194620

Λ,
4.Ι0ΝΊΙ ΟΜΟΙΝΟΜΛΙ»
πΒΐθϋϊθτ ττηργ
26 Αύγοΰβτου 1972
^ΒηθΜΑΑΙΑΙ11 "ΟΑΪΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ, Ο.ΛΟΚαπΧΗ,
ΕΚΔΗΑΟΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ
Επί τή συμττληρώθΊει — εγτήκο
Αα έτών, άττό την Μικρασιατ'-
κή" Καταστροψή'1· εχουν προ-
γραμματισθί), μέχρις ώρας, αί
ακόλουθοι εκδηλώσο ς
1) Την 27ην Αύγουστος ι>πό
τού Μορφωτικοΰ Συλλόγου Αχ-
χαινών «Άνδρε—ς Καρκαβιτσας»
μι όμιλητήν τόν κ Χρήστον Σο
λομ«νίδην. θά ττρολογίση 6 Πρό
ΐ&ρος τοθ Σύλλογον κ. Δοννσι-
ος Άλ'χανΐώτης καί θά έρμηνευ-
ση, σχ£τικά ΐΓθΐήματα ό καλλι-
τέχνης τού Εβνι«ού θεάτρου κ.
Γεώργιος Μϊ.τ<τόλης. Είς την έκ δήλωσιν θά παραστοΰν ό Σεβ. ΜΐΓΡθττθλ,της Ήλείας κ. Αβα-'ά σιος καί ττολλά μβλη τού Συλλό γου «Κάτω Πά αγιας Μικ,ρασί- ος» 2) Την ΙΟην Σεπτεμ6ρίου ύ· *ό τού ενταύθα «Σύλλογον "Α- δραμυ'τινών καί Κυδωνιαίων» είς την Μυτιλήνην, με όμιλητάς τόν ΣεΑασμ Μητροπολίτην κ. Ίάκωβον καί τόν τ. Δήμαρχον Νέας Σμύρνης κ. 'Αθονάσιον Κα ρύλλον 3) Την Ι7ην Σεπτεμβρίου είς την Νέαν Κάτω Παναγίαν (πλη¬ σίον λιμένος Κυλλήνης), όργα- ν«βιϊσα υπό τη,ς ενταύθα «Έν» σεως τ«ν ά—ανταχοΰ έκ Κάτω Παναγίας Μικράς Άσίας», μέ όμιλητήν τόν Πρόεδρον τής "Ε¬ νώσεως κ· Πβρι,κιλήν ΠοπαχαΤζ^. δαχην 4) Τήν 19ην Σεπτέμβριον υπό τού Ροταριανοϋ Όμιλον Αθη¬ νών, είς το ξενοδοχείον «Βασ'λέ «ν ΜέλαΘρσν»^ μ£ όμιληττήν τόν κ. Χρηοτον Σολομωνίδην Θά προ λογίο-η ό Πρόεδρος τοθ όμίλθυ άρχιτέχτων κ Δημήτριος Τριττο- δάκης. 5) Τήν 24ην Ζεπτεμδρίου, είς τό Δημοτικόν Θέατρον Μυτιλη- νης, μέ όμιλητάς τόν Σεβασμιω τατον Μητροπολίτην κ,. ΊΟΝουβο· καί τόν κ Χρήο-τσν Σολομωνί- δή ν 6) Τήν 24 Σεπτεμβοίου πάν¬ δημον μνημόσυνον υπέρ των θνμά των τής Μι<κρασιατικής Κατα- στροφής είς Θεσσαλονίκην. 7) Τήν 8ην Όκταβρίου πάνδη¬ μον μνημόσυνον είς τόν Μητρο¬ πολιτικόν Νεον 'Αθην»ν, χθρο- στατούντος τού Μακαριώτατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών, καί συμ. *αρισταμένων πάντων των Συ- νοδ>*ών της Ίερός Συνοδου Ό
μιλητής, ό Μακαριώτατος Άρ.
χι«—ίσκοττος Άθηνών καί πάσης
Ελλάδος κ· Ίορώνυμος. Θά ε¬
πακολουθήση Τρισάγιον καί κα
τάθεσις στεφάνων »ίς τόγ όπισθεν
τού Μητροπολίται**) Ναού άν&ρι-
άντα τού 'Εβνομάρτυρος Χρυσο.
στόμου δπου καί ό βωμός τής
Μικ,ρασίας.
8) Την 17ην Όκτωβρίου είς
τόν φιλολογίαν Σύλλογον «Παρ
νασσός»^ έτπσης καί διαδήλωσις
μέ όιΐιλητάς τόν Πρόεδρον τοθ
Συλλάγου καί 'Ακαδημαίκόν κ·
Ιωάννην Θεοδωρακό-ουλον και
τόν "Εφορον τού Σύλλογον κ. Χρ.
Σολομωνίδην
9) Κατά μήνο Οκτώβριον είς
άρ'σθηισομένην ημέραν, εκδήλω¬
σις είς την Ακαδημίαν Αθηνών
μέ όμιλητάς τόν Ποάεδρον τής
Άκαδηιμίας κ. Γρηγό,ριθν Κασιμά
την τούς Σμυρναίους Άκαδημα-
ϊ,κούς κ κ Γεώργιον Ίωακείμο-
γλου κ. Γεώργ'ο-1 Μυλωννά, καί
τόν κ Ιω Θεοδωρακό—ουλον-
Ειδικόν τεΰχος διά τήν Μικρά
σΐατι,κήν Καταστροφήν εξέδωκε
τό· ύττό την διεύθυνσΐ τού κ. Γί
ωργίου Πολ'τάρχη, έκδυδόμενον
περ.οδ|κόν «Σταθμοί» μέ κείμε-
να: Γ Πολιτάρχη^ "Ελλης Παττα
δημητρίου, Δημήτρη Γ4χκου, "Αγ
γελου Δόξα Νίκου Καρτσωι'άκη
Νάκη, Παύλου φλώρου, Στέλλας
Πετράκη, Πάνου Παναγκητούνη
Διδως Σωτήριον Δημήτρη Λιά-
τσου^ Νί'κον Τουτουνζάκη καί
Χρηστθυ Σ ολομον ί δή
Ή <ϋΝέα 'Εστία» τοθ Ακαδη- μαίκου κ Πέτρου Χαρή, θά κυκλο ψοαηση κατά τό τέλος το{) ετους τΓθλυσέλιδον τεΰχος, όφΐεοωμέ νον βΐς τόν Μικρασιατικήν 'Ελλη νισμάν είς αώτό συνεργάζοντα1 γνωστοί 'ΑθηναΓο' καί Σμυρναϊοι λογοτέχναι. Σχετ'κώς ττρός τάς έκδόσεις, άναψέρομε τό μόλις εκδοθέν βι¬ βλίον τού λογοτέχνου καί ζωγρά φού κ Ν Καιρτσωνάκη ■— Νά¬ κη «Θυμάμα^ τή Σμύρνη» δττου δίδεται τταραστα'Γικώτατας εικό¬ νος της ζωής είς την ώραία^ Σμύρνην· τοθ μαρτυρίου τοθ Χρυ σοστόμοκ καί τής Μικρασιατ·- κής Κατασροφής. Τέλος ή Άνώνυμος 'Εταιρία «Μίνως Μάτ<τας καί υιός έκυκλο φόρησε στερεοφωνικόν δίσκον ή «Μικρά 'Ασία» μέ στίχους γεμά- τους νοσταλγία τού Πι/θαγόρα· μουσ'κή 'Αττόστολνου Καλδάρα καί έκτελεστάς τούς Ιλ'ώ?γο Καλ δάρα καί Χάριν Αλεξίου. Είναι μιά πθ-λυτελεστάτη εκδοσις, μέ σττανίας φωτογραφίας Μικρασια τ ι κων ττόλεων καί τής προοτφυγι- άς 18ον Στή ,μέση της αύλής τού τζαμιοϋ ύπάρχει μιά μαρμα- ρ£νί^έζέδρα σκ,εηασμένη με θόλο πού σταρΐζεται σε τεοσερις κολόνες. Έκεί όλοι οί Όθωμανοΐ σουλτάνοι, οί διαοοχοι τοϋ Μωάμεθ, έχουν ικι' αύτοι ζωστεί τό ιδιο σπα- (91 τοϋ Όαμάν, ποϋ ζώστηκε τότε όκεϊνος. ,μΐα έθδομάδα υστερ όπό την άνάρρησή τους οτό θρόνο. Ήταν γι' ιαϋτούς τό «Τακλΐτζι-Σερίφ», ή τελετή ποϋ άντιοιΌΐχοϋσε ατή στέψη των χριστιανών βαοΊλέων. Τό τζαμί χτίστηκε πιθανό- τατα στά 1458. Άπό τότε δ¬ μως τοϋ έγιναν πολλές με- ταθολές, καί στά 1798, επί βαοιλείας Σελιιμ Γ', κατεδα- Φίσθηκε για νά ζαναχτιστεί οτό άρχιικό τού σχέδιο οτά 1800. "Εχει δύο ψηλούς μι¬ ναρέδες κ1 ένα μεγάλο κεν- τρικό θόλο, πού τόν περιθάλ- Λουν όκτώ ήμιθόλια. Πλήθος άπό Ιερά περιοτέρια στοΛί- ζουν την αύλή του καί δί- νουν φτερά στόν ούρανό τού. Τήν Ιεροτητα τοϋ χώρου τήν όλοκλπρώνουν τό καλο- καίρι τα Ιερά λειλέκ, οί πε- ΑαργοΙ, πού. κατά την πεποί θοση των Τούρκων, έπιστρέ- φουν ικαθε χρόνο, σεθάομιοι χατζήδες, άπ' τό προοχυνη- μα τής Μέκκας. Ή παρουσία τοϋ του,ρμπε καί τοϋ τζαιμιοϋ τοϋ Έγιούπ έδωκε γιά τούς Μουσουλμά- νους στον τόπο μιά Ιερότητα μοναδική μέσα σ' όλοκληρη τήν Πόλη ΠολλοΙ Τοϋρκοι ,μεγΐιοτάνες θεληοαν να έ¬ χουν τόν τάφο τους έδώ, χαΐ ή οειρά άπό τούς του,ρ- μηέδες των οχηματίζει μία ό- λόκληρη, περιώνυμη, λεωφό- ρο. θύτε αύτη ούτε τό τζαμί καί 6 τάφος τοϋ Έγιούπ δέν έχουν Ιοως τάσο ενδιαφέρον γιά τόν ξένον επισκέπτη, ■δοο τό μεγάλο τούρκικα νε- (κροταφείο τοϋ Έγιούπ, που καλύπτει όλόκληρο σχεδόν ΔΡΑΧ. 1,50Διευθαντής - Ίδιοκτητης: 2ΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΜΑΜΙΔΗΣ ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 322β.70β Γραφεΐα: Όδ*ς Νίκης 25 - ΠΕΡΙ ΤΟΥΕΙΔΙΚΟΥ ΒΑΡΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΛΕΥΣΙΝΘΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ι-ΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΛΗ Γ' ΧΡΥΣΟΚΕΡΑΣ τό ιμιικρο λόφο, στά θορινά τοΰ τζαμιοΰ. Στήνκορφήτου, ένα άθλιο καφενεδακι, πού έγινε κοαμοςακουομένο χα¬ ρή στόν ΡΙ,ΕΗΗΕ ίΟΤΙ, σώ- ζεται ώς τίς ήμέρες μας. «ΚΙρκ Μερτιβέν» τό έλεγαν άλλοτε, έπειδή, γιά νά φτά- σει κανεΐς ώς έδώ, έπρεπε V άνέθει σαράντα οχαλιά. >Γέ τουτο τό κεφενεδάκι ό
διάοπμος Γάλλος συγγραφέ-
ας, συνεπαρμένος άπό την
ανατολίτΐικη γοητεία τπς Ί-
σταμπούλ, έρχόταν συχνα
«αί χα,ρόταν μέ τίς ώρεςτόν
βρωτά τού, τό ύποβλητικό 6-
ραμα τής Βασίλισσας τής Ά-
νατολής. Καί έδώ, έμπνευ-
ομένος άπ' αύτό, έγραφε ιμε-
ιρικες άπό τίς ώραιότερες οε-
λίδες των βιβλΐων τού. «Παν-
τοϋ ένα γύρω», όπως περι-
γράφει ό ϊδιος τόν τόπο, «6α-
σίλευαν αυτή ή άδιαφορΐα στό
ττέροσμα τού χρόνου, αυτή Λ
καρτερική οο<ρία. <πού δέν βρΙ οκονται παρά μοναχα οτΐς χώρες τοϋ Ίσλάμ, μεοα στήν άπομονωτιχή άκτινοδολία των Ιερών τζαμιών καί των μεγά- λων κοΐιμητηρΐων». | Καί άλλοϋ: «Τό Έγιούπ εί¬ ναι ένας τόπος άληθινά θλι- ©ερός αύτές τίς νύχτες τοϋ Νοεμβρίου. "Ενιωθα τήν καρ- διά σφΐγμένη, γεμάτη άπό πά ιράζενα ουναιοθήματα, τις πρώτες νύχτες πού πέρασα οέ τούτη τη μόνωση. "θταν έκλειοα την πορτα μου καΐ τό οκοτάδι ττλημμύρισε' γιά ιπρώτη φορά τό σπίτι μου, μιά θλΐψη βαθιά άπλώθηκε απάνω μου σάν σάβανο. Σκέφθηκα νά βγώ, κΓ άναψα τό φανά- ρΐ ιμου (Φυλαχώνουν, οτή Χταμπούλ 6σους περπατοΰν τή νύχτα δίχως ψαναρι). Αλ λά ϋστερ' άπό τίς έπτά τό βράδυ όλα είναι κλειστά καί βουβά στό Έγιούπ. ΟΊ Τοθρ¬ κοι ηλαγιάζουν μαζΐ μέ τόν ηλιο καί κλείνουν μέ άμπά- ρες τίς πόρτες τους. Κάηου - κάπου, άν κάποιο λυχνάρι ρίχνει στο λιθόοτρωτο τό κιγ κλΐδωμα ενός πσραθύρου, μή γυριοεις νά κοιιτάζεις τό λυ¬ χνάρι αύτό εΐν' ένας λύχνος πένθιμος, πού δέ φωτΐζει παρά μονάχα μεγάλες σαρ- κοφάγους στεφανωμένες μέ τουρμπάνια Μποροΰν νά σέ μαχα^ρώσουν έκεϊ, μπροστά ο' αύτό το σιδερόφρακτο πα- ράθυρο, χωρις καμμιά άνθρώ πίνη βοηθεία νά "ρθεϊ άπό μέσα νά σέ σωσει. ΟΙ λύχνοι αύτοΙ, ποϋ τρεμολάμπουν ώς τήν αύγή, έμπνέουν λιγότε- ρη έμπιστοσύνη άπό όοη τό άπόλυτο πκοτάδι». Ή περίφημη τουρκοφιλία τοΰ διάοημου συγγραφέα δέν φαινεται ν' άντέχει πολύ »ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦ»ε)ΦΦΦΦΦΦ»Φ«θφΦ»φ»» Άπό τό ερχόμενο φυλλο θ αρχίση νά δημοσιεύεται τό 6ο κείμενο τής πρωτότυ- πης μελέτης τού διοκεκριμένου συνεργά¬ του μας καΙ ίστορικοϋ έρευνητοΰ κ Περ Έμ. Κομνηνού «ΙΣΤΟΡΙΑ και ΙΣΤΟΡΙ- ΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ» υπό τόν τιτλο -ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΟΥ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ». ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ*) έζω άπό την καθαρώς ποιη- τική περιοχή. Όπωσδήποτε, τα πράγματα άπό τήν έποχή τού έχουν άρκετά αλλάζει στό Έγιούπ. Μπορεί βέθα*α να είναι καί οήμ&ρα έπικΐν- δυνο νά γυρίζει κανεΐς έκεί τή νύχτα. Τήν ήμέρα ομως μπορεϊ ν' άνέβει ώς τό κα- φενεδάκι τοΰ ΡΙ ΕΠΗΕ Ι-ΟΤΙ, καί νά χαρεϊ άπό κεί πάνω ένα άκόμη 'μαγευτικό πανό- ραμα τής Πόλης. Πέ,ρα, στό βάθος τοϋ σρί- ζοντα, πίοω άπό τίς γέφυρες, τό στόμιο τοϋ Κόλπου άφή- νει νά μαντεύεται ή άκτή τής Μικρασίας. Μπροστα της ά- χνογράφεται ό πλατύτερος τροΰλος κ' οί μιναρέδες τής Άγιά Σοφίας. ΟΙ δύο άκτές τοϋ Κόλπου μοιάζουν οτρω- μένες ιμέ πολύχρωμα χαλιά τής Άνατολής, πού τα σχημα τΐζουν οί άτέλειωτες συνοι- κίες καί τα ύψώματα των δύο Πόλεων. Οί άχτίδες τοΰ η¬ λίου κάνουν τ' άκάθαρτα νε- ρά τού νά λαμπυρίζουν τήν ήμέρα σάν άπό χρυοάφι, καί ή σελήνη τα μεταμορφώνει τή νύχτα σ' ένα τεραστία χείμαρρο άπό άσήμι. "Αν πιοτέψει κανεΐς τούς Τούρ- κους, τα πολύτκμα αύτά μέ ταλλα βρίακονται πολύ πιό χεροπιαστά στό βυθό τού, θαμένα έκεϊ άπ' τούς πα- λιούς καιρούς των «Κωνσταν τίν», των Βυζαντινών Αύτο- κρατόρων μέ τούς άμύθη- τους θησαυρούς. Ή Πόλις, οπου βασίλευσαν έκείνοι, κοίτεται μέ τόν ούρανό της θανάσιμα λογχιομένον άπό τούς απείρους μιναρέδες τοΰ Ίσλάμ. "Ενας λίθινος γΐγαν- τας την περιβάλλει. Ή δψη τού, έδώ άπό τό Έγιούπ, δεί- χνει δλη τού τήν πένθιμη με γαλοπρέπεια, μ' όλα τα βαριά τραύματά τού. Εί¬ ναι τα Τείχη. Τα Θεόρατα καί θεόκτιοτα Τείχη. Τα Τείχη τής Πόλεως. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ ΤΕΛΟΣ Τοθ συΜεργΟΓτου μας ν ΧΡ. ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΚΗ II······»····································································· ■•••••••••••••ι············»············· Αφίκετο έΕ Ίερορολύμων καί ανε¬ χώρησε εις Παρισίοις ό Μακαριώ- τατοα Πατριάρχηα κ. Βενέδικτο^ Α' ©Α ΒΠΑ|ΝΕΛ©Η ΜΕΤΑ 20 ΗΜ ΕΡΕΣ Πανηγυρισμοι Στό νέο Κάστρο τήο άνιστορουμέ- νηα Μονήα ΐΐΠαναγία Γουμερά» Συντα ξιούχου (Γρ)τέως) Δή μου λεμαΐδος Πτο- Τού Άνανία Νικολαΐδη Ρίγη όττΓΟ σνγκίνησι διατρέ·. οί -ροσ—άβε'ες σΛίΐστορτνσεως χούν τόν ψυχικό μοί» κόσμο μέ] δέν περιορίζονται μόνον είς άνέ τούς έορτασμιούς ττού όργανών- τοι τούτες τίς μέρες ογλ·ο τήνά- βελφότητα Ποντίων Κοολλιθέας Αθηνών «Παναγία Γουμερβ» μέ συμτταραστάτες τα τταιραρτήμο- τα θβο—αλονίκης καί Πτολ£μαΐ- 5ος, ύ—ό τίς εΰχές κοί εύλογίες τού έν θεοθ ζηλωτή σντηού Ιε¬ ράρχου κου Ιωάννου είς τό χω¬ ρίον Μακρον! τσα Σ >δηροκοχ—ρου
δττου άν'στορβνται τό ττχχλαίφατο
Μοναστήρι Μεσοχαλδίου τοΰ Πόν
«υ «Ή Παναγία Γουμερο».
Η εύσεδής καί έβνοττρίπής αύ
γερσιν Ναών καί άνα6ίωο*ιν
νηιγυρ'σμων, άλλ' έττ8»Τ€ίνοντες
είς ά—οκατάιστοχΓΐν της ί> Πόντω
άρχ'κής μορφης καί δράσεώς, πέ
ΡΊξ της όπΐοίας στρέφωνται οί
έρευνες καί ένέργειες τού ρέκτου
Μητροττολίτη κου Ιωάννου καί
οί δραστηριότητες των όργανώ-
σεων ττρός κορύφωσις τοθ σκο.
ττοΰ πού θά άποτίλέση Έθν'κήν
κληρονομίβν, αϊσ6<χνόμεβα την ύ ττοχρεωσιν νά ονστήσωμ£ν συμ παράκττασιν ηθικήν καί ύλικήν δ λων των εύσίδών καί εύλο.6οϋν- τή ενεργεια Φβρνει στή μνήμη ται την χάριν τής ©εομήτορος ΙΌυ την άττερ'ττη άττολογία τών] Πτολβμαίς Αύγουστος 1972 Ίιρών ΆτΓθστόλ«ν Πέτρον «αί Ιωάννου μπροστά στούς 6ρχον- τβς τ«ν Ίουδαίων καί κριτάς «Ού δυνάμεθα γάρ ημείς & ε'ί&Ό- μεν καί άκούσαμεν μή λαλείγ» (Πρατξ δ 20). "Εργα θεάρεστα δέν μττοροόν νά τπχραμένουν άνεκλάλητα ε16ι- •ά δε· δταν άφοροϋν ιερόν σκο¬ πόν κ«ί έκ-ιτλήόρωο·ιν κοινοϋ πό- 9ου. Ή όίΛστορούμενηι Μονή «Πβνα- Τήν Μ π μ. τής Δευτέρας α¬ φίκετο άεροτΓορΐκώς έ§ Ίεροσο- λύμων '^ Α. Μακαριότης Πατριάο χης Ίεροσολώμιον κ Βενέδικτος όν ύπεδέχβησαν είς τό ά.εροδρό- μιον ό έν Άβήνα'ς "Εξαρχος τοϋ Παναγιου Τάφθυ Σεβασμιώτατος Άρχιετπ ίσκοττος Σε6αστε,ίας κ Γερμανός· μετά τών έν Άθτνναις σττουδαστών Άγιοταφιτώ' Καλ- λιν'κου, ©εοφάνους, Ήσυχίου^ ό Μέγας Σταυρθφόρος τού Παγβ- γίου Τάφον, —ρώην ύττουργός κ. Χρήοτος Εύαγγελάτος μετά τοί) Συνταγματάρχου κ Διονυσίου Λιάμη καί τού Γενικόν Προξένου τής 'ΕλΑάδος έν Χ'λή κ. Γαβριήλ Κ Μουστάκη, ό Αρχιγραμματεύς τής Ίεράς Συνόδου τής "Ελλά¬ δος θεοφ'λεστατος 'Επίσκοττος κ. Κοσμάς μετά τού Επίσκοπον κ. Βασιλείου καί τού Μητροπο- λίτου Νοτίου Άφρικής κ. Άνα- τολίου, ό έν Άβηιναις έπ'τετρα- μένος τού Ίσραηίλ, ό Γενικός Γραμματεύς Άποδήμου 'Ελληνι- σμοΰ στρατηγός κ. ΠατΓαλουκάς, ό Γεν ττρόξενος τής "Ελλάδος έν Ιεροιχταλήμ κ. Τσούνηις, 6 Γεν. Πράκτωρ κ ΓεώργΌς Βοβορίζος ό ττρώην ττρΟ€&ρος τών «φίλω.' τού Παναγ ίου Τάφοι/» κ Κωνστ. Ν. Θέμελης καί άλλοι όν'ώτεροι ύττάλληλοι τών ίπτουργείων ©ρη- σκευμάτων και Εξωτερικών Ό Μακαριώτατος οννωδεώετο υπό τού Άρχ'γραμματέως τού Σεβασμιωτάτοι; Άριχιεπ^σκόττθυ Ίθρδάνου κ. Βασιλείου, τοΰ I- δΐαιτέρου τού Ιατροΰ κ Πετράκη καί τοΰ Άρχιδιακόνου τού. Πα- ρέμεινεν έν Αθήναις επί μιαν ή μέραν καί τήν επομένην άνεχώ- ρηοχν είς Παρισίους δπου θά πά ραμείνη επί είκοσαήμ*ρον πρός ιατρικήν εξέτασιν κα! θά έπανέλ θη είς Άβήνας. • ••••••••••••••••ι ••••••••β·········································· Διά τα 46 χρόνια μας Άξιότιμε κ Δ'ειιθυντά, ΠαρακολουθΜ καιθηκόντως, συν Γοϊς άλλοις, καί ότι γράφουν ε¬ πί τή συμπληρκιιτει 46 έτών άπό τής έκδόσ:ως τής ύφ" υμάς 'Ε- φηαίρίδος, διά τούς κόπους, μό- χβους καί αώτοδυσίας υμών υπέρ τής επιλύσεως καί των εκκρε¬ μούντων, μέχΡι σημερον, ττροσφυ γΊκών ζητημάτων (29 Ίουνίου Άχιλ. Μαυιραμουστάκης "Αρχων »»...............»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦»♦»♦»♦< Μέ τίς διόπτρες τοϋ «ΚΟΣΜΟΓ» 1 ΛΑΒΗ Συνετήν όδήιγησ'ν συνισ'ά ή π οηστορουμενηι (ννονη «ιιονα·. τροχαια ττροασ ι ν. Γ Γ^1^. ' . ' , , Ι δε<- πο0 εχει τοττοβ.ετηο-ει σε δια Υιβ Γουμερα», μέ ττολυσχιδη την οε<> πον *·*. „ ' .
•Ράβ. ώς έκκλίσί« καί Σχολεϊ- Φορα «τημεκχ τού άτ-ικου λεκα
Άκριτικά ύψώματα νοττεδιου
Πό δ' Μιά Οιτ
3ύ Πόντου
λοξεν επί αιώνος τάς Εβνικοβρη
0Ί«υτικάς παραδόο-εις των προ-
γόν«ν μας καί ξεχωριστά καλοί
Χβλιπάς Ήμβρας πού έχε'μάζετο
^ Ρωμηοσύνη, ι^νητάχτασα "παν
Τ0£ιβή μέσα. Ναί. Αύτό τό Μο
νβστήρι εύδόκη—ν ή Παντάνασ-
*« νά άνΐστορήται στά έπίσης
χθες στό έξωτερικό στηβαΐο άνω
γείου δ'αβάσβως τής έθνικής ό-
δού Άθηνών — Λαμίας καί όμο
λόγω πώς μοϋ έπροξενησε εΰχά-
ριστη
Αύτό είναι, εΤπα κατ ίδιαν,
αύτό είναι ένδ'αφέρον καί άν
βρώτπνη προσφορά στά
της χώρας
την δράσι τού
στάς τοπικάς
*<"! έττοχικάς «^^,,^^ 0 'Ιβρός Ναός Γεννήσεως φθασα στό σπίτι μβυ δπου βρή; κα μιά πρόσκληση διά τής όποί μέ καλούσαν ν ά πρασκομίσω ν ι«ρος Να6ς Γεννησεως της ι ""> ·*' —■»---- . .
©«τόκου τού αναβ.ουντος αυτού1 ατό αστυνομικον τμημα έντος
Μονασ-τηρίο,, πανηγορίςε. στίς δύο ημερών τ·ς *"*<*■) «« 8- 9 καί 10 τού έπόμενου μήνα αύτοκΐνητου μου μα^υ με η Σηττεμδρη Εύ^υχ.σαένος ε^α, -« οδηγησεως διότι «« «^ εύρίσκοντα' σε θέσι έ μηνα είναι ν£ πά μέρος στούς πανηγυρι- κβί νά προσκυνοΰν καί έ- χάρι τής Παντάνασ · "ος. Παράλληλα δέ νο εύλοΑούν ται την τίλπή Μνημοσύνων υπέρ κατο καιρούς άποδήμων λε' της Μονής καί λοιπώ' καί Πατρίδος σφα σθίντων π,,^,^ Εχοντες δέ τό διδομίνον «τι *ν Ι ^ | Γ δεια όδηγήσεως διότι κατ' όπως εγραφε ή ττρόσκλη- ά έντε φασ, όπως εγρφ ή ση, μοϋ άφαιιροϋντο γιά πέντε ήμέρες· >■
Σάν νομοταγής ανθρωπος ε-
άμέσως ό τ^*»
α^^α άμέσως σ ^
τμήμα 6που όμολογουμενως ετυ-
Χα θαυμασίας έκμέρονς τού κ
Διθίκητοϋ ύποδσχής ψ
_ Ιτήν διάθεσιν σας «υρ €,
τί σάς ό-ασχολεί.
_ Άπλούστατα κ.
πήρα στό σπίτι αυτήν την πρό-,
σκληση, άλλά όττως καί σεΐς θά
διαπιστώσετε· ό άρι9ός αυτοκί¬
νητον πού άννχγράφετα1 σέ δαύ¬
την δεν είναι ό δικός μου, άκό-
μα έτΓΐτρεψατέ μου νά σάς πώ
δτ' δέν θυμάμαι νά εκαγα καμ¬
μιά παράβαση. |
— Μήπως στίς πέντε ^ιαΐου
τταρκάιρατε σε σηιμεΐον τοΰ δρό-
μου Α πσύ δέν έπιτρέπεταΐ τό
παρκάρι,σμα; '
__ Όμολογώ δτι γιά πρώτη
φορά άπό σάς άκούω τό δνομα
τού δρόμθυ αύτοΰ |
— Παρακαλώ ϊχετε μαζύ σας
τήν αδεία όδηγήσεως. !
— Βεβαίως. '
— Πρόκε'ται πράγματι γιά λά
θος, ζητώ συγγνώμην έκ μέρους
τής τροχαίας Αθηνών- '
— Εύγενέστατος καί πολύ πό
λιτισμένος ό κ ΔιοΊκητής έ'δει-
ξε πράγματι δτι τού έκόστισε
καί τού ϊδ'ου τό λάθος ττού Ε-
'Εγώ πάντως ΰπέστην καί τή^'
ταλαιπωρίαν άλλά συγχρόνως έ
δοκίμασα καί άρκετήν πικρίαν
έξ αΐτίαζ ενός έπ'πολαίου λά-
θους τού είς τά άρχθα τροχαίας
εριευνητοΰ.
ΒΙΣΦΟΣ
Δέ—ουξάτος τής Άγίας τού ΧΡ'
στοϋ ΊΕκκλησίας άπό 'Βρμούττο-
λιν 5 Αϋγούστθυ Εφημερίς ό ΚΗ
ΡΥΞ τής Ν Σμύρνης Ενταύθα
κ.ο.χ) καί έν γένε1 ενεργείας υ¬
μών υπέρ τού κο'νοϋ καλοΰ
θμολογώ οσα εγράφησαν εΐ-
'α1, κατά την ταπεινήν γνώμην
μοί», έλάχιστα χρονολογούνταΐ.
δέ, δ' εμέ τουλάχιστον οστις έ-
γνώρισα ϋ-μάς άπό τής έποχήε
τού μαιχαρίτου Βιολάκη μέ τή*
«Παμπροιτφυγικήν» μέ τόν οποί¬
ον, εάν καλώς ενθυμούμαι, είχα¬
με συνειργασίαν. Δέν ΰπάρχει άμ
φιδολία δτ' δσα ττ«ρακολουβοΰ-
μεν, γραφόμενα κα! υπό των έ-
ξαιρετων συνβργατών υμών (βρή
σκευτικά, 'Εθνικά, Προσφυγ'κά,
Ιστορικά καί έν γένει κοινωφε-
λή) θά άναγνωρισθούν υπό τώ1·
αρμοδίων Κλήρου καί Παιδε'ας
οί όποϊοι, άναμφιβάλοίς, θά συ
νιεχίζοι/ν έν'σχύοντες υμάς είς τήν
όλοκλήρωσιν τών θεαρέστων έρ¬
γων.
'Εγώ, ό έλάχιστος μεταξύ τώ·>
έλοχίστων Χριστιανών, Ορθοδό-
ζων Έλλήνων, δεόμενος παρακα
λώ τόν Φιλάλθρωπον καί Πσντο-
δυχαμογ Θίό·ν όπως παρέχη υ¬
μίν καί είς τούς έργαζομένοιις
έκ τώ άμπελώνι αυτού δυνάμίΐς
Ψυχής τε καί σώματος ε,ίς την
έπιτυχιο·ν λόγων καί έργων, ά
ρ*εστών Αύτώ
Θά έ'χετί, βεβαίως, έφ' δρου
ζωής, ΐπτ' δψ ν δτι ώς ού λαμβά
νοντει τόν Σταύρον Αυτού κα'
ηκολούθει οπίσω τού Σωτήρος
καί Λΐλτρωτοϋ μας Ίησοΰ Χρι-
στοΰ ούκ ϊστι άξ'ος Αυτού διά
πολλών θλίψεων «οί όδύ^ων δεί
είσίλθεϊν είς τη/ Βασιλείαν το5
Θεοΰ (Πραξ. 1Δ22).
Εύχαριστώ 8ιά τή·ν φιλοξενίαν
Μϊ αγάπην έν Χριστώ
Δημ Άγαπ Κωνσταντινίδης
ΕΝΙΣΧΥΕΤΑΙ
Η ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ
Κατά τόν —χρελθόντα μήνα
(Ιούλιον έ.ε.). τό διοικητικόν συμ
δοιιλιον τού 'Εθνικού Όργαν-
σμοϋ ε Ελλην κης Χειροτεχνίας έ
«ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣιΜΟ ΤΗΣ ΣΚ ΕΨΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ
"ΣΟΦΟΚΛΗΣΚΑΙ ΘΕΪΣΜΟΣ,,
Είπαν, δτ, ό Σοφοκλής κατέ-
6ηκε άπό τό ΰψηλό καί μεγοιλό-
πρεπο κόοτμο τών μυρίων ©εών
καί τών δαιμόνων· πού ζοϋν μα-
κάριθ'., στόν χαμηλό καί ""ραγ'-
κό κόσμο τών άνιθρώπων. πού
τρικυμίζοντα1 άπό πάθη καί πα-
θήματα.
Άναμφίβολα ό Άθηναΐος -τρα-
γικός εΤ·/αι ό πρώτος πραγμα-
τ'κός άνθρωπιστής καί μάλ'στα
«πλήρης»: Πρώτος αύτός τοττο.-
θετεϊ δίπλα στόν ανδρα, καί την
γνκαΐκα, σάν ή^(οίδα< καί ή ποί- ησ* τού φέρει χαραικτηρα "Αγ- θριοπο κεντρικό: σνγκεντρωνει ό ποιητης τα φώτα του κατ' αρχήν στόν ό^'θρ'ωτΓΌ, πού πάσχε', πρω τιστα άπό τή δική του άφροσύ- νη η ττλάνη — την «τραγική ά- μαοτία» στήν καταστροφή Αύτη δμως ή Άνθρωποκεντρ1- κή τάση τοϋ ποιητή δέν ση'μαί- νει καθόλου δτν έξο6ελίΐζ£ται ή έπέμδαση τού θείου άπό τίς τροτγωδίες τού Τουναντίον μάλι στα: Ό Σοφοχλής. εύσεβής λά· τρης των ©εών, διακηρύττετ, 6τ' τό Σύμπαν δ·ευθύνει μία άόρα- τη καί Παντοδύναμη ©εία Πρό- νοια, ττού παραχολοι»9£ΐ μέ άκοί μητο μάτι καί την πορπα τού άνθρώπου, δτι βαθύ χάσμα χωρ ι ζει τήν άδι/ναμία καί τήν μηδα- μινότητα τού άνβρώπου άπό την Αϊγλη καί τήν μακαριότητα τώ»1 Άθανάτων· καί ότι ή μετάπτωση τού άνβρώπου ότττό την Εύ"υχία στήν ΔΐΛττυχία δέν είναι άττλώς γέννημα καί κασπός τής θ:λήσε ως τού ίδίου, άλλά καί πρό πά¬ ντων επί ·6ολή τού 0·εού τής Εί- μαρμένης, πού όπως υψωθεί την Εύο-έδε^, έ'τσι, καί ταπεινώνε' την «υβριν» τού άγθιρώΐτου. Δέν πιστεύω 6£6αια ό Σοφο- κλής όπως ό Αίσχύλος δτι «Παν τα δα'μόνων πλήρη», άλλά πα- ραχωρεΐ κάπο'α θέση καί στήν Ελευθέρα θελήση τού άνθρώτου καί μάλιστα στό όττομο 'Όμως *τά γεύρα τής τραγοΛίας» τού είναι ·'ι ττατροπαράιδοτη θρησχεΐο καί Ήθιχή, ττοί· στηρίζει καί τό ατομο καί την προσφ.ιλή τοιι Ά- θηναϊκή Πολΐτεία^ χωρίς οίί^ε αυ τή οίίτε τό ατομο νά εχουν τό δικσίωμα νά έπικρί^ουν γιά τά άτυχήιιατά των τό ©εϊον, άλλά νά δέχωντα( τή μοΐρα των καί ά συμμοοφώνωντα1 μέ τή βουλή τοϋ Θείον, γ'ά νά άποφ£ύγουν " την δραματι«ή ττλοκή τής ζωής των. ! Αύτη εΙναι ή γεν'κή γραμμή, , ■τού χαρακτηρίιζει τίς 7 σωζόμε-, νες άπό τίς 130 τραγωδίες τού | Άς παρακολουθήσωμεν μερικά άπό το τηο χαρακτηρυστικά κεί-' μενά, ττού έμφανίζουν τά κυριώ-' τετα σημεΐα τού Θεύσμοΰ τού με γάλου Τροτγΐκού των αίώνων, πού 'εκ-ρ'νε την χορήγησιν είς 31 χει ροτέχνας κα; βιοτέχνας παραγω γούς δανείων συνολ^κοθ Οψονς 4 837 500 δραχμών διά την υπό τούτων εκτέλεσιν κτιριακώυ έγ«α ταστάσεων, την προμήθειαν τεχ νικοϋ έξο—λ>σμού καί καί πρώτων
ύλώνι? ώς καί διά κεφάλαιον
σ«ως των έ—ιχειρήο-εσών τ»ν
ΥΠΟ Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
εχει τό δάθος τών σκέψεως την
κομψότητα των φράσΐων καί τή'1
σεμνότητα τού ήθους
Στήν «Αντιγόνη» έξυμνΐϊ ό ποι
ητής την αί«νιότητΓα των "'όμοιν
τού Θοοΰ, ττού κσμμ'ά αύθα'ρεσία
ανθρωπίνη δέν μπορεί νά καταρ¬
γήση
Αιώνος τταραμένε1 ό δ'άλογος
άνάιΐίσα στήν άλύγιστη ήρωιδα'
χαί στόν αυθαίρετον καί άσεβή
Κρεον^α: '
ΚΡΕΩΝ: «Λέγε έσύ τώρα, κβ'ι
8χι ττολλά λόγια — μά σύντομα:
Η π^ρ'οχή Ελευσίνος κέκτηται
φΐΛΤΐ,κά προσόντα. έπιτρέποντα
δπως αύ'τη άναπΤυχθή είς τό μέ¬
γιστον β'ομηχανικόν έπίικεντρον
τής χώρας
Δ'ότ, (ττρώτον) διαθέτε^ απέ¬
ραντον θαλά>σσιον κόλπον, κλει-
στάν σχεδόν είς τά δύο αυτού
κατέναντι άιορα, ώς άσφαλέστα·
τογ λιμένα, έξασφαλίζοντα τάς(
άνεχτιμήτους καί άναντικαταστά
τονς ττάντοτε δ'ά την βαρείαν
β'ονηχανίαν, θαλασσίας συγκοι-
νωνίας.
Διότ1 (δεύτερον) άνοπττύσσε-
•ται επί τής άπεράντου, εξόχως
Λέ {σοπέδου, πεδιάδος τού «βρυ
ασίου Πεδίου»
Διότι (τρίτον) αποτελεί την
πρός δυσμάς έφατττομένηι/ συνέ¬
χειαν τού άο-τικού, τΓαραγωγ'κοϋ
κατιΐναλωτικοϋ' οίκονομικοΰ καί
διοικητικόν, έθνι^65 έπ'κέντρου
τής περιοχής Αθηνών — Πειρα1
ώς, άττό τήν όποιαν έπ·' έλά|χι-
στον πλέον άπέχε>.
(τέταρτον) διαθέτεΐ συν
θαλασσίων· όδικών, σι
δηΐΰδρομικών καί έναερίων έτι,
συγκοιν«νιών, έξ ών μάλιστα αί
σιδηροδρομικαί ευκόλως θά ή°υ
ναγτο νά τελε'οτΐοιηθοΰν διά το
ιτοθετήσεως διττλής γραμμής μέ
χρι Μεγάρων (κα! ήλεκτρο,κΗ/ή-
σεωι; άκόμη τού μέχρι Μιεγάρων
τμήμ/ατθς των σ'δηροδρομικών
τούτων συγκοΐνωνιών)·
Διότι (πέμπτον) κατέχΐι γεω-
γραφικώς έπ!-και,ροτάτην θέσιν
(τταρο-λλήλως πρός εκείνην της
Πρωτευούσης καί τού Έπινείου
της) είς την καρδίαν τοΰ δλου
έλληνΐλθύ χώρου.
' Ηξερες τό κήρυγμα — πού πρό
σταζε μην κάμη: αύτό κανένας; '
ΑΝΤΙΓΟΝΗ: Τό ήξερα, πώς (
νά μή; —ιΓνωοτό ήταν σ' όλους.
ΚΡΕΩΝ: Καί τόλμησες ''ά πα-
ραβής αύτό τό νόμο; |
ΑΝΤΙΓΟιΝΗ: Ναί, γιατί δεν,
ήταν — ό Δίας^ πού μσ3 τάχε |
αύτά κηρύξεΐ — οΰτΐ ή συγκά ,
το!κοι μέ τούς Θεούς τού Κοτμ
Κόσμου· ή Δίκη, αύτοΰς τούς |
νομοιις, μέσα στούς άνθρώπους Ι
ώρισσν· κα( μήτε πίστευαγ τόση'
δυναμη πώς νάχουν τά δικά σου
κηρύγματα, ώστε ένώ εΐσαι θνη-
τός νά μπορής, των Θεών τούς
όμους τούς νχγραψτους κι' άσά-|
λει/τους νά βιάζης. Γιατί δχιστ)
μεοα καί χτές, μά αίώνία ζοΰν
αύτοί, καί κανείς δέν τό γνωρί-|
ζει άττό πότε φανήκανε· κ'-' έγώ
ιτοτέ δέ θά μιτοροϋσα νά τρομά-
ξω θέλημ' άνθρώπου κανεγός καί
νά δώσω στούς Θεούς δίκη, πα-'
ραβαίνοντάς τους».
Ανάλογον "Υμνον στούς Θεί-
νόμους ψάλλει καί ό χορός στόν
«Οίδίποδα Τύραννον». «ΕΊ'θε σ' έ
μέ; νά είναι γραφτό οί λόγοι |
μου και τά £ργα μου αγ·ά, σέ
μ ά νά είναι ότι γ.ά τοϋτα ύ-|
πάρχουνε γόμοι ΰι|ιηλοί καί Οπερ
τατο1 πού στόν αίθέοα έγέννη-
σε Π'ατέρας τους ό "Ολυμπος. '
Άττ' τούς θνητούς δέν έγιναν|
δεν τούς άτηοκοιμά ή πλήθη. Με
γό,ιλη δσο καί άγέραστη μέσα
τους κατοικεϊ ©ΐότης»
Καί είναι σκληιρή ή μοϊρα των
παραβατών τών νόμων αυτών,
όπως ψάλλε1 ό χορός στήν «Άν-
τ^γόνη»: «Καλότυχοι ττού δέ γευ
τοΰν στή ζωή τους κανένα κα
κό Γΐατί γιά κείνους, πού ή
όργή θε'ι'κά τα σπίτια των σεί
σειτ εέ λείττει καμμιά συμφορά,
πού νά μην ττέφτη σέ πλήθος γ€
νεές των. "Οιιοιας. καθώς οτα*
τό κύμα κυλα£ΐ φουσκωμένο άπ
τίς αγριες τής ©ράκης πνοές
πάνω στή υκοτεινή την «βυσσο
άττ' τό 6υ8ό άναταράζε τή μαύ-
ρη άνεμοτράταχτη άμμουδιά κι'
άντιβογγώντας στενάζοι/ν κυμα-
τόδαρτο1 οί κώβοι.... Τή δική
σου τή δύναμη, ώ Δίαγ πο'ά αν¬
θρωπίνη "Επαρση νά σταματήση
θά μπόρειε;
Πού αυτήν μήτε ό ϋπνος ποτέ
ό πανδαμάτορας πιάνει· μήτε οί
μήνες τ£»ν ©εών οί άκούραστοι
μ' άττ' τα χρόνια άκατάλυτος
βασιλεύει δυνάστης μεσ' στοΰ
Όλύμπου τό ξέλσμττρο φέγγος
ένώ τώρα καί πρίν καί στό μέλ-
λον θά κρατά αΰτός ό νόμος: πώς
τίποτί στή ζωή τού άνθρώπου
δέν έρχεται μέ χωρίς κοί καμ¬
μιά δυστυχία·.·. Καλό τό κακό
σέ κείνου, πού ό Θεός όδηγάει
τό νού Του στό χαμό κι' ό χα-
μος δέ θ' άργήση νά φτάση».
Καί είναι κατά κανόνα εύλα
βικοί στό Θεό οί ήρωες τού με-
γάλου Τραγωδοΰ.
