194704
Αριθμός τεύχους
2180
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
25/11/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
χελαιαν Βιβλιοθήκην
έκλειον Κρήττν
Σάββατον 25 Νοεμβριού 1972"—^"
•ΤΛοστοατήγου |.α. αΓΤΕΛΟΤ ΓΈΡΜΙΔΗ
ΕΞΗΝίΑ ΧΡΟΝΙΑ~ΑΠι) ΤΗΝ ΕΝΑΡ-Ι
ΤΟΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ Ι9Ι2-Γ9Ι3
^^^^Β^ΑΡΤ^Σ^ΕΡΑΟΜΑΑΙΑΙΑ Π0Λ1Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦτΤΙΚΟΝ ΣΓΜΦΕΡϋΝΤϋΝ
-°-.47°<ΙΑρ·Τίλ "^ _£ΤΪΜΗ^ΦΪΛΛΟΤ ΛΡΧ. 1,60. Δι,υΛ,ντής - Ί&ο,φ,,: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.ΤΌ8 - Γρ*,*»: Νίκης 26.- Ό έφετεινός Όικτώδριος δέν εί. να, μσνάχα ό μήνας των 50 χρό νων άττό την Μ..κραισιατΐ'κη κατα —ροφή, ττού έ—έφερε την έκρίζο; αι τού Μκροοσιατιικοϋ καί τοθ θρακικού "Ελλη.νισμοϋ, άττό τις κιροαιώνιες ττατρογονιικές έστιες τού. Είναι ΐοαΐ ό μήνας τών 60 )ΐρόνων άττό ένα άλλο Όκτώ&ριο, τον Οκτώβριο τού 1912, στΐς 5 τού ό—οίου οί 'Ελληνικές Στρατι- ές θβσσαλίας καΐ Ήτπείρου, περ- νούσαν ύττό την ήγεο·!αν τού ' Α ■< χιστρατήγου Διοόδάχου Κωνσταν¬ τίνου τα σύνορα τής Μελούνα.; καΐ τοΰ Άράΐχθου κβ' άνοίγαν/- τήν πολβμι.κιή σικηνή των Βαλχαν (Λ ττολΑμων, γιά νά όρμήσουν ά- ιφάτητες στήν λεωφόρο των εθνι¬ κόν ΤΓετπρωμένων, στό τέρμα τή,- Λττοίιας τίς ανέμενε ή ττραγματο —Ιησις έθνΐ'κών ττόθων καΐ έλττ . δών, αι'ώνων ολόκληρον. Τών πο¬ λέμων έκείνων, ττοΰ δχι μόνο άττε- ιτλυναν την άδιικη έκείνη συμφορά τού 1897, άλλ' εδωσαν καϊ τή.· —ώτη ϋττοστασι στά έθνικά μας όν€ΐρα, μί τα οττοΐα γσλουχήθη- καν γενεές καΐ γβνεές Έλλήνων στά σκοτεινά τής δουλείας χρόΐΊα κα! στήν μικρή ιμι&χρι τστ£ διαρ- «εια ζωής τού έλεύθερου ου. Των ττολέμων έχείνων πού έ- ψερσν τίς Ελληνικάς σηιμαΐες ά- ιΐό την Μελούνα καΐ τόν Άρα· χθο, στοΰς Φ,λ,άτες καί τή« Ποο- γον,ανή, στόν Γράμιμο, στΐς Πρέ (—ες, στό Περιστέρι, στό Καϊμακ- τσαλάν, στήν Τζένα, στό Παϊ«ο πό Μττέλλες, στόν "Οριοηλο, ο-τη* Ροδόττη καΐ στόν Νέστο. Καί σα. έλάχ,στο δεϊγμα οφειλομένης ί- θνκής εύγνωμοσήνης πρός τούς Πρωταγωνιο-τ>άς καί Άγωνιστάς
της μεγάλης έκείνης Έποττοιϊας,
ιτού άρχισε έδώ καΐ 60 χρόνια ά-
ττό τόν έφετεινό ΌκΓτώ6ριο, τταρα
θέτω την κατωτέρω σύντομη άνα-
δρομή σ' αύτη, μέοτα στΐς μικρες
δΐΜΓΓΟτητες χώρου τής εφημερί¬
δος αυτής.
Βρισχόμαστε στο Φθινόπωρο
τού 1912. Ή "Ελλάς, ττάνω στά
ττ—ρωμένα της οποίας βρίσκο.-
ται δυό ιμε,γάλιες ήγενικές φυσιο-
γνωμίες, ττού μέ την λάμψι τους
κατοοιιγάζουν τόν έλληνιικό όριζον-
τσ, ό Διάδσχος καί μετέπειτα Βα
σιλώς καί Στρατηλάττης Κωνστβν
τινος επί κεφαλής τού Στρατοϋ
«αί ό μ€γαλουργός καΐ μεγαλε-τΙ
6ολος Πρωθι—ουιργός - Κυβερνή-
της ·Ελευθέριος Βενιζελος στό ττη
δάλιο τού "Εθνους, είναι πανετοι
μοί γ,α την μεγάλη έξόρμησι. 01
'ΕΞλλην,ικοΐ Άιετοί, ττού όλό.<ληρα χρόνια ήταν κουρνιασμένοι στίς ίοληές τους μέ ψαλλιβιοιμένα τα ψτερά τους, τα τανούσαν τώρα ίτοιμοι νά ττετάξουν στοΰς έλλην - «ούς ούρανούς, έιοεϊ στόν Βαρρσ «οί να ρίξουν τό μάιννα τής έλευ θερίας στήν σκλοίβωμέινη γή Καί νά ή 5η Όκτω&ρίου τού 1912. Τό σαμπιβσμένο μέσα στά στωά δρια τής Μΐλούνας καί τού 'Λράχθου έθνιικό δυναιμικό, ξεχύοη «£ οίαν σίφουνας καΐ τταρέσι,ιρε τ ά κά/τα στό τρέρασ<μά τού 'Ελασ- οώνα Σαραντάττορο, "Ολυμττος «αί Βΐρμιο,, Κατερίνη, Γιδάς καΐ Γιοννιτσά, μιά σει.ρά άττό θριαμ- νΐκες, ττού έφερον την Στρατιά ©εσσαλίας μΓ σέ εϊκοσι ήμέρες, στήν ττεριλά ου τού 1913. Καί ττέρα στίς θάλασ-σες, στο γαλανό Αίγαϊο, οί δυο νικηψόες ί ηψρς ναυμα,χίες τής Λήμνου καί τής "ΕΞλλης, ή δΣύτβρη άττελε, της μίγαλονή,σου Κρήτης ττρώτη φορα εΤχε (τήν χ ευβειχο^ή άπο τον Αύτοκ,ράτορα Νικηφορυ Φωκά τό 961 μ.Χ.) καί ή άπελευ θέρωσι των ζχλλων κοντά στά Μι ά κρασκττικά τταράλια Λή- ή μνου, "1<μ6ρου, Τενέδου, Ματιλη- νης, Χίιοο, Σάμου, καΐ Ίκαρίαςχ όλοκλήρωναν τό έθνι*ιό έκεΐνο θρ αμβο τοθ α' ΒαλκανικοΟ ττολέ- μον. 'Εκθαμβο τό "Εθνος ε^λεττ- νά πραγ·ματοτΓοιοϋνται προαιώ- νια δνεΐιρα, νά διττλασιάζεται σέ εκτασι καΐ πληθυσμό ή 'Ελλάόα. Άκολούθησε ό δεύτειρος Βαλκς νιικός πόλειμος πρός τούς αλλαικ; π,ροαιώνιους τού Γένους εχθρόν;, τιούς Βικργάρους. Κιλκίς . Λαχα νάς καί Δοίιράντ>, Μττέλλες κα;
Στιρώμνιτσα, Σέρρες καί Σιδηρό-
καστρο, ΑΑε.λένιικο καΐ Κρέσνα, Σ
μιτλή καιΐ Τζοι,ναγιά,
τγι, Μαχωμία καΐ Πρεντέλ Χαν,
είναι οί καινούργιοι σταθμοί 5ο-
13ον
Άττό την κόγχη,ν ό αΟτοκ.ράτο.
ρας ττερνοθσε στόν "Αγιον Φωτει¬
νόν. «Άγιος Φωτεινός» δέν εσή¬
μαινε έδώ τόν .μάι—ΐίρα ττού ή μ,νή
μη τού γιόρταζεται στίς 24 Μα
ΐοιι. Οΰτε τό «Φωτιο-τήριον» εσή¬
μαινε την κολι/μτΓήβρα δττου 6ο
τττίζονται οί νεοφώτισται Ή αί-
θοιχτα αύτη ήτου μονάχα ό χώρος
γιά τό «Φώτισ,μα», τό φώτισμα
ττού κάνοΐΛ/ χαί σημερα οί ιερεύς
γυρίζοντας κάθε ττιρώτη τοϋ μΓ-
νός στιά σττίτια των πιστών. Στο
δάθος της ήταν ή μαρμαρένια εί-
«όνα τής Παναγίας, καί άπό τα
χέρια τής Παναγίας έτρεχε άκαιά
τταυστα τό άγιασιμα. «Άιγτο των
άγίων αύτή.ς χειρών προχεί τό ά-
γίασμα...».
Τό νεοό αύτό — τό Τδιο ττού
ρώει καί σήμβρα στόν Τδιο ίερό
χώρο — είναι άττό μόνο τού αγ,α
σιμένο. Τό άλλο, πού ήταν γειμά-
τος ά Κόλι/μτΓος, έτπιρετΓε μέ είδ;-
«ή εώχή
V
άγιασβεί κάθε φορά ό-
ττό τόν «πρωτειμ'βατάριον», πρί ·
καταΐδυθεϊ σ' αύτό ό βασιλέας:
*Κύριε ό ©€ος ημών,» ελεγε ή εύ
χή, «....δέξαι τόν τταιρόντα στε<να- γμόν ημών καί ρΰσαι ημάς άττί τού έν τη γείνη στβναγμοΰ άττε- ράντοα· δέξαι τάς χεομένας τώ." δοοκ,ρύων σταγόνας κα1! την φλάγα, ήν έξάτττει ή Ολη τώ έργων ημών. Άγίασον τό ύδωρ Ι23ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΌΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΤΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Α' ΒΛΑΧΕΡΝΑΙ ξης γιά τάν 'Ελληνικό Στρατό, έ·. τοίΓΓΟ. ° δι' ύδατος ημάς άνατηλύ' νώ άνατολιικώτερα, άλλες δυνά¬ μεις τού άττελευθερώνονν τή. Ξάνθη μέ την Κομοτινή, την Ά· λΐϊξανδρούττολι μέ τις Φέρρες κοί φβάνονν μέχρι τα π.ρόθυρα τού Σουφλίου. Καί ή σΐΛ«θή.κη τού Βουκουρέ¬ στιον τοϋ 1913, ποΰ χάραξε τα καινούργια ττάνω στο Μπέλλες, στόν "Ορβηλο, στήν Ροδόπη κσΐ στόν Νέστο σύνορα τής πατρίδος μας, τό κεφάλαιο τής σύγχρονη Πολεμΐικης μας 'ιστο ρίας, ιτού δίκαια χαροοκτηρίσθηκε σάν ΈτΓοτΓθΐΐα των Βαλκανικώ· Πολέμων. Καΐ δίικαιηι ή ύττερηιφάι/εια τώ· Πρωταγω»Ίστών της καΐ τού "Ε θνους όλοκληιρου δίκαιη καΐ ή ΰττε·ι ηφάνεια των έφέδρων παλβμιστών. ότσν τροτταιοΰιχοι καΐ δαψνοστεφα νομιένοι γυρίζσΜε στίς ττατρίδει; τοιος, τραγσυδώντας τό ώραΐο 6ο1; ριο τής ήρωίκής έκείινης έττοχής: «Στό Σαραντάττορο τ3κτΓΐραψε ή όρμή μας, στά ""ιαννιτσά βαράει θαναιικό .μά σιδερέ/ιο ττάντα τό κορ,μί μας, έστάιθηικε τταντοΰ Μάς ττηγε στ' άργισιμένο τό λνΐτιζάνι, ή νίκη στά μεγάλα της φτερά, είς τό Κιλκίς έπλέξαιμε στεφόνι, στειφάνι, άττό λουλούδια αΐματη,ρά» Ώραΐοι χρόνοι ήταν έκ£ΐνοι, ττοθ στήν θύ-μησί τους σήιμερα, τό "Εθνος όλόκληιρο στρέφει μέ εύ γνωμοσύνη καί εύλά&εια την σχέ- ψι τού, ττρός τούς Πρωταγωνιστά- τοϋ ττολεμιικοΰ έκ·είνου μ€γαλουρ- γήματος, οί όττοΐοι μέ άδάμοτστη ττίσττι ττρός τα έθνικά πεττρωμέ- να, μέ τούς μόχθους, τσύς κόττους, τό αΐμα καί την ζωή τσι/ς, κα¬ τέστησαν δυναΓτή την ττραγματο- ττοίησί τού. Αίώνια θά είναι Λ μνήιμη τους καΐ άφθιτη ή δόξα τους. Καί οί έλάχιστοί έττιζώντες ά- κόμα άττό την γενιά των γιγαντο μάχων των ττολέμον έκείνων, 9ά ανατΓθλήσουν μέ σιυγκίνησι κατό τόν έφετεινό Όκτώβριο την ήρωική έκείνη έτΓοχή καΐ την μεγαλειώ σας, ττνεύματι συντ.ριβέντας· κα τάπβμψον αύτω την χάριν τού ά- γίου σου ττνεύ,ματος· σβέσον δι' Άρκετά χρόνια ττρίν άπό τή-· 'Αλωση κανώνα άττό τα Ίερά τών Βλαιχερνών δέν εΤχε άτΓθμείνει όρ- θ.ο Ή έ<ικιληισί-α τής Άγίας Σο- ροθ, ή μεγάλη έκκληισία, τό Ά- γίασμα, δλα είχον άφανιισθεΐ στή φωτία τού 1434, ττού έβαλαν πα; ζονταις κόπτοιοι «άρχοντόττουλοι» τού Βυζαντίου... «Έν ώ δή Ία- νουαρίω τή κιθ' αυτού, νυκτός ιο- ρα τρίτη», άνιστορεΤ ό Φραντζής, «έτπυρττόλησοιν τταΐδες τίνες άρχον- τόπουλοι τόν έν Βλαχέρναις είς δ νομα της ©εομήτορος θείον ναο» τόν ττεριχαλλη κα! θαυματουργόν, θέλοντες ττιάισαι νεοττούς ττερ- στερών..,..» Την κατο(στ'ροφή έκείνη την έ- ττένθήσαν ο! "Ελληινες σά μιά συιμ φαιρά άνεττανόρθωτη. Καί οί θρή νοι πού γράφτηικαν γΓ αύτην μοιά ζει V άνήικουν στόν κύκλο τώ. θρήνων γιά την "Άλωση, ττού άκι λούθησε δέκα έννέα χρόνια αργό¬ τερον «Οΰρανέ! φεϋ, οίον επ! γής κάλλος... ώ θέαμα, πάντων των ύφ ι ηλίου θεαμάτων άξιοθέατόν τε κα· άξιέιραστον· ώ των έτταινθυιμένων ττάντων ώξιετπα'ΐνώτοΓτον· ώ γής κό σμος· ώ πόλεως ττασών των πό¬ λεων βασιλίδος, άγαλ,μα βασίλει¬ ον, τής Κωνσταντίνου· ώ μάλλον χρύσιον δμμα ταύτης.... Τίς άρτι αύτοΰ τώ πεττκρωμένα τού έχθρού: δή κατά την ΎτΓατταντήν ιπταντή- 6έλη, δι' ών ψνχάς καί σώματα ό ττολέμιος ήιμών τιτρώσίκει· ττοίη σον αύτό άσθενούντων ίατήριον, ύγιαινοντων φυλακτήριον, κάθαρον ημάς διά τού ραιντισμοθ αυτού, ό τόν κόσιμον διά τού αϊματός σου άτΓοκαβάιρας....» σει. καθ' ήν ήδε ξύμττασα ή πό¬ λις δηιμοτελή τε κα! Ιεράν έώρτα- ζεν εορτήν, ξύν ώδαΐς καί εύφηιμ.- αις άττάσαις γεραίρουσα καί ττσ- νηγαρίζουσα ταύτην; τίς άρτι συν ιΚιροτήσει τό Ιερόν θέατρον καί στ. νάθροισιμα;» Άττό τότ,ε εμε,νε Λ Ιερός χώρος ά ό δ γιά ενα χρονιιχό διάστηιμα α'ιύνων ερημος, γει,αάτος μοναχα άττό μαρμιάιρων θρύμματα κ" ά- ττοκαΐΐδα. Όμως τό άγιααμένο π ρό δέν εΤχε ττάψει ν' άνα&λύζει έ δω. Καί οί Χριστιανοί έρχονται. ττάντα νά φωτιστούν, ττληρύνοντσς τούς Τοϋρ<όγυφτους ττού λεΰονταν. Στό τέλος τού ΙΗ' αί- ωνα τό χώρο αυτόν τόν έξαγόρσ- σε τό συνάφι τών γουναράδων της Πόλης, καί άητ' αύτούς, στά 1860 ή 1866, τόν έττήρε ή Μεγάλη Έ< ■κλησία καί τόν έ<οομι- ττάλι κτήφΐα τοΰ Γένους. Τότε θδμελιώθηκε ό ο—μερινός μικράς ναός ττού στεγά,' ^^ Γ*1 ""·' ~ΑΛ· τό Άγιασμα Στά' Ι υττερκοσμια μάτια τους, πού κο ταζαν γεμάτα καΐλωσύνη καί συ/ γνώμη τούς πιστούς. Καί ή πά λ ά μαυρισμένη είκόνα τής Πανα γίας, ττού την εχει ίστορήσει κα τα τή,ν τταράΐδοση ό εύαγγελιστη^ Λουκ,άς, ήταν άπογυμινωμένη άπ τ' άσηιμοντύ,ματά της, κα! τταρά στεκε άστόλιιστη καί σκοτεινή τό άείρροο άγίασιμά της. "Οιμως κ' έτσι — ϋστερ' άττό τόσους αίώνες, ϋστερ' άττό τόσους όλϋθρους — ή τελευταία καντήλα άτΓΟ τό ύττερούσιο Φώς των Βλο. δέν έΐχει σ6ήσ«ι άκόμα άλλοτε καί βερ μαινε την Οίκουμένη. «"Άς ερθε ή μερά», γράφει ό μεγάλος Σλου μττερζέ, «τάς έ'ρθει ή ττολυττόθητ' μίρα, ττού ό έλλη.νικός Σταύρος θά διώξει τό μισοφέγγαρο άττό την Άγια Πόλη στήν Άσία, κα οί ■μιναρέδες, οί άγαττη,μένο κτχλλιτέχνες, οί μετρων α- ,μΐστοΰν κατω τ( χαρούμενες Ισχές Όρθοδόξων, καί τότε νατολκα άΐΓ-αυτον κα, σε βαθος Ισχές ^ 2,50 μ βρέθηκαν κα, μεταψέρ- θά ίδούμ£ θηκον στο νάρβηκα τού ττλάκες κ<χινο(,ργίο ναό νά ύψώνετα, έδώ αττο ττρασ,νο μαρμορο μέ άσπρες ι ·Η μ,:γάλη Παναγία των Βλαχερ- Φ뀫ες, κάττο,α κομμάτ,α άττό κο νών θ· ά^^φ^ά λιγ6τερο έξωτ, θά ίδούμ£ σάν &πό ιμαγε;α ττλάκες κ<χινο(,ργίο ναό νά ύψώνετα, έδώ ά θ· φ ^ κα, ένα κ,ονό^ρανο. [ κή, λινοτ€ρο Η έκ,κλησια είναι τα~β,νη, φτω τό τδ,ο ττλούσ.α σάν τή μεγάλη δ άττό τ,γ χι»ή καί ά-έριττη. Στά μάτια δ- της άδελφή, άνιδρυ,μόνη μως τών ττιστών. πού έρχονται νά £1·σφο,,£ς τού ·Ελληνι«οΰ 'ΕΟνου, π,ροσ,<υνήσουν τή Χαρή της, δια-, ολοκλήρου: ή έκχλησία, ττού τόσα τηιρεΐ την '.δισ αίγλη καί την ίδ,α λατρεύθηκε άλλοτε, θά ξανσδεί τι; Ααμίτπρότητα, ττου εΤχαν στή θέση της τα ιμιεγόλσ Ίερά των 6υζοτν· τινών αίώνων Ή ,μισαλλάδοξη μ<τ/'α των Βσμ βάρων τού 1955 δέν τής εΤχε ά- <ί>ηισ€ΐ όρθιους παρά μόνο τούς
τεσσερις τοίχου^ς, κΓ αύτούς φρ·
ικτά τιραυιματισμένους. ΟΊ μορφές
Άγίων, ττού εΤναι ΙστορημέίΌ,
τραλιές, ,μεγάλες ττομττές, κα! οί
ίερές ι^αλμωδίες θ' άνεδαίνοσι' ττοτ
λι ώς τούς θόλους της μαζι με
τούς καττνούς τού θυμιάματος κα!
μέ τίς φλόγες των κεριών της*.
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
•••••••••••••••••••••••••ε*··············
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΤ»
έττάνω τους, δέν εΤχαν ττιά τα
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••••ε···········!,
| ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
"ΣΥΡΙΑΛ,.
ττρωτεύουσια τής Μακ&δον;- δή Έθνιική ΈποτΓθιΐα, στή/ όποισ
εΤχαν την μεγίστη τι,μή καΐ τό
,μεγΐιστο ττρονόμιο, νά συμμετα
σχοον. "Εχουν κι αύτοι τό μερίδιό
τους στήν έθνική εύγνωμοσύνη,
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΕΡΜΙΔΗΣ
ΎτΓοστράτηγος έ.ά.
©εσσαλονίίκη, 5)10)1972
οτήν Ίστοριχή Θεσσαλονίκη έ
άττό την αλλη μ€ριά τής Πιν-
υ, ύοττερα ότττώ σ·κληιρούς και
άγώνες στά δυσ
·Ηττειρωτικιά βουνά, τα
Γιάννενα, γινόταν κι αύ-
τά 'Ελληνικά στΐς 21 Φεβρουαρ'-
''·····♦·»··»»»»»»«««»·»·································«"·········
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ 50ΕΤΙΑΣ
ΤΟΓ χ. Αθ. ΚΑΡΪΆΛΟΓ, τέως Α-ημάρχου Νέας Σμύρνης
Πρός Τό έττΐσηιμο 60μα τού τέ- σφυγνκός Κόσιμος,
"ζ Αλυτρώτου τού Έλληνισμου Ή Άκαδηυία 'Αθηνών ό Παρ
έ μας «ίΐροσψυγΐ'κέ Κό-
μταν καί —άλι κάντα σο .
' έσένα πού έττί 50 τηερ,ττοΐ/
Χρόυια έδάστχχξες τα 6ά;σανά μας
τ° "τϊράτΓθνα τούς τταλ,μούς, τούς
τό 6άρος των θλΐιμμένω
μας ψνχών, τα
Ρο μας...
~ό όνομά Σοι» θά μβίνη
Ι** και τιιμηιμένο καί έδώ και εί
■"^ραν των Άναττοιλικών Πα·
τού Αίγαίου, οτολ' έλθη τό
'μα τού χρόνου.... «Προσφυ
'*έ Κόσμιε»!
Τίτλος τιμής γ,ά μάς: «ΟΙ ΠρΓ
^«ζ» ττολύ ,μεγάλο λάθος έκο
μαν μβρι«οί γιγγενεΤς καί δικοι
*> αθΐλφοί νά μάς συμ6ουνεύ
^* νά τον άτΓθ6άλουμε.
-ε^ούν ότι ςΐύτάς ό τίτλος π=ύ
ΐΤμα των Πατε
<*ζ καί τής Μικρασιατικής 'ά μάς έπταναφέρη στίς άγ- Τγκ; δικαιοματικά! "Ενα μή Π.Κ. γιά νά τερμα οί έκβηλώσεις τού 1972, τής 50—ίας άπό τής Μι. σ«μί|κ>ρόκ; τού 1922
ττοραμιείνη Ίστορικος
είς την 'Εβνιικήν μας ι.-
μας θά
Γή,
Στ»
έκείνο,, ττού
"Εμενα μέ την έντιύττωση ιτώς
δέν θά άργήση νά &α;Λν>θί ή κα
τάσταοΎΐ, αλλά βλέττω δυστυχώς
φίλτατο, ττώς ΤΓΌΐμιε άττό τό κακό
στό χειρόρερο καιί έξηγοΰμαι:
Άττό τής έττιοχής ττού ξεττέρα-
σαν τό πεΐιραιματιο<ο στάιδιο άμφό τερα τα κανάλια τής τηλεορασιε ως συκαγωνίζοντα1! ιμετοίξύ τους ττιι,ό θά —ρσδάληι άττό την μκκρή όθόνη την σκληιρότιερη άττό άπτόψε ως βίας ταινία. Πολλές φορές ακουσα γονεΐς νά σχολ,ιάζοι/ν αυτήν την τακτ,κή κσ' άκόιμα νά έκφράζουν φόδους γιά τα τταιΐδιά τους. "Ενας μάιλιιο-τα με ρώτηισε α" ζοΰμε στό Τέξας ή στό Σιιοοτγο. Τού άττάντησ-α φυσικά δτι δέν λόγος νά άνηισνχή άικρι 6ώς διότι σύτε στό Τέξας ζοΰμ οϋτε καί στό Σιικάγο, άλλά στή χώρα ττού δέν εύδοκιιμούν τέτοιθν είδουις πιροιόντα άλλα ή ελαια και ή τραρτο<αλέα. δμως δυο~ατχώς στή^ τηρόβλεψη δττως έκ των ύστερον ό ττεδείχθη άττό τα νέα ττρογράμμΊ τα των έλληνιικών διαύλων ττού οχι ιμόνον δέν ττερ,ώρισαν, άλλο έπηύξηισαν την θλ,ιδερή αύτη τα ικτιική ,μέ «έλληινΐ'κά» τώρα τού £Ϊ δούς αυτού σύρ,αλ. Προχθες ένας νβαορος επίδοξον γκάγικστερ διικάισθηικε άπό τή' έλλην, κή δικαιοσύνη, σέ δυό χοο νια ψυλακή γιιά ά™άττεΐιρα ληιστε! άς είς &άρος ταξί. "Όταν τό δ,ικαοτήριο τόν ρώτρ σε γιαχί τό εκαινε, εΤχα απήντησε έτΓηιρειοισθή άτηό την ,μεγάλη κα! την μΐι<.ριή όθόνη. Εύχομα, νά είναι τό τελευταίο κροΰσμα. Φοδοΰ,μαϋ όμ«ς δτι δέν θά είναι αν στΛΐεχιοθή ή προδολή ώ ώ βίαις. Άλλά γιατί νά συνεχισθή; Δό- ξβ τώ Θεώ τό έλληνιικό ρεττερτό- ριο φτωχό δέν είναι, έκεΤ ττού ν· στερεΐ καϊ τό ΤΓαραδέχαμαι εΤναι τό γεγονός δτι δέν,ττιροσφέρει έ,γ- κλήιματα, έλλειψΐ'ς άλλωστε πού δέν μάς άνηισιυχεΐ, άφοΰ δέν την χρειαζόμαστε. ΒΙλΦΟΖ Διά τα 46 χρόνια μας Άξιότιιμε κ. Σινανίδη, Σάς άττευθύνω τα θερμά καΐ εί λικ,ρινή συγχαρητήριιά μθυ διά την συμπλήρωσιν 46 έτών άπό τής εκδόσεως τής άξιολόγου εφη¬ μερίδος σας «Προσφυί>ιχός Κό-
σμος». 'Εντυπωσιάιζει όττωο-δήιτο-
τε ή ιμακροίδιότης τού έντύπου
σας, δταν κυρίως συ^ιδυασθή μέ
άναιμφ!·στ3·ήτητον γεγονός της άττα-
ραλλάκτου ύψηλής ττοιότηιτος τής
δη,μοσιευομένης ύλης, διότι ναΐ
μέν τούτο είναι εφημερίς, άλλά ή
ά.ξ!α των δημοσιειαμάτων τού δέν
είναι έφήμιερος ..
■Επ,ιθυμώ, έπίσης, νά τονίσω
την κοινήν καί ευχάριστον διαττί-
στοσιν δτι ό «·Προσψυγικός Κό¬
σιμος» καιτώρθωσε, μετά άληθούς
καΐ ε'ίλικ'ρινοθς θρησκευτικης εύλα
νασσός, τα ΠανετΓΐστήιμια αί Ίε-
ραί Μητροττάλεως καί οί Δήμοι
τής χώρας Κα! τέλος ή Ίεραρχια ναι καλά δλοι έκεΤνοι πού έργα-
τή·ς "Ελλάδος Πάνδημον καί έττ.- σθήκανε .μέ πίστη, μέ ζήλο κσ·
6λητι.κόν τό χθεσινόν Μνημόσυνον ' ττρο.σήλωση στά «Προσφυγι α
είς τόν Μητροπολίτα Ναό τοΓ· μας ίδσν.Λά, γιά νά έτταναφέρου^
Αθηνών καί ττολύ συγκινητικό 'ό μέ τό.ση τΓαραστ^ατΐ'κότητα^ κσ'
Τρισάγιο είς τόν Άνδριάντα τού | συγκλονιστιικές είκόνες στή μνή-
'Εθνρμάρτυρα Κρυσοστό,μου Σιμύρ μη μ«ς»
βείας, νά διατηρήση μέ^Ρ1 σήμε¬
ρον τύν ττροο'ωτηικόν και άνεττανά
λητΓτον χοβροκτήρα τού, μακρό/
άτιό οΊασιδηττοτε σικοτηιμότητας, ο
ττηρετών μετά έξαιρετικής έττιτυ-
χιας τόν σκοπόν τού, δηλαδή νά
κρατήση άσβεστον τή·ν φλόγα καΐ
έναιργεΤς τάς άναμνήσε,ς, έκ τού
κόσμου των χαμένων τΓθττρίδων,
των γονέων μας. Τούτο πρέπε'
Ιδαιτέρως νά έξοτρθή εφέτος, δ-
ΐΓΟτε έοιρτάζομεν την επέτειον
τής οχιμτΓληΐρώσεως 5Οετίας αττ3
τής άττοφράδος έττοιχάς της μικ,ρο
σ,ατικής κ.αταστροφής τού 1922.
Μέ ΤΓθλλήιν έκτίμησ,ν δ>ά τό έργον
σας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Χ. ΧΙΟΝΙΔΗΣ
Βεροίας,
συγγραφεύς
7ών
Π ΑνοΤάτη ·Εττιτροττή έττιφανώ
νης. Είς τάς τελετάς ό Μα*.αριί)
τατος Άρχιεπ'ίσΐκοτΓος Αθηνών κ.
Ίερωνυμος μέ Συλ^ειτου.ργοΐΊ
τολλούς "Ιερά'ριχας.
Κατέθεσεν στεφάνους ό Ελλη¬
νικάς Έριυθρός Σταυρός( ή Άνω-
τάτη Επιιτροττή Προσχρύγων, Λ
"Ενωσις Σ.μυρναίων, ή "Εστία Ν
Σμύρνη, ή Εύαγγελΐική Σχολη
Σμύρνης κα! άλλοι,
Τό χθεσιινό Μνηιμόσννο υπέρ
των θυμ'άτων τής Μικρασιατικής
καταστροφάς συνεδιάισθηι^ε μέ ^^
τοιούτον των διατελεσαντων κα'
θαινόντων Αρχιεττισκό—ών Αθηνών
μεταξύ, τών όποίιων έλαμψαν και
οί μορ-φές τριών ύττεροχων ίε-ραρ-
χών Προςτφύγων, τού Χρυοοοτ-'
μόν Πατταιδοττούλου καθηγητού
τού Χρυσοστ ό,μου Σταύρου κα
τού Χρυσάνθου.
Εύτυχώς ττού διά την τταρουσια
είς τούτο έκττροσώτρων εύαρίθμων
προσφυγΐικών Όργανώσεων σννε
τελεσε ό Ραδιοφωνιικός Στσβμο,
Εθνιικόν Πρόγραιμμα) ό
το βάρο(
Τ0° ώ·
ό
'Αθηνών
όττοίος την 2 30
δάτου, πσραμονής
λε.
•Εχλεκτά δλσ καΐ άγια.
ς εΤναι καΐ μετά 50
ετος τής 5Οετίας, άνηγγε'ιλαιμε
ττα'ρ,σταμ'ένου καί έττιλέκ-του έκ-
ττροσώτΓου τής 'Εκικληισίας δτ, ό
ττ,ροχαΒήμενος τή-ς 'ΕΛκηλσίας τής
Ελλάδος ό Μακαρώτατος 'Αρχιε
ττίσκοττος Αθηνών κ. Ί&ρώνυιμος,
άσμένως κ·αΐ στοργικώς άπεδέχε-
χρένι
δτι έ<λεχ.τό καΐ ώραΐο, το αϊτιτμά μας: 1) Την άνοχηρυ- δ,τ, λατρευ,τό καί άναντικατάστα- ξ,ν τού 'ΕΘ·/ομάρτυιρος Χρυσοστό το άντικ·ρύσαιμε τόν ττρόσκαιρα ιμου Σμύρνης, μίσσ^ι τού Πατριαρ- Άναμνήσεια άπό την Καταστροφήν τί^ Σμύρνης (Συνέχεια έκ τοΰ προηγονμί'"ου) Είς Τό Πρόσβυτέρον, έκτός τής οικογενείας μας προσήλθον καί αί οικογένειαι των 3 έφημερίων τοΰ Ί Ναού των Ταξ,,αρχών κα- μοο .Άρχ«μοΒ.5ρί της Καιλλίινικος ΠατΓαδότΓουλος, έφηιμέρ ος τού Γραι.<ι«οΰ Νοσοκο¬ μείον τού "Αγ. ΧαροολάμτΓους -— Σμύρνης. Ό Νου.ρεντίν έδωκε προ θεσιμί'αν 10 ημερών μόνον (1 — 10 Σετττειμΐβ. ττ. ή.μερ.) διά νά φύγσυν τα γυναικόπαιδα καίοΐ γέ ροντες ένώ οί άνδρες άττό 18—50 έτών έκρατού/το ώς δμηιροι ττολέ- πάω στό σπ'ίτι μου (τπληισίον τοΰ 'Ελληνικοΰ Νοσοκοιμείου) νά φέρω τα χρήματα μου κα! τα άμφια μου». Ό ττοοτή.ρ μου ττροσεπάθη- σε νά τόν οτττοτρέψη είς αύτην τη, ά~ό<ρασιν, άλλ' έκεΤνος τταρΰοκοι,- σε "Εφυγεν άπό τό Κοιιμητήριου εκείνην την νύκτα, άλλά δέ*/ επέ¬ στρεψε ττλέον..... Διά την τύχην τοΰ άτυχούς θε! ου μου Καλλινίκου έττληιροφορη- θην μόνον τό έτος 1939 ε'ς τ Αλεξάνδρειαν άττό τόίν ιατρόν τοά Έλληνιι<ού Νοσοκοιμ.εΐου κ Ί. Λυ δάκην (νυν Πρό'εδρον τής Κοινο- Ό έθνομαρτυς Σμύρνης Χρυσόστομος εύλογών τα έλληνικά όπλα κατό την ελληνικήν κατοχήν τής Σμύρνης, τόν Μάϊον τοϋ 1919. Την φωτογραφίαν αυτήν έπέδειξεν είς τόν ίεράρχη ό Νουρεντήν Πασάς, ώς τεκμήριον τής προδοσίας τού κατά τής τουρκικής πατρίδος! μου, Σατόνι<όν καί βάρβαρον μέ· τητος Άρχά/ες Κρήτης) "Επ! τή δθετηρίδι τής Μικρασ Καταστροφής. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ Σιγγράφεται 6πό τιόν τότε φοιτη τά-ν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· Λςοέδρου τής Ενώσεως καί Όμο σπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κα', 2) ΣΩΚΡ· Κ ΑΔΑ, Λ^οέδρυ τής "Ενώσεως Ποντίων Φοιτητών Ζ' ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ1 ΦΟΙΤΗΤΩΝ 5) 'Επ,'ιδαμα: ανερχόμενον είς 300 — 500 δραχμάς μηνιαίως δι έκαστον απτορον φοιτηττήν, χορη- γού,μενον υπό της έν Γενεύη τής Ελβετίας έδρευούσης Δ,εβνούς ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΟΙΙΑΔΗΣ Διακεκριμένος Έλλην καί παιδία- τρος έκ Στενημάχου Άνατολικής Ρωμηλίας, ύπουργόο Περιθάλψε¬ ως 1922 - 1923, επι τής Έπα- ναστατικής Κυβερνήσεως Στυλια- νού Γονατδ καί αρχηγοϋ έπανα- στάσεως Νικολάου Πλαστήρα. Όργανωσεως υπό την έττωνυιμίαν ΠΕΡΙΘΑΛΨΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΦΟ Ι ΤΗΤΩΝ έκττροσωτΓΌυιμενης ί·.· Ελλάδι ώς τίΐροηιγουιμένως ττεριε- γράφη, υπό μικτής έπιτροττής ττρο εδρευαμένης ύττό τού κ. ΧρυσοσΓΟ μου Θεοδωρίδου 6) ΔΩΡΕΑΝ έγγραφήν είς τα έν τή οδώ ΜηφροτΓΟλεως 44 "Εκ τταιδευτηρια τής Χρ,στ,ανικής Ά δελφότηιτος των Νέων, ττρός έκ- μάθησιν τής ΑΓΓΛΙΚΗΣ καΐ ΓΑΛΛΙΚΗΣ γλώσσης ώς καΐ τής ΣΤΕΝΟΓΡΑΦΙΑΣ καΐ των ΛΟ- ΠΣΤΙΚΩΝ δ,' άμεσον βιοττορ στι,κήν έργασίαιν. 7) ΔΩΡΕΑΝ παραχώρησιν στί γης ύττό τού Ύττουιργείου Κοινω- νικής Προνοίας, είς τούς άνευ οΙ- κογενειών έν Αθήναις ('ΕργέιΊ'- δες), πρόσφυγας φοιτητάς ητο' ΔΩΜΑΤΙΑ κα! ΟΙΚΗΜΑΤΑ είς τούς ττροσφάτως άνεγερθέντας τότε Προσφυγικούς Συνο,κισμούς τών ΑΘΗΝΩΝ καί ειδικώτερον είς τό Πολύγωνον καΐ τα Νέα Ζφα^ γεια, έκ των διατεθεντων τότε £υ λινων Γερμαν,κών Παιραπηγιμα- τολ/, εναΓ>τ, των χορηγηιθε,σών ϋ
ύττό της ήττηθείσας Γερμανίας Πό
λεμικών 'Ετπανορθώσεων, ('Υπουυ
γία κ. Αποστόλου Όιρφανίδουί
8) ΔΩΡΕΑΝ χορήγησιν εί;.
τούς ττρόσφυγες φοιτητάς και τα·,
οικογενείας αυτών, διαφόρων χρη
σί,μων δι" αύτοΰς είδών, ώς λ.λ
μαλλίνων κιουδερτών ύττοδημαΐων
καί λοιττών οίκισκών χρειωδών, 5 -
ατεθέντων ϋττό τού Ύποι»ργι.ιου
Κοινωνικής Προνοίας διά τού συ-
σταθέντος <αί λειτουργοΰντος έν τή οδώ Βουλής, ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΕ¬ ΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, ού. τινος άκάιμ<χτοι Πρόεδροι διετελ£- σαν, τόσον ό ένβερμος φίλος των ττροσ<ρύγων άείμνηστος ΓΕΩΡΓΙ¬ ΟΣ ΜΑΥΡΟΛΕΩΝ, έ< Δωί>ε«αινί
σου καιταγόμενος, όσον καΐ δ,αδ-
χθζίς αυτόν ττρώην Πλη,ρεξούσιος
Αθηνών - Πειραιώς είς την Δ' τώ/
'Ελλήνιον Εθνοσυνέλευσιν κ. Ε¬
ΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, έ-
Τραττεζούντος τού Πόντου κατα-
γόμενος, Γενΐικός Γραμιματεύς δέ
τού ΤΑΜΕΙΟΥ τούτου ήτο ύ
δ ακιεκριμένος έκ Σιμύιρνης Δηιμο
σιογράφος καί 'Εκδότης τής ημε¬
ρησίας έν Σιμύρνη Εφημερίδος
ΗΜΕΡΗΣΙΑ καί τού έβδομαδ,
αίου σατυρικού τπεριοδικοΰ ό Κ Ο
ΠΑΝΟΣ, δστις εξεδόθη καΐ {.·>'
Αθήναις ύττό τοϋ ίδίου επί τι χρο
οί άλκιμόι κα! χρήσι.μοι μί άλλα κλι<μάκια τού "Ελλην. Έ όνδρες ώς αίχμάλωτοι καί ή μα- ρι/θρού Σταυρού Τνα έττανδρώσουι' τωμ'ένη. "Ελλάς νά δϊχθή 1.000. 000 γέροντας, άσθεινεΐς, γυναίχες καί άρφανά. Διττλούν τό κτύπη<μα. Ή ττροθεσμία εληιξ,εν καί ή ά- γκνίας μας έδιπλασΓάζετο. Ό πά τή^ο ιμου άτηέικλειο-ε μετά τής 14 Σετττεμβ. τοΰ Τιμΐου Σται-ροΰ νά τηραγμιο:τοτΓΐοιήοΐ'ωμ3ν την 'Εξοδο^ Αλλά ό θεΐος μου Καλλίνικος το. αύτό κόσμο μόλις άνοΐξαμε τα χ*.ίου, ώς ' Α γ ί ο υ επί τή τταρεκάλεσε νά άινιαιμιείνη ολίγας μάτπα, μόλις όν γνωρίσαμε, τού», συ,μττλη,ρώο-ει 5Οετ!ας άττό τού μαρ ημέρας, ττιροσθέσας: «δπως τπά- Πατέρ:ς μας τίς άθάνατες Γε ι τυρικού Τού θανάτου καϊ 2ον την | ι>ε τα πράγματα ή θά μεταδωμε
νέτειρές ιμας την χιρυσοφόρα Ά | ανακήρυξιν τού κεντρικοΰ Ναού ώς ττρόσφυγες είς την 'ΕΞλλάδα, ή
νοοτολή, ττού έγέννηισε τόν Χριστό, · της Νέας Σμύρνηις είς Μητροττοιλ, ώς δμηροι είς τα 6άθη τής Ανα-
τούς Μαθητές Τού, τοΰς Μεγαλο τικον Ναόν τής Άγίας Φωτεί ι"ής τολής». Δέν εγνώριζεν ό δύστυχος
άς «αί τούς Έθνομάρτυ- Νέσς Σμύρνης, διά νά έτταναλάμ δτι άττόΐφασις τής Μ. 'Εθνοσυνε-
ρας....
Σάν όράματα, σαν
ξαναζήισαμε, σφΐχταγκαλια·
κατεσττάσθη.με ^,
τούς έκλαύσσιμε
δλες τάς κρ;σΐιμες καί συγκΛυ-
νιστηκές ήμέρες τού 1972...
ψη έττΐ τέλαυς καΐ υτηό τόν Άττι-
ζωντανούς' κόν Ουρανόν ή θρυλλικήν Μητρό
σθή.καιμε, τούς
τούς χαρήκαμε
τπολις των Άγίων Πολυκάρττου
καΐ Χρυσοστόμων!
λεύσεως τής Άγκυρας ήτο δτι ό-
λοι οί ίερεΐς καί ο δ,'δάσκαλοι κα
τεδΐ'κάσθησαν είς θάνατον κα! προ
σέθοσεν: «"Εχομεν ανάγκην αττο
Καί τό ,μέν Ιον έματαιώθη,, αί | χρήματα. Αυτήν την δραδυά θά
τήσει Συγγενών τού 'Εθνσμάρτ»,-
ρος, διότι ΈκεΤνος έν ζωή κα:
"Έττρςττε όμως, άχι ιμόνο κλαιμ- είς ειδικόν συμπόσιον ήθελεν ω;
'Εθνομάρτυρα καΐ άχι Άγιον τον
Πατριάρχην Γρηγόριον τόν Ε'.
ματσ κοτΐ οδυρμο!... "Επρεττε νά
καθιειρώσου,με νά άφήσουμε άσβε-
Ο-τα, άτράινταχτα Τχνη τής άγιό-
τητας τού έτους τής 5Οεισς, ^ω- οίκονοιμΐ'κών δυνατοτήτων, ό Δή-
Δ·ά τό 2αν δταν
θέμσ
τητας
μούς δάξης καή ιμεγολείου τοΰ ελ-
ληνισιμοΰ τής Μικράς Άσίας.
Πρό έτους ακριβώς σάν σήμε-
ρα 20 Νοβμδρίου 1971 σέ πυχνό
,μος Νέας Σ,μύρνης έκτπληιρών ύ¬
ψιστον καθήκον, άνέλαιβε την εό'-
θυνην τών δατΓανών διά τού ΰττ'
αριθ. 13405)4.12.71. έγγράφου
την ανηγγει-
Ίδρύμα- τού ττρος την Άρχιεττισκοπήν Ά-
.. Εστίας Νέαις Σμύρνης) θηνών.
Ι 6ταν έκρούσαμε τό σήμαντρο γιά ! Τό θέμα, ατυχώς .μεχρι τής σή
ε|. τό άνατέλλαν, γιά τό έπικεί.μενο μερον έκ,κιρεμεΤ άδιικαιολογήτω<; καί παρακαλούμεν ένθέρμως τή/ Μεγάλην 'Ετητ'ροτΓην ύττό τόν σε¬ βαστόν μας Καθηγητήν - 'Ακαδο ιμαικόν κ. Γεώργιον Ίωακείμο- γλου, δττως άναλάιβη άμέσως εί δυνατόν καΐ τό θέση ύττό την ττρο- στσσιαν Της δτπως καί τό έτερο·· σοδαρΐάν τοιούτον, τής έπαξιας στεγάσεως τής Εύαγγελκής Σχο λής Σμύρνη,ς. ΑΘ ΚΑΡΥΛΛΟΣ τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης τρον τών νεοτούρκων. Νά τταρα- ( Ό ίατρός Λυδάκης άπεσταλη | ν1κον διάσ—ιμ<ϊι 0 ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α ΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, άττο&ιώσας εΐ'- Αθήνας κατά τό παρελθόν έτος (1971) είς βαθύτατον γηρας. 9) ΔΩΡΕΑΝ χορήγησιν διαφό ρων χρησίμω·/ διά τούς φοιτητάς είδών ρουχισμοΰ καΐ ΰττο5ήσεως, υπό των έν "Ελλάδι ττοτρΐυρισκο μένων Άμ'ερικανικών Φΐιλανθρωτπ· κων Όργανώσεων καί 10) Προσλήψεις (Διορισμοί) ί νίων τηροσφύγωιί φοιτητών τής Ί- ατρικής, εΐίς τα ύφιιςπάμενα καΐ τό ιατρικόν ΤΓ.ροσωτπ.κόν τού Νο- σοκομείου «.ό "Αγιος Χαρόλαιμ ττος» Σμύρνης, μετά την είσοδον των Τούρ<αν είς την πόλιν ομάς Γάλλων τΓεζοναυτών προστάτευεν τούς ίατρούς καί άσθενεΤς τού Ν: σο<ομειου. ι "Ε,-α άττόγευμα, δττως μοΰ έδι- η,γήθη ό κ. Λυδάκης, ήχούσαμεν' κ,ραυγάς άττάινθρ<οτΓσυς καί θορο- ) σΤρ,κής, ες φμ 6ον μανομένων Τούρκων. Άνο'- λε,τοι/ργούντα τότε Κρατικά Νο- ξαμε την ,μτΓθλκονότΓορταν τού 6ο σοι<0μεΤα Αθηνών - Πειραιώς, γ? ρειου Τμήματος τού Νοσοκομείον νομένας υπό τοΰ τότε "Υπουρ ί ό έ ί ί ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΟΡΦΑΝΙ- καί τότε τρομαγμένοι οί ίατρο: | γοϋ κ. καί οί νοσοχόιμοι άντιικρύσαιμε»' ΔΟΥ. τόν Άρχιμ. Καλλίνικον συ-ρομε-' Πρός ττάντας τούς ανωτέρω Ύ έ ά ά ά ή ό κης Προνοίας καΐ των έξαρτημά- των αυτού, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ Ι¬ ΔΡΥΜΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ νυν τό Π Ι Κ.ΠΑ. 'Αθηνών καΐ ΤΑΜΕΙ¬ ΟΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥ¬ ΓΩΝ καΐ Ιδιαιτέρως είς τόν εύτυ¬ χώς έπιζώντα ΧιμΌρναΐον Πολΐίτευ την κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ ΟΡΦΑΝΙ- ΔΗΝ, έκιφράζομεν την άττέιραντον καί 6αθεΐα·ν ευγνωμοσύνην 6λο- κλήιρσυ τοΰ τότε προσφυγικού φθι τητιικοΰ κόσιμου και την —ροσωττι κήν ημών τοιαύτην, διότι, ώς ήγη- θέντες τών φοιτητικών ΌργσΛ'ώσε ών καί ελθόντες πλειστάκις εις στενήν επαφήν καΐ συνεργασίαν μετ' αυτών, διετπιστώναιμε,ν εκά¬ στοτε καί διετπστώσαμβν καί ε- λΐικώς, την ττιρός τους ττρόσφυγας Φοιτητάς άπτιέραντον στοργήν καΓ αγάπην αυτών, ώς καί την σταθε. ράν ττροοτιλωσίν των πρός την πρόοδον αυτών καί την μελλοντι¬ κήν εξέλιξιν κα! δημιουργίαν αί» των και' ολοκλήρου τοΰ ΠροσιίΛο- γικοΰ κόσιμου γενικωτερον. 'Εντ&ύ θα δέον νά τΓροστεθή καΐ έξαρθη ιδιαιτέρως, ή ττολύτιμος καί μεγί- ση συμοολή τοΰ τταλαΐιμα,χου καί διακ8<ριιμένου έν Σύλλης τοΰ Νο- μου "Ιικονίου τής Μικράς Άοιας Δημοσιογράφου όκιιμνήστοιυ Γεωρ γίου Βιολάικη, Διευθυντού καί I:- ■κοότου τής πρώτης ττροσφυ /Ίκής Εφημερίδος των 'Αθηνών, ή Παμ- ττροσφυγική, διά την αΐσιον έιτιλυ σιν τόσον τών προσφυγΐικών φοι¬ τητικών ττρα&ληιμάτων, δσον κο' τών γενικωτέρων τοιούτων, ολο¬ κλήρου τού ττροσφυγόντος ιόατ είς την 'Ελλάοα Μΐικρασιατικού. Ποντιακοΰ καί Θρακιικοΰ "Ελληινι· σμοΰ. Λίαν ττροσεχως θέλοιμεν διιμΓ- σιεύση τα όνόιματα των διατελε- σάντων ύττουργών καί δουλευτώιΐ τοΰ Προσφυγικοΰ Κόσμου κατά χρανολογικήν σεΐιράν, άπό τής έι,'· ταΰθα άφίξεως αυτού ήτοι άιΐτό τοΰ 1922 μέχρις τοΰ 1932 ήτ;ι τής δεκαετοΰς τπεριόδου τής οξεί¬ ας φάσεως τοϋ Προσφυ/ι καθ ττ·»·>
βλήματος. Ή ΌιμοστΓθνδ,α όμωί
τών Προσφύγων Φοιτητών καί τή
άτταρτίζοντα ταύτην κατ' ιδίαν φοι
τητικά σωματεΐα, ώς ήδη ττερΐϊ-
γράψαιμεν ταύτα είς ττροηγουμτ
\ηι φύλλον τής 'Εφημερίδος ταΛ-
της, πέραν τών συνεχών άγώνωι/
καί τής μερίμνης των, διά την άν
τιιμετώτπσιν καί έττίλυσιν των φλ?
γόντων καί ζωτιικών ττροολημάτω"
των ττροσφύγων φοιτητών, είς ϊά
δποία φυσικόν ήτο νά δώσουν Λ-
πόλυτον τΓροτεραιότητα δράσεώς
και μερίιμνης, ατε τούτων άττοτβ-
λούντων ΤΓιροιβλήματα έπιοιώσεως,
εξελίξεως καί ττροόδου αυτών, δέν
έλησιμόνηισαν κοτί την ήν είχον ί
ττιτακτκήν ύττοχρέωσιν κα! καθή
κον, νά στ ρίψουν την ττροσοχή^
καί την δραστηριότητα αυτών κσ'
πρός τα ύφιστάμενα καί άναφυή
μενά εκάστοτε έθνικά, χοινωνικΰτ
καί πνευματ,ικά θέματα τής 'Ελ-
νόν μέ σχοινιά σάν νά ήτο πρό-, ττουργούς, τάς τότε "Ελληνικάς
δατον ττρός σφαγήν καί οί Τούρ-1 Κυ.6ερνήσε,ς, τούς πρόσφυγας „ ,..,____^,....., ,.__ΙΓ..^.
κο. άγρ.ως να κτυττουν με έγχει- Βουλευτάς καΐ τούς διατελέσοον- Χρυσάστσμος Α Θεοδωρίδης
ριδια το σωμα τού ή.μιθανοΰς κλ·; τας ά^ωτέρους ύπη,ρεσιακούς ηο ·|ατ.ρός, εκ Νπιζλή Μικιράς 'Ασ.ας
ΓΕΩΡΠΟΣ ΒΙΟΛΑΚΗΣ
Διευθυντής κα, Ίδιοκτήτης
τής εφημερίδος «Παιμττροσφυγική»
ληνικής Πατρίδος καί χώρας μας
και έπραξαν τούτο μέ Εθνικήν υ.
ττερηφά/ειαν καί Κοινωνικήν αλ¬
ληλεγγύην είς τό ακέραιον καί
ττάντοτε λίαν αποτελεσματικώς
καβ' δσον οί έκ τού Καταστατι-
κού αυτών σκοττοί κσί τΓροορισμο!
δχι μόνον έτΓέτρεττον άλλά έπέβα
λον την τοιαύτην γενικωτέραν δρά
σιν αυτών, ήτις άλλωστε ήτο ά-
ττολύτως σύμφωνοι τηρός τα αίσθή
ματα τής όλότητος τού Προσφυ-
γικοΰ Φοιτητικοΰ Κόσιμου καί έ-
δόνει τάς άγνάς "Ελληνικάς ψκχάς
αυτού, ώς λετττομβρώς θέλομεν ε¬
κθέση τούτο, είς τα προσέχη φύλ
^ ^ φιλτάτης ήιμών
α «Προσφυγιικός Κόσιμος».
ι ραγοντας και τους έν γένει υτταΛ-
ριικου. 'ΕκεΤνο ττοϋ
περισσότερον ήτο ή άγρία δψι; ι λήλ τοΰ ΎτΓΟςΛργείου Κοινων
τΜν γυναικων και τταιδιων τού μα
χολά, καί ή ίικανοττοίησίς των διό¬
τι Ρωμιός τταττάς έσφάζετο ττρό
τών όφθαλιμών των.
Είς ιμάτην τόν άνα.μένομ€ν έττ!
2 ήμερόνυκτα καί έττιειδή ήσαν οί
τελευταΤες ήμέρες 18 Σετττ (είς
τάς 2 Σε~τ. ηκούσθη διά τελει/-
ταίαν φοράν είς την χερσόνηισο"
τής Έρυθραίας (Τσεσμέ) τό «παν
σατε ττύρ» τής 'Ελληνικής σάλπιγ
Σωκράτης Γ. Κλαδάς Δικηγόρος
έ< Χαλδίας τού Πόντου. ΕΠΙ ΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ Συνεχίζεΐτα1 Ή Πεντπκονταετία Ύΐ''} συνεργάτου |<ας κ ΑΠΟΛΛηΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ Συνέχεια έ^ του ττροηγουμένου ι ξυσε τα γένια τού κα! μέ μιά ή Τό έρώτηιμα υπήρξε άττοστομο ρβμη χειρονομία ελυσε τή σύσικε- τικό. Οί βεζύρηδες άλληλοκαιτά- χτηκαν κατηψεΤς καί άνήσυχοΐ' ι1 ύψωσαν δειλά τα βλέμιματά τους στόν ιμονάρχη. Ό Σουλτάνος £- ψη. — Δέν είναι καί τόσο 6ιαστι· κό τό ζήτη,μα, εΤττε. Τό ξανοκϊυ· Συνέχεια είς την 6η·ν Σελίδοΐ
έκλειον Κρήττν
Σάββατον 25 Νοεμβριού 1972"—^"
•ΤΛοστοατήγου |.α. αΓΤΕΛΟΤ ΓΈΡΜΙΔΗ
ΕΞΗΝίΑ ΧΡΟΝΙΑ~ΑΠι) ΤΗΝ ΕΝΑΡ-Ι
ΤΟΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ Ι9Ι2-Γ9Ι3
^^^^Β^ΑΡΤ^Σ^ΕΡΑΟΜΑΑΙΑΙΑ Π0Λ1Τ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦτΤΙΚΟΝ ΣΓΜΦΕΡϋΝΤϋΝ
-°-.47°<ΙΑρ·Τίλ "^ _£ΤΪΜΗ^ΦΪΛΛΟΤ ΛΡΧ. 1,60. Δι,υΛ,ντής - Ί&ο,φ,,: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.ΤΌ8 - Γρ*,*»: Νίκης 26.- Ό έφετεινός Όικτώδριος δέν εί. να, μσνάχα ό μήνας των 50 χρό νων άττό την Μ..κραισιατΐ'κη κατα —ροφή, ττού έ—έφερε την έκρίζο; αι τού Μκροοσιατιικοϋ καί τοθ θρακικού "Ελλη.νισμοϋ, άττό τις κιροαιώνιες ττατρογονιικές έστιες τού. Είναι ΐοαΐ ό μήνας τών 60 )ΐρόνων άττό ένα άλλο Όκτώ&ριο, τον Οκτώβριο τού 1912, στΐς 5 τού ό—οίου οί 'Ελληνικές Στρατι- ές θβσσαλίας καΐ Ήτπείρου, περ- νούσαν ύττό την ήγεο·!αν τού ' Α ■< χιστρατήγου Διοόδάχου Κωνσταν¬ τίνου τα σύνορα τής Μελούνα.; καΐ τοΰ Άράΐχθου κβ' άνοίγαν/- τήν πολβμι.κιή σικηνή των Βαλχαν (Λ ττολΑμων, γιά νά όρμήσουν ά- ιφάτητες στήν λεωφόρο των εθνι¬ κόν ΤΓετπρωμένων, στό τέρμα τή,- Λττοίιας τίς ανέμενε ή ττραγματο —Ιησις έθνΐ'κών ττόθων καΐ έλττ . δών, αι'ώνων ολόκληρον. Τών πο¬ λέμων έκείνων, ττοΰ δχι μόνο άττε- ιτλυναν την άδιικη έκείνη συμφορά τού 1897, άλλ' εδωσαν καϊ τή.· —ώτη ϋττοστασι στά έθνικά μας όν€ΐρα, μί τα οττοΐα γσλουχήθη- καν γενεές καΐ γβνεές Έλλήνων στά σκοτεινά τής δουλείας χρόΐΊα κα! στήν μικρή ιμι&χρι τστ£ διαρ- «εια ζωής τού έλεύθερου ου. Των ττολέμων έχείνων πού έ- ψερσν τίς Ελληνικάς σηιμαΐες ά- ιΐό την Μελούνα καΐ τόν Άρα· χθο, στοΰς Φ,λ,άτες καί τή« Ποο- γον,ανή, στόν Γράμιμο, στΐς Πρέ (—ες, στό Περιστέρι, στό Καϊμακ- τσαλάν, στήν Τζένα, στό Παϊ«ο πό Μττέλλες, στόν "Οριοηλο, ο-τη* Ροδόττη καΐ στόν Νέστο. Καί σα. έλάχ,στο δεϊγμα οφειλομένης ί- θνκής εύγνωμοσήνης πρός τούς Πρωταγωνιο-τ>άς καί Άγωνιστάς
της μεγάλης έκείνης Έποττοιϊας,
ιτού άρχισε έδώ καΐ 60 χρόνια ά-
ττό τόν έφετεινό ΌκΓτώ6ριο, τταρα
θέτω την κατωτέρω σύντομη άνα-
δρομή σ' αύτη, μέοτα στΐς μικρες
δΐΜΓΓΟτητες χώρου τής εφημερί¬
δος αυτής.
Βρισχόμαστε στο Φθινόπωρο
τού 1912. Ή "Ελλάς, ττάνω στά
ττ—ρωμένα της οποίας βρίσκο.-
ται δυό ιμε,γάλιες ήγενικές φυσιο-
γνωμίες, ττού μέ την λάμψι τους
κατοοιιγάζουν τόν έλληνιικό όριζον-
τσ, ό Διάδσχος καί μετέπειτα Βα
σιλώς καί Στρατηλάττης Κωνστβν
τινος επί κεφαλής τού Στρατοϋ
«αί ό μ€γαλουργός καΐ μεγαλε-τΙ
6ολος Πρωθι—ουιργός - Κυβερνή-
της ·Ελευθέριος Βενιζελος στό ττη
δάλιο τού "Εθνους, είναι πανετοι
μοί γ,α την μεγάλη έξόρμησι. 01
'ΕΞλλην,ικοΐ Άιετοί, ττού όλό.<ληρα χρόνια ήταν κουρνιασμένοι στίς ίοληές τους μέ ψαλλιβιοιμένα τα ψτερά τους, τα τανούσαν τώρα ίτοιμοι νά ττετάξουν στοΰς έλλην - «ούς ούρανούς, έιοεϊ στόν Βαρρσ «οί να ρίξουν τό μάιννα τής έλευ θερίας στήν σκλοίβωμέινη γή Καί νά ή 5η Όκτω&ρίου τού 1912. Τό σαμπιβσμένο μέσα στά στωά δρια τής Μΐλούνας καί τού 'Λράχθου έθνιικό δυναιμικό, ξεχύοη «£ οίαν σίφουνας καΐ τταρέσι,ιρε τ ά κά/τα στό τρέρασ<μά τού 'Ελασ- οώνα Σαραντάττορο, "Ολυμττος «αί Βΐρμιο,, Κατερίνη, Γιδάς καΐ Γιοννιτσά, μιά σει.ρά άττό θριαμ- νΐκες, ττού έφερον την Στρατιά ©εσσαλίας μΓ σέ εϊκοσι ήμέρες, στήν ττεριλά ου τού 1913. Καί ττέρα στίς θάλασ-σες, στο γαλανό Αίγαϊο, οί δυο νικηψόες ί ηψρς ναυμα,χίες τής Λήμνου καί τής "ΕΞλλης, ή δΣύτβρη άττελε, της μίγαλονή,σου Κρήτης ττρώτη φορα εΤχε (τήν χ ευβειχο^ή άπο τον Αύτοκ,ράτορα Νικηφορυ Φωκά τό 961 μ.Χ.) καί ή άπελευ θέρωσι των ζχλλων κοντά στά Μι ά κρασκττικά τταράλια Λή- ή μνου, "1<μ6ρου, Τενέδου, Ματιλη- νης, Χίιοο, Σάμου, καΐ Ίκαρίαςχ όλοκλήρωναν τό έθνι*ιό έκεΐνο θρ αμβο τοθ α' ΒαλκανικοΟ ττολέ- μον. 'Εκθαμβο τό "Εθνος ε^λεττ- νά πραγ·ματοτΓοιοϋνται προαιώ- νια δνεΐιρα, νά διττλασιάζεται σέ εκτασι καΐ πληθυσμό ή 'Ελλάόα. Άκολούθησε ό δεύτειρος Βαλκς νιικός πόλειμος πρός τούς αλλαικ; π,ροαιώνιους τού Γένους εχθρόν;, τιούς Βικργάρους. Κιλκίς . Λαχα νάς καί Δοίιράντ>, Μττέλλες κα;
Στιρώμνιτσα, Σέρρες καί Σιδηρό-
καστρο, ΑΑε.λένιικο καΐ Κρέσνα, Σ
μιτλή καιΐ Τζοι,ναγιά,
τγι, Μαχωμία καΐ Πρεντέλ Χαν,
είναι οί καινούργιοι σταθμοί 5ο-
13ον
Άττό την κόγχη,ν ό αΟτοκ.ράτο.
ρας ττερνοθσε στόν "Αγιον Φωτει¬
νόν. «Άγιος Φωτεινός» δέν εσή¬
μαινε έδώ τόν .μάι—ΐίρα ττού ή μ,νή
μη τού γιόρταζεται στίς 24 Μα
ΐοιι. Οΰτε τό «Φωτιο-τήριον» εσή¬
μαινε την κολι/μτΓήβρα δττου 6ο
τττίζονται οί νεοφώτισται Ή αί-
θοιχτα αύτη ήτου μονάχα ό χώρος
γιά τό «Φώτισ,μα», τό φώτισμα
ττού κάνοΐΛ/ χαί σημερα οί ιερεύς
γυρίζοντας κάθε ττιρώτη τοϋ μΓ-
νός στιά σττίτια των πιστών. Στο
δάθος της ήταν ή μαρμαρένια εί-
«όνα τής Παναγίας, καί άπό τα
χέρια τής Παναγίας έτρεχε άκαιά
τταυστα τό άγιασιμα. «Άιγτο των
άγίων αύτή.ς χειρών προχεί τό ά-
γίασμα...».
Τό νεοό αύτό — τό Τδιο ττού
ρώει καί σήμβρα στόν Τδιο ίερό
χώρο — είναι άττό μόνο τού αγ,α
σιμένο. Τό άλλο, πού ήταν γειμά-
τος ά Κόλι/μτΓος, έτπιρετΓε μέ είδ;-
«ή εώχή
V
άγιασβεί κάθε φορά ό-
ττό τόν «πρωτειμ'βατάριον», πρί ·
καταΐδυθεϊ σ' αύτό ό βασιλέας:
*Κύριε ό ©€ος ημών,» ελεγε ή εύ
χή, «....δέξαι τόν τταιρόντα στε<να- γμόν ημών καί ρΰσαι ημάς άττί τού έν τη γείνη στβναγμοΰ άττε- ράντοα· δέξαι τάς χεομένας τώ." δοοκ,ρύων σταγόνας κα1! την φλάγα, ήν έξάτττει ή Ολη τώ έργων ημών. Άγίασον τό ύδωρ Ι23ΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΌΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΤΕΠΤΑΑΟΦΟΥ Α' ΒΛΑΧΕΡΝΑΙ ξης γιά τάν 'Ελληνικό Στρατό, έ·. τοίΓΓΟ. ° δι' ύδατος ημάς άνατηλύ' νώ άνατολιικώτερα, άλλες δυνά¬ μεις τού άττελευθερώνονν τή. Ξάνθη μέ την Κομοτινή, την Ά· λΐϊξανδρούττολι μέ τις Φέρρες κοί φβάνονν μέχρι τα π.ρόθυρα τού Σουφλίου. Καί ή σΐΛ«θή.κη τού Βουκουρέ¬ στιον τοϋ 1913, ποΰ χάραξε τα καινούργια ττάνω στο Μπέλλες, στόν "Ορβηλο, στήν Ροδόπη κσΐ στόν Νέστο σύνορα τής πατρίδος μας, τό κεφάλαιο τής σύγχρονη Πολεμΐικης μας 'ιστο ρίας, ιτού δίκαια χαροοκτηρίσθηκε σάν ΈτΓοτΓθΐΐα των Βαλκανικώ· Πολέμων. Καΐ δίικαιηι ή ύττερηιφάι/εια τώ· Πρωταγω»Ίστών της καΐ τού "Ε θνους όλοκληιρου δίκαιη καΐ ή ΰττε·ι ηφάνεια των έφέδρων παλβμιστών. ότσν τροτταιοΰιχοι καΐ δαψνοστεφα νομιένοι γυρίζσΜε στίς ττατρίδει; τοιος, τραγσυδώντας τό ώραΐο 6ο1; ριο τής ήρωίκής έκείινης έττοχής: «Στό Σαραντάττορο τ3κτΓΐραψε ή όρμή μας, στά ""ιαννιτσά βαράει θαναιικό .μά σιδερέ/ιο ττάντα τό κορ,μί μας, έστάιθηικε τταντοΰ Μάς ττηγε στ' άργισιμένο τό λνΐτιζάνι, ή νίκη στά μεγάλα της φτερά, είς τό Κιλκίς έπλέξαιμε στεφόνι, στειφάνι, άττό λουλούδια αΐματη,ρά» Ώραΐοι χρόνοι ήταν έκ£ΐνοι, ττοθ στήν θύ-μησί τους σήιμερα, τό "Εθνος όλόκληιρο στρέφει μέ εύ γνωμοσύνη καί εύλά&εια την σχέ- ψι τού, ττρός τούς Πρωταγωνιστά- τοϋ ττολεμιικοΰ έκ·είνου μ€γαλουρ- γήματος, οί όττοΐοι μέ άδάμοτστη ττίσττι ττρός τα έθνικά πεττρωμέ- να, μέ τούς μόχθους, τσύς κόττους, τό αΐμα καί την ζωή τσι/ς, κα¬ τέστησαν δυναΓτή την ττραγματο- ττοίησί τού. Αίώνια θά είναι Λ μνήιμη τους καΐ άφθιτη ή δόξα τους. Καί οί έλάχιστοί έττιζώντες ά- κόμα άττό την γενιά των γιγαντο μάχων των ττολέμον έκείνων, 9ά ανατΓθλήσουν μέ σιυγκίνησι κατό τόν έφετεινό Όκτώβριο την ήρωική έκείνη έτΓοχή καΐ την μεγαλειώ σας, ττνεύματι συντ.ριβέντας· κα τάπβμψον αύτω την χάριν τού ά- γίου σου ττνεύ,ματος· σβέσον δι' Άρκετά χρόνια ττρίν άπό τή-· 'Αλωση κανώνα άττό τα Ίερά τών Βλαιχερνών δέν εΤχε άτΓθμείνει όρ- θ.ο Ή έ<ικιληισί-α τής Άγίας Σο- ροθ, ή μεγάλη έκκληισία, τό Ά- γίασμα, δλα είχον άφανιισθεΐ στή φωτία τού 1434, ττού έβαλαν πα; ζονταις κόπτοιοι «άρχοντόττουλοι» τού Βυζαντίου... «Έν ώ δή Ία- νουαρίω τή κιθ' αυτού, νυκτός ιο- ρα τρίτη», άνιστορεΤ ό Φραντζής, «έτπυρττόλησοιν τταΐδες τίνες άρχον- τόπουλοι τόν έν Βλαχέρναις είς δ νομα της ©εομήτορος θείον ναο» τόν ττεριχαλλη κα! θαυματουργόν, θέλοντες ττιάισαι νεοττούς ττερ- στερών..,..» Την κατο(στ'ροφή έκείνη την έ- ττένθήσαν ο! "Ελληινες σά μιά συιμ φαιρά άνεττανόρθωτη. Καί οί θρή νοι πού γράφτηικαν γΓ αύτην μοιά ζει V άνήικουν στόν κύκλο τώ. θρήνων γιά την "Άλωση, ττού άκι λούθησε δέκα έννέα χρόνια αργό¬ τερον «Οΰρανέ! φεϋ, οίον επ! γής κάλλος... ώ θέαμα, πάντων των ύφ ι ηλίου θεαμάτων άξιοθέατόν τε κα· άξιέιραστον· ώ των έτταινθυιμένων ττάντων ώξιετπα'ΐνώτοΓτον· ώ γής κό σμος· ώ πόλεως ττασών των πό¬ λεων βασιλίδος, άγαλ,μα βασίλει¬ ον, τής Κωνσταντίνου· ώ μάλλον χρύσιον δμμα ταύτης.... Τίς άρτι αύτοΰ τώ πεττκρωμένα τού έχθρού: δή κατά την ΎτΓατταντήν ιπταντή- 6έλη, δι' ών ψνχάς καί σώματα ό ττολέμιος ήιμών τιτρώσίκει· ττοίη σον αύτό άσθενούντων ίατήριον, ύγιαινοντων φυλακτήριον, κάθαρον ημάς διά τού ραιντισμοθ αυτού, ό τόν κόσιμον διά τού αϊματός σου άτΓοκαβάιρας....» σει. καθ' ήν ήδε ξύμττασα ή πό¬ λις δηιμοτελή τε κα! Ιεράν έώρτα- ζεν εορτήν, ξύν ώδαΐς καί εύφηιμ.- αις άττάσαις γεραίρουσα καί ττσ- νηγαρίζουσα ταύτην; τίς άρτι συν ιΚιροτήσει τό Ιερόν θέατρον καί στ. νάθροισιμα;» Άττό τότ,ε εμε,νε Λ Ιερός χώρος ά ό δ γιά ενα χρονιιχό διάστηιμα α'ιύνων ερημος, γει,αάτος μοναχα άττό μαρμιάιρων θρύμματα κ" ά- ττοκαΐΐδα. Όμως τό άγιααμένο π ρό δέν εΤχε ττάψει ν' άνα&λύζει έ δω. Καί οί Χριστιανοί έρχονται. ττάντα νά φωτιστούν, ττληρύνοντσς τούς Τοϋρ<όγυφτους ττού λεΰονταν. Στό τέλος τού ΙΗ' αί- ωνα τό χώρο αυτόν τόν έξαγόρσ- σε τό συνάφι τών γουναράδων της Πόλης, καί άητ' αύτούς, στά 1860 ή 1866, τόν έττήρε ή Μεγάλη Έ< ■κλησία καί τόν έ<οομι- ττάλι κτήφΐα τοΰ Γένους. Τότε θδμελιώθηκε ό ο—μερινός μικράς ναός ττού στεγά,' ^^ Γ*1 ""·' ~ΑΛ· τό Άγιασμα Στά' Ι υττερκοσμια μάτια τους, πού κο ταζαν γεμάτα καΐλωσύνη καί συ/ γνώμη τούς πιστούς. Καί ή πά λ ά μαυρισμένη είκόνα τής Πανα γίας, ττού την εχει ίστορήσει κα τα τή,ν τταράΐδοση ό εύαγγελιστη^ Λουκ,άς, ήταν άπογυμινωμένη άπ τ' άσηιμοντύ,ματά της, κα! τταρά στεκε άστόλιιστη καί σκοτεινή τό άείρροο άγίασιμά της. "Οιμως κ' έτσι — ϋστερ' άττό τόσους αίώνες, ϋστερ' άττό τόσους όλϋθρους — ή τελευταία καντήλα άτΓΟ τό ύττερούσιο Φώς των Βλο. δέν έΐχει σ6ήσ«ι άκόμα άλλοτε καί βερ μαινε την Οίκουμένη. «"Άς ερθε ή μερά», γράφει ό μεγάλος Σλου μττερζέ, «τάς έ'ρθει ή ττολυττόθητ' μίρα, ττού ό έλλη.νικός Σταύρος θά διώξει τό μισοφέγγαρο άττό την Άγια Πόλη στήν Άσία, κα οί ■μιναρέδες, οί άγαττη,μένο κτχλλιτέχνες, οί μετρων α- ,μΐστοΰν κατω τ( χαρούμενες Ισχές Όρθοδόξων, καί τότε νατολκα άΐΓ-αυτον κα, σε βαθος Ισχές ^ 2,50 μ βρέθηκαν κα, μεταψέρ- θά ίδούμ£ θηκον στο νάρβηκα τού ττλάκες κ<χινο(,ργίο ναό νά ύψώνετα, έδώ αττο ττρασ,νο μαρμορο μέ άσπρες ι ·Η μ,:γάλη Παναγία των Βλαχερ- Φ뀫ες, κάττο,α κομμάτ,α άττό κο νών θ· ά^^φ^ά λιγ6τερο έξωτ, θά ίδούμ£ σάν &πό ιμαγε;α ττλάκες κ<χινο(,ργίο ναό νά ύψώνετα, έδώ ά θ· φ ^ κα, ένα κ,ονό^ρανο. [ κή, λινοτ€ρο Η έκ,κλησια είναι τα~β,νη, φτω τό τδ,ο ττλούσ.α σάν τή μεγάλη δ άττό τ,γ χι»ή καί ά-έριττη. Στά μάτια δ- της άδελφή, άνιδρυ,μόνη μως τών ττιστών. πού έρχονται νά £1·σφο,,£ς τού ·Ελληνι«οΰ 'ΕΟνου, π,ροσ,<υνήσουν τή Χαρή της, δια-, ολοκλήρου: ή έκχλησία, ττού τόσα τηιρεΐ την '.δισ αίγλη καί την ίδ,α λατρεύθηκε άλλοτε, θά ξανσδεί τι; Ααμίτπρότητα, ττου εΤχαν στή θέση της τα ιμιεγόλσ Ίερά των 6υζοτν· τινών αίώνων Ή ,μισαλλάδοξη μ<τ/'α των Βσμ βάρων τού 1955 δέν τής εΤχε ά- <ί>ηισ€ΐ όρθιους παρά μόνο τούς
τεσσερις τοίχου^ς, κΓ αύτούς φρ·
ικτά τιραυιματισμένους. ΟΊ μορφές
Άγίων, ττού εΤναι ΙστορημέίΌ,
τραλιές, ,μεγάλες ττομττές, κα! οί
ίερές ι^αλμωδίες θ' άνεδαίνοσι' ττοτ
λι ώς τούς θόλους της μαζι με
τούς καττνούς τού θυμιάματος κα!
μέ τίς φλόγες των κεριών της*.
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
•••••••••••••••••••••••••ε*··············
Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΤ»
έττάνω τους, δέν εΤχαν ττιά τα
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••••ε···········!,
| ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
"ΣΥΡΙΑΛ,.
ττρωτεύουσια τής Μακ&δον;- δή Έθνιική ΈποτΓθιΐα, στή/ όποισ
εΤχαν την μεγίστη τι,μή καΐ τό
,μεγΐιστο ττρονόμιο, νά συμμετα
σχοον. "Εχουν κι αύτοι τό μερίδιό
τους στήν έθνική εύγνωμοσύνη,
ΑΓΓΕΛΟΣ ΓΕΡΜΙΔΗΣ
ΎτΓοστράτηγος έ.ά.
©εσσαλονίίκη, 5)10)1972
οτήν Ίστοριχή Θεσσαλονίκη έ
άττό την αλλη μ€ριά τής Πιν-
υ, ύοττερα ότττώ σ·κληιρούς και
άγώνες στά δυσ
·Ηττειρωτικιά βουνά, τα
Γιάννενα, γινόταν κι αύ-
τά 'Ελληνικά στΐς 21 Φεβρουαρ'-
''·····♦·»··»»»»»»«««»·»·································«"·········
ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ 50ΕΤΙΑΣ
ΤΟΓ χ. Αθ. ΚΑΡΪΆΛΟΓ, τέως Α-ημάρχου Νέας Σμύρνης
Πρός Τό έττΐσηιμο 60μα τού τέ- σφυγνκός Κόσιμος,
"ζ Αλυτρώτου τού Έλληνισμου Ή Άκαδηυία 'Αθηνών ό Παρ
έ μας «ίΐροσψυγΐ'κέ Κό-
μταν καί —άλι κάντα σο .
' έσένα πού έττί 50 τηερ,ττοΐ/
Χρόυια έδάστχχξες τα 6ά;σανά μας
τ° "τϊράτΓθνα τούς τταλ,μούς, τούς
τό 6άρος των θλΐιμμένω
μας ψνχών, τα
Ρο μας...
~ό όνομά Σοι» θά μβίνη
Ι** και τιιμηιμένο καί έδώ και εί
■"^ραν των Άναττοιλικών Πα·
τού Αίγαίου, οτολ' έλθη τό
'μα τού χρόνου.... «Προσφυ
'*έ Κόσμιε»!
Τίτλος τιμής γ,ά μάς: «ΟΙ ΠρΓ
^«ζ» ττολύ ,μεγάλο λάθος έκο
μαν μβρι«οί γιγγενεΤς καί δικοι
*> αθΐλφοί νά μάς συμ6ουνεύ
^* νά τον άτΓθ6άλουμε.
-ε^ούν ότι ςΐύτάς ό τίτλος π=ύ
ΐΤμα των Πατε
<*ζ καί τής Μικρασιατικής 'ά μάς έπταναφέρη στίς άγ- Τγκ; δικαιοματικά! "Ενα μή Π.Κ. γιά νά τερμα οί έκβηλώσεις τού 1972, τής 50—ίας άπό τής Μι. σ«μί|κ>ρόκ; τού 1922
ττοραμιείνη Ίστορικος
είς την 'Εβνιικήν μας ι.-
μας θά
Γή,
Στ»
έκείνο,, ττού
"Εμενα μέ την έντιύττωση ιτώς
δέν θά άργήση νά &α;Λν>θί ή κα
τάσταοΎΐ, αλλά βλέττω δυστυχώς
φίλτατο, ττώς ΤΓΌΐμιε άττό τό κακό
στό χειρόρερο καιί έξηγοΰμαι:
Άττό τής έττιοχής ττού ξεττέρα-
σαν τό πεΐιραιματιο<ο στάιδιο άμφό τερα τα κανάλια τής τηλεορασιε ως συκαγωνίζοντα1! ιμετοίξύ τους ττιι,ό θά —ρσδάληι άττό την μκκρή όθόνη την σκληιρότιερη άττό άπτόψε ως βίας ταινία. Πολλές φορές ακουσα γονεΐς νά σχολ,ιάζοι/ν αυτήν την τακτ,κή κσ' άκόιμα νά έκφράζουν φόδους γιά τα τταιΐδιά τους. "Ενας μάιλιιο-τα με ρώτηισε α" ζοΰμε στό Τέξας ή στό Σιιοοτγο. Τού άττάντησ-α φυσικά δτι δέν λόγος νά άνηισνχή άικρι 6ώς διότι σύτε στό Τέξας ζοΰμ οϋτε καί στό Σιικάγο, άλλά στή χώρα ττού δέν εύδοκιιμούν τέτοιθν είδουις πιροιόντα άλλα ή ελαια και ή τραρτο<αλέα. δμως δυο~ατχώς στή^ τηρόβλεψη δττως έκ των ύστερον ό ττεδείχθη άττό τα νέα ττρογράμμΊ τα των έλληνιικών διαύλων ττού οχι ιμόνον δέν ττερ,ώρισαν, άλλο έπηύξηισαν την θλ,ιδερή αύτη τα ικτιική ,μέ «έλληινΐ'κά» τώρα τού £Ϊ δούς αυτού σύρ,αλ. Προχθες ένας νβαορος επίδοξον γκάγικστερ διικάισθηικε άπό τή' έλλην, κή δικαιοσύνη, σέ δυό χοο νια ψυλακή γιιά ά™άττεΐιρα ληιστε! άς είς &άρος ταξί. "Όταν τό δ,ικαοτήριο τόν ρώτρ σε γιαχί τό εκαινε, εΤχα απήντησε έτΓηιρειοισθή άτηό την ,μεγάλη κα! την μΐι<.ριή όθόνη. Εύχομα, νά είναι τό τελευταίο κροΰσμα. Φοδοΰ,μαϋ όμ«ς δτι δέν θά είναι αν στΛΐεχιοθή ή προδολή ώ ώ βίαις. Άλλά γιατί νά συνεχισθή; Δό- ξβ τώ Θεώ τό έλληνιικό ρεττερτό- ριο φτωχό δέν είναι, έκεΤ ττού ν· στερεΐ καϊ τό ΤΓαραδέχαμαι εΤναι τό γεγονός δτι δέν,ττιροσφέρει έ,γ- κλήιματα, έλλειψΐ'ς άλλωστε πού δέν μάς άνηισιυχεΐ, άφοΰ δέν την χρειαζόμαστε. ΒΙλΦΟΖ Διά τα 46 χρόνια μας Άξιότιιμε κ. Σινανίδη, Σάς άττευθύνω τα θερμά καΐ εί λικ,ρινή συγχαρητήριιά μθυ διά την συμπλήρωσιν 46 έτών άπό τής εκδόσεως τής άξιολόγου εφη¬ μερίδος σας «Προσφυί>ιχός Κό-
σμος». 'Εντυπωσιάιζει όττωο-δήιτο-
τε ή ιμακροίδιότης τού έντύπου
σας, δταν κυρίως συ^ιδυασθή μέ
άναιμφ!·στ3·ήτητον γεγονός της άττα-
ραλλάκτου ύψηλής ττοιότηιτος τής
δη,μοσιευομένης ύλης, διότι ναΐ
μέν τούτο είναι εφημερίς, άλλά ή
ά.ξ!α των δημοσιειαμάτων τού δέν
είναι έφήμιερος ..
