194564

Αριθμός τεύχους

2159

Χρονική Περίοδος

ΕΤΟΣ 46

Ημερομηνία Έκδοσης

1/7/1972

Αριθμός Σελίδων

6

Πρωτότυπο Αρχείο

Οδηγίες

Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.

Κείμενο εφημερίδας

Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.

Κείμενο εφημερίδας
    Σύνολο σελίδων:
    οβλίοθτ1κ
    Ηρακλειον Κρήτης
    Γί·Ι)ί·ηΑΤ1ΟΜ
    ηΐίΐθΔΐκοτ ττπρτ
    Σάββατον 1 Ιουλίου 1972—Έ τος 4Τον —
    ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ "ΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ.
    φύλ. 215ί'
    ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΡΝ
    ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΡΝ
    ΕΙΡΗΝΗ ■ ΠΟΛΕΜΟΣ
    Υπό Συνταγματάρχου έν άπ. κ. ΔΗΜ. ΓΑΛΑΚΤΙΔΗ
    ΙΟον
    "Ως τίς τελευταίας δκκαετί,ες
    τού περασμένου αίώνα στή Θέση
    αυτή βρίσκονταν άκόμη οί μεγάλοι
    στρατώνες τού πυροΰολικοϋ καί
    τα μεγάλα κοιμητήρια τοϋ Πέραν
    "Ομο>ς ή παρουσία των τάφο>ν δέν
    Παρήλθον είκοσι πέντε καί πλέ- καί πάσαι εί; ίίλονς τοΰ- ταμείτ μπόδι^ε ^ούς κ"™ίκους τοΰ Πέ
    ι ϊτη. άα' ίι: ήιιρικχ; ϊλτιίρν ή ' Χηπ/ττηη,^«.η. ...'-.. * .. * Ο αν να κάνουν έδώ τόν παηί'τητΛ
    ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1,50Διευθυντής - 'Ιδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΜΙΔΗΣ αθηναι - ΤΗΛ. 3229.708 Γραφεϊα: Όδός Νίκης 25 -
    ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΟΥΣ ΟΜΙΛΙΑΣ
    ΤΟΥ κ, ΠΡΟΕΑΡΟΥ ΤΗΣ 8ΚΑΛΗΜΙΑΣ
    βν ϊτη, <»Ψ τις ημέρας έληξεν ο δοαστηριότητες αυτών κατευθύνον- Β' Παγκόσμιος Πύλε,μος καί ί, ·<αι καί έλέγχονται ύπ. αύτ,ν ,'.,γ *άνθυν έδί' τ0ν πες. λόγω άνειλικρινοϋς
    σΐ'μπεριφορας τής Σοδιετικής Ριο
    οίας, δέν έτηρήθησαν έν προκει-
    μένο) αί σχετικαί συμφωνίαι καί
    οΰτοις εδόθη ή δυνατότης είς ταύ¬
    την ν' αναπτύξη Ασυνήθη δραβτη
    ριότητα πρός επαύξησιν τής οχραί-
    θας έπιρροής της επί πίρισσοτέ-
    οοιν εθνών τής Ε>οο')πης
    Τό θέμα καί είς την περίπτω¬
    σιν ταύτην δέν θά είχεν ίδιάζου-
    σ«ν σημασίαν εάν ηκολουθείτο υφ'
    *Τά
    σαι εύροιπαϊκαί χώραι
    Δυνάμεο.ν τού Δυτικοΰ
    υπο των
    <η>νασπι·
    ε1ναι
    το« Σταυρο
    πρός με
    ομού διετήρησεν εκάστη την ίδικήν
    της μορφήν "Οργανώσεως, μέ έπί-
    λαγχολικάς σκέψεις" έκεϊ ουδείς ΰ
    ϊνη ΘΡ^1Ι)ΤΙ τί1ν θλίψιν 'του
    Φίλοσοφήση- διότι είν'. έκ
    κεντρον
    αν καί
    των άρχών των την άξί- Γ0° έναντίοι». τόπος διασκεδάσεοι;,
    αξιοπρέπειαν των άτομον, ' ·'υναναστροφής, εϋθυμίας, ίΐν' ό
    όσον άφορά τα θεμελιώδη δικαίω- συνήθης τοΰ Στανροδρομίου περί-
    ματα ελευθερίας, ίσότητος κ.λπ. ! πατ°ζ· Ή θέσι; είναι τόσον ώραι
    Είναι γεγονός ότι οί λ«οΙ έ,κου- α/ ° όΡίξ(ον τόσον έκτετοιμένος, ή
    ράσθηααν άπό τάς συνεχεΐς περι β έ" ο τόσον λαμπρά, ποικίλη καί γρα
    πετείας καί τα δεινά τοΰ πολέμου ({Ηκτ1, ώστε μόλις ενθυμείται τις
    και έπιθυμοΰν ώς έκ τούτου δια- "τι πεΡ"Τ"τεί επί ανθρωπίνον ό-
    καώς την ΕΙΡΗΝΗΝ. ' στέιον- Τύ πλήθος δέ των άντικει
    Παρά ταυτα είς πολλάς περιο- μϊν«"ν, δσα -τερισπωσιν εύαρέβτιος
    χάς τής 'Τδρογείου συνεχίζεται ή τ()ν περιδιαβάϊοντα, ή συρροή των
    κλαγγή των ίίπλων καί των τηλε- περιπνχτούντΐιΑ', τόν ίππαξόντιον,
    6όλων, αί αΙματηραί διενέξεις ό- χα' μάλιστα τάς έορτασίμου; ήμέ
    μόριον κρατών και αί έσοτερικαί Ρα?' τ'!) Πάσχα, καί τάς Κυριακάς,
    άναταραχαί των λαών- ι ^δω 6οδάμα|α, ή χιντύβια, η τα
    ^ ^ έ
    ΑΙ συναφθεϊσιιι προσφάτοις προ-
    ί
    1^ ΧΛιτρόπος την άκοή-ν, ή
    Τρομακτικοϋ Παγκοσμίου Πολέ- 8ΐ(ι τί^ Βουλγαρικής γκάιδας, ή
    μου. ι διά τοΰ Αιγυπτιακού σείστρον, ή
    Έξ άλλου ή παρατηρουμένη πρό δι" το° τρ«χι>φο')νον ζουρνά, ή διά
    ς τόν έπιστημόν καί Ιδία ή τίί? «Οχί'ϊκή; λύρίΐς, καί μεταξύ
    μη ρ
    οδος τόν έπιστημόν καί Ιδία ή τίί?
    άλματώδης τεχνική εξέλιξις τοΰ «ν
    άθί
    λύρίΐς, καί μεταξύ
    κ«νέν Άρμενι-
    ίμιχών έπιχειρήσειον κατά τοΰ' ανθρωπίνου γένους ένισχύουν σή- κον λείψανον ποοΓκιϊνον, έν μέσω
    ότε Ισχυροΰ αςονος Βερολίνον - μαντικίός την άναληφθεΐσαν είρη- στεντορείονν ψαλμιοδιοιν, πρός τό
    'ώμη; πρός ταχείαν νικηφόρον εκ νίκην προσπαθεία αυτών. τελευταίον 'του άσυλον, χορίς 'νά
    ασιν αυτών. άσαχιλίο; πεοιελάιχ- Ή ^οοπΐτήέΊρι// πίίτη ΟΛ Λττ^Λϋ Θυμίαν, οϋτε την πιολητών τήν
    Ή προσπαθεία αυτή Θά αποβή
    ρ ή θά αποβή ^
    καρποφόρος, έφ' όσον αί μεταξύ θ»»μί«ν, εϋτε τόν πωλητόν την
    των εθνών διαοροραί, δπου ύ.πάρ- κεΡδοσκοπΪΛν, δλ(ΐ ταυτα βυθίξου-
    χουσι τοιαύται, κριθώσι μέ τόν ζυ- σι τόν θεατήν, καί μάλιστα τόν
    ■(·όν τοΰ ΔΙΚΑΙΟΤ καί οΐ»χί, ώς πρίοτόπειρον, είς ωκεανόν εύαρέ-
    μέχρι τούδε σννέβαινε μέ τόν τοι- στου έκστάσειος. Τύ νεκροταφείον
    Ι-ίΤΟΡίΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
    ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ
    Β' ΠΕΡΑΝ
    παρα6λ.ηθ·ή πρός οΓ>δέν άλλο των
    έν τή προτευοτσ», ταύτη, καί πό
    λύ πάντων ολιγώτερον πρός την
    κ,ατάντ,ικρΰ, επί ινΰ λΟ!φου τοϋ
    Σκουταρίου, ήρεμον καί άθόρυ(ίον
    άληθώς νεκρύπολιν, σκιαξομένην ΰ
    πό δάσους κυπαρισσίο>ν..».
    Άπό τήν είκύνα (χύτή κανένα ά-
    πολύτος ίχνος δι ν ύπάρχει στή
    σημερινή πραγματικότητα. Την τε
    ράστια εκταση, ποίι ρ'πιαναν τότε
    τά νεκροτα(( εϊα κι/| οί στρατώνες.
    την εχουν καταλάί',ει σήμερα μιά
    μεγάλη πλατεία, εν α. πλούσιο πάρ
    κο, καί όίλλοι ανρτο|ΐ χώροι για
    δημάσιες τελρτρ; καί παρελάσεις.
    Σε τοΓ'τη την κα.νι,νργκι πλατεία,
    ποϋ δέν (ίαίντίαι ώστόσο νά θυμί-
    Ιειι σέ τίποτε οΰτε τό βυζαντινό οί'
    τε τύ όσμανικό παρελθόν τή; Πύλης
    ?νας σΰγχρονος ποιητής, ό Ι. Μ.
    Παναγκοτόπουλος, αίσθάνθηκε αλ-
    λη μιά φορά εντονα κΐ'ριευμένος
    άπό τόν κοσμοπολιτικό, άπό τόν αύ
    τοκρατορικό της χαρακτή,ρα: «Σνλ
    λογίσθηκα», γράφει, «τί Θά μπο-
    ροΰσα νά συγκομίσω, δν ώρα ?ξη
    μ' όχτώ τοΰ άπομεσήμερου στεκό
    μοι>ν στήν πλατεία τήν όμορφότα-
    τη τοΰ Τα'ξιμιοΰ, έκεϊ ποΰ τελειώ-
    νει ή ποΰ άρχίζει ό μεγάλος δρό
    μος τοϋ Πέραν, καί ζητούσα νά
    μοΰ ποϋν οί περαστικοί τή φυλή
    τους. Τί πανσπερμία, θεέ μοί·! . τσοΰκα, καί ποΰ ήταν τά τελευταία
    Μά είναι πολΰ μεθυστικός αντός ι χρόνια γνωστή μέ τό τοποινύμιο
    ό μεγάλος δράμος τοΰ Πέραν! ΟΊ ; Πέτρες. Άνάμεσα στίς άρτηρίες
    αΰτές, ή Λεοφόρος τής Δημοκρα
    τίας, άληθινό καΰχημα τής σΰγχρο
    νης Πύλης συνεχίζπ κατά κάποιο
    τρόπο τήν Μεγάλη Όδό τοΰ Πέ¬
    ραν. Στήν άνατολική της πλευρά
    είναι έγκαταστημένα πολυτελέστα-
    τα κεντρα άνα|ηιχής μέ εύρύχιο-
    Στό κέντοο τής .τλατείας είναι
    άπό τά 1928 στημίνο τό μνημεϊο
    τής Άνεςαρτησία; μέ κεντρική
    μο^φή τό διπλό άγαλμα τοΰ Κε¬
    μάλ. Τύ μνημεϊο. εργο τοΰ Ίτα
    λοΰ γλΰπτη 0ΑΝΟΝΙ0Α, είναι ά¬
    πό κόκ-κινο μάρμαρο·. καί άποτελεί-
    ται. απύ δι''ο θριαμδευτικές άι)η'δ£ς.
    Κό.τί.) άπύ τή δυτική άψίδα ό Κε¬
    μάλ, επι κεφαλής των έπιτελων
    τού, δίνει τό σΰνθημα γιά τήν επί
    θέση τή; 30 Αύγούστου 1922 στό
    Άχροινόν τής Μικρασίας (Άφιόν
    —Κ(χοαχισάρ), πού κατέληξε στήν
    πανολεθρία των Έλλήνιον Κάτιο
    άπό τήν άνατολική άι|η'δα ό Κεμάλ,
    μέ τόν "Ισμέτ Πασά καί τόν Φε(1
    ζή Πασά στο πλευρό τού, κάνει
    τήν άνακήρυξη τή; Δημοκρατίας
    στίς 29 Όκτιοβρίου 1923 Τό μνη
    μεϊο δέν ^Γναι κακύτεχνο· χάνει
    βμιος «έ έπΐιθλ.ητικότητα, έπειδή
    είναι δυσανάλογο πρός τό μέγεθο;
    τής ΙΙλατεί<ις Μεγάλε; άρτηρίες όδηγοΰΛ' άπό τό Ταξίμ στά Ταταΰλ<ΐ/. τό σημε- ρινό Κουρτουλοΰς πρός τά (Ίορειο δυτικά, κα'ι στύ Ντολμά—Μπαχ- ταομοΰ, τύ ξενοδοχίίο Χίλτον, τό αέγαρο τή; Ραδιοφοονίας, καί αλ.- λα, όλοκληρόνουν την έπιδλητική της δψη^ ως τα Χαρμπιγιέ, ΰπου μ>ιά δλλη, λιγώτερο μεγαλοπρεπής
    λείυφόρος, τή διαδέχεται στήν κα-
    τεΰθυνση πρός τα βορινά.
    Τό Χαρμπιγιέ όφείλΐΐι την όνο
    μασία τού στή Σχολή Πολέμου,
    που είναι εγκαταστημενη εκει.
    "Ε-
    νά τεράστιο, άλλ' άρκετά βάναυσο·
    άγαλμα τοΰ Κεμάλ, στολάξει την
    είσοδό της. Στό Χαρμ.τιγιί. έχη
    έγκ«τασταθεΐ τα τελευταία χρόνια
    καί τό Στρατιοιτικύ Μουσείο· ποϋ
    ήταν άλλοτε στήν Άγία Ειρήνη.
    Έκεΐ Οοίσκεται ανάμεσα σέ άλλ/ι
    έκθέματα, ενα κομμάτι άπό την
    άλυσίδα, ποΰ εφραζε δήθεν στά
    χρόνια τοΰ Βυζαντίου τύν Κερά-
    τιο, καί ενα σπαθί μέ έλληνική έ
    .-ΐιγραφή, ποίι άνήκε δήθεν στύν
    τελ,ενταϊο Παλίΐιολ.όγο. Ή άλυσίδα
    άνή/ίΡ στήν πραγματικύτητα στύ
    λιμάνι τής Ρόδου, καί τύ σπαθί α'
    ί,'ναν άπύ τοΰς Φαναριότες Ήγε
    μύνε; τής ΜολδοδλΛχίας.
    Λίγο ψηλότερα είναι τό Παγ-
    κάλτι, ίνα παλιύ προάστιο, ποϋ έ'-
    χει ένοιθεϊ τώρα μέ την Πόλη. Έ
    δό είναι τύ σπίτι, ϋπου κρΐ'βόταν "ι
    Κεμάλ στό διάστημα τή; συμμα
    χικής κατοχή; τής Πύλης, καί Λπ'
    έδό ξεκίνησε γιά την έπανάστα-
    ση, ποΰ τόν όδήγησε στή δημιουυ
    πρός τα βορεκκινατολικά κ<ι- Υία τ0° θώς καί στίς νέες βόρριες σ»νοιν.ί- ες, στύ Νισάν—Τάς καί στήν έ'ξο- χη Μάτσκα, χτισμένη στή θέση πού οί Βυζαντινοί την ελεγαν Μα Τονρκιχοΰ Κρά πού δια6αίνοι»νι ή άρο- αατισιιένη άτμόσφαιραι· πού Ηανοί- γουν στό πέρασμά τους, οί φΛγού- ρες. ποΰ χοειάστηκε πολλές φορές ή σιινΐργασία καί των πέντε ήπεί- ρ(»ν, γιά ν' άποκτήσουν την έλκυ στική τους μοναδικότητα· Οί πιό ΣΤΜΦΕ)ΡΟΧΤΩΝ "-"· το^' Πέραν 'δέν δύναται 'νά κή πολιτεία ή Πόλη!». άπίθανες, οί πιό άπίστευτες όμορ- ρους έξωστες πρός τό Βόσπορο φιές. Ναί, είναι μιά αϋτοκρατορι ΚαΙ μιά σειρά άπύ σύγχρον<χ δημύ τους «Σ' αύτύ έδό τύ σπίτι», λέει ή ίπιγραφήι «ό πατέρας τόν Τοΰρ κιον προετοίμασε τή σο>τηρία τής
    πατρί^ας».
    "Αλλες μεγάλες άρτηρίες όδη¬
    γοΰν άπό τύ ΙΙαγκάλτι στά Ταταύ
    λα άπό τή μιά πλευρά ν.αί στή
    Μάτσκα άπό την άλλη, μέ τίς λαμ
    ΤΟΎ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΛΤΟΓ,
    ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝβΝ
    Τπάρχουν σνντομα κείμενα, πόθεσις ϋποταγής τής Φύσεως άπό
    ποϋ ζυγίζουν πολ.ύ περισσότερον ά- [ την τεχνική. Καί ν.-τ' αύτην την
    πό τύμους ολοκλήρους Καί ίσ(ι)ς ' έννοιαν κίνδυνος θυσίας τού άνθρώ
    ή ίδιάζουσα άξία των έγκειται, ά·
    κοιϋός, είς την συντομίαν·. Μίαν
    συντομίαν αύτόχρτ}μαι· συναρπα-
    στικήν είς .την περιεκτικύτητα κα'ι
    γοητεΰοΐ'σα είς την σαφήνειαν της
    Βεβαία, εί; τάς π.ριπτώσεις αύ¬
    τάς δέν είναι μόνον ή γνώση, πού
    άσκεϊ άκατανίκητυν ελξιν. Δέν εί¬
    ναι μόνον, ή σόφια. Παραλλήλως,
    θά προσέβετα διά καί ίσοδυνάμης,
    ε[ν(χι ό χειρισμύς τού θέματος. Ή
    ^οποθεΐτησις /καί διαχεάρισή τού.
    'Η ανάλυσις τού είς βασικάς γραμ
    μά; καί είς δεδομένα, τα ύποϊα σΐΎ
    θέτοι>ν τό σύνολον. Δι' αυτόν αμω;
    τόν στόχον όέν άρκεϊ ή έμπειρία.
    Οντε ή προσπαθεία. Χρειάζεται κά
    τι πολύ πέραν αυτών Χρειάζεται
    τά/.αντον. Καί άκριίιός επειόή αύ
    τύ σνμποοεΰεται μέ την εύρυτάτην
    γνώσιν, ί.ιιτρέπει είς τόν διακεκρι
    με'νον φίλον Πρόεδρον τής Άκα
    δημιας κ· Γρηγύριον Κασιμάτην
    νά .ιαρουσιάςη %(ά νά άνιχπτϋσση
    καί τα δοσκολώτερα προϋλήματα
    κατάτύν πλέον εΐ'ληπτον τρόπον.
    'Εκλα κευσις, λοιπόν; Δέν ξέρω άν
    είναι είς τάς προθεσεις τού καίτοι
    μέ την ύρθήν έρμηνείαν τοΰ ϋρου,
    αυτή ένυπάρχει είς την αποστολήν
    τή; 'Επιστήμης. Καί βεβαία, μιά
    πρες πολνκατοικιες τη; και αε το . ν . '. .. . , .' ~
    ν " ., . ',. ομιλια εις την Ακαδημίαν δεν τ>μ
    ίί ϊΐιι ι Γϊιι ι-·νίΐ «Κί,ηρνρΛι,νι τνι- Α ιιι . Γ"
    κτίοκι.' τύ μέγΐίρο τού Άθλη |
    τΐημισιιίνο «Καφενεδάκι τή; Άνα
    τολής», τετράπλ..ατον έξο'ιστη πάνο>
    άπό τούς κήπον; τοΰ Ντολμά—
    Μπαχτσέ καί πάνο) άπό τό Βόσπο
    ρο.
    ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
    (Συνεχίζετα')
    των ύπογραψασόν τα; ά-
    νωτέρο) συμφωνίας Μεγάλιον Δυ-
    μεων ή διακηρυχθείίτα ΰγιής πολι-
    τιχή τακτική ί)τοι: Ή Συνδομή
    τδν τριών μεγάλονν Σιιμμάχο)ν
    χιορόν (Η Π.Α. — Μεγάλης
    Βρεταννίας — Ε Σ.Σ Δ.) είς
    την ανάκτησιν υπό των λαόν τής
    Εύοώπης των κυριαρχικων δικαι-
    οιμάτοητ των, ώς καί είς απόκτη¬
    σιν αύτονόμων Κυ6«ρνήσεον.
    Είς την πςκιγιμ«τϋκότητα είς
    ουδεμίαν χώραν τής ΕΰρώΛης έκ
    των οτμμάχιον τή; Δύσεοι; ή τόν
    δορνφόρων τοΰ "Αξονος, είς ήν
    χατά συγκυρίαν των δπλων εφε-
    το)ν Μεγάλον Δτινάμεο)ν, είς τρό-
    πον ωστε κατά τό δυνατόν νά έκ-
    λείψωσι αί αφορμαί κ«1 διενέξεις
    αί οποίαι οδηγούσι τα ε"θνη πρός'
    πόλεμον Ι
    Παρά ταύτα διατηςοΰμεν σο¬
    βαράς έπιφυλάξεις όσον άφορά]
    την ειλικρίνειάν τόν ήγετόν τοΰ
    ΚΡΕΜΛΙΝΟΤ διότι ή ίστορία '
    Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ»
    ΑΔΕΙΑ...
    τού επαράτου π;ροσφάτου παρελ Τί γίνεσθε φίλτατε πώς άντι- τα λεφτά Άγησίλαε;
    θόντο; διδάσκει ότι οσάκις ή Κομ μετίοπίξουμε την ξέστηι. δέν πήρα
    μουνιστική Ήγεσία ευρέθη είς μ? την άδειοΰλα μας;
    μειονεκτικήν θεβιν ρναντι των άν -— Σκέφτομαι νά την πάρο),
    τιπάλο>ν της έσπευσε έν αιπο&ιη άλλά..·
    είς την υπογραφήν συμφοινιόν σι»ν — Τί άλλά, δέν Βχει άλλά, νά
    εργασίας ή έκεχειρίας κα'ι ευθύς τήν πάρη; κα'ι νά πάς σέ κανένα
    ώς αυτή ίσχυροποιεϊτο ή ευρίσκετο νησάκι νά ξεκουραστής, νά εια-
    ε-ίς πλεονεκτικιοτέραν θέσιν, ήθε πνε.ύσης καί λίγη θαλάσσια αΰρα
    τει ταύτας καί έπετίθετο δολίιος <>Χι δλο κ«νσαέρια ποΰ θά τό
    πρός Εξόντωσιν των άντιπάλοιν πάμε δηλαδή θά μάς τρώη συνεχώς
    τη; ή εΰσυνειδησία μα;; Καί άν έπιτρέ
    ;
    'Η σατΐή; αυτή ένδειξις σημαί-
    ποϋ έχεις άποφασίσει νά
    νει ι'ίτι τόσον οί Μεγάλαι Σύμμα- τ')ν περάσης.
    χοί μας Άμερικανοί ίίσον καΊ όλό- — Αύτη τή φορά λογαριάζω νά
    κλήρος ό έλεύθερος Κάσμος πρε- "άνο κάποια μεγαλύτερη θυσία,
    ώς «Έλενθεοωτήν;» τόν σοβι- πει νά τελόσιν έν γρηγόρσει. οί)- άποφάσισα νά έπισκεφθώ την Εύ
    «τικόν στρατόν, ποσώς δέν διεξή- τ(·>ς .'όστε έν οΰδεμιάς περιπτώσει ρωπη.
    χθησαν ού μόνον έλεύθεραι εκλο¬
    γαί, άλλά τουναντίον είς τα έπα-
    χολουθήσοντα πρότα ετη εξεδιώ¬
    χθησαν άπό τάς προσωρινάς κυ-
    δρρνήσεις τα ΜΗ Κομμουνιστικά
    (Ττοιχεϊα καί έγκαθι&ρύθησαν διά
    της βίας καί τοΰ δόλον είς όλας
    τάς υπό σο6ιετι.κόν έλεγχον εύρω-
    παϊχάς χώρας κομμουνιστικαί δι-
    (τατορίαι (Λαϊκαί Δημοκρατίαι).
    Τα ούτω πως «άπελενθερωθέν-
    τα», οΰσία κατακτηθέντα υπό τού
    οοβιετικοΰ στρατοΰ εθνη τής Εύρώ
    .της τυγχάνουσιν έκτοτε ύποτεταγ-
    μένα ε'ις την σοβιετικήν Ριοσίαν
    νά αίφνιδι«σθόσιν άπύ τα κατα-' — Μπράδο Άγησίλαε τώρα σέ
    χθόνια τρχνάσμαατ των Ρώσον Ή άναγνωρίζο, Εύρώπη μάλιστα, Βι¬
    έννη, Λοιζάννη, Ρο')μη, Παρίσι,
    γετών.
    "Ας ελπίζομεν ότι υφ' άπασον Μόναχο, θά πάς καί Λονδϊνο-
    τόν Μεγάλον Δυνάμειον θά χατα-1 — Ναϋ' άλλα...
    νοη&ή καί έπιδειχθή πνεΰμα εί- — Πάλι, άλλά, πάλι σκέφτεσαι
    — Σε διαδεβαιίϋ ίίχ^ αλλο σκέ
    φτομαι, τήν ζιοή μου·
    — Δέν σέ καταλαβ(χίνο) άμο-
    λογώ.
    — Νά, <»κΕφτο,μαι τίς άεροπει- ο(χτίες καΐ καλά αν άντί νά βρε·- θο> στή Λοζάννη νά πάιο στήν Βη-
    ρυτό, αν δμως ό άεροπειρατής θυ-
    μο')σει καί μάς τινάξει στόν άέ-
    ρα.
    — Πήγαινε μέ τό τραϊνο.
    — Τώρα μάλιστα, μέ σιγοΰρε-
    ι|»ες·
    — Τότε πάρε τό πλοϊο.
    __ Δηλαδή καί θάλ.ασσα καί
    φο)τιά, βρέ Πελοπίδα, λογικέψου
    λιγάκι·
    — "Ε· τότε τί νά σοΰ πώ, πή¬
    γαινε μέ τά πόδια κ<ΐί σήκωσε καί σΰ ποίι καί ποΰ τύν Αντίχειρα γιά ωτο βτοπ. ΒΙΣΦΟΣ λικρινοΰς συνεργασίας τής έπιλϋ βε(ι>; τοΰ άκανθο'>δους προβλήμα-
    τος τόν μεταξϋ των έθνόν διαφό¬
    ρων ώστε νά καταστή πραγματικό-
    ης ή ποθο»·μενη παρά πάντιον εί-
    ρήνευσις τής δοκιμαζομένης άν-
    θριοπότητος.
    ΔΗΜ- ΓΑΛΑΚΤΙΔΗΣ
    Σ >>νταγματάρχης έ.ά.
    »♦»»♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦»♦♦♦♦♦♦♦♦♦.
    ΤΟ ΙΕ]ΙΟΙΜ(ΕΦΙΙΑΙΙΙΟΝ
    Είς τόν έκδοθέντα, υπό τής ξησις τοΰ έπενδεδυμενου παγίου
    Έλληνικής Τραπέζης Βιαμηχανι- | κεφάλαιον υπήρξε πολνύ έντονοιτε-
    "ής Άναπτύξειος, «Όδηγόν Έ- ρα τή; άπασχολήσεως. ΰλ.ίος Ιδιαι-
    ·ΐίνδύσε(ι)ν», άφιεροϋται ιδιαίτερον
    "Εφάλαιον περί τής συμβολής τοΰ
    ξό(ου κεφαλαίοτ' εί; την άνάπτυ-
    ?ιν τής οίκονομίίχς μας.
    Ω; άναφέρεται, κατά την πεν¬
    ταετίαν 1966 - 1970, ή μέση έτη-
    σι·νολική εϊσροή κεφαλ.αίο>ν ά-
    ε'ις περίπου 310 έκατ. δολ
    , περιλαμίκχνομένιον κα; τών
    τοΰ Ν.Δ. 2687, εΐσαχθέντων
    πασάν μορφήν, έκ των όποάην
    '« ποσοστόν κατηυθυν&η πρός
    (ϊΐΛμηχανικάς επενδύσεις. Ή ίν
    '·°Υθ) είσροή £ρνου κ^φαλαίου, ώ-
    ', χατά μέγα μέρος, είς τά
    κιιοασχεθέντα καί σννταγματικώς
    ^τοχυοΜθέλ'τα κίνητρα καί είς τήν
    υπό
    Συνδέσεως τής χώ
    μας μετά τής Εΰρωπαϊκής Οί-
    ομ,κή- Κοινότητος Ή έκ τής
    β>·νδέσεως προκύπτουσα άνάγκη
    ■"Όοσαρμογή; τής Έλληνικής βιο-
    ^ΊΧανιας παρεκίνησε τοΰς επιχει¬
    ρηματίας νά έπιδιώξοτ»ν τήν συν-
    8βΥασίαν μετά τοΰ ξένου κεφαλαί-
    οι' πρός έκσυγχρονιομόν των έπι-
    ΧΕΐρήσεο')ν το)ν, Λστε νά δυνηθούν
    ν(» άνταγονισθοΰν έπιτυχό; τοϋς
    «μοειδεΐς κλάδο>ς τόν κρίΐτόν -
    μελών τής Ε.Ο.Κ.
    Πςό; τουτο —προστίθεται— ση
    μιντιχώταται μεταβολαί εσημείω¬
    σαν είς Τήν διάρθροσιν τής με-
    τ«ποιήσϊως, είς τύν όγκον καί τόν
    Ο»θμόν αυξήσεως τή; παραγογή;,
    Ε'ς τα μργεθο; των έπιχειρήσεων
    είς τάς χρησιμοποιουμένας μζ-
    όώ
    »ς δέ εί; τά; βιαμηχανα; ένδι-
    οιιέσοιν κα'ι κεφαλ.ίχιουχικιον άγα-
    Θων
    'Η άναλογία των είσαχθέντον,
    Ι^άσει τοΰ Ν.Δ. 2β«7)ΐ9.Ί3, ν.εφα-
    λαίον πρός τύ σύνολον τών άκα-
    Οιχρίίΐτων ίδΐ(ι)τικών έπενδύσεοιν
    είς τήν μεταποίτ>σιν κα'ι τά μετ'ΐλ-
    λεΓα έμφ«νίζει κατά τήν περίοδον
    1900 - 1969 ραγδαίαν ανοδον
    •••••••••••«•••••••ν·······»··*············»························
    Η ΒΙΟΤΕΧΝΙΑ
    Είς τό σι.«:λθόυ, ττροσφάτως τα ανωτέρω σικιαγροοψήοχως τού
    6άλ
    ΙΟΟμελές
    Συμ6ο>' ι κλάθου, φροιοϋμβν· ότι έττι6·άλ-
    λ'-ον τής Γενιικής Συνομ'0σ7^ονδία^ λεται, ίπτέρ ττάν οίιλλο, ή ένοιτοίη
    Έ—οτγγελματιών Μαΐ Β'οτεχινών/' σ >ς των δ'αφό,ρκι/ καί ττθΐκ'λωνύ
    '&λλά&ος, άνείίέρση, ότι έπίκει μων φατίων ένισχύσεως τής ττα-
    Η ΓΙΑΙΔΕΙΑ ΕΝ ΠΟΝΤΩ
    Τού συνεργάτου μας κ. Π. ΦΟΓΡΝΙΑΔΗ
    Κατά τούς άιρχαίους καί νεω
    'έοους Ιστοι.οικοι'ις ή ϊδρυοΐς τού
    ΕλλησιτΟΊ/του όφείλεται είς τούΓ
    Πο'τοπόοους ' Ελληνας, οί όττοΐ
    οί κκτά τόν Ι Οον αίωνα Π Χ ά-
    4ο^ έν*«θίδ·ρυσαν Έλλην.κάς ά
    ττο'κίας είς τή'' Δι/τικήν ττοφαΐλ|θ!
    κην ζώνην τής Μ Άσίας·
    τάς έ,ρβΰνας των κ,ατά 8ολ·
    αίώνο ττρός τα τταράλια τού Εθ-
    ξείνου Πόντον καί Ίδριΐχταν νέ«ς
    Ελλην "κάς άττθ'ΐκίας, κατ' άρχή /
    'ήν Σιώττην· πατΐριδα τού κυνι
    κου ((ιλοσόφου Διογενοι»ς καί έν
    συΎεχει ι την Άμισόν τα Κ«τυ-
    ωροτ, την Κί,^ασοΰ'ντα Τρίττολιν,
    ΤρΌ'πίζούντα κλπ.
    Κστά τόν 4ο*ν αίώνα ττ Χ μετά
    την κατάληι|> ν των με|5«ν εκείν«·.
    υπό τοθ Μ. Αλεξάνδρου τΓ6θί τα
    έτη 334—340 ττ.Χ «αί τήν έγ
    κατάστασιν στρατιωτικών σχημα
    τισμών αέρος τώυ Ελληνο·ττοντί-
    ων· ποΰ -ΐτλεόναζε είς τα παρά
    λ·α τού Εύξεί"Όυ καί όιλίγον ττα-
    ρά μέσα Ιξώρμησε με θάιριρος
    ■π-ρός τα Μειτόγεα καί μαζύ μ;
    άττοίκο^ς Δωριεΐς, Μαικΐδάνας
    καί ©εοτσαλούς Υδρι»σε τάς έν τή
    ένΒσχώκ* άττοικίας, Αμά:σεια',
    τγοτρίδο: το0 διασήμοα γίωγράφο·,/
    Στρά6«νο·ς· ΝεοκαΌ-άρειαν, Σε-
    ν' Νι,κόττολ'ν,
    "αι ή λήψΐ-ς σειράς ττΐροσφάριο-'-'
    θεο·μιχώ · διοικη,τΐχών, χρηματο
    δοτικών κ«.ί άλλων ιιέτρων ττολυ
    &ετικής ένισχάσεως
    λυ
    ών
    ραγωγής κηί έξαγωγής βιοτεχνι
    κων προιόντ«ν. Σή.μ€ρον· ή β|θ-
    τεχνική ττολιτικιή άσκεΐται
    βοτ*χ'κών καί έτταγγελματι
    κων
    Ό β'οτΐχνικός καί έττοτγγελμο
    τκός κλάδος έχΐι, ττρόγιιατι, ά
    νάγκην θεσττί.σεως νέων θεσμ1
    κων πλαισίων διά νά δυνηθή '·ά
    έξέλ3η τής σημ€ρ(νής μορφής,
    Μελάνθιανι Άργυιρούηολιν Θεοδο
    πούπολ'ν κλττ
    Η ττερ'οχή αυτή, ή όποΐα κατω
    κεΐτο άττό τούς τταλαιωτέρους
    χιρόνουις άπό διαφόρους φυλας
    κα| έθνόττ;τα.ς ώναμάτθη έκτοττ
    Πόντος άττό τό οναμα τοΰ Ευξεί
    ύ Όργανιοιμού ΈιλληΙ Όιι Πόντ:υ καί έξ-ετείνετο άττο
    Κέν-! τή» ΚολχίΕα ιΐ/έχ3ι Σινώπης καΐ
    εϊσεχώίίΐ 6α8έως είς τα ένδό*-
    ρα τής Μικράς Άσίας μέχρ1 Οί-
    εοσ'ουττάλεως τοΰ σημερ νοΰ Έρ
    ζεοούμ
    Οί δημιουργειταί τών άποικι
    τοΰ ' ΕΙ
    νι,χής Χε'ροτΓχνείοΐς, τοΰ
    τρου Β ιοτεχνΐικής
    τής Α. Ε. «Έλληνΐκαί Έξαγτογαί»
    κ υ., γεγονός τό όττοϊΐον κατα-
    ΚΓρματίζει την δλην ττροσπάιβε1-
    αν άνθ3τττύξίως τού κιλάδου Έ-
    ττ'ι πλέο". ή χοηιματοδοτικη ττολι
    ών ιούτίον μετέδωκαν ε'.ς
    υπο διαφάρον κ-οίιο8«ς των μερ&ν έχΐ/νων τόν
    Ελλ λ Ελλ
    εξέλοη της 0Ίΐμ«Ρινης μοΡΦης, τικΠ ο «νειργειται υπο οιαφαμων |—-.~--|, .».» ^>.ρ~. «^.-~·» .-·
    τής έμττειρι,κής καί τταραδοσια αιλλων όογά^ων —καί τώ^ άνωτέ- Έλληνκ.όιν ττΓλιτ-σμόν, την Έλλη
    κης διο.,ΐ€|ρώσ:ώς τού καί νά ' ?ω— καί οΰτως ο! έδιαψερό- νίκην γλώσσαν, 'ό όθάνατον Έλ
    ^^η^π',,τη οίίτωΓ είϋ ύΛηλητέ αενοι. λοΥω άννοίαο· δέν; δύναν- ληνικόν ττνεΰμα τής άρχ^ίας Έλ-
    σκοττεύση ούτως είς ύφηλοτέ μενοι, λόγω άγνοίας· δέν
    ΟΊ/ελίξεώς τού ' Όϊ νά ίττωΓί.ΐληθοΰν τών
    τής
    Συγκεκριμένον, τα
    ττνεΰμα τής άρχο,ίας Έλ-
    <α! τά Έλληνικά γράμ- μα:α χαί οί)τ« δ ά τού έξελληνι χημμς μζ ; όογανώσρως Τα μεγάλα ίΐεταλονογικά, χημικά καί πετρο- Χΐμιχά σνγκροτήματα σι·νέτεινον, ^τοτιχώς 8·,ς, τήν άναδιάρ'- βοοιβιν καί τόν ρκσυγχρονκτμύν τ»ΐ; -·τ«ραγ(,)νή;. Προσέτι, ή αυ- ξένα κεφάλαια άπύ 1 1,7 έκατ δολνλάρια τό 19Γ>9, άνήλθον εί; 64
    έκιχτ- δολλαρίο>ν τό 1969, έναντι
    .52 κ«ί 182 4κ«τ. δολλαροιν, άντι-
    στοίχίος, των άκαθαρίστοιν ίδιοϊτι-
    κόν έπενδύσρονν.
    Έξ Λλλου άπό τού 1954 μέχηι
    τού 1970, ό άοιθμός των έγκριθει-
    σόν αιτήσεων ανήλθεν εί; !)!·1
    κΐχ) τύ εγκριθέν συνολικύν ποσόν
    εί; 2.167.770 475 δολλάρια. Έξ
    αυτού, εισήχθη ποσόν 056 439.987
    δολλάρια. 'Η κατανομή τοΰ έγκρι-
    θέντο; ποσού των 2.167.770 475
    όολλ. κατά χοιρα; προελεΰσεος, ε-
    χει ώ; άκολούθο;: Η.Π.Α 493.
    345.408 όολλάοια, Γαλλία 221.
    «)ί),1 202, Ελβετία 62.972 824,
    Δυτ. Γερμανία 58.200.555, Βρεταν
    νία 3.3.877· 155. λοιπαί χόραι 1.
    1.298.284.241 δολλάρια·
    Πρςχχιτέρο ΰπογραμμίζεται.' δτι
    τό έπενδυόμενον ξένον κεφάλαιον
    αποτελεί στοιχείον άποφασιστικής
    σημασίας, ίί'σον άφορά είς τήν ει-
    σ<χγο)γήν έκσιγχρονισμεν(ΐ)ν μέθο¬ δον οργανο'ισεως καί διοικήσεως των έπιχριρήσεων, είς τήν δημιονρ γαν προΰποθέσεων διεισδυσ'είιΐς τόν Ελληνικόν προϊόντον είί τάς άγοράς τοΰ εξωτερικόν κλπ. είσαχθέντα Τούτο, διότι ή μ'κρά καί μεσαια ΠολιΤίίας ποιρεχομέν,»ν πιστώ έττ χείοτ;ΐτ'ς — δποω έντάσσβται' σεω', μέγα μέρος τών όττοίων πά σ,αοθ τώ·/ ττληδυιτμών μ'άς ό έτταγγεληατβδιοτιεχνικός κλά ραμέ,ει άνενειργόν. δος— άττοτβλεϊ την δεδομένην β] φετη,ρίαιν τής οίκο ομίας μας καί Ι Ούτως, ή δημιοω,ογία έν·αιου έτη>κ(ρατ.εΤ της έττ χειρηματικής φορέι,ς, κρίνεται έπι6ε6λημένη·
    διαρθρώσιεως τόσον είς τόν 8'ά την ασικηγσΐν δυνσιΐιικής τγολ1
    ,μοΐς
    τομέα τής μίταττοιήτεως
    κκί είς τΐι/ τομέα τήις διοτ"·Όμής
    αγαθών. Βάσει στοΐιχεί»ν τής
    Γ.Σ.Β.Ε , δϊΐιΐιοσιευ€'έντ»ν είς τό
    δελτίον αύτην τα 79,9% των ττα-
    ραγωγ'κών μονάδων καί τά 98,5%
    ταμέ.ης ·π.:οιψ?οείας έδημιούργη
    σαν> μίαν άλλην Βλλάδα, τόν Έλ
    ληόττεντον μέ ττληΐυσμόν ανερ¬
    χόμενον τότ: είς 1 500.000 τπερί
    ττου, μό;ος τοΰ όττοίου διωιχετεώθη
    μετέττειτα είς τό1 Καύκασον καί
    «■ίς τά Νότια τταράλια τής
    τιιχής άατΓτύξεΜς τού βιθτεχνι-
    κου κ'λά&ου Ό φονεύς ούτος
    π:ιοικίδοτεύμ^ος δι1 ίκανών «! ας άπό Βατούμ μέχρις Όδησοΰ
    ιν, 6ά είχεν ώς αποστολήν Ή ττεΐεία τοθ Ελληνικοϋ τοιΊ-
    ~ου ττρός τα πρόσω ύιτήρξε τοι
    αύτη ΰύ'τως ώστε οί/τε αί έιτυδρο
    φθαρμένη λόγ« τού συγχρωτισμοΰ
    με διαφόρους φυλλάς
    Την έμμονήν των ' Ελληνοττο.·
    -1ων ττοός την ώς «νω κατεύθυν
    σιν δέν εστάθησαν ΐκαναί νά ά
    νακόψου·ν οίίτε αί έττ'δροιμαί ήμι
    οίίτί καί οί δ'ωγμο'
    Τούρχων.
    είναι άξία έξάρο-:ως
    ή έ/ττίδοσΐς αυτών ττιθός Γήν μόρ
    ψοτιν ττερί τής οποίας άξίζει νά
    άφιερώσωιμεν μερικάς γραμμάς
    Είς τό πιό μΐκιρότερον χωριο
    και είς τό καλλίτερον μέρος συ
    "ήβως —αραττλεύ,υως τής Έκικλη
    σίας ΰττή,ρχε τό Σχολειό
    μενον α—ό τούς κατοίκονς τττο».
    χών καί —λονσίων.
    "Αν στρέι|ι«μ€γ τα βλέμματα
    —ρος την Ανατολικήν ττλ:υιρά«
    τού Παντός θά άντικρύσωμεν τους
    5ύο τηλαιιγΐϊς Φάρους τοΰς όττοί
    Οΐ/ς έδη-μιούργησαν οί "Ελλην«ς
    είς τή·ν τειλει/ταιαν εΐκοσιιτεντα£:-
    τίαν ττρό τού Αό Παγκοσμίου ττο-
    λέιμοκ, καί βϊς τά όττοΐα έξεθιοε.
    ψαν μία·ν νέον γεννεάν μέ τά μορ
    τήν ό«3γάινωσιν τής παραγωγήν
    κ<ΐί την δημιουργίαν ίιιτοδομής μονάδ«Φ> διιανομής καί έμττο- 'ής έξαγωγής. Είς τά ένδ'αψέρον
    ρίοβς όιγοΒίιν «Τναι μικροϋ μεγέ
    θθ'ΐις 'Επίσης, τά 53% τ«ν ά-
    ναγκών τής έσωτερ'ικής καταναλώ
    σε«ς είς άγ<ιθά καλύ—τει ή βιο- τεχν'κή παοογωγή καί τά 70% των κατα'-αλωτιχών άγα3ών καί σχίδόν τό σύνολον των αγαθών τής ττρ«τογενούς τταραγωγής δ - οχετεύονται μέσω τής δραστη.ριό τητος των έτταγγ^λμοιτιών. Τέ- λος, τά 12,1% τοι) έ>χργοϋ μος
    πιληβι/σιιιοΰ άττασχολοϋνται είς
    τή,/ διοτεχνίαΐ' «αί τά 3.6% τού¬
    του είς τάς μονάδας διανομήζ
    κιχί έμττορί«ς·
    Έν όψει της ίττ'κειιιένης έξαγ
    /ίλίας τών μέτρον κα·, τής κοττά
    τα το3 φορέως τούτου, θά ηδύ¬
    ναντο νά ένταχδούν ή ϊδρυσ'ς νέ
    Μν βιβτεχνΊικών μθ^αιδωμ καί ή
    ιιεν, οτι καί ό βιοτεχνικός
    δος πρέπει νά τύχη τής δεούσης
    τφοσοχής καί φροντίδος τής
    πολΐτείας.
    ιιαί άλλοφύλων, οΰτε ή κατάκτη¬
    σις τών μί,:ών έκ€ίνων κατά τά
    ετη 123—64 ττ.Χ ύττό των Ρω
    μαΐων άλλ' οϋτε καί ή ΰπΐοδούλω
    έιτί,κ'ασ'ς καί ό έκισυγχρονισμός ?ις αυτών είς τούς Τούρ,κους τό
    ύφ σταμένων τοιούτων5 ·'ι έφαρ-Ι 454 α Χ εστάθησαν ίκαναί νά ά
    μσγή ττρογράμματος ττροβολής
    των βιοτεχνΐιχών τηροιόντιον είς Γο
    εξωτερικόν κΛτττ.
    ' Ηδη, δ|(ίνί·οιιεν ττεοίοδον έρ-
    ττροϊτταβείας άναπτΰξε-
    ως τής οΐικονομίας μας ττ'ρός
    ■πάσαν κατεύθυνσιν καί νσμίζ°-
    την τΐιρόοδθι^ ττρός ιό
    ςμττόριον, τάς τέχνας· τήν Έπ'
    στήμην καί ιδίως ιτρός τα γράμ
    ματα καί την ττα'δδίαν.
    Εντεύθεν ή τταιδεία άττετέλε-
    °εν δι' αύτούς
    άκρογιονιαϊον
    λιθον κα,' τό δάθρον, επι τού ό-
    ττοίοι; έσφκρηλατήθησαν οί αϊώ
    νιοι καί άκατάλιττοι δεσμοί μ'
    τήν ά9άνατον Έλλάδα καί διε
    τηρήθησα·ν τό άβάνατον Έλληινι
    *όν ττνεΰμα, τά γ,ράμματα καί ή
