194739
Αριθμός τεύχους
2185
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
20/12/1972
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
-"««.αν Βιβλιοθήκην
Ηρακλειον Κρτίττκ
Σάββατον 30 Δεκεμβριού 1972—Έτος 47ον—ΛνΓφύλ.2185
ΑΜΒΑΡΤΚΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟγΊκΗ - ΟΙΚΟΝϋΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΪΤΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤϋΝ
ΦΓΛΛ0Γ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
1,50. Διε υβυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.7Ό8 — Γραφεϊα: Νίκης 2δ.-~
τα μέσα τού 4ου αιώνος
Καισάρεια τα ττνεύιμοαοο ή
τταλύ άντ>συχο: ,μέ τίς θρη
έριιδες των διαφόρων
χρ αίρέσεων.
ΑΙ αΐρέσεις αύτές ττού είναι αρ
ΧΕτα δύσκολο νά έμβαθύνουμε κα'ι
νό έχτ ιμήσου,με τές διαφαρές των,
μέ τό σύγχρσνο πνεΰμα, τπιριγρά
φ#τα μ' ένα σατιιρικό τάνο άττό
τόν "Αγιον Γρηγόριαν έπίσκοττο
—Ρωτήστε, γράφεΐ, ττόσους ό
ίολοΰς έχει στήν τσέ—η τού, και
9 άσχί<~ συζητήση γιά τάς ά δτΐμισυργήτοΐίς καί δη,μιουργη,μέ κχς ούσίακ;· Ρωτήοτε τον, ττόσο £χει τό ψωμ! κ<χΐ θά οάς άπαν τη 5η 5η 5ι ό Πατήρ εΤναι μεγαλείτβρος ■τού Υιού «αί ό Υΐός ύψιστάμενος τού Πατρός. θέλεις νά μά&ης άν τό ψωιμ' εΤναι ϊτοΐιμο; ©ά σού ηοόν δτι ό Υιός τού ΘεοΟ έδημ: άττο τό Μηδέν ργ Ή Γέννηστι τού Βασίλειον σΐ/μ ιτίτΓτει σέ μιά τέτοια έττοχή. (330 μ,χ.). Ό πατέρας τού Βαο-ιλε ου ήτο διάσημος ρήτωρ γνωστάς καϊ £ξω άττό την Καισάιρεισν. Ή 'Λγίσ Μσχρίνα ήτο μάιμμη τού Όλη. ή οίκαγένεια χριστιανική μΓ μεγάλα κο! ττλούσια κτή·ματα ιπήν Κατπταδσκ ία καί Πόντο. Ό Βασίλειος είχεν δλα τα ήθικά κα'. 6λ«« έφόδια γιά ,μιά. ττρονομιού χο μορφώση. Ήσαν 7 άδελφια (4 άγόρια καΐ 3 καρίτσ,ια). Άττό τα τέσσα ρσ όρρεν— τα τιρία έγιναν έπίσκο —ι. Ό Κακταιρείας Βασίλειος, Ό Νύσσης Γρηγόριος καΐ ό Στ δαστείας Πίτρος. Ό τεταρτος, Νουκράτιος, αιιίθυνε νέος είς ή Χικίαν 27 έτών. Άττό τα κορίτσ'α είναι γνωστή μόνον ή τπρωτότοκος Μοκρίνα, ή ό—οία έβοήθησε ττολυ τον Μ. Βασίλειον στήν φιλανθρω ιτική δράση τηρό πάντων. Τα τηρώτα τον μαθτιματτα ττήρε στήν Καισαρεια κα)ί άργότερα ■πήγε στήν Πόλη νά μαθητεύση κοντά στόν τΓορίψτ>μο ρήτορα Λ ι
βΟΜον, μέ τόν ό—οίον συνεδέθη
μέ μεγάλη φιλία καί έκτήμηση, άν
καί ό Λιβσνιος ήτο γνωστάς εΐδω
λσλάτρης. "Υστβρα ά—ό ττολλά
χρόνια ό Βασίλειος, έπκχχαπος
Καισαρείας, συνιστά αταν εΐδωλο
λάτρη Λιβάνιον, νέονς πρός ^α
θήττβχτγι. Δεΐγ,μα <ι αύτό τη>εύμα
τικής άνωτεράτη,τος, ττρό ττάντων
για κζίνη την έπσχή.
Στήν Αθηνά μαζύ μέ τές &λ
λες οττουδές τού, ο-ττούδοχτε καΐ
την Ιατρική, δχι τόσο άττό έπσγ
γβλματικόν ενδιαφέρον, άλλα για
τί ττ'ιστευε δτι θά ήτο ττιό χρήσ·
μος στούς συνανθρώττους τού καί
τόν εαυτό τού ττού υττέφερε άττό
ιηιρετούς καί ττόνους στό σηκώτι.
Σέ 30 σημεΤα των έτπιστολών ι ου
παροπτονιεΤτιαι γιά την ύγεία τού.
Άπό τα ττερι γραφόμενα σιιμτττώ
μ«τ·α μττοροϋίμ,ε νά συμττεράνουιμε
δτι έττοχτχειν άττό άιμοιΐδάδες. Τό
ττώς ένοιωθε την ίατ,ρική μάς τό
δείχνει σέ .μκά έπιστολή τού.
άγάατη τοθ πλησίον εΤναι
τό φυσικόν γιά σάς ττού
ή ή ίατρική. Νομί
—Ή
κάτι τι
περάση εινα
τα
ζω δτι έκεϊνος ττού βάζει αύτην
την έτπο-τήιμη πάνω αττό δλα γιά
νά εξυπηρετήση τόν κόσ,μον, εχει
βρή τάν άληθινό δρό,μο.
Μετά τό τέλος των σπουδώ^
τού —ήν Άθήνα, γύρισε στήν
Καισάρεια, δττσυ ή εύλαΐοής άδελ
φή τού Μακ,ρίνα, έττειαε αυτόν τάν
φαντασμένο νεανίο, δπως τόι> ά
ττοκαΐλεΐ ό άδελφός τού Γρηγόριος
νά τταρατήση την ρητορική καί νά
άφοσιωθή στήν βρηοκεία.
Βατ— ίζεται σέ ήλΐ'κία'29 ετών
καί άτΓθφασίζει νά
οκΓκητικόν βίαν. Κάμνει ένα
ξείδι διαρκείας 2 έτών στήν Συ
ρία, Πάλαι—ίνη καί Αίγυπτο καί
,μελετά τα ήθη κα! έΒιιμα των άνα
χωρητρίων. Στήν έτπστροφή τού
άττοσύρεται στόν Πόντον, δπου Ί
δρύει ένα ιμαναστήρι κα! άφοσιώ
νεται στήν σιύντοοξη των ττεριφήμων
κανόνων τού ,μοναχιισιμού, έν συν
εργασία μέ τόν Γρηγόριον τόν Να
ζιανζηνόν. Ο» κοινόνες αύτοι μέ
μικράς τροττοτΓο,ιήαΐις, ύποτιθε
ται, δτι ίσ,χύουν όχό,μα στά κοινό
δια.
Ό Βασίλειος, ττροσωπικότης
δϋναμική, δέν μτταροΰσε νά με.νι,
άττλός άναχωρηττής. Τόν βρίσκου
με μιετά τίνα χρόνια, ττρώτον συμ
6ουλάτο.ρα τού έτπσκάττου Καισα
ρείας κα! τό 370 έκλέγεται επί
σκοπος Καισαρείας τταιμψηφεί διά
18ον
Φυσικά καί οί δρόμοι τού καΐ
τα σπίτια τού πολύ λίγη οχέση ε-
χουν πιά μέ δ,τι ήταν άκόμη έδώ
κι έκατό χρόν.α.Ό θ. Γκωτιέ,πού
ταΕίδεψε γύρω στά 1850 στήν Πό
λη, δέ ν είχε βρεϊ την έποχή έκεί (
νη ΰλλα λιθόκτιστα οίκοδομήματα
μέσα στήν πρωτεύουσα τού σουλ-
τάνου παρά μόνο τα τζαμιά, τα
τείχη ,τίς κρήνες, καί τα έλληνι-
«ά σπίτια τοϋ Φαναρίου, γεροχτι-
σμένα άρχοντικά μέ χοντρούς τοί
χους ,πού θύμιζαν μικρούς μεσαι-
ωνικούς πύργους, μέ σιδερένια ά-
λεζίσφαιρα παραθυρόφυλλα («πα-
ραθύρια σφολίσματα») καί μέ πε-
λώρια
κτα»)
κιγκλιδώματα
μπραοτά άπό
(«δρύφα-
παράθυρα,
Ή έν γέκει ζωή αιύτοΰ τού τρριγ
κηπος της Έκκλησίας, όπως τόν
άττοχοολοΰν καί δΐίτιικοί σνγγραφεΐς
■μώς έττιτρέ—εί νά στχηματισουμ5·
ή ίδέθΛ/ γιά την ττνεωματική
στενά σάν πολεμίοτρες.
Τ6 οπίτια αύτά ήταν χτισμένα
άπό τούς "Ελληνες άρχιτέκτονες,
πού συνέχιΖαν ϋοτερ' άπό την 'Α-
λωση τή 6υ£αντινή παράδοση,
στόν τύπο, πού εϊχε διαμορφωθεϊ
γιά την άστεκή κατοικία άπό τόν
θ' αίώνα. Δέν διέφεραν πάντως
άπό τα 6υ2αντινά σπίτια τοϋ ΙΓ'
αίώνα. Δέν είχαν περιοσότερα ά¬
πό δύο έωα τρία πατώματα' συχνά
τα ύψηλότερα πατώματα προεΕεϊ-
χαν άπό τα χαμηλότερα' άλλα εί¬
χαν -σωλάρια» (ή «έεωστάρια»
ή «έΕωπέταοτα» ή .κρεμαστά·)
κλειστούς δηλαδή έΕώστες' τα πα¬
ράθυρα ήταν μέ άψιδωτά τόΕα ή
όρθογώνια' οί στέγες, μέ δώματα
ή κεραμοσκέπαστες, άκουμποϋ-
σαν οέ γεϊσα («κοσμήτας» ή -ρι-
γλία» ή «στηθαϊα») άπό τρείς σει
ρές τοϋβλα, τοποθετημένα διαγω-
νίως' οί έσωτερικές θύρες ήταν
Εύλινες, πλούοια διακοσμημένες,
ΙΪΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΟΡΙΕΣ ΤΉΣ ΗϋΑΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
β' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ:
ΚΕΡΑΤΙΟΣ
συχνά δμως τίς άντικαθιστοϋααν Στήν πιό περίοπτη θέση τοϋ δι-
«αί ήθΐ'κή τού δύκαμη. Τό ττληθος
των όμιλιών καΐ έτηστολών τού
εΤναι άκρι,δή κριτήρ,ια καΐ ττειστή
ρια.
Εύτυχώς διεσώθησαν τα ττλεί
στα των συγγιραμιμάτων τού. Δογ
ματιικά, ή^ΐικιά, τταιδαγωγικά καΐ
λειτου·ργικά.
'Αρχοΰμαι σέ δυο δείγματα. Σέ
μιά όμιλία τού ττερΐ νηστείας, νο
μίζει κανείς δτι άκούει Ενα για
τιρά τταρά Ιεροκήρυκα.
—Φαίιν»εται δτι εΐσαι 'ικανός να
τ,ρώς κάθε ιμέρα ιμέχρι κάρου κα'ι
νά τταραφορτώνης την κοιλιά σου
ιμέ άΊφθονα άρΐχτΐικά φαγητά. Ξε
ρω διμως δτι οί γιατροΐ συνιστοΰν
στούς άρρώστους εγκράτειαν κο'
νηστείαν, λιτότητα & δχι άφθονη
τροφή. Τότε γιατί τταιραφορτώνεις ^ου
τό στομάχι σου, λέγονταις ττώς,
δέν μττορεΐς να νηστέψηις; Τί εί τικότητα. Είναι άπό έκεϊνες πού
ναι ττ,ροτιιμώτερο γιά τό κορμί τίς πραγματικότητες πού μάς θυ-
μέ παραπετάοματα («βήλα»). δ¬
πως καί πρίν άπό την ■Αλωση.
"Ως τίς άρχές τού 10' αίώνα
σώΖονταν δλα οχεδόν τα οπίτια
τοϋ τύπου αυτού, καί μάλιστα άρ-
κετά χτισμένα πρίν άπό την 'Αλω¬
ση, άνάμεσα στ' δλλα τό άρχοντι-
κό τοϋ Βαϊλου τής Βενετίας. Αλ
λά καί σήμερα, στήν παραλία, δ-
Εω άπό τα τείχη, πρός την πλευ-
ρά ιδίως τοϋ Μπαλατδ, ύπάρχουν
ακόμη έγκαταλειμένα, ρημαγμέ-
να, παραδομένα στή ληθή, μερι-
κά τελευταία δείγματα άπό τ' άρ
χοντικά των Φαναριωτών.
Μέσα οτή χλιδή καί τόν πλοΰτα
των άρχοντόσπιτων αυτών, πού τα
κυθερνοϋσαν οί εύγενικές δόμνες
καί οί δομνίτσες — οί γυναϊκεο
κ1 οί θυγατέρες — των Φαναριω¬
τών, κύλησε κ' έσβησε ή παραμυ-
θένια 2ωή αυτής τής παράδοίηο
κι' άνεπανάληπτης Άριστοκρατί-
άς. Τα οκελεθρά τους, πού βλέ-
πει κανείς σήμερα, είναι δ,τι άκό¬
μη άπομένει άπό τό μεταβυΖοντι-
νό έκεΤνο ΒυΖάντιο τοϋ ΙΖ' καί
ΙΗ' αίώνα, άπό ένα κόσμο ποϋ
δημιουργούσι τότε ίστορία, καί
πού τώρα έχει οωπάσει πιά γιά
πάντα...
Άλλά τό Φανάρι δέν ήταν μό¬
νο ή κοιτίόα των έκλεκτών τοϋ
Γένους' ήταν άκόμη τα χρόνια ε-
κεϊνα τό μεγαλύτερο μορφωτικό
κέντρο τής Άνατολής.
κόρυφου πέμπτου λόφου — στή
φαναριώτικη ιουνοικία τοϋ Μουχλί-
ου — ένα έπιβλητικό πορφυρό οί
κοδόμημα Θυ2αντινοϋ ρυθμοϋ, ό-
ρατό άπό δλα σχεδόν τα σημεϊα
τής Πόλης, συμβολί2ει ώς τίς ήμέ
ρες μας την άοβηστη φλόγα τοϋ
πνεύματος, πού δέν έπαψε νά θερ
μαίνει, σέ όλο τό μακραίωνα βίο
τού, τό Γένος' είναι ή Μεγάλη
τοϋ Γένους Σχολή.
«Ή άποκρυστάλλωσις τού Έλ-
ληνικοϋ Λαου ώς «Γένους», είπε,
κάποτε, μέ πολλήν εύστοχία ό Π.
Κανελλόπουλος, «ύπήρΕε τό θαυ-
μασιώτερον βήμα είς την ιστορίαν
μας. Τούτο δέ διότι ή έννοια τοϋ
Γένους είναι εύρυτέρα τής έννοί-
ος τοϋ 'Έθνους. Ή έννοια τού
"Εθνους διεμορφώθη οριστικώς,
βάσει κριτηρίων κυρίως πολιτι¬
κών, κατά τόν 10' αίώνα. Τό «Γέ
νος» είναι μορφή Ζω/ϊς, ψυχικής
καί πνευματικής, πολύ ανωτέρα,
καί αυτήν την ίδιάΖουσαν κατ' έ-
Εοχήν είς τον "Ελληνισμόν ανωτέ¬
ραν μορφήν ίστορικής Ζωής άπε-
κρυστάλλα>3ον ή Κωνσταντινούπο
λις καί μάλιστα — αύτό είναι α¬
κριβώς τό δραματικώς υπέροχον
— κατά την ώραν τής πτώσεως
της, κατά την ώραν τής Άλώσε-
ως. Ή συμβολικωτέρα έκφρασις
αυτής τής δημιουργικής συλλήψε¬
ως τοϋ Έλληνιομοϋ ώς Γένους,
εσημειώθη μέ την ίδρυσιν τής «Με
γάλης τού Γένους Σχολής»...
Ή Κωνσταντ)νούπολις έχάρισεν
είς τούς ■Ελληνας την συνείδησιν
τού Ένιαίου «Γένους». Καί ή Με-
γόλη τοϋ Γένους Σχολή διεμόρφω
σε την συνείδησιν αυτήν καί την
κατέστησε πνευματικόν γεγονός».
Δέν είναι λοιπόν άβάσιμη ή άν-
τίληψη, που θέλει την ίστορία
τής Σχολής ν" άρχίΖει μαΖί μέ
την ίστορία τής Πόλης.
Βεβαία, ή ίστορία των βυΖαντι-
νών διδακτηρίων δέν είναι άκόμη
μέ κάθε άκρίβεια γνωστή. "Ομως
Ι τα συμπεράσματα των σχετικών κ-
ρευνών τοϋ Λ. Μπρείέ, φαίνεται
νά μην άπέχουν πολύ άπό την πρα
γματικότητα. Σύμφωνα μ' αύτά ό
Μέγας Κωνσταντίνος, ουνεχίΖον-
τας την έλληνιστική καί ρωμαϊκή
παράδοση, ϊδρυσε στά 330, στήν
άρχή στόν Φόρον τού Κωνσταντί¬
νου, άργότερα στή στοα τοϋ Κα-
πιτωλίου, μίαν ανώτερη σχολή, δ-
που διδάσκονταν ή φιλολογία, ή
φιλοοοφία καί οί αλλες έπιστή-
μες, έκτός τής θεολογίας. Αυτή
ήταν ή «Βασιλική Στοα».
"Εναν αίώνα άργότερα, στά
425, ό θεοδόαιος Β' άναδιοργά-
νωοε τή σχολή έκείνη καί τής έ-
δωσε άκόμη μεγαλύτερη έκταση.
Την άποτελοϋσαν τώρα 31 έδρες
διδασκαλίας, άπό τίς οποίες οί 16
σέ έλληνική καΐ οί 15 οέ λατινι-
κή γλώσοα. Στά χρόνια τοϋ Η¬
ρακλείου, άρχές τοϋ Ζ' αί., ή ·οχο
λή άναφέρεται γιά πρώτη φορά
ώς «Πανδιδακτήριον» καί στό τέ¬
λος τοϋ ϊδιου α'ιώνα ή διδασκαλία
στή λατινική γλώσσα καταργεΐται
ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
Τα πενηντάχρονα
μιάς^θλιβερης ααταστροφής
Τής ΕΡΑΤΩΣ—ΑΙΚ. Γ ΜΕΛΛΟΤ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••Φ··»·················«······»···········< ι ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ ΕΝΑΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλά πρόγματα στήν Ζωή μας ουμβατικά. Ή Πρω τοχρονιά, δμως, δέν είναι καθό- είναι μιά πραγμα σου; μ,ά (Χυνέχεια είς νύχτα και ι/ττνος την οπν σιλίδα) ΕΠΙ ΚΑΙ ΡΟ Ι ΜΕΛΕΤΑΙ Η Πεντπκονταετια Τ>1 σννβρ·) απού ι«ας
Σινέχεια έκ τού ΤΓροηγου,μένου
'Ως τόσο εγινε μιά τελευταία
^ροοττάθεια συνεννοήσεων σέ διά
σ«ψη στό Βοακουρέστι, ,μέ άντι
ΐΓροσώτΓους τής Ελλάδος τόν
Ζαΐμη καί τόν Πολίτη καί τής
Τουρκίας τόν Ταλαάτ καί τόν
Λαλίλ. Κατά την έναρξή της συ
νέττΒσιε ή είκονική πώληιση υπό
τής Γερμανίας στή Τουρ<ία τού άΐΓομονωθέντος στή Μεσόγειο ύ ιτΕρντρέντωτ της «ιΓκαΐμτΓεν» 23. 000 τόννων κα! τού έλαιφροΰ κα ταδραμι,κού «Μττρέσλάου». Οί ό *>μανοί αντιττρόσωττοι, έπόμενο
Πτβν, ττηραν αττειληττι,κή στάση
*>' ή δώσχΐψη ά—ετιιχε. ΟΊ όπτεί
«ξ τους, δ,μως, έπεσαν στό κενό
Υιατί ή Αγγλία δόν άναγνώρισε
ΤΠ ττωληση των δυό γερμανικών
στή Τουρχία έπειδή
ιμετά τή κή,ροξη τού ττολέ
Ι«υ, καί τής δήλοχτε δτι άν 6γαί
υ»* στό Αίγαϊο, ό Άγγλι,κός στο
λος θά τα χτυτΓθύσε σάν γερμα
νικά. Μέ την εξοδο τής ΌΘωμανι
*ΓΙζ Αύτοκ,ρατορίας στό τρόλεμο,
■ΊΌβρά τό ττλευρό τής Γερμανίαν
""ί τής Αύστροουγγαρίας, την 1η
Νοεμβριού 1914, έσβησαν κι' οί
«λττίδες διττιλω,μ—ικών άντιδράσε
κατά των διωγ,μών. Και τό τρο
κ ΑΠΟΛ ΛΛΝΟΣ ΑΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
ουνδεόμαοτε όρρηκτα
μέ την φύση, πώς Ζοϋμε κάτω ά¬
πό τούς νόμους της, πού δέν Γΐρέ
πει ποτέ νά τούς Εεχνούμε, δν
θέλουμε νά έχουμε την σωματική
καί ψυχική μας ύγεία. Γιατί δποι-
, , , - οο παραβιάΖει τούς φυοικούς νό-
λειψε κι ή πικρη παρηγορια του| τ -
ευκόλου έκπατρισμοθ. Ή διαφύγη' ε·ους, τιμωρεϊται πολύ σκληρά.
(^Ρώτερο έκλεισαν τα
καί δέν ύπήρχε
τούρκικα
τρόττος
καί
" Οσσι εύποροΰσαν
ή ψυχή τους καταφΐ
νε σ' άγριες ό—όμερες άκτές
Ι* άδρά ττληρωμή, φυγαδεύονταν
ά—οτιελοϋσε έξαιρετική εΰνοια τής
Τύχηις κΐ'" εύλογούσαν τό ©εό δ
σοι κατάφερναν νά διασωθοθν τηρό
σφυγες στήν έλεύθε,ρη 'ΕλληΜΐκή
Πατίρίδα.
ΟΊ ΝεότουιρκΌΐ άτΓορροφηιμένοι
,μέ την έξολόθρευση των Ρωιμηώι'
φάνηικαν νά ξεχνοΰν τούς Άρμενί
ούς. Τούς θυμήΒηκον τούς πρώ
τους ιμ'ή*ς τού 1915 μέ τή δυσά
ρεστη τροτπί ττού άρχισαν νά ττέρ
νούν οί έττιχειιρήιοιεΐ'ς κατά των Ρώ
σων στό ιμέτωττο τού Καυκάσου.
Τό Φε'βρουάριο συνήλθον σέ είδι
κή ιμυστική σύσκεψηι ύττό την ττρο
ΐ&ρίη τού Ταλαάτ οί κορυφαΐοι
κομιτατΐ'κοί Έμδερ, Ντζαβίτ, Ντο
,κτόρ Ναζί,μ, ντοκτάρ Μτταχαεντιν
Σακ,ίρ, Άγάογιλου Αχμέτ κι' 'ί
νας θυό άλλοι κα' άτΓοφάσισαιν τίς
τελΒυταΐες τρσμερές σφαγές των
Άρμενίων. 'Επεκράτησς ή άκραια
γινωιμη τού Ναζίμ κα1! τού Μπαχα
εντίν Σακίρ, ττερί γρήγορης καί
ριζικ,ής έξόντωσης τού Άρμενικού
στσιχείου. ΕΤιναι χαρακτηριστικο
δτι ό Ντζαδίτ πού ττρίν πέντε
χρόνια ύττοστήριζε δτι ή έξολό
θρευση των Ρωμηών θά κλόνιζε έ
"Ετοι ή Πρωοχρονιά είναι ένας
σταθμός κάθε τόσο στή 2ωή μας,
πού μάς θυμίΖει τό πέρασμα τού
χρόνου, τή ροή τής Ζωής μος,
τόν γρήγορο δρόμο πρός τό τέ¬
λος, γιατί ό χρόνος τρέχει πολυ
γρήγορα... Δέν ύπάρχει τίποτε τό
τραγικό ο' αύτό, γιατί κάθε Ζων-
τανό πλασμα έχει κάποιαν άρχή,
κάποια διάρκεια Ζωής καί κόποιο
τέλος, τέλος μάλιστα, πού πολλές
φορές είναι καί λύτρωοη.
Καί δλα αύτά δέν θά είχαν ι-
οως καί μεγάλη σημασία αν δέν
είχαμε καί την ψυχική μας ύπό-
σταση, την θεία πνοή. Άπό κεϊ
άπορρέουν γιά τόν άνθρωπο ό-
ρισμένα καθήκοντα: γιά τόν έαυ-
τό τού, την οίκογένειά τού, τή/
γενικά
κοινωνία, τόν δνθρωπο
καί τόν Πλάστη τού.
