194732

Ηράκλειον Κρήτης
ΑΙίΕΞΑΡΤΗ^Ε^ΔΟΜΑΔΙΑΙΑ Π0ΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝϋΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΙΙΡΟΣΦΪΤΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
-------------
47θιν — Αριθ. φύλ. 2184
~ ΤΙΜΗ ΦΪΆΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. Διευθυντάς - Ίδιοχτήτης: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ—ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 — Γραφεΐα: Νίκης 25.—
ΓΠΗΙΙΪ [ΟΠΙΙίΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ,
ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ
■Εχει βαθύτατον νόημα ή εί- (ται σημασίας Καί οτρέφονται *
φ, τήα ΘΕ10ς Γεννήσεως. Δ.δά- ναντίον των σκοπών, έν όνόμαπ
των οποί ύθ
οκά Μ
ηρώτοιο
πείθει, είσάγει, έν ' των οποίων επιτεύχθησαν Ή φυ
είς την απόλυτον ταπει- χή, όμως, αυμπορευομένη μέ την
νίφροσύνην Ό Υιός τού Θεοϋ έ-
γεννήθη είί Ψατνπν 6λόγων. Εί-
Οι όλήθειο. Κα'ι ή άλήθεια έκιρρά-
Ζεται, Μ* απόλυτον άπλότητα. Καί
κυνέτρεχε καί άλλος λόγος. Η
εποχή. που κατΠλθεν είς τιίν Γήν.
ήτο έποχή έγωκεντριομοθ.
Η λατρεία τού έαυτοϋ ήτο ή
μόνη νοητή. ΓΙώς, λοιπόν, ήμπο-
υοϋοε ό άνθρωπος νά αντιληφθή
όποιαν διδαχήν, πού ήτο θεμελι-
«μένη είς την αγάπην καί την
9υοΙαν, εάν, προηγουμένως, δέν
έβλεπε τό Διδάσκαλον, εάν δέν
έβλεπε τόν Σωτήρα νά Εεκινά α
η4 την αφετηρίαν τής απολύτου
κΟί ίδανικής ταπεινοφροούνης,
Είς την φάτνην, έτσι, πού
5αθρον νέας έκπληκτικής έποχής
και εγγύησις σωτηρίας, ετοποθε¬
τήθη, αυτομάτως, ή δυνατότης άν
τιλήψεωα των θεμελιωδών άρ-
)|ήν, πού συγκροτοϋν την εντο¬
λήν τού ΊησοΟ, την θρησκείαν
τόα άγάπης καί τής συγγνώμης.
Είο την φάτνην, πού έκφράΖει
ιην αφετηρίαν Ζωής, ευρίσκει κα
»£ίς την υπερτάτην αλήθειαν.
Είχα την ευτυχίαν νά παραστω
Είς την ίεροτελεστίαν τής νυκτός
τής Γεννήσεως, κατ' επανάληψιν,
πού τέλει την αποψινήν νύκτα ή
Α. θ. Μσκαριότης ό Πατριάρχης
Ίεροσολύμων κ. Βενέδικτος Α'
Είς τό Σπήλαιον τής Βηθλεέμ με
τα τής συνοδείας τού, έκφράΖε-
ται, ή άφετηρία 2ωής, εύρισκεν
κσνείς την υπερτάτην αλήθειαν.
Βλέπει κανείς ότι δέν είναι δύ
οκολος ή οργάνωσις τής 2ωής, ή
ανάπτυξις της καί ή πρόοδος, έφ'
όσον τόν νούν συμπληρώση ή ψυ-
χή καί έφ' όσον αυτή άξιοποιεϊ
όσον έκείνος προσφέρει. Διότι ή
ψυχή είναι π πρώτη ϋλη, είναι η
Ζίιμη τής άληθοϋς δημιουργίας.
Καί χωρίς τό ιδικόν της προβάδι-
ομα δλα μετατρέπονται είς κοινο-
τοπΐας καί, όχι οηανίως, κενοϋν-
η μ την
συνείδησιν, ή όποία καί μόνη κα-
θιστά τόν άνθρωπον άξιον τής ά-
ποστολής τού καί τόν άνεβάΖει
είς έπίπεδο/ ήθικής καί πνευμα-
τικής ούτονομίας, είς επίπεδον ί.-
Εάρσεως καί αληθείας. Διότι άς
μή πλανώμεθα: Είναι ή συνείδη-
σις παντοδύναμον όπλον, πού ε-
πιτρέπει είς τόν άνθρωπον άφο-
6ον ένατέν^οιν πρός πάσαν κατεό
θυνσιν. Συνεπώς τόν έλευθερώνει
κα'ι τόν τονώνει. Τού δίνει δυνά¬
μεις διά νά κατισχύση είς την πά¬
λην μέ τό κακόν καί, συγχρόνως,
τοϋ άνοίγει πεδίον άγαθοποιίας,
μέ την όποιαν ή καλωσύνη θαυ-
ματοποιεϊ. Καί είναι ακριβώς αύ-
τά έκεϊνα, ι ά όποϊα συναντα κα¬
νείς είς την φάτνην, πού έγινε
πηγή φωτός άνεσπέρου εκείνην
την νύκτα τοϋ θαύματος.
"Ηλθεν είς την Γήν ό Ιησούς,
διά νά χαοάΕη πορείαν νέας Ζω-
ής. Καί διά νά καταοτήση την έλ
πίδα αντίβαρον όλων δσων άπο-
γοητεύουν καί θυθίΖουν είς οκε-
πτικισμόν. Κα'ι όχι μόνον συνε¬
κράτησε τόν άνθρωπον. Άλλά
καί τόν άνέβαοε είς υψηλάς αφαϊ
όας καί τόν κατέστησε όδηγόν,
πρώ ην άΕίαν, πρώτην δύναμιν.
Τόν άποκατέστησε, δηλαδή, είς
μέγεθος. Καί, ακριβώς, έδώ έγ¬
κειται ή ύπερτάτη άζία τής χρι-
στιανικής διδαχής. Διδαχής, ή ό¬
ποία όσον ποτέ άλλοτε είναι άνά-
γκη σήμερον νά διαπερνά την καρ
δία. Κα'ι νά γίνεται παρηγορία
καί ένεάρρυνσις. Ό κόσμος ύπο-
φέρει άπό κορεσμον τεχνολογι-
κών θαυμάτων. "Εχει, όμως, έλ-
λειμμα ήθικών αξιών. Καί, όμως,
μόνον μέ αύτάς ημπορεί νά προ-
χωρήση πρός την αγάπην καί την
ειρήνην, πού, έν ύστατη άναλύ-
σει, άΕιοποιοϋν όλοι. Καί συνι-
στοϋν τόν πραγματικόν πολιτι¬
σμόν.
ΧΡ. Γ. ΕΫΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
ΕΠΕΦΑΝΗ Ο ΑΣΤΗΡ ΕΝ ΤΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Υπό τού κ. ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
Καθηγητού - ωιλολόγου ■ συγγραφέως
ΓΎΜΝΟ τό τοπεϊο άπό κάθε
ψυτεία. Σκόρπια πετράδια άνο-
πληρώνουν την χλόη, πενιχρά κΓ
ούτά μέσα οτήν ΰγρια φύση, την
εύλογημένη, άπό παληό, μέ τό
μειδίαμα της γαλήνης.
Μέσα στό σπήλαιο, στή φάτνη
των άλόγων, μέ μόνους μάρτυρες
τοός άγραυλοϋντες ποιμένες, τερ
ματίΖεται ή μεγάλη ίστορική περί¬
οδον καί όνοίγεται η αύλαία πρός
νέους όρίΖοντες, τόσο χρυσοπυρ-
ψορουο, δσο καί πυρηφλεγή είνσι
τό ήλιοβαοίλεμα τής Παλαιστί-
νΠ«.. Οϋτε μακροχρόνιοι πόλεμοι,
οΰτε άνακαλύψεις καί έφευρέ-
οεκ:. οθτε ή κατάκτηοη τού μεγ-
γαριοθ, οϋτε τίποτε άπ' όσα έχουν
ουμβη μέχρι οήμερα, πού έΕήσκη-
"αν έπίδραση επί τοϋ κόσμου, ήυ
ηοροϋν. έστω καί κατά προσέγγι-
οη νά συγκρΐθούν πρός την με-
ταβολιί. πού επέφερε οτ'ις τύχες
τού, ίνα συνηθισμένο γεγονός ε¬
ξελίξεως, ή γέννηση ενός παι-
διοΰ.
Κατάπλπκτοι άπομένουν, κι'
°ότοί οί αρνήται τής ύπερφυσική-
τού προελεύσεως πρό τοϋ άπε-
Ρίττου φιλοσόφου των όχθών τής
Ιιβεριόδος' κι' αύτοι οί έχθροί π-
"οκαλώπτονται μέ θαυμαομό προ
Τ(>0 ταπεινοϋ δασκάλου τοϋ "Ο-
θοος των Έλαιων κι' αύτοι, πού
έΖιΐλεψαν την δόΕα τού κα'ι οίκ-
τρά μιμή6ηκαν τό έργον τού, Λ-
«ιγνωρίΖουν, ότι ήταν θεόπνευ-
°τος. Ό Μωάμεθ λέγει, μιά προ-
°5«χη, στήν Ίερουσαλήμ, είναι α¬
νώτερη χιλίων άλλων, πού Εγιναν
°έ άλλο μέρος. Ό Ρενάν άνα-
κΡθ2ει, 6τι κανείς πρίν άπ' αύ-
τ°ν καί κατόπιν τούτου, έδίδαΡε
ή θα διδάΕη τελειότερη ήβική.
°1' αύτην, πού έλαλήθη παρ" ού-
τοΰ.
17ον
Ή άναμφιοβήτητη φιλαρχία και
ή άλαΖονεία των Φαναριωτών έ-
όωκαν πολλή τροφή στή δυσφη-
μιστική έκστρατεία πού σήκωναν
εναντίον τους οί έχθροί τους, προ
πάντων οί καθολικοί Εύρωπαϊοι.
Πολύ φυσικο, άφοΰ ή έθνική δρα-
στηριότητα των Φαναριωτών έρ-
χόταν σέ άντίθεση μέ τα συμφέ-
ροντα των Εένων στήν Τουρκία
καί τούς έκονε μισητούς. Άλλά
καί στήν 'ΕΛΛάδα τοϋ 1821, δπου
άναγκάσθησον νά καταφύγουν οί
περισσότεροι άπό τούς Φαναριώ-
τες μετά την Έπανάσταση, έγι¬
ναν μέ πολΛή άντιπάθεια δεκτοΙ.
Ή μόρφωαη, τό ήθος, καί ή λε-
πτότητα των τρόπων, πού τούς
διέκρινε, ποοκάλεσαν τό φθόνο
καί την αντιδράση τής άκαλλιέρ-
γητης κοινωνίας των άπελευθερω
μένων έπαρχιών, καί χρειάσθηκε
νά περάσουν πολλές δεκαετίας,
γιά νά μπορέοει ή φήμη τους ν
άποκαταοταθεϊ
«'Εδώ, πεσι την τοϋ Φαναρίου
πύλην καί ι ο Πατριαρχείον», έγρα
φε στά μέσα άκόμη τοϋ περασμέ
νού αίώνα ο Σκαρλάτος Βυζάνπ-
ος, «συνωκίσθησαν, άπ' αυτών ά-
κόμη' των πρώτων μετά την δ-
λωσιν χρό/ων, οί λογιώτεροι,
I-
κανώτεροι και έπισημότεροι των
Γραικών, ών οί πλείους ήσαν κα'ι
Κληρικο'ι τής έπισκοπής Κωνσταν
τινουπόλεως. Την διά τής 'Εκκλη-
αίαα ταύτην ύπεροχήν διεδέχθη,
επί των Νικουσίων καί των Μαυ-
ροκορδάτων, ή είς τα πολιτικά
τής τουρκικής αύτοκρατορίας πρό
γματα, καί ή έλληνική Ιχανότης,
προωρισμένη 'νά διαπρέπη πάντο-
τε κα'ι παντού, έφθασε δι" αυτών
'νά άνυψωθή καί είς ήγεμονιών
θρόνους, καί 'νά διευθύνη επί
δύο αίώνας την έΕωτερικήν τοϋ
Όθωμανικοϋ κράτους πολιτικήν,
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΙΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΌΛΕΙ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΛΛΟΦΟΥ
β' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ:
ΚΕΡΑΤΙΟΣ
καί ούτοι εϊν' οί Φ α ν α ρ ι ώ -
τ α ι Ι 'Λλλ' είς τό όνομα τού¬
το φαντάΖομαι ότι βλέπω τινάς
των σφοδρά πατριωτών
συοτέλλοντας τάς όφρϋς. καί έ-
τοιμαΖομένους 'νά άνακυκήσωσιν
ως υμών ή μνήμη, καί μακαρία ή
πάτριος υμών γή, αυτή ή τοϋ Φο-
ναρίου!»
"Εφθασαν κάποτε νά ποϋν, πώς
σ' αυτήν την «πάτριον γήν» είχαν
τάχα μα2ευτεϊ καί την κατοικοϋσαν
όλον τοϋ συκοφάντου ΤΖαλώνη | όλα τα περιτρίμματα τοϋ Βυ2αν
τόν βόρβορον! Ύπομονή, ΚύριοΓ
νράφω νεκρολογίαν (άλήμων ώ!)
καί ενώπιον τόφων τα πάθη σι-
γώσιν. Οί Φαναριώται έΕέλιπον
τιου, κα'ι πώς γΓ αύτό οί Τούρκοι
την είχαν τάχα όνομάσει Φε
νά Γέρ, άκάθαρτο τόπο. 'Ομως
οί Φαναριώτες ήταν γιά ένα με-
πρό πολλοΰ ηδη, προσενεχθύντες γάλο χρονικό διάστημα οί μονα-
ώς πρώτα Ούματα είς τόν βωμόν
τής έλληνιχής παλιγγενεσίας, καί
οί έπιΖήσαντες (εάν έπέΖησέ τις
είς τα δεινά έκεϊνα!) είναι ήδη
δικοί φορεϊς τού έλληνικοΰ πνεύ-
ματος μέοα στήν πνευματική νύ-
χτο τής δουλείας. Στούς Τούρ-
κους είχαν έπιβληθεϊ μέ την πό-
ίοοπολϊται, παν όλλο παρά έπίφο- λυμάθειά τους καί μέ μιά τουρκο-
βοι· άλλ' ή ίστορία 2ή, δέν άπο· ( μάθεια πού Εεπερνοϋσε την τουρ-
θνήσκει' και αύτη κατέγραψεν ή¬
δη είς τάς σελίδας της, ώς τιμή
σαντας καί λαμπρύναντας τό ελ¬
ληνικόν όνομα, ώς οώσαντας εκ
κομάθεια των οοφώτερων Τούρ-
κων' στούς Εύρωπαίους μέ την
παροιμιωδη εύστροφία τους, μέ
την ύψηλή μορφώση τους καί μέ
τού γενικοϋ ναυαγίου τό έθνος μιά τελεία ννώση των τουρκικών
καί την παιδείαν 'του, τούς Μαυ- Ι πραγμάτων.
ροκορδάτους, τούς ΜουρούΖας, | Μπόρεσαν έτσι σέ πολλά νά ώ-
τούς Ύψηλάντας ,τούς ΚαρατΖά- φελήσουν τύ Γένος καί την Έκ-
δας, τούς Σούτσους, τούς Καλλι-
μάχας, καί τάς σελίδας αύτάς κάμ
μία φωνασκία 'δέν θέλει ποτέ ά-
μαυρώση..·· Σύγγνωτε, ακιαί μα-
κάριαι, εάν φωνή άδρανής ύψοϋ-
ται, ούχι πρός απολογίαν υμών
καί των κα3' υμάς" άπολογΐας ύ-
μείς δέν έχετε ανάγκην, απολο¬
γίαν έχοντες ολόκληρον υμών Τ
τόν βίον, έπισφραγισθέντα διά
μαρτυρικοϋ θανάτου' άλλ' άποτρο-
πιανομένη τό δνειδος, τό οποίον
οί Εένοι πιθανόν 'νά προστρίψα>σι
κατά των συμπολιτών υμών, ώς
άγνωμονούντων. Μακαρία αΐωνί-
κλησία τού, νά άποτρέψουν όμα-
διΚές καταστροφές, νά ύποστηρί-
Εουν την παιδεία καί τδν έθνικό
πλοϋτο. Στό πρόοωπό τους ή
'Εκκλησΐα εϋοισκε γενναΐους χο-
ρηγούς καί εύεργέτες. Ναοί καί
μοναστήρια καί φιλανθρωπικά !-
δρύματα ίδρύθηκαν μέ δική τους
πρωτοβουλία αέ πολλά μέρη τής
Άνατολής.
Ή πολιτικη τους στή ΒολδοβΛϋ
χία ετίμησε τόν έλληνικό πολιτι-
σμό: Τό νουοθετικό τους Γ·ργο «ϊ-
φησε έποχή γιά τό προοδευτικό
καί μεταρρυθμιστικό τού πνεϋμα.
Οί ίθαγενεϊς γεωργοί έλευθερώθη
καν άπό τή δουλεία των μεγαλο-
κτηματιών' τό έθνικό φρόνημα
καί ή έθνική γλώσσα των Μολδο-
θλάχων άναπτύχθηκαν' στή γλώσ¬
σα αυτή μεταφράσθηκαν οί Γρα-
φές' λαϊκά καί ανωτέρα έλληνικά
σχολεϊα ίδρύθηκαν. Στήν αύλή
των Φαναριωτών ή/εμόνων εϋρι-
οκαν προστασία τα γράμματα κα'ι
οί τέχνες. Κοντά τους έΖησαν κ'
έδρασαν ό Ρήγας Φεραίος, ό Ά-
θανάσιος Χριστόπουλος, ό Ιωάν¬
νης Βηλαράς.
Οί ήγεμονίες στά χρόνια τους
είχαν γίνει σπουδαίο πνευματικό
κέντρο, μεγάλη καϊ ίσχυρή άποι-
κια τού 'Ελληνισμού, άληθινή Ρω-
μανία. Έκζϊ ό Φαναριώτης Άλέ-
Εανδρος 'Υψηλάντης, συνεργαΖό-
μενος μέ τόν ήγεμόνα Μιχαήλ
ΣοϋτΖον, όρχισε την έλληνική έ¬
πανάσταση στίς 22 Φεβρουαρίου
1821.
"Υστερ' άπό την Έπανάσταση
έλάχιστοι έπιφανεϊς Φαναριώτες,
όπως οί Μαυρογένηδες καί οί Κα
ραθεοδωρήδες, άπόμειναν οτόν
τόπο τους. Άλλά καί τότε, καί
ώς τό τέλος τού ΙΘ' αίώνα, δέν
έπαυσαν οί Τούρκοι νά τούς θεω-
ροΰν πολυτίμους καί νά τούς κά¬
νουν υ.ιουργούς, πρεσβευτές, καί,
απαραιτήτως, ήγεμόνες τής Σά¬
μου.
Σήμερα, ϋστερ' άπό τό 1922,
έχασε τό Φανάρι τόν καθαρώς έλ
ληνικό χαροκτήρα τού. Πολλοί ά¬
πό τούς "Ελληνες κατοίκους τού
έφυγαν στό Πέραν. "Αλλοι, Τοϋρ-
κοι αύτοι, ήρθαν στή θέση τους.
Πέρασε γιά πάντα ή έποχή, πού
οί πολίτισσες μητέρες τραγουδοϋ-
σαν:
Έχω γιό, 6χω καμάρι,
παίρνω νύφη άπ' τδ Φανάρι Ι
ΠΕΡ ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(Συνεχίίεται)
'·*··········*························'«····■···«······························
•••••.••••••••••ε*························-
Διά τ« 46 χρόνια μας
τότε ποιό βλλο ηταν τό
νεογνό τής Βηθλεέμ, πού κατΐ·-
"ληττε τούς ίερεϊς τοϋ ναού. ό
δντρας, που παρέσυρε τούς ό-
Χλους, δχι μέ ύποσχέσβις ά<ιο- λούοεων, άλλά μέ άκαμπτη έπι- ταΥή στερήοεων, ποιό βλλο ήταν το νεογέννητο παρά «ό πρό αίώ- νων βεός.. «Έν άρχή ήν ό Λόγος, ό λό- νο^· ώς καί τό δίκαιον, ουδείς °'δεν έ£ ότου εφάνη., ό λόγος, ^οίι έζεδήλωοε την ύπερτάτη τοιι ενταση κάτω άπό τόν ίερό βράχο τΠί Άκροπόλεως. Στή χώρα όπου ° έτελεϊτο τό μέγα μυιστήριο, οί "Ρθιρήτες διέοπειραν πρό πολλοϋ τόν λόγο πρόν: τόν Θεό. Στή χώ- ρα όμως, όπου ό Λόγος πρό πολ- λοΰ έβασίλευεν, ή έπενέργεια τής θεότητος 5ιά των προφητών, ύ- πήρΕε περιττή καί αύθόρμητη, ή ανθρωπίνη διάνοια διά τοϋ Σω- κράτη άνεϋρε ένα Θεό. Ή έλληνική φιλοσοφία, έκεϊ δ¬ που έφθασε διά τοϋ Σωκράτους καί τοϋ Πλάτωνος, αποτελεί την μεγάλη προπαίδευση τής ανθρω¬ πότητος, διά τής οποίας κατέστη κατά κάποιο μέτρο ίκανή, γιά νά ακούση τα ένθεα ρήματα Έκεί- νου, πού ύνεδείκνυε τούς άλιεκς πάνσοφους. Άλλά τό εργο τού έλ ληνικοϋ πνεύματος θά ήταν μισο- τελειωμένο, αν δέν μετέδιδε ό κατακτητής την πνοή τού στίς έ- σχατιές τοϋ γνωστού κόσμου έ- κείνης τής εποχής, πού έκυρίευ- σε μέ τό ζίφος τίς πόλεις καί ε¬ κέρδισε μέ πραότητα τίς καρδιές των λαών. ΆλέΕονδρος ό Μακεδών απο¬ τελεί την πολιτικη άνθησητής έλ- ληνικής φιλοσοφίας καί τόν όδο- οτρωτήρα, πού διήνοιΕε τάς εύ- ρείας λεωφορους στό Χριστιανι- σμό. Τό πνεύμα τού διεϊδε την έ- λευσή τού. Ή ψυχή τού διησθάν- θηκε τόν ύψηλό προορισμό τοϋ έργου τού. Ή διάνοιά τού άνι;- ψώθηκε πρός μιά καί μοναδικη θεότητα. Μετά δεκαήμερο διαμο- νή στό Ιερό τοϋ Απόλλωνος στήν Αϊγυπτο, έγρσφε πρός τή μητέρα τού, ότι πολλά έμελέτησε, τα ό- ποϊα μονάχα μέ φωνή Ζωντανή θό τολμούσε νά τα άφηγηθή. Όταν έφθασε στίς πύλες τής Ίερουσα¬ λήμ, δέν ηθέλησε νά εισέλθη σ' αυτή, παρά τίς διαμαρτυρίες τού επιτελείου τού, καί δέχθηκε μέ ίδιαίτερες πμές τόν Άκρο Άρχι- ερέα των Ίουδαίων, πρός σκάν- δαλο δλου τού στρατοϋ τού. Ό¬ ταν γύρισε από τίς Ίνδίες, γιά νά εύρη τόν μυστηριώδη πρόωρο θάνατο στή Βαβηλώνα. Εύμένης ό Καρδιανός, ό μεγάλος έκείνος ΘράΕ διπλωμάτης, ό πρώτος πο¬ λιτικάς τής έθνικής έλληνικής έ- νότητος, πού διημέρευε κοντα στήν κλίνη ιοϋ ανακτος, άρχικαγ κελλάριος τόν ήκουε νά έκφωνή λόγους άκαταλήπτους, όχι όμως παραληρήματο πυρετοϋ κα'ι νά χά νη Ης αίσθήσεις τού μέσα σέ ό- πτασία. Ποίος γνωρί2ει, άν δέν δι έβλεπε, σάν θεία άμοιθή, τό ό- περφυσικό έπος τοϋ Σπηλαίου, πρός τό όποϊο ώδήγοϋοε τό α- Ο κ. ,ΒΟΠΑΤΖΗΣ Ό Πρόεδρος τής Συμβουλευτικής Έπιτροπής Καταρτίσεως Ν. Δια- ταγμάτων κ. Α. ΒογιατΖής, μας απέστειλε την κατωτέρω επιστο¬ λήν: Κύριε Σινανίδη, Εύχαριστώ διά την αποστολήν άντιτύπων τής εγκρίτου εφημερί¬ δος σας, ή όποία έκφρά2ει επι ή¬ μισυ αίώνα τάς ανησυχίας κα'ι τούς προβληματισμούς τοϋ προο- φυγικοϋ κύσμου. Έπ' εύκαιρΐα της ουμπληρώσε- ως 46 έτών άπό τής εκδόσεως σας καί 50 έτών άπό τής Μικρα- σιατικής Κσταστροφής, παρακαλώ νά δεχθήτε τα έγκάρδια αίσθήμα- τα μου καί τάς ευχάς μου όπως συνεχΐσετε την έκδοσιν σας επί πολλάς δεκαετηρίδας. Σήμερα δέν ύπάρχουν πλέον «πρθσφυγες» καί είς την έΕάλει- ψιν τής διακρίσεως αυτής ωδή¬ γησεν άποφασιστικά ή Έπανάστα σις τής 21ης Απριλίου 1967, ή όποία έΕηφάνισε την «παράγκα». Άλλά άπό τής απόψεως προελεύ σεως ή προσωπικότητος, άκόμη καϊ οί παλαιότεροι δέν έχουν κα- νένα διακριτικόν άπό τούς -γη- γενεϊς» διά νά λέγωνται «πρόσφυ γες». Αντιθέτως, ή άφομοιωτική δύναμις καί ή έκχειλίΖουσα έλλη- νικότης τού πληθυσμου τής ίστο- ρικής αυτής προελεύσεως άπετέ- Άεσεν έναν άποφασιστικόν παρό- γοντα διά την οικονομικήν καί κοινωνικήν όνάπτυΕιν της Έλλά- στρο τούς μάγους, τώνμερών πού κατέκτησε αυτός; Αύτάς ό ϊδιος άνεγνώρισε τούς δυό μεγάλους προδρόμους τού, τούς προφήτες, τούς πολιτικούς άπεσταλμένους γιά τόν κόσιιο τής ισραηλιτικής θεοκρατίας, καί τή^ έλληνική φιλοσοφία, τό άπαύγϋ- σμπ τής έλεύθερης ανθρωπίνης ί· ΕελίΕεως. Πέρασαν τα χρόνια, δυό χιλιά- δες χρόνια χριστιανοσύνης. Δυ- νοστες Καίσαρες εκάστοτε άνα- φαίνονται. Ό αγώνας έλαβεν έκ- τάσεις, άλλά τα θεμέλιά τους τα συνέτριβε διαρκώς ό χριστιανι- σμός. Ή δόΕα τους είναι έφή- μερη. Παρέρχονται, όμως, οί λαί- λαπες, οί τρικυμίες, οί έπιδημί- ες. Κα'ι στήν αίματοβρεγμένη γή άπ' την πάλη τής Ίδέας καί τής Δυνάμεως, τής Τυραννίας καί τής Ελευθερίας, άναθάλλει φυτεία καί έπανέρχονται στά δένδρα τα πτηνά, γιά νά κελαδήσουν «ειρή¬ νη καί ευδοξία τώ κόσμφ». δος, ώστε όλοι οί "Ελληνες ανε¬ ξαρτήτως προελεύσεως νά είναι σήμερον είς θέσιν νά δρέπουν τούς καρπούς της άναγεννηθεί- σης Ελλάδος. Άπομένει, βεβαίως, ή παράδο¬ σις, ή λαογραφία, αί άναμνήσεις, στοιχεία δημιουργοϋντα τό νεο- ελληνικόν πολπισμόν, τα όποϊα δύνανται νά θέτουν την σφραγί- δα τους καί εις τάς επερχομένας γενεάς. Άπομένει ή ίστορία, ή ό¬ ποία πρέπει νά τιμάται άπό τούς άπογόνους. Όλα αύτά, συνδετι- κοί κρίκοι τού συγχρόνου έλληνι- κοϋ πληθυσμοϋ, ουγκινούν πάντα Έλληνα, πάντα άνθρωπο. "Επαινος άνήκει είς ϊίλους τούί συντελεστάς τής πολιτιστι- κής αυτής πορείας. Βετά τιμής ΑΠ. ΒΟΠΑΤΖΗΣ Τα 46 χρόνια της εφημερί¬ Ο κ. ΑΝΤ. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ Έν Ηρακλείω Κρήτης τή 14.12. 1972 Φίλ,ε κ. Διει/θυντά, — Σάς εΰχαμαι όπως δ έλθη¬ τε οικογενειακώς τάς άγίας έορ-| τάς των Χριιστουγέννων, έν ττλή-1 ρει ύγεία καΐ χαιρά. Καΐ δτιως, ώ Κύριος Ημών "Ιησούς Χριστός, σάς χσ:ρί<ει μβοκιρότητα ημερών, διά νά συνΐΐχίιζ·εται μέ ττ>ν αύτην
θέριμην καΐ πίστιν, τό ττολύμοχθαν
καΐ 46 έτών χρονολογού,μενον Λη
μοιτιογραφ!χον έργον Σας. Έττ |
άγαθώ τού ταλαιΐίττωρηθέντος έττι !
μίαν ολόκληρον 5Οετίαν Προσφυ-1
γΐκοΰ Κόσιμου καί, πρός αιώνιον
έτταινον καΐ δόξαν, άττό την Ι¬
στορίαν τής τΓθλιηπαθοΟς Πατρί¬
δος μας της νεωτέρας Ελλάδος,
πρός την Πρόσω™ κόσητά Σας.
Διατελώ μΐετά μυρίων ευχθ!ρισ"πω»'
ΑΝΤ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗΣ
Ο κ. ΙΩ. ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΊΟΥ
Ό κ. Ιωάννης Πατταγεωρ|γίοι'.
τέως διευΒι,ιντής τού Ί—τοκ-ρατειου
Νκχτοκαμιείου μάς συνεχάριΐ θερ¬
μώς διά τα 46 χρΟΜΐα τού «Προσ
φι/γιικοϋ
Η κ. ΣΤΕΛΛΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ
- ΠΕΤΡΑΚΗ
'ΕττίσΓΐς, δερμά συγχαρητηρια
μάς διβιδίβαοιε διά τό 46 χρόνια
.μας ή γνοστή λογογράφος κσΐ
συγγραφεύς κ. Στ4λλα 'Επ'φα-
νίου - Πετράκη»
Ή άγαττηιμένη μας Εφημερίς
των Προσφύγων, ·:ιΠΡΟΣΦΥΓΊ-
ΚΟιΣ ΚΟΣΜΟΣ», συνϊττλή,ρωσεν
τό τεσσαρΌχαστόν έκτον ίίτσς άττό
τής εκδόσεως της την (19ην ' Ι -
οΐΛΊου 1927) καΐ είσέρ,χεται ήδη
γιά τα 47 τσ^^ χρόνια, άκμαίος
καΐ θαλλερός.
Ό «ΠρςισΦυγικός Κόσιμος» εί¬
ναι ή μοναβ,ική στήν 'Ελλάδα 'Ε
φηιμΐιρίδα, ή ότταία έττΐ μισό ιτε-
ρίττοιι αίώνα, άτχολεΐτακ μέ δ, τ ι
άφοιρά τίς άλη,σιμόνητες ττατρίδες
των ξερριζωθέιντων 'Ελλήνων της Μ
Άσίας, τή·ς ώραίαις μας καΐ ι-.αρ-
■ποψόιρο^ Θρά«Γ>ς μας, καί τού Ά
λη,σιμόνητου, ήρωϊκού καΐ γενναί-
ου Πέντοΐί, ·,τού έζη,τοΰσεν καΐ ή'-
θελ&ν άττό τού μβγάλου μας και
Έθ,ώρχηι ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙ¬
ΖΕΛΟΥ, νά Ιδρύθη ή Ποντιακή
Δηιμοι<ρατ!α, καΐ '.'ά ύνσωματωθή είς την Βαλκανιάδα μας, μέ Π<ρω τεύοι/ίταν την ωραίαν μας, ι;α! ά- λησμόνητον Βασ'.λΐδα νών Πόιλε- ων την Κω'/στα^ιυούττολιν, ήν ό- ραιματίσθη ό Πατ,ριά'ρ·χης νών Πον τίων άΐίιμνηστος ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΙΑ- ΣΩΝΙΔΗΣ καΐ την ένεφύσησεν είς τόν Μεγάλον 'Ε&ΛΪιρχην ΕΑΕΥ ΘΕΡΙΟ'Ν ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, καΐ άττϊ τόν οποίον •.τηιρε την άττάντηισιν: «Πηγαι νέ —ήν Κων)λιν Διοικητής είναι ό κ. Ρσΰσισος, άάν καί έφ' δ σον κειρδίσω τίς 'Εχλογές 1.11. 1920, θά τπραγ,ματαττοιήσω καΐ ατήν την ΈτΓ.θυιμι'αν των ήρωϊκών | τέχνην τού Πόντοΐί». ι Τό έτττίτειυγμα των 46 έτών, δέν ατηέχε; ττΐλύ χωρίς ΐ'θιμμίοιν ίττέρ νολΓ ; —άττό Άθλ'Γΐμα εάν ληφθή ύπ' όψιν, δτι τηράκ'ειται ττϊρί Έ6δο μα5 ϊίας 'ΕφτιμΙερΊδος μέ ττεριωρι έν σπι/γκιρ'ίσει ττρός ·,άς ή· πολιτικάς καΐ εϊδησεο- γριαφ κης, δίΐνατότητα καί γτ^ριθώ ρια, δΓ Ευ5θικί'μησιν καΐ Επιβί- ωσιν, τοσούτω μάλλον ι.αθ' όσον τφογρο>:-!.μΌπ·|ΐκός αυτής σχοπός ί
ττήιρξΐν καΐ εΤνα;ι ή άττοατήριξη
των δ.καιωμιάτων ε,ϊδικής ι.ατηγο
ρίας ττολιτών (των έξ Άνατολών
Προσφύγ»·/), των οποίων ;ά :τρο
βλή,ματα καΐ δίκαια εχσυν διευθε¬
τηθή κατά μέγιστον βα&μόν, ι.βΐ
των οποίων τόν αριθμόν μοιώνει
όλονέν ό άδυσώπητος χρόνος, ί>
νώ τάς έπιγιγνομέναος αυτών γε¬
νεάς, ώς είναι: φΐΛΤΐκόν, χαρακτη
ρ^ζει, Όσηιμέραι, Χαιλάρωσις —
°ν μή άτά/ισις— -ής σνΛειδήο·ε-
ως καΐ τού συναι.3θήματος '.ής
ττροελεύσίως καΐ της ιαταγωγής
ΥΠΟ Γ ΗΛ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
| των, Έφ-' δσον έλλείττει άττο αύ¬
τάς τό «Βίωμα» των ν.Χα)μένων
ΐΕΡΙίΤΙΗΟΣΗΡΟΚΕΙΤΙΙ;..
Είς τό προσφάτως ψηφκτβέν
παρά τού Ύπουργικοϋ Συμβουλί-
ου Νομοθετικόν Διάταγμα «περί
τροποποιήσεως διατάΕεων τίνων
τοϋ Ν. Δ. 248 περ'ι άγγελιοσή-
μου» διεγράφησαν δύο διατάΕεις
έκ τού Νομοσχεδίου. Ή μέν πρώ
τη περ'ι έφαρμογής άγγελιοσήμου
έΕ 20% διά τάς διαφημίσεις καί
τηλεοράσεωη, ή δέ δευτέρα περ'ι
έπιβολής άγγελιοσήμου, έπίσης,
έΕ 20% είς τάς δημοαιεύσεις τοϋ
Δημοσίου καί των Όργανισμών
Δημοσίου Δικαίου.
Ή συνάδελφος «Βραδύνη» είς
σχόλιον είς τό φύλλον της τής
15ης τρέχοντος γράφει ότι δέν
έπρεπε νά διαγραφούν αί ώς άνω
δύο διατάιίεις, ύποατηρι'Ζουσα ού¬
τω την θέσιν τής Ενώσεως Συν-
τακτών Ήμερησίων Εφημερίδων,
χωρΐς νά έχη πρός τουτο δίκαιον.
Ή μέν πρώτη διάταΕις περί αγ
γελιοσήμου τηλεοράσεως καλώς
τάς δημοσιεύοεις τού Δημοσίου
καΐ των Όργανισμών Δημοσίου
Δικαίου έΕ 20|%, έπίσης καλώς δι
εγράφη, καθότι πώς είναι δυνα¬
τόν ούτοι ν ά φορολογοϋνται μέ
20% άγγελιόσημον, καθ' ήν στι¬
γμήν τό Ελληνικόν Δημόσιον καί
οί Όργανισμοί Δημοσίου Δικαίου
άπαλλάσοονται τής καταβολής
διά τάς δημοοιεύσεις των καί αυ¬
τού τού έΕ 20% χαρτοσήμου; Άλ
λωστε, τό οικείον Ταμείον τής Έ
νωσεως Συντακτών έκ τής αύΕή-
σεως τοϋ άγγελιοσήμου είς τάς
ημερησίας εφημερίδας καί έπιβο-
λής, έπίσης, άγγελιοσήμου είς
τάς δημοσιεύσεις των Ραδιοφω-
νικών Σταθμών, ουγκεντρώνει πό
οόν ανω των 6Ό έκατομμυρίων,
έναντι τού έκ 15 — 20 έκατομμυ¬
ρίων έσόδου (κατά τάς δηλώσε,ς
των ίδίων) έκ τοϋ άπολεσθέντος
πόρου, συνεπεία τής καταργήσε¬
ως γοϋ Λαχείου των Συντακτών.
Τό Ταμείον τουτο ήδη χορηγεϊ,
διεγράφη, καθότι διά έπτά έργα- [πλήν της πλουσιοπαρόχου περιθάλ
ίομένους συντάκτας είς την τηλε ' ψεως των ήσφαλισμένων τού, επι
όρασιν δέν ήτο πρέπον νά επι¬
βληθή άγγελιόσημον έΕ 20%, τοϋ
όποίου τό ϋψος άνήρχετο είς 20
εκατομμύρια δραχμάς ετησίως,
κούρησιν έκ δρχ. 3500 μέχρι 5.
000 μηνιαίως, πρόνοιαν εκ σεβα-
στοϋ ποσοϋ έφ' απα£ διά τούς ο-
ποχωρούντας τής ένεργού ύπηρε-
ώς ύποστηρίΖει ή συνάδελφος. Ό οίας, καί ταύτα πλήν τής κυρίας
σον δέ άφορα διά την διάταΕιν συντάΕεως έκ δρχ. 6.000 έως 9.
περί έφαρμογής άγγελιοσήμου είς 000 μηνιαίως.
?<»$<»^ Μέ τίς διόπτρις το? ΕΒΙΜΑ «Καλήν εσπέραν άρχοντες ότι είν' ό όρισμός σας, Χριστοϋ την θεία γέννηση νά πώ στ' άρχοντι- κό σας». Πόσες ώραϊες άναμνήσεις. Πόρ τα - πόρτα παίρναμε γιά νά ποϋ- με τα κάλαντα. Μέρες πρ'ιν δίναμε τίς παραγ- γελίες στόν σιδηρουργό γιά νά βρή χοντρό άτσάλι νά μάς φτιά- Εη τό τρίγωνο γλυκόηχο σάν την καμπάνα τής έκκλησιάς. Ύστερα στουντιάραμε μέ πρϊ- μα. σεκόντα, μπάσα, βαρύτονα. νιά νά είναι τελεία ή εκτελέση, Ή έφημερίο μας εΰχεται είς τούς συνεργάτας, συνδρομη¬ τάς καί αναγνώστας της ΚΑΑΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ Κύριον σιυντελεσταΐ νού Γατορ θώ,ματος τι>γχάνιχιν, δεβαίως 1 ά
ναγνώσται τής άγαττηιμιένης μο^;
Έφ-ηιμιερίδσς, άτηό τούς όποίο-υς
δέν άττέλιιτΓίν ττοτέ ή ',τροσήιλωσις,
ή ίδιάζουισα έκτίιμησις, καΐ ή αγά
ττη πρός αυτήν, άλλο. δέν ·τρέτπΊ
νά τταρ'θ'ράτα: έν π-ροχειρένω, ή
'Εμττειιρία καιί ή Είδΐ'κότης διά
την συνέχισιν επί 46 χρΟΊ'ΐα :ής
έκιδόςτεώς της, άλλά και ή Ί καί¬
της κοοΐ ή άκαΐταιμιάχητος Οεληιμα-
τικότης μέ τάς όττο.ας άντΐιμετώ-
ττισ'?ν έττιτυχώς, ό άκούραστος,
καΐ εΰγενής, ττάντοτε μέ τό χα-
μόγιελο στά χείλη, Διευθυντάς
και έκιδότης αυτής μό καΐ 6ιαχε-
κιρυ^ιμβΛχ; λογστέχνης ι.αϊ Δηιμο-
σιογράφος, τταιρά τάς δυσχερείς
καί άντιξόοικ; ·ητν3ριστάσ£ΐς πρό
των οποίων 0ά έκάιμπτετο άσς>α-
λώς οΐοσδήποτε άλλος, ώς συν-
έ'η ,μέ τούς 'Εκδότας αεχάδων
τπροαφυγΐκών "Εφημερίδων, καπά
τό τταιρϊΐλθίν. Άλλά ή ήχρητική,
μαχητικότης, καΐ ή έττίλυσις, σχΐ
δόν δλων τώ:/ φλεγόντων Προσφυ
γικών θΐιμιάτων, υπό τοθ άκούρα-
στου Δ)ντο0 καί έκδότου τού γ.
κ. ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΙΝΑΝΙΔΗ, διά
τής έιμίττεΐιρίας τού έλύθησαν σχε-
δόν τα έ<.·<ρ:ιμή θέιματα των προσ φύγω'; καΐ ξερρίζώθησαν δλαι αί παιράγκαΊ Αθηνών - Πειραιώς - προα,στείων, χάρις τής δΐΛαμικής τοι> μαχΓ,ιτικότητος τοϋ κ.κ. Σω-
κράτη Σινοο/ίδη, καΐ εύρον πολλοι
πρόσφι/γες, τπροστασίαν ι,αΐ ίρ-
γαισίαν αιτό τόν κ. Σωκιράτην Σι-
ναι^ίδην καΐ γι' αύτό δλος ό 'τροτ
Φι/γικός κόσμο'ς τόν ΕύγνωμονΣΪ
καΐ τού εΰχεται νά τα έχατοσττή-
ση.
