194578
Αριθμός τεύχους
2161
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 46
Ημερομηνία Έκδοσης
15/7/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
ΠΕΝΘΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑΝ
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛ-ΤΟΓ,
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
•Ητο επάνω άπό τα σννήθη μέ «νθρ.οπος πάσχει σήμε0ον άπό την
τοα. Κ«ί το διάκρινες άμέσως. φοί,ίαν των ϊδιων τα>ν άπογοητευ
Διότι αυτή η "δια ή άπλότης τού τικών έπιτει-γμάτονν τού ΙΙώς θά
Άβηναγόοιι άποτελοϋσεν ε'ισαγω- κ·ερί>ηθή κ&τοια ήθική '<η>μμετρία
ΰ άνθοώ- μεταξΰ έπιτεύγματος καΐ ,ΐη,νίίΓ:
,Α'!^Ζ^ΓΓΗΤΟΓΕΒΔΟΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΛ1Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΚΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΛ1 ΤΡΝ ΗΡΟΣΟΥΓΐΚοΝ ________......
Τ.ΙΜΗ ΦΥΛΛύΥ ΔΡΑΧ. 1,50Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΚΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 ΓραΦεΐα: Όδός Νίκης 25 -
Άβηναγοοι
γήν ίϊς τύ μ€γαλεΐον τού
»«, κα τού τνενματικού όδηγοΰ, ' Ό Άθην«γόρας επίστευεν δτι α-
(I;
χαθε περίπτωσιν διεπίστωνες νΛσχετ.κή δύναμις τής πτώσεως ήή
,,όβον άνε.τ.τηθίυτος ηταν ί, χά- το ή συνείδησις τής καθολικότητος
,„.-„« «π, Α ,τ,ι)««τηΑν«,,,', — ι τοΓ, Λνθοώπου. Καί αυτή ή συνεί-
δησις άνακύπτει άπό την πεποίθη¬
σιν τής ενώσεως. "ιΕτσι έπροχώρη
σεν είς τήν συμφιλίωσιν. Ή Ίε-
ρουβιιλήμ ήτο ή άφετηρία. Καί Πά
τοιάρχης καί Πάπας ηκολούθησαν
τα ϋήματα τοΰ Ίησοή. Ωμίλει μέ
συγκίνησιν, διά τήν συνάντησιν
αυτήν. Ώς καί διά τή-, άλλην, ποΰ
ηκολούθησεν είς τήν "Εφεσον καί
την Ρώμην. Καί τής έδιδε τό ει¬
δικόν μάρος. ποΰ είχεν. Είναι χα-
ρακτηριστικόν. δτι ό Πάπο,ς Παΰ
λος. έκφράξιον τήν λύπην τού
πί τή άποιλεία τοϋ Πατριάρχοπ, άνέ
τασε τόν τόνον είς τό αύτά επί¬
πεδον τής έξάρσεως. Ό "Αθηνά
γόρας άνέλυε καί σκοπούς κα! με
θόδους. Εγνώριζε τάς άντιδρά
σεις. Άλλά δέν έμνησικάκει. Τίς
άντιμετώπιζε μέ ήρεμον πίστιν είς
τύ έργον τού. Μέ έμμονήν. Κα
ήςευρεν δτι αύτό ήτο τόσον μέ
γα, οκίτε θά ύπερψαλάγγιζε τελι-
κώς, τα έμπόδια. Καί σννέδη "Ε
τσι σννρΐιαινε πάντα μέ δ,τι άπ
ιτάσιξε. Μήπως ήσαν ολίγα δσα
είχεν έπιτύχει ώς Άρχιεπίβκοπος
Βορεϊου καί Νοτίου Άμερικ/ης;
Ή μήπιος ήτο μικροτέρα ή ποοσ-
ψορά τού είς τούς γενικωτέρονς
τομεϊς τής Πατριαναισθηματικάς. Εντόνως
βυνοισθηματικός. Έγνοκ>ιζε καί
δοξάζη δ,τι επίστευε. Κ αί τίποτε
8έν έ-τίστευε περισσότερον άπό την
άγόπιτν Ήτο ή έντολή τοϋ Κυρί-
ί», «ού την είχε καταστήσειβίωμά
τού· Καί ποΰ την ΐκανε διάχυτον
ηχοπόν είς πάσαν περίπτωσιν είς
χάθί σνναναστροφήν. Καί, βε&αί-
ως τό στοιχείον τής κοινοννικότη-
τος χατεΰθνν* την σκέψιν τού. Ε¬
δέχετο μέ είλικρίΛ'εαιν καί φ·σικήν
Ευγένειαν. Καί έσαγήνευί. Μέ αύ
την, ποΰ ήτο σύμφωνη μέ τόν χα-
ραχτήρα, κυριολεκτικώς, αίχμαλώ
τιξε. Γνρίο τού ήπλοΰτο κάποιη ά-
τμόσφαιρα ξεχωριστής φιλία;
Καί μέσα είς αυτήν έκυλοΰοτε ή
σιΐήτησις, ή δποία πάντοτε· είχε
θ(α>μ(ΐ~ήν πολυμέοειαν πρός πά-
*ιν κατεύθυνσιν ένδιαφέροντος.
Μέσα είς τοιαύτην άτμόσςαιρα
παλμον πόβες φορές δέν είχαμεν
σιΐητήση τόν μέγαν σκοπόν τής
ζιοής τού! Την ^'νωσι-ν των 'Εκ-
χλησιών Την είχε τολμήσει ένώ
οϋδες πρό αυτού τό ϊπραξεν. Άλ¬
λά δέν έτόλμων νά τό σκεφ&οΰν
χδν. Ό Άθηναγόρας είχε τολμή-
σει νά τό πραγματοποιηθή. Είς τό
οραμα είχε δώσει σάρκα χαϊ ό-
(Πά· Καί πνοήν. Καί εζητούσε την
βαθυτέραν ηθικήν θυσίαν τοΰ έ-
πιτεΰγματος. Είχεν είδει είς την
ένωσιν των Έκκλησιών την έγγύ
ηοι μιάς σωτηρίας, έν μέσω τοΰ
είς τό οποίον εχει βυθίσει
ό σύγχρονος πολιτισμός. Καί είναι
όραμ«τική ή περίπτωσις· Διότι δ
ΧΡΗΣ. Γ ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
Ο ΜΕΓΑΣ ΝΕΚΡΟΣ
Ό Πατριάρχης Άθηναγόρας
ίφυνΐ. Δέν ζεϊ πιά, άνάμεσά μας·
"Εφυγί, μά τα άχνάρια πού άφι
σε πίσω τού ό Μεγάλος Νεκρός,
ό Πατριάρχης Άθηναγόρας, δέν
είναι άχνάρια κοινοΰ διαβάτη αΰ
Τή? τή; ζωής. Είναι δρασκελιές,
πού φανερώνουν τό τεράστιο πνευ
μοτικό άνάστημα τοΰ έκλεκ-τοϋ,
τού μεγάλον τούτου τέκνου τής
Ηπείρου.
Πάση περηφάνεια, πόση χαρά
νοιώθουμε εμείς οί φτιοχοί· οί τα
ικινοί ανθροιποι, δταν δλέπωμε,
ότι ζοΰν ή ϊζησαν άνάμεσά μας
δνθρωποι πού τιμοΰν, πού άν«6ά-
ζουν τό άνθρώπινο εΐδος ψηλότε-
Ρα, στή σφαϊοα τοϋ πνεύματος
«α! τής ίδέας.
Ετίμησε ς σεπτέ Λενΐτη τό άν-
γένος μέ τήν παρονσία
βου άνάμεσά μας. Έτίμησες ί-
δκιίτερα τουτο τό φτωχό κσμμά-
11 τίίς γής, μέ Το νά γεννηθής
ο' αύτά τα χώματα. Μακαρισμέ-
νη ή φίίρα καί ή γενιά ποΰ σ
ϊδωσε στήν άνθρωπότητα καί στή
Χριστιονοσύνη ε'ιδικώτερα.
Ήρθε ό Άθηναγόρας μ' ^'να
βχοπό σ' αυτή τή ζωή Νά διδά-
»η σ«ούς Χριστιανούς Χριστιανι-
βΙ»ό ^ στούς άνθρώπονς Άνθρω-
»σμό. Είναι ταντόσημες εννοιες.
Ήρθε αυτή τή χρονική στιγμή
12ο,ν
Τό Κέρας - έμδλημα πανάρ-
χπιο κ' σίωνόβιο τής Πόλης— ΕΤ.
λχι σνγχρόνως τό άριχαϊο σνο,μα άλ
ιά κα τό σχημα τής μεγάλης θα·
άσσιας αίχμής, πού είοχωρεϊ βπ
θιά στά σπλάχνα τής εύρωπαικής
περιοχής της καί τή χωρί^ει σέ
>υό μεγάλες πολιτεϊες: την πα-
ιά βυζαντινήν Έπτάλοφον, πρός
ά νοτιοδυτικά, καί τή σύγχρονη
μεγάλη κοσμόπολη, πρός τα βο-
ρειοανατολικά.
1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ
Γ' ΧΡΥΣΟΚΕΡΑΣ
λκησή τους άπό τό Διπλοκιόνιον
στά ύψώματα τοϋ Πέραν καί στήν
όμώνυμη κοιλάδα των Πηγών
Στήν κοιλάδα αυτήν, πού σχημα-
τίΖεται άνάμεσά στό λόφο τοϋ Ά-
γίου Θεοδώρου, πρός τα νοτιοο-
νατολικά, καί στά ύψώματα τοΰ
Πιαλί Πασά καί των Ταταούλων,
πρός τα δορειοδυτικά, θά πρέπε·
λεία πάσας άν τάς άπανταχοϋ η'ό λά νερά τού σχηματίΖουν την «Σα ' ϊσως νά τοποθετηθεϊ η άρχα
ποτε γενομένας τριήρεις καί όλ· --'—··
κάδας οίός τε ών δέΕασθαι». Καί
Γίναι πραγματικά ο Κεράτιος τό
«ΊΕστ' δέ τό Κέρας ττροσεχής πιό εύρύχωρο καί τό πιό άσφαλι-
ώ
κόλ,ττος», λέ
γε' ό Σ·τρά)&«(ν) Λ- .έιοικ&>ς ρ
είς γάρ ττλείστονς σχιζετβι
κόλπους ώς άν κλάδους τινάς»
Άιττό τή^' έίτοιχή τού Στρόοβωνος
κάθε εϊδους προαχώσεις έχουν
οχεδόν έΕαφανίοει τίς διακλαδώ-
σεις πού είδε έκεϊνος, κ1 έκαναν
ομένο φυοικό λιμάνι τής ύφηλί-
ου. "Εξη άπό τούς λόφους τής
'Επταλόφου τόν άοφαλίΖουν άπο
τό νότο κι' άπό τή δύαη' τα ύψώ¬
ματα τοϋ Πέραν καί οί προεκτα-
σεις τους τόν κλείνουν άπό τό
βοριά κι' άπ' την ανατολή Ή Γ,ϊ
τοϋ ΒυΖαντίου όλόκληρη άνασηκώ
τό σημερινό Κεράτιο νά χάσει ,; ι- ι νεται λές όλόγυρά τού, καί τόν α
τα πχρισχές εϊικΐοοΊ ώς δ'αχόο-ια γκαλιάίει προστατευτικά άπό παν
μέτρα άπό τό πλάτος τού. Οί μι- Ι τού. έ'τσι ττού κανέιναις ανεμος νά
κρές δμως νηοίδες, πού σχημα- ' μην μπορεϊ νά ταράΕει τα νερά
τίΖονται οτό μυχό τού, καί προ- τού, «ώσπερ όρίων τψ κλύδωνι
απάντων τά δυό ποτάμΐα, ό Κύδα- κειμένων ενταύθα», κατά τό λόγο
ρις κι" ό Βαρβύσης, πού χύνον- τού Προκοπίου.
ται σ' αυτόν, δίνουν καί οήμερα ' Καί «έπει δάν ές τήν είσοδον
στό χάρτη τού ένα σχήμα, πού
κάπως θυμίΖει κέρατο έλαφιοϋ
Οί Τοϋρκοι τόν είδαν νά μοιά£ει
περισοότερο σάν μιά μεγάλη διώ
ρυγα, καί τόν είπαν σωοτά «Χα-
λίτς», Κανάλι.
Οί Βυζαντινοί τόν όνόμαΖαν *-
ϊκωνται τού κόλπου αί νέες», γρά
φεΐ ό
Λοιττόν
«άκυβέιρνητοη τε τό
ϊασι κο,'
όρμίΖονται.... λιμήν δέ όλος παν-
ταχή εστίν». Πεντακόοια έβδομήν
τα μέτρα είναι τό μεγαλύτερο
πλάτος τού, άνάμεσά Καοίμ Πα-
πίσης κόλπον των Συκών καί Πί-ιθά καί ΤΖιμπαλί, κ' έπτάμισι χιλιό
ραμα, καί κάπως σπανιότερα Χρυ
σόκερας. Αύτό τό τελευταϊο όνο-
μα βρήκαν κ' οί Εένοι λαοί νά τοϋ
ταιριάΖει περισσότερο. Καί δχι α-
μετρα τό μήκος τού, άπό τό Βο·
σπόριον άκρωτήριον ώς τίς έκβο-
λές τοϋ Κυδάρεως καί τοϋ Βαρ-
6ύσου. Άπό την εϊοοδό τού, πού
ία πή
πράν Θάλασσαν-, πού άναφερει ο [ γή των Κιοσών, πού τρέφει τό
Διονύσιος. Τα νησάκια αυτά δέν σκει-ασμένο χείμαρρο των Κισ-
παύουν μέ τόν καιρό νά με/αλώ- ' σών, τόν Κασίμ Πασά των Τούο-
νούν. καί ό βυθός τοϋ Κόλπου κων.
χρειάΖεται κάθε τόσο καθάρισμα, Ι Ένα παλάτι -των Πηγών» καί
γιά νά διατηρεϊ ή θάλασσα τό βά- 'πολλές έκκλησίες, πού δέν άφη-
θος της. Όμως μέ όλα αύτά ό Όαν τό παραμικρότερο ϊχνος, ύ-
Κόλπος δέν θά πάψει γιά πολλές πήρχαν έδώ στή βυΖαντινή έποχή.
χι,λιετηρίδες άκόμτ> νά εΤναι τό | Ό Μωάμεθ βρήκε σέ τούτη την
μαγικό λιμάνι τοϋ Προκοπίου καί παραλία τό ναύσταθμο των Γενο-
τοϋ Χρυσολωρά, όπου όλου τοϋ 'βέίων, καί έχτισε τό πρώτο τΖα-
κόσμου τα καράδια, σάν φτάοουν ' μί. Λίγο άργότερα οί Τοϋρκοι έκα
στήν εισοδό τού, μποροϋν νά όρ- ναν καινβύργιες έγκαταστάσεις
μίΖονται άκυβέρνητα, δίχως φόθο ναυστάθμου καί ό ναύαρχος Γκι-
καί δίχως έγνοια καμμιά....
ουΖελτΖέ Κασίμ Πασάς, ένας άπό
"Ενας περίπατος στό λιμάνι αύ- τούς Πασάδες τοϋ Σουλεϊμάν τοΰ
τό, μέ τά μικρά δαποράκια τής Μεγαλοπρεποϋς, έχτισε τό όμώ-
γραμμής, δέν έχει φυσικά λιγότ.- | νυμο τζαμί, -ού εδωχιε καί σ' όλό
ρο ενδιαφέρον άπ' όαο όποιοσδή- κληρη τήν τοποθεσία τ' όνομά τού
ποτε άλλος περίπατος τής Πόλης. , Άπό τότε ό τόπος γέμιοε άπό
Περισσότερο άπό ένα χιλιόμε- τΖαμιά, καί ή παραλία, ώς τό 6ο·
τρτ> πιάνει ή παραλία τού Γαλατό ρειότερο άκρωτήριο τοϋ Αϊναλί
άπό τό άκρωτήριο Μέτωπον, οτο Καβάκ, από ναυτικές έγκαταστά- | ,„ - >Ε. , - .„„.
στόμιο τοϋ Κόλπου, ώς τό άκρω- οεις. Άνάμεσά σ' αύτές Εεχωρί- Ι τα*Ε"'ν. Τ""- Ε**^σιαστι*>υ Μ.
ιήι-ίΐ>ν Μ<·:τ Ί/..Β1.»· · ' κ „ ■, ± ■ ., ο ί, , Ι μ°ιΊ ο1 οποιοι και άποτελουν άπο ηριο Μειτ ΐσκΒΑεσι. τΐοιυ ο Δι ο £ει τ5 μεγαρο τοϋ Ντιβάν Χανέ - „ - . *■ .χ/ - ,,ι - - « ττ1ζ συστάσεως της τον απαρασά ■ τ0 Υπουργείον Νακτιικωντη* Ο - „ , Γ. 4 , . ,„ ' Αευτον θεμελιοιδη Αυτής Οργανι Η ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΚΟΝΣΤΑΗΐΙΝΟΪΠΟΑΕΟΣ Έξ άφορμής έπερωτήσ««ς τού ώς Νομικόν Πρόσωπον έδρεΰον έ Βουλευτού Ίτξέρ Τζελάλ · Καργχ,ι λί είς την Έθνοσυνβλενσΐν τής Άγκυρας περι άπομιΐκρΰνσεως έκ Τουρκί'ΐς' τοΰ Οίκουμ,ενικοϋ Πατρι (ίθχείου τό οποίον κατ' έπισήμους Κυ6ερνηΤακάς δηλώσεις άπΌτελεί τουρκικόν θεσμόν καί Τουρκικόν Θρησκευτικόν Καθίδρυμα, υπαγό¬ μενον είς'τοίις Τουρκικοΰς Νόμους, έθε(ιΐρήσ(ΐμεν σκ^πιμον όπως παρα Οέσιομεν κατοιτέρω ωρισμένα Ίστο ρικά, 'Εκκλησιαστικά καί Πολιτι κά γεγονότα μή έπιδεχόμενα ούδε μιάς άμφισβητήσεις πρός όιαφώτι σιν τής χοινής γνώμης: Ό θρόνος τής 'Εκκλησίας Κων σταντινουπάλεος σι·νεστήθη υπό Οίκουμενίκων Σ έννέα όλο χλήρονς «ΐώνας ΠΡΟΤΟΤ εμφανι σθή τό Τουρκικόν Κράτος_, καθορι σθείσης έκτοτε ύπ' Αυτών τοΰ τε ,ΐολιτενματος καί οτνθεσεως Αυτού ά>ς Άγΐοτάτης Έκκλησίας Λει
τουργεΐ δέ ή 'Τπάτη Κορυφή τής
Όρθοδοξι'ας βάσει τών Ίερών Κα
Εκκλησιαστικήν Δια
δίκως. Γιατί σάν άλλο κέρας τής1 την άποτελουν τα άκρωτήρια Μέ
Άμαλθείας σκορι.ίΖει ό Κεράτιος
δφθονο τόν πλοϋτο τής Οίκουμέ-
νης στήν Πόλη καί στούς κατοί-
κους της' τόσο είναι άσύγκριτο
τα χαρίσματα πού έχει, σάν λιμά¬
νι φυσικό καί δμως τέλειο.
«Ό γε μην λιμήν»
νουήλ Χρυσολωράς,
λέγει ό Μα
τωπον καί Βοσπόριον, ώς την ε-
σωτερική γέφυρα τοΰ Γαλατά, τό
βάθος τής θαλάσσας φθάνει τα
34 μέτρα. Άλλά καί πολύ πιό πέ
ρα είναι άκόμη πλωτός' καί μόνο
οτό σημεϊο, δπου άναδύονται τα
οαράντα καλαμόφυτα νησάκια τοϋ
«νίκων, οΐμαι μυχοϋ τού, τό βάθος περορίΖεται
τούς άπανταχοϋ μεγέθει καί άσφα | σ' ένα μονάχα·μέτρο, καί τα θο-
Μείτ
νύσιος τό αναφέρει μέ τό όνομα
'1<τβμικόν Στό σημεϊο αύτό είναι οήμερα οί μεγάλες δεΕαμενές έ- πισκευής πλοίων. Καί έδώ, ή κά¬ πως νοτιότερα ϊσως, ήταν καί στή βυΖαντινή έποχή ή «Παλαιά ΈΕάρ τυσις», ένα άπό τά νεώρια τής Κωνσταντινουπόλεως. Λίγο βορειότερα, είναι ή παρα¬ λία τής συνοικίας τοϋ Κασίμ Πα¬ σά, τό παλιό ναυαρχεϊο, ό ναύθΓα θμος (Τερσχανέ) καί τά Ναυπη- ΥΒϊα. Ό τόπος ονομαΖόταν στήν άρχαία έποχή Κρηνιδες καί στη βυζαιντΐΛΐή Π^γαί. 'Ε&ω ττροστ>α-
λαοσώθηκαν τά καράβια τοϋ Μω¬
άμεθ κατά τήν τΐ'ερίφημη ύττερνεώ
Γκ»μστ/"<ηις Αύτοικοατοριβς - ττον ν, , - , __„■.._...„_ ό-Ι τ- ..Λ .χ,__' κον Χάρτην, εκ της αποκλειστ.κης στεγάζει σήμε^α τή Σχολή Ύττα- ^Ιαυτΐ'κοϋ. Στό Άϊ σκόταν ώς τα μέ- πί Τουρκικοϋ έδάφους, λογίζεται σήμερον ώς τοιούτο Τουρκικής Ιθα γενείας· Έκ τούτου ίίμως δέν ?πε ται δτι ή 'Τπάτη Άρχή τής Καθό λου Όρθοδόξου 'Εΐκκλησίας, ή έ δρεύουσα χατ' έπιταγήν των Ίβ ρών Κανόνων έν Κονν)πόλει, άπ» χρο)ματίζεται καί έξομοιοΰται πρός Μειονοτικόν θρησκευτικόν θεσμόν, διότι ώς 'ΕκκλΓσία θεραπεύει έ- πίση; καί τάς θρησκευτικάς άνάγ κης τού έν Τ«"ρκία διαβιοΰντος Όρθοδόξου ΜεΐΛνοτΐκοΰ π;ληθυ- σμοΰ. αί τού Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον ήτο καί παρέμεινεν επί αίώνας Αν τοτρλής Όργανική Κοινωνία· Ί τυπος Αντοδύναμος Θεσμός. Καί άπό άπόψΕτος άκόμη τοΰ κρατούν¬ τος Τουρκικοϋ Δίκαιον τό ΟΙκου μενικόν Πατριαρχείον δέν επαυε νά παραμένη Ίδιότνπον ΝομΐΛΐόν ΙΙηόσίοπον. Ή θέσις τοΰ Οίκουμενικοΰ Πά τριαρχείον απησχόλησε Σννδιάσκε ψ.ν, ώς τής Λοζάννης. καταναλώ σασαν ε'ικοσάδα Σ ΐ'νεδριάσεοιν τής 'Τποεπιτροπής Άνταλλογής ταύτης ώς καί ολόκληρον την Συνεδρία σιν τής 10.1-1923 τής Συνδιασκέ ι|ιε(ος. Τό αναμφισβήτητον άλλω τηρήοεΜΐ- τού οποίον έξατό ηρθε νά θυμίση καί σ' δσοιις
τ« έλησμόνησαν. θτιμάμαι τώρα ί-
^«ν Αλλον μεγάλο νπέροχο άν-
"Οΐ'Ηΐο, ^να καλόγρρο ποΰ άσκήτενε
οτοΰς Άσπραγγέλους στό Ζαγόρι,
Τι*ν πατέρα Ίάκϋΐδο, ό οποίος πή-
Υ«ινε χαί ΐξομολογοΰσε τόν Πα-
τβιάρχη μας "Τστερα άπό κάποιο
ΤΛξίδι οτήν Κ«ι)νσταντινοίντολι
μ4>δ είχ« πεϊ: — «"Εχομεν ?ναν α-
Υΐο Πατριάρχη! "Ας τοΰ χαρίζει
<ι Θγ' είναι άνάγκη τοϋ καιρόν ή ά- ρου, τοΰ Ματθαίου κα τής Ελένης Μιά άγάπη άληθινή, πού εγεννήθη είς τό χωρίον Βασιλικόν "ά βχίζη άπό τήν ψνχή τής έκ- Πογιονίου Ίίοαννίνιον - Ήπειρον κληοίας πρώτα, ίόστε νά μην ά τό 188(>
«οίγεται άπύ τούς αμβωνες σάν Λ Άπειτοίτησεν άπό την Σχο-
λρξι κονφαι καί ψεύτικη. Ά λήν Χάλκης τό 1910 καί έχειρο-
νάγκη τοΡ καιρόν ν' άπει·θιινθή τονήθη είς διάκονον τόν Μάρτιον
Χριστιανονς, κνρίίος, ποΰ ά τού Ίδιον Ρτους.
καί έστέγντοσε 6 φ«να- Λ Τόν "Ιούλιον τοϋ 1910 προ
σελήφθη παρά τοϋ Μητροπολίτου
Πελαγο>νίας - Μαναστηρίοΐ' ώς διά
κ.ονος καί παρρμρινεν είς τήν Μη-
τοόπολιν επί σειράν έτών.
«*» Τόν Μάρτιον τοΰ 1919 προ
σελήφθη παρά τοϋ τότε "Αρχιεπί¬
σκοπον Αθηνών Μελετίου ώς διά-
κονος καί γραμματεύς τής Ίεράς
Άρχιεπιρκοπής Αθηνών είς την
Κύριε ^
Παραικολώ ο—ως δημοσιεύσητε
είς τήν εγκρίτου υμών εφημερίδα
τα κατωτέρω:
•ΑφΟ>μήν ίλαι&όινΊ^ς έκ τού είς
τό Μηνιαίον 'Ενημιειρωτικόν Δελ¬
τίον τού «ΝΕΟΥ ΚΥΚΛθν ΚΩΝ)
ΠΟΛΙΤΠΝ» τού Ιουλίου 1972
δηιμοοΊΐύμαΤος ΐπτό τόν τίτλον;
«ΜΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Ε¬
ΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ», ττρα-
γματευομένον δ-'ά την
Όμοο-ττον&ίας των έν
λώ
Ελλάδι
Άρχρής $
όποιαν διηκόνηοε καί τόν διάδο¬
χον 'Εκείνου θεάκλητον, επί μί«ν
εισέτι 6ιρτίον·
Α Τύν Δεκέμβριον τού ΐ!>22
ίξελέγη Μητροπολίτης Κερκύρας
κ« Παξών.
Α Τόν Αυγουστον τού 1930
εξελέγη Άρχιεπίσκοπος Β. καί Ν.
Άμεοικής οπου διηκόνησεν επί 18
όλόκληρα ?τη.
Λ Την Ι ην Νοέμβριον τού
1948 ό Άθηναγόρας εξελέγη υπο
τής Ίεράς συνόδου τοΰ Οικουμε¬
νικού Πατριαρχείον Πατριάρχην
Κιονσταντινονπόλειος
'Τπήρξεν ό θρησκευτικάς ήγε-
της 250 έκατομμ. Όρθοδύξιον Χρι
στ'ανών είς ίίλων τόν κόσμον επί
23 όλόκληρα έ'τη·
εός χράνονς γιά τό καλό τής Ό θάνατύς τοι» άφίνει ενα δυσ-
Χ°ιστιανοοννης!! Είναι 8νας Πά- αναπλήροπον κενόν.
μ
Σωματείω^ Κων) ττολ'τών, εκρίνα¬
μεν σκόττΊμον δττ(»ς ττοίρα&εσωιιεν
τσ κατωτέρω άρβρα τού άπό 20
ετίας εύ&οκιίμως καί έ&Μκώς 6ρώ
ντοις έν ΊΑβηνβ'ς «ΚΕΝΤΡΟΝ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ» ττιρός
β) Καταρτίζει β'βλ'οθιτκην μέ
εργα αΐναιφίΐρόιμίνα κνρίως είς τή
ζωην τοθ έν Κω^ττόλιει Ελλη,νι
γ) Συμβάλλε.1 ειίς "ην μεταξύ
των ΚωνστανΤΊΐνουτΓθλιτώ11 έττί
κοινωνίαν.
δ) Συιν€.ρ·γάζεται μετσ ττρ<κτώ·- ττων η Σωματ€ίων έιτιδιωκόντω1 τούς αώτονς ή' παΐρΐ,μ^ερείς ττούς καί £ν'<τχύΐι τα έχ Κωνστα "Αοβρον 2ο« 1 Σκο~ο·ί τού Σωμαΐί.:ου εί¬ ναι: ι σ) Ο σΐΛΑονισ'μός τώ» ττροο— η ών καί των δυνατοτήτιον τ«ν Ελλαδι λειτθΜργούντα·ν Σιο·- ματείων Όργο(νώσ£«' Κω") μ πολιτών σιά ττίν τόνωσιν καί σΰ · ξι ν τ«ν κσί χο*ν**νι· φ ξ κων δί^μών ιοαί αλληλεγγύης 6) Ή καΐλιλιέ,ργβ'α π ευμοπικώ. δεσμών κ«ί ή σι/νεργασία ίττί κ<>
νωψιίίλών μορψωτιικών καί άνβρ«
ττιο-τμχών βεμάτων μεταξι· τών
ΰ Ελλήνων τώ^ κο
τταχ
νων π' ττροειριχΌΐμέν«ν έκ Κ ών) λεως
γ) Ή μελέτη έν γένει τού διά
μέσου τών αίώνωιν 'Ελλη.'ΐκοΰ 6ί-
Οϋι ίδί« έν Κ(ον)ττόλει·
"Αιρί^ον 3ιον
Πρός έκττλήιρ»σιν των ακοττώ·1
τού τό Σ«ματ€ΐον·
α) Δ'θιργοτνώνει δηιμοσίας έκ-
όηλωσεις, έκδίδ«ι παντός εϊδους
εντυπα άν«4>«ρόμ€'ι'α «ίς τούς σκο
τΓθύς τού.
Σωματ£Ϊα έν τή έκ
ττληρώσε1 των σκοττών
"Αρθρον 25ον
1. Σωματεΐα έκ Κω )ττόλεως
δύναται· δι' άτΓθτ·άσεως "ών ά.ρ
μοδίυν όργάνων τω/, νά ί,ητήσω
σι νά σιΛΌργασθιώβίΐ μετά τοί
«ΚΕΝΤΡΟΥ». Πε,ρί τής άποδοχη'
τής αϊτήοτεως άττθΊ|>αίνεται τό Δ'
οικ Συιιΐιβοώλιον αύτ·ο«>
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Οργανώσεως «Έδνική Μμημοσύνη»
ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΠ ναίσθησιν τής θέσεώς· τού σήμε·
ΚΑ ΣΩΙΜΑΤΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙ- ρον έν Ελλάδι, την όττοίαν έξη-
ΚΗΣ ©ΡΑΚΗΣ ΠΟΝΤΟΥ καί ι σφάλισε δ'ά τής δραστηριότητος
τού βεβαία ττρω^ίσως· άλΐλά καί
χάρ'.ς ιδία καί είς την στοιργ'κήν
συμτταράΐ3ταΐ!Γΐ'ν τοϋ "Εθ.ους, ό
λων ^ών 'Ελλήνων άδελφών μας,
δϋινατήιν Γττροστασίαν
Μ. ΑΣΙΑΣ
Πλησιάζει ή 50η έπέτειος τού
μβΐραίο<υ Αύγουστον 1922 τής "Ε&νικής ικ'αταστροφής. 'Ε&νικό". χ,ρέος μας «ΐναι νά έν'θυιμη- θώμεν τάς άττοφρά&ας έκείνας ή μέρας τού 6 οήου έκπατριισμοϋ μας άττό τάς ώληο<μο/ήτοι;ς ίδιαι ιέρας Πατρίδος μας. Τάς ημέρας έκείν«ς των σφαγιασθέντων μσρ τύρων μας, τήξ αφάνταστον τσ- λιχιπωρίας των έ~ιζώντων έξ η¬ μών κ,αί των γΐονέΛΐκν καί άδελφών μας, τής θανασίμ/θυ άγωνιας τώ·' γκνα'κιοΐΓαίδων μας καί τής ά- νείπωττ>ς δυστυχίας ολων τών
ονμττατΐ3ΐιωτώι/ μας, άλλά καί ή-
μέρ-ας έττιδειχθείστις ττρός τούς
—ρόσφι/γας μεγάλης στορίγής τής
κστνής μητρός μας Ελλάδος. Ή
άνάμνησις μιάς έθνικής «συμίΐο
ράς» τΓάντοτε δ δάοικιει καί φρο-
νηιΐιατίζει.
Μέ τή" ευκαιρίαν τής έττετείου
αυτής έττ'βάλλεται νά προβώμεν
είς εκδήλωσις διά τήν μνάμην
τού 1922 Έττ'βάλλΐται
V
ανα¬
μνησθώμεν τό μεγάλο γεγονός.
"Εττι6άλιλ£Τιο!ΐ νά τηρήτωμεν σι- |
γήν, άλλά 6θ€,οάν σιγήν· ενός λε
τττο} η μιάς ώρας, είς μνήμην Ιοΰ(
άΐΓα'ισίοιι Φθινοττώοοκ τοιϋ 1922
Τούτο δυνάμεθα νά ττράξ»μεν
καί διά συμμίτοχή,ς είς τό ττρό
γροιμμα έΙ.οδηιλώσεων, τό οποίον ^
έξήγγειλεν είδ κή 'Επιτρ€ττή τι--^
τλονχων, άλλά καί κυρίως δι' έ--,
ν£.ργ·ΐ'ών τών έκαταστθκΧΌύ τήζ
Ελλάδος συγκεκροτημένων Όργα
νώσεων, Σωματε.ίων
ών των έκ Πόντοω,
ώς ι»αί
δλων των έκάστοτε
καί δή τής σημερινάς, δι' 6 καί
όφείλΐτα1 'ί έκψροοσις όλοψύχ«ν
ε,ύχο3ριο~τιών καί 6ο0ΐιίας εύγν*»"
μοσύνης.
Άβήναι Ίούλ.ιος 1972
ΤΟ ΔΙΟΙΚ ΣΥνβΟΥΛΙΟΝ
ΤΗΣ Ε&ΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΝΕΚΡΟ
ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
ΚΥΡΟΥ ΑΘΉΝιΑΓΟΡΑ Α'
6έν έδημιοπργήθη διά Πράξεως τής
Μουσουλμανικής ΠολιΙτείας, ούΰ'
υπήρξε ποτε Έκκλησκι αυτής, οΰδ'
άπετέλει ποτε όλοκ,ληροιτικόν
μέλος αίιτής, ούδ' ύπηρέτει αυτήν,
Γυ>ς διαδηλοί τήν ύπ' αυτής άνα
<νώρισιν τής ίδιοτύπου τούτον θε .τέως. Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον ως 'Τπάτη Κορυψή τής Όρθοδοξ! ούδ' ή βούλησις (ΐύτοΰ είναι τμήμα άς δεν είναι οί'»τε Μειονοτικόν θρη τή; 6ονλήσε<ος τής Πολιτείας, ού- ' σκευτικόν Κατάστημα οΰτε Μειο δέ σήμερον λογίζεται "Εκκλησία νοτικόν Θρησκευτικόν Καθίδρυμα, τής Τοιρκική; Πολιτείας καί το , οΰτε Μειονοτικόν θρησκευτικόν σοϋτο μάλλον ίίπου άπό τριών καί έπέκεινα δεκαετηρίδον έξελαϊκεύ θη τύ Κράτος, χωρίσαν έκτοτε έ αυτό άπό τύ Χαλιφάτον^ ήτοι τήν Θρησκείαν. Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον, Σωματείον ή "Ιδρυμα, ουδέν κοι νόν μέ τα τοιαϋτα έχον άλλ' είναι ΛΙΩΝΟΒΙΟΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟ- ΞΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΕΤΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Α! ΣΥΝΑΛΑΑΓΜβΤΙΚβΙ ΙΣΟΤΙΜΙΑΙ Σέ δυσκόλους καιρούς έττρωτο και Άνατολικής καί Μικράς Άσίας Προ- πρός είδίκάς τοττικάς έ,κδηλώσεις. Ι Ό τοόττος καί ή φύσις των έκ τούτων, έκδηλώσεων χά καί ·—|γαί«ν, μό δι1 άττχϊφάσεων τού χατά ττό- ■ίής Ελλάδδος λ*ις τής Ελλάς ργ Π?ο,φυγ>«ού κόσμον δύνατα, νά Ο ττερ,ορ.'σμενος ομως
δ «ί 'Λ^ϋρα ό σεβασμο
?φγ μ
κα&ο,ρσθή καί έκτείλ,εσβή κ»3' δν
ί ε
τρόπον χρόνον «αί τόττον οί επι 10"ς άναγνωστες, γιά νά μη δή-
τόττο, 'ήγήτορες ήθελον έγκ,ρίγε. , λαδή τονς ΝΜφάοτ», μέ άνάγκα-
Τοιου σβν νά διαικΐψ» άττοτομα μαΐλι-
Αί πίόσφαται έξελίξεις επί τής άναφερύμεθα είς μ«κροχρονίους
στερλι.ας^ —σννέχεια προηγηθει- προοπτικάς, αί δέ έμβαλωματικαί
σών διαταραχών είς τό διεθνές νο λύσεις πάν άλλη η προσφέρουν μο
μισματικύν σύστημα— πείθουν. δτι νιμωτέραν τακτοποίησιν τοΰ θέμα-
αί οίκονομίαι τής Λύσεως είσέρχον τος.
ται, ώς καί χθές ίτονίσθη, είς νέ- 'Τπύ τή-ν προοπτικήν τών συνε-
<χν περίοδον πολιτικής σνναλλαγμα χών μεταδολών είς τό διεθνές νο- τικών ίσοτιμιών. Τό καθιερωθέν μισματικόν σύστημα, θά πρέπει νά διά τής Συμφωνίας Μπρέττον - πρσβληματισθώμεν, άπό τούδε, είς Γοΰντς νομισματικό-ν σύστημα τών αναζήτησιν τών καταλλήλων λύ- σταθερών ϊσοτιμιών, άποδεικννε- σεο>ν Καί είδομεν, χθές δτι τά
ται, καθ" εκάστην παρερχομένην Κεφάλαιον Άσφαλ!σευ)ς Πιστώσε-
ήμέραν, ότι δέν άνταποκρίνεται ο>ν, δέχεται νά άσφαλίζη κινδύνους
π?»έον είς τάς έν τώ μεταξύ δια- έκ τής ΰποτιμήσεως τών ξένων νο
μορφίοθείσας συνθήκας τοΰ διε- μισμάτιον, Ιπισημαϊνον συγχρόνως
Ονοϋς ίμπορίου· καί τήν άπροθυμίαν τών ένδιαφερο
Τό γεγονός τουτο ύποδηλοϊ, δτι αένων νά έπωφεληθοΰν τών ϋπηρε
καί ή Έλληνική οίκονομία εχει νά σιών τού. Έπ' αϋτοϋ, θά άναμεί-
άντιμετωπίση τά έξ αυτού προκύ- νιοιιε τάς τυχόν άπόψεις τών με-
πτοντα προδλήματα· τά όποΐα άνά- τά τοΰ εξωτερικόν συναλλασσομέ-
γονται τόσον είς τό εισαγωγικόν, νοιν διότι, ύποστηρίζεται, δτι ή
όσον καί είς τό εξαγωγικόν έμπό-, κάλυΨις τοϋ κινδύνου αυτού δέν
ριον. Επί τοΰ παρόντος, άνακύπτει κρίνεται ίκανοποιητική καί έλάχι-
θέμα διεξαγο)γής τοϋ εμπόριον μας στα άντισταθμίξει τάς προσγενομέ-
μέ τήν Βρεταννίαν, έξ άφορμής νας ζημίας·
τής ελευθέρας διακυμάνσεως τής, Έν τούτοις, τό Κεφάλαιον Ά-
^ερλίνας* τίποτε, δμιος, δέν άπο- σφαλ!σε(·>ς Πιστώσειον δέν είναι
κλεΐει νά ευρεθώμεν αυριον είς δυνατόν νά έπιομΐσθή τοιαύτης 6α
τήν αυτήν θέσιν, έναντι τής Ί- ρύτητος έργον, τό οποίον άνήκει
ταλικής λιρέττας ή τής Δανικής κο είς την διακριτικήν έξονσίαν καί
ρώνας, ή καί άλλιον έθνικών νομι την ευθύνην τής Πολιτείας Διότι
σμάτιον Τονίζεται, δτι αί μεταβο- πάσα μεταβολή ίσοτίμων, πέραν
λαΐ αύται δέν περιορίξονται είς των έπιπτώβεώ-ν της είς μίαν ώρι
μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ή σμενην όμάδα άτόμιον, ϊχει τάς
όποία είναι διινατόν, προσκαίρως, ποοεκτάσεις της καί επί τοΰ έν γέ
Ι νά άντιμετιοπισθή,, διό τής λήψεως νει εμπορικον μας Ίσοζυγίον καί
, σχετικών μέτρων. Έν προκειμένω, των συναλλαγματικών μεγεθών.
Κατ' ακολουθίαν, ή λύσις δέον νά
Λναζητηθή πρός άλλας κατευθύν-
σεις: "Ητοι, την δημιουργίαν κα¬
τάλληλον μηχανισμοΰ, ώς συμβαί-
νει είς πολλάς χώρας τοΰ εξωτερι¬
κόν, διά τήν αντιμετώπισιν τών
καταστάσεων αυτών· Καί παρ' η¬
μίν, θά ήτο δυνατόν νά εφαρμοσθή
"Εγραψα ττοό ήμαρ»ν, «ε τρίίο( Μά θά μού ττητε Υ'ατί; τύ συστημ(1 τής προπωλήσεως ή
μάλιστα σΐ/ν/έχειες τίς έ;τι.ττώσίΐς Ά-λούσταπτα γ(ο5ί ξέρουν ττώς προηγθράς τοϋ συναλλάγματος. Τό
μου άττό τό τελενταΐο ταξί.ϊδι μΰυ θά ζή,σουν μέτρια μέν κατ' άνα- σΰστημα τούτο εχει τό πλεονέχτη
λογία", άλλά μί τό κ£φάλι τιους | μκ ΰτι καί ό άγοράζων καί ό πω-
| λών σνναλλαγμα θά γνωρίζη έκ
«Τνχχι τό εν« στοιχείο. των προτέρων, υπό ιδίαν αυτού
Τούς λείττει δηιλα&ή ή ά<τι))άλεια! Ι ευθύνην, τί θά εισπράξη καί τί θά φριχτά τό ποίμνιό σου 6ασα (νίστηκ,ε μέ θάρρος τούς σκληρούς άντι (μετώττι,σες μέ βλ'ψη εΐχες ττάιντα στήν ψύ (χή σου Κ' ή "Ενωσις ΐπσύ μόχθησες κα: (χάραξετ 6ά δώση τούς Χιθρπτούς της κό (ττο'.ο χάραγμο «αί δλο σου τό 'ί-?Ύο ττού μά<· (χάρισες στή μνήμη 9ά μάς φέρνη τή (μΐα?φή σου Χαΐϊ ΠετρότΓθυλος 9 Ίθ'^λίοιι 1972 ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕ2 ΤΟΤ <ΚΟΣΜΟΤ>
ΔΙΑΦΟΡΑΙ
ό σεβασμός πρός
χκί σποφαιο-ίσε'
τοτρόττως
σχετικώς
θά
σΎα
2. Τα
Σ«»μαΐΤ€Ϊα δι«χιοϋν
α) Νά μετέχωισ' τού Δ 04<ητι· καθ Συμβουλιον τού «ΚΕΝΤΡΟΥ» διά τού νειμίιΐιως έ/ξΐοι/σιοόοιημένθυ έκπτιροΌτώττου αύτώ'ν, σνμτταρε- &ρ>3ΐ)οΛ'τος ίσοτίμως ττρός τά έκ
Γθϊ<ιτιικών μελων το0 «ΚΕΝΤΡΟΥ» μέιλη τΐοΰ Διθίκητικοΰ ΣυμΛουλί- 6) Νά μετέχωσι τών Γενιιΐκών Συ>νε1λεύσ'ειων το0 «ΚΕΝΤΡΟΥ»
δι' άντιτπ2οσώπου τωιν.
γ) Νά στεγάζωνται έν τώ Κα¬
ταστήματι τού «ΚΕΝΤΡΟΥ» κα'ι
νά χρησΊμοττο'ώσ1 τάς αιθούσας
καί τάς 6 <6ιλ'οθήκας τού. δ) Νά καταιχ<ιιρίζωσι τάς έρ- γαχτίας χ<αν έν τώ Δελ-ίω τού «ΚΕΝΤΡΟΥ ε)Νά ένισχύτοινται ύττό τού «ΚΕ ΝΤΡΟΥ» έν τή έπιδιώξει τών κοι νών καί τών ίδίων αυτών ο-κοπών Τά σχόλια τταραλεί'ποΐνταιυ Ε. Θ ΜΑΚΡΙΔΗΣ Δ,ΙΚΗΓΟΡΟΣ τοτρόως μόΛ>ν θά ό^ηχήση
όλην την 'Ελλάδα ή φωνή των έκ "Ας μοθ έττ,τ,ρέψετε λο'πον να
δηλώΓεων των Προτφύγων δ'ά την έ·π«νέλ&», γιαιτί νομιζω πώς α-
ΈιΐίΗιο τού 1922 ξίζει τόν «όιτο νά θέσω ΰττ ό>
ιτενητάχΐθνη
Καί μόνο'" οϋτω θά
τά πέ·:ατα τής θίκηυμης
νίκη μας Συμφαρά τού 1922 καί ττού ύττάρχί'ΐ μ«ταξύ τής μικρής
λλάί ί ή άλ
ξζ
θή είς σας δυό άκί,μα στοιχεΐα πού ά-
ή 'ΕΘ- πο&: κνώοαν τή μ*γάλη διαφαρί< ή ή &έσις ίστο,ρίαν τού μας 'Ελιλάίιοις κιαί τή<; μεγάλης Ι σέ δύναι,ιη, ττλοθτο καί έκταση χώ μας Ή «Έθνική Μνημοσύνη», συν1- | ρας τής Άμερΐκιής στα καί /ττροτρέττει δττως άνίξοορ Ή Άμε,ριιχή έχε1 έκτός τ«ν αλ- τήτως των έκδηλωο-εω.ν έν τή Πιρω λωτ/ μ' ίνα θοατμάσιο σύστηιμα δ'« η, όλαι αί έττί μέ-ρους το- κι/δερνήο-εως "θτι άκ,όμα ώρα'ό- Όι3γο.νώοιειις, Σωματεϊα & τερο- κιαί καλλίτε,ρο είχε ή γηραιά Ένώσΐΐς τών Ποοιοφύγιον όινά τήιν Εύρώττη τό ττήρ£ καί τό έθίσε σέ ΕΑλόΕο:, άτκΐ'φασίσιαΐΜ' όπτό τού- έφαι;ιιι.ογΓ? Τί άλλο θά ήθβλε ένβς δέ χαί ένΕΐργήσονν κατά τό ττρ^σε έλΐώ&ει:2ς ανβρ<ι),τ(θς σέ τούτη τή χές Φοι^όττωρον ττάσαν ο1ανδήπο- γή. τ.ε έ<δήλωο·ίν των, διά μνη¬ μόσυνον. διά σνγκεντρώσε- «V εϊτε δι' εΐδιικών Όμιλιώ'ν, εϊ τ« ότΓωσδήιτΓοτ,ε άλλως, διά νά μή τταίέλθη άττοίρατήρητος ή θλιββρά έττέτειος τ^ 50 έτών άπό τής 'Ε&νιικής Κατσστροψής τοϋ 1922 Καί δχι μό«ον τοθτο· άλλά καί διά νά τσνισθή, ότι ό ΠρΙοο'φνγι- κός κόσμιος εχει καί Μνήμην τού ~αρελθθντος του> άλλά καί σν
Καί ^ν τούτοις αν τύχαινε νά
ρωτήσε^ε έναν άμεριικανό θά σός
ελεγε ότι σάς χαΐριζει δλα τα πλε
ονεΐκτήματα τοΰ σιυστήματος άρ-
«ΐ νά εϋριισικε μιά γων ά ήσυι
ο~όν ττλαΜή·τη νώ μτττοιρεση νά ζή
ο-η.
Πολλοί
άλλά τούς λείττουν καί τα μέσα
ά,γ.οη|>αχής.
Χτήιν Άθόνα, όπως καί σ' &λη
τήι; ΐϊλλη 'Ελλάδα γυρίξε'ς μερά
καί νύχτα άμέρ'μνος καί άσφα.
λής. Πάς στά θέο^ΐοα, στά σινε-
μά, ταξειδει'εις άττολαυάνεις ή
φύση, την θάιλαοτσα καί ί
στό οττίτ1 σου σττοια <°ρα σού καττνίο-ει. ικεφάτος καί εύχάρις οΊκέιραιος καί άσφαλής Αύτό γιά τόν άμερΐκανό φιλο, μου εΐνοτ' ονειρο» "Οχι γιατί δέ» μέσα άναφυχής ή γιατί δέν &χί, νά τα άτΓολαύοη. Καί μέ σα ϋττάρχουν ττολλά καί καλλιτβ- ρα άττό όπο'αδήτΓθΤβ αλλι χώρα καί λεφτά διαβέτί' γιά ά ·»ά γβυ καταβάλη, ανεξαρτήτως τών νομι σματικών διαταραχών αναλόγως δέ θά προσαρμόζη την δραστηριό- τητά τον. Άλλά —όπερ καί σπου δαιότερον— ή Πολιτεία θά είναι είς θέσιν, ευκολώτερον, νά παρα¬ κολουθή καί νά ελέγχη τό Ίσοζύ- γιον πληρωμών. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 300 ΟΧΗΜΑΤΩΝ - ΨΥΓΕΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ Ο.Σ.Ε. ΔΓ άποφάσως τού ύπουρνοθ Έ θνικής Οίκονομίας, ένεχρΐθησαν »ή. [τα άποτελέοματα τοϋ διενεργηθέν Τότ* γιαττί τα 9^«ρ«ίτΐΗ, θό μέΐτος διαγωνιομού διά τήν προιιή- ρωτήσεπιε θείαν έκ Γιοιιγκοολαβίαο 300 ό- Γιατί -τκροΊιμά νά κ«βί<τη στό χημάτων ψυγείων, προοριΖομέναιν σττίτι τού νά ττβράση την «ρα τοι; 5ιά τάο ανάγκας τοϋ ΌργονισμοΟ μέ ^ήν τηλεόραση καί είναι συ-! Σιδηρόδρομον Ελλάδος, συνολι- χος πώς ζωντανός θά ξημεροθή. κης άΕίας 5.160.ΟΟ0 δολλαρίων εΤιταν δτι Αΰτο είναι τό δεύτερο στοιχεΐο 'ής δΐαφοιράς μεταξύ τής μικρής στως θά όίφηναν δλα τοι>ς τα ά,
γαθά γιά μιά γωνιά στήν Ελλά
δα.
μας Ελλάδος καί τής
Άμερΐκής·
μιγάλης
Β1ΣΦΟΣ
κληριγκ.
Ή άξία τών ανωτέρω 6ά διακπ
νονισθή μέσω τοϋ οίκείου κληριγκ
καί διά προθεομιακοΰ διακανονι-
σμοϋ. κατά τήν υφισταμένην δια
δικασίαν.
Ηράκλειον Κρήτης
ΠΕΝΘΟΥΜΕΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑΝ
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛ-ΤΟΓ,
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
•Ητο επάνω άπό τα σννήθη μέ «νθρ.οπος πάσχει σήμε0ον άπό την
τοα. Κ«ί το διάκρινες άμέσως. φοί,ίαν των ϊδιων τα>ν άπογοητευ
Διότι αυτή η "δια ή άπλότης τού τικών έπιτει-γμάτονν τού ΙΙώς θά
Άβηναγόοιι άποτελοϋσεν ε'ισαγω- κ·ερί>ηθή κ&τοια ήθική '<η>μμετρία
ΰ άνθοώ- μεταξΰ έπιτεύγματος καΐ ,ΐη,νίίΓ:
,Α'!^Ζ^ΓΓΗΤΟΓΕΒΔΟΜΑΔΙΑ1Α ΠΟΛ1Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ♦ΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΚΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΛ1 ΤΡΝ ΗΡΟΣΟΥΓΐΚοΝ ________......
Τ.ΙΜΗ ΦΥΛΛύΥ ΔΡΑΧ. 1,50Διευθυντάς - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΚΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 ΓραΦεΐα: Όδός Νίκης 25 -
Άβηναγοοι
γήν ίϊς τύ μ€γαλεΐον τού
»«, κα τού τνενματικού όδηγοΰ, ' Ό Άθην«γόρας επίστευεν δτι α-
(I;
χαθε περίπτωσιν διεπίστωνες νΛσχετ.κή δύναμις τής πτώσεως ήή
,,όβον άνε.τ.τηθίυτος ηταν ί, χά- το ή συνείδησις τής καθολικότητος
,„.-„« «π, Α ,τ,ι)««τηΑν«,,,', — ι τοΓ, Λνθοώπου. Καί αυτή ή συνεί-
δησις άνακύπτει άπό την πεποίθη¬
σιν τής ενώσεως. "ιΕτσι έπροχώρη
σεν είς τήν συμφιλίωσιν. Ή Ίε-
ρουβιιλήμ ήτο ή άφετηρία. Καί Πά
τοιάρχης καί Πάπας ηκολούθησαν
τα ϋήματα τοΰ Ίησοή. Ωμίλει μέ
συγκίνησιν, διά τήν συνάντησιν
αυτήν. Ώς καί διά τή-, άλλην, ποΰ
ηκολούθησεν είς τήν "Εφεσον καί
την Ρώμην. Καί τής έδιδε τό ει¬
δικόν μάρος. ποΰ είχεν. Είναι χα-
ρακτηριστικόν. δτι ό Πάπο,ς Παΰ
λος. έκφράξιον τήν λύπην τού
πί τή άποιλεία τοϋ Πατριάρχοπ, άνέ
τασε τόν τόνον είς τό αύτά επί¬
πεδον τής έξάρσεως. Ό "Αθηνά
γόρας άνέλυε καί σκοπούς κα! με
θόδους. Εγνώριζε τάς άντιδρά
σεις. Άλλά δέν έμνησικάκει. Τίς
άντιμετώπιζε μέ ήρεμον πίστιν είς
τύ έργον τού. Μέ έμμονήν. Κα
ήςευρεν δτι αύτό ήτο τόσον μέ
γα, οκίτε θά ύπερψαλάγγιζε τελι-
κώς, τα έμπόδια. Καί σννέδη "Ε
τσι σννρΐιαινε πάντα μέ δ,τι άπ
ιτάσιξε. Μήπως ήσαν ολίγα δσα
είχεν έπιτύχει ώς Άρχιεπίβκοπος
Βορεϊου καί Νοτίου Άμερικ/ης;
Ή μήπιος ήτο μικροτέρα ή ποοσ-
ψορά τού είς τούς γενικωτέρονς
τομεϊς τής Πατριαναισθηματικάς. Εντόνως
βυνοισθηματικός. Έγνοκ>ιζε καί
δοξάζη δ,τι επίστευε. Κ αί τίποτε
8έν έ-τίστευε περισσότερον άπό την
άγόπιτν Ήτο ή έντολή τοϋ Κυρί-
ί», «ού την είχε καταστήσειβίωμά
τού· Καί ποΰ την ΐκανε διάχυτον
ηχοπόν είς πάσαν περίπτωσιν είς
χάθί σνναναστροφήν. Καί, βε&αί-
ως τό στοιχείον τής κοινοννικότη-
τος χατεΰθνν* την σκέψιν τού. Ε¬
δέχετο μέ είλικρίΛ'εαιν καί φ·σικήν
Ευγένειαν. Καί έσαγήνευί. Μέ αύ
την, ποΰ ήτο σύμφωνη μέ τόν χα-
ραχτήρα, κυριολεκτικώς, αίχμαλώ
τιξε. Γνρίο τού ήπλοΰτο κάποιη ά-
τμόσφαιρα ξεχωριστής φιλία;
Καί μέσα είς αυτήν έκυλοΰοτε ή
σιΐήτησις, ή δποία πάντοτε· είχε
θ(α>μ(ΐ~ήν πολυμέοειαν πρός πά-
*ιν κατεύθυνσιν ένδιαφέροντος.
Μέσα είς τοιαύτην άτμόσςαιρα
παλμον πόβες φορές δέν είχαμεν
σιΐητήση τόν μέγαν σκοπόν τής
ζιοής τού! Την ^'νωσι-ν των 'Εκ-
χλησιών Την είχε τολμήσει ένώ
οϋδες πρό αυτού τό ϊπραξεν. Άλ¬
λά δέν έτόλμων νά τό σκεφ&οΰν
χδν. Ό Άθηναγόρας είχε τολμή-
σει νά τό πραγματοποιηθή. Είς τό
οραμα είχε δώσει σάρκα χαϊ ό-
(Πά· Καί πνοήν. Καί εζητούσε την
βαθυτέραν ηθικήν θυσίαν τοΰ έ-
πιτεΰγματος. Είχεν είδει είς την
ένωσιν των Έκκλησιών την έγγύ
ηοι μιάς σωτηρίας, έν μέσω τοΰ
είς τό οποίον εχει βυθίσει
ό σύγχρονος πολιτισμός. Καί είναι
όραμ«τική ή περίπτωσις· Διότι δ
ΧΡΗΣ. Γ ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
Ο ΜΕΓΑΣ ΝΕΚΡΟΣ
Ό Πατριάρχης Άθηναγόρας
ίφυνΐ. Δέν ζεϊ πιά, άνάμεσά μας·
"Εφυγί, μά τα άχνάρια πού άφι
σε πίσω τού ό Μεγάλος Νεκρός,
ό Πατριάρχης Άθηναγόρας, δέν
είναι άχνάρια κοινοΰ διαβάτη αΰ
Τή? τή; ζωής. Είναι δρασκελιές,
πού φανερώνουν τό τεράστιο πνευ
μοτικό άνάστημα τοΰ έκλεκ-τοϋ,
τού μεγάλον τούτου τέκνου τής
Ηπείρου.
Πάση περηφάνεια, πόση χαρά
νοιώθουμε εμείς οί φτιοχοί· οί τα
ικινοί ανθροιποι, δταν δλέπωμε,
ότι ζοΰν ή ϊζησαν άνάμεσά μας
δνθρωποι πού τιμοΰν, πού άν«6ά-
ζουν τό άνθρώπινο εΐδος ψηλότε-
Ρα, στή σφαϊοα τοϋ πνεύματος
«α! τής ίδέας.
Ετίμησε ς σεπτέ Λενΐτη τό άν-
γένος μέ τήν παρονσία
βου άνάμεσά μας. Έτίμησες ί-
δκιίτερα τουτο τό φτωχό κσμμά-
11 τίίς γής, μέ Το νά γεννηθής
ο' αύτά τα χώματα. Μακαρισμέ-
νη ή φίίρα καί ή γενιά ποΰ σ
ϊδωσε στήν άνθρωπότητα καί στή
Χριστιονοσύνη ε'ιδικώτερα.
Ήρθε ό Άθηναγόρας μ' ^'να
βχοπό σ' αυτή τή ζωή Νά διδά-
»η σ«ούς Χριστιανούς Χριστιανι-
βΙ»ό ^ στούς άνθρώπονς Άνθρω-
»σμό. Είναι ταντόσημες εννοιες.
Ήρθε αυτή τή χρονική στιγμή
12ο,ν
Τό Κέρας - έμδλημα πανάρ-
χπιο κ' σίωνόβιο τής Πόλης— ΕΤ.
λχι σνγχρόνως τό άριχαϊο σνο,μα άλ
ιά κα τό σχημα τής μεγάλης θα·
άσσιας αίχμής, πού είοχωρεϊ βπ
θιά στά σπλάχνα τής εύρωπαικής
περιοχής της καί τή χωρί^ει σέ
>υό μεγάλες πολιτεϊες: την πα-
ιά βυζαντινήν Έπτάλοφον, πρός
ά νοτιοδυτικά, καί τή σύγχρονη
μεγάλη κοσμόπολη, πρός τα βο-
ρειοανατολικά.
1ΣΤ0ΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ
Γ' ΧΡΥΣΟΚΕΡΑΣ
λκησή τους άπό τό Διπλοκιόνιον
στά ύψώματα τοϋ Πέραν καί στήν
όμώνυμη κοιλάδα των Πηγών
Στήν κοιλάδα αυτήν, πού σχημα-
τίΖεται άνάμεσά στό λόφο τοϋ Ά-
γίου Θεοδώρου, πρός τα νοτιοο-
νατολικά, καί στά ύψώματα τοΰ
Πιαλί Πασά καί των Ταταούλων,
πρός τα δορειοδυτικά, θά πρέπε·
λεία πάσας άν τάς άπανταχοϋ η'ό λά νερά τού σχηματίΖουν την «Σα ' ϊσως νά τοποθετηθεϊ η άρχα
ποτε γενομένας τριήρεις καί όλ· --'—··
κάδας οίός τε ών δέΕασθαι». Καί
Γίναι πραγματικά ο Κεράτιος τό
«ΊΕστ' δέ τό Κέρας ττροσεχής πιό εύρύχωρο καί τό πιό άσφαλι-
ώ
κόλ,ττος», λέ
γε' ό Σ·τρά)&«(ν) Λ- .έιοικ&>ς ρ
είς γάρ ττλείστονς σχιζετβι
κόλπους ώς άν κλάδους τινάς»
Άιττό τή^' έίτοιχή τού Στρόοβωνος
κάθε εϊδους προαχώσεις έχουν
οχεδόν έΕαφανίοει τίς διακλαδώ-
σεις πού είδε έκεϊνος, κ1 έκαναν
ομένο φυοικό λιμάνι τής ύφηλί-
ου. "Εξη άπό τούς λόφους τής
'Επταλόφου τόν άοφαλίΖουν άπο
τό νότο κι' άπό τή δύαη' τα ύψώ¬
ματα τοϋ Πέραν καί οί προεκτα-
σεις τους τόν κλείνουν άπό τό
βοριά κι' άπ' την ανατολή Ή Γ,ϊ
τοϋ ΒυΖαντίου όλόκληρη άνασηκώ
τό σημερινό Κεράτιο νά χάσει ,; ι- ι νεται λές όλόγυρά τού, καί τόν α
τα πχρισχές εϊικΐοοΊ ώς δ'αχόο-ια γκαλιάίει προστατευτικά άπό παν
μέτρα άπό τό πλάτος τού. Οί μι- Ι τού. έ'τσι ττού κανέιναις ανεμος νά
κρές δμως νηοίδες, πού σχημα- ' μην μπορεϊ νά ταράΕει τα νερά
τίΖονται οτό μυχό τού, καί προ- τού, «ώσπερ όρίων τψ κλύδωνι
απάντων τά δυό ποτάμΐα, ό Κύδα- κειμένων ενταύθα», κατά τό λόγο
ρις κι" ό Βαρβύσης, πού χύνον- τού Προκοπίου.
ται σ' αυτόν, δίνουν καί οήμερα ' Καί «έπει δάν ές τήν είσοδον
στό χάρτη τού ένα σχήμα, πού
κάπως θυμίΖει κέρατο έλαφιοϋ
Οί Τοϋρκοι τόν είδαν νά μοιά£ει
περισοότερο σάν μιά μεγάλη διώ
ρυγα, καί τόν είπαν σωοτά «Χα-
λίτς», Κανάλι.
Οί Βυζαντινοί τόν όνόμαΖαν *-
ϊκωνται τού κόλπου αί νέες», γρά
φεΐ ό
Λοιττόν
«άκυβέιρνητοη τε τό
ϊασι κο,'
όρμίΖονται.... λιμήν δέ όλος παν-
ταχή εστίν». Πεντακόοια έβδομήν
τα μέτρα είναι τό μεγαλύτερο
πλάτος τού, άνάμεσά Καοίμ Πα-
πίσης κόλπον των Συκών καί Πί-ιθά καί ΤΖιμπαλί, κ' έπτάμισι χιλιό
ραμα, καί κάπως σπανιότερα Χρυ
σόκερας. Αύτό τό τελευταϊο όνο-
μα βρήκαν κ' οί Εένοι λαοί νά τοϋ
ταιριάΖει περισσότερο. Καί δχι α-
μετρα τό μήκος τού, άπό τό Βο·
σπόριον άκρωτήριον ώς τίς έκβο-
λές τοϋ Κυδάρεως καί τοϋ Βαρ-
6ύσου. Άπό την εϊοοδό τού, πού
ία πή
πράν Θάλασσαν-, πού άναφερει ο [ γή των Κιοσών, πού τρέφει τό
Διονύσιος. Τα νησάκια αυτά δέν σκει-ασμένο χείμαρρο των Κισ-
παύουν μέ τόν καιρό νά με/αλώ- ' σών, τόν Κασίμ Πασά των Τούο-
νούν. καί ό βυθός τοϋ Κόλπου κων.
χρειάΖεται κάθε τόσο καθάρισμα, Ι Ένα παλάτι -των Πηγών» καί
γιά νά διατηρεϊ ή θάλασσα τό βά- 'πολλές έκκλησίες, πού δέν άφη-
θος της. Όμως μέ όλα αύτά ό Όαν τό παραμικρότερο ϊχνος, ύ-
Κόλπος δέν θά πάψει γιά πολλές πήρχαν έδώ στή βυΖαντινή έποχή.
χι,λιετηρίδες άκόμτ> νά εΤναι τό | Ό Μωάμεθ βρήκε σέ τούτη την
μαγικό λιμάνι τοϋ Προκοπίου καί παραλία τό ναύσταθμο των Γενο-
τοϋ Χρυσολωρά, όπου όλου τοϋ 'βέίων, καί έχτισε τό πρώτο τΖα-
κόσμου τα καράδια, σάν φτάοουν ' μί. Λίγο άργότερα οί Τοϋρκοι έκα
στήν εισοδό τού, μποροϋν νά όρ- ναν καινβύργιες έγκαταστάσεις
μίΖονται άκυβέρνητα, δίχως φόθο ναυστάθμου καί ό ναύαρχος Γκι-
καί δίχως έγνοια καμμιά....
ουΖελτΖέ Κασίμ Πασάς, ένας άπό
"Ενας περίπατος στό λιμάνι αύ- τούς Πασάδες τοϋ Σουλεϊμάν τοΰ
τό, μέ τά μικρά δαποράκια τής Μεγαλοπρεποϋς, έχτισε τό όμώ-
γραμμής, δέν έχει φυσικά λιγότ.- | νυμο τζαμί, -ού εδωχιε καί σ' όλό
ρο ενδιαφέρον άπ' όαο όποιοσδή- κληρη τήν τοποθεσία τ' όνομά τού
ποτε άλλος περίπατος τής Πόλης. , Άπό τότε ό τόπος γέμιοε άπό
Περισσότερο άπό ένα χιλιόμε- τΖαμιά, καί ή παραλία, ώς τό 6ο·
τρτ> πιάνει ή παραλία τού Γαλατό ρειότερο άκρωτήριο τοϋ Αϊναλί
άπό τό άκρωτήριο Μέτωπον, οτο Καβάκ, από ναυτικές έγκαταστά- | ,„ - >Ε. , - .„„.
στόμιο τοϋ Κόλπου, ώς τό άκρω- οεις. Άνάμεσά σ' αύτές Εεχωρί- Ι τα*Ε"'ν. Τ""- Ε**^σιαστι*>υ Μ.
ιήι-ίΐ>ν Μ<·:τ Ί/..Β1.»· · ' κ „ ■, ± ■ ., ο ί, , Ι μ°ιΊ ο1 οποιοι και άποτελουν άπο ηριο Μειτ ΐσκΒΑεσι. τΐοιυ ο Δι ο £ει τ5 μεγαρο τοϋ Ντιβάν Χανέ - „ - . *■ .χ/ - ,,ι - - « ττ1ζ συστάσεως της τον απαρασά ■ τ0 Υπουργείον Νακτιικωντη* Ο - „ , Γ. 4 , . ,„ ' Αευτον θεμελιοιδη Αυτής Οργανι Η ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ ΚΟΝΣΤΑΗΐΙΝΟΪΠΟΑΕΟΣ Έξ άφορμής έπερωτήσ««ς τού ώς Νομικόν Πρόσωπον έδρεΰον έ Βουλευτού Ίτξέρ Τζελάλ · Καργχ,ι λί είς την Έθνοσυνβλενσΐν τής Άγκυρας περι άπομιΐκρΰνσεως έκ Τουρκί'ΐς' τοΰ Οίκουμ,ενικοϋ Πατρι (ίθχείου τό οποίον κατ' έπισήμους Κυ6ερνηΤακάς δηλώσεις άπΌτελεί τουρκικόν θεσμόν καί Τουρκικόν Θρησκευτικόν Καθίδρυμα, υπαγό¬ μενον είς'τοίις Τουρκικοΰς Νόμους, έθε(ιΐρήσ(ΐμεν σκ^πιμον όπως παρα Οέσιομεν κατοιτέρω ωρισμένα Ίστο ρικά, 'Εκκλησιαστικά καί Πολιτι κά γεγονότα μή έπιδεχόμενα ούδε μιάς άμφισβητήσεις πρός όιαφώτι σιν τής χοινής γνώμης: Ό θρόνος τής 'Εκκλησίας Κων σταντινουπάλεος σι·νεστήθη υπό Οίκουμενίκων Σ έννέα όλο χλήρονς «ΐώνας ΠΡΟΤΟΤ εμφανι σθή τό Τουρκικόν Κράτος_, καθορι σθείσης έκτοτε ύπ' Αυτών τοΰ τε ,ΐολιτενματος καί οτνθεσεως Αυτού ά>ς Άγΐοτάτης Έκκλησίας Λει
τουργεΐ δέ ή 'Τπάτη Κορυφή τής
Όρθοδοξι'ας βάσει τών Ίερών Κα
Εκκλησιαστικήν Δια
δίκως. Γιατί σάν άλλο κέρας τής1 την άποτελουν τα άκρωτήρια Μέ
Άμαλθείας σκορι.ίΖει ό Κεράτιος
δφθονο τόν πλοϋτο τής Οίκουμέ-
νης στήν Πόλη καί στούς κατοί-
κους της' τόσο είναι άσύγκριτο
τα χαρίσματα πού έχει, σάν λιμά¬
νι φυσικό καί δμως τέλειο.
«Ό γε μην λιμήν»
νουήλ Χρυσολωράς,
λέγει ό Μα
τωπον καί Βοσπόριον, ώς την ε-
σωτερική γέφυρα τοΰ Γαλατά, τό
βάθος τής θαλάσσας φθάνει τα
34 μέτρα. Άλλά καί πολύ πιό πέ
ρα είναι άκόμη πλωτός' καί μόνο
οτό σημεϊο, δπου άναδύονται τα
οαράντα καλαμόφυτα νησάκια τοϋ
«νίκων, οΐμαι μυχοϋ τού, τό βάθος περορίΖεται
τούς άπανταχοϋ μεγέθει καί άσφα | σ' ένα μονάχα·μέτρο, καί τα θο-
Μείτ
νύσιος τό αναφέρει μέ τό όνομα
'1<τβμικόν Στό σημεϊο αύτό είναι οήμερα οί μεγάλες δεΕαμενές έ- πισκευής πλοίων. Καί έδώ, ή κά¬ πως νοτιότερα ϊσως, ήταν καί στή βυΖαντινή έποχή ή «Παλαιά ΈΕάρ τυσις», ένα άπό τά νεώρια τής Κωνσταντινουπόλεως. Λίγο βορειότερα, είναι ή παρα¬ λία τής συνοικίας τοϋ Κασίμ Πα¬ σά, τό παλιό ναυαρχεϊο, ό ναύθΓα θμος (Τερσχανέ) καί τά Ναυπη- ΥΒϊα. Ό τόπος ονομαΖόταν στήν άρχαία έποχή Κρηνιδες καί στη βυζαιντΐΛΐή Π^γαί. 'Ε&ω ττροστ>α-
λαοσώθηκαν τά καράβια τοϋ Μω¬
άμεθ κατά τήν τΐ'ερίφημη ύττερνεώ
Γκ»μστ/"<ηις Αύτοικοατοριβς - ττον ν, , - , __„■.._...„_ ό-Ι τ- ..Λ .χ,__' κον Χάρτην, εκ της αποκλειστ.κης στεγάζει σήμε^α τή Σχολή Ύττα- ^Ιαυτΐ'κοϋ. Στό Άϊ σκόταν ώς τα μέ- πί Τουρκικοϋ έδάφους, λογίζεται σήμερον ώς τοιούτο Τουρκικής Ιθα γενείας· Έκ τούτου ίίμως δέν ?πε ται δτι ή 'Τπάτη Άρχή τής Καθό λου Όρθοδόξου 'Εΐκκλησίας, ή έ δρεύουσα χατ' έπιταγήν των Ίβ ρών Κανόνων έν Κονν)πόλει, άπ» χρο)ματίζεται καί έξομοιοΰται πρός Μειονοτικόν θρησκευτικόν θεσμόν, διότι ώς 'ΕκκλΓσία θεραπεύει έ- πίση; καί τάς θρησκευτικάς άνάγ κης τού έν Τ«"ρκία διαβιοΰντος Όρθοδόξου ΜεΐΛνοτΐκοΰ π;ληθυ- σμοΰ. αί τού Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον ήτο καί παρέμεινεν επί αίώνας Αν τοτρλής Όργανική Κοινωνία· Ί τυπος Αντοδύναμος Θεσμός. Καί άπό άπόψΕτος άκόμη τοΰ κρατούν¬ τος Τουρκικοϋ Δίκαιον τό ΟΙκου μενικόν Πατριαρχείον δέν επαυε νά παραμένη Ίδιότνπον ΝομΐΛΐόν ΙΙηόσίοπον. Ή θέσις τοΰ Οίκουμενικοΰ Πά τριαρχείον απησχόλησε Σννδιάσκε ψ.ν, ώς τής Λοζάννης. καταναλώ σασαν ε'ικοσάδα Σ ΐ'νεδριάσεοιν τής 'Τποεπιτροπής Άνταλλογής ταύτης ώς καί ολόκληρον την Συνεδρία σιν τής 10.1-1923 τής Συνδιασκέ ι|ιε(ος. Τό αναμφισβήτητον άλλω τηρήοεΜΐ- τού οποίον έξατό ηρθε νά θυμίση καί σ' δσοιις
τ« έλησμόνησαν. θτιμάμαι τώρα ί-
^«ν Αλλον μεγάλο νπέροχο άν-
"Οΐ'Ηΐο, ^να καλόγρρο ποΰ άσκήτενε
οτοΰς Άσπραγγέλους στό Ζαγόρι,
Τι*ν πατέρα Ίάκϋΐδο, ό οποίος πή-
Υ«ινε χαί ΐξομολογοΰσε τόν Πα-
τβιάρχη μας "Τστερα άπό κάποιο
ΤΛξίδι οτήν Κ«ι)νσταντινοίντολι
μ4>δ είχ« πεϊ: — «"Εχομεν ?ναν α-
Υΐο Πατριάρχη! "Ας τοΰ χαρίζει
<ι Θγ' είναι άνάγκη τοϋ καιρόν ή ά- ρου, τοΰ Ματθαίου κα τής Ελένης Μιά άγάπη άληθινή, πού εγεννήθη είς τό χωρίον Βασιλικόν "ά βχίζη άπό τήν ψνχή τής έκ- Πογιονίου Ίίοαννίνιον - Ήπειρον κληοίας πρώτα, ίόστε νά μην ά τό 188(>
«οίγεται άπύ τούς αμβωνες σάν Λ Άπειτοίτησεν άπό την Σχο-
λρξι κονφαι καί ψεύτικη. Ά λήν Χάλκης τό 1910 καί έχειρο-
νάγκη τοΡ καιρόν ν' άπει·θιινθή τονήθη είς διάκονον τόν Μάρτιον
Χριστιανονς, κνρίίος, ποΰ ά τού Ίδιον Ρτους.
καί έστέγντοσε 6 φ«να- Λ Τόν "Ιούλιον τοϋ 1910 προ
σελήφθη παρά τοϋ Μητροπολίτου
Πελαγο>νίας - Μαναστηρίοΐ' ώς διά
κ.ονος καί παρρμρινεν είς τήν Μη-
τοόπολιν επί σειράν έτών.
«*» Τόν Μάρτιον τοΰ 1919 προ
σελήφθη παρά τοϋ τότε "Αρχιεπί¬
σκοπον Αθηνών Μελετίου ώς διά-
κονος καί γραμματεύς τής Ίεράς
Άρχιεπιρκοπής Αθηνών είς την
Κύριε ^
Παραικολώ ο—ως δημοσιεύσητε
είς τήν εγκρίτου υμών εφημερίδα
τα κατωτέρω:
•ΑφΟ>μήν ίλαι&όινΊ^ς έκ τού είς
τό Μηνιαίον 'Ενημιειρωτικόν Δελ¬
τίον τού «ΝΕΟΥ ΚΥΚΛθν ΚΩΝ)
ΠΟΛΙΤΠΝ» τού Ιουλίου 1972
δηιμοοΊΐύμαΤος ΐπτό τόν τίτλον;
«ΜΕΑ ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Ε¬
ΝΩΣΙΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ», ττρα-
γματευομένον δ-'ά την
Όμοο-ττον&ίας των έν
λώ
Ελλάδι
Άρχρής $
όποιαν διηκόνηοε καί τόν διάδο¬
χον 'Εκείνου θεάκλητον, επί μί«ν
εισέτι 6ιρτίον·
Α Τύν Δεκέμβριον τού ΐ!>22
ίξελέγη Μητροπολίτης Κερκύρας
κ« Παξών.
Α Τόν Αυγουστον τού 1930
εξελέγη Άρχιεπίσκοπος Β. καί Ν.
Άμεοικής οπου διηκόνησεν επί 18
όλόκληρα ?τη.
Λ Την Ι ην Νοέμβριον τού
1948 ό Άθηναγόρας εξελέγη υπο
τής Ίεράς συνόδου τοΰ Οικουμε¬
νικού Πατριαρχείον Πατριάρχην
Κιονσταντινονπόλειος
'Τπήρξεν ό θρησκευτικάς ήγε-
της 250 έκατομμ. Όρθοδύξιον Χρι
στ'ανών είς ίίλων τόν κόσμον επί
23 όλόκληρα έ'τη·
εός χράνονς γιά τό καλό τής Ό θάνατύς τοι» άφίνει ενα δυσ-
Χ°ιστιανοοννης!! Είναι 8νας Πά- αναπλήροπον κενόν.
μ
Σωματείω^ Κων) ττολ'τών, εκρίνα¬
μεν σκόττΊμον δττ(»ς ττοίρα&εσωιιεν
τσ κατωτέρω άρβρα τού άπό 20
ετίας εύ&οκιίμως καί έ&Μκώς 6ρώ
ντοις έν ΊΑβηνβ'ς «ΚΕΝΤΡΟΝ
ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ» ττιρός
β) Καταρτίζει β'βλ'οθιτκην μέ
εργα αΐναιφίΐρόιμίνα κνρίως είς τή
ζωην τοθ έν Κω^ττόλιει Ελλη,νι
γ) Συμβάλλε.1 ειίς "ην μεταξύ
των ΚωνστανΤΊΐνουτΓθλιτώ11 έττί
κοινωνίαν.
δ) Συιν€.ρ·γάζεται μετσ ττρ<κτώ·- ττων η Σωματ€ίων έιτιδιωκόντω1 τούς αώτονς ή' παΐρΐ,μ^ερείς ττούς καί £ν'<τχύΐι τα έχ Κωνστα "Αοβρον 2ο« 1 Σκο~ο·ί τού Σωμαΐί.:ου εί¬ ναι: ι σ) Ο σΐΛΑονισ'μός τώ» ττροο— η ών καί των δυνατοτήτιον τ«ν Ελλαδι λειτθΜργούντα·ν Σιο·- ματείων Όργο(νώσ£«' Κω") μ πολιτών σιά ττίν τόνωσιν καί σΰ · ξι ν τ«ν κσί χο*ν**νι· φ ξ κων δί^μών ιοαί αλληλεγγύης 6) Ή καΐλιλιέ,ργβ'α π ευμοπικώ. δεσμών κ«ί ή σι/νεργασία ίττί κ<>
νωψιίίλών μορψωτιικών καί άνβρ«
ττιο-τμχών βεμάτων μεταξι· τών
ΰ Ελλήνων τώ^ κο
τταχ
νων π' ττροειριχΌΐμέν«ν έκ Κ ών) λεως
γ) Ή μελέτη έν γένει τού διά
μέσου τών αίώνωιν 'Ελλη.'ΐκοΰ 6ί-
Οϋι ίδί« έν Κ(ον)ττόλει·
"Αιρί^ον 3ιον
Πρός έκττλήιρ»σιν των ακοττώ·1
τού τό Σ«ματ€ΐον·
α) Δ'θιργοτνώνει δηιμοσίας έκ-
όηλωσεις, έκδίδ«ι παντός εϊδους
εντυπα άν«4>«ρόμ€'ι'α «ίς τούς σκο
τΓθύς τού.
Σωματ£Ϊα έν τή έκ
ττληρώσε1 των σκοττών
"Αρθρον 25ον
1. Σωματεΐα έκ Κω )ττόλεως
δύναται· δι' άτΓθτ·άσεως "ών ά.ρ
μοδίυν όργάνων τω/, νά ί,ητήσω
σι νά σιΛΌργασθιώβίΐ μετά τοί
«ΚΕΝΤΡΟΥ». Πε,ρί τής άποδοχη'
τής αϊτήοτεως άττθΊ|>αίνεται τό Δ'
οικ Συιιΐιβοώλιον αύτ·ο«>
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Οργανώσεως «Έδνική Μμημοσύνη»
ΠΡΟΣ ΑΠΑΝΤΑ ΤΑ ΠΡΟΣΦΥΠ ναίσθησιν τής θέσεώς· τού σήμε·
ΚΑ ΣΩΙΜΑΤΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙ- ρον έν Ελλάδι, την όττοίαν έξη-
ΚΗΣ ©ΡΑΚΗΣ ΠΟΝΤΟΥ καί ι σφάλισε δ'ά τής δραστηριότητος
τού βεβαία ττρω^ίσως· άλΐλά καί
χάρ'.ς ιδία καί είς την στοιργ'κήν
συμτταράΐ3ταΐ!Γΐ'ν τοϋ "Εθ.ους, ό
λων ^ών 'Ελλήνων άδελφών μας,
δϋινατήιν Γττροστασίαν
Μ. ΑΣΙΑΣ
Πλησιάζει ή 50η έπέτειος τού
μβΐραίο<υ Αύγουστον 1922 τής "Ε&νικής ικ'αταστροφής. 'Ε&νικό". χ,ρέος μας «ΐναι νά έν'θυιμη- θώμεν τάς άττοφρά&ας έκείνας ή μέρας τού 6 οήου έκπατριισμοϋ μας άττό τάς ώληο<μο/ήτοι;ς ίδιαι ιέρας Πατρίδος μας. Τάς ημέρας έκείν«ς των σφαγιασθέντων μσρ τύρων μας, τήξ αφάνταστον τσ- λιχιπωρίας των έ~ιζώντων έξ η¬ μών κ,αί των γΐονέΛΐκν καί άδελφών μας, τής θανασίμ/θυ άγωνιας τώ·' γκνα'κιοΐΓαίδων μας καί τής ά- νείπωττ>ς δυστυχίας ολων τών
ονμττατΐ3ΐιωτώι/ μας, άλλά καί ή-
μέρ-ας έττιδειχθείστις ττρός τούς
—ρόσφι/γας μεγάλης στορίγής τής
κστνής μητρός μας Ελλάδος. Ή
άνάμνησις μιάς έθνικής «συμίΐο
ράς» τΓάντοτε δ δάοικιει καί φρο-
νηιΐιατίζει.
Μέ τή" ευκαιρίαν τής έττετείου
αυτής έττ'βάλλεται νά προβώμεν
είς εκδήλωσις διά τήν μνάμην
τού 1922 Έττ'βάλλΐται
V
ανα¬
μνησθώμεν τό μεγάλο γεγονός.
"Εττι6άλιλ£Τιο!ΐ νά τηρήτωμεν σι- |
γήν, άλλά 6θ€,οάν σιγήν· ενός λε
τττο} η μιάς ώρας, είς μνήμην Ιοΰ(
άΐΓα'ισίοιι Φθινοττώοοκ τοιϋ 1922
Τούτο δυνάμεθα νά ττράξ»μεν
καί διά συμμίτοχή,ς είς τό ττρό
γροιμμα έΙ.οδηιλώσεων, τό οποίον ^
έξήγγειλεν είδ κή 'Επιτρ€ττή τι--^
τλονχων, άλλά καί κυρίως δι' έ--,
ν£.ργ·ΐ'ών τών έκαταστθκΧΌύ τήζ
Ελλάδος συγκεκροτημένων Όργα
νώσεων, Σωματε.ίων
ών των έκ Πόντοω,
ώς ι»αί
δλων των έκάστοτε
καί δή τής σημερινάς, δι' 6 καί
όφείλΐτα1 'ί έκψροοσις όλοψύχ«ν
ε,ύχο3ριο~τιών καί 6ο0ΐιίας εύγν*»"
μοσύνης.
Άβήναι Ίούλ.ιος 1972
ΤΟ ΔΙΟΙΚ ΣΥνβΟΥΛΙΟΝ
ΤΗΣ Ε&ΝΙΚΗΣ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗΣ
ΣΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΝΕΚΡΟ
ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ
ΚΥΡΟΥ ΑΘΉΝιΑΓΟΡΑ Α'
6έν έδημιοπργήθη διά Πράξεως τής
Μουσουλμανικής ΠολιΙτείας, ούΰ'
υπήρξε ποτε Έκκλησκι αυτής, οΰδ'
άπετέλει ποτε όλοκ,ληροιτικόν
μέλος αίιτής, ούδ' ύπηρέτει αυτήν,
Γυ>ς διαδηλοί τήν ύπ' αυτής άνα
<νώρισιν τής ίδιοτύπου τούτον θε .τέως. Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον ως 'Τπάτη Κορυψή τής Όρθοδοξ! ούδ' ή βούλησις (ΐύτοΰ είναι τμήμα άς δεν είναι οί'»τε Μειονοτικόν θρη τή; 6ονλήσε<ος τής Πολιτείας, ού- ' σκευτικόν Κατάστημα οΰτε Μειο δέ σήμερον λογίζεται "Εκκλησία νοτικόν Θρησκευτικόν Καθίδρυμα, τής Τοιρκική; Πολιτείας καί το , οΰτε Μειονοτικόν θρησκευτικόν σοϋτο μάλλον ίίπου άπό τριών καί έπέκεινα δεκαετηρίδον έξελαϊκεύ θη τύ Κράτος, χωρίσαν έκτοτε έ αυτό άπό τύ Χαλιφάτον^ ήτοι τήν Θρησκείαν. Τό Οικουμενικόν Πατριαρχείον, Σωματείον ή "Ιδρυμα, ουδέν κοι νόν μέ τα τοιαϋτα έχον άλλ' είναι ΛΙΩΝΟΒΙΟΣ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟ- ΞΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΕΤΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ Α! ΣΥΝΑΛΑΑΓΜβΤΙΚβΙ ΙΣΟΤΙΜΙΑΙ Σέ δυσκόλους καιρούς έττρωτο και Άνατολικής καί Μικράς Άσίας Προ- πρός είδίκάς τοττικάς έ,κδηλώσεις. Ι Ό τοόττος καί ή φύσις των έκ τούτων, έκδηλώσεων χά καί ·—|γαί«ν, μό δι1 άττχϊφάσεων τού χατά ττό- ■ίής Ελλάδδος λ*ις τής Ελλάς ργ Π?ο,φυγ>«ού κόσμον δύνατα, νά Ο ττερ,ορ.'σμενος ομως
δ «ί 'Λ^ϋρα ό σεβασμο
?φγ μ
κα&ο,ρσθή καί έκτείλ,εσβή κ»3' δν
ί ε
τρόπον χρόνον «αί τόττον οί επι 10"ς άναγνωστες, γιά νά μη δή-
τόττο, 'ήγήτορες ήθελον έγκ,ρίγε. , λαδή τονς ΝΜφάοτ», μέ άνάγκα-
Τοιου σβν νά διαικΐψ» άττοτομα μαΐλι-
Αί πίόσφαται έξελίξεις επί τής άναφερύμεθα είς μ«κροχρονίους
στερλι.ας^ —σννέχεια προηγηθει- προοπτικάς, αί δέ έμβαλωματικαί
σών διαταραχών είς τό διεθνές νο λύσεις πάν άλλη η προσφέρουν μο
μισματικύν σύστημα— πείθουν. δτι νιμωτέραν τακτοποίησιν τοΰ θέμα-
αί οίκονομίαι τής Λύσεως είσέρχον τος.
