, νά
αναμένεται νά συντεεή άττό ίδ ώ-
τες ή όμάδα Ϊ5 ωτών οίασδήποτε
μο'φώσεως καΐ κσταρτίσεως. με
κίνητΓ,ον «βραβείον οχβαστοΰ πό
σοΰ»
©ά εττρεττε νά είναι — οοϊόν
ττρ'«.} ΐαμμοΐΡι(τμέι>/·,ς σιΛλογΐ'κή,ς
εργασίας έττω^ύμων καΐ έκ των
ττροτέθϋν έττΐλεγέντων καταλλή-
λων καί αρμοδίων νπευβύνων -ρο
ίτώπων έττί ά5,ρά άμο-6ή Μία τοι
αύτη έργασία βά έξησφάλ ζε τή-
επιτυχίαν
Ο διός «άδρά άμοιβή» προ-
δάλλει την οικονομικήν ττλεοράν
'ού θέματος Καΐ χρε.άζετα' δα
την συγγρ-αφήν τής ώς άνω με
λέτης· καί γενικά καί δ'ά τή^
όργάνωσν έκ,δηλώσεων, επιστα¬
μένως μελετημένων ττρός έθν κην
διδαχήν. τταϊαδειγματΐσμόν καί
σωφρονισμόν, χρειάζετα' λίαν σο
6αρόν ττοσόν.
Έπιφυλάσσομαι νά έκθέσΜ έν
εύθετω τάς σκέψε.ς μόν ιτερι
τού τρόπον, ό ό-οΐος θά έξησφά-
*·ζε την συγκέντρωσιν ενός λί-
αν σεβαστοΰ -ο<το.ΰ. έν άναμονή της ύττοδοχής καί άντι,κρίσεως, της όττοίας θά τύχη ή έκτεθεΐσα ως ανω άποψις δ'ά την συγγρα- Φην της -προτε.νομένης μελέ-ης Ευχαριστών διά την φ,λοξενίαν Δ>ατελώ μετά πάσης τιμής
ΓΕΩΡΓ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
τότε ττενήντα όλόκίιηρο: χρόν α
καί λίγο' ττιά όπτ' τούς μέγα
λους, τοΰς τότε μεγάλους σπέμι
ναν, κι' αύτοι άγνωστο' πιά μο
κ,^ιά άπ' τή Πατρίδα. Νοσταλγιο
γεμίζει ή ψΐ'χή τών Σμυρνών ο·
ταν βλέττουν νά ζωντανεύοκ*
μττροστά τονς αύτά ττού χάσανΕ
Μέ τήν άφθαστη πΐννα τού έξαι
ρετ'κού συγγοαφΐα κ Νικου Κα
ραρά δέν θά ξεχαστοΰν ποτέ το
αγ'α χώματά μας. δέν θά ξεχα
στούν τα χωοιά μας τα -πολυτι
μα ττετράδ.α ττού στόλιζαν '·
μσναδ'κό μττριγιάντ' μας τή γλν
κε'ά μας Σμύρνη. 6 κ Κσροφόι;
θά γράψε' καΐ γιά τ' άλλο χά
ριά τής Σμύρνης μας. κοντινά 1
μακρΐνά. γιά νά μεινουν τά 6ι
βλια τού κληρονομ ά στά ττσ'δια
μας καί στά έγγόνΌ μας, ποιοί
ξέρει; μιά μερά ϊσως αύΓά γνρ
σου. ε έκ εί πού οί παπουλί&ς
το ς λεδέντικα έλληνικά περτΐο
τοθσαν. νά ττεοττατήσουν κι α«
τα λεβέντΐκα στό έλληνκό χώμο
καί &ά νοσταλγονν έμας ιτού ζή
σαμε μ ά φορά «ι> έ'ναν κοιρο στ
άγαπημένα αύτά μέρη Μέ τό Οιί
ροχο βιβλίο αύτό θά κρατήσουν
ζωη.ρή άνάμνηση τού Κορδελ οθ
Θά δια'βάζουν: «τό Κορδελιό χτ
σμένο κατά μήκος τής βορε'νής 4
κτής τού κ'όλπου τής Σμύρνης
Τό Κορ&ελιό τό λέγανε «Κέρ ντε
λιόν» (γι' αΰτό καί τά παλληκα
ρΐα τον ήταν γενναια σάν λ'οντσ
ρ'α) Τί ώραϊα ττράγμστα άνσψε
ρει ό σιγγραφέας έ'νας όΑόκλη-
ρος θησαιοός. ττόσο κόττο κατέ6ο
λε γιά νά συγκεντρωσε' αύτό το
πολύτιμο ΰλικό γ'ά νά μας δώ
ση έμάς ενα άκόμη ιτϊτρσδ1 στο
μωναικό των άναμνήσεώ μα
Στό τίλος ό κ Κοφαοας μιλά
ε' γιά τό καινούργ'ο Κοοδε>ιο
μας όπως τό περ'γράφ*1 ° *·
Νϊκος Καραράς. Και άναφέρω
μιά ώοαία τον τελευταία ττερ κο
■πή: «Είναι π-οιγματικά ώΡ0"0
σήμερα τό Κορδελ'ό Μιά συγχί»
ν ι σμένη κηπούτΓθλη ποΰ λάμι"1
μέσα στό φώς άττό χάοη καΐ ά·
μοιφ ά "Οπως δμως καΐ ή Σμ»Ρ
νη, έ'τσ' καί τό, Κο-5ελ'ό δέν ύ
ναι έκεΐνο πού εμείς οί τταλιοι
γνκρίζαμε, αύτά πού
σαν· πού τά εζησσν καί τό
καν οί παλιοί τού κστοικο'
γρσφ·κό καί ρομαντ κό
μέ τά ττανηγύρΌι τού· τα γλέντισ
τού τά εΐίθυμα τΓαροΛχλόσι"0
κέντρα τού· τή ρωμέικη ψΐ'Χ'Ι '""'
Καί μ' αυτή την έ'ννοισ τό Κο'
δελ ό μας δέν ύπάρχε' ττιά Ε'
ναι μ ά χαμένη ττατρίδα
δμως κάθε τι πεν τό δημιονΡΤΊ
σαμε μόνο' μας, πού τό άγο*Ι-
σαμε· ποϋ τό θεωοήσαμί ^
μας καί τό χάσαμε δ τι και °
είναι αΰτό, έ'τσ' καί τό Κο
λ'ό, μένει πάντα στή μνήΜΠ κ°'
στήν καρδ'ά μας άχ£»ιστο. »
ραΐο· άγαπημένο καί ττάντσ «°
θητό».
Εύ'χομαι στόν έξα'ρετ·κό ^
γραφέα τοϋ Κοοδελιού κσί Τ(ί
αλλων χωρίων κ Νικο ΚσοοΡ"
νά τού χαρίζη ό βεός ύγεισ Υ10
»έα πολύτιμα 6'βλ'α τού άγ01^
μένου τόττου μας
ΝΙΝΑ ΠΑΝιΝΑΚΙΔΟΥ
Ί1ΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ ΜΑΣ
Παρά Τής Κιετρκής
πής έορχασμοΰ της 1 &ΟετηΡ'^
άττενεμή&η τα άργι»ρθ"ν ^"^
όν είς τόν Διευθυντήν μσς *■ ^
κράτην Σινανίδην έν τη
τού ώς ττροέδρου τής
' Ι δ οκτητών Περ ι οδ' κιοί
Ίέ «Τόπρινα» είναι μιά κτηνοτροφή μέ υψηλήν πρωτεινικήν περιεκτικότητα,
πού παρα,σκευάζεται τώρα στή Σκωτία.
