194711

Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
Σάββατον 2 Δεκ6μβρίου 1972 — ϊζος 47ον,
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟγΤκΗ - ΟΙΚΟΝϋΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
_________~ ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Διευθυντής - Ίδιοχτήτης: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.ΤΟ8 — Γοαφεία: Νίκης 25-
ΤΛ πενιϊντα χρόνια τή·-
Μικραοια _ικης Καταστροφης
Τοΰ
.» κ.
Πενήντα χρόνια συνετττλη.ρώθ·Ί-
ηδη άττό της άνευ ττροηγουμένου
Μικρασιατκ,ής καταχ—ιραφής, ι ής
δραμοσκωτέρας σελίδος τού Γέ-1 άκιμάζοντος
οΰ άφανμσοΰ "Ελλ
ΑΧΙΛ. ΜΑΤΡΟΜΟΤΣΤΑΚΗ
έχουσαι τυχόν πρόσω-ικά άντ ι πό
λιτευτι.<ά έλατήιρ,α, επέφερον την ττροηγο'υιμιένο.υ καταστροφήν το: ναυς, τοΰ άφανι,μσοΰ των "Ελλη ί κυτάτων ττατρΓδον μας, των σς. τττών βωμών >μας καί των θερμών
έο-τιών μας, είς την Μικράν Άσ'
αν, Πόντον καί Θράκην,
Ή Ίστορίοι θά γράφη μέ τά με
λανώτειρα χρώματα, την συνέττε.α
τής έσωτερικής δ.αιρέσεως καί
των κομματικών διαιμαχών, έττιελ-
θοΰσαν ΰστερα άττό τάς μεγάλας
νίκας τού Στρατού μας κσϊ τα
'Εθνικά έττΊτεύγ,ματτα τής άπολ:/-
τρώσεως ύττοδούλων, μετγίστην κα'
άνευ ιτροηγουμένου είς έκτακτον,
καταστροφήν, την άττοκλησθεΐσα"
Μικρασιατικήν, την όποιαν μάλ>-
στα ουδόλως ήλττιζον οΰτε καί έ-
φαντάζοντο, ο'ι έχθροί, δτι ήτο 5υ
νότον νά Ίτραγ,ματοττοιήθΌυν, προ
της ορμητικότητος τού Έθνιχοΰ
ΣτρατοΟ μας, τής άτταραμίλλοι,'
άνδρείας τού καί τού ύψηλού Ε¬
θνικον φρονη,ματτός τού, τό οποίον
είναι άττοδεδειγιμένον, διατηρείτο:
όκμαιότατον είς τάς κρισΓμωτέ-
ρας στΐ'γμάις τού " Εθνους, καθ"
άς δλοι ήνω,μένοι καί άδελφωμέ·
νοι, ώς εν σώμα μέ μίαν ψυχήν,
πιοτό! είς τόν δρκον των δτι δεί/
θά καταισχύναιιν τα δττλα τα 1ε-
ρά, όρμούν άκάθεκτοΐ καί ένσττε!-
ρουν τόν ττανΐ'κόν είς τόν εχθρά,
καί κατακτητήιν, τρέττοντες αύτό.
ίίς άτακτον φυγήν, άττελευθερού.·-
τες ούτω τα σκλοοδωμένα έλλην
«ά έδάφη, χαρ!·ζσντες την έλευθε
ρίοον είς τούς ύτΓθδούλους άδελ-
ψούς των "Ελληινας καί έν μιά
λέξει, δια τού ήρωϊσμού των καί
τής αύτοθυσίας των, γράφοντες
όνεξιτήλοις γράιμιμασ·ι, τάς ώραι ο
τέρας σελίιδας ήρωϊσμοΰ, είς την
ενδοξον Ιστορίαν τού "Εθνους
μας. Άς σταματήσωμεν δμως έ-
δω, διότι δεν είναι τής τταιρούση-.
οτιγμής, νά ανατρέξωμεν είς το
ττορειλθόν καί
ευθύνας. "Ας
νά άναΐζητήσωμε
άττασκοροκ ίσωμ:
λοιττάν, αν είναι δυνατόν, την πε¬
ρίοδον έκείνη, ώς τελείως άντεθν.
καΐ λίαν έττώδυνον.
*Η Έθνιική ονμφορά, τταρ' έλτί
δα, επραγματοποιήθη, ό άκρα'-
φνής Έλληνκτμός τής Μικράς Ά-
σίας, Θράκης καί Πόντου, έξερ-
ριζώθη άττό τάς πατρίδος τού, έν
μέσω είκοοτώ αίώνι, καί υπό δυσ
μεΜεστάτας συνθήκας ττροσέφι/γεν
είς την μητέρα Έλλάδα, τό μο¬
ναδικόν τού σωτηρίας καταφύγιον,
καί εγκατεστάθη είς αύτην, υπο¬
στάς είς αΐμα θυσίας, έγκαταλε:
ψας κιινητήν καί άκίνητον κολοσ'-
; καί εύημερούντος Έλ
ληνισμού τής Μ. Άσίας, τού Πάν-
τού καί τής Θράχης. Μόνον ούτω
τό σύγγραομμά τού θά καταστή τό
Ευαγγέλιον δλων τών Έλλήνω;.
στρατιωτκών, πολιτικών καί λα·
ού ίνα σιγάσουν τα κομματικτ
ττάθη, τπαύση ό άπαίσιος διχα·
σμος καΐ Τνα μή έτταναληφθοθν
πλέον σ<φάλματα τταρόμοια, έττι- δρώντα όδι/νηρώς επί τής δλης -ορείας τοΰ ενδόξου παρελθόν-: ος τοΰ "Εθνιους μας. Ή ϊοτσρία, ό αδέκαστος οθτος κριτής, τΓρέτττε.1 ασφαλώς νά ττερι- γράφη μέ τα μιειλοονώτερα χρώματα την σΐννέπεια Τ7,ς έ,σωτερικής όξιο τάτης κοιμιματικής διαιμάχης, έττελ θοΰσαυ ΰστερα άττό τάς μεγάλας νίκας τσΰ ή.ρωΐκού στιρατοΰ μας, καΐ τα 'ΕΞΘνκά έπιτ,εύγματα τή.ς απελευθερώσεως των ΰτΓθδούλων άδϊλφών μας, μεγίστην καΐ άνευ ττροηγουιμιένου ειίς έκτασιν κατα στροφήν την άττοκληΐθεΤσαιν Μικρά σιατΐ'κή.ν, ήτις έν τη πραγματικό- τητΓΐ ήτο 'Εθνιιχή καΐ την όττοία'', ουδόλως ηλπιζον, ούδε έφαντάζο;- το δτι θά ήτο δυινατόν νά πραγ- ματοποΊήσουιν οί έχθροί, οΐτινες ττρό τής άκαθέκτοι; ορμητικότη¬ τος τοΰ Έθνιικοΰ μας Στρατοΰ, τοϋ ύψηλοΰ φρονήιματΓΟς τού καΐ τής άτΓθοραμιμίλου1 άνδρείας τού, έτρϊπτοντο είς άταικτον φυγήν, Α- ττοδειιξις τούτου δτι τα ήρωίκά στρατεύματά μας, διαβάντα τόν Σαγγάρΐιον, έφθασαν είς τα πρό θυρα τής "Αγκύρας. Μόνον ούτω θά αποκτήση μεγίστην αξίαν κα θά καταστή τό Ευαγγέλιον εκά¬ στου· κόμματος, εκάστου Πολιτ- «ού, ούτως ώστε νά μή έπαναλη· φθούν πλέον τθ.αύτης εκτάσεως ττολιτιικά σφάλματα, κλονίζοντα έκ θειμελίων αύτην ταύτην την ί>το
στάσιν τού ενδόξου "Εθνους μος
καί ίνα τα έκ των έκλογών προερ¬
χόμενα τηολιτΐ'κά κόμματα, π.ροσ-
φέρουν τάς υπηρεσίας των είς τύ
'Εθνος, άΓτοδλέτΓοντα άπο^λεισΓ
κώς καΐ ιμόνον είς την πρόοδον
αύτοΰ καΐ την ευημερίαν των κα·
τοίκ,ων, χωρΐς νά διέττωνται υπο
έχθριχών μεταξύ των διαβέσεων
καΐ τούτο διότι είτε είς την σι*μπο
λίτειχτιν άνήκο-Λ/ είτε είς την αντι-
ττολίτευισιν, αί ενέργειαι των, αι α
τροφάσεις των καΐ γενικώς αί ττρά
ξιεις των, ττρέτρε· νά άττοβλέποΐ/^
άττοκλιειστικώς καΐ μόνον, είς τή.'
ττρόοδον τού "ΕΞΘνους κα! την εϋ-
ημεριαν τού λαοΰ.
Πρέττεί νά απτοσκορακίσωμεν τό
αίαν ττεριουσίαν είς χείρας των' όδυνηρόν τταρελθόν καΐ δλοι πλέ
(ίττάχτΓων όρδών τού Ίσλάμ. Είναι όν ώς άνα&ατπΊσ&έντες είς την
άνεχδιήγητα τα μαρτύρια τα 6- χολυιμδήθραν τού Σιλωάμ, ήτοι
ποία ίπτέοτη ό την έ7πχ>χτ>ν έχείνη/, την 'ΕΞΘν.ικήν κολυιμιοήθραν, ήνω,μέ
ύτΓΟδουλος 'Ελληνιισιμός καΐ τπρω-, νοι, αηυιμφιλιωμένοι, άδβλφωμένοι
τοφανής είς έκτασιν ή κατακ—ροφη
είς έμψυχον Χριστιανικόν "Υλικόν.
Ύττβρ των Ομμάτων τούτων της
Τουρκικής θηιριωδίας καί ημείς
γράψωμεν τάς ολίγας ταύτας λε-
ξεις, έν είδει πολιτικαί μντϊμοσύ-
νου, ύ—έρ των άδίκως σφαγια
σθέντων γυναιικοττα!·δων ϋττο τω»'
ταχτι-κών καί ατάκτων όρδών τού
Ίσλάμ, ϋτπέρ των άττολεσθειισων
ττατρίδων μας, ώς έτΓίισττς καί των
'ΕΞΘναμαρτύρων Ίεροορχών μας
Χρυσοστόμου Σμύρνης, Γρηγορ;-
ου Κυδωνιών καΐ ·Αμι6ροσίου Μο-
σχονησίων, οΐτινες >μή έγκαταλε!-
ψοντες τό τροί'μινιόν των υπέστη-
σον μαιρτοριικόν θάνατον, λαμττρύ
ναντες μέ τόν μοορτυιρικό'ν θάνατον
των, τό 'Εθνος καΐ την Ελληνικήν
■Ορθόδοξον Χριστιανιικήν 'Εκκλη-
σίσν. Έκφράζο'μεν δηιμοσία τό1/
άττοτιροτΓΐασ,μόν μας, διά τοΐις &υ
δαλισμοΰς καΐ τάς βιαιότητας,
αΐτινες διεττράχθτϊσαν κατά τώ·/
γν>ναικο—ϊίδων, των άθώων τού¬
των ύττάρξεων καί δή κατά των
νεανίδων, των άθώων τούτων 'Ελ-
ληινίδων τηαρθένων, τάς όττοίαςΛ ά
ί>ού ήσίλγοΐΛ' έπ' αυτών κτηινω-
δος, ύττό την άττειΐλήν των δττλων
νά έργιασθώμεν ψκχή τε καΐ σώμα
τι, ειλικρινώς καΐ άνευ1 ύστεροβοι;
λιών, ύτπερ τής Άθανιάτου Μεγα-
λτ>ς Ελλάδος μας, της κοιτίδος
τού τταλιτιισιμοΰ, δε·ικνύοντες ούτω
δτι δντως εΐμΐθα αξιοί άπόγονοι
των ένδόιξων άρχαίων 'Ελλήνων
ττρογόνων μας καΐ νά ύπερηψανευ
ώμεθα διά την 'Ελληινΐικωτάτηι/ κα
ταγωγήν μας
ΑΊ πρώται ζοφερώταται ήμέρα
της ΜιικρασΊατικης συμφοράς, ττα-
ρή.λθον ανετΓΐστρετΓτεΐ, ΟΊ κατ' άρ
χάς άττογοητευιμένοι ττρόσψυιγες
υπό τό έν πολλοΤς, δυσιμενέστα-
τον ττεριιδάλλον είς δ εύρέθησα>'
λέγω δέ τούτο διότι, ένώ είς ου¬
δέν άττταΐιθΓαν, ύττό των Τούρκω.'
εγένοντο άνετηθύ,μητοι, ώς έκδη-
λωθέντες ύττέρ τής μητρός ΈΛλά
δος, ιμέ τα νάματα άλλωστε τής
οποίας έγαλσιίχΐνθηισαν, άσχέτως
τού αν ήσαν ϋτΓΟδουιλοι, διατη,ρού
τες άλώδηΓον την θρησκείαν κα
έθνισμόν των, ά—ό δέ μερί'δα τοι
έλευθέρου "Ελληνιικού Βασιλείου,
έμισοΰντο θανασίιμως, διότι έν τή
όλότητι, έκτός ελαχίστων έξα:ρέ-
σεων, άνήικιον, είς την φιλελευθέρας
παράταξ.ν, άνοκγνωρίζοντες ώς έν
έδοοοιάνιζον ττοΐ'ΚΊλοτρόττως καΐ τε οαρχωτήν των Έλληνικών ττόθων
λιικώς έξετέλον έν ψυχρώ Πρωτο-' κα; τής Μεγάλης Ίδέας, τόν ά-
Φανής είς έκτασιν καΐ άνθρώπινο' εί,μινηιστον Έλευθέριον Βενιζέλον
'Εΐλληνιικόν Χριστιανιικόν υλικόν,
*Έυ προηγουμένου. Τό σττουδαιό-
τερον δμως καΐ άνσΓΓτάντεχον γε-
Υονός είς την προκειμένην περ!
■ττωσιν εΤναι δτι τά θλιιδερά ταύ
τα γεγονότα ιμέ τά φριικωδόστερα
άττοτελέσματά των έξελίχθηισαν ύ
■"ό τά δμμΌτα δυστυχώς των Μ1
γάλον τότε Συμ μάχω./ Δυνάμεω'
αίτινες τταρ' έλττίδα όχι μόνον τι α
Ρΐκολούθουν άτΓαθέστατσ τα διι-
δρομ—,,ζόιμενα, ,μή έττεμβαινι '-
τες διά νά σταμοττήση ή άνθρωπ.'
οφαγή καΐ τό ξερρίζωμα τής φυ-
λήζ, ούδε παρέχοντες χείρα β°'". ·
θείας, —ρός σωτηρίαν των γυνα*
«ο—οίδων καΐ αυτών τών γερόν·
των
Ό Ιστορικός δστις θά αναλάβη
να συγγράψη καΐ άττοθανατίση τα
θλιδερά ταύτα γειγονότα, πρέττ£'
νά είναι τελείως άμερόληΓτττος
<αι διά νά έχη κύρος τό σύγγραυ ^α τού, ττρέ·—.ι ανεξαρτήτως τής *ομματικής τοποθετήσεως, ώς τί Ι"ος καΐ γνήσιος "Ελλην ττατριώ- τΠζ, νά άναγράψη την ττραγματτ- "οτητα, τά διαπιραχθέντα άσυγχώ Ρητα λάθη,, τά συντελέσαντα είς την κ*—άρρομ,ο-,ν του μετώττου *Ό:ΐ την έ—ελθούσαν άνεττανοθωτως Εθνικήν Μικρασιατικήν καταστρο¬ φήν, ότΓοίαν τής οποίας δέν είδε το δύσ,μοΐιρον "Έθνος μας. Νά έ- τό ύτΓεύθυνον Κυ·6ερνήτην, επί εύκλεών ημερών τού όττοίου, έττρα γματοττοιηθή χάρις είς την μεγα¬ λοφυΐαν τού- καί τά μεγαλεπήβο- λα σχέδιά τού, ή άττστίναξις τού Τσυιρκικσΰ ζι/γοϋ, ή άπελευθέρω- σίς των καΐ ή διακυβέρνησίς των, άπό την Μη,τέρα 'Ελλάδα. Είς τό σημείον τουτο θεωρώ έ- ττάναγκες νά τονίισω, δτι ούδεττο- τε οί ττρόσφυγες ύττήρξαν εναντί¬ ον τού Βασιλέως ή τής Βασιλι- κής οικογενείας, ώς κακώς είχον χαρακτηρισθή καί άτΓΟδειΐιξις τού¬ του εΐναΗ τό αναμφισβήτητον Υ?- γονός δτι είς τά σαλόνια ^ των —ροσφυγιικών οΐκογενειών, τά της πατρίδος των βέ&αια, καΐ^ αυτών τών άττορωτέρων ο'κοττενβ'ών, την τπρώτην θέσιν κατεΐχεν ή Φωτογρο φία τής Βασιλιικής οικογενείας. Ήτο ζοφώδης τότε ή κατάστασις καί άδΐΛνηρά δι' αύτούς, τπλήν 6- μ,ως ή άγάττη των ττρός την μη τέρα ΈλΙλάδα ήτο έκείνη ή όττοια συνετέλεσεν ώστε νά αντκμετΜΤτη μετά τής έττϊβαλλοιμένης ε< 14ον Το Τδιο δνοιιρο έτιρεφαν καί οί (Ίολίτες τού τΓΒρααμένου αίώνα. Στή δι/τΐ'κή ττύλη! τοΰ νάρθηι<ν;ι είναι έντοι,χιιοιμιένη ,μιά ιταλία εί- κόν,α τής Θεοτόκου, ,μέ τόν Άγιο Νι,κόλαο άριατερά καί τόν "Αγιο 'ΕλειΛεριο δ3ξιά της. Άττό κάτω φαίνΐτοοι τό «χιλιάαμενον», τα χί- λια άρΐμενα των Άδάιρων, ττού βύ θσε ή Παναγία. Ή είκόνα αύτη βριισκάταν άττάνω άττό την κεντρι κή βόρεια εΐσοιδο τού άγιάσματος μαιζΐ μέ ιμιιάν έπιιγραιφη χρομολο- γηιμένη άττό τό 1860: «Θεοχαιρίτωτε Δέσττοινα τούτον τόν ναόν τού άγιάσ,ματός σου ΤΓεριέτΓοντας δν έδωρήσω ττηγήν ίαμάτων τοίς ττίστει τπροιστιρέιχουσΊν άψθονα τα έλέη σου δώρησαι καί ταίς σαΐς ΤΓρεισ6ε!αΐις τώ Θεώ σου τής ούρανίου ^ασΊ'λείας άξίωσον. "Ετος 1860 Ίουν. 13» Μία μαρμάρινη πλάκα έκάλυψε την έπιγραφή αυτή στά 1866* Έ πάινω της εΤναι χαραγμένα τοΰτα τα αγια λόγια: «Αί δέ Βλαχέρναι τή δέ Σετττής Παιρθένου σέβας παλαιόν εύοογέστατος δόμος· άγχι.οτα κλεινών τής δέ γής άνακτόρων άλλ' ούτ' έκεΐνα νυν όράν ττάρεστ! σιοι καί νιαός άρΐδειν οΐχεται κείνων μιέτα •μίιμνει δέ λουτήρ ήτ" βνοικος τπρΐν χάρις ττλιύνων καθαίρων δστις έν πίστει μάλη έως δέ ναός αΰθις Ιδρύθη μέγαις λουτήρα τόν δέ παιρθένου κλιινοΐ νέον οίον γ' όράς νιν 6αΐον ού ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ι21ΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤηΤεΠΤΑΑΟΦΟΥ Α' ΒΛΑΧΕΡΝΑΙ σιμιικι(ρ)ώ πάνω ζήλος ττολιτών, άλλά νίτττου καΐ σέβου.» "Υστερ' άττό την καταστροφή τοΰ 1955 ό ναός άνοοκαινίσθηκε. Καΐ στΐς 26 Ίουνίου 1960 ό Πά τριάριχης ·Αθη,ναγόρας Α' ήρθε μέ δλη την άκοΐλουθία τού καί καθα- γίασζ άλλη μιά φορά τό Ίερό σκή νωμα ττΐς Παναγίας. ΟΙ «ες τής Πόλη.ςι ττού τό είχον κα- τοχλύσιει, έψαλλαν μαζ! τού τό «Σώσον, Κύριε, τόν λαόν σου» μτηροαπτά στήν τταινάρχαια είκόνα τής Ύττβρμάχου, καΐ στΐς σελί- δες τού ττοΛίτιιικου «Πϋρσού» ό Βυ ζαντινός λόγιος Κ. Α. Κ. Γρίβας μότέφροίζε την έπιιγραφή τού 1866 έτθΊ: «'ΕΞδώ εΤναΐ' α" Βλαχέρναι καΐ έδώ τής σετττής Παιρθένου ό εύαγέστατος ναός, τό αρχαίον τπροσκύνηιμα ττο.λύ τπλΓ|ΐσίον είς τα ξακουστά άνάκτορα αυτής τής γής. Άλλά οΰτε έγεινα τώρα ΰττάριχθί/ν διά νά τα δης «αι ό ναός μαζΐ μ' έκείνους εχουν χαθεΤ άνετΓΐστρεΓτττεί. Μόνον ένθύμιιον ό λουτήρ και ή πρίν χάρις ττού Βύρ'ίσκιεται μεσα ικαιϊ θά πλύνη καΐ θά καιθαιρίζη καΐδ' ένα ττού θά έρχεται μέ πίστιν 6ως ότου ιδρύθη ττάλαν μεγάλος ναός, όιότι αυτόν τόν λουτήρα τή·ς Παναγίας ττού βλέττεις όχι μέ ,μ·'κρον κότηον ανήγειρε ό ζήλος των πολιτών. Άλλά νίττταυ καΐ σέ&ου.» β' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ: ΚΕΡΑΤΙΟΣ ^ Τα τταιράλια τεί^τ) τής ΐς έχον/ χτ'ΐατεϊ σέ διάψορες έττο- χες, πολύ ά~ο·μα<ιρυ<τμένες μετα¬ ξύ τοι>ς. Όσα εχουιν τπερσωθεΤ
ώς τίς ήμέρες ,μας άνηκονν κΜρί-
ως στΐς νεώτερες έποχές. Τα ττε-
ρισσότερ-ςΐ άττό την τπλευρά της
Προττοιντίιδος· έλάιχιστα άττό την
ττλευρά τοΰ Κερατίου.
Άττό τα τείχη τού Κερατίου,
τροΰ είχον οτυναλιικό μήικος 5 χλμ·,
τό τμήμα, ττου εκλεινε την ττεριο-
χή των Βλαχερνών, είναι τό νεώ-
τερο άττ' δλα, χτιιοιμένο, δττως εί
δαιμε, άττό τόν βασιλέα Ηράκλει¬
ον. Άτγο αύτό, ΐσατ,με σχεδόν την
έσωτερική γέφυγα τού κόλττου
(Οϋν Καττότ/) ήταν τό τεΐχος τού
Θεαδο>σίου. Μεγάλα τΐμήματα έ-
χουν ττρρΐίσωθίΤ καΐ άττό τούτο τό
τεΐχος, δττως καΐ αττό έκεΐνο των
Βλαχιϊρνών.
ΆπΕναντίας, έλάχιστα μονο καί
δυσεύρετα ϊχνη άφησε τό τεΐχος
τού Μεγάλου Κωνισταντίνου, ττού
έκώλυΓπ·τε τό τμήιμα άνάμεσα στΐς
δύο γέψυρες τού κάλατου·. Καΐ ί-
χουν τελείως έξαφανισθεΐ τόσο τό
τεΐχος τού ΣετΓτΐ'μίου Σεβήροι*—
άτπό τή -γέχρνρα τού Γαλατά ώς
την Βοιο-ττόριιον "Ακρον (Σαράι
ΜτΓοκρνοΰ)— δσο καΐ τό τεΐχος ι
τού Βύζαντος, τπέρα άττ' αύτην, ε-
ως την Προτροντίδα.
Τό τΓατχίλιο τεΐχος τού Οεοδο-
σίου εχει ύττοοτεΐ έπανειλημμένες
καταστιροκίιές στό διάστη,μα των
δέκα πέντε αίώνων τής ζωής τού,
καίΐ έχει κατά καιιρούς άνακα<νι- σθεΐ: άττό τόν Ίουστινιοτνόν (527 ■— 565), άτΓο τόν Τιβέριον Γ' (698—705), άττό τόν Λέοντα Γ' τόν "Ισαυιρον (717—741), άττό τόν βεάφιλον καΐ τόν Μιχαήλ (829—842), καΐ άττό τόν Ιωάν¬ νην ΣΤ' τόν Καντακουζηνόν (1341 — 1355). Οϊ Τούρ<οι σουλτάνοι ένδιαχ()ερ θηικαν έττίσης έττΐ ένα διάστημα γιιά τή συντήρηση των τειχώι) τού Κερατίου, προ τηάντων ό Βαγια- <ΐτ Β' (1509), ό Μουράτ Δ' (1635) χαΐ ό Αχμέτ Γ' (1721 —1723). Σ' ενα μικιρό τιμή,μα άττό 265 μέτρα, άνάμεσα στήν Πύλη τού Φαναρίου καΐ στήν Πύλη τού Πε- τρίιου, τό τεΐχος ήταν διπλό. Σέ δλο τό άλλο μήκος τού ·—τπέντε χ.λιόμετοα— είχε ένα μόνο τοΐ- χο, ττού ήταν δέκα μέτρα ύψηλός. Τό τεΐχος αύτό τού Κερατίου είχιε κατά τόν Μττουοντελμόντι 110 ττύ,ργου'ς καΐ 14 ιτύλες. Άλ· λά ή άμυντιική τού Ίκανότητα δέν ((«ίνετα1 νά ήταν ττολΰ ιμεγάλη, άφοΰ στή δεύτερη ττολ'ορκία των 'ΑράΙδων (717—718) ό Λέων Γ' σκέφθηικ'ε γιό πιρώτη φοιρά νά φρά ξιει την εϊσαδο τού κόλιττου μέ τή ττειρίφηΐμη άλυσίδα, πού ξεκινοΰ- σε άργότερα άττό τόν ττύργον τοΰ Κεντηναρίου καΐ κοττέληγε στό ά πέναντι «Καστέλλιον τού Γαλά- ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (ΣυνεχΙ2εται) "Ο ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Τού κ. ΚΩΝ. ΠΑΒΑΣΟΓΛΟΥ, πρώην ύπουργοϋ '****········*························«··········»···························· ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ 19 2 2- Πάνε τώρα πενηντα όλόκλη,ρα χρόνια άττό τότε ττοϋ στά λιιμάνια καί στούς δράμους τής 'Ελλάδας, ξεχύθηικ'ε άνταριαισμένο τό κΰμα τής Ελληνικάς Μΐ'κιρασιοαικήί ττροσφυγιάς. Πιρόοιφιυγας! Άλλοί- ή λέξη τπρόσφυγας, χαραγ· μιένη μ' άνβξίτηλα γράμιμοπα στή ιμνήμη >μας δέν μττάρβσε όλότελα
αν κιαί πέρασε μισός αίώνας, νίχ
σβήση άττ' αυτόν. Θάναι δειμένη
γιά τπολλά άκόμα χρόνια μέ τή
φριχτή άνάμνηιση τής καταστρο-
ΦΠζ τήζ 'Ελληινικής Σιμύρνης κα'
δλης έκείνης τής έποιχης τής Μι-
κρασιατΐ'κής άδοξης εκστρατείας
μας.
Πιρόσφυιγας! Μιά λέξη, ττοϋ μπο
,ρεΐ νά εκφράση τό όδυΜηρώτΕρο
αΐοιθηιμα καί την ττιό πικρή ττιραγ-
ματΊΐκάτητα τοΰ ξβρριζωμοΰ. Καί
δμως! Τότε... τότε ποΰ οί ξεριζω
μένοι όικούμητησαν στό χώμα τής
'Ελλάδας μιά φιρίκη διαπέρασε
ττέρα ώς ττέρα τίς ψυιχές μας, ά
ττό λύττη κα οτττόγνωση. Δέν είχα¬
με, οί ττερισσότεροΊ, καμμιά έμττε
ρία έ!/ος τέτοιου όλοκληρωτικοΰ
ξολοθρεψιοΰ κα,Ι ττολλά ιμά«ια,
I-
δλεττοη/ ΰποτττα καΐ τπεριφρονητικό
τούς θλιιμιμιένους καΐ βασανισμέ-
νοιυς Μικρασΐ'άτες, ττού μόλις εΤ-
χαν γλύτωσις άττ' τοΰ χάρου τα
δόντια. *Ηταν τόσιο μεγάλο τό
κακό, πού δέν μτταροΰσε νά τό
ττιιστέψη έκεΐνος ττού δέν τό εζη-
σε. Ξετηερνοΰσε ή φρί'κη τού, και
την ττιό τολμηρή φαντασία.
19 7 2
ΜΑΡΙΚΑΣ ΜΠΑΓνΙΠΙΛΗ
9.22 θά τηρέπτει δλο» νά άναζητή
σωμιε στά βάθη τού είναι μας, έ-
κείνης τής μέρας τα αίσθήματα
"Επ! τή Οθετηρίδι τής Μιχρασ- Κ ειταστροφής.
Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ίΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ
ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ
ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΩΝ
Σνγγράφεται 6πό των τότε φοιτη τ(Τν 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ·
Μαζΐ λύττη καί άτΓΟγνωση γιά κε'| προέδρου τής Ενώσεως καί Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών
ι καϊ 2) ΣΩΚΡ· ΚΛΑΔΑ, π^οέδρυ τής Ενώσεως Ποντίων Φοιτητών
Η' ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΤΗΣ Ο- είς τρόττον ώστε ρΌηθούσης κα'
ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ' τής γνωστής φιλοπροσφυιγικής πό
ΦΟΙΤΗΤΩΝ λιτικής τού τότε Πρωθυττουργοϋ
Στρατηγού αειμνήστου ΓΕΩΡΠ-
ΟΥ ΚΟΝΔΥΛΗ, ήρξατο ή κατα-
νους, γιά μάς. «Τί θ' άπογινω-
με; πώς θά ,μίΓΓσρέση ή φτωχή
Έλλάδα νά θρεψη τόσους πειινο-
σιμένουις; Πλήθος οί άνεργθι θ;τ
ξεφύτρωναν στήν Άθήνα καΐ σέ
δλη την Έλλάδα. Πώς θά άντιμ£-
τωττίσωμιε τώρα, ττού ττολλαπλασιώ
στηκαιν τά άδειανά στομάχια, τή
ζωή μας;» Αύτές ο! σκέψθΐς κυ-
ριαρχούσοον στούς δρόιμους, στά
σπτίτια καΐ πταντοϋ δττου οί ττρόσ-
φυγες ττειριέιφεραν τή δυστυχία
τους. Δέν θά ττρέπΘΐ δμως νά ά-
δικήσωμε έκείνους ττού εκαναν αϋ
τές τίς σκέψΐϊΐς, μτπροστά στό π·:
λώριο έκεΐνο κΰμα (θεαμηνία) τής
ττροσφυιγιάς ττού πλημμύρισε ξα-
φνικά καΐ άναττάντιεχα άττ' άκρη
σ' άκρη την Έλλάδα. Την Έλλό
δα, ττού την σττάραζε ό πολιτικός
τότε διχασμός και την ταλαιπω-
ιροΰσε ήδη ή άνεργία. Δίκαιη ή ά
γανάχτηση. Όχι δμως έναντίο/
τής ττροσφι/γιάς, άλλά έναντι >ν
έκ·είνων ττού την δηιμιούργησαν.
"Έτσι, μόσα σ' έκ«ίνη την όχλο
6οή των άλληλοσυγκιρουόμενων αί
σθηιμάιτων, ιμέρα ,μέ τή μερά μ&-
γάλωνε ή συμπόνια γιά τούς άμοι
■ροι»ς, γιά τούς ξερριζωμένους. Σ·
γά - σιγά ύττσχώρησε καΐ ή δυσ
ττιστία και ττάντα θερμή Έλλην ι
χή ψυχή, άγικάλιασε μέ
σουν
των δυσχερεστάτων
τπερ στοοσε-
άκλό-
ών ψυιραι,μίας καΐ ιμε την
νητον πίστιν των τηρος τόν
νά κοοτοιρθώσουν, διά τής
μονής καΐ έττιμονής των, έχοντες
ύττ- δψει τό «Συν Αθηνά και χει-
| ρα χ,νει», νά όρθοττοδήσουν, να
άντβθν,,κάς ενεργείας, αΐτιν.ς' Συνίχεια είς την 6ην Σιλ.οα
υττο-
"Ετισι, ή λέξη πρόσφυγας, άντ, άγάπ·ι τούς άδελφούς μας τής χσ.
νά συγκινηθή τίς καρδιές, τίς έ'<- μένης μας Σιμύρνης καΐ ττέραοε λεινε έρμητικά μττιροστά σ' έκε!- μαζί του'; ,μισόν αίώνα άδιαταρα- νους, ττού είχον ζήσει μιά άνοιμο-' χτο καΐ άδελφωμένο σέ χαρίς κα' λόγητη φριχτή τραγωδία καΐ ζή-' σέ λύτηες. Άς εύχυθούμε ή λέξι τούσαν άσυλο στή μετέιρα Έλλά —ράσφυγος, ττού μαζί της ζήσαμε δα. Ι ««1 ιμεγαλώσαμε, υά διαγραφή Με είλιικιρίνεια σημ'ερα, πού σν^ άττό τόν όρίζοντα τής Ελλάδος ττληρώνονται τηενήντα χρόνια άητό όριστΐ'κά καΐ νά σβήση όλότελα ά· κ·είνη την όπτοφράδα μερά τής 17 πό την μνήιμη ,μας γιά ττάντα. Διά τά 46 χρόνια μας Ή έν Άλεξανιδρου—όλε1! έκδιδο- Έξ άλλου, ή συνάδελφος «Δη- μενη ήμερηισία εφημερίς «Έλε1.·-1 μοτιικά Νέα» ττού έ^δίδετσι ζ&< θϊ,ρη Θρά<η», είς τό φύλλον τής | τόν Δήμον Ζωγράφου, είς τό φύλ¬ λον τής 19)11)72 γράφει τά ε¬ ξής σχόλιον: Ή συνάδελφος εφημερίς «Προσ- φυ·γ:κός Κόοιμος» ϋτπό την Ίδιο- κτηιτίαν — Δ)«σιν τού έκλεκτοΰ συνάδελφον φίλου κ. Σωκρ. Χαρ. Σινορνίδη δ^λεισε, ττ·ρό τινος τά (46) χρόνια άττό τής εκδόσεως της καί εισήλθεν αίσίως είς ιό 47ον έτος! Ή έφημερ'ίς αυτή εξεδόθη τό ττρώτον ττερί τά ιμόσα τοΰ ετους 1926 (μέ έβδσμαδιαίαν έκδοσιν) 22)11)72, γιράφει: Ή έφηιμερίς «Προσφυιγικός Κό- σμος» τού κ. Σωκράτους Σιναν'- δη συνεπλήρωσε 46 άλόικληρα χρό ν α άττό τής εκδόσεως της. Ό «Προσιφυγικός Κόσιμος» εί¬ ναι ή μοναδική στήν 'Ελλάδα I- φΓϋμερίδα ή όττθία έττ! μικτό ττερ'ι- ττου αϊώνα, άσχολεΐται μέ δ,τι ά φορά τίς άλησιμόνητες Πατρίδες των ξεριζωθέντων 'Ελλήνων τής Μικράς 'Ασίας, τής Θράκης κα τοΰ Πόντον. ΟΙ ττολύτΐιμοι συνεργάτες της μαζί 'μέ τόν άκάιματον έκδότη/ της, άγωνίζονται νά διασώσουν τάς τΓαραδάιςτειις, τα ήθη και τά έθι-μα τού 'Ελληνισ,μού ττού ξερι- ζώθηκε άττ' τίς ττροα'ώνιες έστίες τού, διότι δυστυιχώς τό θέλησαν καί τό έτπέτυχαν ο« τότε έχθρ-ί καί «φίλσι» τής Ελλάδος. καί εχει ττραγματοτΓθΐήσει μεχρ σήμιερον 2179 έκδόοχις! Πρόκβιται, τηράγιματι, ττερί πρα γματικοΰ άθλου! διότι, δέν είναι εϋκολον νά διατηρηθή μία έβδο- ,μαδιαία έφημιερίς τόσα χρόνια καί νά άγωνισθή μάλιιστα μέ τό¬ σον σθένος είς τάς έττάλξεις τού ττροσφιι»γιικοϋ κόοιμου διά νά τηροοτ υ ι συγγραφοντες το τραρόν ι στορικάν άψήγημα, λόγω τής εί- διικής ίδιότη,τος αυτών ώς έκττρο- σώττων τού ττρο«τφυγικοΰ φοιτητι- κου κόσιμου καΐ μιελ.όιντων Επι- στημόνων ήσθάνοντιο έττιτακτικόν ν <α! ύττοχρέωσιν δπως, ττα ραλλήλος -πιρός τά καθαρώς φθι- τητικά πιρσβλήματα αυτών,, έινοιΐί Ι ,γ*. φΒρθοΰν καΐ μερι,μνήσουν καΐ διά τά γ'ενικώτερα προβλήματα όλο *0χ^ροΆ> τού ττΐροσφυγόντος είς τή»
μητέρα Έλλάδα Μικρασιατικου
κ.τ.λ, Έλληνισιμοΰ καΐ συνεττώς ή
δρασ'τηριάτης ημών εξεδηλώθη καΐ
είς τταλλσύς άλλους τομεΐς. Καθ
δλην αυτήν την ττερίοδον, ή άνάμ1
ξις μας υπήρξεν ένεργός '.ίς πά¬
σαν έν γένει προσφυγικήν κίνησιν
καΐ εκδήλωσιν, διά την εξυπηρέ¬
τησιν καί τπροαγωγήν τών γενικω
τέρων Κοινωνιικών καΐ Οίκονομι-
βολή ,μερικής άποζημιώσεως είς
τούς δικαιούχους τοιαύτης Αντα<ν λαξίμους ολίγον ττρό τών βουλ&υ τ «κων έκλογών τού φθνοττώρου τού 1926. Ο'ΐ πρόσφυγες φοιτηταϊ έξεπρο καΐ μετέσχον δι' έπτά αυτών είς τό κατά τό έαρ τού 1926 τή αιθούση τής Παλαιάς Βου- λής, ΠΑΜΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ Συν¬ έδριον καΐ συνέβαλον είς την επί¬ λυσιν τΓθλλών τρεχόντων τότε πρασΐφυγΐ'κών τηρΰβλημάτων, αί δέ είσηγήσεις αυτών εγένοντο άποδε κταΐ ύττό των τότε αρμοδίων Υ¬ πουργόν τής Κυβερνήσεως τοΰ Στρατηγού ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΠΑΓΚλ ΛΟΥ άειιμνήστων ΚΩΝΣΤΑΝΤΙ¬ ΝΟΥ ΦΙΛΑΝΔΡΟΥ Ύττουργοΰ Κοινωνιικής Προνοίας καΐ ΚΩΝ κων ςητη,μάτων τού Π,ροσφυγικοΰ ι ΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ Ύ- Κόσμου. Ειδικώτερον δραστήιρια ύ ή ανάμιξις καΐ σνμιμετοχή ήμώ/ είς τα της λειτουργίας καΐ διακι- νήσεως τής μιεγάλης Προσφυγική·; Όργαινώσεως Αμύνης Δικαιού- χων Άνταλλιοοξίμων (Π.Ο.Α.Δ.Α.) ήτις ήγωνίζετο σθϊΛίαιρώς υπό τη" Προίδρίαν τοΰ έκ Βα'ινδηρίου τής Μ,ικιράς Άσίας Προσφυγικοΰ ήγέ τού, άΕΐμνήστου Μιχαήλ Τσιγδέ μογλαυ καΐ μετΓέττειτα Βουλευτού Αθηνών (1928—1932) άφ1 ενός μέν διά την διάσωσιν καΐ περι φρούρησιν άτπό την διαρτταγήν καΐ τόν σφετερισμάν τής έν Ελλάδι πουργοΰ της Γεωργίας. ΟΙ πρόσφυγες φοιτηταΐ έβοήθη σαν καΐ έλαβον μέρος είς την ύ- τΓοστήριξιν τού αγώνος τής ετέ¬ ρας ιμεγάλης Προσφυγικής Όργσ νώσεως ήτοι τής ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛ. ΛΗΝΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ έκ Μικράς 'Λ σίας κα! ιδίως τής ΣΜΥΡΝΗΣ ϋτπό τόν άκ-άματον Σμυρναΐον "'- ατράν καΐ άείμνηστον ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΝ ΜΑΡΣΕΛΛΟΝ καΐ μετέττειτα, υπό τόν διακεκριμένον Σμορναΐον Δΐ'κηγόρον καΐ κατό ττιν βουλευτήν, άΕίιμνηστον ΑΝ¬ ΤΩΝΙΟΝ ΑΘΗΝΟΓΕΝΗΝ, ώστε ΜουσαιΛμανιικής ττ&ριουσίας τώ; νά τύχουν καΐ οί ττρόσφυγες "Ελ αναχωρησάντων διά την Τουρκίαν,' ληνες ύττή,κοοι μ&ρικής άποζημ'ώ Τούρκων τής Μοχιεδονίας, Θρά<ης σεως. καί αλλαχού τής Έλληνικής Εττι-| Ση(μαντικόν έξ αλλου ρόλον, δ κιρατείιας λόγω τής άνταλλαγής εδραμάτ,ιοΌν τότε οί ττρόσφυγες των ττληθυσμών έκ της συ,ναφθεί- < φοττηΐταΐ κιαί είς τα τής άποσπά- σης σχετκής Συνθήκης, άφ' έτέ <"^ωζ τ«ν ΤΓαλυτΓληθών καΐ πυκνο- ρου δέ, διά την ταχείαν, δικαίαν! κατωκη,μένων πέριξ των "Αθηνών καί ούσιαστιικήν αποζημίωσιν τού! *α» ττο-ό Πει^αιώς^ Προσφυγικώι· ττραοιφυγιικοΰ κόσμον, έναντι τής ι Συνα'χιοιμών, έκ των Δήμων Ά· έγκαταλε ι φθείιση,ς εν Μικρά Ασ·α Οράκη καΐ Πόντου τερασίας ακι¬ νήτου Γτεριουσίας αυτού, είς τό Δ οκητιικόν Συμβσύλιιον τής όττοίας μετεΐχ&ν καΐ ήγω/ίζετο ό έξ ήμώ^ Πρόεδρος τής Όμοσπονδίας Χρυ σόσταμος Α. Θεοδωρίδης. Ή κ'· νησίς τής Π.Ο.Α.Δ.Α. έγενικεύθη βαθμηδόν καΐ τελικώς ττροσέλα- 6εν Παμττ.ροοιφυγΐ'κόν χαρακτήρσ. είς όλόκλη,ρον την Χώραν, στε· φθεΐσα ύττό ττλήρους επιτυχίας, •■Εάν δέν υπήρχεν ή εφημερίδα ι σττίιση τα ττολλά .μεγάλα καί αυτή, ασφαλώς άσφαλέστατα, 6ά οντα ττροβλήυατά τού, (προβλή- χάνονταν με το ττερασίμα των χρ.' νων, οί Πολύτιιμοι Θηισαυρο! των ήθών καί των έθίιμων καί τής ίστο μερον. ιμοοτα ενός «ξεχληιρισιμενου 'Ελλη- νισΐμοΰ») άττό τό 1926 μέχρι σπ- Σοχρ. ΣΐΓ/ανί'δης λευικανθείς άττο τούς αγώνας καΐ τα καθήικοντα τής άνιιδιοτελοΰς δηιμοσιογιραφιας, είναι ό υοναδιικός "σως «,βετερά- νος Έκδότης Δηιμοσιογράφος πρ^ ερχόμενος έκ τού ττροσφυγικ->ΰ
κο:ί ύττέρμαχος άγωνιστηζ
τού.
Ή Δ)νσΐις τής εφημερίδος, εΰ·
ριχής τΓορείθρς γενικά τού ξεριζω- Ποίος νά γνωρίζη, άραγε, ττο- χεταΐ ολοψύχως είς τόν «Πιροσφυ
Υ κόν Κόσμον», την συνέχισιν τώ.»
εύγενών άγώνων των, μέ την ιδ1-
<ίν πίστιν, τταλιμόν, θέλησιν, δυ- νοομιισμόν έττ' άγαθώ τού προσφι, γικοΰ κόσ,μου, τού αποίου πολλά άκώμτι προ·6λήματα είναι άνεττ.- λυτα άγωνιζομένη σθεναρώς μέ- χρι κα! τοΰ τελειυταιου τηροολή- μένου Έλληνισ·μοΰ άπ τις παναρ σςχ ττοοβλήμοβται, οικονομΐ'κες ου- χαιες έϋτίες τού τής Μικράς Ά-' σιχέσειες, δυσμιενεΐς συνθήκας, κα. σίας, τής Θράκης κα! τού Πάν- τόσο άλλα άντιιμετώτΓΐσε, άγωνι- I ζομένη ττάντα διά την έττιβίωσιι- άν των ΜΐιΚιθασιατών νά γίνη «φωτ*<- του. Σι/νχαί·ροντες θ5ρμστατα τόν των Μκρασιατών νά γίνη, «φωτ*· φίλτατον κ. Σωκράτην Σινανίοη, νός φαρός» δι' αύτούς «όδηγος τού εύχόιμεβα υγείαν καΐ μακρο- καί ■πιροιστάτης» των, δττως οί γτγ^ ηιμέρευσιν τπρός συνέχισιν των ώ-| λοί τόν άττΌΐκαλούν! ραίων άγώνων τού. | Ό άγοπτηπός συνάδελφος κ. τού. θΓ,ρ-.αίων καΐ Πειραιώς( 1933—34) καΐ την άνάδεΐιξιν αυτών είς αύτο· τελιεΐς Δήμους καΐ Κοινότητας, χάρις δέ είς τάς ενεργείας ταύ¬ τας, είς άς μετείχον καΐ έκπρό- σω~ο·ΐ' των δ,αφόρων Συνοικισ,μώ' κια! τή σημαντιικιή κοιί πολυτιμΐΌ βοηθεία καϊ των τρροσχ|>ύγων τό¬
τε πολιτευομένων έττετεύχθη ή δη-
μιαυργία κιαιΐ "Ιδρυσις των ττρώ-
των ΤΓροσφυγΐ'κών Δήμων ήτοι ΝΕ
ΑΣ Ι ΩΝ Ι ΑΣ, ΝΙ ΚΑΙ ΑΣ, ΒΥΡΩ-
ΝΟΣ, ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ, ΚΑΙΣΑΡΙ-
ΑΝΗΣ, ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ, ΔΡΑ-
ΠΕΤΣΩΝΑΣ κτλ. καί των ιτρώ-
των Κοινοτήτων, ΝΕΑΣ ΦΙΛΑ-
ΔΕΛΦΕΙΑΣ, ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ,
ΜΟΣΧΑΤΟΥ, ΝΕΑΣ ΧΑΛΚΗΔΟ
ΝΟΣ κτλ.