ται, ώς καί χθές ίτονίσθη, είς νέ- 'Τπύ τή-ν προοπτικήν τών συνε-
<χν περίοδον πολιτικής σνναλλαγμα χών μεταδολών είς τό διεθνές νο- τικών ίσοτιμιών. Τό καθιερωθέν μισματικόν σύστημα, θά πρέπει νά διά τής Συμφωνίας Μπρέττον - πρσβληματισθώμεν, άπό τούδε, είς Γοΰντς νομισματικό-ν σύστημα τών αναζήτησιν τών καταλλήλων λύ- σταθερών ϊσοτιμιών, άποδεικννε- σεο>ν Καί είδομεν, χθές δτι τά
ται, καθ" εκάστην παρερχομένην Κεφάλαιον Άσφαλ!σευ)ς Πιστώσε-
ήμέραν, ότι δέν άνταποκρίνεται ο>ν, δέχεται νά άσφαλίζη κινδύνους
π?»έον είς τάς έν τώ μεταξύ δια- έκ τής ΰποτιμήσεως τών ξένων νο
μορφίοθείσας συνθήκας τοΰ διε- μισμάτιον, Ιπισημαϊνον συγχρόνως
Ονοϋς ίμπορίου· καί τήν άπροθυμίαν τών ένδιαφερο
Τό γεγονός τουτο ύποδηλοϊ, δτι αένων νά έπωφεληθοΰν τών ϋπηρε
καί ή Έλληνική οίκονομία εχει νά σιών τού. Έπ' αϋτοϋ, θά άναμεί-
άντιμετωπίση τά έξ αυτού προκύ- νιοιιε τάς τυχόν άπόψεις τών με-
πτοντα προδλήματα· τά όποΐα άνά- τά τοΰ εξωτερικόν συναλλασσομέ-
γονται τόσον είς τό εισαγωγικόν, νοιν διότι, ύποστηρίζεται, δτι ή
όσον καί είς τό εξαγωγικόν έμπό-, κάλυΨις τοϋ κινδύνου αυτού δέν
ριον. Επί τοΰ παρόντος, άνακύπτει κρίνεται ίκανοποιητική καί έλάχι-
θέμα διεξαγο)γής τοϋ εμπόριον μας στα άντισταθμίξει τάς προσγενομέ-
μέ τήν Βρεταννίαν, έξ άφορμής νας ζημίας·
τής ελευθέρας διακυμάνσεως τής, Έν τούτοις, τό Κεφάλαιον Ά-
^ερλίνας* τίποτε, δμιος, δέν άπο- σφαλ!σε(·>ς Πιστώσειον δέν είναι
κλεΐει νά ευρεθώμεν αυριον είς δυνατόν νά έπιομΐσθή τοιαύτης 6α
τήν αυτήν θέσιν, έναντι τής Ί- ρύτητος έργον, τό οποίον άνήκει
ταλικής λιρέττας ή τής Δανικής κο είς την διακριτικήν έξονσίαν καί
ρώνας, ή καί άλλιον έθνικών νομι την ευθύνην τής Πολιτείας Διότι
σμάτιον Τονίζεται, δτι αί μεταβο- πάσα μεταβολή ίσοτίμων, πέραν
λαΐ αύται δέν περιορίξονται είς των έπιπτώβεώ-ν της είς μίαν ώρι
μίαν συγκεκριμένην περίπτωσιν, ή σμενην όμάδα άτόμιον, ϊχει τάς
όποία είναι διινατόν, προσκαίρως, ποοεκτάσεις της καί επί τοΰ έν γέ
Ι νά άντιμετιοπισθή,, διό τής λήψεως νει εμπορικον μας Ίσοζυγίον καί
, σχετικών μέτρων. Έν προκειμένω, των συναλλαγματικών μεγεθών.
Κατ' ακολουθίαν, ή λύσις δέον νά
Λναζητηθή πρός άλλας κατευθύν-
σεις: "Ητοι, την δημιουργίαν κα¬
τάλληλον μηχανισμοΰ, ώς συμβαί-
νει είς πολλάς χώρας τοΰ εξωτερι¬
κόν, διά τήν αντιμετώπισιν τών
καταστάσεων αυτών· Καί παρ' η¬
μίν, θά ήτο δυνατόν νά εφαρμοσθή
"Εγραψα ττοό ήμαρ»ν, «ε τρίίο( Μά θά μού ττητε Υ'ατί; τύ συστημ(1 τής προπωλήσεως ή
μάλιστα σΐ/ν/έχειες τίς έ;τι.ττώσίΐς Ά-λούσταπτα γ(ο5ί ξέρουν ττώς προηγθράς τοϋ συναλλάγματος. Τό
μου άττό τό τελενταΐο ταξί.ϊδι μΰυ θά ζή,σουν μέτρια μέν κατ' άνα- σΰστημα τούτο εχει τό πλεονέχτη
λογία", άλλά μί τό κ£φάλι τιους | μκ ΰτι καί ό άγοράζων καί ό πω-
| λών σνναλλαγμα θά γνωρίζη έκ
«Τνχχι τό εν« στοιχείο. των προτέρων, υπό ιδίαν αυτού
Τούς λείττει δηιλα&ή ή ά<τι))άλεια! Ι ευθύνην, τί θά εισπράξη καί τί θά φριχτά τό ποίμνιό σου 6ασα (νίστηκ,ε μέ θάρρος τούς σκληρούς άντι (μετώττι,σες μέ βλ'ψη εΐχες ττάιντα στήν ψύ (χή σου Κ' ή "Ενωσις ΐπσύ μόχθησες κα: (χάραξετ 6ά δώση τούς Χιθρπτούς της κό (ττο'.ο χάραγμο «αί δλο σου τό 'ί-?Ύο ττού μά<· (χάρισες στή μνήμη 9ά μάς φέρνη τή (μΐα?φή σου Χαΐϊ ΠετρότΓθυλος 9 Ίθ'^λίοιι 1972 ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΟΠΤΡΕ2 ΤΟΤ <ΚΟΣΜΟΤ>
ΔΙΑΦΟΡΑΙ
ό σεβασμός πρός
χκί σποφαιο-ίσε'
τοτρόττως
σχετικώς
θά
σΎα
2. Τα
Σ«»μαΐΤ€Ϊα δι«χιοϋν
α) Νά μετέχωισ' τού Δ 04<ητι· καθ Συμβουλιον τού «ΚΕΝΤΡΟΥ» διά τού νειμίιΐιως έ/ξΐοι/σιοόοιημένθυ έκπτιροΌτώττου αύτώ'ν, σνμτταρε- &ρ>3ΐ)οΛ'τος ίσοτίμως ττρός τά έκ
Γθϊ<ιτιικών μελων το0 «ΚΕΝΤΡΟΥ» μέιλη τΐοΰ Διθίκητικοΰ ΣυμΛουλί- 6) Νά μετέχωσι τών Γενιιΐκών Συ>νε1λεύσ'ειων το0 «ΚΕΝΤΡΟΥ»
δι' άντιτπ2οσώπου τωιν.
γ) Νά στεγάζωνται έν τώ Κα¬
ταστήματι τού «ΚΕΝΤΡΟΥ» κα'ι
νά χρησΊμοττο'ώσ1 τάς αιθούσας
καί τάς 6 <6ιλ'οθήκας τού. δ) Νά καταιχ<ιιρίζωσι τάς έρ- γαχτίας χ<αν έν τώ Δελ-ίω τού «ΚΕΝΤΡΟΥ ε)Νά ένισχύτοινται ύττό τού «ΚΕ ΝΤΡΟΥ» έν τή έπιδιώξει τών κοι νών καί τών ίδίων αυτών ο-κοπών Τά σχόλια τταραλεί'ποΐνταιυ Ε. Θ ΜΑΚΡΙΔΗΣ Δ,ΙΚΗΓΟΡΟΣ τοτρόως μόΛ>ν θά ό^ηχήση
όλην την 'Ελλάδα ή φωνή των έκ "Ας μοθ έττ,τ,ρέψετε λο'πον να
δηλώΓεων των Προτφύγων δ'ά την έ·π«νέλ&», γιαιτί νομιζω πώς α-
ΈιΐίΗιο τού 1922 ξίζει τόν «όιτο νά θέσω ΰττ ό>
ιτενητάχΐθνη
Καί μόνο'" οϋτω θά
τά πέ·:ατα τής θίκηυμης
νίκη μας Συμφαρά τού 1922 καί ττού ύττάρχί'ΐ μ«ταξύ τής μικρής
λλάί ί ή άλ
ξζ
θή είς σας δυό άκί,μα στοιχεΐα πού ά-
ή 'ΕΘ- πο&: κνώοαν τή μ*γάλη διαφαρί< ή ή &έσις ίστο,ρίαν τού μας 'Ελιλάίιοις κιαί τή<; μεγάλης Ι σέ δύναι,ιη, ττλοθτο καί έκταση χώ μας Ή «Έθνική Μνημοσύνη», συν1- | ρας τής Άμερΐκιής στα καί /ττροτρέττει δττως άνίξοορ Ή Άμε,ριιχή έχε1 έκτός τ«ν αλ- τήτως των έκδηλωο-εω.ν έν τή Πιρω λωτ/ μ' ίνα θοατμάσιο σύστηιμα δ'« η, όλαι αί έττί μέ-ρους το- κι/δερνήο-εως "θτι άκ,όμα ώρα'ό- Όι3γο.νώοιειις, Σωματεϊα & τερο- κιαί καλλίτε,ρο είχε ή γηραιά Ένώσΐΐς τών Ποοιοφύγιον όινά τήιν Εύρώττη τό ττήρ£ καί τό έθίσε σέ ΕΑλόΕο:, άτκΐ'φασίσιαΐΜ' όπτό τού- έφαι;ιιι.ογΓ? Τί άλλο θά ήθβλε ένβς δέ χαί ένΕΐργήσονν κατά τό ττρ^σε έλΐώ&ει:2ς ανβρ<ι),τ(θς σέ τούτη τή χές Φοι^όττωρον ττάσαν ο1ανδήπο- γή. τ.ε έ<δήλωο·ίν των, διά μνη¬ μόσυνον. διά σνγκεντρώσε- «V εϊτε δι' εΐδιικών Όμιλιώ'ν, εϊ τ« ότΓωσδήιτΓοτ,ε άλλως, διά νά μή τταίέλθη άττοίρατήρητος ή θλιββρά έττέτειος τ^ 50 έτών άπό τής 'Ε&νιικής Κατσστροψής τοϋ 1922 Καί δχι μό«ον τοθτο· άλλά καί διά νά τσνισθή, ότι ό ΠρΙοο'φνγι- κός κόσμιος εχει καί Μνήμην τού ~αρελθθντος του> άλλά καί σν
Καί ^ν τούτοις αν τύχαινε νά
ρωτήσε^ε έναν άμεριικανό θά σός
ελεγε ότι σάς χαΐριζει δλα τα πλε
ονεΐκτήματα τοΰ σιυστήματος άρ-
«ΐ νά εϋριισικε μιά γων ά ήσυι
ο~όν ττλαΜή·τη νώ μτττοιρεση νά ζή
ο-η.
Πολλοί
άλλά τούς λείττουν καί τα μέσα
ά,γ.οη|>αχής.
Χτήιν Άθόνα, όπως καί σ' &λη
τήι; ΐϊλλη 'Ελλάδα γυρίξε'ς μερά
καί νύχτα άμέρ'μνος καί άσφα.
λής. Πάς στά θέο^ΐοα, στά σινε-
μά, ταξειδει'εις άττολαυάνεις ή
φύση, την θάιλαοτσα καί ί
στό οττίτ1 σου σττοια <°ρα σού καττνίο-ει. ικεφάτος καί εύχάρις οΊκέιραιος καί άσφαλής Αύτό γιά τόν άμερΐκανό φιλο, μου εΐνοτ' ονειρο» "Οχι γιατί δέ» μέσα άναφυχής ή γιατί δέν &χί, νά τα άτΓολαύοη. Καί μέ σα ϋττάρχουν ττολλά καί καλλιτβ- ρα άττό όπο'αδήτΓθΤβ αλλι χώρα καί λεφτά διαβέτί' γιά ά ·»ά γβυ καταβάλη, ανεξαρτήτως τών νομι σματικών διαταραχών αναλόγως δέ θά προσαρμόζη την δραστηριό- τητά τον. Άλλά —όπερ καί σπου δαιότερον— ή Πολιτεία θά είναι είς θέσιν, ευκολώτερον, νά παρα¬ κολουθή καί νά ελέγχη τό Ίσοζύ- γιον πληρωμών. ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ 300 ΟΧΗΜΑΤΩΝ - ΨΥΓΕΙΟΝ ΔΙΑ ΤΟΝ Ο.Σ.Ε. ΔΓ άποφάσως τού ύπουρνοθ Έ θνικής Οίκονομίας, ένεχρΐθησαν »ή. [τα άποτελέοματα τοϋ διενεργηθέν Τότ* γιαττί τα 9^«ρ«ίτΐΗ, θό μέΐτος διαγωνιομού διά τήν προιιή- ρωτήσεπιε θείαν έκ Γιοιιγκοολαβίαο 300 ό- Γιατί -τκροΊιμά νά κ«βί<τη στό χημάτων ψυγείων, προοριΖομέναιν σττίτι τού νά ττβράση την «ρα τοι; 5ιά τάο ανάγκας τοϋ ΌργονισμοΟ μέ ^ήν τηλεόραση καί είναι συ-! Σιδηρόδρομον Ελλάδος, συνολι- χος πώς ζωντανός θά ξημεροθή. κης άΕίας 5.160.ΟΟ0 δολλαρίων εΤιταν δτι Αΰτο είναι τό δεύτερο στοιχεΐο 'ής δΐαφοιράς μεταξύ τής μικρής στως θά όίφηναν δλα τοι>ς τα ά,
γαθά γιά μιά γωνιά στήν Ελλά
δα.
μας Ελλάδος καί τής
Άμερΐκής·
μιγάλης
Β1ΣΦΟΣ
κληριγκ.
Ή άξία τών ανωτέρω 6ά διακπ
νονισθή μέσω τοϋ οίκείου κληριγκ
καί διά προθεομιακοΰ διακανονι-
σμοϋ. κατά τήν υφισταμένην δια
δικασίαν.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
ΠΑΡΟΤΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΕΘΕΝΙΤΗ
"ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΘ ΤΗΣ ΛΕΨΙΝΑΣ,,
Κριτικό σημ,είωμα τοθ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
1
Αύτό τό βιβλίο δέν άνήκει κα- καραβιές άπό ξεριζωμένους τής ·
τά Εναν άποκλειστικότερον κάπως Μικράς Άσίας. Κάτω στό μώλο'
λόγο στή Μικρασιατική Βιυλιογρα- σάν άραζε καράθι, τό περίμενε
φί«. Δέν είναι δηλ. β.βλίο στό ΈπιτροΛή καί τό μπουλούκι λιγο-, ' λή ΕΪΤΓΟίμ£ Κ(χί αλλοτε
συνολο τοι> « έστω κπι κατπ. Ι?να ιττπιρ οππ (Ίνπιτΐί,ηιϊρ ι,ρσα στο χω-. ' ...
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ
ΕΡΗΜΙΤΕΣ,,
Φωτεινόν όρόσημον διά την Εκκλησίαν Νικαίας.
9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Γόνιμος πεντ αετία τού Σεβ. ΙΙαιμενάρχου μας.
^ 1 »*'5
σ*€·οΤσΟ! ,Τ0 6ι6λ.1οτ°υ
«λΠ Μαυρογ-οννη μα,
σύνολό τού ή έστω και κατά Ίνα
πολύ μεγάλο μέοος άναφεοόμενο
στευε δσο άνηφόριζε μέσα στό χιυ-
ριό, γιατί οί πόρτες τών σπιτιών
κοί θά τό έτΓανοΛαμ'δάν'θ'ΐ/μ,ε σιι-
*ίσ6ου
σέ μικρασιάτες ή μιρασιατικές πε- άνοιγαν- Κοντά στίς 2.000 ψυχές' Χν°" οτι Τ' ^Ρ'1 ^ *ίσ6ου εί
ροχές παλαιότερες ή νεώτερες. ' ξεμπάρκαραν στήν Έλευσίνα. φέρ' ναι ψορτκΐιμέυο πολύ μέ τον ηλ»,
ΙΙεριέχει ομως κάποιες σελίδες τό νον·τας ε:να μεγάλο δω-ρο σέ τούτο κτρ^σμό της δημιουιργικης καρττο
σο χαρακτηριστικές, πού περιγρά- ' τύν τόπο. "Εφεραν μαζύ τού τό φαρίας τού λάγου. Ποσοι καλοι
ό ' έ ΐτ τής τέχνης τοθ λσγου
τέχνης, τοθ
φουν τόσο ζωντανά, τόσον άμεσα ' πνεϋμα ενός παλιοϋ πολιτισμόν, έ-1 τεχνϊτβς τής
τήν πρώτην έγκατάσταση μικρασια παγγελματικές έμπειρίες καί πάνω δέν 6λάστηισαν πάνω σ' αύτά Τά
των προσφύγων σέ μίαν έλλαδικήν ' άπ' δλα χαρούμενη άντίληψη γιά χώματα! Άττό τά ιταλία ώς τσ
πρειοχή) πού καί γι' αύχό τό λόγο, ' τή ζωή- Ι κορινα μας χρόνια. Άττό τόν Άλ
προσωπικά δέν διστάζω νά τό συμ Ι Άνοίχτηκαν στόν κάμπο δίπ- καϊο1 καί τή Σαττφώ τήν αύτ«.χιρα
τόρισα τής λυιριιχής ττο'ιησης ώς
,ΜΜΡ|6ήλη, ώς τό Νϊλο Άθανα
ρ ζ μ χη
περιλάβω στή Μικρασιατική Βιολϊ λα στοΰς Λεψινιώτες καί τόν δρ-
αγραφία. ΙΙιστεύω δηλ. πώς καί οί
γωσαν βαθύτερα, τόν πότισαν μέ
απλώς ένδιαφερόμενοι, έστω καί Ι τόν ίδρώτα χουζ,, μπόλιασαν καί' σιά5η, τό Γ. Βαλέτα τόν Παλαιο
γιά λύγους συναισθηματικο'ύς νά ' κλάδεψαν ,μέ ΐό δικό τους τόν τρό ^— ·—: ·!ιιλ,—.- .,.«.: χά***·. λ—ιΊ
μάθουν πώς δέχτηκαν οί κάχθΐκοι Ι πό τ' άμπέλια καί τά δέντρα χον.
τής παλαιάς Ελλάδος τούς διωγ-1 "Επιασαν τίς πιό βαρειές δου-
μένους τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνι λειές< στά καμίνια καί στά έργο- σμοΰ, τά τραγικά λείψανα τής Με > στάσα. Χαίρονταν τά μικρά χωμα
γάλης Κατασ-^ροφής τού 1922, άλ ^-ένια σπιτάκ.ια, δπου τούς βόλεψαν
λόγο κοί ίαλι>ιοι/ς καί ό?λοι»ς
δέν είναι1 δυνατό έ£ώ νά άναίέρκο
Κάβε φοιρά ττού μοΰ έΊρχετα' ε. α
6ι€λίο άττό π6 νησί τό χαί,ρομαι
μί ίδιαίιτερη ζεστοοσ1» Γιατί ττο
λύ άγάττΐΊσα αύτό τό ·νη,σί μέ
λα καί οσοι μελετοΰν βαθύτερα Ι-! άργότερα, καί πού αστραφταν άπό | |θ|α;Τ£ιρη του γθηΤί,ία άρχαία καί
στορικά, κοινωνιολογικά, έθνολογι, την πάστοα καί τόν άπλωμένο ά νέα _ό &ί6χίο τ(Λ Πβρ,^κλ- ^,^.
κά, τό κοσμολογικό γιά τόν Έλλη' σοέστη στύ πάτωμα. Κρέμασαν , . , . !<„„ < ._, > ι 11 ι ' Γ οογιιαννη, ενός νεο»/ με ταλενο
νισμον γεγονος της εγκαταστασε-1 κολλαριστά κουρτινάκια στους μι- Κ ' . , ,
ως πληθυσμοΰ ενός καί ήμισυ έκα κρούς φεγγϊτες κι εμαθαν στίς λε' *™?» Κ<Χ1 άι™ 7° ™Ρ°1Ύ°κμεν° χομμυρίου σ' Ινα χώρο έξη περί-[ Ψινιώτισες, πώς ή γννα!κ« δέν κά Ι ~ΡωΤ0 τσυ 6ι6λ'°· μισ 1ΤΟΙη ΙΚη που έκατομμ. τής άναμίξεώς τού μέ τόν άλλον ελληνικόν πληθυσμόν, τίς άλληλοεπιδράσεις πού προέκυ- ■ψαν# δλοι αύτοι οί παραπάνω θά -τληροφορηθοϋν στίς λίγες σχετι¬ κώς, άλλά περιεκτικές γιά -ζ6 θέ- μ« σελίδες τοϋ βιδλίου, Ιδιαιτέρα άςιοπρύσεχτα περιστατικά· Τό βι- 6λίο είναι τού Άριστείδη Μεθενί- τη «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΛΕ ΨΙΝΑΣ» Σχ· 8 σελ. 164 Άθήνα 1971. Ε{ναι ενα βιδλίο τυπωμένο μέ συστηματική έπιμέλεια, μέ πολύ γοϋστο' έντύπωση πού σέ διαθέτει ευθύς έξ άρχής εύάρεστα· σέ ύπο- ποχρεώνει νά τό προσέξης. Διαβάζεται σάν λογοτέχνημα κα'ι σά λογοτέχνημα ποιότητας' Ινα βαθύ μεράκι είναι φανερό πώς εκ- φράζει. Ό συγγραφέας τού δέν τό έ'γραψε γιά νά μας έντυπωσιά- ση μέ τή σόφια τού καί τίς ΰ. φθονες ΰπομνήματίσεις' αύτό τό μεράκι, πού εΐπα, θέλει νά μας έξομολογηθή" καί μέσα σ' αύτό παίρνουν την άνάλογη θέση τους καί ίίλα τα άλλα, τα πολύ χρήσι- μα, ίστορικά στοιχεΐα, πού δέν λε! πουν κι αύτά. «Λεψίνα» είναι ή Έλενσίνα· εί¬ ναι -τ;ό ίίνομα πού δόσαμε στή χώ- ρα των περιώνυμω<ν άνά τούς αί- ώνες 'Ελευσινίων Μυστηρίων, οί χριστιανοί Άρδανίτες μετανάστες πού έρημωμένη την βρήκαν. δταν ήλθαν αυτού, κατά τόν Ιδον αίω να· «Λειψινίτης» ό κ- Μεθενίτης, μέ άγάπη καί πόνο γιά τή γενέ- τειρά τού, μελετα καί μας περιγρά φεΐ την Ιστορία της μετά τή-ν λοσχερή καταρρεύση τοΰ άρχαίου θρύλον, μετά τό κλείσιμο των Μυ¬ στηρίων άπό τόν Αύ-τ;οκράτορα Θε οδόσιο Β' (408—450 μ.Χ) Αύ¬ τό άποκλειστικά τόν ένδιαφέρει τί άπέγεινεν, ό τόπος αύτός ό, «χαμένος αύτός τόπος», όπως ό ί- διος τόν χαρακτηρίζει ΰστερα άπό τα συντρυΐ^ικά έκεΐνα γεγονότα. Πολύ μάς άγγίξουν δσα πάνω σ' αύτό προεισαγωγικά μδς έξομο λογείται ό "διός: «"Ισως νά είναι κάπως ρομαντι- κή ή διαθέση μου αυτή. Ποτέ 6- μως δέν ϊπαψε νά ίσχύη ή άλήθεια πώς ό κόσμος όλόκληρος άρχίζει άπό την πατρίδα πού γεννηθήκαμε — καί γιά πολλούς σ' αύτην τε- λειώνει, τουλάχιστον ψυχσλογικά..» Πόσα άλήθεια λένε τοΰτα καί σέ μας τοΰς μικρασιάτες, πον οί πα- τρίδες μας, οί γενέτειρές μας, ΰ- πάρχουν σήμερα καί δέν ύπάρχουν! Καί κάτι δλλο, πολύ διδακτικό έ- πίσης γιά δλους έμδς τοΰς μικρα- σιάτες καί πάλιν? πού καταπιανό- μαστε μέ τα καθέκαστα των δικών μας ^χαμένων τόπων»· 'Εκτός άπύ τή ξεστασιά τής ά- γάπης γιά τόν τόπον τού, τοΰ συγ γραφέα τοϋ «χρονικοΰ τής Λεψί- νας», πού ζωντανεύει· όπως παρε- τήρησα σά λογοτέχνημα τό κείμε- νο, είναι καί κάτι αλλο, πού τό ά- ξιολογεΐ ασφαλώς πλατιντερα σάν νει μόνο παιδία καί χωράφια μέ τύν άνδρα της, παρά πώς τρώΐΐ στό Τ6ιο τραπέζι μαζύ του. Μάθα- νε στούς Λεφινιώτες άγρότες καί έργάτες πώς ό κάματος τοΰ κορμι- οϋ λιγοστεύει σάν τελειώνει ή δου- λειά κάθε μερά καί δχι μόνο τό Σα66ατό6ραοο· Καινούργιες συνήθειες, Ιπηρέ- αζαν σιγά - σιγά τούς άγέλαστους Λεψινιώτες, άλλάζοντας άποφασι- στικά τήν κοινωνκή ξιοή τής Λε- ι|ιίνος ώς τό σημεΐο νά πάρει νέα φυσιογνωμία μέ τό 4νακά(τωμ<ϊ των δύο στοιχείων πού άκολούθησε άργότερα. "Οσοι δέν άντεξαν στή δουλειά τοϋ έργάτη καί λαχταροΰσαν νά δουλέψουν τή γή, ε"<ρυγαν άπ' τήν ΙΕλευσίνα στό 1925. έ Τοΰς ελαχε ή γή τής Άμου- λιανής, τοΰ μικροΰ ερημου νησιοϋ στό βάθος τοϋ Σιγγιτικοΰ κόλποπ· Τουτο τό νησΐ ήταν προιτύτερα Βατοϊτεδινό Μετόχι. Έκεί έγκα ταστάθηκαν καί τό ϊίκαμαν πατρί¬ δα τους, άλλά ποτέ δέ λησμονοΰ- σαν νά λένε στά παιδία τους νά τό πέρασμά τους άπό την Έλευσί- να· Φεύγοντας άπό ^όν "Αθω πρίν λίγα χρόνια, χειμώνα καιρό «τό μοτόρ» ^πιασε στήν Άμουλιανή γιά νά περάσει τή νύχτα. Στό μο- ναδικό καφενεϊο σπάνια φτάνουν τέτοιον καιρό ξένοι. Κάτι γέροι στό βάθος ^οϋ Συγγιτικοϋ κόλπου- μόνο ήταν μέσα. Σάν εμαθαν πώς εΐμαι άπό την Έλευσίνα, δεΐξαν άληθινή χαρά. «"Ολοι σ' αύτό τό νησί εϊμαστε άπό την Έλευσίνα, δέν είσαι ξένος έδώ», μοΰ είπαν- 'Εκείνσ τό χειμωνιάτικο βράδυ δέν εκλ»εισε τή συνηθισμένη τού ωρα τό καφενεΐο, δλοι κάθησαν νά μά¬ θουν νέα γιά τούς άνθρώπους πού συνάντησανι γιά τα έργοστάσια καί τα καμίνια πού δούλεψαν Ινθιν καιρό στήν Έλευσίνα». Είναι χα>ρίς δλλο έ'να σημμαν
τικότατο ντοκουμέντο ο[ σελίδες
αύτές γιά τό μελετητή των πρώ
των σχέσεων προσφύγων καί έλλα
δικών καί τής περαιτέρω έξελίξε
ως αυτών των σχέσεων.
Κάτι άλλο δμως περισσότερο
θέλω νά τονίσω: Καθώς τίς άντέ-
γραφα, ή ψυχή μου γέμιζε άπό
συγκίνηση· άπό εΰγνωμοσύνη, γιά
τ;ήν άνθρωπιά, τοΰ Άριστ«!δη Με
θενίτη- Καί είναι χάτι τούτο, πού
πολΰ πρέπει νά τό έκτιμοΰμε καί
στή γενικότητά του, πρό πάντων
σήμερα.
ΝΙΚΟΣ Ε· ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
νά τηιστοττοιήισ», εΐνα'
κάτ· τό μή κιαι9ηιμειρινό. Αποτελεί
Ι τχχΐ άττό 47 σελίδ«ς καί εΐ^αι κε
| λά τι—ωμένΐο στό ικαιλλι^ε.χνΐκό τυ
ΤΓογραφΐΐο τού Γ'άιννη ΠαιστΓάτη
τού ττρώ^οιι; τυιττογράφου στή Μυ
ιλήνη. "Ενα 6ι6λιαιράκι γίνεται
ττοΐλιύτιιμο άττ' τό ττεοιιεχόμβνο ποι
ότηΠος, όττότε δέν «Τναι ττιά 6ι-
βλ'αιράκι άλιλά γίνεται ·ένα καλό
καί σωστό 6ι6λίο Τό «έρηιιιϊτΐςΛ
άνήκει σ' αύτή την κλάκτη- Σή,με
ρα στήν εττσχή τηις 6>ιαΐ!τύνης καί
τοϋ δ'αστήματοΐς άμφι<&άλλ«ο άν ύττάρχοιυν τταλιλοί ί—οιμο·'ετ'!<οί ανβρωποι γιά νά μττοιρούν νά δ α βάσουν ενα ττ.χ. δίτομο μι/θιστό ρημαν ττού ακοΐΑτα σέ μ. ά φιλο λογιική σνντιροφιά δτ' θέλει να γράψει τίς τπροιάλΛες ενας 6έ6α'ο μι/θκττθιρ,ιογ ράφας. Πώς νά δια&αστεΐ σήμοαα εαις τέτοιος 6ν»ο·ς; οσο καιλογραμμέ νος κιΐ" αν είναιι; Τό «έοηιμϊτες» τού Μαυιρογιάννη είναι καί μ:κοό ικιαί κΌΐλογραμμένο. Αι/τά τού ΤΓ>
δώο ΤΓλιεονβκτήμα^α <τέ κάνουν νά τό άρχίσίιΐς κΐαί νά τό τελιώσε ς μονΟμΐας ΕΤνα1 έξιιστόρη:χη μιάς επίσκεψις σέ «άττοιο μοναστήρι. Καί ό Μακρογιάννης είναι άπό ταύς άν8ρώττοΊ>ς ττού ξόρονν
«Ο
ΔΟΣ.
ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ-
'Εκυκλοφόρησε τό τεϋχος Ίου
λΐου τοϋ περιοδικοϋ «Ό κόσμος
τής 'Ελληνίδος». Άπό τα περι-
εχόμενα: «Τό παιδί καί ή θάλασ-
ενα ίστορικό καί έθνολογικό ντο-
κουμέντο' είναι ή διαπιστωθη .πώς
«δέν ίίφυγε» όντως, οΰτε μιά στι
γμή, άπό τήν πραγματικότητα,
τίν Ιστορικήν καί την κοινωνικήν
στήν οποίαν άναφέρεται.
Καιν°ζ ομως νά δοΰμε κι αϋ-
τές τίς σελίδες πού μας άφοροΰν
ιδιαιτέρα έμάς τούς πρόσφυγες
(σελ· 129—131).
«Ή έχστρατεία τοΰ 1922 εφε-
ρε σ' όλόκληρο τό "Εθνος πολλά
δάκρυα καί πολύν πόνο. Καραβιές
κουβαλοΰσαν στήν Έλλάδα τους
θεριξιομένους άδελφούς κάπου ενά
μισυ έκατομμυρια ψυχές. Στάθηκε
%'να καράΰι σχήν Έλευσίνα κι έ'6γα
λε γύρω στοϋς έκατό νοματαίους-
Σωριάστηκαν στήν παραλία ν' άνα
σάνουν τόν άέρα τής καινούριας ,. - ^
,,, ,„ ' , , , ιλιου τού περιοδικοϋ
πατρίδος, φορτωθηκαν στην πλα-Ι.. .
τη τούς μπόγους πού κοι«6άλαγαν, Ι .
λ ι ' - ν , πνευματικης Ζωης διά
κι ανηφόρησ«ν στο χωριο. Κανείς'
σα» τής δ. Μπ. Άθανασιάδου,
Άπάντησι στήν πρόσκλησι πρός
τίς 'Ελληνίδες γιά τόν κινηματο-
γράφο» τής κ. Ειρ. Φιλαλήθη, «Οί
Όλυμπιακοί άγώνες τού Μονά-
χου» τής δ. 'Ελ. Πατεράκη, « Ο
Προφήτης Ηλίας τοϋ Πηλίου» τής
δ. Λ. Κίτσα, «Γεώργιος Δροσί-
νης» τοϋ κ. Κ. Κοκόροβιτς, «Πρώ
τες βοήθειες στό γάμο» τοϋ κ.
Ν. Τοιρώνη, «Παλαιολόγεια 1972»
τής δ. Ιω. Γραφάκου, «Άσχολςϊ-
ες γι άτά παιδία τό καλοκαϊρι»,
«Ό Απόστολος Παύλος καί ή Πί
στις» τοΰ κ. Λ. Κοκολιοϋ, «Πρός
γονεϊς: Μικρά μήνυμα» καί άλλα
συμπληρώνουν τό νέον τεϋχος.
ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ»
δέν τούς περίμενε· Γιά νά βροΰν
προσο^ρινή στέγη ήνοιξαν οί δα¬
σκάλοι τό σχολειό, οί παπάδες την
έκκλησία, γύριζαν τα σπίτια καί
μάζευαν ψωμιά.
Οί Λεψινιώτες εδλεπαν άμίλη-
τοι τή συμφορά κα στέκουν άναπο
φάσιστοι νά συντρέ-ψουν την άνα-
πάντεχη περίσταση. Είναι τής ρά-
τσας γνώρισμα ενα τέ-^οιο φέρσι-
μο μπροστά στόν 5ένο Δέν τύν κα
λωσορίζει άμεσος τόν ξένον ό Άρ
Βανίτης θέλει ν' άκούσει πρίδτα,
νά μάθει γι' αυτόν.
Πήρε βόλτα τις πόρτες δ παπά
- Παναγής- τό Τδιο έκεϊνο βράδυ
κι ελεγε:
«Άδέρφια μας είναι. ΟΙ Τοΰρ-
κοι τούς διώξαν βΌηθήστε τονς.
Στά χώματά τοιις είναι θαμμέννα,
δσα πιαδιά μας δέν γλύτιοσαν άπό
τ-ήν καταστροφή».
"Ε6αλε φωτία στό χωριό δ πα¬
πά - Παναγής· 2 έ λίγο δλα ήταν
Ρτοιμα γιά νά βολευτοϋν κι άλλες
'Εκυκλοφόρησε τό τεϋχος Ιου
«Ακτίνες».
τά περιεχόμενον «Κείμενα
πνευματικης 2ωής διά τήν νέαν
γενεάν: «Ό έμπρακτος χριστια-
νισμός», «Τό πνεϋμα τής άνεΕαρ-
τησίας» τοϋ κ. Π. Τουρνιέ, «Ή
ψυχαγωγία», ή έκκλησία καί τό
κράτος» τοϋ κ. Βασ. Χαρίχλαμπο-
πούλου, «Οί άδελφοί Τσέχωψ»
τοϋ κ. Κ. Βάνια, « Ιστορικαί σχί-
σεις τής Ελλάδος καί Ιταλίας
κατά την τελευταίαν έκατονταετί-
αν» τοϋ κ. Ν. Γ. ΠιΖάνια, «Ή προ
βληματικότης τοϋ άνθρωπισμοϋ
καί τό άνθρωπογενετικόν θεμέλι-
ον τής 'Εκκληαί«ς τοϋ Χριστοϋ»
τοϋ κ. Κ. Σακελλάρη, «Σκέψεις
οτό περιθώριο: πράγματα 6αρ6α-
ρικά» τοϋ κ. Ν. Άρβανίτη καί άλ¬
λα συμπληρώνουν τό νέον τεϋ-
χος.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγόρος
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΔΗΣ
Πολιτικάς Μηχανικάς
Μετεφέρθησαν Γαμβέτα 4
6ος δροφος τηλεφ· 606.206
νά ι)οττθ|ββτηισονν τη βρηισκευτική
τονς θΐΐταρία νττως> ττρέττίΐ κ' έ-
κιεϊ ττού ττρεΓΓτβ1. Είναι νέος, ομως
δχι άττό έκίίνιοΐ'ς τούς άρΊ·6ίστε< ττοώ άτΓοστέργουν σήμβρα τή με ταψυσΐκή τοί> άνθρωπον καί τού
κιάσιμου καί ττού δέν τταραδέχθ'νται
τή δύν<χμη τού Θείον, ττού ύπάρ· χει μέσα ιμας σάν ττίστη. "Ενσ μοναιστήρ, μέ τη γαλήνη τού κα' μέ τήν σος ία τού ήγ'ούμενου γα ληνέ6ει κ1 αυτόν τόν ϊ&ιο καί τόν κάνει μετοχο τής σοφίας ·όΟ σοφοϋ' Ό σιι/γγροοφέας κάβεται, γόνα έκΐΐνο, τΐΌύ θά μάς άττό τή προισ·κόληση' στόν θά μάς ύψύοτΐ ττρό.ς τ!ς τΐκές άξίες καί μάς χαρίσει την ττο9ητή ^λευβΐιρία». Γιατί όνό τόν έλενθε,ρο άττό τ0 £γω ίχν8 μττορεί νά έλε,ικθερωδεΐ κ,αί ς λαός Πολύ λογική χωρ,'ς άόρ'στη καί ά^ικετά εΰγΐλωτη ή συζητήση άά αι)τή ο.^άμΐσα σΤό γέ,ρο άσχητή κοΐί στό νέο ότνθς>ο)ΐτο, ττού τόν
βοοσανίζουν τόσίις ά,μφιβολίες αέ
σία στόν τεχνΐ'κό μας πο<λ τι^,ό Κοαί στό τέλοις στερνά άττό •'ίς κ·οιι/6έντες αύτές στήν άττοχώρησή μιλάε: ό τΟυ άττ" νέη.ς τή.ν κοιρφή τοϋ 6οΐΛίοΟ ττού δρίσχΐται τό μοι/αστή,ρ, «ψι/χή μου, μή φ0- δηβεΐς την άγωνία καί τόν άγώ·. να, 'καί τταίιρνει ττάλι τό δρόμο ^'ά τήιν ττολι-τεία «αί τόν κόσγιο. Καλό κάνει νά διαιδάζει ενα τέ- Γθ·ι<> βι&λίο «έξ έγικάτοον γραμμέ-
•Ό». βίλΐίκρίνε α γβμάΡο κ«ί ττί
στη.
Δι»ό μικρές συλλογές άπό ^01
ήιματ» τού 107 καί τοΰ 1972 Ή
διεντερη μ' ενα άρκε^ά καλλιτεχνι
κης σικιέψης ικαί έκτ£.λιεσης ττεϊί
6ληιμα. Πά^τα τό ψόιρεμα δίνει κά
ττοια άξία κ'αί στόν ανθρωττο καί
στό τπράγμα Άττό Ίό 1960 ό νέ¬
ος ττοιητή Κώστας ΐσ'ος
ζεται μ έ μία μιικριή, ττοιλύ
συλιλογή τραγουιδ'ών. Είϊαι
εΤττα τα 6ι6λιαράκ.ια αύτά ττολύ
μιικιρά. Μά δέν 6ρίαικ€ται ιτάντα
τό καλό μέσα στό τταλύ Ό συγ-
γρα4>έας είναι ττολν οίικονόμος γιά
νά μ»(ν ττώ φιιλάργυρος· στά ττευ
ματι<κά τού ττ&οΐόντα "Ισως κι αύτό νάχ&ι κάττοια έ'ντνοια. Νά μή κοοράσίι τόν άναιγνώστη. Μά εΐ- ναι ϊσως κι' άττό ψι/σικού τβκ λ'- γόλογος. "Ετσι π:άν€ΐς τα τρα- γσύδια του στό χέ,ρ'ΐ τά ξεψυλλί- ζεις σέ μ^σή Μρα τό ττολύ, κλεί- ν*ΐς τό 6ι6λιο>ράκι καί λές άλη-
βά νά λές: Μπιαρούαιε να ητα" ε
κάπτως ττε,ρισισότΐιρα
Σ' δλα τού τά τπηήματα 6ρί-
σικω μΊά λυττη δϋάχυτη^ ποώ δέυ
έκφράιζε^αιΐ όντε μέ παράττθ'να· οίί
τε μέ άγωνίες- ΠαραμένΈ'ΐ ττίσω
άττό τίς γραμμίς εύγβνιική καί δι
ακιρ'τκκιή σάν καλοαναιΒ'ριεμένη κυ-
ρία. Δέν σέ κουράζίι. Σέ τιραβά
καί σέ κάνίι μέτοχο στό σκεττα-
σμ£νο κα'ίμό τηις. Οντε δάκιρυα,
ουτε άγων'!ες, οί/τε ϋστερισμοί,
δττως συνι&ίζοιιιν νά έκφράζιουν
στι"
ή ύο-το
ρ'κή κραιιγή τονς Φαίνεται ττώς
κλαίει χωιρίς δάιοουα κάττοιο ττι-
κρό χαμό Γιιατί στό «Μ14ΗΜΕΣ»
γράφε1 στό μβιτόφνλλο μίαν άψι-
έρωση «Γιά νά μή ξεχνοΰνε, οσνι
μείνανε» Κλαίο τό χοΐιμό αυτόν
ίΐζ ΤΓε;;ηι[Γά'1'ι<ΐ «αί άξιοττρίτκια. Δεμίνοις ό στΐχος τΐο,υ χαί άρμο- ν ικός έπιτι;χαίνειΐ στή σύνβεση τού σύνολον τή ττιρέττοκσα. Πάση μεγαλόπρβττη μελαγχολία στούς στίχονς. Δ£ν μάς -μιιλάς ττ ά γιά τ' άη- τήν άγ(ι»ι/ία τ©ι«ς χοττΓλόκσι γιά νά μέ γόνα στή γαλήνη τού άττόδ'ϊα ' δου μέ τόιν ήγούμβ^ Δανιήιλ τό! δόνια — μήτε γιά τούς κο λ σοφό καί τόν έξαγνισιχένο λούς — Φΰγαν μαικ,ριυά τα μοναχό κα! τού ζητεΐ νά τοΰ ά- στέρια — Κγ" άιράχνες τώρα στίς τταντήσε1 στό καφτό έρώτημα αν ι γωνιές στριφογυρίίονν — Νεχιθό χιρόνια τή ςζωής τον τα καί σύ — Μαζί μέ κεϊνα (Άπό 6ρηικ€ «την ελευθερία»! τίς Μνιημες) ν<ά καί κώττότε κε« · πού ζητεί κάβε ανθρωπος. Αύ'όι τά μέ μαλακή αΐχμή βελόνας τή θέλει νά μάΦει ό νέος τοΰ κόα-μου έποχή μας τή στυγνή — "Ομως ά—ό τό γέ,ροντα τής άττάρνησης [ ττ/οιός κάβετα' νά λογαιρΊάση κα¬ καί τή·ς ασκησης. Μιά ττολύ κα- λή καί σοφή σνζήτηση στούς δύο φέρ·νει στβρνά άπό τό ττέρακτιμα στό ρη τό «οώκ έττ αρ^ω μόνον ζήσεται ανθροττος» ότι τό πνεϋμα είναι τ' τέτοια — τό «οώκ έπ' καί τα το'ΐαΰτα — άττό κα'ρό άν τ£ΐκατεστά!θηιοταν στή σννείδηισή μας μ£ τό ά&ρόχεις ποσί» ■— καί τα τταρόμθια. Σ ί τσα Κ αραϊσκάκη •••••••••••••••••••••••••••••ι,······*·················· Αί γυμναστικαί έπιδείξειο τοϋ Γυ- μνασίου Θηλέων Ν. Σμύρνης εση¬ μείωσαν εξαιρετικήν επιτυχίαν. Όλως ιδιαιτέραν εξαιρετικήν σχολικοϋ έτους 1972 — 73 τής επιτυχίαν εσημείωσαν αί ετήσιαι ' ένεργοϋ υπηρεσίας. Αί άσκήσεχ- γυμναστικαί έπιδείΕεις καί άθλη- (τής Γυμναστικής, τής Ρυθμικής τικοί άγώνες τού Γυμνασίου Θη- των οτρωμάτων έδάφους καί ε- λέων Ν. Σμύρνης, διεΕαχθέντίς νοργάνου γυμναστικής, τα άγωνί έν τώ Γυμναστηρω των μεγάλο- ' σματα στίβου καί οί χοροί δφηοαν πρεπών διδακτηρίων τοϋ έν λόγω ,τάς καλλιτέρας έντυπώσεις επι- Γυμνασίου. Τάς έπιδείξ^ις έτίμησαν διά τής παρουσίας των ή Διοίκησις τού Συλλόγου «ΚΟΡΑΗΣ», οί γονεϊς καί κηδεμόνες των μαθη- δοκιμαοθεϊσαι μέ πληθωρικά χει- ροκροτήματα. Η ώρα'α εκδήλωσις έκλεισε μέ τήν απονομήν έπάθλων είς τάς νικητρίας, ύποστολήν τής ση- τριών τοϋ Γυμνασίου καί πλήθος 'μοίας καί τόν Εθνικόν "Υμνον. κόσμου, δεδομένου ότι διά πρώ- Ι Πρός τόν «ΚΟΡΑΗ» την φοράν έλαβον χώραν έν Ν. Σμύρνη τοιούτου εϊδους έπιδει- £ει ς τού έν λόγω Γυμνασίου. Μετά άπό ώραιοτάτην παρέλα- σιν ηκολούθησεν ή έπαρσις τής αΓμα'ια^, ή προσφώνησις των μα· θητριών υπό τού Γυμνασιάρχου κ. Χαρ. Σαλούρου καί ή έκφρασις των ουγχαρητηρίων του πρός τό προσωπικόν τοϋ μαθήματος τής Σωματικής Άγωγής καί ιδιαιτέ¬ ρως πρός τήν κ. Γκαρδιακοϋ Νί- τάσσα καθηγήτριαν τής Γυμνα- στικής, ήτις άποχωρεϊ άπό τού ΑΊ μαθήτρια1 τής τελευταίας τάξείος τού Γυ'μνοβσίθ'υ Θηλέων Ν Σμύρνης έκ((ράζοιιν καί δημο σία τάς ευχαριστίας των ττρός την Δ'θίικησι" τού Συλλόγου των Γονίων κίχί Κηιδ£,μόιν«ν τών μάθη τριών τού Γυμνασίου Θηλέων Ν Σμύρνης Ο ΚΟΡΑΗΣ, δ.ότ δχ- δεσχν έ< τού Ταίμιείον τοϋ Συλ¬ λόγου χρηματικήν τηασόν τόσον ώστε νά λά6οι;ν μέρος είς την ιτο λνήμερον ωραίαν είς Κρήτην έκ- δρομήν δλα1 αί μαθήτριαι τής τε¬ λευταίας τάξεως. ΠΟ- ΖΩΝΑΙΚΟΙΛΙΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΙΥΓΚΡΑΤΗΣΙΣ ΌΤΑ-ΤΟΣ έξ ΑΙγύπτου κ. Κ. ΜΩ^" ' ' έν ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ είς τόν Οίκον Μ11ΑΡ. ^. , έξυπηρετεί ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ την πελατείαν του. Ή πολυ- ετής ΠΕΙΡΑ'του έξασφαλίζει ΤΕΛΕΙΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ μέ ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ έντός Πολιτισμένον ΠεριβάλλοντΟί ΟΛΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 71 (ΟΜΟΝΟΙΑ) - 1ος δροφο Γρ. 2 τηλ., 529-432. Έξυπηρετεϊ ΤΑΜΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ' Δημοσίου, Τραπεζών, κ.λ.π. Ό κ. Κώστας Γ. ΜΩΡΑ ΙΤΗΣ τυγχάνε υιός τού γνωστοϋ Φαρμακοποιοϋ έν Σμύρ¬ νη, Γεωργίου ΜΩΡΑΊΤΗ Ή νευραλγική περιοχή τής Ν,· καίας εδέχθη μέ αγαλλίασιν, χα¬ ράν καί ανακούφισιν τήν απόφα¬ σιν τής Ί. Συνόδου, περί ιδρύσε¬ ως Ίεράς Μητροπόλεως Νικαίας. Ό εύσεβής λαός της έπανηγύρι- οε τήν ιστορικήν διά τήν περιο¬ χήν απόφασιν. "Ηδη ανέμενεν ■>
νπγωνίως τόν άντάζιον Ποιμενάρ-
χην της. Καί ό Άρχιποιμήν Ιη¬
σούς Χριστός, εκάλεσεν άπό τή/
ήρωοτόκον Κύπρον τόν Επίσκο¬
πον Τριμυθοΰντος κ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ,
ό οποίος επί έπταετίαν, όλην, ;'ιρ
γάσθη παρά τό πλευρόν τοϋ Μακ.
Άρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρί-
ου «κάτω άπό τήν έζαντλητικήν
επίδρασιν τής άγωνίας καί τής ά-
βεβαιότητος, έν μέσω φλογός καί
θανάτου» τοϋ άγωνιΖομένου διά
τήν ελευθερίαν τοϋ Κυπριακοϋ
λαοϋ.
Ό μαχητικός Ιεράρχης ήκου-
οεν, όπως ό Άπ. Παϋλος, τήν
γλυκείαν προοταγήν «δισβάς βοή-
θησον ημίν» καί εδέχθη τήν πρό¬
σκλησιν. Άπεχαιρέτησε τήν Κύ¬
προν καί ήλθεν είς τήν Νίκαιαν
τής Ελλάδος, μέ τήν παλαιάν Ι¬
στορίαν καί μέ τό δοξασμένον ό
νομα, άντίκρυσε τόν πονεμένον
λαόν της, πού κατέφυγεν έδώ
ξερρι£ωμένος άπό τήν γήν τών
πατέρων του, πού παρά ταύτα,
διετήρησε τήν πίστιν του καί τό
ηθικόν του μεγαλείον, τό σφρϊ-
γος, τήν πηγαίαν ευγένειαν καί
τήν έργατικότητά του.
Καί τήν 9ην Ιουλίου 1967, Κυ
ριακήν σάν οήμερα, είς τόν Μη¬
τροπολιτικόν Ναόν τοΰ Άγίου Νι
κοιλάον Νι,καίας εγένετο ή ένθρό
νισις τού πρώτου Μητροπολίτου
Νικαίας κ. ΓΕΩΡΠΟΥ, παρουσία
Συνοδικών Αρχιερέων, εκπροσω¬
πών τής Πολιτείας καί μεγάλου
πλήθους εύσεβών Χριστιανών.
Ό Σεβ. Μητροπολίτης, μόλις
συγκρατών τά δάκρυά του άπό
τήν άνεπανάληπτον εκείνην είκό-
να τοϋ ίερού ένθουσιαομοϋ, έΕέ-
θεσεν είς τόν ένθρονιστήριόν του
λόγον, έν γενικαίς γραμμαίς τό
πνευματικόν καί κοινωνικόν έρ¬
γον, πού όραματίΖεται νά έπιτε-
λέση.
«Την πρώτην θέσιν μεταΕύ τού
ποιμνίου μου δίδω είς τόν Κλή¬
ρον μου.
— Θά δώσωμεν, είπεν έν ου-
νεχεία, προσοχήν είς τήν λατρευ-
τικήν άγωγήν τών Χριστιανών
μας. Θά καταβληθή προσπάθε.α,
ώστε τό κήρυγμα νά πληθυνθή,
νά είναι Ζωντανόν καί νά συγκι-
νή. Είμεθα ύποχρεωμένοι νά άνα-
στηλώσωμεν τόν θεμελιώδη θε¬
σμόν τής οικογενείας. Ή Ί. Μη¬
τρόπολις θεωρεί τόν εαυτόν της
χρεωμένον είς τόν τομέα τής νεό
τητος, τόν άγιώτερον καί τιμιώ- ι
τερον θησαυρόν μας. Ή Μητρό¬
πολις πρέπει νά γεμίση άπό Ίδρυ
ματα άγάπης καί Προνοίας. Πρπ-
πει νά επιδείξη στοργήν είς τήν |
εργατικήν τάξιν. Θά έργασθώ ώς
Έλλην Ιεράρχης διά τήν στερέ¬
ωσιν τών έθνικών ίδανικών μετα-
ξύ τοϋ ποιμνίου μου. Καλώ όλους
είς συναγερμόν άγάπης καί δρά- '
σεως, τόν οποίον θά ύλοποιήση ή ι
«ΔΙΑΚΟΝΙΑ» τής Ί. Μητροπόλε
ως....» |
9 Ιουλίου 1967 — 9 Ιουλίου
1972. Ι
Μέγιστον μέρος άπό τό μεγα-
λεπήβολον έργον πού έΕήγγειλε |
τότε ό Σεβ. Ποιμενάρχης μας, ό
λαός τής Ί. Μητροπόλεως τό βλά '
πει νά πραγματοποιήται, τό αίσθα |
νεται, τό 2ή, τό χαίρεται, τό α-
πολαμθάνει. '
Κατό μεγίστην πλειοψηφίαν οί
Έφημέριοι τής Ί. Μητροπόλεως
είναι θεολόγοι. Τό θείον κήρυγ¬
μα είναι άφθονον καί Ζωντανόν
είς όλους τούς Ναούς. '
— Μέ τήν "Ενωσιν Γονέων «ή
Άγι'α Οίκογένεια» ή Ί. Μητρόπο
λις επλησίασε τήν χριστιανικήν
οικογένειαν καί τής δίδει διά δια
λέΕεων καί όμιλιών όρθήν κατεύ¬
θυνσιν καί σωστόν προσανατολι-
σμόν.
Τα πρός τήν νεότητα άποτελ->
σματα τών προσπάθειαν τής Ι
Μητροπόλεως είναι ακρως ίκανο-
ποιητικά. Υπό τήν φωτεινήν καθο
δήγησιν τοΰ Μητροπολίτου είς
τα 187 Κατηχητικά Σχολειό άπαν
των τών τύπων, έφοίτηοαν πεοί-
που 12.000 παιδία καί έδίδαΕαν
182 Κατηχηταί καί Κατηχήτριαι.
Ιδρύθη έν Οίκοτροφεϊον άπό-
ρων Κορασίδων καί ευρίσκονται ύ
πό ίδρυσιν δύο Όρφανοτροφεία,
έν αρρενων καί έν θηλέων.
Είς τούς Φοιτητικούς Κύκλους
παρακολουθοΰν όμιλίας καί δια-
λέΕεις πολλοί φοιτηταί καί φοι-
τήτριαι.
Ή ένωσις 'Επιστημόνων έργώ
2εται διά τόν πνευματικόν καταρ¬
τισμόν τών μελών της καί ουμμε-
τέχει ένεργώς είς λατρευτικάς ου
νάΕεις τής 'Εκκλησίας.
Αί δύο Σχολαί ΒυΖ. 'Εκκλ.
Μουσικής, άναγνωρισθεϊσαι υπο
νής Έκκλησίας, θά δώσουν συντο
μως τούς γλυκείς καρπούς των
Ή Σχολή Λογιστών «τό ΒυΖάν·
τιον» επιβληθείσα είς τό λεκανο-
πέδιον τής Άττικήο, ώς ή αρτ.
ωτέρα είς τό εϊδος της, δίδει κύ
θε χρόνον έπαγγελματικά έφόδια
δωρεάν είς εκατοντάδας πτωχών
'σπουδαστών καί σπουδαστριών
Είς τό Νυκτερινόν Οικονομι¬
κόν Γυμνάσιον της, φοιτοΰν πολ¬
λοί νέοι πτωχοί έργαΖόμενοι διά
ν' άποκτήοουν ανωτέραν μόρφω¬
σιν.
Είς τό κολοσσιαϊον αύτό έργον
πρέπει νά προστεθή ή ώς έκ θαυ-
ματος ανέγερσις καί αποπεράτω¬
σις έντός έλαχίστου χρόνου τοϋ
νέου 'Επισκοπείου, ώς καί ή είς
τό έγγύς μέλλον προβλεπομένη α
ποπεράτωσις τοϋ άνεγειρομένου
Ι «Πνευματικοϋ καί Κοινωνικοϋ
ντρου» τής Ι. Μητροπόλεως.
| Ευρίσκονται υπό ίδρυσιν δύο
Ί. Μοναι (άνδρών καί γυναικών)
άποπερατώθησαν πολλοί Ναοί καί
έθεμελιώθησαν νέοι.
| Είς τό τεράστιον τούτον 6ργο·/
τής νεοπαγοϋς Μητροπόλεως συμ
παρίστανται κατά τρόπον συγκινη
' τικόν άπασαι αί Αρχαί τής περι
οχής. Οί Δήμαρχοι τής Μητροπο-
λιτικής περιφερείας ένισχύουν δι
αρκώς ήθικώς καί οίκονομικώς τό
οον τήν Ί. Μητρόπολιν, όσον καί
τούς Ί. Ναούς.
| Όπως όμολογοϋν άρμόδιοι ύ-
πάλληλοι τοϋ Ύπουργείου Κοι/
'Υπηρεσιών αί Καταοκηνώσεις
τή Μητροπόλεως, πού φιλοΕο-
νούν κατ' έτος χίλια καί πλέον
παιδία, είναι αί άρτιώτερον όργα
νωμέναι άπό πάσαν άλλην, καί δι'
αύτό τάς ένισχύουν παντοιοτρό-
πως.
Πρός τούτοις πρέπει νά σημει¬
ωθή καί τό υπό Ίδρυσιν Γηροκο
μεϊον, δυνάμεως 100 κλινών πά
ρά τό Χαϊδάρι.
Ή Μητρόπολις άποδίδουσα μί.
γάλην σημασίαν είς τήν δύναμιν
τοϋ έντύπου ΐδρυσε τό βιβλιοπω¬
λείον «ό Λύχνος», πού έφοδιάΖει
τούς Χριοτιανούς μέ χριστιανικά
καί έποικοδομητικά βιβλία.
Καί τέλος. ό θεσμός τών Άγιο
γραφικών — Προνοιακών Κύ
κΐλων μέ τά 2 0Ό0 των μέλη, άττέ-
δωκε θαυμασία άποτελέσματα καί
είς τά δύο σκέλη του. Άφ' ενός
μέν ΐτροφοδότησε πνευματικώς
τά μέλη του καί άφ' ετέρου άνέ-
πτυΕεν άΕιόλογον δράσιν κοινων
κήν.
Κλήιρβς καί λαός τής θεοσώ
ότου Μητροπόλεως προσεύχονται
καί παρακαλοΰν τόν Θεόν νά χα-
ρι'Ζη υγείαν καί δύναμιν είς τόν
εμπνεομένον Ποιμενάρχην της,
διά νά όλοκληρώση τό μεγαλόπνο
όν πρόγραμμά του, τής πνευματι¬
κης «αί ήθικής άναγεννήσ€ως τήι
Ί. Μητροπόλεως, τήν οποίαν ό
Θεός τοϋ ένεπιστεύθη.
«Τόν Δεσπότην καί Άρχιερέα
ημών Γεώργιον, Κύριε φύλαττε,
είς πολλά έτη.
Λ ΓΡ.
ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΙ
ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ
Τον συνεργάτου μ«ς *. ΓΙΑΧΟΒΟΤ
ΒΑΣ. Ι. ΛΑΖΑΝΑ
ΓΚΑΙΤΕ: ΡΩΜΑΪΚΑ ΕΛΕΓΕΙΑ
ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ — ΜΒΤΑΦΡ ΑΣΗ_ ΣΧΟΛΙΑ
Μία νέα ψ λολ.ογ!«ή και λογο-
έ,ργασία τοθ κ. Βασ. Ι-
Λαζανά κωκλοφόρησΐ τελϊυταΐ"
σέ Ηνα τόμο καλαίσθ.ιτο των 240
σελίδ**ν Πρόκί'ταΐ γ:ά τά Ρμ'
ιιαϊ<ά Βλεγεϊα τοϋ Γκα'τε. Τά βο,ιι/μάσια αΰτά ·πο^ηΤ|ικτι ,νΐίμενα, τά ό>ττοϊα γιά τι·'"ωτη φο
ρά άττο5ίδονται σ' εμμε.Τ'ς.^ μετά-
ψ:οοση σ1ήν νΐοειλληνική γ)ώσσα
Ποίν άττό την μετάψραετη, παρα·
τί£ιεινται διεξοδι,<ά ιτροΛεγομενα ότίθυ άναλύοντα' τά 6 ώμα α τοθ μεγάλοκ Γερμανοΰ ττο'ητοΰ-, άττό τά όττοία άττέοιρουισαΛ· τά «Ρωμα¬ ϊκά 'Ελεγεϊα», καθώς <αί οί 1·. π δΐράσε'ς ττού εδέχθη ,ό ττθΐητήϊ <ίΐΓ0 τό άρχαϊο κλασσικο ττνεΰμΓ, κατά την διάρχί,ια ιδίως τής πα- οαμονης τού στήν '|ταλ·α καί | ατήν Ρωμη «1786 — 17&8». Με τ ά την με~άφ;?αση άκολθΊτίΌύν έ* •Ότα-μέ,να σχόλια δττον ϊττογραμ· μίιζονται κοβί έτη«τημαίνονται οί (τυγκιεκιριμένΛς έιτιδοάσε'ς σΤο «Ρωμα'Γκιά 'Β>ΐγεϊα» άττ^ τούο
Λοττί'ινΌυς 'Ελΐγε'ογράφο'.ΐς δπως
ο Ό6ίδ άς, ό ΚάτουιλΙλος- ό Προ-
τιβρτ'ος, ό Τΐβοιυλλος, καθώς κα;
(ΐ.-τό τοΰς Λρχαίους "Ελληνες έπι-
γιραιια·μαΐΤθ'ττο ούς.
Στό τέλος τού 6ι6λ:ου ιτο.ρα·
τί&;ινται έττίσης σέ έ'μιμί-τοη μεΓσ
φραση καί σχολ'άζονται χοί άλ¬
λα μικρά 'Ελεγεϊα τοθ Γκαίτε,
"Οπ»ς *& "ΑΛεξις καί ι-, Δώρα»,
" Η Εύφοοσύνη»· κλπτ. Πρόκειτα1
γιά έμττερΊστατωιμένη, υτΐ.ύθυ'.·;
καί σοβαρή έργασία, ή ότΐοΐα ά
σψαλώς θά ττρο<τελκίκτη το ένδ'Γχ .(έρον 6χι μόνον των είδκων· άλ λά καί τού εύρύτερου κο·ν·οίλ Ή έ'κιδοση είναι φρο;· ι ■ σμένη καί κοσμεΐται καί άπό ίίκόες έό κειμέΛ'θυ. Νέο^ Διδάκτωρ τής Ίατρικήο Ύττό τής Ίαπριικής Σχολής τεθ Πθι.«πιστ·ημίου Ά6η,νών, έν όλρμελεία, ανεκηρύχθη διδάιχτ»ρ τής χΐ ροι/3Ύικής( μ£ βαθμόν λί- α" κο'λώς ό χεΊροΜργός ΐατρός κ. Γεώργ Ός Δ Άιργ«ρό— ουλος, κα- τόττιν τής διατιριΐής τού «ΠΡΩΙ- ΜΟΣ ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΟ¬ Α ,ΑΧΟΥ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΔΙΑΤΟ'.νΐΗΣ ΤΩΝ ηΝΕΥΜθΝΟιΓΑΣΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΠΥΛΩΡΟΠΑΑΣΤΙΚΗΣ» Ό νέος δ>6άιχτ«ρ είναι υιός
τού ιταλοίού φίλον καί σννεργά-
μας λογοτέχνου κ. Δηιιιητοί-
Γ Ά,ργυ,ρϊ-ουλο,,, (Τάχη Μώ-
)
Ό χειρουργός ίατ,ρός Δρ. Γ
Δ Άργι,ρό-οιυλος εΐ^αι έττιμελη-
της τοΰ Νοσοκομείου Άτυχημά-
τΜν (ΚΑΤ) διέχεταΐ δέ καί είς τό
ΐβτρ,εϊον τού κ&· εκάστην 6—8
μμ πλήν Σαδβά^ου καί έξα'ρΐσί
μων ημερών είς την όδό^ Ύψηλά
ντοι, 5 (Κολωνάκι), ττα,ρά τήν
ττλατίίαν Ρηγίλλης).
Ή καθαρεύουαα έχει μιά πα-
ράΕενη ροπή· νά έκφράΖεται κά-
νοντας κατάχρηση τής γενικάς
καί άποφεύγοντας τήν πρόθεση
«διά» ( = γιά)
Άντί νά πή π.χ. Βαφαί διά υ-
φάσματα, λέγει: «Βαφαί ύφασμά-
των», σάν οί βαφές νά άνήκουνε
στά ύφάσματα. Εάν μεταχειριΖό-
τανε τό «διά», θά ήτανε πιό σύμ-
φωνη μέ τή διάρθρωση τής γαλ¬
λικής, τήν όποία τόσο κακέκιυ-
πα έχει μιμηθή σέ πσρα πολλούς
γαλλικούς τρόπους. ΐδώ όμως
πού πρόκειται γιά τήν άπόχτηση
ενός δόκιμου τρόπου, καί ή μί·
μηση θά είχε τή θέση της, έδώ ή
καθαρεύουοα κάνει μιά παραΕενιό.
πού όμως, έχει οάν άποτέλεσμα
νά φέρνη στήν πρώτη γραμμή τό
ένοχλητικό «ν» ή τό συριστικό
•ς», αμφότερα έπακόλουθα τής
ότοπης γενικής, δίνοντας στή
φράση ενα μονότονο καί άκαλαί-
σθητο βάδισμα, πού, πολλές φο-
ρές, καταλήγει σέ βάρος τής Εα-
στερωσύνης.
Ή δημοτική, όμως, άποφεύγει
τή γενική τοϋ πληθυντικού καί έ-
κεϊ άκόμη πού, αν τή μεταχειρι-
2ώτανε, κανείς δέ θά είχε τό δι-
καίωμα νά τήν ψέΕη, γιατί ή χρή-
ση αυτής τής γενικής θά ήτανε
σωστή. Άς πάρουμε τό έπόμενο
παράδειγμα: Είμαι ίμπορος καί
έμπορεύομαι μόνο ενα είδος, άς
ποϋμε τυριά, είμαι τυρέμπορος
χοντροπουλητής. Ύπάρχουν, δ¬
μως, άλλοι έμπόροι (1) πού που
λοϋν όχι ενα μόνο είδος, άλλά
ταυτόχρονα πολλά εϊδη. Είναι Άν
ποροι πολλών είδών. Όταν πώ
τή φράση: «Είμαι έμπορος πολ¬
λών είδών», έτσι, στή γενική, κα
νείς δέν μπορεί νά μέ ψέΕη, άπο
τήν άποψη τής δημοτικής. Ό λα
ός όμως καί αυτόν άκόμη τόν τρο
πό τής κανονικής χρησιμοποίησις
τής γενικής, τόν ϋποφεύγει. Άπό
δείξη αυτού τοϋ ίσχυρισμοϋ μου
είναι ό τρόπος μέ τόν όποϊο δια-
λαλεϊ τήν είδικότητά του στούς
δρόμους ενας τελείως λαϊκάς μι-
κροεπαγγελματίας έμπορος: ό πά
λιατζής. Δέν λέγει: «Όλων τών
είδών παλιά άγοράΖω», άλλά λέ¬
γει: «Άπ' όλα τά εϊδη παλιά ά-
γοράΖω», καί τούτο μόλον ότι με-
ταχειρίΖεται μιά λέΕη (εϊδη), πού
ή προέλευοή της είναι λόγια, λέ-
Εη πού θά μποροϋσε νά τόν πα¬
ρασύρη νά κάνη κανονική χρήση
τής γενικής. Τό «είδος», στή δή-
μοτική, λέγεται «τσεσίτι» (όρολο-
γία έμπορική).
Αύτό τό παράδειγμα φανερώ-
νει τό πόσο ό άπλός κοσμάκης
εχει ριΖοβολημένο (έκεί πού μπο-
ρεϊ, βεβαία) τό αισθημα τής δη¬
μοτικής. Οί δυσκολίες παρουσιά-
έουνται άμα μπούμε στήν άφύσι-
κια γιά τούς περιοσότερούς μας
περιοχή τής καθαρεύουσας.
Αυτού τού παράΕενου φραστι-
κοϋ τρόπου τής καθαρεύουσας τα
παραδείγματα είναι πολλά. Εμείς
θ' άρκεΌθοΰμε νά παροθέσουμε
δώ μόνο μερικά άπο αύτά:
— Σχολαί σωφέρ, αντ! «διά
σωφέρ» (έξυπακούεταΐ: διά τήν
κατάρτισιν» σωφέρ). Ό νοϋς έ-
κείνου πού πρωτόγραψε αυτή τή
φράση πήγε στό «σχολαί όδηγών
αύτοκινήτων». 'Επειδή, δμως, ή
λέξη «σωφέρ» μένει δκλιτη, έγινε
τό έΕάμβλωμα: «σχολαί σωφέρ».
Είναι φράση άφύσικη.
— Άμνός γάλακτος (αύτό γρα
φεται όταν οί χασαπαρέοι θέλου-
νε νά λογιοτατίσουνε). Τό σωστό
θά ήτανε νά ποϋν: άρνάκι γαλα-
τερό, 6υ2ανιάρικο, άποβύΖι. Στά
παλιό, πρίν άπό τήν έπιρροή τής
καθαρεύουσας, λεγότανε *βυΖα-
σταράς» (ή). Ιδού ενας οτϊχος
πού έρχεται συνεπίκουρός μας:
— «κ' ηΰρα καπόνος τρείς πα·
λιούς, βυΖασταρές καί γάλλους»
(«Φορτουνατος», πράΕη 3η. Σκη-
νή 6η. "Εκδοση Αεγκράν).
— Αδεία έΕαακήσεως έπαγ-
γέλματος, άντίς αδεία διά τήν ε¬
ξάσκησιν έπαγγέλματος.
— Ζυγός, δηλαδή Ζυγαριά μάρ
κάς τάδε, τών τόσων κιλών. Ποι-
ανοϋ, όμως, είναι αύτό τό βά¬
ρος: τής 2υγαριάς πού θά Ζυγια-
ση ή τών πραγμάτων πού μ' αύ-
τήνε θά Ζυγιαστοϋν; Ή κανονική
φράοη θά ήτανε: Ζυγαριά γιά βά
ρος ώσαμε τόσων κιλών.
— Αποχωρητήρια άνδρών, γυ¬
ναικών, άντίς: Αποχωρητήρια
δι1 άνδρας, διά γυναίκας. Δέν
πιστεύω νά πρόκειται γιά αποχω¬
ρητήρια πού άνήκουνε σέ άντρϊς
ή σέ γυναϊκες.... καί νά χρειά2ο/-
ται αύτό τό πράγμα, νά γνωστο-
ποιηθή οτό κοινό.
— "Υδωρ τοϋ πάγου, άντί: Νε-
ρό παγωμένο (2).
— 'Εγκαταστάσεις παροχής
ρεύματος, άντί: Έγκαταοτάσεις
διά τήν παροχήν....
Ερανος ανοικοδομήσεως
έκκληαίας, άντί: "Ερανος διά τήν
άνοικοδόμησιν....
— Εϊδη οίκοδομών, όντί: Ειδή
δι' οίκοδομάς.
— Βαφ^ι μαλλιών, άντί: Βα-
ιραί διά μαλλιά.
— Εϊδη ραπτών, άντί: Ειδή δ·ά
ράπτας.
Ταπετσαρίαι ίπίπλων, άντί:
Ταπετσαρίαι δΓ έπιπλα (ή όρθό-
δοΕη καθαρεύουσα θ' άπαιτοϋαε:
«Στορέσματα» δι1 έπιπλα, ή μάλ¬
λον: έπίπλων!).
— Κομμωτήριον Κυρίων, άντί.
Κομμωτήριον διά κυρίας.
— Σοκολάτα άμυγδάλου, άντί·
Σοκολάτα μέ άμύγδαλο ή άμυγδα
λάτη.
— Κρέμα προσώπου, άντί:
Κρέμα διά τό πρόσωπον.
— Βερνίκια όνύχων, άντί: Βερ
νίκια γιά τά νύχια (ή λέΕη -βεμ-
νικι- είναι δημοτική, καί, έπομέ-
νως, πρέπει νά δώση τόν τόνο σέ
όλη τή φράση).
— Χάρτης άντιγροφής, άντί.
Χάρτης δΓ άντίγραφα.
- Σοκολάτα γάλακτος <$ν Σοκολάτα γαλακτερή (^ '■ •γαλακτερό άραποοίτι., δέτ- ι, κό ΠΡΩΙΑΣ). ίΑ^ - ΔΓ έπισκέψεις ασθενών ■ τί: ΔΓ έπισκέψεις πρός αο^ν"' (άλλοιώς, φαίνεται οόν οί 4λ νεϊς νά κάμνουνε τήν έπίσκεψη]" Άπό τήν άλλη πλευρά, ήμ(1! ή καθαρεύουσα, σά γλωο'οικόοΐ χανισμός, άποφεύγει νά κή,,_ κατάλληλη χρήση τοϋ ένώ, άπ' εναντίας, κάνει χρηοη τής γενικής πτώοης Γ ούσιαστικών καί σέ κεϊνες Οκ6 τίς περιπτώοεις πού αύτός ό τϊ πος φέρνει μονοτονία ή κοκοην, στή φράση. Παραδείγματι^ α) Όσον άφορά τά έπΙ6ετο καθαρεύουσα λέγει: «Τώπητε; 'ρ, δου, άμνοί Αύστραλίας.. Αύτό» νεται γιατί τά έπίθετα τής ύρ^ άς πού προέρχονται άπό τά ουο, αστικά, παίρνουνε μορφή αφϋ4. κια στό στόμα τού ΝεοέΑΑηνο ηού θό τά πρόιρερνε σήμερα: ρ0 διοι τόπητες, αύστράλιοι 6μνοι Μπαίνουμε στήν περιοχή τού 0. 'στείου. Ή δημοτική 6μως λέγει ' άπλά κσί όμαλά, χωρίς νά ξαφνη 2η τ' αύτιά μας: ροδττικα χολια αύστραλέΖικα ή αύστραλιανά αρ. νιά. Τό «καλαματιανό λάδι» νινΐ ται «"Ελαιον Καλαμών», γιατι καθαρεύουσα δέν μπορεί νά βγά¬ λη έπίθετο άπό τή λέΕη Καλάμοι Καλάμειος; Άστεϊο... β) Όσον άφορά τήν —ποοη τής γενικής, ή καθαρεύουσα λ(. γεΐ: Ή τάδε τοποθεσία είναι φκ. λεά κλεπτών». Ή δημοτική γυοι- Ζει τή φράση καί λέγει, μονολ;· κτικά, σύντομα καί όμορφα: ■ Η τάδε τοποθεσία είναι κλεφτοφω λιά». Άν ή καθαρεύουοα άποκο ' τήση νά πή «κλεπτοφωλεά·, τό-ε ' άμέσως πέφτει στό γελοίο, επι- βαρύνοντας τή θέση της. Άντίθε- τα, ή δημοτική άποφεύγει τις γί ' νικές τοϋ πληθυντικοϋ, γιοτί είναι κακόηχες. | Άκόμη περισσότερο: ή καθο ρεύουσα δέν μεταχειρίζεται τή ■;■ νίκη καί έκεϊ πού ήπτώαη αύτη:ι ναι κατάλληλη καί ταιριαχτή. εν» . θά έπρεπε νά πή έταιρεϊο ήλεκτρι ομού Αθηνών — Πειραιώς Α Ε (δηλ.: 'Εταιρία διά τήν παρονΐί ι γήν ήλεκτρισμοϋ....) λέγει: ήλε , κτρική έταιρία Αθηνών - Πει- | ραιώς Α.Ε. ώσάν ή έτοιρία νά ί ταν ένα άντικείμενο φκιογμένο ύ πό ήλεκτρισμό. ΣυνεχίΖεται (1) Ιδού μιά περίοτωοη που· εύφωνία συμβουλεύει τό κοτίβ; σμα τοϋ τόνου. "Εχουμε τέοοβρΕ' κοταποδιαοτές λέΕεις, άπό τίς ο¬ ποίες οί τρείς είναι πσροΕύτονες (Ύπάρχουν όμως άλλοι) και ι μία είναι προπαροΕύτονη, άλλα καί μέ έναλλαοσόμενο τονισμο (έμπόροι). "Ετσι σχηματίΖεται ι» νό πλευρος τονισμός καί προκυ- πτει κακοηχία. Γιά νά άποφυγου- με αύτή τήν κακοηχία, κατεβοΖοιι με τόν τόνο τής λέΕης -έμπόροι· καί τήν κόνουμε «έμπόροι·. (2) — Νερό τού πάγου είναι τό νερό πού μένει άπό τόν Αυω- μένο πάγο. ΕΝΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕ Κώστος χς Τώρο κουτσάς — κουρέλι - ι»· (ν—μίι»ς Άξιαλώττ—τος άου^τΐμος και δίψσ άττό τήν ττορίία οτήν Άλμυρβ £- ϊγραψα μέ αίμα τούς ιτόνους μθ" Νΐεκ,ρούς έγκατέλειψα σνντρόφοΐίς (μόν άττό πυι.>ετό εττεψτοΐν στό δρόιιο
σνγχωρβσέ τιΐι>ς Κύμα
δλοι τους ττιολέμηο-αν σόν
δέν έφτο3ιξαν σέ τίιΐοτΒ
Σιυγχώρεσέ τους Κύρ'ε
άκόμα!
έ με Κύρΐϊ
ΕΤμσΐι έ-Ρΐΐνος ττού ίΓρ*χα ΙΓΓ"!
ά
ττού οί σαλ-ιγικταί ττ,ν £·βδ**
(
Έγώ ττού δ ά6ιι<α τόν (Ιαγγόρι» Τό Έσική Σεχ^ί, τό ΚοΛε Γ»ρβ10 ττον ΐΐνοι οί ήριηβς |ΐαον προϋπηρεσίαν είς "
καί Δημοσία Γυμν^σια
επί μακ?άν σειράν έτών
κοντα Διευθυντού" Ης "ί
Λιχής προβταοίας, άναλ<Η-- ^ κβτ' οίκον δι»α«καλί<τν ΑΚ καί Ν*ο)ΐν 'Ελληνικών Αί Ι* μέαρι καί τής Δης τό^Ί^ Πλι>ροφονίαι είς τ** ^^
ιήν της εφημερίδος χ · *" ^
Οην χαΐ «Ις τό τηλέφβ*0» το^
ΠΑΡΟΤΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΜΕΘΕΝΙΤΗ
"ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΘ ΤΗΣ ΛΕΨΙΝΑΣ,,
Κριτικό σημ,είωμα τοθ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
1
Αύτό τό βιβλίο δέν άνήκει κα- καραβιές άπό ξεριζωμένους τής ·
τά Εναν άποκλειστικότερον κάπως Μικράς Άσίας. Κάτω στό μώλο'
λόγο στή Μικρασιατική Βιυλιογρα- σάν άραζε καράθι, τό περίμενε
φί«. Δέν είναι δηλ. β.βλίο στό ΈπιτροΛή καί τό μπουλούκι λιγο-, ' λή ΕΪΤΓΟίμ£ Κ(χί αλλοτε
συνολο τοι> « έστω κπι κατπ. Ι?να ιττπιρ οππ (Ίνπιτΐί,ηιϊρ ι,ρσα στο χω-. ' ...
ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ
ΕΡΗΜΙΤΕΣ,,
Φωτεινόν όρόσημον διά την Εκκλησίαν Νικαίας.
9 ΙΟΥΛΙΟΥ 1967
Γόνιμος πεντ αετία τού Σεβ. ΙΙαιμενάρχου μας.
^ 1 »*'5
σ*€·οΤσΟ! ,Τ0 6ι6λ.1οτ°υ
«λΠ Μαυρογ-οννη μα,
σύνολό τού ή έστω και κατά Ίνα
πολύ μεγάλο μέοος άναφεοόμενο
στευε δσο άνηφόριζε μέσα στό χιυ-
ριό, γιατί οί πόρτες τών σπιτιών
κοί θά τό έτΓανοΛαμ'δάν'θ'ΐ/μ,ε σιι-
*ίσ6ου
σέ μικρασιάτες ή μιρασιατικές πε- άνοιγαν- Κοντά στίς 2.000 ψυχές' Χν°" οτι Τ' ^Ρ'1 ^ *ίσ6ου εί
ροχές παλαιότερες ή νεώτερες. ' ξεμπάρκαραν στήν Έλευσίνα. φέρ' ναι ψορτκΐιμέυο πολύ μέ τον ηλ»,
ΙΙεριέχει ομως κάποιες σελίδες τό νον·τας ε:να μεγάλο δω-ρο σέ τούτο κτρ^σμό της δημιουιργικης καρττο
σο χαρακτηριστικές, πού περιγρά- ' τύν τόπο. "Εφεραν μαζύ τού τό φαρίας τού λάγου. Ποσοι καλοι
ό ' έ ΐτ τής τέχνης τοθ λσγου
τέχνης, τοθ
φουν τόσο ζωντανά, τόσον άμεσα ' πνεϋμα ενός παλιοϋ πολιτισμόν, έ-1 τεχνϊτβς τής
τήν πρώτην έγκατάσταση μικρασια παγγελματικές έμπειρίες καί πάνω δέν 6λάστηισαν πάνω σ' αύτά Τά
των προσφύγων σέ μίαν έλλαδικήν ' άπ' δλα χαρούμενη άντίληψη γιά χώματα! Άττό τά ιταλία ώς τσ
πρειοχή) πού καί γι' αύχό τό λόγο, ' τή ζωή- Ι κορινα μας χρόνια. Άττό τόν Άλ
προσωπικά δέν διστάζω νά τό συμ Ι Άνοίχτηκαν στόν κάμπο δίπ- καϊο1 καί τή Σαττφώ τήν αύτ«.χιρα
τόρισα τής λυιριιχής ττο'ιησης ώς
,ΜΜΡ|6ήλη, ώς τό Νϊλο Άθανα
ρ ζ μ χη
περιλάβω στή Μικρασιατική Βιολϊ λα στοΰς Λεψινιώτες καί τόν δρ-
αγραφία. ΙΙιστεύω δηλ. πώς καί οί
γωσαν βαθύτερα, τόν πότισαν μέ
απλώς ένδιαφερόμενοι, έστω καί Ι τόν ίδρώτα χουζ,, μπόλιασαν καί' σιά5η, τό Γ. Βαλέτα τόν Παλαιο
γιά λύγους συναισθηματικο'ύς νά ' κλάδεψαν ,μέ ΐό δικό τους τόν τρό ^— ·—: ·!ιιλ,—.- .,.«.: χά***·. λ—ιΊ
μάθουν πώς δέχτηκαν οί κάχθΐκοι Ι πό τ' άμπέλια καί τά δέντρα χον.
τής παλαιάς Ελλάδος τούς διωγ-1 "Επιασαν τίς πιό βαρειές δου-
μένους τοϋ Μικρασιατικοϋ Έλληνι λειές< στά καμίνια καί στά έργο- σμοΰ, τά τραγικά λείψανα τής Με > στάσα. Χαίρονταν τά μικρά χωμα
γάλης Κατασ-^ροφής τού 1922, άλ ^-ένια σπιτάκ.ια, δπου τούς βόλεψαν
λόγο κοί ίαλι>ιοι/ς καί ό?λοι»ς
δέν είναι1 δυνατό έ£ώ νά άναίέρκο
Κάβε φοιρά ττού μοΰ έΊρχετα' ε. α
6ι€λίο άττό π6 νησί τό χαί,ρομαι
μί ίδιαίιτερη ζεστοοσ1» Γιατί ττο
λύ άγάττΐΊσα αύτό τό ·νη,σί μέ
λα καί οσοι μελετοΰν βαθύτερα Ι-! άργότερα, καί πού αστραφταν άπό | |θ|α;Τ£ιρη του γθηΤί,ία άρχαία καί
στορικά, κοινωνιολογικά, έθνολογι, την πάστοα καί τόν άπλωμένο ά νέα _ό &ί6χίο τ(Λ Πβρ,^κλ- ^,^.
κά, τό κοσμολογικό γιά τόν Έλλη' σοέστη στύ πάτωμα. Κρέμασαν , . , . !<„„ < ._, > ι 11 ι ' Γ οογιιαννη, ενός νεο»/ με ταλενο
νισμον γεγονος της εγκαταστασε-1 κολλαριστά κουρτινάκια στους μι- Κ ' . , ,
ως πληθυσμοΰ ενός καί ήμισυ έκα κρούς φεγγϊτες κι εμαθαν στίς λε' *™?» Κ<Χ1 άι™ 7° ™Ρ°1Ύ°κμεν° χομμυρίου σ' Ινα χώρο έξη περί-[ Ψινιώτισες, πώς ή γννα!κ« δέν κά Ι ~ΡωΤ0 τσυ 6ι6λ'°· μισ 1ΤΟΙη ΙΚη που έκατομμ. τής άναμίξεώς τού μέ τόν άλλον ελληνικόν πληθυσμόν, τίς άλληλοεπιδράσεις πού προέκυ- ■ψαν# δλοι αύτοι οί παραπάνω θά -τληροφορηθοϋν στίς λίγες σχετι¬ κώς, άλλά περιεκτικές γιά -ζ6 θέ- μ« σελίδες τοϋ βιδλίου, Ιδιαιτέρα άςιοπρύσεχτα περιστατικά· Τό βι- 6λίο είναι τού Άριστείδη Μεθενί- τη «ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΛΕ ΨΙΝΑΣ» Σχ· 8 σελ. 164 Άθήνα 1971. Ε{ναι ενα βιδλίο τυπωμένο μέ συστηματική έπιμέλεια, μέ πολύ γοϋστο' έντύπωση πού σέ διαθέτει ευθύς έξ άρχής εύάρεστα· σέ ύπο- ποχρεώνει νά τό προσέξης. Διαβάζεται σάν λογοτέχνημα κα'ι σά λογοτέχνημα ποιότητας' Ινα βαθύ μεράκι είναι φανερό πώς εκ- φράζει. Ό συγγραφέας τού δέν τό έ'γραψε γιά νά μας έντυπωσιά- ση μέ τή σόφια τού καί τίς ΰ. φθονες ΰπομνήματίσεις' αύτό τό μεράκι, πού εΐπα, θέλει νά μας έξομολογηθή" καί μέσα σ' αύτό παίρνουν την άνάλογη θέση τους καί ίίλα τα άλλα, τα πολύ χρήσι- μα, ίστορικά στοιχεΐα, πού δέν λε! πουν κι αύτά. «Λεψίνα» είναι ή Έλενσίνα· εί¬ ναι -τ;ό ίίνομα πού δόσαμε στή χώ- ρα των περιώνυμω<ν άνά τούς αί- ώνες 'Ελευσινίων Μυστηρίων, οί χριστιανοί Άρδανίτες μετανάστες πού έρημωμένη την βρήκαν. δταν ήλθαν αυτού, κατά τόν Ιδον αίω να· «Λειψινίτης» ό κ- Μεθενίτης, μέ άγάπη καί πόνο γιά τή γενέ- τειρά τού, μελετα καί μας περιγρά φεΐ την Ιστορία της μετά τή-ν λοσχερή καταρρεύση τοΰ άρχαίου θρύλον, μετά τό κλείσιμο των Μυ¬ στηρίων άπό τόν Αύ-τ;οκράτορα Θε οδόσιο Β' (408—450 μ.Χ) Αύ¬ τό άποκλειστικά τόν ένδιαφέρει τί άπέγεινεν, ό τόπος αύτός ό, «χαμένος αύτός τόπος», όπως ό ί- διος τόν χαρακτηρίζει ΰστερα άπό τα συντρυΐ^ικά έκεΐνα γεγονότα. Πολύ μάς άγγίξουν δσα πάνω σ' αύτό προεισαγωγικά μδς έξομο λογείται ό "διός: «"Ισως νά είναι κάπως ρομαντι- κή ή διαθέση μου αυτή. Ποτέ 6- μως δέν ϊπαψε νά ίσχύη ή άλήθεια πώς ό κόσμος όλόκληρος άρχίζει άπό την πατρίδα πού γεννηθήκαμε — καί γιά πολλούς σ' αύτην τε- λειώνει, τουλάχιστον ψυχσλογικά..» Πόσα άλήθεια λένε τοΰτα καί σέ μας τοΰς μικρασιάτες, πον οί πα- τρίδες μας, οί γενέτειρές μας, ΰ- πάρχουν σήμερα καί δέν ύπάρχουν! Καί κάτι δλλο, πολύ διδακτικό έ- πίσης γιά δλους έμδς τοΰς μικρα- σιάτες καί πάλιν? πού καταπιανό- μαστε μέ τα καθέκαστα των δικών μας ^χαμένων τόπων»· 'Εκτός άπύ τή ξεστασιά τής ά- γάπης γιά τόν τόπον τού, τοΰ συγ γραφέα τοϋ «χρονικοΰ τής Λεψί- νας», πού ζωντανεύει· όπως παρε- τήρησα σά λογοτέχνημα τό κείμε- νο, είναι καί κάτι αλλο, πού τό ά- ξιολογεΐ ασφαλώς πλατιντερα σάν νει μόνο παιδία καί χωράφια μέ τύν άνδρα της, παρά πώς τρώΐΐ στό Τ6ιο τραπέζι μαζύ του. Μάθα- νε στούς Λεφινιώτες άγρότες καί έργάτες πώς ό κάματος τοΰ κορμι- οϋ λιγοστεύει σάν τελειώνει ή δου- λειά κάθε μερά καί δχι μόνο τό Σα66ατό6ραοο· Καινούργιες συνήθειες, Ιπηρέ- αζαν σιγά - σιγά τούς άγέλαστους Λεψινιώτες, άλλάζοντας άποφασι- στικά τήν κοινωνκή ξιοή τής Λε- ι|ιίνος ώς τό σημεΐο νά πάρει νέα φυσιογνωμία μέ τό 4νακά(τωμ<ϊ των δύο στοιχείων πού άκολούθησε άργότερα. "Οσοι δέν άντεξαν στή δουλειά τοϋ έργάτη καί λαχταροΰσαν νά δουλέψουν τή γή, ε"<ρυγαν άπ' τήν ΙΕλευσίνα στό 1925. έ Τοΰς ελαχε ή γή τής Άμου- λιανής, τοΰ μικροΰ ερημου νησιοϋ στό βάθος τοϋ Σιγγιτικοΰ κόλποπ· Τουτο τό νησΐ ήταν προιτύτερα Βατοϊτεδινό Μετόχι. Έκεί έγκα ταστάθηκαν καί τό ϊίκαμαν πατρί¬ δα τους, άλλά ποτέ δέ λησμονοΰ- σαν νά λένε στά παιδία τους νά τό πέρασμά τους άπό την Έλευσί- να· Φεύγοντας άπό ^όν "Αθω πρίν λίγα χρόνια, χειμώνα καιρό «τό μοτόρ» ^πιασε στήν Άμουλιανή γιά νά περάσει τή νύχτα. Στό μο- ναδικό καφενεϊο σπάνια φτάνουν τέτοιον καιρό ξένοι. Κάτι γέροι στό βάθος ^οϋ Συγγιτικοϋ κόλπου- μόνο ήταν μέσα. Σάν εμαθαν πώς εΐμαι άπό την Έλευσίνα, δεΐξαν άληθινή χαρά. «"Ολοι σ' αύτό τό νησί εϊμαστε άπό την Έλευσίνα, δέν είσαι ξένος έδώ», μοΰ είπαν- 'Εκείνσ τό χειμωνιάτικο βράδυ δέν εκλ»εισε τή συνηθισμένη τού ωρα τό καφενεΐο, δλοι κάθησαν νά μά¬ θουν νέα γιά τούς άνθρώπους πού συνάντησανι γιά τα έργοστάσια καί τα καμίνια πού δούλεψαν Ινθιν καιρό στήν Έλευσίνα». Είναι χα>ρίς δλλο έ'να σημμαν
τικότατο ντοκουμέντο ο[ σελίδες
αύτές γιά τό μελετητή των πρώ
των σχέσεων προσφύγων καί έλλα
δικών καί τής περαιτέρω έξελίξε
ως αυτών των σχέσεων.
