194725

Βικελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Κρήτης
) , ,ΜΙΛΤΓΟΝ
1). ι»
Σά66οτον 16 ΔΕΚ6μ8ρΙου~Ϊ972
^ΔΟΜΑΔίΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ — ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜ! ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΤΠΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
_ ~ ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Διε ι>θυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 — Γραφεΐα: Νίκης 25.-
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΰΙ
ΤΑΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΓυΝΩΝ ΜΑΣ ΚΑΐ
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΛ ΤΩΝ ΕΝΤΑΓΘΑ ΠΟΝΤΙΩΝ
Ό,μοίοιι τύττοο άττό άττύψ:ως 'Ε
^ρησκευτικής μαρφώσε'ος ήτο
Γυιμνάσ 'ον ' Αργυρουττόλεως,
^ οττοιου ή ίδρυσις καί ή λ&-
ισ συνιδβεται ,μέ τό όνομα
ιλοτΓ'άτιριιδοζ καί ρέκτου 'Ε£-
ονδρός ΚυρΊϋοκίδον, ό όποί
Γώς άλλος Φε.ραΐος, διεκήρυττε.
α Σχολειό διά τούς "Ελ~
κ«ί τζαμιά διά τούς τούΰ-
θΚ , τ , .
Τό φρθΛΤΐστήρΌν ιραττει,ουντος
βφε δόξαν κα! καύχη,μα δΓ
^άιλτρον τόν Πόντον καί παοά
φ
Καθ1 δλην την τταιραλιοοκήν ζώ-
ψθ Εύξείνου, δυτικώς τής Τρα
βΐούντος είς την τπεψηιμισμέ^ην
>ττολιν νά άντΊΐκιρύσωμβν την έ-
ΐτάξ'ον Σχολήν αρρενων κα! τή-
ξ Σχολήν θηλέων, έ'τ
φαιτέρω είς την ώραιοτάτην π»
ή ττόλ'ΐν τής ΚΗρασαύντος,
την οποίαν εξεδίδετο ή 'Εφη-
ερις ■Αρητιάς, δττως καί είς τή ·
ή Εφημερίς Φάρ;»,
ής 'Ακχτολής, οί φιλοττιρόοδοι 'Ελ
δΐίτήρουν 'Οκτατάξιον ή·μ.-
Έξατάξι.οι»· Παρθενα-
ωγεΐον καί Δημοτικόν Σχολείον
έ άριστον τηροσοττικόν καί άρτι-
ι οργάνωσιν.
Ακολουθοΰν κατά σειράν 17
Ιυτύωρα ιμέ την Όκτατάξ.ον Ψω
ιαδειον Σχολήν κα! Έξατάξιον
(Ιοφθεναγωγεΐον, ή τπλουσία κα'
Ιμπορικωτάτη Άμισός μέ ένα ττλή
ρες Γνΐμνάσιον, μ,ίαιν άκτατάξιον
Αστικήν Σχολήν κα! Γυμνάσ.ον
Ιτνλέων, ή ΠοντσηιράικλεΛα μέ μια
[Γτστάξιον Σχολήν κα! πεντατά-
[ιον Παρθεναγωγεΐον, ή Σινώπτ
|ΐ μίαν Αστικήν Σχολήν καί Παρ
ΐΕναγωγέϊον.
Καί ίίδτι αν τηροχωοήσωμεν
Οί Διδάσκαλο. τού Γένοος κα'
Αττόστολοι της ΜΞγάλης Ιδέας,
/ι οττοΐοι διήλθον διά τού Φρον-
[ΚΠηρίου τούτου άνήκουν είς τήν
των μεγάλων λειτουργών
"ττβιδείας, °'ι ©π0"*1 έσφυ,ρτγλά
,ί^ τό πνεύμα κα! τόν χαρα-
ιτήρα τη>ς σττουδαζούσης νεολαίαν
|. τήν έο-χατιάν αϋτήιν τού Πόν¬
ον , . ,
Κατά τό -ροτυ-ον της Μεγα-
^■ς πόλεως των Κομνη,νών Τρα-
ιβζ'&τος καί Άργυρουττόλεως κοιί
., άλλας ττβριο,χάς τού Γεωγρα-
'μώ χώρον τού Πόντου ή πά-
(ρα άττετέλβσεν ιδανικόν πτωχών
κ,, ττλουσίων, κίνηιτ,ρον παντός έρ
να καί πάσης ό—οστσλής ξενη-
καί μή Ποντίων.
έκδοχώραν τοθ 'ΕλληστΓΟντου
ίντικώς τής Κερασοθντος θά ά,ν-
κρύσωμεν την τπερρφηιμον Ί&ρατι
ν Σχολήν Πιρασώρεως, την όπο.
ΐν ίδρυοε καί συνετήιρει ό Μητρ^
ΐΓολί·—ς Χαλδείας καί Κερασοθιν-
'ος Λαιιρέντιος είς τό άμώνυιμον
είς μίαν .μαγευτικήν κα
ΐτάψιπον άττιό δένδρα τοποβεσ-
"Ετι δυτικώτιερον, ττέραν τώ.
«τα Στιράδίονα Πααυάδρων άρε¬
ι* ίίς τΓ(ν αρχαί οτάίτην καί Ιστο
πόλιν τής Ν'ιικοτπόλεως θά
«ίμϊν την ΤΓαραπτλεύρως τής Έ< Α Όκταττάξιον Κεντρικήν Σχολήν, τό Εύανθίειον τπίντατάξ' · * Παρβεναγωγε'ϊον καί την ττεν 'ιπάξιον Σχολήν είς την ένοριαν 'αξιαρχών. Νοτιοοτκαταλιικώς αυτή είς την "ωμοπολιν Μελανθίας θά ΐδωμε-' 'ο όαοτάξιον ήμιΐΐγυμνάσιον κα 5 Πίντ—άξιον Παρθεναγωγείον 'ϊι τπέρον αυτής είς τό χωρ ι ο ■ τού τΐμήματος Έττές τή- Κολονείας καί Νικοπό- εύρομεν την Έτητατάξιον Σχολήν, νοτιοανατολικώς [Ίζ Νι«οττόλε«ς ττέιραν τού όρους ίζ είς την Κωμόπτολιν Τάακ- τής Έτταρχίας Χαλδείας θά ιδοΙ«ν την έξατάξιον Σχολήν άρ- «VI*. Γβνικώπερον δέ εάν στρέψη τις α τού άνά την ΰτταιβρο ι τοθ Πόντου θά μένει έκ- καί έκοττατικός διά τα ά· τα-ραττάξια κα! ττεν- οξια Κοινοτικιά έκτταιδευτή,ριο· ο—ιϊα ώς σελαγίζσντες άστέ ^ ήσαν έγικατεστταρμένα καθ ΐ>
_ τό μηκος κα! τό ττλάτος αθ-
!* κ°ί είς τράσαν γωνίαν αυτού
ύ 'Ελληνΐικος πληθυ-
Τοϋ Π. ΦΟΓΡΝΙΑΔΗ
πτ£]μ16ρί'Χ/ μΐέ,χρ. τής 30ής 'οκμ'.-
ου έξαι,ρουμιένων των καθιε,ρομένω,
έοώ ί ί
λίαν
έορτών, αί οποίαι
ριωρισμέναι.
Οΰττω ή έκτατική έργασία διδα-
σκό ~ον χαί διιδαισικομιένων καθ -
—α 'κοονούς τούς έξειρχομένχ,υς
μαθητάς νά εγγράψουν είς ανωτέ¬
ρας Σχολάς άνευ έξετάοιεων και
χωριίς νά καταφύγουν είς άνύπαρ
«τα τοσέ ψρονιτιστή,ρια.
Πώς λοιττόν είναι δυνατόν ^α
μην θαυιμιάσωιμεν ήμιεΐς οί μεταγε-
νέ<ττιεροι τό ύτΓε,ράνθρωττον έργον τό όττοΐον έτΓετέλεισΌν οί ττ,ρόγο- νοί ,μας παρά τάς αντιξοότηταις, το.ύς διωγμούς, τάς λεηλασίας τάς σψαγάς «αι τάς στερήσεις, αί ο¬ ποίαι άντ! νιά τούς όπτοθαρρύναυν αντιθέτως έχαλύοδωνιον τό 'ΕΞιβν- κόν αυτών φρόνηιμα καί ττιν πίστιν των τηρός τα ύψηλά ίδανιχά τή,ί ιμαις. Καί ώς έκ τούτου έχομεν ρ ΰττσχιρέωοην καί καθήικον νά άττο- νέμωμιΐν τόν δίκαιον έτταινον εΚ τούς διαιωνίΐζοντας τή.· τταράδοσιν των Ποντί,ων τούς Ιδρυ τάς καί σι,νεχΐιστάς τού Λαογρα- φικοϋ Άρχεΐαυ τού Πόντου και τούς ,μελετητάς των ώραίων/ τταρα δάσεων καί τήν αρετήν των 'ΕλλΓ νων τού Πόντον, αί όποΐοι συνόέ- ουν τάς διαφόρους δ.αλέκτΌυς καί ίδιωμαιτισιμού- άττό τόν Μωριά μί χιρι Κολχίδος, ά—ό τόν Ξενοφώντα τήν Σαιλαιμΐίνα κα! Μαραιθώνα, τα Στάγειιρα καί την Πέλλαν άττέ την Τιροίαν καί τάς Μυκήνας μέ¬ χρι των ίχνών τοΰ Μεγάλου Αλε¬ ξάνδρου καί τού καθολικού πνεύ'- ,ματος τού 'Ελλη,νΜκού ττολιτιο*μού Τό ττΰρ τής αίωνίας Ελλάδος μεταλαμ,παδευθέν είς τάς έσχατ - άς τού Άνατολκού Κόσμου ήνα¬ ψε είς τα δουνά τού Πόντου κα, άσβεστον διατη,ρενται άπό γεν¬ νεάς είς γεννβάν. ΟΙ ύττέροχο. έκεΐνοι ττρόγονοι μας ,μέ τα —εριοττούδαστα θρη- σκιενπΊΐκά καί ττνενματικά 'ιδρύμα- τα, τόν ήρωιιοιμόν των άνά τάς άτΓθκρήιμνουις χα,ράδρας κα! ύψί- τΓεδα των άτπροσίτων Ποντίων ό- ρέων, τήν επίδοσιν των είς τό ε¬ μπόριον τάς τέχ,νας κα! επιστή¬ μας έλάμττρυνον τόν 'Ελληινόττον- τον, άναιμένουν τόν Ιστορικόν κα'. Ύμνωδόν δια νά έξάρη τό κλέος κα! τήιν αΰτοθυσίαιν των. Κα! ΰμνωδοί των δέν είναι .δυ- Τ6αν Άκολουθεί, νοτισανατολικά, ή ττώλη τοϋ Φαναρίου (Φενέρ Κα· ττουισού). Τό τοττωνύμιο αύτό ά- ναφέριεται δύο αιώνος ττρϊν άττό την "Αλωση καΐ όψείλεται πιθα- νότατα σέ κοιγοιο φάρο στη,μένο στό σηιμεΤο αύτό το Κειραπίου. ΆτΓο τή,ν πύλη τού Φαναιριου ώς την έττόμΕνη ττύιλη τού Πετριου (Πετρί Καττού) τό τεΐχος εΤνα. 6ττως εΤτταιμε, διτπλό, καί δέν εχ«; ττύργους. Κατά τόν Σκορλάτον Βυζάντ,- ον τό 6να τού τμήμα, πρός τή/ τηςί.ραλΐα, όνομαζόταν Στρόδιλος. Τό άλλο, ΓΓΓθύ σχηματτίζει ενα τό- ξο σέ βάθος 65 μ. ττερί—}υ πώνω στη βορινή ττλαγιά τού —έμηττου λόψ όζό ,μαι διοό όναμιαζόταν κλιτύς. Τ.: »ζ' σχηιμιάτιιζοον τό λεγάμε- νο ιμετά την Άλωση, Κάστρον Πε τρίον ή Πβτιρίων. Μιά τπύλη άττό την πλεν,ρά τής ξη.ράς, ή πύλη τού ΔΐΓττλοφαναιρίου, ένωνε τό δι- τηλο αύτό τεϊχος ,μέ τή συνοικία ■"ών Κι/νηγών Μέσα στόν ττερίβο λό τού βρίσκονται σήμειρα ό να-! ός καΐ τα άλιλα οίκοδαμήμιοπα' τού Ο Ικουιμεν.κού Πατριαρχείον Καί ή σκνοιικ,ία ττού άττλώνεται γύ ρω άττ' αύτό, τό βορειοανατολικό δη,λαδή τμήμα τής ΙΔ' ρεγεώνος, άττό τό Μτταλατά, τπρός τα βορε- οβυτικά, ώς τήιν Πύλη τού Πετρ,' ου, πρός τα νοτ.οανατολικά, εί ναιι τό ττ3ριιφη,μο Φανάρι, πού ή όνο,μαο-ία τού κατά μιά πειρίεργη έκ,δαχή τοΰ Π. Ζίλ, όφείίλεται στο γεγονός, δτι τό δεύτερο τείχος τού χτΐστηιχιε σέ μιΐάν άττό τις πς; λιαρκίες τής Πόλη,ς βκΐστικά, μέ¬ σα σέ μ·ά νύχτα, καί κάτω άττό τό φώς των φαναριών. Άττό τα ,μέσα τοΰ ΙΖ' εως τα μέσα τού ΙΘ' αίώνα τή σ»νο:- κ'ΐα αύτη τήιν κατοικοΰσαν άπύ- κλε,ιστικά "Ελληνες κα! ήταν ή Πόλης. 'Ήταν ή ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΒΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΓΜαΑΟΦΟΥ 3' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ: ΚΕΡΑΤΙΟΣ στη μονή τού Άγίου ΓεωργΙου άμεση σχέση μέ την «Πόρτα», τή Φα,.'αρίου. Καΐ άπτό τότε μαζευτεΐ έδώ οί «γέροντες» άρχι- ε,ρεΐς, ττού τα κονάκια τους έγινα1.·, οττως ήταν φυσηκό, κότρα έκκλη σιιαστικής ττολιτικης. Α!γο άργότερα έτπφανεΐς οίκο- γένειες τού ύττοδουλωμένου Γέ· ναυς εχτισαν έδώ τα ττερίφημα άρ χοντιικά τονς, ττοΰ είχον μάλλον άττέριττη έξωτεριική έμφάνιση, αλ λά ήταν ττολυτελέισταιτα άττό μο- σα. Τό Φαονάρι εγινε έτσι όχι μο νάχα έΛ/ίλησΊαοτιικό, άλλά καΐ πό λΐΓΠκό κέντρο τού 'Ελληνισμού Οί Φαναριώτες ήταν άτΓΟγονθι τον έττ,φανών γενεών τού Βυζαντίου, δσων εΤχαν ά—αμείνε.1 Οστερ' αττό την "Αλωση στήν Πόλη, κα! δ- σων εΤχαν σιιγ-ά —σ.γά συγκΐν- τρωθεί ύστερ· άττ' αύτην άττό τίς έπαρχίες τής άλλοτε Αύτοκρατο- ρ'ιας. Άμιέσως ,μετά τήν "Άλωσ:: πολλοΐ άττ' αύτούς εΤχαν χρησ·ι· μοττοιηβεΤ καΐ διακιριθεΐ στή δια- χείριση των έξωτορικών κυρίως 6- τού Όθωμανικού Κρά- τους ώς «γιαζιτζήδες> (γραμιμα-
τικοί), δττως ό γιρο)μ,ματέας τοθ
Μωάμεθ "Ι,μβριος Ίσ,τορ.κός τής
Άλώσεως Μιχαήλ Κριτόβουλος
"Ετσ·ι ή κιρατιική άλληλογραΐφ'α
καΐ τα κείιμε,να των συνθηκών ή-
ταν τήν έτηοιχή έκείνη γραμμέ α
έλληνικά.
'Εκτός άτπό τούς γραμματικούς
ιμιεγάλη δύναιμη άνέκαθεν άττοκτ' ι,
σαν καΐ οί αρχοντες —οί «όφφ -
τουρκική 'Υψηλή Πύλη.
Κοντά σ' αύτοΰς Ισχυροΐ άρ·
χοντες —«τσιελ&μττηδες»— εΐχαν
έ—ίοης γίν©ι οί μτγοτλέμττορο',
κ»ί ιπρό πάντων οί τπερίφηαο'
γοτ.'.·οο;άΞ,£ς ·π·ού τπς>αμήθευαν
στούς ττρούχο-/τες —"Ελληνες κα!
Τΰ
Τοΰρκονς —
τί·ς άτταραιτητ^ς
ρης
ά,ρχο/τιικές σαμουρόγοΐΛ'ες καΐ τώ
τους.
ς
"Ολοι αύτοι είχον μαζευτεΤ ά-
ττό τα μέσα τού ΙΖ' αίώνα στό
Φά
και, μ€ τή,^ οίκονομική
τους ύτΓΒροχή ή μέ τήν δύναμη
πού εΤχαν σττνν τσυρνκή κι>6έρνη-
οτ, άσ«ώςταν ιμεγάλη. έπι,ρροη
στά ττράγιυα,το; τού Πατριαρχείου
Άτγο τα χρόνια έκεΐνα οί Τούρ
κοι, άνίκανοι τότε νά διεξάγθί.
διαττιραγματεύσεις μέ τούς ξέ-1
Κάρλοβιτς, ό ΛεοτΓΟλδος Α' της
Γερμανίας τόν έτ!|μιΐ>σε μέ τόν τί-
τλο τού ττρίγχιιτα, καΐ ά σουλτα-
νος τόν όνόμασιε «έξ άττορρήτων»,
τού έδωσε δηιλαδή τό διβοαίωμα νά
παροκολοοβεΐ τίς σνζητήσεις των
συμδουλιων, ττού γίνονταν μέ τή"
τηροεδρία τού.
Ό ένας ΰοηερ' άττο τόν αλλοι/
οί αρχοντες τού Φανορίου έλά^-
ττρνιΧ3τ/ δλο καί περΊΐσσάτερο τα
άξιώμιατα πού καΓτεΐχαν. Επί έ-
να τουλάχιιατον αίώνα ή πολιτική
έπιιρροή ΤΓθύ εΤχαν άττοκτήσει ή-
τοον τόση, ώστε νά τταίζουν στά
δάχτυλα τούς άξιωματούχους της
σΌυλτανικής αύλής καΐ νά διευθό
νοα^ άττό τα ττΌ(ρασ''<ήνια τίς τυ- χες τής ΤοΜρκίας. Άττό τίς άρχές τού ΙΗ' αίώνα, δταν παραχωρήθηικε ττολιτικη αύ- τοναμία στΐς παραδαυνάβιες Ή- στούς ΦαναριώτΓς έτι ι- σης έμτπιοτηεύθηικε ή Όθωμανική Αύτοκρατορία τό άξΐωμα των Ή γεμόνων («όο-ττοδάρων») Μολδα 6!ας καΐ Βλαχίας. Πρώτος άττ' αύτούς διορίσθηκε ό γιός τού Άλειξάνδρου Νκόλα- ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ Άναμνήσει^ άπό την Καταστροφήν τήο Σμύρνηο ξγς το εξάνδρου Νι<όλα, «ούς, χρησιιμ—ροιηοον έττίσης γιά' ος ΜαΜροκορδάτος στά 1710. Μιά το σ<οττο αύτό τή νλωοΓΐ™ι/τί1ηίγ ____λ. ^__>, _ϊ.___ __> λ_______
αιχτο τη γΛωοσομα-ϊΐεια,
τα ττνιαροοτιικά χα,ρισμαιτα καΐ ττ>-/
έξαίρίτη δραστηρ'ότητα των επι ·
φανων "Ελλήνων τού Φαναρίοι,·,
ικαΐ δηιμιούργησαν γι' αύτούς τα
άξιώματα των «Δραγαμάνων» τού
Διβρμηνέα δη,λαδή τού Στόλο^
και τού Μεγάλου Διερμη,νέα
(«Δραγομάνιου τής Πόρτας^) ττού
ίσοδνΛ'αμούσ'ε ,μιέ έκεΤνο τού "ι -
ττουργού των Εξωτερικών.
Ό ττρώτος Μεγάλος Διερμηνέ
άς (Παναγιωτάκης Νικούσιος, πού
£(χε
χρηιματίισειΐ καΐ διειρμηνέας
Αύ
ρμης
τής Αύστριακής ΠρΕσιδείας, έγιινε
όνομαοτός γιά την έξοιχη διπλω-
έ-
νατόν νά εΤναι άλλοι παρά οί
πιζήσοοντες άττόγονο'! των, οί
ποΐοι τπρο μ»άς ττεντηκονταετίας
έττειβιβ,άζοντο είς τα 'Ελληνικά
τταράλιο! μέ τούς άλλους ττρόο-φυ
γας, οίκτρά θύματα τής ττείνης,
των διωγιμών, των έχτοττίσεων καί
ταλαΐίττωριών, /
Ή ύττοδοχή των άναιριθμήτων
αυτών θυμάτων εΤχε τεριορισιμέ-
ντρ διάρκειοον διότι δλα τα συναι
σθήιματα ϋττόκεινται θίς ντειριορι-
σμόν, τό θαύμα δμως έττήλβεν.
"Οτταυ έγκατεκττάθησαΐ'/ οί Πόν
τιοι κα! κατώκιησαν έκ£ΐ έδηιμ,ιούρ
άηισαν καί έμεγαλούργησαν, άν¬
θησις, ττρόοΐδος, άγάττη ττρός τόν
τπληισίον, έντατιική καί ύποδειγμα
τική· καλλιέργεια τού έδάφους,
των γιραμιμάτων κα! των τεχνών
άττοτελεΤ την συνισταιμένην τού
Ποντιαικού στοιιχει'ου.
Αί έτΓθϋνιδρυθεΐσ'αι είς τάς ττλα
γιιάς τού δρους Βερμ ίου μοναι
Πανοογίας Σουιαελά, Άγίου Γεωρ
γίου Περιστβριώτα, Άγίου Ιωάν¬
νου Βαζίλώνος, ή Εΰξεινος Λέσχη
Ποντίων Θεσ'σαλονίκης, ό όκταό-
ροφος οΤ<ος 'Ακιρ'ίτα φοιτητών της άττό τις Ιστοιρΐικές φωτ.ές τής Πόλης την έτί&ανταν, γλυ- φοντας άνίισχΜριες τα λιθόκτισττα στέρεα σττίτ.α της. 'Ατγο τό 1601 τό ΠατριαρχεΤον εΤλιε έγκατασταθε: κ.άλο,ι»— ττού κατεΤχαν τα διάφο ματική τού δρασιτιΐριότηΓΓα καΐ γιά ιρα άξ.ώ,ματα τής Πατρ.αιρχικής την ςςφθα—η θεολογική τού δέ ■ Αύλής, τού Μεγάλου Ρήτορος. νότητα. τού ΜεγάΊλου Σκευοφύλακος, καΐ | Άττό τούς διαδόχους τού ό Ά- ίδίως τό άνώτοΓτο άξίωμα τοθ Μϊ ■ λέξοΐνΐδρος Μαι·9°|κορδάτος ήταν γάλου Λογοθέτου, ττού δινόταν ( γιατρός καΐ φιλόλογος, σττουδα- στΐς εύγενεΐς [>ι/ζαντινές οίκογί- σιμιένος, δ-ως καΐ ο! ττερσσότερο·
νε.ες των Παλα.ολόγων, Κάντα-, Φανα,ριώτες, στήν Ιταλία Ή
κουζηνών, Άσανών κα,ϊ Ραλλών, διπλω,ματι,κή τού ίδιοφυΐα τόν ά-
καί ττού εφερνε τόν κάτοχό τού σε, νέδειξε τρατέ,ρα τής συνθηκης τού
άπό είίκοσι έτττά μ
τόν διαδέχθηκε ώς το 1821.
Το,
διοριοιμό τους τόν ακολουθούσα^
,μεγαιλοτπρετΓεϊς καΐ ττολυήμερί·ς
τελετές. Στήν Πόλη, γιά τήν έπι-|
κο·«ων;α τους ·μέ τήν 'Υψηλή Πύ¬
λη, άφηναν είδικό ά/τπτρόσωτΓθ
(«Καττού Κε·χαγιά») Καΐ στη ■
έδ,οα τους έτταιρνιαν μαζ! τους έ¬
να ττλήθος "Ελληνες, πού σχηιμα-
τ,ιζαν καττά τό ττρότυτΓο τής μοσχο'
βίτικης αύλής μ,ιά ττολυώνυμη θε-
ραττεία άττό «Βορνκους», «Ποστελ
νίκουις», καί άλλους ύτΓθδεέστερους
άρχονιτες. |
"Ετσι, έτπλήθι,τ/αν την έττοχή £-
,κιείνη οί φοονα,ρΐ'ώτικοΊ οΤκοι, άλ
λά ετσι μΐγάλωσε κα'. ή δ'αμάχη
άνάμεσά τιους γ·ιά την κατάκ.τηση
των άξιωμάτων, άττά τό Πατριαρ
χικό ώς τό μικρότερο τής αύλής'
τού Πατριαρχείον ή των Ήγεμο-
νιώι»
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Σΐ/νειχΓ.εται)
—•••••••••••••••••••••••ε»··········»·······.» ··.·
ΕΠΙ ΚΑΙ ΡΟ Ι ΜΕΛΕΤΑΙ
Ή Πεντπκονταετία
Λέσ·χηις ατρόις στέγασ.ί'
κα! ττ;ρ!θαλψιν 500 άττό,ρων οι-
τητών ή Στέγη Κσρΐτσιού τήν ό-
ττο!θ3ν Τδρυσε τό Σωματείον Μέ-
ρΐιμνα Πσντίων κυρίων ©εσσαλο-
νίικης καί δττσυ τπεριθάλπονται
'>"ί συνεργάτου ;<ας κ £κ τοϋ ποοτ(γουμ,ένου) Τό μεγάλο κοκο αρχιαε τό Φε- βρουάριο τοϋ 1914 έξ άφορμής τής άντιδικίας Ελλάδος καί Τουρ κίας γιά τό νησιά τοΰ Άρχιπελά- - γους. Τα αρθρα 5 τής Συνθηκης τοϋ Λονδίνου καί 15 τής Συνθη¬ κης των Αθηνών τοϋ 1&13, άνα- θέτανε στίς έΕι Μεγάλες Δυνά¬ μεις, Γερμανία, Αύστροουγγαρία, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία καί Ρίω- σία «τή φροντίδα ν' όποφαοίσουν περί τής τύχης πασών των όθωμα- νικων νήσων τοϋ Αίγαίου Πελά- γους, έκτός τής Κρήτης». Στίς 13 Φεβρουαρίου 1314, ή Συνδιάοκεψις των Πρεσβευτών των Μεγάλων Δυνάμεων στό Λον- δίνο, υπό τήν προεδρία τοϋ Άγ- γλου ύπουργοΰ των Εξωτερικών οέρ "Εντουαρ Γκρέϋ, έπιδίκασε τή Σαμοθράκη, τή Λήμνο, τή Μυ- τιλήνη, τή Χίο, τή Σάμο καί την Ίκαρία στήν Έλλάδα κα'ι την Ίμ- 6ρο καΐ τήν Τένεδο στήν Τουρ- κία. Ή Όθωμανική Κυβέρνηση δέν άποδέχτηκε τήν άπόφαση τής Συνδιάσκεψης. Διεκδικοϋσε όλα τα νησιά, με ίδιαίτερη έπιμονή γιά τή Μυτιλήνη κα'ι τή Χίο καί άνα- <βι ,μετέιδιδον τα φώτα τή είς τόν υττόδουλον 'Ελλη καί έτόνωνον τό Εθνικόν δ,ετεΊλουν ϋττό την έττοτττΕ: εκάστοτε Μτγτ,ροπολιτών ι υττό την Διοίκησιν τής αίρετήε Σχολικής 'Εφορίας τής έργον ήτο ή πρόσληψις ή μ,ισθοδοσία αυτού, ττάρων, ή συντήρησις *<*' ό έξοττλισιμός των μέ ϊτα έτταγωγικά μέσα εΰρυθ,μον λειτουργίαν κα! τής ιμαθητιώσης νεο ^ <* καβ' έκαστον έτος 50 φοιτήτριαι μένετο άπό οτιγμή οέ οτιγμή νέος καί ώρισιμένος άριθμός έργαζομέ- Ελληνοτουρκικάς πόλεμος. νων κοσΐΓτσιών αί Λέσχαι Ποντίων _ , ,, , „, „ Γ - ■/ α ■ ι Τότε ά·- μαυρος δαιμονας τού Κσλλιθέας, Κοίλοιμαριας, Κοοδα-, '^ λας, Δράμας, αι 'ΕνώσΈΐς καί τα τουρκοκρατουμένου Έλληνισμοϋ ΣωματεΤα Πο/τίων άνά τα διάφο- /ίμαν πασάς εξέφρασε 2ωηρές ά- ρα ,μέρτ τής "Ελλάδος, αί θεατρι-, , „ ^^ ρ κ Γ ' , , , , ο , . νηουχιες για την εκοαιαη τού α- καί τταιραισταισεις και αι όκδηλω- ι λ ι ι σβις εΤναι ενδείξεις άνοομφ,σδήτα πειλουμένου πολέμου, έπειδή ό- τοι τής ζωτι.<ότητος καί δραστη-' λες οί κατοικούμενες άπό Έλλη- οιότοτοις αυτών. Ι ... > -
Είς τα δλλοτε ·,ταΡακΐμάζοντα , νε£: ακτες ώποτελουσαν προγεφυ-
καί καχεκτικ?ά τούρκικα χωρία δ- ρώματα άποβάσεως τοϋ έχθροϋ
έγκοΒτεστάθησαν έδηιμιοοργή-' Κα| υπέδειΕε τήν άμεοη έκτόπιση
των έλληνικων πληθυσμών άπό
τα παράλια.
Ή μοιραία ώρα έοήμανε. Η
δεύτερη αυτή ύπόδειΕη τοϋ Λίμαν
θηοχϊ/ άνθηρόταται κα! άξιοζήλευ
; δέ τα λα,μ/ττιρά Ιδρύματα, τοι Κσνότητεις, τάς όττοίας έ.·ίό-
ίο; ,υρ-τίιΛιΛ-Μ/ ...Λ **ύγ* τί- σμησαν μέ εύτπρετπεστατοιυς ^",
ρούς Ναούς, μεγαλοτηρεττή εκτται-1
δ3υ·ή·ριοτ, Κο.νοτικά κοί! Συ/εται-
ρ·,στικά Γραφεΐα, σύγχρονα κα-
καφιίΐνεία, κέντρα άνα ι άναΖωπύρωοε έπιτακτικά τήν προ
μ
ψυιχης άβληπ-ιικά γτντΓεοα κλπ.
Τα χαμόσ,ττιτα καί τα χοογιά-
τια, δττου έστεγάσθηκταν, κατά
ηγούμενη περί άπαλλαγής τής Αύ
στροουγγαρίας άπό τίς άλλόδοζες
τόν Ιρχομόν των, άττό τό κιράτο.ς, ι εχθρικές μειονότητες.
μετεβλήθησαν είς δ'οράφους κα!
τρισρόφουις οί·κσδομάς, είς ττλεϊ-
ύά ί ά
κυ6έρνη0Π κα| τό Νεοτουρ-
λα,,
'βς
Τα
στας των οποίων ύττάρχουν οί ά- κ.κό Κομ,τάτο άποφάσ,σαν νά θε
τταιραίτητοι σύγχροναι έγκαταστα οουν, χωρΐς άλλη άναβολή, σέ έ-
σεις διά μίαν ανθρωττνηιν διαδίω-| φαρμονή τ0 πρόγραμμα των έ£ον-
^ΑΛλ· έκεϊ δττου έσηιμείωσαν 4-'τωτικών δ.ωγμών τοϋ τουρκοκρα-
ττίισης μεγάλην ττιρόοδον, τπρός ό- τουμένου Έλληνισμοϋ, ποϋ έμελ-
τσαν Θίς την καθαρεύου ψελος καί τής 'Εθνικής οΙκονομΙ- λε ^ { οτί|ν ·|στορία νια τήν
«•ίμιενα των έν χρήσει 6ι6-Ί
διοασκαλίαν, ττλήν των
σ.ν.
εις την οποίαν έξεκοιούντο
οί .μαθηταί! παιρ' δλον δ-
κοβ9ομ,ιλου.μιένη γλώσσα ήτ;
τιακή διάλε,χτος
8 Η διθαοτκαλία ήτο όκτάωρος,
ϋττό τριών δεκαλέ
ι -ιιμ,μάτων κα! μιάς ώ-
τη μεθοδ,κότητα
τ0υ_
άς είναι ό τομιεύς τής Γεωργίας.
Τα τπρωτόγονα μέσα άντεκατε- άπανθρωπιά κα.
στάθησαν μέ τήν σύγχϊΡ<ηκΜ ηχα νίκην καλλιέργειαν καί έ<εΐ δπου άΐλιλοτε εσττάινΓζον τα κη^τευτΓΐκά κα! τα όπωροφόρα δέτ/διρα, είς πιομοΰς. "Αρχ.σαν άπό την περι- τόν εί)λσγή μιένον αυτόν Ή έναρϋη. έγινε μέ τούς έκτο- μς καί δια,ρκε -1 λέγεται Μοοκεδοινία καί πού έξηρ μηνών ά~ό τής Ιτγς Σε-1 Συνέχεισ είς την 6η« Σιλίδσ οχή των Δαρδανελλίων καί γενι- κεύθηκε στά μικρασιατικά, πρώ- ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ /ό, καί στά θρακικά, σε λίγο, πα¬ ράλια. Οί εκτοπιΖόμενοι ώφειλον να μεταναατεύσουν σέ τακτή όλι- γοήμερη προθεομία στήν ένδοχώ- ρα. Ήταν έλεύθεροι νά συναπο- κομίσουν τα κινητά άγαθά τους καί θά διατηροϋοαν τήν κυριότην τα των άκινήτων τους. 'Όσοι, ό- μως, καθυοτεροϋσαν, καταδικάΖον ταν σέ εξορία καί δήμευση των πε ριουσιών τους. Άκολούθησε πολύπτυχη σειρά καταπιεοτικών μέτρων. Άπαγορεύ θηκαν οί έμπορικές συναλλαγές μέ τήν Έλλάδα, άσκήθηκε οίκονο μικός άποκλεισμός, «μποϋκοτάΖ» κατα των ' Ελλήνων ύπηκόων, έ- νεργοϋντο προοωπικές καί όμαδι- κές απελαθείς καί ύποχρεώθηκαν οί Εένες έταιρίες νά άπολύσουν τό έλληνικό τους προσωπικό. Τέλοο, κηρύχθηκε γενική έπι- στράτευση των όμογενών, άπό δε- καοχτώ μέχρι σαρανταπέντε χρό- νων. Οί στρατευόμενοι δέν κατε- τάσσονταν σέ μάχιμες μονάδες. Ύπηρετουβαν σέ ιδιαιτέρα δοπλα τώματα μηχαν.κοϋ κα'ι ώδηγοϋντο στά 6άθη τής Άνατολίας γιά τήν εκτελέση έργων όδοποιϊας, πού οτήν πραγματικότητα ήταν κά- τεργα. Παράλληλα μέ τα έΕουθενωτι- κά αύτά μέτρα των επισήμων άρ- χών, πρόβαινε καί τό Νεοτουρκι- κό Κομιτάτο σ' άνομολόγητες έ- Εοντωτικές ένέργειες. Στρατολογοϋσε συμμορίες λη- στανταρτών γιά νά λυμαίνωνται τα ρωμηοχώρια τής ύπαίθρου μέ λεηλαοίες, Βιαιοπραγίας κα'ι ώμό- τητες. Μίοθωνε χαφιέδες καί ου- κοφάντες γι5 νά ύποβάλλουν κα- ταγγελίες εναντίον εύυπολήπτων όμογενών. Άνέθετε σέ πληρωμέ- νους μπράβους νά δολοφονοϋν προεστούς των έλληνικων κοινο- τήτων τοϋ έοωτερικοϋ. Οί έκτοπιΣόμενοι, οί στρατεύσι- μοι, οί προγραφόμενοι. κατέφευ- γαν κρυφά κα'ι φανερά, άθρόοι, μέ τήν ψυχή στά δόντια, στήν Έλ λάδα. Ό αριθμός των προσφύ¬ γων τοϋ 1914 φαίνεται καταπλη¬ κτικώς, άπίστευτος, καί δμως εί¬ ναι βεδαιωμι,νος μέ έπίσημες στα τιστικές. 130.282 άπό τήν Κων- οταντινούπολη καί τή Θράκη καϊ 153.890 άπο τή Μικραοία. Σύνο- λο 284 172! (Συνεχίζεται) Έλ' τή δθετηρίδι τής Μικρασ Κ ΐ'ΐαστροφής. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΔΡΑΪΙΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΨιΧΑΓΩΓΙΚΟΣ ΤΟΜΕΥΣ, ΠΟΛΛΑΠΛΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ Σιγγράφεται υπό των τότε φοιτη τί-ν 1) ΧΡΤΣ. Θ&ΟΔΩΡΙΔΗ· Λί,ρέ^ου τή; Ενώσεως και Όμο !ι
κοσμου τής έτταχής έκείνης ίνα ού¬
τος εύαρχττηθή καί ττροδή είς -ήν
σύνθεσιν τού "Υ,μναυ τού φοιτρ
τού
Ό άιειΊμνηστος ττοιητής, άφοό
μάς ύττεδέχθη μιέ τήν γνωστήν κα
λωσύν'ην κα! τήν απέριττον άττλό-
τητα αυτού, έν πρώτοις μας ου-
νεχαρη διά την τοιαύτην εμπννευ-
σίν μας καί έν συνιεχιεία μάς ανε¬
κοίνωσεν ότι, εχει ηδη ςυν&ί/το
καί έχει έτοι,μον τπρός παράδοσίν
τόν "Υμνον δν θά μάς επιδώση
ττροσεχώς,
Πράγματι δέ κατα την νέαν συ
νάντησίν μας, άφού μάς ύπεδεχθη
καί ττάλιν φιλοφρονέστατα και μ ε
ττιχτρ <ήν στοργήν, ,μάς έττέ)δωσε.ν αύτέν επ! άνοιικτού κυαινοΰ (σιελ) χ,ρώματος χάρτου, ύττογεγραμ<μέ- νον δεόντως ύπ' αυτού ήτοι Κω- στής Παλαμάς. Συγχρόνως ούτος μάς σννεβούλευσίν δπως μ·εριμνή σωμ:ν διά την ιμελοττοίησιν τοΰ "Υ μνοϋ καί μάς παιρέττεμψεν, είς τόν διάσ ·,ιμο·/' μουσ.κοσυνβέτην τής Ι ττοχΓις έκείνης άεί,μνηστον Θεμι- στοκλή Πολι/κράτην, διά τήν ΰττ' αυτού ,μιελοττοίησιιν τού Φοιτητι- κού "Υ.μνου. Ήτο δέ ό άείμινηιστας θεμιστο¬ κλής Πολυκράτης (1863—1926), κατά πληροφορίας «άς ληφθείση,ς προσφάτως παρά τού καδηγητοι.1 τού 'Ελληνικού 'ΩδΕίου Αθηνών κ. Ίωαννίδου, προθυ'μοττο ηθένος ευγενώς τηρός τούτο, Φ λόλογος κα'ι 'μουσικοσυνθέτης, δπως είσή γαγεν τήι' τετ.ρ03φωνον έκκλησια- στκήν χαρωδίαν κα! έμελοττοίη- σιεν ττολλά έκ<λησιαστιι><ά άσματα ώς καί άριχαίας τραγωδΐας. Πρά¬ γματι δέ, έτΓ.σκεκρθέντιες μετ' όλ! γον χρόνον, κατ' οίκον τέν άίίμ¬ νηστον ιμουσιχοσννβέτην Πολυκρα¬ τησ καί άΛχτττύξαντες τόν σ<οπό τής έ.πι σκέψεως μας — κατά σύ¬ στασιν τού Μεγάλου ττοιητοΰ Κω στή Παλαμά — ττ,αρακαλέσαμιε^ αυτόν δττως δϊ.χθή κα! μελσττοιήση — τό ταχύτερον δυνατόν —- τ σΐΛ'τεθέντα ύττό τοΰ 'Εθνιικοΰ ποι- ητού φο.ιτη,τ,κόν "Υμνον, τό κείμε¬ νον τού όττοίου είχεν ώς εξής: Ό Φς>ιτητικός "Υ,μνος
άττ' τα ΰψωμένα τα κεφάλια
,μας, ό ήλιος τής αύγής
λεΐ, Φετγγοδολεΐ. κάτω άπ' τόν ΐ-
σκιο τού φτερού σου θρέψτ μας,
'Εσν της Αθήνας ίερό ττουλί.
Των έλ,τπδων τ' άηδόνια άκούμ:
(άσίγητα,
μές τόνί Τσκιο τής νειότης τό χλω-
(ρό, τό χΛωρ^
Μάθί μας κα! τής γλώσσσς σοι;,
(τό νόηιμα.
Εσύ πουλί, τής Αθήνας, Ίερό.
Καί κάνε άπ' τα χερια, κ Γ άπ τα
(έργα μας, ,
κι' άπ' τήν όλανθισιμβνη μσς ζωή,
Νά βγή μιά νέα τηατρίδα, κοομο-
(δόξαστη
Ίερό πουλί τής Αθήνας, έσύ τής
Αθήνας, Ίερά ττουλ!, ϊερό ττουλ·
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
Τόν ανωτέρω "Υ,ρνον έμΐλοττοι-
ησεν» πράγμαιτι ό άείιμνηστος Θε¬
μιστοκλής Πολ,υκιράτης, δπως ,μάι,
επέστρεψεν τόν ίδιόχειρον "Υμνον
τού ττοιητού, μελοττοιη,μένον ΰττ
αυτού καί τόν οποίον έθέσαμε
ίκη' όψιν καί είς τήν διάθεσιν τού
ήμ,Ετέρου έκ Σμύρνης ιμονχΐουίΡγοΰ
Δημ. Μιλανάκη, δστις εδίδαξεν1
αυτόν είς την χσρωδίαν τής Ενώ¬
σεως προσφύγων φοιτητών. Πά
ρά την παλύττλευρον κα! άρκετα
πλουσιΐςον δράσιν καί τα ανωτέρω
πε,ριγραχρέντα έπιτεύγ,ματα τής Ό
μοσπονδ άς ττροσφύγων φοιτητών,
αυτή καί τα άπταρτίζοντα ταύτην
κατ' ιδίαν τοττικιστΊΐκά Σωματεΐα, ι
άνετττυιξαν έττίοτ)ις ιδίαν κοινωνικη·1
^αί ττσλιτιιστ.κήν διραστη,ριότητα,
μεταξύ τού στενωτέρου κυκλου
των σϋιμτταιΤιριωτωτι/ των.
Είδικώτειρον, ή "Ενωσις ποντΐων'
φο·,τητών, στεγαζομένη είς τα γρι
φεΐα τής Κο.νής των 'Αλυτρωτα/
καί προ,σφώγων έτπιτροττ,ΐίας, εττι
τής όδού Ποπταρη.γοπτούλου, της
άττο'ας ττράϊδρος έτύγχα·νεν ύ
γνωστάς φλσγειρός άγωνιστής τής
ελευθερίας τής Δωδεκανήσου, Κα
λύιμνιος Ίατροφλόσοφος, ονΐμνη-
στος Σκεύος Ζερδός σΐΛίΐργάζε-
το στενώς και έν!σ·χυεν ήθικώ,,
πάσαν κίνησιν καί δράσιν των έν
τώ ίδΐω Μεγάρω στΕγαζομ'ένων έ-
ττ,ισης, ό)>λων Ποντιιακών Όρ/α-
νώσεων. Είς τόν ττνειυματικόν και
καλλιτεχνικόν ταμέα, ή "Ενωο.ς
ημών ώργάνωσεν πολλάς δ.αλί
ςεις, εξ ών άναφάρομΕν την υπο
τού Ποντίον φσιτηαού καί νυν Δι-
<ηγόρου έν Καττΐιρίνη τής Πιερίας κ. Άβραάιμ Τηιγανά, δοθείσαν έν τή Φοιτηιτ,.ική Πανβττιστηιμ ιακή Λ>_-
σχη τοιαύτην, ττερί τού Δΐΐμοτι,κού
τραγουδιοΰ έν Πόντω τής Μι,κμα^
Ασίας
"Εδτ-χτεν έττίσης άρκιετάς σννσυ
λίας χάριν ψυχαγωγίας των φοι¬
τητών μας, είς τάς οποίας ττροσηο
χοντο καί α'. οικογένειαι αυτών.
Ενθυμούμεθα ζωηρώς τήν δο-
θίΐσχχν1 υπό τής τότε νεαράς ήδη
δέ ανεγνωρισμένης καλλιτέχνιδο-
(Συνεπεία έκ πίΌηγουμένου)
"Ο ττατήρ μου, "ιερεύς Βασίλει¬
ος έτηέιστ,ρε<(»εν άπτό την αίχμαλω- σίαΐι', ώς έκ θαύματος διασωθείς Άπό τού έτους 1922 έως τό 192Ι: δέν έκουράσθη νά πηγαίνη είς τό λΐιμάνι τού Πει,ραιώς, άναμένων τήν επιστροφήν τού τταιδ.οΰ τοι/ καί άκούραστα ζητών άττό τούς αίχμαλώτους καί τούς ττρόσφυγα'ς έξ άνταλαγής ττιληροφορίας, έά*>
συντίντησαν στά θλ:6ερά καραβά-
νια τής αίχιμαλωσίας, τόν Μιχαήλ
ΠατπαίδότΓθυλον.
"Οταν δέ τό έτος 1934 έγινο-
κληρικός μού άτΓΓ|Γγόριευσ£ νά μνη
μονδύω ,μιεταξύ τώτ^ νεχ,ρών, τό ό¬
νομα τού άδελψού ιμον, διότι ή πά
τρική τού καρδιά έττίστευεν άκρά-
δαντα δτι ό ι/ΐός τού ζή στά 6ά-
θη τής Άνατολίας!
Καί Τσως νά ,μή στερεΐται 6άτ
σεως ή τηροσ&οκία τού, διότι ττρό
ολίγων ημερών (κατότηιν άπό 50
χρόν,ια ττσραμονής είς Πέργαμον;
ευρέθη άπτό δύο άδϊλφάς ό άττο-
λεσθίίς άδελφός τους Άναστάσι-
ος.
Ή καΜρασμένη τού καρδιά δέν
άντβξεν είς υπομονήν κι' έτσι έ-
σύρθη άττό την Κε,μαιλιικΐγν λαίλα-
ττα δέν μττόρεσϊ; νά άνθέξη, είς
τόν ττόνον τού χα,μένου τού τταιδι-
ού.