Ένδεικτιική της ένεργού καί είς
υψηλόν έτΓίτΓΕδον άναμίξεώς μας,
είς τά τής άναδείιξβως των προσ-
φυγιικών Δήμων καΐ Κοιινοτήτων,
άτΓθτελεΐ καΐ ή κάτωθι έν φωτοτυ
ττία τταίρατιθεμ'ένη προσωττική σύσ
τάσις τού τόπε τπαντοδυνάμου ΐτα
ράγοντος καί ύττουργού τώ;
Στρατιωτικών τής Κυβερνήσεως
τοΰ αειμνήστου ΠΑΝΑΓΗ ΤΣΑΛ-
ΔΑΡΗ, άειιμνήστουι Στρατηίγού
ΓΕΩΡΠΟΥ ΚΟΝΔΥΛΗ, πρός
τον τότε υπουργόν των Έσωτερ;
κων ιμέ τη> τταράικληισιν νά δώση
"Οταν τά χρόνια μαζεύωντα
στΐς ττλάτες μας, καί δταν έχου
με ττεράοτει ιμιά ζωή άναστατωμέ
νη άττό σικληρούς άγώνΕς καΐ τό
συνεχές άγχος, τότε θέλοντας καΐ
,μή, ττΕρνούμιε στήιν κατηγορία
των άτπομάχων, δσο καί νά βα¬
στά ή καρδιά μας άκόμη, κατα
φυσικιή συινετπεια λοιπόν ή ττη,γή
τής δηιμιουιργι.κής δραστηριότη
τος στ'ίρεύει σιγά - σιγά! Τότε
όλόκληιρη ή ψνχική δυναμικότης,
στρέφεται καΐ τονώνει τάς άνα-
μνήσεις τού τΓαρελθόντος καΐ μ
αϋτές τρεφόμαστε μέχρι την τε¬
λευταία μας στιγ,μή. Ξαν»αζούμϊ
π· ά ζωηιρη τά εύτνχισμένα χρό
νια τής ζωής μας πού τπεράσαμε
στούς τόττους ττού γειννηθήκαμε.
Θυιμόμαιστε καί ττάλι τα χρυ-
σά μας όνειρα καΐ έλπίδες τώ/
τταραδόσεων τής Φυλής μας μί
σα στά όττοία γαλουχήθηκε καΐ
ή γενιά μας. Άξεχαστος θά μάς
μείνη ό ιμυχιικός κλονισμός δταν Α
Τιραγική Μοΐρα μάς άνάγκασε νά
άντ,ιμετωπίσαυιμε τό γκρέιμισμα
καΐ σκόρττιοιμα δλων αυτών τώ.·
όνείρων καΐ έλττιιδων λίγο πριν
χαράξει ή αύγή τής ■π-ραγματο-
τοττοιήσες τσυς.
Πενήντα όλόκληρα χρόνια *.-
χον* ποράσει άπό την 'Εθνικ,ή ί-
κείνη Τραγωδίας, καΐ δμως γιά
μάς τα γεγονότα άναδύονται
στή μνήμη ζωηιρά σάν νά ήταν
μόλις χθές.
Άλλά καΐ άττό τή στιγ,μή —ου
ικαταφύγαΐμε στήν έλεύθερη αύτη
γωνιά γιά νά ττεριισωθοΰμε, νέ>-ι
άγώνες μάς ττερίιμεναν. Άγώνες
γιά την έτπιβ'ωσι, την στέγασι,
την περίθαλψη, την άττοζημίωση
καΐ την άτροκοΓτάσταση έν γένει.
Στά χρόνια έκείνα ττοΰ τα κτυ
πά ή θαλασσοτοβραχή τής άβε-
βαιότητος καΐ τής άττογνώσεως
έμβανίζεται ώς φαρός έλπίδος
μία ιμικρή Προσφυγική εφημερί¬
δα. Την έκιδίιδει ό νεαρός Σωχρά
της Σ'υνοονίδης μέ μόνα έφόδ.α
την ψυιχΊκή τού τόλμη καΐ τόν
ττροσφυγιικόν ττόνον.
Ή έφη.μΕρ!ιδα αύτη είναι «Ό
Προοιφυγιικός Κάσμας». Ό
φυγιι<ός τταλμός τού δίδει την δό ναμιν καΐ την άντοχήν νά άγων.- σθή γιά τά θέματα καΐ δικαιώμα- τα των ,τιροσφύγων. Οϊ συνθήκας είναι σκληρές. Ό- άλλη έφημι&ριδα θά κατέθετε τα δττλα. Όχι δμως χαΐ ό Προιοτφυγιικός Κόοιμος, ό όττοϊος αντιθέτως χαλυβδώνετα, κιαί έττΐ 46 άλόικληρα χίρόνια άν- τιμετωττίζει μέ θάιρρος καί ττροω θεΐ τα Προσφυγικά Θέματα. Άλ¬ λά δέν σταιματά έκεϊ. Άνιεξάρτητα άπό κόμιμοττα και παρατάξει ς στεγάζει κάθε ττροσ φυγι·κή σύοικεψι, κίινηιση καΐ ι/Ιγ· θέτει καΐ ττροωθεΐ κάθε άττόφαοη κ,αί ενεργεια άρκεΐ ι»ά είναι δι¬ καία καί ώφέλΐ'μος ΰττέρ τοΰ Γί- νιικοΰ Πιροσφυγικού καί 'Εθνικο!) συ,μφέροντος. Άγωνίζεται άδιάκοττα, χωρίς καμμιά κρατικ,ή ένίσγυση ή άττΌ1 ανιδήτηοτιε άλλην σημαΜΤΐική έττιχο ρήγηση. Ένώ άλλες έφημβρίιδες σταμα· τοΰν ό «Προσφυγικός Κόσμος» δίδει τό τταρών καί καττά τάς αύτάς άκόμη Τραγικωτέρας στιγ μάς τού "Εθνοι>ς.
Τό έττιιχεΐιρηματιικό ττνεΰμα τού
Σωκιράτη Σιινανίδη ΰπβρττηδά κά
θε έμττσδιο και τπρόσκομΐμα κα'
σκνεχίιζει ακάματος, τόν άγώνα
τού. Τάσσεται τταιρά τό πλευρόν
των άγωνιζομένων, ύττέρ των ττροσ
φυγΐικών θ&μάτων. Βσηθά άκόμη,
καΐ άτομα ττού έχουν άνάγκη λύ
οτεως ττροσιφυγΐικών ζητηιμάτων
ττολλάκιΐς καΐ .μέ οικονομικάς θυ
σίας.
Έττΐ 46 όλάκληρα χρόνια ό
«Προσφυγικός Κόσμος» σάν μια
άλλη κιβωτός, συγκεντρώνει καί
κλείνη μέσα τού τό δάκρυ, τής
τταραδόσεις καί την έλπίδα τώ/
ττ'ροσφύγων Δημοσιιεύει Ίστορικα
γεγονότα καΐ άνέκιδοτα, ζωντανεύ·
εί μέσα άπό τής σελί&ς τού τή
4ωή τής σκλαβωμένην Πατρίδας
μας καί έτσι κιρατά σέ κινήση ά-
διάκοττη τάν παλμό τής Μνημοσύ-
νης. αυτών.
Άγαττητέ Σωκράτη,
Πιστεύω δτι σέ γνώρισα δσο ο¬
λίγοι ·Μΐρακολούθησα τούς αγώ¬
νας καΐ τάς άγωνίας σου χρόνηα
καΐ χρόνια, δχι μόνον κατά την
μεταξύ μας στενή μας συνείργα-
σία, άλλά καΐ γενικώτερα. Σέ
βεβαΐώ δτι τΓρεττει νά εΤσαι ύ-
περήαιφνος καί 1καινοποιτ(μένος
Ό «ηροσφυγιικός Κόσμος» εξε¬
πλήρωσε καΐ έκπΐληρώνει πλήρως
τόν προορισιμό τού ιτιροχωρεΐ πι-
στά τόν δρόμο ττού χάραξες ττρός
δφολος δχι μόνον τού Προσφυγι¬
κοΰ Κόσιμου, άλλά κατά φυσική
συνέττειαν καί κι»ρίως ολοκλήρου
τού "Εθνους.
Ή άτΓΟφασίς σου νά έκδόσης
τόν «Προσφυγιικόν Κάσ,μον>, δέν
ήταιν άττλή σικέψις δική σου ήτο
θεϊα εμτπευσις.
Πρίν 46 χρόνια γράφοντας τά
ττρώτα λόγια τής εκδόσεως τού
«Προσφυγικού Κόοιμου» άνα6-ς
ταυτόχρονα και τό καιντήλι τής
Μνηιμοσύνης των Σκλαβωμόνων
Πατρίδων μας. ΕΞύχοΐμαι όλόψυχα
την φλόγα ττοΰ άνχχψες μέ τό ΐ£
ρό σοο εργο νά διατηρήση Λσβε
στο καί ή διάδοχός σου, δταν 0-
στερα άττό χρόνια δττως εΤναι
φυσιικό παραλάβη την δάδα καΐ
έκείνη.
Μέ ττολλή άγάττη καΐί έκτί,μησι
ΚΩΝ)ΝΟΣ ΠΑΒΑΣΟΓΛΟΥ
Μέ τίς διόπτρΐς τοθ «ΚΟΣΜβΓ»
ΟΔΗΓΗΣΗ
πιού λένε
φίλτατε κα'ι δεΛ- φθάνο)
— Τί οιιμ&αίνει πάλιν;
— Άπεφάσισα νά μάθω όδή
γηση καί καθημερινώς τρέχω( σχή
μα λόγου βέ&αια, γιατί στήν πρα
γματιχότητα> τα έκπαιδευτικο αύ
τοκίνητο κινείται μέ τριάντα ή σα
ράντα τό ;τολΰ χιλιάμΐτρα καΐ πάν
τα υπό την αϋστηρά έπίβλεψη τοΰ
έκπ,αιδευτοϋ πού γιά καλό καΐ γιά
κακό έ'χει. συνεχώς τό πόδι τού ε
τοιμο νά πατήση άν χρειβκτθή ενα
έορεδρικό ποδόφρ·αινο.
Κ αί τό εχο> πάρει πολύ στά σο
(κιρά ξέρεις, άφοΐ» νά (ραντασθής
δτι πρώτη ςρορά ποΰ μπήκα στόν
σαλίγγαρο τόν πέ^αβα απνευστί
καί μάλιστα μέ πλήρη έπιτνχία.
Σέ δυό τρείς μέρες θά δώσω
έξετάσεις στό Χολαργό καΐ την
αλλη μέρ« περιμένει μιά σιτροέν
την όδηγάρα της.
— Μπράδο Πίνδαρε, σοΰ «6χοι ταχύτητα.
μαι καλή έπιτυχία στΐς
καΐ καλορίξικη άπό τώρα ή
— Εύχαρκττα)> καΐ θά ήθελα νά
ό πρώτος ποΰ θά μπή σέ
δαύτη
— Μέ συγκινεϊς όμολογώ κ«ί
α' εύχ<χριστώ, άλλά ν' άφίσιουμε ποώτα νά ροντάρης τ' όνμάξι νά ε χη στρώση ή μηχανή γιατί κ-ρϊμα είναι νά τό φορτώνης «πό τώρα. — Μήπως φοβαοαι; 'Κάθε άλλο σκέφτομ<αι δμχος τό άιμάξι. — Σκέφτεααι τό άμάξι κοΑ δχι έμενα; — Καϊ σένα σκέφτομαι Πίνδα- 0«· . . — Μά τότε γιατΐ δέν ερχεσαι μαζύ, έγώ πώς έρχομαι στό δικό σβυ άμάξι; — Μά Πίνδαρε <ϊοΰ διαφεύγει δ τι έγώ άδηγώ τριάντα περί που χρά νια. — Κατάλαβα. Άπό την δεξιά ι πάντα μέ την μικρότερη — Σέ παραδέχαμαι· ΒΙΣΦΟΣ την δ&ουσαν ττιροσοχήν είς τά θε ματα καΐ έπιχειρήιματα των με- τεχόντων τής είς τό υπουργείον των Έσωτερικών είδικής συσκέψε ως Άγγέλου Κωνστοοντιλιΐέρη καΐ Χρυσαστάμου Θεωδωρίδου. Γ. ©. ΚΟΝΔΥΛΗΣ Ή φωτοτυπία τής κάρτας τοϋ Κον¬ δυλη, ήν παραδίδω τό έμπροσθεν μέ¬ ρος. Τό δηιοθεν μέρος τής κάρτας.

ΜΙΚΡΑ-ΙΑΤΙΚΑ ΚΕΙΜΗΛΙΑ
,ΝΧ.ΚΑΤΑΙΙΛΗΗ^Γ'ΚΚ- ΠΛΟΚΗΣ
ή
ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΤΛΗΣ
ΑΙ ΕΝ ΜΟΝΟΑΙΘΟΙΣ ΜΟΝΑΙ ΤΗΣ ΚΑΠΠΑΑΟΚ1ΑΣ
Τοθ κ. Μ. ΛΕΒΙΔΗ, «ΊΑΤΡΟΥ
(Συνέχεια έκ τού τηρσηγουμένΌυ)
"Ασφαλώς αύτά τα ολίγα ττοΰ Ι
σάς τταροιχΓΐάιζω σήιμβρα ετναι ΐτο
λύ τττωχά. Δυστυχώς δέν εΐχα τπε- '
ρισσΟΊερο κχχιιρο καί τσ μέσα «οί ι
την ί'κανότητα νά σκαρφαλώ ω
σάν αϊλουρος ή σάν κο—νοδοχρκα-
θαριοττής ιμέσσ στΐς άττότομες ά-
ναοάσβις κιαί άναρριιχήσεις. Ο Ο¬
τε καί εχω τάς ά—αραιτήτους γνώ
σεας διά νά κάμω λετΓταμερεστέ-
,ραν ανάλυσιν διά την τεχνικήν τώ ι»
εΐικόνων.
"Ως κατοοκιΛεΐδα τής είσηγήσ.;-
ώς ,μου δίδω τόν λόγον στόν κ. Σε
φέρην α—ό τό προανσφερθέν βιβλί
αν τού:
—Μισοκλείνβις τα μάτια κ ι α1
σθάνεσαι νά ζωντανεύει κάπως ή
άπΓέραντη νο<ιρούτΓαλη των καλο- γέρων. Βλ£ττεις τούς ρασοφάρσιχ, τρωγλοιδύταις νά τριγυρνοΰν μιλ.- ούνια, βλοσυρο!, ή θεοτταρμένοΐ, μέσα στά λαγού,μια των βράχων, μέ τα πιάθη τους ,μέ τίς άνάγ<*ς τχη'ς, μέ την εξαρσή τους; μέ τίς γνώρι,μες χειρονομίες... "Αν άπο- φάσισα νά τα γράψω, είναι μό'ο γιά ν«ά μαρτυρήσω, δτι στά 1950 ύτταρχουν αύτά ττσύ εΤδα. Ένα έ , λσχιοτο μόρος άττό τα μνη,μει'α τής Κατπτταδοκίας. Έκεϊνο ττου μποοώ νά προσφέοω είναι ή ουγ¬ κ ίνηση πού δακιίιμασα σ' αύτά τα ιμέρη. Κι αυτή σάν μιά μττοτιλΐ'Λ στή θάλαοτσα. "Ελττίζω άλήθεια τι αύτ.ές οί σελίδες μπορεΐ νά πο- ραχΐΛ*ή<ΐουν κάποι-ον κα,λύτεο© α- ττο ιμιένα νά κάνει τό προσκύνηιμο; στίς μονόττετρες έκκληκτί'ες... Πρέτηει νά μττοιρεΐ κανείς νά ζή ση μέ άνεσηι ενα διώστηψια σ αύ¬ τά τα μέρη. Νά ίδεϊ καί νά ξσ- να);διεΤ, ν' άργοτΓορήσει, νά στοχα <ττή καί ν' άναμκτρήιση Πράττει νά έχη κανείς τόν τρόττο νά τταραδά λβι και νά καιτάζει τί χάθηκε ά- νετΓανάρθωτα καί τί μένει άπό τα κατατΓληκτικά άφιειρωματα στο Θε» ενός σιδυσιμένου κόσμου. Κ ι άν τύχει καϊ είναι Έλλη¬ νας ττρέτηει νά έΐχη τόν ττόθο νά κοιτάξη άττό πιό κοντά, τί ΧΡ« στάμε καί τί δέ χρωστάμε, άλλα ναμιζω ότι χρωοτάιμ€ ττολλά, στά σταωροδράμι αυτής τής Άκρής, ττοΰ είναι συνάμα ενα άνυποψια στο, γιά τούς τηειρισσοτέρους, χω ν6υτ»)ρι ρεωμάτων Άνατολής, Βο. ριά, Νοτιά καί Δώσης. Πρέπε. νά έχει την ίδιοσυγχρασία νά ίδε' αύτό ττού λέμε 'ΕΞλληνική παρά- δαση, έν κινήεσι. °Ό~ον τό μυορο καϊ τό λησιμονισμένο μττορεΐ .·σ έχη την ιδία ση,μασΐα μέ τα ά,ττα ρασάλευτα μνη,μεΐα τής τέχνης... | Στο Βυζάντισ δστως καί στή.·( άρχαία 'ΕΞλλάδα, ύπάρχουν τόσο πράγματα ττού δέν τα ύττθψιαζό μαστε, ττού τα ναμίζουιμε άλλόψυ χά, γιαττΐ τπστεύουμε. Έλληνικύ, οί περισσότειρθΊ, άλλοίιμονο άκό- ( μη, δτι φαίνετται άττό την 'Ακαδη μία η την Πλατεία τού Συντάγμοτ τος Τό συλλσγίζεται κανείς αύ- τό, έττίψιονα, σέ τοθτες τές τταρι>
Φές-.
Ι ΘΗΪΑΥΡΟΓ ΤΟΤ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
τό ά^τον-ρ^ημο τρν ΣΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ^,:^
. "Ο 'ΛΪΧΒΟΑΟ- ΣΤΉΝ ΤΟΤΡΚίΑ* - * :Ί>;
Τό Έλληνιχο Άβτυνομικο Μυβιστόρημα
ΑΣΠ ΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠ ΕΣ
ι
1
58ον
— Τυλΐχτε τα ττόδια σας μέ
την κσκ&έρτα. Θά τταγώσοιη'. Έ
χουιμε ιμεγάΛη διαδροιμή μπ-ροστα
■μας!
Τόν κύταΐξα 8κ~ληιχτη. Ή «γκο-
τεινιά εΤχε άτττλωθεΤ γύρω μα^
κ.Γ δλα τα φώτα είχαν άνάψει ά-
ττό ωρα. Κάτι σάν ψόβος ξύπτνπ-
σε μέσα μοι>. Ό αγνωστος όδη-
γός χαμογέλασε. Ή φωνή τού Γι-
ταν εύχάριοτη, καλωσννάτη.
— Τάταξίδια είναι όμορφα τη
νύχτα! Ό γιατρός εΐπε πώς εϊ-
σαστε καλά τώρα ττιά κι' ό κύ-
ριος ΛόγκγοΐΛντ σας περΐιμένει!
ΠρέτΓβι νά βιαστοΰιμε, νά προλά-
€οι>με τ' άεροπλάνο! 'Ατι>χ!α, ττού
έγινε <άττοιος τταιράξεινος φόνο; στό Σαννονι... ΠοΟ ήταν αύτο τό μέρος οίίτΓ ή'ξερα, ο&Γε τδχα ξανακούσει. — ΕΤναι ό Ρόλαντ έκεΤ; ■— Ά—6 χτές τό βράδυ! Π>
στεύω ν&χετε καιιρό νά τα πήτε'
Θέλει νά σάς δεί ττρίν φΰγετε άπτ
την Αγγλία!
"Οτπως ή φωνή τον, έτσι κι' αί
τος, ίγταν ευχάριστος. Δέ μ' άφη
σε νά σκεφτώ αν μού εΤχε ττεί ό
Έντουαιρντ ττότε τηλδφώνηισε, γιά
τελευταία φορά, ό Ρόλαντ. Δέν
πρόλα)6α νά τόν ρωτήσω αν είχσ-
νε τπιάσει τό δολοφόνο. Μοΰ μί-
λησε γιά τον Καναδά. Δέν εΤχε
~άΒΐ. Άλλά τ)ξβρε πόσο καλή Γ|·
ταν ή ζωή έκεΐ, άττ' τόν άδερψο
τού. Ταξίδειιε μέ καράδια. Μέ μοτ
κώρισε, γελώντας εθθυμα τόσο,
ττού μετάδωσε καί σέ μενά τό κε-
φι τού. Άρχισα νά βλέ,ττω μ" &λ
λα ιμάτια την κατάσταση. Γιά τό^
Καναδά εΤχσ άφήσει τούς δικούς
ιμου, τή ιμάΜνχχ μου! 'Εκεί ΕΐτρετΓΐ
νά καταλήξω. Αύτό, πο6 χοορα-
κττηιρίζουνΐε μέ τή λέξη «Γδανΐικό».
είναι δνβιιρο αττιαιστο.... Κι' δττως
Τί}ς Α1ΤΑ_ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
μοθ εΤχε τταιρουσιαστεΐ, δέν αξ,-
ζε νά τό σκέφτουμαι! "Αλλωστε
μένοντας στό ΛονδΤνο, δέν εΤχα
νά κερδίσω τίτΓοτα! Δέ θά ξανα-
γύριζε.
Γέλασα μέ τόν έαυτό μου μ'
δλη ή πρσσοχή >μθί> γυρισε στό
δ>ρόμο_ Ό'μαρφες βίλλες δεξιά κι'
άριοτερά. Άλλες φωτισμένες, άλ-
λες σκοτεινές, μέ τούς μεγάλους
κήττους τους καί τα βσθύσκιωτ-
δέντρα, μοΰ θι/ιμίσανε τή Φύλλις'
"Ενα χέρι νευ,ρικό έίσφιξε την καο
διά 'μοΐί. Δέν θά την ξανάβλετα
κι' αύ-.ήν! Άλλά εΤχα τή διεύθυν
ση τοθ λόρδου. Θά τούς έγραφα.
Πώς θάττρε—: ν' άττοχαλέσω τό>·
"Εντουαρντ; «Καλέ μου φίλε;». Ό
χι «Άγατττγτέ μοί; φ!λε>. *Η φα/-
τασία δούλεψε. Τό γράμ'μα έτο>-
μάστηικε καί κλείστηικε στό φά-
κελλο! 'Ακολούθησε τής "ΕΞλεν.
"Ητανε τό ττιό εΰκολο. Τής Φυλ-
λις δμως, εΤχε ττολλές δυσκολιες
καί πολλές συτκινήκχεις! 'Ωστό.
σο, γμάφτηκε κΓ αύτό, άλλά δέν
τηράλαΐοε νά μπή στό (ράκελλο
Μέ ττί)ρε ά υττνσς!
·*·
^'ύττνησα πιιασμένη. Τα κόκκσ-
λά μου ττανοϋσαν. Τα ττόδια κο.ι
τα χέρια μου τταγωμενα. Τό κ*
φάλι μου δούΐζε. Τ' αύτακίνητς
ητανε σταιματηιμένο κι' ό καλ'ι-
χαρδος όδηγός ιμοθ μιλούσεΐ
-— Συγγνώμη, ττού σάς άνησί'
χησα. Θέλεττε νά φάτε κάτι ζε·
στό; ΕΤναι έδώ ένα καλό έστΐι»-
τόριο ..
Μού άνοιξε την πόρτα Τόν α
ικολούθησα άμίλητη. Μοναδική
μου έτπθυμία νά κοιιμηθώ! Τό
χιονι ετριζε κάτω άττ' τα ττόδ<» μου. Ή θέα τού μ' εκανε νά κρυώ νω ττιό πολύ. Τα δόντια μου άρ- χίσανε νά χτυττάνε άσταίμάτητσ Συνεχίζεται ΒΚβΙιΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ Γρηγόρης Σαββινόπουλος Σκληρη καί άδλκΓωατητη ή ΜοΤ- ρα 6κοψεν αίφνιθιαστικιά καί άτ^ρ^ οτττα τό νήμα τής ζωής ενός δια κεκιριιμενου μέλους της Ποντιακ!ή —αιροικίας τής Θεσσαλονίκης. Ό Γρηιγόρης Σαββινόττουλος άνήκε στούς ττρωτοτΓΟρους άπ·ό τα άνα- ρίθμτ|τα ττλήθη των ξεριζωμέ^ω", ττού πιρίν 50 χρόνια, φθασμέ.νος άνδρας καί έξαίρετος έκπαιδευτ.- κός, έχων ττλήιρη συνείδησιν τής "Εθνικήν συμφοράς, έφθασε στή·.· •Ελλαδα. ΕΤνσ,ι γνωστό ττόσο τελεία ήτο ή κατάρτησις των διδασκάλου είς τα σχολεΤα των ιότταδούλωνν. Κσ! δχι μόνον είς γνώσεις. Τό ήθος, ή άρετή, ή θρησκευτιικότης, ό ττα- τριωσισμός, ή ,μετριοψροσύνηη καί ό φλογερός ζήλος πρός διδασκα¬ λίαν ήσαν ττροσόντα τού νεαροθ τότε Σαοθινσπούλου, τα όττοΤα, .μέ την συνεχή άσκησιν δεκάδωιν έτών, ανέδειξαν τόν άνδρα είς έθ νίκων κήρυχα, όττοΐοι ήσαν οί δ·- δάσκαλοι τού γένους των τταλαι ών καιρών. Καί δτανν ήλθε τό ττλήρωμα τού χρόνου, καί ό Γρη¬ γόρης μέ τόν στέφανον τής Κρα- τιικιής άναγνωρίσεως άπεχωρίσθη άττό την έ?δραν καί τούς τελει/ταΊ ούς μαθητάς τού, δραστηριος καί όνειροτΓΟλος δέν άττεχώρηισεν άπό ττό προσκήνιον. Φύσις ρωμαντική καί εΰαίσθητη δπως οί ττεριοισάτεροι έκτταιδεο- τικοί, μέ φλογειράν διάθεσιινν ττσ- ροχτίς ύττηιρεισιών, άφοσιώθη είς έργα κοινωνικάς δραστριότηιτος. Κα! ίβρχισεν άπό την κοινήν των Ποντίων, εστίαν, την Είίξεινον Λέ σχην Θεχτσαλονίκης Μέλος τοΰ Δ. Συμιβουλίου τακτιικός όμιλητής στό 6ήμα της, όργαινωτής των ρα διοφονιικών έκπομττοον της καί έμ- ψυχωττής των παραστάσεων τού Ποντιακοΰ θεάτρου έττί μακρά ε- τη 03φί>κεν έττοχή;ν
Δέν εκώφευσαν έττειτα ό Σα66ι
νόττουλος είς την φωνήν των σιο-
ναδέλφων τού, ττού τόν έγνώρισαι/
καί τόν εξετίμησαν ώς Πρόεδρον
των Συνταξιούχον Μοχεδονίας κο!
τόν άνεκήρυξαν καί έττίτιιμον, δταν
τίϋτεσύρθη; άττό την ένβργόν διοίκη
448ον
Ό κ. ττράξενος δέν ηδύνατο νά
ίκανοτΓοΐ'ήση, τόσον ώρα:!αν θυσί-
οον, διότι την στιγιμήν εκείνην ε
μόνον γαλλιικόν σκάφος ευρίσκε¬
το είς τόν λιιμένα καί αύτό άφω-
ττλιισιμένον 'Ενας τυφλός έπαιτη<: καί έίνας άγδοηιχοντούτηις Έλλη.- ιερεύς βύρεθέντες καβ' οδόν ύπτ>ρ
ξαν τα ττρώτα θύιματα τής βάρδα
ρότητος των Τούρκ,ων Η κεφαλη
τού γηραιοΰ ίερέως ήκιρωτηριάσθη
ικα-ί έσύρθηι είς τόν βόρδορον "Εν
ελληνικόν σχολείον έκάη μέ έξη-
κοντάδα τταιιδίων Οί Τοΰρκοι ήλ^
θον, άττό τα δύο άντίθετα όκρα
τής τταραλίας διά νά τό καταλά-
6ουν, έκιανονιοβολήθησαν δμως ά-
ττό τα ττλοΐα καί έτράττηισαν εις
φιογήν τΓανΐ'κά6λητΓθΐ, ιμή τολμήσα'
τες ττλέον νά έμφανισθο&ν έκ νέου.
Είς τουτο οφείλομεν την σωτη
ρίαν μας, δεδαμένου δτι δλαι α'
εύρωπαικα! οικίαι εχουν μίαν ό-
ττίισθιαΐν θύραν πρός την θάλασ¬
σαν
(Νιά λοιιττόν καί ένα σοβαρά
στοιχε?ο, τό όποΐο σπτοδεΐικνύ'
σωστή την ατΓθψη μας, δτι ή ττρό
σοψη των σπιτιών τού τετραγώ-
νοι; τού Φραγκομαχαλά, δέν ήτσ-
νε ττρός την τταραλιακή πλευρά
τού).
Ποιούς &μα>ς 6αρύνει ή εύθΰυτ'
τής ττρακλήσεως τής φο6ε·ρής έ-
ικιείνηις καταστραφης, τούς Τούρ
«ούς η έμάς; Δυστυιχώς έμάς κα'
δχι τούς Τούρκους. Τό έπεισό5;3
ττροεκλήιθη άττό όμογενεΐς μας Ζα
κυνβινούς.
Ό Τάκης Κανδηλώρος γράφει
σχετιικά τα κάτωθι, τα οποΤα έτ'
σηις περνομε άττό τα «Μικ,ρασια
τικά Χρονικά. (Τ.Α' σ. 260).
σιν τού Σωματείον.
Αί λαοραφικο! μελέται τού Γρ ι
γόρη, ευρίσκονται στό «ΒΗΜΑ>
τής Εύξείνου Λέσχης, σέ δλα τα
Ποντιακά περιαδιικά καί είς τό
«ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΚΟΣΜΟΝ» το£
όττοιου ήτο μέχρις εσχάτων συ
νεργάτης έκ των τακτικωτέιρων.
Ηυτύχησεν ό Σαόβινόττοι/λος νυ
κάμη καί τό ταξείδιον πρός τή ι
Ίερουσαλτιμ των παιδικών καί ν;
ανικών τού χρόνον, πρός τόν Πό
ντον, την Τρα—εζοΰντα καί τό χω
ρι τΓθύ γεννήθτ[κε την Κιρισχοτ'α
Ενθυμούμαι τάς μακράς άφη-
γήσεις τού γιά τίς γλυκόττικρες
έντυττώσεις τού άττό τό ττροσκύνη
μα έκεΐνο
Πρό δύο μηνών μέ επεσκέφθη
στήιν κλίνη τού μαρτύριον μου. Μί-
τό γνωστό στούς φίλους τού χά
μόγελο τόν άκουσα γιά τελευταία
φορά νά ιμού άναλύη τα σχέδιά
τού γιά περαιτέρω τπνευματική εί
σφορά στή λαογραφία τοΰ Πό-'-
του. Δέν έττράλαδε. 01 άρχαίοι ί
μας πρόγονοι έπίστευαν δτι οί ©-.
οί φθονούν τούς θνητούς. Ό Σαδ
βινόπουλος δέν τΓροκάλεσιε ττοτί
φθόνον, οΰτε είχεν έχθρούς *Η πό
λυσχιδής δράσις τού εκάλυπτε τον
χρόνον τού, καί δέν άφηνεν ττερι- (
θώριαν διά μιικρότητας. 'Ετσι ί
θάνατος την βρήΊκε έν πλήρει ήρε
μία και γαλήνη, ώς άνδρα καλόν Ι
κογαθόν, ττιστόν Χριστοΰ καί Ελ '
λάδος. Ή κηδεία τού υπήρξεν έ-1
πΐ'βλητική καί πάνδημος Κατ' αύ
την εξεδηλώθη δλη ή έκτί,μησις
ικαί ό βαθύς σββασμός ττρός τόν.·
λαϊκόν άγωνιιστήν εύγενών έ&νικώ'
άγώνων, καί αί συμττάθειαι τής
κοινωνίας ττής Μακεδονικής πρω
ευούσης ττρός τόν έκλιττόντα «χί
τους οίκείους τού.
"Ενας άττό τούς φίλους τού κα!
ό ύτΓΟφαινόμβνος κλίνω γόνυ εύ-
λαβές πρό τού τάφου τού Γρηγο '
ρη ΣαββινοτΓθύλου καί εύχομαι α
είναι κούφη καί έλαΐφρά ή Μα<<ε-' δσνική γή ττού τόν καλύτττει α- γήρως δέ <αί άθάνατη ή μ>/ήμη
τού
Έπαμει.νώνδας Σωτηιριάδη,ς
Έξ δλων των δημοσιευθε.σών
τούτων έξηγήσεων ψυχραίιμως και
άμιερολήτητως κρίνοντες όφειλο ι
,μιεν ν' άναγνωρίσωμεν δτι ή πρύ
τη εύθύνη διά την έττελθούσαν συμ
φοράν βαρύνει δυιστυχώς όμογϊ-
νείς, την δ' ευθύνην των ταύτη/,'
δχι μόνον δέν μεΐώνει, άλλά του¬
ναντίον βαρυτέραν καθιστά ή γνω
στή βαρβαρότης των γιαΜτσάρτοιν
καί αί παροΊΐμειώδεις άναρχικα
διαθέσιεις των, ένεχα των οποίω/
άκ,ριιβώς οί ή.μέτ€ροι διεικδικοΰντες
τίτλον ΤΓθλιτισιμένων άνθρώπων ϊ'1
φειλον νά συγΐκροΓΓθύνται ττβρισσο
τβρον «αί νά εΤναι μάλλον ττροσε-
κτικοί. Επ! τέλους δέ οί γιοονί-
τσαροι, άρνηθέντες νά έττιτρέψουν
την είσοδον τού θεάτρου είς τού;
Ζακυνθίους «τζαιμτΓατζήδες» ευρί¬
σκοντο έν δικαίω καί εξετέλουν τό
καθήκον των. Έκ τής άψηγήσεως
δέ τοΰ Τρικόν, ό οποίος φαίνεται
ή.κιστα φιλότουρκος, άτΓθδεικννύε-
ται δτι καί μετά τόν φόνον τοθ
γιανιτσάρου, σΐ συνάδελφοί τού»
επί δύο συνεχεΐς ημέρας ματαίως
εζήτουν ικανοποίησιν». Άλλά κα!
δταν άικόιμη έκινήθησαν άπειλητι-
κοί, πρό ττάσηις ενεργείας, εζήτη¬
σαν «—δχι άδίικως—», λέγει ό
Τρικόν ■— νά τούς τταραδοθή ό
φονεύς ή νά τιιμωρηθή. Άνα,μφΐσβή
τητον πάντως φαίνεται δτι αί έττ'
σηιμοι τού τόττου αρχαί δόν εΤχσ;
έν τρροκΕΐιμένω είμή την ευθύνην
τής άδυναμίας των κΰί δτι προ-
σεττιάθησαν νά τΓρολάβουν τ ό κα
κόν, ώς ιμαρτυρεΐ καί ή άφήγησις
τού «'Ανωνύ,μοΐΛ, υπό τόν οποίον
ό Κ. Ν. Χ. Κωστής ύποβέτει κρυ
τρτόμενον, αυτόν τοΰτον τόν φίλον
τού Κοραη, τόν Ρώταν (Σημ.
Μικρ. Χρον.). Έκτός άττό τόν Τρι
κόν, άσχολήθηικαν κα! ττσλλο! άλ
λοι, δικοί μας καί ξένοι, άκόμα
καί Τούρκοι μέ την έξιστόρηση
τής τραγικής αυτής περιπέτειαι
τής Σμύρνης. Δυό μάλιστα άπ'
αύτούς, ό Ν. Νηφάκος ή Νηφάκης
χαί κάτΓΟΐος αγνωστος μάλλον -
ερωμένος, ττού τα χειρόγραφά τού
(Ίρέθψ-αν άττό τόν καθηγητή " Ι.
ΠατΓαγιαννότΓουλο, στήν Δηιμοτική
Βιβλιοθήκη τ#>ς Κοζάνης, τό γρά-
ψανε σέ στί'χους.
Ό καθ' ενας άττ' αύτούς πού
άσχολήθη<καν ιμέ την ίστόρηση τού «Ρεμττελιοΰ» τής Σμύρνης, δίνει διαφσρετιικό άριθμό των θυμάτωι τής θηριωδίας των γενιτσάρων. ' ΟΚ. Οίκονόμος άνεβάζει τούς σφαγέντας τότε "Ελληνες άττό τούς μανιασμένους γενιτσάρους σέ Ιξ χιλιώδες Ό Ι. Φιλήιμων σέ χί λιους ττβνταικόσους. Ό Τρικόν, τού ότΓοίιου τταραθέσαιμε την εκ6- ο-η, σέ ,μερΐικες έκατοντάδες. 10 Γερμα/,ιός Ζινκέίσεν, «άνω των έκατό». Ό «Ανώνυμος» (Ρώ τας;) σέ χιλίους διακόσσυς πενή- ντα άττό τούς όττοίους οί δέκα έν νέα παττάδες. Άττό τούς 6υό πού ττεριγράψαΜε τό «τΡεμττελιό» τής Σμύρνης σέ στίχους, ό Νηφάκος, δέν άναφέρει ώριθμό. Ό άλλος, ό Άνώνυμος ίερωμένος, σέ «χιλί¬ ους τόσους, πού χάθηικαν αττό στταθί καί φωτία». "Αν δ,μως δέ ■ συμφω-/οΰν στόν άριθμό των ανθρί: ττων πού άδΐ'κα χαλάστηκαν άπό τούς γενιτσάρους, (δλων Έλλή νων), δλοι τους, τπαραδέχονται χο>
ρίς έξαίρεση, ττώς τό δράμα προε
κληθή έξ αϊτιας μερικων Ζακυνθ:-
νύυ ναυτών (ύ—ικόων τότε τής Βγ
νετίας) πού άξίωσαν νά παρακο¬
λουθή σοι/ν «τζάμπα» την ηαρά.
σταση τού «τσίρκουλου». Σωστή
λοιττόν εΤναι ή κ,ρίση τού Τ. Κα·>
δηλώρου, ττού τταραθέσαμε παρα-
ΤΓάνω, ττως τηιν εύθύνη των τραγι-
κών γεγονότούν τού «Ρεμττελιοΰ»
δέν την είχον οί Τούρ'<οι, μά έ μ·είς. Καί φυσικά καί ό πρόξενος τής Βενετιάς, ττού δέν εΤχε τό σθέ νος νά κιρειμ'άαη τόν ΰπεύθυνο κι»! νά έττιιβληθή στούς άλλους ταρα- ! ξίες ΰττηι<όους τού πού δλοι τους | ήτανε ναυτικοί κα! ύττήγοντο στ,'ι δικαιοδοσία τού καττετάνΐου τοθ Βενετσιάνικου πλοιου, έττί τού ό- ττοίου εΤχον έξουσία ό ττρόξενος ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΒΤΗΡΙΑ Τού κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ "Αν ένειργοϋσε κατ' αύτό τόν σω στό τρότΓθ, τα τραγικά γεγονότα ττοιύ έττηκιολούθησαν, ασφαλώς θα άττειφεύγον-το. Ή Βενειτία πιροσττάθησε νά δι. καιολογηθή, μά ή Τουρκία δέν έ- θεώρησιε ίχανοττοιτ'τιικές τις δικα'ο λογίϊς της καί τόν Μάιο τού ίδιοο χρόνου (1797) ό Σοολτάνος μέ φιιρμάνι, άττηγόρε'υσε την εΐσοδνΐ στά εβάφη τής Τουρικΐικ,ής Αϋτο- κρατορίας Σκλαβούνων (Κροα- τών) και Έτττανησίων. Καί συγ¬ χρόνως έπτέδαλε αύστηιρότατα μέ τρα κατά των Βενετών, ττού ήσαν ,μόνΐιμα έγκατεστηιμένοι στήν Τουρ κια. Τό φιρμάνι αύτό, έττεδόθη σε δλους τούς είς την Πάλην πρεσ¬ βευτάς των Εύρωτταικών Κρατώ./ από τόν Ρεΐζ Έφέντη (ύπουργό των Έξωτεριικών), μέ δριιμυτάτη διαιμαρακρία. Πρίν δμως κλείσουμ'ε τό τραγι- ,κό αύτό κιεψάλαιο της Ιστορίαν τής πολυπαθης Σμύρνης, θεωρού ιμε σκόττιμο νά παραθέσουιμε καί την τουρκ,ική άποψη, ττού δσο με- ρολητττΐ'κή και άν την κιρίνουμε, ρίιχνει ττολύ φώς στά γεγονότα καί τα σομτΓληιρώνει, καταφεύνο·/ τες ττάλι στά Μΐικιρασιατικά Χρα- νιικά. (Τόμον Α' σελ. 250). Τα γεγονότα τα έκθέτει έδώ, ό Δζεβδέτ Πασσάς. «ΟΊ ττρ ότινος ελθόντες Νέ,μτζο σχοινοοάται μεταβάντες είς Σμύρ νη, είχον τΓαραστήσει τταρά τή·' θέσιν Γκιουζέλ Κιουττρού κατά την 14ην τού μηνός Ροομαζανίοο 1211 (3—3—1796 γράφε 1797 Σημ. Μ. Χρ.) έν μέσω άπείιρου πλήθους έκ διαφόρων εθνών, έν οΤς καί 8—4 0 Ζακΰνθιοι ύπήκοίι 6ενετοί. "Ενα έξ αυτών, ένεκα τής άναιδοΰς αυτού διαγωγης, έδειρε διά ράι6δοιυ ό έκεΐσε εΰρισκό,μεινος κλητήρ τοΰ Ββνετιικοΰ Πρσξενείοΐ1 Γενίτσαρος καί άτπεδίωξε τοΰ Θεά τρου· έττανήιλθειν δμως ούτος κα τότπν μετά 20—30 συμπατριώ¬ την τού, οΐτινες δδεΐιραν κα! έφό-' νευσαν τόν κληΓτήρα, έκ τούτου δς ττροέιχυψεν έρις καί άλληλομαχίσ, Ι ,καθ' ην έττληγωθηισαν ή εφονεύθη· | σσν μερικο! Μουυουλ.μάνοι καί ρα γιάδες. Καί ττειδτί είς την κατο κίαν των Β©νετών, τό Χιώτικο Χ4 νι, έξερράγη ττι/ρκαϊά, δέν ήδυνή-' θησαν, ένεκα τής στάσεως νά την | κοττασιβέσωσιν δθεν ή ττυρκαιά α; τή διαρχέσασα 18 ώρας επέφερε μεγάλας καταστροφάς καί κατ' Ι αυτήν εγένοντο .μεγάλαι άρπαγα'. ι Οί κάτοχοι ττλοίων είς α έκομίσθΐι σοον τα άρτταγέντα άττεττειράθησοΐ' νά άναχωρήςΓουν τοΰ λιμένος Σμύρ, νης, πλήν ήμποδίσθησαν άιτό τό| εξω φρούριον. Επί τή άναγγελ'να των έν Σ,μύρνη συμιδάνττον, δι" 'Υ- ψηλής διαταγής ένετάλη ό Μου. χασίρης Άϊδινίου Καρά Όσιμά- νογλου Χουσεΐν 'Αγάς, νά μετα¬ βή μετ' έπαρκοΰς στρατοΰ είς Σμύρνην καί έκ ΚωνσταντινίΗλττό- λεως ότττεστ'άλησαν είδικοί άττε- ' σταλμένοι Τν' άτταιτήσωσι παρά τού Βενετικοΰ τΓροξενείου καί λο- βόντες τΐιμωρήσωσι τόν φονέα πρόι δέ συλλάβωσι τούς τηαρα'τϊους τής στάσεως καί τα ττλοΐα δσα είχον ΤΓράγμοττα άρπαγέντα κο! έτΓΐστρέψωσι ταύτα είς τούς κυρ! ούς των. Κα! έττειβή άνέικσθβν οί Κροάται ώς καί οί κάτοικοι τώι/ είς την Βενετιίαν ύτΓθτεταγ,μέινων νήσων είς τε την Κωνσταντ ι νούπο λιν ώς καί είς τα λοιττά παράλισ μέρη ουχνά διέιπραττον άσχημΙ- ας, τούτου ένεκεν εξεδόθη φιρμά- νιον κοινοποιηθέν (Σ.Σ. θά πα- ραθέσωμεν, σχετικ,ήν σηιμί.ίωσΐ'ν των Μ Χρον. τταρακάτω) είς τούς έν Κωνσταντιανουττόλει ττρέοτΐεις, δΐ' ού έκωλύετο ή είς τάς "Οθω- μανΊκάς χώρας προσέλευσις των Κροατών καί ΊονΓων». "Ίζ,τσι ττεριγράφει τα γεγσ%ιότα χαΓ τα ,μέτρα ττού έλαβον οί άρ- χές διά τή.ν τιιμωρίαν των ένάχω, τάς έιτΐ'6ληιθε8σας κ.υ,ρώσεις καί την άτΓονομήν διικαιοσύνης ό Δζί- 6δέτ Πασσάς. Διαι&αστε τώρα, την ΐΓολύ έν»ιαφ£.ρουοταν καΓ ττολύ δΐαφωτιιστικ.ήιν σηιμείωσιν, πού μ*· τα την δημοσίευσιν των ανωτέρω, δηιμσισιευουν, τα Μικρ. Χρονικα. «Ση,μ.: Μιικρ. Χρονικών: ....Καί ταυτα μέν ό Δζεβδέτ Πασσάς, δστις είς τάς στγμειωσεις τοΰ Ι6ίου τόμου ύπ' αριθ. 12 6η- μϋςπεύει καί τό κείμενονν τοθ ώς άνω φιρμανίου Ό δέ μεταφρα- στής κ. Χαμουδόττουλος γιγνώοντ.ι έκ τπαροίδόσεως ,μαθών ηαρά προ γυνεστέρων, ήτοι τού πάηττου αύ τού καί αλλων, δτι οί σχοινοοάται είχον έγείρει ξύλινον τραράτΓηγμα είς τό τέως Χωριάτ' άλάνι, κείμε¬ νον ττρός τό Ν Α. τής νυν Σχολής Φασουλά καί ού μακράν τής γ* φύρας των Ρόδων (Γκιουζέλ — Κ—Γτρουλού) ύτπαρχούσης τότε κα τα την άκρον τής όδού Ρόδων κσ< δτι τό ττύρ έκραγέν άττό τοΰ φουρ νού τού Τριστράτου άτΓετέφρωοεν άφ' ενός μέν τό Χιώτικο Χάνι μί χμι τής συνοικίας των ΜελπαΊ&:ΐν (Μαλτέζιικα) καί τόν Φραγκομα- χαλάν, άφ' ετέρου δέ τό Τρίστρα τον, τό Γερανιόν, μέρος των Με¬ γάλον Ταδερνών κα! τόν Καικούρ γιον Μαχαλάν, μέχρι τού Γραικι κου Νοσοκομείου καέντος καί τοι'» τού Έττειδή δέ οί κ,άτοικοι δέν έτόλμων νά έξέλθουν πολλοί εκάη σοτ·^ :<αί άτταντες οί μαθηίταί μ·&- ίδωτκής Σχυ.λής εϋρισχομένης τότε είς Καινούργιον ΜαχαΛ«" (ώς άναφέ.ρει καί ό Τρικόν). Ση μειωτέον δτι ττολλοί Χριστιανοι έ σώθησαν ύττό των σαμπολΐτών αύ των Όθ&ιμανων». Αύτό εΤναι τό ιστορικόν τοθ «■Ρεμτπελιού» τής Σμύρνης. Συνεχίζεται Συνέχεια έκ ττροηιγουμένου 'Αλλά καί ό "Ελλην έν Παρισί¬ οις ττρεσ&ευτΓΐς Ρωμανός έγραφε^ άτΓΟ 25 Μοορτίου 1920, κατόττα σιινεντεύξεώς τού μετά τού πιροέ- δρον της γαλλικής Κυβερνήσεως, ΓΓιρος τον τότε έν Λονδίνω εϋρ'- σκόμενον ττρωθυ—ουργόν τής Ελ¬ λάδος Βενιζέλον: *Δέν δύνιαιμα —^μοί εδήλωσεν ό κ. Μιλβράν — νά άφήσω νά ττοΐρασαρθώ άττό τή ι» φιλίαν μου πρός την Έλλάδα μέ χρι τού σημείον νά θέσω έν κιν¬ δύνω τα γαλλιικά συ,μιφέρονΓτα». Την αυτήν δέ ημέραν (25 Μαρτ 1920) έγραφε πάλιν ό Ρωμανός πρός τόν Βενιζέλον, δτι ό κ. ΠΑ ΛΕΟΛΟΓΚ} γενικάς γραμμα¬ τεύς τοΰ Ύπ·ουργεΊου των Έξωτε ρικών τής Γαλλίΐας, εδήλωσε ττρός αυτόν τα εξής: «Ή Γαλλία εί¬ ναι δύναμις Μουσαυλμαιν.ΐική καί δέν δύναται νά διατρέΐξη κινδύ- νους διά την άπΓελευθέρωσιν τώ" ϋτΓθδούλων ττληθυισμών Ό κ. Λοΰδ Τζώρτζ άκολουθεΐ μίαν ττο- λιτι.κήν, ήν δέν έχει τα μέσα νά έτπβάλτ), δεδαμιενου δτι δέν έχει έτταρκεΤς στρατιωτικάς δυνάμεις έν Ανατολή "Ισως έντός 15τ>μέ·
ρου άλλάξη γνώμην. Ό κ. Βενΐ-
ζέλος δέν θά δυνηθή νά άγνοήσι
τάς ανάγκας των τηραγμάτων, αΐ¬
τινες ΰττοχρεοΰσι την Γαλλίαν νά
έχη άλλην γνώμην άττό τον κ. Λο¬
ΰδ Τζώρτζ, όσον άφορά τα έν Τονρ
κια τΓράγμαπ-α».