Τθ ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΘΑ ΕΚΠΟΙΗΙΗ
ΤΗΝ ΑΚΙΝΗΤΟΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΝ ΑϊΤΟΥ
Τό Δημόσιον απεφάσισε νά
ρευοΓτοττοιήση τα όκ'ινηιτά τού,
καΐ μέ τα έκ τής έκποιήσεως τού
της εσο&χ νά άνεγείιρη δημοσία
κτίρ'σ κσί ιδίως σχολ'κά τοιαό-
τα. Τα ανωτέρω προβλέπε1 το
κατατβθέν υπό τού ύπθυργε'ου
Οίκονομ'κών είς την Συμβονλευ
τικήν ΈττηροτΓην σχέδιον νομο¬
θετικόν διατάγμα*ος «πε?ι τρο-
τταποΐήσεως καί σιτμπληρκα£(ος
των δ'ατάξεων περί διοικήσεως
καί διαχειρίσεως των δημοσιων
κτημάτων» Σχετικώς άναφέρετα^
είς την είσηγητκήν έκθεσιν τοΰ
ώς όίνω σχεδιον, ίίτι οί δημάσ -
α' ί—ηρεσίκ1 καί τα σχολεΐα,
έκτός ελαχίστων. στεγίζονταΐ
είς ίδιωτικά κτίρια άκατάλληλα
ώς έττϊ τό ■πλεϊσον) διά την χρή¬
σιν των όττοίων τό Δημόσιον κα-
ταβάλλε' κατ' έτος ποσόν ανω
των 350 έκατομ δραχμών
"Απασαι αί προσπάθειαι αί ό
ΤΓθϊαι κατεβλήθησαν κατά κα'-
ροΰς διά την άνέγερσ.ν δημοσι¬
ων κτιρίων, έματαιώβησαν έλλεί-
ψε' των απαιτουμένων Χ?ημ°τι"
κων -ΐτοσών. Ό σκοττός όμως ού¬
τος Θά ηδύνατο ευκόλως, ώς το-
νίζετα'. νά πραγματοποιηθή δι
έκ,ττοιήσεως τμήματος τής τερα
στίας ακινήτου ττερ'αυσίας τοϋ
Κρατοκς. Μόνον ή Διεύθυνσις Δή
μοσιων Κτημάτων τοϋ ίητουργεί-
ου Οίκονομΐ<κών διαχειρίζετα1 26 ΟΟΟ ιτειρίποΐί άκίνητα. άστ'κά καΐ άγροτΊκά. άξ'ιας ιτεοίττου 8— 10 δισεκατομμυρίων δραχμών· τό εσοδον τοΰ Δημόσιον έκ τής ακινήτου ταύτης περιουσίας εί¬ ναι σχεδόν μηδαμινόν. μή νττερ- βαίνον τα τι°ία τοίς χιλιο'ς Η άκίνητος αυτή, περΌνσία τού Δή μοσΐου ό~ετέλεσεν άνέκαβεν και αποτελεί καί σήμερον άντΐκείμε- νον κιαταττατήσεως καί ττηγή πλθϋτισμοϋ κακοττίστων ττολιτών ΑΊ άρμόδιαι υπηρεσίαι άμύνον τα1 κατά τό εφικτόν κατά τής διαρτταγης τής δημοσίας ιτε,ριου σίας, άλλά ή αμυνα αυτή άπο- 6αινει άτελεσφό,ρητος διά τούς κάτωθι λόγους: ,Αττό τής απελευθερώσεως έκ τού το".ρικικοί> ζυγού μέχρ' σήμε
ρον τό Κράτθς δέν ηδυνήθη νά
καταρτίση άκρΐ·6ες κτηιματολόγι-
ον των κττημάτων τού, έκ Τοΰ ό-
ποιου νά ιτροκ'ΐ—τη ττοια άκινη-
τα άνήκουν είς αύτό κατά τρόττον
αναμφισβήτητον καί κατά άκια'α
μαχητον τεκμήιριον
Αί εγεΐρόμεναι υπό τοΰ Δημο
σιου δ'εκδ'κητικ,αΐ όιγωγαί' είτε
τ.αρο,μένουσιν έκκ,ρεμεις ένώττιον
των δικαστηρίων επί πολλά έ'τη,
λόγω τής δραδύ^ητος μεθ' ής διε
ξαγοιται αί δίκα1 ώς έκ των ττολ
λών δικονομΊκών δ'ατυητώσεων·
είτε καί άττορρίιττονται τελικώς
της δίκης αποθανούσης είς 6α
ρος τοϋ Δημοσίου έξ αίτίας της
δυσκολίας καί πολλάκις του ά-
νεφίκτου τής υπό τού Δημοσίου
εξευρέσεως μαρτύρων πρός ύττε-
ράσττ^σΐΛ' των σνμφερόντων τού
Έξ άλλου· ή μή οργάνωσις άμέ-
σως μετά την απελευθέρωσιν τής
ξενικής κατοχής. τής αρμοδίας
έττί τής διοΐικήσεως καί δ'αχειρι-
σεως των δημοσιων κτημάτων δι
ει/θύνσιεως τού ΰττον,ριγείου Οίκο-
νομΐκών, συνέτεινε 'έτ1 περισσότε
ρον, λόγω «αί τής άλματώδους
αυξήσεως κατά τα τελεΐ/ταια έ
τη τής άξίας τής γής είς την
διαρπαγήν τής δημοσίας ττερ'θυ
σίας· μέ άττοτέλεσμα την μείωσιν
τοΰ κρατικοΰ γόητρον καί την με
γίστην ζημίαν των συμφεοόντων
τού.
ΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝ
ΤΑΣ ΠΑΡΑΓΟΓΙΚ,Σ ΕΠΕΝΔΥίΕΐί
ιΝέαν σημαντικήν ανοδον ένε-
φάνΐσεν ή χρηματοδότησ'ς τοΰ ϊ-
δΐωτικοΰ τομέως τής οίκονομίας,
κατά τόν τταρελθόντα Νοέμβριον
τό συνολικόν ίίψος τής οποίας α¬
νήλθεν είς 135 188 000 000 δρα
χμάς Είς σχετικήν ανακοίνωσιν
τού νττουιργείου "Εθνικής Οίκονο
μίας ΰττογραμμίζεται δτι ούτω
εσημειώθη καθαρά αύξησις κατά
2.036000 000 δρχ · έναντι τού
προηγουμένου μηνός Όκτωβρί-
ον 1971 καί κατά 24.581 000
ΟΟΟ δρχ η 22.2% έναντι τοΰ Νο¬
εμβριού 1970 Ιδιαιτέρως σημει
οϋτα1, δτ' ή άντίστοιχος αύξη¬
σις τοϋ -ιτροηγουμένου δωδε-
καμήνου (Νοέμβρΐος 1970 έναν
τι Νοεμβριού 1969) είχεν άνέλ-
βει είς 19 652 000 000 δρχ Η
σημαντΐκή αυτή αύξησις τής χρη
ματοδοτήσεως τοΰ Ίδιωτΐκού το-
μέως τής οίκονομίας έντός τής
•περίοδον Δεκεμβριού 1970 —
Νοεμβριού 1971 όφείλεται είς
την αύξησιν τών π'στοδοτήσεων
■πρός ολους τοΰς τομεϊς τής οίκο
νομίας τής χώρας καί ειδικώτε¬
ρον:
Πρός την γεωΐργίαν κατά 9 699
0ΟΟ.0Ο0 δρχ. ή 21,4%
Την μεταττοίησιν κατά 11 039.
ΟΟΟ 000 δρχ ή 23,3%
Τό εμπόριον κατά 1 733 000
000 δρχ ή 11,7%
Τοΰς λοΐττούς παρα'γωγΐκονς
κλάδους (ναντιλία — του5'σμ5ς
— οίκισμός) κατά 8.121.000.