    γλώσ—<χ. ϊαΐα καί ολιγον ιταρε. των Ίδρύματα καί έξαττέ στειλαν τταντού οττοιι ήσαν "Ελλη¬ νας €ΐς τήν Νοτιον Ρωσσίαν ταν Καώκσσο" διδασκάλους· άττο στοιλους των ύψηλών Εθνικών όίωδκν, έδώ μέν τονώνοντας και έμψυχίννοντας ό θρησκευτικόν κσ' Εθνικόν φρόνημα των κατοίκω άλλοΰ δέ διά τής ττροώδηΐσαν την νεαν γΐννεάν αναλάβη άτ/ωτατην μοιρφωσιν καί νά τελε'οττοιηβή είς ·<άς έπιστή. ιιας τής τότε Μεγάληις Εύρώττης Οί Πό-τιοι γνήσιο1 καί φανα τ «οί "Ελληνες ίδημιούργησα'; τΤεκματικά κ,έντρα ομ,οια ^ών ό ποί»ν δέ άνευιϊίσκοντο ευχερώς ίίς ττολλάς περιοχάς τού ΰττοδού λου ΈλληνισμοΟ. Καί ήδη άς ρίψωμεν έ'ν 6λέμμ~ είς τόι-' φ λόξενεν 6?άχο'·' τοΓ; Αγίον ΓΚρηγορίου Νύσσης τή: ΤρατκζοΟ/τος διά νά ίδωμεν τό ττερικαλλές οίκοδομημα «τό φρον τΐστήριον Τοαττεζούντος». Έιχθαιιβος ό Έ,μβέο πασάς 5 κτάιΐωρ τής Τουιρι<ίσς· διερχόμε νος έκ Τραπεζοθντοις καί κατευ. θυόμενος ττιοός τό Σαιρη—Καιιές διά τή καβοδήγησιν τής όμονύ- μου μάιχης κατά τής Ρωσσίας, ήτις ■έτΓετάχι>^εν την ήτταν τής
    Τουρκίας εκθαμβος έτταναλαμβά
    ιω ·'|τέν σε τήν οικοδομήν καί μέ
    Θλίψιν έ<ίνηισ>ς την κεφαλήν τοιι
    καί πΐπε, —όσον άνώτεροι είναι
    οί "Ελληνίς άπό ήιιάς καί ττόσοιι
    κα6ιιστεοΐ|μενοι είμεθα ημείς Είς
    τό συγκρότη,μα τοϋτο τού Φροντ1
    σττι:ίου έλειτοιώργει ττλήρες Γυμ
    ■άτιον ©εωρητικής κ«ί
    πορει να ξεκινα μ αυτήν την
    που είς τήν τελευταίαν
    άνθρώ
    Αΰτο καί
    ιγρι και αντιμετωπιςει ε-
    κα'ι τάς κρισιμωτέρας
    έπισημαίνει ό εξοχος πρόεδρος.
    Μέ την έ'ξοχον διανόησιν τού, μέ
    τόν ουναμισμόν μιάςσκέφειος, πού
    μέ ί-χπληκτικήν ανεσΐν κινεϊται έν
    μέσο) ί ξουθενιοτικών Σ ιιμπληγά-
    όιον, πού όρθώνονται άπό άντικει
    μενικά δεδομένα καί δραματικούς
    ποοδληματισμοϋς τών καιρών μας,
    μέ την παρατηρητικότητα πού είβ
    όΰει. έξ
    πιτυχώς
    πνευματικάς έμπλοκάς^ καί πά
    ραλλήλλ.ως μέ τήν γλαφυράν πα-
    ραοτατικύτητά τού, πού γίνεται
    περισσότερον άντιληπτή θά ελεγε *
    ν.οιτής έκεϊ ϋπου αί δυσχέρειαι καί
    αί άντινομίαι άν<ικύπτοιιν πυκνότε ραι, περικλείει είς παραστατικάς συνόψρις πελωηίκς αληθείας, διά νά καταλλήξη, όραματιστής καί καλλιεργητάς τοθ άνθριυπισμοΰ ύψηλής ποιότητος, καθώς «Ιναι, είς τήν συ,μΛΡ.ραα|ματι·κήν οίοΐνεί «τκέψιν: «"Ας μή ε'χοψεν την ατέλειαν νά ζητώμεν ή νά πιστει'ι ικ,μρν, ότι είναι εΰκολαι αί λ.ύσεις. 'Η επιστήμην ή ψυσική, ή 6ιοχημι κή και κοινο>νική δέν εχοΐΎ έ'τοι
    μόν τήν θεραπείαν. "Ας τήν άναξη
    τήσιομεν μέ τήν σοβαρύτητα τής
    ερεύνης, Λλλά καί μέ τήν συνεί
    δησιν των δΐ'σκολιών. Ιδίως τής
    έπιδίοιξιν. Μίιχ όμιλ.ία δμως ποιό δυσκολίας νά πιισθή ό άνθρίοπος
    τητος εχει, αυτομάτως καί αΰτό τό
    ήποτέλεσμα ΙΙλησιάζει τήν κορυ
    φαίαν γνώσιν είς τήν αντίληψιν
    τοΰ λαοΰ καί τήν καθιστά συνείδη
    σιν τού Είς αΰτό. άλλωστε, πρε-
    πει νά αποβλέπη. Διότι τότε καί
    ή ωφελεία διασφαλίζεται· Καί ή
    γνώσις ΰπηρετεί τά έθνικά καί κοι
    νιονικά σύνολ.α. "Ετσι ενα θέμα, ο
    πΐ'ΐς έκχΐνο, τό οποίον έπραγματεύ
    θη είς την άμιλ.ίαν τού ό πρόεδρος
    τής Άκαδημίας κ. Γρ. Κασιμά-
    της, θέμα. έκ τής φύσεως τού, συν
    τριπτικων άξιώσειον, γίνεται έλκυ
    στικός άγωγύς, άπό τόν οποίον περ
    νά ή ένημέριοσις καί ή γνιοσιολογι
    κή πληρότης. Ποίον τό θβμα; Ό
    ανθρΐιι.τος κα'ι τό περιΐίάλλ.ον τού!
    'Λοκεΐ κα)
    δ τίτλος τοϋ άνα
    ) ί ς
    τύπον έκ των πρακτικών τής άκα
    δηιμίας διά νά έχη κανείς τό είδι
    κόν βάρος. Είναι, .-τράγματι, άπό
    τά προβλήματα πρώτης σειράς
    είς σηιιααίαν καί είς έπικαιρότητα.
    Διότι ίμφανίζεται κατά τά τελευ
    ταΐα ίδιαίτατα ετη ώς θε-
    μα έπιδιφσειος τοΰ άνθρώπου.
    Καί, εΰλόγιος, συγκεντρώνει τήν
    προσοχήν, έντατικήν, μάλιστα τών
    ίπιστημόνοιν καί τιΤιν είδικών έρευ
    νητών Δέν είναι δέ απλώς ύπόθε
    σις Φΰσειος Είναι συγχρόνως ΰ
    νά αντιμετωπίση την πρύεδον ώ;
    ανθροιπο; καί οχι ώς μηχανή. Νά
    άναζητήση είς τήν πρόοδον τόν ρο
    μαντικόν της χαρακτήρα άποσυν
    όέιον αυτήν άπό τήν ματεριαλιστι
    κήν ηθικήν, ποΰ δεσπόζει ίδίιος είς
    τήν «ίδεαλιστικήν» τάχα κοινωνίαν
    τοϋ «έλευθέρου κόσμου», είς τήν
    «φιλελευθέραν» κοινωνίαν κατά
    τής οποίας έξηγέρθη, όσον καί κα
    τά τής καμιιοννιστικής, ό Πάπας
    Παϋλος ό ΣΤ' είς την «Άποστο
    λικήν Επιστολήν» τού, δηλαδή νά
    δεχθή δτι πρέπει νά θυσιάση δλί
    γον τήν καλοπέρασίν τού ό ϊδιος
    καί όχι, δπιος σιινήθϋ)ς σκέπτεται
    νά τήν θυσιάση
    σινάνθρο)πός
    τον, δηλ^ιδή ό «ίίλλ.ος». Κα'ι νά
    ένθνηηθη τό τοϋ Μενάνδρου: «Ώς
    χαρίεν έστ' άνθρο>πος δταν άνθρω
    πος η».
    ΙΤόστ) άλήθειασ Πόοη
    κνικσις! Δέν ξέρο) άλλά εχω μίαν
    συμβουλήν: Αυτή ή όμιλία τού
    Ποοέδρου τής Άκαδημίας θά ε'-
    πρεπε νά κυκλ-οφορήση είς τοΰς τε
    λειοφοίτους τών γυμνασίονν καί γε
    νικώς τοΰς βπουδαστάς! Ή ώφέ-
    λεΐΛ θά ήτο πολύ μεγαλυτέρα άπό
    πολλά συγγράμματα-..
    ΧΡ Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
    ττιρός διάδοσ'ν των γραμμάτων
    κλ«Ό-τόν Γυμναστήριον· εύρυτάτη
    αϊβουσα τελετών, τταρεκλήσιιον
    κης μοιρ<ίωσίως μέ διδακτμκόν ττροσωπκόν Πανελληνίου φήμης έν αϋτή ύττή.ρρον είπαν τα τά έττα γκιγιχά μέσα τής εύρύβμου δ δα σκαλιας, έογαιστήριον φυσμκής καί χημείας μβτ' άιμφιθεάτρου ΡιβλΌττωλείον άπΓάτων τών συγ γρεομμάτων διά τούς μαθ^άο τού Δημοτιικοΰ καί Γυμνασίου εκδόσεως Λί'ψίας τώ ν αρχαί »ν συγγρβφέιον, 6ι,&λΐο·(ττ|ικη καί άνα γνωο^τήριον. ττερίφηιμον άρχεϊον Συγγιλιογραφικών Πατριαρχικήν έγκΐίκλίων κλττ. ττρός ίστορι,κήν μελέτην τής Χριστιαν'κ,ής ημών Όρθοδόξου Έκκληκτίας, έκτται- δευτικός Σύλλογος «Ό Ξενοφών» είς τάν εύρύτατον ττροάβλιον αΰ- τοΰ κλττ Τό Γυμνάσιον ήρίθμει ττερ1! τούς 2Ό0Ο φοιτητάς άττό ιΐιάφορα μέ· ρη τού Πόντου, έξ ών άπεφοίτονν άνω των 100 κατ' ετος, ρτοττό μίνοι ττρός ανωτάτην μόρφίοσ'ν καί είς έκπαιδευτιικούς λειτουρ- γοώς δα τόν Καύκασο- καί δ'ά ττάσαν γωνίαν τού Πόντου. Όιμοίου τΰττου άπό απόψεως ΈΘλ ικοβρησκευτικής μ(-ρ(| ώσεως ήτο τό Γυμνάσιον Άργυρουττόλε ως τοΰ όττοίθυ ή Ίδρυσις καί ή λειτοι,ργία σννδέεται μέ τό δ*ο- αβ τού φιλοττάτριδος καί ρέκ^ου ΕθνΊικοΰ άΛ'δρός Κυιρ'αικίδοΐτ. ό οποίος ώς οίλλος Φεροίθς διεκή- ρ/ττιεν αδέ,λφια Σχοιλειά διά τούς Ελληνας καί τζαμ ά διά τούς Τούρκους. Τό Φροντιστήρ ιον Τραττίζοϋν τος άττετέλί' δόξαν καί καύχημ» δι' όλόχληιοον τόν Πόντον καί ττα ρόδ:ιγμα ττρός μίμησ.ν Οί διδάσκαλοι τού Γένους κα: οί Άπόστολοι τής Μεγάλης ίδέας οί ότΓθίσ' δ^λ&ο^ διά τού Φρον τιστηρίου τούτου άνήκουν είς την χ£ΛΡ€ίαν τών μεγάλωυ λειτοΐ'ργών τής τταιδείας, οί όττοϊοι έδημ'ούο γησαν «αί έιο-φυρηλάτησαν τό τΓ^εΰμα καί τόν χαρατκήρο: τή^ σπουδαζούσηις νεολσίας είς τή έσχαιτιά1 αύτην τα} Πόντου Κατά τό ιτρότυτιιον τής ΚΑεγά λης ττόλεως τών Κομνηνών Τρα- πεζούντος καί Άργυρουτιόλεως καί είς άλλας ττερ'οχάς τού γεω γραΐφκοΰ χκ'ρου τού Πόντοιι. ή τταιδεια άττετέλΣΐστν ίδανικόν τττι χών καί πλοιυσίων, κί^ρον παν τος έργον κα! ττάσης άττοο-τολής ξε·νητευμένι»ν και μή Ποντίων θϋτω Δυτικώς τής Τραττεζοΰν τος είς την ώραιστάτην τταραλισ κήν ττόλιν τής Κερασΐοΰντος είί την όττοίοτν εξεδίδετο ή έφημβρίι, Αρη'τάς, οττως ικαί είς την Τρα ττεζούνιτα ή Εφημερίς Φαρός, ο· φλοπρόοδοι "Ελλη/νες δΐ£αήρουν .'κτατάξ'ον ημιγυμνάσιον, έξαττά ί,ιον Παρθιεναγωγεϊον καί Δημο¬ τικόν Σχολτΐο.ν μέ αρΌ-τον ττρο σωπΐκόν καί αρτίαν οργάνωσιν· ΆικολιοΛ/Θοΰν κατά σειράν τά Κωτύωρα μέ την Όκταταξιον Ψω μιάδειον Σχολήν «αί εξατάξιον Παρθίναγωγείον^ ή ττλοι/σία καί έμττορ'κοτάτη "Αμισος μέ ενα Γυ μιάσιο?ν, μίαΐν όκτατάξ'ον Αστι¬ κήν Σχολήν καί Γυμνάσιον Θηλε- ή ΓΤοντοηράκλε'α μέ μίαν έ- άξιον Σχολήν καί πενποττά-. ξ'Ον Παρθεναγωγείον, ή Σινώττη μέ μίαν Άστιικήν Σχολή/ν κοί Παρθεναγωγεΐον. Καί ήδη άς ττροχωρήσωμεν ττρός την ένδοχώροον τού Έλλησττόντου Γ.νΰα θά άντικιρί'σ<ομ£ν Δυτικώς τής Κεραισοιά/τος τήν ττερίφημθν/ Ίεραιτικήν Σχολήν Πρασάρεως· τή-ν οποίαν Τδρυσβ καί συνετήιρ:· ό Μητροτηολίτης Άργυ'ροιπτόλεως καί Κερασοϋντος Λαιυιρέντιος είς τό όμώνυμον χωρίον είς μίαν μα¬ γευτικήν κα! κατάφντον άττό δέ.ν δρα τοττο&εσίαν. "Ετ' δυτικώτερον ιτέραιν τών κατά Στρά&ωνα Παρνάδοων όρέ ων είς την άρχα'οτάτην καί Ίστο ρικήν -ΐΓΟλιν τής Ν'κοττόλεως θά άντΐικρΰσωμεν τήν ποοραττλεύρως τής Έκχλησίας «αί είς ττίιρίθΜΓτον ταττοθεσίαν όκταταξιον Κεντρ'-κή Άστιικήιν Σχολήν καί 1ό Ευανβ' €ΐον ΠαρΘ:ναγωγεΐον5 καί την ττεν τατάβιον Σχολήν των Ταξιαρχώ' Νοτιοανατολ|κώ.ς αυτής είς την ΚΜμόττολιν ΛΊςλανθίας θά Ίδωμεν "ό άκτατάξιον Ημιγυμνάσ'ον καί τό Πε'ντατάξ'θΎ» Παοθεναγωγεΐον καί ττέ.ραν αυτής είς τό χωρίον Παναγία τοϋ τμήαιατος Έπές βά εύρωμεν είς τό χωρίον Παναγία τοΰ τμήματσς Έπές τής Ετταρ- χίας Κολωνΐ'ίας χαί Νικοπόλεως την Έτττατάξιον Αστικήν Σχο¬ λήν Γενικώς δέ εάν είς οοίβικΓΤΟιχοι- στος τταιροοτηρητής έ'στρεφε Γό βλέμμα τού άά την μτΓαιθρον ττε ριοχήν τοΰ Πόντοι» θά εμενε εκ- θαμδος καί έκστατιικός διά τά ά ττειράοιϊτμα τετρατάξια Κοΐνοτι,- κ ά έκπτα'δβι/τήριο τά όττοία ήσα^ έγκατϊστταρμένα καθ" δλον τό μή κος καί τό ττλάτος αυτού καί είς ττάισαν γωνίαν αυτού, δττου ϋττήρ. χεν Έλληνιικός ττλτιθυσμός. "θλα δέ τα λαμττρά αύτά Ίδρΐι ματα· τά όττοϊα μ^τέδ'δον τα φώ- τα τής πά δείας είς τόν ύιτόδου- λον Ελληνισμόν καί έτόνωνον τό Εθνικόν φρόνημα διετέλουν ΰττό την εποπτείαν των έκάσ'Ιοτϊ Μη- τροπολ'τών «αί ϋττό την Διοίκη¬ σιν αίρετής Σχολΐικής Έφορείας. τής οποίας εργα" *ιτο ή πρόσλη- νις ττροοχοτηκοΰ, ή μισβοδοσια αυτού, ή άνΐεύιρεισις πόρων, ή συν τηρησις αύτών και ό έξοπλιο-μός των μέ τα άτταραίτητα ϊπαγωγΐ-κά ιιέσα διά τήν βίίρυβμον λειτουρ· γ!αν καί δ'ευκόλυνσιν τής μαθη- ίΧυνέχεια είς την 6ην στλ.)
    ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
    ΕΠΙΙΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗ..
    ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΟΝΗΝ ΤΟΥ ΒΟΥΛΚΑΝΟΥ
    Τού κ ΒΑΣ. Σ. Μ ΤΑΥΡ,ΟΠΟΥΛΟΥ - ΠΟΛΥΜΕΝΕΑ
    Β'
    Τή* δίιτΓΪιραν έττιστοΐλήν γράφιι
    ό Κ Αδαμ ιδής «υιός τού ποτέ
    Άδορμοπούλου», ττού ήΓανε έκκλη
    σ αστικάς έττίτρο·πος τού Μ,επο
    χίου. Οί τταλιοί Σμωρνιοί ϊσως
    τόν αναγνώρισιν Γρσφει λοιττό
    ό Κ Άδαιιιίδης
    νβ μέ ττοτροδώσουν ώς άντιττρο-
    σο>πόν σας, δλα τα άναγκ(ΐϊα έ'γ-
    γραφα, καβώς τσύς τεσκΐρέδ
    •όΟ γεντΐκιού(,) τού άγά, (Μοίι-
    τ'δελι) κσί τό τΐμεσούκι τού Μ*
    τοχίου, νά τά εχω διά καθ: έναν
    τίαν ττερίστασιν, ή °ν κρίνετ* νά
    σ<ϊς τά στείλω αύτοί. 'Επεδή κοί αώτά είναι ώς έ'νας χαλ«··ός. τού άλόγου έττεδή καί ημείς κα- 6αλ'κ·ε6ωμιεν άλογον χωρίς χα- λινάοι, -καί ή άττόφασΐς μένει είς την ιΠανσσιότητά σας, έττιθυ :ι£> ττάντοτε νά μέ γράφετε συχ-
    ό
    ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤαΕιάρχου Π Δ.
    ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
    'ά καί νά
    ττρός
    Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετά συντόμου
    έΕιστορήοεως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 - 41.
    (Συνεχεια έκ προηγούμενον) -5ον Προτρίνεται, τρλ.ος, τό ν.κ
    Καίτοι τά κοιτικά σχόλ.ια θά ταλληλότερον σχέδιον τής ήικ-χρ
    ήσαν τελείως περιττά, προκειμΓ ρας αντιδράσεως, .τρός αντιιιρτοι
    νόν νά τονισθή δΓΟντοις ή ίπΊτελι πισιν αία;νιδιαστικής των Ίταλών
    κή άΕία τοΰ Σχεδύου Δαυάκη, ά ίνκργρΜχς κατά τοΰ ΙΧα Σννηρια
    ([.ου ήδη αύτά ταυτα τά ίστορικά κου Τοιιροις, καθώς κ«ί ή λήψιν ,;,
    γργονύτα εδικαίοσαν πλ.ήρως τάς Ο'σμε'νιιι
    έκτιθεμένας ρίς τουτο άποι|ιρις, κιχϊ Αί·το(
    ά((ΐ)ΰ μέχοι κευαίας έπηλήθενσα Λαδάκη.
    πάσαι α! ποοΠλ.ρψρις τοΰ δαιμονίοι·
    εκείνον Επιτελικόν, έν τούτοις Γ>Ό ΟΡΕΙΝΟΝ ΣΤΓΚΡΟΤΗΜΑ
    δέν νομίιϊ,οηεν άσκοπ»ν( διά λό ΤΗΣ ΙΙΙΧΛΟΤ ΚΛΙ Η
    γους διδακτικόν; των νεώτερον ΣΤΡΛΤΙΩΤΙΚΗ ΤΟΤ ΛΞΙΛ
    στρατιωτικών, νά τονίσωμεν ση-
    μεϊιχ τινά τοΰ Σχεδίου, τά ύποία Ή όροσειρά τής Πίνδον άποτε
    άποτελΛΐΰν τάς άδράς γραμμάς λεϊ συνέχειαν των πολν.ττύ'χτυν Λι
    προ/.η,ττικών μέτρον,
    λοιπήν, ήτο τύ Σχέδιον
    ε[ν<χι Φει Αλπρ(ον( αί οποίαι άοχί τ(χϋτα τά έ£ής: ζονν έξ Ουγγαρίας, ό>ς αννέχεια
    Ώς τετελεσμένον γεγυνός των Κεντρικήν, έκτείνονται δέ
    φέρεται, Λπύ τοΰ Δεκεαβρίου τοΰ κατά μήκος των άνατολικών π(ι
    1936, ή υπό τών Ίταλών κατάλη ηαλίιυν τής 'Λδριατικής θαλάσσης
    α κοι να μ*· ννρννν«-ν«.··*- .-γ--., . ^ .
    όηελος τού Μοναστηρίου, έγώ δέ! ™ν σχρψεο·ν τού συντακτου τού· ναρ,Γ,ών
    καβως σ°<ς ττροεγρ κψα επί ίδη και τά έδώ ταχυδ'ρομ'κά έ'ξοδα εϊναι άκρι6άι δέν θέλω σάς συχνθγρό- δέ κατά την Ιον Κύριε Ίγνάτΐί καί Σύμδοολο' Κύριοι Γαβριήλ καί Ιωσήφ τή£ Ιεράς τού Εοιι/λκάνοι; Μονής. Ό παινοσ.ότατος "Ιερσμόναχος εσχάτως ~αρ" υμών άττίσταλμε νος Οίκανόμος τού Μετοχιου, κύ- ειος Άγάπιος, μ έγχείρσε έγ- κ-αίρως ενα εύχεττιικό' σας υπό ή μ€ιρομηλίαν 5 Μαιρτίου παοελθο· τος Τό τΓίιρΐΐχομΐνον αυτού μ ί- ποοξένησεν άκραν ευχαριστησ'ν καί σττεύδω νά σάς έκφρασθώ την εύγνωμοσύυη μου διά την ττρό μι αγαθήν ίπτάληψιν και πατρι- κ«ν' ύμών εύχών 'Εττομένως λα.μβάνω τη" ει>κα
    ρίαν νά σάς κονοττοιήσω ότι με
    τά τον θάνατον τού Μακαρίχου
    πατρός μου, τό μετόχιον άντιττρο
    σωπει»όα·ενον τταιρά τού ήδη ~αυ-
    ζέντος πατπτά Ενάρετοι, (αύβα-| εκαμσ ϊνα δώμα, τό όποϊο ήτο ά-| ·0 Έπιτελ,/.ός ΆΗιο,αατΓ,ός υοοε.οδυτικάς ΰπ,,,ρείας της
    ρετου ττληρεξοικτ.ου), δεν π«βΕ-| ,αγκβϊον διά τ|Ούς ένοικατάρους „„„ δέν ε[ναι είς Θ^σιν νά .π(?οίδη _ ·ο Γ(}άαμ0^ τ01-( £,ο|ον ^
    η
    ψι; τής Άλ(κ/νίας καί ή χρηαιμυ «αί συνρχίϊονται περαιτέρω διά
    καταγόνομα
    σα<- ε4ς έπιδ'όρθωτ'ν , , , , .. - , > - πΌΐησις της ως ποογρ(| νοιοιιατο; των ορριυν της ΆλβανίαΓ ν
    Μετοχ.οιο,τα «ναγκα,ωτερα δ[> Ε,ρνχίρας ,^.. τ- ^,^ ΎΛ}Λ1 "ΐς
    την ήμισυ σαλον το ,„„ .Ε-χριι,ήσ,ις# Το£α εΓνα,
    ς, ή μέν στρατιοτική ϋοη τής Πίνδου, εάν
    μαγερε.ον με μ.βν καμαρ«ν,
    ι Κ ^ς> μ σς, οη ής , θϊήσ
    ί,ξΜ οσπ,τ,ον το μαγ£ρε.ον εκααα κ,ιτάληψ1ς της ·Αλ6αν(ας (,πο τών ταυτην"ί* βοηρΓχ ποός νότον
    ραρενια φουβου& καί ττε >Ιλ σιη,ετελέσθη τ(·,ν ·Α(λ Ή Μόβ Λ ,(
    μαρααρενιιας φουβου&ς, καί ττε-
    Όιναις τά τταρ«,%ρα τού χαγ'α-
    Γιου
    ον 0 < καί την σκάλαν _τ« (λαοο. ίπΐχΡ10ήσϊ1!. όττοΐα δλτχ ήσαν σεσαττρωμένα,' Όκτώ(>ϋΐον τού 1940.
    Μόοηβ(( Λ
    ^, Έλ χηι ;ντ(.. Τ-. ■Αλβ(ιν((χ. ν(ηιοδυ
    οαν τόν τικο,ς τής λίιινης Πρέσ-,,,;, „»
    την πόλιν τής Κιορυτσβς εί; τά;
    , ή
    καί ακολούθως 9έλω σάς στείλω Τ1 μέλλει νά συμβή .μετά 2,3 ή &ψηλοτίρα κορυφογ^ί^ιιιή διέρχε
    τον λ)μόν τώτ έξάδον δ^ ττλη καί πλείονα έτη, είς τάς μετά των ται έκ των Ελληνο«λ6ηνικ.ών"σι>
    ^ σας κ,α( α-ν σΐΓ^,ρΐζό (όιιόροιν κοατών σχέσε-ις τής Χιό νοοον βορειοιχνατολικίός τή; Μύ-
    ' ί δ
    δεχθή ττοτέ είς τά συμφεροντά
    τού τήν ίιδ'κήγ μου επεμ6οοσιν
    οί)τ έγώ1 έίκρινα ποτέ ίΰΑογθΛ' να
    παρουσιασθή έττ αύτω ύποθέ^ων μ£βο( ν.α δ.ορΒώσω καλώς, δέν ' ς,(ις ΤΟυ, όσσ:ρ(ΐνθή δ' εγκαίρως ραδας.
    ότι ό κώ^ΐος Πσνάρετος έ'πραττε μ£^ε1 μ;αν πήχ| τ0;χΟς δπου νά τάς προπαρασχίνάς κατά τάς προ — Ό Σμόλικας, τέλος μεγί
    καί έν:ργεΐν συμφώνως καί *ατ | χρισηΐΓύση οΰτε ξύλον γερόν , θέσεις τοιν, ίξ άπλών κα'ι κατά τό στον ίίψους 2.(ί()0 μετριον, δ όποϊ
    έπιταγτίν ύμών. Ι ·ρτν τοσούτω σάς άσπάζομαι ιμανόμενον άθθΜον ενδρί'ΐειον, Ίνιχ ος ε
    κ«! μένω μέ τό άδελφικό σέδας· εισηγηθή τήν λήψιν τών ϊπιΓίαλλο Έκ τοΰ Σμόλικας, μέ κατειΊ0·ν
    ό συνάδβλφός σας κα! άντιιτρό- μρνΐιιν άντιμέτρ<ΐ)ν, είναι άνάξιος σιν νοτιοδντικήν Λρχικώς, Άνήττΐΐκ· Ιεοιοιιόνα- τοΰ όνόματος Έπιτελικός καί δύνιι πιν δέ νοτίαν καί νοτιοαν' μς ανατολική, τ,α >.όγ(,) τής άνικανότητός τον νά έκφΰονται ώς γοανιτώδης σι·νέχριά
    έπιταγην υμών
    Ό άντΐικαταστήο-ας τον ρηθέν-
    τα, κύριος Άγάττ'ος, χρεωστεί
    >'ά σάς ττεριγράψει καθ όλην τή»| σωττός σας Άγάττ'ος Ιερομόν<ι- τοΰ όνόματος ί.κτο3σ' τόν άι-θρωτ«>ν καί δλα χος τ,α ?.όγ(,) τής
    δσα σάς ένδιαφέρουν καί πΐρος —ο κείμενο τής τελευταίας έ- γίνη ποόξενος καταστροςών εί; του τά ό'οη Γκοΰί>α, Σονλι Μαυ
    τούτοις ό^ι άνευ τής συνιδρομής ^^το,χής^ —π'. έξ' ολοκλήρου ά-'τήν πατοίδα τον. ροοΌΰνα, Τριγγιά, Κόρακας και
    τοΰ έττιτ.ρόπο.υ τής οικογενείας ναφέρ€ται στό χρονικό τής μ£-| 2ον Καθορίζονται μέ μαθημ(χτι ιϊλλα, γνηιστά υπό τό .-τεριεκτιχ.όν
    μας έντ'μωτάτοιυ κυρίου Χατζήνι-' γάλης —^ρκαϊάς τής Σμύρνης. |κήν ακρίβειαν αί όρειναί δια6ά- ό'νομα Άθααανικα ίίρη, γνοιστότε
    κολάου Γιαννακογλου ήθελε στα- εΐναι μέν κοολλιγραφ'κώτατον άλ. "εις τής Πίνδου, διά τών όποίοιν ρα δαιος είς τοϋς πολλους ό)ς Τϊου
    9ή δύσκολος ή άπαι'ησς των λο χα τελείως άιιοιοβόγραφον. φυσ' °ά επεχείρουν την εισβολήν --« ·■■<-— ««: "α-------- >αριασμών των έ«·ο·ικίων τού με- κά. όπως ικαί στίς άλλες, έ'τσι 0<ι Ίτ«·λοι, κΐχθώς κα) αί κιχτ τοχίου παρά τού κυρίον Παναοέ- Καί έδώ άκολουθ.οΟψΐίν τήν'όρθο- σει? ™ν Ίτίχλικών ο,ιχλά τ.υ. Άλλά και κ' όλην την έ-1 Ύραφα τοο κειμένου, χωρίς νά πβ"? τι''ν ν-οιλαδα ΤοΓ' Άλιάκμο- δυτικής ΣτροεΓχς Ελλάδος τα πίιιιδασι-,' τού αυτού κυρίου Χα-| ύστερεΐ σέ τί-ηκ>τ>ΐ τό άρ'στουρ- νο*· εΐσνηιροΰντπ, τέλος, ·/»} υπό τήν
    τζή ΝΊκολάθυ Γιαννοΐκόγλου τό ί; γη»ιατικό Οφος καί ·· περιγραφή
    μέρκα καί "Αγ^αφα.
    ερον άκόμη
    Πίνδον ο/α τά ίίρη τής
    σύκλ£ΐσ'ιον ίσον τού λογαριασμο.0
    '->—ου δ κύρ Πανάρετος έ'δΐ'ξεν δεν
    έμττορεΐ διόιλου νά ονομασθή λο
    γαριασμός άκρι,βής Πλήν κατα
    τον άν6ρωτταν καί ό λσγαριασμος
    δταν μεταβή ϊιϊς τα αύτόθι τότε
    δύνασθ·ε νά τόν ζητήοτετε λογοορ α
    σμόν τακτικώτβρον. Ο κύρ'0Γ
    Χ'' Νι.κιάλο;ος Γιαννάκογλους έλα
    6ε την καλωσύνην
    3ον Άναλύονται μέ πάσαν λε θάλασσαν τού Κοοινθιαχοΰ κόλ-
    του πτομρρριαν αί ίδιότητρς των εν π(η,( διά νά ίη|κ.)θοΰν είς την δι-τι
    «Πρός τόν "Αγιον Κα&ηγούμε "*α ""«Γόοον κατευθύνσεων, Λι' κήν Πελοπόννησον καί καταλήϊσνν
    .. —- -!- __- -_<___-.. τ....β..-. ι">ν «*· Ιταλικαι φα/.αγγες θα εισε εΊς τό Ταίναριον.
    6<ιλλον είς την Δυτικήν Μακεδονί, Άποτελρϊ, συντπώς. ή Πίνδος αν ">στε νά ίίαχθονν αί όρθαι τα φυσικόν τρίχος ποίι δι»χ(»ρί£ρι τήν
    κτικα'ι σκέΨεις πρρΐ τοΰ τρύπου Αλβανίαν άπ,Ί τήν δυτικήν Μα
    χρησιμοποιήσεως τοιν οιά τήν επι κεδονίαν καί τήν ΘΓσσαλίην άπό
    τυχή τοΰ εχθρόν άντιμετιόπισιν την Ήπειρον/ τήν άνατολ'κή
    4ον ΕΕετάζεται άναλυτιχώς τό Στερεάν Έλλάδα άπό τήν δυτι
    των σννάρον μας όδκόν κήν καί, τελος, τήν κεντρικήν Πε
    Όν καί είς τό Σεβαστόν Συμβού¬
    λιον τής Ίεράς Μανης τού Βονλ-
    κάνοιυ έκ ψυχής άσττάζωμαι
    Την 30 Ιουλίου 1845 Σμύρνη
    Ή πΌρούθΎΧ μου δέν άΊταβλέττε'
    είς όλας, ήμή πρότον νά ί,ροτίσο
    διά τό αΐσιον τής ποβητής μοί
    | ύγείας σας καί έ-ομένος νά Σας' δίκτν*ον Της Άλβανίας, διά νά έ λο'π-άννησον άπό την δντικήν
    ! ς ς
    σβή τσν κυρίον ΑγαττΌν εις τη*/ φανεροσο ότι κιε ήμής Κάλλος Ο
    ί' έ
    ίιττόβεσιν ταύτην
    "ής οικογενείας μας καί
    μού
    Τό ί·διοκτητιικόν εγγραφον τοΰ
    με^Όχιου μένεΐ είς όνομα τού Μα
    καρίτου ττατοος μου καί ττρος
    γνώο-Γ' υμών
    Ή οΐκογένιειά μας άττασα καί
    ό κύρ Χ' 'Νικολάου Γιαννακογλου
    σάς ττροσκυνούν καγώ σάς ττρο
    σκυνώ καί μένω τέκνον προβυμο1."
    Ο υιός τού ποτέ Αδαμοπούλου
    Κ. Άδαμίδης.
    ί.μύρνη τή 25 Άττριλίο», 184*
    Άκολουθεΐ τρίτη έπιστολή μ'
    ενδιαο;έροικτες ε!δήσ£ΐς γιά τήν
    κατάστασιν τού Μετοχίου, γιά
    ■προσωπα τής Σμυρ:ν'Χ|Λής κο'νω-
    νιας άκάμη δέ καί γιά εκκλησια
    ο*'^ή Σμυρναϊκή μόδα
    «Βιουλκάινον "Αγ ι ε Καβηγούμε
    νέ καί σεβαστοί συμβουλαί τα-
    ς
    ίππτρΌΤΓος' γιειένομα1 δόξα τώ άγι« ©εώ Μ£
    άντ' έ- εκττλιξην, κέ άγ<ινακτ!.σιαν μου, ~:ιν<ώς ττροσκιυνώ. Σμύρνη την 17 ' Ιουλίου 1844· Μεχρι τούδε έκτός τής τταροί- σης μου εχω καί άλλα τέσσαρα > ράμμα^α, καί εν έσ»<λί.ιστον τού Κυιρϊου Χ'' Νικολό Ι'ιαννα- κοπούλου, οστ'ς σάς ίΰχαριστεί/ διά τό εγγραφον σας μέ τό ό- ττοιον τόν έτιμησατε καί είς ά- ά^ί σ«ς φαν'ερώνε' πρός έρχομε σιμειρον νά σας το έλΑεη»νόν συιιβσν οπού διετρε- ξαν είς τήν μΐΓθλην μας κα'ά τή'· 21 τού τού έκΐστότου. είς την Ι αύτίν ήμερομηνήοίν Κατά τάς έ ό'ρας μετα Μίθ-ι.μιβρ'ί<χις άκολοκθη- σε μηάν 'Γ^ροιιιειθάν πιιρκαιαν ό¬ πού κα-ίΐκαψεν σχεδόν τό ήμησι μέρος τής τταλεο^ μας, όλον δ'·- λοοδί τό ττλέον εκλεκτόν ανσΛττο· άδιακόΐπος ή πιρκαΐα Τ7 όρος ιιε έ'αν σφοδρότατον άνεμον βορ'- νόν· κέ Ε<ς αυτόν το διάσ'εμα I- κάισαν 6 χ'λιάδες σ—ίτια έκτε- ταμένα 25 ταβερχες 38 χάν'α 2 έ'κλισίες μή<χ τόΛ' άομενεον, π ι'λη τόν λατι'νον, όμήος κέ τό νοσοκομήον τοιν αυγοΐΛΤτριακόν,' όμήος κέ 2 τζαιιηά τόν Οθσμανον! δστς όπού ή μεγαλούτβολι Σμύο- νη αύητ ή λαμπιράν πόλλις καίτ'ίν- τισεν νά γίνη θέαμα έλεηνάν, κέ άτταλιΒήας άξ'ον λήπης ει'νε να τηνάς άττό τό μίρος τής τούτοις κσο;ν, νά μή ττληιρώ-
    σωμεν έ'ξοδα εως δτου νά ευρεθή
    ττιστός έπ'ΐβάτης, καταγίνομαι
    πρός τούτοις νά σάς ί,το μάσω
    και μίαν ζκγή Διακονικά τής μό-
    δας συνήβεια τής Σμύρνης άττο
    στόφα άξιόλογη, ήτις σας άν ιγ
    κ«ι·εϊ, δ>ότι ύστερ,Σΐσθε άπό Δια-
    κθνΊΐκά^ καί άκομα είς τά μέρη
    ιιας δέν τά έφάο·εσεν κανείς διά
    κονος, βίλετί δέ εύχαριστηθεί,
    καί έλττίζω ομού μέ τα γρόσια
    νά σάς τα έμβασω καί αύτά άν
    «ίνα1 τελειωμέεα, νά μέ στειλετε
    τό άποδεικτικόν τό οποίον κρα
    τε! ό Πανάρετος τοΰ Χ' Νικολό
    Γ'ορννακοπούλου, ομού μέ τήν ό¬
    του Άδάμογλου καθώ(·
    ξιιχθοΰν εκείθεν στνμπρράσματα | Κοιλάδρς κρ<Γαλ«ιο')δους (ττοα πεοΐ τοΓ' πιθανοΰ χώρον κ«ϊ χοό τ (οτικής σημασίας σχηαατίοον νού συγκεντρώσπιις των ΐταλικΛν τ<ΐι ίντός καί έκτός τοϋ όορινο 5ι·νΛιιειιρν, τοϋ τοόπίΊυ άνρ([<)δια σΐ'γκροτήματο; τή; Πίνδιιν, γνι» απού τιον κα( ένισχΰσϊο);, κνριιοτα πτ<χ'ι υπό τά όνόαατα την ν. τα δέ περί τοϋ δυνατοΰ αίφνιδια ραιν ποταμόίν οί όποϊοι τάς διασχ στι^ής εναντίον των δι«Γ>άσεο>ν τή; ζουν
    ΓΚνδοΐ' ενεργείας. ι (Σ
    ••••••••••••••ε•
    ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
    ΣΤΕΛΙΟΣ Γ. Π0ΛΥΚΡΑ1ΗΣ
    Μάς ρφυγε στίς 3 Ίουνίου. μ' ρνα ζιοηρό καί καλωσύνη™ ('
    Πλήρης ήμερών,.ρίχεν συμπλη;ρώ ε'ρα ζοής, μ' ίνα εϋ.τροσήγορί!
    σει αίώνα ζο)ής. 'Έφυγε πρό πάν- αΰθόραητο ΰφος, ί'νας άνδρας κθ|
    τον ό Στέλιος Πολ.υκράτης μέ τή ψός, αέ μοΰσι- ί'νας άρχοντάν&ρι-
    (ιαθι'ιτερη ίχ-ανοποίησιη ενός όλ.οκλη πος χ<·ιρις ύπερίίολή' κάθε άλλ ροιμένυν άνθριόπον, ποϋ γέμισε τή νάχη σχέοη μέ τά άφεντικά, τ ζ<ι)ή του καΐ μέ τή συναίσθηση συνήθη, στά «μανιφατουριέρικα>
    π ώς έςεπλ^ήριοσε τό χς>έος του τοΰ Βουρλά.
    πρός τή ξο>ή καί τήν κοινωνία. Ι Τόν ΐανάδα ίίστερα άπό μερ
    Διατηρί) μιά παλ.αιύτατη άνά- κα χούνια τό 1920 στό Ήράκλειο
    ανηση. Πάνε εξήντα χρόνια έν-1 τής Κρήτης" στό έιιποοικό το
    κα. τοΓΓτο
    μΓέντυ-
    "Ηλιο;» άπό τά καλλΰτρρα το
    «ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΣΧΟΛΗ»
    Τ.ιό Αΰρηλίου Εϋστρατιάδη, φιλολύγον ,ιαρά τή Προτΰπο) Εύαγ
    ελική Σχολ.η Ν. Σμύρνης. "Εκδοσις «Δοδώνη» Ιί)72, αελίδες 82.
    Η Εύαγγελική Σχΐολή Σμύρνης τυττόν Εΰαγγελ'κής Σχολής, τής
    Υπήρξεν ό Φάιρος γιά τον Ελλη ! όττοιας ήγεΐται έκλεχτος έκτται-
    • ισμό τής Μικράς Άσίας σέ μια όϊυτιικος ό γυμναιτιάριχης ΠέτιρθΓ
    ττερίοδο διακοσίιου περιττον χρο-
    νων, άπό τό 1733 έ«ς τή Μικρά·
    σία" χή κατ<χστιροφή Απ αυτήν αττεφοίτησα" σττακδαίες προ3ω τ-'κότητες των Γραμμάτω^ ><οι των Τΐχνών· δσοι δέ είχον τη^ νά τταραΐΛθλοιυ'&ήσου' μ«θη στίς αΊ'8ουισές της βυμοϋ^- τή/ ίσχυιρή ττρθι^ωτηκότητς· κο-βηγητών της κ«ι την ττιρο τοϋ ττυευιιατος της στις υψηλές ίδέες ιοθ Εθγους και ς Ορησκείας Κσυχημα αλη&'- ,/ "Όν "Ββνους καί ττιό ιδιαιτέρα των Μικρασιατών καί των Σμυρ ναιων καί των μαθητών τη<;< ή αγγίλΐ'κή Σχολή μεΐαλαμττα- δϊάτικε μετα την χαταστροφή θ 22 στήν Άθή.,α· πλήν όμως μέχοι τού ττεραυμένθυ σχολικθΓ ετοι,ς λειτο^3γοϋσε ώς κοινό ί- σοτιπο Γυμνάσιο. Απο τοϋς κόλ- ττους τού ΓΐίμγασιΙον αύτοθ ώ ' κττόσο έττήγασε ή δϊΛαμη καί ή ανάγκη, ττλάι' στά δι/ο Γυμνάσ·Ό ο;ρενων καί θηλέων τής Εύαγγε λ κης Σχολής νά δημιουργηθή Ι χιθί ένα ττρότυ~ον Γυμνάσισν, το όττοϊαν νά φέρη τον τίτλον «Προ , τΐ/ττος Εΰαγγελΐχη Σχολη Ν£σΓ Σμύρνης» Γιά τή,ν πραγμάτωση τής ά-αγχαιότητος και τής δυ- 1'α1οτητος/ ττού Κιθβδώς ειπαμ: ττρουπήρχε στίς συ"'ειδήα€ΐς τών, Σμυ:ν3ί»ν πού α ττεφΐθΐτησαν άπό τά δυο ττρ·οανσ φε:θέντα Γι/μνάσ α τής Εύαγγε-, ματος. τι'ν κατευδύ^εων καί τών λ,κης Σχολής Νέας Σμύρνης, συ_ Ι ίδαγ'κών τής Ευαγγελκής Σχο πο,ράγοντ:ς ενθε,ρμο, ύψηλο. 'κακης, άρχισε να αποδιδη καρτΐούς του Τό πνεϋμα αυτο ένστερνίσθηκ·- ό συγγραιφέας τού 6'6λιου δια,κε κριμένος φιλόλογος και λογοτέχ %ης καί με τα πειντε δΰκίμια πού μ«ς έδωσε σ αύτό ζωντάνίψε μί γλαφυρότητα κσί έριΐιην·ι:υτι«ή δεΐνοτητα, μέ λιτότητα καί ττα- ράλληλα μέ λογοτε,χν'κη χαρ.) ιην ίσιτοριία τής Εύαγγελ'<ής Σχολής Σμύρνης Στο ττρώτο (σύνιεμη ίστοοία) διαφο.^νεται η δημ οι,ργική δύναμη της ττρο ωττικότΓ,τος καί ή άγαθοι,ργή σιψβολή των άβ|ρώπων πού δ'^- Ρέτοιιν τά χρή,ματά των γιά Μ- ροια εογα Άκόμη ή άγάπη τού ονγγραφεα γ'ά τή Σιιύρνη και την Εϋαγγ&λική Σχολή μαρφών*.1 στίς συνε δήσ.ει- μιά στέιρ'εα 'ΕΘ- νεγερ'τΐιχή ιϊΐλττίδα. Τό δεύτεοο εΐ- να' μιά συνεχεια, θά λεγαμε, τού ττρώτου· ττού ιιόνο μιά δομΐικ,ά λογ κή κατάτμηση τού δίνίι μ ά πλήρη αύτοιΙθιΐιία Οί τχέσεις Εύαγγελ'κής Σχο λής '«χί Εκκλησία,ς δινονται στό τρίτο βοκΐμιο σ' ενα χαΐακτηρι- σ'ιικό ταιμ—λώ μιάς αδελφ ι κης φι λίας, δττου δέν λειττοιυν ώστόσο οί άντι^έϋεΐς Την ττνευματική θφτί&εση. -'αί την άι^αδάτττιση τοΰ πνεύματοις τής Σχαλής έκ- φεάζεΐ το τ£10(ρΤΟ δοκίμιο Τό ε1να, ίστορια τΐοΰ τηνεύ του ι'οραιου καί ί-ΤΓΜς ό καθηγητής γΟλ) Πα,νεττ - στημιου Άθηνώ/ Μιχαήλ Α Ά- ■ Ο33τα>σιάδης και ό καθηγητής
    τοϋ Πανεπιιστημίου (είς Ήν Πο.
    λτειας Άμερικής) Γεώργιος Μ».-) τίΚ ίν λ°1'ω
    λΜνάς άττάφοιτοι και οί Ούο τής συνκε'τρΜ'σιν
    •παλαιάς Εύαγγελιικής Σχολής
    Σμύρνης, ό έκλε.<τος ΣμυοναΤθ" ουγγρα<(έας Χρήστθς ΧοΑθμωνί Λης ό γίμάτος άγνήν άγά-πην γιά την 'Ελιλάδσ καί το κάλλος της Μικρασάτης Άνδρέας Α Σ·:ραφεντινίδηις, Γε^ικός Εττΐβε κρήτης των Σχολείων Μέσης 'Εκ ■π-αιδεύσεως τής Α' Ανωτέρας Εκπαιδει/τικής Πταιφερείας Άθη ν«ν ό όττοίος καί ττ3θλογίζει τό 6 6λίον. Καί ήδη τό Λέο ττνεύμα τής Προ Ο'ίτΐΜ τά ττέντ: ταότα δοκίμια, τής λογοτεχνιικής των ώ πΈθιέχθ'υν στοιχεΐβ άξιολό ■)ον Ίστορικής άξίας άναφερόμε- να ΐίς την ίδιρυσιν καί εξέλ'ξ ν Σχολής^ διά την των οποίων, έκ πολλαττλών ττηγών ό συγγραιιέ α,ς έξηντλησε δλη την έρευνητική ΐ.άθοσι τού. ττρος ττληρη ένηίΐέ. μωσιν των αναγνωστών τού κα' £μφάνισιν τής εργασίας τού δσον το δυνατό'ν ά,ρτιωτέρας όπερ καί Τό Έλληνικό Άστυνονΐιχ» Μυθιστόρημα ΔΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ 37σν ψιθυρισματα μέ φερανε Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ι τ'α τταραχολο μέσα στό δωμάτ'ο ΟΊ στην ττραγματ'κότητα. Η δμορφη ξαν-1 φσντάζοντα,/ κοιμ αμένη^' Μ θιά γυν<άκα ιι λούτε με μιά ήλρ.| Ου^ισαατα αί Λτήν«._ _ ί κιωμένη νοσοκόμα . Μ' άναμμε '-ο το πορτατκι, ή άσπρη γλυ •αιά σιλουέττα, ττερνούσε ττό^ους στίς ββλόνες.· "θταν ακουσα τή σιγανή φωνή τού λόρδου, ή- τανιε μερά . . Ο άνεμος φύσαγε μέ μανία Εΐχο βαλθεί νά ξερρι- ζώση τά ττελώρια δέντΡ° τοΰ με γάλου κήπιου. Άττ' τ' άνοιχτά ττα ράβυρα εΐδα την τιτανομαιχίσ κ1" άνατρίχ ασει>ρισΐ|»<ό μΟνι1 τονεςΐ Συχνά ό άνεαιος λυοο, σρένα ξεχυ·'όταν άττάν« <—■ ους ■Όίχους τής καμάρας, σά νά 8«. /ίμα<£ νά ΐίύς γκρΐμίσει γιά ϊ0 μί πάρει μαζί τού. Τότε, Α „ βος καταστάλαζε στήν ψυ',ή ϋ04 Τό φώς τού πο,ρτατίφ δέν £φΤ-.. νέ νά μοΰ δώσει τή σιγουρ.ί π», κι-βειρνούσε τη νοσοκόμα Ό ττ0 θος τής μέρας μαζί μέ τόν έρ χομό 'ής «μαρτυρΐκής ξυττνούσε μέσα μου Η ·ι·ά της μέ ιιάγευε Η βυμηση της μέ μεθούσε! μο. Ή ΐκτίιπι^ση τού βιβλίου εΤ-αι ττολύ κολαίσθητος Βγήκε στή σειρά τών έκδόσεων του έ<δοτι- κού οϊκου «ΔΩΔΩΝΗ» Άσκληττ1 ού 3, Άθήινα' Τ. 143 Ι Β. Στέλλιος Σπεράντο^ς Κπί τή συιιπλ.ηρώσει δεκαετι'ας ν όν α τοιι ίΐιοντανή α' δλου: αας: ά.ιό τοΰ θανατον τοΓ' άλησιιύνητ )ΐ· ό Στέλιος Σπροάντσας ΪΡί, μέ τή το ι ήτοι» τής Ξιιΰονης μα; ^τε'- σκΜ|>ΐ| ιια;# άνάιιεπά μ<(;. Ο ΙΙπ>