Π' αύτό ή Πρωτοχρονιά είναι
μιά εύκαιρία γιά νά σταθοϋμε λί-
κρατορίας, εξέφρασε, προκειμενου
ττερί των Άρμΐνίων, τή γνώμη ό γο σάν σέ κορυφή ενός ύψώμα-
-π ή όλοκληιρωτικ.ή εξαφανίση τους Τθε καί ρΐΕουμε μιά προσεκτικη
ττικίνδυνα τα οί,κονομικά τής Αύτο
«ήταν άναγκα,α γιά την έδραίω έ£εταστικη α ώτα πίσω
ση των δηιμοσιων και ίδιωτικων |
οίκονομικών των Όθωμανών>. Κα στόν χρόνο πού πέρασε καί νά
Τοάρκους βαρχάρηδες στά τα τούς ύτΓολσγισμούς των Άρμε ,δοϋμε άν χρησιμοποιήθηκε καλά
έλλην,κά νησιο. Άλλοι, νίων, τόν Άπρίλ,ο 1915 θανάτω, ^ ού ε τα τή τω,
1 θέν διαθέτανε τό οττταιτούμε θηκαν ττερι τσ έκαταμμυριο κι ως
ΧΡήμα «αί τή τόλμη, κλ*ίνο« στά τέλη τού χρόνου συμπληροί καθηκοντων μας. Νά καταγράψου-
σέ ττρόχειρους κρυψώνες στά' θηκε ό άφοο'Ίθ-μός τους μ' άλλες με ^,τι άΕιόλογο πετύχαμε, δσες
στίς ξοΚοακεπές ] πεντακόσ ες χιλιάδες ^ματα.^ Ποραλείψει(; εϊχαμε, άν κάναμε
101 οττοτελοΰσαν τα έπονομοχτθέ
ντο, μέ ,μαύρο χιούμαρ, «ταδάν
^αμττουοού». Ο! παλλοί, δμως,
"^ εΐχαιν τό σβένος καί τα μέσα
ν άντιτίίχβοΰν στήν άνίΡΛη Μοί
Ρ°. ΟΙ τηρογΒγραμιμένοι άν δέν ε
ζετελοΰντο φανερά καί έπίσηιμα,
σ*αγι|άζονταν ό—ό ληστοσυμ'μορΐ
κ,ιαστικη μ<χρτνρα τής γενικότη τας τού ολέθρου άττοτελούν- τα καμμιά κακή πράΕΓγ, καί νά τα δυό άττάρρητα τηλεγραφήματτα, κανουμε δλα αύτά μέ άμεροληψία, δυ ρρη 6π· άρ,θ. 603 «αί 830 τοΕίΤαλα ( άτ ττρός τόν Βάλη τού Χαλεττιου, τόν Νοέμδριο καί τό Δεκέμοριο των. Καί '— ■'"' 1915. Μέ τό ττρώτο ά-αγόρευσε| την 6λλη την υϊοθεισία τότε, γυρίΖοντας πρός πλευρά νά προγραμμα- τόν έξανδρθΛΓθδι | ' όουσουλ τίοουμε τίς μέν καλές μας πρό- γλυτώση' £εις νά έΕακολουθήσουμε καί νά <ί έδολο,ρονοθντο άττό βαλτούς. Ι σιμό άμμενοτταυλων >, ^ στρατευάμενο, ώδηγονντο' μάνους. "Εττρε-ε νά ,μή
ά δοθή της ■Αναττολής κα! ττέ ούτε παιδί! Μέ τό δεύτερο εξήρε τ)(; πολλαπλασιάσουμε, τίς παρα-
ώ άό ή ή αγη
σωρηδόν άττό στερήσεις,
ταλαιττωρίες καί κακώ
"Ε'ς <"■« φγα δδοττοιΐας — κά ""«ργα. π οιμείλικτη Μοίρα τού ύττοδού στη Τουρκίαι Έλληνισμοΰ εί Ήταν ή έξόντωση. "Ελ ί σε ετΓΐιειχώς άττό τή γενική σφαγή μόνο τα άρφΌνά νήπια πού άττε κλείιετο, λόγω τής ήλικίας τους νά θαμοΰνται, στό μέλλον, τούς γονείς τους καί τα δεινά τους. (Συνεχίζεΐαι) νό μή τίς έπαναλάβουμε καΐ νά διορθώσουμε τίς κακές μας πράΕεις. Αύτό είναι ένα εϊδος έΕομολό- γηοη, ποϋ έΕαγνίζει καί Εαλαφρώ νει την ψυχή τοϋ άνθρώπου καί τόν άνεβάέει λίγα σκαλιά πιό ψη- λά στήν κλίμακα τοϋ άνθρωπι- σμοϋ, άλλά καί τοϋ δίνει νέες δυ νόμεις γιά νά προχωρήση στόν δύσκολο δρόμο τού. Διαιοθάνομαι, δμως, πώς ό δύ- ακολος άναγνώστης μου διερωτά- ται: «Καλά, άλλά πρέπει νά περι- μένουμε όλόκληρο χρόνο γιά νά κάνουμε αυτόν τόν άπολογιομό·; Πολύ σωοτά. Ό Πυθαγόρας δίδα- Εε νά γΐνεται αύτό κάθε ·μέρα. "Οποίος μπορεϊ άς τό πραγματο- ποιεϊ, τόσο τό καλύτερο. Οί με>
γάλοι τής ανθρωπότητος έΖήτη-
ααν τό μέγιστον άπό τόν άνθρω¬
πο, γιά νά πετύχουν κάποιο πο-
σοοτό... Μακάρι νά έκανε ό κα-
θένας μας τόν άπολογιομό αύτό/
μέ κάθε είλικρίνεια καί μέ δια¬
θέση νά διορθωθη έοτω καί μιά
φορά τόν χρόνο...
Φ. ΟΥΛΚΕΡ
Μέ τίς διόπτοες τού «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΛΠΙΔΕΣ
Ό χρόνος πού πέρασε δν έξαι-
οέσουμ; μεμονιυμένα τινά πεςκστα
τικά, .τού κηΐ αύτά δέν θά υπήρχαν
<ίν δέν τα παρακιΐνοΰσαν ή δέν τα ΐιπέθαλπταν οί έπιζητ'οΰντες την α¬ νωμαλίαν καί άναταραχΐιν έρυτ Οοοί. ,τέοασΐ μάλλον ίΐρηνικά. Άπό τήιν ,προσΐκτική πβρακαλ^ού θηση των γεγονότων κοα τάς Εκά¬ στοτε διαπκττάκΐεις ενα καί μόνο συμπέραισμα δταίνει, δτι ή Λνθρ*οπό της εχει τόσο πρ&&ληματιστ)εΐ &στε τίποτε περισσότερον άλλον ν·ά μή την έινδιαφέρίΐ, άπό την Γι' αύτό Ακριβώς καί τ μ'ε έιμπιστοσννη στόν κι^α'νούργιοιν τι'λ' χρόνο. Τό 1073 ολοι -τι.στεώουμε δτι θά ίΐναι χούνος οΊ·νέσεΐι»ς καί προό- *ου, Θά είνο!, φροΙτιστήριον οίας άλλά καί διδαχή:. Καί τύ .τιστεΰοΐ'με Λπόλυτα •αΰτό δλοι οί πολιτισμένοι. -σέ τοντ» τόν πλ<χνήτη άλ'Θοοκτοι, γκχτί γνο>ρΐζου
με πώς αύτός ό χρόνος
ςκ>ρτο>μένος ιίπό δι,διχγματα τού
καί τοΰ ,άπώτεροΐ' πά
Διά τα 46 χρόνια μας
Ο ΔΙΙΜΑΡΧΟΣ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
Ό ΔήμΛΐρχος Καισιιριανής κ. θε
μκϊτοκλής Κιιραχάίτης μάς άπευθύ
ν^ει τό κατωτέρω τηλεγράιρημα:
Σ («κράτην ΙΣ ιΚανίδην
Δ)ντήν «Πσμοτ>» Νίκης 25
Ενταύθα
ΕΰχομιΐΊ σέ σενα καί στΟΛ' άγ,α-
πτ;τόν «Προβφυ7ΐ.κόν μα? Κόσμο»
νά έορτάσετε καί τα 100 χρόνια
πάντοτε δέ ιμέ την ίθίι«ήν τον πά
όποίί, τι.μά ίίλους υμάς τοΰς
θεμκττοκλής Κ(ΐρ.ακάσης
Δήμαρχος Κακτΐφίανής
Ο κ. ΔΗΜ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
, Πάτραι) μάς ('υΐέστΐΐλε την κ»ατω
τέ(?(ο Γιυγχαρητήοιον επιστολήν διά
τα 46 χρόνια άπό τής εκδόσεως τοΰ
«Ποβο-φιηΊκοϋ Κόομον».
Φίλί κ- Σ. Σινν'ϊ'νίόη,
Επί τή εύκαιρία τής ΊΟετίας τής
άγίωΐτΐτής ίφημερίδος «Προβφυγι-
κός Κόσιιιος» παρακαλώ δπως δε-
χΌήτε τα θερμά συγχαρητήριά μου. Ι
'Επίσης εΰχομ«ι δπος μέ τόν
ούτον ζή)Λ!ν διευθύνετε επί πολλά
έτη ,μέ ύγ*ίαν καΐ €ύτιΐχί«ν την ά '
γαπητήν μας 'Είτημερίβα. |
Μέ αγάπην καί φιλίαν
ΓΕΩΡ. Χ. ΘΕΟΛΩΡΙΔΗΣ
Τάν Αΰγουστο τού 1972 συμ-
-ΐτληρτ'-ϊθηχοιν 50 χρόνια άττό την
τραγωδία τής Μικρασιατικής Κα
ταστροφής.
Πενήντα χρόνια γειμάτα άνομνή
σεις άπό την άξέχαστή ζωντανή
Ιστορία τού "Εθνους ττοΰ δονοΰ·'
κάθϊ Έλληνική ψυχή...
Πενήντα χρόνια ξερριζωμού ά¬
πό την γή των ττρογάνων μας ττού
αίώνες έργάσθηκαν κάνοντας νά
ανθίση στήν Έλληνΐική γή ενας
ττιζρίλοιμτΓρος ττολιτισμός χι'>νον-
τας γύρω τού ώνεττανάλυπτο
φώς...
Πρίν ττενήντα χρόνια, τα μαυ-
ρα φτερά τής συμφοράς σκέπασαν
την ΤΓανέμορφη Σμύρνη μας. Ή
κοκή Μοϊρα της Έλλάδας, μαζί
μέ την ξένη διττλωματία ξερρϊζω-
σαν ένάμισι έκατοιμιμύριο ψυχές...
Κ^ηγημένα ττουλιά άφηναν τίς
φωλιές τους γιά νά φθάθΌυν στήν
θάλσισσα, ελττίίοντας στήν σω-
τηιρία τους, ιμά τα γαλάζια νερά
γρήγορα βάφονταν κατα,<όκκινα άτρό τό αΤμα τους... Καΐ δσοΐ' π,ρόφθαναν νά μποΰν στά κ,αράβια, ιμέ την ψυχή στό στόμα, τούς άνεοοκατεοασε. στό ττέλαγο, τό δικό τους ττέλαγο, τό ύττε,ρφορτωμένο καράβ·ι... ένώ τρομαιγιμένο. μέ τά μάτια τής φρικης έδλεποτ^ νά ττλέουν άκέφα- λα κορμιά, κομιμένα χέρια, κεφά- λια μέ ζωγ,ραφισ·μένο τόν ττόνο την φρί<η γνωστών καΐ άγνώστων χριστιανών... Φωνές άγωνίας άκούγονταν συ- νεχώς, τρστγΐικές άξέχαστες στιγ- μές, πού μάνες, ιμέσα στήν τταρα- ζάλη τής λύτρωσης, έολετταν δτι ό άγριε,μιένος έχθρός τούς εΐχε άρ- ττάξει τό τταιδί τους ή κάττοιο δι- -<ό τους ττρόσωττο .. Κλάματα, όδυρμοί, κατάρες ξέ- φευγαν οννέχεια άττό την τπληγω- μένη τους καρδιά! Κεΐνες τίς ώρες τού ττιό σκλη- ρού θάνατου £χανε ή μάνα τό παιδι, καΐ τό τταιδί, τή μάνα. Καΐ ένώ τό καράβι τπροχωρού- σε άτταμαικρύνοντάς τους, άπό τα άγαττημιένα τους γαλάζια νερά, τταύ άλλοΰ τα χρύοχονε ό ί>λιος ή
τάσττριζαΛ/ τα κύιμοπα άττό την
τραμάρα τους, καΐ τα ττοτάμια
των δακρύων, πού συνέχεια ποτά-
ιμιζαν άττό τα μάτια των ξερριζο-
(μένων, ένώ σάν καλοΐ χριστιανοΐ
προσεύχονταν στόν Θεό νά βοηθή
ση αύτούς, μά καϊ δσους άφησαν
στήν φωτία καΐ στό ,μαχαίρι τού
έχθροϋ, χωρίς ούτε οί Τδιοι »ά
γνωρίζουνποΰ τούς ττήγαιναν· · .
κύτταζαν τόν θάνατο στή ζωσμέ-
νη ττό φλόγες Σμύρνη, ττού σιγα
- σιγά δέν άργησε νά γ ίνη θολό
ττερίγραιμιμα καΐ άργότερα φαίνον-
τοτν οί γραμιμές των λόφων, ώσ·
που τα βθ'-ΐνά χαμήλωσαν καΐ χά
(ίηκαν σάν καί αύτά νά τα ρούφη
ξε, μαζΐ μέ έκοτιχ>ντάδες χριστια ■
νών ή θάλασσα· ■ .
■Ώσπου έχασαν άττό τό τρατγι-
κό βλιέμιμα τους, την χώρα πού
τούς γ<ΐΛΤΐο-,ε( καΐ μόνον άττό τό¬ σο μοοκρυά διαιορίνονταν ενα μαΰ ρο σύννεφο άπό τόν καπνό που σάν σάδανο τύλιξε τό κάθε τι ά- γαπηιμένο! Οί δυνατοΐ έλικες τού καραδι- ού ζητούσαν την σωτηρία των ά- μοπρων ττροσφύγων, άττό τούς βι- ασιμούς των γυναικών, την άδικη σφαγή, τίς λεηλασίας πού δέχα ήμερόνυχτα έκδικήθη^αν οί ι«κη- τές τούς ήττηιμένους· · . Αύτές οί δέκα μέρες τταρουσιά- ζουν τό αΤσχος τής άνθρωττότηΓτας πρός τόν άνθρωπο τού 20ού αίώ¬ να! Τα καράδια τής σωτηρίας άγ- γαμαχώντας έσχιζαν την θάλασ¬ σα στά δυό γιά νά ττεράσουν, α¬ φήνοντας ενα άφρισμένο κάταο—ρο δρόμο... Καΐ δταν στόν Όλυμπο μιά ιμέιρα εύτυχισ,μένη γιά τούς ά- μομρους ταιξιδευτές, έίναψε τίς βραδυνές φωτιές ό ήλιος, έφθασαν τα ττρώτα καράδια στήν Νύμφη τού Βορρά, μέ τό θλι,μμενο φόρ- τωμα των τπρώτων κατατσαχισιμέ- νων άδελφών μας ττροσφύγων... Τό θλιβερό τραγούδι των γλά- ρων, ό ύστατος ττόνος πρός τό τα- ξίδι τής ζωής τελείωσε. Ή φτωχή Μάνα τους Έλλάδα. ττού ,μέ άβάσταΐχτο πόνο κα! μέ ά νοιχτή την άγκαλιά Της ίσψιξε δσο δυνατότερα μττορούσε τα δύσ- ;ηα είς ττγι· βτ- ββλΜα) *****·**********■***** ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ Α ΦΡΙΚ.ΗΧ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ 'Αναμνήσει^ άπό την Καταστροφήν τήα Σμύρνης (Σιηιέχεια έκ τού τΓροηγοι/μένου) Γιά τα σαρανταέξη χρόνια τού «■Προιτφυγικού Κό'σμοι/» ό τέως Δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δη¬ μήτριος Μ'σαηλίδης μάς άττευ- θύνει την κατωτέρω επιστολήν. Άγαττητέ Σωκ'ράτη, Ό «Προσφυγι·κός Κόσ,μος», συμ πλήρωσε τα σαράντα έξ χρόνια' άττό τής εκδόσεως τού. Άπό την τπρώτη μερά τής έκ-, δάσεώς τού, στάθηχε ό στερνός κα'ι στοργικός σύντιροφος καί κα-, θοδη,γητής της ττροσφυγιάς, πού μάς θύιμιζε, μέ την άρθρογραφια τού, τίς άληρ-μόνητες «Χαμένες Πατρίδες» μας, κρατοϋσε τόν ψυ χι-κό μας σύνδεσ,μο μ' αύτές καί γνώρΐ'ζε στοΰς νεωτέρους, την ζωή μας έκζΤ, ,μέ δλες τίς χαρές κα! τίς ττίκιρες, τόν άγώνα κα! ·;ά δ- νειρά μας καιι ταυτόχρονα, μέ Οάρ [ ρος καΐ ένβουσιασμό, άγωνιζόταν | γιά Ό «. ΙΩ. Γ. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΙ Ό παρά τώ Άρείω Πάγω Δι «ηγαρος, Ιωάννης Γεωρ. Σιδηρό πουλος μάς γράφει,: ΆγατΓητέ μου κ. Σοκρ. Σινανιδη, Ή έτπ 46 χρόνια έκδοσις τής άγαττη,μένης Έφηιμερίδος ύ>μών,
άνευ διακοττής κατατάοχτίΐ υμάς
ρΐς την πρώτην γραμμήν τής δή
μοσιογραφίας. Οϊ κόττοι, οί μό
χθοι σας, έτπ δεκάδας έτών έχου
Εϊθε ό Πανάγαθος Θεός νά
ιαι ττασιν
ευτυχίαν διά τό καλόν των άδ4λ
φών πιροσφύγων, πρός δέ την ευ
η,μερίαν σύμπαντος τοΰ Έλληκι
σμοθ. Σάς συγχαίρω θερμότοιτα
Καλά Χρισ-τουγβννα. Εύτυχές τό
Νέον "Ετος 1973. Ό έν ψατνη ά
λόγων τεχθεΐς Κ. Η. Ι. Χριστός
μαζί σας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Διικηγόροι,
την
άττοκατάστασι καΐ νήν
των σκληρά ξερρ'ζωμέ-
νων, μ£τα στόν χώρο τής Έλλην-
κης Πατρίδος, -τού ήταν .μοιραΐο
νά καταλήιξουμΕ, άφοΰ τό όνειρο
τής Ελευθερίας των Πατρίδων
μας, ττού τόσο δ.ψούσαμε, παρά
τοϋς άγώνες μας, τίς έλπίδες
μας εσβυσε.
Παρηκολούθησα άπό κοντά, ά-
ττό τήτ/ άρχή τής έ<δόσεως τού «,Προσφαγικού Κόσιμου», την άγω νία καί τίς σκληιρές α-ροσττάθειές σου, γιά την άπι,ιοράτησί νού. Άξιζει,ς, δίκαια, τί συγχαρη- τήρια καΐ την εύγνωμοσύνη, δλης τής τπροσφυγιάς, μαζΐ μέ νοΰς α¬ ξίους συνεργάτες σου. Μέ δλη την φιλία καί την έκτίμησ' ,μου ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ΔΗΜ. Ο κ. ΓΕΩΡΓ. Χ. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ί>ελθόντος.
Σπουδασμένος καί κβλά μελετη
Ό κ. Γεώργιος Χ. θεοιδιο-ρίδης
(ιάρτοποιία — ζαχαροπλα<ττική — ϊσχυρων τής γής μπορεϊ ^ύ δη- ιιιουηγή έ·ο(οτή}ΐατ.α άντίθ«τ« των ίύικώτ μας άπόψεω'ν, ή πραγματι, κότης δμως είναι μία, ότι την έν μρνος, είιναι 'έ θέση τοϋτος ό χοό ταση ποοκαλ^εϊ ή ΰποβόσκουσα έκα νος νά γνωρίζη δτι έναντι, τής γα λήνης, τής εύημερίας, τής διασφα λίσεως τής άκεραιότητο; καί τής ά τέηι·>θεν φοδία ή όίΐοία καί ,τοτελεί
την άσφαλιατική δικλΐΐδα τής προ
σιορινής τουλάχιστον γαιλή^ης.
των άνθρ«ι)πίνων ύπάρ. Α; έλπίσονμε δτι μέ τόν καιι
Εε'ον, τα συμφεροιντα οί φιλαδοξίες | νούργιο χρόνο ή φοδία βά εκλείψη,
καί οί έγωίσιιοί εΙν«ι φαινόμενα θά σταματήση ή εΎταση κβί 6ά
ήσύμφορΊ γιά τί; άνθρώπιντς ***■ -ταγιωθή σ' όλόκληρο ΐον κόσμο
νωνίες. είρήντ)
Ή παρατηρουμένη} ένταση των ΒΙΣΦΟιΣ'
ΝιΕΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ
"Ηρχ,σε νά άττοφ'έρη καιρττούς,
ή έξόρμησ'ς της 'Ελληνικής 'Εται
ρ.ας, διά τήιν εξασφάλισιν τΓάρων
ττοΰ άτπαιτεΐ ή ττραγματοποίηισις
των στόχων τ,ης. Ή έκκλησις έ
γέ'/Ετο την 3Οήν Νοεμβριού1 έ.έ.,
κατά την δάρκειαν ένηιΐειρωτικής
δεξιώσεως τής 'Εταμρίας, όττότε
καί εκυκλοφόρησεν ή «"Εκκλησις
72». "Ηδη 7 επιχειρηματίαι Γ.αί
εταιρείαι τηροσέφερον συναλικώς,
ποσά ϋψους 2,9 έκ. δραχ. ήτο·:
α) "Εταιρείαι έπτιθυ,μ'θύσα άΛϊνι1
μίαν, 750.000 δραχ. β) Πατ,χ
στράτος ΑΒΕΣ 350.ΟΟΟ δρχ. ταυ
ταχρόνος ή έταιιρεία αυτή , άνέλα
&ε την ϋττσχρέωσιν κατοοδολής επ!
ττΐνταετίαν, 5Ο.ΟΟΟ 6ρΐχ. κατ' ε
τος, γ) ΕΣΣΟ — ΠΑΠΠΑΣ 300
000 δρχ. Έξ άλλου είς τόν κατά
λόγον των δωρητών τής Έταιρε!
άς, δ.ά τήιν έττί τενταιετίαν ι.ατα
δολήν 5Ο.ΟΟΟ δρχ. κατ' Ετος, ύνε
γράφησαν οί κ.κ. Π. Κοντέλλης,
Α. Γ. Ποταμιάνος, Χ.ρ. Κατσάμ
πας, Μ. ΦωστηιρότΓουλος.
Άλλά δέν ύφίστατο ,μόνον τό
τεράστιον τηρόβληιμα τής διατρο
φής καΐ στεγάσεως των προσφύ
γων. Παιρουοιιάζ'ετο καΐ τό θέμα
τής ττνεαματικής τ,ρσφίϊς είς τούς
άπελπιισ,μιένους Μιικιρασιάτας, των
όττοίωιν ή ζωντανή Πί,στις καί ή έμ
μονή των είς τάς τταιραδόσιεις τού
Γένους «αί ή λαττρεία των πρός
την Ιεράν παρακαταθήκην τής
Άγίος μας Όρθοδαξίας τυγχά
νει γνωστή είς τΓάντας.
Ό παπά—Βασΐλης άνάμεσα
στήν γενΐ'κή δυστυχία καΐ αττε
πισία καθημερινώς έσκέτττετο τάν
τρόττον τής ανεγέρσεως Όρθοδό
ξου Ι. Ναού! Άλλά μέ ποία μέ
σα; Τό Κράτος άδυνατούσε νά
προσφέρη καΐ ξυλέία άκόμη. Τό
τε οί ξερριζω,μένοι συγχεντρωθέΐ'
τες δΐ'ά τόν ιερόν τούτον σκοπόν
ύττερεδη,σαιν πάσαν προσδοκίαν'.
Ζητιανεύοντας δραχμιήν κα! μόνο
άττό τούς Πει·ραιώτες και τούς
^ Ι κτηματίες ττ>ςΠ . Κοκκινιάς κι
τώρθωσαν νά ττήιξουν ττρωτόγονό
τι χατασκεύασμα άρχές Δεκεμδρί
ου 1922, έκεΐ, είς τόν .μέσον των
παραγκών τής Π. Κοκχινιάς τόν
Ι. Ναόν τής Άγίας Βαρδάρας,
(ασφαλώς ό τπρώτος Προσφυγικόν
Ι. Ναός τής Ελλάδος). Τι ήτο
αύτό τό κατασκεύασιμα: Δοκάρια
ξώλινα ώς σκελετός καί γύρω —-
γύρω σκεΐΓοοσ,μένα άττό καραβόττα
να διά την βροχήν, είς τον βάθος
τού έσωτερικού ένα τττωχικό τ,ρα
■πθ,ι ώς Άγία Τράττεζα κχχΐ γύρω
χάρτιπίες Είκόνες κολληιμ'ένες. Κ ι
δμως την ημέραν τής εορτής τής
Άγίας (5.12.1922) αυτή ή -τενι
χρά στέγη ύτπενθύμιζιε φωτεινόν
σκήνωμα τοΰ ©εοΰ ' Ι ακώδ κα'ι ή
θρησκευτ.κ,ή ποραμυθία εκάλυπτε
τρισευλόγητα τα σκαμμένα άπο
τόν ττόνον πρόσωττα των θυ,μάτων
τής Μικ,ρασιατικής Κοτταστροφής!