000 δρχ ή 26 0%
Ιδιαιτέρως ύττοτγραμμίζεται έν
ιτροκειμένω. ή έπιτάχυνσ'ς τοθ Ρ'->
Θμοϋ άνόδου τών χορηγήσεων
τιΐρός την βιομηχανίαν ή χρημο '
τοδότησΐς τής οποίας ένεφάν.σεν
έντός τής ττεριόδου Ιανουάριον
— Νοεμβριού 1971· καθαράν αθ
ξησιν κατά 8 741 000 000 δρχ ·
ή όποία είναι κατά 47,1% ΰψηλο
τέρα τήις ό:ντιστοίχου αυξήσεως
τού ίδιον Ιΐμήνον τοΰ ε'τους
1970 Είς την ανακοίνωσιν τονι
ζε^αι δτι έτερον, ιδιαιτέρως εύνο
ίκόν στοιχείον των τρέχουσαν "π ι
στωτικών έξελίξεων· ά—οτελεΐ ή
άνταττοκρινομενη ττρός τόν άνα-
χαρακτήρα τής οίκονο
μίας τής χώρας διάοθρωσΐς τΜν
τραττεζ'κών χορηγήσεων είδιχώτε
ρον δέ ό ταχύτερος συγκριτικώς
ριβμός άνόδου τής μακροττροθέ-
σμευ χρηματοδοτήσεως τού Ιδιωτι
κου τομέωςι συνετπιεία τής συνε
χονς άνόδου τής έπενδυτικής
δραστηρότητος τής ίδ'ωτ'.κής πιρω
τοδειλίας Συγκεκριμένως' αί
ττ'στώσεις τής κατηγορίας ταν-
της άνήλβον κατά την 3Οήν Νοεμ
βοίου 1971, είς 62 565.000.000
δρχ ήτοι ένεφάνΌ-αν. έν συγκοί-
σε: πρός την 3Οήν ΝοεμβρΊθυ
1970, καβαράν αύξησιν κατά 13
171 000 000 ή κατά 26,7%, έ¬
ναντι τής αίσθητικώς μ'κυοτέρας
αυξήσεως (18·6%) των βοαχυιχρο
νίων π'στώσεων κατά την ιδίαν
χρονικήν ττερίοδον
Τέλος. άν ληφθή ύττ' Οψιν δτ
έκ τής σημειωβείσης έ'ναντι τοΰ
ττε-'συνεΰ Νοέμβριον, καθαυας <χι'· ξήσεως των πάσης φύσεως χρη μοτοΈοτήσεων. ποσοστόν 54% άν τ'ιτηοσιοιτεόει ή άνοδος των μα κρο^ρ^8έσμκν χθΐηγήσεκν, ττρο κι,τγτει τό συμττέςασμα δτ1 τό ττιστκτΐ'όν σύστημα τής χώρας έ'χει ήδη στα8ει.ώς ττροο-ανατολ - σθή τιι:ός τοποθετήσεις ί—ηρετοιι σας εύ6.1κς τάς £π·εν5υτΐκάς ά νάγκας τής !δι<ωτ<κής πριοτοβου- λίςς καί τοΰς μακραχοονΐο,/ς ά- νατττι ξι·α.<οΰς στόχους τής έθνι κης οίχονομΐ'κής ττολιτΐκής άνταγωνΐστικότη^α αυτών αί 6 ο μηχανικαί έπΐχεΐ,ρήύσεις έπΐβάλ- λεται —ώς τονίζεται περαιτέ¬ ρω είς τό ύπόμνημοτ— καί ή ■πίρός τόν σκοπόν τούτον ενορμό- νισ'ς τής φορολογΐκής νομοβεσί- ας Συνιο-ταταΐ μεταξύ άλλων: Η κατάογησ'ς τού φορου κύκλον εργασιών έψ' ολων άνεξαιρέτως των βιοτεχνικών ττροιόντων «αι ή κατάιργησ'ς τού Νόμου 186) 67 «περί έπΐβολής ττοιν'κών ε,υ- ρώσεων κατά παραβατών φορολο γΐκιών διατάξεων. Η έφαρμογή "ού Νόμου; τταρατηΐοεϊτα.. επί μ ι αν τριετίαν συνετέλεσε/ είς τήν έ-πίτευξιν τού έιτιδ'ωκομένου σκο ποΰ τής πεο'στολής τής φος>οι5ια
φι/γής καΐ τής έδρα(ώσεως τή;
ψορολογΐκής συνειδήσεως Ως
έκ τούτου ή τταιοάτασις τής ίσχυ
ος τοΰ Νόμοι». μόνον άνάσχεσιν
τής οίκονομικής δραστηριότητοί
τών βιοτεχνικών έττΐ'χε'-ρήσεων δυ
ναται νά επιφέρη Έξ αλλου.
ζητεΐται ή κατάργησις τής πρ0.
£ΐσπ τάξεως τού 20% έττί τοΰ άμ
φ'σβητουμένθυ φόρου είσοδήμα-
τος καί ττάσης αλλης προσαΐίξή-
σεως, έν π'ερΐπτώσϊ1 άσκήσεως
■π·>οσφυγής είς τα φορολογικά
δ[καστήρια
Καί ταυτα μέν όσον άφορα' είς
τήν αντιμετώπισιν τών χρηζόν
των άμεσον επίλυσιν ζητημάτων
τής βΐοτεχνίας. Πέρ·αν, δμως. αυ¬
τών, είναι καί τα χρ.ήζοντα μΐ-
λέτης ττρογίραμματισμού ώς άντ
γόμενα είς τάς εύρυτέοας ττροο
τττικάς εξελίξεως τής έλληνικής
βΐοτεχνίας.
Υπό τό ττρΐσμα τούτο τό Βιο
μηχανικόν Έ-πΐμε,λη,τή,οΐσν Θεσσα¬
λονίκης ζητεί έν πρώτοις, την
"δρυσιν κρατικού εξαγωγικόν φο
ρέως τών διοτεχνικών ττροιόντων
κατά τό πρότυπον τής ΑΓΡΕΞ
Υπ-οδεΐκνύεΐ -πεοαιτέρω την πρα¬
γματοποίησίν συνεργασίας μετα¬
ξύ όμοεΐδών βιοτεχνικών έπιχε1
ρήσεων διά τού καθο,ρισμού κΐ-
νήτρων Ταυτα κα^ά τό ύπόμνη-
μα· δύνανται νά είναι: Νομοβετι
κός καβοηισμός νέας έμττορικής
μθ3φής συνεργασίας μεταξύ ό·
μοειδών έττΐχε·.ρήσεων τού κλά¬
δον Απαλλαγή έκ τελών χαρτο
σημου κ λ ττ κατά τήν Ίδρυσιν
τής έταιρΐκής σκνεογασίας Φο-
ρολογ'καΐ άπαλλαγαί γενικώΓε-
οον. κατά την πρώτην τριετίαν,
τής σι/νεο,γασίας. Καθορΐσμός
πλέον εύνο'ικων δρων χρηματοδο-
τήσεκς.
Ύποδεΐκνύεται ττροσέτι ή ι
δρισΐς 'Υ-πηι^ε,σίοις Π<>ο6ολής τών
βΐοτειχνικών ττροιόντων μας είς
δ'εβνεϊς εκθέσεις Η '&ρυσις και
βιοτεχνικών ζωνών, κατά τό ττρο
ιυττον των β'ομηχαν'κών Η ά-
ναμόρφωσις τής νομοβεσίας ·πε-
θί πί3οστασίας τής έπαρχιακής
βιομηιχανίας καί βΐοτεχνίας Η
θέσττισς κριτη,ρίων πρός διάκρ'
σ^ν τών βιοτεχνικών έττΐχειρήσε-
ων άττ ό των β'ομηχανικιών κ ά
Καί δύο ίδιαΐτέΐοως έττισημαι
νόμενα διά τού ύπομνήματος προ
σόντα τής 6'οτεχνίας:
Πρώτον, τό μικρόν μέγεθος
των 6'οτΓ.χνικών μονά&ων ■παρί-
χε' δΐΛνατότητας εϋελιξίας καί
π'οσαρμοστικότητος π'ρός τάς
εκάστοτε άτταΐτήσεις, τής άγο-
ηάς.
Δεύτερον. ώρισμέναι εργασιαι
δύνανται νά γίνουν οικονομ κώ
τι1>αι είς έξεΧδι κευμένας βιομη
χανΐκάς μονάδας ά—ό δ^τι είς
βομηχανΐκάς τοιαύτας.
• ΜΕΗΤΙΟΥΜ
ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΒϊΟΤΕΧΝΩΝ
Έμπεριστατωμένον υπόμνημσ
ύτΓέβαλε· κατ1 αύτάς, πρός τα ΰ
ττονργεΐον Έθν'κής Οίκοχομίσς
τό Βΐοτεχνικόν Έπιμελητήρ όν
Θεσσαλονίκης Η σημασια τοϋ
ίτπομνήματος εγκε'ται είς του¬
το: "Οτι, παρά τάς ττε.3ΐωρισμέ
νας, χωρ1 κώς άρμοδιότητας τού
συντάξαντος τό κείμενον Επιμε
λητηρίου. διά τού ΰττομνήματος.
βίγονταΐ καίρια προβλήματα τής
έν γένει Έλληνικής β'οτεχνιας
καί ίπτοδεικνύονται λύσεΐς· έκφρα
ζονσαι την γνώμην ολοκλήρου
τού διοΤεχνικοΰ κόσμου τής χά:
Ή βΐοτεχνική στέγη είναι εν
έκ των πρωτιστων προδλημάτων
τού κλάδον Οί β'οτέχναι τής Β.