    λιου Σπεράντπα, ή "Ενΐοσις 'Ελλή εδρος τής Ενώσεως 'Ελλήνΐυν Λο
    νιον Λογοτεχνών έτέλρσί έπιμνη- γ<'τρχνών κ. Δηιιοσθένης Ζαδες ά- μύσΐΛΌν δέησιν είς την τρλρντ«ί«ιν .τρι'θυν> χαιρετισμόν εί; τόν άγα
    αΰτοθ κατοικίαν. Πολύς •/^Ίρ^ιος ' πητόν έκλειπόντα Πρόεδρον τής
    γςκ/αιιάτιον καί έ.-τιστήμης παρειι-' 'Ενώσειο; αϋτής' τόν ηκολούθησε
    ρεβη στήν δέησιν αυτήν, δλ.οι οί ό κ. Μουρίκης, Έ.τί'τιμος Πρύε-
    φίλοι το>, ίίλοι οί συνεργάτες τ.)υ' δοος τοϊν ΊίχτρΛν Λογοτρχνων^ ό
    καί δλοι δσοι τόν άγαποΰσαν, για- εκλρκτός Λο·γοτρχνης καί ίατρός
    τί ό Στέλιος Σπε-ράντσας άν ρψυ- κ. Ι Λαμπίρη; καί μετά ό Άντι-
    γε άπ' τή £ο>ή ίεί στίς κορδιέ; ι ποόεδρο; τής Ενώσεως Έλλήνων
    ήλιον μας Μικρασιατών κ«Ί μή, ' Λογοτεχνιόν Ποιητή; κ Νϊκος
    ώς ποΐΓ.τής_ ώς 'Κπιστήμοιν. άκ Ι Στασινό.ιουλος. Ή Λογοτέχνις κ
    ίον βιβλίον και ( Σ. Πήλικα Ιίουγιοιικλάχη καί ή
    Έαλεατοι Γάμοι
    συγγραφενς παιδικώ
    ώς άνθρΐ'ΐπος, άγαπητός άπό
    >.ους. Ή ,τιστή τού σΰΐνγος ■/.
    λί/η Σπεράντσι» διατηρρϊ τήν εϊ-
    Έν μρθ(ΐ) εκλεκτοΰ κόσμου τών
    Αθηνών καΊ ΐοΰ Ηόλου, ρτρλέσθη-
    σαν την 1 Οη-ν τρέχ. ΡΪς τόν ιερόν
    Ναόν τού Άγιον Νικο/.άου, Βό¬
    λον, οί γάιιοι τού 'Τποσμηναγαΰ
    τή; Βασιλικής Άρροπορίας κ Νί-
    /ου Β. Παοασκρυιιότ >υ ιιετά τής
    χαοιτιομένης Δεσποινίδος Έφης
    Α Σψίτσου θυγατεοα γνοιστσΡ
    ία.τύοου τοΰ Βόλου.
    Τοίς νυ,ΐΓΓΐκούς στεφάνους άν-
    τήλλαΗε- ό 'Τποσαηναγός κ. Χϊ-
    ν. - ΚοΛ'στ χντινίδης
    Η τελετή τοϋ γάμοτ1 ήταν -τολί'
    έπίσι,ιιη. Ό γαμΓιρός αί" την με-
    γάλη τού στολή ρ'στρκε στό πλπ1-
    ρύ τής εκλεν.τής τής καρδίας του
    σοίΐαοός όπως ή στγιμή τό ά,ται-
    τοίσε. Λεξιά ν.αί άριστρρά τοΰ
    ζίύγοι·ο πλακηονα-ν τόν σολέα δώ
    δκα Τποσμηναγοί, φίλοι καΐ σι·ν-
    άδελφοι τοΰ γ«ιι(>ροϋ. μέ τήν έ.τί-
    σηιιη στολη τους κ<χί οί ό.τοίοι αε- τιχ την τέλρσιν τοΰ μυστήριον ,πλαι σίοισαν κ αί τήν έ'ϊοδον τής Έκ- κλΓβίαζ ε-νώνοντας τά γΐ'μνα σπα- Οιάτους σέ σχήιια πυροαίόος δπου οί νρόνυικΐοι ,τε'ρασιιν άτό κάτο. Ι ., Ι τ,-, λαιιπ-ράς κέ έκ^εταμένας ήκιΜας τ)-ι; ^ρ,,σ,ο.τικής γνΐι>ριμί<χς μόν, Ι άπό τίς έμπορικές έ)(εϊνρς έκδη- Με· καιιάηι ιιρ τήν μ' αυτόν. Ήταν ιχθινόπιορο τού ( λώσρις. ποίι ό Γδιος μάλιστα εί- λίιχση τοΰ ρπιτΐ'χηιιένοΐ' μοί χεν καθιεοώση έκεί' σ' ίΗ'ίΐν άρμενιήας κέ νβ θεορί έκείνας τάς π,,,οίασρ άπό την προιτη στιγμή ' τύπον" τόν |!ρήκιχ στήν άκμή μιάς" ή λαμπράς κέ έκ^εταμένας ήκιΜας ..... ... όλα καταχαιμένα τά όττί<χ κατίν τισας έοίττια, κέ όχη ιιονον ήάρ- 19]2· ό μακ.αρίτης ό .τατέρας μου, μενια, άλα τό όμηον κέ ή μέγα μ£ συνόδενσε άπό τά Βουρλά στή λες τα&ερνες κε τού ,<ατιρτζόγου- Σμύρνη γιά νά με έγγράι|»η στήν λου τό σοκάκιε'· όμήος κέ ό κε- Εΰαγγελικήν Σχολή. Καί αιά .-τού νούριο μαιχαιλάς καθος κέ όλας ό βρεθηκε στή Σιιΰρνη^ τό θεώρη- Φράνκομαχαλας, κέ μέρος τής α- α χρρος τού, νά έπισκρ<τθή έναν γορας, <ε μεοος τής τουρκίας, πιχτοιιοτη του καί καθώς κατάλαδα κέ κατίντισ€γ νά ξαπλόσι είς ό- ΐΓΐ'λο τού ΙΙήγαμε στό δρόμο τοΰ λη την ττόλην μας. Δοξάζω, κέ "Αη - Γιώργη" ήταν ό δράμος τής ώ την ευσττλαχνηαν τής Σιιΰρνης μέ έμπορικά κυρήος, μα- η χη ής Θεοτόκου δττοα; μάς έληττιθη κγ λιιι ατονριέρικα καί τά παρόμοια δίν ιιιΐς αφ<·&ί νά δοκειμασομε Ήταν ίκεΐ καί τό ριιπορικόν τοΰ την λήττιν, κέ δρόμον όπού έδσκεί Στέλιου ΙΙολυκράτη Τή θυμοΰμαι μασΐιν τόσος λασς Άλά μας έλευ π()λΰ κ<χλά την ίιιφάνιση τού κατα- Οίροσΐ κέ μας εχάρισε την ηκεί· ητηματος' τήν τάξη τήν όογάνιο α' μας -πλησίον τού εδικού μας σΊ' ^ιά στι?Λνότητα θά έ'λεγα ιιαχαλά ευθασε ή ττιρκαια κσ έ- ΕΙΖ8ν κ"ί δνο-μασί« «Πόλεμος» ι)! κε. ϊδκισε τό τ.;>ος της ΤούτΛ «'Ή'-ΐο;->. Καί έκεί μρσιι ρκινείτο |
    δέν μέ φένετε Α'α εϊνε όίλο τη πά- __
    Οά όργι θεηκ,ΐί δ ότι μολον δπου
    πεαισσοτεο,.-ς άπο τροι/μττζς πιος Ίερομόναχος
    πιορο· σέ κάποια άποθήν.η φαι'νον-
    τ<ιν οί σοιροί, τά σακκιά τής στα- (ρ'δα; άπό τό κτήιια τον ίΐονσε μέ σ,χ τού πάντα καί πρό ,ιάντον στήν Κρήτη κατά την προσφνγιά τοΰ ΒυυρλιιΛτη άμπελά. άγαλ- γονιοΰ. ,ιαί» — δ,ιοις διαφηιιίΕονταν οί πωλήσεις ιιέ εκπτίόσρις- πλήθο; οί πελάτες στοιβάδες τά τό.τια στοΰς πάγκονς καί στά ·οάφΐα' κ(ά στό κέντρο δλης έκείνη- τής ,τνρρ- το')δους κινήσεως, ό Γδιος ρλιχη ρά χααογελίΜΠΟς, μέ κέφΐ^ μέ ΐίία, ιιέ ίμπνρουσιι ίμπειρία. έπώ- πτευε καί διηΰθΐ'νε τά πάντα Τέλος τόν ξανάδα στό Ήςιά- κλειο πάλιν τό 19ΐίΟ, στό Άτσαλέ- νιο, στό έΗοχικό τον σπίτι, γέρο πιά" μέ άμείοτη πάντα τή χιιριτοι μένη θυαοσοφία τον> τή φρεσ/ά-
    δα τοΰ ιιυαλοϋ τοι·. τΗταν φθινό-
    διηγήθτικε — ήταν τό θειια
    ικχς α' όλην τή διάρκεια τής κοι>-
    6έντας μας — τις έπιτυχίες στήν
    ελληνικήν προτρύουσα πον εΐχαν
    ί'χ.τό τότε καί πρίν, οί δύο εΛΐστή-
    μονες γιατροί γιοί τον ό πλ.αστι-
    κός χειροΰργος, ίχρηγητής στό ΙΙα
    νεπιστήμιο Αθηνών Γιώ^νος και
    ό όφθαλμίατρος, διενθνντής τής
    όο;Οαλ.μολογικής κλινικής τγΓ' Ί.τ-
    ποκρατείου Νοσοκομείον ΆντοΛ'ά-
    κης
    Τό ξαναλέγω δ Στέλ,ο; ΙΙολυ' Ο""Τ') χί°' Την
    /.ράτης υπήρξεν ρνας όλοκληρΐ'ΐιιέ-
    νος άνθρίοπος
    ΝΙΚΟΣ Ε ΜΠΛΙΩΡΗΣ
    Δίς Μήνιχ Καλαντίοπονλου άπήγ-
    γε·ιλαν ποιι'ι«ατα τοΰ Στέλιον Σπε-
    ράντσα. Έπίσης ή έκ.ταιδκντικός
    - ποιήτρια - γλίπτρια - λογοτέχνις
    κ. Καίτη Ηρλιοι< - Τονγιο.-τούλου μρ τί; μαθήτριες τής άπήγγειλ.αν ποιήικχτα τοΰ άΐέχαστου ποιητοΰ μνχς Στέλιο· ΣπΡ(, Στή δεηση (χΰτή ό έΕάδελφθς τοΰ ίκλειπόντος ,τοι ,ττί'Γι χριρουργός κ. Άναστάσιος Σπεοι'χντσας καί ό κ. ΚαΛακάρης, Σι'ιμίΐουλος τής Ένιόσριος Έλλή- νιον Λογοτεχνών Κατό.τινι τό πλρίστον τών πα- ρευηΐσκοαρνοιν .τοοεΰτηκίΐν στό ά- γαλμχ τοΰ Πίΐητοΰ στή Ν. Σ,ιη'ο- κα1 ίνγονοΓ' τοΰ «ρόδωρου Κιιρυ- νη καί ::ατέθρσΓίν στέ((«να κ«1 λου °1 " Κιωκιόνη που είχρ τα βαπο- ;Οι'δια ράκια, τόν παληό έκεϊνο καλ,α και- "Λς' ρίνιχι πάντα ίλαιτρό τό χο» Ρό στ'Ιν άΕεχαστη Πατοίδα μας αα ποΰ σκρπά^ει τόν Λϊεχαστο ποί' ?καναν την διαδρομήν Σμυρ- Σιιυρναΐο ποιητή, καί νά μένη πάν νΤ1 " Κορδελλιο. τα ή ιινήιιη τον ζοιντανή άνάαρ<τά Η νε«°'ι ■ν'"((οΓ''-'ΐ ΐ'έσα στή ιιας χαί άνάιιρσα' στά π-ίΐδιά ποΰ '-"'- τ1Ί; τουαλέττα ιιρ τά άνθ,'χκ,α δ.ΐΐιάϊονν τα ΙΙιΓ.λία ποΰ τό άκον- καί ί*^ τ<1ν <η·οί."Γΐ<χ των δέν.α όκτι.ι τη; χοόνων, ρλαιμ.ΤΡ άπό χαρά στηοιγιιτνη στό μτράτσο τοΰ ε/- στριιτιοτιν.ό ρ'Οιιιο, μέ τι; βΰχέ: ό'λί'ΐν τόν παρευρισκομένων ίνΛ ΐ« σ.τχθιά έκινοΰντο πυνεχΛς ΛιτηΜη τας Ρνα έλαφρϋ εϋχάοιστη θό^ιΐ'Γκι Ήτα άφάνατστα συγν.ινητιχό αί· τό τό στρατΐ(·ιΐκό ?θιμο. Ό 'Τποσμηναγός Χϊνος Π(ΐ(» σκεΐ'ΐώης ρΓναι δυσεγγονός τον Κ« πετάν Νικόλ» τοΰ Κτενά τοΰ δι» (Ταιιε κ.αί τύ όνομά του, πα.τοινι τής νποφαινομρνης, .-τοΰ εΓχε τ« (ϊα.τοοάκια ιιέ τή ιιιά άρόδο στα πι'/.ηά καλά χρόνια τής Σμνςνΐ: ικιςι καί .τοί' εκαναν την διαδρη μην Λπ' τή Σ μΰρνη ικις οτά μιι γίυτι/ά ποοάστειά της Κίΐρατάστ), Καοιιντίνιχ, Γκιστε.τέ. Κοκάογια λη, κλπ. Σμύρνη μας .τολλ.ές άν» ανήσεις μάς «φΓ.σες! Ό Γάμος αΰτός ήταν χιΐτι τη έΐΐχιρετικό, κάτι τύ ρ.τίσημο, κητι γο ρ.τιΛλητικό Εΰχόιιεθα όλοιρΰχιος στό νέη ϊεΰγάρι βίο άνέφελο, ήνθόσ.τορτο κκ.1 εΰτυχισμένο, κ;ιί στοί'ς γονεϊς ά'ΐφοτέρΐιιν τιΐιν νεον νά νηαίΐο·" σο>ν ίγγόνια καΐ δυσεγγόνια ίιτιι
    τά παιδία τονς.
    Στήν 'Ε/.κληοία τοΰ 'Αγιον Γε
    ρασ'ιιιυυ, Ζωγοάφΐοΐι, καί έν μέ¬
    σο έκλεκτοΰ κόσμον έγιναν οί γά¬
    μοι τοϋ κ Λημητρίου Λαγανα, κα'
    Οηγητοΰ Μαθηματικήν μετά τής [
    χαριτομένι.; Λίδος Ελένης Βασ
    σατή, θυγατέρας τοΰ κ. Άοιστο-
    τέλοα ς Δ. Βα<τσατή άπό τό Κο<ι- δελλιό τής Σμύρνης τ. Διευθυν¬ τού Οΐκονοαικών 'Τπηρεσιίιν τοΰ β κε ττΕ,ιιτιοΐ' άττό δεκα χιλ'άδες 6 δ έ Τέλος, μ'ά π·ροσε<τική ματ'ά ς ς, μ ρή μ 6ροττ:, δέν έδινήθησαν νά κάιιουν σ~ό κείμενο τού χρονικθθ μάς ά- καμήαν βοι'θη ι, άλά μον), της κατίπαιισεν Δ·α να σο((. κέ τα έπακόλουθα «ίς ό πρέπι σ<χς τούτο τό έξ'γίβΌ ττοικαλύτΓτ€ΐ ότι: γραφέας τού κ£' μενου, βεβαίως, δέν είναι ό υπο γράφων τήν έττιστολήν Ί^ρομόνα- χος Άγάπϊος, γιοττί δέν γνωρί ζή νά γράφη καί Οττοχ,ρίκνει (η κέ την κατάο·ταισιν την όττίαν ευ ·πλΓ,ϊώ·ιει;) άλλον καί τού γρά- ρισκετε ή Σμύρνη 10 ήμέθες έ- φ;ι. Στό κείαενο παρατηρούμεν | κλήσθη το έιιττοριό^ της, κέ άκό λέξεις στήν αίτιατΐκή πτώσιν νά μη δέν γνωριζώ πότε θέλουν κα βήσ' ό <α6ής ·;ίς τό έργον τού. έξο είς τάς πεδιάδας κέ είς τό νοσοκομήα τόν μελειιενόν κα" κούν· ττεοιττο,ύ απο 40 χιλιάδας ψηχές ή όπ-ίη δενίχιου' πον ν6 κατικείσοον δ ότ· εχαοαν τάς η πιρκαϊάν. ^ τής πόλεος, κέ αί καλο ί λατίνον ττάβοΐΛ, κα ψρ8ιντίζουν καί ό ϊ,διος Χ" Νικολός σάς' θημερινός είς τ0 γράφει δ'ά τό άττοδεΐκτιικόν τού. διά την ζοοβ;οφί' αύτόν τόν δι- τα να γράψετΛίς είς την ευρόπιν το'ΐζοιται στήν ττ ιραλήγουσα π. χ πι,'χαίαν άγα^οοκτησια1 κιλπ Επίσης ξιχνα, ή μάλλον παρασύ- ρεται καί ^ράφ^ε' ξ€άγλωσσα τό γεγονός ττοϋ πιρο6ιδ·ει Σμνρνιό Φρ χγκολΐβαντϊνον Ι Ή έ'<τασ ς τής κα^αστροφής στΓΟ τήν πυρκαϊά, ή'τονϊ ττράνμα | ματι έντι~«σιακοϋ μεγέ&ους, ο π«ς καί τό θαύμα τής Παναγίας ττού σταματήση τή φΐοτιά κο^τά στ0 Μετόχι, σνγεκλό^ησε τόν π' τη ά. ναστάισιθν Διμιτζοονίτης γιαλιάν | Κωνσταντίχρ ξύδ(ς Κωστάκ ς άδάμογλου, καί γ,ος κε ° τό ιιέ Το αδελψικο Χ" Νικολό Γιαννακό-ουλον επί.] άντιττροσο—όσας κέ άδελφώς τού τρόπον τού καί έ-ίτροπτόν μας, ' Μοναστηρίου Προηγουμένας Άγά- Βασίλ. Στυλ· Στθ3υρόπουλος Πολυμενέας. 5ΕΙΜΤΟ ΧΗΜΑ ΚΑΤΛΤΕβεΝ ΝΕΟΝ ΣΤΣΓΑΝΒΤΙΚαΝ ΑΣΒΕΣΤΠΧΡΒΜΑ ΜΕΓΑΛΗ- ΔΙΑΡΚΕΙΑ- " Σ Ε Ν Τ Ο 101, 102 „ Τό Νέον επαναστατικήν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» Ιχει κατασκευατθή £ΐδικώς διά νά άντι- καταστήση δλα τά άπλά ύδροχρώματα, διότι ά- σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως τήν στεγα- νοποίησιν τών τοίχων, ώς καΐ τών ταρατσών πού έχουν περσστή μέ πίσσα. Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2! Ι ΧΗΜΙΚΠΤΕΧΝ1ΚΗ ΣΕΝΤΟ _. ΣΕΝΕΠΝΆΣ ΠΛΑΤΗ ΙΑ ΟΜΟΜΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ ΤΗΛ. 532.665 - 529.994 ΝΙΧΛ ΓΙΑΧΝΆΚΙΛΟΤ ΈΚΔΟΣΕΙΣ Ι «ΛϊΙΟΛΟΓΗΣΗλ Ε/.υ;;λο<[όΐιησι τό τεΰχος 'Ιου νίϋ' τ .ΰ .τροιοδιν.οΓ' Προ(>ολής να'ι
    Κρ.τ κης «ΛΞΙΟΛΟΓΙΙΣΠ» ποΰ
    δ ΓΐΌι'νει ό λογοτέχνης Δήιιος Νού
    σι«ς καΐ έπιμρλείτιχι ό ποιητής Γε
    ι^άσ ιιος Κ*·ρολής. Στό τ^ΰχο;
    ■.'χΓ'ΐό ήπιοσιεύομ? ε;νχ ναΐΓτό θέίκχ
    (χ.τό τόν Δήμον Χοΰσκχ «Μιά μα
    τιά στήν Έλληνινή ,τοίηστ;*, καθώς
    ,,ΐ νη,ν,τ -^;. τ(τ)ν Άντίόνη Καν<χ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΨΥΧΟΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ χάηη και Γρράσ μου Κορολή γιά τά (Ιιίΐλία τοΰ Χίκον Στ,ισινόπον λου «Σ,τασαένα Κρνστ«>λα» καί
    Μήιη Ίακοι'ίίδη «Γάλ.λοι ποιητές
    τηΰ 2θον αίόινα».
    ΚΚΛΟΣΕΙΣ ' " "
    _Κ'"» νηιιψον κ.οί ίπιμρληιιε'νον
    τρΰχος ίκνκ.λιιιΐ όρησεν άπό τάς έ·/-
    δόσεις^ «Ένιόσρι.ις Κνδΐυνιατών*.
    «τό Αίγαϊον Κέντρον τοΰ 'Ελληνι-
    σιι-.Οί) (όιιιλία τού ΐατροΰ Ληιι- Λ.
    Σϊιιον, Κΐ'δίονιάτον)
    *«^ικ5ί-&-_^^ββ!5^ΐ
    Ο ΑΦΡΟΔΓΣΙΟΛΟΓΟΣ
    Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΙΙΣ
    Δίχεται Βηλαρβ 7
    Γ· ΑΥίου Κωνσταντίνον
    Κα Γ· ΚΑΛΠΙΔΟΓ
    Στή νέα της δΐίύθυνσι
    Όδός Στουρνάρα 49
    Τηλ. 636-669
    (ΜΕΓΑΡΟΝ ΣΧΟΛΗΣ
    ΠΑΛΜΕΡ)
    Ήμιόροφος γραφείον 1.
    Πειράματα 6;τθείας ΰπνώσεως
    μοναδικης τηλί-ιταβητικής ττεριτττιο
    σεως έν 'ΕλλάΌι
    Πάση ο φύσεως ττροβλέψεις. Έ-
    παγγελματικά μυστικά, γάμους ά
    αττύλίΐις θησαυρόν κλπ.
    'Επικοινωνεΐ ε^χερώς μέ σ'ιονδή
    ποτε ττνειιμα έν τώ κόσμω. Εττί-
    σης σνντάσσεται τό ώροσκόττιόν
    σας.
    Γράψατε άττό έσωτβρικο καί έ-
    ξωτερικό' οτέλνοντας 5 δρχ. γραμ
    ματόαημον 3 έλάτε άμέσως θά
    έ£υ-ηρετηθήτε.
    ΑΘΗΝΑΙ
    λεκτοΰ τής καοδιά; της ό οποίος
    νε·ος κιχί όμοοιρο; χι ηντός Ελικι-
    πε άπό χαοά. Οί εί'τιιχεϊς γηνρϊ:
    άι»ΐ(·οτέρι·ιν των νέον κημάρτονην
    τό νέο ζευγάρι εύτυχισμένΌΐ.
    Εΐίχομ(ΐι στόν άγηπηιιρνο μοί1
    συιιπατρκότη καί τήν ί κ> εκτή βί
    ζυγό τού 'Λοιστοτρλ.η χ«ΐ 'Ε/Π'Ογ
    ρία Ηασσατή -/αί τοΰς γονρί: τοΰ
    νέου νά καμαρώσουν ίγγοΜΐι /«ι
    δυσεγγόνια ά.τό τά παιδία τους
    κ<ιί στό νέο ϊρνγάρι βίο άνθόσπηη- το/ άνέφελο καί εΰτι·χιβμίνη. ΧΙΧΛ ΓΙΛΝΑΚΙ4ΠΤ ΑΙ ΕΓΓΥΗΤΙΚΑΙ ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΤΡΑΠΕΖΩΝ Τό ανώτατον όριον Μ των πα3:χομε^ων δι έπιστολών έκ£ίσίως 1 ζη^ 'Εΐ(ττθ3 «ής Πίστείος »Ρ'?£- τα' είς 800 έκατ δρσχμών Ε τίσης τό άνώτατον όρ ο1 τ"' ΕΙ< διδομένκ έγγι-ιτικώ. ιττιο'^'1 'ής Τραπέζης Π:ι;»ιώς ορίζ*1 είς 8ο £κατ. δ?οχ Σχετική απόφασις έόηιιοΐ£»Ί είς την « Εφημερίδα τής Κνί'5' νηοεως». ΤΑ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ ΠΡΟ ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓ ΗΡΕΤΑΝΙΑΝ Πρόγραμμα διαφημ·"1*; ΤΒ" έλληνικ,ώ; '£ι|εγωγίμκ!' 1Γ:Ο|0ν των είς τήν άγοραι. τής ΜΤ0>11ί
    Βρ;τα·νίας «α'ήρτιαε τό
    γ&ϊον 'Εδνΐχή,ς Οίί
    μ·ευς εαπορίου
    εριμέως
    δ'ά τοΰ Τίττοί/, ΤΠ?
    ς καί άλιλω*
    μέσαν είς Αγγλίαν,
    —ροιόντα: Σταφίς,
    χυμοί φρούτ»ν, οί*ι,
    φλοκατες, ε'ι'δη ρονχΌ-μομ
    λαχανικά κλττ.
    Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ Ε^
    ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΠΑί
    Τό συμβούλιον ^
    'ξβΥωγών έθεσε ύττο τη»'^
    του τή^ Πανελλήνον Ε" ^
    Κλο»στ(ουφαντο>υρν ίας και
    κτ,κής, ι, όττοί<« βά ιτρσγμ" „« ηθή σττο 16ης — 26ης ** 1973
    Η ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
    Ή άνάσχεσΐς τής τάσεως μει-
    ωΐως τής -αραγωγής έξαγωγί·
    ιιων Άνατολικών τΓο;ικιλ|ων κοπτ.
    ^ώ* καί ή ττ;:αιτέιρω αύξησις <ιύ τής είς τα Ει/νοτά άνώ'ατα δρ ςχ, οιπχσχολεί τούς άρμοδίους ύττη ρεσιοικούς παράγοντος Είς συγ· κροτηθείσο.; προσφάτως είς ©εσ Οίΐλο^ίκην, σύσκεψιν στελπχών τού ΈβνκεΟ Όργον σμοθ Κα-τ νού, συνεζητήθη έν πιλάτε' τό ό¬ λον βεμα κςχί άττεχρυΌταλλώΘησαν ό—όψεΐς αί όττοίαι, ύττό μορφήν —οτάσεων, Θά ύττοΛληβοΰν άιρμ» διως, ιτιός εγκρ'σιν καί έφαθμο γήν τ«Λ Έν προκίιμίνω ίητογραμμ'ιζε τσι δτι κιΐιτά τα τελευταία έττ>
    ικχοατηρεΐται συνεχής μειωισις
    τής τταρσγωγής έξαγωγίμων καπ¬
    νών, γεγο^ός το όττοϊον μά>, άφο.
    •πλίζει ά-ΐτό νεας ττρωτοβουλίάς έ-
    ξαγωγικών έξορμήσεων Η —α-
    ραγωγή καπνών των έν λόγω ττο'
    κιλώ1· άττό 10Ό0ΟΟ τόννων τό
    1965 κο.τήλθ:ν είς 60.000 τόν¬
    νων τό 1971 Εν τούτοις ό κα
    ιρ'ός έν τώ συνολ« του^ αποτελεί
    μίαν άττό τάς δυναμικωτέο^ς καΧ
    λΐίργεκις καί ή σνναλλαγματΐκή
    ωφελεία τής χώρας ήτο ττάντοτε
    μεγάλη, υπερβαίνουσα τ ο ϋψος
    των 100 έκοττ. δολιλαιρίων ετησί¬
    ως. Δι' εφέτος ·προ6λέττεται ότι
    ή άξία των έξαγεμένων καττνών
    βά προσέγγισις τα ΠΟ έκατ δολ
    λαρίων
    Έκ τών ανωτέρω δτιδομένων «Ο
    ταπόδεικττος είναι ή σηιιιασια κα'
    ό ρόλος τού κοπτνοϋ στήν εθνικήν
    οικονομ! αν ττέραιν των άλλων λό¬
    γων οί όττοϊοι έτπβάλλου.» τή'·
    δ ατήρησιν τής καττνθ'.αλλι&ογεί
    άς είς τα ύψη,λότερα δυναΛα έπ'
    —δα. Οί λόγοι οθτοι εΤνα' έθ-
    κοί καί δη,ιιογραφΐκοί Έ{)νικο
    μέν διότι ο μεγσιλύτειρος δγκος
    τής κοπτνοττοτραγωγής άντσπίζετα1.
    ιίς τα βαρεία διαμερίσματα τής
    χώρας δημογραφ^κοί δέ διότι ου
    τω Θά δυηβώμεν νά συγκ,ρατήσω-
    μεν τοΰς ττληθυσμούς των χωρί
    υν είς τάς έστίβς των καί νά μη
    Τούς καταστήσωμεν μετανάστας
    έογαζομένους διά τή,ν άνάτττυξ ■·
    ξένων οίκονομ'ών.
    Οί νέο' στόχοι οί τεθέν τε,; κα-
    τά την σύσκεψιν τής ©εσσσλονί
    Κ1ς άττο<ο'4(θ·ττοϋν, ώς ττροανεη έρ- Θη άφ' ενός μέν είς την ά'άσχε σιν των τάσε»ν μειώσεως τής τταραγωγής άφ' ετέρου δέ είς την αύξησιν αυτής κατά ποσοστόν 6°ο. Η αύξησις αίίτη έφ' όσον ή&ελειν έ—ιτευχ&ή ,χ,ρίνεΤαι ώς ί. κανοποιητικη κ«ί έντΟς των υφι¬ σταμένων ύττό τάς σημερινάς συ' θήκας, δννο—οτήτων μας Πρός έττίτει-ξ'ν τούτοις αί άποψις ι <: τώΛ' ύπηρεσ'ών το0 ΕΟΚ ό)ς διΐ τι—ώθησαν ,είς τήιν σύσκΕψι'ν τής Θεσσαλονίκης σιυγκ.εκριμενοττο' 0<>ται διά τής τκχροχής ίσχυιρώ
    κινήτϊκι/ καί έξαλείψεως των ά
    τικΐνητρων είς τήν καττνΌικσλλιερ
    γεκιν. Ως σημαντικόν κίγητρον
    δ'ά τήιν ώιτησιν των τταραγωγών
    ιτρός τήΐϋ :<αττ<νοκοίλλιέργειαν· θε ωρ-ίϊτα' ή έ'γκαΊρος έξαγγολία τώ είσο&ηματικόν ένισχνσ:ων 'Όυλά χιστον μέχρι τού τέλοος τού βε- ροι/ς, ίίστε οί γεωργοί νά γνω ριζοι/ν έκ των προτέρων τηρός ττοίας καλλιεργβκΐς έττ' ωφελεί τω/ πρεττει νά στραφοϋν. Εττι σης μεγάλως θα σι»μ6άλη είς την αύξησιν τής τταραγωγής καττνθύ •'ΐ επέκτασις τής έχμηχανίσ.εω·ς καιθ' ολα τα στάδια τής κο,λλιερ γείας τού ε'ιδους ή σιΛΈργασία μέ ξέ.νους οϊκους διά την οσα γωγήν νέω^ κοιλλ'ειργητικών μ:θο διον καί ή μεγαλι/τέρα καί ύττό εύνοικωτένρους ορονς χρημ<ιτοδό- τησις Είς τόν τομέα των άντ'κ νήτοων έπισηιιιαινεται ή άνάγκη αναθεωρήσεως τής άττ η,ριχαιω,μέ- νης καττΗκής νομθθεσίοος πρός την κατεύθυνσιν τής άτττλευ&ερώ- σεως τής καπτνοκαιλλιίργείας, ό) καί ή έξάλειψις τής γρ·αφειο»κΐρα τίας, ή όττοία τα μέγιστα δυσχε- ραί«ι τόν -παραγωγόν νά έττιδο- Θή άττ:ρίσττατος είς τό έργον ^ον. "Ηδη αναμένομεν καί έττ'-σή μως την Β'ατύττωο-'ν τών όττόψε- ων καί ττ·>οτάοχων <ιύτών τού Έθ ν'κού Όργανισμοΰ Καπ'νΐοϋ κά¬ την έινζύ)ΐί<> κνβ'ειρνητικτγν ττρω
    το6ο>υλίαν( ιέφ' όσον τσύτο έ/ττι-
    δάλλει τό έβΛΊ«όν μας συμ<| έρον ΜΙΙΙΙΙ! 1ΤΗΝ Ι.« •••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••••••••••ι Η ΠΒΡΟΠΙΑ ΜΙ ί1 ΚΙΝΚΝ Ή .αΊΓοκατάσταιο-ι,ς των διττλω- ματ'κών σχέσεων τής Ελλάδος μετά τής Κίνας, άναμένεται νά] συ,Ό&ει/βή καί μέ την ανάπτυξιν των έμττορ κων καί αίκονομιικών μΐταξύ των δύο χωρων, άνταλλα γών· —ρός δέ τήν κατεύθυνσιν τηύτην ήρχισαν νά δροστηριοττοι οϋνται αί ένδ>αψερόμ:ιναι τταιοα-
    γωγικαί όργανώσε ς.
    "Ηδη· ό Πανελλήνιος Συνδ£· Ι
    σμος Έξαγωγέων είς ύττόμνημα'
    τού ττρός τό άρ'μόδιον υπουργεί¬
    ον, τονίζε', ότι, έν όψει των
    ττροοτπικών αί όποϊα1 διανθίγον
    'οι είς τάς σχέσίΐς μεταξύ Ελ¬
    λάδος καί Λαϊκής Κίνας έττιβάλ
    ίεται άττό τούδε ινα γίνη το τιφώ
    τον βή-μα καί ττρός άττοκατάστα-
    β'ν όμίΐΐλών έμττορικών σχεσΐεω^
    μεταζυ των δύο χωρών Πρός
    τούτο — ύττογιραμ,μίί£ται είς τό
    εγγραφο-ν — ττέραΙι/ τής έττανδρώ
    ««ς των πιρεστ>Ε(ών είς έικατέ-
    ραν τών δύο χωρών διά καταλλή
    λων έμττορικων σνμ&ούλων, κιρί-
    νετοτι σκόττι,μθν όττως ό άρμόδιο·ν
    τούτο ύποι/ργεΐο^ αναλάβη ττρω
    Όδουλί-ίΑλ', διά τηιν αποστολήν
    Έλληνας ΐ.μπο|3ΐικής ά' τιττρβ-
    σωπιείας είς το Πεκίν«σν, αποτε¬
    λούμενης καϊ έξ έττιμειλητηριαικώ^
    παραγοντων καί ίδιωτών εξαγω-
    ( ή όττοια Θά έδει να έπΐ-
    ή την (|·Θ νοττωρυνήν ή έα-
    Ρ νήν "Εκθεσιν τής Κα-ντώνος, δ-
    ττου ώς γνωστόν, σνγκειΛρού"-
    'α' οί έκττρόσω—οί δλων των έμ-
    ■ταρικών όργ<ινισμών τήις χώρας αυτής. Συνεπώς τΐροστί6€ται ιττάΐχιι ή δυνατότη^ έτταφής κ«ί δαττ:αγματεύ3ΐων μεΎα<,ύ των ενδιαψ:ρομενων έξαγωγικώ^ όϊ- κων τής χώριις μας καί τών ών- είσοίγωγΊκών τής Κί^ας τόν σκοττον τοττοθετήσεως ττρ-οίόντων είς "'ήιν Κι ν-ζ κην αγοράν. Η οργάνωσις Τ|Κ ΐν λόγω άττοστολής δέον νά >11η τό σνντομώτερον δυνατόν,
    οτι αί έκ τταραδόισεως
    χώοοι τής Έλ-
    , ευρίσκονται ήόη καθ1 ό-
    ""ν η εχουν είσέλι&ει είς την ά-
    Υ<»όν τής Κίνιας, ώς οννέβη μέ ΐΓΐν γείτονα Τουρκιαν. -τοεπε' επισταμένως >ά εξετασθή
    καί Ί δημιουργία (ΐο«ιμωτερας'
    'Ελληνικής ί,μτταρ'κής έκ—ροσωττή'
    σ:ως είς την —ρ-.,οιχήν αυτήν, εϊτε'
    διά τής έι/ισχύσεως Κ4ΐΐ επανδοω]
    οεως τού γραψειου έμττορ'.κοΰ συμ
    βουλου είς Τόκιο, είτε διά τής
    δηιιιονργίας έμπορικσύ γραφείοις
    'ίς Χόνγκ—Κόνγκ Προσέτ' δέ
    ιτροτείνεται, δπως ή 'ΕΘν'κή Τρά
    τεζα τής Ελλάδος έγκατασταθή
    είς την έν λόγω ττεριοχήν καί α¬
    ναλάβη την δ|8κττβραίωσν των
    ΤΛαττε'ζικών ίιργασ·ών τής -Έλλη-
    ·ικής έξαγωγής ττρός την Κίνα-,'
    καΐ ένδεχομένως τών άντιστοίχων
    'ίσαγωγών τής Ελλάδος έξ αυ¬
    τής, καθώς καΐ διά την έξυττη-1
    ρέτησιν των Έλληινικών ναυτιλια
    κων συμφερόιντων.
    Ως ττρός τάς δυνατότητας το-
    ττοβετήσ>εως ΕλληνΊκών προσόν- ί
    των είς την αγοράν τής Κίνας ό
    Συνδεσμθς τονιζε' ότι ύφίστατσι|
    Κΐ'εζκό^ έ>δ αφερον δ'ά ιιεταλ-
    λεύμθ"τα· ϋττοδήιματα· βαμδακ,ϋ |
    ττλασΊκά, λιττάσματα καί διά κγ
    φολοηουχ'κόν γ€ωργικόν έξοτΛι- ι
    ομον Έττίσης 8ά ήδύν(ΐγτο νά
    τ—εΘετηΘσΟν ξηιοοί καοττοι —
    ιδ α τέοως σοωλτανίνα και χοριν-
    6 ακή — ένι5εχοιμένως δέ και κατί¬
    να.
    ΑνΙΟΙΒΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ
    ΔΙΑ ΜΡΤΑΗΙΒΑΣΕΩΧ
    ΑΚΙΝΗΤΟΥ
    Ή συυφωνί,ι μεταξύ μηχαν'κοθ
    καί ττελατου, ότι ό δεύτερος Θά
    όμεϊψη τόν ττρώτον μίταβιβάζον-
    ιάς ■'ου το δ'καί«αα τής κυριο
    τητος επί άκι'ήτου, εΐ'Όι άκι/ρθ"
    αν δέν έχ,ει ττεριβληΘή τον τύττον
    τού σνιμ6ολαιογιθθφικο; έγγρα-
    Φοι>. Ή όκυρότης δμως αύτη, έΐ|'
    όσον δεν συνάγεται Γό αντίθετον
    δέν καταλαμβανει καί τό τμη»ια
    τής συμφωνημεης αμοι6ης ττΓύ
    άφαοά είς την έκττθ'νησ'ν τής με-
    λέτης.
    Τα άνωτέοω ττ«ριέχοΛ'τα , μεΤα
    ξύ όίλλων, ·:ίς πρόσφατον άττόφα
    σ.ιν ιοΰ Έφετείου Αθηνών
    Κατόττν τής δημοσιεύσεως τής
    γνωττής έκβέαεως τών ιατρών
    τού Ρόγιαιλ Κόλετζ στή Βρεταν-
    νίαι άρχισι μιά νέα έκστρατεία
    κατά το3 κκΐ'ΐτνίσματος σ^ή χώιρα
    σύτή, ΛτΓθτελΣ,σμα τής οποίας ή-
    ταν ή μείωση τών είσαγωγών ά-
    κατεργάστου κοπτνού κσ/^ά 5% το
    1971 στή ΒρετανΜα. Εν τούτο'ς
    ό καττνός έξίΐκιολουθεί νά «ΐναι
    ίνα σημαντΊκό γεωργ^ο και 6|θ
    μηχανικό προΐον «αι μιά σο6α?ή
    ττηγή έσόδων τών διαφόρων χω¬
    ρών ιδιαιτέρα τής Ελλάδος, τής
    οποίας καλύτττει τό 1)7 ττερίττου
    τών έξαγωγών. Στό όίρΟρο, τό ό-
    -γγο'ο 8ά ά/ολουθήση. έξετάζεται ή
    ττολιτΐκή, τΓθώ Θ ακολουθήση ί,
    Εύρωτταίκή Κοινό^ης οις ττρός
    τόν καττνό καί τίς έινδΐχόμί.ν:ς ί-
    ττιτττίσ;ις τής ττο»λιτικής αυτής
    στίς χώρες νέα μέλη α«τα τή δ'
    εύρυνιο-η τής Κοΐνότη·ηο·ς άπό τα
    6 στά 10 μελη "Ξχει. κατά συ
    νέτπεια «δ'αίτερο ενδιαφέρον γιά
    την έλληνική ικαπτν^κη οί'κονομία
    Μέχρι τού τέλους τής 1Οετ'κις(
    οί £ξη χκιρες μέΊλη τής Εύρωτταϊ.
    κ.ΐ)ς θΐ/ο.νομικής Κθι,νό^ητος έλ
    ττίζαυν ότι Θά άλοκληρώσουν στα
    δ'ακώς μιά ΤΓροσττάΘε'α ττού αΡ
    χ· σαν —ρόσφατα καί ή όττοια ά
    ττοβλέτπει στήιν όμοιομορφία τόσο
    των μεθόδων μεταιχ:ιρίσ£ως τού
    καττνού, δσο κ«ιί στά ττοσοστά
    φορολογίας του. Ή διαδικασία
    αύτη Θά μΐΓορούσε νά έιτ~ρ£άση
    ρ'ζικά δχι μόνι^ν τό ποσόν άλλά
    λχχί τήιν ιτθ|.ότητα τοϋ κοπτνοΰ ττού
    χρη|3·ιμοιπ€ είτα1 άπό 70 έ·<ατομ μύρια κ'ίττν'στάς τής Κοινοτητος Τό Συμιβοιιλιο των Υ-πουογών, εί αλιλου, άττεΐ|άτισε να δημιουργή ση, στίς άρχές τοί 1ί)71· ένα νέο ττλαίσιο γ·ά την να~νικιί φορο- λογία στή,ν Κοινότητα, ένώ κα'α 'ό 1960 τα έξη κράτη μελη τής ΕΟΚ άκολού&ηισαν μιά κοινη ττο- λ ^ική στόν κοοτνό ϋττό την μο.ρ φή τής ττρώτης ί/λης. ΛαμδανομέΛΌυ ύπ' όψη 8τι ου· Τ€ ή καλλ^ι^γε'ο, οΰτε ή έπεξερ- γασία τοΰ καττνού άττοτελοϋν έ¬ ναν σημα«ικό ιομέα τής γ:ωργί- ο-ς καί τής βιομηχανίθς τής Εύ- ρωτΓαικής Οίκονομικής Κοινότη¬ τος έςίίΐρετικώς έττίττονες δια- π·ραγματ·ει>σεις ττροηγηθησαν τής
    συμψωΜας τού περασμονου έτοιις
    γιά την καλλιέργεια καί Ίήν έμ-'
    πορια τού καττνοΰ, καί αναμένε-
    τί' »τι τό Ί'δ ο Θά γίνη κατά τό
    •πρϋτο 6ήιια τομ ένορμον'σμοΰ
    τής φορολογίας Ή ττροσττάθει'ϊ
    ΤΗΣ [.Ο.Κ.
    γεφυρώσεως ι&; 5ιαφορων των
    'οτ' ιδίαν με.:ώ" ώστΐ να ψβά-
    °"η ή Κθινότης οί μιά κοινή ττο-
    λιτιχή. ήταν/ 6ε5^ ως,, άργή, για
    τί «ΐχε νά αυμ6 ^αΒη δύο τελεί¬
    ως δ'αφοοετκα ^πτνΐκά συστή-
    μ<ιτα Ιστράκτσε;ς) κ«ί τρόττους άντιμετωττίσίως τ:ύ κα—/ού. Στήν Γερμανια την Όλλανιδία τό Βέλγΐο κ:ί ι ί Λουξεμβοθργο, οί ίδ'ωτικές ίπιχε >ήσ«ις είναι έ-
    κεΐνες ττού τταράγ:υν τα ττροιό1-
    τα ,καττνοΐ *·αί τα δια"εμονν στό
    κ<(.ταναλωτι.<ό «ο νό. Οί καττνο- β·ομηχανιες( λόγα τής ασημάν¬ του έγχωρίοιυ ττο-αγωγής ιτρο- ιιηΐ&εύονΤαΐ την ττ:ότη ϋλη άπ" δ- λο τόν κόο-μο Ή :άσαγωγη και ή διαγομή των πρθιόντων τοϋ καπ- νεθ, ττού τταΐόγιτοΐ στό έζωτερι· κ» οΐναι τε^Γ.^^ άττερ'άριστη στίς χώοβς οιύτές Αντιθέτως, στήν Γαλλία καί την Ιταλία, τα δύο ϋττάρχοντα κρατικά μονο- ττώλια άοτοούν κατά τταράδοση μεγάλο έ'λεγχο σε όλόκλη,ρο "ο κύ κλωμα τής καττνοβιομηχοινίας δή λαδή άπό τής οττοιράς τού καττνοΰ μέχρ' καί τής πωλήσεως των τσι γάρων «Γκολουάζ» «<.ί «Νασιονά- λε», τα πρώτα σ^ήν Γαλλία καί τα δευτέρα στήν Ιταλία "Ετσι, διαθέτονν τα μονοπώλ'σ αύτά, | άκόιιη και τά ττ,ρατήρια. Κατόπιν όρ'σμέ^ων πολιτΊκών ' κατευθύνσεωιν οί οποίες ΰπαγο- ρ:ιύθηικαν τόσο άττό νιοινωνικά, ό ο·ο καί έαττορικά κίνητρα, ή Ι ταλία μετετιράττη σ' έναν σημαν· 'ικό κ«λιλι©ργητή καττ>'ών; ωστε
    νά ίΐναι αύτάοκης σε καπγό· έ¬
    νώ ή Γαλλια «αλλΐργεΐ κάτι λι
    γώτερο άττό την μ'σή ττοσότητο'
    καπνού πού χρεάζίται. Τό ίτα·
    λ'/ό μονο—ώλιο ύττειο-τήρ^ξε τούς
    φτωχούς κθΓπνο<οολλ.ιε,ργητας σέ ό-ρισμέν<ι μέρη τού Μετζοτζιόρνο, δΐ)λαδή τής Νοτίου Ιταλίας δια. σφαλίζοντάς τους τ,'ς τιμές γιά την διαθέση τοΰ ττιροιόντος. σε έ- ■πιτΓίΐδα τηολύ ύψηΐλότιερα έκείνων πού ίσχύουν στη,ν διεθνή άγορά γ'ά τίς -ποιότητες πού ιταράγον- τα' στήγ Ιταλία. Τό κοινων κό αύτό ένδ'οιφέρον παρουσιάζεταΐ καί στόν τομέα τής επεξεργασίαν τού καττνούι ϊδιαίτΐρα, οαως/ στήν Γαλλία." Οϊ ά5£ΐες λκινικής καττνεμττορίας συχνά -παρέχονται στά λιγώ'ερο τυχε:ά ιιέλη τής κοινωνίας. δττως οί τραυματίες καί τα θύματα ιτο 'λίμου· γιά νά βοηθήσουν στή,ν αποκτήση μ'άς οικονομ ιικής άνε- ξαρτησίο.ς Πλήν των λαθρα'κις κυκλθ!| ορίας τσ'γάρων στήν Γαλ¬ λία κα! στήν Ιταλία, οί χατα- ν«Λ&;ταί τών δύο χωρών τροφο- δοτούντα' κυρίως μέσω τών τσ'- γόρΗν των χρ·ατικών μιονοττωλίων Μέχρ1 των ά>χών τού 1969, ό-
    •πόταν ^ κοινή καιτνική ττολιτική
    έ'δωσε αζ ολους τσύς άγρότες
    'ΐς Κοινότητος τό δικαιωμα τής
    καλλι:αγ:ίας καττνών όλόκληρη ή
    κοιπνεπαραγωγή βρισκόταν υπό
    μονοποϋλιακό έλεγχο στίς δύο αύ-
    'ές χώρες Με την διασφαλ-σβεί-
    σα αποκτήση είσοδήματος τών ά-
    γροτών σέ κοιθορ'σμένίς τιμες ή
    μονοπκλ'α<ή όργάνωση τής άγο- ράς Θεωοήβηκε άττό τούς κα—ό· καλλιεργητάς τών δύο αυτών χω¬ ρών ώς ΐδΐαίτειοα εννοΐκή, &εδο- μνου ότι τΐς;ύς π·ροφυλάσσει άπό τήν οηκΐληοή οίκονομΐική πραγμα- τικότητα τής άγοράς. Τό εργο τής Κο,μμισιόν τής Εΰρ»τται.<ής Οίκονομικής Κοινό¬ τητος ήταν νά έτπνοήση διιο'ους ορους γιά τούς καπν κούς κλά δονς κάθε χώ^υς μέλους αυτής Άλλά σΤήι; άΐ/ΐύρεση τού τροττου τών κο'νών συμφ:ιρόντων, επί τού όττοίου Θά οιί/Όΐδοιιοϋσε την ανω¬ τέρω ~ροσττάβεια, βρεθηκε ιν?ό τής ένστικτώδους άντ'Θΐσευς με.- ταξύ των διωτικώ^ βιομηχ ινιών καί των μονοιπωλίων, σέ δλου·ς σχ>;δόν τούς τομεϊς. "Αν καί τά
    μονοττώλιο αί'σθάνβηκαν την ά"-άγ