Ό πατήρ μ°υ Οίκονόμος Βα¬
σίλειος εσώθη ώς έκ θαύματος τού
άΐΓαγχονιισιμού. Είς την Σμύρνην
έικεΐνες τίς τραγικές ήμβρες λει-
τς>υιργούσαι 18 έκτοχτα Στρατ^-
δ,χΐεΐα. Παρωδια βεβαίως, δικα,ο
σύνης, διότι ή ώττόψααΐτις τής "Αγ¬
κύρας ήτο ττροδεδ.κασμένη! Θά^ο
τος δΓ άγχόνη,ς δΓ δλους τού,
Μικραοσιάτας, Όθωιμανούς ύπηκό-
ους δσοι ευρέθησαν ι:!ς την πρω-
τ^ύθ'^σα;^ τής Ίωνίας άττό τού ε-
τοιος 1919. Σύνταμος καί στνμανΐι
κή διαδιιχαο1ία διά χιλιάδες θυμά-
των. Καθημερινώς άττιεσ'τέλλοντο ή
είς τό έκτελειστΐικό όπτόσττασμα η
είς την άγχάνην καί είς βασοινι·
στΓρ.α φρ'ΐκτά όμάδες Ίε·ρέων, δι·
δάσκαλον, δηιμογεράντων.
Ό πατήρ μου έστάλη είς τό
12αν Στιρατοδΐ'Κίΐον, δλως τυ,χα'-
ως μέ ά,μάδα 12 ϊερέων καί 15
λαικών άτπαντας ώς Άνατολ.τας
,κατεδΐ'κ,άσθησαν είς τόν δ.' άγχό
νης θά'νατον
'Ερώτη,σις τού Προέδρου: «Δια
τί τταττά Βασίλη άτπό τα 'Αδανί
εϋρεθείς τό 1919 είς Σμύρνη^,·)
Απάντησις. «"Εχω ττολυιμίλή οί-
κογέινΒΐαν, κύριιε Πράεδρε καί ήλ-
θα είς την Σμύρνην διά νά καλ-
λιτεριεύσω τήν θέσ'ν μου ώς ίε-
ιρεύς». Ό Στρατοδί'κης: «Ψεύδε-
σαι ασυστόλως. Ήλθτς είς την
Σ,μύρνην έσύ καί οί άλλοι διά να
ύττοοεχθήιτε τόν Ελληνικόν Στρα¬
τόν. Έπ,ροδώσαΓτε τι>ν ΠατιρίδΛ
οίας την Το"^ιρx ίαν, διότι ττάντοτ;
ώς άττιστο. ύττήρξατε καί προδΰ
τιες κοίί ττράκτορες τού είσβολέ-
ως» Άιτόφαοι.ς: ©άνατος δΓ άγ-
χόνη·ς ομοφώνως υπό τού Στρα-
τοδ·,<είου. Κατά τή,ν διάρκειαν τής δίκης έ,νας νεαρός άξιωματ- κός δκαστής ττεριεργάζ-ετο μετ' ένθ'οοφέροντος τόν πατέρα μου. Κοπά τα μουσουλμανικα έ'θΐιμα ττερί κοτκϊδίικων είς τήν φυλοχηλ την τρροη,γοιιμένηι/ τής θανατώσε- ως έπ),ρούντο τα κάτωθι: Πρώτον ξύριυ-,μα τής γενειιάοος, καθαριό¬ της, γενική κα! οί μελοθάνατοι >'-
φαρούσαιν λευκόν χιτώνα. Ό ττα-
τήιρ μου διά τηροσϊυχής όλονυκπ-
οι; ήτο ψνχιικά ιτρσετοιιμσσμένΌς
κ Γ άνέμβνϊν ήρέμως τήν χαραυ,γύν
τής Παρασκ&υής 19ης Αύγούστοί
έχων την τπεποίθτσΊν, δτι ό υΐός
τσυ Μιχαήλ εσώθη άττό την αίχ-
,μαλωσΐαιν καί δτι ώς τπροστάτη1;
μοναδ.κός ό υιός θά έστήιριζε τή.
οικογένειαν.
Κατό: τα χριράγμιαΓτα ό φρουρός
ήνοιξε την θύραν τής φυλακής και
εισήλθεν ό νεαρός Στρατοδίκης, ό
όττοΐος ένηγκαλίισθη τόν κατάοι-
■κον Ίερέα κα! χαιρούμΐενος τού εϊ-
ττ©ν: «Παττά Βασιλη δέν μέ γκω-
ρι^εις; εΤμαι ό Φουάτ Μτπίης. Ό
ττατήρ μου και φίλος σου απεβίω¬
σεν πρό τρίετΐας, άλλά μού άψή
«εν ώς διαθήκηιν την τηο5ραγγελια»ι
νά σέ δοη'θήισω, δττου κι' άν αί
συναντοΰσα καί υπό συνθήκας δι λ
φόρους. Μέ έσωσες είς τα "Αδαινιΐ
κι' έγώ, τώρα, άνταττοδιδω τή·
ττΐρός την οικογένειαν μου εύεργ*.
σιαν» κ Γ άφοΰ τόν έ'ντυσε ώς
Τούρχον άξ.ωματιικόν τόν έφυγα
δειιοτε δ'ά έμτπιστευτίΐκού τού ττρο
σώττσυ είς Άλάτσατα, άττ' δπθν'
μέ ένοικΊασιμένην δάρκαν μετεφέρ
θη είς Σάμον, δ.ασωθείς.
Ιδού έν λεΐΓττσμερεία ή άπίστεϋ
τος αύπί Ιστορία. Τό έτος 1915
ό μονόχε.ρ Στιραττηγός Κάρολος
Γκσυρώ έττί κεφαλής των γαλλικών
σ-ηροπευμάτων εϊστ|λθεν νιικητής είς
Άδανα και κατέλαβεν όλόκληιρον
την Κακίαν. Μετά 3 ημέρας τής
Γαλλικής κατοχής νβαροί έξτρε-
μισταί Τούρκοι έρριξαν χειροβομ-
6!6ας είς κέντρον διασκεδοζόντοον
Γάλλων αξιωματικών φονεύσαντες
3 έξ αυτών.
Τήν έτπομένηιν συνελήφθησαν άρ
κετοί νέοι φοιτηταί Τούρ<οι καιί «ατβδιικπΐσθηοταν ίπτό έκτάκτου ΣτραΓτσδικιείου είς θάνατον. Μετα ξύ των συλληφθέντων ήτο καί Ο νεαρός φοιτητής Φουάτ, υΐός τοΰ καλοκάγαθου Τούρκου γείτονος μας Σεραγκεντ ίν Βέη. Συνεχΐζετο. Πετροοέλινον τό ήμερον Ι «■ε—Με-εΜεεΜΜΠ-εΗε-εε——εί Τπό ΕΓϋΤΡΑΤΙΟΓ ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ, Διδάκχορος τοθ Πά να,πιστη,μίου των Παρισίων Τό ττετιροοιέλινΌν κοινώς μαϊντα . νει την θράμβωσιιν τού αΤματος, νός, είναι ενα άττό τα έξαίρετα φαρμακευτιικά φυτά χρησι.μεύει, ώς άρτυιματι,κό βίς τα φαγητα ό- ττως καί τό κ,ρό,μ,μυον. Περιέχει άτπόλην (έμμηιναγωγο) α δλατα: νάτιριον, καλι- ον, χλώρ'ον, τέσσαρες δ.ταμίν.ς Α,Β,Γ.Ε. κα! χλωροφύλλη. Είναι καρδιοτωνοτιικό, κατεδό ζει τέν τόνον των άρτηιριών, λία/ όφέλιμον είς τάς κοκοσμίας το στάμκχτος. Είναι δισυρητ.,κό, καθαιρτικό, χο νευπκό, έμμηναγωγό, κατοτπραύν τικό καί άφραδ,οΊακό. Είς ·μεγάλας δόσεις ττ,ροκαλει άμδλωσιν καί δηλητηρίασιν, εις τα ζώα καί είς τόν άινθρωπον. ώφέλΐιμον είς τούς πάσχοντος έκ καΐρδιαικής αΜεπαρκείας, τα οίδήιματα ττινβυιμόνων, κιρσους, φλεβίτιδας, ύττέρταο-ιιν κ.ά. ΑΙ δέ ρίζαι δροΰν ώς σντινβυιραλγικά, άντιρεΜματΐ'κά καί άντικαλλβργ - κά. Τό αίθέιριον Ελαιιον «άττιόλη» τρείς σταγόνας είς τεμάχιον ζακ¬ χάρεως δίς τρίς τής ημέρας, ττου ισοδυνάμει είς 20 γραμιμάρια φύλ λα φρέσκα τού φυτού, συνιστάτοΊ είς τήν άεραφαγία, δυοττεψία, έλ- κος τού δωδβκαΐδαχτύλου, κωΛ - κούς των νεφρών. Ώς έγχυ,μα των κα,ρττών εΐνα· λίοον ωφέλιμον είς την δυοΌυρίσ' , είς τήν άμτϊι/ΐνόρροιαιν, ώς καί Ό ψιττακός δηλητηριάζεται μί' τα τής κλιμακτηριακής ήλ.κίας. έλαχίστητν' τΓοσότητα μαϊντανού! Ό ΊτπΓθκιράτης τό χορηγούσα λόγω τής ττεριιεκτιιικότητος άττιό- είς τήν δυσκιραο"ίαιν: δτοον Τό κύριον σνστατικόν τού μοι- ντανοΰ είναι τό αίθερ.ον ελαιο* τό οποίον πδριέχεται είς τα σττερ- ματα καί τα φύλλα τού μσϊντα- ΛΌύ Τό βλακττάρ. τού γίι/ετα. μέ χετο διαταραχή είς τι>ν σύμμυξ ν
των τεσσάρων ττεριφήιμων χυμών,
ήτοι τής βλέιννης, τής κίτιρινης χο
λης, τής ,μίΐλανος χολής (μελα('·
χολία: ό έχων μέλαιναν χολήν ττλ.
573 Κελσίου) καί τού αΤματος.
Καττά τάν Ίτπτοχράτην τό ττε-
«εύκρασ.ακόν»
ρίιζα, τα φύλλα ή κα! όλό<ληρο ι φυτό ,μιά τπρέζα είς ενα ψλυτζάν· τροσέλινον είναι τεΐου ύδωρ. ' φάρμακον. Πίνουμε μέχρι 2 φλυτζάνια τήν ή Κατά την σύμιμυξιν των άνωτέ- ιμέρα, ώς εύστάμαχο, τπρολαμβο.- ρω τισισάρων χυμών καί είς τε ρίτττωσιν κάθ' ήν ύτπειρεΐιχεν ό είς έκ των τεσιοιάρων χυμών, έμφαν! ζετο ή «δυσκ,ρασΊα» εύαισθητοπο' η-σις τοΰ όργανΜ,σμαύ μέ τάς νο· σηράς έκδηλώσεις: άλλεργία, 6ρογχιικάν άσθμα, άνεπάρκε.α τ'|- ττατος, άτονία τής χοληδόχου κύ- στεως, διαδήτης ήττατιτικής προ¬ ελεύσεως, ρευματαλογία, δ.αφό ρων μορφών, άρθρΐτις άλλεργική(: π,ροελεύσιε«ς κ.ά. ΧΡΤ1- κού θιάςτου τής "Ενώσεως κα! ιη.· Όμοσττονδΐ'ας ημών καί δστις ά- ττϊτελείτο άττοκ,λειστικώς εκ προ σφύγων φοιτητών, ένεθυμήθηιμε^ καί μίαν άλλην τΓαράστασ,ν αξίαν λόγου. Πρόκειται ττερί τής οργανωθεί¬ σης είς τό Εθνικόν Θέατρον πα- ραστάσεως, μέ τό έργον τού νέου τότε λογοτέχνου καί δτ»μοσιογρά-! ^ ^^^ _ ^ _ ___ ^ φού, άειιμνήστου Σπύρου Μελα, σι μιΟΤΓΟιεΐτο1| ε(ς πΟιντός είδους «Τό άτττρο καί τό Μαΰρο» ήτις -[ΚήΜοτος καί αΊματτώματος. έστ'έφθη υπό ττλ,ήιρους έττιτυχιας καί άττετέλεσεν τό κοσ,μιικόν γε/ο νός τής έ—οχής έκείνης. Αύτά π< ρίττσυ ήσαν τα έττιτεύγματα τή- τού βιαλίοκ Σοφίας Ποι,μενίδου τοΰ Πόντον καταγομέινης. Αύτη δ γ π.ρεψεν κατόττιν είς τό Εξωτερι¬ κόν, τιιμήσοίσα ούτω τό Ελληνι¬ κόν όνο,μα. Μεταξύ των θεατρικων παραο-τάο-εων αϊτι,νΐς έτηδίδοντ^ συ/ήθως είς την μεγάλην αίθουσαν τής έττί τής όδού Πειραιώς 29 Φοιτητιικής Αέσχης, ύττό τού άνα φβρθέντος τΐιρογιενέστειρα Φοίτητι- μοος. Είς τό προσεχές δηιμοσίε^μά μας, θά θέσωμ,ε,ν ύττ' όψιν των ά- ναγνωστών τού Προσφυγικού Κό- σ,μοιυ, τα όνόματα των τπροσφύγω' ύτΓΟ'υιργών κα! δουιλευτών τής έπο χής έκείνης, ιμετά των οποίων συ- νε ,ργάσθηιμιεν άρμονικώς. Χρνσόστοιμος Α. Θεοδωρίδης Ίατρός έκ Ναξλή Μικράς Άσια', Σωκιράτης Γ. Κλαδάς Δΐικηγάρος, έκ Χοολδίας τού Πόντον οίδήματος καί α'ιμαιτώματος. Τα φύλλα τού εξωτερικώς, ώς τοττικό καθαρτιικό των ττληγών έν γένει, ώς κατάτττλασμα συν.στά- ται και! είς τήν όφθαλμίαν Τα δήγματα σφήικας, μίλιοσας καί δλων έν γένει έντόιμων έξαφ^ νιζονται οί ττάνιοι τΓάραυτα έακ τρΐιδουμεν τό σηιμεΐον μιέ φύλλα μαϊντανού. Καταττραϋντικόν τή', ώταλγίας, όδονταλγίας, δι' έν- ταλάξεως είς τό αύτί κα! τοττοθε τήσεως είς τήν τβρηΐδάνα τού ό- δάντος ενα δολαιράικι 6άμ6ακος άττό μΐγμα όττοΰ μαϊντανού, ελαί¬ ου καί ολίγον μοτνχιρικόν αλα<

ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΤΛΗΣ
ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ
Τού χ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
Συνέχεια έ·< τοΰ προηγούμενον! 'Υητό τήιν συνοδείαν αγγλικών ττολειμικών σκαφών γίνεται ή άτττ.ί δασ'ίς ιμας είς Σ,μιύρνην κο! αγ¬ γλ ικός στόλος ποβροομένει είς τό/ λιμένα της ,μέ αμέριστον καί άδ.ά τττωτον ενδιαφέρον ύτίΐέρ ,τής έλλη νιικής κατοχής. Άγγλικός στόλος βοηθεΐ άητό θαλάσσης άττο6άσεις έλληινιικών δυνάμεων είς τάς Θρσ- κιικάς ιταραλίας τής Προττοντίβος Ή συνεργασία έλληνικών και 6ρετ τανικών τηολειμικών δυνάιμ'εων τό 1919—1920 ήτο ίδεώδης. Άγ/λι καί δυνάμεις συμτπράττουσαι μετά ελληνικήν, έττροχώρησαν πρός τή/ περιοχήν Νιικομ,η6είαις καί έξώντω- σαν άνταρτιικιά τούρκικα στρατεύ- ιματρα, Άιλλ' ατυχώς ή Αγγλία έ- καμνε τότε αθρόαν άττοστράτευ· σιν. "Εφυγεν άττό τήιν Νιικομήδειαν καί εμεινε 'μόνον είς Προποντιδα κα! Κων)ττολιν, έν τη όττοία εΰρ.- σκεται άγγλιικός στρατός άττοτι' Μαρτίου 1919. Ή τταλιτιιική της "Αγγλίας κο- τα την τπερίοβαν εκείνην άττέδλε- ττειν είς την ΰττοισ-τήριιξιν τής "Ελ¬ λάδος. "ΕΞλεγε τοτε χαρακτηρισιι κώς ό τότε τηρωθυττουργός αυτή., Λοΰδ Τζώρτζ: «©ά δηιμ'ΐουργή·;τω •μέν έτερον κραταιάν Αγγλίαν έ^ τή άνατολική λεκάνη της Μεσογε1 ου». (Π. Καρολιδου, ένθ' άνωτέ ιρω, σ>ελ. 319.) Άλλά πέραν των
προσωτ™ών διαθέσΐων τοΰ ττρω
θυττουργοΰ τής Αγγλίας, υπήρξε
ή σικιληιρά -πραγματικότης. Μαλο κ.
τι μέχρι της καταστροφής δέν Ζ-
παυσΐ·. νά ,μάς ένθαρρύνιη έν το'<- τοις ουδέν αΐτηιμα της Ελλάδος τπερί οίκονομικής ένισχύσεως κα. ■παιρα,χωρήσεως ττολε,μοφθδίων ήδ« νήθη νά Ίκανοττοιήση Την 16 Φ'- βρουαρ'ίσυ 1920 τιηλεγιραφί'ΐ ό Βί νιζέλος έκ Λονδίνου, δτι ό Λόύ5 Τζώρτζ τού ανεκοίνωσεν έ,μπιστευ τΐκώς δτι «άγωνίζεται δχι μόνο ■ εναντίον τού Γάλλου Πρωθι/ττουρ γ ού, δστις έδήλοσ δτι έττρεπε νά δοθή είς τήιν Έλλώδα μόνον ζών, οίικονσμιικής έττ'ρροής, άλλά κα' εναντίον τού Άγγλΐικοΰ 'Υττουρ- γείου των Εξωτερικών». Έττισης την 19 Μαρτίου 1920 τηλεγραφ.ι ό ΒΒνιζέλος δτι ό "Αγγλος ϋττου:. γός των Στρατιωτικών τόν ηρώτη¬ σεν έκ μέρους τοΰ Λοϋδ Τζώρτζ εάν, έν τή τΓεριίπτώσει καθ' ήν ή ι -Ι «Χρή δέ φέρειν τα των θεών άναγκαίως, τα των άνθρωπων άνδρείως.» Θουκυδίβης Ταυρκία ηρνείτο νά δεχθή τούς δ- 'ρους τής είρήνης, ή Ελλάς θα ηδύνατο νά άναλά&η νά επιβάλη αύτους στρατιωτΐικώς έν Μικρά Ά <τία, δεδομένου δτι αί ττολλαπλοι ύττοχρεώοιεις ■'ής Αγγλίας δόν ε" ττέτρετΓον είς αύτιηιν νά διαθέση στρατιώτας ύτπέιρ τής Ελλάδος Καί ττραοτέθΒσεν ό Βενιζέλος: «Ύ ττουιργός ,μέ αφήκε νά εννοήσω ό¬ τι δέν ττριέτπει νιά ϋτΓολογίζωμεν ε*' την βοήθειαν τής Γαλλίας καί τή. Ιταλίας. Απήντησα δτι όσον ΐί- φορά τα ιμιάριη, άτινα ,μάς έπεδικσ σθησαν, θά άνελα.μβάναμε./ νά έττ βάλωιμεν τούς ορους τής είρήνης* Ή απάντησις αύτη τού 'ΕΞλ. Βι νιζέλου, ότι άναλαμΐβάνει διά μό- νων των έλληνιικών δυνάΐμ'εων τή · προστασίαν τής έλληνικής άττοβα σεως και, έν σννεχεία τού καθεστι2 τος τής οχινθήικηις τώ,/ Σεβρών, ?, το δήλωσις έξαΐ'ρέτως άποφασ·.στ' κης σηιμοκτίας διά την δκταοιν κα τάς συνεπείας της, εστηρίζετο οί. ώς ό ϊθιος έξωμολογηθη (ίδε Δ Βαικά: Μεγάλη 'ΕΞλλάς, ό Έλ. Β^ ν.ζέλσς ώς πολειμιικός ήγέτης Α¬ θήναι 1947, σελ. 292, 293, 398 καί 410), είς τό άρθρον 36 ιη, συνθήκης ταιύτης, κατά τό όπο,Ό" είς τπερΐτττωσιν καθ' ήν ή Του>ρ<Μ δέν θά ήτο σιυνετηής είς την συμ- μόρφωσίν της τπρός την συνθή,κην, οί Σύιμιμαιχοι έττειψυιλάισσοντο να τροτΓθττοιήσουν τό καθεστώς τή- Κων)πόλεως, τό ότποΐον ή συνθήικη κατά τα άλλα δέν εθιγε ήτο δέ ύπόχρεως ή Τσιιρκία ν' άπο'δεχθή την έν λόγω μεταβολήν. Τό άρθροι; τούτο, ώς ύστατον ιμιέσον έπιβολής τής οιινθήκης των Σε6ρών, άρθώς και βασίμως ηθέλησε νά εφαρμό¬ ση ή "ΕΞλλάς καί ήτοιιμάσθη πρός τουτο, άλλ' οί Σύμμαχοι ττροστα- τεύοντες ττλέον άΜαφατνδόν τη^ Τουρκίαν, άντετάχθηισαν είς τή · σύμμαχον 'ΕΞλλάδα άτπειλήσαΛ/τες μάλιστα αύτην μέ σύγκρουσιν δ- πλων, τπροχεΐιμιένου ν' άμυνθοΰν αύ τοί δα την άντίτταλον Τουρκίαν Ήτο τπλέον έκ των τπραγιμάτων ά νο3ττόφ€ΐυκτος ή κοτΐχχστροφή,, συ- νεττεια τής άτιιμου καί άήθους συ,μ τπεριιφοράς των Σΐ/ϊμιμά.χων,, ή δέ 'ΕΞλλάς, ,μέ δει;ιένας ούτω τάς χεΐ ρας, δέν εΤχε τταρα νά περιμένη την χαιριστιικήν βολήν. Συνεχίζεται εφταίμε κι' "Ενα γύρω βλέπω νέφος μελαγχολίας την άγανάκτηση τοΰ πόνου, την κραυγή καί των άνθρωπων τίς καρδιές μέ άγωνία καί μ-έσ' στά πλούτη τους νά νοιώθουν σάν φτωχοί. Ρυτιδωμένη την άγάπη μά καί στεΐρα ψυχές άνθρώπινες σάν ακα,ρπ' άμμουδιά μοιάζ' ή καρδιά μας σάν την κάλπικη τή λίρα άφοΰ δέν Ιχουμε στό βάθος άνθρωπίά. Βλέπω τόν πύργο τής ψυχής χωρΐς ίππότη και τα χαράματα σάν σκοτεινή νυχτιά καί κάθε ανθρωπο στόν πλάστη τού προδότη καί νά κρατά μόνο τή στάχτ' άπ' τή φωτία. Βλέπω στ,ό πάθος τής γενιάς μας -ήν σαπήλα καί τ' άνθόκρινα νάχουν μαραθή γιά τόν κατήφορό της νοιώθ' άνατριχίλα φταΐμε κι' εμείς πού Ιχει τόσο πληγωθή. Βλέπω θρασύδειλα νά σκύβουν τόν αύχένα οί λεύτεροί μ,ας άνθρωποι χωρΐς ντροπή νά πνίγουν στ' άκρογιάλι τόν λιμένα χωρίς αντιδράση, άξίες κι' ήθική. ΚΓΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Τό Έλλπνικό βιβλίο γιά μεγάλα παι¬ δία στό «Άναλυτΐκό Δελτίο Έλλη- ί νικήα Βιβλιογραφίαο· Στό τεϋχος τού άρ. 30 (1969) λων τού, και οί τρείς μικρασιά· . το ΰναφερομενο στίο έκδόσεις , τού 1969, το άναλυτικό δελτίο έλ | ληνικής βιβλιογραφίας τιϋ Γαλλι- κοθ Ίνστιτούτου "Αθηνών σχολιά- Ζει ώς έζής τό ίστορικό μυθιοτό- ρημα τού συ/εργάτου μας μυθιστο ρονράφου Παύλου Φλώρου «Βλά· 1 σης 'Ασινάρης» (έκδόσεια Γιώρ· γου Βλέσσα): «Βιβλία γιά μεγάλα παιδία. Το· ποθετημένος στήν μεταθατική πε- ρΐοϋο, άναμεσα στήν έπανάσταοι τοΰ 1770 (έκστρατεία τοΰ Όρ- λώφ» καί στόν άγώνα τής άνεζαρ- τησίας, ή ίοτορία τριών παιδιών, τοϋ Βλάοη Άσινάρη καί των φί- τες πού περνοϋν άπό πολλές πε· ριπέτειες πρίν νό εύρουν τόν δρό μο τους στήν Ζωή, δίνει Ζωντανε'ς είκόνες στηρκΖόμενος σέ τελεία γνώοι των ηηγών, των κάθε λο· γής δυσκολιών (δυσκολιών πού δέν προέρχονται όλες άπό τούς Τούρκους), πού εΤχε νά άντιμε· τωπίσει τό έλληνικό έθνος γιά νά προετοιμάσει τίς συνειδήσει καί τίς καρδιές γιά τό έργο τής έθνι- κης άναγεννήαεως». Τό σχόλιον είναι γραμμένο στή γαλλική γλώσοα καί ή έδώ μετά¬ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ πηιη φρασις είναι τοϋ Π Φλώρου. ···················■····■■·························■* Όμιλία τοϋ Παύλου Φλώρου περί Ίωνίας Ρευοτότητες ααί μεταπτώσεις στήν άνθρωπότητα Στροτιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον Τοϋ ΑΜΑΝ ΙΑ ΝΙΚΟΑΑ Ι ΔΗ· συν ταξιούχου (Γραμματέως) Δήμον Πτολεμοιΐδιοις Βαρύθυιμος άκολούθησα την έκ- στιρατεία ττού γώριοτε πίσω μέ κα- τεύβΛΐςρι τό χωριό Μητσβρά δττου φτιάισαιμε προτοθ σοωροιΐΛτωοτ) κα' όδηιγηθήικαιμε στόν Ρο>μαίη«ο μσ-
χαλά ττού δέ/ εΐχε καταστροφές.
γιατί τό χωριό ήταν μιικτό καί οί
Τούρκαι γΒΐ^νοι τΓροστατέψσΛε
τούς Ρωμ,ηούς Ή ύπθδαχή όδή-
γησιε τούς έττιισημοος στό σττιτι
τού Λαζάρ άγά Τσεχελίβη, τού
ιμόνου ττού ήταν σέ θέσι νά παρέ¬
χη αν-τα τα της φιλοξενίας. Έ-
κεΐ, την 6ραίδυά έκ,βίνη έφθασε μέ
την δύναιμί τού καί ό Διοικητής
Χωροφυλακήν τού Τορούλ Ράου.?
μττέης ττού δγήκε π.ροηγουιμένως
μέ έντολή νά ττρολάβη. καταστρο-
φές <α! λεηλασίες ένώ ττέρασαν μέρες χωρίς νά δείξη καμμιά δρα στίηριότητα — άν δέν εΤχε πάρε μιέρςχς στίς ύττοκινήσειΐς των μ·· σαλλαδάξων Τούρκων των γειτο^. κων χωρίον. Ό Καϊμοοκάμης ττού ά)λληλοϋ~ο6ιλέτΓθνταν ιχί τόν Ρα- ούφ μττέη,, γιά τόν τι/πό τού ζή τοΰσε ττληροφοιρίιες γιά την κατά- στασι καί την εκτοχπ τής δύναμης των όττλοφόιρων έτΓΐδρομ'έων πού γιά νά καλύψη, τταρουσίοοζε τίς κα τασρροφες άσήμοίντες καί την φυ γή των Ρωμιών άτττ' τα σττίτια τους άδικαιολόγητη έν αντιθέσει ττιοόο τσύς Τούρκους τού Μητσ^- ρά ττού τπαρσυσιάζαν σημαντική την δίναμη των ότπλοφορων πού ττροστάτευαν την πλημμύρα δα' δάλων ττού λεηλατούσαν σκοιρττι σμένοι σ' δλα τα ρωμοϋκα χωρία των δύο τμηιμάτων άττό τα 6ψώμ>ϊ
τα ττού κύκλωναν τίς ττεΐρ,οχές γιά
νά μή δαφύγοι<ν Ρωμηοί μέ τι- μαλφή Πλΰυΐσιοττάροχο ττα'ρου'σ ιόί3'6τ>ικ;
τό δςΐττνο τής 6ρο3δυάς άττό τούς
Ρωμηούς τού χωρίου όχι μονάχα
στούς έτπσήμους άλλά καί στη/
δύναμη πού εΤχε καθένας ύττό τα·
διαταγάς τού μέ κατανομή τονς
στά Ρωμαίίκα σττίτιια καί μέ έν¬
τολή σέ ,μισή ώρα νά βρίσκωντα
συγικεντρωμένοι μπροστά στοΰ Λα
ζσρ άγά
έκ τοΰ προηγοι.ιμ*"ου)
Τα μέ τόν Νάρθηχα έινωμένα
δύο Ίβρά Τειμάνη Κοίμησις κα'
Άγιώργη, δττως ήτσν ττλαισιωμέ-
νο τό ττειρί.γυρό τους μέ άξιόλογο
ττιειριτοίχιισμα καί μέ μεγαλόττρε
ΤΓΟ καμτταναριό ττάνω στήν εΤσοδ:
τού τπειρΊγύροι/, ττού εύλαβεΐτα'
τα κόκκαλα των προγόνων μας έ
τούς άνευ κοΐιμητηρίων τάψους τω/
σήιμερον, μάς δεχόταΐΐΛε μελαγχο-
λΐί.ά μέ την θλκβερή είκόνα τής
κατταστροφή-ς ττού τΓαρίσταναν. Μέ
βαθύν τόν ψυχκόν ττόνον δβλεπα
καιτοιττλτιγωιμένοι άττό σφαΐρες ό
Τιρούλλοι, οί ώραιότατες κολώνες
χαί οί καμητιάνιες τού κωδωνοστσ-
<τσυ. Τα λιθινα σκαλοττάτια τή- καμαρωτής είσόδοι/ τοϋ καμπανα- ιριοΰ μέ τίς άιργΐίρόηιχες καμίΐτάνεο τραγιδεωμένα σέ συντρίμιμια άπό κανδήλες καΐ είκόνες. Στά κοψη- τήιρια τού νεκροταφείου σκορτη- σιμένα κομιμάτια άττό τόν καλοτεχ νηκά γλυτττόν δεσποτικόν θρόνο · «αί τού είκονοστασίου, τό λαξευ- τό πλατ<όστρωτο τού δαττέδου τΌ Ναού ά&ιιάβατο άττό θρύμ,ματα των κ,ρυιστάλλινων πολυελαίων κε¬ ντρικόν κα! παρακιεΐντριικών. Άλυ ο"ίδες κανδήλων καί σέ γενικές γραιμιμές 6ανδαλόττληικτον τό ττερΐ- βαλλον ττού κύκλοονε τόν φαρδΰν χώρον τού ττερι γύρου των Ναών Θλιιμμένοι καί ό Κα'ιμακ,άιμης ζη- τοθσε νά τού έττεξηιγήσω τί άντ ι πρόσω—ευε τό καθένα άπό τα κσ- τεστιραμμένα Ιερά άντι,κείιμενα, ώς δτονι εφ6αοιε κο'/τά στά παράθυ- ρα τού διόροφου άστικού σχολε'- ου τού όττοίου ή μία τηλίΛΛρά 2κλε, νέ μιέρος τού ττΐαριγύιρου καί άφοΰ ττεριεργάστηίκε άττό τό τταράθυρο τα έσ&χτειρκά, γύρισε στόν Μιλα ζί,μη, καί έγκωιμίαζε την ανωτέρα τητα στήΊν αάρφωσι των Ρομηώ/ τής ΈτΓικ,ρατ&ίας, ένώ έγώ άγω- νιούσα πότε θά κιινήσοιιμε γιά τό σττίτι τό δικό μας ώς ότου μιά οτιγ'μη πού εΐδε στό ρολόγι τού, οτράφηικε καί ιμοϋ λέγει: "Ηθελα νά δώ τό <—τίτι σας άλλά δέν μάς παίρνει ή ωρσ Όσον γιά τίς κα ταστραφές άττό την γενι<ή είκόνο σχημάτιοχα ίδέα. (Συνέχεια έκ τού ττροηγουμένου) Κάποια άΊλλη μ6ρα συνόδευε μιά αποστόλη στρατευσιΊμοΛ γιά τό Άκ Σεράϊ. Ό "διός πηγαι ι. μπροστά μέ τό άλογό τού καί οί άλλοιι τόν άκολουιθοΰσαν, ,μερικο ττεζή κα! ιμβρ,ικοί ττάνω σέ ύποζν- για. "Οταν βγήικαν λίγο έξω άπό την Καιρ&άλη, άντ'λήφθηικε δτι ε- νας άττό τούς στρατευσί'μους, ό άείιμνηιστος Ίωάννη'ς Σιβηρόπου· λος, εΤχε δ;ρα~ετΐεώσιει καί άΊνέβα· νέ τρέχοντας την άνηψο,ριά τού Άγίου Κων)νου, σέ άττόσταση 70 —80 ,μέτρων. Τόν σημάδεψε άιμι! σως μέ τό οπλο τού κα! ή σφαΐρα εττεσιε δίττλα στά ττόδια τού. Ά ττό τόν ττολύ ψόδο, είχεν άρρωστή σει άπό ϊκτειρο ό μακαριτης καί' εΐχιε μιείινει γιά ττολλές μίρες1 στο κρεβάτι. Αΰτά κιοοί ττολλιά άλλα, ήσαν -α κατοοθώμα,τα τού μιεγάλου αυτού ντιερεμτπεη, ττού ,μέ τίς άττειλές καί τίς .μαιστιιγώσεις εΤχε γίνιει το φόδητρο τώ/ τΓΟντω·ν Πολλές <ρο ρές, δταν τπΒρνούσσιμε κάτω άττύ τό σταθμαρχιεΐο — άττ' έ%εΐ ήτα· ό δρόμος μας γιά τό σχολειό — ακούαμε τα τηλαταγίσιμστα» τού ιμαστιγίου και! τίς στταρακτικές ψωνές των βασανιζομένων, καί ή ψυχή μας γέιμιιζε άτπό φόδο κα! άγωνία_ Ώστόσο δέν κράτησε ττο λύ ή δασιλεία τού, γιατί κοντά στά έλαττώματά τού αύτά εΤχε καί μιά άδυνοομία, πού τελικά τού Τοΰ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ στοίχισιε ττολύ άκριβά Εΐχε τή'» ά&υνσιμία νά τπα!>ρινη δωροδοική,μα-
τα άπό διαφόρους, ,μέ την δι »-
δαίωση δτι θά ύποςττηρίξη ή θά
παραιδλέψη τίς ύττοθέσεις των, άλ
>ά τροιτιί &&/ κιρατούσιε την ύπό-
σχεισή τού. "Εττραπτε διαρκώς ν'
άνονιεώνΕται ή μίζα, είδαιλλιώς, η
ϋττόθεση ήταν χαιμ6νη. Μέ α.κ>·ο>
τόν τιρόττο εΤχ·£ δίισ&ι καιλά τόν
γάιδοιρό τού, ένώ πρώτα δέν εί-
χε στόν ήλιο μοΐρα. Τό σττίτι τού
ήταν γεμάτο άττό χαλΐά, δέ,ρματα
διαφόιρων θηιραιμάτων κα! άλλα εί
δή, ττού τοΰ έψε.ρναΐν σωρηδόν οί
ΐπτοτοχτικσ! τού Στό μιεταξύ, οί
αύθαι ιρεσίες τού εΐχαιν ξεττε,ράση
καθΐ άνεκτό δριο κα! ό κόσμος
εΤχε φθάσιει στό χτέν·ι, ώσττου 6ρέ
θη(<ε ενας χρκπΊΰΐνός, γιά νά κα ταγγείλη τίς άταισθαλίίς τού στίς τποοιστάμΐΕνίες άρ'χές τού Ή κα- ταγγ'ελία, άν κα! ήταν άνώνυΐμη, έν τούτοις ετπσίσε θίιση κα! μέσα σέ ,μιιά έδδοιμιάδα εφ&σκκ ενας ά- ξιωματικός τής χωροφυλακής γιά νά κάιμη άνακιρ!ι~ίΐς Μόλις ήλθε, ή πρώτη τού δουλειά ήταν νά πάη κατ' ευθείαν στό σττίτι τού· έ.<εΤ εΤδε στοιιιδαγμενά τα διάφορα ττει στήιρια καί δέν εΤχε άνάγκη άπο άλλες μαιρτΜρίες. ' Ε^α,με τή·» βκ- θεσή τού άμέσχος καί μέσα σέ ^ —4 μέρες ττήιρε τα παττούτσ'^ στό χέ.ρι ό λεγάιμενος κ' εφνγε σέ αγνιοστη κατευθυνθή Συνεχίζεται Στήν σειρά των συνεντεύΕεων τοϋ δημοσιογράφου καί λογοτέ- χνου Στέλιου Άρτεμάκη «Τό ρα- διοφωνικό Πανεπιοτήμιο» (ποιΓ με ταδίδεται κάθε Τετόρτη κα'ι ώρα 10 30 μ.μ. όπό τόν ραδιοφωνικο σταθμό Ένόπλων Δυνάμεων», ό συνεργάτης μας λογοτέχνης Παϋ λος Φλώρος ωμίλησε την 6η Δε¬ κεμβριού μέ θέμα «Ή θέσις τής Ίωνίας στήν έλληνική ίστορία ι πρ'ιν άπό το 1922». Ό όμιλητής άνέλυσε την διάρ- θρωσι τοϋ τότε ελληνισμόν τής "Ι- ωνίας, πού άνέδειΕε τόν σύγχρο- νο Ιωνά άνθρωπο σ' όλη τού την πολύπλευρη καί ίδιόμορφη δραστη ριότητα. ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤσΕιάρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ^ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης περιγραφή τής έπικής μά χης τής Πινδου μετά συντόμου έΕιστορήσεως ολοκλήρου τού! πολέμου 1940 · 41. Μνήμη Σμύρνπο τής Συνεργότιδος μας κάς Νίνας Γιαννακίδου Είς τό ττλαίσιον των έκδηλώσΐ. ω·^ γιά τα 50 χ,ρόνα άττό τής Μ κιρασιατ,κής Καταστροφής, τό Φ. λολογιικον και 'Αρχαιολογικό1/ Τιμήμα τού Συλλόγου «ίΠαρνασ σός» όιργάνωσε την 24ην Νοεμδιρι ου έ.έ. είς την .μιεγάλην αίθουσαν τού άναμνηιοιιικήν συγκέντρωσιν μέ ήιχογραφηιμένην ττ.ρο6ολΓ|ν έγ- χιρώμω,ν είικόνων καί ,μέ θέμα. «•ΜΝΗΜΗ ΣΜΥΡΝΗΣ» Όιμιλητής ;τα'ι' ό σΐαχεκριμμέ νος συιμττα!τοώτηις ιμοπς κ. Χρήστος Σαλαμωνίιδης, "Εφορος τού «Παρ νασσοΰ» και Λσγοτέ·χνης. Ή όμι¬ λία τού ήταιν συιγκινηικωτάτη, άλ λά καί ή τΓ,ρο!6ολή των φωτε.ινώ · είκόνωι/ τής Σμύρνης ιμσς εκανε ι»α ραγι'ο-η ή κ,αρΐδ.ά δλων των Σμυρ ντ)ώ; ττού ταρ-υιρέθηισαν, καί ή σαν ττάιρα ττολλοΐ δ1 ότι ή αΤθουσα αυτή ή τόσον μεγάλη ήταν άσφ - κτικά γεμάτη. καί μιέχρι εξω ί.- φθαναν. Ήσαν καί τπο,λλοϊ ψί λοι των Σιμυονηών καϊ έν γένει Μικρασιάτες ά~ο δλα τα πονεμέ να μας μέρη. Ή φωτογιραψική έττιμέλίΐα ή- ταν τού κ. Κώστα Βαμ6α<ά, ϋ Μσυσκή, ή όμορφη αυτή άτταλυ μουο-ική ήταν έττΐιμέλεια τής κ. Δαι/άηις Εύαγγιελίδου κα;ί ή σκηινο θΐτική έττΝμιέλιεια τού Ποιητοΰ μας Λ Ι Νίκΰυ Τοντουντιζάκη. Άφηγηται: ή κ. Πίτσα Κατπτσΐ'νέα καί ό Γκί,κας Ματ Γ/ιάρης καλλιτέ'χναι τού Βασιλικοΰ μας ΘεάτρΌυ. °Όλη αυτή ή έκιδήλωσι ήταν σνγκ. νηΐτική καί ώραΐα. Τα πσ.- διά τής Σμιύρνΐή'ς &/σιωσαν τ! έχα σαν «αί οί άΛλοι ττου δέν την ήξε ραν, άττό τίς είκόνες αύτές κστά λαδαν τί ήταν ή Σμύρνη μας, ή γλυκειά ιμας Πατρίδα ττού κα,μμ ά άλλη ΠατρίΛα δέ/ τής μο άζει Αύτές τίς ,μέιρες δλσι την σκέψ μας την στέλ,νοιμ'ϊι; κοντά της και την βλέττομε 'Ελληνιική δτ*ως ,ν τα·/, ομορφη δττως ήταν, άγαττη- μένη δπως ήταν έμε'ίς ναερά ζο" μΐ στή Σμύρνη αυτή ~ού γε>Ίνη6η
καΐμε, τή ττκχληά ιμας Σιμύιρνη τή
ι>υιφοΰλα τήις Ίωι/ίας καί όχι την
κα'νονργιο: Σ,μύρνη μέ αγνωστα
γιά μάς μτΓουλβ·άιρ κα! δρόμους..
Κ ι ετΐσι παιληά θά μιείνη γ α μάς
πά/τα στή σκέψι μας καί στή>/
και,ςιδ.ά μας Πολλές προσωπ,κό
ττγτες πολλοί άνθροττοι των γραμ
μάιτωιν τταρΕιυιρέθηισαν, πολλοί
Σμυρνησ! ττολλοί ΑΛικρασιάτΓς
στήν συγικινητιική .μας αυτή έκδη
λωσι. Τούς εύχαριστοΰμε δλους
έκείΐκους ττσυ σιιμιμΘρίζονται τό»
ττόνο μας
ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟ'ί'
ΕΑΛΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
Συνεχίζεται
Μιά μεγάλη τιμή είς ου/εργάτην μας
Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ κ. ΤΡΙΑΝΤ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
ΕϊΕΛΕΓΕΙ ΟΜΟΦΩΝΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧ ΩΝ ΒΕΛΓΙΟΥ
ΚοίτότΓΐν της ύττσδληθείσης ττρο-'
σφιάτως παραιτήσεως τού Προέ
δ^ου τής έν Αθήναις «"Ενώσεως
Διττλωιματούχων Ποτ.ιεττ1 στημ ιω ν
κΐαί Άνωτάτων Σχολών Βελγίου
κ Περ Θεοχώρη, Άκαδηιμαικοΰ
«αί Καθηγητού τού 'ΕΞθνικοΰ Με-
τσοβείου Πολυτειχνείου, λόγω μ£-
γάλου φόρτου άσχολιών τού εξε¬
λέγη την 5ην Δεκεμβριού ομοφώ¬
νως Πρόεδρος τής ανωτέρω 'Ει/ώ-1
σεως ό μέ^ορ' τοθοε ττρώτος Άντ ι
τρρόεδρος τής Ενώσεως καί Διευ-
θυντής τής «'Ελληνο—-Βελγικής
'Εττ' θεωρή σεως» συνϊΐργάττι·ς μας
κ. Τρ'αντάφυλλος Δη·μ. θεοδωρί-
δης
Ή ανωτέρω τιιμηττιική έκλογή εί¬
χεν αρίστην απήχησιν μεταξύ των
Βελγοελληνικών κύκλων τής πρω
τειυούσης.
(Σ υνβχε ι α έκ τφοηγουμένου!
Οί Σχαλές ήσαν ττάντοτε τό
■καύχη,μα των ύτΓθδούλων τής Ό-
θωμαν κης Αύτοκρατσρίας καί οί
Κσινόιτητες εδιδαν γι' αύτές δλο
τό ενδιαφέρον καί την στοργή
των, γιατί άττό τα φωτώρια αύτα
θά άναστήνετο κάττοτε τό γένος
Τα Σχολεΐα αύτά τού ύποδούλοιο
Έλλην σμοΰ, μικρά καί μ'εγάλοι
στίς πόλεις καί στά χωρία, σνν-
ετη.ρούντο άτπό την ίδιωτική τπρω
τοβουλία καί λβιτου,ργούσαν μέ
την έτΓθτττεία τού Πατριαιρχείαυ.
Στούς Κώδικας όΛ*αφόρεται ά-
ττό τό ετος 1758 έττΊονευή τώ^
δύο λειτουργούντων σχολείων το.ι
Κονού (τπαιδαγωγικό σχολεΊο;
καί τοΰ 'Ελληινι,ικοΰ (σχολαρχεϊο)
Άατό την πληιροφαρία αύτη συιμ-
ττεραίνΕται, δτι ή ?,ειτουργ!α τοΰ
Σχολαρχείου χρονολογεΤται άττό
ττολΰ παλαΐιότειρα τού 1758.
■Αττό τό 1868 έως τό 1872 έ-
λεΐΦθύργηοτε καϊ Λύκειο στό με-
γόΑο οίκηιμα τού Χρήστου Σκου-
λ'κόκη ·μέ 6 χαθηγη·τας καί με
λυχιάρχη τόν Άντώνιο Ίορδίνου
φ3ιοα Στό Αύκβιο έψοίτουν 130
μαθηταί άττό τούς ότροίους οί 45
ήσαν ύττότροφο1.