Κάτι άλλο δμως περισσότερο
θέλω νά τονίσω: Καθώς τίς άντέ-
γραφα, ή ψυχή μου γέμιζε άπό
συγκίνηση· άπό εΰγνωμοσύνη, γιά
τ;ήν άνθρωπιά, τοΰ Άριστ«!δη Με
θενίτη- Καί είναι χάτι τούτο, πού
πολΰ πρέπει νά τό έκτιμοΰμε καί
στή γενικότητά του, πρό πάντων
σήμερα.
ΝΙΚΟΣ Ε· ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
νά τηιστοττοιήισ», εΐνα'
κάτ· τό μή κιαι9ηιμειρινό. Αποτελεί
Ι τχχΐ άττό 47 σελίδ«ς καί εΐ^αι κε
| λά τι—ωμένΐο στό ικαιλλι^ε.χνΐκό τυ
ΤΓογραφΐΐο τού Γ'άιννη ΠαιστΓάτη
τού ττρώ^οιι; τυιττογράφου στή Μυ
ιλήνη. "Ενα 6ι6λιαιράκι γίνεται
ττοΐλιύτιιμο άττ' τό ττεοιιεχόμβνο ποι
ότηΠος, όττότε δέν «Τναι ττιά 6ι-
βλ'αιράκι άλιλά γίνεται ·ένα καλό
καί σωστό 6ι6λίο Τό «έρηιιιϊτΐςΛ
άνήκει σ' αύτή την κλάκτη- Σή,με
ρα στήν εττσχή τηις 6>ιαΐ!τύνης καί
τοϋ δ'αστήματοΐς άμφι<&άλλ«ο άν ύττάρχοιυν τταλιλοί ί—οιμο·'ετ'!<οί ανβρωποι γιά νά μττοιρούν νά δ α βάσουν ενα ττ.χ. δίτομο μι/θιστό ρημαν ττού ακοΐΑτα σέ μ. ά φιλο λογιική σνντιροφιά δτ' θέλει να γράψει τίς τπροιάλΛες ενας 6έ6α'ο μι/θκττθιρ,ιογ ράφας. Πώς νά δια&αστεΐ σήμοαα εαις τέτοιος 6ν»ο·ς; οσο καιλογραμμέ νος κιΐ" αν είναιι; Τό «έοηιμϊτες» τού Μαυιρογιάννη είναι καί μ:κοό ικιαί κΌΐλογραμμένο. Αι/τά τού ΤΓ>
δώο ΤΓλιεονβκτήμα^α <τέ κάνουν νά τό άρχίσίιΐς κΐαί νά τό τελιώσε ς μονΟμΐας ΕΤνα1 έξιιστόρη:χη μιάς επίσκεψις σέ «άττοιο μοναστήρι. Καί ό Μακρογιάννης είναι άπό ταύς άν8ρώττοΊ>ς ττού ξόρονν
«Ο
ΔΟΣ.
ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙ-
'Εκυκλοφόρησε τό τεϋχος Ίου
λΐου τοϋ περιοδικοϋ «Ό κόσμος
τής 'Ελληνίδος». Άπό τα περι-
εχόμενα: «Τό παιδί καί ή θάλασ-
ενα ίστορικό καί έθνολογικό ντο-
κουμέντο' είναι ή διαπιστωθη .πώς
«δέν ίίφυγε» όντως, οΰτε μιά στι
γμή, άπό τήν πραγματικότητα,
τίν Ιστορικήν καί την κοινωνικήν
στήν οποίαν άναφέρεται.
Καιν°ζ ομως νά δοΰμε κι αϋ-
τές τίς σελίδες πού μας άφοροΰν
ιδιαιτέρα έμάς τούς πρόσφυγες
(σελ· 129—131).
«Ή έχστρατεία τοΰ 1922 εφε-
ρε σ' όλόκληρο τό "Εθνος πολλά
δάκρυα καί πολύν πόνο. Καραβιές
κουβαλοΰσαν στήν Έλλάδα τους
θεριξιομένους άδελφούς κάπου ενά
μισυ έκατομμυρια ψυχές. Στάθηκε
%'να καράΰι σχήν Έλευσίνα κι έ'6γα
λε γύρω στοϋς έκατό νοματαίους-
Σωριάστηκαν στήν παραλία ν' άνα
σάνουν τόν άέρα τής καινούριας ,. - ^
,,, ,„ ' , , , ιλιου τού περιοδικοϋ
πατρίδος, φορτωθηκαν στην πλα-Ι.. .
τη τούς μπόγους πού κοι«6άλαγαν, Ι .
λ ι ' - ν , πνευματικης Ζωης διά
κι ανηφόρησ«ν στο χωριο. Κανείς'
σα» τής δ. Μπ. Άθανασιάδου,
Άπάντησι στήν πρόσκλησι πρός
τίς 'Ελληνίδες γιά τόν κινηματο-
γράφο» τής κ. Ειρ. Φιλαλήθη, «Οί
Όλυμπιακοί άγώνες τού Μονά-
χου» τής δ. 'Ελ. Πατεράκη, « Ο
Προφήτης Ηλίας τοϋ Πηλίου» τής
δ. Λ. Κίτσα, «Γεώργιος Δροσί-
νης» τοϋ κ. Κ. Κοκόροβιτς, «Πρώ
τες βοήθειες στό γάμο» τοϋ κ.
Ν. Τοιρώνη, «Παλαιολόγεια 1972»
τής δ. Ιω. Γραφάκου, «Άσχολςϊ-
ες γι άτά παιδία τό καλοκαϊρι»,
«Ό Απόστολος Παύλος καί ή Πί
στις» τοΰ κ. Λ. Κοκολιοϋ, «Πρός
γονεϊς: Μικρά μήνυμα» καί άλλα
συμπληρώνουν τό νέον τεϋχος.
ΑΙ «ΑΚΤΙΝΕΣ»
δέν τούς περίμενε· Γιά νά βροΰν
προσο^ρινή στέγη ήνοιξαν οί δα¬
σκάλοι τό σχολειό, οί παπάδες την
έκκλησία, γύριζαν τα σπίτια καί
μάζευαν ψωμιά.
Οί Λεψινιώτες εδλεπαν άμίλη-
τοι τή συμφορά κα στέκουν άναπο
φάσιστοι νά συντρέ-ψουν την άνα-
πάντεχη περίσταση. Είναι τής ρά-
τσας γνώρισμα ενα τέ-^οιο φέρσι-
μο μπροστά στόν 5ένο Δέν τύν κα
λωσορίζει άμεσος τόν ξένον ό Άρ
Βανίτης θέλει ν' άκούσει πρίδτα,
νά μάθει γι' αυτόν.
Πήρε βόλτα τις πόρτες δ παπά
- Παναγής- τό Τδιο έκεϊνο βράδυ
κι ελεγε:
«Άδέρφια μας είναι. ΟΙ Τοΰρ-
κοι τούς διώξαν βΌηθήστε τονς.
Στά χώματά τοιις είναι θαμμέννα,
δσα πιαδιά μας δέν γλύτιοσαν άπό
τ-ήν καταστροφή».
"Ε6αλε φωτία στό χωριό δ πα¬
πά - Παναγής· 2 έ λίγο δλα ήταν
Ρτοιμα γιά νά βολευτοϋν κι άλλες
'Εκυκλοφόρησε τό τεϋχος Ιου
«Ακτίνες».
τά περιεχόμενον «Κείμενα
πνευματικης 2ωής διά τήν νέαν
γενεάν: «Ό έμπρακτος χριστια-
νισμός», «Τό πνεϋμα τής άνεΕαρ-
τησίας» τοϋ κ. Π. Τουρνιέ, «Ή
ψυχαγωγία», ή έκκλησία καί τό
κράτος» τοϋ κ. Βασ. Χαρίχλαμπο-
πούλου, «Οί άδελφοί Τσέχωψ»
τοϋ κ. Κ. Βάνια, « Ιστορικαί σχί-
σεις τής Ελλάδος καί Ιταλίας
κατά την τελευταίαν έκατονταετί-
αν» τοϋ κ. Ν. Γ. ΠιΖάνια, «Ή προ
βληματικότης τοϋ άνθρωπισμοϋ
καί τό άνθρωπογενετικόν θεμέλι-
ον τής 'Εκκληαί«ς τοϋ Χριστοϋ»
τοϋ κ. Κ. Σακελλάρη, «Σκέψεις
οτό περιθώριο: πράγματα 6αρ6α-
ρικά» τοϋ κ. Ν. Άρβανίτη καί άλ¬
λα συμπληρώνουν τό νέον τεϋ-
χος.
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγόρος
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΔΗΣ
Πολιτικάς Μηχανικάς
Μετεφέρθησαν Γαμβέτα 4
6ος δροφος τηλεφ· 606.206
νά ι)οττθ|ββτηισονν τη βρηισκευτική
τονς θΐΐταρία νττως> ττρέττίΐ κ' έ-
κιεϊ ττού ττρεΓΓτβ1. Είναι νέος, ομως
δχι άττό έκίίνιοΐ'ς τούς άρΊ·6ίστε< ττοώ άτΓοστέργουν σήμβρα τή με ταψυσΐκή τοί> άνθρωπον καί τού
κιάσιμου καί ττού δέν τταραδέχθ'νται
τή δύν<χμη τού Θείον, ττού ύπάρ· χει μέσα ιμας σάν ττίστη. "Ενσ μοναιστήρ, μέ τη γαλήνη τού κα' μέ τήν σος ία τού ήγ'ούμενου γα ληνέ6ει κ1 αυτόν τόν ϊ&ιο καί τόν κάνει μετοχο τής σοφίας ·όΟ σοφοϋ' Ό σιι/γγροοφέας κάβεται, γόνα έκΐΐνο, τΐΌύ θά μάς άττό τή προισ·κόληση' στόν θά μάς ύψύοτΐ ττρό.ς τ!ς τΐκές άξίες καί μάς χαρίσει την ττο9ητή ^λευβΐιρία». Γιατί όνό τόν έλενθε,ρο άττό τ0 £γω ίχν8 μττορεί νά έλε,ικθερωδεΐ κ,αί ς λαός Πολύ λογική χωρ,'ς άόρ'στη καί ά^ικετά εΰγΐλωτη ή συζητήση άά αι)τή ο.^άμΐσα σΤό γέ,ρο άσχητή κοΐί στό νέο ότνθς>ο)ΐτο, ττού τόν
βοοσανίζουν τόσίις ά,μφιβολίες αέ
σία στόν τεχνΐ'κό μας πο<λ τι^,ό Κοαί στό τέλοις στερνά άττό •'ίς κ·οιι/6έντες αύτές στήν άττοχώρησή μιλάε: ό τΟυ άττ" νέη.ς τή.ν κοιρφή τοϋ 6οΐΛίοΟ ττού δρίσχΐται τό μοι/αστή,ρ, «ψι/χή μου, μή φ0- δηβεΐς την άγωνία καί τόν άγώ·. να, 'καί τταίιρνει ττάλι τό δρόμο ^'ά τήιν ττολι-τεία «αί τόν κόσγιο. Καλό κάνει νά διαιδάζει ενα τέ- Γθ·ι<> βι&λίο «έξ έγικάτοον γραμμέ-
•Ό». βίλΐίκρίνε α γβμάΡο κ«ί ττί
στη.
Δι»ό μικρές συλλογές άπό ^01
ήιματ» τού 107 καί τοΰ 1972 Ή
διεντερη μ' ενα άρκε^ά καλλιτεχνι
κης σικιέψης ικαί έκτ£.λιεσης ττεϊί
6ληιμα. Πά^τα τό ψόιρεμα δίνει κά
ττοια άξία κ'αί στόν ανθρωττο καί
στό τπράγμα Άττό Ίό 1960 ό νέ¬
ος ττοιητή Κώστας ΐσ'ος
ζεται μ έ μία μιικριή, ττοιλύ
συλιλογή τραγουιδ'ών. Είϊαι
εΤττα τα 6ι6λιαράκ.ια αύτά ττολύ
μιικιρά. Μά δέν 6ρίαικ€ται ιτάντα
τό καλό μέσα στό τταλύ Ό συγ-
γρα4>έας είναι ττολν οίικονόμος γιά
νά μ»(ν ττώ φιιλάργυρος· στά ττευ
ματι<κά τού ττ&οΐόντα "Ισως κι αύτό νάχ&ι κάττοια έ'ντνοια. Νά μή κοοράσίι τόν άναιγνώστη. Μά εΐ- ναι ϊσως κι' άττό ψι/σικού τβκ λ'- γόλογος. "Ετσι π:άν€ΐς τα τρα- γσύδια του στό χέ,ρ'ΐ τά ξεψυλλί- ζεις σέ μ^σή Μρα τό ττολύ, κλεί- ν*ΐς τό 6ι6λιο>ράκι καί λές άλη-
βά νά λές: Μπιαρούαιε να ητα" ε
κάπτως ττε,ρισισότΐιρα
Σ' δλα τού τά τπηήματα 6ρί-
σικω μΊά λυττη δϋάχυτη^ ποώ δέυ
έκφράιζε^αιΐ όντε μέ παράττθ'να· οίί
τε μέ άγωνίες- ΠαραμένΈ'ΐ ττίσω
άττό τίς γραμμίς εύγβνιική καί δι
ακιρ'τκκιή σάν καλοαναιΒ'ριεμένη κυ-
ρία. Δέν σέ κουράζίι. Σέ τιραβά
καί σέ κάνίι μέτοχο στό σκεττα-
σμ£νο κα'ίμό τηις. Οντε δάκιρυα,
ουτε άγων'!ες, οί/τε ϋστερισμοί,
δττως συνι&ίζοιιιν νά έκφράζιουν
στι"
ή ύο-το
ρ'κή κραιιγή τονς Φαίνεται ττώς
κλαίει χωιρίς δάιοουα κάττοιο ττι-
κρό χαμό Γιιατί στό «Μ14ΗΜΕΣ»
γράφε1 στό μβιτόφνλλο μίαν άψι-
έρωση «Γιά νά μή ξεχνοΰνε, οσνι
μείνανε» Κλαίο τό χοΐιμό αυτόν
ίΐζ ΤΓε;;ηι[Γά'1'ι<ΐ «αί άξιοττρίτκια. Δεμίνοις ό στΐχος τΐο,υ χαί άρμο- ν ικός έπιτι;χαίνειΐ στή σύνβεση τού σύνολον τή ττιρέττοκσα. Πάση μεγαλόπρβττη μελαγχολία στούς στίχονς. Δ£ν μάς -μιιλάς ττ ά γιά τ' άη- τήν άγ(ι»ι/ία τ©ι«ς χοττΓλόκσι γιά νά μέ γόνα στή γαλήνη τού άττόδ'ϊα ' δου μέ τόιν ήγούμβ^ Δανιήιλ τό! δόνια — μήτε γιά τούς κο λ σοφό καί τόν έξαγνισιχένο λούς — Φΰγαν μαικ,ριυά τα μοναχό κα! τού ζητεΐ νά τοΰ ά- στέρια — Κγ" άιράχνες τώρα στίς τταντήσε1 στό καφτό έρώτημα αν ι γωνιές στριφογυρίίονν — Νεχιθό χιρόνια τή ςζωής τον τα καί σύ — Μαζί μέ κεϊνα (Άπό 6ρηικ€ «την ελευθερία»! τίς Μνιημες) ν<ά καί κώττότε κε« · πού ζητεί κάβε ανθρωπος. Αύ'όι τά μέ μαλακή αΐχμή βελόνας τή θέλει νά μάΦει ό νέος τοΰ κόα-μου έποχή μας τή στυγνή — "Ομως ά—ό τό γέ,ροντα τής άττάρνησης [ ττ/οιός κάβετα' νά λογαιρΊάση κα¬ καί τή·ς ασκησης. Μιά ττολύ κα- λή καί σοφή σνζήτηση στούς δύο φέρ·νει στβρνά άπό τό ττέρακτιμα στό ρη τό «οώκ έττ αρ^ω μόνον ζήσεται ανθροττος» ότι τό πνεϋμα είναι τ' τέτοια — τό «οώκ έπ' καί τα το'ΐαΰτα — άττό κα'ρό άν τ£ΐκατεστά!θηιοταν στή σννείδηισή μας μ£ τό ά&ρόχεις ποσί» ■— καί τα τταρόμθια. Σ ί τσα Κ αραϊσκάκη •••••••••••••••••••••••••••••ι,······*·················· Αί γυμναστικαί έπιδείξειο τοϋ Γυ- μνασίου Θηλέων Ν. Σμύρνης εση¬ μείωσαν εξαιρετικήν επιτυχίαν. Όλως ιδιαιτέραν εξαιρετικήν σχολικοϋ έτους 1972 — 73 τής επιτυχίαν εσημείωσαν αί ετήσιαι ' ένεργοϋ υπηρεσίας. Αί άσκήσεχ- γυμναστικαί έπιδείΕεις καί άθλη- (τής Γυμναστικής, τής Ρυθμικής τικοί άγώνες τού Γυμνασίου Θη- των οτρωμάτων έδάφους καί ε- λέων Ν. Σμύρνης, διεΕαχθέντίς νοργάνου γυμναστικής, τα άγωνί έν τώ Γυμναστηρω των μεγάλο- ' σματα στίβου καί οί χοροί δφηοαν πρεπών διδακτηρίων τοϋ έν λόγω ,τάς καλλιτέρας έντυπώσεις επι- Γυμνασίου. Τάς έπιδείξ^ις έτίμησαν διά τής παρουσίας των ή Διοίκησις τού Συλλόγου «ΚΟΡΑΗΣ», οί γονεϊς καί κηδεμόνες των μαθη- δοκιμαοθεϊσαι μέ πληθωρικά χει- ροκροτήματα. Η ώρα'α εκδήλωσις έκλεισε μέ τήν απονομήν έπάθλων είς τάς νικητρίας, ύποστολήν τής ση- τριών τοϋ Γυμνασίου καί πλήθος 'μοίας καί τόν Εθνικόν "Υμνον. κόσμου, δεδομένου ότι διά πρώ- Ι Πρός τόν «ΚΟΡΑΗ» την φοράν έλαβον χώραν έν Ν. Σμύρνη τοιούτου εϊδους έπιδει- £ει ς τού έν λόγω Γυμνασίου. Μετά άπό ώραιοτάτην παρέλα- σιν ηκολούθησεν ή έπαρσις τής αΓμα'ια^, ή προσφώνησις των μα· θητριών υπό τού Γυμνασιάρχου κ. Χαρ. Σαλούρου καί ή έκφρασις των ουγχαρητηρίων του πρός τό προσωπικόν τοϋ μαθήματος τής Σωματικής Άγωγής καί ιδιαιτέ¬ ρως πρός τήν κ. Γκαρδιακοϋ Νί- τάσσα καθηγήτριαν τής Γυμνα- στικής, ήτις άποχωρεϊ άπό τού ΑΊ μαθήτρια1 τής τελευταίας τάξείος τού Γυ'μνοβσίθ'υ Θηλέων Ν Σμύρνης έκ((ράζοιιν καί δημο σία τάς ευχαριστίας των ττρός την Δ'θίικησι" τού Συλλόγου των Γονίων κίχί Κηιδ£,μόιν«ν τών μάθη τριών τού Γυμνασίου Θηλέων Ν Σμύρνης Ο ΚΟΡΑΗΣ, δ.ότ δχ- δεσχν έ< τού Ταίμιείον τοϋ Συλ¬ λόγου χρηματικήν τηασόν τόσον ώστε νά λά6οι;ν μέρος είς την ιτο λνήμερον ωραίαν είς Κρήτην έκ- δρομήν δλα1 αί μαθήτριαι τής τε¬ λευταίας τάξεως. ΠΟ- ΖΩΝΑΙΚΟΙΛΙΑΣ ΒΕΒΑΙΑ ΙΥΓΚΡΑΤΗΣΙΣ ΌΤΑ-ΤΟΣ έξ ΑΙγύπτου κ. Κ. ΜΩ^" ' ' έν ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ είς τόν Οίκον Μ11ΑΡ. ^. , έξυπηρετεί ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ την πελατείαν του. Ή πολυ- ετής ΠΕΙΡΑ'του έξασφαλίζει ΤΕΛΕΙΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ μέ ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ έντός Πολιτισμένον ΠεριβάλλοντΟί ΟΛΟΣ ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ 71 (ΟΜΟΝΟΙΑ) - 1ος δροφο Γρ. 2 τηλ., 529-432. Έξυπηρετεϊ ΤΑΜΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ' Δημοσίου, Τραπεζών, κ.λ.π. Ό κ. Κώστας Γ. ΜΩΡΑ ΙΤΗΣ τυγχάνε υιός τού γνωστοϋ Φαρμακοποιοϋ έν Σμύρ¬ νη, Γεωργίου ΜΩΡΑΊΤΗ Ή νευραλγική περιοχή τής Ν,· καίας εδέχθη μέ αγαλλίασιν, χα¬ ράν καί ανακούφισιν τήν απόφα¬ σιν τής Ί. Συνόδου, περί ιδρύσε¬ ως Ίεράς Μητροπόλεως Νικαίας. Ό εύσεβής λαός της έπανηγύρι- οε τήν ιστορικήν διά τήν περιο¬ χήν απόφασιν. "Ηδη ανέμενεν ■>
νπγωνίως τόν άντάζιον Ποιμενάρ-
χην της. Καί ό Άρχιποιμήν Ιη¬
σούς Χριστός, εκάλεσεν άπό τή/
ήρωοτόκον Κύπρον τόν Επίσκο¬
πον Τριμυθοΰντος κ. ΓΕΩΡΓΙΟΝ,
ό οποίος επί έπταετίαν, όλην, ;'ιρ
γάσθη παρά τό πλευρόν τοϋ Μακ.
Άρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρί-
ου «κάτω άπό τήν έζαντλητικήν
επίδρασιν τής άγωνίας καί τής ά-
βεβαιότητος, έν μέσω φλογός καί
θανάτου» τοϋ άγωνιΖομένου διά
τήν ελευθερίαν τοϋ Κυπριακοϋ
λαοϋ.
Ό μαχητικός Ιεράρχης ήκου-
οεν, όπως ό Άπ. Παϋλος, τήν
γλυκείαν προοταγήν «δισβάς βοή-
θησον ημίν» καί εδέχθη τήν πρό¬
σκλησιν. Άπεχαιρέτησε τήν Κύ¬
προν καί ήλθεν είς τήν Νίκαιαν
τής Ελλάδος, μέ τήν παλαιάν Ι¬
στορίαν καί μέ τό δοξασμένον ό
νομα, άντίκρυσε τόν πονεμένον
λαόν της, πού κατέφυγεν έδώ
ξερρι£ωμένος άπό τήν γήν τών
πατέρων του, πού παρά ταύτα,
διετήρησε τήν πίστιν του καί τό
ηθικόν του μεγαλείον, τό σφρϊ-
γος, τήν πηγαίαν ευγένειαν καί
τήν έργατικότητά του.
Καί τήν 9ην Ιουλίου 1967, Κυ
ριακήν σάν οήμερα, είς τόν Μη¬
τροπολιτικόν Ναόν τοΰ Άγίου Νι
κοιλάον Νι,καίας εγένετο ή ένθρό
νισις τού πρώτου Μητροπολίτου
Νικαίας κ. ΓΕΩΡΠΟΥ, παρουσία
Συνοδικών Αρχιερέων, εκπροσω¬
πών τής Πολιτείας καί μεγάλου
πλήθους εύσεβών Χριστιανών.
Ό Σεβ. Μητροπολίτης, μόλις
συγκρατών τά δάκρυά του άπό
τήν άνεπανάληπτον εκείνην είκό-
να τοϋ ίερού ένθουσιαομοϋ, έΕέ-
θεσεν είς τόν ένθρονιστήριόν του
λόγον, έν γενικαίς γραμμαίς τό
πνευματικόν καί κοινωνικόν έρ¬
γον, πού όραματίΖεται νά έπιτε-
λέση.
«Την πρώτην θέσιν μεταΕύ τού
ποιμνίου μου δίδω είς τόν Κλή¬
ρον μου.
— Θά δώσωμεν, είπεν έν ου-
νεχεία, προσοχήν είς τήν λατρευ-
τικήν άγωγήν τών Χριστιανών
μας. Θά καταβληθή προσπάθε.α,
ώστε τό κήρυγμα νά πληθυνθή,
νά είναι Ζωντανόν καί νά συγκι-
νή. Είμεθα ύποχρεωμένοι νά άνα-
στηλώσωμεν τόν θεμελιώδη θε¬
σμόν τής οικογενείας. Ή Ί. Μη¬
τρόπολις θεωρεί τόν εαυτόν της
χρεωμένον είς τόν τομέα τής νεό
τητος, τόν άγιώτερον καί τιμιώ- ι
τερον θησαυρόν μας. Ή Μητρό¬
πολις πρέπει νά γεμίση άπό Ίδρυ
ματα άγάπης καί Προνοίας. Πρπ-
πει νά επιδείξη στοργήν είς τήν |
εργατικήν τάξιν. Θά έργασθώ ώς
Έλλην Ιεράρχης διά τήν στερέ¬
ωσιν τών έθνικών ίδανικών μετα-
ξύ τοϋ ποιμνίου μου. Καλώ όλους
είς συναγερμόν άγάπης καί δρά- '
σεως, τόν οποίον θά ύλοποιήση ή ι
«ΔΙΑΚΟΝΙΑ» τής Ί. Μητροπόλε
ως....» |
9 Ιουλίου 1967 — 9 Ιουλίου
1972. Ι
Μέγιστον μέρος άπό τό μεγα-
λεπήβολον έργον πού έΕήγγειλε |
τότε ό Σεβ. Ποιμενάρχης μας, ό
λαός τής Ί. Μητροπόλεως τό βλά '
πει νά πραγματοποιήται, τό αίσθα |
νεται, τό 2ή, τό χαίρεται, τό α-
πολαμθάνει. '
Κατό μεγίστην πλειοψηφίαν οί
Έφημέριοι τής Ί. Μητροπόλεως
είναι θεολόγοι. Τό θείον κήρυγ¬
μα είναι άφθονον καί Ζωντανόν
είς όλους τούς Ναούς. '
— Μέ τήν "Ενωσιν Γονέων «ή
Άγι'α Οίκογένεια» ή Ί. Μητρόπο
λις επλησίασε τήν χριστιανικήν
οικογένειαν καί τής δίδει διά δια
λέΕεων καί όμιλιών όρθήν κατεύ¬
θυνσιν καί σωστόν προσανατολι-
σμόν.
Τα πρός τήν νεότητα άποτελ->
σματα τών προσπάθειαν τής Ι
Μητροπόλεως είναι ακρως ίκανο-
ποιητικά. Υπό τήν φωτεινήν καθο
δήγησιν τοΰ Μητροπολίτου είς
τα 187 Κατηχητικά Σχολειό άπαν
των τών τύπων, έφοίτηοαν πεοί-
που 12.000 παιδία καί έδίδαΕαν
182 Κατηχηταί καί Κατηχήτριαι.
Ιδρύθη έν Οίκοτροφεϊον άπό-
ρων Κορασίδων καί ευρίσκονται ύ
πό ίδρυσιν δύο Όρφανοτροφεία,
έν αρρενων καί έν θηλέων.
Είς τούς Φοιτητικούς Κύκλους
παρακολουθοΰν όμιλίας καί δια-
λέΕεις πολλοί φοιτηταί καί φοι-
τήτριαι.
Ή ένωσις 'Επιστημόνων έργώ
2εται διά τόν πνευματικόν καταρ¬
τισμόν τών μελών της καί ουμμε-
τέχει ένεργώς είς λατρευτικάς ου
νάΕεις τής 'Εκκλησίας.
Αί δύο Σχολαί ΒυΖ. 'Εκκλ.
Μουσικής, άναγνωρισθεϊσαι υπο
νής Έκκλησίας, θά δώσουν συντο
μως τούς γλυκείς καρπούς των
Ή Σχολή Λογιστών «τό ΒυΖάν·
τιον» επιβληθείσα είς τό λεκανο-
πέδιον τής Άττικήο, ώς ή αρτ.
ωτέρα είς τό εϊδος της, δίδει κύ
θε χρόνον έπαγγελματικά έφόδια
δωρεάν είς εκατοντάδας πτωχών
'σπουδαστών καί σπουδαστριών
Είς τό Νυκτερινόν Οικονομι¬
κόν Γυμνάσιον της, φοιτοΰν πολ¬
λοί νέοι πτωχοί έργαΖόμενοι διά
ν' άποκτήοουν ανωτέραν μόρφω¬
σιν.
Είς τό κολοσσιαϊον αύτό έργον
πρέπει νά προστεθή ή ώς έκ θαυ-
ματος ανέγερσις καί αποπεράτω¬
σις έντός έλαχίστου χρόνου τοϋ
νέου 'Επισκοπείου, ώς καί ή είς
τό έγγύς μέλλον προβλεπομένη α
ποπεράτωσις τοϋ άνεγειρομένου
Ι «Πνευματικοϋ καί Κοινωνικοϋ
ντρου» τής Ι. Μητροπόλεως.
| Ευρίσκονται υπό ίδρυσιν δύο
Ί. Μοναι (άνδρών καί γυναικών)
άποπερατώθησαν πολλοί Ναοί καί
έθεμελιώθησαν νέοι.
| Είς τό τεράστιον τούτον 6ργο·/
τής νεοπαγοϋς Μητροπόλεως συμ
παρίστανται κατά τρόπον συγκινη
' τικόν άπασαι αί Αρχαί τής περι
οχής. Οί Δήμαρχοι τής Μητροπο-
λιτικής περιφερείας ένισχύουν δι
αρκώς ήθικώς καί οίκονομικώς τό
οον τήν Ί. Μητρόπολιν, όσον καί
τούς Ί. Ναούς.
| Όπως όμολογοϋν άρμόδιοι ύ-
πάλληλοι τοϋ Ύπουργείου Κοι/
'Υπηρεσιών αί Καταοκηνώσεις
τή Μητροπόλεως, πού φιλοΕο-
νούν κατ' έτος χίλια καί πλέον
παιδία, είναι αί άρτιώτερον όργα
νωμέναι άπό πάσαν άλλην, καί δι'
αύτό τάς ένισχύουν παντοιοτρό-
πως.
Πρός τούτοις πρέπει νά σημει¬
ωθή καί τό υπό Ίδρυσιν Γηροκο
μεϊον, δυνάμεως 100 κλινών πά
ρά τό Χαϊδάρι.
Ή Μητρόπολις άποδίδουσα μί.
γάλην σημασίαν είς τήν δύναμιν
τοϋ έντύπου ΐδρυσε τό βιβλιοπω¬
λείον «ό Λύχνος», πού έφοδιάΖει
τούς Χριοτιανούς μέ χριστιανικά
καί έποικοδομητικά βιβλία.
Καί τέλος. ό θεσμός τών Άγιο
γραφικών — Προνοιακών Κύ
κΐλων μέ τά 2 0Ό0 των μέλη, άττέ-
δωκε θαυμασία άποτελέσματα καί
είς τά δύο σκέλη του. Άφ' ενός
μέν ΐτροφοδότησε πνευματικώς
τά μέλη του καί άφ' ετέρου άνέ-
πτυΕεν άΕιόλογον δράσιν κοινων
κήν.
Κλήιρβς καί λαός τής θεοσώ
ότου Μητροπόλεως προσεύχονται
καί παρακαλοΰν τόν Θεόν νά χα-
ρι'Ζη υγείαν καί δύναμιν είς τόν
εμπνεομένον Ποιμενάρχην της,
διά νά όλοκληρώση τό μεγαλόπνο
όν πρόγραμμά του, τής πνευματι¬
κης «αί ήθικής άναγεννήσ€ως τήι
Ί. Μητροπόλεως, τήν οποίαν ό
Θεός τοϋ ένεπιστεύθη.
«Τόν Δεσπότην καί Άρχιερέα
ημών Γεώργιον, Κύριε φύλαττε,
είς πολλά έτη.
Λ ΓΡ.
ΚΑΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΙ
ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΑ
Τον συνεργάτου μ«ς *. ΓΙΑΧΟΒΟΤ
ΒΑΣ. Ι. ΛΑΖΑΝΑ
ΓΚΑΙΤΕ: ΡΩΜΑΪΚΑ ΕΛΕΓΕΙΑ
ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ — ΜΒΤΑΦΡ ΑΣΗ_ ΣΧΟΛΙΑ
Μία νέα ψ λολ.ογ!«ή και λογο-
έ,ργασία τοθ κ. Βασ. Ι-
Λαζανά κωκλοφόρησΐ τελϊυταΐ"
σέ Ηνα τόμο καλαίσθ.ιτο των 240
σελίδ**ν Πρόκί'ταΐ γ:ά τά Ρμ'
ιιαϊ<ά Βλεγεϊα τοϋ Γκα'τε. Τά βο,ιι/μάσια αΰτά ·πο^ηΤ|ικτι ,νΐίμενα, τά ό>ττοϊα γιά τι·'"ωτη φο
ρά άττο5ίδονται σ' εμμε.Τ'ς.^ μετά-
ψ:οοση σ1ήν νΐοειλληνική γ)ώσσα
Ποίν άττό την μετάψραετη, παρα·
τί£ιεινται διεξοδι,<ά ιτροΛεγομενα ότίθυ άναλύοντα' τά 6 ώμα α τοθ μεγάλοκ Γερμανοΰ ττο'ητοΰ-, άττό τά όττοία άττέοιρουισαΛ· τά «Ρωμα¬ ϊκά 'Ελεγεϊα», καθώς <αί οί 1·. π δΐράσε'ς ττού εδέχθη ,ό ττθΐητήϊ <ίΐΓ0 τό άρχαϊο κλασσικο ττνεΰμΓ, κατά την διάρχί,ια ιδίως τής πα- οαμονης τού στήν '|ταλ·α καί | ατήν Ρωμη «1786 — 17&8». Με τ ά την με~άφ;?αση άκολθΊτίΌύν έ* •Ότα-μέ,να σχόλια δττον ϊττογραμ· μίιζονται κοβί έτη«τημαίνονται οί (τυγκιεκιριμένΛς έιτιδοάσε'ς σΤο «Ρωμα'Γκιά 'Β>ΐγεϊα» άττ^ τούο
Λοττί'ινΌυς 'Ελΐγε'ογράφο'.ΐς δπως
ο Ό6ίδ άς, ό ΚάτουιλΙλος- ό Προ-
τιβρτ'ος, ό Τΐβοιυλλος, καθώς κα;
(ΐ.-τό τοΰς Λρχαίους "Ελληνες έπι-
γιραιια·μαΐΤθ'ττο ούς.
Στό τέλος τού 6ι6λ:ου ιτο.ρα·
τί&;ινται έττίσης σέ έ'μιμί-τοη μεΓσ
φραση καί σχολ'άζονται χοί άλ¬
λα μικρά 'Ελεγεϊα τοθ Γκαίτε,
"Οπ»ς *& "ΑΛεξις καί ι-, Δώρα»,
" Η Εύφοοσύνη»· κλπτ. Πρόκειτα1
γιά έμττερΊστατωιμένη, υτΐ.ύθυ'.·;
καί σοβαρή έργασία, ή ότΐοΐα ά
σψαλώς θά ττρο<τελκίκτη το ένδ'Γχ .(έρον 6χι μόνον των είδκων· άλ λά καί τού εύρύτερου κο·ν·οίλ Ή έ'κιδοση είναι φρο;· ι ■ σμένη καί κοσμεΐται καί άπό ίίκόες έό κειμέΛ'θυ. Νέο^ Διδάκτωρ τής Ίατρικήο Ύττό τής Ίαπριικής Σχολής τεθ Πθι.«πιστ·ημίου Ά6η,νών, έν όλρμελεία, ανεκηρύχθη διδάιχτ»ρ τής χΐ ροι/3Ύικής( μ£ βαθμόν λί- α" κο'λώς ό χεΊροΜργός ΐατρός κ. Γεώργ Ός Δ Άιργ«ρό— ουλος, κα- τόττιν τής διατιριΐής τού «ΠΡΩΙ- ΜΟΣ ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΤΟ¬ Α ,ΑΧΟΥ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΔΙΑΤΟ'.νΐΗΣ ΤΩΝ ηΝΕΥΜθΝΟιΓΑΣΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΤΑ ΠΥΛΩΡΟΠΑΑΣΤΙΚΗΣ» Ό νέος δ>6άιχτ«ρ είναι υιός
τού ιταλοίού φίλον καί σννεργά-
μας λογοτέχνου κ. Δηιιιητοί-
Γ Ά,ργυ,ρϊ-ουλο,,, (Τάχη Μώ-
)
Ό χειρουργός ίατ,ρός Δρ. Γ
Δ Άργι,ρό-οιυλος εΐ^αι έττιμελη-
της τοΰ Νοσοκομείου Άτυχημά-
τΜν (ΚΑΤ) διέχεταΐ δέ καί είς τό
ΐβτρ,εϊον τού κ&· εκάστην 6—8
μμ πλήν Σαδβά^ου καί έξα'ρΐσί
μων ημερών είς την όδό^ Ύψηλά
ντοι, 5 (Κολωνάκι), ττα,ρά τήν
ττλατίίαν Ρηγίλλης).
Ή καθαρεύουαα έχει μιά πα-
ράΕενη ροπή· νά έκφράΖεται κά-
νοντας κατάχρηση τής γενικάς
καί άποφεύγοντας τήν πρόθεση
«διά» ( = γιά)
Άντί νά πή π.χ. Βαφαί διά υ-
φάσματα, λέγει: «Βαφαί ύφασμά-
των», σάν οί βαφές νά άνήκουνε
στά ύφάσματα. Εάν μεταχειριΖό-
τανε τό «διά», θά ήτανε πιό σύμ-
φωνη μέ τή διάρθρωση τής γαλ¬
λικής, τήν όποία τόσο κακέκιυ-
πα έχει μιμηθή σέ πσρα πολλούς
γαλλικούς τρόπους. ΐδώ όμως
πού πρόκειται γιά τήν άπόχτηση
ενός δόκιμου τρόπου, καί ή μί·
μηση θά είχε τή θέση της, έδώ ή
καθαρεύουοα κάνει μιά παραΕενιό.
πού όμως, έχει οάν άποτέλεσμα
νά φέρνη στήν πρώτη γραμμή τό
ένοχλητικό «ν» ή τό συριστικό
•ς», αμφότερα έπακόλουθα τής
ότοπης γενικής, δίνοντας στή
φράση ενα μονότονο καί άκαλαί-
σθητο βάδισμα, πού, πολλές φο-
ρές, καταλήγει σέ βάρος τής Εα-
στερωσύνης.
Ή δημοτική, όμως, άποφεύγει
τή γενική τοϋ πληθυντικού καί έ-
κεϊ άκόμη πού, αν τή μεταχειρι-
2ώτανε, κανείς δέ θά είχε τό δι-
καίωμα νά τήν ψέΕη, γιατί ή χρή-
ση αυτής τής γενικής θά ήτανε
σωστή. Άς πάρουμε τό έπόμενο
παράδειγμα: Είμαι ίμπορος καί
έμπορεύομαι μόνο ενα είδος, άς
ποϋμε τυριά, είμαι τυρέμπορος
χοντροπουλητής. Ύπάρχουν, δ¬
μως, άλλοι έμπόροι (1) πού που
λοϋν όχι ενα μόνο είδος, άλλά
ταυτόχρονα πολλά εϊδη. Είναι Άν
ποροι πολλών είδών. Όταν πώ
τή φράση: «Είμαι έμπορος πολ¬
λών είδών», έτσι, στή γενική, κα
νείς δέν μπορεί νά μέ ψέΕη, άπο
τήν άποψη τής δημοτικής. Ό λα
ός όμως καί αυτόν άκόμη τόν τρο
πό τής κανονικής χρησιμοποίησις
τής γενικής, τόν ϋποφεύγει. Άπό
δείξη αυτού τοϋ ίσχυρισμοϋ μου
είναι ό τρόπος μέ τόν όποϊο δια-
λαλεϊ τήν είδικότητά του στούς
δρόμους ενας τελείως λαϊκάς μι-
κροεπαγγελματίας έμπορος: ό πά
λιατζής. Δέν λέγει: «Όλων τών
είδών παλιά άγοράΖω», άλλά λέ¬
γει: «Άπ' όλα τά εϊδη παλιά ά-
γοράΖω», καί τούτο μόλον ότι με-
ταχειρίΖεται μιά λέΕη (εϊδη), πού
ή προέλευοή της είναι λόγια, λέ-
Εη πού θά μποροϋσε νά τόν πα¬
ρασύρη νά κάνη κανονική χρήση
τής γενικής. Τό «είδος», στή δή-
μοτική, λέγεται «τσεσίτι» (όρολο-
γία έμπορική).
Αύτό τό παράδειγμα φανερώ-
νει τό πόσο ό άπλός κοσμάκης
εχει ριΖοβολημένο (έκεί πού μπο-
ρεϊ, βεβαία) τό αισθημα τής δη¬
μοτικής. Οί δυσκολίες παρουσιά-
έουνται άμα μπούμε στήν άφύσι-
κια γιά τούς περιοσότερούς μας
περιοχή τής καθαρεύουσας.
Αυτού τού παράΕενου φραστι-
κοϋ τρόπου τής καθαρεύουσας τα
παραδείγματα είναι πολλά. Εμείς
θ' άρκεΌθοΰμε νά παροθέσουμε
δώ μόνο μερικά άπο αύτά:
— Σχολαί σωφέρ, αντ! «διά
σωφέρ» (έξυπακούεταΐ: διά τήν
κατάρτισιν» σωφέρ). Ό νοϋς έ-
κείνου πού πρωτόγραψε αυτή τή
φράση πήγε στό «σχολαί όδηγών
αύτοκινήτων». 'Επειδή, δμως, ή
λέξη «σωφέρ» μένει δκλιτη, έγινε
τό έΕάμβλωμα: «σχολαί σωφέρ».
Είναι φράση άφύσικη.
— Άμνός γάλακτος (αύτό γρα
φεται όταν οί χασαπαρέοι θέλου-
νε νά λογιοτατίσουνε). Τό σωστό
θά ήτανε νά ποϋν: άρνάκι γαλα-
τερό, 6υ2ανιάρικο, άποβύΖι. Στά
παλιό, πρίν άπό τήν έπιρροή τής
καθαρεύουσας, λεγότανε *βυΖα-
σταράς» (ή). Ιδού ενας οτϊχος
πού έρχεται συνεπίκουρός μας:
— «κ' ηΰρα καπόνος τρείς πα·
λιούς, βυΖασταρές καί γάλλους»
(«Φορτουνατος», πράΕη 3η. Σκη-
νή 6η. "Εκδοση Αεγκράν).
— Αδεία έΕαακήσεως έπαγ-
γέλματος, άντίς αδεία διά τήν ε¬
ξάσκησιν έπαγγέλματος.
— Ζυγός, δηλαδή Ζυγαριά μάρ
κάς τάδε, τών τόσων κιλών. Ποι-
ανοϋ, όμως, είναι αύτό τό βά¬
ρος: τής 2υγαριάς πού θά Ζυγια-
ση ή τών πραγμάτων πού μ' αύ-
τήνε θά Ζυγιαστοϋν; Ή κανονική
φράοη θά ήτανε: Ζυγαριά γιά βά
ρος ώσαμε τόσων κιλών.
— Αποχωρητήρια άνδρών, γυ¬
ναικών, άντίς: Αποχωρητήρια
δι1 άνδρας, διά γυναίκας. Δέν
πιστεύω νά πρόκειται γιά αποχω¬
ρητήρια πού άνήκουνε σέ άντρϊς
ή σέ γυναϊκες.... καί νά χρειά2ο/-
ται αύτό τό πράγμα, νά γνωστο-
ποιηθή οτό κοινό.
— "Υδωρ τοϋ πάγου, άντί: Νε-
ρό παγωμένο (2).
— 'Εγκαταστάσεις παροχής
ρεύματος, άντί: Έγκαταοτάσεις
διά τήν παροχήν....
Ερανος ανοικοδομήσεως
έκκληαίας, άντί: "Ερανος διά τήν
άνοικοδόμησιν....
— Εϊδη οίκοδομών, όντί: Ειδή
δι' οίκοδομάς.
— Βαφ^ι μαλλιών, άντί: Βα-
ιραί διά μαλλιά.
— Εϊδη ραπτών, άντί: Ειδή δ·ά
ράπτας.
Ταπετσαρίαι ίπίπλων, άντί:
Ταπετσαρίαι δΓ έπιπλα (ή όρθό-
δοΕη καθαρεύουσα θ' άπαιτοϋαε:
«Στορέσματα» δι1 έπιπλα, ή μάλ¬
λον: έπίπλων!).
— Κομμωτήριον Κυρίων, άντί.
Κομμωτήριον διά κυρίας.
— Σοκολάτα άμυγδάλου, άντί·
Σοκολάτα μέ άμύγδαλο ή άμυγδα
λάτη.
— Κρέμα προσώπου, άντί:
Κρέμα διά τό πρόσωπον.
— Βερνίκια όνύχων, άντί: Βερ
νίκια γιά τά νύχια (ή λέΕη -βεμ-
νικι- είναι δημοτική, καί, έπομέ-
νως, πρέπει νά δώση τόν τόνο σέ
όλη τή φράση).
— Χάρτης άντιγροφής, άντί.
Χάρτης δΓ άντίγραφα.
- Σοκολάτα γάλακτος <$ν Σοκολάτα γαλακτερή (^ '■ •γαλακτερό άραποοίτι., δέτ- ι, κό ΠΡΩΙΑΣ). ίΑ^ - ΔΓ έπισκέψεις ασθενών ■ τί: ΔΓ έπισκέψεις πρός αο^ν"' (άλλοιώς, φαίνεται οόν οί 4λ νεϊς νά κάμνουνε τήν έπίσκεψη]" Άπό τήν άλλη πλευρά, ήμ(1! ή καθαρεύουσα, σά γλωο'οικόοΐ χανισμός, άποφεύγει νά κή,,_ κατάλληλη χρήση τοϋ ένώ, άπ' εναντίας, κάνει χρηοη τής γενικής πτώοης Γ ούσιαστικών καί σέ κεϊνες Οκ6 τίς περιπτώοεις πού αύτός ό τϊ πος φέρνει μονοτονία ή κοκοην, στή φράση. Παραδείγματι^ α) Όσον άφορά τά έπΙ6ετο καθαρεύουσα λέγει: «Τώπητε; 'ρ, δου, άμνοί Αύστραλίας.. Αύτό» νεται γιατί τά έπίθετα τής ύρ^ άς πού προέρχονται άπό τά ουο, αστικά, παίρνουνε μορφή αφϋ4. κια στό στόμα τού ΝεοέΑΑηνο ηού θό τά πρόιρερνε σήμερα: ρ0 διοι τόπητες, αύστράλιοι 6μνοι Μπαίνουμε στήν περιοχή τού 0. 'στείου. Ή δημοτική 6μως λέγει ' άπλά κσί όμαλά, χωρίς νά ξαφνη 2η τ' αύτιά μας: ροδττικα χολια αύστραλέΖικα ή αύστραλιανά αρ. νιά. Τό «καλαματιανό λάδι» νινΐ ται «"Ελαιον Καλαμών», γιατι καθαρεύουσα δέν μπορεί νά βγά¬ λη έπίθετο άπό τή λέΕη Καλάμοι Καλάμειος; Άστεϊο... β) Όσον άφορά τήν —ποοη τής γενικής, ή καθαρεύουσα λ(. γεΐ: Ή τάδε τοποθεσία είναι φκ. λεά κλεπτών». Ή δημοτική γυοι- Ζει τή φράση καί λέγει, μονολ;· κτικά, σύντομα καί όμορφα: ■ Η τάδε τοποθεσία είναι κλεφτοφω λιά». Άν ή καθαρεύουοα άποκο ' τήση νά πή «κλεπτοφωλεά·, τό-ε ' άμέσως πέφτει στό γελοίο, επι- βαρύνοντας τή θέση της. Άντίθε- τα, ή δημοτική άποφεύγει τις γί ' νικές τοϋ πληθυντικοϋ, γιοτί είναι κακόηχες. | Άκόμη περισσότερο: ή καθο ρεύουσα δέν μεταχειρίζεται τή ■;■ νίκη καί έκεϊ πού ήπτώαη αύτη:ι ναι κατάλληλη καί ταιριαχτή. εν» . θά έπρεπε νά πή έταιρεϊο ήλεκτρι ομού Αθηνών — Πειραιώς Α Ε (δηλ.: 'Εταιρία διά τήν παρονΐί ι γήν ήλεκτρισμοϋ....) λέγει: ήλε , κτρική έταιρία Αθηνών - Πει- | ραιώς Α.Ε. ώσάν ή έτοιρία νά ί ταν ένα άντικείμενο φκιογμένο ύ πό ήλεκτρισμό. ΣυνεχίΖεται (1) Ιδού μιά περίοτωοη που· εύφωνία συμβουλεύει τό κοτίβ; σμα τοϋ τόνου. "Εχουμε τέοοβρΕ' κοταποδιαοτές λέΕεις, άπό τίς ο¬ ποίες οί τρείς είναι πσροΕύτονες (Ύπάρχουν όμως άλλοι) και ι μία είναι προπαροΕύτονη, άλλα καί μέ έναλλαοσόμενο τονισμο (έμπόροι). "Ετσι σχηματίΖεται ι» νό πλευρος τονισμός καί προκυ- πτει κακοηχία. Γιά νά άποφυγου- με αύτή τήν κακοηχία, κατεβοΖοιι με τόν τόνο τής λέΕης -έμπόροι· καί τήν κόνουμε «έμπόροι·. (2) — Νερό τού πάγου είναι τό νερό πού μένει άπό τόν Αυω- μένο πάγο. ΕΝΑΣ ΓΛΥΤΩΣΕ Κώστος χς Τώρο κουτσάς — κουρέλι - ι»· (ν—μίι»ς Άξιαλώττ—τος άου^τΐμος και δίψσ άττό τήν ττορίία οτήν Άλμυρβ £- ϊγραψα μέ αίμα τούς ιτόνους μθ" Νΐεκ,ρούς έγκατέλειψα σνντρόφοΐίς (μόν άττό πυι.>ετό εττεψτοΐν στό δρόιιο
σνγχωρβσέ τιΐι>ς Κύμα
δλοι τους ττιολέμηο-αν σόν
δέν έφτο3ιξαν σέ τίιΐοτΒ
Σιυγχώρεσέ τους Κύρ'ε
άκόμα!
έ με Κύρΐϊ
ΕΤμσΐι έ-Ρΐΐνος ττού ίΓρ*χα ΙΓΓ"!
ά
ττού οί σαλ-ιγικταί ττ,ν £·βδ**
(
Έγώ ττού δ ά6ιι<α τόν (Ιαγγόρι» Τό Έσική Σεχ^ί, τό ΚοΛε Γ»ρβ10 ττον ΐΐνοι οί ήριηβς |ΐαον προϋπηρεσίαν είς "
καί Δημοσία Γυμν^σια
επί μακ?άν σειράν έτών
κοντα Διευθυντού" Ης "ί
Λιχής προβταοίας, άναλ<Η-- ^ κβτ' οίκον δι»α«καλί<τν ΑΚ καί Ν*ο)ΐν 'Ελληνικών Αί Ι* μέαρι καί τής Δης τό^Ί^ Πλι>ροφονίαι είς τ** ^^
ιήν της εφημερίδος χ · *" ^
Οην χαΐ «Ις τό τηλέφβ*0» το^
ΧΩΡΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΑ ΟΡΙΑ
ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
της
ς ή γνο,μοοοτική Ι»- ο^γία χη7 είναΓ^έοΓαύτ'όνοϊος ' ^^Ι^ηΐ^ ^ϊ^
τι,οπη τιον Ιραπε^ων, υπο την προ ' καί έπαυσε νά δρά σέ ιιενάλο β« ' ιιενα ^ ΤΙ) Λ Λ' , ' '7°οε0Ζ°-
ίδο!« τοθ άντ,προέδρον. τής Κυ- > θμό άντ,πληθωρ^ς^Ι^ Ι Ζ '* ^^ ™ ""*» *"
βιρνησιω; χ Νιχ. Μακαρε^ου κα,, τοχρόνο.ς ή είσοδηματική ταχ-ύτΐκ ' " «Τι
ιιλτ)οοΐΓορουμρθ<ι ότι αποαάσισε νά τή; νηιιιηπΠτ,νΒ, ......ι._..-' _..«_ Αφήση τα χρηματοδοτικά ό'οια των ΤρωΐεζοΐΎ νά διαμορφιοθοΰν έλεΰ- βερα< δίχιος τοϋς περιορισμούς, ή Ιοτο) την αΰξηβη των περιθώριον της αποφάσεως 1(509)71, μέ την 6ιαπ!στωση ότι τόόον οί λόγοι πού ύπαγορευσαν τόν περιορισμό των πιστύσίων γιά κεψάλαια κινήσεως, δσο καί ή έξέλιξη τής άποηροφή- «ώς τιον, δέν δικαιολογοΰνται πλέ όν έχ των πραγμάτοιν καί όπωσδή «στε· δέν σι%μ6αδίξο>ν μέ τόν τα-
χέο>ς άνερχόμενο ρΐ'θμό των κατα-
θίσεων
Στήν χθεσινή σιτνεδηίαση τής
γνιομοδοτικής έπιτροπής μετέσχον
οί διοικήται των Τραπεξών Εθνι-
χής, σνγκροτήματος Έμπορικής
Κτηματικής κ<ά Άγροτικής, καθώς χοί έκπρόσο>ποι των μικρών έμπο-
ριχών, ώς καί των ξένων έν Ελ¬
λάδι Τραπεζών.
Τα μέχρι τέλους έ.ε. Ίσχύσαν-
χα δρια χρηματοδοτήβεΐινν κατά
Τραπέζα άπελευθεροΰνται, δοθέν¬
τος ότι οί λόγοι, οί όποϊοι οι>νέ-
δαλαν στήν έπι(1ολή των (Σημ.
Σνντ.: κυρίως συναλλαγματικοι:
ή τότε διευρυνθή τού έλλείμματος
τοεχουσών συναλλαγών, ή όποία έ
φέτος άντιμετωπίσθη μέ την είσ-
ροή κυρίοις κεφαλαίων σέ συνάλ-
λαγμα καί άπό τό πλεόνασμα των
πόρων), Ιπαυσαν ν άϋπάρ
της ^ νομισματικής κυκλοφορίας
(σχίση ΡΪσοδήματος πρός νομισμα-
τική κυκλοφορίαν Γκιί-νει άνερχο-
μένη πράγμ« ποΰ έ'χει σάν έπακό-
λουθο την ασκήση πιέσεως επί τού
κόστους τής π<ιραγωγής (αυξήση τή; άμοιίίής εργασίας, ταχτιτέρη τής ,παραγωγικότητος) καί επί τής ;ητήσεο)ς/ ιδιαιτέρα είς την έπενδυτιχή όσον άφορά διέξαδο των οενστΛν διαθεσΐμων. Αύτός είναι καί ό λόγος ποϋ οί νομισματικές άρχές εγκαίρως εχουν έπισημάνει <>τι ή ταχεΐα αυξήση των ρευστών
δ αθεσίμων καθιστα την οίκονομία
ίδκιιτέρως εύαίσθητη άπό νομισμα-
τ.κής πλευράς καί επιβάλλει προ-
σρκτικους χειρισμους.
Στίι μεταξΰ, χθές
Παρασκευή
τελευταία ημέρα τού 7ημέρου στό
Χρηματιστήριο, οί τιμές των με-
τοχών συνέχισιν την άνοδική των
ποοεία καί έφθασαν μερικές άπό
αϋτές σέ νέα ίή|>η: Συγκεκριμένως
μετοχές όπως τής ΙΖΟΛΑ (+
ΐ!)%); τής Έμπορικής Τραπέζης
(+7%), των ΕΗΣ (+9%) καί
των Λαμπροπούλων (+1 1%) έπέ-
τυχαν έντιυτιοσιακά κέρδη, ένώ
πλειάόα διαπραγματευομένων μετο
χών άνήλθε σέ νέα έπίπεδα ρεκόρ
Τπενθυμίξεται ότι μεγάλη προσ
πάθεια κατείίλήθη έκ μέρους τής
Ελλάδος γιά την διατηρήση τών
τιμών ποοσφοράς τών ελληνικήν
ροόακίνιον στήν Κοινότητα σέ ΰψος
άνο) τής τιμής άναγωγής. Μέχρι
τέλος τοϋ μηνός Ίουνίου, οί τιμές
τών ροδάκινου στή-ν άγορά τοΰ
Μονάχου ίκυμαίνοντο στά 70 εως
130 γερμαικά μάρκα μέ 100 χιλιό
γραμμα, τόσο γιά τά προελεύσεως
Ιταλίας οσο καί γι άτά προελεύ
σειος Ελλάδος.
Πληροφορούμεθα έπίσης δτι
σΰντονες προσπάθειες καταβάλλον¬
ται έκ μέρους των έλληνικών άρ-
χών όπως οί τιμές τών ίλληνικών
ροδακίνων έπανέλθουν στά προηγού
μενά έπίπεδα καί αποφευχθή ή επι
6ολή άντισταθμιστικής είσφοράς
'^,5 δολλ,αρίιον άνά 100 κιλά ροδα¬
κίνων έλληνικής προελεύσεως. Τ-
πενθυμίξεται σχετικώς ότι οί έξα¬
γιογές ελληνικήν ροδακίνιον άνήλ-
θαν τό 1971 σέ 74 600 τόννους,
έναντι 67,7 τό 1970 καί 6θ.θΟθ τό
1969. Άναφέρεται έπίσης δτι μέ¬
χρι τού 1969, όπότε ύπήρχε κα-
θεστώς κοινοτικής μεταχειρίσΐαις
γιά τά έλληνικά ροδά/κινα, οί έλ-
ληνικές έξαγιογές αύςάνοντο στα¬
θερώς άπό τό ί'φος τών 30.000
ΛΑΔΟΣ
ΛΑΜΨΑ (+75), Μύλοι Άγίου Γε
ωργίου (+50), Οίνοπνευματοποιί-
| άς (+50), ΒΙΟΜΕΤΑΛ (+50),
Ή έρμη-νεία πού δίδεται στήν Τσιμέντα Χαλκίδος ( + 108), ΤΙ-
«ντέ φάκτο» καταργήση τής άπο- ] ΤΑΝ (+70), ΗΡΑΚΛΗΣ ('+30)
φάσειος 1609)71 καί στήν έ πάν ο- Πάτρα ίκή προνομιοΰχες (+50),
δο τής 1509)68 καί άδέσμευτη έ- Νηματεμπορική (+35), ΕΤΜΑ
ξέλιξη των χρηματοδοτικών δρίων (+55) καί (+50
κατά τραπέζα είναι δτι ή διεύρυν- νομιοϋχες) κα
ση τών Τραπεζικήν πιστώσεων πά- (+80).
ρέχεται πρός τόν σκοπό έξασφαλί-
σεως έπαρκών χρηματοδοτικών
κεφαλαίων γιά τή χρηματοδότηση
τών σταθερώς Ιπεκτεινομένων πα-
ραγιογικών δραστηριοτήτων τοΰ ί-
διωτικοϋ τομέως τής οίκονομίας,
των τιμήν των (ξενοδοχεϊα ΕΛ- τόννων τό 1963, σέ 46,6 τό 1966,
+200 δρχ. κέρδος),1 65,7 τό 1967 καί 64 χιλιάδες τόν-
ή δποία, έν τούτοις, ύπολείπεται,
τό πρώτο 6μηνο, τής αυξήσεως
των καταθέσεων
Ή κυδερνηση λαμδάνει τα μί-
τοα αϋτά έ'χοντας ΰπ' όφιν ότι
μία άπελευθίρωση τής πιστωτικής
επεκτάσεως είναι απολύτως είίλο-
γη κ«ί δυνατι'], χατά την Κι>6ερ-
νηση «υπό τό ΰφιστάμενο ΰγιές κα
θεστώς άδιαταράκτου ναμισματι-
κής ίσορροπίας τής χώρας» Έν
τούτοις, ΰπεστηρίχθη καί ή απο-
ψη δτι ή περαιτέρω αυξήση τής
χοηματοδοτήσείος δέν στερεΐται
χαί παρενεργειών, ιδιαιτέρα όσον
άφορά στήν αυξήση τής ρευστότη
«ς.
Διαπιστοϋται δηλαδή, δτι έπει-
δή ή αυξήση των καταθέσεων εΐΐ
ναι πο?Λ ταχυτέρα τής κυκλοφορί-
κοινες και προ-
Χρωματουργεία
ΕΠΕΒΛΗΘΗ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙ-
ΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΛ¬
ΛΗΝΙΚΑ ΡΟΔΑΚΙΝΑ ΣΤΗΝ
ΕΟΚ
Επεβλήθη, χθες. άντισταθμική
είσφορά επί των εισαγομένων ελ¬
ληνικήν ροδακίνίον στή Εύρ(οπ«ική
Οίκονομική Κοινότητα, ύπολογιζο-
μένη σέ 2,5 δολλάρια άνά 100 κι¬
λά.
Σύμφίονα μέ πληροφορίε; άπό
Βρνξέλλεζ, Λπό σήμερα 8 Ιουλίου ]
1972 έπιδάλλεται άντισταθμιστική
είσφορά επί την εισαγομένων στήν
Κοινότητα ελληνικήν ροδακΐνονν,
διότι οίτιμές τΐιιν έ'πεσαν στήν Λ-
γορά τοΰ Μονάχον Συγκεκριμέ¬
νως οί άρχές τής Κοινότητος ϋπο-
στηρίζουν δτι ή τιμή άναγωγής
(Πρί ντέ ραφεράνς) κατήλθε κατά
τίς δύο τελευταίες ήμερες, 6 καί
7 Ιουλίου· στό ΰψος τω-ν 19,10
δολλαρίιον άνά 100 κιλά,, Ιναντι
νους τό 1968. Πέρσι οί έλληνικές
ίξαγ(»γές είινοήθηκαν άπό τό γε
γονός ότι ή παραγωγή τής Κοι¬
νότητος είχε καταστραφή καί οί
τιμές όιατηρήθηκαν στήν άγορά
τοΰ Μονάχου σέ ϋψηλά έπίπεδα.
Οί έξαγιογές ροδακίνοιν συγκεκρι-
μένα έπέφεραν πέρσι, 10,4 έκατ.
δολλ.άρια έναντι 9 3 το 01970 καί
10,9 τοϋ 1969
Άναφέρεται, έξ άλλου, δτι ή
ίπιτροπή παρακολουθήσεως την ί-
ξαγωγήν ελληνικήν ροδακίνο^ν
ποϋ συνεστήθη μέ άπόφαση τοΰ ΰ-
πουργοΰ Έθνικής Οίκονομίας στό
Μόναχο, παρακολουθεΐ στενά τίς
έλληνικές έξαγωγές ροδακίνων,
ούτως ωστε νά αποφευχθή ή προσ
φορά στήν άγορά τοϋ Μονάχου
μικροϋ μεγε'θους ροδακίνων ή με-
γάλων ποσοτήτίον πού δυνατόν νά
επέφερε πτώση των τιμήν των
στήν άγορά.
Συγχρόνως, σημαντικάς ποσό-
τητες ροδακίνιον προσφέρονται σέ
τιμές 7 εοις 1 1 δραχμές γιά την
α' ποιότητα καί 3 ΙΌις 5 δρχ γιά
την [' ποιότητα στό έσιοτερικό, μέ
σκθ/ιό την αποφύγη ΰπερπροσφο-
ί)άς στύ ίξοιτερικό. οί'ιτΜς ώστε
νά άποφευχθοϋν οί δΐ'σμενεΐς έπι-
πτώσεις έπι6ολ.ής μιάς άντισταθυι
στικής είσφορας, τής οποίας δ-
μ(ος, παρ' δλα ταύτα, δέν διεφυ-
γαν τα έλληνικά ροδάκινα στήν
Κοινή Άγορά.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ ΕΡΕΥΝΗΣ
Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ
Ή έττάρικεια κρ>εάτ»ν
κιάλυψιιν των άναιγκών '
τιικής καταναλώσεως κατέστη ά¬
ττό τά δυσχερεστέρα τρροόΑήιμοΤτα
τά όττοϊα έ'χει καί ττιρέττει νά άν-
τιμετ<—ίση ή 'Ελληνικ.ή οίκονο ιιια. Την σννΐ'δηιτοτοοίηθΊν της σοβιαρότητος τού θέμαιτος τούτου, ήλθον νά μάς ΰπ'ενθυμίσον' δυο ττροχθεσιναί Ή πρώτη άφορά είς την αναστολήν, έττί δίμηινο^^ ή^οι μ-έ ό Μέ σ,κ,οττό ττ,ν ενισχύση τή βεωρητικής κιαί τής έφηρμοσμέ- νης έτΓΐστημονικιής ερεύνης σ^ή' Έλλάδα, ό Σύνδεσμος Β'ομηχα- νων υπέβαλε στήν Κυβέρ'ηση σ" ?ά ττροτάσεωντ δττου άτταριβαούν τα( τά γενικώτερα ώφέλη, "ά ό ττοϊα τρρόκιειται νά -ροκύψουν γιά| νών στήν χώοα μί την ποοϋποβε 4 μ οκάδων, έφ' όσον τό ικαλύπτιει ττ οσοστό μέχρις 60% τής Ατγαιτουμέ,νης δοπτά"ης. Τέλος, ιτροτείνε'ται ή έπίκταση των εύεργετημάτ«*ν των Νόμων 2687)53 καί 417)61 γιά την έγ- κατάσταση §έν&»ν έταιρ'ών ίρευ- την οίκονιομία της χώρας, οκ της ταχείας τεχνολογΊκής άναπ'ύξε- ώς Της Τό ττερ'βχόμενο 'ών προ- τάσεων αυτώ"·1 άνακοινώθΡ ·* στή οννεδρίαση τού 'Εθνικοϋ Συμβον λίου ΈττΌτημονικής Ερ£>νΠΛ>
«αί Άνοπττύξεως, —ού συνήλθε ϋ
ττό την —ροε&ρία τού κ. ττρωθυ
ττουργοθ πρόσφατος, υπό τού <· Δ. Μαρκοπούλου, ό οποίος τροί ντατο τής ετητροττής μίλέ'ΐς το" ΣΕΒ γιά τό θέμα αύτό ΟΊ ττροτάσεις άναφεροντα' ο-την ■"οροχή κινήτρων καί δ'-Λκολύ/ ο·£«ν έκτταιδεύσεως καί ττροσί.λκ'· σεως έμψυχον ίικτταιδευτΐκΰύ δυ νομικο0, ώς στήν αυξήση Τ'ον ύ ιών, την βελτίοιση "ών συν εργασίας καί τώ" ^μο'βώ >
ση ότι ή βρ>ευνα θά γίνεται ά—ό
κα νού μβτά τής έλληνικής έ^σι-
ριας καί βά άττοσιοο—ή στήν τε-
χινολογ'-Μή τπρόο,δο τής έ>λι,νιικής
βΌμηχανίας.
ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ
ΒΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΕΝ
ΔΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΝιΕΕΣ ΕΓΚΑ-
ΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
φορολογοΰντα' τά κέρδη ττού έ
ττενδύθησαν άττό έττιχίΐρήσεις ύ-
παχβείσες στόν 2687 μετά την
31.12 72 Οί διατάξεΐς τού Α
Ν. 147)67 (μέ τίς οποίες εξηρέ-
βτνσαν τής φορολογίας ΐίσοδήμα-
των έττ'στημόνων, την ά
•τιση -Όύ θέματος στρα· ιω-ικήι:
βητ«ίας τών έττιστρεφόν.ών στή
Ελλάδα έ~ιστηιμόν«ν καί τήν ττα
Ρ°χη χρηματοδοτικής εύχε.ρίιας
ς τ«ν δι εθ νώ ·
συνεδρίων °πό "Ελ
έπιστήμονις
Προτείνίται, έττίσης, ή φσρολο
Υ'*ή άτταλλαγή κατά 50% τού ε!
ΟΌδήματος το") έρευνη^οΰ πού θά
^ροέρχετα, άττό χή·ν ά*Όκαλυψη
ενός νέον προιόντος ή έκ τής 6«λ
τι«οε«ς ενός ηδη υπάρχον τος.
Υτοστηιρίζεται έττίσης ή άιτόσδε
ο·η των ~ο(γί«(ν έγκατασ'άσίοον
τ"ν έργαστητρίων, τών π.'ραμα
ώ μονάδων καί τοΰ τ'χνικοΓ,
σμοΰ κλττ., ττού —ροορίζον-
τ°ί άττοκλειστικώς γιά
οτόν διττλάο-ΐο ρυβμό τ«ν
βτ^ηβΜν άττοσβέσε«ιν καί ϊκτττιο
αΠ των δα—ανών έρευνών, έκ τώ»
καβαρώ,ν καρδών, στό διττλάσιο, ύ
* ή άφοραλογήτου ό-ο
Ε-ίιση
-ροτείνεται ή ένισχ·;
τοκίβυ χρτ>ματοδοτήοχ.
των οκπανόν γιά ιτάγιβς έγ
ά Ι^ύ^ 6άσΟ τώ,
τοΰ ΑΝ 147)67 δ'σ
τής έττ,βαρύνσειος μέχρ'
τος τά κβρδη των
έτΓΐχεΐιρήσεων ττοι'» έπενδύονται σε
νέες παραγωγικές έ.γκα-Γαστά-
σεις) δεν -παγιοτΓθ'θύι/ται με τίς
έκδ'δόμενες έγκιρ'τ'κές ττραξεις
6άσ>ει το") Ν.Δ 2687)53 ττερι
είσαγωγής κεφαλαίων έκ τοΰ έιξω
τερι«οΰ, δεδομένου δτι, ώς υπο-
στηριζει τό ΰ—οι»ργ«ϊο Οίκονομι
κων τέτο'α εΰχέρει>α δέν παρέχη
ται έκ τού νόμΛιυ· Άντίθετα, ο
έττιχεΐιρήσεις τΠθύ ύττήχθησαν
στόν Νόμο 417)61, βάσει αίτή
σεων ττού ϋτΓεβλιήθησαν μεχρι τή ι,
18)12)1971, εχοι>ν την εϋχε,ρεια
γιά ττερίοδο μέχρ' 5 έ'ών άττό
τής ήμβρομηνίας εκδόσεως
κο'νής αποφάσεως τ«ν ΰττονμ-γών
Έβν'κιής θίκΰνομίας καί Οίκοι/Ο
μ>κώ>ν μέ την όποία εγινε ^ ΰττα.
γωγή στόν 4171, νά εκ— ιτττυνν
ο-τίς έττενδύσιεις των άττό τά ·<ερ δή βάσει τοΰ Α Ν. 147)67. Οί έττδνδύσιεις Ό·! όττοϊες ττραγ ματοποιήβηισαν άττό τής 9)10)67 εως 31)12)72 ύττό εττ1χεφήσεω'' ττού ύπηχθηισοΐν στό Νόμο 2687) 53, θά έκττεσθούν έκ τ-ον ρώών κιερδών τά όποία τοττοιήθησαν έντός τών ττροθισμ ών ττού καβορίζει ό Α Ν. 147)67 «αί τό Ν Δ. 1078)71, υπό τή" -ρουττόθεση τής τηρήσεως των σχετικών τκριορΊΐσμών καί λοι' χρι τής 31ης Αύγιούστου τού ό- λικιοΰ δασιμοΰ διά τα είσαγομενα βοοειδή και 6ου6αλσε'δή καί τά ■κιρβατα «Οτών Η δεντέρα άφορσ είς τόν κιοιθοιρισμόν ύττό τής 'Εττι τρσττής Ο1κιονομιικι»ν Ύττοθεβεων τών δρων δανειοδοτήσεως 6ιά την έττέκιτασν ύφισταμέν»ν η την ϊ&ρο σ'ν νέων μονά&ιΐν τταραγωγή<; χβΗρείου κρέατος. Είς τα ανωτέ¬ ρω, τηρέ'ίτει νά προστεθή «αι ή δι βρεύνησις τής διεθνοΰς άγοράς· διά τήν -προμήθειαν κρεατων κα' έξ αλλων χωρών. πέραν τών <}δΐ ύφ'σταμέικων ττηγών. Ώς ττρός τό ττρώτον μέτρον, άνασ1·ϋλή.ς τού δασμοΰ, τουτο έ- κΐρίβη έπι6ε6λημενον έκ τού λόγου δτι είς τηΛ/ διεΦ'ή αγοράν κρέα- τθς τταιρΌτηρ'εΐται συνεχής α'ίξΐ σις τ^ τιμών τού εϊδοιις Είδΐικώ τειριον ή Νστι,οσλοη/ία, ήτις άπο τέλει τήν κιΐΛρ'ωτέραν ττ-ομηθεύ ΓρΌν χώραΊ/ Κιρεάτων τής 'Ελλά δος ηΐίξησε την τιμήν άπο 1 300 ες 1500 δοΟΛ. ^όν τόννον Ή κα τά τά ανωτέρω άνΗμετώτπσις τής καταστάσεως, ήτο ή μόνη άκο λουθΐ)τ£α όδόςγ δεδαμένομ δτι ό ΓΓαραταθΐίς ελεγχος έττί των τι- μών δέν έττιτρεπει την ελευθέραν διαμόιρφωθΊν αύτώ·ν Άλλά διε- ρωτώμεβα, διατί δέν έσττεύσαμε,' νά δημιουργήσωμεν ίκαά άποθέ ματα κριειάτων, δταιν ή τ,μή των^ πρό όλίγοον μόλ'ς μηινών ήτο 1 300 δολλ . ι«χί δεγιράφοντο άνα τΊμητΐ'κιαί τάσε,ις είς την διεθνή αγοράν; Τό δίϋτερ&ν μέτρον άττοσκο—εί είς την αίίξη0*ιν τής τταρσγωγής τού χοιοεί&υ κρέατος. ά φού κα'· είς τήν ττροικ£ΐμένην τερ'τττωσιν άφήισαμεν νά άττολεσθή δ'ά την | μος χρόνος δ'ά τής προσωρινάς ^ έσωτς άναττοιλής τής δανΐΐοδοτήσεως πρός ΐδρνσιν χοΐιροτιροφικών μονά δων. Καί το^το, μάλ'.στα, δταν εΤχον χρησιιμοποιηβή δλα τά μέ-' σα ένημί,ρώσεως διά τήν δ'οβφή μ'σιν τιοϋ χοιρείου κιρέατος. Τί,λες, ως ττρός την διερεύνη- σιν τής δι·εΐ9οΰς άγαράς, 'Ί ττρο τί«ιησ;ς μας στρ£φεται ττρος τάς χώρας τής •.ΑφρΊκής, διά τή,^ έ κρειάτων. Άλλά «ττοφά- έδώ δέν ττίρέττει νά τταραγνωρισθή ό ό τό χώρα δτι νά βράζουν τό ζ ρζ "φέας, ττ,ρό τής έξαγωγής τού, έκ τού ςό'βου μεταδόσεως "όσον Οί "Ελληες κατανιοολωται δμως &έν £χουν στ.ΐ'/ηθίσει είς τοι'το κα' δέν γνκοίζο-μεν £ψ· §τον αι _ρ0 σττά2ίΐαΐ εύοο(·ι&ο0·ν, κατο ποίον τρόττον βά ύτπΣ,ρττηδηβή και θά ττα ραι.αμφ9ή ή Ευυ^έϊεια αυτή· Έξ 3λ<ον τ«ιν άχωτέρω ττροκύ τττεΐ τό γεγονός, ότι ή χώρα μαΓ στηρίζ;( τήιν έπάρικ·ειαν 6οβσΐ·κοΰ ιϊδονς διατροφής των κατοίκ«ν της είς τάς είσαγωγάς καταβαλ λ ούσα κατ έ'τος συνάλλαγμα ιτλί ον των ιοο έκατ δολλαρ'ω Τό τελευταίον τοΰ^ο τηρέττει ά μάς άνησυχήσιι κοί νά δραστηιριθΓΓΌΐ"] θώμεν. ωοτε να άνα—τύξωμεν τή/ κτηνοτροφίΐκν, δ ά την κάλυψιν ών ά2 μ>ας, κατά τό ιιεγα
ττοισιοστόν άττό την/ έγ-
χώρΐ-ον ττσραγωγτνν· Συμφωνοϋμ«;ι;
μέ τά κατά κα'ρούς, έξ έπ.,σήμω.'
χει.λέων ι>ίχ9έντα. δτι ή βελτίω¬
σις τοϋ βκ'Τΐ,κοϋ έπ'πεδου τοθ
λαο3 δημιθϋργεί ττροσδετους ά-
νάγκαις άλλά δέν πρέτηει νά μάς
διαψίύγη «αί τό γεγονός, ότι ή
του|ρ στική άνάπττνιξις τής χώρας
μας δ ΒκδΊχεΐ ικανήν μερ'δα διά
την διατρΐθιψή^ τών τουρΐ-στώ^ Ι
Δέν άμφι-σΛ6.ητούιιεν. βεβαικς, οΤ"
σύντονος τΓρ€ΐ3ττάτ)εια καταβαλλε
τοι ττρός τήν κατεύθυνσιν ΐαύτην
άλλα ή στενότης τής άγοράς κρέ
στος άποτ€λι:ί ττιρσγματικότητα
τήν όποιαν δλοι γευόμιβα καί ώς
έκ τούτου ού&είς έφησυχασμός δ.
καιολογεΐταΊ, ή άκόμη και έττί-
κλησις τών μέιχρ1 το3θ€ έττιΤ€υ·
χθέντίον ,
ΤΡΙΤΟΣ ΚΟΣΜΘΣ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑΙ ΧΩΡΑΙ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΤΡίΑΚΟΝΤΑΕΤΐΑΝ
Ύττό τού 'Εκ/δΌτιικοΰ Οικον Πά
ιποιζήιση εξεδόθη καί είς την έλλη
νΐική
ήν ιΤό
δημθσιευθεν
δ οων. Τ άνωτερω ά<αφερε ή ϋττ' άρ'ιΒμ Ε 7424) 1243)πολ 173 έγκιύκλ'ος τού ύτπουργείου Οίκονομικών πρός τίς 'Εφορίες τού κ'θάτειιΐ'ς Σχετικώς ύπενθυμίζεται δ'ι βά σει τού άρΒοου 8 τοΰ Ν.Δ 26871 53, τταρήχ:το τό εύεργετημα τής παγιοποιήσεως γ'ά μιά ΙΟετία, τής φορολογιας είσθδήματος. πού ϊσχυε κατά τήν εκδαση τής έγκρι τικής -πράξεως είσαγωγής το3 κε φαλαίου έκ τού έξωτβο'κοΰ, γιά τήν ττροιγμοττιοΐποίηση έπενδύσεων. Εττίσης μέ την τταράγραφο 10 τού 6ρι9ι:ου 2 τού Ν.Δ 4172)62 πιρ**ε6λίτΓ€Το ή τταγιο-ποίηση τώ ' φορολογικών συνϋελβστών τής φο ρολογίας εΐυοδήιαατος γιά μία ΙΟίτία^ έττί των μή δ'ανι-αομέν*>ι/
κΐ,ρδών Η ττροθΐ'σμία έκ—τώσε.
ως των έπεν5ύσιεω'ν πού ύττήχθη
σαν στσν 4171, βάσε1 αιτήσεων
πού ύττεδλήΒησαν μέχρι 18) 12) ι
71, καιΒ'ωρίσθη με τόν Α.Ν. Τ47)|
67 γιά πεοίοδο 5 έτών άπο τής άτάκων δανίίων είς τάς πτωχΐο·
ήμ.ςρομηνίας εκδόσεως τής έγκιρι τίΡ*ς των ύττό ανάπτυξιν χωρώΛ
Μετβοξύ των ττόιρων τής νλτοκθυ
αύτής χρηματοδοτήισεως α κ. Άν
γελοττσυλος —ροείνει κοί τήν δ*ί'
θέσιν τού τρίτον τής ΰπεραξίας
έκ τής άνοίτ'μή,σεως τού χρυσού,
ή όττο'ί'α μέ τά σημερινά δεδομε-
να. ΰττεο6αίν©ι τά 30 δισεκατομ
μϋρια δολλάρια «ιαί ή όττοία έν
οΰδεμ'α —αρ'τηώσει· κατα τόν
σνγγραφέα, πιρέττει νά περιέλθη
έξ ολοκλήρου είς τάς τ^λουσια^
είς την γαλλ'ικ,ήν έργον τού κοοθη-
γητοθ Άγγέλου Άγγελοττούλου
ύττό τόν τίτλον Ό ΤΡΙΤΟΙ ΚΟ-
ΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛθΥϋΕΣ ΧΩ
ΡΕΣ: ιΠ'ροοπττικές γιά το «τος
2000», ττερί τού όττοίιου 5ιά μα
κ,ρών ήσχολήθη ό δ'εθ"ής τυττθς.
Είς την μελετην αυτήν ο κ
Άγγΐλόττουλος άφοΰ άνο>υε' τό
όλον πρό&ληιμα τής ύτΓ0.νΐ'"τύξε
ως, τό μέγα χάσμα μεταξυ —λου
σίων κοί τττωχώ" χωρών καΐ τήν
διαρική 6 Βύ,ριυνσι^ τού εισιγγεΡα'.
τήν ριζ'κήν άναθεώρησι^ τής μέ-
χρι τούδε έηαρμοσθιείσης ·πολιτι-
ικ,ής και την υίοθέ^ησιν νέαις
στρατηγΐκής άνατττύξεως εις έβ-
νικά καί δΐί&νή —λαίσια μέ —ρτ.ι
τοτύποκς. ώς έτονίσθη, ιτροτά-
Άττοδίδων ίδ'αιτέιραν σημασίαν
είς τόν τομέα τής χρημα"οδοτη.
σεως, τόν οποίον θεωο'εϊ ώς ιτρω-
ταρχικόν τταράγοντα έπιαχυνσε-
ως τού άνατττυξια'κιού ρυθμουι ό
κ Άγγίλότπουλος ττροτεινε' σει¬
ράν μέτρω/ -πρός έξυγιανσιν τής
δημοσιιονομικής καί νομισματ>«ής
κατοοστόχΓΒως τών υπό άντττνξΓ
χωρών αί οποίαι λόγω 'ής υττο
δυσμβνεϊΐς ορονς ύπτοχρεώΰ'·-ώς των
βΐιιρίσ.ια<νται είς τά ττρόθυμα τής χρίωχΌττίας, άφού ήδη δ'σθέτου' τά 7(1% τών νεοεισερχβιΐιεί ών κε- φαΐλαίων δ'ά την ττληρωμην τής υπηρεσίας των τιαλαιώ'' χοεών Μεταιξύ αλλων ττροτΐ,ίνει 'ήν ένο- ποίη<σΐιν τών τταλιών ΧΡ*«ν ύττ" εύιθι'κιούς ορους (χο;ρ στυ<η δεκα ετής ττερίοδος, χαμηλός τόκος, μακϊσιτρόθεοιμος άπόσβετ ς) καί 'ήν δημιουργίαν είς τήν Διεβνή Τράττεζαν εϊδΐκού άποθτματικο" •παροχήν Η ΑΠΟΧΒΕΣΗ ΜΗΧΑΝΟΛΟ- ΓΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ Ό Σύ·δ·ΐσμος Βιομηχάνων έζή τησε τήν ττοιροχή δυτατότητος ά- ττοοτβεσεως μηχανολογικού έξοττλ' σμιοΰ τών βιοιιιηχανικών έπιχειρή- σεων μέχρι 25% ετησίως κατά την »ρίση τής έττ'χειρήξεως, άνεξα|ρ· τητω ςτόπου εγκαταστάσίως της Δ'ά τήν άττόσβ&ση των έργοστα σιακών κτ'ρίων ο Σύνδεσμος ττρο τείνε' νά ισχύση γιά μέν τίς βιο μηχανίες ττού είναι έγκατεστη· μένες στήν τρεριοχή τής Άττικής, πλήν τοΰ δήμον Λαυρεωτ'κής, σ^ό τΓροβλεττόμενο σήμερο» -ποσοστόν άττό τοΰς φοραλογικούς νόμονς· γιά δέ τά έτταιριχιαικά κέντρα ά. ναλόγως ττειριοχής ^ά —οσοστά ά ττοσδέσεων νά ττροσαιυξάνωνται κατά 100% γιά τήιν τρίτη ττεριο- χή κιαί κατά 50% γ'ά τήν δεύτε. ρη πΐρΐοχή 'Εττί τού θέιματος των τταγίων ιτερουσ'ακών στοιχεί«ν ό Ιύνδε σμ«·ς 'ΕΞιλιλή^ων Βιομηχάνων δέν διίτύττωσε θίσεις, λόγω τοΰ -ποιλιι ττλόκθυ τού θέματος ώς ό ϊδιος <χ*χ((έι?ν. Τ' ανωτέρω ά^αφέρον- ται σέ ύττόμινημα τού ΣΕΒ πρός τό ΕΒΕΑ χώρας ' Είς τό τβλίυταΐα ικιεφαλαια το0 6ι6λιου τού ό κοοθηγητής Άγγε λόττοιυλος έξετάζε1 τόν ρόλον τού Τρίτομ Κόσμον κατά τάς ττροσε χεϊς δίκ-αετίας, άναιλύει τβυς ττσ ράγο-Γσς ττού θά έπτιταχύνουν τή,/ ιιν τ£ν οίκθΊΊθιμικώς καθυ ν χιορών, αί όττοΐαι είς το τέλ&ς τοΰ αιώνος βά ό.ατεθουν έιργατικόν δυναμικόν 3 δισεκατομ μιιρίω.ν πιροσώπιαιν εναλτι 600 μό νο.ν έ^α^οιαμνρίων είς τάς β'ομη. χα^ΐικιάς χώρχχς. καί ττρσοαϊνε' ι ες π'ρ.οιβλέψίΐς ώς ττρός την οί- κιονομ «ήν άνάτττιιξίν τβ'' κ,αι εις έκΓ·μήσχις τοΰ έ.3Ί,κοϋ είσοδήμα "ο-ς δ ά τό έτος 2ΟΟΟ κατα χώ¬ ρας, κατά καιτηγοριας χωρ'ϊ· κα· συνελι'Λώς Συιμφώνως -πρός τούς σοΰς αιύτούς, ό κ. ττρο6λέπε· ότι ή Ίαττωνίθι, ή ό. ττοία τό 1970 κατεΐχ'ϊ την ογ&ο ην θέσι.ν μεταξυ των 6ιομηχανι κων χωρώ'ν μέ κατά κάτο κον εί- σόδημα 2 200 δ«>λλ.· θα τερασ"
*ίς την ττεμ—την σεΊρά,' τό 1980,
διά νά κιαταλάβη τή' ττρώτην θε-
οιιν τό ετος 2()00 με κατα κατοι
χον εϊσόδηιΐια 16.500 δολλαριων
Αί 1-Ινωμέ.ναιι Πολιτεΐα' θα ττεριέλ
θσυν τό ετσς 2000 είς τή* δευ
"έραιν θεσιν μέ κατά κεφαλήν €ι.