    κη νά έκσυγχρονίσου'ν τίς βιομη-
    χανίες τους (ενας τομεύς ιιέ τόν
    όποϊο τό γαΐλιλμκό μονοπώλιο ΣΕΙ
    ΤΑ ίσχολείτα' ίδΐί' τέρως τα τε-
    λευ-ταϊιι ετη,) τόσο ή Γαλλία·
    οσο κσιί ή ΊτοΙλία ήσαν βασικώς
    ίκανοπο ημένες ιιέ τά ύπάρχοντα
    6Όμηχοι»'/ά σχήματα. Προστά-
    τευαν την έγχώίιο άγορά το»ν ά¬
    πό την «ίσ&ολή ττβοϊόντων τών
    κρ<ιπ£ιν τών άλλων χωοών μίλών τής Κοινότητος, ένώ τταράλληλα ττο::ϊχσν τήν δυνατότητα γιά μιά άττρόσκοτττο έςαγωγή, άν τό έ- ττιθυμούν στά κράτη μέλη τής Ε. Ο Κ ιιέ ίδΐΜΤΐκη καπνο'6ιομηχα- νία Συγχρόνως τά μονοπώλια Θα ιπτΐαροϋσαν νά άναμένουν άττό την Κθι νότητιι νά έπωμισθή τό οί- κονομΐ-κό βάρος τής πΐληρωμής έ-π δ:τοι;μένων τ'μών ο^οΰς Ίτα- λούς χαί στούς Γάλλους καττνο- ,καλλ'ειγητάς τταριάλληλα μέ την γίΐ.'χή 6άση συμ·ιετ«χής στήν 0,;, κονομική ένίυχυση τής γεωργίας τής Κοινότητος. ΝΕΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΥΠΗΧΘΗΣΑΝ ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ 4171 Ανεκοινώθη ότι ή ττίΐιρά το0 ύ- ■τουργείου ΈθνΊκής Οίκονομίας ί έδ,ριεύοιισο: άριιόδια έττιτροττή ττρο έτεινεν όπως ΰτταχΘοί/ν είς τάς εύεργετικάς δ'βτάξίΐς τοΰ Ν 4117)61 αί άκόλονίο' τρείς ίιδ1- ωτιχιαί ·παραγωγικαί έττενδύσεις σννολΐΛθύ ϋψονς 315.516 560 δρ[«ιχιι£ς: Τής έττ'χειρήσεως <Ξενοδοχίΐα- καί — Τουρκικαί Έιτιχειρήσει- ΟΜΙΛΟΣ ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ Α Ε.» δ'ά ττοσόν 91224560 δραχ , τωό»· τόν σκοπόν ανεγέρσεως είς Ρόδο" ζενοδοχείου α' τάξεως δυναμικό- τητος 290 δωματίων 536 κλνών Τής έπ^ειρήσεως «ΦΑΙΑΞ — Ανώννμος Έταιρία Τουριστικής ΑυατιΛύξεως», διά -ποσόν 125 340 000 διρχ., ττράς τό σκσττον άνε. γέρσΐως, είς Κέ-ρκυιρίΐν τουιοιστ1- κοϋ σνγκροτήματος ττολυτελείας, δυναμικότητος 317 δωματίων 588 κλινών Των τουριστικών έττ'χε'ρήσεων Κρήτης «ΕΛ ΓΚΡΕΚΟ Α Ε.» διά -ποσόν 98 952 ΟοΟ δραχ. -πρός τόν σκοττόν ανεγέρσεως είς Κ,οή την μττοτνγκαλόουζ α' τάξεως, συνολπκής δνναμικότητος 272 δω ιιατίων 509 κλινών. ••••••••••Φ······················· ΟΤΝΚΜΙΑ ΑΝΑΤΙΜΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΔΩΝ Αί διηδικ.ασίίΐι «Ί ά(ρορωσ«ι είς την έγκρισιν άν'ΐτμήσεον αγαθών καί ΰπηοεσΐϋ,ν, θά έΐακολουθήοονν μ'ι ίσχίουν μέχρι 31ης Δεκεμβριού τρέχοντας εταυς. Τά ανωτέρω ά- ναφέρονται εί; τϋ ύπ' αριθ. 117!· Χ.Δ , διά τοΰ όποίου τοοπο.τοιεϊται ή ί'χνά/Όγο; απόφασις (ύπ' άςιιθ 15001 1 )3ΐ 16) 13..").68) τού νς ΐ'- πονργοΰ Έμποηίου ΕΛΛΗΝ1Κ9 ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΜΕΓΡΒΗ Ιδιαιτέραν έπικα ρύτητα προσ λημ()άν«ι ό πίναξ των 200 μ.εγα λειτέριυν βιομηχανικήν έ,τ χειρήσρ ών τής χώρας ϋστις χαττιςτίσύτ, ύπι'ι τού Συνδέσικι· Έλλήνι,ιν Βιο αΓχάν·(ΐ)ν κ«ΐ ίόιιακοιρΰθη είς τίι «Δελτίον» τού τής 15ης Ίουνίου, μετά την κατάθεσιν είς την Σκμ δουλρυτ κήν "Εαιτροπήν/ υπό τοϋ υπουργείον Ο'ικονομικών. σχεδ(οι< ΝομοθΓτικοΰ Διατάγματος, πεοί συγχοινεΰσροις ίπιχειρήσειον Έτ'ι τή βάσει τοΰ ΰψοΛ'ς των πά γίον τ(ον (είς τιμάς κτήσεοις), κατά την 31 ην Δεκεμβοίου 1970, ό Σύνδεσαο;; Έλλήνιον Β «μηχάνΜν ΜρταΗρν εις τόν έν λόγο) πίνακα τας ί>ιομηχ'ΐνικάς έπιχειρησρις, τά
    ώς ίίνιο στοιχεΐη τών όποίιον κνμαί
    νοντιτι άπό >Γ',"> δ σεκ δραχμών ?
    ιιις 50 εκατ. δηιΐχιιών. Εΐδικοιτε
    ρον.ιιίαν μόνον περίπτωσιν μέ πά
    για στσιχρΐα ι"ψους 5,5 δισΐκ
    δραχιιων εχοαεν νά έ,τι δείξωμεν
    (Άλο»η»ίνον τής "Ελλάδος Α.Ε.)
    κ.ιι'ι έν συνεχείίΐ πίπτοιΐΡν είς τάς
    διαίΉιθιιίσκς $0. δισρκ (χαλνβονρ
    γική Λ Ε.), 2,3 δισρκ. (Α Ε.Ε. Χη
    μικιόν ΙΙροι/Λτων ν.{< ΛΙπησμά- τον), 1,8 δ σεκ. (Α.ΓΕ.Τ.), 1,5 δκτεκ. (Βιομηχανίη Άζ<οτιύχο>ν
    ΑιπΓΚταάτιον Α Ε.*, 1,4 δισε> (Τι
    τάν). 1,3 δισρκ ('ΕΑληνικά Χαυ
    πηγρία Α.Ε , Λι'οκο Α.Ε. καί Πε
    οαϊκή—ΙΙατραϊνή), Γ,2 δπεκ
    (Έλληνιχή Ιίιομη/ανί(ΐ Σακχάρε
    ο>ς Α.Ε. καί Βιομηχανία ΦοισφορΙ
    κων Λιπασμάτοιν Α.Ε. )ι 1,1 δι.
    | σεκ. (Άνώνιιμος Έλλην *ή 'Εται-
    οεία Χάλυίΐιο; καί 1 δισεκ δρχ.
    (Άνώ(νυιμοΙς Εταιρείαι Α
    ρίου Θεσ)νίκτις)
    Έντεΰθρν, ά,τό τοΰ ΰψους τοΰ 1
    δι σεκ. δρ«χμων μέχρι 500 έκατ·
    δραχμών, ή Έλ.ληνική 6 ομηχα-
    νίιι άριθμρΐ 1β έπιιχειοήσεις, μέ ό
    ποκτδήποτρ μ.ργάλα «άνοίγμηται»,
    διότι άπό τά 907 £κατ. έηχόμρθα
    άμέσως είς τά 090 εκατ. δροχ
    μιόν, ένίό είς την χλίμαχα 600
    —500 έκ«τ. δοχ., σιινίοθοΰνταΐ έ
    πτά αονάδες Περαιτροΐ'», μεταξϋ
    500—400 έκατ. δραχμίιν άναφέ-
    ροντΐίΐ τρρϊς ρταιο*ΐ«ι, μεταΗύ 400
    —300 ε;τε·ρηι τρείς, μεταξΰ 300—
    200 δρκατρεΐς, ιιιτ«£ΰ 200—100
    πεντήκοντα τρρΐς (5) βιομηχανίαι
    χαί μεταΐΰ ) 001—50 έκατομ. δραχ
    μών 77, έν δλον, επ χειρήσε.ις-
    Τά ώς ανο> στοιχεϊα δέν είναι
    εύκ<ιτο;φρϋνητα διά τά Έλληνικά μεγέθη τής οΐκονομίας, αν καί, φυ σικά, οΰδ·ρμία σΰγχρισις ρίναι δυ νατόν νά γίνη με τάς (Ιιομηχανι κως άνε,-ττυγμένας χώρας Οπω σδήποτε, (>μ<·>ς ευρισκόμεθα είς
    μίαν ραγδαίως έξελισσοαρνην μετα
    6ατ κήν περίοδον κα'ι αίσιοδοξοΰ-
    μεν ότι, διά των νέιον μρτριον τοϋ
    υπουργείον Οΐκονομικών, ή μ-εγι-
    στοποίηπις των Έλληνικών παρτι
    γιογικων μονάδοιν Οά «ΰξηθή
    ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ ΕΝ Η.Π.Α.
    Βελτιωμέναι έμφανίζοντα' α! πα/οελθόντος Ώς -ι ιρατηρβϊται
    σημειωθεϊσαι. έξελίξεις είς τόυ τούτο δέν είναι δυνατόν νά
    κύκλον εργασιών καί τα κέρδη | στηριχθή ότ· αποτελεί
    Α!Τ ΙίιΝ [ϋίϋΤΑΙΙΙ ΤΗΣ
    ΙϋΙ;
    Ένώ ·ί ύττοεπιτροπή Γεωργία,ς
    τής Κοινής Άγοράς έηιρόκειτο,
    χθές, νά όλα<ληρώση τίς ττροτά- σεις τηις, σχετ^κά μέ την ττροσ- φορά τής ΕΟΚ, όσον άφορά στήν τροποποιήση τού πρωτοκόλλου 14 τής Συμφωνίας Συνδέσεως γ[ά τήν είσαγωγή τών έλληιν'«ών οΐνων στήν Εϋρωτταϊκή Κοινότη ' ■'α,. σι»νερχ·:ται σήμερα τό Συμ- ] δούλιο Συνδέσεως Έλλάΐος καί ΕΟΚ στίς Βρυξέλλες, σέ έπίπε- δο μονίμων αντιπροσώποις, προ- κειμενου νά τηροΐδιορίση τον τρό ττο· έττεκτάσκος τής συνδέσεως τής Ελλάδος κα! ΕΟΚ στίς 14 χώρες νέα μέλη της, Βρ:ταννια· ΔθΛ<ία Νορδηγιο, καί Ίρλσνδία Οί όρ· σΤ|κέ·ς ττροιτάσεΐς τής ϊι· •πΌεπιτροττής Γεωργίας τής ΕΟΚ βά εΙχαν υποβληθή ήδη πρός την έλληαχή ά.τιπροσωπειιι πρό τοθ Συμβουλιον Σι? δέσεως· άλλά το ττεριβχόμ€νό των εΤναι κατά τό | μάλλον ή ήτ^ίον γνωστό: Ή ττρο σφορά αύτη βαισίζετα1 στήν τρο-' •πσποίηση τού ττρωτοκόλου 14, μέσω ικυρίωις μ'άς δετούς περίο¬ δον ττρςσα3μογής των τιμών έ- ξαγκγής τών έλληνι/ών κ>ρασιών
    τρεχοι'σης «αταναλώσ.ΐως στήν Ε
    ΟΚ( σ' ίνα βΐδικό έπίπεδο, πού
    τφέπει νά λαμβάνη ύττ' όψη τού
    την τιμή ττροσανίχτολισμοΰ των
    θϊνων στήν ΕΟΚ γιά μιά όρισμέ-
    νη ττοσότητα, την σποία, άν οί
    έλληνικές έξαγωγές ύττερβοΰνι
    τότε θά άντιμΐτω'πίζουν ττλήιρες
    δασμολογικό καΘεστως.
    ή, δμως, ή ττρόταση αύ¬
    τη δέν μττορεΐ νά γίνη δεκτή ά¬
    πό έλληνΐικής ττλευράς γιατί συ
    νιστά μιά δυσμενέστευη μ£ταχε;-
    ριση των έλληινικών κρασιών στήν
    ΕΟΚ άττ' 6,τι μέχρι σήμερα' ττρά
    γμα τιχύ άντιβαί'νΒΐ «αί πρός τό
    ττνεΰαια τής Σοιιφωνίας Χυνδέσε.
    ως, είναι -πελύ ·πι{)ανό δτι Θά ε¬
    πιδιωχθή μιά άποσύνδεση τού Θε-
    ματος διευρόνσεως Γής Συμιρω-
    νίαίς Συνδέσεως (ώστ^ νά περι¬
    λάβη καί τίς 4 χώρες νέα μέλη
    τής ΕΟΚ) άττό τό Θεμα τοΰ υπό
    τροποποιήση ττρωιτοκόλλου 14
    -ής Συμφωνίας Συνδέσεως.
    Τοί>ο Θά ήτο,ν έφιχτό — άνα
    φε:ου,/ καλώς πληροφορημένοι
    χώκΐλοι — δ'ά μιάς ρητής μνείας
    στό —ρωτόικολλο επιτάσεως τής
    Συαψωνί3ς Συνδέσεως, ·πού πρό-
    κε ται νά υπογραφή, ότι τό Θεμα
    τών οΐνων άφήν>:ται νά εξετασθή
    , Ι
    μεταγενεστερως άναγνΐιοιρ'ίομέ-
    λης μόνιο άττό έλλην·κής -πλευράς
    -ής άι*άγικης τροποποιήσεως τού
    νν ά τέ'οια έξέλιξη Θά έλι,^ε τό
    •■'ημερινό άδιέξοδο έκ τής έμμο.
    "Πζ τής ΕθιΚ νά τακτοττοιηση τό
    €έμα τού χαθοσ'ώτος είσαγωγής
    έλληνικών οϊνωι/· έν συνδυασμώ
    ττρός την έπ'έ/'ταση τής Συμφων'
    άς Συνδέσεως, ώστε νά περ'λάδη
    καί τίς 1() χώρες μέλη της ΕΟΚ
    Σύμφω'α μέ τ0 αιρβρ0 64 τή·:
    ΓυμφωΑίας Συνδεσίως, ώς γνω
    στόν, σέ 'ττερίπτωιση προσχωοη
    σεως και οϊλλω· χωρών στήν Ε·
    Ο Κ κανένα δικαίωμα ή ύποχρέ-
    (·%τη δέν γεννάται γιά την 'Ελλά-
    δα, χωρίς την συνάψη «δΊκοϋ
    ιτροίθέτου πρω^οκόλλοι;. τό ό-
    •ποΐο Θά ττρον'οή γιά τις άναγκαί-
    ες ττιροισαρμογές τής Συμφωνίας
    τορος τίς νέες συνβήκες πού δη¬
    μ οι,^γοΰντα'.
    Ύπε·Θυμίζεται δτι, ειδικώς γα
    τά κρασιά, ή ΕΟΚ έπιχειρεϊ νά
    προααραόση τό μέχρι τούδε υφ'.
    στάαενο καθεστώς ειϊσαγωγής
    των άττό την 'Ελλάδα στήν κ.οινή
    ο ί ν ι<ή πο'λι1 κή Και συνδνιάζει τ;./ έπεκτοση τής Συμΐ|ωνίας Σι^νδεσςως μέ τό Θέμα αύτό. Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΥΠΟΛΕ^ΜΑΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ Τό ύττουργεΤον ΕΘνικής Οίικο- ομίας (τομεύς γεωργίας) ττρο- γραμιατίζςιι έοευνητ'κάς έογασί <ις έττί τής χρησιμοποιήσεως τϋν ύττολ<;ιμμάτω'ν 6'ομηχανιών είς την δ'ατροφήν των ζωων Σκοττός τής έν λόγω ερεύνης είναι ή επι σήμα'·σις μή άξιοττο'ουμέγων σή ιιερον ύπολειμιιάτων των έν Ελ¬ λάδι διομηχαν'ών τά όττοΤα θά ήδίναντο νά μελετηΘοΰ"< διά τήν ΤΓθιραγωγήν κτηνοτροψικών ττρθ|"- ότων μέ χαμηλόν κόστος καί γε "<ώτερον δημιουργίαν νέιον ό.^ε κμετ/,λλεύτκν ττηγών ζωοτροφών ττρθ'ς όφελος των 6ομηχα-ιών καί τής 'ΕΘνκής θιίκονομιΜς γεν'- κώτορον. Ι ί ΛΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΖΑΚΧΑΡΕΩΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΟΣ Έξ ('κι οομής άναγραφείση; ροφορί(ΐς περί ανΐιθέσετος είς Πό λιονικόν οίκον της κατασκεΐ'ής τού νέου έργοστ(ΐσ«οΐ' σακχάρεο>ς είς
    Όριατιάδα, ύ Λναπληριυτής Γε '
    νΐκός Γο,ιιιμτ?ιις τού τομέιος Γε
    οογίας τοϋ ϋπονργείου ΈΘνικής ι
    Οίκονομίας /.. Λημ Δημόπονλος |
    έδήλοσεν ότι τχΰτη Θά γίνη επί τή ι
    ί)άσε καί μόνον των άποτελεσιιά
    Τίυν τα όποϊα θά προκΰι|Όν·ν έκ τοΰ |
    πςεοκηρυχθέντος διά τήν 3ην Ίου
    λίου έ έ. διεθνοΰς διαγιονισιιον,
    2£Γνε.το>ς, ον&εμϋ'ΐ σχετικιή <η·ιι τ((ονία υφίσταται μέχο τοΰδε ιισ ό·^)ΐυνδ)'ιποτε οίκον κ<ιΙ μαλι<ττ« διά την ολ' εΰθεί<ις άνάθεσιν τοϋ ί Άιιερικια"'κών έττιχεφήσεωΊ Ι κατά τό 1971, έν συγκρίσε' —ρός τό προηγούμενον έτος, τό οποί¬ ον Θε»ρεΐτ<ιι τό χε'ρότερον δ'ά την οΪΛΌνομίαν των ΗΠΑ άττό τού τέλο^ς τού Β' Παγκοσμίου Πολέμου· Σΐίναφώς πρός τα ανωτέρω, είς δειγματολητττικήν ερει/'αν τού έγκύρου ττεριοδικοϋ «Φόρτσιοων» άναφέθ'εται, δτι αι 500 μεγαλει- τεραι 6'οιιηχανικαί έττ'χε'ρήσε'ς των ΗΠιΑ εσημείωσαν, κατά Τό 1971 _ συνολικώς κύκλον εργασι¬ ών 503 δισεκατομμυρίων δολλα¬ ρίων, ή'το·ι -προέκυψεν αύξησις κα¬ τά 84% έναντι τού ΐ!»70 Ως ■πρός τό ττοσοστόν των κειρδώιν, τούτο έμειί,Φη είς 3 8% τό 1971 έναντι 3,9% τό ετος 1970 δ'ά τάς έν λόγω 500 έπ'χε'ρήσεις Δ'ά τάς ττρώτκς 50 έπιχειρήσεις έξ αυτών τό μέσον ποσοστόν κέρδους ηυξήθη είς 5,5% τό 1971 έ'ναντι 5,2% τό 1970. Έξ άλλοκ, συμφώνως ττρός τό οικονομικόν δελτίον τής «Φέρστ Νασιοναλ Σίτν> Μττάνκ», ή κατά
    12% σημειωβεΐσα αίίξησις τών
    έται'ρΐ'κών κειρδών τό 1971/ δέν
    Θεωοεΐται άξ'οσημείωτος έττάνο-
    κήν αϋξησιν, εάν ληφθή ύπ' δψιν
    ότι κατά τό 1971 εσημειώθη οί-
    χοθιΐ'κή άνάπτυξ'ς όφει,λομέι'η
    έν μέρει είς τόν τερμαΤ σμόν τής
    μεγάλης άττεογίας τής βιομηχα-
    *ίας <ιύτοκινήτων Είς την διεξαχθείσα' ερευ·νον επί 4.8ΟΟ έττιχε'ρήσεων^ τό σύ' νολον των κερδών αύτών — μετα την άφαίρ-εσιν των φορων ά- νεοχεται είς 44,3 δισεκατομιμΰ- ρια δολλαρίων σημαντικόν δέ ττο- σοστόν τής αυξήσεως ■'ών κερδών ύφείλετσ1 είς την 6'ομηχανίαν αύ τοκ'νήτων κοί τούς ττρομηθει/τός αυτής. Γενικώς· τα περιθώρια κίρδουΓ τών 6ιομηιχ<ιν'ών εσημείωσαν μι¬ κράν αύξησιν άπό 4 5'/( είς 4 7% Εν τούτοις, τταρά την κατοοδλη Οείσαν ττιοοσπάθειαν μειώσεως τού ττλεϊσται των δαπανών εσημείωσαν άνοιδο1, <ιί αί αύξή- σε ς των τ'μ&ν μόλ'ς εκάλυψαν την διαφορά- Τέλος, διά τό τρέχον έ'τος, ή ττροδλεπόμενη αύξησις τής παιρα- γωγικότητος καί των πωλήσεων, έν ΗΠΑ άναιαένετα' να ώς ποτέλεσμα την σημ«ντι,κήν 6ελτί δος είς τά περ'Θώρια κέρδους το} ώσιν των ·περιθωρίων κέρδους ••«••••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••••••••••••••ι ΔΕΝ ΛΟΠΖΟΝΤΑΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ ΔΙ' ΕΞΕΥΡΕΣΙΝ ΕΚΠΤΩΣΕΟΣ ΑΑΠΑΝΩΝ 1ΗΜ0ΣΙΕΥΣΕΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ Φέρεται είς γνωοιν των Άξιοτ. Διοικήοεων 'Ανωνύμων Εταιρειών κα) Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής 6τι δι' απο¬ φάσεως τοϋ κ. Ύπουργοϋ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 88378)4128 ^ 18)12)65, δημοσιευθείσα είς τό ύπ' Αριθ. 080)23.12 85 • Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Ε-ιαιρειών). όρΙΖεται ότι δύνσν 10· νό ουνεχΐοωοι δημοσιεύουσαι έγκύρακ: τάς Προσκληθείς τ«ν Γενικών Συνελεύσεων καΐ τοϋς Ίσολογισμούς των δ.ά 'τς οίκονομ,κήο μας εφημερίδος «Ο1ΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής πρό της ουνχωνβιΊοΒώ<ΐ της Ντέ φάκτο υποτιμήση στερλίναο γιά νά άποτραπή ή ντέ γΐοϋρε Ένώ ή ίσοτ'μια τής στερλίνας ^Φέθηκε νά δ ακυμανθή έλ:ύθεροί στή δκθνή άγοιρά συναλλαγματος (Σ.Σ. ττού σημαινει, ο1! η Τρα ττ£κ.α τής Αγγλίας δέν τταρεμ- 6αινει ττροσω:>ινά γιά την άπορ
    ρόφητη τών ττροσ-φε^ομένων στεο
    Λΐνώι; πρός άνταλλαγή έ'ναντι ξέ
    νοΐ' συνΜ-λλάγιιατος κοτι ισοδυνά¬
    μει μέ μιά ντέ φάκτο ύττοταιησιι
    ής στερλί'·ας) και οί περισσο.
    τερςς εϋοωτταικ"ές άγοοές συναλ
    λο,γματος έκλε σαιν, χ8ε·ς γ'ά νό
    άττοτρέψου^ την κερδοοικοπία, ή
    Τοάπεζα τής Ελλάδος, ελαβ:
    ΧθΣς τα μέτρα της, έντομον ι ό.
    μένη πρός τίς δ'ΐθνεϊς άπροσδό-
    κητες νομισματΐ'κές έξελίξεις
    "Ετσι, άνέστειλε τίς ττωλήσεις
    'υρωτταικών νομισιιάτω/ (δυτ'κο
    γερμανικό μάιριχο, έλβετικό γαλ-
    λικό καί &ϊλγ'κό φράγκο) και έ
    ■πιτρέπεΐ την αγορ,ά στε,ολ'νώ'
    μέχοι ττοσοΰ 50 λιρων άνά του-
    ρισ'Ό — γιά την διευκολύνη
    των καί στήν τιμή των 73 87
    δραχ άνά στ:ρλίν« Ή τιμή αυ¬
    τή εΐνα' κατά 3% μίΐωμένη εναι/.
    Ή τής ίσοτιμιας τής πί,ρασμένης
    Παρασκει/ής (άγορά στεολίνας: |
    7617 δραχ —- πωλήση 78,46
    δριιχιιές)
    Όμοίας μεταχειρίο-εως τυγχά-
    •.ουν καί τ" άλλα νομίσματα τής
    ίώνης τής ο-Τΐιρλίνας (λίρα Κύ¬
    πρου, Ίρλανδίας χλττ.). Άντίθε
    τ·γ», σιτνεχίζον^αι όμαλά οί άντα^
    λαγές δολλαρίων κα[ των άλλων
    Ρι1:ωπαικών «σκιλη,ρών» συναλλαγ
    μάτων, γιά τά όποΐα άρμόδιος
    έκπρό.σωπος τής Τραττέζης τής
    'ελλάδος εδήλωσε χθές 6ράδυ, δ-
    τ. «ουδέν Θέμα υφίσταται», ύττο-
    νοών την ίιαοτιμία των. Γιά τα
    νομίσματα αϋτά ισχύϊ ι τό άττο
    23 6 1972 δελτίο τής Τρσττέζη^
    της Ελλάδος ττορί τιμής ονναλ-
    λάγματος.
    Στό μετοοξύ, ποιχίλ&ι; είν·1· οι
    δ εβνΐϊς άντιδράσεις ένα-ντι τής
    αίφνιδ'αστΊκ,ής ένοργείας τής
    6ρεταννικής κυβερνήσεως νά ττοο
    6ή στήν οίθιση τής στηρίξεως :ής
    ίσοτ μίας τής στερλίνας στα δι-
    εθνή χρη,ματιισττιριοι, ή όποία καί
    προκαλεΐ νέα όξυνση στήιν άπό
    μακροΰ χρόνου σοβούσα δΐίθνή
    "θμισματική κριση. Η κυρία έντύ
    π«?η 6,.'»;. ίΤ.α' πώς ή νέα
    κοίση εχει τιροσωΐινί χ<ψακτηρα καί τό ληφθέν ιιέτρο σκοπόν εχε' νά άττοτοεψη νέα ύ—ατίμηυ-η τή- στερλίνας. Ή ττίεση έττί τής στ^ρλίνας, πού άρχ'σε τή^ πεοασμένη Πα- ρασκευή συνεχισθή καθ" ολη την έβδομάδα μέ ίδ'<ιίτερη εξαρση Τήν ττεροισμένη Πέμτττη, όττότΐ, ποΐοά την αυξήση τού άνοτπροε- ξοφλητικοθ έπιτοκίου οτήν Β,ρε το·ννία κατά 1&ο στά 6% ή ίσο- τιμία τής στερλίν«ς κατήιλθε στά 2,567 δολλάρια, έναντι τής με- •'ης έττισήμου ίσοτιμιας των Ρ, 608 δ&λλαι^ίων καί το0 ϋψους ρί κορ τής άνατι,ιιήσεως των 2,65 δολλοοίων, ιτ)ού εΐχε φθάσει τόι» π·:ρασμένο /νΐάρτ'ο. Εξ ολλου, ό χρυσός άνετιμή. 6η χθές κ.ιτά 2 καί τηλέον δολλά¬ ρια άνά ούγγία· γιά νά φθάση τά 64 δολλάιρΐα. έ'ναντ' τών 61,Η5 δολλαρίων τοθ κλεισίματος τή€ περασμένης Πέμτττης Στήν Ζυρι- χη, μάλιστα 6 χουσάς έφθασε τά 64·45 δολλάρια άνά ούγγία Τό νέο χαρακτηριστικό της ΑΝΕΤΕΘΗ Η ΕΚΠΟΝΗΣΙΣ ΜΕΛΕΤΩΝ ΝΕΟΝ ΕΡΓΠΝ Άνεκο νώθη δτι ή παρά τώ ύ πουργείω ΈΘνικής Οίκονομίας εδοεύουσα Γνωμοδοτική Επιτιρο- πή Μητράομ Μβλετητών καί Κα- -ονισιιοΰ Άναβεσ:ας είς πρόσφ.ι τον σ^εϋρίαισίν της· έξήτασε τας κάτ^δι ττειιτΓτώσεις ανοβεσεωο ιιελετών υπό των έττί μέρους φο- ρέω' γνωμοδοτήσασα, ότι ή άνα •νσ ς έγέ.οτο συμφώνως -πρός τάς Εισράξεις τού Κα^ονισμο-"1 Άναθέσεως Μβλετών Βοογράμμα τθς Δημοσίω; Εττενδύο εων ι 'Υπο-υργείου Αημοσίων "Ε (Υ.ΥΕ): Ό'ριστικαι μελέτα'δ'. ΊιΕετησεως <ι) χειιιάρρου Κερίτη τΓ05'οχής Χανίων Κρήτης, 6) χει μάρρου ΤοαιρΗ'νιτη, ττερ οχης Χα¬ νίων Κρήτηςι καί γ) δ:ξιάς δχ- 6ης ΆλιάκμθΛος. Ύπουργςίοκ ΈΘνικής Οικονομ■' ας (ΥΕΒ): Μελέτη οίκονομοτεχ- ικής δ εοευνήσεως τής έγκε.'<ρι- μεΓ;ης όριστικής το'αύτης άξο ττοιήσεως πεδιάδδος Μορνου κα' δ·υυατών έναλλαικτικών λύσεων τρ.εχο,ύτης κρίσευις ήταν ή ένό της των 6 καί 4 νιέων χωρών — μηλώιν τής ΕΟΚ ττην άπόιραση των νά ικλείισου'"1 τά χρη'ματιστή ρια, ένώ άπό την άλλη ιιεριά ή 'έλευθέρα διακύμκνση τής στειολί- νας άπέδε'ξΐ ττόσο δραχύδια ή- ταιν ή συμφωινία τών Βρυξελλώ" τοΰ ττεοασμένου Μαρτίου (221 ττερί οιεΕνωτειρας δ'αικυμάνσ·ςως τών εύρωπαϊκώ'ν νομισμάτων μ' ταξύ των. Άλλά καί τό δ·λλάρ·'ο εύρέθ'η χθές ύττό μεγάλη πίεση: Ή Γε,ο- μανική Όμοσιπονδιακή Τραπέζα ττροέδη στήν ίξαγορά 1 δισεκο- τομμυρίθυ δολλαιρ ών στήν όριακή Ιισοτιαία των 3,15 δντικογερμα. νίκων μάιρκων αΐνά δολλάριο. Δέν Θά λαμδάνωντα' ύττ' όψιν αί χορηγούιιενα' ύττό το0 κιοάτους ίπιδο-τήσεΐς είς τούς φοοεΐς τής έξαγωγής ώρ'σμένων γεωργ ικών -τροΐόιντων ττρο/ειαέθυ· νά υπο λογισΒή ή -π-ροβλεΐΓθμενη ύττό τής παρ. 3 3 τού «ρθροι; 35 τοΰ Ν Δ 3323)55 εκτττωσις δια δ<πτά- νας &νευ διχαιολογηΐ|κών, καθ ό σον ή επιχείρησις έξαγωγής το ούτω^ πτοιόντων δέν ύττσβαλλε- τα' είς είδικάς δαττάνας διά την ττρογματοποίησ'ν τώ" έν λόγω έ- ττιδοτήσεων ή δέ ώφέλεκι "ής έθ- ' ικη.ς οίκονομίας έμπεριεχεται μόνον είς τα ττραγματοποιούμενο είς την άλλοδοτπήν έ'σοδα. Τούτο διηυκ,ρίνισι. τό ύτΓθυρ- γρΐον Οίκονειι1ικών, δι" έγ/ίυ·κλίο<ι τού ττοός 'άς οικονομικάς έφορί ας, έξ άφορμής ύττοι6ληθέντος έ- ρωτήμο,τος σχετιχώς μέ τά εσθδ < έττχε'ιήσεων έξαγωγής γεωργ,· κων ττροϊόντων, επί των οποίω»· ΰττολογίζετα' ή ττροιβλεπομένη 0- ττό τού άρθρον 35 τού Ν Δ 3323) 55 έ'κπτωσις διά δαπάνας οί^ευ διικαιολογητικών Έκ το3 σι/νδυασμΛ τών οίκεί- ών δι-ατάξεων, διευκρινίζεται πε¬ ραιτέρω, κα! τού σχοποΰ είς τό>/
    όπε-ϊον αυται άττοβλέττουν ήτο1
    είς την ϋττοβθήθησν τής τΤ'ΡΟς τό
    έξωτερ'κόν ττροω&ήσεως των έλ-
    ληνικών προιόντων και την 6ελ
    τΪΜ7ΐν τής είς συνάλλαγμα Θέσε¬
    ως τής χώρας πρακώτΤε1 ότι <Ός Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΘΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΗ ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΗΣ ΙΝΤΕΑΛ ΣΤΑΝΤΑΡΝΤ ντέ — έχρηματοδοτήβη ύττό τής Τραπέζης Έπενδύσεων διά την ■προμήθειαν κσί έγκατάστασ'ν νέ- ο·υ συγχρόνου μηιχαινολογικοϋ έξο πλισμοΰ Συνολικόν κόστος έττε1- δύσεως 36,08 έκ. δραχ. άκαθάριστιι εσοδα έκ τών έξαγω γών, επί τών όττοίων ύττολογίζε- ται ή κατά νόμον ώς ανω ϊκτττω- σ'ς λαιΐιβάνονται μόνον τά έιτιτυγ χανόαενα έκ τής προσπαθείας τιιύ Της οχι δέ «αί πάσα έτερα κα- ταδολη πρός τόν έξαγωγέα σνν- τεινοΐίσα είς τήν έττ'τυχίαν τής έίαγωγής ώς ή υπό τοϋ κράτους κάλυψις μέΐθ'υς των δαττανών των έξαγωγικών έπ'χεψήσεων ή μέ· ρους τού τιμήματος Ίού ττρθΊ;όν τος Είς τό κεφάλαιον τής ας «Ίντεάλ Στάνταρντ Πυρίμαχα Α Β Ε », Οψους 75 έκ. δρχ > θά
    μετάσχη ή Τραπέζα 'Επενδύσεων
    τού συγικ,ροτήματος τής 'Εμττορι-
    κης Τρατπέζης τής Ελλάδος διά
    ■ποσού 15,3 έκ. δραχ. Σχετική
    συιιφωνία ϋττεγράφη ήδη μετ«ςύ
    έκτΓροσώττων τής Τραττεζης καί
    τής έταιρείας
    Έξ αλλου, ή «ΑΒΕ Α Μολο-
    κοτός καί Υιός», τής οποίας ή
    δραστηιρ'ότης έκτείνεται είς τόν
    τομέα ττ<ιραγωγής έρΌνημάτων χειροπλοκτι,κής — πενν'έ καί κσρ ΦΩΣΦΟΡΙΚΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΕΙΣ ΙΤΑΛΙΑΝ Συνεττληρώθη *ο έφετε'νόν ττρό γρ&μμα έξαγωγών λιπάσματος είς Ίταλίαν, έχ τού είς Νέαν Καρβάλην Καδάλας εργοστάσιον τής 9'θμηχανίας Φωσφορικών Αι πασαατων. Σι>^ολικώς, κο'ι ττα-
    ραλληλως ττρος έξαγωγάς είς &λ
    λ(ίς χώρρας_ ύττό τής Β'ομηιχανι
    ας αυτής· ή όποια άνή,κει είς "ό
    Συγκρότημα τής 'Εμπορικής Τρα
    ττεζης τής Ελλάδος· εξήχθησαν
    είς την "Ιταλίαν 12 000 τόννο'
    λπτάσμοιτος 'ύπου 10—10—10,
    με χλωριθΰχο- κάλι Δ'ά την α¬
    ποστολήν τής έξαχθείσης ιτοσότη·
    τος έχρησιμοτΓθΐήΘησαν 16 ττλοϊε
    έλληνικής ττλοιοκτησίας.
    ΕΚΠΟΝΟΤΝΤΑΙ
    ΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
    ΝΕΩΝ ΕΡΓΩΝ
    Έξ άίτορμής άιναγραφείσης πλι·
    γιον τοΓ' προγράμμιχτος δημοσίαν
    ίργιον ανετέθησαν πρός έκπόνησιν
    είς διαφόρους τεχνικούς οίκουζ.
    Ώς ανεκοινώθη, αί μελέται (ΐδται
    (Ιφοροΰν τήν δ ευθέτησιν των χει
    μάροιον Κερίτη περιοχής Χανίίον
    Κρήτης, Τανοίτη περιοχής Χ«νί
    <ι>ν Κρήτης καί δεξιάς ϋχθης Ά
    λιάκμονος. Έπίσης, ανετέθη ή έκ
    δόνησις τής μελέτης ο!ικον(ομοτε
    χνιής δ εοευνήσειος τής έγκεκριμέ
    νης δριστικής τοιαύτης άξιοποηή
    σε(ι>ς πεδ άδυς Μόονου καί δννα
    τών άέναλλακτικών λύσεων.
    ΤΑ ΕΥΡΩΠΑΤΚΑ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΑ
    ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΔΙΑΡΚΗ ΑΝΟΔΟ
    Τά κυρ'ώτερα εύρ«π<^ά Χρη-1 σταθμίσεως τ»ν δι>ν«μ.κών έται- Άναπτΰσσσντας τίς προοπτ,
    βρίσκονται — κβττά ριών στά σημερινά Χρηματισ^η-
    ό
    ρια Σννήβως ό λόγος τιμής τορος
    κιέοδη (ΠράΓς πρός "Ερνιγκς) εί
    να' μεγαλύτερος δ'ότ1 δέν ττερ1
    λαμδάνει τίς άποσβέσεις).
    Οί σι/ντελιειστα! αύτοί ττοικ'ιλ-
    λουν μ£τ<ϊξύ τών κυριωτέρων χρη μο.τιστηοίων τής Εύρώττηις, Βρε· ταννκχς (πού καλύπτει τό 43ο τής τρεχούσης άξιαι; των εΐσηγ- " Εύ τήν εκφράση τού « Εκάνομιστ>>- -
    σε άσυνήβη υτΓερδιέγερση, εξαι¬
    ρέσει τής Ιταλίας "Άν κσ.ι οί
    «ύξήσεις των τ^ιιών, άττό τα έπί-
    ττεόα ~·ού Νοεμβριού τού πορα-
    σμένου έ'τονς, όπότε οί τιμές των
    μετοχών «ΐχαν ττροσεγγίσ€ΐ τό
    χαμηλότερο ϋψος ύττολογίζονται
    σήμερα σέ 20% εως 30% καί στη
    Βρεταννία σέ 25% ύπάρχουν άρ ' μένων στά χρηματιστήρια τής
    κειοί τεχνΐικσί λογσ1· οί όποϊοι
    δικαιολογοΰν την πρόβλεψη δτι
    τα Χρηματιοτή,ρια σ*ήν Εϋρώπη
    θά σννεχίισουιν νά άνέρχωνται γ'ά
    μακιρντερο χρσνικό διάστηιϋα ότπ'
    δ τι ένδεχθΊΐένως στή Βρε1αννία.
    Σύμφωνα μέ σχετικούς ττίνοτκες
    ιτού δημοσίου*1 ό «'Εκόνομιστ»,
    ό μέσος όρος τών άποδόσεω" τώ·
    μετοιχών στήν Εύιρώπη άνέιρχετα'
    σέ 3,4% (Σ,Σ.: ώς άττόδοση με
    τράτα' ή σχέση μερίο-ματος πρός
    την μέο-η τρέχουσ<χ χρημοττιστη- ριακ,ή τιμή τής μετοχής) ■ ένώ ή σχέση τ'μής -πρός τα ταμειακά κβρδη των έττιχειρήσεων ύττολογ·- ζεται σέ 6 8 μονάδες. έναντι τής σχέσεως τιμής ττρός τά κέρδη, -ού άνέρχετα' σε 17 4 μονάδες (Σηιμ Σι/νχ : Οί δεικτες αύτοι ό— οτελοΰν «,ριτήιρία σταθμίσεως τών έ— ιχειρήσ€ο»ν στό διεθνή χρη ιιατιστήιρι« Συγκβκΐρ^ένως ό λό γος τιμής —ρός τα καθαρά χέρ δή συν άπασβόσεις δείχνει τό πό σες ψορές ανωτέρα είναι ή τρέ χουσα χιρηματΌ·τηιριακή τιμή μιάς μετοχής των καθαιρών κβρδών της ρώπης μετσχών), Γερμανίας, Γαλ λί«ς· Ελβετίας, Ολλανδίας, Ί ταλίας, Βελγίου καί Λουξεμδούρ- γσυ "Η συνολική τρέχουσα χρη- ιιατ'στηρ'ακή άξία των εύρωτται- κών μετοχών ϋτπολογίζετα1 σέ 291 δ'σεκατομμυ,ρια δολλάρια. Τήν ιΐιιεγαλύτερη άττόδοση στα εΰρωπαϊκά χρηματιστήρια παιραυ- ιτιάζει τό Βέλγιο καί τό Λουξεμ- 6ούργο μέ 6,3%, έναντι 5·1% τής Ολλανδίας 38% τής Γαλλίας, 3·2<7γ τής Γερμανίος καί νίας, £,9% τής Ιταλίας καί 2, τής Ελβετίας. Τόν ύψηλότερο συντελεστή -,',ές τού μέλλοντος ό «Έκόνομιστχ άναφέρει δτι· κατά τά προσέχη £Τη, ή σχέση τ'μών των μετοχώ' •πρός τα κέρδη βά δ'εθνοπο'ηθή Στήν Βρε-ιαννία ή σχεση τιμής πρός κιέιο&η ττλεον αποσβέσεως ε! ναι διπλ<(σια άττ' ό^ι ό μέσος δ ρος στην Κοινη Αγορα καί κατά τα προσέχη έ'τη θά δυνηθή νά εύ θυγρσμιιισθή πρός το έ-πίπεδο αύτό, διότι ή ΟΊΛΐιμετσχή ών διο φορκν όργανισμών και ί&ρυμά- των στά χΐηματ στήρΐα θά είνο' όκόμη μεγαλυτέρα Ιδιαίτερο στην Γαλλία τά ταμεΐα άσφαλί- σεως τών έργατών θά ιιετέχουν με μεγαλύτερα κεφάλα'α σ^ό χρη ιιατιστήριο διότι μετά την πό λιτικη τού σΤρατηγοί Ντέ Γκώλ γιά την σνμμετοχή των έργατών στά κέρδη των έπιχειοήσεων, 'ά ο'αθέσ^ά τονς αύξάνουν κατά 7 5 δ^εκατομμύρια δραχμάς έΐησί· ως, Βραχυττροθέσμως ή οικονομ1- κη προοπτική στήν Γαλλία κ-« σ'ήν Γερμανία θεωρεΐται καλη εξαιρετρκή γιά τήν Ολλανδία κα ιιών ττρός κέ·3δη έμφανίζουν οί , κάτι»ς ά6έ6«ια γιά το Ηέλγ,ο 6.ρεταννΐκές έττΐχεψήσΐΐς, με συν | £νώ είναι ττολύ όυσοιωνος ή τελεστή 18,3 έναντι Ιερμα^ίας. 13,6 τής 16,1 Γαλλ ίας 16,2 τού Βέλγιον καί Λουξεμ- δούργοο, 11,9 τής Ελβετίας και 9 7 τής Όλλα'δίας Ομοίως το ύψηλότερο σαντελεστή τίμιον ττρό^ κα&αιρά κί,ρδη συν άττοσδέσειο τταιρουσιάζε1 >' Βρεταννία μέ 10,4
    ή Ιταλία μέ 7,9, τό Βέλγιο καί
    Λουξεμβοώργο κ«&«ς καί
    πλέον των άττοσδεσεων, ττού άττοΙ ""ερωινία μέ 5,5 ή Γαλλ,α μέ 4,
    τελεί καί τό κ,ριώτερο κρ^ήιρ'ο 7 καί ή Όλανδίο ιιέ 4
    Ιταλ'α
    ' Ολα αυτά ττει&οι/ν ότ' τα δ:
    στην Εΰρώττ
    θά έττιτυγχάνουν σημαντικά κέρ
    δή για τούς έπενδυτάς.
    Στό μεταξύ χβές οί τιμες τώ
    ιιετα χών στό Χρηματιστήριο Ά
    Οηνών έχ«λάρωσαν έλαφρώς κο
    έκλεισαν σέ σαφώς χαμηλότερι
    έπΊ'ττεδα άπ' δ,τι την περασμέν
    Παρασκειιή, όπότε εΐχαν άν-έλθι
    σέ έπίπεδα ρεκορ
    ΟΙ ΑΠΑΟΥΪΤΕΥΟΗ Η 1Ί1.ΔΙΚΑΣΙΑ
    Κατόττιν τής τπροσφάτου άπο-] τος ότι ή ά-ιτόψαση τού Σιιμβουλ'- , μένβυ στην Έλλάδα ττρθ(;όντος.
    φ τού Συμι&ουλίοιι Επικρα
    τείας ττερί άτταγορεύσεως τής έ
    ττιδολής δαοιμοϋ άντιντ«μπιγκ κ':
    τα νομοθετική έξοιτσιοδότηση··
    γιατί αύτη «ιρίνεται άντ'συ'νταγ
    ή, άντιμ«·τ«ττίζεται ή έ:<δο- ί άά μή, μ ση τού νέον νόμου είς άντικατά σταση τού 4056) 60, ό οποίας ί κριθη άντ4τιιταγματικός· καθως καί ή όητλούστενση τής διαδικα σίας έττ>·&αλής δασμών άντιντάμ-
    ττινγκ, ώστε οί έικδιδόμενες άττο-
    φάσε'ς ν& είναι θεμελιωμένες καί
    «ά κατσχυρώνουν την έσωτερική