Ή άνέγερσι τής Άοτικής Σχο
λής έ'γινε τό 1887, μέ βάσι μιά
δωρεά 100 χρυσών λ'ρών τοϋ Παύ
λου Στεψό>/ο6ΐ" Σικίΐλίτση. Η
Σχολή μέχρι τό 1898 έλεΐίτούργπ
σε ώς άκτατάξιος καί μετά ώς έ-
τατάιξιος "Οσοι ήθελον νά όλο-
κληιρώσουν τίς γυιμνασιαικές τω·/
σττουίδές έγράφοντο στα ανωτέρα
έκττχ»ιιδευτήις>'« τοϋ Πείραν καί τού
Φαναιρίου Ι
ΟΊ μαθηταί ττ&ρΐ τοϋς πεντακ'-
σίους ά<ολουθοΰσαν τό Πατρΐαρ- χιικό ττρόγρχχμιμα δι5ασ<αλιας πρωΐ καί άτΓΟγει.|αα καί έδιοά- σκοντο επί τπλέον Τούρκικα, Γοολ- λικιά, Φοσικά κοοι Έμττορικά ι Μεταξύ των εύεργετών ά'ναχμ- ρονται οί ι»ίοΐ Ζαννη Στεφ-ίνοδικ' Σκιλίτσι, οί άδελφοϊ Σταματιά-' δαι, ή Φιλότττω,χος Αδελφότης Ταταούλων, ή Εύεργιετική Αδελ¬ φότης «ή ' Ελπίς», Φιλεχ—σ,δευτι- κή Αδελφότης Ταταούλων, καΐ ή Κσινότης Ταιτσούλων Μεγάλοι εό εργέ,ται ό«φέροντα:ι ό Στ Ζαψο ρόττουλος ό Άλ. Γεωργιάδης, ό Απόστολος Στοοματιάιδης καί ^ Μλτιάδης Μελαχροινός. Ι Μέχρι τό 1859 δέν ύπήρχε κοι- νο,τική Σχολή θηλέων. Τό κβνό το άνεττλήρουν τα λεγάμενα «οττιτί ι σία σχολειό», κάθς σχολειό συνε-' κέντοωνΐ μέχο. καΐ 40 υαθήτοι-' ες Οί Κώδκες τού 1810 άνα$έ- ρουν, δτι δ·>ετη·ροΰντο μέ δατΓάνες
τής Κοινότητος «διδασκάλισσα
τώ/ κιεντιτριών τής χώρας». Άπό
την ττληοοψορίαν αυτή συμτΓε,ρα;-
•νουμε, δτι λειτοουργούσε τή. έ-
ττοχή έκείνη τό 1810 ΰττοτυττΓώδης
έστω οίκο<υρ κή ,', επαγγελματιαι Σχολή. Συνεχίζεται Ι (Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου) Μέ την έτπέλευσιν τού σχότους κατά την πρώτην ήμέιραιν τού πό λιέμου, ό Ι 'Υτποτο|μεύς άπώΑεσε τόν σύνδεσμόι/ τού μέ τα πρός τα άρ'ΐιστερά τού ημετέρα Τμή- ματα, ήτοι τόν 11 κα'ι 111 Υπο τομέα καί την Διοίκησιν τού Ά· τΓθισττάσματος, ήναγικάσθη δέ νά έκιδώση διαταγήιν ττερί ύτταγωγής τής Κ «αφάς ύττό τάς διαταγάς τού, άντ! τοΰ 11 'ΥτΓθτομέως, μεθ' ου ή έτπΐ'κοινωνια εΤχε διαικοπή καί, τέλας, εΤχεν άττωλέσει τόν σύνΐδεσιμον καί ιμέ τα δειξιά τού φίλκα Τμήμοΐτα. Σ υγικιεχυμέναι ιμόναν ττληιροφοιρ ι αι έφθανον μέχρι τοΰ Ταγ,μαιτάιρ- χσυ 'ΑινττοοινΌΐτπού'λου, καθ' άς τα φυλιάκιιώ μας Σληιμνίτσηις καΐ Μο νοττύλου — 26, 27 καί 28— Λ- χον σωμτΓτυχθή, ό δέ 'Ανθυτταστπ- στής Καφαντόιρηις ετηλεφώνηστ.ν είς αυτόν έκ Κιάφας δτι έκ τής κατευθύνοιεως Λυκορράΐχης καί Πρι ασώττου ήκιούοντο οί κρότοι διε- ξαγσμένου σφοδροΰ αγώνος. Την νύκτα τής 28ης τπρός την 29ην Ό'κτω&ρίου ό δΐοικηττής τού Ι "Υτροτομέως ώργανωσεν έττιθρο μην δι ομάδος ιμιάχης ττρός τό χω ρ'.ον Γράμιμσς, άφ' ενός μέν πρός σύλληψ.ιν αίχμαλώτων καί άγραιν τπληροφοριών, άφ' έ'τέρου δέ πρός άρτταγήν των έ<εΐ έγκαταλβιφθέν- των την ττρωίαν άρχειίων τού Σταθ ι ,μοΰ Χωροφυλακής, ώς κα! των ά- · ττοισκιειυών τοΰ 'Αξιωματικοΰ άρ-1 χ φυλακάς τού χωρίου. Την έτπ'ΐχείιρησιν άνέθείτϊν είς τό Άνθυττολοχαγόν Τσιμττίδαν, μ£ ό δηγόν τόν δεκ'ανέα Μπουρίταν, άλλιοτε κιάτο'κον τοΰ χωρίου. Έν τος τοΰ Γιράμ'μου εύρίσκιειτο έχθρι κόν τιμήμα δυνάμεως δΐ,μοιρίας ή χσΰί μεγαλύτερον. Ή Έλλην,κή ό .μάς συνηντήιθη καθ' οδόν μέ ίτα- λικήν τπερίτΓθιλον, ή όττοία α'φνι ■ διοισθεΐσα, έτράτπηι είς φυγήν έν^ τος τού χωρίου, συμπαρασύρουσα καί την υπόλοιπον δύναμιν τού έχ θΐού, Συνήιφθη τότε κ,ρατιερά συμ ττλοκή είς τό οτκότος τής νυκτός, δοιεκ'έσασα επί ήμίισειαν ώ,?αν ττ; ρίττοιυ, κατά τό διάθ"Γημα τής ο¬ ποίας τταρελήφθΓΐισαν αί άττοσ<ει.οί και τα άρχεϊα, επί τηλέεν δέ και τίνα κλινοσκιεττόχτματα καί μπέρ- ταιι ιταλικαι- ουδείς δμως συνελή φθη αίχιμιάλωτος. Κατά την αύτην νύ<τα, ό 'Υτττ τομεύς σι/νεκρότηισϊ ημήμα δυνά- ,μϊως .μιάς δι>μο:ιρ!ας μεθ' έ«/ος ττο
λυ&όλου, τό όττοΐον άπέστε λεν υ-
ττό τόν ΆνθυτΓθ.λοχαΓ/όν Ζαχαρι-
αι^, μέ όδηγόν τό-^ στρα'-ιώτην Ρ
ζον, διά τής άτραττού Ρεύμα Στα
νρ·ς Λάμττρου — Στιάνη - ■ Λαιμ-
ττρου — Δυτικαιί κλιτεΤς Μαύρης
Πέτρας τίς Γκρόπα Τσάπ, Ίνα κο
λύψη την έξ ΆετΌμηλί'τσης ττρος
Μι,ιροδλήτηΓ/ δδα,σ,ν, ή όττοία ή¬
το έκτεθεΊμώνη.
ΈιμΐΞΑέτησΐ2 δέ ό διοικητής τού
Ύποτομέως κατά την ττρώτηιν ε-
χιε'ι/τν νύκτα τού ττολέμου ένδο-
χοι^ένη,ν σύμτττυιξίν τού επί τής
γραμΐμήις Σούλφιικος, καθώς και
την έ^ ττερ'.ιΤΓτώοιει άπτοστολήις έ-
τηρωίας τής 28ης Όκτωορίου, έν
τή τπροόψει έκτάκτων γεγονοτωι/
Ή τπροώθησις αυτή εγένετο και ό
1ος Αόχος (Βούρμττιιανη,ς) κατε
λα6ε τα ϋψώματα βορείως τού χω
ρίου Χιονιάδζς, τό ΰψωμα 922 κσί
τό Παληοιμθιναστηρο. Ό 5ος Λ< - χος, τα ϋψώιμοτα Καρδάιρι, Στε- νό, ΝταιμτΓΟ,ρ καί Προφήτη,ς Ηλί¬ ας Πυιρσόγ,οΜνης. Ό Ούλαμός ' ττ·,'<ού, τα χωρίον Στιράτσανη. Κ ό 2ος Λόχος, τόν αύχένα Κιάφσς, την Κιάφαν, τόν Σταύρον και το Αιόκου Είς την έξιστόρησιν των έτπχει ρήσεων τοΰ Ι 'Υττοτοιμέως άνεγρτ'' ψαμεν ήδη τηερί τοΰ ΰψώματος τη·, Κιάφας Θά ,μάς δοθή δμως καί πάλιν εύκαιιρία νά ασχοληθώμεν περί αυτού. Ή ΠΜρο&ολαιρχία, τέλος, τώ, 6,5 έτάχθη ειί', τάς τπειρΊ τό χω¬ ρίον Θεοτόκας θέσιεις της, έτοι,μτ τπρός δράσιν. Των Ίταλών ή κυιρία π'ροσαά- θειΐα έστράφτι έναιντίον τού Ι Ι *Υ- ττοτομέως, πρός τόν όττοΐον ερρ - ψαν τόν μεγαλύτεοον δγκον τω. δ./νάμιεών των. Άττό τής 5ης ώ- ρΌΐς τής 28ης Όκτω'δρ'ίου, χωρ'ς νά άνοίμΐένοιυν την λήιξιν τής προ- θεσιμί'οίς τού τελεσΐ'γιράΐφου εξεδή¬ λωσαν γενικήν επίθεσιν κατά των ιΊμετέρων φϋλακί'ων τής προκαλο- ψεως, τα ότποΐα, συινετπεία τής ί- σχΜροτάτης ττιέσειως, ήνοςγκασθΐί- σαιν νά συμτττυχθούν έττί τής κυ- ρίας Γραιμιμιής •ΑντιιιστάσΕως, "Εν Τάγιμα τού έχθροϋ και μο Π'υροοολαριχιια επετεθησαν έ/ σϋ νεχε,ία κατά των έν άρθρωτή &·α τάιξιει τεταγμένων διιμοιριών τού 5ου Λόχου, αί οποίαι μετά σκλη ρόν κα! άνισοτ/ άγώινα, εύρεθ-ΐσα. τπρο σφοβροτόπης ττιέισιεως, καί ϋ πό την δ αρκή άττειλήν κυκλώσι. ως των, συνβτττύχθησαν μα,χόιμε- ναΐ ττρός τό χωρίον Πυιρσόγιαννη. Ή κίνησις των αύτη εγένετο συμ φνως πρός τηροϋττάίρχοιυισαν διατα γήν, διότι ή αποστόλη των ήτο έτριι&ραδυντική. Πάντως, έκ τώ^ τριών τηροωθημένων διιμοιριών τού Λάχου αυτού, αί Διιμοιιρίαι τώ·/ έφέΐδρων 'Αινθυτττοιλοχαιγών Ήλία Ιωάν. και Κοτηριτζιώτη Λαζ. ε¬ ξετέλεσαν κανονικώς την σύμιπτυ ξίν των, ένώ ή Διιμο'ρία τού έ' ιρέΐδρου Άνβυτρολο'χαγού Π· ■ . ύ- ιηεχώρ>>σεν έ/ διαλΰσιει καΐ ατα¬
ξία, έξ αίτίας τής λιττοψυχίας τού
Δι,μορίτου τη'ς.
(Συνεχίζεται)
Η 50η ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤ
ΣΤΡΟΦΗΣ
Οί έπίσπμεα έκδηλώσεις τοΰ
γου Πονπ'ων «ΓΑργοναύται -
μνηνοϊ»
Ή συμπληρώση 50 χρόνων ά¬
πό την μοιραια έ<είινη χιρονολογία τού 1922, ττού ήταν τηεπρωιμένο νά χοοράιξη τό τέλος τής τριοιχ·- λιόχρο/ης Ίστορίας τού Μικρασ α τικοΰ Ποτ/τιακοΰ Έλληνισμοϋ, τοκ Έλλην ι σμοΰ, πού εΤχε σ<ορττισε· μέ τή φωτοδόλα παρουσία τού, στά άγια έκείνα χώματα, κάιω έκεί στις άτηόμοκρ^ς γωνκς τής Ασίας, τή φωτεινή άκτινοδολια τού άσυγκριτου ΈλληνκοΟ ΤΓθλι τισμού, δρίακει δλους τούς ξερι- ζωμένους έ<είνους άττό τα ττάτρια χώματα άδελφούς μας, μέσα στή βερμή άγκαλιά τήτς φ.λό'ξενης γής τής μητέρας Ελλάδος. Κλείνο·/τας αύτά τα 50 χρόνια, μέσα στά όττοΤα ή νοσταλγία ύ- πήρξ·ε ενα άλόφωτο στοιχεΐο ζω ής, δλοι τους με μίαν καρδιά, στε φάνωσαν τήιν μαρτυιρική αύτη έ- ττέτειο ,μέ όλοζώντανες εκδηλώσεις στούς Συλλόγους κα! Όργανώ σεις τους. "Ετσι καί ό Ποντιοοκός Σύλλο- γος Αθηνών «Άργοναΰται —Κο- μι/η^Λ)ΐ», ΒραβεΤον 'Ακσδημίας Ά θηνών, ττού τό όνοιμά τού δένειι σιτίιρζΧχ την Έλληινικήν Άρχαιότη- τα μέ τό Έλληιν,κό Βυζαντιο, μέ συ),.Ίμ3τοχή τού Δήιμου Καλλιθέας ώργά/ωσε δύσ λαιμτπρές άτ/αμνηστι κές έοδηλώσιεις στήν Καν.ιθέα στίς 22 καί 29 Όκτω6ρίου. ΣτΓ,,ν τπρώτη έκ,δήιλωση εΐχε τε- λασθή ττρώτα τό τπρωί τή·ς Κυρια- κής Άρχιειρατιχό μνηιμόσυνο στό/ Ί Να5 τού "Αγ ι ου Νικολάοιυ Καλ ' λ,,8έο:ς μιίσο: σέ εύλαδική συγκι- νητική άτμόσφαιρα Άκολούθησϊ κατιάι3&ση στεφάνου στό Ήρώο | Κα)λλιι&£ας, καί έν συνέχεια Πόν- τιοι καί Φιιλοττόντιοι συγκεντρώ- Οη·<αν στή Μςτγάίλη αϊοουσα τοΰ Συλλόγου, δττου, μετά άττό σύν- τοιμη προλόγιση των κ.κ Δη,μάρ- χσυ Καλλιθέας κ. ©εοο. Καφίρη καί τοΰ Προέδρου τού Συλλόγου Ιωάν. ΠατΐΐαδοιτΓθύλου, ή όμιλή- τρια τής τ^μιόρας, ή συιμπαθής και διακεκριμιένη Ποντία Δικηγόρος <υρία Μαρίκα Κατσανέβα —^Σοο,ρ μιολή, μίλησιε μττιροστά στό ττυκνό τστο άκροΌττήιρ'ο μέ θέμα «Ίστο- Ρ'κά γεγο~^ότα καί παι'δικές άινα- μι/ήσε,'ς άττό τόν Πάιντο», πού ά- φησε άλησμιόι/ητος έντυτΓώςηά.ις. Ή δεΰτΈρη έκδήιλωση εγινε τήι/ έτταυένη Κυριακή στήν Τδα μεγά¬ λη αϊθιχΛκχ τού Κσ.λλ:ιμαρμάιρου ΣυλλόγΌΐυ, δττου ό φ'λοττόντιος καί έξαίιρετας Συγγραφεύς Στιρα τηιγός έ.ά, κ. Γβώργιος Καραγιάν νης, ώμίιληαε μέ ΘΙιμα «Ό Πόντ- ος κοτί ή ϊσταρία ταυ» μέ τόση γλαφυρότητα καί τόσες άδρές 1- στορ'<ιές λετττομέρειες, ττού κατα σι/γκίιιιηααν δλο τό σκρσατήριο, ίδιαίτε.ρα δέ δταν σέ μιά στροφή τής ό,μ'.λικχς τού 6ροντοφών.ησε | «Πόντιοι είσθε άδέλφια μας». Ό μολογώ δτι διότι πολλές φορές τό μιυαλό μόν: Άραγε χούν "Ελληνες πού νά μή γ*Τ ζοι,ν ότι οί Πέντιοι είναι '^" ν κης καταγωγής, Δόν Ιττ^Τ1" στις σκέψας μ ου Γίρ5 όλίγ,Τ των ,μ·ά Έλληνίδα μέ ις!νε '" σει: «Κύ?<ε, έσεΐς ο! ΠόντΤ}" στε Άρμιένηδες; Άντί «ά ^' <5Λληιν στηάντηι—, άττήγγε^,Τ Γελενταιίευς στίχους τού 'Ι0ι ζ κου ττοήιματος τού Κ ΚώΐΓ μ έ τόν τίτλον «τό έττος τίων:» «ΕΤμαστε Έλληνας, κ' ύττειρήΊφανοι γ Γ αύτό, εΤ>μ,_,
μως δύο φορές ττερήφανοι
είμαΐστε Πόντιοι, γιατί —■„.'^
6ες μας κυλάει αΤμα άρχαίο ^
λη.ν.ικό», Άργοναυτικό».
Την τελευταία αύτη
έλόΐμτηρυ/αν μέ την
τσυς έκτός άττό τόν έξο
μαρχον Καλλιθέας κ. θεοδ Κι!
φίιρην καί τούς Δισικητάς τού (,
στυ/ρμ κου Τιμήματος
μία δλως ξεχωριστή
Πρόκειται ττβρί τοΰ νεοοροθ
γητοΰ τού Πα,ΐτπστηιμίου Άθηνι*
καί τταγκοισμίου φήιμης «έου Άι>
στάίν κ. Δηιυηιτρίου ΧριστοδοΛ*
άνεψ ού άττό άδελφή τού άεψ™
στου ττρώην Προέδρου τού ΣΑ
λόγου «Άργοναΰται — Κάμη.
νσι» Δη,μητρίου Γβωργιάδη 2 £
κ. Αόζαρας Χσυμιανίδης
τής τής Άνωτάτης
Σχοιλής 3) Ή διακεκιριμένΐΊ
λιτέ>ονης τού Έθνικού
καί λάτρις τής Πσκτιακής Αβ.
γραπφίας, σεμνή κάθ' δλα δεσττο
Κλε.:ώ Νικολάου. 4) Οί τέως Νο·
μάρχαι κ.κ. Ήλίαις Τσαρκινι&ι;
καί Δη,μοσθένης Ίασο/Ιδης 5
Ό ένθουσιώδτίς Πόντιιος Κο%·
τής κα! Αυκεισιρχης τού ίδιωιικο
Γυιμνασίου ΔρατΓετσώνος, κ ΑΙ
Άσιατΐ'δη'ς κα'ι ττολύ άλλοι Πό
τιοι κα! φιλοτΓΟντιοι.
Ή ώραία αύτη εκδηλώση ™.
ήτανε 'μιά όλόθεριμη προσ(κΐί;
στό άλησιμόνητο Έλληνικό Ποι·
το τελςίωσιε ,μέ ,μιά γροοψικώτοτη
σκψι κ,ή δηιμιουργί'α μέ τό Ποντια
κό έργο τοΰ αειμνήστου Ξενοφω-
τος "Ακογλου κάτω άττό την διοι·
θΐΛ<ση τού έξαίρετου Ποντίοιι Κο1 λιτέχνη κ. Πολ. Χάίτα, <Η 0* τια<ή Φιλοξεινίο» πού άδρό οιι· «ινητικά δείγματα συνδέονται ί την άττοχώρηο-η τοΰ Έλλην™ Στρατοΰ άπό την Αλβανίαν, α>
μέ τα ώραία τταραΐδοσιακα ηχ·
γούδ.α καί γραιφικοτάττους Ποντ:
κούς χσρούς κάτω άττό την διε-
θυνση τής συμτταθεστάτης Κο
λιτέχνιδος κ. Ελένης ΚουτοΛο
δου ύττό τούς ή,χους τής Πονκ
κης λύρας.
Ί. Μαυιρομιματίδης
Λαογραφιαά τής Σμύρνης,
τής κ. Στέλλας ΊΕπιφανίου-Πετράκη
Τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
τειο έ< Μισώρης Πέτιρας καί Κια· φσς ττρός Άετομηλίτσαν. ΑΊ άττώλε,ιαι τέλος τοΰ 'Υπο- τομ'ως κατά την πρώτην ϊ>ίέ£α.*
τοΰ πολέμου ήσαν ενας νεκρός καί
τρείς τραυ,ματίαι
Β' Η ΚΥΡΙΑ ΙΤΑΑΙΚΗ ΠΡΟ¬
ΣΠΑΘΕΙΑ Ο ΑΓΩΝ ΜΕΤΑ
ΦΞΡΕΤΑΙ ΕΠΙ ΤΗΣ'ΚΥΡΙΑΙ!
ΤΟΠΟΘΕΣΙΑΣ ΑΝΤΙ ΣΤΑΣΕ¬
ΩΣ
Τό ■Αττόστπασ,μα Πίνδου, δια
της ύπ' άοθ'ΐ 1189)26—10—40
τΓλςφθίνικής δ ατατγής τού τηοος
τίυ Ι Ι 'Υποτομέα, εΐχε θιοιταξ:.
τγι/ ΰττό τώ/ ταηιμάιτων τού κατα-
ληψ ν των προωθη,μένων σκμφώ-
νως τώ σχεδίω θέσεων άπό τής Ι
ΔΓ ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ
ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ
ΕθνικοΟ Οργανισμοϋ Έλληνικής
Χε'ροτεχνίας ενέκρινε την ένίσχυ
γ"/ διαφόρων κοινωφελών ίδρυμά ι
των καί όργανώσεων, 'ασχολουμε- < νων είς την χειροτεχνικήν εκπαι Ππυσιν των τροψίυων των καί είΰ ! ουναίοεϊς έκδηλώοειο, ώο κατωτέ ρω: — Είο τό έν ΚοΖάνιι λειτουργοΰν Γκερτσειον Έκκλησιαστικον "Ιδρυ μα την χορήγησιν δανείου 360. 000 δραχμών, διά την υπό τούτου προμήθειαν μηχανημάτων κα'ι διά κεφάλαιον κινήσεως, πρός άνόπτυ £ιν τής παραγωγής τοϋ χειροτεχνι κου έργαστηρ.ου τού έν λόγω ίδρυ μ α τοο — Είς την υπό την προστασίαν τής Άδελφόητος Γρανιτσιωτών «Ό νεομάοτυς Μιχαήλ» τελοϋσαν ταπητουργικήν σχολήν Γρανίτσης τής Εύρυτανίας την διάθεσιν 10 ! 000 δραχμών, πρός επισκευήν τού ι οΐ'<ήμα~οο τής σχολής — Εις τό Σιοκιαριδειον ' Ιδρυμα Απροσαρμόστων Παίδων την διάθε οιν 25 000 δμαχμών, διά την προ μήθειαν μηχανημάτων ύφαντουργί άς τοΰ χειροτεχνικοϋ έργαστηρίου αυτού. Τώρα, ττού κ,λείινουν φέτος, 50 χρόνια άπό κείνη την άλησμόνη- τη μαύρη σελίδα τής Ινδοξης '! στορίας μας, την Μ,κρασιατική Καταστροφή, ττού σηιμα.νε τόν δί¬ α.ο ξερρ ζωιμό τόαου καί τόσου συμτταγοθς έχεΤ Έλληνιο-μοΰ, κα- &£ τι γιρατττό κείμιενο, πού άνα- φέρεται, στίς Χαμένε,ς μας Πατρί- δες, παίρνει μιά ίδιαιτερη. σηιμα- σ!α καί άξια γιά δλο^ς μας, είτε εΐ'μαστε άτπό κεΐνχχ τα σίματοΉθ- τ,στα χώιματα των Χαμένων Πα- τρίδω/, είτε καταγέιμιαστε άττ α·) τές. Άλλά εΤναι κα! κάτ'ΐ άλλο, ττού ττρέπιΐει νά μάς κατευθύν&ι στήν α- ν'άογνωςτη κε ιμώνων, ττού άναφέρο. ιαι στόν Έλλιηνιισμό της Μικρασ' άς, δ:α6άζοτ/τας ιοανείς τέτο>ιε.,
<είιμρζνατ νοιώβει «χ μιά Εθνικη υτΓειρηφ*άνιεια, γιατί δ·αττ στώνε·, δτι σέ κζϊι,α τα μέρη ό Έλληνι- σμός δχι μόνο βρσχόταν σέ με¬ γάλη καί άξιοζήλευτη ανθίση σ' δλους τούς τομεΤς, άλλ' δτι το δναμα τής Έλληνικής Πατρίδας δρ.ισκόταν «ψηλά ·,τολΰ ψηλά». "Ο,τι καί νά δ οοδάση κανείς, ττού ά>·αφ2ρΐ£ται σ' αύτό τόν Έλ-
ληνισιμό, (Πειζό — Ποίηιμσ —Λα-
ογραφια) θά νοι ώση ττραγιματικη
έβ/!·<ή ΰτπΐιρηιφάνοα, διότ.ι σ' δλα αύτά τα ικεί,'μενα: 6ά δή ζωντανή τή/ Έλλάδα. "Ε/α τέτοιο σΐΛΌύσβη,μα μέ κα¬ τέλαβε μέ τό δ.άβασμα τού νέοι 6 δλ'ον τής γνωστής μα,ς Λογο- τιέχν δος κ. Στέλλας Έπ.φατκίου'— .Πς,τι,οάκη «Αχχογραφ,<ά τής Σμύρ¬ νης», 6 6λίο ττέιμιτΓτο, ττού άκδόδη- κε ττ^ιίισιφ'ςχτσ σέ δεύτερτ έκι3οση Βιι&λιο δαθύτατα έλλην.κό, άττη ' χοθν τούς 'καπαούς καί τα ττρο- βλήιματα των Έλλή.'υν τής Σιμΰρ νης ,μα,ς. Μέ χρώμα έλληνικό, μέ τπαινιιαό έλληνικό, γροομιμέινο μέ πά θος καί μέθ;6ο. Άλλά ττοά είναι ή κ. Πετράκη δέν χρ&ιάζεται, νομίζω, νίά γρ<τ ψη κοτνΐείς κάτι τό ξεχωρ.σ-τό για νά την τι«ρ:χ~άι—|. Δέν έχει, άλ λωστε, ότ/άγκη τταοουσίασης. ΕΤ· να· τόσο γνωστή σ' δσους άσχο- λοΰνται καί ένδ αιφέριαντοΓΐ μέ τα ττ.ΈΐυιμΌΓ'τ·ι<ά προβλήμαιτα τού τό- που, ώστε κάθε σύσταση ττεριτ- τεύε1. Ή ττΌ·'ρουσία της στόν χώ- ρο των Γραμιμάιτων μαις καί κυρί- ως τής Μικιρασι ατ ικής μας Γραμ ,ματΐίΐας εΤινκχι έτπ.ιδληιτική, δσο καί τό δογο τηις "Ωστόσο, τΓιρέτπϊ,, διότι τό άξί- ζΕ , νά σημεωθή τό ττάθος αυτής τής γυναΐκαις νά ττερισώση λαο- γ-ραιφ κια κάθε τι ττού στήν ίδαίτΐρη Μεγάλη νητη Ποοτιρ'ίδα της, την Σ,αύρνη, Ι την γλυκειά αυτή νύφη τής Ίω- ν^ας την μεθοδ.κότητα στήν της. "Ετιί, τα Λααγραφικα της διιδλία (σιυσσωιρευ.μένος λαϊκόν «■θησαυρός») γίνονται ττραγμοτίθ άτΓΟ-κτηιμια γιιά τούς φίλοκς οβλιι, τής Έτπστήμης, τής Λαβγροφ· άς, καί τοΰ Μ.ικρασιατικού 6ι6>
ου γ:
Άλλά ή κ. Πετράκη δέν ασρ·
λεΐται μέινο ,μέ την Λαογραφιο
Διακρίνετο) δέδαια, γιά την α-
ξ οςτηιμείωτη αυτή έττίδοσή ι^
στήν Λασγραφία, άλλά και ιο
άΊλιλο της έργο, τό καθαρά τυπο¬
γραφικον, δίν εΤναι κοτσφρ«1
τέο. "Ας μή ξεχνάιμε τό τελεΐΛτΛ
της 6ι&λιο, τό Μικιροοσιατικής ι< φής ,μιυθιττόιρημά της «Ό δύσ<ο- λος δρόμος», πού τόση αϊσθΐ^ προκΐάλεισε στούς φίλους τοθ κα· λου λογοτιεχνΐικοΰ βιβλίου Μέ την αποκτήση τοΰ νέον της σέ δεύτ&ρη ,μόΐλττςι έκΐδοση ^ κλοφαροϋντος, 6ι6λίου ττ?ς, -Ααο- γραφκά ττ>ς Σ,μύιρνης>, νοιώβουμε
την ά·/άγικη νά άναινώοο"με Τ|1'
σνυιτΓαβςια και έκτίιμπση ττου Φ
φθΊ»μ· ττρί'ς τό πιρόσωττό της κ'
τό ττολύ άξόλογο τολέντο ι#
Δ,ιατΓ.ιττώνου(μιε δέ, γιά μ α ο*0
μη φορά, δτι είναι νιό ^ίΊΖ>^
των Νεαλβλληινΐιικών Γρο«'«™'
μας, μιά αξια ττνευμ«τική Υΐ*"1"
κα, ττού ή πιροσφορά τηί "^
μάρφωςτη τής Μΐ'ίθρασιατ.!<Πζ ^ ματολογίας (ιδιαιτέρα σ «Μ*1 θά μ·ε ινη γιά ττά/τα ττολύτιμη « δσοιυς θίλουν ν' άντλήσ^ «" * -ί... ______7_ .... »λτα Λ Αθανθ'5 την στοι,χεία γΓ αύτό τό άβανατ 'Ε*' στο:·χείο, τόν Μκιρσσ στ»»" λη/σμό. Πβρι μένοκμ'ϊ τα ν γραφικ.ά τής Σμύρνης» να κάττο άς δ.,ά<ρισης, δττως ΛλΑο δ.ιδλίο τής αυτής ο Ανδρέας 'Β Το ΕΚΔΟΣΕΙΣ :ι ά<όιμη νά τής άινβγνω- ρμση κανείς την εύσυΐνΐβιδη,σία καί Άπό τάς δή» εκυκλοφόρησεν είς λαίσθητον τόμιον τό 6ι' Σώτου Χονδροπούλου ρία·> — Ξεριζω,μέναι
(Ν'ΐώτερη μορφή —■
Γ.ά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ^
πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ * *
γοτί-.ς κ. ΝΤΝΑ ΠΑ*
ΚΙΔΟΤ έξέδα)σε τέ
μά της :
«ΠΟΝΕΜΕΝΗ
Πΐιιλεϊτηι στά
πωλεϊα στήν ΕΣΤ1Α
ΣΜΤΡΝΗΓ <Π'Ίν ΣΜΤΡΝΑΙ&Ν Ι λαΙ στά γοατρεϊα τής μας «Προσφυγιχός Κόοΐ*"** κης 25,

Τα ζπτήματα τής ύποχρεωτικής
άσφαλίσεως |των αύτοκινήτων
Μέ ακοπό την εξασφαλίση έπαρ
κοϋο άσφαλιστικής προοτασίας των
θυμάτων καί των 2ημιουμένων άπό
αύτοκινητικά άτυχήματα, μελετα-
τα, ή ύποχρεωτική άσφάλιση όλων
των ν ίδωτικών αύτοκινήτων (πλήν
των ανηκόντων στό Δημόσιο καί
οί Ν.Π Δ Δ.) καί ή καθιέρωση ε¬
νός κοινοϋ ασφαλιστικοϋ κεφαλαί
ου, τό όποϊο θά διαχειρισταί εί
δικός, υπό σύσταση, όργανισμός,
πού θά καλύπτη όλους έκείνους
πού οί ίδιωτικές άσφαλιοτικές επι
^ιρήοεις θά άρνοϋνται νθ άσφα
λίσουν (φορτηγά, νοικιάριακ αύτο
κίνητα, κλπ., κλπ.).
Ή ύποχρεωτική άσφάλιση θά ά
φορά όλους τούς ίδιοκτήτες Ι.Χ.
κοΐ θ' άποδεικνύεται μέ πιοτοποιη
τικό άνάλογο πρός έκεΤνο τής κυ
κλοφορίαο. Σέ περίπτωση πού δέν
βο είναι έφοδιασμόνο ενα αύτοκίνΓ
το μέ τέτοιο πιστοποιητικό ό ίδιω
κτήτης τού θά ύπόκειται κυρώσεις.
Ή σημαντικώτερη, δμως, μεταβο
Αή πού θά επέλθη, θά άφορά την
ιδία την άσφαλιστική σχέση. Μέχρι
τώρσ τό θϋμα ή ό Ζημιωθε'ις άπό
αύτοκινητικό άτύχημα μπορούσε νά
στραφή μόνο κατά τοϋ ίδιοκτήτου
(άντικειμενική εύθύνη) καί όχι κα
τό τής άσφολιστικής τού έταιρίας,
όν ήταν άσφαλισμένος. Μέ τό νέο
νομοθέτημα περί ύποχρεωτικής ά
οφαλίσεως θά υπάρχη δικαιωμα
τού βλαθέντος άπό αύτοκινητικό
ατύχημα άπ' εύθείας άγωγής τού
κατά τής άσφαλιστικής έταιρίας,
ή όποία θά ύποκαθιστά τόν δράοτη
ή τόν κύριο τού αύτοκινήτου στ'ις
αξιώσεις άποΖημιώσεως, άκόμη κι'
άν υπάρχη ύπαιτητιότης. Βεβαία,
θά υπάρχη ή ύποκατάσαση οτίς ά
οφαλιστικές εύθϋνες. Εν τούτοις,
η καλύψη δέν θά είναι απεριορί¬
στου ποοοΰ γιά αωματικές βλα,βες,'
δπως σέ μερικές χώρες τής Εύρώ
πης, όπου Ισχύει ή Ι ύποχρεωτική
άσφάλιση. Στίς εύρωπαίκές χώ
ρες μέ ύποχρεωτικό σύστημα προ
σετέθη πρόσφατα κα'ι ή Ιταλία.!
Στήν 'Ελλάδα, τό όριο τής υπο,
χρεωτικής άσφαλιστικής καλύψεως
δέν θά ύπερβαίνη Ίς 600.000 δρχ.!
Ή ύποχρεωτική άσφάλιση, έκ
πρώτης όψεως, θά φαντάΖεται κα
νείς ότι θά ετύγχανε εύνοϊκής υπο
δοχής άπό τίς άσφαλιστικές έταιρί.
εΰ. Στήν πραγματικότητα, όμως
δέν παρατηρεϊται κάτι τέτοιο. Πρώ
τον, διότι σχεδόν τα περισσότερα ί-
διωτικά αύτοκίνητα είναι ήδη άοφα
λισμένα, όπότε δέν πρέπει νά ά
ναμενεται μεγάλη αυξήση των ά
σφαλιστικών εργασιών καί δεύτε-ι
ρον, διότι αύτός ό ϊδιος ό κλάδος!
των αύτοκινήτων είναι Ζημιογόνος.Ι
Τό βθ% —65% των άσφαλιστικών
εργασιών στόν κλάδο τώ* υύτοκι
νήτων λέγεται ότιέμφανίΖουν 2ημιο·
γόνα άποτελέοματα. Ι
Οϋτε, όμως, καί τα παράπονα)
των άσφαλισμένων κατά των δυσ,
ιρόπων άσφαλιστικών έταιριών φαί
νεται ότι θά διασκεδασθοϋν μέ τήν'
ύποχρεωτική άσφάλιση καί τούτο
- όπως λέγουν οί είδικοί — γιατί'
η νομοθεσία περί ίδιωτικής έπιχει
ρήοεως άσφαλίσεως (Ν.Δ. 400)
71) δέν επέφερε άκόμη την προσ
όοκωμένη έξυγίανση τής άσφαλιοτι
κης άγορός. Ή άπαραίτητη αϋΕηοη
των κεφαλαίων άριθμοϋ άσφαλιοτι
κων έταιριών δέν έχει γίνει, οϋτε
ή τήρηοη τοϋ ϋψους των τεχνικών
οποθεματικών, πού έπιτάσσει ό νό
τηρεπα,
ρ,ων ϋποσκάπτε. μακροπρό
θεσμα την οίκονομ,κή τους εύρΡω
οτ.α. Ειδικώς στόν κλάδο των αι
π>κ.νήτων, ή άπόκλ,αη άπό τίς ύ
παχρεωαε,ς τού νόμου άποβαίνε,
σε βαρος των άσφαλιστ,κών τοπο
θετησεων άλλων ένερΥηΤ1κών καί
άποδοτ,κών κλάδων, μέ μακρύτερη
περιοδο έκκρεμών άπα,τήσεων Οί
υψηλοί στόχοι πού έθεσε τό Ν Δ
400)71, ύποστηρίΖουν οί άοφαλ.
στικοί κλάδο., είναι ύπέρτερο, τής
δυνάμεως έλέγχου καί παρακολου
θησεως των άσφαλιατ.κών έταιριών
που υποεκτιμούν τίς Ζημίε£;, για να
μή δημιουργοϋν ύποχρεωτικά άπο
θεματ,κά. Ό λόγος αύτός είναι πού
οί άσφαλ,σταί άρχ,οαν την τακτική
τήα μή αυμμέτρου καλύψεως τοϋ
άντασφαλιΖομένου κινδύνου καί ά
ναλαμβάνουν Ζημίες με άποίημιώ
σεις άνω των 150.000 δρχ.
Άπό την άλλη μεριά, οί άοφαλι
στικές έταιρίες ύποοτηριζουν, ότι
τα άσφάλιστρα πρέπει νά άνατιμη
θοϋν, γιατί τα έΕωπραγματικά ση
μερινά τους έπίπεδα (π.χ. λόγω
τής αυξήσεως των έπισκευαστικών,
νοσηλειών, γενικών έΕόδων κλπ.)
εύθύνονται κυρίως γιά την άδυνα
μία τοϋ κλάδου νά ανταποκριθή
στίς ύποχρεώαεις τού, μέ πληρότη
τα. Γό Κράτος, όμως, μέ την σει
ρά τού, ένδιαφερόμενο νά κρατή
ση τόν τιμάριθμο χαμηλά, χαρή των
λαϊκών τάΕεων, Ζητεί επί πλέον
στοιχεϊα γιά την διαμορφώση τοϋ
ϋψους των άσφαλίστρων, πού φαί
νεται ότι μερικές έταιρίες είτε δέν
είναισέ θέση, είτε δέν θέλουν νά
δώσουν καί έτσι τα άσφάλιστρα εί
ναι «παγωμενα». Την άποψη τού
Κράτους ένιοχύουν καί οί υψηλές
προμήθειες πού δίνουν οί έταιρί
ες γιά την άσφαλιστική παραγω
γή. Στ.όν τομέα, όμως, των αύτο
κινητών, μέ την έπερχομένη μετο
6ολή, ό αυτοκινητιστής θά Ζητή
τόν άοφαλιστή καί πολλές φορές
δέν θά τόν βρίοκη.
Η ΠΟΛΥΝΏΜΙΑ
Ή Διοίκησις, ώς έγράφη ηδη,
φέρεται τΓροοχχνατολιζομένη είς
την κατάργηθΊν τής πολυνο,μίας
καί τόν έκσυγχρονισιμάν- τής κει ·
μ'ένης Νομοθεσιας Ιδιαιτέρως μά-
λιστα είς τόν οικονομικόν τομέα.
Τούτο δέ, ίνα ενισχυθή έτι ττερα-
τέρω ή άΐνισίτΓτυιξιοοκή προσπαθεία
της χώρας, ήτις, συνήβως, προσ·
κάτΓτεΊ είς τό ττολυδαίδαλον των
νάμων, των διαταγμάτων και τώ'
θιθϋκ—Γπιικιών τιιράξιεων, ού μην άλλά
««χ! αυτών τούτων των έρμηνευτι-
κων εγκύκλιον!
Ή ττοΙλ'ΐΛΐοιμία εΤιναι βεβαίως,
γνώριισιμια των καιιρών μας, ως έ<· των δηιμ.ιουργηθε!σών νέων συνθη- «ών ικαΐί δρων ττού διέπουν -ην σκμ6ίωσ·ιν των άτόμων, άγνώστω- είς τταΐροχτιιμΐέινας έποιχάς, ή δτί αί οικονομ ίαι ήσαν «κλεισταί» κα! αί σνναίλιλαγαί τπερΐιωρκτιμ'έναι. "Ι-ί δή, ομως, ευρισκόμεθα πρό ένό<τ φαιναμιέινιοιν πολυναμίας — κα' τούτο δέν παραττηριεΐταιι μόνον έν Ελλάδι — ωστε μεγάλη σύγχυ σις νά επικρατή τπειρί τό όλον θε μοτ. Δέν τηρέ—εί δέ νά τταροράται τό γεγανός, ότι, συμφώνως πρός την φΐιλασο'φίαίν τής «Γερ,μανικής Σχολής», όσον τΓολυτηλοκώτερα {.Τ ναι ή Νομοθεσία τόσον δυσκολώ τεοον ί'κανοτηαιεϊται τό τπειρί ΔικαΙ ου αίσθηιμα τού άτομον. Καί εάν ή ΰτταιρξις τής ττολυ- ναμάας είναι άναγκαία κα! έτπβε- βλημΐνη δια την μιεταξύ των συιμ- 6ιο6ντων άτάμων ρύθμισιν τώ·/ σχέσεων, δέν δηκαιολογεΐται έ' τούτοιις αύτη είς τόν οικονομικό-.' τομέα. Ή ανάτττυξις μ'ΐ«ς οίκσνο μίας αητοοιτεΐ εύβλίκτους μίθόδους ■ καί έΜεργείΐϊς δράσεώς υπό τό! φώς των νέον διεβομΐένων, άπιλού στβυισιιν των διαδικασίαν, κατά σιΐΛΛέτΐιειιαν δέ, ττειριοιρισιμόν της γραφειοκιρατίας. ΦΑκ.ριι6ώς, δμως, ι ή ΰτταρξις ττολλών ναμοθεττιμάτων, | ύτπό πάσοίν ,μορφήν, ένισχύει καί | γιγανττιώνει τάς γραφειοκρατικάς διθΓτνπωσιεις, αί όττοΐαι άποτε- λούν, ττιάντοιτε, άνσκτχΐϊΤΊκόν ττα- ράτνΌντα; είς πάσαν άνχχπττιιξιαΐίή" ττροσ—άθειαν. Ή χώιρα μας, δυ- στυιχώς, δχει αποδυθή είς την προ οττ'άθειαν αυτήν, έν μέσω ναμιβοών α&υρνθων: τούς όττοίους ή έκλη .ροναμήΐταμ'εν άττό τό ττ«ιριελθόν, ή έθεσττίισιαιμεν άττό τό ·ΐτ<χρελθόν, Τ έθβσ— ίσΌρμιεν Μ των ημερών μσς, χωιρίς τηροηγουιμιένως νά προβώ μιειν είς ότττα<άθαρσιν τής κειμένης Νομοθεσίαις καί κατάργησιν όνε- δαΦικών διατάξϊων, αί όττοΤαι ττε- ριτΓλ,έκσυν άχόΊμιη, παρισσότειρο τό δλον θέμα. Ούτω, παλλά άπό τα εύεριγετιικά μέτρα, ύττό μορφήν νσμοθετηιμάτων ή καί άιτιλών διοι- κηιηιικών —ράξεων καί άτττοφάσεων, δέν καθ^στανται κ'τήιμα τού οννό- λου, λόγω άτ/νοίας. Καί, φικτικά, (δέν τπρέττιει νά έχωμεν την άττιαιίτη σιν αττό τόν 'μιΐΐκιροβιοτέχνην νχ γνωρίζη τόν κυκιεώνα των νάμων ικαί νά έττωφεληθη των εύεργετη- ,μ'άτων των, ώς είς τό παρελθόν μάς εδόθη ή εύ<αιρ!α νά έπιση- 'μώνωμβν τούτο (φαρεΐς χρηιματο- δοτήσιεως κλττ.). Άλλά τρόραν τής κατταιργήδσεως τής τταλυνοιμίας, έηΐιι6άλλεται κα. ό έκονγχιρονισιμός τής Νομοθεσίας μας. Διότι ύφίοταινται καί σήμε¬ ρον νόμοι, οί ότροοΤοι ουδέν άντι- κείιμΐενον έ<(>αρμογτ|ς ή έομηινεί·σς
των έχοΊν (ό Σύνδεσιμιος Έλλήυϊον
Βιαμη)(άνων τταλαιότβρον είχεν ά-
ναψειρθή είς ενα νόμον της έττοχΓΐ,
τοθ Τιρικού-ττηι τπ&ρί σΐΎαρεττοβα 3
μηιχανίας! ) άτπλώς καί μόνον ττα ·
ρε,μι6άιλλο.υν δυσιχ'&ριείας είς την ά
νατττνξιαικήν ττριστπάθειάν μας, Ή
τεχνολογ ι.κή τπρόοδος έν^ει καταρ-
γήσει πιλήθος έτταγγελμάτων κα
είδικοτήτων, έινω έχσυν δημιουιργι
θή νέαι κοτΓαιστάισεις, ώστε ή έμ-
μονή μας είς την διιατήιρησιν ττΐ;-
τΓαλαιωμένων Νάμων — έστω ναϊ
τύττοις — δέν τπρέτπειι νά μάς κ;-
λακιεύη. (Εξ όίλιλου, ή χώρα μας
άττοτβλεΐ ,μιόλος εύρΐίΤίιρων οίκονο-
μιών (ΕΟΤ, ΓΚΑΤΤ κλττ.), ώστε·
ή τηροσαιρμογή τί>ς Νσμοθεσιοτς'
ιμας τπρός τας νέας δηιμιουργηιθε -
.σας συνθήικας, νά άττοτιελή άδήιρι-
τον ανάγκηιν. Ούτως, δλα συνηγο
ροΰν, δτι όττέστηι ό χρόνος διά
την κατάργησιιν τής τπολι/ναμ ιαι,
κα!ί τόν έκσνγχιρονισιμόν τής Νο-
μοθεσίας ιμας, συμφώνως πρός
τάς νέας συνθήκας καί έτπστημο-)
νίκας όντιλήψειι ς...
0X1 ΣΗΜΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ!
Είς οτυγΜροτηθεκΓαν κατ' αύτάς
σύσκεψιν, εξητάσθη τό θέμα τής
έγγραφής είς1 τα "Ελληινιικά νηολό
για, ειδικώτερον δέ, κατά πόσον
τα ύττό νηολόνησΐν σκάφη έλέγ-
χονται άττό ήμιεδατΓά ή άλλοδαττά
συμφέροντα. Ποάγματι, ήτο και-!