Άλήθεια τί παράγεται, ένίοτε,
άτπό τα βάθη τής ψυχής των άττελ
πισμένων «αύτη εστίν ή νίκη ή
νικήσασα τόν Κόσ,μον, ή πίστις
Τό θαμττόν αύτό όνειιοον, τού
Νατδρίου, τής "Αγ. Βαρ6άρας
δέν έκράτησε καΐ πολύ. "Ενα βα
ρΰ χειιμωνιάτικο βράδυ τα ξεσή
κωσε ό βαριάς καΐ τα μετά6α)λλε
σσ συντιρίιμια θλιδερά! Έν τώ
Κράτος απεφάσισε ιμέ την Μ. Έ
τπτροτιήν αττοκαταστάσεως ΓΤροσ
φύγων νά μεταφέρη δλους τούς
πρόσφυγας είς την περιοχήν Νέας
Κοκ,κινιάς, ώρχάς τοΰ 1923.
Τί ήτο ακριβώς ή νέα τοττοθε
σία τής έγκαταοτάσεώς μας. Ό
λίγα ιμέτρα ττέραν τής Π. Κο*κι
νιάς ττιρός τό Αίγάλεω ττεράσχχμε
ενα τροιμοχτικο σέ βούρχο χείμαρ
ρον καΐ άντικρύσαμε ο πρώτες
άμάδες (σάν νά ττερνούσοιμε νέαν
Έρυθράν ©άλαισσαν) λόφους άπό
σκουττίδια καΐ άττορρίματα. Έκεΐ
οί Αιθηναίοι καΐ ο'ι Πειιραιώτες
ττετοϋσαν τα σκσττίδια. Έκεΐ, δμι
λος άθιγγάνων συναγωνιζομένων,
τετράπτοδα καΐ σκύλους συνέλε
γαν τα ξιεσηλείδια καΐ τα κομρ£
λια τής όδύνης. 52 άντίσκοινο:
είς σχημσ. Ροτάνδαις έσχηιμάτη
οαν τόν π,ρωτον προσφυγΐικύν Συν
οικισμόν, ό όττοΐος έντός ολίγων
έτών μεταβληθή είς Π·ροσφυγθιμάν
να, την σηιμερινήν Νίκαιαν τώ·/
15Ο.ΟΟΟ κατοίκων, Πάλιν προέκυ
ψε τό πρόβλη,μα άττοχτήσεως Έ< κλησίας διά την τταρηγοριάν των θυμάτων τού όλοφυρμού καΐ των δακρύων! Ό ποττα—Βασίσειος κατέφυγεν είς την προστασίαν τοΰ Έθνικού ήρωος καί εύσεοούς πιστού στρατηγοΰ Νικολάου Πλα στήρα ,μέ τόν όττοΐον συνεργασθή τάς τελευταίας ήμιέιρας τής παρα μονής μας είς την Σμύρνην διά έλτπδσφάρον Οργάνωσιν είς τα; μετώττιοτϊεν, τής Έθνιικής Αμύνης είς Σεδδίικοι, Βουρλά καί Σώ κια. «Πάτερ Βαο-ίλειε, άττήντησεν είς τό δί'καιον αΤτηιμα ό Στρατη γός. Γνωρίζω καλώς την δυναμιν τής Πίστεως των Μι·κρασιατών καΐ την έιμιμονήν των είς τάαίώνια ίδεώδη τής Φυλής. Άλλά δυστυ χώς δέν δύναται τό Κράτος νά σάς βοηθήση είς τίττοτε». «Τό ,μόνον ττού δύναμαι νά σάς συνδράμω είναι ή παραχωρήσης άτηό τάς Άττοθήκας τού Στραττού ενός μεγάλου Άντισκήνου Έ< στρατείας» καΐ συνώδευσε την έν τολήν τού μέ 1.000 δρχ. έκ τού ττενιχρού τού βαλαντίου. Καί μ! αν ,μόνον τταράκληοΊν έθεσεν δ πως ό Ναός ούτος της Ν. Κοκ κινιάς λάβη τ' δνομα τού ττροστα τού τού Άγΐου. ΔΓ αύτό καί ώνο μάσθη Ι. Ναός τού Άγίου Νικο ,μετοοξύ τό λυγισμένον άτττό τα βά λάου, αν καί άττέχει χιλιόμετρα ,ρη τής ττροσφυγιάς, Ελληνικόν Ή έφημερΐο μαο εϋχεται εΐα τούο συνεργάτα^, συνδρομη¬ τάς καί άναγνώσταα της ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΘΣ έκ τής θϋλάοχτης τού Πειραιώς. Τό τσαντήρι αύτό ετοττοθετήβη πλησίον τής ττλατείας, διτου ό μηιχανικός Μ. Τιλάχης ώρυξε το π,ρωτον φρέαρ διά τοΰς διψασμέ νους ΚθΛκΐινιώτες. Μετά άττό όλ! γα έτη κοττειστιράφη έχ ττυρκατάς τό σκήνωμα τούτο διά νά θεμελιω θη ττιό μαικιρυά, έκεΐ δττου τώρα ευρίσκεται ό μεγαλοττρεπής Μη τιροτΓθλιτι,κός Ναός της Νικαίθίς. (Συνεχίϋεται)
Ηρακλειον Κρτίττκ
Σάββατον 30 Δεκεμβριού 1972—Έτος 47ον—ΛνΓφύλ.2185
ΑΜΒΑΡΤΚΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟγΊκΗ - ΟΙΚΟΝϋΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΪΤΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤϋΝ
ΦΓΛΛ0Γ
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
1,50. Διε υβυντής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.7Ό8 — Γραφεϊα: Νίκης 2δ.-~
τα μέσα τού 4ου αιώνος
Καισάρεια τα ττνεύιμοαοο ή
τταλύ άντ>συχο: ,μέ τίς θρη
έριιδες των διαφόρων
χρ αίρέσεων.
ΑΙ αΐρέσεις αύτές ττού είναι αρ
ΧΕτα δύσκολο νά έμβαθύνουμε κα'ι
νό έχτ ιμήσου,με τές διαφαρές των,
μέ τό σύγχρσνο πνεΰμα, τπιριγρά
φ#τα μ' ένα σατιιρικό τάνο άττό
τόν "Αγιον Γρηγόριαν έπίσκοττο
—Ρωτήστε, γράφεΐ, ττόσους ό
ίολοΰς έχει στήν τσέ—η τού, και
9 άσχί<~ συζητήση γιά τάς ά δτΐμισυργήτοΐίς καί δη,μιουργη,μέ κχς ούσίακ;· Ρωτήοτε τον, ττόσο £χει τό ψωμ! κ<χΐ θά οάς άπαν τη 5η 5η 5ι ό Πατήρ εΤναι μεγαλείτβρος ■τού Υιού «αί ό Υΐός ύψιστάμενος τού Πατρός. θέλεις νά μά&ης άν τό ψωιμ' εΤναι ϊτοΐιμο; ©ά σού ηοόν δτι ό Υιός τού ΘεοΟ έδημ: άττο τό Μηδέν ργ Ή Γέννηστι τού Βασίλειον σΐ/μ ιτίτΓτει σέ μιά τέτοια έττοχή. (330 μ,χ.). Ό πατέρας τού Βαο-ιλε ου ήτο διάσημος ρήτωρ γνωστάς καϊ £ξω άττό την Καισάιρεισν. Ή 'Λγίσ Μσχρίνα ήτο μάιμμη τού Όλη. ή οίκαγένεια χριστιανική μΓ μεγάλα κο! ττλούσια κτή·ματα ιπήν Κατπταδσκ ία καί Πόντο. Ό Βασίλειος είχεν δλα τα ήθικά κα'. 6λ«« έφόδια γιά ,μιά. ττρονομιού χο μορφώση. Ήσαν 7 άδελφια (4 άγόρια καΐ 3 καρίτσ,ια). Άττό τα τέσσα ρσ όρρεν— τα τιρία έγιναν έπίσκο —ι. Ό Κακταιρείας Βασίλειος, Ό Νύσσης Γρηγόριος καΐ ό Στ δαστείας Πίτρος. Ό τεταρτος, Νουκράτιος, αιιίθυνε νέος είς ή Χικίαν 27 έτών. Άττό τα κορίτσ'α είναι γνωστή μόνον ή τπρωτότοκος Μοκρίνα, ή ό—οία έβοήθησε ττολυ τον Μ. Βασίλειον στήν φιλανθρω ιτική δράση τηρό πάντων. Τα τηρώτα τον μαθτιματτα ττήρε στήν Καισαρεια κα)ί άργότερα ■πήγε στήν Πόλη νά μαθητεύση κοντά στόν τΓορίψτ>μο ρήτορα Λ ι
βΟΜον, μέ τόν ό—οίον συνεδέθη
μέ μεγάλη φιλία καί έκτήμηση, άν
καί ό Λιβσνιος ήτο γνωστάς εΐδω
λσλάτρης. "Υστβρα ά—ό ττολλά
χρόνια ό Βασίλειος, έπκχχαπος
Καισαρείας, συνιστά αταν εΐδωλο
λάτρη Λιβάνιον, νέονς πρός ^α
θήττβχτγι. Δεΐγ,μα <ι αύτό τη>εύμα
τικής άνωτεράτη,τος, ττρό ττάντων
για κζίνη την έπσχή.
Στήν Αθηνά μαζύ μέ τές &λ
λες οττουδές τού, ο-ττούδοχτε καΐ
την Ιατρική, δχι τόσο άττό έπσγ
γβλματικόν ενδιαφέρον, άλλα για
τί ττ'ιστευε δτι θά ήτο ττιό χρήσ·
μος στούς συνανθρώττους τού καί
τόν εαυτό τού ττού υττέφερε άττό
ιηιρετούς καί ττόνους στό σηκώτι.
Σέ 30 σημεΤα των έτπιστολών ι ου
παροπτονιεΤτιαι γιά την ύγεία τού.
Άπό τα ττερι γραφόμενα σιιμτττώ
μ«τ·α μττοροϋίμ,ε νά συμττεράνουιμε
δτι έττοχτχειν άττό άιμοιΐδάδες. Τό
ττώς ένοιωθε την ίατ,ρική μάς τό
δείχνει σέ .μκά έπιστολή τού.
άγάατη τοθ πλησίον εΤναι
τό φυσικόν γιά σάς ττού
ή ή ίατρική. Νομί
—Ή
κάτι τι
περάση εινα
τα
ζω δτι έκεϊνος ττού βάζει αύτην
την έτπο-τήιμη πάνω αττό δλα γιά
νά εξυπηρετήση τόν κόσ,μον, εχει
βρή τάν άληθινό δρό,μο.
Μετά τό τέλος των σπουδώ^
τού —ήν Άθήνα, γύρισε στήν
Καισάρεια, δττσυ ή εύλαΐοής άδελ
φή τού Μακ,ρίνα, έττειαε αυτόν τάν
φαντασμένο νεανίο, δπως τόι> ά
ττοκαΐλεΐ ό άδελφός τού Γρηγόριος
νά τταρατήση την ρητορική καί νά
άφοσιωθή στήν βρηοκεία.
Βατ— ίζεται σέ ήλΐ'κία'29 ετών
καί άτΓθφασίζει νά
οκΓκητικόν βίαν. Κάμνει ένα
ξείδι διαρκείας 2 έτών στήν Συ
ρία, Πάλαι—ίνη καί Αίγυπτο καί
,μελετά τα ήθη κα! έΒιιμα των άνα
χωρητρίων. Στήν έτπστροφή τού
άττοσύρεται στόν Πόντον, δπου Ί
δρύει ένα ιμαναστήρι κα! άφοσιώ
νεται στήν σιύντοοξη των ττεριφήμων
κανόνων τού ,μοναχιισιμού, έν συν
εργασία μέ τόν Γρηγόριον τόν Να
ζιανζηνόν. Ο» κοινόνες αύτοι μέ
μικράς τροττοτΓο,ιήαΐις, ύποτιθε
ται, δτι ίσ,χύουν όχό,μα στά κοινό
δια.
Ό Βασίλειος, ττροσωπικότης
δϋναμική, δέν μτταροΰσε νά με.νι,
άττλός άναχωρηττής. Τόν βρίσκου
με μιετά τίνα χρόνια, ττρώτον συμ
6ουλάτο.ρα τού έτπσκάττου Καισα
ρείας κα! τό 370 έκλέγεται επί
σκοπος Καισαρείας τταιμψηφεί διά
18ον
Φυσικά καί οί δρόμοι τού καΐ
τα σπίτια τού πολύ λίγη οχέση ε-
χουν πιά μέ δ,τι ήταν άκόμη έδώ
κι έκατό χρόν.α.Ό θ. Γκωτιέ,πού
ταΕίδεψε γύρω στά 1850 στήν Πό
λη, δέ ν είχε βρεϊ την έποχή έκεί (
νη ΰλλα λιθόκτιστα οίκοδομήματα
μέσα στήν πρωτεύουσα τού σουλ-
τάνου παρά μόνο τα τζαμιά, τα
τείχη ,τίς κρήνες, καί τα έλληνι-
«ά σπίτια τοϋ Φαναρίου, γεροχτι-
σμένα άρχοντικά μέ χοντρούς τοί
χους ,πού θύμιζαν μικρούς μεσαι-
ωνικούς πύργους, μέ σιδερένια ά-
λεζίσφαιρα παραθυρόφυλλα («πα-
ραθύρια σφολίσματα») καί μέ πε-
λώρια
κτα»)
κιγκλιδώματα
μπραοτά άπό
(«δρύφα-
παράθυρα,
Ή έν γέκει ζωή αιύτοΰ τού τρριγ
κηπος της Έκκλησίας, όπως τόν
άττοχοολοΰν καί δΐίτιικοί σνγγραφεΐς
■μώς έττιτρέ—εί νά στχηματισουμ5·
ή ίδέθΛ/ γιά την ττνεωματική
στενά σάν πολεμίοτρες.
Τ6 οπίτια αύτά ήταν χτισμένα
άπό τούς "Ελληνες άρχιτέκτονες,
πού συνέχιΖαν ϋοτερ' άπό την 'Α-
λωση τή 6υ£αντινή παράδοση,
στόν τύπο, πού εϊχε διαμορφωθεϊ
γιά την άστεκή κατοικία άπό τόν
θ' αίώνα. Δέν διέφεραν πάντως
άπό τα 6υ2αντινά σπίτια τοϋ ΙΓ'
αίώνα. Δέν είχαν περιοσότερα ά¬
πό δύο έωα τρία πατώματα' συχνά
τα ύψηλότερα πατώματα προεΕεϊ-
χαν άπό τα χαμηλότερα' άλλα εί¬
χαν -σωλάρια» (ή «έεωστάρια»
ή «έΕωπέταοτα» ή .κρεμαστά·)
κλειστούς δηλαδή έΕώστες' τα πα¬
ράθυρα ήταν μέ άψιδωτά τόΕα ή
όρθογώνια' οί στέγες, μέ δώματα
ή κεραμοσκέπαστες, άκουμποϋ-
σαν οέ γεϊσα («κοσμήτας» ή -ρι-
γλία» ή «στηθαϊα») άπό τρείς σει
ρές τοϋβλα, τοποθετημένα διαγω-
νίως' οί έσωτερικές θύρες ήταν
Εύλινες, πλούοια διακοσμημένες,
ΙΪΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΧΤΟΡΙΕΣ ΤΉΣ ΗϋΑΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ
β' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ:
ΚΕΡΑΤΙΟΣ
συχνά δμως τίς άντικαθιστοϋααν Στήν πιό περίοπτη θέση τοϋ δι-
«αί ήθΐ'κή τού δύκαμη. Τό ττληθος
των όμιλιών καΐ έτηστολών τού
εΤναι άκρι,δή κριτήρ,ια καΐ ττειστή
ρια.
Εύτυχώς διεσώθησαν τα ττλεί
στα των συγγιραμιμάτων τού. Δογ
ματιικά, ή^ΐικιά, τταιδαγωγικά καΐ
λειτου·ργικά.
'Αρχοΰμαι σέ δυο δείγματα. Σέ
μιά όμιλία τού ττερΐ νηστείας, νο
μίζει κανείς δτι άκούει Ενα για
τιρά τταρά Ιεροκήρυκα.
—Φαίιν»εται δτι εΐσαι 'ικανός να
τ,ρώς κάθε ιμέρα ιμέχρι κάρου κα'ι
νά τταραφορτώνης την κοιλιά σου
ιμέ άΊφθονα άρΐχτΐικά φαγητά. Ξε
ρω διμως δτι οί γιατροΐ συνιστοΰν
στούς άρρώστους εγκράτειαν κο'
νηστείαν, λιτότητα & δχι άφθονη
τροφή. Τότε γιατί τταιραφορτώνεις ^ου
τό στομάχι σου, λέγονταις ττώς,
δέν μττορεΐς να νηστέψηις; Τί εί τικότητα. Είναι άπό έκεϊνες πού
ναι ττ,ροτιιμώτερο γιά τό κορμί τίς πραγματικότητες πού μάς θυ-
μέ παραπετάοματα («βήλα»). δ¬
πως καί πρίν άπό την ■Αλωση.
"Ως τίς άρχές τού 10' αίώνα
σώΖονταν δλα οχεδόν τα οπίτια
τοϋ τύπου αυτού, καί μάλιστα άρ-
κετά χτισμένα πρίν άπό την 'Αλω¬
ση, άνάμεσα στ' δλλα τό άρχοντι-
κό τοϋ Βαϊλου τής Βενετίας. Αλ
λά καί σήμερα, στήν παραλία, δ-
Εω άπό τα τείχη, πρός την πλευ-
ρά ιδίως τοϋ Μπαλατδ, ύπάρχουν
ακόμη έγκαταλειμένα, ρημαγμέ-
να, παραδομένα στή ληθή, μερι-
κά τελευταία δείγματα άπό τ' άρ
χοντικά των Φαναριωτών.
Μέσα οτή χλιδή καί τόν πλοΰτα
των άρχοντόσπιτων αυτών, πού τα
κυθερνοϋσαν οί εύγενικές δόμνες
καί οί δομνίτσες — οί γυναϊκεο
κ1 οί θυγατέρες — των Φαναριω¬
τών, κύλησε κ' έσβησε ή παραμυ-
θένια 2ωή αυτής τής παράδοίηο
κι' άνεπανάληπτης Άριστοκρατί-
άς. Τα οκελεθρά τους, πού βλέ-
πει κανείς σήμερα, είναι δ,τι άκό¬
μη άπομένει άπό τό μεταβυΖοντι-
νό έκεΤνο ΒυΖάντιο τοϋ ΙΖ' καί
ΙΗ' αίώνα, άπό ένα κόσμο ποϋ
δημιουργούσι τότε ίστορία, καί
πού τώρα έχει οωπάσει πιά γιά
πάντα...
Άλλά τό Φανάρι δέν ήταν μό¬
νο ή κοιτίόα των έκλεκτών τοϋ
Γένους' ήταν άκόμη τα χρόνια ε-
κεϊνα τό μεγαλύτερο μορφωτικό
κέντρο τής Άνατολής.
κόρυφου πέμπτου λόφου — στή
φαναριώτικη ιουνοικία τοϋ Μουχλί-
ου — ένα έπιβλητικό πορφυρό οί
κοδόμημα Θυ2αντινοϋ ρυθμοϋ, ό-
ρατό άπό δλα σχεδόν τα σημεϊα
τής Πόλης, συμβολί2ει ώς τίς ήμέ
ρες μας την άοβηστη φλόγα τοϋ
πνεύματος, πού δέν έπαψε νά θερ
μαίνει, σέ όλο τό μακραίωνα βίο
τού, τό Γένος' είναι ή Μεγάλη
τοϋ Γένους Σχολή.
«Ή άποκρυστάλλωσις τού Έλ-
ληνικοϋ Λαου ώς «Γένους», είπε,
κάποτε, μέ πολλήν εύστοχία ό Π.
Κανελλόπουλος, «ύπήρΕε τό θαυ-
μασιώτερον βήμα είς την ιστορίαν
μας. Τούτο δέ διότι ή έννοια τοϋ
Γένους είναι εύρυτέρα τής έννοί-
ος τοϋ 'Έθνους. Ή έννοια τού
"Εθνους διεμορφώθη οριστικώς,
βάσει κριτηρίων κυρίως πολιτι¬
κών, κατά τόν 10' αίώνα. Τό «Γέ
νος» είναι μορφή Ζω/ϊς, ψυχικής
καί πνευματικής, πολύ ανωτέρα,
καί αυτήν την ίδιάΖουσαν κατ' έ-
Εοχήν είς τον "Ελληνισμόν ανωτέ¬
ραν μορφήν ίστορικής Ζωής άπε-
κρυστάλλα>3ον ή Κωνσταντινούπο
λις καί μάλιστα — αύτό είναι α¬
κριβώς τό δραματικώς υπέροχον
— κατά την ώραν τής πτώσεως
της, κατά την ώραν τής Άλώσε-
ως. Ή συμβολικωτέρα έκφρασις
αυτής τής δημιουργικής συλλήψε¬
ως τοϋ Έλληνιομοϋ ώς Γένους,
εσημειώθη μέ την ίδρυσιν τής «Με
γάλης τού Γένους Σχολής»...
Ή Κωνσταντ)νούπολις έχάρισεν
είς τούς ■Ελληνας την συνείδησιν
τού Ένιαίου «Γένους». Καί ή Με-
γόλη τοϋ Γένους Σχολή διεμόρφω
σε την συνείδησιν αυτήν καί την
κατέστησε πνευματικόν γεγονός».
Δέν είναι λοιπόν άβάσιμη ή άν-
τίληψη, που θέλει την ίστορία
τής Σχολής ν" άρχίΖει μαΖί μέ
την ίστορία τής Πόλης.
Βεβαία, ή ίστορία των βυΖαντι-
νών διδακτηρίων δέν είναι άκόμη
μέ κάθε άκρίβεια γνωστή. "Ομως
Ι τα συμπεράσματα των σχετικών κ-
ρευνών τοϋ Λ. Μπρείέ, φαίνεται
νά μην άπέχουν πολύ άπό την πρα
γματικότητα. Σύμφωνα μ' αύτά ό
Μέγας Κωνσταντίνος, ουνεχίΖον-
τας την έλληνιστική καί ρωμαϊκή
παράδοση, ϊδρυσε στά 330, στήν
άρχή στόν Φόρον τού Κωνσταντί¬
νου, άργότερα στή στοα τοϋ Κα-
πιτωλίου, μίαν ανώτερη σχολή, δ-
που διδάσκονταν ή φιλολογία, ή
φιλοοοφία καί οί αλλες έπιστή-
μες, έκτός τής θεολογίας. Αυτή
ήταν ή «Βασιλική Στοα».
"Εναν αίώνα άργότερα, στά
425, ό θεοδόαιος Β' άναδιοργά-
νωοε τή σχολή έκείνη καί τής έ-
δωσε άκόμη μεγαλύτερη έκταση.
Την άποτελοϋσαν τώρα 31 έδρες
διδασκαλίας, άπό τίς οποίες οί 16
σέ έλληνική καΐ οί 15 οέ λατινι-
κή γλώσοα. Στά χρόνια τοϋ Η¬
ρακλείου, άρχές τοϋ Ζ' αί., ή ·οχο
λή άναφέρεται γιά πρώτη φορά
ώς «Πανδιδακτήριον» καί στό τέ¬
λος τοϋ ϊδιου α'ιώνα ή διδασκαλία
στή λατινική γλώσσα καταργεΐται
ΠΕΡ. ΕΜ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
Τα πενηντάχρονα
μιάς^θλιβερης ααταστροφής
Τής ΕΡΑΤΩΣ—ΑΙΚ. Γ ΜΕΛΛΟΤ
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••Φ··»·················«······»···········< ι ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ ΕΝΑΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλά πρόγματα στήν Ζωή μας ουμβατικά. Ή Πρω τοχρονιά, δμως, δέν είναι καθό- είναι μιά πραγμα σου; μ,ά (Χυνέχεια είς νύχτα και ι/ττνος την οπν σιλίδα) ΕΠΙ ΚΑΙ ΡΟ Ι ΜΕΛΕΤΑΙ Η Πεντπκονταετια Τ>1 σννβρ·) απού ι«ας
Σινέχεια έκ τού ΤΓροηγου,μένου
'Ως τόσο εγινε μιά τελευταία
^ροοττάθεια συνεννοήσεων σέ διά
σ«ψη στό Βοακουρέστι, ,μέ άντι
ΐΓροσώτΓους τής Ελλάδος τόν
Ζαΐμη καί τόν Πολίτη καί τής
Τουρκίας τόν Ταλαάτ καί τόν
Λαλίλ. Κατά την έναρξή της συ
νέττΒσιε ή είκονική πώληιση υπό
τής Γερμανίας στή Τουρ<ία τού άΐΓομονωθέντος στή Μεσόγειο ύ ιτΕρντρέντωτ της «ιΓκαΐμτΓεν» 23. 000 τόννων κα! τού έλαιφροΰ κα ταδραμι,κού «Μττρέσλάου». Οί ό *>μανοί αντιττρόσωττοι, έπόμενο
Πτβν, ττηραν αττειληττι,κή στάση
*>' ή δώσχΐψη ά—ετιιχε. ΟΊ όπτεί
«ξ τους, δ,μως, έπεσαν στό κενό
Υιατί ή Αγγλία δόν άναγνώρισε
ΤΠ ττωληση των δυό γερμανικών
στή Τουρχία έπειδή
ιμετά τή κή,ροξη τού ττολέ
Ι«υ, καί τής δήλοχτε δτι άν 6γαί
υ»* στό Αίγαϊο, ό Άγγλι,κός στο
λος θά τα χτυτΓθύσε σάν γερμα
νικά. Μέ την εξοδο τής ΌΘωμανι
*ΓΙζ Αύτοκ,ρατορίας στό τρόλεμο,
■ΊΌβρά τό ττλευρό τής Γερμανίαν
""ί τής Αύστροουγγαρίας, την 1η
Νοεμβριού 1914, έσβησαν κι' οί
«λττίδες διττιλω,μ—ικών άντιδράσε
κατά των διωγ,μών. Και τό τρο
κ ΑΠΟΛ ΛΛΝΟΣ ΑΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
ουνδεόμαοτε όρρηκτα
μέ την φύση, πώς Ζοϋμε κάτω ά¬
πό τούς νόμους της, πού δέν Γΐρέ
πει ποτέ νά τούς Εεχνούμε, δν
θέλουμε νά έχουμε την σωματική
καί ψυχική μας ύγεία. Γιατί δποι-
, , , - οο παραβιάΖει τούς φυοικούς νό-
λειψε κι ή πικρη παρηγορια του| τ -
ευκόλου έκπατρισμοθ. Ή διαφύγη' ε·ους, τιμωρεϊται πολύ σκληρά.