■Επ,ιθυμώ, έπίσης, νά τονίσω
την κοινήν καί ευχάριστον διαττί-
στοσιν δτι ό «·Προσψυγικός Κό¬
σιμος» καιτώρθωσε, μετά άληθούς
καΐ ε'ίλικ'ρινοθς θρησκευτικης εύλα
νασσός, τα ΠανετΓΐστήιμια αί Ίε-
ραί Μητροττάλεως καί οί Δήμοι
τής χώρας Κα! τέλος ή Ίεραρχια ναι καλά δλοι έκεΤνοι πού έργα-
τή·ς "Ελλάδος Πάνδημον καί έττ.- σθήκανε .μέ πίστη, μέ ζήλο κσ·
6λητι.κόν τό χθεσινόν Μνημόσυνον ' ττρο.σήλωση στά «Προσφυγι α
είς τόν Μητροπολίτα Ναό τοΓ· μας ίδσν.Λά, γιά νά έτταναφέρου^
Αθηνών καί ττολύ συγκινητικό 'ό μέ τό.ση τΓαραστ^ατΐ'κότητα^ κσ'
Τρισάγιο είς τόν Άνδριάντα τού | συγκλονιστιικές είκόνες στή μνή-
'Εθνρμάρτυρα Κρυσοστό,μου Σιμύρ μη μ«ς»
βείας, νά διατηρήση μέ^Ρ1 σήμε¬
ρον τύν ττροο'ωτηικόν και άνεττανά
λητΓτον χοβροκτήρα τού, μακρό/
άτιό οΊασιδηττοτε σικοτηιμότητας, ο
ττηρετών μετά έξαιρετικής έττιτυ-
χιας τόν σκοπόν τού, δηλαδή νά
κρατήση άσβεστον τή·ν φλόγα καΐ
έναιργεΤς τάς άναμνήσε,ς, έκ τού
κόσμου των χαμένων τΓθττρίδων,
των γονέων μας. Τούτο πρέπε'
Ιδαιτέρως νά έξοτρθή εφέτος, δ-
ΐΓΟτε έοιρτάζομεν την επέτειον
τής οχιμτΓληΐρώσεως 5Οετίας αττ3
τής άττοφράδος έττοιχάς της μικ,ρο
σ,ατικής κ.αταστροφής τού 1922.
Μέ ΤΓθλλήιν έκτίμησ,ν δ>ά τό έργον
σας
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Χ. ΧΙΟΝΙΔΗΣ
Βεροίας,
συγγραφεύς
7ών
Π ΑνοΤάτη ·Εττιτροττή έττιφανώ
νης. Είς τάς τελετάς ό Μα*.αριί)
τατος Άρχιεπ'ίσΐκοτΓος Αθηνών κ.
Ίερωνυμος μέ Συλ^ειτου.ργοΐΊ
τολλούς "Ιερά'ριχας.
Κατέθεσεν στεφάνους ό Ελλη¬
νικάς Έριυθρός Σταυρός( ή Άνω-
τάτη Επιιτροττή Προσχρύγων, Λ
"Ενωσις Σ.μυρναίων, ή "Εστία Ν
Σμύρνη, ή Εύαγγελΐική Σχολη
Σμύρνης κα! άλλοι,
Τό χθεσιινό Μνηιμόσννο υπέρ
των θυμ'άτων τής Μικρασιατικής
καταστροφάς συνεδιάισθηι^ε μέ ^^
τοιούτον των διατελεσαντων κα'
θαινόντων Αρχιεττισκό—ών Αθηνών
μεταξύ, τών όποίιων έλαμψαν και
οί μορ-φές τριών ύττεροχων ίε-ραρ-
χών Προςτφύγων, τού Χρυοοοτ-'
μόν Πατταιδοττούλου καθηγητού
τού Χρυσοστ ό,μου Σταύρου κα
τού Χρυσάνθου.
Εύτυχώς ττού διά την τταρουσια
είς τούτο έκττροσώτρων εύαρίθμων
προσφυγΐικών Όργανώσεων σννε
τελεσε ό Ραδιοφωνιικός Στσβμο,
Εθνιικόν Πρόγραιμμα) ό
το βάρο(
Τ0° ώ·
ό
'Αθηνών
όττοίος την 2 30
δάτου, πσραμονής
λε.
•Εχλεκτά δλσ καΐ άγια.
ς εΤναι καΐ μετά 50
ετος τής 5Οετίας, άνηγγε'ιλαιμε
ττα'ρ,σταμ'ένου καί έττιλέκ-του έκ-
ττροσώτΓου τής 'Εκικληισίας δτ, ό
ττ,ροχαΒήμενος τή-ς 'ΕΛκηλσίας τής
Ελλάδος ό Μακαρώτατος 'Αρχιε
ττίσκοττος Αθηνών κ. Ί&ρώνυιμος,
άσμένως κ·αΐ στοργικώς άπεδέχε-
χρένι
δτι έ<λεχ.τό καΐ ώραΐο, το αϊτιτμά μας: 1) Την άνοχηρυ- δ,τ, λατρευ,τό καί άναντικατάστα- ξ,ν τού 'ΕΘ·/ομάρτυιρος Χρυσοστό το άντικ·ρύσαιμε τόν ττρόσκαιρα ιμου Σμύρνης, μίσσ^ι τού Πατριαρ- Άναμνήσεια άπό την Καταστροφήν τί^ Σμύρνης (Συνέχεια έκ τοΰ προηγονμί'"ου) Είς Τό Πρόσβυτέρον, έκτός τής οικογενείας μας προσήλθον καί αί οικογένειαι των 3 έφημερίων τοΰ Ί Ναού των Ταξ,,αρχών κα- μοο .Άρχ«μοΒ.5ρί της Καιλλίινικος ΠατΓαδότΓουλος, έφηιμέρ ος τού Γραι.<ι«οΰ Νοσοκο¬ μείον τού "Αγ. ΧαροολάμτΓους -— Σμύρνης. Ό Νου.ρεντίν έδωκε προ θεσιμί'αν 10 ημερών μόνον (1 — 10 Σετττειμΐβ. ττ. ή.μερ.) διά νά φύγσυν τα γυναικόπαιδα καίοΐ γέ ροντες ένώ οί άνδρες άττό 18—50 έτών έκρατού/το ώς δμηιροι ττολέ- πάω στό σπ'ίτι μου (τπληισίον τοΰ 'Ελληνικοΰ Νοσοκοιμείου) νά φέρω τα χρήματα μου κα! τα άμφια μου». Ό ττοοτή.ρ μου ττροσεπάθη- σε νά τόν οτττοτρέψη είς αύτην τη, ά~ό<ρασιν, άλλ' έκεΤνος τταρΰοκοι,- σε "Εφυγεν άπό τό Κοιιμητήριου εκείνην την νύκτα, άλλά δέ*/ επέ¬ στρεψε ττλέον..... Διά την τύχην τοΰ άτυχούς θε! ου μου Καλλινίκου έττληιροφορη- θην μόνον τό έτος 1939 ε'ς τ Αλεξάνδρειαν άττό τόίν ιατρόν τοά Έλληνιι<ού Νοσοκοιμ.εΐου κ Ί. Λυ δάκην (νυν Πρό'εδρον τής Κοινο- Ό έθνομαρτυς Σμύρνης Χρυσόστομος εύλογών τα έλληνικά όπλα κατό την ελληνικήν κατοχήν τής Σμύρνης, τόν Μάϊον τοϋ 1919. Την φωτογραφίαν αυτήν έπέδειξεν είς τόν ίεράρχη ό Νουρεντήν Πασάς, ώς τεκμήριον τής προδοσίας τού κατά τής τουρκικής πατρίδος! μου, Σατόνι<όν καί βάρβαρον μέ· τητος Άρχά/ες Κρήτης) "Επ! τή δθετηρίδι τής Μικρασ Καταστροφής. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ Σιγγράφεται 6πό τιόν τότε φοιτη τά-ν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· Λςοέδρου τής Ενώσεως καί Όμο σπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κα', 2) ΣΩΚΡ· Κ ΑΔΑ, Λ^οέδρυ τής "Ενώσεως Ποντίων Φοιτητών Ζ' ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ1 ΦΟΙΤΗΤΩΝ 5) 'Επ,'ιδαμα: ανερχόμενον είς 300 — 500 δραχμάς μηνιαίως δι έκαστον απτορον φοιτηττήν, χορη- γού,μενον υπό της έν Γενεύη τής Ελβετίας έδρευούσης Δ,εβνούς ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΟΙΙΑΔΗΣ Διακεκριμένος Έλλην καί παιδία- τρος έκ Στενημάχου Άνατολικής Ρωμηλίας, ύπουργόο Περιθάλψε¬ ως 1922 - 1923, επι τής Έπα- ναστατικής Κυβερνήσεως Στυλια- νού Γονατδ καί αρχηγοϋ έπανα- στάσεως Νικολάου Πλαστήρα. Όργανωσεως υπό την έττωνυιμίαν ΠΕΡΙΘΑΛΨΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΦΟ Ι ΤΗΤΩΝ έκττροσωτΓΌυιμενης ί·.· Ελλάδι ώς τίΐροηιγουιμένως ττεριε- γράφη, υπό μικτής έπιτροττής ττρο εδρευαμένης ύττό τού κ. ΧρυσοσΓΟ μου Θεοδωρίδου 6) ΔΩΡΕΑΝ έγγραφήν είς τα έν τή οδώ ΜηφροτΓΟλεως 44 "Εκ τταιδευτηρια τής Χρ,στ,ανικής Ά δελφότηιτος των Νέων, ττρός έκ- μάθησιν τής ΑΓΓΛΙΚΗΣ καΐ ΓΑΛΛΙΚΗΣ γλώσσης ώς καΐ τής ΣΤΕΝΟΓΡΑΦΙΑΣ καΐ των ΛΟ- ΠΣΤΙΚΩΝ δ,' άμεσον βιοττορ στι,κήν έργασίαιν. 7) ΔΩΡΕΑΝ παραχώρησιν στί γης ύττό τού Ύττουιργείου Κοινω- νικής Προνοίας, είς τούς άνευ οΙ- κογενειών έν Αθήναις ('ΕργέιΊ'- δες), πρόσφυγας φοιτητάς ητο' ΔΩΜΑΤΙΑ κα! ΟΙΚΗΜΑΤΑ είς τούς ττροσφάτως άνεγερθέντας τότε Προσφυγικούς Συνο,κισμούς τών ΑΘΗΝΩΝ καί ειδικώτερον είς τό Πολύγωνον καΐ τα Νέα Ζφα^ γεια, έκ των διατεθεντων τότε £υ λινων Γερμαν,κών Παιραπηγιμα- τολ/, εναΓ>τ, των χορηγηιθε,σών ϋ
ύττό της ήττηθείσας Γερμανίας Πό
λεμικών 'Ετπανορθώσεων, ('Υπουυ
γία κ. Αποστόλου Όιρφανίδουί
8) ΔΩΡΕΑΝ χορήγησιν εί;.
τούς ττρόσφυγες φοιτητάς και τα·,
οικογενείας αυτών, διαφόρων χρη
σί,μων δι" αύτοΰς είδών, ώς λ.λ
μαλλίνων κιουδερτών ύττοδημαΐων
καί λοιττών οίκισκών χρειωδών, 5 -
ατεθέντων ϋττό τού Ύποι»ργι.ιου
Κοινωνικής Προνοίας διά τού συ-
σταθέντος <αί λειτουργοΰντος έν τή οδώ Βουλής, ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΕ¬ ΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ, ού. τινος άκάιμ<χτοι Πρόεδροι διετελ£- σαν, τόσον ό ένβερμος φίλος των ττροσ<ρύγων άείμνηστος ΓΕΩΡΓΙ¬ ΟΣ ΜΑΥΡΟΛΕΩΝ, έ< Δωί>ε«αινί
σου καιταγόμενος, όσον καΐ δ,αδ-
χθζίς αυτόν ττρώην Πλη,ρεξούσιος
Αθηνών - Πειραιώς είς την Δ' τώ/
'Ελλήνιον Εθνοσυνέλευσιν κ. Ε¬
ΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ, έ-
Τραττεζούντος τού Πόντου κατα-
γόμενος, Γενΐικός Γραμιματεύς δέ
τού ΤΑΜΕΙΟΥ τούτου ήτο ύ
δ ακιεκριμένος έκ Σιμύιρνης Δηιμο
σιογράφος καί 'Εκδότης τής ημε¬
ρησίας έν Σιμύρνη Εφημερίδος
ΗΜΕΡΗΣΙΑ καί τού έβδομαδ,
αίου σατυρικού τπεριοδικοΰ ό Κ Ο
ΠΑΝΟΣ, δστις εξεδόθη καΐ {.·>'
Αθήναις ύττό τοϋ ίδίου επί τι χρο
οί άλκιμόι κα! χρήσι.μοι μί άλλα κλι<μάκια τού "Ελλην. Έ όνδρες ώς αίχμάλωτοι καί ή μα- ρι/θρού Σταυρού Τνα έττανδρώσουι' τωμ'ένη. "Ελλάς νά δϊχθή 1.000. 000 γέροντας, άσθεινεΐς, γυναίχες καί άρφανά. Διττλούν τό κτύπη<μα. Ή ττροθεσμία εληιξ,εν καί ή ά- γκνίας μας έδιπλασΓάζετο. Ό πά τή^ο ιμου άτηέικλειο-ε μετά τής 14 Σετττεμβ. τοΰ Τιμΐου Σται-ροΰ νά τηραγμιο:τοτΓΐοιήοΐ'ωμ3ν την 'Εξοδο^ Αλλά ό θεΐος μου Καλλίνικος το. αύτό κόσμο μόλις άνοΐξαμε τα χ*.ίου, ώς ' Α γ ί ο υ επί τή τταρεκάλεσε νά άινιαιμιείνη ολίγας μάτπα, μόλις όν γνωρίσαμε, τού», συ,μττλη,ρώο-ει 5Οετ!ας άττό τού μαρ ημέρας, ττιροσθέσας: «δπως τπά- Πατέρ:ς μας τίς άθάνατες Γε ι τυρικού Τού θανάτου καϊ 2ον την | ι>ε τα πράγματα ή θά μεταδωμε
νέτειρές ιμας την χιρυσοφόρα Ά | ανακήρυξιν τού κεντρικοΰ Ναού ώς ττρόσφυγες είς την 'ΕΞλλάδα, ή
νοοτολή, ττού έγέννηισε τόν Χριστό, · της Νέας Σμύρνηις είς Μητροττοιλ, ώς δμηροι είς τα 6άθη τής Ανα-
τούς Μαθητές Τού, τοΰς Μεγαλο τικον Ναόν τής Άγίας Φωτεί ι"ής τολής». Δέν εγνώριζεν ό δύστυχος
άς «αί τούς Έθνομάρτυ- Νέσς Σμύρνης, διά νά έτταναλάμ δτι άττόΐφασις τής Μ. 'Εθνοσυνε-
ρας....
Σάν όράματα, σαν
ξαναζήισαμε, σφΐχταγκαλια·
κατεσττάσθη.με ^,
τούς έκλαύσσιμε
δλες τάς κρ;σΐιμες καί συγκΛυ-
νιστηκές ήμέρες τού 1972...
ψη έττΐ τέλαυς καΐ υτηό τόν Άττι-
ζωντανούς' κόν Ουρανόν ή θρυλλικήν Μητρό
σθή.καιμε, τούς
τούς χαρήκαμε
τπολις των Άγίων Πολυκάρττου
καΐ Χρυσοστόμων!
λεύσεως τής Άγκυρας ήτο δτι ό-
λοι οί ίερεΐς καί ο δ,'δάσκαλοι κα
τεδΐ'κάσθησαν είς θάνατον κα! προ
σέθοσεν: «"Εχομεν ανάγκην αττο
Καί τό ,μέν Ιον έματαιώθη,, αί | χρήματα. Αυτήν την δραδυά θά
τήσει Συγγενών τού 'Εθνσμάρτ»,-
ρος, διότι ΈκεΤνος έν ζωή κα:
"Έττρςττε όμως, άχι ιμόνο κλαιμ- είς ειδικόν συμπόσιον ήθελεν ω;
'Εθνομάρτυρα καΐ άχι Άγιον τον
Πατριάρχην Γρηγόριον τόν Ε'.
ματσ κοτΐ οδυρμο!... "Επρεττε νά
καθιειρώσου,με νά άφήσουμε άσβε-
Ο-τα, άτράινταχτα Τχνη τής άγιό-
τητας τού έτους τής 5Οεισς, ^ω- οίκονοιμΐ'κών δυνατοτήτων, ό Δή-
Δ·ά τό 2αν δταν
θέμσ
τητας
μούς δάξης καή ιμεγολείου τοΰ ελ-
ληνισιμοΰ τής Μικράς Άσίας.
Πρό έτους ακριβώς σάν σήμε-
ρα 20 Νοβμδρίου 1971 σέ πυχνό
,μος Νέας Σ,μύρνης έκτπληιρών ύ¬
ψιστον καθήκον, άνέλαιβε την εό'-
θυνην τών δατΓανών διά τού ΰττ'
αριθ. 13405)4.12.71. έγγράφου
την ανηγγει-
Ίδρύμα- τού ττρος την Άρχιεττισκοπήν Ά-
.. Εστίας Νέαις Σμύρνης) θηνών.
Ι 6ταν έκρούσαμε τό σήμαντρο γιά ! Τό θέμα, ατυχώς .μεχρι τής σή
ε|. τό άνατέλλαν, γιά τό έπικεί.μενο μερον έκ,κιρεμεΤ άδιικαιολογήτω<; καί παρακαλούμεν ένθέρμως τή/ Μεγάλην 'Ετητ'ροτΓην ύττό τόν σε¬ βαστόν μας Καθηγητήν - 'Ακαδο ιμαικόν κ. Γεώργιον Ίωακείμο- γλου, δττως άναλάιβη άμέσως εί δυνατόν καΐ τό θέση ύττό την ττρο- στσσιαν Της δτπως καί τό έτερο·· σοδαρΐάν τοιούτον, τής έπαξιας στεγάσεως τής Εύαγγελκής Σχο λής Σμύρνη,ς. ΑΘ ΚΑΡΥΛΛΟΣ τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης τρον τών νεοτούρκων. Νά τταρα- ( Ό ίατρός Λυδάκης άπεσταλη | ν1κον διάσ—ιμ<ϊι 0 ΓΕΩΡΓΙΟΣ Α ΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ, άττο&ιώσας εΐ'- Αθήνας κατά τό παρελθόν έτος (1971) είς βαθύτατον γηρας. 9) ΔΩΡΕΑΝ χορήγησιν διαφό ρων χρησίμω·/ διά τούς φοιτητάς είδών ρουχισμοΰ καΐ ΰττο5ήσεως, υπό των έν "Ελλάδι ττοτρΐυρισκο μένων Άμ'ερικανικών Φΐιλανθρωτπ· κων Όργανώσεων καί 10) Προσλήψεις (Διορισμοί) ί νίων τηροσφύγωιί φοιτητών τής Ί- ατρικής, εΐίς τα ύφιιςπάμενα καΐ τό ιατρικόν ΤΓ.ροσωτπ.κόν τού Νο- σοκομείου «.ό "Αγιος Χαρόλαιμ ττος» Σμύρνης, μετά την είσοδον των Τούρ<αν είς την πόλιν ομάς Γάλλων τΓεζοναυτών προστάτευεν τούς ίατρούς καί άσθενεΤς τού Ν: σο<ομειου. ι "Ε,-α άττόγευμα, δττως μοΰ έδι- η,γήθη ό κ. Λυδάκης, ήχούσαμεν' κ,ραυγάς άττάινθρ<οτΓσυς καί θορο- ) σΤρ,κής, ες φμ 6ον μανομένων Τούρκων. Άνο'- λε,τοι/ργούντα τότε Κρατικά Νο- ξαμε την ,μτΓθλκονότΓορταν τού 6ο σοι<0μεΤα Αθηνών - Πειραιώς, γ? ρειου Τμήματος τού Νοσοκομείον νομένας υπό τοΰ τότε "Υπουρ ί ό έ ί ί ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΟΡΦΑΝΙ- καί τότε τρομαγμένοι οί ίατρο: | γοϋ κ. καί οί νοσοχόιμοι άντιικρύσαιμε»' ΔΟΥ. τόν Άρχιμ. Καλλίνικον συ-ρομε-' Πρός ττάντας τούς ανωτέρω Ύ έ ά ά ά ή ό κης Προνοίας καΐ των έξαρτημά- των αυτού, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΝ Ι¬ ΔΡΥΜΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ νυν τό Π Ι Κ.ΠΑ. 'Αθηνών καΐ ΤΑΜΕΙ¬ ΟΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΕΩΣ ΠΡΟΣΦΥ¬ ΓΩΝ καΐ Ιδιαιτέρως είς τόν εύτυ¬ χώς έπιζώντα ΧιμΌρναΐον Πολΐίτευ την κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΝ ΟΡΦΑΝΙ- ΔΗΝ, έκιφράζομεν την άττέιραντον καί 6αθεΐα·ν ευγνωμοσύνην 6λο- κλήιρσυ τοΰ τότε προσφυγικού φθι τητιικοΰ κόσιμου και την —ροσωττι κήν ημών τοιαύτην, διότι, ώς ήγη- θέντες τών φοιτητικών ΌργσΛ'ώσε ών καί ελθόντες πλειστάκις εις στενήν επαφήν καΐ συνεργασίαν μετ' αυτών, διετπιστώναιμε,ν εκά¬ στοτε καί διετπστώσαμβν καί ε- λΐικώς, την ττιρός τους ττρόσφυγας Φοιτητάς άπτιέραντον στοργήν καΓ αγάπην αυτών, ώς καί την σταθε. ράν ττροοτιλωσίν των πρός την πρόοδον αυτών καί την μελλοντι¬ κήν εξέλιξιν κα! δημιουργίαν αί» των και' ολοκλήρου τοΰ ΠροσιίΛο- γικοΰ κόσιμου γενικωτερον. 'Εντ&ύ θα δέον νά τΓροστεθή καΐ έξαρθη ιδιαιτέρως, ή ττολύτιμος καί μεγί- ση συμοολή τοΰ τταλαΐιμα,χου καί διακ8<ριιμένου έν Σύλλης τοΰ Νο- μου "Ιικονίου τής Μικράς Άοιας Δημοσιογράφου όκιιμνήστοιυ Γεωρ γίου Βιολάικη, Διευθυντού καί I:- ■κοότου τής πρώτης ττροσφυ /Ίκής Εφημερίδος των 'Αθηνών, ή Παμ- ττροσφυγική, διά την αΐσιον έιτιλυ σιν τόσον τών προσφυγΐικών φοι¬ τητικών ττρα&ληιμάτων, δσον κο' τών γενικωτέρων τοιούτων, ολο¬ κλήρου τού ττροσφυγόντος ιόατ είς την 'Ελλάοα Μΐικρασιατικού. Ποντιακοΰ καί Θρακιικοΰ "Ελληινι· σμοΰ. Λίαν ττροσεχως θέλοιμεν διιμΓ- σιεύση τα όνόιματα των διατελε- σάντων ύττουργών καί δουλευτώιΐ τοΰ Προσφυγικοΰ Κόσμου κατά χρανολογικήν σεΐιράν, άπό τής έι,'· ταΰθα άφίξεως αυτού ήτοι άιΐτό τοΰ 1922 μέχρις τοΰ 1932 ήτ;ι τής δεκαετοΰς τπεριόδου τής οξεί¬ ας φάσεως τοϋ Προσφυ/ι καθ ττ·»·>
βλήματος. Ή ΌιμοστΓθνδ,α όμωί
τών Προσφύγων Φοιτητών καί τή
άτταρτίζοντα ταύτην κατ' ιδίαν φοι
τητικά σωματεΐα, ώς ήδη ττερΐϊ-
γράψαιμεν ταύτα είς ττροηγουμτ
\ηι φύλλον τής 'Εφημερίδος ταΛ-
της, πέραν τών συνεχών άγώνωι/
καί τής μερίμνης των, διά την άν
τιιμετώτπσιν καί έττίλυσιν των φλ?
γόντων καί ζωτιικών ττροολημάτω"
των ττροσφύγων φοιτητών, είς ϊά
δποία φυσικόν ήτο νά δώσουν Λ-
πόλυτον τΓροτεραιότητα δράσεώς
και μερίιμνης, ατε τούτων άττοτβ-
λούντων ΤΓιροιβλήματα έπιοιώσεως,
εξελίξεως καί ττροόδου αυτών, δέν
έλησιμόνηισαν κοτί την ήν είχον ί
ττιτακτκήν ύττοχρέωσιν κα! καθή
κον, νά στ ρίψουν την ττροσοχή^
καί την δραστηριότητα αυτών κσ'
πρός τα ύφιστάμενα καί άναφυή
μενά εκάστοτε έθνικά, χοινωνικΰτ
καί πνευματ,ικά θέματα τής 'Ελ-
νόν μέ σχοινιά σάν νά ήτο πρό-, ττουργούς, τάς τότε "Ελληνικάς
δατον ττρός σφαγήν καί οί Τούρ-1 Κυ.6ερνήσε,ς, τούς πρόσφυγας „ ,..,____^,....., ,.__ΙΓ..^.
κο. άγρ.ως να κτυττουν με έγχει- Βουλευτάς καΐ τούς διατελέσοον- Χρυσάστσμος Α Θεοδωρίδης
ριδια το σωμα τού ή.μιθανοΰς κλ·; τας ά^ωτέρους ύπη,ρεσιακούς ηο ·|ατ.ρός, εκ Νπιζλή Μικιράς 'Ασ.ας
ΓΕΩΡΠΟΣ ΒΙΟΛΑΚΗΣ
Διευθυντής κα, Ίδιοκτήτης
τής εφημερίδος «Παιμττροσφυγική»
ληνικής Πατρίδος καί χώρας μας
και έπραξαν τούτο μέ Εθνικήν υ.
ττερηφά/ειαν καί Κοινωνικήν αλ¬
ληλεγγύην είς τό ακέραιον καί
ττάντοτε λίαν αποτελεσματικώς
καβ' δσον οί έκ τού Καταστατι-
κού αυτών σκοττοί κσί τΓροορισμο!
δχι μόνον έτΓέτρεττον άλλά έπέβα
λον την τοιαύτην γενικωτέραν δρά
σιν αυτών, ήτις άλλωστε ήτο ά-
ττολύτως σύμφωνοι τηρός τα αίσθή
ματα τής όλότητος τού Προσφυ-
γικοΰ Φοιτητικοΰ Κόσιμου καί έ-
δόνει τάς άγνάς "Ελληνικάς ψκχάς
αυτού, ώς λετττομβρώς θέλομεν ε¬
κθέση τούτο, είς τα προσέχη φύλ
^ ^ φιλτάτης ήιμών
α «Προσφυγιικός Κόσιμος».
ι ραγοντας και τους έν γένει υτταΛ-
ριικου. 'ΕκεΤνο ττοϋ
περισσότερον ήτο ή άγρία δψι; ι λήλ τοΰ ΎτΓΟςΛργείου Κοινων
τΜν γυναικων και τταιδιων τού μα
χολά, καί ή ίικανοττοίησίς των διό¬
τι Ρωμιός τταττάς έσφάζετο ττρό
τών όφθαλιμών των.
Είς ιμάτην τόν άνα.μένομ€ν έττ!
2 ήμερόνυκτα καί έττιειδή ήσαν οί
τελευταΤες ήμέρες 18 Σετττ (είς
τάς 2 Σε~τ. ηκούσθη διά τελει/-
ταίαν φοράν είς την χερσόνηισο"
τής Έρυθραίας (Τσεσμέ) τό «παν
σατε ττύρ» τής 'Ελληνικής σάλπιγ
Σωκράτης Γ. Κλαδάς Δικηγόρος
έ< Χαλδίας τού Πόντου. ΕΠΙ ΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ Συνεχίζεΐτα1 Ή Πεντπκονταετία Ύΐ''} συνεργάτου |<ας κ ΑΠΟΛΛηΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ Συνέχεια έ^ του ττροηγουμένου ι ξυσε τα γένια τού κα! μέ μιά ή Τό έρώτηιμα υπήρξε άττοστομο ρβμη χειρονομία ελυσε τή σύσικε- τικό. Οί βεζύρηδες άλληλοκαιτά- χτηκαν κατηψεΤς καί άνήσυχοΐ' ι1 ύψωσαν δειλά τα βλέμιματά τους στόν ιμονάρχη. Ό Σουλτάνος £- ψη. — Δέν είναι καί τόσο 6ιαστι· κό τό ζήτη,μα, εΤττε. Τό ξανοκϊυ· Συνέχεια είς την 6η·ν Σελίδοΐ
1
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τοΰ Δρος ΔΗΜ- Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ
2 άς παρουσιάξομε δρισμένα γε γονότσ άπτή «Μεγάλη Φωτία** ποΰ
μάς τα ίστόρισαν αύχόπτες μάρτυρες.
16ον
8.-ΠΑΝΟΣ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ
Ό Πάνος Κακναδάτος γεννήϋη-
κε στή Σμύρνη στό 1887. Στή.'
καταστρέψη της Σμύρνης, στό
1922, καταθιικάστηικε άδικα στήν
,κιρβμάλα ό δέ γυναιικάδελφός το>
είναι έκεΐνος ττ©ύ μάς ΐστάρισε τ.'.
ιτπερΐιστατιικό αύτό, σιτό 1957, τό
τες ττού ό ϊδιος ήτανε 65 χρόνον
καί κάτοιικος Νικιαίας.
Άκούτιε λοιττόν τ! μάς είπε.
1._ Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙΓΕΤΑΙ
Τό σττίτ; μας ήτανε στή Σμύ
'ρνη, στό μοοχαιλά τοΰ Άη Νικό»
λα. ΚαθάμοίΜΧ ιμαζί μέ τή μητέ-
ρα μου. Δίττιλα μας ήτανε τό σπ·
τι τοΰ γα<μτπρού ιμας, τού Πάνου Κακναβάτου, ττού εΐχε γυναίκα την άδεΐρφή μου, την Εύαγγελια κα! τπαιβιά τέσσερα ,μ'ΐκιρά. Την Τρίτη, 30 Αύγούστου (12 Σετπτεμβ. ν. ήμ.) 1922, τό 6ρά- δυ, καθώς 6λέτταμ>ε άτττήν ταρά-
τσα ττώς καιγόταν ή 'Αρμενιά κα·
ή φωτία ξατπλωνόταν.ε όλοένα μέσ
στήν ττολιτείσ., λεω τοΰ γαμπρού
ιμου. «Πάνο, είχεις γυναίκα λεχώ-
να ένπεκα ρειρώ μέ λεχοΰδι στπν
άγκαλιιά και! τιρία άκόμα μιχρά
•παιδία, κ' έγο, γρηά μάννα. Να
ττάρωιμε δλη τή φαμεγιά καί νά
κατειδούμιε στήν Πούντα, γιατί δέ
ξέρεις, μττορεΐ μεσ' στή νύχτα νά
ΤΓιροχωρήσηι ή φωτία τπρός τά έ¬
δώ κα! νά έχωμε τρομάρες». Πή-
ραμιε λσιττόν τά χρειαζούμενα κα'
λίγα τρόφιιμα, κλειιδώσαμε τα σπί
τια, ιμ«ς καί φίτγανιε..
'Εκΐεΐ στήν πρσκιυιμαία τής Πού
ντας ήτανε τοΰ «Ντουσσού τα .
ιμττάνιΐα», δυό έξέβρες μεγάλει-1
'μέσ' στή θάλασσα, ττού ή καθ;
,μιά εΤιχε μεγάλη πΊσίνα τριγνρι-
σμόνη ιμέ εύρύχωρες καίμττίνες. Κσ
θως φτάξαιμε έκεΐ, εΐδαμιε τόν κό-
οιμο ττού βμητ'αινε μιέσ' στά μπά-
νια αύτά γιά νά τρεράση τή νύ-
χτα. ΜπήΊκΐα,με κ' εμείς. "Ητανε
ξεχεΤλα κόθϊμο. Άττοκουμπήσαμε
σέ ,μιά γωνιά τοΰ διάδρομου καί
ξη:μΒροθήικαμιε έκεΐ.
Την αλλη μερά, Τετάρτη, 31
Αύγούστοιυ (13 Σεπτεΐμβ. ν. ή.μ.)
1922, άδειάσανε τα μττάινια κ;' ή
ικόσιμος τιράδηιξιε γιά τό Νεκροτα·
φεΐο. "Ισως έκεΐ θά έίδρισκε καλ-
λίτειρηι άσφάλεΐα, γιατί ή κατά-
στασηι ήτανε άνώιμαλη. Ό εχθράς
οικότωνε κ' έίκλίΐ6ε κα! στούς δρό
μους κα! ,μέσ' στά σττίτια. Πήγσ-
•με κ' εμείς έκεΐ. ΆτΓτόν ττολύ τόν
κόθϊμο εΤχε ιμαυρΓσει τό Νεκροτα-
φεΐο καί δέ ,μτησροΰσες νά δής
τούς κατάλευχους μαρμαρένιαυς
τάφους καί τά μοουσωλεΐα. Άττο-
ικου,μττίσαμε στή φαρδιά μαρμα-
,ρένιοο ττλάκα ενός τάφον άπελτπ-
σιμΐένιοι καΐί κοΜρασιμένοι.
Σέ λίγο, έρχονται κο>ντά μας
γεται καί στούς δράμους σκοτώ-
ναυνε. Κάτσ£ έδώ μέ τή φαμελιά
σου νά ιμή σέ χάσωιμε». Μά έκεΐ-
νος της άτταντά. «"Εχω δέν ειχω
ικάνει καχό σέ κανένοονε. Οί Τούρ
κοι μ' άγατττοΰνε καί δέ θά μέ ττε·
ράξουνε. Πιάιω νά δώ τό μοογα'ζ··
καί νά ττουιλήσω δ,τι κ,ρέας εχω
γιά νά έχωμε τπαρόίδες^ καί ξεκι¬
να. 'Αφοΰ ττροχώρησ'ε λίγο, τότεί
ή ττεθερά τού τονε ττήιρΞ: κιροψά ά-
τηοττίσω, άν -τυχόν καί ττάθαινε τ!
ττστα, νά τό ήξερε τουιλάχιστον
ή φαιμιελιιά τού.
Ή τπροκυιμαία γεμάτη κόσμο
φοβιισμένο κι" αττελπιο-μένο. Ό
Πάνος πήγαινε μττιροστά καί ή ττε
θερά ξοττίσιω. "Οσο δμως π.ροχω-
ρούσαινιε, τόσο κί' ό Ρωμνιός κό-
σμος όλιιγόστευιε καί στ'ά «Βαπο
ράιχια» δττοιος Ρωμνιός
τρειρνοθσιε άτροκεΐ, τονε πιάινανε
(Βαττορΐάικια λέγανε τό τμήμα τής
τηροχυμαίοος δπου ηταινε ή μεγάιλη
ξυιλένια σικάλα γιά τα δοπτοράκια
τή.ς σιι/γ'κοι:νωνίας των θαλασσινών
ττροαστείων της Σ,μύρνης). Κα6ώς
λοιπόν φτόιξαΛΈ έκεΐ, τότες ή ΐτε-
βερά τού βιλιέπιει δνό τζαιντάριμει,
πού τπάνε κατατπάνω στόν ΙΊάνο
«αί τονε πΐ'άνουνε. Έκεΐνος δια-
μαρτυρήθηκιε .<αιί (^ώναζε, μά αύ¬ τοι τονε άιρχίισανε στίς καιτακεφο- λίές καί τονε ττίήιρανε. Ή καημένη ή ττεθερά τού, κλα: ,νλ/καταιιληκ-τικκ- πλοκησ ΐντΟΡίκΌ ΑΝΑΓΝ.ΏΣΜΑ . Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ •Αλο τό άριστοΰύγημα τρΰ ΣΤΕΦΑΝΟΤ Ξ - "Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ* 447ον Λέγαμε λοιπόν την περασμένη ΣΚΛΑΒ ώς κα'ι τό κάστρο τοϋ λιμανιοϋ. Οί φλόγες τής φωτιάς, πού Εε- έβδομάδα, πώς ή Ευοωπσϊκή όδός, πήδησαν άπο τόν Φραγκομαχαλά Αεγόταν γενικά άπό τούς Σμυρ- (Εύρωπαϊκή όδό), κάψανε καί τό ναίους ό Φραγκομαχαλάς. Καί λε μεγάλο χάνι τοϋ Κιορηουλοΰ, πού γότανε πάντοτε έτσι. Ό Νηφδκος στήν έμμετρη άφή- άποτεφρώθηκε μα2ί μέ δλπ τά έμπορεύματα πού ήσαν άποθηκευ- γηση τοϋ «Ρεμπελιου» της Σμύρ- μενά σ' αύτό καί πού ή άΕία τους γοντϊχς, ττηιρε τα μτπρος οπίσω, βιαστιικιά κ' έρχεται στό Νεκ,ροτα φεΐο νά μάς &ρή Τα λέει στή'- κόρη της ττού ήτ<ΐνε γυναίχα τον κ Γ αυτή εύτύς λιγοθυιμά. Μέ κό- τηο τηνέ συινβφέραμε καί τότες αώ τή άγκάλιαεπε καί τα τέσσερα παι πρίν άπό την καταοτροφή νης; (1797) γράφΓ.ι καί δάκρυα χόοετε πικρά διά τόν Φραγκομαχαλά πού ήταν άκουσμένος εϋμορφος, στολισμένος μέ πράγματα λογής - λογής. κλπ. ..Κα'ι έννοεϊ φυσικά την Εύρω- παϊκή όδό. Τό ϊδιο κοί ό «Άνώνυμος» στήν άφήγηση τοϋ τραγικοθ έκείνου γε γονότος, γιά τό όποϊο θά μιλήσου με παρακάτω, γράφοι τα εξής επί λέΕεΐ: «Όλη ή όδός ;οϋ Φραγκομα¬ χαλά, 6που ^Ί οικίαι των Εύρωπαί ών καί μιά χιλιάς ακόμη άλλων οίκιών έγιναν κατ' ούτό τό διάστη μα παρανάλωμα των φλογών». Κϊ' αύτά έγράφοντο 125 χρόνια τής διά της, ξαψώνιΐζε κ' έκλαιγε. Καί Σμύρνης τό 1922 καί 135 περίπου ιμαζί μ' αύτη φωνάζανε κο;! κλα.!- γανε τα τΓοο,Ιδ,ά της. Κλοπγαμε κ' ΧΡονι° "στεΡα οπο τ0 Χτίσ|μ° τοΰ μηιτέρα μου κ' έγώ, πού χάσαμί τερτραγώνου τοϋ Φραγκομαχαλά. τό γαμττρο μας. ^ Μα καί σ· ολπ την διαδρομή το0 Την άλλη μιέιρα, ΠειμιΤΓτη, 1) 12 Σε—βμ.. 1922 ή γνναίκα τού κά ΧΡονου ούτο°· κανένας δικός μας νει κουράγιο καί τταίρνει τό λε- ή Εένος δέ μάς λέει πώς τα χούδι στήν άγκαλιιά καί τα άλλα Μαλτέζικα ήτανε Φραγκομαχαλάς, Τιρία παιΐδιά μαζί, καί τραβά γιά τόν «'Κισλά» (Στρατώνα) κοντά στό Κονάκι (διοιικηΓτήριο) δπου ψεις των σπιτιών βρίοκονταν πρός ή'τανε οί φ·ιΛακές. Τα 3 παιδία τ0 μέρ0ς αύτό. της ττού ήτανε μικιρά, 7, 5 καί τριών χρονώ, τη,νέ βαστούσανε άττ' Τά σπίτισ τοΰ τετραγώνου τοϋ τή φούστα γιιά νά μή χαθοΰνε. Φραγκομαχαλά, ήτανε όλα διώρο- Καί σάν έ>ταξε άττόξ' άτττή _φυ ' φα καί πολλά εϊχανε έμ6αδον 100
λοοκή, &<λο:ΐγε κσί παρακαλουσϊ κα1 άλλα όπως θά ουνέβαινε αν οί προοό- τούς Τούρκους τής φυλακάς V ά- (ά<Ρ°° Πολλά· 6Υαί φήσουνε τόν άνπρα της, Τούς έ· νάνε ώς την Εύρωπαϊκή όδό) επί δειχνιε τά τΛχΐ'διά τη'ζ, ιμήττως τη¬ νέ λυατηθούνε, μά αιύτο1! τηνέ διωχ 20·μ. καί άφοϋ σ' όλο τό τετράγω- νάνε καί τήνιε βρίζανε. Κ' έκεΐνο-νο είχαν άνοιΧτπ- 49 βερχανέδες, άπο,μέ,σ' άτπτά σιδειρένια κάγγελα επάνω άπό τούς όποίους ήτανε τού τταιραθύρου τής φυλακής τής , . ν . . - . . ' ,. ' _ τά σπίτια. Και τό μηκος τού οικο- φώναΐζε. « Α^τ,γ &ιητννΐ·λιητ ιτητη- Εύατγγελία, δυό ψίλοι τοΰ Πόνον καί τοϋ λέ-1 Τσ ττόοι&ιώ κβί ψύε. 'Ελπίδες δέν δομικου τετραγώνου, ήτανε ένα νέ. «Τί κάθεσ" έδώ μέ τίς γιηοΤ- ύτπάρ^ουνε. Μονάχα νά ττώρης τά χιλιόμετρο. Άλλά άπό τά σπίτια τταιβιά καί νά πάς στή Μυτιλήνη, ττιοό έκεΐ εΤνοοι ό άδερφός μου, κ,' αύτάς νά σάς ττιροστατέψη». Ε κες; δέν ττάς στό μαγαζί σου; κά τω δέν ύττάιρχει ψόβος» 2— ΟΙ ΤΖΑΝΤΑΡΜΑΔΕΣ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΓΑΜΠΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟ Ό Πάνος ήταινιε χοοσάττης καί τό χοκηατΐΊΟ τού 6ριισικΟΓΓανε στίς άύτά εϊχανε πρόσοψη οτήν Εύ¬ ρωπαϊκή όδό κοί άλλα μέσα στούς νη κάθησ-ε χάμω κ' έ.<λαιγε καί βερχανέδες, όπως Εαναείπαμε. τριγύρω τα πχχιιδιά της. ΟΙ Τοΰρ , . ._ κο. τηνέ δ,ώξανε μέ τίς κλωτσ,ές Μά °' βερχανεδες δέν έχρησ,- κί' αύτη φοόούμενη ,μή τηνέ σκο- μοπποιοϋνται μόνο σάν δίοδοι, πού ς Ταβέρνες» Καί, γ,άνό τώσο^ε την ϊδ,α καί τά πα,δ,α ουνδέανε τόν Φραγκομαχαλά, μέ ι, ετπρεπε «α διασχίση δ της σηχώθηκε κ' εφυγε Καί σάν πάη έκεΐ, ετπρεπε νά διασχίση δ λο σχδδάν τό μάκ,ρος τής προικυ- ,μαίας, ττράμα έττικίινδυνο. Μέ τό θάρρος ττού τοΰ δώσαινΕ οί φίλο·. τού, σηικώθηικε νά πάη. Ή μήτε- ρα ιμου δμως ττού ήτανε πεθερσ τού γυρεύει νά τονε μττοδίση. «Ποϋ θά πάς; ή Σ,μύρνη μέσα κα; της, σηχοθηικε κ' εφυγε. Κα' σάν , , ήρθε καί μάς άντάμωσε στό Νέ- τά Μ°λτεΖικα, αλλα κα. σαν ιδιορ κροταφεϊο έμένα καί τή μητέρα ρυθμες οτοές μέσα οτίς οποίες μας μάς τά εΤττε δλα αύτά μέ κλσ -οαν έγκατεοτημένα διάφορα ματα καί ξεφωνητά. Συνεχίζεται Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΜΝΗΜΗ — ΘΡΗΝΟΣ Φωνή τού ττόνου. Θρήνος ττσνάρχαιος, Ίωνία. Τό στί>θος μας τό καίϊΐ τ' άστροττελόκι. Τί νά πούμε.
Σικλάβα ή Γή κ ι ή σκέψη μας καϊ τηρέττει νά τό ττιοΰμε
τό σιωπηλό τό δά<ρυ σου, πά τρίδα μου αϊωνία. Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ ΜΙΚΡ.ΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΑΙ ΕΝ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙΣ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ Τοΰ (Συνέ.χεια' έκ τοΰ ττροηγουμένου) 'Εττειδτ) ό χρόνος πού διέ&ετα ήτο πολθ λίγος τηρόφθαισα νά ί- ττισικεφθώ μόνον τέσστορας. Την εκκλησίαν ιμέ τοΰς κρίκους (ΤΟΚΑΑΙ). Στήν εΐσοδο βλέπεις δναν έρτ)μίτην μέ κομβολόγι καϊ την είκόνα τοϋ Βατττιστού Ιω»; νού. Πολύ πιθανόν νά έτιιμάτο είς :μνήμην μνήμην τοΰ Βατττιστοΰ. Μέ ότττλοΰν τέμττλθ' ττού χω'ρίζ'" τον ναόν καί τό αιγιο Βή,μα κα' είς τον θόλον ό Ιησούς εσταυρω¬ μένας μέ τούς ά'γγέλους καί άττο στόλους, Ή δεύτερη,. Ή έκκλησία μέ τά τσαρούχια (ΤΣΑΡΙΧΛΙ) πιθανόν τού Άγίου Γεωργι'ου. Μέ μιά με- γάιλη είκόνα τής 'Ανα·στάσεως. Στό βρα,χώιδες εδαοφος διακρινον- ται ΐχνη βηιμάτων. Τά ΐχνη αύτά κατ' άλλους μέν θεορούνται άντ,- γραφή των βημάτων τοΰ Ίησοΰ, τά όττοΐα κατά την τταιράδοσιν, δ;- οοκ,ρίινονται είς την Ίερουσαλή,μ είς τόν τόπον τής Άναλήψεως Κατά τόν Α. Λεβιδην, — δτι μο- ναχός τις νυ,χθη,μερόν έν τώ αύτ£ τόττω Ιστάμΐενος τπροσηύχετο, έ·" ού, τόττος τής τριδής των ποδώ.' αύτοΰ, διιεττ>ρησιε τά Τχνη.
Ή τρΐτη τής Μηιλιάς (ΕΛΜΑ-
ΛΙ) ότττό μιά μηλιά ττού βρίσκε-
ται μτηρός στήν είσοδον. Πιθαν&χ
τής 'Αναλήψεως.
Ή ττιό ένδιαψέρουισα καί καλό
τερα δΐατηρημένη έκκλησία εΐνα1
ή σκοτεινή έκκλησία (ΚΑΡΑΝ-
ΛΙΚ), σκαλισ'μένη σ' ένα τερά¬
στιον κώνον. Δέν έχει τταρόθι/ρα.
Φωτίζεται άτπό μιά τιρύττα στήν ό-
ροφή και τό έσωτερικό της εΤνσι
τελείως σκοτεινό. Ή διακόσμησις
είναι πλουσιωτάτη μέ ττολλάς τοι
χογραφίας, ιδίως άττο τόν βίον
τού Ίηοιον.
Μ. ΛΕΒΙΔΗ, ΊΑΤΡΟΥ
Σχε'δόν δλοι. οί έττάινο δροψο.
αυτών των κώνων είναι φωλέα χ ι ■
λιάδων άγριοτηειρίστερων.
Φαίνεται δτι στήν διατήρησιν
των εΐκόνων έπαιζον αρκειά σπου¬
δαίον ρόλον αυτώ τα περιστέρια
κα
Ι ταοτήματα, έργαστήρια, ίδρύματα,
άκόμη καί φραγκόκκλησες κα'ι
μοναστήρια. 'Εκεϊ μέσα ήσαν έγκα
τεστημένα τά ΠροΕενεϊα των πιό-
τερων Εύρωπαϊκών Κρατών, άνά
μεσα στά όποϊα, στό βερχανέ τοΰ
ΚιουμπεντΖόγλου, ήτανε έγκατεοτη
μένο καί τό 'Ελληνικό. Τά κατα
στήματα, τά πιότερα εϊχανε την
πρόσοψή τους στήν Εύρωπαίκή
όδό, όπως τοϋ Ξενοπούλου πού
έπιανε καί τά δύο πατώματα τοϋ
δερχανέ, τοϋ «Μπόν Μαρσέ» καί
άλλων καί άλλων.
Ό δρόμος αύτάς ήτανε ό πιό
κεντρικάς καί ό πιό εμπορικάς
τής Σμύρνης 'ΆρχιΖε άπό τά
ΜπεΖεστένια, περνοϋσε άπό τά
Γυαλάδικα, ά,ιό την Εύρωπαϊκή
όδό άπό τόν Φασουλά, άπό τά
Τράσσα, άπό τό Κερατοχώρι (ά-
|
Οί πέριξ κάτοικοι γιά νά χρηο.,μο πό τό «κέρας τής πόλεως» ή ά-
ποίήο·οιν την κότηρον των ώς λι-
πασιμα, άφ' ενός μέν έκ,λειον τάς
είσόδους, ώστε δέν ήτο προσι τή
ή εϊσοδος είς τόν τυχόντα, κσί
άφ' ετέρου τό ρι-ύμα τοΰ αέρος
ποΰ έσχηματίζετο μέ την άπαλήν
πτήσιν των ττεριστεριών μέσα
στούς βράχους, ξεσκάνισε τάς τοι
χογραψίας κα! τάς δΐ'Γτηρει κσ·
θαράς. Ό Α. Λε€ίδης δίδει μιά
ρ»μαντικ·ή εξηγήση,.
— Άπίνοητι δέ τής φάραγ/θ',
πλείστα οίκήιματα έν μΛ«ημοσύνοι>ς
χρησΐαεύοντα ώς κοιμητήριον των
νεκρόν, άτινα Κοι'μητήιρια καί Κϋ
λουμ'βάρια, ήτοι ττ£ιριστερεώνες
έ<αλούντο. Κα! τανύν διατη,ροΰτι την έττωννμίαν ταύτην, Κ Ο ΒΕΡ ΤΖΙΝΑΙΚ καλούμενα. Θυρίδας ή- νοιγον έν αυτοίς ίνα εύσΞθε'ίς σττο^ δα·! δυνηθώσι νά άρδεύωσι τά λεί ψανα των τιεθνεότων καϊ ττερισΓε ραί είσελθοΰσαι κατοικήσωσιν έν αυτοίς καΐ έμφωλείσωσι, θεωροΰ-· τες την τΓεριιςττειράν ώς σύμδολο.1 τοΰ Άγίου Πνεύματος Έκ τής συν Γ<9:ίας ταύτης, νομίζω δτι έχε. την αρχήν καΐ τό δηιμώδες άσιμα τό διατηρούμενον έν Κατττταδοκια Άνίβα 'ττάνω σ,ό βου'^ό καΐ κάμε κοΐιμητήρι κι' όπτ' τή δεξιά σου τή μ€.ρια ά νοιιξε τταραθύρ; νά 'μτΓαινοιβγαίνουν τα ττουλιά, νά κελαΓίδούν τ' άηδόνια νά τα ρωτά, τί κάνουνε, τ! κάνε. ό κάτω κόσμος Τό Έλληνικο Άστυνομικο Μυθιστόρημα ασπρεσΊγοϋλιπεσ Τής Α.ΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ ξε τόν ώμο ,μου. Γύρισα μέ τή" έλπίδα φουντωμένη, ξαφνΐ'κά, ά- πότομα... Ό Πέτρος;... Ό Χέν- 57ον "Αν ήτανε στήν τα συνειργός σ' ενα εγκλημα, Τ τερσεν;... "Οχι. Ό άνθρωπάκος. μόνο στή φαντασία μου! Μοΰ άρ- κοΰσε, ποϋ δέν εϊμουνα ύποχ^ρεω- μένη. νά ξαναγυ-ρίσω στοΰ λάρδο^· Μο3.<ιΚήνναιν! Κάτι δέν πήγαΐ"ς καλά έκεΐ ρέσα! "Ισως τό μεγά- λο στπτΓ... ΟΊ σικοτεΐινοϊ διάδρο- μοι... ΟΙ τηρόσφαιτοι Θάνατοι... Ά κό,μα μττορεΐ κ ι ό ττελώριος χήττος ,μέ τά τα-κνά, ττανύψηλα δέντρα, νά μέ φσδίζανε τόσο! Τώρα τό ι*οιωιθα. Ή καμάρα τοΰ Χέντ&ρ- σεν, μέ τά «ιλειιδϊ γυρισμένο άττο μέσα, ιμοΰδινε σιγίαριά. "Ας ήτα νέ τρείς πόρτες μακ,ρυά άπ' τή" αλληι.'... "Ας καρφώνονταν μου, δπως διάοιχιιζα τό σαλόνι, ."ι τούς διάιδραμους, ττολλά μάτια. Δέν τά φο'βάιμου'να. Ήταν άττό κεΐνα, πού κιολαίκ'εύουνΕ κάθε γυ Μοΰ γέλασε εΰθυ·μα. — Έπιτέλους! Γίνατε καλαί Μάς κάνατε νά φοδηΐθοΰμιε! Χάρηικα, ττού τόν εΤδα. — Τ! κάνει ό Ρόλαντ; — Δέν είναι δώ! ©ά τόν δή¬ τε αϋριο. "Εχω μιά τταιραγγελΐα γιά σάς. Εΐμαι εύτυ'χισμένος, πού έ'τυχε σέ •μέ'να ό κλήρος να σάς δόσω τή μεγάλη )(α.ρά — Σά Κύττοοξε τό ρολόι τού. Σάς ήταν άνυπολόγιστη. Μόνο οί 7χ· μιές πού έπαθαν οί Γάλλοι, οί Άγγλο' καί οί Όλλανδο'ι έμποροι, τους, ύπολογίστηκε τότε σ' ένα άπό τό κάψιμο των έμπορευμάτων έκατομμύριο γρόσια, ποσόν τερά- στιο γιά την έποχή. Ό Φραγκομα- χαλάς κάηκε όλότελα. Στά 1763 ό Φραγκομαχαλάς Εαναπιάνει φωτία καΐ καταστρέφε ται μαζί μ' αυτόν καί ή συνοικία τής ΆγΙας Φωτεινής. 'Εκτός άπ' αυτήν την έκκλησιά κάηκε κα'ι τό φράγκικο μονοοτήρι κα'ι ή έκκλη- σιά τής «Σάντα Μαρία». Οί Ζή- μιές άποκαταστάθηκαν στά 1773. Στά 1778 ταρακουνήθηκε συ- θέμελα πόλι ή Σμύρνη άπό σεισμό τόσο δυνατό, πού σπάσανε κα'ι τα •μουράγια». Ό Φραγκομαχαλάς Εεθεμελιώθηκε κα'ι κάηκε. Τά χανιά πέσανε σάν τραπου λόχαρτα καί θάψανε στά έρείπιά τους, έκτός άπό τά έμπορεύματα κι' ένα σωρό όνθρώπους. Τά ΠροΕενεία, Γαλλίας, Αγγλί¬ ας, Βενετίας, Νεάπολης καί Ρϋ γού2ης πού, όπως εϊπαμε δρίσκον ταν στούς βρεχανέδες τοϋ Φραγκο μαχαλά, καταπέσανε κι' αύτά χαί κάηκαν. Τά απίτια των έμπόρων, Φράγ κων καί Έλλήνων τού Φραγκομα χαλά ιδίως, κάηκαν. Εύτυχώς ή φωτία άναχαιτίοτηκε στό φράγκι¬ κο μοναστήρι τοΰ Άγίου Πολυκάρ που κι' έτσι σώθηκαν οί «Κοπριές» όπως καί ή ύπόλοιπη πόλη. Στά 1797 γίνεται τό φοβΓρ5 «Ρεμπελιό» τής Σμύρνης. Πυρπο- ) Γιατί «αΰριο»; "Ισως νότταν £· λεϊται άπό τούς^γενιτσάροτκ: ό' το;^Ί ^ «δει« τοΰ ταξιδιοϋ μου. ... Ο Ρολατ/τ μττοιρεΐ νά εΤχε ττια Φραγκομαχαλάς και Εανα η εκ- σει τ0 δολοφόνο! Ποίος τ' άττέ- κλησία κα'ι τό μοναστήρι τής «Σάν ι κλειε; 'Εττειιδή δέν τόχε πεϊ στόν τα Μαρίας». Όταν ή τάΕη έπεβλή ' "Εν^Ρ^: ΜτταρεΤ ιω μην έ'-ρς. , τπξ άκομα. Άλλα καί ποΰ ήξερα θη μέ την έπέμδαση τοϋ στρατού, ^ τ[ ετχε συμβεΐ μέσα στΐς τρείς ώ- άρχιοε ή αποκατασταθή των Ζημι Ρεζ. ττού έλειττα άττ' τό σττίτι τοι; ών πού προεκλήθησαν. Τά σπίτ,α, ! ^°1>:Ύ^ρεπε Λ φύνω άμέ
τά μαγαΖιά καί ό Φραγκομαχαλάς. | Άναση«ώθη,κα. "Ενα χέρι άγγι
Εαναχτίοτηκαν. Έδώ δμως πρέ-
πει νά σταθοϋμε άναγκοστικά, γιά
νά ίστορήσουμε τό «Ρεμπελιό» τής οδόν· άνερχομένους είς τινάς γ:·
Σμύρνης, σύμφωνα μέ τίς μαρτυρί καντοντάδας. Οϋτε ένας Εύρωπαϊ
Μά τί γιινότανε μιέσα μου; "Α-
μα μέ «άίλεσε στό σττίτι τού ό
λάρδος, έιΌ'.ωθα σνστολή. Έκεί-
νη,. ττού γεννιέται στάν κατωτέρα
μττ.ροστά στόν έκλεκτό τής ζω-
ής. Λιιγοττή ή μόριφωση τού γι;
.μναα'ίΌυ γιά ν' άντΐ'μετοττίση την
Όιξφόιρδη! Άσήιμιαιντα καΐ κακο-
δαλμένα τά έγγλέζικά μου γιά
μ.ά συζητήση μ' έλα λόρδο! Ή
άνωτερότητα τού -άλλου εΐχε σ6ή
σει τό «<έγώ» μου. Μά, ή διήγηση τής "Ελεν ά—ηχη,σε ττολύ τταράδο ξα μέσα μου. 'Εξαυλωσε τόν "Ε^ τουαρντ καί, ταυτόιχρανα, τόν κα- τέδοΐσε στό έττίπεδό μου! Κανέ- νας φόδος άμα τόν εΤδα στό λι- δινγκ - ιρούμ! Ή συστολή εΐχε χαθεΐ. Τό «έγώ» κι ή αύτοϋτπερά- οττΐιση στή θέση τους. Ή αλήθειαι δττως την εΤδα χαΐ την έζτ>σα. Δέ1.1
ήταν ό λόρΐδος ΜακΚή·ννοιν άττέ
ναντί μου. ΕΤμιαστε ά "Εντουαρν:
κι έγώ!...
Ώστόσιο, ή Φύλλις, σάν ττληγ',τ
μένη λο3φ.ίνα, εστβκε άνάμεσά μας!
Ή διήγηισή μου την εΐχε πειιράξε;
Δέν ήταν ό ττόνας, ή ή φρί'κη, ττού
χαράζανε τό ττιρόσωττό της. "Ητα
νέ κάτι άλλο, βασανιζόταν άττό
την άγιάτρευτη πληγή, ττού τής
ίΐχε άνοιίξει ή Κύνθια! Ξαφνικά
τό «ατάλαδα Αύτό μέ φό
6ιζε!
Στάθηκα, ,μιά στιγ,μή, άναπο-
ψάτ.στη. Την άγαττούσα τόσο,
ττού εύχάμουνα νά την ξαναδώ εύ
τυχισιμιένη! "Ετπρεττε νά ξαναττάω
στό οττίτΊ τού λόρδου πολύ σύν-
τομα. Αυριο, ϊσως... Νά βρώ τή'
"Ελεν. Νά (μοΰ ττεΐ την Ιστορία
τής Φύλιλις! Τότε, οί δυό μας,
δίνω δέκα λετττά καιρό νά έτοι-
μάσετε τή βαλίτσα σας! . . .
"Αρχισα νά τρέμω.
•— Θά ψύγω;...
Μ' εττιασ'ε άττ' τό χέρι κα!.
βιαστικά, φτόσιαμ'ε στούς άνελ,κ'ο-
(στήρες.
— "Εχουιμε καιρό νά τά ποϋ
,με στό δρόμο! Κάντε γρήγοοσ.
Δέ ιμάς τταιίιρνει ή ώρα!
Μϊ — ερίιμενε εξω άπ' τό δωιμά
τιο. Τρέμοντας, δσο ττήγαινε πιό
ττιθλύ, ά,αχισα νά μτχζεύω τα ττράμ
μιχπά ,μου. Σέ λίγα λεπτά ί
ντο-λάττα κωί τα σκρτάρια άδε:-
ασαιν. "Ολα τά ,μπουκαλάκια κσί
τά μικροοοντικείμενα μπήκαν,
δ¬
πως - δττως, στή βαλίτσα. 'Ιι-
οΐ)(>ιγγα τα δόντι.α δυνατά προσττ-π
θώντας νά έμΐΓτο'δίίΓω τά δάκ.ρυ
πού ττιέζανε τίς βρΰσες των μα·
τιών ιμου. Γιατί; Μήττως αύτό τό
ταξίδι δέν ήταν ή μοναδική μοί.
έπι'θυμ'ία; Δέν εΐ.χε γίνει τ' δνει-
ρο τί^ς ζωής ,μου;....
Ή τελευταία μΐατιά στό δωμά-
τιο τού Χέντερσεν, τταιράλυσε κά
θε άντίστασή μου. Τά δάκρυα —
ϊδια βροχή— κόλη,σαν άνε.μτ·'όδι-
στα. Βιάστηιχα νά τά σικουπίοω
κ[ άκολούθησα τόν άνθρωπάκο
Πΐΐράαιαμε έξω άττ' τό χίιλια δισ
κό,σα δεκάξη. Στρίψαμιε ενα στε
ν,ό διΐάΐδρομο, τταύ δέν εΐ,χα ξανα
δεί. Μά δέν ττρόσιϊχα τίττοτα! Ι-
θλίψη,, κυ,ρί'αριχη τής ψυχής ,μου
μσ τυραννοΰσε. Δέν ήτα
ν ε π ι ά τ' όνεΐιρο τής ζωής
•μου τό ταιξίδι τού Καναδά!... Αι!1
τή ή ά/ακ.άλυψη, δέ μ' άναστάτω
σε. Δέν εΐχα δύναμη, νά την άντ ι
μιετωττίισω. "Ηξ&ρα ττώς μόνον ^
χρόνος θά μέ γιάτρευε! Κ ι όκολού
ησα τή μοΐρα ιμου...
Βγήκαμε άττ' τό ττίσω
μέ?ο
μπαρεΐ νά ξαναΐι}>έρναμε τό χαμό «,ε όλότελα!...
τού ξενοδαχείου. Μπήκα στ' αύ·
τσχίνηιτο, ττού μάς ττερίμενε. Δέ
είωσα σηιμοΐισ'ία πώς ξ-εκίνησε ά-
μέσως. Κύτταζα, μέ θολωιμιένο·
μάτια, τόν δγκο τού κτιιρίου, ττού
μίχραινε γρήγθ'ρα, ώοττου χάθη-
χμ
γελο τής χαράς οτ' όμοιρφο ττρό-
σωττό τηις! Ή "Ελιειν —εΐμουνα
σίγοι/ρη,— θά τόθελε ττολύ!
.-.——-——
ες έκε'ινων πού τό εϊδανε. ! ος δ^ν έχάθη. Όλοι διεσώθησαν
Γιά τό «Ρεμπελιό» τής Σμύρ- από τά έν τώ λιμένι πλοϊα. Είς
νης, πού έλαβε χώραν στάς 4 Μαρ επίμετρον ά πνέων άνεμος (νότι-
τίου 1797, δέν θά μιλήσουμε έ- (ος) Π"το βιαιότητος, έΕ ου ή πυρ
μεϊς. Θά παραθέσουμε πρώτα ό- καϊα κατέστρεφε τό ώραιότερον
λόκληρη την άφήγηση τοϋ τραγι- τΡΠμα τής Σμύρνης. Ό '^ΙουσελΙμ
κου γεγονότος, όπως ίστορεϊ, ό Π διοικητής τής πόλεως είναι έ-
Μπουρνοβαλής δρ. Τρικόν, άπό τά ΧθΡ°ε των Εύρωπαίων άπό θμη-
«Μικρασιατικά Χρονικά» (τομ. Α. σκευτικόν φανατ.αμόν καί ό Μεχ
ο. 246-249), μεταφρασμένη άπό Μετ - Άγάς, ένας άπό τούς πρω-
Τότε γύριισα, μέ τή σκ,έψη δέ
■μένη στό ττιαιρελθόν, ν' άντικρύσω
τό μέλλσν. Κσθάμουιναι στό ττίσω
μ'έδος μιόνη μου κ ι ό όδητ/ός μού
ήταν άγνωττος! Μ' έβλεπε άττό
τό καθρεφτάκΐι. Μίληισιε π,ρώτος:
(Συν.Ε.χ!ζεται)
Στά παιδία
Ίωνίαο
γιατ'ι την θεωροϋμε ι πό άντικειμε-
νική. Διαβάστε την.
"Ενας θίασος σχοινοβατών Λπι
σκεφθείς την Σμύρνην, προσείλ-
κυσεν ώς έκ τοϋ κοινοφανοϋς τοϋ
θεάματος μεγίστην πλήθους συο-
ροήν.
Φιλονικία έΕερράγη είς την εί¬
ταιτίους τής ημέρας ταύτης, δΊά
λόγους εκδικήσεως κατά των
Φράγκων, διά τής έπιβολής των
οποίων είχεν έκδιωχθή έκ Βουρ-
νόβα. Κατά την αρχήν των ταρα-
χών καί τής πυρκαϊας,... ό πρόΕε
νος τής Γαλλίας, ήτο είς τάς ό-
δούς, επί κεφαλής τής γαλλικής
ΑΓΑΠΗ»
πό τίς κερασιές πού υπήρχαν στήν
γειτονιά αυτή κατά τόν Φ. Φάλμπο,
άπό την Μπέλλα Βίτσα (πού χτί-
στηκε άπό τούς Φραγκισκανούς,
στά 1747, όπου ίδρύοανε κα'ι τό
Νοσοκομεϊο τοϋ Άγίου Άντωνίου)
κα'ι κατέληγε στήν Πούντα.
Π' αύτούς τούς λόγους κα'ι
μετά τό χτίσιμο τού Φραγκομαχα¬
λά, σ' έλάχιστο χρονικό διάστημα,
άΕιοποιήθηκε καί ή άπέναντι πλευ-
ρά τού, ή πρός την Άγία Φωτεινή.
Οί άμπελώνες έΕαφανίσθηκαν καί
στήν θέση τους ύψώθηκαν ώραϊα
καί μεγάλα καταστήματα καί σπί¬
τια.
Δυστυχώς την Σμύρνη την κυ-
νηγοϋσε άνέκαθεν μιά τρομερή κα
τάρα. Οί σεισμο'ι, πού τούς άκολου
θοϋσαν πόντοτε σχεδόν οί πυρ-
καϊές.
σοδον τοϋ Θεάτρου, μεταΕύ των όντλίας' παραστατούμενος, άπό
φρούριον αύτοϋ Γενιτσάρων καί ΤΟν μόνον έν ΣμύΡνΠ εύρισκόμε-
τ(νων Ζακυνθίων τούς όποίους οί νΟν Γάλλον 'ΑΕιωματιιιόν Ζο2έφ
πρώτοι ηθέλησαν νά έμποδίσουν νά Ενρίκ ντέ ΣτΡα°μπούργκ. Οί τα
Ε. · γ-, . ραΕίαι τούς έπυοοβόλπσαν &,;η' >:α1 στα νοτφείη τής εφημερίδος
υπερπηδηθούν το Ευλ,νον περί- Ρ* τους επυροθοΑησαν. Δυο η, βΠροσ(ρυγ|)1ό ΚΑομρ Νι·.
Έσεΐς γενναΐοι ήρ'^ες, δττου μέ
(θείά χαρή
τό σιτέιμμα τό μαρτυρικό φορεΐτΐ
(μέ κχχμάρι
έσεΐς γενναΐοι ττέσαντες τρισένδο
(ξη όμ'άδα.
δττου τα δττλα δράξατε γιά τή
(γλυκειά 'Ελλάδα
Ποίος 6ρή;<ε θίνατο φριχτό ώσά (τόν Ίσαΐσ ώσάν κι' έσάς άτ.ρόμητα παιδι-τ (τής Ίωνίας Ό λογισμός ,μου στα,ματά μπρο- (στά στό ττέρασιμά σας τ' άνήκουστα μαρτύρια σας τά (τόισα 6άσανά σας! Πετάχτε ήρωικές ψκχές στό Πά θεο άνεδήτε, κι' άλλες ήρωικές ψυχές, έκεϊ το" (Σκρά θά βρήτε καί μ' ενα στόμα δλοι σας όίθάνατους νά πήτε. Μεγάλωσ-ε ή Πατρίδα μας, ήμ,θε- (οι χαρήτε. Άττό τή συλλογή μου ________ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΙΔΗΣ Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ το« πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο- γοτέχ,νις κ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έξέδο>σε τό Μυθιστόρη¬
μα της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ
Π(ι)λ.είται στά Κεντρικά Πιβλιο-
Λωλεΐα στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣ1
ΣλΙΤΡΝΑΙΛΝ· Κπρΰτση 9.
φραγμα. Ένας άπό τούς έκδιω-
Ελληνες πυροσβέσται
χθέντας Ζακυνθίους έπανέρχετα. νεκρός ό είς' πΛηΥωμένος ό ΰλ- |
καί φονεύει τόν Γενίτσαρον, ό λος' 'Οκ' πΡ°εενοο τότε μόνον
οποίος τόν είχεν άποδιώΕει. Οί ύπεϋύΡθΠ όταν επείσθη ότι ή βοή
Τοϋρκοι έρεθιΖόμενοι άπό τόν ά- θεια μιός μόνης ώντλ'θί; ότο όλως
δελφόν τοϋ δολοφονηθέντος, άφοϋ ανωίΡελΠε. εν μέσω πυρκαϊας, ή
επί δύο συνεχεϊς ημέρας ματαίως όποία ε'χεν επεκταθη πανταχόΡεν
εζήτουν ικανοποίησιν, την 15ην ώς Πφαίστειον καί ότι ήτο άνθρω-
Μαρτίου, έπήλθον κατά τής Εύρω πίνως άνδύνατον νά σταματήση
επεσαν, χης 25,
παϊκής συνοικίας.
Έν τούτοις καί πάλιν εσταμά¬
τησαν καί πρό πάσης ενεργείας
εζήτησαν, όχι άδίκως, νά τούς πά
ραδώσουν τόν φονέα ή νά τόν
τιμωρήσουν. Άντί άλλης όμως 0-
| παντήσεως οί Σκλαβοϋνοι (καβά
σηδες τοΰ Ένετικοϋ ΠροΕενείου)
ι πυροβολούν εναντίον των καί φο-
I
νεύουν δύο Τούρκους «έμίρας».
'Υπερερεθισθέντες έκ τούτου οί
Γενίτσαροι φωνάΖουν: άτές: (φω
τοϋ Φραγκομαχαλά, στάς 10 Ίου|τιά! φωτ,ά!) καί άφού έθεσαν
λίου 1688, ίσχυρότατος σε,σμός | Πϋρ είς μίαν οικίαν, έκβάλλοντες
κα'ι φωτία πού μεταδόθηκε άπό μεγάλας κραυγάς ώρμησαν
ιφεμαστό κοντύλι, κατέστρεψεν
τό πιό μεγάλο μέρος τής πόλης,
Εϊκοσι πέντε περϊπου χρόνια,
μετά τό χτίσιμο τοϋ τετραγώνου
νεαρός ΆΕιωματικός, μέ οφθαλ¬
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Γ'
Μετά τούς Βαλκανικούς ττολέ-
μους «αί την ταττεινωτικήν διά
τούς Τούρχους συνθήκη·ν, ττολλθ'
κάτοικοι των υπό τοΰ έλλττι/ιχθν.
στρατοΰ «αταληψθ'έντων έδαφω·1
Μαχεδονίας καϊ δυτιχής ©ράκη:
έκ των κατωρέρων ιδία τάξεων α·
κτήμ'θνες έξεκίνησαν ώς ττρόσφι.1·
γες διιευθυνόμενοι ττρός τήιν άνα-
τ(Λλι.κήν Θράκην, τα παράλια τής
Προποντίδος καϊ τής Μΐίκρασίας
άξιοΰντες νά έγκατασταθοΰν εί1.;
τά κτήματτα των Χριστιανών. 'Υ·
θΊ υπό τού έν Κων)
πόλει κεντρικοΰ νΕοτοΌΐρχικοϋ κο-
,μιτάτου, εδημιούργησαν σοδαρό/
ζήτηιμα άναταραιχής, έξαναγκα-
σαντες τούς μέχρι τότε φιλη,συ-
χους "Ελληνας κατοίκους άλλους
μέν νά Λμύνωνται, άλλους δέ
τταονοιικιεϊ νά έκπατρίιζωνται τρεττο-
μενοι ττρός τα Νήσους τού Αίγα -
ου «αί την 'Ελλάδα. Πρό τής ί<. ρύθμου ταύτης καταστάσεως το Ο ίκουμενΐ'κόν Πατριιαρχεΐον εντό¬ νως διορμαρτυρηιθέν υπεχρέωσε τόν τότε Υπουργόν των Εσωτ€.ρι κων Ταλιλσίάτ νά έπιχειιρήση φα1- νομενικήν ττεριοδεία"/ ττρός κατευ- νασιμόν δήθΐτ/ τής ττρακλη&είσης ά ναταραχής «αί έττανόρθωσιν ά&ι κημάτων. Ή 6έ Έλληνική Κυβέρνησις ά- νη,σΐίχοΰσα «αί διά την άξίοοσι ■ τής Τουιρκίας επί τής κυριαρχιας των ,μνγάλυτέιρων νήσων τοθ Αί- γαίου έττρότεινε συνδιάσκεψιν έττ' ύψηλού έπιττέδου έν Βρι/ξέλλαι·; την όττοίαν εδέχθη καί ή Τουρκία. Καί ό μέ Έλ. Βενιζέλος μεταβός είς Μάναχον μάτην ανέμενε τό-' συνάδελφον τού Σαΐτ - Χαιλϊμ ττσ- σάν, όττότε εκηρύχθη ό κός πάλεμος, τής ματαιωθείσης. Τό γεγο%ός τούτο τού σμοΰ χιλΐ'άδον Έλλήνων έκ τ· έστιώτων ανββαλεν έκτοτί. ^ γοΐΛ', την /δέοτ/ ειίς τόν τής άναλλαγής των π, τις δυστυχώς έ μετά δεκαετίαν έν Λωζάννη, Άλλά έκ των Τούρκων έκείνω, ττ,ροσφύγων άλλαι όμά&ες δ,^-. κα,ΐ είς την αν τής Σαμψοΰντος. βία νά έγκατασταθοΰν είς τά γή έλληνικά χριστιανιικά άττ'ϊκ-ρούσθηισαν ύττό των θέντων εντοπίων. ΟΟτοι πλΐ'σθέντες καΐ ένθαρρυνάμίννοι ^ ττώ τού άοιδίιμου Μοχεδονο^άϊο,, Ιεράρχου ττρώην Καστορριάς, 5ί, έτηέτρ'Πψαν την μόλυνσιν τού —σ. τιριου έδάίψους. Δέν τταρηλθε —Ρ. λύς χρόνος καΐ την Μην Αύγού- στου 1914 ή Τουρκία τής Γερμανο - Αυστρίας, Γεν:·κιήν έττιστιράτευσιν. "Εναρξις έφαρμογής τοΰ τωτι,κοΰ των ξένων έν Στοιχείον: Πλήν των διά τού τύττου άν. γελιών καΐ πληροφοριών, των τοι· χσ<ολλημένων στρατολογικών κλή σεων, ύττοχρεωτιικο:1 των Ναώ/ <υ δονοκρουσίαι, άτηε-ιλητικοΐ τ& ογ, μοαίων κηιρύκων κρωγμοΐ κα'ι έκ- νευρ'.στυκοι τυμττανοικουσίαι διελά. λουν την ένοορξιν τής έφαρμογή; τού καταχθονίου σχεδιον τής έξ. ο·^τώσ€ως των Χριστιανικόν στοι¬ χείον έν Τουρκία. Π. Χ. ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ (Συνεχίζεται) ΠΡιΝ ΠΕΓΉΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Ε'. 'Από τόν 137ο Ψαλ- •μ ό . 'Εάν έττιλάθωμαί Σου Ίερουσαλή,μ, 'ΕπΊλησθείη ή δεξιά μου, Κολληβείη ή γλώσσά μου τώ λάρυγγί μοί; 'Εάν μή Σού μνηοθώ, Εάν άρχή εύφροσύνης μου. 2 ΜΑΙΟΥ 1919. Μερά σημα- Χιλιώδες χ,ρόνια ττρίν, ό Άγηκτίλαος τής Σττάρτης, ξεκί/η σε γιά τή Μικρά Άσία, έπιβιβα- ζάμιενος άπό την Αύλίβα, (γιά νά μοιάζη μέ τόν Άγαμέμι/ονα δ ταν ξεκινούσε άπό τό ΐδιο ση,μεϊο ,κατά τής Τροίας) γιά νά έλευθε- ρώση «Τούς την Ασίαν σινοΰντας "Ελληινας» άττό τόν Περσικόν ζυ¬ γόν. Ή ζήλεια δμος έκανε νιά τόν άνακαλέσουν στή Σπάρτη καΐ νά αφήση τό έγχείρηιμά τού άτέλεΐι.ι το. Άκολούθηισεν ό Μέγας Άλέξα.' δρ&ς ττού επί κεφαλής των Έλλή¬ νων ηνωμένον, πλήν των Λακεδαι- μονίων, ξε·κίνηισε ξανά γιά την Ά σία, γιά νά καταλύση την ήγεμο νία των Περσών καΐ νά έξαπλωση τον Έλληνιισμο καΐ τον Πολιτ.σ,μό τού στή Γή αύτη των βαρδάρων. Μά.... ή Μοΐρα δέν θελήση νά όλο κληρώση' τό ύττέροχο αΰτό ξεκινη- μα. "Εδαλε βεβαία βαθειές τίς ρ.' ζες ττέρα έ'ως τόν Γάγγη, μά.. ή φαγωμάρα ,μεταξύ των διάδοχον τού καί ό φθόνος μεταξύ των, ϊ- φερε θλΐ'δερά τ' άποτελέσματά τού. Κ ι ήλθε ή δική μας σειΐρά. Δρο· σοσταλί&ς σάν δϋαμαντόπετίρε: λιάμποιι/ι/ ττάνω στά μαγιάτι,χα τρι αντάφιυλλα τό πρωϊνό αύτό τή- 2 Μαΐου 1919, δταν κι εμείς οί νεώτεροι ξεκινήσαμε γιά τό ΐδιο, σάν τά ττσιραττάνω, ττανηγύρι. Νά γλυτώσοΜμι: τή μάγα Γή άπο τα νύχια των διάδοχον τοΰ Ταμερλά νού. — Περάσαμε τούς Τδιους δρό ,μους ττού ττιέρςχσαν ό ΆΓνη·σίλαος κι' ό Άλέξανδρος κα! χαϊδέψα·^ άθάνατα λείψοονα άττό τό πέρα· σμά των. Μά... ή Μοΐρα καΐ τή' τρίτη αύτη φορά μάς κυνήγησε Ή φαγομάρα μας, τό μΐσος καΐ ή ζήλεια καΐ τό ΣΥΜΦΕΡΟΝ των ξένων σταμάτησαν την ττορεία μας. Σταμάτησαν τόν Πολιτισμό τπρός τά μέσα. Μά... ένας Τούρ κος Μουεζίνης εΤττε ορτόν καλό μου φίλο τόν Ταξίαρτίθ έ.ά. κ. Ηλ Ποπταζαχαρίου (ύττολο'χαγόν τό- τε), δταν 3 ττειρίττθ'υ μηνες πρΐν άπό την κατασττροφή, β-γήκε μ έναν ούλαμό πιρος ενα χωριό τής Κιουτάχειας, ψά'χνοντας νά βρή το Τχνη μιάς δΐ'μοιρίας τοϋ 28ου Συν)τος, ττού εΐχε χαθή έδώ κα δυί> ,μέρες: Κύριε Άξιωματικέ
αυτή. Εισήλθε τότε είς τό προ-
| Εενεϊον τό οποίον δέ εβράδυνε
Ι νά γίνη παρανάλωμα τοϋ πυρός | >Από χήν έπίσκεψίν μας ε?ς ^ κατάσ ^ πα ώ
κα, οπου κατα την στ,γμή. των | |ΐας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ϊδέες
ταραχών είδα νά έρχεται ό ϊδιος Ι γιά ένα σωρό δμορφα δώρα, τώρα πού πλησ:άζουν οί ήμέ-
ρες των έορτών.
«καί
ήρχισαν νά οφά2ουν τούς Έλλη-
I
νας τούς όποίους συνήντων καθ'
μούς άποατράπτοντας άπό οργήν Ι Τά βάζα, οί φοντανιέρες, τά κηροπήγια, τά μπόλ είς δλα
καί νά παρακαλή έπιμόνως τόν | τά μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυροι,
πρόΕενον, νά Ζητήση ένα κανόνι | δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. Άλλά δέν
άπό όποιονδήποτε πλοϊον μέ έΕ Ι ε1™1 μ0ν0ν αύχά' Τά ^αΧαΦοπήρουνα δλων των Ιργοστα-
·■* σιων τοΰ Κόσμου, σέ 6πέροχα. σχέδια καΐ τιμές άποθήκης.
Μην ξεχνάτε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο έπισκεφ-3ήτε τό
κατάστημα
«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική Εκπτω¬
σις γ:ά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ-
ναΐο έπιχειρηματία.
..... , ™ οίων τοΰ Κόσμου, σέ 6πέροχα. σχέδια καί τιαές άποθτικγι-
η επτα σποφασιστικούς άνδρας, Ι μλ.. γ...... . ^ , „ ^ Λ. Λ,« ^^ .' * *πϋοηκη,.
ορκιζόμενος είς την γαλλικήν τι¬
μήν, ότι μέ τό μοναδικόν τουτο
κανόνι θά έφώρμα κατά των Τούρ
κων καί θά τούς έτρεπεν είς φυ¬
γήν.