ρός νά τεθή μία τάξις είς την δ-
ληη/ κατάστασιν, διά νά άττοψύ-
γω,μΐΞτ/ όν—πθυμήτονς έξβλίξει·;
είς τόν νενραλγικόρ/ αυτόν τομέα
-ής 'Εβνικής ,μας οΐκσναμίας, ώς
εΤναι Α έμττορική νοβ/πλία. Τό
ΚράτΓος, διά σειράς εΰειργεΓπκών
μέπρων — ή θέσττισις των οποί¬
ων, ο~μ€ΐοτέον, εϋλόγως έττέσΐΛρε
τόν φθόνον ττολλών άλλων κλάδων
— έφιλοδόξησε νά θέση ύττό τή"
κυανόλειυχαν δλα τα "Ελληνικάς
™λοιο<τηρ-ίας κα! συιμψερόντων σκάφη, έστω ανευ σοβαράν ώφε- ληιμάτων, ττέραν της τιιμής, δτι εί μιεθα ή δτι τείνομεν νά καταστώ- μβν, ούτως, ή πιρώτη. ναυτιίλιακή χώρα τού κόσ,μου! "Ηδη, δμως. ώς φαίνεται, ττολλαΐ κοοταστρατΓ- γήσβις τής σχετΐ'κής Νομοθεσίας έχουιν σημειωθή, γεγονός τό όποΐ- ο·; εδημιούργησε μίοΐν ίδιάζουσα. κατάστασιν είς την "Ελληνικήν έ,ι πορικήν ναυτιλίαν, ήτις τηρέπει τό συντομώτορον νά έκκαθασισθή. βεδαΐίως δέν .μάς ένδιαφέρε,ι κα τα ττοΐον τρόττον καταστρατηγεί- ται ή κΕΐιμένη Νομοθεσία καί οϋ¬ τε δυνάμεθα νά έπιιρρίψωμεν ευ¬ θύνας είς τόν ναμοθέτηιν, έ>' δ-
σον σ·<αΐτος αυτού ήτο ή προσέλ κιυσις των 'ΕλλήνωΛ/ ττλοιοκτητών 6ττως προσφέροιυν είς την Πατρί- δα τάς καλάς υπηρεσίας των— ώς έτπραξαν τούτο ττολλοί. Ή-! •μάς θό· μάς άτταισχολήση τό θέ¬ μα των, άττό ευρυτέρας σκοπιάς δυσιμεινών έτΓΐτττώσιεων εκ τής α- θρόας έγγραφής είς τα 'Ελλην/- νηολόγια σκαφών τα όττοΤα, τύ- ττοις μέν έλέγχονται υπό Έλληΐ" κων σνμφΐ2ρ>όντων, ούσίσ δμως ά
νήκουν είς τρΐτους, οί όποϊοι κα
«αρποΰνται, κατά μέγιστον ιτοσο-
στόν, τα συνεττεία των εύεργετι·
•οών τούτων μέτρον, προκύπτοντα
όφέλη. Έν πρώτοις, δηιμιουργεΐ-
ται, ούτω, μιία ττλασματΓκή εικών
ττερί τής π,ραγματιικής δυνάμιεως
τής έμττορικής μας ναυτιλίας. 'Εζ
όλλου, ή έττάνδρωσις των πλοίων
αυτών άηταιτεί ηΰξηιμένα πληρώ-
ματα, ή στιενότης των οποίων εΤ-
ναι γν&χττή, τό δέ Κράτος ύπο-
δάλλιεται ϋς πλείστας οικονομι¬
κάς θυσίας διά την προσέλιαισιν
των νέων είς τό ναυτικόν έπάγγελ
,μα! Εξυτρακούεται, δμως, δτι
πρώτον τηρέττει νά έξασφαλίσω-
ιμεν τα άτταιτούμιενα πλη.ρώματα
είς τα καθαρώς "Ελληνικής ττλοιο
κτησίας σκάφη ούτω δέ, θά άττ«.-
φεύγετο ή ττιρόσληψς αλλοδοπηών
ναυτπκών καί είς αυτόν άκόμη τόν
άκτοτηλο ϊιϋόν στόλον!....
Έπομένως, τηρό ττάσης έγκριτι
κης πράξεως διά την νηολόγησ.ν
σκαφών, έτπδάλλεται νά άσκήτα
αύστηρός ελεΐγχος, άψοΰ π-ροηγου
μένως, έκκαθαρισθη ή δη<μιοΐΛργη θεΤσα κατάστασΊς. Ή Πσλιτεια έ θέστπσε τα εύεργετικά αϋτά μέ¬ τρα διά να πιρασίλκύση είς τόν τότΓον τοιο τό 'ΕΞλληνικόν έφοττλί- στΐκόν κ,εφάνλαιον- έπ' οΰδεινι "έ λόγω ή Κυανόλ£Μ»ος ττριέπει ι«ά καταστή σηιμαία εύ<αιιρίας! ♦♦♦♦οοφοφ»·. '»♦♦♦♦♦< !»♦♦♦»♦♦♦< Ή ΕΟΚ των «9» καί ή Ελλάς Οί δροι τού μετατρει)ίμου δανείου τής Έταιρίας Άλουμίνιον Ελλάδος Γιά τόν προσέχη Μάρτιο προβλέ ναι μετατρέψιμο άπό τού πρώτου εξαμήνου 1973 καί μέχρι 1ης Δεκεμβριού τού 1977, άντιστοι- πεται ή έκδοση δύο όμολογιακών δονείων τής έταιρία Άλουμίνιον τής Ελλάδος, ϋψους 450 έκατ. Ι χεί δέ μιά όμολογία πρός μιά δραχμήν, στό Χρηματιστήριθ. "Η|| μετοχή τής Άλουμίνιον τής Έλλά οχετική α'ίτηοη ενεκρίθη άπό την Επιτροπή Κεφαλαιοαγοράς. Τό δα νειυ θά εκδοθή μέ την έγγύηση κα λυψεως άπό την Έθνική ΤράπεΖα καί θά χρηοιμεύση γιά την χρημα τοδότηση τοϋ έπενδυτικοϋ προγραμ Ματος τής έταιρίας Άλουμίνιον τής Ελλάδος, ϋψους 680 έκατ. δραχ μών. Σιΐγκεκριμενα, ποσόν 240 έκα¬ τομμυρίων δραχ. άφορα τίς έν έΕε λίΕει πραγματοποιούμενες έπενδυ- οεις οέ διομηχανικές έγκαταστά ποσόν 150 έκατομμυρίων δος, πού έχει όνομαστική άξία 20 δολλαρίων (600 δρχ.) 'ΥπολογίΖε ται ότι ή διαφορά μεταξύ τής τιμής τής μετοχής καί τής άξίας τής όμολογίας είναι ή ύπεραξία πού έχουν άποκτήοει έν τώ μεταξύ οί μετοχές τής Άλουμίνιον τής Έλ λάδος. Οί μετοχές θά είναι δνευ ψήφου καί προνομιοϋχες ώς πρός την συμμετοχή οτά μερίσματα. Γιά την άσφάλεια τοϋ δανείου αυτού θά έγγραφή ύποθήκη 324 έκατομ μυρίων δρχ. επί των βιομηχανικών έγκαταστάσεων κα'ι θά δοθούν σέ δΡ°Χ· τίς άνάγκες τής έταιρίας σέί ένέχυρο μετοχές άντιστοιχούσες κειράλαια κινήσεως καί ποσόν 290' στό 75% τοϋ κε'φαλαίου τής έξα έκατομμυρίων δρχ. γιά την έπέκτα| γορασθείσης μεταλλευτικής έταιρί °Π τής δραστηριότητος τής έταιρί Ι άς Βωξϊται Διστόμου. άς οτόν μεταλλευτικό κλάδο, διά] Τό όλλο όμολογιακό δάνειο θά ΤΙΚ εΕαγορας βωΕιτικών μεταλλεί ων. άντί ποσοϋ 210 έκατομμυρί- περ;που. Ή π.οοσφυγή τής Άλουμίνιον, % Ελλάδος στό Χρημστ,στήριοΐ νανσιέρ). Θά ύφορα άφ' ενός μέν στήν έκδοση Ι Ρ°^^' «ι *νός 12ετοϋ£ όμολογιακού δα νείου ΰψους 207 έκατομμυρίων °Ραχ. καί μετατρεψίμου σέ προνο ΜΌϋχες μετοχές, άνευ ψήφου, άφ' είναι άπλό πρός 8%, μέ ρήτρα άνα προσαρμογής κεφαλαίου καί των τόκων βάσει τής ίσοτιμίας τοϋ χρη ματοδοτικοϋ φράγκου (Φράγκ Φι- έκδοθοϋν 120.000 ό 3ς 1.500 δρχ. σέ τι μή εκδόσεως καί έΕοφλήσεως. Τό δάνειο θά είναι διαρκείας μέχρι 1. 7.1985. Ή σταδιακή τού έξοφληση θά αρχίση άπό 1.1.1979 μέχρι 1. 7.1985. Γιά την άσφάλιση τού πά ετέρου δέ στήν έκδοση άπλοϋ ό . „. ._. ο,β . ^ολογ,οκοϋ δανείου 8% μέ ρήτρα, Ρέχετα, ύποθήκη άξιας 216; έκατομ °υναλλάγματος, γιά τό κεφάλαιο *οί τόν τόκο, ύψους 180 έκατομμυ Ρίιον δροχ. Τό μετατρέψιμο όμολογιακό δό¬ νειο 6ά εκδοθή μέ έπιτόκιο 8% μέ μυρίων δραχ. Αμφότερα τα όμολο γιακά δάνεια θά έκδοθοϋν βάσει των φορολογικών άπαλλαγών τοϋ Ν.Δ. 3746)57. Ή άξία τοϋ παγίου ένεργητικοϋ τής έταιρίας Άλουμίνιον τής Έλλά λάρα τό 1971, οημειώνοντας μιά αϋΕηση κατά 2Ο°.ο έναντι τοϋ 1970.' Οί έΕαγωγές τής Άλουμίνιον τής Ελλάδος άνέρχονται σέ 241.000 τόννους άλουμίνας καί σέ 85.000 τόννους άλουμινίου. Άντιοτοίχως, κατά τό 1971 ή παραγωγή άλου μίνας άνήλθε σέ 464.000 καί άλου μινίου σέ 113.000 τόννους περί που. Ή έταιρία διαθέτει σημανπκό άπόθεμα άλουμινίου, υπολογι/Ζόμε νο σέ 20.000 τόννους αυτή τή στιγμή. ΑΊ σιχέσεις ιμίτταιξΰ της Εύρω- τταύκτ>ς Οίκονομικής Κοινότητος
καί τής Ελλάδος, ιμετά την βν-
ταξιν των τριών νέων μελών (Βρε
ταννία, Ίιρλανιδία, Δανία), είς τή«
Ε.Ο.Κ., άιναιλύονται ειίς τό ιουκλο
φορήσαν τπειριοδιικόν αυτής «Εύ-
ρωτπαϊκή Κοινότη.ς», τού μηνός
Νσεμΐδρίου.
Οΰτω, τανίζεται, δτι ή "Ελλάς
κατ.έστηο-ε γνωστόν, ευθύς μέ την
διεύρννσιν τής Κοινότητος, ότι έ-
πιθυ,μεϊ, βάσοι τού άρθρου 64 τής
Συμφωνίας Συνδέσεως, την σύν-
ψιν νέου ττρωταχάλλου μέ τα νέα
κράτη, - ,μέλη τής ΕΟΚ. Κατά την
άποψιν τής Ελλάδος, τό διεττον
τάς μετά των «Έξ» σιχέσεις αυ¬
τής καθεα-τώς, δέον νά έττεκταθη
ικαί είς τα τρ!α νέα μέλη, ώστε,
τώ 1977, ή χώρα μας καί ή Βρε-
ταννία, ή Ίιρλονδία καί ή Δανία
νά έφαρμόσονν τα ήδη, ίσχύοντα
ιμέτρα μέ τα τπρώτα εξ Ίδρυτικά
μέλη τής Κοινότητος. Ή Εύρο-
τταΐκή 'ΕτΓΐΓτροττή, άττό τής ττλευ
ράς της, εξέφρασε την γνώμην,
όπτβυθυνομένη τπρός τό Σι»μ6ούλι-
οντών Ύπουργών, ότι έττΊθάλλεται
είς τταραλληΐλισιμός ,μΐεταξΰ τής
μεταοατικής ττεριόδου τής διευρύν
σεως της Κοινότητος καί τής τοι¬
αύτης μεταβατικ,ής τπεριάδου ήτις
θά πιροχύψη έκ της επεκτάσεως
των έττΐ μόρους συμφωνιών συνδέ
σεοκ; είς τα τρία νέα μιέλη- πρός
τούτο δέ, εζήτησε την ταχι/τέρα··
δυνατήιν σύναψιν των σχετικών
τΓρωτοχόλλων. ,Εν τούτοις, ιτρέ-
ττει νά παρατηιρηθή, έν προκειιμέ-
νω, δτι ή Εύρωτταικη Έπιτροιτή
δέν άτηέφι/γε την πολιτικην ττλευ-
ράν τού θέιματος. Πράγματι, είς
τό κείιμιενον τπρός τό Συμβούλιον
των 'ΥτΓθυιργών τονίζρι, δτ< «ή ά- ττλή διαχεί'ρισις τής Συμφωνίας Συνδέσεως έκ μέροος τής νέας (διευίριΐΛ'θεΙισης) Κοινότηττος τιρέ- τπει νά συνεχισθή υπό τοΰς αυ- τοΰς δρους ο'τινιες ίσχύουν καί σήμερον». Αί συνεχιζάμΕναι, 6<Γτοτε, δια- πραγματεύσεις δέν δχουν εισέτι τερματισθή (έντός τού τρέχοντος μηνός τηρόκιειται νά σΐΛ*έλθη έκ νέου ή Έπιτροττή Συνδέσεως). Τό κύριον θέμα των διοτττραγμα- τεύσεων αυτών είναι ή σύνταξις ενός νέου πρωτοκόλλου διά ούς 'Ελληνικούς οΤνους. Ώς γνωστόν, τό καθβστώς είσαγωγής των οΐ¬ νων μας είς τήιν Κοινότητα ρυθμ! ζεται διά τού ΰττ, αριθ. 14 πρω¬ τοκολλον, τό οποίον δέν είναι Κ οί νοτιικάν, άλλ' ή εφαρμογή τού έ- ξαρτάται άττό έκαστον κράτος - ,μέλος τής ΕΟΚ. Τουτο βΐχί-ν ώς άτηοτέλεσ'μα νά πιροικύψουν ση- μαντ.ικαί δασχέρε'ΐαι έφαρμογής τής ΣυμψωνΊας, άφ' ής ήρχισε νά λειτουιριγή, άτπό τού ΔεκΒμορίου 1970, ή Κοινοτιικ,ή οργάνωσις τί.; άγαράς οίνου, ένώ τα κράτη - μέ- λη όκολουθούν ανεξάρτητον ττολΐ τιικήν έττ' αυτού. Ή κατάστασις αύτη έττεΙ&ειινώθη, δταν ή Κοινότης προέ6η βίς την επιβολήν άντιστα θ,μιστικών εισφορών κατά την ει¬ σαγωγήν των Έλληνιχών οΐνων είς τάς χώρας αυτής. Ή Ελλάς, άπό τής τπλ&υιράς της, φαίνεται δτι άτηεδέχθη την βασίκ,ήν πρότα¬ σιν τής Εϋρωτπαϊκής Έπιτροττής, ήτις τπροολέττει διαφορετικήν με- ταχείρισιν των οΐνων, άχι πλέο/ κατά χώρας τρροελεύσεως, άλλά κατά ποιότητα καί τύπον. Τό γεγονός πάντως δτι συνϊ- χίζονται, άττό τοϋ Δεκέμβριον 1971, αί δ:απιραγ,ματ€ύσεις διά την σύνταξιν τού πρόσθετον τού¬ του τηρωτοκόλλου όπτοθεικνύει "- σως, δτι τα θέματα τής κοινής γεωργ ικής πολΐΓτικής δέν εΤναι δυ νατόν νά τταιραιμΐΕίινιουν έττ' άπει¬ ρον «Παγωμενα». ΑΣΦΑΛΙΣΙ Σ ΕΞΑΓΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟ1ΌΝΤΩΝ Μέχρι τέλους Όκτωβρίου 1972 ύπββλήθησαν ύττό ένδιαφερομένω Έλλήνων έξαγωγέων, πρός τόν Οργανισμόν «■Κεφάλαιον . σεως Πιστώσεων», αίτήσεις διά την άσφάλϋσιν παρεχομένων π·· στώοΐων πιρός διαφόρους άγορα στάς τού έξωτερικοΰ, άφορώσσχ είς έξαγόμενα έλληνικά προϊόντα συνολκής άξίας 2.053.687.817 Έκ τού ποσού τούτου ένεκ.ριθη σαν μέχρι τέ>χχ;ς Όκτωβρίθι.
1972, άσφαλίσεις καλύπτουσαι έ
ζαγωγάς διαφόρων γεωργικών κα
βιομηχανικών πιροιόντων, συνολι-
κής άξίας 1547.256.695 δραχιμέ*,
ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΚΑΤΑ
ΤΗΣ ΑΠΑΛΛΟΤΡΐηΣΕΩΣ
ΕΙΣ ΠΑΧΗΝ ΜΕΓΑΡΟΝ
Υπό ίδιοχτητών τής άτταλλο
τριωθΐίσης τταιρά τού Έλληνικού
Δηιμοσίου ύττάρ τής «Α.Ε. ΩΜΕ
ΓΑ», εκτάσεως 1Ο.ΟΟΟ στρεμιμσ
των τής πϋριοχής «Πάχης · — Μ£-
γάρων», κ.ςΓΓετέθτι είς τό Συιμβού-
λ·ον τής Επι·χρατς.!ας, διά τού
ττληιρείξουσίου δικηγόρον των κ.
Α. ■Αγγελούση, αίτηοΊς άικυ.ρ£'
σεως, διώκσυσο την ακύρωσιν τής
έκ 353.500.000 δρασ. γενομένης
παροκαταθέσεως τής σχετικής ά-
ποζηιμιΐ'ώ.σιεως είς τό Ταμείον Πα-
ρακαταθηκών καί Δανείων. Ώς λό
γος άκυρώσεως ττρο6άλλεται κχΐρί
ως, δτι ή παρακατάθεσις δέν εί
ναι νόμΐιμος, δεδαμένου δτι μετά
την ιματταίωσιν τής μεταξύ τοϋ Δή
μοσίου καί τού κ. Άρ. Ώνάση
συιμβοχτεως πΐερ.ί κατασκευής τοθ
τρίτον διύλιιστηιρίου έξέλιιττειν
σκοίττός τής άπαλλοτριωσίως. Ώς
έκ τούτου — ίσ.χυρίζονται οί α' ■
τούντες ·— άχύρως παρακατετέ·
θη τό ώς (Λνω ποσόν, ή δέ παρα·
κατάθ&σις δέν παράγει έννομα ά-
ποτελέσματα.
ΧΑΤΑ ΤΟ ΔΕΚΑΜΝΟΗ ΤΟΥ 1972 ΕΙΣ 52.871
ΤΟΝΝ, ΑΝΗΛΘΟΝ ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΚΑΠΝΩΝ
ΧΡ' 31.12.1977. Άπό 31.12.1978| δοί; ύπολογί?εται, μετά τίς άποσβέ
0 έπιτόκιο θά είναι 8%. Ποόκειται | σεκ: σέ 4,3 δισεκατομμύρια δρχ.
^α έκδοθούν 180 000 όμολογΐες,
όγομαοτικής άΕίας 1 500 δρχ., μέ
τΨή εκδόσεως 1.500 δρχ. καί μέ
καί τό σύνολο των ύποθηκικών βα
ρών άνέρχεται σέ 2.187 έκατομμυ
ρια δρχ. Ή Άλουμίνιον τής Έλ
% ϊδια τιμΐ1; έΕοφλήσεως. Άπό 1.' λάδος είναι ή μεγαλύτερη έπιχει
'·1979 θά άρχίοη ή έΕοφληση των1 ρηση τής χώρας άπό πλευράς έτη
μοΛοΥΐών, ή όποία θά διαρκέση' οίου κύκλου εργασιών, ό οποίος
μέΧΡ' 11.1985. Τό δάνειο θά εί- έφθασε τα 70,8 έκατομμύρια δολ
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
Συμφώνως πρός τάς προβλέψί,ΐι;
των αρμοδίων ύπηρεσιών ή έφετει
νή παραγωγή τού έλαιολόδου τής
Κρήτης θά ανέλθη σέ 69.500 τόν¬
νους, κατανεμομένη ώς κάτωθι
κατά νομούς: Νομός Ηρακλείου
27.000 τόννοι, Χανίων 17.000 τόν
νοι, νομός Ρεθύμνης 13.000 τόν
/οί, νυμός Λασηθίου 12.500 τόν
νοι. ΈΕ άλλου, ή παραγωγή έσπα
ριδοειδών τής Κρήτης ύπολογίίε
ται ώς κάτωθι: Πορτοκάλια 61.100
τόννοι, λεμόνια 4.530 τόννοι, μαν
δαρΐνια 4.307 τόννοι, κίτρα 1.800
τόννοι.
ποινηω άόήο
ΔΙΕΥΡΥΝΕΤΑΙ
Η ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΖΩΝΗ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Υπό των ύπουργών Οίκονομι-
κών καί Ναυτιλίας, Μεταφορών καί
Έπικοινωνιών υπεγράφη κοινή άπό
φασις διά τής οποίας έπεκτείνον-
ται τα όρια τής Έλευρέρας Ζώνης)
Θεσσαλονίκης πρός τόν σκοπόν
διευΛθλύνοεως των φορτοεκφορτω
τικών εργασιών έμπομευμάτων έ-
Εωτερικοϋ.
Είς 52.870.923 κιιλά, άξίας ,
79.963.477 δολλαρίων, άνήλθον
κατΐ'ϊ τό δεκάμηνον ' Ι ανουαρίοι,
— Ό«<τω6ρίου 1972 αί έξαγω νβί καπνών. Έκ τούτων 6.718. 018 ικ,ιλά ήσαν εσοδείας τού 1971 29.580.961 κιλά τού 1970, 1. 488.215 κ·λά τού 1969 καί 15. 083.729 κιλά τού 1968 καί προ γεινεστέρων. Έξ άλλου, κατά την Ιητν Νοεμ βρίου τού τρέχοντος ετους τό ΰ- ψος των είς χείρας τού Εθνικον ■Οργανισμού Κα—νού κιρατικών ά ποθε,μάτων έσοδειών 1971 <αί ττα λαιοτέρων άνήρχετο είς 14.600 τ&ΛΚ/υς. Είς ταύτα δέον νά ττρο- στεθούν 4.527 τόννοι άνεττεξειργά στων βιομηχανικώς καί 204 τόν¬ νοι άνετπεξεργόχτρων έξαγωΥ'ΐμ"*» κατπνών. Έν τώ μ·εταξύ, έν όψει των δια μαρφουμένων νέον έττιτηέδων τι,μών διά τα είς χείρας τού καττνϊ,μτΓθ- ρ!ον καπνών εσοδείας 1971 άνε- στάλησαν αί πώλήισεΐς κρατικήν καπνών μέχρι τέλους Δεκεμβριού 1972, έχδοθείσης οχετι»<ως τής ύττ' αριθ. 76696)8—11 — 1972 όπτοφάσιεως τού ύποαργού Έθνι- «ής Οίκονοιμίας. Αί έικικρεμοΰσαι · αίτήοιει.ς άγαράς κιρατικών καπ¬ νών θά συνεξετασθούν μεττά ττ)!» επανάληψιν των πωλήσεων τό/ ττροσεχή Ιανουάριον, έντός πλαι σΐου των καιθαρισθησαμένων νέων τι μών καί τού υΐοθετηθήισομένου σιχττήματος ττωλήσεων. Έν τώ μεταξύ, έντός τού μηνός Νοεμβριού συν€χίοτθτ)σαν, δαίνου- σαι πιρός την λήξιν των, αί διαττ ραγ.μΈΕτεύσβιις επί των έττεξειργα- σιμένων έμποριικών κο~νών τής ε¬ σοδείας 1971. ΟΊ πλεΐστοι έκ τώ ξένων άγοραιστών οννεπλήιρωσαν τα προγράμματα ύ&ν άγορών τω- ήιρχι.3ον δέ πίραβαίνοντες καί είς φορτώσεις. Τα ανωτέρω άναφέρονται είς τό χκλοφορήσαν μηινιαΤα/ Στατ - στικέν Δελτίον τής Καττνεμπορ1 κ,ής Ό'μοστΓονδίας τής Ελλάδος ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ ΕΑΑΙΟΛΑΔΟΥ Δι" όπτοφάσεως τού ΰπουργοΰ Εθν.ι<-ής Οίικσνομίαις αΤιρετα» τό .μέτιρον τής διά διΐγράμμων έπιτα- γών τΐλτιιρωμης των δικαιούχων, διά τό είς την κρατικήν συγκιέν τρωσιν "ερΐΕρχόμενον έλαιόλαοο.' κατά την τρέχοΜσαν έλαιοχομικητ/ περίοδον. Διά της ιδίας ό—οφάσεως άπα· γαρβύεται ή ύττό τής ΑΤΕ χορη¬ γήση είς τούς τταραγωγούς δα- ι«ίων έπ' ενεχύρω έλαιολάδου, κατά την αυτήν τπερίοδον. Τέλος, π·εριοιρίζεται ό χρόνος διαρχείας της κ,ρατικ.ής συγκεν¬ τρώσεως 'μιέχρι τής 28ης Φεβρου¬ άριον 1973, κα! διά τάς περιο¬ χάς των νομών τής νήσου Κρήτης τής Λέσβου καί της Κερκ,ύρας μέ χρι τής 30ής Άττριλίον 1973. ΕΠΕΚΤΕΙΝΟΝΤΑΙ τα δρια τή,ς Ελευθέρας Ζώνης ©εχΗταλονίκη'· τηρός διευκόλυνσιν των φαρτοεκφορ τωτικών έ,ργασιών έμιττοραΛμάτων εξωτερικόν, κατότην κοινής άττο- φάσεως των ύτρουργών Οίκονομι- κών καί Νοντιλίας — Μεταφορώ* — Έπακοινωνιών κ.κ Κούλη καί Γ,όκα· ΑΙ ΜΕΤΟΧΑΙ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΪ" ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΧΑΡΤΟΦΥΛΑΚΙ ΟΥ ΑΙ μ£τοχαί τήις ίδρνθείσης ίπτό τής ΕΤΒΑ έταιρίας Έτπενδνσεων Χαρτοφυιλακίου θά κυκλοφορήσουν μιεταξύ τής 18ης καί 20ης τοϋ προσεχούς μηνός 'Ιανουάριον. Τούτο ανεκοίνωσεν ό δισικηΓτής τής ΕΤΒΑ κ. Π. Τοτό,μης τονίσας δτι ή διοίκησις ττ>ς Έταιρίίας μ-
λετά τόν τρότΓθν δαθέκτεως των
νέων αυτών μετοχών μέ βασικόν
στόχον την δσον τό δννατόν με¬
γαλυτέραν δ'αοττοράν τίον μεταξύ
τού εύρέΌς ό~οταμΐ(ΧΓηκοΰ κοι-
νού.
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ
ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΝ ΤΟΥ ΖΑ Ι Ρ
ΈΕαγωγάς έλληνικών γεωργι-
ι;ών προϊόντων ϋψους 1 έκατ. δολ
λαρίων θά πραγματοποιηθή ή έται
ρία «Δαγκλής — Ελλάς» Ο.Ε. είς
την Δημοκρατίαν τοϋ Ζαΐρ.
Ή σεχτική συμφωνία υπεγράφη
παρουσία τοϋ όντιπροέδρου τής
Κυβερνήσεως κ. Στ. Παττακοϋ.
Η ΚΙΝιΕΖΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ
ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΔΙ· ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΒΑΜΒΑΚΑ
Διερευνηιτικάς έτηαφάς, άφοοώ
σιας είίς τάς δυνατότηΐτας άναπτύ
ξεως έλληνοιιοινεζιικών συναλλαγών,
πιραγμιαΦοτΓσιιεΤ ή εύριισκομένη ε¬
νταύθα κινεζική αποστόλη. Ειδι¬
κώτερον ή έν λόγω άντιπροσωπεία
εκδηλώσει ιδιαίτερον ένιδιαφέρον
διά την εισαγωγήν έλληη/ικοΰ βάμ
βακος καί τηροϊόντων έξ αυτού.
Ήδη τα μιέλη τής κινεζιικής άπο-
στολής έπιεσκέφθησαν τό Έμιπο-
ρικόν καί Βιομηχανικόν Έπ.ιμε-
λητή'ριον Άθηινών, τό Συμβούλιον
Προωθήοτεως Έξαγωγών .μετέβη¬
σαν δέ ε.ίς τόν 'Οργανισμόν Βάμ-
βακος καί θά σι<ναΜτηθούν αύριον μέ τόν πιρόειδρον τού έν λόγω φο- ιρέως κ. Χρ. Κατσάμτταν. ΑΙ ΜΕΤΟΧΑΙ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΙΠΑΛΟΥ ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΡίΠΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΑΣ Ήκνρώβη υπό τού Συμβουλιον τα, την έξνττηιρέτησιν τής κοινής τής ΈτΓΐικραΓπείας, ώς «μή ττροση- χρήσεως. Διότι — ώς σηιμειοϋτα· κόντως ήτιολογηιμιένή^ ττβρυσινή — «ή μέν καταβολή είσιττ>ρίου
ο—όφασι ς τού γενιικού γραμματέ- ' έπι»6άλλεται, ούχι διά την χρήσιν
ως τού ΕΟΤ, διά τής οποίας εΐ- αύτοι; τούτου τού κοινοχρήστου
χεν εγκριθή ή τταραχώρησις είς' χώρον, άλλά διά τάς τηαρ&χαμέτ
τε,){ν:κήν καί ξενοδοχειιακήιν έπιχεί νας πιροσθέτους έν αύτω έξνττηρε
ρήσιν τής ίάποκλΐειιστΊκής χρήσεως τήσεις, ή δέ όριοθέτησις άττοσκο·
τιμήματος αίγιαλού μήκους 400
μέτρων, είς θέσιν Μαύρο Λιθάρι,
παρά τό 47αν χιλιόμετρον τής πά
ραλιακής όδού Άθηινών ■— Σου-
νίον. Ό τταιραχωρηθε.ίς αίγιαλός
εύρίσκετα.ι άκ,ριιβώς ττρό των ξε-
νοδοχειακών εγκαταστάσεως τής
ττεΐ απλώς είς τό νά καταστήση
δυνατήιν ττν τοιαύτην ρύθμ.ισι»/
Ούχ ήττον, τρρο<ΐειιμένης τοιαύτης παραχωρήσεως (εΤσοδος επί κα¬ ταβολή εισιτήριον κλπ.), κατ' άρ χήν έπι.τιρετΓτης δέον δττως δια— .- στοΰτα1 ήτιολογημένως, διά τής έν λόγω έταιρείας, την σχετικήν' ττερί παραχωρήσεως σχετικής πρ~ δέ αίτησιν όκιυρώσεως είχον ασκή' ξεως, δτι διαφυλάσσβται προε,χόν σει ίδιακττήται γειτονικών οϊκοατέ-' τως 0 κοιι/άχρηστος χαρακτήρ τοΰ δών. Ι τταιοαχωρ€>υμιένου χώρου καί δτι
Είς τό σκεπτιικόν τής άκυρωτ'- διασφαλίζεται ή κοινή χρήσις σώ-
κή.ς άτηαφάσιεως (ΰπ" αριθ. 2799) τού».
72, Όλαμ.), έκτίθεται έν πρώ-| Καί ή ά—όφασις συνεχίζει, διευ
τοις σχετικη διάταξις τηερ! αίγια-^ κρινίζαυσα τό περιεχόμενον, ττοΰ
λοϋ (ν. 2344)40) καί κοιναχρή-' πρέπιει σχετικώς νά έχη ή ττερ
στων πιραιγμάτων (άρθρα 967 &( παραχωρήσεως πράξις:
970 Α.Κ.).
Διά των διατάξεων αυτών —
δΐ'ευχιρινίζει τό δικαστήριον —
«Τοιαύτη διαττίιστωσις δέν δύνσ-
ται νά θεωρηθή ώς Οφισταιμώνη
είς άς πιερι.τττώοϊις ή ρηθεΐσα πρα
«τίθεται βασιικός δη.μοσίού δικαί- ξ,ς δέν πιεριόχει σαφεΤς καί συν
όν κανών, καθ' δν ή ύττό ^ής δι-1 ,κβοριιμένονς δρονς, καθορίζοντας
οικητιικης άρχής, έττ! τή βάσει λιεπταμίΐρώς τάς έναντι τού κοι¬
τών κατ' ιδίαν διατάξεων, τναρα- νού ύτηεχρεώσιεις τού παραχωρη-
χώρησις, π-ρός φυσικά ή νομικά
ττρόσωπα, ίδιαιτβρων δικαιωμάτων
έττι κοινοχρήστών πιραγιμάτων, εί
ναι νόμιμος μόνον εάν καί έφ' δ¬
σον καί μετά την τταραχώρησιν
των ρηθέντων ίδιαιτέρων δ ι και ω-
μάτων, εξακολουθή νά έξυπηρετή-
ται ή, τουλάχιστον νά μή άναιρή
ται ή κατά τόν ττροοριοιμόν τού
πιράγιματος κοινή χρήσις αυτού.
Έξ αυτού, — προοτίθεται —ΐτα
,ρετπεται, δτι ή έν λόγω τταιραχώ-
ρησις όπτοκλείεται είς άς ττβριπτώ
σεις διιενβργε,Τται κατά τρόπον ά-
ναΐιροϋντα έν όλω ή έν μέρει, την
κοινήιν χρήσιν τού πιράγιματος ή
συντειλιεΐται ύττό δρ>ονς μή έξασφα
λιζοντας την ύττό τού κθΊνοΰ άκώ
λυτον χρί>σ·ίν αυτόν».
Είς τόν ανωτέρω βασικόν κα-
νόνα — τραρατηρεΤταιι περαιτέρω
είς την άατόφασιν — δέν άντιτ'ι-
θεται ή έπιιιβολή είσιιτΓΐιρίον, καθο
ριζαμένον ΰτηό τής παραχωρούσης
άρτχης καί καταβαλλο,μόνον είς αν
τάλλαγμα των παρεχομένων εί-
τό κοινόν υπό τοϋ παραχωρήση
χον ίδιαιτίρων καϊ συναφών πρό·.,
τόν προορισμόν τού ττερί ου προ-
κβιται χώρου έξι/τηηιρετήσεων. Ου
τε άντ'ΐτίθεται ειίς τόν αυτόν κα-
νόνα ή ώς σννε~εία τής ρυθμίσε-
ως αυτής, άναγκαία όριοθέτησις
τού χώρου. Τα ιμέτρα αϋτά —
ττροστίθεται — δέν δύνανται νά
θεωρηθοϋν ώς όναιρούντα καθ" έαν
σιούχοκ καί άναφερομ6νοος, ιδία,
είς την έκτασιν των διά την πά
ραχι>ν των ώς άνω πρόσθετον έ-
ξνττηιρετήσεων άναγκαιούντων έρ¬
γων, είς την έπάρκειιαν αυτών έν
όψει της εκτάσεως τού παραχω-
ρουμένου χώρου καί τής φύσεωι,
τής έπ' αυτού κοινής χρήσεως
είς τάς 5ιιευκολύνσΕΐς προσπελά¬
σεως είς τόν χώρον τούτον τού
χαιινού, είς την διά καταλλήλω'
ενδεικτικόν» ττιναχίδων, ή άλλον
πΐροσφάρου μέσου ένηιμ'έρωσιν τοθ
«οίνου πιερί τής δυνατότητος τή ·
τταρ' αι'/τοΰ χιρησι,μοποιήσεως τού
έν λόγω χώρου κλπ.>.
Είς την ονγκβκρΐιμένην περίπττω
σιν, ώς εδέχθη τό ανώτατον διοι¬
κητικόν δικαστήριον, ή 'περί τια-
ραχωρήσεως πράξις τού γεν.
μΌτηέως τού ΕΟΤ δέν άνταποκρ -
υεται είς τάς ανωτέρω προϋττοθέ·
σεις. «Διότι» — ώς άναφέρετα:
είς την άτΓΟφασιν — «δέν ττροκύ
πτουσι έξ αυτής (....) σαφώς κσι
συγκΐ,κιριιμένως (...) οί έναντι τοθ
κοινοϋ ύποιχιριεώσεις τής τταραχω-
ρησιούχου έταιιρειίας, ώς ττρός τό
δτι, καί μετά την έττίιμαχον παρα
χώρησιν, θέλει διατηιρηθή, σιιμφώ
νως τπρός ώς άνω βασικάν κανό
>α, ό κο'.νόχρηιστος χαρακτήρ τού
παιραχωρουιμιέΐΜου τ,μήιματος αϊγια-
λού κα!ί διοοσφαλΊσθή ή, κατά τή,/
ανωτέρω έννσιαν, έξυττηιρέτησις
τής κοινής αυτού χρήσεως.
ΕΝΤΕΙΝΟΝΤΑΙΘΙΕΛΕΓΧΘΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΝ ΑΝΑΤΙΜΗΜΩΝ ΤΑΣΕΩΝ
ύ 18 — 20 τού προσεχούς
υηνός Ίανουαρίου πρόκειται νά
διατεθοϋν αί μετοχα'ι τής συστα
6είσης υπό τής ΕΤΒΑ Έταιρείας
Έπενδύσεων — Χαρτοφυλακίου,
ή ίδρυσις τής οποίας ανεκοινώθη
την παρελθούσαν έβδομάδα. Τού
το ανέφερεν ό διοικητής τής ΕΤΒΑ
κ. Τοτόμης, προσθέσας ότι μελετα
αι ό προσφορώτερος τρόπος δια
θέσεώς των, προκειμένου νά δια
σφαλιοθή ή εύρυτέρα διασπορά
Νά ένταθούν οί άγορανομικΜ
έλεγχοι έττι των τιιμών δλων των
είδών, διότιι 6ΐ£τπστώθη δτι έττι-
κιρατεί άυατιιμητική τάσις είς τάς
άγοράς. Τούτο ένηέλιλεται τό υ¬
πουργείον Έθν.ικ.ής Οίκονοιμίσς
(τομεύς Έμπορίου), δι' έγκυκλί-
ου τον πιρός τάς ά,ρμοδίας νπηρ
σίας. Είς την έγκύκλιο/ αυτήν ά¬
ναφέρονται, μεταξύ αλλων καί τα
εξής:
Συμφώνως ττρός ωρισμένας δισ
ττιστώσεις, έπικρατηεΤ είς τάς άγο
.ράς άνατιμηΓΤΐκή τάσις ϋττό διά-
φορα αίτιιολογικά, ώς άττόληψς
κέρδους ιμή άτρολαιμβσνομενου πρι
τερον, έπιιβάρυνσις των είδών δ.'
έξόδων συσκευασίας, άξίας χαρ
τοοήιμουι, ·μεΓταφορ:Ι<ών, ψυκτκών καΐ λοιητών προσθέτων δαπανών μή ΰπαλογιζομένων μέχρι τοΰδΓ. καϊ δι>νο)μένων, ένδεχομένως, νά
είναι νάμιμοι έν πε,ρΊ·τΓτώσει μη
ίσχύος τού Ν.Δ. 918)71, διά τού
οποίον εκδηλούται ή κνβερνητική
πολιτική τπερί καθηλώσεως των τι
μών καί ό—©τροττής πάσης μή ά^
μοδίως έγκριναμένης άνατι.'μήσεωι,
επί σκοπώ επιτυχίας τού προ-
γράμ ματος άνατττύςεως τής χώ-
ρας.
Έξ άλλσυ — τονίζεταιι είς τγ»^
εγκύκλιον — είς ένίας ττίρ.ιπΐιώ
σεις διενεργεΐται ττρο,μήθεια εί¬
δών διά μεσολαβήσεως δευτέρου
χονδρεμπόρου .μέσω ΆθηΓ/ών κσΐ
λοιττών κέντ,ρων, έ/ώ θά ήτο δν-
νατός ό άττ' εύθείας έκ τταραγω
γοϋ ή έστω έκ χονδρειμτΓΟρου έφο
διασμός
Κατότην αυτών, έφκηάται ή
πιςίοσοχή των αρμοδίων ύπη,ρεσ -
ών επί τής άνάγκης έντάσίως τώ»
άγοραναμικών έλέγχων καί γεν -
κεύσϊώς των έττ) δλων των είδών
έν όψει ■μάΊλ.ιστα των έττικει.μένω.·
οορτών Χρικ—ονγέννων καΐ Νέου
'Ετους, κοττά τάς οποίας αί άνα>·
και της καταναλώσεως, ώς γνω
στόν, είναι ηύξηιμάναι, τής σχετ -
κης προετοιιμασίας πιρός έφοδια-
σμόν των έμπόρων 6ιενεργου>μέ-
νης άττό τϊ<ΰδε. Τέλος, ειίς την εγκύκλιον άνα- φέρΞΓται δτη είς ττεριτττώσεις εΐσσ γωγής έκ τού έξωηειρικοΰ εΐδους τινός τό πρώτον υπό εμπόριον, τπρΐέττει νά έγκρίνεται ή αΐτου,μένη -ιιμή πωλήσεως, μόνον έφ' δσον αύτη εύρίσκιεται είς τό έπίττεδοΐ', τό διαιμορφωθέν δι' εκδόσεως έγ- κρίσεως έττ' ονόματι άλλου είσα- γωγέως, είτε διά μιεταφοράς τοί) εΐδους αυτού έξ άλλης περηφερεί άς- 2.520.237 ΤΟΥΡΙΣΤΑΙ Είς 2.520.237 άτομα άνήλθε.· ό άριθμός των τουριστών οί όττοΐ- οι έττεσκιέφθησαν την χώραν μας κατά τό ΙΟ,μηνον διάστημα Ία¬ νουαρίου - Όκτωβρ'ίου τού λη- γοντος ετους, εναιντι 2.062.624 τουριστών τής αντίστοιχον περίο¬ δον τού &τους 1971, σημειωθή - σης αυξήσεως κατά 22,2%. Ή ταξιδιωτική έξ αλλου, κίνη- σι.ς συμφώνως πιρός την ιδίαν άνα κοίνωσιν τής Έθ/ικής Στατιστι- κης Υπηρεσίας παρουσίασε αΰ ■ ξησιν είς μέν τάς άφίξεις κατά 20,9% είςδέ τάς άναχωριήσεις μϊ τα 21,3%. Συγκοαρΐιμέινος τό σύνολον τήε ταξιδιωτικής κινήσεως ανήλθεν είς 3.079.644 άφίξεις καΐ 3.036.663 άνιαχωρήσεις έναντι 2.539.359 ά φί.ξεων καΐ 2.512.126 άναχωρήσί ών τής άντιστοίχου τΓερΊΟδου τού 1971. Σ Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσβων Άνννύμβιν Έταιρειών καΐ Βταιρειιδν Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' απο¬ φάσεως τοθ κ. ΎπουογοΟ Έμποβίβυ ύπ' αριθ. Ββ37β)4ΐ2β τής Κ) 12)85. δημοοιβυθβίοτκ βΐ€ τό ύπ' Αριθ. ββθ)23.12βδ ♦ Ε.Κ. (ΑβλτΙον Άνωνύμων Έταιρειών). όρΙΖεται ότι δύναν ται νά συνεχΐσωοι δημοσιεύουσαι έγκύροκ τας ΠροοκΑήσβις των Γβνικών Συνβλεύσκων καΐ τούς Ίοολογιομούς των δια τής οικονομικήν μας εφημερίδος «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τβθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΠΚΗΣ- πρό γγη: ουγχωνεύθΒώς της. ΣΕΜΙΝΑΡΙΟΝ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΆρχΙΖει σήμερον είς τό ζενοδο χεϊον «Ήλέκτρα» Θεσσαλονίκης εί δικόν σεμινάριον έπιμορφώσεως στελεχών τής Έθνικής ΤραπέΖης έ πί θεμάτων «Τεχνικής καί Έποπτεί άς». Είς τό σεμινάριον, τό οποίον θά διαρκέση επί τριήμερον, θά με τάσχουν 26 οτελέχη των ύποκα ταστημάτων τής Έθνικής Τραπέ¬ ζης είς την Θεσσαλονίκην. 'Υχενθννοι συμφώνως τΑ νομεβ 1090)1988 Ί&ωκτήτης — Δι«υθννττ>ς
ΣΩΚΡ. ΧΙΝΑΝ1ΔΗΣ
ΚατοΜαα Ναύαρχον Βότση *6
ίΐροΐβτάμενος ΤΐΝτογν<ι<$>»1<«' ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΉΛΙΑΗΣ Κατοικΐα _»αοταΝου II ΑΜΦΙΑΑΒ

ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ ΚΡΕΟΠΩΛΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΕΩΝ
ΔΙΑ ΚΡΕΑΤΑ ΑΡΓΕΝΤΙΝ ΗΣ-ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗΣ
ι Οί λιανοπωληταί κρεάτων άντι 2) Ή τελευταία είσκόμισις των
έν λόγω κρεάτων, ώς καί ή διο
κρούουν τάς άπόψεις των είσαγω
γέων όσον άφορα τα «νωπά» κρέα
χέτευσίς των είς την κατανάλωσιν
εγένετο την 4ην Δεκεμβριού, ή δέ
ά πό
των είναι
τα Αργεντινής καί Ούρουγουάης Ι πμερομην|α οφαγής 1ιων „,„„. „.._
καί ύποστηριΖουν, άφ1 ενός μέν | 24 - 25 Όκτωβρίου 1972. Κατ'
ακολουθίαν, μόνον ώς νωπά δέν δύ
νανται νά χαρακτηρισθοϋν. Κα'ι τού
το, διότι ή μεταφορά διαρκείας 40
ημερών, δέν είναι εφικτή διά νωπά
κρέατα, άνευ σοβαρών ουνεπειών.
ότι τοϋτα δέν είναι δυνατόν νά θε
ωρηθοϋν ώς νωπά, άφ' ετέρου δέ
ότι ή απαγόρευσις σφαγής κα'ι με
ταφοράς εγχωρίων βοοειδών είς
τούς νομούς Άττικής — Πειραιώς
προστατεύει μόνον τούς είσαγω-
3) Ή ιιεριεκτικότης των είς λί
γεϊς καί άποβαίνει μοιραία διά τούς ποο ύπερ8αίνει κατά 10% τα 6οο
λιανοπωλητάς κρεοπώλας.
Συγκεκριμένως ή "Ενωσις Κα
ταστηματαρχών Συνοικιακών Κρεο
πωλών Αθηνών «Οί ΤαΕιάρχαι»,
είς χθεσινήν ανακοίνωσιν της άνα
φέρει τα έΕής:
«Ή "Ενωσις μας, διά τηλεγρα
φήματος πρός τον κύριον Πρό¬
εδρον τής Κυβερνήσεως έπεκαλέ
σθη την παρέμβασίν τού, πρός άπο
ειδή τής Γιουγκοσλαβίας, μέ έπιΖή
μιον έπακόλουθον την αύξησιν τοϋ
κοστους.
4) Προσφέρονται ώς μόσχοι ε-
νώ, κατά ποσοστόν 80%, είναι ά
καδαρίστου ήλικίας. Καί έτερον
ούσιώδες, έν προκειμένον είναι ό¬
τι τα κρέατα αύτά, εάν είσήγοντο
ώς κατεψυγμένα, τό κόστος των
θά ήτο μειωμένον κατά 12 δρχ.
κατάστασιν εύρύθμου διακινήσεως τουλάχιστον κατά κιλόν.