Συνάγεται λοιιπόν σαφώς έκ
των ανωτέρω, δτι ή γαλλμκή έν¬
αντι ημών σιυμπβριφορά ΰπηγοιρεύ
θη έκ των έν τή Μικρά Άσία συμ
φβρόντων τής Γαλλίας καί ούχι
βεβαίως έκ των έκλογών τής 1.
11.1920.
IV
Οιϊ Ιταλοί διά τής συνθτνκης
τοϋ Λονδίνου (26 Άπιριλ 1915)
έλάμβανον ύττοσχέσεις άνταλλαγ-
ιμάτων διά την είσοδον των είς
τόν πόλεμον εναντίον της Γερμα-
νίας. ΚατότΓ.ν πιαρατΓΟνων καί οι-
ε<ιδιικήσεων, τΓροσετέθτί είς τα άν τσλάγματα καί ή Σ,μύρνη, κατά την συμφωνίαν τής 19 Απριλίου 1917. Αί συμφωνίαι αθται ά~έ- βολον την ισχύν των, δταν είσήΛ θον είς τόν τΓΟλεμον αί Η.Π.Α. καί δΐϊΤΓΐσττώθη δτι ή πολεμιική είσφο ρά των ' Ι ταλών δεν τΥτο άνάλο- γος πρός τα άνταλλάγματα άτι¬ να έττεδίωκε νά λά6η. Οί Ιταλοί κατά την διάρκειαν των διαττραγ ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤοΕιόρχου Π.Δ. «Χρή δέ φέρειν τα των θεών άναγκαίως, τα των άνθρώπων άνδρείοις.» θουν.υδίδης ματεύσεων άττέκρουσαν πάσαν ύ- ττόσχεσιν ττειρΐ Σ'μύρν^ς είς την Έλλάδα Την 31 10.1918 υπε¬ γράφη έν Μούδρω ή άνακωχή, δ' ής έτερματίζετο ό ττόλεμος των Σι/μιμάχων ,μιετά τής Τουρκίας. Ά πό τής επομένης τής ανακωχής ο ΰπατος άρμοστή-ς τής Ιταλίας έν ΚωνσταντιινουτΓΟλει έττιλαιμβά- νεται τής συνεργασίας μίττά τής ήττηιμ.ένη·ς Τουρκίας καιΐ τής τηα ρσχής βοηβείας πρός τόν Κεμάλ, άτΓοσικοτΓών είίς την άττόκραυσιν ττάσης σικιέψεως πβρί παρσυσίας τής Ελλάδος είς Μικιράν Ασίαν, μέ την υστερόβουλον σκέψιν τής ίδιοττοιήισεως όλοκλήΐρου τής συμ μαχικής νίκης (Γδε Κ. Σακελλα- ροτηούλου, ένθ' ανωτέρω, σελ. 42 «αί 299). 'Αττό τοΰ Νσ3μ6ρίου 1918 έδει ξε διαθέσος νά κατταλάβη στρα τιωτικώς δσα έδάφη έν Μικρά Α σία είχον αί άτονήσασαι ώς δνω μυστιικα! συνθήκαι άναγνωρίσει ν ττερ αΰτή-ς. Ώς τρρόφασις έφευρέ θη μία έκ'κιρεμόττης έκ τοΰ ίταλο τονφκικοΰ πολέμου τού 1911. Η Άγγλία) δολιδοσκοπηθείσα δίς, δέν ανεχθή μονομερή επέμβασιν. ΙΤαρά ταύτα οί Ιταλοί κατά Μάρ τιον τοΰ ϊ 919. άνευ γνώσεως >άν
των λοιπίδν Συμμάχων, άπεβιέά-
σθησαν καί κατέλαβον την περιφε
ρειαν της Άτταλείας πρός δημισυρ
γίαν τετελεσ.μένου γεγονότός. Οί
Σύμμαχοι διεμαρτι»ρήθησαν> άλλ'
οί Ιταλοί δχι μόνον εκώφευσαν
πρός αύτοΰς, άλλά κ«ί εσκόπευι,ν
νά ένεργήσουν άπό6αβι,ν' είς Σμύρ
νην Τότε άκ.ρι6ώς απεφασίσθη ύ
πό τοϋ Ανωτάτου Συμμ«χικοΰ Συμ
όουλίου (Άμερικής Οΰίλσων, Γο;λ
λίας Κλεμανσώ καί Αγγλίας Λοΰδ
Τζώρτζ ίίτόντων των Ίταλών) ή
έλληνική ιΐπό&ασις^ ή όποία καί έ
πρΐΐγματοποιήθη την 2)15 Μ«ΐου
1919. Έν τώ μεταξύ ομιος ή Άτ
τάλεια, την οποίαν πραξικοπηιμ«τι
κώς είχον καταλάβει οί Ιταλοί ά
πό τοΰ Μάρτιον 1919, ε-'γινε λιμήν
άνεφοδιασμοΰ τής Άγκΰρ'ιις (Τδε
.Κ. ΣκΜελλαροπΌύλου, ?νθ' άνωτέ-
ρο, σελ. 56 καί 61—62). |
Κατά την άπό&ασιν τοΰ ελληνι¬
κόν στρατόν ί'ις Σμύρνην, οί Ί
ταλο'ι ήσ«ν οί έκεί δημιουργοί πά
σης άνθελληνικής σκηΐντίς, έκτοτε
δέ άρχίίοι·"/ βμφανΛς πλέον τάς άν
Οελληνικάς ενεργείας των, τάς ό
ποίας έπιτείνονν διαρκώς περισσό
τερον σΪΓν τή παρόδω τού χ♦♦·♦♦♦♦♦♦♦«
ΕΝΑ ΜΝΗΜΕΙΩΔΕΣ ΕΡΓΟΝ — ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ ΚΑί
ΜΟΝΟΝ ΠΛΗΡΕΣ ΤΟΓ ΕΙΔΟΓΣ ΤΟΓ
— ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΝ ΚΑΙ ΑΠ0ΚΑΛ1ΈΤ1Κ0Ν —
ΕΙΣ ΔΓΟ ΕΚΔΟΣΕΙΣ, ΛΑΪΚΗΝ ΚΑΙ ΠΟΛΓΤΕΛΗ
Μέ την έκδοσιν τοΰ τελευταίου χαΐ αότοτελοΰς, τε-
■ζάρχοο τόμου έκ 400 σελίδων μεγάλου σχήμ,ατος, συνεπλη-
ρώθη ή κλασική πλέον βιογραφία τοΰ μεγαλυτέρου "Ελ¬
ληνος πολιτικοϋ των νεωτέρων χρόνων, άπό ίνα ιστορι¬
κόν και δημοσιογράφον, πού τόν εγνώρισε καί παρηκολού¬
θησε άπό κοντά την ζωήν καί την δράσιν τού, άπό τής ·'
νεαρωτάτης ήλικίας των 18 έτών, πού τόν έθαύμαζε, ^·
λά καί ,τόν έπέκρινε αύστηρότατα πολλάκις, κατά την δε-
καοκταετή στενήν γνωριμίαν των, μέχρι τοΰ θανάτου τοΰ
Έλ. Βενιζέλου, χωρίς νά παύση ποτέ ό έκλιπών πολιτι-
κός νά τοΰ εκδηλώνη στοργήν καί εμπιστοσύνην. Ή λαϊκή
Ικδοσις τής μεγάλης αυτής βιογραφίας έκτείνεται είς Ι.
ΟΟΟ περίπου σελίδας έκ δύο τόμων, οί δποΐοι πωλοΰντα:
χαριόδετοι δρχ. 200 καί πανόδετοι 250ν Άποστέλλονται καί
ταχυδρομικώς μέ 15 δρχ. επι πλέον διά κάθε τόμ(»ν
("Εμβάσματα: όδός Πιπίνου 106, Άθήινα'ς, τ.τ. 2θ1 τηλ.
812-140). Ή πολυτελής, έκ δισχιλίων σελίδων καί τεσ-
σάρων τόμων πληρ«στέρα καί μέ Ιπίλο^ον - συμπεράσμα-
τα, άληθινόν κριτικόν έλΛ.γχον, τόσον τοΰ Βενιζέλου, δσον
καί των φίλων ή άντιπάλων τού, διατίθεται πρός 850 §ρν.
δερματόδετος, πανόδεπος δ*ι 800 καί 700. Ταχυδρομικώς άποστέλ-
λεται έναντι 800 ή 83Ρ δρχ. ή πανόδετος καί 880 ή δερματόδε-
τος (μαζί μέ τα ταχυδρ. έξοδα).
Κυκλοφορεΐ έπίσης είς δύο εκδόσεως, λαϊκήν - εύθη-
νήν καί πολυτελή, τό πολύκροτον έργον τοΰ κ. Δημ. Ηουρ-
νάρα «Κατηγορώ!..» (Ίσχορία τοΰ Κυπριακοΰ Ζητήματος,
μέ την Επανάστασιν τής ΕΟΚΑ, την πολιτικήν των "Αγ¬
γλων, Τούρκων, τοΰ Μακαρίου, τοΰ Γρίβα, τής κυβερνή¬
σεως των Αθηνών, τάς συμφωνίας Ζυρίχης καί Αο^ξί^ου
καί τάς μετέπειτα έξελίξεις). Δύο τόμοι δεμένοι είς Ινα,
λαϊκή Ικδ. δρχ. 50. Πολυτελής, πανόδετος δρχ. 150, δερ-
μ,ατόδετος δρχ. 170.
Έπίσης είς διβλιοπωλεϊο καί κιόσκικ κυκλοφορούν
είς σχήμα βιβλίων τσέπης πρός 20 δρχ. έκαστον (ταχυ¬
δρομικώς 27 δρχ.), τα νέα μυδιστορήματα τοΰ κ. Δημ.
Πουρνάρα. Μεταξύ των πρώτων είναι καί έ"να πού θά συγ-
κινήση δλον τόν προσφυγικόν κόσμον, διότι άναπολεΐ τό
δραμα των Μικρασιατών Έλλήνων καί προπάντων των
παιδιών καί των γυναικών έκείνων πού έξετουρκίσθησαν
μ?τά τό 1915 καί τό 1922 κατά χιλιάδας, καί άποκαλύ-
πτει βυγκλονιστικάς πτυχάς τού.
Συνέχεια έκ τού πιροηγουμένα·ΐ/
Τό ηθικόν πάντων έξυψώθΓρ σο-
βαρώτατα ,μετά την κοινοποιησιν
τής διαταγής αυτής.
Ή τπρώττ> ήμιέροι τοΰ ττολέμοο
άνέτειλειν είς την Πίνδον μ έ και¬
ρόν ύγρόν, τραγερόν, όμιχλώδη.
Ή έττίθεσις των διινάμεων τοθ
σκότους, εναντίον τής Χώρας τού
Φωτός, εξεδηλώθη μέ τάς ύλακάς
έκατσντάδων πολυβόλων καθ' δ¬
λον τό ιμήκος τής έλληνΐ'κής προ-
κσιλύψεως τής Πινδου, έττί τής Λ-
ττοίας ήγρύτΓνουν άττό βαθειας
νυκτός ο! Φρουροί τής Ελλάδος.
■Αατό την έκβασιν τής συρράξε
ως αυτής έξηρτάτο ή ύπαρξις τής
Ελληνικάς Φυλής- άλλ' έξηρτάτο
καί τής 'ΑνθρωτΓΟτητος ολοκλήρου
ή τύχηι. Δι' άλλην μίαν φοράν, έ>·
διασττ)ματι είκοσιττέντε αίώνων,
ή Ελλάς επιρομάχει ύττέρ τού Π 5
λιτισ,μοΰ, άντιμετωπίζουσα καί πά
λιν την ώμήν βίαν μιάς κιραταιο-
τάτηις Αύτσκιρατορίας.
Πρίν άικόμη δ,ασκεδάση τα πν-
κνά σκότη της ώχράς χαραυγής
τό σκιόφως, αί Ιταλικαι ττυρ->6ο
λαρχίαι καί οί δλ,μοι έξετόξευσσ.
σφοδροτάτους βαμΐβαρδισμούς ε¬
ναντίον των έλλην ικών θέσεων,
τάς οττοίας κατέκ,λυσαν μέ κόλο:
σιν ττυρός καί σιδή.ρου. Ή γη-
ραιά Πίνδος έσείέτο άττό τάς
I-
σχυροτάτας δονήσεις των έκρήξε
ών, τα δένδρα κατεικόπτοντο μέ ά
τπαισίους τριγμούς, οί 6ράχοι ά
νετινάσσοντο είς συντρίιμματα,
δρυχηθμοί δέ συγκλοννίζονρες κ,αί
άλλεπτάΐλληλα σφυρίγματα των ό-
βιδων διέσχιίον την ατμόσφαιραν
έξ δλων των σηιμείων ττρός δλα
τα σηιμεία.
Τα ττροικαλυτΓτικά μας Τμήμα-
τα έδέχθησαν την τρομακτικήν έ
<είνην κ,ρούσιν τού δολίου έχθροί μέ σταθερόν φρόνηιμα. Έκ των Αξιωματικών τού 'Αποσπάσμα τος Πίνδου μόνον οί 'Ανώτεροι και τρείς άκόμη, άητό τούς Λοχα- γούς: οί Καραΐγιώργος, αντάρας καί Κοντός, είχον, καί άλλοτε λά βει μ'έρος είς μάχας, κα! σννεπώς είχον ττολεμιικήν ττεΤραν ττρός ά"- τι.μιετώττισιν τττς καταστάσεως. 0'. άλλαι, δλοι, καθώς καί οί όττλ'ίτα. θά έβατΓτίζοντο δα ττρώτην φο¬ ράν είς τό πΰρ τού πολέμου. Ο Συνταγματάρχης Δαβάκης άνέ μενε ιμεττ' εύνοήτου άγωνιας νά Τ δή καττά ΤΓασον οί Άξιωματικο τού, μόνι,μοι καί £φ€ΐδροΐ, θά έφαΐ νοντο άντΐάξισι των τΓροσδοκιών τού καί κατά πόσον ή προσττά- θειά τού πρός τόνωσιν τοΰ ήθικοΰ των άνδρών τού ήτο ατποτελεσμα τική Είναι άληθές δτι τταρετηιρήιθη άρ χικώς κ'άττοιια νΞυρΐικότη'ς είς με· ρΐ'κούς διοικηττάς Τμημάτων· έναΓ δέ διοιικητής Λόχου, ύττό τό κρά- τος των τίΐρώτων έντυπώσειών τού έκ τού καταιγιστιικού δομβαρδ.- σμοΰ, έζήτηισε τηλεφωνΐικώς την έγκιρισιν νά συμτττυχθή 'Αλλ' δ Συνταγ,ματάρχης Δα βάκης, διατηιρών άμϊ·!οτον την ό λύμττΐον ψυχραιιμίαν τού, ηδυνήθη νά μεταδώση είς ττάντας την γα¬ λήνην καί νά έμττνεύση είς τα τψιη ματά τού ψυχικήν εύστάθειαν καί θάιρρος. Ή γνωστή βροντώδης κσί σταθερά φωνή τού 'μετεδίδετο ά- ττό τηλεφώνου ττρός πάσαν κατεϋ θυνσιν, άττειλτττιική, συμβουλεύου- σα, καθοδηγούσα, ένθαρ,ρύν00α;ι Οΰτω, καί ό λιποψιιχήσας τΐ^. στιγ.μήν διοικητής Λόχου 1 ] κατόττ ν λυσσωδώς των τού, μαχόμενος έττί δύο ήμέρ,, καί άττΌΐκρούων τάς έτπθέσεις 6 ι λοικλήιρου ιταλικού Τάγ,ματος | Ό ■Αντισυνταγματιάρχης Μισ6, ρης, διοι.κηιτής τού κβντρικοθ Ύ. πστομέως, τηλίφωνεΐ διαδοχικώ- ττρός τόν διοικητήν τού ■Αττοσιτ,} σματος: —· Άναφέρω τΓροσδολήν φ^α. κίων άπό ώρας 4ης ττροινής ^ λήιφθησαν μέτρα. Ώς άνοχρέρει ή Βούρμ-,ανη 21 όν καί 22αν φυΛάκιον άνθίστα» ται. 23ον ύπβχώρησεν, 24ον κο. τελήφθη. Κ α! ό Δαδάκης άπαντά: «'Αριθμ. 14 ΆντισυνταΓγιματάρχην Μισύρην Διέταξα 5ον Λόχον διατΓμιήση Καρδάρι μέχρι νεωτέρας διατα γής καί Βούρμτπανην διοττηρήοη 22ον φυλάκιον κοττά τό δυνατόν Δα ττυροβολΐικού ένισχύαατε ά,., θιστάμενα Τ.μήματα, έν τώ μέτρκ τού δυνατού. ΙΓ' Φρουραρχείον Δαβάκης» "Οτσν δέ καΐ τό 22ον ψιΛάκι- ον, ττιεσθέν ίσχυρως, ηναγκάσθη νά συμτττυχθή ,μετά έ'ξάωρον ή· ρωιικήν αντίστασιν, ό διοικιητής τού Άττοσττάσ,μαίτος διατάσχτει. «Αριθ. 17 Λόχον Βούρμπια«ις Μετά την σύμτΓτυξιν 22ου φμ. λαρίου, μεριμνήσατε διά κάλυψιν άριστερού διιμοιρίας Χιονάδων ϋ, ΰποστήιρΐιξιν έν άνάγκη συμτττύξΕ ώς της. ΙΓ' Φρσυραρχεϊον Δαδάχης» 10 αγών των τμη·μάτων τής τηρο καλύψεως ήτο έτπ6ραδυντικός. Σν νεπώς, τα φυιλάκια είχον την έν- τολήν νά άμυνθούν έττί των θέ~- ών των, δσον τό δυνατόν περισσό τερον, διά νά τταρασχεθή είς ιή Διοί|κη·σιν ό χρόνος νά έγκαταστη ση τα λοιπά τμήματα είς τήκ Κι, ρίανν ΤοτΓοβεσίαν "Αντιΐστάσεως Έκεΐ τό 'ΑτΓΟστΓασμα Πίνδου 1· ττρΐΠΓε νά άμιυνθή μέχρις εσχάτων, διά νά παράσχη τόν άτταιτού,ΐί- νον χρόνον δττως: — Περατωθή ή έτηστρστειβις — Συγκενηρωθούν α! έπιστρα τευόμεναι Μονάδες. — ΛΛεταψερθοΰν ΛΛονάδες κα' ύλιικά είς τα σύνορα, τπρός άττό. κρούσιν τοΰ κυρίου έχθριικοϋ δγ- κοο. Διά νά παρακολουθήσωμεν λε- ττταμ'ειρως τα είς την θρυλικήν Πι ■ δόν διαδραματισθέντα επτικά γεγο νότα κατά τάς πρώτας όκτώ ηιμέ ρας τού πολέμου 6κ των οποί¬ ων αί τέσσαιρες άρχΐικαί ττεριλαμ βάνουν την ττροσχεβιασμένηιν στΛμ τττυξιν των * Ελλην ιικων Τμτνμάτκν μέ ήρωικούς έπιβραδυντικούς άγί νας, καί αί τέσσαρες τελευταία την άριστουργη'ματικήν άντεπΓθε- σιν τού Δαβάχη, χάρις είς την ό ποίον θά μείνη έσαεί άθάνατον τό τετΐ'μηιμένον δνομά τού κριιΛ- μεν καλόν νά ττεριγράψωμεν τους αγώνας τΊμειρολογιιακως είς έκα¬ στην δέ ημέραν ν άναλύωμεν τό έργον διαδσχιχώς των τριών 'Υ- ττοτομέων τοΰ άτΓοσττάσματος τή; Πίνδου. Συνειχίζεται ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου) "Έναις τΓρόσθετος λόγος ττού ό- δήγηισε τούς Χιώτες έμττόρους στήν έγκατάστασι τους στά Τα- ταΰλα, ήταν, δτι σέ αϋτά ήσα» έγκατεστημένσι ττολλιοί συμτατρι- ώται των Τερσαναλίδες ■Αλλά ττώς συμβα'μνει νά υπήρ¬ χαν τότε τοσσΐι τρολλο! ΧιώτεΛ, Τερσαναλίδες; Κατά ενα άητό τα ττολλά προ- νάμιΐα τταύ έτυχον οί κάτοιχοι τής Χίθί», ,μιετά τή.ν ΰττοιδούλωσι τιοι.'ς στούς Τούρκους τό 1566 ήταν ή απαλλαγή των όπτό τό «τταΊδσμα- ζωμα» μέ άντΐάλλαγμα την απο¬ σταλή κάθε χρόνο άριβμού νέων στην Πόλη γιά ι«ά δουλεύουν στα ναυττηιγεΐα τού Σοϋλτάνου, τού; Τβρσανάδες. Άττό τούς νέους αύ τούς ίνας άριθμ-ός δέν έττέστροψε στό νησί κιαί τηαρέμειΐ'^ε στό μό- νι μο έργοττοτείχνικό τπροσωτπκό .καί έγικαθί.στατο στόν οίκισμό των εργαζομένων στόν Ναύσταθμον, στά Ταπαΰλο. ΛΛέ τόν καιρό άοχιισε μία σττο- ραδιική έγικατάστασι στούς τπρόιτο δας τού Λόφου μερικών οίκογενει ών Τούρκων «αί άττό την πλευρά τού Κασήιμ Πασά. Γιά νά άνακο- πή αυτή ή διείσδυσι των άλλο/ε νων, οί έργαζόμιενοι στόν Νού- σταθμόν Ταταυλιανοί, κατορθω· σαν ιμέ την ττροστασία τού Άρχι ναυάρχου καί μέ σχετικό τσίς», δττως βεβαιούται ή 6αλή σχιετιικών ττοσών άττό τούς κώδιικας, νά εκδοθή φιιρμάνι (αύ- τΌ.κρατοιρΐΐκό διάταγμα) τό 1793 καί νά δοθή ένα τηρωτοφανές γιά υτΓθδούλους πρανόμιο. Απηγο¬ ρεύθη ή δια·μ·οονή καί ή έγκατά- στασι στόν Λόφο Ταταούλων άλ- λοεθνών καί άλλοΐ&άξων. Τό προ· νόμιιο αΰτό διετηρήθη μέχρι τό 1922 καί κατηιργήθη τό 1923 μέ τήιν συνθήκη τής Λωζάνης, ή όττοία δττως εΤναι γνωστό γηισε δλα τα ττρονόιμια τού 'Ε νιισμοΰ της Πόλης Κατπά τους μετά την έττανάστο σι τοΰ 1821 χράνους ή έτπ<ΐροή στά κοινοτικαί πιράγμοΐτοι τι*· ίΡ γαζομένων στόν Ναύσταθν^'· των Τερσα;αλ!δων, δ*ρχισε ντ3τ ε¬ ξασθενή καί ό άρθμός των νάικ ριορίιζεται .μετά άττό την διαττιστ» θείσα σομμιετσχή των ΤατΛ»"ΐβ" νών στήν δράσι τής Φιλικήν Έ" ταιρίας κα! στήν έτπανάστασι τον 1821 Συνίχίζεται Στέλλαο - Έπιφανείου Πετράκη ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥαΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοθνται είς δλα ·>·ά μεγάλα 6ι6λιοπωλεϊα
καί είς τα γραφεϊα μας
Τιμή βιβλίου ΔραχμοΙ 50
εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
,,
Πωλεΐται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο-
πα>λεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)

ΠΡΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΠΑ ΝΕΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ ΦΟΡΕΩΝ
ΔΙΑ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
Μελετάται ό ττεριορισμός τής
χρηματοδο|ησεως των μεγάλον
καΐ τταλαιων βιαμηχανιών τής χώ
ρας άπό τό τροτ—ζικό σύοττνμα,
γιά την πραγματοποιηθή νέων έ·
ττενδύσεων κοΐ ή τΓαρώθησή του-
νά ά«ζητησονν τα άναγκαΐα κε-
φάλαιά τους άτπο την κιεφαλαιαγ:1
ρά. Έπίσης, άντι μετωτπζεται ή
διακοττή τής έμμέσου χρηματοδο-
τήσεως των β>ιαμηχάνων γιά τή
σμμ,μετοχή τους στήν αυξήση τού
κεφαλαίου της επεχείρησεως τους,
ιταράλληλα μέ την -ρασττάθεια νά
έττιβοηθηθή ή έκιδοση «τΓρονομιου
χων» καΐ κοκνών μετοχών, μ έ άρχ.
κ,ή καλύψη εκδόσεως (άντεράϊ
τινγκ) υπό των Τρατπεζών.
Σκοττός των μελετωμένων μέ-
τρων εΤναι άψ' ενός μέν ή συρρι-
κνωση τής ο^υστότητος τής οι'κο
νομίας, έκ τής ύττερδολικής αύξή
σεως των βραχυτρροθέσμων χορη-
γήσεων πρός την ρΊομηχανία καΐ
έκ τής άνόδου των καταθέσεωυ,
άφ' ετέρου δέ ή αυξήση της ττροα
φοράς τίτλων στό έτηρνδυτικό κοι
νό μέσω τού Χρηματιστηρίου. Άν
τιβέτως, άφειδεΐς χρηιματοδοτή-
σεες θά δίδωνται σέ νέες βιομηχα
ν!«ς καΐ σε νέους έ—υχειρηιματικούς
φορεΤς, γιά την πιρατν'μοη-οττοίηιση
τταραγωγικών έττενδόσιεων.
'Εν τούτοι*ς, εγκυροι οίκονομι-
κοί κύκλοι διοππστώνσυν μιά άν-
τίφαση μεταξύ τού μελετωμένου
,μέτρρμ & τού έ—ιδιωκομένου άττο
τελέσ+ιατος, καϊ τοϋτος διότι η
ρευστότης ή τφοερχομενη έκ τώ ι/
καταβέσιεων, όψύίλεται κυρίως και
οτήν μεγάλη άναδο της χρηιματο
δοτήσεως των άλλων κλάδων τής
οικονομΙας (δημοσίας τομεύς, οί
κισμός, τουρισιμός, γεωργ ία, ναυ
τιλία), ή δέ τυ/χόν παρεμποδίση
ττς χρηματο6οτησεως των έπενδύ
σεων παλαιόιν βιαμηχανΊών θά δή
.μιουργη—ι ττερί<σσεΐια διαθεσίιμω11 στίς Τράη—ζρς, ένώ δέ ν είναι βέ¬ βαιον άν θά δημιουργηθούν ύττο- τελείς νέες βιαμηιχανίες, έκ μόνου τού λόγαυ της χρηματοτικής δι- ευκαλύνσεως των ιτέων έττιιχειρημα- τιικών φορέων, αν ύττχχρχουν. Άτγο την ώλλη πλευρά υποστή ρίζεται δτι δέν είναι δυνατή ή συ νέχιση τής χιρηιματΌδοτήσεως των παλαιών βιρμηχανιών, ττέραν όρι- σιμένον ελαχίστων άρίων τής σχέ- σ-εως ίδίων κεφαλαίων και ξενων καΐ γιώ λόγους αίκονο,μΐικής Ο- σταθείαις των Ιδίων των βιομηχα¬ νικήν έτπχειρήσεων, οί ό—οίες ϋ- ττειρετΓΐβαιρύνονταιι άττό την έξυπη ρί,ίηοη τού κεφάλαιον καίμεταβέ τουν στίς Τράιτεζες μέγα μέρος τού έπιχειρηιματΐ'κοΰ ιοιινδύναι/. Ου τε κα'ι εΤναι έτπτρετΓτή, ίπτσστη- ρίψουν οί αύτοι κύκλοι, ή τραπε- ζική χρηφκττοδότηοη των βισμη- χάνων γιά την συιμμιεΓΓοχή τους στϊς αύξήσειις κεφάλαιον ποΰ πρα γματστΓσιούν. Αΰτός είναι καί ό λόγος ποθ ένα έττον'δυτικό σχέδιο 500 έκΛταμιμυρίων δραχμών μιός μεγάλης ϋψαντουργιικής έταιρισχ δέν τηραχώρησε πιρός την κατευ¬ θυνθή της ΰλαπχ>ιήσΒώς τού.
Τόν άναφεράμενο φοβο, πού ά-
τΓ~ρέτι»ι τούς βιομηιχανους νά
ττροοιψεύγουν στήν Κείφαλσιογορό:
γιά την αντληση κεφαλαίων, μρ
ττως δτ)λα6η χάσουν τόν έλεγχο
των έτΓΐχειιρήσεών τους, δέν τόν
συμιμερΐζα/ται ο) άρμάοιοι, οί ό-
τγοιο, ψρονοΰν δτι ,μέ την κατάΧ
Λη.λη -ολιτιική διοοσττοράς των μ*,
τσχών, όικιάμη καί μέ μιΛρότόρπ
τού 50% σΜμαΑετοχή των έττιχειρη
■ματιων στίς έται,ρίβς τους, ό ε-
λ'ΕΎχσς έξακολουθεί τελικά νά ά-
σκήται ύττ' αυτών. Έν πάση. τε
ρίπτη** τό θέμβ τής σχέσεως (-
διων καί ξένων κεφαλαίων άττα
σχολεΐ τώρα τίς νομ.σ,ματ,κές
Αρχες ττεριισισότερο άττό κάθε άλ
λη φορά.
Στο μεταξύ, σήιμερα περνά ά-
τγό τή.ν ΈτΓΐτρο—ι Κεραλαιαγο-
ρας ή αϊτηιση τής ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε. για τή.
έ<δαση μετατρεψίμου σέ μετοχές άμαλογΐακοΰ δανείου 300 έκατομ μιΐρίων δραχμών ττερίττου στό Κοι νό. ΝΕ Α ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΣνΛ«εχισθηικε καϊ κατά τό πρώ το 15θήιμβρον τού λήγοντος μη¬ νός Νοεμβριού ή αυξήση των σιη/ αλλοογματΐικών διαθεσίιμων τής Τραητέιζης "Ελλάδος καί έσηιμει- ώθη μείωση τής ττοσότητος τού κνκλοφαροΰντος χαρτονσμ ίσμα- τος. Συγικιεκιρι μιένα τα σέ χρυσύ κιαί έξωτερικό συνάλλαγμα διαβέ θΊΐμα τής Τραττ έζης αύξήθηκαν κατά 76,7 έ,κατ. δολλα!ρια (περι λαιμιδάΜετθΐι καί τώ ττιροσφάτως συ ναφθέν δάνειο είς συνάλλαγμα γιά την χρηιματοδοτηιση δηιμοσίω^ έττενδύσεων τού κ/ρατηικοθ ττροί/πο λογισμοΰ 1973), μέ άττοτέλεσμα νά άνέλθουν στό ϋψος των 989 έκατομ δολλοιρίων ττερίπσυ, τηοΰ εΤναι σχεδόν διττλάσΊο έναντι τοϋ άντΐιστοίχου τπερυσ·ινού τής Ιδίας ήμερομηνίοος (456 έικαττ. δολλά·· Ρΐ«). Άντίθεττα ή ττοσότηις τού κυ- κλα<|>ορούντος χαρτοναμίσιματος έ
μειώθη τό τπειρασμένο 15θτ>μερο
κατά 1.128 έκατηομιμύρια στό ύ-
ψος των 45.879, δηλαδή έσηιμει
ώβη μία αυξήση καττά 15% βναν-
τι τού πρώτου 15θηιμΒρου τού Νο
ΐ.μ6ρίου τού 1971. Τέλος οί λο-
γαριασιμοΐ καταθέσεων στήν Τρά
ττεζα τής "Ελλάδος αύξήθηικαιν κα
τα 957 έκατομμώρια δραχμές. Τα
ανωτέρω —ρακύττται/ν άττό τήιν 15-
θήμβρη λογιστΐ'κ.ή κατάο-τασπ τής
Τραττέζης της Ελλάδος.
ΑΝΑΤΙΜΗΣΕΙΣ
ΣΤΟ ΧΡΗΑΛΑΤΙΣΤΗΡΙΟ
Μεγάλη ανοδος των τΐιμών έ-
ση,μειώθη χθες στό Χρηματιστή·
ριο .μέ εκδηλώση των ώνοςτιμήοχ-
ων στίς μετοχές τής 'Ε&νικής κα
της Τρα—έζης "Ελλάδος, έκ των
οποίων ή μέν τπρώτη άνήλβε κα¬
τά 1.300 δρχ. στό ΰψος των 22.
300 (στήν ττραγματιικότητα κα!
ττρό της άφαιοέσεως τού κουττον'.
συ Νο 21 αύξήθηκε κατά 1.700
δρχ. μέσα σέ μία ημέραι, στό 0-
ψος των 29.700 δρχ.). Ή μετοχη
της Τραττιέιζης τής Ελλάδος έ-
κέρδιισε 2.7ΟΟ δρχ. στό ΰψος των
53.ΟΟΟ. Θά ττρέττει νά σημειωθή
δτι στΐς άρχές τής εβδομάδος
(κλείσι.μο 21.11) ή 'Εθνιχή ετι¬
μάτο 25.600, δηιλαοτι εκέρδισε έν
τος 4 ήμβρών 4.1ΟΟ δρχ., ένώ ή
Τ.ράτπε<α της "Ελλάδος κέρδισε άιντιστοίχως 4.7ΟΟ. Ή ανοδος ό- •μως έτπεξετάθη στις ρΊαμηχανικες έτα'ιρίες δττου τά Αι—άοιματα έ- .Μέρδ,σοον 230 δρχ., ό Ήροκλής 130, ό Τιτάν 210, τά ξεΐνοδοχε'ία Αάμψα 175 στό ύψος των 4.200 δρχ. καί τά ΧρωματΌυ,ργεΤα 80 δρχ. στΐς 2 . 580 κλττ. ΝΕΑΙ ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΟΛΟΠΑ Είς τό ύτΓουργεϊον Ναυτιλίαις— ΑΛεταψαρών καί 'Ετπκοινωνιών υ ττβδλήθηισαν 8 νέαι αίτήσεις διά την έγγραφήν είς τά έλληνικά νη ολόγια Ισαρίθμων ττλοίων διαψό- ρων κατηγοριών όλιιχής χωρητικό τηΓτος 61.899 κόρων. ΟΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ Σ Τ ΑΦΙΔΟ ΠΑΡ ΑΓΩΓΩΝ Καθορίζεται ή διαδιιχοχΓία <σ- ταδολής οικονομ ι.κών ένισχύσεων σέ σταφιδοτταραγωγούς οί ό τποΤοι θά έ<ριζώσουν σταφιδθφ·- τεΐες, σ! όττοΤες άττοδίδουν με,ω μένη κατά στρέμμα παραγωγή . Σύμφωνα ττρός σχετιικ,ή ό— όφ2- ση, αι οΐίκονοιμιικαΐ ένισχθσεις κα- θορίζονται: 1) Σέ 4.ΟΟΟ δραχ. άνά έκιρι'ζούμιενο σφρέΐμμα κανο- νικής σταψιδοφυτείας, έφ' δσον ττιεριιέ,χει τουλάχιστον τό 70% τώ ττρέμνων. 2) Είς 2.ΟΟΟ δρχ. α- νά έκιριιζούμβνο στρέμμα σταριδο- ψυτεί'ας, έψ' δσον τρεριέχει τό 40 —70% των ττρέμνων, Γιά την έκρίζωση σταφιδοφυ- τειών, οί οποίες ττεριέχουν κάτο,· τού 40% των ττρέμνων, ούδεμΌ ενισχύση τταρέχεται, 'Εξαιροϋνταί οί νέες φυτεΐες κορινθισΐκης καϊ σουλτάν ίνα ς πού έγκατεστά&η · κα κατά τά τελευταία έτη ώς καί φιηιεΤαι εύριισκόμεναι έντός άρ- ρευτΐικών διικτύων. Οί έκριζώσα»- τες σταφιδοφυτεΐες κατά τό πά ρελθόν πού δέν έγκαταο~άθηρ·αν άκόμη στίς νέες φυτεΐες, 6ύναντΛ. νά τύχουν οΐκονο,μικής ένιισχύσεως έφ' δσον δηλώσουιν δτι τταραιτούι/ ται της άνασαστάσεως. ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟ Σ ΤΩΝ ΕΞΑΓΟΜΕΝΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΜ Τά έλληνιικά πορτοκάλια δέν £- χούν ττάρει την θέση πού τοΰς άρμόζει στήν διεθνη άγορά, γιά διαφόρους λόγους, ιμεταξύ των ό ποίων ή σπουδή έτοιιμασίας τώ/ φορτιων ττρός έξαγωγή, μέ άπο- τέλεισμα την μείοση τής ποιότη¬ τος, σέ σχέση μέ τούς κανονι- σμοθς τής Ε. Ο. Κ. Οί τταραλ-ί ψεις των έξαγωγέων δέν δύνα''- ται νά έλεγχθούν άπτο τόν δειγμα τολητπΊΐκό κρατικό βλεγχο Τ ανωτέρω ΰποστηρίζει ό ύψυ ΤΓουργός 'Εμτπορίου κ. Μιχ. Μπτα λόττουλος σέ έγγροι<|>ο ττρός τον
Σύνδεοιμο Έξαγωγέων Νωττών Γε
ωργικών Προιάντων, στό όποίς,
τονίει δτι: «Ειίς ττερίιττωσΐ"
κατά την όττοίαν διαπιστωθη ότι
φαρτίον τι δέν άντα—οκρί'Λ.τα
είς τούς σχετΐ'κούς δρους ποιό¬
τητος κα) φυτοϋγείας καΐ δτι αί
ελλείψει*; αύται ένυτΓήρχον κατύ.
τόν χρόνον τής έξαγωγής, καΐ δεν
όφείλονται είς τυχαΤα γεγονότα,
έτΓΐσυμ·βάντα κατά την διαδρο,μή'
τού φορτίου μέχρι τού τόπου
ττροοριισιμού, θέλομεν επιβάλλει
κατά των ύπΐαιτίων αύστηροτάτας
«■υρωσεις»,
Θά διατεθοϋν δύο χιλιάδεα περίπου
νέεα μετοχέοτήα Έθνικήο Τραπέ^ηο
Λιγώτερες σ~ό 2.ΟΟΟ μ·ετοχές
τής Έβνικής Τρα—έζης έχουν ά
ιτομείΜβι, άττό την πρόσφατη £κδο
οη 217.ΟΟΟ μεταχών τΓερίττου έχ
τής «Ιξήσεως τού κβφαλαίου τής
Έθνικΐής στό ΧρημθΓΓΐστή^ριο, καί
■πιρόχειται νά διατΐθοΰν μέ σειρά
■προτεραιότητος στό Κοινό τή/
σημερον Δεντέραν άντί 18.000
δρχ, μέχρι τό ττολύ 2 μετοχών.
Σύ,μφωνα ιμέ την σχετακή όνα
κοίνωση, ό έττιβΐι,μών νά αγοράση
τίς νέες ,μετσχές τής 'Εθνικής, βά
ττρέττε ι νά συ,μττληρώση σχετκή
αΐτηση, ττού ηδη δκχτίθετβι στή^
τ'τΓηρεσ'ία Χρεογράφων τής 'Εθ¬
νικής Τραττέζης, κα! θά πάρη αΰ
ξοντα άριθμό προτειραιότητος κ.αί
ώρα ·—ΐραλαβής των μετοχών.
Ύττενθυμίζεται δτι γιά την διά
θεοη των μετοχών θά τηιρηθη αύ-
οτηρή σειρά ττροτεραιότητος, ττρά
ΥεΌ ττού σημαίνει δτι τό πολύ 2.
000 αΐτήσσεις θά γίνουν δεκτές.
Η δεύτερη μετά την διαθέση τής
ττρώτης μετοχής, θά διατεθή, αψού
ί<Όνοητοιηθοΰν δλες αί αίτήσος τΤς μιός μετοχης. Ζωηρό άναμίνεται τό ενδιαφέρον του Κοινού γιά την ονμμετοχί ή αυξήση τού μ€τοχικού κεφα- τής Τροπτέζης διά τής δια- τού ύτΓθλοίττου των μετο- ν, καί τούτο διότι, βάσει τής τΡοχούσης τι.μής, θεωρεΤται συμ- Ίέ ή άγορά άντί 18.000 ν, έστω κ,Γ &ί/ τό τίμηιμα εΤναι κατά 4.5ΟΟ δραχ. α- τής αρχικώς έξαγγελθει- «"Κ τιμής των 13 500 6ρχ. (ϊδε ανακοινώση προγράμματος έκδό- σί—ς της Έβνικ.ης Τροπτέζης, τής έκ.τάκ.του γενΐικής συνελεύσεως τής 7Πς Σε-ε,μΛρίου 1972) 'Υττολο- Υιζεται δτι ή τιιμή της νεας μετο- Χ ονγκιρινομβνη μ£ την άναπρο τι.μή τής μετοχής τή», στό Χρημαιτίστήριο, τταρου- £νο «ίκάρ» 3.ΟΟΟ δρχ., 6ά τού κλεισίιματος της 23ης τρέ ^ Τό χθβσινό (23.11.1972) «ΛβίθΊ'μο άνεΊψερε την τι.μή των *' 000 δρχ ανευ δι.καιώματος (κΛ-όνι 21), ττού σηψιαίινει δτι ή μετονή τής Έβ·/ΐ'κής, μ€τά δικαίω μ<πος, έτ,,μήβη 28ΟΟΟ δρχ. και εκέρδισε μέσα σέ μιά μερά 2.4ΟΟ δρχ. άττό τό ΰψος των 25.600 δραχ. ττού είχε ττροχθές. Έκεΐνοι ο4 οττοΐοι θά τύχοιυν τής ττ,ροτι,μήσεως τής άγοράς μιάς εως δύο ιμετοτχών, θά είδοττοι ηθούν έγγρώφως άττό την Τραπέ¬ ζα μέχρι τής 16ης Δεκεμβριού 1972 γιά την καταβάλη τής άξί- ας έναντι τής άττοδείξεως ττού θά τούς δοθή, ή όττοία δέν θά είναι διαττραγιματβύσΐιμη ΟΙ νέες μετο¬ χές θά μετάσχουν στό μέρισμα τής χρήσεως 1972. ΔΕΝ ΕΠΕΤΕΥΧΘΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΠΑ ΤΑ ΕΑΛΗΝΙΚΑ ΚΡΑΣΙΑ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ.— Κατά την ττρα γυατοτΓθΐη·θε?σα, ττρσχθές, σύνοδο της Έπιτρο—ής Συνδέσεως Έλλά δος — ΕΟΚ δεν επετεύχθη συμ- ι))ων!α γιά την ττ,ροοδευτική ττρο- σαρμογή τού πρωτοκόλλου 14, πού ρυθμίζει την είσαγωγή των έλληνιικών ο'νων στήν Κοινότητα, οτίς κατειυθυντήριες γραμμές τού] Συυβουλίου τής ΕΟΚ Είδικά γιά τούς οΤνους τρεχούσης κατανσ- λώσεως δέν έγινε δεκτή ή ττροτα- θεΐσα έντός τεσσάρων έτών ττερι- οδος τηροο-αρμογής πρός την τι· μή άναγωγής τής Κοινής ·Αγοράς ούτε ή -ροσφερβεΐσα μείωση τώ.· κο.νοτιικών δασιμών κοπά 60%. "Αντιθέτως, γιά τούς οΐνους πο'ό τητος «α! τούς έξ άποστάξεως ε¬ πετεύχθη συμφωνία. Γιά τούς 6κ- μηχονιικούς οΤνους έξακθλουθίΐ ή έκκρεμότης, διότι ή μεταβατικη ττερίοδος προσεγγίσεως πέντε έ¬ τών, ττού τΓροτείνεται άπό τή.ν Ε Ο Κ. δέν φούίινεται δτι μπορεΐ να γίνη άτΓθδεκτή "Η Κομιμισιον ανέλαβε νά μετα Φέρη σττό ΣυμΛούλιο των 'ΥττουιΡ γών τίς έλληνιικές αντι~>οτάσ£ΐς
κατά την προσέχη σύνοδο τή",
19ης Δεκεμβριού 1972.