σοδημα 11 800 δολλσριω^- ή δέ
τρίτη 8'έ.σις βά διεκδ.κειτα· άττό
την Γαλλίαν, την Δυτι,κη- Γερ.μα
ίιαν, τόν Καναδάν και την Σουπ
διαν μέ κοτά ιχάτθιικο^ είσοδημα
10.500 δολλάρΌ ττϊΐρίποι. Η Σο
βιετική "ΕνΗΐθΊς( ή Ανστολικ>
Γερμοινια ιοοοί ή Ιταλία 6α εύοι-
σκο-'ται είς τήν τετάρτην θεσ'ν,
μέ κατά κάτοικ,εν είσοδημα 7.000
ΑΗΒΠΘΦβΙΙΪΤΗ Η ΚΟΙΗΗ ΟΓΟΡΒ
ΠΑ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΩ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΤΗΣ
ς ττληροψορίες άτπό τίςΐ
Βσυξέλλες άνέφεροΐν; δτι το Συμ-
δούλιο των Ύττουυγών τής ΕΟΚ
άνέβαλε τή λήψη ά-ποφο)σε»ος επί
το ϋθέματβς τής μεσογε ακής πό
λιτ ικής τής Κοινότητος καί ττα-
ρέπιειιιψε τό δλο βέμα στήν «Κθιιι-
μισιό/» τών Εϋρς—αΐκών Κοινο-
τήτΐ}/. ττρ.οκειμένοιυ νά υποβάλη
ττροτάσε'ς μέχρι τού -προσεχούς
Όκτωβρίιοι», γιά την *νιαια ττα.
τής ΕΟΚ έ'ναντ1 τών μβσο
χωρών μή μελών της
Τό Συμβούλ'ο 5«ν εδέχθη συιμ
6.ι6αστική ττρόταση τού Βελγίου
λόγο) τής έμμονής τής Γχλλιας
ο^ήιν δ^κή της ττρόταση, ί/πως δή
μ ουργηβή ζώνη έλίυθόρω^ σι/ναΑ
λαγών μέ τις χώρ&ς τής Μεσο·
γειακής λβχά'ηις
'Υ—ενβυμίζετα1 σχετικα ότι, ά·ρ
ής ή ΕΟΚ διευρύνθηκε, όν ττε.
οΌΐο-μενο χρόνο, καί ττερ έλαβε καί
τίς 4 χώρες «£« μ^λη (Βρεταν-
νία, Ίρλανδία, Νορδηγία, κιαί
Δανία). έ'8·εσε σάν στόχο της
την χάραξη έν^ία,ς έιιτιορΐικ,ής
ττολ'τΐικής μί τίς Μεσογι,οιακές
χώοες, μέ τίς ότποϊες τώρα δια--
ρ«ΐ ττοικιλία οίκονομ'κών καί ίμ
ττορ ίκών σχέσεων, άττό τής μορ-
ΦΠζ τής συιμφο/ιας συνδέσεως
(λ χ Ελλάς, Τουρικία) μέχΐο·
καί είδικών τπροτιμησ'ακων έμττο
ριΐκών συμφώνων (λ χ Ίσρατ>λ,
Ισττανία).
Έξ αλλου, άναφερεται δτι ή
εννοια τής ζώνης ελευθέραν σμ
ναλιλαγών εΐναΐι μιά άτελήί μο-ρφτ
τελων* αχΐής έινώοχως, 5αοε> τής
οποίας καιθορίζεται μείωτη, με
χιρις έξαφανισεΜς των δασμώ ι
6ιοιμηχανΐ'κών ττροΐόντων και δα-
σμο·λογΐ<κή τταρ·ακιολούθηση ών ά- γρο·τι,κώ —ίθ^ντων, μεταξύ τώ χωρών ττού ση/νδϊ,οινται μέο« τής ζώνη,ς αύτή'ς 'Εττειιδή, ομως. ή μορφή αυτή τήις τϊλ<ι)ΐν€ΐακης έν« σεως δέ.ν τηροβλέττε κΌ.νΌιμ.ικιή ένοιποίηιση — ση,, όπως λέγϊται — κα'· προνοε! ιιόνο γ[ά μερ·;<ιή άττελπ&έ,ρωση των ί'ίσαγωγών άγρο1ΐ'<ών ττροΐο· των, όττου έφορμόσθηκε (η ζώνη) <5—οδείχθηκ>ε βραχύβιος ή θνησι-
γενής, ττ.χ ΕΦΤΑ, ήτοι ζώνη έ-
λευθέιρων συν«λλαγώνΐ τής Βρε-
ταννίας, Δανίας, Πορτο>αλίας
ΑιΊσ-τρίας, Ελ&ετία^. Νοοβηγίας
Σοιυηδίος καί ΦινΛανδίας.
Στό μίταξύ οί σιυνομιλ^ες στις
Βρυξέλλες γιά την έττίτευί,η μιά1:
τριε^ούς μή ττιροΓΓΐμησ ακής έμίπο
ριβοήις συμφωνίας μεταξύ Ούρου-
γοιώης καί τής Κοινής Αγοράς
άτΓθτελματώθηκιαν π^οσφατως,
για^ί ή Μΐιβέρνηση τής Ούρουγο·ο
άης άρνήθηκιε νά συμφωνήση δτ'
θά διαττραγματευθή ττροσεχώς τόν
τερματισμό τής διαΜρίσειος τής
σηιμαίας, έττ' ώφβλεία των ττλοι-
ων της. Τούτο άνεκιοίνωσαν άρ,-
μόδ.ο' τής Κοινής Άγοράς στις
Βρυξέλλες
Κατά την διάρκιεΐα τών σχβτ'
κ«^ σΐίζητήσεκ/ ή άντ·προσωπ€ΐα
Τής θύρουγαυάης έττιμονοις άρνη
θηκε νά αναλάβη μιά τέτοια ϊτγγο
χ,ρέωση, ένώ οί έκττιρόσωτΐοι των
έξη χωρών έττβμε'οιν έττ' αθτοΰι
κυρίως ώς ενός θέματος άρχών
'Εν8ιαιρρ«/νθ'μένη κυιρίως άττό τή^
Νβρβηγία καί λιγώτερο άπό την
Β?€Ταννία, ή Κοινή Άγορά ψο-
βσται ότι άν αφήση τήν θύ,ρου
γοιι/άη νά σιΐ|ν*χίβ·>1 την τακ'ΐκή
δ αΛρίσεως των σηιμαών θά έχη
ττολΰ μεγαιλύτερες δυσκολ.ες άρ-
γοτϊιρα νά μεταττείση την Βραζι
λια γιά νά τεριματίση τη" παρό-
μοΐια τοοκΓΓική ττού άκολουθει. Άν
καί ή θύρουγουάη έ'χει μονο Ενα
σ<άφος γιά τήν μετοχτορα των εί σαωγών της άπό την Δυτ:κη Ε£ι· ρώττη, τό βραζ'λιαινό έμττορι,κό νοιι; τκό είναι π·εΐ3ισσότερο '.'δΌφέ- ρον "Η Βραζλία είναι ή δεΰτε,ρη νοτιο«μερικανϋκή χώρα ή ό—οί α άι*αμένει έμττορ,κές διαττραγμα- τεύσεις μέ την Κοινή Άγορά γ α την έπίτευξη μ'άς έμττορ κης συμ Φωνίας. ΟΙ ΕΑΙΪΓΒί (ΙΝ ΔΙΑΚΥΜΑΐΝθϋΙΙΝΟΝ Τό θεμα τής άντιμ£τωπισεως τών δι»σμενώνΐέπ·ι.τΓτώίτεωχ τής έ- λεκ3ερας «αί ττρός τά ανω διακιι μάσεος τής τιμής τής στ&ρλί- νας καί αλλων νομισματων έττί τών ελληνικήν έξαγωγών άπασχο λεί σοιδαιρώς τιούς "Ελληνες έξα- γωγ^ϊς κο>ί την κιυβέρ^ηση Πρός
τόν σικο-πό αύτό οη/νήλθε Αθϊς τό
δ οικητΐικό συμβοώλιο 'Όύ Πανελ
ληνίου Σιηδέσμου 'Εξαγωγέων
■καί ττρόκειται νά ττραγματοπο ,·,
ρή αϊίριο σι·σκεψη στό ϋττουργείιο
Εμττο,ρίου μεταξύ των άομοδιω>'
τταραγόι/των γιά την άντ,μετώπ·
ση τώ' ζηιμιών έξαγωγής κορΐ"-'
Θιακής σταφίδος στή Βρεταννία
Είδ|κώτερα ό Σύνδεσμος 'Ε¬
ξαγωγέων ύπιειστήρΐξε 'ήν άρχή
τής (ι1ί μετοι&οιλιής των &ρων γιά
τίς έξαγωγικές ττράξε:ς -πού έ-1
ττροιγιιατοτΓειή,βησαν -πιρό 'ής έλευ
βέρας δ'αουμάνσεως τής 23ης Ι
οι/νίου ή γιά έκεϊνβς πού εΐχε γ! ι
νει άρχή δεσμεύσεως τώ,/ εξαγω-
γι<ίώ^ έττιχεΐιρήσεοίν. Άττίφάσ'οε δ« δπως υποβάλη ττρός την Κυ- βέρνηιση ικαί τις νομισματι,κές Ι Άιρχές σχειδιο ττρο1άσ€ων, μέ τίς οποίες βά καλύτττωνται οί ςημίες των έξαγωγών καί δεσμεύσεων ίξαγωγΐ-κών έττιχειρήσεων, ττρος Ι τό εξωτίΐρικό, ιτού εΐνα1 έκττεφρο: ο μένες σέ ύπΌΤΐμηΘέν-α νομίσμο· τα 'Ετηίισΐις, οί εξαγωγεϊς ϋττογραμ μ!ζουν τή;ν ά^άγκη δημιουργιας ττροβεσμ'αιχιής άγοράς συναλλάγ- ματος γιά την διασφάλιση τής σοτιμίας των έλε^θέρως διαικυμα νοαένων νσμισμάτων, ανε^ έπ.βα ρύνσεως τών έξαγομέ^ω^ προιό^-' Των. ΎτΓοστηρίζοι/·' έττίσης δτ' τό Κεΐ(άλα'ο Άσφαλίσεως τώ; ΠιστώσεΐιΛ' θά αναλάβη συντονεϊ ■προστΓα€'ειες γιά τήιν μείωση των άσφαλίστρων τοΰ κΐ'νδύνου τής ύ>ποτιμήσεως, χαρή τήις ά'·ταγω-
όνων
νιστ.ικότητος των έιλληνΐκών έξα
γωγίμων ~ρθ(όντο»ν
Ή καλύψη τών εξαγωγικόν πρό
§εων, έ'ναντ ι των ζή μ ιω ν εκ τής
ύττοτ'μήσεως, είνα1 άτταραίτητη,
διαίτε,ρα όσον άφορά τούς έξαγο>
γεΐς κθιρΐιι6"α.κής σταφίδος δοθεν
τος ότι τό σύνολο σχεδόν των έ
ξαγωγών δ'εξάγεται ίνα-τ στερ
■λινών Όιμοίως, ύττάρχει άνάγκη
ειδικώς γιά τίς έξαγωγές κορ>ιν-
θιακήις σταφίδος, ττροθεσμιαίκής
άγοράς συναλλάγματος δεδομέ-
νου δτι τό ύφ'στάμιενο καθεο^ώς
των ιξαγωγών αυτών — ρουΐτοβέ-
τει κλείσ'μο τοΰ τηροϊόντος στόν
πιραγογό, άναληψη ϋττοχρεώσχιων
τού ιέξαγωγέως, φόρτωση έμπο-
ρΐώματο·ς «αί &ραχμο—οίηση τού
έμβάισματος σέ χρόνο άπέχοντα
το'λάχιιστον δύο μή)νες άπό τής
—αροοδόσεως έμττορβΰματος. Χρειά
ζεται, συνβπώς, οί εξαγωγεϊς νά
γηρίζουν χλν σνγκεκριμενη τ'μή
συναλλάγματος στήν όττοία διε-
ξάγεται < έργακτίοι "Ηδη, λοιττόν, κατόττιν τής ε¬ λευθέρας δ'αικνμάνσεωις τής τιμής τής στβρλίνοίς κιαί τής Δανικής κΐορώνας, εύρύτερα τώρα γίνεται λόγος περί τής άνάγκης δημ'ουρ γίας μ'άς ττροβίσμιακής άγοράς συναλλάγιιατος, μέ σκοττό την •προστοσία τών έξαγωγιικών καί είσαγωγιικών συΐμφερόντων τής χώ ρας, επί συναλλαγών ττού -πραγ- )ΐοοτθίποιούντϊχΐ σέ ναμίσματα, των οποίων ή τιμή δέν εΐναι όρισ,μέ- νη βάσει των συμφωνιών τού Μιπρέτοιν Γούντς. άλλά δι,οωα/μαί- νεταιι έλβυβέρως, δττως ττροσφά- τως, τταιραιδείγματος χαρή, ή στερ λί'να, καΐτόηΊΐν τής άττοφάσεως τής βρεττανν'κής κιιιβερνήσβος τής 23ηις Ίουνίου εί. Σκόττ'μο εΐΜαι, λο'ττόν νά έξηγήσουιμιε τί σηψιαί νει ·προθεσμιαΐ<ές τηράξε'ς άγορα ττωλησίας σνναλλάγματοις. Πράκιειται ττερί £νός δρου ττού άεμαρά την λειτουιργία μιάς άγο¬ ράς. στήν όττοιία ενα ξένο γραμ- μά^ιο οψεως ή ττροθΐσμίας άγο- ράζεται καί ττωλεΐται, σέ σνμττε- φωνηιμένες τιμές κ«ί είναι ττλη- ρωτέο έντός συγκιεκ,ρ'μένης ττρο- Θοσΐ4.ί«ς Μέ την άγορά ή τήν -πώ ληο-η σνναλλάγμαιτοις μέ ττροβε- σιι.ιαικ,ή ττράξη, οί είισαγωγεΐς κα! οί έξαγωγ'εϊς δύναντα1 νά ττρο- στατευθθί> έναντ' τοΰ κ νδύνου
τής διακιυμάνσεως τής τιμής Τοΰ
συ^'αλλάγματος. Τουτο, δμως, ύ-
ττο.ο«ΐ την ίίτταιρξη ενός μηχανι-
σμοΰ, άσικουιμένου άττό 'ήν κεν-
τρικ,ή ΤράττΓεία. ή άπό τις Ιμ/ιτΛρι
ικές Τρά—εζες, βάσει τού όποίου
βά προβξοφλοθνται οί τ,μΐς τού
συναλλάγματος Ό μηχανισμο·;
αϋτός -ττ>ροντΓθθετειγ έν τούτοις,
έξε'δικενμένο προσωττΊκό, τό ό-
ττοϊο θά τταραιχιολουιβή στενώς τίς
δ'ε.δεϊς άγορές συηιολλάγματος
καθώς έττίσης καί ύττολογ'σμό
τών έπιβαρύνσεων ώς νά είσπράτ
τεται ή ΟΜχλογσΟοια έκ 'ής λει·
τοιογίας τού μηχαινισμού -πρθ'μή-
θϊΐα κ«τά τήν άγορά ή τήν ττώ-
ληση ιηροιθβοιιιιακιού συναλλάγμα
τίος
ΔίΕΥΡΥΝΕΤΑΐ 10 ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ _ΛΛ 1Ν1ΚΗ ΟιΚΟΝ.
Ή "Ελλάς, τής όττοίας το κο5ά |
κάτο-.κιον ίΐσέδη^α ήτο 1 000 δολ |
τό 1970, θά έχη 1.850 δολλ. το,
1980, 3 200 δολλ τό 1.)*0 δ'α
νά φθάση τα 5.200 δολλ , το ε-
Γος 2000. Τήν αυτήν ττερ:θδον· ή
Τσυεη'α, τής όττοίας το κιχτά κά
τοικΐ,ν είσό-δηι'.ι.α ήτο 400 δολλ.
μά;© τό 1970 θά έχη ο έτος
2000 μόνον 1 300 δολλάρια κα·
τούτΐ λόγω τού χαμηλότερον ρυ-
θμοΰ άνοπττύξεως χιαί τής ταχυ
τέ,ΐε ς ττληθυτμιιαικής αύξησεωΓ,
ττεύ είναι τρπτΐλασία περιπου τή-
έλλη««ής
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΗΜΩΝ
Φέρεται είς γνώσιν τών 'ΑΕιοτ Διοικήσεων Άνωνύμων
Εταιρειών καί 'Εταιρειών Περιωριουένης Ευθϋνηο δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. Ύπουργοϋ ΕμπορΙου ύπ- αριθ 68378)4128
της 16)12)65. δημοσιευθεΐσηα είς τό ύπ' αριθ. 660)23.12 β5
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Ε-ιαιρειών}, όρΙΖεται δτι δύνσν
ται νά συνεχίσωθ) δημασιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
τών Γεν ι κ ών Συνελεύσι^ων καί τούς Ίοολογισμούς των διά
της οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ιί>ς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής
•Ο1ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τής βυγχωνεύσεώς της.
Ή άλιματά.ΐ5ης ανάπτυξις τής
έλληνικής οίκαναμίας και η ττα
ράλληλος σιιινιεχής διεύρυνσις τή'-
ελληνικής άγοράς, κα3 στοκν την
χώραν ιιοος κιαιτ' εξοχήν ίλκυστ -
κήν δ'ά την -προτγματοττοιησιν έ
τίΐβ.δϋσεων έκ μειρονς Γερμανών
έττιχε'ρηματιών·
Εϊ(: τό σιψττέροσμα τουτο κα
ταήγε' ή εγ<υρος γερμα^ικη οίκο νομική έφΓμερίς «Χα^τελσμττλατ>-
άττηχουισα τας άποψτις τοό επι |
χει,ριηι'ΐατικιθύ κόσ^ιου τή<ς Δυτικής Συγκοκιριΐ'αέν<')ςι ή γερμανικ,ή ϊ Φτΐμευίς έίηιμσσ 1 ευσεν έμτ'εριστα τωμένον άρδρον ΰττό τόν τίτλον , ■* Ον·<ιουται τό γερμανικόν έ,νδ'α ] Φεοον δια την 'Ελλά&α», είς τό Ίπρϊον άναλ'υΐοντα' και ύπογραμ μιζονται αϊ λίαν εΰοίωνο' προο τττικαι άνοπττύξεως τής ^λ^ηνικής οίκονοιιιιας κκχί έι.ισκο-πούνται αί σχεσεΐΓ Τό έΜδιαφίροΐν των έττιχε ρηματιών τονίζει έ/ τοΰ άρθρ,ευ ή έφηαβρίς συνεχώς | όγκουτα', αί δέ πιροσπάθειαι' 6Γ ι ιΐιπέ,χ,ταισ'ν τη,ς οϊικονομικης συνερ γασίοος είς δλους τούς τομείς τής Ι ομκονομικιής δραιο^ηιριότητος έν- τεΐ'νοντα'. Έν συινεχεία ή Ι"γκυρος γερμα 'Ίική θ'ίικονβμιική έφη'μερίς ΰττογραμ μίζει δτι οί Γειοιμανοί εΐοαγωγεϊς έ-πΊθυκοΰν την έ-Ίευθέραν και ά κώλυτον είσαγωγη/ν βίς την χώ- ραιι ·>ων τών έ,λληνικών /εωργι
κών ττρθιόλ'τω11, διότι ταΰ'α εί
ν»ι ττοιοτΊκώς αψογα καί πιροσ
*1ς άνταγωνιστι«ιάς τι
μας. Χαιρακτηιρ'ΐστικόν -παβάδειγ-
μα αποτελεί, έιν ττρσκίΐμίνω ή εί
σαγωγή είς Γεβ·μαινίο?ν έλληνικοΰ
7ΐοματο'πιολτού αρίστης -ποιότητος
και είς συμφερούσας τιμάς Ω¬
σαύτως, οί Γερμανοί είσαγωγείς
ο'ινων άξιοϋν δττως οί ύί{ΐστάμε-
νοι φιραγμιαί δ ά ττν είσαγυ»γην
.κων μοσχάτων οΐνων έξα
τό ταχϋτε,ρον
Περαιτέρω, ή έφημιεοίς ΰττο
γραιμμίζει δ'αιιτερως 6τ{ -ό έλ-
ληινικιό|ν κ,ράτος έττιτυγχάνί.1 ττλή
ρως είς τήν ττρ)οσπά8ειαν έεασιφαΐ
λ ί σεως άψόγου καί όμοιογενούς
ποιότητος τ^ £)ξαγομένωΓι' £λλη
νίκων -προι'όι/των διά τού άσκου
μένευ αύστΓ,ροΰ -πο'οτ,κού έλέγ-
χι^υ αϋτών
Τέλος ή γεριμαν ικιή οίκονομ^κή
εφημερίς άναφέρεταιι είς την έν
τυ·τΓωσιιαικήν άνοδιο^ των εττισκε-
πτοΐ'υένων τή" Έλλάδα Γερμανών
τουρ'στών τώ'ν οποίων ό άριθμός
έγγίζει ήδη τό ήμ'συ έκατομμύρι
οΐν ετησίως.
ΔΥΟ ΣΧΟΛΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΚιΕιφΑΛΛΗΝΙΑΝ — Π^ΡΟΝ
ΔΓ άποφάσεοις τού δ ονηίτοΓι
τού Όργο3νισμού 'ιΑττασχολησεωι;
ΈργατιικοΟ Δυναμικιού κ Ι Πα¬
λαιολόγον ■ Ίδρύοντκι δύο σχολαί
έπαγγελματιικής καταιρτίσεως κα
ΤωτέΊοω -πιριοσωιπικού τοΐ/ρ'στικω»
ιέπαγγιλμάτων βίς Οάρον κοί Κε
φαλληνίαν.
Είς τάς σχολάς &ά ειί>ικεύων-
ται έντός βραιχέος χρο ικού δ1»-
στή,μαΤος αινειργσ', ήλικ·ας μέχρ
45 έτών, είς τούς ΟΊτοίους θά χο
ρηγοιϋνται τττυχία έτταγγελματι-
κής κατ αρτ ί σεως.
Ο ΓΑΛΛΟΣ ΠΡΕΣ,ΒΥΣ
ΕΙΣ ΤΟ'Ν μ ΜΑΚΑιΡΕΖΟΝ
Ό Άντητρόεδρος τής Κυβερ¬
νήσεως κ. Ν. Μαικαιρέζος εδέχθη
τόν τπρέσιβυν τής Γαίλλίας κ Β
Ντουράν.
ΝΑ ΜΗΝ Α,ΝΑιΓΡιΑφΩΝΤΑ Ι
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΕΕΝΩιΝ ΚΟΝΣΕΡΒΩΜ
Νά άνασταιλή έ—ί εξάμηνον ή
ΐπτ' άριιβ. 885)72 διάταξ'ς τού
Κώδικος Τριοφίμωΐν καΓι Ποτών,
•π-ερ! άναγραφής ένδείξεΜν έλλη-
νιστί επί τών είσαγομένιο»ν κον-
σερ'βώ'ν, μέχρις όριστ'κής ρυβμ'ι-
οπεως τοθ δλου θέμσττΌς, ζητεί ό
Εμπορικάς Σύιλλογος Τροφίμων
Αθηνών, δι' ύττομνήματός 'Όυ
ττρός τό Άνώτοπον Χημικόν Συμ
βούλιθν
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
ΑΝίΤΙΠΤΒΡΑΡΧΟΣ ΕΙΣ
ΤΟΝ κ· ΜΗΤΣΑΝΑΝ
Τόν αρχηγόν τής Άεροττορίας
άντ'ττΐτέχχιρχοιν κ. ©. Μήτσαναν,
έ—εσικιέφθη ό νεος διοικητής τής
6ης συμμαχικής άεροττορίας Άμε
ριχοτνός άντιτττέ.ραρχος κ Πίτς
«α! εΐχε μετ" ούτον σννοιμιλίαν ά
μοί 6α ί Ου έν
ΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΤΟιΝ ΙΟΥΝΙΟΝ
Συμφώνως —ρός σχετικήν ομο-
κοί^ωσιγ αί σιυναιλλαγαί τού λή
ξαντος μηνός Ίουνίου. ες τό Χρη
ματιστήιρ,ον άνήΊλβαν είς 605 έκ.
δραιχ. έναντι 497 έκωτ δροιχ. τού
τπροηγουμένου μηνός Μαίθιυ καί
201 έκατ δραχ τοϋ άντιο·τσίχου
μηνός Ίΐαυνίθυ 19
V
1.
,ΑΚΟκ κιέέ7ήηήχ αΤά λουενσικ,ΐ
"Εξ άλλον, τό συνολικόν ϋψος
σιυναλλαγών τού τπρώτου εξαμήνου
τού τρέχοντος ετους ανήλθεν είς
2.489 έκ,αν &ραχ., έ'ναντι 1 179
έκατ δραχ. τού άντ'ντοίχου έ,ξα
μήνου τοΰ 191, (αύξησις κατά
1 111,1%)·
ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
της
ς ή γνο,μοοοτική Ι»- ο^γία χη7 είναΓ^έοΓαύτ'όνοϊος ' ^^Ι^ηΐ^ ^ϊ^
τι,οπη τιον Ιραπε^ων, υπο την προ ' καί έπαυσε νά δρά σέ ιιενάλο β« ' ιιενα ^ ΤΙ) Λ Λ' , ' '7°οε0Ζ°-
ίδο!« τοθ άντ,προέδρον. τής Κυ- > θμό άντ,πληθωρ^ς^Ι^ Ι Ζ '* ^^ ™ ""*» *"
βιρνησιω; χ Νιχ. Μακαρε^ου κα,, τοχρόνο.ς ή είσοδηματική ταχ-ύτΐκ ' " «Τι
ιιλτ)οοΐΓορουμρθ<ι ότι αποαάσισε νά τή; νηιιιηπΠτ,νΒ, ......ι._..-' _..«_ Αφήση τα χρηματοδοτικά ό'οια των ΤρωΐεζοΐΎ νά διαμορφιοθοΰν έλεΰ- βερα< δίχιος τοϋς περιορισμούς, ή Ιοτο) την αΰξηβη των περιθώριον της αποφάσεως 1(509)71, μέ την 6ιαπ!στωση ότι τόόον οί λόγοι πού ύπαγορευσαν τόν περιορισμό των πιστύσίων γιά κεψάλαια κινήσεως, δσο καί ή έξέλιξη τής άποηροφή- «ώς τιον, δέν δικαιολογοΰνται πλέ όν έχ των πραγμάτοιν καί όπωσδή «στε· δέν σι%μ6αδίξο>ν μέ τόν τα-
χέο>ς άνερχόμενο ρΐ'θμό των κατα-
θίσεων
Στήν χθεσινή σιτνεδηίαση τής
γνιομοδοτικής έπιτροπής μετέσχον
οί διοικήται των Τραπεξών Εθνι-
χής, σνγκροτήματος Έμπορικής
Κτηματικής κ<ά Άγροτικής, καθώς χοί έκπρόσο>ποι των μικρών έμπο-
ριχών, ώς καί των ξένων έν Ελ¬
λάδι Τραπεζών.
Τα μέχρι τέλους έ.ε. Ίσχύσαν-
χα δρια χρηματοδοτήβεΐινν κατά
Τραπέζα άπελευθεροΰνται, δοθέν¬
τος ότι οί λόγοι, οί όποϊοι οι>νέ-
δαλαν στήν έπι(1ολή των (Σημ.
Σνντ.: κυρίως συναλλαγματικοι:
ή τότε διευρυνθή τού έλλείμματος
τοεχουσών συναλλαγών, ή όποία έ
φέτος άντιμετωπίσθη μέ την είσ-
ροή κυρίοις κεφαλαίων σέ συνάλ-
λαγμα καί άπό τό πλεόνασμα των
πόρων), Ιπαυσαν ν άϋπάρ
της ^ νομισματικής κυκλοφορίας
(σχίση ΡΪσοδήματος πρός νομισμα-
τική κυκλοφορίαν Γκιί-νει άνερχο-
μένη πράγμ« ποΰ έ'χει σάν έπακό-
λουθο την ασκήση πιέσεως επί τού
κόστους τής π<ιραγωγής (αυξήση τή; άμοιίίής εργασίας, ταχτιτέρη τής ,παραγωγικότητος) καί επί τής ;ητήσεο)ς/ ιδιαιτέρα είς την έπενδυτιχή όσον άφορά διέξαδο των οενστΛν διαθεσΐμων. Αύτός είναι καί ό λόγος ποϋ οί νομισματικές άρχές εγκαίρως εχουν έπισημάνει <>τι ή ταχεΐα αυξήση των ρευστών
δ αθεσίμων καθιστα την οίκονομία
ίδκιιτέρως εύαίσθητη άπό νομισμα-
τ.κής πλευράς καί επιβάλλει προ-
σρκτικους χειρισμους.
Στίι μεταξΰ, χθές
Παρασκευή
τελευταία ημέρα τού 7ημέρου στό
Χρηματιστήριο, οί τιμές των με-
τοχών συνέχισιν την άνοδική των
ποοεία καί έφθασαν μερικές άπό
αϋτές σέ νέα ίή|>η: Συγκεκριμένως
μετοχές όπως τής ΙΖΟΛΑ (+
ΐ!)%); τής Έμπορικής Τραπέζης
(+7%), των ΕΗΣ (+9%) καί
των Λαμπροπούλων (+1 1%) έπέ-
τυχαν έντιυτιοσιακά κέρδη, ένώ
πλειάόα διαπραγματευομένων μετο
χών άνήλθε σέ νέα έπίπεδα ρεκόρ
Τπενθυμίξεται ότι μεγάλη προσ
πάθεια κατείίλήθη έκ μέρους τής
Ελλάδος γιά την διατηρήση τών
τιμών ποοσφοράς τών ελληνικήν
ροόακίνιον στήν Κοινότητα σέ ΰψος
άνο) τής τιμής άναγωγής. Μέχρι
τέλος τοϋ μηνός Ίουνίου, οί τιμές
τών ροδάκινου στή-ν άγορά τοΰ
Μονάχου ίκυμαίνοντο στά 70 εως
130 γερμαικά μάρκα μέ 100 χιλιό
γραμμα, τόσο γιά τά προελεύσεως
Ιταλίας οσο καί γι άτά προελεύ
σειος Ελλάδος.
Πληροφορούμεθα έπίσης δτι
σΰντονες προσπάθειες καταβάλλον¬
ται έκ μέρους των έλληνικών άρ-
χών όπως οί τιμές τών ίλληνικών
ροδακίνων έπανέλθουν στά προηγού
μενά έπίπεδα καί αποφευχθή ή επι
6ολή άντισταθμιστικής είσφοράς
'^,5 δολλ,αρίιον άνά 100 κιλά ροδα¬
κίνων έλληνικής προελεύσεως. Τ-
πενθυμίξεται σχετικώς ότι οί έξα¬
γιογές ελληνικήν ροδακίνιον άνήλ-
θαν τό 1971 σέ 74 600 τόννους,
έναντι 67,7 τό 1970 καί 6θ.θΟθ τό
1969. Άναφέρεται έπίσης δτι μέ¬
χρι τού 1969, όπότε ύπήρχε κα-
θεστώς κοινοτικής μεταχειρίσΐαις
γιά τά έλληνικά ροδά/κινα, οί έλ-
ληνικές έξαγιογές αύςάνοντο στα¬
θερώς άπό τό ί'φος τών 30.000
ΛΑΔΟΣ
ΛΑΜΨΑ (+75), Μύλοι Άγίου Γε
ωργίου (+50), Οίνοπνευματοποιί-
| άς (+50), ΒΙΟΜΕΤΑΛ (+50),
Ή έρμη-νεία πού δίδεται στήν Τσιμέντα Χαλκίδος ( + 108), ΤΙ-
«ντέ φάκτο» καταργήση τής άπο- ] ΤΑΝ (+70), ΗΡΑΚΛΗΣ ('+30)
φάσειος 1609)71 καί στήν έ πάν ο- Πάτρα ίκή προνομιοΰχες (+50),
δο τής 1509)68 καί άδέσμευτη έ- Νηματεμπορική (+35), ΕΤΜΑ
ξέλιξη των χρηματοδοτικών δρίων (+55) καί (+50
κατά τραπέζα είναι δτι ή διεύρυν- νομιοϋχες) κα
ση τών Τραπεζικήν πιστώσεων πά- (+80).
ρέχεται πρός τόν σκοπό έξασφαλί-
σεως έπαρκών χρηματοδοτικών
κεφαλαίων γιά τή χρηματοδότηση
τών σταθερώς Ιπεκτεινομένων πα-
ραγιογικών δραστηριοτήτων τοΰ ί-
διωτικοϋ τομέως τής οίκονομίας,
των τιμήν των (ξενοδοχεϊα ΕΛ- τόννων τό 1963, σέ 46,6 τό 1966,
+200 δρχ. κέρδος),1 65,7 τό 1967 καί 64 χιλιάδες τόν-
ή δποία, έν τούτοις, ύπολείπεται,
τό πρώτο 6μηνο, τής αυξήσεως
των καταθέσεων
Ή κυδερνηση λαμδάνει τα μί-
τοα αϋτά έ'χοντας ΰπ' όφιν ότι
μία άπελευθίρωση τής πιστωτικής
επεκτάσεως είναι απολύτως είίλο-
γη κ«ί δυνατι'], χατά την Κι>6ερ-
νηση «υπό τό ΰφιστάμενο ΰγιές κα
θεστώς άδιαταράκτου ναμισματι-
κής ίσορροπίας τής χώρας» Έν
τούτοις, ΰπεστηρίχθη καί ή απο-
ψη δτι ή περαιτέρω αυξήση τής
χοηματοδοτήσείος δέν στερεΐται
χαί παρενεργειών, ιδιαιτέρα όσον
άφορά στήν αυξήση τής ρευστότη
«ς.
Διαπιστοϋται δηλαδή, δτι έπει-
δή ή αυξήση των καταθέσεων εΐΐ
ναι πο?Λ ταχυτέρα τής κυκλοφορί-
κοινες και προ-
Χρωματουργεία
ΕΠΕΒΛΗΘΗ ΑΝΤΙΣΤΑΘΜΙ-
ΣΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΑ ΕΛ¬
ΛΗΝΙΚΑ ΡΟΔΑΚΙΝΑ ΣΤΗΝ
ΕΟΚ
Επεβλήθη, χθες. άντισταθμική
είσφορά επί των εισαγομένων ελ¬
ληνικήν ροδακίνίον στή Εύρ(οπ«ική
Οίκονομική Κοινότητα, ύπολογιζο-
μένη σέ 2,5 δολλάρια άνά 100 κι¬
λά.
Σύμφίονα μέ πληροφορίε; άπό
Βρνξέλλεζ, Λπό σήμερα 8 Ιουλίου ]
1972 έπιδάλλεται άντισταθμιστική
είσφορά επί την εισαγομένων στήν
Κοινότητα ελληνικήν ροδακΐνονν,
διότι οίτιμές τΐιιν έ'πεσαν στήν Λ-
γορά τοΰ Μονάχον Συγκεκριμέ¬
νως οί άρχές τής Κοινότητος ϋπο-
στηρίζουν δτι ή τιμή άναγωγής
(Πρί ντέ ραφεράνς) κατήλθε κατά
τίς δύο τελευταίες ήμερες, 6 καί
7 Ιουλίου· στό ΰψος τω-ν 19,10
δολλαρίιον άνά 100 κιλά,, Ιναντι
νους τό 1968. Πέρσι οί έλληνικές
ίξαγ(»γές είινοήθηκαν άπό τό γε
γονός ότι ή παραγωγή τής Κοι¬
νότητος είχε καταστραφή καί οί
τιμές όιατηρήθηκαν στήν άγορά
τοΰ Μονάχου σέ ϋψηλά έπίπεδα.
Οί έξαγιογές ροδακίνοιν συγκεκρι-
μένα έπέφεραν πέρσι, 10,4 έκατ.
δολλ.άρια έναντι 9 3 το 01970 καί
10,9 τοϋ 1969
Άναφέρεται, έξ άλλου, δτι ή
ίπιτροπή παρακολουθήσεως την ί-
ξαγωγήν ελληνικήν ροδακίνο^ν
ποϋ συνεστήθη μέ άπόφαση τοΰ ΰ-
πουργοΰ Έθνικής Οίκονομίας στό
Μόναχο, παρακολουθεΐ στενά τίς
έλληνικές έξαγωγές ροδακίνων,
ούτως ωστε νά αποφευχθή ή προσ
φορά στήν άγορά τοϋ Μονάχου
μικροϋ μεγε'θους ροδακίνων ή με-
γάλων ποσοτήτίον πού δυνατόν νά
επέφερε πτώση των τιμήν των
στήν άγορά.
Συγχρόνως, σημαντικάς ποσό-
τητες ροδακίνιον προσφέρονται σέ
τιμές 7 εοις 1 1 δραχμές γιά την
α' ποιότητα καί 3 ΙΌις 5 δρχ γιά
την [' ποιότητα στό έσιοτερικό, μέ
σκθ/ιό την αποφύγη ΰπερπροσφο-
ί)άς στύ ίξοιτερικό. οί'ιτΜς ώστε
νά άποφευχθοϋν οί δΐ'σμενεΐς έπι-
πτώσεις έπι6ολ.ής μιάς άντισταθυι
στικής είσφορας, τής οποίας δ-
μ(ος, παρ' δλα ταύτα, δέν διεφυ-
γαν τα έλληνικά ροδάκινα στήν
Κοινή Άγορά.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΣ ΕΡΕΥΝΗΣ
Η ΕΠΑΡΚΕΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ
Ή έττάρικεια κρ>εάτ»ν
κιάλυψιιν των άναιγκών '
τιικής καταναλώσεως κατέστη ά¬
ττό τά δυσχερεστέρα τρροόΑήιμοΤτα
τά όττοϊα έ'χει καί ττιρέττει νά άν-
τιμετ<—ίση ή 'Ελληνικ.ή οίκονο ιιια. Την σννΐ'δηιτοτοοίηθΊν της σοβιαρότητος τού θέμαιτος τούτου, ήλθον νά μάς ΰπ'ενθυμίσον' δυο ττροχθεσιναί Ή πρώτη άφορά είς την αναστολήν, έττί δίμηινο^^ ή^οι μ-έ ό Μέ σ,κ,οττό ττ,ν ενισχύση τή βεωρητικής κιαί τής έφηρμοσμέ- νης έτΓΐστημονικιής ερεύνης σ^ή' Έλλάδα, ό Σύνδεσμος Β'ομηχα- νων υπέβαλε στήν Κυβέρ'ηση σ" ?ά ττροτάσεωντ δττου άτταριβαούν τα( τά γενικώτερα ώφέλη, "ά ό ττοϊα τρρόκιειται νά -ροκύψουν γιά| νών στήν χώοα μί την ποοϋποβε 4 μ οκάδων, έφ' όσον τό ικαλύπτιει ττ οσοστό μέχρις 60% τής Ατγαιτουμέ,νης δοπτά"ης. Τέλος, ιτροτείνε'ται ή έπίκταση των εύεργετημάτ«*ν των Νόμων 2687)53 καί 417)61 γιά την έγ- κατάσταση §έν&»ν έταιρ'ών ίρευ- την οίκονιομία της χώρας, οκ της ταχείας τεχνολογΊκής άναπ'ύξε- ώς Της Τό ττερ'βχόμενο 'ών προ- τάσεων αυτώ"·1 άνακοινώθΡ ·* στή οννεδρίαση τού 'Εθνικοϋ Συμβον λίου ΈττΌτημονικής Ερ£>νΠΛ>
«αί Άνοπττύξεως, —ού συνήλθε ϋ
ττό την —ροε&ρία τού κ. ττρωθυ
ττουργοθ πρόσφατος, υπό τού <· Δ. Μαρκοπούλου, ό οποίος τροί ντατο τής ετητροττής μίλέ'ΐς το" ΣΕΒ γιά τό θέμα αύτό ΟΊ ττροτάσεις άναφεροντα' ο-την ■"οροχή κινήτρων καί δ'-Λκολύ/ ο·£«ν έκτταιδεύσεως καί ττροσί.λκ'· σεως έμψυχον ίικτταιδευτΐκΰύ δυ νομικο0, ώς στήν αυξήση Τ'ον ύ ιών, την βελτίοιση "ών συν εργασίας καί τώ" ^μο'βώ >
ση ότι ή βρ>ευνα θά γίνεται ά—ό
κα νού μβτά τής έλληνικής έ^σι-
ριας καί βά άττοσιοο—ή στήν τε-
χινολογ'-Μή τπρόο,δο τής έ>λι,νιικής
βΌμηχανίας.
ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ
ΒΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΕΝ
ΔΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΝιΕΕΣ ΕΓΚΑ-
ΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
φορολογοΰντα' τά κέρδη ττού έ
ττενδύθησαν άττό έττιχίΐρήσεις ύ-
παχβείσες στόν 2687 μετά την
31.12 72 Οί διατάξεΐς τού Α
Ν. 147)67 (μέ τίς οποίες εξηρέ-
βτνσαν τής φορολογίας ΐίσοδήμα-
των έττ'στημόνων, την ά
•τιση -Όύ θέματος στρα· ιω-ικήι:
βητ«ίας τών έττιστρεφόν.ών στή
Ελλάδα έ~ιστηιμόν«ν καί τήν ττα
Ρ°χη χρηματοδοτικής εύχε.ρίιας
ς τ«ν δι εθ νώ ·
συνεδρίων °πό "Ελ
έπιστήμονις
Προτείνίται, έττίσης, ή φσρολο
Υ'*ή άτταλλαγή κατά 50% τού ε!
ΟΌδήματος το") έρευνη^οΰ πού θά
^ροέρχετα, άττό χή·ν ά*Όκαλυψη
ενός νέον προιόντος ή έκ τής 6«λ
τι«οε«ς ενός ηδη υπάρχον τος.
Υτοστηιρίζεται έττίσης ή άιτόσδε
ο·η των ~ο(γί«(ν έγκατασ'άσίοον
τ"ν έργαστητρίων, τών π.'ραμα
ώ μονάδων καί τοΰ τ'χνικοΓ,
σμοΰ κλττ., ττού —ροορίζον-
τ°ί άττοκλειστικώς γιά
οτόν διττλάο-ΐο ρυβμό τ«ν
βτ^ηβΜν άττοσβέσε«ιν καί ϊκτττιο
αΠ των δα—ανών έρευνών, έκ τώ»
καβαρώ,ν καρδών, στό διττλάσιο, ύ
* ή άφοραλογήτου ό-ο
Ε-ίιση
-ροτείνεται ή ένισχ·;
τοκίβυ χρτ>ματοδοτήοχ.
των οκπανόν γιά ιτάγιβς έγ
ά Ι^ύ^ 6άσΟ τώ,
τοΰ ΑΝ 147)67 δ'σ
τής έττ,βαρύνσειος μέχρ'
τος τά κβρδη των
έτΓΐχεΐιρήσεων ττοι'» έπενδύονται σε
νέες παραγωγικές έ.γκα-Γαστά-
σεις) δεν -παγιοτΓθ'θύι/ται με τίς
έκδ'δόμενες έγκιρ'τ'κές ττραξεις
6άσ>ει το") Ν.Δ 2687)53 ττερι
είσαγωγής κεφαλαίων έκ τοΰ έιξω
τερι«οΰ, δεδομένου δτι, ώς υπο-
στηριζει τό ΰ—οι»ργ«ϊο Οίκονομι
κων τέτο'α εΰχέρει>α δέν παρέχη
ται έκ τού νόμΛιυ· Άντίθετα, ο
έττιχεΐιρήσεις τΠθύ ύττήχθησαν
στόν Νόμο 417)61, βάσει αίτή
σεων ττού ϋτΓεβλιήθησαν μεχρι τή ι,
18)12)1971, εχοι>ν την εϋχε,ρεια
γιά ττερίοδο μέχρ' 5 έ'ών άττό
τής ήμβρομηνίας εκδόσεως
κο'νής αποφάσεως τ«ν ΰττονμ-γών
Έβν'κιής θίκΰνομίας καί Οίκοι/Ο
μ>κώ>ν μέ την όποία εγινε ^ ΰττα.
γωγή στόν 4171, νά εκ— ιτττυνν
ο-τίς έττενδύσιεις των άττό τά ·<ερ δή βάσει τοΰ Α Ν. 147)67. Οί έττδνδύσιεις Ό·! όττοϊες ττραγ ματοποιήβηισαν άττό τής 9)10)67 εως 31)12)72 ύττό εττ1χεφήσεω'' ττού ύπηχθηισοΐν στό Νόμο 2687) 53, θά έκττεσθούν έκ τ-ον ρώών κιερδών τά όποία τοττοιήθησαν έντός τών ττροθισμ ών ττού καβορίζει ό Α Ν. 147)67 «αί τό Ν Δ. 1078)71, υπό τή" -ρουττόθεση τής τηρήσεως των σχετικών τκριορΊΐσμών καί λοι' χρι τής 31ης Αύγιούστου τού ό- λικιοΰ δασιμοΰ διά τα είσαγομενα βοοειδή και 6ου6αλσε'δή καί τά ■κιρβατα «Οτών Η δεντέρα άφορσ είς τόν κιοιθοιρισμόν ύττό τής 'Εττι τρσττής Ο1κιονομιικι»ν Ύττοθεβεων τών δρων δανειοδοτήσεως 6ιά την έττέκιτασν ύφισταμέν»ν η την ϊ&ρο σ'ν νέων μονά&ιΐν τταραγωγή<; χβΗρείου κρέατος. Είς τα ανωτέ¬ ρω, τηρέ'ίτει νά προστεθή «αι ή δι βρεύνησις τής διεθνοΰς άγοράς· διά τήν -προμήθειαν κρεατων κα' έξ αλλων χωρών. πέραν τών <}δΐ ύφ'σταμέικων ττηγών. Ώς ττρός τό ττρώτον μέτρον, άνασ1·ϋλή.ς τού δασμοΰ, τουτο έ- κΐρίβη έπι6ε6λημενον έκ τού λόγου δτι είς τηΛ/ διεΦ'ή αγοράν κρέα- τθς τταιρΌτηρ'εΐται συνεχής α'ίξΐ σις τ^ τιμών τού εϊδοιις Είδΐικώ τειριον ή Νστι,οσλοη/ία, ήτις άπο τέλει τήν κιΐΛρ'ωτέραν ττ-ομηθεύ ΓρΌν χώραΊ/ Κιρεάτων τής 'Ελλά δος ηΐίξησε την τιμήν άπο 1 300 ες 1500 δοΟΛ. ^όν τόννον Ή κα τά τά ανωτέρω άνΗμετώτπσις τής καταστάσεως, ήτο ή μόνη άκο λουθΐ)τ£α όδόςγ δεδαμένομ δτι ό ΓΓαραταθΐίς ελεγχος έττί των τι- μών δέν έττιτρεπει την ελευθέραν διαμόιρφωθΊν αύτώ·ν Άλλά διε- ρωτώμεβα, διατί δέν έσττεύσαμε,' νά δημιουργήσωμεν ίκαά άποθέ ματα κριειάτων, δταιν ή τ,μή των^ πρό όλίγοον μόλ'ς μηινών ήτο 1 300 δολλ . ι«χί δεγιράφοντο άνα τΊμητΐ'κιαί τάσε,ις είς την διεθνή αγοράν; Τό δίϋτερ&ν μέτρον άττοσκο—εί είς την αίίξη0*ιν τής τταρσγωγής τού χοιοεί&υ κρέατος. ά φού κα'· είς τήν ττροικ£ΐμένην τερ'τττωσιν άφήισαμεν νά άττολεσθή δ'ά την | μος χρόνος δ'ά τής προσωρινάς ^ έσωτς άναττοιλής τής δανΐΐοδοτήσεως πρός ΐδρνσιν χοΐιροτιροφικών μονά δων. Καί το^το, μάλ'.στα, δταν εΤχον χρησιιμοποιηβή δλα τά μέ-' σα ένημί,ρώσεως διά τήν δ'οβφή μ'σιν τιοϋ χοιρείου κιρέατος. Τί,λες, ως ττρός την διερεύνη- σιν τής δι·εΐ9οΰς άγαράς, 'Ί ττρο τί«ιησ;ς μας στρ£φεται ττρος τάς χώρας τής •.ΑφρΊκής, διά τή,^ έ κρειάτων. Άλλά «ττοφά- έδώ δέν ττίρέττει νά τταραγνωρισθή ό ό τό χώρα δτι νά βράζουν τό ζ ρζ "φέας, ττ,ρό τής έξαγωγής τού, έκ τού ςό'βου μεταδόσεως "όσον Οί "Ελληες κατανιοολωται δμως &έν £χουν στ.ΐ'/ηθίσει είς τοι'το κα' δέν γνκοίζο-μεν £ψ· §τον αι _ρ0 σττά2ίΐαΐ εύοο(·ι&ο0·ν, κατο ποίον τρόττον βά ύτπΣ,ρττηδηβή και θά ττα ραι.αμφ9ή ή Ευυ^έϊεια αυτή· Έξ 3λ<ον τ«ιν άχωτέρω ττροκύ τττεΐ τό γεγονός, ότι ή χώρα μαΓ στηρίζ;( τήιν έπάρικ·ειαν 6οβσΐ·κοΰ ιϊδονς διατροφής των κατοίκ«ν της είς τάς είσαγωγάς καταβαλ λ ούσα κατ έ'τος συνάλλαγμα ιτλί ον των ιοο έκατ δολλαρ'ω Τό τελευταίον τοΰ^ο τηρέττει ά μάς άνησυχήσιι κοί νά δραστηιριθΓΓΌΐ"] θώμεν. ωοτε να άνα—τύξωμεν τή/ κτηνοτροφίΐκν, δ ά την κάλυψιν ών ά2 μ>ας, κατά τό ιιεγα
ττοισιοστόν άττό την/ έγ-
χώρΐ-ον ττσραγωγτνν· Συμφωνοϋμ«;ι;
μέ τά κατά κα'ρούς, έξ έπ.,σήμω.'
χει.λέων ι>ίχ9έντα. δτι ή βελτίω¬
σις τοϋ βκ'Τΐ,κοϋ έπ'πεδου τοθ
λαο3 δημιθϋργεί ττροσδετους ά-
νάγκαις άλλά δέν πρέτηει νά μάς
διαψίύγη «αί τό γεγονός, ότι ή
του|ρ στική άνάπττνιξις τής χώρας
μας δ ΒκδΊχεΐ ικανήν μερ'δα διά
την διατρΐθιψή^ τών τουρΐ-στώ^ Ι
Δέν άμφι-σΛ6.ητούιιεν. βεβαικς, οΤ"
σύντονος τΓρ€ΐ3ττάτ)εια καταβαλλε
τοι ττρός τήν κατεύθυνσιν ΐαύτην
άλλα ή στενότης τής άγοράς κρέ
στος άποτ€λι:ί ττιρσγματικότητα
τήν όποιαν δλοι γευόμιβα καί ώς
έκ τούτου ού&είς έφησυχασμός δ.
καιολογεΐταΊ, ή άκόμη και έττί-
κλησις τών μέιχρ1 το3θ€ έττιΤ€υ·
χθέντίον ,
ΤΡΙΤΟΣ ΚΟΣΜΘΣ ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑΙ ΧΩΡΑΙ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΧΗ ΤΡίΑΚΟΝΤΑΕΤΐΑΝ
Ύττό τού 'Εκ/δΌτιικοΰ Οικον Πά
ιποιζήιση εξεδόθη καί είς την έλλη
νΐική
ήν ιΤό
δημθσιευθεν
δ οων. Τ άνωτερω ά<αφερε ή ϋττ' άρ'ιΒμ Ε 7424) 1243)πολ 173 έγκιύκλ'ος τού ύτπουργείου Οίκονομικών πρός τίς 'Εφορίες τού κ'θάτειιΐ'ς Σχετικώς ύπενθυμίζεται δ'ι βά σει τού άρΒοου 8 τοΰ Ν.Δ 26871 53, τταρήχ:το τό εύεργετημα τής παγιοποιήσεως γ'ά μιά ΙΟετία, τής φορολογιας είσθδήματος. πού ϊσχυε κατά τήν εκδαση τής έγκρι τικής -πράξεως είσαγωγής το3 κε φαλαίου έκ τού έξωτβο'κοΰ, γιά τήν ττροιγμοττιοΐποίηση έπενδύσεων. Εττίσης μέ την τταράγραφο 10 τού 6ρι9ι:ου 2 τού Ν.Δ 4172)62 πιρ**ε6λίτΓ€Το ή τταγιο-ποίηση τώ ' φορολογικών συνϋελβστών τής φο ρολογίας εΐυοδήιαατος γιά μία ΙΟίτία^ έττί των μή δ'ανι-αομέν*>ι/
κΐ,ρδών Η ττροθΐ'σμία έκ—τώσε.
ως των έπεν5ύσιεω'ν πού ύττήχθη
σαν στσν 4171, βάσε1 αιτήσεων
πού ύττεδλήΒησαν μέχρι 18) 12) ι
71, καιΒ'ωρίσθη με τόν Α.Ν. Τ47)|
67 γιά πεοίοδο 5 έτών άπο τής άτάκων δανίίων είς τάς πτωχΐο·
ήμ.ςρομηνίας εκδόσεως τής έγκιρι τίΡ*ς των ύττό ανάπτυξιν χωρώΛ
Μετβοξύ των ττόιρων τής νλτοκθυ
αύτής χρηματοδοτήισεως α κ. Άν
γελοττσυλος —ροείνει κοί τήν δ*ί'
θέσιν τού τρίτον τής ΰπεραξίας
έκ τής άνοίτ'μή,σεως τού χρυσού,
ή όττο'ί'α μέ τά σημερινά δεδομε-
να. ΰττεο6αίν©ι τά 30 δισεκατομ
μϋρια δολλάρια «ιαί ή όττοία έν
οΰδεμ'α —αρ'τηώσει· κατα τόν
σνγγραφέα, πιρέττει νά περιέλθη
έξ ολοκλήρου είς τάς τ^λουσια^
είς την γαλλ'ικ,ήν έργον τού κοοθη-
γητοθ Άγγέλου Άγγελοττούλου
ύττό τόν τίτλον Ό ΤΡΙΤΟΙ ΚΟ-
ΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛθΥϋΕΣ ΧΩ
ΡΕΣ: ιΠ'ροοπττικές γιά το «τος
2000», ττερί τού όττοίιου 5ιά μα
κ,ρών ήσχολήθη ό δ'εθ"ής τυττθς.
Είς την μελετην αυτήν ο κ
Άγγΐλόττουλος άφοΰ άνο>υε' τό
όλον πρό&ληιμα τής ύτΓ0.νΐ'"τύξε
ως, τό μέγα χάσμα μεταξυ —λου
σίων κοί τττωχώ" χωρών καΐ τήν
διαρική 6 Βύ,ριυνσι^ τού εισιγγεΡα'.
τήν ριζ'κήν άναθεώρησι^ τής μέ-
χρι τούδε έηαρμοσθιείσης ·πολιτι-
ικ,ής και την υίοθέ^ησιν νέαις
στρατηγΐκής άνατττύξεως εις έβ-
νικά καί δΐί&νή —λαίσια μέ —ρτ.ι
τοτύποκς. ώς έτονίσθη, ιτροτά-
Άττοδίδων ίδ'αιτέιραν σημασίαν
είς τόν τομέα τής χρημα"οδοτη.
σεως, τόν οποίον θεωο'εϊ ώς ιτρω-
ταρχικόν τταράγοντα έπιαχυνσε-
ως τού άνατττυξια'κιού ρυθμουι ό
κ Άγγίλότπουλος ττροτεινε' σει¬
ράν μέτρω/ -πρός έξυγιανσιν τής
δημοσιιονομικής καί νομισματ>«ής
κατοοστόχΓΒως τών υπό άντττνξΓ
χωρών αί οποίαι λόγω 'ής υττο
δυσμβνεϊΐς ορονς ύπτοχρεώΰ'·-ώς των
βΐιιρίσ.ια<νται είς τά ττρόθυμα τής χρίωχΌττίας, άφού ήδη δ'σθέτου' τά 7(1% τών νεοεισερχβιΐιεί ών κε- φαΐλαίων δ'ά την ττληρωμην τής υπηρεσίας των τιαλαιώ'' χοεών Μεταιξύ αλλων ττροτΐ,ίνει 'ήν ένο- ποίη<σΐιν τών τταλιών ΧΡ*«ν ύττ" εύιθι'κιούς ορους (χο;ρ στυ<η δεκα ετής ττερίοδος, χαμηλός τόκος, μακϊσιτρόθεοιμος άπόσβετ ς) καί 'ήν δημιουργίαν είς τήν Διεβνή Τράττεζαν εϊδΐκού άποθτματικο" •παροχήν Η ΑΠΟΧΒΕΣΗ ΜΗΧΑΝΟΛΟ- ΓΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ Ό Σύ·δ·ΐσμος Βιομηχάνων έζή τησε τήν ττοιροχή δυτατότητος ά- ττοοτβεσεως μηχανολογικού έξοττλ' σμιοΰ τών βιοιιιηχανικών έπιχειρή- σεων μέχρι 25% ετησίως κατά την »ρίση τής έττ'χειρήξεως, άνεξα|ρ· τητω ςτόπου εγκαταστάσίως της Δ'ά τήν άττόσβ&ση των έργοστα σιακών κτ'ρίων ο Σύνδεσμος ττρο τείνε' νά ισχύση γιά μέν τίς βιο μηχανίες ττού είναι έγκατεστη· μένες στήν τρεριοχή τής Άττικής, πλήν τοΰ δήμον Λαυρεωτ'κής, σ^ό τΓροβλεττόμενο σήμερο» -ποσοστόν άττό τοΰς φοραλογικούς νόμονς· γιά δέ τά έτταιριχιαικά κέντρα ά. ναλόγως ττειριοχής ^ά —οσοστά ά ττοσδέσεων νά ττροσαιυξάνωνται κατά 100% γιά τήιν τρίτη ττεριο- χή κιαί κατά 50% γ'ά τήν δεύτε. ρη πΐρΐοχή 'Εττί τού θέιματος των τταγίων ιτερουσ'ακών στοιχεί«ν ό Ιύνδε σμ«·ς 'ΕΞιλιλή^ων Βιομηχάνων δέν διίτύττωσε θίσεις, λόγω τοΰ -ποιλιι ττλόκθυ τού θέματος ώς ό ϊδιος <χ*χ((έι?ν. Τ' ανωτέρω ά^αφέρον- ται σέ ύττόμινημα τού ΣΕΒ πρός τό ΕΒΕΑ χώρας ' Είς τό τβλίυταΐα ικιεφαλαια το0 6ι6λιου τού ό κοοθηγητής Άγγε λόττοιυλος έξετάζε1 τόν ρόλον τού Τρίτομ Κόσμον κατά τάς ττροσε χεϊς δίκ-αετίας, άναιλύει τβυς ττσ ράγο-Γσς ττού θά έπτιταχύνουν τή,/ ιιν τ£ν οίκθΊΊθιμικώς καθυ ν χιορών, αί όττοΐαι είς το τέλ&ς τοΰ αιώνος βά ό.ατεθουν έιργατικόν δυναμικόν 3 δισεκατομ μιιρίω.ν πιροσώπιαιν εναλτι 600 μό νο.ν έ^α^οιαμνρίων είς τάς β'ομη. χα^ΐικιάς χώρχχς. καί ττρσοαϊνε' ι ες π'ρ.οιβλέψίΐς ώς ττρός την οί- κιονομ «ήν άνάτττιιξίν τβ'' κ,αι εις έκΓ·μήσχις τοΰ έ.3Ί,κοϋ είσοδήμα "ο-ς δ ά τό έτος 2ΟΟΟ κατα χώ¬ ρας, κατά καιτηγοριας χωρ'ϊ· κα· συνελι'Λώς Συιμφώνως -πρός τούς σοΰς αιύτούς, ό κ. ττρο6λέπε· ότι ή Ίαττωνίθι, ή ό. ττοία τό 1970 κατεΐχ'ϊ την ογ&ο ην θέσι.ν μεταξυ των 6ιομηχανι κων χωρώ'ν μέ κατά κάτο κον εί- σόδημα 2 200 δ«>λλ.· θα τερασ"
*ίς την ττεμ—την σεΊρά,' τό 1980,
διά νά κιαταλάβη τή' ττρώτην θε-
οιιν τό ετος 2()00 με κατα κατοι
χον εϊσόδηιΐια 16.500 δολλαριων
Αί 1-Ινωμέ.ναιι Πολιτεΐα' θα ττεριέλ
θσυν τό ετσς 2000 είς τή* δευ
"έραιν θεσιν μέ κατά κεφαλήν €ι.
σοδημα 11 800 δολλσριω^- ή δέ
τρίτη 8'έ.σις βά διεκδ.κειτα· άττό
την Γαλλίαν, την Δυτι,κη- Γερ.μα
ίιαν, τόν Καναδάν και την Σουπ
διαν μέ κοτά ιχάτθιικο^ είσοδημα
10.500 δολλάρΌ ττϊΐρίποι. Η Σο
βιετική "ΕνΗΐθΊς( ή Ανστολικ>
Γερμοινια ιοοοί ή Ιταλία 6α εύοι-
σκο-'ται είς τήν τετάρτην θεσ'ν,
μέ κατά κάτοικ,εν είσοδημα 7.000
ΑΗΒΠΘΦβΙΙΪΤΗ Η ΚΟΙΗΗ ΟΓΟΡΒ
ΠΑ ΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΩ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΤΗΣ
ς ττληροψορίες άτπό τίςΐ
Βσυξέλλες άνέφεροΐν; δτι το Συμ-
δούλιο των Ύττουυγών τής ΕΟΚ
άνέβαλε τή λήψη ά-ποφο)σε»ος επί
το ϋθέματβς τής μεσογε ακής πό
λιτ ικής τής Κοινότητος καί ττα-
ρέπιειιιψε τό δλο βέμα στήν «Κθιιι-
μισιό/» τών Εϋρς—αΐκών Κοινο-
τήτΐ}/. ττρ.οκειμένοιυ νά υποβάλη
ττροτάσε'ς μέχρι τού -προσεχούς
Όκτωβρίιοι», γιά την *νιαια ττα.
τής ΕΟΚ έ'ναντ1 τών μβσο
χωρών μή μελών της
Τό Συμβούλ'ο 5«ν εδέχθη συιμ
6.ι6αστική ττρόταση τού Βελγίου
λόγο) τής έμμονής τής Γχλλιας
ο^ήιν δ^κή της ττρόταση, ί/πως δή
μ ουργηβή ζώνη έλίυθόρω^ σι/ναΑ
λαγών μέ τις χώρ&ς τής Μεσο·
γειακής λβχά'ηις
'Υ—ενβυμίζετα1 σχετικα ότι, ά·ρ
ής ή ΕΟΚ διευρύνθηκε, όν ττε.
οΌΐο-μενο χρόνο, καί ττερ έλαβε καί
τίς 4 χώρες «£« μ^λη (Βρεταν-
νία, Ίρλανδία, Νορδηγία, κιαί
Δανία). έ'8·εσε σάν στόχο της
την χάραξη έν^ία,ς έιιτιορΐικ,ής
ττολ'τΐικής μί τίς Μεσογι,οιακές
χώοες, μέ τίς ότποϊες τώρα δια--
ρ«ΐ ττοικιλία οίκονομ'κών καί ίμ
ττορ ίκών σχέσεων, άττό τής μορ-
ΦΠζ τής συιμφο/ιας συνδέσεως
(λ χ Ελλάς, Τουρικία) μέχΐο·
καί είδικών τπροτιμησ'ακων έμττο
ριΐκών συμφώνων (λ χ Ίσρατ>λ,
Ισττανία).
Έξ αλλου, άναφερεται δτι ή
εννοια τής ζώνης ελευθέραν σμ
ναλιλαγών εΐναΐι μιά άτελήί μο-ρφτ
τελων* αχΐής έινώοχως, 5αοε> τής
οποίας καιθορίζεται μείωτη, με
χιρις έξαφανισεΜς των δασμώ ι
6ιοιμηχανΐ'κών ττροΐόντων και δα-
σμο·λογΐ<κή τταρ·ακιολούθηση ών ά- γρο·τι,κώ —ίθ^ντων, μεταξύ τώ χωρών ττού ση/νδϊ,οινται μέο« τής ζώνη,ς αύτή'ς 'Εττειιδή, ομως. ή μορφή αυτή τήις τϊλ<ι)ΐν€ΐακης έν« σεως δέ.ν τηροβλέττε κΌ.νΌιμ.ικιή ένοιποίηιση — ση,, όπως λέγϊται — κα'· προνοε! ιιόνο γ[ά μερ·;<ιή άττελπ&έ,ρωση των ί'ίσαγωγών άγρο1ΐ'<ών ττροΐο· των, όττου έφορμόσθηκε (η ζώνη) <5—οδείχθηκ>ε βραχύβιος ή θνησι-
γενής, ττ.χ ΕΦΤΑ, ήτοι ζώνη έ-
λευθέιρων συν«λλαγώνΐ τής Βρε-
ταννίας, Δανίας, Πορτο>αλίας
ΑιΊσ-τρίας, Ελ&ετία^. Νοοβηγίας
Σοιυηδίος καί ΦινΛανδίας.
Στό μίταξύ οί σιυνομιλ^ες στις
Βρυξέλλες γιά την έττίτευί,η μιά1:
τριε^ούς μή ττιροΓΓΐμησ ακής έμίπο
ριβοήις συμφωνίας μεταξύ Ούρου-
γοιώης καί τής Κοινής Αγοράς
άτΓθτελματώθηκιαν π^οσφατως,
για^ί ή Μΐιβέρνηση τής Ούρουγο·ο
άης άρνήθηκιε νά συμφωνήση δτ'
θά διαττραγματευθή ττροσεχώς τόν
τερματισμό τής διαΜρίσειος τής
σηιμαίας, έττ' ώφβλεία των ττλοι-
ων της. Τούτο άνεκιοίνωσαν άρ,-
μόδ.ο' τής Κοινής Άγοράς στις
Βρυξέλλες
Κατά την διάρκιεΐα τών σχβτ'
κ«^ σΐίζητήσεκ/ ή άντ·προσωπ€ΐα
Τής θύρουγαυάης έττιμονοις άρνη
θηκε νά αναλάβη μιά τέτοια ϊτγγο
χ,ρέωση, ένώ οί έκττιρόσωτΐοι των
έξη χωρών έττβμε'οιν έττ' αθτοΰι
κυρίως ώς ενός θέματος άρχών
'Εν8ιαιρρ«/νθ'μένη κυιρίως άττό τή^
Νβρβηγία καί λιγώτερο άπό την
Β?€Ταννία, ή Κοινή Άγορά ψο-
βσται ότι άν αφήση τήν θύ,ρου
γοιι/άη νά σιΐ|ν*χίβ·>1 την τακ'ΐκή
δ αΛρίσεως των σηιμαών θά έχη
ττολΰ μεγαιλύτερες δυσκολ.ες άρ-
γοτϊιρα νά μεταττείση την Βραζι
λια γιά νά τεριματίση τη" παρό-
μοΐια τοοκΓΓική ττού άκολουθει. Άν
καί ή θύρουγουάη έ'χει μονο Ενα
σ<άφος γιά τήν μετοχτορα των εί σαωγών της άπό την Δυτ:κη Ε£ι· ρώττη, τό βραζ'λιαινό έμττορι,κό νοιι; τκό είναι π·εΐ3ισσότερο '.'δΌφέ- ρον "Η Βραζλία είναι ή δεΰτε,ρη νοτιο«μερικανϋκή χώρα ή ό—οί α άι*αμένει έμττορ,κές διαττραγμα- τεύσεις μέ την Κοινή Άγορά γ α την έπίτευξη μ'άς έμττορ κης συμ Φωνίας. ΟΙ ΕΑΙΪΓΒί (ΙΝ ΔΙΑΚΥΜΑΐΝθϋΙΙΝΟΝ Τό θεμα τής άντιμ£τωπισεως τών δι»σμενώνΐέπ·ι.τΓτώίτεωχ τής έ- λεκ3ερας «αί ττρός τά ανω διακιι μάσεος τής τιμής τής στ&ρλί- νας καί αλλων νομισματων έττί τών ελληνικήν έξαγωγών άπασχο λεί σοιδαιρώς τιούς "Ελληνες έξα- γωγ^ϊς κο>ί την κιυβέρ^ηση Πρός
τόν σικο-πό αύτό οη/νήλθε Αθϊς τό
δ οικητΐικό συμβοώλιο 'Όύ Πανελ
ληνίου Σιηδέσμου 'Εξαγωγέων
■καί ττρόκειται νά ττραγματοπο ,·,
ρή αϊίριο σι·σκεψη στό ϋττουργείιο
Εμττο,ρίου μεταξύ των άομοδιω>'
τταραγόι/των γιά την άντ,μετώπ·
ση τώ' ζηιμιών έξαγωγής κορΐ"-'
Θιακής σταφίδος στή Βρεταννία
Είδ|κώτερα ό Σύνδεσμος 'Ε¬
ξαγωγέων ύπιειστήρΐξε 'ήν άρχή
τής (ι1ί μετοι&οιλιής των &ρων γιά
τίς έξαγωγικές ττράξε:ς -πού έ-1
ττροιγιιατοτΓειή,βησαν -πιρό 'ής έλευ
βέρας δ'αουμάνσεως τής 23ης Ι
οι/νίου ή γιά έκεϊνβς πού εΐχε γ! ι
νει άρχή δεσμεύσεως τώ,/ εξαγω-
γι<ίώ^ έττιχεΐιρήσεοίν. Άττίφάσ'οε δ« δπως υποβάλη ττρός την Κυ- βέρνηιση ικαί τις νομισματι,κές Ι Άιρχές σχειδιο ττρο1άσ€ων, μέ τίς οποίες βά καλύτττωνται οί ςημίες των έξαγωγών καί δεσμεύσεων ίξαγωγΐ-κών έττιχειρήσεων, ττρος Ι τό εξωτίΐρικό, ιτού εΐνα1 έκττεφρο: ο μένες σέ ύπΌΤΐμηΘέν-α νομίσμο· τα 'Ετηίισΐις, οί εξαγωγεϊς ϋττογραμ μ!ζουν τή;ν ά^άγκη δημιουργιας ττροβεσμ'αιχιής άγοράς συναλλάγ- ματος γιά την διασφάλιση τής σοτιμίας των έλε^θέρως διαικυμα νοαένων νσμισμάτων, ανε^ έπ.βα ρύνσεως τών έξαγομέ^ω^ προιό^-' Των. ΎτΓοστηρίζοι/·' έττίσης δτ' τό Κεΐ(άλα'ο Άσφαλίσεως τώ; ΠιστώσεΐιΛ' θά αναλάβη συντονεϊ ■προστΓα€'ειες γιά τήιν μείωση των άσφαλίστρων τοΰ κΐ'νδύνου τής ύ>ποτιμήσεως, χαρή τήις ά'·ταγω-
όνων
νιστ.ικότητος των έιλληνΐκών έξα
γωγίμων ~ρθ(όντο»ν
Ή καλύψη τών εξαγωγικόν πρό
§εων, έ'ναντ ι των ζή μ ιω ν εκ τής
ύττοτ'μήσεως, είνα1 άτταραίτητη,
διαίτε,ρα όσον άφορά τούς έξαγο>
γεΐς κθιρΐιι6"α.κής σταφίδος δοθεν
τος ότι τό σύνολο σχεδόν των έ
ξαγωγών δ'εξάγεται ίνα-τ στερ
■λινών Όιμοίως, ύττάρχει άνάγκη
ειδικώς γιά τίς έξαγωγές κορ>ιν-
θιακήις σταφίδος, ττροθεσμιαίκής
άγοράς συναλλάγματος δεδομέ-
νου δτι τό ύφ'στάμιενο καθεο^ώς
των ιξαγωγών αυτών — ρουΐτοβέ-
τει κλείσ'μο τοΰ τηροϊόντος στόν
πιραγογό, άναληψη ϋττοχρεώσχιων
τού ιέξαγωγέως, φόρτωση έμπο-
ρΐώματο·ς «αί &ραχμο—οίηση τού
έμβάισματος σέ χρόνο άπέχοντα
το'λάχιιστον δύο μή)νες άπό τής
—αροοδόσεως έμττορβΰματος. Χρειά
ζεται, συνβπώς, οί εξαγωγεϊς νά
γηρίζουν χλν σνγκεκριμενη τ'μή
συναλλάγματος στήν όττοία διε-
ξάγεται < έργακτίοι "Ηδη, λοιττόν, κατόττιν τής ε¬ λευθέρας δ'αικνμάνσεωις τής τιμής τής στβρλίνοίς κιαί τής Δανικής κΐορώνας, εύρύτερα τώρα γίνεται λόγος περί τής άνάγκης δημ'ουρ γίας μ'άς ττροβίσμιακής άγοράς συναλλάγιιατος, μέ σκοττό την •προστοσία τών έξαγωγιικών καί είσαγωγιικών συΐμφερόντων τής χώ ρας, επί συναλλαγών ττού -πραγ- )ΐοοτθίποιούντϊχΐ σέ ναμίσματα, των οποίων ή τιμή δέν εΐναι όρισ,μέ- νη βάσει των συμφωνιών τού Μιπρέτοιν Γούντς. άλλά δι,οωα/μαί- νεταιι έλβυβέρως, δττως ττροσφά- τως, τταιραιδείγματος χαρή, ή στερ λί'να, καΐτόηΊΐν τής άττοφάσεως τής βρεττανν'κής κιιιβερνήσβος τής 23ηις Ίουνίου εί. Σκόττ'μο εΐΜαι, λο'ττόν νά έξηγήσουιμιε τί σηψιαί νει ·προθεσμιαΐ<ές τηράξε'ς άγορα ττωλησίας σνναλλάγματοις. Πράκιειται ττερί £νός δρου ττού άεμαρά την λειτουιργία μιάς άγο¬ ράς. στήν όττοιία ενα ξένο γραμ- μά^ιο οψεως ή ττροθΐσμίας άγο- ράζεται καί ττωλεΐται, σέ σνμττε- φωνηιμένες τιμές κ«ί είναι ττλη- ρωτέο έντός συγκιεκ,ρ'μένης ττρο- Θοσΐ4.ί«ς Μέ την άγορά ή τήν -πώ ληο-η σνναλλάγμαιτοις μέ ττροβε- σιι.ιαικ,ή ττράξη, οί είισαγωγεΐς κα! οί έξαγωγ'εϊς δύναντα1 νά ττρο- στατευθθί> έναντ' τοΰ κ νδύνου
τής διακιυμάνσεως τής τιμής Τοΰ
συ^'αλλάγματος. Τουτο, δμως, ύ-
ττο.ο«ΐ την ίίτταιρξη ενός μηχανι-
σμοΰ, άσικουιμένου άττό 'ήν κεν-
τρικ,ή ΤράττΓεία. ή άπό τις Ιμ/ιτΛρι
ικές Τρά—εζες, βάσει τού όποίου
βά προβξοφλοθνται οί τ,μΐς τού
συναλλάγματος Ό μηχανισμο·;
αϋτός -ττ>ροντΓθθετειγ έν τούτοις,
έξε'δικενμένο προσωττΊκό, τό ό-
ττοϊο θά τταραιχιολουιβή στενώς τίς
δ'ε.δεϊς άγορές συηιολλάγματος
καθώς έττίσης καί ύττολογ'σμό
τών έπιβαρύνσεων ώς νά είσπράτ
τεται ή ΟΜχλογσΟοια έκ 'ής λει·
τοιογίας τού μηχαινισμού -πρθ'μή-
θϊΐα κ«τά τήν άγορά ή τήν ττώ-
ληση ιηροιθβοιιιιακιού συναλλάγμα
τίος
ΔίΕΥΡΥΝΕΤΑΐ 10 ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ
ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΙΑ ΤΗΝ _ΛΛ 1Ν1ΚΗ ΟιΚΟΝ.
Ή "Ελλάς, τής όττοίας το κο5ά |
κάτο-.κιον ίΐσέδη^α ήτο 1 000 δολ |
τό 1970, θά έχη 1.850 δολλ. το,
1980, 3 200 δολλ τό 1.)*0 δ'α
νά φθάση τα 5.200 δολλ , το ε-
Γος 2000. Τήν αυτήν ττερ:θδον· ή
Τσυεη'α, τής όττοίας το κιχτά κά
τοικΐ,ν είσό-δηι'.ι.α ήτο 400 δολλ.
μά;© τό 1970 θά έχη ο έτος
2000 μόνον 1 300 δολλάρια κα·
τούτΐ λόγω τού χαμηλότερον ρυ-
θμοΰ άνοπττύξεως χιαί τής ταχυ
τέ,ΐε ς ττληθυτμιιαικής αύξησεωΓ,
ττεύ είναι τρπτΐλασία περιπου τή-
έλλη««ής
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΗΜΩΝ
Φέρεται είς γνώσιν τών 'ΑΕιοτ Διοικήσεων Άνωνύμων
Εταιρειών καί 'Εταιρειών Περιωριουένης Ευθϋνηο δτι δι' απο¬
φάσεως τού κ. Ύπουργοϋ ΕμπορΙου ύπ- αριθ 68378)4128
της 16)12)65. δημοσιευθεΐσηα είς τό ύπ' αριθ. 660)23.12 β5
♦ Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων 'Ε-ιαιρειών}, όρΙΖεται δτι δύνσν
ται νά συνεχίσωθ) δημασιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς
τών Γεν ι κ ών Συνελεύσι^ων καί τούς Ίοολογισμούς των διά
της οΐκονομικής μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ -
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ιί>ς εγένετο μέχρι τοθδε διά τής
•Ο1ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τής βυγχωνεύσεώς της.
Ή άλιματά.ΐ5ης ανάπτυξις τής
έλληνικής οίκαναμίας και η ττα
ράλληλος σιιινιεχής διεύρυνσις τή'-
ελληνικής άγοράς, κα3 στοκν την
χώραν ιιοος κιαιτ' εξοχήν ίλκυστ -
κήν δ'ά την -προτγματοττοιησιν έ
τίΐβ.δϋσεων έκ μειρονς Γερμανών
έττιχε'ρηματιών·
Εϊ(: τό σιψττέροσμα τουτο κα
ταήγε' ή εγ<υρος γερμα^ικη οίκο νομική έφΓμερίς «Χα^τελσμττλατ>-
άττηχουισα τας άποψτις τοό επι |
χει,ριηι'ΐατικιθύ κόσ^ιου τή<ς Δυτικής Συγκοκιριΐ'αέν<')ςι ή γερμανικ,ή ϊ Φτΐμευίς έίηιμσσ 1 ευσεν έμτ'εριστα τωμένον άρδρον ΰττό τόν τίτλον , ■* Ον·<ιουται τό γερμανικόν έ,νδ'α ] Φεοον δια την 'Ελλά&α», είς τό Ίπρϊον άναλ'υΐοντα' και ύπογραμ μιζονται αϊ λίαν εΰοίωνο' προο τττικαι άνοπττύξεως τής ^λ^ηνικής οίκονοιιιιας κκχί έι.ισκο-πούνται αί σχεσεΐΓ Τό έΜδιαφίροΐν των έττιχε ρηματιών τονίζει έ/ τοΰ άρθρ,ευ ή έφηαβρίς συνεχώς | όγκουτα', αί δέ πιροσπάθειαι' 6Γ ι ιΐιπέ,χ,ταισ'ν τη,ς οϊικονομικης συνερ γασίοος είς δλους τούς τομείς τής Ι ομκονομικιής δραιο^ηιριότητος έν- τεΐ'νοντα'. Έν συινεχεία ή Ι"γκυρος γερμα 'Ίική θ'ίικονβμιική έφη'μερίς ΰττογραμ μίζει δτι οί Γειοιμανοί εΐοαγωγεϊς έ-πΊθυκοΰν την έ-Ίευθέραν και ά κώλυτον είσαγωγη/ν βίς την χώ- ραιι ·>ων τών έ,λληνικών /εωργι
κών ττρθιόλ'τω11, διότι ταΰ'α εί
ν»ι ττοιοτΊκώς αψογα καί πιροσ
*1ς άνταγωνιστι«ιάς τι
μας. Χαιρακτηιρ'ΐστικόν -παβάδειγ-
μα αποτελεί, έιν ττρσκίΐμίνω ή εί
σαγωγή είς Γεβ·μαινίο?ν έλληνικοΰ
7ΐοματο'πιολτού αρίστης -ποιότητος
και είς συμφερούσας τιμάς Ω¬
σαύτως, οί Γερμανοί είσαγωγείς
ο'ινων άξιοϋν δττως οί ύί{ΐστάμε-
νοι φιραγμιαί δ ά ττν είσαγυ»γην
.κων μοσχάτων οΐνων έξα
τό ταχϋτε,ρον
Περαιτέρω, ή έφημιεοίς ΰττο
γραιμμίζει δ'αιιτερως 6τ{ -ό έλ-
ληινικιό|ν κ,ράτος έττιτυγχάνί.1 ττλή
ρως είς τήν ττρ)οσπά8ειαν έεασιφαΐ
λ ί σεως άψόγου καί όμοιογενούς
ποιότητος τ^ £)ξαγομένωΓι' £λλη
νίκων -προι'όι/των διά τού άσκου
μένευ αύστΓ,ροΰ -πο'οτ,κού έλέγ-
χι^υ αϋτών
Τέλος ή γεριμαν ικιή οίκονομ^κή
εφημερίς άναφέρεταιι είς την έν
τυ·τΓωσιιαικήν άνοδιο^ των εττισκε-
πτοΐ'υένων τή" Έλλάδα Γερμανών
τουρ'στών τώ'ν οποίων ό άριθμός
έγγίζει ήδη τό ήμ'συ έκατομμύρι
οΐν ετησίως.
ΔΥΟ ΣΧΟΛΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ
ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΚιΕιφΑΛΛΗΝΙΑΝ — Π^ΡΟΝ
ΔΓ άποφάσεοις τού δ ονηίτοΓι
τού Όργο3νισμού 'ιΑττασχολησεωι;
ΈργατιικοΟ Δυναμικιού κ Ι Πα¬
λαιολόγον ■ Ίδρύοντκι δύο σχολαί
έπαγγελματιικής καταιρτίσεως κα
ΤωτέΊοω -πιριοσωιπικού τοΐ/ρ'στικω»
ιέπαγγιλμάτων βίς Οάρον κοί Κε
φαλληνίαν.
Είς τάς σχολάς &ά ειί>ικεύων-
ται έντός βραιχέος χρο ικού δ1»-
στή,μαΤος αινειργσ', ήλικ·ας μέχρ
45 έτών, είς τούς ΟΊτοίους θά χο
ρηγοιϋνται τττυχία έτταγγελματι-
κής κατ αρτ ί σεως.
Ο ΓΑΛΛΟΣ ΠΡΕΣ,ΒΥΣ
ΕΙΣ ΤΟ'Ν μ ΜΑΚΑιΡΕΖΟΝ
Ό Άντητρόεδρος τής Κυβερ¬
νήσεως κ. Ν. Μαικαιρέζος εδέχθη
τόν τπρέσιβυν τής Γαίλλίας κ Β
Ντουράν.
ΝΑ ΜΗΝ Α,ΝΑιΓΡιΑφΩΝΤΑ Ι
ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΣΤΙ
ΕΠΙ ΕΕΝΩιΝ ΚΟΝΣΕΡΒΩΜ
Νά άνασταιλή έ—ί εξάμηνον ή
ΐπτ' άριιβ. 885)72 διάταξ'ς τού
Κώδικος Τριοφίμωΐν καΓι Ποτών,
•π-ερ! άναγραφής ένδείξεΜν έλλη-
νιστί επί τών είσαγομένιο»ν κον-
σερ'βώ'ν, μέχρις όριστ'κής ρυβμ'ι-
οπεως τοθ δλου θέμσττΌς, ζητεί ό
Εμπορικάς Σύιλλογος Τροφίμων
Αθηνών, δι' ύττομνήματός 'Όυ
ττρός τό Άνώτοπον Χημικόν Συμ
βούλιθν
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ
ΑΝίΤΙΠΤΒΡΑΡΧΟΣ ΕΙΣ
ΤΟΝ κ· ΜΗΤΣΑΝΑΝ
Τόν αρχηγόν τής Άεροττορίας
άντ'ττΐτέχχιρχοιν κ. ©. Μήτσαναν,
έ—εσικιέφθη ό νεος διοικητής τής
6ης συμμαχικής άεροττορίας Άμε
ριχοτνός άντιτττέ.ραρχος κ Πίτς
«α! εΐχε μετ" ούτον σννοιμιλίαν ά
μοί 6α ί Ου έν
ΑΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ
ΚΑΤΑ ΤΟιΝ ΙΟΥΝΙΟΝ
Συμφώνως —ρός σχετικήν ομο-
κοί^ωσιγ αί σιυναιλλαγαί τού λή
ξαντος μηνός Ίουνίου. ες τό Χρη
ματιστήιρ,ον άνήΊλβαν είς 605 έκ.
δραιχ. έναντι 497 έκωτ δροιχ. τού
τπροηγουμένου μηνός Μαίθιυ καί
201 έκατ δραχ τοϋ άντιο·τσίχου
μηνός Ίΐαυνίθυ 19
V
1.
,ΑΚΟκ κιέέ7ήηήχ αΤά λουενσικ,ΐ
"Εξ άλλον, τό συνολικόν ϋψος
σιυναλλαγών τού τπρώτου εξαμήνου
τού τρέχοντος ετους ανήλθεν είς
2.489 έκ,αν &ραχ., έ'ναντι 1 179
έκατ δραχ. τού άντ'ντοίχου έ,ξα
μήνου τοΰ 191, (αύξησις κατά
1 111,1%)·
—~
ΙΤΕΡΛΙΝΑ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
Ή ελευθέρα διακύμανσΐς —"κατ'
θυσίαν «^έ φάκΛ>» ί—οημησις
— τοΰ Βριεταννιικσύ νομίσματος
'έχε1 δη,μιονργτνοχκ προδλήικχτα
βίς •'άς έξαγωγάς "Ελληνικήν προ
(όΛτ«ν πρός την σφαίραν έπιρ
ροής τής στβρλι'νας Αί έν λόγω
δυσχέρειαι σΐΛ»ί<στανται οίς τή' δραχμοπαίησι τού συν«λλαγματοο (στί,ρλίνας) συγκεκριμένως δέ ϊίς ιτοίαν φάσιν της έξαγ^γικής δέον νά ένεογητα- ς αίίτη: Κβτά τόν χρόνον φορτώσε ως τοΰ ειμπορεί ματος, ή κοτά την 'τ.μερομηινίαν κθινοποιήσεως τοθ *μ6άσ«ματσς; Εκάστη των ώς &■ ν'ω δύο πεΐρΐΛΓτωσε»ν έ'χει ~ά πλ- ονεκτήιμαΡΗ ικα' τα' με ονεκτήμα- τά της, τα όττοϊα σννδέον-α' άρ. ρήΊκτως, μέ την τόβσΐν άνόδοι» ή' ττώσειιις τού κνμοινοιμένου νομί σμαΡος. Είς την ττθθΐ«'μι.νην π ρίπτωσιν τής στβρλίνας, μέ σο φίΐς υποιτιμηιτικάς τάσεις αϋτής ττλέον συιμφέροΐΛσα είναι ή ττρώτη περίπτωσις, δεδο,μένοιυ δ-ι ό έ ξαγ«γιεύς θά γνωρίζη έκ των π,ρθ Είς —οίαν τ^μήν εχε λ σει» τό έμ—όρει/μά τού και έττ τή βάσει αΐ-τής άναμένει νά εισ π,ράξη· είς δραχμάς, τό εμβασμα, Η δευτέρα περίπτωσις. κ"ίλετα' ώς άσΰμΓρορος, δ'ότι άττό τή φορτώσεως τού έμιπορεύματος μ ΧΡΊ τ*ϊξ κθινοπτοι,ήσιεως τού 6μβά- σμα^ος. μεσθλαίβεϊ ικανόν χρανι κον διάΧΓτημα, διά τή'ν Ερττουσαν τής στερλίνας σταφίδος πρός τήιν Βρε ταννίαν, ήτι ςάποτελεί τόν κΜρι ώτβρον πελάτην μας. Επί τού ολου θέματος των έ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ ΑΙ Α ΚΑΛΥΨΙΝ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΗΗΣΙΝ ΤΗΣ ΛΙΡΑΣ ξαγωγώγ ττρός χώρας της Ή όιντιμίτώττισις των δυσμβ- | δο·ς ή τ&ιν &λληνπ<ών νών έπιπτώοΈων. έκ τής έλευβέ- Τρια,ττεζώυ διά την ραζ καί ™Ρ»ς τα κιό5ο> δι,ακυμάν | σεως τών
έιιτκφι,κών
έττι6αρθ
ς
σρς ό Πανελλήνιος Σόνδε σεως τής
σμος Έξαγ«γέ»ν θά άττοκρυσταλ1 καί #λλ«ν νομ^μάτων, έττ.
λύση τάς έττ1 αυτού άπόψες τού έλλ^Ικκών εξαγωγήν έ-*
*> σόλησε δια
αί διο:σφάλισιιν ίσιοτι,μίοος τού σννα>
λαγματος των ελευθέριος διακυ
ΑΝΑΣΤΕΑΛΟΝΤΑ! ΑΙ ΟΦΕΙΛΑΙ
φυσιογνωμίες ποΰ έκλείπουν
ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΚΑΛΛΙΙΡΓΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΑΤΕ ΙΩΆΝΝΗΣ
1Ε>νεκρίθη
πής Ο'ικονομ,ικών
τής Έπιτρο- θεσμα χαμηλότοκ« (2%) δάνεια,
"Τποθέσεων ή τή έγγυήσει τοΰ Ελληνικοΰ Δημο- Αος.