    άγορά κσί τόν άθέ,ικτο άντί<γω ι σμό των άλλοδαττών προιόντων Ή εκδοση, όμως, νέον νομοθε τ'κοΰ διαιτάγματσς, σέ άντ'κοττα- σ^αση τού 4056)60, θεωρεϊτοα ώς λίαν δΐΛτχερής δεδομέ'θυ ότι κοττά τό όόρθρο 82 -αράγίκιφος 2 τού Συντάγμστος τού 1968· άπε ή έδό κλείσθη ί| τηση ίττί θεμά'ων ττου στήν διαδικασία βεβαιώσεως φό· ρων, δασμών κλττ, κατά τρόπο ττερισσότερο ρητό άττ' ο, τ ι προέ βλεττε τό άντίσ'οιχο δρθρο 59 τοθ Συντάγμ<ΐτος 1952. Συγχρόνως γεννάται καί θέμα γιά την έττιβολή ά'τ'σταθμισΗ- κών εισφορών έττί των είσαγομέ ν»ν γεωργ1 κων —ρο*όντων, δοθίν ου 'Επικρστείας, πού εκρινε ώς άνΤμσυνταγματικό τόν νόμο ά^τιντάμττ'νγκ, κ«λύπτει ώς έλάσ- σον θέμα την ίπτόθεση των άντι- σταθμιστικών εισφορών, πού έπ· βάλλονται έττί εισαγομένων γεωρ γ'κών προίάνων Υπενβνμίζετα1 δτι τόσο οί ά«- τΐσταβμιστικές είσφορες· δσο και οί δασμοί άντιντάμπινγκ αποτε- λούν δοτσμούς έττ'δαλλομένους έ¬ ττί εισαγομένων προϊάντων έφ όσον ή τιμή τονς εΐνα' κατωτέρα τής κανονικάς «αί στήν έσωτερ1 κη άγοοά τής χώρας δττοςι τταιοά- γεται τό ττροϊόν καί έκ τής είσα· γωγής τοΰ φθηνοτέρου αυτού ττρο Ή έττ.βολή τού δασμοΰ άντ αποτελεί μιά έ' ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΑΙΤΗΜΑ Ή άνάγκη τής διασφαλισεως τής έλευ&ερίας τού έπ'χειρεϊν καί ής ένδιιρρυνσεως τής ίδιωτ^κής τρωτοβουλίας, διεκηιρυχδη, ώς 6ε μελιώόΐς αϊτημα, κατα την ιτρο χθεσινήν γενικήν συνέλευσιν των μελών τού Συ·νδέσμου Βιομηχάνων Σι,γιοεκρ'μένως, όμιλ^^ ό τιρόε ρος τού ΣΕΒ· κ. Ι Μητσός, ύ· ττεγράι.ιμ'σεν ίίτι ή ελευθερία τού έπι,χε'ρείν, υπό την καθαρώς οί- άττοψιν άποδεικΐ»εται είς των βασικωτέ,ρω'ν καί των ττλί όν γονίμων ττιι,ραγόντων τής άν θρκττίχης δραστηριότητος· στά δέ τήιν κάλλον εύναϊκήν υττόθεσ ν τής ττροόδου τού καί τού άτόμου είς τάς Δυ· 'ικάς ν.οΐνωνίθ'ς Ή τΓθιρέμδασις τού δημοσίου τομέως «αί ή ύττο- κατάστασις τού εργου τής ίδ'ω· ς -ττρωτθ'&οιι,λίας, ένέχει τούς κινδύνους νά έκδηλωθοϋν ολα -χά έλιιττώματα κΐαί αί άδυναμιαι τής κρατΊκής έξουο-ίας είς ένα ά- χιοως εύαίσθητον ταμεα. ώς ή οί- κο.θιΐιία, δττθιυ ό έμττειρισμός και τό σφάλιια αύτοπολλο,ιτλίΐσιάζον- γής, ακολουθούσα1 τάς ραγδαίας εξελίξεις τής β^ομηχανικής κοινω- ν,ας, άττοικ'Γούν όλονέν ν£α μεγέ- θη ,.α'κ εύρύτερα σχημοτα, δι' ε- ττοκτάσεως τταρ<»γωγικών συνβρ- γασ'ών καί σνγχωνεύοιεωΐ' Η τά¬ σις των αύτη ττρός τήν μεγέθυν- σ'ν ϊνισχύεται άπό Εύρωτταικα καί δ'εθνή κΐ3ΐτήρια, έν δψε' τή; διευρι-νσεως τής ΕΟΚ ή όττοια 9ά άττοτελέση άληβώς σιιγκλονι- στικήι- ττραγιιατ ιχότητο διά την Ελληνικήν διομηχανίαΐν, μιτά την ενταξιν 1ής χώρ-ας μας είς την Κο'νότητα. Αί παρογωγ'κπί έπιτεύξεις τής Ελλην'κής 6ιομηχανίας> καί ή
    άνταγωνιστικότης της είς Εύρ«-
    πα'ικήν κλίμακα έπηρΐάζονταΐ ά-
    νασταλτικώς ή προωθητικώς άττό
    τήιν 61«μηιχανικήν καί άνατττυξια-
    κήν ττολ^ικήν τού Κράτους —γε
    γονός ίίπερ έξηγεϊ την άτταίτησιν
    τής 6ιομηχανίας όπως ακούωνται
    αί άττόψε'ς της κατά την δκιμόο-
    ((ώσιν τής ττολιτικής ταύτης.
    Τέλος, ό όμ'.λητής έτόνισιεν. δ
    τι ό Σύνδεσιιος Β'ομηχάινων, ένί
    οίκονομίαν ύττηρεσιας
    Έπιταχ νειαι έαπόνηοη τοϋ νέου
    ΈπιτοχΰΛται, διευρύνεται καί, 5ετια ΐ!(73—77
    τό έ'ργο έκπονησε-
    ως το3 νέου 5ετούς προγράμιΐια
    τος ΟίκοναμΜής Άνν/π'ύξεωο
    Τ ;»73 - 77 ώστε εγκαίρως να
    τ.ϊθή σέ έφαρμογή ή ύττόδειξη
    των διαφόρων ένολλακτικών "'οι»
    στοχων Τοότο τΓίοκυτττ* αητο
    έγκύκλιο τού άντ^ροέ-δρου τής
    Κιίδερνήεεως κ Ν. Μακαρεζου
    πρός τίς όμάδες έργοίσίας τοΐν
    νέου 5ετοϋς Οί έναλλακτιικές
    πρετάσεις θά πρέπει Λ'ά ύπσβλη-
    θούν μέχρι 30)6)72 στό ΰπουρ-
    γείο Κυβερνητικάς Πολιτικής
    Συγχρόνως στήν Γε^ική
    θυνση Δημοσίας Διοικήσεως Του
    ύπο^ργειου 'Κι/βερνητ'κής Πολ^1-
    κής άνΐ'τίθετα' πιρόγραμμσ έκισυγ
    χρονσμοό τής δηιιοσίας διοιικη-
    σεως ένώ στό ύπουργεΐο Οίκβνο
    ι,κων άνατίθ:ιται ή έκτίμηση των
    λειτοι>ργικών δαπανών τού τα<τι- κοθ προΰπολογισμού κατά τή»; Η Τραπέζα τής Ελλάδος λαμδάνει σέ σννε.ργασ>ία μέ τή·1
    ΑΤΕ την ΕΤΒΑ την Κτηματι-
    κή Τραπέζα, τήν Τραπέζα Έπΐν
    δύσεωιν τήν ΔΕΗ, τόν ΟΤΕ, καί
    τά Ταχυδρομικά Ταμΐευτήρ'α τΠν
    έκπόνηση τού 5ετούς προγράιι-
    ματος χρηματοδοτήσίως, ένώ ο1
    όπαιτούπεΓς έπβνδύσιεις για τΠν
    άλοκλήρωση τών βιομηχον'κών ζω
    λώι θά έκτιμηθοΰν άπό την Ε.Τ
    Β.Α
    ίνΐέχρκ 20 Ιουλίου οί όμάδες
    έογοσίας θά ύποδάλουν θέματα
    τής άρμοδιότητος των ή έπ^ξερ
    ■γασ'ια τ<ον οποίων ττρουποθέτει ταφορών Αθηνών, ύ άσφαλίσ'ΐως τών άνσρωτΓίνΒν ^ ρων κα! τής προστασίσς 1131; τ ριδάλλοντος Έπίσης, σνιι~· τα ομάς εργασίας επί τώ » λήψη μέτρων πολιτικής άποφάσε- λ'Τιστικών 5ρσστηριοτήτων λου· γιά την έπεξΕργοίσ;ο κατ" ϊ5ίο"' τομέων τού ' νέου γράμματος Μεταξύ τ«ν ί , αί οποίες άσχολοθντβ, τούς τομεϊς τής Α ί τής μ ρ σμου, των ενεργείας ύπόρχουν γιά —ρώτη ται,,, όπως τής πολεοδο τω,ν ως. πιβρΐφερειαΐκής ως, ένώ δι'ο αιλλες όμάδες Παραλλήιλως συγκροτο^νται 3 Ί προσ3έτως, βά άσχολη&ούν μέ',' όαάι5ες ιέογασίας, ύττό τήν έπο. χρηματοδοτικό πρόγραμμα « πτεία τού ύφυπονργού Κυδερνη- -όν δημοσ'ονοιιΊκό τικής Πολιτ'κής κ Η Μπολοπού- σμό. *ΓΤ|. ται Διότ' εάν τυχόν ανεπάρκειαν | διά τάς δ'ομηχανικάς έπιχε'ρή- καί άδυναμία1 τού ίδιωτΐκοϋ το-1 σεις, τώ; όττοίων έξυττηρετεΐ συλ έ άί ύ μέως άπορρο'φί)ται καί λύπτωινιαι άπό τάς Θετ'κας ττρω- το&ουλίας τού, τα τυχόν σφάλ- λογ'χώς τάς άπόψεις καί τα συμ φέροντα, άποδαίνει διά τήν Πο· λιτείαν άνιδ'οτελής σνμπαρασ'ά-ί ΝΕΟΙ ΕΠΕΝΔΥΤΑΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΜΕΤΟΧΑί ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΧΡΗΜ. ΑΘΗΝΩΝ ματα τής κρατινής διοικήσεως δα της κ·αι σύμδουλος, άττό τής ύ ό ύλ ή 1 "Εντονος ύττήρξεν ·'· δοαστηριο της είς τό Χρημ<ίΤιστήριον κσ.ιά την παρελθούσαν έβδομάβα μέ ης ς, ής ην παρεθύαν έμ ρύκΐΊ/ν τό σύνολον τής οϊκοινομι -1 ψεως ότι · γεν'κή ττρόοδος συινΐ-Ι -αερα τέρω ανοΕο' τιμών καί πγ καί τΛιτ -ηοόΧου ' Ι σΎ& συμφίρσν αυτής ταύτης τής Ι ναλλαγών δ'ά τάς ττερ 'σσοτέ καί τής Αί β'ομηχανυκαί έττ'χε'οησε ς. αί ότΓθίαι άλ'ατττύσοονται υπό κ« θεστώς σιτ^εχούς άνα—ροσαρμο αυτής ταύτης τής Ι ναλλαγών δ'ά τάς ττερ 'σσοτέ,οας ή ή στά βιομηχοον'χής έπιχειρήσεως, ήτις συμβάλλε', διά των έπιτενγμά- των της, είς τήν άνάπτυξ-ν ♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο»»» ΙΚΑΝ0Π01ΗΣΙΣ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ Διά τού κατατε&έντος είς τή· | δημιοτ,ργία ύγιών διομηχανικώι' Συμδουλευττικήν 'Επ'τροπην, σχ«· μονάδων θά μάς έττιτρέψη νά ά·'- δίου Νομοθετ'κοΰ Διατάγματος, | ■"•ιμετωητισωμεν άνετώτερον τόν παρθχής «ινήτρων δια τή>' δ'εθνή άνταγωνΐσιιόν έ^ γένει, ι-
    συγχώνευσιν ή μετατροττήν έττι- δία δέ τόν τοιοΰτ©ν είς τό^ χώ-
    χειρήσ"εων ττρός τόν σκοπόν τής ρον τής ΕΟΚ δττου όσονούττω θά
    ακάς άξίας Οϋτω,
    πά3α τά ληφθέντα προσφάτως
    μέτρα περιορ'σμοΰ των επί πιρο-
    βεσμια συναλλαγών επί μετοχών,
    ή έ<δηλωθείσα άπό τάς αρχάς τοΰ τρέχοντος έ'τους όΐνοβθς τώ.· τιμών τών μετοχών συνεχίζεται Η μετά την λήψιν των ά.νωτέοω ιιέτρων κάμψις των τιμών των με' ήτο ποροδική, διαρκέσασα μόνον μίαν ημέραν. Τό γεγονός 'αύτο άποδ«.κνύ€ΐ δτ1 ή άνοδος των τ'μών τών μ.ετσχικών εΐνβ' άττοτέλεσμα τής ηύξημένης ζητή,σεώς των ,συ'νεπεία προσε- χειρήσεω ττρός τόν σκοπόν ής ρον τής ΕΟΚ δττου όσονούττω θά - ίημιουργίας μεγάλων οίκονομΐκών έντ(,χ9ωμεν Τό τελευταίον αυτό| λεύσ&ω(; νέ"ν έπενδυτών Οί ττε- .% - -.Γ .1 οισσότ£οοι τώ/ νεων ετΓενουτων, γεγονος, μαλιστα μας δ.δέ, τ-1 Ρ .* ? . ,, -. „„„,:,' δασμολογική ποοστασία· ή όποία ή όποία έφ<ι,ρμόζεται δ'εθνώς.' Σί/γκιεκριμένα, σχετικώις άναφε ρονται τά πρόσφατα ττεριστατ'κά έπιβσλής δασμών άίνιιντάμπινγκ διεθνώς, όπως ή άπόφαση τής Εύ ρωπαϊκής Οί'κο·νομικής Κοινότητος Υιά τήν έ'νορξη τής διαδ'κασίας έπιδολής άντιντάμπινγκ εναντ' των εισαγομένων έξ Ίσπανίας ττρο'ιόιντων χάλυβος στίς χώρες τής Κοινής Άγοιράς, ή άνησυχία των Βοεταννών νηιματουργών γιά την είσαγωγή τεχνητών ίνών άπό ιτολυέστερ έξ Ίαττωνίας κπί '') Οιντος —ροκαλείται ή έτταπειλεϊ- Ι ττρόσφαΤη έ'ρίΐινα γιά την έπιβ"· λή άντιντάμττ'νγκ άττό την Εττι τροττή Τελωνείων τού Καναδσ. γιά την είσαγωγή χαλυδουργ'κώ" ττροϊόντων άττό την Σουηδία, τή'· Ίαττωνίιι καί τήιν Αυστρία ται σοβαρά ζημία γιά την ποφσ- γωγή τής χώρας πού τό είσάγεΐ Τέτοιθς δαο-ιιός έπιβάλλετα' κα' δταν ύττάρχη κεκ<ιλι·μίνο ντάμπιν- γκ, δηλαδή στήν ττερίπτωση πω¬ λήσεως υπό τού είσαγωγέως ένός προιόντος σέ τιμή κατωτέρα άττ αυτήν τ, ού άναγράφετα1 στό τΐμο λόγΌ τού έξαγωγέως Έπίσης άντισταθμιστικοί δασμοί κσι δα¬ σμοί άντιντάμπινγκ έπιδάλλσντα στήιν περίπτωση πού διαπιστοΰ ται ή τηριμοδότηση γιά την κσ· τασκει/ή, την παραγωγή' την με- στήν διεθή άγορά ταφορά καί τήν έξαγωγή είσαγο-' μονάδων ,ίκανο~οιείται έ'ν ί/. των 6ασ|κωτ£:«(ύν αίτημάτων τού επι- χειρηματικοΰ κόσαου τής χώρας Πρόδηλος είναι ή σκστιμάτης τοΰ έν λόγω Νοιιοθετήματος κα» ή σϊμ<χσία αυτού δ'ά την δημι¬ ουργίαν μεγάλων παρΐιγωγμκών μονάδων και επ οϋτού είς 'ήν ήν έκθεσιν άναφερονται τά εξής: «Διά τού προτε νομένου σχεδί- ου Νομοθετικού Δ'ατάγιιατος πρός τόν σκοπόν/ ένισχύσεως τής τα- σεως διά την δημιουργίαν έν τή χάρα μεγάλην οικονομικωσ δων_ πιιρέχβνται καί διευκολύν σεις έν περιπτώσε1 συγχωνεώσε- ως ή μετατροπής τής νομικής μορ φής διαφόιρων έπΐχε'ρήσεων, ώς και επί είσφοράς υπό λειτονργού σης έπιχειρήσεως έάς ή' πλειό- νων κλάδων αυτής είς λειτουογοϋ οαηι ή' συνΐστωμέ^ην β^μηχανυκήν ή μεταλλευτικήν άνώνυμαν εται¬ ρείαν πεο'ωιρ'σμένης ευθυνής Τά αέτρα ταύτα θά συμβάλσυν άπο- • φασιστικώς είς τή,ν δη,μουργίαν Ι άφ' ένός μέν ΰγιών άνωνύμων έ· χώ>α αυτή Πρό ολίγων έπίΐσης ' τ°Ρ^«ν, εχουσών τας
    ήιιερών εΐχε επιβληθή δασμός άν-1
    οικαιωμα να υπογραμμισωμεν, ο -
    τι καθυστερημένως έκηήθημεν
    ττιρός την κατεύθΐΛ'σιν τής δηιιιουρ
    γιας απαραιτήτου ύποδομής τής
    οίχονομίας κας. ώς εΐναι ή ύπαρ¬
    ξις σχυρών άνταγων'στΐχών μονκ
    δών Έττί ττλέον, άφήσαμεν εν α
    κιίσμον χρο*νικόν διάστημα 2Ί
    νά διανι,θή άγοΐνον, άτ.ό τής
    ουτής Εννοούμεν τό
    γεγοχός τής λήξεως, την 31η>'
    Δεκεμόρίου 198ο, τής ίσχυος τού
    Νόιιον 4002)59· ό οποίος ττα-
    οεϊχε σημαντικάς διευκολύ/σεις
    είς ττεριτττώσεις σνγχωνεύσεως έ
    πιχε'ρήσεων
    δελεασδέντες άττό τάς άλματ&,ι-
    Καί
    μέν, ώς πρός την
    τΊν
    των με
    |
    62 στερλινών ά»ά τ0Χ
    τόννο έττί των εΐσαγωγών ρωσι-| ά1>' εΤ"°υ δε σχυοών έτα ρειών
    <ον μαγινησίοΐί στήν Αγγλία 1 ττερ'ωρ'σμένης ευθυνής καί ττρο- ' ώ 6 δ σημασίαν τού κατατεβέντος σχΓ- δίου Νομοθετήματος τό όττοΓον είς γεν'κήν θεώρησίν τοα, κρίνε-- ται ως ικανοποιητικόν 'Ε^ τού το ς, νομίζομεν ότι ή ττροδλεττο- μένη ττεντοχτής διάακεια ίσχύσς των ττίφεχομένων διευκολύνσεων· βοι ή&υινατο νά είναι μεγαλυτέρα ίίστε νά άξιοττο'ηθούν. είς τόν ά- 'ώτατον βαθμόν· τα έν λόγω εύε ργετήι.ιατα. 'Επίσης, τταρατηιροϋ- μέν, άττλώς μήπως τά κιιθορι,ζό μενά ποσά τών ύποχρεωτΐκώς κα το-&ε6λημέν«ιν κεφαλαίων είναι ύ ΐ|·ιλά διά τα μεγέθη τής Ελλη- δεις αύξήσεις τιμών τών μετοχών, έπι&υιιούν (ος έκ τούτου νά άγο· ράσουν μετοχάς διά νά επιτύχουν κέ»δη κεφαλαίου άδι<ιφοροΰντες δ'ά τό ύττό των έταιριών καίτα δαλλόμενον μέο σμα. Ε*ίαι δέ δ α τεθειμένοι νά πληρώσουν ο'ιοονδή ιτοτε τιμήν διά νά άποκτήσουν περιτττώσεων άγνοοϋιν άκόμη κα' τά τής λειτονργίας τοΰ Χρηματο στηρίου Ούτως ή ΰιτάρχουσα στ, νότης ττροσφοιράς τίτλων έν συ· όνασηώ μέ την τταραΓηρηθεΐσσ, ηύξημένην ζήτησιν είναι οί κυρι¬ ώτερο1 ττ«ράγοντες τής συνεχ'ζο μένης αυξήσεως των τ'μών των μετοχών Δι' αυτόν τσν λόγον κρί νετ^ έπιβεβλημένη ή είσαγωγή είς τό Χρηματιστήριον νέων ίθ"· ών ιιετ<:χι/ών τίτλω/ -πρός δ'ευ ρνυσιιν τής ττροσ((θράς μετοχών ρυνσιν τής ·πιροσφορας μετοχών δα ό δείκτης τιμών των Τροητε ζών καί Άσφαλιστ^χών 'Ετα'ο'ών έτηιιείωσεν σ>αδον κατά 245 μο
    νάδας ή Τ^% ττερίττου είς διάο^η
    μα πέντε ήμίιρών. Ό δείκτης ί,ξ
    όίλλσυι των έμπθροδιομηχανικών
    μεταιχών ηυξήθη κατά 88 μονάδας
    ή 9% περίποχι Η -παρατηρηθεΐσρ
    εντ»νος άνοδος τού δείκΊου τιμών
    Τραττεζώ.^ >Ίΐί Άσφαλιστι,κών Ε
    ταψιών όφείλ«τα ιείς την αΰξη
    σιν των τ'μών τών μετοχών των
    Τοαττεζών, 'Εμττορκής Πίστεως
    καί 'Εθν'κής Άσψαλιστικής Η
    άξία των σν>αλλαγώΐι/ τής έδδο
    ιιαδος ανήλθεν είς 168 έι«ιτ· δρχ
    έναντι 182,4 έκοτ5 δρχ τής έβ
    μετοχάς τήτ Α ή τής Β έταιρίας,' £ομά5ος άπό 1ης εως 8ης Ιοιλί
    μολονότι είς τάς ττλείστας τών ου έ ε.
    ΑΠΑΛΛΑΣΣΕΤΑΙ Φ.ΜΑ Η ΧΗ?Α ΔΗΜΟΣ.
    ΥΠΑΛΛΗΛΟΥ, ΑΛΛ' 0X1 ΚΑΙ Η ΘΥΓΑΤΗΡ ΤΟΥ
    ΧΗΡΑ πολιτικοΰ συνταΐιοΰχου
    τοΰ Δημοσίου άπαλλάσσεται τού φό
    ηοι> μρτ<ι(ί (Ίάσειος Γΐκινητοιν κιιτά τάς Λιατάςει; τοΰ Ν.Δ 37Κ3).Ί7 /(ΐί 4242) (>2 "Οχι ι'ίιιιιις κα'ι ή συν
    θ«νάτου τοϋ
    ττοοσφορά
    ένο·υ ότι εΐχε διαπιστωθη ή' σωπικών βιομηχανικών ή βιοτεχ ν κης
    ^ορά του σέ τιμές πολύ κα| νίκων έτσιρειών αέ έπι/ρκή ϊδιαι τη"ος.
    άπ' δ-τι οί ϊσχυοι.ισε': κεψάλαια ωστε νά δύνανται νά Ι
    έτπχε'ρηματι,κής
    ι μ κων βάσεων»
    ΕΠΙ ΤΑΠΗΤΟΣ ΤΟ ΠΡΟΒΑΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ
    'Βνω 10 ήμβρες ύττολεί-ΐτονται , των ττρός τούς ένο^'οχττάς τών
    μέχρ1 τής λήξεως τής ίσχύος τού καταστημάτων μέ άτΓρόδλεπττα
    Ν·Δ· 225)69, περί μισβώσεως | καί ττολύ δυσάρεστα έττακόλουθα
    των καταστημάτων καί ττερί ττρο Γιά τήν αντιμετώτπση τής κ«-
    στασίας τής έτταγγελμ^τικής στέ ταο-τάσεως αυτής· ττροτείνουν ό-
    γης. έντείνεται τό ενδιαφέρον τώ,/ ττως ή κνβερνηση άττοφασίση /ά
    ίδιοκτητών καί τών ένο'κίαστών | θέση τό θέμα τού έλεγχον τής ύ·
    καταστημάτων, γιά τό ιτοιά θά πεο6ολ[κής άξιώσεσως των έκμι-
    εΐναι ή τελική άττόφαση τής Κυ- σβωτών ΐπτ' δψη τοΰ τπροιέδρου τού
    βερνήσεως Σύιιφωνα μέ τά δσο: Δικαστηρίου, ό όττοΐος καί θά
    άνειπτύχθησαν, κατά την τελευ' προστταθή νά διατηρήση Ί'σους
    ταία σνσκεψη στήν ■Συμβοκλευτι- διαπραγικιτει/τικούς όροκς μετα-
    κή 'Εττ'ΤρΌΐπήι ΰττό των έκπρασώ-1 ξϋ έκιι σθωτοΰ καί μ><Λωτοϋ Σάν ττων των μισθωτών καί των έκ- μ[ά μεση λύση έπίσης ττιροτείνουν μισβωτών καταστημάτων, τήν ό"! ■'ήν έττιμελητηρ·ιοοκή διαιτησία, ττοία όργάνωσε ή Κι/6ερνηση σ^ίς άρχές τού μηνός· τρείς είναι οί ενδεχομένης λύσεις: Πρώτο'ν. ή ττλήρ'τνς άττελευθέρω- γιά τήν έξαοτφάλΌ-η καί την ά- ττστιροιτή τής άτναζητήοτεως ίπτερ· βολικοϋ μισθώματος Άτγο την άλλη μεοιά, οί έκμι- ση των μ'σθώσεων των καταστή-1 σθωτ<ιί ιιε ύπόμνη,μα τοι»ς πρός μάτων· μέ άποτέλεσιια νά δικα'-| τόν πρόεδρο τής κι/δβρνήσεως, ζή ούται ό έκιμισθωτής νά ττροέλθη' τησαν την έφορμσγη τής γνωμα- στήν κοτταγγελια τής μισθώχεως, Ι τευσεως τού Συμβουλιον Έττ'Κιρ©· χωρίς καμμιά δέσμευοτ), έφ' όσο·" "ειας ότι όττο'αδήτΓθτε τταράταση λήγει ή σύμδηισή τού. | τής ένο,.<ιοστασιακής ·προστ«σίας Δεύτερον, ή έχ νέου ρύθμ'ση ' έιταγγελμαηκής στέγης δέν εΐ- τών ττρούτΓθβέσεων καταγγελίας ι ναι σι/^ταγματικώς έττιτρετι^ή. τής μισθώσεως βάσει τ<ού μέχρι ! Στ0 σχετικό ύττόμημα τής τούδε ίσχύσαντος καβεστώτος (! Κτηαατικής Ενώσεως δ ' ς διαχρησία, με?ζον μίσθωμα, άπτο·' τ<ιι ότ1 τό 70% των μ1σθωτών ε- ζημ'ώσεις_ δεκαμηνι3Ϊΐί μισθώμα- τα κλττ ) Ίσης μεταχειρίσεως. Τό ύττομνη- μα καταλήγει δτι ό θόρυ^βος γιά τό μεΐζον μίσθωιιια είναι αδικαιο¬ λόγητος, διότ1 εσημειώθησαν μό νόν 5 περιπτκισεις πραγματοττο1- ήσεώς τού Ζητεί δέ άττό "'ήν κυ- επί ύγίών οίκονο-| Έν πάση περιπτώσει, έφ' 3- λων αυτών πλέον άρμόδ'σι νά Γκφερουν τάς άπόψεΐς τω'' εΐνοτ' οί άιιέσως έ··'δι«φερόμενοι Καί 'Εκτός τώ'/ είς τήν είσηγητικήν έκθεσιν άναφεροιαένων εύνο'ικών έ τππ-τώσεων τοΰ μέτρον τοϋτου αναμένομεν .· ΕΙΝΑΙ ΕΝΤΟΝΩΤΕΡΑ Η ΖΗΤΗΓΙΙΒΙΟΜΗΧ. ΡΙΔΠΝ ΚΑΘ* ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΕΓΚΡΑΤΕΙΑΝ βέρνηση θύσ'ώδεις μεταδολίΐί σημειο^ν ένθαοιρύνη την έλευ- τ«' είς τήν δ'ά>βρωσιν τής
    ή
    σης, ττράγμα τό όποϊον δεικνύει
    τήν ταχυτέραν αύξησιν των έτταρ
    ή χ ξη
    6έρα οίκονομία θέτοντας τέρμσ >ής δαττάνης, ένισχύουσαι, Ιι τι- χκικ«.ν είσοδηματων
    στήν ιτροστασία 'ής έτταγγελμα- λευταίοι άι.αλύσε , τάς έπενδυτι.
    τκής στεγης, διότι «ουδείς θ«' κάς ττρωτοβουλίας είς την χώ---------------------------------------------
    6ιγη όπως δέν, έθίγη όταν εληξε Γαν. 'Ενδ1α4>εροντα είναι όττό
    άθορύδως τό ένοικιοστο(σιο τών *ής απόψεως αυτής τά τταρασχε' ΟΙΚΟ'ΝΟΜΙΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
    ^ατοικιών, οί οποίες έπροστατεύο' δέντα ύττό τού Συνιδέσμου 'Ελλή- ΠΡΟΣ ΒΠΙΜΈΛΗΤΗΡΙΑ
    Βά
    ντο μέχρ' τού 1965, επ! 15 συ-
    νυπτά ετη»
    Άνεξ^ιοτήτως · πάντως, τών ά
    ■'ωτερω, άπόψεων μισθωτών καί
    ή
    ^ Βιομηχάνων στοιχεία^ σχετ:. Δι' άττοφάσεως τού άνοττληρω-
    ^"ζ ι|έ την εξέλιξιν -τής κατανα· τού γενικοθ γραμματέως τού 0-
    λώσεως κατά ιά τελευιαϊα £τη -ουυγείο-υ 'Εθνικής Οίκονο;αί«ς
    Απο απόψεως ττοσοστιαίας ση έττί θεμάτω^ έαττοιρίου κ Δ Ρου
    ωθι οί·
    έκμ'σθωτών, ή τρέχουσα έδδο.μα-( μ«σίας τής καταναλώσεως (ίδ'ω- χωτά· ένεκρι'θη^αν αί κάτ
    δα άναμένετ«ι νά είναι άποφασι· τκής καί δημοσίας) είς τό σύνο- κονοιιιχαί ένισχΰσε'ς:
    στική γ'ά τό θεμα τής έπαγγελ- λβν τού έ&νικού είσοδήματος αίί α) Πρός τό Εμπερ'<όν καί ματικής στέγης Ι ν ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΣΤΑΓΙΕΡ τη αντεπροσώπευε, κατά τ0 19("' Β'ομηχανικόν 'Επιμελητήρ ον Δρά το 74,5% τής έθνικής δαπάινη; μας 250 000 δρχ. πρός άποπΐ- ναντι 75 1% τού ττροηγονμένον ράτ»σ ν τώ'ν κτιοιακών τού έγ- τους. Άντ'στσίχως, ~ό ττοσο καταστάο-εων στόν τής δαπάνης είδιχώτερον δ 6) Πρός τό Ελληνικόν Έμττο· έττενδυσεΐς -παγίου κεφαλτιίου ρ,κό; 'Επιμελητήρ'ον Κ«ΐρο·υ 100 *αί δι' αϋξησ.ν άποθε,ιιάτων ά- ΟοΟ δρχ , ττρός άντιμετώττισ'ν νήλθεν είς 25,5%, έναντι 24,9*', τριχουσών λε'τονϊγΐ"»11 άναγνών 'ΕδημοσιειΊθη ίίς τήν 'Εφημερί τού 1970 Χαρακτηριατικόν εϊνα' τού δα τής Κυβερνήσεως (ΦΕΚ 87 τό γεγονός, δτ' κιο5ά τά τΐλευ.- γ) Ποός τό 'Ειιττορικόν καί ;έσεΐς με τούς Α') σύμδασ'ς ιιεταξύ τού 'Ελ- Τα1<ι έ'τη, ση·μειοϋται έντονώτεοσ Β'ομηχανιχόν 'Επιιιελη^ήριον Δω ί άγνοοΰν την λην,κού Δημοσίου άφ' ενός καί αύξησις τής ζητήσεως 6'ομηχαν1- δεκοαήσο^ 50 000 δρχ ττρός άν- Μόλ £ ύ ύΰ ϊ Σά χο-υν άρ.ιονινές σχέσεΐς με τούς ιδιοκτήτες των κα, άγνοούν την ηπ-ιινυι/ ίΐτιμοσιου «φ ε"θς και αύξησις τής ζητησεως 6'ομηχαν1- δεκαή Κα,' τέλος ή ποιράταση γιβ ό-' προστατία τού Νόμου «Μόλις ■'ό τού αύσχρ,ακού οϊκου Στάγίεί κων είδών ενανΠ των- ειδών δια τ,μετ^π ^ι» δοπα ών ρισμένο χρονικό διάστημα τής | Γ!% τών κεντρικών καταστημάτων1 /α'< Τ°ύ κ Ι Λαϊνοπουλου άφ τροφής. Εκβετη'-ίου σχύος των κυρ'ωτέρων διατάξεων δημιο^ργεΤ τεχνητό βόρνβο γύρω έ'εαου, διά την/ Ίδρυσιν δ,ομηχα- Ού'ως, ή δαπάνη τελικού κατα- ιό·.τ»ν τού Ν.Δ 225, ώστε νά δοθή ή άπό τό θέμα τής προστασίας τής νικού συγιβροτήματος τταραγωγής "ναλωτού διά τροφιμα άπό 40 4% εύκαιρία όιι-ίΐλης προσο'Ρμσγης ϊττίΐννίΐιιητι,Η. «*·ρΛ..η- /»-» , *.,*,.,_·..£-..... ^..-..-._-..-... -.._^.»..— . . τών ιιισθώσεων στήν ελευθερία των συμβάσεων. Σύμφωνα μέ τίς άπόψεις των μισθωτών έμττορικών καταστημά- την κυβέρνηοτι καθ'σ^ά προς Μόνιμον Προ στέγης — υπο- ί.λκΐίστήρων,· φθιρτηγών αύτοκινη της σννολ'κής καταναλωτι/ής δο: ΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥ- στηρίζετα' — καθ1 ην στιγμήν τό των κλττ ε:ς την βιομηχα'-'κήν πε ττάνης. κατά τό 1960, εμειώθη ΛΟΙ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΕΙΣ ΤΟΝ 15% τώλ ιιισβίων άναιζητοΰ έο1 ριοχη Θεσολοί . . - 15% τώλ ιιισβίων άναιζητοΰν ένο1 ριοχην Θεσοαλο^ίκης. είς 36 5% περιττου το 1970 Ή ΔΙΟΙΚΗΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛ- κσστας» Στό υπόμνημα αύτό Ή έπέ,νδυσις ϋψους 34 £κατ. ά'ω^ερω μεταβολή είς την δ'όρ- ΛΑΔΟΣ ναφΐοετα· έξ άλλου, ό'τι ό τι-! δσλλαριων, ύττηχθη είς τάς εύερ- Βρωσιν τής καταναλωτικής δαπά ι.άηβμος καταναλωτού αύξήθη,κε , γετ,κάς δ'ατάξί,ς τού Ν.Δ 2687 ,ης άττοτελεί (ρυα'κήν συνεπε^ν Ό Διο.κητής τής Τραττέξης πατρός τοι> δημοσίου Οπαλλήλοτ)
    αγαμος θυγάτηρ.
    Τούτο έοέχθη τύ Φορολογικόν
    ΙΙΐιιιιτοδικε-ΐον Αθηνών διά
    (| άτου άποφάσε'ΐός τού, είς τήν ό¬
    ποιαν Λναα, ρρρτα , ότι εκ τοϋ συν
    (,υιισιι.)ϋ τών οκιτάξειον τοϋ οίο
    Οοου 2 τοΰ Ν.Δ 3783)1957 «πεοί
    στέγης των δημοσίιον ύπαλλήλον,
    πολιτικών ΰπαλλήλοιν» καί τού «ο
    Οοου 27 § 4 τού Ν.Δ. 4242)ΐ!<62 συνάγεται, ίίτι δικοιίιομα άποκτήβΓ ο>ς κατο· "/Μΐις_ «νευ κατα&ολής τοΰ
    όφειλο,ιτένοΐ' Φ.Μ.Α , ρχουν, έκτός
    τών μονίμιον πολιτικών ώπαλλήλοιν
    τοϋ κοάτους, κ<ιί οί συντιιξιοϋχοι τών κατηγορίαν των {ιπτιλλήλον τοντοιν, εςτ' ίίσοΛ καί αίτοί έ'χουΛ' τά εν άοθρο) δ τοΰ προμνησθέντος Χ.Λ :57ίί3)ΐ957 άναφερόμεν<χ προ σόντα. Κατά τήν έ'Γ«ομογήν __ ποο- στίθρται — των διατάξεοιν ταΰτονν κια είς εκπλήρωσιν τοΰ ΰπ' αύτίον σκοποΰ_ στηΊσταμρ νού είς τήν παροχήν δευκολύνσε ιν, διά τήν πιιο' «,ϋτων απόκτησιν ίδκικτήτΓ· κ«τοικίιι;, ό νοιιοθέτης θεοορί την ϋπκλ/.ηλι/ήν οΐκογένει αν ώς ίναίον οίκονοαικήν μονά- ί)α. ΑΓ αϋτό κ«ί εκρίθη ότι παορ χονται «ί αύται διευκολΰνσεις καί φορολογικαί άπαλλαγαί κσί οτ«ν ι'ΐ άγοραζομρνη κατο κια κτάται ά πό την σύζυγον τοΰ ύπαλλήλου. ; — άν<«( ές)ε άκολού θως είς την άπύΐ( ησιν — κατά την άνοιτίρ,.ι διάτΐίΗιν, δικαίωμα άπο •/τι'ισπιις κατοικίας, ανευ κατιιβο λής τοΰ Φ.Μ Α., εχουν πάντες οί ϊσόίΐ οί ή μόνιμοι πολιτ.κοί ύ.τά/ ληλοι τοΰ κ.ράτοΐ1;, έη ' ίίσον οί ργ γαμοι κέκτηνται 6πεςιδεκ«ρτή μόνι ιιτν παρά τή οημοαίιιι ΰπηνρσίαν χ.'ίί δεν τυγχάνοΐίν τόσον αύτοι ό σ'.ν καί αί σύζυγοι αυτήν κΰοιο κατά .τλήηίς δικατ'οιμα 1διοκτησ·' ■ ·ς ή ίσοί'ιίου έπικαρπίας ή οϊκή σπ·ις *·"τε·ρ(/; οί/ίας ή διαμερίσμα τος ίν 'Ελλάδ ν.ιιί είς .τύλιν ίΐνο, τών .-) 000 κατοίκοιν. Έπίσης ο! συταξιοΰχοι των κατηγοοιβν τού τηιν, καί οί σΰζ·γοι «ντίόν, έφ' (ί¬ έ Λ ώ ϋπ(ΐλλήλ(ον η συνΐα;ιοι'ιχΐ"ν, πλήν δέν ύ.τάγοντία ρίς οϋμίαν των ώς αν,ΐ) κιιτηγορών, ρΰτε την δηιιοσιο υπολληλικήν Ιδιότητα- Ο Ο Σ Ε. ΠΡΟΜΗΘΕΤΕΤΑΙ 12 ΔΗΖΕΛΑΜΑΞΑΣ Α1ΙΟ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ Δι' αποφάσεως τοΰ ΰπονιργοΓ' Έθνικής Οί/ονοιιίας, ενεκρίθη ή .-τοηιη'ιθρια έκ Ροΐ'μανίας, 12 ζελιιμοιςιΤιν έλιγμών ύδραυλικής με ταδόσρος 700 ίππων μρτά τών άν ταλλακτικΛν τον, συνυλικής ά|- ξί((ς 1.4Γ)2.0Ο() όυλλαρίον κλήριγκ. ποοοι,ιιζο-μένιυν διά τάς ανάγκας τοϋ Όργανκτμοΰ Σιδηροδρόμοιν Ελλάδος. Ή άξίΐι των θά διακανονισθή μέσω τοϋ οίκείου κλήριγκ σροθε σιι ακώς, κατά τήν ΰ(| ισταμένην διαδικασίαν ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΟΧ 32,(1 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛ. ΤΟΧ ΑΠΡΙΛΙΟΝ Τό είσρεΰσαν νκΐ'τιλΐίΐχόν ι,αγμα κιχτά τόν "Απρίλιον ανήλθεν .ί; 32,<; ίκατ.δολλ έναντι 30,2 έκατιι. τοϋ αντίστοιχον μηνός Ά πριλίου τοΰ προηγουιμένου ίτους 1971. 'Κξ' άλλου, τό συνολ.κώς εισί χθέν κατά τό πρώτον τετράμηνον τοΰ ετους 1ί)72 νατ'τιλιακόν σι·νάλ λαγαη, ανήλθεν είς 122,0 έκατ δο/.λάρια, έναντι 100,!) 100,9 ϊ κατ. δολλαοίον τού άντιστοίχου τε τρίπιήνου τοϋ προηγούμενον ς 1971, σημειοιθείσης ούτως αύξήσϊ ιο; κιαά 2θ,'.Κί ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ Η ανάθεσις κοτασκευής Ό Εξ άφαριιής άνο,γραφείΓ-,. ^ ροφο.ϊίας ττερί άναθέσεως είς Πί λων'κόν οίκον τής ού νιέου έ,ργοσταο-ϊου είς Όρεστιάδα, ό άναττληρβτ^ γενικος γραμματεύς τοΰ το Γεωργίας τού ύποι/ργειου ' κης Οΐχονομιας κ. Δημ Δημο πουλος^ εδήλωσε δτι αύτη 6ά γι νρ επί τή &ασει καί μόνον τώ,, τή άτΓο«ελεσμάτων. κύψουν έκ τ)ού μόνον ν όποία βά ττρ0 ~ροκΐ)ρυχ8ΜΤο(; λί διά την 3ην Ιουλίου ^ υούς διαγωνισμο3. Σι/νεπώς, 0|) δεμία σχετ^κή σι,μφωνία ύφί~α τα1 ιιέχ,οι τοίδε μέ οίονδήττοτΕ ■οίκον καί μάλιστα διά την άπ' Τά ϊ—ό.λο'ττα των λογαριασμόν κλήρινγ«ς — Τό παθητικόν υπό λοΐΛτον των «χανονικών)) λογορια σμών κλήρινγκ τής Ελλάδος μί. τά τών ξέν*4ν χωρών άνηλΛι «υ τα την 20ήν Ίουνίου 1972, ι,ς 2.2 έκατοα δολλ. Ινα"1 1 2, 2 κο; 2,7 (ένργητι<ών) τής 10η; Ιουνίου καί τής 31ης κθι 20ής Μαίου 1972 άντ'στοίχως. Τό ύΐΓΟλοιτίον· 'έττίσης· τώγ «ι δ^κών» λογαριασμόν κλήρινγκ α νήλθε κατά την ίδίαν^ ώς όνιι ήμεροιιηνία"·, είς 16 έκσ1ομ. 5ο*· έναντι 16,3, 15,7 καί 16 τής 10ης Ίουνίου καί τής 31ης και 20ής Μτιΐου 1972. άντιστοιχο; Η χρήσ^ αίγιοτλοϋ ύττό μετολ- λ3ΐ/τικών έττιχειι,αήσεων — Το ύ πουιργετον Οϊκονοιιι-κών, έκοινο την 6— αυτού γενομένη άττσδεκτήν· ΰττ- άρΦ' 289)72 γνω μοδότησιν τΐοΰ Νομ'κοϋ Συμβουλ ου τού Κράτους, διά τής όττοίας έννωμαδοτησεν ότι ·' χορηγησις τής εΐδ κης αδείας διά την ντκι μεταλλευτικών έπ-ιχε^ρήσΐων (ι; καί άξιολόγων λατομικώ1 έττιχει ρήστων μετά γνώμην1 τού Συμβου λίου Μεταλλείων) εκτέλεσιν έρ¬ γων (κατ<ι<τκΐ5υή άττοδαιθρών κλπ) έττί αίγ'αλοθ ή' τταραλίσς κοί τή» χρήσ'ν αυτών. ανευ δέ ό*τοΛλβτ ματσς· χωρεί διά μόνης άπθφασ:· ως τού ύττσυιργείου Έθνικής Οί- κονομίας (τ Β|θμΐ)χ<ινίας)· «α των Γενικών 'ΕΐΓ'^λίίων των τρ 'όν ~αλεμι.<ών ύττουιργείων (ήδιι υπουργείον Έθνικής Αμύνης) Τό δικαίωμα τούτο, μεταβιίο- ζεται άνευ άνταΑλάγιιατος, ό! τούς είδικιθϋς ή καθολικουζ δ«- δόχους των φορέων τής έττ'χοιρή σεως· άνευ -χορηγήσεως έξ ύιταρ- χής άδ,είας. Μέχρι 31.12.72 ό έκτ(λ(»νί· τμός λιτταισιιάτων·— Τό ΰιτονρ Έβν'κής Οίκονομίας 1^°· Έμττορίου), δ1" έγγράφοΐ' ττρός τήν Έ—ιτροιτιίν 'ον "ι *ο.ι 4ος «Α» 1γνώρΊσβν ότι γρ ρατείνεται μέχρι 31ης Δεκεμ*<>'-
    ου 1972 ή ττροβίυμία διά τόν έ/
    τελω^μό,, των £ίσοτγομέν»ν έκ
    "ού έξωτερκού λιποσμότοιν
    σον εν των προσώπω των σνντορ
    χοτ·ν αί ίιπό τολ" νόιιην άπαιτοΰμε
    ναι προϋποθέσε ς
    ΊΙ πιοοχή — πρηστίθρτηι —
    των ε-ύρηγΓτηιιάτ(.ιν τοΰτων ποός
    την σήϊυγον δίν έιιποδίξεται έκ τού
    "Π (ΙπΓοίι.ισεν ό όηιιόαυος ύ.ιάλλη
    '..'ΛΖ. '' ^'τ('-<°ϋχος σΰϊυγος κ«ί ιίτ ή σΰϊυγο; «ντοΰ δέν τυγχάνει συντηΙιοΓ,χος ίξ ίδιον δικαίου. Λιό ύ(ΐ «'στιιται δ καιολογητι 'ΐ' νόμον λόγος, ρ· οι|ιρι ,';τι ^ θ·ινάτου τοΓι ίνΐηλλήλοτ· Ήνωμέν». ' ",'' «Γλοι"')ν"«' ·' χαρακτήο τής ^ ν Μτί- "^-"νϊνειας αϋτοϋ Μ; έν αί«ς οίκο τος την 30 Ιουν,ου 1972 θα .ομού 225 σιν ττροσα,ρτωνται καί ετττά (7) άξίας λ^ν,χών πωλησεων, ό Ι 6·.τ Κέννε,τυ, δ:α Σίντνεϋ Τζό σημανη την μαζ'κη -,αταγγελ,α ΚβΙ κσταληγε, ή Κτηματική παραρτηματα αφορώντα άντ,στο,' ποίος καται,τίζε^α1 υπό ^ς Ε ™ς κα! κ 'λντβνυ Τσούρ,χ κα, των σνμ6ασεων που ίχουν συνα-1 Ενωσις ότι δέν θά επρεπε νά "·-"· "* —'~κ— ---------- - ■ - --- -- ηί Γ-ίν<> υ ι»"«Ηΐχ
    ψει οί έκμ'σθωταί καΐαστημάτων συγχωρήται ή ο-ϋξηση τού κό-
    μέ τούς ενοικιαστάς των, άφοΰ σιονς κα, τής 'κιής
    , . - των
    μας :ις τα πλαισΐα της λ ι,ιπήντιη'ν λιμ*- ϊ= ' ,τε,ών τής 'Αμε
    ιν ττροσαρτώνται αί .......
    ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ
    ΤΑ ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ
    ΤΗΝ Ε,ΦΟΠΛΙΣΤΩΝ
    «Τό σύνολον τής ΐ,ίσροής συ
    έμπορική
    ηύξήϊη άττό 1087 ε
    /θΐειμ.:(α δολλάρια κατα τό
    1962 είς 214,5 τό 1967 κ=ί εί< 346,4 τό ΐ!)71 Κοτά τήν τέλει, αίαν πενταετίαν ή είσροη ειδικω ιερόν έμ6ασμάτ«ν έφοπλΐστών ύ πυρδαί,νει τά έμβάσματα των νατ. τ ι κων». Τά άνωτέ-Μ έτόνισβν ό π ϊι'αρχος Λ.Σ κ κ πουλος, ομιλών είς τό Ε' Σε μινά'31^ Οί'χονομ'κής 'Αν«·τ—ύ- ξε^ς· τό όποϊ;ν πιραγματοττοιεϊ τε εις τό ξ:ι;οδοχεϊον «Σέισιλ>·
    τή- Κηφ'σιάς υπό τής Συντογι-
    στι ής Έπ'τροττής ΠροδΌλής Έλ
    λην, ;ής Οίκονοιιίας.
    Ό κ- Χρυσανθακόπονλος άνε
    φε:«1 έν συνεχ-ία είς τήν ση
    " τΠζ έμττορικήις ναυτι>ίας
    ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΥΠΟΔΗΜΑΤϋΝ
    ΕΙΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΝ
    'Αν«κθ!ΐν«θη ύττό τού Ποί»1·
    «ι'θυ Συνδέσμου Βιομηχανίαν Ύ™
    δημάτων, δτ1 εκττρόσιοιτοι κύ¬
    ριον διομηχανιών το3 κλα&οϋ
    ντ.χώρησαν χθϊς είς Μββχ», ^°
    κε μέν<;υ νά διοττρσγμ'ΐ''ε>'9ο''νΐ'":"
    ύπογράψθ'αιν τυμβόλαιο; ττωλησε-
    ως ΐ—οδη'ΐάτων, μέ σοβιετ"»»1
    εΐσαγωγ'κόν όόν
    ΤΟ ΕΥΝΟΤΚΟΝ
    ΔΑΣ.ν,ΟΛΟΠΚθΝ
    ΚΑ3ΕΣΤΩΣ
    ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ
    Τό εφαρμοζόμενον ύττό Τ1ί
    στραλισνής Κυβερνήσεως
    δασμολογικόν καβεστώζ,
    εισαγωγήν ττροϊόντω
    ως άναπτυσσοιιιβνων χ«Ρ"ν. "
    σχύση καί δ'ά τό νέον °'Κθ1
    κόν Ετος 11)72)73· δ'ά
    αι)10
    ειθτι
    ή όττο.α είναι 7η είς τόν κόσμον χω31)β£ΐσών
    απο &ΓτοψεΜς χωρητικότητος «α! ά
    6>1 άπο απΨ ήλί
    Έ—;ι6η πλείστα1 έχ. των
    δέιν