ΕΤχε δ.ακηιρύξει, έν καταχλείδι
των Πιρογραμιματ'κών όΊρβρων ϊ
«■Πιροσφιογΐ'ΛΟς Κόσιμος», ότι ·::θ' ά
γων'.'Τβή είς την ττρώιτην γραμμήν
των τηρο-τφ'υγικών ΈτΓΟλξεω·/ μέ-
χιρ: τής τΓλή.ρο·ι/ς '0λο.<ληιρώσεως της προσφυγικής άττοχαιταστάθ'·-- ως, την όττοΐαν καΐ ί.π€τυχεν ΐ'αί εδραιώθη ττλήρης, Εχων ττάντοτε ό έκλεχτός ΔιβυβΐΜτής την προσ- Φΐτγική μας "Εφημερίδος κ. λ. Σιναινίιδης ώς σύμβολο: Τό μεγα¬ λύτερον Όφείλος είς τούς ιτε,ρισ- Επιβεβλημένον καθήκον Κατά' τα τελευταία έτη, ώς εί¬ ναι γνωστόν, παρατηρεϊται τό ύ- Εύ άνησυχητικόν φαινόμενον τής ύπογεννητικοτητος είς την Έλλά δα, πού αποτελεί πρόβλημα, διά την χώραν, όχι απλώς κοινωνι¬ κόν, άλλά κα'ι ηθικόν καί εθνικόν, διότι προδικάΖει τό μέλλον τής φυλής. Τούτο άντεληφθέν τό Κρά τος, κα'ι ή Έθνική Κυβέρνησις προήλθον είς την λήψιν σειράς μέτρων, έκ των οποίων τό σημαν τικώτερον είναι ή γενναία ύλική ενίσχυσις των πολυτέκνων οίκο- γενειών. "Ηδη, ώς θά ϊδωσιν οί άναγνώ σται μας είς την 6η σελίδα, συνε¬ στήθη καί Σύλλογος υπό την ε- πωνυμίαν «Πανελλήνιος Ένωσις Φϊλων των Πολυτέκνων» (Π.Ε. ΦΙ.Π.), έπιδιώκων τούς αύτούς σκοπούς. Φρονούμεν, ότι κάθε "Ελλην, συναισθανόμενα την βαθείαν ση μασίαν των ύπ' αυτού έπιδιωκο- μένων σκοπών θέλει, παραστή διά παντός μέισου, γενναίος ύπερα- σπιστής διά την επιτυχίαν αυτών. γων τού Ύττουιργείου Κοινωνικών 'Υττηιρεσ,ών ό κ. Σινανίδη.ς. 'Ε< —χραλλήιλου δέ ό «Προσφυ- γικός Κόσιμος» άτπέβηι επί -,εσσα- ράκοντα έξαΐΕτίαν, διά σχετικών δηιμασΊευιμιάτων των έττιλέκΐτων συν ε,ργαιτών τοι», ό φαρός ιοατί καθρέ- τττηις των Ίστορικών, λαογριοΐφι- κών, 'Εκπαιΐδιεοτικών, ιιοινωνικών τρ/ευματιιχών οίκονομΐ'.κών καΐ 1·' γύΐίει ·;τολιτιστιβ<ών έκφάνσρων τού έξ Άνατολών 'Ελληνισμού. "Ενα μεγάλο Εύγε, καΐ ίνα Εϋ χαριστώ άττό τόν ττροσφυγικόν κό σιμον τής Ελλάδος είς τόν κ. · Σωκράτην Σινανίδην διά τούς α¬ γώνας τσυς καΐ τα καθή<οντά τοο, μοναδικός Τσω- λευκαινβε'ϊς, είς την Την υπόσχεσιν αυτήν έξεπτλήρω σε, ή 'Εφ.ηιμιειρΐς των ττροσφύγων, ειίς τό ακέραιον καΐ δι' δλων της των δυτ/άμΐων μέ αγώνας, σκλη- ρούς ττού έ<ρίθησαν έστί δτε, νρα χεΐ», δέν θά λείψη δέ άττό τό '.τε- δίον μάχης διά την έπίλυσ.ν ιιαΐ των έναποιμιειΐ'ΛίιντωΓ/ έχκρβμώιν αί- τηιμάτων καΐ Οε^μιάτω-^/ τού ι;ό<τμου των τπρο.σφύγων, καΐ επαξίως άν¬ τ ΐίτΓροσωτΓΐεύει τόν ττροσχ(>υγικόν
κόσιμον, είς τό Κεντριικον ΣΐΛμ-
δούλιον Στεγάσεως των Προσφύ-
δΓ,ιμοτιογραφίαν, ώς 'Εκδότης Δή
μ'οσιογράφος, ττοίλλώ δέ μάλλον
εχει ί&ιώζοι»σαν 'Εκτίιμησιν, "Α¬
γάπην, καΐ αφοσίωσιν άττό τούς
πρόσφυγας, ό κ. Σ. Σινανίδης,
διότι ττροέρχεται έκ. πόΟ Προσφυ-
γικοθ κόσιμου, καΐ είναι ττάντοτε
Ύτπέριμαΐχρς Άγωνιστής.
Ν ά τα 'Εκατοστήσηι<, τού εΰχ: ται σύιμτπας ό Πιροσψυγικός Κό- επμος καιΐ νά σιινιείχίση' τούς εύγε νεΐς αγώνας τού, υέ την ϊ&ίαν »τί- σιτιν, τταλιμόν, θέΊλησιν, δυναιμι- σμόν, ττού τόν δια.<ιρίνει, έπ' άγα Θώ τού ΠιροσφυγικοΟ ι-όσιμου, τοΰ όττοίου ΐΓολλά τρροδλήματα είναι άνετπλιΐ/τα άκόιμιη. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ γιατί στά Έψτάνησα ή παραφω- νία δέν συγχωρεϊται. Έκεϊ ή μου- σική εχει γίνει παράδοοη καί τό φάλτσο σοΰ κλείνει την πόρτα κα ταμουτρα. Ίδιαίτερη προσοχή στό τέλος, οτό κοπλιμέντο, γιά καλό φιλοδώ- ρημα: «Σέ τούτο τό οπίτι πούρθα- με πέτρο νά μή ραγίοη κι' ό νοι- κοκύρης τοϋ σπιτιοΰ χρόνια πολ¬ λά νά Ζήση». Κι' αν τό κοπλιμέντο συγκινού οε καί τό φιλοδώρημα ικανοποι- οϋοε. τότε συνεχίέαμε καί γιά τόν κανακάοη τοϋ σπιτιοϋ: «Γιωο γάκη μου σού έπρεπε πιτσοϋνι καί Ειφτέρι καί μιά πεννοϋλα <Ί- λόχρυση οτό δεΕιό σου χέρι». Τα φώτα τοϋ σπιτιού όναβαν όλα, κΓ έστω κι' άν ήσαν μεσά- νυχτα ή παρέα έμπαινε μέσα γιά νά νευθή τόν μεΖέ καί νά άπολαύ ση τό ποτηρι μέ την φημισμένη ρομπόλα. "Ετσι περνοϋσε όλη έκείνη ή άγια νύχτα τής παραμονής τής μεγάλης γιορτής, μιά άλλη νύχτα. μιά Εεχωριστή γιά την πόλη καί τούς άνθρώπους της. Πολλοί ήσαν έκεϊνοι πού άφη- ναν τόν ϋπνο τους καί τό Ζεστό τουι; κρεββάτι γιά νά άνέβουν στίς ταράτσες νά άκούσουν καί νά άπολαύσουν τό μεγαλεϊο έκεί- νης τής νύχτας μέ τις κιθάρες καί τούς κανταδόρους, πού άπ' δλα τα σημεΐα τής πόλεως ύμνοϋ- σαν την γέννηση τού θεανθρώπου μέ τίς στρωτές γλυκές φωνές καί τα άκόρντα τής κιθάρας. Κι' έ- φθανε τό Εημέρωμα μέ τό: «Χρι- στός γεννάται σήμερον έν Βηθλε- έμ τή πόλει, οί ούρανο'ι άγάλλον- ται χαίρει ή κτήσις όλη». «ΒΙΣΦΟΣ. Ο κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Γιά τα πενήντα χρόνια τής Μ ι κρασιατικής Καταστροφής καί την Επέτειον τής Εκδόσεως των 46' χρόνων τής Εφημερίδος μας ό κ. Ιωάν. Παπαγεωργίου Ίατρός διέθεσε 1000 δραχ. διά αγοράν ά ριθμοϋ βιβλίων τής κ. Στέλλας Επι φανείου Πετράκη «Δύσκολος Δρό μος» μυθιστόρημα καί «Τραγού- 5ια τής Σμύρνη» διά νά διανεμη θοϋν σέ προσφυγικές όργανώσεις. V αυτή την συγκινητική χειρονο- μία τού, καί έπειδή δέν είναι μι- κρασιάτης, πρέπει νά τονισθή αύτό τόν εύχαριστούν θερμά ό Διευθυν τής καί Ίδιοκτήτης τής έφημερί δος «Προσφ. Κόσμος» κ. Σωκρ. Σι νανίδης και κ. Στέλλα Έπιφανείου — Πετράκη. ι································· ΘΕΡΜΑ ΣΤΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ Ό κ. Σιοτήριος Άν. Παπαδόπου λος καταγωγής έκ μητρός έκ Κων σταντινουπόλεως γένους Χα'"Ιω άννογλου έπιτυχών είς τάς έΕετά σεις τοϋ Έθνικοϋ Μεταοθείου Πό λυτεχνείου, εισήχθη είς τό τμήμα Πολιτικών Μηχανικών τής Σχολής. Ή εφημερίς μας συγχαίρει αυτόν κα'ι τούς εύτυχεϊς γονεϊς κα'ι την θείαν τού Αθανασίαν Χα'"Ιωάν νογλου διά την επιτυχίαν τού.

Ρευστότητες ααι μεταπτώοεις
οτήν άνθρωπότητα
Χτρατιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
Τού ΑΐΝΑΝίΑ ΝΙΚΟΛΑ ΓΛΗ. συν ταξιούχον (Γραμματεύς)
(Συνέχεια έκ τοθ τηρσηγουμένου) τικότητα καί έμττνευσιμένη εύγλω-
Ε' Ή οτυνετή σκμττβριφορά τού τί<χ έκαμε, έττί μισή περίπου ώρα Καιμαικάιμιη ,μέ αίσία έίκβασι. Ι θζωρίσ. πατριωτισμόν. "Υπέδειξε Μετά τό δεΐπνο επεκράτησε δι ι ,μιέ κατάλληλη· εύστροφία ότι τό άρη σύσικΕψη γιά εξευρεθή μέσου γιά άθόρα&η πιροώθηση των έπι- δρομιέον ττέρα άττό τό βουνό «Κ αγ γέλια (Γκιαουρ - ντάγ) πού είχεν είχεν άΜηλοσνγκιραΐίόμεινες τίς ά ττόψεις. «Γιοοτί, την κατεύθυνσι πού ύτπειστήιριζεν ό Καίμακαιμης ΐμέ σύμφωνη γνώ,μιη, καΐ τοΰ Με- λαζίιμη, φρόντιζε νά την τορπτι- λίζη ό Διοικητής της Χωροφυλα κης παρατείιναντας την συζητήση (μέ άορολογίιες. Σύνεσι οτΓσυδαία, άλλά καΐ ΰτπαμονή ζηλει/τή τοΰ Καίιμακάμη τό νά μή καταφύγη στά άκρα καΐ δώσε.ι στόχο των άντιθέσίχον πού εΤχοον μέ τόν α —<ι»να,μιικ.ό· καΐ μάλιιστα κατά την στενή έκιεΐνη περίτττωσι πού δέν έτπΐδέχονταν άντιθεσεις Καΐ γιά νά δώση τέιρμα στήν όσκοπη τΓθβρόίΠαοσι ττρότοινε έπιτακτικά Επιτραπή ώττό ίδιώτες μέ επί κειφαλή'ςτόν Μ—εκήρ - άγάν Χα- νού,μ - όγλιη, νά μεταβή άττό ά- τΓΟψε στό άττένσντι χωριό Σαιρα" τάρ, οπου οί πληιραφοιρίες συγκειντρω;μένους ώρχηγούς όπλο ανιμφίρο τής Γκττρίδος είναι καί συμφέρο διικό τους κα! άτταιτεΐτσι καθέναις ιμας νά φροντίσωιμε νά μην έκιθέσωμε την χώραν σε ξβνα κ,ράτη μέ άνάριμοστες ένέργειές μας Συιμβούλευσεν έττειτα ν' ά- κολουθοθν ήσοχα κα! χωρίς τταρε- κτροτπές τόν δρό'μο τους, Νά ττε- ράσοθν τό βουνό, νά φθάσουν στό Άλούτζερα οί άοτφαλή περιοιχή δττου οί τοττιικές Άρχές ττήιραν 4- ντολή νά πειριθάλψουν τούς πρό¬ σφυγας ώς ότου έκδιωχθή ό έχ- θρό'ς καί γυρίισουιν στά (πτίτια τ ούς Μέ την άφαρπαιστική καί γε- μάτη ένβουσιώδους Παηριωτισιμοΰ άγόρευσι έκείνη τού Καϊιμα<άιμη σιιγκίνησε τούς σκληιροτράχηλους και μ~ροστά οί μεσήλιικες κΓ ά- ττό πίισω οί σφριγγηλο! βουνήσι- οι, παραδώσανε τόν όπλισμό αί τάς έξαρτήετεις των. Τίς παρέλα¬ βε ό Μιλαζίιμηις καταγράφοντάς τις οιέ είδικό οιηιμιείωματάρι μέ έγκώ,μια στάν πατριωτισιμό πού { επέδειξαν σάν ταλαΐττωρούμενοι φάρονς των έτΓΐ6ρο,μέων>. Νά Βρθη | πιρό»φυγες. ΈνθθΜσιιασμίνοι οί
είς έπταΐφή καΐ νά μεταδιβάση ιτα ι άντπτηρόισωποι των έτπιδρομέων ίι-
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ "ΑΙ ΚΥΔ0Μ1Α1.
Α. ΚΑΑΠΑΚΑ
ράκιλησι τοθ Καιιμαικάμη νά ότε!
δουν έπιτιρσττή γιά οτυνεννόηισι. Έ
τηεκιροτήθη άττό δλους ή πρότασι
τού Καιιμακάμη. Ή τιριιμελής έ-
•πιιτιρατπή κίινηισε. Ποοριάΐλληλα δέ εί
δοττοιηθήκοονε μέ τούς συνδέσ·μους
οί έττικουιριιχοι «τολ ιτοφύλακες καί
στά δύο ύψώματα γιά έγμήγορισι.
Σέ δύο πάνω - κάτω ώρες γύ
ρΐσεν ή έτπτιροτΓή με έτττά όχττακο
ειιδώς όττλισιμβνους· τρείς μεσήλι
κάς καί τέσσσιρες σφριγηλοΰς μέ
σκληιρά ύττοκάιμιισϊΐ καί φυσιαγνω
ιμίες έγκληματιών καΐ μέ άσέ6εια
σττόν χαΐιρετισιμό βκατσαν αύθαϊρε
τα καΐ έπτιδειικτικά όκλαδόν στό
πάτωμα, μέ στρομενα οτά γάνα-
τα τα τταλβμιικά.
Σάν μέ ττοιλυιετεΐ πείραν ό Κα'ι
μακάμηις κα! άς ήταν πολύ νέος,
κα! συνηθιοιμένος σέ άντάρτες
τπροσ—οιήθηικ'ε μενάλη συιμττάθεια
καί ιμε οίκειΟΓτητα, σάν νά μην
συνιέβη τίττοτε, χαιΐ'ρέτησε όρθιος
διά χειΐιρσψίαις ενα εινα τους "Ε-
κατσε οιέ συνέχεια καί μέ διαχυ-
ττοσχεθήικανιε νά τταιροτρύνοΐΛ' καί
τούς άλλους όπλο«)>όιρους τους να
παοαιδώσιοΐΛ' χωρίς άντίστασι το"
ότηλιισιμό τοκς την έττομένη σέ τό
ττο^ πού θά καθορίζονταν.
"Οιρθ'οι τώρα ό Καιμακάμης ε-
πλεξε φλογβρώτερο έγκώμιο οττό·'
ττατριωτισιμό τσυς κα! στήν κατα-
νόησι πού έπεδειιιξαν. Τούς εύχα-
ρίιστησε. Τούς καθόρισε τόπον πά
ραδάσΐως των δττ'λιων, ύποδείξει
τοΰ Χανούμογλου Σαλήχ άγά ΐτού
γνώριζε τα μέρη, τό χωρίον Τζερ
τζούρια κα! τούς ώπιαχαιρέτισεν.
'Αττό "την
τής
γνωιμίας στόν καθένα τους δττως
την τπαρακολουθοΰσα κα! φρόντι-
ζα νά έμιδαθύνο οτ!ς σκέψεις τους
σ' δλη την έμφαισι τής σκηνής
ττού διαδραματίσθη·κε, κάτι τό ύ¬
ποπτον διεκρινονταν, είδικά &έ
στίς άνησυχες κ^νηϋτεικ; τού Διοι-
κητή τής Χωροφυλακής ή θά έ'-
τπρεττε νά διοοττιοτχοθτν.
Συνε.χ!ζεται
ΤΑ ΠΕΠΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΤΛΗΣ
ΝΕΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ
Τοδ κ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΛΑΤΡΕΝΤΙΔΗ
«Χρή δέ τρέρειν τα των θεών
άναγκαίως, τα των άνθρωπον
άνδρείως.>
θβυκυδίβης
έκ νού προηγοιιμέ"ου)
Είς την Μικρήν Άοίαν δέν ητ
τήθημεν. Ήτυχήοαμεν Αί έκεϊ
ένοπλοι δυνάμεις τής "Ελλάδος
κατέπληΕαν σύμπαντα τόν κόσμον
κα! πρό παντός τούς Συμμάχους.
Ό απαραμίλλου ήρωισμθς τοϋ
στρατοϋ μας, ή άντοχή καϊ ή άδά
μαστος έπιθετική τού δύναμις έκαμ
ψαν έπανειλημμένως την αντίστα¬
σιν πολυαριθμοτέρων Τούρκων,
καίτοι ούτοι ένισχύοντο ήδη υπό
Ρώσων, Γάλλων καί Ίταλών, έμά
χοντο δέ είς θέσεις Οχυρωτάτας
διά νά προστατεύσουν την πατρί
δα των. Μνημεϊον δόξης τής έλλη
νίκης φυλής άποκαλεϊ τούς είς
Μικράν Ασίαν αγώνας τοϋ οτρσ-
του μας ό τότε πρωθυπουργός τής
Αγγλίας Λοϋδ ΤΖώρτΖ την 5 Αύ-
νούατου 1922 καί οημειώνει είς τα
Άπομνημονεύματά τού: «Ουδείς
όλλος οτρατός Θ6 ηδύνατο νά
προχωρήοη τόσον πολύ, όσον έ-
προχωρησαν οί Έλληνες». Ήτο ή
ή Μικρασιατική έκστρατεία μία ά
ληθής έποποιία.
Άπό τής έποχής τοϋ Μεγάλου
ΆΑεζάνδρου ό ελληνικάς οτρατός
δέν διεΕήγαγε τοιαύτας μάχας,
καταθέτει ό στρατηγός Τριλίβας
εις την Δίκην των Έξ (Πρακτικα,
σελ. 295). Μεγαλούργημα έθνικής
αυτοθυσίας, ήρω'ισμοϋ καί αύτα-
παρνήσεως. Όλίγα έθνη έχοον νά
παρουσιάσουν τοιαύτην ϋωτικότη-
τα και ρώμην, οίαν έδειΡε τό έ-
θνος ημών είς την Μκιρασιατικήν
εκστρατείαν, τονίΖει ό στρατηγός
Β. Δούομανης.
Ή άπόθαοις τού έλληνικοΰ
οτρατοϋ είς την Μικράν Ασίαν,
ναί μέν απεφασίσθη καί έξετελέ-
σθη υπό τοϋ 'Ελ. Βενιζέλου, άλλά
υιοθετήθη, παρέμεινε καί ενισχυ¬
θή μάλιστα ή στρατιά Μικράς Άσί
άς υπό τοϋ Δημ. Γούναρη, αύτό
δέ άποδεικνύει απολύτως ότι η Μι
Μέσα στό Πανελλήνιο ξετύιλιγ-
.μα των όκ&ηλώσεων γιιά τη ονμ-
πλήρωση 50 χιρόνων άττό τή Μι-
κιρασΐ'ατική καταςΐτιροφή ττού πή
ρε τή μαρφή άληβινής σταιοροφο-
ρίας, δέν 'μττοροΰοτ ν' άττοι/σιάζει
ή φιλή Σχολή «ΑΙ ΚΥΔΩΝΙΑΙ»
Α ΚΑΑΠΑΚΑ, πού ξεχωρίζει ά-
νάμεσα στ' αλλα όμ-οΐειδή έκττα:-
6ευτή,ρ·α γιά τίς προοδευτ κές
καί φωτεινές τη.ς πρωτοβουλίες
καί την άκοίιμητη έΐφεση πρός κά-
θε καλό, πατριωτι,κό κώ! ωραίο.
'Ετσι και τώρα, στήν 50)στή έ-
πέτειο τής ιμεγάλη,ς έθνκήις κα-,
ταστροφήζ. έδωχε μόνη αυτή, μ ε
ταξύ τόσον Σχαλών, τό «ποορών» |
μέ τή σεμινή της έχιδήιλωςτη τής Ι
τΓειρασιμένηις Κυριακής στήν αΐθου
σα τής 'Αρχαιολογικής "Εταρα!-
ας, διαλιέγοντας γιά όμιλητή τόν '
καταλληλότιείρο πρός τούτο άπτό1 (
τούς Καθηγηιτές της, τού έμφσρεΐ
ται άπό ένδόιμιυιχη άγά~η και ό-'
φοσΊωση πρός τή Σχολή, τόν κ ι
Στέφιχνο ΠατΓαδόττουιλο, τό γνω-
ατό φλόλογο, μουισ-ιχολόγο και !
6·ρα6ευμένο συγγραψέα Ίστορικώ;
λαογραφ.ικών κα! ά,κτταιδευτικών
έργων. "Υστβρ' αττό σύντομη γ.Ι-
σήγηισηι τού Γυιμνασιάρχοα/ κ. Μαυ
ροειδή, ττού έσκιαγράιφηισε μέ ζω
ηρές πινε,λιιές την ίστορία τής ε¬
π <ή.ς ζωή·ς κα! δράσεώς των Ά δελψών Καλττάκα, στίς όπο'ίες κα! άττέδωκε τόν δίκαιον έπαινον, ό λόγος δίνεται στόν κώριο ρήτορα τής ήιμιάρας τόν κ. Πά—αδόποιολο πού ,μέ φωνή κα! σχέψη διαυγή καί μέ δήμα γοργό κα! στα&ερό άδήγηισε τό διαλεχτό τού άικροα- τήριο σέ ιμιά "ιστοιρική άναδροιμή στήν δλη ττορεία τού 'Ελληνισμού διά μέσου των αίώνων μ έ δλες τις τραγικές καί ήρωικές τού πε ρ,~έηειΐ£ς, μέ δλες τίς καλές ή :<α κές έπιπτώσειις τού έττί των νυ- χών τού έθνους. Διέγραψε μέ δύ- ναιμη καί τΓςχιραστατικότητσ. τή βαθειά έπί'δραση τού 'Ελληνικού πνεύματος κα! ΤΓαλιτισμού όχι μό νο επάνω στούς κατακτω'μένους λοοούς, άλιλά καί επάνω στούς καταχτητές τοα, δπως συνέβη μέ τό Ρωμακόν κΐράτος, τό οποίον τελικά ύττοκατάσ'τηοτε, ίδρύοντας την ίσχυρή Βυζστντινή αύτα<'ρατο ρία. Άλλά καί επ! τού Τούρκου κατακτητή άπό των πρώτων άκό- >μα χρόνΐον τής Άλίοιεως, ή ίπτε'
.ΝΑ.'ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗΣ ΠΛΟΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΑΝΑΓΝΡ1ΜΑ
ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ
ροχή καί έπίδραση τού έλληνικού Ι
πνεύιματος γίνεται καταφανές, ,ά ι
φού τάς πλέον έττίικαΐ'ρες διοικη- ί
τιχές καί δ.τηλωματικες Θέσεις ι α
τεΐχαν φαναρι,ώτιες "Ελληνες. Χέ
μζθ'κά σηιμεΐα τού λόγαυ τού, ό
εύφ,ραδής όμλητής ά^έχοψε τό δια
στικό τού βήμα γιά νά ένδιατρι
ψηι λιετΓτοιμερέστβρα σέ όρ σμένα
τραγικά έπιειαόδα τής έθνικής
σι/μφοιράς: στήν ττυιρπάληση τής
Σμύρνης κα! τό μαρτύριο τού Χρυ
σοστόιμοα Σμύρνη>ς στίς σφαγές
τής ίδιαίτερης πατρίδος τού Νέ
άς Εφέσου και των Κ άδων ών
στήν έξόντωοη των ϊτροσΛΟττωι/
καί των λοιπιών κατοίκων τού Ά
δι^ίοκ, στήν όπθ'ΐα έ'τι/χε νά ττα
ρα'-ιρςθή καί ό ϊδ:ορ. Καί τα ιΐ-
τηίΐσόδα αύτά απέδωκε μέ τόσον
άφβαοτο λυιρκσιμό καί δραιματ'κό
τΓ|τα, ώστε καΜενός άκροατή τα
μάτια δέν έμόΐναν άδάκρυτα. Ά-
ναφέρθη<ε έττισης στίς θρυλικές 7 λυχ,νίες τής Άποχαλύψ:ως πού άναψαι<· τόι πρώτον στό μ κρασια- τικό χώρο χαί πού άνάιδαυν ά<ό- μα κα1! θά μιένουΜ άναμένες ένόσω τα άγια έκ.εΐνα χΰΐματα '<τά σκιά ζεη ή φ3&έρα καί τα πλακώνει ή σκιλα6ά» κατά τόν 'Εθνικό μας ποιητή. Στήν έκιδήιλωιση παρευρέθησαν: οί κ« Κωστ Μερίιντίτης, Καθηγη τής τής Κλαιςτιικής Φλολογίας νού Πανεπιστημίου Άθηινών, Άρ<.όΐγα- θος Γούττας, καθηγητής τής Β' Παθοιλογικής ΚΛ νίκης τοΰ αυτού Παινςπ'στηιμίοιυ, Παιναγιώτηις Γίΐορ γούτσος, πρόεδιρος τού Ανωτάτου 'ΕκπαιδειΠΊκαύ Σι,ιμιδσυιλίου 'Ε- π,'ισηις ο! Γενκοί Επιθεωρηταί κ. κ. Σωτήρος Πατταιωάννου, Ιω άνίντις Σταιματογιαννότττου·λος και Σπύρος Μί'χαις, μετά των ι υριών των, ό έφοττλιστής κ Ιωάννης Ρή >ος (έζάδελιφος τού άριχιεπισκό-
ττου κ. Ίερωνώμου) μίτά τής κυ¬
ρίοις κάί τώ/ έπιστηιμόνων υΐών
των Ή οΐκογένεια τοϋ αειμνήστου
άρχΐ'ΐΓΓΓ.'θ'χέηηθ'υ Αθηνών Χρυσοστό-
μοιυ. 'Επίσης άνύτβροι στρατω
τ·κοί, γυμι.ΌθΊαρχαί, καθηγηταί
και πιλήιθος άλιλο έ<λεχτοΰ κόσιμου πού έσ~ευισαν νά σιιγχαιρούν θιειρ- μά τόσο τόν ρήτορα γιά τή θαυ- ,μόιοιιά τού όμιλία, δσο κα! τάς ά δελφάς Καλπάχα, γιά την καλή άργάνοση τής σε,μνής αν<τής έκδη Τό Ελληνικό Άστυνομικο Μνθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ οίον Μέ ύποδέχττ)ικε μέ τό συνηθι- οιμένο εϋθυιμο ϋφος τού. κρασιατική πολιτική ήτο πλέον πό λιτική τής Ελλάδος καί ούχι πό λιτική ενός οιουδήποτε κόμματος. ' Οχι μόνον άφ' ής ήτο ύπεύθυνος κυδερνητης ό Δημ. Γούναρης, άλ λά καί έν έΕαρ.α ευρισκόμενος εις τό Κάλλιαρι τής Σαρδηνιας, ένε θουσιάσθη την εσπέραν τής 5 Μαί ου 1919, ότε έμάνθανεν όπό τάς άφιχθείσας έκεϊ εφημερίδας τής Ρώμης, ότι ό ελληνικάς στρατός άπεβιβάσθη είς Σμύρνην, ειπών: « Αλλά καί άν πρόκειται νά σβύσω μέν πολιτικώς καί νά μείνωμεν διά παντός διωγμένο· καί έξόριστοι, καί νά πεινάσωμεν άκόμη, άς ξεύ ρω μόνον, ότι ή "Ελλάς έγινε με γάλη καί θά εϊμαι ευτυχής'» Τούς ανωτέρας πνοής πατριωτικούς τού τους λόγους διέσωσεν ό συνεΕό ριστός τού Ιωάν. Μεταξάς (ϊδε περιοδ. «Νέα Έποχή», Αθήναι, Α' σελ 260)30 11 1924 και Κ. Ν Τριανταφύλλου, ένθ' ανωτέρω, οελ. 152). ΣΐΛεχίζεται κυκλοφορησε ΓΙΒ ΠΡΟΤΗ ΦΟΡΙΙ ολοκληρωμενο ΧΡΗΣΤΟΥ Α. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ Λ Ε Ξ Ι Κ Ο ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟΥ 1821 Τουρκοκρατία, κλέφτες ναί άρματολοί, άγωνιστές. ή- ρωες. ήρωϊδες, μάρτυρες, μάχες, όλοκαυτώματα, έπει- σόδια, πολιτικά καί στρα- τιωτικά γεγονότα, πρόσωπα πού εδρασαν θετΐκά ή αρνη- τικά, χωρία και πόλεις ποϋ κάηκαν ή καταστράφηκαν, τόποι ποϋ δέθηκαν μέ την ίστορία τοϋ μεγάλου "Άγώ- να, κ. α. π., δίνονται άπό τδν ίστορικο συγγραφέα ΧΡ. Α. ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΑΟ μέ άλφαβητική σεΐρά. % ΤΟΜΟΙ 3, ΔΡΧ. 900 ΕΚΑΟΣΕΙΣ "ΑΕΒΕΝΤΙΑ,, ΠΑΤΗΣΓΩΝ 4 ΑΘΗΝΑ (Τ. 141) ΤΗΛ. 606475 "Εργο πολύ χρήσιμο, πολύτιμο, γιά μαθητές, δασκάλους, φοιτητές, καθηγητές καί γιά κάθε πατριώτη "Ελληνα πού ένδιαφέρεται γιά την έθνική μας ίστορία, γιά κάθε ανθρωπο πού άγαπάει την ελευθερία. Γράψατε'-η τηλεφωνήσατε γιά νά τό άποκτήσετε. Λ [^Τό πληρώνετε και μέ δόσεις — ΕΤχα άρ'χίισιει νά ρωτιέμαι ττού 6ρέθτ(χε τσέ το"έ στήν Αγ¬ γλία! .... Ή κιιρία Αάγκγοκντ δέ στερού σε καθάλου σέ χιούμορ. — "Εχβι πιάρει τίς συνήτθειες τού «γκόγκ»! εΤτπε καϊ χτύπησε τή μετ'άλλινιη κοι/τάλα πάνω στή έ Γιά κάμτταση <&ρα τρώγαμε κα γελούσσίμε μέ τό τίπιιτα, "Υστε- ρα, θέλησα νά δοηι&ήσω την κυ- ρια Λόγκγοΐίντ. Μά, ό Ρόλαντ, μέ μιά εΰθιιμη έπιταχτική χειρονο- μία, μέ ξανακάθισιε στή θέση μου. — Αυτή είναι δουλειά δικη μου! εΐπιε κι' άρχισε ι-ά μαζεύει τα ττιάτα . Ήταν ή πρώτη φορά, ττού ίι6λϊ πά άντρα ν' άνακατίύεται οτϊς δουλειές τής κοΐίζίνας! Τα ι.α'τά- φϊιρνε μιά χαρά. Στήν 'Ελλάδα, τό &εωροϋν ύτποτιιμηιτιΐχό νά 6οη· θήσουνΐϊ τή μητέρα, ή τή γι,ναΐκσ τοι»ς, ιμτπροστ'ά σέ ξένοι»ς. 'Αντι- θςτα. Τίς κοι/ράζουνε πιό πολύ. Γιά χαρή τής φιλοξενίας, οί δια ταγές πηγαινόριχονται! 'Αργότΐΐΐρα καθίσαμε στό λίδ - νγ< ροάμ ,μ' ένα φλΛ/τζάνι τσοί μττροστά μας. Ή περιέργπα άρ- χσιε, λί'γο λίγο, νά μέ κεντρίζει μέ μοονία. — ΡόλανιΤ, πώς τι&μαθες ότι θέλανε νά μέ.... Δέ θιΛμόιμουνα τή λέξη, τού ι'- χε μβταχεΐιριστεΐ. 'Έκανα νά σηικω θώ νά ψέρω τό λεζικό μου. Με σταιμΐάττιριε. — Ξέρω τί θέλει ς νά μάθης. Δέν είναι δύσκολο νά τό καταιλό- 6ης ,μονη σσυ·. "ΑΛΙλωστε... ε'χεις αοτννο,μικό ταλιέντο! Γνωρίστη· κες καΐ μέ την ττερίφη,μη Σκώτ- λαντ Γκάιρντ.... Θάπτρεττε πιά νά ξέρη'ς ποιλλά, χωρίς νά σού λέ>ε
τίτΓοτα!
Μέ κύτταξε χαιμογελώντας μ"
έκείνη την είρωνική διαθέση στά
έξιΐπνα μάτια τού. Γέλασα.
— Τόιτιε;.έ . Νά σού πώ πώς
τό σκέφτουιμαι;
— Σ' άκούω.
— "Ητανε σύμπτωση!
Κούνησιε τό κεφάλι άρνητικά
καΐ σοδαιρα/τηκε.
— Δέιν ύττάρχιε'ΐ αυτή ή λέξη
στή ζωή τού άστΌναμικού. Όλο
δαδίζουνε πιάνω σέ σχέδιο. Ή ϋ-
πιαμονή κΓ ή ταχύτητα είναι τό
έπ>άγγελιμά τού. Πάντα μεθοδικά
δουλεύη, άλλά μέ άτπόλ'ίτη αρω-
τα6θΊ.ΛΙα- Ή σιτιγμιαία καθυστέ-
ρηιση τής σκέψης τού, μπορεί ιΆ
δώση τή νίκη σ' εκείνον, πού Γ.α-
νηγάϊι'. ΑΛττορεί και νά σχοτωθή
άικόιμα άπ' αύτό. Ν' άκινηπ·ήσ.;ι
την άμάδα, πού συνι^ργάζεται μα
ζί τού. Νά κατασηρΐέψει σχέδ ο,
πού έχει ξοδέψε,ι με,ρόνυχτα γ·ά
νά τό καταστρώσει Νά γελοιοπο.ή
ση όλό<λη(ρη την άςπτυναμία. 'Όχ;, Αΰρα. Ή λϋξη «σ-ύιμπταχτη» &έν ϋττάιΰχει γ,ά την Σκώτλαντ Γυά- Ρ.τ! .. Δέν ή?ςι;α τί νά ·τώ ι αί τ ά- στη<α άπ ·ό ■— Γιατί μ' πώς ό ανθρωττά<ος ιϊτανε Εικός οζυ; Χαιμογέλαοο; — "Ε'λϊ άττ' νά προσόντα τού καλσύ ντειτέ<τιι6, είναι νά μην ί;- ττοτιιμάει τή δσΛ>ητική Γατάστα-
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛ^
νηη«Ιμαχο«: Γ. ΠαϊσίΒης
Ά«ό τό
χον'.ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ: ^
ΣΤΒΝ ~ΟΤΡΚίΑ> '■ *;
451 ι
Άς δοΰμε Ίώρα, ·,τώς τεοιγρά-
φει την Σμύρνη καΐ τούς Σμυρ-
ναίοι/ς, τοΰ 1826 ό Στέφανος '£ί
νος σ' αύτό τό βιβλίο.
Ή Σιμύρνη (γράφει), βρίσκεται
στην πιό όμοιρψη ',ταραλία τής Μι
«όρος ·Ασίας, ιμέςτα στόν εύρύχω-
ρο άμώνι,ιμο κέλπο καί στήν λί-
ση λόκρο.; έττάνω στόν όποΐο ύπάρ
χ>3ΐ παληό Κάοτρο, (έννοεΐ '.όν
λοφο τού Πάγου μέ τό κάστρο
τού). Μέσα σ' αύτό τό κάστρο,
ήταν έγκατεστηιμιόνο τό έργοστά-
σιο των κώλπικων νομισμάτων τοΰ
Δαλτηατάν ττασά.
Ή πόλη δΐαιρείται σέ σέσσερα
ξεχωριθτά μιέιρη. Στήν τούρκικη
συνοικήα, στήιν έ6ραική, οτήν &ρ-
οτυνοικία, στήιν έβοαική, οτήν άρ-
Όιριθοδόξων καΐ των Καθολικών
Ή τελα/ταία μεγάλη πυρκαϊά,
επέφερε μικρό μεταισχηιματισμό
στήν παιληά δαιιρεση τής πόλης.
Πολλοΐ Άριμένιοι πού χάσανε τα
σπίτια ταυς στήν φωτία, κατεβή-
κανε στοΰς «ιμαχαλάοες» των Όρ-
θοδόξων. Καΐ πολλοΐ φτωχοΐ Ε¬
βραϊοι πού μείνανε άστεγοι, τρά-
δηξαν γιά τό έσωτερικό τής Μι¬
κράς Άσίας, δπου μόννμα έγκα-
ταοταθήκανε.
Οί δράμοι τής Σμύρνης &ν ι αι
σιτενωττοί, είναι πλατύτεροι των
άΊλλων τουρκικών πόλεων καΐ κα-
θαρώτατοι.
Ό κάτοκος τής Σμύρνης, γε-
ν«<ά είναι ευθύνας, ζωηρός, γεν- ναΐος, μέ άρχετό πνεΰιμα καΐ πολ λή αίσθηιση γιά τό καλό. Προσπα- θεΐ νά ιμ ιμηθή δτι τού άρέσει άπό τό πλεονΐικτήιματα των άλλων, χοοιρΐς νά νοιάζεται δν εΤναι σω- στό ή δχι. "Οταν σχετισθής μέ ένα Σ,μυρνιό, σοΰ μιλάεη '.ρεΐς καΐ τέσσαρα; ξένες γλώσσες μέ μεγάλη εύ<ολία, πάνω οέ ύμπαρι- κά, έπιιστηιμονικά ή ΐτολιτ,κά Οέ- ματα. Σού μιλάει γιά δλα γενικά τα γεγονότα τής ήιμέρας μέ 'ιέ- το,α αφελεία κάί ετπτηδειότητα πού νοιμίζεις πώς έχει βαθειά μόρ φωση. "Οσο πιιάτ'ειρο 6μως τόν συναναιστρέφεσαι, απατάσαι οτΐς πιροσδοκίες σου. Κι' αύτό, γιατΐ οί Σμυιρνιοΐ μορφώνονται, οχι οτά Σχολειά, μά μέ την διαρκή έπα- φή πού έχουν ιμέ τούς ξενους. ' ΕπαναΙλαιμιδάινουν δ,τι άκού>νε,
άλλά ττολύ λίγο καλλιειργοΰν τό
πνεΰμα τους.
Ή γλώσσα τού τόπου, είναι ή
ρωιμέΐΛη, δηλαδή ή ττιό «τετριμ-
μένη καΐ παραμαρφωμένη» έλλη-
νι«ή άνακατειμένη μέ ίταλικές,
τούρκικες καΐ γαλλιικές λέξεις
Προσθέτοντας σ' αυτή οί Σμυρ-
νι οί κκχί διικες τους λέξειις, ίχουν
την γΜμη πώς την μιλάνε πιό τέ-
λε α.