(^Ρώτερο έκλεισαν τα
καί δέν ύπήρχε
τούρκικα
τρόττος
καί
" Οσσι εύποροΰσαν
ή ψυχή τους καταφΐ
νε σ' άγριες ό—όμερες άκτές
Ι* άδρά ττληρωμή, φυγαδεύονταν
ά—οτιελοϋσε έξαιρετική εΰνοια τής
Τύχηις κΐ'" εύλογούσαν τό ©εό δ
σοι κατάφερναν νά διασωθοθν τηρό
σφυγες στήν έλεύθε,ρη 'ΕλληΜΐκή
Πατίρίδα.
ΟΊ ΝεότουιρκΌΐ άτΓορροφηιμένοι
,μέ την έξολόθρευση των Ρωιμηώι'
φάνηικαν νά ξεχνοΰν τούς Άρμενί
ούς. Τούς θυμήΒηκον τούς πρώ
τους ιμ'ή*ς τού 1915 μέ τή δυσά
ρεστη τροτπί ττού άρχισαν νά ττέρ
νούν οί έττιχειιρήιοιεΐ'ς κατά των Ρώ
σων στό ιμέτωττο τού Καυκάσου.
Τό Φε'βρουάριο συνήλθον σέ είδι
κή ιμυστική σύσκεψηι ύττό την ττρο
ΐ&ρίη τού Ταλαάτ οί κορυφαΐοι
κομιτατΐ'κοί Έμδερ, Ντζαβίτ, Ντο
,κτόρ Ναζί,μ, ντοκτάρ Μτταχαεντιν
Σακ,ίρ, Άγάογιλου Αχμέτ κι' 'ί
νας θυό άλλοι κα' άτΓοφάσισαιν τίς
τελΒυταΐες τρσμερές σφαγές των
Άρμενίων. 'Επεκράτησς ή άκραια
γινωιμη τού Ναζίμ κα1! τού Μπαχα
εντίν Σακίρ, ττερί γρήγορης καί
ριζικ,ής έξόντωσης τού Άρμενικού
στσιχείου. ΕΤιναι χαρακτηριστικο
δτι ό Ντζαδίτ πού ττρίν πέντε
χρόνια ύττοστήριζε δτι ή έξολό
θρευση των Ρωμηών θά κλόνιζε έ
"Ετοι ή Πρωοχρονιά είναι ένας
σταθμός κάθε τόσο στή 2ωή μας,
πού μάς θυμίΖει τό πέρασμα τού
χρόνου, τή ροή τής Ζωής μος,
τόν γρήγορο δρόμο πρός τό τέ¬
λος, γιατί ό χρόνος τρέχει πολυ
γρήγορα... Δέν ύπάρχει τίποτε τό
τραγικό ο' αύτό, γιατί κάθε Ζων-
τανό πλασμα έχει κάποιαν άρχή,
κάποια διάρκεια Ζωής καί κόποιο
τέλος, τέλος μάλιστα, πού πολλές
φορές είναι καί λύτρωοη.
Καί δλα αύτά δέν θά είχαν ι-
οως καί μεγάλη σημασία αν δέν
είχαμε καί την ψυχική μας ύπό-
σταση, την θεία πνοή. Άπό κεϊ
άπορρέουν γιά τόν άνθρωπο ό-
ρισμένα καθήκοντα: γιά τόν έαυ-
τό τού, την οίκογένειά τού, τή/
γενικά
κοινωνία, τόν δνθρωπο
καί τόν Πλάστη τού.
Π' αύτό ή Πρωτοχρονιά είναι
μιά εύκαιρία γιά νά σταθοϋμε λί-
κρατορίας, εξέφρασε, προκειμενου
ττερί των Άρμΐνίων, τή γνώμη ό γο σάν σέ κορυφή ενός ύψώμα-
-π ή όλοκληιρωτικ.ή εξαφανίση τους Τθε καί ρΐΕουμε μιά προσεκτικη
ττικίνδυνα τα οί,κονομικά τής Αύτο
«ήταν άναγκα,α γιά την έδραίω έ£εταστικη α ώτα πίσω
ση των δηιμοσιων και ίδιωτικων |
οίκονομικών των Όθωμανών>. Κα στόν χρόνο πού πέρασε καί νά
Τοάρκους βαρχάρηδες στά τα τούς ύτΓολσγισμούς των Άρμε ,δοϋμε άν χρησιμοποιήθηκε καλά
έλλην,κά νησιο. Άλλοι, νίων, τόν Άπρίλ,ο 1915 θανάτω, ^ ού ε τα τή τω,
1 θέν διαθέτανε τό οττταιτούμε θηκαν ττερι τσ έκαταμμυριο κι ως
ΧΡήμα «αί τή τόλμη, κλ*ίνο« στά τέλη τού χρόνου συμπληροί καθηκοντων μας. Νά καταγράψου-
σέ ττρόχειρους κρυψώνες στά' θηκε ό άφοο'Ίθ-μός τους μ' άλλες με ^,τι άΕιόλογο πετύχαμε, δσες
στίς ξοΚοακεπές ] πεντακόσ ες χιλιάδες ^ματα.^ Ποραλείψει(; εϊχαμε, άν κάναμε
101 οττοτελοΰσαν τα έπονομοχτθέ
ντο, μέ ,μαύρο χιούμαρ, «ταδάν
^αμττουοού». Ο! παλλοί, δμως,
"^ εΐχαιν τό σβένος καί τα μέσα
ν άντιτίίχβοΰν στήν άνίΡΛη Μοί
Ρ°. ΟΙ τηρογΒγραμιμένοι άν δέν ε
ζετελοΰντο φανερά καί έπίσηιμα,
σ*αγι|άζονταν ό—ό ληστοσυμ'μορΐ
κ,ιαστικη μ<χρτνρα τής γενικότη τας τού ολέθρου άττοτελούν- τα καμμιά κακή πράΕΓγ, καί νά τα δυό άττάρρητα τηλεγραφήματτα, κανουμε δλα αύτά μέ άμεροληψία, δυ ρρη 6π· άρ,θ. 603 «αί 830 τοΕίΤαλα ( άτ ττρός τόν Βάλη τού Χαλεττιου, τόν Νοέμδριο καί τό Δεκέμοριο των. Καί '— ■'"' 1915. Μέ τό ττρώτο ά-αγόρευσε| την 6λλη την υϊοθεισία τότε, γυρίΖοντας πρός πλευρά νά προγραμμα- τόν έξανδρθΛΓθδι | ' όουσουλ τίοουμε τίς μέν καλές μας πρό- γλυτώση' £εις νά έΕακολουθήσουμε καί νά <ί έδολο,ρονοθντο άττό βαλτούς. Ι σιμό άμμενοτταυλων >, ^ στρατευάμενο, ώδηγονντο' μάνους. "Εττρε-ε νά ,μή
ά δοθή της ■Αναττολής κα! ττέ ούτε παιδί! Μέ τό δεύτερο εξήρε τ)(; πολλαπλασιάσουμε, τίς παρα-
ώ άό ή ή αγη
σωρηδόν άττό στερήσεις,
ταλαιττωρίες καί κακώ
"Ε'ς <"■« φγα δδοττοιΐας — κά ""«ργα. π οιμείλικτη Μοίρα τού ύττοδού στη Τουρκίαι Έλληνισμοΰ εί Ήταν ή έξόντωση. "Ελ ί σε ετΓΐιειχώς άττό τή γενική σφαγή μόνο τα άρφΌνά νήπια πού άττε κλείιετο, λόγω τής ήλικίας τους νά θαμοΰνται, στό μέλλον, τούς γονείς τους καί τα δεινά τους. (Συνεχίζεΐαι) νό μή τίς έπαναλάβουμε καΐ νά διορθώσουμε τίς κακές μας πράΕεις. Αύτό είναι ένα εϊδος έΕομολό- γηοη, ποϋ έΕαγνίζει καί Εαλαφρώ νει την ψυχή τοϋ άνθρώπου καί τόν άνεβάέει λίγα σκαλιά πιό ψη- λά στήν κλίμακα τοϋ άνθρωπι- σμοϋ, άλλά καί τοϋ δίνει νέες δυ νόμεις γιά νά προχωρήση στόν δύσκολο δρόμο τού. Διαιοθάνομαι, δμως, πώς ό δύ- ακολος άναγνώστης μου διερωτά- ται: «Καλά, άλλά πρέπει νά περι- μένουμε όλόκληρο χρόνο γιά νά κάνουμε αυτόν τόν άπολογιομό·; Πολύ σωοτά. Ό Πυθαγόρας δίδα- Εε νά γΐνεται αύτό κάθε ·μέρα. "Οποίος μπορεϊ άς τό πραγματο- ποιεϊ, τόσο τό καλύτερο. Οί με>
γάλοι τής ανθρωπότητος έΖήτη-
ααν τό μέγιστον άπό τόν άνθρω¬
πο, γιά νά πετύχουν κάποιο πο-
σοοτό... Μακάρι νά έκανε ό κα-
θένας μας τόν άπολογιομό αύτό/
μέ κάθε είλικρίνεια καί μέ δια¬
θέση νά διορθωθη έοτω καί μιά
φορά τόν χρόνο...
Φ. ΟΥΛΚΕΡ
Μέ τίς διόπτοες τού «ΚΟΣΜΟΤ»
ΕΛΠΙΔΕΣ
Ό χρόνος πού πέρασε δν έξαι-
οέσουμ; μεμονιυμένα τινά πεςκστα
τικά, .τού κηΐ αύτά δέν θά υπήρχαν
<ίν δέν τα παρακιΐνοΰσαν ή δέν τα ΐιπέθαλπταν οί έπιζητ'οΰντες την α¬ νωμαλίαν καί άναταραχΐιν έρυτ Οοοί. ,τέοασΐ μάλλον ίΐρηνικά. Άπό τήιν ,προσΐκτική πβρακαλ^ού θηση των γεγονότων κοα τάς Εκά¬ στοτε διαπκττάκΐεις ενα καί μόνο συμπέραισμα δταίνει, δτι ή Λνθρ*οπό της εχει τόσο πρ&&ληματιστ)εΐ &στε τίποτε περισσότερον άλλον ν·ά μή την έινδιαφέρίΐ, άπό την Γι' αύτό Ακριβώς καί τ μ'ε έιμπιστοσννη στόν κι^α'νούργιοιν τι'λ' χρόνο. Τό 1073 ολοι -τι.στεώουμε δτι θά ίΐναι χούνος οΊ·νέσεΐι»ς καί προό- *ου, Θά είνο!, φροΙτιστήριον οίας άλλά καί διδαχή:. Καί τύ .τιστεΰοΐ'με Λπόλυτα •αΰτό δλοι οί πολιτισμένοι. -σέ τοντ» τόν πλ<χνήτη άλ'Θοοκτοι, γκχτί γνο>ρΐζου
με πώς αύτός ό χρόνος
ςκ>ρτο>μένος ιίπό δι,διχγματα τού
καί τοΰ ,άπώτεροΐ' πά
Διά τα 46 χρόνια μας
Ο ΔΙΙΜΑΡΧΟΣ
ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ
Ό ΔήμΛΐρχος Καισιιριανής κ. θε
μκϊτοκλής Κιιραχάίτης μάς άπευθύ
ν^ει τό κατωτέρω τηλεγράιρημα:
Σ («κράτην ΙΣ ιΚανίδην
Δ)ντήν «Πσμοτ>» Νίκης 25
Ενταύθα
ΕΰχομιΐΊ σέ σενα καί στΟΛ' άγ,α-
πτ;τόν «Προβφυ7ΐ.κόν μα? Κόσμο»
νά έορτάσετε καί τα 100 χρόνια
πάντοτε δέ ιμέ την ίθίι«ήν τον πά
όποίί, τι.μά ίίλους υμάς τοΰς
θεμκττοκλής Κ(ΐρ.ακάσης
Δήμαρχος Κακτΐφίανής
Ο κ. ΔΗΜ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ
, Πάτραι) μάς ('υΐέστΐΐλε την κ»ατω
τέ(?(ο Γιυγχαρητήοιον επιστολήν διά
τα 46 χρόνια άπό τής εκδόσεως τοΰ
«Ποβο-φιηΊκοϋ Κόομον».
Φίλί κ- Σ. Σινν'ϊ'νίόη,
Επί τή εύκαιρία τής ΊΟετίας τής
άγίωΐτΐτής ίφημερίδος «Προβφυγι-
κός Κόσιιιος» παρακαλώ δπως δε-
χΌήτε τα θερμά συγχαρητήριά μου. Ι
'Επίσης εΰχομ«ι δπος μέ τόν
ούτον ζή)Λ!ν διευθύνετε επί πολλά
έτη ,μέ ύγ*ίαν καΐ €ύτιΐχί«ν την ά '
γαπητήν μας 'Είτημερίβα. |
Μέ αγάπην καί φιλίαν
ΓΕΩΡ. Χ. ΘΕΟΛΩΡΙΔΗΣ
Τάν Αΰγουστο τού 1972 συμ-
-ΐτληρτ'-ϊθηχοιν 50 χρόνια άττό την
τραγωδία τής Μικρασιατικής Κα
ταστροφής.
Πενήντα χρόνια γειμάτα άνομνή
σεις άπό την άξέχαστή ζωντανή
Ιστορία τού "Εθνους ττοΰ δονοΰ·'
κάθϊ Έλληνική ψυχή...
Πενήντα χρόνια ξερριζωμού ά¬
πό την γή των ττρογάνων μας ττού
αίώνες έργάσθηκαν κάνοντας νά
ανθίση στήν Έλληνΐική γή ενας
ττιζρίλοιμτΓρος ττολιτισμός χι'>νον-
τας γύρω τού ώνεττανάλυπτο
φώς...
Πρίν ττενήντα χρόνια, τα μαυ-
ρα φτερά τής συμφοράς σκέπασαν
την ΤΓανέμορφη Σμύρνη μας. Ή
κοκή Μοϊρα της Έλλάδας, μαζί
μέ την ξένη διττλωματία ξερρϊζω-
σαν ένάμισι έκατοιμιμύριο ψυχές...
Κ^ηγημένα ττουλιά άφηναν τίς
φωλιές τους γιά νά φθάθΌυν στήν
θάλσισσα, ελττίίοντας στήν σω-
τηιρία τους, ιμά τα γαλάζια νερά
γρήγορα βάφονταν κατα,<όκκινα άτρό τό αΤμα τους... Καΐ δσοΐ' π,ρόφθαναν νά μποΰν στά κ,αράβια, ιμέ την ψυχή στό στόμα, τούς άνεοοκατεοασε. στό ττέλαγο, τό δικό τους ττέλαγο, τό ύττε,ρφορτωμένο καράβ·ι... ένώ τρομαιγιμένο. μέ τά μάτια τής φρικης έδλεποτ^ νά ττλέουν άκέφα- λα κορμιά, κομιμένα χέρια, κεφά- λια μέ ζωγ,ραφισ·μένο τόν ττόνο την φρί<η γνωστών καΐ άγνώστων χριστιανών... Φωνές άγωνίας άκούγονταν συ- νεχώς, τρστγΐικές άξέχαστες στιγ- μές, πού μάνες, ιμέσα στήν τταρα- ζάλη τής λύτρωσης, έολετταν δτι ό άγριε,μιένος έχθρός τούς εΐχε άρ- ττάξει τό τταιδί τους ή κάττοιο δι- -<ό τους ττρόσωττο .. Κλάματα, όδυρμοί, κατάρες ξέ- φευγαν οννέχεια άττό την τπληγω- μένη τους καρδιά! Κεΐνες τίς ώρες τού ττιό σκλη- ρού θάνατου £χανε ή μάνα τό παιδι, καΐ τό τταιδί, τή μάνα. Καΐ ένώ τό καράβι τπροχωρού- σε άτταμαικρύνοντάς τους, άπό τα άγαττημιένα τους γαλάζια νερά, τταύ άλλοΰ τα χρύοχονε ό ί>λιος ή
τάσττριζαΛ/ τα κύιμοπα άττό την
τραμάρα τους, καΐ τα ττοτάμια
των δακρύων, πού συνέχεια ποτά-
ιμιζαν άττό τα μάτια των ξερριζο-
(μένων, ένώ σάν καλοΐ χριστιανοΐ
προσεύχονταν στόν Θεό νά βοηθή
ση αύτούς, μά καϊ δσους άφησαν
στήν φωτία καΐ στό ,μαχαίρι τού
έχθροϋ, χωρίς ούτε οί Τδιοι »ά
γνωρίζουνποΰ τούς ττήγαιναν· · .
κύτταζαν τόν θάνατο στή ζωσμέ-
νη ττό φλόγες Σμύρνη, ττού σιγα
- σιγά δέν άργησε νά γ ίνη θολό
ττερίγραιμιμα καΐ άργότερα φαίνον-
τοτν οί γραμιμές των λόφων, ώσ·
που τα βθ'-ΐνά χαμήλωσαν καΐ χά
(ίηκαν σάν καί αύτά νά τα ρούφη
ξε, μαζΐ μέ έκοτιχ>ντάδες χριστια ■
νών ή θάλασσα· ■ .
■Ώσπου έχασαν άττό τό τρατγι-
κό βλιέμιμα τους, την χώρα πού
τούς γ<ΐΛΤΐο-,ε( καΐ μόνον άττό τό¬ σο μοοκρυά διαιορίνονταν ενα μαΰ ρο σύννεφο άπό τόν καπνό που σάν σάδανο τύλιξε τό κάθε τι ά- γαπηιμένο! Οί δυνατοΐ έλικες τού καραδι- ού ζητούσαν την σωτηρία των ά- μοπρων ττροσφύγων, άττό τούς βι- ασιμούς των γυναικών, την άδικη σφαγή, τίς λεηλασίας πού δέχα ήμερόνυχτα έκδικήθη^αν οί ι«κη- τές τούς ήττηιμένους· · . Αύτές οί δέκα μέρες τταρουσιά- ζουν τό αΤσχος τής άνθρωττότηΓτας πρός τόν άνθρωπο τού 20ού αίώ¬ να! Τα καράδια τής σωτηρίας άγ- γαμαχώντας έσχιζαν την θάλασ¬ σα στά δυό γιά νά ττεράσουν, α¬ φήνοντας ενα άφρισμένο κάταο—ρο δρόμο... Καΐ δταν στόν Όλυμπο μιά ιμέιρα εύτυχισ,μένη γιά τούς ά- μομρους ταιξιδευτές, έίναψε τίς βραδυνές φωτιές ό ήλιος, έφθασαν τα ττρώτα καράδια στήν Νύμφη τού Βορρά, μέ τό θλι,μμενο φόρ- τωμα των τπρώτων κατατσαχισιμέ- νων άδελφών μας ττροσφύγων... Τό θλιβερό τραγούδι των γλά- ρων, ό ύστατος ττόνος πρός τό τα- ξίδι τής ζωής τελείωσε. Ή φτωχή Μάνα τους Έλλάδα. ττού ,μέ άβάσταΐχτο πόνο κα! μέ ά νοιχτή την άγκαλιά Της ίσψιξε δσο δυνατότερα μττορούσε τα δύσ- ;ηα είς ττγι· βτ- ββλΜα) *****·**********■***** ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΚΕΝΤΡΩΑΣ Α ΦΡΙΚ.ΗΧ κ. ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ 'Αναμνήσει^ άπό την Καταστροφήν τήα Σμύρνης (Σιηιέχεια έκ τού τΓροηγοι/μένου) Γιά τα σαρανταέξη χρόνια τού «■Προιτφυγικού Κό'σμοι/» ό τέως Δήμαρχος Κερατσινίου κ. Δη¬ μήτριος Μ'σαηλίδης μάς άττευ- θύνει την κατωτέρω επιστολήν. Άγαττητέ Σωκ'ράτη, Ό «Προσφυγι·κός Κόσ,μος», συμ πλήρωσε τα σαράντα έξ χρόνια' άττό τής εκδόσεως τού. Άπό την τπρώτη μερά τής έκ-, δάσεώς τού, στάθηχε ό στερνός κα'ι στοργικός σύντιροφος καί κα-, θοδη,γητής της ττροσφυγιάς, πού μάς θύιμιζε, μέ την άρθρογραφια τού, τίς άληρ-μόνητες «Χαμένες Πατρίδες» μας, κρατοϋσε τόν ψυ χι-κό μας σύνδεσ,μο μ' αύτές καί γνώρΐ'ζε στοΰς νεωτέρους, την ζωή μας έκζΤ, ,μέ δλες τίς χαρές κα! τίς ττίκιρες, τόν άγώνα κα! ·;ά δ- νειρά μας καιι ταυτόχρονα, μέ Οάρ [ ρος καΐ ένβουσιασμό, άγωνιζόταν | γιά Ό «. ΙΩ. Γ. ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΙ Ό παρά τώ Άρείω Πάγω Δι «ηγαρος, Ιωάννης Γεωρ. Σιδηρό πουλος μάς γράφει,: ΆγατΓητέ μου κ. Σοκρ. Σινανιδη, Ή έτπ 46 χρόνια έκδοσις τής άγαττη,μένης Έφηιμερίδος ύ>μών,
άνευ διακοττής κατατάοχτίΐ υμάς
ρΐς την πρώτην γραμμήν τής δή
μοσιογραφίας. Οϊ κόττοι, οί μό
χθοι σας, έτπ δεκάδας έτών έχου
Εϊθε ό Πανάγαθος Θεός νά
ιαι ττασιν
ευτυχίαν διά τό καλόν των άδ4λ
φών πιροσφύγων, πρός δέ την ευ
η,μερίαν σύμπαντος τοΰ Έλληκι
σμοθ. Σάς συγχαίρω θερμότοιτα
Καλά Χρισ-τουγβννα. Εύτυχές τό
Νέον "Ετος 1973. Ό έν ψατνη ά
λόγων τεχθεΐς Κ. Η. Ι. Χριστός
μαζί σας.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Διικηγόροι,
την
άττοκατάστασι καΐ νήν
των σκληρά ξερρ'ζωμέ-
νων, μ£τα στόν χώρο τής Έλλην-
κης Πατρίδος, -τού ήταν .μοιραΐο
νά καταλήιξουμΕ, άφοΰ τό όνειρο
τής Ελευθερίας των Πατρίδων
μας, ττού τόσο δ.ψούσαμε, παρά
τοϋς άγώνες μας, τίς έλπίδες
μας εσβυσε.
Παρηκολούθησα άπό κοντά, ά-
ττό τήτ/ άρχή τής έ<δόσεως τού «,Προσφαγικού Κόσιμου», την άγω νία καί τίς σκληιρές α-ροσττάθειές σου, γιά την άπι,ιοράτησί νού. Άξιζει,ς, δίκαια, τί συγχαρη- τήρια καΐ την εύγνωμοσύνη, δλης τής τπροσφυγιάς, μαζΐ μέ νοΰς α¬ ξίους συνεργάτες σου. Μέ δλη την φιλία καί την έκτίμησ' ,μου ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ΔΗΜ. Ο κ. ΓΕΩΡΓ. Χ. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ ί>ελθόντος.