Τετάρτη, 28
άττ' άινόμεσά μας ό Δάσκοτ στατικοϋ — ό
τλος»
έλάχι-
κατά την σημερινήν συνεδο.ασιιν σε^. απησχόλησε διά μακρών
τού Διο'κηηκοΰ Συμβουλιον αύ- τό δ^ιικητ,,κόν συμβουλιον τού
τού Πανελλήνιον Συνδέσ-μοι; Εξαγω-
Έπί τούτο,ς. δέν πρέττ*. νά γέ*»ν, τό οποίον συνήλθε χθές
μάς δ.αφεύγη «α! ή προχθεσ.νή - υπό τ,,ν προεδριαν ^« Θ Δ.
ότνοεκ-οϊ'νοΜΤ'ίς το0 Κε<(κχλοιου Α- {ταφλίσεως Λστώσεων (Κ^ * Συγκ£χ'Ρ·μέν«ς, αντικείμενον συ συμφώνως πρός την οποίαν «οί ζητήσεως απετέλεσε ή άναγκη έξαγωγ«ΐς δέν έ-,ιδε'κνύουν προ-1 Λν^ιμετωπίσεως των εξής δι/ο κυ βυμίοον δι' άσφάλισΐν τοιούτου εϊ ρίως προβλη,αάτων: α) των μη δούς κίνδυνον (ύ-οτιμήσεως). &ραχμοποιηβέντων έμβασμάτων άπευβύνσνται δέ ττρός τό ΚΑΠ ώς καί των υπό εκτέλεσιν φορ Κτ,α άσφαλισβούν μόνον μετά τώσεων καί β) τού προβεσμιακου την έπέλειυσΐΛ- τού κινδύ ου <ί δ- δ'αικανον'σιμού τή,ς τψής τού συ- -_« -.π—., ,τ,^,. ηΛ«»Λ, Ι-πΐΜΜίΐ. υαλλάγαατθΓ Λονδίνον. οδτος είναι σατρώς έττυ«.ίμε ναλλάγματος νος» Καί άσψαΐλώς ύττάιρχουν ττολ Είς σχετική,ν άνοκοίΐνχοσιν τού Π λοί λόγοι διά την υπό τών έξαγω' ΣΕ, ή όττοίβ εξεδόθη με^α την γέ»ν έττ'δίΐκννομένην άτΓροΑΛμ:- χθεο-ΐνή,ν συνιεδρίο-ιν. ά^αφέρον αν νά σ,υινάψοα/ν σι/μβάσεις Εναν. ται μετοίξύ αλιλων καί τα εξής: τι τών κινδύνων έκ τής ύποτιμή «Τό διοικητικόν συμβούλιον τού σεως των νομιυοιμά^ων ή' πάσης Σν-οέσιαοι», ά—η,χών τάς άπόψεις όποιαν θά εξετασθή τό πρόβλη. .Λ,.ΐΛ-,,ΐΛτι,ΐίίΓ αεταιβιαλίΐί: "Ισ«ς τπγ έΕαγωΎΐκιήΓ τάΕβως έπί τών μα, τό οποίον έδημΌνργή°η ©V. μαινομέινί*/ νομισμάτ»". »Π'αιραλλήλως/ τγ'στεύει 3τι τό Κεφάλαιον Άσφαλίΐσιεως τών Π'- σ"ώσειοιν (ΚΑΠ) βά άναλάύη συν τόνοι»ς τπροστΓθο&είας διά την δ- σογ ς δυναΐτον μείι*σιν τ« τΐοϋ κ'ΐι.ιδϋνου σοοις, χάρ>ιν τής
τητιο,ς των έλληνιικώιν έξαγ«γίμ«ν
ό
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΚθιΡΙΝθΙΑΚΗΣ ΣΤΑΦΙΔΟΣ
Έν τώ μ€τ«ξύ> πραγματοατθι-
εΡαι αίίριθιν είς τό ΐπτουργεϊθιί
ΈΘν'κης Οίκιθνοιμίας (τομ£ΐ»ς έμ
ττορίιου) σύισχιεψ'ς άρμοδίιον ύπτη
ρ-εσιοοκών ιταιραγόντων κατά τή''
λήψις των ε|ής μέτρον υπέρ των σ>κ>υ, ίξοφλητέα είς 6 έτησίας ι- Γ'ά ολοΐίς
πληγέντον έκ. τοΰ π<ιγετοϋ τοϋ σοπόσους δόσεις. τής πρώτης κα- στοι>ς πού άπ'ειμείνβμιε άπο
Μάρτιον 197! έσπεριδοκαλλιεργη- ταοληθησομένης τρία ετη άπύ τής ^ριώταΐίς έργάτες αυτού τού Ιδρι/
των των νομών Άργολίδος, Λακο) συνάψειος των δανείιον καί μετα
νιοχς
της χώρας
δέν ήταν μονάχα ό σεβά
Αρτης καί λοιπών περιοχών την συγκομιδήν κ«1 πώλησιν τοΰ σμιΟς Πρύταινις, άλλά ήττχν π,ρο·
προιοντος.
— Άναστε'λλεται έπί τριετίαν Τό ΰψος τών εν λόγω δανείονν
καϊ άνευ κ«τα6ολης τόκων
θά καθορίζεται, κατά
ττάντων ό Όδηγός, ίικιεϊνος
έδαδαξε, οχι μόνο μέ τήιν Θε-
"σιν' ωρία τού άλλά καί μέ τό
με-οίας ή είσπραξις υπο τής Ά- πρός 100 δοχ , δι" έκαστον άναφυ &£ γμο αου δχ( μ^ιν0 Τήν τ.εχνιΚή
μετα*αλής. "Ισ«ς τής
ή δμως, ή
ρα διακιύμαΐνισις ττ,ς στερλίνας ί
χ«ι ττειρ'αγάγει ε,ίς δυσχερή θέσιν
τάς Ελληνικάς έξαγωττάς ττρός
την ΐΓεριοχτίν τήις στ€ρλΓ'ας κα'
ή Λντι,ΐί.ετώτπσ'ς χο0 τίροβλήμα-
τος —ροβάλλει έ—'τακτικη. Μά-
δηιμοσιευθεΐσαι πλτ>ροφοιρί
αι άν-αψέιρουν, 6τι άντιμειωττίζε
ται ή άναστολή φοιρτώισε<ον Κο τό ποσοστόν άσφαλίστρω" ή τήΓ γ€Ινντ|βέντων προβληιμάτων έκ τής καΐλύψεωις τής ζημίας νά καθιστά αίιψνιδίας καί απτροιβλέ,πτου ντέ τούΌνς ά—ροθύμιθΗΛς νά έτιωφε- φάκιτο ύποτιμήο-ίΐ«ις τή,ς στερλί- λώνται των υπό τού ΚΑΠ προσψε νας, «ίς έκτασιν προσβγίζουσαν ρομένων ύπηρεσιών. Ι τό 9%, ώς καί έ^έρων νομ'σμά- Άλλά πέρ<ϊν των άνωτέρω, πβί των, άπβφάνβ'ίΐ ομοφώνως πει νά ύττογραμμισθη ό·τι όητό τής άρχής τής μή μιε,ταβολής διετίας. €Ϊσιήλθομεν είς περίοδον δρων δ··ά τάς έξαγωγΐικάις πράξεΐς ς ήμ ς ρ έλεωβέρως κ»ίμαινισμέ·ν»ν ίσοτι,μ1. τάς έκιτ€λίσβείσοβς ττρό τής υιτιθ- ών καί ό—ό τής άττόψεως αυτής τ'μησιεως της 23ης Ίουνίαι». ή' δι" *ΐμΐβα άνέ,τοιμοι να άντιμετο»ττί- αύτάς, διά ^'άς όττοίαις είχε γίνει σ«*αεν τάς έκ τού γεγονότος τού άρχή δεσμεύσεως των έξαγτογέ- 'ου δημ'οιιιργουμένας καταβττά- Ι «ν Α—εφάσισε δέ δττως υττοιβόιλη σεις. Δι' δ «»ί έργον 7ής Πολ'.Ι τπρός τήιν Κυδέιρνησιν καί τάς Νο τείας είναι νά δημ'αυργηση— ό- μιιοιαατι,κάς "Αρχάς σχέδιον ττρο ' δά ώ ί έδώ καί άλλοτε είχομεν/ τονίσε — τόν κατάλληλον μηχανκτμον ώς τούτο εχσι/ν έφθιρμόσει πολλο' χώραι Η ΕΝ ΤΑΞΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ. τάσιβιι^, διά τών οποίων έπιδιώ κεται ή κάλυψις τών ζημιών, αί οποίαι ά—οδεδειγμένως σννάγον- ται έκ, δεκτμούσιεων των έξαγωγέ- «V πρός τό έξΐαγωγέωιν πρός τό έξωτερ'κόν, έκ—εφρασιμένων είς ύ νομίσματα »Ό Σ6νδβσΐμος Έξαγωγέων εΤ 6έ6«ΐΛ>ς οτ, ή Κυβέρνησις, έν
τής π>ραστο3σίας καί
Τό Συμβουλιον Οίκοναμικώς βάσει των προοπτικών αυτών, συν τή
Ένεργοΰ Πληθι·σμοΰ έπεράτο)σεν τάσσονται τα προγράαματα οϊικο -π·ροαγωγί>ς τής έξαγωγιικής δρα
— ώς ανεγράφη — την πρώτην ( νομικής άναπτύξεως, έπιχειρείται | —η,ριότητος τής χώρας, θά προα
φάσιν τής μελέτης τοΰ θέματος άνα διάρθροισις τοΰ κρατικοΰ μηχα σΊΤ[σι^ Τ01^ς έξαγωγεϊς έκ τών προ
διά την έπιτάχυνσιν ή έπιβράιδυν- ( νισμοΰ καί έκσι>γχρονίξεται καί άνα | σΎ(μομι^ινων ε;ς σύτούς ζημιών
σιν τής είσόδου τής "Ελλάδος είς ' προσαρμόζεται ή δλη παραγωγική'
τήν Εύρο)παικήν Οικονομικήν Κοι ι διαδικασία μας.
νότητα Ή δευτέρα φάσις Λεριλαμ
μ.α;
τάς έ,ξαγωγάς κο,ρΐνθιακής στα¬
φίδος, μετά τα τελευταία νομι
σματικά «έτρα τής Βρεταννιας
ότι τό ΕΒΕ Πά-
γεΐσαν καλλιέργειαν, εξαιρέσει ραγωγικόν δένδρον.
τών δανείοιν, τα όποία έχορηγήθη- Δικαιοΰχοι τών έν λόγο) δανει-
σαν τή έγγυήσει τοΰ Έλληνικοΰ ών τυγχάνονν άπαντες γενικώς οί
Δημοσίου. Αί έν λόγω όφειλαί ζηιικοθέντες έσπεροκαλλιεργηταί
πρός τήν Α.Τ.Ε. θά έ|οφληβοΰν ττΤητ πληγείσών περιο-χών^ έφ' δ-
διά τριιον έτησίων δόσειον, τής σον τα δένδρα των ύπέστησαν ζή
πρώτης καταβληθησομένης μετά μίας έκ τοΰ έπισυμιβάντος κατα μή
τοία ετη. Δικαιοΰχοι τοΰ ώς δνι» να Μάρτιον 1971 παγετοΰ. ^
εύεργετικοΰ μέτρον θεο>ροΰνται οί
Τώρα πού ίίφυγε, άναλογιζόμο:
στε τί όιφησο —ι<τω τβι»> ποία ή
τού στή·ν πρόοδο
:ύ Ίδ,ρύιιατος πού
τού,
έσπεριδο-
των όλοσχερώς καταστραφέντ'ον
δένδρον τιον είναι, είς ποσοστόν
άνιότερος τοΰ 20% επί τοϋ συνόλου
τών κατεχομέν<ον 6π' αυτών δέν- ΤΡΑΠΕΖΗΣ 39 ΕΚ. ΔΟΛΛ. ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.- Ή Παγκό- οτε, των των ι*α©ητώιν τοι άπ' ολα τής Έπικττή,μης· πού-ά χΡηΐκ,ε νά διακονήισε1. Πιροσπαθού με νά άξιολοιγήσουμε τό ϊργο τού σάν Λε^το'ΐίογιοϋ τής Παιδειας κ·αι σάν Τρα,πιεζ'κού Λειτου>γού καί
διαπιστ&νιουμε, ό'τι άνήκει πραγ
ματ'ΐκά ο-τή χοριεία τώ>ν ολίγων
έκείνων έκι)ΐικττών, γιά τονς όποι
δπο,ν |() Ό άρ,θμός των μερ,κός
κοιταστραφέντο)ν δένδρον είναι", α»ι0<: ΤΡάπε2α παρεχώρησε πι· ομς &σα κα; &ν χίγα λ>: ψάν φτω(Χά
εΤνα
κοιταστραφέντο)ν δένδρον είναι, γ ψν φΧ
είς ποσοστόν, «νώτερος τοϋ 30% στωσ,ν ΰψουα 39,3 έκατ δοΑλα- Γεννή»ηκε στό Βάλο τό 18·)2
όλ έ έ Ρ'ων πρόο τΠν Τουρκιαν πρός Τλ τη Εμπορ·«η Σχολη
•έ.ημ.&ΐιωτεοΛ' ότι το ιζοε. ι ια- ^ ..««-ν..-., .- — .-νν? .^. ·,„,„ ^ , ^ ^
τρών ίχε, π,ροτε,,ν,ει όπως δ,ατά τοΓ' σννόλοι· τα,ν κατεχόμενον δέν Ρ'ων πρός την Τουρκιαν, πρός Τελε,ωσε ^ην Εμπορ·.«,η
£" ,^' λΙ2, 1111 " ΐΐΐ. δο.ον τιον. γ) Ό άριθαός το,ν ό- ΧΡΠμοτοδότησιν τών έργων ανα- Β6λου, σπο,ύ&χσε πθίλ,τ,
ηδη καθ1 οδόν φοιρτία ή οιαφο,ρά
τιμής τής άγγλικής λίραι, καλυ
φθή έκ τού σχημοίτισθέντος τταρσ
τή Τραπεζη τής Ελλάδος κεφά¬
λαιον πρός τόν σιχοπόν αυτόν, έκ
τής εϊσπράξβως δ'ττιλής εισ<ρορό- μεταξύ άγορας κκχίπωλήσεως ξέ νων νομισμάτων Δ'ά τάς μελλθι^ ρικώς ζημιιοθέντοι-ν δένδρων είναι μέσον όρον είς ποσοστόν ά- ή. χρηματοδότησιν τών έργων άνα- βόλου, σπούδασε πθλιτΐ|·<ές έπ' στήμες στή,/ Άβή^α, καί πσρο ε'δικά μαΐ3·ήιαατ<ΐ Όρ λοσχεριός καταστραφέντων καί με- πτύΕεως τής Κωνοταντινουπόλε τού ποοοϋ αυτού θά διατε- γ—βίτΐ'κιηις στον Καινοΐΐα καί σΓίς ή νώτερος τοΰ 25% τοϋ συνόλου τών θουν 37 έκατ. δολλαρίων διά τήν ΗΠιΑ ύπ' αυτών δένδρον. Βελτίωσιν τού συστήματοο ύδρεύ- — Χορήγησις νέο>ν αακοοποο-1 σεως καί τα ύπόλοιπα 2,3 έκατ
Στήν ττ,ρώτη τοιυ νεότη^α έργά-
έττί ενα
χρον'κό διά
εργασίας προτείνεται νά
δανείον: Ή Α.Τ.Ε. θά|Ρά διατεθοθν είς τόν σχεδιασμόν στηι1(α ώς ΰπάλιληλος στίς έπ·
χεΐιρήσει,ς Χωρέμη — Μπενάκη
^σπε- τοϋ καταλληλοτέρου τρόπου έπε
ριδοκαλλιεργητάς μεσομακροπρό- κτάσεως τής πόλεως. τής Αιγυπτου, «αί καττό—ι τττή
ληφθή άποφασ'ς, δια της οποίας ...._., - , .Αο^ :'
, Γ' _ _< ',·____'_ _ .«•«•«•••••«••••••••••••••••«■•••••••••■•••••ν·············*·········· Λα^κιη Τοαττΐξα, στην Αθηνά, ω Γ)άνει τήν σύνταξιν τής σχετικής Βεδαίος, ή γ-νο>μη τδν διαφό
γνο>μοδοτήσεο)ς, ή όποία, άφού ρίοντάξεον ?στ(ι) καί υπό συμοον-
θά συζητηθή καί πάλιν είς τό Συμ λευτικόν χαρακτήρα, εχει την θε
(ιούλιον, θά υποβληθή είς τήν Κυ σιν της ϊίς εν τοιαύτης μεγίστης
βέρνησιν, ήτις σταθμίζουσα τό συμ σημασίας γεγονός, ώς είναι ή πλή
Ι
τεράρασματα αυτής, θά άποφασ! Ι
ση αναλόγως.
Κατά τήν έναρκτήριον συνεδρία
ρης ένταξίς μας είς τόν ευρύτερον
Εΰριοπαϊκόν οικονομικόν
Άλλά διατί, μετά παρέλευσιν
σιν τοϋ Συμβουλιον», ό άντιπρό | Ιθετίας καί πλέον, άπό τής ύπογρα
εδρος τής Κυβερνήσεως, κ. Ν. | φής τής Συμφονίας Σι<νδέσεο)ς, Μακαρέζος) είχε θέ<ΐει τό έρώτη' νά καλοϋνται αί παραγοιγικαί τα μ<<: Ή χώρα μ«ς· υπό τάς διαγρα φομένας προοπτικάς καί έξελίξεις δύναται νά έλπίζει είς έπιτάχυνσιν τής είσόδου της είς την ΚΟΚ., ή θά πρέπει νά αναμείνη νά έξαν τληθοΰν τα διά τής Συμφοινίας Εεις νά έκψέρουν τάς άπόψεις τον επί τού θέματος τούτου; ΤΑρά γε, ή έπιτάχυνσις ή έπιβράδυνσις τής είσόδου μας είς τήν Κοινότητα δέν έξαρτδται ,-τερισσότερον άπό τα μέ χρι τοΰδε επιτευχθέντα είς ό'λους Συνδέσεοις τεθέντα χρονικά περι-1 τοϋς τομεϊς τής κρατικής δραστη θώρια ή άκάμη μήπως έπιβάλλεται ι ριότητος; νά έΛΐβραδΰνη τόν ρυθμύν τής πλήρους έντάξεός της είς τήν Κοι νότητα; Πρός τουτο, εκλήθησαν αί παραγωγικαί τάξεις καί αί έπαγγελ ματικαί κα! άλλαι όργανώσεις τής χώρας, νά ύπσβάλουν τάς επί τοϋ θέματος είσηγήσεις το^ν είς τό Συμβούλιον Οίκονομικός 'Ενεργοΰ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΕΑ ΕΙΣ ΑΝ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ Πληθυσμοϋ τό οποίον άποτελείται' έκ μελών, άντιπροσο)πευσντων δ- ' λας τάς τάξεις τής χώρας | Ό άρχηγός τής έν Ελλάδι μο νΐμου έμπορικής αντιπροσωπείαι: τής Άν. ΓερμανΙας κ. Γέλεν, έ- Ανεξαρτήτως, παντός, τής τυ πεσκέφθπ χθές, επί τή άναχωρή- χόν γνωμοδοτήσεως τοΰ Συμβου σει τού έΕ Αθηνών τόν πρόεδρον λίου, ήτις θά βασισθή είς τάς υπό τού ΕΒΕΑ Αθηνών κ Ι. Κανελ- τών παραγωγέων τάξεων ύποβλη λόπουλον, μετά τοϋ όποΐου άντήλ- θείσας εϊσηγήσεις, τό θέμα τής έ λοζεν άπόψεις διά τος εμπορικάς πιταχΰνσεο)ς ή έπιβραδύνσετος τής σχέσεις μεταΕύ τών δύο χωρ Ι) ν καλύψη τάς κλειισθείσας -πιράξε ς, βάσει των ττροτάσβΜν τή,ς έξαγογ'κής τάξεως Συινάμα, ό Σύνδεσμος Έ ξαγωγέων υτρογραμμίζε^ τήν άνάγ κην δηιμιουργίας μηιχαν'σμοΰ ί< μέ,ρους τής Τραττέζης τής Ελλά- ••••••••••••••ι ΝΕΙΩΜΕΝΑ ΤΑ ΑΠΟΘίΜ ·ΤΛ ΔΙΑ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΤΗΝ ΙΟΕΤΙΑΝ ΤΟΝ ΚΑΠΝΩΝ νά δύνανται οί έξαγωγεΐς να προ πωλούν λίρας διά τάς κλεισθεί- σας π,ράξεις. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ή Έθνΐική Τράτπεζα τής 'Ελλά δος ονμμ€τέχο-ι/σα είς τάς έκδη- Ήκυρώθη ώς μή νομίμως ήτιο· λώσε'ς επ1 εύΛα.(ρ!α τής Ναντι. λογημένον διά τής ύπ' αριθ. 2103 κης Εβδομάδος, δ>«?γάνωσεν είς 72 αποφάσεως τής όλομελειιχ.
τό νοοιτπλιαιιοόιν «ατάστημα αυτής τοΰ Συμβουλίου τής 'Επικρατεί'.α
είδι,κήν έ'κθεσιν μέ βΐκόνιας καί τό Β Δ. τής 77.4.1972 «περί κα-
ποοροίστάσιεις άπό τή> ναυτίκήν ταργήσεως οτοας οίκοπέδων τι-
ζωήιν των 'Ελλή,νων, ε,ίλημμέγας *ών ™ϋ ρυμοτομικοϋ σχεδίου Πει
άπό την πρόσφατον έ'κδοσιν τού ρσιώς». Διά τοϋ άκυρωθέντος 6
Ιδρύματος « Ελληνκή Ναυτιλία> δ)τος είχεν εγκριθή ή κατάργη
Την έκβασιν τής Βθν'κής Τραπέ σις τής οτοδς (πού είχεν έπι6α-
ζης έπεκτκέψ&ηο-αν οί μάθη αί πολ λει τό Β.Δ τής 10 10 1967 «πεοί
Ιλών νβιΐίτι.κών σχολών τού Πε ρα' έπιβολής στοών έν Πειραιεί» ϋς
ώς μετά των καβηγητών τω'.' ολόκληρον την οδόν Καραολή -
Δημητρίου) έπί τοϋ τμήματος τής
όδοϋ αυτής, τοϋ περιλαμβανομέ-
νου μεταζύ τών καθέτων πρός
αυτήν όδών Φίλωνος καί Μιαού-
Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΗ.
ΖΩΝΗ ΔΙΑ ΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΒΕΝΖΙΝΗΙ
τή στράιτει,σή τού.
Στό στρατό ύττηριετησί ώς δια
χεΊριστή,ς κα; έ'φθαο-ε ώς τό 6αθ-
μό τού Ταγμοίτάρχη Κατά τό δ ά
Ι στηιμα τής στρατΐΜτι-.ιχιής τού ύ'
■—τ)ΐρ®ο-ίοις έ'λαιβε
οί είδ'κ
Διά ττρώτην φοιράν ατιό το'ι
1354 ή Ελλάς έμφανίζεται κ,οοτι.
χουσα 0-π-ερ6ολικώς ττΈριωρ'σμένα
οπτοβέματ,α έξαγ«γίμ»ν κοοπγώ"
καί είναι έττίσηις ή ττρώτη φορά,
ττολλών έτών ττού
ή άγαρά έλληινικώιν καιτνών λε'-
τΐοιυιργεϊ χωιρίς τό ~ΐ€0·τικον 6άρος
τεροοστίων
τταλαιάς εσοδείας.
Αί ανωτέρω διατπστώιτεΐς άν«
ειϊς ένδιαιφέρον αρθρον
τοϋ κ. Β. Θασι'τη, τό οποίον δη-
μοσιεύ€ται είς τό ΰττ' αριθ· 42
τεϋχος τής έτηισίας εκδόσεως
«Τρέΐντ γουίθ Γ«,ρής» τού Εμττο
,ρΐικοΰ «αί Βιομηχαν'ικοΰ 'Επ-ιμε
ληιτηρι'ον Άθηνώιν
ΕΙδ,ικώτειρον, τιονίζετα1 ότι, χά
ρις είς τάς ττοίλικχιρίθμους πωλη
σ·εις τάς τηριοίγματοαΓθιηβείσσς κα
τα τα δύο τολ/ει/ταΐα ετη, τα άττο
θέιυατα κοκτηνοι^, τα άποία εώρι-
είσόδου μας είς την Ε.Ο.Κ είναι
ευρύτερον καί συναρταταΐ' έν γέ
νει, μέ τήν θεσμικήν ύποΰομήν
καί διάρθρωσιν τής οΐκονομίας
μας. Βεβαίως, δέν παραλείπεται
νά ύπογραμμίζεται, έν παντί καί
πάντοτε, ότι πάσα ενέργίΐά μας
συντελεϊται έν ό'ψει τής συνδέσε
ώς μας μέ τήν Κοινότητα. Επί τή
ΜεταΕύ δλλων, συνεζητήθη καί
Τό θέμα τής δημιουργίας καί λει-
τουργίας πιθανώς έντός τοΰ 1972
μονίμου έλληνικοΰ γραφείου είς
Ανατολικήν Γερμανίαν μέ ύπαλ·
λήλους τοϋ ΕΒΕΑ πρός διευκό-
λυνσιν τών εμπορικήν άνταλλα-
γών μεταΕύ τών δύο χωρών.
σ·κιοντο ειίς χείρας τοΰ Εθνικον
Κοπτνού κατά τή·'
1η νΆττριλίου 1972, ύπελογιζθ"
το είς 16 000 τόννους έ'ν,αν^-' 46
000 τόννων τοΰ 1971 και 59000
τόνν«ν τού 1970.
Έξ άλλου. ί—ογ,ραμμίζ€ται δτι
χαροβκτηιρ'στικό^ τής σημπουμέ-
νης μεταβολής είς τόν τομία τής
•παρογωγής καπ·ν«*ν? είναι τό γε
γ όνος τής σννεχοθς
αο βμοϋ τ
λη.
Σχετικήν αίτησιν άκυρώσεως
είχον άσκήσει ιδιοκτήται ακινήτου
' κειμένου έπί τής ανωτέρω όδοϋ
τού καί καταλαμβανομένου άπό τό Β
/καττνοκαλλιεργητώ,/ Δ. τής 10)10)1967 περί έπιθο
αττό 185.000 κατά τό ετος 1965 λής στοών, έπικαλούμενοι ότι διά
είς 97.000 τΐ'ειρίποιι τό 1971· κπ τής καταργήσεως τών στοών επί
θώς έττίσης κιαί των καλλιεργου τμήματος οίκοδομικοϋ τετραγώ-
μένω,ν εκτάσεως άττό 1 1ο7 00ο νού τής όδοΰ Καραολή — Δημη
σ'.-έ,αματια τό 1965 είς 666000 τρίου ματαιοϋται πρός βλάβην
στρόμματα τό 1971
Τό οίρδρον συμττληιροΰται,
των, ό έπιδιωχθείς πολεοδομικός
σκοπός τής αύΕήσεως τής κυκλο-
φοριακής ίκανότητος τής όδοϋ
άττό ένδιαφιέριοντας στατ'στΐκοιύς Είς τήν δίκην είχε παρέμδη υ-
πόαχιας τώι/ κι/ρωτέοων μεγεθών πέρ τοϋ κύρους τοϋ προοθληθέν-
τή,ς χά—νικήις οϊ'κονο,μίας καί εί τος β. δ)τος τό ΙΚΑ, είς τό ό-
δικώς τής παραγωγής καί τ»^ ποίον άνήκει τό έξαιρεθέν τής έ-
έξαγωγών «ατά τα τβλευταϊα ΐ· πιβολής στοών άκίνητον, τό περι
τη, συμφώνως πρός τούς όποί. κλειόμενον υπό των όδών Φίλω-
οος: νος — Καραολή — Μιαουλη Είς
1 τό άκίνητον, τουτο, τό ίδρυμ^
Ή παραγωγή έξαγωγίμων κα- προτίθεται ν' άνεγείρη πολυώρο-
πνών, ήκ«λοΐ'θηισ£ κατά τα τελευ φόν κτίριον (νοσοκομείον 240
ταΐα ε^η τήιν άκιόλουθον —ορείαν κλινών, σταθμόν α' βοηθειών,
(είς τόννους): Το 1965 103.268 γραφεϊα κλπ.). Δι" έγγράφου τού
τό 1966 70.023, τό 1967 85 9()3 πρός τήν Διοίκησιν ύπεστήριΕεν,
τό 1968 64 655 τό 1969 52 δτι ή κατά τό έτος 1967 έπιβολή
954 τό
55.997
1970 64.180 καί τ0 1971 στοός ^^τΡεΨε ^ «Χετικήν ν-
ριστικήν άρχιτεκτονικήν κλπ. με¬
λέτην, διότι ή κατασκευή στοα:
έπί
προσόψεως τοϋ ακινήτου.
λόγω τής κλισεως της όδοϋ Κο·
— Δημητρίου, παρουσιάΖε
ΑΟΡΥΝΠΕΤΟΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Όπλ. Πουτέτση 23 — ΙΩΑΝΝΙΝΆ
1ος Ίσολογΐσμός 31)12)1971
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Γήττεδα
Μηχανήματα
Μεϊον άποσβέσεις
241,500 —
2.534,344.— 2.407.000,-
127.344.-
Μηχαναί—"Οργανσ—Συακευαί 32.589. —
Μεϊον άποσβέσεις 1.ί?89. —
"Επιπλα — Σκεύη
Μεϊον άποσβέσεις
23.399.—
3.399.—
31.000.—
20.000.—
"Εξοδα πρώτης εγκαταστάσεως 173.631,—
Μεϊον άποοβέσεις 8.631.—
165.000.—
2 864 500.—
Κυκλοφορούν Ενεργητικόν
Πελάται 50.719,50
Άποθέματα άνσλωσίμων 350.000.—
Διάφοροι Χρεωσται 5 000,—
405.719.50
Διαθέσιμον Ενεργητικόν
Ταμείον
Τράπβζαι
Σύνολον
Λογ)σμοί Τάξεως
Έγγυητικαί επιστολαί
Γενικόν Σύνολον
181.680,90
30 268 20
211.949.10
47.100 —
3.462.168,60
47.1ΟΟ.—
3.529.268.60
Πάγ·α Κεφαλαιοδότησις
'^ταιρικον Κεφάλαιον
Αί έξοογωγαί άνήιλβον τό 1966
—67 ε,ίς 79.797 τόννους τό
1967 — 68 είς 70 035, τό 196γ! , .
-69 ,είς 76 585, τα 1969 -70 Ται λιαν δυσχερής, μέ συνέπειαν
είς 67.20,2 «αί «6 Τ97ϋ - 71 ^ν άντιαιοθητικην έμτράν,σ,ν τού
. <η 17ί ' κτιρίου. Η Διοίκησις αποδεχθει- είς 60 476 τονΛΌΐυς. ι κ _ ,, _. σα τήν άποψιν τού ΙΚΑ, προήλ¬ θεν είς τήν αίτηθείκκιν ύπ' αυτού κατάργησιν τής στοας, διά τοϋ προσβληθέντος, άλλά τελικώς ά¬ κυρωθέντος 6 δ)τος. Απερρίφθη, έΕ δλλου, διά τής ϋπ' άριθμ 2112)72 αποφάσεως τοϋ δικαστηρίου, αίτησις άκυρώσ·: ως τοΰ όρφανοτροφείου θηλέων Ιωάννου καί Μαριγώς ΧατΖηκυ- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 30Ό.ΟΟΟ.- 300.00λ- Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηθευτσί 'Υττοχρεώσεις έκ βραχ. Δανείων Γραμμάτια πληρωτεα Κρατήσεις καί είσφοραϊ πληρωτέ,αι Διάφοροι Πιστωταί Κέρδη Διανεμητέα 113.796 — 250 000.— 1.701.242 — 5.052.- 870 000.— 242.078,60 3.182.168,60 Σύνολον Λογΐσμοί Τάξεως Χορηνηταί έγγ. έτιιστολων Γενικόν Σύνολον 3 48Ρ.168 (ίθ 47.100.- 47.100.- 3.52ί).268,&( Άποτελέσματα Χρήσεως ΔΑΠΑΝΑΙ Άνσλώσιμα όλικά Δαπάναι Παραγωγής Δαπάναι Διαθέσεως Άποοβέσεις Δαπάναι Δ)σεως Φόροι καί είσφοραί Κέρδη χρήσεως Ό Διαχειριστής ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 112.223,80 36.980.— 1.8ΟΟ. - 140.963.— 107.723,60 10.212.— 242.078,60 651.981.— Πωλήσεις "Εκτακτα κέρδη Ε1ΟΔΑ 252 617 — 399.364— 651.!·8!.— "Εν Ίωαννίνοις τί) 10)3)1972 Ό Λογιοτής ΔΛΕΞΑΝΔμΑ ΡΑΓΓΟΥ ---------- όττΓθσιτοιλιί στήν 'Αμερική, οιταυ Γενικοϋ Έπιθεωρητοϋ Άρχαιοτη ' το3 δόθηκε ή εΰκαιρία νά έξοικει των καί Άναστηλώσεως νά έγκρι ' ωβεϊ με τίς τελευταΐες βεωρίε νη την κατεδάφισιν ίδιοκτήτου α¬ κινήτου τού, πρός ανέγερσιν νε- ας οίκοδομής, είς τήν οδόν Μάρ¬ κου Αύρηλίου 1, είς τήν περιοχήν τής Ρωμαϊκής Άγορας. Είς τήν αίτιολογίαν τής προσβληθείσης αρ καί άντιλήψΊΐ ς τής έτταχής έκεί τοιιέκ τής Όιργαι^ώσε« νης καί τής ΛιαΊκιήισΈως τ^ν Ο!κονο μικών Μθ'νόϊιων τΗταν έ'νας νέ ο»ς έττΐ'στηιμον',χόις κλάδος· πό θά έκάλυ—τε στό εξής τα έ,πι,σ' νήσεως άναφερεται, ότι διά τής ' μονικά τοι; ένιδ'αιφί7οντα καί αίτουμένης κατεδαφίσεως θά εκ¬ λείψη καί τό τελευταίον νεοκλασ- σικόν κτίριον πού άπομένει πλέο/ έπί τής πρός τήν Ρωμαϊκήν Αγο¬ ράν υπαρχούσης άλλοτε άρμονι- κωτάτης οικοδομικής προσόψεως ένώ διά τής ανεγέρσεως νέας οί κοδομής θά προκύψη παραφωνία πρός τάς παρακειμένας όρχαιότη τας. Τό δικαστήριον έκρινε νόμι- μον καί έπαρκή τήν ώς άνω αιτιο- λογισν. Τέλος, διά τής ύπ' άρ 22251 72 αποφάσεως τοΰ ΣυμθουλΙου τής Έπικρατείας απερρίφθη αίτη¬ σις πρατηριούχου βενΖίνης κατά πράΕεως τοϋ ύπουργοϋ Συγκοινω νιών, διά τής οποίας ό τελευταϊος ούτος έγνωστοποίησεν εις τήν α- στυνομ. διεύθυνσιν Αθηνών, δι ι τό έπί τής όδοϋ Μάρνη πρατήριον τοϋ «ίτοϋντος ευρίσκεται έντος τής περιμετρικής ίώνης Αθηνών, όπου άπαγορεύεται ή λειτουργία πρατηρίων βενΖίνης, ότι τούτο λει τουργεϊ άνευ αδείας ώς καί οπ δέον ν' άσκηθή ποινική δίωΕις κα τα τών άσκούντων τήν εκμετάλ¬ λευσιν τού ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ 14 ΕΚΑΤ ΛΡΧ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ 'Υιτό την — ροιεδρίαν τού άνΓι- προέ,δρου τής Κυβερνήσεως κ. Ν Μαικαρΐζοι;, συνήλ&£ν προσφάτως ή Έιτιτιρο·π·ή Οιί <ονο;α ««ών θέσεων, ή όττοία ενέκρινε την κα τα 14 έικατομμ δριχ. αϊίξ·ησιν τού διατ€8έ,ντο·ς —οοβιθ τών 3 έκατ. δρχ. διά την οικονομικήν ενίσχυ¬ σιν τών παραγοαγών τών ιτροτ'&ε μένων νά άγοιράισουν μηχανήματα καπΛΌκ,οιλλιχργε, ίας άποτελοώοΐε τό σικοττό τής ζωής τού ΊΑττοο-τρατεύθηικί τό 1922 κα ανέλαβε άμέσως »οο8ή:<ον/τα τοι ^ Ήταν άπό τοΰς >ους " Ελληνες
—.;ν
συνή€·εια νά
τα ξημερώιιατα καί ν^
/ ώ?α —ού Επιρε—ε
σε' γιά τίς δονλε ές τού. Αύτ
τα πολύ τελευταία χιρόνΐια τή
ής τον· δταν μάς Εδωκε τήν
στοτεχν'κή μετάφρα— τοθ μ
λον δίτοαθυ εργοι/ τοΰ
δολιέο «Οργάνωσις κ< Άπό τα βιβλία πού μάς ^ :( τα «ιυΌ,'ώτερα είναι: «Τεχηκή τής πωλή—«ς» ι^ «Ή Λογιστι,χή Η Τί(ς αί έπτδι«ιξε!·ς ΤΓ,ς( το{ βλή,ματά της» (1941).* "Εξη μικροΐί τό,μ,οιΐ, ιτού τονν τό σύστημα παραδόσεών επί τή,ς «Όργανώσβίς τών χειρήσεων» (1947—1[)49) «Ή 'Ελεγκτκιή» (1951) «Βασικά θέ·ματα ' (1953) (1958). Τα κείμενά τΐυ δέν εΐνβι μό« έπιστηιιιονικώ'ς ΰίψογα κ«ί τ^ σ'α τεκιμηριωμένα "ΕχοιΑ καί ϊ φός. Κα[ άκόμα, καί δταν δέν τό ΐ~έγραφε μέ τα ψευδώννμσ. «'| ό Φιΐλόσοφος» ή' «6 Κόβη. γητής Τζόρας», εΐχαν πάντα κιάτηοιο χιούμορ. ©ά ε'ττιρ—£ >,,
τΓΟν καί σέ τούτο τό «ίμενβ 4·
φού έκΐΐνον καί μόνον αφοοά νο
ήταν διάχυτο τό χιοΰμορ! 'ΑλΙό
6 ύττθ'φα'νιόιιιενιθς δέν εΐμβ, —ρο χι
σμένος μέ τοι/Το τό δώοο 6~ό τή
Φύση Θά τό δανΐΐσθώ λοιττόν ά¬
πό τό* ι'διον.
Αίσβονόμουν "ά μέ ττβριβάλλίΐ
ττάντα μέ ττολλήν άγά—ι, αλλβ
καί μέ άπβριόριστη έκτίμιρη,ττβν
δέν έ'χανε ενχ«·ρία νο την εκδη¬
λώσει Τα αισθήματά τού ο^α
καταλάΛαΐνα ττώς δυνάμωνα1- 5.
σο τα χΌόΛΊια ττερινιοΰοχιν. "Ελ
ττρΜ'ί' έδώ καί "έσσχρα χρόνια,
ήρθε γελώντιας ττςνηρά στά γρβ
φεϊο Μόν. Κάβ1 σ£, κοοί, χω-ρίς τη
ριστιροφίς, <μέ ξάφνιαισε μέ τού· τη τήν άίνοοκΐ3.ίνωβη: Γιά κολό καί γιά · ικα! γιά νά εΐμαι, έστ<Ί και σέ ζαψ^ικιή ττερίτττΜΐση, ϊτοιμος κάθισα 'χι' έ'γ?*Ψ« τή νβ»ροιλογιο σοιΐ». — Μην άπιορϊΐς. ΣοΟ ϋκαναμό Ά,ρχΛογιατού σ·τό Τροτττεζ κό Λιστα καί άντίγραιψο, γ'ά νά γραψεϊο «Ι.Φ. Κωστόπιουλος» στήν Άθήνα· ττού, μσζί μί τήν Τραπέ¬ ζα Κβλαιμών, άττοτέλε«ταν τό 1924 τή σηιμερ'νιί Τράπ-εζα 'Εμιτθιρικής . Άιτό τη χρονιά έκείνη "Βντ^ΌΐμίΜας τής κ,αί 'Εττ'βεω,ρητής της Στήν Τράπιε,ζά «άς εΐχε 6λες τίς δυν«ατότητες νά εφαρμόση 8- σα εΤχ« άττοκιομίσιει άττό τίς ε,ίδ · κές ,μελέτες τοιυ καί άττό την ϋς τότ« ττείρα τοι/ ΧαΑκεντερος σέ σΛτοχή καί σέ άττόδοση, εργασθή κιε έττι' χρόνια χωρίς καμμιά (ΐ€ΐ- δώ μόχ€ι;ιι καί χρόνον καί κατόρ θωοιε νά θεμελιωσει την άργάνω- ση τού 'Ιδρύματος χωρίς τα ση μερ'νά μηχανογραψικά μέσα, ττού χαρείς κι' έισώ τώρα ποθ ζεΐ-ς, κσί νά την εχ£'ς νά τή χαίρεσοι, σο &ά ζε3ς. Γέλοοσα, την ττήιρα άττό τό χίρι τον «αί τή δ άβαισα>
— ΕΤ^αι σύντοιμη, τού εΤ— δ-
ττως 6ά τήν ή'βΐελα, γιά νβ μ*
τό
δέν ύττί)ΐρχαν
άλλά μόνο μέ
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕ,ΣΕΙΣ
ΕΛΛΑΔΟ Σ—ΡΟΥΜΑΝΙΑ Σ
Ό ΰφυπουργός Έθνικής Οίκονο
μίας επί θεμάτιον Εμπόριον κ.
Άθ. Παλλάντιος, εδέχθη τόν έν
Αθή τής Ρουμανί<ις Κατά τήν συνάν την έφαιρ'ΐογή τώ/ πλέον έξελ'γ- μέν«*ν την έΥιτοιχή έκβίνη μεθόδων, πιροοταιρμεισμένων στήν έλληνιική πιραγ^ατ κότητα. "Η Όρ.γαινωτιικιή εΐχε γίνεΐ —ισ γι' αυτόν πάιθος Μειλετά αδιακό¬ πως καί δόν παύε1 νά πλοντίζε1 τίς γνώσεις καί τήιν πείρα τού μέλος τής ΓαΛλτκής 'Ε- ται.ρείος 'Ετπστημονικής Όργσ νώσεως καί, άπό τό 1933, έ'κ'α- κτος κτχθ'Γ·γητής στήν «Πρότυπον, Δημοσίαν "Εμπορικήν Σχολήν Ά Σχολή εκΐίνη έδίδαξε ώς τό 1939 Όργάνωση 'Επ'χε ιρή- σεων, ΤϊχνΜκή των Πιιιλήσεων, :ή Τεχνι·κή. τΗτσν δλα μαοήκοτα πού πρώτος έ<·εϊ"θς ί< σηγήθηκιε στήν Έλλά5α Την Ί'δΐα χοονιά (1939) όνο·μά σθηικί ΔιευΒυντιής τής Τραπέζης καί Γραμματεύς τού Διο'κητικοί της Συμ&ουλίου. Μέ τί<ς ίδιότηΐες Αθήναις κ. Πακουράρου ριακοϋ κατά τής αρνήσεως τοϋ | νικόν εμπόριον τησιν συνεϊητήθησαν θεματα Ανα φερόμενα είς τύ Έλληνο—Ρουμα Α! ΠΡΟΤΑΣΠί ΤΟΥ ΣΥΝΑΕΣΗΟΥ ΕΛΛΗΝΠΝ ΒΙΟΜΗΧ ΝΩΝ ΔΙΑ ΤΙ ΑΠΟΙΒΕΣΕΙΣ Τάς άπόψεις τού επί τοΰ θέματος τών ποσοστΛν ά-τοσβέσεος τής Α ξί<ις τοϋ μηχανολογικοΰ έξοπλι- σιιοΰ τών βιομηχανικών μονάδιον κ<ιί τής έγκαίρου τεχνολογικής άνα νε(ίισε«>ς των έγκατ«στάσεο>ν τοιν,
διετύπωσε πρός τό ΕΒΕΑ ό Συν
δεσμος Έλλήνων Βιομηχανίαν
Συγκεκριμένιος είς τό ύπο<5λη Οέν σημείοιμα είς τό οποίον Αν« φές.ονται αί ύπηοθληθεΐσαι υπό τού ΣΕΒ εις την Κυβέρνησιν σχετικαί προτάσεΐς άναφέρεται δτι είναι άπα'οαίτητος: 1. Παροχή δυνατότητος άποσδέ σειος τοΰ μηχανικοϋ έξοπλισμοΰ τΛν βιομηχανικήν έπιχερήσεοιν καί των δαπηνών έγκαταστάσεών τον μέχρις 25% έτησίοις, κατά τήν κρί σιν τής έπιχειρήσεο>ς άνευς διακρί
σειος τινός μετηξύ επαρχιακήν ή
είς τό κέντρον έγκατεστημένων 6ιο
μηχανιών
2. Τό ποσοστόν άποσβέσειος τών
ίογοστασιακόίν κτιρίων, τα όποϊη
δέν σΐΛίδέονται Ααέσιος μέ θέματα
μηχανικοΰ ΐκσυγχρονισμοΰ θά πρέ
πει νά κυμαίνεται χάριν προοιθή
σεος τής βιομηχανικής άποκεντρώ
σεοις πρός εξυπηρέτησιν σκοπώ
.τερφερειακής άν«πτι')ξειι)ς. Σκ^
πιμον είναι νά ισχύση διά μέν τάς
(ϊομηχανίας τάς έγκατεστημένοι
είς την περιφέρειαν τού νομοΰ Άτ
τικής, πλήν δήαου Λαυρειοτικής
αύτές·
ένώ ήταν τίδη και3ηγη
τής, δέν £δίστασε νά γίνει συγ
χρόνως κα! φοιτητής, καί τό
1944 άττοφοίτησε άττό την Πάη/
τειο. Τό 1945 διθιρίσβηκί ταιΛτι
ικός «αθηγητής τής εϊφας τής Όρ
γανώοΐϊΜς των 'ΕπΊχε ρήσεί*1 στ
τότε «Άνωτέρβν Σχολήΐν Βιομη1
χανιικών Σττιουδών». ΊΕδίδαξε ώ
τό 1965 ότου μέ τήν άττοιχώρησ
τειυ, ή Σχολή τόν άναχή,ριυξε Ό
μότιμο Καθ>ηγητή
Στήν Τρότ—ζα έογόκτβηΜε ώς
τό 1957. ΆΙλιλ,ό κιαί ή~ό τότε, κα
τό 1969/ δόν σταιμάτησε νά ττρο
σφέροι τίς άπη,ριείΓίες το^ ώς μ
ι?ΐ3ς τού Διοι«ηΓτικο,3
ς
λίου. Στίς άρχές τού 1970 έ'ττσ
σε νά μετέχεΐ ένεργώς στή Δ'ο
κηιση αής Τροττέζης. Η
ό τταραΐκιάνετε Οΐέ έγκώμισ ιτοθ
δέν μοΰ τα
ιιο} ά~άντη<Γε "Ε νας άκόμη λόγος, πού τήν έγρο ψα οσο εΤσαι ζωντανός, είναι οί! τ ούτος: νά είναι όφιρο^ν^ καί δχι έ—ηρ«χσμέντ| άττό την Ι ττού ύποβάλλει ό θάνα ος. — Μά γράφΐοντοι καί γιά τον' ζωντανούς νεκιρολογίβς; — Μεταξύ άνθρώττων σάν κσι μάς, ναί γράφοντα1! "Ίσως εΐχε δίκιο. Μόνο που ί γώ δέ σκέφθηκσ νά τοΰ δώσω τή νεΚιροιλογια 6σο ήταν στή ζωή, γιά νά τή χαρεί κι' »· κείνιος 8σο ζοθσε Γιοττί, μάρ'νί μου ό ©€0ς· μέ την Ϊ61* άμερο- ληψία είναι γραμμένη κσί τώρα, άπ' τό θάνβτό το»'· ■· ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΔΙΕΎΘΥΝΤΗΙ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕνΠΟΡ. ΠΙΣΤΕΛΧ ο·····»·*·····*·········"""" ΔΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΜΙΑΝΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΙ Άφοΰ συν·επλήρωσε τόν κύκλον των έπισκέ-ψεών το>ν είς μ*ταλ-
λουργικάς κ«ί ιιίταλλεντιχιι; εΥ'
καταστάσεις έκΛροσΟΜτους τοΰ
εταλλεν
πορικοΰ κόσμου καί των μι
των, ανεχώρησε έπιστρέφουσα ε(;
Γιουγκσσλαδίαν, ή άντιπροοω""1
τοΰ ΈμπορικοΓ- Έ.-τιμίλητην'ον
τού Κοσσΐ'φοπεδίον
Ή αποστόλη έ.τεσκέφθη
,πκοις τόν πρόεδρον τοϋ Ε Β.Ε·Α
κ. Κανελλόπονλον τόν ·
Μεταλλευτικών
προέβη είς γενικήν
τοΰ αεταλλευτικο- μ«ταλλοΐΗ!νικοιι
Κέντρον Κοσσΐ'τρο.τεοίοπ, ηρο;
πρόεδρον κ. Γεοργοντάν "η1
ιιε'λτ) τού Σ.Μ Ε.
Κατά την παρουσίαν των δ
τοτήτίον τού κέντρον αντοΰ
θυμοΰν ηδη νά παράγονν
κέλ.ιον). έΗεδήλοισαν την
αν νά προμηθευθοΰν ελληνικόν
μίαντσν Ταττοχρσνωίι ^€"
τόν όνόμασε ααν πρόθεσιν διάθεσις
τιχής, πλήν δήαου Λαυρεωτικής ^ μ σαν πρόθσιν
τό υπό των σορολογιχών νύμων ΕΐΓίιΤ|Ι10 ΣύμβοιΑο ίίστ£ρ' άπό κων τοινιών, Ιδικής των
βλό ή εΜΥ1»0^ τ°ΰ Δοτθ Σ6 ή
προβλεπόμενον σήμερον ποσοστόν
τ°ΰ Διοιικ,ητικοθ Σ^μ6»υ γής.
£λ ά
πρβλεπόμενον σήμερον ποσοστόν η μ γής.
Διά τα έπαρχιακά κ.γλτοοι άναλά λίο^' 1Ι0ιύ £λεΥε άνάμΛτα σ' αλο Οί Γιουγκοσλάβοι έκάλεσαν
γ(ι>ς ,τεριο-χής, τουτο νά
νεται κατά &0% διά τήν Β' περιο
α,ύτά έδώ; διοίκησιν των έλληνιχων
Ο κ. Χιρυισοχοϋ είναι ώς γν«· τικών επιχεφήσε(ον νά
χήν, 100% διά την Γ' καί κατά τήν στέν ° είσηγητής £|,ς την 'Ελλά-, π'ιν Γιουγκοσλα6Ιαν
κρίσιν τς Διοιχήσειος προκειμένου
διά τήν περιοχήν Δ' κατηγορία;
ή όποία περιλ«μβάνει τα μειονρκτι
κο')τερα άπό Απόψεως ύποδομής,
έπαρχιακά άστικά κέντρα.
6ΜΗΝΟΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗΝ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΖΗΤΕΙ Ο ΕΣΤΑ
Νά άνασταλή έττί όμηνον ή έ-
φαρμοιγή ^οΰ μέτρον πειρ! ύποχρε
ωτιικής άναγραφήις έν&ΐίξεον είς
την έλλη^ΐιΐοήν έττί των εισαγομέ¬
νων ικονσιερβών ζητεί ό Έμττο,ρΐ
«ός Σύλλογος Τροφίιμων Αθηνών.
δα Της Έπιστηιμιον κης Ό'ργα·ώ
σεως·.
ς
οποίαν «αί
επί μΓΐκρ,£<ν ώς ΚαθΊτγΓ,τής τής Άνωτά,της Βιομηχουνΐ,κής Σχο- λής 'Η Ττάπ-ςζα όφείλει είς Οι>.
τόν την βασι.χήν άργάνιωσίν τη<; κατά την μεταιψοιοάν τής £δρ«ς τ»1ς βίς Αθήνας τό 1924, την ύ- πηιρέτησε δέ μέ όλας τού τάς δν νάμβ ς καί ιμ£ ύποιδειγματ'κήν ά φοσίωσιιν αττό τή,ς έττοχής έκΐίνης μέχρ1 σή^ίροιν (ί>ς Δ'Βυτϊυντής κσί
Με~ο( την έκ τί|ς ίττπηιρίεοίας εζο
δόν ιζυ, ώς αίλος τού Διοι,κητι-
κοθ Σι,μβουιλίου. Νομίζομεν δτ,
τού άξίζει ■'·, τ,μή νά απονεμηθή
είς σύτόν — κατό πρώτην έφαιρ
ΣνΝΕΝΤΕΥΞΙΣ
Τθν κ ΠΑΠΑηΑΝΑΠΩτ0''
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟ«ΙΑΝ
Άπό τοΰ Τηλεσπτιχοΰ 8ικΤ'«'
τής ΤΕΝΕΔ μετεδόθη ^^
τού ύφυποι>ρνοΰ Έθνικής ^
μίας επί βεμάτιον γεωργί«= * χ(1
Παπαπαν(ΐγιι!>του σρτιίί"'?,ρϊ! „«:
ληφθέντα μέτρα ΐ>πό τής *"*'
Κι^ερνήσεως διά την άνο^^
τής Κτηνοτροφίας. Ή οί»
Ηι; παοεχηρήβη ί«' ^αί^ν1
είς την
300
- ίΜψ^'
σιν των επί τοϋ έν λόγω
ματος.
ΙΤΕΡΛΙΝΑ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
Ή ελευθέρα διακύμανσΐς —"κατ'
θυσίαν «^έ φάκΛ>» ί—οημησις
— τοΰ Βριεταννιικσύ νομίσματος
'έχε1 δη,μιονργτνοχκ προδλήικχτα
βίς •'άς έξαγωγάς "Ελληνικήν προ
(όΛτ«ν πρός την σφαίραν έπιρ
ροής τής στβρλι'νας Αί έν λόγω
δυσχέρειαι σΐΛ»ί<στανται οίς τή' δραχμοπαίησι τού συν«λλαγματοο (στί,ρλίνας) συγκεκριμένως δέ ϊίς ιτοίαν φάσιν της έξαγ^γικής δέον νά ένεογητα- ς αίίτη: Κβτά τόν χρόνον φορτώσε ως τοΰ ειμπορεί ματος, ή κοτά την 'τ.μερομηινίαν κθινοποιήσεως τοθ *μ6άσ«ματσς; Εκάστη των ώς &■ ν'ω δύο πεΐρΐΛΓτωσε»ν έ'χει ~ά πλ- ονεκτήιμαΡΗ ικα' τα' με ονεκτήμα- τά της, τα όττοϊα σννδέον-α' άρ. ρήΊκτως, μέ την τόβσΐν άνόδοι» ή' ττώσειιις τού κνμοινοιμένου νομί σμαΡος. Είς την ττθθΐ«'μι.νην π ρίπτωσιν τής στβρλίνας, μέ σο φίΐς υποιτιμηιτικάς τάσεις αϋτής ττλέον συιμφέροΐΛσα είναι ή ττρώτη περίπτωσις, δεδο,μένοιυ δ-ι ό έ ξαγ«γιεύς θά γνωρίζη έκ των π,ρθ Είς —οίαν τ^μήν εχε λ σει» τό έμ—όρει/μά τού και έττ τή βάσει αΐ-τής άναμένει νά εισ π,ράξη· είς δραχμάς, τό εμβασμα, Η δευτέρα περίπτωσις. κ"ίλετα' ώς άσΰμΓρορος, δ'ότι άττό τή φορτώσεως τού έμιπορεύματος μ ΧΡΊ τ*ϊξ κθινοπτοι,ήσιεως τού 6μβά- σμα^ος. μεσθλαίβεϊ ικανόν χρανι κον διάΧΓτημα, διά τή'ν Ερττουσαν τής στερλίνας σταφίδος πρός τήιν Βρε ταννίαν, ήτι ςάποτελεί τόν κΜρι ώτβρον πελάτην μας. Επί τού ολου θέματος των έ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ ΑΙ Α ΚΑΛΥΨΙΝ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΤΙΗΗΣΙΝ ΤΗΣ ΛΙΡΑΣ ξαγωγώγ ττρός χώρας της Ή όιντιμίτώττισις των δυσμβ- | δο·ς ή τ&ιν &λληνπ<ών νών έπιπτώοΈων. έκ τής έλευβέ- Τρια,ττεζώυ διά την ραζ καί ™Ρ»ς τα κιό5ο> δι,ακυμάν | σεως τών
έιιτκφι,κών
έττι6αρθ
ς
σρς ό Πανελλήνιος Σόνδε σεως τής
σμος Έξαγ«γέ»ν θά άττοκρυσταλ1 καί #λλ«ν νομ^μάτων, έττ.
λύση τάς έττ1 αυτού άπόψες τού έλλ^Ικκών εξαγωγήν έ-*
*> σόλησε δια
αί διο:σφάλισιιν ίσιοτι,μίοος τού σννα>
λαγματος των ελευθέριος διακυ
ΑΝΑΣΤΕΑΛΟΝΤΑ! ΑΙ ΟΦΕΙΛΑΙ
φυσιογνωμίες ποΰ έκλείπουν
ΤΩΝ ΕΣΠΕΡΙΔΟΚΑΛΛΙΙΡΓΗΤΩΝ ΠΡΟΣ ΑΤΕ ΙΩΆΝΝΗΣ
1Ε>νεκρίθη
πής Ο'ικονομ,ικών
τής Έπιτρο- θεσμα χαμηλότοκ« (2%) δάνεια,
"Τποθέσεων ή τή έγγυήσει τοΰ Ελληνικοΰ Δημο- Αος.
Τετάρτη, 28
άττ' άινόμεσά μας ό Δάσκοτ στατικοϋ — ό
τλος»
έλάχι-
κατά την σημερινήν συνεδο.ασιιν σε^. απησχόλησε διά μακρών
τού Διο'κηηκοΰ Συμβουλιον αύ- τό δ^ιικητ,,κόν συμβουλιον τού
τού Πανελλήνιον Συνδέσ-μοι; Εξαγω-
Έπί τούτο,ς. δέν πρέττ*. νά γέ*»ν, τό οποίον συνήλθε χθές
μάς δ.αφεύγη «α! ή προχθεσ.νή - υπό τ,,ν προεδριαν ^« Θ Δ.
ότνοεκ-οϊ'νοΜΤ'ίς το0 Κε<(κχλοιου Α- {ταφλίσεως Λστώσεων (Κ^ * Συγκ£χ'Ρ·μέν«ς, αντικείμενον συ συμφώνως πρός την οποίαν «οί ζητήσεως απετέλεσε ή άναγκη έξαγωγ«ΐς δέν έ-,ιδε'κνύουν προ-1 Λν^ιμετωπίσεως των εξής δι/ο κυ βυμίοον δι' άσφάλισΐν τοιούτου εϊ ρίως προβλη,αάτων: α) των μη δούς κίνδυνον (ύ-οτιμήσεως). &ραχμοποιηβέντων έμβασμάτων άπευβύνσνται δέ ττρός τό ΚΑΠ ώς καί των υπό εκτέλεσιν φορ Κτ,α άσφαλισβούν μόνον μετά τώσεων καί β) τού προβεσμιακου την έπέλειυσΐΛ- τού κινδύ ου <ί δ- δ'αικανον'σιμού τή,ς τψής τού συ- -_« -.π—., ,τ,^,. ηΛ«»Λ, Ι-πΐΜΜίΐ. υαλλάγαατθΓ Λονδίνον. οδτος είναι σατρώς έττυ«.ίμε ναλλάγματος νος» Καί άσψαΐλώς ύττάιρχουν ττολ Είς σχετική,ν άνοκοίΐνχοσιν τού Π λοί λόγοι διά την υπό τών έξαγω' ΣΕ, ή όττοίβ εξεδόθη με^α την γέ»ν έττ'δίΐκννομένην άτΓροΑΛμ:- χθεο-ΐνή,ν συνιεδρίο-ιν. ά^αφέρον αν νά σ,υινάψοα/ν σι/μβάσεις Εναν. ται μετοίξύ αλιλων καί τα εξής: τι τών κινδύνων έκ τής ύποτιμή «Τό διοικητικόν συμβούλιον τού σεως των νομιυοιμά^ων ή' πάσης Σν-οέσιαοι», ά—η,χών τάς άπόψεις όποιαν θά εξετασθή τό πρόβλη. .Λ,.ΐΛ-,,ΐΛτι,ΐίίΓ αεταιβιαλίΐί: "Ισ«ς τπγ έΕαγωΎΐκιήΓ τάΕβως έπί τών μα, τό οποίον έδημΌνργή°η ©V. μαινομέινί*/ νομισμάτ»". »Π'αιραλλήλως/ τγ'στεύει 3τι τό Κεφάλαιον Άσφαλίΐσιεως τών Π'- σ"ώσειοιν (ΚΑΠ) βά άναλάύη συν τόνοι»ς τπροστΓθο&είας διά την δ- σογ ς δυναΐτον μείι*σιν τ« τΐοϋ κ'ΐι.ιδϋνου σοοις, χάρ>ιν τής
τητιο,ς των έλληνιικώιν έξαγ«γίμ«ν
ό
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ
ΚθιΡΙΝθΙΑΚΗΣ ΣΤΑΦΙΔΟΣ
Έν τώ μ€τ«ξύ> πραγματοατθι-
εΡαι αίίριθιν είς τό ΐπτουργεϊθιί
ΈΘν'κης Οίκιθνοιμίας (τομ£ΐ»ς έμ
ττορίιου) σύισχιεψ'ς άρμοδίιον ύπτη
ρ-εσιοοκών ιταιραγόντων κατά τή''
λήψις των ε|ής μέτρον υπέρ των σ>κ>υ, ίξοφλητέα είς 6 έτησίας ι- Γ'ά ολοΐίς
πληγέντον έκ. τοΰ π<ιγετοϋ τοϋ σοπόσους δόσεις. τής πρώτης κα- στοι>ς πού άπ'ειμείνβμιε άπο
Μάρτιον 197! έσπεριδοκαλλιεργη- ταοληθησομένης τρία ετη άπύ τής ^ριώταΐίς έργάτες αυτού τού Ιδρι/
των των νομών Άργολίδος, Λακο) συνάψειος των δανείιον καί μετα
νιοχς
της χώρας
δέν ήταν μονάχα ό σεβά
Αρτης καί λοιπών περιοχών την συγκομιδήν κ«1 πώλησιν τοΰ σμιΟς Πρύταινις, άλλά ήττχν π,ρο·
προιοντος.
— Άναστε'λλεται έπί τριετίαν Τό ΰψος τών εν λόγω δανείονν
καϊ άνευ κ«τα6ολης τόκων
θά καθορίζεται, κατά
ττάντων ό Όδηγός, ίικιεϊνος
έδαδαξε, οχι μόνο μέ τήιν Θε-
"σιν' ωρία τού άλλά καί μέ τό
με-οίας ή είσπραξις υπο τής Ά- πρός 100 δοχ , δι" έκαστον άναφυ &£ γμο αου δχ( μ^ιν0 Τήν τ.εχνιΚή
μετα*αλής. "Ισ«ς τής
ή δμως, ή
ρα διακιύμαΐνισις ττ,ς στερλίνας ί
χ«ι ττειρ'αγάγει ε,ίς δυσχερή θέσιν
τάς Ελληνικάς έξαγωττάς ττρός
την ΐΓεριοχτίν τήις στ€ρλΓ'ας κα'
ή Λντι,ΐί.ετώτπσ'ς χο0 τίροβλήμα-
τος —ροβάλλει έ—'τακτικη. Μά-
δηιμοσιευθεΐσαι πλτ>ροφοιρί
αι άν-αψέιρουν, 6τι άντιμειωττίζε
ται ή άναστολή φοιρτώισε<ον Κο τό ποσοστόν άσφαλίστρω" ή τήΓ γ€Ινντ|βέντων προβληιμάτων έκ τής καΐλύψεωις τής ζημίας νά καθιστά αίιψνιδίας καί απτροιβλέ,πτου ντέ τούΌνς ά—ροθύμιθΗΛς νά έτιωφε- φάκιτο ύποτιμήο-ίΐ«ις τή,ς στερλί- λώνται των υπό τού ΚΑΠ προσψε νας, «ίς έκτασιν προσβγίζουσαν ρομένων ύπηρεσιών. Ι τό 9%, ώς καί έ^έρων νομ'σμά- Άλλά πέρ<ϊν των άνωτέρω, πβί των, άπβφάνβ'ίΐ ομοφώνως πει νά ύττογραμμισθη ό·τι όητό τής άρχής τής μή μιε,ταβολής διετίας. €Ϊσιήλθομεν είς περίοδον δρων δ··ά τάς έξαγωγΐικάις πράξεΐς ς ήμ ς ρ έλεωβέρως κ»ίμαινισμέ·ν»ν ίσοτι,μ1. τάς έκιτ€λίσβείσοβς ττρό τής υιτιθ- ών καί ό—ό τής άττόψεως αυτής τ'μησιεως της 23ης Ίουνίαι». ή' δι" *ΐμΐβα άνέ,τοιμοι να άντιμετο»ττί- αύτάς, διά ^'άς όττοίαις είχε γίνει σ«*αεν τάς έκ τού γεγονότος τού άρχή δεσμεύσεως των έξαγτογέ- 'ου δημ'οιιιργουμένας καταβττά- Ι «ν Α—εφάσισε δέ δττως υττοιβόιλη σεις. Δι' δ «»ί έργον 7ής Πολ'.Ι τπρός τήιν Κυδέιρνησιν καί τάς Νο τείας είναι νά δημ'αυργηση— ό- μιιοιαατι,κάς "Αρχάς σχέδιον ττρο ' δά ώ ί έδώ καί άλλοτε είχομεν/ τονίσε — τόν κατάλληλον μηχανκτμον ώς τούτο εχσι/ν έφθιρμόσει πολλο' χώραι Η ΕΝ ΤΑΞΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ. τάσιβιι^, διά τών οποίων έπιδιώ κεται ή κάλυψις τών ζημιών, αί οποίαι ά—οδεδειγμένως σννάγον- ται έκ, δεκτμούσιεων των έξαγωγέ- «V πρός τό έξΐαγωγέωιν πρός τό έξωτερ'κόν, έκ—εφρασιμένων είς ύ νομίσματα »Ό Σ6νδβσΐμος Έξαγωγέων εΤ 6έ6«ΐΛ>ς οτ, ή Κυβέρνησις, έν
τής π>ραστο3σίας καί
Τό Συμβουλιον Οίκοναμικώς βάσει των προοπτικών αυτών, συν τή
Ένεργοΰ Πληθι·σμοΰ έπεράτο)σεν τάσσονται τα προγράαματα οϊικο -π·ροαγωγί>ς τής έξαγωγιικής δρα
— ώς ανεγράφη — την πρώτην ( νομικής άναπτύξεως, έπιχειρείται | —η,ριότητος τής χώρας, θά προα
φάσιν τής μελέτης τοΰ θέματος άνα διάρθροισις τοΰ κρατικοΰ μηχα σΊΤ[σι^ Τ01^ς έξαγωγεϊς έκ τών προ
διά την έπιτάχυνσιν ή έπιβράιδυν- ( νισμοΰ καί έκσι>γχρονίξεται καί άνα | σΎ(μομι^ινων ε;ς σύτούς ζημιών
σιν τής είσόδου τής "Ελλάδος είς ' προσαρμόζεται ή δλη παραγωγική'
τήν Εύρο)παικήν Οικονομικήν Κοι ι διαδικασία μας.
νότητα Ή δευτέρα φάσις Λεριλαμ
μ.α;
τάς έ,ξαγωγάς κο,ρΐνθιακής στα¬
φίδος, μετά τα τελευταία νομι
σματικά «έτρα τής Βρεταννιας
ότι τό ΕΒΕ Πά-
γεΐσαν καλλιέργειαν, εξαιρέσει ραγωγικόν δένδρον.
τών δανείοιν, τα όποία έχορηγήθη- Δικαιοΰχοι τών έν λόγο) δανει-
σαν τή έγγυήσει τοΰ Έλληνικοΰ ών τυγχάνονν άπαντες γενικώς οί
Δημοσίου. Αί έν λόγω όφειλαί ζηιικοθέντες έσπεροκαλλιεργηταί
πρός τήν Α.Τ.Ε. θά έ|οφληβοΰν ττΤητ πληγείσών περιο-χών^ έφ' δ-
διά τριιον έτησίων δόσειον, τής σον τα δένδρα των ύπέστησαν ζή
πρώτης καταβληθησομένης μετά μίας έκ τοΰ έπισυμιβάντος κατα μή
τοία ετη. Δικαιοΰχοι τοΰ ώς δνι» να Μάρτιον 1971 παγετοΰ. ^
εύεργετικοΰ μέτρον θεο>ροΰνται οί
Τώρα πού ίίφυγε, άναλογιζόμο:
στε τί όιφησο —ι<τω τβι»> ποία ή
τού στή·ν πρόοδο
:ύ Ίδ,ρύιιατος πού
τού,
έσπεριδο-
των όλοσχερώς καταστραφέντ'ον
δένδρον τιον είναι, είς ποσοστόν
άνιότερος τοΰ 20% επί τοϋ συνόλου
τών κατεχομέν<ον 6π' αυτών δέν- ΤΡΑΠΕΖΗΣ 39 ΕΚ. ΔΟΛΛ. ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ.- Ή Παγκό- οτε, των των ι*α©ητώιν τοι άπ' ολα τής Έπικττή,μης· πού-ά χΡηΐκ,ε νά διακονήισε1. Πιροσπαθού με νά άξιολοιγήσουμε τό ϊργο τού σάν Λε^το'ΐίογιοϋ τής Παιδειας κ·αι σάν Τρα,πιεζ'κού Λειτου>γού καί
διαπιστ&νιουμε, ό'τι άνήκει πραγ
ματ'ΐκά ο-τή χοριεία τώ>ν ολίγων
έκείνων έκι)ΐικττών, γιά τονς όποι
δπο,ν |() Ό άρ,θμός των μερ,κός
κοιταστραφέντο)ν δένδρον είναι", α»ι0<: ΤΡάπε2α παρεχώρησε πι· ομς &σα κα; &ν χίγα λ>: ψάν φτω(Χά
εΤνα
κοιταστραφέντο)ν δένδρον είναι, γ ψν φΧ
είς ποσοστόν, «νώτερος τοϋ 30% στωσ,ν ΰψουα 39,3 έκατ δοΑλα- Γεννή»ηκε στό Βάλο τό 18·)2
όλ έ έ Ρ'ων πρόο τΠν Τουρκιαν πρός Τλ τη Εμπορ·«η Σχολη
•έ.ημ.&ΐιωτεοΛ' ότι το ιζοε. ι ια- ^ ..««-ν..-., .- — .-νν? .^. ·,„,„ ^ , ^ ^
τρών ίχε, π,ροτε,,ν,ει όπως δ,ατά τοΓ' σννόλοι· τα,ν κατεχόμενον δέν Ρ'ων πρός την Τουρκιαν, πρός Τελε,ωσε ^ην Εμπορ·.«,η
£" ,^' λΙ2, 1111 " ΐΐΐ. δο.ον τιον. γ) Ό άριθαός το,ν ό- ΧΡΠμοτοδότησιν τών έργων ανα- Β6λου, σπο,ύ&χσε πθίλ,τ,
ηδη καθ1 οδόν φοιρτία ή οιαφο,ρά
τιμής τής άγγλικής λίραι, καλυ
φθή έκ τού σχημοίτισθέντος τταρσ
τή Τραπεζη τής Ελλάδος κεφά¬
λαιον πρός τόν σιχοπόν αυτόν, έκ
τής εϊσπράξβως δ'ττιλής εισ<ρορό- μεταξύ άγορας κκχίπωλήσεως ξέ νων νομισμάτων Δ'ά τάς μελλθι^ ρικώς ζημιιοθέντοι-ν δένδρων είναι μέσον όρον είς ποσοστόν ά- ή. χρηματοδότησιν τών έργων άνα- βόλου, σπούδασε πθλιτΐ|·<ές έπ' στήμες στή,/ Άβή^α, καί πσρο ε'δικά μαΐ3·ήιαατ<ΐ Όρ λοσχεριός καταστραφέντων καί με- πτύΕεως τής Κωνοταντινουπόλε τού ποοοϋ αυτού θά διατε- γ—βίτΐ'κιηις στον Καινοΐΐα καί σΓίς ή νώτερος τοΰ 25% τοϋ συνόλου τών θουν 37 έκατ. δολλαρίων διά τήν ΗΠιΑ ύπ' αυτών δένδρον. Βελτίωσιν τού συστήματοο ύδρεύ- — Χορήγησις νέο>ν αακοοποο-1 σεως καί τα ύπόλοιπα 2,3 έκατ
Στήν ττ,ρώτη τοιυ νεότη^α έργά-
έττί ενα
χρον'κό διά
εργασίας προτείνεται νά
δανείον: Ή Α.Τ.Ε. θά|Ρά διατεθοθν είς τόν σχεδιασμόν στηι1(α ώς ΰπάλιληλος στίς έπ·
χεΐιρήσει,ς Χωρέμη — Μπενάκη
^σπε- τοϋ καταλληλοτέρου τρόπου έπε
ριδοκαλλιεργητάς μεσομακροπρό- κτάσεως τής πόλεως. τής Αιγυπτου, «αί καττό—ι τττή
ληφθή άποφασ'ς, δια της οποίας ...._., - , .Αο^ :'
, Γ' _ _< ',·____'_ _ .«•«•«•••••«••••••••••••••••«■•••••••••■•••••ν·············*·········· Λα^κιη Τοαττΐξα, στην Αθηνά, ω Γ)άνει τήν σύνταξιν τής σχετικής Βεδαίος, ή γ-νο>μη τδν διαφό
γνο>μοδοτήσεο)ς, ή όποία, άφού ρίοντάξεον ?στ(ι) καί υπό συμοον-
θά συζητηθή καί πάλιν είς τό Συμ λευτικόν χαρακτήρα, εχει την θε
(ιούλιον, θά υποβληθή είς τήν Κυ σιν της ϊίς εν τοιαύτης μεγίστης
βέρνησιν, ήτις σταθμίζουσα τό συμ σημασίας γεγονός, ώς είναι ή πλή
Ι
τεράρασματα αυτής, θά άποφασ! Ι
ση αναλόγως.
Κατά τήν έναρκτήριον συνεδρία
ρης ένταξίς μας είς τόν ευρύτερον
Εΰριοπαϊκόν οικονομικόν
Άλλά διατί, μετά παρέλευσιν
σιν τοϋ Συμβουλιον», ό άντιπρό | Ιθετίας καί πλέον, άπό τής ύπογρα
εδρος τής Κυβερνήσεως, κ. Ν. | φής τής Συμφονίας Σι<νδέσεο)ς, Μακαρέζος) είχε θέ<ΐει τό έρώτη' νά καλοϋνται αί παραγοιγικαί τα μ<<: Ή χώρα μ«ς· υπό τάς διαγρα φομένας προοπτικάς καί έξελίξεις δύναται νά έλπίζει είς έπιτάχυνσιν τής είσόδου της είς την ΚΟΚ., ή θά πρέπει νά αναμείνη νά έξαν τληθοΰν τα διά τής Συμφοινίας Εεις νά έκψέρουν τάς άπόψεις τον επί τού θέματος τούτου; ΤΑρά γε, ή έπιτάχυνσις ή έπιβράδυνσις τής είσόδου μας είς τήν Κοινότητα δέν έξαρτδται ,-τερισσότερον άπό τα μέ χρι τοΰδε επιτευχθέντα είς ό'λους Συνδέσεοις τεθέντα χρονικά περι-1 τοϋς τομεϊς τής κρατικής δραστη θώρια ή άκάμη μήπως έπιβάλλεται ι ριότητος; νά έΛΐβραδΰνη τόν ρυθμύν τής πλήρους έντάξεός της είς τήν Κοι νότητα; Πρός τουτο, εκλήθησαν αί παραγωγικαί τάξεις καί αί έπαγγελ ματικαί κα! άλλαι όργανώσεις τής χώρας, νά ύπσβάλουν τάς επί τοϋ θέματος είσηγήσεις το^ν είς τό Συμβούλιον Οίκονομικός 'Ενεργοΰ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΒΕΑ ΕΙΣ ΑΝ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ Πληθυσμοϋ τό οποίον άποτελείται' έκ μελών, άντιπροσο)πευσντων δ- ' λας τάς τάξεις τής χώρας | Ό άρχηγός τής έν Ελλάδι μο νΐμου έμπορικής αντιπροσωπείαι: τής Άν. ΓερμανΙας κ. Γέλεν, έ- Ανεξαρτήτως, παντός, τής τυ πεσκέφθπ χθές, επί τή άναχωρή- χόν γνωμοδοτήσεως τοΰ Συμβου σει τού έΕ Αθηνών τόν πρόεδρον λίου, ήτις θά βασισθή είς τάς υπό τού ΕΒΕΑ Αθηνών κ Ι. Κανελ- τών παραγωγέων τάξεων ύποβλη λόπουλον, μετά τοϋ όποΐου άντήλ- θείσας εϊσηγήσεις, τό θέμα τής έ λοζεν άπόψεις διά τος εμπορικάς πιταχΰνσεο)ς ή έπιβραδύνσετος τής σχέσεις μεταΕύ τών δύο χωρ Ι) ν καλύψη τάς κλειισθείσας -πιράξε ς, βάσει των ττροτάσβΜν τή,ς έξαγογ'κής τάξεως Συινάμα, ό Σύνδεσμος Έ ξαγωγέων υτρογραμμίζε^ τήν άνάγ κην δηιμιουργίας μηιχαν'σμοΰ ί< μέ,ρους τής Τραττέζης τής Ελλά- ••••••••••••••ι ΝΕΙΩΜΕΝΑ ΤΑ ΑΠΟΘίΜ ·ΤΛ ΔΙΑ ΠΡΩΤΗΝ ΦΟΡΑΝ ΤΗΝ ΙΟΕΤΙΑΝ ΤΟΝ ΚΑΠΝΩΝ νά δύνανται οί έξαγωγεΐς να προ πωλούν λίρας διά τάς κλεισθεί- σας π,ράξεις. Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΙΣ ΤΑΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ Ή Έθνΐική Τράτπεζα τής 'Ελλά δος ονμμ€τέχο-ι/σα είς τάς έκδη- Ήκυρώθη ώς μή νομίμως ήτιο· λώσε'ς επ1 εύΛα.(ρ!α τής Ναντι. λογημένον διά τής ύπ' αριθ. 2103 κης Εβδομάδος, δ>«?γάνωσεν είς 72 αποφάσεως τής όλομελειιχ.
τό νοοιτπλιαιιοόιν «ατάστημα αυτής τοΰ Συμβουλίου τής 'Επικρατεί'.α
είδι,κήν έ'κθεσιν μέ βΐκόνιας καί τό Β Δ. τής 77.4.1972 «περί κα-
ποοροίστάσιεις άπό τή> ναυτίκήν ταργήσεως οτοας οίκοπέδων τι-
ζωήιν των 'Ελλή,νων, ε,ίλημμέγας *ών ™ϋ ρυμοτομικοϋ σχεδίου Πει
άπό την πρόσφατον έ'κδοσιν τού ρσιώς». Διά τοϋ άκυρωθέντος 6
Ιδρύματος « Ελληνκή Ναυτιλία> δ)τος είχεν εγκριθή ή κατάργη
Την έκβασιν τής Βθν'κής Τραπέ σις τής οτοδς (πού είχεν έπι6α-
ζης έπεκτκέψ&ηο-αν οί μάθη αί πολ λει τό Β.Δ τής 10 10 1967 «πεοί
Ιλών νβιΐίτι.κών σχολών τού Πε ρα' έπιβολής στοών έν Πειραιεί» ϋς
ώς μετά των καβηγητών τω'.' ολόκληρον την οδόν Καραολή -
Δημητρίου) έπί τοϋ τμήματος τής
όδοϋ αυτής, τοϋ περιλαμβανομέ-
νου μεταζύ τών καθέτων πρός
αυτήν όδών Φίλωνος καί Μιαού-
Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΗ.
ΖΩΝΗ ΔΙΑ ΤΑ ΠΡΑΤΗΡΙΑ ΒΕΝΖΙΝΗΙ
τή στράιτει,σή τού.
Στό στρατό ύττηριετησί ώς δια
χεΊριστή,ς κα; έ'φθαο-ε ώς τό 6αθ-
μό τού Ταγμοίτάρχη Κατά τό δ ά
Ι στηιμα τής στρατΐΜτι-.ιχιής τού ύ'
■—τ)ΐρ®ο-ίοις έ'λαιβε
οί είδ'κ
Διά ττρώτην φοιράν ατιό το'ι
1354 ή Ελλάς έμφανίζεται κ,οοτι.
χουσα 0-π-ερ6ολικώς ττΈριωρ'σμένα
οπτοβέματ,α έξαγ«γίμ»ν κοοπγώ"
καί είναι έττίσηις ή ττρώτη φορά,
ττολλών έτών ττού
ή άγαρά έλληινικώιν καιτνών λε'-
τΐοιυιργεϊ χωιρίς τό ~ΐ€0·τικον 6άρος
τεροοστίων
τταλαιάς εσοδείας.
Αί ανωτέρω διατπστώιτεΐς άν«
ειϊς ένδιαιφέρον αρθρον
τοϋ κ. Β. Θασι'τη, τό οποίον δη-
μοσιεύ€ται είς τό ΰττ' αριθ· 42
τεϋχος τής έτηισίας εκδόσεως
«Τρέΐντ γουίθ Γ«,ρής» τού Εμττο
,ρΐικοΰ «αί Βιομηχαν'ικοΰ 'Επ-ιμε
ληιτηρι'ον Άθηνώιν
ΕΙδ,ικώτειρον, τιονίζετα1 ότι, χά
ρις είς τάς ττοίλικχιρίθμους πωλη
σ·εις τάς τηριοίγματοαΓθιηβείσσς κα
τα τα δύο τολ/ει/ταΐα ετη, τα άττο
θέιυατα κοκτηνοι^, τα άποία εώρι-
είσόδου μας είς την Ε.Ο.Κ είναι
ευρύτερον καί συναρταταΐ' έν γέ
νει, μέ τήν θεσμικήν ύποΰομήν
καί διάρθρωσιν τής οΐκονομίας
μας. Βεβαίως, δέν παραλείπεται
νά ύπογραμμίζεται, έν παντί καί
πάντοτε, ότι πάσα ενέργίΐά μας
συντελεϊται έν ό'ψει τής συνδέσε
ώς μας μέ τήν Κοινότητα. Επί τή
ΜεταΕύ δλλων, συνεζητήθη καί
Τό θέμα τής δημιουργίας καί λει-
τουργίας πιθανώς έντός τοΰ 1972
μονίμου έλληνικοΰ γραφείου είς
Ανατολικήν Γερμανίαν μέ ύπαλ·
λήλους τοϋ ΕΒΕΑ πρός διευκό-
λυνσιν τών εμπορικήν άνταλλα-
γών μεταΕύ τών δύο χωρών.
σ·κιοντο ειίς χείρας τοΰ Εθνικον
Κοπτνού κατά τή·'
1η νΆττριλίου 1972, ύπελογιζθ"
το είς 16 000 τόννους έ'ν,αν^-' 46
000 τόννων τοΰ 1971 και 59000
τόνν«ν τού 1970.
Έξ άλλου. ί—ογ,ραμμίζ€ται δτι
χαροβκτηιρ'στικό^ τής σημπουμέ-
νης μεταβολής είς τόν τομία τής
•παρογωγής καπ·ν«*ν? είναι τό γε
γ όνος τής σννεχοθς
αο βμοϋ τ
λη.
Σχετικήν αίτησιν άκυρώσεως
είχον άσκήσει ιδιοκτήται ακινήτου
' κειμένου έπί τής ανωτέρω όδοϋ
τού καί καταλαμβανομένου άπό τό Β
/καττνοκαλλιεργητώ,/ Δ. τής 10)10)1967 περί έπιθο
αττό 185.000 κατά τό ετος 1965 λής στοών, έπικαλούμενοι ότι διά
είς 97.000 τΐ'ειρίποιι τό 1971· κπ τής καταργήσεως τών στοών επί
θώς έττίσης κιαί των καλλιεργου τμήματος οίκοδομικοϋ τετραγώ-
μένω,ν εκτάσεως άττό 1 1ο7 00ο νού τής όδοΰ Καραολή — Δημη
σ'.-έ,αματια τό 1965 είς 666000 τρίου ματαιοϋται πρός βλάβην
στρόμματα τό 1971
Τό οίρδρον συμττληιροΰται,
των, ό έπιδιωχθείς πολεοδομικός
σκοπός τής αύΕήσεως τής κυκλο-
φοριακής ίκανότητος τής όδοϋ
άττό ένδιαφιέριοντας στατ'στΐκοιύς Είς τήν δίκην είχε παρέμδη υ-
πόαχιας τώι/ κι/ρωτέοων μεγεθών πέρ τοϋ κύρους τοϋ προοθληθέν-
τή,ς χά—νικήις οϊ'κονο,μίας καί εί τος β. δ)τος τό ΙΚΑ, είς τό ό-
δικώς τής παραγωγής καί τ»^ ποίον άνήκει τό έξαιρεθέν τής έ-
έξαγωγών «ατά τα τβλευταϊα ΐ· πιβολής στοών άκίνητον, τό περι
τη, συμφώνως πρός τούς όποί. κλειόμενον υπό των όδών Φίλω-
οος: νος — Καραολή — Μιαουλη Είς
1 τό άκίνητον, τουτο, τό ίδρυμ^
Ή παραγωγή έξαγωγίμων κα- προτίθεται ν' άνεγείρη πολυώρο-
πνών, ήκ«λοΐ'θηισ£ κατά τα τελευ φόν κτίριον (νοσοκομείον 240
ταΐα ε^η τήιν άκιόλουθον —ορείαν κλινών, σταθμόν α' βοηθειών,
(είς τόννους): Το 1965 103.268 γραφεϊα κλπ.). Δι" έγγράφου τού
τό 1966 70.023, τό 1967 85 9()3 πρός τήν Διοίκησιν ύπεστήριΕεν,
τό 1968 64 655 τό 1969 52 δτι ή κατά τό έτος 1967 έπιβολή
954 τό
55.997
1970 64.180 καί τ0 1971 στοός ^^τΡεΨε ^ «Χετικήν ν-
ριστικήν άρχιτεκτονικήν κλπ. με¬
λέτην, διότι ή κατασκευή στοα:
έπί
προσόψεως τοϋ ακινήτου.
λόγω τής κλισεως της όδοϋ Κο·
— Δημητρίου, παρουσιάΖε
ΑΟΡΥΝΠΕΤΟΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Όπλ. Πουτέτση 23 — ΙΩΑΝΝΙΝΆ
1ος Ίσολογΐσμός 31)12)1971
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Γήττεδα
Μηχανήματα
Μεϊον άποσβέσεις
241,500 —
2.534,344.— 2.407.000,-
127.344.-
Μηχαναί—"Οργανσ—Συακευαί 32.589. —
Μεϊον άποσβέσεις 1.ί?89. —
"Επιπλα — Σκεύη
Μεϊον άποσβέσεις
23.399.—
3.399.—
31.000.—
20.000.—
"Εξοδα πρώτης εγκαταστάσεως 173.631,—
Μεϊον άποοβέσεις 8.631.—
165.000.—
2 864 500.—
Κυκλοφορούν Ενεργητικόν
Πελάται 50.719,50
Άποθέματα άνσλωσίμων 350.000.—
Διάφοροι Χρεωσται 5 000,—
405.719.50
Διαθέσιμον Ενεργητικόν
Ταμείον
Τράπβζαι
Σύνολον
Λογ)σμοί Τάξεως
Έγγυητικαί επιστολαί
Γενικόν Σύνολον
181.680,90
30 268 20
211.949.10
47.100 —
3.462.168,60
47.1ΟΟ.—
3.529.268.60
Πάγ·α Κεφαλαιοδότησις
'^ταιρικον Κεφάλαιον
Αί έξοογωγαί άνήιλβον τό 1966
—67 ε,ίς 79.797 τόννους τό
1967 — 68 είς 70 035, τό 196γ! , .