λ'ιά ερχονται στνγμές, ττού ξε-
σποϋν σέ παράπονα καί σέ δ'α-
μαρττνί^ς γ'ά τήν τραγΐ'κή μοί
ρα, ψ ·'· τούς έπεφύλαξαν οί Θε-
οί:
Ένώ ό Χορός παρηγορεΐ την
Αντιγόνη, δτι μέ τόν θάνατο, πού
δ'άλβξε ή ιδία «θά βγάλη με¬
γάλο δυομα καί βά τής λάχη ο-
μοιος μέ τούς ϊσόθεους «κλήρος
αίώνια». ή μεγάλη ήρωίδα νομι-
ζει, πώς τήν έμπαίζει, καί λέ-
ε':
«Ήιμένα, μέ γελοΰνε! Γιά τ'
δνομα των Θεών, γιατί πρίν νά
πεθάνω καί βλέπω άκόμα τό φώς|
με βρίζεΐς ετσ·; Μέ νόμους πο·
ούς έγώ στήν ττετροστο'βαγμένη
ττηγαίνω φλακή τοΰ ά^κουστον
Τάφου; Ποιό νόμο των ©εώ^ ε-
χω πατήσε'; καί γιατί πρέπει
πιά ή δυο"Τυχισμένη νά έλπίζω
στούς Θεούς; Ποιό σύμμαχό μου
νά ιιράξω, δταν μέ τήν εύσέβειά
μου τής άσεβείας την καταδίκη
βρήκα; Μ' αν τπερνοΰν στούς Θε¬
ούς αύτά δίικια ττεθαίνοντας θά
όμολογούσα τότε πώς Ενοχη πε-
θαινω, αν δμως οί αλλοι έχουν
την άμαρτία, εϊθε άς μην πάθουν
ττιό πολλά άπ' δσα ΕτσΊ αδικα
μοΰ κάγουν».
Άλλά στό τέλος ξανακερδίζει
την αϋτοκυριαρχίαν της καί άπο
«ΤΩ τής Θήβας πατρική μου
πόλη ώ Πανάρχαιθ| Θεοί τής γε¬
νεάς μου ττάει τελείωσε, με παίο
'οι/γ βλέττετε, άοχοντες^ τών ©ή-
βας, τή στε,ρνή βασιλοπούλα σας,
τί παθαίνω καί άπό ποιούς, για¬
τί φύλαξα τό σέιβας στούς Θε¬
ούς».
Άλλά κα( στήν «Ήλέκτρο·» ό
χσρος δταν άκουει την ήρωΐδα
νά φωναζη άπό άπαγοήτευση ·
«"Ας μέ σκοτώση κανείς γιατί
χαρά μου ό θάνατος καί ή ζωή
μθ" λύπη! ρωτά μέ άγωνία:
— <^Πού είναι τού Δία οί κε- ραυνο! κΓ ό λαμττρός "Ηλιος πού αν βλέπουν καί τά κρύβουν ολ' αύτά χωρίς νά κιινηθοΰν;» Ό Αϊας δμως προχώρει, πάνω στή μανία τού, πολύ περισσό- τερο καί φωνάζε' στήν Τέτμησ- σα: —- «Πολύ μέ παρασκότΐ«ηες! Δέν ξέρεις, πώς δέν έχω καμμιά ύττοχρέωση στούς Θεούς, ώστε νά βοηθήσιο κανένα; Μή βλασφη- μάς τούς ©εούς! Πέιστα σ' έκεί- ουςτ πού πιοτεύουν σέ κάτι τέ- ■Όια'» Δέν είνα' λιγώτερο ώμός ό Φιλοκτήτης, ττού λέ,ει στόν Νεο- πτόλεμο: — «Δέ χάθηκε κανένας κακός Οί Θεο! τούς τιιροστατεύουν τους ττανούργους καί τούς κοΐκούς εύ- χαρ'στιοΰνται άπό τόν "Αδη στή Ζωή νά τούς γυρίζου'ν, καί γκρ«- μίζοννι τον ενάρετο στόν "Αδη Πώς νά τά νοιώσης τοϋτα, πώς νά παινέσης σάν δείχνεις, έπαι- νώντας, τούς ©βούς άδίκοας;» "Ομως τά πικ,ρά αύτά ιταρά- πονα καί οί εντονες δ^μαρτυρί- ες δέν είναι παρά σπάνιες έκρή- ξεις τού μεγάλου ιταλού τών ή- ρωων τού Σοφοκλή. Ό συνήβης τόνος των τραγουδιών τού είναι είς την 6ην σ»Α(6α) (τέλος) κέκτηταΐ παρά¬ δοσιν οίκογενειακής δραστηριό¬ τητος καί δή τα'αύτης είς τόν τομέα της βαρείας βιομηχανίας (σιμέντα, χημικά. βαρέα μεταλ- λουργικά, έπαγγελματική έκπαί- διευσις) ού τυχούσηις> ήτις, μά-
λΌ-τα μεταπολεμι«ώς προβτΐλα-
6ε βαρόνουσαν μορφήν. Άλλά,
κατά τάς τελευταίας εβδομάδος
ό δείκτης τοϋ, σημαντΐ.κοΰ ηδη
(κατά τ' ανωτέρω)■ εϊδικοϋ 6ά-
ρους τής βΌμηχανικής περ'οχή,ς
τής Ελευσίνος, έμφανίζει διαδσ
χυκάς, άπροβλετττως ά—οτόμους·
άλματώδε'ς αύξήσεις Ποϊα τά
στοιχεία, άτινα δημιουργοϋν τήν
ώς ανωτέρω εΐκόνα, μιάς, ραγ-
δαίας καί έντός πλαιισίων έλαχί
στων έβδομάιδων' εξελίξεως της
βιομηχανικής ττερ'οχής Ελευσί¬
νος; Ταυτα ΰπομΐίμνήσκονται, ά
νακ^αλαΐωττικώς, έν τοίς κατω¬
τέρω ώς επετα':
1) Ανεκοινώθη, δτι οί βιομη-
χανίκο! κύκλοι, τού Πειραιώς πι-
σ'€ύουν) δτι ή βΌμηχανική ζώνη
τού, καιρίου τούτου· εμπορικον
λιμένος, ονδαμού αλλαχού δύνα¬
ται νά τοποθετηθή, εί μή είς Τήν
περιοχήγ Ελευσίνος.
2) 'Εδημοσ'εύθη, ότι οί Άμε-
ρ,κανοί ι—όσχονται δτι ό 6ος
στόλος των, καύσιμα θέλει προ-
μηθεύετα, έκ τών δυλιστηρίων
περιοχής ^Ελευσίνος, διά δέ την
συντήρησιν των πολεμικών πλοί
ων του θέλει άπευθύνεται είς τα
ναυτπΓγεϊα της αυτής ττβρΐοχής
(Ελευσίνος).
3) Ήγγέλθη επισήμως, δτ'μ*
λετάται ή γεφύρωσΐς μ«τά τής
Σαλαμΐνος, τών δύο κατέναντι
στομίων, τού κόλπου τής 'Ελευσϊ
νος, Τνα οννδεθή ή πε,ριοχή Ε¬
λευσίνος μετά τού Πειραιώς καί
διά μέσου Σαλαμΐνος, δτε ό κόλ
πος τής "Ελευσίνος θέλει περ1-
στρέφεται όδικώς ώς λίμνη κυ-
κλωτ€ρής.
4) Απεφασίσθη ή εγκατάστα¬
σις, είς δύο σημεία τής περιοχής
"Ελευσίνος, δύο (2) νέων δ'ϋλι.
στηρίων πετρελαίου λίαν σημαν-
τικής (άνακοιν<*θείσης μετά λε· πτομεοειών) άξίας καί παραγω- Υΐκότητος (όπωσδήποτε ύπερβαι νούσης τάς εσωτερικάς ανάγκας δ'ά μακράν σειράν έτών) — ταΰ τα δέ ένώ ουδαμώς, είς τό, έκ. πνέον ήδη· πρώτον πενταβτές πά ραγωγικόν πρόγραμμα, προεβλέ¬ πετο παρομοία ανάπτυξις τής ό.ομηχανίας διυλιιστηρίων ττετρε λαίου είς την περιοχήν 'Ελενσΐ νος. 5) Ανεκοινώθη, δτι κατ' αυ"άς κατοΓττλέει είς 'Ελευσϊνα, προερχομένην έκ Γερ'μανίας. νέα, παμμεγίστη) των 120 000 τόννων πλωτή δεξαμενή νονπηγήσβως πλοίων τής άνωνύμου έτα'ρείας <Ναυπηγεϊα Ελευσίνος», ^αντ ο- χρόνως δέ άνεκοινάθη δτι έπιμη- κύνεται, κατόπιν απολλοτριώσε¬ ων είς βάθος, ή ύπάρχουσα ναν- πηγ'κή κλίνη ξηράς τών έν λό¬ γω ναυπηγείων· διά νά δέχετα1 τθϋ λοιπού πλοΐα μαμούθ — ή¬ τοι ) τά έγ λόγω ναυπηγεΐα 'Ελευ σίνος, βϊσηλθον κατ' αύτάς, ττλη- σίστιο καί όρμητι.κώς είς την ψάσιν άνιούσης άποφασιστικής γραμμής, είς γίγαντα έξελΐσσό- μενα 6) Εδημοσιεύθη· δτ' ή «Χαλυ- βουργική 'ΕλευσϊΛος» βοηθουμέ- νη υπό κρατικών μέτρων,, ώθεΐ την παραγωγήν της είς το μόξι- μουμ (την δι,πλασ'άζε1· επί τό β κριβέστερον) είς τρόπον ώστε νά κατοχυρούται ή θέσις της, ώς τής όγκωδεστέρας βαρείας έλληνικ,ής 6ιομηχανίας, άναφερο μένης άξίας παγίων έγκαταστά¬ σεων, ΰπερβαινβύσης τά 3 500. 000 000 δραχμών. 7) Εδημοσιεύθη έ—ίβης. 8τι πΐοωθοΰνται αί άνσγκαϊαΐ· ττροθ- ποθέσείς (άπαλλοτριώσεις κλΐτ.) διά την επέκτασιν^ όλοκλήρωσ1^, δ'εύθυνσιν των έτέρων ναυπηγεί ων περιοχής ΈλευσΤνος. ήτοι των ναυπηγείων τής Α Ε. «'Ελλη νικά Ναυπηγεΐα», άτινα, ούτω, κατοχυροΰνται· ώς μία των με- γαλυτέρων ελληνικόν βιομη,χαν'- ών, άπό δ'φόρων ά—όψεων καί δ· πωσδήποτε ή πρώτη άπό πλευράς άριθμοΰ ά—ασχολουμένων έργα- τών, οΐτινες ήδη ύπερβαίνουν τάς 6 500, άλλά, καί τώρα άκόμη (πρό τών επί θύρα'ς έπεκ-ΐάσε- ων)· δεν πληρούν άκ,ρ^βώς τάς ά νάγκας τής έν λόγω 'Ελενσινια- κής ναυπηγικής βΌμηχαγίας· Ου τω? ή πλάστιγξ (τάς εβδομάδος αύτάς ακριβώς) ξκλινεν αποτό¬ μως ύηέρ τής περιοχής Ελευσί¬ νος, ώς τού φθρεως ύποδοχης τού διογκοιιμένου αλματωδως οί κονομικκχτ, καταναλωτικοϋ, παρα γωγικοΰ, έθν^κοΰ, έπικέντρου τής π.ρωτευούσης καί τού επιγείου της, έ'τι δέ ώς τού (ύποχρεωτ'- κώς δ'ά τό μέλλον) βαρέος βιθ- μηχανικοΰ έπ^ιείου των, επί έθνς κου επιπέδου. "Οθεν. άπαιτεΐται έ'ναρξις κρατικτΐς προετοιμασίας κα; πιροσαρμογής διά την κάλυ¬ ψιν τών, έκ της φύσεως καΙ δυ¬ νάμεως τών πραγμάτω^ σημαν- τ'κών επί θύραΐς έξελίξε»ν £ν τή ττεριαχή Ελευσίνος. Χρήστος Μαρκογ'ό^νης

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΤΟΥ κ. ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΦΉ
ΔΙΑ ΤΘΝ "ΒΙΓΛΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΠΟ ΝΟΥ,,
ΥΠΟ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΒΛΑΤΟΥ.
ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
Μόνον ίσως; ό Φοΐβος Δέλφης ήμ πού έγινε τό φώς τής μνήμης. Βρή
ποοοοΰσε νά νά γράψη μέ τόσην επι κα την άγροτικήι ζωή μου. Μ' εκα
τυχίαν, διά τόν «Βιγλάτορα τού πό νέ νά σκεφθώ πώς 6 κόσμος παν
------ _λ.. Λ«^----- ν/----- Α,Λ.. ..Λ! ,„,-. οί,,,,, Α "Χ,η-· ίηητίτ νηηίΓ
νου», τόν Φράνκο Σάκκα. Διότι μό
νόν αΰτός είναι ποιητής μέ την γνη
σιότητα τοϋ πάθους^ διά την Φύσιν,
μέ τόν παρορμητικόν αύθορμητι-
σμόν< ποΰ έμπνέει ώραιότατονς λυ ρικούς πίνακας στίχων καί δίδει είκόνας. πού δέν στήνονται άπό την μνήμην. Είναι ό Φοΐβος Δέλφης ό εύπαθέ στατοςδέκτης συγκινήσεων, πού έ σμίλευσαν άνθφώπινες καταστάσεις, πού ίγιναν 6ιώματα καί ποΰ ώδήγη σαν την σκέψιν είς άναζητήσεις πέ ραν τώνέφημέρων) έκεϊ δπου εΰρί σκεται ή αλήθειαι, ή άλήθεια τοΰ ι δανικοΰ καί τοΰ ώραίου. Είναι άκό μη ό έρμηνευτής καί κήρυκας κά ποίας βαθυτατης πίστεως, μέ την ό ποίαν πορεΰεται διά τής όδοΰ τής ποιήσεως, τής οποίας είναι ό προ ναμιοΰχος, ό εύνοημένος, ό έκλε- κτός. Στέκεται δ Φοϊβος Δέλφης, μέ έ'κστασιν πού φθάνει κάποτε τό δέ ος> έμπρό; είς τίς άπλές εύΤυχίες·
οί οποίες είναι καί οί ύπέρτατε;,
πού εχει χαρίσει ό Δημιουργός
καΐ πού παραμένουν θεμελιώδεις
καί άναλλοίωτε; δυνάμεις. Καί ε
χει τό τάλαντον ό Φοίβος Δέλφης
νά ευρίσκη τίς πηγές τής αληθείας
καί νά τίς παρουσιάζη μέ την ζο
γραφικήν παραστατικότητα, πού
χαρακτηρίξει δλλωστε οό
χ
τα ϊργον τού, είς όντως θέλγου
σαν πολυμορφίαν τού.
Καί ευρίσκει είς τό ε'ργον αλ
λιον ποιητών άντιστοιχίας, θά Ελε
γα άντίτυπα γενικής ίσχύος, άρ
κεϊ άπό τής όίλλης πλευρβς νά ύ
πάρχη καί ή θέλησις καί ή ίκανό
της νά τα άνευρίσκη καί νά τα
χαίρεται. Καί είναι έν προκειμένω
χαρακτηριστικά τα δσα ά άγαπημέ
νος μου φίλος Φοϊβος Δέλφης, ά
ναλύων την ποίησιν τοΰ Φράνκο
Σάκκα, γράφει: «Ξαναβρήκα, λέ¬
γει» τή μάνα. μου καί τόν πατέ
ρα μου μέσ' στοΰς στίχους τού,
μέσ' στΐς έποχές καί μέσ' τή ζωή,
τοϋ είναι ό Τδιος: έορτές< χαρές καί λύπε;, γέννησίς καί φθορά, νοσταλγίες κι' ένθύμια. "Ενας άληθΐνός ποιητής, όπως 6 Φράνκο Σαχκά, ξ,επερνάεΐ τό(ν τόπο τού, είναι πάντα σύγχρονος κ«Ι πανανθρώπινος. ΓιατΙ παναν- θρώπινος είναι ό πόνος». ΙΙόση άλήθεια! Καί πάση δύνα μις είισδύσεως έκ μέρους τοϋ ά γαπΓτοΰ Φοίβου Δέλφη. Γνωρίζει, χοιρΐς έμπλοκάς είς περιττολογίας καί έξαντλητικά; διονυχίσεις, νά παρουσιάζη πραγματικότητες καί νά τίς διαποτίζη μέ φιλοσοφικόν στοχασμόν. Γνωρίζει μέ δυό λόγια νά παίρνη μαζί τού τόν άναγνώ- στην είς άναζητήσεις. πού γοητεύ ουν. Διά τουτο καί άλλον» διαπιστώ νει: «Λίγοι Ιταλός πσιητής μάς εδωσαν ?να τόσο γοητευτικό πανό ραμα τής άγροτιάςι τόν άνβρωπο καί τό ΰπαιθρο». Ή ώραία καί καλοτυπιομένο ά πό τόν «Δίφρι» μελέτη τοΰ Φοίβου Δέλφη συμπληρώνετα^ άπασματι- κώς μέ «οιήματα τοϋ Σακκά, τα όποία δένουν τό σύνολο καί τοϋ έ ξασφαλίξουν ένότητα καί έσωτε ρικόν δυναμισμόν. "Ετσι ό Φοΐ 6ος Δέλφης άνάγει είς μίαν γνω ρι,μίαν, ποΰ θά αφήνη την άποτύ πωσίν τη;, είς την ψυχήν. Την γνοιριμίαν μέ τόν μεγάλον ποιητι κόν ζωγράφον τής ύπαιθρον, ποΰ ΰπάρχει α' δλες τίς πολυκύμαντες μορφές στήν ποίησι. Κι' «Ιλικρι νά σπανίως έ'χουν διαβάσει τόσον έμπεριστατωμένην ανάλυσιν, τό¬ σον δρτιαν άπεικόνισιν/ τόσον ί-ν τονον καί συγχρόντος απλήν πά ρουσίασιν. Καί δέν χιορεΐ άμφιβο λία ότι ενας ποιητή; τής ποιότη τος καί τής άξίας τοΰ Φοί-βου Δέλ φη είναι ό καταλληλότερος διά την παρουσίασιν ενός άλλον ποιη τού. ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΤΈΛΑΤΟΣ ΪΝΛ. Κλ.'ΓΛ 11 ^ ΗΚ-Π ΚΚΣ ΠΛΟΚ Η2 ΔΙΗΓΗΜΑ ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΣΦΥΡΙΧΤΡΑ Τοΰ 2ον μας κ. ΣΤΡΑΤΗΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ Τότε ή Φατμέ χωρίς νά ρωτή- σ*ι μήτε τή μητέρα, μήτε ^ή θεία Εύθαλία, ετρεξε στό παράθυρο, τό ήνοιξε μέ γ*-ι»ρικότητα καί βιασΰνη,, καί σικύβοντας στό δρό μο άρχισε νό σφυράει μέ τή σψυ ρίχτρα τρελλά, ό—·εγν»σμένα. Κά που κόπον τιράβοϋσε άπό τό στό μα τή σψυρίχτρα, καί τότε 6φη νέ τή φωνή της γεματη Ικεσία καί τρόμο νά απλ«θεί στή γει- τονιά, στό Βφ&μο. — Ίμττάαατ.. (Βοήβειααα). · Φαίγεται; αύτη τή>ν ενεργεια
της ΤουρκόΐΑας την βρήΊκανε λογι
κή ή μητέρα καί ή θεία, άπόβει-
ξη πού κι' αύτές Ετρεξαν στό
■π-αράθιιρο καί σ'γοντάρΐζαν μέ
τίς δ>«ές τους φ«νές τήν έπίκλη
ση της Φατμε.
— Ίμτάαατ.
Στό μεταξύ, μέ τά άπανωτά
χτυπήματα, ή κορνίζα τής πόρ-
τας εΐχε χαλαρώσε1, πέψταν σου
φάδες στό πάίτ<ομαΙ καί κάποια στιγμή ή κλει&σριά ετριξε σκλη ρά κ Γ άττότομα ή πόρτα ανοιξε μέ δυνατό θόρυβο. "Ωσττου πρό- βαλλαν τότε άντίικρυ μας δυό κοντόσωμοι Τοϋρκο, μέ αξούρι στο πρόστοττο καί τταχειά μου- στάκι, δυό έλεινά πλόοσματα μέ θολωμένο τό βλέμμα άπό τό κΰ- μα τής όργής καί τού μίσσυς, πού Εμοιαζαν γ'ά ληοττές, ή κλέ- Φτες. "Αν τα επ'πλα πού είχα με σπιρώξιε1 πίοκ» στήν πόρτα δεν, τούς εφραζαν τό δρόμο, ή έπί- θ*σή τους πάνω μας θά ήταν &- μεση καί πο>ός ξέρει μέ ποιές
σοοαρές σννέπειες. Ώστόσο, ή¬
ταν ζήτημα δευτερολέτττίον νά ξε
πιεράσουν καί ταύτα τβ ίμπόδια
οί Τούρκθι. Κι' ακριβώς έκείνη
τή στιγμή ή θεία Εύθαλία προ-
χώρησε μέ βημα ό—θΦοχπστικό
«σντά τους σ>' ένα σημεΐο τού
δωματΐου ώστε νά τήν βλέπουν
καλά καί σέ τόνο αύστηιρό φώ-
ναξε:
— Εΐσαστε ανανδρο^, εϊσαστι
τιτ«>τ£νιοι, γι' αύτό πού κανί.τε.
Τί θέλετε τέτο'α ώρα σέ Ελλη-
ν'κό σπίτι; Τί ζητάτε άπό μάς
τα γνναικό—αΐδα; Δέ ψοβάστε
τό βεο;
Μά τα αθλια ο~ντα, θαρρείς καί
σημοχτία δέν £5 ινα ν στά λόγια
Τής θείας. Μέ κινήσεις ζωηρές
καί 6ρίζοντας πράστυχα, σπρώ-
χναν τα επιπλα πού ίφραζαν τό
&ρόμο τους, προστταθούσανε ·
χωθούν μέσα στό δωμάτιο.
Έκείνη τή στιγμή άκούστηκαν
βήματα στίς σκάλες Βήματα
πολλά πού άνέιβαιναν στή βεράν
τα μέ γοργό ρυθμό.
Τό σούροι—ο εΐχε άπλωβεΐ πιά
όλόγυρα καί τα χρώματα τής η¬
μέρας άραίωναν. Ή φθ^νοπωρι
νύχτα κοντοζύγννε ψυχρή καί μα
ζί μέ τόν Φάβο £φερνε στά κορ·
μιά μιά άνατριχίλα.
Τα οηματα τώρα άραίωσαν
στίς σκάλες καί πύκνοσαν στή
βεραντα. Άττό τή θέση μου, πί
σο» άπό τα έπιπλα, μποροϋσα νά
ξεχωρίζω τήν κινήση στή βεράν-
6ίαια καί τόν πέταξε στό πάττω
μα σάν 6χρ«ΐστο σγκο. Ο ήλλος
προσπάθηοε νά ψύγει, ετρβχ*
στόν χώρο τής βεράντας, £κανε
κύκλους, μά τόν αρπαξκ κάποια
στιγμή άπό τόν βραχίονα ό ά.
ξ>«»ματικός. "Υστ«ρα ό άξ>ωματι
κάς σήκωσε 'ένα μαστίγ'ο πού
κρατοϋσε στό ίολλο χέρι καί δρ-
χ·σε νά ότν κτυπ€τ στά πόδια ά
πα>«—ά, μέ ουναμη, μέ όργη, μέ
μανία. Ό ληο^ης πιροσπάθηισε
ν άμυνβεί, άλλά σύνταμα λύγισε,
σωριάοτηκε βογγώντας στό πά-
τωμα. Μετά ό Τούρκος άξιωματι
κός ζύγ«*σε τόν δουτιειρο ληστή
καί άρχισε νά μαστιγώνε, καί
τοιϋτον μέ τόν ϊδιο Ισχυρό βυμό.
Η β£.ράντα κάμττοσα λεπτά γέ-
μκτε άγκομαχητά καί σκιληρές φω
νές ττού κλείνανε φρι«τούς πό-
νονς καί σιγά σ>γά άραίωσαν
καί περιορίστηκαν σέ χαμηλούς
λυγμούς.
Ό κί'νβυνος εΐχε ύποχ«»ρή<Γε1 πιά όλότελα καί ή άνακούφιση εΐχε άρχίσει νά ζεσταίν£ΐ τίς καρ δ>ές μας.
Πίσω άττό τα έπΐπλα πρώτη
προχώρησε καί βγήκε στή β€ράν
τα ή θεία Εύθαλία. Την άκολού-
θησε ή μητέρα κοί ξωπίσίο της
έγώ. Ή Φατμέ δέ βγηικιε £§«, ά-
πεναντίας κρύφτη,κε σέ μιά γω-
νιά, δέν ήθελε νά την δοΰν τέ-
τοια ώρα στό σπίτι μας
Ό Τοΰρκθς άξι«ματικός στρά
φηι«: στή θεία Εΰβοολία καί τήν
κντταξε γιά μερικά δευτερόλε-
πτα σιωπηλός. Ή εκφράση τού
ήταν σοβαρή καί άνάλαφρα τα-
ραγμένη.
— Δέν θά έπαναληΦθεΐ αύτό
—ού έ'γινε ΰσπου νά φύγετε, εΐ-
πε μέ σταθί.ρή φωνη. Ό Στρα-
τός μας καί ή 'Αβτυνομία άγρυ-
πνοι/ν γΐα σός.
— Φταϊμο καί με'? πού άφήαα
με τήν πόρτα τής αύλής ανοιχτή
μουρμούρισ-ε ή θεία.
— "Οχ', δέν φταϊτε σεΐς, £κα-
νε ό Τοϋρκος άξ'»ματικός. Φταϊ-
νε αύτοι οί άχρΐΐοι πατρΐώτες
μου. Άλλά θά τμωρηίθοθν αύ
σ^ηρά.
"Εγινε μικ,ρή παύση. Κι' αξα-
φνα σά νά θνΐμήιθηικε κάτι πού ή-
θελε νά μάθει, ρώττνσε.
—- Άλήθεια^ πθι,ανο·^ ήταν ή
— τΗταν τοθ γνοΰ μου, έ'σπτευ
σε ν' άπαντήισιε1 ή μητέρα Μά
μικρή πα'δΐική σφυρίχτρα.
— Αύτη ή παιδ^κή σφυρίχτροι
σάς έ'σωσ-ε, εΐττε ό Τοθρκος άξιω
ματ *ός μέ θαμπό χαμόγελο.
ΣΤΡΑΤΗΣ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ
τΗτον £ν«ς Τούρκος ξ
κός καί τρείς στρατιωτες. Ό ά-
ξιωματικός εΙχε ι—ά ποδια τού
σ-ίτιρούνια πού κουδουν'ίζανε.
Πρώτος φάνηκε στό φόντο τής
ττορτας £νας φηιλός στρατιώτην.
"Αρπαξε άπό τό σβέακο τόν 2να
Τοΰρκο λΐίστη, τόν ίσχφι πίσα
ΔΩΡΕΑΙ
"Η οίκογένεια κ. Ήλία Καμσί-
ζογ^υ, κατέθεσεν είς τό ταμεί¬
ον τού Σωματείον Κοιν Προνοί¬
ας τών άπανταχού Ίνεπτολ'τών
— Κασταμονιτίον «ή Κο'μ. τής
Θεοτόκου», έν Νέα Ίωνία, είς
μνήμην τού αποβιώσαντος την
7)8) όδεύοντος Γίωργίου Ούρσ-
λίδη δραχ. 3.000
— 'Επίσης ή οίκογένεια κ.
Άριστ. Τοπούζογλου είς τό αύ
τ ό Ταμείον τού Σωματείον κατέ
. θβσεν είς νήΊμην Γ«οργίου Ούρα-
ηλίδη δραχ. £00.
Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΊΑΤΙΠΟΓΛΟ;
Άπό νό άριστιύργηιω ~ον .ΧΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Ταζιαρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ ■ ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρηο περιγραφή τής έπικης μάχης τής Πίνδου μετά συντόμου
έξιστορήσεως ολοκλήρου τοϋ πολέμου 1940 - 41.
43©ον
Ό Κοκκαλάς, πού ετσι θά έξα-
χολουθοΰμε νά τόν λέμε, γιατί
Ιτσι τόν γνωρίσαμε, έκοίταξε λυ-
πημένος τή γυναίκα τού, πού ξα-
πλιι>μένη στά «ντιβάνι» έχάϊδευε
τό κεφαλ.άκι τοΰ Περικλή καί
Ικλαιγε-
— Συχώρεσέ με άγαπημένη μου,
τής εΐπε. Πιστεύα) στήν άθωόιτητά-
σου.
Γονάτισε καί τής έφίλησε τό
μίτωπο.
Μέ ξεγέλασαν τα φαινόμενα.
Σ' άγαπώ είλικρινά καί μέ δλη
μου τήν καρδιά. Σνχώρεσέ με σέ
παρακαλώ καί πάλι γιά τό μεγάλο
κακό καί γιά τήν άδικία ποΰ σ»»ΰ
βκανα. Ξειρω πόϋο μεγαλό^ΜΧ,ρδη
εΐσαι- Βοήθησέ με νά έπανορθώσω
μέ τήν στοργή μόν καί μέ την
άγάπη μου.
Ή Δόμνα συγκινημένη κι' εΰ-
τυχισμένη τόν άγκάλιασε-
Ποτέ μου τοΰ άπάντησε, δέν
έ'παψα νά σέ άγαπώ· Τίποτα δέν
ό,λλαξε άπό τα παληά μου αίσθή-
ματα γιά σένα άγαπημένε μου.
Τό μόνο πού ήθελα, ήταν νά π£ΐ-
σθής γιά τήν άθιοότητά μου καί
νά βγάλης άπό τήν καρδιά σου
τίς ϋποψίες, πώς δέν σοΰ στάθη-
κα πιστή. Νά μέ περιβάλης χι
Ισΰ μέ την άγάπη σου, μέ δλη
τήν έμπιστοσΰνη σου καί μέ την
στοργή σου. Καί νά γυρίσης κο-
ντά μου, μέ καθαρή τήν καρδιά
καί ήσυχη τήν συνείδηση. Σέ πε
ρίπενα Λ; πού Ιμαθα πώς δ άδι-
κος δ Σουλτάνος, πού τόσο πιστά
τόν εΐχες {«πηρετήση, σέ κρέμασε.
Μά καί τότε. παρακαλοΰσα τόν
Θεό στίς προσευχες μου. νά σέ
φωτίση έκεϊ ποΰ βρισκόσουνα, για¬
τί αύτός ό παντογνώστης, ήξερε
πόσο τίμια σοΰ στάθηκα καί νά σέ
πείση, πώς ποτέ δέν σέ άπάτησα,
γιά νά '6ρή άνάπαυση ή ψυχή σου.
Ό πανάγαθος Θεός, άκουσε ,τίς
δεήσεις μόν καί οχι μόνο σέ ξανά-
φερε ζο>ντανό μπροστά μου, μά
καί μέ τόν Ιστω καί άμαρτωλό
άντιπροσωπό τού, σέ ίπεισε πώς
σοΰ ήμουνα πάντα πιστή. Άς εί¬
ναι εύλογημένο τό όνομά του είς
τού; αίώνε;-
Ό Κοκκάλα; τής χαμογέλασε
τρυφερά καί στράφηκε στόν Νι-
κόδημο:
— Σ' εΰχαριστώ τοΰ εΐπε· πού
έίβγαλε; άπό τήν καρδιά μου τό
σαράκι πού τήν έ'τρωγε. Μά δέν
μπορώ νά σέ συγχωρήσω. γιά τήν
τιμιότητα τή; γυναίκας μου.
—Σάς έννοώ καί δέν καταδάλ-
λοι ουδεμίαν προσπάθειαν νά δι-
καιολογήσω τα έγκλήματά μου.
Δι' «ύτά θά μέ κρίνη ό Θεός.
Ό Κοκκαλάς κούνησε τό κεφά¬
λι του μέ περιφρόνηση: ,
—>Κα1 δέν μοΰ λές, τόν έρώτη-
σε, πώς τα κατάφερες, δχι μόνο
νά γλυτώσης τό κεφάλι σου, για
τό άπαίσιο έγκλημά σου, μά μπή-
κες στούς κόλπους τής έκκλησίας;
__Δέν ε'χω ουδεμίαν δυσκολίαν
νά σάς διηγηθώ τάς περιπετείας
μρυ καί τήν Ιερατικήν μου σταδιο-
δρομίαν) έφόσον θά έ'χητε τήν υπο¬
μονήν νά μέ ακούσητε. '
— 'Εμένα τουλάχιστον μέ καί-
ει ή περιέργεια, νά τα μάθω δλα
άύτά καί νομίζω. πώς τήν Ιδία πε¬
ριέργεια θά έ'χουν κ«1 οί άλλαι- '
—Νά τόν άκούσωμε, έ'κανε δ
Σουλτάνος, πού δρχισε νά δείχ¬
νη ενδιαφέρον, γιά τα δσα ελεγε
δ δθλιος έκεΐνος Ιερωμένος-
Ό Νικόδημο;, μέ άταραξία ηού
Ιφθανε τα δρια τή; άναισθησία;,
δρχισε: (
— Σά; είπον, δτι ευρέθην εί;
τήν άνάγκηνι νά φονεύσω τόν υϊόν
τοΰ ήγεμόνος τής Βλαχίας. Ι
—Δέν μά; τα λέ; καλά· τόν
διέκοψε δ Κοκκαλάς βέν βρέθηκε;
σέ καμμιά άνάγκη,· γιατί νά τόν
σκοτώσης τόν α/νθρωπο, άφοΰ σέ
κακομεταχειρίζοταν, μποροΰσες
νά τόν εγκαταλείψη; καί νά χα¬
θής στά άπέραντα βάθη τής αύ-
τοκρατορίας. |
—Τό Ιδιον εσκέφθην καί έγώ,
άλλά ήτο άργά πλέον. "Οταν μάς
εύρη τέκνον μου ή κακή ώρα, δέν
σκεπτόμεθα τάς συνεπείας των
πράξεών μας. Τέλος πάντων
Ατυχώς τόν πυροβολισμόν ήκου-
σαν, οί πλησίον μας ευρισκόμενοι
φίλοι καί φιλοξενούμενοι τοΰ ή¬
γεμόνος, "Αχμέτ Άλή πασάς καί
Ίμποαήμ Κουρή μπέης, οίτινες
ϊδόντες τόν πίπτοντα ήγεμονόπαιδα
καί εμέ μέ καπνίξουσαν εισέτι εί;
την δεξιάν μου πιστόλαν, έτρεξαν
πρός τό μέρος μου- Έγώ άφήρε-
σα άπό τόν νεκρόν τήν χρυσοποί-
κιλτον Ιδικήν τον πιβτόλαν καί
έκρύδην είς παρακειμένην καλύβην.
ΟΙ διώκται μου δμως μέ είδον καί
δ έξ αυτών πασάς, μοί εφώναξε:
— Βγαΐ; μπρέ γκιαούρη, άπό
τήν «τσαρδάκα» καί παραδώβου,
—Δέν μάς γλυτώνεις, κόσκινο
θά σέ κάνουμε· φώναξε καί δ
άλ/Λ;. δ μπέης- 'Ενφ όμως αιηοΐ
δέν έβλεπον είς ποΐο σημείον τής
καλύβης ήμην κρυμμενος, Ιγώ ό-
πίσο) άπό τοΰς ξηρούς κλάδους
τών τοιχιομάτον της, τούς ϊβλεπ.ιι
καλώς. Δι' εμέ δέν υπήρχεν δλ-
λη λύσις, Ιπρεπε νά τούς φονεΰσο),
διά νά μή φονευθώ ή νά μή συλ-
ληφθώ άπό αύτούς καΐ παραδοθώ
είς τόν Όσποδάρον. Έσκόπευσα
καί έπυροβόλησα. Τό βλήμα εχτύ¬
πησε την κεφαλήν τοΰ πασά καί
τοΰ έσκόρπισεν τόν εγκέφαλον.
Άνεπήδησϊν χαί Ιπεσεν δπνους
επί τής γής. Πρό τού φρικτοΰ τού¬
του θεάματος. ό μπέης ετράπη είς
φυγήν. Τότε άνέσυρα καί τήν άλ¬
λην πιστόλαν έκ τού σελαγίου μου
εκείνην τοΰ υιού το,ΰ ήγεμόνος καί
τόν έπυοοβόληίΐα.
Τόν έφόνευσα καΐ αυτόν- Μετά
ταδτα Λ χαοέλαβον Δλο ΐδ κννηγΐ-
τικόν περίπτερον τόν σάκκον
(1'νΗέχϊΐα έκ τοδ προηγοτ.νιίνου»
Κατά τάς πορεία; υπό όροχήν
ή χιονοθνελλαν, διά μέσου τών
έν άθλί^ καταστάσει όδών τή;
Άλβανίας, ύπέμενε άγγογΰστο);
την κακουχίαν, έφ' δσον έβλεπεν
επί κεφαλής ή παραπλεύρως τού
άπό τήν μανία των στοιχείων
τ^ φΰσεϋ);· Άντιθέτο,ς δέ έκό-
πτοντο τα γόνατά τού καί νψωνε
φωνήν διαμαρτυρίας, εάν οί Ά-
ξιωματικοί τού έπεδείκνυον άδια-
φθ(?ί«ν πβό; αίηόν καί άπεμακρΐ»
τάς προμηθείας τοΰ ήγεμονόπαιδος τ°ν Αξιωματικόν τού νά σννυπο-
κ«1 ήρχισα νά περιπλανιομαι ιϊ; άό ή ί ί
τό ύπαιθρον. Μετά πολλάς ημέρας
κατόρθιυσα νά έξέλθω των όρίιον
τή; Βλαχίας, Είσήλθον είς την
Ρούμελην οπου είς καλόγηρος,
έ'ναντι άδρας πληριομής, μοί έπρο-
μήθευσεν σκούφον καί καλογηρι- νοντο ίππεύοντε; ή άνερχόμενοι
κόν ράσσον τα όποϊα περιεβλήιθην, αύτοκινήτου
άπορρϊ'ψας τα ίδικά μου ένδύματα.
Τοιουτοτρόπως μεταμφιεσμένος συ
νέχισα τήν περιπλάνησίν μου εο)ς
δστοι» εφθασα εί; την Καλαμπάκαν-
Πρό; πληρεστέραν ασφάλειαν μου·
εσκέφθην νά έπισκεφθώ τα; Μο-
νά; των Μετεώροιν «αί νά κρυδω
έκ.εί. Καί τό επέτυχον.
Άνήλθον είς την Μονήν τοΰ
Άγίου Στεφάνου καί έζήτησα δ-
συλον (Ιπό τόν ήγούμενον, είς .τόν
οποίον είπον δτι κατεδιιοκόμην
ύ
Μετά μακράν πορείαν καί ανά¬
λογον σίοματικήν κόπωσιν, ε -
π ι π τ ε ν ώς άδρανής δγ-
κος, δταν έφθανεν είς τα τέρμα!
Εάν κακάς βαθμοφόρος τόν έκά-
λει δι' έκτακτον άγγαρείαν, χρη¬
σιμοποιών τό κΰρος τοΰ βαθμόν
τού, ηρνείτο, επιμένων δπι»ς έν
άνάγκη οδηγηθή πρός εξέτασιν είς
τόν ιατρόν "Εάν δμως ό βαθμοφό¬
ρος τόν έκάλει ώς σ υ ν ά -
δ ε λ φ ο ς νά τόν βοηθήση.
τούς Τούρκους. Ό αγαθάς γέ- εσπευδε προθύμως, λησμονών τόν
ρων μέ έπκττευσε καί μέ έκράτησεν κόπον του.
Τίποτε
όριστικώ; είς τήν Μονήν, Έκεϊ
έγνωρίσθην μέ Ι'να σοφόν καλόγη-
ρον, τόν βιβλιοθηκάριον τής Μο-
νής,. όστι; προσεφέρθη νά μέ μορ¬
φώση. Είχα ε'φεσιν πρό; μάθησιν
άπό τάς νέας πολεμι-
κάς μηχανάς καί άπό τήν τρομα-
κτικήν δράσιν τών άεροπλάνοιν
δέν τάν έξέπληξεν. 'Τπεδέχθη τα
αρματα μάχης(Ι) μέ χειροβομβί-
καί μετά τετραετίαν περίποτ», ότε δα?/ ^έ κλινοσκεπάσματα καί μέ
είχα πλέον συμπληρώση τό 25ον 6ολτΙν άμέσου σκοπεύσειος τοΰ πυ
Ετος τής ήλικίας μου, εγνώριζα θοβόλου, βραδύτερον δέ τα
καλώς ά'χι μόνον ι ην νέαν άλλά "
καί τήν αρχαίαν ελληνικήν γλώσ¬
σαν. Μέ τα έφάδια αΰτά καί κατά
προτροπήν τοϋ ήγουμένου τής Μο-
νής εφθασα. σέ συστατικήν επιστο¬
λήν «ϋτοΰ πρός τόν Πατριάρχην
έδώ, δπου έντάς ολίγων ημερών
έχειροτονήθην ίεροδιάκονος- Μετά
διετίαν τ«ΐό τοΰ Πατριάρχου πρε-
σδύτερος (Άςχιμανδρίτης) καί
βραδύτερον έπίσκοπος.
Είς την εκκλησίαν τών Πατριαρ
χείων, τυχαίιος έπανείδον τήν
Δόμναν. ή όποία Ιξ δψεος μόνοι
μέ είχεν γνοιρίσει είς τό Βουκου¬
ρέστιον νεανϊσκον καί δέν μέ ενε¬
θυμείτο. Έπεδίωξα νά συνδεθώ
αυτής καί επέτυχον νά γίνο>! αυΤ" κατήρχοντο είς χαμηλόν ΰ-
τελάμβανε μέ έφ' δπλου
λόγχην!(2) ΟΙ άτομικοί δλμίσκοι
των Ίταλών, μέ τούς ξηροΰς
κρότου; καί τάς άναλαμπά; τονν
κατά τήν νύκτα τόν εδρον εϊρωνα
εϋφυολόγον: «Μά; χτυποΰν μέ
τούς μύλους τοΰ καφέ». Έν μέ-
σ(» τοΰ κατακλυσμοϋ των εχθρι¬
κήν όβίδίον, αΰτός ανέμενεν Λτα-
ράχως» όπισθεν άπλής ξηρολιθιά;
ί) άβαθοΰ; όπής τοΰ έδάφους, τήν
παύσιν τοΰ πυρός' καί τότε έση-
κο')νετο ό'ρθιος διά νά άστειευθϋ
μέ τούς συνάδελφον; τού Έπολυ-
βόλει τα ίταλικά άεροπλάνα, πολ¬
λά τών οποίων κατέρριψε μέ τήν
εΰστοχίαν τού, άδιαφορών εάν
ψος καί κατέκλυζαν τόν πέριξ του
χώρον μέ σωρείαν 6ομ6(Λν πού
συνεκλόνιξον τό ί-δαφος.
Άμυνόμενος, ουδέποτε έγκατέ-
λειψεν είς τόν εχθρόν την θέσιν
τού
μετ"
φίλος της καί πνευματικάς της. Έ
γνώρισα έκ τοΰ πλησίον καί τήν οι¬
κογένειαν της. Ειλικρινώς έλυπή-
θην δταν έμαθον, τόν άπαγχονι-
σμόν τοΰ συζύγου της1 τόν ιδικόν
σας δηλαδή πρίγκιψ Καλλιμάχη
καί Ικαμον δ"τι έπεβάλετο διά νά *αθίστατο αληθής κόλασις πυρός
1 έκ τών βομβαρδισμών. Συρόμενος
επί τοΰ Ιδάφους. άνασκαπτομένου
άπό τάς έχθρικάς όδίδας. διοιλί-
σθαινεν έντός τών δπών τής γής,
δίκην άσπάλακο;· καί δταν τό ι¬
ταλικόν πεξιχόν έπλησίαζεν εί;
τήν απόστασιν άσφαλεία;, μέ τήν
τής άπαλύνιο τόν πόνον καί νά τήν
παρηγορήσω..
Κοίταξε τήν Δάμναν καί συνέ-
χισε:
—Καί εΐδε; Δόμνα μοί·, πόσον
πολυεύσπλαχνο; καί πόσον πανοι-
κτίρμιον είναι ό Κΰριο; Σοί έπα-
νέφερεν ζώντα πλ.ησίον σου τόν
προσφιλή σου σύζυγον, διά νά ά-
πολαύσης έφ' έξη; τήν ευτυχίαν
τήν όποιαν τόσον αδίκω; εστερή¬
θη;. Καί μή θλίβεσαι διά τήν κα¬
τάστασιν τοΰ μικροϋ Περικλέονς,
ό θεό; δοκιμάζει την πίστιν σου
δπ«; έδοκίαασεν τήν πίστιν τοϋ
Άδραάμ. Πίστευε εί; τόν παντο-
δύναμον Θεόν καί έ'σο βεβαία δτ^
σιιντόμοις θά άνακτήση τήν όμιλίαν |
πεποίθησιν δτι, — άφοΰ τό πάν
είχεν ίσοπεδωθή, — δέν θά ύ-
πήρχε ψυχή ζώσα νά τύν αντιμε¬
τωπίση, αύτάς έτινάσσετο ά'ρθιος,
μέ τό πρόσιοπον άγνώριστον άπό
τού; καπνούς καί τό «λασπό-
χιονο» καί την στολήν του είς οι¬
κτράν κατάστασιν καί εσπευδεν
είς τα; θέσει; μάχης, είς τάς θέ-
σεις τών αύτομάτοιν οπλοιν. 'ρ'το:-
μο; νά ΰποοεχθή τάς επιθέσει;
τοΰ έχθροΰ- Οί "Ιταλοί, τότε, υ¬
φίσταντο αίφνιδκχσμόν καί μετά
σκληρόν άγώνα έξηναγκάζοντο
είς ύποχώρησιν υπό τάς άστραπάς
τής Έλληνικής λόγχης!