Ή Κοινωνία τής Σμύρνης, ττα-
ροιισΜάζΒΐ φαιινόμ'ενο ξένο σέ κά¬
θε έττιισκέτΓτη της "Α/μα πάψη τίς
δοολειιές τής ήΊμέρας, τό ρίχνει
στήν διασκιέδαση. 'Επειδή δέ με-
γάλος άρθμός των ημερών τού
χρόνου είναι γιο,ρτές, ό ξένος πού
την έπισκέπτεται γιά πρώτη φο-
ρά, νομίζει πώς οί άνθρωποι 6έν
κάνοον άλλο παρά νά γλεντοκο-
ποΰιι». Καί τηράγματι, τόν χεΐιμώνα ,
είναι ηδύνατο νά περάση άττ' ε- ]
να μαχοΐλά χωρίς ν' ακούση χο- Ι
Την άνοΐ'ξη καί τό καλοκαίρι
όταν πέση ό ήλιος, οί γυναίκες
και τα παιδία δγαίνουν στίς '.τόρ
τες καί κάθωνται δουλεύοντας καί
π-ςιρΐιμόνοντας τούς άνδρες ν ά κυ- '
ρί.σουν άπό τίς δουλειές τοι/ς. Εί ι
να· άδύνατο νά πΒριγράψη καν€ ι '
την έντύττωση πού κάνει στόν ξέ- '
νο ή συνήθεια αύτη, δταν γυριζη
τα «σοκκάκια» καί δλέττει τίς 6-
μορφες Σ.μυιρνΊοποϋλες νά κου6ει<- ' τιάζουν φω'Λχχτά, ή μιό μέ ·,-ήν ! άλλη άττό την έξώπορτα τού σπι- τ ού τηις. ΒιλέτΓοντας τόν ξένο, Οά τού πΐετάξο^ν .'ί/α άθώο 'τείιραγμα 6ά γελάσοι/^ καί θά τόν ντεριερ- γασθού·^ άττο την κΌιρΐΛ|>ή ώς τα
νύχ.α. ΚΓ άν τύχη νά ξαναπερα-
ση, σέ μιά δυο μέρες, θά ξέρουν
πό άς είναι, άπτό πού ςοχεται ι αί
ά-ίυα πιού μιένει. ι
Ό καθ' ύνας άπό τούς νέους
τής Σιμύρνης, &ια τελειώση την
δεολ^ιά τού, ντύνεται σά ■·τζό6εο»
και επ .σκέπτεται τή.ν '·για6οα<λοϋ ττοΐ-ντιραρ'σιμιςνη, ι.αΛϋχτενισμένη τ·θ"^, πού τόν ττΐιρ ι,αό/ει δαμμένη, φ;·ρτ£Αϊμέ/η «τζαδαςιρικιά.·» κ αί κα- λθ/'τυμέτ/η στήν έξώττο·ρτα τού σπι Ι τ ού τηις Μέσα σέ λίγη ΰ»ρ<χ, 6λα τα «σοκκά< αι» τής Σιμύρνης, γί- I ν;ι/ται θέατιρς) ττλατωνι.κών "·ρώ- I τ»-/, ττού τό καΐλο<αίοΐι ι ρατά:ι ώς τα μ'εο-άνυχτα. Ο! ·σε6νταλϊ-ι δ '<ο ■» καί μαχιρόσυρτοι άμανέ&ς ' ττΪΕΐ.ΌΊ,ν καί δ'νουν. Τούς ά·<ούς ' άκόιμα καί άττο την &άιλασοα, ΰ- ■Κ3^ μέσα στά καΐχιια πολλοί με- ση τού άντιπάλου τού. Λένε ντώς, ό άποτυχηιμάνος άστυνομ'κός, γί- νι-ται .. ύπάλληλος ξε'ν'οδοχείου! Γ ά τον πρώτο, πού γνώρισες, δέν έχω άιντίιρρςιση Γιά τόν άν- θ:'ωπά<ο, διμως, δλα άλλάζο^τν! Ι "Α/ στόλι;γα, ή στάτη σου θά -ο δ: χνε καΐ τό σχέδιό τού θάπαιρ- νε άλλη μαριφή. Τότ: θ-ά με ξεγ*-- ,λοΰσε! Κάθε τΓΛεφώνΓ,μα, ·,τοϋ πα'ιςνεις ή κύνεΐς, ά<ούγεται ταο τάχιρο'.α κΓ άπ' τόιν διευθιτντη "Ετισι. μάθΐΜΖ δτι σέ κάλεσς ό Ι λόρδος Μακ Κήνναν! Άπό κεϊ κΓ 5σ·τςρα ή τύχη τούς βοήβηςττ:! <">ο
σ.<ά κιΓ έγώ..... "Αφησα τΐν άν- Οΐοοττάνο νά ·,τροις.τοψάσει ώ,ενό- χ,λητος τό σχέδιο τού! Μόνο, :τού δέν πρςιλαδα νά τόν ιτταματήσω ότατ/ έττριετΓε "Ετσι, ταλαιττωρη- Οΐ<ας έσύ!'... Τόν κύτταιξα ϋτο1 ιμη ι/ά ι λάψω — Μ' άφηοτες μόνη μου, έρημη. Γέλοκτε δυνατά. Συνεχίζεται ρακλήιδες Σμυρνιοί, δίσσ^εδάζο^ν ψαρεύοντας τίς νύχτες. _ Ι ' "Οσες αττό τίς οικογενείας &έν έχουν την σιανηθεια ι«ά κάθουνται στίς έξώπορτες των σττΓΐτιών ούς, π'ώινοι,ν τα ταιράθΐ/ΐρα καΐ τα ι- διέιριρυθμα κλεισιτά μπαλικονια καί ^ τό γλεντούν άττ' έκιςΐ, ι;ου16εντιά>- (
ζο/τας καί κουτίτοιαμπολεύοντας
.μέ ·τίις γβιτόινιισ'σες. Ή μ.ά οΐκο-1
γένειια πιριθισεχοντας τα φερθΊ'ματΓα |
τής αιλληις, άμέσως καΐ ευρύτατα.
κουιτισο^ιμττολιεύΒΐ δ,τι άττριΐπο ττο.-|
ρατΓ,ρήισει, σέ τρόπο πού τό ττα- ,
ρε<τ,ρεπάμιενο κα! στό παραμικρό άτοιμο, γιά μέρες καί μέρες ν ά γίινεται θέατιρο, σ' δλο τόν «,μα- χαλά» Καί τό πιό χειιρότερο εί¬ ναι ττώς δσο μικ<ρό καί άσήιμαντο κι' άν εΤναι τό νταράτΓτωμα τού «^)>ο·υκαρά» ή τής «φουκαριάρας?
πού θά τπιάσουν στό στόμα τους
οί καικόγλωσσιες, αίσβάνονται '.ύ-
χαιρίιστηση νά τό παρατποιούν στο
χιειρότερο, ώστε δταν κάνη τόν
γύρο τού «,μαχαλά» άπό πταΐσμα,
νά γίνεται κακούργηιμα. Ένα άλ
λο έλάττωιμα ττού εχοιυν ο' Σμυρ-
νιοί κα! ττερισσότεροι οί Σμυρ/ιός,
είναι νά κολλάνε ένα παρατσού-
κλι στόν όττοιονδήτΓοτε 6χει κάποιο
ψεγάδι ή κάητοια σννήθεια πού
δέν τούς άρέσιει.
Διάφοροι νέοι καί των δύο φύ-
λων, άκάμα καί χρονομπασμένοι
εύχαριστοϋνται, ιμετταδίδοντες δ-
πως τούς σΜμΦερει, τ! εΤτηε ή μια
«κοκ'κώνα» γιά την άλλη, νά οη-
μιουιργούν δυσαρέσκειες κα! πα-
Ρ3ξηγήσεις άνάμεσα στίς οίκογέ-
νε,ες, άχόιμα καί μονομαχίες, πού
εύτυχώις τίς πιότερες φορί.ς, μέ
τήιν πθ3ρέμι6αθ!η φίλων, καταλή-
γουν σέ τρικούβερτο συμφλυωτι«.τ
«τσΊ.ιμπιούσο, άκολουθώντας ^ό
γνωο-τό «γιαγνίς όλντοΰ» των
Τούρκ&ιν.
ΟΊ Χριιστιανο! διαιρουνται κν-
ρίως σέ Όιρθοδόξους καί ΚαθοΛι-
κους πού μιοοΰνται θανάσι<μα με- ταξυ τους. ΟΊ Καθολιχοί μισού/ πιότειρο τούς Όιρθοιδόξους, οσά./ νά εΤναι είδωλολάτρες, φανατιζό- ιμενοι άττό τούς ■Ιησουΐτες πού ό—οιφβύγουν άττό τό μΐσος τους, νά μιιλοϋν έλληνικά. Αυτή ή μικιρή πειριγραφή της Σμύρνης κα! των κάτοικον ής, εΤναι άρκετή γιά νά δώση στόν άναγνωστη, μιά ίδεα τής πολπζ τύτής, στήιν όττοία διέμενε τοτρ ό γιός τού Λογοθέτη Π. ό Λεω¬ νίδας. Γνωρίζοντας πώς ο>Ί Σμυρ-
νιοί θά προοτΓαθοΰοιαν νά μάθοι,ν
τούς λόγους ττοΰ τόν εΤχαν φέρε·
στήν πάληι τους εκοψε την ούρά
τού σκύλου τού·, γιά νά τό ο-χο-
λιάσουν, άρχισε νά φλερτάρη τ γ
Σμυρνιοπούλες κα! νά ζή φαιν3-
μβνικά, χωρις τίποτε άλλο νά τον
άπαιςτχολή. Ξέιρομε πώς ό Λεων·
δας βρΐ'σκόταν στήν Σμύρνη μί
σκιθιττό νά ψάξη νά 6ρή τούς Οη-
σσικρούς τού Κ ιοτππογλοΐί. "Αν
τούς έορισκε θά τούς παρέδιδε
στόν Μεγάλο Μουφτή τής Πόληί,
πού θά τούς εθετε στήν διάθε,^ι
τοΰ Σουλτάν Μαχμούτ, γιά τίς α
νάγκες τοΰ μεταρρυθΐμιοτικοΰ ',ον
προγράμματος. Γιά τούς θησα·»-
ρούς αΰτοΰς ένδιαφόρονταν καί ΐ/
ΚωΜσταντίνθ'ς Καραμπσυιρδώοα1;
πού είχε καταφέρει νά 6άλη στο
χέρι την 6ιαθήι/η τού Λογοθέτη Π.
(ττατΐρα τού Αεωνίιδα) κ Γ έκανε
κί' αύτάς έρευνιεις γιά την σνεύ-
ροσή τους. Πρέττειι νά θυμήσουμε
στούς άναγνωστες μας πώς ό Α
λέξανδρος μέ τόν όττοΐο σννδέθη-
κε φιλιικά στήν Σιμύρνη ό Λεωνί¬
δας, ήτανε άδβρφός τού Κωνστα-
ντίνου Καιροομποΐίρδάιρα. Στό με
ταξύ αύτό διμως, πιού £μενε ό Λεω
νίδας στήν Σμύρνη, στήν Πόλη
σιυινέοηισαν συνταραϊκτικά γεγονό¬
τα. Τα Ταταύλα κάηκαν καί μα-
ζί μ σύτά καί τό σττίτΊ τού στή
«οΌφΐτα» το-ΰ οποίον σάτπζε τό
πτώμα, τής Λαίδης Γ^όιρντον, γ^
ναικας τού Λάρδου Γκόρντον, τής
ιμικιρης Γκ ουιλκαντίν, πού ένώ την
φο3ριμά<ωσαν ή μάνα τού ή Σφύρ¬ λα καί οί άίδε'ρφές τού Τισιφόνη καί Σκουλή«α, γιά νά τής πάρου'.' τα δαρύτιιμα κοσμήματα '.τού <^ο- ροθσε ενα άπόγειυΐμα πού-τούς ί- | π ισι<ι£φ·6ηΓ<ε γιά νά δή την μικρή τού ά&ρφή την Μαλαματέν α, μέ την όπ<ο'α ήτα/ε σΗα.μαθήτρια, Ι φοοτώςται,'ε τα ϊίγκλ^ιμά '.ους ιττόι'' Δαλττατάν πασά, πού τής ρίχτηιΚΕ ένώ ΐίθΐ'αάταν και άττό τόν ι>όδο
της λ,γο5ύμηισ·ε. Ό Δαλπατάν
τρίιααγ'μέ/ος την παράτηα-. ι α! |
άνί9ε·σϊ σιτήν Σφύρλα νά την συ-
ιοφ:ρπ. Ή Σφύρλα ·,τού στ ό με-1
τα'ξύ εΐχε καταστρώσε. ό σχέδιο |
της σέ συνεργασία μέ τίς ι όρες |
της, την ξελιγ^9Ομηισε καί την πό
τισε δηΐλιητηιρ ααιμιένο τίλιο. Την
πσ,ςάτησε καί κ'πτέβηταε στό σαλό
νι δττθ'υ ττ&ριΐμενιε μιέ άγωνία ό
ΔαΙλπατά/ πουάς, τοΰ άποίου ϊ'ί-
τανε έρωμέτ/η ττ ό παληά ή Σφύρ¬
λα, '<αί τού άνηγγΐίιλε τό βάνατο τής κιοττέιλλας, ττού τόν άπιέδωσε σέ συγκοττή τής καρδ άς. Ό Δαλ πατά^ πασάς, ·,τ!στ€ψΕ ·,ήν Σφύρ λα κιΓ έκείνη άφού πιέτι/χε νά ού πάρη άροετά γρόσα, τόν καθηισύ- χασε καί άνέλαι&ϊ νά ψροντίση γ,ά την εξαφανίση τού πτήαατος, τής άτυχης κοττς>ιλας. "Ώς πού νά
τό βγάλη άπό τό σπίτι της, μέ
την δοήιθι α των δυό συνενόχων
ής, τό έκπχτψ; στήν «σοφίτα* ".ού
στππού της. Έκεϊ τουιμπανισμένο
κα'ά την δ άςκεια ·,ής >^ωτιάς ·ό
6ρτ)'α/ οί γείτονΐς καΐ ό Λόρβος
Γ<όρντον, ττού άναζητώντας την έ-] ξαφαιν.'σιθΐΐσα γςναίκα τού, έκεΐυη ι την ,μέιςχχ εΤχε πάε· στό σττΐτι τής , Σφύρλας καΐ τό μεταφέιρανε στή" Αγγλικη Πρεσ6:ία ' ΕπΊ. 'δή ό ΔαΛπατάι' άττό και ρό ζηττούσε έττίμονα άπτό την Σφύρλα, νά τού παραΰυση την μικρή της "Ενα άπό τα πλέον τρα/κά ϋν μοπα τής πιρς'σφ-ατης άε.ροπορι- κής τρογωδίας (21 Όχτωβρίοο) πού σι.νςκλόνι ο*; '.ό '.τοί/ελλήνιθ, ύπιήι;ξΐ£ ό ΤΓο·λύκλαυστος Τέλης Παιο-ί&ις Οεωιρού,με τόν χαμό τού τραγ.ικώτ&ρο των άλλων, για- τι, δάλιςγε κανείις, σιυνώμοσαν δ¬ λα τα στοιχεϊα τής φύσεως άπό τόν ούρανό, την γή καΐ την Βά λασσα ν' άπιοκιρύψθ'υν τό '.ττώιμα τού όλάΐ<Ληιρη σ,χεδόν βδομάδσ, γιά ι-ά τό τσιλαι ττωρή τ' άγριειμέ- νο κύμα σε άττόσταισι 8 χλμ. μα- κρυά άτπ' τόν τόττο τής τραγωδίας Στό άν^ος τής ήλικίας τού — 41 ϊτών— εϋρωστος ιιαΐ ι αλό-; κοιλυυιβητής, ρίχτηκε στήν θάλασ- σα άπό τούς πιρώτονς άίρττΓάζοντας στήν άγκαλιά τού τό Ρρέφος μιας κα<άμσΐιρης μητ&ρούλας Ή γοε- ρή κιρανγή της: « σ ώ σ τ ε τό παιδί μου» τίς χο·ρωές τής ΐίηί τοα <α Οέλιτσ-ε ·ά τό ώ,,^ Δυστι^ώς δμως οτύ,τή ή -^ θόραητη άλτρσυιστκή ..^ έν"ν γεα δέν τΐτ—» -επρω,υέ^ ^^ ττοιτρέψη τό μοηραίο. Στόν ϊδ,0 πό άνς«ρίθη καΐ τό πτώαα "· βρέψους. τ* 10 πολύ<λαυστος Τέλης, ^ στΐ'ός τοΰ γράψοντος, 1 στό άκρτικό χωριό "Αν« Σ,6η,ρο<'άσιτρου καί ή Αευϊτ «ής οικογενείας —οός πάππου τού ίστορικοΰ ο ού Τσιτης τής ΑρνυρουττόλΒ» Άπ6φ.οιτος τής Άνωτάτης •^ ρκής Σχαλής Δΐίθνούς Οικονομ]. σς στή Βιέννη, ύπηριετούσε —ή, 'Εταιρίιαν ΣΗΜΕΝΣ —ήν ■/^, να, άγαττ&:.μενος καΐ έκτι,μώμ^ άπό τή-ν προ'ισταιμένη τού ά»* άπό τούς συναδΒλφους τού καΐ α ττο διλους, δαοι τόν έγνώρ,ο^ γιά τα ττολλά προτερήιμστά του' φι/σΐικά κ.α! έττίπτητα, ττολύ ~ή ν α στή σηιμε,ριινή εττοχή. Άφή,ίει άπαρηγότητους γ,. νείς, σύζυγο μέ δύο ά^ήλικα τέ. κνα καΐ πολλοΰς οΐκεΐους τού κο, φιλους. "Ας είναι ίλαφρο τό χώμ0 τής Άττιικήις ττού τού σκέττασε οτορ. γ·ικά τό πολυ6ασαν.ισ·μόνο κορμ', άττό τή μανιοοσμιένη θάλσσσσ κοϊ αίωνία ή μνήμη τού. ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ Δέσποινα Άναστ. Κοτϋανικόλα (Ρέσσου) Είς τάς 12 Δεκεμβριού 1972 άτπεΐδίωσί καί έ<ηδει'ιθη όν τώ Νέ κ,ροταφείω τού Προαστείου "Ηρα- Ι κλείου Κρήτης Αγ. Ιωάννης, χρη στή καί ένάρετος οίκοδέσττοινα γ Δέσττο^α Άναστ Κοτζανικόλα | (Ρέίτσου). Την έκφοιράν τής κη&ει άς τη,ς παιρη'κολούθηισο ·,τλήβος κόσμον έ< τήις πόλεως Ηρακλεί¬ ου, καί έκ των πέριξ Συνο^κισμώ'.' έκ,τιιμώντος τάς άρετάς τής μετα- στάαης, τής έκλβκττής αυτής ήρω | ι,5ς>ς Βουι,ολιώτισσαις. "Υπήρξε, ίι-
τΓΟδίΐγ,μα, άφοσιωμένηις συζύγου '
καί φΐλόστοργος μηττερα, δι' οί-
τό καί ήγαπτάτο ύττό των συμπα-
"ριοτών της έ.ν Μ. Άσία. Άλλά,
καί έ-δώ είς την 'Ελλάδα, είς τφ
-ίαυ πατρίδα της την Κρητην, έ-
χα ρε μεγάληις έκτιιμήσεως άπτό
την κοινωνίαν Ήρα<λείου. Τούς οίκείοι/ς τής μεταστάσης καί Ιδι· ατέρως τόν υϊόν τηις κ. Εύαγ 'Λ ναττ Κοτζατιίΐικόλαν, καί τόν ψι¬ λόν τής εφημερίδος μας άνεψόν της, κ. Αντώνιον 'Ελ ψινλσπάτη'. ό «Προσφυγικόν Κόσμος» συ>Λι
πεΐται θερμώς.
Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΑΟΜΟΝΙαΗΣ ΣΤλ ΠΑΜΜΙΝλ
Ό Μικρασιάτης, γόνος τής Με
γάλης χαμένης Πατρίδος, λόγιος,
Χρήστος Σολομωνίδης, επισκεφθή
κε την Ήπειρώτικη πρωτεύουσα,
τα Γιάννινα, οτις 10 12 72, και
μίλησε, στήν αιθουσα «ΚΩΣΤΑ
ΚΑΤΣΑΡΗ», τής ΕΗΜ, μέ θέμα,
-Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΤΗΣ ΣΜΥΡ
ΝΗΣ ΚΑΙ Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ».
Αν δεχτούμε σάν πνευμαικό
γεγονός την επισκεψη τοϋ Σολο-
μωνίδη στα Γιάννινα δέ θά κου- (
ραστοϋμε νά καταλάθουμε πώς
σαν τετοιο, δέν πέρασε άπαρατη- '
ρητο. ' Οποίος μπόρεσε κι είχε
στενότερες έπαφές, άπό άλλες έ-1
πισκέψεις, μά κι οποίος τοφερε
ή μοϊρα καί γνωρίστηκε πλατύτε-
ρα μέ τόν όμιλητή, τόν χόρηκε
κα'ι τόν κομάρωοε. ' Ομως έκεϊ·
νος πού ποτές δέν ετυχε ν' άκού
σει διαλέΕεις, έκεϊνος ό πονεμέ-
νος άνθρωπος, τής Σμύρνης καΐ
τού Πόντο, πουρθε πρόσφυγας
οτά Γιάννινα, έκεϊνος Εέοπασε
στά άλήθεια οέ λιγμούς. Ή Χα-
μένη Πατρίδα άναοτήθηκε! Τα
λόγια τοΰ Μεγάλου Μάρτυρα ά-
κούοθηκαν Εανά. Οί φλόγες κούρ
την· ΜαΛθίματένια, γιά τό
χαιρέμι τού, μόλ·ς ή μικιρή έκεΐνο
τό μο ιραΐο 6ράδι> έίμοοθε την ίπί-
σικςψή τού, στήν άπΐλπισία της
ξεπόρτΐ'σε. 'Επίσης ή Σφύρλα ά
κατάφειρε νά φύγη μόλις τό πτώ-
ιμα άνα<αλύφτηικε. Μόνο οί κόιρες της κα τα δι/ό τηις μιικιρά άγόρα, δέν πρφτασαν νά φύγουν. Τα νπά σανε μαζί μέ τίς άδςρφές τους καΐ τα μεταφέρανε στήν "Αγγλι¬ κη ΠρΒσ'δεΐα γιά άνά<ιριστ|. Ό Δαλπατάν πασάς δμως έξαγόρα- σε τούς καδάσηιδες τής Πρεσβεί¬ ας καϊ άττήγαγε καί τα τέσσαρα. πα.δά τής Σφύρλας. Άπό -' ά- γέρια έμαθε, την όλήθειια γιά την πιραγιματΐ'κή αιίτΐα τού θάινάτου τή·ς Λςχδης καί τότε κιρέμασε νό ΐδ:ο &ρ·ά!&υ κια! τίς δυό γυναΐκες, τα δέ άγάρια τα συνέτεψε καΐ -ά έστειλε στήν Μέκκα "Εβαλε άνθρώτποιυς τού νά τού δρούνε την Σφώρλα κιΓ έστειλε έ¬ να τάταρη στήν Σμύρνη, νά δο- καΐ τόν Λεωνΐδα. Συνεχίζεται σεψαν τίς καρδιές μας, καθως μαστορικά ό όμιλιητής, πικρόηχο μας κέρναγε τό λόγο τού. Νοερά μας βοήθησε καί φτακα με, προοκυνητδδες ταπεινοί, οε κεΐνο το τρανό θυσιαστήρι που θάφτηκαν (ά δνειρα μα2Ι καΐ τα ίδανικά. Μάς έσυρε μέ τό λόγο τού στα Σμυρναίϊκα τα γκαλντερι· μια, και πόνεοαν ιουο οί ψυχες ιιου γιόμησαν πληγες, καί τό αίμο τό δικο μας τώρα μαΖι με τόοο αίμα αδελφιών γίνηκε δακρυ στα μύτια. Κατανυχτηκά δοσμένοι οτήν όδυ νη 2ούσαμε τή μοϊρα τής ΦΥΛΗΣ Ό ομιλητής, λυρικός, οτοχαστης μέ φωνή σπασμένη άπό τον πονο έπαναλόβαινε τα λογια τα οτερ νά τοϋ Χρισοστόμου Σμύρνης, κι άκουες άν είχες αύτιά ν' άκου- σεις, ρογισμενες νά πάλουν οί καρδιές τής κατάγιομης αϊθου- οας. Ή διάλεΕη τέλειωσε! Κι όμωΰ αύτός δέν ήτανε οάν άλλος χω- ρισμός. Δάκρυ στά μάτια κύλαε καυτό. Πίκρα καί πόνος κουρσάρε ψ·αν τό είναι μας. ΆγκαλιάΖαμε τόν όμιλητή, τοΰ δίνσμε χιλιες ευ χές, συγκινήθηκε κι αυτος, τον ετδαμε, δάκρυσε! Πόσο δμορφα Εέρει νά ευχαριοτεϊ τούς θαυμα¬ στάς τού!. . Στό πρόσωπο αυτοί ι ού Εένου, οί πρόσφυγες ειδανε κάποιο δικόνε τους. Εϊδανε' τον τοπο τους το βιός τού, τή Ζωή τους. Κι έκεϊνος τή Μεγόλη την Άθάνατη Ίωνική Πατρίδα.. ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΛΙΑΣ Γιάννινα 12)72 ΕΚΔΟΧΕΙΣ Είς καλαίσθηΓτον ττ/γρ εμφάνισιν έκιυκλοφόρησε τό 6ι6λί όν τού Μ χάλη Ι. Νοταρά ύττό τον τιτλοιν. Είς την Ί&ϊνίιααν, Λΐολβ' καί Λιυδίαν, τιρίν πενήντα χρονια» ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογος καί των Γαλλικών προγυμνάΖει μαθητάς επιτυχώς, άμοιβή οίκ Τηλ. 933.368 - 9812 509 ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ Από την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημα τού πατριώτη μας «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ίίέίί για Ινα σωρό δμορφα δώρα, τώρα πού πλησ:άζουν οί ήμέ- , ρες των ίοριών. Τα βάζα, οί φοντανιέρες, τα κηροπήγ;α, χά μπόλ είς τα μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροί, άλλά καί οί έπάργυρο'. οίοου^ μία λύσι στό πρόβλημα τοθ δώρου σας. 'Αλλ» δέν είναι μόνον αύτά. Τα μαχαιροπήρουνα δλων των έ σ:ων τοϋ Κόσμου. σέ ύπέροχα σχέδια /.αί τ:μέ; άπή Μην ξεχνάτε, λοιπόν, δτι γιά κάθε δώρο επισκεφθήτε « _Λ κατάστημα «ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Εΐδική έκπτω¬ σις για τούς άναγνωστες τής εφημερίδος μας άπό τον Σμυ?" ναΐο έπιχειρηματία. 'Επίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι- κειμένων τοΰ εΓδους μας.

11 Ι» Ι
Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΜΙΝ ΩΑ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ ΤΟΥΣ ΚΡΗΤΕΣ
Η ΚΡΗΤΗ
θά γίνη .£, -.6 «ρημ.-μένθ
νηοϊτού κόομΟυ
Τού κ. ΑΠΟΣΤ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ
■Οπως ανέπτυξε, ό ύφυπουργός Οοδος άναπτύΕεώς τηο
καί σέ·
^κάθε
κ ι ειυμγυηυι., σέ πρόσφατη ου- ες
νέντευΕή τού σέ "Ελληνες καί Εέ πού
νοικ δημοσιογράφους άνταποκρι ι τίθεση πρός
τάς μεγάλων εφημερίδων τοϋ έΕω μέ συνεπεία
τερικοϋ πού επραγματοποίηοαν χειρών,
περιοδείαν ένημερωτικοϋ χορακτή' πέλι πού
ρος στη νήσο καί ίδια,τερα στήν σουλτάνα
περιοχή Μεσσαρά δίδεται ή μεγάλη δηλαδη έκλεκττ^πο,όνΓίτοο
μάχη τοϋ νερου. Ή έΕασφάλ,σις πό , σης το κίτρο, το πορτοκάλ,
της αν
μέ νέ
σέ άν
οότητος, με τα πραγραοματισμενα μανταρίν,, ή
έρνα, θό Ζωντανίψπ χιλ,άδες στρέμ καί 6Τ1 αλλο
το
οί Γ
θα πλουτίση τούς Κρήτας.
Μεχρι τώρα οί προσπάθειες ή-
οαγ μεμονωμένες, ένώ τώρα τό
μάγκο, ή πασιφλόρα, είναι""σέ ου
νεχή άπόδοση καί έκλεκτή ποιότη
θεμα αντιμετωπίζη, καθολ,κά. Ή ; Ό Βουνίσ,ος άέρας των Λευκών
μελέτη για την Δυτ,κή Κρήτη πού , Όρέων, μέ ύψόμετρο 2 452 --
προβλέπει τήν άρδευσί της "
ΕΠΙ ΜΙΑΣ ΣΚΕΨΕΩΣ
οοο
τώθθ μέ άΕιοηοίηο, των ύπογείων', ρίτης καί τής Δίκτης' μέ ύψόμέιρΐΙ
Τω1^ΐ!', ,ΚαΤτ°°Κε^ής διωΡύ,2148 Μβ. κατεβαινε. αναλαφρος | Τ°' δΐΟΤΙ ή Με°°Υε«ος, τήν στι-
Ως μεταδιδεται έκ Μαδρίτης, νισίν των όλονέν θά άπομακρύνε-
ό Άντιπρόοδρος τής Κυβερνήσε¬
ως κ. Νικ. Μακαρέζος — όστις
ώς γνωστόν, έπραγματοποϊησε ε¬
πίσημον επίσκεψιν είς Ισπανίαν
— έχαρακτήρισεν ώς «άΕίαν με-
λέτης», τήν σκέψιν δημιουργίας
μιας οίκονομικής οργανώσεως ου-
νεργασίας των μοοογεισκών χω¬
ρών, ή μιάς Ζώνης έλευθέρων ου
ναλλαγών.
Ή έν λόγω σκέψις, δέν στερεϊ
ται, κατά βάσιν, ένδιαφέροντος,
μολονότι, νομίζομεν .ότι όψίμως
έρρίφθη' ώς έκ τούτου δέ, ή ύλο-
ποίησίς της θά είναι δύσκολος,
χωρίς νά αποκλεισθή καί ή περί¬
πτωσις δημιουργίας σοβαρών έπι-
καί περιπλοκών. Καί τοϋ-
λ Π Τ° °'ΚΟν°μΐΚΟν ·άλλά "«"
ή Εύρωπαϊκί>
θέ"
Δίνει 2ωή και γονιΙ γμήν
. .. . . , ■ Πνοτροφία μέ άποτέ
γρομο με υψος ενός δ.οεκατομμυ λεομα τήν μεγάλη παραγωγή έκ,
ρίου δραχμων. Παράλληλα προχω λεκτών τυριών καί Ζωοκουικών εί|πολιτικον ενδιαφέρον των Μεγά-
ρεί και το σχέδιο γιά την Άνατο' δών. Οί πεδιάδες Μεσσαρ'
λική Κρήτη, ένώ ταυτόχρονα επι' εράπετρας καταπράσινες „
χειρεϊται ή έπίλυση των μικροτέ μες να γεμιοουν τόν τόπο μέ καο' ·
ρων προβλημάτων, δηλαδή τής άρ ' πό Τά πρώ,μα κηπευτικά άποτε Ι °'Κ0ν0μΐκή Κοινότητ; — μέ τήν έ-
δεύσεως της πόλεως τοϋ Ηρακλεί λοϋν δυναμ,κή καλλ,έργε,α γ,ά πεκτατ.κήν οικονομικήν
ου μέχρι τό 1974. Με τ,ς προσπά τόν νομό Λασηθίου καί δίδουν έτπ' π,, ■
θε,ες αυτές η Κρήτη θά δημ,ουρ' σ,ο είσόδημα τής τάΕεως των δία · ^ ΧαραΚΤηρί2ε' "
γήση έκλεκτο τουρισμο ό οποίος ά κοσίων έκατομμυρίων δραχμων Τά °ε' τά<: 6ασει<; δια την χάραΕιν ε- φίνει περισσότερο καί καταστρέφε, καλλ,εργούμενα υπό κάλυψ,ν έντός' ν,αίας πολ,.,κής, δ,ά τήν δ,είσδυ- λ'ΥωΗδηΡΟό μέσος όρος δια^ε^ σΧΖΓκαΓέν^ίθρ0: }™ <* "* * ^ Μ~*νε,ον, ή την σεως είναι επτα ήμερες ό οποίος στρέμμα-α, έχουν είκόνα παραδει πΡοοδεοιν ρ'^ τό άρμα της όλων συγκρινόμενος μέ άλλες χώρες' σιακή. ΜεταΕύ των κυρ,ωτέρων τά των είναι κατα τι περισσότερος. ϊε-1 άγγούρ. καί ή τομάτα, τά όποϊα Ποό νοδοχειακαί μονάδες προβλέπονται, έΕάγονται οτίς άγορές τής Εύρώ οτίς άπαλλοτριουμένες έκτάσεις | πης καί κυρίως ατή Δυτ. Γερμανία °τάς διαπΡαΥματεύοεις (τακτική μέ τήν καινοτομία οί κάτοχοι μι- ~ κρών μονάδων νά γίνωγται μέτο χο, των νεων Εενοδοχείων καί όχι ι τόννοι άγγουρίων καί 400 τόννοι δΓ όποΖημιώσεώς των συνεπεία τής | μικρόκαρπου τομάτας καί εισήχθη νιας' δια'Ρει κα' δασίλευε!) με- απαλλοτρ.ώσεως. Τέλος στό δεκα συνάλλαγμα τής τάΕεως των 2 τά των κυβερνήσει^ διαφόρων μρ πενταετές άναπτυΕιακό πρόγραμμα 5ΟΟ.ΟΟ δολλαρίων. Γ.ά όλα αύτά οονρ.™,,-, - κ ■ · θό δ,ατεθούν γ,ά τήν μεγαλόνησο | τά ε,δη ύπάρχε, έπόρκε,α σΰσκευα οογειοκων χωρων' δια τΠν «υνα- οτηρίων, ένθα τής ΕΤΕΑΠ καί τρία ψιν οικονο"ικων συμφωνιών. Ύ- μεσογε.ακών οίκονομ,ών παρελθοϋσα καλλιεργητική πε ένθυμίΖουσα τά άΕίωμα τής πάλαι ρίοδο εΕήχθησαν συνολικά 5.000 ποτέ ρ ίδιωτικά συνολικής δυναμικότητος η° ποίους όρους ή ΕΟΚ έπιθυμεί 100 τόννων ημερησίως διά την τυ τήν συνεργασίαν αυτήν, ποποιησι τοϋ προϊόντος. Ή φυτε,ών 0ΤΟν' έχουν δε είναι γνω ούτοι, ώ- έκατό δισεκατομμύρια δραχμων ά¬ πό τά όποϊα 25 δισεκατομμύρια θά είναι δημόσιάι έπενδύσεις, 25 δι οεκατομμύρια εργα τοϋ Όργανι- σμοϋ Τουρισμοϋ, 25 δισεκατομμύ ρια εργα τής ΛΕΗ, ΟΤΕ καί Α.Τ Ε. καί 25 δισεκατομμύρια εργα ίδιω τικής έπενδύσεως. Έται τό άναπτυΕιακό πρόγραμ μα που εφαρμόίεται άπό διετίας|νας Ίανουαρίου — Φεβρουάριον ο τήε Κοινής Άγορδς, είς τήν προ οτήν Κρήτη, τήν πέμπτη κατα σει ρών απόψεως μεγέθους νήσου τής Μεσογείου με μήκος 257 χλμ. δημιουργεϊ προοπτικές μεγάλης φ κλιμακοϋται οέ τέτοιο τρόπο ώστε ότε νά παρέλκη ή έκ νέου άναφο- V αρχίίουν αί έΕαγωγαί αρχάς Νο ρα εί0 αυτούς. ΆΕί2ει, πάντως, εμβρίου — διά τό άγγούρι — .. . , _ μέ αίχμή τής παραγωγής τούς μή- νά εμειώθη, ότ, τό ενδιαφέρον τε καί αί τιμαί τάς οποίας έπιτυγ χειμένην περίπτωσιν, ουγκεντροϋ- χάνουν οί παραγωγοί στήν έΕωτε , , . , . . , ται εις τήν κατάκτησιν των μεσο- ρική αγορά είναι ικανοποιητικαί. ' ] ^ Ή τομάτα έΕάγεται άπό τού Φε γειακών χωρών διά" των βιομηχα- εΕίλιΕεως καί τοποθετήσεως της) βρουαρίου μέχρι τοϋ Ίουνίου με νίκων προϊόντων των μελών της, μεταΕύ των καλυτέρων κα'ι περισσό, αιχμήν τόν Μάρτιον και Απρίλιον. τερο φημισμένωγ νησιών τοϋ κό-Ι Αί ευνοικαί κλιματικαί συνθήκαι, δή εναντι παΡαΧωρησεως προτιμησια- ομού. Όπως περιθρέχεται άπό τή Ι λαδή ή θερμοκροοία καί ύψηλή η κου καθεστωτος είς τά γεωργικά θάλασσα τής Μεσογείου καί άπό λιοφάνεια, τής περιοχής Ίεραπε προΐόντα, τά είσαγόμενα είς αύ- τώ πελάγη Αίγαϊον, Κρητικόν καί ] τρας, στήν όποία καλλιεργοΰνται Λυβικόν, χάρις στίς γλυκειες κλιμα κατά κυρίον λόγον τά κηπευτικά, τι·ν τ κΡατ1 λεκάνη<: τολογικές της συνθήκες, παρου ' μέ τά έκτελούμενα εργα θά μετα της ΜεσογεΙου. Τοϋθ' όπερ σημαί αιά^ει ποικιλόμορφες έποχές, μέ τρέψουν οέ λίγο τήν πεδιάδα σέ χαροκτηριστικό γνώρισμα τήν αίω| πηγή μέ έπίθανο πλοϋτο. "Ηδη εχει νε, 5τι τό όνειρον των μεσογει- ται — καί θα παραμείνη έσαεί ό¬ νειρον! Είς την πολιτικήν αυτήν τής Ε. Ο.Κ., αί Ή/ωμέναι Πολιτειαι άν- τέδρασαν σθεναρώς, όχι μόνον δι" οίκονομικούς, άλλά καϊ διά πολι- τικούς λόγους. Δέν έδίοτασρν, μά λιστα, νά κατηγορήσουν την Κοι¬ νήν Αγοράν, ότι διά τής ύπ' αυ¬ τής χαραχθεισης μεσογειοκής πο- λιτικής, οί πλούσιοι έταΐροι της θά καταστοϋν έτι πλουσιώτεροι, ε- νώ αί πτωχαί χώραι τής Μεσογεί- ου θά καταστοθν πτωχότεραιΙ Βε βαίως, έτερον εκάτερον, εάν την ίδιαν πολιτικήν άσκοϋν κα'ι έφαρ- μόΖουν κα'ι αι ΗΠΑ, δπου καί ο- ποτεδήποτε ύπαγορεύουν τουτο τα συμφέροντά των Ι Γεγονός, πάντως, είναι, ότι την Μεσόγειον έποφθαλμιοϋν πολλοί καί ό διε- Εαγόμενος ύγών διά τόν προσεται ρισμόν της είς τα στρατόπεδά των είναι σκληρός. Τό μόνον δέ τό οποίον ?έν λαμβάνεται ύπ' ό¬ ψιν, εις την διελκυοτίνδα αυτήν των μεγάλων, είναι τό συμφέρον των μικρών αυτών χωρών... Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, ή δημιουργία μιάς μεσογειακής ΟΪ κονομικής οργανώσεως προσκό- πτει είς πολλάς δυσχερείας, οί ο¬ ποίαι έπιτεΙ' ονται καί έκ των υ¬ φισταμένων διαφόρων μεταΕύ των χωρών αυτών. Συγκεκριμένως, αί πλείσται τούτων είναι κατά βά¬ σιν άγροτικοί οϊκονομίαι, παράγου σαι όμοειδή σχεδόν προ'ιόντα, καί ώς έκ τούτου, άνταγωνίστριαι. Αλλως τε, τουτο έκμεταλλεύεται ή Εύροιπαϊκή Οίκονομική Κοινό¬ της, ήτις μέ τό δέλεαρ τής άπορ- ροφήοεως γεωργικών προίόντων, άσκεϊ πρός Ίδιον συμφέρον την πολιτικήν της — καί ή χώρα έπ' αύτοϋ εχει πικρόν πείραν... 'Επίσης, αί διαφοραί αύται ύφί- στανται καί είς τόν τουριστικόν τομέα, διότι εκάστη χώρα άκολου θεί την ιδικήν της πολιτικήν διά την προσέλευσιν όσον τό δυνατόν μεγαλυτέρου άριθμοϋ τουριστών" καί, φυοικά, δέν πρόκειται νά ά- παλλοτριώση τα συμφέροντά της ει{^ ουδεΜ'αν "ερ.πτωο.ν. Ενδεχο μένως νά υφίσταται πεδίον συν- εργασίας είς τόν τεχνικόν τομέα' _ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΌΝ ΑΕΡΙΩΝ ΑΝΕΚΑΛΥΦΘΗ ΥΓΙΟ ΘΑΛΑΣΙΑΝ ΪΙΣ ΪΑΣΟΝ 'ΕΞνώ σννεχίιζονταίΐ αί γεωτρή- σεις άτπό άμί.ρι«<σνικάς έταιρείας είς διάφορα σηιμεΐα τής χώρας, διά την ανακάλυψιν κοιτοχτμάτων ύδρ3γοτ.ΌΓ,·θράχων, ~ροέκυψαν ε¬ σχάτως λίαν εύνοϊκα! ενδείξεις ώς ττρός την ϋτπαιρξιν ττηγών ιρυσικών ά»ριο>ν. Συγκεκριμένως κοτί ουμ-
φώνως πρός απολύτως άκριβεΐς
ττλη.?ο<(>θιρίας μας, ένετοπίσθησιαΐν
είς τήν περιοχήν τής Θάσου, κοι
τάσιματα άερΐων, ή ττοιότης των
οποίων ώς φαίνετο ιιΤνοοι ίκοονο-
ποιητική. Ειδικώτερον, κατά τήν
δ,ιάρ<εαν τελει/ταίων γεωτρήσεων, ττού διενήιργηισσν αί αμαιρικανικαι «Κολοράντο» κα! ^Ώ- σεόινκα», ανεκαλύφβηιςταν ίτηγαί ψυσ κων άερίων, είς σηιμεΐεν έγ- γύς των ά<τών της νήσου καί είς βάθος 1.760 ττερΐττου μετ ρων ά¬ πό τής έττιφανείαις τής θαλάσσης καί 1.700 άπό τοϋ 6υθού της, Έκείνο ~ού άνδιαφέρεη είς τήν δευτέροτ/ φάσιν καί ττρόκειται νά έρεν^ηβη, είναι ή τίεσ.ς των ήε- ρίων καί τό ττάχος τού στρώμα- τος, ττού θά ·π·ροσδιορ·ίσουν τό οί κονομικώς έκιμεταιλλεύσι,μον των ττηγών κα! τήτ; ττοσότητα ^οθ κοι τάσματος. Πρ6ς τούτο έξετελέσθη σαν ηδη αί έργακτίαι έγκοτταο-τά- σεως σωληνώσΐων, άρχίζουν δέ ά ττό σήιμΒρον αί σχετικαί δοκιμαί — ήτοι ή διά χρωματογράφου μέ τρησις τής πιΐέσιεως των άερίων κλττ. Ή φάσμς αυτή θά διαρκέση 3—5 ημέρας, έφόσον &έ αί σχε¬ τικαί! εργασίαι σιτεφθ^ΰν, ώς έλ- πίζετται ύττό έττιτυχίας, θά έπαχο νωσις τού ύφυπουργοϋ 'Εθνικής Οίκονομίας, χαμεύς ΒΌμηχανίας ι:. Χωριατοπτούλου. 'ΕΞν τώ μεταξύ, καθ' ά εγνώσθη, ή διοίκησις τής ΔΕΦΑ απερριψε την λύσιν τής μετατρθκΠτις των έγκίχταστάσνεων τού έργοστασίου της, δα την μέσω τού ϋφιστοψιέ- νου δικτύου τη,ς, τροφοδότησιν των κατατΛχλωτών τής ττειριοχής ττρω- τευούση·ς, διά προτταινίου, ή άνά κυδιχόν μέτιρο1·/ ηιμή τού ότΓθίου θά είναι κατωτέρα τού ήιμίσεος τής τοιαύτης τού φωταερίου. Αί- τιολογικόν της άποριρίψεως τού σχβδίου, οί κίνδυνοι έ<ρήξεων, είς ττειρίΐπτωσιν διαφνγής τού άίρίου, τό όττοϊον εΤναι βαρύτειρον τοϋ ά- "ημοσφαιρικοϋ αέρος καί τού έιν γένοι τταραγομένου τοιούτου ίπτό τής ΔΕΦΑ. Τήιν άττοψιν αύτην δέν συιμιμβρίζονται αί ΤϊιχνΐΜϊί ύπηρε- σία' τού ταμέως 6ιομηχαν!ας. Πού δτι δέν ίπτάρχουν απόδειξις τοιούτοι κΪΜδυνοι χαροκτηριστικό γνώρισμα την αίω] πηγή μέ έπίθανο πλοϋτο. Ήδη εχει . , Ι ... . .. „ - τ κ η ι γ- , ακών χωρών διά την έκθιομηχά- άλλ όπωσδήποτε εις μικράν κλΙ- νιο άνοιΕη καί πρωίμότητα των προγραμματιοθη ή εκτέλεσις μέγα λ μ ' μ ΙΛ Η 1 ττροσθέτουν, ότι τό Λλόύντ'ς όσ- φαλίζει ανενδριάσως τούτους. Ύττό τάς συνθήκας αύτάς κα'ι δοθέντος δτι άττό κυβερνητικήν •π-λευράς ύττάρχΐ>ι ώς φαίνεται εί-
λη.μιμένη άττόφασΊς δττως λυθή ο¬
ριστικώς τό θεμα της δευτέρας
ττηγής ενεργείας, (ττού θά άπαλ
λά)ξη τόν τΓρουττολογ«σ·μον 6< τούί δάρους τής πιρι,μοδοτήσεως τής [ ΔΕΦΑ) διαγράφονται πιροοτττικα'ι έξαγοράς των έγκατασπάίτεων της' καί Ίδ.ρύσιεως νέαν φορέως, ύττό | τήν μορφήν τού Νοιμΐικού Πρόσω- ΣΥΓΚΡΙΣΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕί έμπτ3ριοταττήμιένη άναικοι-' ττου Ίδιωτικοΰ Δικαίου. ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΕΠΙΤίΞΐΣ ΠΟΤΕ ΑΝΤ1 ΑΥΤΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΙΣ Μόνον τηρός ίκανοποίησΊν έκτά- Τά ανωτέρω ίίχρινε, οχιμφώνως κτων κα! ττροσκαί'ρων άναγκών, ού τηρός την τταγίαν νομσλογίαν τού! δέττοτε δέ μονί,μων καί διαρκών ι τό Σι,ιμ'βοΰιλ.ον τής Έτπκρατείας ή τπροσιφυγη είς τό μέι 5.ά τής ΰπ' αριθ. 3451)72 άκυ-' ρωτικής άττοφάσεως της όλαμελε' | τρον τής έττιτάξεως. 'Εινω ττρός δώ θεραττείαν μιονίμων καί διαρκών άναγ<ών ττροσφέρεται τό μέτρον άχυιρωσεως κατά τής τής άναγκαστιιχής άτταλλοτριώσε " ως. μακα, ώστε νά μή δικαιολογή ό¬ πως άγνοηθοϋν άλλα πιεστικώτε- ρα προβλήματα, τά όποία θά πρέ- πει νά έπιλυθοϋν. άς τού, ή όττοία εδέχθη αιτηο'ν ι αρνήσεως , τού Οττουργου Ίζ^ίνικης Αμύνης νά άρη τήν έπ.ιβληθεΤσαν πρό 20, ετίας, τηρός ίκανοποίηισυν στρατιω τιικών άναγκών, έττίταξιν 145 στρειμιμάτων, ανηκόντων είς τους αίτοΰντας, είς τό Χαϊδάρι. Ή έ- ττίιταξις είχεν έττιιδιληθή βάσει τοϋ] ν. 4442)1929 «τηερί στρατιωτικών εισφορών καΐ υαυ.λώσ'ϊων. Είς τό σκεπττικόν τής άττθφά σιειως τού ανωτάτου διο,κησικοΰ, δ'καστηρίοιυ σηιμΐΐοΰται ε!δι.κώτε- ] Ένώ τό άσωαλιοτικόν πρόβλη- μα τής χώρας μας ευρίσκεται κα'ι πάλιν είς έξοροιν, σκόπιμον είναι νά άναφερϋώμεν είς τάς σημει- ουμένας επι τοϋ θέμοτος έΕελί- Εεις είς τόν χώρον τής Εύρωπα- ϊκής Οίκο>ομικής Κοινότητος, αί
οποίαι έμφανιΖουν πολλάς όμοιο-
τητας μέ τάς παρ' ημίν διαγραφο-
μένας προο.ιτικάς. Ούτω, συμφώ¬
νως πρός καταρτισθεϊσαν μελέ¬
την — ήτις δημοσιεύεται είς το
Δελτίον τής ΕΟΚ τοϋ Νοεμβριού
— ή Εύρωπαϊκή Οίκονομική Κοι
νότπς, διά δευτέραν φοράν, εχει
είς τήν διαθεαίν τής μεσοπροθέ-
σμους προθλέψεις είς τόν τομέα
τής Κοινωνικάς Άσφαλίσεως, αί
οποίαι άναφέρονται εις τήν περί¬
οδον 1970 - 75. Τά προκύπτοντα
έκ τής έν λόγω μελέτης συμπε-
ράσματα, είναι ότι θά συνεχισθή
καί κατά τήν πενταετίαν 1970 -
75, ώς είχε συμβή καί κατά τήν
προηγουμένην περίοδον 1965 -
75, ή τάσις αύΕήσεως των δαπα-
νών κοινωνικής άσφαλίσεως είς
τάς έΕ χώρας τής Κοινότητος. Τό
φαινόμενον τουτο παρατηρεϊται
καί είς τήν χώραν μας, όπου ό
Κοινωνικάς Προυπολογισμός τρέ¬
χοντος έτους προβλέπει ύψος δα-
πανών 40,5 διαεκ. δρχ., έναντι
36,3 δισεκ. δραχμων τού προηγου
μένου έτους, είς νέα δέ ανωτέρα
έπίπεδα θά διαμορφωθή κα! κατά
τό 1973.