-69 ,είς 76 585, τα 1969 -70 Ται λιαν δυσχερής, μέ συνέπειαν
είς 67.20,2 «αί «6 Τ97ϋ - 71 ^ν άντιαιοθητικην έμτράν,σ,ν τού
. <η 17ί ' κτιρίου. Η Διοίκησις αποδεχθει- είς 60 476 τονΛΌΐυς. ι κ _ ,, _. σα τήν άποψιν τού ΙΚΑ, προήλ¬ θεν είς τήν αίτηθείκκιν ύπ' αυτού κατάργησιν τής στοας, διά τοϋ προσβληθέντος, άλλά τελικώς ά¬ κυρωθέντος 6 δ)τος. Απερρίφθη, έΕ δλλου, διά τής ϋπ' άριθμ 2112)72 αποφάσεως τοϋ δικαστηρίου, αίτησις άκυρώσ·: ως τοΰ όρφανοτροφείου θηλέων Ιωάννου καί Μαριγώς ΧατΖηκυ- ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 30Ό.ΟΟΟ.- 300.00λ- Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηθευτσί 'Υττοχρεώσεις έκ βραχ. Δανείων Γραμμάτια πληρωτεα Κρατήσεις καί είσφοραϊ πληρωτέ,αι Διάφοροι Πιστωταί Κέρδη Διανεμητέα 113.796 — 250 000.— 1.701.242 — 5.052.- 870 000.— 242.078,60 3.182.168,60 Σύνολον Λογΐσμοί Τάξεως Χορηνηταί έγγ. έτιιστολων Γενικόν Σύνολον 3 48Ρ.168 (ίθ 47.100.- 47.100.- 3.52ί).268,&( Άποτελέσματα Χρήσεως ΔΑΠΑΝΑΙ Άνσλώσιμα όλικά Δαπάναι Παραγωγής Δαπάναι Διαθέσεως Άποοβέσεις Δαπάναι Δ)σεως Φόροι καί είσφοραί Κέρδη χρήσεως Ό Διαχειριστής ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 112.223,80 36.980.— 1.8ΟΟ. - 140.963.— 107.723,60 10.212.— 242.078,60 651.981.— Πωλήσεις "Εκτακτα κέρδη Ε1ΟΔΑ 252 617 — 399.364— 651.!·8!.— "Εν Ίωαννίνοις τί) 10)3)1972 Ό Λογιοτής ΔΛΕΞΑΝΔμΑ ΡΑΓΓΟΥ ---------- όττΓθσιτοιλιί στήν 'Αμερική, οιταυ Γενικοϋ Έπιθεωρητοϋ Άρχαιοτη ' το3 δόθηκε ή εΰκαιρία νά έξοικει των καί Άναστηλώσεως νά έγκρι ' ωβεϊ με τίς τελευταΐες βεωρίε νη την κατεδάφισιν ίδιοκτήτου α¬ κινήτου τού, πρός ανέγερσιν νε- ας οίκοδομής, είς τήν οδόν Μάρ¬ κου Αύρηλίου 1, είς τήν περιοχήν τής Ρωμαϊκής Άγορας. Είς τήν αίτιολογίαν τής προσβληθείσης αρ καί άντιλήψΊΐ ς τής έτταχής έκεί τοιιέκ τής Όιργαι^ώσε« νης καί τής ΛιαΊκιήισΈως τ^ν Ο!κονο μικών Μθ'νόϊιων τΗταν έ'νας νέ ο»ς έττΐ'στηιμον',χόις κλάδος· πό θά έκάλυ—τε στό εξής τα έ,πι,σ' νήσεως άναφερεται, ότι διά τής ' μονικά τοι; ένιδ'αιφί7οντα καί αίτουμένης κατεδαφίσεως θά εκ¬ λείψη καί τό τελευταίον νεοκλασ- σικόν κτίριον πού άπομένει πλέο/ έπί τής πρός τήν Ρωμαϊκήν Αγο¬ ράν υπαρχούσης άλλοτε άρμονι- κωτάτης οικοδομικής προσόψεως ένώ διά τής ανεγέρσεως νέας οί κοδομής θά προκύψη παραφωνία πρός τάς παρακειμένας όρχαιότη τας. Τό δικαστήριον έκρινε νόμι- μον καί έπαρκή τήν ώς άνω αιτιο- λογισν. Τέλος, διά τής ύπ' άρ 22251 72 αποφάσεως τοΰ ΣυμθουλΙου τής Έπικρατείας απερρίφθη αίτη¬ σις πρατηριούχου βενΖίνης κατά πράΕεως τοϋ ύπουργοϋ Συγκοινω νιών, διά τής οποίας ό τελευταϊος ούτος έγνωστοποίησεν εις τήν α- στυνομ. διεύθυνσιν Αθηνών, δι ι τό έπί τής όδοϋ Μάρνη πρατήριον τοϋ «ίτοϋντος ευρίσκεται έντος τής περιμετρικής ίώνης Αθηνών, όπου άπαγορεύεται ή λειτουργία πρατηρίων βενΖίνης, ότι τούτο λει τουργεϊ άνευ αδείας ώς καί οπ δέον ν' άσκηθή ποινική δίωΕις κα τα τών άσκούντων τήν εκμετάλ¬ λευσιν τού ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ 14 ΕΚΑΤ ΛΡΧ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ 'Υιτό την — ροιεδρίαν τού άνΓι- προέ,δρου τής Κυβερνήσεως κ. Ν Μαικαρΐζοι;, συνήλ&£ν προσφάτως ή Έιτιτιρο·π·ή Οιί <ονο;α ««ών θέσεων, ή όττοία ενέκρινε την κα τα 14 έικατομμ δριχ. αϊίξ·ησιν τού διατ€8έ,ντο·ς —οοβιθ τών 3 έκατ. δρχ. διά την οικονομικήν ενίσχυ¬ σιν τών παραγοαγών τών ιτροτ'&ε μένων νά άγοιράισουν μηχανήματα καπΛΌκ,οιλλιχργε, ίας άποτελοώοΐε τό σικοττό τής ζωής τού ΊΑττοο-τρατεύθηικί τό 1922 κα ανέλαβε άμέσως »οο8ή:<ον/τα τοι ^ Ήταν άπό τοΰς >ους " Ελληνες
—.;ν
συνή€·εια νά
τα ξημερώιιατα καί ν^
/ ώ?α —ού Επιρε—ε
σε' γιά τίς δονλε ές τού. Αύτ
τα πολύ τελευταία χιρόνΐια τή
ής τον· δταν μάς Εδωκε τήν
στοτεχν'κή μετάφρα— τοθ μ
λον δίτοαθυ εργοι/ τοΰ
δολιέο «Οργάνωσις κ< Άπό τα βιβλία πού μάς ^ :( τα «ιυΌ,'ώτερα είναι: «Τεχηκή τής πωλή—«ς» ι^ «Ή Λογιστι,χή Η Τί(ς αί έπτδι«ιξε!·ς ΤΓ,ς( το{ βλή,ματά της» (1941).* "Εξη μικροΐί τό,μ,οιΐ, ιτού τονν τό σύστημα παραδόσεών επί τή,ς «Όργανώσβίς τών χειρήσεων» (1947—1[)49) «Ή 'Ελεγκτκιή» (1951) «Βασικά θέ·ματα ' (1953) (1958). Τα κείμενά τΐυ δέν εΐνβι μό« έπιστηιιιονικώ'ς ΰίψογα κ«ί τ^ σ'α τεκιμηριωμένα "ΕχοιΑ καί ϊ φός. Κα[ άκόμα, καί δταν δέν τό ΐ~έγραφε μέ τα ψευδώννμσ. «'| ό Φιΐλόσοφος» ή' «6 Κόβη. γητής Τζόρας», εΐχαν πάντα κιάτηοιο χιούμορ. ©ά ε'ττιρ—£ >,,
τΓΟν καί σέ τούτο τό «ίμενβ 4·
φού έκΐΐνον καί μόνον αφοοά νο
ήταν διάχυτο τό χιοΰμορ! 'ΑλΙό
6 ύττθ'φα'νιόιιιενιθς δέν εΐμβ, —ρο χι
σμένος μέ τοι/Το τό δώοο 6~ό τή
Φύση Θά τό δανΐΐσθώ λοιττόν ά¬
πό τό* ι'διον.
Αίσβονόμουν "ά μέ ττβριβάλλίΐ
ττάντα μέ ττολλήν άγά—ι, αλλβ
καί μέ άπβριόριστη έκτίμιρη,ττβν
δέν έ'χανε ενχ«·ρία νο την εκδη¬
λώσει Τα αισθήματά τού ο^α
καταλάΛαΐνα ττώς δυνάμωνα1- 5.
σο τα χΌόΛΊια ττερινιοΰοχιν. "Ελ
ττρΜ'ί' έδώ καί "έσσχρα χρόνια,
ήρθε γελώντιας ττςνηρά στά γρβ
φεϊο Μόν. Κάβ1 σ£, κοοί, χω-ρίς τη
ριστιροφίς, <μέ ξάφνιαισε μέ τού· τη τήν άίνοοκΐ3.ίνωβη: Γιά κολό καί γιά · ικα! γιά νά εΐμαι, έστ<Ί και σέ ζαψ^ικιή ττερίτττΜΐση, ϊτοιμος κάθισα 'χι' έ'γ?*Ψ« τή νβ»ροιλογιο σοιΐ». — Μην άπιορϊΐς. ΣοΟ ϋκαναμό Ά,ρχΛογιατού σ·τό Τροτττεζ κό Λιστα καί άντίγραιψο, γ'ά νά γραψεϊο «Ι.Φ. Κωστόπιουλος» στήν Άθήνα· ττού, μσζί μί τήν Τραπέ¬ ζα Κβλαιμών, άττοτέλε«ταν τό 1924 τή σηιμερ'νιί Τράπ-εζα 'Εμιτθιρικής . Άιτό τη χρονιά έκείνη "Βντ^ΌΐμίΜας τής κ,αί 'Εττ'βεω,ρητής της Στήν Τράπιε,ζά «άς εΐχε 6λες τίς δυν«ατότητες νά εφαρμόση 8- σα εΤχ« άττοκιομίσιει άττό τίς ε,ίδ · κές ,μελέτες τοιυ καί άττό την ϋς τότ« ττείρα τοι/ ΧαΑκεντερος σέ σΛτοχή καί σέ άττόδοση, εργασθή κιε έττι' χρόνια χωρίς καμμιά (ΐ€ΐ- δώ μόχ€ι;ιι καί χρόνον καί κατόρ θωοιε νά θεμελιωσει την άργάνω- ση τού 'Ιδρύματος χωρίς τα ση μερ'νά μηχανογραψικά μέσα, ττού χαρείς κι' έισώ τώρα ποθ ζεΐ-ς, κσί νά την εχ£'ς νά τή χαίρεσοι, σο &ά ζε3ς. Γέλοοσα, την ττήιρα άττό τό χίρι τον «αί τή δ άβαισα>
— ΕΤ^αι σύντοιμη, τού εΤ— δ-
ττως 6ά τήν ή'βΐελα, γιά νβ μ*
τό
δέν ύττί)ΐρχαν
άλλά μόνο μέ
ΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕ,ΣΕΙΣ
ΕΛΛΑΔΟ Σ—ΡΟΥΜΑΝΙΑ Σ
Ό ΰφυπουργός Έθνικής Οίκονο
μίας επί θεμάτιον Εμπόριον κ.
Άθ. Παλλάντιος, εδέχθη τόν έν
Αθή τής Ρουμανί<ις Κατά τήν συνάν την έφαιρ'ΐογή τώ/ πλέον έξελ'γ- μέν«*ν την έΥιτοιχή έκβίνη μεθόδων, πιροοταιρμεισμένων στήν έλληνιική πιραγ^ατ κότητα. "Η Όρ.γαινωτιικιή εΐχε γίνεΐ —ισ γι' αυτόν πάιθος Μειλετά αδιακό¬ πως καί δόν παύε1 νά πλοντίζε1 τίς γνώσεις καί τήιν πείρα τού μέλος τής ΓαΛλτκής 'Ε- ται.ρείος 'Ετπστημονικής Όργσ νώσεως καί, άπό τό 1933, έ'κ'α- κτος κτχθ'Γ·γητής στήν «Πρότυπον, Δημοσίαν "Εμπορικήν Σχολήν Ά Σχολή εκΐίνη έδίδαξε ώς τό 1939 Όργάνωση 'Επ'χε ιρή- σεων, ΤϊχνΜκή των Πιιιλήσεων, :ή Τεχνι·κή. τΗτσν δλα μαοήκοτα πού πρώτος έ<·εϊ"θς ί< σηγήθηκιε στήν Έλλά5α Την Ί'δΐα χοονιά (1939) όνο·μά σθηικί ΔιευΒυντιής τής Τραπέζης καί Γραμματεύς τού Διο'κητικοί της Συμ&ουλίου. Μέ τί<ς ίδιότηΐες Αθήναις κ. Πακουράρου ριακοϋ κατά τής αρνήσεως τοϋ | νικόν εμπόριον τησιν συνεϊητήθησαν θεματα Ανα φερόμενα είς τύ Έλληνο—Ρουμα Α! ΠΡΟΤΑΣΠί ΤΟΥ ΣΥΝΑΕΣΗΟΥ ΕΛΛΗΝΠΝ ΒΙΟΜΗΧ ΝΩΝ ΔΙΑ ΤΙ ΑΠΟΙΒΕΣΕΙΣ Τάς άπόψεις τού επί τοΰ θέματος τών ποσοστΛν ά-τοσβέσεος τής Α ξί<ις τοϋ μηχανολογικοΰ έξοπλι- σιιοΰ τών βιομηχανικών μονάδιον κ<ιί τής έγκαίρου τεχνολογικής άνα νε(ίισε«>ς των έγκατ«στάσεο>ν τοιν,
διετύπωσε πρός τό ΕΒΕΑ ό Συν
δεσμος Έλλήνων Βιομηχανίαν
Συγκεκριμένιος είς τό ύπο<5λη Οέν σημείοιμα είς τό οποίον Αν« φές.ονται αί ύπηοθληθεΐσαι υπό τού ΣΕΒ εις την Κυβέρνησιν σχετικαί προτάσεΐς άναφέρεται δτι είναι άπα'οαίτητος: 1. Παροχή δυνατότητος άποσδέ σειος τοΰ μηχανικοϋ έξοπλισμοΰ τΛν βιομηχανικήν έπιχερήσεοιν καί των δαπηνών έγκαταστάσεών τον μέχρις 25% έτησίοις, κατά τήν κρί σιν τής έπιχειρήσεο>ς άνευς διακρί
σειος τινός μετηξύ επαρχιακήν ή
είς τό κέντρον έγκατεστημένων 6ιο
μηχανιών
2. Τό ποσοστόν άποσβέσειος τών
ίογοστασιακόίν κτιρίων, τα όποϊη
δέν σΐΛίδέονται Ααέσιος μέ θέματα
μηχανικοΰ ΐκσυγχρονισμοΰ θά πρέ
πει νά κυμαίνεται χάριν προοιθή
σεος τής βιομηχανικής άποκεντρώ
σεοις πρός εξυπηρέτησιν σκοπώ
.τερφερειακής άν«πτι')ξειι)ς. Σκ^
πιμον είναι νά ισχύση διά μέν τάς
(ϊομηχανίας τάς έγκατεστημένοι
είς την περιφέρειαν τού νομοΰ Άτ
τικής, πλήν δήαου Λαυρειοτικής
αύτές·
ένώ ήταν τίδη και3ηγη
τής, δέν £δίστασε νά γίνει συγ
χρόνως κα! φοιτητής, καί τό
1944 άττοφοίτησε άττό την Πάη/
τειο. Τό 1945 διθιρίσβηκί ταιΛτι
ικός «αθηγητής τής εϊφας τής Όρ
γανώοΐϊΜς των 'ΕπΊχε ρήσεί*1 στ
τότε «Άνωτέρβν Σχολήΐν Βιομη1
χανιικών Σττιουδών». ΊΕδίδαξε ώ
τό 1965 ότου μέ τήν άττοιχώρησ
τειυ, ή Σχολή τόν άναχή,ριυξε Ό
μότιμο Καθ>ηγητή
Στήν Τρότ—ζα έογόκτβηΜε ώς
τό 1957. ΆΙλιλ,ό κιαί ή~ό τότε, κα
τό 1969/ δόν σταιμάτησε νά ττρο
σφέροι τίς άπη,ριείΓίες το^ ώς μ
ι?ΐ3ς τού Διοι«ηΓτικο,3
ς
λίου. Στίς άρχές τού 1970 έ'ττσ
σε νά μετέχεΐ ένεργώς στή Δ'ο
κηιση αής Τροττέζης. Η
ό τταραΐκιάνετε Οΐέ έγκώμισ ιτοθ
δέν μοΰ τα
ιιο} ά~άντη<Γε "Ε νας άκόμη λόγος, πού τήν έγρο ψα οσο εΤσαι ζωντανός, είναι οί! τ ούτος: νά είναι όφιρο^ν^ καί δχι έ—ηρ«χσμέντ| άττό την Ι ττού ύποβάλλει ό θάνα ος. — Μά γράφΐοντοι καί γιά τον' ζωντανούς νεκιρολογίβς; — Μεταξύ άνθρώττων σάν κσι μάς, ναί γράφοντα1! "Ίσως εΐχε δίκιο. Μόνο που ί γώ δέ σκέφθηκσ νά τοΰ δώσω τή νεΚιροιλογια 6σο ήταν στή ζωή, γιά νά τή χαρεί κι' »· κείνιος 8σο ζοθσε Γιοττί, μάρ'νί μου ό ©€0ς· μέ την Ϊ61* άμερο- ληψία είναι γραμμένη κσί τώρα, άπ' τό θάνβτό το»'· ■· ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΔΙΕΎΘΥΝΤΗΙ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕνΠΟΡ. ΠΙΣΤΕΛΧ ο·····»·*·····*·········"""" ΔΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΑΜΙΑΝΤΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΟΙ Άφοΰ συν·επλήρωσε τόν κύκλον των έπισκέ-ψεών το>ν είς μ*ταλ-
λουργικάς κ«ί ιιίταλλεντιχιι; εΥ'
καταστάσεις έκΛροσΟΜτους τοΰ
εταλλεν
πορικοΰ κόσμου καί των μι
των, ανεχώρησε έπιστρέφουσα ε(;
Γιουγκσσλαδίαν, ή άντιπροοω""1
τοΰ ΈμπορικοΓ- Έ.-τιμίλητην'ον
τού Κοσσΐ'φοπεδίον
Ή αποστόλη έ.τεσκέφθη
,πκοις τόν πρόεδρον τοϋ Ε Β.Ε·Α
κ. Κανελλόπονλον τόν ·
Μεταλλευτικών
προέβη είς γενικήν
τοΰ αεταλλευτικο- μ«ταλλοΐΗ!νικοιι
Κέντρον Κοσσΐ'τρο.τεοίοπ, ηρο;
πρόεδρον κ. Γεοργοντάν "η1
ιιε'λτ) τού Σ.Μ Ε.
Κατά την παρουσίαν των δ
τοτήτίον τού κέντρον αντοΰ
θυμοΰν ηδη νά παράγονν
κέλ.ιον). έΗεδήλοισαν την
αν νά προμηθευθοΰν ελληνικόν
μίαντσν Ταττοχρσνωίι ^€"
τόν όνόμασε ααν πρόθεσιν διάθεσις
τιχής, πλήν δήαου Λαυρεωτικής ^ μ σαν πρόθσιν
τό υπό των σορολογιχών νύμων ΕΐΓίιΤ|Ι10 ΣύμβοιΑο ίίστ£ρ' άπό κων τοινιών, Ιδικής των
βλό ή εΜΥ1»0^ τ°ΰ Δοτθ Σ6 ή
προβλεπόμενον σήμερον ποσοστόν
τ°ΰ Διοιικ,ητικοθ Σ^μ6»υ γής.
£λ ά
πρβλεπόμενον σήμερον ποσοστόν η μ γής.
Διά τα έπαρχιακά κ.γλτοοι άναλά λίο^' 1Ι0ιύ £λεΥε άνάμΛτα σ' αλο Οί Γιουγκοσλάβοι έκάλεσαν
γ(ι>ς ,τεριο-χής, τουτο νά
νεται κατά &0% διά τήν Β' περιο
α,ύτά έδώ; διοίκησιν των έλληνιχων
Ο κ. Χιρυισοχοϋ είναι ώς γν«· τικών επιχεφήσε(ον νά
χήν, 100% διά την Γ' καί κατά τήν στέν ° είσηγητής £|,ς την 'Ελλά-, π'ιν Γιουγκοσλα6Ιαν
κρίσιν τς Διοιχήσειος προκειμένου
διά τήν περιοχήν Δ' κατηγορία;
ή όποία περιλ«μβάνει τα μειονρκτι
κο')τερα άπό Απόψεως ύποδομής,
έπαρχιακά άστικά κέντρα.
6ΜΗΝΟΝ ΑΝΑΣΤΟΛΗΝ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΖΗΤΕΙ Ο ΕΣΤΑ
Νά άνασταλή έττί όμηνον ή έ-
φαρμοιγή ^οΰ μέτρον πειρ! ύποχρε
ωτιικής άναγραφήις έν&ΐίξεον είς
την έλλη^ΐιΐοήν έττί των εισαγομέ¬
νων ικονσιερβών ζητεί ό Έμττο,ρΐ
«ός Σύλλογος Τροφίιμων Αθηνών.
δα Της Έπιστηιμιον κης Ό'ργα·ώ
σεως·.
ς
οποίαν «αί
επί μΓΐκρ,£<ν ώς ΚαθΊτγΓ,τής τής Άνωτά,της Βιομηχουνΐ,κής Σχο- λής 'Η Ττάπ-ςζα όφείλει είς Οι>.
τόν την βασι.χήν άργάνιωσίν τη<; κατά την μεταιψοιοάν τής £δρ«ς τ»1ς βίς Αθήνας τό 1924, την ύ- πηιρέτησε δέ μέ όλας τού τάς δν νάμβ ς καί ιμ£ ύποιδειγματ'κήν ά φοσίωσιιν αττό τή,ς έττοχής έκΐίνης μέχρ1 σή^ίροιν (ί>ς Δ'Βυτϊυντής κσί
Με~ο( την έκ τί|ς ίττπηιρίεοίας εζο
δόν ιζυ, ώς αίλος τού Διοι,κητι-
κοθ Σι,μβουιλίου. Νομίζομεν δτ,
τού άξίζει ■'·, τ,μή νά απονεμηθή
είς σύτόν — κατό πρώτην έφαιρ
ΣνΝΕΝΤΕΥΞΙΣ
Τθν κ ΠΑΠΑηΑΝΑΠΩτ0''
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟ«ΙΑΝ
Άπό τοΰ Τηλεσπτιχοΰ 8ικΤ'«'
τής ΤΕΝΕΔ μετεδόθη ^^
τού ύφυποι>ρνοΰ Έθνικής ^
μίας επί βεμάτιον γεωργί«= * χ(1
Παπαπαν(ΐγιι!>του σρτιίί"'?,ρϊ! „«:
ληφθέντα μέτρα ΐ>πό τής *"*'
Κι^ερνήσεως διά την άνο^^
τής Κτηνοτροφίας. Ή οί»
Ηι; παοεχηρήβη ί«' ^αί^ν1
είς την
300
- ίΜψ^'
σιν των επί τοϋ έν λόγω
ματος.
Τδ Έλλττνινό Άστυνομΐκό Μυθιστόρημα
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠ5Σ
Τής ΑΥΡΑ.Σ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
.Ί9ον
Κοιμήθηκα πάλι χορίς νά νυ-
ύ ΰ
ϊίποις γινύταν αΰτό τάν
ΤΓΛΕ»Τ«'Ο
Ξιανηβα Ρ,οάόν,
ΤΓΛΕ»Τ« θ η ν,
| ΤΑ ποοτατίιτ άναμμένο. Ή ήλικιω
ι μίνη νοσοκυμα μέ τίς βελ.όνες στά
θ&ταν όιιορφη στά νιάτα της.
ν.κιτηοοΐ'σε μιά κομψότητα ζηλευ-
ιΐ) γιά πολλΐς κοπελλες τής ήλι-
χας μ«»'· Τύ πρύσωπυ της εί,χε μιά
) τέτοια γλνκα, ποΰ σοϊ>δινε άμε'σο>ς
' την ίντΰπιιιση -τώ; γεννήθηκε γιά
τ» ί«Αγγ*"λμα τής «λενκής άδελ-
ΐ( ή;>.
Κιτταχτήκαμε Δέν εΐχα πιά
διαθέση γιά ϋτνο. Οΰτε ήβελα νά
Κροοποιηθί) τήν κοιμισμένη. Μοϋ
χαμογέλααε μ' έκείνο τόν τρυφε-
φ6 τόν (ϊδολο τρόπο τής καλής
μικράς.
Κόντευε σαράντα χρϋνκι, πού
άχι ποοιτοδουλέψει βοηθό; τοΰ νέ
χροΐ', τοτε, δόκτορα Φρειίερ Μό-
λι; ε!χ« τελειώσει τήσχολή κι 'ε'μ-
στά δεκαεννιά. Φαντάστηκα
Τ.
ικει
χαί τοΰς δύο σ' έκείνη τήν ίποχή.
Αΰτός; καμμιά δεκαριά χρόνια με-
γαλ.ύτερος, ψηλός, κομψάς, Η "Ε-
Ιίν Λάντερ πλάι τού* μέ τή χαρή
χαί την τόση γλΰκ« της! θα ήτανε
«ρβγματικά ζηλευτό ζεννάρι! Ά-
,ιόοησα, πού δέν έγιναν. Σέ λίγο
ηξερα τό λόγο. Ό δόκτοοας Φρίι
ζερ εΐχε παντρευτεί τή μεγαλύτε-
οη άδελφή της!
Ήταν Ίρλανδέζα. Άπό μικρή
βρισκόταν στό Λονδϊνο, σέ κάτι
συγγενείς της, ποΰ δέν εϊχανε παι¬
δία Άρχότερα κι ή μεγαλ.ύτεοη
άδελφή της άκολοΰθησε τόν "διο
δρομο. Κατάληξε καί πάλι στήν
Ίολανδία, γιά λ ά θαφτή στύ κοι-
μητήρη τού χοιρΗοΰ της!..
Ήτανε μιά ίστορία, ποΰ τής ίί-
γραινε τα μάτια ινα τής βοάχνια-
ζί τή φωνή!
Νεαρός ό γιατρός Φρέιξερ άκό
μοί ε<ΐχε γνιοριστεϊ μέ τό λόρδο Ρίτσαρντ ΜακΚήνναν Δυνατή τμ- λ.ία τοΰς ενωσε, Έτσι έ'γινε οίκο- Ιοτε μπήκε κι ή "Ελεν Λάντερ ι μέσα "Εγινε φιλή μ* τη λα1 δή Λονι* - "Ανν κι αυτή τής έκ- Λίισε τα μάτια! Ό "Εντουαρντ μόλις συμπλή- 'οωνε τα έ'ντεκα. Ό θάνατός τής ιιητέρας τού τόν πίκρανε πολύ Μέ- οε; άμίλητος, καθισμένος σέ μιά (ίαθΰσκιοντη άλλέα τού πύργου τονς στή Σκωτία, χωρίς φαί καί ϋπνο! "Λδικα τόν παρακαλοϋσε κι εκλαιγε ή "Ελεν. Χαμένος δ κό- πος τοΰ Τόμας, τοΰ γερο - ύπΓ,ρέ- τη. Χωοίς άποτελεσαα οί άπειλές τοΰ πατέρα τού! 'Λργότερα βρήκε κάποια διί- ξοδο στόν πόνο τού μιλώντας ά- διάκοπα πάνω στόν τάφο τής μη- τερας τον. Μά, κενη, δέ συγκινή- θΐ,κε άπ' τα καφτά τού δάκρυα! "Εμενε πάντα άθέατη, μέσα στό Ρ,αθΰ της λάκκο, ψνχρή σάν τό μάριΐ'ΐοο, πού τή σκέπαζε ! .. Μέ τόν καιρό# ό μικράς "Εν- τουαοντ, πίστεψε πώς θδφυγε γιά κάτον μακρυά κι αρχισε νά πες>ι-
μένη τόν έρχομό της!
Αΰτό περίμενε κι δ πατέρας
τον! ΕΓχε βεβαία, δίκιο "Ενας
αντρας τομάντα έφτά χροντ7>ν δέν
χπορεϊ νά κλειστή στόν πόνο τού
γιά .τολύ. θά γνρέψει σνντροφιά
ν ά παρηγορηθεί", νά ξεχάσει! Καί
τή βοήκε. Ήταν ή χήόρα κάποιου
κιιταστηαμένον βιομήχανον, ποί1
αϋτοχτόνησε. Άφησε τή γυν«ίκπ
τού στό δρόμο, μέ τό βάρος άπ
τα χρέη τού!
Ή άφοσίιοση τής "Ελεν στήν
πρώτη λαίδη ΜακΚήνναν καί στό
μικ,ρύ "Εντουαρντ, ήταν ή αίτία ν
μή φι'ιγει πιά άπ' τύν πύργο Ό
λόρδος Ρίτσαρντ μέ κανένα τρόπο
δέ θέληοε νά δεχτεΐ τό άντίθετο.
"Ετσι, έ'6γαλε την ασπρη στολή
φάρεσε έ'να σκουρόχριομο φόρεμα
καί πήοε τόν τίτλο τής ο'ικονόμας.
Την άλλαγή, ποΰ 6ά γινόταν
στή μικρή οικογενείας ό λόρδος την
άνάγγειλε στύ γιό τού μπροστά
της.
γενειακός γκιτρύς στοΰς ΜακΚήν- —Ή μητέρα σου ξαναγύρισε
ναν καί θΐμενε μέχρι τό θάνατό
τού. Λίγο άργότερα, ό λόρδος ΡΙ-
τβαρντ παντρεύτηκε τή μητέ<>α τού
Έντονηρντ. Έ£αιρετική γυναϊκα
γνήσια άριστοκρά-Ίσσα, μά πολΰ
άτυχη. Πέντε χρόνια ΰστερ' άπ' τό
γάμο της, άρρώστησε. Μακροχρό-
νια, όδυνηρή άρρώστεια, χωρίς γι-
ατρειά!
Δέν εχει π<ά τα χαρακτηριστικά που ήξερες, άλλά την Ιδία καλω σΰνη κα'ι τρυφεράτητα· Σ έ περι μένει στό Λονδϊνο:... Φύγανε μαζΐ την Ιδία μερά Ή "Ελεν δέν ξαναεΐδε τό παιδ δεκατρία όλόκληρα χρόνιο ! .. (ΣυνεχΙξεται ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤαΕιάρχου Π Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετά συντόμου έΕιστορήσεως ολοκλήρου τού πολέμου 1940 - 41. νΣυνβχεια έκ τού προηγοι,νιενβυι βησσιτνκιν καί την Αλβανίαν, κρά ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΤΤΕΡΟΝ Ι τη οιιως μικρά, άνοργάνωτα, γυ- "Ε λ λ η ν ε ς καί Ιταλοί μνά στρατιωτικής δυνάμεως κα' Αί ΉθικαΙ Δυνάμεις Ι κατά συνέπειαν ., λείαν εύάλωτον Ό προπολεμικός Κανονισμός ι οιά τήν κραταιοτάτην Ίταλικήν 'Ασκήσεων Πεξικοΰ —τεϋχος Οεύ- τερον — άναγοάφει ωραίαν α¬ νάλυσιν είς τα άρθρα τού 102 καί έ.τέκεινα περί τής σημασας των ή- &ιχών δυνάμεων. Ασφαλώς δμως, κατόπιν τής πείοας τού Έλληνοιτα λικοΰ πολέμου, Εχει ανάγκην άνα προσαρμογής καί συμπληρώσεως αύτός δ Κανονισμός είς πλείστας όσας διατάξεις τού, έν αίς καί είς τας κατωτέρω: Γράφει ότι: «ό αγών είναι, χατ' θυσίαν, πάλη ήθικών δυνάμε¬ ων».. «ήττάται έκεϊνος, τού δποί- ου έκάμφθη τό ηθικόν». . «τό ηθι¬ κόν άπορρέει έκ τής έμπιστοσύνης" ίμπιστοσύνης πρός εαυτόν, πρός τα δπλα τού, πρός τοϋς συναδέλ- φους τού, πρός τούς Ήγητορας».. Ούδαμοΰ ε'δομεν νά άναγράφη τό απλούστατον τουτο: «Τό ηθικόν ά-τορρέει έ κτής άγιότητος τού έ πΐδιωκομένου σκοποΰ έκ τοΰ δικαΐ ου τοΰ άναληφθέντος αγώνος καί εκ τής συναισθήσειος ότι τό πολυτι μοτερον άγαθόν είναι ή Έ λ ε υ θ ε ρ Ι α >·
Άλλ' ε'πομεν .. αύτά τα συμπλη
ίωματικά θ' άναγραφοΰν είς τούί
ΐιεταπολεμικούς Κανονισμούς.
Κατά τα άλλα, ό προπολεμικός
αΰτός Κανονικώς διαλαμβάνει καί
σοφάς όντος διατάξεις είς τίνα ση
μεία, όπως, λόγου χάριν, είς τήν
6' παράγραφον τοΰ άρθρου 107-
«Ή διατήρησις τοΰ ήθικοΰ στρα
τεύματός τινος, άπορρεέει έκ τής
ίπιδολής τήν όποιαν ό Ήγήτωρ
έξασκεΐ επί τών υφισταμένων τού·
η τής σι»νεχοϊ'ς φροντίδος τήν ό-
ποαν δεικνύει δι' αύτούς, έκ τής
Υνώσειος τήν όποιαν έχει περί το*
χαρακτήρος καί τών άναγκών ε¬
νός εκάστου έξ αυτών, τέλος, έ*
τού παραδείγματός τού».
Ή ίπιδολή τού Ή γ ή τ ο
6ος καί τό παράδειγμα.. Νά,
τί πρέπει νά συγκρατήοωμεν άπο
τα άνωτεριο.
Είς τύ Άπάσπασμα Πίνδου, ό
Συνταγματάρχης Δαβάκης, έφρόν
τισε νά έμπνεύση είς τούς υπό τάς
διαταγάς τού Άξιωματικούς καί *-
•τλίτας, άλλά καί είς πάντας τοΰς
Χΐτοίκους τής πβριοχής έκείνης, τήν
Ακλόνητον πεποίθησιν επί τήν ό-
Υΐοτητα τοΰ σκοπόν τοΰ αγώνος
μ«ς, την πεποίθησιν διά τό δίκαι¬
ον μας, τό βαθύ συναίσθημα ότι
επρόκειτο ν' άγιονισθώσιν ύπ$ρ τής
Ελευθερίας.
Καί είχεν αύτός όλα τα ψυχικά
χοΐ πνευματικά προσόντα, ώστε νά
™6άλη είς πάντας τήν πρός τό
δτομόν τού τνφλήν έμπΜΠοσήνην.
ίΐαοε'χιον Εαντόν ώς παράδειγμα
έογατικότητος( έντοχής, ήροΗσμοϋ
"■'ι αύτοθνσίας.
Αύται ήσαν αί ήθικοί δυνάμεις
των 'Ελλήνον είς την Πίνδον.
Οί Ιταλοί είσ6ολείς ίστεροΰν-
τ° άγιότητος σκοποϋ, δικαου έπι-
διώξεον, σνναιο·θήματος κίνδυνον
τής ίλεκθερας τής πατρίδος των.
Αντιθέτως, έδάσιζον τα πάντα είς
Τ(ι; όγχ(όδε<ς υλικάς δυνάμεις ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΆΓΝΩ-ΜΑ Ι ΘΗΣΑΥΡΟίίΤΟ^ΚΙΑΤΙΠΟΓΛα 'Από· τό. ά^ΐΛτώ | »·0 ΛϊΑΉΟΑΟΧ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΪΑ» - " 1 430 ΚΕφΑΛΑΙΟιΝ 32ον ώοος ί>—τειτια άττό την σύλ-
ί
η
ληψ.-, κιαί ιτ.ι,,λόικ'ση τοΰ ΝεοκλήΙ κ«Λο~βρινοϋν.
ά ό |
τνολιλούς -ισά^ τόν Νικόδημο. Πολ.
λοί ά—ό πούς κληιθΐικιθύς ττροε.ρ-
τα ττού γ'ά νά ιχήιν έινοχλοΰντα1
άπό τόν καται^τητη καί γιά νά
στα υΐΓογεΐα τοθ Π»Τρΐαρχειου,
άττό τέ^ 'Επίοΐκοττο Ν'ιχάδπμο, ό'
δ.αιβολοιπιαπΐιάς αύτός εΤχε στά
χεριια τού, τ,ς ^5* ες γάμου, τοΰ
Νεοικλή μέ τιίν Πολυξένη.
Γ'ά λά έττιτύχη νά γί»ουιν οί
γάμει των δυό νι£ων, μέσα στήν
ιδία νύχτα, κααάς»ερ£ νά πείση
Μ'Ε-γάλο Πΐιωτοσύγγϊλο ττΐιις
ό Νεοκλής. εΤχε & οοφθΐίρ.;ι τό κο
ρίτσι, —ού τώοα 6ρίσκΌντσν σ' έν
, ττερ1ι6άλλονταν τό Ί-
κάτω άιτ
ερο
έ«μετταλλεύ:^ταιν την οηκλάδα ρω"
"Ενας άπτ' αύτούς τούς
τούς —ρο·ειρ(χομένο«ξ
άττό τήιν τάξη τών καλόγερωι/ ή-
κΐ' ό ιΝι κιόΐδημο.ς, πού άττό
δο£Ιλος# εγιι»ε κ£χι>όγΐιρτ>ς κι' άητό
ικιοιλόγερος έφβαιτ>: νά γίνη Έττί-
μ! την έξυττνάδα τού «αί
κοττόκΓτοκτη
"Αν ττίστεψε δμως ό άγαθος
η γά
μιο, -ού &ά γίνόταν χωρίς την
οιυγικιατάθεση τού γαμττροϋ. Αύ-
τό Αρχόταν£ σέ άντίβεση μέ τούς
έΐκιχληισιαιττΐιβούς κιοΛ/όνες ττού ά-
συγχατάθί-
μειλιλονυμφων.
τήιν
ση καιί τ«ν
Ό Νιικόδημος τοΰ ύττοοτχέι8ημ<€ δτι β'ά £—ειβε τόν γαμπρώ, ώς την ώΐ3« ττού θ"ά όίριχΐζε ή τέλεοτη τού μΐΛΓΤηιρίου, £στ» κ«ί αν θά χρ*ια ζότ«ν γι' αΰτό· Μά έξοβσκήιση έ- ά μέ την βοηθεία τοι3 Σατανά μέσα τού· Ο ίδιος, στό έπόμενο κεφάλαιο θά μ«ς διηιγτ,θή μέ θρασύτητα, —ώς τα κιοΛάψερε νά γίνη κληρ1-· κός κΌοί νά φθάση ως τόν βαθμό τού ΈτΓΐσκόατΌιι» Τόν άνώτίΐρο ίε.ρα)?χία της έκικ.ληο·ίας μας "Ας ττάμε δμως παραικόί1»: "Οταν όπως εϊδαμε, ό μος ταικτοπΐοίηιαηε τα σχετικά μέ τή ν τεχ«—) του γάμου κα· ττρομη θεύηιοε γι' αυτόν άκόμη κσι κου- ψέτα, εστεΐλε μέ καρό-'σα τοΰ τόν καδσση Νταή Στέλιο στο σττίτι τής ΔόμΜθθς, ττάνω τού ψυχολΐογΐιοή δία, νά δέ μ£ την έντολή νά τήν φέοη χθή νά -αντρευθη την κοττέλλα έκικληισ·ία μαζί με τήν κόρη της ττού έξέθεσιε ιιαί ατίμασε την μελλόνυιμφη Πολυξένη, καί τα η μμφη ξη, —Δέν έγχιρίνω -πάν τρόπον αΐτ άττα,ραίΐητα γροκτα ττού τού εΐχε τόν άτΓθιοτπάισε«ς τής σνγκ&ταθέοχ ΰττοσνχεθεΐ. ώς τον τοΰ άττάντηισε έ'Όχλημένθς "ΥστΒρα άττ' αύτη τού την έ ό Μεγάλος Πρωτασύγγελος. Πι- νίργεια ό Κι*όδηιμος σνν'θδευόμε στεύίο δτι ή τγειι,&ώ χωρις όιττο.ιαν νος όπτό τιούς δι*ό Διόικους, έχ£ί δήιπιε^ε βίαν, εΐ"&ι ό καλιηερος νους ττού σιΛΟλάιοανε τα1/ Νιεοκλή τιρόττος ττιού πρέπιει νά μεταχειιρ'- κατέ6Γ,ικ« στά ϋττόγιεια τού Πά- σθώμεν δ'ά νά έττιτ-χω,μεν τό ττο τοαιρχείου καί διευθι>λθ>ικ€ στό
θούμενον και θεάρε,ϊτον Άς δό ικιλλί οττοιι φυλόοοχτοταν Τό κελ-
σωμβν είς τόν ττ^αίοαΐντα νεανίαν λ; αύτό δέν εΤχε κανένα παράβυ
όλίγον χρόΐΛΐιν νά σικεφθή. Χριστι
; ή ξύλινη ττόρτα τού εΐχ
ξ
όνος εΤνα' καί ιτ ι στενώ νά ττεισβή ττάχο<ς κάπτ ου έξη πόντοι>ς Σ' αί
ά6 ά άή ό
άστ»ς,
άποκατασ-τήση τό τό
τούς τ'μ«ρημέιν«υ
κόρ.ηιν.
ς
τό όπτβίον £καμ*ν εις τήν γιά βαρε.'ά τταιραιττώματα ίερ«
Ι μενους μά ·ββί πολλούς τταρ€ΚΤΡ€
, μ
— Ό κ,αιιρός μ«ς βιάζε'· τού Α ττομένους κοσμιικούς. Τό ττάχος
ττάντη,σε ό —άτβρ Νιικόδημος Ό τώ>ν τοιίχ«ν τον ή ί'λλεινη τταρα
νέος δμως ό ϊδιιος μοί εΐττεν, τπρο θύρου καί η χοντρή τού ττόρτα
τίθεται νά αναχωρήση είς την επνιγε κάθε θόρι>6·ο ττού γίνοτα'
Σμύρνην, αΰρ'ον Καί τό κακόν μέοχχ σ1 αύτό Ο κιρατούμενος
«Τ'νθΐι ότι έκιεΐ ι,νΧ»1 έγκαιεσ^ημέ- μ—οροΰσε νά φωινάςη οσο η&ελε
νος ό υιός τοΰ Λογοθετου Π. ό Κανείς δέιν τόν αιχουγε άπ' εξω
Λεωνίδας, είς τόν οποίον ύπε- Γ Γ αύτό τ' όνομάσανε
σχεθη νά νυμφευβή την αδελφής κε!λλισν»
τού Μαλ«ματένιαν. ΔΓ αύτους Ο ττάτε,ρ Νιικόδημος, £στρεψε
τοι'ις λόγοιιις έττιβάΐλΐλβται νά τε* στήιν κλε<δωνιά τό κλειδι ττού 6ρί λεσθή άττόψε τό μικττήιρΌν τού γά σιΐίοταν ττάνω σ' αυτήν "Ηταν Μ" ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΝΑΣ ΒΑΦΕΙΑΔΟΪ - ΜΑΓΡΟΠΟΓΛΟΓ «Οί Κρυφοί ΔΡΑΜΑ σέ τρείς πράξε-.ς Θέατρον ΡΕΞ — Κοτοπούλη 16.1.72 καί θέα-ρον ΓΚΛΟ- ΡΙΑ 5.3.72 Τοΰ Γ. ΖΕΡΖΕΛΙΛΟΓ Σέ ττρΜΐγούρενο κριτικο μας μα (Πιβοσφ. Κόσμος 15 δ. 22 Ίαν. 1972) γιά το ποντιακο θεατρικο έ'ργο «Τα Ματομένα Χώ ματα» τοΰ Γιάννη Κνριακιδη, πού άνεθάστηκε στη θεσσαλονίκη στί; ^1.11.71, άναψεράμαστε έπικαιρα στίς προπιιρασκευές κ<χί τοΰ προ¬ κειμένον έργον «Οί Κριχμη» τής Ά/ν«ς Ηαψειάόον - Μιινροπού- λοι> ποΰ άνε()άστη/.ε κι αΰτό στήν
Αθηνά άπό τόν Καλλιτεχνικό Όο
16)1)71 «οί ο-τ ς 5)3)72.
Τό ΕιΡγο έρμήνεψε ά—ό τή σκη-
ν'ή τ.') νεαρό Οεατρικύ συγκρότημα
τοΰ Κ.Ο Π.Α. μέ τήν καλΰτερη
δυνατή ίπιτυχία καί είχε έξαιοε-
τική άπήχηση τόσο στόν Ποντιακο
<ιόσμοι ΰσο καί γενικά στό θεατρό- ηιλυ κοινό τής Αθήνας καί ιδιαι¬ τέρα στούς άρμοδίους τοΰ θεα¬ τρον. ΙΙοίν προχωρησουμε, ωστοσο ρ στοί ικιατά τό τοτγ ίδ ώιια) τεθ χκρ ο} τ<5ΐιτοι, αττα- σχολησαν κα.ι.θούς κ.αι μέχΗ τής Αντολλαγής τ«ν Πλη'ϊνΐμών τις οχζι τήι3·ε ς τω,/ δ εΟν μιθν τού με^ά τής χοντρό σιδερένιο κλειδί ώς Αύτοκρατορίαν. Ή πλά-τη τών Ίταλών πολιτ κό>ν καί των στρατιωτικών ήγητό
ριον, άλλά καί τών άπλών όπλ
τών έγκειται είς τό γεγονός δ·
ΰπετ'ιμησαν τόν παράγοντα ' Η
θικαί Δυνάμεις, δτα
ίπεχείρηβαν νά κατακτήοουν τή
Ελλάδα μέ τήν κτηνώδη 6ία·
των!
Άλλ' ή άνίσχυρος ίιλικώς Ελ¬
λάς διέθετεν ηθικάς δυνάμεις τε¬
ραστίας, ένώ είς τό κεφάλαιον
τουτο ή πλουσιοιτάτη είς ύλικά μέ
σα Ίταλική Αΰτοκρατορία ΰστέρει
καταπληκτικώς "Εντέυθεν καί ή
ήττα της!
Ή ανάπτυξις τοΰ θρησκευτι¬
κόν συναισθήματος.
Ό "Ελλην εχει βαβύ καί εΐλι-
κρινίς θοηοκειιαικύν σιιναΐσθημα,
πίστιν άνί,ύνητον επί τήν θείαν άν
τίλη·ψιν·. νλά τήν πεποίθησιν δτι ό
παρακολουθεΐ ώς τρ-ιλόστορ-
γος πατήρ την δράσιν τού,
ετοιμος νά παρέμδη καί τόν σώση,
£άν κινδννεύοιν ζητήση τήν βοή¬
θειαν Τού.
Λατρεύει δέ μέ αφοσίωσιν καί
υίικήν εμπιστοσύνην τήν Τπεραγ'ι-
αν θεοτόκον, πρός τήν όποιαν ά-
πευθύνεται μέ τήν άφελή καί άθώ-
αν οίκειότητα ποΰ έχει τό παιδί
διά τήν Μ η τ έ ρ'α ν τού.
'Εγκωμιάΐει καί προσκννά μετ"
εύλα(">ί<χς πάντοτε τοΰς Άγίονς, επικαλούμενος τήν μεσιτείαν τιον πρός τόν θεόν καί τήν αρωγήν το>ν, ιδιαιτέρως δ' έμπισεύεται
κατά τάς ίκετηρ'ιονς προσενχάς τον
τούς Άγίονς τής Ιδιαιτέρας τού
πατρίδος, όπως, λόγου χάριν, οί
Κβίραλλήτες τόν "Αγιον Γεράσιμον,
οί Κρήτες τόν "Αγιον Μηνάν, οί
Κυθήοιοι την Μνοτιδιώτισαν καί
οϋτιΐ) καθ" εξής.
Οί ναυτικοί λατρεϋουν τόν "Α¬
γιον Νικόλαον Είς τόν Στρατόν,
οί μέν πεζοί ίχαυν ώς προστάτην
των τόν "Αγιον Γεώργιον, οί δέ
πυροθολιγταΐ τήν Αγίαν Βαρδά-
Ό ΛΊεγάλο-ς Πρωτοσύγγελος έ- «Ί'κοσι —όντους μακρό καί 6αρύ
κάμφθη μπΓίρβστά οττά έττ'χειριήιμα τόσο, ττού ιιι—θιροΰσε νά σκοτώο-η
τα αύτά τ©ο Ν'κοιδήκιοικ καί έδω· όίνβρο—ο, άν τόν χτύτταγα^ στό
σε μέ κι?ύα καΐ?διά τήΐ" συγκατά- κιεφάλι μ" αύτό.
θέση τού, νά ττάντρευαν Τάν Νεο- Ό Ν^κόδηιμος μττήικιε στό κελ-
κλή την ιδία νύχτα
λί κι' εκλε οιε τήν τπόρτα, άφήινον
6γή ά—ό τό Γραφεϊο τοΰ ντας άττ' έ'ξω τούς Δι,άκοι/ς Ό
Πιρωτοσυγγελου ό Νικόδημος, τού φυλαικίΐσ>μέ;ΐος Νεοκλής, τον ύιτο-
άνοοκϋιίνωσεν ττώς ή μη^ερα τής 6έχ!θηιχ.ε μέ φωνες, άττειλές κο'ι
νύφης. εκιαινιε μιά δωρεά ατό Πά-· 6ρι»σιές.
τρΐαρχΐΐο ά— ό ττενήντα χλιάδες Ό Νικόδτιμος δέν έουμωσε
γρόισα ττού θά τα κα^έθ'ετ.ι μόλις Τόν έκοίταξε άτάραιχος, ·οΰ
I-
θά ερχσταν οτΓτν έΐιικλησία τού χαιαογέλαισΐΕ «αί τοΰ υπέδειξε νά
Πατριαΐριχείοιυ , ήσυχάση, νά καθήση στο οκαμνι
— Διά τΐΌιΐον λόγον; τόν ερώ- τού κοθι νά τόν ακούση με ιτρο·
τηοιε ό Πρωτοισύγγελος, διά νά σοχή.
μάς έξαγοράση,
— Μην όκνεωρίζοσαι ου εϊττε
— "Οχι ττιρός ©εοΰ, τοΰ άττήν καί μή γι'ινιεσα1 χυδαΐος λΑονο
τηοιε ό Ν'κό&Γ,ιμο·ς Διά νά ένΐσχύ ττρόσεξέ μ*
ση τήν εκκλησίαν | Ο Νΐιοκλής ειταψε νά φωνάζη
Ο ΠροτοισύγγεΙλφς, δέν ήμπτο- κιάθησε ικαί ϋψωσε τό κεφάλι τού
ρούσε νά αρνηθή τήιν δωρεάν, σέ τηρός τόν 'Εττίσκοπο, ^ΓΟ^ σψήνο^
μ ά έττοχή μάλιστα ττού τ6 Πατρι τας κατά μέρος τή> τταΐιαδίσ'Ί,
αρχεΐο, εΤχε τόση άνάγκη άττό κια γλωοισα, οόρχισε-
χρήματα. α! ττβνήνΐτια χιλιάδί.^ — Εχω τήν αδεία τού Γ»ατρ'-
γιρόσΐΜ ήτανε μιά όλάκερη ττερ1 άρχη, νά σέ τταν^ριέψω ώττοψε μέ
οιισία Π' αύτό ό Πρωτοσύγγελο^ την Πολυξένη κοοί θά σέ τταντρέ
στήν παρουσιάση τοιν παραγοντων
καί τής συμβολής το>ν στήν έπιτυ-
χ'ια τοΰ εργου καί γιά νά έξηγηθή
στό εΰρΰτερο κοι-νό κοντά στίς άλ-
λες τον άξίες κι ή ίστορική καί έ-
θνινή σημασ'ια τον. θά ήταν νομί-
ζοοιιε χρήσιμη κά— οι0α στοιχβιακή
ένημεςκοση τον πάνο) στύ ίστορικό
φαινοιιενο τοΰ Κρνπτοχριστια,νι-
(ΐμοΰ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ
"Τστεο' άπό τήν πτώση τής
Τραπε£ούντας< τής τοΰ Πόντον '/αί τής Αντοκρατορί άς τών Κομνηνών (1461), ποΰ και Τό τειλευηαΐο τουτο κάστρο τήτ Ρομιοσίινης .-ταράδινε τίς έπάλξεις τον στόν παντοδύναμο Μωάμεθ τόν [ή, δέν ύπάοχει καμμιά άλ λη αντισταθή στήν α^β,τιΊσχετη όρμή τοΰ κατακτητή κι ή καταλυτι κή τού ΐξοι<σία θά φτάσει καί θά καλιΊψει ώς τα άκραϊα αρια τόν 'ΕλληνΐΛΟ χώρο τής Άνατολής Άκάβεκιτος τότε και άνελέητος έξ,οπτοιλΐίεται ό δ'ωγμός Ο έξι- σλαιιιισμός τού ϋπόδουλου >ένο*>"
■>ων Χρ στιανών είναι 'Ί
ά—όφαιςτη τοΰ Καταχτητή κι' ή
ττρωτογνώοιστη γενιοκ'Γονι<χ σι»ντ. λείτα1 στο)διθ)<ώς καί ά^-τιανόρ- θωτα Γιά τό σκοπο αυ όν ολα τα άττα"βρ>ωπτα μέσα στη δ ό°εση
τών άνθοώττων τοΰ κο^ακ'Ήτή εί
ναι θεμιτά, άν δχι κιαϊ Ίϊρά «'
εύλογη'ΐένα άττό τόν Πιροφητη και
τόν Άλλαχ. Ή δήμίυσις ω· —
ριιοιι,σιών των ύποδονλο)" η άρ-
—αγή των κοριτσιών για τα χα-
ρέμ'α τους καί "ών άγορ'ών γιά
τα γ£νιτσα.οικα τάγματα μέ τη/
άνια&ίιωσιη ΐεύ ττοίλ'οΰ συσ'ηματος
τού — αΐόαμαζώιιατος ήίΐαν τα
ττρωταοχιικά τιρο.μοκιρατ ικα
τών Τούρκων
Ο 17ος καί 18ος αίωνας μέ
τνραννικό κο2θεστώς καί Τ6^ τι-
μαιρΐΌύχων — ντερέ.μεη6ω« στον
συν-
τηερί άινεξιθο«ττειας στηυ
Τονρκ κη ΑύτΌκ,ρατοοια
Η ΥΠΟεΕΣΗ ΤΟΥ ΕΓΓΟΥ
Στό όρε'.ό καί ότγονο χωοιό
τηςπειρΐ'ψερείας Χοαλδίας ού Πό1 |
τοΐ/, στο «ΣταΐΜίν» τήν έσ'ία έ-'
των ΚρυτΓΤοχριοττιαινών το-Ι
άττό τή συγγραφεα ή
σιχ,ηινή τζν εργου της «Οί κρυ·-
ν*τά όπτό τή σω/ταγματικιή με
ταπτοΙλίτευ.ση στην Του,ρκια ΐ!)08|
ύττοιχριεώ&ηικαν, άττως είναι γνω-
στό, νά ιΰτΓηιρετήσοιιν στόν τούρ¬
κικα στραιτό κ' οί Ρωμιοι
Είνα.' ή έττοχη τςΤκ/ Βαλκα>ιΐ.κών
τΓολέμου τού 1912—13 καί στήν
ΐτε)>ίοδοι αυτή άρκιετο! λιποτάικίτες
αττό τούς Ρωμιούς κρύβσνται στό
Πόντο(
οί ζοφεο«τερ«ς
τού
έ—οχες γιά τήιν όλοκληρωτική κι'
άνειττωτη δοκιμασιαιν τού
τών Έλλή^ων Χριχττια
Πόντου.
Μέο-α στόν όνήκονσ-το στόι» ά
τέλε'ωτο τοΰτον «ατατρ^γμο ιί
την άττειλή μιάς έθν'-κής «.αι
λετιικής έξόντωσ'ς σέ τέτΐια τρο-
μοιχτικ,ή έ'κταοη, οί "ΕλΑηνες Χρ
σ'ανοί τού Πόντου στάθηκαν α-
φταισθΊ στήιν άντίσταστι τους μ*
όπτειρα τταραιδείγματα τού ήρωϊ-
αύτοθυσίας /α τή ·
ττιστη τους στό Χριστο κ ή έκ-
λησία έ'χει νά τπαιοατάξη πλήβος
νβομαρτύρων πού ττροΓιμηίαν το
μα,ρτυρικό θ<χνατο τταιρα την άρ- Ό Άλής, ό κύριος ήρο>ας τού
εργου, έ^ας ά—ό τούς εύκατάστπ
τους Στανιρ'ΐώτες μουχτάρης (ττιθό
εδ,ρος) της Κοινότητος, φανοττ1-
κός μουσονλαάνος, άλλά καί άφο
σιωμίνοις κ,ρντΓΤιοχριστισνός.
θά
άττθικούψει τους φιίλους λιιτοτά·
κ^ες (Α' ττράξη)
Και σέ συνέχεια άφοΰ τήγ Ί'δ'α
6ρα6ι;ά αττΐοκαλύψη σ' όλοι/ς πώς
Ή α'θονσα τού νέον χρηματιστήριον 6άμ6ακ.ος τοΰ Λονδίνου.
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓ ΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΔΑΣΚΆΛΟΙ ΥΠΟΑΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
Σΐ/νέχεια έκ τού — ροηγονμένου
ΆΕαμάντ'ος Διαμαντσττοκλος
(1870—194Η) Άίττο τήιν Άγχία
λο τής ΆναΤοιλΐΜής Ρωμυλιας.
. , ... < ι λο τής ΆναΤοιλΐΜής Ρωμυλιας. είναι «κ,ρυφος» κι αυτος κ '1 Υ" η , _, Λ τ <; ? . * . . Ι Τελειωσε την Εΰαγγβλικη Σχολη "αίικα τού *' ή κόρη τού κ·" ό Σμι>ρνης καί την Θ€θΐλογικην Σχο
ή
ν^εαρος γΌς ^, κ, αφου αρρα-( " κ^οχ) Δ|ετέλε(Γε καβΐνγητής
.- _1^-.-^Λ. ' σΤΠ" Σμι/ρνη
6ων ιάοπε'
έκλογής τού φτωχό τταλληκάρι
ττού κατά συγκυριπ'
καί άμοιβαϊο κρυφό έ
_ 1019δί.
δαξε
Σεβαστού—ολη
μεταξυ τους θα τους οοηθησε,
άμεσως να δ αψυγιονν στο έ^ζ
ριχιο. ετο·ι·αι2ς κι ό ϊδος με τη
γυναικα τού να τους ακολουθήση
ώσιτβρα μέ την ττρώτη εΰκαιρίσ
(Β'
Μά ή γεναίο αυτή άττόφαισή
τού ήταν τής μοί,ρας τού νά τόν
όδηγήσει στή θναία, έξ'λαστηριο
θΰιΐια γ'ά την εσχάτη ττροδοσία
τού καιτά τού Ίσλάμ καί τού Ίε |
ρού κιράτιους τού Ό Τοΰι>κος έ
νωμοτάρχης μέ τ(ς ίπτό'νθ'ές του(
ότι ό Άλής εσκηνοθέτησε την ά-
πόδραση των
καταοικοττεύει «ιαιί
, τόν
διαττιστών«>ν.
στή,ν Οδηισΐό· Τό 191 ί) επανήλθε
στήν ΣμύρΑ'η κοτί ξαναδίδα^ε στήν
Εύαγγελική Σχολή μέχρ1 τα 1922
Πέίοο^ε στήν Άβήνα το 1948
Όρεστης Κω'. Λογοθετίδης.
Δί£αιξ£ 35 χρόνια στήν 'Ε-αρχία
Κυζίκΐυ «αί Πραι«ονήσου ήτοι
άττό το 1880 — 1924
Ανδρέας Γεωργ Πατταγρηγο-
ριάδης (1884—1922). Αττό τα
Βουρλά. Δίδαξε στή^ Άναξαγό-
ρ.^ιο Σχολή Βονρλών μέχΡι >°
ί 1922 Πέθανε στίς 19—10—1922
άπό 6αρύ τραΰμα ττού τού ττρο-
ξένησε Τούρκος στρατ'ώτηις μέ
λόγχη
'Υάκινθος Ιωάν. Στεψανίδης
τας όλως τυ·χαΐα δτι, €Ϊν»ι συνάμα
καί «Κρυφός», με μεγάλη τού ί-
κανοττθΐιηση σττιεύδΕΐ στο οητίτι
τού νά τόν συλλάιβ'βι· Ο Αλής,
ψύχραιμος καί ύττερήφανος όμο
λογίΐ, βγάζει άττό τόν κόλφο τού
τόν 'Εσταρρωμένον ι«αί έττιδεικνύ
οντας τον τόν ασπάζεται καί πά
ραδινετα', με
άττο-στριοφή:
'Βαένα μ—οΐϊεΐτε λ ά σκοΤώσετ£,
όχ' δμως καί τήν ψυχή μΟυ
άνήΊκει στό Χρ-ιστό μου! (Γ πρά
5η).
σμού καί
δίχθηκί
ψω οοίο και νά φωνάξη ς καί νά
Νά την ευχαρίστησις τήν δ αμαιριτύριεσαι Αφησε >θ(,πσν τα
καλήν αύτην Χριστιανην καί έκ ιτείσιματα κΌΐί λογΊκέψου Ίά 6ά.
μέρονς μόν εΐττε στόν Νικόδημο
μαζί μου. Γκχτί, αιτη την
ς
κ«ί νά μέ ειίδοττοίησης |·όλις κα· κοτάκΓταισιη ό ϊ&ιος δέν
έδη-
ταβέση τό χρηματ'κάν αύτό ττο- μιούργησβς, 'Εγώ σοΰ εϊτΌί ν' άο
σόν, διά νά τής άττοστειλω θιρ- ροτ6ιοινιαιαθής την Πολυξένη; 'Ε-
μόν εύχα'Ρ'στήριον τού Πατριάρ- γώ σοΰ εΤπα νά τα χαλασης μα'
χον. ι ζ[ της; "Εγώ' σοΰ εΐττα ττριν άκό.
— Μάλ ο-τα εί<αινεν ό Νικόδη μα ά—αλλαγής έπίσημα αττό αώ' μος. Ι την νά μ—λέξηις μέ άλλη γυναι- Ο Νικόδτ»μοις εΤχε ζη'τήσίΐ άπτό κα; "θχ' φυσικά) Λοιττόν μΠ τήιν Δόμνα έκ'θ^ό χιλ'άδες γρόσα διαμοορτύρ.εσοΐι "Ενας άνδρας, ■πιού έκιεΪΛ'η δέχβηαιε νά τού κατα- οταν δίνε1 τό^ λόγο τού τον κρα θέση. Αύτός μΆτρ>ζτ στόν Π<ρ«- τάει. "Αν εΐσαι άιν&ρας μ' οχ τιοο-ύγγ·:ιλο γ"ΐά τό μισό ττοσόν άλαν'ιά;ρης' τπρέπει Γιά ττενήντο3 χιλ άδες γρόσα Τα τήισιης τόν λόγο σου. Τα εϊ 6πόλο ττα, θά τα ε&αζε ό 6εολζε- καί έττάνω Δεν μττο'ρεϊς άγαττη- δούλης στήν τσε,ΤΓη τοιυ, έκ^ός ά- τ£ μου νά μττα νοδγαίνης σά'1 ττό«άτι ψ χουλα, ττού θά τα μοίρα γαμττρός σ' ενα σττίτι κι' υστερα ζε στούς παπτάδε>ςγιά την τέλετη χοιοίς μάλιστα λόγο, νά χάνεσαι
τοΰ μυστηιρίου στοι'ς Διάκους καιί τ^ χειρότορο νά λογοδίνε ς
τΓθύ τόν βοήβηοιαν νά μανιρώση γ,1 αλλη γμναί>κα. Αύτό είναι ά-
τόν Νεοκλή καί στόΐι/ καβάση ...
Ποοτρ'αρχ^ίω^, ικάττθ'ΐον Νταή —'
ΣΤελ ο, —ού θά εψερνε άττό τό
σττιτ1 τηις
Κωρά Δόμνα καί
τΐμία Θά τήν ττάρης την Πολυ¬
ξένη καί μέ την θελήση σου
— Δέν την ττέρνω δέν ην θε-
φουντώνο«.ας ττά-
τ(,,ν
ραν
Εάν ανατρέξωμεν καί είς την
άρχαιοτάτην, την είδωλολατρικην
εποχήν, θά ίδωμεν ότι οί πρόγο-
νοί μας, πρίν έκστρατεύσουν, έτέ-
λοιιν θυσίας πρός τους θεούς τον
διά νά τΰγονν τής εΰνοΐας των" ε¬
πιστρέφοντες δέ νικηταί, άπέστε)-
λον άο;ιερώμ(ΐιτα πλούσια είς τα
διάφορα ίερά. μέ εύχαριστηρίους
επιγραφάς πρός τόν Δ ί α>. τον
Άπόλλωνα. την Άθηναν κ.λπ , ώς
Ιπρεξε καί ό Μέγα ς'λλέξανδρος
μ<τα τήν περίλαμπρον νίκην τού παρά τύν Γρανικόν ποταμύν, δτε άπίστει)ε·ν είς Αθήνας έκ τών λ" φνρο>ν τριακοσας περσικάς πανο-
πλας, Γνα άνατιθοΰν είς τήν Άθη¬
ναν μέ τό έπίγραμμα
«Άλέξανδρος Φιλίππου καί
οί "Ελληνες, πλήν Λακεδαι-
μονίων άπό τών βαρ6άρ«>ν
τών τήν Ασίαν οίκούντοιν».
Κατά τοΰς διεξαγομένους πολέ-
μονς τών προγόνιον μας οί θεοι
,',,/,,ηικη ιτππιι τό πλενοόν τοιν αν
ς μς μς
δποιας είχον Ι ίμάχοντο παρά τό πλενρόν των
' θώ άέ ί τα
μοΰ τ(,,ν) μέ χ,Ίς δποιας είχον Ι ίμάχοντο παρά πρ
αλληλοδιαδόχως ϋποτάξει τήν Ά-' θρώ-τιον, καθώς άναφέρει είς τα ε-
τήν κόρη τη·ς, γιά τό> γάμο. | χ,
Καί σ' αύιτήιν άκόιμα τήν δύσικο. — ©α τή,ν ττάρη>ς.
ή
λη β!έση της, ό άλτήριος θα έκ —
μετολλευιότσν την δύστυχη την'
χιή,ροι ζημιώνιοντας καί τό ΠοίΓρι-|
μ£ τό ζο·ρι ιταν
γίν«ται;
— Σοΰ ίίττα. θά την πήρης
|
οίρχεΓθ μέ τή/ οίΐκθΊθΐτοίηση τού την θελήση σου, σάν τιμιος οίν-
μισού σχεδόν τιοσοϋ τής δωρεάς.) δρρας κι> ϋστερα .
Τέτοιος ήταν ό 'ΕτΓίσικοπος Ν'κό
δηαιος
Δυστκχώς ώκείινη την έττοχή τής
μοώρης σκλαΛ'άς, ό κλήρος εΤχε
πή τού ό άθάνατος ποιητής "Ομη-
ρος
Βραδύτερον αΰτό θά συνέβαινε
καί μέ τούς χριστιανοΰς "Ελληνας,
οί όποϊοι κατά τούς αγώνας των
επεκαλούντο την 6είαν αρωγήν καί
είχον ώς σνμπολεμιστάς το>ν τοΰς
Αγίους, πολλοΰς τών οποίων οί
απιστοι άντίπαλοι, ΰπερφτκδς πα-
ροΐ'σιαΕομένοτ'ς είς τάς μάχαςν ε-
6λεπον ό
φευγον.
• Ι
τρόμω σι<νεχόμεν<Μ, ε- (Συνεχίζεται) — >Κι' ίίστερα; αύτό θέλω
άκούσω. Τί 9ά γίνη ί}σΤορα; Νο·
μίζειις δτι θά μπορέσω νά ζήσ«
ϋστερα άριμονι,κά μαζί της και
νά κ άνω οίκιογένεια;
— "θχ', δέν τό τπστεύω τού
άττάν^ησε ό Νικόδημος Και δέν
σοϋ ζητάω κάτι τέτο'ο, ττού άσφα
λώς και ή Πολυξένη, δεν τό θέ-
λΐει 'Εκΐΐνο ττού μί τό δίκηο τήζ
θέλει εΐγα1 νά την τται'τρευθης,
γιά νά την σττοικαταστήσης "Υ
στ€.ρα έγώ ό ϊδιθς σ»} ΐπτόσχοιμα1
νά σάς 6γάλω τό διαζύγιο. Θά
βοούμε τιράττο μαζί ττού νά μή
θίγη οί'τ' έσένα οΰτ' έκείν1,
τού Χρ'στου
"Εχει
κ,ι' ή ψυχικη 6ν.
Η ΠΡΟΕΚΤΙΜΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΑΠιΛΛΛΟΤΡΙθΥΜΕΝΩΝ
ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Νά καταβάλλεται ιδιαιτέρα προ
σοχή καί προσπαθεία ώστε ή προ-
εκτίμησις τών άπαλλοτριον^μένταν
άκινήτοιν νά άνταποκρίνεται είς τα
πράγματα. Τουτο εντέλλεται τό υ¬
πουργείον Οικονομικήν δι' εγκύ¬
κλιον τον πρός τοΰς οίκονομικούς
εφόοονς, πρός τοΰς όποίους έπιση
μαίνεται ότι τό ϊργον των ώς με-
λί>ν τών επιτροπών προεκτιμήσε-
ως τών άπαλλοτριουμένων άκινή-
τ(ον είναι λίαν σοβαρόν, τόσον διά
τα σνμφέροντα τοΰ Δημοσίου, όσον
καί 6ιά τα συιιψέροντα των δικαι-
Τής κ ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
Σύλλατα. Δίιδαξε 35 χρόνια στήν
πατρίδα τού. Μετά τό 1922 έχε;
ροτονήθη ΕΤιναι γνωστός Παιτα-
γΐάννης άρχιμανδρίτη,ς στήν Ά
γία Γλωκερία Γαλατσίου
■Ανδρέας Κογικιουκλής ά—ό την
Λίμνα ΝΊγδηις Τόν έξετέ.λεσαν
οί Τούρκαι γιά τα ένθουσιώδη Ο¬
περ τής "Ελλάδος αίσιθήματά τού.
Στέλι©>ς Μαρασλής άιττό τήυ Σ1
νασό Δίδαξε στά Σύλλατα
Βασίλειος Δημητριοικάλη'ς. Κα·
θηγητής γυμνασίου Περγάμιου.
Κων)νοις Φρίλιγγος. Διευθυν"ής
Άστικής Σχειλής Πειργάμου γύρω
σ'ά 1907
Γεώργιος Αθαν Λυγιρος. Δί¬
δαξε στό Κινίκιον Περγάμου. Πε-
θανε οτίς 12—5—1940.
Πέτρος Ρόδας Δίδαξε στό
«Τσ'νίκ'-ιον» Σαμψούντος 1912.
Γεώργιος Γεωαγ Γεωργιάδης
(1869—1936). Διδαιξε ό—ό τό
1883—1777. άττό τό 1890—1897
καί 1900 — 1922 στην Μ. Άσία
Μ·ετά την καταστροφή ήρθε στήν
'Ελλάδα ώς πτρόσφυξ ανταλλάξι¬
μος έκ Σμύρνης· Πεθαινε στίς 6
—8—1936·
Κων)νος Λαμ—ίδης άττό 'ήιν
Σμύρνη. Δίδαξε ώς τό 1921 στήν
ή, μετά δίδαΐξε στήν
χα τής Κάτ« Αίγύτττου
Δημήτριος Γεωργαικάΐκ'ης Κα·
στήιν Εύαγγελική Σχολή
(1861 — 1940). Δίδαξ£ στήν
Σμύρνη άητό τό 1876 — 1916
ΠέΒιοονε στις 13—11 —1940
Στ Κουμάν'ος Δ«
δ*ξε στήν Σμύρνη άττό τό 1887
—1922.
Ί«σήΐ( Χαριτωνίδης
1947) Δίδοξιε ώς δάσκαλος στό
Λ'δήσι Πισιδίας άττό τό 1903— Σμύρνης άττό τό 1899—1914*
1907, ώς διευ&ΐΛ/^ής ΣχοΙλής Σου
άττό τό 1907—1911. £'ί
καθηγητής στό Φροντιστήρΐον Τ|ρα
τιεζοΰντος άττό τό 1911 — 1913
καί στήν Άμισσό άΐττό τό 1913
1914 Πέθανε στίις 29—9—1947
Μ χαήλ Πατταομμανουήλ (1855
-1940) Δίδαξε στήν Σμύρνη α
ττό τό 1892—1914 Πέθα"ε στίς
6—2—1940
Κλεά^θης Αναστασιάδης (1871
-1934). Δίδαξε άττό τό 1892—
1904 στήν Άρτάχη, τγό τό 1904
'Εδώ διετέλεσε
Σύμδουλος
Σοψοκλής Δηιιι. Στυλ'ανίδης ά-
—ό την Κων)ττολη, Καΐηγητής
γαλλΐικών. Δίοαξε άττό τό 1911
1913 στό ΓυμνάθΊαν Καισαρείας
άπό τό 1913 — 14 στήν Μερσίνα
καί άττό τό 1918 — 1922 στήν
Σαμψοΰντα Ζή στήν Άθήνα.
Σττιιρ Πυλα^οιΐνός. Δί·
ό—ό τό 1892 — 1898 στό
Καστελόριζο άπό το 1898 —
1917 στήν Ρόδο καί άττό τό
τοχή κ'· ή ήβική δϋ^αμη κ αύτη ούχ(ι)ν χ-)ν αΛθί;ημιώσεων-
τα οριά της και κόητοτ£ λυγιζε'
"Αλλοι έξαναγκαισ-μίνοι απο τις
ττ'ΐεσΐεις «αί τις βαισανιστικϊς συν
θήικεις τής ζωης των δεχτηκανε
τόν έξ'σιλαμισμό τους. "Αλλοι έ-
ξοι»ο-ιαο"ΐιέινοΐ άττό τό ττάθος τής
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓ0Ρ1ΑΔΗΣ
Δέχεχαι Βηλαρα 7
φιλοτημοσΰνης —υς και την εττ | ΙΙλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
θιυμία νά γίινουν άφεντί,ς ττάνω ΓΟμόνοι») 9 - 1 καί 4 - 8 μ.^ι
στούς γει(Ι«νους των. δεχτηκα^ Τηλ. 525 387
βϋκολα νά τϋΐυιυιχεψουν καί δχι λί
γες φαρές όμαδικά κατά χωΐιά
- 1108 σ^ό Καραϊδίν, ά-6 τό ' 1917 — 1922 στό Κεντρικό Πβρ
1908 — 1910 στήν Πόλη άττό βεναγωγεΐον Σμύρνης.
Το ]910 — 1914 στήιν Άρτάκη | Παρασικευας Λαζαριίδης. Δίδαξρ
18 χρόν'α στήν Μ Ασία ώς τόυ
Νοέο.&ρΌ τού 1922
Κ«ν)νος Πα~αγιαννάκης. Δί¬
δαξε 27 χρόνια στήν μ. Άισία
Τό 1922 ήταν 68 έτών
Νικόλαος Οίκοομίδης Δίδαξε
40 χρόνιο στήν Μ. Άσία
Ιωάννης Άνδοεοδάκης. Δίδα¬
ξε 34 χρόνια στήν Σμύρνη. Πέ¬
θανε τή^ 1—3—1933
καί ό—ό τό 1918 — 1922 πάλι
στήν Άρτάκη. Πέθανε στίς 19 —
4—1934
Άθ«νάσιος Βέλκ,ος (1873 -
1943) Δίδαξε άπτό τό 189<> —
1900 στήν Στρώμνιτσα Σε,βδικής
ΜοΜεδονίας άττό τα 1900 —1903
σ^ήν Τενεδο, άττο τό 1903 —
1911 στό Άδραμύττιον Μ. Άσ>
ας καί ά-ό τό 1911 — 1913 πά
λι στήν Στρώμν^σα. Πέθα'ε στίς
14—12—1943.
Σάβδας Χωλόιτονλοις ή Βασι-
λς,άδτ,ς άττό τα Σύλλατα τής
Καττττα'δοκίας Δίδαξε 35 χρόνιο
στήν ττατρίδα τού καί στήν Σι-
νασό
φίλ'τπΓος Ιωαννίδης άττό τα
και ττΐιρι·φερειες ακομα, οττως εγι
νέ ιιε τόν "Οφπ καί τή/ Θοανια
Τροιττεζτθνττς. Καί τ£λος μ-ρ *όι
σττ,ΐ/· άπελ— σία τονς 6ρί>καν μιά
λύση τρομερά 6αρειά κ' εΐτ'κινδυ
νη γιά τόν έαυτό τους και ττα-
ροΐπλΛ^Γ·: κή γιά τούς Τουρκους:
ο-οον νά τοιοκίψουν στα
'ά ικαί σ·τά ικιρυφά να κιρατή-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
σουν τή Χρ.στιανικ.ή θρηα-κεια.
Κ1 ή συνιι>μοτική αυτή π'στη και
ιλοττιρεία το0 Χριστοΰ είναι ό πε-
ρίψημος Κρΐ.τττοιχρ στιανισμος
' Ενα φα'νόμε^ο ττοτράδοξο τή1;
ίστα;;«ς τού 'Ελληιν'κοϋ έθνους,
όττότοικΐ3 των άκιοίτανώμαστοον οι/ν
6 ηικτώ ^ τής το,ίρκκής σκλα6ιόος,
ό κρΐίΐττοχιρ ατ>βινΐισμός, είναι ί-
σως καιί μοναδικός στή' παγκο-
σιΐια Ίστο,ρια
«Άγνιοώ άν είς την καθολικη,/
τώιν θ·ρηακ«ίματων ύ
χη δ·μ€ΐον τταΰάδε γμα . λέγει 6
Αρχιμαιν?)ρίτης "Ανθ μος Παπα-
δόττουιλος, ό ίστορ'<κός τοΰ Πό··- τει< "Αν δχι οφείλομεν νά ομο¬ λογήσωμεν ότι ή έπινοητιικάτης των έ.λλήνων τού Ποντου ιπτήοξ' μια μο^σδ'ικιή καλοφυία (Α Πα· τταδ Ό ΠόινΤςς διά τών αίώνω" «"Αρχεΐο/ Πόντου» Α' σελ. 34) Ο κρι—ταχριστιανισμος έ'δρα σε στή,ν Μ Άσία άλλά καί σ·η^ Κων)ιτολη ο<τήν Κύττρο, στήν Κρή τη κι' άλλοΰ Τό τγ'ό ττολύ δμως καί σέ μεγάλη είκταση εδρασί στόν Πόντο κιαί ίδιαίτεοα στίς νά χωρίσετε Συν«ιχί<€τ«ι ς Τιραττεζοΐ'ντας, Μα- Ι τσούκοος, ΚΊρώμνηςχιαί στην Κοι· Ι νότητα Σταωρίν, ττού οί κρνπτο- χρκ^ιανοί (κρυΦοί, κλε'στοι, γυ ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Εστίας ©εολόγκιν Χάλκης —Κύ κιλου "Ελλάδος, συνεδριάσαν έκ τάκτοΐς έττί τώ θλιβερώ άγγέλμα τι τής €|ς Κύριον έκδηιιιίας όμο· γαλάικτου· άδελφού. Τής Α.Θ Πα- ναγιότητος τού ΟίκΙοιυμενικοΰ Πά Β' ΕΚΔΟΙΙΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΗΗ «Ή ωραιοτερη μεταφράση που εχουμε απο τόν Έπιτάφιο». • »τ:'Γ·^^ϋίι ΑΓΓΕΛ0Σ προκοπιοτ «Ό Ί Μελάς άναμετρήθηκε μ Ενα άπά τα μεγαλύτερα κείμενσ τής άρχαίας μας γραμματείας. Καί μάς 2δωσε υετάφρασιν, ή δποία ευρίσκεται μεταξύ τών πςώτο>ν
μεταφραστικών μας κειμένων*.
ΛΟΤΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ
(Λόγος τού στή Βουλή)
— Πωλεΐται είς ολα τα 6κ6λιοπωλεία.
τριάρχο,υ Κιίϊίου ΑΟΗΝιΑΓΟΡΑ
Α'
"Εχον ΰττ' δψιν την έ'ξοχον Έκ
κιλησιαστ'κήν έν γένει δράσιν τού
μίγοΑόττνου καί όραματιστοϋ πλήν
μαρτκρικοΰ Πατριάρχου πολλάς
παροοοιχΟΜΤθς ύττηοεσίας είς την
Ανατολικήν θ'ρθόβοξον ' Εκκλη¬
σίαν, μοχδήσαντος διά την "Ενκ
σιν ^«ν Χρΐιστιαν'κών 'ΕκκιλησιΛν
«Ο3Ϊ ϊξυψώσαντος τόν Οικουμενι¬
κόν Θρόνον
ΨΗΦΙΖΕΙ
1) Νά αργήση τό Γραφείον τής
'Εστίας κοΡά τήν ημέραν τής κη
δείας τού
2) Νά τηρήση ττένθος ή 'Εστίσ
επί δέκα ημέρας
3) Νά τελέση Μνημόσυνον έτ'
εύθέτω χρόνω
4ή Νά ύτίθβάλη συλλι—ητήρισ
βίς την Ι Σύνοδον τού Οΐκουμε
νικοθ Πατριαιρχ£.ίαυ.
5) Νά δημοσι,ευβΓ, τό παρό>;
διά τού Τύττου
ΤΟ ΔΙ ΟΙ Κ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο τίρ. Πάφου ΦΩΤΙΟΣ
Ό Γεν Γραμμιατεύς
ΑΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Α.ΛΕΚΟΣ ΪΓΙλΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΟΤΟ ΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓΟ _
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
δ — 7 μ. ||.
ΑΙΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠ5Σ
Τής ΑΥΡΑ.Σ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
.Ί9ον
Κοιμήθηκα πάλι χορίς νά νυ-
ύ ΰ
ϊίποις γινύταν αΰτό τάν
ΤΓΛΕ»Τ«'Ο
Ξιανηβα Ρ,οάόν,
ΤΓΛΕ»Τ« θ η ν,
| ΤΑ ποοτατίιτ άναμμένο. Ή ήλικιω
ι μίνη νοσοκυμα μέ τίς βελ.όνες στά
θ&ταν όιιορφη στά νιάτα της.
ν.κιτηοοΐ'σε μιά κομψότητα ζηλευ-
ιΐ) γιά πολλΐς κοπελλες τής ήλι-
χας μ«»'· Τύ πρύσωπυ της εί,χε μιά
) τέτοια γλνκα, ποΰ σοϊ>δινε άμε'σο>ς
' την ίντΰπιιιση -τώ; γεννήθηκε γιά
τ» ί«Αγγ*"λμα τής «λενκής άδελ-
ΐ( ή;>.
Κιτταχτήκαμε Δέν εΐχα πιά
διαθέση γιά ϋτνο. Οΰτε ήβελα νά
Κροοποιηθί) τήν κοιμισμένη. Μοϋ
χαμογέλααε μ' έκείνο τόν τρυφε-
φ6 τόν (ϊδολο τρόπο τής καλής
μικράς.
Κόντευε σαράντα χρϋνκι, πού
άχι ποοιτοδουλέψει βοηθό; τοΰ νέ
χροΐ', τοτε, δόκτορα Φρειίερ Μό-
λι; ε!χ« τελειώσει τήσχολή κι 'ε'μ-
στά δεκαεννιά. Φαντάστηκα
Τ.
ικει
χαί τοΰς δύο σ' έκείνη τήν ίποχή.
Αΰτός; καμμιά δεκαριά χρόνια με-
γαλ.ύτερος, ψηλός, κομψάς, Η "Ε-
Ιίν Λάντερ πλάι τού* μέ τή χαρή
χαί την τόση γλΰκ« της! θα ήτανε
«ρβγματικά ζηλευτό ζεννάρι! Ά-
,ιόοησα, πού δέν έγιναν. Σέ λίγο
ηξερα τό λόγο. Ό δόκτοοας Φρίι
ζερ εΐχε παντρευτεί τή μεγαλύτε-
οη άδελφή της!
Ήταν Ίρλανδέζα. Άπό μικρή
βρισκόταν στό Λονδϊνο, σέ κάτι
συγγενείς της, ποΰ δέν εϊχανε παι¬
δία Άρχότερα κι ή μεγαλ.ύτεοη
άδελφή της άκολοΰθησε τόν "διο
δρομο. Κατάληξε καί πάλι στήν
Ίολανδία, γιά λ ά θαφτή στύ κοι-
μητήρη τού χοιρΗοΰ της!..
Ήτανε μιά ίστορία, ποΰ τής ίί-
γραινε τα μάτια ινα τής βοάχνια-
ζί τή φωνή!
Νεαρός ό γιατρός Φρέιξερ άκό
μοί ε<ΐχε γνιοριστεϊ μέ τό λόρδο Ρίτσαρντ ΜακΚήνναν Δυνατή τμ- λ.ία τοΰς ενωσε, Έτσι έ'γινε οίκο- Ιοτε μπήκε κι ή "Ελεν Λάντερ ι μέσα "Εγινε φιλή μ* τη λα1 δή Λονι* - "Ανν κι αυτή τής έκ- Λίισε τα μάτια! Ό "Εντουαρντ μόλις συμπλή- 'οωνε τα έ'ντεκα. Ό θάνατός τής ιιητέρας τού τόν πίκρανε πολύ Μέ- οε; άμίλητος, καθισμένος σέ μιά (ίαθΰσκιοντη άλλέα τού πύργου τονς στή Σκωτία, χωρίς φαί καί ϋπνο! "Λδικα τόν παρακαλοϋσε κι εκλαιγε ή "Ελεν. Χαμένος δ κό- πος τοΰ Τόμας, τοΰ γερο - ύπΓ,ρέ- τη. Χωοίς άποτελεσαα οί άπειλές τοΰ πατέρα τού! 'Λργότερα βρήκε κάποια διί- ξοδο στόν πόνο τού μιλώντας ά- διάκοπα πάνω στόν τάφο τής μη- τερας τον. Μά, κενη, δέ συγκινή- θΐ,κε άπ' τα καφτά τού δάκρυα! "Εμενε πάντα άθέατη, μέσα στό Ρ,αθΰ της λάκκο, ψνχρή σάν τό μάριΐ'ΐοο, πού τή σκέπαζε ! .. Μέ τόν καιρό# ό μικράς "Εν- τουαοντ, πίστεψε πώς θδφυγε γιά κάτον μακρυά κι αρχισε νά πες>ι-
μένη τόν έρχομό της!
Αΰτό περίμενε κι δ πατέρας
τον! ΕΓχε βεβαία, δίκιο "Ενας
αντρας τομάντα έφτά χροντ7>ν δέν
χπορεϊ νά κλειστή στόν πόνο τού
γιά .τολύ. θά γνρέψει σνντροφιά
ν ά παρηγορηθεί", νά ξεχάσει! Καί
τή βοήκε. Ήταν ή χήόρα κάποιου
κιιταστηαμένον βιομήχανον, ποί1
αϋτοχτόνησε. Άφησε τή γυν«ίκπ
τού στό δρόμο, μέ τό βάρος άπ
τα χρέη τού!
Ή άφοσίιοση τής "Ελεν στήν
πρώτη λαίδη ΜακΚήνναν καί στό
μικ,ρύ "Εντουαρντ, ήταν ή αίτία ν
μή φι'ιγει πιά άπ' τύν πύργο Ό
λόρδος Ρίτσαρντ μέ κανένα τρόπο
δέ θέληοε νά δεχτεΐ τό άντίθετο.
"Ετσι, έ'6γαλε την ασπρη στολή
φάρεσε έ'να σκουρόχριομο φόρεμα
καί πήοε τόν τίτλο τής ο'ικονόμας.
Την άλλαγή, ποΰ 6ά γινόταν
στή μικρή οικογενείας ό λόρδος την
άνάγγειλε στύ γιό τού μπροστά
της.
γενειακός γκιτρύς στοΰς ΜακΚήν- —Ή μητέρα σου ξαναγύρισε
ναν καί θΐμενε μέχρι τό θάνατό
τού. Λίγο άργότερα, ό λόρδος ΡΙ-
τβαρντ παντρεύτηκε τή μητέ<>α τού
Έντονηρντ. Έ£αιρετική γυναϊκα
γνήσια άριστοκρά-Ίσσα, μά πολΰ
άτυχη. Πέντε χρόνια ΰστερ' άπ' τό
γάμο της, άρρώστησε. Μακροχρό-
νια, όδυνηρή άρρώστεια, χωρίς γι-
ατρειά!
Δέν εχει π<ά τα χαρακτηριστικά που ήξερες, άλλά την Ιδία καλω σΰνη κα'ι τρυφεράτητα· Σ έ περι μένει στό Λονδϊνο:... Φύγανε μαζΐ την Ιδία μερά Ή "Ελεν δέν ξαναεΐδε τό παιδ δεκατρία όλόκληρα χρόνιο ! .. (ΣυνεχΙξεται ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤαΕιάρχου Π Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής Πίνδου μετά συντόμου έΕιστορήσεως ολοκλήρου τού πολέμου 1940 - 41. νΣυνβχεια έκ τού προηγοι,νιενβυι βησσιτνκιν καί την Αλβανίαν, κρά ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΤΤΕΡΟΝ Ι τη οιιως μικρά, άνοργάνωτα, γυ- "Ε λ λ η ν ε ς καί Ιταλοί μνά στρατιωτικής δυνάμεως κα' Αί ΉθικαΙ Δυνάμεις Ι κατά συνέπειαν ., λείαν εύάλωτον Ό προπολεμικός Κανονισμός ι οιά τήν κραταιοτάτην Ίταλικήν 'Ασκήσεων Πεξικοΰ —τεϋχος Οεύ- τερον — άναγοάφει ωραίαν α¬ νάλυσιν είς τα άρθρα τού 102 καί έ.τέκεινα περί τής σημασας των ή- &ιχών δυνάμεων. Ασφαλώς δμως, κατόπιν τής πείοας τού Έλληνοιτα λικοΰ πολέμου, Εχει ανάγκην άνα προσαρμογής καί συμπληρώσεως αύτός δ Κανονισμός είς πλείστας όσας διατάξεις τού, έν αίς καί είς τας κατωτέρω: Γράφει ότι: «ό αγών είναι, χατ' θυσίαν, πάλη ήθικών δυνάμε¬ ων».. «ήττάται έκεϊνος, τού δποί- ου έκάμφθη τό ηθικόν». . «τό ηθι¬ κόν άπορρέει έκ τής έμπιστοσύνης" ίμπιστοσύνης πρός εαυτόν, πρός τα δπλα τού, πρός τοϋς συναδέλ- φους τού, πρός τούς Ήγητορας».. Ούδαμοΰ ε'δομεν νά άναγράφη τό απλούστατον τουτο: «Τό ηθικόν ά-τορρέει έ κτής άγιότητος τού έ πΐδιωκομένου σκοποΰ έκ τοΰ δικαΐ ου τοΰ άναληφθέντος αγώνος καί εκ τής συναισθήσειος ότι τό πολυτι μοτερον άγαθόν είναι ή Έ λ ε υ θ ε ρ Ι α >·
Άλλ' ε'πομεν .. αύτά τα συμπλη
ίωματικά θ' άναγραφοΰν είς τούί
ΐιεταπολεμικούς Κανονισμούς.