Έπιτιθέμενος, ουδέποτε άνε-
στράφη όπίσο), παρά τόν φονικόν
θερισμόν πού έξαπέλυον τα έχθρι-
κά πολυβόλα Μέ την λόγχην έφ'
δτΐλου καί μέ τήν αγρίαν πολεμι¬
κήν κραυγήν ά έ ρ α! ό "Ελ¬
λην στρατιώτης υπήρξεν άκαταμά-
χητο;! Είς τού; σκληροτραχήλου;
πολεμιστάς τής Σικελίας, τής
Καλαβρίας καί τής Τοσκάνης. έ-
νέπνεε τόν τρόμον ή όρμητικότης
τού, ή όποία τόν καθίστα Ι -
πταμένην ρομφαίαν!
Ό πυροβολητής άνεβίβαζε τα
πυροβόλα του είς ΰψη χιονοσκε-
πή, όλισθηρά· κρημνώδη, άπίθα-
να κυριολεκτικώς εκείθεν δέ, μέ
τα εύστοχώτατα πυρά του, ήφνιδί-
αξε καί έτρομοκράτει τόν ε¬
χθρόν.
Ό σωφέρ τοϋ αυτοκίνητον πά
ρεμενεν 24 δίρα; τό 24ο>ρον επί
τοϋ 6ολάν( διά νά μεταφέρη
τραυματία;, τρόφιμα καί ύλικ.ά
πάση; φύσεοις· άγνοών τί είναι (5-
πνο;, ανάπαυσις, κίνδυνος.
(1) Κατά τάς μάχας παρά
τόν ποταμόν Καλαμάν. δταν
τό πρώτον οί Ιταλοί έπίχεί-
ρησαν νά χρησιμοποιήσοτ'ν
αρματα μάχης, οί στρατιώ¬
ται μας ερριπτον είς τάς έο-
Λυστρίας τών άρμάτων κλι·
νοσκεπάσματα καί τοιου¬
τοτρόπως παρεκώλυον τήν
λειτουργίαν των καί έξηνάγ-
καξον είς άκινησίαν τα μη-
χανήματα- Έπέπιπτον τότε
διά τών χειρομδοβίδων καί
τής λόγχης εναντίον των
πληρωμάτων καί κατελάμ-
δανον τα αρματα
(2) Τό αύτό οτνέ-δη καί κα¬
τά την μάχην τοΰ Καλπακίου
τή; 3ης Νοεμ6ρίου) μέ τούς
εύξώνους πού ύπερήσπιζον
εκεΐ τήν Τοποθεσίαν. Έπε-
νέθη έν συνεχεία τα πυρο-
βολικόν καί άνέτρεψεν έννέα'
Ικ τών έπιτεθέντων άρμάτοιν
μάχη;.
Σι/νΐχίζεΤαι
ΗΘΡΥΛΙ ΚΗ ΝΗΣΟΣ ΑΤΛΑΝΤΙΧ
Κατά τόν γερμανόν καθηγητήν φρ. ΒΕΝΧΕΡ
Μετάφρασις ΒΑΣΙΛ ΚΟΥΖΗΝΟ ΠΟΥΛΟΥ
(Σιινέχε'α έκ τού προηγούμενον)
Μποροΰμε δμως έ,κ τούτου νά
φθάσκμε στό συμττέρασμα δτι ο!
ό',ρχέγο'Ίο1 πολιτισμο! καί οί μυ-
θολογΐ'κές παραδόσεις όλω ν τ«ν
λαώ ν άπαδεικνυουν άναμφ'βόλως
μίαν έ.κπληκτΐική χοινή καταγω-
γή "Ετσ' π.χ. βρίσ-κομε τίς έ-
λικοειδ*1ς γραμμές σάν πρωταρ-
χι,κό στθλίδ1 στή τέ,χνη των άγ·
γείων "Επίσης στίς Μυκήνες,
την Τροία, την Ισπανία, τή
Σκωτία. τό Περοϋ, στό Μεξικό.
'Λσαύτως οί ττερισσότεροι ττολι.
τισμένιο λαοί τή-ν 'ίδ'α πορείοι
τής άνατττΰξεως είχον άχολοιιβή-
σει άττό τής έττοχή.ς τού λίθου
μέχρι τού όρί,'χάλκου καί τού σι
δήρου Μ—οροϋμε έν τούτοις νά
μή προχωιρήο-ωμΐ μακρύτερα καί
σ^ηιρΐζόμενοι στά λείψανα τού
νβωτάτου πολιτ^σμού των Μάγια
στό Γιουκατάν νά άναπαραστή-
σω-με τεχνικώς τήν οννάφεια πού
ύπάρχει μέ τόν αρχαίον αΐγυπτια
κό ττολιτ'θ'μό Διότι τα σΐκοδο-
μήματα τής νίώτερης καθώς καί
τής τελευταίας έ—οχής τα όποΐα
συναντοΰμε σήμιερα στην "Εχ^ν
*σα, Παλένκουε, Οΰξμαλ, Κομ-
πάν καί σέ αλλες έρειπωμένες
πόλε'ς τής Μ. Άμερικής 6ρ><σκόν ταν σέ άνθησι, μεταξύ των έτών 400 καί 1200 μ.Χ δηλαδή μετά τό χρονι·κό διάκ—ημα αού Ιδικόν μας μεσαίωνα <ί γύρω στά 3-500 χρόν'α μετά τόν αρχαίον αίγυ πτιακό πολιτκτμό: Αύτός πρό μακρού χρόνον εΤχε δύσει, ένώ έκεί ινέιχχ στό Μεξικό τήν Γουα- τεμάλα τήν Όνδούρα πού ή<Γαν λ^ τ£)?α μέ σε άκμη στεφανωμέντς μί ττροκαλούν άκόμη θαυμοτσμό των ξοών 0[ γυπΐτακές -υρομίδ^ ήσβν , « κως μνημεΐα των βοχτ,λικών "' ν«ν δπως περίττον στήν "Ελλ οί θολ«τοί τάφο> τών Μ«
και τού Ορχομενοΰ, τούς 4ηο;
ούς έκ πλάνης οί παλα,ο; Μ^"
Ρθύσαν ώς «βηββυροενλβκ^,'
Άντιθέτιος οί πυραμίδες -,^
Μάγια εχρησιμοποιούντο ώς {—
δομή γΐά τούς νβούς καί τό μ{
στούς όποίοι/ς ι
<τκ«λοπότισ ψη τΗταν κτισμένες 4γ κώβε.ς, μέ χώμα, άττορρίμμ-β καί πέτρες, καί σκ—ασμένίς ^ ϊξ'ο μέ ενα λίΐο στρώμβ ό—ό —£. τρες, έν« οί αίγι-τιακίς μίδες ήααν από μέσα κ Αύτές ήσαν ένδιαιΐΐινμ—β τονχί. άς των νεχρών, 4«ϊνίς κοτοι«ί,ς ζώντ«ν άνθρώπ»ν Στίς 4κτιτβ. μένες πεδιάδες τού Γιουκα'όν έχρη^'μοποιούντο καί σάν στρι τηγ'ιιά άμυντικά φρούρΐα γ,ό & έπι,'βλίπουν ό—ό τό ϋψθς των τα πιερ,ίχορα καί γ*ά νά μποροθννί άττοκρούουν εΰκολα τ(ς ^,^^ των έχβρών. 'Εκτός τούτου στ« ΰψος ε«ΐνο τών πκραμίδων ή ζί στη ήτο όλιγώτερο καταβλιιηΠκή ένώ χαμηλά τούς έστινοχιαροθ. οιε· Τούς ό—ίλλασσαν ά^μη „„. άπό την πληγή των κοννουιτιώ» διότι στά ψηλά δώματα -ού 6.' τπΪΡχαν έπνεε εύχάρΐ—η αβρ, καί δροοτροί ανεμοι. (Συνεχίζεταΐ «ε«ε«αε«α«ιεΐ£«ΐ(^^ ΠΕΘΑΝΕ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΝΟΥΡΟΣ (Τ' άηδόνι τής Σμύρνης) Τό Έλλττνικό Άστυνομικο Μνθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 45ον Ό συμβολαιογράφο; κλείστη- του, τό γλυκύ σου τέκνον. "ΗΘελε;| κε στό διαμέρισμα τοϋ λόρδου, τή; ήγαπημένη; σου θυγατρόξ· διά| γιά δύο ο>ρες. Ή Κιτνθια 6γήκε
Τδης την ημέραν των γάμοιν
άγαλλιάση ή ψυχή σου- Καί
τό μόνο δωμά-
σπιτιοΰ, πού
οψη. ΟΙ έρα-
νά
νά
άντ' αυτοϋ τοϋ εϋτυχοϋς γεγονό
τος, υπέστη; ταπεινώοεις καί έξειι-
τΐλισμοΰ;. Τα δάκρι·α έκάλ.υψσν
τούς ώραίους σου οφθαλμούς καί
ή τρυφερά μητρική σου καρδιά έ-
σπαράχθη,. "Ολα αΰτά ήσαν σκλη-
οαί βεβαίιος δοκιμασίαι, αΐτινε; δ-
μοι; ήδη παρήλθον. "Ιδού ό κολός
νυμφίο;, όστις ώς ήκουσα· δέν ?-
χει πλνέον ουδεμίαν άντίρρησιν) νά
συνδεθή μετά τής θυγατρός σου,
διά των ίερών δεσμών τού γάμον.
—"Οχι· δέν εχω καμμιά άντίρ-
ρηση πάτερ μου. Τήν παντρευομαι
κι' άπόψε δν θέλετε, έ'κανε μέ προ-
θυμία ό Νεοκλής.
—"Ας συγκ-εντρωθωμεν λοιπόν
είς την εκκλησίαν, διά νά συνεχί¬
σωμεν τό διακοπέν μυστήριον, εί¬
πεν ό Νικόδημος καί προχύρησε
πρός τήν πόρτα τοΰ Γραφείον τού-
Έπενέβη δ Κοκκαλάς καί τόν έ-
σταμάτησε.
—Δέν βλέπω τού εΐπε, γιά ποιό
άπ' την κρε&βατοκάμαρα· κάνον-
τας τήν άνήξερη. Πήγε στή ·6ι-
βλιοθήκη. "Ητανε
τι ο τοΰ μεγάλον
δέν εΐχε άλλάξει
στές τής Κύθνιας δέ νοιαζάτανε
γιά βιβλία! Άλλωστε) κεϊνο
ήτανε τό καταφύγιο τοΰ "Εντου-
αρντ. Άποφεύγανί νά τόν πλη-
σιάσουν! Ή άδυναμία τοΰ λόρ-
δου στό γιό τοτι. εΐχε πείσει την
Κύνθια πώς έ'πρεπε νά προσέχει
πολΰ, αν ήθελε νά πραγματο-
ποιήσει τό σχεδιό της!
. Ό Έντουαρντ δέ βρισκότιΐνε
στά σπίτι κείνη την Λρα. ΤΗρθε
δταν δ συμβολαιογράφος ήτανε
στό διαμέρισμα τοϋ λόρδου μαζί
μέ τό γιατρό καί τόν Τόμας- Ώ-
στόσο, δ δόκτορας Φρέϊξερ δέν
εμεινε πολύ κοντά στόν Ρί-
τσαρντ. Φεύγοντας σι>ναντήθηκε
μέ τόν "Εντοναρντ στήν εΐσοδο.
Ήταν άγανακτισμένος Τοΰ σύ-
στησε νά έπέμβει. Νά σταματή-
του δπως τοΰ δρεσε. Πίστευε
πώς ήτανε παρδξενιό — ενός
αρρ(οστου. Ή συμπάθεια, ποΰ
γενιέται γιά την νοσοκόμα τού·
Ή έμπιστοσι'ινη, ποΰ ή Ιλπίδα
τής γιατρειδς τού, τόν δένει μα-,
ζί της, Οί άλλαγές τοΰ προσωπι-'
κου δέν τόν ένδιέφεραν. Ποτέ
δέν τίς πρόσεξε. "Οσα τοΰ ίΐπε ό
Τόμας τοϋ φανήκανε νεοοντικέ;
φλι>αρίες. Τα παράπσνα τής "Ε-
λεν ήτανε, γΓ αυτόν, πιό δίκαια.
Μιά πιστή άφοσιτομένη γυναΐκα,
πον παραγκιονίξίται άπό μίαν
δγνοστη, άνεπιθύμητη, Μά δέν
μποροΰσε νά κάνει τίποτα γιά νά
την δικαιοχτει- Μέ τόν τίτλο τής
οίκονόμον, ή "Ελεν. τοΰ εΐχε ά-
ναφέρει τίς κλοπές, πού γινόντοι-
νε στό σπίτι. Δέν ήτανε δουλειά
δική τού- "Εποΐπε δ Τόμας κι''
έκείνη νά προσέχουμε πιό πολύ.
"Ας φύλαγαν δσα πράγματα Λ-
ξίας δέν εϊχανε φΰγει Ακόμα-
Ή 'ζο)ή τοΰ λόρδου εΐχε πολύ
μεγαλύτερη σημασία γι' αυτόν
άπ' δ,τι δήποτε Λλλο! Άρκεί
ποΐ» δέ θά γιατρευότανε ποτέ.
Άν τόν εύχαριστοΰμε ή συντρο-
, . , , ποιό' σει μιά κατάσταση, πού ξέφευγ* φιά τής Κι'^θΓας, Ιπρεπε 'νά την1
λογο πρέπε, να χάνουμε τόν γάμο | πιά άχ' τα δρια κάθε λογικής. | !χει: Δέν μπορ^ε κανέν^ς νϊ
χαράματα.
—'ΚαΙ δϊμ(ι)ς
ύπάρχει
μουςμούρισε ή Δόμνα καί την πή-
ραν τα κλάματα.
Ό Κοκκαλάς κοίταξε παραξε-
νεμένος τήν γυναίκα του. Έκ.είνη'
δέν μίλησε μά ^πεσε στήν άγκαλιά Ι
του ή Πολυξένη καί φιλώντας τον
τοΰ είπε μ' άναφυλλητά.
—"Οχι πατέρα μου· δέν μπο¬
ρώ νά παντρευθΛ, οίίτε τόν Νεο-
•'.λή, οΰτε δλλον,
Συνεχίζεται
.. Η Ελεν σταμάτησε
ΕΚΔ9ΣΕΙΣ
Είς χομψοΤι/πωμένον τόμον |.
κνκλοΦΟρηο-ε τό β'βλίον τβθ κ.
Λευκράτους Άσλανίβη 6—6 τόν
τίτλον «Ρ«τ6, έσείς τ( λέτε;»
(κοινων'κά καί σατιρ'κά στιχά-
«ια)-
— Ή συνε,ργάτις μας κ. Κού-
λα Ξηραδακη έθεσε ός κυκλοφο¬
ρίαν τό 6ι6λίον της: Άπό τά
Άρχεϊα τοΰ Ελίγκτικού Συνεδρί
ου «Παρΰεναγΐαγεΐα και δασκά-
λες τού ύποδούλοιι ' Ελλην ισμοθ»
θησε νά βρεΐ τή λέξη_ πού μετα-
χειρ·στηκε ό γιατρός. Δέ μπόρε-
σε. Τήν εΐπα έγώ, χιορΐς νά δι-
στάσίο:
—Τυχοδιώκτισσα !
Μέ κύτταξε στά μάτια μ' ευ¬
χαριστήση-
—Ν«Π Αύτη είναι ή λέξη
τού καλοΰ μου Τζών! Σ' εϋχα-
ριστώ πού μοΰ τή θΰμισες!
Σηκο')θηκε νά έτΡ{(ιάσει τσάι
κ<ιί γιά τί; δυό μα;. *Άμα γΰρι- αε στή θέση τη;, τα μουντό φώς τή; χρυσαυγής ξεπρόβαλε άπ' τίς μισάνοιχτε; γρίλιε;, πραμηνΰον- τα; μιά καινούργια χιονισμένη μίρ,ι. Ή ενταση, πού είχαμε τα νεΒ- οα μου γιά νά μάθο> τήν Ιστορία
τή; Κύνθια;. μουκοφε κάθε δια¬
θέση Ρπνου. Κι' ή "Ελεν, βλέ-
ποντας τα Ιν&ιαφέρον μου βχηί-
τοΰ τή στερήσει... "Οταν
Προσπά-' τόν ϊρωτα τοΰ λόρδου γιά την νε-
Ό "Εντβυαρντ νομιζε πώς δέν
είχε κανεΗ'α δικαίομα νά έπέμ-
βρι- Ό πατέοας τού ήτανε λεύτε-
ρο; νά διαθέση την περιονσί,α
εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΠΑ,.
Πμ)λεϊται είς όλα τα Κεντρικά Βιβλιο-
λϊ - ·|πποκράτους κλπ.)
αρή γυνάΐκα, ξέσπασε σέ γέλια.
—Καιρός είναι ν' άποχτήσω
κί τρίτη μητέρα! Μικρότερη
άπό μενά τούτη τή φορά!.-.
Καί δέν ένδιαφέρθηκε πιά νά
μάθει τή συνέχεια- "Εβλεπε τόν
ίρριοστο τρείς φορές τήν ήμέρα.
Σχεδάν πάντα πλάι του ή Κύν-
θια- Ποτέ δέν τής εΐχε μιλήοει.
Άγνοονσε την παρουσία της. Κι"
ετσι εΐχε περάσει ό καιράς.
Άλλά, τούτη τή φορά τα λό¬
για τοΰ γιατροΰ τόν πείραξαν.
' Οχι γιατί δ πατέρας τού θάβα-
Ζΐ την Κύνθια στή διαθήκη τον.
Δικαίιομά του. Μά γιά τή γνώ-
μη? ^ρΰ εΐχε σχηματίσει ?νας τό
σο παλιρς καί χαλός φίλος!
Μπήκε στή βιβλιοθήκη Λμί-
λητος- 'Η "Ελεν τάν άκολοι'ιθη-
σε άνήσυχη Μέ τό άνοιγμα της
.τόρτας, άντίκρυσε την Κύνθια
καήισμένη χοντά στ* άναμμένο
τϊάκι. Γ>5ρισε τό κεφάλι της καί
τάν κύτταξΒ προκλητικά. Ή "Β-
λρν ήξερε δτι μόνον ?να μηλακό
κϊ' ησι>χο τόνο. διάθεταν τα ΦΟ)-
νητιχά τού δργανα. Μ' αύτός,
ποΰ μίληβε, βέν ήταν Ιδ «γιό;»
τη;! "Αν δέν τόν Κβλεπε, θά πί-
βτευε π άκοΰσίΐ. Κ' (ί
σαι τόσο μιχρός! θά σέ χοατήσω
μαζί μέ τό Μώρο».
Μαθεύτηχε· τότες, σ' δλη τή
Σμύρνη, πώς στοΰ Γεραλέξη τρα
γουδά ίνα καινοΰργιος. πού έξύν
πού 2χει δελουδένια φωνή, ξέρίΐ
καί δ,τι τραγοΰδι τοΰ γυρέψης νά
σοΰ τραγανδήστ). Τί σαρκιά, τί ιί
μανέδες ρίομέϊκοι, τί άμανέίΕ;
τούρκικοι! καί τρέχανε οί χΜ
αιοι μεοαχλήδες γλεντζέδες >ό το
νέ άκούσοννε καί νά τού κολλήθθΜ
νέ στό κοΰτϊλο σαλιωμένο άοημέ
νιο ή χρυσά νόμισμα, γιά νά τού;
τραγουδήση απάνω στό κεφι τους
έκεΐνο πού θίλανε. Άπό τότε τον
κολλήθηκε πιά τό καλλιτεχνιχό .ιο
ράνομα «Νοϋρος»^ παρατσοϋχ/Ιι
τοΰ πατέρα του πού εΐχε γεννηθή
στό Τσιρϊγο.
Ό Νοΰρος εΐχε βρή τό δρόμο
του. "Ισοις νά φάνηκε άχάρκηο;
στήν ψαλτική, νά τηνέ Ιγχατάλει
ψε. άφοΰ ή βυξαντνιή μουίΐχή τοΰ
έ'μαθε όρισμένα μυστικά στά σγο«
ρό σύρσιμο τής φιονής. Ό ψάλτης
δμο>ς, τόν καιρό έχίΐνο. δέν κέρδι
ζε πολλά, ένώ τόν τραγουδιστή τό
νέ ραίνανε μέ νομίσματα. Τόν Νού
ρο, τώρα, τονε γυρεύανε δλα τό
παρόμοΐα κέντρα. Τραγούδησε μ*
τή χρονιά στήν «Τερψιθεη» βτοϋ
Χατζ,ή—Φράγ^ου τή συνοιχία.
Σαό «Άσισανχτέρ» στό Καρατάσ-
(περίχωρο τής Σμύονης), ότου
«Τζίτζικα» ταύ Ν'κόλβ στόν "Αη
Γιάννηι την Άλιγαριά. Στοΰ «Χά
βούττι» τοΰ Μιχάλη στό ΤσάΓ.
Στό 1911. ποΰ στή -μϋρνη
εΐχε φανερίοθή χολέρα. φί'Ύ*1 νι"1
Ά
Τθ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΤΩΝ Α-
ΔΡΑιΜΥΤΤΙΝΟΝ ΕΙΣ ΜΥΤΙ-
ΛΗΜΗΝ
Η 'ΟργανωΤική ΕττιΤροπή πά
ρακαλεΐ τούς ένδ.αφερομένονς
της περιοχής Πρωτευούσης νο ά-
ττοστείλουν νό ταχύτερον εγγρα
φόν δήλ«σίν των _ ε((. Τήν δ(_
ευθύνην Άδραμι/ττίου 32 ο(κία
Άβ. Καρύλλου — Ν- Σμύρνη—
ΤιΚγ ιιίη^. ^_____.... ,
άπό τούτο τό βπΐτι ι
'ΕκεΙνη δέν *()ννήθηκε
λου. Στό προκλητικό τη^
προστέθηκε 2να είριονικό
γελο.
—Δέ μπορ?ϊται -νά μέ διώξετε
χοορΐς την δδεια τοΰπατερα
δα ,^ς μέσβνΐ τντμο-λοϊχός
(καί μέ Α' ή' Β' θέσιν) ή άερο-
πορικώς (δρομολ*γ,α ημερησίως
7,10, Π,ΤΟ κ«ί 16,40) έπιβ
μοθν νά βναχίίρη<τβνν |4ς λήνην ξχβντε, *>—· «φ,ν 8τι μί
ι* *"Α*!νι*» ^ «Ημβπλοΐας
Καβουνίβον θά άν-<ο>ρήο-ουν την
7 μ μ τή, Τετάρτης 6 Ζντημ
βρίου. ά«ρο~ορ,«<>ς «4 τήν αίβ
ημέραν η Τό Σάββατον βην Σε
πτέμβριον παρο:μ0νήν τ&- μ
μοσύνβυ είς Τόν Μητροπ,Λΐτικόν
Ναόν τής -όλ«4*ς-
Ή δήλ*»^ τ^
π,σπ«υσβή δ.ά ττ^ν
τνν βέ««.ν |
χαμό-
σας!
(Συνεχίζεται)
τ«ν
Ήμί.ρομτ[νίο έπιστροφής ·»:»ν
} έκ Μιττιλήνης ελευθέρα δι* ίνα
μήνα.
Δ'ό την
Τέως Δήμαρχος Ν> Σμύρνης
ε φανερίοθή χολέρα φίΎ
Άϊντίνι καί τραγονδά οτο
τρο στήν Κάτω—^πιάτσα.
τότες 20 χρονώ. Σέ 9 μήνις «οί)
ή άρρώστεια εΐχε πιά Ιεθυμάνει
κατεβοίνΐι στή Σμύρνη κσΐ τρο
γουδά στοθ <Γεραλέξη» χώ <""^ «Τερψιθέα». Στόν Εΰρωπαόώ ηό λεμο 1914—1918, λόγο πού ή «[ να τα κέντρα εϊχανε κλ»ίσχι· λ™ κλεισμός στά λιμάνι τής Σμΰρνη; κ αί δ Νοΰρος φεόγβι. χρυφά μ* *· καίκι τοΰ γνναικα&ελφοΰ τού V111 τή Μυτιλήνη κι' αποχεί μέ *α$ 6ι γιά την θεσσαλονίχη, δπου τρ» γουδδ στά κέντρα «Λούνο - «άν"». «Πεδίον τοΰ "Αρεως» ««^ <"00 «θανάση τοΰ Κατσαροΰ> στό Ν«
πό.
(Σννεχίζετοι)
ΣΥΜΊΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΕΟΕΧ
ΕΙΣ ΔΙΈΘΝΕΙΣ ΕΚΘΐΣΕΙΙ
Τό Δ^οικτιτικόν Σι»μβθ^"ν
τοθ 'Εβνικοϋ Όργανισμοί '£*'
λη-νικής Χει,ροτεχνίας έν«ρι«»
εΐσήγησιν τού Γενικοΰ Δι«νυν·
τού αύτού, βα»ς ό ΕΟΕΧ μιτ«·
σχη ΤΤ|ς ΔΚθνούς ΧϊΙΟθΜχν^ί
Έκβέσ€«ς ή όποία θά όργοΜ»^
είς τ0 Λονδίνον, κοπά τό διάοτη
μα 25 Αύγούστοι/ — 9 Χετττ«μ-
6ρίου έ Κ-
Είς τήΛ, έν λόγ« έκδήλ<ι)σιν «βι έν βίδικώ πιοΐΓτέρω θά ττρ θη υπό τού Όργανισμού τίχνίας συλλογή χβρακτηρ1»11" κων δ;ά τήν 6τλτι*>μένην ο·βτ
τα καί την αίσθητικήν
πίαν τών έλληνιικών
μάτ«ν, καλλιτ«χνικών
'»ν 6ιοτεχνίας καί
νη?
ν *υμ
Έπίσης, τ
βούλιον τού "Οργανισμόν
^ς ρ
τού άργανισμοΰ είς την ^
«Ελληνυκής 'Εοδομάοος» · ^
ποίαν όργανώνουν το μεγάλοι*
ταστήματα «Γκράκιε» *Τς το **7
'·εϋ Αύστραλίος, κ—α τβν "Ψ
χοντα μηνα

ΕλΑΗΜΙΚΟΙ 5ί«0ί Κϋ [.01
ΈνδιαΦέρουσα' είναι αί παρα- άπό Ελλην,κής πλ*νράς όκταε
τί,ρησεΐς της ΑΓΡΕΞ - Συνε- τούς έντός της οποίας αί τιμαί
ταιριστικης -Οργανώσεως έξαγω των Έλληνικών οϊνων θα ε^υ_
γών άγροτικών π^ο'ιό-ντων — έ-' νοαιιιιΐίΐβ-»-·Λ, _,,;.- - - .
' , Τ?αμμ σκς>υν πρός την τιμήν ά
προτασεω% ναγωγής-
2) Καθορισμός τιαήΓ είσόδου
γ ^
—ι των τελ:υταιων
ΕΟΚ,
Έλλην,κών οΐν«ν εί,
α ή Ε0Κ
η η ρμ ώ Έλλην,κών οΐν«ν
ιαβεστωτος είσαγωγής Ελλην,, χώρας τής Ε0Κ) ^ ύ ^^
«,ν ο.ν«ν είς την δ,ευρυνθεϊσον έπίπεδα έκείν«ν Τα Οπ0;α ,7
Εύρωπαικην Κοινβτητα των 10 ουν ώς βάσις προσανατολΐσμού
αΐτινες τΓ.οοτασε,ς - ώς τονίζε1 ε;ς τ6γ -^^ τής Κο.νό
η Αί γ ι— — ισοουναμούν
μν ρς
μίαν δακοπήν τής εϊσαγωγής ε|ς
Την Κοινότητα τών 'Ελληνικήν έ-
ξαγωγικών οΐνων-
Είς την Συμφωνίαν Συνδέσεως
τής Ελλάδος μέ την Κοινήν Ά
γοράν
ύττάρχει. ώς
τονίζει ή ΑΓΡΕΞ
3) Διά τ^ς εϊσανωγάς Έλλη-
νικών οΐνων νά κα&ορΐσθούν πο-
σοστώσεις μ£ βάσ'ν τόν μέσον
όρον έξαγωγής τής τριετίας
1 ι) 60—70
, Αλλά ή άποδοχή Τών σημείων
αύτών ώς καί των ν*,-, —««τα—-
ύπαρχει. ως γνωστόν, τ0 (—■ ά. αύτών ώς κ(χ, χών νέων ^
ρθ. 14 πρωτοκολλον, τ0 6-οϊο<( ων τής ΕΕ χής Ε0|Κ _ τον- έδιδε μίαν εύνοϊκήν βεσ'ν £[<■ τάς ζε, τό σπϋείωιι« τΑγ δγρρ= _ έδιδε μίαν εύνΟϊ«ήν βεσ'ν £ίς τάς| έξαγωγάς Ελληνικόν οϊνων είς τάς χώρας τής ΕΟΚ, ιδίως έκεί ν«ν αίτινες δέν είχον σημαντι¬ κήν οινοπαραγωγήν- Αί αίτιάσεΐς διά την κατασΤρα τήγησιν τού άρβρου αυτού τοΰ πρωτοκόλλου -— σι>νεχίζει ή Α
ΓΡ ΕΞ — άνεζηιτήθησαν είς τας
ζει τό σημείωμα τής ΑΓΡΕΞ —
θά ισοδυνάμει ττρός μίαν διακο
πήν τής έξαγωγής είς τας χω_
ρος τής ΕΟΚ τών Ελληνικόν όϊ
νων
ΠΩΣ ΚΡΙΝΕΙ ΤΟΣ.ΣΥΜΒ.ΤΩΝΕ.Ρ.ΤΟ ΝΟΜ.
ΠΕΡΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΗΙΣΘΟΣΕΟΝ
Έπαχβέστερον καί αϋτοΰ τού
Ν.Δ. 225)69 θά καταστή τελικώς
τό Ν Δ π:ρί έμπορΐ«ών μισβώ-
Άλλά καί εάν παρβσχεθούν—
μρν μιώ1 Άλλά καί εάν παρβσχεθούν
σε»ν, βντί των άναμενομένων έξ προστίβεται — οί ϊοοι όροι, είς
άντ'κε μενου άρθών βελτιώσεών. τον τφοσφέροντα το με;ζον μί.
του, £>' όσον άπο&εΐχθή δτ, άν- σθωιια τρίτον καί τόν έγκατεστη
τοτπΌκρινονται πρός τά πράγμα-
τα αί έντεινόμενα, πληροφορίαι
ττερί της τίλιχής μαρφής τον.
Τουτο έ—ιισημαίνεΐ, μεταξύ αλ-
νά
ο ,
μένον μισβωτήν,
σταθμΐχτβή ή δνγατό—|ς άττοδο-
χής το0 μείζονος τούΠθυ μ^θώ-
ματος καί συνεχίσεως λειτουρ-
οΐα σχετ'καΰ τηλεγραφήμα-1 γίας τής έτπχρήσεως, π
ού πρό τούς άέ1 ά άθή έ
τός τού πρός τούς άντιπροέ-1 νά άντψιτωπισθή έτερα κατα-
δρους τής Κυβερνήσεως κ.κ. Σ θλΐπτική άνισότη,ς δρων δ'ά τόν
έγκατεστημίνον, δταν ό προσφε-
ρων τρίτθς άποσκοπή δι' άσκή-
σεως τής ομοίας έπιχειρήσεως
καί Ν Μακαρέζθν, τό
Συντονιστικόν Συμβούλιον Έμ¬
πορον Συλλόγων Ελλάδος
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΙΤΕΓΗ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΠΟϊ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΗΝ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΝ
Τό πισ'Ίοδοτικόν, καί τό πρό- στοιχεϊα παρέχουν πλήρη· είκόνα
βλημα τής στέγης, απετέλεσαν «τής μεγάλης συμβολής τού εί¬
τα κϋοια θέματα συζητήσεως τής δικού συστήματος ε!ίς τήν προ-
γενικής συνελεύσεως τών άντι σπάθειαν έκσυγχρονΐσμοϋ καί ά-
προσώπων των σωματείων μελών ναπτύξεως τής έλληνΐκής βιοτεχ-
τής Όμοσπονδίας Β'οτεχνικών < νίας». Άφοί} έξή,ρε τήν άποτελε- Σο)ματείων Ά6ηνών. Ειδικώτερον | σματιικότητα ταϊ>
ή συνέλευσις διεκήρυξε τά εξής:
α) αί έξαγγίλθεΐσαΐ βελτίωσι ις
τού ϊσχύοντος
τραττε
ζ'κής ΧΡΠμστοδοτήσεως τής 6ιθ-
τεχνίας, άττοτελοΛν μέν άναμψι
σδήτητο^ ττρόοδον, ττλήν δμως
συστή¬
ματος χρηματοδοτήσεως τού κλά
δου, ό πρόεδρος τοϋ ΒΕΑ προ-
σέβ:σεν ότι τούτο θά συνέβαλε
περισσότερον είς την βιοτεχνικήν
ανάπτυξιν, έά^ τά δργανα έφαρ
μογής τού — αί έμττορΐκαί τρά
β ΓΕΡΜΛΝΙΧΟΣ ΙΙΛΗΒΩΡΙΣΜΒΣ
Καθημερινώς, έντείνεται ή άρ
είς χρυσόν έξακολουθοΰν
θρογραφία είς τόν πάσης μορφής' νσ έπιμένουν είς τό νά διαδρο-
Γεοιιανΐκόν Τύπον — Αιΐβοήσ-ιαιι ιΐί»τί,?·_ ■»< Ε~\χ____ _» ___ Γερμανικόν Τύττθν ήμβρήο-ιον καί περιοδκόν — σχετικώς μέ τούς θεωρουμέν6υς ώς «βεβαί- ους» κινδύνους νομ ισμάτ ι κου ι,-χη θωρισμοΰ είς Γερμανίαν, συνο-| δευομένη καί άπό παροχήν «όδη γιών», διά την μετατροπήν των μάρκων είς άκίνητα, μετοχΐκάς σξίας, πολυτίμους λίθους, £ργα τέχνης κλπ. Τό πλέον δέ περίερ¬ γον εΤναι δτι πάντα ταύτα συμ 6αίνουν την στιγμήν κα£·' ήν τό δέν συντελούν είς όριζσνΤίαν έξά , ττοζαι — «δέν τ0 ένεκλώβ'ζον είς Γερμανικόν μάρκον έμφανίζεται πλωσιν τού 6'οτεχνικού δανει- σμιού Θά έξα*ιολουθήσουν δηλα- δή νά μην δανειοδοτοΰντβΐ οί _ Ι τό σύνηβες σύστημα τραιτεζικώ^ συναλλαγών καί κιρ'τηρίων, μέ τάς συμτταρομαρτούσας δΐατνττώ πολλθι κοί νά δανείζεΤαι πάντο ' σεις καί έπιβοφύνσεις (έμττράγ- τε περιω>ΐσμένος άρ:θμός
χνών, 6) τό πρόσφατον Ν.Δ. «πε
ρί έμ-ττορικών μισθώσεων», άνα
Τέλος, άναφέρεΐ, δτι παραλλή
λως πρός τήν Ε.Ε τής ΕΟΚ, ή
ύποεπϊτροπή Γεωργίας τής Κοι-
.. νής Αγοράς, επρόκειτο να όλο-
Ελληνΐκας τιμάς, έφη, κληρώση τάς προτάσεις της δ-
ρμοσθησαν δέ υπό τής ΕΟΚ &ντι| σον άχρορά είς την τροποποιήση
σταθμιστικαί είσφοραί, άλλά τα τού πρωτοκόλλου 14, τό δέ Συμ
γεγονότα ήσαν διάψορα καί άπο βούλιον Συνδέσεως ΕΟΚ —Έλ
βλέπουν είς την κατάργησιν τού λάδος είς Βρυξέλλας διεξήγαγε
πρωτοκόλλου τοντου καί την έπα συνεννοήσεις είς επίπεδον άντΐ-
νατοποβέτησΐν των Έλλην,κών προσώπω^· δ·ΐα νά προσδΐορίση
οΐνων έντός τών ττλαισίων "ής τόν τρόπον έττεκτάσεως τής συν-
νίας οίκονομ'κης πολιτικής, τή/ δέσίως Ελλάδος — ΕΟΚ πρός
οποίαν τά επί μίρους συμφέρον | τά νέα μέλη αυτής, ή'τοι την
τσ των οίνοπαραγωγών χωρών Βρετοννίαν, την Δανίαν, την Ίρ
της ΕΟΚ έπιτάσσουν Η διεύ- λανδίαν, την Νορδηγίαν
Ειδικώτερον, τονίςΕται δτι ένώ νά ίιποχαταστήση τόν ________.
προεβλέπετο διά τό μέγιστον τμή | μένον ή δταν ό προσφέρων τρί-
μα τών παλαιών μισθώσεων π με' -Ος άποτελή ισχυρόν οικονομικόν
τά τριετίαν δυνατότης καταγγε-1 οργανισμόν, όπότε άκωλύτως
λιας τούτων, έστω καί άν προ - προσφέρει λίαν ύψηλότερον τοϋ
σεφέρετο είς τό ακέραιον τό έ- πράγματΐ έλευθέρου μΐσθώματΐος Υνωρίζει κατά γενικόν τρόπον
λεύβερον μίσθωμα, α! πληροφο-' Είς τάς περιπτώσεΐς αύτάς· τη-ν ανάγκην προιστασίας τής έ-
ρίαι φέρουν ήδη, δτι προσετέθη Ι καταλήγει το τηλεγράφημα, τό ^αΥΎελματικής στέγης. χρε'άζε-
καί ή προσφορά τρίτου, υπό δρα' £κ προβίσεως ή έκ ^ύχης θΰμα ε· τ&ι °»ω* ^λτιώσεις διά νά κα
ματικώς άνίσους δρους διά τάς' ναι επιβεβλημένον καί δίκαιον νό Ταστη' αϋτ1 άποτελεσματ'κή καί
έγκατεστημένας έ* λειτουργία έ-1 λάβη δχΐ συμβολικήν άλλά πραγ- δια να άποφ:υχθούν κίνδυνοι άπο
πιχειρήσεις. Ό τρίτος δύναται ματικήν αποζημίωσιν άπά τόν στεΥάσεως έπιχε:ρήσεων μέ δλα τ»ΰ ύφυποΐίργοΰ Έθνικής Οίκο.
νά προσφέρη τό μεΐήον μίσθωμα τρίτον καί δχι άπό' τόν μΐσθω- Τα ^ο'Λίν λνπηρά έττακάλουθα ν^μ'σς (τθμίύς βιομηχανίας) κ
ματοι άσφάλειαΐ
βιοτεχνών πρός βραχυπροθεσμον
δανεΐοοοτησιν> διά κεφάλαιον κι¬
νήσεως κλπ )»
ΝΕΟΣ ΚΑιΝΌΝιΙΣΜΟΣ
ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΩΝ
ΛΑΤΟΜιΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
Ένεκοίθη καί υπεγράφη
νά ρσφέρη τα μεΐζόν μίσ6«*μα τρίτον καί δχι άπότόν μΐσβω- ηρ ^ μηχς)
βασ^ζόμενος είς την χρον'κήν δι- τήν -ροκειμένοι» νά καλύψη μέ- Προστιβεται δΤι ττέροιν των άνω Χωριατοττοΰλου. ό νεος Κανον'-
άρκειαν, τουλάχιστον δεκαετίαν, ρος τ^ν ζημιών τον ότττό τήν ττε- τεΡ« βΐλτ'ώσεων ή άνάπττυξις σμος Μίταλλευτικών Λατομΐκών
βάσει τών διατάξεων 'ιχ) ΝΑ. ρΐ-έτειαν της μ—αστεγάσεως, ά τίΚ 6ιοτ«χνί«ς έπ'δάλλει σειράν, Εργασιών "ο νέος Κανονισμός
καί τάς λοιττάς ττροϋττοβέοχις μι ' ττό την άττώλεΐαν τής έμττορ"κής ΜέτΡ"ν, ώς αία γενική διαγνωστι ττοΰ θά τεθή έν ισχύϊ ευθύς ώς
άς νέας μΐσβώσεως. Ό έγκατε.' ίδιοκ,τησίας καί τάς χυχόν άητο Κ1ί πελέτη τής βιοτεχνίσς ώς καί δημοσιευθή είς τήν Εφημερί
ο-τπυέυοΓ ττηΓΐΐ«ι λ,Λ α*,^™αζ ^α >·_....■.____.<___\.ι.......-- ^___ί.- τοιαύτη κατά κλά8ου^. κατάρτΐ- της Κυβερνήσεως α—οτελεί ώς δα πρέττε, τό ζημιώσεΐς ύπαλλήλων καί λοιπάς ΤΟιαύτΓι κατ« κλάδους, κατάρτΐ- της Κυβερνήσεως άποτελείτα· μεΐζον μίσθωμα δ'ά τό ελάχιστον δαπάνας έν περιπτώσει άδνναμί τού άπομένοντος χρόνου τής τρι | άς συνεχίσεως λειτονργίας τής δε'^τών διά την βιοτεχνίαν, έκ 371 άρθρων, κ ινήτρων, μ εταρρυθμ ι -' ετίας, τή 6ύο καί ς, έν τούΤοις, τής Κοινής Άγοράς, διά τής ε,ίσόδου. τεσ- σάοων νεων συνίταίρων — συ- νεχίζει τό σημεί«βμα τής ΑΓΡΕΞ — θέτε1 ΐττί τάττητος καί Τάς σχέσεις τής Ελλάδος είς τιγν δι ειιρυνομένην αγοράν καί κατ' ά- κολουθίαν την έτττίλυσιν καί των εκκρεμούντων οΐνικών θεμά1ων. Αί ττροτάσεις καί ς ρ σε'ς τής 'ΕκτελχσΤι,κής 'Επιτρο- πης της ΕΟΚ ττρος την Ελλάδα σχετικώς μέ τό βέμα τών 'Ελ- λ οΐνων, ^χουν ώς άκολού ς 1) Πενταετής τ—ρίοδος ττρο- σαρμογής, έναντι τής ζητηβ£ί<—ς Αί σχετικαί διαβουλεύσεΐς — προστίθεται — έθετον καί πά¬ λιν επί τάπητος τό θέμα τής καταργήσεως τ> τροποπο'ήισϊως
τού περίφημον πρωτοκόλλου. Καί
επειδή επί τού άντικειμένου τού
του ούδεμία συμφων'α προεβλέ
πετο, ελήφθη ή ό— όφασ'ς νά ά-
ποσυνδεθή τό βέμα Τής έττεκτά
σεως τής συνδέσεως άπό τό έκ
κρεμές πρωτόκολλον, μέ μίαν κοι
νήν δήλωσιν, ότι αί σχέσεις ΕΟΚ
Ελλάδος, είς τό θέμα των Έλ-
λην'κών οΐνων καί τού πρωτο¬
κόλλου 14, θά έ-ανεξετασθοΰν
βραδύτερον.
σεος έτών. καί αν^υ παραχωρή-
έ-ιχειρηο.εώς του α,^^εία τού
πλήγματος τό οποίον εδέχθη
ΕΙαΙΚΑ ΕΞΑΓΩΠΚΑ ΚΙΝΗΤΡΑ ΖΗΤΟΥΝ ΑΙ
ΜΕΤΑΑΛΕΥΤΙΚΑΙΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τό προεδρείον τού Συνδέσμου
Μεταλλευτικών Έπιχειρήστων ηρ
ξβτο τάς ένημερωτικάς έτταφάς
μετά τών ν^ν ύπουργών έπισκε
Φθΐν τόν υπουργόν Έθνικής Οί-
κονομίας κ Μ^κ. Έφέσιον. Είδι
κώΤερον τόν κ. υπουργόν ένημέ-
ρωσαν οί ανωτέρω έκπρόσωποι
των μΐταλλευτιχόν έπΐχε'ρήσεων
επί τού βασ:κου έν έκκρεμότητι
αίτήματος τού κλάβου όπερ εί¬
ναι τό τής ένισχύσεως τών έξα-
γωγών μεταλλευμάτων καΐ μεταλ
λευτικών προϊόντων, εζήτησαν
δέ τήν συνδρομήν τού διά την
προώθησιν της επιλύσεως του.