Ελλάδος εϊσηγούνται μεταρρυ-
θμισιν τού Ν Δ 225)69 «πεοϊ
μισθώσεως καταστημάτων» Η
μεταρρύθμισις —ώς τονίζετα1—
θά τι'οέπεΐ νά ττροβλέττη μεταξθ
άλλων τάν περιορισμόν τοΰ χοο
νόν τής υπό τρίτου ττροσφοράς
τοΰ μείζονος μισθώματος καί τή·
ΰπαγωγήν ύπιό άγοοανομικόν ε
λεγχον των σχετικών μΐσθωμάτω··
Επί το*2 χιθηματοδοτικοΰ "προ
τείνεται Καθΐρωσις νέων κοι-
τηρίων δ'ά τήν πιστοδότησιν των
έττΐχειοήσεων τού κλάδου ώς ττηο
σωττικότης χρηματοδοτουμένου,
τταοαγωγΐκή αυτού δραστηρΐότης
κλπ "Ιδρνσΐς βιοτεχνικής Τοα
πέζης μέσω τής οποίας νά χρη-
ματοδστοϋνται αί βιοτεχνικαί έ
πΐχειρήσε'ς Ή Τράττεζα θά λε
τουργή κατά τό π·ρότυττον τής
Άγαοτικής Τραπέζης.
Αλλά διά νά αύξήσουν την
Κα Γ· ΚΑΛΠΙΔΟΓ
Στή νέα της διεύθννσι
Όδός Στουρνάρα 49
Ττ>λ 636-669
(ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
ΠΑΛΜΕΡ)
Ήμιόροψος γραφείον 1
Πειράματα βαθείας ύπνώσεως
μοναδικής τηλετταθητικής ττεριτττω
σεως έν Ελλάδι.
Πάο-ητ φύσεως ττροβλέψεις. Έ-
παγγελματικά μυστικάς γάμους ά
ιΐπτώλειες θησαυρών κλπ.
Έπικοινωνεϊ εύχερώς μέ ο'ιονδή
ποτε πνεΰμα έν τώ κόσμω. Εττ:-
σης συντάσσεται τό ώροσκόπιόν
σας.
Γράψατε άπό έσωτεοικό και έ-
ξωτερικό· στέλνοντας 5 δρχ. γραμ
ματόσημον α έλάτε άμέσως θά
έ£υττηρετηθήτε.
ΑΘΗΝΑΙ
ΛΑΜΠΡΟΓ Κ. ΛΑΜΙΙΡΙΚΙΛΗ
Νέος χύπος γιά καρροτσάκια άναπήρων παίδων ετέθη είς κυκλοφορίαν στό
Λονδίνον.
ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑ ΤΟ 1972
ΖΒΝΗ ΤΟΥ Ο.Π.Σ.Α,
Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΓΚΟΓΝΑΚΗ
Πώς δ αγράφονται κατά Τή·'
παρούσαν στιγμήν αί πρσοπτΐκαι
τής δ'εθναϋς οίκονεμικής συιγκν-
ρίας. ή άκο'βέστερον τής συγκ>.>
ρίας έντός τού συστήματος πού
άτταρτίζουν αί διΑικαί καί ποωτ·
στως αί δυτιικοευρωπαικαί οίκονο
μιαι. έντός τού οποίος είναι όρ
/ανκώς έντεατγμέν,·) καί μετά
τοθ όποίου κ.ι>ίως συναλλάσσε
ται ή έλλην κή οϊκονομία;
Πρό·κεΐταΐ περί ενός κρισ'ιμου
έρωτήμα'τος· ή απάντησις επί
τού οττοίου, ώς είναι αΰτονόητον
8έν εχει άττλήν θεωηητικήν σημα
σία. άλλ' αποτελεί ττρωτοο^'χΐ'κήν
ά()>ετη:ίαν διά τόν άρβόν τΐρο-
γραμματ σμόν τής δοαστηο ό'η
τος τών επί μέρονς φορεων ό,φ
ενός άλλα καί διά τόν προσανα
τολισμόν τής γε^κωΐέτας οίκο-
νομΐκ,ής πολΐτ »ής άφ' έτέοου
Ή σημασία μάλιστα τής ποο-
γνώσεως είς ότι άψορά τήν £ξε
λ;ξιν τής δ εθνοθς οΐκονομ'κής
δραστηριότητος ή. άκόμη τήπ
ε?αστηι".ιότητος είς σιγκεκ.ιιμέ
νας χώι.ας ή -περιοχάς· αϋξάνί'
συνεχώς καθ' δ μέτρον ώς ύπε
γραμμίζετο καί ττοό εβδομάδος
άττό τής θέσεως αϋτό, ■' άλληλΓ
ττίδ;ασΐς καί άλληλεξάρτησΐς των
επί μίρους έθνικών οικονομ ών
καθίστανται όλονέν καΊ ίσχυρότε
ραι Θά ηδύνατο μάλ.στα νά υπο
στηοιχδή δτι τούτο ίσχύ^ι ετ1 πε
ρ'σσότερον είς την πεοίπτωσιν
των μ'κρών και ολιγώτερον άνε-
τττυγμένων οίκονομιών, ώς ή έλ¬
λην κιή· ή έξάρτησις των όποί^ί^
άττό ταίς έξελίξεις τής δι*9νοΰς
συγκι/3Ϊας είναι, συνετεία δικρ
ρωτικών λόγων, συγκριτ'κώς έν
τονωτέρα
Θά ήρκε' μόνον προκε'μένου
ποιί τής Ελλάδος να ΰπομνησθή
διά τού λόγου τό άσψαλές. ό ηό
λος τόν όττοΐοιν διαδραματίζουν
6 ά την οικονομικήν της ίσοροο
πίαν. άλλά καί διά τήν όλην οί
κολομικήν δρσστηρΐότητπι είς την
χώ^αν ώο'σμένα οίκονομικά μί
γέθη ίδιαιτέρως σι·νηρτημένα ι. γ
την δ'εθνή σι/γκυρίαν Τό γεγο-
νός λ χ ότι οί αδηλοι πόροΐ καί
κυρίας τα τουοιστι*όν. ναυτιλια
κόν καί μεταναστευτικόν συνάλ-
λαγμα καλύπτουν τα δνο τοίτα
ττερίπου των συναλλαγματΐκών
μας προσόδων μέ τάς οποίας
χιρηματοδοτο&μεν τάς άναγκαίαΓ
είσαγωγάς αγαθών καί ύπηρεσΐ
ών, ύπογοαμμίζει αυτήν τήν σα
4>ή κε-ί ισχυράν έξάητησΐν. Και
δ_ν πρόκεΐται μόνον διά τούς ά
Εήλους ττόροι>ς, ένα μέγεθος τγ
οποίον έξ ορισμού είναι ιδία τέ
ρως εύαίσθητον είς τάς μεταβο
λάς καί τάς διακυμάνσε'ς τής
ο!κονΐι^'«ής δοαστηιχιότητος είς
τάς λο'ΐπάς χκι-ας Τούτο ίσχυει
μέχρις ωρισμένου βαθμο3 και
διά τάς έξοογωγάς έμ-πορ«υμάτω"
είς την άλλοδαττήν. αί οποίαι πά
ρά τάς συντελεσβείσας προόδους
είς δτι άφορά τήιν σύνθεσιν των,
έξακολουθούν άκόμη νά έπηρεά
ζωνται καί νά έξαρτώντα' είς
σημαντικήν κλίμακα άττό τάς ε¬
ξωτερικάς οικονομικάς συνθήκας.
Έν όψει των ανωτέρω εΤνα' ά
σφαλώς χίήσιμον τήν στιγμήν αύ
την ττοΰ εύρ'σκόμεδα άκόμη είς
την αΰγήν τού νέΌυ ε'τους νά δια
τυπωθοΰν ώο'σμέναΐ ττροβλέψεις
σχετικαί μέ τήν π'θανήν έξέλιξ ν
τής δραστηριότητος κατά τό ε-
τος αύτό είς τάς κυ·ρι«τέ3ας χώ
ρας τοϋ δυτΐκοΰ κόσμον, βάσε'
των έκτιμήσεων τού Ο:γανισμ3ΐ.