    01 η;
    πλέον δέν θά υπάρχη ή άνάγκη' τών είδών λόγω αύξήσ«ως των
    τής προσφοράς τρίτομ καί των πρώτων ύλών, μισθών φόρων· νο
    λοιπών πΐρούποθέσεων πού θέ'ε' [ μ ισμάτ κων διαρρυθιιίσεωι, κλπ.
    ό νόμος "Ετσι, ύττοστηρίζουνοί
    έκττρόσωτΓθι των μισθωτών· ύπάρ
    χει ό ψόβος έκβιαισμοΰ τών
    "αί να άτΓοτρέ-ετ«ι ή αυξήση τώ
    ί
    οτϊτημα είίλογο· δικαιο
    και στη,ρίζόμενο στήν άρχή τής
    παραρτηματα αφορώντα άντιστο.' ποίος καταυτίζετα1 υπό τής
    χως τα στάδ,α παραγωγής α) Σ.Υ Ε Οίίτω κατά τ0 1971, ή .{χον μετ" «ύτών μακράν συν0-
    εΛκυστηρων, 6) φορτηγώ- όχη. αξια των λιανικών πωλησεων είς Ηΐλίσ* έττί των οίκονοιιικών θε- '
    ιιατων τυπου 590)6ϋ0. γ) φορ ολόκληρον την χώρΜν ηύξήβη κσ ■„ τών άτΓο;σχολούντων τήν
    τηγων όχημάτων τύττου 1)90, τά 9,1% έναντι 12,8% τού έ'του- χώοαν'
    1290 καί 1490, δ) φοοτηγών ό- 1970 καί 7,8% τού 1969
    τεΛουσης πλέον
    Τό το'οϋτον οικο; δικ.ηίοιμα —
    χημάτων τύ-ΐτοιι 890, ε) σταθερώ'
    κινητήρων ο^) ποδηλάτων καί ζ)
    δλ
    ζ)
    μοτοΐΓθδηλάτων καί μοτοσυκλετ
    των.
    Π - ο-
    Πρεπε1 να σημε!ωθη, ότ, ή αϋ
    ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ
    ΣΧΕΣΕΙ 2 ΕΛΛΑΔΟΣ
    — ΑΙΓΤΠΤΟΤ
    Ό
    Έβνικής Οίκονο-
    _ νς Έβνικής Οίκονο
    ~αςχ. Γ. Πεζό.τουλος, εδέχθη τό
    πρεσονν τή; ΑίγιΙιτου κ Κάμρ
    «α'ισκνε-ϊήνησρ μετ- (ιΐ,Τ0- θί
    Ρως τ£
    κονομίας (τομεύς έμιτοΡ'0"
    νιστά είς τούς
    δών αυτών δπως
    τού εύνοίκοθ δασμολστικοΐ1 ""
    στώτος, έπιδιώξοι/ν την
    κσ
    μετ-
    των ί),'.η χωρ,Τ,ν.
    λλ
    θη τόν, . ,„
    Κάμρλ' δΐΛ>ΟΤ<>ν χρησιιιοττοιησΐν
    κλύτ ^ύτων ύττολθ'
    έΡ·
    ^ί ί),η χωρ,Τ,ν.
    Ε5 άλλον, „ χ. {αουργός έδρ
    * η χ,Λς τί)ν πΟ">^«ν τόν % Συτ
    νπ' Τϊόηυντ οΐκ·ηνίΐιι.·νΛΛ, -.·,../■_..
    ο!κονομ.ικόν
    παρχ,αν υπήρξεν έντονωτέρα έν (ν Άβήνα'ς ΆμεοικαΐΊκής Πρε ] μοσίου τααείον ώ-' τίννσ' άτοΓκη λον τ.> Λ,
    συγκρ,σει πρός την τη,ς -^^ σ6είας κ Λ. Μ Νταν Ι σάνχων συνταξ, ^ " βημοσϊν Ι ίοΰ ϊ^,Γ01™^
    χοιιενο1 πρός
    μετά των έν
    των
    ΣχίΤ'κή έγκύκλ'ος
    γείου έχοινσττοιηθη τιΡο?
    πιμελητήρΐα τούς
    Εξαγωγέων, καί 1
    Αττό τα Δημοτικά τραγούδια
    τής Μακεδονίας
    Τού
    Συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΤΛΟΤ
    ίν Λ^.Μ,Ηηκ. μόν» μέ τα την λ.Ρνθερ,ά μα; εΐνα, -,αί τό τοα
    τοπγουδιιι τού ΙΙοντου, .τού τα δια: γοι'.δι τής 'Λντοϊνινα- !
    ,ο,νει ό ά/οητ σμϊ,ς> τής -,ολ,'.τα | ·Π υπόθεσις τού Λνή
    > ^ | υπόθεσις τού Λνήχει στά γοό
    ; «.-τη; Γής μά ( νια τής μανοης σκλα.,,άς
    ιι' ?χ?ι τραΓιήξει κ.(χί ή ίπιστημονι
    ζή ?ρει·να καί περισνλλογή τών ώ
    ι.κχίιον τρ'ΐγο·6ιών τής .ιερκ(ερεί
    ,,ς Βεροίιχς!
    Πρίν άτό άρκιτά χρόνια. περι
    πι·νέλ.λ.ε?α δ.άΐ[ορα τραγοΰ(δκχ τής
    τεοκ} ερείας αυτής, ποΰ τά μελέτη
    π« συστηματικά Χ(χί .τον τα !:μπασα
    ιι ου
    Ή
    μανια τού τνραννον ΐεσπα
    οί ωρισμένα — άς πό νμι
    ητ/ιϊ καλοΰ.ιια! !
    Θελιο νά έλ.ιΐζιο .ιώς Οά (Ιρι-
    Οοΰν κιχ'ι άλ.λιιι μονσικολόγιη, ποί'
    βά κατα-τιαστοΰν έπιστημονικά μέ
    τα Οημοτι/.ά τραγουδια τοΓ· τό.τιιυ
    αύτοί', .τού λέγεται Ελλάς! !
    Ή μονσική των τραγονδ.ών τής
    περιί[ ερείας Βεροίας -ιαρουσιάζει
    οτόν μρλετητή μεγά/.ο ρνδιαφέ,-
    ρον.
    Ή ϋ.ιαο'ΐη ύκτώ μουσιν.ών τρό
    πων, μέσα στοΰς όποίονς χινοϋν
    ται οί μελ.οιδίες των τραγονδιών
    ιιύτίιν. άνοίγει στόν μουσικολόγο
    τόν δοόμο πρός τήν όρθή κατάτα
    ξη των Ελληνικών δημοτικών τρα
    γονδιών!
    Τά τραγοΰδια τής περιφερείας
    Βεροίας, πλονσια σέ Ι-κψραση καί
    μουαικότητα, όιατηρονν μέσα στίς
    μουσιχές τι·ιν ((ράσεις την Μακε
    δονική ίδιοτν.ιία!
    Γραμμένα σέ όκτώ μηυσικούς
    χά τά διάφορα σνναισθήματα! ι Χίλιοι την πάν άπό μπροστά
    Καί δέν είναι ν.τροΐ,ολή αν .ιοΰμε, ι καί χίλιοι τό κατό.ιι.
    τοόπους, ά,ιοδίδσυν άριστοτεχνι- Στή μέση πά ή ΆντοΊνινα
    - - .ι νέ
    ■νι.νς! Μή μπορώντας νά (Ιαστά-
    ξονν τόν τνραννικό ζνγό χον κατα
    κτητή οί λείΐέντε; μας, μφαιι στο
    πι-κνο σκοτάδι τής άσεληνης νύ-
    ΝΑ. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗΝ ΠΛΟΚγΓΣ · ,
    ΓΣΤΟΡ.ΪΚΌ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ '
    Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
    ΐι .· ·* · · - ·
    υ 'Από τό άφιστούογημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
    • "Ο Λ,ΐΑΒΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΊΌΤΡΙζίΑ^ - "
    χας, κρατώντα; σφιχτά στ(·, ?να
    τού χέρι τό καριοψύλι καί στ" (ΐλλο
    τό φλάμπουρο, ΐΓΡνγ·ονν ·ψηλΛ στά
    κορφοίίοννια γ,ά νά άναπνεϋσονν
    τύν λεύθεοον άγέρα των Ιούνιον Ι
    καί ψηλά στίς άετοοάχες στήνουν
    τό ψλάμπο-νρυ. τή; λενθεριάς !
    Μά ύσο λεΰθερα ζοΰν οί άρμα
    τωλοί μα; στά δοννά, τόσο σκλη
    ρή καί βαρεία είναι ή ^ωή Τών |
    άλλον πού ξοϋν στοίι; κάμπονς'
    καί στά χιοςιιά!.
    II
    Άντώνινα είναι ή γνναίκα
    ενός λεΐίέντη πού άνρβαίνει στά
    6ουνά γιά νά συμίΐάλει κι' αϋτύς
    ατήν λευθεριά μας.
    τότε στήν αμοιρη γι-ναίκα τον, ,ιοϊ
    την σέρνουν σκλάβα μέ τό παιδί τη;
    στήν άγκαλιά!.
    Καί ό Λγνωστος τραγουδιστής
    μΛς ζοντανεύει τόν διασυρμό τής
    δνστυχη; γυναίκας καί λέγει!
    Άποηννγομε τού; ίδιοματι-
    σμονς τΛν μακεδονικών τραγου-
    διών, γιά νά κρατήσοιμε τό θέμ«,
    ποΐι συγκινεϊ κάθε άναγνώστη!
    .τώς τά τραγονδια τοντα — τής
    Βρροίιχς — στίχοι κα'ι μονσικοί
    φθόγγοι, Λίΐοτρλ.·ονν τά μαυγαριτά
    ρια τοϋ δημοτικόν μα; τραγου-
    διοΰ!
    Άναγκάζομαι νά άποφνγιο τήν
    θευ>ρία τών τραγονδιών αυτών καί
    τήν άνάλνσή των, γιατι ό άναγνο'ι
    στής δέν θά (ττ<α'ρι αν τή ιιονσική Βεΐ'ΐρία τών τραγουδιών, δέν θά είναι σέ θέση νά τήν καταλάΚει — γιατ'ι δέν είναι μουσιν.ύς. Ή μονσική σνλλογή τών τοα γονδιών αυτών, ,ΐρριλ.αμΛάνρΐ 40 ώραιότατα δημοτικά τραγοΰδια τής .τρρΐΓρρρείίΐς Βεροίας. Κάθε τραγιιι'ιδι έ'χει τήν ώρισμρ νη μ*ν<τική κλίμακά του, πον τύ μέ τό παιδί <ττή χέρια! Ό 'Λντο'ινη; άγναντεΰει ι|»ηλά άπό τή ράχη την γι<ναίκ<ι τον νά την σέ^νουν σκλάΓχι! Μιά ΰλόχλη ρη θΰελλα σνναισθημάτοιν ξεσπά στήν τριννσμένη τον ι|η'χη! Ή άγαπημένη τού κινδυντνει, τό τρυ<| ρρό τον (ιληστάρι (ίοίσκε ται στά χέρια των Τούρκων! Μό νο; στό καραονλι μόνη το»· σΐΎ τρθΓ( ιά είναι ό μαΰρο; την δεμέ νος παράμερα, ε*να προ άγκαλιάζουν τόσο ομοριρα ή μελιο δία καί ό ρνθμός. Α "Ενα τραγονδι ποΰ φέρνει τίτλο «Άνϊώνινα·» άπ' τό Λαογοαφικό "Εογο τής σύζυγον μόν 'Κλρνης Κουτσιογιαννο.ιονλον, ποΰ ί>ραί>εΰ
    θηκε τύ 1940 άπ' την Άκαδημία
    Αθηνών, δείχνει τοανταχτερά τίς
    δραματικές σκηνές τοΰ υπέροχον
    αύτοΰ δημοτικόν τραγουδιον!
    Μά άς άνοίξομε γιά τοί'ς άνα
    γνώστες μας μιά σελίδα τον ρρ-
    γον, ποΐ> φερνει τίτλο «Λαογραα/ι
    κά ΐκ ΒΓροίας» τής 'Κλρνης {νού
    τηογιαννο.ιοΰλ.ου κ(ΐί πον
    α' αυτήν ή ιδία!
    Γράφει:
    «"Ενα άίΐύ τά ώραΐα καί τά πιό , γιά νά δρίξονν αύτοι σρ ρργο τήν
    ζιοντανά τραγοϋοια ποΰ μάς θνμί ρμπνενσή τον! !
    ζοι»ν τούς σκληρόν; άγώνες γιά ηιι Κουτσογιαννόπουλο:
    αίσθημα τόν κάνει νά χλιμιντοίζρι
    άνήσυχι» καί νά χτυπά νευρικά τα
    πέταλ.α στοΰ; βράχονς! !
    Ό Άντώνης στήν μεγάλη τού
    άπελπισιά, πετιέται Λλόρθο; καϊ
    ρ<οτά τύ άγαπημένο καί πιοτό την δ,λογο! Μαΰρε ιίου! Μ.-τορεϊς Λπ' τή σκλαβιά νά (Ίγάλεις την κνρί'» σοι·; Καί κεϊνο νοκόθοντα; τόν κίν δννο ποΰ διατοέχει ή κυρά τον, ε! ν«ι άποφασισμέ'νο νά διακινδιινεν σει γιά νά την σώσει καί άπαντα: Μ.τορω άφρντη μου καλρ νά ΓιγάλΐΊ την κυρά μόν». μ Λπό τα .-ι ι ό σνγκινητικά τοΰ μακεδονικυν τριιγονδιον .τον προ<τ((·έρνεται σ^ιυ; λογοτιρ.χ^ρς, ΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ ΤΩΝ ΣΩΚΙΩΝ Καί ή μικρά πόλις των Σιοκί- ν.ων ποϊι ετ'ρίσκεται είς την περιο¬ χήν τοϋ Μαιάνδρον καί κατείχετο μέχρι τή; 8ης Απριλίου 1922 ά¬ πό Ίταλικά στρατεΰματα καί ότε ϊλπβρν εντολήν υ Έλληνικό; - Στρίΐτό; Σμύρνης νά προελ.άίτη ΧίΐΊ πρός την κατενθτ'νσιν αΐτήν. Αί τουρκικαί αρχαί μεταξν των όμογενίον (η'νέλαίΊιιν κ<ιί τα ά- ποτελέβίΐντα την όμάδα ΙΙροσκύ- πΐιιν 'Ελληνόπονλ'ΐ- Ό Τοϋρκος Διοικητής Χαλίλ έ ζήτησε την καταδίκη τ<ον δταν τα ϊσι·ραν ώ; κοινοί'ς ργκλημ«τΪΛς Χαί ζήτησε τή> καταδίκη τί.ιν μό¬
    νον καί μόνον διότι ήσαν ΙΙρόσχ.ο
    •τοι - "Ελλ.ηνες·
    Τονς κρπτοΰσαν επί μήν(ΐς <Λάς Λνηλ.ίονς ςνλα.κά; των Σωκίιον- Μπαίνοντας ό Έλληνικό; 2τρα- τό; εί; την τόσον σκληρώς δοκι- μαοθεΐσαν ,-τόλιν των Σίοκίον ετ'ι- οίθη πρό τετελεσμέΛΌν γεγονό- το;. Ο! τονρ'/ίοτσέτρς καί Τονρκοι ργκληματίρς επήραν μαξί τΐον σν- ροντε; τα άθώα παιδία· εί; πρριο Χήν Τζίνα (Ίνρνρον ν.ατακρροι>ργη-
    μίνα τα πτιόματα των μιιρτΰρον
    Άδελίμον μα; προσκόπων. Ο! δο-
    λοΐ|ονηθέντρ; πρόσκοποι των Σιο-
    ιίοιν ίκκιν οί έξη;: Χρ. Χρηστί
    δης, Σοικρ. Παμβακάς. Άριστ.
    ΙΙαπιιΛημητοίου, Ευστρ. Ματθαίου,
    Γριίιογ Μελας, Γρίόογ. Σαίΐοά-
    χΐς. Π Γεοργιάδης, θρ. Κ<ιηα- μηνΛς, Γ Ηενέτος, Γειόργ. Χά Ο«λ.άμ;τοΐ';. Ηασ. Χαρ(ΐλάμπου;, Α. Μρλ.ας, Λ. Καΰαμηνάς, Ι. Στο- λίδη;( χ(1; Κ Χριμονίδης. Ό προσκο.τος Κ. Βογιατζόγλον άπό τάς κακονχίας καί μαητύρκι πον τοΰ έπέβαλαν οί βάρΓ>«(?ηι τονρχο - τπέτες.
    "Τπάρχοι»ν κ.ιχί άλλοι πρόσκο-
    ,τοι, 6ποίττάντες ίίμοιον τρόπον μαρ
    τνρικόν κ<χΐ έγκληματικόν θάνα¬ τον Τα όνύματα των ό.ιοίιον δέν διεδόθησαν- Αί προσκοπικαί όργανώσεις τή; Είριόπης είναι άνάπτιιτοι- Ό θνή; Τύπο; έστιγμάτιξε τάς βαο- (Ίαρότητα; των Τοΰρκιον βι<μμορι των έγκληματιών εί; 6άρος των άθώιον ύπάρΐεον εί; (ϊάρο; των νέ άρων προσκόπΐ'ΐν. Ο Γρ ν. Ρφορος τον ΣΕΠ χιιγός Πτέρη; απέστειλε πρό; τόν Άρχιπρόσκοπον Βάντεν - ΙΙόουελ (ττό Λονδϊνο έν ονόματι τή; Προο χοπικής άδρλφύτητος έγγραφον τη λεγράφημα την 23)9)22 διά τάς α( αγάς των 'Ελλήνων Προσκό.ιο)ν τής Ίίονίας. Ό κ. Βάντρν - ΙΙάουελ διαμαρ τνρήθη είς την κοινονία των Ε¬ θνών στή Γενενη, άλλά τίποτα Λλ- λη δέν έγινεν. Μονάχα ρνδιαφερ- θηκ·ε γιά τού; 1 500 μέ 200 προσκό πονς που πρόσφνγες έπέστρε^ι ητήν Έλλάδα νά τού; οτείλοι'ν ί·νδνματ(ΐ καί διάφθίχι άλ.λα είδη Ι Οί .τρόσκο,ιοι των Σ'οκίίον τοϋ Αϊδ'Λ'ίον έκαμαν τό καθήκον τού; (ός "Ελληνες Τιμή καΐ Δόξα τοϋς άξίζει- 'Εμβϊ; πρε.ιει νά κάνωμεν τό δ·κ.ό μ'ΐς καθήκον, πρέπει νά στηθή ή πλάκα, τό "Αγαλ^ια Διό¬ τι έγό) ώς "Ελλην, ώ; γόνο; Μι- -,-ρασιιιτΛν, ώς ανθριοπο;. ώς χρι (Ττκινό; θά ντρέ.ΐ(ι)μηι· Καί σέ αυτή την Ζοή καί στή Λλλη. ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΛΧ1ΚΛΣ ·♦♦♦< >♦< »♦♦♦♦♦♦»♦♦ ΔΕΞΙΩΣΗ ΣΤΟ ΑΡΧΟΝΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑΣ - ΛΟ- ΓΟ1ΕΧΝΙΔΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ κ ΜΑΙΡΗΣ ΜΠΟΥΣ- ΜΠΟΥΡΕΛΗ Μιά ίίμορφη βοαδυά ,τεράααμΓ τΡλριιτίΐϊα στό Λρχοντικό τής έ£αι ΟΡτικής ΙΙοιητρία; __ Λογοτέχνι *°?· ΛημοσιογράΐΓου Άντιπροέ- δΡ°»' τ«ν Σύλλογον Δελφικών Άμ τιχτιονιών καί Γενική; Γοαμματρ ι"; τή; Ένο'ισκ,ι; Έλλήνιον Ληγο ΤΕχνί>ν ·/.. Μαίρη; Μ.τονσμ.ιονρε-
    'Ί· 'Εκλεκτοϊ άνΗροι.κιι τογ πνρύ
    Μ"το^; Χ(ιί Τή- ί-ιοτί,μης γίμ,ζ ιν
    τ« ϊίμορφα σαλόνια της: ήταν ό
    Λόγιο; έξαίρετος καθηγητής Π(ΐν
    τ'<ου Χ. Πα.ιαχατζής, ό Σμνρναΐ °ϊ Χ. Δ. Άδριιμίοης Δ)ντή; - ίδρν τ·}» τής Λημοσιογριιψικής Σχο- λή ή ούζνγιΐ; Τον_ ό ΙΙρόείΐρος δρο; τή; Ενώσεως Λογ,,τεχνών κ κ Λημ ^'Ο·1; ν.(ά Νϊχ«ς νΤ(ιπ,νύπονλ<)- Μχαλ)ιτίχνι; τον.ι,άνον Λεσπο,νίς -«ΊΟΐα Κ.ιλογρΐδου ή χ. Γβιοργκν τα< ή χιιριτομένη ήθοποιό; τού Θε άτρου Λρσποινί; Αθηνά ΚασσαΛ τη κια ή Μητρρα τη; ό κ. κια κ Κονδυλη, ή Σ. Πήλκια — 11" γιουκλάκη, ό κ. ΣονίΊα;. ή κ. Αί κη Σ.ιρράντσα ή κ. Καλλιγά, ή κ.· Χ'ΐτζηιμιχάλη ό κ. ΧατςηαναβτΗ- «κ'ον, ή κ- Σ.ιπνο.ιονλνθτ1 καί -ιολ λοί ά'λλοι .ιοίι μοί" δ:α((Ρνγ"<ν τα όνόμιιτ.Ί Ήταν μιά ύ.ιέροχη (ίρ-.'ίουά, πραγματικά ,τνενμίΐτική· Στό τρ'ΐ πέζι τη; ν.ιήρχε ίίτι ρκλεκτό νπή'.' χε στόν κόπιιο. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΙΙ δικηγόρο; ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΛΗΣ Πολιτικό; Μηχανικό; Μρτεο,έρθησαν ΓαμίΊρτα 4 6ος δροςρος τηλεφ 606.206 Ό Νεοκλής άττοφάσΐσε νά δα- κόψη την σικττή· για -ά βγάλη τόν έπίσ.κιο-ο άπό τ(ς —λάνΐς τού, τόν έχοίταξε κατάματο «αί τού εΐττε θαιρρετά: — Έττιμέν,ω πάτ>ερ μου σέ δ-
    σα οτας επτο Λέν εϊμαι συκοφάν-
    της. Δέ^ την η8ελα αυτή την σν.
    ζπτηοη, -ού μρ ένοχλεϊ άφάντα-
    στα, μά μ'ά κια την άνοίξατ,ε έ-
    σ:ΐς, εΤμα' ύποχρεωμένος. νά την
    συνεχίσω Καί ττρώτα συμφωνώ
    μέ την ττανιερότητά σας ττώς,
    γίναμε Σόδομα «αί Γόμορα Σ'
    αύτό δμως δέ. σννέβαλε ό μα-
    καρίτης Λογοθέτης Π... πού χω-
    '?ίς νά τό ξέρη, κΐίκλοφοροϋσε
    κάλπικςι Λΐομίσματα. Καί δέν τό
    ήξεοε, γιατί μ' αΟτά τού πλήρω-
    σε έ'να χρέος του ό Μεγάλας Β£-
    ζυρτς Δαΐλπατάν ττασάν μά κα-
    τό κά—οιο τρόττο ικαί ώς ενα ση-
    μεϊο ή μητέρα τής Πολυξόνης, ττού
    δέν στάθιμε δττως σάς εΤττα πι-
    στή στόν όίνδρα της
    10 'Επίακοττοις. τι ού ·ηξ.ε,ρε ττ'ό
    τ·-ρα άπό τόν Νεοκλη γιά τήν ο·ί-
    κθ7ένε:α τής τέως μνηστής τού,
    γι' αύτό «ι" ήτσν 6έ6κ;ιθς γιά
    τήν άΦωότητα τής μάνας της. τής
    κιιρά—Δόμν·αςι μά πού ώστόσο,
    δέν ήθελε νά συζητήση, γιά προ-
    σωπ'ιχούς λόγους, τό ζήτη,μο οτΰ-
    τό, τΓ3θσττάι&ησε λ ά τό τταρακάμ-
    Ψη καί νά τΐερΐ-ορίση την κο·ι>6έν-
    τα. στίς σχέσεις τοΰ νίαροΰ μέ
    την Πολυξένη Τόν διέκοψε καί
    τόν έρώτησε αώστΓρά:
    — "Ασχετα μί 6λ« αΰτά, ί)ίιλ«
    ιέκ/νον μου, νά μο3 άπ«ντήσης.
    είλινιοινά 'Υπεΐχέθης γάμον είς
    Γήν Πολι,ξένην, ενώπιον τής μη.
    τρός της καί τών γανέων σθυ ή
    Ναί, άλλά..· άττάντησε μου-
    διασμένα ό Νεοκιλής
    — Έν τοπύτη — ΐριτττωσει· τόΐι
    δ|έκοψ; ό ' Επ ί σ:< ο ττος ■ ττώς χω- ρίς νά δ καιολογηυής, είς τήν ττελ8εράν σοΐ' καί χιορίς νά άττο. δεσμευθης άττό τόν λόγον σου, εα-ττΐυσες άνοήτως νά δεσμευβης μέ άλλην κόοην; τΗτ0 ττράξ'ς λογ'κοϋ καί έν πάση ττ&,οιπτώσίΐ τιμίου ό)*8ρώττθ'υ αυτή; Πώς σοί τήν έττέτρεψεν ή χριστιαν'κή σοιι σννείιδηισις; Καί μέ τηοΐον δικαίω- ιια σήμεραν, διά νά δικαιολογή¬ ση ς ττροφαινώς τα καμώματά σο·υ· τολμάς £.< τών ύστέρων νά ονκο φαντής την οΐΐχογέν^ιάν τής δι»- στυ·χρ£ς κοραιΐί'δος τήν όπΌΐα·1 ίγνώρ'ζες, οττΗς μοί είττες, ττολ- λά έτη; Τά έρωτήματα αύτά εφεραν σέ δύσκολη θέση τόν Νίοκλή Σκού- τΓΐσε τ£ν Ίδΐίώτα ττο<ύ ά^άιβλυζε στό κιού^ελό τον καί ττιροσπάθησί νά δι«αιολογηθη. — Νά σθς ίξηγήσω ττάτ£,ρ μοί» εκανε· — Σέ άκούω — Άφοΰ δέχθη,κε ή Πολυξένη νά λύσουμε τούς άρραβώνες μας, γιά νά μην έκτ'βέμεθα ττε,ρισισό τπρο στά μάτια τού «όσμου· μί- λησα στούς διιχούς μου. Μέ όβκουι- σαν μέ κατανοήση «αι ή μητέ,ρα μου άπΐφάσισε νά έτησκειι Θή την κμρά Δόμνα καί νά τής μεταιβι- 6άτη τίς άττέψεις 6χι μόνο τίς διχές μευ μά καί της κόρης της, έτ-άνω στό ζήτημά μας· μέ την ττ£ττοί£'ηση ττώς κι»ρά Δόμνα σά καλή μάνα( ~ού έττ'θυμεΐ «αί ί- τηδ·£:>ι<ΐΐ την ευτυχία τού τταιδ'- οΰ της, θά ένέχρΐΜΐ τή,ν άττόφαση ττού ττήοαμε, νά χωρίσο-υμε. Καί στ" άλήβεια, ή μητέρα μου ιτήγε στό σττίτι τής κυρά Δόμνας μά δέν μττόρεσε νά εκπληρώση τήν αποστόλη της, γιατί έκίϊνες τίς μέρες εϊχε χάσει τό άγόρι της ή δύσμο ρη ιιά^α καί ήτοι; σάν τρελιλή άπό την λύττη της. ©ά ή¬ ταν άττάνδρωπτΌ νά τής δώση καί ίχλλο χτύττημα. "Ετσι γΰρισε ά- ττι;,(κτη καί άποφατίσαμε, έγώ μέν νά δ'ο·<όψω τίς σ?ν< μου μέ τήν Πολυξένη, ή μου δέ νά έττισ/>εφβή τήν ττεθερά
    μου· δταν ό χρόνος θά τής είχε
    ολίγο στέψη τόν ττόο άττό τό χά-
    σ'μο τού ιιο,αχογιοϋ της Π?έττει
    νά 30:ς έξομολογηΒώ ττώς έγώ,
    Ανεξάοτητα μέ την άττόφαση μου
    ν' άττομο ρυνβϋ όριστικά άπό τήν|
    Πολι,'ξέ.η, είχα άττοφιιισίοη νά
    έττι.σκι:ιφιθιϋ την ττεδερά μου «ιχί νά
    τιροο-τταΐησω νά την τταρηγορή.
    σω, γιά τήν συμψορά ττού την !
    βρήκε. Δεί, τό εκανα δμως, γιατ! |
    στό μεταξύ άαγκάστηκ<ι νά φύ- γω 6 αττ.κά γιά τηιν Σμύρνη· γ'ά δονλε'ές ττού δεί/ ττέρνανε ά. ναβολή "Οσο γιό; τόν λόγο ττού εδωσκ στό γιό 1ΐ3·3 Λσγεθέτη Π νά ΤΓθντρίυθώ τήν ιΜαλαματένια την έδ:λφή τού, τα έ'κοη'θΓ.· γιατί μέ τήν Πολυξένη είχα λύσει τόν ( Γ·:σμό μ<υ χθί ή ιδία μέ άττήλλα- ξε άττό τίς ύτΓθ'χρεώτΐΐς μου. "Υ- στε;α άττ' αύτό, ΐΐχα νομίζη τό ε.ίσίωμα νά διαβέσω τόν εαυτόν μοί», σίΐ' έλεύόεεος ανθ.3«πος) δ- ττκς έγώ ή·ΣολΊ. Δέν 6>έττ(ο νά ΰ-
    ττέιττετα σέ κανένα άμάρτηιΐια μέ
    τήν άττό·(| αση πού έττήρα.
    Μέ έρχ·τήσατε ττώς τολμώ έκ
    "ών ύττέοωιι νά κατηγορώ την
    οίκογένε ο: τής Πολυ'ςένης, άφο";
    την ήξ·:?° καλά ~ρίιν τή·1 άρρα-
    6ωνΐ(<<τ9ιο Σάς εΐττε τίς συ^ή- κες κάτυ άττό τίς οποίες έγιναν οί άρραβώνες μας Καί σάς δη- ^ώνω πώς δέν εΤμαι άπ' έκ'ί^ους ττού ρυθμίζουν τά αίσθήμα-α 1ων καί τίς σχέσ:ις των, άττό τίς ■π-ράξί'ς τρ ί των προσώτπον· ττοθ συνδέονται ιιέ άγαττημέν'α τους •πρόσω'ΐτα, έφότον ούτά είναι ε7 τ'μα άξ'οττρΊττή καί εϋϋττόλητττα ο-τήν Κοινωνία. Είναι τταραλογο ΣΚΛΑΒ< -αί άνόητο νά έίαρμόζοι/με τό οητό: «Άμαιρτία γονέων '"ιαι δ«ύοι;σι τέιχνα». Δέ; εΐνβ1 φυσικά ύ-εύθι/νη ή Πολυξένη γιά τήν ά- "ιμία τής μητέρζς της — καί γ Γ αϋτό τήν ά: αδ«νιάστη,κ.αν έστω καί μέ κρύα καρδιά — οϋ- τε ίΚαι ύττεύβυνη ή Μαλίΐμαιένιθ γιά την βτιμία τε"} ττατέρα τηΓ -"άν ΤΓαραδεχθώ γιά μιά στιγμή ττώς ό μακαρίτι-ς ό Λογοθέτης Π.. ή'τανε κι65Γ.λο;Γ0Ίός ή όργα¬ νον των "Αν ομκς, εΤμα1 6έ6αι- °ς Υΐά την άθωόιητα τού Λογο- <*έτη Π·., δέν μττορώ νά πώ τό "δ'ο καί γιά τή" μητέρα λιΐξένης. ττού γιά λά ίκανοττοιήση τό έρωτιχό της αϊσβημα. άτίμα- σε τόν άνδιρα της καί διέλυσε "ό σπίτι της, χ«>!ς νά σκεφθή
    ΠΑ Ι ΔΙ Κ ΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
    ΠΑΝΗΓϊΡΙ ΣΤΟ ΧΩΡ 10
    τα
    ιιδιά της
    Αύτό είναι
    ψευδέστατβ';
    άΐτίσκοπος.
    Ό ΝΕθχλής ι-ν . έκοψε μέ μιά
    — Άφήστ>Ε μί πάτερ μου να
    ΙΙάντα ήμοιν νοσταλγός τής πό
    λΐ'ΐιγα.τΓ,μενης μοί· πατρίδος πον
    χρονια ζοϋσα μακρνά της, άμίχ Λρ
    χισ,'Μ νά πρρ'.γράο,ι,ι ιιερικά άπό τα
    πρειστατικά τής σι'·ντομης ζοιής
    ποΰ πέοασα κοντά της, α'ισθάνο
    μαι μιά γαλήνη καί μιά άνακονσ,ι
    οη στή κ-αρδιά
    Ζοιηρές πάιντα είναι οί άνα
    μνήσεις γιατ'ι τίς εζησα μ' έκείνη
    τή παδική ά((έλε:α καί ξενοιασιά-
    ΤΙτιοχή άλ.λά τρισενλιογηιμ>'-νη
    ή Έλλάδίχ μας γεμάτη δόΗα καί
    κλέος Λ«ΰ την έλάμπρνναν ?πη ά
    θάνατα ποΰ τά γενναία παιδία της
    έδίδαξαν στό χόσμο πώς πρέπει νά
    ζοϋν καί πώς πρέπει νά παθαίνουν
    αυτή είναι ή χώοα τών Ήμιθε-ι,ιν-
    Σ' αυτή τή δοξασμένη γή είδ<ι κι' έγώ το ςώς τής ημέρας καί έ δώ εχουν τΐχ((:ή οί προγονοί μοί», θύμισες γλνκές π·οΰ μέ συγκινούν. ©ιιμάααι την άχ'ΐρη καί μονύτονη τής Πθι-|ξθ)ή τοΰ χοιριάτη. θυμάμαι τίς έναλ ιποιήση λ.ΐχγές τής η-νσεοις ποΰ τύν χειμώ να ήταν ϋλ(ΐ κα'ι ή κίνησις ήτ ;.ν περιορισμένη. Αυτή τήν έποχή π<χ γερή κ'ΐταχνά τά εσκέπαζε δλα κα'ι οταν έχιόνιϊε εολεπες δλη τή γΰ ρ<ι) περιοχή. νά ήταν ντυμένη μ' 'ινα κατάλευκο σεντόνι πον έδιδε 'μπηύς τά μάτια σον ενα γρικρκό πανόρίΐμα γρμάτο ποίησι· Θυμάΐί'/ι έχρϊνο ποΰ ήταν τόσο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ζε με μιά ,ιολίχνη τό «Λισίίόρι» ε ,ιρε.ΐϊ νά καλέσουμε άπ' έκεί ϊερέα | οί κα Ή γιορτή τ% Άϊγιαννιοϋ (τ* Άελουτρουπι) οτόν Πόντο σάς δ.ηγηβώ όλόκληρη την ίστο Ι 71ίΐνΐ>', Μήπΐ1).? μ;
    ρια οττως την ξε.ριο εγω κι' υ-
    στερα φέ·ον€τε τίς άντιρ-ρήσεις
    σας. ©ά εΐμαι τΐαλύ σύντομος.
    Ό ττάτερ Νικόδημος, άναζή-
    τησε στίς τσέιπες τού1· τό καλο-
    γερίστικο κομττολόγ' τού, τό 6ρή·
    «ε καί όίρχΐσε νά τό ξεκουκίζη
    νευρικά
    Ό Νίοκιλής συνέχισε:
    — τΗταν τόσο έρωτευμένη, :')
    ΚΜ.οά Δόμνα μέ τόν γιό τού ή-
    γεμόνοο πού έχασε τα λσγι,κά
    τη χαρα μόν οταν καναμε χιονοπο
    λεμο( μέ σίχόλονς άπό χιόνι ·ιοΰ
    ,κιρ' ίίλο τό κρνο μέ τά τρεξίματα
    μας άνάΙΊαμε κ αί δείχναμε ίίλο τό
    σίρρϊγος στά κοκινισμένα μάγονλά
    μας.
    Βυμάμαι τίς (Ίροχές πον ήταν
    τόσο σ>χνές τόν χειμώνα κα'ι ,ιοΐ>
    ήταν τόσο άναγκαίες κ<ιί ώφρλιμρς γιά τά σπαρτά. "Ολρς οί μρταο,ορές ρκεϊνο τύ καιρό γινόντοΐ'σαν μέ ζώα τά τόσο χοήσιιια· Ή μρταιτ«ρά τής έλ.Γ,άς της γιατ, τι αλλο τταρά τρελλή στ,ν ;.;.,,.οτ(η(',εί(ι άνάμεσ.χ άπύ »α ττρέπει νά ήτ<ιν· γ,ά ν άπο- πο(,)Τ,·,γαν,ιις κ(χί λασπο,μένους δρό Φασισηι νά βγάλη άττό τήν μέση μον- τοι-, ή 6οοχή του- ϊκαμε πί· τον άνδαα της! Γιά νά τό έττ,· οισσοτΕς)0 δ,',σθατους, "Εχει τή αύτό, σκέ(|θη·χε νά χρησι γραη ικότητα τού ό χρι·μών«; έκρϊ- μοττοήιση τόν δούλο τοΰ άγαπη .Την άνοΐϊΐ ,ιάλι .ιι:ν ή Γ(ΰσι; ξν τικοΰ της. ττού άφοιύ· συνεννοήθη, πνούσρ ντυμένη μέ τα πολΰχοομίΐ κτ μαζί τού, τού πρόσφε,ρε ενα λοιιλοΰδια σε πρρίμενρ νά την επι μΐγάλο ποσόν νά φαρμακώση τόν σκει^ θής καί άπό ψηλά στί; (ίοννο οην&θια της Ο δοΟΛος δμως, εΊ'ιε πλαγιέ; νά «.ΐ'θθανμάσης τό μα- Υ'ατί φοδήβηικε νά διαπ-ράξη ενα γεντικό Οραμα πον σον παρουσία τετο'ο έ'γκλημα, είτε γιατί συμ ξε ή Μητέρα γή μρ τήν όογιώδη τταΒούσε τόν Καλλι,ιιά.χηΐι τή,ν έ-' (ίλάστησ:. μαρ τ 1/ρησ.ί;. Ό Καλλιμάιχης άκρου' Τό δρ κκλοκαΐρι ήταν ή μργά βεβαιώβη.κε γ'ά τήν άπιστία τής λη μας χιιοά γιατί μρ τίς διακο γυναίκκίς τού, πού τή,ν άγαπιοΰσε π*ς τού Σχολείον ιιπορονσαμρ α- π-ολύ ση.μειώσατε πάττιρ μου. £- νετα νά χαοοΰμρ τή ΐοιή τής ν- φυγε άττογοητευμένος καί ντ,ρο- ττιασμένος αττό τό Μουκοι/ρέστι παίθοον· Πιιραθρρίξαμε στά κτήμ«τα ν.αι μαζί καί την άδελφή τού καί £γ ΙΛ'νάγημΡ τό καρπό. Ξρνοιαστοι ά καταστάβηκε στό Παρίσι. δηΐου .ιολημβάναμε τή χαοά τή; έξοχής. έμειν,ε ττοχχά χΡόν|α. "Υστερ«ι, ί Πθ(1)ί -τΡ(οί ^έ τί1 «'Ύ"·"^·" κόδαμε γύρισε στήν Πόλη καί μέ τό 8- τά δ0οσ"τ^ φθ««*'τα είτρ Λχλήδια νομα Δανήλ Κοκκαλάς σχε^ίσβη ρ?τε «* μέ τόν Σουλτάνο, πού γοητευ- μένβς άττό την άδελφή τού τΑ Άννί,χα, την πανρεύθηκε ' σΓ"χα ητίιν' ( ια Λ.Τ* «Μι τα γάλη Τ>« με
    «ΚΑΤΣΙΛΗ» τον
    Α:τηχΓ ^χ(?Ι 5 χΐλΐ<>
    ρφ
    καί άπέκτΓ,,σε άττ' αυτόν ενα γιό
    Αύτό τό τταΐιδί ττού τό μεγάλω ^
    ναν μέ ίδ,αίτερη φροντίδα κ«ί μρΤ(?ιΊΙ . τ" χϊ>01"-. . ,
    , - Γ- , ' , . Ι Ηοισκόταν σε ιιια ά,ιόκρημνη
    τού οιναΜε ευρωπαϊκη Ογωγή τό . Ί · ε /> ι ·
    , ,. , ' ' '' καί δασοιδη Γ)οιΐΛΌπ?.<ιγκι κηνμρνο σκοτωσαν οχ λ.γο ο, άντ,δρα-1 , ^ ρλατη χη1 ίλαιώοΡν8ι,η. -Κ στικο,· οτττος καί την μητέρα τού ^ , ν ν Ανν.κα Ο. ϊ&'οι· άπ^φάσ, | ί, τη ^ ν χ(Λ 6οισχότΛν οτ,·, κτή,,α Ανν.κα Ο. ϊ&'οι· άπ^φάσ, | (ιί,τ(, χ. ^(,)χληίΤ, τη; ·Αγία. σαν ν απβλλαγουν καί άπό τό. ΙΙηοασκενή- .τβΰ εοοτάϊει ώς γνΐο Κοκ,καιλ,,, τ,ου τοΰ στήσανε ένέ 0τί)ν στί; 26 Ίονλίον· Ήταν Ρνα 6·ρα, τον π^σαν* «αί τόν μετα | απροιττο" έκχλησάκι πρόχειρα κτι φερανε στήν Αδριανούττολη, στά σμ^,0 μέ το κολοσσιαϊο δένδρο πλάϊ μττοΐίντ,ρουμια τής οποίας τόν ' τοι· πον τ,', άγκάλιαϊε, "Ηταν τόσο μεγάλο αΰτό τό δρνδρο Λστρ £ρχιό ριζε σε ν'Ι'ος καί σρ μέγρθος άπό σκοτωσανε "Η μητέρα τής Πολυξένης, στήν αρχή, μάτακί ά'οοζητοϋσί τόν αν «χα τ(γ β?,χ(ι τά δένδοα τής γνρο» διρα της. "θταν έττί τέλους έ'μα-1 πεί,!ηχή-. τΗταν ό «.ιοίναοο:» ό βε πώς βρίσκοταν στήν Πόλη. μέ π(,,. τ;)ν την έΑ-ίδα νά συμψ,λ,ωθή μαζί τού. ίπ-ε τα -αΦια της κ·· ηλ- θε κ, αυτή £δώ μα ήταν -,α άρ- γα. πιά στήν ζ«ή Μόν εχει μείνει χαραγμένο στύ μνημονικό μόν ότι ό'πον γής νπήρ χρ έκ/.λησάκι ή άγιος ('ίπ(ι)ς τόν ά- της δέν ύπήρχε ποχα?.ον(,αμΡ έ™ στό χωριό Ρ.τρπ .ιε νά συνοδρΰρται μέ τό κλ.ασσικό Αύτά ξέρω, κατάληξε ό Ν·:ο· γιά νά λειτοΐ'ργήση. τοικοι τών γνρο πρρι·οχών που πιχ ρεθέριζαν συναζότανε στύ έκκ/.ησά κι μας γιά νά λειτονργηθοΰν καί νά σννεορτάσονν μαζί μιχ; Κάθε· λί)γή; πρεματευτάΰες έρχύντονσαν κιχϊ εστροναν τά .ταιχνίδια τους κιχί τα μικροεμ.ιορεύμιχτά τονς γιά γιά νά όόσονν ζ(·)ή κ<χί κίνησι στό πανηγΰρι, Άπό τό δικύ μας τό χο ριό ποοιί προί" ξεκινοΰσίχν οί νέοι καϋάλλα ρπάν<·ι στά μονλάρια πον ήτα στολισμένα μέ τά πολ.νχριομι/ι «χοάμια». Γοαμμή τά στολισμένα μονλάρια τραίιονσιιν γιά τόν Κ Λ ΤΣΙΛΗ γιά νά δόσονν πανηγυρι κό έορτασμό καί νά συντείνονν μέ τήν παρονσία ου; στήν άλ.ληλο γνωριμίίχ τών γειτονικών χ(·)ριών. "Ολ.οι οί .ιανηγυρισταί μέ τά γιοο τινά του; το ερριχνιιν στό νλέντι καί στό ςε^άντοιμα μετά τή λει τι»ιργί(ΐ Ο ίερέα; ήττχν ό φιλο ξενούμενύς μας, Μετά την λειτονρ γίιχ επρεπε νά τόν τιμήσουμε- Κάτω ά.ιό τά σκιερά όένόρίχ ά τΐλώναμε τα.τέτα καί έκεϊ έστρο'ινα με τοαπειζι έκ τοΰ προχείρον μέ φαγητό κα'ι τά (ΐροΰτα τή; έποχή; | ΐί.τον .κιπάς εμενε κατενθουσιασμε νος. Μέ τό πριυϊνό <|ήθυρο τών .ιου λιών καί μέ τή όροσερή αϋριχ ποϋ μάς χάϊδευε τά ποόσοιπα άπολαμ ίίάναμρ ξρνοιαστοι τή ζιοή τής ύ .ιιχίθρου. Ζοιή πολλ.ρς (ΐορές ί'κχσιχνκτμένη ν,αί ποτισμρνη μέ άπογοητενσεις. Γκχτ'ι υπήρχαν καί αί άντιξούτητες ,ιην πολλές (τορϊ; όοκιμάζει ό ά- γρότης. Ξηοασία κ(ΐί άσθένειε; τών δίνίίρι,ιν ποϋ έκείνη τήν έποχή δέν υπήρχαν τά έ.ιιστημονικά μέ σα ποΓι έ((αρμόζ·ονν τώρα, άψηναν ■πολλέ; (|ορέ; τόν παραγιογύ νά Ουμάτιιι τοϋς κύπους τού πον πίϊ γ«ν χιιμρνα. "Ό.τΐ'»ς γράι|'θ) άνοιτέρ<ο στό κτήμα ·αΰτό ρ[χ<χ μεγάλη άδυναμίυ γιατι έκεί ήτιχν ίίλε; οί άσχολίες. Η χηρά μοί· νά έ.ιιστατώ στήν σΐ'γκομιδή τών καρπών. Νά σκαρ ((Γχλιόνοι στά δένδοα. 'Τ.τήοχαν •/.λίματα ποϋ τά λέγιΐνε «άνκρηχητι κ.ά» έ'ριχναν τά κλιαδιά <:τνς έπά ν(ΐ) στά δενδρα καί έ'διναν σται^ύ λια ροζακιά ποΓ' ήταν τόσο εί'γει στ(ΐ'ΐ· Τό χειμώνα πάλι οί άπασχολίαι αα; ήτιιν τό μάζεμα τή; ϊληάς .ιυΰ είναι ό μοναδικός πύρος τοΰ νη σιοΰ μα; (Μντιλήνη)- "Οταν είμεθα ενκ<ιιηοι έγώ καί ό παπποΰ; κατείϊαίναμε στά ,ιοτά μκχ καί σνλλεγαμε καθοΰοια τ» όποία τά μαγειρεναμε στή χόβολη νιαή ήταν πολϋ εί'γενστιι, θυμάμΛι έπίσης ίίτι στόκτήμα αύτό είχαμε καί μιά άχλαδιά τής ό.ιοίας οί καρ π;·1 ίίταν ,ιρλο'ιριοι καί τήν άποκη λονσαμε κι,λν'κυθιι,ιιδιά· 'Γά άχλά δια αϋτά τά κοϋαμε φέτες καί τά άπλώναμε στόν ήλιο. Μετά δταν έ ξηραίνονταν τά φυλάγαμε γιά τόν χειμώνα δπιος καί ενα είδος καρ πονξ,ια ποΰ τά κρεμοι'σαμε στό τ(< δάνι. Στόν Κατσίλη λοιπάν συν- τοοΓΐΡΐ'μένοι μέ καλούς γειτύνονς νεαρόν; καί πρεσίίντας καί μέ γρη οΰλες ποϋ ήταν Λνεξάντλ.ητε; νά μα; διηγοΰνται παραμύθια μέ τοϋ; δοάκοιι; καί αλλα ποικϊλίΐ καί εϋ- τράπελίχ άνέκδοτα δίνανε στή ζοή μα; μιά Λνακοϋφιση καί χαλαρώ νάνε τά κουρασμένα νεΰριχ μας. Άπότομα κ.ίΐΐ δασιόδη μρρη --τ<>