ΑΥΞΗΣΗ ΔΕΙΚΤΟΥ
ΛΙΑΝΙΚΩΝ ΠΩΛΗΣΕΩΝ
"Ο δείκ.της άζίας λ.ανικών
λήσ«ων εσημείωσε αυξήση
12 7% τόν περασμένο Σί.τττεμόριε.
σέ δλες τίς ττειριοχιές τής χώρας,
έναντι τού Ιδίου μηνός τοΰ 1972
καί 14,1% στήν πιεριοχή πρωτευ¬
ούσης. Ή αυξήση στη>ν περιοχή
ττρωτβυούσης όφείλεται στήν άνο
δο των ττωλήσεων κατά 9,1% τού
δείκτου είδών διατροφής κστά 25,
3% των είδών ένδυσεως καί ύττοδή
σεως κα! κατά 15,6% των λοιπών '
είδών. Έντός τού ΙΟμήνου Ίανοι.''
αρίου ΣετΓτε,μβρίοι; 1972, ό δε'-
κτης άξίας λιανικών πωλήσεων τοθ
συνόλου των πειριοχών τής χώρας
τταρουσιασε αυξήση κατά 10,5%,
όφειλομένη στήν ανοδο των δε.-
κτών είδών διατροφής κατά 5,6°ό
ένδυσεως ύττοδησεως κατά 14,6%
κα1! των λοι—ών είδών κστά 12, ι
6%. Ή ττοθΌστιαί'α αυξήση τού
δϊίκτου λιανικώς ιττωλήσεων τής ττε '
ριοχής ττρωτευούσης.
ΤΟ ΔΕΑΤΙΟ ΤΙΜΩΝ ΕΙΣΑΓΩ
ΓΩΝ
Κατόττιν επιθυμίας ΰιτό όργανι
σμών, ξενων πρεσβείαν, έπιχειρη
σεων, ίδιωτών κλπ. νά ττρομηθεύω ·
ται τό υπό τοθ Έμττορικού καί
Β ιομηιχανιικού Έπΐιμίλητη,ρίου Ά
θηνών έκιδιδόμενον Δελτίον Τιμώ,ι
Είσαγωγών, διευκιρΐνίσθη δτι τό
Δελτίον θεωρεΐται ώς «έμττιστεο-
τικόν», διότι ττεριέχει ένδεικτικές
τ ιμές καί είς ουδένα ττέραν των
στά 'ΕμτΓοροβιοιμηχανικά Έπιμελ'ΐ
τήρια τής χώρας έδρβυουσών έττι
τροττών θεωρήσεως τιιμολογίων δ^
ναται νά χορηγήται.
ΙΑΠΩΝΙΚΟΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΔΙ"
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑ
Τά μέλη τής εύρισκομένης είς
Αθήνας Ιαττωνικής σίκονομιικής ά
ΤΓοστολής έττεσκ£ΐφθη.σαν χθές τό;
Διοικητήν τής ΕΤΒΑ κ Π Τοτό-
μην καί ένη,μί,ρώθησαιν επι τής έ,λ
ληΊΛκής Οίκονομίας καί τής πο·
ρειας τής βιομηχανιικής άναπτύςε
ως τής χώρας.
Τά μέλη τής άτΓοστολή.ς έξε'δή
λωσαιν ζωηρόν ενδιαφέρον δι" έπε/
δύςτεις είς τή/ "Ελλάδα εζήτησαν
δέ λεπτομερείς πληιροφορίας πϊρ'
των προυττοθέσεων διά την πραγ¬
ματοποίησίν των.
ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ.
Συνήλθε κοοΐ πάλιν, είς Βρυξέλ¬
λαις, ή Έ—ιτροπτή Συνδέσεως 'Ελ
λάδος - Ε.Ο.Κ., ιμέ κΰρια θέματο
συζητήσεως, την διιεύρυνσιν της
Συμφωνίας Συνδέσεως είς τάς
τρείς νέας χώρας - μέλη τής Κοι
νότητος (Β.ρεταννία, ' Ι ρλανδια,
Δανία) καιΐ την ρύβμιισιιν τού καθε
στώτος τής είσαγωγής Έλλην.ικώ·^
οΐνων είς την- Ευρωτταϊκην Αγο¬
ράν.
Ώς τπρός τό πιρώτον θέμα, ή 6γ
σις τής Ελλάδος είναι γνωστή,
συνίσταηαι δέ είς την πλήρη επέ¬
κτασιν τής έν λόγω Συμφωνίας
καΐ βίς τά τρία νέσ μέλη τής Εύ-
ρωτταίκής Κοινότηίτος, ώς αύτη έ-
φαρμόζεται, άττό της ίσχύος της,
μέ τά πρώτα έξ Ίδρυτικά κιράτη
αυτής. Διά τής έν λόγω επεκτά¬
σεως, ή "Ελλάς τηραοτδοκά τα έξ
αύτψ; σ—ορρεοντα ττρονόμια, συν
χρόνως διμως έπωμίζεται καί ύ-
ποχρεώσεις, τάς οποίας όφειλε
νά τηρήση. Τά ούτω "ροσδοκώμε
να όφέλη της χώρας μας εΐναη,
ΤΓρωτίστως ή ανάπτυξις τοΰ έμ.
ττορίβυ ιμέ την Βρεταννίαν, ή ά¬
γορά τής ό—οίας μάς ένδιαφέρει
διά την τοτΓοθετησιν των καττνων
μας, άλλά καΐ άλλων γεωργικών
ττροιόντων ή ιμεταττσιητικών αγα¬
θών είς μΐικ,ροτέραν δέ κλίμακα,
αί άγαραΐ τής ' Ι ρλανδίοις καΐ τής
Δανίοις ττροσφιέροντο3ΐ διά την α¬
πορρόφησιν πλείστων δσων τπροΊ-
όντων μας. "Εναντι αυτών των ό-
φελών, ήμΐΐς καλούμίθα νά τταρα-
σχ&ίμβν τάς τπροβλετπαμόνας υπο
τής Συμφωνίας διευκολύΜσεις καΐ
δαοιι^ολογιικάς άτταλλαγάς καΐ μει
ώοτεις. Είς την τπροκιειμένην τηειρί-
τττωσιν ή χώρα μας άνοίγει τάς
■πύλας της είς την εισαγωγήν ά·
γαθκν,προελεύσεως έκ τριών προ
ηγμνέων οίκοναμιών, ίδία δέ τής
Βρεταννίας Καΐ τούτο συ,μττίτττίΐ
είς περίοδον καθ' ην καταβάλλο-
μβν τεραστίας προσπαθείας διά
την έκιβιομηχάνισίν μας. Έπομέ-'
νως, πΐάσα επέκτασις τής Συ,μφω
νίας, ήτις θά είχεν ώς άποτέλε-
σμα δυοιμενή μεταχείρισιν έναν¬
τι ημών, είναι άπαράδεκτος καΐ
ή αντίδρασις μας δεν πρέπεί νά
ττερ ορισθή μόνον είς διαμαρτυρί¬
ας καΐ ποραστάσεις...
Τό δεύτερον θέμα, ήτοι ή ρύθμι
σις τού καθεστώτος τής είσαγω¬
γής των "Ελληνικόν οΐνων εις τή/
ΕΟΚ, ττροβάλλει, ωσαύτως, όξύ
τστον καί ή έπ' αυτού συμττεριφο
ρά των έταί.ρων της Κοινότητος
ύπήρΐξε μέχρι τούδε άσυμβίβα-
στος, τόσον πρός τό γράμμα, 3-
σον καΐ ττρός τό πνεΰμα τού Πρω
τοκιόλλου 14 τής Συμφωνίας Συν-'
δεσεως. Άττό μακροΰ, ή ΕΟ.Κ.,'
δταν διαπιιστώνη δτι θίγονται τά
συμφβροντα των έταίιρων της, ττα-
ρεμβάλλει δυσχιερείας, είτε διά
τού τπεριοριοιμοϋ των πασοστώσκ
ών είτε διά τής έπιβολής τίμιον
τΓροσανατολισμοΰ, είς τάς είσα-
γωγάς Έλληνικών οΤνων πρός τάς
χώρας - μέλη της. Είς την Σύνο¬
δον των Βρυξελλών, ή Έλληνιική
άντιπροσωττεία τηροσήλθε νά συ¬
ζητήση επί προτάσεων καί άπο
φάσεων, αί όττοΤαι ελήφθησαν, έρή
μην ημών, ύττό τής Έκτελεστκής
'Ετπιτροπής τής ΕΟΚ. Διά των ι
τπροτάσιεων αυτών, ττροβλέπιεται ή
έφαρμογή ένιαίας ττολιτιικής δι' δ
λας τάς χώρας, μειουνται αί πό
σοστώσεις είσαγωγής καΐ περιο-
ρίζεται είς 4 έτη έναντι 9 ώς έ-
ζήτησιιν ή χώρα μας—ή περίοδος
προσαρμογής πρός την Κοινοτι-
χ,ήν πολιτικήν μας. Ό,τιδήποτε
εΤνσι υά γί'νη, άς γίινη· άλλά τά
.κιρασιά .μας δεν ττρέπει νά ■παρα.
μείνουν είς τάς άτροθηκας. .
ι ηι ν
ΟΙ ΡΩΣΟΙ ΘΑ ΚΑΤΑΣΚΕΐΑΣΘΥΝ ΑΤΜΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟ
ΣΤΑΘΜΟ ΙΤΟΥΣ ΦΙΛΙΠΠΘΥΣ, 375 ΜΕΓΑΒΑΤ
Άνατίθεται στούς Ρώσους ή κα
ταοτιοευή ατμοηλεικτρικού σταθμού,
ίσχύος 375 Μεγα)6άτ, στήν ττερι-
οχη Καβάλας, τηού θά λειτουργή
μέ την καύση άτποξηραιμέντις ιύρ-
φης, άττό τα τενάγη των Φιλίττ-
ττων.
Σχετιικό τηροσύμφωνο ΰττεγρά-
φη, στά τέλη τής εβδομάδος στήν
Μόσχα, ιμεταξύ έκ—ροσώπων τής
ΔΕΗ καΐ τού σοβιετΐικοΰ ο,ϊκου
ΕΝΕΡΓΚΟΜΑΧΕΝ ΕΞΠΟΡΤ. "Η
δατΓΟνη κατασικευής τού θερμοηλε-
κτριικού σταθμού θά άνέλφη σέ 89
έκατο,μ δολλάρια, ένώ στό συνολι
κό κόστος τπρέ—εί νά πιροστεθή ή
δα—άνη οηταλλοτριώσεως 40.000
στιρεμμάτων, στήν ττεριοχή των
Φιλίττ—ών, δττου ττρόκειται νά δη¬
μιουργηθή έκτετοΐμένο όρυχεΤο τύρ
<ρης, Ποσόν 42,4 έκατομ. δολλάρια, δηλ. τό 47% τής δαττάνης τού σταθμοΰ ττράκειται νά καλυφθή δι' άνταλλαγής ελληνιιχών άγροτι κων ττροιόντων (έσττεριδοειδή, κα κνά, βάμιβακα, δέρματα), αλλα 37,8 έκαταμ. δολλάρια (42,5%) Θά καλυφβούν σέ δραχμές, γιά την χρηματαδότηση έργων ττολιτι κου χημανιικού καΐ υλικών έλλη/ι κης ττροελεύσεως, ένώ ττοσόν 8,9 έκατομ. δολλαιρίων (10%) Θά κα ταβληθή σέ συνάλλαγ,μα. Ή όριστιικιή σύ,μβαση Θά υπο¬ γραφή έντός 2 πιερίπου μιηνών. Ό Θειρμοηλεικτριικός σταθμός "των Φιλίτπτων θά ατΓοτελήταιι άπό 3 άτμοηλεικτριικές μονάδες, ή ~ρώ- τη των ότΓθίων 125 ΜνΛ/ θά λει- θά λειτουργήοη τόν Μάρτιο τού 1977, ή δεΰτερη τόν Αύγουστο τού ΐδιου έτους καΐ ή τρίτη τόν Δεκόμβριο τοΰ οώτού χρόνου. "Η έτησία παραγωγή τής μονάδος σέ πλήρη λειτουργία θά άνέρχεται σέ 2,4 δια. κιλοβατώρες καΐ θά ύττακαθιστά συναλλαγματιικ,ή δα- τίΐάνη 1 1 έκατομ. δαλλαρίων έτησι ως σέ άλλες είσαγόμβνες μορφές ενεργείας. Γιά την λειτουργία τοΰ σττα- θμοΰ θά άπαιτήται έτησία τταρα- γωγή τύρφης τριών έκατομμυρ'- ων τόννω ιμέ ύγρασία μεχιρι 40% καΐ θερμογόνο δύναμη 2.ΟΟΟ βερ μίιδων άνά κιλό, σύμφωνα μ έ τα γνωσθέντα στοιχεία. ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟ1ΙΡΑΞΙΑΣ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΙΚΩΝ ΠΓΣΤΩΣΕΩΝ ΚΑΙΡΟΝ ΚΕΛΕΥΣΜΑΤΑ!... Τό ΎτΓθυργηκόν Συμβούλιο», κατά την προχθεσινήν συνεδρία¬ σιν τού, εψηφισε τό Νομοσχέδιον «ττερ! συγχωνειύσεως ή μετατοοττης έττιχειρήσεων», ττρός τόν σχοττόν δημιουργίαν ιμιεγάλων σίκονομικών μονάδων ηδη δέ, δέν άττομένει π^ ρά ή δημοσίευσις του είς την Ε¬ φημερίδα της Κυβερνήσεως, διά νά καταστή τούτο Νόμος τού Κρσ τους, τηαρέχων κίνητιρα είς περι¬ πτώσει ς συγχωνεύσεως ή μετατρο ττής έται,ρειιών — Α.Ε. κα! Ε.Π. Ε. — είς μεγαλυτέρας οίκοννομι- κάς ,μονάδας Ή ψήφισις τού ανωτέρω Νομο¬ σχεδιον έρχεται νά θεραπεύση, ά¬ ττό θεσμικής τουλάχιστον πλευ- ράς, μίαν άδυναιμίαιν τής Έλλη κης οίκονιμίας, ήτις δέν τής έτιι- τρέτπει νά άνα—τυχθη καί νά ά/- τιτταρθΓτοιχθη, ίσοΐξίως, είς τόν δ - εθνή άνταγωνισιμόν. Ή άδυναμια μας αύτη, έγκειται είς τόν ττολυ μιερισ,μόν των Έλληνικών επ ιχει¬ ρήσεων, είς μικραμεσαίας μονά- δας, μέ άναιιιμΐ'κά κεφάλαια, άνά- λσγος δέ πρός αύτά είναι καί ή έτπχει,ρηιματιική δραστηριότης τω/ Σήμβρον, έν Ελλάδι, λειτουργουΐ' πλείσται δσαι τοιαύται έτπχειρή- σεις, χωρίς εύρύτερα ττεριθώρια μεγεθύνσεώς των κα! ώς έκ τού¬ του είναι, καταδικασμέναι νά φυ- τοζωοΰν,, ή τουλάχιστον ή «έμβέ λεια» τής οίκονομιικής των δραστη ριότητος ννά ττεριορίζεται είς τά στβνά, τοττΐικά διρια της δδρας τω- αγνωστη είς τόν υπόλοιπον 'ΕΛ- λαδιικόν χώρον, όττωοιδητΓθτε δέ δέν γεννάται λόγος δι' έξαγωγι- κάς έττιδόσεις των! Και δ·μως, τηροβάλλει τό έρώ- τημα, ττόσαι έκ των Έλληνικώ.' αυτών έτΓΐχειρησεων θά σπεύσοο^ νά έττωφεληθοΰν των διά τού Νο- μοθετήμοαος τούτου παρέχομεν .ό.1 κιινήτρων; Κατ' αρχήν, είμεθα έττ φυλακτικοί ώς πρός τό κατά ττό- σοον τα θεστπιζόμιενα μέτρα θά τύχουν εϋνονκ.ής άντα—©κρισεως άττό τόν έτπχεΐ'ρηιματικόν κόσμο*. της χώρας Γνωρίζομεν τό άτοιμ'- «όν τού χαρακτή.ρος τού "Ελλη νος, τό όττοΤον τόν συινο&εύει είς τπασαν εκδήλωσιν καί ενέργειαν της ζωής τού. Ειδικώς, είς τόν τοιμέα, έχτός των... —ατρογονκώ κκχταβολών μας ύττΒΐσέιρχονται κα' άλλοι τταράγοντες, οί όποΐοι είναι στενώς συνυφοχτμένοι μέ οίκοννο μικά συμφέροτα Ο'ιοσδήποτε <τέ στρωσε» μίαν έτηχείιρησιν, ή ό- ττσία κατά την κρίσιν του εΤνα άτΓοδοτιική, δυσκόλως, ττείθεται νά αποδυθή ε,ίς κέας έτπχειρηιματικας ■π-ρωτσβουλίας! Έν τούτοις, ή σηιμερινή έττοχή χοορακτηρίζεται ότττό ακράτητον γιγαντισ,μόν είς τόν οικονομικόν ταμέα. Αί ·μ)εγάλοίΐ έττΐιχειρήσεις έ λάχιστα ττεριθώρια άφήνουν νά α νατττυχθοΰν κα! νά έ— ιζήσοιτν μ ■ •οραί οίκοναμικαιί μονάδες. Διά την χώραν .μας ώς έκ τής συνδέ¬ σεως μας μέ την Εΰρωπακήν Οί κανονικήν Κοινότητα άλλά και τόν ευρύτερον διιεθνή οικονομ ι κό/ χώ ρον,, έπιτο)κ.τιχή προβάλλει ή α- νάγκη δημιουργίας ΰγιών έπιχει- ρηματικών μονάδων, ΐκανών νά α/ τεττεξελθουν είς τόν άνταγωνισμον πρός τάς ξένας έταΐ'ρείας Καί ή συγκρότησις τοιούτων έτηχειρήΓτε- ων θά έτητευχθή, μόνον δταν συ- νενώσωμεν τάς δυνάμ€ΐς μονάδας είς εύρύτβρα σχήματα! "Ιδωμεν, δμως, τώρα ττοΐοι καϊ ττόςτοι θά συμμορφωθούν ττρός τά κελεύσ,ματα αϋτά των μας.... ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΤΙΝΩΝ ΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ι - Ένώ συνεχίζεται είς την δι ε¬ θνή αγοράν ή αύξησις των τι,μώ·' των έρίων καΐ τάττς, τό αΤτηιμα των έριοβιομηχάνων περΐ άναττρ: σαρμογής των τοιούτων των τελ·- «ών μαλλίνων ττροιόντων, έξακο- λουθεΐ νά έκκρεμιή άττό τού Φε- βρουαρίου έ.ε. Τά ώς άνω άνα φέρονται είς ανακοίνωσιν τοΰ Συ-ν δέσμου Έριοβιομηχάνων Ελλάδος είς την οποίαν μνημονεύονται είδι κώτερον τά εξής: Ό Σύνδεσμος διατυπώνει τό πό ρά—ονον δτι ένώ συνεχίζεται διε- θνώς ή άνατί,μησΐ'ς των τρρώτω» ι λών έριοβιομηχοονίας (είς ώρισμε νας ττσιότητας αί τιιμαί έχουν δ ττΛασιαισθή έντός ετους) οί μονά¬ δες τού κλάδου έχουν έξαντλήσει τ άά—οθεμοτΓΌ: έρίων μέ παλαιά,. ικόστος άπό μακιρού, εξακολουθή δέ νά έκκρεμή τό αΐτημά των πί ρΐ άνα—ροσαρμογής των τΐιμών των ιμαλλίνων τπρο'ιόντων. 'Υιπ-'- γραμμίζεται δτι σχετιχή αίτησις εχει ύτΓθδληθή ττρός τούς άρμοδί ούς άττό τού Φεβρουαίρίου έ. ε. χω ρϊς νά έχη δοθή ή δέουσα λύσις μέχρι σήμερον, τταρά τάς έπαΛΐι- λημιμένας ύττοσχέσεις δτι μελετά- . ται τό δλον θβμα. ' Έν τώ ταξύ, συνεχίζει ή άνακ"> ι
νωσις, τό ΤελωνεΤον Πει.ραιώς δα
σμολογεΐ είς ττολλάς περιπτω-
σεις τα είσαγόμεινα τόττς, άκόμη |
καΐ δταν ττράιβειται περΐ έκτελέσε
ως παλαιών τταραγγελειών, όχ
βάσει τής είς τά τιμολόγια άνα
γροτφο.μΐνης άΐξίας άλλά συ-μφώ-
νως τπρός τάς σημερινάς τρεχοό-
σας δΐεθνεΐς τιιμάς. Ώς αίτιολογ
κόν, τό Τελωνείον όναφέρει δτι α'.
τιιμαί των τιιμολογίων δέν ά/ταπο
κρίνονται είς την σημερινήν ττρσγ
ματιικότητα. Συγικεκ,ρψένως ή α¬
νακοίνωσις μνημιονεύει την περί
πτώσιν είσαγωγής έρίων τόπς με
τιιμολσγιαατν αξίαν 180.000 δρχ
ή όττοία τρροσηυξ,ήθη υπό τοΰ Τε
λωνείου κατά 74.000 δρχ, ττερ'-
ττου, ττροκΐΐΐιμένου νά ύπολογ -
σθοΰν δάσμοί, Φ.Κ.Ε. κλπ. Έν
συνεχεία διατυπώνΌνται τά εξής
έρωτήματα: α) 'Εφ' δσον τό Τε¬
λωνεΤον, ώς δημοσία ύπηρεσία, ά
ναγνωρίζει τή/ ύψωσιν των τιμώ/
των πιρώτων ύλών, διατί αί πρός
τούτο άρμόδιαι έτεραι ύττηρεσι^
κοοθυστεροϋν την άναττροσαρμογή/
των τοιούτων των τελικών προϊόν.
των; β) Έφ' δσον δέν ενεκρίθη ή
άναπροσαρμσγή των τιμών τώ;
έτοίιμων μαλλίνων προϊόντων πσ.-
ρα την τεραστίαν αύξησιν τώ.·
πρώτων ύλών (τού κυριωτέρου δη¬
λαδή συντελεοτού τού κόστους
τούτων) διατί τό ΤελωνεΤον ιΊττο-
λογίζει· τσΰς δασιμούς βάσει των
τρεχοι,Ίτώ,/ τι.μών έστω καΐ δν πρό
κειτα4 περΐ εκτελέσεως τταλαιώ
τΓαραγγελιών έρίων καΐ τόττς, μέ
κατωτέοας τιιυάς;
"Υπό τάς συνθήκας αύτάς ά/α-
φέρει ακολούθως ή ανακοίνωσις οί
φορεΤς τής έριοβιομηιχανίας άπει.-
θύνουν έκκλησιν πρός τούς άρμο-
δίους, δττως ή έγικρμνσυν την έλευ
θέραν διαμόρφωσιν των τι,μών των
ττροϊόντων έξ έρίου, (νημάτων καΐ
υφαοιματων) ή προβούν, είς τή'.'
άμβσον άναττ(ροσα<3μογήν τούτων. Δημιουργεΐται κοινοττραξία ά- σφαλιστιικών έταιριών, γιά τή/ άσφάλιση τής άφερεγγυότητος Γ] τής καθι^ττβρήσεως τής ττληιρω μής άπό τόν ξένο άγοραστή έλ- ληνιικοΰ πιροϊόντος πού έξάγεται στήν άλλοδαττή, στήν όποία θά μετάσχουν ή τεχνική ·Ασφαλιστι- «ή, ό Αστήρ, ή Ίσνικ,ή ό ΦοΤ- νιιξ, οί Γενιικές Άσφάλεΐϊς, ή Έμτπορική Άσφσλιστΐικ,ή καΐ ό- ρισμένες ,μέ τροπτεζικές έταιρίες δπως ή Λαί,χή, ό "Ηλιος, ή Πρόο- δος κλπ Σύμφωνα .μέ τό καταστατικδ, ΤΓθύ ΰτΓογράφεται έντός των ημε¬ ρών, στήν άσφάλιση των 4μττο· ρικών κινδύνων ττειριλαμβάνεται ή &ρνηοτ| τής παραλαβής τού έμ- ττορεύματος κ αί ή μή έξόφληπη τής άξίας του άπό τούς άγορα- στές έλληνικών τπροιόντων στό έ¬ ξωτερικό. Ή άρνηση. αύτη μπο- ρεΐ νά όφε!λεται στήν μΐιρική Ρ. στήν όλΐ'κή καταστ·ροφη τού έμ- —ορεύματος κστά την μεταφορά, ή οέ έλάττωμο: ττού δημιουργήθη- κε μετά την παράδοση τοΰ πιροι- όντος στόν μιεταφορέα Έπίσης άσφαλίζονται οί κίνδυνοι τώ* πι- στωτιχών Ίδρωμάτων καΐ τής χρη μοτοδοτήσε<χκ: έξαγωγικών έπιχει ρήσεχον πού ά—οιβλίττουν στήν όρ- γάνωση νέων έξοτγωγιικών δρα στηριοτήτων, γιά την έπέχτασή τους στήν διιεθνή άγορά Ζημιέ'-, ποΰ ττροέρχονται άπό άφερεγγυό τητα, καθυστέρηση, άρνηση πά ραλαοής κ.λπ , βεβαία, θά καλύ- τττωνται υπό τής κοινοττραξίας. Ή κοινοτηραξία έπτίσης θά άσφςχ λίζη την εκδοση έγγυητικώ^ έτη- στολών γιά την συμμετοχή έΛλη- νικων έτΓΐιχεΐιρήσεων σέ ξένιχις όισ. γωνισμούς, γιά την καλή εκτελέ¬ ση παιραιγγελιών στό έξωτερικο, τις κστασκευές κιαΐ έπισκευες οέ έλληνιικά νού—ηγεϊα πλοίων ποΰ έκτελοΰν πλόες τού έξωτε-ρικοΰ ή μιιικτούς, ανεξαρτήτως τής σημαι- ας ή πλοιοκτήτου καΐ οί μόνιμες έγ<αταστάσεις των Έλλήνων έ¬ ξαγωγέων στό έξωτερυκό. *Η άσφαλιστΐική κοινοπραξία έμιτορικών έξαγωγιικών κινδύ^οί' θά άντοχτφαλίζεται στό Κεφάλσο Άσφαιλισεως των πιστώσεων πού εΤναι κιρατιικός άργανισμός, διαθέ τει ήδη ενα έγγυητιικό κεφάλαιο ΰ- ψους 150 έκατο,μιμυρίων δραχμών τπερίττου. Ώς γνωστό, μέ την τοο ΤΓθποίηση τής σχετικής νομοβετι άς, επετράπη στό ΚΛΠ νά άσου. λίζη έμτΓορικοΰς κινδύνους άναλαμ βανομένους ά—ό ίδιωτικες άσφβολι οττικές έιταιρίες, ένώ την άσφαλ - ση τού πολιτιικού κινδύνου άπο- κλειστικοΰ. Ή άντασφάλιση στό ΚΑΠ είναι δυνητική άν καΐ οώτό θ' άποτελπ την βάση τής άσφαλι.στιικής εργα¬ σίας. Ή κοΐ'νοπ,ρθξία θά μπορή νπ έξασφαλ ίζεται μερικώς καΐ σέ ζ' νους άντασιφαλιστές. 01 άσψαλιστιικες έταιρίες, κα¬ τόπιν κυβερνητΐικής πρωτοβουλίας, άτΓεφάσισαν την Τδρυση μιάς έξ- ειδικευμένης μονάδος, ή όποία θό ασχοληθή <3ατοκλειστικώς μέ τή/ άσφαιλιση των έξαγωγών έμπορι- κών κινδύνων καΐ ή όποία θά λει τουργήση στά γραφεΤα τής Έθνι κης Άσφαλιστιικής κάνοντας χρη ση των ύττηρεσιών της καΐ δροσ- φέρονταος ττρομήθεια σάν άντιπτα- ροχή. Στήν μονάδά αυτή θά προσφέρουν οί ίδιωτιικΐς έττιχεφή σεις τί< δίικτυα ττληροφοιριών τους μέσω των άνταττοκριτών τους στό έξωτερικό καΐ έπειδή ή άσφάλιση συνδυάζετοϋ μέ την τιραττειζιική χρη μοΓΓΟδάτηση, τά σχετιικά στατιστι κά στοιχεΤα θά άπτοκτήσουν Ίκα νή εύρύτητα, ώστε νά καλύψουν τηλή,ρως την ττοιότητα των άσφαλ >
ζομένων εργασιών, σέ συνδυασμό
μέ τό άντίστοιχο άσφάλιστρο.
Ή έξειδΐκευμβνη κοινοττραξία θά
ίσχύη άτΓθκλειστικώς γιά την ά¬
σφάλιση των έξαγωγιικών τπστώ-
σεων, ή όττοία τιιροοδευτιικώς βά
έττεικταθή καί στήν άσφάλιση των
έματαρΐικών τΓΐστώσεων στό έσωτβ-
ρικό. Κάβε μία μ€τέχουσα άσφσ.
λιστιική έταΐιρία δεν θά μπορήι νά
ασκήση τόν κλόΐδο αϋτό μβμονω,μέ
νως. Ή τΓαιράβοοση τού δρου αΰτοθ
θά συνετΓάγετταΓ την κατάπτωση
■μιάς ττοινικής ρήτρας.
Σΰμφωνα μέ τό καταστατικό
της, την διοίικηση της κοινοττρα-
ξίας θά ασκή δ,μβλής έπιτροπή
ά—οτελουμένη άπό 2 έκ/προσώ-
πους τού συγκ,ροτήματος της Έ-
θνιικήις, δύο τού γκιρούττ τού Φα!
νΐικος καΐ ένα έκτΓρόσωπο έικπροσω
—ε,ύοντα τά συ,μφέροντα των μβμο
νωμένων έξωτρα—εζικών έταιριών.
ΟΊ άττοφάσεις τύν επιτροπής θά
λαμβάνωνται μέ ττλειιοψηφία 3)5
των ιμβλών. Κάθε έταιρία θά συμ
μκτάσχη μέ ώρισμένο ποσοστο
στούς άσφοιλιιστικούς κινδύνους,
καθοριΐζαμένου τοΰ ανωτάτου όρί-
ου σΜμμετοχης της. Ή έπιτροπή
δμως μττορεΤ νά αυξάνη τό κατώ
τατο έττιτρετΓΟμιενο δριο σι*μ
μετοχής των έ!ταιριών. Τό 5πλα-
σιο τοΰ ανωτάτου όρίου τ ής συ-
μετοχης κάθε έταιρίας όρίζεται
σάν έγγύησττ, δυναμένη νά ό—ότε
λεσθή είτε άττό ιμετρηΓΓά είτε ά—6
χρεόγραφα είσηγμενα στό Χρημα
τιστήριο. Ή έτπτροπή θά άττοφα-
σίση ττερΐ τής άττοδοχής προτά
σεων γιά την συνάψη συμβάσεως
άσφαλ ίσεως πιστώσεων ή έγγυή
σεως. Μετά την συγκροτήση της
κοινοπραξίας, ή όττοία θά πρέττει
νά τπραγματοποιηθή σέ σύντομο
χρόνο, άφού τό καταστατικό της
ΰπογράφϊται έντός των μέτρω«
γιά την .καλύψη των έιξαγωγικών
κινδύνων.
ΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΤΗΣ
ΓΥΝΑΙΚΕΙΑΣ
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗΣ
ΣΥΝΤΡΟΦΙΑΣ
"Έληξιε την 3Οή Σεπτέμβριον ή
ύποβολή έργων στούς Διαγωνι-
σμούς γιά παιδιικά βιβλία της
Γυναΐιοείας Λογοτεχνΐικής Συντοο
φιάς.
Ή Έητιτροττή Βραιβείων, λόγω
τής πληθώρας των έργων κα! κα-
τόττιν άπό τάς εττιμόνους τταρα1-
κλήσεις των διαγωνιζομβνων, άναγ
κάστηκε νά δώση μιά παραταθή
10 ημερών.
Τ ά ύατοιβληθέντα δργα είναι:
Θεατριικά 20, Ίστορΐικά μυβιστο
ρήματα 8, Πσίηση γιά μικ,ρά ΐτα·
διά 14, Ποίηση γιά μεγάλα τπαΐ-
διιά 16, Μιικρές Ίσορίες γιά μικρά
παιδία 13, Ταξιιδιωτικά 6.
Ή άπονομή των (>ρσ&εΊαν καί
των έπαί'νων, δττως κάθε χρόνο,
θά γίνη στόν «Παρνασσό» 16 Δ«.
Κ£μβρίου, ήμέρα ΣάΦβστο καί ώ
Ρα 7
Εΐσοδος έλεύθερη σέ δλους. Δέ
χρειάζεται πιρόσκληση.
Ο ΤΙΜΑΡΙΘιΜΟΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΟΥ
Ό τι.μάριθμος κοπαναλωτού ε¬
σημείωσεν ώς ανεκοινώθη υπό της
ΕΣΥΕ άνοδον τόν παρελθόντα μή
να "Οκτώβριον κατά 1,4% έναντι
τού ΤΓροηγουμένου μηνός Σεπτειμ
βρίου "Έναντι τού 'Οκτώβριον
τού παρελθόντος έτους ή ανοδος
τοΰ τιμαρίθμου ήτο 5,1% ένώ δι"
ολόκληρον τό ΙΟμηνον 1972 και
έν συγκρίσει πρός τό αντίστοιχον
ΙΟιμηνον τού 1971 ή ανοδος ίττο
3.9%.
Στά μέσα τοΰ έτους 1973 8ά αρχίση
ή υατασαευή τοϋ διϋλιστηρίου Πάχης
ΛΛέ γοργόρυθμό ττρσχωρεΐ —
πληροφορούμεθα— ή συγκροτήση
τοΰ φορέως Έλληνιικά Διυλιστή-
ρια ΣΤΡΑΝ Α Ε. (τοΰ όμιλον
Στρατή Άνδρεάδη), ώστε τά έρ-
γσ των έν<«αταστάσ!εων, στήν ττε- ριοχή Πάχης ν' άρχίσσυν, σύμφω¬ να μέ τό συμΐβατΐ'κό χρονοδιάγραα μα, έντός τοϋ 2ου τριμήνου τού 1973, "Ηδη, έινώ έτακτοποιήθη τό τυητ κά μέρος τής απαλλοτριώσε¬ ως τής ττεριοχής δικαιούχος τής οποίας ήταν ή έταιρία ΩΜΕΓΑ (τά δικαιώματα τής οποίας θά διαδεχθή ή ΣΤΑΝ Α Ε ), ένοικιά σθηχε ό χώρος στόν όποΐο θά έγ- κατασταθούν οί ύπηρεσίες τοΰ δι- υλιστηρίοα τής Πάχης. Πράκ£ΐται ττερΐ τού τελευταίου όρόφου τού μεγιάρου επί τής γ ι»1 νίας 'Αθην.άς και Λυκούργου, δ- ττο-υ βρίσκονται κ<αΐ τά γραφείω των ΕΗΣ. "Ηδη έμισθώθη όλό κλήρος ό τελευταίος δροφος, ένώ ττσρ'άλληλα πιροχωρεΤ ή ττρόσληψη τού τΓροσωτΓΐικού τής νέας έται¬ ρίας. Τεχνικοί, μηιχα-^ικοΐ καΐ προσωπιικό γιά τό λογιστήρΐο ύ- τΓθτελοΰν τόν άρχικό πυρήνα το^ ύπαλληλιικοΰ προσωπικού τής έ¬ ταιρίας. Στιελέχη τοΰ ανωτέρω προσω¬ πικού τής έταιρίας ττροέρχοντα. κυρίως άπό άλλες έταιρίες πε τρελαιοειδών τής χώρας. Τό ά>-
λοδατπό προσωπικό θά αρχίση νά
Ίτροσλαμβάνεται ιμβτά την έκιτέ-
νηση, ύττό άγγλικού είδικοΰ οΐκοι/
των ττροδιαγιραφών τού διυλιστη
ρίου. ΟΊ προδιαγραφές θά δια£,
βασθούν σέ μικρό άριθμό είδικευ-
ιμένων στά διύλ.ιστήρια πετρε·
λαιου κατασκευαστριών έταιριώ'
άττό δλο τόν κόσμο. Δέν φαιν^-
ται νά υπάρχη πιροτί,μηση άκόμη
ούτε τού κατασνοευαστού, ού,ε
τής χώρας, ά—ό την 6—οία 9α
προέλθη. Σημειούται, πάντως δτ·
έντονο ενδιαφέρον εξεδήλωσαν τε
λευταίως τόσο ή Γαλλία, δσο καΐ
ή "Αγγλία γιά την άνάληψη τής
κατασ<ευής τοΰ διϋλισΐηρίου τής Πάχης. Τό θέμα, δμως, θά κριθή μ.ετά την υποβάλη προσφορών. Άναφέρεται σχετι.κά, δτι τό νί? δ.υλιστήριο θά καταβληθή ττροσ- ττάθεια νά εΤναι ή'ϋαυτοματοποιη μέ/ο, ώστε νά ττροσαιρμοσθή στΐς διαφαιινόμενες ττροο— τικές τής α¬ γοραίς εργασίας στήν Έλλάδα. 'Υπενθυμίιζεται, έπίσης, δτι πιρόσφατα συνεστήθη ή άνώνι,μη έταιρία ποϋ θά αναλάβη την έκ.τί λεση τής συμβάσεως ΑΝΔΡΕΑΔΗ - ΔΗΜΟΣΙΟΥ, μέ πράεδρο τόν καθηγητή κ. Στρατή Άνδρεάδη καΐ 9 μέλη, καΐ ,μέ κβφάλαιο 16 έκατομμύρια δολλάρ. όπτό τα ό- ποΐα τά μισά θά είσαχθοΰν άπύ τό έξωτερκό. Εναντίον τής συμ δάσεως αυτής, δττως εΤναι γνω¬ στό, εχει καταΓτεθή προσφύγη στό Σιομβούλιο τής Έπικρατείας, ποϋ θά έκΛιιχασθή στΐς 26 Ίανουα ρίου 1973. 'ΑνΞξαρτήτως, τής έκβάσεωΓ τής προσφυγης αυτής, ή Α. Ε. ΣΤΡΑΝ φαίνεται δτι προχωρϊΤ μέ ταχέα καΐ όπτοφασιστικά βή- μστα στήν ττραγματοπτοίηση τή" έτΓενδυσεως, Τούτο υποστηρίξη καλώς πληροφορημιένη πηγή, πού ετόνισε δτι, «Γτταρά την στίνατη· τα τοΰ χρόνου γιά την εγκαιρη έναρξη των εργασιών καιτασκευή' τού διϋλιστηρίοι/, ϋττάρχει βασΐ'μη πιροοτττΐ'κή δτι στά τέλη τοϋ 1974 τό διύλιστήριο θά αρχίση νά λε-! τουργή>.
ΤΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ
ΛΛέ θέμα τόν καθορισμό τής πο-
λιτκής ϋττέρ εΐσαγωγών πορτο-
καλιών καΐ μανταρινιών στήν Κοι-
νή Άγορά, έτΓραγματοποιήθη προ
χθές καί χθές (21 καΐ 22 τρέ¬
χοντος) στήν Χάγη ή σύγκληση
τοΰ Συμιβουλίου των Ύπουργών
Γεωργίας της Εύρωπαικ,ής θίκο-
νομικής Κοινότητος κατά την δι-
άρκεια τής όττοίας έχαράχθη ή
ττολιτΐ'κή ττού θά άκολουθησουν ο!
χώρες τής Κοινής "Αγοράς, προ-
κΕΐιμόνσυ νά —ροστατευσουν τά
συμφέροντα των παραγωγών καΐ
των καταναλωτών τής Κοινότη¬
τος άπό τίς είσαγωγές έκ τρ!-
των χωρών.
ΣΤΙΣ ΣΥ/ΛΦΩΝΗΜΕΝΕΣ
Τ ΙΜΕΣ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ
ΤΩΝ ΕΛΑΙΩΝ
Έκ των στοιχείων έξαγωγικών
έττΐ'χειρήσεων, έκ των οποίων προ
κύτττουν οί όρισθεΤσες χαμηλότ»·-
ρες τΐιμες ένειλημμένων ϋποχρε-
ώσεων έξαγωγής ελαιών, νά κα¬
θορισθή ή Τιμηματιική θεώρηση
ικαΐ φόρτωση έξαγωγών ελαιών
είτε νά επιτραπή ή άναστολή τοϋ
μετρου θεωρήσεως τιιμολογίων α
ύψηλότερες τιιμές έττΐ 2Οήμερον ε¬
ζήτησε ό Πανελλήνιος Σύνδεσμο-
Έξαγωγέων άπό τό ΰπουργεΐο
Έθνιικής Οίκονομιας, ώστε νά δο¬
θή ό ά—αραίτητος χρόνος στ ις
έξαγωγιικές έττΐιχειρήσεις νά έκτί-
λέσσυν τίς ύπσχιρειώσεις των, χά¬
ριν διιαφυλάιξεως τής πίστεωΓ,
των στό έξωτεριικό καΐ τής δια¬
τηρήσεως των ξένων άγορών. Τ"
ανωτέρω άναιφέρει τηλεγράφημ^
τού Συνδέσμιου ■Εξαγωγέων πρός
τό ΰτΓουργεΐο Έθνικ,ής 01κον>
μίας. Σέ σχετιικό διάβη,μα προέ
βη καΐ ή Ένωση Έξαγωγέω»
ΒρωσιΊμων Έλαιιών, καθώς κα! ο
έξαγωγεΐς τής ττεριαχής Βόλου.

ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΑΦΡΙΚΗ
Ι Βιομηχανίαι είς Αίγυπτον;
*Η "Αφριική, ώς χώρα άναπτύ-
ξεως των έμττορικόν μας σχέσει
ικυρίως δέ ττιροωθήσιεως των έξα-
γωγών μας, όψίμως μέν, άλλά στ '
θερώς, συγκΘντρώνει τό ένδιαφί-
ρον μας. Κ αί κατά τό παρελθόν,
τό θέιμα τούτο κατ' έτταινάληψ .
μάς απησχόλησε· ενδιαφέρον, δ-
μως, είναι νά εξετάσωμεν πώς ά.·
τιιμεΓτωτηζουν την πρασπτάβειάν
>μσς αύτην α! ένδιοοφεράμε,'θΐ. "(
ττό την έννοιαν ταύτην άττΌκτά ι¬
διαιτέραν σημασίαν τό δημοσιευ
θεν είς τό περιοδικόν τής Νοαιο-
αφρΐικανιικής Ενώσεως, «ΤΗΕ
ΡΟΙΝΤ», αρθρον, μέ τίτλον: «Ή
Ελλάς τΓροσβλέτηει είς την 'Αψρι
κην>.
Συγκεκριμένως είς τό έν λόγω
άρθρον, τονίζετται ότι μετά άττί;
έκτεταμένηιν περιοδείαν τοΰ "Ε-
ληινος άντι—ροέδρου κ. Στ. Πατ-
τακού είς 21 Άφριικανΐικάς χώρα-
καί έτπσκέψεις τριών Άφρικανώ.'
αρχηγόν κρότον, ήτοι τού στρα-
■πγγού Μττοκάσσα (της Δη,μακρ^
τίας τής Κενπριικής Άφρικής), τοΰ
στιρατηγού Μομττούτου Σέζε - Σέ
κο (τού Ζαΐρ - ττρώην Κογκό)
καϊ τοΰ Ουΐλλιαμ Τόμττερτ (τής
Λιιβορίας) είς τάς Άβήινας, φα'-
νεται δτι διά την 'Ελλάδα έπέστη
ό χρόνος νά έΥϊτεκτείνη τούς δε-
σμούς της είς την Μαύρην "Ηπει¬
ρον. Σήμερον, αί μοναι ρυθμίσεις
ττερϊ έμιτΓορικόν άνταλλαγών έ-
χουν ττραγμοποτΓθΐηθή μέ την Αι
γΐνΤΓτον, άλλά καταβάλλοντα
—ροσ—άθειαι όπως αί έμττορικαί
σχέσει ς έττεκταθοΰν είς όλόικλη-
ρον την ήτπειρον
Κατά τήιν έττάνοδόν τού είς την
'ΙΞλλάδα, ό κ. Παττακός — προσ
τίθεται είς τό άρθρον — υπεσχέ¬
θη ότι ή Κυβέρνησις θά υποστή
ρίξη τάς πρωτοβουλίας είς τόν Ι
διωτικόν τομέοτ, δτε αυται θε κα
τευθύνωνται ττρός την ττροώθησι.'
των σιχεδίων άνατττύξεως των νέ-
ων "Αφριικανϊκων εθνών. Ή δημι¬
ουργή μιάς νέας ϋ—ηρεσίας διά
τόν χειρισιμόν αποκλειστικώς, των
ζητττμάτων τού έμττορίου μέ την
Ασίαν καϊ την "Αφρικήν, έξετάζε
ται τώρα ύττό τής 'Ελληνικής κυ¬
βερνήσεως. "Ηδη», ώρισμένοι όργσ
γαν,/σμοί πιροωθήσεως τού έμττο
ρίου σνγκεντρούνται επί τής Ά-
φριικανιικης σκηινής — κυρίως ή
«Α. Ε. Έλλένικ Έξττσρτ» ύττό
την αίγίιδα τής "Εθνικής Τραττέ
ζτνς Β ιομη.χανικής Άνοπττύξεως
(ΕΤΒΑ). Έξ αλλου, τό Έμπορι
χον καϊ Βιομηχανίαν Έτπμελητή
ριον Αθηνών παρέχει βοήθειαν εί;
ιμίαν οργάνωσιν έτποικέψεων είς
την Άφριικήν καϊ άττό την Άφρι-
κήν πρός Έλλάδα, είτε ότόμων,
είτε έμπτορι.κών άττοστολών.