ΈΕ άλλου, μεταΕύ 1965 καί
1975 ή δημογραφική έΕέλιΕις των
χωρών - μελών τής ΕΟΚ, χαρα-
κτηρίΖεται άπό αύΕησιν τοϋ άρι¬
θμοϋ των άτόμων, ήλικίας άνω
των 65 έτών κα'ι μείωσιν τοϋ πλη
θυσμοϋ είς τάς ήλικίας άπό 2Ο1 ε-
ως 64 έτών. Άνάλογος διαπίστω-
οις, ώς γνωστόν, παρατηρεϊται
καί έν Ελλάδι, ώς άπέδειΕεν ή τε
λευταία άπογραφή πληθυσμοϋ, ου
ναρτάται δέ μέ τό όλον δημογρα-
φικόν πρόβλημα, τό οποίον άπα-
σχολεϊ πλειοτας χώρας. Κατά τοϋ
το, ή ομάς ηλικιών άνω των 65 έ¬
τών αύΕάνεται διά τούς γνωοτούς
λόγους, ταχύτερον, έν θυγκρίσει
πρός τόν ένεργόν πληθυσμόν, μέ
άποτέλεσμα τά βάρη τής κοινωνι-
κής άσφαλίσεως νά καθίστανται
έπαχθέοτερα, δεδομένου ότι ταύ¬
τα κατανέμονται είς όλιγωτέρους.
Έτερον ισυμπέραορα είναι τά
γεγονός, ότι καί είς τάς έΕ χώ¬
ρας τής Κοινότητος αί υλικαί πα-
ροχαί αύΕάνονται, ωσαύτως, ταχύ
τερον, πιθανόν μεταΕύ αλλων καί
λόγω τής επεκτάσεως των ύπηρε-
σιών ίατρικής περιθάλψεως. Αί
παροχαί γήρατος αημειοϋν οϋΕη-
σιν όχι μόνον λόγω τής δημογρο-
φικής έΕελίΕεως, άλλά καί λόγω
τού έπιδεικνυομένου ένδιαφέρον-
τος των έχασταχοϋ κυβερνήσεων
διά τήν τύχην των ήλικιωμένων ά¬
τόμων. Τουτο ίσχύει καί προκει-
μένου περί τής χώρας μας, όπου
εκδηλον καί έμπρακτον είναι τό
ενδιαφέρον τής Πολιτείας διά
τούς ανικάνους πρός εργασίαν,
ώς καί διά τήν επέκτασιν των αλ¬
λων παροχών (ίατροφαρμακευτι-
κή καί νοσοκομειακή περίθαλψις
κλπ.).
Ώς πρός τήν πηγήν των έσό-
δών, ύπογραμμίΖεται ότι ή έργο-
δοτική συνειοφορά θά αύΕηθή ώς
καί ή τοιαύτη των εργαζομένων.
'Επίσης, αϋΕησιν θά έμφανίοη κα'ι
ή ποσοστιαια κρατική συμμετοχή
είς τάς δαπάνας αύτάς, ώς έκ τής
άσκήσεως έντόνου κοινωνικής πό
λιτικής.
Η ΑΝΑΤΙΜΗΣΙΣΤΩΝΑΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΝ
ΥΠΟΛΟΠΣΜΟΝ ΦΟΡΟΝ ΜΕΤ. ΑΚΙΝΗΤΩΝ
ρον δτι ή επί τή βάσει των δια-
Πάντως, ή δημιουργία μιάς
«Κοινής Άγοράς» τής Μεσογείου, ι__ ....,_ ___ „ _
διά νά άντιπαρατάΕωμεν αυτήν έ- Ι τάξεων τοΰ ώς ά/ω νόμου (άρθρα
... _ α . Ι 1/ 2 καί 65) έπιβαλλομενη επί-
ναντι των άλλων διεθνων όργανι- , · . κ ^' ' .
Ι ταξΐ·ς ιδιωτ,ικων ακινητων, δηλα&Ί
σμών (ΕΟΚ, ΕΖΕΣ κλπ.) καί έ-ι ή τπροσωρινή αφαίρεσις τής χρή-
θνικών οίκονομιών (ΗΠΑ, Ίαπω- ' γ"εώζ 'τΧΜ. εΤναι συνταγματικώς
νία κα.), δίν θά ήτο άσκοπος
πρός έΕυπηρέτησιν των άμοιβαίων
' συμφερόντων
φρούτων, λαχανικών 'καί λουλου-1 λου άρδευτικοϋ έργου προϋπολ.
διών. 200.000.000 δραχμων. Αποτελεί
Οί πεντακόσιες περίπου χιλιά | ται άπο δύο τμήματα α) τό φρδ ι
δες κάτοικοί της, σύμφωνα μέ την, γμα συγκεντρώσεως είς Ίμπαμιανά
; ,&Ε-ϊΓΐ. 5ΧΕ1
στοιχεϊα καί εργάζονται μέ θετικό; θά έξαοφαλισθή ή συγκέντρωσις
οκοπό γιά νά διατηρήσουν καί ά, 15 000.000 μ3 ύδατος καί θά άρ,
Είσαγαιγή αιγυπτιακού βάμβακο^
γιά ρευστοποβηση τού παβητικοΰ κλπριγκ
γ
έπιτ,ρεπτή μόνον έφ' δσον δι" αΰ-
Λ(. πΑηροΰτα, εκτακτος κα| πρό.
σκαι ρθςι δχι δέ ιμόνιιμος ώς έκ
ή
Ειοποιήσουν, όπως πρέπει, τήν με
δευθοϋν 17.800 ατρέμματα κηπευ
σκοττό τή σι/κέ,χιση τής εί-
κληρονομιά πού τούς άφησε τικων καλλιέργειαν. Τό τμημα τής1 σαγωγής 6άμ6ακος έκ τής ΑΙγύ-
ό Βασιλεύς Μίνως πριν άπό 4.ΟΟθ' προσαγωγοϋ διώρυγος Μύρτου, τττου, γιά τή ρειχττοτΓσίηση τού ύ
χρόνια. Ό διασημος αύτάς Βασι1 προυπολογισμοΰ 6Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρα- Ψηλοΰ ένεργιητπικού τού κλήριγχ
λιάς μέ τον περίφημο πολιτισμά! χμών εχει ήδη δημοπρατηθή. Μέ 'ΕΞλλάδος — Αίγύτττου υπέρ τής
τού σκέφθηκε γιά παντα τους Κρή-Ι τήν όλοκλήρωαι τοϋ φράγματος συν Χ«ρα_ζ >μ«ς. ή Ναμισιματική Έττι-
τες. Ό άθάνατος Μινωικός τού πό κεντρώσεως καί προσαγωγοϋ διώ τροττή όπτεφάσΊΐσε την περαιτέρω
λιτισμός κινεϊται μέ χαρακτηριστι, ρυγος προβλέπεται ή επέκτασις εϊσαγωγή δάιμδακος έξ Αιγυπτου
Ζωντάνια στα γνωστά άνάκτορα
τής Κνωσσού, Φαιοτοϋ και Μάλλιας.
Σαγηνεύει καί μαγνητι'Ζει τόν επι
σκεπτη καί χιλιάδες τουρίοτες αέ ό
λες τις έποχές θαυμάΖουν τό πνεύ
μα τής πανάρχαιης έποχής. Ά¬
πό τόν πολιτισμό αύτό είναι καί
θό είναι η άνεΕάντλητη πηγή εισ
Ρθής Εένου συναλλάγματος καί φυ
οικά η δημιουργία καινούργαις πνο
ήζ γιά άΕιόλογα έργα στή νήσο.
Στίς χειμωνιάτικες ήμέρες έκ
τος όπό τή μόνιμη έληά, γιά τήν
όποία έφαρμόίεται τώρα νέα μέ-
τής καλλιεργείας των κηπευτικών
έντός θερμοκηπίων άπό 3.100
5<5 έκατομμυρίων δολλαρί- ΤΓΡ|ός βιαμιγχανοποίησΓ». έντός θερμοκηπίων άπό 3.100 στρέμμ^α πού είναι σήμερα 10.000 Είδικώς έγικ.ρίνεται ή χρηματο- στρέμματα ένώ ή παραγωγή κηπευ δότηση των έλληνκών βαμβακοορ τικών υπολογίΖεται ότι θά υπερβή Υ|κύν υπό τής Τραππέζης Έλλά- ^ζ Ύ* λή ή άξί τούς 1ΟΟ.ΟΟΟ τόννους, έΕ αυτής Υιο: πληιρωμή τής άξίας τούς 1ΟΟ.ΟΟΟ τόννους, έΕ αυτής δέ τό ήμισυ θά προορίΖεται διά τό ΤΟϋ άγοραζομένοι; 6άμ6ακος έξ έΕωτερικόν. Ή παραγωγή βάσει · Αίγύτττου. Ή χρη,ματοδότηση θα τής οημερινής καλλιεργουμένης έκ 35 ώ ί θά διάρ<εια 35 μηνών καί θά τής οημερινής καλλιεργουμένης έκ τάσεως υπολογίΖεται ότι θά ανέλθη' εΤνα" ^ έγγύηση τού Έλληνικοι- σέ 40.000 τόννους, άπό τήν όϊ Δημοσίου, ττού θά χορηγήτα. κα- ό άοφάσεως ού κυδερνητι ποι αν τό 1)4 θά έΕαχθή εις τάς άγοράς τής Εύρώπης. ΑΓΙ. ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ Τό κομψο μοντελο τού ψωνο/ραψου «ΟυΛφα» πού ανεδείχθη °τήν τελευταία Δεθνή ' Εκθεαι Ακουστικών στό «Όλύμπια», " τού Λοδίνου. Γεωργ ία-ς. Ή συγκομιδή των καττνοφύλλω· σι>ν£χίζειται καθώς καί ή χωρική
έπεξβργασία καί ή δειμστοττοίησό
της. Ή τταραγωγή καηττνοϋ 1972
έκτιμάται στό ϋψος των 83.500
τόννων, λόγω των δυσ,μενών «α-
ρΛων σι»·Λη!κών ή τπαραγωγή δάμ
6α<ος έκτιμάται στό ϋψος των 360.ΟΟΟ τόννων ο'υσττάρου προι- όντος έναντι τής αρχικώς ττροδλΓ <ί9ίίσης 4ΟΟ.ΟΟΟ. Μέχρι τέλος Ό .κτωδρίου εΐχαν συγκομιισθή τα 58% τής τταραγωγής, έναντι 85% ττέρσι. Η συλλογή δυσχβράνθη κσι έ< τής ελλείψεως έργατΐι<ών χει¬ ρών. ΟΊ έξαγωγές έΑλιτνικών καπνών μέχρι Νοειμβρίου τού 1972 άνήλ- θαν σέ 62.459 τόννους, άξίας 9Γ- έκατομμυρίω/ 284 χιλιάδων δαλ- λαρίων. "Εναντι τής άντιστοίχου ττερσινής ττειριόδου τού ώ ρής ρ 1 1 μήνου, εφέτος έση,μειώθη αύξη σις 27% στήν ΐξαχθεΐσα ττοσότη τα καί 35% στό σιυναλλαγματικό έ'σοδο έξ έξαγωγών καττνοΰ Τού το προήλθε άττό τήν όνοδο τής μόσης τιμής άτ/ά έξαγάμενο κιλό κ'αττνοΰ, ή όποία άττό 1.426 δολ· λάρα άνήλθε στά 1.526, δηλαδή έσηιμείωσε μία άνοδο 87% περι¬ ττον. Τ" ανωτέρω στοιχεϊα παρϊ'- Κ σχς ό 'ΕΟν <ός Οργαν.σιμός Κα Δ1ΕΘΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΝΟΡΑΜΑ ττϊζες σέ Ιδωτικές έπιχειρήσεις, τής φύσεως αυτής ττρατιωτική άνάγκη, διά την ίκα νοτΓθίη,σιν τής όττοίας ύττό τού ί- δίου νόιμαυ τπροολέττεται άναγκα- στι«ή άττοιλιλοτρίωσις των άκινή- των λόγω δημοσίας ωφελείας. Ι Ώς έκ τούτου — ητροστ ίθεται ] ■— ή επί τής έι.ιιτάξεως οέσμευ- σις δέν δύναται νά διατηρηθή ττέ ραν εύλόγου χρόνου, ό όττοϊος ΰ-] ττόιοειται είς τήν κρίσιν τού δικα- στή/ Κεντρικη Τράττεζα. ΟΙ ύττο-' στοϋ λο5μ6θ]νοντ<>ς ,,,ρός τούτο
^ ύέ θέ Τ
χρεωτι·κές αύτές καταθέσεις εΤινα
όττοκες καί φέρονται γιά δλα τά
δάνεια τά άτηαία εΤναι άνω των
5ΟΟΟΟ μάρκων. Ή έττέκταση τού
μέτροιυ πού θά ισχύση όστό 1 Ί-'
ανουαΐ^ίου τού 1973, όητοσκοτΓε1!
σχό/ ττΒριαρισμό τής εΐσροής κε
φαλαίων, οιυνετττϊία τής συνεχιζο-
μονης αύξήοεως των τιιμών. Τού
μέτρου έξαι.ρούνται τά κεφάλαια
τά όττοΐα κιατατ ίθενται σέ ύπο«α-
τραπτεζών
έργάτες ^
καταβέτουν τίς άποτα-
μιεύσεις τους στίς γερμανιχές τρά
ττΐζες, θεωρούνται άττό τούδε σάν
6ψν τάς
έκαο-τοτε Υφισταμένας
κα; ά
οτεις.
Παρ^^/
ττεραιτέρω —
εύλ6γου αύτο0
ταστη,ματα
στο έξωτ^ρικο. Οί
ξ Ή ύ7ΓΟχρέωσ,ς
αύτή &έ ^ ^ ^ το0 δτι
έν5ζχΏμένως δέν έξα»ρίσκεται άλ-
λ άί πρός κάλυψιν της
ά διο: τήν
ή ^ί^ξ,ς δ-δο-
είς τ^ —-ρϊ—-—ο—ιν οι·,
ή διο;(Κησις δύναται να ,_„.
σφύγη ε[ς το
γής
νται της έφαρμογής τού νόμου πε
ρί έλέγχω·ν στήν είοιροή των ξέ-
ν-ων άτΓοταμιεύσεών το-^ς στίς γερ
μοονκές τράττεζες. Τούτο θά προ
καλέση άνάςτχΐση των καταθέσε-
ω-ν τώ/ ξέ-νων έργατώ.ν τής Γερμα
νίας στίς τρό—εζες των χωρκν
τΓιροΛευσ;ώς ΐτκν.
ΠΑ-
τότπν άττοφάσεως τού κυβερνητι-
κού ττολιπΊκού σχ/ιμβουιλίου
Σέ ττπρίτΓτωση είσαγωγής μ3
κιροΐΐΌυ 6άμι6ακ,ος, ή χρηματοόό·
ιηση θά τταρέχεται μόνο έναντι
εγγυητικάς έατιιστολής Τραττέζης,
διαρκιείας ιμεχρι 18 μηινών κατ' ά
νώτατον δριο. Ή άγορά τού δάμ
δαικος θά δΐΕνεργήται έκ μέρους
διομη,χανιών, οί όττοΐες διαβέτουν
κλωστή,οια καί τταροιιχτιάζουν ίξα
γωγιχή δροοστηιριότητα ύφασμα-
των κοτί νηιμάτων. Ή κατανθμή
μεταξύ των ένδιιαφΐ,ροιμίΓ,ων διααη
χον ών τής άξία·ς τ<ϋ·/ 5,5 έκατομ 'μνο'ν>^ δοΑλαΐίω/ είσαγωγής βσμ
6οι;ος, θά γίνη Λέσω τής Τραττέ
ζη,ς Ελλάδος κατόιττιν όδηγιώ^
τού ύφιτΓτουργεΙθ'.; Έμττοοηου. Ή
ειίσαγωγή θά ττρέττε1 νά γίνη μέ
χ3ΐ 31 Μαρτίου τού 1973.
ΣΕ 83 500 ΤΟΝΝΟΥΣ· ©Α Α
ΚΕΛΘΗ Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΠ-
ΝΟΥ ΤΟΥ 1972
Οί στταοεΐσες μέχρι 31.10.72
έκτάσεις δα χί'μιϊριινών σ.τηρών,
άνέιρχοντα. σιέ 315.ΟΟΟ στρόμμα-
τα σίτου, 155.ΟΟΟ στιρέμματα
κ,ρθής, 93.000 στρέ,αματα 6ράι
μης, 18 000 στιρέμιματα σικάΛ·:-
ως καί 550 στρόμματα σμιγου
Μίχρι τέλος Ό<τω6ρίσυ εΤχαν σ_ / κ^ντρωθή οπτό τό Δημόσιο 3Ο.ΟΟΟ λοδαττών στίς έμτταρικές τράττε- σι,ι.χχλλαγμιατικιούς έλεγχοιυς έττί περίττου τόννοι σκληρό σιτάρι καί ςες κα9ώς καί τττν δη,μιθϋργίά έ-1 τοΰ τοι.ρ στ·κοΰ καί τού σττουδα- 163.000 μαλακ-ό. 'Επίσης εΤχαν νός όργάνου έποπτείας τής έξε-1 στ κου συναιλλάγιματτος τό όττοίο·.' Γερμανο, ι—κοο, και θα έξα,ρου- <_ικ-ς άΊΓΟολλοτριώο-εως ^ ακ,. έφρής ού νόμο πε ΕΙΣΑΓΟ^ΝΤΑΙ ΑΝΕΥ ΔΑΣΜΩΝ ι 000 ΤΟΝΝΟΙ ΦΕΤΑΣ ■Ανεστάλτ>σαιν όλιχώς οί δασιμο
τα τ£χη κσ; χο^ο φόροι επί τού
τυοού ψίτας ή τελε,μέ τοΰ είσαχ
Ή αύστροκή κυ6ίρ-/ηση έλαδ€ &Γ^0,μίνου £ως κα! τής 15ης Ία-
μέτρα χατά τής ττολήςτεως αύ- νο^^Ιου 1973 καί διά αοαότη-
στρ ακής γής σέ άλλο5ατΓούς κι'
άτΓΟ 1 Δ3κβμ'6ρ!ου έττ. 3'όΛλο.νιται
δροςπ,ΐ'οί ττεριοιρ'ισΐ'αοί στή; άγο¬
ρά ά< νήτωτ/ έγγϊίου ίδ,οκτησίας τας μχρ 1.000 τάννων μέσω τελωνείων -Αθγ/ών καί Πειραιώς. 500 τάννωΓν μέσω ' τελωνείον υπό μή μιοτ/'ιμων κατοίικων τής Αύ θεσσαλονίκης, ατρίας. Κατά τό ττρώτο 9μηνο Σχιτικήν ίγκρισ.ν παρέσχε τό τού 1972 ή άγορά αύστοιαικής ά--υργεϊον ΟΊ<ονομ «ών δα τη- γής άττό ξέ/ο-^ς ΰττΓ,κόαος εΐχε φθά λαγριαφ.ικής δ'αταγής τού '.τρός Ό «ττόλ:ιμος» πού έ<ηρύχ6η κσ σζ· —·ό Οψος των 350 έ<ατομιμυ τ,^ς τ^λωνε,οκάς αρχάς έν όψει τά τοΰ ττληΒ^ιρισιμιού, άρχίζει νά | ρίω^ σςλλνίω/. Τση πρός τό άνά- ϊ.<βόι—ως συναφοθς όττοφάσεως διειιρύνεται ττεριΐλαμβάνοντας άχό-| λογο ΰφος των αύστριακών έττεν- τή,ς Έτητ,ροτΓής Οϊ<ονοψιικών "Υ- μη καί χώρϊς πού μιέχρι σήμερο- > δύσεων στό έξωτΒρικό. Ή ομχ- ττοθέσεων.
ούδέττότε είχον διανοηθή τταρα μο ' στολή των ττωλήα-,εων αύστριακής!
νόν σέ έκτάχτους περιστάσεις νά( γής ττρός τούς ξένους θά ισχύση {
μέτρα κατά τής άνόδου μέχρι τού Μαΐου τού 1973. ΟΊ
τΐιμών. Συγικίκρ'μένως, τή.1 κυρ ώτίοοι άγαραστές αύστρια-
έ6δσμάΐ5α, ή έλβετικη κης γής εΤναοι Δυτιικογερμανοί κε-
μ,
κυδέρνηση ανεκοίνωσε ένα πρό- φαλα'θύχοι, οί όττοΤοιι άγοράζουν
η γζ
κα/ταττολειμήτεως τού πλη , ά φυσι¬
κόν ή ναμικόν πρόσωπον, καί μάη
λιστα πρός Γορυσιν ττερισιτοτέιρων
τού ενός έξ αυτών των φροντιστη-
ρίων, τελουντων δμως υπό τήν δι¬
εύθυνσιν ττροσώπων κε.κτη'μένω"1
τα νάμικμα ττροσόντα διοασκαλ'·-
ας. Χωρίις δηλαδή — προοτίθε-
τθϋ ·— ν' άτταιτήται νά έχη αί
ό Ίδρι>τής τό ττ.ροσόν τής διδασκα
λ ίας είς τό φροντιστήριον ξένης
γλώσσης.
Τουτο — ■—ιταρατηιρεΐ ττεραιιτέ
ρω άτΓΟφαο-ις — συνάγεται ττρώ-
τον έκ τού δτι ή σχοτική διάτα¬
ξις κάμνει λόγον ττβρί «παντός>
τηροσώποιι/ Άδιακρίτως. Δεύτερον,
έκ τού δτι Ιδρυτής δύναταιι νά
εΤναι δχι μόνον φικτιΐκόν, άλλά καί
νομιικόν ττρόσωτΓον. Καί τρίτον έκ
τοΰ δτι ή έλλειψ.ς τού προσά/τος
διιδασκαλίας τής ξένης γλώσσης
άττό τόν Ιδρυτήν καλύτττεται διά
τής θεστπιζομόνης ϊνΤΓροχρεώοχως
■πιροσλήψεως διευθυντών κεκτηιμέ-
νων τό πιροσόν τούτο.
'Ετπ-ί τή βάσει των έκτεθένΓων
τό Συμβούλιον τής 'Επικρατίίας
ήκώρωσε την έκ μέρους τής Διοι¬
κήσεως απόρριψιν αίτήσεως ένδια
φεραμιάνου1 ττερί χορηγήσεως αδεί¬
ας Ιδρύσεως τταραρτήιματος φρον-
τιστη^ρΐου τού (λειτουργούντος είς
Αθήνας) είς την περιφέρειαν γΐλ-
τονικοϋ τής τηρωτευούσης δή,μου,
μέ τήν αίτιολογίαν ότι έστερεΐτο
ούτος των τροσόντων τής διδα-
σ<αλίας τής περ! ής επρόκειτο ξένης γλώσσης. Ση,μειωτέον ότι τά ανωτέρω ί- σχύουν μόνον διά τα «φροντιστή- ρια» ξένων γνΧωσσών, ττού σκοττόν εχου·/ άττλώς την διδασικαλίαν ξέ¬ νων γλωσσών, χωρίς είδ.κ»τέ)ραν επαγγελματικήν καιτάρτισιν. Δέν ίσχύουν κα! διά τάς σχολάς έπαγ γειλματικοΰ χαρακτήρος, ττού χο- ρηιγοΰ'/ έτταγγελματικά διπλώμα- τα δττως γραμ'ματέων, μεταφρα- στών, στενοδακττυλογράφων καί δι&ρμηινέων. Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων Άνοβνύμων Έταιρειών καί Έταιρειών Περιωρισμένης Ευθυνής δτι δι' Απο¬ φάσεως ταθ κ. 'ΥπουργοΟ 'ΕμπορΙου ύπ' αριθ. 0Ο~Β)4ΐ28 τής 18)12)85, δημοοιευβεΐσης είς τό ύπ' αριθ. 380)23.12 05 Φ.Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνυρων 'Εγαιρει&ν). όρΙΖεται δτι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωοι δημοσιεύουααι εγκύρως τας Προοκλήσβις των ΓενικΦν Συνελεύοϋ«ν καί τους Ίσολογιομοϋς των δ»6 τής οίκονομικής μος εφημερίδος -ΟΤΚΟΝΟΜΟΛΟΤΙΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι τβθδε διά τής «ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό νης ουγχωνεύσειίκ: της.

Τθ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΝ
Δϋο σημαντικά σχέδια Νομοθε-
τικών Διαταγμάτων, διά των οποί¬
ων προσδοκαται ή βελτίωσις τή"ς ,
παρεχομένης κοινωνικής άσφαλί-
σεως είς μεγάλας ομάδος έργαΖο
μένων, κατετέθησαν είς την Συμ-
λευτικήν Επιτροπήν, προκειμένου
νά άκολουθηθή ή διαδικασία δια"
την ψήφισιν των καί νά καταστοΰν
Νόμοι τού Κράτους. Πρόκειται πε
ρί των σχεδίων Νομοθετικών Δι-
αταγμώτων, διά των οποίων τρο-
•ιοποιοϋνται κα! συμπληρώνσνται
άσφαλιστικαί καί όργανωτικαί δι-
ατάΕεις τού ΙΚΑ καί τού Ο Γ Α.
Ώς ΐτονίσθη, σκοπός των τρο-
ποποιήσεων αυτών είς τούς δύο
ώς άνω Άσφαλιστικούς Όργανι-
ομούς, είναι ή βελτίωσις των συν
τάΕεων καί των αλλων παροχών
(ϊατρο - φαρμακευτική καί νοαο-
κομειακή περϊθαλψις), είς τούς έρ
γατοθπαλλήλους καϊ αγρότας, οί
οποϊοι καλύπτουν τό 95% περΐπου
τοθ ουνόλου των ήοφαλισμένων
τής χώρας. Ούτως, έλπίίεται ότι
θά έπιλυθή, κατά τό μεγαλύτερον
μέρος τού, τό άσιραλιστικόν πρό-
βλημα τής χώρας, τδ όποϊον προ¬
σέλαβεν, επί των ημερών μας, λό
γω κακών χειριομών καί χειροτέ-
ρων εΐσηγήσεων, οξυτάτην μορ¬
φήν. Επί έτη τώρα, ή Πολι,εΙα κα
ταφίβεται καί άναλΐσκεται είς τή~ν
επίλυσιν τοθ προβλήματος τούτου,
τό οποίον έχει... «δρυκολακιάσει»
καί ώς τοιούτον έμφανίΖεται, κα¬
τά περιόδους είς τα προσκήνιον,
διά νά μάς θυμΙΖη την παρουσίαν
τού Ι
Κα) 6μως, τό θέμα τουτο θά εί¬
χεν άπό καιροϋ έπιλυθή, εάν τθ
αντιμετωπίσαμεν είς την βάσιν
τού. Έν προκειμένον, άντί νά έκκι
νήσωμεν άπό την ρύθμισιν των ά-
σφαλΐιστικών θεμάτων των εύρυτέ-
ρων κοινωνικον στρωμάτων, των
ήσφαλισμένων είς τό ΙΚΑ, τόν Ο.
Γ.Α. καί τό ΤΕΒΕ — οί όποΤοι,
ώς εδέχθη, καλύπτουν τό 95Ρ.Ό
τοϋ άσφαλιστέου πληθυσμοΰ —
ημείς ένδιεφέρθημεν πρώτον διά
τό υπόλοιπον 5%, τό οποίον άντι-
προσωπεύει μικροτέρας όμάδας
εργαζομένων, οί όποϊοι, έν πάση
περιπτώσει, δέν είχον νά άντιμε-
τωπίσουν έπεϊγοντα καί καταπιε-
στικά προβλήματα, πλήν ελαχί¬
στων έΕαιρέοεων καί δι' ωρισμέ¬
να άδύναμα Ταμεία, ένώ τα ύπό-
λοιπα ήσαν αύτοδύναμα καί μέ υ¬
ψηλάς παροχάς ύπηρεσιών πρός
τα μέλη των. Τό ενδιαφέρον μας
θά έπρεπεν, έφ' όσον άνεκινήθη
τό θέμα, νά στραφή είς την επί¬
λυσιν των προβλημάτων τα όποϊα
άνακύπτουν έκ τής παρεχομένης
υπό των μεγάλων ' Οργανισμόν
μικράς καί έλλειποϋς ασφαλιστι-
κής καλύψεως. Διότι είναι γνω¬
στόν, ότι αί συντάΕεις τοϋ ΙΚΑ
καί τού ΤΕΒΕ ή τού ΟΓΑ εύρί-
οκονται καθηλωμέναι είς άπαρα-
δέκτως χομηλά έπίπεδα, ένώ ή
παρεχομένη ίατρο - φαρμακευτική
καί νοσοκομειακή περίθαλψις, ά-
ποτελεΤ παράδειγμα πρός αποφυ¬
γήν καί ούχι πρός μίμησινί
Άς ελπίσωμεν, ότι, διά των :<σ τατεθέντων δύο ώς άνω Νομοθε¬ τικών Διαταγμάτων κα'ι τοΰ προ- ηγηθέντος περί ΤΕΒΕ, βαδίζομεν, επί τέλους, την όρθήν οδόν άντι- μετωπίσεως τοϋ άσφαλιστικοϋ ποο βλήματος τής χώρας. Ή καθιί- ρωσις, δι' αυτών, τής προαιρετι- κής άσφαλΐοεως, αί προβλεπόμε¬ ναι άλλαι βελτιώσεις είς τάς πα¬ ροχάς καί ή έν γένει άναδιάρθοω σις τής λί,ιτουργίας των, άσωα- λώς, άποτελοϋν θετικά στοιχεΐα προόδου μας είς τόν άσφαλιστι- κόν τομέα. Εντεύθεν, θά δυνη- θώμεν νά ασχοληθώμεν κα'ι μέ τα προβλήματα άλλων Ταμείων, όπου ύπάρχουν προβλήματα έχοντα επι τακτικήν ανάγκην θεραπείας!.. ΗΥΙΗΜΕΝΑΙ ΚΑΤΑ 225% ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΩΝ Άπό τής ενάρξεως τής έΕαγω- γικής περιόδου μέχρ: τέλους Νο¬ εμβριού αί έΕαγωγα'ι πορτοκαλιών άνήλθον εφέτος είς 26.215 τόν., έναντι 11.Θ41 τόννων πού έζήχθη οαν κατά την μέχρι 30ής Νοεμ¬ βριού έΕαγωγικήν περίοδον 1971. «ι·····························································*··*** ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΕΡΔΘΣ ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΩΡΑΝ ΜΑΣ ΣΥΣΚΕΥΑΖΟΝΕΝθΝ ΦΑΡΜΑΚ. Δκβΐικιριινίσεις σχετικώς μέ τα τής διαθέσεως των φαρ,μάκων, 6ά σει τής ϋττ' αριθ. 48)72 Άγαρα- νομιιικιή)ς Διατάξεως, ιταρέχειι τό ύ- τηαυργείον 'Εθν>ικής θίκονομίας
(τομεύς 'Εμπτορίου) δι" έγκυκλί-
ου τού πρός άτΓάσας τάς ττεριφε-
ρειοχάς τού υπηρεσίας, έξ άφορ-
μής υποβληθέντων σχετικών έρω-
τηιμάτων.
Τανίζεται ειδικώτερον, δτι αί έ
πΐιχεμρήΊσιειις οοΐ άπασχολουμειναι
είς την συσκευασίαν έν "Ελλάδι
φαρμόΊκίων έξωτερικής τηροελεύσεως
καί ύττακείιμΕναιι είς άττολσγιστικόν
Ελεγχον δέον νά τπροβοθν, βάσει
τού άρθρον 1 τής έν λόγω αγο-
ρανοΐμικής διατπάξεως, είς μείωσιν
των τιιμών των συσκιευαζοιμένω»1
φαρμιάκων καττ' άινιάιλογον ττοσο-
στόν διά νά μή ύτπεροοΰν τό νό-
,μι,μον κέρΐδος έκ 14% είς τό τέ-
λος της χρήσεως.
ΑΙ έπιιχειιρήσεις, α! ττειριοριζό-
μεναι είς εισαγωγήν κα! συσκευα
σίαν φαρμά<ων έξωτΕρικοΰ, (μή τηαραγωγοί) καί ώς έκ τούτου μή έλεγχόμεναι άττολογιο~ικώς, ϊ/ττο- χιρεοθνταιι δττως προβούν είς μεί¬ ωσιν των τιιμών των φαρμάνων τούτων κατά 4%, εάν κατά τόν καθορισμόν της τιιμής είχεν ίπτο- λογισθη ττοσοστον κΰρδους 18%. Έττΐσηις διΕυκιριινίζονται τα ά<ό λουθα: Άναλυτιικιά κοστολόγια των σι, σικευαζοιμένων τούτων φαριαάκων, δέον νά ϋπα&ληθούν είς τάς αρ¬ μοδίας κατά τότταυς —>ριφερεια-
κάς υπηρεσίας τού υπουργείον,
μίττά την Ιην Ίανουαρίου 1973
καΐ ευθύς ώς πραγιματοποιηθούιν
είσαγωγαΐ νέων τΓοσοτήτων φάρ¬
μακον
Τα υπό των ΤΓαραγωγών, άντι-
"ροσώττων, είσαγωγέων, φαρμα-
κεμττΐόρων εκδιδόμενα τΐιμολόγια
πωλήσεως δέον ν' άιναγράφουν α¬
παραιτήτως τάς χονδρικώς τι,μάς
των φάρμακον, αί οποίαι έδΓτμο-
σιεύθησαν είς σχετικούς ττίινακσς
τιιμών, κάτωθι δέ αυτών, θ' άνα
γράφεται σαφώς τό ποσοστόν τής
έκτττώσεως καί δή κεχωρισμένως
άλλων τυχόν μβιώσεων τής τιιμής
ώς ττ.χ. φαριμοκειμτΓαρΐ'κού κέρ-
δους, τηροσθέτου κέρδαυς έτταρχια
κων φαρμακείον κλττ.
Τυχόν —ληιρωιμή τού χαρτοσή-
τι,μολογίου άπό τον ττωλητήν
ά—σττελεΐ ττροσοχΐύξηισ,ν τής έκπτώ-
σεως, ή όττοία δβν δύνατο:ι νά ύ-
ττερβή τό 5% η 2% κατά ττειρίτΓτω
σιν.
Τό διά τού αρθρου 3 καθοριζό-
μβνον ανώτατον ποσοστόν έκτττώ-
σεως 8% διά ττωΐλήσεις έτοίμων
φαρμάκων έξωτερικού πρός φαρ-
μακ&μττόρονς, περιλαρβάνει τό
κέρδος αυτών, τό χαρτόοτ(μον κα'
τιιχόν δκτΓτωσιν.