Σ«νεχίζεται
Τοθ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΛ
(Ζαμπΐτ έφέντη), τώρα θά φύ^ε-
τε, καιΐ σύντομα. Μά έγώ σάν δια
δασμένος σάς λέγω δτι δέν θά ττε
ράση ττολυς και·ρός καΐ θά ξανα
γυρίσετιε, καΐ τότε θά μείνετε γιά
ττάντα. Τά "δια γράφει κι ό μακα·
ρίτης Σωχράτης Προκοττίου στό
βι·6λίο τού «ΣΑΝ ΨΕΜ/ΜΤΛ
ΚΑΙ ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ», δττου μσ;
τταρουσιάζει τόν χότζα τού Ούσάχ
Ταχήρ Άγά νά λέγη στόν φ'ιλο
τού τόν ρω,μηό τόν Τσορμττστζη
(αρχοντα) Δημήτρη, πού έχει γιό
λσχία στόν 'Ελληνικό Στρσΐό.
ττοΰ τόν άγαττά ή κ άρη τού χοτ-
ζα: «Μή φοδασιαι τσορμποπζτί
Τώρα θά φύγετε μά θό ξαναγυρίσ:
τε γιά νά μείνετε γιά ττάντσ.).
Προφητεία; Προαίσθησις; Μά..
άλήθεια Ή Γή έκείνη δέν κάνε
χωρίς "Ελληνα. Κ ι άιν ττέρασσ,1
50 χρόνιο:, κ·ι άν ττΞΐρςίίσουν κα1
100 χρόνια, τό διάσττνμα δέν Εί¬
ναι τταρά δσο μιά σταγόινα 6ρο·
χής στόν Είρηνικό Ώκεοτνό.
Μά κα'ι ττάλι ξε,μακρύναμε. Τί
νά γίνη; Πώς νά την ξεχάσουμε,
Συνεχίζοι,'με λθ'ΐττόν τό θέμα μα;
Συ/εχίζου.με τό Σά66ατο 27.
8.922 (ττ.ή.). ΟΙ τσέτες, γεννή
ματα τής Κόλασης, καΐ οί Τούρ·
κοι στρατιώτες, άρμούν στά Χρ
στιανιχά σττίτια, σχοτωνουν τού'
ήλΐ'κιωμένους, ξεικοιλιιάζουν εγκυ-
μονοΰσες καΐ καιρφώνουν τά έμ·
6ρυα στΐς ξιφολόγχες των, βιόνζον
κορίτσια, άρττάζουν δ,τι μττοροΐ/.
καΐ τό διοχετεύοΐΛ/ στόν Τσυρχο-
μαχαλά ή στά χωρία των.
ΣήΊμερα, Μεγάλο Σά66ατο -τοθ
Γένους, δέν άκούσα,με τό ΑΝΑ·
ΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ, δέν είδαμε τον
τγοπτά νά σχορττά τά νεραντζόφιί
λά "Ανοιξαν οί πόρτες τής Κόλα¬
σης μ οί Δαίιμονες μέ μορίί
Τούρκων ξεχύθηκαν στήν
σμίνη Πόλι καί ζητούν ΑΙΜΑ
την άγοπτηιμένη των τροψή, ΑΙ·
ιΜΑ. Ή,λθαν άφιονισιμένοι,, Θό ρε
ψουμε Θά μάς ττιοΰν τό ΑΙμα
Μοΐ'άζουν ξωτι«ά, κι' άν τούς ΐ"Ρ>
τ,ρελλούς, είναι γιά δέσιιμο. Ή ά-
νέλττιστη νίκη πού τούς δώσσμε,
τούς τρέλλαν.ε
Μέ τό βασίλεμα τού "Ηλίου, δι
ττλοκλεηδώνονται οί ττόιρτες στονί
ρωμηομαχαλάδες, κι' ο)
νοί άποτ;ρο;6ιοϋντσΐ, χωρίζ ♦
στίς ττιό σκοτεινές γωνιές
σττιτιών τους. Ένας
μένος, άττό γειτονικό οττιτι,
χτ'υττά την ττόρτα. Τού
'Κΐ' άττ' αυτόν μαθαίνουμί ττώς <>
όριστι,κός Στρατιωτικός
τής Νουαεντίν Πασάς, μόλις εί"-
σ>ϊ δ έταξε νά τού φέρονν °™^°"
νά'<ι τόν Μητροττολίτη * μαζί μέ δσοι>ς προ^
ΰν σή Μητρόττολι. "Αλλο Κ
μάθοναε. "Ισως ή αύ?ι»ή
κή νά είναι δραματικώτερτ).
τό σήμερα τελειώνει. Ή ε
ρία έσ6ν·σιε. Τόν ήλιο τρζ
χθη«ε τό σιχοτάδι τής ο™ ,
«Γ οί καινούργκς άλιισσΙ&£ζ. ''.
άκούστε τις, πώς κυλοΐΛ'
τυλιγμένες στό χυτό σώμο
Σμύρνης μας! Όλσ εΤκΐι
νά «Γ ό Τοΰρκος άδίστσκτος.
Δέν μιλούμ,ε π ι ά. Ό *
ναι 6οα6ός. ΟΙ μέρες ττ"
ρης Σμύρνης τέλειωσαν
Αΐμα. Κι' Τσως ττοιός ςεΡ"', ,
σως ΰστερα άττό λίγο τα ^
ττ·:α, ή στάχτη νά σκεττάσ01^
κορμί της. ,^
Μεσάννχτα, τά ττρώτσ^ με
χτα τής καινοΰργιας άτ>ασ^..,η
σκλαιβιάς. Ή τύχη θέλησε ^
κωμένα μάτια νά την
άν καί έγώ την θέλω,_τήν
■ΖΩΝΤΑΜΗ, ττάντα
"Ετσι ττέρασιε τίς
ρες, τής τόσο
άς της ή ΣΜΥΡΝΗ
Δ. Γ.
Η
Είς τό τπροσεχές τό τέ*°_^,
ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ, Τά τΐ*^~
τταο^χον. Ό "Ηλίας
γής τά θεμέλια «^
Έξ ήμέρες ιμετά ττίν εισ
Τούρχωνν.
* ·
πιστ»·
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τοΰ Δρος ΔΗΜ- Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ
2 άς παρουσιάξομε δρισμένα γε γονότσ άπτή «Μεγάλη Φωτία** ποΰ
μάς τα ίστόρισαν αύχόπτες μάρτυρες.
16ον
8.-ΠΑΝΟΣ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟΣ
Ό Πάνος Κακναδάτος γεννήϋη-
κε στή Σμύρνη στό 1887. Στή.'
καταστρέψη της Σμύρνης, στό
1922, καταθιικάστηικε άδικα στήν
,κιρβμάλα ό δέ γυναιικάδελφός το>
είναι έκεΐνος ττ©ύ μάς ΐστάρισε τ.'.
ιτπερΐιστατιικό αύτό, σιτό 1957, τό
τες ττού ό ϊδιος ήτανε 65 χρόνον
καί κάτοιικος Νικιαίας.
Άκούτιε λοιττόν τ! μάς είπε.
1._ Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙΓΕΤΑΙ
Τό σττίτ; μας ήτανε στή Σμύ
'ρνη, στό μοοχαιλά τοΰ Άη Νικό»
λα. ΚαθάμοίΜΧ ιμαζί μέ τή μητέ-
ρα μου. Δίττιλα μας ήτανε τό σπ·
τι τοΰ γα<μτπρού ιμας, τού Πάνου Κακναβάτου, ττού εΐχε γυναίκα την άδεΐρφή μου, την Εύαγγελια κα! τπαιβιά τέσσερα ,μ'ΐκιρά. Την Τρίτη, 30 Αύγούστου (12 Σετπτεμβ. ν. ήμ.) 1922, τό 6ρά- δυ, καθώς 6λέτταμ>ε άτττήν ταρά-
τσα ττώς καιγόταν ή 'Αρμενιά κα·
ή φωτία ξατπλωνόταν.ε όλοένα μέσ
στήν ττολιτείσ., λεω τοΰ γαμπρού
ιμου. «Πάνο, είχεις γυναίκα λεχώ-
να ένπεκα ρειρώ μέ λεχοΰδι στπν
άγκαλιιά και! τιρία άκόμα μιχρά
•παιδία, κ' έγο, γρηά μάννα. Να
ττάρωιμε δλη τή φαμεγιά καί νά
κατειδούμιε στήν Πούντα, γιατί δέ
ξέρεις, μττορεΐ μεσ' στή νύχτα νά
ΤΓιροχωρήσηι ή φωτία τπρός τά έ¬
δώ κα! νά έχωμε τρομάρες». Πή-
ραμιε λσιττόν τά χρειαζούμενα κα'
λίγα τρόφιιμα, κλειιδώσαμε τα σπί
τια, ιμ«ς καί φίτγανιε..
'Εκΐεΐ στήν πρσκιυιμαία τής Πού
ντας ήτανε τοΰ «Ντουσσού τα .
ιμττάνιΐα», δυό έξέβρες μεγάλει-1
'μέσ' στή θάλασσα, ττού ή καθ;
,μιά εΤιχε μεγάλη πΊσίνα τριγνρι-
σμόνη ιμέ εύρύχωρες καίμττίνες. Κσ
θως φτάξαιμε έκεΐ, εΐδαμιε τόν κό-
οιμο ττού βμητ'αινε μιέσ' στά μπά-
νια αύτά γιά νά τρεράση τή νύ-
χτα. ΜπήΊκΐα,με κ' εμείς. "Ητανε
ξεχεΤλα κόθϊμο. Άττοκουμπήσαμε
σέ ,μιά γωνιά τοΰ διάδρομου καί
ξη:μΒροθήικαμιε έκεΐ.
Την αλλη μερά, Τετάρτη, 31
Αύγούστοιυ (13 Σεπτεΐμβ. ν. ή.μ.)
1922, άδειάσανε τα μττάινια κ;' ή
ικόσιμος τιράδηιξιε γιά τό Νεκροτα·
φεΐο. "Ισως έκεΐ θά έίδρισκε καλ-
λίτειρηι άσφάλεΐα, γιατί ή κατά-
στασηι ήτανε άνώιμαλη. Ό εχθράς
οικότωνε κ' έίκλίΐ6ε κα! στούς δρό
μους κα! ,μέσ' στά σττίτια. Πήγσ-
•με κ' εμείς έκεΐ. ΆτΓτόν ττολύ τόν
κόθϊμο εΤχε ιμαυρΓσει τό Νεκροτα-
φεΐο καί δέ ,μτησροΰσες νά δής
τούς κατάλευχους μαρμαρένιαυς
τάφους καί τά μοουσωλεΐα. Άττο-
ικου,μττίσαμε στή φαρδιά μαρμα-
,ρένιοο ττλάκα ενός τάφον άπελτπ-
σιμΐένιοι καΐί κοΜρασιμένοι.
Σέ λίγο, έρχονται κο>ντά μας
γεται καί στούς δράμους σκοτώ-
ναυνε. Κάτσ£ έδώ μέ τή φαμελιά
σου νά ιμή σέ χάσωιμε». Μά έκεΐ-
νος της άτταντά. «"Εχω δέν ειχω
ικάνει καχό σέ κανένοονε. Οί Τούρ
κοι μ' άγατττοΰνε καί δέ θά μέ ττε·
ράξουνε. Πιάιω νά δώ τό μοογα'ζ··
καί νά ττουιλήσω δ,τι κ,ρέας εχω
γιά νά έχωμε τπαρόίδες^ καί ξεκι¬
να. 'Αφοΰ ττροχώρησ'ε λίγο, τότεί
ή ττεθερά τού τονε ττήιρΞ: κιροψά ά-
τηοττίσω, άν -τυχόν καί ττάθαινε τ!
ττστα, νά τό ήξερε τουιλάχιστον
ή φαιμιελιιά τού.
Ή τπροκυιμαία γεμάτη κόσμο
φοβιισμένο κι" αττελπιο-μένο. Ό
Πάνος πήγαινε μττιροστά καί ή ττε
θερά ξοττίσιω. "Οσο δμως π.ροχω-
ρούσαινιε, τόσο κί' ό Ρωμνιός κό-
σμος όλιιγόστευιε καί στ'ά «Βαπο
ράιχια» δττοιος Ρωμνιός
τρειρνοθσιε άτροκεΐ, τονε πιάινανε
(Βαττορΐάικια λέγανε τό τμήμα τής
τηροχυμαίοος δπου ηταινε ή μεγάιλη
ξυιλένια σικάλα γιά τα δοπτοράκια
τή.ς σιι/γ'κοι:νωνίας των θαλασσινών
ττροαστείων της Σ,μύρνης). Κα6ώς
λοιπόν φτόιξαΛΈ έκεΐ, τότες ή ΐτε-
βερά τού βιλιέπιει δνό τζαιντάριμει,
πού τπάνε κατατπάνω στόν ΙΊάνο
«αί τονε πΐ'άνουνε. Έκεΐνος δια-
μαρτυρήθηκιε .<αιί (^ώναζε, μά αύ¬ τοι τονε άιρχίισανε στίς καιτακεφο- λίές καί τονε ττίήιρανε. Ή καημένη ή ττεθερά τού, κλα: ,νλ/καταιιληκ-τικκ- πλοκησ ΐντΟΡίκΌ ΑΝΑΓΝ.ΏΣΜΑ . Ι ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ •Αλο τό άριστοΰύγημα τρΰ ΣΤΕΦΑΝΟΤ Ξ - "Ο ΛΪΑΉΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ* 447ον Λέγαμε λοιπόν την περασμένη ΣΚΛΑΒ ώς κα'ι τό κάστρο τοϋ λιμανιοϋ. Οί φλόγες τής φωτιάς, πού Εε- έβδομάδα, πώς ή Ευοωπσϊκή όδός, πήδησαν άπο τόν Φραγκομαχαλά Αεγόταν γενικά άπό τούς Σμυρ- (Εύρωπαϊκή όδό), κάψανε καί τό ναίους ό Φραγκομαχαλάς. Καί λε μεγάλο χάνι τοϋ Κιορηουλοΰ, πού γότανε πάντοτε έτσι. Ό Νηφδκος στήν έμμετρη άφή- άποτεφρώθηκε μα2ί μέ δλπ τά έμπορεύματα πού ήσαν άποθηκευ- γηση τοϋ «Ρεμπελιου» της Σμύρ- μενά σ' αύτό καί πού ή άΕία τους γοντϊχς, ττηιρε τα μτπρος οπίσω, βιαστιικιά κ' έρχεται στό Νεκ,ροτα φεΐο νά μάς &ρή Τα λέει στή'- κόρη της ττού ήτ<ΐνε γυναίχα τον κ Γ αυτή εύτύς λιγοθυιμά. Μέ κό- τηο τηνέ συινβφέραμε καί τότες αώ τή άγκάλιαεπε καί τα τέσσερα παι πρίν άπό την καταοτροφή νης; (1797) γράφΓ.ι καί δάκρυα χόοετε πικρά διά τόν Φραγκομαχαλά πού ήταν άκουσμένος εϋμορφος, στολισμένος μέ πράγματα λογής - λογής. κλπ. ..Κα'ι έννοεϊ φυσικά την Εύρω- παϊκή όδό. Τό ϊδιο κοί ό «Άνώνυμος» στήν άφήγηση τοϋ τραγικοθ έκείνου γε γονότος, γιά τό όποϊο θά μιλήσου με παρακάτω, γράφοι τα εξής επί λέΕεΐ: «Όλη ή όδός ;οϋ Φραγκομα¬ χαλά, 6που ^Ί οικίαι των Εύρωπαί ών καί μιά χιλιάς ακόμη άλλων οίκιών έγιναν κατ' ούτό τό διάστη μα παρανάλωμα των φλογών». Κϊ' αύτά έγράφοντο 125 χρόνια τής διά της, ξαψώνιΐζε κ' έκλαιγε. Καί Σμύρνης τό 1922 καί 135 περίπου ιμαζί μ' αύτη φωνάζανε κο;! κλα.!- γανε τα τΓοο,Ιδ,ά της. Κλοπγαμε κ' ΧΡονι° "στεΡα οπο τ0 Χτίσ|μ° τοΰ μηιτέρα μου κ' έγώ, πού χάσαμί τερτραγώνου τοϋ Φραγκομαχαλά. τό γαμττρο μας. ^ Μα καί σ· ολπ την διαδρομή το0 Την άλλη μιέιρα, ΠειμιΤΓτη, 1) 12 Σε—βμ.. 1922 ή γνναίκα τού κά ΧΡονου ούτο°· κανένας δικός μας νει κουράγιο καί τταίρνει τό λε- ή Εένος δέ μάς λέει πώς τα χούδι στήν άγκαλιιά καί τα άλλα Μαλτέζικα ήτανε Φραγκομαχαλάς, Τιρία παιΐδιά μαζί, καί τραβά γιά τόν «'Κισλά» (Στρατώνα) κοντά στό Κονάκι (διοιικηΓτήριο) δπου ψεις των σπιτιών βρίοκονταν πρός ή'τανε οί φ·ιΛακές. Τα 3 παιδία τ0 μέρ0ς αύτό. της ττού ήτανε μικιρά, 7, 5 καί τριών χρονώ, τη,νέ βαστούσανε άττ' Τά σπίτισ τοΰ τετραγώνου τοϋ τή φούστα γιιά νά μή χαθοΰνε. Φραγκομαχαλά, ήτανε όλα διώρο- Καί σάν έ>ταξε άττόξ' άτττή _φυ ' φα καί πολλά εϊχανε έμ6αδον 100
λοοκή, &<λο:ΐγε κσί παρακαλουσϊ κα1 άλλα όπως θά ουνέβαινε αν οί προοό- τούς Τούρκους τής φυλακάς V ά- (ά<Ρ°° Πολλά· 6Υαί φήσουνε τόν άνπρα της, Τούς έ· νάνε ώς την Εύρωπαϊκή όδό) επί δειχνιε τά τΛχΐ'διά τη'ζ, ιμήττως τη¬ νέ λυατηθούνε, μά αιύτο1! τηνέ διωχ 20·μ. καί άφοϋ σ' όλο τό τετράγω- νάνε καί τήνιε βρίζανε. Κ' έκεΐνο-νο είχαν άνοιΧτπ- 49 βερχανέδες, άπο,μέ,σ' άτπτά σιδειρένια κάγγελα επάνω άπό τούς όποίους ήτανε τού τταιραθύρου τής φυλακής τής , . ν . . - . . ' ,. ' _ τά σπίτια. Και τό μηκος τού οικο- φώναΐζε. « Α^τ,γ &ιητννΐ·λιητ ιτητη- Εύατγγελία, δυό ψίλοι τοΰ Πόνον καί τοϋ λέ-1 Τσ ττόοι&ιώ κβί ψύε. 'Ελπίδες δέν δομικου τετραγώνου, ήτανε ένα νέ. «Τί κάθεσ" έδώ μέ τίς γιηοΤ- ύτπάρ^ουνε. Μονάχα νά ττώρης τά χιλιόμετρο. Άλλά άπό τά σπίτια τταιβιά καί νά πάς στή Μυτιλήνη, ττιοό έκεΐ εΤνοοι ό άδερφός μου, κ,' αύτάς νά σάς ττιροστατέψη». Ε κες; δέν ττάς στό μαγαζί σου; κά τω δέν ύττάιρχει ψόβος» 2— ΟΙ ΤΖΑΝΤΑΡΜΑΔΕΣ ΠΙΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΓΑΜΠΡΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΠΑΝΟ ΚΑΚΝΑΒΑΤΟ Ό Πάνος ήταινιε χοοσάττης καί τό χοκηατΐΊΟ τού 6ριισικΟΓΓανε στίς άύτά εϊχανε πρόσοψη οτήν Εύ¬ ρωπαϊκή όδό κοί άλλα μέσα στούς νη κάθησ-ε χάμω κ' έ.<λαιγε καί βερχανέδες, όπως Εαναείπαμε. τριγύρω τα πχχιιδιά της. ΟΙ Τοΰρ , . ._ κο. τηνέ δ,ώξανε μέ τίς κλωτσ,ές Μά °' βερχανεδες δέν έχρησ,- κί' αύτη φοόούμενη ,μή τηνέ σκο- μοπποιοϋνται μόνο σάν δίοδοι, πού ς Ταβέρνες» Καί, γ,άνό τώσο^ε την ϊδ,α καί τά πα,δ,α ουνδέανε τόν Φραγκομαχαλά, μέ ι, ετπρεπε «α διασχίση δ της σηχώθηκε κ' εφυγε Καί σάν πάη έκεΐ, ετπρεπε νά διασχίση δ λο σχδδάν τό μάκ,ρος τής προικυ- ,μαίας, ττράμα έττικίινδυνο. Μέ τό θάρρος ττού τοΰ δώσαινΕ οί φίλο·. τού, σηικώθηικε νά πάη. Ή μήτε- ρα ιμου δμως ττού ήτανε πεθερσ τού γυρεύει νά τονε μττοδίση. «Ποϋ θά πάς; ή Σ,μύρνη μέσα κα; της, σηχοθηικε κ' εφυγε. Κα' σάν , , ήρθε καί μάς άντάμωσε στό Νέ- τά Μ°λτεΖικα, αλλα κα. σαν ιδιορ κροταφεϊο έμένα καί τή μητέρα ρυθμες οτοές μέσα οτίς οποίες μας μάς τά εΤττε δλα αύτά μέ κλσ -οαν έγκατεοτημένα διάφορα ματα καί ξεφωνητά. Συνεχίζεται Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΜΝΗΜΗ — ΘΡΗΝΟΣ Φωνή τού ττόνου. Θρήνος ττσνάρχαιος, Ίωνία. Τό στί>θος μας τό καίϊΐ τ' άστροττελόκι. Τί νά πούμε.
Σικλάβα ή Γή κ ι ή σκέψη μας καϊ τηρέττει νά τό ττιοΰμε
τό σιωπηλό τό δά<ρυ σου, πά τρίδα μου αϊωνία. Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗΣ ΜΙΚΡ.ΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ ΑΙ ΕΝ ΜΟΝΟΛΙΘΟΙΣ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ Τοΰ (Συνέ.χεια' έκ τοΰ ττροηγουμένου) 'Εττειδτ) ό χρόνος πού διέ&ετα ήτο πολθ λίγος τηρόφθαισα νά ί- ττισικεφθώ μόνον τέσστορας. Την εκκλησίαν ιμέ τοΰς κρίκους (ΤΟΚΑΑΙ). Στήν εΐσοδο βλέπεις δναν έρτ)μίτην μέ κομβολόγι καϊ την είκόνα τοϋ Βατττιστού Ιω»; νού. Πολύ πιθανόν νά έτιιμάτο είς :μνήμην μνήμην τοΰ Βατττιστοΰ. Μέ ότττλοΰν τέμττλθ' ττού χω'ρίζ'" τον ναόν καί τό αιγιο Βή,μα κα' είς τον θόλον ό Ιησούς εσταυρω¬ μένας μέ τούς ά'γγέλους καί άττο στόλους, Ή δεύτερη,. Ή έκκλησία μέ τά τσαρούχια (ΤΣΑΡΙΧΛΙ) πιθανόν τού Άγίου Γεωργι'ου. Μέ μιά με- γάιλη είκόνα τής 'Ανα·στάσεως. Στό βρα,χώιδες εδαοφος διακρινον- ται ΐχνη βηιμάτων. Τά ΐχνη αύτά κατ' άλλους μέν θεορούνται άντ,- γραφή των βημάτων τοΰ Ίησοΰ, τά όττοΐα κατά την τταιράδοσιν, δ;- οοκ,ρίινονται είς την Ίερουσαλή,μ είς τόν τόπον τής Άναλήψεως Κατά τόν Α. Λεβιδην, — δτι μο- ναχός τις νυ,χθη,μερόν έν τώ αύτ£ τόττω Ιστάμΐενος τπροσηύχετο, έ·" ού, τόττος τής τριδής των ποδώ.' αύτοΰ, διιεττ>ρησιε τά Τχνη.
Ή τρΐτη τής Μηιλιάς (ΕΛΜΑ-
ΛΙ) ότττό μιά μηλιά ττού βρίσκε-
ται μτηρός στήν είσοδον. Πιθαν&χ
τής 'Αναλήψεως.
Ή ττιό ένδιαψέρουισα καί καλό
τερα δΐατηρημένη έκκλησία εΐνα1
ή σκοτεινή έκκλησία (ΚΑΡΑΝ-
ΛΙΚ), σκαλισ'μένη σ' ένα τερά¬
στιον κώνον. Δέν έχει τταρόθι/ρα.
Φωτίζεται άτπό μιά τιρύττα στήν ό-
ροφή και τό έσωτερικό της εΤνσι
τελείως σκοτεινό. Ή διακόσμησις
είναι πλουσιωτάτη μέ ττολλάς τοι
χογραφίας, ιδίως άττο τόν βίον
τού Ίηοιον.
Μ. ΛΕΒΙΔΗ, ΊΑΤΡΟΥ
Σχε'δόν δλοι. οί έττάινο δροψο.
αυτών των κώνων είναι φωλέα χ ι ■
λιάδων άγριοτηειρίστερων.
Φαίνεται δτι στήν διατήρησιν
των εΐκόνων έπαιζον αρκειά σπου¬
δαίον ρόλον αυτώ τα περιστέρια
κα
Ι ταοτήματα, έργαστήρια, ίδρύματα,
άκόμη καί φραγκόκκλησες κα'ι
μοναστήρια. 'Εκεϊ μέσα ήσαν έγκα
τεστημένα τά ΠροΕενεϊα των πιό-
τερων Εύρωπαϊκών Κρατών, άνά
μεσα στά όποϊα, στό βερχανέ τοΰ
ΚιουμπεντΖόγλου, ήτανε έγκατεοτη
μένο καί τό 'Ελληνικό. Τά κατα
στήματα, τά πιότερα εϊχανε την
πρόσοψή τους στήν Εύρωπαίκή
όδό, όπως τοϋ Ξενοπούλου πού
έπιανε καί τά δύο πατώματα τοϋ
δερχανέ, τοϋ «Μπόν Μαρσέ» καί
άλλων καί άλλων.
Ό δρόμος αύτάς ήτανε ό πιό
κεντρικάς καί ό πιό εμπορικάς
τής Σμύρνης 'ΆρχιΖε άπό τά
ΜπεΖεστένια, περνοϋσε άπό τά
Γυαλάδικα, ά,ιό την Εύρωπαϊκή
όδό άπό τόν Φασουλά, άπό τά
Τράσσα, άπό τό Κερατοχώρι (ά-
|
Οί πέριξ κάτοικοι γιά νά χρηο.,μο πό τό «κέρας τής πόλεως» ή ά-
ποίήο·οιν την κότηρον των ώς λι-
πασιμα, άφ' ενός μέν έκ,λειον τάς
είσόδους, ώστε δέν ήτο προσι τή
ή εϊσοδος είς τόν τυχόντα, κσί
άφ' ετέρου τό ρι-ύμα τοΰ αέρος
ποΰ έσχηματίζετο μέ την άπαλήν
πτήσιν των ττεριστεριών μέσα
στούς βράχους, ξεσκάνισε τάς τοι
χογραψίας κα! τάς δΐ'Γτηρει κσ·
θαράς. Ό Α. Λε€ίδης δίδει μιά
ρ»μαντικ·ή εξηγήση,.
— Άπίνοητι δέ τής φάραγ/θ',
πλείστα οίκήιματα έν μΛ«ημοσύνοι>ς
χρησΐαεύοντα ώς κοιμητήριον των
νεκρόν, άτινα Κοι'μητήιρια καί Κϋ
λουμ'βάρια, ήτοι ττ£ιριστερεώνες
έ<αλούντο. Κα! τανύν διατη,ροΰτι την έττωννμίαν ταύτην, Κ Ο ΒΕΡ ΤΖΙΝΑΙΚ καλούμενα. Θυρίδας ή- νοιγον έν αυτοίς ίνα εύσΞθε'ίς σττο^ δα·! δυνηθώσι νά άρδεύωσι τά λεί ψανα των τιεθνεότων καϊ ττερισΓε ραί είσελθοΰσαι κατοικήσωσιν έν αυτοίς καΐ έμφωλείσωσι, θεωροΰ-· τες την τΓεριιςττειράν ώς σύμδολο.1 τοΰ Άγίου Πνεύματος Έκ τής συν Γ<9:ίας ταύτης, νομίζω δτι έχε. την αρχήν καΐ τό δηιμώδες άσιμα τό διατηρούμενον έν Κατττταδοκια Άνίβα 'ττάνω σ,ό βου'^ό καΐ κάμε κοΐιμητήρι κι' όπτ' τή δεξιά σου τή μ€.ρια ά νοιιξε τταραθύρ; νά 'μτΓαινοιβγαίνουν τα ττουλιά, νά κελαΓίδούν τ' άηδόνια νά τα ρωτά, τί κάνουνε, τ! κάνε. ό κάτω κόσμος Τό Έλληνικο Άστυνομικο Μυθιστόρημα ασπρεσΊγοϋλιπεσ Τής Α.ΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ ξε τόν ώμο ,μου. Γύρισα μέ τή" έλπίδα φουντωμένη, ξαφνΐ'κά, ά- πότομα... Ό Πέτρος;... Ό Χέν- 57ον "Αν ήτανε στήν τα συνειργός σ' ενα εγκλημα, Τ τερσεν;... "Οχι. Ό άνθρωπάκος. μόνο στή φαντασία μου! Μοΰ άρ- κοΰσε, ποϋ δέν εϊμουνα ύποχ^ρεω- μένη. νά ξαναγυ-ρίσω στοΰ λάρδο^· Μο3.<ιΚήνναιν! Κάτι δέν πήγαΐ"ς καλά έκεΐ ρέσα! "Ισως τό μεγά- λο στπτΓ... ΟΊ σικοτεΐινοϊ διάδρο- μοι... ΟΙ τηρόσφαιτοι Θάνατοι... Ά κό,μα μττορεΐ κ ι ό ττελώριος χήττος ,μέ τά τα-κνά, ττανύψηλα δέντρα, νά μέ φσδίζανε τόσο! Τώρα τό ι*οιωιθα. Ή καμάρα τοΰ Χέντ&ρ- σεν, μέ τά «ιλειιδϊ γυρισμένο άττο μέσα, ιμοΰδινε σιγίαριά. "Ας ήτα νέ τρείς πόρτες μακ,ρυά άπ' τή" αλληι.'... "Ας καρφώνονταν μου, δπως διάοιχιιζα τό σαλόνι, ."ι τούς διάιδραμους, ττολλά μάτια. Δέν τά φο'βάιμου'να. Ήταν άττό κεΐνα, πού κιολαίκ'εύουνΕ κάθε γυ Μοΰ γέλασε εΰθυ·μα. — Έπιτέλους! Γίνατε καλαί Μάς κάνατε νά φοδηΐθοΰμιε! Χάρηικα, ττού τόν εΤδα. — Τ! κάνει ό Ρόλαντ; — Δέν είναι δώ! ©ά τόν δή¬ τε αϋριο. "Εχω μιά τταιραγγελΐα γιά σάς. Εΐμαι εύτυ'χισμένος, πού έ'τυχε σέ •μέ'να ό κλήρος να σάς δόσω τή μεγάλη )(α.ρά — Σά Κύττοοξε τό ρολόι τού. Σάς ήταν άνυπολόγιστη. Μόνο οί 7χ· μιές πού έπαθαν οί Γάλλοι, οί Άγγλο' καί οί Όλλανδο'ι έμποροι, τους, ύπολογίστηκε τότε σ' ένα άπό τό κάψιμο των έμπορευμάτων έκατομμύριο γρόσια, ποσόν τερά- στιο γιά την έποχή. Ό Φραγκομα- χαλάς κάηκε όλότελα. Στά 1763 ό Φραγκομαχαλάς Εαναπιάνει φωτία καΐ καταστρέφε ται μαζί μ' αυτόν καί ή συνοικία τής ΆγΙας Φωτεινής. 'Εκτός άπ' αυτήν την έκκλησιά κάηκε κα'ι τό φράγκικο μονοοτήρι κα'ι ή έκκλη- σιά τής «Σάντα Μαρία». Οί Ζή- μιές άποκαταστάθηκαν στά 1773. Στά 1778 ταρακουνήθηκε συ- θέμελα πόλι ή Σμύρνη άπό σεισμό τόσο δυνατό, πού σπάσανε κα'ι τα •μουράγια». Ό Φραγκομαχαλάς Εεθεμελιώθηκε κα'ι κάηκε. Τά χανιά πέσανε σάν τραπου λόχαρτα καί θάψανε στά έρείπιά τους, έκτός άπό τά έμπορεύματα κι' ένα σωρό όνθρώπους. Τά ΠροΕενεία, Γαλλίας, Αγγλί¬ ας, Βενετίας, Νεάπολης καί Ρϋ γού2ης πού, όπως εϊπαμε δρίσκον ταν στούς βρεχανέδες τοϋ Φραγκο μαχαλά, καταπέσανε κι' αύτά χαί κάηκαν. Τά απίτια των έμπόρων, Φράγ κων καί Έλλήνων τού Φραγκομα χαλά ιδίως, κάηκαν. Εύτυχώς ή φωτία άναχαιτίοτηκε στό φράγκι¬ κο μοναστήρι τοΰ Άγίου Πολυκάρ που κι' έτσι σώθηκαν οί «Κοπριές» όπως καί ή ύπόλοιπη πόλη. Στά 1797 γίνεται τό φοβΓρ5 «Ρεμπελιό» τής Σμύρνης. Πυρπο- ) Γιατί «αΰριο»; "Ισως νότταν £· λεϊται άπό τούς^γενιτσάροτκ: ό' το;^Ί ^ «δει« τοΰ ταξιδιοϋ μου. ... Ο Ρολατ/τ μττοιρεΐ νά εΤχε ττια Φραγκομαχαλάς και Εανα η εκ- σει τ0 δολοφόνο! Ποίος τ' άττέ- κλησία κα'ι τό μοναστήρι τής «Σάν ι κλειε; 'Εττειιδή δέν τόχε πεϊ στόν τα Μαρίας». Όταν ή τάΕη έπεβλή ' "Εν^Ρ^: ΜτταρεΤ ιω μην έ'-ρς. , τπξ άκομα. Άλλα καί ποΰ ήξερα θη μέ την έπέμδαση τοϋ στρατού, ^ τ[ ετχε συμβεΐ μέσα στΐς τρείς ώ- άρχιοε ή αποκατασταθή των Ζημι Ρεζ. ττού έλειττα άττ' τό σττίτι τοι; ών πού προεκλήθησαν. Τά σπίτ,α, ! ^°1>:Ύ^ρεπε Λ φύνω άμέ
τά μαγαΖιά καί ό Φραγκομαχαλάς. | Άναση«ώθη,κα. "Ενα χέρι άγγι
Εαναχτίοτηκαν. Έδώ δμως πρέ-
πει νά σταθοϋμε άναγκοστικά, γιά
νά ίστορήσουμε τό «Ρεμπελιό» τής οδόν· άνερχομένους είς τινάς γ:·
Σμύρνης, σύμφωνα μέ τίς μαρτυρί καντοντάδας. Οϋτε ένας Εύρωπαϊ
Μά τί γιινότανε μιέσα μου; "Α-
μα μέ «άίλεσε στό σττίτι τού ό
λάρδος, έιΌ'.ωθα σνστολή. Έκεί-
νη,. ττού γεννιέται στάν κατωτέρα
μττ.ροστά στόν έκλεκτό τής ζω-
ής. Λιιγοττή ή μόριφωση τού γι;
.μναα'ίΌυ γιά ν' άντΐ'μετοττίση την
Όιξφόιρδη! Άσήιμιαιντα καΐ κακο-
δαλμένα τά έγγλέζικά μου γιά
μ.ά συζητήση μ' έλα λόρδο! Ή
άνωτερότητα τού -άλλου εΐχε σ6ή
σει τό «<έγώ» μου. Μά, ή διήγηση τής "Ελεν ά—ηχη,σε ττολύ τταράδο ξα μέσα μου. 'Εξαυλωσε τόν "Ε^ τουαρντ καί, ταυτόιχρανα, τόν κα- τέδοΐσε στό έττίπεδό μου! Κανέ- νας φόδος άμα τόν εΤδα στό λι- δινγκ - ιρούμ! Ή συστολή εΐχε χαθεΐ. Τό «έγώ» κι ή αύτοϋτπερά- οττΐιση στή θέση τους. Ή αλήθειαι δττως την εΤδα χαΐ την έζτ>σα. Δέ1.1
ήταν ό λόρΐδος ΜακΚή·ννοιν άττέ
ναντί μου. ΕΤμιαστε ά "Εντουαρν:
κι έγώ!...
Ώστόσιο, ή Φύλλις, σάν ττληγ',τ
μένη λο3φ.ίνα, εστβκε άνάμεσά μας!
Ή διήγηισή μου την εΐχε πειιράξε;
Δέν ήταν ό ττόνας, ή ή φρί'κη, ττού
χαράζανε τό ττιρόσωττό της. "Ητα
νέ κάτι άλλο, βασανιζόταν άττό
την άγιάτρευτη πληγή, ττού τής
ίΐχε άνοιίξει ή Κύνθια! Ξαφνικά
τό «ατάλαδα Αύτό μέ φό
6ιζε!
Στάθηκα, ,μιά στιγ,μή, άναπο-
ψάτ.στη. Την άγαττούσα τόσο,
ττού εύχάμουνα νά την ξαναδώ εύ
τυχισιμιένη! "Ετπρεττε νά ξαναττάω
στό οττίτΊ τού λόρδου πολύ σύν-
τομα. Αυριο, ϊσως... Νά βρώ τή'
"Ελεν. Νά (μοΰ ττεΐ την Ιστορία
τής Φύλιλις! Τότε, οί δυό μας,
δίνω δέκα λετττά καιρό νά έτοι-
μάσετε τή βαλίτσα σας! . . .
"Αρχισα νά τρέμω.
•— Θά ψύγω;...
Μ' εττιασ'ε άττ' τό χέρι κα!.
βιαστικά, φτόσιαμ'ε στούς άνελ,κ'ο-
(στήρες.
— "Εχουιμε καιρό νά τά ποϋ
,με στό δρόμο! Κάντε γρήγοοσ.
Δέ ιμάς τταιίιρνει ή ώρα!
Μϊ — ερίιμενε εξω άπ' τό δωιμά
τιο. Τρέμοντας, δσο ττήγαινε πιό
ττιθλύ, ά,αχισα νά μτχζεύω τα ττράμ
μιχπά ,μου. Σέ λίγα λεπτά ί
ντο-λάττα κωί τα σκρτάρια άδε:-
ασαιν. "Ολα τά ,μπουκαλάκια κσί
τά μικροοοντικείμενα μπήκαν,
δ¬
πως - δττως, στή βαλίτσα. 'Ιι-
οΐ)(>ιγγα τα δόντι.α δυνατά προσττ-π
θώντας νά έμΐΓτο'δίίΓω τά δάκ.ρυ
πού ττιέζανε τίς βρΰσες των μα·
τιών ιμου. Γιατί; Μήττως αύτό τό
ταξίδι δέν ήταν ή μοναδική μοί.
έπι'θυμ'ία; Δέν εΐ.χε γίνει τ' δνει-
ρο τί^ς ζωής ,μου;....
Ή τελευταία μΐατιά στό δωμά-
τιο τού Χέντερσεν, τταιράλυσε κά
θε άντίστασή μου. Τά δάκρυα —
ϊδια βροχή— κόλη,σαν άνε.μτ·'όδι-
στα. Βιάστηιχα νά τά σικουπίοω
κ[ άκολούθησα τόν άνθρωπάκο
Πΐΐράαιαμε έξω άττ' τό χίιλια δισ
κό,σα δεκάξη. Στρίψαμιε ενα στε
ν,ό διΐάΐδρομο, τταύ δέν εΐ,χα ξανα
δεί. Μά δέν ττρόσιϊχα τίττοτα! Ι-
θλίψη,, κυ,ρί'αριχη τής ψυχής ,μου
μσ τυραννοΰσε. Δέν ήτα
ν ε π ι ά τ' όνεΐιρο τής ζωής
•μου τό ταιξίδι τού Καναδά!... Αι!1
τή ή ά/ακ.άλυψη, δέ μ' άναστάτω
σε. Δέν εΐχα δύναμη, νά την άντ ι
μιετωττίισω. "Ηξ&ρα ττώς μόνον ^
χρόνος θά μέ γιάτρευε! Κ ι όκολού
ησα τή μοΐρα ιμου...
Βγήκαμε άττ' τό ττίσω
μέ?ο
μπαρεΐ νά ξαναΐι}>έρναμε τό χαμό «,ε όλότελα!...
τού ξενοδαχείου. Μπήκα στ' αύ·
τσχίνηιτο, ττού μάς ττερίμενε. Δέ
είωσα σηιμοΐισ'ία πώς ξ-εκίνησε ά-
μέσως. Κύτταζα, μέ θολωιμιένο·
μάτια, τόν δγκο τού κτιιρίου, ττού
μίχραινε γρήγθ'ρα, ώοττου χάθη-
χμ
γελο τής χαράς οτ' όμοιρφο ττρό-
σωττό τηις! Ή "Ελιειν —εΐμουνα
σίγοι/ρη,— θά τόθελε ττολύ!
.-.——-——
ες έκε'ινων πού τό εϊδανε. ! ος δ^ν έχάθη. Όλοι διεσώθησαν
Γιά τό «Ρεμπελιό» τής Σμύρ- από τά έν τώ λιμένι πλοϊα. Είς
νης, πού έλαβε χώραν στάς 4 Μαρ επίμετρον ά πνέων άνεμος (νότι-
τίου 1797, δέν θά μιλήσουμε έ- (ος) Π"το βιαιότητος, έΕ ου ή πυρ
μεϊς. Θά παραθέσουμε πρώτα ό- καϊα κατέστρεφε τό ώραιότερον
λόκληρη την άφήγηση τοϋ τραγι- τΡΠμα τής Σμύρνης. Ό '^ΙουσελΙμ
κου γεγονότος, όπως ίστορεϊ, ό Π διοικητής τής πόλεως είναι έ-
Μπουρνοβαλής δρ. Τρικόν, άπό τά ΧθΡ°ε των Εύρωπαίων άπό θμη-
«Μικρασιατικά Χρονικά» (τομ. Α. σκευτικόν φανατ.αμόν καί ό Μεχ
ο. 246-249), μεταφρασμένη άπό Μετ - Άγάς, ένας άπό τούς πρω-
Τότε γύριισα, μέ τή σκ,έψη δέ
■μένη στό ττιαιρελθόν, ν' άντικρύσω
τό μέλλσν. Κσθάμουιναι στό ττίσω
μ'έδος μιόνη μου κ ι ό όδητ/ός μού
ήταν άγνωττος! Μ' έβλεπε άττό
τό καθρεφτάκΐι. Μίληισιε π,ρώτος:
(Συν.Ε.χ!ζεται)
Στά παιδία
Ίωνίαο
γιατ'ι την θεωροϋμε ι πό άντικειμε-
νική. Διαβάστε την.
"Ενας θίασος σχοινοβατών Λπι
σκεφθείς την Σμύρνην, προσείλ-
κυσεν ώς έκ τοϋ κοινοφανοϋς τοϋ
θεάματος μεγίστην πλήθους συο-
ροήν.
Φιλονικία έΕερράγη είς την εί¬
ταιτίους τής ημέρας ταύτης, δΊά
λόγους εκδικήσεως κατά των
Φράγκων, διά τής έπιβολής των
οποίων είχεν έκδιωχθή έκ Βουρ-
νόβα. Κατά την αρχήν των ταρα-
χών καί τής πυρκαϊας,... ό πρόΕε
νος τής Γαλλίας, ήτο είς τάς ό-
δούς, επί κεφαλής τής γαλλικής
ΑΓΑΠΗ»
πό τίς κερασιές πού υπήρχαν στήν
γειτονιά αυτή κατά τόν Φ. Φάλμπο,
άπό την Μπέλλα Βίτσα (πού χτί-
στηκε άπό τούς Φραγκισκανούς,
στά 1747, όπου ίδρύοανε κα'ι τό
Νοσοκομεϊο τοϋ Άγίου Άντωνίου)
κα'ι κατέληγε στήν Πούντα.
Π' αύτούς τούς λόγους κα'ι
μετά τό χτίσιμο τού Φραγκομαχα¬
λά, σ' έλάχιστο χρονικό διάστημα,
άΕιοποιήθηκε καί ή άπέναντι πλευ-
ρά τού, ή πρός την Άγία Φωτεινή.
Οί άμπελώνες έΕαφανίσθηκαν καί
στήν θέση τους ύψώθηκαν ώραϊα
καί μεγάλα καταστήματα καί σπί¬
τια.
Δυστυχώς την Σμύρνη την κυ-
νηγοϋσε άνέκαθεν μιά τρομερή κα
τάρα. Οί σεισμο'ι, πού τούς άκολου
θοϋσαν πόντοτε σχεδόν οί πυρ-
καϊές.
σοδον τοϋ Θεάτρου, μεταΕύ των όντλίας' παραστατούμενος, άπό
φρούριον αύτοϋ Γενιτσάρων καί ΤΟν μόνον έν ΣμύΡνΠ εύρισκόμε-
τ(νων Ζακυνθίων τούς όποίους οί νΟν Γάλλον 'ΑΕιωματιιιόν Ζο2έφ
πρώτοι ηθέλησαν νά έμποδίσουν νά Ενρίκ ντέ ΣτΡα°μπούργκ. Οί τα
Ε. · γ-, . ραΕίαι τούς έπυοοβόλπσαν &,;η' >:α1 στα νοτφείη τής εφημερίδος
υπερπηδηθούν το Ευλ,νον περί- Ρ* τους επυροθοΑησαν. Δυο η, βΠροσ(ρυγ|)1ό ΚΑομρ Νι·.
Έσεΐς γενναΐοι ήρ'^ες, δττου μέ
(θείά χαρή
τό σιτέιμμα τό μαρτυρικό φορεΐτΐ
(μέ κχχμάρι
έσεΐς γενναΐοι ττέσαντες τρισένδο
(ξη όμ'άδα.
δττου τα δττλα δράξατε γιά τή
(γλυκειά 'Ελλάδα
Ποίος 6ρή;<ε θίνατο φριχτό ώσά (τόν Ίσαΐσ ώσάν κι' έσάς άτ.ρόμητα παιδι-τ (τής Ίωνίας Ό λογισμός ,μου στα,ματά μπρο- (στά στό ττέρασιμά σας τ' άνήκουστα μαρτύρια σας τά (τόισα 6άσανά σας! Πετάχτε ήρωικές ψκχές στό Πά θεο άνεδήτε, κι' άλλες ήρωικές ψυχές, έκεϊ το" (Σκρά θά βρήτε καί μ' ενα στόμα δλοι σας όίθάνατους νά πήτε. Μεγάλωσ-ε ή Πατρίδα μας, ήμ,θε- (οι χαρήτε. Άττό τή συλλογή μου ________ΔΗΜ. ΚΑΝΟΝΙΔΗΣ Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ το« πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο- γοτέχ,νις κ. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έξέδο>σε τό Μυθιστόρη¬
μα της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ
Π(ι)λ.είται στά Κεντρικά Πιβλιο-
Λωλεΐα στήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣ1
ΣλΙΤΡΝΑΙΛΝ· Κπρΰτση 9.
φραγμα. Ένας άπό τούς έκδιω-
Ελληνες πυροσβέσται
χθέντας Ζακυνθίους έπανέρχετα. νεκρός ό είς' πΛηΥωμένος ό ΰλ- |
καί φονεύει τόν Γενίτσαρον, ό λος' 'Οκ' πΡ°εενοο τότε μόνον
οποίος τόν είχεν άποδιώΕει. Οί ύπεϋύΡθΠ όταν επείσθη ότι ή βοή
Τοϋρκοι έρεθιΖόμενοι άπό τόν ά- θεια μιός μόνης ώντλ'θί; ότο όλως
δελφόν τοϋ δολοφονηθέντος, άφοϋ ανωίΡελΠε. εν μέσω πυρκαϊας, ή
επί δύο συνεχεϊς ημέρας ματαίως όποία ε'χεν επεκταθη πανταχόΡεν
εζήτουν ικανοποίησιν, την 15ην ώς Πφαίστειον καί ότι ήτο άνθρω-
Μαρτίου, έπήλθον κατά τής Εύρω πίνως άνδύνατον νά σταματήση
επεσαν, χης 25,
παϊκής συνοικίας.
Έν τούτοις καί πάλιν εσταμά¬
τησαν καί πρό πάσης ενεργείας
εζήτησαν, όχι άδίκως, νά τούς πά
ραδώσουν τόν φονέα ή νά τόν
τιμωρήσουν. Άντί άλλης όμως 0-
| παντήσεως οί Σκλαβοϋνοι (καβά
σηδες τοΰ Ένετικοϋ ΠροΕενείου)
ι πυροβολούν εναντίον των καί φο-
I
νεύουν δύο Τούρκους «έμίρας».
'Υπερερεθισθέντες έκ τούτου οί
Γενίτσαροι φωνάΖουν: άτές: (φω
τοϋ Φραγκομαχαλά, στάς 10 Ίου|τιά! φωτ,ά!) καί άφού έθεσαν
λίου 1688, ίσχυρότατος σε,σμός | Πϋρ είς μίαν οικίαν, έκβάλλοντες
κα'ι φωτία πού μεταδόθηκε άπό μεγάλας κραυγάς ώρμησαν
ιφεμαστό κοντύλι, κατέστρεψεν
τό πιό μεγάλο μέρος τής πόλης,
Εϊκοσι πέντε περϊπου χρόνια,
μετά τό χτίσιμο τοϋ τετραγώνου
νεαρός ΆΕιωματικός, μέ οφθαλ¬
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Γ'
Μετά τούς Βαλκανικούς ττολέ-
μους «αί την ταττεινωτικήν διά
τούς Τούρχους συνθήκη·ν, ττολλθ'
κάτοικοι των υπό τοΰ έλλττι/ιχθν.
στρατοΰ «αταληψθ'έντων έδαφω·1
Μαχεδονίας καϊ δυτιχής ©ράκη:
έκ των κατωρέρων ιδία τάξεων α·
κτήμ'θνες έξεκίνησαν ώς ττρόσφι.1·
γες διιευθυνόμενοι ττρός τήιν άνα-
τ(Λλι.κήν Θράκην, τα παράλια τής
Προποντίδος καϊ τής Μΐίκρασίας
άξιοΰντες νά έγκατασταθοΰν εί1.;
τά κτήματτα των Χριστιανών. 'Υ·
θΊ υπό τού έν Κων)
πόλει κεντρικοΰ νΕοτοΌΐρχικοϋ κο-
,μιτάτου, εδημιούργησαν σοδαρό/
ζήτηιμα άναταραιχής, έξαναγκα-
σαντες τούς μέχρι τότε φιλη,συ-
χους "Ελληνας κατοίκους άλλους
μέν νά Λμύνωνται, άλλους δέ
τταονοιικιεϊ νά έκπατρίιζωνται τρεττο-
μενοι ττρός τα Νήσους τού Αίγα -
ου «αί την 'Ελλάδα. Πρό τής ί<. ρύθμου ταύτης καταστάσεως το Ο ίκουμενΐ'κόν Πατριιαρχεΐον εντό¬ νως διορμαρτυρηιθέν υπεχρέωσε τόν τότε Υπουργόν των Εσωτ€.ρι κων Ταλιλσίάτ νά έπιχειιρήση φα1- νομενικήν ττεριοδεία"/ ττρός κατευ- νασιμόν δήθΐτ/ τής ττρακλη&είσης ά ναταραχής «αί έττανόρθωσιν ά&ι κημάτων. Ή 6έ Έλληνική Κυβέρνησις ά- νη,σΐίχοΰσα «αί διά την άξίοοσι ■ τής Τουιρκίας επί τής κυριαρχιας των ,μνγάλυτέιρων νήσων τοθ Αί- γαίου έττρότεινε συνδιάσκεψιν έττ' ύψηλού έπιττέδου έν Βρι/ξέλλαι·; την όττοίαν εδέχθη καί ή Τουρκία. Καί ό μέ Έλ. Βενιζέλος μεταβός είς Μάναχον μάτην ανέμενε τό-' συνάδελφον τού Σαΐτ - Χαιλϊμ ττσ- σάν, όττότε εκηρύχθη ό κός πάλεμος, τής ματαιωθείσης. Τό γεγο%ός τούτο τού σμοΰ χιλΐ'άδον Έλλήνων έκ τ· έστιώτων ανββαλεν έκτοτί. ^ γοΐΛ', την /δέοτ/ ειίς τόν τής άναλλαγής των π, τις δυστυχώς έ μετά δεκαετίαν έν Λωζάννη, Άλλά έκ των Τούρκων έκείνω, ττ,ροσφύγων άλλαι όμά&ες δ,^-. κα,ΐ είς την αν τής Σαμψοΰντος. βία νά έγκατασταθοΰν είς τά γή έλληνικά χριστιανιικά άττ'ϊκ-ρούσθηισαν ύττό των θέντων εντοπίων. ΟΟτοι πλΐ'σθέντες καΐ ένθαρρυνάμίννοι ^ ττώ τού άοιδίιμου Μοχεδονο^άϊο,, Ιεράρχου ττρώην Καστορριάς, 5ί, έτηέτρ'Πψαν την μόλυνσιν τού —σ. τιριου έδάίψους. Δέν τταρηλθε —Ρ. λύς χρόνος καΐ την Μην Αύγού- στου 1914 ή Τουρκία τής Γερμανο - Αυστρίας, Γεν:·κιήν έττιστιράτευσιν. "Εναρξις έφαρμογής τοΰ τωτι,κοΰ των ξένων έν Στοιχείον: Πλήν των διά τού τύττου άν. γελιών καΐ πληροφοριών, των τοι· χσ<ολλημένων στρατολογικών κλή σεων, ύττοχρεωτιικο:1 των Ναώ/ <υ δονοκρουσίαι, άτηε-ιλητικοΐ τ& ογ, μοαίων κηιρύκων κρωγμοΐ κα'ι έκ- νευρ'.στυκοι τυμττανοικουσίαι διελά. λουν την ένοορξιν τής έφαρμογή; τού καταχθονίου σχεδιον τής έξ. ο·^τώσ€ως των Χριστιανικόν στοι¬ χείον έν Τουρκία. Π. Χ. ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ (Συνεχίζεται) ΠΡιΝ ΠΕΓΉΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Ε'. 'Από τόν 137ο Ψαλ- •μ ό . 'Εάν έττιλάθωμαί Σου Ίερουσαλή,μ, 'ΕπΊλησθείη ή δεξιά μου, Κολληβείη ή γλώσσά μου τώ λάρυγγί μοί; 'Εάν μή Σού μνηοθώ, Εάν άρχή εύφροσύνης μου. 2 ΜΑΙΟΥ 1919. Μερά σημα- Χιλιώδες χ,ρόνια ττρίν, ό Άγηκτίλαος τής Σττάρτης, ξεκί/η σε γιά τή Μικρά Άσία, έπιβιβα- ζάμιενος άπό την Αύλίβα, (γιά νά μοιάζη μέ τόν Άγαμέμι/ονα δ ταν ξεκινούσε άπό τό ΐδιο ση,μεϊο ,κατά τής Τροίας) γιά νά έλευθε- ρώση «Τούς την Ασίαν σινοΰντας "Ελληινας» άττό τόν Περσικόν ζυ¬ γόν. Ή ζήλεια δμος έκανε νιά τόν άνακαλέσουν στή Σπάρτη καΐ νά αφήση τό έγχείρηιμά τού άτέλεΐι.ι το. Άκολούθηισεν ό Μέγας Άλέξα.' δρ&ς ττού επί κεφαλής των Έλλή¬ νων ηνωμένον, πλήν των Λακεδαι- μονίων, ξε·κίνηισε ξανά γιά την Ά σία, γιά νά καταλύση την ήγεμο νία των Περσών καΐ νά έξαπλωση τον Έλληνιισμο καΐ τον Πολιτ.σ,μό τού στή Γή αύτη των βαρδάρων. Μά.... ή Μοΐρα δέν θελήση νά όλο κληρώση' τό ύττέροχο αΰτό ξεκινη- μα. "Εδαλε βεβαία βαθειές τίς ρ.' ζες ττέρα έ'ως τόν Γάγγη, μά.. ή φαγωμάρα ,μεταξύ των διάδοχον τού καί ό φθόνος μεταξύ των, ϊ- φερε θλΐ'δερά τ' άποτελέσματά τού. Κ ι ήλθε ή δική μας σειΐρά. Δρο· σοσταλί&ς σάν δϋαμαντόπετίρε: λιάμποιι/ι/ ττάνω στά μαγιάτι,χα τρι αντάφιυλλα τό πρωϊνό αύτό τή- 2 Μαΐου 1919, δταν κι εμείς οί νεώτεροι ξεκινήσαμε γιά τό ΐδιο, σάν τά ττσιραττάνω, ττανηγύρι. Νά γλυτώσοΜμι: τή μάγα Γή άπο τα νύχια των διάδοχον τοΰ Ταμερλά νού. — Περάσαμε τούς Τδιους δρό ,μους ττού ττιέρςχσαν ό ΆΓνη·σίλαος κι' ό Άλέξανδρος κα! χαϊδέψα·^ άθάνατα λείψοονα άττό τό πέρα· σμά των. Μά... ή Μοΐρα καΐ τή' τρίτη αύτη φορά μάς κυνήγησε Ή φαγομάρα μας, τό μΐσος καΐ ή ζήλεια καΐ τό ΣΥΜΦΕΡΟΝ των ξένων σταμάτησαν την ττορεία μας. Σταμάτησαν τόν Πολιτισμό τπρός τά μέσα. Μά... ένας Τούρ κος Μουεζίνης εΤττε ορτόν καλό μου φίλο τόν Ταξίαρτίθ έ.ά. κ. Ηλ Ποπταζαχαρίου (ύττολο'χαγόν τό- τε), δταν 3 ττειρίττθ'υ μηνες πρΐν άπό την κατασττροφή, β-γήκε μ έναν ούλαμό πιρος ενα χωριό τής Κιουτάχειας, ψά'χνοντας νά βρή το Τχνη μιάς δΐ'μοιρίας τοϋ 28ου Συν)τος, ττού εΐχε χαθή έδώ κα δυί> ,μέρες: Κύριε Άξιωματικέ
αυτή. Εισήλθε τότε είς τό προ-
| Εενεϊον τό οποίον δέ εβράδυνε
Ι νά γίνη παρανάλωμα τοϋ πυρός | >Από χήν έπίσκεψίν μας ε?ς ^ κατάσ ^ πα ώ
κα, οπου κατα την στ,γμή. των | |ΐας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ϊδέες
ταραχών είδα νά έρχεται ό ϊδιος Ι γιά ένα σωρό δμορφα δώρα, τώρα πού πλησ:άζουν οί ήμέ-
ρες των έορτών.
«καί
ήρχισαν νά οφά2ουν τούς Έλλη-
I
νας τούς όποίους συνήντων καθ'
μούς άποατράπτοντας άπό οργήν Ι Τά βάζα, οί φοντανιέρες, τά κηροπήγια, τά μπόλ είς δλα
καί νά παρακαλή έπιμόνως τόν | τά μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυροι,
πρόΕενον, νά Ζητήση ένα κανόνι | δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. Άλλά δέν
άπό όποιονδήποτε πλοϊον μέ έΕ Ι ε1™1 μ0ν0ν αύχά' Τά ^αΧαΦοπήρουνα δλων των Ιργοστα-
·■* σιων τοΰ Κόσμου, σέ 6πέροχα. σχέδια καΐ τιμές άποθήκης.
Μην ξεχνάτε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο έπισκεφ-3ήτε τό
κατάστημα
«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική Εκπτω¬
σις γ:ά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ-
ναΐο έπιχειρηματία.
..... , ™ οίων τοΰ Κόσμου, σέ 6πέροχα. σχέδια καί τιαές άποθτικγι-
η επτα σποφασιστικούς άνδρας, Ι μλ.. γ...... . ^ , „ ^ Λ. Λ,« ^^ .' * *πϋοηκη,.
ορκιζόμενος είς την γαλλικήν τι¬
μήν, ότι μέ τό μοναδικόν τουτο
κανόνι θά έφώρμα κατά των Τούρ
κων καί θά τούς έτρεπεν είς φυ¬
γήν.
Σ«νεχίζεται
Τοθ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΛ
(Ζαμπΐτ έφέντη), τώρα θά φύ^ε-
τε, καιΐ σύντομα. Μά έγώ σάν δια
δασμένος σάς λέγω δτι δέν θά ττε
ράση ττολυς και·ρός καΐ θά ξανα
γυρίσετιε, καΐ τότε θά μείνετε γιά
ττάντα. Τά "δια γράφει κι ό μακα·
ρίτης Σωχράτης Προκοττίου στό
βι·6λίο τού «ΣΑΝ ΨΕΜ/ΜΤΛ
ΚΑΙ ΣΑΝ ΑΛΗΘΕΙΑ», δττου μσ;
τταρουσιάζει τόν χότζα τού Ούσάχ
Ταχήρ Άγά νά λέγη στόν φ'ιλο
τού τόν ρω,μηό τόν Τσορμττστζη
(αρχοντα) Δημήτρη, πού έχει γιό
λσχία στόν 'Ελληνικό Στρσΐό.
ττοΰ τόν άγαττά ή κ άρη τού χοτ-
ζα: «Μή φοδασιαι τσορμποπζτί
Τώρα θά φύγετε μά θό ξαναγυρίσ:
τε γιά νά μείνετε γιά ττάντσ.).
Προφητεία; Προαίσθησις; Μά..
άλήθεια Ή Γή έκείνη δέν κάνε
χωρίς "Ελληνα. Κ ι άιν ττέρασσ,1
50 χρόνιο:, κ·ι άν ττΞΐρςίίσουν κα1
100 χρόνια, τό διάσττνμα δέν Εί¬
ναι τταρά δσο μιά σταγόινα 6ρο·
χής στόν Είρηνικό Ώκεοτνό.
Μά κα'ι ττάλι ξε,μακρύναμε. Τί
νά γίνη; Πώς νά την ξεχάσουμε,
Συνεχίζοι,'με λθ'ΐττόν τό θέμα μα;
Συ/εχίζου.με τό Σά66ατο 27.
8.922 (ττ.ή.). ΟΙ τσέτες, γεννή
ματα τής Κόλασης, καΐ οί Τούρ·
κοι στρατιώτες, άρμούν στά Χρ
στιανιχά σττίτια, σχοτωνουν τού'
ήλΐ'κιωμένους, ξεικοιλιιάζουν εγκυ-
μονοΰσες καΐ καιρφώνουν τά έμ·
6ρυα στΐς ξιφολόγχες των, βιόνζον
κορίτσια, άρττάζουν δ,τι μττοροΐ/.
καΐ τό διοχετεύοΐΛ/ στόν Τσυρχο-
μαχαλά ή στά χωρία των.
ΣήΊμερα, Μεγάλο Σά66ατο -τοθ
Γένους, δέν άκούσα,με τό ΑΝΑ·
ΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ, δέν είδαμε τον
τγοπτά νά σχορττά τά νεραντζόφιί
λά "Ανοιξαν οί πόρτες τής Κόλα¬
σης μ οί Δαίιμονες μέ μορίί
Τούρκων ξεχύθηκαν στήν
σμίνη Πόλι καί ζητούν ΑΙΜΑ
την άγοπτηιμένη των τροψή, ΑΙ·
ιΜΑ. Ή,λθαν άφιονισιμένοι,, Θό ρε
ψουμε Θά μάς ττιοΰν τό ΑΙμα
Μοΐ'άζουν ξωτι«ά, κι' άν τούς ΐ"Ρ>
τ,ρελλούς, είναι γιά δέσιιμο. Ή ά-
νέλττιστη νίκη πού τούς δώσσμε,
τούς τρέλλαν.ε
Μέ τό βασίλεμα τού "Ηλίου, δι
ττλοκλεηδώνονται οί ττόιρτες στονί
ρωμηομαχαλάδες, κι' ο)
νοί άποτ;ρο;6ιοϋντσΐ, χωρίζ ♦
στίς ττιό σκοτεινές γωνιές
σττιτιών τους. Ένας
μένος, άττό γειτονικό οττιτι,
χτ'υττά την ττόρτα. Τού
'Κΐ' άττ' αυτόν μαθαίνουμί ττώς <>
όριστι,κός Στρατιωτικός
τής Νουαεντίν Πασάς, μόλις εί"-
σ>ϊ δ έταξε νά τού φέρονν °™^°"
νά'<ι τόν Μητροττολίτη * μαζί μέ δσοι>ς προ^
ΰν σή Μητρόττολι. "Αλλο Κ
μάθοναε. "Ισως ή αύ?ι»ή
κή νά είναι δραματικώτερτ).
τό σήμερα τελειώνει. Ή ε
ρία έσ6ν·σιε. Τόν ήλιο τρζ
χθη«ε τό σιχοτάδι τής ο™ ,
«Γ οί καινούργκς άλιισσΙ&£ζ. ''.
άκούστε τις, πώς κυλοΐΛ'
τυλιγμένες στό χυτό σώμο
Σμύρνης μας! Όλσ εΤκΐι
νά «Γ ό Τοΰρκος άδίστσκτος.
Δέν μιλούμ,ε π ι ά. Ό *
ναι 6οα6ός. ΟΙ μέρες ττ"
ρης Σμύρνης τέλειωσαν
Αΐμα. Κι' Τσως ττοιός ςεΡ"', ,
σως ΰστερα άττό λίγο τα ^
ττ·:α, ή στάχτη νά σκεττάσ01^
κορμί της. ,^
Μεσάννχτα, τά ττρώτσ^ με
χτα τής καινοΰργιας άτ>ασ^..,η
σκλαιβιάς. Ή τύχη θέλησε ^
κωμένα μάτια νά την
άν καί έγώ την θέλω,_τήν
■ΖΩΝΤΑΜΗ, ττάντα
"Ετσι ττέρασιε τίς
ρες, τής τόσο
άς της ή ΣΜΥΡΝΗ
Δ. Γ.
Η
Είς τό τπροσεχές τό τέ*°_^,
ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ, Τά τΐ*^~
τταο^χον. Ό "Ηλίας
γής τά θεμέλια «^
Έξ ήμέρες ιμετά ττίν εισ
Τούρχωνν.
* ·
πιστ»·
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ
•Εντύττωσιιν τηροεκχχλεσεν ή έκ¬
κλησις τού έκπιροσώττου τού Έμ-
ΐΓθρικοΰκαΐ Β ιο,μηιχαινΐικοΰ Έτπιμε-
λ—ηρίου Αθηνών πρός τούς είσα
γογεΐς, διά τόν αύτοττερΐορισ.μόν
των είσαγωγών κοοϊ ποικίλας άντ ι
δρώσεις εγέννησεν αύτη ώς πρός
την άρθότητα έφαριμογής ενός το.'
ούτου μ'έτρου, ΰτηό καθεστώς έλευ
βέρας οίκίΓ/ομίας είς τό δλον οί.
κονομικον μας οΐκοβόμηιμα.
Ή διατί—οοθεΤσα έκκλησις, α-
ττΕυθυνομένη είς τούς έκπ-ροσώ
—ούς των ■—[ραγωγι«ών τάξει»
—εμ—σρους, είσαγωγεΐς βιοτέ-
χνας — άτΓασκοττεΐ είς την άντιμε
τώτπσιν τής "παρατηρουμένης σύ
ξήσιεως των είσαγωγών, μέ ά—οτ«
λβσιμα την φυσΐικήν δ.εύρυνσιν -τού1
έμποριικού ίσοζι/γίου, διά την ισο¬
σκέλισιν τού ότΓοίου καταφεύγο
ι»εν είς τάς είστηράξεις των άοη
λων ττόρων Πιράγματτι, αί είσαγω.
γαϊ βαίνουν συνεχώς αύξ<τνάμεναι κατά 20% περιττον έναντι τοθ προ ηγουμένου έτους· αύξησις ή ό· •ποία, ώς ύττεστηιρίχθη κατά την τρροαναφερθεΐσαν σύσκεψιν, δέν δι καιολογεΐται μόνον έκ της άνοδου των τιμών δκεθνώς, ήτις ϋττολογί- ζεται κατά ιμέσον δρον είς 10— 12%. Εάν ανατρέξωμεν είς έπίση μα στοιχεΐα, θά δα—.στώσωιμεν, δτι αί είσαγωγαΐ (ττληιρωμαΐ καί έμτταρΐικαΐ ττιιστώσιεις) άνηλθον, κατά τό δμηινον Ίανουαιρίου - Αύ γούστου 1972, είς 1.493,1 έκατ. δολλαιρίων, ήτοι εσημείωσαν, έν¬ αντι τού αντιιστ οί χον β,μήνου 1971, αύξησιν κατά 21,5%. Ή άλματώδης αύτη αύξησις των ειίσαγωγών, έ< ττρώτης όψεως ΤΓΐστοττοΐ'εΐ ύγιές κλΐμα τής πο¬ ρείαν τής οικονομ ίας μας. Έν τούτοις, ύ—εσ-Γη,ρίχθη δτι ή αύξη¬ σις αύτη δέν άναφέρεται μόνον είς τα κβφαλαιουχικά άγαθά —πρώ¬ ται Ολαι «αί μτ)χανολσγικός έξο- ττλι,σιμός— άλλά καί είς κοταναλω τικά έν γένει άγαθά. 'ΕΞν ττροκει- ιμένω, ϋττογραμμίζεται ότι, βάσει των ώς άνω στοιχεΐιων τού όκταμή νού, ή αιξία των εΊσχτγωγών κεφα- λαιουχικού έξοττλιΐσιμού καϊ πρώ- των ύλών —συμτπερΐλαιμ6αναμέναυ «αί τού άργού ττετιρελαίου— άνήλ θεν βίς 835,3 έκατι. δολλαρίων, ήτοι έχάλυψε τό 55,9% τού σύν¬ ολον των ττάσης φύσεως είσαγω¬ γών της χώρας. "Ηδη, δμως, κσλούιμεθα είς αυ- τοτπειριαρισιμόν των είσαγωγών Εντέυθεν, τηροκύτττουν ττολιλά έ- ροτηιματικά, τα ότταΤα χρήζουν ά- τταντήσεως ή διβρευνήσεως, ώς καϊ εάν τουτο εΤναιι εφικτόν. Τό γεγο- νος δτι ή έκκλησις έ'κττορεύεται ού χί άπό επισήμου ττλευράς, άλλ' έκ μέρους τοΰ Ε.Β.Ε. Αθηνών —καί, ώς έχ τούτου, ττρώτοο Έπιμελητη ρίου ττ>ς χώρας— ουδόλως μειώ-
νει την σημασίαν της. ΆΝαγνω>ρ!
ζεται, δτι ευρισκόμεθα ττ,ρό πλη,μ
,μυρίδος βίσαγωγής αγαθών, άλλά
δέν β.νέττοιμεν έττϊ ποίας βάσεως
δύναται νά στη.ριιχθή ό πειριορι-
σΐμός των είδών αυτών. Ή υπό α¬
νάπτυξιν τελούσα οικονομ ία μας
—ικαϊ δσον έττιιθαμιοΰμεν νά συνι
εχισθη ό ροθμός ούτος άνατττύξε-
ως — δέν έπιτρέττει ουδένα ττεριο
Ρ'ΐσμον ή μείωσιν είς την εισαγω¬
γήν Μεφαλαιοοχικών αγαθών καϊ
πρώτων ύλών. Άττοιμένουν τα κα-
τβναλωτικά άγαθά, διά τα όποΤα
θά ήδύν—ο νά ύττοστηρΐιχθη, δτι
έπιδάλλεται νά τεθοθν υπό δλεγ-
χον. Τούτο, &μ<ος, συν€ΤΓάγεται ό- λόκλη.ρον κύκλωμα έτπτττώσεων, ά- πό τής ύτπερτι,μή·ο·€ώς των μέχρι τής διαταράιξεως τΰν έιμττορικών σχέσεων τής Ελλάδος μέ τάς τρ!- τας χώρας... Έξ άλλου, ή σύνδεσις μας με- τά τής Ε.Ο.Κ. καΐ αί ί—οχρεώ- σ.ε·ις μας, αί άπορρέουσαι έκ τής σι^μφωνίας τής ΓΚΑΤΤ, δέν μας άφήη»:>[/ν ττειρ,θώρια αυξήσεως τώ
δασμών. "Ισως 8ά ήτο δκνατόν α!
είσαγΓνγαΐ των αγαθών αυτών νά
δΐ'αιμαρφούνται είς έπΐ-εδα άνάλο-
γα ττρός την ζήτησιν, χωρίς δμως
«αί νά ϋ-ττοθάλτΓεται —ώς έτονι-
σθη είς την ιδίαν σύΐτκεψιν—- ή
κατανάλωσις των ΰττό τής Πολι-
τείας (κατοοναλωτική πίστις κ
λπ.), Έκ τταραλλήλου, δέν βλέπο-
ττομεν τό έψιικτον τοΰ πράγιματος,
έφ' δσον τούτο έναττόκειται είς
την καλοπ'ροαίρετον διάθεσιν ιω;
έ,μτΓΟρων η είσαγωγέων. Τοιαύτα
•πιρωταδουλίαι, δμως, άναλίΐιμδά·
νονται ύττευθύνως· άλλως, δέν άνα
κοινοθνται....
Συμφονούμεν δτι έχομεν αύξη¬
σιν των είσνχγ-ωγών είς ύττέρμετρον
βαθμόν, έν τΓθλλοΐς δέ, μή δίκαια-
λογηιμένην. Περαιτέρω, δμως, φρο
νούμβν δτι πιρέττει νά τεθή μία τα
ξι·ς είς τό δλον θέ,μα καί τό Κοά
τος έχει είς την διάθεισίν τοι» ττολ
λοθς τιρόητους, χωρϊς τόν φόβον
ικαί τοΰς κινδύνους άντιποί,νων. Έ/
τώ μιεταξύ, καλόν θά ήτο νά έν-
τείνωιμ£ν τάς ττροο—αβείας μας
διιά την ανάτττυξιν των έξαγωγών,
αί όττοίαι καί μόνον δύνανται, νά
μας έξαγάγουν άττό άνεπιθκμή-
τοι;ς έξελίιξεις...
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••■••«•••••••••ι
Η ΕϊϋΓΩΓΗ ΕΣΠΕΡΙΔΘΕΙΑΩΝ
ΕΙσήλιθομβν είς την νέαν έξαγω
γΐικήν τρΒρίοδον των έσττεριδοειδώ^
κα! αί ττρώται ένδείιξεις δέν είναι
καί τόσον ένθαριρΐΛ'τΐικαί εφέτο-
διά τα ττορτοκάλια μας, τόσον
άττό τπλευράς τοττοθετήσεως αυτών
είς τάς άγοράς τού εξωτερικόν,
δσον κα>ί ά—ό άττόψεως διαμορφώ
σεως των τημών των. "Ηδη, αι! έ-
πιτυγχανόμιεναι τιιμαί διά τα πρώ
τα φορτί-α άττοτηροοσινΐΌΐμένων ττορ
τοκαιλίων είς την αγοράν τού Μο
νάχου, δέν κρίνονται ίκανοποιητι¬
καί ΰττό των έξαγωγικών κύκλων!
Ή κατά τα ανωτέρω διαμόρψω
σ—βριΐδοειιδη, όφείλεται είς την ΰ-
στΓεριοοΕΐιδη, όφείλεται είς τή νύ
■ττερ—αραγωγήν τού εΐδους είς 6-
λιας τάς ναραγίύΎθύς χώρας τής
Μεσόγειον καί κορίος είς την ' Ι
σττανίαιν, ή όττοία ττέρυσι, λόγω
τκΐγετών ΐπτέστη μιεγάλην άττώλε·
αν τής ττα,ραγωγής τηις. Έπίσης
«αί έν Ελλάδι ή παραγωγή πορ-
τοκαλίων έμψανίζεται ηύξη,μένη,
ύ~οιλογίζεται δέ, ότι αύτη θά υ¬
περβή τάς 5ΟΟ.ΟΟΟ τόννων. Ή
ύττερτκχραγωγή τού εΤδους, κα!
(οατά συνέτηειαν ή ιπτερτφοσφορά
τού είς τάς τταραοοσιοκάς άγο¬
ράς τής Κεντριικης Εύρώττης καί
τής Σοβιετικής 'Ενώσβως θά έχη
τούς άντικτύττους της είς την δ-
λην διάθεσιν καί απορρόφησιν των
"ορτοκαλίων.
Υπό τάς συνθήκας αύτάς, τί
ττρά&ληιμια διαθέσεως των ττορτΰ-
κΐαλίων μας καθίσταται όξύτατο»
καί ασφαλώς, δέν δύναται νά το
έττιλόση μόνον ή έττιστράτευσις
δλων των μετοίφορικών μέσων διό
την —ροώθησίν των είς τάς άγο¬
ράς τού εξωτερικόν. Πρός τού¬
τοις, θεωρούμεν, δτι δέν ήτο ή
χατάλληλος έττοχή — έν όψει τη1"
ηύξηιμένης τπαραγωγής — νά θε
σωμβν θέμα άλλαγης τού σιχττή
•μΐατος τταραΐλαβής των έστπτιριδο-
ίιιδών μας άττό τούς τπελάτας μα·'
των Άνατολΐικών χωρών, οί όττοι
οί έξακολσυθούν νά εΤναα οί κυ¬
ριώτεροι άγοραοταΙ Έλληνικών
ττορτοχαλίων. Όψίμως καί
ρως άνεκ,ινήσιαμεν ζήτη,μα παρσ..
δόσεως των έσπεριιδοειδών είς τ.τ
σύνορά μας, διά νά άττοφύγωμε
τό σηιμιαντιικόν ττ.οσοστόν άπορ·>ί
ψεως φορτίων κοπά την τταιραλα-
6ήν των είς τούς τότπους κατανα¬
λώσεως. Άιντί τού μέτρον τούτου
θά ήδυνάμ€θα νά ζητήσωμεν άττό
τούς άγοραστ'άς αώτούς, έφ δσο
εϋρισκόιμεθα έν δικαίω περισσό¬
τερον σεβασμόν είς τα σΐΛ/αλλαγ
ματιικά ηθΓ> κα! έθΐιμα. Επί πλέ¬
ον, τό καθεστώς διμερών συμφω-
νιών (κλήρινγικς), τό οποίον διέ¬
πει τάς μ,ετά των έν λόγω χωρώ
Ελληνικάς συναλλαγάς, μάς επ.
τρ€ττ€ΐ νά πιροσφύγωμεν είς έτερα
άτΓθτελεσιματιικτερα μέτρα, ή, έν
πάση περιπτώσει νά έξομαλύνω
μέν τάς διαιφοράς ιμας δι" άλλου
τηροσφαρωτέρου τρόττου.
Άλλά τό θέμα των έσττεριεο-
ει.δών π,ρέτρει νά τό άντΐιμετωπι-
σωμεν καί μακροχρονίως. Ή ττα-
ραγωγή των έσπιεριδοειδών μ
—^δσον κα! των άλλων χωρών —
6α!νει συνειχώς αυξανομένη, ένώ
τα ττειρι'ΐθώρια τπεραιτέρω δΐ'ευρύν-
σεως τής ζητήσεως αυτών είς τα;
γνωστάς καί δεδομένας άγορας
εΤναι έλάχιστα! Έν τπρο<εΐιμιέν<ο δέν τΓρέτΓει νά μάς διαφεύγη' το γεγονός, δτι μ/ία συναιφής έττΐΓτιρο πή τής Εύρω<ττ>αϊ<κής Οίκονομική Κοινότη,τος, είχεν άσχολη9ή τή< ττοορελθοΰσαν άνοι.ξιν, μέ τό θέμα τής αυξήσεως τής τταραγωγή των έστπ3ρι|5οειδων καϊ έπεσήμσ- νε τάς δυσχερείας, τάς άποίας θά ά/τΊμετωτπιση ή διάθεσις τούτων ώς νωττών. Τοΰθ' δττερ μάς ύττο- χρεοΐ, δττως άπό τούδε άναζητη- σωμεν νέας λύσιεις έκτονώσεως τής δη:μι©υ>ργηθησο>μέν.ης αύριον κςττα-
στάσεωι,. Καϊ την λύσιν αύτη/
νομίζομεν δτι θά μάς την δώση ή
χρηισι μοτΓθ'ίησις των έσττεριδοει-
δών, διά την παραγωγήν χ^μώ;
Είς τούτο σκνηγορεϊ καί τό γ*.·
γονός, δπ τ}δη ή ττροτίμησις τοΰ
ξένου καταικαλωτικοϋ κοινοΰ τ>ρχι
σε νά στρέφεται σταθερώς πρός
τούς χι/μούς φρούτων.
ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΝΓΟΜΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΚΟΑ
ΠΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΑΣ ΑΛΟΥΜΙΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
11ΟΣΙΕΥΣΕΙ! ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήοεων 'Αν·.ι>νύμων
Έταιρειών καί Έτοιρβιών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' 6πο
•βαβως τοθ κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ. ββ37β)4ΐ2β
^ 1β)12)βδ. δημοσιευθεΐσης «Ις τό ήπ' αριθ. ββθ)23ΐ2.β5
• Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έΐαιρβιών). όρΙΖεται Οτι δύναν-
τβι νο συνεχΐσωσι δημοοιβύουσαι εγκύρως τας ΠροσκΑήσβ'ί
τ«»ν Γβν,κβγ Συνβλεύσΐίων καί τοος Ίσολογιομούς των δ.Ο
'π< οικονομικάς μος εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς έγένβιο μέχρι τοθδε διά τη* •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τί* συγχωνεύσβίίκ: τηο. Ό,ροιμένες «δ.αψορες άντιλήφε- ων» μ'εταξυ τού Έλληνικού Δη,μο- σ'ιου καί τής άμειρι,κοονι.κής άλουμ: νοδιομηχανίας ΑΛΚΟΑ τταρεκάμ- φθησαν πιρΐαφατα κιαί έτσι ή δια τφαγμάτειχτη, γιά την Τδρνση έρ- γοσταισίου άλουιμινίου στήν Έλλά δα τπροιχω,ρεΐ, ιμέ τΓρΐοοτΓτι,κή τα- χόας έττΐ,τεύξεως συιμιφωνίας. Σιτγ κΐ,κ,ρ.,μιένως ή έταιιριία ΑΑΚΟΑ ά- τΡίΐδέχθη την άξίωση, κοοθορισιμοϋ μίνιΐμου,μ τι,μών έξαγωγής, οΐ 6 ττοΐες θά έξοΐ3·φαλίζο.υν την εξυπη¬ ρετήση των ξιένων κεφαλαίων, ττοϋ βά είοιαιχθούν, κοοί των δανειακώι ύττοτχρΐώσεων τής νέας βιομηχανί- ας, ,μέ τρόττο ώστε ή όνά μονάΰα ττ,ροϊόντος κ'εφαλα'ιακή έττιτ>άρυνΡΊΐ
νά εΐνοοι ένοίσιφαιλιισιμιέινη, κ,αί άττε-
θέιχβ'η νά μή κ'ατωοληθοΰν «ρόγ.-
ολτιξ» γιά την τταιροχή "ΝΟΥΧΑ-
ΟΥ» καιί τε'χνιιχών μΐεθόδων, άπτό
την ,μητρική έταιιρία στήν θυγα-
τρική, πού θά δημιουργηθή έδώ.
Τό θιέιμα ττοϋ άτττιοιμβνει νά διευ-
κιρμνιισθη είναι ή τιιμή τού ήλεκι,θ1
κου ρεύμιατος, ιμΐ τό όττοΐο ή Δή
.μοισία Έττιιχεί.ρηισηι Ήλβκτρισμοί;
θά έφοδιάζη τήιν βιομιηιχαινία άλου
μινίου, τής οττοίαις ή τταραγωγικη
δι.·ναομ:κοτης άνέρχεται σέ 250—
300 χιλιΐάίδες τόννους ττερίΐΓτου.
Ή ίδέα συμιμετοχής τής Δ.Ε.Η
στή'ν νέα άλοιυιμ'ΐν-οβιιοιμηχαινία φαί·
νεται δτι μάλλον έγκαταλεί'ΤΓεται.