Περαιτέρω, τό άρθρον, διαττρα-
γματευόμενον τό μεταξυ "Ελλά¬
δος καϊ Άφριικής έμττόριον, τονί-
ζ.ει ότι τούτο, μέχρι τούδε, ήτο
ΤΓεριωρισμιμένον, ώς έττΐ τό πλεί¬
στον δέ, ηύνοει τοΰς Άφρΐκανούς.
Ούτω, κατά τό 1970, αί Έλληνι-
καΐ έξαγωγαΐ είς την Άφρικήν
άνήλθον σονολιικώς, είς 21 έκστομ
μύρια δολλαιρίων, ήτοι, τό διττλα
σιον ττερίτΓθυ τού 1965, ένώ αί εί
σαγωγαί έκ τής Άφρικανικής η¬
πείρου (ιδίως πρώται Ολαι καί ό-
ρυκτά) άντ>λθον είς 60 έκατσμιμύ
ρια δολλαιρίων, {}τοι ττερί τα 60%
περιισσότεραι τού 1965. Α! 'Ελ-
ληνικαϊ έξαγωγαϊ είς την Άψρι-
κήν ττεριωρίζοντο, άλλοτε είς οί-
δομικά ύλιικά, φαρμακευτΊκά τπρο
ιόντα και εϊδη διαττροφής· άλλ' ή
ταχεΐα άΜΟττΓτυ,ξις τήις "Ελλάδος
είς τόν βιοιμηΐχανιικόν τομέα, κατά
την τταρελθοΰσαν δεκαετίαν κατέ¬
στησε δυνατήν την εύρεΐαν διαφο
ροττοίησΊν των έξαγωγών, μέχρι
σηιμιείου, μάλιστα, ώστιε ή Ελλάς
νά είναι, σήμερον, είς θέσιν νά
τπρο'οτφέρηι, ώς έξαγώγιμον ττροϊόν,
τεχνΐικούς έμΊΠειρογνώμονας. Συν-
έττεΐ'α τούτου — καταλήγεΐ τό άρ
θρον —■ υπήρξεν ή άναγγελία υ¬
πο τού κ. ιΠαττακοΟ, ότι θά κα
θι-ερωθσΰν ϋτΓοτροφίαΜ διά νεαρούς
'Αφρικανούς, οί όττοΐοι έτΓΐθυιμούν
νά στΓουδάσΐΛ', έν 'Ελλά&ι, σύγ
χρόνον τεχνολογίαν.
ΘΕΩΡΕΙΤΑί ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΡΕΧΟΝ
ΕΙΣ ΜΙΚΡΟΝ ΒΑΘΜΟΝ ΚΑΙ ΣΩΜ. ΕΡΓΑΣΙΑΝ
'Τπάλληλος θεωρεϊται, έν άντι
θέβει πρός τόν εργάτην^ ό παρέ
χο>ν εργασίαν κυρίως πνευματικήν,
άδιαφόρως το^ τράπου πληρο^μ,ής
μου (άμοιβής τοΐ'). Δέν όναιρεΐ-
ται δέ ό χαροίκτήρ αύτώ'ν των 6πη
ρεσιών τού, άν παρέχη, είς μικρόν
βαθμόν^ καί σωματικήν εργασίαν,
αν δηλαδή πρός τήιν κυρίως παρε
χομένην πνευματικήν εργασίαν συ
νάπτεται, είς μικρόν βαθμόν, καιΐ
παροχή σι»ματικής εργασίας. Διό¬
τι, Ικ,εϋνο τό οποίον λουμβάνεται {«π'
όψιν, είναι ή προέχαυσα δραστηρι
ότης κατά τήιν εργασίαν.
Τα άναιίτΐέριω π(Εο>ι·έχοιται εί)ς
την πρόσφατον ύπ' αριθμόν 1549)
72 απόφασιν τοϋ 'Εφετείου Αθη¬
νών έκδοθεΤσαν έν όψει των οικεί¬
ον διατάξείον τοϋ κωδικοποιημένον
νόμου 3514)28 καί των νεωτέρων
τροποποιητικών και συμπληριοματι
κων ν. 4538)30 χαί ν δ. 2655)53,
ίΐναι δέ σνμφοΛ'α ,μέ την .-ταγίαΛ'
σχετικήν δικαστηριακήν νομολογί-
αν.
Ή απόφασις εξεδόθη επί διαφο
'θάς, ή ύποία προέκυψέ μεταξύ
μ.ιάς έπιχειρήσεως κατασκευής καί
ποολήσεως γυναικείυιν ένδυμάτίΐιν
άφ' ενός καί άφ' ετέρου ενός θή]
λεος μέλους τοΰ προσίοπικοΰ της, (
τό οποίον την ένήγαγε.
Συγκιεκρΐ|μίέν(ος ή επιχείρησις
εΐχε προσλάβει την ένάγουσαν,
διά σιιαδάοεως έξηρτημένης έργα
βίας άορίστοτ; χρόνου, ώς ραπτριαν
(μοδίσταν). αυτή ΐξειλίχθη 6ραδύ
•τεροιν είς κόπτριαν των γυναικείον
ένδυμάτων^ μετά διετίαν δέ καΐ έ
π! τρκτήμισυ, έκτοτε, συνεχή έ'τη,
μέχρι των μέσιον τού 1971} όπότε ά
πελήθη, είς) σχεδιάστ,ιρια (μΛ)νΐτ*-
λίτ).
Τ6 ημερομίσθιον τη'ς άνήλ
θε διθδοχιικώς έν όψει τής επαγ¬
γελματικήν αποδόσεως καί έξελίξε
ω? ΤΉξ, άπό τοϋ αρχικώς συμφτονη
θέιντος πο<ΐο·ο των 65 δρχ., είς 120 δρχ. τό 1966^ είς 180 τό 1967, είς 260 δρχ. τό 1968 καί είς 272 δρχ. άπό τώ ν μέσω ν τού 1970 καί εφεξής. Ή έργασία τής έναγούσης ώ" σχεδιαστηίας, διά την οποίαν είχ« τάς Απαιτουμένας γνα')σεΐς καί την έμπειρίαν, συνίστατο είς την δη·μι ουρνίαΛ1, είς τό έργαστήριον τής έπιχειρήοε-ιος^ μορφών σχεόίοιν γυ ναιΐκείονν ένδυμάτο)ν (φορΐμάτοιν, ένΤαινιαφορίιον κ.λ.π.). Τα σχέδια ά πετύποϊνεν επί χάρτου κατόπιν μα θηματικών όπολογισμιόν καί μετρή σεο>ν, κατά μεγέθη σοτμάττον, με
την βοήθειαν γεωμετρικήν όογά-
των> εΤτε βάσει ίδεών τονν έργοδο
των της είτε κατ' αντιγραφέν μόν
τέλων, προερχομένων έκ τοϋ έξο>τε
ρικοΰ ή έξ είκόνιον περιοδικόν. Κα
τεσκεύαζεν άκολούθίος τα ύποδ-εί
γματα (πατρόν) χαί βάσει αυτών
ποοέβαινον έν συνεχεία είς την κο
πήν των ΰφασμάτϋ)ν
'Ειν δψε·ι των άνωτέρο) άποδει
χθέντων πραγματικών περιστατι
κων τόσον τό Μονομελές Πρωτο
δικείον όσον καί τό Έφετεΐον ίδέ
χθησαν, δτι ή ένάγουσα καί έν συ
νεχεία έφεσίβλητος παρεϊχεν έργα
σίαν ύπαλλήλου. Διότι ή έ·ργασία
της εφερε κυρίως καί προεχόντοις
Ο κ. ΕΦΕΣΙΟΣ
ΣΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Ό ύττουργός 'Εθνι.κ,ής Οίκανο-
μίθ»; κ. -Εφέσιος αναχωρεί την
προσέχη έ6'δθιμάδα στήν Βουλγα
'ρι'α συνοδεΐίΌιμενος ύττό τού ύφα-
ττσΜργοϋ 'Εμπσρίοι/ κ. Μιχαήλ
ΜτΓαλοτΓθύλσυ πιροκιεΐιμένο1» νά μ ε
τάσιχη της διί>ττοΐΛργΊΐκιηις έτηρ^ίας
συνΰδαυ ιμεταΐξύ Ελλάδος κα!
Βουλγαρίας. Άντιικιείιμενο τής σο
νόδαυ αυτής θά είναι τιρέχοντα έμ
ττοιριικά καί ύδρονομιικά θέματα με
ταξύ των δύο χωρών.
Μιλώντας έξ άλλοι;, ό κ. 'Εφέ-
σιος χθές σέ γεΰμα ττού ττοίρέθε-
σε τό Προτηέλειρ κλάιμτΓ τπρός τι-
μή νού, ιμιέ θέιμα τήντΓροοτΓΤΐκή ά-
νατττύξεως καί ποιότητος τής ζω-
ής, άνέφερε ιμΕτταΐξύ άλλων δτι τό
έτΓΐζητούμενο ττρότι—α άνατττύξε·-
ως γι άτήν 'Ελλάδα δέν δύναται
νά καθορισθή μέ κιριτήρια τοϋ κα
τα κεφαλή είσοδηματος ή τής κα
ταναλώσεως ΰλιΐκών <χγαΒών μόνο. Οί ύπεύθυινοι γιιά τα δημοσία τπράτγμθίτα έτηζητοΰμεν νά επιτύ¬ χωμεν την δηιμΐΌυργία ενός περι- βάλλοντος δτποι> ό όνθρωττος θά
αίσιθάνετα' νέ άρμονία πρός την
φύσηι.
ΕΙΣ ΣΥΝΑΑΛΑιΓΜΑ
ΥΨΟΥΣ 100 ΕΚ. ΔΟΛΛ.
Δάνεια είς συνάλλαγ'μα σανολι-
κοθ ΰψους 95 ε»ς 100 έκατ. δολ!
λοορίων θά σννάψη ή ΔΕΗ. Σχε-'
τική εγκρΐιση τπαρεσχέθη ηδη 6.ά.
πράξεως τοΰ ύττοίΐργικοΰ σσμδοιι
λίου (ΦΕΚ 203 Α). Είδικώτερ-.-'
θά σναφθοϋν τα εξής δάνεια: α.< ϋψονς 60 έχατ. δολλαιρίων ύττό ό μάδος κοινοττρακτουισώιν άλλοδα- Ι ττών τιραττεζών ύττό την σίγ'ϊδα τοΰ α,μειρΐ'κοΛΊκοϋ οΤκου «Φέρστ Μπό- στον ΚαρτΓοραίισιον», 6) Οψους 15 έκατ. δολλαρίων υπό όμάδοί άλλοδοπτών χρηιματοδοτικών οΤκω./ ύττό την αίγΐδα τοΰ ώς αν» έττε/ δυτικοΰ οΐκου, γ) όμολογιακόν δα νειον ϋψοος 20—25 έκατ. δολλο ρίων, είς δηιμοσιαν έγγραφήν ε.ν την διβθνη χρηιματαγοράν, έκδο3η σόμιενον καί διατεθηισόμ'εινον μερι- μνη τοοθ ώς άννω άμερικανικοΰ οίκΌυ. Τα ώς άνω δάνεια θά κα· λύψουν μίρος των δαττανών τού τρροτράιμιματος έττενδύσεωυν τής ΔΕΗ διά τό ετος 1973 Μάς ήψνιδίασεν, άμολογοκμένως ή δημοσιευθείσα έττίσημος άνακοί νωσις, δτι Έλληνική οντιττροσω- ττεία μέ έττι κεφαλής τόν ΰφι/ττουιρ γόν 'Εθνικής Οίκονομίας (τού το- μέως Βιθ'μηχανίας) εύρισκομένη άττό χθές είς Αίγυπτον, θά έξετά- σηι τάς δυνατότηιτας ιδρύσεως 'Ελ ληνικών βιομηχανιών είς την χώ¬ ραν τού Νείλου! Ή δοθεΐσα είς την δηιμοσιόιτητα ανακοίνωσις, δέν άφήινε1 ττερί αυτού ουδεμίαν άμφΐ'&ολίιαν, διά την διατυπώση τι/χόν έτπφυλάξεων. Συγκεικρι.μέ- νως αναφέρεται, δτι «έκ των κι/ρι ωτέρων θειμάτων τα όποΤα θά ά- ΤΓαΌΐχολήισοιυν τόν κ. 'Υφυττοαργόΐ' κατά τάς σιυνομιλίας τού είς Αΐγιο τττον, θά εΤναι καί ή δννατότης συνάψεως συιμφωνίας διά την δη- μιοι»ρΙγί<χ έλευιθέρων ζωνών, είς τάς οποίαν θά Ίδρυθοϋν 'Ελληνι- καϊ βιαμηιχαινίαι. Ή "Ελλάς θά τπροσφερη είς τέ>ν τομέα αυτόν,
τεχνικήν βοήθειαν διά νά καλυ-
φθοθν αί άνάγκαι των ίδρυθησομί'
νων β·ιομηιχανιιων. Θά καταδληθή
εντονος ττροισττιάθεια, δττως δημι-
ουργηθή ρεΰμα ένδιαφέροντος των
'Ελλήνων βιομηχάνον διά την Αί¬
γυπτον».
"Ασφαλώς, διά την άνάληψ.ν
τής σχετικάς εκστρατείας, φαντο
ζόμιεθα δτι θά τρρσί/ττήριξε σχετιΝή
μελέτη καί θά έσταβμίσθησοον 3-
λοι οι'ι τΓαράιγοντες. Όττωσδήττο-
τε, 6 χώρος τής Άψρικής μάς ίΐ
διαφ-έρει, δΐ'ά την ττροώθησιν των
σίκονειμικών συιμφιερόιντων μας καί
αί σχέσος τής χώρας μας μέ τα
πβρισισότερα κιράτη τής Μαύρης
Ήττείροο έξελίσσσνται ομαλώς και
'κανοττοιητιικώς είς δλους τοϋς το·
μεϊς. Μέχρι στιγμής, είχομεν ύπ'
όψει, δτι αί προσπάθειαι μας κα-
τέτεινον είς την κατάκτησιν των
άγο·ρών, των Άφρικανικών κρα¬
τών ώς έκ τής κοτιρίας γεωγραφι
κης θέσεώς μας είς τόν χώρον αύ
τόν, των σι/μτταθειών των οποίων
χαίρομεν έκ μέρους αυτών, άλλά
καί της άνατΓτύξεως τής οικονομ!
άς μας, ή ότττοία μάς έπιτρέττει
τοιαύτας ττρωτοδουλίας.
"Ηδη, δμως, τό ενδιαφέρον μας
στρέφεται είς την έττί τόπτου έττιν
δυτικήν δραστηριότητα. Ή Αίγυ
τττας ά—ό τής σικοτπάς αυτής ττροσ
φέρεται —πέραν τής σοδούσης ά
σταθούς ττολιτικήις καταστάσεως
-— διιά την τηροσέλκι/σιν ξένων κε
φαλαίων Διοίθέτει ΤΓ'ρώτην ΰλη,ν,
διά την δημιουργίαν ττοικιλωνύ
μων και ττολυσχιδών βιομη,χα>Ί-
κων μονάΐδων, επί πλέον δέ, εΐνα'
έξηισφαλισμένχ>ν τό απαιτούμενον
έργατιικον δίΐναμΐικον διά την κίινη
σιν των βιομηιχανιών. Καί τό ση-
ιμαντιικώτβρον, διά τού τρόττου αύ
τού, ή 'Ελληνική σίκανοιμία άττο-
κτά σταθερον προγεφύρωμα, διά
την κοσ·άκτη>σιν των άγορών τής
Μέσης ΆνοΓτολής καί τής Βορει¬
ον Άψριικής.
'Εν τούτοις, γεννάται τό έρώτη
μα, κατά τπκτοιν ή Ελλάς είναι
είς θέσιν νά άττοδυθη είς μίαν το:
αύτην εκστρατείαν, δταν ή ιδία
ασκή έντονον τΓολιτιικήν προσελ-
κύσεως άλλοοαπών κεψαλαίων καί
ττρός τούτο έθέστπσεν ούκ ολίγα
εύεργετικά μέτρα ύττέρ των ξένων.
ΕΤναι γνωστόν, δτι, τταρά την έ.·
τώ μεταξύ ση,αειωθεΤσαν πρόοδον,
πολλά ττρότει νά γίνουν άκόμη
διά την έχδιαμηχάνισιν τής χώρας
καϊ ά<όμη ττερισσότερα διά τή ττλήρη άξιοττοίησιιν των ττλουτοττα ραγωγικών πηγών της. Ή 'Ελλη νίκη οίκονο,μία έξακολοΊ/θεΐ νά έξ αρτά τήιν άνάτιτυξίν της αττό τό ξένον κεφάλαιον, ύττό τα δεδομέ- να δέ αύτά, ή έκ μέρους μας έξα γωγή κεφαλαίων δι" έπενδυτικάς δραστηριότητας είς τρίτας χώρας αποτελεί, άν μή τι άλλο, όξύιμω- ρον σχήιμα! 'Ανε'ξοορτήτως, πάν¬ τως, τοΰ γεγονότος, δτι τα κεφά- λαια αύτά κάττοτε έττιστρέφοντσ είς το ΤΓθλλατΓλάσιον —ώς συμ- δαίνει- είς τοιαύτας ■π-εριτττώσεις — κατά τήιν σημερινήν περίοδον, ταύτα είναι άτταραίτητα καί ά- ναγκαΐα διά την οικονομικήν μας εξέλιξιν. Τό ούτος έΊκτττριζόμενον έγχώριον κεφάλαιον, ασφαλώς, θά δημιουργήση ττολλά κενά, τα ό- ττοΐα τίνι τράττω θά καλυφθού/; Διά τού ξένου κεφαλαίου; Άλλά μάς συμφέρει νά στηριζώμεθα ττάντοτε είς τάς πηγάς αύτάς; Νομίζομεν, δτι κατά την τταρού σαν φιάσιιν κοτΐ μή παραγνωρίζοΐ'- τες τό εκιρυθμον τής καταστάοϊ- ως είς την περιοχήν αύτην, προτι μότερον θά ήτο δττως ή σιηιε,ρ-γα σία μας μετά τής Αιγυπτου ϊτε- ρΐ'ομισθή είς την έ.< ιμ£ροι-·ς μα^, βσήθ&ιαν έττΐ τού τεχνολογικού γο μέως. 'Επΐ τούτοις, θά άναμείνω μ>εν τα άητοτελέ^ματα τής άττο
στολής, δτε καΐ έλττίζομεν δτι θά
έχωμεν πλέθ'/ συγκεκριμένα στοι
χεΐα ώς ττ'ρος την έτπθυμητήν καΐ
έφ.κτήν έί<τασιν τής συνεργασίαν αυτής. ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΕΛΑΙΩΝ Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος 'Ε. ξαγωγέων άττέο-τειλεν είς τό ΰ- ττουργεΐον 'Εθνΐικής Οί'<ονοιμ!σ: (τομεΰς έμττορίοιυ) τηλεγράφημα δ,αμαρτυρίας, διότι ή 'Επιτροπή Θεωρηισεως Τιμολογίων 'Εξαγω- γή-ς δέν θεωρεϊ τιμολόγια έξαγω- γής έλαιων, των οποίων αί ημαΐ καθωρίσθησαν βάιστει τΓρογενεστέ- ρων συμωφνιών. Είς τό τηλεγρά- φηιαα αναφέρεται δτι ή μή άνα- γνώρισις των συμψωνιών αυτών Οί γει την καλήν ττίστιν των 'Ελλή- νων έξαγωγέων καΐ δίδει την ευ¬ καιρίαν είς τούς ανταγωνιιστάς νά έκτοπίζουν έλληνικιά ττροίόντα έκ των άγοοών τού έξωτ&ριικού. Παρόμοιον τηλεγιράψηιμα απέ¬ στειλε πρός τό ύττουργεΐον καΐ ό Σύνδεσμος ■Εξαγωγέων Βρωσ!- μων Έλαιων. ' ΔΕΝ ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ Δέν υποχρεούνται τα έστιατό- ρια, αί τοί&έρναι, τα κοσμικά κ.ί" τιρα και λοιτηά τταρόμοια καταστή ματα νά προσφέρουν φαγητά έ.< χοιρείοα κρέατος. Σχετικώς εξε¬ δόθη ή ύπ' αριθμόν 47 ·Αγοραν3 ιμιική Διάταιξις, ίσχύουσα αττό σή¬ μερον, διά τής οποίας καταργεΐται ή παράγραψος 1 τού άρβρου 106 τής ύτΓ' αριθμόν 7)72 Άγορανο- μηκής Διατάξεως, άναφειρομένπ είς τοϋς δρους ύποιχρεωτΐΓ'ής ττροσ φοράς φαγητόν έκ χοιρείου κρέσ τος. ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ Κ.Ε.Β.Α. ΔΙΑ ΤΟ 1973 Οί στόχοι τού Κέντρου Βιοτε τεχνικής Άννΐπτΰξεως (ΚΕ.Β.Α.), κατά τό προσεχές ετος 1973 ώς καΐ ή άναπτυχθησομέΐνη υπό τού Κέντρου δραστηριότης είς τό πλαί σιον τοβ νέου Πενταετοΰς Προ- γράμιματος Οίκονομικής Άναπτΰ- ξεος απετέλεσαν τό αντικείμενον χθισινής σΐ'σκέψεως είς τύ νΚΕ.Β.| Α υπό την προεδρίαν τού άναπλη ρο>τοϋ γενικοϋ γραμματέτος τοϊί
ΰπουογείου Έθνικής Οίκονοιμίας
Θρόνου πραγματοποιηθείσης είς Ι
επί θεμάτ<ι>ν Βιοιμηχανίας κ. Αλεξ. ι
τό πλαίσιον των τακτικών μηνιαίων,
έ.τισκέι|>εών τού είς τοΰς έποπτευομέ,
λ ούς υπό τού τομέίος Βιομηχανίας
όογανισ'μοΰς.
Κατά την σύσκεψιν ό γενικάς
διευθιιντής τοΰ ΚΕ.Β.Α κ. Γκίκας
Γκιώνης προέβη: α) Είς ανάλυσιν
τής άνατττιυχθείισης μέχρι σήμερον
δραστηριότητος τού ΚΕΒΑ είς
τόν ταμέα της 6·ιοτεχνιας είς ε¬
φαρμογήν των έτΓΐδιώξεων τής ά-
ναπτυξιοΐκής ©ιοττεχνικής ττολιτικης
τής Κυβερνήσεως, β) Είς ανάλυ¬
σιν των νέων στόχων τού ΚΕΒΑ
βροιχυτΓροθέσ,μως καί μοκιροττρΰβέ
αμως ώς κ<χ'ι έττί των μέσων καί των διαδιικαΐσιών έττιτεύξεών των Μετά την ένηιμέρωσιν τού ό κ. Θρο νο·ς έξήταισεν τα έν γένει όργα ω τικά θέματα τού ΚΕΒΑ καί έδω-' σεν όδηγίας καΐ έντολάς άφσρώ- σας είς τόν τρόπο/ δραστηριοπο ήσεως τού Κέντρου έν συνδυασμώ μέ τή.ν έν γένει άνα— τυχθη·σομένην δραστηριότητα τού ταμέως Βιομη χαινίας τού ϋτΓθυργείου 'Εθνικής Οί'κονοιμίας ττρός την κατεύθυνσιν αύτην. Είς την σύσκεψιν μετέσχον καί άρμόδιοι ύττηρεσιιακοί παρά- γοντες τού τομέως Βιομηχανίας καί τού .ΚΕΒΑ. ΗΥΞΗ,ΜΕΝΑΙ ΑΙ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑ 12,7 % ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΝ Αΰξηισις των ττωλήισεων κατά 12,7% εσημειώθη τόν τταρελθόντσ Σ'ετττέμδριον έν συγκρίσει ττρος τόν άντίατσιιχον ιμήνα τού 1971 είς τό σύνολον των ττεριοχών τής χώρας. Ή αΰξτκτιις συμιφώινως πρός σιχε τικήν ανακοίνωσιν τιήις 'Εθνικής Στατιστιικ,ής "Υπηρεσίας, προήιλ- θδν άπό όόνοδον κατά 9,0%, 15,7·/Ο καί 14,8% άντιιστσίχως των είδι- κών δεικτών διατραφή.ς ένδύσ&ως. ύττοδήσεως, καί λοιττών είδών. Ειδικώτερον καθ" δσον άφορά είς την περιφέρειαν τηρωτευούσΓνς ό γενικός δείικτης άξίας λίαν - κων ττωλή'σϋων τού ,μηη'ός Σετττειμ &ρί·ου 1972 παρουσ·ιά!ζει έν συγ¬ κρίσει πρός τόν Σετττέμ'δριον 19 71, αύξησιν κατά 14,1%, οφειλο¬ μένην είς την άναδον κατά 9,1%, 25,3% καί 15,6% των επί μέροι,ς είδικών δει.κτών διατροφής, ένδύ- σεως ύττοδήσεως καί λοιττών εί¬ δών. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΪΙΣΟΑΟΓΙΣΜΠΙΙ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άν^νύμων Έταιρειών καί Έταιρβιών Περιωρισμένη<: Ευθυνής δτι δι" απο¬ φάσεως τοΟ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. 66376)4128 τής 16)12)85, δημοσιευθεΐσης είς τδ ιΊπ' αριθ. 060)23.12.85 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνΰμων 'Εναιρειων). όρΙΖεται ότι δύνσν ται νά συνεχΐσωσι δημοσιεύουσαι εγκύρως τάς Προσκληθείς τ©ν ΓβνικΑν Συνελεύσεων καί τούς Ίσολογιομούς των διά τής οικονομικάς μας εφημερίδος ·ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώο εγένετο μέχρ. τούδε διά της «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΆ- πρό της συγχωνβύσβώς της. ' ΕΝΤΟΣ 20ΗΜΕΡΟΥ Η ΠΡΟΣ ΦΥΓΗ ΕΙΣ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚ/* ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ.— Είς την -Εφη¬ μερίδα τής Κυβερνήσεως (ΦΕ<- Α' 203)17.11.72), εδημοσιεύθη τό Ν. Δ. 1275)15.11.72, «περί συμπληρώσεως διατάξεων τού Κ ώ δικος Φορολογικής Διικονομίας». Διά τού έν λόγω Ν.Δ. όρίζετσι δτι είδιικώς έττΐ διικών κατά πράξε ών των τελωνειακών 'Αρχών Ά6·.ι- νών, Πειιραιώς καΐ Θεσσαλονίκης, τό Δημόσιον δύναται νά έκπροςτω ττηθή ένώτΓΐον ιμέν των Φορολογι κων Δικαστηρίων οΐουδτνττοτε βα- θμού ύτΓΟ άνωτέρου ϋτταλλήλου τής άμέσως τΓροϊσταμένης έκα- στης των άριχών τούτων Διευθύν¬ σεως, ένώτΓΐον δέ τού Συμιβουλίον τής ·ΕτΓΐκιρατείας υπό τού παρά τώ Υπουργείω θίκανρμΊκών Νομ κου Συμ6ούλου ή Παρέδρου τού Νομικοΰ Συμδουλίου τού Κρά- τους. Έξ άλλου, όρίζεται δτι ή προ θεσμία άσκήσ£ως τής προσφυγής είναι είκοσιν ημερών αρχομένη ά ττό τής έτΓομένης τής έτπδόσεως τής ττράξεως. Κατ· εξαίρεσιν έτΓ ττράξεως προ,ςτδιοριαμού υπό τε¬ λωνειακόν 'Αρχών δοκτμών κα' λοιττόν φόρων, ένεργουμένης επί τταροοσία τού φορολαγουμένου η τού νομιικου αντιπροσώττου τού «αί ύτΓσγροφομένης ύπ' αυτού, ή προθϊσμία άρχεται άπό τής έπο μένης τής ΰττογραιφής. ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΔΕΗ ΕΚ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ, ΥΨΟΥΣ 95 — 100 ΕΚΑΤ. ΔΟΑΛ. — Εδημο¬ σιεύθη είς την Εφημερίδα τής Κι. 6ερνήσεως (ΦΕΚ Α' 203), πρά¬ ξις τού "Υπουργικον Συμιβουλίου, διά τής οποίας τπαρέχειται ή έγ¬ κρισις τού Δημοσίου πρός την Δ Ε.Η. δ.ά την ϋττ' αυτής σύναψν δαινείων είς συνάλλαγμα σι»νο> -
κου ύψους 95—100 έκατ. δολλα
ρίων.
Ειδικώτερον θά συναφθούν δά¬
νεια, ΰψους 60, 15 καϊ 20—25
έχατ. δολλαρίων, ύτη6 ξένον χρη
μοΓΓθδοτικών οίκων, ΰττό την σϊ-
γίδα τού 'Αμερικαινιικοΰ οΐκου
«Φεοττ Μττόν Κορττορέίσΐον». Τό
όμολογιαχό,' δάνειον των 20—25
έχατ. δολλαρίων, θά τεθή είς
γραφήν είς τήιν διιεθνή Χ
γοράτ/, έκδοθησάμιενον καϊ δατ
θησό.μενον μερί,μνη τού ώς άνω Ά
μεριικανικ,ού οΤχου.
Τα ώς άνω δάνεια, θά καλύ-
ψο·υν μβρος των δαττανώ./ τού προ
γράμματος έπενδύσεων τής ΔΕΗ
διά τό έτος 1973.
ΤΑ ΕΞΑΓΟΜΕΝΑ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ ΔΕΟΝ ΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΠΑΗΡΟΦ0Ρ|(
ΠΛΗΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ
Όδηγίας πρός τούς έξαγωγεΐς
έστΓεριβοειδόν, διά την θπΊκωτε-
ραν άξιοττοίησιν τής έξαγωγικής
των τρροστΓαθείαις, παρέσχε ό ύ-
φυττουργός 'Εθνιικής Οίκονομιος
επί θειμάτων έμττορίου, κ. Μ.
ΜτταλύτΓουλος, δΓ έγγράφου τού
πρός τόν Σύνδεσμον 'Ελλήνων Έ¬
ξαγωγέων Νωττών Γεωργικών Πρτ
ιόντων. Συγικεικριμένως είς τό ε^
λόγω εγγραΐφον άναφέρονται τα
εξής:
1.— Παρά τό γεγονός δτ; ή
~οΐιότης των ελληνικόν έστπχ,ρι&υ-
ειΐδών εΤναι γνωστή διεθνός, έν
τούτοις δέν έχσυν λάδει τουλάχ.·
στον μέχρι σήμερον, την δέουσσι'
θέσ.ν άτττό έμττορικήις ττλιευράς ε,ίς
την διιεθνη αγοράν καϊ είδικωτε-
ροιν την τοιαύτην τής Λύσεως.
Τούτο όφείλεται είς διαφόρους
λόγους, σχέσιν έχο·ντας μέ τόν δι ·
εβνή άντοτγωνΐΌΐμόν, ούχ' ήττον
ττλειιστάκις ή εύθύνη βαΐρύνει τούς
φορεΤς τής έξαγωγής, οί όποΐοι
έν.τή σττουδή έτοιμασίας φορτίωι'
ποός εξαγωγήν, δέν καταδάλλου./
την δίονσαν προσοχήν, ώστε τό
έμττόρευμα νά άντοςτκκρίνεται ά-
ττσλύτως ττρός τούς σχετικούς κα-
νονισμοΰς ττοιότητος τής ΕΟΚ,
ώς καΐ τάς είδιικωτέρας άπαιτή-
σεις των ξένων άγοραστών
2.— Ό άχτκούμενος ττοιοτικό-,
έλεγχος ύττό τόν τπρός τούτο τε-
ταγμ'ένων όργάνων, ών δειγματο-
λητττμκός, είναι φυσΐικον νά μή δΰ
ναται νά διατπστώση έν ττροκειμέ
νω ττράξεις ή τταραλείψεις των έ¬
ξαγωγέων, μέ τελΐικον ΟΓΤΤθτέλεοτμσ
δυσμβνεΐς έντυττώσεις καϊ κατα-
στάσεις είς βάρος τού —ροϊόντος
και γενικώτερον της έθνικής οικο¬
νομ ίας και τοΰ ίδίου αυτών συμ-
ΘΑ ΕΙΣΑΧΘΟΥΝ ΝΩΠΟΝ
ΒΟΥΤΥΡΟΝ ΚΑΙ ΤΥΡΟΣ
ΦΕΤΑ
Απεφασίσθη ή είσαγωγή έκ
τού έξωτεριικοΰ των άναγκαιουσώ^
ιτοισοτήτων τυρού φέτας καΐ νω-
ττού βουτύρου, ττρός κάλυψιν των
άναγκών τής καταναλώσεως κα¬
τά τάς εορτάς των Χριστουγέ-
νων. Τούτο άνεικοιινώθη υπό τού
ύττουργείου 'Εθνιικής Οικονομ Ίας
(ταμεύς έμΐπορίου), μέ την ττροσ-
θηκην, δτι τό μέτρον αύτό άπεφα
σίοΗθη τηρος εξασφάλισιν ττλήιρους
έτταρκείο(ς είς την εσωτερικήν α¬
γοράν.
Σχετικώς, αί άρμόδιαι άγορσ
νομικαΐ υπηρεσίαι ύτΓοστηρίζουν
δτι ύτράριχει στβνότης ττροσφοράς
τυρού φέτας καϊ νωττού βουτύρου
είς την αγοράν Διιά τόν λόγον δέ
αυτόν θά χορηγηθοΰν άδεΐαι ε(σα-
γωγής των ανωτέρω ττροϊόντων ά¬
πό τό ίδιωτικον έμττόριον.
φέροντος.
3.— Διά την άρσν τού άτό-
ττου τούτου έφιιττάται ή τιροσο-
χή των φορέων τής έξαγωγής έττϊ
τού θέματος. ΑΊ άρμόδιαι είς το
εξωτερικόν υπηρεσίαι θά ποορα*.ο (
λουθήισσυν έ< τού σύνεγγυς την ττοιστιικήν κατάστασιν των άφ'ΐ- κνουιμιένων είς τούς τόττοι/ς σμού φορΥίων Είς τηερίΐΓτωσιν κοττά την αν διαττιστω&ή δτι φορτίον τι δτν άνταττακρίνεταιι είς τούς σχετι¬ κούς δρους ΤΓθΐότηιτος καΐ φυτοϋ- γείας καϊ δτι αί ελλείψεις αύται ένιπτήιρχον κατά τόν χρόνον τής έ¬ ξαγωγής καΐ δέιν όφϊίλονται είς ] τυσαϊα γεγονότα έτπσυμβάιντα κα τα την διαδρομήν τού φορτίου μ< χρι τού τόττσυ ττροοιρισμού, θά έ πιιβληθούν κατά των ύπαιτίων αύ- τηρόταται κυρώσεις, καταλήιγει τό έγγραφον τού κ. ύφυτΓουιργού ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΖΕΙΣ ΕΙΣ ΣΤΑΦΙΔΟ,ΠΑΡΑΓΩΓΟΥΣ Ή διαδιικοκτία καταβολής οίκο- νοιμι.κών ένΐισχύσεων είς τοΰς στα- φιδοτΓαραγωγούς, οί όττοΤοι θά έκ- ριζώσουνν σταφιδοφυτείας, αί όττο'ι αι άπΓθΐδίδθ'υν μειωμένην κατά στρέμμα τταραγωγήν καΐθορίζετυΐ. διά κοινής άττο'φ-άσεως των υττουρ γών Οικονομικόν καΐ Έθνικής Οί κσνομισς, έκ'δοιθείισης, ε'ίς έφαιρμο γήν σχετικής άποψάσεως τήις 'Ε- τΓΐιτιροττής Οικονομικόν Ύποθέσε- ων. Κατά την έν λόγω κοινήν από¬ φασιν, ειδικώτερον, αί ανωτέρω οικονομικαί ένισχύσεις, άνέρχον- ται: — Είς 4 000 δρχ. άνά έκριζού μενον στρέμμα κσνονικής σταφι- δοφυτείας, θεωρουμένης ώς τοιαύ της, έφ' δσον ττειριιέχει τουλάιχ'- στον τό 70% των τρέμνων. — Είς 2.000 δρχ. (5ΐνά έκριζοό μενον, στρέμμα σταφιδοφωτείαις, ττεριενούσης τό 40—70% των τρέμνων. Διά την έκ,ρίζωσιι/ σταφιδοφυ- τβιων, αί! οποίαι ττεριέχουν κάτω τοΰ 40% τόν τι·ρέτΓων, ούδεμία έ- νίσχυοΊς τταρέχεται. Διά τής αυτής ώς άνω άττοφά σεως έξαιροΰνται νέαι φυτεΤαι κο ριινθιοακής καΐ σουλτανίνας, αιΐ ό- ττοΤοοι έγκατεσΤ'άθηισαν κατά τα τελευταία έτη, ώς καί φυτεΐαι ρΐ'σκόμεναι έντός άρδευτιικόν δικτύ ών. ΟΊ έ<ρ!'ζώ;ταιντιες σταφιδοφυ- τείαις κατά τό τταρελθόν, κατόπι αδείας της οΐκείας Διευθύνσεως Γεωργίας καΐ μή έγκατασττνσαν- τες εισέτι τάς νέας φιυτείας, δύ¬ νανται νά τύχουν οικονομ ιχής έν- ισχύσεως, έφ' δσον δττΛώσουν δτι τταραιτοΰνταιι τής άνασυστάσεως. ••••••••••••••••••••••••••••••■••••••••••••••••••••••••••••••••••••ε ΝΕΑ ΑΝΟΔΟΣ ΧΡΗΜ^ΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΟΜΕΩΣ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΙΧΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ Νέαιν σηιμαντικήν άνοδον ένεφά- κατά τόν μήνα Σετττέμδριον 1972, ή χρηματοδότησις τοΰ ι'δκο τΐκοΰ τομέως τής οίκονομίας, τό συνολικόν ϋψος τής οποίας ανήλ¬ θεν είς 159.183.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ. Ούτω εσημειώθη, Εναντι τού Σε τττιεμδρίου 1971 καθαρά αύξησις κατά 27.470.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ή κα τα 20,9%. Σημειωτέον, δτι ή άν- τιΊττοιιχος αύξησις τού προηγου- μέναιυ 12μήνου (Σετττέμθριος 71 έναντι Σεηττεμΐ&ρίου 1970) είχεν άνέ>^η είς 24.356.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ
Ή σηιμαντιική αύτη άνοδος τής
χρηιματοδοτήσεως τού ίδιωτικού
τομέως τής οίκονομίας, έντός τής
12μήνου πιεριάδου Όκτωβρίου
1971 — Σετττεμβρίου 1972, ό-
φΕίλεται είς την αύξησιν των ττι-
στώσκων πρός δλους τούς τηαρα-
γωγικούς κλάδονς της σϊκονομίας
καί είδιικώτερον: α) ττρός την γ ε
ωργίοον κατά 4.699.ΟΟΟΟΟΟ δρχ,
ή 23,1% 6) ττρός την μεπ-οητοίη-
σιν κατά 10581000000 δρχ. ή"
κατά 18,7, γ) τό έμττόριον κατά
900 έκατ. δρχ. ή κατά 5,3% καί
δ) τούς λοΐΓττούς τΓαραγωγικούς
κλάδους τής οίκονομίας (ναυτιλια
τουρισμός, οίκιισμός) κατά 11.
290.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ή κατά 29,8%.
Τό ττλέον χαρακτηριστιικόν στοι
χείον των τρειχουσών πιστωτικών
έξελίξεων άττοτελεΐ εξόχως εύνο,;-
κή διά την οικονομ ικ,ήν ανάπτυξιν
τής χώρας διάρθρωσις των τραητΐ
ζιικιων χαρη·γήσεων, είδιικώτεροο^
δέ ό διαρκώς π παχυνόμενα ς ρυθ
μάς αυξήσεως των μακροπροθέ
σμων χρηιματοδοτήσεων, πρός κά
λυψ,ν τόν άιναγχών τής σταθερώς
διευρυνομένης έττεινδυτιική-ς δραστη
ριότηιτος τής ίδιωτικής ττρωτοβου
λ ίας.
Συγκεκριμένως, αί πιστώσεις
τήις κατηγορίας αυτής άνήλθον,
κατά τό τέλος Σε~τεμι6ρίου 1972
είς 77.255.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ., ήτοι έ
νεφάνΐ'σαν, έν συγκρίσει πιρός τόν
Σετττέμδριον 1971, καθοοράιν αύ¬
ξησιν κατά 16.591.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.
έναντι άντιστοίχου, χρονικως αυ¬
ξήσεως των βραχυτΓροθέσμων χο-
ρηγήσεων κατά 10.879.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δραχμές.
ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΜ ΕΠΙ ΤΗΣ ΔΟΜΙ
ΚΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
Παίρουσία τού άντπτροέδρου τής |
Κυβερνήσεως κ. Ν. Μοκσ,ρέζου ήο
χισχν αί εργασιαι τού σεμιναρίου
έττί τής δομικής κατασκευής τ^
όττοΐον ώργανώθη υπό τής "Ελλη-
νογαλλιικής Τεχνικής "Ενώσεως
Άστέφ "Ελλάς. Είς τήιν όργάνω
σ;ν τού σ&μιναρίου τό οποίον ε¬
τέθη υπό την αίγίδα τοΰ ύπουρ-
γοΰ Δημοσίω·/ "Εργων κ. Παπν-
δημητριου ονμττράττει τό Τεχνικόν
'Επιιμεληιτήριον 'Ελλάδης κα! ο
Όργανισμός Τεχνιικοοικονο-μικής
«χί Βιομηχανικής Συνεργασιαι.
Ά<τίμ των Παρισίων. ΑΊ έργασ'- αι τοΰ σεμινοορίου θά λήξουν αύ· Ρ'Ο'/. ΑΙ ΕΓΓΡΑΦΑΙ ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ Είς 3.347.572.500 δρχ. άνήλ¬ θον αί εγγραφαί είς τό Όμολ;- γισκόν Δάνειον μέχρι τής μεσημ¬ βρίας τού Σα66άτου 4η·ς ημέρας των κανονικόν έγγραφον. Εάν είς αύτάς πιραστεθούν καί αί ϋποδλη θεΐσαι άλλά μή ΊκαινοτΓΟΐηβεΐσαι αίτήσιεις των ΝΠΔΔ καί λοιπών Όργχχνισιμόν, τότιε τό συνολικόν ΰψος των αιτήσεων συμμετοχής φθάμΐϊΐ τώ 4.250 έικατ. δραχμώ . Τα ανωτέρω άναφέρονται είς χί^ σινήν άριμοιδία·/ άνα<οΊνωσιν, είς την όπιοίοτ/ ττροστίθεται έπίσης δ τι αύξάνει ό άριθυός των άγορσ- ζσμένων ΰττό .μικρώ/ άτΓοτσμιεϋ- τών όμολο·γΐ'ών καί δτι ειδικώς κα τα τάς 4 πρώτας ημέρας των κανονικόν εργασιών ήγοράσθησαν υττ' αυτών όμολογίαι συνολικής άξίας 214 έκατοιμμυρίων. ΗΥΞΗΘΗ ΤΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΙΚΟΝ ΑΠΟΘΕΜΑ Άττό την κυκλοφορήσαισαν 1Ζ θήμΒροον Λογιστική,ν Κοττάστασιν τού ενεργητικόν καί τταθητικο"/ τή,ς Τραπέζης τής Ελλάδος τής 15ης Νοε,μδρίου 1972, προκύ- τττοιν αί άκόλουθοι μεταβολαι: Ιον) Αύξησις των είς χρυσόν καί εξωτερικόν συνάλλαγμα δισ- θεσίμων τής Τρατηέζης κατά 2. 299,8 έκαταμμύρια δραχμάς, ή¬ τοι δολλάρια ΗΠΑ 76.661.300 2ον) Θϋξησις των ττοΐρά τή Τρο ττέζη λογαριαισμόν καταθέσεων κατά 957,4 έχατομμύρ.α δραχ¬ μάς. 3 όν) Ή κιυκλοφορία τραττεζο- γραμματίων κατά τό ΰττό κρίσιν δ:χο—ϋνθήμεραν εμειώθη κατά 1. 127,7 έκατο,μμύρκχ δραχμάς. ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ Δ.Ε.Η. ΜΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΜΑ ΤΑ ΔΕΑΤΙΑ ΤΙΜΩΝ ΤΟΥ ΕΒΕ ΑΘΗΝΩΝ Κατόπ,ιν κφρασθείσης έπιθυιμ - άς υπό Όργσνισμών, ξένων ττρε- σβειών, έπιχειρήσεων, ίδιωτών κλττ. δπως ΤΓρομηθϊυονται τό υπό τού Έμττορ^οΰ καί Βιομηχανικου •Εττμεληιτη,ρίου 'Αθηνών έκδιδόμι. νόν Δελτίον ΤΊ μόν, διευκρινίζετα' αρμοδίως δτι τό Δελτίον Τιμών Ι κιδ.δόμενονν υπό τού ΕΒΕΑ, διό· λογαιρ ιασμόν τής Κεντριικής "Ετ· τροπής Θεωρήσεως Τιμολογιω·'. θεωρεΐται ώς «έμττ.ιστεοτι.κόν*, κα3' δσον ττεριιέιχει ένδεικτικάς τιιμάς καί είς ουδένα ττέραν των είς τα Έμ—οροβιαμηχανικά 'Επιμελτντή- ρια τής χώρας έδρευουσόν Έττιτρο πών ©ζωρή,σεως Τιιμολογίων δύ¬ ναται νά χορηΓ/ήται. Ι .... Συμφώνως ττρός ττληιροφαρια': τού είς Βόννητ/ "Ελληνος έμπορ'- κού συ,μβούλου δι' έ,<.δοθ£ντος ύ¬ ττό των αρμοδίων γερμανικόν άρ χών δατάγματος, πειρΐ τροποττο. ήσεως τού Γερμανικού Δασμολό γιΊου, καθοιρίζονταιι ώς κάτωθι α δαοιμολογικαΐ -Γτοσοστώαιεις δι ε·' σσ.γ'ωγήν έλληνικών οΐνων είς την Δυτικήν Γερμανίαν, διά τήνπερί-τ δόν 1)11)1972 εως 31)10% 1973: — Ή τΓθσόστωσις οΐνων άμέ- σου καταινιαλώσεως (έτητραπεζίων είς 75.750 έ!<ατόλιτρα. — Ή ττοσιόστωσις βιομηχα».- κών οΐ'νων, είς 118.500 έκατόλ,- τρα, έκ των οποίων 50.000 έκοτς» λιτι^xx δι' οίνους πρός «παραγω γήν ττοτών ττειριεχόντων οΤνον» καΐ 68.500 έκατόλιτρα δι1 οΐνους ά- ττοστάξεως(ΜτΓρεϊν6άΊν) έρνθρού'; άναμίξεως καΐ τταιραγωγής δξους. — "Υφίσταται κα διά την νέ¬ αν περίοδον, ώς καΐ κατά τό ττα- ρελθον ετος, δυνατότης είσαγω- γής είς την Δυτ.κήν Γερμανίαν άτελώς, κιαΐ έτέρων 1 7 0.00 έκατο λίτρων βιομοχανικών οΐνων 'Ελλη } νίκης προελεύσεως, μέσω χωρών Μττενελούξ, επι τηλέον τής ώς α- νω άιναφερομένης ποσότητος των 118.500 έικατολίτρων άττ' εύθεί- θείας ΕΪσαιγομιένηις ειΐς την Δυτ.¬ κήν Γερμανίαν έξ "Ελλάδος. Πε.οΐ τού τρόττου κατανομής τος τΓοσοστώσενος οΐνων άμέσου κατςτ νοΐλώσεως καί τής σχετικής δια- δικασίας διαλαμβάινουν σχετικόν Γερμανικόν Διά<«αγμα καΐ προκη ραξις τής 20ής Όκτω&ρίου 1972 ΑΊ σχετικαί αίτήσεις είσαγω- γής ύττοβάλλοντο υπό των ένδιθ'- φερομένων Γερμαΐνών είσαγωγέων μέχρ, τής 22αος Ναεμδρ1θυ „. αί δέ άδειαι είσαγωγης (^ ." ουν μέχρι της 31ης Όκτβί^ 1973. Άδειών είσαγωγής ^ΙΟϊ ούνται νά τύχουν είσαγωγξ;'^' όττοίοι εισήγαγον λευκούς V1 θροΰς καΐ έτπδορπτίους οίνο.,, εΛΛαδος επι τη βάσει είη~, γής δυνάμει ττροκη,ρύξεων 6^ ευθεισών ά—ό 25)10)1969 χρι 12)6)1970, ή εισήγαγον ,* έν λόγω οίνους έξ άλλων Χωο^ κατά τό δ'άστηιμα άττό 1η<· ■>
νοιχΐρίου 1969 μέχρι 31ης ■«
κτωβρίου 1972.