Κατά τα άλλα, ό προπολεμικός
αΰτός Κανονικώς διαλαμβάνει καί
σοφάς όντος διατάξεις είς τίνα ση
μεία, όπως, λόγου χάριν, είς τήν
6' παράγραφον τοΰ άρθρου 107-
«Ή διατήρησις τοΰ ήθικοΰ στρα
τεύματός τινος, άπορρεέει έκ τής
ίπιδολής τήν όποιαν ό Ήγήτωρ
έξασκεΐ επί τών υφισταμένων τού·
η τής σι»νεχοϊ'ς φροντίδος τήν ό-
ποαν δεικνύει δι' αύτούς, έκ τής
Υνώσειος τήν όποιαν έχει περί το*
χαρακτήρος καί τών άναγκών ε¬
νός εκάστου έξ αυτών, τέλος, έ*
τού παραδείγματός τού».
Ή ίπιδολή τού Ή γ ή τ ο
6ος καί τό παράδειγμα.. Νά,
τί πρέπει νά συγκρατήοωμεν άπο
τα άνωτεριο.
Είς τύ Άπάσπασμα Πίνδου, ό
Συνταγματάρχης Δαβάκης, έφρόν
τισε νά έμπνεύση είς τούς υπό τάς
διαταγάς τού Άξιωματικούς καί *-
•τλίτας, άλλά καί είς πάντας τοΰς
Χΐτοίκους τής πβριοχής έκείνης, τήν
Ακλόνητον πεποίθησιν επί τήν ό-
Υΐοτητα τοΰ σκοπόν τοΰ αγώνος
μ«ς, την πεποίθησιν διά τό δίκαι¬
ον μας, τό βαθύ συναίσθημα ότι
επρόκειτο ν' άγιονισθώσιν ύπ$ρ τής
Ελευθερίας.
Καί είχεν αύτός όλα τα ψυχικά
χοΐ πνευματικά προσόντα, ώστε νά
™6άλη είς πάντας τήν πρός τό
δτομόν τού τνφλήν έμπΜΠοσήνην.
ίΐαοε'χιον Εαντόν ώς παράδειγμα
έογατικότητος( έντοχής, ήροΗσμοϋ
"■'ι αύτοθνσίας.
Αύται ήσαν αί ήθικοί δυνάμεις
των 'Ελλήνον είς την Πίνδον.
Οί Ιταλοί είσ6ολείς ίστεροΰν-
τ° άγιότητος σκοποϋ, δικαου έπι-
διώξεον, σνναιο·θήματος κίνδυνον
τής ίλεκθερας τής πατρίδος των.
Αντιθέτως, έδάσιζον τα πάντα είς
Τ(ι; όγχ(όδε<ς υλικάς δυνάμεις ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΝΆΓΝΩ-ΜΑ Ι ΘΗΣΑΥΡΟίίΤΟ^ΚΙΑΤΙΠΟΓΛα 'Από· τό. ά^ΐΛτώ | »·0 ΛϊΑΉΟΑΟΧ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΪΑ» - " 1 430 ΚΕφΑΛΑΙΟιΝ 32ον ώοος ί>—τειτια άττό την σύλ-
ί
η
ληψ.-, κιαί ιτ.ι,,λόικ'ση τοΰ ΝεοκλήΙ κ«Λο~βρινοϋν.
ά ό |
τνολιλούς -ισά^ τόν Νικόδημο. Πολ.
λοί ά—ό πούς κληιθΐικιθύς ττροε.ρ-
τα ττού γ'ά νά ιχήιν έινοχλοΰντα1
άπό τόν καται^τητη καί γιά νά
στα υΐΓογεΐα τοθ Π»Τρΐαρχειου,
άττό τέ^ 'Επίοΐκοττο Ν'ιχάδπμο, ό'
δ.αιβολοιπιαπΐιάς αύτός εΤχε στά
χεριια τού, τ,ς ^5* ες γάμου, τοΰ
Νεοικλή μέ τιίν Πολυξένη.
Γ'ά λά έττιτύχη νά γί»ουιν οί
γάμει των δυό νι£ων, μέσα στήν
ιδία νύχτα, κααάς»ερ£ νά πείση
Μ'Ε-γάλο Πΐιωτοσύγγϊλο ττΐιις
ό Νεοκλής. εΤχε & οοφθΐίρ.;ι τό κο
ρίτσι, —ού τώοα 6ρίσκΌντσν σ' έν
, ττερ1ι6άλλονταν τό Ί-
κάτω άιτ
ερο
έ«μετταλλεύ:^ταιν την οηκλάδα ρω"
"Ενας άπτ' αύτούς τούς
τούς —ρο·ειρ(χομένο«ξ
άττό τήιν τάξη τών καλόγερωι/ ή-
κΐ' ό ιΝι κιόΐδημο.ς, πού άττό
δο£Ιλος# εγιι»ε κ£χι>όγΐιρτ>ς κι' άητό
ικιοιλόγερος έφβαιτ>: νά γίνη Έττί-
μ! την έξυττνάδα τού «αί
κοττόκΓτοκτη
"Αν ττίστεψε δμως ό άγαθος
η γά
μιο, -ού &ά γίνόταν χωρίς την
οιυγικιατάθεση τού γαμττροϋ. Αύ-
τό Αρχόταν£ σέ άντίβεση μέ τούς
έΐκιχληισιαιττΐιβούς κιοΛ/όνες ττού ά-
συγχατάθί-
μειλιλονυμφων.
τήιν
ση καιί τ«ν
Ό Νιικόδημος τοΰ ύττοοτχέι8ημ<€ δτι β'ά £—ειβε τόν γαμπρώ, ώς την ώΐ3« ττού θ"ά όίριχΐζε ή τέλεοτη τού μΐΛΓΤηιρίου, £στ» κ«ί αν θά χρ*ια ζότ«ν γι' αΰτό· Μά έξοβσκήιση έ- ά μέ την βοηθεία τοι3 Σατανά μέσα τού· Ο ίδιος, στό έπόμενο κεφάλαιο θά μ«ς διηιγτ,θή μέ θρασύτητα, —ώς τα κιοΛάψερε νά γίνη κληρ1-· κός κΌοί νά φθάση ως τόν βαθμό τού ΈτΓΐσκόατΌιι» Τόν άνώτίΐρο ίε.ρα)?χία της έκικ.ληο·ίας μας "Ας ττάμε δμως παραικόί1»: "Οταν όπως εϊδαμε, ό μος ταικτοπΐοίηιαηε τα σχετικά μέ τή ν τεχ«—) του γάμου κα· ττρομη θεύηιοε γι' αυτόν άκόμη κσι κου- ψέτα, εστεΐλε μέ καρό-'σα τοΰ τόν καδσση Νταή Στέλιο στο σττίτι τής ΔόμΜθθς, ττάνω τού ψυχολΐογΐιοή δία, νά δέ μ£ την έντολή νά τήν φέοη χθή νά -αντρευθη την κοττέλλα έκικληισ·ία μαζί με τήν κόρη της ττού έξέθεσιε ιιαί ατίμασε την μελλόνυιμφη Πολυξένη, καί τα η μμφη ξη, —Δέν έγχιρίνω -πάν τρόπον αΐτ άττα,ραίΐητα γροκτα ττού τού εΐχε τόν άτΓθιοτπάισε«ς τής σνγκ&ταθέοχ ΰττοσνχεθεΐ. ώς τον τοΰ άττάντηισε έ'Όχλημένθς "ΥστΒρα άττ' αύτη τού την έ ό Μεγάλος Πρωτασύγγελος. Πι- νίργεια ό Κι*όδηιμος σνν'θδευόμε στεύίο δτι ή τγειι,&ώ χωρις όιττο.ιαν νος όπτό τιούς δι*ό Διόικους, έχ£ί δήιπιε^ε βίαν, εΐ"&ι ό καλιηερος νους ττού σιΛΟλάιοανε τα1/ Νιεοκλή τιρόττος ττιού πρέπιει νά μεταχειιρ'- κατέ6Γ,ικ« στά ϋττόγιεια τού Πά- σθώμεν δ'ά νά έττιτ-χω,μεν τό ττο τοαιρχείου καί διευθι>λθ>ικ€ στό
θούμενον και θεάρε,ϊτον Άς δό ικιλλί οττοιι φυλόοοχτοταν Τό κελ-
σωμβν είς τόν ττ^αίοαΐντα νεανίαν λ; αύτό δέν εΤχε κανένα παράβυ
όλίγον χρόΐΛΐιν νά σικεφθή. Χριστι
; ή ξύλινη ττόρτα τού εΐχ
ξ
όνος εΤνα' καί ιτ ι στενώ νά ττεισβή ττάχο<ς κάπτ ου έξη πόντοι>ς Σ' αί
ά6 ά άή ό
άστ»ς,
άποκατασ-τήση τό τό
τούς τ'μ«ρημέιν«υ
κόρ.ηιν.
ς
τό όπτβίον £καμ*ν εις τήν γιά βαρε.'ά τταιραιττώματα ίερ«
Ι μενους μά ·ββί πολλούς τταρ€ΚΤΡ€
, μ
— Ό κ,αιιρός μ«ς βιάζε'· τού Α ττομένους κοσμιικούς. Τό ττάχος
ττάντη,σε ό —άτβρ Νιικόδημος Ό τώ>ν τοιίχ«ν τον ή ί'λλεινη τταρα
νέος δμως ό ϊδιιος μοί εΐττεν, τπρο θύρου καί η χοντρή τού ττόρτα
τίθεται νά αναχωρήση είς την επνιγε κάθε θόρι>6·ο ττού γίνοτα'
Σμύρνην, αΰρ'ον Καί τό κακόν μέοχχ σ1 αύτό Ο κιρατούμενος
«Τ'νθΐι ότι έκιεΐ ι,νΧ»1 έγκαιεσ^ημέ- μ—οροΰσε νά φωινάςη οσο η&ελε
νος ό υιός τοΰ Λογοθετου Π. ό Κανείς δέιν τόν αιχουγε άπ' εξω
Λεωνίδας, είς τόν οποίον ύπε- Γ Γ αύτό τ' όνομάσανε
σχεθη νά νυμφευβή την αδελφής κε!λλισν»
τού Μαλ«ματένιαν. ΔΓ αύτους Ο ττάτε,ρ Νιικόδημος, £στρεψε
τοι'ις λόγοιιις έττιβάΐλΐλβται νά τε* στήιν κλε<δωνιά τό κλειδι ττού 6ρί λεσθή άττόψε τό μικττήιρΌν τού γά σιΐίοταν ττάνω σ' αυτήν "Ηταν Μ" ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΝΝΑΣ ΒΑΦΕΙΑΔΟΪ - ΜΑΓΡΟΠΟΓΛΟΓ «Οί Κρυφοί ΔΡΑΜΑ σέ τρείς πράξε-.ς Θέατρον ΡΕΞ — Κοτοπούλη 16.1.72 καί θέα-ρον ΓΚΛΟ- ΡΙΑ 5.3.72 Τοΰ Γ. ΖΕΡΖΕΛΙΛΟΓ Σέ ττρΜΐγούρενο κριτικο μας μα (Πιβοσφ. Κόσμος 15 δ. 22 Ίαν. 1972) γιά το ποντιακο θεατρικο έ'ργο «Τα Ματομένα Χώ ματα» τοΰ Γιάννη Κνριακιδη, πού άνεθάστηκε στη θεσσαλονίκη στί; ^1.11.71, άναψεράμαστε έπικαιρα στίς προπιιρασκευές κ<χί τοΰ προ¬ κειμένον έργον «Οί Κριχμη» τής Ά/ν«ς Ηαψειάόον - Μιινροπού- λοι> ποΰ άνε()άστη/.ε κι αΰτό στήν
Αθηνά άπό τόν Καλλιτεχνικό Όο
16)1)71 «οί ο-τ ς 5)3)72.
Τό ΕιΡγο έρμήνεψε ά—ό τή σκη-
ν'ή τ.') νεαρό Οεατρικύ συγκρότημα
τοΰ Κ.Ο Π.Α. μέ τήν καλΰτερη
δυνατή ίπιτυχία καί είχε έξαιοε-
τική άπήχηση τόσο στόν Ποντιακο
<ιόσμοι ΰσο καί γενικά στό θεατρό- ηιλυ κοινό τής Αθήνας καί ιδιαι¬ τέρα στούς άρμοδίους τοΰ θεα¬ τρον. ΙΙοίν προχωρησουμε, ωστοσο ρ στοί ικιατά τό τοτγ ίδ ώιια) τεθ χκρ ο} τ<5ΐιτοι, αττα- σχολησαν κα.ι.θούς κ.αι μέχΗ τής Αντολλαγής τ«ν Πλη'ϊνΐμών τις οχζι τήι3·ε ς τω,/ δ εΟν μιθν τού με^ά τής χοντρό σιδερένιο κλειδί ώς Αύτοκρατορίαν. Ή πλά-τη τών Ίταλών πολιτ κό>ν καί των στρατιωτικών ήγητό
ριον, άλλά καί τών άπλών όπλ
τών έγκειται είς τό γεγονός δ·
ΰπετ'ιμησαν τόν παράγοντα ' Η
θικαί Δυνάμεις, δτα
ίπεχείρηβαν νά κατακτήοουν τή
Ελλάδα μέ τήν κτηνώδη 6ία·
των!
Άλλ' ή άνίσχυρος ίιλικώς Ελ¬
λάς διέθετεν ηθικάς δυνάμεις τε¬
ραστίας, ένώ είς τό κεφάλαιον
τουτο ή πλουσιοιτάτη είς ύλικά μέ
σα Ίταλική Αΰτοκρατορία ΰστέρει
καταπληκτικώς "Εντέυθεν καί ή
ήττα της!
Ή ανάπτυξις τοΰ θρησκευτι¬
κόν συναισθήματος.
Ό "Ελλην εχει βαβύ καί εΐλι-
κρινίς θοηοκειιαικύν σιιναΐσθημα,
πίστιν άνί,ύνητον επί τήν θείαν άν
τίλη·ψιν·. νλά τήν πεποίθησιν δτι ό
παρακολουθεΐ ώς τρ-ιλόστορ-
γος πατήρ την δράσιν τού,
ετοιμος νά παρέμδη καί τόν σώση,
£άν κινδννεύοιν ζητήση τήν βοή¬
θειαν Τού.
Λατρεύει δέ μέ αφοσίωσιν καί
υίικήν εμπιστοσύνην τήν Τπεραγ'ι-
αν θεοτόκον, πρός τήν όποιαν ά-
πευθύνεται μέ τήν άφελή καί άθώ-
αν οίκειότητα ποΰ έχει τό παιδί
διά τήν Μ η τ έ ρ'α ν τού.
'Εγκωμιάΐει καί προσκννά μετ"
εύλα(">ί<χς πάντοτε τοΰς Άγίονς, επικαλούμενος τήν μεσιτείαν τιον πρός τόν θεόν καί τήν αρωγήν το>ν, ιδιαιτέρως δ' έμπισεύεται
κατά τάς ίκετηρ'ιονς προσενχάς τον
τούς Άγίονς τής Ιδιαιτέρας τού
πατρίδος, όπως, λόγου χάριν, οί
Κβίραλλήτες τόν "Αγιον Γεράσιμον,
οί Κρήτες τόν "Αγιον Μηνάν, οί
Κυθήοιοι την Μνοτιδιώτισαν καί
οϋτιΐ) καθ" εξής.
Οί ναυτικοί λατρεϋουν τόν "Α¬
γιον Νικόλαον Είς τόν Στρατόν,
οί μέν πεζοί ίχαυν ώς προστάτην
των τόν "Αγιον Γεώργιον, οί δέ
πυροθολιγταΐ τήν Αγίαν Βαρδά-
Ό ΛΊεγάλο-ς Πρωτοσύγγελος έ- «Ί'κοσι —όντους μακρό καί 6αρύ
κάμφθη μπΓίρβστά οττά έττ'χειριήιμα τόσο, ττού ιιι—θιροΰσε νά σκοτώο-η
τα αύτά τ©ο Ν'κοιδήκιοικ καί έδω· όίνβρο—ο, άν τόν χτύτταγα^ στό
σε μέ κι?ύα καΐ?διά τήΐ" συγκατά- κιεφάλι μ" αύτό.
θέση τού, νά ττάντρευαν Τάν Νεο- Ό Ν^κόδηιμος μττήικιε στό κελ-
κλή την ιδία νύχτα
λί κι' εκλε οιε τήν τπόρτα, άφήινον
6γή ά—ό τό Γραφεϊο τοΰ ντας άττ' έ'ξω τούς Δι,άκοι/ς Ό
Πιρωτοσυγγελου ό Νικόδημος, τού φυλαικίΐσ>μέ;ΐος Νεοκλής, τον ύιτο-
άνοοκϋιίνωσεν ττώς ή μη^ερα τής 6έχ!θηιχ.ε μέ φωνες, άττειλές κο'ι
νύφης. εκιαινιε μιά δωρεά ατό Πά-· 6ρι»σιές.
τρΐαρχΐΐο ά— ό ττενήντα χλιάδες Ό Νικόδτιμος δέν έουμωσε
γρόισα ττού θά τα κα^έθ'ετ.ι μόλις Τόν έκοίταξε άτάραιχος, ·οΰ
I-
θά ερχσταν οτΓτν έΐιικλησία τού χαιαογέλαισΐΕ «αί τοΰ υπέδειξε νά
Πατριαΐριχείοιυ , ήσυχάση, νά καθήση στο οκαμνι
— Διά τΐΌιΐον λόγον; τόν ερώ- τού κοθι νά τόν ακούση με ιτρο·
τηοιε ό Πρωτοισύγγελος, διά νά σοχή.
μάς έξαγοράση,
— Μην όκνεωρίζοσαι ου εϊττε
— "Οχι ττιρός ©εοΰ, τοΰ άττήν καί μή γι'ινιεσα1 χυδαΐος λΑονο
τηοιε ό Ν'κό&Γ,ιμο·ς Διά νά ένΐσχύ ττρόσεξέ μ*
ση τήν εκκλησίαν | Ο Νΐιοκλής ειταψε νά φωνάζη
Ο ΠροτοισύγγεΙλφς, δέν ήμπτο- κιάθησε ικαί ϋψωσε τό κεφάλι τού
ρούσε νά αρνηθή τήιν δωρεάν, σέ τηρός τόν 'Εττίσκοπο, ^ΓΟ^ σψήνο^
μ ά έττοχή μάλιστα ττού τ6 Πατρι τας κατά μέρος τή> τταΐιαδίσ'Ί,
αρχεΐο, εΤχε τόση άνάγκη άττό κια γλωοισα, οόρχισε-
χρήματα. α! ττβνήνΐτια χιλιάδί.^ — Εχω τήν αδεία τού Γ»ατρ'-
γιρόσΐΜ ήτανε μιά όλάκερη ττερ1 άρχη, νά σέ τταν^ριέψω ώττοψε μέ
οιισία Π' αύτό ό Πρωτοσύγγελο^ την Πολυξένη κοοί θά σέ τταντρέ
στήν παρουσιάση τοιν παραγοντων
καί τής συμβολής το>ν στήν έπιτυ-
χ'ια τοΰ εργου καί γιά νά έξηγηθή
στό εΰρΰτερο κοι-νό κοντά στίς άλ-
λες τον άξίες κι ή ίστορική καί έ-
θνινή σημασ'ια τον. θά ήταν νομί-
ζοοιιε χρήσιμη κά— οι0α στοιχβιακή
ένημεςκοση τον πάνο) στύ ίστορικό
φαινοιιενο τοΰ Κρνπτοχριστια,νι-
(ΐμοΰ.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ
"Τστεο' άπό τήν πτώση τής
Τραπε£ούντας< τής τοΰ Πόντον '/αί τής Αντοκρατορί άς τών Κομνηνών (1461), ποΰ και Τό τειλευηαΐο τουτο κάστρο τήτ Ρομιοσίινης .-ταράδινε τίς έπάλξεις τον στόν παντοδύναμο Μωάμεθ τόν [ή, δέν ύπάοχει καμμιά άλ λη αντισταθή στήν α^β,τιΊσχετη όρμή τοΰ κατακτητή κι ή καταλυτι κή τού ΐξοι<σία θά φτάσει καί θά καλιΊψει ώς τα άκραϊα αρια τόν 'ΕλληνΐΛΟ χώρο τής Άνατολής Άκάβεκιτος τότε και άνελέητος έξ,οπτοιλΐίεται ό δ'ωγμός Ο έξι- σλαιιιισμός τού ϋπόδουλου >ένο*>"
■>ων Χρ στιανών είναι 'Ί
ά—όφαιςτη τοΰ Καταχτητή κι' ή
ττρωτογνώοιστη γενιοκ'Γονι<χ σι»ντ. λείτα1 στο)διθ)<ώς καί ά^-τιανόρ- θωτα Γιά τό σκοπο αυ όν ολα τα άττα"βρ>ωπτα μέσα στη δ ό°εση
τών άνθοώττων τοΰ κο^ακ'Ήτή εί
ναι θεμιτά, άν δχι κιαϊ Ίϊρά «'
εύλογη'ΐένα άττό τόν Πιροφητη και
τόν Άλλαχ. Ή δήμίυσις ω· —
ριιοιι,σιών των ύποδονλο)" η άρ-
—αγή των κοριτσιών για τα χα-
ρέμ'α τους καί "ών άγορ'ών γιά
τα γ£νιτσα.οικα τάγματα μέ τη/
άνια&ίιωσιη ΐεύ ττοίλ'οΰ συσ'ηματος
τού — αΐόαμαζώιιατος ήίΐαν τα
ττρωταοχιικά τιρο.μοκιρατ ικα
τών Τούρκων
Ο 17ος καί 18ος αίωνας μέ
τνραννικό κο2θεστώς καί Τ6^ τι-
μαιρΐΌύχων — ντερέ.μεη6ω« στον
συν-
τηερί άινεξιθο«ττειας στηυ
Τονρκ κη ΑύτΌκ,ρατοοια
Η ΥΠΟεΕΣΗ ΤΟΥ ΕΓΓΟΥ
Στό όρε'.ό καί ότγονο χωοιό
τηςπειρΐ'ψερείας Χοαλδίας ού Πό1 |
τοΐ/, στο «ΣταΐΜίν» τήν έσ'ία έ-'
των ΚρυτΓΤοχριοττιαινών το-Ι
άττό τή συγγραφεα ή
σιχ,ηινή τζν εργου της «Οί κρυ·-
ν*τά όπτό τή σω/ταγματικιή με
ταπτοΙλίτευ.ση στην Του,ρκια ΐ!)08|
ύττοιχριεώ&ηικαν, άττως είναι γνω-
στό, νά ιΰτΓηιρετήσοιιν στόν τούρ¬
κικα στραιτό κ' οί Ρωμιοι
Είνα.' ή έττοχη τςΤκ/ Βαλκα>ιΐ.κών
τΓολέμου τού 1912—13 καί στήν
ΐτε)>ίοδοι αυτή άρκιετο! λιποτάικίτες
αττό τούς Ρωμιούς κρύβσνται στό
Πόντο(
οί ζοφεο«τερ«ς
τού
έ—οχες γιά τήιν όλοκληρωτική κι'
άνειττωτη δοκιμασιαιν τού
τών Έλλή^ων Χριχττια
Πόντου.
Μέο-α στόν όνήκονσ-το στόι» ά
τέλε'ωτο τοΰτον «ατατρ^γμο ιί
την άττειλή μιάς έθν'-κής «.αι
λετιικής έξόντωσ'ς σέ τέτΐια τρο-
μοιχτικ,ή έ'κταοη, οί "ΕλΑηνες Χρ
σ'ανοί τού Πόντου στάθηκαν α-
φταισθΊ στήιν άντίσταστι τους μ*
όπτειρα τταραιδείγματα τού ήρωϊ-
αύτοθυσίας /α τή ·
ττιστη τους στό Χριστο κ ή έκ-
λησία έ'χει νά τπαιοατάξη πλήβος
νβομαρτύρων πού ττροΓιμηίαν το
μα,ρτυρικό θ<χνατο τταιρα την άρ- Ό Άλής, ό κύριος ήρο>ας τού
εργου, έ^ας ά—ό τούς εύκατάστπ
τους Στανιρ'ΐώτες μουχτάρης (ττιθό
εδ,ρος) της Κοινότητος, φανοττ1-
κός μουσονλαάνος, άλλά καί άφο
σιωμίνοις κ,ρντΓΤιοχριστισνός.
θά
άττθικούψει τους φιίλους λιιτοτά·
κ^ες (Α' ττράξη)
Και σέ συνέχεια άφοΰ τήγ Ί'δ'α
6ρα6ι;ά αττΐοκαλύψη σ' όλοι/ς πώς
Ή α'θονσα τού νέον χρηματιστήριον 6άμ6ακ.ος τοΰ Λονδίνου.
ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓ ΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
ΔΑΣΚΆΛΟΙ ΥΠΟΑΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΝ
Σΐ/νέχεια έκ τού — ροηγονμένου
ΆΕαμάντ'ος Διαμαντσττοκλος
(1870—194Η) Άίττο τήιν Άγχία
λο τής ΆναΤοιλΐΜής Ρωμυλιας.
. , ... < ι λο τής ΆναΤοιλΐΜής Ρωμυλιας. είναι «κ,ρυφος» κι αυτος κ '1 Υ" η , _, Λ τ <; ? . * . . Ι Τελειωσε την Εΰαγγβλικη Σχολη "αίικα τού *' ή κόρη τού κ·" ό Σμι>ρνης καί την Θ€θΐλογικην Σχο
ή
ν^εαρος γΌς ^, κ, αφου αρρα-( " κ^οχ) Δ|ετέλε(Γε καβΐνγητής
.- _1^-.-^Λ. ' σΤΠ" Σμι/ρνη
6ων ιάοπε'
έκλογής τού φτωχό τταλληκάρι
ττού κατά συγκυριπ'
καί άμοιβαϊο κρυφό έ
_ 1019δί.
δαξε
Σεβαστού—ολη
μεταξυ τους θα τους οοηθησε,
άμεσως να δ αψυγιονν στο έ^ζ
ριχιο. ετο·ι·αι2ς κι ό ϊδος με τη
γυναικα τού να τους ακολουθήση
ώσιτβρα μέ την ττρώτη εΰκαιρίσ
(Β'
Μά ή γεναίο αυτή άττόφαισή
τού ήταν τής μοί,ρας τού νά τόν
όδηγήσει στή θναία, έξ'λαστηριο
θΰιΐια γ'ά την εσχάτη ττροδοσία
τού καιτά τού Ίσλάμ καί τού Ίε |
ρού κιράτιους τού Ό Τοΰι>κος έ
νωμοτάρχης μέ τ(ς ίπτό'νθ'ές του(
ότι ό Άλής εσκηνοθέτησε την ά-
πόδραση των
καταοικοττεύει «ιαιί
, τόν
διαττιστών«>ν.
στή,ν Οδηισΐό· Τό 191 ί) επανήλθε
στήν ΣμύρΑ'η κοτί ξαναδίδα^ε στήν
Εύαγγελική Σχολή μέχρ1 τα 1922
Πέίοο^ε στήν Άβήνα το 1948
Όρεστης Κω'. Λογοθετίδης.
Δί£αιξ£ 35 χρόνια στήν 'Ε-αρχία
Κυζίκΐυ «αί Πραι«ονήσου ήτοι
άττό το 1880 — 1924
Ανδρέας Γεωργ Πατταγρηγο-
ριάδης (1884—1922). Αττό τα
Βουρλά. Δίδαξε στή^ Άναξαγό-
ρ.^ιο Σχολή Βονρλών μέχΡι >°
ί 1922 Πέθανε στίς 19—10—1922
άπό 6αρύ τραΰμα ττού τού ττρο-
ξένησε Τούρκος στρατ'ώτηις μέ
λόγχη
'Υάκινθος Ιωάν. Στεψανίδης
τας όλως τυ·χαΐα δτι, €Ϊν»ι συνάμα
καί «Κρυφός», με μεγάλη τού ί-
κανοττθΐιηση σττιεύδΕΐ στο οητίτι
τού νά τόν συλλάιβ'βι· Ο Αλής,
ψύχραιμος καί ύττερήφανος όμο
λογίΐ, βγάζει άττό τόν κόλφο τού
τόν 'Εσταρρωμένον ι«αί έττιδεικνύ
οντας τον τόν ασπάζεται καί πά
ραδινετα', με
άττο-στριοφή:
'Βαένα μ—οΐϊεΐτε λ ά σκοΤώσετ£,
όχ' δμως καί τήν ψυχή μΟυ
άνήΊκει στό Χρ-ιστό μου! (Γ πρά
5η).
σμού καί
δίχθηκί
ψω οοίο και νά φωνάξη ς καί νά
Νά την ευχαρίστησις τήν δ αμαιριτύριεσαι Αφησε >θ(,πσν τα
καλήν αύτην Χριστιανην καί έκ ιτείσιματα κΌΐί λογΊκέψου Ίά 6ά.
μέρονς μόν εΐττε στόν Νικόδημο
μαζί μου. Γκχτί, αιτη την
ς
κ«ί νά μέ ειίδοττοίησης |·όλις κα· κοτάκΓταισιη ό ϊ&ιος δέν
έδη-
ταβέση τό χρηματ'κάν αύτό ττο- μιούργησβς, 'Εγώ σοΰ εϊτΌί ν' άο
σόν, διά νά τής άττοστειλω θιρ- ροτ6ιοινιαιαθής την Πολυξένη; 'Ε-
μόν εύχα'Ρ'στήριον τού Πατριάρ- γώ σοΰ εΤπα νά τα χαλασης μα'
χον. ι ζ[ της; "Εγώ' σοΰ εΐττα ττριν άκό.
— Μάλ ο-τα εί<αινεν ό Νικόδη μα ά—αλλαγής έπίσημα αττό αώ' μος. Ι την νά μ—λέξηις μέ άλλη γυναι- Ο Νικόδτ»μοις εΤχε ζη'τήσίΐ άπτό κα; "θχ' φυσικά) Λοιττόν μΠ τήιν Δόμνα έκ'θ^ό χιλ'άδες γρόσα διαμοορτύρ.εσοΐι "Ενας άνδρας, ■πιού έκιεΪΛ'η δέχβηαιε νά τού κατα- οταν δίνε1 τό^ λόγο τού τον κρα θέση. Αύτός μΆτρ>ζτ στόν Π<ρ«- τάει. "Αν εΐσαι άιν&ρας μ' οχ τιοο-ύγγ·:ιλο γ"ΐά τό μισό ττοσόν άλαν'ιά;ρης' τπρέπει Γιά ττενήντο3 χιλ άδες γρόσα Τα τήισιης τόν λόγο σου. Τα εϊ 6πόλο ττα, θά τα ε&αζε ό 6εολζε- καί έττάνω Δεν μττο'ρεϊς άγαττη- δούλης στήν τσε,ΤΓη τοιυ, έκ^ός ά- τ£ μου νά μττα νοδγαίνης σά'1 ττό«άτι ψ χουλα, ττού θά τα μοίρα γαμττρός σ' ενα σττίτι κι' υστερα ζε στούς παπτάδε>ςγιά την τέλετη χοιοίς μάλιστα λόγο, νά χάνεσαι
τοΰ μυστηιρίου στοι'ς Διάκους καιί τ^ χειρότορο νά λογοδίνε ς
τΓθύ τόν βοήβηοιαν νά μανιρώση γ,1 αλλη γμναί>κα. Αύτό είναι ά-
τόν Νεοκλή καί στόΐι/ καβάση ...
Ποοτρ'αρχ^ίω^, ικάττθ'ΐον Νταή —'
ΣΤελ ο, —ού θά εψερνε άττό τό
σττιτ1 τηις
Κωρά Δόμνα καί
τΐμία Θά τήν ττάρης την Πολυ¬
ξένη καί μέ την θελήση σου
— Δέν την ττέρνω δέν ην θε-
φουντώνο«.ας ττά-
τ(,,ν
ραν
Εάν ανατρέξωμεν καί είς την
άρχαιοτάτην, την είδωλολατρικην
εποχήν, θά ίδωμεν ότι οί πρόγο-
νοί μας, πρίν έκστρατεύσουν, έτέ-
λοιιν θυσίας πρός τους θεούς τον
διά νά τΰγονν τής εΰνοΐας των" ε¬
πιστρέφοντες δέ νικηταί, άπέστε)-
λον άο;ιερώμ(ΐιτα πλούσια είς τα
διάφορα ίερά. μέ εύχαριστηρίους
επιγραφάς πρός τόν Δ ί α>. τον
Άπόλλωνα. την Άθηναν κ.λπ , ώς
Ιπρεξε καί ό Μέγα ς'λλέξανδρος
μ<τα τήν περίλαμπρον νίκην τού παρά τύν Γρανικόν ποταμύν, δτε άπίστει)ε·ν είς Αθήνας έκ τών λ" φνρο>ν τριακοσας περσικάς πανο-
πλας, Γνα άνατιθοΰν είς τήν Άθη¬
ναν μέ τό έπίγραμμα
«Άλέξανδρος Φιλίππου καί
οί "Ελληνες, πλήν Λακεδαι-
μονίων άπό τών βαρ6άρ«>ν
τών τήν Ασίαν οίκούντοιν».
Κατά τοΰς διεξαγομένους πολέ-
μονς τών προγόνιον μας οί θεοι
,',,/,,ηικη ιτππιι τό πλενοόν τοιν αν
ς μς μς
δποιας είχον Ι ίμάχοντο παρά τό πλενρόν των
' θώ άέ ί τα
μοΰ τ(,,ν) μέ χ,Ίς δποιας είχον Ι ίμάχοντο παρά πρ
αλληλοδιαδόχως ϋποτάξει τήν Ά-' θρώ-τιον, καθώς άναφέρει είς τα ε-
τήν κόρη τη·ς, γιά τό> γάμο. | χ,
Καί σ' αύιτήιν άκόιμα τήν δύσικο. — ©α τή,ν ττάρη>ς.
ή
λη β!έση της, ό άλτήριος θα έκ —
μετολλευιότσν την δύστυχη την'
χιή,ροι ζημιώνιοντας καί τό ΠοίΓρι-|
μ£ τό ζο·ρι ιταν
γίν«ται;
— Σοΰ ίίττα. θά την πήρης
|
οίρχεΓθ μέ τή/ οίΐκθΊθΐτοίηση τού την θελήση σου, σάν τιμιος οίν-
μισού σχεδόν τιοσοϋ τής δωρεάς.) δρρας κι> ϋστερα .
Τέτοιος ήταν ό 'ΕτΓίσικοπος Ν'κό
δηαιος
Δυστκχώς ώκείινη την έττοχή τής
μοώρης σκλαΛ'άς, ό κλήρος εΤχε
πή τού ό άθάνατος ποιητής "Ομη-
ρος
Βραδύτερον αΰτό θά συνέβαινε
καί μέ τούς χριστιανοΰς "Ελληνας,
οί όποϊοι κατά τούς αγώνας των
επεκαλούντο την 6είαν αρωγήν καί
είχον ώς σνμπολεμιστάς το>ν τοΰς
Αγίους, πολλοΰς τών οποίων οί
απιστοι άντίπαλοι, ΰπερφτκδς πα-
ροΐ'σιαΕομένοτ'ς είς τάς μάχαςν ε-
6λεπον ό
φευγον.
• Ι
τρόμω σι<νεχόμεν<Μ, ε- (Συνεχίζεται) — >Κι' ίίστερα; αύτό θέλω
άκούσω. Τί 9ά γίνη ί}σΤορα; Νο·
μίζειις δτι θά μπορέσω νά ζήσ«
ϋστερα άριμονι,κά μαζί της και
νά κ άνω οίκιογένεια;
— "θχ', δέν τό τπστεύω τού
άττάν^ησε ό Νικόδημος Και δέν
σοϋ ζητάω κάτι τέτο'ο, ττού άσφα
λώς και ή Πολυξένη, δεν τό θέ-
λΐει 'Εκΐΐνο ττού μί τό δίκηο τήζ
θέλει εΐγα1 νά την τται'τρευθης,
γιά νά την σττοικαταστήσης "Υ
στ€.ρα έγώ ό ϊδιθς σ»} ΐπτόσχοιμα1
νά σάς 6γάλω τό διαζύγιο. Θά
βοούμε τιράττο μαζί ττού νά μή
θίγη οί'τ' έσένα οΰτ' έκείν1,
τού Χρ'στου
"Εχει
κ,ι' ή ψυχικη 6ν.
Η ΠΡΟΕΚΤΙΜΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΑΠιΛΛΛΟΤΡΙθΥΜΕΝΩΝ
ΑΚΙΝΗΤΩΝ
Νά καταβάλλεται ιδιαιτέρα προ
σοχή καί προσπαθεία ώστε ή προ-
εκτίμησις τών άπαλλοτριον^μένταν
άκινήτοιν νά άνταποκρίνεται είς τα
πράγματα. Τουτο εντέλλεται τό υ¬
πουργείον Οικονομικήν δι' εγκύ¬
κλιον τον πρός τοΰς οίκονομικούς
εφόοονς, πρός τοΰς όποίους έπιση
μαίνεται ότι τό ϊργον των ώς με-
λί>ν τών επιτροπών προεκτιμήσε-
ως τών άπαλλοτριουμένων άκινή-
τ(ον είναι λίαν σοβαρόν, τόσον διά
τα σνμφέροντα τοΰ Δημοσίου, όσον
καί 6ιά τα συιιψέροντα των δικαι-
Τής κ ΚΟΥΛΑΣ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
Σύλλατα. Δίιδαξε 35 χρόνια στήν
πατρίδα τού. Μετά τό 1922 έχε;
ροτονήθη ΕΤιναι γνωστός Παιτα-
γΐάννης άρχιμανδρίτη,ς στήν Ά
γία Γλωκερία Γαλατσίου
■Ανδρέας Κογικιουκλής ά—ό την
Λίμνα ΝΊγδηις Τόν έξετέ.λεσαν
οί Τούρκαι γιά τα ένθουσιώδη Ο¬
περ τής "Ελλάδος αίσιθήματά τού.
Στέλι©>ς Μαρασλής άιττό τήυ Σ1
νασό Δίδαξε στά Σύλλατα
Βασίλειος Δημητριοικάλη'ς. Κα·
θηγητής γυμνασίου Περγάμιου.
Κων)νοις Φρίλιγγος. Διευθυν"ής
Άστικής Σχειλής Πειργάμου γύρω
σ'ά 1907
Γεώργιος Αθαν Λυγιρος. Δί¬
δαξε στό Κινίκιον Περγάμου. Πε-
θανε οτίς 12—5—1940.
Πέτρος Ρόδας Δίδαξε στό
«Τσ'νίκ'-ιον» Σαμψούντος 1912.
Γεώργιος Γεωαγ Γεωργιάδης
(1869—1936). Διδαιξε ό—ό τό
1883—1777. άττό τό 1890—1897
καί 1900 — 1922 στην Μ. Άσία
Μ·ετά την καταστροφή ήρθε στήν
'Ελλάδα ώς πτρόσφυξ ανταλλάξι¬
μος έκ Σμύρνης· Πεθαινε στίς 6
—8—1936·
Κων)νος Λαμ—ίδης άττό 'ήιν
Σμύρνη. Δίδαξε ώς τό 1921 στήν
ή, μετά δίδαΐξε στήν
χα τής Κάτ« Αίγύτττου
Δημήτριος Γεωργαικάΐκ'ης Κα·
στήιν Εύαγγελική Σχολή
(1861 — 1940). Δίδαξ£ στήν
Σμύρνη άητό τό 1876 — 1916
ΠέΒιοονε στις 13—11 —1940
Στ Κουμάν'ος Δ«
δ*ξε στήν Σμύρνη άττό τό 1887
—1922.
Ί«σήΐ( Χαριτωνίδης
1947) Δίδοξιε ώς δάσκαλος στό
Λ'δήσι Πισιδίας άττό τό 1903— Σμύρνης άττό τό 1899—1914*
1907, ώς διευ&ΐΛ/^ής ΣχοΙλής Σου
άττό τό 1907—1911. £'ί
καθηγητής στό Φροντιστήρΐον Τ|ρα
τιεζοΰντος άττό τό 1911 — 1913
καί στήν Άμισσό άΐττό τό 1913
1914 Πέθανε στίις 29—9—1947
Μ χαήλ Πατταομμανουήλ (1855
-1940) Δίδαξε στήν Σμύρνη α
ττό τό 1892—1914 Πέθα"ε στίς
6—2—1940
Κλεά^θης Αναστασιάδης (1871
-1934). Δίδαξε άττό τό 1892—
1904 στήν Άρτάχη, τγό τό 1904
'Εδώ διετέλεσε
Σύμδουλος
Σοψοκλής Δηιιι. Στυλ'ανίδης ά-
—ό την Κων)ττολη, Καΐηγητής
γαλλΐικών. Δίοαξε άττό τό 1911
1913 στό ΓυμνάθΊαν Καισαρείας
άπό τό 1913 — 14 στήν Μερσίνα
καί άττό τό 1918 — 1922 στήν
Σαμψοΰντα Ζή στήν Άθήνα.
Σττιιρ Πυλα^οιΐνός. Δί·
ό—ό τό 1892 — 1898 στό
Καστελόριζο άπό το 1898 —
1917 στήν Ρόδο καί άττό τό
τοχή κ'· ή ήβική δϋ^αμη κ αύτη ούχ(ι)ν χ-)ν αΛθί;ημιώσεων-
τα οριά της και κόητοτ£ λυγιζε'
"Αλλοι έξαναγκαισ-μίνοι απο τις
ττ'ΐεσΐεις «αί τις βαισανιστικϊς συν
θήικεις τής ζωης των δεχτηκανε
τόν έξ'σιλαμισμό τους. "Αλλοι έ-
ξοι»ο-ιαο"ΐιέινοΐ άττό τό ττάθος τής
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓ0Ρ1ΑΔΗΣ
Δέχεχαι Βηλαρα 7
φιλοτημοσΰνης —υς και την εττ | ΙΙλατ. Άγίου Κωνσταντίνου
θιυμία νά γίινουν άφεντί,ς ττάνω ΓΟμόνοι») 9 - 1 καί 4 - 8 μ.^ι
στούς γει(Ι«νους των. δεχτηκα^ Τηλ. 525 387
βϋκολα νά τϋΐυιυιχεψουν καί δχι λί
γες φαρές όμαδικά κατά χωΐιά
- 1108 σ^ό Καραϊδίν, ά-6 τό ' 1917 — 1922 στό Κεντρικό Πβρ
1908 — 1910 στήν Πόλη άττό βεναγωγεΐον Σμύρνης.
Το ]910 — 1914 στήιν Άρτάκη | Παρασικευας Λαζαριίδης. Δίδαξρ
18 χρόν'α στήν Μ Ασία ώς τόυ
Νοέο.&ρΌ τού 1922
Κ«ν)νος Πα~αγιαννάκης. Δί¬
δαξε 27 χρόνια στήν μ. Άισία
Τό 1922 ήταν 68 έτών
Νικόλαος Οίκοομίδης Δίδαξε
40 χρόνιο στήν Μ. Άσία
Ιωάννης Άνδοεοδάκης. Δίδα¬
ξε 34 χρόνια στήν Σμύρνη. Πέ¬
θανε τή^ 1—3—1933
καί ό—ό τό 1918 — 1922 πάλι
στήν Άρτάκη. Πέθανε στίς 19 —
4—1934
Άθ«νάσιος Βέλκ,ος (1873 -
1943) Δίδαξε άπτό τό 189<> —
1900 στήν Στρώμνιτσα Σε,βδικής
ΜοΜεδονίας άττό τα 1900 —1903
σ^ήν Τενεδο, άττο τό 1903 —
1911 στό Άδραμύττιον Μ. Άσ>
ας καί ά-ό τό 1911 — 1913 πά
λι στήν Στρώμν^σα. Πέθα'ε στίς
14—12—1943.
Σάβδας Χωλόιτονλοις ή Βασι-
λς,άδτ,ς άττό τα Σύλλατα τής
Καττττα'δοκίας Δίδαξε 35 χρόνιο
στήν ττατρίδα τού καί στήν Σι-
νασό
φίλ'τπΓος Ιωαννίδης άττό τα
και ττΐιρι·φερειες ακομα, οττως εγι
νέ ιιε τόν "Οφπ καί τή/ Θοανια
Τροιττεζτθνττς. Καί τ£λος μ-ρ *όι
σττ,ΐ/· άπελ— σία τονς 6ρί>καν μιά
λύση τρομερά 6αρειά κ' εΐτ'κινδυ
νη γιά τόν έαυτό τους και ττα-
ροΐπλΛ^Γ·: κή γιά τούς Τουρκους:
ο-οον νά τοιοκίψουν στα
'ά ικαί σ·τά ικιρυφά να κιρατή-
ΕΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ
σουν τή Χρ.στιανικ.ή θρηα-κεια.
Κ1 ή συνιι>μοτική αυτή π'στη και
ιλοττιρεία το0 Χριστοΰ είναι ό πε-
ρίψημος Κρΐ.τττοιχρ στιανισμος
' Ενα φα'νόμε^ο ττοτράδοξο τή1;
ίστα;;«ς τού 'Ελληιν'κοϋ έθνους,
όττότοικΐ3 των άκιοίτανώμαστοον οι/ν
6 ηικτώ ^ τής το,ίρκκής σκλα6ιόος,
ό κρΐίΐττοχιρ ατ>βινΐισμός, είναι ί-
σως καιί μοναδικός στή' παγκο-
σιΐια Ίστο,ρια
«Άγνιοώ άν είς την καθολικη,/
τώιν θ·ρηακ«ίματων ύ
χη δ·μ€ΐον τταΰάδε γμα . λέγει 6
Αρχιμαιν?)ρίτης "Ανθ μος Παπα-
δόττουιλος, ό ίστορ'<κός τοΰ Πό··- τει< "Αν δχι οφείλομεν νά ομο¬ λογήσωμεν ότι ή έπινοητιικάτης των έ.λλήνων τού Ποντου ιπτήοξ' μια μο^σδ'ικιή καλοφυία (Α Πα· τταδ Ό ΠόινΤςς διά τών αίώνω" «"Αρχεΐο/ Πόντου» Α' σελ. 34) Ο κρι—ταχριστιανισμος έ'δρα σε στή,ν Μ Άσία άλλά καί σ·η^ Κων)ιτολη ο<τήν Κύττρο, στήν Κρή τη κι' άλλοΰ Τό τγ'ό ττολύ δμως καί σέ μεγάλη είκταση εδρασί στόν Πόντο κιαί ίδιαίτεοα στίς νά χωρίσετε Συν«ιχί<€τ«ι ς Τιραττεζοΐ'ντας, Μα- Ι τσούκοος, ΚΊρώμνηςχιαί στην Κοι· Ι νότητα Σταωρίν, ττού οί κρνπτο- χρκ^ιανοί (κρυΦοί, κλε'στοι, γυ ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Εστίας ©εολόγκιν Χάλκης —Κύ κιλου "Ελλάδος, συνεδριάσαν έκ τάκτοΐς έττί τώ θλιβερώ άγγέλμα τι τής €|ς Κύριον έκδηιιιίας όμο· γαλάικτου· άδελφού. Τής Α.Θ Πα- ναγιότητος τού ΟίκΙοιυμενικοΰ Πά Β' ΕΚΔΟΙΙΙ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΗΗ «Ή ωραιοτερη μεταφράση που εχουμε απο τόν Έπιτάφιο». • »τ:'Γ·^^ϋίι ΑΓΓΕΛ0Σ προκοπιοτ «Ό Ί Μελάς άναμετρήθηκε μ Ενα άπά τα μεγαλύτερα κείμενσ τής άρχαίας μας γραμματείας. Καί μάς 2δωσε υετάφρασιν, ή δποία ευρίσκεται μεταξύ τών πςώτο>ν
μεταφραστικών μας κειμένων*.
ΛΟΤΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ
(Λόγος τού στή Βουλή)
— Πωλεΐται είς ολα τα 6κ6λιοπωλεία.
τριάρχο,υ Κιίϊίου ΑΟΗΝιΑΓΟΡΑ
Α'
"Εχον ΰττ' δψιν την έ'ξοχον Έκ
κιλησιαστ'κήν έν γένει δράσιν τού
μίγοΑόττνου καί όραματιστοϋ πλήν
μαρτκρικοΰ Πατριάρχου πολλάς
παροοοιχΟΜΤθς ύττηοεσίας είς την
Ανατολικήν θ'ρθόβοξον ' Εκκλη¬
σίαν, μοχδήσαντος διά την "Ενκ
σιν ^«ν Χρΐιστιαν'κών 'ΕκκιλησιΛν
«Ο3Ϊ ϊξυψώσαντος τόν Οικουμενι¬
κόν Θρόνον
ΨΗΦΙΖΕΙ
1) Νά αργήση τό Γραφείον τής
'Εστίας κοΡά τήν ημέραν τής κη
δείας τού
2) Νά τηρήση ττένθος ή 'Εστίσ
επί δέκα ημέρας
3) Νά τελέση Μνημόσυνον έτ'
εύθέτω χρόνω
4ή Νά ύτίθβάλη συλλι—ητήρισ
βίς την Ι Σύνοδον τού Οΐκουμε
νικοθ Πατριαιρχ£.ίαυ.
5) Νά δημοσι,ευβΓ, τό παρό>;
διά τού Τύττου
ΤΟ ΔΙ ΟΙ Κ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο τίρ. Πάφου ΦΩΤΙΟΣ
Ό Γεν Γραμμιατεύς
ΑΡ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Α.ΛΕΚΟΣ ΪΓΙλΑΡΣΕΛΛΟΣ
ΙΑΤΡΟΣ
ΟΤΟ ΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓΟ _
Σουλίου 4
ΤΗΛΕΦ. 621.001
Σόλωνος 109
δ — 7 μ. ||.
~~~
ΑΙ ΤΕΛΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ 5ΟΕΤΗΡΙΔΑ
Φίιλε « Διευβυντόΐ'
Πρό ημερών ση/ήντησβ έναν φ ι
λβν «αί ποΛαιΐόν συμφοιτητην μοί/
καταγόμ£νον βεβαία άττό την έ-
δώ 'Ελλάδα (τποίλαιοιελλαδίτης/
κατά τα λεγόμενα καιί ό όττΌΐος
έδιάβασε είς ττ\> εφημερίδα καί
τό ονομά μόν κοβτά τήν συγκέν
τρωσιν των ιτρΐοσφυγ'κών τπροισκ
π(ΐ«οτήτων καί έικττροσώ—ών όρ
γανώσεων υ—ό την τπροε&ρίαν το£
Άκαδημαϊκοΰ κ. Ί»οκείμαγλου
διά τόν έαρτασμόν τςή
ντβετηιρί&ος άττό τοθ
μας έκιρΐζωμού καί μοί ττοορεπο
νέθη δτι τό ευρίσκει άνορθόδο-
καί ττα
συνδεδε¬
ζον νά γίνωνται
νηιγύρε'ς διά γεγονός
μένον μέ έθνιικήν «ατοοστ,ροφήν
ό
Είς τόν
καί τταλαιόν συμ
σμός &έν (Τναι τταρά γίννημα κσ'
θρέμα τής Ίωνίας καί ό ό-ττοΐος
κατά ττολΰ «αργότερον μεταφερ
Θείς Είς ταίς Αθήνας ή
θη επί τό καλύτερον Έττ«μέν<'>ί
ή ρ,ίζα τού ' Ελλην ΐσιμαύ είναι ή
Ίωνία κια! 6) Τί συνεισΐφβρ* τ0
ο-τοιχεΐον τούτο ικατά τό διάστη
μα άπό τό 1922 Αύτό τό κεψά
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΈΝΗ
Σας παρουσιάζομε όρισμένα γεγονότο απτή «Μεγάλι, Φωτία», πού
μάς τα Ιστόοισαν αύτόπτες μάρτυρες,.
3. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΛΑΚΙΔΗΣ
5ον
Ό 'Αντώνιΐος Πλακίδης γεννη-
θηκε στή Σμύρνη, στό 1904, καί
μάς ίο-τάρισε όριοιμένες στιγμές
54 χρονώ «αί κάτοικος Νι·
'Ακοΰοττιε λ»."»·1 τί μάς
λαιο -ρέττε! νά άνβηττυχθή κ«τσ ι τού 1921 στό 1958, -ού, τότες
τόν ττλίον έττίσημον καί τϊ·ανηΓνΊ>| '---- =« ----·■--- -~: -~-~...~- ν..
ρι.κόν ΤρότΓον καί μάΐλιστα «α! ι»
-ό τοΰ Κράτους, διότι ένώ τό (
πρώτον είναι '|<ττοιοία, τό δεύτε ρο νεΐναι γεγονιός μέγα. Τί σν νοσόφερε βίς τα Γράμματα *αί τάς Επιστήμας, είς την Βιομη χ<χνί«ν *«ί ΊΕμπτόριιΟν, «ς τ°ξ Τέχνας κλττ. κιαί γενΐ'κώτειρον ού χί μό^ον είς την οΐικιονομιικιήν άνά άς Ελλάδος, νό> δι»νάμεθα
νά
γμ άφό6ως δτ«
αι τό αραμα ό>αγενν«μένης Έ>
λάδος χο*ρ·ς καιιΐιμίαν σκιιάν Ή
άλήθειχχ, είτε τό θέλομεν- εΐτ£ δ
χι 6οα, δΠ τό έδώ Ελληνικόν
στοιχείον ήτο άπό τής Λαΐρίσης
καί ανω μηδέ τής ©είσθνίΐκιηις έ
ξαΐιρονμένηις τότε τό 1922^ μβιο
ιρηψία κιαί ά—ό τή.ς είσιροής μας
κατέστη οχι άπώς ί
φοιτητήν μου 6>—>νΤησα ώς κα
τωτερω καί πβραΐκιαιλώ όττως δή
μοσ^ευβη κα{ διά της εφημερίδος
σας.
Κατ' αρχήν μία τβλβτή είτε θλι
βερόν είτε χαρούιμενην δψ'ν καί
άν Εχη δέν τταύε1 νά είναι τειλετή
Καί έν τπροκειμένιω ή Ιδϊΐκή μσ^
Θά έ'ττρεττί. ν« λάβη έτπστϊμοΝ καί
πανελλήνιον χαρακτή,ρια. Συμπλη
ροΰτα' μία όλόκληιρος ττεντη>ι«>
ετία άττό τού τραγικον μας έκρι-
ζ«μον, όττότε τό έκεΐ ελληνικόν
στοΐχείον — τό άποκληθέν προ<τ-| άιλλά παμψηφία 'Ελληνική Άν φυγΐκόν — προσέψυγ^ είς τήν έ καθείς άμφιβάλλει άς αναγνώση ιΓ,Αί^, ·ρ>ΛΚ>ν Λ™ πιινθήκιαε καί τό 6ιβίον τού ΆμερικοονοΟ Κα
Θηγητού Μομκεντάον τού καί προ
έδρον τότε τού διεθνοϋς όργαν
σμού «'Επιτραπή Άιπσκαταστάσε
ως Προσφύγων» ό οποίος μεταξύ
αλλων γράφει «Άπό τής είσροής
τού προσφυιγΐίκου στο'χείου έδη
(ΐ'ουιργήθη μία ένιιαίο όμαιογίνής
Ελλάς — ή όποία προηγουμένως
δέιν ΰττηιρχε — έξεδι: ώχθησαν τά
παρείσαικ'τα ξένια στοιιχεϊα έκ τής
Μαικεδοινίας καιί ελύθη οριστικώς
τό ιΜακεδσνιΐκόν ητρόβληψια. . »,
Διατί λο.ιπτόν νά μή λάιμψη ή α
1 Η ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ
ΠΙΌΣΤΑΣΙΑΣ
Ό ττατέρας μου εΐχε πίθάνει
στό 1<)22. ττθύ ημοννσ ο·, ιέργαζόμουνα γιά νσ , άλλά ε,ϊς τήν έν γένει δή ( σΙΛ,τηιριήσιω μητέιρα καί δικ> μικρά
μιο·υ.ργίαν καί ανάπτυξιν τής Νέ
ύητό
-ρωτΐοφανιώς τραγιικάς,
γυμνόν
καί άνέσ"τιον, σννεπτιεία τοθ α'ί-
σχσυς της Μιικιραισιατικ;ης ήττης
Καί θά ττρβττεί ν'ά δια— ιστωθη όν
τ'χιειμερικάς δχ1 δΊατί προσέφυγε
καί τκοίοι εύθόνονται — αύτό θό
τό κιρ'ίνη' ή ίστοιρία — άλλά ττροο
φυγόν καβ' δν τρόττον δλοι γν«ρί
ζομ«ν, τί σΐΛ'εκσέφεΐρε κατά τό
διάστημο αύτό είς τήν διαμόρφω
σιν καί άνάηπνξ'ν τήΊς Νέιας 'Ελ
λάδος Πρέττει λοιττιόν νά γίνου"
καί θά γίνουν τ€ΐλιεταί καί τπέν-
θιμοι καί έορΐαστι,κσί. Πένβμοι
— μνημαι — τόσων έικατο^τάδων
χιλιάδων ΊΕλλήινων Ίεραιρχών
Στρατιωτικών καί ττολιτών, ο'ίτι
νες δέ" κατώρβωοχχν νά δΐΛφ'''γουν
την μάχα'ραν τοί> κοταΐχτητοθ καί
έθυσΐάσθηιτο)ν άδίικιως. θά γίνουν
τελεταί έορταιτ-τιικαί διά νά έορ
ταοβή τό μβγαΐλύτβροιν έν τή Ίστο
ρία μος γίγονός διά τή-ν δημ·
ουριγίαιν τής Νέαις 'Ελλάιδιος καί
ν άμάθή ό κιόσμθς καί μάλ'οττα
αί νέαι γενεαί τή^ αλήθειαν ή ό
ποία δέιν δ^δάσικεταί δμως Και
ή άλή,βεια όσονιδηττοιτ,ε σκληρά γ
ττικΐριά εΐναιι διττή έν ττροκειμένω
α) *Η σταρία μας διδάσκει δ'ά
μέστχ» τών αίωνω>ν 6τι οί "Ι«νες
προϋττη,ρ-ξαν των Άχαιιών κα! δ
τ, ό αρχαίοις Έλληνικός Πολιτι
•ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΟΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ.»»»
Ίδειίιδπο έκδρομή άναψυxή^ σέ σε-
μνή άτμόσφαιρα. Τουριστικό ταξίδι
συντοπιτών στήν Τουρκία.
Τοί ΑΙΜΑΝ ΙΑ ΝΙΚΟΑΑ ΙΔΗ· οιυν ταξΐιοι/χου (Γραμματεύς)
Πτολ6μαΐδοις
λήθε,ια κια!
αί έκδηλώσεις
Τό πατρ'Κιό μας οητίτι βρ'-σκό.
τονε ο-τήν ένοιρία της Άγίσς
Μαρκέΐλλας, την άκιριανή σννοικίτ
τοθ Νταραγατσιιοί>. Τό δέ Ντα-
ραγάτσι ηταγε μιά τπρϋβκταοΓη
τής Σμύρνης αττ' τήιν Π©ύντα ώς
τό γεφύρι τής Δεκάρας· Πλάϊ άττ
τή σνΌΐκία μας ττερ'νιούσε ό φαρ
δύς δράμος πού διέοιχιζε τό Ντα
ραγάτσι σέ δλο τό μάκ.ρος τού
καί εϊχε τράμ.
Τό Σάτ»βατο, 27 Αύγουστον (9
Σεπτέμβριον ν ήμ.) 1922, —ρωι
άκοΰσαιμε άξαφνα φωνές στή γει
ταν'ά «έ'ρχονται οί Τσέτες^ κογτγ
βαίνΐουνε άττ' τή Δΐίκιάρα» όρισμέ
να τταλληΐκάριο τούτες, έτοιιμαο-τή"
κανε ν' άΛ/Τϋσταθο>ε στό τηΕ-ρσ-
ται <ηέ ξέ^α οπτίτια κ' έργοο-ιά σία. Κ' ετσι, δταν μένειε στά σο'ς, μή φσβαστε». Κανίίς δέ·1 εΤχε έμττιστοσθνη στά λιόγ'α των Τσετών, κι' ό κο 8ένας τράιβηξί γιά τό κί,ντρο τής Σμύρνης Νιά ττάη ν άκοκμ- πίση σέ κάττοιοΐυ συγγενή εΐτες φίλου τό σττίτι, γΐα^ί, φο6όταε κ'όλας νά τταμςίνη σττνν άπόκεν- τρη καί μοναξεμένη έκείλ£ΐ συνθ' κια μας Καθώς ττροχωροιΰσα κύτταζα μέισ' κόσμο/ &ρώ μη ν τα καί τέρα κι' άδέρφια. Εύτνχώς τούς βρηκα «αί κατεδτ,καμε κ' εμείς στή ιΠάντα) σττου νί?ν&ό μασταν ά ττό ο—ίτι σέ σπίτι τή Τρίτη -ό 6ρά&υ 30 Αύγουστον (12 Σετηεμ ,/ ημ.) 1922. Εϊδα·μιΐ άπ' ράτσα τόν ουρανό κόκκΐν<( μάθαμε πκις ό έχθρός έ'δαλε φω¬ τ ά στήν Άιρ,μενιά Καί την όίλλη' μί,ρα, ιτού ή ψωτιά ξοπτλ(ονάτανε ττρός το'ύς Κεττρικούς Ρωμνιομα χαλάδες, βλίτταμε τόν κόσμο να εριχετα' πιρός τήν Πάν^α Σηκιο- Θήκαμε τότις νά γαρίσονμε στό Νταιραγάτσι, νά δοΰμε τί γι'ό- ταν τό σττ'τάκι μας. Καβώς δμως ττΐλησιάιο-οιμ£ · ή ττόρτα ήτανε όρ· «αί μέσα δλα ανω κοτμ Τα ρονχα μας καί δλα τα ττολύ- τιμα ττράμοοτα κλεμένα, κατάχα- μα δέ ενα μττιστόίλι. νά μή λάΛουΐν ττανηγνιρικόν έο·ρτα σμόν καί μάλ'ιστα επ ιο-ήιμως πά νελλή'ν'ον άφοϋ άφθιροΰ'ν όλόχλη ρ»ν τήνν Πατρίδα, την ένκχίαιν ό μοιάμοιρ<ΐ<ον καί όμοΐ'θΐγενη ττλεον 'Ελλάδα; Καί μία έττεξήγηισΐς σύγχρονος άκόμη. Φανταισβ·ήτε την θέσιν τής Ελλάδος τιθεμένου· καί άινά ττάααν στιγμήν Μα κίδανιικοθ ζητήματοΐζ έκ μέρονς τών βοιρΐίων γειτόνων μας αν αυτήν δέν την εΐχ* έξελληνίσε, τηλήρως τό ττρβσφυγι«ιόν Φλικώτατα Άλέ«Ιος Μικρέλλη,ς· Δικηγόρος Γβν. Γραμ,μ Σύλλογον των την Εύαγγελ'κήν Σχολήν Σμύ ΟΙ έκδρομές άναψυχής πάντα Γνιοόσννες είναι. Σέ περίπτωσι δ¬ μως πού σννδυάζονται καί μέ κά- τι τό ίδεώδες, παρέχουν άπόλαυσι, ένθουσιασμοΰς καί συγκινήσεις α¬ ναλόγως· Πενηντάχρονη άθεοαπευτη νοσ- ταλγί« φλόγιζε συντοπίτας μου ά πό την χρονιά πού ξερριζωθήικαμε μέ τήν Άνταλλαγή άπό τό χωριό Κορόνιξα τής περιφερείας Άργυ- ρουπόλεως τού Πόντου, μέ ένδόμυ χον τόν πόθον νά ξαναδοΰν καί νά ξαναπερπατοΰν τα έδαφη πού γεν- ντιβήκανε, εΐδαν τό πρώτο φώς καί άναπνεύσανε ζωογόνο άέρα, άνα- μίνοντας κατάλληλη εύκαιρία γιά τουριστικό ταξίδο πού νά δροσίζει τή-ν φλόγα τοϋ νόστου των- Εΰδό- κησβν ή Θεία Πρόποια καί τούς δόβηκεν ή εύκαιρία εφέτος. Στίς 5)6 καθ* δλα έ'τοι,μοι |εκ.ί νησαν γιά τόν Πόντσ. μέ στόχο τό χωριό τής κοΊνής καταγωγής μας Κορόνιξα, οί κάτοικ,οι Πτο- λεμαΐδος κ.κ. θεοχάρης 'Ιωσηφι δης, ώς όργανοηής καί γιά δεύτε- ρό τού ταξίδι Χριστόφορος Κων- σταντινίδης μαξί μέ τήν άδελφή τού Δέσποινα χήρα Νικολάου Ξε- νιτίδου κάτοικος Άρδάσσης Κυριά κος ΠολνΐχρονΙδης. Ανάστα χήρα Κωνσταντίνου Μοντίδου προσκυνή τρΐα τών Άγίων Τόπον. ΟΙ κάτοι- κοι Νέας Σμύρνης Άττικής. Πε ρικλής Ψομιάδης μετά τής σ»»ξύ- 7ου τού καί Ι. Κίονσταντναίδης μετά τής συζύγου τού. Τήν παρέα τών Κοροξενιτών ετίμησε σάν σνν- νοδός καί ή γιά δευτέρα της τα¬ ξίδι κ Άφροδίτη χήρα Γεώργιον Μακρίδου είς τόν τόπον τής κ«τ« γωγής της Ματιονκα Τραπεζοΰν- τος· Μέσ' τό δεκαπενθήμερο εύχά- ριστο κα άπρόσκοπτο έκδρομικό τους ταξίδι — Ελλάδος — Κονν σταντινούπολις — "Αγκύρα — Ά μισσός — Κερασοΰς — Τρίπολις — Κιόρελε (Έλεοΰ) — Πλάτανα — Τραπεζοϋς πού δώσανε έπισκέ- ψεις καί σέ άξιοθέατα Κονσταντι νούπολις, Άγκυρας καί Τραπεξοΰν τα τύχανε παντοΰ, κατά τάς ένθου σιώδεις έκδηλώσεις των, συναι- σθηματικήν φιλοξενίας άπό Τούρ- κους, ανταποκρινομένην στόν νοσ- ιαλγικό πό θο τους, ώς ότου φτά- σανε στό χωριό τής κοινής μας καταγιυγής Κορόνιξα, δπον κορυ- φώθηκε ή φιλσθενΐα άπό τούς νέ- ους Τοΰρκους κατοίκους τού. Δέν περιγράφεται αί συγκινή¬ σεις πούν κατά τίς άφηγήσεις των. δοκίμαξαν, όπως κατοΰσαν τα χώ- ματα τής γενέτειρας. Κάθε σπι- θαμή γής καί εΐδιχές άναμνήσεις παρίστανε στό νκαθένα τους· Λα- χτάρες άπό άναπαραστάσεις στήν μνήμη τους άπό περιστατικά στά καιδικά, μαθητικα καί έφηΰικά τους χρόνια, μέ τήν άγνότητα τής ζωής α' έκεϊνο τότε τό άξέχαστο περιδάλλον καί μέ τίς άπέριττες προγονικές 'λληνοχριστιανικές ά ρετές άγάπης, συνοχής, αλληλεγ¬ γύης καί σεβασμοϋ στήν ήγεσία καί τους πρεσβτέρους γενικά. Προκαλέσανε τόν σεβασμό τών Τούρκων νέων κατοίκων τού χω¬ ρίου αταν ζήτησαν νά τούς νοί ξοι*ν τόν Ιερόν Ναόν Άγίου Γεοιρ γίου πού μετέδαλαν σέ Μουσουλ¬ μανικα Τέμενο καί νά τοΰς επι¬ τραπή ν' άκούσοτ'ν έκεί μέσα μα- γνητοφονημένην ίεροτελεστία πα- ^άκλησης πού πήραν μαζί τους άπ' τήν Πτολεμαίδα μέ έπινόησι καί προντοβουλίαν τού όργανωτή θεοχ- Ίοισηφίδη. ΣΊ'γκίνησι προξένησε σ' ίίλους οταν άντιμετο')πισε τοΰς άρχικοΰς δισταγμοΰς ό κάτοικος τού χοιρίου πολιτικάς μηχανικάς ν.. Ίχσάν Κι- ουτ'ςοΰκ - Κοναρλέρ μέ τα: «ίπατέτ γερί τέιλ μι; Όνλάρ τα πίρ Άλ- λάχ τανίορλαρ» (Οίκος προσευχής δέν είν«ι; Καί αύτοΐ Ενα Θεόν ά- ναγνιορίζουν) καί επετράπη μέα' τό Τέμενος ή μαγνητοφωνημένη παράκλησι ποΰ παρακολούθησαν μέ εϋλάδεια οί ταξιδιώτες καί οί Τοΰρκοι σννοδο! τους, άλλά καί οί ίΐκιές των άειμνήστ<ον προγόνων τα κόκκαλα των όποί(·ιν άγιάζονν τα χώματα τού περιγύρου τών Ναών. Πτολεμαΐς Ιούλιος 1972 ΑΝΑΝΙΑΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΦΟΡΑ Δύο έργα πού δίνουν τίς δραματικές οτιγμές τών Ι Έλλήνων τοϋ Πόντου. Λ 1. ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ . *=* '< 2. Τελευταία ΠράΕη · χ; . ; /ραμμένα άπό τόν Γεώργιο Λαμψίδη. Τα μοναδικά ίστο- > ρικά έργα πού άναφέρονται ο' όλες τίς περιοχές τού
Ι Πόντου. Ζωντανή άφήγηοι. Πλούοιες πηγές. ·Άφθονη
• εικονογράφηση.
, Πωλούνται στά Κεντρικά Βιβλιοπωλεϊα Αθηνών καί
Ι Θεσσαλονίκης.
> Άπό τό Έσωτερικό ή τό Έξωτερικό γράψατε: Γε·
,ώργιον Λαμψίδην, Βασιλ. Κων) νού 234 Αθήναι (510).
σμά τους Γ'αιυτιο, ολοι ο-ι αλλοι , Κλούμ£ Την ττό·ρ·τα καί φεύγο
με Φοβηθήκαμε νά μείν«με Μττο
ρβΐ νά ξανάρθον"* οί κλέφτες αύ¬
τοι κα! μάς σκοτώσονν Κ' ετσι,
καθώς βλέτταμε· ττώς ττολύς κό-
σμος φαβισμένος κι' άττελττισμέ·
νος εφΕΐυγε γιά τό Μερσινλί τρα
βήξαμε κ' εμείς άττότπσο».
'Εκιεΐ, στό Οτταιβρο, καταγής ί>
κόσμος άποκονμττοϋσί·· ή μιά οί-
κογέν3ια δί—λα στήν άλλη, ττερι
μένοντας τί Θά βγή «σαμε αϋριο.
Άποκουμττήσαμε κ' εμείς. Βρό
διαξε. μά ττεράσα,με οΐιγρ'α νύχ'α
άστροφεγγ'ά κα! ν' άκοΰς φιονές
κσί στριγγλιές έδώ κ' έκεϊ "Ητσ
νέ ό έχθρός ττού έ'καν« κλεψιές,
άτιμωσιές καί σκοτ«μούς μέ μα-
χαιριές στόν »ο·ιμούμ*νο καί ά.
νυπεράσττιστο αύτόνανΐς, κόσμο
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(ΣΐΛΐχίζεται)
άφή<ταινε ίύβύς τα ο—ί- τια τους κτχιί σικορττίσαΐΜε τρ*χά· τοι γιά ν" άττομ'α«ριυνβο·3ν« άτττή φασαρία. Μέ την φούρια, ό ε εχασε τόν όόλλονε «' έγώ 'Όύς δικ'θύς μου. Λίγο πιό κάτω άττ' τό σττίτι μας ή'τανε κιαί ενα ιτού εΤχε ση- κωμένη γΌολιλΐ'κινΐ σημαία· έχεϊ έ'- τρεξαν άιρκετοί γα,τάνοΊ νά χωβοΰ νέ γ'ά νά δρούνίε ,τηροστασία' κσί μαζί μ' αυτοίς <κ' έγώ Μέσα, 6·ρήκα τόν άξάδερφό μου καί τό νέ άρωπ-ώ, άν είδε τή μητέρα μου καί τ" αδέρφια μου, Μά, κ' έκεϊ- ν©ς μσθ λέε1· —ώς £χα~ε τούς δι- κούς τού. Τό ο-ττίτι ηταν;, δι—ατο κΐ' άπ' τό άτΓθττάνω πάτιομα βλέτταμε νά τοιγυρίζοιΛε άττόξω Τσέτες. Μέ τή γαλλΐικιή σημαία ττού είχαμε σηκιωμέντι, είχαμε Ετσι την έ,λττί■ δα, ττώς δέν 6ά μ—οϋνε μέσα νά μάς τπεΐ'ράξσυνβ Μά αύτοι δέν άργήσανε νά βιάσουνε τήν όξ,ώ- ττοιρτα· 'Αττό φάδο μας κατεδήκσ με κά^ω σιό μαντοωμένο κήττο τοθ σττιτιοθ γιά νά φύγωμε άττ' τό ττορτί τοι», ιτού οριισκότανε άττό τΓίσ<ω δρόμο. Ώστόσο μάς τγρόλαβΐ £νας Τσέτης, ττού καβαλή'χεψε τό μαντρότοΐχο κα^ ττηδηξε μέα' στΟΛ' κήττο Μέ ση- κωμένο ά-άνω τό διπλο· γιά νά μάς δείξη ττώς δέν θά μάς ττεί- ραζε, μας φώναζε «κόρκιμαγην» (μή φοοάστε) . Μέ τή δυσττιστίο δμως ττού είχαμε σ' αύτούς, ενο τταλληκάρ1 δρ—αξε εύβύς μιά με γάλη ττέτρα άττό χάμω, τού τήνι ρίχνει καί τΐονί Τιρανμα'ίζε1. Καί τότες έκτεΐνος τονέ πτνροβολεΐ Μέ τή μ'ά τόνε ρίχνει χάμω καί μί τή δεϋτερη τονέ σκΐοτώνει Ό κό σμος δττου φύε, ψύει άτττό πορ τί, ά—ό—ου κατάφ«?α νά φύγω κ·" έγώ. Καί τώρα, τοού νά ττάω; Τρέχω, νά €γώ πρός τό (ραρδύ τόδρόμθ μά βλέττ» νά έ'ρχονται κατιαιπιάνο μου δυό Τοΰρκοι λ τίς Φαίνετο! θά βγήκανε νά λη σ-τέψουνε τόν κόσιμο μέσ' στήν ά •Όιμ—ουιμ—ούλα τής καταστάσεως, γιατί 6 ενας βαστοΰσσε μιά μα χαίρα κ' ενα τσΌυβάιλι κι' ό άλ- λος καβάλλα σέ άλόγαΓο καί ρι δόλβερο· σ^ό χέρι ε'τοιμος νά μέ πυροβολήση. Στρίβω ευθύς μέσ' στό στεινό «1' άκΐοώω άττό ττίσω μόν τή ρΐ€ολ6εριά. Τρέχω, τρέ- χω στιρι€οντας άπτό στενό σέ στε νό κι' ετσ1 τούς ξέφυγα- Καβώς βγήικα δξ« άπ' τή συ. νοικία μας, εΐδαι ττώς τό έργο- ο-τάσιο. δπου κατεργάζανε τή γλιι κάρ>ιζα καί φτιάχναν* φιάμτ.ολη,
εΐχε σηκώσει ικιι' αύτό σημαία αγ
γλική Τρέχω καί χτιπτώ τήν ττόρ
τα Μ ού ά>νο!γουν<ε, χώνσμαΐ μέ¬ σα, κάσρος τγολύς. ψάχνω μ·Γνπ·»ς 6ρώ τή μητέιρα ικαί τ' αδέρφια, μά 6ρί<Γ·κιω τή βεία μοί; τήν άδερ- φή της μητέρας μου Μ' άρ«τσ μέ άγωνία αν εΐδα τ© γιό "η-ς. Μέ κάθη<τε δίττλα της κατάχαμα. Μέ χάι&ειοε κα! μ£ φιλούσε μί δα κιρνα στά μάτια, μί τή σκέψη ττώς θά τόν ίχαννε σκοτώσε'· 2. Η ΕΙΡίϊΝΙΚΗ ΛΕΞΗ «ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ» Άπόξω ψασαρία Κ' εμείς άττο μέσα άνήσνχοι· μήττως μττοθνε οί Τσέτες. Ακούαμε νά φωνάζουν οί ΐΓετε>'νοί καί νόμ'ζε καν^ίς ττώς
ήτανε 6ράδν Μά καί αιλλα ζιο"·
τανά φωνάζανί λυττητερά· γιατί
οί νυκοκυιραϊοι τα εϊχανε έγκα-
ταλείψει. Περάσαμε τή μερά δλο
άγωνία^ κλεισμίιΐοι μέσα. Μά
κατά τό ήλιοβοσίλεμα άκοϋμ€ ά'
·»νϊς «έδγάτε δλο' δξω»
Ρ
Ήτανι Ρ»>»ν>βί
πίτηδες καί
οί Τσέτες
Τούς ψέρανε έ-
ι—οχρεώνανι >'ά
μάς φ«νόξονν£ κί»ί νά μάς κατα-
ψέροιινε υά βγομμΐ £ξω. Βγήκαμϊ
μέ φόδο καί άγ»νία Τότ^ς οί
Τέ ή
Τσέτες
κ' έμας
μέ τούτους καί μάς όδήγησαν ο
λους σ' έ'νανε σ"ενό δρόμο, ττοι
θΌχ'ζε άτττό φαρδύ 6ρόμο τοϋ
ΝταραγατσιοΟ καί τελ-ιι'ωνβ ατήκ
■ηαραλία. Πβριμέ'αμί έχίί, καί
σέ λίγο ερχοντοα ττ£ν·τε σουδαρπ
δΐς (ίτρβτιώτες κοοβάλλα), στό.
ώμο τό ρττλα ττού ό—ά^Μ στήν
κάνη κΐυ,μάτ'ζε μιά κό«ικΐ.νη σημα'
ούλα Μάς λίν€ «σας μαζέψαμε
γιά νά «τάς ττοθμ*. -ώς ό καθέ'
νας πρεττει νά μένη στό βπίτι·
"Όν καί .νά μη τ~^«ίνη να χώιε'
ΗΟΡΥΛΙΚΗ ΝΗΣΟΣ ΑΤΛΑΝ ΤΙΣ
Κατά τόν γερμανόν καδηγητήν 4>Ρ. ΗΕΝΚΕΡ
Μετάφραο-,ς ΒΑΣΙΛ ΚΟΥΖΗΝΟ ΠΟΥΛΟΥ
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητ*όν Συμδούλ'θν τοί
«ΚΕΜΤΡΟΥ ΚΩιΝ)!ΠΟΛΙΤΩΝ» συ
νελβόν έκτάχτως έττί τώ όδυνηροι
άγγέλαατι, τής είς Κύριον έκδη-1
μίας τής Α Ο. Παναγιό'ητος τού
Οικουμενικού Πατρ.άρχη Κων)ττο
λεως ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ τοί
άγλαίσαντος διά τών ύπερόχ<ΐιν ττροισόντων ταο τη' Πάνσετττον Κ, βωτόν της Ό'ρθοδοξίθίς κβί άνσ- δείξαντος διά τής ©εο· τγν*3ύστοιι Ποιμια""ορίας τού είς τηλαιιτγή φόρον αττάσης της Χρι στιανασύνης ΨΗΦΙΖΕΙ: 1) Νά έκφραιαθώσι τα σνλλι—ητήρια τού «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ» είς την Ιεράν Σύνοδον Το0 θίκουιαε'Ί'κοϋ Πατρ αρχείου κα! 2 Νά δημοσ'ειτθή τί· διά τοι) 'Εντολτ) τβ3 Δ'οι* Ό Διευθύνων Συμβουλάς ΕΥΡΙιΠΙΔΗΕ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΔΙιΚΗΓΟΡΟΣ ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Διο"-κητιιι«όν Συμβούλιον τή,ς ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ, έν 6α ρυτάτω ιτέν&ε1 έττί τώ άγγέλματ Β' ιρ ττεοΊκαχλώνε' τόν ττοι κίλο νηΌΊώτικο κόσμο των Αν τ.λιλών. Μιά τιλατειά ύδάτινη έ'- ρημος άινοίγεταιι άνάμεσα άνΛ'Βέ- τ«ς Η όμάδα των Άζορών εΙνα. ή μόνη Χ«ι?α ττού μάς συναντά κατά τό ταξίδι μας άπό την 'Α'- τή έ(κς την Λισσαβώνα. Εάν ά- νεδοθμε σέ έν»α ά-ό τα νι^'ά των Άζοιρών καί Φ&άσωιμε σέ τόσον Οψος, ώστε νά μττειρούμε υά ττα· ρο-πη,ρήσωμ* τόιν Άτιλαντκόν 'Ω· κ>:'θονό μίΡι των άκιτών τού ττρός
6ορά' Ευσμάς καί ανατολάς,
τότε χωοίς νά τό Θελήσωμε Θά
άνΌτγκαζάμεΘα ν ά συγ κρίνωμε τή^
τεράστιον αύτήν έκτασιν μέ ενα
λαγοΰα1 σάν χωνί, 6ά μ»ς Φ<«- νότο^ν ότι ά—ό κάττοιο μερος τού άττΣΐράντΌΐί σύμτΐαντος κα—οτε μ ά γιγαντιαΐία 6όμ6α Θά έξαττε- λύΒηικ* ττρός τα ικάτ« έναντί©ν τ?(ς ΰ&ρογείΐθι; καί Θά έ'κανε νά άντηχή<Γη μέ την τεραστία όρμη τρ^μερής έκιρήξεως δλη ή ττε,ριοχή ρ. όττοία σήμ«(ρα καλύπτεται άττό την Θάλασσα. Οί Άντίλλες μέ μέρος τής βορείας καί '-οτίας Ά:^ε.ρικής, οί δντίκές άκτές τής Άψοικής, ή χερίτόνη,σος τών Πν βτ;·αίων, ή Βρεταννία μέ την Ί- σλαι-'δία «αί Γροιλανδία είναι τα κατάλοι,τΓα τής κατοπτονησθείσης ήπ·ϊίρου, ι!| όττοία κάττοτε ήνωνε τόν νέον κόσ·μβν μέ την βορειοδυ Ίιοήν Εύρώττη κοί την Άφρ·ΐχή· Η γέφΐίρα αυτή των τότε χωρών ήτο ή ΘριΛιική 'Ατλαν^ίς ή όττοία εϊχε δώση τό δνοιμά της στόν Ά τλαι^ιικό Ώκιεανό. Ά·—ό την ττιρώτη γεωλογική πε- ρίαδθ' δηλαδη τήιν όνομαζομένη Καμβρία (1 ) μέχιρι τής Τριτιογε- ^οθς ττερ'όδθιΐ» της ή ήπερος αυ¬ τή τται.ρουσ'άζει ϊχνη όργανικοϋ ζω'ι'«>ΰ ττυρηνσς στήν ξηρά καί
την θάλασσα. Τα δύο αύτά στοι-
χεία μ έ τήιν ττάιροιδθ τού χρόνου
έ'λαβαν τα ο—μερινά ο·>·ά των
καί έιτιτιρεπουν νά ττρ^ύάλωιμε
τήιν άττό&ειξ ν ότι ή ϋπαοξις τής
Άτλαντίδος άποτελβϋσε γέφυρα
μεταξύ Άμερΐικ,ής καί £ύρώττης
Κατά τήν διαδρομήν εκ«τοντάδων
χ'λιεττ,ιρίδωιν ή μορφή τη^ ττεστη
6έ6α>'α ιτοΐκίλες μεταβολάς άλλά
τα άπομ£ινάρια της είς α δορεια
καί τα νότια, δΐ€τή.ρη<Γαν σχεδθ'· μιέχρι τής έττοχής ττού ιταροτκηά- σθη«ε ό τυρώΓσς άνβρωττος, τή^ σύνΕίΐσι μεταξύ τού τταλαιοθ και νέον κόσμον Η άτλαιντι,κή ηττε'ρος ^τιήρξε' ό παιράιδεισθ'ς τοϋ σημερ'^οΰ μας ζωκού καί φυτικού κόο-ιΐου, τοΰ όποίου τα ε'ίδη άναηττύχΒηκαν κά τω άττό εύνογκές κλιματολογΐ-κές συνιβήκ,ς,ς καί έγικλ .ματ.σθηικαν καί στίς άλλες ήττείρους Εδώ συναντούμε τα ττριώτα ττουλιά, έ¬ δώ τα ττ,ρώτα άνατττνγμινα άνώ" 'ερα Θηλαστικά τκ>ύ έθρ>αμβευισαν
άττέναντι των δυοηκΐνήτων σααρο-
ε δών· εττεΐτα τα φίδια, ΐά ειδή
'ής σοϋλ«μάδ·ρας. 'Εττίσης π'βα-
'ώς τα άν&οφόιρα φυτά- τα μεγ»
λοττρ'εττΓί &&'&ρα τούς ψοινικες
καί τα όρχιοεΐδή, τίς ζτνηρόχρ»"
μες ττεταΐλοΰδες. τούς - ---------
κβί τί,ς μέλιασες, τοώς
καί τα &λλα έ'ντομα πού ^·
τοιχΐ>σε· στά λαιιττερά λιΓα5ια
"ά όποΐα δμως δλα τα κατάττιε
Ή Άτλαντίς λοιτόν κάττοτε
ύττηρξε. Αύτό ά—οδείχθιικε άναν-
•'-ί.ρριητα άττό τήιν σύγχρονη γεω-
λογιική έ'ρ*υα Δόν ε?"0Ί κατα'
σικεύαχμα ψαντοσΐοτΓλήκτΜ) έγκ,ε-
φάίλου. ΕΤχο)ν κατοικήσεΐ άραγε
ττράγματι στήν ή'ττε'ιρον αυτήν δν
τα άνβρώτΓΐνα καί άνθρωπον ό-
φθθίλμοί εΐχαν ίδεΐ τή' φρικτή
αυτή χαταστροφή, ή όπο'ο έθαψί
τό εν έκτον τής γής κάτω άπό τα
κύματα τής δάλασσας; Ζ' αύ'ό
τό έρώτη,μα είναι δύστ<ολο καί δέν. είναι δυνατό νά δοθή τούλα χιο"Το μέ ά—όλυτα 6ε6αιότΓτα, ά- ττάντησΐις. Η εμφάνισις τοϋ άν· Θρώττοιυ μιετατοτΓίζει ώστόσο την έ'ρφυνα σέ ττολύ άργόιτεοο χρό>ο
δηλα&ή στή νίώτερη έττί»,ΐ) τής
ττερ'όδου. Το^λάχ ·
εως τώρα μάς δΐΐλί/εΐ/^ει ϊ-
Υχ'Ός νεώτεοης ετπ·ο-
χής· Έπομένιος ή Άτλαντίς 0ά
! καταποντίσθηκε πολύ προτήτερα &
πό τήν έμφάνισι τού άνθρώπου ε¬
πί τής γής. Θά επρεπε ίίμιος νά
μή είχον μεταδοθή σέ μάς άνα-
μνήσεις ή Θρΰλοι σχετικά μέ τό
γεγονός «ΰτό. Άλλά σ' αύτην τήν
συλλογιστική σειρά άντιτίθεται ή
παράδοσις πλείστοιν θρύλων γιά κα
, ταποντισθέντ<χς παραδεί<τους καί χ(όρ«ς ποΰ συναντοϋμε σέ μΰθους πολλΛν λαων· Είναι άδύνατο νά έπινοήθησαν υπό εΰφαντάστιον ποι ητών ή καί νά έπλάσθηκαν στά κα (νά καθούμενα αύτές οί παςαδό- σεΐς. Όφΐίλομε μάλλον νά παρα- δΕχθοΰμε δτι μέσα σ' αύτές καθρε φτίζεται ενα πράγματι Ιστορικό γεγονός, τό οποίον οί προπάτορές μ«ς τό είχον ζήσει καί έχάραξαν Ι άσβηστα ϊχνη στήν μνήμην των, ι τα όποϊα έκληρονομήθησαν άπό γε νεης είς γενεάν (1) Σημ. μεταφρ. Καμ6ία πε- ρίοδος. Ή πρώτη καί άρχαιότερη , άπό τίς 5 περιόδυος στάς οποίας ΰποδιαιρεϊται στήν Παλαιοντολογία ό λεγόμενος παλαιογιοϊκός αίιόνος- Συνεχίζεται ΤΑ ΤίΛΙΙ ΧΑΡΤΟΣΗΐυγ ΤΩΝ ίΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΙΑΙΡΕΙΩΝ Ποί(ον έμπορικών έταιριών τα κ<ιταστ«τικ(Ί {ιπόκεινται είς τό ά- ναλογικόν τέλος χαρτοσήμου, τό προβλεπόμενον υπό τής παρ. 2 τοΰ αρθρου !ύ τοΰ Κώδικος των Νό¬ μον περί Τελών Χαρτοσήμου; Το ζήτημα τουτο, χαρα·κτηρισθέν ώς γενικοτε'ρου Ινδιαφέροντος, παρε¬ πέμφθη πρός επίλυσιν είς την όλο μέλειαν τοϋ 2υμ6ουλίου 'Επικρα- τεί«ς υπό τοΰ β' τμήματος τοϋ δικαστηρίου. Τό θέμ« συνίσταται ε'ιδικο')τερον είς τό έρώτημα, δν είς τό ανωτέ¬ ρω τέλος ίιπόκεινται μόνον τα κα- ταστατικά των έμπορικών έταιρει- ών, αί οποίαι, μετά τήν τήρησιν τών υπό τοϋ νόμου απαιτουμένων ποός τουτο δαιτυπτόσΡω*.. Λπέκτη- σ«ν νομικήν προσωπικότητη (όμόρ ρυθμοι κ«1 έτερρόρυθμοι έτΐίΐρείαι, εταιρείαι περιωρισμένης ευθυνής, αΛ'ΐόνυμοι εταιρείαι) ή όλαι ανε¬ ξαρτήτως αί σνμΛάσεις περί συ- στάσειης ίμπορικής έταιρείας οΐ- οιιδηποτε είδους. Ή όλομέλεια τοΰ άνιοτάτοτ δι- οικητικοϋ δικαστήριον άπεκρίθη είς τό ·}ρο')ττ;μα διά των ύπ' άοιθμοΰς 2243 κια 2244)72 άποφάσεών της Είς τό σκεπτικόν των δύο άποφά- σε·(ον εχτίθρτπι εν πρίότοις ή πε- ρί ής .ιρόκπται διάταξκ- Τ., , ·Τ·Χ., όρκονσα ότι, ε·ις ά *· γικόν, κατά τό αρθρον 1*, ;■ χαρτοσήμου 1,5% (δρβρ, 4 ^ 1 τοΰ Ν.Δ. 1033)42) ύ^ «τα καταστατικά τών έν παντός είδονς εμπορικήν ίΤ(|, ών καί πάσα -άξις σχεΐιχ{) * την αύξησιν τοΰ κεφαλαίοι» !' των»· ι των» Έκ τής διατάξεως αυτή- . ής ξς αυτή- ευκρινΚουν ιά άποφάσεις-Ι ποία προϋποθρτει δι άτήν { τοΰ τέλους την χ«τά την σιν τής έταιρείης σύνηξιν, φού (κατηστατικοΰ). ότι «ΰτη Λναφέρεται ' εΊς ^ τάς εμπορικάς έν.είνας έταιρΕίω διά τάς οποίας ό νόμος ποοβλέ.·» τήν σύνταξιν έγγραφον <χ^ τικοΰ) (όμόρσυθμος χαί έ Θμος, Ε.Π.Ε, Α*.), δχι δεί! είς τάς συμαετοχικάς (Λφαν(;*.| έταιρείας, διά τάς όποία; 6 ν^. (Λρθρα 49 καί 50 τοΰ Έμποριχο} Νόμου) δέν Γΐιαιτεϊ τήν σί<νταξ,( τοιούτον ίγγοάφου. 'Εηομίνοις -. συμπερα!νοι·ν αί αποφάσει; _ „< στ·μ6άσεις πεοί συστάσίως ταιν η. λευταί(ΐ>ν τοΰτίινν εταιρείαν δ^ (.