Τό πρόβλημα τών έξαγωγών των
ώς 6νω προϊόντων παρουσιάσθη
ϊϊς τάς κυΐρΐωτέοτίς τού πτυχάς
ύπεγραμμίσθηισαν δέ αί έπιπτώ-
σεις επί τής μεταλλευτικής δρα
στηρΐότητος έκ της ελλείψεως εί
δικωτέρων κ'νητρων πρός δ'ατή
ρήσιν των έξαγωγών, είς τα έ-
ιτ|Τ(νχ6£ντα έπίττεδα, &ν σψει τής
ουνεχιζομένης ΰφέσεως είς τάς
διεθνεΐς άγοράς. καί περαιτέρω
ανάπτυξιν αυτών είς τό μέλλο·/
Υπήρξεν πιράγματι μία έποχή
εύφορίας διά τά μεταλλεύματα
Λ6 παρελθόν ή όποία ένδεχομέ-
ν»ς εδημιούργησεν πεπλανημένας
έντυπώσχΐς δτι ημπορεί νά συνε·
χίζιται έπ' όΐπειιρον "Η πραγμα¬
τικότης δμως ίΤναΐ δ'άφορος. Τά
μεταλλευτικά προϊόντα άγ^ιμετω'
ττίζουν όξύ 8 εθνή άνταγωνισμόν'
καί άπΌτόιιονς διακυμάνσεις είς
τάς άγοράς των αί οποίαι δύ- '
νανται νά είναι πολλάκις ιοατα·
λυτικαί διά αύτην ταύτην την έ
ποιωσιν των ΈπιχεΊρήσεων φο-
ρέων Έπομένως τό γεγο-ν'ός δ
τι τ^ μεταλλευτικά προ'|όντα εί-
ναι έξαγοιγΐικά καί οί άντίστοι-
χοι έττιχειρημοτιικοί φορεΐς έξω-
στρεφεΐς δέν σημαίνει δτι αύτο-Γ
μάτως λύεται τό πρόβλημα τών
έξαγωγών.
Διά νά εΐίρουν πρόσφορον το
ποθέτησιν Τά μεταλλεύματα είς
τάς άγοράς τ^ εξωτερ'κού δέον
νά καλύπτου'ν έ'ν δριον άνταγω-
νιστι.κότητος τό όποιαν δμως δεν
εττ'τυγχάνεταΐ δταν άφεβούν αί
^Τιχειιρήσεις νά ρυθμίσουν τήνέ'
ξαγωγικήν πολιτικήν των βάσει |
Ι&ΐΜΤΐκοοΐκονομικών καί μόνον κρι'
τΐΐρίον. Η κρατιική συμπαράστα
σις είναι δρος έκ τών &ν ούκ
ά"νευ.
Η μεταλλία περικλείει υψηλόν
ποσοστόν κίνδυνον Δοθέντος δέ
επί πλέον δτι αί πάγιαι έγκατα-
στάσεΐς ίΐναι εξόχως δαπανηραί
καί τό παρκγωγικόν κόστος έν
γένει υψηλόν,, ίΤναΐ δυσχερές ε¬
κάστοτε νά έπιτνγχάνεται ό Ο·
ΤΙΜΟΥΜ σιονδικχσμός κόστους
καί τιμής δ'ά νά δύναντα( αί έ-
πιχει,ρήσεΐς νά δατη,οούν τάς
θέσεις των είς τόν δ ι εθνή έμπο.
ρικόγ στίβον.
Ή ίδιοτυπία τού μεταλλευ*!-
κοΐ κλάδον Ιγκε'ται είς τό δτ'
δέ1 δύναται νά ττερ'ορίζη τήν πά
ραγωγήν τού οσάκις διαταράσ
σεταΐ ή ίσορροπία μεταξΰ -προ
σψοράς καί ζητήσεως. Εάν εν
μεταλλϊεΐον, μή δύναμίν ο ν νά άν.
ταπΐοκριθη είς μίοτν μεταβολή',
ώς ή άνωτίρω αναγκασθη καΐ δα
κάψη έστο4 καΐ προσωρινώς τήν
λειτουργίαν τού, δσν ©ά δυνηθή
νά έπαναλειτουργήσηι έστω καί
έάν άποκατασταθοΰν οί πρότερον
εΰνοϊκοί δροι. Πράγματι ό μηχα¬
νικάς έξοπλισμός όττταξιο3ταΐ τα
χέως, αί στοαί καταρρέουν, τό
προσωπικόν στρεφετα1 είς 6)λληγ
άττασχόλησιν.
Καί ύπάρχει άκόμη τό δεδομέ
νόν δτι έντός τών τελΐυταίων έ¬
τών παρετηρήθη εϊσο5ος άξ'βλό
γων έπιχειρήσεων ϊ<ξ τόν κλά¬ δον ττίραν έκείνων αί όποϊοιι έκ παραδόσεως άσκούν τήν ελληνι¬ κήν μεταλλίαν Τούτο άττοτελεΐ σαφή ένδειξιν 3τι ό όρυκτός πλού τος δέν προο-φέρεταΐ δι' ευκόλου καί κερδοφόρον πάν'τοτε έκμετάλ λευσιν. ΣΥΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΛΓΑΣ ΕΣΠΙΒΡΙΔΟΕΙΔηΝ ©έματα σχετΐκά μέ τα προβλή ματα πού θ' άντ!μετωπ!σου" οί έξαγωγεΐς £ο—■εριδοεΐδών συνε- ζητήβησαν μεταξύ τού ύπουιργού Εθνικής ΟΙκονομίας κ 'Εφέσιοι/ κα! τής Διοικήσεως τού Συ*δέ- σμου 'Εξαγωγέων Νωττών Γεωρ γΐκών Προϊόντοίν. Έξ αλλου έν¬ τός «Π/ς εβδομάδος θά έξαγγελ- θοϋν τά σχετικά κυβερνητικά μέ· τρα Ι Φέρεται είς γνώσιν τών ·ΑΕιοτ. Διοικήοεων Άν·α)νύμων Ετοιρειών καί Εταιρειών Περιωριομένης Ευθυνής δτι δι' άπο- Φάοεΐικ; τοθ κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ. ββ37β)4ΐ2β 'ήΰ 1β) 12)85. δημοοιευθβΐσηο βΐο τό ύπ' αριθ. ββθ)23.ΐ2.θδ •ΕΚ. (Δελτίον Ανωνύμων Βαιρειών). όρΙΖεται ότι δύνσν . Όϊ νά συνεχΐοωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τβα Προοκλήοβιθ των ΓβνικΛν Συνέλευσιν καΐ τούς Ίσολογισμούς των δ.β ΤΟ οΐκονομικπς μβς έφπυβρΐδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδβ διά της •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τη>: συγχωνεύσεώο ττκ:.
***************··························#·························ε
Η ΣΥΜΦ9ΝΙΑ ΔΙΑ ΤΘΗ ΑΞ
σεΐς τοΰ νομ·κοϋ καί διοικητι
κου πλαισίου κλπ.
Μέ την χρηματοδότησιν τής βιο
τεχνίας, ήσχολήθη καί ή διοίχη-
ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΧ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΑΤΤΙΚΗΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟΝ
I
σΐς τού ΒΌ-εχνικού Έπιμελητη Αύξησιν κατά 38% έσημίίωσα«'
1 ρίου Αθηνών πού συνήλθε προ-| κατά τόν παρελθόντα μήνα Ίού
' σφάτος Εΐδικώτε.οθγ ό πρόεδρος Μόν, έναντι το"> Ιουλίου 1971,
τού ΒΕΑ κ. Βογ'ατζης άνεκοίινω α' «αταθέσεις είς την Τράπεζαν
σεν δτι συμφώνως πρός στοιχϊΐα Άττ'κής (τοΰ συγκροτήματος τής
Ή έπικύρωσις διά τοΰ ύπ' ά- βλέπη έπίσης Τόν έπιμερ^σμό" τής Τραπέζης τής Ελλάδος, μέ Εμποριχής Τραπέζης τής Έλ-
τών δαπανών αϋτών, αναλόγως ! ΧΡι 31ης Δεκεμβριού 1971, έ- | λάδος)
τής ωφελείας έκάστης χώρας χρηματο&οτήβησαν άπό τό είδικό Κατά τό αύτό χρον,κό δ άστη
κλπ. , διά την βιοτεχνίαν σύστημα, 21 ' »·α συμφώνως πρός σχετικήν ά-
Συμφώνως πρός τήν ύπογρα- 378 έπιχειρήσεΐς τοΰ κλάδου, ά-{ νακοίνωσιν αί χο,ρηγήσεΐς τής
ιΐσαν ήδη συμφωνίαν, αί δύο πασχολούιται 142ΟΟ6 εργατικάς Τραπέζης Άττικής ηυξήθησαν κα
ρθμ. 1207 Ν Δ. τής ύττογραφεί-
σης είς Βελιγράδ όν τή·' 2αν πα-
ρελθόντος Ίουνίου 1970 συμφυ
"ίας, μεταξύ τής Έλληνικής και
τής Νοτιοσλαυΐας Κυβερνήσεως
διά την μελέτην καί την καδολι-
κήν άξιοποίησιν τής λεκάνης το0
•π-οταμοΰ "Αξίους τερ,ματίζίΐ κα¬
τά τρόττον ίκα'οποιητικόν διά
τάς δύο χώρας, τάς άπό μακρού
δ'εξαχθίίσας συνεννοήσε'ς διά
ης ης ής
πέραν των προβλεπομένων ώς ά
ή
ν ρύθμισιν επ ωφελεία άμφο-
Τ£ρων ένός επιμάχου προβλήμα
τος κα( θέτει τάς βάσεις μελλον
τικών παρομοίου εϊδους
σιών διά την άπο κοινΐού καί υ¬
πό την έπΐικουρίαν τού ΟΗΕ άι-
τιμετώπισιν αλλων συναφών προ
6λημάτων·
Δ>ά τής έν λόγω συμφωνίας κα
θορίζεται, δτι αί δύο κυβερνήσει
6ά ύποβάλουν άπό κοΐνοΰ αΊ'τη-
σ'ν είς τόν Όργσν(σμόν Προγράμ
ματος Άναπτύξεως τών Ηνωμ.
Εθνών, διά την χορήγησιν οίκο
νομικής καί τεχ'ικής βοηθείας,
πρός έκττόνησιν τήζ μίλέτης ά
ξιοποιήσεως τής λεκάνης τού δια
σχιζοντος τάς δύο χώρας ώς ά-
νω ποταμοΰ.
Τό συνολικόν ποσόν διά την
εκποίησιν τής εν λόγω μελέτης
ΰπαλογιζόμενον είς 5.106.906
δολλ , άποτελοται άφ' ένός έκ
τής εϊσψοράς τού έν λόγοι Προ
γράμματος Άνατττύξεως τοϋ Ο.
Η.Ε., άνερχομένης είς 1.241
040 δολλ., καί άφ' ετέρου1 έκ τής
συμμετοχ>ς τής Ελλάδος καί Νο
τΐοσλαυίας. άνερχαμένης είς 3
865.866 δολλ.
Έάν ή ώς ανω μελέτη μ«τά
"ήν έκπόνησιν και υΐοθέτησίν της
δ'καιολογή δ'ά τήν Έλλάδα καΐ
την Νοτιοσλαυίαν, άπό οίκονθμι
κης καί τεχνικής απόψεως, τήν
πραγματοποίησιν τής καθολικής
άξιοποιήστως τής λεκάνης το0
Άξιοΰ, αί δύο κυβ·ερνήσεις των
χωρών θά προβοΰν είς τήν σύνσ
ψ ν μ'άς νέας συμφωνίας, ττερ!
εκτελέσεως των άπαιραιτήτων έΊρ
γων καί άπό κοινοΰ χρηματοόό
'ησίν των· ή'τ'ς συμφωνία θά προ1 μειακής περιθάλψεως
φεΐσαν
κυ·6ερνήσεις συμψωνούν, δτι οί χείρας διά ποσού συνολΐκού 'ύ- | "ά 35ί
σκοποί τής ώς ανω καθολικής ά ψους 3,66 δίς δραχ. Η εγγύησις
ξιοποιήσεως θά είναι:
τού δημοσίου, προσέθεσεν, έκά~]
Τ) Νά ίκανοποιήσουν τάς ά- λυψε ποσόν 176 δίς δραχ. Έκ Ι
νάγκας τής Έλληγικιής πλευράς τοΰ ώς άνω ποσοΰ 1·51 δ'ις δρχ.'
δέθ ί 5 747
γς ής ηής
αΐτινες ά^ροθν είς τό δίκ,τυον διετέθη είς 5 747 βΐοτεχνίας τής
άρδεύσεως τού Άξιού — Βα,ρ- περιφερείας πρωτευούσης, τό δέ
δάρ «αί αί οποίαι άνέρχονται, κα υπόλοιπον — 2,15 δίς δραχ —
τά τοϋς μήνας Μάϊον είς 8,30 δ^έθη είς έπιχερήσεις τής λοι
κυβικά μέτρα άνά δειΛερόλεπτον ""Πζ χώρας.
"Ιούνιον 17,30 κ.μ δ'ά την αώ-' Έν συνεχεία ό κ. Βογιατζής
την μονάδα χρόνου, Ιούλιον 20, ύπεγράμμι—ν δτι Τα ανωτέρω
50 κ.μ. Αυγουστον 25,35 καί (
Σεπτέμβριον 1,65 κ μ. Ή παρο
χή αυτή άναιφέρεταΐ είς την «Γο
μήν τού Άξιοΰ — Βαρδάρ επί |
των συνόρων παρά τή Γευγελή».
2) Νά ίκανοποιήση κατά προ(
τεραιότητα. τάς παροΰσας καί
15.000 ΤΟΝ. ΜΗΛΛΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΝ
Είς 15ΟΟΟ τό' καθωρίσθη υ¬
πό τού βρ<ετανν'κοΰ ΰπουργείου Έμπορίου είσακτέα έξ Ελλάδος ποσότης μήλων, διά τό χρονικόν διάστημα μέχρι 31.12.72, ανε¬ κοίνωσε ή γενΐκή διεύθυνσΐίς έμ- πορίου ΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΕΦΕΤΕΙΟΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΛΑΑΓΚΝ ΦθΡθϊ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗΣ Α. Ε, μβλλοντικάς άνάγικας τής νοτιθ Μόνη προιπτόθεσις τής υπό τοϋ σλαυϊκής ττλευράς, δι-ά της έλευ ψόρου είσοδήματος άπαλλαγής θέρος χρησιμοποιήσεως ύπ' αύ- των μερΐσμάτων τής ήμεδαπής της δλης τής ποσότητος ύδατος,' *ν«νυμο« ναυθλΐακής έταιρ,ίας έ ώ ά «^ Π υπο ταντης άσκησ,ς έπ· υπο ταντης άσκησ,ς έπ· «τέρω, διά τάς ανάγκας τής Χ^'ΡΠ^ως εκμεταλλεύσεως πλο, Ελλάδος ποσοτήτων. , βυ' " έξεταζομενης πεΡα,τεΡο_ Έν τούτο,ς - άναφέρετα, είς της οδικωτερας προελεύσεως του ως. συμφωνίαν — Α. νοτ.οσλαυι- είσοδηματος, έκ -ού όπο.ου δια είς κέρδη έξ αύτομάτου ύπε.ρτιμή σατος παγίων περιουσ'ακών στοι χείων τής έταιρίίας χρησιμοπθι Ουμένων είς τήν επιχείρησιν δο¬ θέντος δτι καί τά κέριδη' ταύτα λογίζονταΐ ώς είσόδημα έκ τής άσκήσεως έμπορικής έπιχειρήσε- την κή ττλευρά είναι σύμφωνος νά «έ Είτάση μετά προσηνείας *άς αί _ τάς οποίας θά ηδύνατο Π*°ν Έφετεϊον Αθηνών δ>« της
_ .„ απευθύνη ή Έλλην^κή <~" άΡ'«· 1896)72 αποφάσεως πλευρά πρός τόν σκοπόν ένδε- τ°ϋ έκδοθείσης κατόπιν ττροσφυ χομένης αυξήσεως των ποσοτήΓων ΥΠς 'ού οικονομίκόν έφόρου Α ύδατος, ώς άνεφέρβησαν αυται Ε- Αθηνών κατα πρωτοβαβμιου τησεις νά ^ή άνωτέρ«ι)». Ο «ΦΟΙΝΙΞ» ΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΝΟΣΟΚ. ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ άκυρωσάσης ελεγχου φορολογίας είσοδήματος διά τοΰ όττοίου καττλογίσβη φό- ρος είσοδήματος μετά προσθέ- τοΌύ^ου ιϊίς βάρος τής έφε- Η Άσφαλ'.στική Εταιρεία «Ο σιβλήτου δ>ά ληφθέν ΰπ αώττης
ΦΟΙΝΙΞ», έπεκτ£ίΛ·ουσα τήν δρα μέρισιια -παμ' άν«νύμου έταιρει-
στηριότητά της δ'ά την κάλυψιν άς- άσχολουμένης άττοί-.λε.στ.κως
κΐ-δύνων τής άνθρωπίνη,ς ζωής, | Μέ την έκμετάλλευσ,ν πλοιων.
είσάγει είς τα άσφαλιστήρια συμ είς την οποίαν μεΤεΐχεν.
βόλαιά της τού έν λόγω κλάδου,' Είς την δευτεροβάθ,μιον άπόφα
ώς συμπληρωματικήν άσφάλΐσιν [ σιν τονίζεται περαιτέρω δΤ' είς
καί τήν κάλυψιν κινδύνων νοσοκο τήν έν λόγω άπαλλαγήν έμπίπτει
' καί τό μερισμα τό άι-τιστο'χοΰι/
Αυξήση τών ουναλλαγματιιιών διαθεοίμων
ααι έποχιαή άνοδος τής νομισμ. υυαλοφορίας
Έξακολούθησε καί κατά τή
διάρκεια τοϋ π>ιρασμένου μηνός
Ιουλίου ή αυξήση των συναλλα-
γματ'κών διαθεσίμων τής χώρας
ή όποία άνήλθε κατά 13,7 έκα-
τομμύρ.α δολλάρια έντός τού Ί
ουλίου. στό ίίψος των 751 έκα-
τομμυρ!ων δολλαρίων πΐρίπου,
σέ σύγκρΐση μέ 338 έκατ δολ
λάρια πού ήταν την 31 7.71. Συγ
χρόνως, αυξηθή<ε ή ποσότης τοΰ κυκλοφορούντος χαρτονομίσμα- τος κατά 1,7 δισ. δραχ έντός τού Ιουλίου στό ίίψοςτών 44,6 δισ , έ'ναντι 39 δισ περίπου τής νο μ ισμάτ1 κης κυκλοφοιρίας στά τέλη τού Ιουλίου 1971 Σημαντική, έπίσης, ήταν ή αυξήση τών πιστώσεων τής Τρα¬ πέζης τής Ελλάδος πρός τό Έλ ληνικόν Δημόσιον, οί οποίες ά- νήλβαν στό συνολικό ίίψος των 22 303 έκατομ δραχ. στά τέλη Ιουλίου, αύξηθεΐσες κατά 4 784 έκατομ δραχ. ενανΤι τού "Ιου- νίου έ.έ. Αϋτά ΐΤνα' τα κυιριώτε- ρα χαρακτηριστΐκά τής λογιστι- κής καταστάσεως τής Τραπέζης τής Ελλάδος, πού έ'κυκλοφόρησε μέ ήμερομηνία 31 7 1972. Είδικώτερα τά συναλλαγματικά διαθέσ'μα τής χώρας, μαζί μέ τα τραβηκτικά δικαιώματα τής Έλ- λάιδθς στό Δΐεθνές Νομισματικό Το:μ«ο (Σ.Σ. ό λεγομένας χαρ τινος χρνσός, πού ε!ναι μέσον δ'εθνών πληρωμώ-ν) εφτασαν τήν 31 7.71 στό ϋψος των 795,7 έ κατ δολλαρίων, άλλά άψαιρου- μένων των υποχρεώσεων δψεως σε συνάλλαγμα διαμορφώνοντα' στό ύψος τών 751 έκατομ δολ¬ λαρίων περίπου, έναντι 339 έκ περιττον πού ήσαν τόν 'Ίούλιο το) περσινοΰ έτους. Ή αυξήση τών συναλλαγματ'κών διαθεσι- μόν παρά τήν κατά 14% περί¬ που αυξήση τής ποσάτηΤος τού κυκλοφορούντος χαρτονομίσμα- τος· τό δωδΐκάμηνο πού έ'ληξε την 31.7 72, επέφερε μία βελτί ωση τοϋ σέ συνάλλαγμα καλύμ- ματος τής νΟμιο·ματικής κνκλοφο ρίας άπό την σχέση 29% τόν Ί ούλιο πέρσι σέ 50% περίπου ε¬ φέτος Έντός τού τελευταίου 12μήνου εσημειώθη σχεδόν δι- πλασιασμός τών συναλλαγματι- κών διαθεσίμων κα^ά τό πρώτο 7μηνο τού τρέχοντος £τους, αυ¬ ξήση κατά 50% περίπου Σημαντική έπίσης αυξήση τού Δημοσίου δανε'σμοΰ ττροκύπτει άπό τά στοιχεΐα τής λογιστικής καταστάσεως τής Τραπέζης της Ελλάδος. Συγκεκριμένως τό χ© ωστ'κό ϋπόλοιπο τών πληρωμώ' τοΰ Δημοσίου αυξηθή καΤά 437 εκαΤομ. δραχ μόνον τό β' 15 θήμερον τού Ιουλίου ένώ ό λο- γοριατμός καταναλωτικών άγα θώ· αύξήβη κατά 624 έκατομ &ΡΧ άντιστοίχως Παράλληλα. οί π'στώσεΐς πρός τό Δημόσιον αΰ ξήθηκαν καΤά 2,5 δισ. δραχ- στό υψος των 14,7 δ'σ δραχ. πί που. Τό συολικό ϋψος τώ1 πι- στώσίων πρός τό Δημόσιον άνήλ θε σέ 20,3 δισ δραχ έναντι 17, 6 δσ δραχ. τού Ιουλίου 1971. Οί αϋξήσεις αύτές τού όανει σμού τοΰ Δημοσίου άποδίδονταΐ στήν χρηματοδότηση τής συγκεν- τρώσεως τών άγροτικών προϊόν- των και σέ δάνεια οτό έξωτερι- μοα·ίων έπενδύσεων, οποις προ- βλέπει ό τρέχων προϋπολογΐσμός Κατά 3 δισ . έξ αλλου, αύξή θησαν τά πΌΤωτικά ΰπόλΐοιπα Τοΰ Δημοσίου έντός τού Ιουλί¬ ου, ένώ κατά 705 έμεΐώθησαν οί κατάθεσις των Δημοσίων όργα νισμών. Τέλος, έλαφρά αυξήση έσημεί- οϊο-οιν οί π.στώσεΐς πρός τήν I- διωτΐκή οίχονομία τόν 'Ιούλιο Έν τούτοις, έ'νανΤ| τοΰ Ιουλί¬ ου, ΐ!)71, τόσον οί χορηγή,σεις πρός Τράπεζες καί ίβιώτες όσον καί έκ των διαθεσί'μων Δημοσί¬ ων Όργανισμών, έμιτανίζουν αδ ξηση κατά 6 καί 1 δισ δραχ. ά( Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΓΧΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Συνήλθεν τό προεδρείον τού Συνδέσμου 'Εξαγωγέων καί ή¬ σχολήθη μέ τό Θέιια τοΰ σχεδίου χρηματοδοτήοτεως τών έξαγωγι- κών έπΐχειρήσεων. Τό σχέδιον θά υποβληθή είς την Τράπεζαν τής Ελλάδος. καί εΐναΐ άπό τα ϊσχυρότερα ν°- μ ισμάτ α είς την παγκόσμιον νο μ'σματικήν αγοράν. τό δέ Ισοζύ- γιον έξωτίριικόν πληρωμών τής Γερμανίας έμφανίζει τεράστιον πλεόνασμα μέ άποθέματα είς χρυ σόν καί συνάλλαγμα ύπερ6αίινον τα τά 29 δισεκ δολλ^ ήτοι μί¬ αν καί ήμίσε'αν φοράν μεγοτΑεί- ■ΊίΜ τών άγτιστοίχων τών ΗΠΑ. Προστίθεται, δτι τ ούς φόβους αύτούς περί «ένός τρίτου πληθω ρισμοΰ» (μετά Τοΰς δύο ττρώτους οΐτινες έσημεΐώθησοΛ/ ομού μέ τάς ματίζη τό δολλάριον τόν προ¬ βλεπόμενον υπό τής ώς όϊν» συμ φων«ίας ρόλον ρμθμΐ —,ΚΟυ $ιεβ. νούς νομίσματθς, μολονότι ηρθη σαν «άμερΐκαν'κή βοηθεία», τά βασικά στηρίγματα τής έν λόγω συμφωνίας Καί παρουσιάζεται — ύττογραμμίζει ό Γερμανός άρ- θρογράφθς — τό «κωμικόν» φαι νόμενον νά σνγκεντρώνη ή «Μπού ντεσμπανκ» (Κρατ'κή Τραπέζα τής Γβρμανίας) δισεκ δολλαρίων «.ώς κάλυμμα δ'ά τό μάρκον». Ώς πρός την αυξηα'ν, έξ αλλου των δημοσίαν δαπανών είς τήν Γερμα ό άρθρογράφος παρατηρεϊ, δτι αίίτηι ήρχισε νά σημειούνται άπό τού 1967, διά την καταπο- λ£μησιν τής υφέσεως και τήν «ε¬ ξασφάλισιν πλήρους άπασχολή- σεως», συνεχίζει δέ — όλεθρίως — έκτοτε, άποτελοΰσα βασικιήν αιτίαν τοϋ πληθωρισμού. «Αποτελεί δέ ό πληθωρισμός ό Γερμανός άρθρογρά¬ φος — έξαπάτησ'ν τού λαοΰ καί τό περισσότερον άντ'-κοΐ'νων'κόν καταστρεπτι«άς συνεπίίας τοΰ σύστημα Έάν ό πληθωρ'σμός— πρώτου καί τού δευΤέρου παγκο-' προσθέτει — δέν χαλιναγωθή έγ σμίονν πολέμων), ένι<τχύε, τό γε- καίρως λαμβάνει μεγάλας διαστά γονός, δτι έντός των τελεταίων σεΐς καί καταλήγεΐ είς μίαν κα- 15 έτών τό Γερμανικόν μάρκον ά- τάστασιν τελείως αντίθετον τής πωλεσε τό 38% τής άγορασΤικής ττλήρουο άπασχολήρτεως καί τής τό 38% τής δυνάμεώς τού, κατά τό τελευταϊ- ον δέ 12μηνον τό γενικόν επίπε¬ δον τών τιμών είς Δυτ Γερμανί¬ αν ηυξήθη κατά 6% περίπου. Μολονότι ό «έπαπεΐλούμενος» νέος πληθωρισμός», κατά τάς άρ θρογραφίας τού Γερμανικοΰ Τύ- που- είναι τής μορφής τού «έξω τερΐ-κοΰ» λεγομένθυ πληθωρΐσμού) ήτοι δεν ε'χει την αιτίαν τού είς άδυναμίας τής οίκονομίας τής χώ ρας είς τό νά ανταποκριθή είς έ σωτερ'κάς ηϋξημένας δαπάνας καί' ϋποχριεώσεις είς τό εξωτερι¬ κόν, έν τούτοις, λόγω τής ΰπερ- βολικής διογκώσεως είς τήν Γερ μοηιΐκήν κρατικήν Τράπεζαν των «ττληθωρικών» έν πολλαίς συναλ- λαγμάτων — κυ-ρίως δολλαρίων — δέν παύτι νά έχη, διά την έξέ λ'ξιν τής Γεραανικής αίκανομίας, ό «εξωτερ·-κός» αύτός πληθωρι¬ σμός, τάς αύτάς καταστροφΐκάς συνεπείας το0 έξ εσωτερικώ7 αί- τίιυν «όρθοδόξου» λεγόμενον πλη θωρισμού> μέ έμφανέστερον άπο-
τέλεσμα την μή σταθερότητα τού
Γερμανικού μάρκου καί τΠν διόγ-
κωσιν τών τιμών-
Χαρακτηριστι.καί εΐγα^ έν προ
κειμένω, αί άπόψεΐς τού κ. Β·
Φόκες, δΐατυττούμεναΐ είς πρόσφα
τον αρθρον τον: «Πληθωρισμός
-- τό κεντρικόν ττρόδλημα τής χώ
ρας μας», δημοσ'ευθέν ειίς τό πε
ριοδικόν «Μάνατζερ» Συμφώνως
πρός τάς όπόψεις αύτάς τού κ.
Φόκες, δ'.ατελέσαντος μέχρι τού
1957 Διοικητοΰ τής «Μπούντεσμ
πανκ» καί θεωρουμένου ώς τών
«άρχιτεκτόνων καί
ομού μετά τού κ "Ερχαρτ> Τοΰ
Γερμανικοΰ θαύματος», οί κίνδυ-
'οι διά την σταθερότητα τού μάρ
κου όφείλονται είς δύο κυρίως
λόγους: Είς Τήν μεγάλην αίίξησιν
των δημοσίων δαπανών τής Γερ
μανίας καί είς την κατάργησιν
τής μετατρίψΐμότητος Τοϋ δολλα-
ρίου.
Αί ΗΠΑ — τονίζετα1 — άφοΰ
ύπετίμησαν τό δολλάριον καί έγ
καΓέλε'ψαν την ύποχρέωσίν των
(συμφωνία «Μπρέττον Γούντς»)
νά τό μετατρέψουν είς πάσαν ζή
πλήρους
οίκογομικής άναπτύξε{ι)ς: Έξα.
θλίωσΐς εύρέων στρωμάτων τού
πληθυσμοϋ, σιιρρίκνωσις της οί-
κονΐομίας, στασιμότης τών έπι-
χειρήσεων, πτώσΐς έτΓενδύσεων
καί τής άπασχολήσεως και έττί
πλέον ηθικαι ζημίαι, προκαλούμε
ναι άπό την μαύρην αγοράν και
την διαφθοράν κλπ.»
Καταλήγων ό Γορμανός άρθρο
γράψος? ύποστηιρίιζεΐι δτι «διά
την πρόληψιν τών συνεπειών τού
πληθωρΐσμοΰ άπαιτεΐται ή λήφις
γενναίων καί άντιδημοτι«ών μέ-
τρων, ένώ δυστι<χώς — έττΐκρα- τεϊ ή νθοτροπία, δτι ύττάρχουν άκόμη περΐθώρια καί τά άπαραί δυνατόν νά λη¬ τητα μί~Ί>α
φθούν καί βραδύτερον»·
ΠΡΟΤΑΣΒΙΣ
ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΜΛΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΝ
Σχέδιον προτάσεων διά τήν όρ
θολογικωτέραν οργάνωσιν τού
χρηματοδοτικοΰ συστήματθς τής
χώρας θά έκπονήση ή έπιτροπή
μελετών τού Συνδέσμου Έλλή-
νων Βιομηχάνων Τούτο θά 6α-
σίζΐταΐ, ώς άναφέρει τό τελευ¬
ταίον δελτίον τού ΣΕΒ, επί έ-
Ρ'ιιτηματολογίου υποβληθέντος
είς αυτόν υπό ειδικώς συσταβεί-
σης έπιτροπής τής Τραπέζης της
' Ελλάδος ·
Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΙΣ
ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΟΥ
ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ
Ή πρώτη έκθεσίς Μηχανολογι
κου Έξοπλισμοΰ θά πραγματο¬
ποιηθή είς τάς αΐθούσας τού
Ζαπττίίου, τόν προσέχη Όκτώι-
βριον Μέχρι στιγμής είς την Ε¬
κθεσιν εδήλωσαν συμμετοχήν 36
έλληνικαί καί ξέναι έττιχεφήσε'ς
τής Δυτ. καί Άνατ. Γερμανίας,
Δανίας, Ελβετίας, Γαλλίας, Ι¬
ταλίας, ΗΠΑ, Ίαπωνίας Τσεχο-
σλοβακίας; "Αγγλίας, Ίσπανί-
ας, Βελγίου καί "Ολλανδίας-
Η ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗΣΗ ΕΡΓΑΤΩΝ
άναγκαία γιά τή Βιομηχανία
Υπό τίς πσρούσες συνθήκες σ'ήν βιομηχανία, την δυνατότη.
περί τούς 10.000 ξένοι έργά^ες 'α άπασχολήσεως τών στρατευ-
θα ήταν δυνατό νά άπορροφη- μένων τεχνιτών κατά τήν διάρ-
τεχνιτών στήν βιομηχανία ό Σ
Ε.Β. ύποστηρίζεΐ δτι θά αποτε¬
λούσι μίαν άκόμη πηγή άνλήσε
θούν άπό τή βιομηχανία, υπό την κίΐα μέρους της θητείας Γων κα: ος τεχνΐικθύ προσωπικού γ(ά τήν
προϋπόθεση δμως δτι δέν άρκοθ την ποροχή κΐνήτρων γιά τήν| βιομηχοτνία, διά τής άπασχολή-
σε γιά την έπάνδρωσή της τό παλιννόστηση Έλλήνων έργατών, σεως τών στρατευμένων τεχνιτώγ
διαΒέσ μο έργατικό δυναμικό Ή έκ τού έξοτερικοΰ. | κατά τό Τελευταϊο έξάμηνο τής
προσφύγη ή μή ξένα έργαχΐκά χέ Είδικώτερα ώς πρός τήν τελευ θητείας των στήν βιομηχανία
ρια έξαρτάται άπό την έπιτυχία ταία πρόταση ό ΣΕΒ ύποστηρί Ι Προτείνεται έπίσης ή έπισή-
ή άποτυχία τής προσπαθείας έ- ζε[ ότι ή προσπαθεία παλ'ννο-, μανση δλων τών περιπτώσεων
παναπαΓρισμοΰ των Έλλήνων Ι στήσίως θά καρποφορήση μόνο | τών μή παραγωγικών έπαγγελμά
έργατών, πού εχ.ουν μεταναστεν- υπό Τήν προϋπόθεση δτι θά πά-, των. τά όποϊα κοΓτέστησβ δχρη-
σεΐ στή Δυτιχή Εύρώπη Ή επί ρασχεθούν κίνητρα γιά την προ στα η σχεδόν αχρηστα ή τεχνι·κή
λυση_ έν τούτοις, τού προβλήμα σελκυση τώ^ εργαζομένων στό έ-, πρόοδος καί ή μεταστροφή τΟΝ
τος μετανάστ£υση — παλλΐνόστη ξωτεριχό. Μεταξύ αυτών ίδιαιτέ-' έπαγγελματ'ών αυτών σέ πιό ττα
ση· θά απαιτήση πολύ χρόνο ρα σημασία εχει ή εξασφαλίση
καί σννδε,εταΐ μέ την περιφερεια έργατικής κατοικίας, πού άπο
κή αναπτύξη καί κυρίως μέ την τελεΐ ενα «χρονί'ζον, κατά τόν
αναπτύξη τής Βορείου "Ελλάδος ΣΕΒ, πρόβλημα»
απ' δπου ττροέρχονται οί μεΤα· Ι Σάν μόνη λύση τοϋ πρσβλήμα-
ραγωγικες άπασχολήσεις.
Τέλος ό ΣΕΒ τάσσεται υπέρ
τής έΐΓανεξετάσεως τής έργατι¬
κής νομοβεσίας υπό δύο ίννο^ς
δ(ά τής καταργήσεως
μετρου χορηγήσεως στεγαστικων
Τίς θέσεις αύτές λαμβάνει, με δα'είων. πού διέπεΤαΐ άπό &ρα-
ταξύ άλλων, ό Σύνδεσμος Έλλή δεΐες διαδικασίες»5 προσφέρεται
νυν Βιομηχάνων στό κυκλοφορή- τονίζε1 ό ΣΕΒ, ή άνάληψη υπό
σαν δελτίον τού άναφορ'-κά μέ κρατικοϋ φορέως τής άν£γέρσεως
τήν αντιμετωπίση τής στενότη- | έργατικών κατο'κιών καί οίκι-
θς αυτού και ανεξαρτήτως «τού τής ύπσχρεωτικής στελεχώσεως
ίτ^η.. νηη«ν>/ή/τΓίΛΓ η-τΓνβίΐτΐκών τπε βιθϋηϊονΐ'ΚτΐΓ παοογωγτιο ιιε
τής βιομηχανικής παραγωγής μέ
παραχωρή μενά σχήματα άπασχο¬
λήσεως, πού άποτελοϋν κατάλοι
πον άπηρχα^μένης νΌμοθεσϊας,
ή όποία δέν παρηκολούθησε τήν
τεχνική έξέλιξη καί δεύτερον, διά
τος εργασίας. Γιά την λύση σμών, έφ' όσον οί στεγαστικέςά τής προσαρμογής τής έργατικής
«ού προβλή ματος αυτού ό ΣΕΒ νάγκες των έργατών τής βΌμη- νομοθεσίας στην οτημίιρινή π,ραγ
. Ι
υπέβαλε στό ΰπουργεϊο Έθνικής χανίας τό έπι6άλλουν· Τό ονστη ματικότητα, ώστε ι^ άσφάλιση κα
Οϊκονομίας, τομεύς βιομηχανίας! μα δμως πού πρέπει νά έφαρμο-| ■'ά τής άνεργίας νά έναρμονσθή
προτάσ£ΐς, διά τού πρόεδρον τού σθή θά τελεσφαρήση μόνον αν πά, μέ τίς άνάγκες τής παραγωγής
κ Ιωάν. Μητσού. κατά την δ'άρ, ρέχη στόν έργάτη την δυνατότη- σέ έργατικά χέρια. νΕτσι, προ
κεια είδικής συσκέψεως πού ε¬
πραγματοποιήθη πρόοχρατα·
Οί ττροτάσεις αύτές περιλαμ-
τα άποκτιγσεως τής κατοικίας' τελεταί ή μ»;τα6ολή τού ΝΔ
του, μέ την καταβολή τού
ου τού. Παράλληλα πρέπει νά
2951)54 ώστε νά παύσουν οί κα
ταχρήσεΐς μερ^κών
βάνουγ· είσήγηιση γ(ά τήν τροπο χρησΐμοποΐηθοϋν έκστρατεϊες προ άν&ργων οί όποΐοι κατοχιορούμε-
ποίηση τής έργατικής νομοθεσί ; παγάνδας τής ίδέας -αλινοστή- νοι ττίισω άπό τόν νόμο, π,ραγ-μα
άς και την
«προσαρμογη της
στήν σημ&ρΐνή πραγματικότητα»
την προσελκύση στήν βιομηχανια
το} άργούντος άγροτικοϋ δυνα-
μ'κοϋ, πού ύπολογίζεται σέ 180
000 όίτομα, την μετάσταση μή
παραγωγικών ΐπαγγελματιών
σεως μεταξύ τών Έλλήνων τού Τοποιοΰν περΐορισμένον άριθμό
έξωτερικοΰ κατά *ό άνάλογο τής ήμερομισθίων ηΰξημένου δμως
προπαγάνδας τών Ίταλών στή··
Δυτ. Γερμανία
"Οσον άφορά την δυνατότητσ
άττασχολτισεως τών στρατευμένων
ϋψονς καΐ έν συνεχεία θεωρούν
τήν φνσιολογική άντιμΐσθία σάν
μή ευλογο. μέ άποτέλεσμα νά ε¬
π δοτούνται. . . «έξ έπαγγέλμα-
τος» κατά τής άν«.ργίας των.

υ ΣΥΝΔΕΣΙΣ ΚΥΠΡΟΥ - Ε.Ο.Κ.
Ώς μετεδόΛ» έκ Βρυξελλώ^
V
'ΕκΤίλεστ,κή ·Επιτροπή της Ε.
Ο.Κ υπέβαλεν έκθεσιν είς τό
Συμβούλιον τών ΰττ ουργών των
χωρών μελών τής Κο'νότητος,
άφ' ενός μέν διά τό άττοτέλεσμα
τών διαπραγματευσβων, μεΐαξυ
αυτής καί τής Κύπρου, άφ' ετέ¬
ρου δέ διά την εναρξ'ν διαπρα-
γματενσ£»ν μεπτά ττΐς Μάλτας,
πρός τόν σκοπτόν τής επεκτάσε¬
ως τής οίκανομικής συνεργασίας
"Οσον άφορά είς την Κύττρον,
ή Έκτελεστική Επιτραπή καλεΐ
τό έξ ύπουιργών Συμβούλιον τής
ΕΟΚ να προβή είς ώρ'σμίνας
£ελτιώσβις ειίς τάς προδαλλομέ-
νας υπό τής Κοινότητος θέσεις(
είς τρόπον ώστε νά έπαναρχί-
σουν τό σ«/ντομώτ^ρον οί διαπρα
γματεύσεΐς καί να επέλθη σνμ-
ίφωνία κατά Τήν διάρκε'αν τού
προσεχούς Σεπτέμβριον
Συγκεκρ'μένως, ή Ε Ε. τής Ε.
Ο Κ. εκάλεσε τό Συμβούλιον τής
Κοινότητος να βελτιώση ώς α¬
κολούθως την διαττραγματευ'ΐ-
κήν Θέσιν αυτής:
1) Άντί μι.βς φάσεως τεσσά-
ρων έτών καί ετέρας εξ έτών, ή
σι>μφωνία συνδέσεως, μετά τής
Κύπρου δύνατα' νά ορίζη δύο φά|
σε'ς( των πέντε έτών εκάστη, ή'
Κύπρος ομως· άντΐίττοίχι.ος, Θάι
-παραχωρήση, είς την Κοινότητα
την ρήτραν τού μάλλον εύνοουμέ.
νού κράτους, μ*τά τό τέταρτον
€τος·
2) Η Κοινότης πιροσφίρει 6α-
σμολσγικήν μείωσιν 70% άμεσως
μέ τήν έναρξιν τής συμφωνίας, ή
τις, ομως, δέν πρόκε'ται νά τρο
τηοποιηβή. 'Ή Κύπρος Θά ήδύνα.
το νά τροποποιηθή Ή Κύπρος
Θά ήδύνοιτο νά συνεχίση τήν ιτρο
στασίον της, πραγματοττοιοϋσα
κατωτάτας μειώσεις τοΰ πρϊΛλε
πομένου δόσμου 35% (διά τα
είσαγόμενα ε,ίς ιΚύττρον έκ τών
χωρών της ΒΟ'Κ ιτροϊόντα), δ1
ε'να κατάλογον εΰα'σθήτων» προί
όντων Αύτός ό κατάλογος δύ'αΙ
Ται νά περιλαμοάνη ττροϊόντα,'
διά τ ά όποΐα αί παραχωρήσης
τής Κύπρου -ρός τάς χώρας τής
Κοΐνοπολι,τείας, είνα1 μικρότε.ραΐ
τσΰ δασμοΰ 35% Καμμιά δασμο
λογική μείωσις δέν Θά γίνη είς
δ,Τι άφορά είς τοΰς βημοσιονο-
μικούς δασμούς
3) Είς τόν άγροτικόν τομέα,
αί ενδεχόμενον παραχωρήσε'ς
πρός την Κΰπρον υπό της ΕΟΚ,
δ'ά τα γ*«μ»|λα· καρότα^ στ«φυ-
λάς, χυμοΰς λαιχανικών, ώρισμέ-'
να πρώιμα πιροιόντα, έπιτραττε-
ζίους οϊνθυς, προοριζομένους 6·ά
δΐιΰλ^ι,ν, παραμένουν σταθεραί.
Διά τα αλλα προ'ιόντα καί έπίσης
διά τα γεώμηλαγ ή Κοινότης δύ-
νατα, νά προβή είς παραχωρή¬
σεις διαρκείας ενός ετους. αΐτι-
νες θά ίσχύουν .μόνον
©V
ώρ'σμέ
νους μήνας αϋΚθΰ, δοθέ*τος δτ·
ή παραγωγή τής Κύπρου εΐναι
ττρώιμθς καΐ κατά τούς μήνας
αΰτους δέν ΰττάρχε1 κοινοηκή
τταραγιοιγή. Αί πΦαναί παραχω-
ρήσεΐς θά είναι: α) 50% διά τάς
Γομάτας, τόν Ίανουάριον —-Φε-
6ροι>άριον) β) 50% δ'ά τα στα-
φύλια, τόν Δεκέμβριον. Ιανουά¬
ριον, φεβρουάρΌν καί Μάρτιον
καϊ κατόπιν άπό τήιν 18ην Ίοννί
ου εως την '7ην Ιουλίου, γ)
35% διά τ<ττ. γεώμηλα, τόν Ια¬ νουάριον καί Φεβρουάριον δ) Τ 5% διά τάς φράουλας. τον Ό- κτώβρ'αν, Νοέμβριον, Δεκομβρι- ( ον; Ιανουάριον καί Φεβρουάριον, ε) 50% διά τόν καττνόν, 40% δ'ά τα «γκ'ρέιπ-φρούτ» καί 30% διά τίς πιπεριές> καθ" δλΐον τό ε'τος
Επί ττλέον, θά παραχωρηθή μεί-
ωσις 40% δ' ωρισμένους Κυπρι
ακοϋς οϊνονς ποιότητος ι
Δέον νά σημειθίθη, ότι τάς ώς
ανω τταραχωρήισεις δίδει ή Κο'-
νότης καί —ρός τάς άλλας μεσο
γεακάς χώρας Διά την Κύιτρον
βϊιδικώτερον> ττρόκειται δι' όγκον
«ξαγωγών πρός τήν Κοινότητα.
ϋψους 200.000 δολλ. ετησίως.