Σχετικ,ήν εγκύκλιον έκοινοττοΐ,
σιεν τό ύττου,ργείον Έθνικής (ν
ναμίας (Ταμεύς Έμττορίου) ττώ
τα ΈμτΓοροβιομηχανιικά Έτπ^
τήρια, τούς Συνδέσμους 'Εξογο
γέων καΐ Βιομηιχάνων την ΠΑϊΡ
ΓΕΣ κλττ
Ο ΛΙΟΙΚΗΤΗΣ
ΕΙΣ ΤΟ ΚΑΡΑΤΣΙ
ΔΙΑ ΤΑ ΒΓιΚΑΙΝΙΑ
ΠΤΡΗΝΙΚΟΤ ΣΤΑΘΜ0Υ
Εγένοντο χβές είς Καράτο, ,„
έγκ.αίνια τοΰ 1ου Παρηνιχοΰ 2,α
Οιιοϋ παραγ<ι)γής ήλεν.τριχοΰ ^ ματος είς Π«κιστάν. Είς χά έγκαί νια παρέστησαν καί ό &ιοι«'η. τής τής ΔΕΗ κ. Π. Δημόπον^ ς καΐ ό διευθυντάς έ1ο>τίρ1χ(»ν ^
σειον τοΰ Κέντρου Πυρηνιχών Έ
ορυν<Τ)ν «Δημόκριτος» χ. Π. Πβ· παδημητςόπουλος, οί όποΐοι μπί 6η<τ(ΐν έκεϊ ίνα παρακολουθήοο,,ν καί την λειτουργίαν τής έγχαΙ0 στπ&είσΓ;ς πΐ'ρηνιχής Μονάδος [ σχύος 150 ΜνΑ/ μέ άντι.δρα<Γ%ι Οαοέος ΰδίΐτος φυσικοΰ οϋοανίοιι κηναδικής κ·ατασχει>ής.
Τάς έν έξβλίξει θέματα της βι ?
μη·χαν!σς άτΓησχόληισαν τό συ^ελ
θόν γενικόν συμβούλιον τοΰ Συ·'-
δέσιμου 'Ελλήνων Βιομηιχάνων. Κ α
τα τή.ν σύνοδον τοϋ γενικού συμ-
βυλίου ό τπρόεδρος τού ΣΕΒ κ·
Ιω. Μητσος ττροέΐβη είς άνακοιινώ
σεις έττι των κατωτέρω θεμάτω;
επί των οποίων διεξήχθη σχετική'
σι/ζήτησις. Ι
1— ΕΡΓΑΤΙΚΟΝ. Ή διαπ,-1
στωθεΐσία στεινότης είς την αγο¬
ράν εργασίας, την ότττοίαν εΤχεν
άπό μο3κροΰ έκττσημάνΕΐ ό ΣΕΒ,
όδηγεΤ ήδη είς την αναζήτησιν λύ
σεων, μιά έκ των οποίων πού έ
τπρότειινϊν ό ΣΕΒ εΤναι ή καθιέρω
σις «αί τπαρ' ήμΤν τού ίσχύαντος
είς δλας τάς ττροηγμέΜας οίκονο-1
μΐικώς, χώρας θεσμσΰ, βάσει τού
οτΓοίου ή ά,μοιβή εργασίας κοβθ&ρ!.
ζεται και κατά μιικ,ρότειρα χρονικά
κ,λάσιματα, ήτοι ώριαίας έργασ'
άς.
2.— ΑΠΟΣΒΕΣΕΙΣ. Βασικώς
θέσιιν τού Συνιδόσιμου Βιομ,ηχά-!
νων άποτειλεΐ ή έλβυθερία τού έ-
ττιχειρηιματίου νά καθαρίζη τάς α¬
ποσβέσεως μηχανολογικού έξοττλ ·
σ>μσύ, μέ κ,ριτήρια τάς τταραγω-
γιικάς ανάγκας δεδομένηις μονά
δος, έν σιιναιρτήσει μέ την διευ-'
θέτηισιν είς εΰθετον στιγμήν τής
νέας τεχνολαγίας, μέ στόχον την
•παράτασιν ή την ενίσχυσιν τής
συναγωνιστ.ΐ'κότητος είς διεβνές
ττλαί'σιον. 'Υίττό τα ανωτέρω πρι-
οιμα, οιί εργασίαι τήις συστοβεί-
σης έτητροτΓής τοΰ ύπουιργείου Οί
κιονομικών, άττΓθστολή τής όττοίας
εΐνοοι ό καΕ)ααισμός τόν έφαρμο-1
στέων κατωτέρων όρίων σο
στόν άτΓΟιοιβέισιεων των κατά κλά
δούς τεχνικώιν συνθηκών φθο,ράς,
τταραικ'αλαυΒεΤται υπό τού ΣΕΒ,
ανεξαρτήτως τής σημασίας την
όποιαν ούτος άττοιδίβει είς την ό-
ννϊΐτΓτυξιιαικιήν ι ττλευιράν τοΰ δλου
ττ,ρσδλήματος.
3.— ΕΛΑΗΝΟΑΙΓΥΠΤΙΑΚΑΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙ-
ΑΙ. Αί διεξοιχθεΤσαι είς Κάιρο"
συνομιλίοιι μετοίξΰ τήις έλληνικής
βιαμηχανικής άτποιστοιλήις ΰττό την
ήγεσίαν τοΰ ΰφυττουργοΰ 'ΕΟνική-
Οίκονομίας κ. Άντ. Χωριστοπού-
λου έττί θς,μάτων βιομηιχανίας, είς
την ότηοιαν τόν ίδιωτικον τομέο.
άντιτπροσώτπευΒν ομάς βιομηχάνων
υπό τον πρόεβρον τού ΣΕΒ κ. Ι.
Μητπρόν, υπήρξαν ιδιαιτέρως έν
διαιφέρουσο:ι. Τό μονογραφη6ί.ν
άνακοινωθέιν ττροσδιορίζει ταίς έ'.
λόγω δυνατότη,τα,ς, αί όττοΐαι θα
διβυρινθοΰν ττεραιτέρω. Άπό αί
γυτΓτιιοκής ττλευράς θά τταραχωρη
δή ελευθέρα ζώνη, ΰττά την ττρο-
υττάθϋσ.ιν έξασφαλίσεως τής 4το-
δοτικότη'τος των τοτΓοθετουμί,νκ,
κεφαλαιοχικοθ έξσττλισμού καΐ τής
είσαγαμένης τεχνολογίας, τή έγ
γυήκτει τή·ς Διεθνούς Τραπέζης. Αι
έγκαθιστάμειναι ,μονάδες θά 4ζιο
ιττοιήσουν έπιτοιτΊους τρόρους κο!
τώ έργοπικόν δυναμικόν, τού όπχ'
ου θά έτπιοιωχθή τΓαράλληλος τ[
χνική έπΓΐμό·ρφωσις, ώστε είς εϋθ:
τον χρόνον, νά ένταχθή Ή ονν£:
γασία θά άτταιτήση νομοθετικόι;
ρυθμίσιεις διαισφαλ'ΐζούσας την ά·
ΤΓρόσκοτΓτον λειτουργίαν των οί-
τω έγικαθησταιμένων μονάδων, βά¬
σει ωρισμένων ττροθτποθέΐσεων', αί
όττοΤαι μελετώνται καΐ θά άττοτε-
λέσουν άντ,,κιειμενον διαττραγ^α-
τεύσεων επί κυτΒβρνητπικοΰ έτηττέ-
δου καϊ τού ίδιωτιικού βισμηχαν-
κου ταμέως είς άποφασισθείσ»
νέαν έλληνοαιγυτττιακήν συνάντη·
σι,ν.
4.— ΕΑΑΗΝΟΙ'ΑΠΩΝΙΚΗ Σν
ΝΕΡΓΑΣΙΑ. Ή έττιθυ,μία διά συ¬
νεργασίαν είς τούς τομείς τι* ί
ττεινδύσεων, τής τταραγωγής, τή(
τεχνολογίας καϊ των έμττοριΐκίν
σνταλλαγύν έξεφράσθη έκατέρω
Θ;ιν κατά τάς διεξεχθείσας ον«·
μ.λ ίας, μ,ετοίξΰ έκπίροσώττων τή;
έλλην κης βιιαμη!χατ/ίας καΐ τής ,'·
αττων,κής σίκονομικής άτττοστολή'.
Πρός τον ιςπ^οτΓΟν τής υλοποιήσε¬
ως των έν λόγω συμφωνιών έμε
θοδεύθη κατά τήιν σύσκεψιν, ένσρ
ξις έτταΐφών ιμεταξύ βιομηχανικήν
έττιιχεΐιρήσεων των δύο χω,ρών, τα;
ότποίιας θά διεοκολύνουν άττό κο.·
νού σννεργαζάμιεινοι ό ΣΕΒ και ό
Σύνδεσμος 'Ιαττώνων Βιομηχά-
.-1 νων.
ι <ηιμςρ<ον(ι>ς τ
1090)1988
Ίβιοκτήτης — Διετ»θν—της |
2ΟΚΡ. ^ΙΝΑΝΙΛΗΣ |
Κατοικία Ναυάοχβο Βότση Λ5 ι
' Ι «κιΐβτό+ιενος Τυπογ<ϊαφ«ίβυ ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΐΔ»ϋ >
Κατοικία ϊπαοχάκου
IX
',
ΑΜΦΙΑΛΗ
Μέ ττοία κριτήρ'α γίνεται ή κα·
τάταξις υπό τοΰ νομοθέτου ώρισμέ
νων έπαγγελμάτων είς την κοπή
ρίαν των βαρέων καΐ άνθυγιε'νώ..
Σχετ κάς διευκρινήσ®:ς τταρέχει
ή ύ-' ά,ριθμ. 3277)72 απόφασις
τού α' τμήιματος τού Συ,μβουλιοι;
τής 'Εητι,κιροπ-είας, έν δψϊι τού συ
όλου τόν οίκείων διιςττάιξϊων τήτ
όσφαλιστικής νομοβεσίας.
—"Ως αναφέρετα' είς την άπό-
Φοοσιν έ< τόν ανωτέρω διατάξεκν ΤΓρο·<ύτΓτει δτι ή κατάστασις αύτη άλλοτε όφείλεται είς τάς συνθή¬ κας τού ττβριδάλλοντος, έντός τοΟ όττοίου τταρέχεται ή έργασία. Είς τάς περίπτωσις αύτιάς ή άπαχτχό λησις δλων των εργαζομένων είς τό άνθυγιιεινον ττςριβάλλον λογι- ζεται ώς παρελαμ&^νομένη είς την κατηγορίαιν των βαρέων καϊ άνθι//ΐιεινόν άτταγγελιμιάτοον. —"Αλλοτε πάλιν ή τοιαύτη *α- , τάτοοξις όφείλεται είς τό εΐδος αύ τής ταύτης τής έκτελσυμένης ^.ο- γασίας. Είς την δευτέραν οώτήν- ττερίτττωσιν μόνον, ο! αυτοπροσώ¬ πως άσκςκ>/τες αύτήιν τηεριλαμβα-
νονται είς την ττερΐ ής πρόκειται
ειδικήν ,μεταιχείρ'ΐσιν τού νόμου
Έν όψει τής ανωτέρω διακριοε-
ως —συνεχίζει ή άττοψοοσις, έξει-
δικεύοκσα τα όκτεθίντα είς σ^->-
κΐκριμένην τπϋρίτττωσινι— ττροκε,-
μένου ττερϊ των άττασχολου.μένων
είς σίκοδομικιάς κα·1 άλλας τεχν,·
κάς εργασίας, ττεριληφθείσας ττρο
φανως είς την πειρΐ ής ττρόκβιτ^,ι
ειδικήν κατηγορίαν έπαγγελμά¬
των, λόγω τής ίδαζούσης βαρύτη
τος των καΐ δχι λόγω τοϋ περι-
6άλλοντος δττου άσκοϋνται, λογί-
5.— ΕΛΛΒΝΟβΡΕΤΑΝΝΙΚΑΙ
ΔΙ ΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙ Σ . Άνταλ
λαγαΐ άττόψεων επί θειμάτων σΐϊ
εργασίας μεταξύ έλλτ>ν«υ(ών κα!
β·ρεταννι κων έττιιχειΐ'ρτκΓεων, έπραγ-
ματοστοιήθηισαν έττ' εύκαιρίο: τη',
επισκέψεως τού Β,ρεταννού ύΦ>
ττουργού 'Εμττορίου λάρδου Λιιμε-
ρικ, είς τόν ΣΕΒ.
6.— ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ
Ο,ΜΟΣΠΟΝΔΙΑΝ ΕΡΓΟΔΟΤΩΝ
ΚΥΠΡΟΥ. Ή συνελθούσα είς
Λευ,κωσίαν έτησία συνέλευο·ις τής
ΌμοστΓονδίας Έργοδοτών Κύ-
ττρου, άττετιέλεοτειν αφορμήν νά έξ
αρθή τόσον έκ ιμέραυς τί)ς διοικί
σεως δσον καΐ έκ μέρους τού έν
Λευκωσία πρεσβευτού της 'ΕΞλλα
δος ή .μΐθσδςυθεΐσα σιινεργβο'ίβ
μετά τοΰ ΣΕΒ, καΐ τα θετικά ά*ο
τελέσματα τα όττοΐα εΤχβν σύτΊ
δΓ αμφοτέρας τάς ττλιενράς είς βέ
ματα μελέτης προδληιμάτων τΊϊ
οικονομικάς άνατΓτύξεως.
ζονται ώς άσκοΰντες βαρύ κσΐ *^
©υγιεινόν έττάγγελμα μόνον οί ο·1
τοτΓροσώττως άπασχολού|ΐενοι ε!?
την έ,<τέλεσιν των εργασιών οκ των, δττως όρίζεται είς τόν νό¬ μον. Αντιθέτως, δέν λογίζοντθ' άσ·κούντες τοιούτον έττάγγελμί καΐ οί άσχολούμενοι μέ την έττο- τττείαν και καθοδήγησιν των έχτί λούντων τάς εργασίας αύτάς, ίί δσον δέν ασχολοΰνται καϊ οί ίδ|01 αύτοπιροσώττως μέ την εκτέλεσιν των σχετικών εργασιών. — Έξ αλλου, διά της ύττ' "· ρίθμ. 433)72 άτττοφάσεως τής Ο" λο.μιίλείας τού ανωτάτου διοικηΓ>
κου δικαστΓ^ρΛθυ πηρεχεται ΧΡΊ'
σιμος διευκιρίνησις, σχετικώς ι^1!
την δ'άταξιν τού τελβυταίου &*'
φιου της τταρ. 3 τού άρδρον '■
τού Συντάγματος. Πρόκειται «^'
.οί τής διατάξεως, κοττά ττ>ν <£ ττοίαν ή άττιοζημίωσις διά την α- ναγκαστικήν άτταλλοτρίωσιν, τπ(»' διορζσαένη ύττό τού δικαστηΡ1*1 καταδάλλεται ύττοχρεωτ^ώς τ0 βραδύτερον έντός ενός κβ' ^^ ος ετο·υς άτπό τής έκδόσεκις τ'1'ι δικαστιικής άτΓοφάσεως, άλλως α' ρεται αυτοδικαίως ή άτταλλοτρι»· Ή δ.άίτάξις αυτή — ζεται — καταλαμοάνει, ^ μέ την έννοιάν της, κσϊ τάς ^Ρ- τής θέσεως έν ίσχύε·ι τού Σ"^^ ματος, δηλαδή τάς ττρός τής 15η Νοεμ€,ρίου 1968, θίσ τταλλοτριώσεις, μόνον σον ή ττερϊ καθορ'οταοϋ τής ζημιώσεως δικαστ ι.<ής ^ό έξειδόθη μπαγενεστέρως

σημείωμα τοϋ ΝΤΙΝΟΎ ΤΑΞΙΑΡΧΗ
ΔΓΟ ΠΟΙΗΤΡΙΕΣ:
Μουίάκη: Τυφλέ^ Πύλε^
Αργέστη: Θαμπά ΦΝλιστρίνια
Ι Μάχη Μουζάκη ποιήτρια α¬
* έχιει τό άν'Τσι'ΧΡ
ί
Γ ,^,ούραστα μέ τό ποιητικό
Ι δλ ' άοίγε Φλ
της
ι κ,' άνοίγει Φλ=
αί ψλεβίτσες μέσα στόν πό ι
της οΤστρο, γιά νά ξεττηδή
^μίττά' της, οί διατπστώσεις
1 οφή τ^ώ °σο ιταει <(*τω άττό .Ίτοιτϊτ"00 πελέι
ό μ,ά διέξοδο κι' είδιικά σ' έ-
ττού Βέν πράδωσαν τόν άν
βπβ:
των ττοιητών ή άνάσα
ούρανό
καί σάς νικάει
κ,χττώντας την Ισορροττία
τού ανθρωπίνου».
Ιή, ττοίηση τής Μουζάκη ύ-
αρχει ,μιΐά εύρωστία δπως στό
ροίμικό, λές καί κρατάει στό χέ
|Λις 6κχ μασττίγιο καί θέλει νά
τα άγρια θηρία, καί τα
άλύττητα. Αύττή δμως ή
ή της διάστταση βγαίνει σέ
τής μορψης, τής οποίας ή
ΐΓφγασι'α χωλαίνβι. Ύπάρχει
ομσ καί τό στοιχεΤο τού σαρ-
(ι ττού δύσκολα σνναντάει
ΐς σέ γυναικεία ττοίηση, πού
•ι οννηθίσβι "ό την βλέττει ά—ο
Εΐστικά τρυφερή κι' έρωτική, κι
κό είναι πλεονέκτηιμά της για
ί(ίχ»ι έναν δνθρωττο ζωντανό,
Ο έχει έμττειιρίες, ζεΐ την έπο-
του καί ττεριγελά έκεΐνες τίς
βς της ττού άληθιινά θέλουν πε
«Τ6 δασίλειο των Άρουραίω-.'
κοί! ττλήθακνιε
Οί ανθρωττοι, ίιοοβαν σάρκ*ς
(κάκκοολα
άιτ τό Γδιο τους τό σώμα
γιό νά χιαρέοιουν στήν φ«ληά
(των ποντικών>
Στίς «Τυφλές πύλες» βρΐσιοε,
κις ποικιλία Θειμάττων άττό τη
φρκή άνηουχία («χ! στοργή γιά
ο ξ&ητεμβνο τταιδί της, γιά τη;
ιο της τή μάννα, κ.Γ έξω απτύ
ά ίίΤΓθκειιμίνιιοό της κούκλο καλύ-
ι» κι' 6κα χώρο δττου τα καθο
«ό σνθρώττινα εκφράζοντα ι μέ
ρπμοτικστ—α, κ«ί σέ όρκτμένα,
μιό αφαιρέση — μσθημστικο
-γεωμιε—ριχ,ή:
<Ή δύναμίς μας έδραιώνεταΐ 5ιά 5ιά μ Ο ούρονός άν κ Γ εΤχαν ττεράσει χράντια άττό τότ€, πού ό ^ς σκ&τωσε την άγάττη , καρδιβ της γής τό θυ,μήθη Μάζεψε την άηδία των έπο· 5, «ού έκλεινε τή σιωττή ".....' τού κ ι έν τώ α—ΐιιιρω δττοι οί 'Εμεϊς «υκλικά τα πάντα λογχίζομε Αττό τάς όττάς έν τώ ΰοατι θ' άνοοδύανται τα άναιμενόμενκ Λάοετε δεΐγμα τεμάχιο αέρος κυκλΐικό Προσέξατε τό σφαιρνκό τού άττοτελέσμοπο- έντός ήμΐν κα! διά τού λό . , „ ( κυκΑικα διοχετεύομενο είς τάς όττάς των. .» Σ' αύτό τό ττοίτ>μα άλλάζει ά-
κό,μα χι· ή γλωσχπκή έκφραστ,κή
της, καί θάτοον ιμορφικά έν« τέλει;
ττοιηιμα, αν τταιρςχικάτω δόν έμπαι,ε
τό άλογο ο~οιιχεΐο νά συγκίχρ·-
μεΐνοττοιτμτει τό θέμα. Κοντολογής
ή ττοιήτρια Μάχη Μαυζάκη ίχί,
δλες τις δΐΛ>ατότη,τες καί τα ί
Φάδά ,μάς
τια αίσθητική συγκίνηοη ών άψ·.·-
δο-ί>σει τό συναιισβτνματικό σττόι
χεϊο σήν τταιησή τηις.
ΕΛΕΝΗ ΑΡΓΕΣΤΗ
ΘΑΜΠΑ ΦΙΛΙΣΤΡΙΝΙΑ
Σ' έναν αλλο ποιητιχό χώρο κ*
νεΐται ή ποιηττικ,ή τής "Ελένης Άρ
γέστηι Στό χώρο τής θαλάσσας,
τής άρμύρας τη,ς τής ττεριπέτειας,
στούς ττοιητές 6λέ , των καύμών κα! τιόϊν κιΐνδύνιον
ΤΓΟυ'
γεννάιει. Άπό ναυτιική γενιά
ίκϊίινιεται ή ·Αογέστη, άν κρΐνο
άττό τό ττλούσιο ντΐυιτιικο της λέξι
λόγιο, ττεριγράψει τή σκληρή κα
ραδίισια ζωή, καί μας θυμίζει κά-
πως τόν ττοιητή των «/νναραμπού»
Καδαδία Τραγουδάει ττΒρισσότε-
ρο ή Άργ£στη:.
Η ΠΜΙΓΜΕΝΗ
Τό φβρ<|>οιυιρί κινέζικο
σέ τΓθρχΓελάνη ολάσττρη,
Στή χώρο την τταράξενη
ήρθε γιά να)6ρει άγάττη
Τή γειύση των ττικιρών χαδιών
ψιλΐά χαροκλεμένα
άτπό τα χέΊρια των φυκιων
τα κοραλλιά μαιχαίιρια».
"Ολα τα ττοιήιματα τής 'Αργέ-
ΰ
στη κινοΰνται
σ' αύτό τό
χλϊμα, σέ μιιά πιρώτη συγκινησια-
•κή διάστσΐση, κσΐί μ' δνα φολκλο-
ρΐ'κό σττοΐ'χεΤο:
«Βάλτπε στίς μττ<ότες τόν ττλερ έ γΐΌττ! θά πάμ€ ττρύμνα Τάν κάδο τόν ττολύκομτπο τόν τταλαμαΐτισμΘνο δέσττε γερά νά μήιν κοττεΐ». "Ολη αύτη ή τροιηττιική συλλογή εΤναι άφιερωμένη. στή μητέρα της ΠΡΙΝ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝίΑ ΣΤ' Ο Ελληνικάς Λ«ος άνέκαθ μπρός στήν ελευθερία τού τα ζ δλ ή ρα τού τα «υοχα ζεν δλα "Ετσι καί την τελευταία Φορά ό ΠΟΛΕΜΟΣ ήταν γιά μάς τούς "Ελληνες ΠΑΝΗΓΤΡΙ καί η ΝΙΚΗ ήσαν ΠΑΝΤΑ ΣΚΛΑΒΑ στίς Έλληνικές φάλαγγες> πίσο>
από τίς οποίες ή Ίστορία έ'χει γοά
ν|»ει τα Τρόπαΐα ταθ 1912__1913
κ,αΐ τού 1917—1920.
Ήο&αν ίίμος τα δίσεχτσ τα χρά
νια κι' οί &ρόμοι των 6<ι*μών καί των τοοπαίον γίνηκοΛ· ΑΝΗΦΟ¬ ΡΟ Σ τοϋ Γολγοθά καί ίδοοκόπη μα, πόνος καί θρήνο;. Μτά γεννήτ^α πνοή έμψύχωσε τίι^Εθνος κι' εστησε ΨΗΛΑ Βω μούς καί περι'λ/ιμπρα Τοόπαια. Ό Οΐκτηιιο ή 31 10.1920. Μά σέ συ νέχεια μιά χαλνάστρα πνοή έρείπω σε τα πάντα. Συντρίμια τώρα τα Τρόπαια. Έοείπια οί θφίαμβοι κι' οί Βωμοί. Χάθτ>καν τύ. Λάδαρα. Κι1 εσπα
ααν οί Λυρες τών ο<ιψΐι)δών πού τοαγούδησαν ^ νικήτρα XI Δέ ήρ ή ο XI. Δέν χάθηκε τίποτε γιά μδς. Κάποτε, τοΛ" παληό καλό καιρό, ποϋ τόν χεΐίμώνα τα σπίτια τα ζέσταιναν τα μαγκάλια, οταν δλοι τραδιόμα σταν γιά ΰπνο, ό ΝΕΝΕ μας (Για γιά), εμενε τελευταία, σκεΛαξε τή φιοτιά μέ την άχιλιά (στάχτη) κ«1 το Τοδ κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙ ραρχείου, πλάγι ακριβώς άπό έκεϊ <)παν τό γέννημα τής κόλασης ό Στεργιάδης τόσες φορές τόν εδιω ξε μέ τίς κλωταιές Τό εργα τοΰ συχ<ιμε(Κ)ΰ αϋ-τοΰ έρπετοϋ} θά συνε χίσουν τώρ<ι οί Τοΰρκοι. Ό Μέγας Άρχιερεύς αίχμάλωτος τοΰ άπεχθέ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ Ε' ήρχισαν έΕωθοϋντες τούς άνυπό- Γνΐεσοϋντος τοϋ 1915 μετά την 'ητους κατοίκουο έΕω τής πόλεως φρικώδη εξόντωσιν των Άρμενί- πρός τόν άνηφορικόν δρόμον τής ών εθεσαν οί Νεότουρκοι εις ε- έΕορείας άνευ εφοδίων καί προ- στερου Τυράννοτ·, τού 6ρ<ι)μερώτε-! (Ρ°Ρει0ΥΠν το θηριώδεο πρόγραμ- ' μηθειών ίμστισμοϋ καί τροφών 6α· μά των καί κατά των Ελλήνων ' δίΖοντας πε2ή έ νσυνοδεία όπλο- £>ον έγκλ.ηματία.
Τό πρωί μέ έγκύ"/λιο τού Νουρεν
τΐν εκαλείτο ό λαός νά επιδοθή στά
εΐρηνικά τοτι ?ργα αφοδα. Πολλοί
ε-Β,τβτοι Χρ<στιοίνο1, δνοιξαν τα μαγαϊιά τιον, μά μαζί μέ τό άνοι- γαα, σάν άπό κά.τοιο ^ναγικό, 6ρι σκόταν μέσα στά μαγαξιά αύτά ιθέ τες καί τοΰρκοι σ-τοατιώτες, σκο τώνουν τούς ίδιοκτήτες> άρπάξουν
ΰ,τι 6ροΰν καί φεύγοιν. Στοΰς
ορόμους οί ίδιοι σταματοΰν οποίον
βροϋν, το.0 παίρνοιτν ότι πολύτιμον
ε'χει καί τόν άφήνουν νά φύγη Μά
αν δέν έχη τίποτε, ή ποινή τού εί
ιναι ΘΑΝΑΤΟΣ; πού έν«δρεύε.ι
παν τ ού.
Ό μ,εγάλος κίνδυνος ήταν γιά
τοΰς Σμιιρ·νηαΰς πού ύπηρετησαν
στόν Έλ.ληνικό Στρατό. Γι' σΰ-
τό «Ιχα ξυρίσει μουστάκι, κεφάλι,
(ρρυδια^ α>στε νά εΐμαι άγνώρι-
στος. Κι' είχα δΐκηο, γιατΐ δπως
μοΰ είπαν καλοί φίλοι, οί Τοΰοκοι
γϋριζαν μέ τή φίοτογραφία μου
επί μέρες ■ψάχνοντας νά. μέ 6ρονν
.- · *'' έπειδή τελικά δέν τα κατάφε
ο ποωι ξυπνωντας ποώτη αυτή, ραν ί>σφαξαν κι' εκαυσαν τόν ά-
■αραμέριξε την άχιλιά καΐ πάνω δελφόν τής μάνας μου καΐ τόν
στις σπίθες στά μικρά ψιλά καρδου ήνδρα τής αδελφής μου. Οί Τοδρ-
ν·ικια ποΰ Καεναν άπό τ' άποβραδυ, κοι
νά άναμμΐνα κάρβοννα, ερριχνε, 6ίλί ΔΕΥΤΕΡΑ 29.8.1<)22 (π.ή.) λα κι' οί σΛίθες άνα&αν τα καε- Η ΚΟΛΑΣΗ είναι μπροστά μας. νουργια κάρβοτνα καΐ στήν καινούρ ι Άπερίγραπτο κακό δλη τή ννχτα για φίιντιά έ'βραξε τό γάλα, τό Πυρο&ολιβμοί. Φονές. Θρήνος. Ό τσάΚ, τό<ν καφέ ή τό φοασκόμηλο. | δυρμός. Στοΐις δρόμονς γυρίξονν Τό ΐδκχ καΐ τώρα δέν χάθηκει» κάθε λογής τερατα τρ<ονάξοντας - -·"-· τίποτε Δέν έ'σδυσε ή'ΓΙΟΤΝΑΝΛΙΛΕΡ ΓΚΙΤΜΙΣ (Οί ζΕλλην«ες εφυγ«ν). Καί τό στριγγό κύλισμα των κάοοων πού μεταφέοουν τα κλοπιμαία, ταράζε* τα νεϋρα Μακρές συνοδείες χρι- ίκ.εί "Ελληινική φωτία. Κάτθ) άπό τή στάχτη τής Σμύρνης, κάτο) άπό τα έρείπεια τής ΜικρασιατΛής Γής, θά καϊνε πάιντα ιμεοικές σπίθες πού δέν θά σδύσοΐ'ν ΠΟΤΕ. Μερι στ'ανών τοϋ έθίοτερικοΰ, σέρνον- κοί τάφοΓΗοώω'ν. ΣκόοπΐΛ λκιι τλγ τΑ νπιιπίΐιη «,», .,«μ ..^ -λ Ή είκονογραφιική τη'" Ι ττού άττό £ξ( μηνων 6ρέφος —δ- κοί τάφοιΉράχιίν. Σκόρπια λευ κασμένα Κόκκαλα Μαρτύροίν θά μρνουν αΐώνια δείγραμα δικής μας Κληροινο,μιάς. Γιατί δέν νικήθηκε τό Γένος. Ό Στρατός δέν νικήθη κε. Τόν εφαγεν ή φαγο)μάρα) κι' οί άρλεκΐνοι μιάς σπείρας ποϋ έκμε ταλλεΰθηκε την άβουλία ενός Πά λατιοΰ. ΑΙΩΝΙΑ ή Φυλή, τό Γένος τό Έλληνηιό θά στρέφη τό δλέμμα ίΐηός τίς εκείθεν τοΰ Αίγαίου Πά τρίδες, μέ τεντωμένα τ' αντά> γιά
ν' «κούη πιό καθα,ρά τίς φωνές ά
πό τούς Τάφους των Ήρώων, κι'
άπ' τίς χαράδρες καί τούς ντερέ
δες δπου λευκάζουν τα Κόκκαλα
λύττες καί τίς λίιγσες χαρές ποού
χαρίζει ή θάλασσα. Σάν τέτοιο
πιρέττει ννά τό άτηοτΊΐμή<σουμε, σάν ενα μοιρολόι άινθρώτηινο πού ση- μαδεύο κ—ευθείαν στήν καρβιά «Μ' έλουζ'ες ιμάιννα μ' ε,ρενες στόν κόρφο σου μ£ ζέσταινιες γιά νά μέ οττείιρεις &άκ.ρυ στήιν έρημο τής θαλάσσας στ" άγιεριικά της ττλάττη;» Καθαιρό τραγοΰθι μέ δημοττικό άπόηχοας ττοτίζει τούς στοίχους της νά βλαστήσοιιν. νά γίνοΐΑΐ ώ ρι,μοι καιρτΓθ! γιά νά τούς γευττοθ.1 ιχέρειοτ άττλώνεται ύποδλτικά' Ι ττως γράφει — έκλαψε τή ναι/τική των Μα^τύροιν, πού ζητοΰν ΕΚΔΙ της όρφςΛΊα. ΕΤναι λοιττόν ένα εΤ-, ΚΗΣ Ι καΐ ΑΝΑΣΤΑΣΙ. δος ιτροσωτΓΐκοΰ ήμερολογίου πού Άλνήθεια, μδς συνεπηοε καί πά ,μάς ττεριγιράφει τούς καϋμούς καί λιν ό Πόνος. "Ας τελειο')νουμε λοι πάν τό Χρονικό μας. ΚΤΡΙΑΚΗ 28.8.1922 (πή.) Ή (ίποψινή νύχτ<ι δέν εμοιαζε μέ τίς Λλλβς. Πέρασε τα Μεγαλοβδόμαιδο τοϋ Γένους ΧΩΡΙΣ τήν Ά<νάστα- σι. Καί τα νυχτοπούλια άπότ|>ε κρώ
ζοιιν άλλοιώτικα καί τρέχουν κι' ού
τα νά κρυφτοϋν.
Πέρασαν τα μεσάνυχτα κι' άντί
θν-κος άλλοτε τύ τελευταΐο Αΰγου
στιάτικο Σα&6ατοκύρι<ιχο γιά τρα γούδια καΐ χαρές, τώρα άλλοι ήχοι ακούονται· Ντοτκρεκιές άπ' δλα τα σημεία τής Σιμι'ιρΛ·ης. Σπασίματα μ«γαζιών. Καΐ κάθε τόσο (Ιογγητά. Περνοΰν άπ' δλους τούς δρόμους καμήλια κατοιφορτωμένα καί κάρρα γεμάτα κλεμμένα στολίδια καΐ ε- πιπλα Χ^κττιανών. Κς' άνάμιεσα στό Θόρυ6ο των πυρο6ολισμιΐ>ν με
ρικά «ΩΧ» έκείν(ι>ν πού φεύγοΐ'ν άπ'
τα 6όλια γιά τό άγύριστο ταξίδι
καΐ θρήνοι καί χλάί^ιατα κοριτσιων
καί γυναικών πού προτιμοϋν τό θά
νατο άπ' την άτ'ΐιμωσι.
Ξαναγύρισε τό Ζάλογγο μέσα
στούς δρόμους τής Σμύρνης αυτή
τή φορά. Τα καλντερίμια γεμίξουν
αϊιια Μα*ελ<ό. Ό νυχτοπερπατη- τής ΤΡΟΜΟΣ τα σκέπασεν ΟΛΑ. Άνοιξαν τα ΤΑΡΤΑΡΑ καΐ ποίος ξέρη; "Ισίος, ίίπως λέγαν οί παληό τεροι, νά ΠΛΕΨΗ (κολυμπήση) τό τας τα α των μαξί μέ τα μ(ορά καί μέ τοΰς γέρους τιον, τρα βοΓη' γιά τήν προκυμαία) στηρί- ζοντας στή θάλασσα τή σίοτηρία των καί χα>νονται νά προφυλα-
χθοϋν δπον βρρΰν. ΟΛΟΙ άθώα
θύματα τής ΜΕΓΑΛΗ Σ ΙΔΕΑΣ.
ΠΛϊοι ξεκίνησΌν Λαό τάν τόπο
των καί πόσοι εφθασαιν· είναι δ.-
γνοχττον. ΟΛΟΙ αύτοι τάοίοσαν Ο
ΛΑ γιά τή Μεγάλη Ίδέα, καί γιά
πληηο>μή σφάχτηκαν, γιατί ετσι
τό ήθελε τό Αγγλικόν συμφέρον,
4
υπό διάφορον σατανικήν μορφήν. > φόρων.
Μέ τήν πρόφαοι τής κοτ'
αυτών
Έκ τής άουνήθους έκείνης πε-
δράσεώς των Ποντίων ά'/ταρτών ' Ζοπορείας πολλοί ύποκύπτουν καθ'
τούς όποίους ήδυνάτουν νά έξου- οδόν καί μετά πολυήμερον ταλαι-
δετερώσουν, μανιώδεις έπέδρα- ποιρίαν οί έηιζήσαντες, ράκη, άν-
μον είς τήν πυρπόλησιν -,ών έλ- ; θρώπων, διαοκορπίΖονται είς ά€ε-
ληνικών χωρίων τής περιφερεί- ' να τούρκικα χωρία τοϋ εσωτερι-
ας. Διαρπάίοντες τα διά κυρτω- ' κου άναμένοντες βοήθενα έ£ Ά-
εντατικών
μένων μόχθων καί
προσπαθειών κτηθέντα άγαθά των
άνθηρών έκείνων οίκισμών, προέ-
μισοϋ.
Παρομοίας απελαθείς ύπέστη-
σαν καί άλλαι πόλεις των παρα-
δησαν είς την οκληράν πρός τό λίων τοϋ Πόντου. Μέ τήν πάρο-
Εσωτερικόν απέλασιν των γερόν-
ιων καί γυναικόπαιδων, όοων δέν
έπρόφθασαν νά καταφύγουν είς
την προσταοία των είς τα βουνά
συμπατριωτών των. Πύριναι γλώσ-
σα φλογών υπεράνω των σκοτει-
νών νεφών τοϋ καπνοϋ νυχθημε¬
ρόν ήσαν όραταί έ£ Άμιοοϋ έμ-
ποιοϋσαι κατάπληΕιν κοί θλίψιν βα
θείαν.
Αί τουρκικαί Αρχαί άδιαφορού-
σαι είς τάς εντόνους διαμαρτυρί¬
ας τοϋ Μητροπολίτου Άμασείας
Γερμανοϋ Καραβαγγέλη, ύπεχρέ-
ωοαν αυτόν εν ώρα Χειμώνος νά
διασχίση έφ' άμάΕης άπεράντους
εκτάσεις πρός τό Στρατηγεϊον
τοϋ άρχηγοϋ τοϋ Άνατολικοϋ με-
τώπου Βεχιπ - πασά, τόν οποίον
εγνώριζεν άπό φοιτητής έν Γερ-
μανία, όπως διατάξη περιστολήν
τοϋ κακοϋ. Άλλά δν καί έτυχε ■":-
Εαιρετικών φιλοφρονήσεων έκ μέ-
ρους τοϋ φίλου στρατηγοϋ, έμφορ
τος καθηουχαστικών ύποοχέσεων,
απεδείχθη ότι ή επίσκεψις άπέ-
δον δμως τοϋ χρόνου ή πολιτικη
κατάστασις μεταβάλλεται. Ή Νέ-
μεσις κρούει τάς θύρας τής Τουρ-
κίας. Τόν υπό των Τούρκων κα¬
τακλυσμόν κα'ι τήν σκιεράν νέ-
φωσιν διαλύουν 2ωηρά χρώματα
τοϋ ούρανίου τόΕου. Μετά τήν
κατατρόπωσιν των Γερμανών κν
τώ Δυτικώ μετώπω καί τήν διάσπα¬
σιν των βουλγαρικόν ορδών υπό
τοϋ ενδόξου έλληνικοϋ οτρατοϋ,
τήν 15)28 Οκτωβρίου 1918 συνή
φθη άνακωχή. Κατήφεια καί πέν-
θος άπλοϋται είς τήν αίμοβόρον
Τουρκίαν. Δικαία τιμωρία άπειλεϊ
διά τούς κατά των Χριστιανών
βανδαλιομούς. Οί έπιδιώσαντες έ
Εόριστοι φιλελεύθεροι ήρχισαν ά
πανερχόμενοι στάς έρειπωθείσας
έστίας των. Ο Μητροπολίτης Ά¬
μασείας επι άγγλικοϋ θωρηκτοϋ
άποβιβόΖεται θριαμβευτικώς καί
έν συναγερμώ τοϋ δεινοπαθήσαν-
τος Ποιμνίου γινεται μετά φανών
καΐ έΕα.ιτερύγων δεκτός. Δευτέρα
έορταστική ουγκέντρωσις έν Ά-
6η άκαρπος. Ή κατάστασις έπε- μισώ ύποδέχεται τήν αποστολήν
δεινώθη καί αυτού τού Μητροπο-
άγουοαν ώς έΕόριστος. Τα Σχο-
δσοι σκέτπονται ιμέ τήν
τους
Ντΐνος Ταιξιάρχης
καρδιά
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΑΞΕΧα.ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ
ΙΣιτνέχι|α έκ τού προηγουμένου)
Κοτά τα μεσάνυχτα, ή όμώδα
• Μΐτηροϋσε τήν άνατολική διά
""Ι, άντιλήφθηκε στό άντικρι«νύ
«Ίβάτι καΐ δχι σέ μεγάλη άπό-
ποδοβολητό άπό άλογα καί
ματα άπό τσιγάρα. Νομίζον
'·: πως Είναι οί άναμενόνοι τσέ-
τομπουρώθηκε στίς θέσεις της
111 Χωοίς νά χάση καιρό £ρριξε
ΐ»ι«Ες τοικρεκιές στβν άέής οί τσέ
!', ο»τε καί τίς άλλες. "Ισως για
την
τούς π&ρίμενε καί
"Κϊησαν χαλό ν1 άλλάξοι«ν ,ιορεία
"»' άναχωρήσονν δι' αλλης δδοϋ.
'ό δεϋτερο έπεισόδιο 'Ε,έαιχίΐσΐ
'«ομα ενα κυρκιχάτικο πρωίνό,
Ι" ω»α ποΰ ό κόσμος ήταν στήνχ
Μα Αυτή τή φορά είχαν κα
ΐ ο{ άφιλότιμοι^ ινα μποΰν
στήν ΚαρΒάλη χοιρίς νά τούς
εϊδηση κ<χνείς κ.αί νά έγκατα "ν "άνάφεντά&ες βτήν κεντρι ϊ μπροστά στόν σταθμό Χρ)χή; ακ<η6ώς. ,'Τ"ι βοέθτριαν πρό άπροόπτου ατι'Χ0ι συιιπατριο,τες μου καί ^ νά όργανώσουν την τους 8πως καί Λρωτντε "α γιά ν' Λντιμετο) τόν καινούογιο κίνδυνο, καί ( τρόπος έκτός άπό τόν διπλο) 0 δέ ύ μέ ρε6ε ^,!·εΐητα θά μπο ' άποφύγοι*ν τίς δυσάρε- ^ "ι πρόκοιτοι τοΰ τόπου, τελΕ'<')σε ή ίκκλησία, πηραν "υ μερικούς νέους καί τρά ά ΤοΟ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ σεις των. Άπό πίσω τούς άκολούθη σαν καί μϊρικά παιδία — μεταξύ των όποίθ)ν καί ό υποφαινόμενος — ποΰ ηθελαν «ϊοίοις δμμασι» να ε ξαχριβώσουν τί εί&ους άνθρωποι ή¬ σαν αύτοί οί τσέτες "Οταν φθάσαμε έκε,ΐ, σταθήκα αϋτό άπαιτοΰσεν ή Γαλλική διπλω λ'Του ϋποχρεωθέντος νά λάβη διά ματία, ή Ίταλική άλαζονεία κι'| Εηράς τήν πρός τήν Κων)πολιν ή ά(ΐχηιμοσι'>νη των Ρώσων.
Στήν πριοκυμαία δέν πειοάζουνι
καί τόσο πολύ, γιατί ύπάρχουν τα λεϊο έκλεισαν μεταβληθέντα είς
ξένα -τολεμικά καί όπιοσδήποτε φο νοσοκομεϊα καί περιδεής ο κόσμος
δοϋνται. Τή νύχτα δμως %ι' έκεί
γίνεται χαλααμός Κι' ή Κόλαση
ασφαλώς θά είναι έν«α όλόδροσο' έΕέλιΕιν. Καί τήν μέν πόλιν τής
λειβάδι μπροστά στό τουρκικό δο- ΆμιαοΟ φεισθέντες επί τοϋ παρόν
γιο. Στήν σοκάκα, λίγο πάρα πά-|
νο) άπ' τοϋ Πανάρετου σφάξουν.
δν>ό άρμενόπουλα καί καρφώνουν έκ μέρους των περιπολούντων πο-
στόν τοϊχο Ινα άρμενόπαπα. Στήν' λεμικών σκαφών των Ρώσσων.