Πάσα ΤΓ.ραμ'ήΐθειΐα έττί ττοσοστοΐ',
ττρός άντιτπροσώτΓοιίίς δέν άναγνω
ρΐιζεταΊ ως στοιχΓ.ΐον τού νομί,μου
κόστους τοΰ φααμάκου, διότι ά-
νει είς κΏίταιστρατήγησιν των ύπ'
αριθ. 2)72 καί 48)72 άγορανο-
μικών διατάξιεων, έπαυξάνουσα
έμμέσως καί τό καθαρισθέν ανώ¬
τατον ποσοστόν κέρδους των έττι-
χειρήσεων έκ 18%. Είς ττ£.ρ:πττω-
σιν κατά την οττοίαν ό τταραγω-
γός διαθέτϊίΐ τα τηροϊοντα τού δι'
έτέρων έματορικών έπιχειρήσεων,
κατά τάς διατάξεις τής ΑΔ 2)72
συνελέγχονται ·πταιραγωγός κα! ττοι
λήτριαι εταιρείαι τυχόν δέ διο~Ι-
στωσιις ύπερκέρδους (δι' απάσας'
τάς έλεγχαμβνας ομού έκ 18%;]
βαρύνει τόν άδειούχον τταρασ<ευ<ϊ στήν. Καλλιέργειεο υπό τόν έλεγχο κρατικής γεωργικής πολιτικής Την πιειθάρχησηι «»' ^ μόρψωση των άγροτών, πού δια- τη,ροΰν καλλιέργειες έντάς περιο- χών, οί άττοΐες άΊξιοττοιούνται μέ έγγεισδελτιωτιικά εργα, στήν έπι- διιωκαμιένη άνσΐδΐάρθρωση κα! έξυ- γίανση εττί άνταγωνιστικής βάσε- ως τής άγροτικής οίκονομίας, επι χβιιρεΐ τό νέο νομοθετιικό διάταγμα 1277)72, ,ιμέ τό όττοΐο έτροττοποι ήθη ό νάμος 3881)58, περί έγ- γειο6ελτιώσεων, πού έδηιμοσιεύθή στήν 'Ε»)>ηιμίιρ?δα τής Κυιδβρνήσεως
(ύπ' άριθμ. ψύλλ. 213 τεϋχος 1ο^
1.12.72).
Τα τπροι&λιεττόιμιενα ύττό τού νέου
νομοθετττματος μέτρα έξήγγειλε ό
ύφυτΓΟΜργόις Γεωργίας κ. Π. Πα-
ττοτταναΥΊώτοο. Μέ τό νέο νομο-
θίττικό 6ιαταγιμα ή Κυ&έρνηση α-
ττηλλαξί; ττλήιρως τούς άγροτες α-
ττό ττ>ν σΐΓ-μιμιετοχή τους στίς δα-
πάνες κοττασκΐευτϊς των πασιηις φυ-
σιεως έγγεΊθβιειλτιωτΐικώιν Εργων πού
ττιρσέβλιεττιε τό Ν.Δ. 3881 και κα-
τήργηισε τίς ύττοιχριεώσεις των ά¬
γροτών ττού έττωφειλούνται άττό τα
έκτειλεσθέντα ή έν έκτείλέσει βργο
ένώ ο! >μή έξοφληιθεΐισες ύτΓθχρεώ-
σ€ΐς τού»; διοΓγ'ράφονταιι. Τα κ«χτα
&ληθένιτο: δμως, ποσά δέν έττι-
στρβρονΓσι
'Εττίισης. ό^τλλαγηισαν οί αγρώ
τες ά—ό τίς ύτΓοχΐρεώσεις αυ,μμε-
τοχηζ τοι/ς σττ>ν καλύψη άπσζηιμι-
ώσεων συνεπεία άΓΓταλλατριώσε»/,
έτΓΐτάξίων, καταστροφάς ήρτη,μέ.-
νηις εσοδείας λόγω αναδο»ιμού. ίχ
χε;ρσώσεων, ίσοτΐιειδωσεων, μετα-
τπλάσεων εδαφών καί δαττανών δι¬
ενεργείας άναγνωρίισεων, έιρειυνών
ΗΡΧΙΣΕΝ Η ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΩ-
ΡΟΥ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΤΕΒΕ
Κατετέθη υπό τού ΤΕΒΕ είς
την Εθνικήν Τράπεζαν τής 'Ελ-'
λάδος ποσόν δραχ. 76.ΟΟΟ.ΟΟΟ
διά την καταβολήν τού δώρου'
των έορτών Χρισιτουγέννων κα
Νέου "Ετους 1972. Αί τραπεζικαι
έπΐΓταγα! διά την εΐσττραξιν τού
δώρου τούτου απεστάλησαν ήδη
είς τούς συνταξιούχους αυτού ·α
χυδρειμιικώς.
ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ Ι
ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ι
_^ __ ι
Συνεχισθή μέ τόν Ίδιον έντονον
ρυθμόν τοϋ Όκτωβρίου ή χρημα-'
τοδότησις τής άγροτικής οίκονομΐ Ι
άς υπό τής Άγροτικής Τραπέζης Ι
τής Ελλάδος καί κατά τόν παρελ
θόντα μήνα Νοέμβριον.
Μόλιο εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΠΑ,;
ι
V
.
Πωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
"Εναντι, δμως, των άτταλλαγών
έκ των έττΐιβαρύνσϊεων αυτών ή Κ υ
οΐρνηση θά καθιιειρώνη τοϋ λοι.ττοΰ
τήιν γεωργ ική ττολιτΐική ττού θά 4-
φορμόζεται στίς ττεριοχές καί
στί'ς ζώνες, στίς ότΓοϊες έχοι»ν εκ¬
τελεσθή έγγειαοειλτιωτικιά έργα,
μιέ άνάληψη τής δ^απτάνηις έικατό
τοίς έ,κατό αττό τό Δηιμόσιο. Πρός
τόν σκοτΓΟ αύτό, στίς περιοχές δ-
τποιυ έκτελοΰντσι έγγειοδελτιωτικά
δργα μέ χΐρηιματοδάτησΐΓΐ τοΰ Δη¬
μοσίου, σκνιιστώνται έτΓιτ,ροττές,
έκπροσώτΓους τού ΟφυτΓοΐΛργ€.!ου
Γεωργίας, τής Άγιροτ.ΐικής Τραττέ
ζηις, των ύΓτηηιρεσιών Πειριφερεια-
Λής Άνςητιτΰξεως, άργανΐισ,μών έγ
γ·εισ6ελ.τιΐώσβων κοοί των συνεται-
ιριστΊΐκΛν όργανωσεων, εργο των
οποίων θά είναι ή καταρτιση τώ
έτησίων τταλυιετών τπρογιραμιμάτων
κοβλλιιεργειών γιιά τίς έξι/Γτηρε,τού-
μβνες έκτιάσεις αττό τα έγγειοβελ-
τιωτΐιΚιά έργα. Τα ττρογράμιματα
αύτά, αφού έγκιριθοΰν άπτό τούς
οίκείους νομάιριχες, θά κοινοττοιούν
ται ττρός τούς γεωργούς ττρό τής
καλλιεργητιικ,ής ττεριοδου και οί
γεωργ©!, καθώς καί οί γεωργικοί
συνεταιρισμοί θά τπρέτηει νά συ,μ-
μορφωθο&ν τπρός τα τπρογράμιματα
αύτα. Διαφορετικά, έκεΐνοι ττού
δέν θά συμμσρφώνωντΐαι, δέν θά
δ'καιοθνται των είσοδηιματικών έ-
νΐισχύσεων κα'! των άλλων παρο-
χών ττού δίδονται στίς γεωργικές
κολλιέργειβς καιί δυνατόν νά άττο-
κλιείωνται άτττό τίς χορηγήσεις καλ
λιεργΐητιΐικών δανείων γιά κσλλιβρ-
γιειβς ~ού δέν τηροβλέπονται άπό
τό τΠρόγιραμιμα. Τίις λετττοιμέρειες
των σΐΛ»ετΓειών αυτών θά τίς ορί¬
ση ό—άφαση τού ύτπουιργού 'Εθνι-
κής θίκοΜσμ'Γας.
"ΕτσΊ, έλττίζεται δτι μέ την κα-
θιβρωση ,μιάς ένιαίας γεωργ ικής
τΓολιιτϋκής ύττό τού ύφιυπουργ'εΊου
Γεωργίας, θά έττΐΓΓυγχάνεταιι πει-
θαρχία τηις γεωργιικής τταραγωγής
κιατ' εΐδος, τηοιότηΓτα καί ττοσότη-
τα. Θά ττρέτπεΐ νά ληιψθη ύπ' δψη,
δτι μέχ.ρι τού6ε τα έγγειιοβελτιω-
τικά έργα έτηδοτοϋντο άπό τό
Κράτος σέ ττοσοστό 40% εως
70% κα! σέ μβριικές ττειριτττώσεις
τό ττοσοστό έΐφθαΐνε σέ 100%. "Εν
Τούτσις, πολύ λίγα ττοσά Τχαν
ειίστΓραχθή ιμέχιρι τώρα άττό τονς
γϊωιργούς διότι άττό τό 1967 κα!
πέρα ύττήιρξε αναστολή των 1σ-
τπράξεων. Θά τπρί—ε,ι ΐΛά ση'μειωθή.
έπίσης, δτι άττό βεβαιωθείσες ό-
φειλές των γεωργ ών, Οψους 877
έικατομιμιΐΛρίων δραχ. μέχρι τό
1968, είχον εισ—ραχθή μόλις 25
έκατομιμρια δραχιμές.
«Αύτός ήταν ένας άττό τούς λό-
γους τού ληιφθένττος ,μέτρου, άνέ-
<ρ-ιρ- ό ύφυττονργός Γεωργίας κ. Π. Παπα~αναγιώτου στήν χθεσινή τού σΐΛΛέντευξηι. Έν τούτοις —εΤ- ττε ό κ. Γντττατταναγιώτου — τό μέτΐρο τΛϊρέχετσΐι χαρή της γεωρ¬ γίας καί έμ,μέσως χαρή των γεωρ γών. Δέν άττοτβλεί χαρισιμό χρεώ' άτ/άλογο πρός τόν χαριοτμό των 7 δ'σεκορτοιμιμυρίον δραχμών τού 1967, ττού εδόθη γιά την άιτελευ- θέρωο— τής δανειολη—Ίκής |<ανό τηίτος νών άγροτών. Ή νέα έλό·- ψιρυνση τής γεωργίας σκοττό ίχ'· τή" ν βελτιώση τής ταχύτητος έν- τελέσεως των έγγειοβενντιωτικω./ «ργων κα! την ενισχύση τοθ δβ σιμού ττού ύττάρχει ,μεταξύ τού γε- ωργού κα! τής γής. Τό θέμα ον- ν^ζητεΤτο άτΓΟ της έττοχής των μβ· γάλων έγγΐΡΐσοελτΊωτικών ίνγω ττ>ς Μακεδονίας τό 1929 εως τ6
1935 καί ρόλις τώρα άττεφασίσβ"
ή απαλλαγή των άγροτών ώς άν-
ταλλι,Γγιμα στήν όττταιτουιμένη πει-
βαιρχία έναντι των καθΐεροΜμένω··
καλλιβργηΓΤΊκών ττρογραμιμάτον.
»Τό δοήθηιμα ττού θά τταΐρέχίτΥΛ;
στούς άγρότες ·— άνίφερε ό κ
Γΐαπατταναγιώτου — εΤ·/αι ττολύ
μεγάλο, δεδσμένου δτι οί τταραγτ;
γοί όντταιλλάσισονται καί των δα·
ττανών γιά άργα τρίτης τάξεως,
τα όποία έτπ βαρύνουν στό έξή>,
τόν τΓροϋτΓθλογιισιμδ».
Αντιθέτως, σύιμφωνα μέ τβ §.>
νομοθΓΓΊΐχό δΐ'άττοΓγιμα έξαηοοΰιντα
τής άτταλλαγής οί άγρότες, ^1 ο-
ττοΐοι τΓραγιματοττοιοΰν δοττίνε·
γιά την δ'θνΐέργεια δαθέων αρ»ο-
σεων, άνορύξίως φρεάτον κα! γι.
ωτρησεω σέ άτοιμικες ίδιοκτησ!».·:
τους. "Αν, δμως, τό Κράτος έττ··
6άλη πς άνορύξεις φρεάτον, στά
ττλαΊσια ενός μογαλι/τέρου προ
γράμ^ματος έγγειοβελτιώσεων, τόΐϊ.
οί άγρότες ο^σλλώσισονται τής
σχ^τικήις δαττά)νη·ς.
ΔατϋάνΕς, δΐμως, διοικήσεως, λ€ΐ
τουργίας καί συντηιρήσεως των έγ
γειοβελτιωτιικών Εργων θά έξακο-
λουθήσουν νά βαρύνουν έξ όλοκ.λη
ροο τούς ωφιελουμενους γεωργούς.
Την εύθύνη τής βίοτττράξεως τώ^
είσψοιρών τοκς άνολαιμι&άνιει ή Ά-
γροτική Τρά—ειζοτ, ή όττοία θά θέ-
τη στήν διαθέση των άργανισμών
έγγϊ«ο6ελτιώσεων δάνεια γιά την
εκτελέση των απαιτουμένων έργα
σπών.
Έξ άλλου, .μιέ τό νέο Ν.Δ. 1277
ΓΕΡΟΥΣΙΑΣΤΑΙ
ΣΤΟΝ κ. ΓΑΛΑΝΗ
Τόν διοικητή τής Τραπέζης τής
Ελλάδος κ. Δ. Γαλάνην επεσκέ¬
φθησαν οί Άμερικανοί γερουσια-
σταΐ κ.κ. Γ. Ήβανς καί Ρ. Μπέρ-
νες καί ό άντιπρόεδρος τής Τρα¬
πέζης Είσαγωγών - ΈΕαγωγών κ.
Τ. Ντίτς, συνοδευόμενοι υπό τού
οίκονομικοϋ συμβούλου τής άμε-
ρικανικής πρεσβείας στήν Άθήνα
κ. Λ: Μ. Ντάν.
ΔΙΠΛΑΣΙΛΖΕΤΑΙ (300 ΕΚ.)
ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΗΣ
«ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ»
Ενεκρίθη ό διπλοσιασμός τοϋ
κεφαλαίου σέ 300 έκατομμύρια
δρχ., τής Τραπέζης Έπενδύσεων,
υπό τής έκτάκτου γενικής συνε¬
λεύσεως των· μετόχων της, ή ό¬
ποία συνήλδε υπό την προεδρίαν
τοϋ καθηγητού κ. Στρατή Γ. Άν-
δρεάδη.
Οί Εένοι μέτοχοι τής Τραπέ¬
ζης όποκτοϋν τό 40% των μετο>
χών. Σημαντικωτέρα είναι ή συμ-
μετοχή τής «Μπάνκ όφ Άμέρικα»
ή όποία εϊνοι καί νέος μέτοχος.
Ή ώς άνω μεγάλη αύξησις τοϋ
μετοχικοϋ κεφαλαίου απεφασίσθη
λόγω τής διευρύι/σεως των χρη-
ματοδοτήιοεων τής Τραπέζης Έ¬
πενδύσεων καί τής άνόγκης νά
ανταποκριθή στίς άπαιτήσεις τής
άγορδς. Εφέτος, οί νέες χρημα-
τοδοτήσεις τής Τραπέζης θά ά-
νέλθουν είς 650 έκστομμύρια δρ.
Παραλλήλως έπεΕετάθη ή συμμε-
τοχή της σέ νέα «Τζόϊν - Βέν-
τσαρς».
Ή Τραπέζα Έπενδύσεων έλπί-
ζει ότι θά είσαγάγη στό Χρημα¬
τιστήριον μετοχές σημαντικών έλ
ληνικών έταιριών. Ή προσπαθεία
της δέ διά την άνόπτυζι τής κε-
φαλαιαγορος έχει καταδειχθή καί
μέ τή ϊδρυσι τής Έλληικής Έται-
ρίας Διαχειρίσεως Άμοιβαίων Κε¬
φαλαίων.
Στήν γενική Συνέλευσι παρέ¬
στησαν οί κ.κ. 'Ύβ Λαμάρς, έκ-
πρόσωπος τιϊς «Μπάνκ όφ Άμέ¬
ρικα», Γκόνγκριζπ, τής -Άλγκε-
μάϊνε Μπάνκ Νέντερλαντ», Σμίτ-
Γουέϊλαντ, τής «Ντρέσνερ Μπ.*,
Μ. Λεβής καί Α. Πλωμαρίτης τής ,
«Ίονικής καί Λαϊκής Τραπέζης»,
Γ. Σ. Ανδρεάδης καί θ. Βελιμέ-
ζης τής «Ίονικής Άσφαλιστικής»
καί Θρ. Καββαδίας των «Γενικών
Άοφαλειών τής Ελλάδος».
τακτοτΓοΐιείταιι τό θέιμα τής άνορύ
ζεως φιρεατον κσ! τίθενται περιο-
ρ.σιμοί στήν χρησιιμοττοίιηση τού
ύδατικοΰ δυναμιιικού. Οί άνορύξεις
θά έπιτρέ,πωνται στό έξή·ς μέ ά-
ποφιάσεΐ'ς των οίχείων ναμαρχών,
οί οποίαι θά καθορί^ουν τούς τρό
ττοοις άντλήισεως, τίς άΓττοστάσεις
μεταξύ των φρεάτων, την λειτουρ
γία καί τίς συνεττ·ειιες έκ τής ττα-
ρα&άσιεως των ττεριορισιμών. Επι·
σης, μιέ τό νέο νάμο τταρέχεται ή
δυναιτότηις μετσιΤιροτΓης των όργα-
νισ,μών έγγεΓθβελτιώσιεων, των όρ
γονισιμών Κωτταΐδος, Στυμφαλίας,
Άσωτπού, Κοιρινθίας καί Λεσσιιπ-
ου σέ όργανισΐμούς έγγειοδελτιώ-
σεων, σύμφωνα μιέ τίς διατάξεις
τού Ν.Δ. 3881)58.
Η ΜΙΣΘΟΔΟΣΙΑ ΝΑΥΤΙΚΟΝ
Έξ άφορμής σχετικών έρωτή-
σ-ων, ή Δ,βύθυνσις Νσιατΐ"<ής Ερ¬ γασίας το3 ιόττσυιργείοιυ Έθνικής Οίκονοιμίας, διευκιρινίζει δτι: 1. Αί άτΓθδοχαί ήιμειρών αδείας, τό ύτΓΒρβνιαιύσιον έττίδομα (13ος μισθός) ώς κα! τό άντίτιιμον τοο φοδοσίας των έκτός τ^λο^ο^ ή,με- ρών άδΐίας των αξιωματικών Έμ ττχ;ιρ'κοΰ Ναυτικοΰ, συμφώνως πιρός ίο ύπ' άρ,β. 1 1225)19 2.72 έγγ.ραφον ύττουρ'γεΐου Οίκοναμικών ύττόκ'ειινΓπαιι είς ιρορολογίαν. 2. Τό άντίτιμον τροφοδοσία'; των αξιωματικών έ~! ττλοίων 4 500 τόν. νεκιρού 6άροι/ς καί ανο, σι,ιμφώνως πρός την τταρ. 3 τοθ ΚίψσΑαίου ΙΓ' τή-ς οίκείας συλ λογκής οτυια6άσεως άνέρχεττσι ή- μϊρηαΐΜς είς 0,52 τής λίρας Άν γλίας. 3. Είς την έκτός πλοίου καΓ κατά την απόλΐίσιιν χορήγησιν τής αδείας ύπολογίζεται κα! τό άντί τ,μον τροφοδοσίας των άντΐστο' χων ήιμβρών αδείας δττερ ύττόικει- ται είς ψορολογίαν. 4. Έφ' δσον ή ύπηρεσία σας έττί τοΰ αυτού ττνλοίου συνεχίσθΓΐ πέραν τού έτους, δικαΐ'οΰσθε τή·ς είς έκαστον επ! ττλέοιν μήνα άνα- λογούσης αδείας, ύττό την ττροθ πόθεσιν δτι συνεττληρώσατε τρί μηνον ύπηιρεσίαν ττέραιν τού ϋτου ή άναλογούσα δμως αδεία τταρέ- χεται καί διά τό τρί.μηνοί/ τούτο. 5. Άινειξοιρτήτως των ύποτιμή- σαο/ ή άνατιιμήσεων τής Λίρας Αγγλίας, αί τηληρωμαί των ύττΓ|- ρετούντων ναυτκκών άπ! ττλοίων 4.500 τόν. νεκροΰ 6άρους καί α νω δΐΒνειργοΰνται βάσειι τής τρε- χούσηις συναίλλαγιματικήις τιμής τής λίιρας Αγγλίας κοπά τήιν ή- ιμέραν τής ττληρωμής τούτων. Παρατείνεται - γενβκεύεται τό ιιπ ά γ ω μ αιι των τιμών ΡΙΣΑΓΩΓΗ ΕΙΣ ΣΧΟΛΑΣ ΤΟΥ ΟΑΕΔ "Υπό τοϋ Όργανισμοϋ Άπασχο λήσεως '.Εργατικοϋ Δυναμικοϋ θά διενεργηθή έπιλογή άνέργων προ κειμένου ούτοι νά τύχουν έπαγγελ ματικής καταρτήσεως, ώς ακολού¬ θως: Την 4ηγ προσεχούς Ίανουα- ρίου 29 άνέργων αρρενων — θη λέων προκειμένου νά έκπαιδευθοϋν είς τάς ίδικότητας ύφαντοϋ — ύ- φαντρίας κσί χειριστοϋ κλωστρίας είς την Σχολήν Μετεκπαιδεύσεως Α Ε Κωστοϋφαντηρίων «ΑΙΓΑΙ- ΟΝ» Λαυρίου. Την 12ην Ίανουαρίου, 80 άνέρ γων ήλικίας 18 — 46 έτών προκει μένου νά έκπαιδευθοϋν είς τάς εί δικότητας έλασματουργοϋ, φλογοι χειριστοϋ καί ήλεκτροσυγκολλητοϋ είς την Ναυπηγικήν Βιομηχανίαν «ΝΕΩΡΙΟΝ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ΣΥΡΟΥ Α Ε... Την 14ην Ιανουαρίου έπΐσης, θά έπιλεγοΰν 30 άνεργοι άρρενες καί θήλεις διά γά τύχουν έπαγγελ ματικής καταοτίσεως είς τάς είδι κότητας χειριστοϋ κλωστρίας καί χειριστοϋ Μπομπινουάρ είς την Σχολήν Έπαγγελματικής Καταρτί σεως Κλωστοϋφαντουργών Κλω- στηρίου «ΒΕΛΚΑ» Α Ε. Η ΣΗΜΑΝΣΙΣ ΚΟΣΜΗΜΑΤΩΝ ΔΓ αποφάσεως τοϋ ύφυπουρ- γοΰ Έθνικής Οίκονομίας επί £)ε- πούλου, παρετάθη μέχρι 31ης Δέ μάτων Έμπορίου κ. Μιχ. Μπαλα- κεμθρΐου 1972, ή προθεσμία ση- μάνσεως των κοσμημάτων καΐ λοι πών συναφιόν άντικειμένων έκ πό λυτίμων μετάλλων. Ή προθεσμία έληγε την 29ην Δεκεμβριού. Η ΑΝΑΝΕΩΣΙΣ ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΝ ΕΠΩΝΥΜΙΩΝ Ή νανέωσις των έΕαγωγικών έπωνυμ.ών θά πρέπει να γίνη μέ χρι 28 Φεβρουάριον 1973 τό αρ¬ γότερον, είς τό υπουργείον Έθνι κης Οίκονομίας τομεύς Έμπορίου (Μητρώον έΕαγωγέων) Τουτο άναφέρεται είς εγκύκλιον τού ύπουργείου πρός τα Έμπορο- Οιομηχανικά Επιμελητήρια. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Διοικητικόν κωδικοποίησιν εις ενιαίον τί>μον τής φορολογίας εί
σοδήμοτος. τής νομοθεσίας περί
φορολογικόν κινήτρων καί των δι
εθνών συμβάσεων περί άποφυγής
της διπλής φορολογίας, έΕέδωσε
τό υπουργείον Οικονομικόν, πρός
αντιμετώπισιν τής καταστάσεως μέ
χρις όλοκληρώσεως της έΕαγγελ
θείσης τόν Δεκέμβριον τοΰ 1971
άναχωνεύσεως κα'ι άναδιατυπώσε-
ως είς ένιαϊο κειμενο νόμου όλων
των περί φόρου είσοδήματο διατά
Εεων.
Ή έν λόγω κωδικοποίησις, ή ό
πό α διατίθεται έναντι 100 δρχ.,
θά συμπληρούται, έφ' όσον έκδί-
δονται νέα νουοθετήυατα
Ομιλών σχετικώς κατά την χθε
σινήν συνέντευξιν Τύπου, ό υπουρ
γός Οίκονομικών καθηγητής κ. Κου
λης, ετόνισεν ότι ό έν λόγω το
μος εγκαινιάΖει καί την σειράν των
κατ' αντικείμενον κωδικοποιήσεων
των φορολογικόν/ νόμων, οί οποίαι
θα έκδίδωνται άφ' έΕής είς πυκνά
χρονικά διαστήματα, πλήρως ένη
μερούμεναι δ:σ των εκάστοτε τυ¬
χόν νεωτέρων διατάΕεων καί ρυ
θμίσεων.
Μέ ναμοθϊτιικό διάταγμο:, τοΐ-
δηΐμοσΐ'εύεται στήν Εφημερίδα τής
Κυβερνήσεως, τταρατείνεται τό πά
γωμα των τιιμών κα'! έττεκτε<»ε- ται, θάτοντας ύττό τόν άγοροονο- ,μιιικό έλιεγχο όχι μόνο τα ττροσφε- ράμιενα άγαθά καί άμτΓορ·εύματα, άλλά καί &λο τό ψόσ,μα νών ίτα- ρζχσμΊϊΛ&.> ίπττρΒσιύν ττρός τό κο1
νό. Συγ'κεκριμένως, νταγώνονται
τα κάμΐιστρΗ, τα δίδακτρα κα! 5-
λες οί τταρεχόμενες ύττηιρεσίες ',ιέ
τίς οποίες μέχρι τούδε ύπήρχε
όΐμφ·ισ6ήττ;ιοιη ώς πιρ6ς την ύρμο-
διότηαχΐ κοίθορισιμοΰ τού έττιττέδθ'υ
των τιιμών. Τό Οψος των νιιμών 6ώ
ρυβμίΐζεται τού λοιττοΰ μόνο άπό
τό ύπιουργιεΐο ΈθνικήΊς Οίκονοιμι-
ας (Το,μ«.ύς Έμπορίου). "Η άρ-
ιμοβιότης έττ! —αραδείγματι, τοΰ
ύττουργείου Συγκο'Μων.ών γιά τα
κάμΐ'στρα, ή τοΰ ύττουιργείου Παι-
δείας γιά τα δίδακτιρα τταύει νά
ύφ^ο-τοΐταί, Στήν τραγματικότιη·
τα, τό πάγωμα τώι^ τιιμών ίτού ί-
σχύεν ήδη άττό 12.7.71 ·,τοορατει-
νεται γιά ένα άκάμη έιξάιμηινο.
Μιλώντας σχιετικά ό ύφυττοορ-
γός Έμπορίου κ. Μιχαήλ Μττσ-
λόττουνος, χβές, ττ,ρός τούς οηιμο-
ι σιογράφονς, ετόνισε δτ·ι οίαδήιττο-
I
τε άνατίιμηση, είτε όΊμιεση ίίΐτε Γ
| μεση, χωρίς την έγκριση τοϋ ύ-
| ττουργείου θά θεωρήται αύθαίρετη
καί, κατά συνεπεία, 0ά όπάγεται
στκ'ς κυρώσος παρα&άσεως τώ
σχιετικών άγορανοιμΐικώ'/ νόμων.
Περί τής προβλεπομένης έπιβο
λης τού φό<ρου κύκλου Εργασιών επί σειράς βιοτϊχνικών Γταιραγω- γικών έτπ'χειιρήσεων όπτό 1.1.1973 ό κ. Μτηαλότηουλος ό?/έφε>ρί δτι
«δι' άγορανοιμικής διατάξεως θά
έτπτροπτή ή έπί.ρριψη φόρου
κατανάλιωση, άφοΰ δμως ύπολο-
γισθή έττα^ρ.ιβώς ή έπίπτωση τού
φόιρου κύκλον εργασιών επί τής
λΐανικήΊς τιιμΐής». Έπΐσης, εδήλω¬
σε κατηγορηιματιικώς δτι ματα'θύ
ται ή Γ8έα ύττογραψης ττίνακος εί-
δ»ν, ττού δέν θά ϋπόκε,ΐΜται στό
Ν. Δ. 918)1971.
ΣιχεΠΊ'κώς μέ την έττάρκεΊα
αγαθών στιήν άγοριά κατά τή;
διάρκεια τής τηεριόδοι/ των έορ-
τών καί ειδικώς ττρός τίς τιμες
καί την έπτάρκεια τού κρ>έατος, ό
κ. Μτταλότποι,ιλος ετόνισε &τι λαμ
6άΐΛ>ν.τ«ΐ μέτρα γιά την είσαγω-
γή τΓθΐςηοτήτων κιρέατος, ο> οποίες
θά τταΐξουν τόν ρόλο· τού ρυθμι-
σιτΐικού άττοθέιμιατος, καθώς καϊ
άλιλον αγαθών, ΐτού έν&έχεται νά
ορςΐθούν υπό στβνότητα ντροσψο-
ράς. Σχετικώς μ« τό ζήτη,μα τής
τιιμής τήις γαίλοττούλας, άνίφ
δτι ή Κυβειρνήιση έμιμένει στήν ά-
γορανομιική διάτταξη ττού καθθιρί-
ζει την τι'μή τηις κα! δτι ήδη άττό
την τπϋριοχή Κι-ιλκίς διετέβησαν
20.000 κεφάλια στήν άγσρά των
Άθτ,ι/ών καί μά'λιιττα ώνέφΐρε την
στΓΟψη των ττοιραγωγών, δτι δέν
έ<δηλιθύται τό ενδιαφέρον τού έμ- Κράτος, άλλά άττό ·;ούς Ίδιους τούς είσαγωγείς γ.ύ νά άνΐΜ.ιι'- τωττίσο-ν ττΥ/ μεγάΐλη είσαγωγή Ι ίαττωνιΐικών αύτ^κ.,.νήτω/. Έτέμε νέ &ί δτι ή Κυδέρνησηι δ£ν τρόκε - ται νά έττπιρέψη την ιΐσαγωγή με ταχε ιρ'ισμ'ένων αυτοκίνητον, διότι ττιστεύει «5τι ή έγχώριος άγορά καλύτττεται ττλήρως άττό νά νοί,ργη καί ή ύφ'.ςτταμιένη διτ ρε·ιατ έλέγχου καί έκτιιμή—«ς ^ κατοκττάσεως των μ>ετσχειριο·^ε.
νω/αύτοκι'/ήτων έ·/'.σ>χύει τήι^ βπ^.
ψη δτι ο! είσαγωγές τους είναι ί.
τΓ,<ήιμ'ες γά την έλληνική οίκο- νομία. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣέΙΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ Γιά τό άρνί γάλακτος ό κ. Μττα λόττουλος έτόνιοιε δτι ή Κυβέρνηση έμιμέινει στήν τΓμή διατιιμήσεως τώ^ 74 δραχιμών κα! δτι γιά την έπάρκεια τής ττροσφοιράς τού προ Ίόν.τοις στήιν άγορά είσάγοντα» 20—30 χιλιάδες ι<£ψάλια άπτό τή/ Βουλγοϊρία, ύττό τοΰ έμποιρί- ου, στί·ς ίσχύουσβς τιιμές. Έττίσης ό κ .ΜτταλότΓθυιλος άνεικοιίνωσε ό¬ τι θά ειίσαχθούν 12.000 τόννοι ρυ ζιοθ, 3.000 καθαροί) καί 10.000 κάιργκο. Σχετικώς μιέ τό θέιμα τής απταγαρευσβως τώ/ έξαγωγών όρι σμιένων ττιροϊόντων, ό κ. Μτταλό- πουλος ετόνισε δτι ττρώτα ©ά ι α- λυφθούν οί άγχώρβς άνάγκες, ττού έτΓ.6ά!λλει ή ίσότρμη οίκονομική ττολιτι,κή, κα! επειτα θά έξαχθή δ,τΐι ττερισσΕύει. Αναφορικώς μέ τόν Ελεγχο των είσαγωγικών τιμολογίων, ετόνισε δτι ή άρχή τής άναγνωρίσεως τής χαιμηιλοτέιρας τιιμής ώς τής ένόει- κτ.·<ής τιμιής ΕΪσαγωγής των τηρο- ϊέ<νηων, είναι τό άσφαλέστερο στοιιχΐ,ίο έλέγχου γιά νά προΊόν- τα, τα όττοία είσιάγονται βάσει ποσότητος. «Βεβαίως, θά λαμβά¬ νηται ύττ' όψη καί ή ποιότης καί οί ττροδιαγραψές, άλλά δέν είναι δυνςΐτάν νά έ/πιτρατηούν οί είσσ- γωγές σέ τιψιές άνώτειρες άττό έ- κειίνες ττού έμιφανίζει ή ττΛειονότης των Βίσαγωγέΐον», έτάνιοτε ό κ. ί/- Ουδέν των αίτηιμάτων των με- ταλιλευτικών έττι χειρήσεων Ιχανο- ΤΓαιήθη μίχρι σή,μερον. ΆντιΕ>έτως,
ατταπτα περιήλθον ήδη είς μίαν
κατόυσταισΊν, ή όττο!α μόνον έ)ς
τελμιάτοσις δύναται ν χαρακτηρι¬
σθή · Καΐ τούτο τραρά τήτ/ έ<θυ- μον αναγνώρισιν, τόσον τής ο- καίοος καϊ καθ" δλα σκοττίιμου βα- σ&ως έφ' ής στΓ,ιρίζονται αύτα, δσαΓ/ και τηις άνά>Ία>ς τής κατά
τό δυνατόν ταχύτερον, έπτιλύσεώς
των, άσχέτως τρόττου, όν όψει αλ-
λωστε καί τής κοινώς διαττπστου-
,μ'ένιης κιρισίιμου σήιμι&ρον θέσεως
τού κλάδου.
Τούτο άναιφιέιρ'εται είς άνακοΓ-
νωςτιν τού Συνδέσιμου Μιΐταλλειπ ι
κων ΈτΓμχειρήσεων, τό Δ. Σ , τού
όττοίοιυ συνήλθε τρροσψάτως καΐ
εξήτασε τα τροβλήιμοπα τής πά-
ξεως Είδικώτερον οίς την άνακο1
νωο·1·/ μνηιμιθνεύεται δτι τα άτο
ίμακροϋ όκτεθέντα οίς τούς άρμο-
δίους τπρός έττίλυσιν θόματα, πού
έξακολουθοϋν νά έκκιρεψιούν, είναι
τα κάτωθι: α) Ή ύπαγωγή των
με'τοιλλευμάτων καΐ μεταλλευτι ■
κων ττροιόιντων είς τό ίσχύον ϋύ-
στηιμα τττς ένισχύσεως των ί,ξαγω
γών, ώφαριμιθζόμενον ήδη άττοτελχ
σματικώς έτπΐ τπλείστων έξαγαμέ-
νων τπροϊόντων. Ατυχώς, τταρά
την διαβεβαίωσιν δτι τό αϊτημα
άντΐιμετωττίζεται καΐ δή θετικώς
ένεπλάκη τούτο είς χειριοιμούς οί
άττοΤθΊ ,μΈΓΓαθέτουν την λύσιν τού
είς τό άτΐρσσδιόριστον μέλλον.
Προστίθεται δτι τό αϊτηιμα τής ίι
τταγωγής κσϊ των προ'ιδντων τού
κλάδου αυτού είς τό καθεστώς έ-
πιδοτή.σΕως των έξαγωγΊκών έ-
ττιτιοκίων, ύτη36λήθη διότι θά έ-
βοήθει έπαρχώς τάς έξαγωγάς
των εϊδών αυτών καιΐ θά συνέβα-
λ:ν είς την αντιμετώπισιν τής ϋ-
φέοιεως. Έξ άλλου, ή ίκανοττοίη-
σις τού έν λόγω αίτήματος ίσο-
δυνοιμιεΐ ττρός ΐσην μεταχεΐρισιν
των φινέων τής ,μεταλλείας. β) Ή
άναγνώρισις τού διικαιώματος έ-
έτΓ.ιστροφής δασιμών καΐ ιρόιρων έ-
ττΐ των καυσίιμων ττού άνανΝίσκον-
ται κατά την δ.ακίνηισιν καί με-
ταφοράν των έξαγοιμβνων μεταλ-
λευμάτων καΐ μεταλλεΐΓπκών προ
ιόντων, πού δέν δύναται νά 8ια-
χωριισθή άττό την δλην διαδικασί¬
αν τής τταιραγωγής. Παρά την ά-
νετπ φύλοο<τον αναγνώρισιν τής όρθότ.η.τος καϊ τού αίτήιμσΓΓος αυ¬ τού, ή ΊκανοτΓθίιηισΙς τού ττροσ- κρούει είς διαδιικαστικούς μηχανι- σμούς. γ) Ή συ,μρετοχή τού Κρά τους είς τάς δαττάνας των έρτυ- νών Τό αΤτηιμα αώτό τόσον 'ττο- φο!σιστΐι<η.ς σημα—ιας δι' αυτήν ταύτην την ύπαρξιν της μεταλλευ τικής — αραγωγής, οϋδεμιάς |^. χον ούσιαστικής προωθή—ως, μέ ατΓοτΐάλεσιμα α'ι μεταλλευτιχαΐ εττι χε:ιρ<ήΊσ'3·'ς κά έπωμιίζωνται όλόκλη ρον σχεδον τό βάρος των έρευνη- τικών δαττανών, ένώ εΤνο« γνίο. στόν ότι αύται άττΌτεΑούν σαψάς £ρ·γον ύτηοδο,μήις, συνεττώς ττρέττει νά ιμβτέχη είς αύτάς καΐ τό Κρά τος. δ) Ή άνάληψις ύττό τού Δή μοσίου των δατΓανών δι' 6ργα ύ- ποδ&μής άναγκαΤα διά την ί,ξο ττηρ.έτησιν των μεταλλείων. Κα! είς τό αΤτηιμα αύτό, άναφέρει ή ανακοίνωσις, ούδειμία συνέχεια ε¬ δόθη, μέ άττοτβλεσϊΐα νά Ραρύ- νωνται έξ ολοκλήρου καΐ μέ τάς δοτττάινας αύτάς ο·! φορεΐς τού κλά δου — γεγονός μέ έτππτώσεις ί ττί τού κάστους των ττροιόντΜν τοι>. Τέλος ύτογιραΐμ'μίζεται 6τι
καθ' α φρονεί ό μΕταλλευπκός κο
σιμος, είναι καιρός νά τταραμερι-
σσή ή παλαιά τρροκατάληψις, Βτι
ή ότ.'ΐύριεσις μεταλίλείου ισοδυνά¬
μει μέ την ανακάλυψιν θτ>σσυροΰ.
ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ Σ.Ε.Β.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΙΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
Είς την διιατιίστωσΊν διά οτα-
τ.στι.χών καΐ άτττών στοιχείων τ(>ς
ύφ·ιττο)μένης είς την έιλληνικήν βι¬
ομηχανίαν ττραγιματιικήις έλΛείψε-
ως ή ,μή έργατικοΰ δυναιμικοΰ αί
είς ττοίους κλο)δοι/ς καϊ είδικότη-
τας τοΰ βιαμηιχανικού ταμέως αύ¬
τη εντοτπζεται θά ύποβοηθήιση ή
άναιληιφθΕΐσα ύττό τού Συνδέσμου
Έλλήνων Βιαμηχάνον έρε^α με·
ταξή 1.ΟΟΟ ττερίττου βιομηχανι-
κών έτπχει(ρήσεων.