Οίκονομικής Συ'νεργασίας και
Άναπτύξεως αί οποίαι έδόθησα
ττρό τινος είς τήν δημοοΊΟτητσ
(«Πϊεοττΐκτίβ έκενομίκ ντε λ
Όκντ» Δεκέμβρΐος 1961)
Π-οηγουμένως σημε'οΰται δτ
αί έν λόγω έτίσημοι έκτιμήσεΐς
έβασίσθησαν είς τά δεδομένα ιΐοΰ
ύπή,^χθν ττρό τής πρόσφατον νο
μισματικής άναπροσαρμογής, ή
όποία άναμφιβόλως θά έπηρ:άση
καί αυτή καί βραυχσπροθέσμως
την έξέλ'ξΐν της διεθνούς οίκονο
μίας Ίδοΰ ή γεν-κιή καί συνσπτί
κή -πρόβλεψις των έμπειρογνωμο
ων τού ΟΟΣΑ δττως διατυπώνε
ται είς τήν εισαγωγήν τής μελε
της.
«Ή έπιτάχυνσις τής αυξήσεως
τής παραγωγής είς τήν Ζώνην
τοΰ ΟΟΣΑ^ ή όποια δ επ στώδη
κατά τό ετος αύτό (Εηλ τό 1^71)
όφείλεται κατά μέγα μέρος είς
τήν άνάκιαμψΐν τής ζητήσεως είς
τήν Β "Αμερικήν μέ την έττάνο
?ον είς μίαν έττεχτατικήν τΐολιτι-
κήν αττό τών άρχών τού 1970 Αί
άλλαι χώραι τής ζώνης εύιέθη
σαν γεν'κώς είς ενα -περισσότε¬
ρον ττροχω.ιημένον στάδ^ν τού
οίκονομ'κοΰ κύκλον καί ή ζήτη
σις έξΐ,κολονθησε νά κάμτττεται
είς ωρισμένας έξ αυτών ύττό την
επίδρασιν τής άντιπληθωριστ·-
κής ττολ^ΐκής καί ή αύτονόμων
παραγόντων
Δ;δο·μένου δτ( ή ττλειονότης
τών μεγάλων χωοών έ'χει ν'ιοθετη
σϊΐ -πολιτικήν άττο'βλέττοισαν είς
την ένθάρρυνσ.ν τής ζητήσεως. ί
σχι-ραί τεχνικοί τταρ-άγοντες θά
συμδάλλουν είς την έ-ττ^άχυνσ'ν
τής αυξήσεως τής παοαγωγής
εις τήν Ζώνην το3ι ΟΟΣΑ. κατά
το Ιον εξάμηνον τού 1972. Θά
Γ,ΐύ.ατο εντεύθεν νά -προκύψη μία
σχετικώς ίσχυρά επέκτασις τής
δραστηριότητος είς την Β Αμε
ρ κήν συνοδεισμένη άττό κάτποαν
άνάκαμψΐν είς την Ιαπωνίαν κοά
τή.' Εϋρώτην Πάντως αί άδεβαΐ
οτητες οί αφορώσαι τήν έξέλ'ξιν
ισοτιμιών άφ' ενός καί των όρω»
τών δ'ε&νών συναλλαγών άφ έτέ
ρου £ά ηδύνατο νά έπηρεάσουν
τ-,ν έμ^π στεο-ύνην των έπ.χειρη-
ματ'κών κύκΑων κα) νά ττεριοοί
σο ν αιίσδητώς τήν άναμενομένην
αϋξησ ν τής παραγωγής Πολλα
προ.γμοτΓα συνεπώς θά έξα;τη
θζϊιν άναμφ'βόλως αττό τό μέτρον
καθ' 8 ή κοινή γνώμη θά θεωιρή
ση δτι έττετελέσβη ταχεΐα τγοοο
δος ττριός μίαν λογ'κήν λύσιν τών
σημεοινών δ εθνών ττροβλημάτων
Μια άπαοαίτητος προυπόθ;σιι;
άπό τής πλευράς αυτής εΐνα1 ή
άττεφυγή κά&ε νέου -πείΐορΐστικίύ
μέτ, ου είς τόν τομέα των άνταλ-
λαγώ>' καί τών διεθνών πληρω-
μών».
ΑΊ μεσολαβήσασαι σ^μφωνία1
5 ά την άναττροσαομογήν των ι¬
σοτιμιών τών κυριωτέρων νομι-
σμάτων πίός τόν χρυσόν καί έ¬
ναντι αλλήλων καβώς καί ή αρ-
σ ς τοϋ προσθέτου άμερικανΐκοΰ
δ:χσμοΰ 10% είναι ττροφανές ότι
ενίσχυσιν τάς αίσΐοίόξους προ
6λέψ;ις τοθ ΌργανισμοΟ πεοί
έττεκτάσεως τής παραγωγ'κής
;":οο·τηρ'ότητος κατά τοΰς -προσε
χεΐς μήνας Διότι δ αμορφάΐιΌυν
'ί α κλϊμα έμττιστοσύνης καί άττο
μακ-ύνουν την ατμόσφαιραν *ής
έ δεβαιότητος καί τής ανησυχίας
πς^ έπεδρων άνασταλτικώς έττί
τών έττιχεΐρηματ'κών ττρωτοβουλ
ών -πρό τής σιμφωνίας τής θύά
σ'γκτον
Δέν θά ττοεπει έν τούτοις νά
ότι μέχρις δτον δα
ενα νέον επίπεδον ίσορ
ροπίας υπό τάς νέας συνθήκας
δα ύπάρξουν όνσμφβόλ^ς άνακα
ιατάζε'ς καί άναπροσα^μογαί ά¬
πό τάς οποίας μολονότ' βεβαίως
"ό δ εθνές εμπόριον είς τό σύνο¬
λον τού θά εξέλθη ωφελημένον,
θά ύπάρξουν δμως παραλλήλως
«κιερδισμένοι» καί «ζημιωμένο'»
τον «τταΐχνΐδιοθ» ή έστω, ττερΐσ
σότε>ον καί ολιγώτερον ώρελημέ
νοι Γεν[κ.ή είναι ·' ττεποί'3ησις δ
τι είς πρώτην τούλάχιστον φάσιν
ττερ'σσότεοον κερδ σμέναι έξέρχον
ται αί Ηνωμεναι Πολιτειαι καί
ολιγώτερον ή Εϋρωττη καί ή Ι α
ττωνία Ή έίκτίμησΐς αυτή καθ' δ
μετ όν θά άτΓθδε'χθή άκριβής έν
τή -πράξει συνδέεται αμέσως μέ
τάς ττςιοοπτικάς τής συγκυριας
είς τόν πευίγυρόν μας Δ ΟΊ μια
τιχον όνάσχεσ ς τής ερο.στη'ΐιο-
τητος είς τάς μεγάλας δυτικοευ
ρτω"α.κάς οίκονομιας μοιραίως
δύνα-α· νά έχη γεν'κωτέρυς ά
να όγους έ-π-π'ώΐε-ς καί επί
τώ·1 οΐκονεμιώ^ 'ής εύρυπθ'Ίκής
ιτε~ φ·ε"ςίας
Είΐικώτερον πάντως καί άνε
Ε-ίτήτκς ιών επ πτώσεως των
νεμΐσματικών ρνθμίσεΜν ή ·™:>
6λτψ ς είναι δτι είς τάς 7 μέγα
λας χώρας τού ΟΟΣΑ (ΗΠΑ
ΚαναΤ'άν, Ιαπωνίαν^ Βρί^αννι-
αν Γε>μανία·. Γαλλίαν καί Ίτπ
Λι'πν) οί ρ'.Φμοί άνόδου κατά το
1972 6ά είναι περί τό 5·5% δηλα
1 ούμφωνει ττερίπευ ττρός τούς
μοτ<ροπ" οθέσμους στόχους κατά μέσον δυον ήτοι -περί τό 6% είς ΗΠΑ, Καναδάν καί Ιαπωνίαν 5%· είς την Γαλλίαν 3 5% είς ί Βρεταννίαν, 2,25% είς την |τα λίαν καί 2% είς Γερμανίαν. Ά.αλυτΐίκώτερον αί κατά χώ- -ας δσσικαί προδλέψεις τοΰ Ο? ■γα' σμού συνοψιζονται είς τα ά <όλοι.θα: ΗΝΩΜ ΠΟΛΙΤΕΙΑΙ- Ο ρυ- θμΐς αυξήσεως το·3 άκαδαρίστου εθν χαύ ττροιότοςι είς σταθεράς τιμάς προβλεττεται έγγύς το3 6%, φαίνεται δέ ότι αί κατασκευαί, αί δαπάναι των ΙΠολιτειών και των τοττικών οργανισμόν καθώς καί αί δαπάναι τών καταναλωτώ^ Ρά άττοτελέσοι. ν καί κατά Γό 1972, ώς καί κατά τό 1971 τα βασ κά δυναμ'κά στο'χεια τής επεκτάσεως Αί τιμαί βάσει τού δϊίκτευ τού εθνικον προιόντος ά ναμένεται νά αύξηθοΰν έντός τού 1ου τρίμηνον κατά 35%. τό δέ ποσοστόν άνεργίας βά διακιμαν θή -περί τό 5·5% ΚΑΝΑΔΑΣ: Παρά τα ληφθέν¬ τα υπό τών ΗΓ1Α μέτρα. τα όποια ίδημ.