πότκεινται είς τό κατά τήν Α^.
η(,) διάταξιν τέλος χαρτοσήμ0ιΙι
ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
Α.ΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ
••χ·······················»········································
Ηραψωδία «6 Πρόσφυγας Αδελφάς»
τοϋ κ. Δημ. Αρχιγενη
- ί
τής είς Κύριον έκδημήσεως ιοϋ
σνετττοθ Ο'ίικιονμ<:<νΐ'κοΰ Πατριάρχου ΑΘΗΝΑΓΟιΡΟΥ ΤΟΥ Α' μνήμσ* των, κατά παράδοσιιν μίτά το0 Πατριο-ρχείου τής Βαο-ιλίδος 8ε· σμών τής μειίζονος τών 'Εκ·κλη- σιών τής Άττοκαλύψεως τής Μη τρσπόλεως Σμύρνης, έξαιρέτως τΐμών την ιτ,ριοσφοράν τού μέγα- λονιργοΐ Ίε^άρχον είς την δοξίαυ ώς «αί την γόνιμον συμ-( 6ολτ(ν τοι» είς την κιραταίωσιν τής Ίδέαΐς τής ΊΕνότητος τών "Εκικιλη σιών τοϋ ΧρΌτοϋ, έν ον^ελεύσει τών τελών οοθτοϋ· ομοφώνως, ψη- 1. Νά έκφραισβώσι ττρός τό Οί- κουμτνΐ'κόν Π«τριαιρχεϊον τα οοϊ- σβήματα βαβυτά^ όδυνης τής 'Ενάοχως 2. Νά δημοσιευθή τό τταρόν ψήφιιτμα διά τοϋ Τύττον Έν Αθήναις τή 7η — 7—1972 «Η ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ» Ό Πρόβδρος ΑΛΕΞ. ΜΠΈΝΑΚΗΣ Ό Γβνικός Γραμματεύς ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΩΝΗΣ Ή συμπληοοιση πβνήντα χρό- νοιν άπό τή Μικρησιατική Κατα- στοοφή κ«1 τό δλοκαύττομα τής Σμΰρνης/ που τόση σι»γκ!νη«η προ κπλεΐ τίς μέρες α»»τές στόν προσ σφυγικό κόσμο καί γενικώτεοα στό Π<ινελλήνιο, δέν μποροΰσε ν' άφί ση άβιάφοςη τήν είιιίσθητη ψυχή τοϋ έπίλεκτου Σμυρναίου λογοτέ χνη μέ τα πολυπλευρα καλλιτεχνι κάτηλέντπ, τοΰ Δρ Λ. Άρχιγένη, ποϋ χρόνια το'ιρα ή άσιγπστη τού στοργή γιά τή μαρτυρική τού π« τρίδα τόν πίχρακινεΐ άδιάκοπα νά σΐ'γκεντρώνει, μέ έργατικήτητιι μυραηγκιοΰ, μέ έκλΐκτικότητα με- λισσας, καί ν' άποθησ«υρίξει στίς στήλες τής Εφημερίδος μας άτό φια τα λαογραφικά καί πολιτιστι χά στοιχεϊα των άξέχαστων πατρί δόν. ιδιαιτέρα τής Σμύρνης., άνα ξητώντας μέ κόπο πολύ καί δα πάνη μεγάλη τα ΰπολείμματα τών αΰτοπτώ-ν μαρτι'ιροιν τής άνήκου- στης τραγοιδίος κ«1 καταγράφον τας πιστά τίς άναμνήσεις το>ν στήν
ίδια τους διάλεκτο πρίν έξαφανι
σθοΰν στή ληθή τοΰ χρόνου.
' Ετσι μάς έδωκε τήν ίιραία ιου
Ρ3ψ»5ία «ο Πρόσφυγας Άδελ-
φός» σ'έ στίχονς τονισμένους σέ
τραγοίδι άττό τό" ϊδιβ, τΐού ίδη-
}θ7ΐεύθη στό φύλλο μας τής 24
Ίοννίθυ χαί στό ό-π'οϊο περιγρα
.•.•••.••••••••♦·,····...·.,,.,..,#..,β.,.....#,.β.,##########ίφ####>
φε> τό^ ττεινιο τού ξερ'ζωμένοι;
χωρίς έλττίδα γυριοιμού στίς πϊΐ
νάρχαιές τού έστί€ς ττρόσφυγα
'ήν τταρη,γοριά ττού βρήκε κοτό
στό ντόττιο άβελφό, πού μ1 άνοΐ
χ'ή άγκ'άλη τόν δέχ&ηκε στή φτΜ
χή τού γή, τό ρίζωμά τού-, τίλος
στό φιλόξενον χώμα τή,ς Μητεραο
'ΕΜλάδος· ττού άττοιδιίίχβηκε εϋερ
γετικό γιά τόν τόττο^ άψού συνέ
6α)λιε· μέ την ττατρ3~οράδοτη τιευ
ματική( ήβΊκή καί ιτολιτιστική
τού άνωτερότητα στή δημιουργίσ
τής Νιέας Ελλάδος τό καμάρι
τών φίλον «αί τό φό·6ητρο τών
έχβρών «αί ττΐαύ άνατττέρωσε τίς
χαμένες τού έλττίδες γιά μιά έ
λίύβ:ρη καί πειρίφανη έττΐστροφή
στά όνχιρεμένα Ίωνΐκά «αί Αίο.
λΐκά άκρογΐάιλιΐα Είναι, μρ αλλσ
λόγια, ή ρω,μαντική στή τραγικό
τητα ΐη,ς ίστοιία τού Νέον Ρο·
6ινσώνα, ττοΰ γυμνό »«ί άπελπι·
σμένο ναυαγό τόν ρίχνει ή τιρικυ
μία σέ ξένη χώρκχ, οττου χάρις
στά ττροα ώνα κΐληροιγομιικά τού
χαρϋσματα, κατορβώνιεΐ οχι μβνο
νά στα&ή στά ττόδια τού άλιλό
κοαί νσ φα,,ή χρήο-ιμοις στόν τό-
ττοι τΓθΰ ικαλωτυνάτα τ&υ δεχθή
κε· φβόί^οντας νά γίντι ενας άπό
τούς κυοιώτβραι/ς ττσράγοντες τής
όδ καί εύηιμερίας του.
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓιΑΜΟΙ
Έν μέσω έκλεκτ^
ν ι κου κόσμον καί εκλεκτον
ΣΤΑΘΜΟΓ
ετελέσθησαν
3ην τρεχ., είς
τόν ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Δ Ό
ννσίου Άίρο—αγίτοιυ, οί γάμοι
τού κ. Λάμπρου Ν. Χανιώτη Κ ο
Θηιγητοΰ
Καρδιολογί
άς, Υίοΰ τού έξαιρετ·κοΰ συμττα
τρ^το,υ μας Ίατρού Ποβολόγου
κ Ν (κου Χανιώτη, μετά τής χά
ριτωμένης Δεσποινίδος Κλαίρης
Γκα·?ν«, Τούς νυμφικούς στεφά
νονς άντήλλαιξε ό Κηθηγητής τής
Νεφρολογίας κ. Λοοΐ Λαπιχρ και
ή Δεοττοινίς Άρ άνα Ποπταδοττού
λο υέγγονή τής γνωστής οΐκογε
νείας Πατταδο~οιύλ:ιΐ) τής Σμύρ
νης καί Ιξαδέλφη τού γαμβρού.
Τό ·έο ζευγάοι άκοιιγί εθτυχ-
έ ' έ
σμένο
ίϊ.ρέ«ν
ρ
Στούς .εΐττνχΐίς γονεΐς άμφοτέ
ρων των νέων εύχό·μεθα νά ϊ,ϊρον)
καί νά καμοορώσοιυιν έγγόνια καί
δ'σίγγόνια. ,καί στό νέο ζευγά,ρι
ευχόμεθα 6ίο ά«Θό—ταρτο καί εύ
τυχισμένο.
Κυκλοφόρησε τό 4ο .τεΰχος τοΰ
περιοδικόν «Σταθιιο{» πλονσια εί
κι,νογραφημένο καί μέ έκλεκτή ΰλη·
Τό περιοδικό είναι Λφιερίομένο στά
πενήντα χρύνια τής μικρασιατικής
Κιταστρηφί); καί περιλαμβάνει
κείμενα αί·-όπτι·ιν μας)τι''ρ(>»ν τής
καταστρο(ΐ ής καθώς καί ίντοπίίΐΐν
σΐ'γγρπφΓον συγκλονισΘέντΜν από
τό μεγάλο δράμα τοΰ Ιίονικοΰ έλ-
ληνισμοΰ Άπό τα περιεχόμενα τού
σί)ΐιειώνουιιε: «Τό πνεΰμα τής Ί
ιονίίΐς» συνέντευξη τοϋ άκαδημαϊκου
'ΙΙλία Βενέϊη πρός τόν Δημήτρη
Σιατύπουλο, ποίημα τή; "Ελλης
Παπηδημητοίου «Ή Ανατολή»
— τρατή Δοΰκα_ «Άπό τήν ίστο
ρί-α ενός αίχμαλο')τοι>», Δημήτρη
Γιάκου «Ή Έθνική συμφορά καί ή
λογοτεχνία μας, ποίημα τοΰ "Αγ
γελου Δόξα.. «Ξαναπερνώντας» Νί
κου Νάκη· τύ «Μαρτύριο τοΰ μη
τροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου»,
Παύλου Φλκΐ,οον, «"Αιριματα γιά
τούς Βονρλιώτες», Στέλλ.ας Επι
φανίου—Πετράκη, «Ή επέτειος
ποίι δέν πρέπει ποτε νά ξεχνοΰμε»,
Διδώς Σιιπηρίου, άπό τα «Μα
τοαένα Χώματα», Δημήτρη Λιά-
τσου «Η μ,ικοασιατική καταστρο
φή σ·τή νεοελληνική Λογοτεχ·>·ία»,
Νίκης Κ'ονσταντινέα, «Φιλικάς
χαιρετισμός», ποίημα τοΰ Γ. Με
τσόλη, «Πρόσφυγα πατέρα», Χρή
στου Σ. Σολομωνίδη, «Λίγες ση
μεώσπς γιά τήν παλιά Σμύρνη»,
Γ. Μ. Πολιτάρχη, «Νά ύψώσονμε
τόν άνθρωπο» διηγημα άπό τόν ρι
ζωμό κ(χί άποσπάσματα Από τήν
«Ίονία» τοΰ Χίκου Τοντοντζάκη
Περιέχει Λκόμη Σχόλια, 6ι6λιοκρι
σίες κ τ.λ Είκονογράφηση: Μ. Νι
κολινάκον( Ν. Νάκη_ Νίτσας Γ.
ΙΙ'ΐπακώστα καί σέ (ριοτοτν,ιιία ε'να
ΛνΜκοινωΘΐν τού 'Ερυθροΰ 2ταυ
ροΰ ('Τπηρεσία άναξητήσεΜν) · Τ6
τε,-χος πολρϊται: Στά βιβλιοπο-
λεία Ί. Κολ.λάρου, όδό; Σταδίου
καί Πατσιλινάκου. όδός Πεσματζό
γλου ΣίΛ-δρομές γιά ενα χρύνο
δοχ. 00- Γράψετε ή τηλεφωνήσετε
Μ Γ Πολιτάρχη 9220231 Γ]
543.791 -
ΤΑ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΞΕΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
'Επετράπη ή μή αφαιρέση τών
πινακίδοιν αυτοκίνητον ξένης άπο-
στολής καί διπλο>ματικοΰ σώμα-
τος υπό των Τελονείων κατά τήν
στιγμή τής εξόδου των αύτοκινή-
τιον ποΰ φέρθυν τίς πινακίδες αΰ-
τές, μέ τόν σκοπό τήν εΰχερή κι¬
νήση τών άλλοδαπών κάτοχον
τονς. Τή σχετική έγκύκλιο ΰπ' α¬
ριθ. Ε. 6184)599 Πολ. 180. εξέ-
διοσε τό ύπΌυργεϊο Οίκονομικών·
Οί άσφαλιστικές έταιρίες Θά υ¬
ποχρεωθούν νά προσαρμόσουν, μέ-
χρι τέλους. Δεκεμβριού τοϋ τρέ¬
χοντος ετους, κατά πασά πιθανό-
τητα, τίς συμβάσει ς πού έχοτ^ με
τούς γενικούς πράκτορες. τοϋς
ποάκτορες καί τούς άσφαλειομεσί-
τες τοη·ν σύμφονα μέ τίς διατά-
ξει; ενός νομοθετήματος, ή προερ
γασία τοΰ όποίου περατοΰται έντός
τών προσεχών ημερών καί τό ό-
ποίο θά αποτελέση τήν |τ"άση κα-
ταριτιζομένου νομ)οσχεδίου περί
τών δικαιιομάτ(ΐ)ν καί ΰποχρεο'κΐεων
αυτών τής άσφαλιστικής δραστη
ριότητος.
Σύμφοινα με τό νέο νομοσχέ-
διο. καθορίζεται ή εκταση των δι
κιιιωμάτον καί των υποχρεώσεων
τών γενικών .-τρακτόοιυν, πού εί¬
ναι κυρίοις ή άποδοχή ωρισμένων
κινδύΛ'ων, ή εκδοση άσφαλιστηρί-
ιον, ό διακανονισμός ζημιών καί ή
ιδρύση πρακτορείον γιά την παρα-
γωγή άσφαλίσειον Άντιθέτιος,
τίς ίιποχρεώσεις τών γενικών πρα
κτύριον τίς άναφέοει στό άρθρο
25 τό νομοθετικό διάταγμα 400)70
περί ίδκ,οτικής άσφαλίσειος έπιχει-
ρήσεως·
'Τπενθυμίζεται, δτι γιά τόν διο-
ρκτμό γενικοΰ πράκτορος ύπάρχει
άνάγκη σΐ'μθΌλαιογραφικοΰ, πληρε
ξοι»σίοι>. έγγράφου· Ό γενικώς
πράκτωρ άντιπροσωπεύει τήν άσφα
λιστική έταιρία σέ δλη τήν έλληνι
κή έ.τικράτεια^ κάθε δέ άσφαλιστι-
κή έταιρία μποοεί νά διορίση μόνο
ενα γενικό πράκτορα γιά δλους
τοΰς άσκονμένονς άσφαλιστικούζ
κλάδους/ είτε διαφορετικό γενικό
πράκτορα γιά κάθε £να τών κλά-
διον. Ό γενικάς ποάκτίορ ποέπει
νά έχη δική τού έπαγγελματική
στέγη καί έφ' όσον είναι νσιιικό
πρόσωπο δέν πρέπει νά ασχολήται
μέ αλλη έπαγγελματική δραστηριύ
τητα, πλήν τής άσφαλιστικής.
Τό νομοσχεδιο άναφέρει ότι ΰ
γενικάς πράκτωρ ύ-
ποχοε-οΰται άφ' ενός μέν νά θέτη
στήν διαθέση τοΰ κοινοΰ την τε-
χνική τού όργάνωση, μέ σκοπό τήν
άναζήτήση καί συνάψη άσφαλιστι
<ών συυ6άοΕ(·)ν, άφ' ετέρου δέ νά θέτη στήν διαθέση τών σφαλιστι- κών έταιριών, τίς οποίες άντιπρο- σωπεύει, τίς ϋπηρεσίες τού γιά τήν δΐίΐχείριση τών άσφαλιστικών σι»μ ίίάσειον. Ώς έντολοδόχος τώγ πε- λατών τοι· δ γενικάς πράκτιορ ΰ- ποχοεοΰται νά τοποθετή την Λσοραλι στική τού παραγωγή μόνο στίς άσφαλιστικές έταιρίες ι ποΰ άντιπροσιοπεύει ΟΙ άσφαλιστικές έταιρίες, άπό τήν αλλη πλευρά, υποχρεούνται νά μην άποδέχωνται άσφαλιστικούς κινδύνοΐ'ς μέ δρους εΰνοϊκο'ιτερονς έκείνιον ποίι παρεχιορήθησαν στόν γενικό πράκτορα τιον. Έξαιρετι- κώς, μόνο, έπιτρέπεται στούς γε- νικοίις πράκτορες ή τοποθετηθή Λ- σφαλιστικιον εργασιών καί σέ αλ- λες άσφαλιστικές έταιρίες, επί έρ γασιών πού δέν άσκοΰνται άπό χη, άντιπροσιυπευομε'νη έταιρία, η οί περιπτώσεις ποΰ δλόχλ.ηοη ή ^ λιση όέν ?γινε άποδεκτή ίηό χψ *ταιρία. Έφ' όσον, ό'μοις. —ρόκει- ται περί όμαδιχής άχΐ'οώθΕω; ιί· σψαλειών η άπορρίψειρις ν?Ου η. μολογίον, οί άσφαλιστικές ε:0|(,[. ες μποροΰν νά άπαγορεύουν στοϋς γενικοΰς πράκτορες των τήν το- ποθέτηση άσφαλίσε<ον σέ &λλε; ί- σο,αλιστικές έταιρίες- Έξ άλλον, τό νέο νομοσχέδιο άναφέρεται στοΰς π ρ ά χ τ ο ■ ρ ε ς τής άσφαλιστικής έταιθι- ας, ποΰ άντιπροσιοπεΰοι»ν την Ιται ρία σέ όρισμένη περιοχή τής έλλη- νικής έπικρατείας. Ό διοοισμό; τίη· πρακτόριον αυτών θά γίνεται μέ ίτγγραφο σύμδαση, ή 4πο!α χαί θά ί»πο6άλλεται στό ύπουργείο Έ- Θικής Οίκονομίας, έντός μ^ΐ); άπό τής ύπογραφής της κ«1 οτιτι όποία Θά χαθορίζωνται τα δικαίω- ματα χαί οί ΰποχρεώσεις τού ά- σφαλιστικοΰ πράκτορος. Ή σύμδα ση πρακτορενσειος Θά ποέπει νί περιλαμβάνη σαφώς τα δικαιώμα τα καί τίς ΰποχρεώσεις τού τφ κτορος. στήν περιοχή δπου όβϊπ τήν άσφαλιστική τού δρασττκιΐϋΐ^ τα, καί νά καθορίξη σαφώς την εκ ταση τής άποδοχής των χ**βτν<ι»ν, τήν εύχέρεια έκδόσεων καί Ιηο· γραφής άσφαλιστηρίιον Ιγγράφυη, τήν δννατύτητα διακανονισμόν ϊΐ| μιών, τίς προμήθειες καί τί; ιψ υποθέσεις άποδύσειυς λογαριαβμοί λ.ύσεως τής συμβάσεως ΛςαχτοϋΕΐ1 σε(ι>ς καί έκκαθαρίσειος των λογη
ριασμών κλπ. Ό πράκτωρ ύποχρϊ
ούται νά τηρή είδικά βιβλίο *(Ί
στό τέλος κάθε μηνός νά ά.τοίίδΐ)
στήν έταιρία ή στύν γενικό πρά-
κτορα λογαριασμό τής διαχΕΐρίίί·
οις τοϋ μηνός. Έπίσης πρίππ Ά
καταβάλλη στήν άσφαλιστιχή έται
ς>ία κάθε πλεόνασμα, μέχρι τέλου;
Ίανου<χρίου, κάθε έτησίος χρήβε- ΐος, καθώς καί άναλυτική χατάσΐα- <τη των καθνστερουμένιον ήσφαλί- στριον. Ό πράκτο)ρ δικαιοΰται Θείας, την όποία θά ελάμβανε ί· .-τύ τύν πελάτη τον'ι βέ περίπτωοη κατά τήν όποία άνονϊώνϊται τό ά- σφαλιστήριο, άνευ τής μεσολαβή¬ σεως τού, κατ' ευθείαν στήν ίτβι ρ(α( στόν γενικό πράκτο(ΐ«· Γοϊτο δέν μπορεϊ νά συμβή, μόνο δν ο άσφαλισμένος δέν εΛΐθνμη την «' νανε:(οση μέσ(ι) τοΰ πράχτοβοζ 01" τώς ή άν έχη μίσολαβήβει *««ν· γελία στμβάσεως ποαχτοοεύσΕ(»ς. Τέλος, ό πράκτωρ εχει την γ*· χέρεια ΰπογραφής συμυάσΕΐο; μι- τα τών άσφαλειομεσιτών 01 σχέ- σεις μεταξΰ τοΰ Λαραγιογοϋ άσφα λειομεσίτου τής έταιρίας ή το" Τ* νικοΰ πράκτορος καθορίζονταΐ με ?γγραφο σι'νμβαση, ή τρο.ιοπΜΊ0^ τής οποίας, δέν είναι δυνοτή ίτ«ο τής παρελενσεως ενός ετοΐ'ς ώ» τής συνάψεώς της. ΒΕΝΤα ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΜ ΝΕΟΝ ΖΤΕΓΑΝΒΤΙΚ0Ν ΑΖΒΕΣΤΠΧΡΒΜΛ ΜΒΓΑΛΗΙ ΛΙΛΡΚΕΙΛΪ "ΣΕΝΤΟ 101,102,, Τό Νεον επαναστατικήν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» Εχει κατασκευασθή ίΐδικώς διά νά «ντι- καταστήση δλα τά· άπλά ύδροχρώμστα, διότι «· σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα· νοποίησιν των το[χων> ώς κα1 τών ταρατσών πού
^χουν περαστή μέ πίσσα.
-έ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2Π
-ΗΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΝΤΟ
η. ΣΕΝΔΠΝΑΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ
ΑΙ ΤΕΛΕΤΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ 5ΟΕΤΗΡΙΔΑ
Φίιλε « Διευβυντόΐ'
Πρό ημερών ση/ήντησβ έναν φ ι
λβν «αί ποΛαιΐόν συμφοιτητην μοί/
καταγόμ£νον βεβαία άττό την έ-
δώ 'Ελλάδα (τποίλαιοιελλαδίτης/
κατά τα λεγόμενα καιί ό όττΌΐος
έδιάβασε είς ττ\> εφημερίδα καί
τό ονομά μόν κοβτά τήν συγκέν
τρωσιν των ιτρΐοσφυγ'κών τπροισκ
π(ΐ«οτήτων καί έικττροσώ—ών όρ
γανώσεων υ—ό την τπροε&ρίαν το£
Άκαδημαϊκοΰ κ. Ί»οκείμαγλου
διά τόν έαρτασμόν τςή
ντβετηιρί&ος άττό τοθ
μας έκιρΐζωμού καί μοί ττοορεπο
νέθη δτι τό ευρίσκει άνορθόδο-
καί ττα
συνδεδε¬
ζον νά γίνωνται
νηιγύρε'ς διά γεγονός
μένον μέ έθνιικήν «ατοοστ,ροφήν
ό
Είς τόν
καί τταλαιόν συμ
σμός &έν (Τναι τταρά γίννημα κσ'
θρέμα τής Ίωνίας καί ό ό-ττοΐος
κατά ττολΰ «αργότερον μεταφερ
Θείς Είς ταίς Αθήνας ή
θη επί τό καλύτερον Έττ«μέν<'>ί
ή ρ,ίζα τού ' Ελλην ΐσιμαύ είναι ή
Ίωνία κια! 6) Τί συνεισΐφβρ* τ0
ο-τοιχεΐον τούτο ικατά τό διάστη
μα άπό τό 1922 Αύτό τό κεψά
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΈΝΗ
Σας παρουσιάζομε όρισμένα γεγονότο απτή «Μεγάλι, Φωτία», πού
μάς τα Ιστόοισαν αύτόπτες μάρτυρες,.
3. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΛΑΚΙΔΗΣ
5ον
Ό 'Αντώνιΐος Πλακίδης γεννη-
θηκε στή Σμύρνη, στό 1904, καί
μάς ίο-τάρισε όριοιμένες στιγμές
54 χρονώ «αί κάτοικος Νι·
'Ακοΰοττιε λ»."»·1 τί μάς
λαιο -ρέττε! νά άνβηττυχθή κ«τσ ι τού 1921 στό 1958, -ού, τότες
τόν ττλίον έττίσημον καί τϊ·ανηΓνΊ>| '---- =« ----·■--- -~: -~-~...~- ν..
ρι.κόν ΤρότΓον καί μάΐλιστα «α! ι»
-ό τοΰ Κράτους, διότι ένώ τό (
πρώτον είναι '|<ττοιοία, τό δεύτε ρο νεΐναι γεγονιός μέγα. Τί σν νοσόφερε βίς τα Γράμματα *αί τάς Επιστήμας, είς την Βιομη χ<χνί«ν *«ί ΊΕμπτόριιΟν, «ς τ°ξ Τέχνας κλττ. κιαί γενΐ'κώτειρον ού χί μό^ον είς την οΐικιονομιικιήν άνά άς Ελλάδος, νό> δι»νάμεθα
νά
γμ άφό6ως δτ«
αι τό αραμα ό>αγενν«μένης Έ>
λάδος χο*ρ·ς καιιΐιμίαν σκιιάν Ή
άλήθειχχ, είτε τό θέλομεν- εΐτ£ δ
χι 6οα, δΠ τό έδώ Ελληνικόν
στοιχείον ήτο άπό τής Λαΐρίσης
καί ανω μηδέ τής ©είσθνίΐκιηις έ
ξαΐιρονμένηις τότε τό 1922^ μβιο
ιρηψία κιαί ά—ό τή.ς είσιροής μας
κατέστη οχι άπώς ί
φοιτητήν μου 6>—>νΤησα ώς κα
τωτερω καί πβραΐκιαιλώ όττως δή
μοσ^ευβη κα{ διά της εφημερίδος
σας.
Κατ' αρχήν μία τβλβτή είτε θλι
βερόν είτε χαρούιμενην δψ'ν καί
άν Εχη δέν τταύε1 νά είναι τειλετή
Καί έν τπροκειμένιω ή Ιδϊΐκή μσ^
Θά έ'ττρεττί. ν« λάβη έτπστϊμοΝ καί
πανελλήνιον χαρακτή,ρια. Συμπλη
ροΰτα' μία όλόκληιρος ττεντη>ι«>
ετία άττό τού τραγικον μας έκρι-
ζ«μον, όττότε τό έκεΐ ελληνικόν
στοΐχείον — τό άποκληθέν προ<τ-| άιλλά παμψηφία 'Ελληνική Άν φυγΐκόν — προσέψυγ^ είς τήν έ καθείς άμφιβάλλει άς αναγνώση ιΓ,Αί^, ·ρ>ΛΚ>ν Λ™ πιινθήκιαε καί τό 6ιβίον τού ΆμερικοονοΟ Κα
Θηγητού Μομκεντάον τού καί προ
έδρον τότε τού διεθνοϋς όργαν
σμού «'Επιτραπή Άιπσκαταστάσε
ως Προσφύγων» ό οποίος μεταξύ
αλλων γράφει «Άπό τής είσροής
τού προσφυιγΐίκου στο'χείου έδη
(ΐ'ουιργήθη μία ένιιαίο όμαιογίνής
Ελλάς — ή όποία προηγουμένως
δέιν ΰττηιρχε — έξεδι: ώχθησαν τά
παρείσαικ'τα ξένια στοιιχεϊα έκ τής
Μαικεδοινίας καιί ελύθη οριστικώς
τό ιΜακεδσνιΐκόν ητρόβληψια. . »,
Διατί λο.ιπτόν νά μή λάιμψη ή α
1 Η ΞΕΝΗ ΣΗΜΑΙΑ ΕΛΠΙΔΑ
ΠΙΌΣΤΑΣΙΑΣ
Ό ττατέρας μου εΐχε πίθάνει
στό 1<)22. ττθύ ημοννσ ο·, ιέργαζόμουνα γιά νσ , άλλά ε,ϊς τήν έν γένει δή ( σΙΛ,τηιριήσιω μητέιρα καί δικ> μικρά
μιο·υ.ργίαν καί ανάπτυξιν τής Νέ
ύητό
-ρωτΐοφανιώς τραγιικάς,
γυμνόν
καί άνέσ"τιον, σννεπτιεία τοθ α'ί-
σχσυς της Μιικιραισιατικ;ης ήττης
Καί θά ττρβττεί ν'ά δια— ιστωθη όν
τ'χιειμερικάς δχ1 δΊατί προσέφυγε
καί τκοίοι εύθόνονται — αύτό θό
τό κιρ'ίνη' ή ίστοιρία — άλλά ττροο
φυγόν καβ' δν τρόττον δλοι γν«ρί
ζομ«ν, τί σΐΛ'εκσέφεΐρε κατά τό
διάστημο αύτό είς τήν διαμόρφω
σιν καί άνάηπνξ'ν τήΊς Νέιας 'Ελ
λάδος Πρέττει λοιττιόν νά γίνου"
καί θά γίνουν τ€ΐλιεταί καί τπέν-
θιμοι καί έορΐαστι,κσί. Πένβμοι
— μνημαι — τόσων έικατο^τάδων
χιλιάδων ΊΕλλήινων Ίεραιρχών
Στρατιωτικών καί ττολιτών, ο'ίτι
νες δέ" κατώρβωοχχν νά δΐΛφ'''γουν
την μάχα'ραν τοί> κοταΐχτητοθ καί
έθυσΐάσθηιτο)ν άδίικιως. θά γίνουν
τελεταί έορταιτ-τιικαί διά νά έορ
ταοβή τό μβγαΐλύτβροιν έν τή Ίστο
ρία μος γίγονός διά τή-ν δημ·
ουριγίαιν τής Νέαις 'Ελλάιδιος καί
ν άμάθή ό κιόσμθς καί μάλ'οττα
αί νέαι γενεαί τή^ αλήθειαν ή ό
ποία δέιν δ^δάσικεταί δμως Και
ή άλή,βεια όσονιδηττοιτ,ε σκληρά γ
ττικΐριά εΐναιι διττή έν ττροκειμένω
α) *Η σταρία μας διδάσκει δ'ά
μέστχ» τών αίωνω>ν 6τι οί "Ι«νες
προϋττη,ρ-ξαν των Άχαιιών κα! δ
τ, ό αρχαίοις Έλληνικός Πολιτι
•ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΟΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ.»»»
Ίδειίιδπο έκδρομή άναψυxή^ σέ σε-
μνή άτμόσφαιρα. Τουριστικό ταξίδι
συντοπιτών στήν Τουρκία.
Τοί ΑΙΜΑΝ ΙΑ ΝΙΚΟΑΑ ΙΔΗ· οιυν ταξΐιοι/χου (Γραμματεύς)
Πτολ6μαΐδοις
λήθε,ια κια!
αί έκδηλώσεις
Τό πατρ'Κιό μας οητίτι βρ'-σκό.
τονε ο-τήν ένοιρία της Άγίσς
Μαρκέΐλλας, την άκιριανή σννοικίτ
τοθ Νταραγατσιιοί>. Τό δέ Ντα-
ραγάτσι ηταγε μιά τπρϋβκταοΓη
τής Σμύρνης αττ' τήιν Π©ύντα ώς
τό γεφύρι τής Δεκάρας· Πλάϊ άττ
τή σνΌΐκία μας ττερ'νιούσε ό φαρ
δύς δράμος πού διέοιχιζε τό Ντα
ραγάτσι σέ δλο τό μάκ.ρος τού
καί εϊχε τράμ.
Τό Σάτ»βατο, 27 Αύγουστον (9
Σεπτέμβριον ν ήμ.) 1922, —ρωι
άκοΰσαιμε άξαφνα φωνές στή γει
ταν'ά «έ'ρχονται οί Τσέτες^ κογτγ
βαίνΐουνε άττ' τή Δΐίκιάρα» όρισμέ
να τταλληΐκάριο τούτες, έτοιιμαο-τή"
κανε ν' άΛ/Τϋσταθο>ε στό τηΕ-ρσ-
ται <ηέ ξέ^α οπτίτια κ' έργοο-ιά σία. Κ' ετσι, δταν μένειε στά σο'ς, μή φσβαστε». Κανίίς δέ·1 εΤχε έμττιστοσθνη στά λιόγ'α των Τσετών, κι' ό κο 8ένας τράιβηξί γιά τό κί,ντρο τής Σμύρνης Νιά ττάη ν άκοκμ- πίση σέ κάττοιοΐυ συγγενή εΐτες φίλου τό σττίτι, γΐα^ί, φο6όταε κ'όλας νά τταμςίνη σττνν άπόκεν- τρη καί μοναξεμένη έκείλ£ΐ συνθ' κια μας Καθώς ττροχωροιΰσα κύτταζα μέισ' κόσμο/ &ρώ μη ν τα καί τέρα κι' άδέρφια. Εύτνχώς τούς βρηκα «αί κατεδτ,καμε κ' εμείς στή ιΠάντα) σττου νί?ν&ό μασταν ά ττό ο—ίτι σέ σπίτι τή Τρίτη -ό 6ρά&υ 30 Αύγουστον (12 Σετηεμ ,/ ημ.) 1922. Εϊδα·μιΐ άπ' ράτσα τόν ουρανό κόκκΐν<( μάθαμε πκις ό έχθρός έ'δαλε φω¬ τ ά στήν Άιρ,μενιά Καί την όίλλη' μί,ρα, ιτού ή ψωτιά ξοπτλ(ονάτανε ττρός το'ύς Κεττρικούς Ρωμνιομα χαλάδες, βλίτταμε τόν κόσμο να εριχετα' πιρός τήν Πάν^α Σηκιο- Θήκαμε τότις νά γαρίσονμε στό Νταιραγάτσι, νά δοΰμε τί γι'ό- ταν τό σττ'τάκι μας. Καβώς δμως ττΐλησιάιο-οιμ£ · ή ττόρτα ήτανε όρ· «αί μέσα δλα ανω κοτμ Τα ρονχα μας καί δλα τα ττολύ- τιμα ττράμοοτα κλεμένα, κατάχα- μα δέ ενα μττιστόίλι. νά μή λάΛουΐν ττανηγνιρικόν έο·ρτα σμόν καί μάλ'ιστα επ ιο-ήιμως πά νελλή'ν'ον άφοϋ άφθιροΰ'ν όλόχλη ρ»ν τήνν Πατρίδα, την ένκχίαιν ό μοιάμοιρ<ΐ<ον καί όμοΐ'θΐγενη ττλεον 'Ελλάδα; Καί μία έττεξήγηισΐς σύγχρονος άκόμη. Φανταισβ·ήτε την θέσιν τής Ελλάδος τιθεμένου· καί άινά ττάααν στιγμήν Μα κίδανιικοθ ζητήματοΐζ έκ μέρονς τών βοιρΐίων γειτόνων μας αν αυτήν δέν την εΐχ* έξελληνίσε, τηλήρως τό ττρβσφυγι«ιόν Φλικώτατα Άλέ«Ιος Μικρέλλη,ς· Δικηγόρος Γβν. Γραμ,μ Σύλλογον των την Εύαγγελ'κήν Σχολήν Σμύ ΟΙ έκδρομές άναψυχής πάντα Γνιοόσννες είναι. Σέ περίπτωσι δ¬ μως πού σννδυάζονται καί μέ κά- τι τό ίδεώδες, παρέχουν άπόλαυσι, ένθουσιασμοΰς καί συγκινήσεις α¬ ναλόγως· Πενηντάχρονη άθεοαπευτη νοσ- ταλγί« φλόγιζε συντοπίτας μου ά πό την χρονιά πού ξερριζωθήικαμε μέ τήν Άνταλλαγή άπό τό χωριό Κορόνιξα τής περιφερείας Άργυ- ρουπόλεως τού Πόντου, μέ ένδόμυ χον τόν πόθον νά ξαναδοΰν καί νά ξαναπερπατοΰν τα έδαφη πού γεν- ντιβήκανε, εΐδαν τό πρώτο φώς καί άναπνεύσανε ζωογόνο άέρα, άνα- μίνοντας κατάλληλη εύκαιρία γιά τουριστικό ταξίδο πού νά δροσίζει τή-ν φλόγα τοϋ νόστου των- Εΰδό- κησβν ή Θεία Πρόποια καί τούς δόβηκεν ή εύκαιρία εφέτος. Στίς 5)6 καθ* δλα έ'τοι,μοι |εκ.ί νησαν γιά τόν Πόντσ. μέ στόχο τό χωριό τής κοΊνής καταγωγής μας Κορόνιξα, οί κάτοικ,οι Πτο- λεμαΐδος κ.κ. θεοχάρης 'Ιωσηφι δης, ώς όργανοηής καί γιά δεύτε- ρό τού ταξίδι Χριστόφορος Κων- σταντινίδης μαξί μέ τήν άδελφή τού Δέσποινα χήρα Νικολάου Ξε- νιτίδου κάτοικος Άρδάσσης Κυριά κος ΠολνΐχρονΙδης. Ανάστα χήρα Κωνσταντίνου Μοντίδου προσκυνή τρΐα τών Άγίων Τόπον. ΟΙ κάτοι- κοι Νέας Σμύρνης Άττικής. Πε ρικλής Ψομιάδης μετά τής σ»»ξύ- 7ου τού καί Ι. Κίονσταντναίδης μετά τής συζύγου τού. Τήν παρέα τών Κοροξενιτών ετίμησε σάν σνν- νοδός καί ή γιά δευτέρα της τα¬ ξίδι κ Άφροδίτη χήρα Γεώργιον Μακρίδου είς τόν τόπον τής κ«τ« γωγής της Ματιονκα Τραπεζοΰν- τος· Μέσ' τό δεκαπενθήμερο εύχά- ριστο κα άπρόσκοπτο έκδρομικό τους ταξίδι — Ελλάδος — Κονν σταντινούπολις — "Αγκύρα — Ά μισσός — Κερασοΰς — Τρίπολις — Κιόρελε (Έλεοΰ) — Πλάτανα — Τραπεζοϋς πού δώσανε έπισκέ- ψεις καί σέ άξιοθέατα Κονσταντι νούπολις, Άγκυρας καί Τραπεξοΰν τα τύχανε παντοΰ, κατά τάς ένθου σιώδεις έκδηλώσεις των, συναι- σθηματικήν φιλοξενίας άπό Τούρ- κους, ανταποκρινομένην στόν νοσ- ιαλγικό πό θο τους, ώς ότου φτά- σανε στό χωριό τής κοινής μας καταγιυγής Κορόνιξα, δπον κορυ- φώθηκε ή φιλσθενΐα άπό τούς νέ- ους Τοΰρκους κατοίκους τού. Δέν περιγράφεται αί συγκινή¬ σεις πούν κατά τίς άφηγήσεις των. δοκίμαξαν, όπως κατοΰσαν τα χώ- ματα τής γενέτειρας. Κάθε σπι- θαμή γής καί εΐδιχές άναμνήσεις παρίστανε στό νκαθένα τους· Λα- χτάρες άπό άναπαραστάσεις στήν μνήμη τους άπό περιστατικά στά καιδικά, μαθητικα καί έφηΰικά τους χρόνια, μέ τήν άγνότητα τής ζωής α' έκεϊνο τότε τό άξέχαστο περιδάλλον καί μέ τίς άπέριττες προγονικές 'λληνοχριστιανικές ά ρετές άγάπης, συνοχής, αλληλεγ¬ γύης καί σεβασμοϋ στήν ήγεσία καί τους πρεσβτέρους γενικά. Προκαλέσανε τόν σεβασμό τών Τούρκων νέων κατοίκων τού χω¬ ρίου αταν ζήτησαν νά τούς νοί ξοι*ν τόν Ιερόν Ναόν Άγίου Γεοιρ γίου πού μετέδαλαν σέ Μουσουλ¬ μανικα Τέμενο καί νά τοΰς επι¬ τραπή ν' άκούσοτ'ν έκεί μέσα μα- γνητοφονημένην ίεροτελεστία πα- ^άκλησης πού πήραν μαζί τους άπ' τήν Πτολεμαίδα μέ έπινόησι καί προντοβουλίαν τού όργανωτή θεοχ- Ίοισηφίδη. ΣΊ'γκίνησι προξένησε σ' ίίλους οταν άντιμετο')πισε τοΰς άρχικοΰς δισταγμοΰς ό κάτοικος τού χοιρίου πολιτικάς μηχανικάς ν.. Ίχσάν Κι- ουτ'ςοΰκ - Κοναρλέρ μέ τα: «ίπατέτ γερί τέιλ μι; Όνλάρ τα πίρ Άλ- λάχ τανίορλαρ» (Οίκος προσευχής δέν είν«ι; Καί αύτοΐ Ενα Θεόν ά- ναγνιορίζουν) καί επετράπη μέα' τό Τέμενος ή μαγνητοφωνημένη παράκλησι ποΰ παρακολούθησαν μέ εϋλάδεια οί ταξιδιώτες καί οί Τοΰρκοι σννοδο! τους, άλλά καί οί ίΐκιές των άειμνήστ<ον προγόνων τα κόκκαλα των όποί(·ιν άγιάζονν τα χώματα τού περιγύρου τών Ναών. Πτολεμαΐς Ιούλιος 1972 ΑΝΑΝΙΑΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΜΦΟΡΑ Δύο έργα πού δίνουν τίς δραματικές οτιγμές τών Ι Έλλήνων τοϋ Πόντου. Λ 1. ΤΟΠΑΛ ΟΣΜΑΝ . *=* '< 2. Τελευταία ΠράΕη · χ; . ; /ραμμένα άπό τόν Γεώργιο Λαμψίδη. Τα μοναδικά ίστο- > ρικά έργα πού άναφέρονται ο' όλες τίς περιοχές τού
Ι Πόντου. Ζωντανή άφήγηοι. Πλούοιες πηγές. ·Άφθονη
• εικονογράφηση.
, Πωλούνται στά Κεντρικά Βιβλιοπωλεϊα Αθηνών καί
Ι Θεσσαλονίκης.
> Άπό τό Έσωτερικό ή τό Έξωτερικό γράψατε: Γε·
,ώργιον Λαμψίδην, Βασιλ. Κων) νού 234 Αθήναι (510).
σμά τους Γ'αιυτιο, ολοι ο-ι αλλοι , Κλούμ£ Την ττό·ρ·τα καί φεύγο
με Φοβηθήκαμε νά μείν«με Μττο
ρβΐ νά ξανάρθον"* οί κλέφτες αύ¬
τοι κα! μάς σκοτώσονν Κ' ετσι,
καθώς βλέτταμε· ττώς ττολύς κό-
σμος φαβισμένος κι' άττελττισμέ·
νος εφΕΐυγε γιά τό Μερσινλί τρα
βήξαμε κ' εμείς άττότπσο».
'Εκιεΐ, στό Οτταιβρο, καταγής ί>
κόσμος άποκονμττοϋσί·· ή μιά οί-
κογέν3ια δί—λα στήν άλλη, ττερι
μένοντας τί Θά βγή «σαμε αϋριο.
Άποκουμττήσαμε κ' εμείς. Βρό
διαξε. μά ττεράσα,με οΐιγρ'α νύχ'α
άστροφεγγ'ά κα! ν' άκοΰς φιονές
κσί στριγγλιές έδώ κ' έκεϊ "Ητσ
νέ ό έχθρός ττού έ'καν« κλεψιές,
άτιμωσιές καί σκοτ«μούς μέ μα-
χαιριές στόν »ο·ιμούμ*νο καί ά.
νυπεράσττιστο αύτόνανΐς, κόσμο
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(ΣΐΛΐχίζεται)
άφή<ταινε ίύβύς τα ο—ί- τια τους κτχιί σικορττίσαΐΜε τρ*χά· τοι γιά ν" άττομ'α«ριυνβο·3ν« άτττή φασαρία. Μέ την φούρια, ό ε εχασε τόν όόλλονε «' έγώ 'Όύς δικ'θύς μου. Λίγο πιό κάτω άττ' τό σττίτι μας ή'τανε κιαί ενα ιτού εΤχε ση- κωμένη γΌολιλΐ'κινΐ σημαία· έχεϊ έ'- τρεξαν άιρκετοί γα,τάνοΊ νά χωβοΰ νέ γ'ά νά δρούνίε ,τηροστασία' κσί μαζί μ' αυτοίς <κ' έγώ Μέσα, 6·ρήκα τόν άξάδερφό μου καί τό νέ άρωπ-ώ, άν είδε τή μητέρα μου καί τ" αδέρφια μου, Μά, κ' έκεϊ- ν©ς μσθ λέε1· —ώς £χα~ε τούς δι- κούς τού. Τό ο-ττίτι ηταν;, δι—ατο κΐ' άπ' τό άτΓθττάνω πάτιομα βλέτταμε νά τοιγυρίζοιΛε άττόξω Τσέτες. Μέ τή γαλλΐικιή σημαία ττού είχαμε σηκιωμέντι, είχαμε Ετσι την έ,λττί■ δα, ττώς δέν 6ά μ—οϋνε μέσα νά μάς τπεΐ'ράξσυνβ Μά αύτοι δέν άργήσανε νά βιάσουνε τήν όξ,ώ- ττοιρτα· 'Αττό φάδο μας κατεδήκσ με κά^ω σιό μαντοωμένο κήττο τοθ σττιτιοθ γιά νά φύγωμε άττ' τό ττορτί τοι», ιτού οριισκότανε άττό τΓίσ<ω δρόμο. Ώστόσο μάς τγρόλαβΐ £νας Τσέτης, ττού καβαλή'χεψε τό μαντρότοΐχο κα^ ττηδηξε μέα' στΟΛ' κήττο Μέ ση- κωμένο ά-άνω τό διπλο· γιά νά μάς δείξη ττώς δέν θά μάς ττεί- ραζε, μας φώναζε «κόρκιμαγην» (μή φοοάστε) . Μέ τή δυσττιστίο δμως ττού είχαμε σ' αύτούς, ενο τταλληκάρ1 δρ—αξε εύβύς μιά με γάλη ττέτρα άττό χάμω, τού τήνι ρίχνει καί τΐονί Τιρανμα'ίζε1. Καί τότες έκτεΐνος τονέ πτνροβολεΐ Μέ τή μ'ά τόνε ρίχνει χάμω καί μί τή δεϋτερη τονέ σκΐοτώνει Ό κό σμος δττου φύε, ψύει άτττό πορ τί, ά—ό—ου κατάφ«?α νά φύγω κ·" έγώ. Καί τώρα, τοού νά ττάω; Τρέχω, νά €γώ πρός τό (ραρδύ τόδρόμθ μά βλέττ» νά έ'ρχονται κατιαιπιάνο μου δυό Τοΰρκοι λ τίς Φαίνετο! θά βγήκανε νά λη σ-τέψουνε τόν κόσιμο μέσ' στήν ά •Όιμ—ουιμ—ούλα τής καταστάσεως, γιατί 6 ενας βαστοΰσσε μιά μα χαίρα κ' ενα τσΌυβάιλι κι' ό άλ- λος καβάλλα σέ άλόγαΓο καί ρι δόλβερο· σ^ό χέρι ε'τοιμος νά μέ πυροβολήση. Στρίβω ευθύς μέσ' στό στεινό «1' άκΐοώω άττό ττίσω μόν τή ρΐ€ολ6εριά. Τρέχω, τρέ- χω στιρι€οντας άπτό στενό σέ στε νό κι' ετσ1 τούς ξέφυγα- Καβώς βγήικα δξ« άπ' τή συ. νοικία μας, εΐδαι ττώς τό έργο- ο-τάσιο. δπου κατεργάζανε τή γλιι κάρ>ιζα καί φτιάχναν* φιάμτ.ολη,
εΐχε σηκώσει ικιι' αύτό σημαία αγ
γλική Τρέχω καί χτιπτώ τήν ττόρ
τα Μ ού ά>νο!γουν<ε, χώνσμαΐ μέ¬ σα, κάσρος τγολύς. ψάχνω μ·Γνπ·»ς 6ρώ τή μητέιρα ικαί τ' αδέρφια, μά 6ρί<Γ·κιω τή βεία μοί; τήν άδερ- φή της μητέρας μου Μ' άρ«τσ μέ άγωνία αν εΐδα τ© γιό "η-ς. Μέ κάθη<τε δίττλα της κατάχαμα. Μέ χάι&ειοε κα! μ£ φιλούσε μί δα κιρνα στά μάτια, μί τή σκέψη ττώς θά τόν ίχαννε σκοτώσε'· 2. Η ΕΙΡίϊΝΙΚΗ ΛΕΞΗ «ΜΗ ΦΟΒΑΣΤΕ» Άπόξω ψασαρία Κ' εμείς άττο μέσα άνήσνχοι· μήττως μττοθνε οί Τσέτες. Ακούαμε νά φωνάζουν οί ΐΓετε>'νοί καί νόμ'ζε καν^ίς ττώς
ήτανε 6ράδν Μά καί αιλλα ζιο"·
τανά φωνάζανί λυττητερά· γιατί
οί νυκοκυιραϊοι τα εϊχανε έγκα-
ταλείψει. Περάσαμε τή μερά δλο
άγωνία^ κλεισμίιΐοι μέσα. Μά
κατά τό ήλιοβοσίλεμα άκοϋμ€ ά'
·»νϊς «έδγάτε δλο' δξω»
Ρ
Ήτανι Ρ»>»ν>βί
πίτηδες καί
οί Τσέτες
Τούς ψέρανε έ-
ι—οχρεώνανι >'ά
μάς φ«νόξονν£ κί»ί νά μάς κατα-
ψέροιινε υά βγομμΐ £ξω. Βγήκαμϊ
μέ φόδο καί άγ»νία Τότ^ς οί
Τέ ή
Τσέτες
κ' έμας
μέ τούτους καί μάς όδήγησαν ο
λους σ' έ'νανε σ"ενό δρόμο, ττοι
θΌχ'ζε άτττό φαρδύ 6ρόμο τοϋ
ΝταραγατσιοΟ καί τελ-ιι'ωνβ ατήκ
■ηαραλία. Πβριμέ'αμί έχίί, καί
σέ λίγο ερχοντοα ττ£ν·τε σουδαρπ
δΐς (ίτρβτιώτες κοοβάλλα), στό.
ώμο τό ρττλα ττού ό—ά^Μ στήν
κάνη κΐυ,μάτ'ζε μιά κό«ικΐ.νη σημα'
ούλα Μάς λίν€ «σας μαζέψαμε
γιά νά «τάς ττοθμ*. -ώς ό καθέ'
νας πρεττει νά μένη στό βπίτι·
"Όν καί .νά μη τ~^«ίνη να χώιε'
ΗΟΡΥΛΙΚΗ ΝΗΣΟΣ ΑΤΛΑΝ ΤΙΣ
Κατά τόν γερμανόν καδηγητήν 4>Ρ. ΗΕΝΚΕΡ
Μετάφραο-,ς ΒΑΣΙΛ ΚΟΥΖΗΝΟ ΠΟΥΛΟΥ
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητ*όν Συμδούλ'θν τοί
«ΚΕΜΤΡΟΥ ΚΩιΝ)!ΠΟΛΙΤΩΝ» συ
νελβόν έκτάχτως έττί τώ όδυνηροι
άγγέλαατι, τής είς Κύριον έκδη-1
μίας τής Α Ο. Παναγιό'ητος τού
Οικουμενικού Πατρ.άρχη Κων)ττο
λεως ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ τοί
άγλαίσαντος διά τών ύπερόχ<ΐιν ττροισόντων ταο τη' Πάνσετττον Κ, βωτόν της Ό'ρθοδοξίθίς κβί άνσ- δείξαντος διά τής ©εο· τγν*3ύστοιι Ποιμια""ορίας τού είς τηλαιιτγή φόρον αττάσης της Χρι στιανασύνης ΨΗΦΙΖΕΙ: 1) Νά έκφραιαθώσι τα σνλλι—ητήρια τού «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΠΟΛΙΤΩΝ» είς την Ιεράν Σύνοδον Το0 θίκουιαε'Ί'κοϋ Πατρ αρχείου κα! 2 Νά δημοσ'ειτθή τί· διά τοι) 'Εντολτ) τβ3 Δ'οι* Ό Διευθύνων Συμβουλάς ΕΥΡΙιΠΙΔΗΕ ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΔΙιΚΗΓΟΡΟΣ ΨΗΦΙΣΜΑ Τό Διο"-κητιιι«όν Συμβούλιον τή,ς ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ, έν 6α ρυτάτω ιτέν&ε1 έττί τώ άγγέλματ Β' ιρ ττεοΊκαχλώνε' τόν ττοι κίλο νηΌΊώτικο κόσμο των Αν τ.λιλών. Μιά τιλατειά ύδάτινη έ'- ρημος άινοίγεταιι άνάμεσα άνΛ'Βέ- τ«ς Η όμάδα των Άζορών εΙνα. ή μόνη Χ«ι?α ττού μάς συναντά κατά τό ταξίδι μας άπό την 'Α'- τή έ(κς την Λισσαβώνα. Εάν ά- νεδοθμε σέ έν»α ά-ό τα νι^'ά των Άζοιρών καί Φ&άσωιμε σέ τόσον Οψος, ώστε νά μττειρούμε υά ττα· ρο-πη,ρήσωμ* τόιν Άτιλαντκόν 'Ω· κ>:'θονό μίΡι των άκιτών τού ττρός
6ορά' Ευσμάς καί ανατολάς,
τότε χωοίς νά τό Θελήσωμε Θά
άνΌτγκαζάμεΘα ν ά συγ κρίνωμε τή^
τεράστιον αύτήν έκτασιν μέ ενα
λαγοΰα1 σάν χωνί, 6ά μ»ς Φ<«- νότο^ν ότι ά—ό κάττοιο μερος τού άττΣΐράντΌΐί σύμτΐαντος κα—οτε μ ά γιγαντιαΐία 6όμ6α Θά έξαττε- λύΒηικ* ττρός τα ικάτ« έναντί©ν τ?(ς ΰ&ρογείΐθι; καί Θά έ'κανε νά άντηχή<Γη μέ την τεραστία όρμη τρ^μερής έκιρήξεως δλη ή ττε,ριοχή ρ. όττοία σήμ«(ρα καλύπτεται άττό την Θάλασσα. Οί Άντίλλες μέ μέρος τής βορείας καί '-οτίας Ά:^ε.ρικής, οί δντίκές άκτές τής Άψοικής, ή χερίτόνη,σος τών Πν βτ;·αίων, ή Βρεταννία μέ την Ί- σλαι-'δία «αί Γροιλανδία είναι τα κατάλοι,τΓα τής κατοπτονησθείσης ήπ·ϊίρου, ι!| όττοία κάττοτε ήνωνε τόν νέον κόσ·μβν μέ την βορειοδυ Ίιοήν Εύρώττη κοί την Άφρ·ΐχή· Η γέφΐίρα αυτή των τότε χωρών ήτο ή ΘριΛιική 'Ατλαν^ίς ή όττοία εϊχε δώση τό δνοιμά της στόν Ά τλαι^ιικό Ώκιεανό. Ά·—ό την ττιρώτη γεωλογική πε- ρίαδθ' δηλαδη τήιν όνομαζομένη Καμβρία (1 ) μέχιρι τής Τριτιογε- ^οθς ττερ'όδθιΐ» της ή ήπερος αυ¬ τή τται.ρουσ'άζει ϊχνη όργανικοϋ ζω'ι'«>ΰ ττυρηνσς στήν ξηρά καί
την θάλασσα. Τα δύο αύτά στοι-
χεία μ έ τήιν ττάιροιδθ τού χρόνου
έ'λαβαν τα ο—μερινά ο·>·ά των
καί έιτιτιρεπουν νά ττρ^ύάλωιμε
τήιν άττό&ειξ ν ότι ή ϋπαοξις τής
Άτλαντίδος άποτελβϋσε γέφυρα
μεταξύ Άμερΐικ,ής καί £ύρώττης
Κατά τήν διαδρομήν εκ«τοντάδων
χ'λιεττ,ιρίδωιν ή μορφή τη^ ττεστη
6έ6α>'α ιτοΐκίλες μεταβολάς άλλά
τα άπομ£ινάρια της είς α δορεια
καί τα νότια, δΐ€τή.ρη<Γαν σχεδθ'· μιέχρι τής έττοχής ττού ιταροτκηά- σθη«ε ό τυρώΓσς άνβρωττος, τή^ σύνΕίΐσι μεταξύ τού τταλαιοθ και νέον κόσμον Η άτλαιντι,κή ηττε'ρος ^τιήρξε' ό παιράιδεισθ'ς τοϋ σημερ'^οΰ μας ζωκού καί φυτικού κόο-ιΐου, τοΰ όποίου τα ε'ίδη άναηττύχΒηκαν κά τω άττό εύνογκές κλιματολογΐ-κές συνιβήκ,ς,ς καί έγικλ .ματ.σθηικαν καί στίς άλλες ήττείρους Εδώ συναντούμε τα ττριώτα ττουλιά, έ¬ δώ τα ττ,ρώτα άνατττνγμινα άνώ" 'ερα Θηλαστικά τκ>ύ έθρ>αμβευισαν
άττέναντι των δυοηκΐνήτων σααρο-
ε δών· εττεΐτα τα φίδια, ΐά ειδή
'ής σοϋλ«μάδ·ρας. 'Εττίσης π'βα-
'ώς τα άν&οφόιρα φυτά- τα μεγ»
λοττρ'εττΓί &&'&ρα τούς ψοινικες
καί τα όρχιοεΐδή, τίς ζτνηρόχρ»"
μες ττεταΐλοΰδες. τούς - ---------
κβί τί,ς μέλιασες, τοώς
καί τα &λλα έ'ντομα πού ^·
τοιχΐ>σε· στά λαιιττερά λιΓα5ια
"ά όποΐα δμως δλα τα κατάττιε
Ή Άτλαντίς λοιτόν κάττοτε
ύττηρξε. Αύτό ά—οδείχθιικε άναν-
•'-ί.ρριητα άττό τήιν σύγχρονη γεω-
λογιική έ'ρ*υα Δόν ε?"0Ί κατα'
σικεύαχμα ψαντοσΐοτΓλήκτΜ) έγκ,ε-
φάίλου. ΕΤχο)ν κατοικήσεΐ άραγε
ττράγματι στήν ή'ττε'ιρον αυτήν δν
τα άνβρώτΓΐνα καί άνθρωπον ό-
φθθίλμοί εΐχαν ίδεΐ τή' φρικτή
αυτή χαταστροφή, ή όπο'ο έθαψί
τό εν έκτον τής γής κάτω άπό τα
κύματα τής δάλασσας; Ζ' αύ'ό
τό έρώτη,μα είναι δύστ<ολο καί δέν. είναι δυνατό νά δοθή τούλα χιο"Το μέ ά—όλυτα 6ε6αιότΓτα, ά- ττάντησΐις. Η εμφάνισις τοϋ άν· Θρώττοιυ μιετατοτΓίζει ώστόσο την έ'ρφυνα σέ ττολύ άργόιτεοο χρό>ο
δηλα&ή στή νίώτερη έττί»,ΐ) τής
ττερ'όδου. Το^λάχ ·
εως τώρα μάς δΐΐλί/εΐ/^ει ϊ-
Υχ'Ός νεώτεοης ετπ·ο-
χής· Έπομένιος ή Άτλαντίς 0ά
! καταποντίσθηκε πολύ προτήτερα &
πό τήν έμφάνισι τού άνθρώπου ε¬
πί τής γής. Θά επρεπε ίίμιος νά
μή είχον μεταδοθή σέ μάς άνα-
μνήσεις ή Θρΰλοι σχετικά μέ τό
γεγονός «ΰτό. Άλλά σ' αύτην τήν
συλλογιστική σειρά άντιτίθεται ή
παράδοσις πλείστοιν θρύλων γιά κα
, ταποντισθέντ<χς παραδεί<τους καί χ(όρ«ς ποΰ συναντοϋμε σέ μΰθους πολλΛν λαων· Είναι άδύνατο νά έπινοήθησαν υπό εΰφαντάστιον ποι ητών ή καί νά έπλάσθηκαν στά κα (νά καθούμενα αύτές οί παςαδό- σεΐς. Όφΐίλομε μάλλον νά παρα- δΕχθοΰμε δτι μέσα σ' αύτές καθρε φτίζεται ενα πράγματι Ιστορικό γεγονός, τό οποίον οί προπάτορές μ«ς τό είχον ζήσει καί έχάραξαν Ι άσβηστα ϊχνη στήν μνήμην των, ι τα όποϊα έκληρονομήθησαν άπό γε νεης είς γενεάν (1) Σημ. μεταφρ. Καμ6ία πε- ρίοδος. Ή πρώτη καί άρχαιότερη , άπό τίς 5 περιόδυος στάς οποίας ΰποδιαιρεϊται στήν Παλαιοντολογία ό λεγόμενος παλαιογιοϊκός αίιόνος- Συνεχίζεται ΤΑ ΤίΛΙΙ ΧΑΡΤΟΣΗΐυγ ΤΩΝ ίΜΠΟΡΙΚΩΝ ΕΙΑΙΡΕΙΩΝ Ποί(ον έμπορικών έταιριών τα κ<ιταστ«τικ(Ί {ιπόκεινται είς τό ά- ναλογικόν τέλος χαρτοσήμου, τό προβλεπόμενον υπό τής παρ. 2 τοΰ αρθρου !ύ τοΰ Κώδικος των Νό¬ μον περί Τελών Χαρτοσήμου; Το ζήτημα τουτο, χαρα·κτηρισθέν ώς γενικοτε'ρου Ινδιαφέροντος, παρε¬ πέμφθη πρός επίλυσιν είς την όλο μέλειαν τοϋ 2υμ6ουλίου 'Επικρα- τεί«ς υπό τοΰ β' τμήματος τοϋ δικαστηρίου. Τό θέμ« συνίσταται ε'ιδικο')τερον είς τό έρώτημα, δν είς τό ανωτέ¬ ρω τέλος ίιπόκεινται μόνον τα κα- ταστατικά των έμπορικών έταιρει- ών, αί οποίαι, μετά τήν τήρησιν τών υπό τοϋ νόμου απαιτουμένων ποός τουτο δαιτυπτόσΡω*.. Λπέκτη- σ«ν νομικήν προσωπικότητη (όμόρ ρυθμοι κ«1 έτερρόρυθμοι έτΐίΐρείαι, εταιρείαι περιωρισμένης ευθυνής, αΛ'ΐόνυμοι εταιρείαι) ή όλαι ανε¬ ξαρτήτως αί σνμΛάσεις περί συ- στάσειης ίμπορικής έταιρείας οΐ- οιιδηποτε είδους. Ή όλομέλεια τοΰ άνιοτάτοτ δι- οικητικοϋ δικαστήριον άπεκρίθη είς τό ·}ρο')ττ;μα διά των ύπ' άοιθμοΰς 2243 κια 2244)72 άποφάσεών της Είς τό σκεπτικόν των δύο άποφά- σε·(ον εχτίθρτπι εν πρίότοις ή πε- ρί ής .ιρόκπται διάταξκ- Τ., , ·Τ·Χ., όρκονσα ότι, ε·ις ά *· γικόν, κατά τό αρθρον 1*, ;■ χαρτοσήμου 1,5% (δρβρ, 4 ^ 1 τοΰ Ν.Δ. 1033)42) ύ^ «τα καταστατικά τών έν παντός είδονς εμπορικήν ίΤ(|, ών καί πάσα -άξις σχεΐιχ{) * την αύξησιν τοΰ κεφαλαίοι» !' των»· ι των» Έκ τής διατάξεως αυτή- . ής ξς αυτή- ευκρινΚουν ιά άποφάσεις-Ι ποία προϋποθρτει δι άτήν { τοΰ τέλους την χ«τά την σιν τής έταιρείης σύνηξιν, φού (κατηστατικοΰ). ότι «ΰτη Λναφέρεται ' εΊς ^ τάς εμπορικάς έν.είνας έταιρΕίω διά τάς οποίας ό νόμος ποοβλέ.·» τήν σύνταξιν έγγραφον <χ^ τικοΰ) (όμόρσυθμος χαί έ Θμος, Ε.Π.Ε, Α*.), δχι δεί! είς τάς συμαετοχικάς (Λφαν(;*.| έταιρείας, διά τάς όποία; 6 ν^. (Λρθρα 49 καί 50 τοΰ Έμποριχο} Νόμου) δέν Γΐιαιτεϊ τήν σί<νταξ,( τοιούτον ίγγοάφου. 'Εηομίνοις -. συμπερα!νοι·ν αί αποφάσει; _ „< στ·μ6άσεις πεοί συστάσίως ταιν η. λευταί(ΐ>ν τοΰτίινν εταιρείαν δ^ (.
πότκεινται είς τό κατά τήν Α^.
η(,) διάταξιν τέλος χαρτοσήμ0ιΙι
ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ
Α.ΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ
••χ·······················»········································
Ηραψωδία «6 Πρόσφυγας Αδελφάς»
τοϋ κ. Δημ. Αρχιγενη
- ί
τής είς Κύριον έκδημήσεως ιοϋ
σνετττοθ Ο'ίικιονμ<:<νΐ'κοΰ Πατριάρχου ΑΘΗΝΑΓΟιΡΟΥ ΤΟΥ Α' μνήμσ* των, κατά παράδοσιιν μίτά το0 Πατριο-ρχείου τής Βαο-ιλίδος 8ε· σμών τής μειίζονος τών 'Εκ·κλη- σιών τής Άττοκαλύψεως τής Μη τρσπόλεως Σμύρνης, έξαιρέτως τΐμών την ιτ,ριοσφοράν τού μέγα- λονιργοΐ Ίε^άρχον είς την δοξίαυ ώς «αί την γόνιμον συμ-( 6ολτ(ν τοι» είς την κιραταίωσιν τής Ίδέαΐς τής ΊΕνότητος τών "Εκικιλη σιών τοϋ ΧρΌτοϋ, έν ον^ελεύσει τών τελών οοθτοϋ· ομοφώνως, ψη- 1. Νά έκφραισβώσι ττρός τό Οί- κουμτνΐ'κόν Π«τριαιρχεϊον τα οοϊ- σβήματα βαβυτά^ όδυνης τής 'Ενάοχως 2. Νά δημοσιευθή τό τταρόν ψήφιιτμα διά τοϋ Τύττον Έν Αθήναις τή 7η — 7—1972 «Η ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ» Ό Πρόβδρος ΑΛΕΞ. ΜΠΈΝΑΚΗΣ Ό Γβνικός Γραμματεύς ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΡΩΝΗΣ Ή συμπληοοιση πβνήντα χρό- νοιν άπό τή Μικρησιατική Κατα- στοοφή κ«1 τό δλοκαύττομα τής Σμΰρνης/ που τόση σι»γκ!νη«η προ κπλεΐ τίς μέρες α»»τές στόν προσ σφυγικό κόσμο καί γενικώτεοα στό Π<ινελλήνιο, δέν μποροΰσε ν' άφί ση άβιάφοςη τήν είιιίσθητη ψυχή τοϋ έπίλεκτου Σμυρναίου λογοτέ χνη μέ τα πολυπλευρα καλλιτεχνι κάτηλέντπ, τοΰ Δρ Λ. Άρχιγένη, ποϋ χρόνια το'ιρα ή άσιγπστη τού στοργή γιά τή μαρτυρική τού π« τρίδα τόν πίχρακινεΐ άδιάκοπα νά σΐ'γκεντρώνει, μέ έργατικήτητιι μυραηγκιοΰ, μέ έκλΐκτικότητα με- λισσας, καί ν' άποθησ«υρίξει στίς στήλες τής Εφημερίδος μας άτό φια τα λαογραφικά καί πολιτιστι χά στοιχεϊα των άξέχαστων πατρί δόν. ιδιαιτέρα τής Σμύρνης., άνα ξητώντας μέ κόπο πολύ καί δα πάνη μεγάλη τα ΰπολείμματα τών αΰτοπτώ-ν μαρτι'ιροιν τής άνήκου- στης τραγοιδίος κ«1 καταγράφον τας πιστά τίς άναμνήσεις το>ν στήν
ίδια τους διάλεκτο πρίν έξαφανι
σθοΰν στή ληθή τοΰ χρόνου.
' Ετσι μάς έδωκε τήν ίιραία ιου
Ρ3ψ»5ία «ο Πρόσφυγας Άδελ-
φός» σ'έ στίχονς τονισμένους σέ
τραγοίδι άττό τό" ϊδιβ, τΐού ίδη-
}θ7ΐεύθη στό φύλλο μας τής 24
Ίοννίθυ χαί στό ό-π'οϊο περιγρα
.•.•••.••••••••♦·,····...·.,,.,..,#..,β.,.....#,.β.,##########ίφ####>
φε> τό^ ττεινιο τού ξερ'ζωμένοι;
χωρίς έλττίδα γυριοιμού στίς πϊΐ
νάρχαιές τού έστί€ς ττρόσφυγα
'ήν τταρη,γοριά ττού βρήκε κοτό
στό ντόττιο άβελφό, πού μ1 άνοΐ
χ'ή άγκ'άλη τόν δέχ&ηκε στή φτΜ
χή τού γή, τό ρίζωμά τού-, τίλος
στό φιλόξενον χώμα τή,ς Μητεραο
'ΕΜλάδος· ττού άττοιδιίίχβηκε εϋερ
γετικό γιά τόν τόττο^ άψού συνέ
6α)λιε· μέ την ττατρ3~οράδοτη τιευ
ματική( ήβΊκή καί ιτολιτιστική
τού άνωτερότητα στή δημιουργίσ
τής Νιέας Ελλάδος τό καμάρι
τών φίλον «αί τό φό·6ητρο τών
έχβρών «αί ττΐαύ άνατττέρωσε τίς
χαμένες τού έλττίδες γιά μιά έ
λίύβ:ρη καί πειρίφανη έττΐστροφή
στά όνχιρεμένα Ίωνΐκά «αί Αίο.
λΐκά άκρογΐάιλιΐα Είναι, μρ αλλσ
λόγια, ή ρω,μαντική στή τραγικό
τητα ΐη,ς ίστοιία τού Νέον Ρο·
6ινσώνα, ττοΰ γυμνό »«ί άπελπι·
σμένο ναυαγό τόν ρίχνει ή τιρικυ
μία σέ ξένη χώρκχ, οττου χάρις
στά ττροα ώνα κΐληροιγομιικά τού
χαρϋσματα, κατορβώνιεΐ οχι μβνο
νά στα&ή στά ττόδια τού άλιλό
κοαί νσ φα,,ή χρήο-ιμοις στόν τό-
ττοι τΓθΰ ικαλωτυνάτα τ&υ δεχθή
κε· φβόί^οντας νά γίντι ενας άπό
τούς κυοιώτβραι/ς ττσράγοντες τής
όδ καί εύηιμερίας του.
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓιΑΜΟΙ
Έν μέσω έκλεκτ^
ν ι κου κόσμον καί εκλεκτον
ΣΤΑΘΜΟΓ
ετελέσθησαν
3ην τρεχ., είς
τόν ιερόν Ναόν τοΰ Άγίου Δ Ό
ννσίου Άίρο—αγίτοιυ, οί γάμοι
τού κ. Λάμπρου Ν. Χανιώτη Κ ο
Θηιγητοΰ
Καρδιολογί
άς, Υίοΰ τού έξαιρετ·κοΰ συμττα
τρ^το,υ μας Ίατρού Ποβολόγου
κ Ν (κου Χανιώτη, μετά τής χά
ριτωμένης Δεσποινίδος Κλαίρης
Γκα·?ν«, Τούς νυμφικούς στεφά
νονς άντήλλαιξε ό Κηθηγητής τής
Νεφρολογίας κ. Λοοΐ Λαπιχρ και
ή Δεοττοινίς Άρ άνα Ποπταδοττού
λο υέγγονή τής γνωστής οΐκογε
νείας Πατταδο~οιύλ:ιΐ) τής Σμύρ
νης καί Ιξαδέλφη τού γαμβρού.
Τό ·έο ζευγάοι άκοιιγί εθτυχ-
έ ' έ
σμένο
ίϊ.ρέ«ν
ρ
Στούς .εΐττνχΐίς γονεΐς άμφοτέ
ρων των νέων εύχό·μεθα νά ϊ,ϊρον)
καί νά καμοορώσοιυιν έγγόνια καί
δ'σίγγόνια. ,καί στό νέο ζευγά,ρι
ευχόμεθα 6ίο ά«Θό—ταρτο καί εύ
τυχισμένο.
Κυκλοφόρησε τό 4ο .τεΰχος τοΰ
περιοδικόν «Σταθιιο{» πλονσια εί
κι,νογραφημένο καί μέ έκλεκτή ΰλη·
Τό περιοδικό είναι Λφιερίομένο στά
πενήντα χρύνια τής μικρασιατικής
Κιταστρηφί); καί περιλαμβάνει
κείμενα αί·-όπτι·ιν μας)τι''ρ(>»ν τής
καταστρο(ΐ ής καθώς καί ίντοπίίΐΐν
σΐ'γγρπφΓον συγκλονισΘέντΜν από
τό μεγάλο δράμα τοΰ Ιίονικοΰ έλ-
ληνισμοΰ Άπό τα περιεχόμενα τού
σί)ΐιειώνουιιε: «Τό πνεΰμα τής Ί
ιονίίΐς» συνέντευξη τοϋ άκαδημαϊκου
'ΙΙλία Βενέϊη πρός τόν Δημήτρη
Σιατύπουλο, ποίημα τή; "Ελλης
Παπηδημητοίου «Ή Ανατολή»
— τρατή Δοΰκα_ «Άπό τήν ίστο
ρί-α ενός αίχμαλο')τοι>», Δημήτρη
Γιάκου «Ή Έθνική συμφορά καί ή
λογοτεχνία μας, ποίημα τοΰ "Αγ
γελου Δόξα.. «Ξαναπερνώντας» Νί
κου Νάκη· τύ «Μαρτύριο τοΰ μη
τροπολίτη Σμύρνης Χρυσοστόμου»,
Παύλου Φλκΐ,οον, «"Αιριματα γιά
τούς Βονρλιώτες», Στέλλ.ας Επι
φανίου—Πετράκη, «Ή επέτειος
ποίι δέν πρέπει ποτε νά ξεχνοΰμε»,
Διδώς Σιιπηρίου, άπό τα «Μα
τοαένα Χώματα», Δημήτρη Λιά-
τσου «Η μ,ικοασιατική καταστρο
φή σ·τή νεοελληνική Λογοτεχ·>·ία»,
Νίκης Κ'ονσταντινέα, «Φιλικάς
χαιρετισμός», ποίημα τοΰ Γ. Με
τσόλη, «Πρόσφυγα πατέρα», Χρή
στου Σ. Σολομωνίδη, «Λίγες ση
μεώσπς γιά τήν παλιά Σμύρνη»,
Γ. Μ. Πολιτάρχη, «Νά ύψώσονμε
τόν άνθρωπο» διηγημα άπό τόν ρι
ζωμό κ(χί άποσπάσματα Από τήν
«Ίονία» τοΰ Χίκου Τοντοντζάκη
Περιέχει Λκόμη Σχόλια, 6ι6λιοκρι
σίες κ τ.λ Είκονογράφηση: Μ. Νι
κολινάκον( Ν. Νάκη_ Νίτσας Γ.
ΙΙ'ΐπακώστα καί σέ (ριοτοτν,ιιία ε'να
ΛνΜκοινωΘΐν τού 'Ερυθροΰ 2ταυ
ροΰ ('Τπηρεσία άναξητήσεΜν) · Τ6
τε,-χος πολρϊται: Στά βιβλιοπο-
λεία Ί. Κολ.λάρου, όδό; Σταδίου
καί Πατσιλινάκου. όδός Πεσματζό
γλου ΣίΛ-δρομές γιά ενα χρύνο
δοχ. 00- Γράψετε ή τηλεφωνήσετε
Μ Γ Πολιτάρχη 9220231 Γ]
543.791 -
ΤΑ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΑ
ΞΕΝΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
'Επετράπη ή μή αφαιρέση τών
πινακίδοιν αυτοκίνητον ξένης άπο-
στολής καί διπλο>ματικοΰ σώμα-
τος υπό των Τελονείων κατά τήν
στιγμή τής εξόδου των αύτοκινή-
τιον ποΰ φέρθυν τίς πινακίδες αΰ-
τές, μέ τόν σκοπό τήν εΰχερή κι¬
νήση τών άλλοδαπών κάτοχον
τονς. Τή σχετική έγκύκλιο ΰπ' α¬
ριθ. Ε. 6184)599 Πολ. 180. εξέ-
διοσε τό ύπΌυργεϊο Οίκονομικών·
Οί άσφαλιστικές έταιρίες Θά υ¬
ποχρεωθούν νά προσαρμόσουν, μέ-
χρι τέλους. Δεκεμβριού τοϋ τρέ¬
χοντος ετους, κατά πασά πιθανό-
τητα, τίς συμβάσει ς πού έχοτ^ με
τούς γενικούς πράκτορες. τοϋς
ποάκτορες καί τούς άσφαλειομεσί-
τες τοη·ν σύμφονα μέ τίς διατά-
ξει; ενός νομοθετήματος, ή προερ
γασία τοΰ όποίου περατοΰται έντός
τών προσεχών ημερών καί τό ό-
ποίο θά αποτελέση τήν |τ"άση κα-
ταριτιζομένου νομ)οσχεδίου περί
τών δικαιιομάτ(ΐ)ν καί ΰποχρεο'κΐεων
αυτών τής άσφαλιστικής δραστη
ριότητος.
Σύμφοινα με τό νέο νομοσχέ-
διο. καθορίζεται ή εκταση των δι
κιιιωμάτον καί των υποχρεώσεων
τών γενικών .-τρακτόοιυν, πού εί¬
ναι κυρίοις ή άποδοχή ωρισμένων
κινδύΛ'ων, ή εκδοση άσφαλιστηρί-
ιον, ό διακανονισμός ζημιών καί ή
ιδρύση πρακτορείον γιά την παρα-
γωγή άσφαλίσειον Άντιθέτιος,
τίς ίιποχρεώσεις τών γενικών πρα
κτύριον τίς άναφέοει στό άρθρο
25 τό νομοθετικό διάταγμα 400)70
περί ίδκ,οτικής άσφαλίσειος έπιχει-
ρήσεως·
'Τπενθυμίζεται, δτι γιά τόν διο-
ρκτμό γενικοΰ πράκτορος ύπάρχει
άνάγκη σΐ'μθΌλαιογραφικοΰ, πληρε
ξοι»σίοι>. έγγράφου· Ό γενικώς
πράκτωρ άντιπροσωπεύει τήν άσφα
λιστική έταιρία σέ δλη τήν έλληνι
κή έ.τικράτεια^ κάθε δέ άσφαλιστι-
κή έταιρία μποοεί νά διορίση μόνο
ενα γενικό πράκτορα γιά δλους
τοΰς άσκονμένονς άσφαλιστικούζ
κλάδους/ είτε διαφορετικό γενικό
πράκτορα γιά κάθε £να τών κλά-
διον. Ό γενικάς ποάκτίορ ποέπει
νά έχη δική τού έπαγγελματική
στέγη καί έφ' όσον είναι νσιιικό
πρόσωπο δέν πρέπει νά ασχολήται
μέ αλλη έπαγγελματική δραστηριύ
τητα, πλήν τής άσφαλιστικής.
Τό νομοσχεδιο άναφέρει ότι ΰ
γενικάς πράκτωρ ύ-
ποχοε-οΰται άφ' ενός μέν νά θέτη
στήν διαθέση τοΰ κοινοΰ την τε-
χνική τού όργάνωση, μέ σκοπό τήν
άναζήτήση καί συνάψη άσφαλιστι
<ών συυ6άοΕ(·)ν, άφ' ετέρου δέ νά θέτη στήν διαθέση τών σφαλιστι- κών έταιριών, τίς οποίες άντιπρο- σωπεύει, τίς ϋπηρεσίες τού γιά τήν δΐίΐχείριση τών άσφαλιστικών σι»μ ίίάσειον. Ώς έντολοδόχος τώγ πε- λατών τοι· δ γενικάς πράκτιορ ΰ- ποχοεοΰται νά τοποθετή την Λσοραλι στική τού παραγωγή μόνο στίς άσφαλιστικές έταιρίες ι ποΰ άντιπροσιοπεύει ΟΙ άσφαλιστικές έταιρίες, άπό τήν αλλη πλευρά, υποχρεούνται νά μην άποδέχωνται άσφαλιστικούς κινδύνοΐ'ς μέ δρους εΰνοϊκο'ιτερονς έκείνιον ποίι παρεχιορήθησαν στόν γενικό πράκτορα τιον. Έξαιρετι- κώς, μόνο, έπιτρέπεται στούς γε- νικοίις πράκτορες ή τοποθετηθή Λ- σφαλιστικιον εργασιών καί σέ αλ- λες άσφαλιστικές έταιρίες, επί έρ γασιών πού δέν άσκοΰνται άπό χη, άντιπροσιυπευομε'νη έταιρία, η οί περιπτώσεις ποΰ δλόχλ.ηοη ή ^ λιση όέν ?γινε άποδεκτή ίηό χψ *ταιρία. Έφ' όσον, ό'μοις. —ρόκει- ται περί όμαδιχής άχΐ'οώθΕω; ιί· σψαλειών η άπορρίψειρις ν?Ου η. μολογίον, οί άσφαλιστικές ε:0|(,[. ες μποροΰν νά άπαγορεύουν στοϋς γενικοΰς πράκτορες των τήν το- ποθέτηση άσφαλίσε<ον σέ &λλε; ί- σο,αλιστικές έταιρίες- Έξ άλλον, τό νέο νομοσχέδιο άναφέρεται στοΰς π ρ ά χ τ ο ■ ρ ε ς τής άσφαλιστικής έταιθι- ας, ποΰ άντιπροσιοπεΰοι»ν την Ιται ρία σέ όρισμένη περιοχή τής έλλη- νικής έπικρατείας. Ό διοοισμό; τίη· πρακτόριον αυτών θά γίνεται μέ ίτγγραφο σύμδαση, ή 4πο!α χαί θά ί»πο6άλλεται στό ύπουργείο Έ- Θικής Οίκονομίας, έντός μ^ΐ); άπό τής ύπογραφής της κ«1 οτιτι όποία Θά χαθορίζωνται τα δικαίω- ματα χαί οί ΰποχρεώσεις τού ά- σφαλιστικοΰ πράκτορος. Ή σύμδα ση πρακτορενσειος Θά ποέπει νί περιλαμβάνη σαφώς τα δικαιώμα τα καί τίς ΰποχρεώσεις τού τφ κτορος. στήν περιοχή δπου όβϊπ τήν άσφαλιστική τού δρασττκιΐϋΐ^ τα, καί νά καθορίξη σαφώς την εκ ταση τής άποδοχής των χ**βτν<ι»ν, τήν εύχέρεια έκδόσεων καί Ιηο· γραφής άσφαλιστηρίιον Ιγγράφυη, τήν δννατύτητα διακανονισμόν ϊΐ| μιών, τίς προμήθειες καί τί; ιψ υποθέσεις άποδύσειυς λογαριαβμοί λ.ύσεως τής συμβάσεως ΛςαχτοϋΕΐ1 σε(ι>ς καί έκκαθαρίσειος των λογη
ριασμών κλπ. Ό πράκτωρ ύποχρϊ
ούται νά τηρή είδικά βιβλίο *(Ί
στό τέλος κάθε μηνός νά ά.τοίίδΐ)
στήν έταιρία ή στύν γενικό πρά-
κτορα λογαριασμό τής διαχΕΐρίίί·
οις τοϋ μηνός. Έπίσης πρίππ Ά
καταβάλλη στήν άσφαλιστιχή έται
ς>ία κάθε πλεόνασμα, μέχρι τέλου;
Ίανου<χρίου, κάθε έτησίος χρήβε- ΐος, καθώς καί άναλυτική χατάσΐα- <τη των καθνστερουμένιον ήσφαλί- στριον. Ό πράκτο)ρ δικαιοΰται Θείας, την όποία θά ελάμβανε ί· .-τύ τύν πελάτη τον'ι βέ περίπτωοη κατά τήν όποία άνονϊώνϊται τό ά- σφαλιστήριο, άνευ τής μεσολαβή¬ σεως τού, κατ' ευθείαν στήν ίτβι ρ(α( στόν γενικό πράκτο(ΐ«· Γοϊτο δέν μπορεϊ νά συμβή, μόνο δν ο άσφαλισμένος δέν εΛΐθνμη την «' νανε:(οση μέσ(ι) τοΰ πράχτοβοζ 01" τώς ή άν έχη μίσολαβήβει *««ν· γελία στμβάσεως ποαχτοοεύσΕ(»ς. Τέλος, ό πράκτωρ εχει την γ*· χέρεια ΰπογραφής συμυάσΕΐο; μι- τα τών άσφαλειομεσιτών 01 σχέ- σεις μεταξΰ τοΰ Λαραγιογοϋ άσφα λειομεσίτου τής έταιρίας ή το" Τ* νικοΰ πράκτορος καθορίζονταΐ με ?γγραφο σι'νμβαση, ή τρο.ιοπΜΊ0^ τής οποίας, δέν είναι δυνοτή ίτ«ο τής παρελενσεως ενός ετοΐ'ς ώ» τής συνάψεώς της. ΒΕΝΤα ΧΗΜΑ ΚΑΤΑΤΕΘΕΜ ΝΕΟΝ ΖΤΕΓΑΝΒΤΙΚ0Ν ΑΖΒΕΣΤΠΧΡΒΜΛ ΜΒΓΑΛΗΙ ΛΙΛΡΚΕΙΛΪ "ΣΕΝΤΟ 101,102,, Τό Νεον επαναστατικήν άσβεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ 101, 102» Εχει κατασκευασθή ίΐδικώς διά νά «ντι- καταστήση δλα τά· άπλά ύδροχρώμστα, διότι «· σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως την στεγα· νοποίησιν των το[χων> ώς κα1 τών ταρατσών πού
^χουν περαστή μέ πίσσα.
-έ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2Π
-ΗΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΓΕΝΤΟ
η. ΣΕΝΔΠΝΑΣ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ 10 - Α' ΟΡΟΦΟΣ