■Ελ-ίζ«ται, δ,μως, δτι ταχέως Οα
βιρεθή ιμ.'ά φάρμοιυίλα επιλύσεως
τού ένείρ,γεϋοκού ττ.ρο6λήιματος, ώσ
τε νά βϊωρηται μάλλον βεβαία ή
έτρι'τειυξη τελικής σιυμφωνίας μέ
τήιν ΑΛΚΟΑ. 'Υτηεινθι/μίζεται δτι
ή άντΐίτηροα'ΜΓΓτιείια τής ΑΛΚΟΑ
βριισκότα 6δώ τόν ττερασιμένο μή
να, συνειχί'ζοντας τίς διαπτραιγμα
■πεύσεις μέ την έλληνική κυδέρνη-
ση καιί ,μιέ έλληνικές βωξιτικές επι
χειιρήσεις.
Έπίισης, έκττρόσωτροι τής έται-
ρΪΌτς Ρέϋνολντς σι/νεχίζουν τίς
«,ττ'θοωθηιμέ.'ες συζητήσεις» τους
γιιά !μιά βιοιμηχαινιί'α ττοοραγωγής
άλουιμί'νας ενός έικαταμιμυιρίου τόν
νόν έτηιθ'ίως, σιέ συνεργορσία μέ
£ιλληιν»!ΐ<ιές .μ,ετα)λλιεΊ;τιικές έττιχε,ΐιρή- σεις ττού παράγουνν βωξίτηι. Υπο στηιρίζετοοι δτι ή λύση αύτη, έν Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σ,ΓίΑΙΓΓΩΝ ΠΡΟΣ ΕΠΑΝΕΞΑΓΩΓΗΝ Ό ύφοτηουιργός Οίκιονομιΐκων κ. 'ΑρΐΌτιε,ίΙδη,ς Δημιάττιοιι/λιος ύττέγρα γρβψϊν άτηάφαισιν διά τής οποίας αΐρεται ό πι-ιριοιριιοιμός, ττερί μή εί σαγωγήις, έττϊ ττ!ρασω,ρινή άτελεια μ-κιροίτέιραις ΓΓπασατηττος των τρια- οτττόγγωιν τπρος έττεξειργοΐσίαιν καί έτπαι νειξοιγ ωγ ήν. Τό μέηραν ελήφθη; είς τα ττλα!- σιΐα. τής όνισχύσιεως τής έξαγωγή-; βιαμηχοϋνιικών καιί άΊλλων έγχωρι ών τηροϊάνιτων. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣ,ΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΟΤ "Ο ύτποιιργός ΈθΛ»ιική.ς Οίκο- νοιμίας κ. Ν. Η. Έφέισιιος θά με¬ ταβή ιμιεττά τού ύ~ο.υ|ργού 'Ανα- ττλιηΐρωτιοΰ κ Κ Καρύδα την πρω! οοι> τής τπροΐσεχούς Πήμτπτηις είς
ταν Έλληινιικον 'Οργανισμόν Τού
ρι'οιμοΰ. Ή επίσκεψις γίκεταιι έν
τώ τηλαισίω των ένηιμ'ερωτΐ'κών έ
έττηοικέψίωιν των κκ_ ϋττουιργών έ
ττι τής δρο«3ΓΤιΓΐιρι.ότηίτος των τε
λούντων ύτττό την έπτκχπ·τ.είοον τοΰ
ύττουργείου Έθνιικής Οίκονο;μια·;
Όιργανισιμών.
σχεσιει ττ,ρός τίς δυοχολίες έξασφα
λίσεως έτταιρ.<ιούς θέματος γιό την λειτουργία ενός έργοστςκτίου ττα- ραγωγής άλοι/μινίου (ττού, δτπως είναι γνωστό, χρειιάζετα;ι μβγάλες ποσόαητες ήλεκτρικού ρεύματος), θεωρεΤται ττεριισσότβρο συμφέρου- σκχ, γιατϊ ή πιαραγωγή τής άλοωμ! ναις άκολουθεί χημική διαίδικασία καΐ δχι άναιγωγι.κή. Στο μετοίξύ, τκλη·ραφοιρίες τοθ «Μάϊνιγκ Τζόρναλ» (είδικοϋ ττε- ριθδιικού ττ3ρΐ τα ,μέταλλα καΐ τα •μιεταλλειύ,μιθΐτα), άναφέρουιν ότι ή παιγκόοιμιος τπαραγωγή ά'λοωμι^ί- ου αύξήιθηικε κατά τό ττρώτο έξά- μηνο τού 1972 κατά 5%, στό ΰ- ψος των 5,6 έτκαταμμιιρίων τόν¬ νον. Στΐς Ήνωμένες Πολιτεΐες ή ζή τηση άλουμινίου άνέκιαιμψε πλή- ρως, μέ άτΓθτιέλοσμα οί τταραγω γοΐ άλομμι.νίου νά εργάζωντο; σο 88% τής δΐίνιοομικότητός τοι/ς τώρα, έναντι 82% τής δυναιμ'ΐκό- τητος ττού έχρηισκμοτΓοιεΐτο στΐς άρχές τού έτοι/ς. Παρά την στα· θερή αΰξηιση τής τπαραγωγής καΐ τίς ύψηλότερες είσαγωγές οί έ- ττενδύσεις σέ δηιμιοιυργία νέων μο νάδων σιηιμαντιικώς έμιειώθησαν. Ί δΐοπτέ,ρα αυξήση τής ζητήσεως ττα ρουσίιασ.ε ή καταινάλωση ήμικατερ γασιμιένων ττρο'ιάντων άλουιμινιου σιτΐς Ήνωμένες ΠολιτεΤβς,, δατοα ή ζητήση στόν τομέα των οίκοδο μιικών καΐ κιατο;σικειυαιστΐ'κών έρ- γων αύξήθηκε κατά 1 1%, στήν αό τοκινητοβιομηιχανία κατά ΙόΡκαι στήν σι/σκευαισίκχ κατά 15%. Ένώ ή τΓιροοτττική γιά την βιο· ΐμηιχοονίια άλουμινίου κατέστη τπε- .ριισισότερο εύοίωνος, ή αυξήση τής ζητήισεως έξαικολοι/θεΤ νά υπολεί¬ πετο:! τής τηλεοναζσύσης' παραγυ. γικής δυναιμιικότηιτος. Τα σαμβό- λσ/ιια τηωλήσειων γιά τό 1973, τα οττοΤα τώρα βρί·σκονται ύττό δισ- ττραΐγ,μιάτειυιση, πιιστεύεται δτι θά σαναφβοούν 'μέ μικιρές όνθιμαστι- κές αυξήσεως τιιμών. Έν τούτοις, ττιολλά άττό τα σιομβόλοτια, τα ό- ττοΤα ττρόκειται νά ύττογραφούν, ττεριΐέχοϋν ρήττρβς κλιιμακώσεως των τιμών ττίρός τα άκω, οί οποίες θά ιμτΓοροΰν νά τεθοθν σέ Λειτουρ γία άττό των μέσων τού 1973. Στήν Β'ρεταννία, ή αγγλικη ΑΛΚΑΝ άνΕκοίνωσε αυξήση τι¬ μίων κατά 10 στΐϊρλ!ν£'ς τόν τόν- νο, στό ύψος των 230 στειρλινών, γιά άλοΜμίινιο σέ χΐλώνες, καΐ ό- ριισιμιένιες άιλλΒς αϋξήσεμς. Είναι ή τΓρώτη φαρά έντός των τελβι/ταί ών τπεντε έτών ττού αύξάνοηαι οί τιιμές τοΰ άλθΜμινΙου οτήν Βρεταν νία. 'Υττάριχουν ένδίίιξεις, δτι κα¬ τά τό τπρώτο έξάμηΌ τού τρέχον¬ τος έτους αύξήθηικε ή κατανάλω- ση άλουιμιΐΛΊου στήν Βιρεταννία ■κατά 11%, έναντι τού 1971 Ή αΰξηιση, δμως, αυτή, ιμιόλις έξαρ· ικιεΐ γιά νά έττοίνχϊφέρη την κατα- νάλωση στό έτρίιτΐΞΐδο τού 1970. Παλλές βρεταννΐιχές έταιιρίες ττα- ραγωγής άλαυμινίαυ ύτΓέστησα.ΐ' κατά τα τειλΐιυταία δύο έτη ση- μαντΐικές ζηιμίιες. Ή βιθ'μηχσνία άλουμινίου στήν Διτπιική Γερμανίσ. έτπηιρεάσθη,κε, έ- ττίσιης, δυσμενώς άτπό την νομ:- οιματιική άνατΓροοηαρμογή 1971 — 1972, τπράγμια τό όττοΐο τής έκό στισΐϊ ττερΐ τα 160 έκαταμμύρια ,μάρκα μόνιο κατά τιό 1972. Πέν- τε έταιρίες τής γερμανικής άλου μΐ'νοιβιομηιχανίιαις άττοβλιέτΓθιυιν στήν αί/ξηιση των τιιμών τοΰ άλουιμινί- ου καΐ 6ρ!ισι:<ονται σέ μεταξύ τους διαττραγμιατεύσεις. Οΐ εύρω—αϊκ,ές τιμές τού άλου- ιμινίου έξα<ολαυθούν νά είναι χα- ,μιηλές, άλλά ή κατάισταση δέν φαί'νϊται ι,ά χει·ροτέρειυσ>ε κατά
την θάρκε'α τού τΓζ.ρασιμιένου θέ-
ιρονζ. "Η τπμιή στήν ελευθέρα ά-
γορά γιά άλιοαμίνιο σέ χελώνίς
άνέοχεται στά 19,6—20 σέντς
άνά λ:ι&ρα στούς εύρωτταϊχούς λι
μιένΐς. Έν τούτοις, ή τιιμ,ή αυτή
άντι.'ΤΓροιαιωτΓΒύί! μΐικρές ποσότη-
τες δαχΐνουμένο,υ στήν Εϋρώπη ά-
λοι,ιμινίου ίδιαίτερα 8έ πωλήσε.ς
τηού πι;ο£ρχο·ντ·αι άπό τίς Άνατΐ)
λικές χώρες καί κνιρίως άπό τη»
ΡθΓ.ι.αανία καΐ την Βουλγαρία.
Κοιλώς πληρο'φοιρηΐ'ϋΐ'ένες πηγές
τής βιο,μηΐχανίας άλουμινίου —
καταλήγΐι τό «Μάϊνικγ Τζόρναλ»
— τΓΐιστεύοι,ν δτι ή ζήτη,σση κα·
πιροσφορά θά έλθΐι,ν σέ έιξισο,ριοό
ττηση κατά το 1974, άλλλά σχέ-
δια γιά την δημιουιογία νέων έρ-
γοστιασίων άττοτελούν έναν άπροσ
διόριιχτο παιράγοντα. Ή έτησία
αύξΓΐςτη τής ζητήσιϊως άλουιμινιου
στόιν Δυτιιχό κό^μο ό>»<έιρο(ϊται σέ 7%, σύμφωνα ιμέ στοιχεΤα τού ά· μιερκαιΊικού γρςχψιςίου των μεταλ- λιείω·/. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ Μέ την οργανωθή κοινοττραξΐας τού κλά'δου γυναιικιείων έσωρούχω. καί ένδι,υιάτων, την καθιέρωση πχχνελλΓ,'/ίου σ*υναφοιΰς έκιθεσεως •καθώς καί ιμέ την όογάνωση έξα- γωγών, θά άσχοληιθή ό Πανελλη νιος Σύν'δΐοιαος Βΐιοτεχνών Γυναι- ικΐ'ιων Έσορούχων καΐ Έν5υ·μά· των .<ατά την αύρανή γενική συ·· έλευιςτη τού κλάδον στό Βιοτεχν.- κό Έπ^μελητήρ1ο Αθηνών. Θέμα· τα ήμ'ίΐρηρ-^ας διατάξεως νά είναι ή λογοδοσία τού άπΏρχομένου δ' σΐικητικοΰ οΐΗμ,δουλ ίαυ, ή εκθέση τής Έξϊλεγχτικής Έπιτροπής ή λήψη αποφάσεως τροτηςητοΐήσεως τής άνοιμασίιοτς τού Συνδέσμηυ καΐ ή έκλογή άντ»ΤΓροσώττων στήν Ο.Β.Σ.Α. Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΧΑΛΥΒΔΟΦΥΑΑΩΝ Σύμΐφωνα μέ έγκώκλιο τού 1>-
παυργείου Ο ϊκοιναμιικών, ή παρτ
λαδή ειίσαγοιμένων σιδηιροφύλλων
σέ ρόλλουις (κιόϊλς) πού άποτε-
λούν την πρώτιη Οληι γιά τα σιδη
ρό'ψ.υλλα ψ'-ΐχίρτϊς έξιΐλάσεως στΐς
ϊλληνικές „ β.α^ιη,χανίες «πού χρη
σιιμοποιοΰν λίαν διχημενεΤς δρους
παριαιγωγής», θά γί'/εται, σύμφ^
να μέ την ύττ' άριθμ 56 έγκύκλιο
τού ύπουργείαυ Οί·κονοιμ,ικών, μέ
την καταθέση ύπευθύνου
δηλώσεως απά την παρα-
λήίτπτρια βΐϋιμηιχανία δτι τό παρα
λαιμΙ&ανόμενο προϊόν θά χρησιιμο-
ποιιηθή αποκλειστικώς γιά ψοχρ·~
έξΐέλαση, όττότε Ισχύει ό δασ,μός
5%. Ώς γνωστό, ό δα—μός 5%
σόιμφωνα μέ τό Ν.Δ. 248 θά ι¬
σχύση μΐϊχι.οι Όκ'ωβρίου τοΰ 1975
όπότε θά αύξΓ,ιθή σέ 12%. Προϋ-
π^θεση εΤ'/αι τα παιρςχγό;μ·ενα προ
ιόντςχ νά ιμή είχον/ πάχος μεγσλύ
τερο των 2,5 χιλιαστών. Άξιόχρε
ος ττροσιωτΓΐκή έγγύηση τρίτου θσ
ικατστίβεται γιά την εξασφαλίση
τής διαφοράς μεταξύ των κατα·
βληθέντων ,μειο.'ιμενων δασΐμών καΐ
τής δασμολογΐικής κλάσεως τού ί-
σχύει.
ΘΑ ΠΑΡΑΓΗ ΜΟΡΦΟΣΙΔΗΡΟ Η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΣ
Δέν ύπάρχει θέμα αύτοπεριορισμοϋ
των είσαγωγών, τονίϋει ή Κυβέρνηση
Δέν ύηάρχει Θέμα αύτοπεριορι¬
σμοϋ των είσαγωγών, εδήλωσε ή
Κυβέρνηση διά τού άρμοδίου ύψυ-
πουργοϋ Έμπορίου, καί ότι τα α¬
ναγραφέντα περί των όσων ουνε-
2ητήΘησαν σχετικώς οτό Έμπορο
Οιομηχανικό Έπιμελητήριο Αθη¬
νών δέν άπηχοϋν τίς άπόψεις τής
Κυβερνήσεως.
Τούτο άναφέρει έπίσημη χθεοι-
νή ανακοινώση, ή όποία έχει ώς
έΕής: «Τό υπουργείον Έθνικής ύί
κονομίας (τομεύα Έμπορίου) α¬
νακοινοί ότι τό θιγέν κατά την
σύσκεψιν τοΰ Ε.Π.Ε.Α. θέμα τοΰ
αύτοπεριορισμοϋ των είσαγωγών
ώστε να συγκρατηθή ό όγκος των
ουνεχώς αύξανομένων είσαγωγών
' έν Ελλάδι, καί αί έκφρασθεϊσαι
τα αιτηματα
μεταλλευτικων
επιχειρησεων
Τα αίτήματα τού μεταλλευτικοϋ
κλάδου γιά την Λήψη μέτρων πρός
ενισχύση θά γίνουν άπό την Κυ¬
βέρνηση δεκτά μόνον έφ' όσον
οί μεταλλευτικές έπιχειρήσεις πεΙ
σουν την κυβένρηαη ότι άντιμετω
πι'Ζεται δυαχέρεια έΕαγωγών καί
έπισημάνουν τα συγκεκριμένα προ
βλήματα καΐ τόν τρόπο άντιμετω·
πίσεώς των, ή Κυβέρνηση σκέπτε¬
ται νά λάβη έπιλπέον μέτρα των
ήδη ίσχυόντων. Τουτο εδήλωσε
κατηγορηματικά ό ύπουργός Έθνι
κης Οίκονομίας χθές. «Τό κράτος
δέν δύ^'πται νά αναλάβη τόν επι-
χειρηματικό κίνδυνο» — ύπεγράμ-
μισε ό κ. Έφέσιος. Άπό ύπηρε-
οιακούς παράγοντες τοΰ ύπουργεί
ου εγνώσθη έ£ όλλου ότι ή άπο-
δοτικότης των έΕαγωγικών κινή-
τρων άπασχολεϊ μέν την κυθέρνη
ση άλλά επί ύπηρεσιακοϋ έπιπέδου
καί δχι στά πλαίσια είδικής επι-
τροπής.
σχετικαί άπόψεις, δέν άπηχοϋν
την γνώμην τής Κυβερνήσεως κα'ι
τού άρμοδίου ύπουργεΓου Έθνι·
κης Οίκονομίας (τομεύς Έμπορ!-
στόν, άκολουθεϊ τό αύστημα τής
ου). Ή Ελλάς, ώς τυγχάνει γνω¬
στόν άκολουθεϊ τό σύστημα
ελευθέρας οίκονομίας καί, ουνε·
πώς, δέν δύναται νά υιοθετήση
μέτρα περιορισμόν των είσαγω¬
γών, έκτός των περιπτώσεων τάς
οποίας προβλέπουν αί διατάΕεις
τής ίσχυούσης νομοθεσίας. Πολύ
περισσςτερον δέν δύναται νά υιο¬
θετήση τοιαΰτα περιοριστικά μέτρα,
διότι ταυτα θά ήσαν άντίθετα πρός
τάς διεθνεϊς συμφωνίας κα'ι πρός
τάς ύποχρεώσεις, τάς άπορρεοϋ-
οας έκ τής συνδέσεως της μετά
τής ΕΟΚ, είς τό πλαίσιον τής ο¬
ποίας ή ελευθερία των έμπορικών
ουναλλαγών είναι δεδομένη».
Στό μεταΕϋ εγνώσθη ότι μελε
τδται ή μεθόδευση τής διαδικασί·
άς έγκρίσεως των τιμολογίων εί-
σαγωγής στά Έπιμελητήρια κα'ι
ή καθυστέρηση έγκρίοεώς των σέ
περιπτώσεις ύπερτιμολογήσεως δέ¬
ον νά θεωρήται άναπόφευκτος.
Τουτο εδήλωσε χθές ό ύπουργός
Έθνικής Οίκονομίας κ. Νικ. Έ¬
φέσιος, ύπ' όψη τού όποίου έτέ-
θηοαν οί πρόσφατες συΖητήσεις
στό Έπιμελητήριο Αθηνών επί
των καθυστ·:ρήσεων καί έμπλοκών
πού παρουοιά^ουν οί θεωρήσεις
είσαγωγικών τιμολογίων, καί τα
λεχθέντα περί έθελοντικοϋ αύτο¬
περιορισμοϋ των είσαγωγών, λόγω
ύπερμέτρου αυξήσεως των.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΕΠΙ ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΩΝ
Ή Νομισματική Έπιτροπή, συμ¬
πληρούσα τάς ίσχυούσας διατάξεις
αυτής «περί χρηματοδοτήσεως τής
Ναυτιλίας» καθώρισε τα κάτωθι,
προκειμένου περί χορηγήσεως συμ
πληρωματικών δανείων, επί ναυπη
γήσεων, μετασκευών καί επι
σκευών πλοίων έν Ελλάδι:
1) Ή χορήγησις συμπληρωμα¬
τικών δανείων επί ναυπηγήσεων,
μετοσκευών καί έπισκευών πλοί-
ών περιορίζει επί προσθέτων δα-
πανών μή ύπερβαινουσών τό 10%
τού άρχικοϋ ιόοτους.
2) Προκειμένου περί συμπληροί
ματικών δανπίων ναυπηγήσεων, ή
εγγύησις τοθ Έλληνικοϋ Δημοσίου
δέν δύνατα- νά υπερβή τό 3ΟΡ/ο
τής προσθέ τού ταύτης, έντός τοθ
άνω όρίου 10% δαπάνης.
Ή Καβέρνηστι —-ληιρσφορούμί.
θα— φέρεται σάν διατεθειμενη νά
αποδεχθή μίια έι< των τριών δια- ζ3υ<τι κων τΓροτάσιεων έττεχτάσεως τ.αύ χαλυ&ουργείου της Θεσσαλο/Ί ΚΓίζ. τττζ Ελληνικάς Έταιιρίας Χά •λυβος πού άΛίκιει στόν κ. Τόμ Πάττπβς. Ή πρόταση ττοΰ γίνετσ. άττοδεκτή, άφοΜα την κά3ετη επ* κταση τοΰ χαιλυβσυιργείου Θεσσο λονι'κηις ττρός την κατεύθι/νση πά ραγωγής τι3λι.κών ττροϊόντων κοϊ δχ;ι γιά θϋρμή έξέλοΐση (χοτ - ρόλλιινγικ - μίιλ). Συγι<ιε,<)ρΓ,μένα, τό χαλυβουργεϊ'ύ θεσσαλονίκης θά έττ3κταθή, ώστ νά ττςτ,ρά)γη ,μορφοσίδηιρο καΐ σιδη ροελάΌΐματα άνω των 4,5 χΐ'λι; στών, τα άτηοκχ δέν τταράγονττα, μέχ.ρι τώρα στήν Έλλάδα καΐ τώ·1 ότοίων οί δαοιμοΐ γιά την είσα- γωγή τους άττό τούς σιδηρειμτύ- ρςχυς αύξήθηιχαιν ιμέ τό τελευταΐ: νοαοσιχέδ,ο ττειρΐ δαςπμολογικώι διαρριυθ,μ'ΐΊσιεων τού σιδήιρου κσ'. χάλυοος. Πρό<·ειταιι ·πτορΐ τής τΓροτάυίεως δΓ,ΐμΓου,ργίας μ άς μο- νάδοις ττού θά πΌΐ:άγη σιδηρολά· μες, λαμάοιια, λάμβς, σιδηρογω- νιίεις. Μέχιριι τούδε μορφοισίδηροι ττσράγοντΐ3αι σέ ττειριορισ.μένη κλ' ιμοκα στήν Έλιλάδα ά—ό την ΧΑ ΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ καΐ την ΒΙΟ ΧΑΛΚΟ. Ή Έλιληνι^ή ΈταΊρία 6ος παράγει σιδηροΕλάσ'ματα ψυ- χοής έξελάαΐϋως καΐ εΤχε την συ,μ βατ'κ,ή ύτττ3χρέωση νά έτπεκταθή στήν θπρ,μή έξέιλαιυιη. Δέν φαίνε- ταιι, δμως νά υϊοθετιήται μιά τέ- ταια λύατη, λόγω τής υττεραΐταΕ κ.ε<ίας τήις έγχωρίου δυναμ.ΐι.<ότητοΓ στόν τςιμία τής καδέτου τταρα γαΐΑ/ή,ς (4 έκ των 5 φάισεων ττα ραγωγής χάιλυιδος: κσιμί'νεαση σι δηιρομιΐταλ>ΐ£)ύματος τπαραγωγή
χυτοσΊΐδήΊραο, χαλύ6ε.ς σέ μάζα
καί θε,ριμιή πταριαιγωγή πλατειώ^
πιροί'όντων ι<(αΐ ϋ~3ρ<ιαιλύψεως τή- -έσωτιειρι<.ής καταναλώσεως (1,2 έ καταμιμύ,ρ.α τά-νΐ/'σι) έναντι τή" σονολικής δυνα'μικότητος (1,4 έ κατοιμμύρα τόννο1). Ή μέλλονιΐ- <κή κόΐλιψ.ι των εγχωρίων άΛΐγ- κων σέ τπρωτογενεΐς μαρφές χά λιιβθ'ς, τπληροφορούμΐειθα δτι άντι- 'μιετωτΓίζ·ετα.ι ιμέ την μελετωμέινη μιανάιδα τπαιρΐαίγωγής σττογγσει- δοΰς χάλυβος δι' άναγωγής φυσι¬ κόν άερίων. Ή έττέκτιαιση τής μονάδος τής Θ2σισαλον!ικηις π·ρα6λέττεται σέ ε- να έοαταμιμύριο τόννους, έναιπ 25Ο.ΟΟΟ τόννων σήΐμιερα, συ,μττε- ριλαμιβανειμένηις καϊ της τταραγω- γής σηδηιροΐλαιμαιρι,νών ψυχρής έξε λάΐστεως. Ή ένΐτιέκταοη τπρόκειιτα ^ιό^ γίνη σέ συνεργασία μέ ίαπω^ ικές έτα'ίρίες καί κατά πάσαν ττι θανότητα ιμέ την ΝΙΠΠΟΝ - Κ Ο¬ ΚΑΝ. Άρμόδιοι τταράγοντες τής βχιμηιχανιικής ττολιτιικήις τής χώ¬ ρας, πληιρσφαραύμεθά δτι φέρον- ται άττοφαισιισιμένοι νά πϊχράσχου. κίντιρα στΐς έξηιρτη;μιέινΕς βιαμηχα νίες γιά την χρτρσιιμιοτΓθίηση έγχ'ω ρίων ττρωτσγιενών ραρφώ^ χάλυ 6ος. Τέταια κίνητρα θά ε'ναι Γ. έττιδότηιση τοΰ έΓΓΤΐτοκίαυ των έττεν- δύσεων ,μόνο μέ τή·ν ™ροί>πό9εση
χρη,σπμο— οιήοιεως προϊόντων χάλυ
6ος έιλλη,νιικΐής τπροελεύσεως για
όρισμένο διάστημα κ.λτττ.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΣΥΝΗΦΘΗ ΤΟ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ
ΕΚΑΤΟιΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΛΑΡΙΩί·1
Ευνοικαί κα! συμφέροντες θεω-
,ρούνται οί δροι σιυνάφεως τού νέ
ου δανείιου 70 έκατοιμιμυρίων δολ
ιλαιοίων σέ συνάλλοίγμα άπό ο
δ.ικάτο ξένων Τραπτιεζών — κωρι-
ως άπΐ3ρ.ικαν..ικ.ών Τραπεζών, έΐτ!
κ'ζφαλής των ότησίον είναι ή Τρα-
πΐΐζα Κρό%ερ Νάσιιονιοΐλ τού Άγ!-
ου Φράγκίιοικου. Ή δήλωση αύτη
ιμάς έγμνε αρμοδίως ττρός δι?υ-
κρίν.ιαη τού Οψους τοΰ έττιτοκίου
τού νιέου δανείου, ττού είναι '/^Α
καΐ δχι 814, διπ·ως έγράφη, έκ πά
ραινοήισεως τού σχετιικοΰ τηλεγοα
φήιματος άτηο τό Λονδΐνο.
Τό νιέο δάνεΌ σΐΛΊίθη μέ έττι-
τόκιΐο τό τιρίέχρν των εύρωδολλα-
ρ',ων (6,5%) τηλέον ιμΐά μονάδα,
δηλαδή 7,25%. Ή τΐίραμήθειά τού
0,25% εΤναιι έφρ δτπκχξ καΐ γιά ό
λη την ΙΟετίΙα διαιρκείας τοΰ δα
νΐϊίαυ, τπλιέον των τπραγιματΐικών ε-
ξόιδων συνάψεώς τού. «Τούτο — -
θεωρηθή άττό τούς χρηιματαδοτ
κούς κύ<.λους τού Αονδίνου σάν ιδιαιτέρως γενναιόδωρος όρος, ά^ άχι τπ.οωτιοφανής ύττέ.ρ τού δανει- ζο,μέναυ», ϋτΓοατηρίζεται άττό κα¬ λώς πληιραφορηιμόνοιυις κύχιλους. Διειι,κιρινιίοιθη., επτίΐσης, δτι τό δα νειο συνήφθη γιά την βελτιώση τής σιυνθέσΐΐως τού κιρατικού δα- νιειΐσιμιού σέ συνάλλαγιμα (ύψ^υς 7,5 διισοκαταμιμυ,ρίιων δρχ. τήι· 31.3.1972, έναντι 4,9 δισεκατομ· ,μιυ,ρΊων δρ/, την 31.3.1971) καϊ κιυΐρίως γιιά την δηιμιιουργία δυνα- τότητος στο Έλλην ιΐκό Δηιμόσιο πιρωΐμου έξοφλήσιεως έσωτερικών δανείον, έκτπεφραοιμ'ένον σέ συν- όίλλαγιμα (τηράκβιται περΐ δανει- σμού πρός αύτσχρη'ματσδότηση δηιμααιίων §ργων άπτό έγχώριες έρ γολα&ιικές έταιιιρίες), πού εΐχσν σωναφθή στιό τταιρελθόν σέ πε,ρ'ιο- δο έντόναυ έλλβίιψεως πιστώσεον σέ συνάλλαιγιμα, ιμέ ΰψηλό κάστος (10%,—12%). "Ηδη, τα δάνεια αύτά, διαΐρκεΓας μέχρι 5 έτών, έπταυσοΐν άτπό έταυς κ<ο:ΐ ττλέον νά συνιάηττϊν^ται, λόγω τής έτπαρκείας συναλΐλάγιμΐαΐτος, άπτοτέλεισμα τή- οποίας είναι ή πιρωτοφανής &νο- δος των συναλλα.γματιικών διαθεσί ιμων τής χώροΐς (870 έικατομΐμύρια δολλάιρια). «Έν τούτοις, τα άττοθέιμΐοσα αύτά —άναφέρουν οί αύτές πη- γές^— χρηοίμοτποιούνται γιά τήι/ έξιΐσιορρόττηση τού ίσοζυγίου πλη ρωιμών καί άχι γιά την χρηΐματο. δότηση έν έκτελέσιει εύρισκομέ νόν δηιμοσίων έτττεινδύσεων. Πέρα; αυτού, γιά την χρηΐματοδότηρη των δημόσιον έτπενιδύσεων, πού ώ φαρούν είριγα μαικιράς πνοής, χρ-: άζεται ή σύνΐαψη .μα.<ιροτπροθιέΊσ<μου •δαινείοο, τπού ή έξυττΓη,ρέτησή τού νά σνμΐπίιτττη μέ την έναρξη άπχι- δόιαεως τού έΐριγου» Αυτή ή σικΐέψη καΐ ή ί~οκατά· σταση, έτταιχθεστέιρον δανείων τού ποιρΕ,λθάντιος, έκυριΐάιρχησε στοΰς άρμιοδίους καί τπροβκρίθη ή λύση τ,ού νέοο δανείου 70 έ,καταμιμυ- ρμων δολλαρίων, τού τρίτου έφε- τκνού (τα δύο τηροηγοώμενα ά- νήλθαν συνολιΐκά σέ 100 έικατομ- μυρια δολιλάΐρια). Τέλος, δσον άφοιρά τήιν εναρξη είσιτπράξεως τοΰ δανείου δύο μή- νες πρό τής νέας δηιμοσιονομικήτ χρή,σιειως 1973, γιά την οποία συ- νήφθηι, τταιρόχεταΐι ή εξηγήση δτι, τπέραν τής σΐχετιικά μιιικ,ρής &ιιμή- ν»_> έπτιΐιβαιρύνσεως τού δανιείου, έ-
κρίθη ττώς τώρα ήταν κατάλληλος
ό χ,ρόνος συινάψεως τού δανείου,
διότι ϋπήρχιε φόδος άνγότΕρα νά
άκιριιδήνη τό κώστοις τού χρήιμα.
τας, διεθνώς.
ΜΕΤΡΑ ΠΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΈναχρίΒηοΐα οί ττροτάσεις τπΰ
ύπουργείου Βιομιηιχα/ας γιά την
τταροχή χιρηιμιχτο'δοτικών διευκο-
λύνσεων τηρός τίς ξένες κα! τίς
έλληινικές κ'ΐνη,μοττογραφΐικές ετπ-
χειιρήσεις, οί όττοΤες παρσ'χινούν
ται νό γυιρίσοιυν τίς ταινίες τους
στήν Έλλάδα.
Μέ την άναμενοιμιένη άπόφσσηι
τής Νθιμισ,μ·3ΤΓΐικής ΈτπΓΓ·ροττής ττα
ρέχεται, έν πιρώτοις, στΐς ξένες
κιινηιματογοαφικές έττιχεΐ'ρήσϊΐς ή
δΐίνατότης άτΓερ11.αρίστου, ώς π'ρόί
τό ΰψος, χρηιματοδοτήσεως σέ δρα
χμ.ές, μέ ίσόττοσο έγγυητική έπι-
στολή ξένης Τρο—έζης καί μέ «.
ξόφληση, έντός 3ετ!ας, σέ συνάλ
λαγμα πρός 4% τότηο ετησίως,
συιμττε,ρΐ'λαμβανο,μένης τής προμη¬
θείας, τηρό·ς καλύψη των δαπαν/ώ'.
γυιρίσματος κιινηιματογραφικής τα
ν ίας στήν Έλλάδα.
Γιά μμκ'ρές πιροσττάθε ιχς, έλλη-
νικών καΐ ξένων κινηιματογραφι-
,κών έταΐιριών, παρέχονται χρηιματο
δοτικές έττίσης &μεα<ολύνσεις. Συγ , έττϊ σι/μπαραγωγης θά χρη,ματοδστήται ή έλληνική έτα< ρ!α μέ τόσο ποσό σέ δραχμές, δ σο «αί τό συνάλλαγμα πού θά φί, ρη ή ξένη έταιρία Παράδειγμα: "Άν μιά έλληνΜκη ικΐ'νη,ματογραφική έταιρία, ττού συυ πράττει μέ μιά ξένη γιά τό γύ-' ρισμα ταϋνίας στήν Έλλάδα, θέ¬ λη, νά χρηιματοδοντϊθή ,μέ 300 χι¬ λ ιάΐ5ες δραχμές, έτπ μιά 3ετ!α, μέ ττζρίο,δο χάριτος ενός έτους, 6α πιίίπει νά έχη εξασφαλίση ι ο τι ή συνιεταΐρος έται·ρία θά φέρη 10.000 δολλάρια. Σάν έγγύηση | θά παρέχεται τό άρνητιχό τού φ!.λμ καΐ θά κρατήιται ή κιΐριότης των δικαιωμάτων τής τα.νίας μέ χοις έξο.φλή.σ'εως τής όφεΐιλής, έττ' ονόματι τής χρηματο5οτούσης Τραπέζης, ή όπιοία θά έπαναχρη- , μ·ατοδοτήτα: άτπό ςΐδικά κρατΐΛθΐ κεφάλαια. Θά τπρέττει νά ση,μιε,ω-ι θή δτι τόέπι'τόχιο τέτοιου εΐδου': χοηιματσ5οτή.σβω,/ έττί ονμτΓαραγω γής, συμττ£ιθ'λαιμΐ6αινθ;μένης τής προμηθείας, θά φ9άση τό 1,25% | Τό χαμηλά αύτό ϋψος τού έπιτοκΐ ου δχ« μόνο 6ά παρωθηση τίς ελ ; ληνΐ'χές κινηιματογραφΐ'κές έταιρί-1 ες νά άνοοτττύξου/ την κινηιματογρσ φ κή τους δραστηιριότητα, άλλά καί θά αποτελέση ένα σοδαρο 'κίνητ,ρο γιά τίς ξένες κινηματο γραφκές έταΐιρίες νά συ-νεργγα" σιθούν μέ έλληνι««ές έπιχει·ρήσί.κ γιιά τό γύρισιμα ταιν.ιών στήν "Ελ λάι5α. ΎτΓθατροιόν τής συινεργασ;- ας αυτής θά είναι ή μιετάδοση, τε χνικών γνώσιεων στήν έλληνική κι- νηιματογιραφία. Έξ άλλου, γιά την ι'δρυση, έ- ττέκτοιση καΐ βελτιώση των κινη ματογραφιικών στούντιο καϊ τώ1, έργαστηρίων έτΓ6ξε.ργ<ΐαίας κινηιμο τογραφικών ταινιών, παρέχεται χο ιμηλότοκος χρηιματοδοτηση κατ' έπιλογή τής χρηματοδοτουμένος κινηματογραιφιικής έπιχεφήσεως. Στήν π-ερίπτιωση κσττά την όττοία ή κΊνη'μασογραφΐική έπιχείρηση έ π'θι/μεΐ νά χιρη,ματοδοτηθή ιμέ προ σωττ.<ή έγγύηση καΐ 'μέχρι ^υυ χιλιάδων δραχμών, θά ύτταχθή, ά" νευ τραπιεζΐ'κιήις πιρομη,θείας, στό έπιτόιχιο 4,5% καί στούς δρουΐ τής Χ'Ρηιματοδοτήσεως πού ίσχυ ουν γιά την βιοτε,χνία. "Αν, δμως, είναι σέ θέση νά παράσχη ύπο6ή κες καΐ λοιπτές έγγιησεις, βάσε1 των υφισταμένων τρατττ3ζι.κών κρι τη,ρίων, γιά την χρηιματοδοτηση τπαγίω,ί έγκαταστάσεων, δπως ί ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ "Ηρχισαν «Ι κ«νονικαί εγγραφαί είς τό ηδη ΰπερκαλνφθέν, ώς άντ κοινώθη, διά τίδν προεγγραφών ό ιιολογιακών δάνειον καΐ θά συνε χισθοϋν μέχοι τής ποοθλεπομρνη; κανονικής λήξεως τιον, ήτοι τής 2'τ,ς τρέχοντος. Έν τώ μεταξύ, ώς άνεκοινο')θη( (ά κατά τό μεταξύ, ώς άνεκοινιό- θη( αί κατά τό διάστημα των προ εγγρίΐφών ήτοι μέχρι τής μεσημ Γιρίας τής Τρίτη; αί δηλώσεις συμ μετυχτίς είς τό δάνεκιν άνήλθον είς τα ποσόν των 3.133-589.500 δραχ- μΛν/ έξ ολοκλήρου σχεδόν άπό "ήν ίδιΐ'ΐτικήν άποταμίενσιν. Άνεχοι νιόθη έπίσης ότι τό σύνολον τδίν νίίι>ν σι μμετοχών κατά τό , τελευ
ταϊον διήμερον^ ήτοι ποσόν 300 έ-
κατ. δ?αχμα>ν, προήλθε σχεδόν έξ
ολοκλήρου άπό μικροΰς ε'ισοδημα
τ ίας.
Ανεκοινώθη, ίίτι ό έφοπλιβτής
κ. Γεώργ.
II·
Λιίίανός ενεγράφη
είς τό δάνειον διά ποσόν 200.0(Ό,
δολλαρίον.
σχύει γιά την βΐΌΐμη,χανία, τότε
θά έτπτυγχάνιη τό έλάχιστο δριο
έπιτοκίο γιό ψιακροτΓρόθεσμες χρη
ματοδοτήσε'ΐ'ς, ττού θά είναι, στήν
ττερίπτωση αύτη, 4%. "Ολες οί
ττιό ττάνω χρηιματΌθοτήσεΐ'ς θά εΤ-
ναι δυνατόν νά γίνουν είτε μέσω
έμττοριικών Τραπΐεζών, είτε μέσω
ίδι.ωτιικών καΐ κ'ρατιικών τραπΒζι
κων έγγυήσεων.
Τέλος, πληροφορούμεθα δτι τό
ύφιπτου,ργεΤο Β ιομηχαονίας ττροω-
ΘεΤ μέ γοργό ρ'υθ,μό τα νθιμοσχέ'-
δια γιά την τταρσχή κ,ινήτιρων ττρός
άνάπτιιξη τής κιινηιματογραιφίας,
τίς γενικές γραμιμές των όττοίωι»
εΤχε άνιοπττύξβΐι τόν τηερασμένο
"I-
οώλιο σέ δηιλώσεις τού ό άντπτρό
ειδρος τής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μα¬
κ αρέζος. Πιστ'εύεται δτι μέχρι τού
τέλους τού τρέχοντος έτους ή τίς
άαχές Ίανουαρίου, ή νομοθεσία
αυτή &ά έχη εγκριθή καΐ δη,μοσι-
ευ,&ή στήν ΈφΓ,ιμερίδα τής Κυβερ
νήσεως.
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ
Είδιικ,ή 'Υττηιρεσία διά την εξυ¬
πηρέτησιν των 6ιοτεχνών έξαγω-
γέων όδηιμιου,ργήθη, είς τό Βιοτε-
χνμκόν Έττιιμιελη(τήριον Αθηνών.
Μεταξύ άλλων, ή νέα 'Υπη,ρεσια
θά έκδίδη περιοδικόν είς την αγ¬
γλ ΐικ,ήν γλώσσαν π,ρός ένη,μέρωσι^
των ξένων είσαγωγικών οΐνων επί
των δυνατοτήτων τής έγχωρ'ου
βιοτεχνιικης παραγωγής.
Τούτο άνεικοίνωσε χθές ό πρό-
δρος τού Βιοτεχνικοΰ Έπΐιμελ/η,τη
ρίσυ Άθη,νών κ. Κ. Βογιατζής,
τπροσβέσας δτι σχοττός τής 'Υττη
ρεσίας αυτής, ή όττοία έπηνδρώ-
θη μέ είδΓκευιμένον προσωπικόν,
είναι νά πΐροβάλλη διά τού ττεριο
δ ι κου τα προϊόντα τής μεταττοιή-
αεως, νά παρέχη ττρός τούς 6-ιο-
τέχνας ττάσαν χρήσιμον δι' έξαγω
γάς των πιροϊέντωνν των πληρο¬
φορίαν, νά ένηιμιερώνη τούτους επί
των δυνατοτήτων τοποθετήσεως
ττροϊόντων των είς τάς άγοράς
τού έξωτερικοθ καί νά συμδάλλη
είς τήιν άτΓθκοατάστασιν έπαφής
των μετά ξένων πιρομηθευτικών οί
κων.
ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑΙ
ΟΙ ΦΑΡΜΑΧΟιΠΟΙΟΙ
ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΟΊ ττρόεΰροι τώ/ φαιρμακευτι-
ιχών σύλλογον ολοκλήρου τής χώ
ραος, έξ άφοριμής τής καταθέσεως
στήν Συμιδουλεντική Έπιτροπή
νομοσχΞδίου φαρμ'άκων έξέιδωσαν
χθές ψήφισιμα, διά τού οττοίου έκ-
φοάζουν την «ιάπτογοήτιευση καΐ
άγανά<τηισή τους γιά την κακο- μ'εταχείιρισιη των φαρμάκων», καθ δσον διά των άρθρων 13 καΐ 14 τού κατατεθέντος νομοσχεδιον καθίσταται έφιικτή ή διακίνηση των φαρμιάκων καΐ άητό μή έπιΐστή μονες φαρμακοττοιούς σέ Ίδρύμσ- .ματα νσσο,χοιμιεΤα καΐ κλινικές. Ζητούν άττό την κυ&έρνηιση ώς έ- ττ ιστήιμονες έπαγγελματίες, τη·/ άτηάιλειψη των ώς άνω άρθρων τοί ναμ'οσχεδίου γιά τό καίλό τής δή μοσίας ύγείας καί τού λαοΰ ΕΞΗΧΘΗΣΑΝ 2Γ..500 ΤΟΝΝΟΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ Άπό τής ένάρξεοις τής νέας έ ξαγιογικής περιόδου. την Ιθην Νο εμδρίου μέχρι χηί τής χθές, ήτοι Ι έντός πέντε ημερών, έθείορήθησαν τιμολόγια διά την εξαγωγήν 2<ϊ. 500 τόννοιν πορτοκαλίων^ τόσον πρός χι»ρ«ς τής Κοινης Άγοράς ο σον καΐ πρός Άνατολικάς χώρας Ώς εδήλωσεν ό ΰφι^7τοτ«ογός Έθνι ΟΙκονομίας ίπί θεμάταιν έμπο·ρ!ον.. κ. Μ. Μπαλόπουλος, αί τιμαί Ιξα γογής διαμορφοΰνται είς Λερυσι νά ίπύτεδα. Έν τώ μεταξύ, ώς εγνώσθη, ή ΰποθληθεΐσα υπό τού Σΐ'μ6ουλίοι>
ΠοηΊ>θήσε(ιις Έξαγιογίον είς τό ϋ
ποτιργείον Έθνικής ΟΙχΐ'νομίας (το'
μεύς έ,μπορίου) μελε-τη, ή όποία
άφορά είς τύ δλον πρόβλημα τής
έξαιγωγής έσπερι,δοειδώΐν, εκρίθη
ΕλΑΠΟΡΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΘΑ ΜΕΤΑΒΗ ΕΙΣ
ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΝ;
Τό Έπιμελητηριον Καμπέρας
τής Αϋστιραιλίας πιροσβκάλεσεν ά·
π·οστολή τού ΕΒΕ Άθηινών νά έ-
ττεσκειφθή την χώραν τού, πιρθ'ει
μένου νά διβρευινήση τάς δυναττό-
τηιτας άνατΓτύξεως των εμπορικώ ►
άνταλλαγών μεταξύ Ελλάδος καί
Αύστραλίας.
Τό ΕΒΕΑ δέν δχει άποφασίσει
εισέτι άλλά ρελετά την τφόσκλη-
σιν, έν συνδυασμώ μέ την δυινα-
τοτητα μεταβάσβως τής Ιδίας ά
ττοστολής έκτός τής Αύστιραλ'ας
κα! είς Ιαπωνίαν, Λαϊκήν Κίναι»
«αί άλλας χώρας τής "Απω Άνα·
τολής.
ότι χρήζει τςκ)ποποιήσεων> ένδεχομέ
νιος δέ νά εφαρμοσθή κατά την
προσέχη περίοδον καΐ βάσει των
στόχων κ«1 άπόψεων τού όπονρ-1
γβίου.
•Εντύττωσιιν τηροεκχχλεσεν ή έκ¬
κλησις τού έκπιροσώττου τού Έμ-
ΐΓθρικοΰκαΐ Β ιο,μηιχαινΐικοΰ Έτπιμε-
λ—ηρίου Αθηνών πρός τούς είσα
γογεΐς, διά τόν αύτοττερΐορισ.μόν
των είσαγωγών κοοϊ ποικίλας άντ ι
δρώσεις εγέννησεν αύτη ώς πρός
την άρθότητα έφαριμογής ενός το.'
ούτου μ'έτρου, ΰτηό καθεστώς έλευ
βέρας οίκίΓ/ομίας είς τό δλον οί.
κονομικον μας οΐκοβόμηιμα.
Ή διατί—οοθεΤσα έκκλησις, α-
ττΕυθυνομένη είς τούς έκπ-ροσώ
—ούς των ■—[ραγωγι«ών τάξει»
—εμ—σρους, είσαγωγεΐς βιοτέ-
χνας — άτΓασκοττεΐ είς την άντιμε
τώτπσιν τής "παρατηρουμένης σύ
ξήσιεως των είσαγωγών, μέ ά—οτ«
λβσιμα την φυσΐικήν δ.εύρυνσιν -τού1
έμποριικού ίσοζι/γίου, διά την ισο¬
σκέλισιν τού ότΓοίου καταφεύγο
ι»εν είς τάς είστηράξεις των άοη
λων ττόρων Πιράγματτι, αί είσαγω.
γαϊ βαίνουν συνεχώς αύξ<τνάμεναι κατά 20% περιττον έναντι τοθ προ ηγουμένου έτους· αύξησις ή ό· •ποία, ώς ύττεστηιρίχθη κατά την τρροαναφερθεΐσαν σύσκεψιν, δέν δι καιολογεΐται μόνον έκ της άνοδου των τιμών δκεθνώς, ήτις ϋττολογί- ζεται κατά ιμέσον δρον είς 10— 12%. Εάν ανατρέξωμεν είς έπίση μα στοιχεΐα, θά δα—.στώσωιμεν, δτι αί είσαγωγαΐ (ττληιρωμαΐ καί έμτταρΐικαΐ ττιιστώσιεις) άνηλθον, κατά τό δμηινον Ίανουαιρίου - Αύ γούστου 1972, είς 1.493,1 έκατ. δολλαιρίων, ήτοι εσημείωσαν, έν¬ αντι τού αντιιστ οί χον β,μήνου 1971, αύξησιν κατά 21,5%. Ή άλματώδης αύτη αύξησις των ειίσαγωγών, έ< ττρώτης όψεως ΤΓΐστοττοΐ'εΐ ύγιές κλΐμα τής πο¬ ρείαν τής οικονομ ίας μας. Έν τούτοις, ύ—εσ-Γη,ρίχθη δτι ή αύξη¬ σις αύτη δέν άναφέρεται μόνον είς τα κβφαλαιουχικά άγαθά —πρώ¬ ται Ολαι «αί μτ)χανολσγικός έξο- ττλι,σιμός— άλλά καί είς κοταναλω τικά έν γένει άγαθά. 'ΕΞν ττροκει- ιμένω, ϋττογραμμίζεται ότι, βάσει των ώς άνω στοιχεΐιων τού όκταμή νού, ή αιξία των εΊσχτγωγών κεφα- λαιουχικού έξοττλιΐσιμού καϊ πρώ- των ύλών —συμτπερΐλαιμ6αναμέναυ «αί τού άργού ττετιρελαίου— άνήλ θεν βίς 835,3 έκατι. δολλαρίων, ήτοι έχάλυψε τό 55,9% τού σύν¬ ολον των ττάσης φύσεως είσαγω¬ γών της χώρας. "Ηδη, δμως, κσλούιμεθα είς αυ- τοτπειριαρισιμόν των είσαγωγών Εντέυθεν, τηροκύτττουν ττολιλά έ- ροτηιματικά, τα ότταΤα χρήζουν ά- τταντήσεως ή διβρευνήσεως, ώς καϊ εάν τουτο εΤναιι εφικτόν. Τό γεγο- νος δτι ή έκκλησις έ'κττορεύεται ού χί άπό επισήμου ττλευράς, άλλ' έκ μέρους τοΰ Ε.Β.Ε. Αθηνών —καί, ώς έχ τούτου, ττρώτοο Έπιμελητη ρίου ττ>ς χώρας— ουδόλως μειώ-
νει την σημασίαν της. ΆΝαγνω>ρ!
ζεται, δτι ευρισκόμεθα ττ,ρό πλη,μ
,μυρίδος βίσαγωγής αγαθών, άλλά
δέν β.νέττοιμεν έττϊ ποίας βάσεως
δύναται νά στη.ριιχθή ό πειριορι-
σΐμός των είδών αυτών. Ή υπό α¬
νάπτυξιν τελούσα οικονομ ία μας
—ικαϊ δσον έττιιθαμιοΰμεν νά συνι
εχισθη ό ροθμός ούτος άνατττύξε-
ως — δέν έπιτρέττει ουδένα ττεριο
Ρ'ΐσμον ή μείωσιν είς την εισαγω¬
γήν Μεφαλαιοοχικών αγαθών καϊ
πρώτων ύλών. Άττοιμένουν τα κα-
τβναλωτικά άγαθά, διά τα όποΤα
θά ήδύν—ο νά ύττοστηρΐιχθη, δτι
έπιδάλλεται νά τεθοθν υπό δλεγ-
χον. Τούτο, &μ<ος, συν€ΤΓάγεται ό- λόκλη.ρον κύκλωμα έτπτττώσεων, ά- πό τής ύτπερτι,μή·ο·€ώς των μέχρι τής διαταράιξεως τΰν έιμττορικών σχέσεων τής Ελλάδος μέ τάς τρ!- τας χώρας... Έξ άλλου, ή σύνδεσις μας με- τά τής Ε.Ο.Κ. καΐ αί ί—οχρεώ- σ.ε·ις μας, αί άπορρέουσαι έκ τής σι^μφωνίας τής ΓΚΑΤΤ, δέν μας άφήη»:>[/ν ττειρ,θώρια αυξήσεως τώ
δασμών. "Ισως 8ά ήτο δκνατόν α!
είσαγΓνγαΐ των αγαθών αυτών νά
δΐ'αιμαρφούνται είς έπΐ-εδα άνάλο-
γα ττρός την ζήτησιν, χωρίς δμως
«αί νά ϋ-ττοθάλτΓεται —ώς έτονι-
σθη είς την ιδίαν σύΐτκεψιν—- ή
κατανάλωσις των ΰττό τής Πολι-
τείας (κατοοναλωτική πίστις κ
λπ.), Έκ τταραλλήλου, δέν βλέπο-
ττομεν τό έψιικτον τοΰ πράγιματος,
έφ' δσον τούτο έναττόκειται είς
την καλοπ'ροαίρετον διάθεσιν ιω;
έ,μτΓΟρων η είσαγωγέων. Τοιαύτα
•πιρωταδουλίαι, δμως, άναλίΐιμδά·
νονται ύττευθύνως· άλλως, δέν άνα
κοινοθνται....
Συμφονούμεν δτι έχομεν αύξη¬
σιν των είσνχγ-ωγών είς ύττέρμετρον
βαθμόν, έν τΓθλλοΐς δέ, μή δίκαια-
λογηιμένην. Περαιτέρω, δμως, φρο
νούμβν δτι πιρέττει νά τεθή μία τα
ξι·ς είς τό δλον θέ,μα καί τό Κοά
τος έχει είς την διάθεισίν τοι» ττολ
λοθς τιρόητους, χωρϊς τόν φόβον
ικαί τοΰς κινδύνους άντιποί,νων. Έ/
τώ μιεταξύ, καλόν θά ήτο νά έν-
τείνωιμ£ν τάς ττροο—αβείας μας
διιά την ανάτττυξιν των έξαγωγών,
αί όττοίαι καί μόνον δύνανται, νά
μας έξαγάγουν άττό άνεπιθκμή-
τοι;ς έξελίιξεις...
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••■••«•••••••••ι
Η ΕϊϋΓΩΓΗ ΕΣΠΕΡΙΔΘΕΙΑΩΝ
ΕΙσήλιθομβν είς την νέαν έξαγω
γΐικήν τρΒρίοδον των έσττεριδοειδώ^
κα! αί ττρώται ένδείιξεις δέν είναι
καί τόσον ένθαριρΐΛ'τΐικαί εφέτο-
διά τα ττορτοκάλια μας, τόσον
άττό τπλευράς τοττοθετήσεως αυτών
είς τάς άγοράς τού εξωτερικόν,
δσον κα>ί ά—ό άττόψεως διαμορφώ
σεως των τημών των. "Ηδη, αι! έ-
πιτυγχανόμιεναι τιιμαί διά τα πρώ
τα φορτί-α άττοτηροοσινΐΌΐμένων ττορ
τοκαιλίων είς την αγοράν τού Μο
νάχου, δέν κρίνονται ίκανοποιητι¬
καί ΰττό των έξαγωγικών κύκλων!
Ή κατά τα ανωτέρω διαμόρψω
σ—βριΐδοειιδη, όφείλεται είς την ΰ-
στΓεριοοΕΐιδη, όφείλεται είς τή νύ
■ττερ—αραγωγήν τού εΐδους είς 6-
λιας τάς ναραγίύΎθύς χώρας τής
Μεσόγειον καί κορίος είς την ' Ι
σττανίαιν, ή όττοία ττέρυσι, λόγω
τκΐγετών ΐπτέστη μιεγάλην άττώλε·
αν τής ττα,ραγωγής τηις. Έπίσης
«αί έν Ελλάδι ή παραγωγή πορ-
τοκαλίων έμψανίζεται ηύξη,μένη,
ύ~οιλογίζεται δέ, ότι αύτη θά υ¬
περβή τάς 5ΟΟ.ΟΟΟ τόννων. Ή
ύττερτκχραγωγή τού εΤδους, κα!
(οατά συνέτηειαν ή ιπτερτφοσφορά
τού είς τάς τταραοοσιοκάς άγο¬
ράς τής Κεντριικης Εύρώττης καί
τής Σοβιετικής 'Ενώσβως θά έχη
τούς άντικτύττους της είς την δ-
λην διάθεσιν καί απορρόφησιν των
"ορτοκαλίων.
Υπό τάς συνθήκας αύτάς, τί
ττρά&ληιμια διαθέσεως των ττορτΰ-
κΐαλίων μας καθίσταται όξύτατο»
καί ασφαλώς, δέν δύναται νά το
έττιλόση μόνον ή έττιστράτευσις
δλων των μετοίφορικών μέσων διό
την —ροώθησίν των είς τάς άγο¬
ράς τού εξωτερικόν. Πρός τού¬
τοις, θεωρούμεν, δτι δέν ήτο ή
χατάλληλος έττοχή — έν όψει τη1"
ηύξηιμένης τπαραγωγής — νά θε
σωμβν θέμα άλλαγης τού σιχττή
•μΐατος τταραΐλαβής των έστπτιριδο-
ίιιδών μας άττό τούς τπελάτας μα·'
των Άνατολΐικών χωρών, οί όττοι
οί έξακολσυθούν νά εΤναα οί κυ¬
ριώτεροι άγοραοταΙ Έλληνικών
ττορτοχαλίων. Όψίμως καί
ρως άνεκ,ινήσιαμεν ζήτη,μα παρσ..
δόσεως των έσπεριιδοειδών είς τ.τ
σύνορά μας, διά νά άττοφύγωμε
τό σηιμιαντιικόν ττ.οσοστόν άπορ·>ί
ψεως φορτίων κοπά την τταιραλα-
6ήν των είς τούς τότπους κατανα¬
λώσεως. Άιντί τού μέτρον τούτου
θά ήδυνάμ€θα νά ζητήσωμεν άττό
τούς άγοραστ'άς αώτούς, έφ δσο
εϋρισκόιμεθα έν δικαίω περισσό¬
τερον σεβασμόν είς τα σΐΛ/αλλαγ
ματιικά ηθΓ> κα! έθΐιμα. Επί πλέ¬
ον, τό καθεστώς διμερών συμφω-
νιών (κλήρινγικς), τό οποίον διέ¬
πει τάς μ,ετά των έν λόγω χωρώ
Ελληνικάς συναλλαγάς, μάς επ.
τρ€ττ€ΐ νά πιροσφύγωμεν είς έτερα
άτΓθτελεσιματιικτερα μέτρα, ή, έν
πάση περιπτώσει νά έξομαλύνω
μέν τάς διαιφοράς ιμας δι" άλλου
τηροσφαρωτέρου τρόττου.
Άλλά τό θέμα των έσττεριεο-
ει.δών π,ρέτρει νά τό άντΐιμετωπι-
σωμεν καί μακροχρονίως. Ή ττα-
ραγωγή των έσπιεριδοειδών μ
—^δσον κα! των άλλων χωρών —
6α!νει συνειχώς αυξανομένη, ένώ
τα ττειρι'ΐθώρια τπεραιτέρω δΐ'ευρύν-
σεως τής ζητήσεως αυτών είς τα;
γνωστάς καί δεδομένας άγορας
εΤναι έλάχιστα! Έν τπρο<εΐιμιέν<ο δέν τΓρέτΓει νά μάς διαφεύγη' το γεγονός, δτι μ/ία συναιφής έττΐΓτιρο πή τής Εύρω<ττ>αϊ<κής Οίκονομική Κοινότη,τος, είχεν άσχολη9ή τή< ττοορελθοΰσαν άνοι.ξιν, μέ τό θέμα τής αυξήσεως τής τταραγωγή των έστπ3ρι|5οειδων καϊ έπεσήμσ- νε τάς δυσχερείας, τάς άποίας θά ά/τΊμετωτπιση ή διάθεσις τούτων ώς νωττών. Τοΰθ' δττερ μάς ύττο- χρεοΐ, δττως άπό τούδε άναζητη- σωμεν νέας λύσιεις έκτονώσεως τής δη:μι©υ>ργηθησο>μέν.ης αύριον κςττα-
στάσεωι,. Καϊ την λύσιν αύτη/
νομίζομεν δτι θά μάς την δώση ή
χρηισι μοτΓθ'ίησις των έσττεριδοει-
δών, διά την παραγωγήν χ^μώ;
Είς τούτο σκνηγορεϊ καί τό γ*.·
γονός, δπ τ}δη ή ττροτίμησις τοΰ
ξένου καταικαλωτικοϋ κοινοΰ τ>ρχι
σε νά στρέφεται σταθερώς πρός
τούς χι/μούς φρούτων.
ΘΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΝΓΟΜΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΚΟΑ
ΠΑ ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΝΕΑΣ ΑΛΟΥΜΙΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
11ΟΣΙΕΥΣΕΙ! ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΟΝ
Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήοεων 'Αν·.ι>νύμων
Έταιρειών καί Έτοιρβιών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' 6πο
•βαβως τοθ κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου ύπ' αριθ. ββ37β)4ΐ2β
^ 1β)12)βδ. δημοσιευθεΐσης «Ις τό ήπ' αριθ. ββθ)23ΐ2.β5
• Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύμων Έΐαιρβιών). όρΙΖεται Οτι δύναν-
τβι νο συνεχΐσωσι δημοοιβύουσαι εγκύρως τας ΠροσκΑήσβ'ί
τ«»ν Γβν,κβγ Συνβλεύσΐίων καί τοος Ίσολογιομούς των δ.Ο
'π< οικονομικάς μος εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς έγένβιο μέχρι τοθδε διά τη* •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό τί* συγχωνεύσβίίκ: τηο. Ό,ροιμένες «δ.αψορες άντιλήφε- ων» μ'εταξυ τού Έλληνικού Δη,μο- σ'ιου καί τής άμειρι,κοονι.κής άλουμ: νοδιομηχανίας ΑΛΚΟΑ τταρεκάμ- φθησαν πιρΐαφατα κιαί έτσι ή δια τφαγμάτειχτη, γιά την Τδρνση έρ- γοσταισίου άλουιμινίου στήν Έλλά δα τπροιχω,ρεΐ, ιμέ τΓρΐοοτΓτι,κή τα- χόας έττΐ,τεύξεως συιμιφωνίας. Σιτγ κΐ,κ,ρ.,μιένως ή έταιιριία ΑΑΚΟΑ ά- τΡίΐδέχθη την άξίωση, κοοθορισιμοϋ μίνιΐμου,μ τι,μών έξαγωγής, οΐ 6 ττοΐες θά έξοΐ3·φαλίζο.υν την εξυπη¬ ρετήση των ξιένων κεφαλαίων, ττοϋ βά είοιαιχθούν, κοοί των δανειακώι ύττοτχρΐώσεων τής νέας βιομηχανί- ας, ,μέ τρόττο ώστε ή όνά μονάΰα ττ,ροϊόντος κ'εφαλα'ιακή έττιτ>άρυνΡΊΐ
νά εΐνοοι ένοίσιφαιλιισιμιέινη, κ,αί άττε-
θέιχβ'η νά μή κ'ατωοληθοΰν «ρόγ.-
ολτιξ» γιά την τταιροχή "ΝΟΥΧΑ-
ΟΥ» καιί τε'χνιιχών μΐεθόδων, άπτό
την ,μητρική έταιιρία στήν θυγα-
τρική, πού θά δημιουργηθή έδώ.
Τό θιέιμα ττοϋ άτττιοιμβνει νά διευ-
κιρμνιισθη είναι ή τιιμή τού ήλεκι,θ1
κου ρεύμιατος, ιμΐ τό όττοΐο ή Δή
.μοισία Έττιιχεί.ρηισηι Ήλβκτρισμοί;
θά έφοδιάζη τήιν βιομιηιχαινία άλου
μινίου, τής οττοίαις ή τταραγωγικη
δι.·ναομ:κοτης άνέρχεται σέ 250—
300 χιλιΐάίδες τόννους ττερίΐΓτου.
Ή ίδέα συμιμετοχής τής Δ.Ε.Η
στή'ν νέα άλοιυιμ'ΐν-οβιιοιμηχαινία φαί·
νεται δτι μάλλον έγκαταλεί'ΤΓεται.
■Ελ-ίζ«ται, δ,μως, δτι ταχέως Οα
βιρεθή ιμ.'ά φάρμοιυίλα επιλύσεως
τού ένείρ,γεϋοκού ττ.ρο6λήιματος, ώσ
τε νά βϊωρηται μάλλον βεβαία ή
έτρι'τειυξη τελικής σιυμφωνίας μέ
τήιν ΑΛΚΟΑ. 'Υτηεινθι/μίζεται δτι
ή άντΐίτηροα'ΜΓΓτιείια τής ΑΛΚΟΑ
βριισκότα 6δώ τόν ττερασιμένο μή
να, συνειχί'ζοντας τίς διαπτραιγμα
■πεύσεις μέ την έλληνική κυδέρνη-
ση καιί ,μιέ έλληνικές βωξιτικές επι
χειιρήσεις.
Έπίισης, έκττρόσωτροι τής έται-
ρΪΌτς Ρέϋνολντς σι/νεχίζουν τίς
«,ττ'θοωθηιμέ.'ες συζητήσεις» τους
γιιά !μιά βιοιμηχαινιί'α ττοοραγωγής
άλουιμί'νας ενός έικαταμιμυιρίου τόν
νόν έτηιθ'ίως, σιέ συνεργορσία μέ
£ιλληιν»!ΐ<ιές .μ,ετα)λλιεΊ;τιικές έττιχε,ΐιρή- σεις ττού παράγουνν βωξίτηι. Υπο στηιρίζετοοι δτι ή λύση αύτη, έν Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ Σ,ΓίΑΙΓΓΩΝ ΠΡΟΣ ΕΠΑΝΕΞΑΓΩΓΗΝ Ό ύφοτηουιργός Οίκιονομιΐκων κ. 'ΑρΐΌτιε,ίΙδη,ς Δημιάττιοιι/λιος ύττέγρα γρβψϊν άτηάφαισιν διά τής οποίας αΐρεται ό πι-ιριοιριιοιμός, ττερί μή εί σαγωγήις, έττϊ ττ!ρασω,ρινή άτελεια μ-κιροίτέιραις ΓΓπασατηττος των τρια- οτττόγγωιν τπρος έττεξειργοΐσίαιν καί έτπαι νειξοιγ ωγ ήν. Τό μέηραν ελήφθη; είς τα ττλα!- σιΐα. τής όνισχύσιεως τής έξαγωγή-; βιαμηχοϋνιικών καιί άΊλλων έγχωρι ών τηροϊάνιτων. ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΠΙΣ,ΚΕΨΙΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΟΤ "Ο ύτποιιργός ΈθΛ»ιική.ς Οίκο- νοιμίας κ. Ν. Η. Έφέισιιος θά με¬ ταβή ιμιεττά τού ύ~ο.υ|ργού 'Ανα- ττλιηΐρωτιοΰ κ Κ Καρύδα την πρω! οοι> τής τπροΐσεχούς Πήμτπτηις είς
ταν Έλληινιικον 'Οργανισμόν Τού
ρι'οιμοΰ. Ή επίσκεψις γίκεταιι έν
τώ τηλαισίω των ένηιμ'ερωτΐ'κών έ
έττηοικέψίωιν των κκ_ ϋττουιργών έ
ττι τής δρο«3ΓΤιΓΐιρι.ότηίτος των τε
λούντων ύτττό την έπτκχπ·τ.είοον τοΰ
ύττουργείου Έθνιικής Οίκονο;μια·;
Όιργανισιμών.
σχεσιει ττ,ρός τίς δυοχολίες έξασφα
λίσεως έτταιρ.<ιούς θέματος γιό την λειτουργία ενός έργοστςκτίου ττα- ραγωγής άλοι/μινίου (ττού, δτπως είναι γνωστό, χρειιάζετα;ι μβγάλες ποσόαητες ήλεκτρικού ρεύματος), θεωρεΤται ττεριισσότβρο συμφέρου- σκχ, γιατϊ ή πιαραγωγή τής άλοωμ! ναις άκολουθεί χημική διαίδικασία καΐ δχι άναιγωγι.κή. Στο μετοίξύ, τκλη·ραφοιρίες τοθ «Μάϊνιγκ Τζόρναλ» (είδικοϋ ττε- ριθδιικού ττ3ρΐ τα ,μέταλλα καΐ τα •μιεταλλειύ,μιθΐτα), άναφέρουιν ότι ή παιγκόοιμιος τπαραγωγή ά'λοωμι^ί- ου αύξήιθηικε κατά τό ττρώτο έξά- μηνο τού 1972 κατά 5%, στό ΰ- ψος των 5,6 έτκαταμμιιρίων τόν¬ νον. Στΐς Ήνωμένες Πολιτεΐες ή ζή τηση άλουμινίου άνέκιαιμψε πλή- ρως, μέ άτΓθτιέλοσμα οί τταραγω γοΐ άλομμι.νίου νά εργάζωντο; σο 88% τής δΐίνιοομικότητός τοι/ς τώρα, έναντι 82% τής δυναιμ'ΐκό- τητος ττού έχρηισκμοτΓοιεΐτο στΐς άρχές τού έτοι/ς. Παρά την στα· θερή αΰξηιση τής τπαραγωγής καΐ τίς ύψηλότερες είσαγωγές οί έ- ττενδύσεις σέ δηιμιοιυργία νέων μο νάδων σιηιμαντιικώς έμιειώθησαν. Ί δΐοπτέ,ρα αυξήση τής ζητήσεως ττα ρουσίιασ.ε ή καταινάλωση ήμικατερ γασιμιένων ττρο'ιάντων άλουιμινιου σιτΐς Ήνωμένες ΠολιτεΤβς,, δατοα ή ζητήση στόν τομέα των οίκοδο μιικών καΐ κιατο;σικειυαιστΐ'κών έρ- γων αύξήθηκε κατά 1 1%, στήν αό τοκινητοβιομηιχανία κατά ΙόΡκαι στήν σι/σκευαισίκχ κατά 15%. Ένώ ή τΓιροοτττική γιά την βιο· ΐμηιχοονίια άλουμινίου κατέστη τπε- .ριισισότερο εύοίωνος, ή αυξήση τής ζητήισεως έξαικολοι/θεΤ νά υπολεί¬ πετο:! τής τηλεοναζσύσης' παραγυ. γικής δυναιμιικότηιτος. Τα σαμβό- λσ/ιια τηωλήσειων γιά τό 1973, τα οττοΤα τώρα βρί·σκονται ύττό δισ- ττραΐγ,μιάτειυιση, πιιστεύεται δτι θά σαναφβοούν 'μέ μικιρές όνθιμαστι- κές αυξήσεως τιιμών. Έν τούτοις, ττιολλά άττό τα σιομβόλοτια, τα ό- ττοΤα ττρόκειται νά ύττογραφούν, ττεριΐέχοϋν ρήττρβς κλιιμακώσεως των τιμών ττίρός τα άκω, οί οποίες θά ιμτΓοροΰν νά τεθοθν σέ Λειτουρ γία άττό των μέσων τού 1973. Στήν Β'ρεταννία, ή αγγλικη ΑΛΚΑΝ άνΕκοίνωσε αυξήση τι¬ μίων κατά 10 στΐϊρλ!ν£'ς τόν τόν- νο, στό ύψος των 230 στειρλινών, γιά άλοΜμίινιο σέ χΐλώνες, καΐ ό- ριισιμιένιες άιλλΒς αϋξήσεμς. Είναι ή τΓρώτη φαρά έντός των τελβι/ταί ών τπεντε έτών ττού αύξάνοηαι οί τιιμές τοΰ άλθΜμινΙου οτήν Βρεταν νία. 'Υττάριχουν ένδίίιξεις, δτι κα¬ τά τό τπρώτο έξάμηΌ τού τρέχον¬ τος έτους αύξήθηικε ή κατανάλω- ση άλουιμιΐΛΊου στήν Βιρεταννία ■κατά 11%, έναντι τού 1971 Ή αΰξηιση, δμως, αυτή, ιμιόλις έξαρ· ικιεΐ γιά νά έττοίνχϊφέρη την κατα- νάλωση στό έτρίιτΐΞΐδο τού 1970. Παλλές βρεταννΐιχές έταιιρίες ττα- ραγωγής άλαυμινίαυ ύτΓέστησα.ΐ' κατά τα τειλΐιυταία δύο έτη ση- μαντΐικές ζηιμίιες. Ή βιθ'μηχσνία άλουμινίου στήν Διτπιική Γερμανίσ. έτπηιρεάσθη,κε, έ- ττίσιης, δυσμενώς άτπό την νομ:- οιματιική άνατΓροοηαρμογή 1971 — 1972, τπράγμια τό όττοΐο τής έκό στισΐϊ ττερΐ τα 160 έκαταμμύρια ,μάρκα μόνιο κατά τιό 1972. Πέν- τε έταιρίες τής γερμανικής άλου μΐ'νοιβιομηιχανίιαις άττοβλιέτΓθιυιν στήν αί/ξηιση των τιιμών τοΰ άλουιμινί- ου καΐ 6ρ!ισι:<ονται σέ μεταξύ τους διαττραγμιατεύσεις. Οΐ εύρω—αϊκ,ές τιμές τού άλου- ιμινίου έξα<ολαυθούν νά είναι χα- ,μιηλές, άλλά ή κατάισταση δέν φαί'νϊται ι,ά χει·ροτέρειυσ>ε κατά
την θάρκε'α τού τΓζ.ρασιμιένου θέ-
ιρονζ. "Η τπμιή στήν ελευθέρα ά-
γορά γιά άλιοαμίνιο σέ χελώνίς
άνέοχεται στά 19,6—20 σέντς
άνά λ:ι&ρα στούς εύρωτταϊχούς λι
μιένΐς. Έν τούτοις, ή τιιμ,ή αυτή
άντι.'ΤΓροιαιωτΓΒύί! μΐικρές ποσότη-
τες δαχΐνουμένο,υ στήν Εϋρώπη ά-
λοι,ιμινίου ίδιαίτερα 8έ πωλήσε.ς
τηού πι;ο£ρχο·ντ·αι άπό τίς Άνατΐ)
λικές χώρες καί κνιρίως άπό τη»
ΡθΓ.ι.αανία καΐ την Βουλγαρία.
Κοιλώς πληρο'φοιρηΐ'ϋΐ'ένες πηγές
τής βιο,μηΐχανίας άλουμινίου —
καταλήγΐι τό «Μάϊνικγ Τζόρναλ»
— τΓΐιστεύοι,ν δτι ή ζήτη,σση κα·
πιροσφορά θά έλθΐι,ν σέ έιξισο,ριοό
ττηση κατά το 1974, άλλλά σχέ-
δια γιά την δημιουιογία νέων έρ-
γοστιασίων άττοτελούν έναν άπροσ
διόριιχτο παιράγοντα. Ή έτησία
αύξΓΐςτη τής ζητήσιϊως άλουιμινιου
στόιν Δυτιιχό κό^μο ό>»<έιρο(ϊται σέ 7%, σύμφωνα ιμέ στοιχεΤα τού ά· μιερκαιΊικού γρςχψιςίου των μεταλ- λιείω·/. ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΕΝΔΥΜΑΤΩΝ Μέ την οργανωθή κοινοττραξΐας τού κλά'δου γυναιικιείων έσωρούχω. καί ένδι,υιάτων, την καθιέρωση πχχνελλΓ,'/ίου σ*υναφοιΰς έκιθεσεως •καθώς καί ιμέ την όογάνωση έξα- γωγών, θά άσχοληιθή ό Πανελλη νιος Σύν'δΐοιαος Βΐιοτεχνών Γυναι- ικΐ'ιων Έσορούχων καΐ Έν5υ·μά· των .<ατά την αύρανή γενική συ·· έλευιςτη τού κλάδον στό Βιοτεχν.- κό Έπ^μελητήρ1ο Αθηνών. Θέμα· τα ήμ'ίΐρηρ-^ας διατάξεως νά είναι ή λογοδοσία τού άπΏρχομένου δ' σΐικητικοΰ οΐΗμ,δουλ ίαυ, ή εκθέση τής Έξϊλεγχτικής Έπιτροπής ή λήψη αποφάσεως τροτηςητοΐήσεως τής άνοιμασίιοτς τού Συνδέσμηυ καΐ ή έκλογή άντ»ΤΓροσώττων στήν Ο.Β.Σ.Α. Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΧΑΛΥΒΔΟΦΥΑΑΩΝ Σύμΐφωνα μέ έγκώκλιο τού 1>-
παυργείου Ο ϊκοιναμιικών, ή παρτ
λαδή ειίσαγοιμένων σιδηιροφύλλων
σέ ρόλλουις (κιόϊλς) πού άποτε-
λούν την πρώτιη Οληι γιά τα σιδη
ρό'ψ.υλλα ψ'-ΐχίρτϊς έξιΐλάσεως στΐς
ϊλληνικές „ β.α^ιη,χανίες «πού χρη
σιιμοποιοΰν λίαν διχημενεΤς δρους
παριαιγωγής», θά γί'/εται, σύμφ^
να μέ την ύττ' άριθμ 56 έγκύκλιο
τού ύπουργείαυ Οί·κονοιμ,ικών, μέ
την καταθέση ύπευθύνου
δηλώσεως απά την παρα-
λήίτπτρια βΐϋιμηιχανία δτι τό παρα
λαιμΙ&ανόμενο προϊόν θά χρησιιμο-
ποιιηθή αποκλειστικώς γιά ψοχρ·~
έξΐέλαση, όττότε Ισχύει ό δασ,μός
5%. Ώς γνωστό, ό δα—μός 5%
σόιμφωνα μέ τό Ν.Δ. 248 θά ι¬
σχύση μΐϊχι.οι Όκ'ωβρίου τοΰ 1975
όπότε θά αύξΓ,ιθή σέ 12%. Προϋ-
π^θεση εΤ'/αι τα παιρςχγό;μ·ενα προ
ιόντςχ νά ιμή είχον/ πάχος μεγσλύ
τερο των 2,5 χιλιαστών. Άξιόχρε
ος ττροσιωτΓΐκή έγγύηση τρίτου θσ
ικατστίβεται γιά την εξασφαλίση
τής διαφοράς μεταξύ των κατα·
βληθέντων ,μειο.'ιμενων δασΐμών καΐ
τής δασμολογΐικής κλάσεως τού ί-
σχύει.
ΘΑ ΠΑΡΑΓΗ ΜΟΡΦΟΣΙΔΗΡΟ Η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ ΘΕΣ)ΝΙΚΗΣ
Δέν ύπάρχει θέμα αύτοπεριορισμοϋ
των είσαγωγών, τονίϋει ή Κυβέρνηση
Δέν ύηάρχει Θέμα αύτοπεριορι¬
σμοϋ των είσαγωγών, εδήλωσε ή
Κυβέρνηση διά τού άρμοδίου ύψυ-
πουργοϋ Έμπορίου, καί ότι τα α¬
ναγραφέντα περί των όσων ουνε-
2ητήΘησαν σχετικώς οτό Έμπορο
Οιομηχανικό Έπιμελητήριο Αθη¬
νών δέν άπηχοϋν τίς άπόψεις τής
Κυβερνήσεως.
Τούτο άναφέρει έπίσημη χθεοι-
νή ανακοινώση, ή όποία έχει ώς
έΕής: «Τό υπουργείον Έθνικής ύί
κονομίας (τομεύα Έμπορίου) α¬
νακοινοί ότι τό θιγέν κατά την
σύσκεψιν τοΰ Ε.Π.Ε.Α. θέμα τοΰ
αύτοπεριορισμοϋ των είσαγωγών
ώστε να συγκρατηθή ό όγκος των
ουνεχώς αύξανομένων είσαγωγών
' έν Ελλάδι, καί αί έκφρασθεϊσαι
τα αιτηματα
μεταλλευτικων
επιχειρησεων
Τα αίτήματα τού μεταλλευτικοϋ
κλάδου γιά την Λήψη μέτρων πρός
ενισχύση θά γίνουν άπό την Κυ¬
βέρνηση δεκτά μόνον έφ' όσον
οί μεταλλευτικές έπιχειρήσεις πεΙ
σουν την κυβένρηαη ότι άντιμετω
πι'Ζεται δυαχέρεια έΕαγωγών καί
έπισημάνουν τα συγκεκριμένα προ
βλήματα καΐ τόν τρόπο άντιμετω·
πίσεώς των, ή Κυβέρνηση σκέπτε¬
ται νά λάβη έπιλπέον μέτρα των
ήδη ίσχυόντων. Τουτο εδήλωσε
κατηγορηματικά ό ύπουργός Έθνι
κης Οίκονομίας χθές. «Τό κράτος
δέν δύ^'πται νά αναλάβη τόν επι-
χειρηματικό κίνδυνο» — ύπεγράμ-
μισε ό κ. Έφέσιος. Άπό ύπηρε-
οιακούς παράγοντες τοΰ ύπουργεί
ου εγνώσθη έ£ όλλου ότι ή άπο-
δοτικότης των έΕαγωγικών κινή-
τρων άπασχολεϊ μέν την κυθέρνη
ση άλλά επί ύπηρεσιακοϋ έπιπέδου
καί δχι στά πλαίσια είδικής επι-
τροπής.
σχετικαί άπόψεις, δέν άπηχοϋν
την γνώμην τής Κυβερνήσεως κα'ι
τού άρμοδίου ύπουργεΓου Έθνι·
κης Οίκονομίας (τομεύς Έμπορ!-
στόν, άκολουθεϊ τό αύστημα τής
ου). Ή Ελλάς, ώς τυγχάνει γνω¬
στόν άκολουθεϊ τό σύστημα
ελευθέρας οίκονομίας καί, ουνε·
πώς, δέν δύναται νά υιοθετήση
μέτρα περιορισμόν των είσαγω¬
γών, έκτός των περιπτώσεων τάς
οποίας προβλέπουν αί διατάΕεις
τής ίσχυούσης νομοθεσίας. Πολύ
περισσςτερον δέν δύναται νά υιο¬
θετήση τοιαΰτα περιοριστικά μέτρα,
διότι ταυτα θά ήσαν άντίθετα πρός
τάς διεθνεϊς συμφωνίας κα'ι πρός
τάς ύποχρεώσεις, τάς άπορρεοϋ-
οας έκ τής συνδέσεως της μετά
τής ΕΟΚ, είς τό πλαίσιον τής ο¬
ποίας ή ελευθερία των έμπορικών
ουναλλαγών είναι δεδομένη».
Στό μεταΕϋ εγνώσθη ότι μελε
τδται ή μεθόδευση τής διαδικασί·
άς έγκρίσεως των τιμολογίων εί-
σαγωγής στά Έπιμελητήρια κα'ι
ή καθυστέρηση έγκρίοεώς των σέ
περιπτώσεις ύπερτιμολογήσεως δέ¬
ον νά θεωρήται άναπόφευκτος.
Τουτο εδήλωσε χθές ό ύπουργός
Έθνικής Οίκονομίας κ. Νικ. Έ¬
φέσιος, ύπ' όψη τού όποίου έτέ-
θηοαν οί πρόσφατες συΖητήσεις
στό Έπιμελητήριο Αθηνών επί
των καθυστ·:ρήσεων καί έμπλοκών
πού παρουοιά^ουν οί θεωρήσεις
είσαγωγικών τιμολογίων, καί τα
λεχθέντα περί έθελοντικοϋ αύτο¬
περιορισμοϋ των είσαγωγών, λόγω
ύπερμέτρου αυξήσεως των.
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΕΠΙ ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΩΝ
Ή Νομισματική Έπιτροπή, συμ¬
πληρούσα τάς ίσχυούσας διατάξεις
αυτής «περί χρηματοδοτήσεως τής
Ναυτιλίας» καθώρισε τα κάτωθι,
προκειμένου περί χορηγήσεως συμ
πληρωματικών δανείων, επί ναυπη
γήσεων, μετασκευών καί επι
σκευών πλοίων έν Ελλάδι:
1) Ή χορήγησις συμπληρωμα¬
τικών δανείων επί ναυπηγήσεων,
μετοσκευών καί έπισκευών πλοί-
ών περιορίζει επί προσθέτων δα-
πανών μή ύπερβαινουσών τό 10%
τού άρχικοϋ ιόοτους.