Τέλος, δέον νά σημειωθή, δτι
αί διοπτραγματεύχτε'ς μετά τής
Κύττρου Θέτοι/ν δύο —ρθβλήματα
γενιικοΰ χαρακτήρος: Ι
1) ΚαββαΤώς άν^αλλαγών μίτά
τής 'Μ Βρετβννίας, μετά την δι
€ύρι»νσιν τής Κοι,νότη.τος Τό κα
ββστώς τοΰτο άνταλλαγών Κ6-
τγρου — Μ Βρεταννίας, θά 6'α-
τηρηβή, αί δέ άτταραίτηττοι ττρο-'
σαρμογαί έκ τής διεκρύνσεως τής
Κοινότητος τ θά άποΤίλέαουν άν-
τικείμ€νον ιδιαίτερον ττρωτοκόλ-1
λου ι
2) Καμμιά δ'άκρισις διά τό'
Ελληνικόν καί τόν Τουρκ'κόν ττλη
θυσμόν. Ή δέ Κυβέρνησις τής
Κύπρου παρέσχεν όλας τάς όπα
ροοιτήτοι/ς έγγυησεις έττί Ίοϋ θε
ματος τουτου'
ΚΑΟΥΣΤΕΠΙΠ ΑΝΑΝΕΘ1Η ΤΟΥ ίΑΙΡΙΓΙ
ΙΤΛΙΥΙΑΑΑΑΟΣ Μ ΑΙΓΥΠΤΟΥ
Παρά τήν λήξη τοΰ ετήσιον
πρωτοκόλλου δ'μεροΰς συναλλα- |
γής μέ την ΑΊ'γι/πτο, καβυστΐρεΐ|
ή άνανεωση τού έλληνοαιγυπτια
κου κλήοΐγκ. Τοΰτο άτιΐοδίδετα1
κι/ρίως στήν άπροθνμία, έκ μέ-
ρους τής αίγυπτιακής πλευρός
νά εκπληρώση τα συμβατ,κά δ-
ρ'α έξαγωγών αίγυπτιακών προ-
ιόντων πρός τήν 'Ελλάδα, γιά
την καλύψη Τοϋ χρεωστικού 6πο-
λοίπου, τό οποίον στά τέλη τού
πρώτου όμήνου τού τρέχοντος έ'-
"ους άνήρχετο στό σννολικό υ-
ψος τών 6,6 έικατομμυρίων δολ-
λαρίοιν.
Σ υγκεκ,ριμένα έ'ναντι συμβατι-
κου όρίοι» έξαγωγής 600 Ο 00 τόν
νων Αίγυπτιαικοΰ π«τρελαίου στήν
"Ελλάδα, ίίσήχβηισαν 200 000 ντή
ζελ ττί,ρίτΓου, άξίας 100000 δολ-{
λαρίων καί έναντι συμβα^ικής ύ
ποχρεώο-εως (κοντενιζάν) είσαγω-
γής 1Ο.ΟΟΟΟ τ. αίγυπτΐακής ζα-
χάρεως Βίσήχβησαν 700 τ. ,μελά
σης ένώ 6ναντι κοντεζάν 15.000
τ. ρυζιοΰ έξήχθηισαν στήν 'Ελλά-
δα έφέτος 1500 τπερί>που
Η συινϋλ'κή άξία τών αίγυτΓΤ'α
κων εξαγωγήν άπό 1 Τ 72 μέχρι
30.6.72 άνήλθε σέ 6,2 έχατομ
δολλάρια, έκ. τής οποίας οί οίσα
Υωγές έκκοκισμένου βάμβακος
εκάλυψαν τό 83%. Οί άντίστο'-
χες έλληνικές έξαγωγές δέν ϋπε-
ρέβη^αν τα 3,7 έκατομ δολλά-
ρια, έκ χ£>ν ότποίων τό 89% έξα¬
γωγές καπνών Μπέρλευ. Οί εί-
σαγωγές ελληνικήν καπνών Μττέρ
λευ άπαραίτητες γιά τή λειτουρ-
, ι
γία τής αίγυπτιακής καπνοβιο.
μηχανίας έ'ψθασαι' τα 15 έκατομ
δολλ κατά την τελευταία έτησία
περίοδο τοϋ κλήριγκ Οί 4(δηλοι
πάρο' τής Ελλάδος άπό την Αι-
γυπτο έφθασαν τίς 958 χιλ. δολ
λάρια τό πρώτο έξάμηνο καί οί
πληρωμές τίς 183.
Έν τούτοις, ή έξέλ'ξη το3 έλ-
λπ.νοαιγι/πτιακοϋ κλήριγκ «ίνα1
ένεργητική γιά τήν 'Ελλάδα μέ
3 έκατομ. δολλάρια άπό τα ϋ-
πόλοιπα τών τακτικών λογαρια-
σμών μέ ήμερομηΜ'α 10.8 72 κα·'
μέ 4 έκατομ $ άπό τό λογαρια
σμό άττοζημιώσεων των Αίγυπτια
κων 'Ελληνων. Ή Αίγυπτΐακή
κυβέρνηιση, δμως έχει παύσχι
νά έξυπηρετή πρός τό παρόν τή
συμ<τωνία πληρωμών βάσε'ς τής οποίας τό 30% τών αίγι/πτΐακών έξαγωγών έξυπη,ριΐτοϋσε τίς άπο ζη,μ'ώισεΐς τών έλληνικών περιου- σιών πού κρατικοποιήθηκαν στήν 'Εφ' όσον, δμως ή νέα συμφω νία χρηματοδοτήσ-εως τής κατα- σκει/ής 2 άντλιοστασίων στό «ο πετρελα·αγωγός ΣΟΥΜΕΝΤ άττο τήν έλληνική έταιρία ΒΙΟΚΑΤ συμ-βάλει στήν εξυπηρετήση τοθ παβητικβύ τού κλήρΐγκ τής ΑΙ- γύπτου( κυρίως μέ την ε'ν«Ρξη τής προσφοράς πετρελαίου ή σι/μφωνία πληρωμών βά αρχίση ^ά λειτουργή καί πάλι Αύτη ή έντύπωση κυρ'αρχεΐ μεταξύ των αρμοδίων, αν καί ή προοπτ'κή ού τή Θά απαιτήση πολύχρονο, για τί ή δλη ΰπόθεση τού ν£ον πε- τρελαιαγωγο: ΣΑΥΜΒΝΤ βοί- σκ,ετα' άκόμη στό στάδιο των διαπραγματεύσεων μέ τό Δυτι,κό Εύρωπαΐικό Κονσόρτοηουμ Στό μεταξύ ή Αϊγυπτος κα θιέρωσε δυσαπόττατη άγορά συ- ναλλάγματος, συνεπαγομένη μία ν"έ <Ηίκτο ύποτίμηιση τής αΐγυ- πτι«κής λίρας, μέ σκοπό νά αυ¬ ξήση την βΐσροή ξένον σνναλλάγ ματος, γιά νά πληοώση την αυ¬ ξήση των έξαγωγών «φολαιθυ- χ κου έξοπλισμοΰ κοί νά προσεγ γίση την —λήρη έξωτερη,κή μ€τα- •ρεψιμότητα τού αίγυτττ'ακοθ νο- μίσματος. Συγκεκριμένως, ένώ ή έπίσηιμη τιμή τής αίγυ— τιακής λίρας είναι 68 δραχ στήν πιρα- γμοττιικότητα δ'ατίββται άντί 40 δρχ , γιά ωρισμένους εΐδικούς σκοπούς Η αίγυπτιακή κυβερνήτη ελα 6ε τα μέτρα αι)τά κατ' αρχήν τόν πί.ρασμένο Μάγο, προσφέρον τας στούς Αϊγυπτίους τού έξω- •ρερικοΰ μια ίθΌτιμία συναλλάγ ματος κατά 50% ανωτέρα τής έττ!σήμου ίσοτ4.μίας ποώ ώς γνω στόν είνα1 2·32 δολλάρια ή αί- γι—τ'βκή λίρα Αυτή αλλωστί ή τιμή («τίύει στή μ^ΰρη άγορά τής Αιγυπτου. Τό μέτρο αύτό έ- λήφβη γιά να π-ροσίλκυσθοΰν κ€ φάλαια, πού δ'ατηιρούν οί Αίγύ- πτιοΐ στό έξωτερικό και τα ό- ■ποϊα ύττολογίζονται σέ 65 έκα- τομμ,ύρια δολλάρια, αύξανόμ€νσ «βτά 15% έτη<τίως Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΩΝ 6ΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΜ Έλληνιιιή έταιρία ανέλαβε τήν ααταοαευή τού πετρελαιαγωγοϋ Σουμέτ οτό Σουέζ ΤΟΝ ΠΑΡΕΑ90ΝΤΑ ΜΑΊΌΝ ΚΑΤΑ !5°) ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΑΙ ΛΙΑΝΙΚΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ Αύξησιν κατά 15% εσημείωσεν ό γενΊκός δεί'κτης άξίας λιανικών πβ*λήσίον (τζίρος) τοϋ σύνολον τώ^ πβριοχών τής χώρας κατά Τόν παρελθόντα μήνα Μαϊνο, έν συγκρίσε' πρός τόν αντίστοιχον μην» τού 1971 Ή αύξησις αυτη τών πωλήσχ- ων συμφώνως ττρός άνακοίνωσ'ν τής 'Εθνικής Στατιστικής "Υπη¬ ρεσίας προήλθεν άπό τήν ανοδον κατά 8,7%, 17,6% καί 18,3% άν Τιστοίχως τών ^ιδικών δεικτών δ>ατροφης. ένδύσεως υπβδήσσεως
καί λοιπών είδών
Είδικώτερσν καθ' δσον όφορά
είς την περιφέρειαν προντευούση'ς
ό γεν'κός δείκτης άξίας λιανικών
πωλήσί«ν τού μηνός Μαΐθυ 1972
παρονσιάζιε1 έν συγκρίσε' πρός
τόν Μάϊον 1971 αύξησιν κατά
14,0% όφίΐλομένην ε[ς Τήν ανο¬
δον κατά 8,1%, 21,4% καί 16,
3% Τών επί μέρους είδικών δει-
κτών δ'ατροφής ένδύσεως — υπο
δήσεως καί λοιπών είδών.
Ό μεσος δείκτης άξίας λίαν ι-1
κων πωλήοχων τού συνόλου τών
περ'οχών τής χώρας έξ άλλου κα
τα τό δμηνον Ίανουαρίου — Ι
Μάϊον 1972 παρουσίοχτε αύξησιν
κατά 9?7% έν συγκρίσει πρός |
την ιδίαν ιτενί'αδον τοϋ ετους
1971 όφειλομβνην είς την ανοδον
τών επί μέρους είδικών δίικ'Γών
διατροψής ένδύσεως — ύποδήσε-'
ως καί λο'πών εΐιδώ-ν κατά 4,7%
12,2% «αί 12,5% άντιστοίχως
Τέλος ηύξημένος έμφανίζε,τα1,
(οσαύτως καί ό γβνικός δείκτης'
περιφερείας πρωτβυούσηις διά τό
δμηνον Ίανοναρίθυ — Μαΐου'
1972 έναντι τής ίδίας ττεριόδου
τού ίτονς 1971 Ή έν τγροκε'μέ-'
νω ποσοστιαία αΐ/ξησΐς α^-ερχο-
μένη είς 1Ο·8% όφείλεται είς τάς
έιπί μίρονς ανξήοΐΐς των ε,ΐδι-κών
δβικτών διατροφής ένδύσεως —
ύποδήσεως καί λοιπών εϊδώνι έ-
νερχομέ^ας είς 4,9% 14,3% καί
14,8% άντικηοίχως
Άπ' εώθε!<ας έργολαιβία σκ£ΐ/ής τού ιτετρβλαιαγωγοΰ Σου μετ τής Αιγυπτου ανέλαβε ή έλ ληνική έταιρία μηχανολογ'κών κατασικευών ΒΙΟΚΑΤ Α.Ε Ή έρ γολαβία, προυπολογισμόν δαπά- 'ης 4 εως 5 έκατομμυρίων δολ λαρίων περίπου· σννιστά την πρώτη συμμετοχή τής "Ελλάδος στήν κατασκευή πιτρελαιαγΜγοϋ Σουέζ — Άλεξονδρείας καί ίχει ήδη έξασφαλισμένη την συγκατά θέση τής έλλην'κής κυβερνήσεως γιά την χρηματοδότηση τού 6ρ- γου. Γιά πιρώτη φορά μία έλληνική έταιρία σκμμετέχε1 σάν ίσότ[μος έργολάβος, μέ τίς αλλες δυτΐ,κο- ενρωπαικές έταψίες, πού εχουν άγαλάβει τήν κατασκευή τοΰ ττε τρελαιαγωγον, άλλά πρόκειται νά εργασθή 8|' ίδιον λογαρια- σμό, στήν κατασκιενή τοϋ άγω- γο3 πού θά σιΛ<δέη τόν κόλπο τού Σουεζ μέ τή Μεσόγειο Θά- Χασσα Ό άγωγός ούτος· διαμίτρον 42 ίντσών θά δ'αθέτη ενα στα- θμό άντλήσεως καί θά είναι διι- ναμικότητος 40 έκοττομμυρίων τόννων ετησίως Στήν κατασκει/ή τού μετέχουν γαλλικές καί άγ- γλ'κές έταΐρίες, καθώς καί κα- τασκενασταί άπό τό Βέλγιο καΓ την Ίαπωνία. Τό κονσόρτοαουμ πού εχε1 σνστβοβη ίχβι άναλάβίι καί τή χρηματοδότηση τού Εργοιι τό όποϊο θά αποπερατωθή σέδ1 άοτημα 32 μηνών περίπου Ή κατασκει/ή το0 πετρβλαιαγωγοϋ στήν όποία βά μ«τάσχη ή Β10 ΚΑΤ, άνα<)ρ£ρεται στή δημιοκρ- γία πλωτών νησίιδων ύποδοχής τάνκερς άποθηκών κανσίμων καί βεβακος, των άγωγών μεταφο- ράς τοϋ άργοϋ πεΤ£λαίου στή Μεσόγειο. Ύπενθυιμίζϊται «5τ, κατά την ανσιξη τού 1971 γ[ά τόν σκο—ό αύτό έχ€· μεταβή στό Κάιρο ό τότε ίπτουργός άναπληρωτής Συν τονισμοϋ κ. Έμμ Φθενάκης, ό ο¬ ποίος επι κεφαλής πολνμελούς έλ ληνικής άντΐπροσωπείας στήν ό¬ ποία μετεΐχαν καί "Ελληνες επι χειρηματίες διαττραγματεύθηκε στό Κάΐρο τή δυ·νατότητα συμ- μ:τοχής τής Ελλάδος στήν κα¬ τασκευή τού πετρελαιαγωγοΰ τού Σουέζ καθώς καί τήν παροχή Υ·ιά| προΐόντα καί ύττηρεσίες έλλην'- κης προελεύσεως γιά την ή τού πιετρελαιαγωγοΰ Οί έν σννεχεία σι/ζητήσεις μέ τή1· έπΐκεφαλής τού Κογσόρ'σιου με γαλλική έταιρία ^ έττέτιιχαν τήν αποδοχή τού δρον τής Ελλάδος πΐ.ρί ^σοτίμου συμ Μ^τοχής στό Εργο, υπό τή μορ- φή τής νπεργολαιβίας 'Επίσης πρόσφατα εξεδόθη και άπόφαση τού κυβερνητικαί) τηολιτικο0 συμ- βουλίου μέ την όποία ενεκρίθη •'ΐ συμ,μετοχή τής Ελλάδος στή χρηματοδότηο-η τού πετρβλαιαγω γο"/ νπενθυμίζεται δτι ή Νομι σματΐχή 'ΕπιΤιροπη ά-ποφάσισε σχ·ετ|,κά την τταροχή πιστώσεων 5 έκατομμυρίων δολλαρίων καί 15 έκατ. δολλ. στήν περίπτωσιν επεκτάσεως των ειριγων, πρός τούς έλληνικούς Τ€χνΐ·κούς οί- κους πού θά μετάσχουν σΤήν·κα τασκίΐιή τού πίτρελα'αγωγοΰ Ή έξόφληση τού δανείου θά πραγ¬ ματοποιηθή μέ έλούβερο συνάλ- λαγμα «α; σέ καμμιά περίπΌ)ση δέν θά συσχετισθή μέ την συμ- φωνια τών διμβρών Ελλάδος καί Αιγυπτου ΕΣΩΤΕΡΙΚΩ Ε:ΕΛΙ:ΕΙΣ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΕΥ- ΤΙΚΩΝ ΠΡΟ-ΙΟΝιΤΩΝ Τα έλλην ι κά μ«ταλλ«υτικά προ ίόντα άντιμ€τωπιζουιν όξΰ διεθνή άνταγωνισμόν καί άποτόμους δΐακυμάνσ*ίς είς την διεβνή άγο ράν των- Τό γεγονός, ότι έπ1- χε ι ρήσεις είναι έξωστρεφΐίς, κα τα κύριον λόγον; δέν «ημαίνει ότι αυτομάτως έλυσαν τό πρό- 6λημα τών έξαγωγών των Τ' ανωτέρω ΰπεο-τήριξε. μετα- ξύ αλλων τό προεδρείον τοΰ Συν δέσμου Μεταλλευτιικών 'Επιχει- ρήσεων κατά την πρόσφατη έττί· σκεψή τού είς τόν νεον υπουρ¬ γόν 'Ε&νΐκής Οΐκένομίας κ. Ν1». Έφέο-ιον καί εζήτησεν την ένί· ■•β'χυση των έξαγωγών μεΤαλλευΤ| κών καί μεταλλουργ!<κών προ'ιόν των. « Η ίδ'οτυπία τού μεταλλειπι. κ.οΰ κλάδου — ύπεστήριξε ό ΣΜΕ — έγκειται είς τό δτι δέν δύ¬ ναται νά περιορίση τήν ·ηα.ρα γωγήν τού, οσάκις διαταράοσε- ται ή ίσ-ορροπία μεταξύ προσφο¬ ράς καί ζητήσεως Εάν ενα με- ταλλεΐον, δέν δύναται νά αντα¬ ποκριθή είς μίαν μεταβολήν, και αναγκασθη νά δ'ακόψη έστω καί προσωρινώς την λειτουργίαν τού δεν θά δυνηθή να έπαναλειτουρ- γήση έστω κα( εάν άποκαταστα θοΰν οί πρότερον ευνοικαί δροι. Πρ>άγματι ό μηχανικάς έξοπλι-
σμός άπαξιοΰτα' ταιχέως, οί σ^ο
ές καταρρέουν καί τό ττρασωπι·
«όν στρέφεταΐ είς άλλην άπα-
σχβλησιν. Ύπάρχουν πολλά πα-
ραδΣίγματα μεταλλείω' πού ϊ-
κλιειβαγ τάς πύλας των καί έκτζ
τε δέν έπανέλαβον τάς εργασίας
των».
Ό ύπουργός 'Εθνικής Οίκο-
νομίας σύμφωνα πρός ό^κοίνω,
ση τής ΣΜΕ εδήλωσε στούς έκ-
ντροσώπους τοΰ Συνδεσμου δτι
ό>ντιλ«μ6άνετα| πλήρως την ση—
|««σίαν τών αίτημάτων των, τα
ό~οία πράγματ1, άπό απόψεως
βύρίο~ονται έν
ι, <^>ονεί δέν έν -ροκειμέ
Ο κ ΚΟΥΛΗΣ ΕΔΕΧΘΗ
ΤΗΝ ΕΚΤΕΛ. ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ
ΤΗΣ ΑΔιΕΔΥ
Ό ύπουργός τών Οίκογθμικών
κ "Ιωάν. Κουλης έδέχθτ) 1ήν 'Ε-
κτελεστΐικήν 'Επ'τροτπην τής Α.
Δ.Ε Δ.Υ. καί ένημερώθη επί δια-
φόρων θεμάτων τής άρμοδιόττ>-
τός του άφορώντων τούς μισθω-
τούς τού Δημοσίου.
Η ΔΡΑΣΤΗΕΙΟΤΗΣ
ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
Νέον έργο<—ασιακόν σνγχρό- τημα κατασκευάζε' ή έταιρεία «Ίσαρης — Βασιλειάδης Α£.» είς την π&ριοχήν Ελευσίνος ΤοΟ Ό θά καλύψη έτΗφάινε'αν 3.000 α2 επί των 35 ΟΌΟ μ2 τού ΐδιο- κτήτου οίκοπέδου τής έταιρίίας Είς την νέαν μονάδα θά παράγων ται «ατά την πρώτην φασιν τής λειτουργίας της, λίβητες κεντρι κης θερμά^σεως δ'ά βιομηχανι¬ κήν κα; οίκιακήν χρήσιν Μέ τό* νεον μηχανικόν έξοπλ'σμόν τού έργοστασίου καί την εισαγωγήν έπαναστατικών μεθόδων εργασί¬ ας, θά επιτευχθή χαμηλόν κο- στος παραγωγής καί υψηλή ποιό της. Έξ αλλου ιτρογραιμματίζε- Ι τα' υπό τής έν λόγω έταίρε;ας ή δια τής ε>ίσαγο>γής προηγμέ- ■
νων τεχνολογικών μεθοδων· όλο-
κλήρωσις τής παραγωγής σειράς
προιόντων κλιμστισμοϋ, θερμάν-
σ:ως, ψύξεως κλπ
"Εληξαν οί εργασίαι τοΰ σεμι-
ναρίου στελεχών καταστημάτων
πού ώργάνωσε τό Ίν
Πρθίοθήσεως Πωλήσε-
ων. Τού σεμιναρίου μετεχουν εμ-
-ττοροι τροτ|ίμων καθώς καί σ^ε-
λειχη κατασ-π>μάτ<ον αύΤοεξιιπηιρε- τήσεως, ένδΌφερόμενα νά ένημε ρωθούν επτί τών σχετικών συγχρό νων μβθόδων όργανώσεως καί νω δτι θά επιδιωχθή νά δοθή είς αύτά ή πλέον ένδεδε'γαένη λύση έντός τών ι>Φΐστβμέν»ν δυνατο-
Τα ΰττόλοΐΓΐτα των διμερών συμ [
φων·ών.— Παβητικόν υπόλοιπον
ιοψους 5,2 έικατομ. δολλ διεμορ
φώθη είς τούς λογαριασμόνς δ'
μερών συμψωνιών (κιλήρινγκς)
τής Ελλάδος κατά τό τέλος Ι¬
ουλίου έ ε σνμφώνως πρός τα
ανακοινωθέντα υπό τής Τραπέ¬
ζης Τής "Ελλάδος σχετικά στοι-
χεΐα "Αναλιτυκώτερον τα κατά
κατηγορίας λογαρ>ασμών καί χώ
ρας ύπόλοιπα τή-ν 31 7.72 είχον
ώς εξής είς χ'λ^βδας δολλ.:
α) Κανονικοί λογαρ'ασμοί: Έ
νεργητικά: Α'ιγυπ^ος 2.685, Άν.
Γίρμανία 3 629 Παθητικά: Άλ
βανια 1.646, Βουλγαρία 762,
Βραζιλία 5 077, Νοτιοσλαυία5
723, Ούγγαρία 1 458. Ρωσσία
10.917, Πολωνία 891, Ρουμανία
276 καί Τσεχοσλοβαικία 1.345.
6) Είδικοί λογα>ιασμοί: Ένερ-
γητικά: Αϊγυπτος 4 205, Άν.
Γερμονία 8.281 · Ούγγαρία 3.
282 καί Πολωνίβ 884) Παθητι¬
κά: Ρωσσία 166
Ηύξημένη ή άγοραστική κίνη¬
σις είς θεσ)νίκην.— Ώς μεταδί-
δ:ται έκ 0εσ)νίκης, ό Πρόεδρος'
τοΰ 'Ε4ΐπορ!<κού Συλλόγου θεσ- ' σαλονίκ.ης, κ Β. Πετρίδης άνα- 4>ερόμενθς είς τήν κίνησ'ν λόγω
των έκπτώσεων, ετόνισεν, ότι μο
ρον 10 ήμερον των θερ·νών έκπτώ
σεων ί.ξακολονθεΐί είς την αγο¬
ράν τής ©εσ)νίκης νά παρατηιρή
ται ηύξημενη κίνησις. Κύριον χά
ρακτη.ρκΓΤΐικόν τής έφετει,νης πβ
ρ όδου τών έκπτώσεων, είναι ή
άφ9ονία αγαθών καί ή διάθεσις
των είς τιμάς Ικανοττοιούσας τό
καταναλωτικόν κοινόν Εύχάρ'-
στος διαπίστ<ι)σΐς — κατέληξεν ό Ποόεδρος τοΰ Έμπορΐκοϋ Συλ λόγον Θεσσαλονίκης — είναι τό γεγονιός, δτι μεγάλος όριθμός άλλοδαπών τοι>ριοτών, εύρεθείς
ττρό τής άφθοΜας των προσφερο
μένων έμπορευμάτων προβαίνει
είς σημαντικάς άγοράς
Αίίξησις τής άλιενΐικής παρα¬
γωγής.— Συμφώνως πρός τα τη
ρούιΐΕν-α στατιστΐκά στο χείο, ύ
πό τής ΕΤΑΝΑΛ, κατό τ^, μη.
να ' Ιούλ'ογ 1972, δ·εχ,ν»)0η.σαν
μέσω τών ίχθνοσκαλών της χώ¬
ρας 3 844 980 χ)μα νωπών ίχβθ
ών καί ίχθυη.ρών, συνολι,κής άξί
άς 44.110 083 δραχ καΐ μέσης
τιμής 11,47 δραχ Κατά τόν ά·-
τίστβ'χον μΐνο: τού προηγου·μέ-
νου ετους, είχον $ιαχινη8ή 2 β73
820 χ)λμα, σννολι«ττ]ς άξίας 35
263.750 δραχ ( μεσης τιμής 12,
27 δραχ "Ητοι, παρουσιάζεται
ΛΪίξηιθΊς παοαγωγής κατά 35,
80% άχαθαρίστου είσοδηματος
παραγωγοΰ κατά 25% καί πτώ-
σις μέιτη,ς τιμής κατά 6,5%
Ή κατα~ολ£μησις τοϋ δάκου. Ι
— '£κ τού ΰπουργείθυ 'Εθνικής
Οίκονομίας (τομβύς γεωργίας)^1
άνιεκοινώ9η ότ' τό πρόγραμμα
τής δολωματι^ής κατσττολεμήσΐως
τοϋ δάκου υπό τού κράτους, θά
Μαλύψη εφέτος 65 έκατ δραχ. Ι
καί πλέον ελαιόδενδρα, ένώ άπΐ
τών ύπολοίπων θά ενεργηθή κα-
ταπολέ,μησΐς μερίμνη των ίδίων
τ«*ν έλαΗ>ηαραγωγών. Διά την ε¬
φαρμογήν τού προγρόμματος δα-
«οκτογίας, προβλέπεται νά δαπτα
νηβούν βν(ο των 103 έκατ. δρχ Ι
Είς την Ιργασίαν δακακτονίας
άπασχολιούνται 200 περίπου ίδι-
ώται γεωπόνοι Παραλλήλως είς
τάς περιοχάς ΐ!ς Τάς οποίας δέν

ΑιΕΡΟΠΟΡΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΙΣ
ΑΟΗ,ΝΩΝ — ΣΙ'ΓΓΑΠΟΥ'ΡΗΣ
"Ηρχισεν ή σύνδεσις τ^ν Αθη
νών μέ τήν Σ)ιγκαπούρην καί την
"Απω Ανατολή, διά τών άβρο-
σκαφών τής άειροττΌρικής έται-
ρειας «Μαλαίζΐα Σίγ«απορ Αϊρ
Λά^νς». Ή ί^α^ρ'ια αύτη θά εκ¬
τελή δύο πτήσεις έ6δομαδιαίως
μεταξύ Αθηνών — "Απω Άνβ-
τολής «αί ετέρας δύο πρός Ζυ-
ρίχην — Λονδίνον
διενεργείται ή δολωματιχή κατα-
πολέμησις τοό δάκον, θά άγαλά
βουν οί ϊδιο' οί έλαιοπαραγωγο·
τό έ'ργον των ψβκασμών, υπό τήν
Τί,χνι'κή·ν κΛτίύβυν~ιν καί ΐϊαρα-
κολούθι>σιν των τόπ ι κων γίωργ1-
κων ύπηρεσ'ών. Πρός ύποβοήΊθη-
σιν των έν λόγω παραγωγών^ πά
ρέχονται υπό τής ΑΤΕ επί πι-
στώτε1, τα άναγκαιούντα ύλικά
«αί μέσα ώς καί ετεραι οικονο¬
μικαί διευκολτ'»νσεις
9ΕΝΤΟ
ΧΜΜΑ ΚΑΤΑΤΕεΗΝ
ΝΕΩΝ ΣΤΕΓΆΝ9Τ1Κ0Ν
ΑΣΕΕΣΤΏΧΡΒΜΆ
ΜΕΓΑΛΗ- ΛΙΔΡΚΕΙΔ-
"ΣΕΝΤ0 101, 102,,
Τό Νέον έπαναστατικόν άσώεστόχρωμα «ΣΕΝΤΟ
101, 102» £χει κατάσκευ'Χ'ϊβή £ΐδικώς διά νά άντι-
καταστήση 6λα τα άπλά ύδροχρώματα, διότι ά-
σπρίζοντας έπιτυγχάνομεν συγχρόνως τήν στεγα-
νοποίήσιν των τοίχων, ώς καί τών ταρατσών πού
εχουν περαστή μέ «ίσσα.
Σέ υλικόν στοιχίζει 5 δρχ. κατά μ2!!
ΧΗΜΙΚΟΤΕΧΝίΚΗ ΣΕΝΤΠ
-. ΣΕΝΜΠΝΆΣ
ΤΤΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΜΟΙΑΣ 10 — Α' ΟΡΟΦΟΣ
Μέ ταχύν ρυθμόν συμπληρούται
ό μηχανικάς έξστιί.ισμός τής βιθι
μηχαν'κής «αι έμπορικής έται-
ρ:ίας έπίπλων «Σκουρόπουλος»,]
είς τό Νέον Ηράκλειον Άττικής.
' Ηδη έ'χουν έγκατασταθή Τά ττε-
ρ'σσότερα των μηχανημάτων είς
τό νέον παλυώροιτον κτ'ριακόν
συγΐφότημα τής έταιρείας καί ι
τίβ·ενται σταδιαχώς είς λειτουρ¬
γίαν. Στόχΐοι τής έταιρείας με
τήν νέαν έπένδυσιν είνα', μεταξύ
άλλων, καί ή ουξησις τού δγκθυ
τής παραγωγής -πέραν τού διπλα
σίθυ τής ύφΐισταμένης καί ή ποιο
τική βελτίωσις αυτής, μέ σκοπόν
πρώτον τήν μείωσιν τού κόστους
τής διατ'θεμένης ε,ίς τήν εσωτε¬
ρικήν αγοράν παραγωγής καί δεύ
τερσν την εξασφάλισιν παραγω-
γικών —εριθωρίων διά την εμφά¬
νισιν των ττρ^όντων της είς την
εύρωπαι'κήν καί άμερ'κανικήν α¬
γοράν Ι
'Εωρτάσθη τ0 χρυσουν ίωβηλαΐ
όν τής συνεργασίας τής αγγλ ι
κης άσφαλιστΐικιής έτα'ρείας *Ρό
γ αλ Έξτσαίηνζ Άστούρ<χνς» καί των έλληνικών γραφείων άσφα- λε'ών «Υίοί Κ. Τριανταφυλλίδου Α.Ε »■ Είς τήν σχετικήν τελετήν,1 τής οποίας μετέσχον έκπρόσω- ποι τών μεγαλυτέρου άσφαλιστ' κων καί άν^ασφαλιστικών έται- ! ρειών τής Εύρώττης καί τής χώ¬ ρας μας, ωμίλησεν ό κ Κ. Τρι- ανταφυλλίιδης, επί τής δραστη- Ι ρ'ότηηος τής έταιρίας τού, ό έκπρόσωπος τού συγκροτήματος Ρόγιαλ 'Εξτσαίηνζ κ Άρτσ'μ-' παλντ καί αλλοι Ι ΣΥΣιΚΕΨΗ ΠΑ ΤΑ ΝΕΑ ΠΙ- ΣΤΩΤΙΚΑ ΜΙΕΤΡΑ Υπό την πιραβδρία τού άντι- προέδρου τής κυβερνήσεως κ. Ν. Μακαρέζον, πραγματοπο'είται σήμβρα σύφΜεψη μέ τοΰς έκπρο-| σώπους τών ΐμπορικών όρνανώ- σβων τής χώρας· βέμα τήν ΰλο- ττοίηση τών λτνφθέντων προσφά- | τως νέων πιστωτικών μέτρων υ¬ πέρ τού έμττορίου καί τήν ανα¬ πτύξη τών «πόψεων τής έμπορι-! κης τάξεως γ'ά τήν παροχή φο- ρολογ'κών κινήτρων πρός τό έμ-' πόρι,ο Στή σύσκεψη θα μετά¬ σχουν ό πρόεδρος τ«ύ 'Εμπθρι- κού Συλλόγιου κ Γ Άναστασο-1 πουλος μέ τούς άντ'προε&ρους τού 'Εμπορικοΰ Συλλόγου κ.κ Πλατ«ινη, Παπαιβασ<λόπουλο καί ίΐαπαγιαννη, τον γ:νικό γραμμα τέα κ. ΝικΌλόπουλο. Έπίσης θά μετάσχουν ό ττροεδρος τού Εμ- πορικοϋ Συλλόγου Πειραιώς κ· Κούμς καί ό κ Φερτάκης Ι Είδικώτεραι ώς πρός τίς ττρο τάσεις τού έμπορίου γιά την πά ροχή φορολογι«ών κινήτρων, ύ- Ι περ τών έμπορικών έπιχε'ρήσεων οί έκ—ρόσωποι τού. έμπθρ-ίθν πρό κειτα' νά άναπτύξουν την άνάγ- κη, παραλλή>«>ς ττρός την πβρο,
χή πιστώσε*ον στό έμττόρ'θ, γιά
την ά—όκτηση παγίων έγκαταστά
σεων ν ά δοθή ή δυνατότης στούς
χμπόρους όττοκτήσεως ίδίων κε¬
φαλαίων, μέσω άφαρολογήτων ά-
ποθεματικών κατά τό άγάλογο
τού ΑΝ. 147 ττρός τίς βιομηχα
νϊες, έστω καί μέ τόν περι,ορι-
σμό τού ευεργητήματος στίς έμ
πορικές έπΐΐχε ι ρήσεις πού άσχο-
Λοϋνται μέ τό εσωτερικώ έμπό-
ρ'ο. "Ετσι τα φορολογ'κά κίη
τρα θά πρέπει νά παρασχεθοΰν
σέ έττΐχειρησεις πού άσχθλούν-
ταΐ μέ τήν έμττορία των έγχωρί
«ν προιόντων καί πού τα εΐσα-
γόμενα προ^όντα δεν ύττερβαί-
νουν τό 25% τού τζίρου τους.
Αποκλείονται δηλαδή οί έμπο--
ρικές επ ιχει ρήσεις ττοώ πραγμα-
τοποιοϋν άπ' ευθείας εΐσαγω-
γές
Στό μεταξύ, χθές, —ραγματο
ποιήθηκί στά γροβφεΐα τού Έμ-
πορ'κοθ Συλλόγου 'Αθηνώιν συ-
νεδρίαση τής Συ/τονιστικής Έ·
πιτροπής των έμτπορ'κών συλλό-
γων τής χώρας καί των έπαγ-
γςλματοβΐΑ>τεχ/νικώ»ν όργανώσεων
μέ θέμα τα πιστοιτικά μέΓρσ καί
τίς μισθώσε'ς-
ΑΙ ΜΕΓΑΑΕΙΤΕΡΑΙ
Ένδ'αφέ,ρουσα1 είναι αί έκ τβΰ
δημοσιευθέντος προσφάτως πίνα-
κος των 300 μεγαλύτερον 6ομη
χα'ιών τού δυτικόν κοσμου» (μή
περιλαμβανομένων είς αυτόν των
Αμερικανόν) πηγάζουσας πληρο
φορίαι, αΐτινες δύνανται ν« σν-
νοψισβαϋν ώς ακολούθως:
Έκ τή·ς συγκρίσιως των συνο
λτκών άτΓθτελΐσμάτων των 200
6ιομηχαν|ών τού περικτινού πίνα-
κος (εφέτος ό πίναξ έπΐ,κταθείς
περιέλα'βε 300 6-ιομηχανίας) καί
των πρώτων 200 τού έφετε'νΌΰ,
ποοκύπτΐ- αύξησις πωλήσεων κα
-τα τό λίαν Ικανοποιητικόν ποσο-
«τόν τοΰ 14^% Τα κέρδη, δμως
τ·ών 200 αυτών β'ομηχανιών, άν
τί νά αΰξηΦονν υπεχώρησαν κα¬
τά 10,7%, λόγω τής διογχώσεως
τού παραγωγΐ'κού, κατά κύριον
δέ λόγον τοΰ έργατικοΰ κόστους.
Δεκ«πέντε 6'ομηχανίαι τού πί
νακος, έκ των οποίων αί όκτώ
ήσαν κρατικαί, ε!χον ζημίας, μέ
προεξάρχονσαν την Ίταλικήν χη
μικήν βιομηχανίαν «ιΜσντέδισον»
ύποστάσαν ζημίας 371.813 000
δολλ "Η Γαλλική 6'ομηχα^Ία «Σι
τροεν». ή όποία ήρχετο πρώτη είς
ζημίαν πέρυσν, εσημείωσε κέρβη
«ατά τό παρελθόν ε'τος 1.971,
είς τό οποίον καί άφσρά ό ίημο
σιευ&είς πίναξ. Ο κλάδος τού
χάλυβος έξακσλονθεϊ νά είνα1 ό
ττλεον ζημιογόνος δ'ά τήν δυτι¬
κήν βιομηχανίαν ΟΟτω, τέσσα-
ρερ γιγαντιαίαι χαλυβοι>ργίαι εί
χον κα·ί πάλιν ζημίας κατά τό
1971: -^Μπρίτις Στήλ», «Ίταλ-
"ίδϊρ», «Ράχνντηλ» καΐ «Ίνδου-
στάν Στηλ» "Ηδη. δέ, ττροστί-
'θεται .καΐ πέμιττη, · Γερμανική
«Σταλβέρ^ΐ 'Ρέχλινγχ Μπέρλαχ».
Έκ των 30Ο β«>μηχανιών τού
. Ι
πίνακος αί 84 — ίΐΓτά
τερα' άπο τό 1970 — Λ,
λήσεκ ανω ΐού ενός δΙ," ^
δαλλ Νέον μέλος ^ ^
τού δισεκατομμυρίου» κβ', ^
στα έγγραφόμενον διά ηοϊ~
Φοράν είς τόν πίνακα, ,,^ Μ
Γερμαν.κη β,ομηχ^ί», . ,11
παντικών κλπ. «χ£νκϊλ, ^ Ο
γένει ακή έπιχεί
εινασα παρά
ποτελέσματα
Ο έκΐετε,νός πίνο^ -ρ·
νει δύο νέους γίγαντας,
γηβέντας §ΐά συγχων:ύο·ε«'ν· "1
σιτγιοροτήμβτα «Πεσ.νέ. 0&Τ.'
νέ, Κάλμαν» καταλ«μβάνοντα ·
βη τήν 27ην θέσ'ν είς τον π!«
κα καϊ «Ντάνλοπ»
(29ην θέσιν) Είς τόν
πίνακα, ή «Πεσ'νέ» κα^",™
42αν θέσιν, ή «Οϋτζινε Κόλμβ,,
την 65ην ή «Ντάνλβπ» την 53,
καί ή «Πιρελλι» "ήν 60ήν
Διά δεύτερον κβτά «ιράν ι
τος, ή Ία—ωνία ε?ν«. ή -ρ,^
τερον άντιπροσι—ευομένη είς Τον
πίνακα χαρα 75 Ί—τ«ν>,κα, ^
μηχανίαι καταλαμβάνονν τπρ,,
πτους θέσεΐς είς τόν ιτίναχο ^.
τόν τών 300 βιομηχανίαν. ■£„
τούτων 27 ευρίσκονται <ις ,ή, κατηγορίαν των τελει~οί«ν 100 ■Ακολσυθούν ή Βρετ'αννία μέ ^ καΐ ή Δυτ Γερμονία με 44 >Αξιο
σημείωτον εΤνα', ότι παρ' όλΐγο>
νά ιάντιπρο—ωπευθή είς τόν £κ
τ£νέστερον αυτόν πίνακα κοί το
Ίσραήλ Η Ίσραηλινή Χαλυ6ουρ
γία *Κ6όζ», θά ήτο ή 301η Έ.
πίσης δτι μία μεγάλη βιθμηχο-
Μ'α έχάβη άπό τόν πίνβκα· Η
Αγγλικη «Ρόλλς Ράύς», πτΐίχα,
σασα, ώς γνωστόν, τέλει £πτ0
κ,ρατ(κοτΓθίησ'ν
ΑΠ&ΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ ΕΦΕΞΗΣ ΘΡΘΗ ΑΝΑΛ6ΓΙΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ 10ΠΟΘ:ΤΗΣΗ1Ν
ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
— Ό κ. Μίνως Ζομπανάκης
διευθύνων σύμβουλος τής άμβρ*-
κανικής Τροοτέ<ζης ΜΑΝΙΟΥΦΑ- ΚΤΟΥΡΕΡΣ ΧΑΝΟΒΈΡ Λίμι,τεδ στό Λονδίνον, φε,ρ:ται ώς παραι τπβείς καί προτιβίμενος νά συ¬ νεργασθή μέ την ΦΕΡΣΤ ΜΠΟ- ΣΤΟΝ ΚΟΡΠΟΡΕΗΣΟΝ Την είδηση άναγράψουν οί χθΐ σινοί, «Φαϊνάνσ'βλ Τάιας» με την προσθήχη δτι ό κ Ζομπανά κης θά αναλάβη την διεθνή καί ίδιαίτεοα την εΰρωιπαική δραστη ρ οιητα τής Τραπέζης ΦΕΡΣΤ ΜΠΌΣΤΟΝ. — Κάμψη σημειούται στήν δ·- εθνή άγορά βάμβακος Σνγκεκρ1 μέ^ως οί τιμές, προχθές, στό Αί βερπουλ δ'ιμορψώθησα1 στό ϋ- >,»ος των 32,70 σέντς άνά λίβραν
πού είναι κατά 0,60 σέντς χα-
μηλότερο τού π>ό δυο ημερών
καί συγκρι'νεται μέ τό άνώτερο
ίττίπτδο τοΰ ετους, τών 40,25
σέντς ~ού έσημειώβη τόν περα-
σμένο Ίανονάοιο Η κάμψη των
τκμών όφειλεται σέ πιροβλέψεΐς
δτι ή άμ€ρικο?νι,κή παραγωγή θά
είναι εφέτος κατά 27% ανωτέ¬
ρα της περυσινής.
Υ/ιεί>θννοι σνμφώνως νώ
1θ
Είς διευκρι,νήσίΐς διά τούς δ-
ρους καί τούς λόγους τής αυξή¬
σεως τού μετοχικοϋ κβφαλαίου
τής Κτηματικιής Τραπέζης ή ό¬
ποία ·άπ©τελζΐ τό άντΐκβίμτνον
τής συνερχομένης την προβ·»τχή
Τετάρτην 23η^ τρέχ. έκτάκτΟυ
γενικης συνελβύαεως τών μετόχω»
της, ώς έπισης καί δ'ά τήν προ
βλεπομένην χρηισιμοποίησιν τών
γεων κεφαλαίων, κββώς καί διά
τό επιτ«λβύμενον ΰπ' αυτής έργον
παρέσχε χβές κατά τήν διάρκει¬
αν «Ιδικής συγκεντρώσεως τύπου
ό διο^κητής το»0 ίδρύ ματος κ
Ηλ. Κριμπάς |
ίΐρικιειμένθυ πιερί των δρων
τής εκδόσεως ό κ Κριμπάς ανέ¬
φερεν ότι προβλεπτΐται ή ίκδοσις
80 000 νέων μετοχών έναντι των
160 000 παλαιών, αί άποία' Θά
διατεθούν κατά προτίμησιν είς
τούς παλαιούς μετόχοιις κατ' α¬
ναλογίαν 1 νέας μετοχής πρός
2 παλα'άς. Αί μή καλυφθησόμε¬
να1 υπό τών παλαιών μετόχων με
οτχαί θ« δ'ατεθώσιν, είς νέους
μετόχους κατά την απόλυτον κρί
σιν τού Δ.Σ τής Τραπέζης. Τι¬
μή εκδόσεως των νέων μετοχών '
ωρίσθη 6500 δραχ.. διά τούς ττα
λαιούς καί 7 000 διά τοϋς νέ¬
ους Οί μέτοχοι δέον νά ύποβά-
λοΐΛ/ αΊ'τησιν έγγραφης καί νά
προσαγάγουν τούς τίτλους των
μέχρ1 τής 30ής Σεπτέμβριον ή
δέ έξόφληισ'ς τής άξίας των Θά
γίνη έφ' άπαξ κατά την ϋποβο-'
λήν τής αίτήισειρΐς. Έξ αλλου, ή
Τράΐπεζα άναγνωρίζει έφ·1 όσον |
τούτο γνωστοποιηβή είς αύτην
εγγράφως καί έμπροθέατμως ή με
ταβίβασις υπό παλαιοϋ μετόχου:
τού δ'καιώματιος πρθτ'μήσεως
ττρός άλλον μέτοχον ή' τρίτον
καί τοϋ δικα'ώματος κλάσματος;
μετοχής πρός άλλον μέτοχον Ή
συμμίτοχή των νέων μετοχών είς
τα κέρδη 9ά αρχίση άπό τής χρή
σ£ως τοΰ 1972 αί δέ έγραφα!
θά άρχίσουν τή>ν 24ην τρέχοντος.