    τ'ΐμάχια κηί π.]γρς με πεντακάθα
    οα νερά πενκα καί ρλ.ατα καί ίτιέ;
    ποΰ μέ τά καλάμια τους κατασκευά
    ζαμε πανρρια νπαίθριος καί γεμα
    το; όξνγόνο άίρας αύτά είναι πού
    θά Ονμάμαι πάντα μ ε σνγκίνησι.
    Χ ΖΟΤΡΟΣ
    τήν ρίλογία, καί τό προνόμιο νά
    κλής, τώρα ττές τε μου κι' έσεΐς ~?Λ,',ριο δενδρο τού. Λές καί είχ;·
    π-άτερ μας τά δικά σας. Θά σάς | οεσ.τύίη γι'ροι άπο ολα τά δένδςκι.
    άκούσω μέ ττροσοχή καί στό δ- 'Κχεϊ ληιπόν την 2Γ,ην Ιούλιον, έ
    νομα τοΰ ΤΐμιΌυ Σται>ρού όρκί-,τειδή τό κτήμα μας αΰτό έγΡΊτνία
    ζομα -ττώς βά εΐμαι εύτυχής, άν
    ΜΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
    μΗ*«Μ 1 ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟ
    .. ΛοαΧαχον 111 -- Τΐιλ *Τι ?>
    ΠΕΙΡΜΚΤΥ
    οί κατηγο'ρίες μου· γιά την Δόμ
    νο* άττο&ειχθοθΛ' ά6άσιμ·ες
    Συνεχίζεται
    ΜΑΗΗΜΑΤΑ ΚΑΤ' θΤκ"θΝ~
    ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΧΙΟ,ΠΑΙΔΑΣ
    Καβηγητής Φιλιλογίας μέ ε*Λό-
    κιυ,ίΐν 'ΐρονπηρεσίαν είς 'Ιβιωτικά
    καί Λημόσια Γυμνάσια άσκήσας
    επί ιιαχς,άν σειράν έτών καί %αβϊ-
    χοντα Διευθυντού1 είς "Ιδρυμα παι-
    Λικής προστασίας, (ίναλαμβάνει τήν
    κατ' ηΐνον διδασκαλίαν Αρχαίον
    χαί ί<ιι·ν Ελληνικών είς μαθητάς καί τής Δης Τάξεως. "θίηι είς τόν Διβυθ'ον- τήν τής έορημερίδος κ . Σ. Σινανί- Λην Μα) »1{ τλ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ΣΙΜΟΣ ΣΑΒΒ1ΝΟΠΟΥΑΟΣ ΑΛΕΚΟΣ Π. ΜΑΡΣΕΛΛΟΣ ΙΑΤΡΟΣ 1)Τ(ΐΡΙΝΟΛΑΡΤΠΌΛ(ίΓ1.)Σ Σο^ΑΙου 4 ΤΗΛΕΦ. 621.001 Σόλωνος 109 5 — 7 μ. μ.. "Ολος ΐιΐΐΓνιδίιος απέθανε χαί έ/.Γ,ίΐενθη στά νρκροτα(τεί:χ Ν. Φ λΐίδελιτείης, κνας μνοτης τής Ου ΐ'ΐντινής μονσικής ό .-ΐςκυτανάλτη; Σίμο; Σα6Γ>ινό.τονλος, αδελφής
    τοΰ (['ίλου καί συνεργάτου μας κ.
    ΓοΓ,γ<Η_ιίου 22α(>Λ:νη.ιούλοΐ' ά.ιό τήν
    <-)Γσσαλ<:νίκην Ό μρταστάς ήτ·ιν (Ιαθϋς γνι» στής κα'ι γνήσιος εκτελεστής τής (Ίυ»αντινής μουσ κης. 'ΤπήηΗε μα ϋΓ:τή; τοΰ "Αρχοντος τ:"ιν Πατραρ γείιον αειμνήστου Τρκχνταφί'λλον Γεοργιάδον καί κατόπιν τοΰ επί σιΐς (ΐρχοντο; Κι·ιν ΙΙρίγχοΐ1 ι«ετά -ου οποίον συνεδέθη τόσον ")στε ("τί;ν οίϊτος πΓίριί,λιτης .ιλέον ένο σηλειΊετο τίς τόν «ΕΰαγγελισμΟΛ» ό Σΐμο; τόν ρπεσκέπτϊτο σχεδόν κάθε μερά κιιί τύν Γκανε ουντοΐ/ φιά. Έδώ τό πρώτον ει!«ΐλρ στόν ΙΙοοΐ, ήτη ΊΙ'.ία ΙΙαγκίΐτ'ον Γίΐπτη στήν Άγία Παοαπν.ρνΐι Καλλ .ιπ λ.ειο; Πειραιώς, κατόπιν στόν γ.·ι Μέ τή γιοριή τ' Αϊγι<χννιοό (24 Ιευρ»ί·ου) ό νοΰς μου πλανι£. τα· στά ττίροσμένα, στήν άλη- σμο^ητη 'Μαιΐ'ρΐΒαλασσ'τικη Πά 'ρίδα μου· τή^ δμαρψη Τραττε ζούντα. Εΐνα' ή μερά -που ή έκκλησιν μας γ'ορτάζει τό γενέσιο τοΐ Αγ Ιωάννου ιΐοϋ Προδρόμου Ή γιορτή αυτή εί»αΐ πανελλήινια καί σι/νδι/άζεται, ώς γνωστόν μέ ΐς φωτιές, ποϋ ά^άβονιαι σ" ό- λες τίς γ«ιτονιές καί τίς ττηδού ■ μικροί καί μεγάλον γιά νά δ'Μ· χοϋ1, όπως π- οτεύΐται, τά ένο- χλητ'κά ζωύφια, οί ψύλλοι καί οί καριοι. Άκόμα είναι ικ<αί 'Ί γιορ- τ;'ι τού Κλήδωνα π<ού τήν μάζονν μί άνηισυιχία καί έ ρο στήν' κάΊβε της λετττομέρεα τά κσρίτσ·&. σόμψωνα μέ τις τοπι- κές σννθήικες καί ττειριμέν0Λ;ιν V ά κούσο·ι»ν χάποιο «ύχάρισ'ο Υ·ά το μέλλο ν «αί τό ρ.ζικό τοι;ς. Ή Υ'ορτή αύτη στόν Πόντο ήταν κά ττίος Ιδιότυττη καί χαρακτηρισΓι- κή· πτ>ύ την πειρ'ιμίναν μυοροί
    καί μεγόίλοι με κοπτο'α λαχτάρα
    Ηταν γν«στή/ (Ός «τ' Άελου
    ιΐ-οιπτι» δηλ. του /^γ Ιωάννου
    τοϋ 'Ηλιοτροττίου, ττοϋ συμπίπτε
    μέ τό θερ'νό ήλΐ'οτρόττιο ή ήλιο.
    στάσιο, 21 ή 22 Ιουλίου· τή,ν
    «Ρχή τού ©έρ«υς. δΓαν δηλ Λ
    ήλιος μπαίνε' στόν Καρχί-ο Άρ
    χη πάλι τού χειμερινοϋ ήλιοστα-
    σίου -Ινα1 ή 21 Δεκεμβριού· δταν
    ό ήλιος μπ'αίνί1 στον Αΐγόικερω,
    τλι,οΊάζοντας πρός τό Νότιο ή-
    μισψαιριο
    Τήν μερά αύ'ή ξεχινονταν ό
    κόσμος όλος στις άμμουδίρες
    τταιραλίες τής κοσμο^άκουστης
    Τραπ1εζοΰντοτς γ!α. νά κα·»η τό
    μπάν ο τού, για νά όροσι:τθή κα·
    νά τιμήση τό έ'8ιμο. Άκόμα κα:|
    οί γυναϊκες ιλούζογταν σιά Οφάλ
    μυρα νειρά τής Μαύρης Θαλάσσας1
    υχ' δμως τήν μερά άλλά μέ τό
    νύχτομα γ'ά ν' άττοφιτγουν τά
    «6£6ηιλα» μάτ^ των άνδρών. Η
    συνή9εις, ή^αι/ έπιταικτική καί τό
    ίδιμο συ.5υάζο«ντβν μέ τίς φω-'
    τ'ές καί πιροτταντός με τό κάψι-
    μο τού Ε6·ραιου· που γ!νονταν'
    στις τταραλιαικές πόλεις τοϋ Πόν
    Ό υ
    Πρίν δυό· τρείς μέρες έτοιμα
    ν,οταν άπό τά χριστΐαινόπα'δα ί¬
    να πελάιριο άνθιρώπι^ο ομοίωμα,
    άττό ξύλα· χόρτα καί αχυ·?ο, π·ού
    ττοριστανε τόν Εδραΐ ο τόν ύ-
    ττουλο αύτό κα! θεοκτό'ο τύπο
    και πού εττρεπ.ε νά τόν εκδικη
    ί)·ο·ϋν οί Χρυτιανιοί μέ τις έκδη·-
    λώσεις το.υς. Έν6ι>μούμα' άχόμο.
    στή θολασσόπληκτη ττατριδα μοί;
    μικρά τότε π-βιδί, κι' ένο αλλο
    ■ΓΓϊρΐσ'Οΐτ'κό, ττού μού εχα·ε τή·,
    πιό τρανή έντΰπωΐη καί ττού 6ϊ
    ιό συνάντησα που&Ενά άιλλοθ.
    Την μέ,ρα τ" Άγι«ννιαϋ. τ' Άε·
    >ουτροι—ί, όπως λεγόταν ·'τ θά-
    λασσα ήταν γεμάτη λουομένους
    Μερικοί κολυμ&ητα! γύρ'ζαν στίς
    ποιραλιαχές γ£ΐτονιες κι' άρπα
    ζαν τούς περβστΐκούς καί τού·ς
    ε,ρρ'χνα-ν στή θάλασσα όπως ή¬
    σαν μέ τα ρούχα Μερικοί ττλή·
    Ρι«;ναν καί γλύτωιναιν τό λοΰση-
    μο· "θμως σάν οννήθεια δέν δυ-
    σαρΐστοϋσχ κκχνένα γιατί τό θε-
    ωροΰσαν σάν γοϋρι, σάν ίνα δ«ύ
    τε,ρο δάπ^ισμα. Κ Γ ήταν τό θέα-
    μα γιά μάς τά π'τσρικια μ.Γγά-
    λη άττόλαυτι, σάν δλέπαμε νά ρίχ
    νωνται στή θάλοοσσα αντρες πα-
    ποι/τσωμέινοι κα! ιντυμένθι
    φορες μέ τίς καλές τους
    ές κα! κοιμ'σ φορά κα{ γραδαν-
    'ωμ£υοι. Κι' έβγσ'ναν άπ' τή θά¬
    λοοσσα σάν τίς δρεγμένες γοττες
    Καί μ£ΐς στταρταρούσαμε άττό τά
    γέλια
    Μέ την δύσι τού ηλίου όίρχ'ζτ
    ή προετο'μασία γιά Γήν ττυιρττό
    λησι τού 'Εβραίου. "Ενας ττελώ-
    ριος άχυρένιος ό?νθρωττος μέ κα¬
    πέλλα κα! γναλιά· πού τταιριστα-
    νέ τόν τσ'φούτη (Έ6ραϊο) ήταν
    στη,μένος ττάνω στό 6ράχο, τόν
    —'ό ψηλό "Ολων τά δλέμματα ή.
    σαν στραμένα πρός τά κεϊ Γύ
    Ρω άπό τό όμοίωμα ήσαν οί κο-
    λυμδηταί καί τΐ£ρίμεναν τήν πυο-
    ττάλησι· πΐού δέν άργει ΞίφωΛ'η-
    τά χαράς ακούονται μέ τό άνα-
    μα καί οί κο·λυμ'6ηταί πηδοΰν πά
    νω άπ·ό τόν 'Ε6ρα·ο 6ουτιά στή
    θάλασσα. Κ Γ αύτό συν€χίζονταν
    γ:ά κάμποΰη ώρα ένώ αλη ή ττε-
    ρ'φέρεια φωτιζόταν άιπό ενα δυ-
    νατό φώς μιάς μεγάλης πυρκαί-
    άς. Καί ό Έβραΐος σάν ενα με·
    γάλο πΐΜροτέ,χνημα έφώτζε τά
    πλ€θύμενα χης Μαύρης Θαλάσσας
    ο^ό δρόμο τους καί σέ μεγάλη
    άπόσταΐσι άττό την παραλία
    Ή πυρττόλησι τού Εβραϊοι» κα
    Ρώς καί οί φωτιές μέ τό λούσιμο
    έχουν καθοίρτ'κή σημασία. θεώ-
    ρούντα1 πράξείς μαγΐικές γιά την
    ένίσχυσι τού ηλίου "Ετσι τή
    μέρια αυτή δηΐλ. τήν άρχή τοϋ Ηί-
    ρινοϋ ήλιοστασίου γίνοντα' κόβε
    εϊδους μαντΐάιες (αΰγομαντεία —
    μολυβδομαιντεία — κοσκινομοιιν-
    'εία) καί ό γνωστάς σ" όλον
    κλήδωνας Στήν άρχή πώλ1 τοθ
    χειμερι^'σΰ ήλιοστασίου οττίς 22
    Δεκεμβριού, δτοον ό ήλιος μ—αί-
    νε' στόν Αϊγόκερω, οί μαντ€?ες
    μ€τετέθηικαν στό νέο έ'τος, δταν
    δλοι δοκ.'μάζοιΛ μέ τήν χαρτ'οτται-
    ξία την τΰχη τους
    Ο λαός μέ τό ττήδημα πάν»
    άττ' τίς φωτ;ές τή μίρα τ' Αί-
    γ'αννιοΰ π·ιστ€ύ·ει. 6τί άπολιυτρώ-
    νετα ι άπό τά ένοχλητικά ζωΰφΐα
    Ζνώ άιντιβέτως τα Χρ'στούγεννα
    ό'ταν καΐνΐ- στή φωτ ι ά ενα κου.
    τσουρο· «τό Χριστοκούρ» νοιμί-
    ζει_ δτι άττοΐΓει·γει τούς καλλι
    κάντζαρΐους σ' ολο τό 12ήμερο.
    ΟΊ φωτ'ές τ' 'Α|ν/ιαννιού είναι
    εβ'μο, θά λέγαμε, διεθνές· γιατι
    τοχουν κκ" άλιλο1 Εύρωπαϊκοί λα·
    οί καί Μουσουλιιάινοι τής Βορ·
    Αφρικής κι' ήταν μάλιστα γνω-
    στές καί στήν έποχή τού Μεσαί-
    'ΐΑθανάσιος ΆσΐθΕτίδη·ς
    Πειραιώς
    Γεωργίσυ Μπραντές
    ΟΜΗΡΟΣ
    Μετάφρασις έκ της γερ;ιανικής γλώσσης υπό Βασ.
    Κουζηνοπούλου : 'Επιτίμου γυμνασιάρχου
    Γ) Η ΟΔΥΣΣΕΙΑ
    Κ Η Λ Η / ΖΟΝΑΙ ΚΟΙΛΙΑΙ
    ΑΙΣΚΟΠΑΒΕΙΑΣ (ΟΖΦΥΟΣ) ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ Κ.λ.Π.
    ΒΕΒΑΙΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΙΣ
    Ο ΓΝΩΣΤΟΤΑΤΟΣ έξ Αιγυπτου κ. Κ. ΜΩΡΑΙΤΗΣ
    εΐδικευθείς έν ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ είς τόν Οίκον ΜΠΑΡΡΕΡ, |
    έξυπηςετεΐ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ τήν πελατείαν τού. Ή πολυ-
    ετής ΠΕΙΡΑ του έξασφαλίζει ΤΕΛΕΙΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ
    μέ ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ έντός Πολιτισμένου Περιβάλλοντος.
    ΟΛΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 71 (ΟΜΟΝΟΙΑ) - 1ος δροφος
    Γρ. 2 τηλ., 529-432. Έξυπηρετεϊ ΤΑΜΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ,
    Δημοσίου, Τραπεζών, κ.λ.π.
    Ό κ. Κώστας Γ. ΜΩΡΑ Ι ΤΗΣ τυγχάνει
    υιός τού γνωστοϋ Φαρμακοποιοϋ έν Σμύρ¬
    νη, Γεωργίου ΜΩΡΑΊ ΤΗ
    [ θεθρικό ναύ τοΰ Άγιον Τίαον
    "II
    | ρακλείον Κρήτης, ά,ιύ έκεί στόν
    Μητροπολιτικόν ναό Αγρινίου καί
    τελευταία στόν Προιρήτη Ηλάα Κ< στέλας Πε ραιώς. ΙΙαντοϋ έ'ψαλί μέ τό καθαρώς Βυζαντινόν 11α τριαρχικόν μρλος καί ό'χι μόνην αΰτό άλλά ,ιαντοϋ έόίδα'ϊρ τήν Η>
    ^αντινήν καί σήμεοα .τολλ.οί μαθι
    Τ(χί τον κοσμοΰν άναλόγια καί Ίε
    οατείον γιατί .ιηλλοΐ έκ των μαθτ
    «όν εγ ναν ίεοΕΪς καί άοχιμανίνρΐ
    ται.
    Τύ καλλιτεχνιΧΛ μονσικύ το'
    χάρισμα το μετέδοισε καί στην
    κορη τού τήν Χαρούλα, ή ό.ιοία
    ώς λΐΗ,'ΐκή υ»|Η((<ι>νο; δ α.ιρε.τπ
    οτήν μεγάλη "Ο.ΐΡθα τής Κολίονί
    -:; στήν Γρομανία-
    Στήν κηδεία τον .παρέστησαν
    .τολλοΐ ίερεΐς προίην μαθηταί τοί·
    καί τήννεκρήσιμαν άκολοτ'τΚαν »-
    ψαλεν ή χοριοδία τοΰ Σ ιοματείοΐ'
    Ίεηοψαλτών Αθηνών μρ επί «?
    (ρ:ιλής τύν Ποόρήρον κ. Μ.τρλοΰσην
    ό οποίος κ«1. έΞε((Ί,')νησεν ίπικήδει
    «ν ντκρολογίαν άναιτρρθ^νς ρίιτ
    Ι γήν ζίοήν καί τόν χαρακτήρα τοΠ
    ! καλοΰ οίκογενειάρχου τοΰ ιΰγε-
    ν.κοΰ άνθρώ.τοιι καί τοΓι πιοιον
    Χρ ιττ;«νοιι.
    Άς είναι ίλα'ροό τό χώμα τής
    'ΛττΓ.ιής ποΐι τύν σκρπαιΐε καί ή
    ιινήμη τού <ιΙ(ΐινί(ΐ· ι······························*·· 'Τ.αεύθννο» συμφώνως τώ ν6μα>
    1090)1938
    Ίδιοκτήτης — Διευθνντής
    ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
    Κατοικ^α Ναυάρχου Βότστι ΛΛ
    ΙΙς>οΙστάμ.ϊνος ΤυπογβαφεΙου
    ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ
    Κατοικία Σπαρ.άκου ?9
    Α-ΦΙΑΛΗ
    (Συνρχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
    Ό ποιητής μετριάζει μέ την
    εναίσθητη ψυχικήν του όιάθεσ ν
    τήν ([ρικτήν «ντήν έκδίκησιν ποΰ
    είναι σι'ιικ[('ΐνα μέ τίς σΰγχρονες
    Λντιλήι|>ε ς όικαιοσύνης ποχΊ σπέρ
    νει παράνομο τούμιο, (Όδυσσ- Χ
    στίχ 4ιί.Ί—47.Ί Μτΐ| ο. Πολνλά).
    «Αΰτά '.ιε κ' ρΛρπρ σχοινί μρ/.ανο
    πλώροτ< πλοίον « ς τύν θόλο γί'ροι τεντιοτύν ά.τύ τόν μέγαν στί>λοι
    «είς τό ι"ΐ|'ος 'ποΰ τά πόδια τοιν 'ς
    τή γή νά μην ίγγίζιονν
    «καί ('ις κίχιαις ή περ στεραίς, ό-
    ποϋ 'ς τό βρόχι πέφτονν
    «στιιμένο ς τά χιμάν.λαδα, κα·,
    πρός τό σκήνοιμά τ<ον «ένώ κινοϋν, έλεεινό τοίς δέχεται κρείίίΐάτ , «όμοίιιι; ρΓχαν 'ς την σριρά τ<χίς κεφαλαΐς ή κύοαις, «εις τονς λαιμούς το>' με θηλειαΐς,
    (ρρ κτά νά ξει|>υχήσονν.
    «την ('Ίριη1 ολίγη ρσπάραξ'ΐν ταίς
    ((τέρναις τον ή έ.ιαΓ·σ(ΐν.
    Ό θρΰλος δέν γνιορίϊε , όπως
    ό ποιητής οίκτον.
    Ό θςνασϋς αΐγοΐΐοσκός Μελάν
    θιος εσΰρθη άπό τήν στοα στήν
    αϋλή. (Όδνσ· Χ 474—477 Μτφρ. '
    ΙΙολυλά). [
    «Κα'ι 'ς τής αϋλής τό πρύθυρο τόν
    Μελ.κχνθέα σνραν'
    «αί'τιά καί μντη τοΰ 'κοιΐταν μ' ά
    λύπητο
    «κα'ι τά κρυ<[ά του άνάσπαστ<χ δώ σαν ώμά τών σκνλιον, «κ(χ| μανιασμένο χέρια καί σκέλη τοϋ θιΐντρί(>αν,
    Κατόπιν τύ άνάκτορο όλόκληρο
    ά.τολυμαίνεται μέ θιάφι άπό πάνο
    ε!ο)ς κάτιο- Καί επειτα άκολονθεί|
    χορύς μέ άλαλόζοιισαν χαράν έπά
    νο) στό .τέτρ νο δάπεδο, οπον πρό
    όλί'γοΐ' τύ αΐμα ε?χε τρέξει σάν ρι·ά
    κι. "Οταν ό Ονγγώ Χόο^μανσταλ^
    κατά τύ ετος 19Ο4? .ταροι>σίασε
    τήν Ήλέκτρα νά χορρΰη μέ μιά δα
    δα στό χε'ρι, μετά τόν φόνον τής
    μητρρας της κϊιί τ·οΰ Αίγίσθον νπύ
    τοϋ Όρρστον, ή κριτική ίσπευσε
    νά δείξη την άντίθρσίν της κα'ι έ
    χαρακτής< όν τήν σκηνήν αυτήν ώς τρλείιος άντίθετη πρύς τύ πνεΰ μα της αρχαιότητος- Οί σοφο'ι κριτικοί φαίνεται ίί¬ τι .τοτέ δέν έδ ά6ασαν τό βιβλίον ποΰ όνομάζεται Όδύσσεια κα'ι τύ οποίον επι αΐώνας τιόρα τά ελληνό κουλα διδάσκονται νά έρμηνενοΐΎ. Διά νά μή πληρο(( ορηθή ένο) ρίς ό πληθνσμός τής πόλεως τόν ό μαδ κόν φόνον των μνηστήςων καϊ συγκεντρο)θή πρός έκδίκησιν^ προ τοΰ ό Όδνσσεΰς όργανώση τήν Λ μυναν έκαλύφθησαν τά σ^δάντα μέ τόν χορόν) τό τρ<χγοϋδι καί 'ύ πιχιχνίδι. Τύν θρόνον άκολουθεΐ δ χορός. Γιά νά στραφή Λλλοΰ ή -τρο σοχή των γειτύνων στολίζονταΐ δ λες «ί νπηρέτριες- Ό άοιδύς κατα φεΰγει στήν ήχηρή κιθάρα κα'ι χο ρός καί τραγοΰδι γεμίζουν τόν θό λο τοΰ οποίον τό .ιάτοιμα πρό όλί γον εΐχε καθί'.ο σθή άπό τύ αίμα, ποϊι είχε πλημμυρίσει- ΓΙροηγοι»μέλ·(ΐ); είχε «τραγματο .τΌΐηθή ή άναγνιόρισις τοϋ Όδνσ σέίος μέ τήν ΙΙηνελά,ιη κ«ι ένοηιέ νοι τώρα κοιμοΰντα ε.ιάνιο στό σν ζυγικό κρεΓ>(1άτι. τό οποίον ό ΐδιος
    ό Όδνσσεΰς άπό τόν κορμό μιάς
    έληας τό είχε τότε κατασκεικίσει-
    (Όδνσσ. Μ' στίχ. 295— 2ιη; Μτφρ-
    Πολνλά).
    «....· καί τής άρχαίας κΜνης,
    «μέ τήν καρδιά περίχαοη, τήν θε¬
    σ κείνοι εύρήκαν,
    Τόσον σνντομι» ή ενωσίςτων
    ,ιεριγράφεται. Έδώ έτελείίοσε ή
    αρχαιοτάτη Όδΰσσεια. Άργότερα
    προσετέθη τ,Ί ωραίον άγροτικόν εί
    δΰλλιον/ κατά τό οποίον ό Όδι·σ
    σεΰς σνναντά τόν γέροντα πατέρα
    το»^ ή άγρία έπιινάστίΐσις τώίν
    σνγγενών καί τ(ίλ<»ν των μνηστή ρον, ή πορείίχ των μνηστήριον στό Γιασίλρ ο τών νεκρών καί τέλος ή στ>μφ'ΐλίο)σις ίίλ(ον μέ την έπέιι
    6ασιν τής Αθήνας.
    Στήν Ίλιάδα ποΰ κατάγρται
    άπό τούς κατακτητάς νέων χ'ορών
    επί των νήσιον καΐ των άκτών τής
    Μικράς Άσίας ή ;'νχιν.ϊ| δ άθεσις
    είναι δια({>ορετική καί δεν μονά
    ζε μέ τήν διάθεσιν τών άνθρώπίον
    πιοΰ ήρρμα άπολαμ('>άνουν τά κατα
    κτηθέντα άγαθά Γιαϋτΐΐ στήν Ό-
    δνσσριαν ύπάοχουν τόσον ρΐδνλλιη
    κρς καί άναπιιυτικές ρίκόνες- Γι
    αύτύ ύ.τάρχρι έδώ παρά την πριο
    τύγονη σκληρότητα τόσον πολλή
    καρδιά κ«Ί τόσον -ια χνιδιάρικο
    πνεϋμα- Οϊ φλόγρς έδώ τής καρ
    διάς κητρφθασαν καί δγγιξαν τό
    πνεϋμα καί τύ ρφιότισαν.
    Κιινρνας λιχύς δρν κατώρθωσε
    νά συνρνώση μρ ενθοΐ'σιαιτμό καί
    εξαρσι, την όξΰνο η, τό άληθινό
    αϊσθημα καί την πραγματικήν εϋ
    γένειαν καί λεπτότητα, όπως δ
    ελληνικάς λαός
    ΤΕΛΟΣ
    "Ομηρος. Γειοργίου Μπράν-
    τες- Μετάιρρασις έκ τής γερμα
    ν.κής γλιί>σσης υπό Βασ. Κου-
    ζηνοπούλον, έπιτίμου Γνμνασιάς»
    χον,
    Τα όλέθρια άποτελέσματα ενός πάθους
    ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΟΝΟΣ
    Υπό Ε. Η. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΎ Διδάκτορος
    τού Πανεπιστημίου των Παρισίων.
    (Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον)
    Ή συστηματικο>τέ/>α εργασία έ
    γένετο υπό τού Τζ Λ. Χάρτγουελ
    Διευθυντού τοϋ Έθνικοΰ Καρκινι
    κου Ίνστ.τούτου .των Ηνωμένον
    Πολιτειών
    Είς τό Ίνστιτοΰτον αύτό έγένον
    το πειράματα συστηματΐλά επί ζώ
    (όν μέ 2108 διαφορετικάς ένώ
    σ>ε'ς
    Κατήρτισθησαν εΐδικο1. πίνακες,
    πού άνέγραφον) πάσ«ς έκ των ε-
    ρευνηθεισών χημιχών ένώσεων εί
    χον καρκινογόνους ίδιότν,τοις κ«ί
    ποϊαι έξ αυτών ανευρέθησαν είς
    τα προϊόντα τοΰ καπνίσματΌς.
    Ό βαθμός δραστικότηίος έκά
    στής προσδ (ορισθή ,μέ 8άσιν τό Δι
    βενζο (α, ι) πΐ'ρένιον, πού είναι
    ή πλέον δραστική κα^κινογόνας
    οΰσία τής καπνυπίσσης.
    Ό μέγιστος 6αθμός δραστικό
    τητος (λίαν Ισχυρώς κ.αρκ νογό-
    νον) σημειοΰται μέ 4 στα^ρούς
    Επί των τρ ών τελευταίον έτερο
    κυκλικιόν καρκινογόνοητ ένώσε-
    (όν έπειραματίσθη ιδιαιτέρους δ
    Βάν Ντοΰρεν.
    'Τπάρχουν δύο άκόμη πολυκυχλι
    ί ΰδρογονάνθρακες, επί των ό
    ποίον γίνωνται τώρ« έ'ρευναι πρός
    Ό Ισχυρώς καρκινογόνος ση-
    μειονται μέ 3 σταυροΰς (+++), ό
    άρκετά καρκινογόνος σημειούτα'
    μέ 2 στανροΰς (++) καί ό έλα-
    φρώς καρκινογόνος
    ρόν (+).
    με ενα σ.αυ
    δι«πίστο>σιν
    ίδιοτήτων.
    τυχόν καο«Ιινογόνων
    Αί ένο')σεις αύται άπεμονώθη-
    σαν είς τόν καπνόν καί είναι τό
    Βενζο-ζ-φλουρανθέν όν καί τό Δι
    6ενξο-α, β-πυρένιον.
    Αί ΰπ' αριθ. ό, 6, 7, καρκινογό
    νοι ένώσεις πρ·οέρχονται άπό την
    πυρόλυσ ν τής πυριδίνης χα, Νικο
    τίνης τοΰ καΐΐνοφύλλου.
    ΠΑΡΑΚΑΡΚΙΝΙΚΑΙ
    ΕΝΩΣΕΙΣ
    Είς τα —ροίόντα τού κοπτνισμο
    τος (καπνόπισσα κ.λ,.π ) άνευρέ
    θη £νας σημαντικώς άριθμός άπό
    φαινόλας καί λιπαρά ό|έα/ πού έ-
    νί) «ύτά καθεαυτά δέν είναι καρκΐ
    νογόνα, έν τούτοις αΰξάνσυν καί ύ
    πο&οηθοϋν την καρκινογύνον δςα-
    στικότητα τοΰ Βενζοπυρενίου καί
    δλοιν των άλλοιν καρκινογόνίον ένώ
    σειον τοΰ καπνοϋ, δταν ευρίσκον¬
    ται μαζί τους-
    Αί παρατηρήσε ς έγιναν κυρί
    |ο>ς μέ την καπνόπισσαν διεπιστώ¬
    θη δέ ,μέ διολογιικά ατ,ειράμίατα
    είς τα ζώα, ίίτ: ή καρκινογόνος
    δραστικότης διαλυμάτων καπνοπία
    σης ήτο πολύ μργαλυτέρα τοΰ κα
    Έντός των 7 έν συνόλω άνακα θαροΰ Βενζοπυρενίου, ποΰ είναι
    Είς ίΐειράματα, πού έγιναν επί
    10 000 μυών μέ δύσιν 0,5 μιλγ
    κράμ Δι6ενζο (α, ι) πυρενίου, δι'
    Ικαστον μϋν, ;ιροεκλήθησ«ν ΐντός
    14 έδδομάδονν κ«ρκινο>ματώδη σορ
    κώματα είς τα 50% των μυών
    λνφθε'σόνν καρκινΐογόΐνιον ίνώσε-
    «ν έκ των προϊόντων τοΰ καπνί-
    σματος, τό Βενζο (α) πυρένιον 11
    ναι τό πλέον Ισχυρώς καρκινο-γο-
    νον καί τό είς μεγαλυτέραν ποσό
    τητα περιεχόμενον είς τα προίύν
    τα τού καπνίσματος
    Άναγράφονται αί 7 άνακαλυ
    φθείσαι καρκ νογόνοι ούσίαι τού
    καπνοΰ.
    Μέ σταυροΰς σημειοϋται καί ί
    δραστικότης το)ν.
    ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΟΙ ΠΟΛΤΚΤ
    ΚΛΙΚΑΙ ΕΝΩΣΕΙΣ ΑΝΕΤ-
    ΡΕΘΕΙΣΑΙ ΕΙΣ ΤΑ ΠΡΟΤ
    ΟΝΤΑ ΤΟΤ ΚΑΠΝΙΣΜΑ¬
    ΤΟΣ
    Βενζο - α - πυρένιον ή 3,4 Β εν
    ξοπυρένιον (++++).
    Διδενξο - α - ι - πυρένιον (+
    Διβενξο - α - Κ - άνθρακένιον
    Βενζο - ο - φαινανθρέν όν (+).
    Διβενζο (α, ξ) άκοιδίνη (+).
    Διβενξο (α,Η: άκοιδίνη (+)·
    7Η ΔιΒενζο (ο, 9) καρδαζόλη
    πλέον ίσχυρά άπό όλας τάς καρκι
    νογόνονς θυσίας
    Ή διαορορά αυτή προέρχεται α
    πό τάς φα νόλ«ς καί τα λιπαρά δ-
    Εέα, ποΰ ύπάρχουν είς την καπνό
    πισσαν.
    Αύτά αύξάνουν διά τής παρον
    οίας των την καρκινογόνον δραστι
    κότητα όλων των γνωστών καρκι-
    νογόνίον ένώσεων τής πίσσης καϊ
    διά τοΰταο ώνομάσθησαν καί πορα
    καρκ νικοί ένώσεις.
    Έξ αυτών τα λιπαρά όξέα κυρί
    (ος προέρχονται άπό τό χαρτΐ, των
    σιγαρέττων «διάσπασης κελλουλό
    ζης».
    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΤ ΣΧΗΜΑ
    ΤΙΣΜΟΤ ΤΩΝ ΚΑΡΚΙΝΟΝ-
    ΓΟΝΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ
    Πολλαί άπό τάς καρκινογόνον;
    ένώσε ς ι ποΰ ύπάρχουν είς τό φυ
    τόν, άλλά έσχηματίσθησαν διά πυ
    ρολΰσεος κατά την διάρκειαν τής
    ϋψηλής θεοιμοκρασίας (750 6α-
    θμοΰς) καΰσεως τοϋ σιγαρέττον.
    (Συνεχίξεται)
    ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΑΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
    ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΗΟΥ
    Τα έγκοίνια τοϋ νέου ίδιοκτήτου
    κτιριακοϋ συγκροτιίματος τοϋ «ΑΤ·
    ΤΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥμ οτόν Παράδειοο
    Άμαρουσίου
    Συνέχεια έκ τοϋ προηγούμενον
    Νικόλαος Κοντό—ουλος (1823
    —1909): Καθηγητάς γαλλικόν
    στήν Εύαγγελιική Σχοιλή Σμύρνη»-
    ό-ό τό 1853—1859 καί 1863
    — 1872 Πέθανε τίς 26)1)1909
    Ελευθέριος Τριαν^αφύλλον Κου
    ΐτηις. (1843—1921) Τραττεζού'.
    τίος. Τίλίΐόψοιτος φροντΐιστηιρίον
    Τρατπεζούντος Δίδαξε άττό τό
    1863—1870 στήν Τρατπεζοΰντα,
    Α-ό τό 1874 — 1878 σ*ήν Εμ
    ττοριική Σχοιλή Χάλκης, άττό τό
    1880—1882 ώς γυμνασιάρχης
    στό Άί6αλί, καί ε'να χρονο 1891
    —1892 στά Γ'άΜνενα. ΕΙχε τε-
    λίΐώοχί την Φιλοσοφιική Σχολή
    'ΑΛηνών (1870—1874) καί εΐχε
    ττάΐΐ στήν Γερμπνία ττρός μεττε-
    κτταίδευσιν (1878 — 1880). Συ-
    νέγιραψε ενα λίιξϊκό τής Τροπτε-
    ζουντιανήις &ιαλέκτου/ τό χεψό-
    γραφο τοϋ όττοίου δρίσκετα1 οττό
    κέντρο Μιικροοσιατιικών Μελετώγ.
    Πίθοΐνε τίς 30)10)1921
    ΆριστοτέΛης Νικόλαον Παττα-
    δόττουλος (1873—1931): Δ'ιδαξε
    άττό τό 1888 — 1891 στήν Πά-
    νορμον άπτό τό 1892 — 1894 ο-τήν
    Ηράκλεισ Θράχης· 1894-1898
    ο-την Τούζλσ Χαλκη<δόνος, 1898 — 1914 —την Κ»στιό>τζα Ρθυ-
    μανίοος καί 1914 — 1ίΠ6 στήν
    Πέραμο Πέθανε στίς 23)12)
    1931. Ι
    ©εόδορος Ν«στορ!δης (1 857 |
    —1947): Δίδαξε ό-ό τό 1885
    1887 στήν Κάσο· άττό τό 1887
    — 1891 <γτό Δ€νισλή. 1891 — ΐ!)12 στην Σμύρνη, άττό τό 1912 ΟΓέλα6€ την διβύθι/νσι τού ίδ'το- τικοθ σχολείον τής σύζυγον τού στήν Σμύρνη τό οποίον λειτουο- γοΰσε άτρό τό 1905 ύττό την δι¬ εύθυνσιν της. Πέθανί στίς 2 — 7 —1937. Πολύτιμος Παντειλιή Κελαιδίτης (1871 — 1942): Καθηγητής Δίδαςε άττό τό 1887 — 1903 στήν πόλη. ά-ό τό 1910 — 1913 στήν φιλαδέλφεΌ καί στήν Κρή¬ νη. Πέθανε στίς 12—11 — 1942. Σάίββας Πρηγορίθυ Πατκιγρη- γορνα&κ; (1878-1951): Άττό τα Βουρλά. Άττόψοιτος θεολογ ι- κης Σχολή ς Χάλκης καί Πανεπι¬ στημίου Αθηνών· Ώμιλοΰσε 7 γλώσχτες. Αίδαξε στήν Άναξσ- γόιρεΌ Σχολή Βουρλών άπό τό 1897—1901. Ά-ό τό 1901 — 1904 δημοσιογραφοϋσε στήν Σμύρνη Πήγε στό Παρίσι γιά μετεκιτοοίδευση. Διετέλεσε καθη¬ γητής ο-τό Άμβριικανικό Κολλέ- γιο. Άλέξανδρος Παναγιώτης Ποΐν- τοίζτ,ς: Καθηγητής στό Γι/μ^ά- σιο Κυδων'ών άττό τό 1898 — 1914. "Αο-τέριος ή' Στέργιος Δημήτρ! οί; Καντ,άς (1861— ,·) ά-ό την Κοζάνη Δίδαξε άττό τό 1899 1902 στό Κόρδ«λε Μαγνησίας 1903 — 1907 στό Μοι>ραντ.έ'
    1907 - 1912 στό Σαλ,χλή,
    1912 — 1914 στά Κοΰλα, 1914
    Τής κ· ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
    ! —191«? στό ΜθΜραντιέ
    Χρηστος Πέτρου Πεχλ'βανίδης
    (1868 — 1938): Δίδαξε άττό τό
    1895 — 1903 στήν Στρώμνι^σα
    Σερ6·ΐκής Μακεδόνες, 1903 —
    190ό στό Παλλαδάρι. 1907 —
    1910 στήν κίΐο 1910 - 1911
    στους ΕΞλιγμούς, 1911 — 1913
    στά Μο.υδ«νιά. 1913 — 1914
    στό Παλλαδάρι. Πέθανε στίς 27
    --6-1938
    Πέτοοις Σταύρου φιλΐτπταϊος
    (1881 — 1938): Άττό τα Γ'άν
    νενα. Καθηγητής γαλλικών. Δίδά-
    ξε 1904 — 1905 στήν Κερα-
    σοΰντα, 19Ό5 - 1909 στήιν Κίο.
    Πέθανε στίς 17 — 8— 1938
    Διονύσιος Καλαφάτης (1871—
    1939): Παττοι—δάκτκαλος Ά,ττό-
    φοιτος δ βαισκαλείου Αθηνών. Δί
    δαξε άττό τό 1892 — 1900 στήν
    Μάκιρη Πισσιδιοο
    Γεώργιος Ευστρ™ ίου Σάκικα-
    ρης Καθηγητής. Δίδαξε αττό τό
    1900 — 1910 (;) στίς Κυδωνί-1
    άς καί ά—ό τό 1910—1922 ώς]
    6·πΐοιδιευι0υιντής στό Λύκιεΐοιν Γιαν-
    νικη Σμύρνης.
    Σάδβας ΠατταδότΐΌυιλος, άττό-
    φοιτος τής Μεγάλης τού Γένους
    Σχολής. Δίδαξε 4 χρόνια στήν
    Λιΐύκη Βιιθννίας
    Πέτρος Νάκος: Άπόφοΐτος τής
    Μεγάλης το3 Γένονς Σχολής Δί¬
    δαξε 4 χρόνια στήν Λεύκη Β'θυ-
    νίας.
    Αλέξανδρον Παυλί&ης (1886
    — 1931): Δίδαξ£ στόν Πόν'ο
    22 χρέι/ΐα: Αττό τό 1895—1900
    στά /ν,ουζάμαινα, 1900 — 1902
    στό Μεσουδιέ, 1902 — 1904 στό
    Πηρούκ 1904 — 1907 στό Τσα.
    κμάν, 1907 —191 1 στό
    Ι9Μ - 1913 στό
    1913 — 1915 στό Πη,ρούκ, 1918
    — 1920 ιττό Κ>άλκιοί. Πέθον-
    στίς 12—7—1931.
    Πινδαρος Σονμολίδης: Δίδαξ:
    άττό τό 1911 — 1918 στο Βαοι·1
    ■νό καί στό Σταιυρ! τού Πόντου Ι
    μετά ττήιγε στό Κάρς Ρωσίας Ι
    Πέ&ανε στίς 29—6—1928. |
    Πασχάλης Δημητρίθυ Πασχαλί.
    δης (1884-1949): Δίδαζε ό
    πό τό 1903 — 1905 στό Χου5'·
    όν Βιβυινίιας, 1905 — 1906 στό
    Ίκόνισν, 1906 — 1911 στό Χου-'
    διον, μετά ττήγε στήν Κύτπρο.
    Πέβανε στις 27—1 —1943.
    Άλέξανδρος Κ Ζαφειριάδηζ
    Λίδαξε στή«ν "Ιμβρο α—ό τό 19Ο?
    — 1923 καί 1927 - 1934.
    Στή,ν "Ιμ6·ρο δίδαζαν άκόμα.
    ΘίμιστΙακλής Ντάκος, Νικολας
    Καρα)6έλλαςν Κω,ν)νος Χρ'στο-
    δουλίδης, Γεώργιος Αθανασια.
    δης, Δημήτριος Ποπταθεοδοσίθ';
    Άχιλλενς Γεδεών κλ,ττ
    Κιιριάκος Βασίλειον Τζα^όττου
    λος: Δίδαξε στό Όφρύνιον 1912
    — 1914.
    'Οσοι εύτΰχησαν νά Λαρευοε-
    θηΰν την προπερασμένη Τετάρτη
    το βράδυ στά έγκαίνια τοΰ νέο»
    ηχολικοΰ συγκροτήματος τοΰ «Άι-
    τικοϋ Λυκείου» ίνοιοσον νά τοΰε
    πλημμΐ'ρίζοΐ'ν αίσθήματη θαιιμα-
    σμοϋ καί συγκινήσεος, δταν άνιί
    κρυσην τό έκπληκτικό στήν πρωτο-
    τνπία καί έπιί)λητικό στή έ
    ση δημιονργημα τοϋ σνμ-ταθο*),
    ίΐεύγους των έκλεκτών έκπ«ιδευ-
    τικων βεμιστοκλέους καί Άναβτα-
    «τίας Πίΐπαίίοάννου, στά πρόσιοπα
    των οποίον άντανακλοϋσεν ή χα-
    ρά καί ή ΰπερηφάνεια, γιαη Ι-
    δλεπαν επί τέλους νά πραγματο-
    ποιηται τό ό'νειρο μιάς ύλ.οκληρης
    Γ(οής. "Ολ« μαρτυροϋσαν την ά-
    νήσυχη φροντίδα τοη· γιά τή σΌ)-
    στή κατάρτιση τοΰ άρχιτεκτονκοϋ
    σχεδίου, ετσι πού κάθε χώρος νά
    προσαρμόζεται στίς έκ-ταιδευτικές
    άνάγκες τής είδικότητος γιά την
    όποί(ΐ ποοοριξόταν: τό Νηπιαγο)-
    γειθ, τό Δημοτικόν τύ Γυμνάσιο.
    Καί τώρα, δλα τα δΐΛμερίσματα,
    ολες οί αϊθουσες είναι άνετεΓ, γε-
    μάτες φώς καΐ άέρα, ποΰ, μαζί
    μέ τό εύρύχωρο φυσικό περιβάλ-
    λον τοϋ εκπαιδευτήριον, δηνιιουρ-
    γουνται σΐ'νθήκες άπολύτίος κατάλ
    ληλες γιά την αναπτύξη των πνευ-
    μ/ΐτικιον, σοιαατικών κα'ι συναισθη-
    ματικΛν δυνάμείον τού παιδιοΰ καί
    τοΰ εφη6ου Έντύποση ττροξενεί