2) Προκειμένου περί συμπληροί
ματικών δανπίων ναυπηγήσεων, ή
εγγύησις τοθ Έλληνικοϋ Δημοσίου
δέν δύνατα- νά υπερβή τό 3ΟΡ/ο
τής προσθέ τού ταύτης, έντός τοθ
άνω όρίου 10% δαπάνης.
Ή Καβέρνηστι —-ληιρσφορούμί.
θα— φέρεται σάν διατεθειμενη νά
αποδεχθή μίια έι< των τριών δια- ζ3υ<τι κων τΓροτάσιεων έττεχτάσεως τ.αύ χαλυ&ουργείου της Θεσσαλο/Ί ΚΓίζ. τττζ Ελληνικάς Έταιιρίας Χά •λυβος πού άΛίκιει στόν κ. Τόμ Πάττπβς. Ή πρόταση ττοΰ γίνετσ. άττοδεκτή, άφοΜα την κά3ετη επ* κταση τοΰ χαιλυβσυιργείου Θεσσο λονι'κηις ττρός την κατεύθι/νση πά ραγωγής τι3λι.κών ττροϊόντων κοϊ δχ;ι γιά θϋρμή έξέλοΐση (χοτ - ρόλλιινγικ - μίιλ). Συγι<ιε,<)ρΓ,μένα, τό χαλυβουργεϊ'ύ θεσσαλονίκης θά έττ3κταθή, ώστ νά ττςτ,ρά)γη ,μορφοσίδηιρο καΐ σιδη ροελάΌΐματα άνω των 4,5 χΐ'λι; στών, τα άτηοκχ δέν τταράγονττα, μέχ.ρι τώρα στήν Έλλάδα καΐ τώ·1 ότοίων οί δαοιμοΐ γιά την είσα- γωγή τους άττό τούς σιδηρειμτύ- ρςχυς αύξήθηιχαιν ιμέ τό τελευταΐ: νοαοσιχέδ,ο ττειρΐ δαςπμολογικώι διαρριυθ,μ'ΐΊσιεων τού σιδήιρου κσ'. χάλυοος. Πρό<·ειταιι ·πτορΐ τής τΓροτάυίεως δΓ,ΐμΓου,ργίας μ άς μο- νάδοις ττού θά πΌΐ:άγη σιδηρολά· μες, λαμάοιια, λάμβς, σιδηρογω- νιίεις. Μέχιριι τούδε μορφοισίδηροι ττσράγοντΐ3αι σέ ττειριορισ.μένη κλ' ιμοκα στήν Έλιλάδα ά—ό την ΧΑ ΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ καΐ την ΒΙΟ ΧΑΛΚΟ. Ή Έλιληνι^ή ΈταΊρία 6ος παράγει σιδηροΕλάσ'ματα ψυ- χοής έξελάαΐϋως καΐ εΤχε την συ,μ βατ'κ,ή ύτττ3χρέωση νά έτπεκταθή στήν θπρ,μή έξέιλαιυιη. Δέν φαίνε- ταιι, δμως νά υϊοθετιήται μιά τέ- ταια λύατη, λόγω τής υττεραΐταΕ κ.ε<ίας τήις έγχωρίου δυναμ.ΐι.<ότητοΓ στόν τςιμία τής καδέτου τταρα γαΐΑ/ή,ς (4 έκ των 5 φάισεων ττα ραγωγής χάιλυιδος: κσιμί'νεαση σι δηιρομιΐταλ>ΐ£)ύματος τπαραγωγή
χυτοσΊΐδήΊραο, χαλύ6ε.ς σέ μάζα
καί θε,ριμιή πταριαιγωγή πλατειώ^
πιροί'όντων ι<(αΐ ϋ~3ρ<ιαιλύψεως τή- -έσωτιειρι<.ής καταναλώσεως (1,2 έ καταμιμύ,ρ.α τά-νΐ/'σι) έναντι τή" σονολικής δυνα'μικότητος (1,4 έ κατοιμμύρα τόννο1). Ή μέλλονιΐ- <κή κόΐλιψ.ι των εγχωρίων άΛΐγ- κων σέ τπρωτογενεΐς μαρφές χά λιιβθ'ς, τπληροφορούμΐειθα δτι άντι- 'μιετωτΓίζ·ετα.ι ιμέ την μελετωμέινη μιανάιδα τπαιρΐαίγωγής σττογγσει- δοΰς χάλυβος δι' άναγωγής φυσι¬ κόν άερίων. Ή έττέκτιαιση τής μονάδος τής Θ2σισαλον!ικηις π·ρα6λέττεται σέ ε- να έοαταμιμύριο τόννους, έναιπ 25Ο.ΟΟΟ τόννων σήΐμιερα, συ,μττε- ριλαμιβανειμένηις καϊ της τταραγω- γής σηδηιροΐλαιμαιρι,νών ψυχρής έξε λάΐστεως. Ή ένΐτιέκταοη τπρόκειιτα ^ιό^ γίνη σέ συνεργασία μέ ίαπω^ ικές έτα'ίρίες καί κατά πάσαν ττι θανότητα ιμέ την ΝΙΠΠΟΝ - Κ Ο¬ ΚΑΝ. Άρμόδιοι τταράγοντες τής βχιμηιχανιικής ττολιτιικήις τής χώ¬ ρας, πληιρσφαραύμεθά δτι φέρον- ται άττοφαισιισιμένοι νά πϊχράσχου. κίντιρα στΐς έξηιρτη;μιέινΕς βιαμηχα νίες γιά την χρτρσιιμιοτΓθίηση έγχ'ω ρίων ττρωτσγιενών ραρφώ^ χάλυ 6ος. Τέταια κίνητρα θά ε'ναι Γ. έττιδότηιση τοΰ έΓΓΤΐτοκίαυ των έττεν- δύσεων ,μόνο μέ τή·ν ™ροί>πό9εση
χρη,σπμο— οιήοιεως προϊόντων χάλυ
6ος έιλλη,νιικΐής τπροελεύσεως για
όρισμένο διάστημα κ.λτττ.
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ
ΣΥΝΗΦΘΗ ΤΟ ΝΕΟ ΔΑΝΕΙΟ
ΕΚΑΤΟιΜΜΥΡΙΩΝ ΔΟΛΛΑΡΙΩί·1
Ευνοικαί κα! συμφέροντες θεω-
,ρούνται οί δροι σιυνάφεως τού νέ
ου δανείιου 70 έκατοιμιμυρίων δολ
ιλαιοίων σέ συνάλλοίγμα άπό ο
δ.ικάτο ξένων Τραπτιεζών — κωρι-
ως άπΐ3ρ.ικαν..ικ.ών Τραπεζών, έΐτ!
κ'ζφαλής των ότησίον είναι ή Τρα-
πΐΐζα Κρό%ερ Νάσιιονιοΐλ τού Άγ!-
ου Φράγκίιοικου. Ή δήλωση αύτη
ιμάς έγμνε αρμοδίως ττρός δι?υ-
κρίν.ιαη τού Οψους τοΰ έττιτοκίου
τού νιέου δανείου, ττού είναι '/^Α
καΐ δχι 814, διπ·ως έγράφη, έκ πά
ραινοήισεως τού σχετιικοΰ τηλεγοα
φήιματος άτηο τό Λονδΐνο.
Τό νιέο δάνεΌ σΐΛΊίθη μέ έττι-
τόκιΐο τό τιρίέχρν των εύρωδολλα-
ρ',ων (6,5%) τηλέον ιμΐά μονάδα,
δηλαδή 7,25%. Ή τΐίραμήθειά τού
0,25% εΤναιι έφρ δτπκχξ καΐ γιά ό
λη την ΙΟετίΙα διαιρκείας τοΰ δα
νΐϊίαυ, τπλιέον των τπραγιματΐικών ε-
ξόιδων συνάψεώς τού. «Τούτο — -
θεωρηθή άττό τούς χρηιματαδοτ
κούς κύ<.λους τού Αονδίνου σάν ιδιαιτέρως γενναιόδωρος όρος, ά^ άχι τπ.οωτιοφανής ύττέ.ρ τού δανει- ζο,μέναυ», ϋτΓοατηρίζεται άττό κα¬ λώς πληιραφορηιμόνοιυις κύχιλους. Διειι,κιρινιίοιθη., επτίΐσης, δτι τό δα νειο συνήφθη γιά την βελτιώση τής σιυνθέσΐΐως τού κιρατικού δα- νιειΐσιμιού σέ συνάλλαγιμα (ύψ^υς 7,5 διισοκαταμιμυ,ρίιων δρχ. τήι· 31.3.1972, έναντι 4,9 δισεκατομ· ,μιυ,ρΊων δρ/, την 31.3.1971) καϊ κιυΐρίως γιιά την δηιμιιουργία δυνα- τότητος στο Έλλην ιΐκό Δηιμόσιο πιρωΐμου έξοφλήσιεως έσωτερικών δανείον, έκτπεφραοιμ'ένον σέ συν- όίλλαγιμα (τηράκβιται περΐ δανει- σμού πρός αύτσχρη'ματσδότηση δηιμααιίων §ργων άπτό έγχώριες έρ γολα&ιικές έταιιιρίες), πού εΐχσν σωναφθή στιό τταιρελθόν σέ πε,ρ'ιο- δο έντόναυ έλλβίιψεως πιστώσεον σέ συνάλλαιγιμα, ιμέ ΰψηλό κάστος (10%,—12%). "Ηδη, τα δάνεια αύτά, διαΐρκεΓας μέχρι 5 έτών, έπταυσοΐν άτπό έταυς κ<ο:ΐ ττλέον νά συνιάηττϊν^ται, λόγω τής έτπαρκείας συναλΐλάγιμΐαΐτος, άπτοτέλεισμα τή- οποίας είναι ή πιρωτοφανής &νο- δος των συναλλα.γματιικών διαθεσί ιμων τής χώροΐς (870 έικατομΐμύρια δολλάιρια). «Έν τούτοις, τα άττοθέιμΐοσα αύτά —άναφέρουν οί αύτές πη- γές^— χρηοίμοτποιούνται γιά τήι/ έξιΐσιορρόττηση τού ίσοζυγίου πλη ρωιμών καί άχι γιά την χρηΐματο. δότηση έν έκτελέσιει εύρισκομέ νόν δηιμοσίων έτττεινδύσεων. Πέρα; αυτού, γιά την χρηΐματοδότηρη των δημόσιον έτπενιδύσεων, πού ώ φαρούν είριγα μαικιράς πνοής, χρ-: άζεται ή σύνΐαψη .μα.<ιροτπροθιέΊσ<μου •δαινείοο, τπού ή έξυττΓη,ρέτησή τού νά σνμΐπίιτττη μέ την έναρξη άπχι- δόιαεως τού έΐριγου» Αυτή ή σικΐέψη καΐ ή ί~οκατά· σταση, έτταιχθεστέιρον δανείων τού ποιρΕ,λθάντιος, έκυριΐάιρχησε στοΰς άρμιοδίους καί τπροβκρίθη ή λύση τ,ού νέοο δανείου 70 έ,καταμιμυ- ρμων δολλαρίων, τού τρίτου έφε- τκνού (τα δύο τηροηγοώμενα ά- νήλθαν συνολιΐκά σέ 100 έικατομ- μυρια δολιλάΐρια). Τέλος, δσον άφοιρά τήιν εναρξη είσιτπράξεως τοΰ δανείου δύο μή- νες πρό τής νέας δηιμοσιονομικήτ χρή,σιειως 1973, γιά την οποία συ- νήφθηι, τταιρόχεταΐι ή εξηγήση δτι, τπέραν τής σΐχετιικά μιιικ,ρής &ιιμή- ν»_> έπτιΐιβαιρύνσεως τού δανιείου, έ-
κρίθη ττώς τώρα ήταν κατάλληλος
ό χ,ρόνος συινάψεως τού δανείου,
διότι ϋπήρχιε φόδος άνγότΕρα νά
άκιριιδήνη τό κώστοις τού χρήιμα.
τας, διεθνώς.
ΜΕΤΡΑ ΠΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΑΣ
ΈναχρίΒηοΐα οί ττροτάσεις τπΰ
ύπουργείου Βιομιηιχα/ας γιά την
τταροχή χιρηιμιχτο'δοτικών διευκο-
λύνσεων τηρός τίς ξένες κα! τίς
έλληινικές κ'ΐνη,μοττογραφΐικές ετπ-
χειιρήσεις, οί όττοΤες παρσ'χινούν
ται νό γυιρίσοιυν τίς ταινίες τους
στήν Έλλάδα.
Μέ την άναμενοιμιένη άπόφσσηι
τής Νθιμισ,μ·3ΤΓΐικής ΈτπΓΓ·ροττής ττα
ρέχεται, έν πιρώτοις, στΐς ξένες
κιινηιματογοαφικές έττιχεΐ'ρήσϊΐς ή
δΐίνατότης άτΓερ11.αρίστου, ώς π'ρόί
τό ΰψος, χρηιματοδοτήσεως σέ δρα
χμ.ές, μέ ίσόττοσο έγγυητική έπι-
στολή ξένης Τρο—έζης καί μέ «.
ξόφληση, έντός 3ετ!ας, σέ συνάλ
λαγμα πρός 4% τότηο ετησίως,
συιμττε,ρΐ'λαμβανο,μένης τής προμη¬
θείας, τηρό·ς καλύψη των δαπαν/ώ'.
γυιρίσματος κιινηιματογραφικής τα
ν ίας στήν Έλλάδα.
Γιά μμκ'ρές πιροσττάθε ιχς, έλλη-
νικών καΐ ξένων κινηιματογραφι-
,κών έταΐιριών, παρέχονται χρηιματο
δοτικές έττίσης &μεα<ολύνσεις. Συγ , έττϊ σι/μπαραγωγης θά χρη,ματοδστήται ή έλληνική έτα< ρ!α μέ τόσο ποσό σέ δραχμές, δ σο «αί τό συνάλλαγμα πού θά φί, ρη ή ξένη έταιρία Παράδειγμα: "Άν μιά έλληνΜκη ικΐ'νη,ματογραφική έταιρία, ττού συυ πράττει μέ μιά ξένη γιά τό γύ-' ρισμα ταϋνίας στήν Έλλάδα, θέ¬ λη, νά χρηιματοδοντϊθή ,μέ 300 χι¬ λ ιάΐ5ες δραχμές, έτπ μιά 3ετ!α, μέ ττζρίο,δο χάριτος ενός έτους, 6α πιίίπει νά έχη εξασφαλίση ι ο τι ή συνιεταΐρος έται·ρία θά φέρη 10.000 δολλάρια. Σάν έγγύηση | θά παρέχεται τό άρνητιχό τού φ!.λμ καΐ θά κρατήιται ή κιΐριότης των δικαιωμάτων τής τα.νίας μέ χοις έξο.φλή.σ'εως τής όφεΐιλής, έττ' ονόματι τής χρηματο5οτούσης Τραπέζης, ή όπιοία θά έπαναχρη- , μ·ατοδοτήτα: άτπό ςΐδικά κρατΐΛθΐ κεφάλαια. Θά τπρέττει νά ση,μιε,ω-ι θή δτι τόέπι'τόχιο τέτοιου εΐδου': χοηιματσ5οτή.σβω,/ έττί ονμτΓαραγω γής, συμττ£ιθ'λαιμΐ6αινθ;μένης τής προμηθείας, θά φ9άση τό 1,25% | Τό χαμηλά αύτό ϋψος τού έπιτοκΐ ου δχ« μόνο 6ά παρωθηση τίς ελ ; ληνΐ'χές κινηιματογραφΐ'κές έταιρί-1 ες νά άνοοτττύξου/ την κινηιματογρσ φ κή τους δραστηιριότητα, άλλά καί θά αποτελέση ένα σοδαρο 'κίνητ,ρο γιά τίς ξένες κινηματο γραφκές έταΐιρίες νά συ-νεργγα" σιθούν μέ έλληνι««ές έπιχει·ρήσί.κ γιιά τό γύρισιμα ταιν.ιών στήν "Ελ λάι5α. ΎτΓθατροιόν τής συινεργασ;- ας αυτής θά είναι ή μιετάδοση, τε χνικών γνώσιεων στήν έλληνική κι- νηιματογιραφία. Έξ άλλου, γιά την ι'δρυση, έ- ττέκτοιση καΐ βελτιώση των κινη ματογραφιικών στούντιο καϊ τώ1, έργαστηρίων έτΓ6ξε.ργ<ΐαίας κινηιμο τογραφικών ταινιών, παρέχεται χο ιμηλότοκος χρηιματοδοτηση κατ' έπιλογή τής χρηματοδοτουμένος κινηματογραιφιικής έπιχεφήσεως. Στήν π-ερίπτιωση κσττά την όττοία ή κΊνη'μασογραφΐική έπιχείρηση έ π'θι/μεΐ νά χιρη,ματοδοτηθή ιμέ προ σωττ.<ή έγγύηση καΐ 'μέχρι ^υυ χιλιάδων δραχμών, θά ύτταχθή, ά" νευ τραπιεζΐ'κιήις πιρομη,θείας, στό έπιτόιχιο 4,5% καί στούς δρουΐ τής Χ'Ρηιματοδοτήσεως πού ίσχυ ουν γιά την βιοτε,χνία. "Αν, δμως, είναι σέ θέση νά παράσχη ύπο6ή κες καΐ λοιπτές έγγιησεις, βάσε1 των υφισταμένων τρατττ3ζι.κών κρι τη,ρίων, γιά την χρηιματοδοτηση τπαγίω,ί έγκαταστάσεων, δπως ί ΗΡΧΙΣΑΝ ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ "Ηρχισαν «Ι κ«νονικαί εγγραφαί είς τό ηδη ΰπερκαλνφθέν, ώς άντ κοινώθη, διά τίδν προεγγραφών ό ιιολογιακών δάνειον καΐ θά συνε χισθοϋν μέχοι τής ποοθλεπομρνη; κανονικής λήξεως τιον, ήτοι τής 2'τ,ς τρέχοντος. Έν τώ μεταξύ, ώς άνεκοινο')θη( (ά κατά τό μεταξύ, ώς άνεκοινιό- θη( αί κατά τό διάστημα των προ εγγρίΐφών ήτοι μέχρι τής μεσημ Γιρίας τής Τρίτη; αί δηλώσεις συμ μετυχτίς είς τό δάνεκιν άνήλθον είς τα ποσόν των 3.133-589.500 δραχ- μΛν/ έξ ολοκλήρου σχεδόν άπό "ήν ίδιΐ'ΐτικήν άποταμίενσιν. Άνεχοι νιόθη έπίσης ότι τό σύνολον τδίν νίίι>ν σι μμετοχών κατά τό , τελευ
ταϊον διήμερον^ ήτοι ποσόν 300 έ-
κατ. δ?αχμα>ν, προήλθε σχεδόν έξ
ολοκλήρου άπό μικροΰς ε'ισοδημα
τ ίας.
Ανεκοινώθη, ίίτι ό έφοπλιβτής
κ. Γεώργ.
II·
Λιίίανός ενεγράφη
είς τό δάνειον διά ποσόν 200.0(Ό,
δολλαρίον.
σχύει γιά την βΐΌΐμη,χανία, τότε
θά έτπτυγχάνιη τό έλάχιστο δριο
έπιτοκίο γιό ψιακροτΓρόθεσμες χρη
ματοδοτήσε'ΐ'ς, ττού θά είναι, στήν
ττερίπτωση αύτη, 4%. "Ολες οί
ττιό ττάνω χρηιματΌθοτήσεΐ'ς θά εΤ-
ναι δυνατόν νά γίνουν είτε μέσω
έμττοριικών Τραπΐεζών, είτε μέσω
ίδι.ωτιικών καΐ κ'ρατιικών τραπΒζι
κων έγγυήσεων.
Τέλος, πληροφορούμεθα δτι τό
ύφιπτου,ργεΤο Β ιομηχαονίας ττροω-
ΘεΤ μέ γοργό ρ'υθ,μό τα νθιμοσχέ'-
δια γιά την τταρσχή κ,ινήτιρων ττρός
άνάπτιιξη τής κιινηιματογραιφίας,
τίς γενικές γραμιμές των όττοίωι»
εΤχε άνιοπττύξβΐι τόν τηερασμένο
"I-
οώλιο σέ δηιλώσεις τού ό άντπτρό
ειδρος τής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μα¬
κ αρέζος. Πιστ'εύεται δτι μέχρι τού
τέλους τού τρέχοντος έτους ή τίς
άαχές Ίανουαρίου, ή νομοθεσία
αυτή &ά έχη εγκριθή καΐ δη,μοσι-
ευ,&ή στήν ΈφΓ,ιμερίδα τής Κυβερ
νήσεως.
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑ
ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΙΝ
ΤΩΝ ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ
Είδιικ,ή 'Υττηιρεσία διά την εξυ¬
πηρέτησιν των 6ιοτεχνών έξαγω-
γέων όδηιμιου,ργήθη, είς τό Βιοτε-
χνμκόν Έττιιμιελη(τήριον Αθηνών.
Μεταξύ άλλων, ή νέα 'Υπη,ρεσια
θά έκδίδη περιοδικόν είς την αγ¬
γλ ΐικ,ήν γλώσσαν π,ρός ένη,μέρωσι^
των ξένων είσαγωγικών οΐνων επί
των δυνατοτήτων τής έγχωρ'ου
βιοτεχνιικης παραγωγής.
Τούτο άνεικοίνωσε χθές ό πρό-
δρος τού Βιοτεχνικοΰ Έπΐιμελ/η,τη
ρίσυ Άθη,νών κ. Κ. Βογιατζής,
τπροσβέσας δτι σχοττός τής 'Υττη
ρεσίας αυτής, ή όττοία έπηνδρώ-
θη μέ είδΓκευιμένον προσωπικόν,
είναι νά πΐροβάλλη διά τού ττεριο
δ ι κου τα προϊόντα τής μεταττοιή-
αεως, νά παρέχη ττρός τούς 6-ιο-
τέχνας ττάσαν χρήσιμον δι' έξαγω
γάς των πιροϊέντωνν των πληρο¬
φορίαν, νά ένηιμιερώνη τούτους επί
των δυνατοτήτων τοποθετήσεως
ττροϊόντων των είς τάς άγοράς
τού έξωτερικοθ καί νά συμδάλλη
είς τήιν άτΓθκοατάστασιν έπαφής
των μετά ξένων πιρομηθευτικών οί
κων.
ΑΝΤΙΤΙΘΕΝΤΑΙ
ΟΙ ΦΑΡΜΑΧΟιΠΟΙΟΙ
ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
ΟΊ ττρόεΰροι τώ/ φαιρμακευτι-
ιχών σύλλογον ολοκλήρου τής χώ
ραος, έξ άφοριμής τής καταθέσεως
στήν Συμιδουλεντική Έπιτροπή
νομοσχΞδίου φαρμ'άκων έξέιδωσαν
χθές ψήφισιμα, διά τού οττοίου έκ-
φοάζουν την «ιάπτογοήτιευση καΐ
άγανά<τηισή τους γιά την κακο- μ'εταχείιρισιη των φαρμάκων», καθ δσον διά των άρθρων 13 καΐ 14 τού κατατεθέντος νομοσχεδιον καθίσταται έφιικτή ή διακίνηση των φαρμιάκων καΐ άητό μή έπιΐστή μονες φαρμακοττοιούς σέ Ίδρύμσ- .ματα νσσο,χοιμιεΤα καΐ κλινικές. Ζητούν άττό την κυ&έρνηιση ώς έ- ττ ιστήιμονες έπαγγελματίες, τη·/ άτηάιλειψη των ώς άνω άρθρων τοί ναμ'οσχεδίου γιά τό καίλό τής δή μοσίας ύγείας καί τού λαοΰ ΕΞΗΧΘΗΣΑΝ 2Γ..500 ΤΟΝΝΟΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ Άπό τής ένάρξεοις τής νέας έ ξαγιογικής περιόδου. την Ιθην Νο εμδρίου μέχρι χηί τής χθές, ήτοι Ι έντός πέντε ημερών, έθείορήθησαν τιμολόγια διά την εξαγωγήν 2<ϊ. 500 τόννοιν πορτοκαλίων^ τόσον πρός χι»ρ«ς τής Κοινης Άγοράς ο σον καΐ πρός Άνατολικάς χώρας Ώς εδήλωσεν ό ΰφι^7τοτ«ογός Έθνι ΟΙκονομίας ίπί θεμάταιν έμπο·ρ!ον.. κ. Μ. Μπαλόπουλος, αί τιμαί Ιξα γογής διαμορφοΰνται είς Λερυσι νά ίπύτεδα. Έν τώ μεταξύ, ώς εγνώσθη, ή ΰποθληθεΐσα υπό τού Σΐ'μ6ουλίοι>
ΠοηΊ>θήσε(ιις Έξαγιογίον είς τό ϋ
ποτιργείον Έθνικής ΟΙχΐ'νομίας (το'
μεύς έ,μπορίου) μελε-τη, ή όποία
άφορά είς τύ δλον πρόβλημα τής
έξαιγωγής έσπερι,δοειδώΐν, εκρίθη
ΕλΑΠΟΡΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΘΑ ΜΕΤΑΒΗ ΕΙΣ
ΑΠΩ ΑΝΑΤΟΛΗΝ;
Τό Έπιμελητηριον Καμπέρας
τής Αϋστιραιλίας πιροσβκάλεσεν ά·
π·οστολή τού ΕΒΕ Άθηινών νά έ-
ττεσκειφθή την χώραν τού, πιρθ'ει
μένου νά διβρευινήση τάς δυναττό-
τηιτας άνατΓτύξεως των εμπορικώ ►
άνταλλαγών μεταξύ Ελλάδος καί
Αύστραλίας.
Τό ΕΒΕΑ δέν δχει άποφασίσει
εισέτι άλλά ρελετά την τφόσκλη-
σιν, έν συνδυασμώ μέ την δυινα-
τοτητα μεταβάσβως τής Ιδίας ά
ττοστολής έκτός τής Αύστιραλ'ας
κα! είς Ιαπωνίαν, Λαϊκήν Κίναι»
«αί άλλας χώρας τής "Απω Άνα·
τολής.
ότι χρήζει τςκ)ποποιήσεων> ένδεχομέ
νιος δέ νά εφαρμοσθή κατά την
προσέχη περίοδον καΐ βάσει των
στόχων κ«1 άπόψεων τού όπονρ-1
γβίου.
ΕΜΠΟΡΙΟΝ ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Είς τον άπολογισιμόν των —ε-,
πραγίμΐένων τού 'ΕΞιμττηοιρΐικού ΣιαΛ-
λόγου Αθηνών, ό όττοΐος άνεγνώ
σθηι κατά την προχθεσινήν γενι¬
κήν συνέλευσιν των μβλών τού, ά-
φιιερούται ιδιαίτερον κεφάλαιον είς
τό θεμα των τΐιμών, τό οποίον ά-
—ασχολεί όπτο ,μακροϋ τον εμπο¬
ρικον κόσμον, άλλά καί τό ευρύ¬
τερον κατανβλωτικόν κοινόν, άπο
διαφορετικής, βεβαίως, οκσπιάς.
ΟΊ φορεϊς τού έμιπορίου —το-
νίζεται είς τα π-εττραγμένα —άν¬
τ ιλαμβάνονταιιι δτι ή έλεγχομένη
εξέλιξις τού τιμαρίθμου συνιστά
εθνικήν ανάγκην·, ύτπό την έννοιαν
δτι ό ρυθ,μός αυξήσεως των τι-
ΐμών θά τΓρέττει νά 6ιατηιρηιθή είς
έτππιειρα κατωτέρα τοΰ τοιούτου
οίκονσμιικής άνατττύξβως. Βεβαίως
ή ώκολουθουμένη ι/ττο τής Κυβερ¬
νήσεως ττολιτιική σί'κονομικής άνα
τττύξεως είναι άρθή καί ή ιμόνη έν-
δεδειγιμένη. Ή ττολιπΊκή αύτη συν-
εΓττάιγεται, ,μιετΰίξύ άλλων, καΐ ενί¬
σχυσιν των είσοδηιμιάτων, ήτις ά-
ψιέσως έτπ6ρά έττΐ τής διαιμορφώ
σεως των τιιμών. Καί ουδείς, α¬
σφαλώς, ήμττορεΐ νά εισηγηθή με¬
ταβολήν της άκολουθουμένης ττο-
λιτικής -—όλως διαφάρου πρός έ-
κιείινην τού έλεγχον τής ζητήσεως, [
ήτις έφηρ,μόοθη ιμιετατΓθλεμ.ικώς,
■μέ συνέτίΐειαιν την μή ίκανσποιητι-
κήν εκμετάλλευσιν των δυνατοτή-
των άναπτύξεως— δταν τα άττο-
τελέσματα αυτής είναι άντιλητστά
ύφ1 ολοκλήρου τού 'Ελληνιικού λα-
οθ, έκφραζάμενα ,μεταξύ των αλ
λων, είτε υπό ιμοιρφήν διαθεσι-
,μου άτσμικοΰ εΐσοοήματος, είτε
ύτπό ιμαρφήν ποσοτικών καί ττοιο-
τιικών βελτιώστεων τής παραγωγής,
είτε καιί ύττό μορφήν συναλλαγμα
τικών διαθεσίιμων.
Ό ' Εμπορικάς Σύλλογος Α¬
θηνών, ώς τπροστίθετο ι, είναι άντ!
θετος τπρός πάσαν ενέργειαν αί-'
σχροκΒρδείας, Μοθείας, ή έλλ ιττούς |
βάρους. Αποτελεί, &μως, πλάνηιν
ή αντίληψις, δτι ό ελεγχος των τι-
ΐμών δύναται νά πραγματοποιηθή
ιμιέσω τού έμττορίαυ, δταν αί τΐιμαί
διαμορφούνται ούσιαστικώς είς
τάς πηγάς των. Καΐ αί έν λόγω
πηγαι είναι τρείς: Ή άγροτική
τποοραγωγή, ή δειυτερογενής τταρα-
γωγή ■—-^δηλονότι βισμηχανική «αί
βιοτεχνυκή τταραγωγή— καί αι εί
σαγωγαιί. Είς την άγιροτικήν καί
,μετατπαιητιικήν παραγωγήν, ή άκο
λουθουμεινη ττολιτική έττί των τΐ-
μών χαρακτηρίζεται ύττό άντιινο-
μίας, έκδηλαυμένης είς την σύγ¬
κρουσιν των έττιδιώξεων έντατΊκο-
ττοιήσεως τής τταιραγωγής, ττεριο
ρισιμοΰ της συναλλιαγ'ματικής δα-
ττάνηις δι' είσαΐγωγάς και συγκρα
τήσεως τού τΐιμαρίθμου. Έν προ-
κιει<μένω παροράται ό σημαντικάς ρόλος των είσαγωγών ώς παρά¬ γοντος ρυθμιιστιικοϋ τού έπιιττέδου των τμμών των εγχωρίων προϊόν- των καί έν ταύτώ τής ποιότητος αυτών. Ειδικώτερον, ώς πρός τό θέμα των είσαγωγών, ΰποστηρί- ζεται δτι άφ' ής ή Πσλιτεία έπΊ- τιρέτπει την εισαγωγήν αγαθών καί άφ' ής στιγμής ή Τράττεζα της Ελλάδος καθοριίζει τάς τιμάς των διαφόρων νομισιμάτων, τό δέ Τελωνείον είστπράττει τούς προ¬ βλεπομένους δασιμούς, τό εμπόρι¬ ον είναι άδιανόη,τον νά ταλαιπω- ρήται έκ τής ύττα6θιλής αιτήσεων πειρι έγκρίσεως νέων τιιμών. Έν κατακλεΐδι, οί έ-μτΓοροι ύ- ττοστηρίζουν, δτι ή αύξησις των τιμίων αποτελεί άνατΓΟστταστον έν δογενές στοιιχεΐον πάσης ταχυιρ- ρύθμου οίκονομιικής άνατττύξεως καΐ δτι ό έπίσης έτπιβαλλάμ'ενος ε¬ λεγχος έττΐ των τιιμών θά αποβή αττοδοτικός μόνον εάν λειτουργή θΊκητιικοί νόμοι, οί οττοΤοι έχουν θε σιν ιμόνον δταν εμφανισθή διατά- ραξις είς την ομαλήν λειτουργίαν τού μηιχανισιμού τής άγοράς. «Πΐ στεύσμδν ——ροστίθεται— δτι ή έπιιμονή είς τόν έλεγχον των τι- μών διιά των διοιχητικών νόμων, θά έτπφέρη αντίθετΐαι των έτπδιωκό μενων ατΓοτελέσιματα, ήτοι θά μει- ωθή ό άπαιιτοώμενος έφαδιασιμός τής άγαράς καΐ ττοσοτικώς καΐ ποιοτικώς, μέ απάσας τάς έκ τού τοι> άνιβττιθυιμήτους σννεττεΐας...».
Ε.Ο.Κ. ΚΑΙ Η.Π,Α. ΑΝΤΙΚΕΤΩΠΘΙ
Διά μίαν όκάμη φοράν, Ε.Ο.Κ.
καΐ Ήνωμ. Πολιτειαι ετέθησαν ά«
τιιμέτΓωττοι, είς τό οικονομικόν πε¬
δίον, λόγω τήις νάχς Μεσογειακήο
ττολΐΓΓΐκής τής Κο^ινότητος — ητρ:
η,γούμεναι διαφοραί μεταξΰ των
είχον άναικύψει επι τοΰ νομισμα
τικού κ.λ~. Διά τής χαραχθεισηί
νάαις ττολιιτιικής τηις, ή ΕΟΚ θά
κατηοοργήιση, ττρσοδευτιικώς, τοϋς
δαοιμούς της έττΐ των έξαγωγων
βιομηχανικών τπροϊόντων των Με-
σογειακών κρατών καΐ θά θεσπίση
Εκτεταίμιένας τπροτιιμήσείς διά τα
γεωιργικά καΐ κτηνοτροφικά προι-
όντα των. έν συνδυασμώ ττρός τή'-'
τηοροιχήν οίκονομιικής βοηθείας.
"Εναντι αυτών ή Εύρωτταϊκή Κο·-
νότης θά ζητιήστΐ άττό τάς χωρα^
τής ΑΛεσογείου την έκ μερους τω.1
Μαραχήν διευικολυνισεων, αί οποί¬
αι σΛΛ/ίσπχχνται είς την κατάργησιν
των δαθΐμών επί των έξαγωγων
κοινοτικών βιομηιχανιικών προϊόν-
των.
Ώς ήτο έττάμ!ενον, τό σχέδιον
τούτο συμφωνίας της Ευρωτταϊκή'
ΚοιινιόηγΓος έξήγειιρε τάς Ηνωμέ¬
νας ΠολΐΦείας, αί οττοΤαι θεωρού»
δτι ούτω θά άττοκλεισθή ή τουιλο
χιστον θά ττιεριορισθη σηιμιαντικώ7
ή έξαγωγή τπροϊόντων των τπρος
τας χώρας τής λεκάνης της Μ?-
σογείου. Ή άντίιδρασΓς τής θύά
σκγικτων έττ' αυτού ύττήριξεν άμ£
σος κα! εΤχε διαΓτνττώσει την άν
τίθεσίν της τπρός την •παροχήν δα
σιμολσγιικώ/ ττροτιΐμήΊσεων είς τας
Μεσογειακας χώρας τπρό τής σιι
νόδου τού έξ ύττουιργών Συμ·6ου
Χιου της ΚοινστηΐΓος είς τάς Βρ·;
ξέλλας.
Είς σχΙετΐΜήν ανακοίνωσιν τής
Οϋάσιγκτων, διανε,μηθεΤσαν είς
τάς ένδιαφερσ,μνεας Μεσογειαικάί
χώρας ύττό των κατά τόποας Ά-
μοριικανιικών 'Υτπηρεσιών Πλη,ροφο-
ριών, άνατΓτύσισονταιι οί λόγοι,
διά τούς ότΓοίους αί ΉνωμέΛϊ1
ΠολΐΓτεΤαι θεωροΰν άτταροίδέκτοιχ
τας συμφωνίας αύτάς. Έκ τοΰ
δλου κειμένου της έν λόγω άνο:.
κοινώσεως κοί! των ττροβαλλομέ
νων λόγων τπρός υποστήριξιν τής
θέσεως αυτής των Ήνωμένων Πό
λιιτειών, ίδιαΐΓτέραν έντύπ«σην προ
ικαλεΤ τό ύττσστηριζάμενον, δτι α'
δασιμολογικκχί πιροτΐίμήσειις διά τα
διοιμηχανικά τΓ,αοϊόντα τής ΕΟΚ !
ύτηό των χωρών τής ΑΛεσογείου, |
εύνοούν ούχι τα ύττό άνάτττυξιν Ι
κράτη τήις Μεσογείου, αλλά τα
τοιαύτα τής Εύρώττη,ς!
Ώς είναι ευνόητον, αί ΗΠΑ έ¬
θιξαν ένα ττολύ λιεαττόν σημείον
κιοοί ή είλικρίινιειά των, άμολογου-
ιμιένως, θά ήτο άίξία ίδιαΐίτέρας έ-
ξάρσεως, εάν καί αί ΐδιΐαι δέν η¬
κολούθουν την πολιτικήν αύτην δ
τε καί όττουδήποτε ύπηιγάρευο ·
τούτο τα σΐΜμφέροντά των... Ώς
έξι/ττακούεται, ή κατάργησις των
δασιμών των κοινοτικών βιομηιχα-
νι κων τπροϊόντων, των έξαχθησο-
μένων είς τάς ΜΐΒσογειακάς χω
ιρας, θά έχη τάς έτπτττώσεις της
είς την έττιΐχώριον ανάπτυξιν τής
6ιομηιχανίας, διά την οποίαν είς
τόσας οικονομ ιικάς θυσίας ύττο-
6άλλονται, σήμερον, δλα σχεδόν
τα κράτη τηις Μεσόγειον. Βεβα'-
ως, τό δελΕαρ τής ΕΟΚ δπως ττα
ραχωρήση πιροτιιμησΒΐς διά τα γ ε
ωργικά κΰί κτηνοτροφιικά προϊόν
τα των χωρών αυτών, εΤνχχι μεγα-
λο, Τούτο, δμως, ιπΐροδίδει καί άλ
λους άττωτΐέρους σκοτπούς τής Ε
Ο.Κ., ήτοι δτι αύτη, έτπιθυιμεί σύ¬
ναψιν συιμφωνιών μέ τα Μεσογεια
κά κράτη, διά την Ικανοττοΐησι-·
των άναγκών της είς γεωργοκτη-
νοτροφικά ΤΓ,ρο'ι.'όντα. Καί άττό τής
οικοττιάς αυτής, δέν είναι δΊσχε
τος ή έκκλησις τού ττρσέδρου τής
Έκτελεστικής ΈττΐΓπροπής τής Ε
Ο.Κ., κ_ ΣίΙσκο Μάσχολδ, δπως
οί ΕύρωτταΤοι αγρόται ττεριορί-
σουν την τταραγωγήν των είς ώ-
ρισιμένα γεωργικά π,ροϊόντα.
Αί Ήνχαμ'έναι ΠολιτεΤαι, άπό
τής ττλευράς των, ώς άνεπτυγ μέ¬
νη οίκονοιμία, ένδιάφειρόιμ'εναι διά
την πιροωθηισιν των έξαγωγων τω"
φυσικόν ήτο νά μή μεΊ'νουν άδιά-
φοιροι άπό την νέαν ττολιτικήν τής
ΕΟΚ, είς την Μεσόγειον. ΟΙ προ
6αλλόμ£νοι ύττό τής Ούάσιγκτω"
λόγοΊ, έστω καί υπό στενόν συιμ
ΦεροντολοιγΊκόν πνεΰμα κριν&μενο1
έχουν την βάσιν των. ΈκεΤνο, έ
πίστις, τό οποίον π,ρέττει νά ΰπο-
γραμιμιΐσθή έκ τού δλου κειμένου'
τής άνσχοινώσ'εως είναι δτι πολ-'
λαί έκ των Μεσογειαικών χωρών,
αί οποίαι άηχΓπτύοισονται διομη-
χανιικώς, θά αντιιμετωττίισουν δα-
σμολογικάς διαικρίσεις. Έαν δέ |
εννοούμεν καλώς, τούτο σημαινε1
δτι δέον νά άναμένωνται «άντίποι ,
νια·>> άττό π,λειυράς των Ήνωμέι/ω^
Πολΐ'τε'ών έναντι των Μεσογεια- '
κ,ών κρατών.... |
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ΔΙΜΗΝΟΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
ΑρτΑ, Νοέμδριος.— Μέ δικαι-
ολογηιμένην άνησ'υχίαν, διά την
τύνην τής εφετινής των παραγω-
γής, έδέχβηισαν την έξαγγεΛία^
των τιιμών, κατά περίπτωσιν, τής
1,70 καίΐ 1 δραχιμης άνά κιλόν, οί
τταραγωγοΐ έστπεριδοει-δών.
Ανεξαρτήτως τού εάν αί τιμαί
είναι συμφέρουσαι ή δχι, έκεΤνο
τό οποίον άτταισχολεΤ σοβαρώς
τούς παραγωγους είναι κυρίως τό
ΰψος τής τηοσότητΌς, ή όποία
πιρόικιειται νά έξαχθή, αί άγοραί
τού έ'ξωτερικού άτπό τάς οποίας
θά άπορρσφηιθή τό προϊόν, ττολύ
δέ περισσότερον τό ΰψος των συν
ο,μολογηθεισών καΐ μελλουσών νά
συνομολογηθούν σι,ιμ,βάσεων υπό
των Έλλήνων καΐ ξένον έξαγωγέ-
ων ιμετά των έμιποιρικών οΐκων τοΰ
έξωτερικοΰ. Καΐ ή άνησυχία των
ιέττεκτε'ίνεται ένώ ττληροφοροΰινται
δτι οί άγοραΐ καταναλώσεως τού
έξωτεριικού δέν είναι μόνον ττεριω
ρισμίναι, άλλά καί τελοϋν υπό
την πίιεισιν τοΰ άνταγω·^ιατικού
κλίματος συνεττειία της ύπερπαρα
γωγής τού όμοε^δούς τπροϊόντων
άλλων μετ" όίλλων κιρατών.
Τό γεγονός αώτό έν σννδυασμώ
καΐ π.ρος την ηύξηιμίινην παροογω-
γήν έοττΞριδθ'εΐ'δών, αύξάνει την
ΟΜΐσυ,χίιατ/ των παραγωγών, οί 6-
ποϊοι δέν λησμονούν δτι, κατά την
τταρελθοΰσαν περίοδον, αρκεταί
χιλιάδες τόννοι έκ τής παραγω-
γής, μή άτπορραφηθεΤσαι, έσάττη-
σαν επί των δενδρων Κ ι αν κατά
τό παρελθόν έτος δτε τό ΰψος τής
ποοραγωγής είχεν άνέλθει είς τούς
100 χιλ, τόννουζ, έμεινεν άδιάθΐ
Έντι/ττωσιακάς δια'στάσεις λαμ
6·άνει όπτύ ήμΐρας είς ήιμέραν τό
περιθώριον, ιμέ τό όττθ'ΐον ή ίδιωτ.
κή καί μόνον άποτα,μίευσις ύττε-
ρεκάλυΐφε τό μέγα εφετινόν Λα-
χειοφ6ρον Δάνειον Οίκονομικής
■Αναπτύξεως.
Ιδιαιτέραν εντύπωσιν προκα-
λεΤ ή άκατάτΓαυστος ζήτησις άμι
λογιών έκ μερους των μικρών ά-
ποταμΐΕυτών. Χαρσκτηιριστικόν δέ
είναι έν πιροκιεΐιμένω τό γεγονό^
δτι, έντός των τριών καί μόνο^
τελευταίων ημερών, όμολογίαιι ά-
ξίας 376 έκατ. δραχ., ήγοράσθη-
σαν κυρίως άτηό μικροώς είσοδΐι-
ματίας, ,μισθωτούς, εργάτας αγ¬
ρότας, σνντιαξιούχους καΐ άπό
"Ελληνας τού έξωτερικού.
Άξία ίδιαιιτέρας έξάρσεως εί¬
ναι, έξ άλλου ή τεραστία έπ:τϋ.
χίια τού Λαιχειοφάρου Δανείου είς
την ύτταιθρον, πιστΌττοιουμένη έ< τής εύρεΐας συμιμεταχής είς αύη τού πληθυσιμού των έπαρχιών καί ιδίως των μιΐικροαττοταμ'ΐευτών. 'ν πογραμμίζεταιι δτι διά ττρώτην φοράν είς τα έίλληνικά χρονικά, αί ιμέσω των γραφείων τού Τα- χυ,δρομικοΰ Ταμιευτηρίου πραγμη: τοττοιηιθεΐσαι εγγραφαί μικροεισο- δη,ματιών των έτταρχιών ύπερεκά1 λυψαν κκχνα ττοσοστόν τάς έγγρα φάς τής περιφερείας τηρωτευού- σης. Έν τώ μεταξύ ώς ανεκοινώθη τα συγ.κενΤ'ρωθέντα έξ δλης τής χώρας σταιιχεϊα άναιβιοάζουν τάς π.ραγμαιτοτΓοιηθείοιας έγγ'ραφάΐ; μέ χρΐι της μεσημβρίας τής Τετάρ- τη<; (15.11.1972) ήτοι τής 1ης ημέρας των κανονικών εγγράφων είς τό άνευ ττροηγουίμένου ΰψος τος κια! απωλεσθη άρκετή ποσό¬ της έστίΐεριιδαειδών, ττολύ περισ¬ σότερον κατά την τρέχουσαν περ· οδόν κατά την οποίαν ή παραγω γή ύπολογί'ζεται βασί.μως δτι &α ανέλθη, καΐ θά υπερβή τούς 160 χιλ. τόννους. ι Κατόπιν των ανωτέρω μόνη έλ- ] πΐς επί τής οποίας στηρίζου^ τάς τπροσ'δοκίας των οί τπαραγωγοΐ όΤ- ναι ή επίτευξις συμφωνίας μετά , των άνατολιικών χωρών καΐ ίδίσ ' τής Σαβιετιικής Ένώσιεος διά τή,/ άνταλλαγήιν προϊόιντων διά ττοσό- τητος έστΓεριδοειβών, ή όποία νά καλύτΓτη έττΐ πλέον πο.σοστό'.' 40% έττΐ τής δλης παραγωγής, ττέραν των συινοιμολογηθεισών συμ δάσεων μετ1 αυτής ή μιετ' άλλων κιρατών. "Υπό τάς ανωτέρω συνθήκας, ή τρέχουσα παραγωγή των έσττερ,- δοειδών διέρχεται σοβαράν δοκι- μασ'ίαν, έττιι6άλλ£ταΐι δέ νά λη¬ φθούν μέτρα προσταισίας της. Μόνον διά τού τρόίπου αυτού 9ά καταστή δυ'νατή ή άπορρόφησ,ς ' τής παριαγωγής, άλλά καΐ ή επί Ι τα βελτίω διαμόρφωσις των τιιμών κατά κιλόν. Θά πιρεπει δέ νά θεω- ρήται άπό τούδε βέβαιον δτι, έφό σον δέν ληφθούν τα πιροσήκο/τσ Ι μέτρα, α! έτππττώσεις είς βάρος Ι τού προϊάντος καΐ τής οικονομ'- ' άς θά είνα1 δαρεΐαι μέ άνυπολογ: στος ζημίας. Καϊ αί μέν τιμαί τού τρροϊάντος θά ύττοστούν κ ά θ;ον τττώσιν, ή δέ ττσραγωγή θά μείνη άδιάθετος. των 3.21Ο.Ο28.5ΟΟ δραχ. Τέλος, ύττογραιμιμίζεται δτι, κσ τόττιν τήις κατά 210 έκατ. δρχ. ύπ>ερκαλύψεως (μέχρι προχθές) ό
λσκλιήιρου τού πιοσού τού Δανείον
έκ μέρους τής ίδιωτικής άποτα-
μιεύσεως — τής οποίας ή ζήτη
σις εξακολουθή ϊ νά άνέρχεται —
δέν θά καταστή δυνατή ή εγγρα¬
φαί είς τόν δάνειον Νομικών Προ-
σώπων Δημοσίου Δικιαάου καΐ δι
φόρων Όργανισιμών των όττοίων
αί ύτηοΐβληθΒΐσαι καί μή Ικανοπυ
ηΐθεΐσαι αίτήσιεις άνβρχονται εί1
897 έκατομΊ. δραχ. Ούτω, έά
είς τό συνολικόν ποσόν των έγ
γράφων της ίδιωτιικής άποταιμ,ι-
εύσβως προστεθούν καί αί μή ϊ-
κανοτΓθΐούμιεναι ΰίτήσεις των Νο-
μιικών ΠιροσώτΓων τό σύνολον τώ1·
μ,έχρι τής Τετάρτης (15.11.72'
αιτήσεων συιμμετοχής είς τό δά¬
νειον ύττερβαίνει τό έντυττωσιακό"
■ποσόν των 4.1Ο7.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ
μών.
ΤΟ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ
ΑΣΠΡΟιΠΥΡιΓΟΥ
ΣυνεχΕζονται οί δοκιμές τού £'
ϋλιστηρίου 'Αστπροττύργου καί έν
τος των άρχών τοΰ Δεκεμβριού
θά αρχίση ή τπλήρης λειτουργίςι
τού έπΐκταθέντος διϋλιστηρίου ά¬
τπό 1,5 κα)ί 4—5 έΐκατομ. άργοθ
πετιρελαίιου τό όττοΤο θά πιροσφέ-
ρη στήν ολληνική άγορά βελτ,ω-
μένων ποιοτήτων τπροϊόντα. Ώς
γνωστόν ή έτται3ξηση τής δυναμι-
κότητος το ύκιραπικοΰ διϋλιστηρ!
ου έγινε κ.0ΓΤΟττιιν τής συμβάσεως
Νιάρχου — Δηιμοσίου, βάσει τής
ότποίας τό κιράτος διατηρεΐ τό
1)3 τής κυριότητος τού διυλιστη
ρίου κοίί μετέΐχει στά κέρδη.
νεργούν αΰστηιρούς έλέγχους. Συν
κεκριιμένως τό τιιμολόγιον είσα^ω
γής πρέτπει νά συνοιδεύεται άττό
έπΊΊσηιμον διιεθνή τιιμοκατάλογον
τού δΐΕνεργοΰντος την πώλησ.ν
ξένου Οϊκου. Κατ' αυτόν τόν τρο
πον θά έλέγχωνται τν»χόν περιπτ .■
σεις πωλήσεως τπροϊόντων πρό ι",
την Έλλάδα μέ ηύξηιμένας τιμαι^
κσθ' ήν στιιγμήν άνάλογοι πωλη-
σεις των αυτών προίοντων ττρόι:
άλλοις χώρας πραγματοττοιούνται
μέ χαμηλοτέρας τΐιμάς.
Πέραν τού αύστηροό έλέγχοκ
των διικαιοιλογητιικών είσαγωγης
οί άρμόδιοι ϋττηιρεισισκοί ττα.ράγον
τες άποκλίνουν πρός την άποψιν
δπως, είς περιτίτώσεις πραγμα-
τοποιήισεως εΐσαγωγών τού αυ¬
τού ή τηαρεμφεροΰς πιροϊόντος υ¬
πό ττλειόνων είσαγωγέων, λαμβά-
κεται ώς βάσις διά την θεώρησιν
τού τιιμολογίου ή χαμηλοτέρα ς.1·.
των τιμών είσαγωγης. Τό μέτρον
τούτο τΓΐστεύεταΐ' δτι θά ενισχυθή
την τηροσπάθειιοίν πειριορΐΌ-,μοΰ τοΰ
άνοίγματος, τό όποΐονν εχει έπι-'
σηιμανθή είς τάς τΐιμάς είσαγω/ης
ενός καί τού αυτού προ'ι'όντος, θά
ύτΓοχρεώσιη δέ τούς ξένους οΐκους
νά άναθεωρήσουν την πολιτικην
τήις ττρός την Έλλάδα ύπερτιμο-
λογήσεως των πρθ(,·ό'ντων των. ι
Ποιρόμοιαι οδηγίαι έδόθησ·αν ■
καί ττρός τάς ΈτπτιροτΓάς Θεωρή
σεως Τιμολογίων Έξία'γωγής, ές
άφορμής τού ποιρο!τηιρουμενου φα·
νομένου ύποτιμολο,γήσεως των έλ
ληνικών έξαγσμένων ττρο'ιόν,των
διότι, κατά την άττοψιν των αρ¬
μοδίων ύττηιρεσιών, τόσον κατά
την ΰπΓθτιμολάγησιν των είσαγο·
,μένων δσον καί κοττά την ϋποτι-
,μολόγηισιν των έξαγθιμένων ττρο1!
όντων περΐιχλείει ό κίνδυνος τής
λαθραίας έξαγωγής σιυναλλάγμσ·
τος.
Έξ άλλαυ, ό π'ρόεδρος τού Ε
Β.Ε. Πειραιώς προέβη χθές είς
τάς κάτωθι δηΑώσε.ις:
«Ή ττραγιματοποιηθϊΐσα σύσκε-
ψις είς τό ΕΒΕ ■Αθηνών μεταξύ
είσαγωγέων είχεν, ώς σκοπόν το-
κατατοπΐ'σ,μόν των ένδιοβφερομένωΐ'
επί τής άκολουθηιτέας δισδικασί-
α.ς είς την θεώρησιν των τιμολο¬
γίων καί την συννποβολήν τώ. ά-
ναγκαίων τΓαραστιατικών διά την
άτπάδειιξιιν τής άληθούς καί πιραγ-
ματιικής άξίοος είς την διεβνή α¬
γοράν των εισαγομένων. Τοιαύτη
τακτικ,ή διέττϊι δλας τάς ρυθμιστι
κάς διατάξεως τηερί θεωρήσεως
των τιιμολογίων ιμέ στόχον την έ-
τταλήθευσιν τής πιραγματικής ά-
ξίας των εισαγομένων κα! έξα^ο
μέν«ν.
Ή Ελλάς, ακολουθούσα τό σό
στημα τής ελευθέρας σίκονομιας,
δέν δύναται νά υΐσθετήση μέτρα
περιορισιμού των ειίσαγωγών έκ-
τος των περιιπτώσεων τάς οποίας
ττ,ροιβλέτΓθυν αί διατάξεις τής ι
σχυούσης νομσθεσίας. Τούτο, με-
ταξύ άλλων, τονιζεται είς άνακο1
νωσιν τού ύττουργείου Έθνικής Ο·'
κονομίας (τομεύς έμττορίου), το
πλήρες κ,είμενον τής οποίας έχε·
ώς εξής:
«Έν σχέσιει μέ τα δημοσιευθέν¬
τα είς τάς σημερινάς έφημερίδαι;
ττερί των συζητηθέντωνν κατα τή
σύσκεψιν, ή όποία συνεκροτήθη
χθές είς τό ΕΒΕ. ·Αθηνών κα! κα
τα την όττοΓιαν εξητάσθη μεταςν
άλλων κα! τό θέμα των εΐσαγω
γών τό υπουργείον Έθνικής Ο!
κοναμίας (Τομεύς 'ΕΞιμπορίου) ά
ναικοινοΐ τα εξής:
Τό θιγέν κατά την έν λόγω σΰ
σκέψιν θέμα τού αύτοπιειριορισ,μθ'Γι
των είσαγωγών ώστε νά συγκρα¬
τηθή ό δγκος των συνβχώς αύξρ:-
νομένων εΐσΐαγωγών έν Ελλάδι
καί οί έκφρασθείστχι οιχετικαί άττό
ψεις, δέν άπηχούν την γνώμη·1
τής Κυβερνήσεως καί τού άρμο-
δίου υπουργείον Έθνικής Οικο¬
νομ ίας (Τομεύς Έμττορίου).
Ή Ελλάς, ώς τυγχάνει γνω¬
στόν, ηκολούθει τό σύστημα τής
ελευθέρας οίκονομίας κα! συνεπ·ώ^
δέν δύναται νά υιοθετήση μετρα
περιορισμόν των είσαγωγών, έ-
κτός των τηεριτΓτώσεων τάς όπο1
άς προβλέπουν αί δΐιατάξεις τής
ίσιχυούσης νθ'μοθεσίας. Πολΰ πε-
ριοσότερςΐν δέν δύναται νά υίοθε
τηση τοιαύτια ττερΐΌρΐ'στικά μέ
τιρα, διότι ταύτα θά ήταν άντίθε-
τα πρός τάς διεθ,«εΐς συ,μφωνίας
καί πρός τάς ύτΓοχρεώσεις, τάς
άτταρρεούσας έ< τής συνδέσεως τηης μβτά τής ΕΟΚ είς τό πλαί σιον τής οποίας ή έλιευθερία τώ" έμτπορΐ'κών συναλλαγών είναι δε- δομένη>.
Έν τώ μεταξύ, κατά πχχρασχΐ-
θείσας ττληροφορίας τάς άριμο.5ί-
άς υπηρεσίας τού ύπουργείου Έ9
νίκης Οίκονομίας (Τσμεύς Έμττο
ρίου) άττοοσχολεϊ τό θέμα τής ττα
ρατηρουμένης κατά τούς τελειΐταί
ούς μήνας ύπβρτιΐιμολογήσεως των
ε'ίσαγο,μ'ένων έκ. διαφόρων χωρώ.>
τΓροι,'όντων, ώς καί των διαφορε·
τικών τι μών, μέ τάς οποίας διε-
νβργούνται αιΐ ττωλήσεις ξένων εί
δών πρός την 'ΕΞλλάδα.
Ήδη, άττό τής πλευράς τού ΰ-
πονρτγΐ.'<ον εδόθησαν οδηγίαι πρόί τάς Έπιτροττάς Έλεγχου Τι,μο- λογίων Είσαγωγης, δττως διε- Γενικός Ίσολογισμός τή 30ή Ίουνίου 1972 τής ΕΜΠΟΡΙΚΗί & ΒΙΟΝ. ΕΤΑΙΡΙΑΙ ΕΙΔΟΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ "8ΙΕΤΕΝ Α. Ε., (πρώην ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.) Έδρα : Αθήναι, Εύριππίδου 4 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α.— Πάγιον Ιον Οικόπεδον : 2ον Κτίρισ : Μεϊον : Άποοβέοεις 3ον Λυώμενο ύττόστεγο : 4ον "Επιπλα καί Σκεύη : Μεϊον : Άποσβέσεις Β.— Κυκλοφορούν : Χρωσται : Γ,— Διαθέσιμον : Ταμείον : Τράπεζαι : Δ. Ζημίαι καί Κέρδη : 30)6)1972 30;6) 1971 958.282.— 700 056.— 11.355,40 10.023.40 212.800 — 258 17ς
ΣϋΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ
Βότση »Ρ
ς γβφί
ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΤΉΛΙΔΗΣ
ϋ Σηαονάχον Ϊ9
Α-ΦΙΑΛΗ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΙνΙΜΑ
ΕΡΕΥΝΩΝ 1973
Υπό τού Υφυπουργοΰ Προγραμ
ματισμοϋ κσί Κυβερνητικής Πολι·
τικής κ. Ήλία Μπαλοπούλου, α¬
πεστάλη πρός άπαντα τα υπουρ-
γεϊα έγγραφον, διά τού όποίου
Ζητεϊται ή ύποβολή προτάσεων
πρός τό Κέντρον Προγραμματι-
ομού καί ύίκονομικώ/ Έρευνών
(ΚΕΠΕ), δεδομένου ότι τούτο κα
ταρτίζει ήδη τό Πρόγραμμα '&
ρευνών τού 1973, προκειμένου νά
περιληφθοϋν αυται εις τούτο.
Είς τό έν λόγω έγγραφον τονΙ-
Ζεται ότι, μεταζύ των 6λλων, ή
αποστόλη τού ΚΕΠΕ περιλαμβάνει
καΐ την κατάρτισιν πάσης φύσεως
έρευνών πρός ύποβοήθηοιν καί
διευκόλυνσιν τού γενικωτέρου οί·
κονομικοϋ προγραμματισμοϋ. Ύ-
πογραμμΙΖεται δέ ότι αί μελέται
τού ΚΕΠΕ, πέραν τής γενικωτέρας
βάσιν νά ύπηρετοϋν τούς ένδια-
σκοπιμότητός των, πρέπει κατό
φερομένους φορεϊς.
Τέλος είς τό έγγραφον έπιση-
μαίνεται ότι αί προτάσεις πρέπει
νά έχουν αποσταλή είς τό ΚΕΠΕ
τό βραδύτερον μέχρι τής 30ής
Νοεμβριού 1972.
ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
— Ενεκρίθη ή προμήβεια 30
000 τ. βενζίνης σούττερ, άξίας 41
έκατο,μ. δρχ. τπερίττου καΐ πετρε-
λαίου ντήιζελ γιά τίς άνάγκες τής
κατπαναλώσεως ύττό τής Έΰνικης
Ύπηιρεσίας Πετρελαιοειδών μέσω
διμερών συιμφωνΐιών ή διά διε8νώ·< διαγωνιισμών. Έττίοτης διά ττροκΐ- ρϋξεως διεθνούς διαγωνΐισιμοΰ ίπτό τού ύφυπουργείου Έμττορίου θό γνη π,ρομήθεια 5Ο.ΟΟΟ μετρικώ' τόννων πετιρελαΐου ντήζελ, ύπολο- γιζομένης άξίας 48 έκατ. δραχ. — Ό γενικάς δεΐκτης τιιμών χονδρικής τελΐ'χών προϊόντων τοΐ1 μηνός Όκτωβρου 1972 ί σε αυξήση καττά 0,7%, σέ ση πρός τόν πιροηγούμενθ Σετττέμιβριο τού ίδίου έττους έναν¬ τι αυξήσεως 0,4% καΐ 0,2% ττοί' εσημειώθη μεταξύ των ίδίων μη- νών των έτών 1971 καΐ 1970 άν- στοίχως. Έκ τής συγκρίσεως τού μεσ^ μηνια ίου γενιικοΰ δείκτον τού &*■ καμήνου Ίανουαρίου — Όκτωβρ' ου 1972 πρός τον μέσο τού άντι στσίχου δεχαμήνο'ο τού 1971, ττρο κύτττει ά/οδος κατά 5,7%' 3,3% καΐ 4,2% τής αΰξήαιεως έσημΐ,'ώθη καττά την ιδία πε των έτών 1971 έ^ σχέσει πρός τό 1970 καΐ τό 1969 άντΐιστοίχως. —"Αρχισε ή τελική έττεξφγα- σία τής καταρτίσεως τού δημόσιον τπ.ςτοϋπολαγισμοΰ 1973. Ό ύποι/ο γός ΟΊκονομιικών καΐθηγητής κ· '· Κούλης, λόγω τής άτΓβσχολήσεώ; τού στήν κατάρτιση τού τηροί/ΊτθΛ·) γιισιμού τοΰ πιροσβχούς |τοι»ς, δε'^ θά δεχθή κατά την τρέχουσα κ?' προσέχη έβδαμάδα τό κοινό κσ1 τούς ϋτταλλήλους. —Ό έφοττλιστής κ. Γεώργιος Π. Λιιβανός, ένεγ'Ράφη στό Ό,μο- λογιακόν Δάνειον 1972 διά πό- σού 2ΟΟ.ΟΟΟ δολλαιρίων. —Άττεφασίισθη άρμοδίθϊζ ή Χ°" ρήγηση έγικιρίσβως γιά την έν*0 τάσαση σηήν ' Ελλάδα γραφε"1*^ βάσει των διατάξεων των Α. Ν 89)67 καΐ 378)68, 9 άλλοδαττώ' ναυτιλιακών έταιιρΐών. Ο ΤΙΑΑΑΡΙΘΜΟΣ Ό τιμάριθμος χονδρικής κών, π,ροϊόντων τοΰ μηνός βρίου 1972 έο-μείωσε αυξήση κα τα 0,7% έναντι τού προηγούμενον μηνός Σεττηεμβρίου. Ή <ώξΦι<>
αιύτη όφείλεταιι κατά την σχετικΊ"
ανακοίνωσιν, είς την έπίδρσσ|ν
τής άνόδου των τψών ττροϊόντίθ'
τΠζ έγ χωρ ίου τγρωτογενΰς τταρσ-
γωγής δι' έσωτεριικ,ήν κατανάλω¬
σιν καΐ τΓροϊόντων έξαγ«γή<;.
Είς τον άπολογισιμόν των —ε-,
πραγίμΐένων τού 'ΕΞιμττηοιρΐικού ΣιαΛ-
λόγου Αθηνών, ό όττοΐος άνεγνώ
σθηι κατά την προχθεσινήν γενι¬
κήν συνέλευσιν των μβλών τού, ά-
φιιερούται ιδιαίτερον κεφάλαιον είς
τό θεμα των τΐιμών, τό οποίον ά-
—ασχολεί όπτο ,μακροϋ τον εμπο¬
ρικον κόσμον, άλλά καί τό ευρύ¬
τερον κατανβλωτικόν κοινόν, άπο
διαφορετικής, βεβαίως, οκσπιάς.
ΟΊ φορεϊς τού έμιπορίου —το-
νίζεται είς τα π-εττραγμένα —άν¬
τ ιλαμβάνονταιιι δτι ή έλεγχομένη
εξέλιξις τού τιμαρίθμου συνιστά
εθνικήν ανάγκην·, ύτπό την έννοιαν
δτι ό ρυθ,μός αυξήσεως των τι-
ΐμών θά τΓρέττει νά 6ιατηιρηιθή είς
έτππιειρα κατωτέρα τοΰ τοιούτου
οίκονσμιικής άνατττύξβως. Βεβαίως
ή ώκολουθουμένη ι/ττο τής Κυβερ¬
νήσεως ττολιτιική σί'κονομικής άνα
τττύξεως είναι άρθή καί ή ιμόνη έν-
δεδειγιμένη. Ή ττολιπΊκή αύτη συν-
εΓττάιγεται, ,μιετΰίξύ άλλων, καΐ ενί¬
σχυσιν των είσοδηιμιάτων, ήτις ά-
ψιέσως έτπ6ρά έττΐ τής διαιμορφώ
σεως των τιιμών. Καί ουδείς, α¬
σφαλώς, ήμττορεΐ νά εισηγηθή με¬
ταβολήν της άκολουθουμένης ττο-
λιτικής -—όλως διαφάρου πρός έ-
κιείινην τού έλεγχον τής ζητήσεως, [
ήτις έφηρ,μόοθη ιμιετατΓθλεμ.ικώς,
■μέ συνέτίΐειαιν την μή ίκανσποιητι-
κήν εκμετάλλευσιν των δυνατοτή-
των άναπτύξεως— δταν τα άττο-
τελέσματα αυτής είναι άντιλητστά
ύφ1 ολοκλήρου τού 'Ελληνιικού λα-
οθ, έκφραζάμενα ,μεταξύ των αλ
λων, είτε υπό ιμοιρφήν διαθεσι-
,μου άτσμικοΰ εΐσοοήματος, είτε
ύτπό ιμαρφήν ποσοτικών καί ττοιο-
τιικών βελτιώστεων τής παραγωγής,
είτε καιί ύττό μορφήν συναλλαγμα
τικών διαθεσίιμων.
Ό ' Εμπορικάς Σύλλογος Α¬
θηνών, ώς τπροστίθετο ι, είναι άντ!
θετος τπρός πάσαν ενέργειαν αί-'
σχροκΒρδείας, Μοθείας, ή έλλ ιττούς |
βάρους. Αποτελεί, &μως, πλάνηιν
ή αντίληψις, δτι ό ελεγχος των τι-
ΐμών δύναται νά πραγματοποιηθή
ιμιέσω τού έμττορίαυ, δταν αί τΐιμαί
διαμορφούνται ούσιαστικώς είς
τάς πηγάς των. Καΐ αί έν λόγω
πηγαι είναι τρείς: Ή άγροτική
τποοραγωγή, ή δειυτερογενής τταρα-
γωγή ■—-^δηλονότι βισμηχανική «αί
βιοτεχνυκή τταραγωγή— καί αι εί
σαγωγαιί. Είς την άγιροτικήν καί
,μετατπαιητιικήν παραγωγήν, ή άκο
λουθουμεινη ττολιτική έττί των τΐ-
μών χαρακτηρίζεται ύττό άντιινο-
μίας, έκδηλαυμένης είς την σύγ¬
κρουσιν των έττιδιώξεων έντατΊκο-
ττοιήσεως τής τταιραγωγής, ττεριο
ρισιμοΰ της συναλλιαγ'ματικής δα-
ττάνηις δι' είσαΐγωγάς και συγκρα
τήσεως τού τΐιμαρίθμου. Έν προ-
κιει<μένω παροράται ό σημαντικάς ρόλος των είσαγωγών ώς παρά¬ γοντος ρυθμιιστιικοϋ τού έπιιττέδου των τμμών των εγχωρίων προϊόν- των καί έν ταύτώ τής ποιότητος αυτών. Ειδικώτερον, ώς πρός τό θέμα των είσαγωγών, ΰποστηρί- ζεται δτι άφ' ής ή Πσλιτεία έπΊ- τιρέτπει την εισαγωγήν αγαθών καί άφ' ής στιγμής ή Τράττεζα της Ελλάδος καθοριίζει τάς τιμάς των διαφόρων νομισιμάτων, τό δέ Τελωνείον είστπράττει τούς προ¬ βλεπομένους δασιμούς, τό εμπόρι¬ ον είναι άδιανόη,τον νά ταλαιπω- ρήται έκ τής ύττα6θιλής αιτήσεων πειρι έγκρίσεως νέων τιιμών. Έν κατακλεΐδι, οί έ-μτΓοροι ύ- ττοστηρίζουν, δτι ή αύξησις των τιμίων αποτελεί άνατΓΟστταστον έν δογενές στοιιχεΐον πάσης ταχυιρ- ρύθμου οίκονομιικής άνατττύξεως καΐ δτι ό έπίσης έτπιβαλλάμ'ενος ε¬ λεγχος έττΐ των τιιμών θά αποβή αττοδοτικός μόνον εάν λειτουργή θΊκητιικοί νόμοι, οί οττοΤοι έχουν θε σιν ιμόνον δταν εμφανισθή διατά- ραξις είς την ομαλήν λειτουργίαν τού μηιχανισιμού τής άγοράς. «Πΐ στεύσμδν ——ροστίθεται— δτι ή έπιιμονή είς τόν έλεγχον των τι- μών διιά των διοιχητικών νόμων, θά έτπφέρη αντίθετΐαι των έτπδιωκό μενων ατΓοτελέσιματα, ήτοι θά μει- ωθή ό άπαιιτοώμενος έφαδιασιμός τής άγαράς καΐ ττοσοτικώς καΐ ποιοτικώς, μέ απάσας τάς έκ τού τοι> άνιβττιθυιμήτους σννεττεΐας...».
Ε.Ο.Κ. ΚΑΙ Η.Π,Α. ΑΝΤΙΚΕΤΩΠΘΙ
Διά μίαν όκάμη φοράν, Ε.Ο.Κ.
καΐ Ήνωμ. Πολιτειαι ετέθησαν ά«
τιιμέτΓωττοι, είς τό οικονομικόν πε¬
δίον, λόγω τήις νάχς Μεσογειακήο
ττολΐΓΓΐκής τής Κο^ινότητος — ητρ:
η,γούμεναι διαφοραί μεταξΰ των
είχον άναικύψει επι τοΰ νομισμα
τικού κ.λ~. Διά τής χαραχθεισηί
νάαις ττολιιτιικής τηις, ή ΕΟΚ θά
κατηοοργήιση, ττρσοδευτιικώς, τοϋς
δαοιμούς της έττΐ των έξαγωγων
βιομηχανικών τπροϊόντων των Με-
σογειακών κρατών καΐ θά θεσπίση
Εκτεταίμιένας τπροτιιμήσείς διά τα
γεωιργικά καΐ κτηνοτροφικά προι-
όντα των. έν συνδυασμώ ττρός τή'-'
τηοροιχήν οίκονομιικής βοηθείας.
"Εναντι αυτών ή Εύρωτταϊκή Κο·-
νότης θά ζητιήστΐ άττό τάς χωρα^
τής ΑΛεσογείου την έκ μερους τω.1
Μαραχήν διευικολυνισεων, αί οποί¬
αι σΛΛ/ίσπχχνται είς την κατάργησιν
των δαθΐμών επί των έξαγωγων
κοινοτικών βιομηιχανιικών προϊόν-
των.
Ώς ήτο έττάμ!ενον, τό σχέδιον
τούτο συμφωνίας της Ευρωτταϊκή'
ΚοιινιόηγΓος έξήγειιρε τάς Ηνωμέ¬
νας ΠολΐΦείας, αί οττοΤαι θεωρού»
δτι ούτω θά άττοκλεισθή ή τουιλο
χιστον θά ττιεριορισθη σηιμιαντικώ7
ή έξαγωγή τπροϊόντων των τπρος
τας χώρας τής λεκάνης της Μ?-
σογείου. Ή άντίιδρασΓς τής θύά
σκγικτων έττ' αυτού ύττήριξεν άμ£
σος κα! εΤχε διαΓτνττώσει την άν
τίθεσίν της τπρός την •παροχήν δα
σιμολσγιικώ/ ττροτιΐμήΊσεων είς τας
Μεσογειακας χώρας τπρό τής σιι
νόδου τού έξ ύττουιργών Συμ·6ου
Χιου της ΚοινστηΐΓος είς τάς Βρ·;
ξέλλας.
Είς σχΙετΐΜήν ανακοίνωσιν τής
Οϋάσιγκτων, διανε,μηθεΤσαν είς
τάς ένδιαφερσ,μνεας Μεσογειαικάί
χώρας ύττό των κατά τόποας Ά-
μοριικανιικών 'Υτπηρεσιών Πλη,ροφο-
ριών, άνατΓτύσισονταιι οί λόγοι,
διά τούς ότΓοίους αί ΉνωμέΛϊ1
ΠολΐΓτεΤαι θεωροΰν άτταροίδέκτοιχ
τας συμφωνίας αύτάς. Έκ τοΰ
δλου κειμένου της έν λόγω άνο:.
κοινώσεως κοί! των ττροβαλλομέ
νων λόγων τπρός υποστήριξιν τής
θέσεως αυτής των Ήνωμένων Πό
λιιτειών, ίδιαΐΓτέραν έντύπ«σην προ
ικαλεΤ τό ύττσστηριζάμενον, δτι α'
δασιμολογικκχί πιροτΐίμήσειις διά τα
διοιμηχανικά τΓ,αοϊόντα τής ΕΟΚ !
ύτηό των χωρών τής ΑΛεσογείου, |
εύνοούν ούχι τα ύττό άνάτττυξιν Ι
κράτη τήις Μεσογείου, αλλά τα
τοιαύτα τής Εύρώττη,ς!
Ώς είναι ευνόητον, αί ΗΠΑ έ¬
θιξαν ένα ττολύ λιεαττόν σημείον
κιοοί ή είλικρίινιειά των, άμολογου-
ιμιένως, θά ήτο άίξία ίδιαΐίτέρας έ-
ξάρσεως, εάν καί αί ΐδιΐαι δέν η¬
κολούθουν την πολιτικήν αύτην δ
τε καί όττουδήποτε ύπηιγάρευο ·
τούτο τα σΐΜμφέροντά των... Ώς
έξι/ττακούεται, ή κατάργησις των
δασιμών των κοινοτικών βιομηιχα-
νι κων τπροϊόντων, των έξαχθησο-
μένων είς τάς ΜΐΒσογειακάς χω
ιρας, θά έχη τάς έτπτττώσεις της
είς την έττιΐχώριον ανάπτυξιν τής
6ιομηιχανίας, διά την οποίαν είς
τόσας οικονομ ιικάς θυσίας ύττο-
6άλλονται, σήμερον, δλα σχεδόν
τα κράτη τηις Μεσόγειον. Βεβα'-
ως, τό δελΕαρ τής ΕΟΚ δπως ττα
ραχωρήση πιροτιιμησΒΐς διά τα γ ε
ωργικά κΰί κτηνοτροφιικά προϊόν
τα των χωρών αυτών, εΤνχχι μεγα-
λο, Τούτο, δμως, ιπΐροδίδει καί άλ
λους άττωτΐέρους σκοτπούς τής Ε
Ο.Κ., ήτοι δτι αύτη, έτπιθυιμεί σύ¬
ναψιν συιμφωνιών μέ τα Μεσογεια
κά κράτη, διά την Ικανοττοΐησι-·
των άναγκών της είς γεωργοκτη-
νοτροφικά ΤΓ,ρο'ι.'όντα. Καί άττό τής
οικοττιάς αυτής, δέν είναι δΊσχε
τος ή έκκλησις τού ττρσέδρου τής
Έκτελεστικής ΈττΐΓπροπής τής Ε
Ο.Κ., κ_ ΣίΙσκο Μάσχολδ, δπως
οί ΕύρωτταΤοι αγρόται ττεριορί-
σουν την τταραγωγήν των είς ώ-
ρισιμένα γεωργικά π,ροϊόντα.
Αί Ήνχαμ'έναι ΠολιτεΤαι, άπό
τής ττλευράς των, ώς άνεπτυγ μέ¬
νη οίκονοιμία, ένδιάφειρόιμ'εναι διά
την πιροωθηισιν των έξαγωγων τω"
φυσικόν ήτο νά μή μεΊ'νουν άδιά-
φοιροι άπό την νέαν ττολιτικήν τής
ΕΟΚ, είς την Μεσόγειον. ΟΙ προ
6αλλόμ£νοι ύττό τής Ούάσιγκτω"
λόγοΊ, έστω καί υπό στενόν συιμ
ΦεροντολοιγΊκόν πνεΰμα κριν&μενο1
έχουν την βάσιν των. ΈκεΤνο, έ
πίστις, τό οποίον π,ρέττει νά ΰπο-
γραμιμιΐσθή έκ τού δλου κειμένου'
τής άνσχοινώσ'εως είναι δτι πολ-'
λαί έκ των Μεσογειαικών χωρών,
αί οποίαι άηχΓπτύοισονται διομη-
χανιικώς, θά αντιιμετωττίισουν δα-
σμολογικάς διαικρίσεις. Έαν δέ |
εννοούμεν καλώς, τούτο σημαινε1
δτι δέον νά άναμένωνται «άντίποι ,
νια·>> άττό π,λειυράς των Ήνωμέι/ω^
Πολΐ'τε'ών έναντι των Μεσογεια- '
κ,ών κρατών.... |
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ΔΙΜΗΝΟΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ
ΑρτΑ, Νοέμδριος.— Μέ δικαι-
ολογηιμένην άνησ'υχίαν, διά την
τύνην τής εφετινής των παραγω-
γής, έδέχβηισαν την έξαγγεΛία^
των τιιμών, κατά περίπτωσιν, τής
1,70 καίΐ 1 δραχιμης άνά κιλόν, οί
τταραγωγοΐ έστπεριδοει-δών.
Ανεξαρτήτως τού εάν αί τιμαί
είναι συμφέρουσαι ή δχι, έκεΤνο
τό οποίον άτταισχολεΤ σοβαρώς
τούς παραγωγους είναι κυρίως τό
ΰψος τής τηοσότητΌς, ή όποία
πιρόικιειται νά έξαχθή, αί άγοραί
τού έ'ξωτερικού άτπό τάς οποίας
θά άπορρσφηιθή τό προϊόν, ττολύ
δέ περισσότερον τό ΰψος των συν
ο,μολογηθεισών καΐ μελλουσών νά
συνομολογηθούν σι,ιμ,βάσεων υπό
των Έλλήνων καΐ ξένον έξαγωγέ-
ων ιμετά των έμιποιρικών οΐκων τοΰ
έξωτερικοΰ. Καΐ ή άνησυχία των
ιέττεκτε'ίνεται ένώ ττληροφοροΰινται
δτι οί άγοραΐ καταναλώσεως τού
έξωτεριικού δέν είναι μόνον ττεριω
ρισμίναι, άλλά καί τελοϋν υπό
την πίιεισιν τοΰ άνταγω·^ιατικού
κλίματος συνεττειία της ύπερπαρα
γωγής τού όμοε^δούς τπροϊόντων
άλλων μετ" όίλλων κιρατών.
Τό γεγονός αώτό έν σννδυασμώ
καΐ π.ρος την ηύξηιμίινην παροογω-
γήν έοττΞριδθ'εΐ'δών, αύξάνει την
ΟΜΐσυ,χίιατ/ των παραγωγών, οί 6-
ποϊοι δέν λησμονούν δτι, κατά την
τταρελθοΰσαν περίοδον, αρκεταί
χιλιάδες τόννοι έκ τής παραγω-
γής, μή άτπορραφηθεΤσαι, έσάττη-
σαν επί των δενδρων Κ ι αν κατά
τό παρελθόν έτος δτε τό ΰψος τής
ποοραγωγής είχεν άνέλθει είς τούς
100 χιλ, τόννουζ, έμεινεν άδιάθΐ
Έντι/ττωσιακάς δια'στάσεις λαμ
6·άνει όπτύ ήμΐρας είς ήιμέραν τό
περιθώριον, ιμέ τό όττθ'ΐον ή ίδιωτ.
κή καί μόνον άποτα,μίευσις ύττε-
ρεκάλυΐφε τό μέγα εφετινόν Λα-
χειοφ6ρον Δάνειον Οίκονομικής
■Αναπτύξεως.
Ιδιαιτέραν εντύπωσιν προκα-
λεΤ ή άκατάτΓαυστος ζήτησις άμι
λογιών έκ μερους των μικρών ά-
ποταμΐΕυτών. Χαρσκτηιριστικόν δέ
είναι έν πιροκιεΐιμένω τό γεγονό^
δτι, έντός των τριών καί μόνο^
τελευταίων ημερών, όμολογίαιι ά-
ξίας 376 έκατ. δραχ., ήγοράσθη-
σαν κυρίως άτηό μικροώς είσοδΐι-
ματίας, ,μισθωτούς, εργάτας αγ¬
ρότας, σνντιαξιούχους καΐ άπό
"Ελληνας τού έξωτερικού.
Άξία ίδιαιιτέρας έξάρσεως εί¬
ναι, έξ άλλου ή τεραστία έπ:τϋ.