ούργησαν νέας καί σοβαράς άβεβαΐότητας ημπορεί νά άναμε νεταΐ ότι ή παραγωγή κατά το Ιον εξάμηνον θά αυξηθή ττερί το 6%. Άν καί τό Ίσοιζύγιον βιά εξακολουθήση νά εμφανίζη ττλεο νασμσ έν&έχεται τούτο νά μειω θή ι«χτά τούς προσεχεϊς μήνας ΙιΑΠΩΝΙΑ; Άττό ετονς ττειρί- ττου ειίσελθοθσα ή ίαττωνικιή οίκο νομία είς φάσ'ν ύφέσεως δεν ττα ι,ουσιάζει άκόμη δείγματα άνα- κάμψεως Υπό την ττρούπόθεσΐν οτ θά τεβούν ταχέως είς έφα^μο γήν τα άποφασΐσθέντα έττεκτα-Ί κά μετρα καί ότι βά πραγματο¬ ποιηθή ττρόοδος είς την επίλυσιν των δΐεθνών νομ'σματικών ττρο- βλημάιτων ημπορεί νά άναμένετα' κατά τό Ιον εξάμηνον άνοΐος τού ακαθαρίστου έθνκοΰ ποοιόντος κατά 6% έ'ναντι τού 1 5% ττοΰ εσημει£.ι3η τό 1 όν εξάμηνον τού 1971 ΒΡΕΤΑΝΝΙΑ: Αναμένεται ό¬ τι ή ο,ΰξησις τής καταναλώσεως καί αί κατασκευαί κατοικ ών θά έττΐτΓέψουν την απορρόφησιν μέ ρους των άδρανεύντων σήμερον ττόρων άλλά δέν άναμένεταΐ ση ματική δραστηρΐοποίησις είς τόν τομέα τών έττιχειοηματκιών πα- γίων έττενδΰσεων Ύπολογίζεται ενα ποσοστόν άνόδοι, τής πα^α γωγής κατά 3% -περιττον ΓΑΛΛΙΑ: Ύπολογίζεταΐ ενας ρυ£μός αυξήσεως ετησίως περι τό 5% Ή όναμενομένη άνάκαμ- ψ'ς των κατε.σκιει»ών καθώς καί τών δημοσιων έττενδύσεων έλπί ζεται νά άντισταθμίσουν την σχετικήν άνάσχεσιν τών ιδιωτι¬ κήν τταραγωγ Ίκών έττεν5ύσεων ή δ ί£ ωτική κατανάλωσις προβλέ- τΐεται ν άπαπαμείνη διναμΐκός παίάγων π-ρό ττάντοον εάν άττοδώ σουν ίκανοποιητυκΐΜ'ς τα μέτρα συγκιρβτήσεως των τΐμών. ιΠΕΡΜιΑιΝΙΑ: Αί νομ'σματιχαί δΐαταραχαί άνέκοψαν τόν ρυθμόν των ίδιωτικών παγιων έττενδύσε ών ένώ ή κο5ανάλωσ'ς άπώλεσι:' κά^πως τόν δυναμισμόν της Η π' θανολο,γοι μένη διατήρησ'ς επι τ( διάστημα άκόμη των ττεοιοο' στΐκών τής ζητήσεως μέτρων έ"- δέχεται νά οδηγήση είς αϋςησν τής άνεργίας καΓά τό Ιον δμηνον κατά τό οποίον αναμένεται ανο- δος τού άκαθαριστου έθνΐκού προ ιόντος κατά 2% περίπου ΙΤΑΛΙιΑ. Η χώ·5α σύτή δ έρ¬ χεται τήν σοβαρωτέραν νφεσΐν Ίήν οποίαν εγνώρισε άττό τού τέ- λους το3 ΐΓθλέμοι. Είναι έν5εχο μενον κατά τό 1972 τα ακαθόρι¬ στον έγχώριον ττροιόν της νά μην σημε'ώση καμμίαν ανξησ ν ΜΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ (Δημοσιεύοντες τήν κατωτέ¬ ρω έπιστολήν τού συνεργάτου μας κ. Γ. Ι Παν.ελίδι, έττιθ-ΐ μοΰμεν νά δηλώσωμεν, ότι τά εν αυτή έκτ θέμενα έκφ;άζουν ελευθέρας προσωπικάς γνώμας αυτού, τάς όποίαςδέν σ^μμε- ■οιζετα' ή εφημερίς μας) Λίί,ν έπιτι/χής καί έπο,ξ α ή συγκ .ότησ.ς τής τετραμελοθς έ- τΠροττής! .', όττοία «απεδέχθη την παράκλησιν τού Συλλόγου τών Φοΐτησάντων είς τήν Εύαγγε λ κ,ήν Σχολήν Σμύρνης όπως έ- φ-ι:εύση σειράς έκ5ηλώσεων, τ τίνες δέον νά σημεΐκθούν καιά το έτε-,χόμενον ετος» (Προσφ Κόσμος Σ , 8 1 72 σελ 6) Νομίζω, ό'μως. ό τράπος ό ο¬ ποίος ποοτείνεται διά την σι;γ- γραφην μελετης «ττεΐί τής καθό λου οτυμβολής τού πρεο-φυγόντος κατά τό 1922 Έλλην'σμού κλπ» δ.ν είναι καί τόσον εΰστοχος Η Άκαδημία· άντ; νά πςοκηρυ ξη βραβείον δ'ά την συγγρα ί>ήν, ά; συγκροτήση επ τροπην
οττό τα μελη της. ή όποία. άφοϋ
έ-ιτ κοινωνήση μέ τα κατάλληλα
άρμόδ α -ρ.όσωττα (λ. χ δημοσι-
εγράφο.ς. συγγοαφεϊς, ε'ιδικούς
έπιστήμονο,ς), νά καθορίση την
ύλην καΐ τα πρόσωπα, τα όποϊα
θά άναλάβονν την συλλογήν καί
έ-πεξερ-γασίαν καΐ τήν έττί μέ
ρους σύνδεσις άνάλογα μέ τήν
άομο5ιότητα κα1 είδΐκότητά τού
ό καθείς η ή κάθε ομάς. ή όττοια
(*ά όϊ σ8ή. Τόν δέ συντονισμον
τής όλης εργασίας καί την σύν-
θεσ ν τού όλοι» έργον νά άναλά
6η ή ώς άνω έ—ιτροττή τής Άκα-
δημίας Ή μελέτη αυτή. καθό
ττρωταρχΐκής καί βασικής σημα-
ϋ <~, ι:: .ηγεύμε1 α φ^λλα τοό ι*-, γαπητοΰ όργάνου το.; -π οσψυ;ΐ Λ.^ κιοτμο., «Π.οσφυ ιτ'κϊ; Κο- σμος». —ού τα; έκδί'ΐεΐ ό συ<μπα- 6ν.ο·τϊ.··ο·ς καί Γβλαιμσχο·ς δημο¬ σίου ρί'Φος ί-ττό πολλά χτ.όνισ Σκ.<;άτης Σ νανίδης · -παλαιάς τγ ό?φ ξ, έ;ημοσ εύθησαν σημε - ώματά μευ ττού εξέφ-αζον τάς αναμνήσεις μθυ άττό την πα'δ - κ.η - μαθητ.κή - έφηβικη καί στοα τιωτ κή μου'ζωιή— Αύτά τα ση με'ώματα· πού κολακεύσμαι νά ιτΐσ:εύω, δ'αβαστήκανε άπό ττολ λούς - ττολλούς ττατριώτας μθ'ο Βσυ-λιώτες κοτΐ τούς συνδρομη¬ τάς τού όργανον των -προσφύ¬ γων ττού άνήκουν οί πεΐισσοτε- ροι είς τόν -πνευματικόν κόσμον τής Πατρίδος μας, έξεΤέθησαν κατόττΐν σνστάσεων καί -ττροτοο- ττών τού άγαττητού μου φίλον — συμμ«θητ©} καί συμττολεμΐστον κ Γρηγόρη Σακκαλή. πού ηύτι»- χησε έ'ττεΐτα ο—ιό μ'ά συνεχή και επιτύχη σταδιο&>ομ'ια νά ανέλθη
είς τά ανωτέρα οητελέχη τής
στοατιωτικής ίεραρχίας (νυν συν
ταγματάρχης έ ά ) καί νά πα¬
ραμένη έν πληΐοεστάτη νγεία είς
τά ώραιότατον ττροάστιον των Ά
θηνών. Παγκράτΐ δττου ώζ °;λ-
λος φ'λόσοφος άσχολεϊταΐ είς
δ·τι ένΒιαφέπει τονς άγαττητοΰς
τού Βονρλι£.ιτας· ττού τόσο τταλ-
ληκαΐϊίσα άντιττροσώπευσε είς ο
λονς τού -ττολέμους. Μακεδον1-
κούς, Ρωσικούς· Μΐκρασιατικούς
άλβανικούς καί συμμοριτσπολέ-
μους Ασφαλώς θά -προσκοούσω
είς τά σεμνόν ήθος τοΰ άνδρας,
άλλά δ ότι κ£χί αύτό μόν τό ση-
μείωμα άφορμή εχε' τόν άνεκτί-
μητον φίλον «αί πραγματικόν
Χριστιανόν Γρηγόοην Σακκαλή.