έμπορίας τών κρεάτων. Την μεθε 5) Τα νωπά κρέατα Γιουγκοσλα
πομένην άπό τής δημοσιεύσεως είς 6ίας κοστί2ουν 1.500 δολλάρια ό
τόν Τύπον τοϋ έν λόγω τηλεγραΐ τοννΟς --·*- — ·=■>■■- -■■■>■------ .....«*
ΝΑ ΑΙΙΟΠΟΙΘΥΝΤΑΙ ΑΙ ΕΙΣ 10 ΚΡΑΤΟΣ
ΚΡΑΤΟ1 ΚΑΤΑΛΕΙΠΘΗΕΝΑ
Η ΑΙΦκΛΙΣΙΣ ΤΩΝ Ρϊί,ΓΩΓΩΝ
Νά αΕιοποιηθοϋν κατά τόν έπω
φελέστερον τρόπον, δι" άνεγέρσε
ως προσοδοφόρων άκινήτων μέ
ουγχρόνους έγκαταστάσεις καί αί
οθητικήν εμφάνισιν, αί περιουσίαι
αί καλειπόμεναι εις τό Κράτος υ¬
πέρ κοινωφελών σκοπών.
Τουτο Ζητεϊται, δι' έγκυκλίου
τού ηφυπουργοϋ Οικονομικόν κ
Α. Δημοπούλου, άπό τούς έκτελε
στάς διαθηκών υπέρ κοινωφελών
περιουσιών καί γενικώτερον άπό ί
δρύματα καί όργανισμούς, είς τούς
όποίους άνήκουν ή καταλείπονται
περιουσίαι κοινωφελούς προορι-
σμού.
Ειδικώτερον τονίϋεται, ότι δέν
πρέπει νά παραμένη άπρόσοδος ή
άκίνητος περιουσΐα των είς τό Κρά
τος καί υπέρ κοινωφελών σκοπών
καταλειπομένων κληρονομιών, κλη
ροδοσιών καί δωρεών κα'ι κατά ου
νέπειαν νά δυοχεραίνεται ή έκτέ
λεσις τού κοινωφελούς σκοποϋ.
Οί λόγοι οί όποϊοι παρεμποδί
Εάν εγένετο μικρά' 2ουν την άΕιοποίησιν τής ακινήτου
ί λ ίδά
φήματος, οί είσαγωγεϊς «νωπών»| ουζη0,ς είς τάς σημερινάς τιμάς, ί περιουσίας των κοινωφελών ίδρυμά
κρεάτων Αργεντινής - Ούρουγου, η άνορ5 θά έφοδιάΖετο μέ έκλεκτά "■··' -—"ΐβ-"··,-,, <·:,- τή., {-««ΐ,κΚ, άης έθορυβήθησαν καί, διά νά πα| Κρέατα μόσχου, όπως τα ήδη ε'ισκο ραπλανήσουν τό καταναλωτικόν μ,ζόμενα έκ Πολωνίας καί Ν. Άφρι 6) ·ΑφΟυ τα κρέατα τής Άργεν _ Ούρουγουάης κατά μέγα ρ κοινόν, έΕέδωοαν ανακοίνωσιν, διά τής οποίας κατεθλήθη προσπαθεία νά παρουσιάσουν τούς λιανοπωλη- ^. ργη μγ τάς κρεοπώλας ώς άσκόπως θορυ μ£ρΟς φθάνουν είς όπίσθια τεταρ βούντας, ίσχυριζόμενοι ότι τα κρέ Τημόρ)α Καί έφ' όσον ή τιμή των στα Αργεντινής - Ούρουγουάης είς ουνάλλαγμα είναι 1.350 δολλά άποτελούν αρίστην λύσιν διά τόν ρ|α κατα τόννον, πώς πωλούνται έφοδιασμόν τής άγοράς, άγνοήσαν τες παντελώς τάς εύρωπαικάς πά ραγωγούς θοοειδών χώρας. Διά την άπαγόρευτικήν διάταξιν εϊσαγωγής κα'ι σφαγής εγχωρίων βοοειδών είς τούς νομούς Άττικής πρός 52,90 δρχ. κατά κιλόν χον δρικώς, άντ'ι 46; 7) Όσον άφορα την άπαγορευ τικην διάταΕιν είσαγωγής καί σφαγής είς τούς νομούς Άττικής — Πειραιώς εγχωρίων μόσχων, ό- καί Πειραιώς διετύπωσαν την άπο, πως καί α) οχετικα·, προηγούμεναι ψιν, ότι καλώς εγένετο διά νά ( προοτατεύε, αποτελεσματικώς μό- δημιουργηθοϋν άποθέματα έν ό-1 νον τού(; είσαγωγεϊς «νωπών» κρε ψει των έορτών. άτων Αργεντινής — Ούρουγουάης Ή "Ενωοίς μας έκρινε σκόπι-] καί απο6αίνει μΟιραία διά την τα μόν καί πρέπον νά θέση ύπ' Οψιν | Ε(ν τών λιανοπωλητών κρεοπωλών τής καταναλώσεως τα κάτωθι άντι άποοτεροΰσα εν ταυτω την κατανά κειμενικά στοιχεΐα, πρός έπαρκή ένημέρωσίν της: 1) Τα κρέατα Αργεντινής — Ούρουγουάης είναι τουλάχιστον 40 ημερών, δεδομένου ότι μεταφέ ρονται δι' άτμοπλοίων ψυγείων με ψύΕιν 5 δαθμών τουλάχιστον κάτω θεν τοϋ μηδενός Καί έρωτάται: Είναι έπιτρεπτή ή υπό τό μηδέν διατήρησις νωπών κρεάτων; λωσιν άπό εϋγεστακαί καλής ποιό τητος κρέατα». ΙΐΛΛΗΝΙΚΗ ΕΜΠΟΜΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ ΕΙΣ ΒΕΛΙΓΡΑΔΙΟΝ 'Ελληνική έμπορική άνιιιιροσυυ- των, προστίθεται είς την έγκύκλι όν, άνάγονται είς την άπουσίαν είδικής πρός τούτο μερίμνης τών διοικήσεών των, την έλλειψιν τών απαραιτήτου οικονομικόν καί τεχνι κων μέσων καί τόν ύφιστάμενον ό ρον τοϋ άναπαλλοτριώτοο τής πε ριουσίας. Ιδίως ώς πρός τα άκίνητα, ή οτατική άνεπάρκεια, την όπο,αν πά ρουσιάϋουν πεπαλαιωμένα, έτοιμόρ ροπα καί κατεδαφιστέα κτίσματα, εγκυμονεί κινδύνους καταρρεύσε- ως μέ άπροθλέπτους Ζημίας, εμφα νίζουν δέ δυσμενεϊς αίαθητικάς έν πώσεις. Κατά την εγκύκλιον οί προσφο ρώτεροι τρόποι άΕιοποιήσεως τής έν λόγω ακινήτου περιουσίας εί¬ ναι: — Ή παροχή έμπραγμύτου α¬ σφαλείας πρός δανειοδότησιν επί σκοπώ ανοικοδομήσεως αυτών καί έψ' ώρισμένω, ή μή, χρόνω έκχω ρήσει μέρους τών προσόδων αυτών πρός εξυπηρέτησιν τού δσνείου — Ή επί άντιπαροχη άνοικοδό μησις των άκινήτων. — Ή παρά τρίτου ανοικοδόμη¬ σις επί παραχωρήσει είς τούτον έφ' ώρισμένη χρονική περιόδω τοϋ δικαιώματος εκμεταλλεύσεως και ταυτοχρόνου καταβολής παρά τοϋ τρίτου μέρους τοϋ μισθώματος, έφ' Οσον, μετά την έκπνοήν τού προνο μίου, τό είς την κοινωφελη περι ουσιαν περιελευσόμενον κτίομα, ώς έκ τής κατασκευης, θά τυγχά νη πλήρως έκμεταλλεύσιμον. ΠΟΤΕ ΕίΣΟΔΗΜΑ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΔΕΝ ΕίΝΑΙ ΤΗΣ Α' ΠΗΓΗΣ ΑΛΛΑ ΕΞ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ Διά τής ύττ' αριθ. 3378)82 α¬ ποφάσεως τού β' τμήιμστος τοθ Συμβουλιον τής Έτπικ.ρατείας ε¬ κρίθη, δτι έικ τού συνδυασιμοΰ τώ' σχετικών διαττάξεων τού Ν.Δ. 33 23)55 πρσκύτττει ότι τό είσόόη- λιγράδι διά την υπογραφή νέου μα πού άποκτάται άττό τήιν έκ,μΐ σθωσιν ολοκλήρου ή μέρους, οίκυ δοιμής μετά μηχανηιμάτων ή όλο-' κλήιρου ή μέρους βιοιμηιχσνοστα;τι ι ου αποτελεί ειίσάδηιμα έξ οίκοδο- ] μών. Τούτο &μως υπό την προϋΓχ1 θέσιν, ότιι έκ τής περΊ μιΐσθώσεω; συμβάσεως καί των όρον ύττο ΈδηιμοσΊεύθη κατ' αύτάς, διι δμιλος άσφαλιστιικών έταιιριών αν νέπηιξε κοινοττιραξίαν, ήτις θά άνα λαμβάνη την άσφάλισιν έμτταρι- κών κίνδυνον διά τα έξαγόμενε 'ΕΞλληνιχά πιροιοντα. Τό μέτρον τούτο θεωρεϊτοΐι εν άκόμη σημαν¬ τικόν βηΊμα: τής ίδιωτ.ι<κής πρωτο- βουλΐας €ίς την όλην ττροσπάδ&ια/ άΛχπτύξεως τών έξαγωγών μας. Σήιμερον, τπερΐ'σσότερον άττό κάθε άλλη εποχήν, ή διεύρυνσις τής έξαγωγΐικ,ής δραστηριότητος ■καί ό διβξσγόμενος έντονος άντο- γωνιοιμός, σν/εϊτάτ/αΐντοϊΐ μεγαλιι- τέρους κ,ινθύναυς είς τούς όττοίουι. ύττόκΕΐνται αί έξαγωγάί, ο'ιαδήίττ ·- τε δέ προσγεναμΐένη ζηιμιία, δέν ά¬ φορα μόνον είς τόν Γδιώτην φορέα τής έξαγωγής, άλλά ττλήττει εύ- ,ρότερα στρώ,μΌτα παραγωγέων ■κλάδων μιάς οίκοινομίας. Είδικώ τερον, έττί των ημερών μας, ο>
κίνδΐΛΌΐ οΰτοι εχοι/ν αυξηθή τα μέ
γιστα, ώστε ή ένανιτι αυτών δια-
σφάλισΊΐς τών έξαγωγών άποτειλεί
ότΛχπόδραστον άνάγκη,ν καί δσο.
τό ονντοιμώτβρον κατανοήαωιμιεν
τούτο, τόσον τό καλλίτερον διά
τ ήν οικονομ ίαίν μα'ς! ΟΙ σΤΓθυδα.-
ότιεροι άττό τούς κινδύνους αύτούς
εΐνοοι, κατά βάσιν, ή άψερεγγνό-
της η ή κ,αβυστόρηισιις τής πληρω
μής άττό τούς ξένοκς αγοραστάς"
Έλληνικοϋ Προίόντος, έξαγαμέ·
νού είς την άλλοδαατήν, ή αρνι3ΐ'.
τής παραλοίβτίς τού έμίττορεύμα-
τος κα'ι ή 'μή όλοκληροίτική έξό-
Φλησΐ'ς τής άξίας τού. Τελεκταί
ως, τρροσετέθησαν καί οί κίνδΐίνοι
έκ τής διεθΛος ποβρατηιρου,μένης νο
μιιοιματικής ασταθείας, μέ τάς συ
χνάς ^μεταλλαγάς είς τάς άξιας
τώ^ έθνιικ,ών νομισιμάτων διαφόρων
χωρών
Αί έξαγωγαί ιμα'ς, έττ' έσχάτω-,
άνιτΐε'μιε'τώπισοΛί, είς εύρεϊαν κλιμα
χά, τπολλοΰς έκ τών τρροαναφβρ-
θόντων κιιινδύνων, οί ότποΐσι μας ε-
δηιμ ι ούιργηισαν -πλείστα τρρο6λήμα-
τα. Ούτω, τρολλά ήσαν τα ση.μ'ει-
ωθέντα κρούσιματσ τής άπορριψε
ως φορτίοον έξαγοιμένων προΊόντω»1
μας, κυριίως δέ εύπαθών γςωργ,-
κών άγαΐθών, λόγω τής μερικής ή
όλΐ'κής .καΓΓαστροφής τσΰ έμπαρευ-
,ματος «ατά την ,μετ<χφοραν (είς την περίπτωσιν αυτήν, είχομεν και κιρούοιματα, ,μή όφειιλάμιεΜα εις τή^ ώς άνω αιτίαν, άλλά είς λόγσι*ς καθαιριώς ανταΐγωινιιστικοΰς πρός έξι/ττηιρ'έτηισιν άλλων σκοπιιμοτιι- των). Έττίισης, σοβαρά ττροβλή- μιατα είχον γεννηθή καί έ< τής «ντέ φάκτοι» ι>τΓοτΐιμήσεως τη·-
στΐεριλίνας, είναι 5έ γνωστά -τα διο
βήιματΐα καί αί παραστάσε: ς τώ
ένδιαφειρο'μιένων διά την κάλυψιν
τών ζηιμιών τάς οποίας ΰπέστησα ■
ο&τοι κοίτά την τηειρίοδον εκείνην.
Ήδη, ή ίδρυσις τής έν λόγω
κοινοτπραξιας, ήτιις έρχΈται νά συμ
πληρώση τόν κιραττιικόν φορέςχ «Κ-
φάλαιον ΆθΊραλίοιεως Πιστώσε-
«ν», (γνωστόν ώς ΚΑΠ), πιστεύ¬
αμεν δτι θά συμδάλη είς την έξου
δετέ,ρωσΐ'ν τών κιινδύνων αύτων'
έφ' όσον, βεβαίως, καταστή συν
δηισις, δτι ή άσφάλισις των έξα¬
γωγών συμ'ψέρει είς πάντας κσ
δτι, έν ττάση τρεριτττώσει, δέ
νά τα ττε·ρΐ'μένωμεν δλα ά-
τό Κράτος· ■ .
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣίΊΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Λιγραοι οια την υπογραφή νεου ... .. . α_
... . - ■ 11 ι τ ούς οττοιους αυτή συνήφθη
πρωτοκόλλου εμπορικων ανταλλα- . ^ ' ,,,
„ , _ . - . 'Κυτττει, ότι αι συιμοαλλομειν
γών καί διεύρυνσιν τών πινάκων
άνι-αλλακτέων προϊόντων.
Τούτο άναφέρεται είς έγγραφον
τοϋ υπουργείου Έθνικης Οίκονομί
άς τομεύς έμπορίου διά τού όποίου
συνιστδται είς τάς εμπορικάς όρ
γανώσεις, έπιμελητήρια κλπ. όπως
άναφέρουν τάς άπόψεις των έν 6
ψει τής ύπογραφής τοϋ πρωΐο
πειά θά μεταβή συντόμως είς Βε κόλλου.
Μέ έπιταγές δα καταβάλλωνται
τα μερίσματα τήο Έθνικήο Τραπέζηα
Ή ΈΘνική Τράτηεζα ττροτίθετα·
νά καταιργήθΎ| τα κθί/ττόνια κάτω
από τίς μεπχχχίές της καί νά κα¬
ταβάλη στό εξής τα μερίσματσ
,μέ έτπιταγές έττ, ονόματι τώ^ μ;-
τόχων της, τίς οποίες θά τούς τίς
άπτοστέλη στά οττΐτια τους — ό¬
πως άκ/ρι6ώς γίινιεται τώρα μέ τίς
σΐΛτάξΘΐς τών συνταξιούχων τοϋ
Δηιμοσίου καί τού Ι ΚΑ. Σκοιτον;
τού (μέτιρου είναι ή διευικόλυνση
τών μετόιχων και ή διαπιραγμάτεο
ση τής τοχής στό Χρη,μαπστήριο.
χωρίς τίς μερισιματαττοδεΐξεις.
Ύτηενθυιμΐίζεται, δτι οί μετοχές
της 'Εϊθνικής Τραττέζης εΤναι όνο
μοκττΐικές, τπράγμα ττού έπιτιρέπί.·
την καινοτομία τής καταρτήσεων
τών ιμβριοιματοπτσδιείξειων καί την
άτκχΓτολήν των περιοιμάττων κατ'
ευθείαν στούς ,μετόχους, μετά την
τταρακιράτηο-η τού φόιρου 30%.
•Αναφέ,ρεται, έττίοτΐ'ς ότι σύντο-
>μα θά έκ δοθούν οί άριστ ικές με¬
τοχές τής Έθνΐ'κής Τραπέζης, σέ
άντιικατάστσιση τών πιροσωρινών
τίτλων έ.κ
παγ;
ων τπεριουσιακών στοιχείων καί έ< τής ττιροσφάτοι» αυξήσεως τού κε- φαλαίου της. Στό ιμεταξύ, ή Έθνιική Τραπέ¬ ζα θά εγκαταστήση τραπεζικό π,ροκτοιρεΐο στήν Αυστοαλία. Τδΰ το άνεκοιινώθη χθές, ιμετά την έ- ΤΓΐεττροφή τού ϋττοδιοιικητού της κ. Π. Καμττέρου· άτηό τό ταξίδι φερθή οτή δραστηρόιτητα τού 'ΕΞλ φλήσεως γραμιμ'ατίων βιομηχανίας ληνΐ'κοϋ Κέντρου ΠαιραΓγωγικότη- τος γιά την αναπτύξη τής σνγ- χρόνου έλληνιικής οίκονομίας καί ό πράεδρος 'ΕΞνώσεως Διαΐφη- μ,'.οτιικών 'Ειτιχειι,ρήσεων "Ελλάδος κ. Νικ. Δήιμου, ό οποίος μεταιξύ άλλων έττεσήιμανιε τίς ύττοχρεώσεις τών μιαθητών τού έγκαινιαζομέΛχ; Κέντρου γιά τήιν άνύψωση τού δια φηιμιιστιικού έτταγγέλιματος καί την όρθή καί χρήσιιμη ένηΐμέρωση τοΰ κοιινού. ΑΝΑΤΙΜΗΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕΤΟΧΩΝ Συνεχισθή χά! χθές μέ ίδιαιτε- ρη ένταση ή άνατιιμιηίτική τών ,μετοχών στό Χρηιματιοτήιριο Αξιών, δττου ή ζητήση, ένθαρρυ- νοιμίινη άπό την στιενόηγτα τής τπροσφοράς, ώθηισε τίς τιμές, τό¬ σο τών τραττεζικών δσο κα! τώ* έμττοιροΐβ.ομηιχανικών έταιριών σέ νέα ϋψη.. Ή ιμετσχή τής 'Εθνικής άνήλθε στίς 25.600 έναντι 24.400 χθές καί τής Τραπτέζης τής "Ελ¬ λάδος στίς 59.700 έναντι 57. 500. Ή Πίστεως οτίς 3.720 έ¬ ναντι 3.510, ή 'Εμττορική στίς 2 840 έναντι 2700. κα! ή Κτη>μαπ-
κή στίς 8.8ΟΟ έναντι 8.250.
Σηιμαντιικά κέρδη. έπίσης έση.με -
ωσαν τα Αητιάσιματα, τα Χρωμο
τουργεΐα, ή Πειιραϊκ,ή, τα Τσιιμίν
τα Χαλκίιδος, ή ΙΖΟΛΑ, ένώ ύττ'
τού στήν ήττειιρο αυτή. Ή έττίσκε χώρηααν έλαφρώς ό ΗΡΑΚΛΗΙ,
ψη τού κ ΚαμττΕρου στήιν Αΰστΐρα ό ΤΙΤΑΝ καί ή ΑΑΜΨΑ.
λία εΤχε σάν σικοττό την έπιτόίττ'ο ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΕΜΠΟΡΙ-
έξέταση τής δυνατότητος έγκατο ΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΥΠΟ
στάσεως γιραφείου άντιτρροσωττε'-
ας τής ΕΤΕ στό Σίνδεϋ. "Υττεν-
ι, δτι ή έγικατασταση ξέ-{
Τοΰτο διευκρίνισε χθές ή Νομισμα
τιική ' Εττιτροττή.
Έξ άνΙλου, οί συναλλαγματικές
ττροθςσμίας 10 μηινών καί άνω,
ττού ιμεται&ι'δάζονται μέ όττισθο-
γιριάφηση ύττέρ εττιιχ€ΐιρήσεω.ν ύπα
γομένων στήν 7μηνη ττ,ρσδεσμισ
διαθέ,σεως τών ττ,ροΊΟιντων τους,
θιά γίνωνται δεικτές υπό των Γρα
ττεζώι/ τηρός τπροβξόφληση ή έγ-
γύηση χορηιγήσιεων κατά τα ίσχύ
οιννα, έφ όσον τηληιρούνταιι οί ά-
ικόλουθες τρροϋττοθέσειΐς :
1) Ή ότπισθογράιφηιση νά έγιν.
ύττό έκδότου τής συναλλαγματι-
κής, ττού ικά διικαιούτα;, άττο τ>ς
έν ίοιχύι διατάξεως, νά παρέχη πι
στώσεις γιά ττροθεσιμιία 10 μηνώ/
καί άΐ/ω.
2) Ή ωεταβίβαση τής συναΑ
λαγματιικής νά έγινε δταν ή διάρ-
κεια ζωής αυτής εΐχε μειωθή σ~ό
δριο τών 7 μηνών.
ΑΝΤ ΑΠΟ Κ Ρ Ι Σ Η ΤΩΝ «ΦΑ · Ι -
ΝΑΝΣΙΑΛ ΤΑΪΜΣ» ΠΑ ΤΗΝ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥ
ΣΙΑ
"Η 'ΕταΐΊρία Πρσγοαμιματισμοϋ
καί Άναπττύξεως Α.Ε. τής "Ε<- 'κλησιαστικής Πβρΐ'ουισίας, άναφέ¬ ρουν οί χθεσιναί «Φαϊνάνσιαλ Τα ιιμς», σέ εΊδική όνταττόκριση τους άπό την Άθήνα, ττροτίθϊται είτε να 8<ττοιήιση μειρος τής περιουσί¬ ας αύτήις, είτε νά με,τάσχη στή·; άξιοττοήηισή της, διά τουιριστικών καί οιΊκσδοΐμικών έττιιχεμρήσεων. Φα'νεταιι, συμττεραίνει ή άντα- νων Τροίτπεζών στήν Αϋστραλία ά- τπαγαρεύεται. Κοίτότπιν τής παρα- ΜΟΡΦΗΝ ΠΡΟΕΞιΟΦΛΗΣΕΩΣ ττάκ,ριση, 6τι ξέΐνχΐ έττενδυτιχά σαμ ΓΡΑΜΜΑΤΙΩΝ ί φέροντα θά δρσύν ττοιικ'ΐλία έττεν- Οί έμπτορικές έτριχειρήισεις, πού δυτιικών σχεδίων, συν.εργαζόμενα τΓαρέχουν στίς βιθιμη,χανιικές κα^ μέ την έταιρία αύτη. βιοτεχνικές ,μονάδες π(ρώτες ύλε.; «Τό τί θά γίνουν τα μέλλοντα σχεθεϋσης, δμως, αδείας τής αύ- γιά την παραγωγή, γιά λσγαρια νά τπροκύψουν κέρδη ·— καταλή- στραλιιανής κυβερνήσεως, τό ττρα- σμό τους, τπροϊόντων μέ άμο,όή γονν οί «Φ.Τ.» — εΤναι ένα άνα- ■κτορεΐο τής ΕΤΕ στό Σίνδεϋ θά τταροχής ύττηριεσιών (φασόν), μττ^ τπάντητο άτκόμη, έιρώτηιμα. Ή έται τηραγιματτοτποιή εύρείας εκτάσεως ,ρούν νά χ'ρηιματοδοτο&νται υπο ,ρ'ια ίσχυιρίζεται, δτι άρχίζει ήδη τρα—βζικές έργασίες, σι>ν.δέσντας ι των ΤρατΓεζών, ιμόνο ύττό μορφή.' τόν οιχεδιασιμό των ,μοκιροπροθέ-
τούς "Ελληνες όμογενεΤς μέ τ©! ττροεξοφλήσεως γ.ραΐμ'ματίων ή μ»; οιμων ιττιρογραμ.μάτων έττενβύσεως
λογσριαισμό έγγυηιμένο μέ συνοτλ στά όποία θά χρηοτιμιοττοιήση τσ
λαγ,ματικές καί γρ'α,μμάτια, προ-' .κέρδη., προικ&ιιμιένου νά συιμ·μετά-
έλιληινιικό τραττεζ.,κό σύστηιμα. Πλη
ροφορούμεθα, δτι μόνον οί κοινοί
λογαριασ.μο! «τζόίντ άκκάονντ»
δέν θά γίνωνται δεικτοί άπό την
ΕΤΕ στήν Αύστραλία.
Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΩΣ
«Είναι άξια συγχοορητηιρίων ή
ττρωτσ6οι/λία τοϋ "Ελληνικόν Κί>
τρου Παραΐγωγΐ'κότητος καί τής
'Ενώσεως Διαφ·ηιμ.ιστικώι/ 'Επιχιει-
ρήσεωιν "Ελλάδος, νά διΐργανώ-
σουν τό «Κέντρον 'ΕκτταιιδΞΐύσεως
Στελεχών Δ'αφηιμίσεως», έδήλωσς
ό άντιΐπ.ρόβδρος τής Κυ!6ερ'νήσεως
κ. Ν. Μαχαρέζος κατά την προ-
χθ^τνή κή,ρυξη τής ένάιρξεως τώ'
εργασιών τοΰ τεθέντος υπό την
αίγίδα τοϋ «Κέ.ντιρου Έκτται&εύ-
σεως Στελεχών Διαφη,μίσεως».
«Ή διαφηιμιιστική έργασία απο¬
τελεί τόν αναγκαίαν συντελεστήν
άξιοτΓΌΐήσεως των έπιτενγμάτω/
της έθνικής ιμας τταιραγωγής, ύπ<: στήιρι.ξε ό κ. Μακαιρέζος κα! συμ βάΐλλει είς την έξάλειψιν τής ύφ»- σταμένης άκόμη, είς ώρισ.μένο/ τσυλάχιστον βαθμόν, άδικαιολόγη της ττροκοτΓοίλήψεως τοϋ "Ελληνος κθΓταναλωτοΰ τπρός τα ττροιόντα της έγχωρίου τταιραγωγής, τα ό- ττο'ία έν τούτοις, είναι εφάμιλλα, έν ττολλοΐς δέ ανωτέρα, ,ττοιοτικώς τών άμοειδών ξένον πιρσιόντων». Κατά την τελετή ιμίληισε ό γε- νιικός διευθυντής τού ΕΛΚΕΠΑ κ. Δ. λντυροκοιρδάτος, ό οποίος άνε- σχη σέ εργα κοινωψελή κα'ι μορ- σέ .μ'ά κ>!,μακα ττού δέν
ερχόμιςνα άτπό την διαθέση των
τρα|ρα'γψένων φασόν τπροιόντων. |
Ή υπό την 'μορφήν αύτην χρη,μο ι είναι ά<άμη ττροσδιοιρισ,μιέινη. Τό ταδότηση θά πΐραγιματοποιήται «όρδη, έν τούτο..ς, ττιροβιλέττοινταί 'κατά τα ίσχύοντα ττερ! προεξο σηιμαιντικά Νέον ιατρικόν έργαλεϊον πρός διευκόλυνσιν των ιατρών είς την ταχείαν διάγνωσιν τών άσθενειών. , Ι ενοι α-1 τπέβλετΓαν τηροεχόντως είς την έκ- μισθωσιν ολοκλήρου ή μέιραυς ττ"|ΐ, οίκοδοιμής ή τού βιοιμηχανοστασι-· ου διά τής άντιστοίχου σεως τού έχ'μιισθωτοϋ έκ τής χρή σεως τής οίκοδοιμής ή τοΰ βιοιμη, χανοσταισίου. | Συνεττώς —ττροστίθεται— · όσν, κις ή έπιχείιρησις χρησΐ'μοττοΐίϊ κατά βάσιν την είς αύτην άνηκ ->υ
σαν οικοδομήν μετά μηχανημάτω.·
των ή τό βισμηχαινοοτάσιον πρό:;
άσικησ.ν τής ιδίας αυτής επιχει¬
ρηματίας δραστηιριότητος κσ'
καθ' ωρισμένας ή,μέρας τής έβόο
.μάδος ή ώρας τής ημέρας ατά
τάς οποίας δέν χρησΐιμοποιοΰν-
ται ταύτα ύττ' αυτής τηρός τόν ά
νωτέρω σκστπέν, παιραχωρε-ΐ είς
τρίτους τήιν χρήσιν τών έ/ λειτουρ
γία τειλουσών έγκατασ'τάσίν τη-
ττρός άςτκησιν συναφούς έττιχειρή
σεως, καί μιάλιστα διατταροχής
πιρός αύτούς καί 'μερικών έκ τών
άναγκοίίω/ μιέσων, τό έκ τής π-χ-
ραχωρήσεως αυτής κτώμενον εί-
σόδημα δέν αποτελεί είσόδηιμα ε,ξ
οΐκοίδθιμών. Συνιστά είσόδημα έξ
έμτταρικών έπιχειιρήσεων, συμφω¬
νως ττ.ρός την διάταξιν τής τταρ 1
τού άρθρου 32 τού ν.δ. 3323.
1955.
Πράγματι —άναφέρε·ται ττερα.-
τέρω είς την απόφασιν— είς τα·
ττϊΐριτΓτώσεις αύτάς οί συμδαλλό
μεινοι δέν άτΓθ6λέττουν ττρσεχόν-
τως είς την τταραιχώιρησιν τής χρή
σεως ακινήτου, ώς κατά βάσιν ά-
τταιτεΐτα1 ϋτπό των ανωτέρω διατά
ξεων δ·ά την κτήσιν είσοοη,ματος
έξ οίκο6οιμών. Άποδλέττοιτ,' είς
τη.ν επι ττεριιωρισμένον χρονικόν
διαιστηιμα τταιραχώρησ.ιν τής χρή¬
σεως τών έντός τοΰ άκηνήτου έγ-
καταστάσεων, αί οποίαι χρησιαο
ττο'οϋντοιι κατά βάσιν ϋττό τής δ:
ατη,ρούσης ττ)ν χρήσιν τού
τού έκ'μισθωτιρίας έπιχειρήσεω;
καί τελούν υπό τόν έλεγχον κσ'ι
την έτΓθΤΓτείοον αυτής. Τοιουτοτρο
πως αύτη, δ·ά τής τοιαύτης ιτσ-
ραχωρή.σΕως, ή όποία συνιστά έκ
ιμετάλλευσιν άσκοκμένην τταρεπο
μίνως τπρός τόν ώς άι'ω κύριον σκο
πάν της, άττοΛτά είσόδηιμοι έξ έμ
πο,ρι κων έτΓΐιχΕΐιρήοτεων·.
Ή ώς άνω όπΓΟφαισις εξεδόθη έ
πί αΐτήσεως όναιιρέσιεως, άςπ<η- θείσης ύττό έκδστικής ε—ιχΓ,ιριίσέ ως κατά δευτειροιβαθμίου άττΓφα σεως φορολογκκοϋ δΐικαστηρίοι.. Ή διαφορά ,μιεταιξύ τής άναιρε- σειιούσης καί τής ψορολογικής αρ χής εΐχε πιροκύψιι έξ άφορμής τής εκμισθώσεως υπό τής ττρώτης των ! τνττοτγ,ραιφ'κών της έγκατοτστάσε-1 ών είς έφηιμΒρίβα, καβ' ώρισμέ-' νας ημέραις καί ώρας τής έδδομά δος, κατά τάς όττοΊας δέν έχρησι μοττοίειι τάς έν λόγω έγκαταστά σε·ς ή ιδία ή έκιμιΐσθώτρια ι Η ΕΟΚ ΔΕΝ ΑΠΕΦΑΣΙΣΕ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ Ι ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΟΪΝΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΑΝ ΒΡΥΞΕΛΑΑΙ, — Οί ύπουιργο,' των .Εξωτερικών των κρατών τρ, δΐ6υρι,Γ/&είσης Κοινής Ά-γοράς, ά νέ6α)λα>ν χθές την νύκτα την λήψιν
αποφάσεως έττί τού καθορισμόν
κατωτάτορο όρίου τΐιμής,, τή όπο!
^.ν 6ά έχο-ν οί ε!σαγόμο;οι ε.'ς
Βρετ.ανν'οΐι' οΤι-όι τής Κύπρου, -ύ
τΓ&υ ττοιυ τσβα-ρυ. ι
Ή Β,ρεταννία ίσχυιριίσθη δτι, ε¬
άν επιβάλη τό ΰττό τής ΕΟΚ κα
θοριζόμενον χατώτατον όριον τι-
μής, άμέσως μετά την εΤσοδόν
της την Ιην ' Ιαινουοορίοιυ είς τοΰ< κόλπου'ς τής Εύρωτπαϊκής Κοινήν Αγοράς, θά άποκλ'εισθοΰν οί κυ ττρ ακοί οΐνοι έκ τής βρετανν.Αής άγοράς καί θά έτηέΛθη οΰτω με-, γάλη ζηιυι'α είς την οίκονααίαν τής Κύττροο Ή Βοετ<τ.Γ.α εζήτησε την επί τηνταετίοτ^ αναιχτολήν τής έπι6ο λής κατωτάτον όρ'ΐυ, ή Γαλλ,α δ μως άντετρότει.ν; την τταιροχήν δι "ετούς μόνον πιραδεσμίας. Ή Ιταλία βά έδίχετο την 6ρε τατ.νίι.κήν ττρότοοσ.νί ύττό τόν όρον ότιι αί ίδ.χαί της έξαγωγαϊ μοίων οΐνων είς Βρεταννίαν Λ^έ την όλοκλήιρωσ·ιν των έγγει- ο6ελτιικών έργων, τα όποία έκτε- λούνται δο—άιναις τού Δτι,μοσίου, καιβ.ΐ£,ρούτο3ΐ νέα γεωργιική πολιτι- κή, ή όποία συινίσταται βασιικώι, είς την ττΘΐθάρχηιθΐ.ν καί σσμιμορ- φωσ^ιν τών άγροτών είς την έτηδι- ωκο,μένηιν άναδιιάρθρωσΊν, έντατικο τποίιηισιιν καί ττιρασαρμογήν τής οί- κονο'μίκχς των έττί ανταγωνιστικών δάσβων καί ,μάλιστα έντός έξειόι- κιευιμΐένων ττΘριαχών καί ζωνών, αί οποίαι άξιΐοτΓοιούνται μ'έ τα έργα. Τα ανωτέρω εδήλωσεν ό ύφυ- τπουιργός Έθν«κής Οίικιοναμιίας έττί θεμάτων Γεωιργίας κ. Π. Πατταττα- ναγιώτου κατά την διώρκειαν συ- νεντεύξιεως Τύττου, ή όττοία έττραγ ματοΓΤτοιήθη έπ' εύ^'αΐιρία τής δη- μοσιιεύσεως τού νέου νόμου «περ: έγγείων βίελτ'ΐώσεων». Οί βασι,'κο! σικοττοιί τής νέας γε- ωργιικής ττολιτικής, ή όττοΓα καβ ■ εροϋται διά τού νέου νόμου, εί¬ ναι : Ή ταχυτέρα έ<τέλεσις καί ή ττληιεΐ3στέρα άξΌΤτοίηισις τών έκ τε λουμιένων υπό τοΰ κιράτους σηιμα- ντ,ικών έγγειοι6ελτιιωτιικών κα! ιδία άρδουτιικών έργων. Ή λελογισμέ'/η χρησιμοποίησις 'καί έξοικονάμησις πΌλίυτΐ'μου ιόδα- τιικοΰ δυνοαμιικοΰ καί | Ή άναδιιάρθρωσης τών καλλιερ- γειών «.ατά ζώνας κα! ή άνάτίτυ- ξ·ς τής άγροτικής ο!κο·/αμίας, α¬ ναλόγως τών τοητικών σϋνΕηικών, τής δ αιμορφώσεως τής έμπορίας, είς τό εσωτερικάς κα! ιδία τού έ- ' ξωτΐ,ριικοΰ καί των άτταιτήσεων δια τρθ'φής τού λαού. Ι Είς τάς τπεριοχάς των έκτελου- ( μένων, ιμιέ χρηματΌδόπτθΊν τού Δή ,μοσίου, άρδευιτ;κών έργων σοιν - < στώ/ταΊ έτπηιροτΓα! διιά τή/ κατάρ τ.σιν έτηισίων καί τπολιΐ/ετών τπρο- γραιμμάτων, τα όττοΐα κο:νοτΓο·.οΰ- νται είς τούς ένδιαφερομ'ένους γε-' οοργούς. ! ι Διά τού νέου νάμου οί αγρόται δέν .μετέχουν είς τάς δοπτάνας κα¬ τασκευης των ττάσης φύσεως έγ- γειο6ελτιικών Εργων. 'Εττίσης δια- γράφονται <α[ αί σιναιληφθιείσα) ΰττό τών ωφελουμένων χρηιματικοτ! ύττοχρεώσιεις έ< των έκτελεο€έντων ή έ1/ εκτέλεσιν έργων κα! μή έξρ- φληθεΐσα'.. 'Εξαιιρούντοίΐ αί δαττά' ναι διά τάς 6ιιενειργουιμιένας κατό-1 ττ·ν αιτήσεων των άγροτών βαθείας άνορύξεις φρεάτων ή γε- 'Επαύξησν τών υπό τού Κώδ.- κος Φαρολογΐικών Στοι.χείων π>ρο
βλιετποιμιένωι/ όρίων τη>ριίσεως πο-
ρά τώ^ έπιτηδευματιώ/, λογιστι-
κώ/ βι.δλίων 6' κιατη/ορίας άφ
ενός καί &ι·6λίσυ αττοβιή.κης άφ' ;.-
τέρου, ζηιτεϊ ό Εμπορικάς Σύλλο-
γος διά σχιετΐι·<οΰ ύττοανηματο Γτου τηρός τόν ύττοοριγόν Οίκονομι- «ών , Ώς γνωστόν 6.»χιϊι των διατά ξεω-/ των άρθρων 8 καί 2η τού ! Κ.Φ.Σ. α! έτπχειι.ρήσε·ς ύποχρεούν ταΐ άντιστοίχως είς την τη·ρησιν. ' Βιβλίων 6' κατη,γορίας, έφ δ σον τα έτήσα ά<α&άθ"ΐστα έσοδς ύττς,ρ'δαί'νθ'Λ τα 6.5ΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ' Β δλίον άτΓ_θι><ης, έφ' όσον ι α έτήτ-ια ά<α€άο.στα ετοι&σ άνίρ·χον ται τουιλάλιοτεν είς 10000000 διογκώοΐίως ττάντων τώ/ μεγεθών το'/!ζετα· εις τό ϋττόμ'Λΐιικΐ, καί εδκώτερο/ τής' π-ρΐ'μ'ΐδοτούντα. κατά την διάρκει' αν τής άνσατολής. ΑΊ άλλαι χωρ 31 εθεώρησαν τού¬ το σττταράδ-χτόν καί ή συζήτησις ανεβλήθη χωρίς νά καταλήξη είς ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ Εδημοσιεύθη οίς τήιν δα τής Κυ·&ςιθ"/ήσ:ως (213 Α) ι ο ύπ' αρθ. 1277 Νομοθετικόν Διά τςτγμα, δ.ά τού όττο.ου, ώς γνω¬ στόν, ουβμίζονται τάς τής χρη^σ τοι^οτήσ'εως, έ<τελέσ>εως, συντηρη
σεως κ.λττ. τών έγγειοδελτιτχών
έργων τού οίκείου Ν.Δ. 3881)58.
ωτρύσιεων.
Έξ άΊλλου, διά σχετικών δια τα
ξεων τού νέου νόμου καβιερούντα.
μέτρα διιά τήΊν τρροστασίαν τού ύ
δατικοΰ δυναμιικού τής χώρας και
την άναπτυ'ξιιν τών άρδεύσεων ί£ι
ως βίς τάς πεδιάδος δπου συγ-
.κιειντιρούται ήδη τό γεωργοκτη.νίοτρο
φ,κόν δυναιμιιχόν τής χώρας. Ή ση
μιερινή <5βρι5εύκτιιμιθς εκτασιις άνέ,ρ- χεται βίς 7,7 έκατμ. στ.ρέμματο (18% τής καλλΐΐΐργηισίΐμου έ<τάχτε· ως), ένώ τό άξιοττοοιιήοτ.ιμον ύδα- τιικόν διινιαμιικόν έπιαιρ<εί διά τή.' άρδουισιν άνιω τών 16 έκατομ στρ'εμμάτων. Τα έικτβλούιμΐεινα έγγειοβελτιωτ.- κά ίμγα εΐιναιΤ 1) 11 μεγάλα ά υ δευτμ<ά δργα, κατασκευαζόμενα ύττό των ύπιοιυιργείων Δηιμοσίωι· "Εργων καί τού Τοιμ'έως Γεωργί¬ ας, τα όττοία άφορούν είς την άρ δεικτιν καί τηλήιρη άξιοττοίησιν 2. 8ΟΟ.ΟΟΟ στιρεμ.μόττων είς τάς ττε- δΐιάδας Θεσσαλονίκης, 'Αχελώοι/, Νέστου, Πηινειού καί Άλφε,οΰ Η- λζίοος, Ίωανν.'νων, 'Αρδα, "Εδρου Σεριρών Θεοισαιλίας (ύττόγ&.α ΰ δατα). 2) 42 έργα έκ των οττο- ών 32 άρ6α/τικιά μεισαίας τάξεως καί 10 στραγγιιστιικά. Διά τό σ6ν.οίλον τού τπρογρ.αιμ- .ματος έγγειοβελτιωτΐικών έργω» διετέθησαν κατά την περίοδον 1968—72 12.450 έκατο,μ. &ρχ. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΙ· ΕΞΑΓΩΓΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟ-ΙΌΝΤΩΝ ΑΞΙΑΣ 1 ΕΚ. ΔΟΛΛΑΡΙΩΝ Συμιφων'ίο: διά την ύττό1 τής έ ταρείας «Δαγικλής — "Ελλάς Ο Ε.», εξαγωγήν είς την Δημοκρα- τίαιν τού Ζαΐρ (τπρώηιν Κογκό) ά- γροτι.κών ττρ&ίέντων άξίας 1 1'κατ δολλοορίων, ύππεγιράφη χβές ύτιό 'έκττροσώτρων τοΰ έν λόγω οΐκου κα! τής έτΓΐχιειιρήσεως «"Αλιμαντα- σιόν ντύ Ζαΐρκινσάσα». Είς την τε λϊτήν τής ύτΓογραφής τής συιμψω- νίας, έτησίαις διοορκείας, δυναμέ¬ νης νά άναν«εΐωθή διιά δύο άκό·μη ετη, Γταρέστη ό άντΊΓτηρόεδρος τή-'. Κυ&ερινήισεως κ. ΠατΤακός, ττιρεσ- 6ευταί καί διτπλωματικσ; άντιΐΓτπρ'; σωποι άφρχανιικών χωρών κα! ό γενικός δμειυθυιντής τού ΕΒΕΑ κ Μαγκλιι&έιρας. Τα έξαγώγψα — νωπά ότρωροικητηειι/τιικα, ελαια, τυ- ,ρακομιι·<ά, ζυμαρικά, κονσέρδαι, οΤνοΊ ικλττ. — θά μεταΐφιέρωνται ικατά τήιν μεγαλυτιέραν αναλογίαν των άειροτττορικώς ύττό τής έτσι- ρείας <Άϊο — Ζαΐρ». Κατά την τ&λετήν ώμίιληισίαιν 6 κ. ίΛαγκλιβ" ρας ικαί ό διιευθυντής τής «ςΔαγ- κλής — "Ελλάς» κ. Π. Δσγκλής άξίας τώ/ ύττό τώ/ ετττΐιχειρήσ5νν &:ΐ3ΐκινουμέτι/ων έμπτορβυιμάτων έ' τής επιδράσεως κυρίως τών διεθ νών νομιισ,ματ κων άναπροσαιομο- ^γ^^^^ καί τών ί^ γΐνει μιεγάλων ά- νατ'μήςτεων τών αγαθών των εί- σαγαμένων έ·< τού έξωτερ.'κού, κα Ο'στατον τΓλέον διά τό σύνολον τώ/ έττ.:·τηι5ε,υιμιατιών έτρ'τακτική ή ά/άγχη όχι μιόνοτ/ τής καί τταλα,ό τί ο όν ζητουμένης άνχτπροσαρμο γής τού όρΙον τηιρήσεως Ριβλίοι, άττοθή'κης, άλλά κ'αι τοΰ άρίου μ; τατάξεως είς την 6' κατηγο,ρίον λσγιατικών 6'6λίων. Κατά τό ύπιόιμνηιμα, α'λλωστε, ανεξαρτήτως τού δτι τα υπό τώ· άρθρων 8 κςχΐ 20 τού Ν.Δ. 4) 1968 0;στΓΐοθ1/τα δρια εκρίθη- σαν υπό τώ^ έκττροσωτΓΐυτικών άρ γα/ώσεων τών έττιτηιδυματιών εύ- ©άς έξ άρχής καί τποό τής τελι,κή έττιψηιι|>;,—ως τού Κώαικος Φορολο
γικών Στοΐ'χείων ώς χοομηλά κα!
μή άςταττακρ.νόιμιεινα είς τάς οίιο
ναμι,κάς καί όργανωτιικάς δυνατό-
τητςχς τών μι«ιροιμεσαίω·/ έπιχειιρη
σιζων, τα υπο τής εκάστοτε ίσχυ
ούσης φορολογικής νομοθεσία;
θΰστπιΐζόμΐενα &ρ:<χ δέν άποτείλού" άυΕτας αίγοττρο6βτοει6«,
•μέ άοτά ή 6χι.
διακρ σεως τών έΕουσιών προο
κρούει ή έν λόγω διάταξις - Ε
δεχθή περαιτέρω ή απόφασις
ότι είναι γενική, ώς άφορώοα ό
λα τα έκτελεσθέντα καί έκτελε
σθησόμενα έργα τού Πανεπιστημι
ου Αθηνών καί μή ρυθμι'Ζουοα μο
νον την έπίδικον διαφοράν (πά¬
ρη τό ότι έθεσπίσθη καί ετέθη
είς εφαρμογήν μετά την έκδοσιν
προδικαστικής αποφάσεως τοϋ ε
φετείου επί τής ένδίκου προσφιΐ-
γής κα! ένα περίπου μήνα πρό
τής καταθέσεως τής εκθέσεως
πραγματογνωμοσύνης).
Είς τα πλαΐίσία τών σικτκέψευ.