Σπουδασμένος καί κβλά μελετη
Ό κ. Γεώργιος Χ. θεοιδιο-ρίδης
(ιάρτοποιία — ζαχαροπλα<ττική — ϊσχυρων τής γής μπορεϊ ^ύ δη- ιιιουηγή έ·ο(οτή}ΐατ.α άντίθ«τ« των ίύικώτ μας άπόψεω'ν, ή πραγματι, κότης δμως είναι μία, ότι την έν μρνος, είιναι 'έ θέση τοϋτος ό χοό ταση ποοκαλ^εϊ ή ΰποβόσκουσα έκα νος νά γνωρίζη δτι έναντι, τής γα λήνης, τής εύημερίας, τής διασφα λίσεως τής άκεραιότητο; καί τής ά τέηι·>θεν φοδία ή όίΐοία καί ,τοτελεί
την άσφαλιατική δικλΐΐδα τής προ
σιορινής τουλάχιστον γαιλή^ης.
των άνθρ«ι)πίνων ύπάρ. Α; έλπίσονμε δτι μέ τόν καιι
Εε'ον, τα συμφεροιντα οί φιλαδοξίες | νούργιο χρόνο ή φοδία βά εκλείψη,
καί οί έγωίσιιοί εΙν«ι φαινόμενα θά σταματήση ή εΎταση κβί 6ά
ήσύμφορΊ γιά τί; άνθρώπιντς ***■ -ταγιωθή σ' όλόκληρο ΐον κόσμο
νωνίες. είρήντ)
Ή παρατηρουμένη} ένταση των ΒΙΣΦΟιΣ'
ΝιΕΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ
ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ
ΕΤΑΙΡΕΙΑΝ
"Ηρχ,σε νά άττοφ'έρη καιρττούς,
ή έξόρμησ'ς της 'Ελληνικής 'Εται
ρ.ας, διά τήιν εξασφάλισιν τΓάρων
ττοΰ άτπαιτεΐ ή ττραγματοποίηισις
των στόχων τ,ης. Ή έκκλησις έ
γέ'/Ετο την 3Οήν Νοεμβριού1 έ.έ.,
κατά την δάρκειαν ένηιΐειρωτικής
δεξιώσεως τής 'Εταμρίας, όττότε
καί εκυκλοφόρησεν ή «"Εκκλησις
72». "Ηδη 7 επιχειρηματίαι Γ.αί
εταιρείαι τηροσέφερον συναλικώς,
ποσά ϋψους 2,9 έκ. δραχ. ήτο·:
α) "Εταιρείαι έπτιθυ,μ'θύσα άΛϊνι1
μίαν, 750.000 δραχ. β) Πατ,χ
στράτος ΑΒΕΣ 350.ΟΟΟ δρχ. ταυ
ταχρόνος ή έταιιρεία αυτή , άνέλα
&ε την ϋττσχρέωσιν κατοοδολής επ!
ττΐνταετίαν, 5Ο.ΟΟΟ 6ρΐχ. κατ' ε
τος, γ) ΕΣΣΟ — ΠΑΠΠΑΣ 300
000 δρχ. Έξ άλλου είς τόν κατά
λόγον των δωρητών τής Έταιρε!
άς, δ.ά τήιν έττί τενταιετίαν ι.ατα
δολήν 5Ο.ΟΟΟ δρχ. κατ' Ετος, ύνε
γράφησαν οί κ.κ. Π. Κοντέλλης,
Α. Γ. Ποταμιάνος, Χ.ρ. Κατσάμ
πας, Μ. ΦωστηιρότΓουλος.
Άλλά δέν ύφίστατο ,μόνον τό
τεράστιον τηρόβληιμα τής διατρο
φής καΐ στεγάσεως των προσφύ
γων. Παιρουοιιάζ'ετο καΐ τό θέμα
τής ττνεαματικής τ,ρσφίϊς είς τούς
άπελπιισ,μιένους Μιικιρασιάτας, των
όττοίωιν ή ζωντανή Πί,στις καί ή έμ
μονή των είς τάς τταιραδόσιεις τού
Γένους «αί ή λαττρεία των πρός
την Ιεράν παρακαταθήκην τής
Άγίος μας Όρθοδαξίας τυγχά
νει γνωστή είς τΓάντας.
Ό παπά—Βασΐλης άνάμεσα
στήν γενΐ'κή δυστυχία καΐ αττε
πισία καθημερινώς έσκέτττετο τάν
τρόττον τής ανεγέρσεως Όρθοδό
ξου Ι. Ναού! Άλλά μέ ποία μέ
σα; Τό Κράτος άδυνατούσε νά
προσφέρη καΐ ξυλέία άκόμη. Τό
τε οί ξερριζω,μένοι συγχεντρωθέΐ'
τες δΐ'ά τόν ιερόν τούτον σκοπόν
ύττερεδη,σαιν πάσαν προσδοκίαν'.
Ζητιανεύοντας δραχμιήν κα! μόνο
άττό τούς Πει·ραιώτες και τούς
^ Ι κτηματίες ττ>ςΠ . Κοκκινιάς κι
τώρθωσαν νά ττήιξουν ττρωτόγονό
τι χατασκεύασμα άρχές Δεκεμδρί
ου 1922, έκεΐ, είς τόν .μέσον των
παραγκών τής Π. Κοκχινιάς τόν
Ι. Ναόν τής Άγίας Βαρδάρας,
(ασφαλώς ό τπρώτος Προσφυγικόν
Ι. Ναός τής Ελλάδος). Τι ήτο
αύτό τό κατασκεύασιμα: Δοκάρια
ξώλινα ώς σκελετός καί γύρω —-
γύρω σκεΐΓοοσ,μένα άττό καραβόττα
να διά την βροχήν, είς τον βάθος
τού έσωτερικού ένα τττωχικό τ,ρα
■πθ,ι ώς Άγία Τράττεζα κχχΐ γύρω
χάρτιπίες Είκόνες κολληιμ'ένες. Κ ι
δμως την ημέραν τής εορτής τής
Άγίας (5.12.1922) αυτή ή -τενι
χρά στέγη ύτπενθύμιζιε φωτεινόν
σκήνωμα τοΰ ©εοΰ ' Ι ακώδ κα'ι ή
θρησκευτ.κ,ή ποραμυθία εκάλυπτε
τρισευλόγητα τα σκαμμένα άπο
τόν ττόνον πρόσωττα των θυ,μάτων
τής Μικ,ρασιατικής Κοτταστροφής!
Άλήθεια τί παράγεται, ένίοτε,
άτπό τα βάθη τής ψυχής των άττελ
πισμένων «αύτη εστίν ή νίκη ή
νικήσασα τόν Κόσ,μον, ή πίστις
Τό θαμττόν αύτό όνειιοον, τού
Νατδρίου, τής "Αγ. Βαρ6άρας
δέν έκράτησε καΐ πολύ. "Ενα βα
ρΰ χειιμωνιάτικο βράδυ τα ξεσή
κωσε ό βαριάς καΐ τα μετά6α)λλε
σσ συντιρίιμια θλιδερά! Έν τώ
Κράτος απεφάσισε ιμέ την Μ. Έ
τπτροτιήν αττοκαταστάσεως ΓΤροσ
φύγων νά μεταφέρη δλους τούς
πρόσφυγας είς την περιοχήν Νέας
Κοκ,κινιάς, ώρχάς τοΰ 1923.
Τί ήτο ακριβώς ή νέα τοττοθε
σία τής έγκαταοτάσεώς μας. Ό
λίγα ιμέτρα ττέραν τής Π. Κο*κι
νιάς ττιρός τό Αίγάλεω ττεράσχχμε
ενα τροιμοχτικο σέ βούρχο χείμαρ
ρον καΐ άντικρύσαμε ο πρώτες
άμάδες (σάν νά ττερνούσοιμε νέαν
Έρυθράν ©άλαισσαν) λόφους άπό
σκουττίδια καΐ άττορρίματα. Έκεΐ
οί Αιθηναίοι καΐ ο'ι Πειιραιώτες
ττετοϋσαν τα σκσττίδια. Έκεΐ, δμι
λος άθιγγάνων συναγωνιζομένων,
τετράπτοδα καΐ σκύλους συνέλε
γαν τα ξιεσηλείδια καΐ τα κομρ£
λια τής όδύνης. 52 άντίσκοινο:
είς σχημσ. Ροτάνδαις έσχηιμάτη
οαν τόν π,ρωτον προσφυγΐικύν Συν
οικισμόν, ό όττοΐος έντός ολίγων
έτών μεταβληθή είς Π·ροσφυγθιμάν
να, την σηιμερινήν Νίκαιαν τώ·/
15Ο.ΟΟΟ κατοίκων, Πάλιν προέκυ
ψε τό πρόβλη,μα άττοχτήσεως Έ< κλησίας διά την τταρηγοριάν των θυμάτων τού όλοφυρμού καΐ των δακρύων! Ό ποττα—Βασίσειος κατέφυγεν είς την προστασίαν τοΰ Έθνικού ήρωος καί εύσεοούς πιστού στρατηγοΰ Νικολάου Πλα στήρα ,μέ τόν όττοΐον συνεργασθή τάς τελευταίας ήμιέιρας τής παρα μονής μας είς την Σμύρνην διά έλτπδσφάρον Οργάνωσιν είς τα; μετώττιοτϊεν, τής Έθνιικής Αμύνης είς Σεδδίικοι, Βουρλά καί Σώ κια. «Πάτερ Βαο-ίλειε, άττήντησεν είς τό δί'καιον αΤτηιμα ό Στρατη γός. Γνωρίζω καλώς την δυναμιν τής Πίστεως των Μι·κρασιατών καΐ την έιμιμονήν των είς τάαίώνια ίδεώδη τής Φυλής. Άλλά δυστυ χώς δέν δύναται τό Κράτος νά σάς βοηθήση είς τίττοτε». «Τό ,μόνον ττού δύναμαι νά σάς συνδράμω είναι ή παραχωρήσης άτηό τάς Άττοθήκας τού Στραττού ενός μεγάλου Άντισκήνου Έ< στρατείας» καΐ συνώδευσε την έν τολήν τού μέ 1.000 δρχ. έκ τού ττενιχρού τού βαλαντίου. Καί μ! αν ,μόνον τταράκληοΊν έθεσεν δ πως ό Ναός ούτος της Ν. Κοκ κινιάς λάβη τ' δνομα τού ττροστα τού τού Άγΐου. ΔΓ αύτό καί ώνο μάσθη Ι. Ναός τού Άγίου Νικο ,μετοοξύ τό λυγισμένον άτττό τα βά λάου, αν καί άττέχει χιλιόμετρα ,ρη τής ττροσφυγιάς, Ελληνικόν Ή έφημερΐο μαο εϋχεται εΐα τούο συνεργάτα^, συνδρομη¬ τάς καί άναγνώσταα της ΥΓΕΙΑΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΘΣ έκ τής θϋλάοχτης τού Πειραιώς. Τό τσαντήρι αύτό ετοττοθετήβη πλησίον τής ττλατείας, διτου ό μηιχανικός Μ. Τιλάχης ώρυξε το π,ρωτον φρέαρ διά τοΰς διψασμέ νους ΚθΛκΐινιώτες. Μετά άττό όλ! γα έτη κοττειστιράφη έχ ττυρκατάς τό σκήνωμα τούτο διά νά θεμελιω θη ττιό μαικιρυά, έκεΐ δττου τώρα ευρίσκεται ό μεγαλοττρεπής Μη τιροτΓθλιτι,κός Ναός της Νικαίθίς. (Συνεχίϋεται)
ΙΩΑΝΝΟΥ ΜΑΝΙΚΑ
Τό κομψο μοντέλο τοΰ φωνογράφου «Ούλτρα» πού ανεδείχθη
στήν τελευταία Δεθνή Έκθεσι Άκουοτικών στο «Όλύμπια-,
τοΰ Λοδίνου.
»♦♦♦♦.♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦«)♦♦♦♦*♦♦♦♦♦♦♦·<'♦»*» Τα 60 χρόνια άπό τόν θάνατο τού Λορέντζου Μαβίλη πλοκη- ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ Τό Βουρλιοτόπουλο ΔΙΗΓΗΜΑ ; ·. '|| ^ Νέος τύποο «τρένς - κώουτ» επεδείχθη είς την τελευταίαν έκ¬ θεσιν τώ*/ Ήνωμένων Σχεδιαστών Μόδας είς τό Λονδίνον. Μνηιμόοτυνο φιλολογικό γιά τα έξήντα χρόινια άπό τόν θανατο τού ττοιητή της «Λήθης» ττού έ-1 ττεσε, λοχαγός τού σώματος των1 Γαριΐβοΐλοινών τόν Νοέμβριον τού 1912, στήιν πλαγιά τοΰ Δρΐσκου, τής Ήττείρσι/, ύττήιρξε ή όμιλια τοθ μυθιστοριογράιφου Παύλοι; Φλώρου μέ θώμα «Λαρέντζος Μα-1 δι'λης ό ττοιητής Γτπτοτης» ε—την καιλά θερμαοιμένη άτπλόχωρη αΐ- θουσα τού Ίδρύ,ματος «Διονύσιος ό Άρεστταγίτης» Μιχαήλ Βόδα 28. Τήιν εκδηλώση άργάνωσε ι ό έκεΐ Κέντρο, έπιστηιμονιΐκών ομιλ¬ ών. ' ΕΞ,μπτρός σέ πυκνό άκροατήριθ ό άμολητής παρουσίασε σύνταμη βιογραφία τού Μα6ίΊλη καί τού εργου τού. Τόν έτοποθέτησε στό γειρμανιικό τηρώτα φοιτητικό τπερ; βάλλον τού ό Μα6!λης έμεινε 14 χρόνια στήν Γεριμανία: 1879— 1893) καθώς κα!, καπότην, στυ κερκύρα Ίκό. Ό Παϋλας Φλώρος δόν ττειρΐο- ρίστηκε στήν εκθέση ολίγο ή ττ; λύ γνωστών στοιχείων καί τεκιμη ρίων άναΐφεραμέΜοιν στό φαινό,με- νο Μαβίλης, άλλά έττηχείρηισε καί εντελώς ιττρωτότυπτη ψυιχολογική άινάλιυση της κάπτως διληιμιματικής δττως την έχαρακτήρισε, προσωτη κότηιτάς τού. Όλίιγαι ττρόσΒξαν ότι, τπαιρά τήιν χαροττή κσί αγω¬ ν ιστι,κή φοιτητι'κή τού ζωή, ό πό ι- ' 'ϊτής ξαναγύριζε όλαένα σέ μηβε Ι νιοτιική, πεισιθάνατη διαθέση ττού φαίνεται νά έσταθηκε τό κινηΐτή- ιριο κέντιρο τού ψυιχιο-/μοϋ τοι/, Στά σσνέττα τού ή διαθέση αύτη ξα- ναέρχεται ιμέ έττίιμονη ύττογράιμ,μι ση. Ό όμιλήτής έσχολίασε έττί- σης κριτικά τό λογοτεχνικό έργο τού Ααρ. Μαβίλη (τεχνική τοΰ στιχου, γλώσο"α, ΰφος, ίδεολογι-' κή τπροέκταση'). Ό Παΰλος Φλώρος άττάγγειλε, μέ την πιρόοδο τής όμΐλίας τού, 4—5 σονέττα τού Λ. Μα6!λη ττού έτεχιμηρίωναν όρισιμένα σηιμεΐα τής εκθέση ς τού, άνάμβσα σ' οολλα | την «Ληθή», την «Μ'ιννσ», την «'ιΐ λ ι ά», τόν «Ύπβράνθρωττο». Στήν ίδιαν αΐθαικτα θά ομιλήση τήιν ΠέμτΓπη 11 Ίανουαιρίου, ώρα 8.30 μι.ιμ. ακριβώς ό Δημήτριος Πκούτας μέ θέμα «Μιγκουέλ Θερ βάντες: Ό ίδαλγός Δόν Κιχώ- της». ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟ! (Έπιμέλεια: ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ) Τό Έλληνιχό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΈΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ 62ον —"Αν δέν εΤχες άρρωστήοτι, θά τό χαιιρόσσυνα πολΰ αύτό τό ταξίδι! Γΐά σκέψου, νά διοοσχί σεις τήιν Αγγλία χωρΐς νά ττλη ρώσβις ττέιννα1... Καΐ μάλιστα τή στιιγμή πού ό διευθυντάς τού ξε νοδοχείου σ' εχει γιά· . πλού σία! Ό άνθρωττσς ούτε σκέφτη κε ττοτέ νά δωροδακήσει κανένα! Τό ΰφος σου, ή έιμφόονισή σον κι άκόίμα τό δτι ταξιδεύεις μόνη σου, τοΰχουνε δσεΐ την έντύττωση τού ττλούτου σου!... Γι' αύτό γι/ρεύ εις ττειριττέτειες... Σέ σχκμοούλεψε σόον ττατέρας! «Χάνειις έόδικα τόν καιρώ σσυ ψάχνοντας Βήθον γιά κόπτσιο δολοφόνο, πού δέν ύττάρ χει! Θά καταλήιξεις νά φύγεις μέ χίλιες λίιρες λ ι γ ώ τε ρ ε ς α—' δσ·ες έχεις»! .. Φτάνει, βλέ τρείς, ή άδυνομία σου νά καταλά 6ε;ς καλά την κάθε εννοια στά έγ γλέζικα. "Αλλαξες μ«6 λέξη. Δέν την εδαλες σωστά στό νού σου!.. "Όσο γιά τόν άνθρωττάκο, όχο λοόθησ"ε ττιο-τά τή ουιμβουλή, ττού εΤχε δώσει ό "διός στόν διευθυντή άττ' την άνάτΓοδη, δμως' Δέυ »-α τόολαβε τί τοθ εΐττες1 Καί, γιά νά σταματήσβι κάθε τταιρανόηση, έίκοινε δτι συνβννοήθη<κ>ε μαζ! σου1
—■Σαδαιρεύτηκε άττότομα κι ή ά
γανάχτηση φάνηκε στή ψονή ιον.
— Πβίξοτνε καλά κί οί δυό τό
τταιχνίδι τους! Μά έγώ γέλασα
τελει/ταίος!. . Ώστόσο, δεν μττο
ρώ νά τούς κάνω τίΓττοτα' Τόξερα
άττ' τή Τφώτη στιγιμή, ττού ττήρα
με τό κλειδ! «τού...
■—'Ποιό κλειθί;
—Έκιε'ϊνο, πού έχει ή διεύβυν
ση. Τό τρίτο. .
—Τό τρίτο; άττόρησα. Τότε..
Γιατί δέν τό ζήτηοτε ό ντετέκτιβ,
τή βραδυά τού φόνου, γιά νά ιμά
ξει τό χίλια διο:κόσα δεκάξη;
—^Τό τηλίχρώνηιμο: τού Χγντερ
σεν δέν τούς ι(>άντ|ικε τταλΰ Θετικό.
Δέν τό ττίστεψαν! Ήτανε σίγου
ροι πώς όβδικα κάνανε τόν κόπο!
•—Χοομογέλασιε. — Ό δ'Εΐ/βυντη;
έτταψε υά ένιδιαφέρεται γ ι αυτή
την ύτΓΟθεο-η, μετά άττ' τό Βεύτε
ρο τηιλεφώνηιμα...
—Ξέρεις τί τού εΐπε ό...
"Εσχασε στά γΐίλια.
—·'ΥτΓολόγιζε δτι θά μοΰ νό
εΤχες ττεΤ κ ι ετπριετπε νά έπαναλά
6γι τό Τδιο τκχροιμύθι! "Α! "Ολα
κ,Γ ολα, σ' αύτό τό σηιμείο συν
εννοηθήκατε τπερίφηιμα!...
"Ο νοΰς μου, σάν άστρατπ,
στιριφογύρισε τό δολοφόνο κι ΰ
στειρα...
—Ό,τι κ ι αν τπεΤς... "Έχω τή
γνώμη ττώς ό Χέντ'&ρσ'εν τηλεφώι-η
οιε1
Ή κυρία Λόγκγουντ σήκωσε τό
κϊφάλιι άττ' τό ττλεχτό της καί μέ
κύτταξε ττςρΐεργα. Ό Ρόλαντ σο
δαρεύτηκε, άλλά ή σ-ττίθα τού ι ε
φιον δέν εΤχε σβήσει αττ' τα μά ι
τια τού,
—'Κι έγώ έτσι λεα>! Μην κυτ
τάς, ττού δέν τό τταραδέχοΜμαι
ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
μπροσττά στούς άιλλους!
Ή μητέρα τοι/ τοϋρριξε μιά
ματιά, συγικ.ράτησε τα γέλια της
καί ξανάσχυψε, στά τηλεχτό ιης.
Ξεσττάθωσα. Όιλη ή άγανάχτησκ
ττΌυνοΊωθα γιά τόν Φρανκ Χέντερ
σεν;, ξεχύθηκε στό 'μεΎά^ο δω,μα
—^Αύτός είναι ό κακός δαί.μο
νας γιά μενά! "Αν δέν 6ρισκόταν
ή ττόρτα τοι» ανοιχτή, ό δολοφό
νος θά ήτανε τώρα στά χέρια σα:
κ ι έγώ στόν Καναδά! Μάς ξεγέ
λασε δλοι/ς δίνοντάς μοί/ οοντε
6οΟ ..
Ό Ρόιλαντ ιμέ διέκοψε σοβαρά.
—Δέν κιράπττκτες τό λόγο σον...
Παρααύρθηικα α—' τό θυιμό μου
κ<χ'ι γέλαυ'α μ' άγανιάικτηση. —Σού τόλεγα και δέ μέ *τί σ-ιευες .. —Σταιμιάτηισα άπότο.μα. Δέν εΐχα άτταιντήσει σωσΤά. —Τί εΤττες; Τα μάτια τού ττάίιξαινε. —ΕΤττα δτι δέν πήγες στό ραν τειβοθ, πού σούδωσε! ΕΤχε δίκιο ΏστόθΌ τπϊΌτο· δέν άλλαξε την κατάσταση. —Δέν ήιρθε! —Ποΰ τό ξέρεις; Τόν κύτταξα στά μάτια Εκ πληχτη Άλλά, άμέσως συνήρθα —ΜοΟ εΤτπε ττώς έφευγε γιά τΰ Νεα 'Υόρκη! Τό τσέκ., πού £ στειλιϊ στό ξ'ενοδοιχεΐο, ήτσν άπό τό Παρίσι! Πάτε ήιρθε; Ή εκφράση τού θαυιμασιμοΰ χύθηκί στό ττρόσ-ωπό τού. --ΕΤσοοι δαιμόνιο! Αύτό δέ Οά ττοτέ! Ό Πάστίΐρ κατά την τελετή τής είσόδου που στήν ΓαΛλΊκή Ά καδηιμία άπαντα: , «Τί ι—άρχει ττέρα άπό τα άστρα, "Ενιας άλλος ένοκττρος ούρανός Καλά! Καί τταραιττέρα; Τί ίπτάρ- χει τταρατττέιρα; Κάποΐα άκοττανΐ κητη δύν<αμι μάς άναγκάζει νά έ ρωτάιμιε διαρκώς. Τί ύττάρχει ττα- ροπτέρα; Μάταια μάς άτταντούν δτι τταραττέρα έκΐτείνεται τό αττε - ρο διάοιτη,μα, ό άίττειρος χώρος καί έκτάσβις άιμιέπιρη.Τ£ς, γιατί αύ τές ο'ι λέξε ς δέν μάς λένε τίιττο- τε. Νκι-,ιμ'ένοι άττΐ) την σκέψι αυ¬ τή, δέν έχομεν νά κάμωμε τίττοτε άλλο τταρά νά κάιμψωμ-ε τα γόνσ- τοτ». Καϊ τπράγματι ό Παστέρ ε- «ιλιΜε τα γόινατα στόν άόρατο ©εό και ~ροσΒΐ/χόταν. Α «Αίτία τή'ς κακής σΜμττεριφο- ράς τώ/ νέοον είναι οί μεγάλσι, μέ τα κακά τους παροοδείγματα. ΟΊ έξαιρέσεμς εΤναι έλάιχιστες ττού σχΏδόν δέν ύτΓολογίζονται. "Ετσι άς μή ττχΐραττονούνταιι οί μεγάλο γιά την σΜμττειριφορά των νέων, άλλά άς ικ,υττάιξουν ττρώτα νά δι- ορθωθοΰν οί Τδιοιι». Α Α.Ω. Ό μεγάλος Ρώσος συγγραφέ- ας Λέ»ν Τολστόί, μιλώντας κάττο τε γιά την ήθιική τταιροικιμή, στή" όπαία ττέφιτοιυν οί λαοί, έίλεγε τα εξής: «ΟΊ τπειρισσότειραι άνθρω- ττοι ηκολούθουν τό κακό παο'άδειγ μα άττό την άνόη,τη ίδέα δτι άλ-| λοιώς θά νομΐ'σθούν καθυστερηιμέ- νο "Ετσι έξηιγεΐται ττόσο γρήγο ρα πα'ίιρνουν τόν κατήφορο οί κοι νωνίες. ΚοΐΦοΰν ό ένας τόν άλλον τί κάνει καί δεν σταματοΰν. Μοιά- ζοι,ν έτσι σάν δυό πναΐΛτ!αυς, ?τού κιάθονται ττάνω άττό τα βαθειά νέ ρά. Ό ένας ρίχνει ένα χρυσά νό- μ'ιθΐμα κ ι ό άλλος γι,ά νά μή ύττο- λειψθη ρίχνει δύο. Τότε ό ·,τρώτος ρίχνΐϊΐ τρία κι ό δεύτερος ρίχνει τεσσειρα Καΐ συνεχίζοιυν, έτσι, στρατο,ιλώιντας τα τάλαντα τής ή- Ό 'Εδουιάιριδος Μίλν, ενας άπό τούς μεγαλυτέιροιυς άστιρονόιμους τού κόσμου, καθηγηιτής των μα- θΓ|ματ κώ^ στό ΠανίτΓΐστήιμιο τής Όξφόρδης λέγει: «Ή μελέτη τοΰ άστροναμιικού οΐιμττάντος όδηιγεΤ στήν άττοψι δτι τό σύμπαν Τναι σύστηιμα ττού έδηιμιονιργήθη έν χρόνω. Ή δηιμιουργία ντρουτΓθθέ- τει δη,μιουιργό. Μ.τοροΰμε έττοιμέ- νως νά ταυτίσωιμε τόν δηιμιουιργό τού άστροναμικοΰ σύ,μτταντος ττρός τόν βϊόν τής Χριστιανικης ό,μολαγίβις». Α Ό ΒολτταΤρος εΐπε: «Καλυτέρα νά μην εΤχα γεννηβή». Ό Καίσαρ Βαργίας: ^Πεθαίνω εντελώς άνέ- τοι.μος». "Ο Άμττέ,ρ ζήτησε νά γράφη στόν τάφο τού: «Επί τέ- λοι/ς εύτμχής». Ό Χρυσόσταμος δσο ζούσε καί δταν ττέθα νέ έλε- γε: «Δόξα τώ Θεώ πάντων ένε¬ κεν». αν κάττοτε τόν Σττεύο-ίτπτο άν μαθήτευαν στούς Όλυιμιτρ οκούς άγώνες πολλοί άν- θρωττθΜ. «'Υττιάιριχουν ττοιλλοί θεα- ταί, άλλά τπάνιτα έλάιχιστοι άνθρω τγο'», άττάντησε έκεΐνος καί έννο- τε τούς άθλητάς. ΕΑΑΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ φμ ! Ή κ*,ιρ!α Λόγκιγουντ στά γελια. Γύρ·σα σ' έκείνη. (Συνεχίζεται) Άφιέρωσπ Στή μνήυη τοϋ Προδρ. Ι. Έμμανουηλίδη | Σέ εϊχαμε καλόκαρδο, εύγενικό . άρχηγό, | γ ά μιά άνά6<χση στήν τπό ιμηλη Ι κορφή ! τού Χορτΐ-άτη Βάδ,ζιε ό καθένας μιέ βήιμα άργό λές καί μάς μττόδ.ζε ιμιά 5ύνοομη κ,ρυψη Καί ττριΐν όχόμα χαθοϋν, των ττελ μστων σου τα Γχνη άπ' τ' άνήλια μονο τοάτια, ήρθαον οί ώρες οί καχές, μέ τα ιμοιραία βλέματά τω· κ' εκλβισαν άλλοίιμονο, γιά πάν τα σοι/ τα μάτια. "Ομως θά μένη, σέ κάττιο ιμάρμσ ρο τής κορφί>ς
διχως ό χρόνος νά τώχει άλλαγμέ
νο,
ι^να όνομα — τ' δνοιμά σου —τής
άγνης μορφής
σου ό καθς,έπτης πού τώχες χά
ραγμένο.