Άρ.μενιά, γύρω άπό την Άρ·με- ,
νάκλτ,σα τού Άγίου Στεφάνου περιωρίοθησαν εις τήν έΕοριαν
χαλά δ χάαμος. Έκατοντάδίς Άρ τής όμόρου Κοινότητος ' Ανω Ά-
άνέμενε τήν περαιτέρω δυομενή
τος διά τόν φόβον βαμβαρδισμοϋ
μένοι, όχυρο)μ«.ν-οι πίσιυ άπό τούς
πανύψηλους τοΐχους τοΰ αΰλόγυ-
ρου τής Έκκλησίας χτυποΰν άλύ
πητα τοΰς Τούρκους Πολλοί προσ κατοίκων. Την 27ην Δεκεμβριού
μισοθ (Καδή - κιοϊ) άποτελου-
έκ 3.000 άμιγών Έλλήνων
πάθησαν νά σοιθοϋν σάν προστα
τευόμενοι των ξένων δυνάμεων^ μά
1916 κυκλώοαντες περιέσφιγΕαν
υμι τ ξέ δυνάμεω^ μά
γελάστηκαν. "Ενας "Ελλην άξιω-'την ακροπολιν ταύτην τής Άμι-
ιματικός, Σμυρυαϊος, ζήτηοε νά οοϋ καί μέ την δήλωσιν ότι ό Δι-
σωθή άπό τό Γαλλικό τμήμα πού
έμπάρκαριε τοΰς ϋπηικόονς καί
τοΰς .τροστατευομένους τής Γαλλί [ πλατεία, έΕηνάγκασαν τόν πλη-
ας. Ό επί κεφαλής Γάλλος λοχα- θυσμόν λίαν πρωί είς συγκέντρω-
οικητής θά τούς ομιλήση έν τή
ιαιν μέ τήν έλπίδα έπανόδου είς
μ>ε λίγο παράμερα ϊμεϊς τα παιδία 5αμάλι στό αίμα. Σήμερα ξημέοω ΚΕΡΑΤΑΛΑΡ (οπίσω χερ...) μα,ς
καί ξαφνικά δλέπαμε μπ^οστά μας' σε χωρΐς έκκλησιές. Ό Μεγάλος διεσκάρπισεν δλους Καί δ άξιο>μα
καμ+ιιά τοιανταριά όρεσίδιους, νά Λ,εσπότης λείπει άπό κοντά μας. τικός αύτάς ήταν δ γράφων. Τρά
Οί Τοΰρκοι. ό ΝονρεντΙν τύν έ'κλει 6ηξα γιά τό σπίτι, δπου εφθασα
γός τ(>ν εδιωξε βρίζοντάς τον μέ
χυδσ^ες υβρείς, ώστε καΐ οτύτός
«αί πολλοί αλλοι νά διερωτΛντατ τάς έστΐσς των. Στρατιώται, χω-
αν είναι άλήθεια ό μΰθος πού πι 00Φύλακες καί τσέτες άνριωπο)
στεύαμε γιά -'- δ^η- " ' — '
κή εύγένεια.
κός αντός ετρεξε νά πάγη στά
Γαλλικό Προξενεΐο, Τσιος &ρισκό-
ταν τρόπος νά Οίΰθή Μά μάλις
έφθασεν έκεϊ, κατετρ-θασε καί μία
ΐλη τσυρκικοΰ Ίππικοΰ, μέ όπλι-
σιμβν αρτιον, καί μέ τό ΓΚΕΡ1
την δήθεν Γαλατι-
"Ετσι ό Άξκοματΐτ
τοϋ έλληνικοϋ Έρυθροϋ Σταυρου
κομίΣουοαν υγειονομικόν υλικόν.
Τα σχολεϊα άνακαινί2ονται, ή ό-
γορά ζωογονεϊται, ή έμπορική κί¬
νησις άναΖωπυροϋται καί γενική
άνακούφισις κα'ι χαρά έπικρατεϊ.
Συντετριμμένη ή τουρκική κυβέρ¬
νησις ύπογράφει τήν Συνθήκην
των Σεβρών καί εύρέως κυκλοφο-
ρεϊ ή χαρμόσυνος είδησις τής ά-
ηοβιβάσεως έλληνικοϋ οτρατοϋ είς
τήν ωραίαν νύμφην τής Ίωνίας.
Τα έλληνικά πολεμικά αύλακώνουν
τα γαληνιαϊα νερά τής Προποντί-
δος κα'ι επί τοϋ θρυλικοϋ Αβέ¬
ρωφ άγκυροβολοϋντος πρό των
σουλτανικών άνακτόρων κυματΙΖει
ή γαλανόλευκος. Πόντιοι πολεμι¬
σται δνδρες άδάμαστοι καί γυ-
ναϊκες άμαΖονες πάνοπλοι έφιπ-
ποι καλπάΖουν δι" επίσημον επί¬
σκεψιν είς τόν αύλόγυρον τοΰ
μεγάρου τής Μητροπόλεως έπικα-
λούμενοι τήν εύλογίαν τής Έκ-
κληοίας.
Π. Χ. ΒΑΛΙΟΥΛΗΣ
ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ
κάθο>νιαι σταυρυπόδι στίς καρέ-
κλες το& καφενείου ποΰ ήταν δίπλα σαν α> ^,α σκοτεινό κελί' τού Τρου Γώος, χωρΐς νά πά·θω τίποτε.
στή χωροφυλακή καί ν' άπολαμΰά
νοιν τόν τούρκικο καφέ τους. "Ολοι
τους ήσαν όπλισιμένοι σάν άστακοι
ώς τα δόντια καί μερικοΐ είχαν στή
σει σέ πυραμίδες τα δπλα τους, έ-|
νώ άλλοι τ ά κρατούσαν στήν άγκα
λιά τους. |
Ό άρχηγός τους ήταν Ινας κου
τσός καί κοντούλης μάλλον", μέ μια
ά'σπρη μπελερίνα άπό χασέ στούς
άδ ά ό ήλ
ρη μ
ώμους κ' έ'νο. σκιάδιο γιά τόν ήλιο,
ίπίΓΓς άπό χασέ Δέν ξέρω εάν ή
,ς άπό χασέ. Δέν ξέρω εάν ή
ταν δ περιβόητος Τοπάλ Όσμαν.'
Σέ λίγο έτοιμτισθηκε ε'να πλοΰσιο
τροπέί:ι, μέ κύριο πιάτο τα πιλάφι
καί τοΰς καθουομάδες Κάθησαν
Υλύ κατα&ρόχθισαν τό·ν περίδρομ.0
οί έοίφηδες καί στό τέλος. άψοΰ
πήρο(ν καί τα μπαξίσια των στα Ι
χερ;α> σηκώθηκαν κΓ ε'φυγαν χιορΐς Ι
νά πειράξουν κανένα. "Ετσι γλυτω
«αμε άπό τό στάμα τοΰ λΰκου έ-1
κείνη την ημέρ·α, χάρις στήν δεξιο
τεχνία μέ τήν δποία χεκ«σθηκαν
τό ζήττ>αα οί τοπικοί παράγοντες.
'Επίσης συνετέλισε κατά έ'να μέρος
καί ή ψυχραιμία πού Ι&ειξαν οί κά
τοικ«.
ΓΙΩΡΓΟΥ ΡΟΥΜΗ: ΣΕΛΙΛΕΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ ΚΙ' ΑΠ
ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΗΝ ΣΥΜ-
ΦΟΡΑ
•Απτό ττ,ν έκδσση τό «Έλλη,νιικώ
Βιβλίο» κυκλοφόρτνσε σέ έττιμελη-
μβνη έκιδοση τό καινούργιο 6ι6λίο
τού Γιώργου Ροιιμή «Σελίδες άττ'
την Κατοιχή» κ Γ άλλα διηγήμσ-
έ τού, γνωστάς
άφηγηιμά τού
τοά». Ό
άττό τό ΐσταρικό
Τ"1»
ς ς ρ
γιά τήν πλατεία, γιά νά
άπό κοντά τοΰς ύιμηλοΰς
τ">ν κιιΐ νά τοϊις ποοα
λθ έπιδαψιλεΰ
σρ φ
Γκελίορ», ιμός δίινει στΐς
νέες τού σελίιδες ολάκληρο τό δρά
μα της Κατσχη-ς άλλά κσί τής^
Μικρασιατΐ'κής Καταστροφη^, μέ
τήιν εύ<αιρία 50 χρόνων άττό τό" χαμό της 'Ελληινικής Ίωνίας. Άπό την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημ,α τοΰ πατριώτη μας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ?δέες γιά ενα σωρό δμορφα δώρα, τώρα πού πλησιάζουν οί ήμέ- ρες των έορτών. Τα βάζα, οί φοντανιέρες, τα κηροπήγια, τα μπόλ είς δλα τα μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυροι, δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. Άλλά δέν είναι μόνον αύτά. Τα μαχαιροπήρουνα δλων των έργοστα- σίων τοθ Κόσμου, σέ ύπέροχα. σχέδια καί τιμές άπσθήκης. Μην ξεχνατε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο επισκεφθήτε τό κατάστημα «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚ.ΕΟΥΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική έκπτω¬ σις γιά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν Σμυρ- ναΐο έπιχειρηματία. Έπίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι- κειμένων τοΰ εϊδους μας. Άφιερωμένα «τα 50 χρόνια τής Μικρασιατικήν Κα- ταστροφής τα βιβλία τής κυρίας Στέλλας Έπιφανίου - Πε¬ τράκη «Δύσκολος Δρόμος», μυθιστόρημα, καί «Τραγούδια τής Σμύρνης», δίνουν μιά σωστή είκόνα τής ως τό 1922 ζωής τής Σμύρνης. 'Αξίζει νά μή λείπουν άπό καμμιά Β·- βλιοθήκη. Πωλοΰνται στά βιβλ'.οπωλεΐα «Κολλάρου», «Σιδέρη» καί σ' δλλα. Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΟΣΕΟΣ ΜΙΚΡλΣΙλΤΒΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΡΗΝΗΣ (ΤΣΕΣΜΕ) Σι/μιμεηεχοντα κα'ι αύτη μέ τή σει,ρά της στίς ττάνδη,μες έκδηλώ σεις γώ την σαμτηλήιρωση 5Οετί- ας άττό τή ΜΜρασηατπική κατα- στροφη, ή "Ενωσις Μικρασιατώ". ττε,ριφερείας Κρηνης (Τσεσμέ) έ¬ τελεσε την ττερασιμένη Κοριακη στήν έχκληκχΐα τόΟ Άγίοο Χαρα- λάμπους (πεδίον "Αρε,ως) μνη·μό· συνο μέ άρτοκλασία για τα τρα γικά θύματα ττΐς (διαίτι&ρης πα- τρίδας της, γονεΐς, άδελφούς καί σνγγεΛκεΐς. "Υστερ' άπό τή θεία λειτουρ- γία οί τπριοσελθόντες συμττατριώ- τες μαζί μέ τούς φίλοιος των καί άδλώ τούς έχττροσώτπχις των Προσφυγΐ'κών Σωματείων τρώθηκαν στό γειτονΐικό κεντραι' «Άλσος», δττου τούς έδεξιωθη κα' ,μέ έγικαρδ.ότητα τούς έφΐλεψε σΰκτσωμο τό Δ, Συ,μ&ούλ.ο της ε¬ νώσεως καί δπου ,μετά σΰντθιμη είσήγηση τοΰ Πρόεδρον κ. Παδά ση ό λάγος δόθηκε στόν ό,μιλητη της ήιμέρας, τόν έκλεκτό Βουρίλιώ τη ονγγραφέα λασγράχ^ο καί τα «,τιιχο συνεργάτη ιμας κ. Ν. Μηλι- ώρη, ό όττοΐος μέ τή φυισιική τού εΰψράδεια καί τα άδρά τού νοή- ,ματα έσαγήνβυσιε τθ σκροατήρο, ττού μέ άδιάτττωτη ττροσήλωση τποοραιιοολούθησί τήν ώραία τού ό- ,μιλία καί τόν έχειροιιορότησε ζω- η;ρά. ΆφοΟ κατά πρώτον συνιχα· ρει τό Δ. Σ. γιά τή ονμμβτοχό τού στίς έττιβσλλόμενες αύτές, α- ττό Ιστορική άνάγικη, ττανελλήνιες έχ.δηλώσεις άνεφέρθη μεταξύ άλ- ων, στήν άττοφασιστική ταμή, πού έττέιρερε ή ,μιεγάλη καταστρθ'ψή' στήν ϊστορική πορεία τού έλλη- νισμού, ό όητοΐος αψού άναπττύ- χθηκε στή, τπρώτη τού κοιτίδα, τή Μικρασία, καί διαδόθηικε άττ' έ- κεΤ σ' δλο τόν τότε γνωστόν κό- σιμο καί ό οποίος διατήρησε τόν έθνικό τού χαρακτήρα παιρά τίς όλλοτάλληλες έπιδραμές καί υπο δοκλώσεις, έσταιμάτηισε άττότομα τό δραμο τού μέ τή Μικιρασιατπ- «ή Κατταιστροφή, "Εν συνεχεία, έ- τόνιο»; τίς έτΓθΐ»3ο6ομητικές έττι- ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΑΝΗΣΥΧΙΑΙ ΔΙΑ ΤΘΝΕΛΛΟΝΤΩΝΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΙΝ Ό θεσμός των 'Εμττορικών καί ΒιαμηχθΛΊΐκών 'ΕπΐιμΒληττηρίων θά θά κινδυνεύση νά ττερκΐτέση Ις ,μαρασιμόν, εάν διά τοϋ νέου ερΐ Έττιιμεΐληπτίρίων, νόμου δέν έξευ- ρ>3θή ή χρυσή ταμή, ούτως ώστε
κοι τόν χαρακτήρα των, ώς προ-
σώτπων δηιμοισίθν διικαίου, νά δια-
τηρήσουν τα 'ΕττιιμβληΓτήρια, άλλά
«αι νά άτΓθΚτήσουν καί πάλιν την
άτταιραίτηιτον αύτονοιμιίαν χαί ίτρω
το6ουλ!αιν ττρός έκττΐλήρωσιν δλον
των λοΐΉών σκοττών των».
Τό ανωτέρω εδήλωσε χθές με-
ταιξύ άλλων ό τπρόεδρος τοϋ ΕΒΕ,
Αθηνών κ. Ι. ΚθΛ«ειλΛΟτηχιλος, ό
όττοΐος εξέφρασε σοβαράς άνησυ
χίας διά τό (μέλλον τού θεσιμού
των Έμπτιαριικών καί Βιομηχανι-
κών ΈτΓΐιμεληιΤηιρίων.
Α! δυσχέρειαι τής έττανδρώσε-
ως, Ρδία είς ανωτέρα στελέχη., τό
άττό τΓθλλών ετών χρονίζον ττρό-
δληιμα την άναμορφώσεως τού θε
σμού διά τής ψηφίσεως τοΰ νέον
νόμου ττβρϊ ΈττΐιμιεληΓΓηιρίων, α!
δυσχέρειαι αί προκθντουσαι άττό
την ύ-ΤΓαγωγήν των Έττιιμιελητηρί-
ών είς τάς διατάξεις ττερί δηιμοο·!
άς διο,κήσίΐως, όμοθ μέ τα άλυτα
οίκοναμικιά ττροβλήματα τού τορτ
σωττιικοθ, συνθέτοι; μίαν πραγμα-
τΐ'κάτητα, ή όττοία έγκυμονεΐ σ^-
βαιροθς κμνδύναυς διά τό μέλλο/
τού θεισιμοθ, ετόνισεν ό ττρόεδρος
τού Ε.Β.Ε.Α.
Τα 'Εμτταρικά καί Βιομηχανικά
Εττΐ'μελητήρια, συνέχιισβν, εΐνα
όργαν:σμοί αύτοδιοικούμιενοι, άλ¬
λά ίδιότυττοι. Τό έργον των, είς
ωρισμένους τομεΐς, άτττεται της
δημοσίας διοικήσεως (τήρησις μη
τρώου έμττόρων καί διομη,χάνων,
τήρησις έμττορΐ'κοθ μη/ηρωου, θεώ
ρήσις τιμολογίων είσαγωγής - ΐ
ξαγωγής κλττ.) κα! δΐκαιαλογςΐ
τον χαροκτηρρισιμόν των ώς όργα
νισ,μών δημοσίου δικιαίου. Τό σο¬
βαρώτερον δμως έργον των 'Εττ
μεληττηιρίων άφορά είς την συν£-
χη μελέτην των τΓρσδληιμάτων τού
έμττορίου καί τής βιομηιχανίας,
καί μέ γνώμονα τήυ καθηιμ&ρινήν
έτταφήν μέ την τηραιγιματικότη'τ.τ
καΐ τήν τπεΐραν των οικονομ ικών
δεδαμένων, την υποβολήν ύπευθύ
νού γνώμης τπρός την Διοίκησιν.
Παραλλήλως, έργον των ' Εττΐιμελη
τηρίων είναι ή συνεχής μεταξύ
των έτταιφή καί άττο κοινοϋ άντι,με
τώττησις των γβνψκών ττροβληιμά-
των, ώς τούτο είχεν άιρχίσει νά
γινεται άττό τό Γνωμοδοτιχόν Συα
δοΰλιον των 'Ετθ'μελητηρίων. Πέ
ραν αυτού ή έ<τφοσύττησις τώ» ΈτΓΐΙμελητη,ρίων είς τήν Μόνιμον Διάσκεψιν των ■ΕΐΓΐιμελητηριων των χωρών τής ΕΟΚ κιαι ή σννε- χής τπαροκολούθηοηις των έργασ1 ών ταύτης. 'Εκτός δέ των άνωτέ ρω ή θετική σιυ,μβολή είς τήν οΐκ.7 ναμιικήν άνάτττυξιν τής χώρας και την ανάπτυξιν των έξαγωγών, κα· θώς καϊ ή συιμδαλή είς την έτταγ- γελματΐ'κήυ έκττταίοευσιν, έιμττορ.· κήν καί τεχνιιςήν. "Υπο τό σημερινόν νομικον κα- θεστώς των ·ΕπΐιμεληχηρΤων, κατέ ληξιεν ό κ. ΚοτΛ«ελλότΓουλος, πάντα τα ανωτέρω πρωτίώοντα εργα των Έπιιμελητιηιρίων τείνουν νά ΰττοχω ρησουιν, ττ<αιρ' δλην 6έ την υπο των Διοιικήσεών των έπιδεικνυο,μένη^ καλήν θέλησιν, ό θεισμός θά κιν¬ δυνεύση να ττεριττέση είς μαρα- σμόν, εάν διά τού νέου ττερί 'Εττ'. μελητηρίων νόμου δέν εξευρεθή ή χρυσή ταμή. ΚΥΡΟΥΤΑΙ Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ - ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΔΙΑ ΔΑΝΕΙΟΝ 23,5 ΕΚΑΤ. ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ Κατεττέθη είς την Συμβουλευτι- «ήν 'ΕτΓΐτ,ροτΓήν σχέδιον νομοθετι- χού δοττάγμαΓΓος πειρϊ κ,υιρώσεως τής ΰπογραφείσης την 2αν Ό- χτωβρίου συμβάσεως μεταξύ τού 'Ελλη.νιικοΰ Δημοσίου καί τής Διε- θνούς Τραπέζης διά τήν δανειοδό τη,σιν τής Ελλάδος μέ τό ποσόν των 23,5 έκατ. δολλαρίων. Τό έν λόγω δάνειον διά την «εφαρμογήν τοΰ Β' ΈΞκτηαιδευτικού Σχεδίου» τπρόκειται νά χρηιματοδοτηση: Ιον. Τήν μελέτην, κατασκευήν καΐ έξοττλισμόν 5 Παιδαγωγικών Άκαδημιών, των σιχολών τού Πα- νετπστημίου Πατρών, 8 κέντρω" ταχυρρύθμου έκτταιιιδεύσεως, 3 έ- τΓοΐγγελμαΓΓΐικών γεωργικών σχο- λών, 12 νέων γεωργικών σχολών 5 σχολων τουριστπκής έχτταιδεύ- σεως καϊ την βελτίωσιν έγκαττα- στάσεων τής Άμειρικανικής Γεωρ¬ γ ιικής Σχολής Θεσσαλονίκης. 2ον. Τόν έξοττλισμόν 3 κινηντών μονάδων ταχυρρύθμου έκτταιδεύ- σεως. 3ον Τόν έχτταιδευτικόν έξοττλι¬ σμόν 5 ΰφισταιμνέων και 5 ΐπτό κα τασκβιήιν κέντρων ταχυρρύθμου έκπαιιδεώσιεως καΐ 4 νέων σχολων έμτΓορΐικής ναντιλίας καΐ 4ον. Παροχήν τεχνικής βοηθεί¬ ας διά την εφαρμογήν τοϋ σχεδι- ου ύπύ ιμορφήν έμττειρογνωμόνων καΐ ύττατροφιών Ή διάρκ'εια τού δανεΐου ττροολέ ττεται 2Οετής μέ 5βτη χαριστικήν ττερίοΐδον ττιρός εττΐΓΓΟχιον 3'/4% καΐ ττραμήθειαν άορανείας % τού 1%. "Όττως άναφέρεται είς την ιΐση γητιιικήν έκθεσιν τό σχέδιον προ- βλέτπεται νά ττορατωθη την Ιηή» 'Ιουλίου 1976, ή δέ συνολική δα ττάνη θά φθάση τα 1.317 έκατ. ττρο'ιόν τού δανείιου καί 612 έκατ. λοιττών πόρων τού τΓροϋττολογι- σ.μού ♦♦♦♦♦ΦΦ»Φ»>ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ·Φ»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΒΩΞΙΤΑΙ
ΤΓτώσεις τής συσττειρωσεως τού
στόν έλλσδΐικό χώρο, καθώς καί
τήν εύεργετική έττίοραση, ττού εΐ-
χε ή τταρουσία τού προσιφυγικοΰ
στοιχείον στήν καινούργια άνθηση
τού έλληνισμοΰ Παράλληλα ύττέ-
δε ξε την άνάιγκ.η τής διατηρήσε¬
ως <αί δαδάσεως τού Μικρασια- τικού ττνεύματος άπό τούς ξ&ρι- ζωμένους κα1! τούς άπογόνους των μέ γρατττά μνημεΐα μέ Μοοσεΐ»; κα! μέ κάθε άλλο ττρόσφορο μέ- σο. Την έχδήλωση έ<λειισε ή σύ>'·
τομη όμιιλία μαάς σεβαστής κυ-'
ρίας άττό τα Άλιάτισατα τής κυ-
ρίοος Βάνγκου, καθητγητρίας ττθ'Ί
έδίδαιξε έττ! μιά 2ΟετΊα ψυχολο·'
γία στό Πανιετιστήμιο τής πόλί-
ως τού Μεξΐκού, ή όποια μέ λό
για θεριμά καί τταραιδείγιματα πε.
στικά άμίλησε γιά τή δύναμη τη;
άγάττης καί έττ 6αλλόμιΐνη συναδέ>
φωση μεταξύ των άνθρώπων άδ'σ
κρίτως φυλής κα! θρησκεύματος.
ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
Δικηγόρος
Διεύθυνσις:
ΠΑΡΑ ΤΩ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩ
ΓΡΑΦΕΙΩ κ.
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ
Οδός Στουρνάρα καί Ζαΐμη 1
Αθήναι
Τηλ. 636.243 - 6466.052
Ή άξιοποίησις των ττλουτοίΐτα-
ραγωγικών τπτγών τής χώρας μας
άπετέλοσεν, ΤΓθλυοιυζητούμενον &έ
μα, χωρΐς νά αττουσιάζουν καΐ οί
διαστρεδλωταΐ τής τΓραγιματικο-
τητος, οί ότηοΤοι, μοιρολατρικώς,
ΰττεστήριζον, δτι είμεθα πτωχο!
καί, ώς έκ τούτου, καταδικασμ«-
νσι είς αιωνίαν οικονομικήν καχε-
ξίαν! Έν τούτοις, ή χώρα μας
διαθέτ».ΐί καΐ ττλουσίας καΐ ττοικί-
λας τοιαύτας ·πΛουτοττιαραγωγ -
κάς ττηγάς· άλλ' έκιείνο τό ότποΐ-
ον Βλεπτεν, ήτο ή Ίεράρχησις άξι-
οτΓοιήσεως αυτών, Τσως καΐ λόγω
των έθνικών περιπετι,ώιν. Άφ' ής
δμως, στιγμάς, αί συνθήκαι αύ¬
ται μάς τό έπέτρεψαν, είδομεν ά-
ξιοτΓθΐούμενον τόν ύδάτιινον δυνο-
μικόν κα'ι τοΰς λιγνίτας τταλαιό-
τερον, ήδη δέ την τύρφην, διά τή Λ
ΤΓαιραγωγήν ήλεκτρικής ενεργείας
ένώ έκτεταμόναι έρευναι διεξάγον
ται διά την ανακάλυψιν κοιτασμά
των γαιανθράκων κ.λπ.
Συνυφασιμιένον ττ.ρός τα ανωτέ¬
ρω εΤινχχι χά) τό άττό μακ,ρού χρό¬
νου έκδηλούιμενον ενδιαφέρον των
ξένων έπιενδυτών, διά τούς 'Ελλη
νικοΰς βωξίτας, ττρός τόν σκοπόν
Ιδρύσεως βιομηχανιών ΤΓθοραγω·
γής άλουιμίνας καϊ άλουμινίου
Αυτήν την στιγ,μήν, τρείς τούλα-
χμστον άλλοδατΓθΐ δμιλοι έχουν κ
δηλώσει έντονον ενδιαφέρον, οΰδό
λως έχοντες άναστείλει τήν δρα-
στηιαιότητά των επί τού θεματος,
ώς άτΓθδϊΐπ<νύεται έκ των συχνώ.' ενταύθα έπισκςψεων άντιττροσω- ττειών των, διά τήν διεξαγωγήν δι ατΓραγματεύσεων. 'Εκ παραλλή- λου, ή Πολιτεία διατηραγ(/οττεύβ· τοοι έχη τού τηρακιτέου, μέ γνώμο¬ να, φυσιχά, τό εθνικόν συμφέρο·. Είς τα ττλαίσια αύτά έντάσσε. ΖΗΤΕ1ΤΑΙ μικράς, γνωρίΖιβν νό οδηγή ποδήλατον. Πληροφορί¬ αι είς τα γραφεϊα μας, Νίκης 25 'Αβήνα'. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ δικηγόρος ΒΑΣΙ/-ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΛΗ2 Πολιτικάς Μηχανικάς λΐΐτεφέρθτισαν Γαμβίπα 4 βος βθοφος τηλεφ- 00β.&0« [ΝΑΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Περακολβάβηβις τής «|»λ4Ε·ία>ς
τί)ς ένδρικίΐς Μόδας
ΟΔ©Σ ΒθΐΛΗΣ 41
Ττΐλέφ. 236^72
ται καΐ ή σκέψις πβρί συστάσβως
ε (δι κου φαρέως διά την άξιοττοη-
σιν των βωξιτών —ή τταροΰσα
στήλη ττρώτη έφερεν είς τό φώς
τούτο καΐ έτΓεδεδαιώθη έξ αρμο¬
δίων ττηιγών— τό έθεσε δέ ^έκ νέ¬
ου, τηροχθές, δι' ύττοιμνήιματός τού
τπρός την Κυβέρνησιν, ό έκ—ροσω
ττος μιάς των τταλαιοτέιρων μετταλ-
λευτικών έταιρειών τής χώρας
Είς τον έν λόγω φορέα, ώς εΐχε
γράφη, £&ει νά μετάοτχουν τό Δή
μόο-ιον (διά τής ΕΤΒΑ) ή Δ£Η
καΐ αί 'Ελληνιικαΐ μεταλλευτικαί
έπιχεΐιρήσεις, έξασφαλιζαμένων, οί
τω, των κεφαλαίων, της ήλοοτρι-
κής ενεργείας καί τής πρώτης ί>
λης, άτπαραιτή>Γων διά την έγκατά
στάσιν ονγκιροτημάτων άξιοποι ■
ήοιεως των βωξιτών. ΎτΓοστηιρΙζί
ται έν προκειμένω# δτι έφ' δσον
διαθέτομεν τούς συντελεστάς αύ-
τούς, σκότΓΐιμον είναι νά μή έκχω-
ρούμεν τα δικαιώ,ματά μας είς ξε-
νους -—- δταν μάλιστα εχωμεν καί
τό ττροηγούμενον τταράοειγμα τ*ής
έγκαταστάισεως άναλόγου βιομη-
χανίας υπό ξένης έταιιρίας.
Βεβαίως, γεννάται τό έρώτηιμα,
κατά ττόσον ή τεχνική μας, προ.
τταίδευσις μάς έττιτ'ρέτηει τήν ανά¬
ληψιν ενός τοιούτου έγχειρήματος,
χωρΐς νά τηροσφύγωμεν είς τούς
ξένους. 'ΕξυτΓαχούετιαι, δτι ή συν
εργασία μετά των ξένων θά ύπάρ
χη^ άλλ' ή έκτασις αυτής δέν ττρέ
τηει νά ΰττερδαίνη τα δικαιώιματα
«ρόαγιαλτις».
ηροκύτττει, ωσαύτως, καΐ τό ζή
τηιμα τής διαβάσεως της παραγω
γής, ή σσοαρότης τού όττοίου δέν
εΤναι δυνατόν νά τταραγνωρισθη.
Τήν απορρόφησιν, ο,μως, της πά
ραγωγής αυτής, οΰτε οί ξένοι δύ
νανται νά μάς την έξασφαλίσουν,
ό ταν αί διαμορψούμεναι διεθνεΐς
συνθήκαι είναι δυσιμενεΐς, δττωί
συμδαίνει σήμερον καΐ ημείς του¬
λάχιστον, αποδίδομεν είς τό γεγο
νός αύτό την είς μακιρος παράστ·χ
σιν των διατΓραγματεύσεων, έ< μβρους των άλλοοαττών ένδιαφερο μένων. Συμτπερασιματΐικώς, φρονούμεν δτι ένδείικνυται ή σύστασις έβνι- κου φορέως, ό όττοΐος διά λογα- ριαοιμόν τού Δη,μοσίου, θά χειρί- ζεται τό δλον θέ,μα, συνεργαζάμε νος μετά των ξένων, είς περιωρι¬ σμένην έκτασιν, πρΊν γε^ίνηθοθν1 καταστάσεις, άττό τάς οποίας, αΰ ριον ΐσως, θά είναι δύσκολον νά άτταγκιστρωθώμεν! · · . Γιέ. τ4 ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τετ πόνον της ΣΜΤΡΝΗΣ η Λ·- γ·τ**νις «. ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έξέδωσβ τό Μυβιστέρη- μό. της : «ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ» Πωλεϊται στά Κεντ^.κα Βιδλι·- πωλεϊα, σττιν ΒΣΤΊΑ ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΟΣ Ι ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρύτση 8. ι χαί στά γραφεϊα τής εφημερίδος Ι μας «Προσφυγικός Κόσμος> ΝΊ-
κττς 85,

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ |
Άναμνήσειο άπό την !
Καταστροφήν τήο Σμύρνηα
ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγονμ#"ου)
Άτηεφαισΐοχχΐμβν νά όδεύσωμε·/
•πρός την -προκυμαίαν τής Σμύρ¬
νης διά νά έτπ6ι·6ασθούμεν στά
κχβράβια τής σωτηρίας.
Ό πατήρ Βασίλειος εγνώρισε
καλώς την απόφασιν τής Άγκύ··
ιρος καί την φριικτήν τύχην ττού
τάν άνέμβνιε κια! διά νά σωθή όττ.Ί
την δολοφονιικήν μανίαν των νίκη
των ττΒριώρισε την γε,νειάδα τού
έφάρεσε μίαν γκελειμτΓ<ίαν μαύρηι/ •καί έΐβαλβν ενα σαρίΚιΐ είς κάλυ,μ- ,μα τής κεφαλής. Μάς συ,μβούλευ σε δέ νά βαδίζωμεν χωριστά, έ.- κεΐνος μόνος άνάμεσα στά 6αγό- τής Σμύρνης θρηινοΰΐνττες την τύ¬ χην των κ«ί φρουρούμενοι σγρι- Το διλημμα που αντιμετώπισαν ττνως ύττό λογχοιφόιρων στραΓτιω- στόν περασμένο αίώνα οί θιασώ- των. Προσετέθη είς τόν θλιβερόν ^ το_ .έΕευρωπα(ομο0. το0 Ό. τούτον δμιλον καί ό δυστυχής τ 3 τήιρ μου Βασίλειος, ό οποίος μάς θωμανικοϋ Κράτουο, ήταν πώς νά συμιδούλευσειν μεγαλοφώνως «Ήρε επιτευχθή ή εύνομία τού δίχως νά σ&υτέρα ττάρε τόν Μ,χάλη κα. τα ό πακτωλος τταιοια και σωθητε». Πράγμσττι ά<|>ού ττεράσοίμιεν τόν σης των Ρώμηών. Τό πολύκροτο
έλιεγχον καί των δύο αλλων φρου- μΕΤαρρυθμιοτικό πρόγραμμσ «Ταν-
ρών μάς κτύττησβν έκ δευτέρου Π , , ν . . . ,_„- . ,
σΤμφαρά Ό άδελφός μου Μιχαήλ *Μάτ Χ°'Ρ'έ·· ™υ 1840. τού σουλ
ήτο ,μάλις 17 έτών κα! εΤχε μα τάνου Άμπντούλ ΜετΖίτ, πού πρό
ζύ τού ικαΐί τό σχετικόν Νουφούσ,- 6λεπε ίσονομία καί αυτοτέλεια
Ή ιΠεντηκονταετία
Τό συνεργάτου |«ας κ ΑΠΟΛ ΛΩΝθΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
Συνέχε.α έκ ^ού προηγουμένου τό χαράτοι» καί περιωρίοθηκε νά
οιν (6ει6οοίωσιιιν ληφαιρχείου) Άγ,1-
Πρίν νά εισέλθουν τα άτακτα στίφη των Τούρκων (Τσεται),
την 25ην Αύγούστου 1922, ό Έλληνσμός τής Σμύρνης πανι-
κοθληθείς, άνομένει ματαίοκ είς την προκυμαίαν τής πόλεως
τα καράβια τής σωτηρίας τού
των χριστιανών μέ τούς μσυσουλ-
μάνους, έμεινε άνεφάρμοστο δε-
κάΕη χρόνια γιά νά μή καταργηθή
τό χαράτσι. Στά 1856, ή άμίμητη
σέ προσχημοτικά εύρήματα όθω-
μανική μαεσιρία, έλυοε τό πρό-
βλημα μέ το περίφημο φιρμάνι
«Χάττ - ι - Χουμαγιούν». Άνέκα-
θεν οί ύπόδουλοι Έλληνες, γιά
εύνοήτους λόγους ασφαλείας τού
Κράτους, δέν επετρέπετο νά ύπη
ρετήσουν στό στρατό. Τό δρθρο
26 τού «Χάττ - ι - Χουμαγιούν»
' τούς ύπήγαγε, χάριν ίσοτιμϊας μέ
' τούς μουοουλμάνους, σέ στρατοι-
Εεθυμάνη μέ κερδοφόρα οίκονομι
κά άντίποινα.
Στά τριαντατέσσερα χρόνια τής
βασίλειος τού ή φορολογία των
ύποδούλων Έλλήνων πήρε μορφή
φαινομένου άπληστίας καί επινοη-
τικότητας. ΑύΕήθηκαν οί τελωνει-
ακοί δασμοί καί οί έμπσρικο! φό-
ροι είς 6άρος των όμογενών, έπι-
βαρύνθηκαν μέ νέους έκτάκτους
δλα τα άσκούμενα άπ' αύτούς ά-
στικά έπαγγέλματα καί κάθε λΐγο
καί λιγάκι τούς έπιδάλλονταν ύ-
ποχρεωτικές είσφορές, υπο τύπον
παγίων άναγκαστικών δανείων
Είναι χαρακτηριστικό ότι οί ό-
μογενεΤς όχι μόνον ύπόμεναν α-
γόγγυστα την άπομυΖητική αυτή
μεταχείριση, άλλά καί την εύλο-
γοϋσαν, γιατί τούς προφύλαγε ά¬
πό τό νά ύποοτοθν την τύχη των
Άρμενίων. Κστάντησε νά πιοτεύ-
ουν ότι ό αίμοβόρος σουλτάνος
τούς εύνοοϋοε. Θυμοϋμαι πολ-
λούς γεροντοτέρους πού νοσταλ-
γοΰσαν την έποχή τού. «Πολύ ώ-
λογία καί θέσπιΖε την έξαγορά ραϊα περνούσαμε επί Χομίτ».
τής άπαλλαγης τους.
ΆλλαΕε ό Μανωλιός... Τό χα¬
νιά τού Σόμα καί τού Καί κα; χώς, δ,μως λόγω -ττροώρου άνατΓτύ ρατ0| μετατρ5ηηκε ο1 «άντιοήκω-
μου μέ τα 6 τπαιδιά είς ξεως εφαίνετο .μιεγαλύτερος. Μό-
ε
αρετήν. Ότα, ττλ^-; λ,ς ό Μιχαήλ έ-άτησε την οκά-
έΐ
Από κεφαλ,κός φαρός, εγ.·
σιάσαμε είς την προκυμαίαν, έκεΐ λάν τού τολσίου, Ιϊνοος Τούρκος ά- νέ στρατιωτικάς καί ήταν έΕ ϊσου
* " """ "Λ δαρύς, γιατί δέν επρόκειτο περί
καταβολής έφ' άπαΕ, άλλά περί
τακτικοΰ ιρόρου, πού κατεβάλλετο
σ' όλα τα χρόνια τής στράτευσης
καί τής έφεδρείας, άπό τα δεκα-
οχτϋ ώς τα πενήντα.
Τό Σύνταγμα τού 1876, τοϋ
σουλτάνου Άμπντούλ Χαμίτ μετέ-
τρεψε την ύποχρεωτική έΕαγορά
των στρατιωτικών υποχρεώσεων
των Ρωμηών σέ προαιρετική. Τό
δικαϊωμα τής προαίρεσης ήταν άμ
φίπλευρο, μποροϋσε καί ό στρα-
τεύσιμος νά ζητήση την έΕαγοράν
τής άπαλλαγης τού, καί τό κρό-
τος νά τοϋ την επιβάλη αύτεπάγ-
δττου ενας ττελώριος ξύλινος προ-
δλήτας διηυκόλυνε την προσέγγι¬
σιν των πλοίων, πού ή δυστι/χι-
σμόνη ΠαΦρίδσ μέ ύτπερανθρωττθυ1,
ττροοττΓαβείοος άνεύρισικβν, έπαγω-
σαμεν άττό τιρόμον καί αγωνίαν.
Άρμαγεδών! ! Σάν καλττάζοντα
κύματα ό τιρωμαγμενος ττληθυσ-ιμος
τής Ίονία^, ττατεΐς με ττατωσε,
δδευε πιρός την σανίδα τοΰ λιπ-.ρίο
μοϋ. Άλλά ττοΤος ττρώτος καί ποΤ
ος βσχατος νά τπλησΊάιση τα κα-
■ράΊβια. Χιλιάδες γυναηΐκότΓαιδα συ
νωστίζοντο δίκην αγέλην ζώω/
τπροοριζσμένων διά σφαγήν είς
τόν διάδρομον τούταν τής φυγής.
Γέρονπες καί άσθενεΐς καί π;;1
διά κοΓτα~ατώντο άττό τόν έττε.ρ-
χάμενον λαόν τής συμφοράς. Η
Σιμώρνη άικάμη έκαί'ετο κα! ό κα-
πνός των έρειττΪΓΛν εΤχε καλύψη
καΐ την τηροχιυιμαίαν. Σφαγή, ατ
μοσιις αΐίχμαλωσία! Ένώ άγήμα
τα Γάλλων καί ' Ι ταλών ττρό των
καραιβιών εθεώντο τελείως άδιά-
φαροι τόν όλεθρον ενός λαοΰ.
Έξ άλλου άττό την προκυμαίαν
2»ς τόν τπροβλήιτα 3 σειρές ένό
τηλον Τούρκων οτρατκοτων μέ επί
κεφοΐλίΓς άγριωττούς άξιωματ.-
κούς έττέθλεΊΓον διά νά μην διαφύ
γη ούτΐε είς αίχμάλωτος.
Κατά την διέλβιχτιν έκ τής ττρώ
της φρουιράς εΤς άξιωματικός
Τοΰρκος άνεγνώρισε τόν ττατέρο
ιμοκ κιαί τόν διέταξε νά σταθή.
Έν σιυνβχεία τόν ωδήγησεν είς
Πόσο ώραϊα περνούσαμε μαρτυ
ρεϊ ό ένθουσιασμός πού προκάλε-
σε στόν ύποδουλο Έλληνισμό ή
επικρατήση των Νεοτούρκων καί
οί έλπίδες πού έστήριΕε στήν έ-
φαρμογή τοο Συντάγματος.
Οί Νεότουρκοι ήσαν θιασώτεο
Πανιοϋνκος
Μνημόσυνον υπέρ των
των άδελφών μα^ τίι^ ί/ϊικρ-οιατ--
κή^
Γιά τα 50 χρόνια τής Μικρασ,α ρας, οί έξαΐιρετο'ΐ σνμττατριώτε·;
-πικής Καταστροφής, ή Πανιώνιο- ί μας κ.<. Νίκος Καραιράς Συγ- γραφιέας των χωρίων της Σμύρνης μας τέως Διιειυθυντης Έθνιικής Τρα ττέζης της Ελλάδος καί Μαρίνος Ξη'ρέας τέως ΓΐΑμνασιιάιρχης τής Εύαγγελικήις Σχολής Νέοος Σμύρ¬ νης καί ανθρωττος των Γραμμα των. Κι' οί δι/ό οί όμιληταί τιιμούι' τή>ν Σιμύρνη μας ιμέ την προσω¬
πικήν τους άιξία καί μάς κάνου·'
ύττερήψανοι/ς έμάς τούς Σμι*ρνη-
Στέγη Βύρωνος άτηέδωσε εύλοιδ'-
χόν φόρον τιιμής είς αύτούς ττ;!;
β'ρήικαν .μαρτυρικόν θάνατον, κλη
ρ.ικούς, στρατιωτικούς καί πολί¬
τας, τελέσασα είς την >Εκι<λη'τ·'- αν τής Άγίας Τριάδος τοΰ Δή μθΊθ της άρχιε'ρατι,κόν Μνηιμόσν- σΐΛ/ον, χοροστΓχτοΰντος τού Έ,πι- σκάτπου Δωδώνης Χρυσοστόμοι; 6 όττοΤος έπ!τη·δες ήρθε ειίς Ά9ήνας γι« νά ,μνηιμονεύση έκεΤνος τούς χαμένους άδελφούς μας καϊ ό ο¬ ποίος έγιεννήιθη είς τόν οννοικισμΰκ τοΰ Βύρωνος άττό εύοτεδεΤς Σιμυ-ρ- ναΊονς γσνεΐς. Ό ττατέρσις τοιο ό Θωμάς Βούλτσος ήταν άκόλουιθος τοΰ μαρτυρικοΰ μας Δεσποτη ΧιρυσΌστάμου Σ'μύρνηις, κα! σιτ.'- ο&ός τού στόν αγριο Νονριεδίν ΠαΐίΓι3'ά ττού τόν παρέδωσε στον όχλο καί τόν κατακρεούργησε. Ή έχικληισία ήταν γβμάτη άττό μεγάλους Κυιρίοι»ς, μέ άσττρα πειά μαλλιά, παιδία άλλοτε τής Σμύρνης μας καί γενικής τής Μ·- κράς 'Ασίας. Μέσα σ' αυτή την Έκικλησια, την τόσον όμορψη, αϊ- σθΟΛ'θη'κα κάτι τό δικό μοτς, κατι τής Σιμύρνης μας καί τα μόν κύλισαν μττροστά στό διθΆΰ μέ άςπτρα κόλκδα των άδικοχαμέ νων ήρώων ιμας. Ποίος νά τους τολεγε; τότε στή Μαγιάτΐικη έκεί νη άξέχαιστη μερά ττώς πολύ σύ/- τομα θά&ρισκοον τόσο μαρτυρκο θάινοοτο μέσα στήν ιδία τή χώρσ τους, μέσα στήν άγκαλιά τής Μ α νας Σμύρνης ττού μαζί μ' αύτούς χά'θηκε κι έχείνη ή όμθ'ρφη ναφοΰ λα τής Ίωνίας! Μτπαρεΐ κανεϊς νά μην βουρκώνει σ' αύτές τίς άνσ- μνήισεις; Μποροΰσαν αύτοι οί ά" θρωττοι μέ τα τωρινά τους άσπρκ μαλλιιά ττού τόσο εύλαβικά παρα- συς. Μετά τό μνηιμόοιυνον δλο τό έκ κλησίασιμα ττορεύτηικε στήν Πλα- τεΤα τού Δη,μαρχιείου ε?£χί μττρο- στά στό Μνη.μεΐον τού Αγνώστου Στρατιώτου ττού τό ',Γλαισίωναν τΓίροσκο'ττάκ,ια, έγγονάκια Μικρα- σιατών, έγΐ'νε τρισάγιαν. Ό Δή μαρχος Βύρωνος κοο! ή Πανιώνιος Στέγη Βύρωνος κατέθεσαν στε- Οϊ Τήν Κυρ·σ,<η 26)11)72 μεσο σέ μ ά άτμόσφα1 ·ρο γεμάτη ύπ« · ίνητι καί κατά''υ- ξι έγ νέ τό έτήςτιο μνη,μόσυνο ^^£>^
άττολεσ'θέντω/ Τριττοΐλιτών τού Πόν
τού κατά τόν Α' Παγκ,όσιμιο Πό-
λε,μο μέχιρι τήδς Μιικ,ρασιατικής
ευιμψαιράς (1914—1922).
Στό Νεκροταφεΐο τής Καλλιθί.-
ας δττοο, ώς γνωστόν, ό φιλόττο-
ντιος Δή,μαρχος Καλλιθέας κ. Κα
ψί'ρης, -παρεχώρησε πρό 3ετίας ά
νάλογο χώρο καί σέττερίοπτη θέ¬
σι, ο! ΠόνιτΐΌΐι τής Τριστόλεως ά-
νήγειιραν ενα πιε,ρικαλλές μαρμά-
ρινο .μνηιμιεΤο γιά νά τΊμήσουν τοϋο
1Ο.ΟΟΟ νεκιρούς των. ττού χάθη
ικαν στή δίνη τού ττολέμου, στό
άτέλειωτο τής έξοριας δρόμο ττρό·»,
τα ένδότιερα τής Μ. 'Ασίας, δττου
ώδη,γήθηκαν γιά νά
καί έξαψανίσιθηκαιν- άπό τίς σφα-
γές, τίς άγχόνες, την τηεΐινα, τ!ς
άρρώστειιες κα! τίς κακουιχίις.