αί οποίαι έτΓιραγ,ματοττοιήθησαι
κατά την τρέχουσαν έβδαμάδα 4
έλιηξαν σήιμιειρον είς τα γροοφεϊα
τού Συμβουιλίιου Προωθήσεως £·
ξαγωγών διά την ένηιμιέιρωσιν τώ
δΐΒυθυντών της 'Υττηιρεσίας Εξ»
τειρικοΰ επί τών κιεντρικών στόχω1
χαί τής άτποστολής τού ΣΠΕ,
άμβρΐ'κανιικός όριγσνισΐμός μάρκε·
τινγ καί δημ. σχέσεων ΑΣ κα! ?
τταρουσίασεν ττροτεινόμεινον ττρό-
γραμιμα έττι τής περαιτέρω ττροω-
θήσιεως τών έλληινΐικών έξοΐγωγώ
είς την ώμΏρι-κανιικήν αγοράν.
Μεταξύ άλλων οί έκττρόσιοπο
τού Όιργανισιμού αυτού άναψερό·
μεναι είς ωρισμένας βασικάς "αρ·
χίς, αί όττοΐαι πιρέτπει νά τηρι;·
θούν διά τή·ν ανάπτυξιν τής έςο·
γογικής ττιροοτΓτιαθεΙιας, ένετόττισΛ
μεταξύ αλλων την άνάγκ/ην άνο·
διαρβρώσεως και ένισχσεως τοί
' ΕΞλληΐμ',κοΰ ΈμτΓορικού Κέντρου
■είς Νέαιν "Υόρκην, καθώς κα! τ?
ένίοχυσιν διά ι 01973—1974 τηι
έξαγωγ,'<ής προσπαθείας έφ' ω¬ ρισμένων π.ροιόντων κα! ονγκεκρ1 μέ.ως ύφο'ι'τουργικών (ρουχιστμύ, έν γένει, ύφαντοΜργικαί ύλαι δι εσωτερικάς διακοσιμήσεις καί ν πΐλώσΐεις, τόπτη'τες &χττ|έδω|ν), ο- δών χειΐροτΒχνίας, διαφόρων ν^ο- ειμφανιιζομιένων τηροϊόντίον. Διά τή/ ΟΓΓΓοτΒλβσιματικήν άνο τττι,'ξιν τής έξαγωγιικής μας προ» τταθειας είς την άμβριικσνικήν αγ1 ■ράν ώς 6α"Ίή προϋττόθίσις τίθε¬ ται, βώσει τού τπροτεινομέ'/ου ττρο γράμματος ή έττέχΓταΌ'.ς τών δρβ- στηιριοτήτων τού ΣΠΕ είς την Ν 'Υόρκ,ηι·/ (α. οποίαι δέον δττως «ο λύτττουν καί δλας τάς σημαντκοζ άγοράς τού δυτιχού ήμισφαιρίου) Χθίς, ποαροοσία τοΰ ύφιπτου^ γοΰ , Εθνικης Οίκονθιμίσς έττί βε- μάττον έμπτοιρίου κ. Μιιχσήλ Μττσ- λοατσύιλου κα! τού άν. γεν γραΡ' ,ματέως κ. Ρουχωτά καί στελεχυ» τών παραγωγέων τάξεων αγγλ- κός άργανΐισιμός δτίμοσιότητος κβ' τηροβολής τπαρουσίασιεν άνάλογ» τπρόγραμιμα ττιροωθήισεως τών έ>·
λλην.κώ^ έξαγωγών είς τη» 6ε*
ταινν.κήν αγοράν.
ν*1™
ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ
ΑΦΡ ΙΚΑΝΟΝ
ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
Ό ύφυττοιιργός επί θεμάτω' Φ
ωργίας κ. Παπτατται/αγιώτθν £»'
χθ·1 30 γβωττόνους «αί
στ^ά στελέχη άττό έτττά
νίκας χώρας. Ούτοι
σαν έ—ί τετρά,αιηϊι'αν είς
τα.ιριΐα-·,χην σχολήν
είδΐιίόν σεμΐ'νάρ.ον έττί
άγοοτΐΓ«ού συν
Ό κ. ύψι-οοργός
ξαιμό/ηιν ήδη στενήν
μΐΕτά τών ό:φιρ.'<α^«κώ ^ Έξ αλιλου ή δ.οί.κ.ησις τής έδ-ξιώθη χθές τούς ΆΦΡ* συνεταΊριιστάς, τούς όττο|θυι>_
σεφώ/ηοιςν ό διοΐ'κ.ητης κ. /"
ττουλος, άναφ2ρθε!ς είς τ
δαίαιν, .κατά τα τελει/τσία
νάτΓτυξιν τής έιλληνιικής
άς.
ΕΙΝΑΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑΙ
ΑΙ ΚΑΟΟΡΙΣΘΕΙΣΑΙ
ΤΙΜΑΙ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
ΑΙ ΚΑΘΟΡΙΣΘΕΙΣΑΙ υπό *
της Έπιτροπής Οίκονομικων
θέοεων τιμαί άγοραστικήα π"Ρ μ^
σι:ωι. ού Δημοσίου κατά την
χυυσαν έλαιοπαραγωγικήν πε!" 0
(1972-73) είναι όριοτ"401 , ^
ούδεμία σκέψις υφίσταται περι
ποποιήοεως τής σχετικήε αΠ

ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΝΙΚΑ
Τό Βουρλιοτόπουλο
,ΚαΤΑΠΛΗΚ-ΤΙΚΗΣ ΠΛ0ΚΗΣ
ΜΣΊΌΡΙΚΟ ΑΝΑΓΝβΣΜΑ .' - . ·:
ΔΙΗΓΗΜΑ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑίΐΠΟΓΛ^
ττάιντα κ&ιμηθήικαμε κου
την νύκτα ^
μιου τό·ν ά<ουγα ν« γ ο-τήν καμάρα τού. Πατέρσ ψίθΰρισα, είσαι ςι'.- ,μου Π δτι δέν μέ άκουσε — 5,οτι οννέχΐ'ζε νά ομιλή καί *.- σΤριφογυιριζη στό κρεβοάτι τού. __Πατέρα έτΓανελαβα. "Εχε,ς τίιτοτα- __Όχι, Υ"ε ε1011· Ιφώ&Τ)<α πηγά - σ'γά δσο ήμ- οόσα νά μην ξυττνήσω την μιπ .μου, πού τπλάγιαζε στήν δι- νή καμάρα κοντά στά μικρά- «ρο Νστη δέ<α ττέντε έτών καΐ Γιώτα δίκατριών Άσ^./αίσθ-' δυνάμωσα λιγο τό φυτΐλι τή; »Ω!, ©δέ μου. τον ττατέρα μου κο. Τό ττρόσωΓΓτό ταυ καταβεβλημέ- Λ ό μούοκΐ,μα στόν Ιδρώτα. _ Τί έχει ττατέιρα; __ Μισ τπεραστκή δύστπνοι» 5(ν ι|ΐέ αΦΊθ'ε νά κοτ.ιμηθώ. — Πονάς, -Όχι. Τρά6·τ|ξα την καρέκλα μαυ κα'ι δσο ήμτταρούσα τγό κοντα τσα Άττλωσε τό χέρι τού καί μοϋ χάδεψε τό ττράσωτΓθ. "Ημαυν ετοι.μος νά φύγω ότα» ,^ιούστηκε άττό την μιέσα κά,μαρη «όττοιος θόρυβος — ττέροοσαιν ενα . δι» λετπά καΐ ή ττόρτα άνοιξε Ήταν ή ,μητόρα μου πού άνή- <π#η ,μετάχθη<ε άπω τό κρεββάτ της. Έττίανέιλαι6ε τις "διες έρωτη σεις. —Άχ, Γιώργη ,μοα "Ω!, Θεέ μου τπροστάτευσε τόν άνδρα ιμου νά γίνη καλά μαναλο- γοΰσε ή κυρα - Δημάκ,ηνα. "Εξω ή βροχή όλοένα δυναμω- Ό Πώρυη>ς Δ—μιάικηις τελευ¬
ταία ττάβανε. ττολλές αιμοτττύ-
σίις. Χωρίς νά τό ξ«ρη ή γυναΐκα
τού
Γιά μερΐικά λετττά έγινε μισ
στενόχωρη σιωττή.
Μητπέρα καί γιός άλληλοκι/ττ:-
όντουσαον — χωρίζ νά λιένε λές1
Στά Βουρλά εΤχοομε έττκττήμο-
νας γιατρούς καθές καί άρκε-
τούς τπρακτιχούς,
Χωρΐς νά θέλω άρχισα νά
κλοίω.
Φαίνεται ττώς σήμβρα συνα.·
σθάνθηκσ. την θέσι των γονέίο"
μου. Κοοί ετσι ήτσν.
'Α«ό τό «β
τρτ& _ΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
_,,
πρά7ματα ,
-ού είλ,,κριν
ειοητο-οιηρα ττοτέ μου
Ντρόπ-κσ γ,ά τον έαυτόν μου.
Ενοωσα ένα δυνατό ττόνο να
μου σταζη την καρδιά
Σηκωθή καΐ βΥηκα §ξω
Προχωρη-σα στόν αύλόγυρο Ά
™.ξα την οώλό-ο-α κα1
δα ττ,ρος χον "Αγ,ο Γιώργη
Ο·ρφα«ιο
Κβϊ βμβ,Με ό κύρ,ος Καρρές που,
ό γιατρός Τής οικογενείας·
μας. 1
'Αλλά ήταν και δϊύτε,ρος έξα- ·
ο·Αφος τού ττατέρα μου.
Ήρβε δττως -άντοτε σιωττηλός
και τον στηθο,οχόητηισε.
"Ε6γαιλΕ τα γυαλιά τού, γιά νά
τούς .καθαρίση τα τζάιμια.
—"Ασχη,μοβ εΐτΓε.
Τού εκοΜε μ,ά ενεσι.
— Πατέρα.
— Καταλαβαι'ινω Κοστόχη τού
εΤπε.
Λίγη ώρα άργότειρα τταρουσία
καΐ τής ,μιηπτέρας τού δ,επί~ων€
ότι ό άρρωστος πατέιρας τού ή-
ταν νβκρός.
"Ετσι γίνιειται ττάντα.
Ενας ανθρωττος ~ού ύττο((>έρει
άπό σκνεχεΐς αΐμοτττύσεις πεθαί-
νει μιι« ή,μέρια.
Ή μητέρα τού ήταν άτταρηγό-
ρητη.
Μάς στοίχιισε άτηάινταΐστα ό θά
νατός ταυ.
'Εγώ σέ ε'να μή^ναι θά τελε!ο>να
την ■Αναξαγόιρειον Σχολή, ό ττα-
τέρας μου ήταν καροτσιέρης —
άνθρωτΐτος— τής δουίλιειάς τού μό
χθου. Μετέφερε μέ τό κάρρο τού
τις σταφίδες των έμπάρων Βου>ρ
λιοττών —στήν σκάλα— των Βρυ
θύλθΛ»,
"ΑτΓΟ έ<εΐ τα ετταιΐ'ρναν τα βα- τροιράκ'ΐα τής 'Εταΐιρίας τού Κόλ ττου τής Σμύρνης τής γνωστή ώς «χοομιντιέ». Στήν ττόρτα τής σ·«άλο;ς υπήρ¬ χαν καΐ αιλλα ικαιράΐδ α Γειριμοονών - Όλλανδών - Γάλλων κ.λττ., δ- ττ&υ έ'διιναν .μι« ζωντσνή κίνησι. Ό Δημάκης ήταν άγαπητός ττιρόσχαρος καί τΐιμιος. "Ελληνε, καΐ ΤοΰρκθΊ τον αγαητοΰσαν. Ή κυρά Δη,μάΓ<ιηνα ττόνεσε ττο- λύ γιά τον χα,μό τοΰ άνδρας της. ΤΕΛΗ ΙΟΥΝΙΟΥ ΤΟΥ 1918 Ή κυρά Δηιμόίΐνα ήταν περή- <)«χνη γιά τό γιό της, ττοΰ τώρα είναι Εϋελττις στήν Στιρατιωτική Σχολή ΆθηΜϋν. ν (Συνεχίζεται) Μ························································· Η ΚΩΜΟΠΟΛΙΣ ΠΟΥ ΕΣΒΥΣΕ ΜΑΝΔΡ1ΤΣΑ Τού κ. ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΜΑΤΚΙΔΗ ΜΑΝΔΡΙΤΣΑ: Ή κωμόπολις μαχαλάδων κτισθη^ιε ή νέα μεγά- πού έσβυοιε, είναι ό τΐτλος έ,νός λη έκικληο-ία τού Άγίου Δη'μητρί βιιβλίου άττό 130 σελίοες, ττοΰ μέ ου .μέ ενα πολύ ύψηλό καί έπ«6λη μεγάληι χαρά καί ύτρερηιφάνε,ια δή τΐικό καΐμτΓαναρ.ό, πού εΤχε τρείς μοσΐουσε ό έκλιϊικτός Μανο,ριώτης Απόστολος Μαϊκίίιδης. Ξί4>υλλίζοντας τό βΐ'βλίο τουτο,
νοιώθει κανείς τίς όδύνες, λαχτά-
ρες, τούς ττόθους καί τή μεγάλ·-*
άγάπτη τού σνγγραΐφέα τού, γιά
τη Μαινδιρίτσα.
Μέ τό ρΊβλίο τού ό Μαίκίοης
δροντοφωνεΐ: ΜαΜδρίτσα, σάν τό·»
Ήλιο σου, "Ηλιος άλλοΰ δέν λαμ
τπεί. Ό Μαικίδης μέ την έκδοσιν
κσίμτΓάνες έντοττίιαυ
τοΰ Χατζή - Κωιν,σταντή, ό ήχος
τής μ'εγάλη.ς καμττάνας, λέγαιν ο'
τταλ,ηοί, άκουγόταν άττό άττόστα-
σι ττολύ ,μεγάλη καί ήταΐν τόσον
χαρακτηιριστικός σέ χρώμα πού
ξιειχώρι.ζε δτι ήταν ή καμττάνα τής
Μαινδρίτσας».
κοαιμοττολις μέ 600 περί-
ττου στπτια «αι ττλέον των τριών
τοΰ βιδλιου τού άτροδειικ,νύει οκά Ι χιλιάδων καταίικων μέ &υ>6 έκκλη-
δτι έχει έγ'Κΐύψει στό πλούσιο
λοβγ,ραφικό καΐ Ίστορικό ύλικό
τής ίδιοίτειρης πιατρίιδας τού κι ϊ-
χει άτΓθθησαυρίσει δτι μιλάει γι'
σϋτήν καΐ τό "Ε0/ος μοος.
Παραθέτουιμιε τα κατωτέρω ά-
ΐΓθοττάσιματα άττό τό βιδλίο τοθ
'Αττ. Μαϊκίδη, άττ' τα οτγοκχ άπο
δεικνύεται ή άληθεια τής είσαγο)
μας.
ΘΕΟΔ. Κ. ΠΕΡΠΕΡΗΖ
Θίσσαιλονίκηι
ΑΟΟΣΠΑΣΜΑΤΑ
«'Ε—ειδή ψοΐδούμαι μήπως
ό ένθοοσιασιμος,
μέ
γι'
σίεις καΐ τιέσσαρες παΐττάδΣς, μέ
τρία σχολεΤα, ά,στΐ'κήιν, τταρβΐ.;α-
γωγεΐθι/ καΐ νηττιαγωγεΐον, μΐ. 6
δασκάΊλους καΐ έναν σχολάριχην,
διιευιθυν' ήν, ήταν πράγίματι φαρός
διά την περιοχήν «αί εποχήν ί-
«είνην, δταν ληκ|>θη ΰττ' δψν δτι
σέ ττολίλα χωρ.ά δέν υπήρχαν κα'
ύποτιπτώδη ώκάμη σχαλεΐα καΐ ώς
έκ τούτου ΰττήρχε τελεία άγραιμ-
ματωσύντν».
«'Ει/ας
γιά θοκλιειιές τον στό Όρτάκιοι
καί κάβισΐϊ στό ιοαφενεΐο δίττλα
στό τιραττΐέζΐι μ'ϊριικών ζωεμπόρων
ττού συζητοΰσαιν μιεγαλόφωνα γιά
τίς δσ'-ΐλειές κα'ι τα έμπόριά των.
ούτό θά ττώ μέ επιφύλαξιν δτι
τα .ρούχα ττού φοροΰσαν οί γυναί¬
κας έκιείνες, ήσαν τα λαχούρια ττε
ρίττου τα όποία τόσον έξύμνηισι Όταν δνας άπ' οώτούς πού ήταν
μέ τόν στιχον τού ό άγνωστος ' Άδριοτ/ουττολίτης ειμαθεν άττό τόν
τΐοιητής: καφετζήν δτι ό καβήμενος στό δι-
δλλος κανείς δέν φόρεσε τό , ττλαινό τραττέζι ήταν άττό την
λαχουρϊ ψσυστάν Μα^δρίτσα, τόν .ρώτησε μέ τόν ά-
Κι*ρό Φροσύνη τ' άβαλε καί | έρα εκείνον τής δουλειάς των ττού
βγήκε στό σεργιάνι».' £χσυν οί ζωέιμττοροι: «Τί βγάζε,
_______ Ι (χ ττατρ.ώτη τό χωριιό σου,» καΐ
«Τρείς ήσαν οί νβρό,μιλοι, οί ό- ή ά—'άνττρτς σιγανή, άλιλά καΐ ό-
1»/ έταιρΐ'κοί καΐ δλοι ! λίγον πονηρά» ή Μανδρίτσα ττα-
έντατιιχά. Ή άπόκτη<τις' ■ράγει .μετάξι (κουκούλα) δασκά- σέ νορόμυλο ήταν μιά! λους καΐ γιατρούς» καί ή άντα- κοολή . τοττοθέτηση χρη,μιάτων, γΓ °ύτό την έτΓΐζητοϋισαν δλοι δσοι είχον οΐκονομιΐ'κήν ευχέρειαν. ΟΊ στούς Μύλους αύτούς ϋ- ττοΐοι ττάντηισις τού ζωέμπορα: «δέν κά ν;ι γιά ιμάς, άλλού θά πάμ-ε» καΐ ■γέλασσΝ δλο· καλόκαιρδα μέ την ά<)«λή καΐ πονη,ρά έ<είνη άττάντη- κοοβεΐς σέ οκάδες δηλαδή ό-' σ»ν τού χωρ.κοΰ» ήσαν οί μέταχοι δλοι καΐ ό μ,α οκά γύλον, ^ ετιμάτο 50 χρυισές λίρες, δ'ότι ή όλική ώξια τού μύλου, τι*» όκτώ ,μβτοχών έξ'ετιιμάτο γιά 400 λΐρες χουσές. Μττορούσαν οί μέτοχοι νά εΓναι πολλοΐ ττερισσό- τ ->0
των όχτώ καΐ νά
άπό
χ
η 100 δράμια ή μι<τή οκά μό- ν, οί ,μετοχές δμως ήταν πάν- όκτώ καΐ ή όλι«ή άξία τού άμετάδλητος. Όταν £νας * των έταίρ&ιν εΐχε ανάγκην χρη «Ό γαιμττ.ρός έττρ—ε μέ την τρρώτη καιμΐΓτάνα νά πάη στήν έκ- κλησιά· μπορεΐ δλο τόν χρόνο νά μιήμ εΤχΐ ττατήσ'ί,ι στήν έκκλησια, αν ήταν έξαφνα τυθιμττ«νος, τή ή,μέ,οα δ,μως έ<είνη εττιρετηε νά έκ κλησασθή, διότι ή Κορια.<ή έκεί- νή ήταν ή 'μιέρα τού γ ά μου τού». «Τό Σάββατον τού Ααζάρου όμά- £.:ς .<οριτσιών, νεαοές σ-νήθως τώ-/ τελευτα'ιων τάξεων τού σχο- λείου, γύριζάν στά οττίτια τραγου ν, ττ«.λοϋα·ε .μέρος έκ τής με δντας τόν λάζαρον: τού καϊ ετσι οί μέτοχοι ηϋ-! Σήμερα στήν Παιλαιστίνη και ό καθένας δμως με τό ττο, στήν ττόλι Βηθονία τής συμ.μιετοχής του, συμ-' Μάρθα κλαί·ει καΐ Μαρία μέ τό όττοίον ήτο ή άττολα ΚλαΤνε γιά τόν αδελφόν τους 6Πτου καθώς καΐ ή συμιμετσχη τόν γλυκόν καΐ καιρ'διακόν τους α εξοδα συντηρήσεως τού μύ- ώ αι/ ήσουν δώ Χοι ότε μας λου»· ι δέν θ' άττέθνησκ· ό αδελφάς μας ------------ ' Μά καϊ τώρα αν θελήσεις «Στό μέσον σχεδον τών τριώ^ είιμπορεΐς ν" άνα>στήσης:».
45Οον
Εϊτταιμιε στήν τηερασιμένη συνΐ-'
χεια, ττώς οί Σιμνρνιοΐ ττού πήρα"!
μέρος —όν άγώνα τής έ&νική
άνβξαιρτηιο-ίας, μή μττορώντσς π.α
νά γυρίισουν σττν ττατρίδσ τού",
ζήτη,σαν νά τούς τταριαχωρηθή έ¬
να κομΐμάτι γής, στόν Ίσθμό τής
Καρίνθου, γιιά νά χτ.ίσουν έκεί τή
Νιέα Σμύιρνη καί νά έγκαΓοστα
θούν μέ τίς «φαμίλλιες» τους σ
αυτή.
Θεωρού,μιε σκόπΠιμο πρΐν ττροχω
ρήσιθΜμι;, νά δη>μοσι,ιεύσου.με έδν,
όλόκληρο τό σχετι.κό ύπόμνημο
τπού ύ—έβαλον στήν έν Τροιζή,·ι
Εθνικήν οχΜέλευσιν, λόγω τού με
γάλου ένοιαφέροντΓος ττού· παροι,
σιάζει. Διαβάστε το:
Πρός
την Εθνικήν Συνέλευσιν
έλεύθεραι Σ.μυρναίοι.
«.Είναι τταρά πάντων όμολογού
,μενον, δτι ή Σμύρνη έχρηιμόπισε [
μία άπό τάς ολίγας πόλεις τής Ι
"Ελλάδος (δική μας ή ύττ.:'
γιράμιμιση), αί όττοίαι συνρισέφε-;
ρον τα μέγιστα είς τήν διατήρη¬
σιν τών φώτων, είς τήν λοιτιή>
'Ελλάδα
ΑΊ τότε έτητόττιοι περιστάσείς
της, άνέδειιξαν πάντοτε την Σ.μύρ'
νην δχι .μόνον Πρωτεύουσα τόιΜν'
των ττληισιοχώρων ττολιιτειών καΐ'
Νήσων, άλλά κα! κοινόν κέντρον δ.
που συνήρ,χοντο δλοι σχεδον οί
τότε τυραννούμενοι των ήδη έλει; Ι
θέρων μερών άμογεινεΐς καΐ δπου |
εϋιριισκον άσυλον κατά τοΰ διωγ-
μού, καθώς καΐ όλας τάς λοιπάς
άνέσΘΐς τού κοι.νωνι.κού βίου καί
τα κσιινά καΐ τα ανωτέρα Σχολειό
«αί τα Νοσοκοιμεΐα καί ή έσωτερ1
κή ΠολΐΦ,ική αύτονομιία καΐ δλα
τα λοιπά έντότπα τπρονόμια ήσαν
άνεξαιιρέτω.ς άνοιιγιμένα είς τπάντα
όμογενή ώστε (τπρέτπει καθ είς νά
τό κηρύξη αί έξωθεν ερχόμενοι ό-
ττΐλάιμβανσν τα δι%αιώματα ττις
γονειθλίου ημών Γής μέ περισσο¬
τέραν έκτασιν, τπαρ' δση^ν άπελάμ
βοονον οί αύτόχθον£.ς· έκ'εΐ και ό
Πελοτταννήοιιος, έκ'εΐ καΐ ό Άκαρ
νάν καΐ ό Άβηιναΐος καΐ ό ©εττα-
λός, έκεΐ καΐ ό Κρής, έκεΐ καΐ, ό
ΑίιγαΐΌΤΓελαγιτη.ς έλησ,μόνουν τα
δεΐΓνά των καΐ εύρισκε καθ" είς νε¬
ον τόττον γεννήοηεως καθ' 6 ν κα1-
ρόν διωκόιμενοι καΐ κατατρεχόμε-
νοι άφηναν τό ττάν είς τήν διαρ-
τταγήν τών τυράννων των. Κσΐ
ταύτα μέν τα τότε.
ΕΤναι δέ έτπισηις γνωστά, δσα
δεΐ'νά έδοκί.μασεν ή ττολυπαθή^
Σιμύρνη, μετά την έναρξιν τοθ
Ελληνιικ,ού αγώνος, οί φόνοι δή-
λαδή, αι δηιμεύσιεις, αι άρπαγαί,
αί ^ αΐχμαλωσίαι καΐ τόσα αλλα
άνεκ.διήιγη'τα κακά, τών οποίων ί-
γινε θέατρον τό τβρττνόν έδαφος
τού γενεθλίου τόττου μας, διά το
όνο,μα τής Πίστεως καΐ τής Πατρι
δος. Άλλά ταύτα ττάντα τα δει-
νά τηρο όφθαλιμών θεμ&νοι οί Σ.μυρ
ναίοι, αφήκαν οί πλεΐστοι έξ αυ¬
τών καί κτηματα καί ττεριουσίαν
'καΐ δλα τα λοιπτά άγαθά τού το
που των καΐΐ έτιρεξαν ευχαρίστως
είς τα ηδη ελευθέρα μέρη τής
"Ελλάδος διά νά σιυναγωνισθώο ·
είς τούτον τόν κοινόν καΐ 'Ιερόν
άγώνα, μέ την τπεττοίθησιν, δτι δ
ΤΓου καΐ αύτοι σ'ι όμογενείς αυτών,
έκεΐ καΐ ή Πατρίς. Διά τούτο σ^,ι
τελέσαντιες καΐ σνντελούντες τό
ύττέο δύναμιν, ούτ€ ζωής φείδονται
ούτΐε χρηιμάτων, οϋτε άγώνω-
πρός έκττλήρωσιιιν των» ττιρός τή.
κοινήν Πατρίιδα χρεών, άλλά και
τπρός συμιμέθεξιν τών κσρττών ττίς
Ελευθερίας, Αύτοναμίας καΐ Α-
νεξαρτησίας· καΐ οί μέν στρατεύ-
σιιμοι δέν άτΓθλεΗΓουσιν άττό ττο-
λέ,μους, άλλοι δέ συνεισψέρουσι
τΓαντοιοτιρόττως το κατά δύναιμιν
και ύ ττ έ ρ (δι»<ή μας ή ΰττο- γράιμιμιση) δύναμιν χρη.ματικώ', καϊ ττροσωτΓΐικώς είς τάς ανάγκας τής Παττ.ρί'δος. Μέ ταύτας τάς αρχάς έμφαν.- ζόμενοι σήμερον καί ημείς οί ϋ- ΤΓθγεγραμΐαιένο.ι έλεΰβεροι Σμυο- ■ναϊο·, έκζητούντ£<; παρά τής '£- θνικής Συνελεύσεως τό νά τταρε1- σάξωμειν τόν ■Αντητρόσωττόν ,μας διά νά ήμπτορούμίν καΐ ημείς καθ δ "Έλληνες και έλεύθεροι, νά άνα φανώμιεν γνήσιοι μέτοχοι των α¬ γαθών τής Αύτονοιμίας. Άλλά διά νά .μή.ν έπιβαρύνωμεν τό Εθνικόν Ταμείον, είμεθα έτοιμοι νά κάμω¬ μεν έξ ίδίων μας τα άναγκαία ►- ξοδα τοΰ Παραιστάτου μας. 'Ετγϊ δή δέ καΐ διά τάς π.ρορρηδείσσ' π-εοισιτάσ·6·ς μας βιοοζάμεθα νά ΕΪ μ,εθα τήδε κακείαθε διεστταρμί- νοι, χωρΐς νά εχωμεν άκόιμη ι ά παν σταθεράς κατο'ικίας διά τού το παροκαιλοθιμιεν την Σεβαστην ταύτην Όμήγυιριν καΐ 6ι' αυτής τό Πανελλήνιον, νά μάς προσδΐι ρίιση μέρος έκ τών ήδη ελευθέρα τής Ελλάδος, διά νά ήμιπορώμΓ ίνοΰμιπνοι καιΐ κατο.ικοΰντες εν καΐ τόν αυτόν τόπον, νά συνάξω- μεν τάς διασ.<αρ~ΐισ<μβνας οικογε¬ νείας μας, ττολυτττληθεΐς οΰσας καΐ ούτω κατασταθέντες είς τό¬ πον σταθςιοάς κατοικίας νά δυ''η- θώμεν νά ττιράττω,μεν συστηιματι- ,κώτιερον τα ττιρος την Πατρίδα ίε- ρά χιρέη. Είμεθα τηεττε'σ,μιένοι δτι καθως άλλοτε τπρός τούς άναξιοτταθούν τας άδελφούς ημών ΨαρριανούΕ ούτω καΐ σήμερον πρός ημάς δέν θέλει αρνηθή τό "Εθνος τη. δ'καίαν ταύτην αίτησιν Δέν λαι βάνε: την Εθνικήν Συνέλευσιν, δ- τΐ! τό τοιούτον είναι έργον πατρ - ωτιικόν καΐ ΠολΐΓτικόν, έττειδή δι Ί των τοιούτων μέσω·/ σννάτττ?ι τάς δυνάμεις τού "Εθνους. Δεν εΐνα ^τί6α'·θί δΚαιον ή "Ελλάς νά άφή σ.η τα γνήσια τέκνα της (Σ.Τ στήν έποχή μας μάς είπαν του; κόστΓθιρους) νά περΐφέρωντα. ί' ΚΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τοϋ Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σας παρουσιάζομε δρισμένα γεγονώτο άπτή «Μεγάλΐι Φωτια>, .τού
ας χά ίστόρισαν αύτό.ττες μάρτν ρες.
17ον
8.-ΠΑΝΟΣ ΚΛΚΝΑΒΑΤΟΣ
Τδ 'Ελληνι*6 Άβτονομικο Μυθιστόρημ*
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΫΛΙΠΕΣ
Τί)ς ΑΓΡΑΙ1 Ν. ΔΡΟΣΟΪ
60 ή στό λόρδο ΜακΚήννανΙ Έθύ
"Επεοα πόνω τού, χαρά κα'ι δ6 φτοϊς. Δέν μέ είδοποίησες πιό μπρο
ιΐ ιπ Λ/πι/λιτ<λι ·Λ.,~ ΙΛ· ί.....·.___ __ ±_ ■ κρυα άνακατωμένα. Μ" άγκάλιασε ι πτά! · ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ θεν καχεΐθεν, έν ώ δίδονσα τόπον ■καταικίας ειίς αϋτά, δύναται κσί τάς 'Εθν.ικάς Προσόδαυς νά αυξή¬ ση καΐ τα στρατολσγίας καΐ τή.» γεωργίαν καΐ τάς τέχνας καΐ διλα τα λο.τπά νά βοηθήση, ώστε έά'. δέν δυνηθή νά άπελευθερώστι τή · Γήν τινός ' Επαρχίας, τουλάχ.- στον νά τπειρισυνάξη τοΰς έΐταρ- χιώτας, οίτινες ττολιίζουσι την {■ τταρχίαν. Ταύτα έκθέτοντες, ελπίζομεν ςχ διατάκτως, δτι θέλομεν έπιτνχςι τής δικαίας ημών αϊτήσεως, έφ' ώ διωρίσαμεν την παρούσαν ή· .μών έΐττιτροττήν σνγ,οεΐ'μένην τταρά ( των ήμετέρων συιμπατριωτών και Ι πολιτών, Κυρίων Παύλου Παρα-' σι.<ευά καΐ Στα>ρίδωνος Σκούφου
(Σ.Σ. ττρόκεκται ττί^Ι τού άδελ-
φού τού Γεωργ ίου Σκούφου, ττε-
θερού τού σνγγραφέως Δτ>μ. Κο
ρομηλά ττού δΐΕτέλεσε τρείς ψο-
ρές Δήιμαρχος "Αθηναίων), ο'ι 6-
τροΐοι δύναται καί διά ζώσης 9ω
νής νά τπαρρησ·ιά<τωσι ττρός τή·' Σεβαστήν ταύτην όμήγυριν τα 6ί καια καί τάς ευχαριστίας μας, έχοντες τπειρ'ι παντός την άπό μέ- ροκς μας πληρεξουσιότητα, ένώ η¬ μείς Ιδιαιιτέρως εύγνωμονοΰντε·; ττρός ενα έκαστον των Πληρεξου σ-ίων τής τταρούσης Έθνικής Συν ελεύσεως, θέλομεν έγχαράξει τα όνό,ματά των είς τάς πλάκας τής καρδίας ημών. 'Υποοτν,μιειούμεθα μέ τό ΤΓροσή- κον σέβας, ("Επονται αί ύττογραφαί των έν Ναυττλίω καί έν Αθήναις Σμυρ νσίων, 283 τόν άραθμόν)». Ή Συνέλευση εκανε δεκτό τό αίτΓιμα των Σμυρναίων, όπως καΐ άργότειρα ό Κο—αδίστριας, μά ή Νιέα Σμύρνη δέν χτί'θτηικε γιαττΐ ο Σουλτάν Μαχμοϋτ ό Β' τταρε- χώρηια-ε γβν,κή άμνηστεία, στοΰς λοίδόντας μέρος σττήν ΈτΓανάστα- ση ραγιάδες τής Τουρχίας κα'ι ο! Σμυιρνιοί γύρισαν σττήν γενέτειρα τους. ΟΊ μιιικ,ρασιάτες τπροσψέρανε ττολΐλά στόν άγώνα γιά την άττε- λευθέρωση τής "Ελλάδος κατά τό 1821, καΐ σέ χιρήιμα καΐ σέ πολε- μΐ'κό ϋλιικό καΐ σέ αΐμα. "Ωστόσο ττοτέ καΐ κανείς τους δέν ζήτησε νά άμεΐ'φθή άτττό τό έλληνΐικό Κρά τος, γιά τίς θυσίες καΐ ύπιη,ρεσί- ες τού, όπως κάνανε οί άλλοι άγω νιστές, κοτζαιμτΓάσηοες, νοικοκυ- ιραΐοι καΐ μερΐ'κοΐ άγωνιο-τές, τής Πελοποννήσου καΐ των νήσω.", τπυϋ φτάσανε γιά νά επιτύχουν τις διιεκ'διικήΊσος τους, νά ξεσηκώ- σουν τούς "Ελληνες σέ τριίτο έμ- φύλιο στταραγμό καΐ νά σκοτώ- σουν τόν ΚαττοδίΓστίρια. Μά αύ- τά συινιέβηισαν δλα, μετά την έττο χή ττού βρισικόμαστε στό μυθιστό ,ρτμια καΐ εΤ· οοι κι έΐξω άττό τό θε ιμα μας. ©ΐιλήοταμιε νά δόσουμε 'μιά συνοτττική ϊστορία τής Σμύρ¬ νης, ώς τό 1826 καΐ ξέρουμε πώς στήν ΊΓεριγιραΐφή τής Ιστορία τής αίώνιας αυτής ττόλΓ}ς, άψήσαμε ττοίλλά κενά, ένώ σέ άλλοος το- μιεΐς ~,3ο;χωρή,σιαμε πκρισσόίτειρο, δττως στό θάμα τής προσπαθείας των Σμυιρναίων άγωνπστόν', νά έγ κατασταθαύν μάνιιμα στήν 'Ελλά- δα, Ίδρύοντας μιά καιυούργια, Σμύρνη, την Νέα Σμύρνη, πού άρχίζει αττό τό 1827 καΐ φθά»'<:ι ώς τό 1829 ττού τελιιχά ένεκρίβ.ι άττό τόν Καττοδίστ,ρια ή ϊδρυσή τηις. Αύτό έγιινε γιά νά όλοκλη- ρώθΌυιμε τό θέμα. "Εχοαμε στή^ διαθέση μας πλούσιο, ύλικό άπτό τό όττοίο ιμτποιρούσαιμε νά αντλή· σουιμε στοΐ,χεία γιά νά δάσουμί: πλήρη την Ίστορία τής Σιμύρνης. Ώστόσο δέν τό κάναμε γιατΐ θσ εττοϊΤΓΕ στήν ττερι~τωση αυτή νά βυισιάσουιμε τηερισαότειρο χώρο ε^ βάρος τής έξιελίξίως τής Ίστορίτ μας, ττού την δικόψαμε καΐ ττρέ ττει νά την συνεχίσουιμε. (Συνεχίζετται) Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ» Έκυκλοφόρησε τό τεΰχος Δε- κεμβρ'ου τοϋ περιοδικοϋ «Ό Κό- σμος τής 'Ελληνίδος» Άπό τα περιεχόμενα: «Χριστός έ£ ούρανών άπαντήσατε» τής κ Άγλ. Μπίμπη- Παπασπυροπούλου, «Στούα δρό- μους τής έόοχής μας» τής δ.! Βασ. Γρί6α, «Είναι τα Οιβλία Εε- περασμένα;» τής δ. Κατ. Άδαμ-| τΖίλογλου, «Τό πσιχνίδι καί ή ίοτο ρία τού» τής δ. Ελένης Πατερά- κη, «Άπό τα έργα άγάπης» τής κ. Κ Σπηλιωτακοπούλου, «Δομή- νικος Θεοτοκόπουλος» τής Μ. Κρι κελλή κ. ά. '■— Η ΓΎΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΑ Καί, τώρα ττού έμαθε πώς τόν εΤ- ΤΕΣΣΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΗΓΕ χαινε τπάσει ξτ,ρεξε εύτύς ΣΤΗ ΜΥΤΙΑΗΝΗ . λη τό άχτι'του. ..„._.. ΕΤχε βγή ή διαταγή «τα γυ- ] >Στό δ,καστήριο δμως έλαχε μέσΓ) μου
ϊΐκότταιδα καΐ οί Λλικιωυένοι νά «Λ ίννΑηΓιν: κπΐ ?νίο καλο! φιλοι _ »ρι
κι' αύτός ουγκινημένος.
- Ρόλαντ. . . Ρόλαντ. . .
Χαμογέλασε νευριασμένα.
— Άν τόΕερα θά σοϋλεγα νά
Δέν μΠΟροϋσα ν άρθρώσω άλλΠ μην κάνεις ούτε 6ήμα άπ' τό' Εενο
Ε Σή β !
&^αλέΕη. Σήκωσε τη βαλίτσα κι' έβα'δοχείο! — Μέ κύτταΕε κατύματα.
λε τ' 5λλο χέρι τού γύρω άπ' τη — Προσπαθήσανε νά αέ φυγαδέ-
Εφευγες χωρΐς τήν αδεία
κοριτσάκι μου.
γή γ ] >Σό δ,ασήρο μς μέσΓ)
ναικότταιδα καί οί ήλικιωμενοι νά ι νά 6ρεθούνε καί δύο καλο! φιλοι _ ι ορ
Φύγουνε^ άτττή Σμύρνη μέ πλεού-| τού άντρός σου, Τουρ<οκιρητικοί. ] ·Η φων'ή του νεμ5τΠ στοργη, ■μενο, εϊδάλλως θά τούς στείλου- Αύτοι ξεύρανε καλά την ύττόθεση μοϋ θύμισε τό μεγάλο μου άδερφό! νέ μέσ· στήν Ανατολή». Γιά τε-' έτούτη ,μέ τό κοομηλήσιο κρέας , τόν ακολούθησα κλαίγοντας καί γε λιευταια μερά τού φΛίγιού εΤχε ό Τήνιε ξεσκΕττάζουτ^ στούς δικα- λώνταο Λέ ,,· ένοια7ε νιά τόν κο ι . " --ι-— .^—- — - —— - - -—ϊ— — — « ^ / ν^ ν ι μ^ι *4ΐ-# μ τ#ννι^ιΐι,τ* τ ιν« ι ^ ψ γχ^ ριοβι ό διοι·κητιής τού Στρατού ] στές, κ' έτσι. άττοιδείχΛται, ττώς συ0 που έ κύττα2ε περίεργα. Εί- Μ-,-ντί» ^ τλλιο.- '7^ηΣε 0 Τούρχος κατηγοροΰσε τάν αν-' χα έναν προστάτη δίπλα μου. Δε τττε.μ. τό 1922. ψουν. τής άστυνομίας! Χωρ'ις νά ^ερω τί Ξηιμιέ,ρωσε ή ρέρα έτούτη μέ τή σκόλη των Χρισπιαινών «τής Ά- γίας Σοφίας καί των τριών θυγα- τέ,ρων της, Πίστεως, 'Ελπίδος κα· Άά Σ '. Ι ποτα! . . . Τα είχα χάσει. — Μά ό άνθρωπακος. . . — Δέν εχεις καμμιά σχέση μέ τήν Σκώτλαντ Γυάρνι Ι Είναι ντε τέκτιβ τού Εενοδοχείου! . . . τρα σου ψέματσ άττό έκδίκηση. ι φοβόμουνα τίποτα πιά! Ι Φτάσαμε στό Λονδϊνο. Ή γκρί- Ήτανε μιά υττοστήριξη άττο ευγ-1 Βγήκαμε στό ϋπαιθρο. Τό κρύο Ζα Μόρρις μάς περίμενε. "Ενοιω νωμοσύνη τους, γιατί καί ό άντρας -ταν ύνυπ^φορο μ εσφιξε πιό ' θα τήν έΕάντληση σέ κάθε μόριο τής σου, έττί 'Ελληπ»ιικής Κατσχής, που ΠροσϊατευτΊΚά πανω του. Ι ϋπαρΕής μου. Μοναδικό μου δνει αύτοί κατηγορηθήκανιε άδιχα, ττώς _ Να πάρ. ή εύχ|1 £εχασα πώ(;! ρο ενα ^εοτό κρεββάτι Ι Τό 6ρή- Άγό—ης». Σημαοιακιά μερά, ττού σκοτώσανε 'Ελληνες εΤχε τταρου- εϊμαστε δέν θά τηνέ ξεχάσωμιε γιατί, μ;. ' ' Γ -*- - — τό δ'ώξ'.μο καί τοΰ τελευταίου " ληνα πολίτη άτττά χώματά της, ή ψυ·χομαχούαα 'Ελληνιικιά Σμύρινη &*. την τελευταία της ττνοή. λ εμ ή βόρειο Ίρλανδία! είπε1 κα στό σπίτι τοϋ Ρόλαντ. Ή ατορ σιαοτή στό δικαστήοιο καί^ τούς σ|γα γ|Κη μπτερα του με περιποιήθηκε ύτΓοστήριξε. Κ' έτσΐι τούς εσωσε | -Ανεβάκαμε τη σκάλα τ' αερο πολύ. Έφαγα μιά Ζεοτή σούπα. τή ζωή. Πράμα, πού τό νέ τώρα και στούς δικαστες. πλάνου, όσο πιό γρήγορα μπορουί Ήπια κάμποσα φλυτΖάνια καυτό σΤη θεση μου κ|. ε τοαι καί ΚΟιμήθηκα. Οί κατεδασμέ ης ή. αύτό Λο.τΓΟν τον τρόττο άθωώθη^ χόνταςτόρόλαντ καθισμένο πλάϋ νες κουρτίνες κιή άπόλυτηήσϋ Ι α τελ^τα,α τπα καραο,α, ξ»- ό άντρας σου. ΟΙ δυό αύτοί ευγ- μου εν0|ωθα τήν Ι ΐΛα ατττον αττοδβλοι—ο διωχμε- γώμονες δέν σταματήσανε ως αυ ^ , ξ ρς μου εν0|ω ατττον αττοδβλοι—ο διωχμε- , γνώμονες δέν σταματήσανε ως αυ γυρ.2εΐ νονν κοσμο, ξβκ,νουοτανε άτττη τού τ~ρά σκεφτήκανε τώρα να έ χ(α μοΰ δώοανε τήν εντυπωοπ τής βαθειας νυχτας. ^ ρ φή Το0 έ,ηγήθηκα τ^ν αρρωστε.ο! ΐύπνησα. Άναψα τό φώς δίπλα Και η Ευαγγελια με τα τονέ ,μτΓαρχάροΐΛτε κρυφά, νά φυ- μου με λεπτομέρειες Μ· άκουγε' μΟυ. Γιά μιά στ.γμή δέν ήΕερα ποϋ ττα,ο,ατης μπηκε: σ' εν<ι απο αΰ- γη γ,ά την "Ελλάδα γιά να μΐ Αόίι συνκινημενος. ^τε κυτ Ορισκόμουνα. Συνήρθα. Σηκώθηκα ττου ητανε^ έλλ^,κο. ττομείνη έκεΐ αίχμάλωτος. Γ.αυτο, τα& στό 0Τ(. οέ ντα<; Π και 6γήκα οτό μ1κρό διάδρομο, πού Το κσρςτδ, εψερ- τους ττροσφ,- τού δώσανε ενο,ε Τσερκέζο Φ.λ*λ τα Λ οα τ0 υπολοιπο ΟΠ1ΤΙ άπ- τα ρφ ο γες στη Μυτιλη- κα. τοτες η μόν λΐ>να ^ τονε, π,ροστατεύη στο τ· αε λάνου ποϋπαιρνει σιγά Οπνοδωμάτ,α. Άπέναντί μου ή πόρ
να αυτή με τα τταιθια τη.ς ετρεξε δ,ρόμο καί νά τονε τταη στο Κο- _..Α _Α .,___ _____- ί:α....... __..... Α____Α .^,
νά βρή τόν κουν,άδο της, τόν ά- κάρ—γιαλί (άκιριανό θαλασσινα
δερφό ού άρό ά 1 ά1 ά ή Σύ) Κ' έ
ης, άργα (ρ
δερφό τού άντρός της, γιά ν1 ά-1 -ροάστειο τής Σμύρνης). Κ' έ-
ΤΓοκουμτΐ'ίση κο^τά του καί νά έχΓ κ>εΤ, νά τονε βάλη σέ μ«ά βάρκα,
ετσι κάτΓθΐα ΰποστήρηξη. Μά, νά μττή κ' έκεϊνας μέσα, καί νά
καί αύτάς ό καηιμένος εΤχε ερθ^· ττερι,μιένουνε κοντά στήν άκρογια-
πρόσφυγας οττή Μυτλήνη προτοϋ λιά ώσττου νά ερθη καΐκι σταλιμί'
μττοΰνε οί Τσΐέτΐς στή Σμύρνη. ! νο άτττούς Τδιους. Ότπότες ττιά.
- σιγά, τό ϋψος τού.
τα τοΰ λίβινγκ - ρούμ άνοιχτή. Ή
Λύσαμε τίς ίώνες ασφαλεΐαα κυρία Λόγκγουντ, καθισυένη μπρο
ΕΤχε καί μιεγάλη φαιμελιά. Δέ.·
•μπτορουαιε λσιττόν σέ τίποτα νά
τήινιε βοηθήση. Κ' ετσι έ,οείνη, ά-
"ελπισιμένη πήγε καί άττοκουιμ'ΐτη
ότε στήν άττοθήκ,ηι ενός έργοστα-
σίου, πού έβγαζε σαττούνια, Ό
νοΰς της δμως ήτανζ ττάντα ο—ό
τταράθυρο έκείνο τής φυίλακής πού
τα κιάγγελά τού ό άντρας της τα
κρατοΰσε σφΐχτά ,μέ τα ουό τού
χείρα κ' έχωνε άνάμιεσα τή μού
ρη τού νά τής φωνάζη: «Ά/τε,
Εύαγγελία, ττάρε τα τταιδιά καί
φύγε 'ΕλττΊ'δες δέν ύτηάρχουνε».