Τέλος ό κ. Κριμπάς ανέφερεν
ότι διά τής νέ«ς εκδόσεως τα
κεψάλαια τού Ίδρύματος μετοχι
χά χοϊ άποθ:ματι<κά θά αΰξηθονν τουλάχιστον κατά (8Ο.ΟΟΟΧ6- 500) 520 έκατ δρ«χμών. "Η νέα εκδοσ'ς άπεφασίσβιη, έτόν'σεν έπισης ό κ Κριμπάς προχειμένιου νά εξασφαλισθή ή συμμετοχη δι' ίδίων κεφαλαίων είς τάς αύξαγομένας χορηγήσε'ς τής Τραπέζης καί νά αποκατα¬ σταθή ή υφισταμένη προπολεμ1- κώς λογ^κή άναλογία ίδίων κε¬ φαλαίων πρός ταποβετήσεις (1:' 18 τό 1939, 1:71 τό 1971 καί 1 20 δ ά τής νέας εκδόσεως) ' Εν σχέσει πρός την προβλεπο μένην ««ν ττόρων ό κ. Κριμπάς υπ~βό|ΐ|ΐ|. σεν 6τι παραλλήλίθς πρός την γε νικήν έιτί'ΚΓτασιν τής δροαιηρΐο ητός της ή Τραπέζα θά κ—α$ά λη ιδιαιτέραν μέριμνογ. Πρώτον δ'ά »ήν εφαρμογήν ιι. δνιών προγραμμάτων, βό— ( τον πιροσφάττου Νόμου περί ένιργοθ πολεοδομίας μέ πρώτον <·ή|ΐατοιι Πρότυπον Οιίκΐσμόν ΆτΤ|ΐκήςι διά τόν οποίον εύρίσκϊτβι {ήτο σύστασιν άνώνυμος έταιρεία μί μετόχους τό Δημόσιον. τήν χ^. ματικήν> την Εθνικήν καί τήν
ΕΤΒΑ (·μ£ ΙΟΟ έκατ τό Δημο
σ'ον «αί άνά 30 ίκάστη τΔν Τρσ
ττεζών) καί διά τόν οποίον βα
χρησ'μοπαιηθή «οί δάνειον τον
Ταμείου τού Συμβουλίου τής Εν
οώπης.
Δεύτερον διά την έφβρμογΐ|/
τού υπό μελέτην —ρογραμμβΛζ
δημ>ουργίας βιομηχαν'κοΰ »«ι
σαοΰ Θηβών — θίνοφυτ»» Εί;
τόν έν λόγω οίκΐσμόν ττροίίιίΐτΐ
ται ή κατασκευή 1 500 ττεριιΚΧ)
διαμερισμάτων είς δέ τον Προτν
πον θίκισμόν 'Αττικής 4.500 διο
μεοισμάτων.
Τρίτον δ'ά τόν ξίνο4οχΕΐοκθϊ
καϊ τόν τθυριστικόν έν γένει ιο
μέα δ'ά τόν όττοϊον ϊχει ζ<ιΦ· ή εγκρισ'ς συστάοιως Άν Τού ριστ ικής Εταιρείας. Είς τόν το- ϋέα αυτόν προβλίπεται νά έχου" διατεθή υπό τής Τραπέζης μιχρι τέλους το3 1972 δάνεια ύψουί 6 -δισεκατομμυρίων Τέταρτον διά τό ειδικόν «Ρ<>·
γραμμα καταθετών τού Στεγσχίτι
κου Ταμιευτηριον τρος τόν σκο
πάν δέ αυτόν ή ' Τραπέζα βά α»
«εχίση τάς άγοράς οιχβπίδβν
δι' άν£γερο·ιν πολιίκστβικιών ιίς
τό Κέντρον καί τάς επαρχίας
"Ως πρός τή1 .γεν'κ**τεραν 5ρ«
στηριότητα τής Τραπέζης β «
Κριμττάς άνέφερε φίΐαξίι «λΑβν
δτι ή ΕΚΤΕ έχο»ήγι>σ« μ*ν*"0>ί
μ'κώς καί μέχρι τ&λους τ«0 '0υ
εξαμήνου 1972 175 5000 δονιια
είς δραχμάς κα( συνβλλαΐΝΐο συ
νολικού νφους 19 δια δρβΙΗ·""
καί 94 έκ δολλαρίων, & τών4-
ττοίων 47% διά στέγβσ11· '4%
διά τήν βιομηχανίαν, 23% δ*
τόν τουρΐσμόν, 11% δ'ά "0|ν«·
φελή 'έργο καί 'δ% δΓ αλλα'ί σΜ
ττβύς.
"Οτι εσχτ»μάτ'σε' άττοβεματΐίΐο
καί κρατήσε'ς ίίψους 1*3 κσί !♦»
έκατ. δραχμών καί ότι κατβ το
τρία τελευταία έτη τα καββΡ*
της κερδη άνήλΐθον είς 27 4, 10,
6 καί 35,5 έκατ δραχμ«ν, «β'
τα δΌνεμηθέντα μερί»μ«τ« £ΐί
70,80 καί 91 καί 14,7 έκατ. «
ώς, άντιστβίχωι;.
ΟΙΚΛΟΣΤΟ'ΓφΑΝΤΟνρΓΟΙΔΙΑΤΟΥΦΟΣ
ΑΙΦΑΛΙΙ.ΡΩΝ ΑΥΤΩ»!
9)1»38
'ΓΛιοχτήτης — Διευθυντάς
ΣΩΚΡ. 75ΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Νανάρχοιΐ Βότση Λί
ΠοοκττΟΛΐτνος ΤνπογοίΜΡ**"1
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛίΔΐσ
Κατοιχϊα 2παοτάχου 1Σ
ΑΜΦΤΑΛΗ
ΛΐΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΤΛΟ1
_Λθ«Ισκου 111 — Τηλ. *77.?*«
ΠΒΙΡΑΚΤΣ
■ ΧβΜθάτονς Μ,
Δέον νια σημεκβθή, δτι λόγω
των μ:ταβολών Τ«ν (σοτιμΐών
των νομ,ο-μάτων, εγένοντο άνχχ-
ποοσαρμογαί τών αριθμών τώ"
πωλήοχ()ν καί των κίρδών των ι
βιοαη·χανιών τού πίνακος των ώς
αν ««300 μεγαλετέρων δυτικών
σομηχαν'ών», διά νά καταστή
δυγατή ή σύγκρισις μέ τό κοινόν
μέτρον — τό δολλάρίον
Την αναθεώρησιν τής ύπ' αριθ
246 307)946907)3400)16 — 12
— 71 αποφάσεως τού ΰπουργεί-
ου 'Ειθνκής θίκΌνομίας, δυνά¬
μει τής οποίας δΐπλασιάζετβ, το
ύψος των άσφαλίστρων ζητεί δ''
ύπομνήματός της πρός 'τό υπουρ
γειον Εθνικής Οίικονομίας, ή
Πανελλήνιος "Ενωσις Βιομηχάνων
Κλωστούφαντουργών Είς τό έν
λόγω έγγραφον τ,ού υπεβλήθη έ-
ττ.σης είς τούς Τομε?ς βιομηχα-
νιας καί εμπόριον τού ύπουργεί
ου 'Εβν'κής ΟΙκονομίας, άνχχφέ-
ροντα. τα εξής: Συμφώνως πρός
τους όρους τών 6ανειστ1κών ,^μ
βαλαιων, πού συνά— οντα, μετα-
ξυ τής ΕΤΒΑ καί των ^, ,_.
■'ης δανειοδοτουμένων έπιΧε'ρή-
σεων, αί τελευταία1
δττως άσφαλίζουν ττάγια
σιακά στο'χεία τονι Αξίας
ϊσου πρός τό υπόλοιπον τοθ δ"
νείου, ηώξημέ^ου κατά 10% ""
μηχ—'ία μέλος τής Ένώσΐίθί, *"
6σσα ποοσφάτως είς άνβν«>σι
«τχετικοΰ άσφαλιστηρίον τΠί' "Ε
πίστωσιν δτι εττρεπε νά κα
λη διπλασίου ίίψβυς άσφσ>ισΤ(*
διά τό αύτό άσφσλ'ο-τ^ό "0<Γ(>''
Είς δβμαρτυριαν τής
κης έπ'χε'ρησεως, ή
κή έταιρεία εδήλωσεν δτι
στν £ντός των όρίων τής
ρω αποφάσεως τού ίητουΡΤ11""
'Εθν κης Οικονομίας.
Είς τό ύπόμνΐΗΐα ^
ακολούθως δτ' ή απόφασις «^'
έπ·ιβαρύνουσα ^^^
συναφθείσας δάνειον ^
β'ομηχανίας, έπεΗργεΐ' ώς
νητρον τής άναπτύξεώς τ«ν, *
Ι'ρχετα, είς άντίθεσ'ν_ μί την {
λιτικήν μειώσεως το} κ°
παραγωγής μ· *&«*"^
άνταγων'στικότητος είς α
μηχανΊκά προ'ι,όντα.

Ο Φωτ* ά γ α ς
μέ τ' δνομαν
ΤοΟ συνεργάτου μας χ. ΕΠΑΜ. ΣΩΤΗΡΙΑΔΟΓ
τοθ
Και
το0
,Ταγα Την
μιά πάράοοξη μ^ εγγον1α καί
το κ*λ βοήβε.α τού 'Αλλό
άπ' τον κόσμο ση ή φ,,τ,ά αΤο τζάκι „ μοα
ό φΐλος τού, σε μου τό χέρι σου, θέλω
την
,Τγ μ χέρί σου θέλω την
γΐωστβς μας απο παλαιά Πά- συγγνώμη σου Θά μέ βοηθήση
νης β"» -·ην Ταρισο^ « Ε- -σλύ στό ίργο πού άνέλαβα Θε
Τούρκα Ιερωμενος λ ν ξέ £ "
^ ό ίργο π
,ς γ Τούρκας Ιερωμενος» λ« νο ξέρης π£)ς σ αύτή μο
90 λιγί' Ο *ο"«ς· «Μ* το Κο- ττροσπάβε-.α, έπα'ξε μεγάλο
ί Χέρ. περ.ερχετα, τα λο ή έττίμονη παρόρμηση τής
Χ·*»1* κθί <™μ6θ"λεΑ*Λ ρης ύ άέλ ουρ«ι~ κθί ρό- ής ρης μ0υ, τού άγγέλου αυτού τής ιησούς νά μή δίδουν ση- καλωσύνης» αύτά είπεν ό σΒ6_ βν,α σί κ*τ' τυχοδι«κτ:ς, άλή σμ,ος 1€;>έας τού Ίο-λάμ, κ«ί μέ
καί τεμπέληδες πού βέλουν άπλ<ο·μένο τό χέιρι κύτταζεν ίκε- ί»ελΐ|θου" ά-ό τίς άν«μβ ' ^ευτικά Τόν Φώταγ Ο "Ελλ ίιίΒ»ελΐ|θου" ά-ό τίς άν«μβ έ Τόν Φώταγαν. Ο "Ελλη- ν έ ί γ Ο Ελλη [^ κβί νά ζήσουν μέ τό «γιάγ-1 νας άρχοντος έμενιεν ήκομτττος. Λ Ι των Χριστιανών. Τούς δια! Μέ σκοτ€ΐΛό βλέμμα ττερΐέτρβχε ^ι περ'κσττΐς άπό τό Κοράνι,Ι τό π.εριβάλλον) δέ* έβγαλεν οίίτε ^ιο τού Προφητη όνομβζε' Ά-1 λέξιν ό—ό τό στόμα *ου, καί 2 ω τΓΐσ'Ιών τούς Γκια . . . ' 2 των τΓΐσ'Ιών τούς Γκια- χαί «Γν,ιουνάχ» 3 ττχν ά- κι' δταν ακομη ό άόικού- Ος ίΐναι ίνα τοπτεινό σκουλη- Ο Τούρκος 1ερ*»μέ>ος:»,
ττοιβ οτιγμή χύμηξε οτήν ττόρ-
τα, άνέβηκε στό αλογο καί |γΐ-
νε κοπτνός
ΕΤΊΕΡΜΑΤΙΣΘΗ ΕΤΣΙ Η ΛΕΥ
ΤΕΡΗ ΠΡΑΞΗ
^,, 6 Πο-αγιάνν»ί|ς «κραδαινει Ι "Οταν ύπεγ,ράφη ή σύμβαση
-( τό σύμιβολο *ης έξουσίας' τής άΛαλλαγής καί άρχισεν ή
Ιρ, ίνα μοκρύ ραβδί με διπλό έξοδος τών Έλλήνων άπό τής ε-
η^κ, στην αχρη καί Φοβερίζϊ,',' οτίες τ^,ν τ£ς -ρογον'κάς, έλά-
& λόγος τού δπως φαίνβται χιστα ήσαν τα κρούσματα έγκλη' μπαγκέττα
ΙΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΑΛΕΕ Λ. ΧΑΤΖΗΑΘΑΝΑ2Ι0Τ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
Γ'
Μττροστά ή επι γράφη: «Μουσι-
κός Σΰλλιαγος» ακολουθούσα^ οί
παιχνΦι—;όροι κλττ. πίσω ά-1
αΰτούς ό. ·. «Μα&στιρος» μ· άνε-
μισμένα μαλλ'ό καί τή μιτακ£τ.
τα καί ξοητί·!Γΐ> τού, σέ φάλαγγα
κατά τετρά&ες οί στολισμένοι
κύρ. ..Μέντιοι! ι Καί πίσω ά—
αύτοΰς καΐ τό -αιδολόι'.
Στό κά9ε στανροδρόμ, ε'κανε
στάση. Σέ ήμικύκλιο τα τετοό— ο
δα!
Στή μ£—| & σερβιτόρος μέ τα
σερδίτσια καί τα τΠοτά: οί Μου
ζ ικάντες καί σ' ενα σκαμνί ό Μα
έο-τρος! ιΠαίζανε οί Μουαΐκοί!
Αϋτός εβγαζε
άτναλογο λό-
γο ίΕττοϋκολονβοΰσαν ζητοκραυ-
γές καί χειροχιροτήματα 'Ενθου
σιασμένθς δι£τασσ« γά.. κιρα-
σβοΰν τα... τταιδιά Ό σερβι-
τόρος ερριχνε στή μούρη τώ/ τε-
τρόπτοδ«ν όνάλογο «χριμπαρέ-
νιο ώγρό· εξακολουθούσα ό σχε
τικος έρβθ'σμος στϊς τάξ*ις τ»ν
«Αέκα ·κυιρί<ι>ν»? κι' 6όρ<χιζε τό όγ ά κάγισμα! Κι' ούτος διηύθυνε την παράδοξη αυτή συναυλία μέ τή·.· Γΐβνι1». μάτων στήν Χερρείαναν καί κανέ Ο Φώταγας άκουε μέ μβγάλη να στό «Σαλούτ». Ο Ισμαήλ ρονοχη την τταραξενη άφηγηρτΐ' Χακκή, ό έξωμότης γυιός τού Φώ αί ά"ψάσισε νά ταγη νά γν» ταγα περιέτρεχε μέ άνθρώπους ι9<1 τόν κήρυκα αυτόν τού €μερ- τού τα χωρ'ά καί έμπόδιζε κά¬ (β>ί— 4 κβι τής καλωσύνης.
ΙΦ ίμαβίν ότι 6ρίσκονταν σέ
καί δασκάλευε, 6γή
ό άρχοντος χ«ρίς νά τόν —ά-
εΓοηστ> κανένος καί καβάλα
ψ ψοράδα του έφτασε στό
Βριο καί στήν ττόρτα τού Τζα-
,Ν την ώρα ιτού Ιφευγαν οί ττι
οι. 'Έ&βαι τό ζάο σέ κάττο'ο
ΐρο στήν αΰλή καί μττήκι Ο
ς μόνος μέσα ττροσϊυχον-
ταν "Οταν τκλείωσε καί στ|κώ-
ψ άνταμώοχχνε οί ματιές
τονς, σάν ήλεκτρ^ό ρενμβ τά
όν Τουρκιαν, ττοώ
ριβηκΐ γονατ'στός οτά πόδιατοϋ
5υοντα· τΗτον ό ττατέρας της
ιιουλ'τζάρ, τής κόρης πού τη>-
ΐ τά μυαλά τού γυιού τού, πού
γιά τά κάίλλη, της Δ1*-
υβη όλόκληρη ή όμ'λία τού Ί-
«μη όπως την άφηγήθη σάν έ-
ιστριψιν ό Φώταγας. Είναι γε·
«τη δβαματικά στοιχιεΐα πού
νά όητοτΐλέσοι;ν άρτιον
«ονόλογον ήθοττοιού σέ τταράστα
ϋΐ τρσγωδίας. Άκούοτε την·
«Εύλογώ τόν θεόν, Τζόρμττατ-
5 πού χάρ'σε σύντροφο ο^ήν
θε εγκλημα καί κάθε διαθέση γ>ά
ληστεία καί κατοπτί«ση Την πά
ραμονή τής ημέρας —ού ό Φώτα¬
γας μέ την γυναϊκα του, τούς γμ
ιούς καί τούς γαμπρούς μέ τίς
οίκσγένειές τους επρόκειτο νά ά
ναχωρήση άπό τήν Χερροίαναν, ' πό των Όσμοτνλήδων· μέ τεμενά!
"ΥΌτερ' άττ' τή —ερίτργη αυτή
χορωδία &ς φαντασθή κανείς τί
ροτ&αίση, τ; ττατιρντί γινότανε!
Χόλιασαν τά τζόβενα' έττακολού-
θτνσε ό καυγας' ή .. έ,ξουσία, καί
ό ιέπίλογος τώρα στό γραφΐϊο
τού Καδή!
"θ'ρθιος καί.. ■ συντετριμμένθς
ό κατηγθιρούμενος "Ενας, ενας
μπαίνουν οί μάρτυρες καί χαι-
τον Κα&ή κατά τόν τρό-
ναχοκόρη μου
τόσο καλόν
|ιί τίμΌν νέον κβί κάβε τόσο
ιν» «τούά» 6 στόν Άλλάχ νά
κάβε ευτυχία καί αΐωγιό-
σ στό εΰλογηιμένο σόϊ, στήν
5 τού την προγονική. 'Εκα-
ιύτυχισμένη την γυναΜοα τού
Ιγμι^σε τ0 αττίτι μου τταιδά
βί μί τόν τρόττο τού άγεστάτω-
τ την ψυχτ) μου Αέν άναγνυιρί-
τόν παλαιόν εαυτόν μβυ. 'Ε
ή σκληρότητα κα'ι
9ρηοχευτ>«ός μου ό
|ρίοκ« ότι δλοι οί δρόμβι όδη-
στόν ΠαράδειθΌν, άρκεϊ νά
ί λείψη άπό τόν β.νθρ«ττόν Το
τ»^ τ; Μουσονλμάνος
Χριστΐβνος, τί ΚιζιΛμττόση
"Ολο' άπό τούς Χαζκ>έτ
Αηόμ καί Χοΰβε καταγόμεβα
«ι απόνω άπ' δλα, βρησκίΐες
«ι μελλίτια, πρέπε' νά είμεθα
ρρωττοι. Αυτή μου την ώλλαγή
χρωοτάω στόν γυιό σου το
«Λι'ιλη» 7 τον άγο—) μένο μου
τό άγαττημ«νο
τού χωριό, στα άγρ'α μεσανυχτα
τής χειμωνιάτικής —αγωνιάς, ό
έξωμότης ήλθε κρνφά στό όψχον
τ'κό τού ττατέρα του.
"Ηξερεν δτ' ή ττόρτα ποτί δέγ
εΤχε κλειδαριά. Μπήικε σάν κλέ-
φτης καί τράβηξεν 'ίσια στό ύ-
ττνοδΐιψάτιο τής μάνας του, πού
ήταν καί ή έκκληισία της- Τό ε(-
κόν'σμα της Παναγίας· ή άκοί-
μητη καντήλα^ καί ή τραγ'κή άρ
χόγ^ισσα, ήταν δ,τι άντίΐφυσεν ό
Τούρκος. "Ακουε &ραι πολλή τούς
λυγμούς τής μάνας τού καί τά
πονεμένα λσγιβ πού ίβγαιναν ά
πό τά Φυλλακάρδια τής ματωμέ-
νης ής ψυχής. Κ στάση', τό κλά-
μα καί ή ά—ελπΐσία της ένβύμι-
ζαν την τραγΐίκήν Νιοβην τής ο¬
ποίας τα παιδία έτόξ£ΐ»σαν καί
έθανάτοσαν ό Απόλλων καί ή
Αρτε,μ'ς, καί τής όττοίας μάνας
τούς λυγμούς καί τούς οτεναγ-
μούς «κουαν οί θαλασσοποροΰν-
τ«ς κατά τό Σίπολον. "Ετσ' καί
ό έξωμότης ακοι* τούς γόους καί
ϊβλεττε τούς κιρουνούς των δακρύ
αν της αύριανής ταξειδιώτισσας,
—ού εκλα1* τόν ζβ»ντανό νεκρά.
τό σπλάχνο της, πού δέν μττόρί-
σιε νά τό δή, τόσο χρόν« τώρα·
(Συνεχίζεται)
1. Γι,άγμα = λεηΑβσία.
2 Λμανέτι = πά ρακαταθήκη
τουρχ'κή λέξις.
3. Γκιουνάχ τουρετ άμαρτία
4. Μερχαμβτ βϋσπλαχνία, οΤ-
κτος
5. Τσορπατζή, προσαγόρευσις,
προκρίτων Έλλήν«ν υπό τούρκων
6 Τοβά. ίνχή, προσευχή πρός
τόν Θεόν μέ Ικισία γιά ά
7. Σβδκ'λή άγατητμένος
8 Τζά".ι, Λί,ξις
Σαρικοφόρος
κάθετα'
τραυροπόδι πάν» σ' ενα σοφα-
μέ τό 'να χέρ' παίζει τό τεΐτπίχι
τοι/ (κομπολόϊ) καί μέ τ' Κλλο
πότε χαΐδεύει τη γενειάδα του
καί πότί τά δάχτυλα των ποδι-
ών του! Με διακοπές ρουφαει,
μ' άνατολίτικη νωχέλ*ια, τόν κα
Φί του καί καπνίζει, καπνίζει
σάν πανάρχακχ καττνοδόχος!
Κάτω στό πάτωμα^ διπλογονα
τισμένος ττάν» στή ψάθα καί σ'
ίνα πανάρχαιο μαξ'λάρι· πειθαρ-
χικός χλωμός κι' άμίλητος, κά-
θεται ενας τριαντότχρονο·ς οθλε-
μάς σαρικοφόρος κι' αύτάς γραμ
ματικός τού- "Εχει κι' αύτός γέ
νια καί μάτια άποχαννωμένα
άπ' τούς καπνούς κα'ι τή δουλο-
πρέπεια. Τριγύρ» του £χει χαρ-
τιά? καλέ'μια κι' εΐν" ετοιμος ν'
αρχίση τή περίεργη γράφη του!
μ—ακαλούμΐ, ρωτάε'
τό μάρτυρα ό Καδής, μέ σοβα-
ροφάνιεια.
Κα'ι σννεχίζε«αι ή έξέτο>ση καΐ
γράψει ό Ούλεμάς τά ττερίεργα
γράμματά τού! ΚΓ ό Καδής παί
ζει τό κομπολόϊ τού· ρουΦάο τόγ
καφέ τού· «απνίζει τό τσιγάρο
τού- γιομόζεΐ μέ κοπτνό τό μικρά
δωμάτιο κα'ι ξοτναχαϊ&εύοντας γε-
τοΰ Δοος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ
-άς παρουσιάζομε όρισμένα γεγονότσ άπτή «Μεγάλη Φωτία», πού
Ι μάς τα Ιστόρισαν αύτόπτες μάψτυοες.
νειάδα καί πόδ'α, βγάζει την ά-
πόφασί τού, άφοΰ ακουσε καί τόν
κατηγορούμενο! Ι
Καί ή άπόφαο- τού σοφοΰ Ίε-1
ροδικαοτού ίίλεγε: Μαντέμκι καί ------------
Χαλμποΰκι (έπειδή καί διά ταϋ-' 3 Η ΟΠΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΔΙΝ.ΕΙ
τα), έν ονόματι τού έλεήμονος ' ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ
καί σϊκτίρμονος ©εού, άθώος ό Καβώς προχωρούσαμε, ό δρό-
κατηγοροΰμενος Ίεροδικαστής μος τού Νταραγατσιιού 'τ^ανζ γε
ήτανε" μέ τό νόμο τού Σεριάτ έ-' μάτθς κόσμο. Γιαυτό καί δέν μάς
δίκ«ζε· κι' άττ1 τον Άλλάχ καί' πείραξε ό έχθιρός. Μά, οτο^ φτά
τήν έπ[ γής σκιάν Αυτού, τον' ξαμε σΤό σπίτι καί άνοίξαμε την
Πατισάχ, άντλούσε την έξου-' πόρτα, τί να δοΰμε; ρημαδιό
Μάς τό εϊχανε γδύσει. Μάς πή-
ραν€ δλα τά ρούχα καί μάς ά·
4. ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΞΕΙΜΌΥ
σία!
"Ολοι !κανοποΐήθΓ|καν άπ' τή Ρ<« σοφή άπόφαση! Κι· οί κατηγοροι Φή κατηγοροι φήσανε κάτι αλλα παλιά καί 6α άκόμα; Δέν βοβρυέσαι- Χριστια-) μ«να μίχτ' στό αΐμα' Ωστόσο νοί ει'ίμαστ:, γιοίτί νά πάη στή. κλειστή,καμί μέσα. Τί νά κάναμε; φυλακή, φτωχός ανθρ«~ος; ό λύ- μά 6άλαμ£ τίς δΐπλές άμττάρες κος ι Γι · αώτό ό κατηγορού- μενος, μ' άνατολίτΐικη επιτηδαό! τηΤα καί μ' ίερόπρΈπο τρόπο πά σαρε στό χέρι τού Καδή καΐ τού γραμματΐ,κο3 τού, κάτι χρυσά νο- μίσματα! Γιατί νά μην ίκανοποι- ηβούν κι' αύτοι; Κι' ό Καδής, παράλληλα μέ την ελευθερία τού 'δωσε καί την εύχή τού — "Αϊντε όγλούμ 2. Κι' ό λύκος χαΐιρέ^σε Ιερόπρε πα· έκαμψ,Σ τή σπονδυλυκή τού «τηλη καί βγήκε άπ1 τό γραφεΐο πισωοαδιξοντας σέ ίΓνδειιξη σεβα σμοΰ κια; ΰττοταγής μπροστά σ^όν ■πχρινούστατο λειτουργό! Παράλ¬ ληλα δμως Καδής καί Ούλεμάς, χαΐδεύοντας τα γένια τους, άνα- φωνίσανε: «οσούκ'ουρ Άλλάχ» δό ξα σοι ό Θεάςτ πού χάρισε τε- τοια άντέτια στή Ρωμηοσύνη, μά καί σ' αύτούς άνάλογες ίκανό- τττες, γιά νά βγάζουνε τέτοιες σοφές καϊ γιά δλους Ικανοποιη- τικές ά—οφάσεις! Λ Πέρασε έ^ας χρόνος κι' ό κό¬ σμος άναρωτιότανε: Τί θά μάς σκαρώ—| Φέτος ό Λύκος; — Μπά! "Εβαλε γνώσι πο'ά! Τριάν^α λίρες τού κόστισί ή πε ρυσινή χρονιά! Πάνω σ' αύτη τήν άβειβαιάτητα Λκούστηκε πώς φέτος θά μάς έρ χότανε μ' άρματωμένο καράβ1! Αύτό δμως κανένας δέν μπορού- σ« νά τό Φαντασθή! Μιά καί πού δέν είχαμε θάλασσα μά κι' Οντε ποτάμι περνούσε μέσα άπ' τήν πόλι. Άγωνία! Μά, κατά τ' άπομε- σήμερο τής τελευταίας άποκρη- άς ξεσηκώθηκε τό παιδολό'ί; νά ύττο5εχτή τό λύκο πού έρχότανε μέ τό καράβι τού! Οί νο'κοκυρές στά παράθυρα, στίς πόρτες καί στά μπαλκόνια τών σπιτιών Τί θά μάς σκαρωση φέτος αύ¬ τάς ό θεοπάλαβος! Ό ζευζέκης! (ΣιΑεχίςεται) 1. Σοϊλέ μπακαλούμ= Πές μας νά ιδούμε! 2. "Αϊντε Ογλούμ = Πήγαινε τταιδί μου- ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΑΡΙΟΥ τα. Κοντεύαμε νά βραδϊαστούμε καί λέγαμε τί νά πομ£ίνωμε έδώ τή νύχτα; θά μάς πάρη ό εχ¬ θράς». Σκάση μεγάλη "Αρχ'σα π'ά νά τό -παίρνω άπόφαση, πώς ό άντρας μου είναι χαμένος Καί νά μέ π·.άση ενα άτέλειωτο πα- ράπονο μέ κλάμα. Νά βλέπωμε Γίς βάρκες ξεχείλα κόσμο, νά πλευρίζουνε οτά άγγλ<·κά καρά- β'α καί μέ σηκωμένα δλοι τα χέ ρια νά παρακαλούνε νά τούς πά ρουνβ άττάνιο Μά, αύτά νά άρ- νιούνται νά τούς δεχτοΰνΐε καί σηκώνανε εύτύς τή σκάλα. Οί βάρκες τώρα τραβονσανε γιά τά! Ίταλικά καράβια^ πού αύτά δ-| μως μέ καλωσΰνη άνεβάζανε δλο ΝΕΑΙ ΕΚΑΟΣΕΙΣ "ΠΝΕΥΜΑΤΙ3 ΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΘΓΙΑ,, Υπό τού ΔΗΜ |. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ άλήθε'αν τόν κόσμο απάνω Κ' έγώ πιά| •♦♦♦»Φ»»»»»Φ»»»»#»»»»»»»»Φ»»ΦΦ»Φ»ΦΦ»Φ»Φ»»»»ΦΦ Μία £κδοση τοϋ Δημου 'Αμσρουσίου διά τόν Σπύρο Λούη γ νά εχ« άγκαλ'ασμένη την Πανα- γΐά κα! νά τηνέ, παρακαλώ καί νά λέω «"Αγια Μηιτέρα τού Χρι στού, άξί»σ€ κ' έμάς ν' ανεβοθ- μι σέ καράδ1». Μά, καί πώς θά πητγαίναμε Τό ϊδ'ο κάνανε κι' οί γειτόνο μβς, πού κι' αύτοι εϊχανε γυρι- οιε1 στά σπίτια τους. Ή γειτσνιά μας έκείνΐϊ ήτανε μοναξεμένη Κι' οί γειτόνοι πιά δλοι νά περιμένωμε τ0 χάρο μας γιατί ό εχθράς τρ'γύριζε άπόξω. Την ϊδια νύχτα, ν' άκοΰμε ν' ά- κονίζη τά μαχαίιρ<α τού στά κα τώΦλια μας καί νά τρέμωμε. Τώ ρα, θά σπάση την -π·Ορ-Γα ο μρ. ν><χσμένος καί θά μπή μίσα νά μάς σκοτώση Τό περ'μέναμε με άγωνία. Τόν άντρα μου καί τόν άδερφό μου τιούς εΤχα κρυμένους κάτω σ" ενα κρυψό ΰπογειο. Ή νύφη μου ξο—λωμένη στό κρεβάτι της κ' άγριπτνη δίπλ<χ σι& δυό μωρα της πού κοιμόντουσαν, καί έγώ ξο—'λωμένη στόν καγαπέ τού χα-' Εϊχαμε γίνει κ1" οί τρείς μας γιατιοϋ (χώιλλ) καί νά σκέπτο-' πιά κουοέλι άπ' τίς τρομάρες,Ι τιις Ύττό τού συνεργάτου μας κβί γνωοτού ο-υγγραφέως κ. Δημ. Ί· Μαγκριώτη, εξεδόθη καί έκνκλο- φόρησε προσφάτως, έπικομψότα- •Όν τε€χος 136 σελίδων. τό βι¬ βλίον τού «Πνευματΐσμός — Ά- στρολογία». Γραμμένο μέ πολλήν γλαΦυρό· ιτντα διαβάζετα1 εύχάριστα 'Ε- ρεκνά δέ, τόσον ένδιαφέροντα καί συγχρόνως παράξενα φα>·νό·
μενα τού πνευματισμοΰ καί τής
Άστρολογίας, μέ τα ττερίφημσ
ώροσκόπια κα! μέ πολλήν έττι-
στημον'κότιιτα, άλλά καί
κίΐμενικόττντα·
Καταλήγε1 είς ώρασμέντχ συμ
περάσματα πού ένδιαφέρουν έ-
δσονς
και
ολους δσο, ζητούν να
ται οπίσω άπό αύτά τά φαιγό-
μενα, πού δέν είναι διόλομ φ«ν.
ταστικά, άλλά πραγματ'κότΐντες·
'Επισημαίνε' μάλιστα ώρισμέ-
νες δυσάρεστες συνέττε'ες, Ιδίως
ψυχ'κές άνωμαλίες^ πού ύφίσταγ
ται έκεΐνοι πού άσχολοΰντοι μέ
τόν πνευμοτισμόν ή ί—οδεικνύει
τρόπον, ή μέσα άπελΐυθερώσεώς
των άπά τίς δυσάρεοτες καί συ
νήβως έπ'κίνδυν*ς αώτές συνέπα
Τό καινούργιο αύτό 6'βλίο τού
κ. Μαγκιρι»τη) χαλύπτεΐ μία πρα
γματιικήν ελλειψι πού ύπήρχε στή
'Ελλην^ή βιβλΐογραφίαν, καί ό>
ξίζετ νά εύνοηίθή τ> μελέτη τού
άπό δλους τούς ενδιαφερομένους
διόΤι έ'χουν τΓθλλά νά μάθουν δι'
αύτές «ίς άποκρυφιστικές μεθό-
δους.
στή θαλασσα,
πού ό κόσμος ήτανιε χΐλιάδες,Ι
'Ωστόσο κάτι, μοϋ
μου. πώς
ναγιά θά μάς πάη νά μ«ς άνε_
βάση σέ καράβι.
5 ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ «ΕΞ ΥΨΟΥΣ
ΒΟΗΘΕΙΑ»
"Επί τή συμ—ληρωσε1 100 χρο πέραισε ό άθλητΐσμός καί τής λί
αν εύεργετικής επιδράσεως πού
εΐχεν οΰΓος έττί τού σώματος κα!
τοΰ π^ευμοττος τών κάτοικον τής
άρχαίας καί τής νεωτέρας Ελ¬
λάδος, ώς έπίσης καί σύντομη
βιογραφία τού Μοφαθονοδρόμου
Σπύρ ου Λούη, ΐίναι άφιερωμένος
είς τόν Γενικόν Γραμματέα τού
Άθλητισμού καί ήδη ύφυπουργόν
τής Όλυμπιακής Φλογός διά τό
Μόναχον, δπου θά τελεσθοΰν οί
έφετεινοί Όλυμιπακοί Άγώνες,
ό Δήμος Άμαρουσίου εξέδωκε τ1
μιγτικον τόμον άφιερωμβνον είς τό
εκλίικτόν τέκνον τής πόλ£ως ταύ' κ.
μοί,
τί θ' άπογίνωμε. Σιγά, σι-[ την πείνα καί την κούραση.
Μά
( λίΐα τής
γά ξημέρων£ ή Πορασκενή 2)15 καί φαρμακωμένοΐ άκόμα άπ' τό
Σεπτέμβριον 1921, κ' ελεγα «Πά χαμά τοΰ άντρός μου Καθησμέ-
ναΐτσα μου φώτισέ μας τί νά κά νοι χάμω στό πλακόστρωτο τής
ν»μ«· Μόνο τή χαρή σου έ'χομε' προκυμαίας άνάμεσα σέ πλημμύ
Τού σι/ναδέλφου κ. Άνδρέου Ζα-
Άσλανίδτ)ν) είς ανα¬
γνώρισιν καί έκτίμηισιν τ«ν προ
έν*το υπό σπάβε'ών τού διά την ανάπτυξιν
γκλή, Δ^νβυντοΰ
εφημερίδος
«Άμαρυσία» τής τόσον πολλά
ττροσφερούσης είς την πόλιν τοϋ
καί πρόοδον τού Έλληνικού 'Α-
θλητισμού.
Ή συγγραφή τ<χ) τόμου, η "«>
λΐσθειο-ία τής άκτι—ώσεως καί ή
έν γένει έμφάν'σις τού Εργου, νι
πήρξβν αψογος καί άξίζουν συγ·
χοφητήο'α είς δλους δσο ι συνέ-
6ααν είς την έκδοσιν τού-
Κ. Π.
φύγετ:, ό κόσμος άπάψε θά μττα' κάς) μ' ενανε μαρνάρο (ναύτη) | ······»································«····························«
ρκάρη καί νά μη μείνετε έδώ». | ιτού δρασ,κελώνωντας τόν καθ'σμέ
Καί, καθώς ανοιξα τα μάτ'α μου( νο κατάχαμα κόσμο έρχόντοικ>·αν(
την* βλέπω ζωντανή «ώχ, ποία πρός έμάς· Λέω τού άδερφού μου
εΐσαΐ;» Τηνέ άρωτώ, καί μοΰ λέ «έμένα Φωνάζει ό όφφιτσΐάλος»
ά
νά μάς όδηγήσης». Έκίΐ λοιπάν, ρα κόσμο άπελπισμενο, περιμέ- Λμαρουσιου.
σά να άποκοιμήθηκα. Καί βλέ,πω "ανε την έξ ίίψους βοηθεία». Ό-' ° τ<*μ0<: αύτό?. β1? τόν όποΐ- μ'ά ώοαία κοπέλλα νά μέ τραβά' πότες άκούω μΐά ξί,νΐκη Φωνή ' ον Υ'νεται μιά σύντομθς έξιστό- άπ' τό χέρι καί νά μού λέει«ΣηΙ «Νικόλα, Νικόλα». "Ητανε έ'νας' Ρΐσι« ^5 δημΐουργίας των δ'α- κω Χαρίκλεια, κ' έ^οιμαστήτε νά *όφφ'τσιάλος» (ϊταλός άξ'ωματι-, φαρων στοδιων άπο τά όποία έ- Έιιλευτοι Γάμοι ε1 «εΐμαι ή Άναστασία καί νάτό Καί σάν ήρθε μας, λέει πής σέ δλη τή γειτονιά», κ' εύ- τοΰ μαρνάρου «πάρε την κυρία Ι ,τ Ττ^ ^9ην Ιουλίου 1972 είς τόν νέων είς τό «ΑΚΡΟΠΟΛ ΠΑ- τύς την εχασα άπ' τά μάτ,αμου νά τηνέ πάμ* στό καρά6ι»' Κ', .ίες>ον, Ν,οον *"ΑΥία5. Τοιάβος» ΛΑΣ» άπό τόν Πατέρα τής νυμφης
την εχασα άπ' τα μάτια μου
καί τό λέ« στή νύφη μου.
Τρέ,χω κατε6αί'ν» στό
ίιστερα μού λέει «έχεις
Εύτυχώς πού είχα μάθει λίγα ι
Άμπελοπήπων- ετελέσθησαν οί γά-
μ°1
*' Γεωρν'0υ Β'
.^Α«_____.·„ „,„ „,.„,.,„ Εύτι,χώς πού είχα μόθει λίγα Ι-. Γ . Α
, - , , " „ ,. : . , . - - .ι_ - - · 0|Ου μετα της χαριτωμενης Δημο-
και λεω στους ανδρες «Άνεβειτϊ ταλικα και του άτταντω με κλα. Τ .,? Λ,, £ -
^ Γ ι - ' σιογραφου Δίδος Αλικης Κ ΓΛαν-
σιογραφου Δίδος Αλικης Κ. ΓΛαν-
ναχ|βο1)ι χοοοστατοβντος τού Σεβα-
, , _ ΓΛ , ι - ,., χ, , , - σιογραφου Δίδος Αλικης Κ. ΓΛαν
άττανω, μ.» Φανε-Α^ ή Αγ.α. μα «τον# «χω χ«με««» Κ> *♦»«. ναχ|βο1)ι χοοοστατοβντος τού Σεβα-
Αναστασ.α κα. μας δ,αταξε να, ό αδερψος μου τοο ε&.ξε το 1-| σμ.ιωτατου ΜηΙτροποϊλίτον. Σπάρ-
Φυγωμε» Κ' ί)στερα ανοίγω το *αλ,κοχαρτ, τού τοτες, αύτος χ Κυπριανοϋ. Παράνυμφσι πα-
παραθυρο. Κι' άφοΰ εΐδα, ττώς μ°ς λε*! «έλ«τβ ολο| στό καρά- οίστησαν ο1 'Εφοπλ,σταί Κος καί
όξω δέν ήτανε ό έχθρός βγαίνω
δι». Σηκώνε' ό μαρνάρος τα δυό
καί χτυπά τή δι—λανή όξώπορτα.' μωρά καί, ό άφφΤσιάλος τταρα-
Τό λέω στή γε.τόνΌσα κ' ή μιά' μβρι'ίοντας λίγο τόν κόσμο, φτά- ___.^.._β η. Λν_____„. ..-.
νά τό πή στήν αλλη Μά καί νομε στήν άκ,ρογιαλιά δπου ττε-, Υλαβ1(ίλες καί παρ' δλες τίς θε-
ρέστησαν οί Εφοπλισταί Κος καί
Κα Γ. Κιοτσοδΐλη.
Ό Ναό; ήταν ώραιότατα δΐα-
κοσμημένος μέ χρυσάνθεμα καί
σκειρτόμουνα, πώς θά βγούμε πιό
δςω πού στό Φαρδύ τό δρόμο ό
εχθράς έΊτιανς τάν κάσμο καί δέ^
αφηνο κανένοΛε νά περάση. ΕΤχε
π'ά Φέξε' καί, τήν ίίρα πού ε'-
κανα νά μ—ώ μ£σστό σπίτ^ βλέ
ρίμενε ή άτμάκατος τού καράβι- ρ,νές διακοπές ήταν γεμάτος άπό
ού Μπαινομε μέσα κ' εΰτύς |ε-| Ικλεκτό κόσμο τού Πνεΰματος καί
κινάοι γιά τό καράβι- Κ' έγώνά τής 'Εηιστήμης. Ή νυμφοΰλα μέσα
βέρνωμαι καί νά λέ*> «ΠοΟ εΐσα', στήν θαυμασία τουαλέττα της, μο-
Νικολάκη μου, νά έρχόσουνα κ'
έσύ τώρα μαζί μας, νά γλύτιο-
ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΥΠΟΔΟΥΛΟΥ ΕΛΛΗΝ ΙΣΜΟϊ
ζ ή έ-
στίβ, πολύ οννήβης στούς Πον-
τί«υς "Ελληνας.
«♦♦♦♦♦♦♦♦♦••Μ »♦♦·♦*·>♦♦♦♦'
ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΤ1Ν0Υ ΤΑΙΙΑΡΧΗ
Γ. ΠΑΝΑΓΟΥΛΟΥΠΟΛΟΥ: ΗΕΤΑΤβΠΙΣΗ
(ΔίΗΓΗΜΑΤΑ)
ν
Ό Γιώογος Παναγουλάπουλος ι μπετό, ποΰ μάς Θά6ει κυριολεχτι
<ί»δ δοκίμασε τίς δυνάμει; τού Ι κά· άποκόπτοντας κάθε έπικοινο ίΤΛιι____. ( ι Λ.___...1 ... Λ Λ λ *·ΐηι ·ι ί· ·νλ>1 Τψ Ύ /ΤΙ ί ΐυΊ Γ* . -
ποιητικό καί θεατρικό χώρο;
καί στό σνντομα διήιγη
ια νά έκφραστεί· Βέΰαια έδώ τό
%|μα δέν ίχει τά γνωστά *λασ
ύ χαρακτηριστικό. Μΰθο —
— έξέλιξη. Τά πάντα δια
βΙ«τίζονται στόν έσοιτερικό του
ποίι τόν φωτίζει στά περισ
'0ΙίΙ!<ι διήγηματα του έν ήμίφο); ■'ό νά μή θέλει νά άποκρυπτο 'ίίφήσουμε τά καθέκατά τού. Ψά ("οντας λοιπόν μέσα σ' αύτό τό * ποΰ ϊχει ζωγραφικές φοι ις^ προβπαθοϋμε ν' άνα τα ·ψνχικης °» περιπέτειας· "Ενας πυρήνα; ιν°*Υίτοι ί-ν είδει εσωτερικόν υι>
δπου μάς διηγεΐται
""αστάσεις. συγκρούσεις σπασμέ
_, μ' έναν αΐμάσων άπο
"Ύητιχό χαρακτήρα· Στιγμές -
"ιγμές βλέπεις ίνα παιδΐ νά κλαί
'.' ^Οοοτά στά χαλασμένα παιχνί
'," — όνειρά του... Παίζοντας
Ι"*111 μέ τό λευκό καί τό μαϋρο
ίι τή διαλύση... μέ Ινα κερΐ
* λυώνει σιγά - σιγά... μέσα
' εΐιά, άτμόσφαιρα νεκρική, πού
''α°'' - κάΐτου. Ενα σαρκαστικύ γΐ
οονίζει ζωϊκά, σάνά θέλει
Ι1ιβ
νία μέ τόν πλησίο μας.