χίια τού Λαιχειοφάρου Δανείου είς
την ύτταιθρον, πιστΌττοιουμένη έ< τής εύρεΐας συμιμεταχής είς αύη τού πληθυσιμού των έπαρχιών καί ιδίως των μιΐικροαττοταμ'ΐευτών. 'ν πογραμμίζεταιι δτι διά ττρώτην φοράν είς τα έίλληνικά χρονικά, αί ιμέσω των γραφείων τού Τα- χυ,δρομικοΰ Ταμιευτηρίου πραγμη: τοττοιηιθεΐσαι εγγραφαί μικροεισο- δη,ματιών των έτταρχιών ύπερεκά1 λυψαν κκχνα ττοσοστόν τάς έγγρα φάς τής περιφερείας τηρωτευού- σης. Έν τώ μεταξύ ώς ανεκοινώθη τα συγ.κενΤ'ρωθέντα έξ δλης τής χώρας σταιιχεϊα άναιβιοάζουν τάς π.ραγμαιτοτΓοιηθείοιας έγγ'ραφάΐ; μέ χρΐι της μεσημβρίας τής Τετάρ- τη<; (15.11.1972) ήτοι τής 1ης ημέρας των κανονικών εγγράφων είς τό άνευ ττροηγουίμένου ΰψος τος κια! απωλεσθη άρκετή ποσό¬ της έστίΐεριιδαειδών, ττολύ περισ¬ σότερον κατά την τρέχουσαν περ· οδόν κατά την οποίαν ή παραγω γή ύπολογί'ζεται βασί.μως δτι &α ανέλθη, καΐ θά υπερβή τούς 160 χιλ. τόννους. ι Κατόπιν των ανωτέρω μόνη έλ- ] πΐς επί τής οποίας στηρίζου^ τάς τπροσ'δοκίας των οί τπαραγωγοΐ όΤ- ναι ή επίτευξις συμφωνίας μετά , των άνατολιικών χωρών καΐ ίδίσ ' τής Σαβιετιικής Ένώσιεος διά τή,/ άνταλλαγήιν προϊόιντων διά ττοσό- τητος έστΓεριδοειβών, ή όποία νά καλύτΓτη έττΐ πλέον πο.σοστό'.' 40% έττΐ τής δλης παραγωγής, ττέραν των συινοιμολογηθεισών συμ δάσεων μετ1 αυτής ή μιετ' άλλων κιρατών. "Υπό τάς ανωτέρω συνθήκας, ή τρέχουσα παραγωγή των έσττερ,- δοειδών διέρχεται σοβαράν δοκι- μασ'ίαν, έττιι6άλλ£ταΐι δέ νά λη¬ φθούν μέτρα προσταισίας της. Μόνον διά τού τρόίπου αυτού 9ά καταστή δυ'νατή ή άπορρόφησ,ς ' τής παριαγωγής, άλλά καΐ ή επί Ι τα βελτίω διαμόρφωσις των τιιμών κατά κιλόν. Θά πιρεπει δέ νά θεω- ρήται άπό τούδε βέβαιον δτι, έφό σον δέν ληφθούν τα πιροσήκο/τσ Ι μέτρα, α! έτππττώσεις είς βάρος Ι τού προϊάντος καΐ τής οικονομ'- ' άς θά είνα1 δαρεΐαι μέ άνυπολογ: στος ζημίας. Καϊ αί μέν τιμαί τού τρροϊάντος θά ύττοστούν κ ά θ;ον τττώσιν, ή δέ ττσραγωγή θά μείνη άδιάθετος. των 3.21Ο.Ο28.5ΟΟ δραχ. Τέλος, ύττογραιμιμίζεται δτι, κσ τόττιν τήις κατά 210 έκατ. δρχ. ύπ>ερκαλύψεως (μέχρι προχθές) ό
λσκλιήιρου τού πιοσού τού Δανείον
έκ μέρους τής ίδιωτικής άποτα-
μιεύσεως — τής οποίας ή ζήτη
σις εξακολουθή ϊ νά άνέρχεται —
δέν θά καταστή δυνατή ή εγγρα¬
φαί είς τόν δάνειον Νομικών Προ-
σώπων Δημοσίου Δικιαάου καΐ δι
φόρων Όργανισιμών των όττοίων
αί ύτηοΐβληθΒΐσαι καί μή Ικανοπυ
ηΐθεΐσαι αίτήσιεις άνβρχονται εί1
897 έκατομΊ. δραχ. Ούτω, έά
είς τό συνολικόν ποσόν των έγ
γράφων της ίδιωτιικής άποταιμ,ι-
εύσβως προστεθούν καί αί μή ϊ-
κανοτΓθΐούμιεναι ΰίτήσεις των Νο-
μιικών ΠιροσώτΓων τό σύνολον τώ1·
μ,έχρι τής Τετάρτης (15.11.72'
αιτήσεων συιμμετοχής είς τό δά¬
νειον ύττερβαίνει τό έντυττωσιακό"
■ποσόν των 4.1Ο7.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ
μών.
ΤΟ ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ
ΑΣΠΡΟιΠΥΡιΓΟΥ
ΣυνεχΕζονται οί δοκιμές τού £'
ϋλιστηρίου 'Αστπροττύργου καί έν
τος των άρχών τοΰ Δεκεμβριού
θά αρχίση ή τπλήρης λειτουργίςι
τού έπΐκταθέντος διϋλιστηρίου ά¬
τπό 1,5 κα)ί 4—5 έΐκατομ. άργοθ
πετιρελαίιου τό όττοΤο θά πιροσφέ-
ρη στήν ολληνική άγορά βελτ,ω-
μένων ποιοτήτων τπροϊόντα. Ώς
γνωστόν ή έτται3ξηση τής δυναμι-
κότητος το ύκιραπικοΰ διϋλιστηρ!
ου έγινε κ.0ΓΤΟττιιν τής συμβάσεως
Νιάρχου — Δηιμοσίου, βάσει τής
ότποίας τό κιράτος διατηρεΐ τό
1)3 τής κυριότητος τού διυλιστη
ρίου κοίί μετέΐχει στά κέρδη.
νεργούν αΰστηιρούς έλέγχους. Συν
κεκριιμένως τό τιιμολόγιον είσα^ω
γής πρέτπει νά συνοιδεύεται άττό
έπΊΊσηιμον διιεθνή τιιμοκατάλογον
τού δΐΕνεργοΰντος την πώλησ.ν
ξένου Οϊκου. Κατ' αυτόν τόν τρο
πον θά έλέγχωνται τν»χόν περιπτ .■
σεις πωλήσεως τπροϊόντων πρό ι",
την Έλλάδα μέ ηύξηιμένας τιμαι^
κσθ' ήν στιιγμήν άνάλογοι πωλη-
σεις των αυτών προίοντων ττρόι:
άλλοις χώρας πραγματοττοιούνται
μέ χαμηλοτέρας τΐιμάς.
Πέραν τού αύστηροό έλέγχοκ
των διικαιοιλογητιικών είσαγωγης
οί άρμόδιοι ϋττηιρεισισκοί ττα.ράγον
τες άποκλίνουν πρός την άποψιν
δπως, είς περιτίτώσεις πραγμα-
τοποιήισεως εΐσαγωγών τού αυ¬
τού ή τηαρεμφεροΰς πιροϊόντος υ¬
πό ττλειόνων είσαγωγέων, λαμβά-
κεται ώς βάσις διά την θεώρησιν
τού τιιμολογίου ή χαμηλοτέρα ς.1·.
των τιμών είσαγωγης. Τό μέτρον
τούτο τΓΐστεύεταΐ' δτι θά ενισχυθή
την τηροσπάθειιοίν πειριορΐΌ-,μοΰ τοΰ
άνοίγματος, τό όποΐονν εχει έπι-'
σηιμανθή είς τάς τΐιμάς είσαγω/ης
ενός καί τού αυτού προ'ι'όντος, θά
ύτΓοχρεώσιη δέ τούς ξένους οΐκους
νά άναθεωρήσουν την πολιτικην
τήις ττρός την Έλλάδα ύπερτιμο-
λογήσεως των πρθ(,·ό'ντων των. ι
Ποιρόμοιαι οδηγίαι έδόθησ·αν ■
καί ττρός τάς ΈτπτιροτΓάς Θεωρή
σεως Τιμολογίων Έξία'γωγής, ές
άφορμής τού ποιρο!τηιρουμενου φα·
νομένου ύποτιμολο,γήσεως των έλ
ληνικών έξαγσμένων ττρο'ιόν,των
διότι, κατά την άττοψιν των αρ¬
μοδίων ύττηιρεσιών, τόσον κατά
την ΰπΓθτιμολάγησιν των είσαγο·
,μένων δσον καί κοττά την ϋποτι-
,μολόγηισιν των έξαγθιμένων ττρο1!
όντων περΐιχλείει ό κίνδυνος τής
λαθραίας έξαγωγής σιυναλλάγμσ·
τος.
Έξ άλλαυ, ό π'ρόεδρος τού Ε
Β.Ε. Πειραιώς προέβη χθές είς
τάς κάτωθι δηΑώσε.ις:
«Ή ττραγιματοποιηθϊΐσα σύσκε-
ψις είς τό ΕΒΕ ■Αθηνών μεταξύ
είσαγωγέων είχεν, ώς σκοπόν το-
κατατοπΐ'σ,μόν των ένδιοβφερομένωΐ'
επί τής άκολουθηιτέας δισδικασί-
α.ς είς την θεώρησιν των τιμολο¬
γίων καί την συννποβολήν τώ. ά-
ναγκαίων τΓαραστιατικών διά την
άτπάδειιξιιν τής άληθούς καί πιραγ-
ματιικής άξίοος είς την διεβνή α¬
γοράν των εισαγομένων. Τοιαύτη
τακτικ,ή διέττϊι δλας τάς ρυθμιστι
κάς διατάξεως τηερί θεωρήσεως
των τιιμολογίων ιμέ στόχον την έ-
τταλήθευσιν τής πιραγματικής ά-
ξίας των εισαγομένων κα! έξα^ο
μέν«ν.
Ή Ελλάς, ακολουθούσα τό σό
στημα τής ελευθέρας σίκονομιας,
δέν δύναται νά υΐσθετήση μέτρα
περιορισιμού των ειίσαγωγών έκ-
τος των περιιπτώσεων τάς οποίας
ττ,ροιβλέτΓθυν αί διατάξεις τής ι
σχυούσης νομσθεσίας. Τούτο, με-
ταξύ άλλων, τονιζεται είς άνακο1
νωσιν τού ύττουργείου Έθνικής Ο·'
κονομίας (τομεύς έμττορίου), το
πλήρες κ,είμενον τής οποίας έχε·
ώς εξής:
«Έν σχέσιει μέ τα δημοσιευθέν¬
τα είς τάς σημερινάς έφημερίδαι;
ττερί των συζητηθέντωνν κατα τή
σύσκεψιν, ή όποία συνεκροτήθη
χθές είς τό ΕΒΕ. ·Αθηνών κα! κα
τα την όττοΓιαν εξητάσθη μεταςν
άλλων κα! τό θέμα των εΐσαγω
γών τό υπουργείον Έθνικής Ο!
κοναμίας (Τομεύς 'ΕΞιμπορίου) ά
ναικοινοΐ τα εξής:
Τό θιγέν κατά την έν λόγω σΰ
σκέψιν θέμα τού αύτοπιειριορισ,μθ'Γι
των είσαγωγών ώστε νά συγκρα¬
τηθή ό δγκος των συνβχώς αύξρ:-
νομένων εΐσΐαγωγών έν Ελλάδι
καί οί έκφρασθείστχι οιχετικαί άττό
ψεις, δέν άπηχούν την γνώμη·1
τής Κυβερνήσεως καί τού άρμο-
δίου υπουργείον Έθνικής Οικο¬
νομ ίας (Τομεύς Έμττορίου).
Ή Ελλάς, ώς τυγχάνει γνω¬
στόν, ηκολούθει τό σύστημα τής
ελευθέρας οίκονομίας κα! συνεπ·ώ^
δέν δύναται νά υιοθετήση μετρα
περιορισμόν των είσαγωγών, έ-
κτός των τηεριτΓτώσεων τάς όπο1
άς προβλέπουν αί δΐιατάξεις τής
ίσιχυούσης νθ'μοθεσίας. Πολΰ πε-
ριοσότερςΐν δέν δύναται νά υίοθε
τηση τοιαύτια ττερΐΌρΐ'στικά μέ
τιρα, διότι ταύτα θά ήταν άντίθε-
τα πρός τάς διεθ,«εΐς συ,μφωνίας
καί πρός τάς ύτΓοχρεώσεις, τάς
άτταρρεούσας έ< τής συνδέσεως τηης μβτά τής ΕΟΚ είς τό πλαί σιον τής οποίας ή έλιευθερία τώ" έμτπορΐ'κών συναλλαγών είναι δε- δομένη>.
Έν τώ μεταξύ, κατά πχχρασχΐ-
θείσας ττληροφορίας τάς άριμο.5ί-
άς υπηρεσίας τού ύπουργείου Έ9
νίκης Οίκονομίας (Τσμεύς Έμττο
ρίου) άττοοσχολεϊ τό θέμα τής ττα
ρατηρουμένης κατά τούς τελειΐταί
ούς μήνας ύπβρτιΐιμολογήσεως των
ε'ίσαγο,μ'ένων έκ. διαφόρων χωρώ.>
τΓροι,'όντων, ώς καί των διαφορε·
τικών τι μών, μέ τάς οποίας διε-
νβργούνται αιΐ ττωλήσεις ξένων εί
δών πρός την 'ΕΞλλάδα.
Ήδη, άττό τής πλευράς τού ΰ-
πονρτγΐ.'<ον εδόθησαν οδηγίαι πρόί τάς Έπιτροττάς Έλεγχου Τι,μο- λογίων Είσαγωγης, δττως διε- Γενικός Ίσολογισμός τή 30ή Ίουνίου 1972 τής ΕΜΠΟΡΙΚΗί & ΒΙΟΝ. ΕΤΑΙΡΙΑΙ ΕΙΔΟΝ ΙΜΑΤΙΣΜΟΥ "8ΙΕΤΕΝ Α. Ε., (πρώην ΕΚΚΟΚΙΣΤΗΡΙΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Ε.) Έδρα : Αθήναι, Εύριππίδου 4 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Α.— Πάγιον Ιον Οικόπεδον : 2ον Κτίρισ : Μεϊον : Άποοβέοεις 3ον Λυώμενο ύττόστεγο : 4ον "Επιπλα καί Σκεύη : Μεϊον : Άποσβέσεις Β.— Κυκλοφορούν : Χρωσται : Γ,— Διαθέσιμον : Ταμείον : Τράπεζαι : Δ. Ζημίαι καί Κέρδη : 30)6)1972 30;6) 1971 958.282.— 700 056.— 11.355,40 10.023.40 212.800 — 258 17ς
ΣϋΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΗΣ
Βότση »Ρ
ς γβφί
ΓΑΒΡΓΗΛ ΓΑΒΡΤΉΛΙΔΗΣ
ϋ Σηαονάχον Ϊ9
Α-ΦΙΑΛΗ
ΔΙΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΙνΙΜΑ
ΕΡΕΥΝΩΝ 1973
Υπό τού Υφυπουργοΰ Προγραμ
ματισμοϋ κσί Κυβερνητικής Πολι·
τικής κ. Ήλία Μπαλοπούλου, α¬
πεστάλη πρός άπαντα τα υπουρ-
γεϊα έγγραφον, διά τού όποίου
Ζητεϊται ή ύποβολή προτάσεων
πρός τό Κέντρον Προγραμματι-
ομού καί ύίκονομικώ/ Έρευνών
(ΚΕΠΕ), δεδομένου ότι τούτο κα
ταρτίζει ήδη τό Πρόγραμμα '&
ρευνών τού 1973, προκειμένου νά
περιληφθοϋν αυται εις τούτο.
Είς τό έν λόγω έγγραφον τονΙ-
Ζεται ότι, μεταζύ των 6λλων, ή
αποστόλη τού ΚΕΠΕ περιλαμβάνει
καΐ την κατάρτισιν πάσης φύσεως
έρευνών πρός ύποβοήθηοιν καί
διευκόλυνσιν τού γενικωτέρου οί·
κονομικοϋ προγραμματισμοϋ. Ύ-
πογραμμΙΖεται δέ ότι αί μελέται
τού ΚΕΠΕ, πέραν τής γενικωτέρας
βάσιν νά ύπηρετοϋν τούς ένδια-
σκοπιμότητός των, πρέπει κατό
φερομένους φορεϊς.
Τέλος είς τό έγγραφον έπιση-
μαίνεται ότι αί προτάσεις πρέπει
νά έχουν αποσταλή είς τό ΚΕΠΕ
τό βραδύτερον μέχρι τής 30ής
Νοεμβριού 1972.
ΜΙΚΡΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
— Ενεκρίθη ή προμήβεια 30
000 τ. βενζίνης σούττερ, άξίας 41
έκατο,μ. δρχ. τπερίττου καΐ πετρε-
λαίου ντήιζελ γιά τίς άνάγκες τής
κατπαναλώσεως ύττό τής Έΰνικης
Ύπηιρεσίας Πετρελαιοειδών μέσω
διμερών συιμφωνΐιών ή διά διε8νώ·< διαγωνιισμών. Έττίοτης διά ττροκΐ- ρϋξεως διεθνούς διαγωνΐισιμοΰ ίπτό τού ύφυπουργείου Έμττορίου θό γνη π,ρομήθεια 5Ο.ΟΟΟ μετρικώ' τόννων πετιρελαΐου ντήζελ, ύπολο- γιζομένης άξίας 48 έκατ. δραχ. — Ό γενικάς δεΐκτης τιιμών χονδρικής τελΐ'χών προϊόντων τοΐ1 μηνός Όκτωβρου 1972 ί σε αυξήση καττά 0,7%, σέ ση πρός τόν πιροηγούμενθ Σετττέμιβριο τού ίδίου έττους έναν¬ τι αυξήσεως 0,4% καΐ 0,2% ττοί' εσημειώθη μεταξύ των ίδίων μη- νών των έτών 1971 καΐ 1970 άν- στοίχως. Έκ τής συγκρίσεως τού μεσ^ μηνια ίου γενιικοΰ δείκτον τού &*■ καμήνου Ίανουαρίου — Όκτωβρ' ου 1972 πρός τον μέσο τού άντι στσίχου δεχαμήνο'ο τού 1971, ττρο κύτττει ά/οδος κατά 5,7%' 3,3% καΐ 4,2% τής αΰξήαιεως έσημΐ,'ώθη καττά την ιδία πε των έτών 1971 έ^ σχέσει πρός τό 1970 καΐ τό 1969 άντΐιστοίχως. —"Αρχισε ή τελική έττεξφγα- σία τής καταρτίσεως τού δημόσιον τπ.ςτοϋπολαγισμοΰ 1973. Ό ύποι/ο γός ΟΊκονομιικών καΐθηγητής κ· '· Κούλης, λόγω τής άτΓβσχολήσεώ; τού στήν κατάρτιση τού τηροί/ΊτθΛ·) γιισιμού τοΰ πιροσβχούς |τοι»ς, δε'^ θά δεχθή κατά την τρέχουσα κ?' προσέχη έβδαμάδα τό κοινό κσ1 τούς ϋτταλλήλους. —Ό έφοττλιστής κ. Γεώργιος Π. Λιιβανός, ένεγ'Ράφη στό Ό,μο- λογιακόν Δάνειον 1972 διά πό- σού 2ΟΟ.ΟΟΟ δολλαιρίων. —Άττεφασίισθη άρμοδίθϊζ ή Χ°" ρήγηση έγικιρίσβως γιά την έν*0 τάσαση σηήν ' Ελλάδα γραφε"1*^ βάσει των διατάξεων των Α. Ν 89)67 καΐ 378)68, 9 άλλοδαττώ' ναυτιλιακών έταιιρΐών. Ο ΤΙΑΑΑΡΙΘΜΟΣ Ό τιμάριθμος χονδρικής κών, π,ροϊόντων τοΰ μηνός βρίου 1972 έο-μείωσε αυξήση κα τα 0,7% έναντι τού προηγούμενον μηνός Σεττηεμβρίου. Ή <ώξΦι<>
αιύτη όφείλεταιι κατά την σχετικΊ"
ανακοίνωσιν, είς την έπίδρσσ|ν
τής άνόδου των τψών ττροϊόντίθ'
τΠζ έγ χωρ ίου τγρωτογενΰς τταρσ-
γωγής δι' έσωτεριικ,ήν κατανάλω¬
σιν καΐ τΓροϊόντων έξαγ«γή<;.
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΞΕΧΑ2ΤΑ ΠΕΡΑΪΜΕΝΒ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον
Μ:ά αλλη ττληγή γ10: δλη τήν
περιψέρεια ήσαν οί άναθΕυατισμέ
νοι έκεϊνοι τσίτες, ττού στό πέρα
σμά τους σκαρ-ούσαν τόν δλεθρο
και την κατταστροφή 0' άφηγηθώ
δύο χαρβκτηρ.στ.κά έττεισόδια,
ττού έμειναν άνεξίτηλα γραμμένα
στή μνήμη μου. Κάθΐ Δευτέρα γ Ι
νόταν μεγάλη λακή αγορά (πα-'
ζάρι) στι>ν Καρβάλη, στήν όποία'
ετταιρναν μέρος δλα τα γύρω χω.
ριά. Πλήθη κάςτιμου συνέρρΕ,αν ».-
κεί, γκϊ νά ττουλήσουιν τα προιον
τα των καί νά κάνουν τα ψώνισ
των Τό μεση,μέρι κάττοίας Δευτέ
ρας, (δέν θυμάμαΐ ακριβώς την
ήμβρο,μηνία, άλλ' ούτε καί τή χρο
νολογίσ). την ώρα πού ή συναλ-
λοχτιική, κινήση ήταν στήν έξαρ-
σή της, μ ά οχ>νταρακτιι<ή εϊδηστ, διαδόθηκε άττό στάμα σέ στάμ~· «τσέτΐς έκαιμαν την έμφάνισή τού; σ' ένα γειτονικό χωριό καί τώρ-ι δλοταχώς εοχονται πιρός την Καρ βάλη». "Οταΐν άκουσε τή φοοερΓ αυτή ε'δηση τό συγκεντρωμεν.- ττληθος, ίχοκτε τ' αύγά κα! τα κα λάθια. "Αλλοι ιμάΊζευαν διαστικά διαστικά τα πράγματά τους γιό νά φύγουν στά χωρία τονς, άλ λοι τα παρατοΰσαν —ή θέση τους δττως είναι, κα! δλοι -μαιζ! είχον/ καταληφθή ότττό ενα άσυγκράτητο πανΐικό. Μέσα σέ λίγα λεπτά της ώρας είχεν έοημώσ>ει όλη ή ά?ί-
ρά ΟΊ ελληνες καταστηματάρχες,
(τούρκικα !<αταστή.ματα δένι ϋπηρ χον έκτός άττό ένα), άφοϋ κλει· δωσαν κα! αιύτο! τα μσγαζιβ τω', πήγαν καί κλειδώθηικαν στά κο- λοχτισμένα οττίτια των περιμένο·· τας έ<εΤ μέ άγωνία την έξέλιξη των πραγμάττων. 'Εττειδή δ·μος ώς τό 6ράδυ δέν ση,μειώθη<ε καμ Τού κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ άναταραχή, ΙΩΑΙίΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΓ - ΤαξιΑρχου ΠΑ. ΔΑΒΑΚΗΣ^ΠΙΝΔΟΣ τίς κρο- τό ' * αστημα αύ τοττικο^>
δέν βφυγαν άικόμη άττό την/ περιο
χή καί παραμονεύουν ΐσως σ' ενα
κρυφό μέρος, γιά νά έτπχειρήσουν
την είσδολή τους αίφνιδιαστικά τη
νύχτα. Ποία στάση λοιττόν έτΓρετΐε
νά τηρήαουν σ' αύτη την τπερίΐττο:
ση οί κάτοικοι τής Καριδάλης; Να
τταραιμείνουν άδρανεΤς κα! μέ σταυ
ρωμένα χέρια, έφόσον εΤχαν σττ)
διαθέση τους τ' άτταιτούμίνα ά
μυντικά μέσα; Μιά τέτοια μοιρο
λατρική άντψετώτπση τοϋ κινδύ-
νου θά ίσοούνοιμούσε μ'έ άσύγγ-
νωστη άμίλεια καί θά εΤχε τα ώ
λέθρια άττοτελέσματα της. "Ολο
λοιτιόν έμειναν σύμψωνοι στό ότι
άλλη λύση, έ<τός άττό την δυνςτ μιική άναιμέτιρηιση δέν ύττάρχει κα ττρέττει οά Τδιοι Καρβαλιώτες ν' άναλιάδουν τίς εΰθύνες τής συλλ>
γικής ασφαλείας των. Τό ΐδιο 6ρά
δυ όργανώθηκανν ττάιραυτα τρείς
ένοττλες όμάδες κα! τοττοθετήθη-
κα"1 στά έττίικαΐιρα ση'μεΤα, άπ ο-
ττου μτΓοροΰσαν νά κάμουν τό γ>-
οκρούσι των ο1! τούτες. Ό όττλι-
σιμός των τυφεκιαφόρων ήταν ά-
νημοιόμθ'ρφος δέβαια' άλλοι κ,ρσ
τούσαν ττιστόλια, άλλοι «ιυνηγετ,-
κά δπλα κα! μερικαί μα·ρτ!νια κσ
γκιράδες. Όιμοιόιμαρφη δμως κα.
ένιαια ήταν ή άττόφαχτη των νά
ύττεραστποιθούν τό ϊορά καί δσια
ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗ 2 ΦΤΛΙΙΣ
ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ
ΤαΟ κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
Συνέχεια έκ τού ττροηγοιιμένου
Κατα την ύφ" ημών κατάληιψιν,
τό 1920, της θράκη,ς, εξεδήλω¬
σεν αιφνιδίως ένθελληνι.κ,ήν στάισιν
(Τσε Ι. Κσλογερά: ©ρακική Στοα,
1932, Λεύκωμα θράχης, Κομοτι-
νή, σελ. 15 έττ.).
Τόν Δεκέμβριον 1919 συναντων
ται ο! Γάιλλοι μέ τόν Κειμάλ. Την
5)18 Σετττεμι6ριου 1920 έκκενώ
νούν την Σορίαν (Γδε Κων. Ν. Τρ!
ανταψύλλου, ένθ' ανωτέρω, σεΛ.
Πό, 119 καϊ 120). Την 2)15
Μαϊου 1919 γίνεται, τή τταρο-
τρύνσει των Συμμάιχων, ή άττόιθα-
σ!ς .μας είς Σ,μύρνην καί ή κατο-
χή μας είς Μ. Ασίαν, την οποίαι
ύπονομεύοΐΛί ττοΐικιλοτ'ρότπως. Την
7)20 Ό>κτω6ρ!ου 1921 οννά-
τττουν ιδιαιτέραν συνθήκην μετά
τού Κίιμάλ, άττιαχωροΰν έκ Κιλι-
κίας καί έφοδιάζοον τοθς Τούρ-
κους μέ άεροττλάνα, 1ΟΟ.ΟΟΟ τυ-
φέχκχ και τραντοειΐδές αλλο ττολε
ιμικόν υλικόν.
Είναι ή (διότι—Ός γαλλΐική νο-
οηροττία, τής οποίας τας μετα-
τττώσεις, τάς τταλΐιμβουλίας κα;
την ύφήν οί έξ ήθκκών κανόνων αύ-
τσδεσμιευόμενοι ανθρωττοι είναι αι
δυνατόν νά έννοήσουν.
Κατά τόν Λόύδ Τζώρτζ (70τε
Άγγλον πρωθυπουργόν), ή λιττο-
τοιξΐα των Γάΐλλων άττό την σ>;μμα
χ«ην τπαράτταξιν είχεν έτοι,μασθή
άττο καΐιροθ. Τόν Δεκιέμ&ριον τού
1919 έλαβεν χώραν ή συνάντησις
των μετά τοά Κεμάλ καί έπηκολο''ι
θησεν ή συνθηικολΟΎηισίς τω·/ με
τα τού έχθροθ, τόν οποίον ούτως
όνεκούφισ'αν· άττό τό μέτωπον 'Αρ
μενίας - Συρίας καί τπαρέσχο; εί'
αυτόν την δυνατότητα νά συγκει.
τρώση δλας τοι/ τάς δυνάμεις κα
τα των 'Ελλήινων.
Τοιαύτη ύττήρξεν ή έκ τής Ον,.
ττερι<))θράς των Γαλ,λων έκττληξις, ώτπε εψθ^σε τό 1921 ό λόρδο" Κώρζον (ύττοι>ργός των Πξωτερι
κων τής 'Αγγλίας) νιά δακρύση ά
~> συγκιίνηοιιιν διά την ττροδοσια*
των επί τού Μιικιρασιατικοϋ, ό δέ
Κ. Ζαδιτσιάνος, είς τό βαρυσήμθ'
"Όν σύγγραμμά τού «ΑΊ άναμνη
Μοκ εκ τής Ίστορηκής διαψω-ι/ισ'"
Βαβιλέως Κωντταντίνου κσϊ 'Ελ
Βενιζέλου δπως τάς έζησα» (τόμ
Β', σελ 103), γράφει: «Δΐν γνω
Υνωρίζω όόν ή παγ<όσμιος διττλο: ιΐϋτΐΛή Ίσταρία έχ£.ι νά επιδείξη &Ρ«μ'ερωτιέραν μαύρην σελίδα διά ■"ϊν Γαλλίαν». Άλλ' οί Γάλλοι δέν τρκέσά'ί] σαν είς την ττολειμιικ,ήν των έναντι όν ημών έν Μικρά Άσία μάς έτ* λεμτροη/ καί είς την Διάσκεψι τΐς Λωζάνης, άδ·αφο·ροί>ντες ά*
ε'Χθν τπρό αυτών τό πιρόσωπο»
τύ 'Ελΐυθ Βενιζέλου ("Ιδέ Αττ.
ξδ Πολιτικαί άναμνη
δέ φέρειν τα των θεών
άναγκαίως, τα των άνθρώπων
άνδρείως.»
θουκυδίδης
Πάτραι 1947, σελ. 79 επ.). Καί
ώς νά .μή ήρκει ή τοααύτη άνέντι
μος συμττεριφορά των έναντι συμ
μάτχοο χώρας, τηροσέφυγον καϊ είΐ,
την συκοφαντίαν. "Εφθασαν είς τοι
οΰτον σημείον ήθΐι<ής καταπτώσε ως καί άναικτχυντίΐοΐς, ώστε νά ι¬ σχυρισθούν δτι την Σιμύρνην έττορ πόλησαν οί "Ελληινες! Έκθετον ό τότε ϋπουργός τώχ Εξωτερικών Ανδρ. Μιιχαλακόττου λος, κατά την συνεδρίασιν τής 3 Ι Μαορτίου 1924, ενώπιον τής Δ Συντ. Συνελεύσεως (ϊ'δε Προχτι- κά Βουλής, σεΛ. 189) τάς δυσχε ρείας τή-ς 'Ελληνικής Άντιπροσο: ττείας (τής όττοίιας ήγεΤτο ό 'Ελ Βονιζέλος), ετόνισεν δτι συνήντη. σε την σχεδον άτπροκάλυπτον ά χβρότητα φίλων ημών παλαιών και συιμ'μάχων Είς την Γαλλικήν Βοο λήν, εΤπε, μόνον εΤς βσυλευτής ή γέρθη, διά νά βει6αιώση δτι ο' "Ελληνιες δέν ήσαν έκεϊνοι, οί ό- ποΐοι έτΓυιρττόληισαν την Σ μύρνη1, «αί δή την ελληνικήν συνοικΐα αυτής. Καϊ τού ενός τούτου Γάλ λου βουλευτού ή φωνή, έττιλέγε. *ατεπνίγετο διά βοής! Άλλ' έξ έτπσήιμων κειιμένων ά τπο'δεικνύεται, δτι οί Γάλλοι κσ' τπρό τής 1 Νοεμβριού 1920 μά. άντε'μάχοντο. Την 25 Φειδρουαιρίου 1920 τηλς γροοφεΐ ό Βε/ιζέλος έκ Αονδίνου. «Συνήντησα Γάλλον Πρωθυτταυρ γόν,δν εθρον άδιάιλλαΛτον. 'Εττε- καλεΐτο έτηιιχειιρήματα δλως διο λσυ άδάσιιμα, ών τό κυρ.ώτερο · ήτο, δτι έτπρεττε νά κιαταστ.ρωσω· μέν δρους Ε,ίρήνης δυναμένους νά γίνωσιν άτταδεκτοί ύττό τής Τοι,ρ κίας, διότι ή Γοιλλία δέν είναι διατεθειιμένη νά άρχί·ση ττάλιν τόν πόλεμον κατά τής Τουρ.<ίας». "Ετερον τηλεγράφηιμα τού Βε νιζέλου υπό ήμερΐ,μηινίαν 26 Μαρ- τίου 1920: «ΑΊ διιαιθέσεις τή; ■«.ής Κυ6ερι<ήσεως είς ό,τι ά- τήν 'Ελλάδα καβίστσι/ται 6 λονέν πλέον άνησυ χ η τ ι κ α ί . Κατόπιν μιάς έ. θέσεως των έν Κωνσταντινουπόλε. συιμιμώχων Άομοστώ, οΐτινες 0<;&. ρούσα,ν δτι οί δροι τής είρήνης εί ναι άδύκ-ατον ν»ά έττιιβληθώσιν εί ι, την Τουιρ<ίια^, ό Γάλλος Πρω&υ ■πουργός π.ρο>έτεινε την άναθεώρΓ;
σιν των άττοψάσεων τού Άνωτα
τού Συμ€ουιλ!ου. Ή ττρότασις α^ι
τη άττερρίφθη υπό των "Αγγλω"
Άλλά διατρέχομεν τόν κίνδυνον
καθ' δλην την διάρκειαν των δια
πραγματεύσιεων νά βλέπωμεν τή1·
Γαλλίαν, δρώσαν κατά των συμφ-
ρόντω/ μας, διότι ό ση,μεριός Πρ;
εδρος τής Κυβερνήσεως — ύφιστο
ται την έπίδρσιν των οίκονομικώι»
κύκλων*.
(Συνεχίζεται)
περιγραφή τής
έξιανορήσεως 6/
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ
Ή μάχη τής Πίνδου
1. Είσβολή των Ίταλών
Τό πρώτον Ανακοινωθέν
τού Γενικοϋ Στρατηγείου.
. . .Τής δόΕας τα παράαπα
των άνανδρων τα πλήθη,
τί θέλουνε σ' αυτήν τή γή
πού ή Δόξα εγεννήθη;
Φ. Κώνστας
Τό Ιταλικόν τελεσίγραφον δέν
ανέγραψε χρονικόν όριον, έντός
τού όποίου έπρεπεν ή Έλληνική
Κυβέρνησις νά απαντήση άν άπο
δέχηται ή όχι τούς όρους τού.
Μονον ό Πρεσβευτής είπεν δτι
μετά τρίωρον, ήτοι την έκτην πρωϊ
νήν ώραν, 6 'Ιταλικάς Στρατός
θά προήλαυνε πρός κατάληψιν των
σημείων, τα όποϊα θά εχαρακτηρί
ζοντο ώς «στρατηγικής οημασίας».
Ποία θά ήσαν αύτά;... αδηλον ι
Καί αυτή όμως ή έπίσημος ύ-
πόσχεσις των Ίταλών δέν έτηρή
θη διότι τα τμήματα των ήρχιοαν
τάς έχθροπραξίας — κατά τα Α¬
νακοινωθέν τοϋ Γενικοϋ Στρατη!-
γείου — ήμίσειαν ώραν πρό τής
έπνοής τής προθεσμίας, ένώ έν
τή πραγματικότητι επετεθησαν κα
τα των φυλακίων μας άπό τής 4ης
πρωϊνής ώρας, ήτοι καθ' όν χρό¬
νον ό Ιταλός Πρεσδευτής συνω-
μίλει άκόμη μέ τόν Πρωθυπουο-
γόν.
Τό Γενικόν Στρατηγεϊον εξέ¬
δωκε την 10ην πρωϊνήν τής 28ης
Όκτωβρίου τό ακόλουθον ύπ' αριθ
1 Πολεμικόν Ανακοινωθέν:
«Αί Ιταλικαι στρατιωτικαί δυ¬
νάμεις προσβάλλουν άπό τής 5,
30' σήμερον τα ημετέρα Τμήματα
Προκαλύψεως τής 'Ελληνοαλβανι
κης μεθορίου. Αί ήμέτεραι δυνά¬
μεις άμύνονται τοϋ πατρίου έδά-
φουο.
2. Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΠΙΝΔΟΝ. Ο ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΟΣ
ΛΥΣΣΩΔΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ.
Την 5ην ώραν τής 28ης Όκτω
βρίου, έτηλεφώνησεν είς τόν Συν¬
ταγματάρχην Δαβάκην ό Άντιστρά
τηγος Ιωάννης Πιτσίκας έκ ΚοΖά
Πίνίβυ
194Θ -
νης, γνωστοποιών είς αυτόν την
είδησιν περί έπιδόσεως τοϋ Ιτα¬
λικού τελεσιγράφου καί προσθέτων
ότι μετά μίαν ώραν επρόκειτο νά
άρχίοη επίθεσις των Ίταλών.
Είς τόν τηλεφωνικόν θάλαμον
■τού διοικητηρίου ευρίσκοντο κατά
τ',ν ιστορικήν εκείνην στιγμήν ο
Λοχαγός Πε2ικοϋ Σφαλαγκάκος
Πιέρος — 'Υπασπιοτής τοϋ Συν¬
ταγματάρχου Δαβάκη - καί ό
Άνθυπαοπιστής Πε&κοΰ Χανδρινός
Πολυδεύκης, άΕιωματικός συνδέ-
σμου. Ό πρώτας τόν έρωτά τί συμ
βαίνει' καί ο Συνταγματάρχης ά-
ποκρίνεται ήρεμα:
— Πρώτα ό Θεός, θά νικήσω¬
μεν. Μάς επετεθησαν οί Ιταλοί.
Θάρρος, ψυχραιμία καί άφοσίω-
σις είς τό Καθήκον Ι
'Εκοινοποίησε κατόπιν την κά¬
τωθι ύπ' αριθμόν 3 διαταγήν τού:
«ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΠΛΙΤΑΣ
— Ό ϋπουλος γείτων μας, αίφνι
διοατικώς μάς επετέθη. Ή Ελ¬
λάς άναμένει άπό ένα έκαστον
ημών νά προοτατ.:ύσωμεν τα Σύ-
νορά της κα'ι την Τιμήν της, καί
| νά δώσωμεν ένα καλό μάθημα είς
τόν είσβολέα. Φανήτε "Ελληνας
καί κρατήστε γερά τα όπλα, μέ
πίστιν είς τόν ©εάν καί είς τόν
εαυτόν σας καί τούς Διοικητάς
σας. Πειθαρχία, καρτερία καί θάρ¬
ρος. Ζήτω ή Ελλάς Ι
Νά κοινοηοιηθή είς άπαντας
τούς ΆΕιωματικούς καί όπλίτας.
Διοικητής Δαβάκης»
Έν συνέχεια δέ τής ανωτέρω
διαταγής, ή όποία άναγνωσθεϊσα
έσχεν ένθυοσιώδη απήχησιν, έκοι
νοποιήθη μετά δίωρον κσί ή κά¬
τωθι ύπ' άριθμ. 8 όμοία :
-Ι,
II, III
ΥΠΟΤΟΜΕΙΣ
Καθ' ά μοί κοινοποιεϊ Νομάρχης
Φλωρίι/ης^ Διαταγή Ύπουργείου
Στρατιωτικών, κατόπιν προκλήσε¬
ως άκηρύκτου πολέμου εναντίον
μας υπό τής Ιταλίας, ή Αγγλία
δέον νά θεωρήται ώς Σύμμαχος
μας. Μέ τούς Μεγάλους Συμμά-
χους, έμπρός διά την νίκην Ι
Φρουραρχεϊον Ι Γ.
Δαβάκης»
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ
Δωρεαι υπέρ τΑα Έστίαο ΙΜ. Σμύρνικ:
ώττοσταλ€Ϊσαι άττ' εύθϊίας
" *■■ Άλεξάιν>δρα Χατζηνικολά- ζύγου τού Νουνούχας Ν. Γεωργο
°" είς μνήμην τού συζύγου της ττούλου ορχ. 1500.
Ή σίκογένεια Γ. Λαίδοπούλου
είς 'μοτγμην Ιωάννου Παρασκευο-
πούλου δρχ. 500. ι
Τα παιδία της, ό κ. καί ή κ.
Δηιμητρίου Ν'κολαιρείζη είς μνήμην
Νουνούκας Γεωργοττούλου δραχ.
η ζγ ης
Χατζην,,κολάου δραχ. 1.
Η κ Νιόβη Ιωαννίοου είς μνη
^ τοθ άδελφοθ της ' Ισαάκ 'Αφθο
αδη δρχ. 500.
Ο κ καί ήκ Βασ. Ρί
ΐοοο
γκρυ είς
τού θΐίου τ™ ■ Ισαάκ Ά-
δρχ_ 500.
*. Λέλα Διαμαντοπούλου
ν τοθ συζύγου της Δη·μη
Γ'
Εύθ
Λουκ&
η,
Γε(ΓΛ · Νι*6λαος
«ΡΥοιτουλος είς
ίς μνή.
ρ ρχ. 5ΟΟ
Νκόλαος Ήρ.
μνήμην τής συ
1000.
Ό κ. Νίκος
Κωνίτταντινίδης
καί ή σύζυγός τού Πόπη άντι
μνηιμοσύνοο τής αδελφής των Ί-
ωάννας Κω,νσταντινίδοιι δρχ 2.
000.
Ή κ. Δέσπω Γεωργιάδου είς
μνήμην Φιλής Κ. Βοτπδου δραχ.
500.
'Ετπΐ τη συιμΊτληιρώαηϊΐ διετίας ά
ττό τοθ θανάτΓου τοΰ αγαπημένον
των άδελφού Τι.μολέοντος Άθ.
Μουμτζόγλου δρχ. 500.
(Συνέχεια έκ τοΰ ττροηγου'μένου)
ΕΤναι γνωστή ή τοττοθεσία τού
Λόιφου των Ταταούλων, βορειοδυ
τικώς τού Στακροδρομΐου καί 0-
περάνω τού Κασήμ - Πασά, δη-
λαδή στό ρΌρειοδυτικό άκρο της
Βυζαντινής Περαίας.
Ό Ματθίαις Σέτερ στό χαρή τού
«Διάγραμιμα τής Κων)λεως εκδο-
σις 1790» στήν θέσι των Ταταου
λων σηιμειώνει «χωρίων "Λγιος
Δηιμήτριος».
Ό Σκαρλάτος Βυζάντιος στό
ττβρΐισττούδαστο έ.ογο τού «Κων)
λις 1862» άναφέρει, δτι «ή ώραι-
στάτη καί ύγιεινοτάτη αυτή συν-
οικία τταρονυιμιεΐται παρά τοίς Εύ
ρωτταΐοις άχρι τού νυν άττό τοΰ έν
αύτη ΊεροΟ ναού τοΰ Άγίου Δη-
μητρΐοιο» καί συνεχΐζει «τό δέ 5-
νοιμα Τατάιδλων ή Ταταούλων ττα
ρέμεινε είς τό χωρίον τούτο καί
έξεκίνηισεν έττί τέλους άττό των
ενταύθα έτταΰλεων ή σταύλω'
(ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΥΜ) των Γενοιτη-
σίων τοΰ Γαλστά».
Ή έκδσχή αύτη τοΰ Βυζαντιθι/
βεδαιοΰται καί άττό την παράδοσι
κατά την όττοίαω στήν θεσ1 αύτη
ι'πτήιρχαν ίτπτοφοιρβΐΐσ, σταύλο:
καϊ ψρέατα. ΟΊ σταΰλοι αύτο;
τουρχκο: Τάιβλα, ή λέξι έτυμολο-
γεΐται άπό τό μεσαιωνικά «σταθ-
λος», έδωο-αν άφαρμί] στό όνοιμσ
Τάβλα καί τό όττοΐο μεταβληθή
σέ Ταταΰλα, τα Ταταΰλα και ό
κάτοικός των απεκλήθη Ταυταλια
νός.
Ή έκκλησία τοΰ Αγ. Δηιμητρ',-
ου λειτουργοΰσε τό 1576, δτα.'
την έπεσ<εύθη δύο φορές ό Γερ- μανός Θεολόγος Γέρλαχ. Άπο την πληροφορία αύτη, δτι τό 1576 ύπήρχε ή έκκληοία μττοροΰιμΕ να συμττεράνουιμε, δτι ό οίχιομός, των Ταταούλων άρχισε νά σχη.μα τιζεται κατά την πρώτη έκατο/τοτ- ετηρίδα μετά την "Αλωσι καί τη.- θέσι δττου <ατά την Βυζαντινή ττ · ρίοδο ύττήιρχε μικράς οϊκισμός οταυλιτών καί έπαύλεις των Γε- νυυησίων τού Γαλατά μέ μΐ'κρό καό τιμώμενο στήν μνήμη τού Άγίου Άθανασίοι». Όπως έξιστορεΤ ό Βι/ζάντιος, δ οίκισ-μός άρχιισε νά συγκροτή- ται κατά την έπαχή τοΰ Σουλτά- νου Σουλεϊμάν τοΰ Α'. περιττον τό 1535 άττό αϊχ,μαλώτους καί έρ γάτας τοΰ Τερσανά (τοΰ Ναιχττά θμου) κιιρίως ΚρήιΤΐ«ούς, Μανιά- τες, 'ΕτΓτανησίους καϊ Αίγαιοπε λαγίτας, οί όττοΐοι κατόπιν τής μετατιροτιής τής έκκλησίας των -ΐοϋ "Αγ. Δημητρίου τού Κασήιμ - Πασά σέ τζαιμί, συναττεκόμησα'/ την είκόνα τοΰ Αγ. Δηιμητρίου και την άττέβεσαν στόν επί τοΰ Λόψου ναίσκον τοΰ Άγίου Άθο:· νασ'ιου, τόν (/ποίον καί μΐετονόμο:- σαν σέ "Αγιο Δηιμήτριο. Μέ τό ττέροκτμα τού χρόνου, ό οΐκισμός άρχισε νά έττεκτείνεται και οί ττρώτοι ττου εσττευσαν νά ίγκατοοσταθοΰν στόν νεοσι/γκροτη θέντα οΤκισμό ήσαν χιώτες έμττο- ροι, δπως δέ 'μάς πληιροφορεΐ ό Βυζάντιος «μετά τούς Ναυσττά- βμου εργάτας οί έιμττορευάμενο' Χίοι έν Κων)λει, τό προάστιον τουτο ττροετΙιμηισαν εκτταλαι ώς κατοικητή,ριον ώς άττηλλσγμένον τής συνδιαιτήσεως των άλλογενοον «αι αί πλείσται καί έγκιριτότερα'. ϊ των έν αυτώ οΓκογενειών εΓς Χίους αναφέρουσιν την καταγωγήν των*. (Συνεχίζεται) ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΩΝ ΚΥΔΩ- ΝΙΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗ- ΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ Την Κυιριακή 26)11)72 ή 'ί-· νωσις Κυδωνιατών τΐλεΐ στόν Ί- ερό Ναό τής Αγ. Φωτεινής ΝέαΓ Σμύρνης Άρχιερατική Λειτουρπ/''ο. γιά την 'Εορτή της καί Μνημοσυ- νο γιά τα 50 χρόνια άττό τή Ον/ σία των Έθνομαρτύρων, Χρυσο- οτόμου, Γρηγορίου, Άμδροσιο καί των άλλων σφαγιασθέντων ά δελφών μας στή Μιικρασιατική τρο γωδία. Στίς Ίεροτελεσίες θά πρέ ττει ό Σειδαισιμιώτατος Μητροπο- λίτης Μυτιλήνης κ/<. Ίάκωβος Μετά την ' Επΐ'μνηιμάθΊΑΌ δέηση θά γίνει Φιλολογΐ'κό Μνημόσυνο στήν αΐθουσα τής 'Εστίας Νέας Σμύρνης. Τό Διοΐ'κητι.κό Συιμβούλιο σάς τταρα'<αλεΤ νά τιμήσετε τή μνή^μη των Μαρτύρων μας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: α) Άρχιερατι,.<ή Λειτοΐίργ'ια— Άρτοκλασία:. ώρα 9.30 ττ.μ. μνη ιμόσυνον — 'Καττάΐθεσις στεφάνου στό μνηιμεΐο Χρυσοστό,μου. ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΣΤΙΑΣ Ν ΣΜΥΡ ΝΗΣ β) ώρα 11 ττ.μ. ψιλολογικό μνη μόαννο. Όμιλητές: Ό Μητροητο- λίτης Μυτιλήνης κ.κ. Ίάκωβος, Ό τρρόεδρος κ. Βαλσαμόχης. Ε'- ση.γηταί: Ό κ. Ε. Δαδιώτης. Ά- τταγγέλει: Ή καλλιτιέχνις τοΰ ΈΟ νικου Θεάτοου κα Κάρμεν Ρουγ «έρη. ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕ- ΣΜιθΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ Ε¬ ΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ ΕΤΙΑ 'Εττί τή συμττληρώσει 5Οετίας άττό τοΰ 1922, £τους τής είς τή ■Ελευθέραν Πατριδα καταψυγης τοΰ έντεΰβςν καί εκείθεν τού Βο- ο—όιρου δ;ωχθέντος Έλληνισμού, όργανώνει, έν τώ τπλαισίω τοΰ γε νι.κωτέρου τΓρογραιμματισιμοΰ ύττο- μνήσεως τής ΐστορικής, αυτής διο ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Δημοοιευματα επάνω γλώσσα ιιαί τό ΰφος Δέν θεωρώ άσκοπο τό νά αχο- λιάσω έδώ την πάντοτε έπίκαιρη έπιφυλλίδα «Υφος καί Τρόπος», τού Άγγελου Σ. Βλάχου στο «Βήμα· (13 Αύγ.), όπου ό γνω- στός λογοτέχνης καί διπλωμάτης δίνει τόν όρισμό τού ϋφους, κα¬ τά διαοτολή πρός τόν όρο «Γλώσ- σα», άλλά καί πρός την έννοια τοϋ τροπου. «...Ύφος σημαίνει γλωοσική άγωγή καί παραδέχομαι ότι ό όρισμυς μου είναι γενικό- τατος, άλλά περιέχει ένα οτοιχεϊο όντίοτοιχο υε τό κύριο στοιχείο τής άγωγής στήν άπλή της έν¬ νοια. Περιέχει τό στοιχεϊο τής πει θαρχίας (έπιμέλεια, αύτοουγκρά- τηση στίς κινήσεις καί στήν φω¬ νή), άλλά τόσο μόνο, ώστε νά μην είναι αισθητή... Τό όπόλυτα αύθόρμητο, τό πηγσϊο δέν χωρεϊ στά πλαίσια τοϋ όρϋσμοϋ πού οί νω, άλλά... άφορά μόνο στόν γρα πιό λόγο πού, άπό τή στιγμή που παίρνει αύτη τή μορφή, έχει ένα προσαυΕημένο τεχνητό σιοιχείο». Ό συγγραφέαα διευκρινίίει τό «τεχνητό στοιχεϊο» τοϋ νραπτού λόγου, τονίϋοντας ότι αύτό δέν έπιτρέπεται να γίνεται αίσθητό οί θαθμό νά φθάνει στήν έ π ι- τ ή δ ε υ σ η . "Υφος, γράφει παρακάτω, είναι ή όρθή χρήση τής γλώοσας. Άλ- λο όμως τα ϋ φ ο ς κα'ι άλλο ό τρόπος, πού είναι η προσωπική οφραγίδα τοϋ τεχνιτη (οί άντίοτοιχοι όροι είναι στά γα λικά: «Στυλ» καί Μάνιερ». Μέ ένδιέφεραν προσωπικά όοα άναφέρει ό Άγγ. Βλάχος, σχετι· κά μέ τα -Λάθη 0/ρους στόν Προύστ»' ϊσα - ϊσα τώρα σα ϋστερα άπό τριανταεφτά χρο- νια, σέ γαλλική βεβαία γλώσσπ, τό «ΆναΖητώντας τόν χαμένο και ρό» τοϋ Γάλλου πεΖογράφου καί, μ' όλον τόν ψυχολογικό πλοϋτο. (λόγος πού κάποτε γίνεται μικρο- »·όγος καί έπιτηδευμένος), διαπι- στώνω κάθε τόσο λάθη ϋφους, πού περισσότερο όφείλονται στις έΕαιρετικά μεγάλες προτόοεις. Τό ϋφος είναι, λοιπόν, «γλωσ- σική άγωγή» έκείνου πού γρά¬ φει, άγωγή ηού δέν έχει αύστη- ρά πλαίσια άφοϋ μπορεϊ — καί μέ χρις ενός υημείου πρέπει — να ουμβάλλει, άνεπαίοθητα ϊσως, στήν έζέλιζη τοϋ όργάνου πού με ταχειρίΖεται, γράφει ό Α. Β. «"Οποίος δέν σέβεται τα περιθώ· ρια μέσα στά όποία μπορεϊ νά κι- νηθή οποίος γράφει, είναι άνάγο- γος». Τα περιθώρια αύτά είναι στενά, «άφοϋ καί τα όρια τής ά¬ γωγής είναι στενά»... Έπιβάλλε- ται ή όρθοέπεια, ή κυριολεΕία, ό πλούτος τοϋ λεΕιλογίου, ή όρθή μεταχείρηση ιών κλίσεων ιόι των χρόνων, ό όρθός τρόπος σύνδ;- ρης των μερών τοϋ λόγου». Κα'ι άκολουθοΰν αλλες έπιγραμματι- κές, τώ όντι, παρατηρήσεις, πού θά ήσαν χρήσιμες καί σέ Γοκίμους άκόμη λογοτέχνες. Πόσες φορές δέν συναντάς σέ τέτοιους τή χρή ση, λ.χ., τοϋ ένικοϋ τοϋ ρήματος άντί τοϋ πληθυντικοϋ (άκόμα καί στόν Γ. Σεφέρη τό διαπίστωσα συχνά): έρχόταν άντί έ'ρχοντι;ν κ.ο.κ. (Σ υνεχίζεται) Πάνδημον μνημόσυνον ενο τόν Μη¬ τροπολιτικόν Ναόν Αθηνών υπέρ ά- ναπαύσεως των σφαγιασθέντων ά- δελφών μαί τή^ Μικρασιατικπ^ Καταστροφήν Τής Συνεργάτιδός υ άς Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Ρευοτότπτες ααι μεταπτώοεΐς στήν άνθρωπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκϊα κατό τόν Α' Παγκόσμι,ον Πόλεμον Τού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ· συνταξιοΰχου (Γραμματεύς) Δήμου Συνέχεια έ< τού προηγούμενον ι Στό σηιμεΐο αύτό, ό Καιμακά- ιμης ά/τ! νά ττή τίττστα σ' έμένα, έρτειλε χωρσφύλακες τής συνοδεί- ας τού νά σταμ-ατήσουν δλη τή συνοδεία κοντά στήν κα,μττή πρός τό χωριό Καρό'/ΐ'ξα καί δσοι ττρο σττέρασαν νά τούς γυιρίσουν. Τα δελιεαστΐικιά τώι/ Μαναστη ριωτών ν' άττοτρέψουν τή-ν μ€τά· τό Γένος ήμιερομηνίιςις, τελεττη'ΐ είς την αϊθθ'υσαν τού Φιλολογικού Συλλάγου «ίΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», τή·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 26ην Νοεμβριού 72 καί ώοαν 1 Ιην ττ μ Ή τελετή θά έχη τόν χαραικτή ρα «ύττομνήσεως», άλλά καί «έ- ξάρσεως τής ττροσφοράς είς πό Ελληνικόν Σύνολον. ιΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗ Σ Είσήγηισις ύττό τού Προέδρο τοΰ «Συνδέϋ'μου Μεγαλοσχολιτών» κ "Αλεξάνδρου Μακιρίδη. Σύντομοι τΓρο.ςτλαλίαι κα! μηνύ ματα: Τής έ<κλησίας τής Ελλάδος (Ή Άρχιετησκοττή Αθηνών διά τού Άριχιιμανδρΐτου — Ίεροκή,ρυ- κος ·< Παντελεήμονος Ρίζου). Τής πόλεως Αθηνών ό Δήμαρχος κ Δηιμήτρ'ος Ρίτσος. Τής Άκαδηιμ! άς Αθηνών (Μήνυμα). Τού Ήί νι.κοΰ Πανεπ..στημ!ο.υ Αθηνών Ό έκττρόσωττος Συγκλη,τι.κός Καθη- γητής χ. Όιρέστης Αου-ρίδης. Τοΰ 'Εθ^κοΰ Μετσοδίου Πολυτεχνειου (Ό Σι/γκλητικός Τα<τικός Καθη γητής κ. Περικλής Θεοχάρης. Τοΰ 'Ελληνικοϋ Τύτρου ό Άντιπρόε- δρος τής «Ενώσεως Συντακτων Άθηινα^κών 'Εφ.η,μερ!6ων κ Κω- στής Μτταστΐ'άς. Τού Καλλιτεχνι- κοΰ 'Επιμι^ητηρίου ό γλύτττης κ. Βάο-ος Καττανταής. Τοΰ 'Εμπορι- ικοΰ «α! Βιομηχανκού 'Επιμελητη- ρίου ό έκττρόσωττος Γενικάς Διευ- θυι·/τής κ. Διονύσ,ος Μαγκλιβέρας. Ό'μιλία — κατάληξις, υπό τού Πρόεδρον τού «Συτ.'δέσμου» κ. Άλ Μα<ρ!δη, μέ θέμα: «Θανάσΐιμον ξερρίζωμα ή άναγκαστιική άνθού- σα μεταιφύτευσις;» ΤΟ «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΤΩΝ» ΤΕ¬ ΛΕΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΠΡΟλ ΤΙΜΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΟ¬ Σ ΩΠΩΝ Τό «Κέντρον Κωνσταντινουπο- λιτών», σννεχίζον την διατήρησιν των τταραδάσεων τής Πόλης άργα νώνει Φιλολογικόν Μνημόσυνον ττρός τΐιμήν των άττό διετίας έν Αθήναις άττο6ιωσάντων Πνευματι κων Προσ'ωτΓΐκοτήτων Κων)πολι- τών και έτπλέ'χτων μελών αυτού, διά την 26 Νοεμβριού 1972 ήμέ ραν Κυρακήν καί ώραν 11 π.μ. έ^ τή αίθούση τής «Άρχαιολογι· κΠζ 'Εταιιρείας». ΠΡΟιΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗ Σ Εισήγησις υπό τοΰ Δκυβύνο^- τος Σαμδούλαυ τού «Κέντρου» κ Εύρ.ττίδη Μα<ρίδη. Ή κ. Τατιανσ Σταύρου θά τΐ'μή,ση την μνήμην των α) "Ομήρου Μπέχε, β) Χρυ- σοΰ Εύελπίδη καί γ) 'Υπατίας Δελή. Ό κ. Δημ. Λουΐζος θά τι¬ μήση την μνήμην των α) Γεωργ!· ου Γεωργιά'δη, β) Μιλτιάδη Γα,· τανάικη καί γ) Νικηφόρου 'Ελεο ττούλου Ό κ. Δηιμήρης Οΐκονο- μιδης &ά τιμήση την μνήμην των α) Νικολάου Μανούση, β) Βασ; λείου Ήλιάδη καί γ) Κλεωνύμου Σ~Αιον(ιοηι. 6ασΐ στό χωριό ιμου δέν ΐσχυσα« καί εΐττε πειισματάρικα. «όπωο·δι"|- ττοτε πρέττει νά ττάμε» κα! προ- σταξε έμένα: «Σύρε μττ.ροστά μσς Άναινιάτη καί κινήσαμ£» Ευνόητον είναι τό ττόσο μέ Ί- κανοτίοίησεν ή έττΐιμονή αύτη το^. Κα'ιμακάμη δχΐι μονάχα γιώ τό δτι θά δΐ'εττίστωνΐϊ την καταστρο- <|>ή .καί θόο 6ει6αιώνσνταν ή είλικρΐ-
νεΐ'ά μου ττού την τοΰ την άττ£ΐ-
■κόνισα, άλλά καί δέν θά έδγαινα
έ<τεθϊΐ·ιμένος στούς συμττατιριώτ4.ς ττού ιμίλησα άττό τό Τοιρούλ να τκχρειιρίσκωνται μέ έδέσματα κα' κονιιάκ στά γύρω τού χωρίου κρυ'μ μένοι γιά νά τταροιΐ.σιιάζωνται τη ■ &ρα πού θά εφθανε ή έκστρατεία. ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤπ- ΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΟΡΟΝΙΞΑ Ι Περί τα τρία τέταρτα τής ώρας ττορείια, ογτπΟ την καιμττ.ή πρός τ^. ] χωριό Κορό/ιξα μάς ειφερε στην αύλή τού ΆρχιιίιροΓΠ.κοΰ έττί τρο-' ττου Παττά Διαμοντή 'Εξακουστι Ι δή ττού ήταν στήν ά<ρη τού χω ' ριοΰ. Βοίδίζοντας τπάνω άπό κο'μ- ματιαιςτμένα έκκλησιαστικά 6ιβλία καί μαλιά άπό στρωμνές πού γυ^ νωθήκανε άττ' τίς έπενδύσεις των, Καϊμακάμης και Μιλαζίμης ά/έ δαι.ναν την λιθινη σκάλα ττού ϊ.- φερνε στό μτταλ.<όνι γιά ν' άντι- κρύζουν χάσκουισες ττόρτες και τταριάθυιρα καί στά έσωτερικά άττο τα διαμιερίσματα τού στπτιοΰ κα τεσιραμμένα άντικείμιενα διαφό¬ ρων είδών, στιρωματσάδα. Προξε- νοΰσεν άηιδΐα ή θέα τους, ή ψι.χα- λα δμως ττού πήρε τούς άνάγκα σε νά τή'ν ύττΌφέιρουν έττί δ&κάλε- πτο ττερίτΓθυ κ" εμείς οί άλλοι >/ά
Μΐοοστατευθοΰμε στά γύρω τής
αύλής, δπου καί τό άλωνι τους,
ύτΓΟστεγα
Πέραΐσςν ή ψιιχάλα Βλοσυοόις ό
Καιμακά'μης, σάτι/ άντίκιρι/ζε τόν
θρυσύν άδελφό τού Σαμττρή άφέν
τη ττού όχολο-Λθούσεν άττρόσκλη.
τος καί τοΰ απηύθυνε τό έττιτίιμιο:
«Τώρα μττορεΐς νά πάς νά ττής ι
τόν/ ά5ελφό σου Σαμττρή έφέ.ντη Ι
τό δτι και άττό τή/ δική τού π.ρο-
σωττ,κότητα φ,εύγει ή έμπιστοσι;-1
νη». Ή εκφράση αυτή ττσρουσ α!
δλω-/ εδινε έξήγησι σέ δσα έκτρω |
τα γέννησε ή σύσκϊψη τής 6ρα- '
δυάς στό σττίτι τοΰ Σαμποή έ-
φέντη στό Μαναστήρ ττού φιλοςε-
νοΰσε τάν Καϊμα<ιάμην. Θρασύ^' όμως ό νεαιράς έξακολουθοΰσε να ά<ολουθή την έ<στρατε!α. Στό άναμ'εταξ'/ ξετιρύπ&1>οαν καί
■ζΊ συγχωρανο! 'μου Στυλιανός 'Ι;
ξα<ουςπίδης μέ τό δισάκκι μέ *.- όέσ.μ.αιτα ή κονιιάκ κα! μέ ύττόκλ.- ση τταιρα.χαλοΰοχχν τόν Καϊμακάυιΐ νά δέχεται ύτταίβριο τραπέζι στο ξεγυιμνωμένο χωριό τους Ό Και μακιάιμης μέ άιχρωμο υφος άφού εύχαρίστησε τΓρόσθϊσε· Ή εΰγε- ν.<ιά πράξις σας θά εΤχε την θέ¬ σι της άν εΤ,χα την ψυχική ήρεμια ττού ττερίμενα γιά τό χωριό αύτο τού κουρέα καί μάτ/ειιρά μου κα· των συμτηοοτριωτών σας άττό τα καλά έσνάφια τού Τορούλ. Στή· έπίμονη, τταιράικλησί τους ό Και •μοκάιμης γύρισε ττρός τα μέσα χά! ττρόσταξε νά τηάρω μονάχα τό κονιάκ στό δισάκι, ένώ έκεϊνος δευτέρωνε τίς εύχαριστίες τού. Κινήσα,με σέ συνέ,χειια στά έσττε· τε·ρικά τοΰ χωρίου μέ στοχο τ') ζευγάιρι των έκ'κληισΊών. Καβαλλσ Κ<χ(μακάιμης κα! Μιλαζίμης κα' ττεζο! ο ώκόλουθοι. Κατά την δια 'Εττΐ τή συιμττληρώσει 50ετίας άττό τής Μικρασιατικήν Κατα- στροψής είς τόν Μητροπολιτικόν Νοοόν Άθηινών έττ-Λέσθη την 19η τρειχ. ΤΓΟνδηιμον μνηιμιόσυνον υπέρ άνατταύσεως των σφα,γιασθέντω καί πεσόντων άαχιβρέων, κληρ·- κών, στρατιωτιικών καί ττολιτών, χοραστατοΰντος τοΰ Μακαριώτα¬ του Άρ'χιετπσκότΓου Αθηνών καϊ ττάσης "Ελλάδος κ. Ίειρωνύμνυ ,μου συμπταρασταμένωιν 14 Έπ:- σκόπων καί ολοκλήρου τού Συνο- δικού κλήρου, ττιλαισιομένων άττό όμάδα !ερο.σττουδο:στών. Ή τε¬ λετή αυτή ήταν πολύ συγκινητικη Μεγάλη κατάνυξις σ' όλο τό έκκλι σίαο-ιμα ποΰ έφθασε μέχρι εξω τήο έ^κλησίας. Μετά την Θείαν λε.- τουργίαν καί την χειιροτονι'αν ττού εγμνιε, ό ©ίοσ)τατος 'Επίσκοπος Μεσσηνιας Χρυσόστοιμος Θέμελη^" μίλησε γιά δλους τούς Ιεράρχας ττού βρή<αν τραγικον ή μή θάνα¬ τον άτΓΟ τής 'Επαναστάοτζως τού 1821 ιμέχρι τό 1922 καί των η¬ μερών μας άκόμη. Όταν ό Μερ- άρχη·ς έφθασε στό 1922, στή Μ. κιρασιατική Καταστροψή ό τόνος τής φωνής τού άλλαξε. Ποίος μττο ρεΐ νά μείνη άσυγκίνητος στή τό ση καταστροφή άθώων άνθρώττων, Μίλησε γιά όλους τούς σφαγια- σθέντας άττό τούς τούρκους, έ- μεΤς οί Μικιραισιιάτες ι/οιώσσμε πιο πολύ, πιό βαθϊΐά τόν τότε ττόνον των άδελφών μας ττοϋ ^ρήκαν τό σο μαρτυρικόν θάνατο. Όλο τα πρόο-ωπα των δικών μας ττού πα- ρευρίσκοντο στό μνηιμόσυνον α^· τό εΤχαν άλλοιωθή άπ' τόν πόνο, μέ κόπο συγκρατοΰσαν τα δάκρυά τους άναλογΐζοντες τό τότε μα?/ τύριο των άδικοχαιμένων άδελφώ^ μας τήό Μικρασιατικής Καταστρ': φής, συγκεκριμένως ή κ. ΛΑαρια Καιραντζοττούλου, ή Σύμβουλος τής "Ενώσεως Σμυρναίων δέν μττό ρεσε νά κρατήση τα δάκρυά της, .κύλισαν, όπως την "δια στι,γ,μη κ'υιλοΰο-αν άττό τόσα σλλα μάτια Μικιρασιατών, ττόνος, ττάνος μέγα λος άν καί πέρασαν 50 όλόκΛηιρο χρόνια. Νοΐιρά έφερα στή μνημη μου τα δυό μου ξαδέλφια ττού ά τπό τό Μπουρνόβα κι αύτά μαζί μέ τόσους όιλλουις βιρήκαν τό τιρα γικό θάινατο τού μαιχοΐιιριοΰ... Καί ττοιός δέιν εΤχε νά θυμηθή κάττοιον δικό τού άφοΰ τόιθ-α ήταν τα θύ ματα τής Μιικιρασιατικής Κατα- στρσφής; Πόσες Μάνιες δέν κλά ψαν.£ τότε, κχά κλαΐνε άκόμα, αν ζοΰνε, γιατϊ ό τνόνος αύτάς δέν σβύνει δσο κ ι αν τηερνοΰν τα χρό νια, κι αν οί μ'άνες αύτές δέν ύττάρ χσυν πειά, ύττάριχουν σ'ι άδελφες, οί γυναΐκες τους ττοΰ πο.ός ξέ- ρει ττώς μιΐΐγάλωσαν έδώ τα παιδία τους ττού τάφειραν .μικρά άπό κ εί. Πάνος πού άτταλύνθηικε μέ τό πέ ρα3ΐμα τοΰ χρόνου, μά πού δε,ν ξίχάστηκε καί δεν θά ξειχαστή ττο τέ. Ο! σ·φαγιασθέντ£ς Μικρασιά- τες γιά την Πατρίδα είναι ήρωες, γιά τούς δικούς τους ζωντανοί στή σ<έψι τους Καί γιά δλους έμάς άδέλφια ττού στρέφομε τή μνή,μη μας ττάντα κοντά τους Αύτοι θυ- σιάστηκαν γιά νά σωθούμε εμείς .καί νά ανατΓνέοομ<ε τώρα τόν έλεύ θεοο άέρα τής Μεγάλης μας Πά τρίδας τής "Ελλάδας μας, ττιού καί την ζωή μας δίνοιμε γι' αυ¬ τήν. Ό Θεοφιλέστατος 'Επίσκοττος Χρυσόςττομος Μεσσηνίας άνέφειρε τους μαρτυρικώς θανατοθέντας "Ι¬ εράρχας .μας: ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ, ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ ΜΟ- ΣΧΟΝΗΣΙΩΝ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ ΚΥ ΔΩΝ Ι ΩΝ, καί τόν Ζήλων Εΰθύμιον δροιμή τταραικαλοΰσα νά μή γίνη ή τταοάιλειψι νά πάμε ώς τό σπί- τι μου ττού ήταν στήν άλλη άκρΐ· τού χωρίου, ό ΐδιος δμως χωρίς νά άτται/τάη σ' έμένα κακολογοι;- σε μέ τόν ι,αιλαζίιμη τούς 6ανδα- λους γιά τίς καταστροφές πού διε ττίστωνε σ' δλα τα στπτια ττοΐ/ ά/τίκρυζε. Συν£χίζεται καϊ την βιογραιφίαν ενός εκάστου | καί τόν μαρτυρ,κόν τού θάνατον άττό τούς τούρ,<ους. 'Εμ£Ϊς οί Μι- ■κρασιάτες υττερήφανοι γιά τούς 'Ιεράρχας μας ττού γεννήθττχαν κ αιστό ΐδιο μας τό χώμα, άλλά «αί μαχαιριές στήν καρδιά μας τα γνωστά άτπό μάς λάγια τοΰ μαρτυ ρίου τού, τΓ.ροφερμένα άττΌ τόν ό- μιλητήν Ίεράιρχην Χρυσόστομο; Μεσσηνιοος, Μετά τα πονεμένα αύτά λόγιο τού θανάτου τού Χρυσοστόμου Σμύρνης καί των τριών άλλων Ί εραρχών .μας, έγιν: αττό τόν Μα- καριώτατον Αρχιεπίσικοτρον Άθπ- νών καί ττάο-η,ς Ελλάδος κ. Ίερό: ναμον τό μνημόσυνον. 14 Ίερόιρ- χαι ιμέ τα χρυισά τους άμφια ττλαι σίωναν τόν ΆρχΐίττίσκοτΓον καί συνέχιζαν Κλη,ρ.κοί της Ίεράς Συ νόδου. Είς τό 'μέσον των Άγιον αυτών Πατέρων ήταν ό δίσκος μέ τα άσττρα κόλυιδα καί τόν Σταυ ρόν έτΓάνω με ρό<5ι φτιαγιμένο σνμ δολίζοντας τό αΤμα των σφαγια- σθέντων ά&ελφώι/ .μας. "Ολοι οί Ίειράρχαι .μαζί έψαλλαν την επι μνηιμόσυνον δέηισιν καί δλοι μ<χζΐ μετά χαιί τό έ<κλησίασμα άκσμη έ'ψαλλαν τό: ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ. Συγκινητιικώτατα δλα, πό' ος τταντοΰ άττλωμένος, άκάμη καί στούς γηγενεΐς ττού παρεϋρϊ- θηισαν. Μετά τό μνημόσυνον, δλοι οί Ί εράιρχαι, ό Κλήρος καί τό έκκλη σίακτ.μα πΌρεύτηκοον είς τόν άνδρι άντα τοΰ ■Εθνθ'μάρτυρος Χρυισο- στό'μου Σιμύρνης, δττου1 καί ό Βω μός τής Μικιράς Άσίας, δπου έ- ψάΐλλη Τρισάγιον άπό τόν Αρχιε¬ πίσκοπον Αθηνών καί Πάσης 'ΕΞλ λάδος κ. Ίερώνΐίμον καί δλους τούς "Ιεράρχας. Άκολούθησεν ή κατάθεσις Στέφανον άπω την "Ε¬ νωσιν Σ,μυρναίων, άπό τούς άπο φοίτονς εύαγγελικής σχολής σιμύο νης, άπό τούς Άρμβνιους σττουδα- στάς καί πτυιχιούχους Ελλάδος; άττό τόν Σύλλογον Πσντΐων «Άο· γοναύται Κομνηνοί», άττο την 'Ε- ταιιιρΐαν Θρακικών Μελετών, την 'Ε στίαν Νέας Σμύρνης. Δύο νεαροί 'μέ ττοντιακή στολύ εστεκαν εύλαβικά μττιροστά στό βωμό των ττεσόιντων. Τό Λάΐδαρσι* Άνακιωτών Μικράς Άσίας καί σημαϋες τίιμησαν τούς νεικιρούς μας. Άκούστηκε τπάλι τό ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ, πού δλοι μσ ζΐ ψάΐλλοομε ιμέ τα μάτια βοι/ρκω μενά. Μετά την όπτοχώρηση των Ίερ· αρχών κοοί των Κλη,ρικών, εμείς ο5 Μικρασιότες εύχηθήκαμε, μεστή συγκίνησή μας, νά γιορτάσω·με καί τα έκατό χρόνια τής Μικρα- σιατκής Καταστροφής καί τό εύ χέΐ'-ΐιεθα καί σ' δισους δέν βρβθη- καν κοντά μας σ' αύτές τίς ττο- νεμένες στιγμές τού Μνηιμοσύνοι· των χαιμ>ένων ά&ελφών μας.
Στην έττιιμινηιμόσυνον αύτην δεί)
σιν τταρειυρέθηοχΐν. Ό κ. Μπτενα-
κης Πρόερδος τής Ενώσεως Σιμυί-
ναίων ό κ. Νΐ<ος Καιραράς, Άν τιττρόεδρος, ό κ. Νΐκος Άρώνη- Γενικός Γραμ.ματεύς, οί Σύμδουιλο, κ.ικ. Χάπας, Τζών Βεινόγλου, Μ. Ξηρέας, Μαρία ΚοΐραντζοτΓούλου, ΝΤκος Μηλιώρης, Ι. Ά<ριθάκης, ό Πρόβδρος τής 'Εστίας Νεας Σπύρ νης κ. Π. Χαλβέζος, ό κ. Χ. Σο- λσμωνί.δης τ. 'Υττουιργός κα'ι Ί- στορικός τής Σμύρνης μας, ά τ. Δήμαρχος Νέας Σμύρνης κ Κα- ρύλος, ό κ. Γ. Δοοριάκης Ποιη,τής . Λογστέχνηις, ό κ. Μ Άναστα- σισδης Πρόεδρος - Καθηγητής των φοιτηιο-άντων την Εύαγγελ,ικήν Σχολήν Σμύρνης Γ. Μυλωνάς, Ά καδηιμαΊΊκός καί ττάρα πολλοί άλ¬ λοι Σμυιρνηο! καί έν γένει Μικρά σιάτες ττού άν τούς έγραφα όνο ιμαστικώς θα~ρεττε νά τπάσω δυό σελίδες Τό μνημόσυνον αύτό άττέδειξε ττόσο ο! Μιικρασιάτες ξέρουν νά τι μούν τούς νεκ,ρούς τους καί νά κρα τουν ζωντανή τή μνή.μη των άδ:- κοχτυτΓημένων Πατρίδων των ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Στέλλαο - Επιφανείου Πετράκη ΛλΟΓΡΛΦΙΚΛ ΤΡΑΓΟΥ.Ιλ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοϋνται είς δλα νά μεγάλα 6ι6λιοπωλεϊα καί είς τα γραφεϊα μας Τιμή βιβλΐου Δραχμαί 50 Μόλις εξεδόθη Δημ. Ί. Μαγκριώτη "ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΠΑ,, Πωλεϊται είς όλα τα Κεντρικά Βιβλιο- πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.) ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟΙ θά εύρουν στό πρόσιρατο θιβλίο τοϋ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ -ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟ1ΚΕΣΙΟ- 1ΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» οτά 15 διηγήματα την άτμόσφοιρα τοϋ τόπου των, έν μέρει γνώριμες φυσιογνωμΐες, κατατόπια, ήθη, χαροπά, εϋθυμα, εΐδυλλιακά άλλά καί δραματικά έπεισόδια. — Ό κομψάς τόμος των 170 σςλΐδων δρ. 60 — οτα βΐΌλιοπωλεΤα: Πατσιλινάκου γωνία άδων ΠεσμαΖόγΛου) ΠανεπιστημΙου' Σιδέρη, Στα¬ δίου 44' Βαοιλείου, Ίπποκράτους 15' Έλευθερουδάκη, Νίκης 4 καί αλλα κεντρικά.
ΑΞΕΧΑ2ΤΑ ΠΕΡΑΪΜΕΝΒ
(Συνέχεια έκ προηγούμενον
Μ:ά αλλη ττληγή γ10: δλη τήν
περιψέρεια ήσαν οί άναθΕυατισμέ
νοι έκεϊνοι τσίτες, ττού στό πέρα
σμά τους σκαρ-ούσαν τόν δλεθρο
και την κατταστροφή 0' άφηγηθώ
δύο χαρβκτηρ.στ.κά έττεισόδια,
ττού έμειναν άνεξίτηλα γραμμένα
στή μνήμη μου. Κάθΐ Δευτέρα γ Ι
νόταν μεγάλη λακή αγορά (πα-'
ζάρι) στι>ν Καρβάλη, στήν όποία'
ετταιρναν μέρος δλα τα γύρω χω.
ριά. Πλήθη κάςτιμου συνέρρΕ,αν ».-
κεί, γκϊ νά ττουλήσουιν τα προιον
τα των καί νά κάνουν τα ψώνισ
των Τό μεση,μέρι κάττοίας Δευτέ
ρας, (δέν θυμάμαΐ ακριβώς την
ήμβρο,μηνία, άλλ' ούτε καί τή χρο
νολογίσ). την ώρα πού ή συναλ-
λοχτιική, κινήση ήταν στήν έξαρ-
σή της, μ ά οχ>νταρακτιι<ή εϊδηστ, διαδόθηκε άττό στάμα σέ στάμ~· «τσέτΐς έκαιμαν την έμφάνισή τού; σ' ένα γειτονικό χωριό καί τώρ-ι δλοταχώς εοχονται πιρός την Καρ βάλη». "Οταΐν άκουσε τή φοοερΓ αυτή ε'δηση τό συγκεντρωμεν.- ττληθος, ίχοκτε τ' αύγά κα! τα κα λάθια. "Αλλοι ιμάΊζευαν διαστικά διαστικά τα πράγματά τους γιό νά φύγουν στά χωρία τονς, άλ λοι τα παρατοΰσαν —ή θέση τους δττως είναι, κα! δλοι -μαιζ! είχον/ καταληφθή ότττό ενα άσυγκράτητο πανΐικό. Μέσα σέ λίγα λεπτά της ώρας είχεν έοημώσ>ει όλη ή ά?ί-
ρά ΟΊ ελληνες καταστηματάρχες,
(τούρκικα !<αταστή.ματα δένι ϋπηρ χον έκτός άττό ένα), άφοϋ κλει· δωσαν κα! αιύτο! τα μσγαζιβ τω', πήγαν καί κλειδώθηικαν στά κο- λοχτισμένα οττίτια των περιμένο·· τας έ<εΤ μέ άγωνία την έξέλιξη των πραγμάττων. 'Εττειδή δ·μος ώς τό 6ράδυ δέν ση,μειώθη<ε καμ Τού κ ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ άναταραχή, ΙΩΑΙίΝΟΓ Α. ΒΕΡΝΑΡΑΟΓ - ΤαξιΑρχου ΠΑ. ΔΑΒΑΚΗΣ^ΠΙΝΔΟΣ τίς κρο- τό ' * αστημα αύ τοττικο^>
δέν βφυγαν άικόμη άττό την/ περιο
χή καί παραμονεύουν ΐσως σ' ενα
κρυφό μέρος, γιά νά έτπχειρήσουν
την είσδολή τους αίφνιδιαστικά τη
νύχτα. Ποία στάση λοιττόν έτΓρετΐε
νά τηρήαουν σ' αύτη την τπερίΐττο:
ση οί κάτοικοι τής Καριδάλης; Να
τταραιμείνουν άδρανεΤς κα! μέ σταυ
ρωμένα χέρια, έφόσον εΤχαν σττ)
διαθέση τους τ' άτταιτούμίνα ά
μυντικά μέσα; Μιά τέτοια μοιρο
λατρική άντψετώτπση τοϋ κινδύ-
νου θά ίσοούνοιμούσε μ'έ άσύγγ-
νωστη άμίλεια καί θά εΤχε τα ώ
λέθρια άττοτελέσματα της. "Ολο
λοιτιόν έμειναν σύμψωνοι στό ότι
άλλη λύση, έ<τός άττό την δυνςτ μιική άναιμέτιρηιση δέν ύττάρχει κα ττρέττει οά Τδιοι Καρβαλιώτες ν' άναλιάδουν τίς εΰθύνες τής συλλ>
γικής ασφαλείας των. Τό ΐδιο 6ρά
δυ όργανώθηκανν ττάιραυτα τρείς
ένοττλες όμάδες κα! τοττοθετήθη-
κα"1 στά έττίικαΐιρα ση'μεΤα, άπ ο-
ττου μτΓοροΰσαν νά κάμουν τό γ>-
οκρούσι των ο1! τούτες. Ό όττλι-
σιμός των τυφεκιαφόρων ήταν ά-
νημοιόμθ'ρφος δέβαια' άλλοι κ,ρσ
τούσαν ττιστόλια, άλλοι «ιυνηγετ,-
κά δπλα κα! μερικαί μα·ρτ!νια κσ
γκιράδες. Όιμοιόιμαρφη δμως κα.
ένιαια ήταν ή άττόφαχτη των νά
ύττεραστποιθούν τό ϊορά καί δσια
ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗ 2 ΦΤΛΙΙΣ
ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ
ΤαΟ κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
Συνέχεια έκ τού ττροηγοιιμένου
Κατα την ύφ" ημών κατάληιψιν,
τό 1920, της θράκη,ς, εξεδήλω¬
σεν αιφνιδίως ένθελληνι.κ,ήν στάισιν
(Τσε Ι. Κσλογερά: ©ρακική Στοα,
1932, Λεύκωμα θράχης, Κομοτι-
νή, σελ. 15 έττ.).
Τόν Δεκέμβριον 1919 συναντων
ται ο! Γάιλλοι μέ τόν Κειμάλ. Την
5)18 Σετττεμι6ριου 1920 έκκενώ
νούν την Σορίαν (Γδε Κων. Ν. Τρ!
ανταψύλλου, ένθ' ανωτέρω, σεΛ.
Πό, 119 καϊ 120). Την 2)15
Μαϊου 1919 γίνεται, τή τταρο-
τρύνσει των Συμμάιχων, ή άττόιθα-
σ!ς .μας είς Σ,μύρνην καί ή κατο-
χή μας είς Μ. Ασίαν, την οποίαι
ύπονομεύοΐΛί ττοΐικιλοτ'ρότπως. Την
7)20 Ό>κτω6ρ!ου 1921 οννά-
τττουν ιδιαιτέραν συνθήκην μετά
τού Κίιμάλ, άττιαχωροΰν έκ Κιλι-
κίας καί έφοδιάζοον τοθς Τούρ-
κους μέ άεροττλάνα, 1ΟΟ.ΟΟΟ τυ-
φέχκχ και τραντοειΐδές αλλο ττολε
ιμικόν υλικόν.
Είναι ή (διότι—Ός γαλλΐική νο-
οηροττία, τής οποίας τας μετα-
τττώσεις, τάς τταλΐιμβουλίας κα;
την ύφήν οί έξ ήθκκών κανόνων αύ-
τσδεσμιευόμενοι ανθρωττοι είναι αι
δυνατόν νά έννοήσουν.