Άγά~ιος Φ. Παπαδόττουλος
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
Ή άττόφασι αύτη, πού ελήφθη
δταν είδοττο'ήθη ή Κο.νότης άπό
το>( Ναΰσταθμον γιά τή/ παραλα
6ή τού νεκροά ήτο καί θαρραλέαΐ
καΐ ήιρωική Άλλά ή ύλοποίησί
της, τό νά κηδευθή μέ κάβϊ μέγα
λοπ'ρέττεΐα Άξ)κός Κράτοι/ς μέ
τό έττοΐο ή Τοΐίρκία ευρίσκετο σί
έμττόλιε,μο κατάστοΐσι άτταιτούσε
κάτι ττερ σσότερο, απαιτούσε κύ
τό τγοΟ λέμε στήν Πόλη, <άσικλί ■<η» δηλαδή λεΐδεντιά μαζί μέ ττρο κλητκότητα. Αυτή ή ττροκλητικό της αΐφνιδίααε τούς Τούρκους ι-α; δέν έ.ντέ5ρασαν, δταν οί Τατοη/λι ανοί μέ τάν χρνσοστόλιστο Κλή ρο κοίί ,με τα έξοτΓΓτέρυγα κατέο" καν άπό τόν Λόφο στά σύνθ'ρα μ^. τόν Καοήμ'—Πασά στήν θέσι Χατζή Άχιμέτ κοι! ',ταρέλοοδαν τόν νεκρά. Γιά την συντό,μΐυσι τής άφηγή σςως θά περισρισθώ ι.ά άνσφέρω μέ ττολύ μετγάληι σοντομία τούς κυριοτέρους Συλλόγους και τα σττουδαιτόερα φιλανβρωτπκά ΐδρό ματα. Και θά άρχίσω μέ τό άρ χαιότερο δλων, την Φιλόπτωχο Α δελφότητα. ΦΙΛΟ.ΠΤΩΧΟΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΤΑΤΑΟΥΛΩΝ Ή Άδςλ.φότης Ίδρύθηκε τό 1862 καί έλειτούργηαε μέχρ. τής έπιτάξεως τού κτιρίου της άπο τόι> Τούρκικα Στρατό κατά τόν
ττρώτο Παγκόσμιο Πόλ&μο Τό
κτι:·ό χρηισίιμευσε γιά στρατονι
σμό διερχαμένων τμηιμάτων.
Κατά τα χρόνια τού πολέμου ή
Φιλότττωχος άνέστιειλε την δραστη
ριότητά της καΐ δέν την έπανέλα
6ε μετά την >ήξι τού, γ ατι τό
κτίριο παρεδόθη έτοιιμόροττο κοι
τα έττακολουθήσαντα γεγονότα
δέν έττέρεψαν την δρσστηριοτίΌΪη
σι της |
Στό μ'γάλο ίδιόκτητο κτίρη
τής Άδςλφότητος ύπήρχε μ£γάλ>>~
αϊθοι/σα τελετών καΐ θΐάτρου, α'ί
θουσα βιδλ'οθήκης καί άναγνω
στηιριυ καί αΐθουσα σφαιριστη'
ριου καί σι,ναΛ ών. Οί οϊκογενει ι
α<ές συγκεντρώσεις των μελώ/ τής Αδελφότητος, οί χορει>τικές
καί μουθΊκοφιλοΙλογικές συγκε ·
τρώσε ς καί οί θεατρΐκές παραστά
σε ς ποΰ οργανωθή στήν μεγάλη
αϊθουσά της έίχοιν άφήχτει ί.ποχή.
Καί ολα αύτά άττό τό έτος 1862
Ή Αδελφότης δατηροΰσε Ι
ατρεΤο κοο] χσρηγούσε φα>μμα<α καϊ δ άφοΐα άλλα βοηθή,μςχτα σέ χρήιμα καί εϊδη στσύς πτωχοΰο κ αί άπάρους. Άπό τίς ττρώτες ήμέρες της ι δρύσεώς της, ώς κιένηρο ήθική·- Οιθπλάσεως των Ται/τοτλιανών, ε χρησίμει/σ'ε και ώς μοναδικό αζυ λο καταφύγη^ δλων των άπό Τα ταούλων μέχρι Κοοσήμ Πασά, τού Γεν!—^€χίρ καΐ τού Φερίκιον ά ττόρων όμογενών καϊ ξένον. Ή Φιλότττωχος εΐχε ττροσόδους άττό την έ^ιμετάλενσι πιροσοδοφό ρων ά<ΐινήτων, ό—ό τόν έτήσιο χο ρό άττό τίς συν.δρο»μές των μελών της καί άπό εκτακτες ττιροσφορές Στούς μεγάλους εύεργέτας τερι λαμοάνοντο καΐ οί ζάιμττλουτο' τα ταυλ ανοί, ό Μλτιάδτις Μελαχρ1 νός, ό Βοοσίλειος Ζαχάρωφ, ό Ο δυσ>3ύς Νεγρεπόντης καΐ ό Νικό
λαος Χρμσο6ελώνης.
Κατά τα ττενηντα χρόνια τής
εύειργατΐικής δράσεώς της έδαττα
νή&ησαν ττερί τα τρία έκαταμαύ
ρια γρόσια τής προ—ολεψιικής έ
ττσχής ή 30 000 χρυσές λίιρες. Τό
έτος 1913 απενεμήθη στήν Άδελ
φότητα τό Μαυρογϊΐνειο Βραβεΐο
'Αριτής καΐ ετταινοι τής Όθωμα
νίκης Κυβερνήσεως καΐ τοΰ ΟΙ
κονμενιχοΰ Πατρ αρχείου.
Συνεχίζεται
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικια Ναυάρχου Βότση 53
Προϊοτάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογος καί των
Γαλλικών προγυμνάΖει μαθητάς
επιτυχώς, άμοιθή οίκονομική.
Τηλ. 933.368 - 9812 509.
452
Εϊττου; σ:;ν ·,τς.
~. α, τώς ·5 Δοιλττατ.ά'; τάσας, ά
φού ΐ'ΐρύαα/Γΐ τίς δυό κερςς ■ ου
Λο/ςθέιη Π. ·<αί ·,ο6;ι<Βψ; ·ά ϊ>νό
ΐ3_· άγός'α, γ·ά '.ά ξεκληρΐα-η -.ην
οίογίνς ά τοα, ί;ττε·λϊ γρήγο,.ο
τάτο,,ςη στήν Σι^^ρνη ιά
ση καΐ 7θ'; γ.ό ■ ου νόν Λ;ων!ϊα.
Λ.γο ά;ΎΟΤ£).:α μζτά·χ»ν>αζ κι ε
σΐί Λε ·&λλο ιάτα^η, γιά νά ιτχηα
-η-η τόν ττρύίτο -,τι,χν φ$χστ στη
Σμύρνη καΐ ό τ:λέο·η -,γ τροστα
γ ι ττού τΓ?,ι;ιε. Τ! τόν εχανς ιό·
ττασά ν" ώΧλί'ξη άττέαση;
Τγ'γ; Τε α ·ώ/~.<χ μεταφοράν; ιττο Χο.;ςιμλ!<ι -ου, ό τοτός · ^^ Ισ μι>' Μοιζάς» ·,ο3 Τζ·φ·ούτ Ί
κη ·ταύ οί 5ιύ •.-ελ'ΐυταϊοι ·. ήν
κοο·αανε άτΓΟ τα οττιτι τού ο<α γ>ι!φ·Λ/. Στήρ/ ι.άοχτα αυτή,
μεσα στοϋς ΘηΌΌυρούς σέ νο,μ!
σ^ατα καΐ κο.3·μήιμ·ςττα, ήτανε ι-α!
δ^ό ξύλ '.α τ'ρίγί^Λϊ, άπό τα ύχτώ
ττού σχηιμάτιζαν τετράγωνο, στο
όττοΤο· τίτα/ε γρα,μιμένοι οί Θησσ·-
ροΐ τού Κ'ατΙττογλοι/, ό ·,όττος τού
ήταινε κρυμιμιένοι καΐ ό τρόιπος ντού
ήθελε νά διατεθούν ό Κιατίπογ
λου.
Τα δι/ό τρίγωνα δμως ποϋ β>ρέ
θηκαν στήν κάσσα, μόνα τους
δέν λέγανε τίττοτε. Μά στήν δια
θήκη τού ' Ι αννάκιη ττοΰ βρέθηκε
φυλαγΐμένη κι αύτη έκεΐ μέσα,
καΐ την διάβασε ό Δαλτττχΐτάιν ττα
σάς, άνχχγράφοταν ττώς δύο άλ
λα άττό τα τρίγοοινα αύτά κρατού
σ: ό Λογοθέτης Π., ό -ατέρας
τού Λεωνίδα καΐ τα ΰπόλοιιττα
βρίσικιθνταιν στά χέρια αλλων έμ
πίοτων ττροσώττων τοΰ Κιατΐττογ
λου. Ό Δαλττατάν ττασάς, άττό
καρό εΐχι: κώνει την σκεψη, ττώς
τα ττρόσωπα αύτά δέν 6ά ήτανε
άλλα άτΓΟ τούς κληιρονάμου'ς τού.
"Οισο γιά τα τιρίγωνα ποΰ κρα
τούσε ό Λογοθέτης Π., αύτά μα
ζΐ ιμέ την διαθήκ,η τού, θά ι:Τιχαν
ττϊΐρέλθη στΟΊ/ γιό τον τόν Λεω/ί
δα. Γι' αύτό θά έτπρετττε ιλϊ μην
τόν χαλάση, μά νά τόν φέρη άττό
την Σιμύρνη καίΐ νά τόν κλείση στά
ιμτΓθυντρούμι α τού, ώς πού νά τον
αναγκάση μέ τό καλό ή μέ τό ι:ρ
κό νά παραδώση τα τρίγςονα κ ι ϊ'·
στερα νά τόν έξοντώση Αύτός ή
τονε ό λόγος πού άλλαξε άττάφυ
ση κ ι έστειλε τό·ν δεύτερο τάταρη,
στό κατότΓΐν τού πρώται/, μέ τή/
προοτοτγή νά τού ττάνε ζωντανο
τόν Λεωνίδα.
Δυστυχώς, δττως θά δούμε ττσ
ρακάτω, ό δεΐύτβρος τάταρης δέν
τπρόφθασε τόν τπρώτο καΐ τα πρα>
ματα έττήιραν άλλη έξέλιξη. Άς
δοΰμε τώρα τί έκανε ό Λεωνίδας
στήν Σιμύρνη. Τόν βρΐσκομε ξα
ττλωιμίΐνο σέ μιιά ττολυθρόνα μέσα
στό δωμιάτιό τού, φορώντας μιά
γαλάζια «ράμττα» τού οτπτιοΰ
καΐ χρυσό φεσιάκι στό κεφάλι.
Στά πόδια τού, ήτανε ξαττλωιμέ
νος ό π,στός τού σκύλος ό Κα
στοιρας. Θά ήτανε δέκα ή ώρα το
ττροΐ δταν χτύττησε την πορτα
τού καΐ ιμττήκιε στήν κάιμαρα, ό ά
φοσιωμένος σωματοφύλακάς τού,
ό Νταή Βάασος, ντυ,μένος μέ ·,ά
καλά τού. Φαροΰσε όμορφη κατα
μαυρο σακικάκιι, γιλέκο άπό λαόι
μετσξωτό βίλούδο καΐ κίτρινο
στενό τΓανταλόνι. Ή γαλάί,ια γρα
6άια τού, δειμένη μέ μεγάλο ιόλ
πό, κρατούσε όρθιο τόν άσπρο
καΐ άψηλό λαιμό τού πουικαμισού
τού, έττάνω στό όττοΐο άκουιμποί·
σαν οί ήκρες τού τεραστίου μόν
στακιού τού. Μιά χοντρή άση,μέ
νια άλυσίδα, έττεφτε στό γιλέκε
τού.
—Καλή μίρα Νταή Βάσσο, ύο,'
γησες ττολύ, κοντεύει νά
Ρ'άςτη, τού εΤπε ό Λεωνίδας.
■—Πολύ «ιμττρούτα» τζελεπή μου.
την "είχαμε έχτές τό $ρά&υ καΐ εί
δυό μας. 'ΕσεΤς οΤσθε φρέσκος
σάν νά μην εγ'νε τίποτε. Μα έ
γώ άκό)μα συΛλογάμαι καΐ ξα<Γ συλλογάμαι, πώς ξειμπερδέψαμε όλάκ'ερο', άπό τα χέρια των νον^ καλάδων. Σωθήικανε τα ι^έματα υ φ:/τικό, δέν ύτηάρχει άμφιοολία ττώς μάς παροιμοινεύοιιν ι αί μά1; επήραν μι,ιρ<<>διά, ττώς θίλου,αε ν α
την αρ^χτώ~χ»με νού Βεζύιρη.
Δέτ; άμιφιιβόιλλω, ττώς ε<£ίνη ή λ; ρα ό Αλέξανδρον, ττρέττει κότι να έίααθε καΐ νά μάς τηρόδωσε, Γιατ; βε6α,ώ9-κα ττ.ά μέ τα μάτια μου τα ΐδ'α πώς ήτανς ό "δ ος έχτές, στό σχοτάθι μέ τόν Άλή Εφέντη ττ;ύ μάς την στήσανε στό Άλάι/ τής Μά'Λΐς. —ΕΤδες μήττως ττόΛι την Άλη 'Εφέντη; έρώτηισε μέ άνησυχία ό Λςω,ίδας. •—·Ναίσκε τζβλεττΎ) μου καΐ λ! γο ελο'ψε νά τόν στείλω νά ι-.ώνη παρέα μέ τούς άιτοθαιμένους. -—'Ποΰ τόν συνάντηαες, £5ωσες τό «ιμτπιλιεττάκι»; —Ούλα μέ την άράιδα θά στς. πώ άφέντη μου μά τηρώτα νά κγτ θήσω. Τράδηιξε μιά καρέγλα, ττέταξ- τό κατπέλλο τού έπά'ι'ω στό τραττέ ζι καΐ κάθησ·ε απέναντι στό Λες· νίδα. —Μόλις εφυγαέττήρα τό Φαρδο σο<<άκι γιά νά βγώ στίς Μέγα λες Ταβέρνες, άλλά μπροιοτσ μου, άκεΐ κοντά στό καφίνΕδάχι, στό φώς τής λαηέρνας μου (φα ναριοΰ) εΤδα τοΰς ζαμττιτιέδες τού Άλή 'Εφέντη, ττού έττερί.μ: να/ γιατί ό κύρηις τσυς ήτα^ε μ; σα ι:αί «έσοανάριζε» Έγώ άφί./ τη μσο, γιατί είχα την λατέρνσ μι=υ ά-^ε-ιμι,αένη, έτράβηξα έμττρός ΈτΓ3τα ττάιλι έχοντοστάθηχα κ ι έζήτησα νά στρέψω καΐ νά ττάρω άλλη στράτα. Τέλος, έττειδή δε^ εΤχα καιρό νά στ(ρ·έψω, άνοιξα τό βήιμα μου οτοι9:ρά κ ι έττροχώρη σα νά άτΓΓράσω. Τότες, δυά —- ;.ις '-.ττα ·, .ς ^τίιΛτιι,ζ.ς,» με σα/ ι αί μ;0 έ<όψα/ϊ τόν αράμο, ίσα, ΐσ·α άττ' £ξω άττό τόν ι αφς .•έ, ϋττο'υ ιμέσα !ΐΤ5α τόν τποοκο'.! μέ/ο -όν '/ΛΙςαΓ.'5:ο -,υλΐγ,αενο στό «τα-ιττίιΐο* · ου, ϋττως ήτοι ■ <ο.ΐ στό 'Αλά/ι της Μάνας "Κίο άθΊΠΌ/ τόν ι.οιι/γά τού άνοιξσ }.έ τούς ιζσΐ'χτΓΐΤ'.έ&ς, ·τού δέν μ 2*>",,,αν νά ψύγω, υ "ΐέν Άλέξαν
όεος άκρΟφτΐΓ|κ;, ό δέ Άλή Ε
φό/της ηύγε ιο3Ϊ μ' έρώτησε τ· ,
ά,Οχοττος εΐ^αΐ καΐ τού τηγα |
»<ω. Έγώ τότες τοΰ επτα πώς εΤ μιχ κατχτζής και ότι τηγαινω σ-6 ,πτίτι μοί/ Αύτός ττάλι μ' ι. ρό>-"ΐςτ; τταύ κάθο^α'. Έγώ ·.ού '
εϊττα πώς κάθο,μα· ιοντά στό γιο ,
φΰο-' (Σ.Σ έννο:ΐ τό γεφύρι των,
καροδα/ιών). Τότε έττρόαταξε νά
μέ άφήσουν, τμά μίλις ϊττροχώρ'·, ]
σα λιγα βήιματο, «,ύθύς άκουω !
μο/οκοπτσνιάς, ώλες τίς «τόλτζες»
νά τιρ,έχονν τό κατότπΊ μου, γΐατ
φαίνεται, ττώς ό Άλή Έφέντης
ττού ξαναμττήίε στόν καφεν€, πλη
ρο·φοιρήιθηκε άττό τόν Άλέξανδρο
ποίος εΐμαι καί τότε έπρόσταξε
τούς ζαμπιτιέδες τού, νά τρέξου·ν
έξοπίσω ιμου καΐ νά μέ π·ιάσουν
Μέ τπρσφτάοχχνε καΐ μέ ί,ώσανε.
Τότες εΐττα μέσα μου: «εΐη τό ι
νομα τού Κυρίου» κ ι 66αλα τό χΛ
ρι στό λάζο μου. "Οταν ό Άξιω
ματΐ'ικός μ' επλησίασε, μ' έρώτη
σε ττώς μέ λενε καΐ ποίας «νατσ
όνας» εΐμαι. Τού εΤττα, χωρΐς να
τα χάσω πώς μέ λένε Φιλιπττοΰ
τσο κι εΤμαι Ίγγλέζος. Καΐ γιά
νά τόν κάνω νά μέ τπστέψη, ϊιβγα
λα άττό την τσέττη μου τό ιμεύτικο
«ποκΓοπτόρτι». Αύτός άφού μ'
κοίταξε άρκετή ώρα σκεπτικός,
πού εΐττε πώς έχει ύττσψίες επάνω
μου καΐ πώς ττρέ—εί ι-α μέ κρατή
ση, ώς αύριο τό πρωί, γιά νά βε
δαωθη άττό τό «κονσολάτο» μου,
άν είναι αλήθειαι δσα τού είπα
Τάτε τπά έγώ τα χρειάστη·κα τζί
λεττή μου καΐ τού έφώναξα θυμω
μένος, ττώς δέν έχει κανένα δικα'
ωμα νά μέ κ,ρατή.ση, γιατΐ ή γ.
ναίκα μσυ Είναι γχαστρω,μένηι κ
ο.,/ δέ/ πάω άπόψε στό σπίτι μου,
μέ την <—ρθδβντζα» έτούτη, )ά θάρρη —ώς έττνίγηικα καΐ μττορε νά ττάθη κιανένα κακό. Μά τό τούρκικο κ'εφάλι τού, τό άγύριστο, δέν εττειρνε άπό τέτοια «ραγκιο νέ» κι έπιρόσταξε νά μέ πιασουν Τότες έκατιάλαδα, γιά μιά ά<ό μα βολά, τπώς δέν ττρέτπει νά εΤσα· καλός μέ τέταιους άνθρώπους κ· έφώναξα άγιρΐ5μενος: •—ΣταβήΥηε μαικρυά μου γιατ μά τάν Άλλάχ... Καΐ σάν ώοτρα π-ή, μέ "διο χέρι πού £>κ,ρατούσα
την λατέρνα μου, &ρτταξα άπό τ ο
λαιμό τόν καλό σου τόν Άλή Ε
φίντη καί μέ τό άλλο έπέταξα ό
ξω τόν λάζο μου καΐ τού έχάρφω
σα τή·ν μύτη στό κοορύδι τού λα
μού τού:
—"Αν κανένας σας ττλησιάση
«αί ιμ' άγγίιξη, έφώναξα στίς τολ
τζες, δαλάι, θά σφάιξω σάν τρα
γί τόν άφέντη σας.
Αύτός τα χρειάστηκε κι' έττρό
σταξε τα ,μί,μέτια τού, νά μή μέ
ττΘΐράξουν μά νά «ποστάρουν» τα
γύρω «σοκκάκιια» γιά νά μην τους
ξεφύγω.
Χαμιένος γιά χαμένος ήμουνα,
εστπρωξα τέν Άλή 'Εφέντη στό
*ντο'/6άρι» κα! τού έκόλλη,σα »ή^
ττλάτη οτήν κλειστή πόρτα άνος
στΓΐτιού.
— ΒλέτΓω τού εΤ~α ττώς δέν ί
χεις σκοπό νά μέ άΐφήσης νά ττάω
στό ο—ίτι μου. Θά αποθάνη ς λοι
ττόν Άλή Έφόντη τφίν άπ' εμέ
ι·ο.
Τότες έτούτος ό φοδιτσάρης,
βλέτΓοντας πώς δέν ι:χωράτενα
άρχισε νά κλαψουρίζη σά γυναι
κοΰλα άνήμττορη κα! νά μέ τα,*-
καλιάη, νά μην τόν σκοτώσω. Μού
ύττόσχοταν ττώς θά ΤΓροστάξη τ
«άσικέρια» τού, νά μ' άφήθΌυν νά
φύγω.
Τού ι^άντησα ττώς ξέιρω ττόσο
εΤναι «μτταμτΓέση.ς» κα! ττώς μόλις
τόν άφήσω, θά ττροστάξη τίς τόλ
τζες τοι/, όχι μόνο νά μή μ' άφή
σου·/ νά φύγω μά ν' άδειασουν έ
ττάνω υου τα «μο».·σ«έτα» τους.
Κι' έτΓιίδή τα ήξερα αύτά ι α
δΐν £6λεττα τιρόττο γλυτωμού, 0ά
τόν &τερνα μαζί μου στήν κόλα
ση.
Ό ψ3ΐ/τοτταλη,καιράς Άλή Έ
φέ/τη.ς, δ'ι3;μαρτυ.ρτ>θηικε.