Τούτο άναφέρεταιι είς την ι·οι-
νοττθΊήθεΐσαν <}δη υπό τού ΣΕΒ τηρός τάς βιαμηχανίας μέλη τού έγικύκλιον, είς την οποίαν ίιττο- γρσ,μ,μιζεται δτι δ'ό τής ερεύνης σ<οττεΐται έττίσης ή άντλησις στο1 χείων ΐκαινών νά όδηγήσουν τίς την διαι ύσωσιν σΜμττερασ,μάτων ττερί· των ένι&εδειγιμένων νά ηΦ- θούν ύττό τής Κυβερνήσεως καί της βιομηχανίαν μέτρων ττολιτικής δα την άντιιμεττΓΐσιν τού βασικού αυτού τπροβλήιματος ώστε νά μή ττροκύψοΐίν έκ τής τυχόν παρατά¬ σεως τού, άνασχετικαΐ ροπαΐ είς την ανάπτυξιν τής οίκονομίας. ΔΙΕΟΝΕΣ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΚΤΗΜΑΤΟΜΕΣΙΤΩΝ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Δΐιεθνές συνέδριον κτη,ματοιαε- σιτών θά ΤΓραγιματοττοιηθή συντό¬ μως είς Αθήνας. Αί λέ—το,μέ,ρει- α: διά την όρ/άνωσιν τού Συνε- δςνου συνςζητήθ^ισαν κατά την δ ά'ρκε α/ είθιχής συναντήσεως τού ά.'αττλΓ,ιρωτού γεν κου γρσιυματέ- ως τού υπουργείον; 'Εθνκής Οί- κοντιαίας έττ! θεμάτων έ,αττορίοι,· κ. Δήιμ. Ρουχωτάς μέ τόν τηρόε- δοο,ν τής Παγκοσμίου Όιμοσπον- δ'ας Κτη,ματοΓαεσιτών κ. Βίλλυ Έγκιελι ·<αΐ τόν ττ:όί5ρον τής Ό μοσττοΓ/δίας Κτηιματοιμεσιτών κ. Βλ. Πατυχάιιοη.. ΕΚΩΔΙΚΟΠΟΙΘΗΣΑΝ ΑΙ.ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ' ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΔΓ αποφάσεως τού ύπουργοϋ τής Έθνικής Οίκονομίας έκωδικο πο:ήθησαν καί συνεπληρώθησαν α! διατάξεις αί ρυθμίΖουσαι τα τής εί οαγωγής έμπορευμάτων έκ τοΰ έ- Εωτερικοϋ επί διακανονισμόν τής αξιας των διά κρατικοϋ συναλλα γματος. Ή απόφασις εκοινοποιήθη πρός τα έμποροβιομηχανικά, τό Έπαγ γεΛματικά κα'ι τα Βιοτεχνικά Επι μεΛητήρια τής χώρας προκειμένου τό περιεχόμενον της νά γνωστο ποιηθή πρός τούς είσαγωγεϊς. Ώς πρός τόν «αύτοττεριορισιμό» των ε'ϊσαγωγέιων των αύτο'κΐνήτων, ό κ. Μπιςχλόττοιϋλος ύπι;στήρ·ξε 6- τι ούτος επεβλήθη όχι άπό τό ΔΙΑ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΙΝ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΣ ΝΟΡντΟΘΕΣΙΑΣ ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Δι' αποφάσεως τού ύφυπουρ- γοϋ Έθνική': Οίκονομίας επί θε¬ μάτων Βιομηχανίας κ. Άντωνίου Χωριατοπούλου, συνεστήθη Έπι- τροπή Κωδικοποιήσεως τής Βιο- μηχανικής Νομοθεσίας. Πλέον συγκεκριμένως τό έργον τ ής Έπιτροπής θά είναι ή συγ¬ κέντρωσις/ ή κωδικοποίησις, ή με λέτη κα'ι ό έκσυγχρονισμός τής βιομηχανικης έν γένει ΝομοθεσΙ- ας' ώοτε αυτή νά ανταποκριται πλήρως είς τάς τεχνολογικάς καί οικονομικάς ανάγκας τής ραγδαί- ως έΕελιοσομένης έλληνικής βιο- μηχανίας, Ράσει τοϋ προγράμμα- τος τής κυ3ερνητικής πολιτικής. Διά τής ιδίας αποφάσεως συ- νιστδται παρά τώ υπουργείω Έ¬ θνικής Οίκονομίας (τομεύς Βιο¬ μηχανίας), Γραφείον Συντονι- σμοϋ των -εργασιών τής έν λόγω Έπιτροπής. Άιγο&ιικήν ττυρείαν ηκολούθησε καΐ κατά τό γ' τρίιμηνον έ.ε., ή 6 ομηιχανική δραστηριότης £ναιντι τού άΜτΐιστοίιχουι τοιούτου τού 71 συμφώνως ττρός σχετπκόιν δηιμοσί- ετ,ιμα, ςίς τό τελευταίον δελτίον τού Συνδέσιμου 'Βλλήνων Βιομη- χό?νων. Είδικώτειρον, ώς άναφβρε- ται, αίσθήτώς ταχύτβροι ρυθμοΐ εσημειώθησαν ^-ίς τον χώρον τής παραγωγήν. Αντιθέτως, ττροτίθε- ται, τταρΓΤήρήβη κάττοια χαλάρω¬ σις των άνοδιικών ρυθ,μών των ττω λήσιεων', των έξαγωγών καΊ της ττιθΐραγωγήις κατά τό γ' τρίμηινον έ.ε., έναντι τήις β' τ,ριιμηι/'ιας 1972, ένώ είς τό μέγεθος έπ&νδυ σβις τταγίου κ£ιφαλα!οι;, έση'μιειώ- θη κατά την υπό κρίσιν περίοδον έ.ε., κάμψις έν συγκρίσει ντρός την αντίστοιχον 1971. ΑΙ εξελ!- ξεις των έττί μέρους μεγεθών τής βιομηχανικώς δραατηιριότη.τοις α- τά τό γ' τρίμηνον έ.ε., ττού ντρο- κύτΓτουσαν άττό τήιν τακτικτνν ιμη νιαίαν δρειυναν τού Σ.Ε.Β., έχουν ώς εξής: — Παροιγωγή: Αύξησιν ατά 10,6% έ*»'ΐφσι/ισΘν ή (ϊιομηχανική τταραγωγή τό γ' τρίιμηινον έ ε., έναντι τού άντι,στοίιχου τού 1971. Κο—ά τό β' τρίμηνον 1972' έξ σλιλου, ή παιραγωγή εΤχε ση'μειω- σει αύξησΊν κατά 1 1,6%' Ιναντι τής αύτήις τρι·μηνίας 1971. — Πωλήσίΐς: Κατά 10,2% ηυ¬ ξήθησαν αί πωλήσεις μετά τό υ- ττά κρίσιν τρΊμηνον έ.έ', έναντι τής αυτής τΓϊΐριόδου 1971, ένώ αυται έμψανίζοινταιι άνώτιειραι κατά 4,5% έν συγικΐρίσει ττρός την 6' τρΐιμην! αν έ. έ. -- Έξαγωγαί: Ηύξηιμέναι σ¬ τά 17,6% τταρουσιάζονται α) έξ- αγωγαΐ τής ύττό κρίσιν ττεριόδου έ^', έναντι τής αυτής τριιμηνίας 1981. Ή αϋξηισΐ'ς αυτή έν τούτοις είναι μιΐικιροτέρα τής σηιμειωθείσης κατά τό β' καΐ γ' τρίμηνον 19/ϋ ένανπΐ' των ώνηιστοίχων τοιούτων ■ 971. — Έττβνδυοιινις: Μείωσις ττα- ρετηιρήθη, κατά 32,3%, είς τάς βιοιμ—<ανΐικάς έιτενδυσεις κατά τό γ' τρίιμηιιιον έ.ε,, ίηκηπ* εκείνον τού 1971. *Η κάιμψις τού μεγέ- θοιυς αυτού κατά τήιν υπό κρίσιν περίοδον, ομού μέ έκιτίνας των δύς> πιροηγιμοΜμ'ένων* τρΐιμηνιών τού
1972, εΤχεν ώς άττοτόλϊΐονμα την
μιείωσ.Γ/ τοΰ μεγέθους αυτού ατά
τό εΛΐ/εάμιηινον 1972, κατό 20,8%
έναντι τής Ιδίας -τοριόδου 1971.
-—■ Δανειακαϊ ύττοχρεώσεις ττ1ζ
βιοιμιηιχανίας: Τα έν λόγω ΐπτόλοι-
ττα της 30τγς Σεττπεμιβρίου έ.έ·,
Ηνανιτι τής αυτής ττεριόδου 1971,
έμφανΐζοι-ν σύξησ ν κατά 12'8%·
— Πραδλίψεις. ΑΙ προολέψεις
δα τό δ' τρίμηνον έ έ., έναντι
τού τοιούτου 1971, ττροεξοφλούν
αϋξησ,ν των ττωλήσεων καΐ των
έξαγωγών κατά 8,3%, μείωσιν
των έτΓΖΓ/δύσεων καττά 47,3%.
ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ,
ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ
Μέ άπόφαση τού ύττουιργοιϋ Οί
κονοιμ,ικών ριΛ|μίζοί.ται ο'ι δρΌΐ καί
προύττεθέΐτε·.ς καλλ,οργείας αί
τταραγωγής κατηνοϋ γιά τό έτος
1973. Στή>/ όστό-φαση αυτή ανα-
Φ'έρεται δτι ή κολιλιέογεια 'ΐών^ ί-
ξαγωγΐιμο/ ι«α—,/ών παιρσιμ'ένει έ-
λε^έιοα, 6/ώ τώ/ ·το' 'Κ,ιιλι'.ών άστο-
τειρ··<τνς καταναλώσεως υπό όρι- σμέτ.'κ/ς τΓ3?.·ορι;·τμού;. Προθςσιμία ύτπο'δαλής τώ/ δηιλώοτεων καπνο- κολλι—γεΐα-, τ-.Ο 1973 όρίζεται τό χρονκό δ ι—ηιμα μνχς>ι 31 Ί-
ονουαρίαυ 1973. ι
ΖΗΤΟΥΝ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ι
ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
«Ό μιεταλλεντΐκός κόσιμος κα-
τέχεται άτττό την τεττοίθηση ότι ή
τταιλαιά, τταρεξηγη,μ'έ/η άντίληψη,
κατά τνι> ότΓο>!α ή άνεύρεση ενός
μεταΐλιλείου ίσοδυΛΐμϊΐ ',ιί όνσχα-
λιΐψη εηιςταυρού, ιίξα<ολουθεΐ νό υφίσταται ·<αί νά ιϊττηρεάζη τις σκιέψεις. Καιιρός νά άττοτ ναχθούν οτύτ'ές οί όδυντ,σές —οοκαταΛήψτι- — τονίζει ό Σύνδεσμος Μεταλ- λευτικών Έτπχερή.σεων σέ άνα- «ονωσί τού και άττίυθύνει θ;ρμή είκ,κιλΓ,ση στήτ/ Κυβερνήτη νά στρέ Ψη τό ενδιαφέρον τ,η,ς ,ηρ^ς την ιυιεταλλία, έ'χοντας τή·ν ϊτεττσΐθηση δτι οί ^καρ—οί τής στροψής ·, ής ττροσοχής της ττρός αύτό,ν νόν ·. ο ιίΐέα τής έ'λληινικής οίκονοιμίας 6ά είναι ττολλαττλάσιοι Ε ΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α χ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔϊΊ Παρακολοόβη?ι; τί)ς εξελίξεως ττ]ς ίνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΙΓΛΗΣ 41 Ττϊλεφ. 236^72 ΖΗΤΕΙΤΑΙ μικράς, γνωρίΖων νβ οδηγή ποδήλατον. ΠληροφορΙ· αι είς τα γραφεϊα μος 25 Ά»ήνα<.

ΑΓΝΩΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΝ
ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
2
γ.ιμώτσ · ,
ττσ^λού ένδ αφέροντος ι-.α:
ό μα<ι?°ύ ΧΡ0^ "ρακολουθώ δ^3-1 αίαι'' ^νερίδα σας ττοικίλΓΐ/ ύλην καί τήιν θοιυ Ρ'ιν σας. ά τής διθοκεκριμέ- Εφημρ σας ι_ίς την υπό ιν των ττροσφι/γικων σαμφερόν- είναι έξαίρετος καί ή ιτυμβο σας ε'ς τ|Ι|ν 'ιστο'Ρ''αιν του Μ'" αιβτκΛ' Ποντισκού αί Θρα ', •Ελληνιθ'μοϋ υπήρξε θαυ,μα- τοίΰτα έττιτρέψατέ μου νά νοορώ καί νά σάς τταρα- έάν καί ύμεΤς τό κρίνη "*"ει/λοΥον· ^"ζ βελήστγτχ νά οη ' ..™ώσΓΤτε είς την εξαίρετον Έ- νά πληροφορίαι τόν Τ{ ής των δ,«6,ούντων είς αύτήκ ^ να »«*. τί κάνε, ή Κλε- αρχοντοπούλα. ,ιδα σας τό συνηιμ,μένον αγ- ττεριστατΐικόν τής 4ωπς τού Έθνομάρτυιρος, Μη· Σμύρνηις, Καρού Χρυ ι, τό όττοΐαν έττληιροφορή τού στάματος τού Χ,μυρ ΛΙΟΰ Ίερέως Εύαγγέλου Γαϊτά- Εύχόμ-"νος εις υμάς υγείαν κα· ι, ίνα έττί πολλά ετη συνε- τι>ν γόνΐιμον καί καρττοψό-
δηιμοσιογιραφικήν σας δραστη
καί εττ"καλοώμενος τη"
τού "Υψίστου έφ' ύαάς
Λιαττελώ
Ι^ή ττάσης τιιμής καί εύχαριστι
αι
(Άρχιιμαντρίτη'ς Φιλάρετος Άντύ-
,κχς Ίεροκ.ηρυ'ξ Ι. Μ. Νικαίας)
ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟΝ
ί εγράφησαν άττό διαχεκρ,
Ίίττορικούς κα! λογοτέχνας
διά την ζωήν κα! την έθνικοθρη-
υαυτ[ΐκψ δράσιν τού έθνομάρτυ-
ρος Χρυσοστόμου Σιμύρνης. Πι-
δμως δτι αϋτό ττού ντερι-
κατωτέρω είναι ονα άγνω
ττεριστατικόν τού Χρυσοστό
μόν Σιμύρνης, τό οποίον δέν κατε
γράφΉ ε^ΧΡ' σήιμερα. Είναι μία
{γνωστος τττυχή άπό τήιν ζωήν
•ού μαρτυιρικοΰ Ιεράρχου. Αυτήν
ψ άγνωστον σελί'δα, ή όττοία
ρρακτηρίζει την προσωτπκότητα
ύ, ήρωικοΰ Μήτροπολίτου καί
ρμυρε] την θαρραλέαν δράσιν
τού διά τό τηοίιμνιον τού, μού πε-
ριέγραχμε ένας Ιερεύς, ό άείμνη-
ίτος Ή·,ρεσ6ύτερος Ευάγγελος Γαϊ
ιανος, εύλαδης καί σειμνός κλη-
ρικός τής Σιμυρναϊκής Έκκλησ'ι-
σς, ό όττοΐος ,μβτά τήτν Μΐ'Κρασια-
™ήν τιραγωδΐαν μέχρι τέλους
τού Ίερστΐικοΰ τού 6ίου ϋπη.ρέτη-
α την ένορίαν της Άγίας Τριά-
5ος Βύρωνος τής Άρχιεπισκοπτής
Αθηνών
Ή άγνωστος αυτή Ίστορία, ντού
μοθ άψηγήθη κατά τα παιδικά
μου χρόνια έχει ώς εξής:
Ένας Μπτέης τού επάνω Μαχα-
λά της Σιμύρνης εκλεψε μίαν ιο
ρσίαν ΣιμιίρνΜθτοτΓθύλα, κόρην άρ
χοντικής έλίληινικής οικογενείας
Την δθεσε ιμϋζ! μέ άλλας γυναι¬
κός είς τό χαρέμι του.
Οί γονείς τής κόρης μέ βαρύ
άλγος καί 6αθύ πόνον, ττού έφερε
δάκ,ρυσ είς τα μάτια κα! έλίγυζε
τα γόνστά τοος, κατέφυγον είς
τόν μβγόλον ττνειυίματικόν ντατέρα
τού Σιμυρναϊκού Λαοϋ, είς τόν άρ
χιερέα τής Σιμύρνηις, Χρυσόστο-
μον, τόν έθναμάιρτυρα. "Ηθελον ά
ττό τόν .μεγάλον έμψυχωτήν τού
Μ ιικ ρασ ιατ ΐικού
λαοθ νά άντλήαουν θάρρος κα! πά
ρηγοριαν. Έκεΐνος άφοΰ τούς ε¬
δέχθη προθύμως έχυσε 6άλσαΐμο^
πάρτνγορίοος είς τάς ψυχάς των.
Ή ΐΓοπιρική τού στοργή τούς έστη
ριξε τήν έΤλττίδα δτι μέ τήν 6οή
τού ©εού θά άντιικρύσουιν
κοιί τταλιν ελευθέραν τήν κόρην
τ» Τούς εβεβαίωσε δέ ότι ώς
Ελλην "Ιεράρχας θά τπράξη π&'
ίτι ήμ—ορεΤ διά νά ά— ελευθερώ-
οπτό τό στόμα τού σαρκοβό-
λύκου την λογικήν άιμνάδσ
του ττνευματιικοΰ τού ττοιιμινίου. Ή
Μοίωσις αυτή δέν ήτο λόγος ά-
τταρηγορΐίας, άλλά άπόφα-
τολμηρά γενναίου ιεράρχου, 6
εΤχε ήδη συλλάβΒΐ κα! τό
σχέδιον τής άττελειιθε-
τής ΣμυρνιοτστΓθ'ύλας.
Η έφαρμογή τού τσλμηρού σχε
^ ηβεΛε έμψι-ιχωμένον, συνετόν
""αμονετιικόν κα! σταθϊρόν κλη
ρικάν. Δέν έδυσκολεύθη νά τάν εΰ
("Ι Αΰτός ήτο ό ιερεύς Εύάγγε
Γαιτάνος, έφηιμέρ ος τότε "θΰ
Ναού άγίου Ιωάννου τοϋ
Εστειλε τόν κλητήρίτ
"βί τόν έ<άλεσε είς την Μη- Ό Ιερεύς μόλις ήλθε δΐχτός άττό τον γενναίαν ' Ι καί τότε τού εΤττε μέ ντο- ο^δασμόν Σεβασμιώτα- ; — Νοίί ττάτιερ ΕΟάγγελε. Σέ έ- 4λ διά νά σοΰ άιναθίσω μια· άτΓοστολήιν Θά ττ,ρο- ,μιέ την σύνεσιν σου, ο~τ>αθήσω νά ψέρω είς ττέ-
, "> το δύσκολον έργον τού μοΰ
^αι. Μετά άττό αύτούς τού·-.
άφοΰ έχα^ρέτη— μέ εύλά-
άνεχώρη,— 6 αβμνός άλλά
Ρίαλέος κλ~ρ.<ός διά την άττο *η άπό τό σττίτι τού . .,.νΛ,ιτ £να γαλακτοπωλείον ^_ τό όττοΐον αί γυιναΊκες νοΰ -Ί ίΊηρομηθεύοντο τό γαλα τού ^(οντ,,^οθ των. Είς αύτό ήρχισε ^ _ σκχινιάιζη _ τώρα π,λέον, 6 ττατήιρ τ ^Υ^ος διά νά παρακολουθή οικίας τού Μπέη κα! δια ,ν δ,επίοτωοε δτ. ή νυ ναϊκα, πού ήρχετο 6πό τό ' Υ κο τού Μπεη ν6 προμηθευθή τό Υαλα τής οικογενείας του δέν ή ταν παντοτε ή ϊδ,α. Κάθε ΠΜέοα καί όλλη. Μεχρ,ς ότου παρήλθεν ολες κα, μετα ήρχισ0ϊ παλ| άπό την πρώτην γιά νά φθάσουν είς την τελευταίαν γυναϊκα. ΡνΙεταΕύ των γυνα,κών αυτών ήρχετο με τήν σε,ρά της καί ή κλεμένη έλληνίδα αρχοντοπούλα. Τότε έμύησε τόν γαλακτοπώλην εις τό σχέδ.όν τού διά τόν οκο πον τον οποίον ήρχετο τακτικα είς το κατάοτημά του. Τόν παρεκάλε¬ σε εν ονόματι τού Χρ,οτοϋ καί των δακρύων καί τού πόνου των γονέων τής κλεμένης χριοτ,ανοπούλας νά τόν βοηθήση. Ό π.οτός καί δίκαιος γαλακτοπώλης εδέχθη νά συνεργα σθή'μέ τόν σεμνόν καί ουνετόν ίερεα του διά τό έργον τής λυ τρώοεως τής άρχοντοκόρης άπό τό μπέικο χαρέμι. Κάποτε ήλθεν ή οειρά τής χρ, στιανοπούλας νά αγοράση τό γάλα από το γαλόκτοπωλεϊον. Έκεί μέ οα συνήντησε τόν πατέρα Εύάγγε- λον, ό οποίος τήν εκάλεσε νά εί σέλθουν είς τό παραμέοα δωμάτιον διότι τής έφερε μήνυμα άπό τούς γονεϊς της. Ή κόρη συγκινημένη εδέχθη. Έκεϊ ευρήκε τήν ευκαιρίαν ό συνετός κληρικός νά θερμάνη τόν πόθον τής δραπετεύσεως της. Οταν ή κόρη έθεσε τό έρώτημα, πώς θά γίνη τό τολμηρόν αύτό διαβημα χωρίς νά διακινδινεύοη αυτή καί οί γονεϊς της τήν Ζωήν των, τότε ό πατήρ Ευάγγελος τής είπε: — Μετά άπό ημέρας, δταν θά έλθη ή σειρά σου νά άγοράσης έ ού καί πάλι τό γάλα τής οίκογενέί' άς τοϋ Μπέη, θά έχω φέρη μίαν! άμαΕα μέ σάκκους σονοϋ. 'Εσύ τό τε θά αφήσης έΕω άπό τό γαλακτο πωλεϊον τα σκεύη, μέ τα όποΤα αγο ράΖεις τό γάλα καί θά τρυπώσης' κάτω άπό τούς σάκκους τοϋ σανθΰ πού θά είναι μέσα είς τήν αμαζαν.' 'Εγώ τότε θά άνέβω είς αυτήν καΐ' θά δώσω εντολήν είς όμαξάν νό' αναχωρήση. Όταν θά έρωτηθή ό γαλακτοπώλης τί έγινες θά ειπή, 6 τι πράγματι δέν σέ εϊδε νά είσερ χεσαι μέσα είς τό γαλακτοπωλείον έκείνη τήν ήμέρα, ώστε καί οί πά ρευρισκόμενοι είς αύτό νά είναι μαρτυρες τής αληθείας των λόγων του. — Ναί, γέροντά μου. Θά έλθω, έχω έμπιστοσϋνη στήν καλωσύνη σου καί στήν προοτασία τοϋ Χρι- στοϋ μας, ότι τό σχέδιό σου θά επι τύχη κα'ι θά άπελευθερωθώ άπο τ< βάσανα τα ογ οϊα κα'ι έγώ κα: οί γονεϊς μου ύποφέρουν. "Ετσι εκλείσθη ή συμφωνια μετα £ύ τής άρχοντοπούλας και τοϋ εΰ λαβεστάτου ίερέως διά τήν έφερμο γήν τοϋ οχεδίου τής δραπετεύσεως τής πρώτης άπό τό Μπέίκο χαρέμι. Μέχρις ότου έλθη ή ήμέρα έκεί νη, πόσες προσευχές έγιναν άπο τόν ίερέα καί τήν κόρη δέν λέγον ται. Ή κόρη έχυοε πολλά δάκρυα. Την σκέψιν τής άποτυχίας τοϋ σχε δίου τήν άπεμάκρυνε μέ τάς θερ μάς προσευχάς της. Αί άλλαι γυνσϊ κες τοϋ χαρεμιού τήν έρωτου- σαν: | — Μήπως οού συμβαίνει τίποτα; μήπως είσαι άδιάθετη; καί έκείνη άπαντοϋσε στερεότυπα σοβαρά. — Σδς ευχαριστώ. Δέν έχω τι ποτα. Είμαι καλά. Επί τέλους έφθασε ή μεγάλη ήμέρα. "Εκαμε τήν προσευχή της, έλαβε τα σκεύη άπό τήν κουΖίνα καί μετέβη είς τό άπέναντι γαλα κτοπωλεϊον, όπου έΕω άπό αύτο είχε σταθμεύση μια αμαΕα γεμάτη όλόκληρη μέ σάκκους σανοϋ. 'Επρό σεΕε εάν κυκλοφορή καί πνερνά κα νείς είς τόν δρόμον. Όταν διεπΙ στωσε, ότι κανείς δέν τήν βλέπει άνέθη είς την άμαΕα καϊ έκρύβη κάτω άπό τούς σάκκους τού σανοΰ Σέ λίγο μόλις είς τήν άμαΕαν άνέ βη και ό Ιερεύς, πού έΕήλθε άπο το γαλακτοπωλείον, ό άμαΕάς έμα στίγωσε τό άλογο καί εδωσε τό σύνθημα τής αναχωρήσεως. Ε<χε πιά νυχτώσει όταν έφθασε καί ε- στάθμ-υσε ή άμαΕα μέ τήν ειδικήν άποσΐΌλήν εΕω άπό ένα Σμυρναικό σπίτι. Έκεί ήνοιΕεν ή μεγάλη αύλό πορτα. Κατέβη ό Ιερεύς. Ξεφορτώ θηκαν οί σάκκοι καί μέσα άπό αύ τούς έπρόβαλλεν ή κόρη. Οί χρι στιανοί τοϋ σπιτιοΰ μέ δάκρυα συγ κινήσεως τήν μετέφερον είς την ύπόγειον κρύπτην τους καί τήν κα λοσώριααν διά τήν άφιΕίν της. Την οβεβαίωσαν, ότι τώρα δέν πρέπει νά φοβάται διότι είναι άσφαλιομέ νη κάτω άπό τήν άγάπη τού Θεοϋ καί τοϋ καλού των Ποιμενάρχου. Ή κόρη μέ δάκρυα παρεκάλεσε τόν Ίερέα να μεταφέρη τήν εύγνω μοσύνην της πρός τόν φιλόστοργον και όΕιον Δεοποτήν τής Σμύρνης, Μητροπολίτην Χρυσόστομον. Ό πά τήρ Ευάγγελος συγκινημένος τήν εχαιρέτησε καί την εύλόγησεν. "Υ στερα ύψωσε τούς οφθαλμούς του, ύγρούς άπό τα δάκρυα και ευχαρι στησε τόν Θεόν διά τήν επιτυχίαν τοϋ σχεδ.ου τϋς σωτηρίας τής ΧΡ' στιανοπούλας άπό τα δόντια τοϋ άνθρωπόμορφου θηρίου πού έλέγε το Μπέης. Κατόπιν έχειρέτησε την χριστιανικήν οικογένειαν, πού έλα θε κάτω άπό τήν προστασίαν της τήν έλληνοπούλα καί ανεχώρησε γεμάτος άπο ανυπομονησίαν διά νά φθάση είς την Μητρόπολιν καί νά φέρη είς τόν φλογερόν Ίεράρ· χην τήν ευχάριστον είδησιν, ότι ή κόρη έλευθερώθη καί ευρίσκεται ά σφαλισμένη οέ χριστιανικά χέρια Όταν έφθασεν είς την Μητρό πόλιν, τα μεσάνυκτα πιά. τα πάν- τα, πόρτες κα! παράθυρα, ήταν κλειστά. Κτύπησε τήν πόρτα. Ή νυσταλέα φωνή τοϋ κλητήρα έρω τησε άπό μέσα: — Ποίος τέτοια ώρα; Χριστούγεννα οτόν Πόντο 1914-1917 Γιά τήν Ίστοιρία κα)ί σάν κλη- ρονΐαμιά στούς άϋτογόνους μας ά- ψίνω γραψτά τα μαΰρα κάλλαντα τκιύ ζήσαιμε στήν άλησμόνητη γω νιά τού Ποντου στήν Άμισό. Νέ, ά τα κ«! μεσηλΐικες άνδρες εΐχανε έξορισβη καί ττεθάνβι αλλοι μέ βίαιο καί άιλλοι μιέ λευκό θάνατο στήν ττοιρ'ϊία γιά έξοιρία. Τα χω¬ ρία γύρ» ■ςττπό τήν ττόλη. ξεκλη- ρίσθηκαν μέ φωτία και μαχαίρι. Στήν ττόλη οί γυναΐκες ι-αί νά παιδία μαυροντήθηικαν. Ή ττεΤνα θέριιζε τούς ττβρισνχοτέρους. 'ί' αύτη τήν κιρίσιιμη στΐγμή βρέθη¬ καν γιυναΪΛες άττοφαο-ισιμένες νά σΐΛ'δράιμοΐΛ' τούς οννανθρίπονς τευς. "Ααχισαν στά κιρυφΐΐ καί φανερά νά κάμινουν μέ διαφόρους ΤιρότΓοι/ς. Όταν έφθασαν οί γιορ- τές των Χριστουγέννων κα'! τού Νέον "Ετους σννέταξαν καιί μελο- ττΌΪηχτοΐν' κάλλαντα άττό τα όττοία θυιμοΰμε τα έ'ξης: 1915 «Άροίΐιμηννά κΓ άρχιχιρο νιά καινούργιος Χρόνος μπαίνει Κ' ή μοικτΐική μας μέ χαρά χορρ- μόσυνα σάς ραίνει Μη καί τ' άδέλφια τα «ρτωχά νά, μή τα λησ,μονοΰιμε Π' άφίισανε τα οττίτια τοι>ς
τονς
Καί τιρέξαΐνΕ στόν ττόλβμο μέ δλ
τήν καρδιά τους.
Γ Γ αϋτά τ' άδόρφια δώστε μα·
καί σείς τάν οβολόν σα
Κ' ή ευτυχία τού Θεού νά μπή
στ' άρχοντικό σας».
1916 «Την γ ορτή ςτας μέ λό
για τηαρά νά χαλασονμε δέν
τό ττοθονμε
Θά ξανάρθη καί πάλιν χαρά κ
εύτνχεΐς είς τό μέλλον θά ζοΰμ
Άλλά δώστε μιβορόν οβολόν
τούς ψάλτας υμών των άρχόντων
Νά δροσίισουν τα χείλη πολλών
6υσ·τνχών Γ) άδελφων μας άπόν
των».
— Μαύρα χρόνια ττού δέν κάμ
νει νά τα ξεχναΐμιε. Ριζωμένοι τόι
τόατο μας ξεριζίοθηκαμε κι' έδώ
στήν μιάννα μας 'Ελλάδα ξαναρι
ζόσαιμε.
Αίώνια ΐΑά μείνη ή μνήμη τώ'
άιδιικοχαιμένον άδελφών μας.
Φραγκουλής Άμισινός
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — ΤσΕιάρχου Π.Δ.
Δ ΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μά χης τής Πινδβυ μετά συντόμου
έΕιστορήοεως ολοκλήρου τ ού πολέμου 1940 - 41.
(Συνέχεια έκ τού προηγούμενον)
Ούτος, ευθύς ώς εδέχθη τα
τηρώτα ττυρά, έγκαττέλειψε τούς ά
νδρες του είς τήν τύχην των καί
ετράπη τπρός τό χωρίον Κάντζι-
κον, έκεΤθεν δέ πρός "Επταχώρι
όν, δττου ό ΣυνταγιμοΓτάρχης Δα-
βάΊχηις τον σθδσεν υπο διοικητικήν
■ ττροψυλά'κκτιν καί τον έμήνυσ-εν έ-
ττί δειλία. Βραδύτερον, ό κακάς
αύτός έφεδρος ΆΕιωματικός, πά
ρατπείμφθείς ενώπιον νού Στρατο-
διικιείου, κατεδικάσθη.
Έκ Στράτησιανηις, ό Οΰλαμός
Ίτ ΤΓΐικού οτυνετττύχθη, ρυμφένως
τηρός τάς όδηγίας ττού είχεν, είς
τό χωρίον Πυιρσόγιαννη.
Άπό τής 9ης ώρας μέχρι τής
Ιδηις, αί δι,μοιρίαιι τοή 5ου Λόιχο^
ήμθνθησαν γενναίως των ΰορειως
καί βορειοδυτικώς τής Πκρσόγιαι/
νης θέσεών των, χάρις είς την
τηρωτοβουλίαν και τόν ττατριωτι-
σ,μόν των Διιμο»ριτών των, 6μα δέ
τή έτπελ£ύσιει τοά σκότους
— Έγώ ό πατήρ Ευάγγελος, ό
έφημέριος τοϋ Άγίου Ιωάννου
τοϋ θεολόγου.
- Τί θέλεις;
πτύχθησαν κατά διαταγήν τοϋ
ττστοιμέως τπρος τα χωρία Όξυά
Θεοτόκος καΐ Λικαρράχη, όπου ό
Λόχος ετέθη έν έφεδρΐεία.
Ό 1ος Λόχος (Βούρμτηανης)
κατσλαοών τό ϋψωμα 922 καί νό
Παληαμονάιστη,ρο, έξετΐλεΐ διά
πολνδόλων τού μεμακιριισμέινα
ρά έιναη»τ!ον των έχβρικών &υνάιμε
ών, αί οτγοΤοί κατήρχονηο έκ Μπά
τρας καί Πτέτσιο — επι των
νάρων — τηρός τα χωρία Χιονά-
δες καί Άσηιμαχώρι. *Η διμοιρια
Χιονάδων οπτειλουιμβνη νά άποκο-
πή υπό των έχθρικών φαλλάγγων
οννετΓτύχθη πρός τόν Λόχον. Ταιο
τοχρονως, το 24ον φυλάκιον Κού-
κουλης κα! τό Τμημα Χωροφυλα-
κής τού χωρίοιο Πληικάττι
χθηισαν έττίισ'ηκ; ττρός Βούρμπιανην
μαχόμενα εναντίον πολλαπλασιω.'
έχθρικών δΐΛΟιμεων.
"Αμα τή έττελεύσε,ι τού σκότους
καί συμφώνως ττρός τήν ίητ' αριθ.
25 τηλεφωνικήν διαταγήν τού Ά
ποσττάισματος, συνεηττύχθη καϊ 6
Λόχος αύτός πρός Όξυάν, Οεο-
τάκον, Λυικαρράχην.
Ό 2ος Λόχσς, εδέχθη την 9ην
τηρωινήν ώρσιν τής ημέρας ταύτης
είς Σταύρον καί Κιάφαν τήν έττ'-
- ΆνοιΕε σέ παρακαλώ. "Εχω θ£σιν σα6αιρών άχθρικών ουνάιυιε
εντολήν άπο τόν Δεαπότη νά τόν ^ Τάγιμοβτος και! ·,τλέον μετά Πυ
ίδώ καί μεσάνυχτα άκόμη, όταν τε ροβο,λα,ρχίας Ό Λόχος ήμύνθη
λειώσω τό έργον, πού μοϋ άνέθε ,,.£,,σ,μόνως τών θίσεών του επ
σε· ' ττολλάς ώρας· πλήν δμως, λόγω
Σέ λίγο δνοιΕε ή πόρτα. Ό άν σ[>6αρωτάτης έχθρ,κής πιέσεως,
θρωπος τού
IV
ιτροπολίτου μέ τό συινο&ευσμένης άττό σφοδρά πυρά
ένα χέρι κρατοϋσε μιά λάμπα καί τπ,ρο,δαλιικοΰ, δλιμων καί πολυβό-
μέ τό άλλο έτριδε τα μάτια του. ^ ηναγκάσθη τήν 17ην περιπου
"Ετσι ωδήγησε τόν έπισκέπτη του ώραν νά συ,μτττυιχθή πρός 1Αετο-
εΐς τήν μεγάλη αϊθουσα. Είδοποιή μηλίτσαν — ΛΛούκαν, δττου καί
θη ό Μητροπολίτης σχετικώς κα! εγκατεστάθη, βμυντικως. Έκ τού
ήλθε είς^αύτήν, λέγοντας είς τόν Λόχου τούτου ή δι.μοιρία, ή όττοία
ήμύνετο είς τόν αύχένα Κιάφας
πατέρα Εύάγγελον.
- Καλώς ήλθες. Τί έκαμες πά {—ό τόν ■Ανθυπαστπστήν Καφαν-
τερ Εύάγγελε;
τάρηιν, ανήλθεν είς τό ΰψωμα Κια
— Σεβασμιώτατε Δέσποτα. Τό φας — 2398 μιέτρα — δττου ϊ-
έργον, πού μοϋ έδώσατε εντολήν ξη,κολούθησ-ε νά μάχεταιι.
νά έπιτελέση έτελείωσε. Ή κόρη
εσώθη κα'ι σας άναφέρω, ότι ευρί
οκεται στά χριστιανικά χέρια, πού
εσεϊς μοϋ ύποδείΕατε.
— Εύγε, πάτερ Εύάγγελε. Εί¬
μαι συγκινημένος άπό χαράν διό
τι έφερες είς πέρας τήν δύσκολον
αποστολήν πού αού άνέθεσα. Εί
μαι εύτυχισμένος ποιμενάρχης διό
τι ένα μου πρόβατον άπανήλθεν
εις τήν πνευματικήν μας μάνδραν.
ΔοΕάΖω τόν Θεόν, πού μας έβοήθη
σε είς τό έργον αύτό τής άγάπης.
Αίσθάνομαι ύπερήφανος διότι έχω
κληρικούς όπως έσύ. Ή Έκκλη
σία τής Σμύρνης σέ συγχαίρει άπό
ψε δι" έμοϋ μυστικώς καί σοϋ χαρί
Ζω είς ανάμνησιν αυτόν τόν έπιστή
θιον σταύρον μου. Καί τού έφόρε
σε ένα σταύρον, πού επήρε άπό τό
παρακείμενο τραπέζι. Κατόπιν μέ
δάκρυα χαράς άγκάλιασε τόν σε
μνθν, άλλά κα'ι θαρραλέον Ίερέα
καί τόν έφ'λησεν ό πιοτός μεχρι
θανάτου Ίεράρχης, ένώ ό ταπεινό
φρων πατήρ Εύάγελος ψιθύρισε
συγκινημένος·
— Δέσποτα μου, τό καθήκον μου
εκαμα. Σάς εύχαριοτώ γιά τήν τι
μην, ποϋ μου έκάματε. Αύτό τό
μυστικό καλό, πού μέ όδηγήσατε
νά κάμω κάποτε ό Θεός θά τό φα
νερώση γιά νά βραβεύση τήν άγό
πή σας.
Ναί, ό Θεός θά δημοσιευθή καί
θά βραβεύση τήν γεμάτην αύτοθυ
οίαν πράΕιν τοϋ Έθνομάρτυρος Ί
εράρχου Χρυσοοτόμου τοϋ Σμύρ¬
νης κα'ι τοϋ ευσεβοΰς Ίερέως του
Όμως χρέος καί ιδικόν μου ήτο
— και ήθελα πάντοτε νά τό έκπλη
ρώσω νά δημοσιεύσω αύτό τό
χαραχτηριστικόν επεισόδιον, πού
φανερώνει τήν αγάπην τοϋ μαρτυ-
ρικοϋ καί αειμνήστου Ιεράρχου
πρός τό πνευματικόν του ποίμνιον
καί τόν πόνον του διά τον καταπιε
Λμενον καί τυραννούμενον 'Ελλη
νικόν λαόν τής Μικρασίας
Τώρα πού έκλεισαν πενήντα έ-
τη άπό τόν μαρτυρικόν θάνατον
τού αλησμονήτου Ιεράρχου Χρυσο
στόμου Σμύρνης κα'ι ουνεπληρώθη
ήμισυ αιώνος ϊιπό τής καταοτρο-
φής των άλησμονήτων πατρίδων,
δι: =]"αι ή Γοροθσα διήγησις, όπως
μοϋ τήν άφηγηθη ό συμπρωταγωνι
στής Του άείμνηστος πατήρ Εύαγ
γελος Γαιτάνος, ώς ένα ταπεινό κε
ρί είς την μνήμην των άδικοσφα-
γέντων έθνομαρτύρων Μικρασια-
τών, Ποντίων καί Θρακών, των οποί
ών τάς ψυχάς άς κατατάΕη ό Θεός
είς τήν χορείαν των άγίων Τού καί
ή ένθυμησίς των άς είναι αίωνία.
Άρχιμ. ΦΙΛΑΡΕΤΟΣ ΑΝΤΥΠΑΣ
Συνιεχίζεται
Ύπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1990)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότοη 55
Προιστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΝΙΚΑ
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Τό Βουρλιοτόπουλο
ΔΙΗΓΗΜΑ
ΑΞΕΧΑ.ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΒ
Άφοσιώθηκε μέ στοργή καί άγά
πή στά δύο άλλα της παιδία.
Ό Νότης πήρε τό κάρρο τοϋ
πατέρα του — καί έκανε μικρομε
ταφορές.
Ή Γιωτα μιά λεπτοκαμωμένη κο
πελίτσα μέ μαϋρα μάτια βοηθοϋ
σε την μητέρα της.
Στήν στρατιωτική — σχολή των
Εύελπίδων ο Δημάκης διυκρίνεται
σ' όλα τα μαθήματα γιά τό ήθος
καί τήν άντίληψί του
' Ολοι οί Καθηγητάς του είναι
ένθουσιασμένοι γιά την πράοδο τοϋ
Εύέλπιδος — Βουρλιώτη.
Ή μητέρα τοέ έκλαιγε άπό χαρά
— όταν επαιρνε γράμμα του. Τό
διάβαέε καί τό ΕαναδιάθαΖε άπ'
τήν άρχή ώς τό τέλος.
ΙΟΥΛΙΟΣ τοϋ 1920
Ό Κώστας Δημάκης είναι κιο
λας δευτεροετής μαθητής τής οχο
λής των Εύελπίδων. 'Όλοι οτα
Βουρλά τόν περιμένουνε νά τόν
δοϋνε νά τόν καμαρώσουνε μέ τήν
τιμημένη στολή τοϋ ' Ελληνος —
άΕιωματικοϋ.
'Εκατοντάδες Βουρλιώτες, κατε
τάχθησσν είς τόν 'Ελληνικό στρο
τό. Δεκάδες οί αΕιωματικοί του.
Ή άλληλογραφία μέ την χήρα
μάννα του είναι συχνή.
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 1921
Και ο Κώστας Δημάκης άπό
τα Βουρλά τής Ίωνίας όνομάΖεται
μόνιμος — Άνθυπολοχαγός τοϋ
'Ελληνικοϋ Στρατού. Ή κυρά Δή
μάκηνα εκλαιγε άπό χαρά.
Μα£ί της έκλαιγαν καί τα δυό
της παιδία, όταν διάβαΖε τό γράμ
μα του κα'ι τόν καμάρωνε στήν φω
τογραφία πού τής εστειλε.
Μέ ένα παρατεταμένο Ζήτω —
καί κτυπώντας παλαμάκια γιόρτα
σαν τα παιδία τό γεγονός τοϋ α
δελφοϋ των.
Τα πολιτικά γεγονότα στήν Ά
θήνα ήσαν στό φόρτε τους. Οί
περισσότ^ροι τρέφονται μέ αύταπα
τες
ΑΡΧΕΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ τοϋ 1922
Μέ ενα όχηματαγογό άποβιβά
2ονταν μέ τό Γάγμα του στήν
Σμύρνη.