Κατά τόν Λόύδ Τζώρτζ (70τε
Άγγλον πρωθυπουργόν), ή λιττο-
τοιξΐα των Γάΐλλων άττό την σ>;μμα
χ«ην τπαράτταξιν είχεν έτοι,μασθή
άττο καΐιροθ. Τόν Δεκιέμ&ριον τού
1919 έλαβεν χώραν ή συνάντησις
των μετά τοά Κεμάλ καί έπηκολο''ι
θησεν ή συνθηικολΟΎηισίς τω·/ με
τα τού έχθροθ, τόν οποίον ούτως
όνεκούφισ'αν· άττό τό μέτωπον 'Αρ
μενίας - Συρίας καί τπαρέσχο; εί'
αυτόν την δυνατότητα νά συγκει.
τρώση δλας τοι/ τάς δυνάμεις κα
τα των 'Ελλήινων.
Τοιαύτη ύττήρξεν ή έκ τής Ον,.
ττερι<))θράς των Γαλ,λων έκττληξις, ώτπε εψθ^σε τό 1921 ό λόρδο" Κώρζον (ύττοι>ργός των Πξωτερι
κων τής 'Αγγλίας) νιά δακρύση ά
~> συγκιίνηοιιιν διά την ττροδοσια*
των επί τού Μιικιρασιατικοϋ, ό δέ
Κ. Ζαδιτσιάνος, είς τό βαρυσήμθ'
"Όν σύγγραμμά τού «ΑΊ άναμνη
Μοκ εκ τής Ίστορηκής διαψω-ι/ισ'"
Βαβιλέως Κωντταντίνου κσϊ 'Ελ
Βενιζέλου δπως τάς έζησα» (τόμ
Β', σελ 103), γράφει: «Δΐν γνω
Υνωρίζω όόν ή παγ<όσμιος διττλο: ιΐϋτΐΛή Ίσταρία έχ£.ι νά επιδείξη &Ρ«μ'ερωτιέραν μαύρην σελίδα διά ■"ϊν Γαλλίαν». Άλλ' οί Γάλλοι δέν τρκέσά'ί] σαν είς την ττολειμιικ,ήν των έναντι όν ημών έν Μικρά Άσία μάς έτ* λεμτροη/ καί είς την Διάσκεψι τΐς Λωζάνης, άδ·αφο·ροί>ντες ά*
ε'Χθν τπρό αυτών τό πιρόσωπο»
τύ 'Ελΐυθ Βενιζέλου ("Ιδέ Αττ.
ξδ Πολιτικαί άναμνη
δέ φέρειν τα των θεών
άναγκαίως, τα των άνθρώπων
άνδρείως.»
θουκυδίδης
Πάτραι 1947, σελ. 79 επ.). Καί
ώς νά .μή ήρκει ή τοααύτη άνέντι
μος συμττεριφορά των έναντι συμ
μάτχοο χώρας, τηροσέφυγον καϊ είΐ,
την συκοφαντίαν. "Εφθασαν είς τοι
οΰτον σημείον ήθΐι<ής καταπτώσε ως καί άναικτχυντίΐοΐς, ώστε νά ι¬ σχυρισθούν δτι την Σιμύρνην έττορ πόλησαν οί "Ελληινες! Έκθετον ό τότε ϋπουργός τώχ Εξωτερικών Ανδρ. Μιιχαλακόττου λος, κατά την συνεδρίασιν τής 3 Ι Μαορτίου 1924, ενώπιον τής Δ Συντ. Συνελεύσεως (ϊ'δε Προχτι- κά Βουλής, σεΛ. 189) τάς δυσχε ρείας τή-ς 'Ελληνικής Άντιπροσο: ττείας (τής όττοίιας ήγεΤτο ό 'Ελ Βονιζέλος), ετόνισεν δτι συνήντη. σε την σχεδον άτπροκάλυπτον ά χβρότητα φίλων ημών παλαιών και συιμ'μάχων Είς την Γαλλικήν Βοο λήν, εΤπε, μόνον εΤς βσυλευτής ή γέρθη, διά νά βει6αιώση δτι ο' "Ελληνιες δέν ήσαν έκεϊνοι, οί ό- ποΐοι έτΓυιρττόληισαν την Σ μύρνη1, «αί δή την ελληνικήν συνοικΐα αυτής. Καϊ τού ενός τούτου Γάλ λου βουλευτού ή φωνή, έττιλέγε. *ατεπνίγετο διά βοής! Άλλ' έξ έτπσήιμων κειιμένων ά τπο'δεικνύεται, δτι οί Γάλλοι κσ' τπρό τής 1 Νοεμβριού 1920 μά. άντε'μάχοντο. Την 25 Φειδρουαιρίου 1920 τηλς γροοφεΐ ό Βε/ιζέλος έκ Αονδίνου. «Συνήντησα Γάλλον Πρωθυτταυρ γόν,δν εθρον άδιάιλλαΛτον. 'Εττε- καλεΐτο έτηιιχειιρήματα δλως διο λσυ άδάσιιμα, ών τό κυρ.ώτερο · ήτο, δτι έτπρεττε νά κιαταστ.ρωσω· μέν δρους Ε,ίρήνης δυναμένους νά γίνωσιν άτταδεκτοί ύττό τής Τοι,ρ κίας, διότι ή Γοιλλία δέν είναι διατεθειιμένη νά άρχί·ση ττάλιν τόν πόλεμον κατά τής Τουρ.<ίας». "Ετερον τηλεγράφηιμα τού Βε νιζέλου υπό ήμερΐ,μηινίαν 26 Μαρ- τίου 1920: «ΑΊ διιαιθέσεις τή; ■«.ής Κυ6ερι<ήσεως είς ό,τι ά- τήν 'Ελλάδα καβίστσι/ται 6 λονέν πλέον άνησυ χ η τ ι κ α ί . Κατόπιν μιάς έ. θέσεως των έν Κωνσταντινουπόλε. συιμιμώχων Άομοστώ, οΐτινες 0<;&. ρούσα,ν δτι οί δροι τής είρήνης εί ναι άδύκ-ατον ν»ά έττιιβληθώσιν εί ι, την Τουιρ<ίια^, ό Γάλλος Πρω&υ ■πουργός π.ρο>έτεινε την άναθεώρΓ;
σιν των άττοψάσεων τού Άνωτα
τού Συμ€ουιλ!ου. Ή ττρότασις α^ι
τη άττερρίφθη υπό των "Αγγλω"
Άλλά διατρέχομεν τόν κίνδυνον
καθ' δλην την διάρκειαν των δια
πραγματεύσιεων νά βλέπωμεν τή1·
Γαλλίαν, δρώσαν κατά των συμφ-
ρόντω/ μας, διότι ό ση,μεριός Πρ;
εδρος τής Κυβερνήσεως — ύφιστο
ται την έπίδρσιν των οίκονομικώι»
κύκλων*.
(Συνεχίζεται)
περιγραφή τής
έξιανορήσεως 6/
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΕΜΠΤΟΝ
Ή μάχη τής Πίνδου
1. Είσβολή των Ίταλών
Τό πρώτον Ανακοινωθέν
τού Γενικοϋ Στρατηγείου.
. . .Τής δόΕας τα παράαπα
των άνανδρων τα πλήθη,
τί θέλουνε σ' αυτήν τή γή
πού ή Δόξα εγεννήθη;
Φ. Κώνστας
Τό Ιταλικόν τελεσίγραφον δέν
ανέγραψε χρονικόν όριον, έντός
τού όποίου έπρεπεν ή Έλληνική
Κυβέρνησις νά απαντήση άν άπο
δέχηται ή όχι τούς όρους τού.
Μονον ό Πρεσβευτής είπεν δτι
μετά τρίωρον, ήτοι την έκτην πρωϊ
νήν ώραν, 6 'Ιταλικάς Στρατός
θά προήλαυνε πρός κατάληψιν των
σημείων, τα όποϊα θά εχαρακτηρί
ζοντο ώς «στρατηγικής οημασίας».
Ποία θά ήσαν αύτά;... αδηλον ι
Καί αυτή όμως ή έπίσημος ύ-
πόσχεσις των Ίταλών δέν έτηρή
θη διότι τα τμήματα των ήρχιοαν
τάς έχθροπραξίας — κατά τα Α¬
νακοινωθέν τοϋ Γενικοϋ Στρατη!-
γείου — ήμίσειαν ώραν πρό τής
έπνοής τής προθεσμίας, ένώ έν
τή πραγματικότητι επετεθησαν κα
τα των φυλακίων μας άπό τής 4ης
πρωϊνής ώρας, ήτοι καθ' όν χρό¬
νον ό Ιταλός Πρεσδευτής συνω-
μίλει άκόμη μέ τόν Πρωθυπουο-
γόν.
Τό Γενικόν Στρατηγεϊον εξέ¬
δωκε την 10ην πρωϊνήν τής 28ης
Όκτωβρίου τό ακόλουθον ύπ' αριθ
1 Πολεμικόν Ανακοινωθέν:
«Αί Ιταλικαι στρατιωτικαί δυ¬
νάμεις προσβάλλουν άπό τής 5,
30' σήμερον τα ημετέρα Τμήματα
Προκαλύψεως τής 'Ελληνοαλβανι
κης μεθορίου. Αί ήμέτεραι δυνά¬
μεις άμύνονται τοϋ πατρίου έδά-
φουο.
2. Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ
ΠΙΝΔΟΝ. Ο ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΟΣ
ΛΥΣΣΩΔΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ
ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ.
Την 5ην ώραν τής 28ης Όκτω
βρίου, έτηλεφώνησεν είς τόν Συν¬
ταγματάρχην Δαβάκην ό Άντιστρά
τηγος Ιωάννης Πιτσίκας έκ ΚοΖά
Πίνίβυ
194Θ -
νης, γνωστοποιών είς αυτόν την
είδησιν περί έπιδόσεως τοϋ Ιτα¬
λικού τελεσιγράφου καί προσθέτων
ότι μετά μίαν ώραν επρόκειτο νά
άρχίοη επίθεσις των Ίταλών.
Είς τόν τηλεφωνικόν θάλαμον
■τού διοικητηρίου ευρίσκοντο κατά
τ',ν ιστορικήν εκείνην στιγμήν ο
Λοχαγός Πε2ικοϋ Σφαλαγκάκος
Πιέρος — 'Υπασπιοτής τοϋ Συν¬
ταγματάρχου Δαβάκη - καί ό
Άνθυπαοπιστής Πε&κοΰ Χανδρινός
Πολυδεύκης, άΕιωματικός συνδέ-
σμου. Ό πρώτας τόν έρωτά τί συμ
βαίνει' καί ο Συνταγματάρχης ά-
ποκρίνεται ήρεμα:
— Πρώτα ό Θεός, θά νικήσω¬
μεν. Μάς επετεθησαν οί Ιταλοί.
Θάρρος, ψυχραιμία καί άφοσίω-
σις είς τό Καθήκον Ι
'Εκοινοποίησε κατόπιν την κά¬
τωθι ύπ' αριθμόν 3 διαταγήν τού:
«ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ
ΚΑΙ ΟΠΛΙΤΑΣ
— Ό ϋπουλος γείτων μας, αίφνι
διοατικώς μάς επετέθη. Ή Ελ¬
λάς άναμένει άπό ένα έκαστον
ημών νά προοτατ.:ύσωμεν τα Σύ-
νορά της κα'ι την Τιμήν της, καί
| νά δώσωμεν ένα καλό μάθημα είς
τόν είσβολέα. Φανήτε "Ελληνας
καί κρατήστε γερά τα όπλα, μέ
πίστιν είς τόν ©εάν καί είς τόν
εαυτόν σας καί τούς Διοικητάς
σας. Πειθαρχία, καρτερία καί θάρ¬
ρος. Ζήτω ή Ελλάς Ι
Νά κοινοηοιηθή είς άπαντας
τούς ΆΕιωματικούς καί όπλίτας.
Διοικητής Δαβάκης»
Έν συνέχεια δέ τής ανωτέρω
διαταγής, ή όποία άναγνωσθεϊσα
έσχεν ένθυοσιώδη απήχησιν, έκοι
νοποιήθη μετά δίωρον κσί ή κά¬
τωθι ύπ' άριθμ. 8 όμοία :
-Ι,
II, III
ΥΠΟΤΟΜΕΙΣ
Καθ' ά μοί κοινοποιεϊ Νομάρχης
Φλωρίι/ης^ Διαταγή Ύπουργείου
Στρατιωτικών, κατόπιν προκλήσε¬
ως άκηρύκτου πολέμου εναντίον
μας υπό τής Ιταλίας, ή Αγγλία
δέον νά θεωρήται ώς Σύμμαχος
μας. Μέ τούς Μεγάλους Συμμά-
χους, έμπρός διά την νίκην Ι
Φρουραρχεϊον Ι Γ.
Δαβάκης»
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ
Δωρεαι υπέρ τΑα Έστίαο ΙΜ. Σμύρνικ:
ώττοσταλ€Ϊσαι άττ' εύθϊίας
" *■■ Άλεξάιν>δρα Χατζηνικολά- ζύγου τού Νουνούχας Ν. Γεωργο
°" είς μνήμην τού συζύγου της ττούλου ορχ. 1500.
Ή σίκογένεια Γ. Λαίδοπούλου
είς 'μοτγμην Ιωάννου Παρασκευο-
πούλου δρχ. 500. ι
Τα παιδία της, ό κ. καί ή κ.
Δηιμητρίου Ν'κολαιρείζη είς μνήμην
Νουνούκας Γεωργοττούλου δραχ.
η ζγ ης
Χατζην,,κολάου δραχ. 1.
Η κ Νιόβη Ιωαννίοου είς μνη
^ τοθ άδελφοθ της ' Ισαάκ 'Αφθο
αδη δρχ. 500.
Ο κ καί ήκ Βασ. Ρί
ΐοοο
γκρυ είς
τού θΐίου τ™ ■ Ισαάκ Ά-
δρχ_ 500.
*. Λέλα Διαμαντοπούλου
ν τοθ συζύγου της Δη·μη
Γ'
Εύθ
Λουκ&
η,
Γε(ΓΛ · Νι*6λαος
«ΡΥοιτουλος είς
ίς μνή.
ρ ρχ. 5ΟΟ
Νκόλαος Ήρ.
μνήμην τής συ
1000.
Ό κ. Νίκος
Κωνίτταντινίδης
καί ή σύζυγός τού Πόπη άντι
μνηιμοσύνοο τής αδελφής των Ί-
ωάννας Κω,νσταντινίδοιι δρχ 2.
000.
Ή κ. Δέσπω Γεωργιάδου είς
μνήμην Φιλής Κ. Βοτπδου δραχ.
500.
'Ετπΐ τη συιμΊτληιρώαηϊΐ διετίας ά
ττό τοθ θανάτΓου τοΰ αγαπημένον
των άδελφού Τι.μολέοντος Άθ.
Μουμτζόγλου δρχ. 500.
(Συνέχεια έκ τοΰ ττροηγου'μένου)
ΕΤναι γνωστή ή τοττοθεσία τού
Λόιφου των Ταταούλων, βορειοδυ
τικώς τού Στακροδρομΐου καί 0-
περάνω τού Κασήμ - Πασά, δη-
λαδή στό ρΌρειοδυτικό άκρο της
Βυζαντινής Περαίας.
Ό Ματθίαις Σέτερ στό χαρή τού
«Διάγραμιμα τής Κων)λεως εκδο-
σις 1790» στήν θέσι των Ταταου
λων σηιμειώνει «χωρίων "Λγιος
Δηιμήτριος».
Ό Σκαρλάτος Βυζάντιος στό
ττβρΐισττούδαστο έ.ογο τού «Κων)
λις 1862» άναφέρει, δτι «ή ώραι-
στάτη καί ύγιεινοτάτη αυτή συν-
οικία τταρονυιμιεΐται παρά τοίς Εύ
ρωτταΐοις άχρι τού νυν άττό τοΰ έν
αύτη ΊεροΟ ναού τοΰ Άγίου Δη-
μητρΐοιο» καί συνεχΐζει «τό δέ 5-
νοιμα Τατάιδλων ή Ταταούλων ττα
ρέμεινε είς τό χωρίον τούτο καί
έξεκίνηισεν έττί τέλους άττό των
ενταύθα έτταΰλεων ή σταύλω'
(ΣΤΑΜΠΟΥΛΟΥΜ) των Γενοιτη-
σίων τοΰ Γαλστά».
Ή έκδσχή αύτη τοΰ Βυζαντιθι/
βεδαιοΰται καί άττό την παράδοσι
κατά την όττοίαω στήν θεσ1 αύτη
ι'πτήιρχαν ίτπτοφοιρβΐΐσ, σταύλο:
καϊ ψρέατα. ΟΊ σταΰλοι αύτο;
τουρχκο: Τάιβλα, ή λέξι έτυμολο-
γεΐται άπό τό μεσαιωνικά «σταθ-
λος», έδωο-αν άφαρμί] στό όνοιμσ
Τάβλα καί τό όττοΐο μεταβληθή
σέ Ταταΰλα, τα Ταταΰλα και ό
κάτοικός των απεκλήθη Ταυταλια
νός.
Ή έκκλησία τοΰ Αγ. Δηιμητρ',-
ου λειτουργοΰσε τό 1576, δτα.'
την έπεσ<εύθη δύο φορές ό Γερ- μανός Θεολόγος Γέρλαχ. Άπο την πληροφορία αύτη, δτι τό 1576 ύπήρχε ή έκκληοία μττοροΰιμΕ να συμττεράνουιμε, δτι ό οίχιομός, των Ταταούλων άρχισε νά σχη.μα τιζεται κατά την πρώτη έκατο/τοτ- ετηρίδα μετά την "Αλωσι καί τη.- θέσι δττου <ατά την Βυζαντινή ττ · ρίοδο ύττήιρχε μικράς οϊκισμός οταυλιτών καί έπαύλεις των Γε- νυυησίων τού Γαλατά μέ μΐ'κρό καό τιμώμενο στήν μνήμη τού Άγίου Άθανασίοι». Όπως έξιστορεΤ ό Βι/ζάντιος, δ οίκισ-μός άρχιισε νά συγκροτή- ται κατά την έπαχή τοΰ Σουλτά- νου Σουλεϊμάν τοΰ Α'. περιττον τό 1535 άττό αϊχ,μαλώτους καί έρ γάτας τοΰ Τερσανά (τοΰ Ναιχττά θμου) κιιρίως ΚρήιΤΐ«ούς, Μανιά- τες, 'ΕτΓτανησίους καϊ Αίγαιοπε λαγίτας, οί όττοΐοι κατόπιν τής μετατιροτιής τής έκκλησίας των -ΐοϋ "Αγ. Δημητρίου τού Κασήιμ - Πασά σέ τζαιμί, συναττεκόμησα'/ την είκόνα τοΰ Αγ. Δηιμητρίου και την άττέβεσαν στόν επί τοΰ Λόψου ναίσκον τοΰ Άγίου Άθο:· νασ'ιου, τόν (/ποίον καί μΐετονόμο:- σαν σέ "Αγιο Δηιμήτριο. Μέ τό ττέροκτμα τού χρόνου, ό οΐκισμός άρχισε νά έττεκτείνεται και οί ττρώτοι ττου εσττευσαν νά ίγκατοοσταθοΰν στόν νεοσι/γκροτη θέντα οΤκισμό ήσαν χιώτες έμττο- ροι, δπως δέ 'μάς πληιροφορεΐ ό Βυζάντιος «μετά τούς Ναυσττά- βμου εργάτας οί έιμττορευάμενο' Χίοι έν Κων)λει, τό προάστιον τουτο ττροετΙιμηισαν εκτταλαι ώς κατοικητή,ριον ώς άττηλλσγμένον τής συνδιαιτήσεως των άλλογενοον «αι αί πλείσται καί έγκιριτότερα'. ϊ των έν αυτώ οΓκογενειών εΓς Χίους αναφέρουσιν την καταγωγήν των*. (Συνεχίζεται) ΑΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ Σ ΤΩΝ ΚΥΔΩ- ΝΙΑΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗ- ΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ Την Κυιριακή 26)11)72 ή 'ί-· νωσις Κυδωνιατών τΐλεΐ στόν Ί- ερό Ναό τής Αγ. Φωτεινής ΝέαΓ Σμύρνης Άρχιερατική Λειτουρπ/''ο. γιά την 'Εορτή της καί Μνημοσυ- νο γιά τα 50 χρόνια άττό τή Ον/ σία των Έθνομαρτύρων, Χρυσο- οτόμου, Γρηγορίου, Άμδροσιο καί των άλλων σφαγιασθέντων ά δελφών μας στή Μιικρασιατική τρο γωδία. Στίς Ίεροτελεσίες θά πρέ ττει ό Σειδαισιμιώτατος Μητροπο- λίτης Μυτιλήνης κ/<. Ίάκωβος Μετά την ' Επΐ'μνηιμάθΊΑΌ δέηση θά γίνει Φιλολογΐ'κό Μνημόσυνο στήν αΐθουσα τής 'Εστίας Νέας Σμύρνης. Τό Διοΐ'κητι.κό Συιμβούλιο σάς τταρα'<αλεΤ νά τιμήσετε τή μνή^μη των Μαρτύρων μας. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΩΝ ΝΑΟΣ ΑΓ. ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ: α) Άρχιερατι,.<ή Λειτοΐίργ'ια— Άρτοκλασία:. ώρα 9.30 ττ.μ. μνη ιμόσυνον — 'Καττάΐθεσις στεφάνου στό μνηιμεΐο Χρυσοστό,μου. ΑΙΘΟΥΣΑ ΕΣΤΙΑΣ Ν ΣΜΥΡ ΝΗΣ β) ώρα 11 ττ.μ. ψιλολογικό μνη μόαννο. Όμιλητές: Ό Μητροητο- λίτης Μυτιλήνης κ.κ. Ίάκωβος, Ό τρρόεδρος κ. Βαλσαμόχης. Ε'- ση.γηταί: Ό κ. Ε. Δαδιώτης. Ά- τταγγέλει: Ή καλλιτιέχνις τοΰ ΈΟ νικου Θεάτοου κα Κάρμεν Ρουγ «έρη. ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕ- ΣΜιθΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΣΧΟΛΗΣ ΚΩΝ)ΠΟΛΕΩΣ Ε¬ ΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ ΕΤΙΑ 'Εττί τή συμττληρώσει 5Οετίας άττό τοΰ 1922, £τους τής είς τή ■Ελευθέραν Πατριδα καταψυγης τοΰ έντεΰβςν καί εκείθεν τού Βο- ο—όιρου δ;ωχθέντος Έλληνισμού, όργανώνει, έν τώ τπλαισίω τοΰ γε νι.κωτέρου τΓρογραιμματισιμοΰ ύττο- μνήσεως τής ΐστορικής, αυτής διο ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Δημοοιευματα επάνω γλώσσα ιιαί τό ΰφος Δέν θεωρώ άσκοπο τό νά αχο- λιάσω έδώ την πάντοτε έπίκαιρη έπιφυλλίδα «Υφος καί Τρόπος», τού Άγγελου Σ. Βλάχου στο «Βήμα· (13 Αύγ.), όπου ό γνω- στός λογοτέχνης καί διπλωμάτης δίνει τόν όρισμό τού ϋφους, κα¬ τά διαοτολή πρός τόν όρο «Γλώσ- σα», άλλά καί πρός την έννοια τοϋ τροπου. «...Ύφος σημαίνει γλωοσική άγωγή καί παραδέχομαι ότι ό όρισμυς μου είναι γενικό- τατος, άλλά περιέχει ένα οτοιχεϊο όντίοτοιχο υε τό κύριο στοιχείο τής άγωγής στήν άπλή της έν¬ νοια. Περιέχει τό στοιχεϊο τής πει θαρχίας (έπιμέλεια, αύτοουγκρά- τηση στίς κινήσεις καί στήν φω¬ νή), άλλά τόσο μόνο, ώστε νά μην είναι αισθητή... Τό όπόλυτα αύθόρμητο, τό πηγσϊο δέν χωρεϊ στά πλαίσια τοϋ όρϋσμοϋ πού οί νω, άλλά... άφορά μόνο στόν γρα πιό λόγο πού, άπό τή στιγμή που παίρνει αύτη τή μορφή, έχει ένα προσαυΕημένο τεχνητό σιοιχείο». Ό συγγραφέαα διευκρινίίει τό «τεχνητό στοιχεϊο» τοϋ νραπτού λόγου, τονίϋοντας ότι αύτό δέν έπιτρέπεται να γίνεται αίσθητό οί θαθμό νά φθάνει στήν έ π ι- τ ή δ ε υ σ η . "Υφος, γράφει παρακάτω, είναι ή όρθή χρήση τής γλώοσας. Άλ- λο όμως τα ϋ φ ο ς κα'ι άλλο ό τρόπος, πού είναι η προσωπική οφραγίδα τοϋ τεχνιτη (οί άντίοτοιχοι όροι είναι στά γα λικά: «Στυλ» καί Μάνιερ». Μέ ένδιέφεραν προσωπικά όοα άναφέρει ό Άγγ. Βλάχος, σχετι· κά μέ τα -Λάθη 0/ρους στόν Προύστ»' ϊσα - ϊσα τώρα σα ϋστερα άπό τριανταεφτά χρο- νια, σέ γαλλική βεβαία γλώσσπ, τό «ΆναΖητώντας τόν χαμένο και ρό» τοϋ Γάλλου πεΖογράφου καί, μ' όλον τόν ψυχολογικό πλοϋτο. (λόγος πού κάποτε γίνεται μικρο- »·όγος καί έπιτηδευμένος), διαπι- στώνω κάθε τόσο λάθη ϋφους, πού περισσότερο όφείλονται στις έΕαιρετικά μεγάλες προτόοεις. Τό ϋφος είναι, λοιπόν, «γλωσ- σική άγωγή» έκείνου πού γρά¬ φει, άγωγή ηού δέν έχει αύστη- ρά πλαίσια άφοϋ μπορεϊ — καί μέ χρις ενός υημείου πρέπει — να ουμβάλλει, άνεπαίοθητα ϊσως, στήν έζέλιζη τοϋ όργάνου πού με ταχειρίΖεται, γράφει ό Α. Β. «"Οποίος δέν σέβεται τα περιθώ· ρια μέσα στά όποία μπορεϊ νά κι- νηθή οποίος γράφει, είναι άνάγο- γος». Τα περιθώρια αύτά είναι στενά, «άφοϋ καί τα όρια τής ά¬ γωγής είναι στενά»... Έπιβάλλε- ται ή όρθοέπεια, ή κυριολεΕία, ό πλούτος τοϋ λεΕιλογίου, ή όρθή μεταχείρηση ιών κλίσεων ιόι των χρόνων, ό όρθός τρόπος σύνδ;- ρης των μερών τοϋ λόγου». Κα'ι άκολουθοΰν αλλες έπιγραμματι- κές, τώ όντι, παρατηρήσεις, πού θά ήσαν χρήσιμες καί σέ Γοκίμους άκόμη λογοτέχνες. Πόσες φορές δέν συναντάς σέ τέτοιους τή χρή ση, λ.χ., τοϋ ένικοϋ τοϋ ρήματος άντί τοϋ πληθυντικοϋ (άκόμα καί στόν Γ. Σεφέρη τό διαπίστωσα συχνά): έρχόταν άντί έ'ρχοντι;ν κ.ο.κ. (Σ υνεχίζεται) Πάνδημον μνημόσυνον ενο τόν Μη¬ τροπολιτικόν Ναόν Αθηνών υπέρ ά- ναπαύσεως των σφαγιασθέντων ά- δελφών μαί τή^ Μικρασιατικπ^ Καταστροφήν Τής Συνεργάτιδός υ άς Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Ρευοτότπτες ααι μεταπτώοεΐς στήν άνθρωπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκϊα κατό τόν Α' Παγκόσμι,ον Πόλεμον Τού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ· συνταξιοΰχου (Γραμματεύς) Δήμου Συνέχεια έ< τού προηγούμενον ι Στό σηιμεΐο αύτό, ό Καιμακά- ιμης ά/τ! νά ττή τίττστα σ' έμένα, έρτειλε χωρσφύλακες τής συνοδεί- ας τού νά σταμ-ατήσουν δλη τή συνοδεία κοντά στήν κα,μττή πρός τό χωριό Καρό'/ΐ'ξα καί δσοι ττρο σττέρασαν νά τούς γυιρίσουν. Τα δελιεαστΐικιά τώι/ Μαναστη ριωτών ν' άττοτρέψουν τή-ν μ€τά· τό Γένος ήμιερομηνίιςις, τελεττη'ΐ είς την αϊθθ'υσαν τού Φιλολογικού Συλλάγου «ίΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», τή·· ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 26ην Νοεμβριού 72 καί ώοαν 1 Ιην ττ μ Ή τελετή θά έχη τόν χαραικτή ρα «ύττομνήσεως», άλλά καί «έ- ξάρσεως τής ττροσφοράς είς πό Ελληνικόν Σύνολον. ιΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗ Σ Είσήγηισις ύττό τού Προέδρο τοΰ «Συνδέϋ'μου Μεγαλοσχολιτών» κ "Αλεξάνδρου Μακιρίδη. Σύντομοι τΓρο.ςτλαλίαι κα! μηνύ ματα: Τής έ<κλησίας τής Ελλάδος (Ή Άρχιετησκοττή Αθηνών διά τού Άριχιιμανδρΐτου — Ίεροκή,ρυ- κος ·< Παντελεήμονος Ρίζου). Τής πόλεως Αθηνών ό Δήμαρχος κ Δηιμήτρ'ος Ρίτσος. Τής Άκαδηιμ! άς Αθηνών (Μήνυμα). Τού Ήί νι.κοΰ Πανεπ..στημ!ο.υ Αθηνών Ό έκττρόσωττος Συγκλη,τι.κός Καθη- γητής χ. Όιρέστης Αου-ρίδης. Τοΰ 'Εθ^κοΰ Μετσοδίου Πολυτεχνειου (Ό Σι/γκλητικός Τα<τικός Καθη γητής κ. Περικλής Θεοχάρης. Τοΰ 'Ελληνικοϋ Τύτρου ό Άντιπρόε- δρος τής «Ενώσεως Συντακτων Άθηινα^κών 'Εφ.η,μερ!6ων κ Κω- στής Μτταστΐ'άς. Τού Καλλιτεχνι- κοΰ 'Επιμι^ητηρίου ό γλύτττης κ. Βάο-ος Καττανταής. Τοΰ 'Εμπορι- ικοΰ «α! Βιομηχανκού 'Επιμελητη- ρίου ό έκττρόσωττος Γενικάς Διευ- θυι·/τής κ. Διονύσ,ος Μαγκλιβέρας. Ό'μιλία — κατάληξις, υπό τού Πρόεδρον τού «Συτ.'δέσμου» κ. Άλ Μα<ρ!δη, μέ θέμα: «Θανάσΐιμον ξερρίζωμα ή άναγκαστιική άνθού- σα μεταιφύτευσις;» ΤΟ «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)ΤΩΝ» ΤΕ¬ ΛΕΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΠΡΟλ ΤΙΜΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΠΡΟ¬ Σ ΩΠΩΝ Τό «Κέντρον Κωνσταντινουπο- λιτών», σννεχίζον την διατήρησιν των τταραδάσεων τής Πόλης άργα νώνει Φιλολογικόν Μνημόσυνον ττρός τΐιμήν των άττό διετίας έν Αθήναις άττο6ιωσάντων Πνευματι κων Προσ'ωτΓΐκοτήτων Κων)πολι- τών και έτπλέ'χτων μελών αυτού, διά την 26 Νοεμβριού 1972 ήμέ ραν Κυρακήν καί ώραν 11 π.μ. έ^ τή αίθούση τής «Άρχαιολογι· κΠζ 'Εταιιρείας». ΠΡΟιΓΡΑΜΜΑ ΤΕΛΕΤΗ Σ Εισήγησις υπό τοΰ Δκυβύνο^- τος Σαμδούλαυ τού «Κέντρου» κ Εύρ.ττίδη Μα<ρίδη. Ή κ. Τατιανσ Σταύρου θά τΐ'μή,ση την μνήμην των α) "Ομήρου Μπέχε, β) Χρυ- σοΰ Εύελπίδη καί γ) 'Υπατίας Δελή. Ό κ. Δημ. Λουΐζος θά τι¬ μήση την μνήμην των α) Γεωργ!· ου Γεωργιά'δη, β) Μιλτιάδη Γα,· τανάικη καί γ) Νικηφόρου 'Ελεο ττούλου Ό κ. Δηιμήρης Οΐκονο- μιδης &ά τιμήση την μνήμην των α) Νικολάου Μανούση, β) Βασ; λείου Ήλιάδη καί γ) Κλεωνύμου Σ~Αιον(ιοηι. 6ασΐ στό χωριό ιμου δέν ΐσχυσα« καί εΐττε πειισματάρικα. «όπωο·δι"|- ττοτε πρέττει νά ττάμε» κα! προ- σταξε έμένα: «Σύρε μττ.ροστά μσς Άναινιάτη καί κινήσαμ£» Ευνόητον είναι τό ττόσο μέ Ί- κανοτίοίησεν ή έττΐιμονή αύτη το^. Κα'ιμακάμη δχΐι μονάχα γιώ τό δτι θά δΐ'εττίστωνΐϊ την καταστρο- <|>ή .καί θόο 6ει6αιώνσνταν ή είλικρΐ-
νεΐ'ά μου ττού την τοΰ την άττ£ΐ-
■κόνισα, άλλά καί δέν θά έδγαινα
έ<τεθϊΐ·ιμένος στούς συμττατιριώτ4.ς ττού ιμίλησα άττό τό Τοιρούλ να τκχρειιρίσκωνται μέ έδέσματα κα' κονιιάκ στά γύρω τού χωρίου κρυ'μ μένοι γιά νά τταροιΐ.σιιάζωνται τη ■ &ρα πού θά εφθανε ή έκστρατεία. ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΝΤπ- ΣΕ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΟΡΟΝΙΞΑ Ι Περί τα τρία τέταρτα τής ώρας ττορείια, ογτπΟ την καιμττ.ή πρός τ^. ] χωριό Κορό/ιξα μάς ειφερε στην αύλή τού ΆρχιιίιροΓΠ.κοΰ έττί τρο-' ττου Παττά Διαμοντή 'Εξακουστι Ι δή ττού ήταν στήν ά<ρη τού χω ' ριοΰ. Βοίδίζοντας τπάνω άπό κο'μ- ματιαιςτμένα έκκλησιαστικά 6ιβλία καί μαλιά άπό στρωμνές πού γυ^ νωθήκανε άττ' τίς έπενδύσεις των, Καϊμακάμης και Μιλαζίμης ά/έ δαι.ναν την λιθινη σκάλα ττού ϊ.- φερνε στό μτταλ.<όνι γιά ν' άντι- κρύζουν χάσκουισες ττόρτες και τταριάθυιρα καί στά έσωτερικά άττο τα διαμιερίσματα τού στπτιοΰ κα τεσιραμμένα άντικείμιενα διαφό¬ ρων είδών, στιρωματσάδα. Προξε- νοΰσεν άηιδΐα ή θέα τους, ή ψι.χα- λα δμως ττού πήρε τούς άνάγκα σε νά τή'ν ύττΌφέιρουν έττί δ&κάλε- πτο ττερίτΓθυ κ" εμείς οί άλλοι >/ά
Μΐοοστατευθοΰμε στά γύρω τής
αύλής, δπου καί τό άλωνι τους,
ύτΓΟστεγα
Πέραΐσςν ή ψιιχάλα Βλοσυοόις ό
Καιμακά'μης, σάτι/ άντίκιρι/ζε τόν
θρυσύν άδελφό τού Σαμττρή άφέν
τη ττού όχολο-Λθούσεν άττρόσκλη.
τος καί τοΰ απηύθυνε τό έττιτίιμιο:
«Τώρα μττορεΐς νά πάς νά ττής ι
τόν/ ά5ελφό σου Σαμττρή έφέ.ντη Ι
τό δτι και άττό τή/ δική τού π.ρο-
σωττ,κότητα φ,εύγει ή έμπιστοσι;-1
νη». Ή εκφράση αυτή ττσρουσ α!
δλω-/ εδινε έξήγησι σέ δσα έκτρω |
τα γέννησε ή σύσκϊψη τής 6ρα- '
δυάς στό σττίτι τοΰ Σαμποή έ-
φέντη στό Μαναστήρ ττού φιλοςε-
νοΰσε τάν Καϊμα<ιάμην. Θρασύ^' όμως ό νεαιράς έξακολουθοΰσε να ά<ολουθή την έ<στρατε!α. Στό άναμ'εταξ'/ ξετιρύπ&1>οαν καί
■ζΊ συγχωρανο! 'μου Στυλιανός 'Ι;
ξα<ουςπίδης μέ τό δισάκκι μέ *.- όέσ.μ.αιτα ή κονιιάκ κα! μέ ύττόκλ.- ση τταιρα.χαλοΰοχχν τόν Καϊμακάυιΐ νά δέχεται ύτταίβριο τραπέζι στο ξεγυιμνωμένο χωριό τους Ό Και μακιάιμης μέ άιχρωμο υφος άφού εύχαρίστησε τΓρόσθϊσε· Ή εΰγε- ν.<ιά πράξις σας θά εΤχε την θέ¬ σι της άν εΤ,χα την ψυχική ήρεμια ττού ττερίμενα γιά τό χωριό αύτο τού κουρέα καί μάτ/ειιρά μου κα· των συμτηοοτριωτών σας άττό τα καλά έσνάφια τού Τορούλ. Στή· έπίμονη, τταιράικλησί τους ό Και •μοκάιμης γύρισε ττρός τα μέσα χά! ττρόσταξε νά τηάρω μονάχα τό κονιάκ στό δισάκι, ένώ έκεϊνος δευτέρωνε τίς εύχαριστίες τού. Κινήσα,με σέ συνέ,χειια στά έσττε· τε·ρικά τοΰ χωρίου μέ στοχο τ') ζευγάιρι των έκ'κληισΊών. Καβαλλσ Κ<χ(μακάιμης κα! Μιλαζίμης κα' ττεζο! ο ώκόλουθοι. Κατά την δια 'Εττΐ τή συιμττληρώσει 50ετίας άττό τής Μικρασιατικήν Κατα- στροψής είς τόν Μητροπολιτικόν Νοοόν Άθηινών έττ-Λέσθη την 19η τρειχ. ΤΓΟνδηιμον μνηιμιόσυνον υπέρ άνατταύσεως των σφα,γιασθέντω καί πεσόντων άαχιβρέων, κληρ·- κών, στρατιωτιικών καί ττολιτών, χοραστατοΰντος τοΰ Μακαριώτα¬ του Άρ'χιετπσκότΓου Αθηνών καϊ ττάσης "Ελλάδος κ. Ίειρωνύμνυ ,μου συμπταρασταμένωιν 14 Έπ:- σκόπων καί ολοκλήρου τού Συνο- δικού κλήρου, ττιλαισιομένων άττό όμάδα !ερο.σττουδο:στών. Ή τε¬ λετή αυτή ήταν πολύ συγκινητικη Μεγάλη κατάνυξις σ' όλο τό έκκλι σίαο-ιμα ποΰ έφθασε μέχρι εξω τήο έ^κλησίας. Μετά την Θείαν λε.- τουργίαν καί την χειιροτονι'αν ττού εγμνιε, ό ©ίοσ)τατος 'Επίσκοπος Μεσσηνιας Χρυσόστοιμος Θέμελη^" μίλησε γιά δλους τούς Ιεράρχας ττού βρή<αν τραγικον ή μή θάνα¬ τον άτΓΟ τής 'Επαναστάοτζως τού 1821 ιμέχρι τό 1922 καί των η¬ μερών μας άκόμη. Όταν ό Μερ- άρχη·ς έφθασε στό 1922, στή Μ. κιρασιατική Καταστροψή ό τόνος τής φωνής τού άλλαξε. Ποίος μττο ρεΐ νά μείνη άσυγκίνητος στή τό ση καταστροφή άθώων άνθρώττων, Μίλησε γιά όλους τούς σφαγια- σθέντας άττό τούς τούρκους, έ- μεΤς οί Μικιραισιιάτες ι/οιώσσμε πιο πολύ, πιό βαθϊΐά τόν τότε ττόνον των άδελφών μας ττοϋ ^ρήκαν τό σο μαρτυρικόν θάνατο. Όλο τα πρόο-ωπα των δικών μας ττού πα- ρευρίσκοντο στό μνηιμόσυνον α^· τό εΤχαν άλλοιωθή άπ' τόν πόνο, μέ κόπο συγκρατοΰσαν τα δάκρυά τους άναλογΐζοντες τό τότε μα?/ τύριο των άδικοχαιμένων άδελφώ^ μας τήό Μικρασιατικής Καταστρ': φής, συγκεκριμένως ή κ. ΛΑαρια Καιραντζοττούλου, ή Σύμβουλος τής "Ενώσεως Σμυρναίων δέν μττό ρεσε νά κρατήση τα δάκρυά της, .κύλισαν, όπως την "δια στι,γ,μη κ'υιλοΰο-αν άττό τόσα σλλα μάτια Μικιρασιατών, ττόνος, ττάνος μέγα λος άν καί πέρασαν 50 όλόκΛηιρο χρόνια. Νοΐιρά έφερα στή μνημη μου τα δυό μου ξαδέλφια ττού ά τπό τό Μπουρνόβα κι αύτά μαζί μέ τόσους όιλλουις βιρήκαν τό τιρα γικό θάινατο τού μαιχοΐιιριοΰ... Καί ττοιός δέιν εΤχε νά θυμηθή κάττοιον δικό τού άφοΰ τόιθ-α ήταν τα θύ ματα τής Μιικιρασιατικής Κατα- στρσφής; Πόσες Μάνιες δέν κλά ψαν.£ τότε, κχά κλαΐνε άκόμα, αν ζοΰνε, γιατϊ ό τνόνος αύτάς δέν σβύνει δσο κ ι αν τηερνοΰν τα χρό νια, κι αν οί μ'άνες αύτές δέν ύττάρ χσυν πειά, ύττάριχουν σ'ι άδελφες, οί γυναΐκες τους ττοΰ πο.ός ξέ- ρει ττώς μιΐΐγάλωσαν έδώ τα παιδία τους ττού τάφειραν .μικρά άπό κ εί. Πάνος πού άτταλύνθηικε μέ τό πέ ρα3ΐμα τοΰ χρόνου, μά πού δε,ν ξίχάστηκε καί δεν θά ξειχαστή ττο τέ. Ο! σ·φαγιασθέντ£ς Μικρασιά- τες γιά την Πατρίδα είναι ήρωες, γιά τούς δικούς τους ζωντανοί στή σ<έψι τους Καί γιά δλους έμάς άδέλφια ττού στρέφομε τή μνή,μη μας ττάντα κοντά τους Αύτοι θυ- σιάστηκαν γιά νά σωθούμε εμείς .καί νά ανατΓνέοομ<ε τώρα τόν έλεύ θεοο άέρα τής Μεγάλης μας Πά τρίδας τής "Ελλάδας μας, ττιού καί την ζωή μας δίνοιμε γι' αυ¬ τήν. Ό Θεοφιλέστατος 'Επίσκοττος Χρυσόςττομος Μεσσηνίας άνέφειρε τους μαρτυρικώς θανατοθέντας "Ι¬ εράρχας .μας: ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ, ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ ΜΟ- ΣΧΟΝΗΣΙΩΝ, ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ ΚΥ ΔΩΝ Ι ΩΝ, καί τόν Ζήλων Εΰθύμιον δροιμή τταραικαλοΰσα νά μή γίνη ή τταοάιλειψι νά πάμε ώς τό σπί- τι μου ττού ήταν στήν άλλη άκρΐ· τού χωρίου, ό ΐδιος δμως χωρίς νά άτται/τάη σ' έμένα κακολογοι;- σε μέ τόν ι,αιλαζίιμη τούς 6ανδα- λους γιά τίς καταστροφές πού διε ττίστωνε σ' δλα τα στπτια ττοΐ/ ά/τίκρυζε. Συν£χίζεται καϊ την βιογραιφίαν ενός εκάστου | καί τόν μαρτυρ,κόν τού θάνατον άττό τούς τούρ,<ους. 'Εμ£Ϊς οί Μι- ■κρασιάτες υττερήφανοι γιά τούς 'Ιεράρχας μας ττού γεννήθττχαν κ αιστό ΐδιο μας τό χώμα, άλλά «αί μαχαιριές στήν καρδιά μας τα γνωστά άτπό μάς λάγια τοΰ μαρτυ ρίου τού, τΓ.ροφερμένα άττΌ τόν ό- μιλητήν Ίεράιρχην Χρυσόστομο; Μεσσηνιοος, Μετά τα πονεμένα αύτά λόγιο τού θανάτου τού Χρυσοστόμου Σμύρνης καί των τριών άλλων Ί εραρχών .μας, έγιν: αττό τόν Μα- καριώτατον Αρχιεπίσικοτρον Άθπ- νών καί ττάο-η,ς Ελλάδος κ. Ίερό: ναμον τό μνημόσυνον. 14 Ίερόιρ- χαι ιμέ τα χρυισά τους άμφια ττλαι σίωναν τόν ΆρχΐίττίσκοτΓον καί συνέχιζαν Κλη,ρ.κοί της Ίεράς Συ νόδου. Είς τό 'μέσον των Άγιον αυτών Πατέρων ήταν ό δίσκος μέ τα άσττρα κόλυιδα καί τόν Σταυ ρόν έτΓάνω με ρό<5ι φτιαγιμένο σνμ δολίζοντας τό αΤμα των σφαγια- σθέντων ά&ελφώι/ .μας. "Ολοι οί Ίειράρχαι .μαζί έψαλλαν την επι μνηιμόσυνον δέηισιν καί δλοι μ<χζΐ μετά χαιί τό έ<κλησίασμα άκσμη έ'ψαλλαν τό: ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ. Συγκινητιικώτατα δλα, πό' ος τταντοΰ άττλωμένος, άκάμη καί στούς γηγενεΐς ττού παρεϋρϊ- θηισαν. Μετά τό μνημόσυνον, δλοι οί Ί εράιρχαι, ό Κλήρος καί τό έκκλη σίακτ.μα πΌρεύτηκοον είς τόν άνδρι άντα τοΰ ■Εθνθ'μάρτυρος Χρυισο- στό'μου Σιμύρνης, δττου1 καί ό Βω μός τής Μικιράς Άσίας, δπου έ- ψάΐλλη Τρισάγιον άπό τόν Αρχιε¬ πίσκοπον Αθηνών καί Πάσης 'ΕΞλ λάδος κ. Ίερώνΐίμον καί δλους τούς "Ιεράρχας. Άκολούθησεν ή κατάθεσις Στέφανον άπω την "Ε¬ νωσιν Σ,μυρναίων, άπό τούς άπο φοίτονς εύαγγελικής σχολής σιμύο νης, άπό τούς Άρμβνιους σττουδα- στάς καί πτυιχιούχους Ελλάδος; άττό τόν Σύλλογον Πσντΐων «Άο· γοναύται Κομνηνοί», άττο την 'Ε- ταιιιρΐαν Θρακικών Μελετών, την 'Ε στίαν Νέας Σμύρνης. Δύο νεαροί 'μέ ττοντιακή στολύ εστεκαν εύλαβικά μττιροστά στό βωμό των ττεσόιντων. Τό Λάΐδαρσι* Άνακιωτών Μικράς Άσίας καί σημαϋες τίιμησαν τούς νεικιρούς μας. Άκούστηκε τπάλι τό ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ, πού δλοι μσ ζΐ ψάΐλλοομε ιμέ τα μάτια βοι/ρκω μενά. Μετά την όπτοχώρηση των Ίερ· αρχών κοοί των Κλη,ρικών, εμείς ο5 Μικρασιότες εύχηθήκαμε, μεστή συγκίνησή μας, νά γιορτάσω·με καί τα έκατό χρόνια τής Μικρα- σιατκής Καταστροφής καί τό εύ χέΐ'-ΐιεθα καί σ' δισους δέν βρβθη- καν κοντά μας σ' αύτές τίς ττο- νεμένες στιγμές τού Μνηιμοσύνοι· των χαιμ>ένων ά&ελφών μας.
Στην έττιιμινηιμόσυνον αύτην δεί)
σιν τταρειυρέθηοχΐν. Ό κ. Μπτενα-
κης Πρόερδος τής Ενώσεως Σιμυί-
ναίων ό κ. Νΐ<ος Καιραράς, Άν τιττρόεδρος, ό κ. Νΐκος Άρώνη- Γενικός Γραμ.ματεύς, οί Σύμδουιλο, κ.ικ. Χάπας, Τζών Βεινόγλου, Μ. Ξηρέας, Μαρία ΚοΐραντζοτΓούλου, ΝΤκος Μηλιώρης, Ι. Ά<ριθάκης, ό Πρόβδρος τής 'Εστίας Νεας Σπύρ νης κ. Π. Χαλβέζος, ό κ. Χ. Σο- λσμωνί.δης τ. 'Υττουιργός κα'ι Ί- στορικός τής Σμύρνης μας, ά τ. Δήμαρχος Νέας Σμύρνης κ Κα- ρύλος, ό κ. Γ. Δοοριάκης Ποιη,τής . Λογστέχνηις, ό κ. Μ Άναστα- σισδης Πρόεδρος - Καθηγητής των φοιτηιο-άντων την Εύαγγελ,ικήν Σχολήν Σμύρνης Γ. Μυλωνάς, Ά καδηιμαΊΊκός καί ττάρα πολλοί άλ¬ λοι Σμυιρνηο! καί έν γένει Μικρά σιάτες ττού άν τούς έγραφα όνο ιμαστικώς θα~ρεττε νά τπάσω δυό σελίδες Τό μνημόσυνον αύτό άττέδειξε ττόσο ο! Μιικρασιάτες ξέρουν νά τι μούν τούς νεκ,ρούς τους καί νά κρα τουν ζωντανή τή μνή.μη των άδ:- κοχτυτΓημένων Πατρίδων των ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ Στέλλαο - Επιφανείου Πετράκη ΛλΟΓΡΛΦΙΚΛ ΤΡΑΓΟΥ.Ιλ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοϋνται είς δλα νά μεγάλα 6ι6λιοπωλεϊα καί είς τα γραφεϊα μας Τιμή βιβλΐου Δραχμαί 50 Μόλις εξεδόθη Δημ. Ί. Μαγκριώτη "ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΠΑ,, Πωλεϊται είς όλα τα Κεντρικά Βιβλιο- πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.) ΒΟΥΡΛΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΣΜΥΡΝΑΙΟΙ θά εύρουν στό πρόσιρατο θιβλίο τοϋ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ -ΤΟ ΜΑΤΑΙΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟ1ΚΕΣΙΟ- 1ΩΝΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ» οτά 15 διηγήματα την άτμόσφοιρα τοϋ τόπου των, έν μέρει γνώριμες φυσιογνωμΐες, κατατόπια, ήθη, χαροπά, εϋθυμα, εΐδυλλιακά άλλά καί δραματικά έπεισόδια. — Ό κομψάς τόμος των 170 σςλΐδων δρ. 60 — οτα βΐΌλιοπωλεΤα: Πατσιλινάκου γωνία άδων ΠεσμαΖόγΛου) ΠανεπιστημΙου' Σιδέρη, Στα¬ δίου 44' Βαοιλείου, Ίπποκράτους 15' Έλευθερουδάκη, Νίκης 4 καί αλλα κεντρικά.
ΒΕ1ΣΤΗΜ0ΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΪΤΕΙΑΣ
Σμυρναϊκές φυσιογνωμίες
ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕ,ΩΜΑ ΤΟΥ ΝΤ ΙΝΟΥ ΤΑΙΙΑΡλ'Η
ΑΓΝΗ ΣΩΤΗΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ - Σ
XI
ΝΑ.
Τό βυόροδον (υοινώς συόρδο) ΚΑΟΗΓΗΤΗΣ ΑΑΕΞΑΝΔΡΟΣ Κ, ΣΥΜΕΘΙΜΙΔΗΣ Σφρ_γιδα βτό οτηθος
Υπο ΕΓ2ΤΡΑΤΙ0Γ ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ, Διδάκΐορος τοϋ Πά
ναπιστηιμίου των Παρισίων
Ο ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ ΚΑΡΚΙΝΟΛΟΓΟΣ Ι
Άναττάντεχο τό μήνυμα καί ή| στιροφής. Τό ϊδ ο βράδυ στό Κρα
Τό σκόρδο χιρησιιμοποιεΐται εί
ρύτατα είς την μαγειρικήν ώς όορ-
τυμα καΐ είς την φαρμακευτικην,
ώς φάρμκχκο τονωτικό, όρεκτικό |
και τονώνει την πέψη.
ΟΙ άρχαΐσι ττρό 4.500 χρόνια
Π.Χ. τό χρησιματτσιοΰσαν ώς φάρ
μοκο, έκτός άττο τροψή.
ΟΙ άθλητο:! έτρωγαν ττολύ σκό,ρ
δο, διά την μυίκήν ενέργειαν καί
ώς τονωτικόν τού νευ,ριικοΰ συστη
ματος, λόγω τής ττεριεκτικότηΓτος
στρυχνίνηις.
Ο! αγρόται, εργάται χειοώνα-
κτσι, αί Ρω,μαΐοι στρατιώται έν
γένει ετρωγαν σκόρδο διά νά ώ-
ττακτήσουν δύναμιν καί έττροφυλά:ι
σοντο άττό τας έντερικάς λοιιμώ
ξειις, (δία κατά τούς θερινάς έττο
χόος, καί ώς καταπραύντικόν· τής
βίψη,ς.
Τ6 σικόρδο δττως καί τό κρομ-
μύδι, ττειριέχεΐ έν ώττό τα δυναττό-
τερα μιικιρο&ιοκτόνα τής φύσεως,
την άκιρολεΐνη ττοθ άτηοστειρώνε·
τόν όργανιισιμό.
Τό σκόρδο ττεριέχει: θείον, ά-
ο-&έστιθν', φωσφόρον, φθόριον, ιω
διον, σηρυχνίνην καί τό σττουιδαιό
τερον δλων τό άλλυλο προττυλσοο
λφίδιον (άλλισίνη). Τό τελευταΐ-
ον τούτο, εΤναι ή δραστικότεϊρη χ ι
μι,κή ούσία ή όττοία διέρχεται, τα
νεφρά, τούς ττνεύμονας άκόμη καί
είς τό γάλα. Ή δυσοσιμία κατα-
ττολβμεΤται διά τής μασήσεως ύ-
λίγου μα-ντανού, χαρουτΐΊθύ ή σε
λίνου. Τό φθόριον έτηβοηθεΐ είς
την πιρόληψι της ττήιξεως τού α"-
ματος, των άρτηιριών ή των φλε-
6ών, κατο—ολιειμεΐ την Θρόμ6ωσι;
των κιιρσών, πιρολαμ6άνει την τε-
ρηδόνα των οδόντων. Ή χαρακτη-
ριστική όσμή καί γεϋσις τού σκοΓ
δου όφείλεται, είς αίθιέριον έλαιον
τό ότηοΐον ττεριέχει τό αλληλο προ
■ττιυλσουλφΓδιον.
Τό έλαιον τουτο άτΓελευθεροΰτσ,
δι' όνζυματικών δράσεων κα! έχε
άγγειοδιΐασταλτικήν ενέργειαν, κσι
συνιιστάται είς την άρτηριοσκλή
ρυνισιν.
Είς την ιατρικήν χρησιιμοπο·εΐ-
ται είς διάφορα φαρμαχευτικά πά
ρασ>κευάσματα, ώς άντισητΓτικό,
εναντίον τού κοκκύτου, τής ττνεΑ,'-
μονίας, τούς βρογχΐικούς καταρ-
ρους, τάς βροιχοεκτασίας, ώς π-α
ιρασΐτακτόνο, μιικρσβιοκτόνο, κατά
τής άμιβασωοιεως, έλΐμινθιάσεως
κ.6.
ΆναΓτττύσσει άντισητττΐίκήν ενέρ¬
γειαν είς τό ττετττΐικόν σύστη,μα.
Είναι ωσαύτως ττροφυλοκτικό κα¬
τά των έττιδηιμιών των λοιιμωδών
νόσων. Διεγείιρει την τΓαραγωγήι'
των λεμφοχυττάρων καί την φαγο
κυττάιρωσιν. Σήμερον είς τό έιμΐτύ
ριον ύττάρχσυν παρσχτκευάσματα
μέ βάσιν τό σικόρδο κατά την άρ ,
τηριοσικλήρυνσιν.
"Εσωτερικώς είναι όρεκτικόν ϋ-
■—«δοηθεΐ είς την δυσττεψίαν και θ?
ροπτεύει τούς ρευματΗσμούς.
Προσαχή! άπαγορεύεται είς
τούς υπειρχλωρΐϋΊκούς, εΐίς τούς
άνοοιιμιικούς, είς τούς πάσχοντος
έκ γαοτπρίτιδσς, ήττατίτιδος, ελ-
κος τού δωδεκαδοχτύλου, κωλιτι-
δος καί άλλειργίας.
Ή ΰτΓερβολιική χρήσις τού σκόρ
δου τηροκαλεΐ ιμέθην. Είναι έττίσης
καρδιοτονωτικόν καί άντπτυιρετ·-
σιικόν, βιεγειρτΐ'κόν, διουρητιικόν, ύ
ττοβοηθεϊ είς τό εθρος τής άναπ·/ο
ή>ς ώς καί τής άδήλου διαπνοής
ΕΤναι άντιΐττνρετΐ'κόν, εναντίον
των ίώσεων δρά διά τοΰ αλληλο
τηροτΓΐλσουλφιθίου, είναι καί άν¬
τ ιιλυσσΐικόν φάρμακον.
Διά την τελει/ταίανν αύτη δρά¬
σιν τοΰ σκόρβου, θά αναφέρωμεν
κατωτέρω μίαν ττερίτττςοσιν λύσ-
ο-ης, ένθα ίάβη ό άσθενής διά τηΓ
βρώσεως σκάρδου.
Ώς γνωρίζομεν ή έττώασις τηι;
λύσσης δέν είναι έπαικ'ρΤιβώς ττρο-
διαγεγραιμμένη καί τουτο όφειλί.-
ται είς την ισχύν τού ίοθ κα! εκ,
την διάφορον άντοχήν τού όργα-
νιοτμοθ.
Τα δρια τής έττωασεως κυιμα -
νονταϋ άττό 2—8 έδδομάδων, 6
μηνών έως 2 έτών.
ΕΤναι άδΐιαφιλονίικ.ητον δτι ή λύσ
σα μεταδίδεται είς τόν άνθρωττο/
δια τής στέλου λικσσώντων, φ-
ων, καί ή θειρατΓεια έπιτυγχά^ετσι
ασφαλώς μόνον ττιρό τής έκδηλ,ο-
σεως τής νόσου. Ή εκδηλωθείσα-
λύσσα εΤναι ττάντοτε θανατη·
Κοπτότε είς ένα χωριό τής Μ -
κράς Άσίας τταρουσιάισθηκε λυί
σα είς έναν άγρότην.
Ούτος είς τό ιστορικόν τού δέ»
ανέφερεν τίττοτε τό συγκεικιριμένθ ·,
αλλ' ουτε ένθυμεΤτο τό δήξα^ ζώ¬
ον.
Τό μόνον ττού εγνώριζα ττώ';
εΤχε ένα σικύλον ό οποίος είχεν έ-
ξαφανισθεΐ τρρό ττολλών μην<1 <ι, πού τό είχεν ξεχάση ττλέον. Όταν ό άγρότης παρουσίασε.· ϋδροφσβίαν καί δυοτφαγίαν οί οί- κεΤοι τού τόν έττήγαν είς τόν Ια¬ τρόν ό οποίος αύθις διέγνωσαν· δ τι ό άσθενής των έπασιχεν, έκ λύσ σης. Μετά ολίγων ημερών ένεφαν' σθηισαν, οί μυικοί σττασμοί, κ<χ~ τάθλιψις, ύτΓερβυαιισθηισία, σττα¬ σμοί τοΰ φάρυγγος, δυσκαταητύ- σία, ι/ττερτπυρεΐξία, έντονοι διεγί.»· σεις, ώς καί μανιώδους τταραφρ - σύνης, δτε ήρχισεν νά έπΊτίβε,τν», μέ όριμήν είς τούς ττλησίον εϋριβ κομένους. Τότε οί συγγενε'ις τού ηναγκάσθησαν νά τόν άττομονώ σουν κα! τόν έκλεισαν είς μίαν Λ ττοθήκην, χωρίς νά τού χορη/ή σουν, ούτε τροψη οΰτε ύδωρ, δι* τι ό σττασιμάς τού φάρυγγος εΐν,ί τόσον άλγεινός, ούτως ώστε δη¬ μ ιουργεΐται είς τόν άσθενή φο6ι& άκόμη καί έττί τή θέα τοΰ ύδα¬ τος -ο—'λωμένος λοιττόν είς ϋτιττια. θέσιν ό ταλαίττορος άγρότης καί τρρό τής έλεύσιεως τής παραλυτι- κής φάσεως τής νόσου, περίιμενόΐ τό ιμοιραΐον τού. Αίφνης βλέττε' είς την ύπερώαν τής άποθήκης άρμάθα άττό σκάρδα, έγείρετα1 άμέσως, τα καττεδάζει κιάτω κα; άρχίζει νά τρώγη, μέ τίς όλίγε·.; σκ£λ!δες σικόρδου, ό έντονος σττ~- σμός τού φάρυγγος καί ή δυσχε¬ ρής καταττοσία ήρχισαν νά ύττο- χωρούν, κα! σιγά, σιγά καταβιρό χθιισαν δληιν την άρμάθαν γιά νά κιοπο—ραΰνη την άκαταμάχητον 5ι ψάν τού. Όταν την επομένην ημέραν, ι πήγαν οί συγγενεΤς τού γιά νά Ιδούν τ! άτπέγεινεν ό άσθενής των ώς έκ, θαύματος τόν εύρήκαν μι- θυσμένον, ούτος ευρίσκετο ττλέον είς τάς άγκάλας τοΰ Μορφέως καί ούχι ειίς τάς άγκάλας τού Χά ρου. Όταν δέ συνήλθεν μετά διήιμε- ρον έλαβεν τροφήν καί ύδωρ, ού¬ τω ίάθη τελείως έκ τής λύσσης. Τώρα διερωτάται τις πώς έττέ δρασαν τό σκόρδο; ττροφανώς, άψ ενός μέν κατά την άττελευθέρωσ ι / των ένζυματικών ούσιών τοΰ άΛ- λυλοπροταιλσουΛφίδιου δημιουρ- γεΐται βιοτχηιμική αντίδρασις έντος τοΰ άργανισιμού ιμέ .αύξησιν τώ./ λεμψακυτάρων, έν συνεχεία γωγή άντισωμάτων καί τάρωσιις, διότι ώς γνωστόν, δτα-ν ό ίός φθάσει είς τόν εγκέφαλον, ή τοξίνη τό ττρώτον πού ττροσβάλ- λει είναι τό κινητικόν κέντρον, οί μύς τού φάρυγγος καί είτα δλ >
τό μυικόν κα! τό νευρικόν σύστη.
όδύνη μεγάλη γιά τόν θάνατ?.
τού Καθηγητού Άλειξάνδρου Σι,-
μεωνίδη. Ή Έττιστήιμη θρηνεΐ έ¬
ναν άττό τούς έκλεκ,τότερους Ιερ.
φώντες της. 'Η φοιιτητική νεότης
έναν άττό τούς θερμότερους Δα
σκάλοι/ς καί συμτπαοραιστάτες ·ίης.
Ή Τέχνη έναν άττό τούς έκλεκτούτ
τη,ς Μύστες. Καί ή Μικρασιατιΐνη
ψυχή, ή Σμυρναϊκή ψυχή, ένα άπό
τα ττιό έττίλεκτα τέκνα της. Για-
τί ό Άλέξανιδρος Συ,μεωνιδης
— ύ «'Αλέκος μας» των τταιδικώ''
καί φοιτηαικών χρόνων μας ·—-δέ··
ήταν μόνον ό επιστήμων, ό δάσκα
λος, ό έρευνητής, ό δηιμιουργός
Ήταν τρρό τΓαντύς ό άνθρωττος.
Ό άνθρωττος, ττού άφιέρωσε τα
ττάντα στήν Ίε,ρή άττοστολή πού ή
Μοΐρα τόν έταξε. Ό Άλέξανδρος
Συμεωνίδης, άτττό τα μαθητικά τού
άκόμη χρόνια έδειιξε δλη τού τή,·
εύαισθησία. Βοήθησε καί συμττα·
ροχττάθηκε τούς «άδύναταυς» μα-
θητές στήν Εύαγγελική Σχολή
τής Σμύρνης, κατατοτπζοντάς τους
στίς δυσκολίες, ττού άντίκρυζαν
στά ιμαθήματτά τους. ΟΙ παιδικοί
τού φίλοι τόν άναβκμαμαστε δτα.»
ιμαζειμένοι τ" άττογεύματα στό άρ
χοντΐ'κό σπίτι τού, στό Γαλάζιο,
ύστερα άττό τα μαθτϊματτά μας,
ιμάς ψυχαγωγούσε μέ τίς λαμπράς
ιμουσιικές έκ-ηελέσεις τού στό πιά-
νο. Γιατ! ό Συμεωνΐβης, έκτός ά-
προικισιμέ-
τπανιστικό
ττό ττολλά άλλα,
νος καί μέ δαιιμόνιο
ταλέντο ττού ασφαλώς θά τόν ά-
νιέδεΐιχνε σέ διιεθνή βιιρτονόζο τού
κελιδοκυ,μβάλοι/ αν εΤχε έπιλέξη
την ΑΛουισικ,ή άντί τής Έπιστή,μης.
Γεμάτος χαιρά και τταιιδικό έν-
θοιχτιασΐμό μας δέιχτηικε ττέιντε η¬
μέρας πιρό τού θανατον στά έρ-
γαστήριά τον στό Πανεττιστήιμΐϋ
τής Θεκτσαλονίκης. Μάς μίλησε μί
σιυγκίινηιση' γιά τή Σμύρνη κσί
ιμάς ττεριέγραψε τίς εκδηλώσεις
πού έτοίμαζε γιά τα ττενηντάιχρο
να άττό τής Μιικ,ρασιατικής Κατα-
τικό Θέατρο τής Βορείου 'ΕΞλΛα-
δος ττροσκεκληιμένος άττό τόν άγα
τπντό φίλο, στην ττρωτη τής %^.^
Ταύροις Ίφγενείας» τόν καμαρω
ναμε καθώς έμτταινε γεμάτος ζωή
χαρά, άκτιινοβαλία, ύττερηφανος
γιά τή δημιουργική χορογραφια
τής τραγωδίας ττού ή σύντροφος
τής ζωής τού, Ντάρα, εΤχε φιλυ-
τεχνήσει. Κ«ί άς μή φανή τούτο
σσν τταραδοξολογία: Ή εΤσοδος
τού "Αλεξάνδρου Συμεωνίδη χά .
ρετίστηικε άττ' δλους τούς θεατες
σάν κιάτι τό Ιδιαίτερο, κάτι τό ξε
χωριοτό. 'Εττίλεκτα μ'έλ,η τής Μϊ
κιεδονικής κοινωνίας, όΐνβρωποι ή-
λικιομένοι, νέοι φοιτητές κα! φοι-
τήτριες τόν ΰττιοδέχτηκαν μ' ένα
έγκάιρδΐΌ «καλώς ώρισες». ΓιατΙ
τό ΐδιο ιμόλις πρωινό εΤχε γυρι
σει άττό συνέδριο τής Εύρωττηις
δττου ιμετέσχε ώς ά^τΐΉρόσωττος |
τής 'ΕΞλλάδος Καί ό άλησ'μόνητος
φίλος εΐχε γιά δλους ένα χαμόγε.
λο, ένα φιλικό λόγο, μιά θερμη ι
χει.ραψία, μιά κοΐθηισνχαστική δια
δεδαίωση σέ μεριικΐούς ττού τόν ρω
τούσαν γιά την τρορεία των άσθ<:- νών τους, Τώρα ό 'Αλέκος μας έφυγε. Ό «Μικράς Τζάκεύ» τής «Διαπλάσιε-' ως των Παίδων» πού /ςττόλιζε τις Ι σελίδες της μέ τα έμπνευισμένισ σικίτσα τοι» καί τα φιλολογικά τού πιρωτόλεια, δέν ύττάρχει πιά | 'Εφυγε σάν ένας νιικητής έφιττττος' θαρραλέος, κατσιμαχόμενος τόν θάνατο κα! νικητής τού. Γιατ! ό Άλέξανδρος Συμεωνίδης, δέν ^ι- «ήιθηικε δέν ττέθανε. Ζή καί θά ζή άνάμεσά μας μέ την έντονη ττσ· ροιησία τού. Τα έτπστη,μονικά έ- ττιτεύγματα καί τό «Θεαγένειο» δημιούργηιμά τού, θά μαιρτυιρεϊ στό ττέρα'σιμα τού χρόνου τό στ'- χο τού Ποιητή: Ακρίτας ή ψυχή τού κα! 6ιγλά- (τορας κονταροχτύττησε τό Χάρο..., Νίκος Τουτουντζάκης 'Αφ· έτέιροα δέ ή χηιμΐ'κή ούσί^ στρυχνίνη ττού τηεριέιχεται είς τό σκόρδο ή όττοία έττιδρά επ! τσύ κεντριιικού σαττήιματος, καί επ! τού νωτιαίου μνελού, έττ! των άπολή- ξεων των κινητικών νεύρων, διεγει ρ«ι είς τόν τπρομήκη τό κέντ,ρο^ τής άνατΓνοης, ίδίό: τό άττογγειο·· κινητΐ'<όν κέντιρον τής άνοστνοής, ήλαττώνει την μι/[;κήν χροναξίοΐκ κα! διεγεί'ρει την ρυΐκήν παρά- λυσιν. 'Ετηδρά ωσαύτως έττ! τοΰ κυκλσφοριαικοΰ συστήματος άφο- ρά τόσον την καρδίαν δσον κα! τα άγγεΐα συνεττεία διεγέρσεως τού ττνευιμονογαιστρικοϋ νεύρου ε Ο Δηιμιουργός μάς ττροσφέρει θαυιματουργά φάρμοίκα δωρεάν είς την φύσιν καί μάλιστα αύτοφνη, άλλά ό άνθρωπος ό σιώνιως άγ- νώμων τα π·εριφρονεΤ. ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΕΚΔΗλΙ,ΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ Συνεχίσθτραν και σννεχίζονται τόσον είς τάς Αθήνας ομ;η σοο ττεριοχήν τής Πρωτευούσης, όσο- καΐ είς την Επαρχίαν, αί έχδηλόο σεις ίττί τή τπεντηκονταετία άττό τής Μιικιρσοσιατικής Καταστροφής ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ Το Λύκειον 'Ελληνίδων Ήρσ· κλείου Κρήτης ώργάνωσεν μνηιμό συνον συγκέντρωσιν την 23ην Νο ειμβροίυ είς την Βασιλικόν τού 'Λ γ!ου Μάρκου "Ηρακλείου κατά τή.» οποίαν ωμίλησεν ό δικηγόρος κα' τ. Νομάρχης κ. Εμμανουήλ Γα¬ λανάκης, μέ θέμα «Πώς εΐδε τή'1 'ίωνική Γή ένας κρητικός». ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΝ Αυριον Κυριακήν 26 Νσεμβρ'- ου δ συνεργάτης μας κ. Χρήστοις ττροσκληθείς, θά ομιλήση είς την 'Αναγνωστικήν 'Εταιρίαν Κερκύ¬ ρας μέ θέμα «Ή Θι/σ!α τού Χρμ σοστόμου». ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟΝ Αύριον έττίισης, Κυριακήν 26 Νοεμβριού, ό Σύνδεσΐμος τής Πά τριαρχικής λΛεγαλης τού Γένους Σχολής Κωνσταντ ινουττόλεως ώρ- γανωσε συγκέντρωσιν είς τόν «Παρνασσοόν», σ.καπόν έχουσαι καί χαρακτήρα «ύττοιμινήσεως», άλ¬ λά «αί έξάρσεως τής προσφοράς είς τό Ελληνικόν σύνολον Κατ' αύττγν, μετα είσήγηισιν τοϋ Προ- Ιδρον τού Συλλόγου κ. Άλεξάν- 1>ρον ΑΑακρίδη βά άκολουοήσονν
ούντομοι ττροσλαλιαΐ και μηινύμα
τα τής 'Εκκληισίας τής Ελλάδος,
διά τού 'Αρχιιμανδρίτου κ. Παντε-
λεήμονος Ρίζοα, τού Δηιμάρχου ·
Άθηναίων κ. Δ, Ρίτσου, τής 'Α-
καδημιας ΆθήΛ'ών, τού Πανεττιστη
μ'ιου Αθηνών διά τού καθηγητού
κ. Όρέστη Λουιρίδη, τού Μετσο-
βείου Πολυτεχνείου διά τού καθη¬
γητού κ Περκλή Θεοχάρη, τον
Έλλην. Τύττου διά τοΰ κ. Κ Μττσ
στιά, τού Καλλιτεχνιικού 'Επΐιμελη
τηρίου διά τού γλύπτου κ. Βάσου
Καττανταή, τού έμητορικού καί βιο
ιμηχανικού έπιιμελητηιρίου διά τού
κ. Διονυσίου Μαγκλιβέρα. Τέλος
θά ομιλήση ό Πρόεδρος τού Συν-
δέσιμου κ. Άλέξανδρος Μακρίδης
μέ θέμα «Θονάσΐ'μον ξερρίζωμα ή
άναγκαστική άνθούσα μεταφείτευ-
Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟ¬
Ν Ι ΚΕΩΝ
'Εττί τή σΜμττληρώσει ττεντηκον
νταετίας άτπό τής Μιικιρασιατικής
Καταστροφής ό ενταύθα Σύνβε-
σμος ©ίΐσσαλονικέων ώργάνωσί.
διάλεξιν είς την 'Αρχαιαλογικη
Έταιρεία την 28 Νοεμβρΐου κα'
ώραν 7,30 μ.μ., μέ όμιλητήν τόν
κ Χρήστον Σολομωνίδηιν καί &έ
μα «Μέρες έθνικες δόξης κα! μέ
ρες έθνιικού 6ρήνου». ©ά ττρολογ!
ση ό Γεν. Γραμματεύς τού Συ'δέ
σμόν κ. Χρ. Κοσιμίιδης.
ΩΛΟΚΛΗΡΩΘΗ ΚΑΙ ΕΕΓΚΛΟΦΟΙΉΣΕ
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦'
1 ΕΑΕΥ0ΕΡΙ6Σ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,,
ΤΕΤΡΛΤΟΜΘΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ
Άπό τόν ιστορικόν καΐ δημοσιογράφον
κ. ΑΗΜΗΤΡ10Ν ΠΟΥΡΝΑΡΑΝ
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦■
ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟΝ — Τϋ ΠΡΩΤΟΝ ΚΑΙ
ΜΟΝΟΝ ΗΛΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
— ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΠ0ΚΑΛΠΙΤ1Κ0Ν —
ΕΙΣ ΔΙΌ ΕΚΔΟΣΕΙΣ, ΛΑΪΚΗΝ ΚΑΙ ΠΟΛΓΤΕΛΗ
Μέ την έκδοσιν τοΰ τελευταίου καί αύτοτελοΰς, τε-
τάρτου τόμου έκ 400 σελίδων μεγάλου σχήματος, συνεπλη-
ρώθη ή κλασική πλέον βιογραφία τοΰ μεγαλυτέρου "Ελ¬
ληνος πολιτικοΰ των νεωτέρων χρόνων, άπό ένα Ιστορι¬
κόν καΐ δημοσιογράφον, πού τόν εγνώρισε καί παρηκολού¬
θησε άπό κοντά την ζωήν καί την δρασιν τού, άπό τής
νεαρωτάτης ήλικίας των 18 έτών, πού τόν έθαύμαζε, >.λ-
λά καΐ τόν έπέκρινε αύστηρότατα πολλάκις, κατά την δε-
καοκταετή στενήν γνωριμίαν των, μέχρι τοΰ θανάτου τού
Έλ. Βενιζέλου, χωρίς νά παύση ποτέ ό έκλιπών πολ'.-ι-
κός νά τοΰ εκδηλώνη στοργήν καί εμπιστοσύνην. Ή λαίκή
Ικδοοις τής μεγάλης αυτής βιογραφίας έκτείνεται είς 1.
ΟΟΟ περίπου σελίδας έκ δύο τόμων, οί όποΐοι πωλοΰνται
χαρτόδετοι δρχ. 200 καί πανόδετοι 250, Άποστέλλοντ'χι καΐ
ταχυδρομικώς μέ 15 δρχ. επί πλέον διά κά&ε τόμον
(Έμβάσματα: όδός Πιπίνσυ 108, Αθήνας, τ.τ. 2θΊ τηλ.
812-140). Ή πολυτελής, έκ δισχιλίων σελίδων καί τεσ-
σάρων τόμων πληρεστέρα καΐ μέ ίπίλο^ον - συμπεράσμα-
τα, άληθινόν κριτικόν έλεγχον, τόσον τοΰ Βενιζέλου, δσον
καί των φίλων ή άντιπάλων τού, διατίθεται πρός 850 δρχ.
δερματόδε'τος, πανόδβτος δέ 800 καί 700. Ταχυδρομικώς αποστέλ-
λεται έναντι 800 ή 830 δρχ. ή πανόδετος καί 880 ή δερματόδε-
τος (μαζί μέ τα ταχυδρ. ϊξοδα).
Κυκλοφορεΐ έπίσης είς δύο εκδόσεως, λαϊκήν - εύθη-
νήν καΐ πολυτελη", τό πολύκροτον Ιργον τοΰ κ. Δημ. Πουρ¬
νάρα «Κατηγορώ!..» (Ίσχορία τοΰ Κυπριακοΰ Ζητήματος,
μέ την Επανάστασιν τής ΕΟΚΑ, την πολιτικήν των Άγ¬
γλων, Τούρκων, τοΰ Μακαρίου, τοΰ Γρί&α, τής κυβερνή¬
σεως των Αθηνών, τάς συμφωνίας Ζυρίχης καΐ Λονδίνου
καΐ τάς μετέπειτα έξ«λίξεις). Δύο τόμοι δεμένοι είς Ινα,
λαϊκή Ικδ. δρχ. 50. Πολυτελής, πανόδετος δρχ. 150, δερ-
μ,ατόδετος δρχ. 170.
Έπίσης είς 6ι6λιοπωλεΐσ καΐ κιόσκια κυκλοφορούν
είς σχήμα βιβλίων τσέπης πρός 20 δρχ. έκαστον (ταχυ¬
δρομικώς 27 δρχ.), τα νέα μυβιστορήματα τοΰ κ. Δημ.
Πουρνάρα. Μεταξύ των πρώτων είναι καΐ ένα πού θά συγ-
κινήση δλον τόν προσφυγικόν κόσμον, διότι άναπολεΐ τό
δράμα των Μικρασιατών Έλλήνων καί προπάντων των
παιδιών καί των γυναικών έκείνων πού έξετουρκίσθησαν
μϊτά τό 1915 καί τό 1922 κατά χιλιάδας, καί άποκαλύ-
πτει συγκλονιστικάς πτυχάς τού.
1ΒΟΥΡΑΙΟΤΙΣΣΑ,,
Τοΰ Ιστορικοΰ, λογοτέχνη καί δημοσιογράφου κ. Δημή-
τρη Πουρνάρα, πού περιώδευσε την Τουρκίαν καί ήλθε είς
μυστικάς συνομιλίας μέ κρυπτοελληνίδας τής Μικράς Ά¬
σίας, θά συνταράξη κά&ε προσφυγικήν ψυχήν, κάθε Έλ-
ληνα πού σέβεται τόν εαυτόν τού.
Τα αλλα μυθιστορήματα τοΰ κ. Δημ. Πουρνάρα πού
κυκλοφοροΰν τιτλοφοροΰνται: «Ή Παναγιά τής Καλλια-
κού&ας», «Ό Διαβολογιατρός», «Άσ^ροπελέκι Ιπεσε!....,,
«Κάϊν, Κάϊν, ποΰ είναι 6 αδελφάς σον;», «Ό Τρελλός»
«Κοντσίτα καί Κάρμεν», «Τό άγριοκάτσικο τής Κηφισιβς»*
«Γκάγκστερς κάτω άπ' την 'Ακρόπολη», «Στή φυλακή'
πίσω άπ' τα κάγκελλα».
φ»ρά έριχΐ'μα: σέ έπ'κοι
νω» α ιμέ την ττοίηση τής Άγνην,
Σωτηιρακςπτούλου - Σχ,'νά, άν κσι
δέ./ είναι τό πρώτο της ττοιητικ')
6ι6λίο, τό «-Σφιραγίδα στό στη-
θο*». "Ολα σχεδόν τα ποιήματά
τής έχουινε ώξονα τή «λίμπιιντυ;
που μέ τόση ίδ.οφυία ά,εκαλυψς
κι άνέλΐΛτε ό Φρόυντ. Ό έρωτςχι;
κι' ό θάνατος κΓ άνάμεσά τους νά
σφαδάζει ή ζωή 'Ελατήοιο μον-
μοττοιό χαΐ καλλιτειχνί'^ο ό έρωτας
είτε σάν άναιμονή, οϊτιε σάν τπρά
θη σκορίΤΓΐέτοτι πλούσιΐα στίς π«
ητικές σελίδες τής Άγνής Σωτη
ρα<οτΓθύλου. Μέ εύαισθησία καί εύστοχία, 'μέ άπλότητα καί μέ ν τταδολή κατο'ρθώ-/ει ή ττοιήτρια να γίνθ'υιμε δέκτες της. Ή άνησυχία της βιρίσκεται στην ττοιητιχή της φόοιμα, δέν ττεΐιραματΐζεται σέ νέ ες μοιρφές, τό διαγιραιμμά της εί¬ ναι ψυιχολογικός - ττροδληματι- σιμός. 'Εξομολογβΐται μέ τα ποι ητικά της σύμβολα τίς εσωτερικάς ττ>ς καταστάσεις μέ μαά γλώσσα
ΤΓθλύ οίκεΤα, ττοίλύ άμεση. Στο
ττσίηιμα «Νύ,χτα»
«Κλείνω τα ιμιάτια μου
χ Γ άκούω τή νύχτα
νά τπερπατάει μέ μ,εγάλα βήματα
στά διαιμερίσ'ματα τού κόσμον
Οί ύττόγεΐες στοές γκρειμίζονται
*Ενα σωρά φαντάσιματα βγαίνουν'
στό φώς. ι
Τή νύχτα ά<ούω τούς σττόρους Ι ■μέσ' στό χώμα σάν τό σττεριμα τό άνδρικό πού ττερΐιμένω». Αύτοι οί τέσσιειρις τβλευταΐοι στΐχοι εΤναι συγκλονιστικοι στή δραματικιόττ|τά τους, κΓ είναι σττά νιο νά τούς συναΜτήισεις έτσι όλο κληρωμένους σέ γυναικεία έρωτ1 κή ποίηση. Άπλότητα — πυκνό τητα — αίσθαντικότηττα, μέσο- σ' αύτό τό τρίτττνχο κυλάει δλη σχεδόν ή ττοίηση τής 'Αγνής Σω ι τηιρακοτΓούλου - Σχινά, άν άφαι-, ρέσει κανεις μερ «ές κοινότιητες <ατο)οολές. 'Η ττ^ιήτρα ά^τ'αΐτο) ττίζει τό; έ,ςΜ·τα κ· άπτο σκ^π ά με γς6ι/ντ <οΰ χρό/ου καΐ μοναξιάς- Τόν άπομονώνει στό έγώ της, το < κεντρ'ζει, το/ ά/ςυτσπώνει, τόν ήμερώνει, τόν εΊρωνεΰεται καμμιά φορά. « Σ υ.αν αστροφές» Στίς σι/ντραφές κρατ.άιω γιά τόν έαυτό μου τό ρόλο τού ρΌυ6οΰ ττροσώπου Δέν έχω τό ταλέντο να μιλάω κι' όσο τηειρνοΰν τα χρόνια φσβούμαι δλο καί ττερισσότερύ •κΓ ώς παρουσία άττλή άκό,μη δέν εΤμαι άτΓίθοραίτητη Βλέτπετε οί συιναναττροφϊς ύπόκιίΐνται στούς νάμους τού θ&άτρου κ ι έγώ μιάς τελευταίας κλάσης φιγκυρα; γιά ττόσο άκόμη θά μίττορώ νά έχω κότττοια ζητήση. Γ Γ αύτό καί δέν τταρεξηγώ δέν τούς τπαρειξηγώ ττού δλο κα. ττιό άραιά γίνεται κιάττου να μέ καλοΰν Κι' αν μέ καλούν άκόμη καλ^ΚΓύνη των άνθρώπων» 'Υπάρχει άκόμα ένα μ.κρό ά- άπαιόδσξο ττοίηιμα «Ζωή αδεία* μέ δυό τροιμιεροΰς στίχους: ♦ Άκόμα καΐ τόν θάνατο δέν τόν φαντάζο,μαι για άντρα» Όλα, κ ι αύτη άκόμα ή πιό ά ΤΓοτρότταιη άρσενική έννοια κατοτ λ-ξη - θάνατος την έχουν έγκατα λείψει... τής δηιμιούργησαν μέσοτ τηις ένα φα&ερό κιενό ,μοναξιάς ά- ττό άρσενική τταρουσία. Μάς δί- νε·ι κατά κάττοιο τρόττο τή φθαρμε νη στάση ζωής καί ττέρα άττό τό θάνατο, μέσα βεβαία άτττό την ά- νικαυοτΓθίηαη «λιμητιντό της», ττου αύτό τό άνικανοποιητο βρΐσκετα οτόν καθέινο) μας σέ μεγαλύτερο ή σέ μΐικρότειρο βαθμό ΝΤΙΝΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ «►ο» Κομψές ζακέττες άπό την Συλλογή «"Εαρ 1973» νός γνωστοθ άγγλικοΰ Οίκου. ♦♦Φ»»»»»»»»»»»»»»«)»Φ»»»»»»»»»»ΟΦΦΟΟ>»»
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
(Έπιμέλεια: ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ)
Η ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤ1Α
Συνέχε'α έκ τής 1ης σίλίδος
ζητοΰμε.