4.— ΚΑΡΑΒΙΑ"ΜΕ ΑΙΧΜΑΛΩ-
ΤΟΥΣ ΦΤΑΝΟΥΝΕ ΣΤΗ Μν-
ΤΙΛΗΝΗ.
Πέρασε ό βαρύ·; καΐί δύσκολος
χεΐ'μώνας καί ήρβε τό καλοκαΐρι
τοϋ 1923 μιέ τίς έλττίδες τής άν·
τα'λαγής των αΐχμαλώτων. Τε-
λευταΐο δεκαήμερο τού Άπρίλη.
Μεγάλη βδομάδα καί στίς 26 τού
μην,,χ ή Ασ,μτρρή. Καράβια γεμά-
τα αίχμαλώτους "Ελληνες ξεκι-
Σ,μύρνη γιά νά
'Ελλάδα.
νούοπανε άηττή
τούς ψέροιυνε
Τέτοια καιράβια φτάξατ/ε κοί
στή ΜυτιΙλή,νη. Καί τότες στήν ττα
ραλία της τπρόσφυγες καί ντόττι»!
,μέ λαχτάρα νά δοΰνε, άν
ήρθε καί ό δΐ'κός τους πού τόΐν
εϊχαινε κρατήσ-ϋ έ<εΐ στή Μικρά Άσία. "Η, τουλάχιστον να μα- θουνιε άτΓτούς έρχόιμενοι/ς, τί γί- νεται αϋτός. Καί αί αίχμάλωτοι κθΜρελιασ,μόνοι κορμί και ψυ.χη, καθώς ττατούσαινε τό ποδάρι στο τραφΐκό "Ελληινιικό χώμα, λυγίζανε τό γόνατο νά καθήοιουιν κατάχαμα οτήτ/ τπαραλία, μέ συγκίνηση, καί άδηιμονία, μήηττως ερθη κανένας δ'- κός τοι·ς καί τούς τΓαοραλάβη. Μα καί ή Εύαγγελία έτρειχε μέ τα τέσσαρα ττα οιά της στήν παρα- λια, νά μάθι, άν ήρθε καί ό ά" τ,ρας της, γιατ! εΤχε μεγάλη έλ- ττίδα στό Θεό, ττώς θά γύριζε Γε λάστηκιε δ,μως γιατί ή έλπίδα της αυτή δέν βγήκε άληιθιανή: 5— ΕΝΑΣ ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΖΕΙ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ & ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΝΤΡΟΙ ΤΗΣ. ΆτΓτούς αίχμαΐλώτους, ττού ήρ- θανε μέ τα καράβ,α στή Μι/τιλη- νη, ήταινϊ καί ενας ττού τής έφ£"· νέ τό θλΐιβερό ιμαντατο γιά τον άντρα τη·ς Αύτός λο'πδν, εν ι ττ,ρωΐ, πάει στή σαττουνοαποθήκη κα'ι τή^ε βρίσχει. «"Εχω τταραν- νά τονέ μτραρκαρήση γιά νά ψύ- »Φτάξανε κι' οί δυό τους στό Κοκάρ -— γιαλί, μττήκανε στή βαρ κα καί, ττεριμιένονΓτας τό καΐκι, το ρίξανε στό ψάρεμα. 'Εκείνη την ώρα, ττβρινοΰο-ε άττοκιεΐ ενας Τά- ταρηις (ταχυδρόμος) καί τούς ά- ρωτά, τ! γυ,ρεύουνε αυτού. Τότες ό άντρας σου τού λέει. «Ήρθαμε έδώ γιά }ά ττιάσωμε κανένα ψα- ρι νά φάμε». Μά, βρέθήκε μττόσΐ κος καί τού Ίστόρισε τα βάσανά τού, τό, πώς τονε κατηγορήσα^ άδικα πώς εΤχε οτκοτώσίιι Τούρ¬ κους, άλλά 6ρεθή,<αίνε καλο! άν- θρώττοι, ττού άτΓθδείξανε πώς ή .κατηιγαρία ήτανε ψεύτικια, κ' έτο άθωώθηκί σήιμερα τό ττρωί. »Ό Τάταρης δμως ϋττοψιάοτη- κιε, ττώς ό άντρας σου θά εΤνα πραγματικώς φονιάς. Δέν τοΰ λί.- ει τίτηοτα, τταρά φεύγει κα! ττα'. Τσια στό Κονάκι (Διοικητήριο) καί ειδοποιεί ττώς στό τάδε μέρος καιττοιος Γκ.ιαούρης φονιάς, ττου τηνέ γλύτωσιε άτττό στρατοδικε'ιο εΤναι .μιέσα σέ μιά βάρκα κα! σί- γσυρα θά ττειρΐιμένη κανένα μεγ: ■ λο τολεούμ3νο γιά νά μτταρκαρρ- ση κα! νά φύη. Εύτύς λοιποί/, ξ-'- κινάει ενα ά—άστττοχημα καί ττρο- φταί'νει νά τηιάση τόν αντρα σου μέσ' στή βάρικα, ένώ άπό φαινότανε νά (Ερχεται ένα καΐκι. »Τονέ ξαναΐδικάζουνε τώρα σέ άλλο στρατοδιικεϊο, στό 15 πού καί σ' έτούτο τταροιυσΊάζεται ο ΐδ,'ος ό Τούρκιος γ'ά νά βγάλη τό άχτι. ΤοΜε κατη,γορά, ττώς σκότω σε Τούρκους κα! τονέ καταδικα- ζουνε στή κιρβμάλα. Στήν αί κιρβμάλες στη'μιένες στήν πιλα- τεΐα τού Κονακιοΰ ττίρι μέναΐ>/ε
τούς μελλοθάνατοος Ρωμνιούς
Την τταραιμονή λοιττόν τού θανο.-
τά, τού ξυρίισανε μαλλιά, μουστα
κια κα! φρύδ'α κα!, άνήιμερα, ττριν
ξηιμβρώση, τού βάλανε τήν άσττρη
ττοιυκαμιίσα τού ,μιελλοθάνατου, τού
κρεμάοανε ό,μττρός στό λαιιμό έ"α
χαρτάνι μέ γραμμΐτνη άττάνω τή.·
καταδίκη τού κα: τονε πήγα«ε ά-
ττα<άτ" άτττήν κιρβμάλα. Την ώρ£ λο.ττόν ττού τοϋ ττειρνούσανε τή θηλ'ά τού στκοινιοΰ γύρω άπτο λαιιμό, τούς λέει «δέν λυττάστε τα τταιδιά μου καί τή γυναι'.κα μου,» κ' εΚλαιγε. 'Εκεΐνος δμως πού ί- κανε τό δτ>μιο, έφειρε εύτύς μύ
Λοαιρέκλα και τοΰ λέει ν' άνεοή, ά
καί τότε τό θυμήθηκα.
-^ Έμχεσαι στόν Καναδό;
Μέ κύτταΕε χαμογελώντας.
— Όχι Οϋτε ού πάς! . . .
Έσκασε στά γέλια καθώς είδε
τήν έκπληΕη χαραγμένη σία πρό
σωπό μου.
— ΓυρίΖουμε στό Λονδίνο! "Ε
κανες, βλέπεις, ένα μεγάλο λάθοςτ
— Ή είρωνία φόνηκε στά μάτια
του. Πήρε ϋφος προσποιητά υποτι
μητικό. — Δέ μπορεϊς νά φύγεις
άπ' τήν Αγγλία χωρίς ν' άποχαι
ρετήσεις, τουλάχιστον, τόν. . .
Πέτρο).
Ένοιωσα τό αίμα νά Ούφει ό
λόκληρο τό πρόσωπό μου.
— "Ηθελα πολύ νά τόν δώ, άλ
λά. . .
— ... ύλλύ προτίμησες νά φύ
γεις κρυφά! ...
— Κρυφά, άπόρησα. Κάθε δλ
λο Ό άνθρωπακος σου μοϋδωοε δέ
κα λεπτά καιρό νά έτοιμάσω τή
στά στό τέάκι, μοϋ χαμογέλασε.
— Πήγα,ινε στό κρεβδάτι αου.
Θά σοϋ φέρω τό πρωινό οου!
■£φαγα μ' όρεΕη τα βραστά αύ
γά καί τής βουτυρωμένεο φρυνα-
νιές. "Ενοιωθα πολύ καλλίτερα.
Μουντό τό κάτασπρο φως μπήκε
άπ τίς γρίλιες, πού ΰνοιΕε ή κυοία
Λόγκγουντ. Μοΰ θύμισε, άμέσως.
πώς εϊχε περάσει άκόμα μιά μερά!
Γέλασα όταν τόμαθα: Είχα κοιμη
θεϊ δεκάΕη όλόκληρες ώρες! . . .
' Υστερα άπό ένα 2εστά μπάνιο.
γύρισα πάλι στό κρεββάτι Δέν δρ
γησα νά Εανακοιμηθώ' Ξύπνηοα χω
ρίς πιά διαθέση ϋπνου. Εϊχε βρα
δυάσει. "Αναψα τό φώς καί σηκώ
θηκα άμέσως. Ή ρόμπα μου, όπως
την είχα άφήσει ριγμένη πάνω
στήν πολυθρόνα. Τή φόρεσα κι' ά
νοιΕα τήν πόρτα Περασα τα λί·
βινγκ - ρούμ, πού φωτιΖότανε μό
νο άπ' τό τΖάκι. Προσανατολίστη-
κα άπ' τή φωνή τοΰ Ρόλαντ. Έρ
χόταν άπ' τή μεγάλη φωτισμένη
κουΣίνα.
Οαλίτσα μου' Δέν πρόφταινα ν' ά ηα"ώλοΛάο γέήαχήϋ, αάανέοίέ δδ
ποχαιρετήσω κανένα. Οϋτε ένα τη νΕωόάεδά έάείεέάόή
λεφώνημα νά κάνω στή μητερα σου Συνεχίζεται
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ
(Έττιμέλεια: ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ)
Σέ μιά λαική έΕέγερσι ό λαός Θαλή, πού ήταν ενας άπό τούς έ
εϊχε πετροβολήσει ένα άγαλμα τοϋ πτά σοφούς τής άρχαίας Έλλά-
Μ. Κωνσταντίνου καί τού είχε πά δος, τόν ρώτησε: «Ποία είναι κατά
ραμορφώοει το πρόσωπο. Οί αύλι! τήν γνώμη σου ή πιό πιστή σύντρο
κοί του τότε τού συνέστησαν νά
προβή σέ παραδειγματική καί οκλη
ρή τιμωρια των πρωταιτιων
— «Δεν
ύπάρχει ποινή ίσάΕια μέ τό εγκλη
μαμα πού διέπραΕαν αύτοι οί άν
θρωποι, τολμώντας νά λιθοβολή-
σουν τό σεπτό σου πρόσωπο», τοϋ
είπαν. —«Μά τί λέτε έκεΐ», έκα
νέ ό Μ. Κωνσταντίνος φέρνοντας
συγχρόνως τα δάχτυλά του στο
πρόσωπό του. « Εγώ δέν νοιώθω
καμμιά πληγή στό πρόοωπό του».
Και συγχώρεσε τούς ύποδίκους.
Λ
«ΚαλοτυχίΖω τό σπίτι, ηού ή
περιουσ.α του, όταν άποκτάται δέν
ουνοδεύεται άπό τήν άδικία, όταν
φυλλάγεται δέν τήν πε;ριβάλλει φθό
νος κι' όταν Εοδεύεται δέν τήν
άκολουθεϊ ή μεταμέλεια»
ΣΟΛΩΝ
φός τού άνθρώπου;» —«Ή έλπιδα,
«ατί αυτή κι' ολα τ' άλλα νά χα
θοϋν, μένει στόν εύσεβή άνθρω
πό», άποκρίθηκε ό Θαλής. —«Καί
πιό είναι τό εύκολώτερο πραγμα;»,
τόν ρώτησε πάλι ό σοφιστής. — «Τό
νά δίνη κανείς συμβουλές».
Ό φιλόσοφος Κάντιος λέγει:
«Ό άστερόεις ουρανός υπεράνω
μας καί ό έμφυτος ηθικάς νόμος,
νά δυό πράγματα πού γεμίΖουν παν
τοτε τήν ψυχή μου άπό βαθύτατο
σεβασμό καί έκπληΕι».
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ
γειλιά άτττόν άιτιρα σου τής λέ-1 ττάνω σ' αυτή καί νά σταθή 6ρ9.-
ει, νά σέ βρώ καί νά σού ττώ τα ι ος. Καί ,μόλιις άνέβηκΐ:, τότες '
βάσανά τού καί την άδιικια κατσ-
δίκη τού στήν κρΞιμάλα άτττόν έχ-
θρό». Ή γιιναίικα εύτύς λιγοθύμη-
σε, κ' έ<εΐνος εΤδε κ' έτταθε να Ε συνεφέριηι. «Κάνε κιουράγιο νά μ' ακούση*;, τής λέει, γιατί ή- ταν,ϊ ή τελευταία ταυ έτπθυμία νά τα μάβης κ' έσύ. Κ' έτσι, ή ψυ· χούλα τού έκϊΐ άπάΐνω θά ήσυχώ- οη. Αύτά έδώ, πού θά σού ττώ είναι τα δσα .μοΰ εΐττε ό Τδιος δήμ"ος δίνιει ιμιά άτρότο,μη κλωτσια στήν καρέκλα γιά νά φύγη άπτι', θέση της. Κ' ετσι, τό κορμί του κιρεμΌΐσιμένου βρέθηκε μετίωρο, βάρχ,νε κσι τό σικοινί τού ρ τό λα.μό. Τονε ττνίγει, κ' ή γλώτ σα του βγαίνει όξω. Μά καθώς εϊταΛ μεγαλάσωμος καί λίβέντης, τό σκοινι δέν άντεξε κ' εοπτασε. Τό κορμιί σωριόκπηι<Ε κα-ΐαγης Κι' &μ<χ τπ.ά ξηιμέρωσε, καβωο δπου {ίμουνα κ' έγο. ' ΤΓερνούσανΐ. άττοικεΐ 'Αμερικανο, ό στη ι μαζί τού ψυλακισιμένος. Καί θα σοΰ τα συμττληρώσω .μέ τα δσσ £Τ5α τότες ττού τονε ττήγοΓ/ε στη.' ΑΙ .ΑΚΤΙΝΕΣ» Έκυκλοφόρησε τό τεΰχος Δέ- κεμβρίου τοΰ περιοδικοϋ «Άκτΐ- νεο. Άπό τό περιεχόμνα: »/«Τό πνεϋμα τής κατοχής» τοϋ κ. Ρ. Τουρνιέ, «Τό αϊσθημα τής έλευθε ρΐας είς την άγωγήν» τοϋ κ. 'ρ. Α. Άσπιώτη' «Ίκανότης άγάπης καί δεσμός διερκείας τοΰ κ. Γ. Κοντρώ, «Μαρίας Π. Τσέχωφ: Τα γράμματα πού εγραψα στόν ΰδελ- φό» τοϋ κ. Κ. Βάνια «Νά Εανα- βροϋμε την άρετή τής δυνάμεως» τοϋ κ. Λ Μπαρεστά, «Ίστορικαί σχέσεις τής Ελλάδος καί Ιταλί¬ ας κατά την τελευταίαν έκατονταε τίαν» τού κ. Ν. ΠιΖάνια, «Γράμμα ο' ενα Χριστιανό φοιτητή: Τέθει- κά σε είς φώς Εθνών», τα περιε¬ χόμενα τοΰ τριακοστοϋ πέμπτου τόμου τοϋ έτους 1972 κ. ά. Ή ΕύαγγελΙςχ καθισ.μιέ^η τώρ/χ καταγής άττάνω στ6 οτρώμα καί ,μέ σκυφτί τό κεφώλι δάγκανε τό μοοντήλ, της κ' έκΐλαιγε, ττεριιμβνοντας ν' ά<ούση Κι' έκεΐνος ήρχισε να τής τα Ίστορι'ιζη: >"Οτογ/ μττήκανε ο! Τσέτες στή
Σμύρινη, τότες όργανωθή<ανε πολ λά στιρατοδικεία. Καί, δσους Ρω- πείθΓ/αΰτιες σταθήκανε καί τό κυτ τάζσΜε καί κουνούσαινε κεφάλι. »Αυτά, ττού σού εΐττα γιά τή.- κιρειμάΊλια, τα εΤδα έγ.ώ μκ τα ΐ&ια μου τα μάτια, γιατί έγώ είχα βγή πιά ό—τή φι/λακή. Θά ττήγα1 να κ' έγώ στήν κ.ρεμάλα, μά ύ ©εό·ς έδωσε καί άβωώθηικα. »Έγώ λοιττόν, εΤχα τσαγκαριό στό «Γεραν.ό», κοντά στό τρίστρα το τής "Αγιαις Φωτε'ΐνής. ΚΓ ανά μι&σα στούς τηαραγιούς μου εΤχσ κ' ένα ΤσυρΜΧκι. Τό διώχνανε άττ' δλα τα τσαγκαριά γιατ! δέν δού- Ό Σύλλογος Ποντίων «ΑΡΓΟ- ΝΑΥΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ» μέσα είς τα πλαίσια των έορταστικών Ας προοδεύει ή παιδεΐα, άς ευ έκδηλώοεών του έπί τή συμπληρω ρύνετα, ό κύκλος των φυσικών επι 0£| πεντηκονταετίας οπο το0 εκρι στημών, άς προχώρει όσο κι αν( Ζωμο0 τών Ελλήνων τοΰ Πάντου, θέλη τό άνθρώπινο πνεϋμα. Ουδέ πραγματο|ε; την τρ|την κατα „, ράν εκδήλωο|ν του τήν Κυριακήν 1?ην Δεκεμ6ρίου εε καί ώραν τήν αϊθουσαν τοΰ Φιλολο μέ , τ ΠΑΜΠΟΥΚΗ πμ ποτε θά Εεπεράση τό άστραφτερό καί φεγγοβόλο ϋψος των λόγων τοϋ Ιησοϋ. Γ.ατΐΓ Διότι ή διδα πμ ες τήν αϊθουσαν τοΰ Φι σκαλία τοϋ Ίησου είναι θεια, εί γ)κοϋ Συλλογου .Παρνασοάς ναι ύπερκόσμια καί ούράνια. Δι όμ|λίαν τού κ , τ ΠΑΜΠΟΥΚΗ δασκαλία, πού μόνον ό Ιησούς μπο διευθυντοΰ τής Βιβλιοθήκης τής ροϋσε νά έκφέρη, ακριβώς διότι ήταν Θεος». ΓΚΑΙΤΕ «Άριοτο σπίτι έκεϊνο, πού δέν χρειά2εται τιποτε περιττό καί δέν ατερεϊται τιποτε άναγκαϊο» ΠΙΤΤΑΚΟΣ Άκαδημίας Αθηνών. μνιούς πιιάναινε, ττού τούς θεωρου | λιζυιε κοόλά. Τό καηιμένο, τού λει- σα",ΐ ύτΓΟτΓτους ή ένόχους, σ' αύ- [ ττανε δ^ό δάχτυλα άτττό ζερο τα τούς δικάζανε. Κ' ετσι λοιπον, | τού χέρι. Έγώ δμως τό λυττήθη- τόν άντ.ρα σου, ττού τονέ πιάσοονε κσ. Τό οιυ,μμάζεψα οτό μαγαζ. στήν ττοοκυμαία τής Σ.μύρνης γιά ,αου. 'Εμένα μοΰ εκαινε τή δουλιά ΰποτττο κα! τόνΛε φυλακίσανε, το-' αου κα! τό ττλέρωνα καλά. Τωρα νέ δικάσαν.ε στό ΙΟον στρατοοι- κεΐο. Ό άντρας σου ήτανε τίμι- λοιττόν ττού ήρθαΜί οί Τσέτες στη Σμύρνη κάτι Όβιραΐοι, ττού ττου ος .κα! φΐλότιμος, κα! κακό κα- | λούσατ/ε τταντόφλες στό βράμο τού νενός δέν εΤχε κ&^ει. 'Ωσΐτόσο, κά Άραστά κοντά στή Χάβρα, κα1 ττοιος Τούρχος, ττού τόν ίχ&ρευό- γνωστο! μου, γιά νά κάνουνε έκ· τα/ε, ττήγε κα'ι τονε κατηγάρησε' δούλευση τάχατες στόν Τοΰρκο, ψέματα, πώς έττί "Ελληνικάς Κα- τοχής εΐχε οικοτώσβι Τούρκους. Καιί τόν,Ξ κατη.γόρησε έτσι, άπό έκδίκηση. Γιατί, πή,γαινε μέ τό έτσι θέλω άττόξω άπτό χασαττιό ___! τοΰ άντρός σου κα! άκουμττούσΕ Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΤΌΣ Α. ΓΓΗΓΟΡΙΑΔΗΣ Δέχεται Βηλαρα 7 Πλατ. Άγίου Κωνσταντινο (Όμόνοιχ) 9 - 1 καί 4-8 το μττάγκο τού ,μιέ καμηλήσιο κιρέ άς, νά τό ττουλήση γιά βοδιινό. Κι' ό άντρας σου τάν εδιωχνε, γιαττ1! τό πρόΊμα αύτό χαλνοΰσε τή δουλειά τού χασαττιού, ό Τούρ Ι κος δμως τό κράτησε μέσα τού. μιέ κατηγορήσανε άδικα ττώς σκό τωσα Τούρκιους, έτπ 'ΕΞλληνικής Καταχής. Μέ ττηάσανε λοιπόν καί μ(έ τΓεράσαηε σέ σηρατοδικεΐο. Τό εμαθε τό Τουρκάκι, καί ήρθε κα' 'μαρτύρηισ£ ττώς άδικα κατη,γορού μαι καί εΤμαι άθώος. Καί, ττώς χρόνια, τού έΐδιινα έγώ τό ψωμί τού γιά νά ζήση. Κ' ετσι, τηνέ γλυτωσα. 'Μά, ύστερα μέ. ττισχτα- νε αΐχμάλιωτο. Καί τώρα ιτού λευ τβρώθηικα, τό εΤχα τάξει νά έρθιο ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΤΩΝ ΙΝΕΠΟΛΙ- ΤΩΝ - ΚΑΣΤΑΜΟΝΙΤΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΑΚΟΝΤΑΕΤΙΑΝ . Την 17ην τρ. μηνός ημέραν Κυ Ο ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΣ Ριακήν τελεϊται μνημόσυνον είς τόν Ιερόν Ναόν «Κοίμησις τής Θεοτό κου» Ίνεπόλεως Ν. Ίωνίας επί τή συμπληρώσει δθετίας άπό τής θλιθεράς Μικρασιατικής Καταστρο φής Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν θ' ακολουθήση είς τα Γραφεϊα τοϋ Σωματε'ου όμιλία τοϋ Λογοτέχνου - Σιιγραφέως τ. Ύπουργοϋ κ. Χρί ότου Σολομωνίδη μέ θέμα ΜΝΗΜΗ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ. Θά άπαγγελθοΰν ποιήματα τοϋ Πόντου καί τής Μ. Άσίας. «Δέν φαινεται κανείς ποτέ τού τόσο γελοιος άπό τίς κακές ίδιό τητες πού εχει, όσο άπό τις κα λές πού προσποιείται ότι έχει». Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Λ Ό Ρουσσώ, διαπρεπής Έλβετός φιλόσοφος, τολμώντας πρός στι¬ γμήν νά συγκρίνη τόν Χριστό μέ τον Σωκράτη, άναγκάστηκε νσ ο μολογήση: «Άν ή 2ωή καί ό θάνα τος τοϋ Σωκράτους είναι Ζωή καί θάνατος σοφοϋ, ή 2ωή κα'ι ό θάνα τος τού Χριοτοϋ είναι Ζωή καΐ θά νατος Θεοΰ». Λ Κάποτε ενας σοφιστής, θέλον- τας νά δοκιμάση τό πνεϋμα τοϋ νά σέ δώ νά σοΰ τα ττώ, μέ ττο- νο στήν καιρδιά>.
6.— ΞΕΙΚΛΗΡΙΖΕΤΑΙ ΟΛΗ Η
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.
Ή Εΰαγγείλία σέ λίγον καιρο
έρχεται στόν Πειιραιά. Άτττή με¬
γάλη ττίικ,ρα τοΰ άιντρός της άτττις
κακουχίες καί στερήοιεις τταβαί-
νει χοιλολιΐβιαισιη καί σέ 24 ώρες
τκΐθαίνΕΐι. Δέν τπέραισιε πολύς και-
ρός κα)ί τπεθαίνουινε τα τρία μ>-
κρώτερα τκχιδιά γιά νά ττομεινε
τό ιμεγαλύτερο άρφανό ττού ήτανϊ
κορίτσι.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΝΕΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ
Ό πρωταθλήτής Ελλάδος είς
τήν όπλομαχίαν καί διακρινάμενος
διά τό σπάνιον άθλητικόν τού ήθος
Ιωάννης ί. ΧατΖηοαράντος, υιός
τού συνεργάτου μας κ. Ξενοφών-
τος ΧατΖησαραντου, δούς τάς νέ
νομισμένας ενώπιον τών Καθηγη
τών τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών έ
Εετάσεις ανεδείχθη πτυχιοϋχος τής
Νομικής ΜαΖΊ μέ τα θερμά συγ
χαρητήριά μας, ευχόμεθα πλήρη
επιτυχίαν καί είς τήν έπιστημονι
κήν του οταδιοδρομίαν
ΔΙΚΉΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΚαραΤοκου 111 - Τηλ. 477.724
ΠΕΙΡΑ1ΕΥΣ
Σωκράτους 69, Αθηναι

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Τό κατάντημα ενός έγωϊστοϋ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ι2Α>ί. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
Άλησμόνηνες διατιειιριμένε:
Ποντΐαυές φυβιογνωμ&ες
ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΝΟΥ
Τόν έγνώριοτα στήν ήλικία τού
των όγδόντα έτών. Ψηλός, άδύ·
νσττος, άγέλαστος, εϊρηνικύς οτις
συζητήσεις τού. Πολύ πλούσιος
τταληάς έτπ'χειιρηιμαΓπας καί πολύ
μαρφωμένος. 'Βνοος κοσμοττολίτης
τπού έμεινε λεύτερος έ«ς τα γη
ρατώ τού καί εΐχε συστηιματικα
άτταφύγει υ>ά γνωρίζη τή> σϊκογε-
νειακή ζωή έστω καί μέ τ' άδέλ-
φια καί τ' άνήψια τού. Έπειδή
ήτανε ,μισΌγύνης, 8έν εΤχε συνα-
ψει σσοαρές σχέσιειιΐς μέ γυναΐκες
εως τα 55 χρόνιια τού. Σ' έκείν.-;
την ήλιικία τόν έμπλειξε μιά κα-
τεργάρα γυναΐκα κι' έγινε έρωμ..-
νη τού μέ σκοττό νά τοΰ φάη δσο
ιμποροΰσε ττβρισισότειρα. Ένας ττο
λύ παράξενος δεσιμός. Χωρϊς ά-
γάτπη, χωρίις σταργή. Αύτάς την
περιφρονούσι καί τής εκανε την
ζωή ,μαρτυρική >μέ τόν έγωισμό.
τίς παραξβνιές, τούς θυμοΰς τού.
Έκ'είινη ετταιζε ΰτταμονετικά τον
ρόλο της καί τού άρτταζε δ,τι μπο
ιροΰσε φθάνει ~ού ταξ'ΐδεύανιε στήν
Εύρώττη τακτι,κά καί ζούσανε με
γάλη ζωή. Τα χρόνια δμως περ
νούσανε, άιρχίσανε καί στούς δυο
οί άρρώστειες, τα νασοκαμεΐα, ο'ι
κλινιικές, οί γιΐατροί καί τπό πολύ
—όν άνδρα, πού αρχισε νά τόν'
βασανίζη ή άρτηιριοσικλήρυνσι μέ
δλα τη,ς τα έπαχάλουθα. Λΐγόστό-
ψε τό φώς των ματιών τού. Πο-
νούσανε τα νιεφρά τού, δέν άκου-
γε ττιά καλά καί ιμέ τίς άλλαγές
τού καΐιρού τόν ταράζανε τα ρευ-
ματαάρθρητιικά. Λιγοστή δρ&ξι
στό φαγητό καί τίς έκδραμές. Πά
νχο στά 78 χρόνκχ τού ή έρωμένη
άρρώστησε κοίί ττήγε στόιν άλλο
■κάσιμα.... Έτσι άτρόμεϊνε όλομό-
ναχος ό γεροεγωίστα'ρος καί όν
χια€ θέλοντας καί μή νά... φιλο
σοφή γιά τα έγκσιμια. Στά δυό
τελευταία χρόνια τής μοναξιάς
τού, θιιμήθηκε ττώς εΐχε στεινούς
συγγενείς αύτούς ττού άττοξένωσ^
μέ τόν έγωιοιμό τού, κα! άρχισ:
νά τούς έτπιοκέτΓτεται. Μά πώς νά
ζεστάνη τήιν καρδιά τους, αύτάς ό
άμίΐλητος, αγέλαατος, είρωνικός
καί κλειισμένας στ όν έαυτό τού γέ
ροντας; "Ητανε ττολύ άργά! Σ'
αύτη τού τήί/ κατιάοτασΊ τόν έγ
νώρισα, τόν συναναστράφηκα τγο-
λές φορές, εμαθα την ίστορία τού
ττιό πολύ άττό τούς ονγγενεΐς τοι;
τταρά άττό τ.όν ΐδιο, γιατί δεν εΤ-
χα έμπτΊοτοσυντι σ' έναν ανθρωπο
ττού ένόμιζε ττώς οί άλλαι τόν ττλη
σιάζουινε γιά τα πλουτη τοι;!
Κι' ένα οραδάκι, ττού ήρθε καί
ιμέ διρήιοε ,μοναχό μου στό σττίτι
μου, εΤχα την εύχαιιρία νά τού τα
«ψάλω», άφοΰ ττάντα επέμενε νά
ιμοϋ κάνη τάν έξυττνο μέ τίς κο-
σιμοτΓθλίτιικες ίδέες τού, τόν γε-
λοΐο έγωισ,μό τού καί, προττάιντων
μέ την είρωνΐ'κήιν καταφορά τού
στά θρηισκευτιικά θέΐματα.
ΕΤττε σέ μιά στιγμή: «στό διά-
δολο νά ττάνε δλσι τους»!
Σηικώθηικα άτττό την καρέκλα
μου, τόν έσταύρωσα μέ τό δεΐ,'
,μου χέρι κχϊί τού εΤπα σέ αΰστη-
ρό τόνο:
-— Σέ τταρακαλώ νά μην άνα
φέρης μέσα στό σττίτι μου τόν
«έξαητοδώ»! Μέ κύτταιξε είρωνικά
καί (3τ—«ψίθηικε:
— Μά.... ύτπάρχειι;
Ή-
— Κα! βεβαία ΰπάιρχει! Δέν
βλέττεπς ττού σέ κ-ατάντησε;
— Δηλαδήι;
—· Άικου, λοιττόν, μία καί κ,α-
λή, γιά νά μάθης. Ναί ϋπάρχει
αφοΰ τόν άναφέιριει τό Εύαγγέλιο,
καΐ ιμή ξεχνάς ττώς και Αυτόν τόν
Χριστό ιμας ετόλμησε, νά «ττειιρά-
ξη». Καί νά μή πιροφέρης τό όνο
μά τού, έττειιδή ΰττάιρχει ό κίνδυ-
νος νά σοΰ παρουρπασθή καμμιά
μερά, δπως έγινε ττρΐν 60 χρόνια
σ' έναν 6λάσφτ>μ«"> κουρέα, ττου
τόν εΤχε άδιάκοητα, σάν ψ'.ομοτύ-
ρι, στό στό,μα τού, "Βμουν μωρό
τταιδί, τότε, καί άκουσα, την 1 -
σ τ ο ρ ί α αττό ανβρωττο
εγνώρισε τόν κουρέα έκεΐνο.
ταν όλομόναιχο'ς στό στΓίτι τού
καΐ καθώς εβγαινε άπό τό άπο-
χωρητήιριο τοΰ οτπτοϋ, εΐδε <|Χύ- τιές ,μέσα στό διττλανό ττλυστςτ- ριό κα! ιμέσα στΐς φλόγες το) σ α τ α ν ά , ττού τόν ρώτηισε ά γρΐεμιμένος: «Μέ ζητάς!... τί μέ θέλειΐς;...». Ό κουρέας έττεσε κά τω λιΐπόθυμος από την τρομάρ'ί τού «αί τόν βρή'κανκ ττ·ιό άναίσθητο οί δικσ! τού, καί τα δ'ηγήθηικε τραΜλίζο,ντας. Ό γέροντας στυνομιλητης μοί δέν εΤχε τί ν' ά~αντήση: 'Εττειδή όμως έττριετρε, όττωσδήττοτε να 1- κιογ«ιοτγοιτ>(—ι τόν άγιάτρευτο έγω'ι-
σμό τού, τό «έρριψε» σ' άλλο θέ¬
μα τής Θρησικιείας καΐ ρώτησε ξςχ
φνηκά:
—Ά<|>οΰ, καθώς ττιστεύεις ΰττάρ
χ&ι Θεός Πανάγαθσς καΐ Δίκαιος
γιατί έπιτρέττει νά σκοτώνωντα
τόσο ι άνβρωττοι, δττως έγινε μέ
τα τελευταία δυστΜχήιματα. των
άεροττλάνων καΐ των ττλσιων, Γά
πάντα είναι ζητήματα Τ ύ χ η ς'
—Αάθος!..., άγαττητέ μου ά-
π ι σ τ ε ! θά έπιρε~ε νά
σε τα τοΰ Εΰαγγείλίου δτι χωρις
τό θέληιμα τού ΘιεοΟ, δέν τταιφΓ£
οϊίτε μιά τρίχα ατπό τό κεφαλι
τού οίσυδήτπστε τής Γής. Ή δέ
Τύχη είναι μιά λέξι φανταστική
άνύτπαιρκτη!
Καΐ γιά υά σοΰ άτποδείξω άττό
την "δια την ττροστοτπική τού 1
σ τ ο ρ ! α την ϋτταρξι τού Θ
ού χαΐ την άνυτταρξία τής τ ύ
χης σού ϋτπενθυιμιίζω γι α
τ ί εχεις αύτά τα χάΊλια στήιν ή¬
λιικία των 80 χρόνον σου κα!,
ττο-ρ' δλα σου τα ττλούτη εΤσαι
δυστυχισιμένος! "Εζηισες προςτκυ
νώντας τόν έγωϊσμό σου και τα
χρήματα. Δέν έφτ>ρμοσες την εν-
τολή τού ΘεοΟ «αύξάνεσθ01 καΐ
ττληθύνιεσβε» — διά τοΰ γάμου
ττού τον εύλόγηίΈ .με τόν έν Κανά
γάμον — άλλά εζησες τταράνομο
ιμέ μίαν έρωμιένη ττοΰ δέν άγατ~-
σες ποτέ «αι ττού δέν ενοιοσε γιά
σένα καμιμιιά στοργή. Καΐ έφθα-
σες έκεϊ ττού &ρθασες, άχρηστος
καΐ στήν καιινωνΊα καΐ στόν έαυ¬
τό σου. "Αν δχι γΊά σένα, τόν ά-
διόρθωτα έγωΐστή, γιά
γνωρίζουν την πΐροσωτπκ.ή σου Ι¬
στορία δεν είναι ίνα διδακτικο
παράδειγμα τού ττοΰ καταντάει δ
ττοιος δέν ττιστεύει είς την ύπαρ¬
ξιν τού ΘιεοΟ;
Ό γέροντας σηκώθηκε ααιλη-
τσς καί ξεκνώντας νά χαΐιρετήση
έφυγε...
ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΙ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής Ιηι Σελ.)
τ3γγο άττό την Παλαιάν 'Ελλάδα,
στ)μιερον μέ τούς όττωρωνατς, την
άμτπελοφυτείαν, τα κηπευτικά,
τούς τ3ονυπάρ'κ.τους άλιλοτε λετττο-
κοορεώνοος καί τα άλλα εϊδη Τρο-
ϊόντων της δχι μόνον κατέστη ο-
τάρκ,ης, άλλά καί ττηίγή άστείιρευ-
τος έξαγωγής των τηροϊόντων της
είς τό εξωτερικόν καί είσαγωγής
ξένου συναΛλάγματος.
Είναι έτπση<ς άξία έξάρσεως ή συιμοσλή των θαρραλέων Ποντ'ιων δια την άττό Βαρά διασφάλισιν των σννόρων μας. Οί άκιρίται το Πόντου έγκοπα- σταθέντες είς τάς άχ.ριτικάς ττε- ριοχάς τής ' Επικιραιτείας τταρα- •μένουν ακσίιμητοι <|>ρου.ρο! τταρά
τό ττΐλειυιρόν τοΰ γενναίου 'Εθνικοϋ
Στρατοΰ μας διά νά ττροστατεύ-
σουν αυτήν άτό κάθε κίνδυνον
ττροερχάμενον έξωθεν.
Ό κυριότβρος συντελεστής δ-1
των ένεργειών καί ττράξεων
αυτών ύττΓ)ρξεν τό ίδιον ττάθος τό
όττοΐον είχον καί οί πρόγονοΐ των,
ή έπίδοσις των είς την Παιδείαν,
διότι μόνον δι' οούτης κα! μόνον
ούτω έδη,μιουργήθηισαν οί πυρήνες
καί τα στελέχη ττσύ σννετέλεσα'
είς την τοιαύτην άνατΓτυξια,<ήν ττρόοδον καί συγχρόνως είς :τν αντικατάστασιν των κατά χιλιά¬ δας καταχ.ρεου.ργηθέντων κα! ά- Η ΕΝΩΣΙΣ ΝΕΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ ΔΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤ. ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Ή "Ενωσις Νέων 'Ελλήνων Λο- γοτεχνών διοργανώνει συγκεντρώ¬ ση στήν αϊθουσα τής Στέγης Κα¬ λών Τεχνών & Γραμμάτων, την προσέχη Δευτέρα 18η Δεκεμ- βρίου, ώραν 8μ.μ., γιά τα πενήντα χρόνια τής Μικρασιατικής Κατα- στροφής. Μετά την είσήγηοη τής Προέ- δρου κ. Καλλ. Κολιοπούλου Γρίβα, Θ6 ομιλήση ό τ. Γυμνασιάρ χης καί συγγραφεύς κ. Σήφης Γ. Κόλλιας μέ θέμα: «ΙΩΝΙΑ - ΣΜΥΡΝΗ - ΜΙΚΡΑΣΙΑ ΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΣΤΗ ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ» (άπό άνέκδοτα ποιήματα Νεοελί λήνων ποιητών καί ποιητριών) 06 άπαγγείλουν. ή κορυφαία καλλιτέχνις κ. Άλέκα Κατοέλη καΐ [ οί έκλεκτοί καλλιτέχνες: Άννα1 Πολυτίμου - Παπακωνσταντίνου,' Ελένη Τσαλδάρη, Χρ. Κατοιγιάν νης καί Γεώργ. Κωνσταντής. ΤΓανχονισθέντων διανοουμένων καί έπιστηιμόνων υπό των σφετεριστώι' των ττροαιωνίων ττατρίδων μας καί άνοκτηρμάνων ' κατακτηίτών τούρ- κους. Δέν ύττοτιιμώμεν ουδόλως κα! την εισφορών των άλλων όμοιοπτα- θών κα! άδελφών ΤΓροσφύγων, των όττοίων ή συνειισφορά κα! ή έπ!- δοσις είς τόν πνευματικόν κα! 0ί- κονομικών ταμέα ιδίως ΰπήιρ|ε.ν ά ξιοθαύμαστος, άλλά άγωνιζό,μεθα ιμέσα είς τόν στίβον τοΰ "Ελληνι- κού χώρου διά νά είμεθα αρώτοι είς τα γράμ'ματα, είς τόν ττατρ'.ω τισ,μάν την γεωργίοον, τάς τέχνας έτπιστήιμας καί έκδηιλώσΘΐς μας ττ·ρό διαιώνιοιν των ττρογονι.<ών ττοΐραΐδόισιεων των άγνών ήθών «αί έθιΊμων κα! μεταλαμπάδευσιν των άττό γβννεας ςίς γοννεάν. Π ΦΟΥΡΝΙΑΔΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΈΥ ΣΕΙΣ ΜΕ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑΝ ©ά διεξαΐχβούν είς τό Βελιγρά- δι εμττορΊκαί δ.απτιραγματεύσθ ς, διά τήιν σύναψιν νέαι; πρωτοκό'.- λου έ<ατέρωβεν έμπαριικών άνταλ λαγών, διά τό σι/μι6ατ.χόν έτος 1972—73. Τό ύττουργεΐον 'Εθνικής Οίκονί μίας (Ταμεύς ·Εμττορίοι;) δΓ έγ- κυκλίου τού πρός τα 'Εμττορικα καί Β ΐθ'μηιχαν-ικά 'Εττ,.μελητήρια καί τούς Συνδέσμους των τταρ^- γωγ'.κώι/ τάξεων, ζητεί νά έκψοα- σο·.ν τάς άττόψε'ΐς ττοίτ, έν σχέσί. μέ τάς δυσχερείας αί οποίαι τυ¬ χόν άνεφύη'σαν έχ των εμπορικώ μας συναλλαγων μετά τής Γιου' κοοτλα'βίθϊς, ώς καί τάς ένδεχομί- νας δελτιώσεις είς τούς π!νακαι· των άΐΛταλλαχτέων έκατέρωθί.ν έ'ί πσρεΜμάτων. ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ Δικηγόρος Διεύθυνσις: ΠΑΡΑ ΤΩ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩ ΓΡΑΦΕΙΩ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΓΓΡΛΙΝΟΎ Όδός Στουρνάρα καί Ζαίμη 1 "♦·«- Λ Αθήναι Τηλ. 636.243 - 6466.052 Στό αρθο μου γιά τα άποκα- λυπτήρια τής προτομής τοϋ άοιδί μου Χρυσάνθου, τοϋ άπό Τραπε^οϋ ντος άρχιεπισκόπου Αθηνών, πού πρό ολίγων έτών στήθηκε- στήν Καλαμαριά («Βήμα Ε.Λ.» άρ. φύλ. 65) γράφοντας γιά τή μεγάλη έ- κείνη προσωπικότητα, έσημεΐωοα τή λεπτομέρεια ότι ό Ίερός Χρύ- σανθος δέν ήτο Πόντιος, άλλά ΘράΕ, γεννηθείς είς την Κομοτη- νήν. Άφ' ής δέ στιγμής εγνώρισε την ΤραπεΖοϋντα, λέγοντες δέ Τραπε2οϋντα, εννοούμεν όλον τόν Πόντον, έγινεν είς έκ των πλέον ένθέων καί φλογερών Ποντίων πατριωτών». Συνάμα δέ έπρόσθετα κα'ι δτερο παρεμφερές γεγρνός παρμένο άπό τό περισπούδαστο σύγγραμμα τοϋ ίδίου «ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ» (Σελ. 339) κατά τό οποίον ό σοφός διδάσκα- λος τής Άστρονομίας στήν Ανω¬ τέραν Σχολή Μαθηματικών στήν ΤραπεΖοϋντα, επί Κομνηνών, Κων- οταντϊνος Λουκίτης, δέν ήτο Πάν τίος, άλλά Μακεδών, τιμηθείς διά τοϋ άΕιώματος πρωτονοταρίου καΐ πρωτοθϋστιαρίου. Τούς λόγους αυτής τής Ποντια λατρείας έκθέτει ό Ίδιος ό Ίερός Χρύσανθος, όταν ώς κύρια χαρα- κ.ηριστικά τοϋ Ποντιακοϋ λαοϋ, διαπιστώνη «την άναμφισβήτητη γνησιότητα τής έλληνικής καταγω- γής τού, την λατρείαν τού πρός την φύοην κα'ι τό κάλλος, την ά γάπην πρός την ελευθερίαν, την φιλοτιμίαν, την ευγένειαν...» Ή ανωτέρω βιογραφική λεπτομέ ρεια των δύο μή Ποντίων την κα ταγωγή, Ποντίων όμως την ψυχή, έπιφανών άνδρών, έπροΕένησε, ό πως ήταν φυσικό, έΕαιρετική έντύ- πωοι στούς μή γνωρίζοντας κα'ι συνάμα τόν θαυμασμό τους άνά· μικτο μέ τό αϊσθημα βαθείας εύ γνωμοούνης πρός αύτούς κα'ι πε ρηφανείας γιά την ίδιαίτερη πατρί- δα τους, γιατϊ έπιβεβαιώνεται ή έκδοχή, όπ, όν ό «ΆΕεινοςχΠόν τος, κατ' εύφημισμόν ώνομάσθηκε «ΕύΕεινος», ή Γή τοΰ Πόντου έ- πάξια τιμήθηκε ώς ΕϋΕεινος άνέ καθεν. Δέν ημπορεί νά υπάρχη άμφιβο λία ότι στήν προκειμένη περίπτω σι θρίσκει άΕιόλογη έφαρμογή ή θεωρία τοϋ ΊσοΛράτους περί 'Ελ¬ λήνων ότι δηλ. Έλληνες δέν είναι μόνο έκεϊνοι πού γεννήθηκαν στήν Έλλάδα κα'ι εχουν έλληνική κα- ταγωγή, άλλά καί οί Εένοι πού έ- χουν έλληνική μόρφωσι καί έλ¬ ληνική ουνείδησι. ΑΓΟΜΕΝΟΣ άπό τή σκέψι αυτή θεωρώ καθήκον έθνικό νά άναφερ θώ καί σέ δύο αλλες προσωπικότη- τες, άγνωστες, ϊσως, στόν πολύ κόσμο, τούς άείμνηστους Βασίλει- ο Ίωαννίδη καί Παναγ. Παυλίδη. Ό Β. Ί. υιός τοϋ Σάββα Ίωαν¬ νίδη, καθηγητή τοΰ περιλάλητου Φροντιστηρίου Τραπεζοϋντος καί συγγραφέα τής «Ίστορίας τής Τραπε2οϋντος», παρά την άρτια Θεολογική τού κατάρτισι, άκολού θησε τόν Κερδώο Έρμή στό Βα- τούμ, όπου διετέλεσε Πρόεδρος τής Εθνοσυνελεύσεως των Ποντί ών, πού όγωνιζόταν γιά την δη- μιουργία τής Δημοκρατίας τοΰ Πόντου. Καί άν τό δνειρο των Ποντίων επραγματοποιείτο, Ίσως νά ήταν ένας άπό τούς λίγους ύ- ποψηφίους στό άΕίωμα τού Προέ- δρου. Άπροσμέτρητη ήταν ή λα- τρεια τού στόν Πόντο. ΚΓ άς ή¬ ταν οί γονεϊς τού Μικρασιάτες την καταγωγι|. ( Οδεμήσιο) Ό Παναγιώτης Παυλιδης, υιός τοΰ Ναθαναήλ Παυλίδη, από την Κύμη τή.; Ευβοίας, έμπόρου έγκα- τεστημένου στήν Τραπεζοΰντα, με τα την άποφοίτηοι τού άπό τό Φροντιστήριο ΤραπεΖοϋντος, Ίδρυ σε Έμπορικό Οϊκο στήν Όδησσό, ένα άπό τα πιό φημισμενα Ποντια κά Γραφεία Είοαγωγών κα'ι ΈΕα- γωγων. Τυγχάνει, άν δέν απατώμαι, ό μεγαΛύτερος εύεργέτης της Τραπε Ζοϋντος, γνωστός από τα Έκπαι- δευτήριά τού, πού έφερον τό όνο μα «ΠΑΥΛΙΔΕΙΑ» και άπό τό κλη- ροδότημα στήν Κοινότητα Τραπε Ζοΰντος ακινήτου στήν Όδησσό, άΕίας 250.000 χρυσων ρουθλίων Κι άς μή ήταν και αύτοϋ οί γονεϊς γεννημένοι στόν Πόντο.! Ή σκιαγραφία αυτήν των αει- μνήστων Β. Ί. καΐ Π Π. φέρει οτή μνήμη μου τον άπόδημο Έλληνα τοϋ Πόντου οτή Ρωσσία, όπου αύτός λιγώτερο άπό όλους τούς άλλους άδελφούς τού ήταν εύε- πίφορος στόν έκρωσσισμό. "Απέ- φευγε ό Πόντιος τόν γάμο μέ ρωσ- σιδα, κι άς μή τόν χώρι£ε καμ¬ μιά θρησκευτική διαφορά. Ζούσε μέ τις έθνικές τού παραδόοεις καί μέ τα δικά τού ήθη καΐ εθιμα. Κι άς μή τοϋ διέφευγε την προ σοχή τό γεγονός ότι "ή Ρωσσία ήτο προστάτις των ύπουδούλων Χριστιανών στήν Τουρκία». "ΕΕο- χο ύπόδειγμα προσηλώσεως στά Πάτρια αποτελεί ή νύμφη τοϋ Παν. Παυλίδη, Σόφια Δημ. Παυλίδη έγκατεστημένη κι αυτή στήν Όδησ σό μέ τούς υίούς της Γεώργιο καί Έλευθέριο καί περιστοιχούμενη ά¬ πό δωδεκάδα έγνονών, πού σήμε- ρα κοσμοϋν την Ποντιακή κοινω- νία τής Αθήνας. Ό προοανατολι σμός τους πρός τα έθνικά ίδεώ- δη φέρει καταφανή τα ϊχνη τής ευεργετικής επιδράσεως στήν διά πλασι τοϋ ήθους των τής λατρευ της γιαγιάς των. Δέν άναφέρομαι στίς πολλα- πλές έθνικές προσφορές ι ου υπέρ ήλικος σήμερα σεβαστοΰ υίοϋ της Ελευθερίου, τόσο στήν Ρωσσία, δσο καί στήν Έλλάδα, ό οποίος ΰνεδαΐνει τίς βαθμίδες τής τελευ¬ ταίας δεκαετίας τοΰ αιώνος, γιατΐ αύτές είναι πασίγνωστες Άρκοϋ- μαι απλώς μέ την εύκαιρία τής προσεχούς όνομαστικής τού εορ¬ τής νά εύχηθώ ν' άνέδη άνετα καί άνώδυνα ώς τό κεφαλόσκαλο τοϋ αιώνος. Αθήναι Δεκέμβριας 1972 ΙΩΑΝ. Α. ΑΒΡΑΝΑΝΤΗΣ ΠΥΡ - ΣΙΔΗΡΟΣ - ΘΛΝΑΤΟΣ Τού κ. Δ. Γ. ΠΑΝΤΕΛΙΑ Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμένου δες 6ερέ2ονται άπό τις τούρκικες Στήν Άρμενιά, κλεισμένοι στήν έκκλησία τωντοϋ Ά. Στεφάνου, οί Αρμένιοι, έΕακολουθοϋν νά πολε μοϋν τούς Τούρκους πού οί νεκροί των πλησιάΖουν τούς 1.000. Πό λεμοΰν οί Αρμένιοι, έΕαγοράϋον- τας προκαταθολικά τό αίμά των. Καί δέν δέχονται καμμιά προσ φορά. Ξέρουν πώς ό εχθράς θά πά ραδή κάθε συμφωνία. Κι' οί Τοϋρ κοι βλέποντας τ' άδιέΕοδο, 6ά2ουν φωτία σ' όλο τό τετράγωνο τής Αρμενοκκλησιάς καί στά γειτονικά τετράγωνα για νά γλυτώσουν. Ή φωτία Εαπλώνει καί δέν γλυτώνει ! ανείς άπ' τούς ταμπουρωμένους. Τό άποτέλεσμα άρεοε στούς Τούρκους καί Εαπόλυσαν αυνεργεί α έμπρηστών ο' όλη την πόλι, κι φωτία άπλώνεται παντοϋ. Στίς σφαϊρες. Κ·' όσοι γλυτώνουν τρέ χούν ψάχνοντας γιά άλλο καταφύ γιο σκοντάφτοντας σέ πτώματα πολλές φορές δικών των, χωρίς νά μποροϋν νά τούς δώσουν τό οτερνό φιλί ή νά τούς κλείσουν τί μάτια. ΚΓ ή περίλαμπρη Προκυ μαία τόπος μαρτυρίου τώρα. Τό δραμα τής Φυλής δέν έχ«>ι τελος.