Η συγκίνησι του ήταν τόσο δυ
»♦♦♦♦♦♦♦♦♦ ^♦♦♦Φ0♦♦♦♦Φ«>♦♦♦♦♦»♦Φ< νατή πού έκανε τα πόδια του νά τρέμουν. Πάλεψε λίγο μέ τόν έαυ τόν εαυτόν του καί νίκησε. Ή άποβίθασις ήταν κάτι πού δέν πε ριγράφεται. Σημαίες — λουλούδια — καμπά νέ να κτυπούν χαρμοσυνα κα'ι ένα χείμερρος Λαός στήν προκυμαία — 2ητοκραυγά2ανε καί έκλαιγε τήν άφιΕι τού 'Ελληνικού στρατοϋ. ΤραβήΕανε στούς δύο σταθμούς τής Πούντας και τούς «Μπασμπα χανέ». Ό Διοικητής του 6νας Εερακια νός — Μωραίτης τοϋ έδωσε τρείς μύρες άδε,ο Τό ϊδιο άπογευμο εφτασε στά Βουρλά. Ήταν χλωμός. Κατόχλω μος. Τό σαγόνι του έτρεμε. Κρα Γουσε τό γελιό του. Ολοιτοϋ τον φιλοϋσαν τόν χαι ρετοΰοαν τόν καλουοόριΖαν. Ή ου νάντηοι μέ τήν μητέρα του καί τα άδέλφια του ήταν κάτι πολύ συγ κινητικό. Γυιός — μάννα έπεσε ό ένας πάνω στόν άλλο. ' — Μάννα. — Γυιέ μου. Τα άδέλφια μυυ το εϊχυνε; χαμε να. Ένώ μιά άνείπωτη χαρά ητπν ίωγραφισμένη στά πρόσωπό των. Τό ϊδιο βράδυ γονατίσαμε δλοι μαΖΊ καί κάναμε τήν προσευχή μας. "Ενοιωθα τόν Χριοτό οσο ποτέ άλλοτε κοντάμου. Πήρα μιά τόση χαρά. Όλα τα χρωστούσα στούς καλούς γονεϊς μου. ; 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1922 Ό Κώστας αποχαιρετά τήν χη ρα Μητέρα του κα' τα άδέλφια του. — Κώστα μιά στιγμή τοϋ εϊπε ή μητέρα του. ι Ό γυιός κοντοοτάθηκε. Ή μητέρα προχώρησε στό κομο δίνο — επήρε ένα κουτάκι καί άπό μεσα εβγαλε ένα σταυρουδάκι μέ άλυοσίδα ό γυιός τήν κυττοϋσε. Κύλησαν πάλι δυό δάκρυα στά αί νιγματικά του μάτια. — Γυιέ μου αυτο τόν σταυρό νά τόν φοράς πάντα μέ φωνή γιο μάτη συγκίνησι τοϋ εϊπε ι — Φχαριστώ — μητέρα. ! (ϋυνεχίζεται) ►♦< ►♦♦♦ ΕΛΑΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Τα παλιά χρόνια ή έκπαίδευση στήν Καρβάλη ήταν σ' έμβρυώδη κατάσταση, όπως μας ελεγαν οί γο νείς καί οί δασκάλοι μας. Κοντά στήν έκκλησία τού Γρηγορίου Θεο λόγου ύπήρχε καί σώζεται άκόμη ένα ύποτυπώδες σχολειό, λαΕεμμέ νο στον βραχο, όπου πηγαίνη ή μα θητιώσα νεολαία γιά νά διδάσκεται τα κοινά γράμματα, τήν Όκτώηχο, τό ψαλτήρι κα'ι άλλα έκκληοιαστικά μαθήματα. Αυτά ήσαν τα πνευματι κά έφόδια τής έποχής έκείνης. Ή κατάσταση αυτή κρότησε ώς τα 1856, οπότε μερικοί προοδευτι κοί Καρβαλιώτες, άντλώντας θάρ ρος καί άπό τίς εύεργετικές διατά Εεις τοϋ αύτοκρατορικοϋ διατάγμα τος τής 18.2 1856 (Χαττι — Χου μαγιούν), πήραν τήν άπόφαση ν' άνεγείρουν ένα εύρύχωρο κ' εύπρε πισμένο σχολειό υέ μιά πανοραμα τική τοποθεσία τής πατρίδος των. Ή άνέγεροη τοϋ σχολείου περατώ θηκε μέ τήν οίκονομική συμπαρά σταοη των ευποροτέρων κατοίκων στά 1860 καί άπό τό ϊδιο σχολικό έτος αρχισε ή λειτουργία του. Από τότε πού άνοιΕε τίς πύλες του τό καινούργιο σχολειό, ή καλ λιεργεια των γραμμάτων στήν Καρ βάλη πήρε άλλη όψη καί μ' ένθου σιαομό έγκαινιάσθηκε ή πρώτη πε ρίοδος τής άνοδικής πορειας της. Ι Οί δασκάλοι πού διορίσθηκαν καν κατά τήν περίοδο αυτή είχον περισσότερες έγκυκλοπαιδικές γνώ σεις καί μερικοί άπ' αύτούς ήσαν ( άπόφοιτοι ανωτέρων σχολών. Τα σχολικά πραγράμματα, πού ϊσχυαν εως τότε, πλουτίσθηκαν μέ τήν προσθήκη νέων μαθημάτων καί στή μέθοδο τής διδασκαλίας εφαρμοσθή κε τό άλληλοδιδακτικο σύστημα. ι Αίσθητή βελτιώση σημειώθηκε επί σης και στην εκπαίδευση των άπο γόνων τής Εϋας, οί οποίες, έπειδή δέν ύπήρχε άκόμη κοινοτικό παρθε ναγωγεϊο, συνέχι2αν τα μαθήματα των σ' ένα ίδιωτικό οίκημα, μισθω μένο κοντά στό σχολειό Ή δεύτερη έκπαιδευτική περί οδος άρχίΖει άπό τό έτος 1881, ό πότε κτίσθηκε ό δεύτερος όροφος τοϋ σχολείου καί στόν πρώτο εγι ναν μερικές διαρρυθμισεις. Γιά την Ι πραγμάτωση τοϋ σημαντικού αυτού εργου πρωτοστατησε ό άοίδιμος άρ χιμανδρίτης ΠαντελεΓ,μονίδης Ιω Ι Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Λ0ΥΚΙΔ0Υ άνης, ένας άπό τούς εύλαβεϊς κλη ρικούς τής Καρβάλης, μέ πλούσια δράση στον εκκληοιαοτικό καί κοι νωνικό τομέα Άπό τό έτος αύτό, ή καλλιέμγεια των γραμμάτων μπαί νει στό δεύτερο οτάδιο τής έΕε λικτικής πορείας της κα'ι μέ γοργό ρυθμό προσανατολί2εται πρός νέες κατευθύνοεις. Οί δασκάλοι πού προσλαμβάνονται άπό τώρα καί στό έΕής έχουν άρτια πνευματική κατάρτιση καί είναι όλοι άπόφοι τοι ανωτέρων σχολών, όπως τής Μεγάλης τοϋ Γένους Σχολής, τής Ευαγγελικής Σχολής τής Σμύρνης καί τής Ροδοκανακείου τής Καισα ρεΐας. Πρωτεύοντα ρόλο στή δημιουρ γική αυτή προσπαθεία διαδραμάτισε ή «ΦΙΛΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟ¬ ΤΗΣ - ΝΑΝΖΙΑΝΖΟΣ·», ή όποία Ιδρύθηκε στήν Κωνσταντινούπολο άπό Καρβαλιώτες κατά τό έτος 1884. Αυτή φρόντιΖε γιά τήν έΕεύ ρεση πεπειραμένου διδακτικοϋ προ σωπικοϋ, τή μιοθοδοσία του. τόν έ φοδιασμό των άπόρων μαθητών καί μαθητριών μέ τ' άπαραίτητα βι βλία καί τή ψοίτηοη των άριστού- χων σέ άνώτερες σχολές. Σάν έμ βλημά της εϊχε τό «αίέν άριοτεύ ειν καί ύπε>ροχον έμμεναι αλλων,
(Ομήρου Ιλ. Εαψ. Ζ' οτιχ. 208).
Οί πολυτελείς άνάγλυφοι ήμερο
δεϊκτες της, πού εϊχαν φιλοτεΧνη
θή άπό είδικό τεχνίτη στή Βιέννη,
παρίσταναν μιά Έλληνίδα μητέρα,
μέ άρχαϊκή ένδυμαοία καί κόμμω
οη, νά διδάσκη στό παιδί της τό
Όμηρικό αύτό ρητό. Καθισμένη ή
•δια, κρατοϋσε μέ τό άριστερό χέρι
πάνω στά γόνατά της ένα άνοικτό
ϋιβλίο μέ τήν παραπάνω φράση, έ
νώ μέ τό δεΕί είχε άγκαλιασμένο
τρυφερά όπό τούς ώμους καί τήν
πλατή τό μικρό παιδάκι της, πού
στεκόταν όρθιο Μια δαση μέ φοι
κ5δενδρα, ένα γραφικό ρυάκι καί
τα σήματα τοϋ άναγεννώμενου ΦοΙ
νικα καί τοϋ Κερδώου Ερμή πλαι
σίωναν την έκιρραστική αυτή είκό
να.
Έκτός άπό τήν Άδελφότητα
«ΝΑΖΙΑΝΖΟΣ» είχαν ιδρύθη στήν
Κων)πολη καί στήν Καρβάλη καί
άλλα σωματεϊα, όπως όΦιλανθρω
πικός Σύνδεσμος -ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕ
ΛΕΗΜΩΝ», τα όποϊα ομως συγχω
νεύθηκαν άργότερα μέ τή «ΝΑ
ΖΙΑΝΖΟ-.
(ΣυνεχίΖεται)
(Συνέχεια έικ τού προηγούμενον)
Ή άνΐγε!ρσΊ τού Παρθεναγωγεί
ου έγι/ε τό 1859 μέ οννεισφορά
των κατοίκων. Μετά την λειιτουρ-
γία τού Παρθεναγωγείου, ώς έ-
ττταταξίου Άσ·τΐικής Σχολής μέ
ΝητττιαγωγεΤο, τα σττιτί&ια σχο-
ΐα έξηι<ολούθησαν νά λειτουρ- γούν ώς νη,τπαγωγεΤα, μερικά δέ έδέχονιτο μαθητάς καί μαθητρίας των δύο τπρώτων τάξεων τοϋ Δη- Στό Παιρθεναγωγεΐο έδιδάσκε- γο και ή Γαλλική ",-λώασα, ή Ρο. •πτπκή, ή Ώ5"κή καί ή Γυμναστι- κή, ό δέ άρΐίθμός των μαθητριών καϊ των νηττίων υπερέβαινε νά τετραχόσι α. Έ<τός τού Άρρεναγωγείου καϊ τού Παιρθεναγωγείου ελειτούρ¬ γουν καί αί Σχολαί τής Εύαγγε- λιστρίας τώ·/ Πιροττόδων Ταταού- λων, τειτρατάξιος άριρένων άττό νό 1854 μέ 200 μαθητάς καϊ τετρα τάξϊΌς θηλέων άττό τό 1895 μέ 220 μαθητρίας Ή φοίτησΐ οττά σιχολΐΐα των Ταταούλων ντεραχω- ρεΐτο ττάντοτε δωρειάν, δττως άνα- φέρεται καί στόν άρχαΐο κωδικα τής Σχολής Αρρενων τού 1816. Στό τέλος τοΰ σχολικοΰ έ'τους καΐ σέ έτπσηιμο τελετή στήν με¬ γάλη αϊθουσα τής Φιίλοτττώχου, εγίνετο ή έττίδοσι των ένδϊικτικώιΐ καΐ τώ·/ άττολ'ΤΓηριων στούς μα- θησάς των Σχολών. Κάθε χρόνο εδίδετο ό μεγάλος χαρός των Σχολών των Ταταού- λων, μέ τόν οποίον έξασφαλίζετοι---- μία μβγάλη ττ.ρόσιοδος. Ό ττρώτος χαρός εδόθη τό 1862 στό άρχον-! τικό τού Σκουλικάκη, δττου άρ- γάτερα δπως όνέφΐ,ρα έστεγάσθη τό Λύκειο. Ι Άττό τό 1884 ό Χαρός εδίδε¬ το στό Πέραν στήν μεγάλη αί- ί θοιισα τού Κήττου των ^Ανη1μαΓ^α- θεατρον «περοκε. Τό παιδί μίλπσε ΕΠΙ ΘΕΩΡΗΘΗ κίων καί εθεωρείτο ση'μοιντικό κο σιμιΐκό γεγονός άφού έδί&ϊτο μέ την ύψηλη τΓρασ>τασία τής Ρωσι-
κής Πρεσβείας υπό τήιν προιστασί
αν τής όπτοίας τελούσε ή Κοινό-,'
τη ς Ταταούλων
έκκλησιαστικώς
καΐ έκτταιδεΐΛΓΐικώς. ΟΊ Ταταυλια-
νοΐ γιά νά διατηρήσουν τα ιτρονό
μιά τους όντΐ'κατέστηισαν τήν ά-
τονήοχχσα προστασία τού Άρ,χι-
ναυάρχου μέ την ττροστασΐα ού
Τσάρου πασών τών Ρωσιών.
Ή Ρωσ·ική τηροστασία εδόθη,
μετά τόν ένταφιασμό οτόν αϋλό-
γυρο τού Αγ. Δηιμητρίου μέ τήν
ΦροΜτίδα τής Κοινότητος, ενός
Ρώσου Άξ)κού καΐ 162 Όττλ·-
τών πού άτπεβίωσαν στόν Ναύστα-
θμθ/ δττου έ:<ιρατοΰντο, ώς αίχιμά- λωτοΐ τού Κριιμαϊκού πολέμου. Ή κη&ία τοΰ Ρώσου Άξ)κσϋ εγινε Ι μέ κάθε μεγαλοπρεπεία «αί έπι- βληίτικότηητα μέ τήν ονμιμετοχή ττολ λών καίτοίκων ολοκλήρου τού !ε- ] ροΰ κλήρου των Ταταούλων ρο- ] εξάρχοντος τού ΧωρετησκότΓου (Συνέχεια είς τό έπόμενο) Στιρωτή καιΐ δουλεμένη μέ έπι- μέλεια είναι ή φαντασιμαγορική έ- ττιθϊώρηιση «Τό τταιδί μίλησε»' ττού έγραψαν ττε—ιιραιμένοι συγ- γραφ·:Τς κ κ. Π. Πατταδούκας, Κ. Καραγιά-νης, Ν. Καΐμττάνης ι.αϊ Β. Μακιρίιδης. Ή σκηνοθεσία ι.Τ- ναι τού κ. Α. Λειβαδίιτη. Ή μου- σική τού κ. Γ. Κατσοβρού. 01 χο ρογραψ κές συνθέσιειις τού κ. Γ. Φλερύ καΐ τα σκηνΐικά τού κ. Τ. Ζωγράί:ροιο. ΔιευθΐΛττής άρχήστρας ό νέος μουσιικός κ. Χ. Καρακατσώ λης. Ή τταιράσιταισιι ς βλέττεται εύχά ριστα. Δέν διαττιιστώσαΐμε χασμωδΐ ες, οϋτε άτΓρέττΕΐιες. Ύττάιρχει, ρυ θμός, μΐίλωδία. Χοριτολογία καΐ πολιτιική σάτιιρα καμουφλαρισμέ- νη... Οϊ εύτπρόσωττες καΐ ταλαν- τοΰχες τής έττιθεωρήίτεως κυρίες Ρένα Ντάρ καΐ "Αννα Καλοι/τά, ττού ή έμψάνισίς τους γεμίζει τη σκηινή δ:θγράκ(>συν μιά εύφρόσι>νο
κ·αϊ συνοΐΕχτταοτΓΐκή ΤΓαρουσίαση,.
μέ τό μττρίο, τή ζωντάνια κσΐ τό
χιούμορ πού τίς διακρίνει. Έπί-
σης ό Ίδ.ότΐΛτος καΐ τταλαίμαχος
ήθοτΓο.ός κ. Άλέκος Λειβαδίτης
είναι άττολανοτΓ'ΐκός καΐ έψικτός
οπήν αύτοτελή θεαιτριχή σκηνή ό
«Νονός», τταράλληλα ό κ. Τάσος
ΓιαννότΓουλος μιιμήται εξαίρετα ώ
ρισιμένοιις καλλιτέχινες ττού Ελαβαΐ'
μέρος στή Φειστιβΐλιάδα τού
1972. Ταυτόχιρονα ό κομττέρ κ.
Χρήστος Νέγχας καΐ ό κ. Γιώρ-
γος Κ ά—της ττοτίζουν μέ σύνεχτη
καΐ χειρίζονται έττιδέξια τα νού-
μιερά χους. Στήν έττιτυιχία τής ττα
ραστάσίΐως οχιντελούν καΐ γλυκόη
ηχα τραγούδ'α ττού έριμηνεύοι/ν
εΐντεχνα ο! τραγουδιστές: κ.κ. Μ.
Βιολάρης, Γ. Πετρίτσης καΐ ή χά
ριτόόροτη Ρ. Ντάίλμα. Άττό τίς
ττοιικ ίλες έναλλασσάμενες σκηνές
ξεχωρίζει ή ττροοολή —^τών οττΐρ
των— καϊ στή συνέχεΐία ιτροπορεύ
εται τό χορβυτΐικό ό ·— Πιιρετός
στήν "Ασ«(>αλτο — πού χορεύοι/ν
ό κ. Γ. Φλερύ μέ τήν κ. Λΐντα Άλ
μα. Άλλά καΐ άπό τίς σκηνογρα-
φίες έντυΐπτωσιοίζει τό Στάδιο.
Γενικά, εΤναι Ινα εϋττρετΓΐσρένο
έττιθεωρησιακό σνγ<ρότηιμα, ττοΰ άξίζει νά τό τταρακολουθήαουν οί φίλσι τού έλεφρού θεάματος. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΜίβΙΐΟΙΊ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ ΚΟΡΥΦΑΙΑΧ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ

Η "Ενωσκ: των Έλλήνων Λονοτεχ-Ι
νών διά την 50 ετηρίδα τίκ: Μικρά-
σιατικήα Καταστροφήν
Ο Ε1ΣΗΓΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ κ. ΧΡ.
ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ κ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
Είς τήιν αϊθουσαιν τής Στέγης
Κοίλών Τεχνών κα! Μητροπόλεως,
ή "Ενωσις Έλλήνων Λογοτεχνών,
την τταιρελθούσαν Τρίτην τό έσχτε
ρας, έκαμε μίαν έπιιβλητικήν καί
ονγκινητιικήιν εκδήλωσιν διά τα
50 , χιρόνια τής ΜιικρασιοπΜ«.ής κα
ταιστροφής.
Παρέστη έκιλεκτός κόσιμος, άπ'
ενωρίς κατακλύσας την αίθουσαν
■Εσημειώσοίμε τούς στρατηγούς
κ.κ. Βασιλ.
'Εμιμονουήλ Τζοανετήν, τόν Συ"-
ταγιματιάρχηιν τοΰ Μηχανικόν κ.
Διονύσιον Αιάιμιην, τόν κ. Γεωρ/.
Χοττζηγεωιργ ίου, τόν τέως Διευ¬
θυντήν τής βιβλιοθήκην τής Βου¬
λής κ. Κωνστ. Ν. Θέ,μελην μετά
τής Μυρίας Θέμελη, την κ. Σοφί¬
αν Κ. Φάντη, τόν κ. Κλεόβουλον
ΣτιρΌ~ότττουιλον, τόν Διευθυντήν τού
Ταμείον ΤΑΙΣΥΤ Γεωργ. Παν
τούζοπουλον, τόν Γενικόν Πρόξενο ■
τής Έλλάδσς έν Σαντιάγω καί
ΜαρφωτΓκόν σύμβουλον της Πρε¬
σβείας ιμας κ. Γαβριήλ Κ. Μου-
στάκην, τάν Έπίιτ-ιιμον ΤΓρόεδρον
τής ΑΔΕΔΥ κ. Θωμάν Γ. Εύαγ
γελάτον καί τόν *Αγιοταφίτ>ην Μι-
τιρσφόρον Άρχιιμανδρίτην κ. Ιωάν
νην Οίκονομ'ίδην, "Εξαρχον τού
Παναγίου Τάφου είς Κων)πολικ.
Την δλην τελετήν έμαγνητοφώ-
νηισε ή λογοτέχνις καί ποιήτρισ
κ. Γεωργία Βυζαντίου — Κοτζισ.
την έπιιιμέλειαν δέ τής οργανώσεως
εΐχε ή Γενική Γραμματεύς τής Έ
νώσεως κ. Μαίρηι Ι. ΜττουσμτΓθυ-
ρόληι, βοηθθΜμένη ύττό τού κ. Πα-
ραοτκβυοπούλου.
Την καθωρισ μόνην ώραν άνήλθε >
είς τό βήμα, ΰττό τα χειιροχιροτή-
ιματα δλων, ό Έπίτιιμιος ττρόεδρος
τής Ενώσεως κ, Χρήστος Εύαγ-
γελάτος δστις εΐτηε τα έ.ξής.
«Ή "Ενωσις Έλλήνων Λογο¬
τεχνών κα! διά τα μέλη της, τα
τόσον έήλεκτά, ττού ήλθαιν διωγμέ
να, ιμέ την ψυχή στό στόμα, άττό
τα αίώνια, άθάνοπα, σκλαβωμένα
Έλληνιΐκά έδάφη τό 1922, διά νά
συνειχίσουν μαζί μας τόν &μνο-.
τηρός τό ωραίον, τό "Ελληνικόν,
τό εύγενές καΐ πχχραδοσιοχόν
άγωνιιιστιικόν ττνεΰμα καΐ διά τόν
καινούργιον κόσιμον πού εγεννήθη
στήν άγκαλιά μας καΐ ανεδείχθη
σττουδαΐος στά γράμμβτα καΐ τάς
τέχνας τέλει άπτόψε την ττνευματι
κή αύτην έκιδήλωσι καΐ αποδίδει
μέ βαθύ σεΐβασμό τάς τιμάς ττρός
δλα τα θύματα τής Μικρασιατι-
κιής καταστροψηις καΐ τής Θράκης
καΐ τού Πόντου καΐ ιδιαιτέρως
πρός τούς πνευιματιικούς έξ αύτώ'
ό^ρώττους, ττού άττήλθον τού φθαρ
τού τούτου κιόσιμου, άνατταιΐίόμε-
νοι τταρά Κυρίω.
Εύοΐρεστιηθτγτιε, Κυιρίες καΐ κύρι
σι, να έγερθήτε καΐ νά τηρήοω-
ιμεν ενός λετττού σιγήν είς μνή¬
μην οοίωνίοον.
Καΐ μετά την εκδήλωσιν τής τι
μής ό κ. Εύοτγγελατος συνέχισε
λέγων: «Πενήντα χρόνια έκύλησαν
καΐ διμως, δττως συιμιβαίνει μέ δ-
λβς τάς μεγάλας άφοσιώσεις, ή
ρνήιμη ονντηιρεΐ νωτηάς καΐ ακ,μα!
άς τάς είκόνας άττό την άγοπτηιμέ
νηιν Ίωνίαΐν, αυτήν την κοιτΐδα την
•πανάρχαιον τού τπνεύματος, τού
ίδεώδους, τής άμορψΐάς. Διότι άς
ιμή ληισ,μονώμεν: Έστάθη ή "Ιω¬
νία ή άκτίΐΜθβάλος —οσπρις των ττα
τρίδων, είς την όποιαν ή σκέψις
έφθασε είς κορυφώσεις, μέ την ε>ι
λοσοφίαν ειίς την θαυμαστήν έκ¬
φρασιν, μέ την έτπιστηιμονικήιν σκέ
ψιν είς μεγαλειώδεις τιραγιματοποιι
ήσεις, μέ την ποίησιν είς έκπλη
κτΗκας έξάρσειις. Καΐ έστάθη ή
11 ωνία ή ττηγή τής εμπνεύσεως
καΐ τής καλωσύνης, ή όποία έξέ-
θρεψεν έτΓΐφαινή ιττινεύιμοϊτα καΐ Ιστο
ρικάς ττρωταβουιλίας. Καΐ είχομεν
φθάσβι έκιεΤ. Καΐ ήσθάνθηισαν οί
άδελφοί μας την θωπείαν τής λυ
Τιρώσεως. Καΐ είδον τόν προαιώ-
νπον τΓΟΘον νά γίνεται άλήθεια.
Καΐ τό δραιμα κά ττραγ,ματώνεται.
Και είχον κρατήσει την έλευθερι
αν είς χείρας. Καΐ εΤχαν πΐστεύ-
σει είς την διάρκειαν τής 'θνι-
κής εύτυχίας. Καΐ αιφνιδίως εύρε
θησαν κυκλωμένοι άττό συμφοράς
καΐ οδύνην. Θά ελεγες ότι καττοια
,μοχθη,ρά ΜοΤρα είχεν όρμήσειι &-
νατιρέττιοοσα τα ττάντα, βυθίζουσα
είς άπτόγνωσιιν καΐ έρήμωσιν α"
πΐένθος. Καΐ ή λάιμψις έγινεν κά¬
την©!. Καί οί ζητωκραυγές οίμω-
γή συγκλονιμστιική. Καΐ ή χαρά
οτταΐραγ.μός. ΟΙ άδελφοί μας οίί-
φνιδίως ξερριζωμένοι. Καΐ ή Πα¬
τρίς μετεβλήθη είς Πατρίδα χά
μιόνων, είς την οποίαν ή μνήμη
τπαρασύρει τώρα είς τό άγκάλια-
οιμα τής χιιμαϊρας, ττού ψαίνεται
κοντιινή καί δς εΐνα: μακράν μας.
Πενήντα χρόνια πέρασαν άπό την
τραγικήν εκείνην έττοιχήν, πού έ-
δέχθηιμεν τα κύματα τών ττροσφύ
γων καΐ άννε—τύξαιμεν είς τούς Δή
ιμους μας ττροσφυγικούς συνοικι-| τ^.
είς τό ιμέγα έκιεΤνο, διά την έττο-
χήν τού έργον. Καί ιμέ ιότταμονή.'
' Ι ώβ οί τι·ρόισφιιγες ττέρασαν τα
50 χρόνια. ΆνέτΓτυξαν δρασιν καί
έτρολλατπλασΊαισαν τίς 1»ανότη.τές
των. Ίθρυισαιν έργσστάσια καί
λειιτοίΐργοϋν είς δλην την έκτασιν
τής 'ΕλληΜΐκής γής κα"ί έΦηιμειρις
τπεριωπής, ό «ιΠροσψι/γικόις Κό^
οιμος» έτρ! 46 συναττττά έτη τψα
την 'Ελλ.ηνιικήν Δηιμοσιογρακρίαν.
Ό έκδότιη,ς καί διιευθυντής τη,ς,
■π-οί είναι άστ'όψε μαζί μας, ό μα-
χηττιικίώτατος κ. Σωκιράτηις Σινανί
δης, έκράτηισε μέ στιιβαράν την
θαυμάσιον Εκδοσιν τού καί έτιμη-
θη υπό των συναδέλφων ττλειστά-
κις μέ τό άξίωιμα τοΰ Πιραέδροο
Ενώσεως των ΊδιθΛτηιτών τοΰ Πε
ριοδικοΰ Τύπου καί ϋτπηιρξε είς
δλες τίς τηρασφυιγικες έκδηλώσεις,
άΐλλά κα! τοΰ 'ΕΞλληινικού τύττου
τάς τπροστΓαθείας τπρωτοίπ-όρος ιααί
τπρόΐμαχος. Θά ττροισθέσω, άν δύ¬
ναμαι νά άττοδωσω τόν καλλίτερον
ύμνον διά τόν συνάδελψον έν τη
Ναμιιικ,ή ΈτΓΐοτΓήιμη καί έν τή Βου
λή, καιθώς καί έν τή κυβερνήσει
'Ελληινικού Συναγβρμοϋ κ. Χρή·
στον Σολομωνίδην, καί διά τόν τε
Τ'ΐμηιμέινον ονγγραφειον τού Μπέϊ-
λέρ Σοκ'οάκ μαρτυρήσαιντα έν αί-
χμαιλωσ'ία, σιυνάιδελφον έν τή 'Ε-
νώσει μας κ. Χρήστον Στταναμα-
νώλην. Άινβδε'ίχθησαιν οί Πρόσφυ-
γες ιμεγάλοι εμτΓαροι, βιο,μήχανοι,
κτηιματίαι, έττ.ιχειριηιμο:τίοι καί ά-
νετττύχθηισοιν είς τα γράιμιματα καί
τέχνας εύειργετιικώς. Ουδέν κακόν
ά,μιγές κΐαλού. Έχρειάσθη βεβαία
χρόνος διιά νά άτΓακατασταβοΰν
οί τπράσιφυγες. Εύρήκαν την Έλ-
λάδα κατά την διαμρεύσασαν 50
ετίαν συμφοιρές έκ ττολέμων,
τΓλη;μιμΜρών, σβισμών, κα! κατοο-
στροφών. Τώρα προοάλλουν θαΰ-
μα οί ττόλεις τής Νέας Σμύρνης,
τής Νέας Ίωνίας Αθηνών καί Βό¬
λου, τήις Νιικαίας, τής Καισαρια-
νής κα! κοσιμούν την 'Ελλη,νικήν
Πρα,μιματιολογίοον τα δι'βλία καί
αί συιλλιογα! των προσφύγων συγ
γραφέων καί λογστεχνών.
Συιμβαδίζοιμβν είς την εύρεΐαν
"Ελληνικήν λεωφόρον τπαλαιο! καί
νέοι "Ελληνες καί μέ τήιν
ρωσιν 50 χρόνων από τού τραγΐ-
κοϋ οπταιραγμού δέν άφήνομϊν μό
νόν δάκριχχ (5ολιλά κ,αί ενθουσια¬
σμόν, διότι ό Φοΐνιιξ ανεγεννήθη
καί Ελληνικάς κόοιμος νέος, άΐδελ
φω,μιένος, κιυριαιρχεΐ είς τόν κρατι¬
κόν μας χώρον, τηροσολέτΓω μετά
ττόνοα τα Μιικιρασιαττικά άκρογιά-
λια καί τάς Ποντιακάς όπου οί ση
μειρ,νή των ε,άτοικοι, είς τελευταΐ
σν μου ττέιροκΓ.μα μου έξύμνουν την
κατάστασιν των χώρων των δτ<χν εζων έκεΐ οί "Ελληνες. Καί αύτην την στΐΓ/ιμήν τού άττοτίσμβν τάν φόρον ,μας τταρέχομεν συγχρόνως καί την απολογίαν μας: Όιμολο- γίαν άναγνωρίοτεως είς την ττρο- σφοιράν τοΰ τπρσσφι/γικού οτοιχεί- οι/ διά την διαμάρψωσιν τής συγ¬ χρόνου ζωής. 'Εκόμισεν ττνεΰμα άνΟοΐΛεωτικοΰ δυνα;μισ,μοΰ, Ικοϋνοτητα έττιιχειιρηιματηκιήν, ττνευματικότητα σττανίιαν. Κα! ήνοιΐξαν νέους όρ'Ί- ζοντιες είς την ζωήν τού 'Ελληνι- σιμοΰ. "Εδωσαν τήιν ζύμηιν, την ττρώτιην ΰλην ιμιεγάλων έπιτευγμόί- των. Κα! είναι ό τταλμός τής ' Ι · ωνίας, ττού έιμτπνέει καί κινή. Τόν· τιιμώμεν βαθύτατα. Καί ακριβώς οούτός είναι ό σκοττός τής άποψι- νής έκιδηλώσιεως, ή όποΐα κατενε- μ.ήθη είς τούς κ.κ. Νικόλαον Κα· λέργην ■— Μαυρογένην μέ θέμα: «Χαμένος τταράδεισος Σμύρνη» Γεώργιον Χατζηαΐναιοττασίου μέ 6έ ,μα: «Ό Έθνάρχη<;» κα! είς τάς κυιρίας Νίναν Γιανναιίίιδου μέ θέ¬ μα: «Τό τταιραΐμύθι τήις Νενές καί είς την Γενικήν ΓραιμμαΓτέσ τής "Ενώσεως ιμας κ. Μαίρην Ι. ΜττσυοιμΓΤΓουιρέιλη μέ θέμα: «Ή Μ.ι κιροοσιατική κοπαστροφή έμιττνέει | Άναμνήσειο άπό την Καταστροφήν τής Σμύρνης ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ Ή Πεντιικονταε ιΐ| (Σκνέχεια έκ πιροηγουμένθί·; Ό πατήρ μου Βασίλειος ετύγ¬ χανε τότε Πατριαρχικός 'ΕπΙτρο- ποο είς τα Άδανα καί Μερσίνα καί Προιστάμενος τοϋ άρχαιοπρε πούα Ι. Ναού τοϋ Άγίου Νικο- λάου. Ό γείτων καί φίλος μας Σεραγιεντίν μετά δακρύων παρε κάλεσε τόν πατέρα μου, όπως βο ηθήση υπέρ τής άπαλλαγής τοϋ υι¬ ού τού Φουάτ. Όντως μετέβη είς τόν Στρατηγόν Γκουρώ καί τόν εβεβαίωσεν μεθ' όρκου επί τής Άγίας Γραφής (ούτως έπέμενεν ό Στρατηγός), ότι την νύκτα τής δολοφονικής έπιδρομής, ό νεα- ρός Φουάτ ευρίσκετο είς την οι¬ κίαν μας μελετών όμοΰ μετά τοϋ όδελφοΰ μου Μιχαήλ. Ό Φουάτ εσώθη διά νά σώση έξ άγχόνης τόν ταλαίπωρον πατέρα μου μετά παρέλευσιν τόσων έτών. Μετά πολλάς ταλαιπωρίας ήλ¬ θεν είς τάς Αθήνας φέρων την τουρκικήν οτολήν, όπως έφυγα- δεύθη έκ Σμύρνης καί συνελήφθη υπό τής Χωροφυλακής τοϋ Τελω νείου Πειραιώς, έκληφθε'ις ώς Τοϋρκος ή ώς πράκτωρ των Τούρ 25 Εύλινα παραπείγματα μας ι οννίρ" οττου ΐ'οα; ι< έκ τοΰ προηγουμένου) Τέλη Μαΐου οί συμ,μορίες τώ/ ΛΕΟγνΤΑΡΙΤΗ ν, ίπζπε ".ό/ Οί- στέγασαν καί ή συντήρησίς μας ληστανταρτών όπτοθρασύνβη.<αυ μέ ήτο τό καθημερινόν πενιχρόν ουσ ΧΡ1 τ°ϋ σημείου νά κυχλώσουν τίς Κυδωνίες καί ν' άτηειλοΰν γενική σφατγή των Έλλήνων κατοΐκων. Τό καικό ττηρε τέτοιες νρομακτι- μορφήν ευλογιας, δυσεντερίες καί κές διαστάισειις ώσ'τε στίς 6 Ίου φυματιώσεις κτυποΰσε άσυγκίνητα νίοκ, ό Ο'ίκουμεν,ικος Πατριιάρχης καί σταθερά τίς πενιχρές στέγες Γ&ρμανός Ε' κτνριιξε τή Χριστια- ί έ ύ έ δό ό αίτιον τοϋ Έλλην. Δημοσίου ι Φτώχεια, δυστυχία, έΕασθένη- οις! Καθημερινώς ό Χάρος υπο γ καί έοτίες μας. Τό Κράτος εϊχε λ άό σέ διωγιμό καϊ διέταξε τό ρ χ λυγιαει άπό την άνείπωτη Συμφο- κλείσιμο των Έκκιλησιών καΐ τώ/ ς>Γ· Ούτε κέρματα υπήρχον, άλλά σχολείων. Ό Ελευθέριος Βενιζέ-
ή συναλλαγή εγένετο μέ γραμμα- ^°ζ· .μολονιτι ατπέκιρουιε ττάντα τόν
τόοημα, τάς κεφαλάς τοϋ 'Ερμοϋ κα' Ο'άν άττλή σο<έψη οικέψη τή μο πού ούμερα είναι δυσεύρετα και νοΐΜαχία της ιΕλλά)5ος μέ την είς τούς συλλέκτας. Άφοϋ ή Εύ- Τουρκία, έδηιλωσε έπισήιμως άττά ρώπη καί οί ίσχυροί μας Σύμμα- το ό τής Βουλής δτι δέν ώπε- μμ χοι παρέμειναν άδιάφοροι στήν κ'λιδίιεττο ν' άνατγκασθή ή "Ελλάς τρομακτικη σφαγή καί στό Εερρίζω άτπό στιιγμή σέ στιγιμή να προσ- μάμα ς άπό τα άγια χώματα των φύγη στά ότπλα γιά νά νπροστατεύ προγόνων μας, τώρα δήθεν άπό ση τούς άττειλθΜμιένουις μέ ική χριστιανικόν καί άνθρωπιστικόν έξ,αλέθρεοση άμαεθνεΐς. ΚστόττΐΜ ενδιαφέρον προσεπάθουν διά Όρ έπειγούσηις έντολής τού, ό πρεισ- γανισμών νά δαμάσουν κατά τι βευτής της Ελλάδος στή Κωνστσν τόν άφανισμόν μας. Ή διεθνής ύ τ'ΐνούτταλτ> Δηιμήτριος Παινάς ττρο-
ί ί Φ ^ έ ό δάβ
ή
ποκρισία καί ό Φαρισαισμός 2ων
σ έντοινο ρηιματικό διάβηιμα
ρμς 2ων
τάνευσαν καί πάλιν διά νά ύπεν- τΓι?ώι> τον 'δι° τό
ί Σΐ Χ
Βεζύιρη,
Καί έχρειάσθη ή έπέμβπσης ' στιανών τής Άνατολής.