    ό έπιτυχής σι<νδυασμός τοΰ πρακτι- κοϋ πνεύματος μέ την έκπαιδευτική πεΐρα, ποΰ πρυτανεύει στό νεόδμη- το κτιριακό συγκρότημα, τό «Άτ- τικόν Λΰκειον» Άναστασίας Αύ- τιά - Παπαϊιοάννου, ποΰ άνεγέρθη- κε σέ μιά ποογομιοϋχο τοποθεσία τοΰ Παραδείσου Άμαρονσίου. Άπό πολύ νωρίς οί έλεύθεροι χωροι κατεκλΰσθηκαν άπό την πλημμύρα των έπισκεπτών· εκπρο¬ σωπών κατά τό πλείστον τοΰ κό¬ σμον τοΰ πνεύματος κ«1 τής τέ- χνης. Ή τελετή άρχισε μέ κατανν κτικόν άγιασμό· πού έκινηματογρα φήθηκε καθώς καί οί κυριώτερες σκηνές τής εορτής, άπό τό σχετι- κο συνεργεΐο. Άμέσιος κατόπιν ή κ· Άναστα- σία Παπαϊίοάννον, γε,μάτη σμό καί χαρή μέσα στήν ώραία μα£ι τουαλέττα της άπενθύνει τίς εϋχαριστίες τοΰ ξεύνους των ίδρυ- τίόν πρός δσους έτίμησαν μέ την παρουβΐα το>ν τή σεμνή τελετή
    των έγκ«ινίο)·ν ενός έργον, πού ό-
    νειρεΰονταν άπό χρόν<χ καί ποΰ τώρα τό δλέπυον μέ ίαθειά συγκί νηση νά λαμβάνη σάρκα καί όστά ΰστερ' άπό πολύχρονίς καί στα- διακές προσπάθειες.· Γονίζει, με- ίι άλλον, ότι ή ά/άπη καί ή στοργή των γιά τό παιδί τούς πα- ρακινοΰσε άδιάκοπα σιή 6ελτί(οση των μέ,σων άγωγής καί στήν έπέ- κταση των κτιριακαίν έγκαταστά- σεοιν, ετσι πού νά μπορέσονν τό παιδί καϊ ό εφηδος ν' ιΐποκομίσονν άπό τα θρανία, ανετα καί σωστά, δσα θά τούς χρειασθούν στήν κα- τοπινή κοινωνική τιον ζίοή. Την ωραίαν άμιλίαν τής κ. Ά ναστασίας Παπαϊιοάννοΐ' εκάλυψαν ένθονσιώδη καί συνεχή χειροκρο- τήματα. Όμίλησε κατόπιν δ έκ των ί- δρντων τής Σχολής κ. θε,μιστο- κλής Κ Παπαί'οάννον, 6 οποίος άφοϋ άπηύθιινε θερμό χαιρετισμό πρός τοΰς έπισκέπτες καί πολλές ει'χαριστίες πρό; την 'Εθνική Κυ- θίρνηση γιά τή γεννιχία οίκονομι 'ΐή της ένίσχυση, καθώς κα[ γιά τή δοκιμαστική έξομοίοιση τήξ -χολής πρός τα άντίστοιχα Δημ-ί- Σλϊ δ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τού Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σάς παρονσιάζομε όρισμένα γε γονάτυ απτή «Μεγάλΐι Ψοπια», πού μάς τα ίστόρισαν αϋτόπτες μάρτυρες. 1. ΑίΜΕΣΤΟ- ΣΕΡΡΑΣ 3. ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΜΟΤ ΕΣ12ΣΕ ΤΗ ΖΩΗ Τήν άλλη μερά Τρίτη 30 Αυ¬ χής πρς α άτίστοιχα Δημί- σια Σχολεϊα, έδ(υκε, μεταξΰ αλ- νοΰστοΐ) (22 Αύγοίβτου (12 Σε- λων, ,μιά λεπτομερή περιγραφή τής ειπτε6°· ν· ΪΜ1·) 1922, έκεΐ πού <ιατασκεν·ής καί έσιοτερικής διαρρυ ιΑ;ιί^α^ε πώ5 θα ήσυχάςανε τα θμίσειος τοΰ σχολικοΰ κτιρίον, πού ^άμ^α καΐ «ά γυριςαμε στά σπί έξοπλιζόμενο σύντομα καταλλήλως τία μας> ε··0"·^» πω? ήτ"·νε χειρό
    πρόκειται νά λειτουργήση κανονικά τΕρα' ^·αίοτανε «λη ή Σμύρνη Ή
    άπό 1ης Σεπτεβρίου, μέ την έλ- *ωτιά/ λέγανε, είχε άρχίσει άπο
    πίδα ότι θά Ικανοποιήση δλε'ς τίς *τές Τ0ίτη ί><)άδυ στήν προδοκίες των ίδρυτών καί των ^>ΑΟ·μενική συναικία τή
    Αρμενια
    και
    τής
    τό διινατόν
    γονέοιν; πού στηρίχθηκαν πάνο σ
    αΰτό Κ«ί ή όμιλία τοΰ κ. Παπαϊ- πΛί1)"νότ|ΐνε λίγο - λίγο πρός τίς ε λ
    ωάνναυ έχειροκροτήθη ξωηρότα- ληνικές συνοικίες. Ό ξεσπιτοιμε-
    τα. νος Ρωμιόκοαμος μαζευότανε όλο
    Μέ πραγματικό πάθος καί ποιη- ένα στην πΡ°κ"μα«>" μήπως, Ορή
    τική εξαρση ό,μίλησε επειτα ό κα- καδα°ι να φύΐ ^ να σωθή. Μά
    θηγητής κ. Σοφός, έκ των πάλαι- ται* ΰμως' γιατ1 Χανένα καράβι δέν
    ότερον στελεχών τοΰ «Άττικοΰ λοιζε
    στο
    πού ήτα
    ■νέ άκριανή σιινοικία τής Σμύρνης
    γιά τήν άφοσίοιση, τήν
    κυριολεκτικά Ίεραποστολική, των
    ίδρυτών τοΰ έγκαινιαζομένου κτι-
    ριακοΰ συγκροτή,ματος, στό έκπαι- ξε^υτίσ*1 ανθροπος όξω άπτήν πόρ
    κα1
    μποροΰσε να
    δεντικύ
    εργο, στό οποίον ί- τ(1 του·
    ό5 καραδοκοΰσε·
    ) στί1
    νταν«8ά"ΐ
    στο σπίτι τ!>ς θε{ας μου
    Καί °"«ν βράδιαξε,
    ε*031· «Θά σφάξω
    γιά νά φάμε- θά
    δεντικύ των εργο, στό οποίον ί-
    δωσαν δλη τον την εύγενική ι|η>- νά τόν σκοτωσΊ· οί τόσο ι κλεισμέ
    χή, δημιονογοιντβς ετσι ή μέν κ· ν01 μέσ' στο σπίτι τ!>ς θε{ας μου
    Άναστασία Παΐταί'οάννον τό «Άτ-
    τικύν Λι'κκειον», πού ξεχορίϊει μέ
    τή λάμτ|»η τού άπό τα άμοειδή έκ-
    παιδευτήρια, ό δέ κ· Θεμιστοκλής πουλήσ(ο κρέας καί στοΐις. γειτό-
    Παπαϊοάννου την έ-τώνυμη Σχο- νους ποϊ' πεινοΰνε κι' αύτοι, κ' ετσι
    λή τής γενέτειράς τού, στήν Εί>- θά κερδίσο) κιόλας χρήματα πού
    (ίοια, άλλά κυρίοις τό «7ον Χι«κτε δέν έχομε». Παίρνοι τότες τή γυ
    ρινόν Γιψνάσιον», στήν Αθηνά, ναίκα μου καί παμε στό άχοϋρι,
    πού τόσα πρσσφέρει στήν ίργαζό- (Ίγάζο 8Η(» τό νταναδάκι, τό σφά
    να μέ σκοχώση Τρέχω, τρέχ.ο
    Βλέπο) μιά πόρ^α άνοιχτή, μπαίνι»
    μέσα κ' εΰτύς τηνέ κλώ. Άπτήν >ΐ
    γϋ3νία τό δυνατό χτυποκάρδι μέ
    'πνιγε. Τόνρ άκουα άπόξο) .τού
    βλαστημοϋσε κ' ε6ριζεν κλοτσοϋσε
    δυνατά την πόρια νά τηνέ σπάση
    μά αυτή ήτανε γερή. Στό τέλος
    εφνγε. Τό σπίτι φαινότανε άδειο,
    κι' άνεδαίνο) στό τρίτο πάτιομα.
    Βράδιαξε. Τή νύχτα δέν μπόρεσα
    νά κοιμηθΛ, γιατί στό δρόμο δέν
    'ΐκουες παρά τοιιφεκιές καί σπαρα
    χτικές φοινές.
    ,Μ'άλις |ημ,έ·ρ(οσε (Παραονίευή
    2)15 Σεπτεμδρ. 1922) κατεδαί-
    νο> νά φύγο), όπότες δλέπω τόν ά
    δελφό ,μου μέ τή γυναίκα τον_. πού
    κ«τά σνμπτιοση είχαν ερθει κι' αύ
    τοί άποχτές νά κρυφτοΰν
    έδο>.
    νά φί'γο»» Απάνω
    άκοΰω έναν Έ6ραΐο
    Τοΰς λέω «παιδία, έγώ θελω νά
    μπαρκάρω
    στήν ώρα,
    πού περνοΰσε καί διαλαλοΰσε τό έμ
    πόριό τού, γιατί μόνο αυτή ή ρά
    τσα είχε τό έλεύτερο, χωρίς νά
    πειραχτή, μά καί ή ιδία εδειχνε
    πώς πήγαινε μέ τύ συμφέρον τοΰ
    κυρίαρχον.
    Φώναζε λ.οιπόν ό Έβραϊος εί
    ρωνικά «Φέοια κύκκινα πουλώ.
    Ρωμιοί καί Φράγκοι, δάλτε φεσι,
    νά μή σά; πειράξη κανε'ις». Τ τό φέσι χαιρε
    ί ί
    ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟΝ
    μένη νεολαία.
    ζ(ο καί τα έντόσθια τα δίνω στή
    Θερμό έπίσης χαιρετισμό άπηΰ- γνναίκα μου νά τα πάη στό σπίτι
    ό Γενικάς Έπιθεωρητής κ. τής θείας Ξεμεοδίξο) τό σφαχτό,
    Ζαρίμπας μαξί μέ την εύχή δπο>ς είδοποιώ τή γειτονιά, πώς πουλώ
    επιτύχη ή -χολή στήν αποστόλη κρέας μιά μπαγκανότα την οκά.
    της. την παροχήν δηλαδή, στά Έλ Τότες οί γείτονος τοϊχο - τοΐχο
    ληνόπονλα τής πρέπουσας Ιλληνο- καί μέ φό6ο, ήρθανε καί στό α·ψε -
    χριστιανικής μορφώσεως. Άνάλο- σδύσε ξεπονλησα ολο τό κρέας καί
    γες ομοίως εΰχές άπηύθιινε καί ό μάζεψα 30 μπαγκανότες.
    ίερουργησας ιερεύς, πού έχρημά- Την άλλη μερά· Πέμπτη 14 Σε
    τισε μελος τοΰ διδακτικοΰ προσιοπι -ττεμβρ- 1922, πριοί - προιΐ, σκέ-
    κοΰ πρό τής χειροτονίας τού. φτηκα νά σφάξο) καί τή μάννα.
    Ίδιαίτερη λαμπρότητα προσέ- Λέ(ο λοιπόν στά παλληκάρια τούς
    δο>σε στήν έορτή ή θ«υμάσια χορο φιλοξενοΰμενονς στό σ.πίτι. «Παι
    δία τής Σχολής μέ επίκαιρονς έκ- διά, έγώ δέν θά μπορέσιο μονά-
    κλησιαστικούς καί έθνικοΰς ΰμνονς χος μου νά σφάξο όλ.άκερη άγελά
    καθώς και οί Έλληνικοί χοροί, δα· "Ελν«. 6ρέ Άντο'^η, κι' έσύ πού
    πού έχοοεύθηκαν ίϊι|κ>γα ά.τό μα- 'σαι καί χασάκης», Πάμε λοιπόν 4
    θητές καί μαθήτριες τοΰ «Άττι- —5 στό άχοΰρι, σφάζομε στό λαι
    Λνκείον», ντυμένοτ'ς μέ άραίες μό τό ζωντανό καί μόλις τό κρεμά
    τοπικές ένδυμασίες- ση,με γιά νά τό γδάρομε. νά σοΰ
    κ' έρχεται κοντά ενας ζΓψπίτης (ά
    Ή έορτή έπεσφραγίσθη μέ την ξιο>μ«τικός) μέ 5 στρατιώτες. Μύ
    άμαδική επίσκεψη στόν πλουσιώ- λις τούς είδαν ό Άντώνης καί ή
    τατο μπουφε.. τόν πλημμυρισιμένο ίίλλη παρέα, φΰγαν ετρεχάτοι αο.
    άπο δλίον των είδών τα άναψυκτικά ίπάμεινα μονάχος. Τότες ό ζαμπί
    καί τούς αφθονους μεζέδες1· δπου της μέ άγριο ΰφος μοΰ λέει «άπό
    είδικοί σερβιτόροι άγωνίζονταν νά ποΰ εκλεΨες την άγελάδα;»· Μά έ
    έξυπηρετήσουν τό πλήθος των προσ γώ τοΰ λέω «έφέντημ, δέν την ε
    των νύφη κι' άδελφό καί τραί>ω
    γιά μπαρκάρισμα. Φτάνω στήν
    προκυμαία
    Έκεί, κοντά στήν «Έγγλεζό-
    σκαλα» τής Πούντας, κόσμος σέ
    οι·ρά μεγάλη. Περίμενε ό καημέ
    νος νά μπή στή 6ενΐινάκατο, ποϋ
    θά τονε πήγαινε σέ ενα άγγλικό
    πολεμικό. Τό πλοϊο αΰτό άπό φι
    λανθριοπία τήν εστελνε γιά νά πά
    ρη οσο μποροΰσε πιότερους Ρω-
    μιοϋς εϊτες Φράγκους άπτήν .τυρπο
    λημένη αυτή πολιτεία-
    Δυό — τρείς ζαμίτίτηδες ϋπ
    χρέιοναν τόν κόσ,μο τής οΰράς νί
    είναι γονατιστός Καί_ ίίταν πλε
    ηιξε ή ίιενζινάκατος έσήκωναν έ'
    Κγ
    θώς λοιπόν πλησίασα γιά νά μπό
    στήν ο'^ρά, μέ άρπά ενα άσκέρη
    (στρ«(( ιότης) άπτόν ν(7>μο καί
    μοΰ λέει «Κερατά' έσένα γΰρει*α»
    Έγώ δέν τονε γνώριΐα. 'ΕκΕΪνο
    ι'ίμ("ς με ήζετ(0ε, φαίνεται .τοιός ί
    μουνα.
    Μοΰ πήρε τό κουτί τά τσιγάρο
    ποΰ κρατοΰσα στό χέρ ικαϊ μέ τρο
    6ά νά μέ πάει έκεϊ κοντά σ' ενα
    νέ συρματοφραγμένον χώρο, δποι
    ητανε ναι αλλοι 16 Ρωμνιοί, πού
    ναν - Ρνανε νάμπ«ρκαριστή.
    κεκλημένιον, τίς όμάδες τών όποί- κλέψη την έ'χω άγορασμένη». Κ' ό ίδιος τοΰς είχε μαζέψει. Άνάμε
    ών περιτριγιΊριζαν καί οί ίδιοι οί εύτΰς σκέφτηκα νά τοΰ παροτισιά σα σ' αΰτοίις 6λέπω τόν κουνιάδο
    Ίδρυτές μέ κατάφορτονς δίβκους σω ίνα πιστοποιητικό πΌύ μοΰ εί μου καί τόν συμπέθερό μου. Μέ αγ
    στά χέρια, εχοντας, κοντά στίς χε δώσει αλλοτες ό Μσΐ'σιού Σ ε-' κάλιασαν άπελπισμένοι καί τότες
    άλλες τονς φροντίδες, καί την ε- ξάρ ό δαχειριστής τοΰ Μοναστη-, ενας Βουρλιο')της βράκας πού ή
    γνοια, μήπως λόγοι τοΰ σιινωστι- ^ιοΰ Τό πιστοποιητικό αϋτό έγρα' τανε πλάϊ μας, λέει «Τώρα, γίνη
    σμοΰ μει'νονν αερικοί άσερβίριστοι. φε πώς οί 17 άγελάδες πού ήτανε καμε 17 αίχμάλωτοι. Χρειάζονται
    Ή εφημερίς μας, πού παρακο- ιίτό περβόλι τοϋ Μοναστηριοΰ άνή αλλοι, 3, νά γίνωμε 20 γιά νά
    λουθεϊ άπό έτίον μέ Ιδιαίτερο έν- κανε σέ μενά, "Ητανε γραμμένο μάς κλείσουνε μέσ' στό Ρκχγκόνι».
    διαμέρον την άνοδική πορεία τοΰ γαλλικά καί τούρκικα καΐ ύπογραμ > Οί σιδηροδρομικές γρηι,μμές δέν ή
    «Άττικοΰ Λυκείου» έκφράζει δλη μένο άπτόν ΐδιο τό Σεζάρ. Καί τανε μακριά Καί βαγκόνια Καί
    της τή χαρά καί ύπερηφάνεια γιά τούς λέω «όρΐστει κ' εχο) άκόμα 6αγκόνια στή σειρά ήτανε
    τό νέο σημαντικό έπίτευγμα τής α όίλλες ! 7 στό Γαλλικό δοναστήοι» τ αΡωμιούς. Έγώ δέν έ'χασα τό
    ξιας Διενθύντριάς τον ποΰ έκ Μέ άφήσανε καί φύγανε. Φωνά θάρρος μου καί λέω στόν κοννιάδο
    τος άπό τά οίλλα της σπάνια προ-
    τερήματα, διαθέτει καί την ίδιό-
    τητα τής μικρασιατικής καταγοι-
    ζω τί)ν
    γης.
    Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΝ ΠΟΝΤΩ
    (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
    Άριστομένης Πετσομάνος άττό
    την Σάμο. Φ'λόλογος. Δ·δαξ€
    <ττά "Αδαινα άπό το 1910 — 1913 (Άκολουδεϊ) τιούσης Τά κιείμενα των έν χρήσει 6ι- βλίων ττρός δδαο·κ«λίαΐ'') πλήν των άρχαίων, ήστ1 είς την καβα- ρεύονσαν, είς τη'' όττοίαν έξεκοι- οθντο εύχερώς οί μαθηταί τταο όλον ότι ή καθομιλουμένη γΑώσ σα ήτο ή Ποντιακή διαλεκτος Ή διδασκαλι-Γ ήτο όκτάωρος, διακοπτομενη υπό τριών δΐκαλέ- τττοον δ'αλ£'μμάτων καί μιάς ό'ν- ςκχς τήν μεσημδρία^ καί διαρκει- ας δέκτ μηνών άτττό τής 1ης Σε- πτεμβρίου μέχρι 3Οης Ίουνίου· έξαιρουμένων τών καθΐίρομενων έορτών, αί όττοϊαι ήσαν λίον ττε- ρ'ορκσμέναι Οίίτω ή έντατιιοή έργασία διδτ σκόντων χαί διδο»^κομένων καθί- στα ίκανούς τούς έξιρχομένους μαθητάς νά εγγράψουν ε(ς άν»τέ ρας Σχολάς άνευ έξ^άσεων Πώς λοιττόν 'εΤναι δυνατόν νά ιιήν θαυμάση τις τό δύσκολον αύ το έ'ργον, τό οποίον έττετέλεσαν οί πρόγονοί μας τταρά τάς άντΐ- τοΰς δι»γμούς, τας λί τάς σφαγάς καί τάς στερήσεΐς αί όιτοίαι άντί νά ά- ττοιθαρρι>νθ4;ν αύτούς· άν·
    έχαλυ6δίονον τό "Εθνικόν
    μα καί τήν πίστιν των πρός ■
    ύψηλά ίδανικά τής φνλής μας.
    Καί ώς έκ τούτου έχομεν ίί-
    ράν ύττοχρέωσιν καί καθήκον νά
    άττονήμωμεν τόν δίκαιον ε·ί«Ί·νϋΐ
    είς ττάνταις τούς διαΐ4_νίζοντας
    την τταράδοσιν των Πον'ίων, τούς
    :όρντάς καί οννεχιστάς τού Λαο-
    γραφικοΰ άρχείου τού Πόντου καί
    ωραίαν χτα-
    ραδόσ>εΜν καί την άιρετήν των
    'Ελλήνων τού Πόντον, οί όποΐοι
    σΐ'νδε,ουν τάς διαφόρους δ'αλέ-
    κομματιάζομε τό +*ον «άκολούθα με, νά φΰωμε σιγά
    εύτΰς τό πούλησα μιά' «*"* κ«1 "έ τ«?ΟΛ°. νά πα^ε ν«
    τήν οκά καί πιά Χ("θο'"·ί'ε «άλι στην οί.ρά, προτοΰ
    νοι 100 μπαγκανότες πού τίς δίνω ν« ^ά? κλείσουνε στό 6αγκόνι». Εύ
    στή γυναίκα μου. Τής λέω νά φρον] τυΚ&ϊ< τά καταφέραμε καί , τίσης νά μοΰ άγοράσης μιά φορε κοντά στήν ούρά. 'Εκείνη τήν ώ σιά καλή γιά νά μπαρκάρο), νά φύ οα ηοθε- ή βενίινάκατος νά πάρη γο) άπτή Σμύρνη- 'Εγώ 'μαι άν κόσμοι ποϊι αϋτός άπό γονατιστός τρας καί μπορεϊ νά μέ σκοτακτουν- εύτίις σηκυ')θηκε γιά νά μπαρκάρη. Μοϋ 6ρήκε μιά, ήτανε άποφόρι, καί καθώς οί ζαμπίττιδρς ήτανε ά μά καινούργια. Τηνέ φόρεσα, χαι' πασχολημένοι μέ %ό πλεύρισμά ρέτησα τούς δικούς μου καί φίλη της, τότες κάνωμε μιά Ετσι καί πά μέ δάκοινι παιδία καί γυναίκα. χορίς νά μάς πάρουνε μυροδιά κτους καί ϊδιωΓσμούς άττό τόι τΟΓ'βη5α τότες γιά τήν Πονντα,' νόμαστε μέσ' στόν κύσμο καί πή Μωριά μέχοι Κολχίδος, άπό τόν γ^^ ^ααθα. πώς ξένα πολεμιχά δοΐ>με κ' εμείς μέσ' στή Βενζινάκα
    Ξενοφόντα, την Σβολαμινα καί παί.0νοτ>νε κόσμο καί πολλοί άντρες τοι; πού μας πήγε στό πλοΐο. Τό
    Μσραθώνα, τά Στάγειρα καί τή" (Γίιν·οΐ'νε. | άγγλικό αύτό πολεμικό λεγόταν
    «Λίτσφήλντ» κ' ετσι σηθήκαμε κι'
    οί δυό άπτήν αίχμαλ'οσία.
    Δρ. ΔΗΜ. Ι ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
    Πέλλαν άπό τήν Τροια* και τάς φτάνοντας στήν Πούντα, πού
    νά μπαρκάρίο; Σκοτοιμοί καί διω
    γμοί. Μέ κ.υνήγησε ενας Τσέτης
    μέχρι τών Ιχνών
    Αλεξάνδρου και τοϋ κα-
    Θολ^>ΰ ττνβώματος τού 'Ελλην-
    κού πολιτ.σμοΰ.
    Τό ττΰρ τή.ς αίωνίας ΕλλάδθΕ
    μετοιλαμτΓαδευβέν είς τάς έσχατ>.
    άς τού Άνα^ολικοΟ Κόσμον ήνα¬
    ψε είς τά βουνά τού Πόντου καί
    όίσβεστο11 διοπηρεΐται άττό γεν¬
    νεάς είς γενγεάν,
    ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ
    ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ
    ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΨΑΡΡΟΣ
    ΥιΠΟΚΕΙΝΤΑΙ ΕΙΣ ΦΚΡ
    ΕΓΤΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
    ΔΙΑΤΗΡΗΜΕΝΩΝ ΦΡΟΥΤΩΝ
    'Τπόκεινται είς τόν φόρον κι'ι
    κλου εργασιών, επί σνντελεστή .Μ,
    00%, άπό 1ης Ιανουάριον 1972
    ΜΟΛΙΣ ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
    ΈΗελιπε κατά τά; τελευταίας γνωιιία προερχομένη εκ τής οί
    ημέρας ό Χαοάλαμπος Ψαρρός κογενείας τών λειτουργών τής Θε
    μϊα εΰγενική καί άξιοπρεπής φυσιο [ μιδος καί άνήκουσα είς τόν ένόρ
    κιος νπηρετήσαντα νομικόν καί πό
    λιτικόν κόσμον
    'Τπηοε'τησε έ.-τί όκταετίαν την
    Δικαιοσύνην καί έν συνεχεία έπε
    δύθη είς την ένεργόν δικηγο^ίαν.
    ΕΗελέγη έπανηλβ υμένιιις (Ίονλεΐ1
    •ής καί έχρημάτισ? Γεν. Γραμμα
    τεύς τοΰ 'Τπουργείου Δικαιοσΰνης
    καί μετά ταυτα 'Τπονιργύς Μρτ<ι (ρτριον· Ό θάνατος τόν είπεν ΕΪς ή λικίαν 85 έτων, τι,αιόμενον ώς πρό ρδοον τού Ταμείον Άσφαλίσεως Βουλη·των καί ώς επίτιμον Δικη- γόριον. Έγκρατής τής νομικής έπιστή μης καί τή; δικηγοοίας, χαρακτήσ μί εξαίρετον ήθος «ϊνθοωπο; Λγα πι»αενος υφ' δλων ό'σηιν τόν έγνιό οισαν, κατ(/λρίππ κενόν, άλλά κιιί ιινήιιην ά ,ίδιμον. '■» ρ καί εφεξής, τά άκαθάριστα ?σο δα των διοτεχν κων έπιχειρήσεον παραγωγής κομποστων, γλυκών κοτ'ταλιοΰ, έφ' ίίσον προέρχονται έκ φροντο>ν καί ξαχαρο.τήκτίον
    φρουΓωίον, πλήν μαρμίλ.άδοιν.
    Τουτο διηυκρίνισε τό ύπονργεϊ
    όν Οικονομ κων δι' εγκύκλιον τού
    σχετικώς μέ τό ποσοστόν φόρου
    κύκλον εργασιών των έπιχειρήσε-
    ων παραγωγής διατηρουμένων Ι
    φρούτων. Ι
    Β' ΕΚΔ0ΙΙΣ9ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΗ
    «Ή ώοαιότερη μεταφράση πού ί-'χουμρ άπό
    τόν Έπιτάφιο».
    ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΤ
    «Ό Ί Μελάς άναμετρήθηκε μ ?να άπό
    τά μβναλΰχϊοα κείμενο τής άρχαίας μας
    γραμματε,'ας. Καί μάς ?δωσε υ ετάφρασιν, *' '
    ή ο.τοία ευρίσκεται μεταξύ τών .τούτων ' '
    μεταφραστικών μας κειμρνων^.
    ·. , ΛΟΤΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ
    ·.;►.' . „. . '** * (Λόγος τού στή Βονλή)
    — Πωλεΐται είς δλα τα βιβλια,τωλεία.
    Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΣ
    ΤΩΝ ΛΙΙΙΛΣΜΑΤΩΝ
    Παοετάθη μέχρι καϊ τή; 31ης
    Δεκίμ&ρίου 1972 ή προβεσμία έ'
    τρλοινισμοΰ λιπιισμάτων. Σχετ-
    κήν ργκρισιν παρέσχε τό υπουρ
    γρΐον Έθνικής Οίκονομίας (το-
    μεΰς ίμποοίοΐ') πρός τήν άομοδί
    αν παρά τω Ε.Β Ε. Αθηνών επι
    τρο.τήν
    14 ΜΕΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ
    ΣΚΑΦΟΝ ΕΙΣ ΤΑ
    ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΟΛΟΓΙΑ
    Είς τό ύ~ουιργ«ον Ναυιτιλίας
    - Μ:ταφορών καί Έττΐικοΐνωνών
    ύπ£6λήθ·ησαν 14 νέαι αίτήσεις
    διά την [ίψωσιν τής κυανολεύκου
    έττί ίσαιοί9μων ττλοίων όλικής
    χωρητικότητος 155 000 περίττου
    κόρων.
    Ή στρρλίνα ετέθη, έκ νέου, πε
    ρί τύ τέλος τής παρελθούσης καί
    τάς αρχάς τής παρούσης εβδομά¬
    δος, υπό ισχυράν δοκιμασίαν καί
    ή τιμή της ΰπεχώρησρ, κάτω τών
    έπισήμο>ν περιθώριον ίσοτιμιών
    τής Ε Ο.Κ. Τό γεγονός τουτο· ά-
    ποδίδεται είς τήν υφισταμένην,
    σήμερον, δυσχερή θέσιν τής Βρε-
    ταννικής βιομηχανίας. Ή στρρλί-
    να ύπετιμήθη, διά τελρνιταίαν φο¬
    ράν τί) 1ί)β7
    Άναμφισβητήτοις, μία ένδεχο-
    μένη νποτίμησις τής στερλίνας θά
    έπηρεάση τάς Έλληνο - Ιίρεταν-
    νικάς εμπορικάς σχέσει ς, δεδομέ-
    νου ότι ή άγορά τής Βρεταννίας
    είναι νπολογίσιμος παράγο>ν διά
    τό εξωτερικόν μας εμπόριον, μο¬
    λονότι, τήν στιγμήν αύτην, αί συν
    αλλαγαί μας δέν ευρίσκονται είς
    τά έπιθυμητά έπίπεδα. Ώς ε'ισα-
    γωγός καί έξαγωγύς,, ϋμο)ς, χώρα,
    ή Βρεταννία κατέχει σημαντικήν
    θέσιν είς τήν διεθνή οίκονομίαν,
    ήτις ίνισχΰεται ετι περαιτέρω, ώ;
    ' έκ τής συνδέσεως της μέ τήν Εύ-
    1 ρίοπαϊκήν Κοινύτητα.
    Άλλά άς ίδωμεν τί θά συμβή
    καί ποΐαι θά είναι αί έπιπτώσεις,
    είς περίπτιοσιν ΰποτιμήσεως τής
    στερλίναςΐ είς ο,τι άφαρά είς τήν
    εξέλιξιν των έμπορικών σχέσειον
    μεταξύ Ελλάδος κα'ι Βρεταννίας.
    Έν πρώτοις, τά είσαγόμΐνα είς
    την Βρεταννικήν αγοράν Έλληνι-
    κά προϊόντα θά κίΐταστοΰν άκρι
    (Ήότβρα, /εγονύς τό οποίον θά έχη
    ώς άποτέλεσμα τήν περαιτέρω ά-
    νισοσκέλισιν, είς βάρος μας, τοΰ
    έμπορικοΰ ίσοζυγίου μεταξύ τών
    δΰιο χο>ρών. 'Τπογραμμίζεται, ότι
    κατά τό παρελθόν ετος, αί είσαγ(ι)-
    γαί έκ Βρεταννίας άνήλθον είς
    4,6 δισεκ, δραχμων (1,1 δισεκ· έκ
    νηολογήσεως σκαφών) καί αί έξα-
    γιογαί μας είς 850,8 έκατ. δραχμ,
    Λαμ6ανομέν·ον τώρα ύπ' όψιν ίίτι ·
    τή στιγμήν αυτήν, καταβάλλεται
    προσπαθεία διά τήν διεύρυνσιν τών
    εξαγωγήν μας πρός την χώραν
    αυτήν —ό'ρα καί πρόσφατον άφι¬
    ξιν ενταύθα τής Βρεταννικής έμ-
    πορικής άποστολής— εύνόητος εί¬
    ναι ή δυσμενής δι' ημάς επίδρα¬
    σις, έφ' δσον ήθελεν ΰποτιμηθή ή
    στερλίνα (άνεξαρτήτο,; το0
    νοτος ίίτι τηθτο ϊσχύε, ία1Τ ν°·
    προϊόντα τής χ(1·,οας αύτ-, «'«
    αί επιπτώσεις ενός τοιούτον Μ
    χομε-νου έκτείνονται καί εί?
    τουριστικόν τομέα. Συγχΐ,'ΐ'
    ν«;.;, ή υποτίμη,ης της στ ^«;
    θα κατ<χστη<τη ακριβώτερον τ6 * άλλαγμα διά τόν Βρεταννόν γ,Τ ηγητήν. ™" Αί άγαθαί ί| αλλου) ,π( σεις. εις περίπτωσιν ύποτιμή^." τού Βρεταννικοΰ νιομίσμαΤ0. ! ίστανται είς τό γεγονός, *5τ, Τ προϊότα τής χώρας ηύτ^ ^ " ναι ευθηνοτερα καί ώς έκ τοίΐ θά καταδάλλομεν ολιγώτερον οΓ άλλαγμα διά την είσαγογήν Τ( * ■Οπωσδήποτε, δμως, διά την οί" κοναμίαν μας προέχει ή διεύο^,.! τό")ν εξαγωγήν μας καί δχι ή ι' πόκτησις άγαθςΤιν τρίτον είς μειωμένας τιμάς, ίίτ, Λ(ίι λιν οί άντίκτυποι έπηρεάζουν τήν έσο)τερικην μας πας είς βιομηχανικά ιδία άγαθ, Περαιτέρο), αί έν. τή; τυχ^ ^ ποτιμησεΜς τοΰ εθνικοΰ νομίσμα. τος τής Άλοιόνος ίπιπτώσεις 5^ν θά περιορισθοΰν μόνον είς" τα, Βρεταννίαν, άλλά θά ΐπίχτοβοί, καί είς «ίλας τάς χώρας (σφα,'ρ,,., έπιρρ.οής τής στερλίνας Χα· ^ την γενικήν ταύτην άποψίν δίον νά εξετασθή κατά τά άν-οτ^,, τό ένδεχόμρνον οίασδήποτε μΕΤα1 Γ>ολής τής στερλίνας
    II
    Α.Τ.Ε ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ
    ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΝ
    ΤΩΝ ΙΧΘΤΟΣ ΚΑΛΩΝ
    Τό 75% των μετοχών τής Α
    Ε «ΕΤΑΝΑΛ» θά έξαγοράση ί
    Άγροτική Τρ^ιρξα, κατόπν ^
    Φΐόνον γνώμης τού νπΌυργϊίον Έ
    θνικής Οίκονομίας (τομεύς Γεορ
    γίαςω Πρός τουτο, έ.τιατΕνδΕται
    ή σχε-β.κή διαδικασία τοηγμ(ιτ(,
    πό ήσεως τή; έξαγοράς χ(Ιί χ^,
    ποιήσρως τοΰ σχετικοΰ Βασώχομ
    Δκΐτάγματος, διά τον καθορισμόν
    τή; Α.Τ Ε. ώς φορριος 8 οιχήβί
    ως καί διαχριρίσεως τιΰν ίχ
    σκαλών.
    •••••••••••••••••••••••••••••••••«•••••••••••••••••••••••••«(«ΙΙΙΙ,^
    ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ: ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΪ ΣΥΜΒΟΥΑυ ίϊίίΐίίϋ
    ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΝ ΤΟΤ κ. ΔΗΜ. ΚΕ*Μ>
    Την μεσημβρίαν τού παρειλθό"·
    τος Σαδδάτου ο-υγήιλβεν είς τό
    γραφείοιν τού Γεν. Γραμματέως
    τού ϋττουργείθυ Κοινω^'ικών Ύττη-
    ρεσιών κ. Δημ. Κεφάλα ϋιτό τή·ν
    ττροεδοίαν τοιυ μέ συμ,μετοχήν τώκ
    κ.κ. Ιωάννου Άγγέλη Γεν Δι-
    εωθυ'ντοϋ Ί1οΰ ύττθ'ΐνΐργΐίου, Βασ
    Ρεγκά<ου Νομικοΰ Σύμβουλον τώιν Δ'ΐϋβνντών τού 6·πΐο»/?γείου κ.κ. Ίορδάνου Πσαλίδη Φ Φίλιττ ΤΓαικοτΓούλου καί τού πρότφνγας έκττροισώπευ κ. Σωκρ. Σιναινίδη καί έλαβε τάς κάτωθι άιτοφάσεις: Πΐ'ρί έγικρίσεως τών κάτωθ' κτημ Δ)τ«ιν α) Ύττ- αριθ. 5165 καί 5166 οίκισμού τπιροτταιθών Χορειάδων 6) Ύττ' άοιθ. 5184 καί 5185 συΐΛθ'χισιαοϋ 'Ιωλκοϋ Βόλου. γ) 'Υττ' αριθ. 5186 συνιοκι- σμού είς θέαιν Άλώ'Λα Τρικαλών Περί έγκρίσεως τροττοττο'ήσεως εής οιΐκοδοττοιήσεως είς τό ΟΤ 75 τού σι>νθ'Κ'.σμοΰ Ν Ίων/ίας.
    ιΠερ'ί έγΆράσεως τροισ-αρμογής
    διαιγραμμάτων συνο'ικιισμοί) Ν.
    Ι ών ί άς ττρός τό ίισχ0ον διάγραμ-
    μα τής Πολίοδομίας
    "Εγκρισις πιστώσεως δι' ερ-
    γα ύττοδθιμής είς Όρχομενόν βΟι
    ωτίας.
    Περί σννε,χ ίισεως διά τού συ-
    στήμα^ος τής όργανωμένης δσμή
    σεως τΐο3 εφαρμοζόμενον είς Χΐον
    κοΰ ττρογι>άμματος καί
    έντάξΐΐος βΐς <ιΰτό ίδιοικτητών ά- Παραιχώρησΐς οίκοττέδου δι1 α¬ νέγερσιν Ίερού Ναού είς νέον οί κισμόν βεΐσόας ΟΛΥΜΠΙΑΣ Νο. μοθ Ήλείας Π€ρί έγιχιρίισεως ή' μή άγβράς μιάς έτοίιιιης οΐικίας (δ'αμερί- σματος) έν Βε.ρι.3θία ττρός στέγα σιν τής οικογενείας άρμοδιότη *♦♦♦♦♦· »·»·Φ»Θ»»Ο^«>Ο«Χ»^
    τος Η.Ε Κουρουμλίδον Κνρ<α. κης. Περί συμττληρώσεως τής 4»' άρΛ Δ4δ)5813) 11.4.72 ό-οφό- σεως «ττί,ρί διαβέσεος 8 διαιΐί· ρισμάτων βίς ττρόσφνγσς ΟΗΕ έκ τοο ττρογιοάμματος Λαΐκης Κατοι,κίας Λαρίσης». Πβρί τρΌποττοιήοιεως τής ^· £ ρι9 Δ6Α)6404)12.8 64 άποψά. ■^εως σχί.τι,κή.ς μέ ττοιραχΜρί|«ΐ(; κ,ιτοικ'ών δ'' ίσό'βιον οϊκησΐν ιίς ττρό'σψυγας άριαοΐδιότητος ΟΗΕ. Περ! χαραικιηΐίΐσμοθ ώς συνΕ- χιι,ομενου τού έργου ανεγέρσεως ττολυαατο κιών ττρογράμμοί'βς 1968 έν τή ττεριοχή θεσ) νίκης (Γαλ)κά τταραττήγματα). Περί τροττοΓΤΓθιήσιείος τού ττρο ϋπολογισαοϋ Έσόδων «αί Έξό- δων τοέχοντος οίκονομικοθ ϊτονς ιο Οττίΐρ,ά τή ΕΚΤΕ λογαριασμού Λα'ικής Σ^έγηις» 'Εγκ,ριισι,ς δ οιθέσ:«ς ττΐστώσί. «ς δραχ. 8 ΟθΟ έττί Κεφ. 3)1 διά έξίοδα μίταστΕγάσιως 4 δ1 καιούχων στεγάοχως αΐκογενειώι' δ ι οοβ ι ουσών «ιίς λνόμενα σιδηρί οίκήματα (ΤΟΛ) έν Κερκύρα Έγκρισις ττιστώσεως δραχ 210 000 διά την επισκευήν δι»- μάτων καταυττ«μάτ(ον καί στοώ οίκσμών ΛΟΥΡΓΟΥΤΙΟΥ κ« ΑΓ. ΣΠΣΤΗ. "Εγκρισ'ς συμπλρωματΐκιις η- στώο-ε«ς δ-ραχ. 501.000 ττρός «« λυψιν γενομέινης ΟττερβάθΈΗς ^σ ■π·ανών κατασ*€υής έργων ιγο>>σ«<; οίκ^σμοθ ΠΑ,ΡβΕΝΩΝΟΣ Χαλχι- δικής "Εγκρισις τπστώσεως δραχμών '.4.ΟΟΌ διά ττρομήβειαν 12 ά«- μ"στή,ρ«ν 5ιά τάς ανάγκας τού 'μή'ματος στεγάσεως τοΰ Κέ/τρο" Κ Πολιτικής Α ♦τ- »♦♦♦♦♦♦♦)♦♦♦< *Ι 'Π.ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΙΪΡΟΠΗΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΚΔΗΛΠΣΕιΣ ΤΩΝ 50 ΕΤΩΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΛΣΪΡΟΦΗΣ Το έοπέρας ·ής Πο.ρο.ισ<<ει/ής έν τη ©ηγηΐ'θύ κ. Μ,χ. Αναο-τασ'άδι συνήλθεν ή έκΑεγείσα ΐΚτελί.στ 'ΕτΓ'τροπή διά τας έκδηλώ- σεΐις έττί τή συμ-ττλη,ρώςΐει 50 Ι. των άττό τής Μικραοιατ'κής κα τοστροφής Λό>ω ασθενείας τού
    Προεδρου αυτής Ακο<,δημα,·χ0·> κ
    Ιλ ποοηδρευσεν τής
    ο ΥτΓΟι;ργός Κοι
    ν κ ·Αντ»νιο«.
    . . Κ.Κ. ^,, Α ,-ιν,Λ-
    σταιτιαδης Χοήσ-ος ΣολομωνΙ-
    δηις, Χρήστος Αγγελοματης Σω
    ποότης Σ,ν-ανίδης, Αλϊξ Μακ,ο·.,
    οης, Πανος Χαλδέζος, Τζ^ν Βε,-'
    •όγλου κα; Γεωργιάδης. Έν άρ.'
    Χή κατόπ,ν εΐσηγήο-εας τού κ
    Μπε-ο,ρη, Γεν Γραμματεύς τής
    εξελέγη ό κ. Χρήο-τος'
    ξυ ο«λλων ά-ε,τ,ασίσβη: Ιον) Τέ !
    >»»ις Μνημο,σύνου έν τώ Μητρο_
    πολιτ,κώ Ναώ ,κατά μήνα θκτώ'
    &ριον Χθ.ΛστατιοΟντος τού
    Άρχιετπ'σκόττ ου
    κ· '^ΡωνΟμου μεθ' ϋλοον τ«·
    τΠζ Ίερός Συνοδου Είς
    θά τταρα.ολη,βούν νά τταρα
    ΤΓΡ«σΜ-.κότητες καί ιβ
    Προε&ρ,ϋα &λων τών Προσ(
    «*ν. 2ον) ©ά -
    θη «1 Ακαδημία ν' άφιερώση εί-
    ωκην συνε&ρίβσ1ν Τ|>ς μ-
    "1 Ακ«δημα,;κόν. 3ον) Ο Ποό-
    εδρος τού Παρνασσού
    σχετικών δ'αδημάτων Οιτεσχίθη
    να δι,^ργανώαη ειδικώς ϊχδηίλώ
    υεις μέ έττιφανής όμ'λητος. "
    Εστία Ν. Χμύρ·ης τής όιτοίαζ
    ΠροεΕ.ρος τυγχάνι.ι ο κ Πάνος
    Χαλδέζος εδήλωσεν ότι θά δ'θρ·
    γσνώτη 3 ή 4 έκδηιλώσε'ς μίΧΡ1
    'ελους τοΰ έ'τοΐίς. Διά ττ
    έχδι,ιλώσεις έτο.μάζετα1 ·»' ^
    Μεγάλη Προσφυγική 'Οργβνί*"1:
    «Έθν'κή Μηιιοσύνη». Ο «· *'_'
    νανίδης άττεδέχ&η ίίσήγΐ^ιν ™
    κ Χρ. Σολομωνίδη ό'ττιος «' '
    τταΐ(αί τής 'Εττιτριςχττής μ*τά τ«·
    Προσφυγικόν Όργανώσεων _1ΓΡβ'
    γματοττοιηιθοΰν είς τα ΐτί Τ"Κ .
    δο: Νίχης οο. 25 γραψίίη «ι»
    Ε
    οΰ Κόσμου».
    ελήφθη άττόφασκ; διά νσ 1ΓΟϋ()σί
    κληθή ό ν«και>ιώτατος οί/τως *
    στε την ημέραν τή,ς ί ™υ
    Μνημόσυνον έν τώ
    κω Ναώ είς όλας τάς
    νά γίνουν σχετΐκ<ιί όμΆίαι των ίερέυν 'Εττίσης βά Ίσβοϋν ΰπο-Λτιτροτται μέ τοχήν τώιν τφοβόρεί»ν ι«ν "^ γαινώο·«*ν ττρός καταμί,?ισμον τ"ν ΤΓθλλαττλών έν«ργ€ΐών. Ό Σεβασμ «τατος Νικοισς « Γεώργιος μετά τού ΔηιμάρΧ0" ,' Πιλυτζ<ινο~ούλον, ώς ΜΟ&Τ μεβα, άττοφάσ οχ σειράν λκ.σε<ον έν τή μεγάλη Πφ ττόλει έττί τή σνμττΑτιρώσε1. σης τ«ν ττεντήκο/τα ώ