— "Οιχι μού ό—άτ/τησε μέ σ6υ
σμόν- φωνή άττό την άγωνια. Δέ-/
έχο σ<οττό νά σέ ττει,ιράξω μ ιά κ ι ήρθαν, δττως ήρθαν τα αράματα Στήν πίστηιμου, θά σέ άφήσω νχχ φύγη-ς. — Τότε τοΰ εΤττα θά κάνης έ ΐνο πού θά σοΰ πώ Έγώ τώρα προστάζω. — Πές μου τί θέλει ς νό ι-,άνυϋ κ»ι θά τό κάνω γιά νά πιστέψη; πώς δόν ίίχω σκοπό νά σέ 6λάψω — Νά ττροστάιξης νοΰς1 (αιμ-ι τιέδες σου νά κάνουν έκατό βή,μα τα ττίσίΛ), Οϋτε ί,να λιγώτερο, γιά νά μού δοθή ό καβρός νά χαθώ στά στενοσόκκακαι. Ό 'Αλή Έφέντης έσυμμορφώβη κε μέ την προστοτγή μου. ΟΊ ·,όλ τζες έκαναν τα έκατό δήματα κι' έττάθηκαν στό <'ντουρσέκι» τού Τότες έξαρ,μάτωσα τόν Άλή Έ φέντη, πού άφριζε γιά τό ^φ^ζιλ κι» πού τού »3κανα κα! τρέχοντας σά λαγάς, Γτρύττωσα στό .;καρ σ'νό» <οσο<κάκι» πού στά ττρώτα τού μέτρα δ ακλαδώνοταιν σέ τέο σΐ'ρα άλλα, στενοσόκίκαχα. Μττή κα σ' δνα άττ' αύτά ι αί σπρώχΜ ντας μιά μιαάτ/ο·ιχτη πόρτα, ιιτρύ πωσα στό «χαγιάτι» ενός ιτπιτι ού. "Οπως κοπαλαιδαίνηις κφέντη μου, ό Άλή 'Εφέντης δέν έκράτη Γ' —■Εΐ.'οτι -.ου μα<αρίτη τστύρο σου, Και σέ τταρα<αλώ ϋττου '.Γη γα.ν; ς νά ι,Τσ^ι , αλός ►αί νά ,αη ά3 <ςΤς ττοτΐ σου ι αινέ'.α-/ - — ου τε σέ ττόλϊιμο ούνε σί ι,Ιρήνπ Κα,ί σν/έχ:σε. ( Άν ζού~; ύ ·τατέρας σου 'άσαι βέ'δα 3·ς — τολΰ Οά σέ ι αμά,σων: Άφτο-ι,αένα κύτταιξε -, ήν οωτογρα φια τοΰ τπατέρα νού, '.τού Γρ ο. ι ΐ'ΐρομ3·σιμ£νη στόν -οΤχο. [ Πα'ρα.μςράζο.τας τούς οισταγ γούς ■— άγκάλιαχτε ίνα/, ΐ,ναν ι αι τούς οίλ<σε. —Άντίο μητέρα. —Άντίο Νότη, ■—Ά/τ,'ο Γιωτςτοί,Λά μου. —Στό ι αλό άι5αλφέ μας. Στο ι-αλό γυό μ:ο άτ/τ-απά^τησαν ^» μ.ά ΊΧΛή. ' Ε<&,'ϊ ·,ό ΐΓ'ιμιςΤο 'οί στό π.;ώτο ιτκαλεττάτι ι αί Τάχυ/ε τό βή,μα ^^^^ ά<όμη Τι- το^»ύ Ό 'Α,βυττ3λοχαγός Κώστας Δή .μά<ης ιμέ τό Τάγμα τού μετοφέρ θη στό Άτδίνι. Στό μέτωπο τού τόσα Οά γροαφτούνε μόλις ιαταο ρχύσει, Πολε;μούσε καΐ τραγούδαγε Καΐ άλλοτε πετούσε στήν μάχη καΐ στή φωτία. Πραγιματΐ'κό τταλληκάρι πραγμα ματικός Βουρλιώτης ϋτπήρξε ετντά ξιος των πιρογόνων τού. Λαιμ6άνει μέρος σέ δλες τίς μ α χες τού Μικιροχτιατικοΰ μετώπου Κάλε, Γκ,ρότο, Σαγγάριον, Έσκ' — Σεχήρ, Κιοιττάχεια, Άιδιν καΐ στό Τουλού — Μπου»άιρ. Χάρις στήν ά^ριεΐα τού, στή.' αύτοθυσία τού 6ά πή στήν ήμερη σία Διαταγή ό Διαικητής τού. —ε Ο μόνΐιμος ■— άνθύττολοχα γός τοΰ Πεζικοΰ ΚωνχττανηΤνος Δημάκης, άττό τόν Βουρλά τής Ίωνίας κατέστη ύττάδειγμα ττρός μί,μηα·ιν άνδρείας ■— έτπετέλεσε πλήρως τό καθήκον τού είς δλες τις άποστολές ττού τού άνετέθ, σαν χάρις στήν άνδιρεια τού, κα' στόν ήιρωτσιμό τού απτο)>ύγα·αΓ
τΓολ/λά δεινιά καΐ καταλάβαιμεν
σττουδαίας θέσεις τοΰ έχθροΰ. Ό
λοι οί Βουρλιώτες εκαναν τό κα
θήΊκον τους ττιρός την πατρίδα.
Σάν τόν Κώσταιν Δηιμάχη τα
Βουρλά πιροσέφεραιν τό καλύτερο
άνθό τους. Τα καλυτέρα τταλληκά
ρια γιά την ύπόθεισιι τής Έλλα
δος. €0 Στρατός ώδάιμαοτος σταυ
ροφάρος τής Ελληνικάς Ίδέας
έστηισε την Έλληινική Σηιμαία σέ
όλα ·:ά
,-
ή ^
κατςδίωζε τα/τΰύ '.ό·/ Βά>;βα^'
γ ά ι ά δώτη ττ,ν έλαθερία "£^
τγ>^ Έλν,Μκ,ή 'Ι&.!/!«. Γ, ^
καϊ τό μέ>.ος, στήν ίττοχώρηογ
τής Μ αρησ ατ:.χτ>ς Έχστρατ£ια.
■,'ΐτσ'/ τ;ομ;ρό ^
Μέ λύαα-α οί Τςαρκοτσέ-ες σ](0
τώνοΐΛ · ά γι,','α κόττα 6α
Χ λ. άδες αΐχμάλωτοι
στά στιρατό-εδα, 'Λμιςλέ—Τ
^ο3, ττ;ύ Ζίν γύ.ρι.σβν τοτέ
Αϋγα-στος ·ού 1922
Τα ·:ϊ<ΐγοΆα :οϋ ίτ/δόξου —^ τού μας γιΊ/οινταν μο ρολσι. Μι« δατςτγή ·,τού ι υκλοφάρησε λ&ι· «■6 ,νδοξος ΈλλΓ,.Λκός ιπρατός ;, τόσας δάψνας δριέψας εύρίσκττα μ-τα άγί',ν τιετραήιμ&ρον μ καί ύττό 'ΤΪεσ ν »;χθρού». Ουχί μ νάι~α/ ύτΓερτςρω/ ϋτ.βςν τού Τ ? ζΰ—Μπουν άιρ. καί ',τιθός ιό ρ. £Λ ματα — Μειραρχίες άτΓοχωρούν α νευ Δαταγής. ΠροετοΗΐμάζεται ούτω «χτό—α σι φέρουσα, τό δνειδος, τό αίσχος καΐ τφ άτΐιμίαν 17.8Μ922. Στήν μά;χη ετύτή Ούσάκι, Φιλ3 δέλφε,ια, Μαγνη<τία μέ Ιτπτικό "ΑλλΓΐ Διαταγή. —-Πάς άνώτβρος έχει δικαίωμπ νά φονεύη έττΐ τόττου λιΠΓοτάίίτη, 'Ά>λη διαταγή Γενική: — Κατα
στασι λίαν κιρίσΗ.μος μέγαν κλο
νισιμόν δν υττέοτησσναί τπερι Αψ,
όν κυρίαι ύμέτεραι δυνάμεις κα'
ένεκεν....... 15.8.22.
*Η άτΓοσύνθεσις έπεκτεΐν— αι
19.8 22.
Καΐ ή τραγωδία ήλθε,
10 μόνΐιμος άνθυτΓθλοχαγός τού
Πεζιχοΰ ΚτΛΛσταντΐινος Δτιμόκης
έκανε τό καθήκον τού.
Είς μάχην έκ ττοοροττάξεως οτϊ< ήιμίβεος — σκαΐρφαλωιμένος είς τό φοβερόν οχυρόν τοΰ «ΑΛντΐιμειου των Β,ράχων> τό θρυλικό ΚΑΛΕ
— ΓΚΡΟΤΟ οτκοτώθΥικε έν τή έχη
λέχτει τού καιθήκοντος κάτο άιτο
την αΊ,ματόθριεκτην 'Ελληνική Ση
μαία.
10 Κώστας Δηιμώχης μετοιχτίω
σε την άνδρείαν τού "Ελληνος ά
ξιωματΐιχού — άλλά καΐ την ψυ
χή τού *Ελλτ(νος Ίωνος Βουρλιω
τη,.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Τής Ενώσεως Νέων Έλλήνων
Λογοτεχνών
Προτείνκται Α Ν. Ζμύρνπ
Πρός την ΆΛ<ωτάτη.ν Έπιτρ->
ττήιν Έ<5τ|ιλώσεωιν 5Οετ!ας άττό τής Έθνικής Συιμφοράς τού 1922 Έντΐιμώτατοι, Εύλογηιμιέν'α Χριστούγεννα ιιαΙ τό 1973 μέ ύγεία καί μέ ττασαν ευτυχή κατάΊκτησιΐ'. Κα! μΐεττά τάς ευχάς δεχθήτε παρακαλοΰμεν καί τα θορμά μα', συγχαρητήιρια διά τήιν επιτύχη έ1 κττλήιρωσ ιν τής ' Ι εράς άποστολής ' σας, άλλά ΐ'αί την όλόψυχόν μας ' έκκληιτ ν οττως προοιφέρετε ,,σϊ | τήιν ϋστάτηιν ύπτνρεσία σας ττρός σύμττοτντα τέν Προσφυγικόν Κόσ μόν. 1 Ημείς, οί Νεοσρυρνιώτες μέ την θείοον ύνισχυσΐΜ τταρεδώσσμί ι είς τό Πανελλήνιον καί υπό τόν Άττικάν Ουρανόν την άντάξια θυ γατόρα τής Πρωτιευούσηις τοΰ Μ· κ,ραισιατιχού Έλληινισμοΰ, της ντο λύχλαυοτης καί ενδοξης Σμύρνης, όχι μόνον μέ τα όβάνατα Ίδρύ ματα της, άλλά καί μέ τα όνό ματα άκόμη έκειινων ττού (άτεσαν ένδόξως διά τή>/ προσωρινήν <Λΰ έλβί,βειρίαν της. ΈτΓΐικαλούίμεθα την άμεσον, τε λευταίθΛ', άττοτβλεσματικήν, καί τώ Μακαριωτάτω Άρχιεπισκόη-ν· 'Αβηνών καί τή Έλληινική Πολ, τεία, διά την ,λνύψωσιν τού Ίερΐύ Ναού τής Άγίας ΦωτΕΐνής Ν Σμύρνης είς την Μηπτρό—ολιν τώ/ Εθνομαρτύρων Πολυκάρττου καί Χαυσοστόμου. "Ηδη κα! ό ΐ'έος Δήμαρχος Νί άς Σμύρνης κ. Ιωάννης Καμπα λούρης έττανέλαοεν εγγράφως — ρά τώ Μακαριωτάτω τό αΐτηιμα τού Δήμου, ό όττοίος άπό τοΰ ττα ρελθόντος έτους άνέλαιοε κα! την ά—αιταυμένηιν πρός τούτο δαττά»φ (Άρ. Πρωτ. 13405)4.1271). Τό αΤτηιμα τής στεγάσεως τής Εύαγγελ,ικής Σχολής Σμύρνης είς τό ■Ιωσηιφόγλειον μέ χαρα·1 εΰλογαν τΓληροφορούμεθσ ότι χά ρις είς ττ?ν δραστήριον ενέργειαν σας ευρίσκεται τπρός τό τέρμα τής έτΓΐτυχούς δικαιώσεώς τού. 10 πιροσφυγικός κόσιμος δέν θά ληισιμονήαη τήιν ευτυχή ονμβο λήν σας είς την διαιώνισιν της Πανένδοξης Ιστορίας «τού. Μέ εύγνώ,μονα αίσθτιματα κα; άδελφικήν άγάττ^τ>ν.
Άθατ/άσιος Καρύλλος
τέως Δήμαρ,χος Ν. Σμύρνης
σε τόν λόγο τού. Διαίρεσε τ' ή
σκέρια τού σέ τέσσαιριες όμάδες
κι" έμττηκαν στά στεινοσόκκακα
"Ετηρεττε τζελεττή μου, νάσουνα
άτΓΟ μιά με,ριά νά τούς εβλεττες
πώς έΤκαιναν. Λές κ Γ έκυνηγούσσν
όλάκειρο μτηουλούκι άπό όχτρους
Μά έγώ τούς εΤχα ξεφύγει τπά
Ότολ/ σέ λίγο τούς ίΤδα άπό μ,ά
χαραμάδα τής τόρτας νά γυρί !
ζουν, έβγήκα στά δρό'μο, >'6αλα
τα τροδάρια ιμου στόν ώμο ι α!
&έν επήρα άνάσα παρά οτήν "Αρ
μέν: ά.
Συνεχίζεται
ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
Δικηγόρος
Διεύθυνσις:
ΠΑΡΑ ΤΩ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩ
ΓΡΑΦΕΙΩ κ.
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ
Όδός Στουρνάρα καί ΖαΤμη 1
Αθήναι
Τηλ. 636 243 - 6466 052
ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ
Άπό την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημα τοθ πατριώτη
μας ^«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ΐδέες
γιά ενα σωρό ,δμορφα δώρα, τιόρα πού πλησιάζουν οί ήμί-
ρες των έορτών.
Ιά 6άζα, οί φοντανιέρες, τα κηροπήγια, τα μπόλ είς ίλ*
τα μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροΐ, άλλα καί οί έπαργυρθ'»
δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ ίώρου σας. Άλλα δέν
είναι μόνον αύτά. Τα μαχαιροπήρουνα δλων των εργοσ™-
σίων τού Κόσμου, σέ ι>πέροχα σχέδια καΐ τιμές άπσθήχηί·
Μην ξεχνατε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο επισκεφθή" ™
κατάστημα
«ΖΟΥΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική
I
οπς γιά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν
ναΐο έπιχειρηματία.
'Επίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι-
κειμένων τοθ είδους μας.
Τό κομψο μοντέλο τοΰ φωνογράφου «Ούλτρα» πού ανεδείχθη
στήν τελευταία Δεθνή Έκθεσι Άκουοτικών στο «Όλύμπια-,
τοΰ Λοδίνου.
»♦♦♦♦.♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦♦♦«)♦♦♦♦*♦♦♦♦♦♦♦·<'♦»*» Τα 60 χρόνια άπό τόν θάνατο τού Λορέντζου Μαβίλη πλοκη- ΘΗΣΑΥΡΟί ΤΟΥ Τό Βουρλιοτόπουλο ΔΙΗΓΗΜΑ ; ·. '|| ^ Νέος τύποο «τρένς - κώουτ» επεδείχθη είς την τελευταίαν έκ¬ θεσιν τώ*/ Ήνωμένων Σχεδιαστών Μόδας είς τό Λονδίνον. Μνηιμόοτυνο φιλολογικό γιά τα έξήντα χρόινια άπό τόν θανατο τού ττοιητή της «Λήθης» ττού έ-1 ττεσε, λοχαγός τού σώματος των1 Γαριΐβοΐλοινών τόν Νοέμβριον τού 1912, στήιν πλαγιά τοΰ Δρΐσκου, τής Ήττείρσι/, ύττήιρξε ή όμιλια τοθ μυθιστοριογράιφου Παύλοι; Φλώρου μέ θώμα «Λαρέντζος Μα-1 δι'λης ό ττοιητής Γτπτοτης» ε—την καιλά θερμαοιμένη άτπλόχωρη αΐ- θουσα τού Ίδρύ,ματος «Διονύσιος ό Άρεστταγίτης» Μιχαήλ Βόδα 28. Τήιν εκδηλώση άργάνωσε ι ό έκεΐ Κέντρο, έπιστηιμονιΐκών ομιλ¬ ών. ' ΕΞ,μπτρός σέ πυκνό άκροατήριθ ό άμολητής παρουσίασε σύνταμη βιογραφία τού Μα6ίΊλη καί τού εργου τού. Τόν έτοποθέτησε στό γειρμανιικό τηρώτα φοιτητικό τπερ; βάλλον τού ό Μα6!λης έμεινε 14 χρόνια στήν Γεριμανία: 1879— 1893) καθώς κα!, καπότην, στυ κερκύρα Ίκό. Ό Παϋλας Φλώρος δόν ττειρΐο- ρίστηκε στήν εκθέση ολίγο ή ττ; λύ γνωστών στοιχείων καί τεκιμη ρίων άναΐφεραμέΜοιν στό φαινό,με- νο Μαβίλης, άλλά έττηχείρηισε καί εντελώς ιττρωτότυπτη ψυιχολογική άινάλιυση της κάπτως διληιμιματικής δττως την έχαρακτήρισε, προσωτη κότηιτάς τού. Όλίιγαι ττρόσΒξαν ότι, τπαιρά τήιν χαροττή κσί αγω¬ ν ιστι,κή φοιτητι'κή τού ζωή, ό πό ι- ' 'ϊτής ξαναγύριζε όλαένα σέ μηβε Ι νιοτιική, πεισιθάνατη διαθέση ττού φαίνεται νά έσταθηκε τό κινηΐτή- ιριο κέντιρο τού ψυιχιο-/μοϋ τοι/, Στά σσνέττα τού ή διαθέση αύτη ξα- ναέρχεται ιμέ έττίιμονη ύττογράιμ,μι ση. Ό όμιλήτής έσχολίασε έττί- σης κριτικά τό λογοτεχνικό έργο τού Ααρ. Μαβίλη (τεχνική τοΰ στιχου, γλώσο"α, ΰφος, ίδεολογι-' κή τπροέκταση'). Ό Παΰλος Φλώρος άττάγγειλε, μέ την πιρόοδο τής όμΐλίας τού, 4—5 σονέττα τού Λ. Μα6!λη ττού έτεχιμηρίωναν όρισιμένα σηιμεΐα τής εκθέση ς τού, άνάμβσα σ' οολλα | την «Ληθή», την «Μ'ιννσ», την «'ιΐ λ ι ά», τόν «Ύπβράνθρωττο». Στήν ίδιαν αΐθαικτα θά ομιλήση τήιν ΠέμτΓπη 11 Ίανουαιρίου, ώρα 8.30 μι.ιμ. ακριβώς ό Δημήτριος Πκούτας μέ θέμα «Μιγκουέλ Θερ βάντες: Ό ίδαλγός Δόν Κιχώ- της». ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟ! (Έπιμέλεια: ΚΑΤΙΝΑ Χ. ΧΑΡ ΟΠΟΥΛΟΥ) Τό Έλληνιχό Άστυνομικό Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΈΣ ΤΟΥΛ1ΠΕΣ 62ον —"Αν δέν εΤχες άρρωστήοτι, θά τό χαιιρόσσυνα πολΰ αύτό τό ταξίδι! Γΐά σκέψου, νά διοοσχί σεις τήιν Αγγλία χωρΐς νά ττλη ρώσβις ττέιννα1... Καΐ μάλιστα τή στιιγμή πού ό διευθυντάς τού ξε νοδοχείου σ' εχει γιά· . πλού σία! Ό άνθρωττσς ούτε σκέφτη κε ττοτέ νά δωροδακήσει κανένα! Τό ΰφος σου, ή έιμφόονισή σον κι άκόίμα τό δτι ταξιδεύεις μόνη σου, τοΰχουνε δσεΐ την έντύττωση τού ττλούτου σου!... Γι' αύτό γι/ρεύ εις ττειριττέτειες... Σέ σχκμοούλεψε σόον ττατέρας! «Χάνειις έόδικα τόν καιρώ σσυ ψάχνοντας Βήθον γιά κόπτσιο δολοφόνο, πού δέν ύττάρ χει! Θά καταλήιξεις νά φύγεις μέ χίλιες λίιρες λ ι γ ώ τε ρ ε ς α—' δσ·ες έχεις»! .. Φτάνει, βλέ τρείς, ή άδυνομία σου νά καταλά 6ε;ς καλά την κάθε εννοια στά έγ γλέζικα. "Αλλαξες μ«6 λέξη. Δέν την εδαλες σωστά στό νού σου!.. "Όσο γιά τόν άνθρωττάκο, όχο λοόθησ"ε ττιο-τά τή ουιμβουλή, ττού εΤχε δώσει ό "διός στόν διευθυντή άττ' την άνάτΓοδη, δμως' Δέυ »-α τόολαβε τί τοθ εΐττες1 Καί, γιά νά σταματήσβι κάθε τταιρανόηση, έίκοινε δτι συνβννοήθη<κ>ε μαζ! σου1
—■Σαδαιρεύτηκε άττότομα κι ή ά
γανάχτηση φάνηκε στή ψονή ιον.
— Πβίξοτνε καλά κί οί δυό τό
τταιχνίδι τους! Μά έγώ γέλασα
τελει/ταίος!. . Ώστόσο, δεν μττο
ρώ νά τούς κάνω τίΓττοτα' Τόξερα
άττ' τή Τφώτη στιγιμή, ττού ττήρα
με τό κλειδ! «τού...
■—'Ποιό κλειθί;
—Έκιε'ϊνο, πού έχει ή διεύβυν
ση. Τό τρίτο. .
—Τό τρίτο; άττόρησα. Τότε..
Γιατί δέν τό ζήτηοτε ό ντετέκτιβ,
τή βραδυά τού φόνου, γιά νά ιμά
ξει τό χίλια διο:κόσα δεκάξη;
—^Τό τηλίχρώνηιμο: τού Χγντερ
σεν δέν τούς ι(>άντ|ικε τταλΰ Θετικό.
Δέν τό ττίστεψαν! Ήτανε σίγου
ροι πώς όβδικα κάνανε τόν κόπο!
•—Χοομογέλασιε. — Ό δ'Εΐ/βυντη;
έτταψε υά ένιδιαφέρεται γ ι αυτή
την ύτΓΟθεο-η, μετά άττ' τό Βεύτε
ρο τηιλεφώνηιμα...
—Ξέρεις τί τού εΐπε ό...
"Εσχασε στά γΐίλια.
—·'ΥτΓολόγιζε δτι θά μοΰ νό
εΤχες ττεΤ κ ι ετπριετπε νά έπαναλά
6γι τό Τδιο τκχροιμύθι! "Α! "Ολα
κ,Γ ολα, σ' αύτό τό σηιμείο συν
εννοηθήκατε τπερίφηιμα!...
"Ο νοΰς μου, σάν άστρατπ,
στιριφογύρισε τό δολοφόνο κι ΰ
στειρα...
—Ό,τι κ ι αν τπεΤς... "Έχω τή
γνώμη ττώς ό Χέντ'&ρσ'εν τηλεφώι-η
οιε1
Ή κυρία Λόγκγουντ σήκωσε τό
κϊφάλιι άττ' τό ττλεχτό της καί μέ
κύτταξε ττςρΐεργα. Ό Ρόλαντ σο
δαρεύτηκε, άλλά ή σ-ττίθα τού ι ε
φιον δέν εΤχε σβήσει αττ' τα μά ι
τια τού,
—'Κι έγώ έτσι λεα>! Μην κυτ
τάς, ττού δέν τό τταραδέχοΜμαι
ΑΓΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
μπροσττά στούς άιλλους!
Ή μητέρα τοι/ τοϋρριξε μιά
ματιά, συγικ.ράτησε τα γέλια της
καί ξανάσχυψε, στά τηλεχτό ιης.
Ξεσττάθωσα. Όιλη ή άγανάχτησκ
ττΌυνοΊωθα γιά τόν Φρανκ Χέντερ
σεν;, ξεχύθηκε στό 'μεΎά^ο δω,μα
—^Αύτός είναι ό κακός δαί.μο
νας γιά μενά! "Αν δέν 6ρισκόταν
ή ττόρτα τοι» ανοιχτή, ό δολοφό
νος θά ήτανε τώρα στά χέρια σα:
κ ι έγώ στόν Καναδά! Μάς ξεγέ
λασε δλοι/ς δίνοντάς μοί/ οοντε
6οΟ ..
Ό Ρόιλαντ ιμέ διέκοψε σοβαρά.
—Δέν κιράπττκτες τό λόγο σον...