καί ή μαρτυρα τοϋ τότε Φιλαδελ- ' Μόνον τό Ελληνικόν "Εθνος
φείας κύρου Χρυσοστόμου Χατζη- μέ τίς προαιώνιες άρετές τής ά-
σταύρου (+ Αθηνών) διά νά ά- ληθοϋς φιλα«θρωπίας και τοϋ άν
εν
θυμίσουν έκ δευτέρου την μέγα- 'πιρίγ<ι'ΤΓαι Σαΐτ Χαλίιμ ττθσά. Ά- λην πλάνην των Σταυροφοριών. "^ήτησε νά σταματήσουν άμέσως διά την διασώση δήθεν, των νοι- 01 διωγμοΐ καΐ τόνιοχ δτι «αν έ- τπροογιματοπο ιε.ΐτο ή έτηιδρο,μή των στό Άϊβαλή αί σχέσεις τοΰ Βασίλειον τής "Ελλά τής Όθω,μιανικής Αύτσχρα η φρς τοϋ άν ^ παλλαγή τής ταλαιπωρίας. Μας θρωπισμοϋ προσέφερε βάλσαμον ταΡ'σζ ®α ττεριήϊρ,χοντο σ' έξαιρε- άνα<Ζήτησεν διά τοϋ Τύπου καΐ οί παρηγοριας στά πονεμένας μας τ|ι1<ια κΡ'σ|ΐε10ν σημείον». καλοί Άνδριώτες έν ,συνεχεία στήθη. Οί Ίωνες, Αίολεϊς, Καπ"- °' Νεότο^Ρκ0 ^Ρ ό Πςττριάρχη ν ά τό άνοιιιγ,μα των Εκκλησίαν μέ τήιν υποσχεθή δτι θά ·,τεριώδευε στή δκτική Μικρά Άσία γιά νά έτΓ.ιβάλτ) αύτοτηροσώττως τόν τερ ματιοιμό τών διωγ,μών. Μέ τή μεσολαβήση τού άλλο ύττουργού τών Εξωτερικών σέ| "Εντσυαιρ Γκιρέϋ καί των πρ^σβευτών στήν Κωνσταντίνου ττολη καί στάις "Αθήνας, σέρ Μπι μοντ καί σέρ "Ελλιοτ συμφωνή θηι<,ε -μεταξύ τοΰ "Ελληνος ττρεσ βευιτοϋ στό Λον6ϊνο ' Ι ωάννου Γε ναδίου καί τοΰ όθωμοτνοΰ Τεφίκ. πασά, νά συναντηθοΰν στίς Βρυ- ξέιλλες ό Ελευθέριος Βεν.ζέλος μέ τόν ιμεγάλο Β-ζύρη Σαΐτ Χά λίιμ πασά καί νά διαπιροβγματευ- θούν άτπευθείιας τή ρύθμ. ση τών διαΐφσρών. Άτττό την άλλη, ό Ταλαάτ επέ¬ δειξε ύτπακιριιτική ττροθυιμία νά φα νή συνετπώς στήν ύττόσχεση οί έίδωσε στόν Ποπιράιρχη. Πήγε στίς ΚυδωΛβς, κιι' έττέδαλε τή' άτηοιμάΊκ,ρυνση τών συιμιμοριτών χω ρίς, δμως, νά διατάξη κα! την άναστολή των κιαταΓΓηιεστικών μέ τρών. Ό Λίμαν άνηιθύ'χησε μήττω σταιμαιτήσουν οί έκτοτπσμο! κ'1 έτιρε'ξε νά τόν συναντήση κα! νά τού διαμαρτυρηθή. — Δέν φανταζό·μουνα τώς ύ αχόιμη "Ελληνας έδώ, τοΰ °'' μας έγνωστοποίησαν ότι ό πατήρ μου Βασίλειος μας άναμένει είς τόν Πειραια. Οί πρώτοι όμιλοι των προσφύ¬ γων εσκορπίσθησαν είς τα περί χωρα των Αθηνών καί ημείς με 100 οικογενείας έσχηματίσαμε τόν πρώτον Προσφυγικών Συνοι¬ κισμόν τής Π. Κοκκινιάς δίπλα στούς Άγίους Άναργύρους. Είς παδόκαι καί Πόντιοι μέ τή άδά- μαοτον ψυχικήν άντοχήν των, ώς άλλοι Άνταίοι καί Πγαντες τών τον :αΐ φρόντισαν εγκαίρως νά άτκχ τήσουν ναυτ ι κή ύττεροπλ ί α εΤτπε. ίτρογραμ-ι Ό Ταλαάτ βιάστηκε νά τόν κα κατά τής Έλ [ Θ",ιςτυιχάση. θρύλων τοϋ αίωνίου'Έλληνισμοϋ στό ΑΙγαΐο' Παράγγε.λαν στά αγ κατώρθωσαν σέ ολίγα χρόνια νά Υ^'ά ^^Ιη^}α ^να «^"«τ 28 στερεωθοϋν καί νά ριΖώσουν βα- 6ε ιά στά χώματα τής Ελευθέρας Πατρίδος. , 00° τόννων τό Βραζ·.λία τό λογαρ.ασμό Συνεχίζετο' ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ Ή Παρθένος σήμερον... ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ Στό Σύνταγμα, ό λοχίας Πυρά κης Όρέστης εϊχε την φήιρη τοϋ «στραδάευλου». Κατσούφης αίώ- νια καί λιγόλογος, δέν εϊχε πολ- λές συμπάθειες άπό τούς συνα- δέλφους του, μά κα'ι οί άνώτεροι, πού τόν ακουγαν ν' άπαντα άπό τομα, μονοκόμματα στίς διατα- γές τους, χωρίς τίς ύποκλίσεις πού συνηθίζανε οί άλλοι, μέ τό στανιό τόν άνέχοντπν, καί τουτο έπειδή έκανε πάντα έν τάΕει την ύπηρεσία του Οί φαντάροι τρέμανε πιό πολύ μπροστά του, παρά στούς άξιωμα τικούς. Δέν έ6ρι2ε, ούτε μεγα- λοφώναίε. Όταν όμως πρόστα^ε κάτι μέ λίγα ξερά λόγια, και κυτ- τοϋσε μέ τό οταθερό, διαπερασπ κό του βλέμμα τόν έκτελεστή, θά- λεγες πώς μιά ψυχρή λεπίδα εμ- παινε στό κορμί τοΰ φαντάρου Ι πού ένοιωθ' έτσι βαθΐ'ιατα πώς η προσταγή έκείνη έπρεπε νά εκ¬ τελεσθή μέ κάθε θυσία. — Αμ τί νά κάνω 'Εσύ. μουγ- κάθηκες! , — Όχι!... κάτι μοϋσφιγε τό λαιμό... τώρα πέρασε πιά. Κάτσε κάτω. Είσαι παιδί άκόμα, καϋμέ- νε Πανάγο... Μακάρι νά εϊχα κι έγώ την όμορφη αφελεία σου. Κά τσε κάτω. · Μείνανε πολύ κουβεντιάΖοντας οί δυό φίλοι μέσα στή σιγαλιά τής νύχτας, πού μόνο τ' άργοπαρπά- τημα τού σκοποϋ τής έδινε τόνο £ωής. Ι Ξαφνικά, μιά φωνάρα ϋγρια, πού οτό τέλος κόπηκε άπότομα σάν τό ούρλιαχτό τρομαγμάνου σκύλου, έτάραΕε τή γαλήνη τοϋ τόπου, κι άχολόγησε βροντερά στίς πλαγιές τής μεγόλης χα- ράδρας: — Στά όπλαααα'. Καί πρίν καλά - καλά νά σβύση ό άντίλαλος, άκουστήκανε άπό δυό οημεϊα πυκνοί πυροβολιομοί. Άμέσως έγινε χαλασμός κόσμου νοουτΓηιγουιμενο γιά της στήν Αγγλία, Ρίο ντέ 2^ανέϊρο», 27.500 τόννων, πού τό μετωνόμοοσαν «Όσ,μανιέ* Ή "Ελλάς άργοττόρησε κι' έπειδή δέν βρήκιε τίτποτα καλύτερο, άγό- ρασε βιαστιιι^ά άπό τις ΗΠΑ τα δ«ό ττροντρέτινωτ «Λήμνος» κα «Κιλκίς», 14.500 τόνινων τό κα- θένα. "Ο,μιως, ένώ ή ποοράδοση τοϋ «Ρεσαντέ» θά καίθυστέιρούσε μειρι κούς μήνες κια! τό «Ρ!ο ντέ Ζα νέιρο» δέν θά ήτοτν έτο'·.μοτΓαρά ■ δοτο πιρίν τόν Όκτώδριο, ή Ελ¬ λάς εΐχε τταραλάβη τα «Λή,μνος» καί «Κιλκίς». Ή Όθωμανΐική Κιυοέρνησις άττέ- β.λεττε, εϋνάητα, στήν άναοολή τοϋ πολέμου γιά τέσσερες ντέντε μήνες. Ό μέγας οεζύρης έδωσί ιμερικιές άόριιστες καθησυιχαστικές &οιβιει6αιώσεις στόν "Ελληνα ττρε- κιΐ' ό Ταλαάτ, — Μην άνησυιχεΐτ£. Ή έξόντω σή τθ'ΐις έξιελίτεται μέ τόν τηρο γροπμ,ματισμένοι ριιθ,μό. Ώς γνωστόν, ή εικ'ρηιξη τού Α' Παγκοσμίου ττοιλέ,μου ματαίωνε τή συνάντηση των Βιρυιξβλλών. Ό Βε νιζέίλος κίνηιςτΐ άτιμοπλοκώς μέσο·. Τεργέστης, ττροχώρησε μέ τό τραΐνο ώς τό Μόναιχο κι' άπό κε' γύρισε τα μ^ρός ττίισω. Ό μέγας Βεζύρης δέν ΤΓρόλαβε οϋτε νά ξε κινήση, γιατ'ί &ιακότηησαν οί σι- δη,ροδρΐ'μικές σιυγκοι νωνίες. "Ετσ χάθηκε ή εύχαιρία νά καλι/τερέ- ψουν οί έιλληνοτουιρκικές σχέσεις Άλλά κιι' ή ττειρίτττωση μονοιμε- ροΰς έιλλ'ηνοτσι;ρι<ιικοΰ ττολέμου ά- ττο.κΐλε!ιετο ιτιά. Ή Βρεταννική κυ βόρνηση κατηέσχε δλα τα ναυΐττη γούμβνα στήν Αγγλία ξένα ττλοΐα καί μετοίξό αυτών καί τα τουρκ - κά θωρηικτά «Ρεσαντιέ» ιιαί «Ό- σιμανιέ». Ή Τουίρκ.!α δέν ήταν σέ θέση μ' άτποττειραθη άνοοκατάληψ· των νησιών κι' ή "Ελλάς άντ! στοιχα, δέν εΐχε τό τ.ρόττο νά την έξσΛ'οαγκάση νά σταματήση τούς διογιμούς. Σιενεχίζεται ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΚΟΥ ΣΥΜΙΟΥΔΙίΥ ΣΤΕΓΑΣΕΟΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΔΡΙΑΝ 101 κ. ΔΗΜ. ΚΕΦΑΛΑ Γήν μβσηιμορίιαν τής παιρελθού άνηιγέρθησαν ο·ίκή,μ'οιτα παρά νοϋ σης Δευτιέιρα<; υπό την ττροεδριαΐ^ τού γεν. γριαΐμμ. τού υττουργείου κ. Δ. Κεφάλα καΐ μέ συιμιμετοχήιν τών κ.κ. Ι. Άγγελέλτ} Γεν. Διευ θ^ντσύ τού ύττοτ.ιργείου κ. Βαιο: λειΐου Ρεγκιάκαυ Ναμικοϋ Συ;μβοί λου τού ύτΓουργείου. Τών Διευθυν τών κ.κ. Ίορδάνου Έλευθ, Ποου λίδη καί Φιλίττ. Φιλιπτακοττούλου' Όταν όρχισε στό μικρασιατικο Ι άπό τίς φωνές, τίς τρεχάλες, τα μέτωπο ή μοιραία ύποχώρησι τοϋ | παραγγέλματα, τίς τουφεκιές... { 'Ελληνικοϋ στρατοϋ, ό λοχίας Πυ | —Σκύψε Πανάγο! ' ράκης εγινε μανιακός μισάνθρω- πος. Δέν εβγαΖες κουβέντα άπο τό στόμα του οϋτε μέ τό... τσιγ- κέλι! Τού στοίχισε πολύ ή ύπο¬ χώρησι. Τόν πίκρανε τόσο, πού δέν ήθελε οϋτε τή συντροφιά τοϋ μοναδικοϋ του φίλου στό Σύντα- γμα, τοϋ λοχία Βερόπουλου Πα- "Ητανε άργά όμως! Καθώς έ- πεφτε πρηνηδόν ψύχραιμα ό Ό- ρέστης, γιό νά φυλαχθή άπό τα βόλια, πού σφυρί2ανε στ' αύτιά του, ό σύντροφός του, πού προσ- πάθησε νά δή τί συμθαίνει, όρθιος κι έτοιμος νά τρέΕη στό Λόχο, δέ χθηκε μιά σφαϊρα στό κεφάλι, κι , χη μ σφαρα στό κεφά ναγιωτη. Ό άλέγρος, ό εΰθυμος επεσε οάν κεραυνόπληκτος. καΐ τοΰ Δ ΏυθΐΛτοΰ μας κ. Σωκρά τος Σινανίδη συινήλθεν τό Κεν τρ χον Συμβούλιον Στεγάσεως καί έλαβεν τάς κάτωθι άττοφά σας: Πειρί έγκρίισεως τών ΰπ' άρ.θ 5191 κα! 5192 κτηιματολογικών 6 αγραίμιμάτων Κατοορράκτου κα' Καλαμωτής Χίου. τ,ροττοποιήσεως ',ής οίκε :ίς τό ΟΤ 369 Β. Ώμορφοκκλδσιάς Ν. χαρακτήρος τοΰ φίλου του, πού όλα τδπαιρνε μ π ό σ ι κ α τόν έπείραΖε τώρα. Δέν ήθελε νά . ακούση αύτό τό παληόπαιδο πού την λογοτεχνίαν. "Ολοι δοκιμα- έτόλμηαε νά πή, μετά τίς φοβε- σ,αένο, όμιιληταί θά άνατττύξουν μαχε(: Μαυρου ρς μαχε(: Τ£)0 Μαυρου ρ3ράχου εξόχως ένδιαφέροντα θέματα. Κοι οτο ·Αφιον . Καραχ,σοάρ πώς: εΤνα! ή ττερ.ωπή τής σκοτηιας έ-1 .επρεπε να το πάρουμε άπόφασ. κάστου, ττού δίδει ίδιάζοντα τόνον είς την εκδήλωσιν αύτην τής τι- μτ>ς κΓτί έξάρσεως καί αί άηδόνί-ς
τής "Ενώσεως μας βά άτταγγεΐ-
λουν έπίκαιιρα ττοιήμαΓτα.
"Ας ακούσωμεν τπρώτον τόν κ.
Καλέργην ·— Μαχιρογένην, 6ν ττα
ραικαλώ νά ανέλθη^ είς τό 6ήμα.
Χειροκ,ροτήιματα έκάλυψοτν τούς
λόγοι/ς τού κ. Εύαγγελάτσυ κα.
ό κ. Καλεργησ άν3λθών είς τό 6ή
μα ότ/έτΓτυίε μέ ωραίας και υγ-
κινητικάς στιρσφάς τό θέμα. «Χα-
μιένος Παράδεισος ·— Σμύρνη»,
πιά, ότι έχάσαμε·...».
•Ο*
Ό ήλιος εϊχε δύσει πρίν μιά
ώρα ,καί τό βουνό ήταν οκεπα-
σμένο, μέ τή μεγαλόπρεπη πορφύ
ρα τού. Κατά κεϊ έστήλωσε τα
βλέμματά τού ό Πυράκης. 'Εκεϊ
πού έλαμπε ή έλπίδα, έλπίδα ό¬
μως βουτηγμένη οτ6 άμα Δέν
εϊχε προσέΕει, μέσα στόν πικρό
ρεμδασμό του πώς ό Βερόπουλος
τόν πλησίασε.
— Αϊ, Όρέστη προσγειώθηκες;
μκνος ιιαραοεισος — ζ,μι/ρνη», , ·Ακουσε τή γνώριμη παιχνιδιάρι-
Άχοΐλο69»ς ωμίλησε δ.ά την ή- [ κη <ηί1,νή τηΓ, ,ηιχηιι τηι, «■„; „„. οιμούς, μέ ττρώτοιις τούς μ&γάλους τοΰ Βύρωνος, τής Νέας Φιλαδελ φει'ας, της Νέας Ίωνΐας, Όλη ή Ελλάς συνεμερΐσθη τού έθνν,κου δράματος διά νά οίκονομήιση 6- ττως - δττως τάς οίχογενεΐας αί τούς φυγόνιτας τόν θάνατον ττα- τ,ριοτσίς. Καΐ ήνοΐξαιμεν δλοι την άγκαλιά μας δ'ά την άδελφικήν των τηερίθαλψιιν. "Εχω τηρο των όφ9αλ(μών μου τας στηθεΐσας ξυλίνας πόλεις, χωρίς άττοχιετβύσεις καί νερό, μέ τα λασττωμένα στενοσόκακχα, μέ τούς χαίνοντας βόθρους, δττου κυ ριολεκτικώς έβασανϊσθησαν α! τηροσφυγιικές οίκογένειες. *Η "Ελ λάς άντιιμετώττιζε τεράστιες δα- ττάνες καί έτπρεττε νά ανεγερθού'/ — ξύλινα εσιτω — καί λειτουρ- γήισουν σχολεΐα διά τούς προσφυ ρω·κόν Μητροπολίτην μάρτυρα Χιρυσόσταμον Σμύρνης ό έκ τών μελών τού Διοιικητικού Συ,μβουλ ί¬ ου τής Ενώσεως κ. Γεώργιος Χά (τζαναιστοισίου, απολύτως κατα- τοπισμβ^ος είς τάς λετΓτομ'ςρείας " Ιεράρχου κη φωνή τοϋ φίλου του. Καί κα¬ θώς τα αίσθήματά του μέ κείνη την έΕαρσι τής ψυχής του εϊχανε μαλακώσει, δέν άγρίεψε όσο πε- ρίμενε ό άλλας. — Πάμε! Άποκρίθηκε μονότο- να. τής Ίωνίας. Μετά τόν κ. Χοττζη- οι^αττιασΐου ωμίλησεν έν βαθυτάτη συγκινήσϊιΐ ή συνεργάτΐς τού «.Προ σφυγικοΰ Κόισιμου:> κ. Νίνα Γιοον-
νακίοου, διοττρανώσασα ώς Σμυρ|
νκχία, τάς ευχαριστίας της διά τάς
έ<δηλώο-ιεις καί ανεφερθη είς την ι,ιαϊκήν ζωήν καί είς τάς πά Καί οί δυό φίλοι τραβήΕανε πλάϊ - πλάϊ γιά τόν καταυλισμό τοϋ Συντάγματος, πού βρισκώτανε μέσα στή βαθειά χαράδρα, πιό πέ ρο. Εΐχε νυχτώσει πιά καί τό αύ- γουστιάτικο δροοιό περόνια2ε ά- φάνταστα τό κορμί τους. Τα ύψώ — Πανάγο χτυπήθηκες; "Ενα σιγαλό μουρμουρισμα η- ' Ι ωνίοος. Π^ρί έγκιρίσσως τού ύπ' αριθ. Ενα σ,γαλο μουρμουρ.σμα π- 5190 διαγράμΐματος γητΓέδον το0 ταν ή απαντησι τού αμοιρου λο- „___... ,:ιΒ._Λ_____ ^_^___ π_·. χία. Σέρνετοι κοντά του ό Όρέ¬ στης καί μέ φρίκη τόν εϊδε κα ταματωμένο οτό πρόσωπο. ' Ενας τέως 'ΥτΓουργείου 'Ανοικοδομήσε ως. Κήιροξ.|.ς άπτοιλλοτρΐιώσεως έπ'! ε εκτάσεως 24.850 μ2 είς ^έσιν Λεττέοι τής Κοινότητος Άχλαδε,ι ών διά την μεταφοράν τοΰ κατο λισβάιι,/οντος οίικ,ισιμοΰ 'Αχλαδεώϊ1 ' Ιω3ΐνν!'/ων. Κήρυξις άτΓθΐλλοτιριώσεως έτί έ<τελίσεως 24850 μ2 ιιίς θέσιν Άγιος Βλάσιος Κοινότητος Κσ τωχωρίου Μαγνηισίας διά την ,ιε τα'φοράν τού κατολιισθαίνοντος εί Κατωχωρίου. "Εγκρισις Προυττολογισμών Λα· κης Κατοικίας κα! Άττοκαταιστα σεως Προσφύγων. Πειρί ιςγκ,ριίσεως άγοράς μιό^ς έ τοιμηις οικίας είς Άχαρνάς (Με νίδι) ττρός στέγασιν οίκογενε'ας ά)ριμοδιότη;τος ΟΗΕ Φράγλα Ρε τζέτπη. Περί τταρατάσιειως τού χρόνου έκ ι πΛηρώσεως των &ρων -.ταραχωιρή Ι Εθ/.κού 'ϋδρύματος άττάρων ΠαΊ' σςως οίκιοπϊδικής ίκτάσεως ΐ> Ό
?Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ ΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΙΦΥΓΟΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Η£
ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΠΝνΠΟΥΡΓΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΟΛΗ «Τ |
11 ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΙΝ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΠΡΟΒΛΗΗΑΤ!
Σνγγράφεται ΰ.-τό των τότε φοιτητόν 1) ΧΡΤΣ.
πςοέδρου τής "Ενώσεως καί Όμο σπονδίας Προσφιη·ων φο
καΐ 2) ΣΩΚΡ· ΚΛΑΔΑ, π^οέδρ ου τής Ενώσεως Ποντ!ων Φοι
ιτ .
ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑ
ΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΒΟΥ
ΛΕΥΤΩΝ
Βϊς τάς τπρσηΓγουιμένας άφηιγή
σεις ημών, ττβριιεγιράψαμιεν τα τή:
άπτοιρχής τής κινήσεως κσ.ΐ δρά¬
σεώς τής Ενώσεως καΐ τής συμ
τττρξεως τής Όιμοσττονιδίας τώ
Προσφύγων Φοιτητων καΐ τα έττι
τεύγματα έ< τών ένβργειών ταύ¬ της, πόσον είς τάν φοιτητικόν κα τομέα —ώς ήτο άλλωστε πολύ φυσιι<όνι— όσον καί είς ττάντα τα έττιίκαιρα τότς γβνικά τρροσφυγικά προ6λή.ματα, άλλά καϊ τόν τότε γενικώτερα το αΰτα τής Πατρίδος μας. Ήδη, θά σικ'οτγραφήσωμεν έν γενικαίς γραμμαίς τα τής κινή¬ σεως καί δράσεώς τών τότε Προσ φύγων Πληρεξούσιον, τάς έπιδιώ ξεις, ώς καΐ τα έτπτεύγιματα αυ¬ τών. Αισθανόμεθα μεγ ίοτην υποχρέ¬ ωσιν δττως, έττΐ τή εύ<οΐιρ!α τοϋ έσρτασιμοΰ τής Πεντη.κονταετ£.ιρί- δς>ς άττό τής ΜικιρασιαΤικής κοττον
στροφής (1922) άνά τό Πανελ-
λήνιον, εκφράσωμεν καΐ διατυπώ-
σωιμειν γραπτώς την γνώμην ημών
επί τής δράσεώς αυτών, τότε.
Χρέσς ημών, χαρ ν ενός στοι-
χειδους καθήικιοντος, άλλά καΐ χά
ρν τής αληθείας καΐ τής πραγμα¬
τικότητος εΤναι, δττως -,ιεριγρά-
φωμιεν την συιμ&ολήν τών τότε
τπροσφύγων Βουλευτών ιμας, οΐτι¬
νες μετέσχον είς την πρώτην με-
τά την Ιστοριικ.'ήν καττοχττροΐφήν
τής Μιικιράς Άσίας ΤΓροελθούσοον,
κατόττιιν έλεϋθέρων έκλογών "Ε¬
θνικήν ΆντΊΐπροσωτ,είαν ήτοι την
Δ' τών Έλλήνων Έθνοσυινέλευσιν
(Δεκέμβ'ριος 1923) ώς Πληρεξού
σ οί μέλη ταύτης, καθ" δσον, δέν
επρόκειτο τηερι άτπλιής τών Έλ¬
λήνων Βουλής τότε, άλλά τπερΐ
τών Έλλήνων Συν¬
ελεύσεως.
Όπωσΐδήποτε δμως, οί άναδει-
χθάντες δι" έκλογών έχττρόσωποι
τού Εθνους καΐ έττΐ τού ττροκει-
Μακεδονΐας «Ο ΑΡΙΣΤΟΤΕ
ρόγχος άνεθοκατέβηκε στό στή-
θος τού καί άφθονο αίμα έβγαινε
άπό τό στόμα τού.
ΛΗΣ».
Περ ττροσαριμογής τού
διαγράιμιματος
ίοα Δρ(ίιμας
ραστιώδι "Εβιροιυ Βίς τό Είδικό'1
Ταμείον Ανεγέρσεως Δικαστικών
Μζγάρκν κα! >>υίλαίκών Άλεξανδιροο
πόλεως, δπορ συνεχωνεύθη ίίς τό
πρός νό Τοιμ'ϊΐο/ Χρηιμαιτοδοτήσαως Δικα
άρ.
-Πανάγο, άδεριρέ μου! υίλη- τΡο~~3"|Τβέν θιάγραιμιμα τής Πι στι.κών κτι,ρίων £-! σ.κο-ώ άνεγέο
οε, λοιπόν... δέν είναι τίποτα,
κουράγιο' Καί τόν άγκάλιασε μέ
στοργή, προσπαθώντας νά κρύψη
την άγωνία τού, νά πνι'Εη τούς
λυγμούς πού άνέβαιναν οτό λαι-
μό του έπίμονα.
...Ό Πανάγος έμενε έκεϊ. Τόν
έθαιμε μέ τα χέρια του, ένώ τρι
γύρω εϊχε άνάψει τό τσυιρεκίδι,
καί ϋστερα έτρεΕε νά βρή τόν
Λόχο του. Μα2ί του πήρε καί τό
πορτοφόλι τοϋ σκοτωμένου.
"Ενας αίφνιδιασμός. Σάν τα
Λϊοδθιμίας
Κήρυξις οίτταιλλοτριώσεως επί ϊ
κτάισΐεως 5644 μ2 είς την περιο
χήν Πεντοπτόλεως Φωκίδος, έφ' ής
«Πανελλήνιοα "Ε-
νωσις Φίλων των
Πολυτέκνωνιι
Μέ τόν τίτλον «Πανελλήνιος
"Ενωσις Φίλων των Πολυτέκνων»,
ι ιδρύθη προσφάτως Σύλλογος, τοΰ
φιδια οί Τουρκοι συρθηκαν στή . . . . ..
..." . . ' όποιου οί σκοποι, οχι μονον είναι
γή και πλησιασανε το χωρο που
εΐχε καταυλισθή τό Σύνταγμα. Ό' κοινωνικοί· αλλά αύτόχρημα καί
σκοπός, πού πρόφθασε νά φωνά- έθνικοί, καί ειδικώτερον: α) Η
Εη: «στό όπλα!·, βρέθηκε σφαγ-,εΓ'' ΤΠ 6οσει τΠς διδαοκαλίας τής
μένος στή θέσι του, μά ή φωνη ΌρθοδόΕου 'Εκκλησίας καί τώ« ι ματα πού κύκλωναν τή χαράδρα' υατήηνη,
ροώοοϊε,ς. Έν τέλε, ωμίλησε ή Γε .„ Β1τηινΐιΐηΑ ____...λ..- Ρ.λ ^αταΡΧα!
— Μέ τό Λόχο μου, κύριε Ταγ- λική συμπαρασταοις καί βοηθεία
νκτ Γραμιματεύς τής Ενώσεως
κ. Μαίρηι ΜτΓθυσιμτΓθυιρέλη, άνα-
φερθεΤσα είς την συμιδολήν τής Ί
ωνίας είς τα Έλλην.ικά γράμ(μα-
τα, την όμορφΐάν τής Σμύρνης
κα! την δμττνευσιν, ήν £δωσεν ή
Μικ,ραισιατιική καιταστ.ροφή είς την
Λογοτοχνίαν κα! ή κ. Νιόβη Τρια-
ντοβφύιλίλου — Γαβριήλ ώπήγγειλε
ττοίηιμά της διά τόν κ. Χρ. Σολο-
μω»·!5ηιν κα! την Σμύρνην καί είς
άλλην διακοπήν ή κ. Βίκυ Σ πτερά
ηταν κιτρινωπά, χρυσωμένα μέ
οτό άπειρο τ' ού
, ποός τάς πολυτέκνους οίκογενεί-
-ΠρόσεΕε καλά τί λές!... ο' άς καί ιδία είς τάς έΕ αυτών ά-
Λόχος σου στή χαράδρα χθέο τή πόοου(; καί πολυτεκνοτέρους καί
νυχτα, σέ ειχε άγνοούμενο .. ποϋ
ρανού Ήσυχία Οί φαντάρο, κο. | ήσουν την ώρα ^ °
μωντουσαν όπως - όπως οτό ϋ- _ £τήν άρχή έλειπα "Ύ συμπράΕεως τοϋ Σωματείου μετα
παιθρο, κατάκοπθ) άπό τίς πορεϊ | Πηνα στη δ,μοιρία μου. Όλ°οΤ|εΡο° των δια(ΡόΡω^ Συλλόγων καί Ε-
ες καί τίς μάχες. Σύνταγμα όλό
κληρο, καί όμως θάλεγες πώς ού
τε ψυχή δέν ήτανε κεϊ - κοντά.
— Πάς γιά ϋπνο, Πανάγο;
στρατιώτες τό Εέρουν αύτό.
— Μιλώ γιά την άρχή.
Ο Π
γότταιδας, έκκάλησίαι καΐ νβκρο-) ντσα ό—ήγγειλε ποίη,μα τοΰ άει-
ταφεΐα διά τοΰς νέους κατοίκου·ς
Καί σέ τπρώτην ευκαιρίαν Ιδρύο-
ιμεν τούς νέους τπροσφυγικούς Δη-
.μους κα! Κοινότητας. ΕΤχα ήν
μοίραν ώς Γενικάς Γροομιματεύ-
τότΐ; των Δήιμων κα! Κοινοτήττω^
τής Ελλάδος νά τηρωτσστατήστο
μνήΊστου ανδρός της ποιητού Στε
ο·άντσσ Στέλιου. Ή κ. Μττουσμπου
ρέλη αττό πάσης ττλευράς έξήντλη
σι τό θέιμα καί ή κ. Σόφια Πήλι-
'<α άνέγνωσε άπό τό 6ι6λ!ο τού λογοτέχνου κ. Χρήστου Σττανομα νώλη κε!|μενον έχ τής ονγκιυητικής νώσεων μελέτη καίέπιδίωΕις λύσε ως των γενικωτέρων προβλημα- Ο Πυράκης έδάκρυσε στή θύ- των κα'ι αίτημάτων τών πολυτέ- μησι τοϋ φτωχοϋ Πανάγου. 'θΐκνων. Ταγματάρχης έΕήγηοε τή στάοι ού ] τή πολύ άσχημα. ττεριγραφής τού «Πάσχα των αίχ-1 -Έδειλιασες, λοχία! μαλώτων». Ό κ. Σούτσος άττήγ γειλε τό ττοίη,μά τού ό «Τσολιάς^ και ή δλη εκδήλωσις εκλεισε μέ λόγο τού Προέδρου τής Ενώσεως κ, Δη'μοσθένουις Ζαδέ, τονίσαντος δτι ΤΓθτέ δέν θά λησμονηθη Γ) άπό τή στάσι σου, άλλά καί άπό Σμύρνη κα! ή Μ,*ρά Άσία. ί ,ία, λοχία.,'. Τουτο εϊνα, ψανερό -Ταγματάρχη μου! "Εκανε ά- τό ποραλθόν σου... Ποϋ ήσουν ό- γρια, ο Πυράκης, ένώ χλωμάδα μωζ, βρέ παδιί μου· νεκρική άπλώθηκε οτό πρόσωπό| -Ό Λόχος μου του καί τα μάτια άστραποθολήσα- νε άπειλητικά. — Καλά... δέν έλειπες άπό δεί εχει αγνοου- μενο τόν λοχ α Βερόπουλο Μ' βριοκόμουν στή χαράδρα την ώρα τοϋ αίφνιδιασμοϋ. ι (Συνεχίζεται) ' σεως ΕίρηινοΌΐκειαχοΰ Καταστήιμα τος ' Ορ.:στι άδος. Περί χαρακτηιρισμοϋ ώς τελοΰ'' τος ττ,ροσΐορ.νώς ΰττό την διοοχεί ρηαιν τού *ΥτΓσυιρ·γείοι> Κοινωνικώ.'
'Υττηρςσιών τού •ταραΐχωρηθέιιτος
ύττό τής ΥΔΑιΜιΚ »ιίς ·,-ήν άνωτσ
τηι; Β.ομηιχσΓ.ικήν Σχολήν Οεσσα
λο^!κη·ς χώροιυ τού Σι/^)σιμού "Αγ.
Φωτε'νής Θεσσαλονίκηις.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΠΙΣΤΕΩΣ 1973
οΊ έκ,τηροσ«ΓΓτήσαντες τόν
π.ροισφυΐγικόν κόσμον άνδρες —
άπτό τοΰ 1923 μέχρι τού 1932 έν
τος των κατά καιρούς Έλληνικών
ΒοΊ.λών(1923 — 1926 — 1928)
ήτοι τής τπρώτης άπό τής Μικ'ρα-
κιρασιατικής καταστροφής δεκαε-
τίας (1922 — 1932), τουτέστιν
τής ττεριόβοι; τής οξείας φάσεως
τού Προσφυγικού προβλήιματος,
θά άναφέρωνται εφεξής, ώς «οί
Βουλειυταί μας».
Είς τούς τπρόσφυγας λοιττόν
Βο^λΐευτάς τής π|εριόδοι/ τής πρώ
της δΒκαιετίοος, Ελαχβν κυρίως ό
βαρύτατος κλήρος τής άντιπρο-
σωπυεύσεως καΐ τής όντΐιμετωπί-
σεως των ύφιισταίμέινων καΐ ττροκυ
ψάντων τεραστίων τρρο6ληιμάτω.·
τής χώρας ήτοι τής άΐμέσου ττ&ρι
θάλψεως καΐ συντηρήσεως ενός
καΐ ήμίισιεως ττερΐττου έκοΓτοιμμυρί-
ου π.ροΐσφύγων τής Μικράς Άσίας,
τού Πόντου καΐ τής Θράκης, τής
άμέσου- κατά τό δυνσττόν, -πρόσω
ρινής στεγάσεως αυτών, τής συν-
τόιμου δ'καιώσεως αυτών, δια τής
καται6©λής τής μαζηκής άττοζηιμ. -
ώσεως αίς τούς έξ αυτών Άντολ
λαξ'ί'μοκς, ώς καΐ τούς "Ελληινοχ
δ.ικαιούχους, ειναντι των
είς Μι.κοάν Άσον έγκαταλειφθε1-
σών κολοσιαίων πβριουσιών αυ¬
τών καΐ αντιθέτως έναντι τών τοι
ούτων Μουσουλμανικών αΐτινες έ>
κατελείιφθησοιν έν Ελλάδι υπό
των άνταλλαγέντων Τούρκων καΐ
τέλος, ή μόρ'ΐμνα καΐ ό αγών τής
άττοκαταστάσεως αυτών τόσον ά-
γοτ.κώς δσον καΐ άστικώς, μΈρί-
ιμινης ήτις είχεν άρχίσει άττό τάς
πρώτας ήμιέρας τής τηράγματι Έ
θν,κής Έτταναστάσεως τού αει¬
μνήστου ήρωας καΐ •••προστάτου
τώ/ προσφύγων ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΛΑ
ΣΤΗΡΑ.
Φρονούμεν άιδιστάικτως και πρέ
ττ<ει νά ό,μοιλογηθή καΐ μάλιστα νά 6ο:τ·υιμτταν·ι.σθή οτ/ά τό Πανελ λήνιον Δη,μοσίως δτι, οΊ ττρόσφυ- γες Βοαλευιταί τής τρώτης αεκας τίος, ώς καΐ οί μετέττειτα Βουλευ ταϊ είς τα τότε και μετέπειτα ΈλληινΐΊκά Κο,νσβούλ α, έπραξαν εύάρκως καΐ εύσυτνειΐδητως ·,ό ι α- θήκον των. Καίτοι οί Πρόσφυγες Βουλευ- τα! μας, έ<τός ελαχίστων έξαιρέ Κο.νοοοαλευτι- -πες ούτω, δ»ά τής έργατιικότητος, τού ήθοας των καΐ τού άδόλου ωτισμού των άττοτελί είς την προώθηοιιν καΐ των φμεσωτέρων καΐ ρων έκ. τών φλεγόντων των «τίνα άττΓκτχάλουν τούς, άλλά καί είς την βάσιν τών γενικωτέρων μάτων τής χώρας, τ τό ΈλληινΐΛΟν Κοινοβούλιον έντϋλιεΐς αυτών καΐ τούς των, είς τρόπον ώστε νά ρί'ζεται τούτο υπό πόντον τής ΈλλΓ,,νι,·<ης Έττιΐκρ—είος"^ ιδίως ύττό σύμιτΓαντος τοΰ Προη φυγ.κού Λαοϋ, ττραγιμα διτβρ, ,0. τό—ι/ δ,απισ-τώσεως άνεγνώρι0(Γ καΐ εξήγγελον δηιμοσίως διά &,. λώσιειων αυτών καί δλοι οί δ,ατελέσαιν'τες τότε καί ττειτα, Άρχηγοΐ τών ής .οτμη Κομ;μ)άτ«ν τής χώρας, Είναι γνωστόν είς τό Πονελλη. νιον καΐ ιδίως ειίς τόν Προσψικ. κόν κέσιμο^ δ·τι( οί άείιμνηστοι 'Αρ χηιγοΐ τής Έπαναστάσεως τα 1922 Στ,ρατηγοΐ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΣΤΗΡΑΣ και ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΓΟΝΑΤΑΣ, συνέλαβον καΐ ίψήρ. μοσαν εύρύτατον "Εθνικόν τρο- γραμιμα στεγάσιεως καΐ εγκατα¬ στάσεως τού τηροσφυγικού κό- σ,μοιι, τόσον είς τα άστικά *&. τρα τηρος άνάτττυΐξιιΐ' τής 'Εθνική Ο Ικονομ ίας τού τόττου είς τομεϊς τού 'Ειμττορίου, τής Β. χανίας, τής Βιοτεχνίας κτλ., κα< τόν Άγροτιικον Τομέσ, όχ ιΐιόνον διά την 03μ£σον καΐ μεθοδι- κήν καλλιέργειαν των έγκαταλε- λειιμμένων καί ανεκιμεταΐλεύτοΐί έδσ φών ε)ϊς τάς Βσρείους κυρίως Έ τταρχίας τής χώρας, δσον κα'ι τον κατάλληλον καΐ έτπαιρκή Έτπκοι- σ,μάν ταύτης δΓ άγροτικού ττροσ- φυγικού δυναιμικΌύ, δττερ άνα,μί'· σβητήτως έμψορεΐτο ύττό όγνοϋ θρηισκεντικοθ καΐ Πατρι»τικοΟ ψρονήματος άλλά καί κατεΐχε ττλήιρως την τέχνην καί οίδικοτη- τα τού άγρότου καΐ τού καλλΕρ γητου τής γής έν γένει.. Τα όπτοτελέσματα τής τοιαύ¬ της σμμιβολής τού τπρασφυγικοίι κόσμου, είς την διαμορφώση &)■ μ,ογραφικώς άκραιφνούς καΐ ολί¬ γους "·Ελληνιικού πληθυσιμοΰ καΐ τόν πλήρη έξΰλληνισιμόν των Βο· ρε.ων Έπαρχιών τής χώρας μας σχετΓτο,μένων καί αντικεΐιμε»ικώι κιριτών. Οί Πρόσφυγες Βουλε»/ταϊ έμ· φορούμενοι ύττό των ανωτέρω άρί των, κ'ατευθυινάμενοι υπο των ά- μιέσων 'Εθνιικών τηρο6λΓ|ιμιάτων και άναγκών τής έττοχής έκείνης και χαβθ'δ^γούμε.νοι κυρίως υττό τήΐ 'Ελληνιικής οχνεΓδήσεως κατέΐβαλον ύτΓερανθρώττους ττροσ- τταθείας, ττρός πραγμάτωσιν τοθ δ.ττλού αυτού σκοττού ήτοι της ΆτΓοκαταστάισεως των ττροσψύ- γων καί τής άν~ττύξεως τής Οί κοναμίας τού Τόττοι; καΐ τής τονό; σεως τού 'Εθνικού σώματος. Τούτο έττι ιμαιρτΜΡ^ΐ ή συνεχή; άνοδι<ή ττρόοδος των Βορείων Έ τταρχ.ών μας καϊ ή οτνμίρινή ά- κιμή αώτών άττό τταντοίοτς ττλεν· ράς, αί οποίαι μετεδλήθησο» εί; γήν τής έτταιγγελίαις καΐ συνάμα βίς 'ΕΘ/ιικήν 'Ασΐττί6α, διά των ό· γνων καΐ γενναίων Άκριτών μας 'Επΐ τή εύ.<αιρία ταύτη φρονώ μέν ότι, καΐ οί μετέττειτα δι' έλευ- θέρων έκλογών άναβειχθέντεζ πρόσφυγες έι>.τΓρόσωτΓοί μας εκ
τα μετ'επειτα Κοινοβούλια, ετηρο-
ξαν καί ούτοι εύόρχως κα! ιύαν-
νει δήτως τό καθήχον αυτών.
ΧΡΥΣΟΣΤ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατ,ρός, έκ ΝΑΖΛΗ Μ Ασίας
ΣΩΚΡ ΑΤΗ Σ Γ. ΚΛΑΜΣ
Διικιηγόρος, έκ Χαλδΐας, Πόντου
Τό έφετειινό "ΗμειρολόγΌ τής «ή^ '<ο;ταρτσεως καΐ πείρας, των όζΓ,ις Πίστεως ιΐΐναι άφΐειρω- λο >πών συ·ναι9έλιφων των είς τα
.μιίι.ο στά έργα συγχρόνων 'Ελλή Κο.',οβούλια, ώς τό πιρώτον είσ-
νων γλαπ-τών. ειρχόιμει^οι είς Κοιν^βούίλια, κα6'
Οί κοιλλιτέχνες ·,τού -,ταρουσιά- &σον ουτο', είς τούς τόττους τής
εΤνσ,ι σύγχρονοι, άν ζωή καί «αταγωγή,ς καί διαβιώσεως οτύ-
-------ί--- τώ/ ήσ'χολοΰ/το άτηο,κλειστικώς μέ
άναγνωριςηαιέ,'Λΐι.
ώς μέ
Τό ή,μίρολόγιο αύτό είναι τό τ"ζ έργασ.ας των, είτ£ ώς Ία-
ύτιεοο μιάς σειρά 6ώ ή τΡοί Δκηγάο Μ! Κ
δεύτιεοο ,μιάς σει.ράς ό<τώ ή·μερο- τΡοί· Δκηγάροι, Μηχανικο!, Κα- λογίω·^ άφΘρωμένων στήν συγχρο Οηγηταΐ καί έν γένει Έτπστήμο- νη Έλλη'νι,κ,ή Τέχνη. Ι «ς, εϊτ,. ώς "Εμ-οροι, Βιομήιχα- Στό φετεινό ήιμε·ροιλόγ·:ο ΐχουν νοι, Βιοτέχναι, Κττνμοτίαι κα'ι έν συια—£ΐρ«ληφθή εργα τών Ο. Ά- γένει Έ—ιχεΐ'ρηματίαι καί οΐτιι^ς πίιρτη, Α. Άπέργη, Χ. Καπρα- ούδέττοτε είχον σκεφθή η ήτο πο- λζυ, Κ. ΛουκοτΓούλου, Γ. Παππά. τέ δυνατόν νά φα'/ταισθοΰν δτιι, κά Α, Σώχου καί Μ. Τόμπρου. Ή έ- ττο.αν ημέραν Οά μετη·νάστευον κλογή των έργων εχ&ι γίνει, ΰττως μίινοι ή άθράοι ::ίς την Έλλάδα καί τπέρυσι, αττό τιύς ΐδιους'τούς ««' θά έγκαθίσταντο είς ταύτη·^ ΚΟίλλΐτένΛΙΐΰ ΐαέ ΤΟ ϊτμγΛιι/τ τΑγ τη ---- "ι£ τ°ι" ν>«ί.·>ΤΓτΛ.. -ι- —*■ %
ιτέχνιες μιέ τύ τττ/εύιμα τής '.τα
ρ:χ·τ.άσεως
σωτπεντικού
κατά την κ,ρ'σ ν τού ίδίου.
τόν γνωστόν είς αύτούς καί
έλλ
ς ύς καί
τού πλέον άντιπρο- τούς Πανιέλλιηινας τραγΐικόν τρόττον
οργοιο τοΰ καθενος, καΐ έν ,μεγισπ άθλιότητιΐ καί —ε-
ύ ίδ! ί ά δτι θά μετεϊχον
νία και
| μα δτι θά μετεϊχον
Τό ή,μεροιλόγιο έχει προλογ ισει | των εργασιών των Έλλην ι κ ών Κοι
ό χ. ΜυρΙ/ος ΚοβλΑγάς, τέως 6ι- νοβουλίων, έν τούτοις ούτοι συν-
υθυντής τής ·Εθνικής Πινακοοή-' αιισθανό,μενοι τάς ΐστορικός και
-ς, τό δ: έξώφί,Λλο ταοουσ'άίει Ραι»είας ύττογισεώί—τ τ,.·*, ι·,___
τό εργο τού ©οανάση
«Μαιρί Τειρέζ».
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
δικηγόρος
ΒΑΣΙ/_ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑ_3Σ
Πολιτικάς Μηχανικάς
Μϊτετρέρθησαν Γαμδετα 4
6ος δροφος τηλεφ 606.20»
Οττσχρεώσε'ς τω»^ &.αντι
τού ειίς αθλίαν ΐίατάο·τοΐσΊν ττροσ
Φ^γόντος είς την ΠατρίΙδά Μικρά
σιοΐτικοΰ κ.τ.λ. Έλληνισροΰ καΐ
πρό καντός ένοοντι τοΰ συνόλου
" Εθνους, τροσάφειρσν ττολλαπλάς
καί πολυτίμους ύπτηιρεσίας καΐ άν
Ι τεττεκρίβηισαν πλήρως είς
| ττροσδοχίιας τοΰ "Εθνους καΐ
ως των ψηιψισάντων αύτούς προσ¬
φύγων έντολέων >τ<ον σνινκλέσαν- τας Ι6ί- ΣΤΟΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΔΥΟ ΕΙΣΑΓΩΓΕΙΣ Παρεπέμφησαν στόν κ. είοαγγε λέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, υ¬ πό τοΰ υπουργείου Έθνικηο Οίκο· νομίας (Τομεύς 'Εμπορίου), βόσκι τοϋ Ν.Δ. 195)69 «Περί ψευδοϋς δηλώσεως» δύο είσαγωγείς Πρόκειται περί είσαγωγέων οί όποϊοι προκειμένου νά επιτύχουν θεώρηση προτιμολογίων γιά ε'οα' γωγή έκ τοϋ έΕωτερικού διαφόρων είδών, ύπέδΓλον ψευδείο δηλώοειί περ'ι τής κανονικότητος τών τι' μών. - ΕΝΩΣΙΣ ΣΜΥΡΝΑΙ0Ν ΕΚ ΔΗΛΩΣΙΣ ΠΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣ1 ΛΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Γιά τα 50 χιρόνια τηζ σιατ·.<ής Καταστροφής ή ν όργάνωσε στήν τη·ς την 14η,ν τρέχ. διάλεξιν τ0" συγγ,ροοφέως καί λογοτέχνου '■ Τάσου -Αθανασιάδη μέ θέμα: Μ· κιρασιοπΊκή Κοτταχττροφή, * *$ ρ·4ωμός και ή Άνθοψορ'ί0· **τβ τήιν ςίσήγησιν τού Προέδί'00 Αλ Μττενά<η ό κ. μ λη.ςτε ώραιότατα κίνησε τό άκιροατήριο. Ο άττλώθηςε σ' ίλων τα ά<όιμη καί των νέον ττού Κ£Ϊ. τών μεγτά/λων "πά κωνατ/, θυμέιντουσαν αύτα ρααοϊ^ καί ριγοΰσαν. λιες αύτίς οί έκιδηλώσεις μσς μισαν ττόνο κα! σνγκίντρΐ ζωντάνεμα τού ματσς. ίρα Νίινα Γιανακίδ»