Κάποτε, δταν ϊσως καλμάρουν τα
πάθη, δλΕ,ποντας οί νεώτεροι ταϋ
τα τα ώραϊα μέρη, χωρις νά τό θε
λουν θά ψιθυρίΖουν: «Άπ' έδώ
πέρασε ό Τοϋρκος».
Κι' ώς τόσο κόποιο άλλο δρά
μα, έκτός άπ' τή φωτία, ά/ριώ
τερο φανερώνεται. Οί διάδοχοι τοϋ
Ταμερλάνου, έβαλον τα χειρότερα
άποβράσματα τής φυλής των, κι' ε
σερναν άνθρωποκοπάδια άπό πεν
10 τό βράδυ ή φωτία έχει Εαπλω τάμορφες Έλληνοποΰλες κι' Έλλη
θη έκτός άπό την Άρμενιά στόν
Άη-Δημήτρη, στόν Άη-Νικόλα,
στήν Εύαγγελίστρια καί στόν Άη-
Βούκλα. ΚΓ οί άτυχοι Χριοτιανοί
νόπουλα γιά νά κορέσουν τα κτηνώ
δή τους ένστικτα. Τραβοϋσον 6ά
ναυαα κόρες άπ' την άγγαλιά των
μανάδων τους, κι' εϊδαμε μάννες
νά τρελλαίνωνται σέ τέτοιο χωρι
βγαίνουν στούς δρόμους μέ ό,τι
μποροΰσαν νά σηκώσουν _κα'ι Ο-! σμό καί κόρες νά πεθαίνουν. ΚΓ
ΛΟΙ ντόπιοι καί πρόσφυγες τρα- όταν δέν χώριΖαν, τό Τούρκικο
6οϋν πρός τή θάλαοσα γιά νό σω μαχαίρι Εεδιάλυνε την κατάστασι.
θούν, χωρις κανείς νά σκέπτεται ΚΓ εθλεπε κανε'ις κόρες νά βλε
τίποτα άλλο.
Πώς βρέθηκε στόν κόσμο καί στή
πουν σάν τρελλές τις μάννες των
νά πνίγωνται στό αίμα καϊ τέτοιες
Ζωή καί Ζή σάν νά μην εΐχε ΠΟΤΕ τρελλές πολλές φορές νά πνίγουν
κανένα. Χάθηκαν. Χωρίσταν όλοι. τούς άρπαγες τους. Εϊδαμε άκόμα
ΚΓ όταν κανείς συνέρχεται άκούει: μάννα νά τρελλαίνεται θλέποντας
«Ποϋ είναι τό παιδί μου; ή «Ποΰ νεκρή την κόρη της, νά τραγουδά
εϊνοι ή μαμά», κι' οί φωνές ρα χαρούμενα τραγούδια Γάμου καί
γίνουν κα'ι τίς πέτρες. | νά χορεύη γύρω της. Κι εϊδαμε....
Σφαλοϋν τα μάτια των, μά μέσαΙ Δέν Εέρω άν ή πνευματική μας
τους δέν μποροϋν νά σβύσουν τίς ήγεσία θά συμφωνήση. Μά θά πώ
φρικτές είκόνες, τίς σπαρακτικές' ότι ούτε ό Όμηρος, οϋτε ό Αίσχύ
φυνές πού χάνονται μέσα στό γε| λος, ή ό Σοφοκλής ή ό Εύριπίδης
νικό γόο τής συμφοράς. ΚΓ όταν
άνοίγουν τα μάτια των άγριεύουν
οί ψυχές τους στό ΘΙαμα τούς ο¬
λέθρου. ΚΓ οί θεωρίες τοϋ θανά-
του κατεθαίνουν πρός τή θάλασσα
πάντα μέ συνοδεία τή Φλόγα καΐ
τό ΒΟΛΙ.
ΤΕΤΑΡΤΗ 31.8.1922 (π. ή.)
Ή χιλιοτραγουδισμένη ΣΜΥΡΝΗ,
ή χαρά τού κόσμου, φλέγεται. Ή
φωτία Ζώνει την πανώρηα πολιτεία
μέ χίλιες πύρινες γλώσσες καί σάν
ίνα περίτεχνο κα'ι φρικιαστικά πε
ρίλαμπρο πυροτέχνημα άνυψώνει
πρός τόν ούρανό την τελευταία ά
ναλαμπή τής Έλληνικής Μικρασίας
Σάν άπό την Κόλασι Εεπροθάλ
λουν νύχτα —μερά, όλες τίςώρες,
οί έμπρηοτές κρατώντας γκαΖοτε
νεκέδες μέ 6εν2ίνη η πετρέλαιο
καί δέσμες όπό τίς πιό έπικίνδυνεο
έκρηκτικές ϋλες, κι' ένα άναμμένο
αν ζοΰοαν σήμερα θά μποροΰσαν
νά περιγράψουν τό δράμα αύτό
τής Φυλής. "Οποίος έΖησε τίς ΈΕ
αύ"ές ήμέρες πού ακολουθήσαν την
εϊσοδο τοώ Τούρκων στή Σμύρνη,
οποίος έΖησε κα'ι είδε τό μέγεθος
τής τουρικής θηριωδίας, άς τό
ψάλη μέ την άδύνατη φωνή τού,
άς τό γράψη μέ την πιό άκριδή πέν
να γιά νά μείνη α'ιώνιο μνημείο
τής τουρκικής έγκληματικότητος.
Ίσως ό άναγνώστης νά πονέ
ση διαΰάΖοντάς τα. Μά ΠΡΕΠΕΙ
ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΗ ΟΛΑ Ο ΕΛΛΗΝΟ
ΚΟΣΜΟΣ.
Δέν θυμοΰμαι, μά άκουσα όντας
μαθητής τής Α' Γυμναοίου τής
Εύαγγελικής, νά συΖητοϋν στό σπί
τι πάνω στήν Άποκάλυψι τοϋ Ιωάν
νού καί νά λέν: Άκόμα δέν ήρθε
ή ώρα νά λέμε μπαίνοντας στό
Νεκτροταφεϊο στούς νεκρούς πού
ΙΩΝΙΚΟ ΓΛΩΣΣΑΡίΟ
(Βουρλάο καί Σμύρνη)
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Ζ'
Άφοΰ έπληρώθησαν αί φυλακαί
τής Άμιοοσιείας κιρατσυιμένων Προ-
ικρίτων Ποντΐων, διωρίσθη ττεντα-
μελές Στ,ρατοδικεΤον π.ρός έκδίκα
σιν αυτών. Πρό τής ενάρξεως των
εργασιών τού, ό Πρόε&ρος τοΰ
στίρατοδΐκείου ΤαΙχσίν μττέης (ά-
ναφέρω τό δναμιά τού τημής ένεκα
διά την τπρός εμέ έτπδειχθεΐσαν
συ,μττάθειαν) 6' συνόδβία των αλ
λον μιειλών τού στιρατοδικείου μάς
επεσκέφθη είς τάς <(>υιλα<άς.. Όταν εκτηληκ.τος εΤβε ττολλσθς έξ Άμι- σοΰ κ.αί Πάφρας γνοχττοός, άττο- ταθείς τρρός τούς ττειρί αυτόν εί¬ τε «ΕΤναι οί -πλέον έττιφα'/ΐίς καί εύυπσληττΓθΐ .ττθ'λΐται!» Μετ" όλί γας ημέρας ήρχισαν κλήσεις όμά δών ύττοδίικων έκ ΤΓΒρΐτροττης τπρός άτ/άκιρισιν. Σηιμϊιοθητω, δ¬ τι ιμέχ,ρι τής ημέρας έκΐίνης ή καθ' ημών καττιγορία καί αίτία τής σαλλήψειως ιμας ήτο άγνωστος. Τότιε εγνώσθη, δτι έπ,ράκειτο ττε- ρί τής δήθεν άττοτΓείρας δηιμιουρ- γίας Δηιμοκιρατ'ίαις τού Πόντου. Μετα την πιρώτην άνάικρισιν ώρι- σμένοι άΓΓτειμονοΟντο είς ιδιαιτέ¬ ρα παραπλεύρως δωιμάτια τηρός άττοφυγήν συνειννοήσεως μετ' ά(λ- λων ύτταδίκ'ων. ΛΛεταξύ των ττρός ανάκρισιν κληθέντων ήλθε καΐ ή σειιρά τοΰ ,Επιισικόττου Ζήιλων Εύθυ,μίου Ά- γριτέλη άνΤιΐ'ΤΓροσώτΓου τοΰ είς Κων)ττ:Λ:ν άττουσιιάιζοντος Μη,τρο- —ολ'ίτου Γεριμανοΰ' Καιραβαγγέλη. 'Ετρανελθών ό 'Επίσκοττος είς τάς φυλακάς μετά ττϋλύωρον ά- νά<ρ·σιν κατέρυθιρσς καϊ κο^ρα- σμένΑος π<εριιεστοιιχίσβτ| ύττό πολ- λών άγωνιώντων διά σχετικάς ττλη ροφορίας. ·Εοήλωσεν δτι καίττειρ ύπερπΐ'εσθείς ύττό των στρατοδι- κών έτΓ.ζηιταύντον νά έκιμαιευσουι' όμολογίαν ένοχης, άντέκιρουσε κα! άνήριεσΐ ττάσας τάς &ίς αυτόν καΐ τοΰς σνγκρατουμένους άττοδιδο- μένας κατηγορίας ττερ! συνεργα¬ σίαν μετά των είς τα βουνά άν- ταρτών καΐ βο·ηθείας αυτών έχ μέ ρους τού ώς ΰτταρχηγού τού κινή ματος άνεξοορτηισίας τού Πόντου ΠερΊ τούτου μέν ανέπτυξεν, δτ. έδηιμιουιργήθη. έ< των τότε ττορι- στάσιεων υπό Ποντΐων έν τώ Εξω¬ τερικώ διαμενόντων άνευ γνώσεω, ή σι,νΞι,οιγείας των ενταύθα, είς τα : είρηυικά των έργα ασχολουμένων. | Ηξίωσεν εύβαρσώς την απόλυσιν | αύιών άδίκως ταλαΐ.ττωρου'μ.ϊ^ω; καί την συ/έχισιν της έκτταλα! φι λικής μετά τού κυριάιρχου στοι¬ χείον συμιδιώσεως Περί δέ τού άν- ταρτιχοΰ ζητή,ματος, δτ: είς ούδ>ϊ-
ιμίαν σχέσιν ευρίσκονται πρός έ-
κείνχ>ς έ^ναγκασθέντας νά δ:ά-
γουν βίον ληστ,ριικόν καί καταδιω-
κομέινους υπό των στ'ρατιωτικών
Αρχών. Αί άνακρίσεις παρετεΐ-
νοντο.
Είς δευτέραν κλίσιν των μελώ;
τού Διοιικηττΐικοΰ Συ,μβουλίου τοΰ
μουσικιοφιλολογικοΰ Συλ/λόγου
«Όρφεύς», ούτινος έτύγχανον πρό
βδρος, ό—ηιγγέλθηι δυσμιενεστάτη
κατχγνιρ>Ία> τηερΐ στβνών σχέσεων
μας μετά τού έπαναιστατικού κινή
ματος, δ,ατπστοι,ιμένοι; κα! ύττό έ
τπιστολής έξ Αθηνών τού μακ€·
δο^οιμάχου ότρλαιρχηγού Γεωργ !ου
Τσόντου πρός τόν Μητ,ροττολΐτην
Γειρμιανόν, έτηστολής κατο.σχ£.θε!
σης κατά την έΐρευναν τού Μητρο-
ττολιτικού μεγόιρου.
Τότε ό Πρόεδρος μέ συνέστη
σιεν άτηειλητιΐκώς νά ι/ττεραστησω
εμαυτόν τηρός αποφυγήν βαρεία γ
ττοινής. Κεντινή έγΐ ιμουτταφαό: ετ
Σοΰ καρά χΐΓταιμττΐ γκιορίορ μου;
(δειικνύων τόν επί τταΐραικΕΐμένη'-
τπρα~έζη·ς ττοινιικόν κώδιχα) σε"ΐ
ίνταιμά μαχκΊθύμ έντόρ». |
Εύτυχώς ή χρονολογία τής έν,
λόγω έπιστολής γρσίφείσης τώ]
1908 έττρόδιιδε τό άστοχον τής
μομψής κατά τού νεοσύστατον!
Συλλόγου συ/τελόοχϊσΐα κατά τή.
τελευταίαν διαδικασίαν 29; 5;
1921 είς τόν .μετριιαισιμόν τής έττι-
δληβείσηις ττΓινής είς 7'/2 £τη κσ·
θειρξιν.
Ο βΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟ-
ΠΟΥ ΖΗΛΩΝ ΕΥΘΥΜΙΟΥ Ι
Χσροιστατοϋντος τού 'Εττισκό· '
ττου συγκίΐκινηιμένοι μα<ιράν τώ.· οίχογ<ενειών ιμας έωρτάσαμίν τό αγιον Πάσχα έν τή Φυλαική. , Μετά τους τπρος αλλήλους χά ρετισιμούς καΐ ευχάς, ό 'Επίσκο- ττος θιιερχόμΐενος ιπρό των κελλ' ών των έν άττσμονώσει συναδέλ- ς>ων, τούς έχαιρέτηοιε διά ζώσης
μέ. την χαροποιάν αγγελίαν «Χρ,
στος Άνέστηι» εύχόμιενος προσέ¬
χη ότττελευθέιρωσπν. Την πρόσρη-
σ'ν ταύτην τοΰ 'ΕπιισκότΓου έκλα-
6ών ό άξεστος ενΤεταλμένος κέρ-
6ερος χωροφύλαξ ώς συνδιιάλεξιν
μβτά των έν άττομονώοτει κ'ρατοι,·-
,μένων, κατήγγειλεν ώς παράβασιν
τής διαταγάς. Πάραυτα διετάχθη
ή μεταγωγή τοϋ Έπισκόπου εις
τό άνήλιον καΐ ϋγρόν ίσόγεο'
των φυλαικών, &,θα έικ,ρατούντο βα
ρυπαινΤται φθειιρώντες. 'Εκεί έ-
ττι 2—3 ή·αί?οόνυ·<τα δΐοιυιένω·/ μέ· χ,ρς ου διά τώ; ά'αέσον δ'αδημά το;/ ήμώ'/ άττΛςιχθή ή παρεξήγη σ.ς κ'αΐ έτταΐ/θ'ί>ορά είς την προ¬
τέραν θέσ.ν έι/ τώ ά-ω όρόφιο, £,< κ,ρι^-αλσγήιματος ιδίως δέ έ< τής ί- ττ θέσεως νοσογόνων μ;.<ιρο6!ων ή- ' σθ.'νη'ςτϊ «αί έν δ.αΐτήιαατ'ΐ ολί¬ γων ημερών πάιςτχω/ άττό έξα^θη- ματιικόν τύφον υττέκυψςτ^ είς τό •μοιιραΤον. Ή Ιατρΐ'κή ττϊρι6αλψι<; δαυλό κα'ι φροντίζουν τό έντεχνο' εναι θαμμένοι «ΒΓΗΤΕ ΣΕΙΣ κάιιιιμο τής Χριστιανικής, τής Για' ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΖΩΝΤΑ- ούρ Ί2μίρ. .' ΝΟΙ». Καί νά πού ήρθε ή ώρα ποΰ Ή φωτία προχώρει πρός τίς οί Ζωντανοί Ζήλεψαν τούς πεθα Μεγάλες Ταβέρνες κι' άπ' τα Σερ μένους. Τό Κέντρικό Νεκροτα- βετάδικα. στόν "Αη-Γιώργη κι' άπ' | φεϊο τής Σμύρνης, γέμισε γυναικό τή ΒαγγελΙστρα ότου ΧατΖη - Στέ παιδα. Έκεϊ οί μάννες έφερον τίς λιου κα'ι στό Νέο Κόσμο. Κι' ή κόρες των, τρελλές άπό φόθο, νο πύρινη θάλασσα προχώρει πρός μίΖοντας πώς κοντά στούς νεκρούς την Προκυμαία. Ή φωτία τώρα κα θά σταματοϋοε ή 6ία κι' ή άποκτή τατρώγει τα ΜπεΖεοτένια. Τό Ά νοίσι. Μά οϋτε έδώ σταμάτηοεν ό ραπιάν Τσαρσί είναι στάχτη. Κάη μεθυσμένος άπό την άναπάντεχη κε καί τό Γιεμ'ις Τσαρσί, καί τό μπε νίκη τού Τοΰρκος. Καΐ γίνηκε γιά Ζεστένι μέ τα Σαράφικα (τό χρη-, τούς κατατρεγμένους τής Μοίρας ματιοτήριο τής Σμύρνης). | καινούργιος σταθμός άγωνίας ό "Ετσι δλη ή Σμύρνη άπό τό τόπος τής αίωνίας γαλήνης, έκεϊ Κτίριο όπου ήταν ή Έθνική Τράπε | που σταματοϋν τα έγκόσμια πά 2α έως την Μπέλλα Βίστα φλέγε θη, ό χώρος πού πίσω τού σταμα ται κΓ δσοι εϊχαν άκουμπήσει σέ τοθν ΟΛΑ. σπίτια τοΰ Παραλλέλι ή σέ μαρμα' Μά καλλίτερα νά συνεχίσουμε ρινα παλατάκια τής Προκυμαίας, ( στ προσεχέός. Θέλει κι' ό Πόνος στό θέατρο Σμύρνης, στό Σπόρ την Εεκούρασί τού καΐ μίαν άνά τιγκ, βγαίνουν έΕαλλοι κι" άναΖη- λαφρη άνάσα γιά νά συνεχίση νά τώντας τή σωτηρία πέφτουν στή πονά. θάλασσα κα'ι πνίγονται, ένώ χιλιά ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ Ή Ί. Μητρόπολις ΝικαΙας έν τή προσπαθεία της νά διαφυλάΕη | τούς πνευματικούς θησαυρούς καί τα ίερά κειμήλεια τα όποϊα έφει ραν μεθ' έαυτών οί εύσεβεϊς καί| γενναϊοι Χριστιανο'ι τού Μικρασια' τικοΰ Έλληνιαμού, υπό την άπει λήν τοϋ Τούρκου δυνάστου, ϊδρυσε τό -ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΜΟΥ- | ΣΕΙΟΝ» στεγαζόμενον είς τόν Β' όροφον τοϋ Έπισκοπείου, τοϋ όποίου τα έγκαίνια ετελέσθησαν μετά πάσης έπιβλητικότητος την Κυριακήν 10ην Δεκεμβριού έ.έ., καί ώραν 11.30 π.μ. Ό Σε8. Μητροπολίτης έτελεσε τόν Άγιασμόν καί έν συνεχεία ω¬ μίλησε περ'ι τοϋ σκοποΰ καί τής καΐ αί ττδρπτοιήσιεις ημών δυστυ- χώς άττέ&ησσΛ/ ό«αρττοι, Τό Ιερόν τοϋ Θ^οψ'λεστάτοιυ σχήνωμα πα- ραληφθέν υπό εντοπίων Χριστια¬ νών ετάφη άψανώς έ/ Άμασεΐα. Είς ουδένα έττετιράπη νά σν.οθεύσ ι τή; έ<φοράν πλή'/ τοΰ άχωρίστου ο--ντρ04>ου τού 'μέχιρι τής έξωθύ-
ρας δττου τόν άτΓϊ.χαι:ρέτησεν ό-
λοφαρέιμενος. Έλιεε.ινολόγει ό άτν
χης την μοίραν τοΰ Έπισχόττοι.
αγαθών δτι χειρών τώ έττεφυλάο-
σετο. Δΐιότι 'Ε'εΤνος μέν διά φυ-
σι<ού θαΐνάτου άτπίβίίοσεν, οΰτο; δέ άργότερο/ όλως άδίκως υπό τού δ καστηιρ,ΐου άνεξαρτησίας κατα- δ·<ασθ£ίς ΰπιέςττη, τόν φρι,<τόν δι' άπαγχονιισμοΰ θάνατον. Ή τπρός Κύριον ούτω πρόωρί,ς καί άττ'ροσδόι-οητος υπό τιραγικάς σι;>θήικας προκληθείσα έκδη,μία
τοΰ αοιιδί·μου ΈτΓ,σΐκ,ΟΓΤτου Ζήλω·'
Εϋϊυιμίου κατελύττησιε ττάντο:ς τούς
κ,ρατουιμιέναυς στερηθέντας τής ε ό
θύμου «αί τΓαριηγόροιυ τταρουσία·;
τού. 'Υιτό άκρας έθνικοψροσύνης
δ ατη.ιςί·μΐ'νος έ.αθάυριινς ττάντστί
δ αχύνων ίλαρότηιτα έκδιώκουσαν
τή; απ-θΓΐσιο&οξίιαν. Πάτ/τως ή Θεία
Πρ:νο:α εύ5έ<η·σ·ε νά ιμή ίδη διά των σωματιχών όφθολμώ-^ την κα ταστΐροφήν Τθθ έλλην.κοά Πόντοι; τόν ότΓθΤον τόσΐι; ήγάττησε καί ύ- τπ1,ς> τςίΰ όττοιου τόσο; έμόχ&ησε.
Αίωνία αύτοθ ή Μνήιμη.
Π. Χ. Βαλιούληις
Ίστορία, πολιτεία καΐ θρησκεία
είναι θέματα δχι πάντοτε άνώδυνα.
Ή λέΕη, ή μοναχική λέΕη, είναι ά
θώα, άκίνδυνη. Γιά νά έχουμε τό
κεφάλι μας ήσυχο, όσο γίνεται θε
βαια νά έχεις ήσυχο τό κεφάλι
τού, άς άσχοληθοϋμε σήμερα μέ
την άθώα λέΕη.
Όσο κυλοϋν τα χρόνια, Εανα
έρχονται όλοένα στόν νού μου —
εόκολονόητο φαινόμενο, γνωστό
στήν ψυχολογία τής ώριμης ήλικίας
— μνήμες τής παιδικής κυριότατα
έποχής καί λέΕεις τοϋ τόπου μου.
Έτσι όπως την αύγή ΕεμυτίΖει άπό
τό χώμα ό πρώτος βλαστός άπό
σπόρον πού 'έφύτεψες, έτσι δΕα
φνα προβαίνει στήν θύμηση ή λέΕη.
Κα'ι είναι σάν Εαναειδωμός μέ πά
λαιόν γνώριμο πού χρόνια κα'ι δέ
κάχρονα εϊχες νά τόν ίδεϊς. Ή ϊδια
έκπληΕη καί εύχαρίστηση, στόν νο
ερό άντίλαλο πού διακριτικά χτυ
πάει τή θύρα τής νόησης: «Νάμαι
πάλι. "Ακουσέ με!».
Άλλά άς προτάΕουμε, πρ'ιν προ
χωρήσουμε στή μνημόνευση λέΕε
ών καί έτύμων, μερικές γενι
κές παρατηρήσεις ποϋ θά διευκολύ
νούν την έποπτεία. Θά περιορισθώ
στόν γλωσσικό χώρο πού περιλαβαί
νει την δυτική "Ερυθραία Χερσόνη
σο, τό κέντρο της τόν Βουρλά
καί την καθαυτό Σμύρνη. Δέν θά
Εαπλωθώ πέρα άπό την τελευταία,
ά^ ',Ιθετα μάλιστα, τ"ό έΗΙκεντρο
τής σύντομης αυτής θεώρησης θά
είναι ό Βουρλάς πού καί καλύτε
ρα τόν γνωρίΖω, τουλάχιστον άνα
φορικά μέ τή γλώσσα.
Μόλις άναφέρεις τούς τρείς χώ
ρους: την δυτική 'Ερυθραία, την
κεντρική — Βουρλάς — καί την
Σμύρνη, άμέσως τούς διαφοροποίη
σες κιόλας γλωσσικά. Ή δυτική
Έρυθραία, στό γλωσσικό της ίδίω
μα, κλίνει πρός την γειτονική Χίο.
Ό Βουρλάς εΐχε συγχωνεύσει τόν
παλαιά δυ^αντινό πυρήνα, μεταθυ
2αντινά μωραίτικα ίδιώματα καί
γλωσσικά στοιχεία τής ΝάΕου, μιά
καί τόν όγκο τοΰ βουρλιώτικου πλη
θυσμοϋ, άν κάνεις αφαιρέση τοϋ
βυίαντινοϋ πυρήνα, τόν συνιστοϋ
σαν έποικοι πελοποννήσιοι καί να
Ειώτες («άΕώτες»), πού σ' αύτούς
πρέπει νά προσθέσεις καί μετοί
κους άπό διάφορα άλλα νησιά τοϋ
Αίγαίου. Ή Σμύρνη, τέλος, παρου
σιά2ει εντελώς διαφορετική γλωσσι
κή είκόνα' μέ τό λαϊκό της ίδίω
μα, χρόνια τώρα, έχει οίκειώσει
τούς άναγνώστες τοϋ «Π.Κ.» Ιδιαί
τατα ό γιατρός Δημ. Άρχιγένης.
Τό ίδίωμα αύτό των λαίκών στρω
μάτων, πού έπηρέαχε φυοικά καί
τούς γραμματισμένους, ειταν όλό!
τελα είδικά σμυρναίίκο. Τό πώς
κσί τό γιατί, πού είναι ύπόθεση των
γλωσσολόγων, δέν βολεϊ νά μάς
άπασχολήσει έδώ, διότι Εεπερνά τό Ι
στενότερο θέμα μας. Άς δώσω μό ,
νο μερικά, όλιγοστά, παραδείγματα
πού ύπογραμμίΖουν τίς διαφορές ά
νάμεσα στούς τρείς γλωσσικούς
χώρους, καθώς τούς έχαρακτήρισα
πιό πάνω: |
Στήν κωμόπολη Άλάτοατα λ.χ. '
νοτιοανατολικά τοΰ Τσεσμέ (Κρή
νη), έλεγον τόν «όμφαλό»: άφάλι.
Τό «Ίντα» των άλατσατιανών εί
ταν τό χιώτικο ίντα, ένώ στόν
Βουρλά έλεγον «τί». Οί Σμυρνιοί,
τό χθές, τό έλεγον ψές έψές, δ¬
πως τό άκουσα, έφτά χρόνια τώρα
πού κάθε καλοκαίρι ταΕιδεύω στήν
Ίθάκη, καί στά Έφγτάνησα. Τό
έψές ειταν όλότελα άγνωστο στούς
βουρλιώτες,δπως καΐ τό άφάλι. «Ά
ιραλός» ίλεγαν οί τελευταϊο, Τ6ν
όμφαλό, ένώ στούς άλατσατ,ανο(ι_
εΐχε προφανώς ύπεριοχύοει τό
(V
2αντινό «όμφαλι(ο)ν» πού έγιν
«άφάλι». Τό χθές οί 6ουρλιώτε(:
, το έλεγον «έχτές·.
Άλλά άς συγκεντρώοουμε τήν
| προσοχή μας σέ μερικές μονον,
κές λέΕεις κυρίως χρησιμοποιου
μενες στόν Βουρλά:
■ΑλλοικοντΚω (ή άλληκοντΙΖω)
εσήμαινε συγκρατώ κάποιον πού
έχει Εεκινήσει, τόν καθυστερώ
' Τό ρήμα δέν ύπάρχει οϋτε οτ6 λε
Εικό τής -Πρωίας', οϋτε στό έτυμο
λογικό τοϋ Ν. Π. Άνδριώτη
Ποτιστής ειταν τό ποτιστήρι. -ρ:
1 τσι θυμούμαι πού τόν ονόματι^ ^
ι Μπαρμπαγιάννης, ό γεροπεριβολά
, ρης μας πού έχει καταντήοει θρυ
λικός στή θύμηση καί στά άφηγή
ματά μου.
Τό λαχανιάΖω (κονταναοαίνω,
' άσθμαίνω) τό έλέγανε στόν Βουρ
| λά «λαφά2ω», ένώ άλαφιά£ω, άλα
| φιάΖομαι σημαινει: τρομάΖω, φεύ
γω περίφοβος σάν έλάφι.
Άρμιθιά έλέγανε οί οκαλιώτες
(Σκάλα: τό έπίνειο τοϋ Βουρλά,
κοντά στό νησ'ι των άρχαίων Κλα
( Ζομενών), τό άρμίδι ή άρμίθι. Μό
νο τόν τελευταίον τούτον διπλόν
τύπο άναφέρει τό έτυμολογικό λε
Εικό πού άντιστοιχεϊ στό βυΖαν
τινά όρμίδι(ο)ν, ύποκοριστικό τοϋ
άρχαίου όρμιά Τή λέΕη «όρμιθιά.
δέν την άναφέρει οϋτε τό λεΕικό
| τής «Πρωΐας» όπου θά άπαντήοεις
τούς τύπους όρμιά, όρμίδιον, όρμί
δι καί άρμίδι. Τούς δύο τελευταΙ
Τό «οκλιττόριο» τό άνάφερο
μιά δυό φορές σέ βουρλιώτικα
διηγήματά μου. Είναι άπομεινάρι
τής έποχής των γενοβέΖων έποί-
κων τοϋ Βουρλά (1300 — 1420)
πού είχαν καί τή «λότ£α· των,
τή στοα. Άπό μικράς τό άκουοα
άπό τόν παππού μου πού όνόμαΖε
έτσι τό μικρό άτομικό Εύλινο γρα
φεϊο τού, στή γωνία τοϋ σαλονιοϋ-
τραπεζαρίας μας. Ή ίταλική λέΕη
είναι «σκριτόϊο». Χαρακτηριστική
είναι έδώ ή μετατροπή τοϋ σκλη·
ροϋ ρό σέ λάμδα.
Άπό τούς γενοβέ2ους έκληρο·
νομήσαμε καΐ τή «δεοπέντοια·
(ίταλικά :ντισπένσα). Στό σπιτι
μας στόν Βουρλά, έλέγαμε έτοι
τό δωμάτιο άνάμεσα στήν έσωτε-
ρική αύλή, την στρωμένη μέ μαρ-
μαρόπλακες καί στή κουέίνα. Στή
δεσπέντσια, μέσα σέ άρμάρια άψη
λά (ντουλάπια) πού έφθανον σχε
δόν ώς ιήν όροφή, έφύλαγαν τα
πιατικά, τα κρύσταλλα, ό,τι πολύ
τιμο σέ πορσελάνη καί κεντητά
τοϋ τραπείιοϋ γιά γιορτινά ή επί
οημα γεύματα, κάποτε καί διάλε-
χτές σοδειές. Ό χώρος είχε καΐ
βρύση καί νεροχύτη, άλλά Εεχω-
ριστά άπό τα τοϋ καθαυτό μο-
γειρειοϋ όπου έπλεναν καθημερι¬
νώς τα πιάτα καί έγινόταν ή κα·
θημερινή «λάτρα».
Δέν θά έπεκταθώ οήμερα πε-
ρισσότερο στό θουρλιώτικο, ίωνι-
κό γενικά, γλωσοάριο. Άρκοϋν τα
όλιγοστά πού όνάφερα καί έσχο-
λίασα. "Οποίος ένδιαφέρεται νό
γνωρίοει περισσότερους βουρλιώτι
κους λεκτικούς τύπους, θά ευρεί
κάμποσους στό ένδεκασέλιδο
«Γλωσάριο» τοϋ τόμου «Τό ματαίω
μένο συνοικέσιο — Ίωνικά διη-
γήματα» πού έκυκλοφόρησε εφέτος
τόν Ίανουάριο κα'ι περιέχει δεκα·
πέντε θουρλιώτικα διηγήματά μου.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ό Ποντιααός χορός Σέρα»
Τού Συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΤΤΣΟΠΑΝΝΟΤΛΟΤ
άνάγκΓ,ς ιδρύσεως τοΰ έν λόγω
Μουσείου, ειπών μεταΕύ των άλ-
λων τα έΕής:
«Χάριτι θεία άΕιούμεθα σήμερον
νά προσφέρωμεν είς τόν λαόν μας
μίαν εισέτι πνευματικήν τέρψιν διά
τοΰ έγΚαινιαΖομένου Μουοείου, τό
οποίον δέν θά διασώση μόνον, λό'
γω τής έπ/μελημένης μερίμνηςΙ
συντηρήσεως τα ίερά άντικείμενα
άπό την φθοράν τοϋ χρόνου, άλλά Ι
καί θά καταστή μία δεΕαμενή ήθι Ι
κης δυνάμεως διά την μέλλοντι!
κήν πορε'αν τοΰ λαοϋ τής περιο
χής. Όλα τα έκθέματα συνδέονται
μέ τάς αλησμονήτους πατρίδος,'
των οποίων μεταφέρουν την μνή
μην, την ιστορίαν κα'ι την αγάπην.
Ή δημιουργία κα'ι λειτουργία
τού συμπίπτουν μέ την συμπληροί
σιν 50 έτών άπό την τραγωδίαν τής
Μικρασιατιχής καταοτροφής. Αί Εί
κύν^ς, όλα: παλαιαί, έχουν ουγκεν
τρωθή άπό τούς ίερούς Ναούς τής
Μητροπόλεως καί προέρχονται ά
πό Έκκληοιας τής Μικράς Άσίας,'
τού Πόντου καΐ τής Θράκης. Άκό
μηένταϋθα έκτίθενται καί πρόσω
πικά άντικείμενα, τα όποϊα συνδέ
ουν την προσωπικήν ίστορ.αν των
ά όμων μέ την ιστορίαν τοϋ Γέ-
νους, άναρριπιΖουν την μνήμην καί
σφραγίζουν τα άτομικά γεγονότα
μέ την έννοιαν τής αθανασίας. Διά
τουτο ή παράκλησις τής Ίεράς Μη
τροπόλεως είναι νά θελήσουν οί
κάτοικοί τής περιοχής, νά προσφέ
ρουν διά τόν έμπλουτισμόν τοϋ
Μουσείου προσωπικά άναμνηστικά
άντικείμενα, τα όποία θά καταστή
σουν έντονωτέραν την παρουσίαν
των.
ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟΝ θά είναι άνοι
κτόν μετά τάς Εορτάς δ'ις τής έ
65ομάδος, διά νά δύνανται οί κάτοι
κοι νά τό επισκέπτωνται καΐ νά
αίσθάνωνιαι την αγίαν γεϋσιν τής
πίστεως κια τοϋ πνευματικοϋ με
γαλείου τοϋ παρελθόντος. Την
ταινίαν τοϋ Μουσείου έκοψεν ό
Γενικάς Διευθυντής Θρησκευμότων
τοϋ "Υπουργείου Παιδείας κ. Κων. Ι
Κούρκουλας κα'ι οί προσκεκλημέ-(
νοι εισήλθον κα'ι άπεθαύμασαν τούς
φυλαοσσομένους θησαυρούς, τούς'
τοποθετημένους μέ πολλήν τάΕιν|
Νομίιζω —ώς δχω τό διχαίωμα
νά ττώ τουλάχισττο την γνώμη μου,
δχι έττΒ'δή αχτχολήθηικα έττ! ΤΓβνή-
ντα χιρόνια 'μιέ τόν Ποντιακόιχορό,
μά σάν ιμαυοΊκολόγος, πού έττί τό
σα χρόνια έξακολοιυθώ νά έργάζο
μαι.
Ή Έττ,ιτρο/ττή των Ποντιαικών
Μελετών» έδηιμοσίιευσε στά «Άρ-
χεΤο Πόντου» (Τόμος 28 έτος
1966) μιά όλοικληρωμένη μιελέτη
μου, ττού ψάρνει τόν τίτλο «ΟΊ
Ποντιαικοί χορο!»1.
Μελέτη, τΓθΰ χρε'άσθη.καν γιά
την συγγραφή της, Τριάι·/τα χρό¬
νια!
Δύο εϊδη «Σέρα» χορό ίχομε!
Ό «Σέρα» δτττως έχορεΰετο στόν
Πόντο καί κυρίως στήν Τ,ραττεζοϋν
τα, «αί ό μ'αντέρνος «Σέρα», πού
γεινντνθηκ; έδώ στήιν Έλλάδα, -,τριν '
άττό δέ<α ττέντε χρόνια! Ι Ό «Σέρα» χορός τοΰ Πόντου, γ-ιά τόν όποϊο ό Κω«/στςΐιντίνος Πά | π·αμ·:χαλόίΓΓοϋλος εγιραψε τόσα κο λα<ειτΓΐχά λόγια στό σύγγ.ραμ,μά τού «Πβρι,ήγησις ι-.ίς τέν Πόντον-, άτΓ3τελεΤται άττό τίς τταρακάτω χαρευτιιχές κ;ινή·τεις καί ττατήμα- τα. «Σέρα χσρός» Ή Αΰρα άρχίζει καί παίζει, έ- καί καλαισβησ!αν. Επηκολούθησε δεΕίωσις και προ σεφέρθησαν γλυκύσματα. Την τελε' την των εγκαινίων τοϋ Μουοειου' έτίμησαν διά τής παρουσίας των ό Γεν. Διευθυντής Θρησκευμάτων κ. Κων. Κούρκουλας, ό κ. Δήμαρ χος, μετά τοϋ κ. Άντιδημάρχου καί μελών τοϋ Δημ. Συμθουλίου Νικα'ας, ή κ. Άντιδήμαρχος τού Δήμου Αίγάλεω, ό κ. Πρόεδρος Δημ. Συυβουλίου Χαϊδαρίου, οί Δι οικηται Χωρ)κης Χαίδαρίου καί Πε! ρόματος, έκπρόσωπος τοϋ Στρα τιωτικοΰ Διοικητοϋ Πειραιώς, έκπρό σωποι των Καθηγ. Συλλόγων Γυ μνασίων περιοχής, ό κ. Διευθυντής| Τραπέζης Ελλάδος, ό Διευθυντής Τύπου Δήμου Νικαίας κ. Πάτρας, πολλοί έκκλησιαστικοί Σύμβουλοι καί πλήθος κόσμου. Α.Γ.Ρ. νώ οί χοιρευτές μένουν μέ τα χέ- ρια ΤΓΐασ,μιένα σέ ττταση ιτροσο- χής! Άρχίζουν καί έκτελούν τό πατήιματα τού Σέρα, έττί τόττον. Χίιρϊύσυν μέ τα χέ,ρια ι|Λΐλσ Προχώρει ό χορός! ώς τό ση- μεϊο ττού έκτβλεΐται τό λεγόμενο «άλ ασοτγιά» ττάρτο κάτω, τοι; έκιτειλεΐται τρ!ς! Ο! χορευτές έττανέρχοντσιι στά ττατήματα μέ τα χέρια ψη·λά! Έ ξακολουθοΰν καί χορεύουν, ώσττου δίδουν -την συνέχειια τού χοροι/ «Σέιρα* στούς δύο χσρευτές, ό πρώτας έπιτιθέμενος καί ό μάμΘνος! Καί έδώ ττρέτΓει νά ότ/αφέρω τό σχετικό με τόν χαρό, άττό ττν 'Λ νάδαση τού Ξενοφώντος! Τό ανθ- ψβρω ,μ·έ παιράφιραση! Ξενοφώντος Άνόίβασις. Έκτον. Άπό Κοτύωρα, £&>ς τ1ίν
Χρυτότκιλιν. "Ετος 400 π.Χ.
«Άφοϋ έγιναν θυσίες τηρός ■ό|Λ
Θε^ύς <αί άφού έψαΐλαν Θρ.αιμβε1-1 τι«ά τιραγούδιχ, τρώτοι σηκώθΐ' κοο^ οί Θρόχες και μέ την σννο- δΐίαν τού αύλοΰ ό:ρχ'<Γθτ/ νά Χ°' ρεύοτ-ν μί τα όττλα ι:αί ίτηδούσα'·1 ύψηιλά κα! έλοιφις'ό:, Κιτι/ττώντσς τ(< μαχαίιρια! Τέλος, ό ενας χορευ- τής κτυπτά τόν άλλον μέ τό μσ.- χα'ριι τού, καί αύτός έττεσί κάτω μ έ κάπο,αν τέχνην! Ό'μως δέν έ'Γ τ ίττοτα!» δ,μως καί τόν μοντέρνί' «Σέρα» χοιρό! Ποιοί αραγε τόν'- γέννη.σαν δέν ξέρω. Ξέρω μ&° ττώς δέν £χει καμμιά σχέση ε1^ την Ποντια·κή ψυχή! Βεβαία έΧΕ Ποντιαι<ά ττατήματτ'α μτταλλετοιτοι ηιμένα! Μοιάζει ττολύ μέ ΠόνΤ'0 ττού φοριϊί την <ρ<ψεΌΊά. Ζίττκεζ Ι*» ήΐ'αύψ-ΐλο καττέλλο! Τό σύστη,μα αύτό τοΰ «ΣίΡ01 τό ττοιςιτ μοΰν ττβρΐ'σθΌτερο ο' νί° ροί, τγο-ύ £μ~ασαν μέσα οτο Χ0" ρό αυτόν δ'άφοίρες κΐ:νή~εις' ^"ο Ρ'θύμε νά τόν ποΰμε μτταιλλέτο, όχι καί Ποντιακό Ό γράφων τό ποορόν ^ μα ελαιδε θέση! 'Εξα<ολοι.θώ ^ δ·5άαΐ<ω τόν ^Σίρα χορό» όιτωί έχορεύετο στόν άξέχοκττο Πόντο· Δ. Κουτοχ>γιοοννόττουλος