Ένας σταιιρός άττέιριττος, μα·ρ
γ,ος Σα<,<άς, άνβ,ι^οΒ ος.νων των συνεξουΐστι» , τά την πορείαν είς τό ^,' τής Μ»<ράς Άσ,ας. -^ οί πειριττετΐΐιες καί τά δέ»· ΟΟΟ Έλλήνων τής Τρ,^° θι—ορη,μστι,κή ή άφήν^,. δμως άληθνή. ·Ελττιδοφά^ νι σε ή ------------= ^^°Γ όττοίων ττοραθέτω κατωτέρω όρ - φιράσειις. ΟΙ όμιλίες αύτε.ς φσνα στούς ήρώους μας. Έν συ-1 μάρινος, υψηλάς κα! έτηι-βλητκός νεχείια είς τό έντΕυκτήριον τής ( ύψώνεταιι έττί τού τάφου καί ένα Στέγης, τό οποίον ήταν κατάμε- στο άπό Μ'ΐκρασιοτπκό κόσμο τοθ Βύρωνος κα! τής Αθήνας όμίλΓ, οίαν οί κ.κ. Νΐκος Καροοράς κα' Ξηρέας τής όψιιλίας τώ. χαραγιμβνη τήν ττί&ρΐικοττή τής ττρός Έβραίοας Έπιστολής τού Παύ- λου.. . Έλΐθάσθησαν, έπρίσθπ- σαν έν φόνω μαχαίρας απέθανον Πειρι ήλθον έν ,μηλωταΐς έν αίγε - οις οερμασιν ύστερούμενοι θλΐοό- ήταν ϋττιέροχιες καί ασφαλώς οί | ιμενοι, 'κακουιχούμενοι έν έρημί<χις τοϋ «όθωμανικοϋ έθνικισμοΰ» Τό ' κολοι/θοΰσαν τό μνηιμόσυνο αύτό ί λά ά ^ Ι να πρόγραμμα τού στρατιωτικου ήγέ- ; Λ τη τουα Μαχμούτ Σεφκέτ Πασά καί τήο πανίσχυρης, επί κεφαλής τους, τριανδρίας Ταλαάτ, Έμβέρ καί Ντζαδίτ μπέηδων, άπέδλεπε στόν πειθαναγκαστικό «έΕοθωμανι των τής Αύτοκρατορίας, τόσο των σμό» όλων των έθνικών μειονοτή μουσουλυανικών, Άράβων, Δρού- οων, Κούδρων, ΤσερκέΖων, όσο καί των χριστιανικών, Ρωμηών, ΆρμενΓων καί Σλαύων. Πά τούς Μουσουλμάνους θά χρησιμοποιού- Ό Σεδαοτείας Γερβάσιος Σου- μελίδης, Άρχιερατικός 'Επίτρο- πος είς Ν Κοκκινιάν, άποδιώ- σας ώς Μητροπολίτης των Γρε- βενών. ξιωματιικός τόν διέταξε νά σταθή Τότε δύο στρατιώτες τπροχώρη γελτα. Άλλά, ώς γνωστόν, τό σαν ήπια μέσα, άλλά γιά τους Χρι- Σύνταγμα ανεστάλη τόν έπόμενο (στιανούς θά ήσαν άμείλικτοι. "Η κΓ όλας χρόνο, άπό τόν αύταρχι- κό έκεϊνο σουλτάνο καί δέν έλει- τούργησε παρά στά 1908, μετά θά άποκτούοαν όθωμανικη. συνεί- δηση ή θά έΕοντώνοντο. •Δέν ύπάρχουν, πιά, Ρωμηοί, την επικρατήση των Νεοτούρκων | Βούλγαροι, Ροΐίμάνοι, Εδροϊοι. τοϋ Κομιτάτου «Ένωσις καί Πρό- οδος». σαιν άττό την σκοτπάν των διά νά Ό Χαμίτ έμεινε στήν Ίστορία ό λλάδ Έ λ τόν σΐίλλάδουν. Έν τή αττελττισισ τσυ ό άδελφός μου ετρε'ξε καί αγ κάλ,ασιε ένα Γάλλον στρατιώτην ν0(>· Υια τΡ>ν
ά
με Τ5 όνομα «Κόκκινος Σουλτά-
καί τόν
ρακείιμβνον/ λοφΤσικον άτηό τρόφι,μα! κραυγάζων γαλλιστ! δτι εΤνχχι 17 θηριώδη δεσποτισμό τού. 'ΕΕαπέ-
ττού έγκατέλειψεν έν τή φύγη τού | έτών και δέν ύτποχιρεοΰτο νά ττα
ό Έλλό Σό Έΐ Τ
ό Έλληνιικός Στρατός. Έκεϊ εί-' ραιμείινη ώς δμηρος.
λυσε άνρια τρ0μΟκρατία κατα των
χον ονγκβνπρωθεΐ όλλοι 50 Ιερεΐς
(Συνεχίζεται) μουσουλμάνων μέ καταπιέσεις,
καταδίκες καί δολοφονίες καί έ-
ι
νήργησε έΕοντωτική σφαγή των
Άρμενίων. Δέν τοϋ 'λειψαν οί ά-
φορμές νά προβή σέ άνάλογες βι-
αιοπραγίες καί κατά των Ρωμηών.
μ ν
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ!
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΝ
Συνεχίζονται και θά συνεχι- τος θά ομιλήση ό Σμνρναϊος τα
σθοΰν μέχρι τής 20ης Δεκεμβριού κΐΐκός καθηγητής τής Φυβικομα Η εΙσ6ολΠ τού Έλληνικοϋ Στρα-
αί «κδηλώσεις διά την πεντηχοΎ [ θηιματιικής Σχολής χ. Μιιχαήλ Άνο- τοϋ στή Θεσσαλία στά 1878, ή
ταετηρίδα άπό τής Μιχοασιατικής ι στασιώοη;, μέ θέμα «Τό Πανεπι- Κρητική Έπανάσταση, ό πόλεμος
Καταστροφής. ■' τπυ,ιον ΆΒϊλΆ» ν«ι Α τιι^...»..λ.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΙΟΝ
Αύριον Κυριακήν 3 Δεκεμ&ρίοτ
θά ομιλήση είς την αίθουσαν τελε
των τοΰ Δημαρχείου Χίου ό κ. Χρή
στος Σολαμοννίδης μέ θέμα «τήν
θυσίοΛ' τοΰ ΧρυσΌστόμου κ·αί τύν
άφανισμοΛ" της Σμύρνης·». Τήν έκ
δήλωσιν ώργάνοχτε ό έχεϊ «Φιλοτε
χνικός Σύλλογος, π Όρέστη Στέκα,
μέ θέμα «Ό Θρήνος τής Σμύρ¬
νης».
ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΝ
ΑΘΗΝΩΝ
Τήν Ι4ην Δεκεμβριού ημέραν
Πέμπτην καί ώραν 7.30 τό Έθνι
κόν καί Καποδιστριακόν Πανεπι-
στήμιον ώργάνίοσε εις τήν μέγα
τήμιον Αθηνών καί ό Έλληνισμός
τής Μικράς 'Ασίας, Πόντου καΐ Τοϋ 1897 Καί οί
Είσοδος μετά ποοσκλήσε 6ές μέ τήν Έλλάδα, ήσαν ύπερ-
' αρκετές γιά νά ΐΕεγείρουν τήν
εύέΕαπτη θηριωδία τού. Έν τού¬
τοις, άπέφυγε νά παρεκκλίνη άπό
τήν πατροπαράδοτη πολιτική τοϋ
έρωτήματος «ποίος θά πλήρωνε
ΕΙΣ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ
Είς τό ενταύθα Κέντρον Έαι
στημύνοιν «Διονύσιος 'Ανΐοηαγί*"
της» ώογανώθη διά την Πέμπτην
7 Δεκεμβριού καί ώραν 7.30 μ.μ.
εκδήλωσις μέ ήχογραφημένη-ν προ
βολήν Ιγχρώμων είκόνΜν καί θέ¬
μα «Μνήμη Σμύρνη*. Κείμενον
Χρήστου Σολομωνίδη, Φωτογοαφι
κή έπιαέλ«ια Κώστα Βαμβακά.
Μονσική έπιμέλεια Δανάης Εΰαγ-
γελίου, Σικηνοθετιική έττιμέλεια Ν
κου Τουτοντξάκη καί Άφηγη-
τ«ί: Οί καλλιτέχνοι τοΰ Έθνικοΰ
Θεατρον Πύτσα Κθ-π.ιτσινεΛ καί
Γκίκας Μπινιάρης. ΕΕσοδος έλευθέ
ρ,Τ.
ΕΙΣ ΤΟ ΑΙΓΑΛΕΩ
Ό Δήμος Αϊγάλεο) ώργάντοσε
ήμς γλεο) ώργάν<οσε λάν «ϊθουσαν των τελετών τού, έκ έκδηλίοσιν την Παρασκευήν 8ην δήλωσιν επί τή δθρίδι τής Μι | Δεκέμβριον μέ όμιλητήν τόν κ. ιιοραΙσ)κής καταστροφής θ ή Χή Σλίδ μη ιιοραΙσ)κής καταστροφή'ς, καθ ήν Χρήστον Σολομιονίδην μετ* είσήγησιν τοΰ Άντιπρυτάνε «Η Μιζοασιιιτική καί θεμα ΑΝΕΓΕΡΣΙΣ ΒΩΜΟΥ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ ΕΝ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ Την τταρελθούσαν έοδομσδα τό Πνευματικόν "ΙδρΜμα τής Πόλεκς μας έτπεσκέιφθη καίτότην σεως τής Διοικήσεως ό Γε^ικός Κ'ραμιματεύς της Έθνκής καί Ί- στορικής Έταιρείας κ Ιωάννης Μελετό—οι/λος, συνοδευόμενος οητο τόν κ. "Αθαναισ. ΛοιικόηΌΐτλον. Τόν κ. ΜειλετότΓθυλον ίν-ττεοέχθη είς τα τΓροττύλαΊα τού Ίδρύματο, ό 'Πρόεδρος τής 'ΕΞστίας κ. Πανα γιώτης Χαλδέζος, όστις καί ττα- ρουσίασεν τόν Δήμαρχον τής Π« λεως τόν τέως Δήμαρχον κ. έΑδ- Καρύλλον, ώς να! την Διοίκησιν τοΰ Ίδρύματος. Προσεφώνησε δέ εξάρας την δράσιν τοΰ τιμωμέν^υ είς δλους τούς τσμεΐς τής 'Ε&ν.- κής μοος ζωής. "Ο κ. Μϊλετότρουλος ηύχσριστ»ι σεν τόν Δήιμαρτίθν καί την Διοί¬ κησιν διά την τιμητικήν πρόσκλη ί έ τορος Κων)νού Παλαιολόγου είς την Πόλιν τής Νέας Σμύρνης, άλ λά ποτέ δέν είναι άργά. Ή ση,μβρινή ,μα^ συνάντησις έ- χει δύο θέματα. Έττιβυμώ ττρώτθν νά δω,οίσω είς την -πόλιν σειράν ψωτογραφιών άπό την Μικοασιο'· τικήν Εκστρατείαν καί δςύτερον έσκέφθπν, δατττάναις 'μου, νά άνα· γερθή είς Κεντριικήν Πλατείαν μσρ μάρΐνος βωμός τής Σιμύρνης μέ τταραστπσεις άτπό άρχαΐα όρύχαλ κα νθ'μίσματτα τοθ Β' π.Χ. αι'ώ νος, διά νά ενθυμούνται δλο ι οί "ΕΞλληνες καί οί ξένοι άκόμη ότι ή Μ κρά Άσία καί ή Σμύρνη Ο ττηρξαν Έλλην,ικαί άπό άρχαιο- τάτων έτών. Μουσουλμάνοι» διεκήρυττε ό Έμ 66ο. «Κάτω άπό τόν ϊδιο γαλανό ούοανό εϊμαστε όλοι, άδελφοϊ καί ϊσοι. Όθωυανοί, καί το καυχιόμα- στε». Ή διατυμπανιΖομένη Ισοπολι- τεία ένθουσίαοε τόν ύποδουλο Έλληνισμό καί δέν πρόσεΕε την ύποκρυπτομένιι κότω της άπειλή. ΓνΤόνος ό πολύπειρος καΐ όΕυδεο- κέστατος Οίκουμενικός Πατριάο- χης Ίωακείμ Γ' δέν Εεγελάσθη- κε. «Είναι εντελώς αδικαιολόγη¬ τος αύτάς ά ένθουσιασμός», είπε. Ό ύπόδουλος Έλληνιαμός έΖη· σε καί άνδρώθηκε μέ τούς Παλαι- οτούρκους. Μέ τούς Νεοτοΰρκους θά δοκικασθή ισκληρά». Οί άπαισιόδοΕ,ες προβλέψεις τού δρχισαν νά έπαληϋεύουν πο¬ λύ σύντομα, μέ σειρά άνθελληνι- κών μέτρων των Νεοτούρκων (Συνεχίζεται) κλάψουν; νά μην ραγισει ή κα>ρδιά τσυς όπτό τόν πόνον τώ
άναμινήσεών των, ττού ζωνταν^ς
?φαν μττροστά τους έκεΐνες τίς
Γύρω ,μου, καί άλλοι έ·;
λα.γαν, <5κλα·γαν γιά την χαμέ- νη Πατιρίδα, γιά τούς χαιμένους ό- δελφούς, γιά τά χαιμένα ττοΰ ζωντάνεψαν την 2α Μαΐου τοθ 1919 «αί βάστοίξαν μόνον τρία χρόνια!.. Συγικινηιμένος ήταν έπίσης καί ό Δήμαρχος Βύρωνος κ. Χρ. Λιά σ<ας και το Δηιμοτικό Συμιδούλις- ώς έτπση'ς καί δλοι οί έττίσηιμοι ξένοι καί δικο! μας ττού παρευ¬ ρέθησαν στήν Έκικλησία, άμΐλτ- τοι καί συγικινηΐμένοι έστεκαν ε- ττίσηις οί δυό όμ ληταί τής ή,μέ- ρώθη δτοον νΐ'κητής και τροτταιιοΰ χος ό Έθνικός Στιρατός μας, ά- ττηλΒυθέρωνε την μί,αιν μετά τήν άλληιν, τάς πόλεις τής Μ. Άσιας - Θράκης καΐ Πόντου, χαρίζω^ την ελευθερίαν είς τοΰς υποδού- ] λους "Έλληνας κατΓθιίκους των,' των οποίων ή χαρά καί ή σογκι δύο άμιιληιταί θά τις δηιμοσιεύ- σονν αύτούσιες. Ό Π<ρόεδρος τής Πανιωνιου Στέ γης κ. ΟίκΌνομίοης ανέπτυξε την δραιστηιριόττντα των κατοίκων τού Συνοΐκιιισιμοϋ Βύρωνος καί δτι ή Πανιώνιος Στέγη ιδρύθη τό 1920 πριν 47 χρόνια. Μίλησε γιά την Αγίαν Τρΐ'άδα, τόν Κοτθεδρκον Ναόν καί γιά τό Ήρώον των Πε¬ σόντων, δττου αργότερον στέφανον, λέγοντας: «γιά νά θο- μόμαστε τίς ώραΐες καί ήρωικες Ποπ-ιρίΐδες ,μοτς». Μιλά γιά τού Χρι στοΰ ιμας την Θρησικεία καί ό*: έκ,τός τής ττολβμικήίς μας άρετης εμείς οί ελλιηνιες εχο,μιεν καί την πνευματικήν μας αρετήν καί κα- ταλήγει «Πάλι ιμέ χρόνια καί κτι ρούς ττάλι δΐ'κά μας θάναι». Καί τώρα συνεχίζει θά σάς μιλήσο^ν οί διαπτρεττεΐς Μικραισιάτες λόγιοι κ.κ. Νΐκος Καραράς, Έπΐπιμος Πρόεβρος τής Στέιγηις μας κα! Μαρίνος Ξη,ρέας τ. Γυμνασιάρχης Νέας Σμύρνης κα! θά άπαγγε'- ή ήθοποιός κ. Πατηακωνστσ πλατ/ώμενοι καί όρΐΓσιι καί σπη- λαίοις κα! ταίς ατταΤς τή<; γής. Είς τόν κατάμιεστο ναό τού Νέ κροταφείου κα! ένώτπιον των Προ<: δρείων των Ποντιακών Όρνχχινώ· σεων, τοΰ Δηιμάρχου Καιλλ;βές;ς κ. Καφιρη, των Ποντίων διοονοοι/- μόνων χά! άλίλων έκλεικτών τέ,χν&«' τής Ποντιακής γής, των έττιζησά ντων τής συμφοράς Τριττολιτώ·/ καί ττλήβους κόσμον, έψάλη ή ί- πΐ'μνη,μάσΊΛΌς δέησις. Έν συι/ϊ χιεία ή νεκρική τταμττή θύ διά τής ό—οίας οί έτπιζήσαντες την νός ύ-ερτάτου χρέους ττρός ήρωας νεκιρούς, τγογτόρος δελφούς μας. Έν συνεχεία οί Τρι·πολ;τ στο ι είς τάς τταραδό—ις τής |ί" τρίιδος των έτί,μησαν τούς των καί μέ τήν λεγαμένην ρίαν» ή «Ψαλμόν», ήτοι τ^Γ ράθεσιν ττλουσιωτάτου είς τό κέντρον τής «Μττοορμ-πιαδήιμος». Κατ μίλτνσε ό ττρόεδρος τής 50ετ^ δος των Ποντιαικών Όρ>
δΐικηγόρος («χ! τ. δουλευτής
είς τό ιμνημεΐον δτπου έψάλη τ^>ι-
σάγιον διά τήν ανάπαυσιν τώ»
ψυχών των 10.ΟΟΟ έθνομαιρτύρων
ΤριτΓθλιτών
Μέ τό αίωνία ή μνήιμη, πού έψσ
λε ό λαός, άνεμείχθηιςραιν καί τα
δάκρυα των τταρισταιμένων τά ό-
ττοΐα έν συνε,χεία έκόττασαν, δτα ·
τα ϊδια στόματα εψαλαν μέ ύπε-
ρη,φάτ/εια τόν Έθνικό "Υ,μνο. Κσ!
ορθώς έψάλη ό Έθνικός "Υμνος
διότι οί άπτολεισθέντες έπεσαν γιά
τήν ττίστι των ττατίΐρων τους καί
γιά τά δαινικά τής Έλληνιικής
ντίνον κα! ό κ, Κάντας Χαρογιά.-Ι των Πατρίδος,
νης. «Ενας λεβέντης ττοιητής απόϊ Είς τό έντευκτήριόν τού Νεχρο-
τή Ρούιμιελη ΐζγρσψζ ίνα ποίημα ταφείου, δττου πιροσφέρθηκαν τά
γιά τή Σμύρνηι μας. Ό κ. Κα- έθιιμοτυτπκά κβράσιμαΓΓα ωμίλησε
ροιράς εχει τό,; λόγον. Κα! ό ά-1 ή ψυχή τής Τριττόλεως, ό συγγρο;
φθαιστος όμιληιτής, ό έξαιρετικτ-ς φεύς τής Ίστορίας των Έλλήινω^
μας τπνευ,μιοπιικός άνθρωπος, μέ τό ' τής Τριπόλεως καί έμτΓνευστή·;
χοιμόγελο γιά δλους στά χειλη ι κά6ε ύψηλού καί ώραίου κ. Γεώρ-
κοίί ιμέ την βμφυτη εύγένειά τού |
εύχαριστεΐ δλους κσ:; μάς κατα-
■μαγεύει ,μιέ τά ώραιιότατά τού Λο
για: «Συτ>ΊΚ£ντρωθήικαιμιε έδώ λέ¬
γει γιιά νά ξοτναίζήσωμε
ώς
ναί'ων, Λογοτέχνου κ. Νίικου Μη-
μ<χς. ή τιρ1αΓνι,κή επ£τει.' Σ,μιυρνηά, εγραψζ δλο θερμά Σμύρ νησίς ήτο άττερίγρατττος και το/ Πολύ ώραΐα καί έλεαθερωτήν των Έθν,κό Στρατό ματιική σελίδα τής Πατρΐδας μσς λό- ^ καρδ,ά άπό τήν όποιαν δ.οχετεύ- θη ό αιαγων,,σ,μός.. «Έκεϊ γ^ννή ' θηικε ό Όμηρος...» μ.λά Υ·ά τού; ι έλευθερωτήν των Έθνικό Στρατόν, όστις δντως έθευματούργει, έθε'^ ρουν ώς θεότταμπτον. Πλήν δμως ή χαρά των έκείνη, ήτο μικράς δ: αρκΐίας, διότι επηκολούθησαν αί ζοφίραί ημέραι τή,ς ότπσθοχωρή σεως τού Στρατού μας, και τής, συ^αττεία ταύτης, έκριζώσεως- τού Έλληνισιμοϋ, άττό τάς έστιας τοιλ Τόν άνευ ΤΓροηγο.υιμένου α¬ ναγκαστικόν έκττατρισ.μόν των, ύ- ττό τάς τραγικωτέρας των συνθη κων, άντιιμιετώτΓΐισαιν μέ ττόνον ψυ- χής, άλλά χωρΐς γογγυσ,μούς κσ! { γήν ·Εκ,εΐ στο 1βρο μας χώμσ με την έλπίδα ό-' αί Μεγάλα· τόσο τή·ν Σμύρνη μας. συγχαρητήρ.α -ού άγαπα αΐα καί συγκινψ^ά χό / 6 κ ΑΑβρινος =Λ ώραιοτστα με τήν γλο. ( ρεας, ένας γνησ,ος Σ,μΜρνηος, α τόν διακρίνε» η Ι θρί0ΓΙΤ1ος των ΥΡ»^^^ ^«ζ Γ^ ίνε» η Ι ήτσν ή | νασ,άρχης της Εύαγγελικης ^ Σχ- Μς^^ς Σ'μυρνης μ,ά μσρφη το Σ'μυρνη,ς, ,μ,ά μσρφη τού ™υ τοποο μας δττως τταντοτε λεει: θηιε ό Όμηρος...» μ.λά Υ·ά τού; ^ _ Φ,λοσόφονς ττού γεννήθηχαν άπ', ισως να μην Χ^οοζοτανε να μ,λη τό Ίωννΐκό χώμα καί άναψέρει , °« κι" έΥώ ^ετά άπό τα Τοσα χώμα καί άναψέρει , δλους τούς μεγάλους άνθρώττους εΤτΓε ό Σεδαστός μας κ. Καρα- —ού δγηκαν άπό τό ίερό μας χώ- ^ ^ ά λ! λ μα... μιλά γ.ά άρχαιάτηΓτες κΟ: ,μνη,μεΐα καί έρείττια, ττού άκουστε λ!γα λογια 6« νοσταλγό τής Σμύρνης μημ ρ, ύ μαρ^ Μιλα Υιά τόν ρούν την ελληνικήν των κατα/ω- Ροοότατα λόγια θ στ.ρατιωτες εΤ ή *» ά λ ΤΑ ΠΕΝΗΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ »"Συνένε'·* έκ τής Της σελΐδος) έργατΐικότητός των και τής ύφυ Τας των άμα δέ καί τής ζωτικό- τηττος ήν ώς γνήσιοι άττόγονοι των άρχοοίοΑ' Έλλήνων, ττβριέ- ικλειον είς τά στήθη των, νά κα- θέξουν έττιΐ'ζήλους θέσεις είς την σμόν μας, έστήιριζαν μεγίστας έλ κίσινωνίαν, διατπρέτΓοντες είς πίδας έφ' ημών, ττρος ττραγματο παλλούς ταμεΐς έτησττ>μονιικούς τε [ ποίησιν των κατοΐχθονίων άνθελ-
καί έτταγγελματιικούς, δημιουρ-1 ληνικών σχεδίων των Νομίσοοντες
την καλήν «αί Εθνικήν ήγεσίαιν
μας, και νά θρΜματίιζωνΦαι πάσαι
αί έττιδροιμαί των άναρχικών καϊ
άνθελλήνων, οΐτινες δς τό ό,μολο
γήσωμεν, ύτποτιιμήσαντες την νοη
ύ ί
■μοσύνην
καί τόν ττατριωαι-
ή
σιν χσί έν σννεχιεία είπεν δτι η τ&>ν
Ό κ. Διγμαρχος κα! ή Διοίκη¬
σις μέ χει·ροκροτή.ματα εξέφρα¬
σαν τάς εύγνωμόνους εύχαριστία^
ελήθ
δέ
γήσαντες έκ τταραλλήλου είλικρ-
νες άδελφικόν ττεριιβόίλλον μετά
των αύτοχθόνων, έξ οθ συνετιελέ·
σθη ή πλήρη,ς άφο,μοίί&χτις. Ή Μα
κβδονία ιμας, απέκτησε κοοί ττάλι»
την Έλληνιικωτάτην μορφήν της,
και έπετελέσθη ή άλμοτπκή πρόο
δος και εύηιμειρία όλοκλήΊρου τοΰ
"Εθνους. Ό ττροσφυγικός κό-
σμος, δστις αρχικώς ήτο άνετπ-
θύμητος είς μεγάλην μερίδα τοΰ
Έλληνκοΰ λαοΰ, λάγ&.'· των έπι-
κρατοι^ο-ών τήν εποχήν εκείνην είς
την ελευθέραν Έλΐλάιδα, όξυτά-
των κομ,ματτικ.ών άντιθέσεων, κα¬
τώρθωσε δ.ά τής σοφροσύνης τού,
της χαρακτηρίση κης τού ύπομο-
νής κα! έτπιμονής, νά έττιζήση καΐ
διά της καθαρώς ύποδϋΐγματικής
Χριστιανικής τού διαιδιώσεως, ώς
καί τού βαθυτάτου καί άφθάστου
τΓατρ'ωτισιμού τού, νά επιβληθή
καί νά συνθεθή άναλλοιώτως με¬
τά των αύτοχθόνων άδελφών τού
καί χάριν της φιλτάτης ττατρίδος
ληιτ.μονών τα ττά^τςτ καί αύτάς
τάς έκτοξευθζίσας εναντίον τού
βλασφηιμίας, ύττό των αύτοχθό¬
νων, τάς οποίας άττοφεύγω νά
κατονοΐμάο-ω, κατώρθωσε νά άητο-
δτι θά ήδύναιντο νά έκμεταλλε'-
θώσι την άβλιοτόττηιν τότε άττο
ττάσης ττλευράς κατόκττασίν μας,
πλήν δ,μως κάμινοντες λογαρια¬
σμόν χωρίς τόν ξενοδόχον, κατέ-
στρωσαν τά κβταχθόνια σχέδιά
των, των οποίων τήν εφαρμογήν
έπεδΐωξαν νά έτΓ.ιδάλουν δι' άττα
τηλών ,μεσων καϊ ΰττοσχέσεων,
ττρός την ττροσψυγιικιήν όλότητα.
Βεβαίως αί ενέργειαι των έκεΐναι
δέν εύρον τήν ύττοτεθεΐσαιν δτι θά
εύρισκον άττήχτισιν μεταξύ τού
των ΰγε ώς σ<ετ—αμένων έθνικο- φρόνων ΤΓροσφύγων, καΐ κατά φυ- σικήν σχνέτπειιαν ή άντεθικήιν των ένέργεα, άττέτιυχεν ο'ίκτρότατα. Οί τΓρο,σφυγόντες έχ Μι·<'ράς 'Α¬ σίας, Θρά<ης καΐ Πόντου "Ελλη¬ νες, άσχέτως αν καθυιβρίζοντο ύ- ττο μεγάλης ,μερίδος έλευθέρωι/ ά¬ δελφών μας, διά τοΰς όττοίους εί¬ μεθα τότε άνετΓΐθύμητροι, άττέδει- ξαν διά τής άξιοπρ~3στάτης στά σεως των, δτι τν)σαν όντως γνήσι · οί "Ε>ΛΓνςς, κ^αράα'^θ1·, άγα-
ττώντες ,μέ δλην τήν δύ»α,μ.ν τής
τι θά έτπενέΰβιινον
Σύμΐμαχοι Δυνάμεις, παρά τ γ
πλ&υρον των όττοίων έμάχετο ή
Ελλάς ή τηικττή των Σύμμαχος,
καΐ θά έτηανήρ'χοντο είς τάς έστί
άς των. Φρούδαιι έλττίδες — λέ¬
γω δέ τούτο, διότι δέν έπραγμα-
—ρωτογράφη>σαν τά Ίερά μα*,
Εύχ/γέλια — έιμττόριο, γράμμα-
τα δλα στά χέρια των ύττοδούλω ·
Έλλήνων μιλά γιά τό 1908, —
ή στιγμή ενός Μάη ήιρθε κι' έφε-
ρε τό ,μεγάλο μήνυιμα τού σκλα-
ΐί "ΕΞλληνα καί τή Λευτεριά
11
τά πε,ιό καλα
έλληνιικά αίσθήμαται— τους ύπ·^-
2 Μαΐου 1919, ό έ
Έλλη-
τοτΓθΐήθη,σαν οί ττοθοι των και έ· -,,<ός Στρατός α-οβι6άζ€ται στή ^-ηήθηηη» τώ·, ττ*.^^ ·ΑΧΑ*' ΠροΐΛυ(μαία τπς Σ,μ6ρνης μας _ ιμλά γιά την είσοδον των 'ΕΞλλή νων — καί συνεχίζει μέ κομμέ*'η των ττΐάντων. Άλλά καΐ την θλΐΌερωτάπ-ην άπό πά¬ σης ττλειυράς κατάστασιν ταύτη ·, άνΤ'ΐμετώτΓηισαν χωρΐς γογγυ σμούς καΐ άττογοηΓτεύσΕΐς, έχο -' τες ττετΓθ'ίθησιιν είς τόν εαυτόν των, είς τήν έργαΓΓΐΐκότηίτά τω/, τήν &ραστηιριότηΓτά των, προσόν·1 τα άτταράιμιμιλλα, χάρις είς τα ό ποία, μέ την ακλόνητον ττιστιι των είς τόν "Υψιστον Θεόν τής' Ελλάδος, καΐ την ονμπσράστσ- ' σιν τής 'Υτπεραγιας θεοτόκου, έ-1 θαυματούργησαν. Κοοΐ μόνον το δτι, την «δέν καλά τρία χρόνια.... καί άλ λαξαν οί καιιροί..... κι' έττέφεραν μανία τω>'
αν τό:
τούρκων ρ
Μητροπολίτην τη,ς —
νιί<ή στις ε'λληνικες συνοίικιες κ"' στο τΐ,Λος της οαιλανε και κανεις δεν την λυ~ήθηικε ~ >μιλά γιά ταύς συιμιμιάχοιις κα:! την
δια της έγκαταστα-1
σεως^ε,ς αι/την άγροτ,^ων ττροσ
ά ^
των...,
<*« νά αναγνωρισθή ή ζωτικότης κα'ι ή φΐλοττατρία τού τηροσφυγικοθ Άσίας ,μ κότμου, δστι-ς ττα,ρά τα Πεντα-' κόσ··α χρόνια τής άλλοτε Ελληινική Μικρά Α ,, < τ:μ - ιλ ■ τροττολιτηιν σ.α — οί Ελληνες της Μικρά,; •ση δύναιμιΐ τούς άπέ-1 μ>:;'/ε έδώ στήιν Έλλάδσ ρίχτη,καν (
"έχθησαν -ττνήθΊαι " Ελληνες
είχον δηιμιιουργήιση μιιάν άλλην
Έλλάδα κάτω άττό τήν τουρκική
ματίαιι, "Ελληινες οί έττιιστήιμοινες,
"Ελληνες οί τπνεΜματιικο! ανθρωπο
έλληνιικές οί χρυισοστόλ,.στες έχ·
κλησίες μας, έλλην>ικά τα Κοςμπα
ναιριά.... — Στήν Εύαγγελική
Σχολή Σ,μύρνης φοίτηιοτε ό Άδα-
μάντιος Κοραής, ό Άρχιστράτη-
γος Παρασκ^υότΓθυλος — ο'ι Νέ-
νέδες τους κέντησαν, δταν ήσα/
νέες, άφιέρωιμα στήν Άγία Λαυ-
ρα ττού ό Γερμοονός Πατρών τό
ύψωσε γιά σύμβολο τής Ελευθε¬
ρίας — Ό Γίέλοψ ττού χάρισε
τό σναμά τού στή Πελοπόννηισο
— ό γόρδΐος δεσ(μός ττού ό Μέ¬
γας 'Αλέξανδροις έκοψε μέ τό σττα
θί τού δέν ήταν ποοραιμύθι — τό
χώμα πού ττατούσαν ήτοσν άγισ-
σιμένο. Μ:λά γ,ά τούς έπτά άστε
ρες τής 'Αττακαλΰψεως — Στή.
"Εφΐσο έξόριστος ό "Αγος Ίωα
νης ό θεολόγσς έ'γραψί τήν Άπο
χάλυψν. Μ,λά γιά τόν Γρηγάριον
Τ 00 χρόνια τόν Μη
Χρυσόστο,μον — Ό
σσάκ Αοου,ρεντίδης κα! άψόΰ ^
νεχάρη τούς Τριττολίτας 6,4 η
θεάρειστον κα! ττατριιωτικι^
τευγιμα τής άνεγέρσιεως ^™
σον τη&ρι καλλοϋς
ότΓθίου έτΓέτυχον την
τής άθανάτου μνήμης τα»,
σε, δτι τά θύματα τής
φής είς ολόκληρον τόν Πάντ^
νέρχονται είς 270.000! Καί „
τπρέττει δι' αύτούς νά στηθή ^
πάγικαλον μνηιμεΐον κατά τό «(
ράδ3γ,μα των τέκνων τής Τρ«·
λεως τού Πόντου. Έν
ωμίλησε ό Άντιπρόεδρος τού*λ"
χείου Πόντου κ,ύριος Α. Τεοζόηο,
λος καί ό ΔήΊμαρχος
κ. Καφ,ιρης, είπών μιεταξύ
Θεωρών τούς Ποντίους,
νούς Έλληνας τπού διετήρηπη
τόν Έλληνΐσμό τους καί τήν »;
στ ι των πατέρων τους έττί χί
τηρίδας είς τό Βόρ. άκιραν τής..
Άσίος καί άν καί ναυαγοί τή,
μεγαλυτέρας τραγωδίας τού '&
ληινισμοΰ καΐτώρθωοιαιν καθοδη,ΐθι
μιενοι άττό τ ό τηρελθόν νά
λουργήσουν καί στή'ν έδώ ττατο
δα τους. '0(μο!ως σννιεχάρη
Τριττολίτας καί ό Πρόεδρος τι
Σωματείον «Παιναγία Γουμερό
Δικηγόρος Σωκρ Κλαδάς,
θείς κα:Ι είς την καθ' δλου δράοι
των Ποντιαχών Σι/λλόγων όλοκλιι·
ρου τής Ελλάδος.
Ή σεδοοστή κυρία Άνδρομόο
Μουιρατίδου — Μτταΐγτζή, ή ό
κληθείσα μάνα των Όρφανών,
ξέθεσε τό Ιστορικόν τής 6ια»
σεως καί περιθάλψεως 19.ΟΟΟ ί;
φανών είς τα συγ'κροτηΐΒέντσ διι
τής Άμειριικανΐ'κής Περίθαλψιν
Όιρφανστροιφεΐα Μερζεφούντσς κσ,
Σαμψούντας, καθώς καί την μ
ταφαρά τους είς την Έλλάδο, ο
ί τό ιμοναΐδιικό τόηε Όρφανοτρο|(ί
τής Σύρου (1923—1930) Κι
κατέλη,ξε: "Ολα ήσαν παιδία μ< καί τταιθιά των σφαγιασθέΐ"1 καί έξαφανιισθέιντων άδελφών |ΐο Ποντίων, τέχνα ιμΌθρτύρων τής Μ; γάλης Ίδέας, ττού τή έφθόνηοι οί ΊσχΜροι τής Δύσεχος, τή ά* χή των οποίων ,μάλιστα διεττρα- χθη τό μεγαλύτερον άνοσιούργ1 μα δλων των αίώνων, ή έξόντυ- σις των Έλλήνων τής Μικράς σ!ας. Ήτον άρκε,τό δχι νά 6ι ντήσουν τά κανόνια των θωρηκώ τους οί Σύμιμαχοι άλλά νσ κου· νήσ-ουν λίγο τό δοοκτυλάκι τους καί θά άτΓεψεύγετο ή συ,μφορά τθϋ Έλληινιοΐμοΰ». συνιέχεια μίλησαιν κ,Γ άΐλλοι κσί 4 σΐΛ'εργάτης μας Γυμνασιάρχης Ά θαν. Άσιατίοηις, ό οποίος έττι μνηιμοισύνου πιροσλαλιάς έτρο- γούδησε δικούς τού στίχους Υ1" τούς νεκρούς: Έχάθετεν γιά ιί Χρΐ'στού την ττΜκττιν την Άγιο» καί γιά τ' έσάς όσήιμιειρον «Μακα>ρ!αιν». Σά έξορίας σά Ρ"'
σιά, σά σττέλια καί σά χιόνιο
χάθετεν ώ άδελφο! άοχχ ττο>λά τα
πόνια.....
Έτσι οί Πόντιοι ιμέ τίς εκδη¬
λώσει ς τής δθετηρίδος ,μί τά Έ-
θνι.κά των μνη,μόσυνα κα! τούς Όρ
γανισιμούς των ά~έδειξαν. δτι π·
στεύουν είς τούς νεκρούς καί Μ
τούς τάφους των, γιατί απτό τους
τάφαυς θά φυτρώση ή ζ»ή, 4»
τούς νβκρούς θά ξεττί>δήσπ Ί '
νάστσσι τού Γένους κσί άπό τπ
μνήιμηι τού τΓαρελθόντος θά έρ*1
«τό νόστιιμον ήμαρ», τού
μοΰ κςτί τού γυιρισμού στίζ *°'
λαίφατες έστίες των.
Α. Κ, Α.
βυο-,άζε., την ψι*χη
ττσ,μνίου τού —Έ
τού και άλώδη,τον τήν Χριστιανΐ
κήν τού θρησκείαν. Ή άγάττη
πρός την Ποττρίδα καΐ τήν Χρι¬
στιανικήν Θρησκείαν ήσαν έκεΐ-
να τά όποΐα έτΓεκαλοΰντο είς τας
δυσ<όλους στιγμάς τής ζωής τω-^ καΐ ,μέ τήν βοήθςιΐαν των ό- ττοίωτ^ άντιιμετώτπζον θαρραλέως τάς θλιδεράς στιγμάς τής ί,π- &Μου ζωης των και εξήρχοντο νκηταί. Έθριάμβευον καΐ ό θρ' σμβος 6<εΤνος ήτο θρίαμβος τής μητρός Ελλάδος, Καΐ τελειώνω έδώ σέ στιγμτ'; ττοΰ στ' αύτιά μου άντη,χεΐ κά- ττοια ττοιητιική στιροφή: Κ ι άπ' των άγώνων τά λιοντάρια κι άπό τά κουφάμια κ ι άττό τή μαύρη άττόκρυφη 6ουλή — ποιοΰ τάχα Θεού, μέσ' στά ξςθΐλιώματα, στοΰ χ-αλασμού τ' άχνάρ,ο τού — τους γιά στή οΌΐν τά τής χιλιοτρα- παιδία Κ0Π τ ιές θέσες ΥΟι;δ σ.μένης Σμύρνης. Τ, δλοι με Ι λθιΥ1ια τοΰ ότφβαστιού ό,μιλητού, στήν Έλλάδα — ο' 6Υ«λμένα άττ' τή σιμυιρνέϊχι— ψυχη τΓρίσψυγες 6οήθησιαν κι' ενΐνΐ ή τσυ· Κα! σ^εχιζει δσα γυναικό Έ1· ___/λ._ , , ! ττη !^ητ ~,Α____ __ ./ Λ Ταστ'^ — στά γράμμςχ- στ!ς τέχνες— πά.δα νη,ν είναι τταλιά άττό τήν ττού ιιέ τόν κ. ΛουσότΓθυλον έγέ- νοντο α! τΓρώτα, ενεργεια;! άνεγέρ σεως 'Ανδριάντος τοΰ Αύτακρά- £στιας. δ'^ -Λ σωμα μ ής ψυχής τ»,, την Έλλάδα, ή όποία ' γίνετα. ή δόξα ενός λαού. δι αύτους ήτο ή στοργική μητέ Ι Έν Έρμιουττόλει τή 17)9)1972 ρα, υπο τάς τττέρνγας τής όποί-' ΑΧΙΛ Γ. ΜΑΥΡΟΜΟΥΣΤΑΚΗ Σ άς έττεθύ ά ζή 1 ργς τής όποί άς έττεθύμουν νά ζή.ςτς.ί,ιν τό υπό- των- νυκτερινης. ν ^,ωσ,ν είς 4. ^ ά,μόσφα,ραν μέχρ, 10 τού ΑΡΧΩΝ ΔΕΠΟΥΤΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΜΕΓΑ- στό ·—«'ΐα.-ιατικό τομέα τταντού &ιε: ττρεψαν.... 50 χρόνια πέρασαν ά-] ' ττό την μαύρη έτταχή τού 1922. 'Υπάρχουν οί παληές Πατρίδες πού ττοτέ δέν θά ξεχαα-τοΰρ·', στμέ φθ'με σ' αϋτές τή μνήιμη μας κ£Γ μέ ττό,νο φέρνομε αύτά πού ζήοα- ,μ€ έκεΐ.... Μιλά γιά τόν Χρυσο- στομο κια! γιά τούς άλλους μά: τυρι;ς τής Μικιροοσιατιικής Κατα- «ή μνήμη σας νά είναι, αίωνία» ήταν τό τέλος τής ώραΌτάττηις καί συγκινηκωτά- της αυτής άμΐλίας τού εξαιρετι¬ κόν μας συμττατριώτη καί καλό καρβου άινθρώττου κ_ Νίικου Καρά ρά. Ή ήθοατο ός δίς "Αννα Παττα κω-,ισταντΐνου κόρη Μιικ,ρασιατών άτΓαγγέλλει μέ την ώραΐα της φω- νή ένα ύττέροχο ττοίηιμα τής κυρι- ας ΜηΛιώρης σ^ζύγου τού έξαι·- τού όττοίου άραύσθΓανκα! Ϊ' Γ^ ^"ΓΙΙ ^ άέρα τή': ΛΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡ-- <* ΜηΑ,ώρης σ.<ύγου τού έξα, έξακολουθοΰν νΓθΖΕταΓβϊΐ θΓΤΓ'Τ '^' '° ^1 ΣΤ0Υ' ΤΕΩΣ "ΡΕΟΔΡΟΣ ΤΗΣ Ρετ-«ο0 συμττατρ,ώτου μας καί ρανωνται, υπό! θος των ούτος, βεδα,ως έξεττλη-1 ΠΑΜΠΡΟΣΦΥΠ ΚΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ Συμβούλου τής Ενώσεως Σμυρ- Μιλά γιά τούς πρ-1 ήρβαν έδώ. Τό 1922 κόσμος τταιραικολουθεΐ τύ μιικιραισιςττ κό δράμια. Μιλά γιά τή δράσι των Μκιρασιαττών στήν Έα λάδα. "Ολοι μαζί δηιμιουργήσαιμε τό έττος τού 1940, καί ό κ. Ξηρΐ. άς τελειώνει την ώραιοτάτη ό,μ: λυα τού ,μέ αύτά τά λόγια: «Τό καλλίτερο μνηιμόσυνο γισ τοώς ήρωες είναι νά εϊμαστε δλο· έν&:ιμένο,.» Δτίιμσρχιος Βύρωνος κ Λιάκας κα! δλον τό Δημοτικόν Συμβούλιον, ό τη,οόεδρος Πανιων'- ου, Στέγηις κ. ΟΙκονοιμίβης. Πα- ρη,'ρέθησαν ό κ. Μίττενάχης, ττρό¬ εδρος Ενώσεως Σμιυρνιαίων, ό κ. Άρώνης Γενΐικός Γ,ραμματεύς κα! ή κ. Άρώνη, ό κ. Μηλιώρη-ς καί η κ. Μηλιώρη, ή κ. Καραντζοπού- λου, ό κ. Χάητας, ό κ. Ι. 'Ακριβά- ■κΓρς ό ■·<. Τζών ΒεΊΊίόγλου ό κ. Πι- καρΐττογλου, Καραιμητσόττουλος. ο ϊικ,κ. Βαισ. Γάικης, Φαιδων Γά- κης, κσί ττολλο! άλλοι. Νίνα Πανναικίΐδου | ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ Τά «ΚΕΝΤΡΟΝ ΚΩΝ)Π0ΑΙ· ΤΩΝ» τέλει Μνημόσυνον τοθ "Α· οδί,μου Πατ.ρ·άιρχου Κ) ΚΥΡΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ τοθ * την ΙΟην Αικεμβρΐον 1972 Κι»?« κ, V 1 1 π.μ., έν τή αιθούση^ της Άρχσιολογΐκής Έταιρίας κ<" "α ροκαλεΐ τούς Άθηναίους δττωί ή ύ Μα μήσουν την μνήμην τού ; τούτου Αποστόλου τού Χρι"10" «αί τού Κορυφαίου Δότη τής ΛΡ1 στιανικής Άγάτ~ς. Η ΑΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ ©Α ΟΜΙΛΗΣΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΣΤΙ ΑΝ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ■* ΕΣΤΙΑΣ ΝΕΑΣ ΣΜΥΡΝΗΣ * τ* οργανώνεΐ έττί τή .._ . . ρ!β. τής Έθνιικής Μιικ,ρασιατ«* συμφοράς, είς την μεγάλην σαν τελετών τού Μεγάιρου Ίδρύιματος της την 4ην «! ρίου ημέραν Δεκτεραιν κσ1 8ηιν μ.,μ., μέ την άπαράμ1^ μιλήτριαν, λογοτέχκιΐδα και τριαν κυρί'αν Ά>
καί μέ θώμα ίβΠροσφυγικθ'
■μοί».
ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι .Κ
Καραΐοκου 111 — Τηλ-
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Σωκράτβυς §·. Αθήν<»