Είναι ενα άπό τά καλυτέρα διη
γήματα τής συλλογής μαζί μέ τόν
Κουβά καί τύν Κώδωνα κινδι'ινου-
"Ομιος καί τά τντόλ.οιπα δέν ύστε
ροΰν καί πολύ ποιοτικά, παραν.ο
λουθοΰν μέ ύποδλητική λιτότητα
την εσωτερικήμ περιπέτεια τού σιγ
γραφ^α, ποΰ ή ύποκειμενική έκφρα
στική του ε'χει άντικείμενο, γιατί
τά γεγονότα πού σκιαγραφεϊ μά;
περιδάλλουν άκόμα άσφυχτικ«^
γιατί τα γεγονότα πού σκιαγραφεϊ
μάς περιβάλλουν άκόμη άσφυχτι
ν/< λ/ιπτΙ ΙίτίιΐΓ τι ιιοΐοα τίϊς άνθοο) τή ματαιότητα... 1> οΐεπτομένης συνείδησης.
Από διήγημα σέ διήγτμια τό
β τού δναβρώνεται άπό τό
1
κι.' άπό
^ ττ5|ς μονα^ιάς, κι. άπό
α«Ε«έλεστα δνειρα Προσπαθή
^" Λΐαστϊί άπό κάπου· νά γατζο
ι "
γυρίζει πανικόβλητος
γρζ ης
«αρελθόν, νά ξαναζήβει δν
·1 'ννατόν ί'-να κομμάτι τής π,α
1; άβφελης ήλικίας . . . "Ομιος
^ ό κυνηγάνε τα φαντη
(ιαΐίι_· τόν στριμώχνουν σέ
•ΕΙστοΰς χώρους, κάτω άπο τους
ϊ°υ5 μιάς μουσικής, σ' ενα Κ«φ
ξοβο πλαίσΐ0' Μ-έ χίλια δυό άδιέ
γ^'·· Στό διηγημά τον ΜΠΕ
^ ( ~- δίνει τό σύγχρονο δράμα
ΐΕυ ^ δημιούργησε ή σύγχρονη
Όϊ *'1' ^^ Γ'πό Το"» πι° ε^ϊά
ι"? "Χβρούς μας. "Ετσι ή ύποοξή
ϊ φυτεύεται μέσα στόν παγερό
κά, γιατί ΐσι»ς ή μοϊρα τής ανθ)
πότητας, είναι μιά ΰλη ποΰ άνα
τινάξει καθημερινά τά μόριά της
γιά νά παράγει τή ζωίκή ενεργεια
πού χρειάζεται ή φύση γιά την επι
6ιωσή της.
Άπό τή στιγμή ποΰ άποκτήσα
με συνείδηση τοϋ τραγικον ρόληυ
μας πάνω α αυτόν τόν πλανήτη
προσπαθοϋμε νά δημιουργήσουμε ?
ναν άντιπερισπασμό Ισορροπίας μέ
τό νά άναπλάθουμε τή δοσμένη
ΰλη μέσα στά δνειοά μας. "Ετσι δ
ρόλος τοΰ συγγραφέα διαγράφεται
άντιπερισπαστικό;, λυτροτικός αέ
άλ?Λ λόγια σέ κάθε δέκτη πού τόν
δέχεται... Κάθε 6ι6λίο λοιπόν
πετυχαίνει αυτόν τόν στόχο... ε
χει λόγο υπάρξεως... Καί νού!
ζονμε πώς ή Μετατόπιση τού Γ.
Παναγουλόπουλου πέτυχε πέρα
γιά πέρα, μέ την πρώτη κιόλας δο'
νιιιιί του, ποΰ ε-ύτυχώς 6ρήκε πλου;
Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου
Άναστάσιος θί*ονομίδης 1876
— Δίδαξε άπό τό 1879—1917
καί άπό τό 1°20—1θ2ΐ
Άνέστης Σάββα Ποπταδόπου-
λος (1863—1923) καθηγητής ά
πό τό 1884—1890 καί άπά τα
1891—1922. Πέθανε στίς 30—
5—1923 Πληρώνονταν άπό τό
Ταμείον Ήμαθείας.
ΒασίλεΌς Γεωργ ίου Παπαδά-
πουλος (1867—1932) Δίδαξε
άπό τό 1885—1920 Πεθάνη στίς
22—12—1932. ΠληρώνοντσΛ ά¬
πό τό Ταμείον Κομοτινής
Γρηγόρ'ος ΓΤοπγαδόπουλος (18-
68 ~) Δίδβξε άπό τό 1887 —
1914.
Δαμιανός Σπ Παπαδοπουλος
(1871—) &πό τό 1891—1922.
Ηλίας Πά—αδόπουλος (1871
—) Δίδαξε άπό τό 1889—1921.
Πληρώνονταν άπό τό Ταμείον Κο
ζάνης
Θεάδωρος Άναστ. Παπαδόπου1
λος (1879—) άπό τα 1900 —
1914 Γ1ληρώονταν άπά τό Τα
μεΐον Θεσσαλονίκης-
Λοιτΐζος Παπαδό—ουλος (1866
—) άπό τό 1887—1921 καί άπό
τό 1922—1926.
Ν'κόλαος Βασ. Παπαδοπουλος
(1878 —) άπό τό 1895 —1920
Σάιββας 'Εμμαν Παπαδοπου¬
λος (1880—) δίδαξε άπό τά
18«9—1904 καί 1907 —1922.
Χ,ριστόφορος Δαμ. Παπ αδό¬
πουλος Πέθανε στίς 13)2)1942
ΆναστάισΌς Δημ. Παπαδόπου-
Τής κ- Κ Ο ΥΛΑΙ ΞΗΡΑΔΑΚΗ
Βασίλειος Πασχάλη Πασχαλί.
δης Δίδαξε άπό τό 1887 —19-
13. Πέθανε στις 28)10)1931.
©εμιοτοκλής Μιχ. Μιχαηλίδης
(1876—) Δίδαξε άπό τό 1896
—1921 Πληρώνονταν άττό τό Τα¬
μείον Καβάλας.
Νικόλαος Τζολοζίδης. Δίδαξε
άπό τά 1891—1902, άττό τό 19-
04—1914 καί άπό *ό 1915 ■
1922 Πέθανε στίς 9—4—1923.
π« μιά καρότσα πού κατέβαλε νες; "Αχ, σ' άφήσαμε σ^όν έ-
άτττό φαρδύ τό δρόμο. Φωνάζω ""--- "' "^----χ ί^'—~ν—
τοΰ καροτσιέρη νά £ρ8ι "Ηται'ε
Τούρκος. Τοϋ λέιο: «©ά μάς στή
ντέλο μεγάλου Άμερικανικοΰ ΟΤ-
κου καί δώρο τής πενθεράς της
ελαμπε άπό χαρά στηριγμένη στό
χθρό». Μέ εβλεπε ό όφφιτσιάλος μπρίίτσο τοϋ έκλεκτοϋ τής καρδίας
καί μέ ,καλωσύνη μού έίλεγε «μή της.
κλαΐς θά ερθη κ' έχεί>ος στό κα. Οί εΰτυχεϊς γονεϊς τής νέας ε-
Πούντα καί θά σέ πλβρώσωμε, δ' ράβι». 'Εκεϊ λοιπόν πού ή άτμάι λάμπον άπό χαρά καθώς καί τα
σο
Θέλε'ς». Κ' ή καρδιά μου ά- κατος κόντει>ε νά πλησ'άση στό άδέλφια τού γαμδροΰ, οί γονεϊς
*σα νά τρέμη Μπαίν« ο^ό ίταλικό καρά,βι, ώκούμε μ^ά Φω-; τ°" νοερώς έχαίροντο μαζί τον
πομεσα
σπίτι «α; λέω στούς δικούς μου] νή. «Έδώείμαι, έδώ». Άχ, ό Νι-, ευρισκόμενοι εις -'Χαγο Αμερι-
«'Ελάτε, θά μποϋμε σέ καρότσα «ολάκης μέ φωνάζει- Μά, ττοΐ εΐ-
κης.
καί μή φοβάστε. Η Άγία Άνα-| ^α'; έδώ, έδώ,, έδώ». Κυττάζομ* Οί νεόνυμφοι πανευτυχεΐς έδέ-
στασία κΐ' ό "Αης ©αρόπ-ς (Οί όλόγυ,ρα στά κ,βράβια κσί στίς χοντο τάς ευχάς των συγγενών
οάπωνϊ θά μάς ποοστατέψη σέ βάρκες καί τονε βλέπομε στό άλ κ«1 φίλΐον των.
δλονε τό δρόμο» Αίνω στό> ά-1 λο ΐταλι,κό καράβι. Εΐχε μπή π^ό 'Επακολούθησε γεΰμα είς τοΰς
1 ό ΐ Δό οτενού σγγενεΐ αμφοτέρων των
ό μου τό ίταλ,κό χαρτί τού.1 όμπροστά Καί
] ό
μή
εΐπα «Δό- οτενούς συγγενεΐς αμφοτέρων
Τμηματάρχην τής Τραπέζης τής
"Ελλάδος καί Έντεταλμένον είς τό
'Τπουργεϊον 'Εθνικής Οΐχονομίας,
κ. Κ. Γΐναννακίδη.
Ή Εφημερίδα μας εΰχεται δ-
λοψύχως είς τό νέον ζευγάρι 6ίο
ανθόσπαρτον καί εύτυχισμένο· καί
στήν Συνεργάτιδά μας καί Μητέ-
ρα τής νύμφης κ. Νίνα Γιαννακί-
δου νά τής ζήσουν καί νά καμαρώ¬
ση έγγόνια καί δισεγγόνια.
ε············*···················
ΠΕΝΘΗ
Τόν λατρευτόν μας πατέρα
^ θείον,
ΚΩΝ. Β. ΚΟΤΤΣΟΤΡΗ
έξ Αιγυπτου ΐτών 57 θανόντα την
19.8.72 έκηδεύσαμεν προχθές έν
Παλ. Φαλήρω.
Ή σύζυγος: Χαρίκλεια.
Τά τέκνα: Μιχαήλ, Στέλλα, Κου
τσούρη.
ΟΙ έγγονές: Χαρούλα — Άννού-
λα.
ΟΙ άδελιροί: Σοφία — Ιωάννης
Τσέππας.
ΟΙ λοιποί συγγενεΐς.
Συλλυπητηρίρτις έπισκέψεις δέν
θά δεχθοΰν κα·τ οίκον.
ρφ μ ρ
Ό αντρας μου ήτανε Ραγιάς ] ξα σοι ό ©:ός, ή Παναγία, ή Ά
Τοΰ δίνω δμως κ' έκείνου νά κιρα. γία Άνα—ασία κι' ό "Αης ©α- ΔΙΑΘΕΣΙΣ
τά τό δικά μου ϊταλικό χαρτί, ράπης κά^ανε τό μεγάλο θαύμα ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ
καί «ίς τό δνομα το3 Θεού». Μοά' τους. Γιατί, ποΰ μί τ)ξευρε ό ό·- ΔΙ' ΕΡΓΑ
Νικόλαος Άπ. Μακοής (1857
ρ α'Α, /ιβΑΛ _ν νά κάνωμε λίγο ζουμί νά πιοϋμε. Καθώς μττήκαμε στό καράο' 6ον Κατερίνης _ Άγαθουπόλεως,
Βασίλειος Δεόΐς (864 ' 6ν μάς άφΠ<Γη ο |χβρός». Άρπώ άπτη συγκίνησΐ λιγοβυμίσαμε- 6 έκατομ. δρχ. Διά την κατασκευήν ιδαξε άπο το 1Β84—ΐν*ι. 11ε- ___ , , ___ ,____ __,' _.___ , ,.__. , - __.._-,_.. Αδων ποοπελάσεοκ δτΐϋ,ου Δελβινα- Δίδαξε θανε στίς 6)2)1928· Ιωάννης Γεωργιου (1864—1948). 1381—1919. 10—1948 ψυχιδάς άπό τό στις τότες κ' έγώ τρείς κόττες καί, Τότες οί Ιταλοί μάς περιποΐη-' τούς δένω τά ποδάρ'α. Βάζω λοΐ βή,κανε καί μάς δώσανε νά πιοϋ- πόν μέσ' σΤήν γάλα Κ' έγώ δίνω τίς τρείς ό τό μΐ Ηι^ ? , , , — τά τρία ««ονίο-ματα, τή-' Πανα- κόττες στό μάγβρα τού καραβι- 4 . ,ν . ;<χ ,Ανα<_ασ;(χ καί ο(- κα[ τίς ψήνε, Μάς Εκανε μιά γ'ά, τήν Αγ καί κα[ τίς Εκανε μιά _,'.,, .. , ' ιόν "Αη Οαράπη μαζί μέ τοΰς, ώραία σούπα καί φάγανε, καί 8- Συμεων Ιωάν Μερσ^νογλου ^. ,, ^ ^^ μπσίν<>μ£Ι σο1 ^^ κοντο μας> ^ β, ^
(1867—1959) Δίδαξε άπό τό
Πέ-
1894—1921 ώς
θαγε στίς 23—12—1959. |
Κων)νος Παπαγΐαννάκης δίδα-
οί δυό
μέ τα δυό
ημένοι ε'ίτανε πεθαμένοι άπ' την
πε;νβ. Τα
εΐκονίσμβτα
χω.( ·η·ή,ρε 6 ό(ί·φιτσιάλος στήν καμ-
|
ξε 27
στήν Μ 'Ασ.α.
Μιχαήλ Κωνστ Αλεξα-δροπου
|
_ρβχωρο0_ η καροτσ<1) λος (1879—) δίδαξε 1898—1922. άπό τό Τ 'σΐΤ« —' μ<χς 6, κομο1ρι<χσμίν<Λ^ Τρά6ηξε γ|α τού λυτρωμού ρότσες καί νά παίρνη άττό μέσα μάς φάνηκε ώραίο. "Οταν λοιπόν Γεώργιος Άντ. Ποιμενίδης „ ς τσ-<: αντ?ες. Κι' οί δ.κοί μας κοντεύαμε νά φαάξωμε σ' αύτό (1877 —) Δίδαξε άπό τα 1900 ττάρουνε κι' <<τώρ<χ έμάς» Τούς '916 Ι ττ£)ς εϊχανε χλωμιάσει, μά έγώ Δημήτριος Γ. Παυλίδης (1870 τούς £διλα βάρρος Καί, καθώς —) Λίδαξε άπό τό 1891 — 19- κ,ροτούσα στήν άγκαλ'ά μου τά εϊδα.] καί μέ παρακαλά νά τού άφήσω 14. Μετά πήγε οτήν Μυτιλήνη (Άκολουθεΐ) θέατρον ΣΚΓΛΙΤΣΕΙΟΝ — Καπέλλα Εΰθυμη "Η πασίγνωστη όπ«ρέΤτα «Εί3- θυμη Χτιρα» ϊχει έξαιρετες άρ- μονικές έναλλαγές καί συναρπα- στικά ούγγαρέζικα γλυκόηχα μο τίβα Τήν έμελσποίησε ό Αύστ- ροούγγρος μουαικό συνθέτης Φράντς Λέχαρ τό 1905. πρωτοπαρουσιάστηιχε στά τρία εΐκο^ίσματα· τούς ελεγα: «Ή Παναγιά είναι έδώ( μή φο- βάστε καί κοντεύομε νά φτάξω- με». Δόξα νά εχηι ό ©ίός, περάσα- με μιά χαρά, χοφίς νά μάς πε'- τά εΐκονίσματα γιά τα καράιβι. Μά έγώ λέγω «καλλίτερα νά μέ σκοτώση,ς παρά νά οτέρηθώ τα είκονίσματά μου» καί εκλαιγα- Καί τότες μοϋ λέει «μή κλαίς, δ1 κά σου είναι» Τού φίλησα τό χέ ρι καί τού λέω «σ' εύχαριστού- με γιά τή σωτηρία πού μάς Ιί- κανες». Κ' έκεϊνος μού σι« Οΐμη τού ,ι)ρα. βιώματα νά έκφράσει στήν ώ' ζι"ο θεατρόφιλο κο'νο εσημείωσε θριαμβευτική έπι'Ιυχία Η τταρα στάσις πού εϊδαμε στό ύπαίβριο θέατρο «Σκυλίτσε'ον» άπό τό φημ'-σμένο Παγοδρομι«ό ©ία1ρο άί Ντΐνος Ταξιάρχης ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ Βικηγόρος ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΔΗΣ Πολιτικός Μηχανικός Μετϊφέρθησαν Γαμβέτα 4 6ος δροφος τηλεφ- 606.20* Βερολίνου ήταν άναντίρρη"»α κα· λο6εμένη· πλούσ'α καί άρτια. Υπηρχε άπόλΐΛΤθς συντονισμός μεταξύ τών μονοδων καί τής μου σικής 'Αλλά καί όμοιογένεια ί ΟΙ έτλέ σιής καί όμοιομορΦία· ΟΙ έχρωμάτισαν μέ πολύ μουσκότη τα τούς διασκβδαστικούς καί εΰ ,. , , πηκόοι»ς τους δυμους ρολους τους καί με δτν- πώ τα χαρΤιο -----------'■— -τ--------*------*----------------- ράξη κανείς, καί βγήκαμε σττ|ν «δχ, έγώ, ό θεός». πιροκυμαία Δυό ίταλ'κά καράβ'α, περιμένανε νά πάρουνε τούς ΰ- πηκόους τους Μαθαίνομε δμ«ς μιουργικο οΐοτρο δ^απλασανε την ^ους ή-, τότες „; φυσικο ^ γιβ >κε
ρυθμ.κά κ:ς με τβ
ίρμι,νε.α τους. ΟΙ Φωνές
χουσαν ευχαρ,στα καί
τους πα.ξ'μο καλοθσε ς με
καί άβιαστα. Δέν δ'απιστώσαμε §ρ(^μο
χάσματα Παράλληλα οί εύΦάντα|
στες σκηνογραφίες, τά έ^ιιπω-
σ'ακά κοοτούμα, ό δ.άχυτος φ«
Δρ ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΗΗΣ
όδών προπελάσεοις δήμον Δελβινα-
κ!ο· πρός την οδόν Ιωαννίνων—
Καλ-τ.ικίου — Κακαδιάς, 3 έκατ.
δρχ. Διά ΐήν άνακαίνισιν τμήματος
6ρξης — Γεφ. Καλογήρου, 3 έκατ.
δρχ. Διά τήν άνακαίνησιν τμήματος
έθνικής όδοΰ, έντός πόλε(ος Καβά
λας, 6 έκατ. δρχ. Δι άτήν άνακαί¬
νισιν όδοΰ Αγρινίου — Καοπενη
τμήματος Καστέλλα — Παγώντα
σίου 15 έκατ. Διά την άνακαίνισιν
ίθνικής όδοΰ Χαλκίδος — Αίδη-
ψοΰ, 1θ έκατ. δρχ. Διά τόν ηλεκ¬
τροφωτισμόν κομβίον Λαμίας —
Λαρίσης 14 |κατ. δρχ. Διά την κα-
τασκ.ευήν παραλλαγής επί τμήμα¬
τος Κλεισούρας — Μεσολογγίου,
τής όδοΰ "Αγρινίου — Άντιρρί-
ου, 6 έκατ. δρχ.
Γιά τά ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τοΰ
πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο-
γοτέχνις *. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τό Μυθιστόρη-
μά της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ»
Πιολεΐται στά Κεντρικά Βιβλαο-
πωλεία, στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ, στήν ΕΝΩΣΙ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρύτση 8.
νά θεωρή-
προξενείο.
>ι μας τραβήξα-
έμεϊς οί γυναϊ-1
καθήσαμε στό
Ι
ΑΝΤΡΑ
ά ή έναρμονισμ£|
τισμος καί
νη μελωδ'κή όρχή—ρα συνετέλε-! μθυ
σαν στή βαυμαο^ή καί συνταιρια ρε κα; Το
σμίνη αύτη παρουσιάση.
Σέ γενικές γραμμές, ήταν ΐ"α
καλαίσθητο όπερεττ^κό παγοδρο-
μικό σύμπλεγμα> ήταν όμολογου
μένως ΐγα γοητευτικό καί εύΦρό
συνο
-τ6 πρβξ,ενε:ο κόσμος
έσα 0 αδερφός
ξερ« πώς, τά κατάφε-
ευτυς το
τί τού, Ήρθε καί μάς 6ρή<κε Τό νι άρωτούμε άνήο·υχοι «ό Νικο- πού ε^«αι;» Κ' έκείνος Χαρ- Πίτροπουλος μάς άτταντά «έκ€ϊ, ά κόσμος χαλ- νά, ποθ νά τόνιε δώ; Τώρα, δπου νά £Ϊνα', βά έρθΐ}, γιατί. δέν κά¬ νουν* καί παρατήρηση στό δρό¬ μον Περιμένομε, τ-ρΐμένομ«, τίτιο- ΚΗΛΗΉ ΑΙΣΚΟΠΑβΕΗΑΣ €ΟΣΦΥΟΣ> ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗΣ Κ.Α.Π.
ΒΕΒΑΙΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΙΣ
Ο ΓΝΩΣΤΟΤΑΤΟΣ έξ Αίγίπτου κ. Κ. ΜΩΡΑ ΓΤΗΣ
ίΐδικευθείς έν ΠΑΡΙΣΙΟΙΣ ρΐς τόν Οίκον ΜΠΑΡΡΕΡ,
έξυπτιρετεϊ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΣ την πελατείαν του. Ή πολυ-
ετής ΠΕΙΡΑ'του έξασφαλίζει ΤΕΛΕΙΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗΝ
μέ ΝΕΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑ έντός Πολιτισμένου Περιβάλλοντος.
ΟΔΟΣ ΣΩΚΡΛΤΟΥΣ 71 (ΟΜΟΝΟΙΑ) - 1ος δροφος
Γρ. 2 τηλ., 529-432. ΈξυπηρβτεΙ ΤΑΜΕΙΑ ΥΓΕΙΑΣ,
Δημοσίου, Τραπεζών, κ.λ.π.
Ό κ. Κώστας Γ. ΜΩΡΑ ΓΤΗΣ τυγχάνει
υιός τοϋ γνωστοϋ-Φαρμακοποιού έν Σμύρ¬
νη. Γεωργιου ΜΩΡΑΊ ΤΗ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΤΠΟΔΗΜΑΤΑ
ΕΙΣ ΡΟΣΙΑΝ
ΟΙ πρωτες έξαγωγές ελληνικων
ύποδημάτων είς την Σοβιετικήν
"Ενωσιν θά πραγματοποιηθοϋν
έντός τριμήνου, άπό την Α.Ε.
ΑΤΘΙΣ. Ή παραγγελία, δψους
73.000 ζευγών γυναικείων ύποδημά
των πολυετλεί<ίς άξίας 500.000 δολ λαρίων. είναι δοκιμαστική. Ή συμςρωνία εκτελέσεως τής παραγγε λίας/ ΰΛεγράφη πρό ημερών υπό τοϋ πρόεδρον τού Δ.Σ. τής Α.Ε. ΑΤΘΙΣ κ. 'Ελ. Χελιουδάκη καί τού έκπροσώΛου τής κρατικής σο- διετικής έταιρίας είσαγωγών ΡΑΚ ΝΟΕΚΣΠΟΡ κ. Έγκιμπαριάν. Ή συμφωνία αυτήν επετεύχθη μέ συμπίεσιν των τιμών άπό μέρους τής Α.Ε. ΑΤΘΙΣ μέ στόχον τήν δημιουργίαν έξαγωγικοΰ προγβφυι ρώματο; τών έλληνικίδν ύποδημά- τιον είς μίαν κολοσιαίαν αγοράν 250 έκατ. καταναλωτών. .Ως γνω¬ στόν, τά έξαγωγικά κίνητρα δέν Ιφαρμόζονται επί έξαγωγων πρός χώρας μετά των οποίων ή "Ελλάς Εχη συνάψει διμερεϊς συμφωνίας (κλήριγκ) εάν δέ έπεκταθοΰν^ ώς μελετάται ήδη, θά δώσουν την δυ- νατότηατ πολλαπλασίου νψους έ- ξαγωγών είς υποδήματα καί όίλλα διομηχανικά προϊόντα. ΝΑ ΑΠΟΙΣΥΡΟΗ ΤΟ Ν0Μ0ΘΕ- ΤΗΜΑ ΠΕΡΙ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΜΙ ΣΘΩΣΕΩΝ Νά ότποσαρβ^ τό οτχέοιο νομο¬ θετικόν διατάγματος «ττβρί έμπο Ρ'κών μισθώσεων» ζητεί, διά σχε τικού τηλεγραφήματός της, πρός τόν πρόεδρον καί τούς άντιπρο- έδρους τής Κυβερνήσεως, ή *"Ε- νωσις Ίδιοκτηιτών· ΕΙδΊκώτεοον, διά τού έν λόγω τηλεγραφήματος έπιστϊμαίνεται & τι τό υπό Ιγΐφ'σιν νομοσχεδιον, τό οποίον «ουδέν» κθινωνικόν σκοπόν έκπληροΐ» καί «ούδιμία κοινωνικήν άνάγκη ίκανοπο'εΐ», ά^οίγει ρωγμάς είς τα θεμέλια τής άοτυκής (διοκτησίας καί πά ρέχε, π;>ονόμιον πλουτισμοΰ είς
έλαχίστους μνσθωτάς κεντρικ»ν
καταστή μ άτων.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικρός
^^ιν ποίτίλάίτο )
είς τά γρ«««1α μας, ΜΙ
25, Α99706

Ρευστότητες ιιαι μεταπτώσεις
οτήν άνθρωπότητα
Ζτρατιώτης στήν Τουρκίβ κατά χον Α' Παγκόσμιον Πόλβμον
(Συνεπεία έκ
' Λαφοπόδαρο μ' εκανε ή λαχτά-
ρα νά φτάσω σπίτι γιά ν' άπαλύνο»
τό πόνο πού προξένησε στήν μαμά
ό άποχωρισμος άπό τυί<α παιδία ποί» ή^αν έλπίδα καί χαρά της καί πρίν μιά βδο,μάδα κινοϋσαν γιά τό άγνωστο. Δοασκελίζω τα μονοπά- τια μέ την δροσιά τής νύχτας καί συντροφιά κατά τήν διαδρομή τόν φλϊσβον άπό τα ρενματα πού περ- νοΰσα. Τό θρόϊσμα των φΰλλων άπό τίς δασώδεις έκτάσεις καί τό μεθυστικό αρωμα ποΰ σκορποΰσαν τα άνθοστόλιστα καταπράσινα το- πία, ώς ότου, κοντά στά ξημερώμα- τα εφθασα λαχανιασμίνος σπίτι μς. Άνάσανα πρός στιγμή- Σιγα- νά καί άθάρυβα γιά νά μή τρομά- ξουνΐ άντί νά 6ρ«ντάω στήν πόρ- τα, κάλεσα άπό τό πονράθυρο καί μ' άνοίξανε. Εύνόητη είναι ή έ'κ.τασι τής συγκίνησις πού κατέλαβεν ολες σάν έβεβαίωσα την άμυδρά πληρο φορία πού εΐχαν γιά την τακτοποίη σί μας στό Δυΐόταμο· Γιά νά. άπα- λύνω την συγκίνησι πρόβαλα χίν- δυνο διοιρροής άπό οΰροφόρα παρά- σιτα πού κου&αλοΰσα μ<αξί μου άπό τόν στρατό καί ζήτησα νά έτοιμά- ζουν λουτρά· πρίν προφτάσουν τα άδιάκριτα νά καταφύγουν στά κα- θαρά άπό την λίγδα δ~ος συνηθί- ζουν άπό έ'νστικτο νά κάμουν τα άπαισίας μνήμης έκείνα ζωυφια. Καί Ιτσι έξασφάλισα ψυχική ήρεμία ώς δτου έτοιμάσθηκε τό μπάνιο μου, ΰστερ' άπό τό οποίον περιέγραψα μέ άφήγησι τό πώς άντιμετωπίσαμε τίς καταστάσεις ποΰ παρουσιασθή- κανε άπό την ήμέρα πού χωοκτθή- καμε, μέ την βοηθεία τοΰ θεοδ πού μάς τα Ιφερνε βολικά· Πέρασε τό τριήμερον δίδοντα; πληροφορίας καί στούς σπιτικούς των συνστρατιωτών άπό τό Διπόταμον γιά νά άπαλύνω τόν πό- νο καΐ σέ άλλους, παράλληλα δέ νά επέλθη μερική ψυχική άνακούφη σι στό σύνολο των κατοίκων τοϋ χο)ριοΰ.— Μόλις συμπλήρωσα τριήμερο, κί- νησα άργά χήν νύχτα γιά έπιτρο φή όπως προγραμμάτισα καί μέ τα ξημερώματα ίφθασα στό Διπόταμο γιά τό «Παρών» στόν λόχο μου. Ό χιλίαρχος γιά νά βεβαιωθή πώς δέν παρεθίασα την αδεία, άπό νωρΐς μέ κάλεσε νά τόν ξυρίσω, αν καί την προηγοΰμενη ποΰ πήγε στόν Γκιουμισχανέ ξυρίσθηκε. Έθνουσιασμένος άπό την πεν θαρχία πού έπέδειξα καί την εί- λικρίνειο., γιατί την φορά αυτή τό ξύρισμα ήταν άνάγλητο καί τα σύ νεργα όπως τα παρίστανε κάλεσε καί τούς έπιθεωρητάς εργο:>ν(Κον
ντοκτόρ) καί ξυρίσθήκανε,
λώνοντας την εΰχαρρίστησί τους
Δ' Καί Ινα όλίσθημα.
ΤΙ σκέφθηκεν ό χιλίαρχος δέν
μπορούσαμε νά καταλάβουμε καΐ
πάνω σέ δέκα μέρες, έχεί όπου ε-
παιρνε τό πρωϊνό μαζΐ μέ τούς
συνοαιτυμωνσς τού χαριτολογώντας
άπευθύνεται στόν άδελφό μου πού
τούς σέρβιρε κ«ί λέγει: Βασίλ
Φαντάζομαι πώς θά ίχεις καί σ>!
πάθο νά πάς νά δής την μάνα σου
Πώς μπορεϊ δμως νά ϊχονμε έξα-
σφαλκτμένη την κονζίνα μας, σέ
περίπτωσι πού θά σ' Ιδινα *.δεια
γιά λίγες μέρες; «Άλλάχ Ιομιρλέρ
■βερσΐν» (δ θεός ν' άνυψώση τίς άρ
μοδιότητές σας μπέη μου. Αύτό δέν
φέρνει έμπόδιο· "Εχω στόν πρώτο
λόχο έξάδελφο πού έργαζόταν μαζ
μου στήν Τραπεζοΰντα καί "χε
έμπειρία. Μπορεΐ, μέ την διαταγή
σας· νά μ! άντικαταστήση κατά τό
δεκαήμερο πού θά λείψω. Χώ! χώ
ω! ω! ακούσθηκε. Δεκαήμερη θέλει
την άδειά τού ό έφέντης, σάν νά μή
τοΰ ήταν άρκετή ή τριήμερη. Τετρα
ήμερη μπέη μου, μεσολάβησεν Ινα
άπό τούς κοντοκτόρηδες, Τέσσαρε
μάλιστα, είπεν ό χιλίαρχος καί πή-
ρε την πέννα νά γράψη· Σταμάτι
σε πρός στιγμή. Άκούμπισε τό
άγκώνα τού στό τραπέζι. "Εφε^
τό δεξί τού χέρι πού κρατοΰσε τή
πέννα στόν κράταφο μηχανικά καί
πράσθεσε: Άμ, ό κουρέας πού εί¬
ναι καί οίκογενειάρχης; Αύτό θά·
λεγα κι' έγώ.· μίλησε πάλι ό Ιδιο
κοντοκτώρ· Γράφθηκε τετραήμερ
αδεία γιά τούς δυό μας. Κράτησ;
τό ονομα τοϋ έξαδέλφου μας ό χι
λίαρχος — Γεώργιος Ψωμιάδης—
(Σήμερα 1972 πού χαράσω τί
γραμμές αύτές τό πρόσοιπο αύτ
μονάζει στήν Ίερά Βασιλ. Πατρι
αρχική Μονή Ξηροποτάμου τοΰ Ά
γίου "Ορους, μέ κληρικό δνομι
δσιος Άθανάσιος) Έκαμε σημε
(ομα στόν Διοικητή τοΰ λόχου στ
Κοτίλια καί τάν μετεκάλεσε. Ώι
την ωρα κείνη έγώ δέν εΐχα ίδέα
Μέ βρήκε σέ λίγη ώρα ό άδελφό
μου καί μοΰ εΐπε- Σάν κατέβηκ;
ό Ψωμιάδης τοϋ άνέθεσε την κου
.ίνα μέ κατάλληλες όδηγίες παρου
σία μου Λθύ ήρθα νά ΰποβάλω σέβι
στόν χιλίαρχο γιά την καλωσύν
τού καί κινήσαμε γιά τό χωριό δ¬
που τούτη τή φορά φτάσαμε κάπω
έπιδεικτικά, πού τόθελε ό σφριγι
λός χαρακτήρα; τοϋ σχτορεμένο
άδελφοϋ μου.
Μεθυσμένοι άπό ένθουατασμό στ
χωριό μας ή ύπεροψία προκάλεσε"
άπερισκεψίας. Άντί νά έκτιμήσου
με την κατάστασι καί σέ κάθε πε
ρίπτωσι οί κινήσεις μας νά γίνω
νται μέ σύνεσι, ξεχασθήκαμε- Πά
ραβιάσαμε την δδεΐΛ καί γ·/θ:τμ
στό λόχο μας την ?κτη μερά, άντί
γιά την τετάρτη.
Την ωρα πού παρσυσιασθήκαμε
άντικρύσαμε τόν χιλίαρχο κατσου
φιασμίνο, χωρίς δμως νά πή τί
ποτε καί περάσαμε άθόρυβα τή
νύχτα.
Μέ τα ξημερώματα παρουσιά-
σθηκε στή σκηνή μας στρατιώτη
μέ έντολή νά μάς παρουσιάση στό
Τοΰρκο λοχία- Μάς πήρε τό φιτ
λι... Προσπαθούσαμε δμως νά φα
νωμεν ψύχραιμοι κατά την διαδρ
μή,
Π<>οτοϋ φβάσουμε κοντά τού,
ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΠΑΡΞΕΩΣ
Τού ΑΜΑΝ ΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ, οηυν ταξιούχου (Γραμματεύς)
λοχίας μέ έκδικήτικό ΰφος — °^ν
χοινεύανε οί Τοΰρκοι τού λόχου το
κϋρος πού εΤχαμε άπό έιαίμησι τού
χιλίαρχου — μας σέρδιρε τα μαντα
τα: ^χω έντολή τοϋ χιλίαρχου να
σδς βάλω στή σειρά σάν έργάτες
γιά τα έργα όδοποιΐας,» Εύχαρί-
στος εΤπαμε μέ προσποιητή ψυχραι-
μΐα καί πήραμε θέσι στήν παράτα-
ξι, ένώ την ψυχή μας δονσΰσε
τυμπανοκρουσία.
2 άν φθάσαμε επί τό «ου, οί έ-
πιστάτε-ς, άντί νά μάς δείξουν δου-
λειά μάς άφησανε νά βολτάροΐ'αΡ·
Κοντά στό μεσημέρι είδοποιηθη-
καμε πώς έρχεται γιά έπιθειορησι
ό Χιλίαρχος μέ τούς έπιθεωρητάς.
Αρπαξα έγώ φτυάρι καί ό Βασί-
λης κασμά καί μπήκαμε σέ Λου-
λειά!
Περνωντας άπό μενά ό χιλάρ-
χος άντί «καλή μερά» λέγει: « τί
κάνεις κουρέα; Δουλεΰεις; 'Τπο-
χρέωσί μου άπάντησα. Προσπερασε.
Μέ είρωνικό υφος σάν ?φθα·σ8
κοντά στόν άδελφό μου, τοΰ α¬
πηύθυνε: «Καί σύ δουλεύεις, Βα-
σίλ;». Ψύχραιμα ό σχωρεμένος, ά-
πάντησε: «(υπό την σκιά σας έρ-
γάζομαι, μπέη μου.) Σκοπηλά προ
χώρησε μερικά δήματα καί εδωσ
έντολή νά μάς άπολύσουν άπ' την
δουλειΛ. Καί Ετσι· άναγκάσθηκε
ό έκδικητικός Τσαούσης νά βάλη
νερό στό κροισί τού·..·
Περνοΰσαν οί μέρες καί χαθέ-
νας μας έκτελοϋσε την ύπηρεσία τού
χωρίς νά βρή την προηγοΰμενη
διαχυτικότητα στόν χιλίαρχο. Σάν
πιστός στό καθήκον άξιωματικός
ήθελε νά μάς Ιχει ύπόδειγμα πει-
θαρχίας ώς στρατιώτες τής προ-
σωπικής τού υπηρεσίας καί βαρυά
τό φ'ερε πώς παραβιάσαμε την α¬
δεία. "Οσο κιάν φροντίζαμε νά
έκδηλώνουμε μεταμέλεια σάν εύ-
σχημη συγνώμη, ή βαρύτητα τού
{ίφους τού δέν ύπεχιοροΰσε. "Ε-
φυγεν ή εύμένεια πού μάς είχε.
Άλλά, δέν άπελπιζόμασταν καί λέ-
γαμε: «"Εχει ό θεός».
Ε'. Μιά νύχτα φρίκης γιά τούς
Ρωμηούς τοΰ. λόχου.
Περνοΰσαμε τό πρωτο δεκαήμε-
ρο τοϋ Αύγούστου 1 915. Πάνω
στήν άδημονία πού έχωμε μέ τόν
άδελφό μου, γιατΐ δυσαρεστήσαμε
τόν χιλίαρχο μέ την παραβίασι
τής δδειας, ήρθεν άπό πάνω καί
άκαθόριστη διάδοσις άπρόσμενα
ότι ό λόχος μας είναι πολυορκημέ-
νος γιά συλλήψεις καί δέν μπορού¬
σαμε νά την διευκρινήσουμε. Μιά
περίπτωσι πού προσήγγιζε την
εκφρασι τής Ποντιακής λαϊκής
παροιμίας: «σήν γεράν άπαν φου-
σκαλίδαν» (πάνω στήν πληγή
φλίκταινα).
θορυβηθήκανε 8λοι οί Ρωμηοί,
γιατΐ άπό μέρες 6ρίσ«αμε την άτ-
μόσφαιρα ήλεκτρνσμενη, δπω; την
παρουσίαζε δχι ή ήγεσία, άλλά οί
μικροΐ βαθμοφόροι Τοΰρκοι πού
ήσαν έπικεφαλτίς των Ρωμη,ϋν,
'Τποχρεωθήχαμε νά Ιξαπολύσο)-
με λαγωνικά μεσ' τόν Λόχο νά
διαπισ-τώσουμε. Τίποτε δμως τό
θετικό.· οΰτε δέ καί άπό τόν ταχυ-
δρόμον πού κάθε μερά κατέβαινε
στό Τορούλ· Πήραμε τότε θέσι γιά
άντΐιμετώπισι τοΰ κινδύνου. Άθέ-
ατοι> άπό κατάλληλη θέσι προσέ-
ξαμε νά βγαίνη άπό τόν τηλεφω-
νικό θάλαμο, πού άπεϊχε περΐ τα
150 μέτρα άπό τό ήσυχαστήρ ο τοΰ
χιλίαρχου, νά δίνη έντολή σέ δυό
Τούρκους Τσαούσηδες νά παρυικο
λουθοΰν τό τηλέφωνο καί σέ κάθε
πρόσκλησι νά τόν ε'ιδοποιήσουν ά-
μέσως· ΟΤδιος δέ νά γυρίξη 6ιαστι
κός στό δωμάτιό τού χωρίς νά
καλέση κανένα^ ούτε δέ καί τόν
σκοπό, νά βγάλη τίς πηλοβατίδες
τού δπως Ικανε κάθε βράδυ. Παρά
την τακτική τού νά κάθητε στό
πατάρι μέ παντοΰφλες καί τό
Τύχη ή θίός Δημιουργος;
ΤοΟ ουνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. ΜΑΓΚΡ1ΩΤΗ
Ζένέχίΐα έκ τοθ προηγουμένου γμιορίζουν τί συμ&αίνει μέ τό
'Υττάρχει δμίος 'ένα αλλθ δυ-, σπέρμα της. Άγνοϊΐ άκόμη καί
σκολώτερον πρά6λη>μα ττού ζητεί άν ΐίργάσθη καί έίζηοχ την ζ»-
την λύκτιν τού, στήν όικρί6ί»ς άν
τίθετον τΓερίτπ·ί»σιν ώς ττρός τό
χέλι. Τό χέλια, δτοτν φθάνου"
στήν ττλήρη των ώριμότητα με-
ταναστεύοι/ν άττό τα τέλματα
κα( το0ς ποταμούς τής
διά μέσον χιλιάδων μιλίων ώκεα
·ν»ί> καί τ—γσίνο»υν είς τα 6αθη
πρός Νότον των Βερμούδ«ν νή-
σ«ν. Τεκνοττοιοΰν έκεϊ καί <5πγο- θνήο-κουν. Τα νεογνό: τ«»ν, χωρίς νά τα όδηγεΐ, ττσρ' δτ1 εύρισκον τα1 είς τόν άττέρβντοιν ωκεανόν, έ-π·ιστρέφουν καί ευρίσκουν τόν δρόμον ιτρός την άκτπίν άπό την οποίαν έξεκίνησαν οί γονίίς τ«ν Καί ά—ό έκεϊ μεταβοίνουν πρός τόν ττοταμόν ή την λ!μνην ή τό χελμσ δττοι; εζησαν οί γονεϊς τ»ν· ' θταν δέ είς ώρι,μότη- τα, μεταν*αστεύουν κο! αύτά μέ την σειράν των καθώς καί οί γοΙ νεΐς των. Ι Άττό —ού λοιπόν ττροέρχοντβι ή όρμή πού κατίυβύνε1 τά χέλια; Τί «ίνα' έκεΐν/ο ττοΰ τά όδηγεΐ, ώστε μέσβ είς την ά—εραντωσύνην των θαλασσών νά ευρίσκουν το μόνο' σωστό μονοττάτι ττού θά τα οδηγήση στό μονοδι«ό σημεί¬ ον τής κατευθύν»σεώς το>ν; Μή-
πως είναι ή Τύχη; Καί πώς συμ
ββίνει ώστε νά μήΊν άλιευθη ττο-
τέ ενα χέλι τής Άμερικής είς τά
Ει/ρωπα'ικά ί/δοττα, καί ττοτέ χέλι
τής Εύρώττη,ς είς τά Άμερ'καν'-
κά; Καί πώς
ώστε νά
φθάνοι»ν στόν προορισμόν των,
ακριβώς κατά τόν χρόνον τής ώ-
ριμότητός τωτν;
Άς παρακολουθήσωνε τώρα
τήν σφηκα είς μίαν της ένέργει
αν ή όττοία συντελεί είς την δια
τήρηο-'ν καί διαιώνι«πν τού ε'{-
δους της.
Συλλαμ6άνει μίαν άκρίδα. Σκά
τττει μίαν όιτήν ε·ϊς την γήν, κεν
τα την άκρί&α είς τό σημείον ά-
κριβώς πού χρΐΐάζεται δα νά
τής έττ'ψέρει άνοισβησίαν, χω¬
ρίς δμως νά την σκο^ώση, διότι
τής χρειάζεται ίνα εΤδος
ρημένθυ κρέατος.
Η σφήκα τοττο&ετεΐ τ' αύγά
Γη,ς έπάνω είς τό έντομον καί
είς τήν κατάλληλον θέσιν, ώστβ
τά παιδ'ά της δταν έκκολαφθούν
νά τροχροΰν άττό τό κρέας τής
άκρίδος.
"Ολ' αύτά τα τόσον σοφά πρά
γματα τα έκαμεν ή σφήκα χωρίς
οίίτε αύτή,
οί ττρόγονοί της
νά εχουν κάμε1 συλλογισμοθς
είς την μέθοδον αύτην- Οϋτε δέ
ήν της χάριν τοθ εΐδους.
Είναι ομως δυνατόν ν' άποδο-
δλ' αύτά είς την τύχη,ν;
"Ας παρακολουθήσωμεν τώρα
την —ερίτΓτωισ-ιν ενός μικιρού ψα
ριοά τοΰ «"γκ,ρουνιόν» "τού τσξ1-
νομεΐται στήν ζωολογίαν βίς τάς
άθερίνας, κα! εΐναι πολύ γνω¬
στόν είς τήγ Νοτίαν Καλιφόρ-
νίαν.
Τό ψάρι αύτό ε"χει τήν παρά-
δοξη· συνήθεΌ νά βγαίνη έ|ω ά
πό τά νε,ρά τοΰ ώκεανο-0 διά ν'
αφίση τα αύγά τού οτήν άμμου
6ιάν. Καί τό ττροτγματοτΓθΐεϊ μέ
τόσην κανον%ότητα ώοτε αί ά-
φίξί'ς τού νά ττροβλέ—ωνται ττολ
λούς μήνας μέ διαφοράν ολίγων
Τό θηλνκό γκρουνιόν (Ό-
ριμάζ€ι τ' αύγά τού κατά τίς ά-
νοιξιάτΐ'Κες μεγάλας τταλίρροιες
αί οποίαι διαρκούν δσον τό νέο
καί τ' ό—οθέτει κάττο
άττό την επιφάνειαν τής αμμου
τής άκτής στό ύψηλότερο σημεί¬
ον δττοιι θά ψθάσουν τά νεοά.