Δέν τό ξανασυζήτησαν.
Ό Τσεζάρ Ίρλύ Χασάν ττα
σάς δέν εΤχε ττή τίττοτα καινούρ-
γιο. Άττλώς τόλιμησε νά έκστομί-
ση τόν άνομολόγητο λόγο ττο
έμττόδιζε τούς κυβερνήτες τής Ο
θωμανικής Αΰτοκρατορίας να ξε-
κληρίσουν τόν ύτΓΟδουλό της Ελ-
ληνισιμό. Όλοι τους ήθελον τ όν
άφανισ,μό ·μας. Άλλά τούς συγ-
κ,ρατοΰσε τα άδυσώτΓητο έρωτη-
<μα ττοιός θά πλήρωνε τό χαρό- τσι. Ποιο! θά έφορολογοΰντο. Π'» ο! θά κάλυτΓταν τα δημοσία έϊο- δα. Ή φορολογία των Όσμανληδων &έν άττέδιοε. Οί Τοΰρκοι, <α! σή· μερά άκόμη, είναι κατά τα όγδό- νταπέντε τα έκατό άγρότες Ζτά χρόνια τής Όθωμανικής Αύτοκρα τορίας ή άναλογία των άγροτων τΓ-νρνοΰσε τα ένενηνταττέντε τα έ¬ κατό, κάλυτΓτε τό σύνολο σχεδό' των όσμανληδων. Κι' ήσαν οτο μεγ ι στο ποσοστόν τους άκτημο νες Κατά τή παληά όθωμανικη νθιμοθεσία τα βουνά άνήκαν σιον Σουλτάνο κι' οί ττεδιάδες στό Ντι βλέτι, στό Δηιμόσιο. Οί ίδιοκτη- τες λογίζονταν ένοιικιαστές κι' έ¬ φορολογοΰντο μέ καταβολήν έ/οι- κίου γιά τα κτηματά τους, «γε,ρ κερσί», κα! ,μέ τό δέκατο των προϊόντων τους. Όμως τό ττλε'ι- στο των γαιών έξζχωρεΐτο σέ πα- νίσχυρους μεγαλοτσιιφλικούχου^ ττού άτΓαλλάσσονταν άΓτό κάΒε φο ρολογία μέ την υποχρεωθή της άντιτπαραχής έν καιιρώ ττολέμου ε¬ νός άριθμού όττλιτών καί άλόγων Οί μιικρογεσκτήμονες άττό την <χλ λη, όλιγαρκ'εΤς καί φυγότιονοι άττΛ φυσικοΰ τους, θεωρούσα.ν ττεριτ- τό νά καλλιιεργούν τα χωρώφια τους τακτιικιά. Τα καλλιερνούοαν τή μιά χρονιά κι' έφ' δσον τό *μ'ί ξούλι», ή έσοδ;ία, πού άποκομΐ-' ζανε άρκούσε γιά νά συντηρηθού; κα! την έττόμενη ή καί τή μεθεττο μένη, τ' άφηναν άκαλλιέργητα. "Ρ τσι τό Δημόσιο δέν εΙσέτΓραττε φόρο δεκάτιτς κΓ άττ' αύτούς ττα- ρά άργά καί ττοΰ, κάβε δυό κσΐ τρία χρόνια. ί ΜοιιραΤα, λοιττόν, δλα τα δημο- σιονσμικά 6άρη τού κ,ράτους έττε- φταν στούς ώμους των ραγιάδων ττού, κατά τή μεγάλη πλεΌψηιφια τοκς, ήσαν "Ελληνας. Αύτοι άο κούυαν δλα τα άστικά έπαγγελ- ματα, αύτοι άττοτελοΰσαν τό ζω- τικώτερο στοιχεΐο τής Αύτοκμκτη ριας. Τό έμττόριό της, ή βιθμηχα νία της, ή ναυτιλία της, τα όγδό- ντα τα έκατό τής βιοτεχνιας τη; κι' ενα σηιμαντικό ,μέρος τής γεωρ γίας, άοτκούντο άττό τούς "Ελλη- /ες ύτΓθδούλους της. Αύτοι συντη ρούταν τό Ντοβλέτι ·μέ τό άτιεχθέ στατο «χαιράτισι» κα! τούς άλλους βαρυτάτους φόρους ττού πλήρω- ναν Ό πακτωλός πού έρρεε άπό τούς «μττεζαιχτιάδες» και' τούς «οκά;.· βα.'άδες» των ύττο'δούλων 'Ελλη-' νω*ι στόν δημόσιο «χαζνέ» ήταν ά^ϊξάιντλητος, Κι' δταν ή τακτΐική φος>ολογία τους δέν έτταρκοΰσε νά
καλύψη τα έλλιείμματα ττού δηιμι-
ουογούσα/ οί συχνοί ττόλεμοι κΓ
ο! διαρ<εΐς άναταραχές, έφευρι- σκοντο χίλιοι δυό τρότΓθι γιά να έντείνεται ή άτπομύζηση. Προειο--' πράξεις φόρων, άναγικαστικές εί.1 σφορές. κατασχέσεις, ττρόστιιαα. Ι άκόμη καί όμαδικοί έξανδοαττοδι- σμοϊ, κα! θανατιχές έκτελ*χτει<. πλουσίων μέ άπο^λειστικό σ«οηϋ τή δήμευση των αγαθών τους. Ι Ώς τόσο, κατά τραγικά είοω- νκή συνάρτηισηι, ή άττομυζηιΠκΛ αύτη άπληστία τού έττισήμου Κρα τους και των· άργάνων τού, ττοι.' άποτελούσε τό ιμόνιιμο γενεσιουργο αΐτ ο των άτΓερίγραπτων δεινών τοΰ ύττΌδούλου Γένους μας, το πιροφύλαγε άττό τόν όλοκληρωτικΓ άφανισμό Στό σηιμεΐο σύτό ή ττό λιτική τής Ύψηλής Πύλης έναρμ" νίζετο, άττό τΓαράδοση, σταθερα μέ τό άπαΐράκαμτΓτο έρώτη.μα «ττοιός θά ττλήρωνε τό χαράτσι>
ΟΊ Ρωιμνιοί έπιρετΓΐε νά καταδυν»·-
στεύωνται γιά νά ίκανοποιεΐτα
ό φανατιιςτμός των μουσουλμοΛΧΟ»
κοί γιά νά μή τολμούν νό σηκω
νούν κεψάλι. Καί νά δεχατιζω"-
ται στΓοραδΐκά γιά νά μή ττληθαί
νούν έττικίνδυνα. Άλλά άχι καΐ νά
έξοντωθού". Όχι! Ήσαν άτταρ^.
τητοι στό Ντσβλιέτι. "Ε-πιρεπε λ»
ύπάρχουν, νά δουλεύουν κα! μα·
λιστα νά εύτπορούνΐ Γιώ ν' οντα-
ττοκρίνωνται στην αίκοναμική πρό
οδο καί στή δηιμοσιονομική έπάιρ-
κεια τής Αύτοκιρατο,ρίας. Γιά νά
χαρατσώνωνται κα! ν' άττοδίδη δ
σο ττερισσότερο τό χαράτσωμα
τοι/ς. Άκόμη καί κατά την 'ΕΘ
νεγερσία τού 1821, δτε οί διωγ-
ιμοί μας έφθασαν στή μεγαλύτερη
ένταση κα! στίς φριικαλεώτερη ο-
ττανθρω-ία, δέν ττήραν εχτοοση γε
νικότητας. Ό σκοττός ήταν νά κσ .
τασταλή ή 'ΕτΓανάσταση γιά νά ]
μή άτΓθξενωθούν ούτε μιά φούχτα ι
Ρω,μηοί άπό τό Ντοβλέτι. Κι' δ-ι
χι νά τούς έξοντώσιουν καί ο '
τούς στβρηιθοΰν δλους όμαδϋκά
(κΓ άνετΓανόρθωτα. |
Συνεχίζεται Ι
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΘΟΑΟΠΑ
"Ορθια ττάνω στήν όχθη τοΰ
χρόνου, στραιμμένη σ' ένα ιμέλλον
ήλιοφώτιστη άττ' την έλπίδα, φυ-
λάιξου άττ' τούς άντικατοτττρ -
σμούς ττού θά μττσρούσαν νχί σ
όδηγήσουν σέ μιά άττατηλή ευτυ¬
χία. Ή ζωή εΤναι κάτι ττολύ οο-
βαρό, μά είναι ταυτόχρονα καί
ττολύ δμορφη καί δέν θά ττρέπε
νά διακινδυνεύσης μ' ένα λοξευ,μέ
νο ξεκίνη,μα.
Λ
"Οταν ό Μέγας Αλεξάνδρα;,
θέλαντας νά υττοτάξη την 'Ελλά-
δα, εξεδήλωσε την ΤΓρόθεσΙ τού νά
κινηθή εναντίον των Αθηνών, ό
φιλόσοφος Καλλίας, ττού εΤχε τ:-
μηθή άτΓΟ τόν ττατέρα τού Άλί.
ξάνδρου Φίλιΐίτττρο ιμέ ενα τίτλο εύ
γενείας, έστειλε άπό την Άθήνα
ένα γράμμα στόν Μακεδόνα 6α-
σιλέα ττού έγραφε τα εξής: «Τόν
τίτλο, πού εΤχα δεχτή σού τόν έ
τηστρέφω, γιατ! έμοίθα δτι θέλος
νά ύτΓοδουλώσης την Άθήνα, τής
όττοίορς εΐμαι τέκινον. "Αν ή φιλο-
σοφία δέν έχει πατρίδα, ό φιλή
σοφος δμως έχει».
Λ
«Μονάχα δτηοιος άγαττά την πά
τρίδα τού, ξέρει ν' άγαττά κι' δλο
τόν- κόσιμο».
Μοντεσκιέ
Α
«.Εΐδα τόν Θεό στά έργα κα!
στούς νάμοας τής φύσεως, τούς
άναδεικινύοντας Σόφια κοί Δύνα-
μι ανεξάρτητον τής ύλης»
Νεώτων
Α
Ό είδωλολάτρης συγγραιφέας
καί ίστοιρικός Τάκιτος πού έζησε
στή Ρωμη μεταιξύ το3 54 κα! 114
μ.Χ. άναψέρει στά «Χρονικα» το«
γιά την ττυρκαιά τής Ρώμης, —ύ
έλαβε χώραν 30 χρόνια μετά τον
θάναιτο τού Χριιστού. Μεταξύ α>-
λων λέγει τα εξής «'Η Κοινή γνΐ-
μη κατηγορήση τόν Νέρωνα στί.'
αΐτιον τής ττυρκιαϊΟΒ;. Ό Νέρων
γιά νά κατασιγάση τούς θρύλουι,
ύτΓέδειΐξε ώς ένόχρυς, άλλους, τους
όττοίους κοινώς ώνάμαζαν Χριστια
νούς Δηιμιουργός τού όνόματος
τούτου ύττήιρξε ό Χριστός, ό όττοΐ
ος έττ! αύτοκ,ρστορος Τιβερίου κα!
ύττό Πραίτωρος Ποντίου Πιλάτοιι
τταρεδόθη είς τιιμορία. Ή Χριοτι·
ανική θρηοχεΐα διεδόθη έκ τής Ί
ουδαίας κα! είς άλλας χώρας κσι
είς την Ρωμη. άκόμη, όττου τό όέ-
«ατον ή ένδεκατον έτος τής αύτο-
κρατορίας τού Νέρωνος οί Χρι-
στιανοί ήσαν ττολυάριθμοι».
Α
Ό Δρ. Άρνώ λέγει: «Στήν ί-
ρημο Σαιχάρα συναντάς ένα σττά
νιο φυτό, πού άν κα! ριζώντ.ι στην
κατάξερ.ι άμμο, είναι γομάτο χυ-
μούς. Άττό τίς φλέβες τού στάζ:.
νερό καί είναι τρολύτΐιμο γιά τοϋρ
διψασιμένοι>ς τοίξιδιώτες τής έρή·
μου. ΕΤναι φυτρωμένο στην ττυ-
ρω,μένη άμμο καί δμως έχει στή
διάθεσί τού τα νερά τού Ώκεα
νού». Κάτι τταρόμοιο συψιβαΐνει
κα! μέ ΟΛ^ρώτΓους γβμάτους ττίστι
γεμάτους ε!ρή'/η ψυχης καί μυστι
κης χσράς, παρά τα θανατερά
λιοΛύρια τής ζο>ής ττού μττορεΐ κά
ττοτε νά τούς ψήνουν, "Εχουν κ·'
αύτο! στή διάθεσ! τους τίς δρο-
σιές τού 'Ωκεανού τής Θείας Χά-
οιτος.
ΑΓΑΙΙΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΗΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΝιΥ ΣΤΕΓΛΣΕΙΙΙ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΚ ΤΟΥ κ. 1ΗΜ. ΚΕΦΑΛΑ
Στά Ίωάννινα κυκλοφόρησ£ τε
λιειυταΐα μιά ύττέροχη Μουσική Αν
θολογία μέ μελωδίσ. Κλοκτσικών
Συνθετών, πολύτιμη ττροσφορά
στούς έκ,παιδευτικούς μας (Νηπιο
γωγούς, δασκάλουις, καθηγητάς)
έργο; τής καθηγητρΐας τού Γυ,μ-
νασίου Θηλέων Ιωαννίνων "Ολγα^
Β. Μέντζου. Ή "Ολγα Μέντζου
μέσα στά ττολυάριθμα τραγούδια
της περιέλαβε κα! Μικ,ρασιάτικα
Κάλαντα, ώστε νά γίνουν κτήμα
και των τταιδιών τής κι/ρίως "Ελ¬
λάδος.
"Ονε 'ρο τής Μέντζου ήταν νά
ττροσφέρη στά παιδία τιραγούδ α
μέ μσυσική τποιότητος, μέ μουσ.-
κή άυγέλων. "Ετσιι δλες οί έικδη-
λώσεις τού ότν6ρώτΓου, δλο τό ψυ-
σιχό μεγοολεΐο τΓαρελαύνουν μέτή/
μειεγαλιειώδη κλοχτσιική μουσική με
σα σ' αυτή τή Μουσική Άνθολο-
για. Εύγε στήν άξια έκΓτταιδευτ -
κό γιά την παλύτιμη ττροσφορα
της στήν Παιδεία τής Πατρίδος
μας.
Κατίνα Χ. Χαιροττούλου
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
ΗΑΕΚΤΡΟΜΙΚΟΙ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
Πρότινος ευρίσκετο είς την χώ-
ραν ιμας κλιμόχιον Άμερικανώ-
ήλϊκτρον.κών έπιστηΐ'αόνων, άττεο-
ταλμένων ύττό τής 'Εταιρίας Γου-
έστινχώουιζ, βασ,κού ττρο·μηβευτού
τού Τε,χνικοΰ ΕξοτΓλισιμοΰ τού Δο
ρι>φορικοΰ Σταθμού Έδάφουΐ,
«Θειρμοττΰλαι» έγκατασταθέντος
είς τό 20ον χιλ. τής Έθνι,κής ό-
δού Αθηνών Λαμίας, είς τα έγ-
καίνια τής λειτουργίας τού δευτέ¬
ρου άνακιλοκίτήρος τού όττοίου π λ
ρέστη ό Άντι—ρόεδρος τής 'Εβνι-
κής Κυβερνήσεως, κ. Μακαρέζας
<αι τού όττοίου ή ττιρογρ^,μματ· σθεΤσα ττλήρης λειτουργία ήρχι¬ σεν ΰττό την έτπβλιεψιν των ώς ά- νω έπι.στηιμόνων. Ό ευρισκόμενος μεταξύ τού κ>·
μακίου τούτου δ,ακ&κ,ρ ιμένος Άμε
ρΐικανός επιστήμων Ρίτσαρντ Μά-
σον ωμίλησεν είς τα -λαισια εϊ-
διικοΰ ένημβρωτικοΰ σβμιναριου
ττρός τούς "Ελληνας τεχνικούς ε¬
π! τώ τέλει τής εύρρύθμου λει-
τουργίας τούτου ττερί τής δυνατύ
τητος έξαλείψεως των τταρεμβαλ-)
λομένωκ τταρασίτων κατά την λή-'
ψι ιμηνυμάτων έκ των δορυφόρω. '
ΰτΓΕθάνω τοΰ Ατλαντικού καί Ίν.'
δ κου Ώκεανοΰ. |
Συγχαίιροντες τόν άξιόλογον αυ
τόν έπιστήμονα, δστις ρ,ντά τάσης
σοκρηνείας έχειρίσθη τό άλον &■
Τό έοττέρας τής παρελθούσης
Τρίτης συνήλβεν ύττό την ττρο*.
δρίαν τού Γεν Γραμματέως τού
ύττουργείου Κοινωνικών 'Υττηρε
σιύν κ. Δημητρίου Κεφάλα τό
Κεντρ'κόν Συμβούλιον Χτεγάσεως
μέ συμμετοχήν των κ κ. Βασ. Ρεγ
ικ,άικου Νομ'κοΰ Συμβούλου, Ίορ-
δάνου ΠοοιΛίίδη, Φ λΐΓΓττΓοττούλου
Διευθυντσΰ τοΰ ίδίου 'ΥτΓθυργε'ιου
κα! Σωκιράτ. Σινανίδη πρόσφυγος
έκττροσώτΓθυ κ.α! £λο3βε τάς κάτω¬
θι όπτο'φάσεις:
Πειρί έγκ,ρΐσιεως ττροσαρμογής
τοΰ υττ αριθ 845) Β. Δ)τος Σο
νσικ,σμοΰ Ν. Κων)πόλεως τηρός
τό διάγραμιμα τής Πολεοδομιας
Πειρί έγκ,ρίσεως συμπληρώσεως
τής οίκοδοτΓθΐήςτεως είς τό Τ 7?
Συνοικίας Νικαίας κα! άττορριψτ-
ως αίτηιμάτων ττερί ττροσκυρώσε-
ως.
Περί έγκρίιςτεως συμπληρώσεω"
τής οίκοδοττοιήσεως καί τής αριθ
μήσεως των οίκοττέδων είς τό Ο
Τ 32 τού Συνο:κισμού Κ. Τού,μ-
ττας Θεσ)νίκη·ς |
Πειρ! έγκιρίοιεως τροπτοποιήσεΜΓ
τής οίίκοδοττθ' ήαεως είς τό ΟΤ
46 τοΰ Συνοικισμόν Κ. ΣταυροιΙ
Θεσ)ν!ι<ης. Περί έγκιρίσεως τοΰ ύττ' αριθ 5189 Κτη·μ Διαγράμματος Πςτιχχ,χώρησις οίκοττέδου είς Ί εράν Μητρόττολιν Ναουττακτΐας κα' Εύρυτανιας Περί χαβορισιμοΰ ανωτάτου 6- ρίου δαττανών στοιχε,ώδους σ-ινηη ρήσεως Όκτωβριου — Νοεμβριού -- Δεκεμβριού. Πειρ ι στεγαστικής άπο·καταστά- σεως των μεμονωμένων άτόιμω/ Λοπκής Κατο'κίας. "Εγικραις έφαρμαγής συμπλη- ρωματικοΰ στεγαστιικοΰ ττρογράμ- •ματος. Πε,ρ! παρατάσεως ττροθεσμίας έ/άρξεως άνεγέρσιεως σίχημάτων άττό μέλη τού Οίχοδο,μικοΰ Συν) σμού «.Νέον Πανόραμα» Θεσ)ν!- Κτήσις έδαφ«<.ής έχτάισεως ίπτ 3 των Οί<οδθιμκών Συν)σιμών 'Υπαλ μα, ευχόμεθα άφ ενός μέν εύόδω σιν τής άτταστολής τού καί άφ" ετέρου εκπλήρωσιν τής επιθυμίας τού ττρός σύντσμον έττίσκεψίν τού είς την 'Ελλάδα, τής όττοίας, ώς εδήλωσεν είναι καί αύτός λάτρης χαί θαυμαστής, λυτΓούμενος διότ, ή άλιγοή.μ.&ρος επί μίαν έ6δομάδ<τ παραμονή τού έντοώθα δέν θά τού έτΓΐτρέψη νά άττοθαΐυμάση καί α.Ί την καί τό κλινόν της "Αστυ. Άιθ. Χαττζηιΐωάννογλου λήλων ΛΕΗ, -ενοδόχων Ελλάδος «Η ΞΕΝΙΑ» και «ΤΕΚΤΩΝ» έν θέσει Παλλήνης Άττικής. Κτήσις έδαφ κης έκτόκτεως έμ- βαδοϋ 200 στρεμ. είς ττεριοχήν Άν<ΐ6ύσσου τταρά τού Οίχοδομι- κοΰ Συν)σ.μού «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ» Περί έτπιχορηγήσεως Δήμου Ν Ίωνίας Βόλου πρός έκτέλεσι./ Κο: νωφελών "Εργων. Περί ιμε-ριικού διακανονισιμού της ττρός την ΕΚΤΕ οφειλομένης οί ττοζηιμιώσεως. ΤροτΓθττοίΐηισΊς τΓροί>ττολογισμοΟ
Άστών Προσφύγων Ν. 2044)52
Περί έγκρίσεως άγοοάς μιά·;
έτοίιμης οί*!ας έν Κατερίνη δι ι
την στέγασιν τής πρόσφυγος 0
Η.Ε. Άβαικιάν Ίωιχννου,
Περί έγκρίσεως ώγαράς μιάς έ
τοίιμης οικίας έν Κατερίνη πρός
στέγαισιν τής πρόσφυγος 0Η£
Τσαχιρίδη Πολυιξένης.
Περί έγ<ρίσεως έκτιιμήσεως ά ξίας διαιμερισμάττων ττολυκατοικ- ών Ρέντη και! Μελισσίων σρμοοιό τητος ΟΗΕ τΓρό τής έξοφλήσεως τού τελικού λ)σμοΰ άναδόχων. Περί έγκρίσεως ττροσφ. ο4χογενείας τού ματος έπ' ένοικιω είς την ρ Ρ3ΐανν Αθηνών έκ τής τοιαύτης τού Πειραιώς. Περ! έγκρίσεως διαθέσεως ο^1<^ πέδω>/ είς δ:ικαιούχοι;ς ττροσφι/Υ1
κάς οικογενείας είς τάς ττολεις
Τρ κιάλνίν, Λαμίας καί Βόλο,;
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ Η ΝΕΑ
ΣΥΛΛΟΠΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΩΝ
Εδημοσιεύθη είς την 'Ε
δα ή νέα συλλογιικ,ή σύ
γασίας τής Κι;6ερνήσιεως
975 τεΰχ. Β) των καπτνεργ;
άτΓοιςτη,ς τής χώρας Διά τής έν λό
γω συλλογιχής συμβάσεως κ<*' οίζονται ώς εξής τα κατώτστσ ο- ρια βασΐ'κών ήμειροιμισθίων των α- τταισ·χολου.μένω/ έργατών κα! ί^σ τρ.ώ; είς την επεξεργασίαν ♦***" λων καττνού: — Άνδρών δρχ 138. — Άνδρών άτΓασχολ^ί1£Λ'' είς την τιροφοοοσίαν φούρνων «σ- ττνών ΒΟΥΡΑΕΎ· δρχ. '42 — Γυνακών δρχ. 110- Τα ώς άνω Γ"ιαε.ρομίσμισ αυξάνονται δι έττιδάματος άς και όιθυγΐΐΐνής έργοσίσς δραχμών 7 έως 10, αναλόγως '' διχότητος.
Σμυρναϊκές φυσιογνωμίες
ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕ,ΩΜΑ ΤΟΥ ΝΤ ΙΝΟΥ ΤΑΙΙΑΡλ'Η
ΑΓΝΗ ΣΩΤΗΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ - Σ
XI
ΝΑ.
Τό βυόροδον (υοινώς συόρδο) ΚΑΟΗΓΗΤΗΣ ΑΑΕΞΑΝΔΡΟΣ Κ, ΣΥΜΕΘΙΜΙΔΗΣ Σφρ_γιδα βτό οτηθος
Υπο ΕΓ2ΤΡΑΤΙ0Γ ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ, Διδάκΐορος τοϋ Πά
ναπιστηιμίου των Παρισίων
Ο ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΗΜΗΣ ΚΑΡΚΙΝΟΛΟΓΟΣ Ι
Άναττάντεχο τό μήνυμα καί ή| στιροφής. Τό ϊδ ο βράδυ στό Κρα
Τό σκόρδο χιρησιιμοποιεΐται εί
ρύτατα είς την μαγειρικήν ώς όορ-
τυμα καΐ είς την φαρμακευτικην,
ώς φάρμκχκο τονωτικό, όρεκτικό |
και τονώνει την πέψη.
ΟΙ άρχαΐσι ττρό 4.500 χρόνια
Π.Χ. τό χρησιματτσιοΰσαν ώς φάρ
μοκο, έκτός άττο τροψή.
ΟΙ άθλητο:! έτρωγαν ττολύ σκό,ρ
δο, διά την μυίκήν ενέργειαν καί
ώς τονωτικόν τού νευ,ριικοΰ συστη
ματος, λόγω τής ττεριεκτικότηΓτος
στρυχνίνηις.
Ο! αγρόται, εργάται χειοώνα-
κτσι, αί Ρω,μαΐοι στρατιώται έν
γένει ετρωγαν σκόρδο διά νά ώ-
ττακτήσουν δύναμιν καί έττροφυλά:ι
σοντο άττό τας έντερικάς λοιιμώ
ξειις, (δία κατά τούς θερινάς έττο
χόος, καί ώς καταπραύντικόν· τής
βίψη,ς.
Τ6 σικόρδο δττως καί τό κρομ-
μύδι, ττειριέχεΐ έν ώττό τα δυναττό-
τερα μιικιρο&ιοκτόνα τής φύσεως,
την άκιρολεΐνη ττοθ άτηοστειρώνε·
τόν όργανιισιμό.
Τό σκόρδο ττεριέχει: θείον, ά-
ο-&έστιθν', φωσφόρον, φθόριον, ιω
διον, σηρυχνίνην καί τό σττουιδαιό
τερον δλων τό άλλυλο προττυλσοο
λφίδιον (άλλισίνη). Τό τελευταΐ-
ον τούτο, εΤναι ή δραστικότεϊρη χ ι
μι,κή ούσία ή όττοία διέρχεται, τα
νεφρά, τούς ττνεύμονας άκόμη καί
είς τό γάλα. Ή δυσοσιμία κατα-
ττολβμεΤται διά τής μασήσεως ύ-
λίγου μα-ντανού, χαρουτΐΊθύ ή σε
λίνου. Τό φθόριον έτηβοηθεΐ είς
την πιρόληψι της ττήιξεως τού α"-
ματος, των άρτηιριών ή των φλε-
6ών, κατο—ολιειμεΐ την Θρόμ6ωσι;
των κιιρσών, πιρολαμ6άνει την τε-
ρηδόνα των οδόντων. Ή χαρακτη-
ριστική όσμή καί γεϋσις τού σκοΓ
δου όφείλεται, είς αίθιέριον έλαιον
τό ότηοΐον ττεριέχει τό αλληλο προ
■ττιυλσουλφΓδιον.
Τό έλαιον τουτο άτΓελευθεροΰτσ,
δι' όνζυματικών δράσεων κα! έχε
άγγειοδιΐασταλτικήν ενέργειαν, κσι
συνιιστάται είς την άρτηριοσκλή
ρυνισιν.
Είς την ιατρικήν χρησιιμοπο·εΐ-
ται είς διάφορα φαρμαχευτικά πά
ρασ>κευάσματα, ώς άντισητΓτικό,
εναντίον τού κοκκύτου, τής ττνεΑ,'-
μονίας, τούς βρογχΐικούς καταρ-
ρους, τάς βροιχοεκτασίας, ώς π-α
ιρασΐτακτόνο, μιικρσβιοκτόνο, κατά
τής άμιβασωοιεως, έλΐμινθιάσεως
κ.6.
ΆναΓτττύσσει άντισητττΐίκήν ενέρ¬
γειαν είς τό ττετττΐικόν σύστη,μα.
Είναι ωσαύτως ττροφυλοκτικό κα¬
τά των έττιδηιμιών των λοιιμωδών
νόσων. Διεγείιρει την τΓαραγωγήι'
των λεμφοχυττάρων καί την φαγο
κυττάιρωσιν. Σήμερον είς τό έιμΐτύ
ριον ύττάρχσυν παρσχτκευάσματα
μέ βάσιν τό σικόρδο κατά την άρ ,
τηριοσικλήρυνσιν.
"Εσωτερικώς είναι όρεκτικόν ϋ-
■—«δοηθεΐ είς την δυσττεψίαν και θ?
ροπτεύει τούς ρευματΗσμούς.
Προσαχή! άπαγορεύεται είς
τούς υπειρχλωρΐϋΊκούς, εΐίς τούς
άνοοιιμιικούς, είς τούς πάσχοντος
έκ γαοτπρίτιδσς, ήττατίτιδος, ελ-
κος τού δωδεκαδοχτύλου, κωλιτι-
δος καί άλλειργίας.
Ή ΰτΓερβολιική χρήσις τού σκόρ
δου τηροκαλεΐ ιμέθην. Είναι έττίσης
καρδιοτονωτικόν καί άντπτυιρετ·-
σιικόν, βιεγειρτΐ'κόν, διουρητιικόν, ύ
ττοβοηθεϊ είς τό εθρος τής άναπ·/ο
ή>ς ώς καί τής άδήλου διαπνοής
ΕΤναι άντιΐττνρετΐ'κόν, εναντίον
των ίώσεων δρά διά τοΰ αλληλο
τηροτΓΐλσουλφιθίου, είναι καί άν¬
τ ιιλυσσΐικόν φάρμακον.
Διά την τελει/ταίανν αύτη δρά¬
σιν τοΰ σκόρβου, θά αναφέρωμεν
κατωτέρω μίαν ττερίτττςοσιν λύσ-
ο-ης, ένθα ίάβη ό άσθενής διά τηΓ
βρώσεως σκάρδου.
Ώς γνωρίζομεν ή έττώασις τηι;
λύσσης δέν είναι έπαικ'ρΤιβώς ττρο-
διαγεγραιμμένη καί τουτο όφειλί.-
ται είς την ισχύν τού ίοθ κα! εκ,
την διάφορον άντοχήν τού όργα-
νιοτμοθ.
Τα δρια τής έττωασεως κυιμα -
νονταϋ άττό 2—8 έδδομάδων, 6
μηνών έως 2 έτών.
ΕΤναι άδΐιαφιλονίικ.ητον δτι ή λύσ
σα μεταδίδεται είς τόν άνθρωττο/
δια τής στέλου λικσσώντων, φ-
ων, καί ή θειρατΓεια έπιτυγχά^ετσι
ασφαλώς μόνον ττιρό τής έκδηλ,ο-
σεως τής νόσου. Ή εκδηλωθείσα-
λύσσα εΤναι ττάντοτε θανατη·
Κοπτότε είς ένα χωριό τής Μ -
κράς Άσίας τταρουσιάισθηκε λυί
σα είς έναν άγρότην.
Ούτος είς τό ιστορικόν τού δέ»
ανέφερεν τίττοτε τό συγκεικιριμένθ ·,
αλλ' ουτε ένθυμεΤτο τό δήξα^ ζώ¬
ον.
Τό μόνον ττού εγνώριζα ττώ';
εΤχε ένα σικύλον ό οποίος είχεν έ-
ξαφανισθεΐ τρρό ττολλών μην<1 <ι, πού τό είχεν ξεχάση ττλέον. Όταν ό άγρότης παρουσίασε.· ϋδροφσβίαν καί δυοτφαγίαν οί οί- κεΤοι τού τόν έττήγαν είς τόν Ια¬ τρόν ό οποίος αύθις διέγνωσαν· δ τι ό άσθενής των έπασιχεν, έκ λύσ σης. Μετά ολίγων ημερών ένεφαν' σθηισαν, οί μυικοί σττασμοί, κ<χ~ τάθλιψις, ύτΓερβυαιισθηισία, σττα¬ σμοί τοΰ φάρυγγος, δυσκαταητύ- σία, ι/ττερτπυρεΐξία, έντονοι διεγί.»· σεις, ώς καί μανιώδους τταραφρ - σύνης, δτε ήρχισεν νά έπΊτίβε,τν», μέ όριμήν είς τούς ττλησίον εϋριβ κομένους. Τότε οί συγγενε'ις τού ηναγκάσθησαν νά τόν άττομονώ σουν κα! τόν έκλεισαν είς μίαν Λ ττοθήκην, χωρίς νά τού χορη/ή σουν, ούτε τροψη οΰτε ύδωρ, δι* τι ό σττασιμάς τού φάρυγγος εΐν,ί τόσον άλγεινός, ούτως ώστε δη¬ μ ιουργεΐται είς τόν άσθενή φο6ι& άκόμη καί έττί τή θέα τοΰ ύδα¬ τος -ο—'λωμένος λοιττόν είς ϋτιττια. θέσιν ό ταλαίττορος άγρότης καί τρρό τής έλεύσιεως τής παραλυτι- κής φάσεως τής νόσου, περίιμενόΐ τό ιμοιραΐον τού. Αίφνης βλέττε' είς την ύπερώαν τής άποθήκης άρμάθα άττό σκάρδα, έγείρετα1 άμέσως, τα καττεδάζει κιάτω κα; άρχίζει νά τρώγη, μέ τίς όλίγε·.; σκ£λ!δες σικόρδου, ό έντονος σττ~- σμός τού φάρυγγος καί ή δυσχε¬ ρής καταττοσία ήρχισαν νά ύττο- χωρούν, κα! σιγά, σιγά καταβιρό χθιισαν δληιν την άρμάθαν γιά νά κιοπο—ραΰνη την άκαταμάχητον 5ι ψάν τού. Όταν την επομένην ημέραν, ι πήγαν οί συγγενεΤς τού γιά νά Ιδούν τ! άτπέγεινεν ό άσθενής των ώς έκ, θαύματος τόν εύρήκαν μι- θυσμένον, ούτος ευρίσκετο ττλέον είς τάς άγκάλας τοΰ Μορφέως καί ούχι ειίς τάς άγκάλας τού Χά ρου. Όταν δέ συνήλθεν μετά διήιμε- ρον έλαβεν τροφήν καί ύδωρ, ού¬ τω ίάθη τελείως έκ τής λύσσης. Τώρα διερωτάται τις πώς έττέ δρασαν τό σκόρδο; ττροφανώς, άψ ενός μέν κατά την άττελευθέρωσ ι / των ένζυματικών ούσιών τοΰ άΛ- λυλοπροταιλσουΛφίδιου δημιουρ- γεΐται βιοτχηιμική αντίδρασις έντος τοΰ άργανισιμού ιμέ .αύξησιν τώ./ λεμψακυτάρων, έν συνεχεία γωγή άντισωμάτων καί τάρωσιις, διότι ώς γνωστόν, δτα-ν ό ίός φθάσει είς τόν εγκέφαλον, ή τοξίνη τό ττρώτον πού ττροσβάλ- λει είναι τό κινητικόν κέντρον, οί μύς τού φάρυγγος καί είτα δλ >
τό μυικόν κα! τό νευρικόν σύστη.
όδύνη μεγάλη γιά τόν θάνατ?.
τού Καθηγητού Άλειξάνδρου Σι,-
μεωνίδη. Ή Έττιστήιμη θρηνεΐ έ¬
ναν άττό τούς έκλεκ,τότερους Ιερ.
φώντες της. 'Η φοιιτητική νεότης
έναν άττό τούς θερμότερους Δα
σκάλοι/ς καί συμτπαοραιστάτες ·ίης.
Ή Τέχνη έναν άττό τούς έκλεκτούτ
τη,ς Μύστες. Καί ή Μικρασιατιΐνη
ψυχή, ή Σμυρναϊκή ψυχή, ένα άπό
τα ττιό έττίλεκτα τέκνα της. Για-
τί ό Άλέξανιδρος Συ,μεωνιδης
— ύ «'Αλέκος μας» των τταιδικώ''
καί φοιτηαικών χρόνων μας ·—-δέ··
ήταν μόνον ό επιστήμων, ό δάσκα
λος, ό έρευνητής, ό δηιμιουργός
Ήταν τρρό τΓαντύς ό άνθρωττος.
Ό άνθρωττος, ττού άφιέρωσε τα
ττάντα στήν Ίε,ρή άττοστολή πού ή
Μοΐρα τόν έταξε. Ό Άλέξανδρος
Συμεωνίδης, άτττό τα μαθητικά τού
άκόμη χρόνια έδειιξε δλη τού τή,·
εύαισθησία. Βοήθησε καί συμττα·
ροχττάθηκε τούς «άδύναταυς» μα-
θητές στήν Εύαγγελική Σχολή
τής Σμύρνης, κατατοτπζοντάς τους
στίς δυσκολίες, ττού άντίκρυζαν
στά ιμαθήματτά τους. ΟΙ παιδικοί
τού φίλοι τόν άναβκμαμαστε δτα.»
ιμαζειμένοι τ" άττογεύματα στό άρ
χοντΐ'κό σπίτι τού, στό Γαλάζιο,
ύστερα άττό τα μαθτϊματτά μας,
ιμάς ψυχαγωγούσε μέ τίς λαμπράς
ιμουσιικές έκ-ηελέσεις τού στό πιά-
νο. Γιατ! ό Συμεωνΐβης, έκτός ά-
προικισιμέ-
τπανιστικό
ττό ττολλά άλλα,
νος καί μέ δαιιμόνιο
ταλέντο ττού ασφαλώς θά τόν ά-
νιέδεΐιχνε σέ διιεθνή βιιρτονόζο τού
κελιδοκυ,μβάλοι/ αν εΤχε έπιλέξη
την ΑΛουισικ,ή άντί τής Έπιστή,μης.
Γεμάτος χαιρά και τταιιδικό έν-
θοιχτιασΐμό μας δέιχτηικε ττέιντε η¬
μέρας πιρό τού θανατον στά έρ-
γαστήριά τον στό Πανεττιστήιμΐϋ
τής Θεκτσαλονίκης. Μάς μίλησε μί
σιυγκίινηιση' γιά τή Σμύρνη κσί
ιμάς ττεριέγραψε τίς εκδηλώσεις
πού έτοίμαζε γιά τα ττενηντάιχρο
να άττό τής Μιικ,ρασιατικής Κατα-
τικό Θέατρο τής Βορείου 'ΕΞλΛα-
δος ττροσκεκληιμένος άττό τόν άγα
τπντό φίλο, στην ττρωτη τής %^.^
Ταύροις Ίφγενείας» τόν καμαρω
ναμε καθώς έμτταινε γεμάτος ζωή
χαρά, άκτιινοβαλία, ύττερηφανος
γιά τή δημιουργική χορογραφια
τής τραγωδίας ττού ή σύντροφος
τής ζωής τού, Ντάρα, εΤχε φιλυ-
τεχνήσει. Κ«ί άς μή φανή τούτο
σσν τταραδοξολογία: Ή εΤσοδος
τού "Αλεξάνδρου Συμεωνίδη χά .
ρετίστηικε άττ' δλους τούς θεατες
σάν κιάτι τό Ιδιαίτερο, κάτι τό ξε
χωριοτό. 'Εττίλεκτα μ'έλ,η τής Μϊ
κιεδονικής κοινωνίας, όΐνβρωποι ή-
λικιομένοι, νέοι φοιτητές κα! φοι-
τήτριες τόν ΰττιοδέχτηκαν μ' ένα
έγκάιρδΐΌ «καλώς ώρισες». ΓιατΙ
τό ΐδιο ιμόλις πρωινό εΤχε γυρι
σει άττό συνέδριο τής Εύρωττηις
δττου ιμετέσχε ώς ά^τΐΉρόσωττος |
τής 'ΕΞλλάδος Καί ό άλησ'μόνητος
φίλος εΐχε γιά δλους ένα χαμόγε.
λο, ένα φιλικό λόγο, μιά θερμη ι
χει.ραψία, μιά κοΐθηισνχαστική δια
δεδαίωση σέ μεριικΐούς ττού τόν ρω
τούσαν γιά την τρορεία των άσθ<:- νών τους, Τώρα ό 'Αλέκος μας έφυγε. Ό «Μικράς Τζάκεύ» τής «Διαπλάσιε-' ως των Παίδων» πού /ςττόλιζε τις Ι σελίδες της μέ τα έμπνευισμένισ σικίτσα τοι» καί τα φιλολογικά τού πιρωτόλεια, δέν ύττάρχει πιά | 'Εφυγε σάν ένας νιικητής έφιττττος' θαρραλέος, κατσιμαχόμενος τόν θάνατο κα! νικητής τού. Γιατ! ό Άλέξανδρος Συμεωνίδης, δέν ^ι- «ήιθηικε δέν ττέθανε. Ζή καί θά ζή άνάμεσά μας μέ την έντονη ττσ· ροιησία τού. Τα έτπστη,μονικά έ- ττιτεύγματα καί τό «Θεαγένειο» δημιούργηιμά τού, θά μαιρτυιρεϊ στό ττέρα'σιμα τού χρόνου τό στ'- χο τού Ποιητή: Ακρίτας ή ψυχή τού κα! 6ιγλά- (τορας κονταροχτύττησε τό Χάρο..., Νίκος Τουτουντζάκης 'Αφ· έτέιροα δέ ή χηιμΐ'κή ούσί^ στρυχνίνη ττού τηεριέιχεται είς τό σκόρδο ή όττοία έττιδρά επ! τσύ κεντριιικού σαττήιματος, καί επ! τού νωτιαίου μνελού, έττ! των άπολή- ξεων των κινητικών νεύρων, διεγει ρ«ι είς τόν τπρομήκη τό κέντ,ρο^ τής άνατΓνοης, ίδίό: τό άττογγειο·· κινητΐ'<όν κέντιρον τής άνοστνοής, ήλαττώνει την μι/[;κήν χροναξίοΐκ κα! διεγεί'ρει την ρυΐκήν παρά- λυσιν. 'Ετηδρά ωσαύτως έττ! τοΰ κυκλσφοριαικοΰ συστήματος άφο- ρά τόσον την καρδίαν δσον κα! τα άγγεΐα συνεττεία διεγέρσεως τού ττνευιμονογαιστρικοϋ νεύρου ε Ο Δηιμιουργός μάς ττροσφέρει θαυιματουργά φάρμοίκα δωρεάν είς την φύσιν καί μάλιστα αύτοφνη, άλλά ό άνθρωπος ό σιώνιως άγ- νώμων τα π·εριφρονεΤ. ΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΣ ΕΚΔΗλΙ,ΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ Συνεχίσθτραν και σννεχίζονται τόσον είς τάς Αθήνας ομ;η σοο ττεριοχήν τής Πρωτευούσης, όσο- καΐ είς την Επαρχίαν, αί έχδηλόο σεις ίττί τή τπεντηκονταετία άττό τής Μιικιρσοσιατικής Καταστροφής ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗΝ Το Λύκειον 'Ελληνίδων Ήρσ· κλείου Κρήτης ώργάνωσεν μνηιμό συνον συγκέντρωσιν την 23ην Νο ειμβροίυ είς την Βασιλικόν τού 'Λ γ!ου Μάρκου "Ηρακλείου κατά τή.» οποίαν ωμίλησεν ό δικηγόρος κα' τ. Νομάρχης κ. Εμμανουήλ Γα¬ λανάκης, μέ θέμα «Πώς εΐδε τή'1 'ίωνική Γή ένας κρητικός». ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑΝ Αυριον Κυριακήν 26 Νσεμβρ'- ου δ συνεργάτης μας κ. Χρήστοις ττροσκληθείς, θά ομιλήση είς την 'Αναγνωστικήν 'Εταιρίαν Κερκύ¬ ρας μέ θέμα «Ή Θι/σ!α τού Χρμ σοστόμου». ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΑΡΝΑΣΣΟΝ Αύριον έττίισης, Κυριακήν 26 Νοεμβριού, ό Σύνδεσΐμος τής Πά τριαρχικής λΛεγαλης τού Γένους Σχολής Κωνσταντ ινουττόλεως ώρ- γανωσε συγκέντρωσιν είς τόν «Παρνασσοόν», σ.καπόν έχουσαι καί χαρακτήρα «ύττοιμινήσεως», άλ¬ λά «αί έξάρσεως τής προσφοράς είς τό Ελληνικόν σύνολον Κατ' αύττγν, μετα είσήγηισιν τοϋ Προ- Ιδρον τού Συλλόγου κ. Άλεξάν- 1>ρον ΑΑακρίδη βά άκολουοήσονν
ούντομοι ττροσλαλιαΐ και μηινύμα
τα τής 'Εκκληισίας τής Ελλάδος,
διά τού 'Αρχιιμανδρίτου κ. Παντε-
λεήμονος Ρίζοα, τού Δηιμάρχου ·
Άθηναίων κ. Δ, Ρίτσου, τής 'Α-
καδημιας ΆθήΛ'ών, τού Πανεττιστη
μ'ιου Αθηνών διά τού καθηγητού
κ. Όρέστη Λουιρίδη, τού Μετσο-
βείου Πολυτεχνείου διά τού καθη¬
γητού κ Περκλή Θεοχάρη, τον
Έλλην. Τύττου διά τοΰ κ. Κ Μττσ
στιά, τού Καλλιτεχνιικού 'Επΐιμελη
τηρίου διά τού γλύπτου κ. Βάσου
Καττανταή, τού έμητορικού καί βιο
ιμηχανικού έπιιμελητηιρίου διά τού
κ. Διονυσίου Μαγκλιβέρα. Τέλος
θά ομιλήση ό Πρόεδρος τού Συν-
δέσιμου κ. Άλέξανδρος Μακρίδης
μέ θέμα «Θονάσΐ'μον ξερρίζωμα ή
άναγκαστική άνθούσα μεταφείτευ-
Ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟ¬
Ν Ι ΚΕΩΝ
'Εττί τή σΜμττληρώσει ττεντηκον
νταετίας άτπό τής Μιικιρασιατικής
Καταστροφής ό ενταύθα Σύνβε-
σμος ©ίΐσσαλονικέων ώργάνωσί.
διάλεξιν είς την 'Αρχαιαλογικη
Έταιρεία την 28 Νοεμβρΐου κα'
ώραν 7,30 μ.μ., μέ όμιλητήν τόν
κ Χρήστον Σολομωνίδηιν καί &έ
μα «Μέρες έθνικες δόξης κα! μέ
ρες έθνιικού 6ρήνου». ©ά ττρολογ!
ση ό Γεν. Γραμματεύς τού Συ'δέ
σμόν κ. Χρ. Κοσιμίιδης.
ΩΛΟΚΛΗΡΩΘΗ ΚΑΙ ΕΕΓΚΛΟΦΟΙΉΣΕ
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦'
1 ΕΑΕΥ0ΕΡΙ6Σ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ,,
ΤΕΤΡΛΤΟΜΘΣ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ
Άπό τόν ιστορικόν καΐ δημοσιογράφον
κ. ΑΗΜΗΤΡ10Ν ΠΟΥΡΝΑΡΑΝ
>♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦■
ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟΝ — Τϋ ΠΡΩΤΟΝ ΚΑΙ
ΜΟΝΟΝ ΗΛΗΡΕΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥ
— ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΠ0ΚΑΛΠΙΤ1Κ0Ν —
ΕΙΣ ΔΙΌ ΕΚΔΟΣΕΙΣ, ΛΑΪΚΗΝ ΚΑΙ ΠΟΛΓΤΕΛΗ
Μέ την έκδοσιν τοΰ τελευταίου καί αύτοτελοΰς, τε-
τάρτου τόμου έκ 400 σελίδων μεγάλου σχήματος, συνεπλη-
ρώθη ή κλασική πλέον βιογραφία τοΰ μεγαλυτέρου "Ελ¬
ληνος πολιτικοΰ των νεωτέρων χρόνων, άπό ένα Ιστορι¬
κόν καΐ δημοσιογράφον, πού τόν εγνώρισε καί παρηκολού¬
θησε άπό κοντά την ζωήν καί την δρασιν τού, άπό τής
νεαρωτάτης ήλικίας των 18 έτών, πού τόν έθαύμαζε, >.λ-
λά καΐ τόν έπέκρινε αύστηρότατα πολλάκις, κατά την δε-
καοκταετή στενήν γνωριμίαν των, μέχρι τοΰ θανάτου τού
Έλ. Βενιζέλου, χωρίς νά παύση ποτέ ό έκλιπών πολ'.-ι-
κός νά τοΰ εκδηλώνη στοργήν καί εμπιστοσύνην. Ή λαίκή
Ικδοοις τής μεγάλης αυτής βιογραφίας έκτείνεται είς 1.
ΟΟΟ περίπου σελίδας έκ δύο τόμων, οί όποΐοι πωλοΰνται
χαρτόδετοι δρχ. 200 καί πανόδετοι 250, Άποστέλλοντ'χι καΐ
ταχυδρομικώς μέ 15 δρχ. επί πλέον διά κά&ε τόμον
(Έμβάσματα: όδός Πιπίνσυ 108, Αθήνας, τ.τ. 2θΊ τηλ.
812-140). Ή πολυτελής, έκ δισχιλίων σελίδων καί τεσ-
σάρων τόμων πληρεστέρα καΐ μέ ίπίλο^ον - συμπεράσμα-
τα, άληθινόν κριτικόν έλεγχον, τόσον τοΰ Βενιζέλου, δσον
καί των φίλων ή άντιπάλων τού, διατίθεται πρός 850 δρχ.
δερματόδε'τος, πανόδβτος δέ 800 καί 700. Ταχυδρομικώς αποστέλ-
λεται έναντι 800 ή 830 δρχ. ή πανόδετος καί 880 ή δερματόδε-
τος (μαζί μέ τα ταχυδρ. ϊξοδα).
Κυκλοφορεΐ έπίσης είς δύο εκδόσεως, λαϊκήν - εύθη-
νήν καΐ πολυτελη", τό πολύκροτον Ιργον τοΰ κ. Δημ. Πουρ¬
νάρα «Κατηγορώ!..» (Ίσχορία τοΰ Κυπριακοΰ Ζητήματος,
μέ την Επανάστασιν τής ΕΟΚΑ, την πολιτικήν των Άγ¬
γλων, Τούρκων, τοΰ Μακαρίου, τοΰ Γρί&α, τής κυβερνή¬
σεως των Αθηνών, τάς συμφωνίας Ζυρίχης καΐ Λονδίνου
καΐ τάς μετέπειτα έξ«λίξεις). Δύο τόμοι δεμένοι είς Ινα,
λαϊκή Ικδ. δρχ. 50. Πολυτελής, πανόδετος δρχ. 150, δερ-
μ,ατόδετος δρχ. 170.
Έπίσης είς 6ι6λιοπωλεΐσ καΐ κιόσκια κυκλοφορούν
είς σχήμα βιβλίων τσέπης πρός 20 δρχ. έκαστον (ταχυ¬
δρομικώς 27 δρχ.), τα νέα μυβιστορήματα τοΰ κ. Δημ.
Πουρνάρα. Μεταξύ των πρώτων είναι καΐ ένα πού θά συγ-
κινήση δλον τόν προσφυγικόν κόσμον, διότι άναπολεΐ τό
δράμα των Μικρασιατών Έλλήνων καί προπάντων των
παιδιών καί των γυναικών έκείνων πού έξετουρκίσθησαν
μϊτά τό 1915 καί τό 1922 κατά χιλιάδας, καί άποκαλύ-
πτει συγκλονιστικάς πτυχάς τού.
1ΒΟΥΡΑΙΟΤΙΣΣΑ,,
Τοΰ Ιστορικοΰ, λογοτέχνη καί δημοσιογράφου κ. Δημή-
τρη Πουρνάρα, πού περιώδευσε την Τουρκίαν καί ήλθε είς
μυστικάς συνομιλίας μέ κρυπτοελληνίδας τής Μικράς Ά¬
σίας, θά συνταράξη κά&ε προσφυγικήν ψυχήν, κάθε Έλ-
ληνα πού σέβεται τόν εαυτόν τού.
Τα αλλα μυθιστορήματα τοΰ κ. Δημ. Πουρνάρα πού
κυκλοφοροΰν τιτλοφοροΰνται: «Ή Παναγιά τής Καλλια-
κού&ας», «Ό Διαβολογιατρός», «Άσ^ροπελέκι Ιπεσε!....,,
«Κάϊν, Κάϊν, ποΰ είναι 6 αδελφάς σον;», «Ό Τρελλός»
«Κοντσίτα καί Κάρμεν», «Τό άγριοκάτσικο τής Κηφισιβς»*
«Γκάγκστερς κάτω άπ' την 'Ακρόπολη», «Στή φυλακή'
πίσω άπ' τα κάγκελλα».
φ»ρά έριχΐ'μα: σέ έπ'κοι
νω» α ιμέ την ττοίηση τής Άγνην,
Σωτηιρακςπτούλου - Σχ,'νά, άν κσι
δέ./ είναι τό πρώτο της ττοιητικ')
6ι6λίο, τό «-Σφιραγίδα στό στη-
θο*». "Ολα σχεδόν τα ποιήματά
τής έχουινε ώξονα τή «λίμπιιντυ;
που μέ τόση ίδ.οφυία ά,εκαλυψς
κι άνέλΐΛτε ό Φρόυντ. Ό έρωτςχι;
κι' ό θάνατος κΓ άνάμεσά τους νά
σφαδάζει ή ζωή 'Ελατήοιο μον-
μοττοιό χαΐ καλλιτειχνί'^ο ό έρωτας
είτε σάν άναιμονή, οϊτιε σάν τπρά
θη σκορίΤΓΐέτοτι πλούσιΐα στίς π«
ητικές σελίδες τής Άγνής Σωτη
ρα<οτΓθύλου. Μέ εύαισθησία καί εύστοχία, 'μέ άπλότητα καί μέ ν τταδολή κατο'ρθώ-/ει ή ττοιήτρια να γίνθ'υιμε δέκτες της. Ή άνησυχία της βιρίσκεται στην ττοιητιχή της φόοιμα, δέν ττεΐιραματΐζεται σέ νέ ες μοιρφές, τό διαγιραιμμά της εί¬ ναι ψυιχολογικός - ττροδληματι- σιμός. 'Εξομολογβΐται μέ τα ποι ητικά της σύμβολα τίς εσωτερικάς ττ>ς καταστάσεις μέ μαά γλώσσα
ΤΓθλύ οίκεΤα, ττοίλύ άμεση. Στο
ττσίηιμα «Νύ,χτα»
«Κλείνω τα ιμιάτια μου
χ Γ άκούω τή νύχτα
νά τπερπατάει μέ μ,εγάλα βήματα
στά διαιμερίσ'ματα τού κόσμον
Οί ύττόγεΐες στοές γκρειμίζονται
*Ενα σωρά φαντάσιματα βγαίνουν'
στό φώς. ι
Τή νύχτα ά<ούω τούς σττόρους Ι ■μέσ' στό χώμα σάν τό σττεριμα τό άνδρικό πού ττερΐιμένω». Αύτοι οί τέσσιειρις τβλευταΐοι στΐχοι εΤναι συγκλονιστικοι στή δραματικιόττ|τά τους, κΓ είναι σττά νιο νά τούς συναΜτήισεις έτσι όλο κληρωμένους σέ γυναικεία έρωτ1 κή ποίηση. Άπλότητα — πυκνό τητα — αίσθαντικότηττα, μέσο- σ' αύτό τό τρίτττνχο κυλάει δλη σχεδόν ή ττοίηση τής 'Αγνής Σω ι τηιρακοτΓούλου - Σχινά, άν άφαι-, ρέσει κανεις μερ «ές κοινότιητες <ατο)οολές. 'Η ττ^ιήτρα ά^τ'αΐτο) ττίζει τό; έ,ςΜ·τα κ· άπτο σκ^π ά με γς6ι/ντ <οΰ χρό/ου καΐ μοναξιάς- Τόν άπομονώνει στό έγώ της, το < κεντρ'ζει, το/ ά/ςυτσπώνει, τόν ήμερώνει, τόν εΊρωνεΰεται καμμιά φορά. « Σ υ.αν αστροφές» Στίς σι/ντραφές κρατ.άιω γιά τόν έαυτό μου τό ρόλο τού ρΌυ6οΰ ττροσώπου Δέν έχω τό ταλέντο να μιλάω κι' όσο τηειρνοΰν τα χρόνια φσβούμαι δλο καί ττερισσότερύ •κΓ ώς παρουσία άττλή άκό,μη δέν εΤμαι άτΓίθοραίτητη Βλέτπετε οί συιναναττροφϊς ύπόκιίΐνται στούς νάμους τού θ&άτρου κ ι έγώ μιάς τελευταίας κλάσης φιγκυρα; γιά ττόσο άκόμη θά μίττορώ νά έχω κότττοια ζητήση. Γ Γ αύτό καί δέν τταρεξηγώ δέν τούς τπαρειξηγώ ττού δλο κα. ττιό άραιά γίνεται κιάττου να μέ καλοΰν Κι' αν μέ καλούν άκόμη καλ^ΚΓύνη των άνθρώπων» 'Υπάρχει άκόμα ένα μ.κρό ά- άπαιόδσξο ττοίηιμα «Ζωή αδεία* μέ δυό τροιμιεροΰς στίχους: ♦ Άκόμα καΐ τόν θάνατο δέν τόν φαντάζο,μαι για άντρα» Όλα, κ ι αύτη άκόμα ή πιό ά ΤΓοτρότταιη άρσενική έννοια κατοτ λ-ξη - θάνατος την έχουν έγκατα λείψει... τής δηιμιούργησαν μέσοτ τηις ένα φα&ερό κιενό ,μοναξιάς ά- ττό άρσενική τταρουσία. Μάς δί- νε·ι κατά κάττοιο τρόττο τή φθαρμε νη στάση ζωής καί ττέρα άττό τό θάνατο, μέσα βεβαία άτττό την ά- νικαυοτΓθίηαη «λιμητιντό της», ττου αύτό τό άνικανοποιητο βρΐσκετα οτόν καθέινο) μας σέ μεγαλύτερο ή σέ μΐικρότειρο βαθμό ΝΤΙΝΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ «►ο» Κομψές ζακέττες άπό την Συλλογή «"Εαρ 1973» νός γνωστοθ άγγλικοΰ Οίκου. ♦♦Φ»»»»»»»»»»»»»»«)»Φ»»»»»»»»»»ΟΦΦΟΟ>»»
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
(Έπιμέλεια: ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ)
Η ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤ1Α
Συνέχε'α έκ τής 1ης σίλίδος
ζητοΰμε.
Δέν τό ξανασυζήτησαν.
Ό Τσεζάρ Ίρλύ Χασάν ττα
σάς δέν εΤχε ττή τίττοτα καινούρ-
γιο. Άττλώς τόλιμησε νά έκστομί-
ση τόν άνομολόγητο λόγο ττο
έμττόδιζε τούς κυβερνήτες τής Ο
θωμανικής Αΰτοκρατορίας να ξε-
κληρίσουν τόν ύτΓΟδουλό της Ελ-
ληνισιμό. Όλοι τους ήθελον τ όν
άφανισ,μό ·μας. Άλλά τούς συγ-
κ,ρατοΰσε τα άδυσώτΓητο έρωτη-
<μα ττοιός θά πλήρωνε τό χαρό- τσι. Ποιο! θά έφορολογοΰντο. Π'» ο! θά κάλυτΓταν τα δημοσία έϊο- δα. Ή φορολογία των Όσμανληδων &έν άττέδιοε. Οί Τοΰρκοι, <α! σή· μερά άκόμη, είναι κατά τα όγδό- νταπέντε τα έκατό άγρότες Ζτά χρόνια τής Όθωμανικής Αύτοκρα τορίας ή άναλογία των άγροτων τΓ-νρνοΰσε τα ένενηνταττέντε τα έ¬ κατό, κάλυτΓτε τό σύνολο σχεδό' των όσμανληδων. Κι' ήσαν οτο μεγ ι στο ποσοστόν τους άκτημο νες Κατά τή παληά όθωμανικη νθιμοθεσία τα βουνά άνήκαν σιον Σουλτάνο κι' οί ττεδιάδες στό Ντι βλέτι, στό Δηιμόσιο. Οί ίδιοκτη- τες λογίζονταν ένοιικιαστές κι' έ¬ φορολογοΰντο μέ καταβολήν έ/οι- κίου γιά τα κτηματά τους, «γε,ρ κερσί», κα! ,μέ τό δέκατο των προϊόντων τους. Όμως τό ττλε'ι- στο των γαιών έξζχωρεΐτο σέ πα- νίσχυρους μεγαλοτσιιφλικούχου^ ττού άτΓαλλάσσονταν άΓτό κάΒε φο ρολογία μέ την υποχρεωθή της άντιτπαραχής έν καιιρώ ττολέμου ε¬ νός άριθμού όττλιτών καί άλόγων Οί μιικρογεσκτήμονες άττό την <χλ λη, όλιγαρκ'εΤς καί φυγότιονοι άττΛ φυσικοΰ τους, θεωρούσα.ν ττεριτ- τό νά καλλιιεργούν τα χωρώφια τους τακτιικιά. Τα καλλιερνούοαν τή μιά χρονιά κι' έφ' δσον τό *μ'ί ξούλι», ή έσοδ;ία, πού άποκομΐ-' ζανε άρκούσε γιά νά συντηρηθού; κα! την έττόμενη ή καί τή μεθεττο μένη, τ' άφηναν άκαλλιέργητα. "Ρ τσι τό Δημόσιο δέν εΙσέτΓραττε φόρο δεκάτιτς κΓ άττ' αύτούς ττα- ρά άργά καί ττοΰ, κάβε δυό κσΐ τρία χρόνια. ί ΜοιιραΤα, λοιττόν, δλα τα δημο- σιονσμικά 6άρη τού κ,ράτους έττε- φταν στούς ώμους των ραγιάδων ττού, κατά τή μεγάλη πλεΌψηιφια τοκς, ήσαν "Ελληνας. Αύτοι άο κούυαν δλα τα άστικά έπαγγελ- ματα, αύτοι άττοτελοΰσαν τό ζω- τικώτερο στοιχεΐο τής Αύτοκμκτη ριας. Τό έμττόριό της, ή βιθμηχα νία της, ή ναυτιλία της, τα όγδό- ντα τα έκατό τής βιοτεχνιας τη; κι' ενα σηιμαντικό ,μέρος τής γεωρ γίας, άοτκούντο άττό τούς "Ελλη- /ες ύτΓθδούλους της. Αύτοι συντη ρούταν τό Ντοβλέτι ·μέ τό άτιεχθέ στατο «χαιράτισι» κα! τούς άλλους βαρυτάτους φόρους ττού πλήρω- ναν Ό πακτωλός πού έρρεε άπό τούς «μττεζαιχτιάδες» και' τούς «οκά;.· βα.'άδες» των ύττο'δούλων 'Ελλη-' νω*ι στόν δημόσιο «χαζνέ» ήταν ά^ϊξάιντλητος, Κι' δταν ή τακτΐική φος>ολογία τους δέν έτταρκοΰσε νά
καλύψη τα έλλιείμματα ττού δηιμι-
ουογούσα/ οί συχνοί ττόλεμοι κΓ
ο! διαρ<εΐς άναταραχές, έφευρι- σκοντο χίλιοι δυό τρότΓθι γιά να έντείνεται ή άτπομύζηση. Προειο--' πράξεις φόρων, άναγικαστικές εί.1 σφορές. κατασχέσεις, ττρόστιιαα. Ι άκόμη καί όμαδικοί έξανδοαττοδι- σμοϊ, κα! θανατιχές έκτελ*χτει<. πλουσίων μέ άπο^λειστικό σ«οηϋ τή δήμευση των αγαθών τους. Ι Ώς τόσο, κατά τραγικά είοω- νκή συνάρτηισηι, ή άττομυζηιΠκΛ αύτη άπληστία τού έττισήμου Κρα τους και των· άργάνων τού, ττοι.' άποτελούσε τό ιμόνιιμο γενεσιουργο αΐτ ο των άτΓερίγραπτων δεινών τοΰ ύττΌδούλου Γένους μας, το πιροφύλαγε άττό τόν όλοκληρωτικΓ άφανισμό Στό σηιμεΐο σύτό ή ττό λιτική τής Ύψηλής Πύλης έναρμ" νίζετο, άττό τΓαράδοση, σταθερα μέ τό άπαΐράκαμτΓτο έρώτη.μα «ττοιός θά ττλήρωνε τό χαράτσι>
ΟΊ Ρωιμνιοί έπιρετΓΐε νά καταδυν»·-
στεύωνται γιά νά ίκανοποιεΐτα
ό φανατιιςτμός των μουσουλμοΛΧΟ»
κοί γιά νά μή τολμούν νό σηκω
νούν κεψάλι. Καί νά δεχατιζω"-
ται στΓοραδΐκά γιά νά μή ττληθαί
νούν έττικίνδυνα. Άλλά άχι καΐ νά
έξοντωθού". Όχι! Ήσαν άτταρ^.
τητοι στό Ντσβλιέτι. "Ε-πιρεπε λ»
ύπάρχουν, νά δουλεύουν κα! μα·
λιστα νά εύτπορούνΐ Γιώ ν' οντα-
ττοκρίνωνται στην αίκοναμική πρό
οδο καί στή δηιμοσιονομική έπάιρ-
κεια τής Αύτοκιρατο,ρίας. Γιά νά
χαρατσώνωνται κα! ν' άττοδίδη δ
σο ττερισσότερο τό χαράτσωμα
τοι/ς. Άκόμη καί κατά την 'ΕΘ
νεγερσία τού 1821, δτε οί διωγ-
ιμοί μας έφθασαν στή μεγαλύτερη
ένταση κα! στίς φριικαλεώτερη ο-
ττανθρω-ία, δέν ττήραν εχτοοση γε
νικότητας. Ό σκοττός ήταν νά κσ .
τασταλή ή 'ΕτΓανάσταση γιά νά ]
μή άτΓθξενωθούν ούτε μιά φούχτα ι
Ρω,μηοί άπό τό Ντοβλέτι. Κι' δ-ι
χι νά τούς έξοντώσιουν καί ο '
τούς στβρηιθοΰν δλους όμαδϋκά
(κΓ άνετΓανόρθωτα. |
Συνεχίζεται Ι
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ
ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΘΟΑΟΠΑ
"Ορθια ττάνω στήν όχθη τοΰ
χρόνου, στραιμμένη σ' ένα ιμέλλον
ήλιοφώτιστη άττ' την έλπίδα, φυ-
λάιξου άττ' τούς άντικατοτττρ -
σμούς ττού θά μττσρούσαν νχί σ
όδηγήσουν σέ μιά άττατηλή ευτυ¬
χία. Ή ζωή εΤναι κάτι ττολύ οο-
βαρό, μά είναι ταυτόχρονα καί
ττολύ δμορφη καί δέν θά ττρέπε
νά διακινδυνεύσης μ' ένα λοξευ,μέ
νο ξεκίνη,μα.
Λ
"Οταν ό Μέγας Αλεξάνδρα;,
θέλαντας νά υττοτάξη την 'Ελλά-
δα, εξεδήλωσε την ΤΓρόθεσΙ τού νά
κινηθή εναντίον των Αθηνών, ό
φιλόσοφος Καλλίας, ττού εΤχε τ:-
μηθή άτΓΟ τόν ττατέρα τού Άλί.
ξάνδρου Φίλιΐίτττρο ιμέ ενα τίτλο εύ
γενείας, έστειλε άπό την Άθήνα
ένα γράμμα στόν Μακεδόνα 6α-
σιλέα ττού έγραφε τα εξής: «Τόν
τίτλο, πού εΤχα δεχτή σού τόν έ
τηστρέφω, γιατ! έμοίθα δτι θέλος
νά ύτΓοδουλώσης την Άθήνα, τής
όττοίορς εΐμαι τέκινον. "Αν ή φιλο-
σοφία δέν έχει πατρίδα, ό φιλή
σοφος δμως έχει».
Λ
«Μονάχα δτηοιος άγαττά την πά
τρίδα τού, ξέρει ν' άγαττά κι' δλο
τόν- κόσιμο».
Μοντεσκιέ
Α
«.Εΐδα τόν Θεό στά έργα κα!
στούς νάμοας τής φύσεως, τούς
άναδεικινύοντας Σόφια κοί Δύνα-
μι ανεξάρτητον τής ύλης»
Νεώτων
Α
Ό είδωλολάτρης συγγραιφέας
καί ίστοιρικός Τάκιτος πού έζησε
στή Ρωμη μεταιξύ το3 54 κα! 114
μ.Χ. άναψέρει στά «Χρονικα» το«
γιά την ττυρκαιά τής Ρώμης, —ύ
έλαβε χώραν 30 χρόνια μετά τον
θάναιτο τού Χριιστού. Μεταξύ α>-
λων λέγει τα εξής «'Η Κοινή γνΐ-
μη κατηγορήση τόν Νέρωνα στί.'
αΐτιον τής ττυρκιαϊΟΒ;. Ό Νέρων
γιά νά κατασιγάση τούς θρύλουι,
ύτΓέδειΐξε ώς ένόχρυς, άλλους, τους
όττοίους κοινώς ώνάμαζαν Χριστια
νούς Δηιμιουργός τού όνόματος
τούτου ύττήιρξε ό Χριστός, ό όττοΐ
ος έττ! αύτοκ,ρστορος Τιβερίου κα!
ύττό Πραίτωρος Ποντίου Πιλάτοιι
τταρεδόθη είς τιιμορία. Ή Χριοτι·
ανική θρηοχεΐα διεδόθη έκ τής Ί
ουδαίας κα! είς άλλας χώρας κσι
είς την Ρωμη. άκόμη, όττου τό όέ-
«ατον ή ένδεκατον έτος τής αύτο-
κρατορίας τού Νέρωνος οί Χρι-
στιανοί ήσαν ττολυάριθμοι».
Α
Ό Δρ. Άρνώ λέγει: «Στήν ί-
ρημο Σαιχάρα συναντάς ένα σττά
νιο φυτό, πού άν κα! ριζώντ.ι στην
κατάξερ.ι άμμο, είναι γομάτο χυ-
μούς. Άττό τίς φλέβες τού στάζ:.
νερό καί είναι τρολύτΐιμο γιά τοϋρ
διψασιμένοι>ς τοίξιδιώτες τής έρή·
μου. ΕΤναι φυτρωμένο στην ττυ-
ρω,μένη άμμο καί δμως έχει στή
διάθεσί τού τα νερά τού Ώκεα
νού». Κάτι τταρόμοιο συψιβαΐνει
κα! μέ ΟΛ^ρώτΓους γβμάτους ττίστι
γεμάτους ε!ρή'/η ψυχης καί μυστι
κης χσράς, παρά τα θανατερά
λιοΛύρια τής ζο>ής ττού μττορεΐ κά
ττοτε νά τούς ψήνουν, "Εχουν κ·'
αύτο! στή διάθεσ! τους τίς δρο-
σιές τού 'Ωκεανού τής Θείας Χά-
οιτος.
ΑΓΑΙΙΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΗΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΑΝιΥ ΣΤΕΓΛΣΕΙΙΙ
ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΚ ΤΟΥ κ. 1ΗΜ. ΚΕΦΑΛΑ
Στά Ίωάννινα κυκλοφόρησ£ τε
λιειυταΐα μιά ύττέροχη Μουσική Αν
θολογία μέ μελωδίσ. Κλοκτσικών
Συνθετών, πολύτιμη ττροσφορά
στούς έκ,παιδευτικούς μας (Νηπιο
γωγούς, δασκάλουις, καθηγητάς)
έργο; τής καθηγητρΐας τού Γυ,μ-
νασίου Θηλέων Ιωαννίνων "Ολγα^
Β. Μέντζου. Ή "Ολγα Μέντζου
μέσα στά ττολυάριθμα τραγούδια
της περιέλαβε κα! Μικ,ρασιάτικα
Κάλαντα, ώστε νά γίνουν κτήμα
και των τταιδιών τής κι/ρίως "Ελ¬
λάδος.
"Ονε 'ρο τής Μέντζου ήταν νά
ττροσφέρη στά παιδία τιραγούδ α
μέ μσυσική τποιότητος, μέ μουσ.-
κή άυγέλων. "Ετσιι δλες οί έικδη-
λώσεις τού ότν6ρώτΓου, δλο τό ψυ-
σιχό μεγοολεΐο τΓαρελαύνουν μέτή/
μειεγαλιειώδη κλοχτσιική μουσική με
σα σ' αυτή τή Μουσική Άνθολο-
για. Εύγε στήν άξια έκΓτταιδευτ -
κό γιά την παλύτιμη ττροσφορα
της στήν Παιδεία τής Πατρίδος
μας.
Κατίνα Χ. Χαιροττούλου
ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ
ΗΑΕΚΤΡΟΜΙΚΟΙ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
Πρότινος ευρίσκετο είς την χώ-
ραν ιμας κλιμόχιον Άμερικανώ-
ήλϊκτρον.κών έπιστηΐ'αόνων, άττεο-
ταλμένων ύττό τής 'Εταιρίας Γου-
έστινχώουιζ, βασ,κού ττρο·μηβευτού
τού Τε,χνικοΰ ΕξοτΓλισιμοΰ τού Δο
ρι>φορικοΰ Σταθμού Έδάφουΐ,
«Θειρμοττΰλαι» έγκατασταθέντος
είς τό 20ον χιλ. τής Έθνι,κής ό-
δού Αθηνών Λαμίας, είς τα έγ-
καίνια τής λειτουργίας τού δευτέ¬
ρου άνακιλοκίτήρος τού όττοίου π λ
ρέστη ό Άντι—ρόεδρος τής 'Εβνι-
κής Κυβερνήσεως, κ. Μακαρέζας
<αι τού όττοίου ή ττιρογρ^,μματ· σθεΤσα ττλήρης λειτουργία ήρχι¬ σεν ΰττό την έτπβλιεψιν των ώς ά- νω έπι.στηιμόνων. Ό ευρισκόμενος μεταξύ τού κ>·
μακίου τούτου δ,ακ&κ,ρ ιμένος Άμε
ρΐικανός επιστήμων Ρίτσαρντ Μά-
σον ωμίλησεν είς τα -λαισια εϊ-
διικοΰ ένημβρωτικοΰ σβμιναριου
ττρός τούς "Ελληνας τεχνικούς ε¬
π! τώ τέλει τής εύρρύθμου λει-
τουργίας τούτου ττερί τής δυνατύ
τητος έξαλείψεως των τταρεμβαλ-)
λομένωκ τταρασίτων κατά την λή-'
ψι ιμηνυμάτων έκ των δορυφόρω. '
ΰτΓΕθάνω τοΰ Ατλαντικού καί Ίν.'
δ κου Ώκεανοΰ. |
Συγχαίιροντες τόν άξιόλογον αυ
τόν έπιστήμονα, δστις ρ,ντά τάσης
σοκρηνείας έχειρίσθη τό άλον &■
Τό έοττέρας τής παρελθούσης
Τρίτης συνήλβεν ύττό την ττρο*.
δρίαν τού Γεν Γραμματέως τού
ύττουργείου Κοινωνικών 'Υττηρε
σιύν κ. Δημητρίου Κεφάλα τό
Κεντρ'κόν Συμβούλιον Χτεγάσεως
μέ συμμετοχήν των κ κ. Βασ. Ρεγ
ικ,άικου Νομ'κοΰ Συμβούλου, Ίορ-
δάνου ΠοοιΛίίδη, Φ λΐΓΓττΓοττούλου
Διευθυντσΰ τοΰ ίδίου 'ΥτΓθυργε'ιου
κα! Σωκιράτ. Σινανίδη πρόσφυγος
έκττροσώτΓθυ κ.α! £λο3βε τάς κάτω¬
θι όπτο'φάσεις:
Πειρί έγκ,ρΐσιεως ττροσαρμογής
τοΰ υττ αριθ 845) Β. Δ)τος Σο
νσικ,σμοΰ Ν. Κων)πόλεως τηρός
τό διάγραμιμα τής Πολεοδομιας
Πειρί έγκ,ρίσεως συμπληρώσεως
τής οίκοδοτΓθΐήςτεως είς τό Τ 7?
Συνοικίας Νικαίας κα! άττορριψτ-
ως αίτηιμάτων ττερί ττροσκυρώσε-
ως.
Περί έγκρίιςτεως συμπληρώσεω"
τής οίκοδοττοιήσεως καί τής αριθ
μήσεως των οίκοττέδων είς τό Ο
Τ 32 τού Συνο:κισμού Κ. Τού,μ-
ττας Θεσ)νίκη·ς |
Πειρ! έγκιρίοιεως τροπτοποιήσεΜΓ
τής οίίκοδοττθ' ήαεως είς τό ΟΤ
46 τοΰ Συνοικισμόν Κ. ΣταυροιΙ
Θεσ)ν!ι<ης. Περί έγκιρίσεως τοΰ ύττ' αριθ 5189 Κτη·μ Διαγράμματος Πςτιχχ,χώρησις οίκοττέδου είς Ί εράν Μητρόττολιν Ναουττακτΐας κα' Εύρυτανιας Περί χαβορισιμοΰ ανωτάτου 6- ρίου δαττανών στοιχε,ώδους σ-ινηη ρήσεως Όκτωβριου — Νοεμβριού -- Δεκεμβριού. Πειρ ι στεγαστικής άπο·καταστά- σεως των μεμονωμένων άτόιμω/ Λοπκής Κατο'κίας. "Εγικραις έφαρμαγής συμπλη- ρωματικοΰ στεγαστιικοΰ ττρογράμ- •ματος. Πε,ρ! παρατάσεως ττροθεσμίας έ/άρξεως άνεγέρσιεως σίχημάτων άττό μέλη τού Οίχοδο,μικοΰ Συν) σμού «.Νέον Πανόραμα» Θεσ)ν!- Κτήσις έδαφ«<.ής έχτάισεως ίπτ 3 των Οί<οδθιμκών Συν)σιμών 'Υπαλ μα, ευχόμεθα άφ ενός μέν εύόδω σιν τής άτταστολής τού καί άφ" ετέρου εκπλήρωσιν τής επιθυμίας τού ττρός σύντσμον έττίσκεψίν τού είς την 'Ελλάδα, τής όττοίας, ώς εδήλωσεν είναι καί αύτός λάτρης χαί θαυμαστής, λυτΓούμενος διότ, ή άλιγοή.μ.&ρος επί μίαν έ6δομάδ<τ παραμονή τού έντοώθα δέν θά τού έτΓΐτρέψη νά άττοθαΐυμάση καί α.Ί την καί τό κλινόν της "Αστυ. Άιθ. Χαττζηιΐωάννογλου λήλων ΛΕΗ, -ενοδόχων Ελλάδος «Η ΞΕΝΙΑ» και «ΤΕΚΤΩΝ» έν θέσει Παλλήνης Άττικής. Κτήσις έδαφ κης έκτόκτεως έμ- βαδοϋ 200 στρεμ. είς ττεριοχήν Άν<ΐ6ύσσου τταρά τού Οίχοδομι- κοΰ Συν)σ.μού «Η ΘΕΟΜΗΤΩΡ» Περί έτπιχορηγήσεως Δήμου Ν Ίωνίας Βόλου πρός έκτέλεσι./ Κο: νωφελών "Εργων. Περί ιμε-ριικού διακανονισιμού της ττρός την ΕΚΤΕ οφειλομένης οί ττοζηιμιώσεως. ΤροτΓθττοίΐηισΊς τΓροί>ττολογισμοΟ
Άστών Προσφύγων Ν. 2044)52
Περί έγκρίσεως άγοοάς μιά·;
έτοίιμης οί*!ας έν Κατερίνη δι ι
την στέγασιν τής πρόσφυγος 0
Η.Ε. Άβαικιάν Ίωιχννου,
Περί έγκρίσεως ώγαράς μιάς έ
τοίιμης οικίας έν Κατερίνη πρός
στέγαισιν τής πρόσφυγος 0Η£
Τσαχιρίδη Πολυιξένης.
Περί έγ<ρίσεως έκτιιμήσεως ά ξίας διαιμερισμάττων ττολυκατοικ- ών Ρέντη και! Μελισσίων σρμοοιό τητος ΟΗΕ τΓρό τής έξοφλήσεως τού τελικού λ)σμοΰ άναδόχων. Περί έγκρίσεως ττροσφ. ο4χογενείας τού ματος έπ' ένοικιω είς την ρ Ρ3ΐανν Αθηνών έκ τής τοιαύτης τού Πειραιώς. Περ! έγκρίσεως διαθέσεως ο^1<^ πέδω>/ είς δ:ικαιούχοι;ς ττροσφι/Υ1
κάς οικογενείας είς τάς ττολεις
Τρ κιάλνίν, Λαμίας καί Βόλο,;
ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ Η ΝΕΑ
ΣΥΛΛΟΠΚΗ ΣΥΜΒΑΣΙΣ
ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΩΝ
Εδημοσιεύθη είς την 'Ε
δα ή νέα συλλογιικ,ή σύ
γασίας τής Κι;6ερνήσιεως
975 τεΰχ. Β) των καπτνεργ;
άτΓοιςτη,ς τής χώρας Διά τής έν λό
γω συλλογιχής συμβάσεως κ<*' οίζονται ώς εξής τα κατώτστσ ο- ρια βασΐ'κών ήμειροιμισθίων των α- τταισ·χολου.μένω/ έργατών κα! ί^σ τρ.ώ; είς την επεξεργασίαν ♦***" λων καττνού: — Άνδρών δρχ 138. — Άνδρών άτΓασχολ^ί1£Λ'' είς την τιροφοοοσίαν φούρνων «σ- ττνών ΒΟΥΡΑΕΎ· δρχ. '42 — Γυνακών δρχ. 110- Τα ώς άνω Γ"ιαε.ρομίσμισ αυξάνονται δι έττιδάματος άς και όιθυγΐΐΐνής έργοσίσς δραχμών 7 έως 10, αναλόγως '' διχότητος.