πού εΤχε την εύγενή καλωσύνην
νά μοΰ ί/πε"8υμίση τό ©αθμα
ττού θά έξ'στο,ρήσω κατωτέρω, ά
φέρω τό ονομά τού, ποΰ £γ··νε
πάλ'ν άφορμή νά τό θ,,μηθώ και
νά τό άνασύρω άττό τϊς παλαιές
μου αναμνήσεις Καί άοχίζω.
ο
Είς τήν ττολΐιΐελα
πηρετοθαα κατά την
τής εκστρατείας τίίς
συμηο^ζμ στής μο^ ήτανε χ;,:"
Σκτήρ ος Δουράικης —λ»χί0 ||
ττο ^άς Καλάμας— ήτανε Ενο-
νέος αρίστου ή5οι/ς. άιίστης ^
κεγενείας καΐ υιός. άν δέν ά—η"
τάμαΐ. ίστροϋ-
Μαζί τού εΐχα σιτιδεδή διά ο·τ
νής φιλίας Ή έξων—Ρε!Τ1 '
ζκή μο>ν ττερνοΰσε μ έ τόν 2ω,,
ριον Δονράκην είς -.-ήν
έπΐσκετπόμενοι ττολλά
μέ'η, όπως κήπονς, πάρ«α,
τρα· σχολεΐα. έκκλησίας κο'; ""*
νικά μέρη τά όποΐα 4φ>ημίζονΤο
δ'-οτ τίς ώραιότητές πού σηαα
τοωνον *Έτσι· μίαν ημέραν
τό-'ν μι«ς -πληροφορίας £κ' μ(
ρους ενός "Ελληνος (είς τήν Χ^ρ
σώνα καθώς καί είς τήν Οδιρ
σάν ήσαν έγκοπεστηιμένο' άττό ί·
των ττολλοί "Ελληνες), εΐΓΕ0Κ(
φθημεν μίαν μεγάλην άττοθήκη,
μέσα είς την οποίαν εΊχανε ονν
κενΐι>ωσει οί κομμουνΐστές, μ£Τ3
ξν αλλων καϊ είκόνες ότγίων κα,
διαφόρων άλλων έχκλησια—'κί,,
κειμηλίων. μεγίστης άξίας Λο
ενθυμούμαι αν ή α-οθτμαι ^
έφνλάσσετο Πάντως ημείς 0[
δύο ανευ ούδεμ'άς ό—αγορ€ύοΕ
ως. εύρέθημεν μέσα είς τήν ο,τ0
θήκην αυτήν. Καί τί δέν ΕίχΕ»
ή άττοθήκη Έμε'ιναμε καΐ οί δυο
εκττλιηκτοι άττό δ τι έ6λέ-τταμΕ
Νά ττάρωμεν κάη ώς ένΒΟμιον
ει'παμεν. Δέν ενθυμούμαι ό ψιΧος
μόν ό Δοιράκης τί πραγμα ^
ρε ώς ένθύμιον Έγώ επήρα ενα
μικρά είκονΐσματάκΐ. προφσνώι;
μαλαματοκοπτνισμενον, ττού ίψ{.
ρε μέ ρωσ'κά γράμμοσα τό όνο
μα κάιτοιον άγιον
Ήβέλησσ νά τό φυλάξ» είς
τήν επάνω τσέττη τού άμπεχοι-
νόν (σακκάικ1) άλλά δέν τό ί.
παιρνε, διότι ήτο λίγο μεγαλϋ
τεΐο τής τσέττης
(Συνεχίζετα')
"Ενα άνεκτίμητο μικρασιατικό βιβλίο
Τό Κορδελιό
ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΤΟΥ κ. Ν. ΚΑΡΑΡΑ
Κι' έγώ μέ τή σε'ρά μου δ ιάβα
σα τά «Κορδελιό» τού πατρ'δολά
τοη καί νοσταλγού των άγαττη
μένων χωρ ών τής Σμύρνης μαο
κ Νίκου Κο,ραρά ττον μέ τοση ά-
κρίβεια ττεριέγοαψε, άττ' τό μα-
κρυνό τόπο ττον βρ'σκόμαστε Δ*
αβάζοντας τώρα τό βιβλίο αύτό
πού μέ τόση νοσταλγία μας το
δωσε ό σογγοαφέας τού γιά νά
μάς θυμίση δτ1 ττοτέ δέν θά ξεχα
στοίν οί άγαπημένες μας Πατρ.
6ες νοΐώ9ω ίπτερηφάνεια γά '6
χιλιοτραγουδισμένο αύτό -προό
σ'ε ο ττοϋ μ" ένέττνευσε κι έμένα,
χωρίς νά τό ξέρ*»· χθίίς νά τδ
χω ποτέ μου δή· νά γράψω το
περΐσυνό διήγημά μόν «Τά Χρ·
στούγεννα μιάς Γραικιάς, πού
δημοσίευσε ή ότγαπημένη μας Ε
φημεοίδα Τώρα τό ξέρω χάρις
στόν έκλεκτό τού συγγραφέα και
άξιαγάττητον σιμπατριώτη μας
κ. Νϊαο Καραρά ττον μέ την άχου
ραστη ττέννα το^ τό ττερΐέγραψε
κ ι αύτό σάν ολα τ" αλλα χωρ ά
μας πού ό άέοας τους έ'ψθανε το
τε στή Σμύρνη μας καί μας δρό
σ^ζε μικρονς καί μεγάλους Ση
μερά εμείς μέ τό β'.βλίο αύ*';
ζωντανέψαμε τό χιλιοτραγουδ
σμένο Κορδελιό μας μέ τίς «άψρβ
τες κι' ομορφες Κυράδες»
«Σμύρνη.
τ' άτίμητα ττετράδΐα σου ενα
γύρω
Γκιοστεπές, Καραντίνα· Καρατά
σ'
τοπάζΐα καί ζαφείρια καί κοοά
λια
ττείΐγελοϋν τόν ήλιο, καΐ δαμα·1
τι
ίνα κΓ ύττέρλαμπρο τό Κορδελ'ο
— Στέργιος Σκ'αδάς
"Οσο διαβάζω αύτό τό υτττρο
χο ββλίο τόσο θέλω νά τό δια
βάζω τοιπεϊα. όμοοφιές. κιήττοι.