Θά6ονται δέ τό αύγά την κατάλ
ληλον ώραν? δηιλαδή οται/ αί ττλημ
μύρίδες ττού θά έ—ακολουβήσουν
θά εΐνα1 δ'αρκώς χαμηλότερες,
οϋτε ένωρίτερα, ό—ότε θά παρε-
σύροντο οτήν θάλασσαν καί θά
κατεστρέφθντο, οϊήε καί άργότε
ρα, διότι βά τα -τταρέσυρεν ή ττλημ
μι>ρίς τής αλλης ημέρας. Τά «σο
φά» αύτά ψάρια έ-αωψίλοΰιται
τής στιγμής ττού τό τταλιρροίκο
κύμα τής νύχτας πού βά γεννή-
σουν? θά έλθη στό 6ψηλότε.ρό
τού σημείον. 'Εκκολάτττονται δέ
τα αύγά δταν θά ξανάλθουν αί
ύψηλα; πλημμυιρίδες ττού θά ττρο
σκομίσοι>ν τό άτταρβίτητο νε.ρό
διά νά κολι/μβήΊση τό νεογέννητο
ψαράκι.
Βλέττομε λοιπόν δτι δλη αύτή
•Η διεργασία γίνεται κατά
τόσον τέλε'θν τρό~ον ώστε βά
ήμττοροΰσε νά λεχβή δτι ό—οτε-
λεΐ ενα θαύμα συυεργασίας μί·
ταξύ τταλιρ,ροίας καί ψαρ'ών.
Άλλά ττώς είνα' δυνατόν
V
αρνηθή ένας λογικάς ανβρωττος
δτι ή τόσ»ν ώραία αύτη ρύβμ1-
σις. αύτός ό τόσον τέλε,ιος συν-
τον'σμός στήν φύσιν, γίνεται
κατά τύχην καί δχι άττό κάττοιον
ύπέρτατσν Νο0ν. Την ρύθμισιν αύ
την την αττΓθκαλοΰμίν «ίνσ
κτον». Ή λέξις δμως αύτη καλύ
τττε, απλώς ( ε«α μεγάλο- κενόν
άγνοίας Ιδ'χή,ς μας' «αλύτττει 'ί·
να μεγάλο μυστήρ'ον ττού δέν μπο
ροΰμεν νά τό έξ'χνίάισοιμε.
Συνεχίζεται
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
Πρόο τού!: Συμπατριώτα€
Κάτω
•••••■••••••••••••••••••••ι·······································*··.
26 Αύγούστου 1922, ^ ήμέοα ττού τό τελευταΐο έλληνικό ιτλοίο
άττέττλεε άτό τα γαλανά νερά της Σμύρνης.
50 ΧΡΟΝΙΑ... ΠΕΡΑΣΑΝ ΑΠ' ΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
τής Συνεργστιδος μας κάς Νίνας Γιαννακίδου
— Τί κάβετε; Τί είναι αύτές
οί φλόγες ττούζωσαν τόν ούρα-
νό; — Τί κατ^ός άνεβαίνει ψη-
λά στόν Ούρανό; Άττό ττού 6γαί
νει ή φωτ'ά, αύτή καί ζώνει τή
Σμύρνη σάν πυροτέχνημα; Μυ-
ρίζε, γκάζ1 κα! &ίνζ\χχ· ιτοιά χέ
ρια βάλανε τη φωτία, γιατί 6άλ
θη«αν νά κάφουν την Σμύρνη, ΤΠ
Γκιαούρ Σμύρνη; Άλλοίμονο, ή
Σμύρνη καίγεται ή Σμύρνη ή
ώμορφη νυφοΰλα τής Ίωνίας.
Ή Σμύρνη ττού δέχθτμοε στήν αγ
καλ'ά της τόν "ΕΛλην'κό Στρατό
κι' έγινε πιό δμαοφη άκόμα. Ό
νούς τ' άνθρώττου σταματά μττρο
στά στό φ,ρικιαοτι,κό αύτό βέα-
^ια Ή πανώρια Σμύρνη καίγε·
ται. Κλαίει ό Ούρανός, κλαϊνί
τα σύννίφα· κλαίνε τ1
πέζι δίπλα τού μέ τό καραφάκΐ καί οί Νέρωνες καμαρώνοιιν άττό
καί δυό πατήρια καί νά πάρη ά-' μακρνά τό πυροτέιχνημο τής φρί
πέναντί τού τόν κοντοκτώρ Δτ,,^τι- κης καί τού τόνσν, τό ττυρο'Γέχνη
τρό πίνοντας ν' άκούη μανέδες με- μα των βαρβάρων!. .· Καμμιά
λωδικές μέ λαρυγγισμούς τοΰ κα-| κραυγη, κανένας —6νος δέν φβά
λίφωνου εκείνον νέου νά π;ι<νά νει στ' αύτιά τους ..· είναι κον- εόφρόσυνα. Την φορά αυτή δμως Ι φΟί... είνα' τυφλοί·..· αττό τό μϊ- τίποτε άπ' αύτά. Ζοφερή γιά μδς ή κατάστασι. Βρήκαμε τόν έπιθεωρητή Δημη- σος τους γ>ά τούς ρωμηούς ..
κ Γ άς είναι κ>' αύτοι Χριστια-
νοί. Ό Χριστός γ1" αύτούς ίσβυ
έκείνη τή στιγ-μή καί άντίκρυ
τρό καί τόν ταχωδρόμο. Συστήσα ςαν τόγ ,Αλλάχ τών άλλο-ίστωι/
με νά οροΰν εμπιστους νά είδοποι- δΐασκέδαζαν μέ τόν πό^ΐο καί τήν
ήσουν τοϋς Ρωμηούς τοΰ λόχον
νά εχουν τά γυλιά τους ετοιμα γιά
όμαδική λιποταξία μόλις δοθή τό
σύνθημα πού καθϋ>οίσθηκε γιά νά
πάρουν τό βουνό. Αύτοι τραβή,ξανε
πρός τοΰ λόχου τίς σκηνές, γιατί
ήτ(ΐν νυχτερινή ώρα ποΰ ησυχίαν
έγώ δέ ν' άναλάβο) νά παρακολον-
θώ τίς κινήσεις τού χιλίαρχου άθέ-
ατος. Προστατευόμενος άπό τό
πυκνό σκοτάδι τής άσέληνης έκε(-
νης νύχτας πήρα θέση στό πισινό
παράθυρο τοϋ τηλεφοννικοϋ θαλά-
μου πού εβλεπε στό ρεΰμα καί πα-
ρακολουθοΰσα έντατικά κάθε συν-
διάλεξι:
(Συνεχίξεΐαι)
ΠΙΣΤίΐΣΕΙΣ ΥΨΟΥΣ 166800
000 ΔΡΑΧ. ΔΙΑ ΔΑΣ.ΙΚΑ ΕΡ-
ΓΑ ΕΙΣ ΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ
ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΝ
ΚΑΒΑΛΑ— Ο χώιρος τής ά
νπχτολικής Μακεδονίβς — Θρά.
κης θεωρεΐται ώς είς έκ τών πλέ¬
ον ττρονοιμιούχων ττεριφερειών διά
την δσκηκτ'ν ΐ^όταου δασοττονι-
κής δραστηριότητος. "Ηδη, δέ
διά την έκτέλβσιν δασικών εργω"
κατά τήν διάρκε'αν τοϋ Τρέχ. ϊ-
τους, έν€κρίθησαν
ΰ-
ψονς 166800 000 δραχ. ενοντι
129.750.000 τού —χρελθόντος £-
^ους καί έχουν διατ£θη μέχΡι σή
μερον (άπό τής άρχής τοΰ ετονς)
ττλέον τών 50 000.000 δραχ. διά
την εκτέλεσιν έργων άξιοττοιήσ«-
σεως δοτσών, διειΛετήσεως χει-
μέφραν· δαα'κής όδοττοιΐας κλπ.
άττόγνωισ1 των σννονθρώιτων των
ττού κυνηγημένοι αττό 'ίς φλόγες
έ'τρεχαν στούς δρόμους. . στούς
γνωστούς τους δρόμους, στό
Καί.··. γιά νά σωβοΰν ά~ τή
ψωτιά καί έπεφταν αλλοι στή
θάλασσα καί Ιαλλοι ττάνω στούς
δαλοψόνους της Φνλής μας ττού
μέ τα βρώμικα μαχαίρΐα τους 2-
σφαζαν γερους, —αΐδιά καί μάν.
νες ττού έ'τρεχαν αλλόφρονες ζή
τώντας να
άττό τά ιτύ-
ρινα τέρατα·.. Κ1" έ>ρ·ιχναν οί
Νέρωνες ζεματιστά νερά στά γα
τζωμένα πάνω στά σχοΐνιά τών
καραβιών των χέρια των τταλλη-
καρ!ών μας, πού ττρίν λίγες μέ¬
ρες κρατοΰσαν ψηλά καί υττερή-
ψανα τό τουψέικι .. καί κόβανε
μέ τό μπαλτά τά χέρια αύτά τα
δοξασμένα. . κι γέμκτε ή
μ«ς θάλασσα ά—ό κορμιά φθυ-
σκωμένα σάν άσκΐά των παιδιών
τής Σμύρνης πού μιά Μαγιβτικια
μερά τραγουδούσαν ένθουσιασμέ-
να μέ τό νικηφόρο στρατό μας:
«Σέ γνωρίζω άπό την κόψι τού
Σπαθιού. ·..» Συνήλθον οί βεαταί
τής φρίκης καί τού πόνον τής
Σμύρνης μας άλλά πολύ άργά...
σταν πιά ή ώμορφη Πρωτεύονσα
τής Ίωνίας είχε γίνει μιά άμορ
φη μάζα. .. δταν είχε γίνει
λώριος άφανός καί κάηκαν τα δ
μέσα στήν άχ'λιά ..··
50 όλόκληρα χρόνια πέρασαν
άπό τουτο τό μήνα τόν Αίίγου-
στο πού τά μαϋιρα σύννεφα τής
συμφοράς πλημμύρισαν τόν γα-
λανό ούρανό τής Σμύρνης μας.
50 όλόκιληρα χρόνΌ πόνου κα! δ
μως τα παιδία της μακρυά άπό
τό χώμα τό ίερό ποΐ' γεννηθήκα
νέ, τήν σκέπτομαι.■·. την άγα-
ποΰν. . καί πονοθν.··. Τά 50 χρό
νια αύτά είναι σάν νίίταν χβές.
κι' έγώ πα·δούλα τότε άνάμεσα
σ' ολους τούς αλλους τούς κα-
τατρεγμένους τής ψωτιάς, έ'τρε
χά δίττλα στούς δικούς μόν ζη-
τώντθς ενα νέο τόπο γιά ττατρί
δα ..·. δέν είχα συναίσβησι έγώ
τότε ..·. γιά μενά φανόταν πα-
νηγΰρι τό δράμα αύτό πού τονο
ωσα δταν άρχιζα νά μΐγαλώνω
μακρυά άπό κάβε καλό μας, καί
τό νοιώβω άπέραντο αύτή τή στ
γμή πού μέ βουρκωμένα μάτια
προστταθω νά καταλάοω ιτώς ξέ
φυγοτν οί ρωμηοί άπ' τή φωτία
κΓ άπ' τό μαχαίρι
6ορ6ά-
Αύγουστος 1922 - Αύγουστος
ΐ!>72. Ακριβώς πενή/ντα χρόνια
άπό τόν Αΰγουστο Ικεϊνο, πού δέν
τρυγήσαμε. 'Τπήρξεν ό μήνας τής
καταστροφής. Ή άρχή τοΰ ξερι^
ζίύματος. Ή άρχή μιδς συμφοράς.
Τής Έθνικής συμφοράς.
'Τπ^κλινόμεθα καί προσκυνοΰ-
με τήν ίερή Μνήμη καί τό μαρτύ-
ριο τών όκτακοσίων Έθνομαρτύ-
ρων μας. Ή ψυχή μας. ή καρδιά
μας, τούς άνακηρΰσσει Άγίοιΐς καί
μέ κατάνυξι θά ·Όΰς ύμνήσο>με.
Στούς Έθνομάρτυρες συγκατα-
λέγουμε καί τή μαρτυρικη Πατρί¬
δα. Τόν τόπο, οπου χιλιετηρίδες
έμεινεν άδούλωτος καί έλεύθερος
"αί διέσοχΐε πανάρχαιες ρϊζες πά-1
ς.αδόσεο)ς< λαογραφίας καί καθα-1 ρής έλληνικής γλώσσας. Μέ άφα- τη πίκρα καί βαθειά μελαγχολία άναπολοΰμε τά χρόνια έκείνα τής συμφοράς. | Ή "Ενωσις Κάτω Παναγίας συνεπής καί ύπόχρεη στίς άπαγγε λίες της, καθορίζει τό παρακάτω ποόγραμμα. | 15 ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ 1972 | Στό Ναό τής Έλευθερώτριας Κοκκιναρ", θά γίνη ή πρώτη εκ- δήλωσι τής θλιβεράς έπετείου. Λει τοιργία· Μνημύνεμα, Άρτοκλασία καί Άρτάκια. Άναχώρησι μέ πούλ μαν 8 τό προη άπό τά Γραφεΐα τής Ένώσείος στήν Πλατεΐα Κάνιγκος. 17 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΤ 1972 | Στό Ναό τής Παναγίας στήν Κάτο) Παναγιά Ήλείας. Λειτουρ- νί<ι. Τό Μεγάλο Μνημόσυνο. Λό- γο έπιμνηαόσυνο άπό τόν ΚοΊστα Παναγιωτάκη. Τό Στεφάνιομα μέ Τρισάγιο στά .τρία Μνημεία τών "Εθνομαρτύρων. | Ή έκδρομή στήν Κάτω Πανα-' γ;ά, μά γίνη τό Σάββατο 16 Σεπ) ι βρίου καί τουτο γιατί τοΰ Σταυ' ροΰ, θά πέση ήμέρα Πέμπτη. Τό Πούλμαν θά φι'^γη ώρα 3 τρείς Ι ακριβώς, άπό τα γραφεΐα, Πλατεΐ' α Κάνιγκος καί ή έπιστροφή τήν! Κυριακί] τήν νύχτα. "Οσοι επι-1 Ουμοΰν νά συμμετάσχουν θά πρέ¬ πει τό αργότερον μέχρι 1θ Σεπ- τεθρίου καί νά τό δηλώσουν στά Γραφεΐα καί νά πληρώσουν τά ναίίλα. Έπίσης δσοι θελήσουν νά μείνουν τό βράδυ τοΰ Σαββάτου, σέ ξενοδοχείο,. πρέπει καί αύ'τό νά τό δηλώσουν καί νά πληρώσουν ϊδω. "ΕΞΟΔΑ, δίχΐος Ξενοδοχείο Δρχ. 1 80 ΕΞΟΔΑ μετά Ξενοδοχείου Δρχ. 260. Αί δηλώσεις συμμετο- χής τό αργότερον μέχρι τής 10 Σεπτεμβρίου. Τέλος μένει ή Γενική Συνέλευ¬ σις, - επιψήφισις τοΰ νέου Κα- ταστα/τικοΰ ποϋ καθορίξει ένιαΐο τό Κράτος^ ό λεπτομερής άπολογι- σμός τού έ'ργου τών 18 χρόνον τής Ενώσεως καί οί Άρχαΐ-ρεσίες. Θά εκδοθή άκόμη μία εγκύκλιος μέ τίς λεπτομέρειες τής Συνελεύ¬ σεως, μετό τίς τελετές των 50 χρόνων. ' Τό διάστημα ποΰ μεσολαβεΐ εοις τότε, είναι χρόνος περισνλλογής καί κατανύξεως. Χρόνος καί σκέ- ψεις πού άνήκουν στοΰς έΘνομάρ- τυρες καί στή Χαμένη Πατρίδα. Πιό σπίτι τοΰ χωρίου μας δέν θρηνεΐ καί κάποιον δικό τού. Στό διάστημα τουτο θά κυκλο- φορήση καί 4'να βιβλίο μας, πού τώρα τυπώνεται. "Ενα βιβλίο γιά τό Χωριό μας. Τό βιβλίο πού άνε- βάξει τήν Κάτω Παναγιά, σέ άνώ- τεοο πνευματικύ έπίπεδο. Δημοσιει'ιομε μερος τής Λαογρα¬ φίας μας πού μέ τόση φροντιδα συνέλεξε ό Διδάσκαλος τών πατέ- ρων μας. ό άείμνηστος Αντώνιος Γ. Πουλάκης καί δτμιοσίευε στό πε- ριοδικό τοϋ Φιλολογικοΰ Συλλόγου Κωνστ)πόλεως. Αύτή τή λαογραφί α πού χρησιμοποίησεν ό Ελευθέριος Βενιζέλος στήν Συθνήκη .των Σε- 6ρών) γιά νά άποδείξη τήν Έλ- ληνικότητα τής Μικρασίας. Πα- ράλληλα δημοσιεύομε καί δλλα δρ θρα καί μελέτες> παλαιά καί νέα,
δλα γιά τό χωριό μας.
Είναι Ινα είοος πνευματικοΰ Μ>η-
μοσύνου.
Τό |ερρίξ<ι>μα άπό τίς πανάρ¬
χαιες έστίες, λογίζεται μιά κατα-
στροφή, ίσάξια, μέ τήν Άλωσι
τοΰ 1453. Τραγωδία άνείπωτη, Ή
πιό μεγάλη Έθνική συμφορά.
Καί σαυτή τή θλιβερή έπέτειο,
άς άνιη|)θ)θοΰμε πνευματικά. Τά
έπιτάσσουν οί Έθνομάρτυρες. Τό
ζητοϋν οί Χαμένες ΙΙατρίΟΕς. Τό
άπαιτεΐ ή Ίωνική Γή...
"Ενα καθήκον τής Ενώσεως καί
φυσικά τοΰ χωρίου μας, δέν ύλο-
κληρώθηκε. Τό καθήκον τουτο τό
ύ.-ΐοδεικνΰομε κ<ι1 τύ άφίνομε στούς Διαδόχους μας. Ή βοηθεία δλων μας πρός τό νέο Συμβούλιο πρέπει νά είναι ά- μέριστη. Ή πνευματική Κάτοι Παναγίας πρέπει νά τιμήση τά Μεγάλα Τεκ- να της, Καί τιμοόντας τούς Μεγά- λους Μας, τιμώμεν καί τούς εαυ¬ τούς μας. Είναι καθήκον μας, στό Πρόστοον τοϋ Ναοϋ τής Κάτω Παναγίας, Ήλείας, νά στηθή ή προτομή τοΰ Έθνομάρτυρα Δεσπό- τη μας? τού Σερρών καί Νιγρίτης άοιδίμου Άθανασίου Πιπέρα. Ό μάρτυς τοΰ Μακεδονικοϋ ά- γώνα ό Δεσπότης μας, δηλητη- ριάστηκε άπό τούς κομιτατξήδες τύ 1909. Είναι καθήκον μας νά στηθοΰν δύο Προτομαΐ στήν περίβολο τοΰ Σχολείου Κ-άτω Παναγίας, τών Διδασκαλιών μα,ς Πατ*ρ|ων μας. άναδεικνΰει άκόμη καί σήμερα την Ό Λαογράφος καί Φιλόλογος πού Κάτω Παναγιά. Ό δεύτερος υπήρ¬ ξεν ό ιδικάς μας Διδάσκαλος. Τό μαρτυρικόν τού τέλος υπέρ Πίστε¬ ως καί Πατρίδος μάς επιβάλλει νά τόν καταστήσοομεν άθάνατον. Τίλος πρό τοθ νέου υπό μελέ¬ την ανεγέρσεως, κτιρίου τών Γρα¬ φείων τής Κοινότητος, έπιβάλλεται νά άνεγείρωμε μία Στήλη μέ τά άνάνατα όνόματα των Τριών Ή- ρωίδιον μας, Γαρυφ. Βερβεριώνη, Μαρίας Παντέλλα καί Άργυρώς Χατζαθανάση. Είμεθα βεβαιοί, ότι τό πλήρωμα τής Κάτω Παναγίας θά άνταποκρι θή, δπο>ς πάντοτε_ καί θά πραγμα-
τοποιήσωμε καί τουτο τό ΐερό
χρέος τών Προτομών.
Ό Πρόεδρος
■ Περ. Παπαχατξηδάκης
Ή Γεν. Γραμματεύς
Αλεξ. Γκιάλη
Ό Ταμίας
Νικ. Τζιώτης
Δημ. Χατζηαλεξανδρής, Παν. Οί-
κονάμου, Άντ. Μιχαηλίδης, Βασ.
Λαμπρινουδάκης
ΤΠΟΜΝΗΣΙΣ
Κατόπιν νεωτέρας άποφάσεί,ος
ή άναχώρησις έκ Κυλήνης θά γί¬
νη τήν Δευτέρα.
Σοφούλης ααι φεϊσμός
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ι ής σελ.)
άκυμαντη πίστη καί θερμή άφο-
σίωση στό θεϊο αίσθήματα αγια·
πού είχε έμττνει/σθή άπό την πα'
δική τού ήλιχία στόν ώμορφο καί
αγ:ο ΚοΑωνό, πού έψαλλε μέ τό¬
ση π^ριπάθε'α ό ϊδιθς στίς δυ-
σμές τού δίου του μέ τά χείλη
τής Άντιγόνης:
— «Κι' ό τόπος τοΰτο,ς αγιος
μοθ φαϊνεται πώς εϊνα', γιατί
γεμάτο τόν θωρώ μέ δάφνη, έ-
λιές κι' άμπέλια κα! μέσα άπα
λοφτέρουγα γλυκολαλοί/ν άηδο
ι/'α».
Τόν «θεϊο» Κολωνό ψάλλει κ'
ό χορός:
«Στής άλογοθροφουσας ταύ
της χώρας στό μέρος τ' όμορ<ρό τερο ήλβες, Ξέ^ε, στόν Κολωνό τού άσπροχωματά, σττου τό γλυ- κόλαλο άηδόνι, κίλαδάει συχνά ζοντας στά δροαΐρά φαράγγια πάνω στό μαΰρο τάν κισσό πε- τκντας «α! στού Θεοί τ' άπά- τητο τό δάσος, πού κάν«ι πλήβος τούς καρπούς κι" οϋτε ήλιος οίί¬ τε κανένας ανεμος τό πιάνει». Γ. ΗΛ ΓΡΗΓΟιΡΙΑΔΗΣ Παλαιόν Φάληρον 1)7)72 ρων, τί φρικτό ν' άνοίγουν μνη ματα κοί νά μπβίνςυν μέσα. .νά τούς παίρΛΌυν τα πα'διά τους .καί να τα σφάζουν μτπροστά στά μάτια τους,, καί τα κορίτσια τους... φρ'κτό, τρομβρό νά τό σκέπτεται κανίίς· ν' άναλογίζε- ται τόν πόνο τής μάννας πού τό γέννησε καί τού πατέρα πού μέ τό κόπο τού τά μ€γάλ«»σε, πονώ οσο τά σκέπτομαι αύτά. .·. πού δέν τά καταλά6αινα τότε, καί ενοιωσα μόνον τότε τό δράμα των δι κων μου 8ταν ε&λεττα πόσο δύσκολα ττροσττοίθοθσαν νά μάς μεγαλώσουν έμάς τά 4 κορίτσ'α τους μακρυά άπ' τό πλούσιο χώ μα τής Σμύρνης μας. "Εφυγαν δλοι μέ τή ψνχή στό στόμα·.·. χω ρίς μπογαλάκι πιά .. χωρίς λε. πτά.·.· χωρίς τίττοτα γιά τίπο- τα «ό σώζων εαυτόν σωβήτω», τά πέταξαν στό Νεκροταφείο..·. τί δράμα. . τί πανικός· Τώρα άναρ ρωτιέμα1 πώς οί βνβρωποι έκεΐ- νοι. εμείς δηλαδή, οί Μικρασιά τες5 ϊ'φι/γαν αφήνοντας δλα... τό κόττο των ττοΓΤΓθνλίβων των, τό 6'ό τους.·.·.. τα οττίτια τους ΔΡΑ ΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΕΤΒΑ ΕΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΛΝ - ΘΡΑΚΗΝ ΚΑΒΑΛΑ___Τόν ΰτρυπουργόν — περιφερειακόν διοικητήν Άνα- τολιν.ής Μακεδονίας καί θράκης κ. ΜπράΒον επεσκέφθη έθιμιτυπι- κως δ διενθΐΛ'τής τού ΰποκηατστή- ματος τής ΕΤΒΑ Θεσσαλονίκης •λ. Παγκουλάκης. 'ίίπ' εύ/Μΐ'ιρία σι>νεζΓϊττ|θΓ|σαν
Οέματα δανειοδοτήσρίον — έπεν-
δνσπον είς τόν χώρον Άνατολι-
κής Μακεδονίας — θράκης καί έν-
0 /ορΰνσεοις τής ίδκοτικής πρωτο-
Γ>οιιλίης δι' έπενδύσεις πρός άξιο-
ποίησ.ν τί>ν δυνατοτήτΐ'ΐν τοΰ δια-
μΓΡ'.'σματος, έντός τών πλιασίων
τής καταβαλ.λομρνης εύρείας κρα-
τικής προσπαθείας.
τια μας; Τί κι' άν έκαναν Μττουλ
6άρ κα; κήπους πάνω στά έρεί-!
πια ί*βς; ή Σμύρνη εί'αι θαμμέ-|
πλούσ4ϊ η ψωχά, τώρα πού είμαι ! "1 Υια ?&* κ"™ βπο «ύτ0 τ«
μεγάλη νοιώθω πόσο άπέραντη ' ψεύτ'κα παλάτια καί περιμένη
ήταν αύτη ή καταστροφή· Κατα.' έμάς νά τής βγάλωμε τό ττέπλο
στροφή ανευ προηγονμένου άσχέ τ°ύ σκότους, καί της σιωπής
£-!
τως τό πο!Ος ή ποιοί έ<ρταιγαν. Χαβηικε ϊνας πλούτος αίώνων.·.· χάβηχ.: μιά χρνστ Πολιτεία, χά- θηκ£ ή Σμύρνη μας. ή ωμορφη μας Σμι'ρνη^ τ0 καμάρι δλων των άλλων πόλεων τής Ί(ονίας.·.· κι' ύπάρχουν άκόμη δυστυχώς πολ- μορφα της σ~ίτια σάν τά κοφί- λοί πού άμφι,σβητοϋν γ'ά τό πλού νια καί τά χαρτιά πού οί εύτυ- χισμένβ' κάτοικοί της κάβανε ί άΦανοί τ' "Αη Γιάννη Άφανιστή». Κρίμα, πολύ κρΐμα, μιά πολιτεία ξεχοψιστή άπό τίς αλλες νά χωθή μέσα στή το τής χώρας πού χάθτνκε μέσα στίς φλόγες. Τί κι' αν ΰπάρχει ή Σμύρνη τώρα; Τί κι' αν μέ τό πέρασμα τού μισοΰ αίώνα £γιναν πολυκα- το'κίες πάν» στά καμένα ο— ί μάς τούς "Ελληνας πού εϊμαστε | τ> άληθινά παι,διά της Κι' εμείς
■ πονάμε τώρα· πονάμε γιατί μι·
σός αιώνος πέροσε χωρίς νά χά
ραχτή ή πολυπόβητη αύγή .·. τού
λυτρωμοΰ της Σμύρνη γλυκειά
Πατρίδα μου ένώνω κ'' έγώ τόν
πόνο μου μαζ ι μέ τ' άλλα σου
πα'διά καί κλίν« εύλαδικά τό
γόνυ στή θύμηισί σου κι' άφίνω
ελευθέρα νά κυλίσουν τά δάκρυά
μου.
Νίνα Γιαννακίδον
ΟΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΚΡΙΤΗΡΙΟ>
Ά.ιό τόν έκδοτικ.ό όργανισμά
«Κριτήψο» έτοιμάζονται καί θά
κυκλοφορήσουν τό Δεκέμβριο τοΰ
1972: α) Τό δεύτερο έτήσιο άν-
θολύγιο «Νέο>ν ΙΙοιητών» (1972)
καί 6) Ή έγκυκλοπαίιδεία τής
«Νεώτερης Έλληνικής Λογοτεχνί-
ας». Οί λογοτέχνες (ποιητές καί
πεζογράφοι), πού έπιθυμοΰν νά
στ'μπεριληφθοΛν σέ μιά ή καί στίς
δυύ αύτές έκδόσεις. παρακαλοΰν-
ται, μέχρις 30 Αύγούστου 1972,
νά στείλουν βιογραφικό τους ση-
μείωμα καί 5-10 κείμενά τους,
στή διεύθυνση: κ. Ήλία Πολύδω-
ρο- έκδόσεις «Κριτήριο», Μενάν-
δρου 23, Αθήνας (113). Στό δεύ-
τερο έτήσιο άνθολόγιο «Νέων Ποιηι
τών» (1972) θά δημοσιευθοΰν 2-5
ποιήματα κάθε ποιητή. Στήν έγκι·-
κλοπαιδεία τής «Νεώτερης Έλλκ
Λογοτεχνίαςί» θά καταχωρισθοΰιν
βιογραφικά καί κριτικά σημειώμα-
τα γιά κάθε ποιητή ή πεξογράφο
καθώς καί 1-3 κείμενα .(ποιήματα
καί πε-ξθγραφήματα) θά κριθοϋν ά¬
πό έπιτροπή λογοτεχνών, ή δποία
καί θά συνεδριάξη συνεχώς. έκδί-
δουσα άποτελέσματα- τά όποΐα καί
θά γνωρίςονται άμέσως μέ Ιδιαίτε-
οη έπιστολή στούς ενδιαφερομένους
ΜΙΚΙ'ΛΣΙΛΤΙΚΙΙ Ι.1ΗΛΙ()Γ1'Λψ|Λ
ΓΙΑΝΝΗ ΧΙΩΤΛΚΙΙ
"ίθ ΧΩΡΙΟ ΜΟί Ο ΚΟ,ΚΛΟΫίΖ;:
Κριτικό σημείοψ,α τοθ κ.
Ό τίτλος τοΰ βιβλίου εχει καί
μίαν επί πλέον έπεξήγηση «Ίστο-
ρία, Λαογ^αφία. Ή Ζωή τού. Ή
Καταστροφή»· Άς περιοριστοΰ-
με δμως στόν κύριον τίτλο θά
περί
προ|γ|ματικά
τίνο; πρόκειται- ποιοί οί στόχοι
τοΰ συγγραφέα· πώς δούλεψε·
ποία τά κίνητρά του. Άφήνει νά
εννοηθή ευθύς έξ άρχής, πώς πρό¬
κειται νά μδς μιλήση γιά κάτι,
πού τόν ένδιαφέρει άμεσα καί
ίντονα προσιοπικά-
Ό Κουκλουτζάς ήταν — καί
πάλιν χρόνος παρωχημένος' ν.ι'
έ'τσι είναι- ό λόγος γιά τόν 'Ελλη
νισμόν τής Μικράς Άσίας ποΰ
υπήρξεν κάποτε — ό Κουκλου-
τζάς λοιπόν ήταν ενα έλληνικό
καθαρά χιοριό, 5.000 κατοίκων
κοντά στή Σμύρνη, άνατολικά· σέ
μίαν άπόσταση τριών χιλιόμετρον
άπό τίς παρνφές της
Στύ βιβλίο τοΰ Νίκου Καρα-
ρά «Χωρία τοΰ Μπουρνόβα» πε-
ριλαμβάνεται μιά συνοπτική, άλλά
πολύ συστηματική, όπως δλα άλ-
λοστε τά βιβλία τοΰ μικρασιάτη
αυτού συγγραφέα καί πολΰ κατα-
τοπιστική μελέτη, γιά τό χωριό
αύτό τοϋ Μπουρνόβα, δπως τό θε
λει ό Νΐκος Καραράς ή χοιριό τής
Σμύρνης, δπως μέ ζοιηρή θέρμη
ύποστηρίζει ό Γιάννης Χκοτάκης,
σ' «ύτό τό νέο 6ι6λίο του, ποϋ
μάς άπασχολεϊ τώρα. Άποδεικνΰ-
εται λοιπόν τό μικρασιατικό
αύτό ίλληνικό χωριό καλότυχο,
άς τό ποϋμε, δσο λίγα μικρασια-
τικά χοιριά, ή καί μίγαλείτεροι
ο'ικισμοΐ άκόμη, άπό απόψεως
I-
στορικής καί λαογραφικής ερεύ¬
νης. Μιά μελέτη προηγούμενον
τοΰ Νίκου Καραρά καί ?νας πολυ-
σέλιδος τώρα τόμος, συγκεκριμέ-
να 416 σελίδες τοΰ Γιάννη Χίω
τάκη. "Ενα βιβλίο κιόλας πού σέ
έντυποισιάζει χΐορίς δλλο, δχι μο¬
νάχα άπό απόψεως δγκου, άλλά
βεβαία καί άπό απόψεως πεοιεχο-
μένου καί συνθέσεώς τού- "Ισως,
πρέπει καί τουτο νά σημειωθή,
βρίσκεται κανεΐς σέ καίτοια άμη-
χανία, προσπαθώντας νά σχημα¬
τίση κάποια σαφή γνώμη γιά τήν
κατηγορία πού είναι ύποχρεο>μέ-
νος, νά τύ κατατάξη.
Είναι Ινα βιβλίο τελείοις δια-
φορετικό άπό δσα άναφέρει μίχρι
σήμερα ή μικρασιατική βιδλιογρα-
φία. Είναι μιά έκρηκτική έκδήλίο-
«τη ενός άνθρώπου μέ ψυχή γεμά
τη πόνο, πάθος, άγανάκτηση γιά
τή συμφορά τής χαμένης πατρίδας
τού- Μιά συσώρευση, σέ μιά φυ-
σική θά τή λέγαμε διατάξη χαρα-
κτηριξομένη άπό έναν συναισθη-
ματικό κατά βάσιν πηγαΐο αύθορμη
τισμό, στοιχείιον πολλών Ιστορι-
κών, λαογραφικών, έθνογραφικών.
Μνήμες άλλοτε συνταρακτικές· δλ
λοτε γλυκοθύμητες, συμπυκνωμέ-
νες μέσα του άπό τά παιδικά του
χρόνια, βιώματα πού σφράγισαν
τή ζωή καί τή μοίρα καί τοΰ Τδιου
άτομικά, δπως καί τών στενότερα
δικών τού, τών συγχωριανήν του
καί δλων τών συμπατριωτών του
Μικρασιατών, άπωθημένα άκόμη
ψυχολογικά, πού βρήκαν τήν εύ-
καιρία νά άναδυθοΰν, ξεχειλίζουν
σέ μιά χειμαρώδη διατυπώση.
Βιάζεται νά τα πή δλα· άπαραί-
τητα η δχι' κάτι ξέχασε· τό θυμά-
ται άργότερα ή τό πληροφορήθηκε
κατά τήν πορείαν τοΰ γραφίματος
καί τό λέγει παρακάτθ). Κάπου
πέφτει καί σέ άντιςράσεις π·χ. στή
σελ. 19 λέγει πώς τίς έκκλησιές
κατά τήν διάρκεια τοΰ Α' Παγκο¬
σμίου Πολέμου τίς Ικλεισαι γιά
5 - 6 μήνες οί Τοΰρκοι, ένώ στή
σελ. 227 λέγει πώς τίς ε"κλεισε κα¬
τά τούς διωγμούς τοΰ 1914 γιά
διαμαρτυρία τό Πατριαρχείο, πού
είναι καί τό σωστό·
Βιάζεται καί νά τό τυπώση Α
κάμη τό βιβλίο τυο· ετσι έ|ηγοΰνται
έκτός τών άλλιον καί τά κάπως
άρκετά τυπογραφικά λάθη.
Έν τούτοις μποροΰμε ίσω; νά τά
παραβλέψουμε δλα αύτά, γιατί τό
βέβαιο είναι, πώς δ Γιάννης Χιωτά
κης, μάς έδωσε γιά Ινα μικρασια
τικό έλληνικό χωρία εα κείμενο
κυριολεκτικά συγκλονιστικό γιά
τό πάθος, ποΰ τό διαποτίξιε ό¬
πως είπαμε καί συγχρόνως "παρ'
δλη τήν ίδιότυπη σύνθεσή του, πλού
σιο πράγματι σέ πληροφορίες ίστο-
ρικές καί λαογραφικές' πληροφο¬
ρίες· πού θέλομε νά τίς θεοροΰμε
σοστές καί έλεγμένις, στηριξόμενοι
στή δι«βε6αί(οση τοΰ ίδΐου. Γράφει
άκη.βώς στή σελ. 21!. «Ήκοιτι-
κή πού κάνουμε κι' επιδιώξη γιά
ο-;ι>στή τοποθετηθή των γεγρνότονν,
πηγάζει άπ' την άντίληψη πώς
οσοι γοάτρουμε τέτοιες έργασΐες,
γράφουμβ κατά κάποιον τρόπον
I-
στορία ?στω καί σέ πολύ μικρά
πλαίσια χώρου καί μαζών. Κατά
συνεπεία πρέπει νά κυριαρχεΐ στή
ηχέψη μας ό σεβασμός πρός τήν
άληθεια». Όρθότατη άρχή· κι' δς
τή λογαριάξουμε μάλιστα, ίδιαίτερα
οσοι γράφυομε γιά τίς μικρασια-
τικες μας πατρίδες.Άς προσέχουμε
να μή μάς παρασύρη τό συναίσθημα
μπροστά στήν άλήθεια.
Μιλοΰμε πάντα σέ κάθε παρου-
σιαζομένη περίπτωση γιά μικρασια¬
τική καταστροφή γιά μικρασιατική
συμφορά· μέ μίαν έννοιαν άφηρη-
μενη, νενικη/ θεωριτική χωρίς
υποστασιακό περιεχάμενο ΚαΙ νά
στον Κονκλοντζά τοΰ Γιάννη Χ,ω-
Χκοταίνη στό τελευταΐο μέρος, τό
αναφερόμενο, δπως τό έπιγράφει
στην Κατ(ίστροφή, ?χομεν μερικές
σελιοες εςατομικευμένο>ν περιστα-
τικων, ποί, μάς δίνουν την τραγι-
Χη «λήθεια τοΰ γεγονότος στό
τρομερά βάθος τηζ/ πού προξενοΰν
Τ" Οΐγος τοΰ δέους. ΜπορεΓ νά
Ηην είναι γραμ,μένε; στο
σμινο η ?σχω σχ
λογοτεχνικό ΰφος, μΛορεϊ νά θεω-
ρτ)θουν φορτωμένες μέ κοινωνιολο-
ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΟΐ'Η
γικές καί ψυχολογικές .
ισως περιτές. Τά γεγΟνν Τ11: ;
δέν καλ.ύπτονται
νούν καί βαραίνουν"τόοο"1 '°|ιί·
"Ενα θά άναφέοω ('.,,
325): τήνΆντ(^ί« τ>1ΐ4.
μικρούλα». Σ έ μώ «λάνα 0>Π
κοι «τκοτωσαν δλους του. >-
της· αυτή μονάχα ιτ&ο^, "·ε
άπό τή μάνα της γ)^ Χ
μαμενη έκεΐ νυκτοήμίςα .."*·
όλομόναχη, άνάμεσα
ονυς· άναζηντώντα;
θαλν|»η, άσφάλ,εια,
στην άγκαλιά τής
της, Δέν ξαίρω δν 5χι π^ ·Λ
κή μας λργοτεχνία, άλλ^ ^
παγκόσμια, σι-ναντάΰμε Ενα ."ί
περιστατικό· %'να τέτοιο κ^"^
κό.,.· άλλά προτιμότΕςο ^
τό χαρακτηρίσουμε· δς τ· !"*.
γιστή ό καθένας μόνος τού { *"
φανταστή, δς προδληματιο,Γ ί ^
οί λογοτέχνες μας, οί ' » *Ρ
μας, οί κοινωνιολόγοι μο5 ·
μελετήσονν· δν τού δώσοη,·!
ποιαδήποτε προέκταση.
Πρίν χλείσιο τώρο χ|- |ν
σειςμου, ποΰ δέν είναι μο^'*
τις, άπό τό διβλίο τοΰ Γιάννη χ ,
κη% νομίζ,,, σκόπιμο νά -15006(0,1
κόμα κι' αύτές τίς Ονο ΐ^
σεις μου: Πρώτα συμφωνβ ώ *
γνώμη του (σελ. 58), ^ε {|?
πρεπε νά άλλάξη ή όνομαοία 4
Νέου Κουκλουτξά, χοντά
θεσσαλονίκης ό Κουκλουτζά^
Μικράς Άσίας, άπό όλον ,·,
χονται οί πρόσφυγες τού
Κουκλουτζά, είναι μιά («„,
λόκληρη έλληνική καί δ{ ,^,,
γιά ενα χωριό απλώς, ποϋ {^
έπιτρέπεται νά τή σκεπάσονμε '
ΔεύτΕρο' γιά τή «μΛμοκώΙ
πάρχει μιά πολύ ίνοιαφίροι^ |(
γασία τοϋ Δημ 'Αρνυοοποΐ;»
(Τάκη Μώμου) μέ τόν τίτλον <5 Κυθήριοι τής Ανατολή», δημοί ευμένη στά «Μικρασιβταά κ.ά» (Τόμος ΣΤ' 1955 π), 3ι — 362). Καί αιά ερωτήση: ΠοΟ βρίσκτεαι τό τού Όδυσσέα Βλαντη νιο Κουκλουτζά, ποΰ τό όναφέθΕΐ ό Νΐκος Καραράς; Είναι,..... ποτε, ?να ντοκουμέντο ά^ιόλονο ΐιί| νομίζω πώς πρέπει νά διαφιΊ κόπον μέ άσφάλεια γιά νά μοποιηθή άνάλογα καί στό άπό τούς μελετητές. ΚαΙ τέλος μιά εύχή: Τό βιβλίο τού Γιάννη Χκ μέ τήν άφορμή όρισμένων έ πιστικών περιστατιχών. μεμο γ νων πάντως, μερικών Τονρχοη» τά τίς σκληρότατες έκεΐνες ^ ρες τής μεγάλης - τής πένθτν Μ κάθε άνθρο')πινο δριο — ίιοχι» σίας τοΰ μικρασιατιχοδ Έλλ~ σμοΰ, κλείνει μέ την π5θθ"5οχΓο τί ημέρας κάποτε, δπότε ίΗ ία ι» σοΰνται τόσο πολΰ μεταξύ τιίϊ ιΙ δνθρωποι καί οί λαοί: τής ήμές τής συντριβής τοΰ <έν ημίν θηρίου>,
"Αμποτε !
ΝΙΚΟΣ Ε· ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΟΓΗ
ΤΦΑΣΜΑΤΩΝ ΔΙΑ
ιΚΑΤΑΣΚΕΤΗΝ ΓΡΑΒΑΤΟΗ
ΠΡΟΣ ΕΞΑΓΩΓΗΝ
Διά κοινής αποφάσεως Λ ί
πουργών Έθνικής Οίχονομίο; ΐ«1
Οίκονομικών Ιπιτρέπετοι ή β
προσωπική άτελεία εΐσσγωγή ^
Φασμάτων, χρησιμοποισυμένων ί»
την παραγωγήν γραδατών «αί (0
δηλίων, έξαγομένων είς τήν ϋΐι
βαπήν. ,
ντίβ
'ίί
ΤΓ11
Κα
δία
«III
τού
"ί
τού-
'(
Όϊ
τή»
«ί
•«II
Ι«ί
■•ίι
'ΕΜ
ρόο-
ΐαί
Μ
«ι
«ροι
ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΠΡΟΜΗΘΕΪΕΙ
"Αριχΐ<Γε ή ττροοητοσία γιβ την κατάρτιση τοά ένιαίου ττρογρά»ι· μοτος κρατικήν ττροιιηθϊυών έ'τους 1973 καί Εγιναν ^ ταρκτι,κές ένέργε'ες στό ύ γεϊο ΈμΐΓορίου, γιό την μογή μέθοδον ωρισμένων βρ ύφιητουργείου. Τουτο άττό άνοκοι'νι*"! <ηΡΙ μ ΐ άττολογισμό ττ—ραγμίνβν τ* υφυττουργείου κατά τόν «Ρ^' νο μήνα ^ «* 'ΕΤΓΙ ΑΙ "Ιμι ν, •«Οί 1 ) ΠΡΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΠΛΟΤΣΤΕΤΣΙΝ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΟΝ ΔΙ ΕΚΔΟΣΙΝ ΑΛΕΙΩΝ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΟΣ Είς τάπλαίσια των ^ κων έξαγγελ.ών χαί τής ηχ'» λομένης προσπαθεία; διά ^ ' ρστολήν τής γραφειοχ(!αΙΙΟ?' Δημόσιον 'Τπηρεο-ιών, ό ¥'»" γός Έθνικής Οίχονομίαξ «» ^ μάτων Βιομηχανίας χ. 'Α"^1 Χοριατόπουλος διά τή; αί» Λ ' 71 αποφάσεως τον π«οϊ6ιι& ^ άπλούστειισιν των &β«%0 έκ.δόσείος άδϊΐών σκοπιμότη™!^ καταστάσεοις καί λειτονίΥ1"» βιομηχανικών μονάδιον Έν δψε. τής !« πλονστβ»'«εως τών δι τήν ταχυτέραν καί ^ κωτέρα έξι-πηοέτησιν ^^ ενδιαφερομένων, ό *■ ΧωίΙ<ι, ,ί λος απηύθυνεν εγκύκλιον Μ ^ Προεδρί/ία των Συνδίβμω» * μηχάνιον χαί τΰν Β10"^1" πμιελητηρίυιν, διά τής τεΐται όπιος τό «Χ*1 λωσι τάς επί τοϋ βέματοί » καί προτάσεις σύτων. Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟ5 Α. ΗΓΗΑΛ^ Άγίου (Όμόνοια) 9 - 1 Τΐ}λ. *^87 Το 'ύν >ί
«Τ,
Ι»,
Η