συντρΐβάνια, αλλεες. μαγνόλες.
ύπίροχα στολίδια, άμαξάκια. άρ
χοντικά. άξέχαστα όνόματα -πού
μάς κάνουν νά λυπόμαστε πού δ-
λα χάδηκαν και μαζΐ μ' αύτά και
οί άνβρΜ-τοί των. Πέρασαν άττό
σίας καί άξίας δ.' ολόκληρον τόν
Ελληνισμόν καί τοΰς πρεσ-φν-
γό^α; καί ιούς γηγενεϊς, και
είς τό Ελεύθερον Κ.ςάτος καί
τεύς έν δΐεσΐτοοα άνά την Οϊκοη.
μένην δέν πρέπει, νομιϊω, νά
αναμένεται νά συντεεή άττό ίδ ώ-
τες ή όμάδα Ϊ5 ωτών οίασδήποτε
μο'φώσεως καΐ κσταρτίσεως. με
κίνητΓ,ον «βραβείον οχβαστοΰ πό
σοΰ»
©ά εττρεττε νά είναι — οοϊόν
ττρ'«.} ΐαμμοΐΡι(τμέι>/·,ς σιΛλογΐ'κή,ς
εργασίας έττω^ύμων καΐ έκ των
ττροτέθϋν έττΐλεγέντων καταλλή-
λων καί αρμοδίων νπευβύνων -ρο
ίτώπων έττί ά5,ρά άμο-6ή Μία τοι
αύτη έργασία βά έξησφάλ ζε τή-
επιτυχίαν
Ο διός «άδρά άμοιβή» προ-
δάλλει την οικονομικήν ττλεοράν
'ού θέματος Καΐ χρε.άζετα' δα
την συγγρ-αφήν τής ώς άνω με
λέτης· καί γενικά καί δ'ά τή^
όργάνωσν έκ,δηλώσεων, επιστα¬
μένως μελετημένων ττρός έθν κην
διδαχήν. τταϊαδειγματΐσμόν καί
σωφρονισμόν, χρειάζετα' λίαν σο
6αρόν ττοσόν.
Έπιφυλάσσομαι νά έκθέσΜ έν
εύθετω τάς σκέψε.ς μόν ιτερι
τού τρόπον, ό ό-οΐος θά έξησφά-
*·ζε την συγκέντρωσιν ενός λί-
αν σεβαστοΰ -ο<το.ΰ. έν άναμονή της ύττοδοχής καί άντι,κρίσεως, της όττοίας θά τύχη ή έκτεθεΐσα ως ανω άποψις δ'ά την συγγρα- Φην της -προτε.νομένης μελέ-ης Ευχαριστών διά την φ,λοξενίαν Δ>ατελώ μετά πάσης τιμής
ΓΕΩΡΓ Ι. ΠΑΝΤΕΛΙΔΗΣ
τότε ττενήντα όλόκίιηρο: χρόν α
καί λίγο' ττιά όπτ' τούς μέγα
λους, τοΰς τότε μεγάλους σπέμι
ναν, κι' αύτοι άγνωστο' πιά μο
κ,^ιά άπ' τή Πατρίδα. Νοσταλγιο
γεμίζει ή ψΐ'χή τών Σμυρνών ο·
ταν βλέττουν νά ζωντανεύοκ*
μττροστά τονς αύτά ττού χάσανΕ
Μέ τήν άφθαστη πΐννα τού έξαι
ρετ'κού συγγοαφΐα κ Νικου Κα
ραρά δέν θά ξεχαστοΰν ποτέ το
αγ'α χώματά μας. δέν θά ξεχα
στούν τα χωοιά μας τα -πολυτι
μα ττετράδ.α ττού στόλιζαν '·
μσναδ'κό μττριγιάντ' μας τή γλν
κε'ά μας Σμύρνη. 6 κ Κσροφόι;
θά γράψε' καΐ γιά τ' άλλο χά
ριά τής Σμύρνης μας. κοντινά 1
μακρΐνά. γιά νά μεινουν τά 6ι
βλια τού κληρονομ ά στά ττσ'δια
μας καί στά έγγόνΌ μας, ποιοί
ξέρει; μιά μερά ϊσως αύΓά γνρ
σου. ε έκ εί πού οί παπουλί&ς
το ς λεδέντικα έλληνικά περτΐο
τοθσαν. νά ττεοττατήσουν κι α«
τα λεβέντΐκα στό έλληνκό χώμο
καί &ά νοσταλγονν έμας ιτού ζή
σαμε μ ά φορά «ι> έ'ναν κοιρο στ
άγαπημένα αύτά μέρη Μέ τό Οιί
ροχο βιβλίο αύτό θά κρατήσουν
ζωη.ρή άνάμνηση τού Κορδελ οθ
Θά δια'βάζουν: «τό Κορδελιό χτ
σμένο κατά μήκος τής βορε'νής 4
κτής τού κ'όλπου τής Σμύρνης
Τό Κορ&ελιό τό λέγανε «Κέρ ντε
λιόν» (γι' αΰτό καί τά παλληκα
ρΐα τον ήταν γενναια σάν λ'οντσ
ρ'α) Τί ώραϊα ττράγμστα άνσψε
ρει ό σιγγραφέας έ'νας όΑόκλη-
ρος θησαιοός. ττόσο κόττο κατέ6ο
λε γιά νά συγκεντρωσε' αύτό το
πολύτιμο ΰλικό γ'ά νά μας δώ
ση έμάς ενα άκόμη ιτϊτρσδ1 στο
μωναικό των άναμνήσεώ μα
Στό τίλος ό κ Κοφαοας μιλά
ε' γιά τό καινούργ'ο Κοοδε>ιο
μας όπως τό περ'γράφ*1 ° *·
Νϊκος Καραράς. Και άναφέρω
μιά ώοαία τον τελευταία ττερ κο
■πή: «Είναι π-οιγματικά ώΡ0"0
σήμερα τό Κορδελ'ό Μιά συγχί»
ν ι σμένη κηπούτΓθλη ποΰ λάμι"1
μέσα στό φώς άττό χάοη καΐ ά·
μοιφ ά "Οπως δμως καΐ ή Σμ»Ρ
νη, έ'τσ' καί τό, Κο-5ελ'ό δέν ύ
ναι έκεΐνο πού εμείς οί τταλιοι
γνκρίζαμε, αύτά πού
σαν· πού τά εζησσν καί τό
καν οί παλιοί τού κστοικο'
γρσφ·κό καί ρομαντ κό
μέ τά ττανηγύρΌι τού· τα γλέντισ
τού τά εΐίθυμα τΓαροΛχλόσι"0
κέντρα τού· τή ρωμέικη ψΐ'Χ'Ι '""'
Καί μ' αυτή την έ'ννοισ τό Κο'
δελ ό μας δέν ύπάρχε' ττιά Ε'
ναι μ ά χαμένη ττατρίδα
δμως κάθε τι πεν τό δημιονΡΤΊ
σαμε μόνο' μας, πού τό άγο*Ι-
σαμε· ποϋ τό θεωοήσαμί ^
μας καί τό χάσαμε δ τι και °
είναι αΰτό, έ'τσ' καί τό Κο
λ'ό, μένει πάντα στή μνήΜΠ κ°'
στήν καρδ'ά μας άχ£»ιστο. »
ραΐο· άγαπημένο καί ττάντσ «°
θητό».
Εύ'χομαι στόν έξα'ρετ·κό ^
γραφέα τοϋ Κοοδελιού κσί Τ(ί
αλλων χωρίων κ Νικο ΚσοοΡ"
νά τού χαρίζη ό βεός ύγεισ Υ10
»έα πολύτιμα 6'βλ'α τού άγ01^
μένου τόττου μας
ΝΙΝΑ ΠΑΝιΝΑΚΙΔΟΥ
Ί1ΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΝ ΜΑΣ
Παρά Τής Κιετρκής
πής έορχασμοΰ της 1 &ΟετηΡ'^
άττενεμή&η τα άργι»ρθ"ν ^"^
όν είς τόν Διευθυντήν μσς *■ ^
κράτην Σινανίδην έν τη
τού ώς ττροέδρου τής
' Ι δ οκτητών Περ ι οδ' κιοί