Παρααύρθηικα α—' τό θυιμό μου
κ<χ'ι γέλαυ'α μ' άγανιάικτηση. —Σού τόλεγα και δέ μέ *τί σ-ιευες .. —Σταιμιάτηισα άπότο.μα. Δέν εΐχα άτταιντήσει σωσΤά. —Τί εΤττες; Τα μάτια τού ττάίιξαινε. —ΕΤττα δτι δέν πήγες στό ραν τειβοθ, πού σούδωσε! ΕΤχε δίκιο ΏστόθΌ τπϊΌτο· δέν άλλαξε την κατάσταση. —Δέν ήιρθε! —Ποΰ τό ξέρεις; Τόν κύτταξα στά μάτια Εκ πληχτη Άλλά, άμέσως συνήρθα —ΜοΟ εΤτπε ττώς έφευγε γιά τΰ Νεα 'Υόρκη! Τό τσέκ., πού £ στειλιϊ στό ξ'ενοδοιχεΐο, ήτσν άπό τό Παρίσι! Πάτε ήιρθε; Ή εκφράση τού θαυιμασιμοΰ χύθηκί στό ττρόσ-ωπό τού. --ΕΤσοοι δαιμόνιο! Αύτό δέ Οά ττοτέ! Ό Πάστίΐρ κατά την τελετή τής είσόδου που στήν ΓαΛλΊκή Ά καδηιμία άπαντα: , «Τί ι—άρχει ττέρα άπό τα άστρα, "Ενιας άλλος ένοκττρος ούρανός Καλά! Καί τταραιττέρα; Τί ίπτάρ- χει τταρατττέιρα; Κάποΐα άκοττανΐ κητη δύν<αμι μάς άναγκάζει νά έ ρωτάιμιε διαρκώς. Τί ύττάρχει ττα- ροπτέρα; Μάταια μάς άτταντούν δτι τταραττέρα έκΐτείνεται τό αττε - ρο διάοιτη,μα, ό άίττειρος χώρος καί έκτάσβις άιμιέπιρη.Τ£ς, γιατί αύ τές ο'ι λέξε ς δέν μάς λένε τίιττο- τε. Νκι-,ιμ'ένοι άττΐ) την σκέψι αυ¬ τή, δέν έχομεν νά κάμωμε τίττοτε άλλο τταρά νά κάιμψωμ-ε τα γόνσ- τοτ». Καϊ τπράγματι ό Παστέρ ε- «ιλιΜε τα γόινατα στόν άόρατο ©εό και ~ροσΒΐ/χόταν. Α «Αίτία τή'ς κακής σΜμττεριφο- ράς τώ/ νέοον είναι οί μεγάλσι, μέ τα κακά τους παροοδείγματα. ΟΊ έξαιρέσεμς εΤναι έλάιχιστες ττού σχΏδόν δέν ύτΓολογίζονται. "Ετσι άς μή ττχΐραττονούνταιι οί μεγάλο γιά την σΜμττειριφορά των νέων, άλλά άς ικ,υττάιξουν ττρώτα νά δι- ορθωθοΰν οί Τδιοιι». Α Α.Ω. Ό μεγάλος Ρώσος συγγραφέ- ας Λέ»ν Τολστόί, μιλώντας κάττο τε γιά την ήθιική τταιροικιμή, στή" όπαία ττέφιτοιυν οί λαοί, έίλεγε τα εξής: «ΟΊ τπειρισσότειραι άνθρω- ττοι ηκολούθουν τό κακό παο'άδειγ μα άττό την άνόη,τη ίδέα δτι άλ-| λοιώς θά νομΐ'σθούν καθυστερηιμέ- νο "Ετσι έξηιγεΐται ττόσο γρήγο ρα πα'ίιρνουν τόν κατήφορο οί κοι νωνίες. ΚοΐΦοΰν ό ένας τόν άλλον τί κάνει καί δεν σταματοΰν. Μοιά- ζοι,ν έτσι σάν δυό πναΐΛτ!αυς, ?τού κιάθονται ττάνω άττό τα βαθειά νέ ρά. Ό ένας ρίχνει ένα χρυσά νό- μ'ιθΐμα κ ι ό άλλος γι,ά νά μή ύττο- λειψθη ρίχνει δύο. Τότε ό ·,τρώτος ρίχνΐϊΐ τρία κι ό δεύτερος ρίχνει τεσσειρα Καΐ συνεχίζοιυν, έτσι, στρατο,ιλώιντας τα τάλαντα τής ή- Ό 'Εδουιάιριδος Μίλν, ενας άπό τούς μεγαλυτέιροιυς άστιρονόιμους τού κόσμου, καθηγηιτής των μα- θΓ|ματ κώ^ στό ΠανίτΓΐστήιμιο τής Όξφόρδης λέγει: «Ή μελέτη τοΰ άστροναμιικού οΐιμττάντος όδηιγεΤ στήν άττοψι δτι τό σύμπαν Τναι σύστηιμα ττού έδηιμιονιργήθη έν χρόνω. Ή δηιμιουργία ντρουτΓθθέ- τει δη,μιουιργό. Μ.τοροΰμε έττοιμέ- νως νά ταυτίσωιμε τόν δηιμιουιργό τού άστροναμικοΰ σύ,μτταντος ττρός τόν βϊόν τής Χριστιανικης ό,μολαγίβις». Α Ό ΒολτταΤρος εΐπε: «Καλυτέρα νά μην εΤχα γεννηβή». Ό Καίσαρ Βαργίας: ^Πεθαίνω εντελώς άνέ- τοι.μος». "Ο Άμττέ,ρ ζήτησε νά γράφη στόν τάφο τού: «Επί τέ- λοι/ς εύτμχής». Ό Χρυσόσταμος δσο ζούσε καί δταν ττέθα νέ έλε- γε: «Δόξα τώ Θεώ πάντων ένε¬ κεν». αν κάττοτε τόν Σττεύο-ίτπτο άν μαθήτευαν στούς Όλυιμιτρ οκούς άγώνες πολλοί άν- θρωττθΜ. «'Υττιάιριχουν ττοιλλοί θεα- ταί, άλλά τπάνιτα έλάιχιστοι άνθρω τγο'», άττάντησε έκεΐνος καί έννο- τε τούς άθλητάς. ΕΑΑΗΝΙΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ φμ ! Ή κ*,ιρ!α Λόγκιγουντ στά γελια. Γύρ·σα σ' έκείνη. (Συνεχίζεται) Άφιέρωσπ Στή μνήυη τοϋ Προδρ. Ι. Έμμανουηλίδη | Σέ εϊχαμε καλόκαρδο, εύγενικό . άρχηγό, | γ ά μιά άνά6<χση στήν τπό ιμηλη Ι κορφή ! τού Χορτΐ-άτη Βάδ,ζιε ό καθένας μιέ βήιμα άργό λές καί μάς μττόδ.ζε ιμιά 5ύνοομη κ,ρυψη Καί ττριΐν όχόμα χαθοϋν, των ττελ μστων σου τα Γχνη άπ' τ' άνήλια μονο τοάτια, ήρθαον οί ώρες οί καχές, μέ τα ιμοιραία βλέματά τω· κ' εκλβισαν άλλοίιμονο, γιά πάν τα σοι/ τα μάτια. "Ομως θά μένη, σέ κάττιο ιμάρμσ ρο τής κορφί>ς
διχως ό χρόνος νά τώχει άλλαγμέ
νο,
ι^να όνομα — τ' δνοιμά σου —τής
άγνης μορφής
σου ό καθς,έπτης πού τώχες χά
ραγμένο.
Άγά~ιος Φ. Παπαδόττουλος
(Συνέχεια έκ τού προηγουμένου)
Ή άττόφασι αύτη, πού ελήφθη
δταν είδοττο'ήθη ή Κο.νότης άπό
το>( Ναΰσταθμον γιά τή/ παραλα
6ή τού νεκροά ήτο καί θαρραλέαΐ
καΐ ήιρωική Άλλά ή ύλοποίησί
της, τό νά κηδευθή μέ κάβϊ μέγα
λοπ'ρέττεΐα Άξ)κός Κράτοι/ς μέ
τό έττοΐο ή Τοΐίρκία ευρίσκετο σί
έμττόλιε,μο κατάστοΐσι άτταιτούσε
κάτι ττερ σσότερο, απαιτούσε κύ
τό τγοΟ λέμε στήν Πόλη, <άσικλί ■<η» δηλαδή λεΐδεντιά μαζί μέ ττρο κλητκότητα. Αυτή ή ττροκλητικό της αΐφνιδίααε τούς Τούρκους ι-α; δέν έ.ντέ5ρασαν, δταν οί Τατοη/λι ανοί μέ τάν χρνσοστόλιστο Κλή ρο κοίί ,με τα έξοτΓΓτέρυγα κατέο" καν άπό τόν Λόφο στά σύνθ'ρα μ^. τόν Καοήμ'—Πασά στήν θέσι Χατζή Άχιμέτ κοι! ',ταρέλοοδαν τόν νεκρά. Γιά την συντό,μΐυσι τής άφηγή σςως θά περισρισθώ ι.ά άνσφέρω μέ ττολύ μετγάληι σοντομία τούς κυριοτέρους Συλλόγους και τα σττουδαιτόερα φιλανβρωτπκά ΐδρό ματα. Και θά άρχίσω μέ τό άρ χαιότερο δλων, την Φιλόπτωχο Α δελφότητα. ΦΙΛΟ.ΠΤΩΧΟΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΣ ΤΑΤΑΟΥΛΩΝ Ή Άδςλ.φότης Ίδρύθηκε τό 1862 καί έλειτούργηαε μέχρ. τής έπιτάξεως τού κτιρίου της άπο τόι> Τούρκικα Στρατό κατά τόν
ττρώτο Παγκόσμιο Πόλ&μο Τό
κτι:·ό χρηισίιμευσε γιά στρατονι
σμό διερχαμένων τμηιμάτων.
Κατά τα χρόνια τού πολέμου ή
Φιλότττωχος άνέστιειλε την δραστη
ριότητά της καΐ δέν την έπανέλα
6ε μετά την >ήξι τού, γ ατι τό
κτίριο παρεδόθη έτοιιμόροττο κοι
τα έττακολουθήσαντα γεγονότα
δέν έττέρεψαν την δρσστηριοτίΌΪη
σι της |
Στό μ'γάλο ίδιόκτητο κτίρη
τής Άδςλφότητος ύπήρχε μ£γάλ>>~
αϊθοι/σα τελετών καΐ θΐάτρου, α'ί
θουσα βιδλ'οθήκης καί άναγνω
στηιριυ καί αΐθουσα σφαιριστη'
ριου καί σι,ναΛ ών. Οί οϊκογενει ι
α<ές συγκεντρώσεις των μελώ/ τής Αδελφότητος, οί χορει>τικές
καί μουθΊκοφιλοΙλογικές συγκε ·
τρώσε ς καί οί θεατρΐκές παραστά
σε ς ποΰ οργανωθή στήν μεγάλη
αϊθουσά της έίχοιν άφήχτει ί.ποχή.
Καί ολα αύτά άττό τό έτος 1862
Ή Αδελφότης δατηροΰσε Ι
ατρεΤο κοο] χσρηγούσε φα>μμα<α καϊ δ άφοΐα άλλα βοηθή,μςχτα σέ χρήιμα καί εϊδη στσύς πτωχοΰο κ αί άπάρους. Άπό τίς ττρώτες ήμέρες της ι δρύσεώς της, ώς κιένηρο ήθική·- Οιθπλάσεως των Ται/τοτλιανών, ε χρησίμει/σ'ε και ώς μοναδικό αζυ λο καταφύγη^ δλων των άπό Τα ταούλων μέχρι Κοοσήμ Πασά, τού Γεν!—^€χίρ καΐ τού Φερίκιον ά ττόρων όμογενών καϊ ξένον. Ή Φιλότττωχος εΐχε ττροσόδους άττό την έ^ιμετάλενσι πιροσοδοφό ρων ά<ΐινήτων, ό—ό τόν έτήσιο χο ρό άττό τίς συν.δρο»μές των μελών της καί άπό εκτακτες ττιροσφορές Στούς μεγάλους εύεργέτας τερι λαμοάνοντο καΐ οί ζάιμττλουτο' τα ταυλ ανοί, ό Μλτιάδτις Μελαχρ1 νός, ό Βοοσίλειος Ζαχάρωφ, ό Ο δυσ>3ύς Νεγρεπόντης καΐ ό Νικό
λαος Χρμσο6ελώνης.
Κατά τα ττενηντα χρόνια τής
εύειργατΐικής δράσεώς της έδαττα
νή&ησαν ττερί τα τρία έκαταμαύ
ρια γρόσια τής προ—ολεψιικής έ
ττσχής ή 30 000 χρυσές λίιρες. Τό
έτος 1913 απενεμήθη στήν Άδελ
φότητα τό Μαυρογϊΐνειο Βραβεΐο
'Αριτής καΐ ετταινοι τής Όθωμα
νίκης Κυβερνήσεως καΐ τοΰ ΟΙ
κονμενιχοΰ Πατρ αρχείου.
Συνεχίζεται
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικια Ναυάρχου Βότση 53
Προϊοτάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Φιλόλογος καί των
Γαλλικών προγυμνάΖει μαθητάς
επιτυχώς, άμοιθή οίκονομική.
Τηλ. 933.368 - 9812 509.
452
Εϊττου; σ:;ν ·,τς.
~. α, τώς ·5 Δοιλττατ.ά'; τάσας, ά
φού ΐ'ΐρύαα/Γΐ τίς δυό κερςς ■ ου
Λο/ςθέιη Π. ·<αί ·,ο6;ι<Βψ; ·ά ϊ>νό
ΐ3_· άγός'α, γ·ά '.ά ξεκληρΐα-η -.ην
οίογίνς ά τοα, ί;ττε·λϊ γρήγο,.ο
τάτο,,ςη στήν Σι^^ρνη ιά
ση καΐ 7θ'; γ.ό ■ ου νόν Λ;ων!ϊα.
Λ.γο ά;ΎΟΤ£).:α μζτά·χ»ν>αζ κι ε
σΐί Λε ·&λλο ιάτα^η, γιά νά ιτχηα
-η-η τόν ττρύίτο -,τι,χν φ$χστ στη
Σμύρνη καΐ ό τ:λέο·η -,γ τροστα
γ ι ττού τΓ?,ι;ιε. Τ! τόν εχανς ιό·
ττασά ν" ώΧλί'ξη άττέαση;
Τγ'γ; Τε α ·ώ/~.<χ μεταφοράν; ιττο Χο.;ςιμλ!<ι -ου, ό τοτός · ^^ Ισ μι>' Μοιζάς» ·,ο3 Τζ·φ·ούτ Ί
κη ·ταύ οί 5ιύ •.-ελ'ΐυταϊοι ·. ήν
κοο·αανε άτΓΟ τα οττιτι τού ο<α γ>ι!φ·Λ/. Στήρ/ ι.άοχτα αυτή,
μεσα στοϋς ΘηΌΌυρούς σέ νο,μ!
σ^ατα καΐ κο.3·μήιμ·ςττα, ήτανε ι-α!
δ^ό ξύλ '.α τ'ρίγί^Λϊ, άπό τα ύχτώ
ττού σχηιμάτιζαν τετράγωνο, στο
όττοΤο· τίτα/ε γρα,μιμένοι οί Θησσ·-
ροΐ τού Κ'ατΙττογλοι/, ό ·,όττος τού
ήταινε κρυμιμιένοι καΐ ό τρόιπος ντού
ήθελε νά διατεθούν ό Κιατίπογ
λου.
Τα δι/ό τρίγωνα δμως ποϋ β>ρέ
θηκαν στήν κάσσα, μόνα τους
δέν λέγανε τίττοτε. Μά στήν δια
θήκη τού ' Ι αννάκιη ττοΰ βρέθηκε
φυλαγΐμένη κι αύτη έκεΐ μέσα,
καΐ την διάβασε ό Δαλτττχΐτάιν ττα
σάς, άνχχγράφοταν ττώς δύο άλ
λα άττό τα τρίγοοινα αύτά κρατού
σ: ό Λογοθέτης Π., ό -ατέρας
τού Λεωνίδα καΐ τα ΰπόλοιιττα
βρίσικιθνταιν στά χέρια αλλων έμ
πίοτων ττροσώττων τοΰ Κιατΐττογ
λου. Ό Δαλττατάν ττασάς, άττό
καρό εΐχι: κώνει την σκεψη, ττώς
τα ττρόσωπα αύτά δέν 6ά ήτανε
άλλα άτΓΟ τούς κληιρονάμου'ς τού.
"Οισο γιά τα τιρίγωνα ποΰ κρα
τούσε ό Λογοθέτης Π., αύτά μα
ζΐ ιμέ την διαθήκ,η τού, θά ι:Τιχαν
ττϊΐρέλθη στΟΊ/ γιό τον τόν Λεω/ί
δα. Γι' αύτό θά έτπρετττε ιλϊ μην
τόν χαλάση, μά νά τόν φέρη άττό
την Σιμύρνη καίΐ νά τόν κλείση στά
ιμτΓθυντρούμι α τού, ώς πού νά τον
αναγκάση μέ τό καλό ή μέ τό ι:ρ
κό νά παραδώση τα τρίγςονα κ ι ϊ'·
στερα νά τόν έξοντώση Αύτός ή
τονε ό λόγος πού άλλαξε άττάφυ
ση κ ι έστειλε τό·ν δεύτερο τάταρη,
στό κατότΓΐν τού πρώται/, μέ τή/
προοτοτγή νά τού ττάνε ζωντανο
τόν Λεωνίδα.
Δυστυχώς, δττως θά δούμε ττσ
ρακάτω, ό δεΐύτβρος τάταρης δέν
τπρόφθασε τόν τπρώτο καΐ τα πρα>
ματα έττήιραν άλλη έξέλιξη. Άς
δοΰμε τώρα τί έκανε ό Λεωνίδας
στήν Σιμύρνη. Τόν βρΐσκομε ξα
ττλωιμίΐνο σέ μιιά ττολυθρόνα μέσα
στό δωμιάτιό τού, φορώντας μιά
γαλάζια «ράμττα» τού οτπτιοΰ
καΐ χρυσό φεσιάκι στό κεφάλι.
Στά πόδια τού, ήτανε ξαττλωιμέ
νος ό π,στός τού σκύλος ό Κα
στοιρας. Θά ήτανε δέκα ή ώρα το
ττροΐ δταν χτύττησε την πορτα
τού καΐ ιμττήκιε στήν κάιμαρα, ό ά
φοσιωμένος σωματοφύλακάς τού,
ό Νταή Βάασος, ντυ,μένος μέ ·,ά
καλά τού. Φαροΰσε όμορφη κατα
μαυρο σακικάκιι, γιλέκο άπό λαόι
μετσξωτό βίλούδο καΐ κίτρινο
στενό τΓανταλόνι. Ή γαλάί,ια γρα
6άια τού, δειμένη μέ μεγάλο ιόλ
πό, κρατούσε όρθιο τόν άσπρο
καΐ άψηλό λαιμό τού πουικαμισού
τού, έττάνω στό όττοΐο άκουιμποί·
σαν οί ήκρες τού τεραστίου μόν
στακιού τού. Μιά χοντρή άση,μέ
νια άλυσίδα, έττεφτε στό γιλέκε
τού.
—Καλή μίρα Νταή Βάσσο, ύο,'
γησες ττολύ, κοντεύει νά
Ρ'άςτη, τού εΤπε ό Λεωνίδας.
■—Πολύ «ιμττρούτα» τζελεπή μου.
την "είχαμε έχτές τό $ρά&υ καΐ εί
δυό μας. 'ΕσεΤς οΤσθε φρέσκος
σάν νά μην εγ'νε τίποτε. Μα έ
γώ άκό)μα συΛλογάμαι καΐ ξα<Γ συλλογάμαι, πώς ξειμπερδέψαμε όλάκ'ερο', άπό τα χέρια των νον^ καλάδων. Σωθήικανε τα ι^έματα υ φ:/τικό, δέν ύτηάρχει άμφιοολία ττώς μάς παροιμοινεύοιιν ι αί μά1; επήραν μι,ιρ<<>διά, ττώς θίλου,αε ν α
την αρ^χτώ~χ»με νού Βεζύιρη.
Δέτ; άμιφιιβόιλλω, ττώς ε<£ίνη ή λ; ρα ό Αλέξανδρον, ττρέττει κότι να έίααθε καΐ νά μάς τηρόδωσε, Γιατ; βε6α,ώ9-κα ττ.ά μέ τα μάτια μου τα ΐδ'α πώς ήτανς ό "δ ος έχτές, στό σχοτάθι μέ τόν Άλή Εφέντη ττ;ύ μάς την στήσανε στό Άλάι/ τής Μά'Λΐς. —ΕΤδες μήττως ττόΛι την Άλη 'Εφέντη; έρώτηισε μέ άνησυχία ό Λςω,ίδας. •—·Ναίσκε τζβλεττΎ) μου καΐ λ! γο ελο'ψε νά τόν στείλω νά ι-.ώνη παρέα μέ τούς άιτοθαιμένους. -—'Ποΰ τόν συνάντηαες, £5ωσες τό «ιμτπιλιεττάκι»; —Ούλα μέ την άράιδα θά στς. πώ άφέντη μου μά τηρώτα νά κγτ θήσω. Τράδηιξε μιά καρέγλα, ττέταξ- τό κατπέλλο τού έπά'ι'ω στό τραττέ ζι καΐ κάθησ·ε απέναντι στό Λες· νίδα. —Μόλις εφυγαέττήρα τό Φαρδο σο<<άκι γιά νά βγώ στίς Μέγα λες Ταβέρνες, άλλά μπροιοτσ μου, άκεΐ κοντά στό καφίνΕδάχι, στό φώς τής λαηέρνας μου (φα ναριοΰ) εΤδα τοΰς ζαμττιτιέδες τού Άλή 'Εφέντη, ττού έττερί.μ: να/ γιατί ό κύρηις τσυς ήτα^ε μ; σα ι:αί «έσοανάριζε» Έγώ άφί./ τη μσο, γιατί είχα την λατέρνσ μι=υ ά-^ε-ιμι,αένη, έτράβηξα έμττρός ΈτΓ3τα ττάιλι έχοντοστάθηχα κ ι έζήτησα νά στρέψω καΐ νά ττάρω άλλη στράτα. Τέλος, έττειδή δε^ εΤχα καιρό νά στ(ρ·έψω, άνοιξα τό βήιμα μου οτοι9:ρά κ ι έττροχώρη σα νά άτΓΓράσω. Τότες, δυά —- ;.ις '-.ττα ·, .ς ^τίιΛτιι,ζ.ς,» με σα/ ι αί μ;0 έ<όψα/ϊ τόν αράμο, ίσα, ΐσ·α άττ' £ξω άττό τόν ι αφς .•έ, ϋττο'υ ιμέσα !ΐΤ5α τόν τποοκο'.! μέ/ο -όν '/ΛΙςαΓ.'5:ο -,υλΐγ,αενο στό «τα-ιττίιΐο* · ου, ϋττως ήτοι ■ <ο.ΐ στό 'Αλά/ι της Μάνας "Κίο άθΊΠΌ/ τόν ι.οιι/γά τού άνοιξσ }.έ τούς ιζσΐ'χτΓΐΤ'.έ&ς, ·τού δέν μ 2*>",,,αν νά ψύγω, υ "ΐέν Άλέξαν
όεος άκρΟφτΐΓ|κ;, ό δέ Άλή Ε
φό/της ηύγε ιο3Ϊ μ' έρώτησε τ· ,
ά,Οχοττος εΐ^αΐ καΐ τού τηγα |
»<ω. Έγώ τότες τοΰ επτα πώς εΤ μιχ κατχτζής και ότι τηγαινω σ-6 ,πτίτι μοί/ Αύτός ττάλι μ' ι. ρό>-"ΐςτ; τταύ κάθο^α'. Έγώ ·.ού '
εϊττα πώς κάθο,μα· ιοντά στό γιο ,
φΰο-' (Σ.Σ έννο:ΐ τό γεφύρι των,
καροδα/ιών). Τότε έττρόαταξε νά
μέ άφήσουν, τμά μίλις ϊττροχώρ'·, ]
σα λιγα βήιματο, «,ύθύς άκουω !
μο/οκοπτσνιάς, ώλες τίς «τόλτζες»
νά τιρ,έχονν τό κατότπΊ μου, γΐατ
φαίνεται, ττώς ό Άλή Έφέντης
ττού ξαναμττήίε στόν καφεν€, πλη
ρο·φοιρήιθηκε άττό τόν Άλέξανδρο
ποίος εΐμαι καί τότε έπρόσταξε
τούς ζαμπιτιέδες τού, νά τρέξου·ν
έξοπίσω ιμου καΐ νά μέ π·ιάσουν
Μέ τπρσφτάοχχνε καΐ μέ ί,ώσανε.
Τότες εΐττα μέσα μου: «εΐη τό ι
νομα τού Κυρίου» κ ι 66αλα τό χΛ
ρι στό λάζο μου. "Οταν ό Άξιω
ματΐ'ικός μ' επλησίασε, μ' έρώτη
σε ττώς μέ λενε καΐ ποίας «νατσ
όνας» εΐμαι. Τού εΤττα, χωρΐς να
τα χάσω πώς μέ λένε Φιλιπττοΰ
τσο κι εΤμαι Ίγγλέζος. Καΐ γιά
νά τόν κάνω νά μέ τπστέψη, ϊιβγα
λα άττό την τσέττη μου τό ιμεύτικο
«ποκΓοπτόρτι». Αύτός άφού μ'
κοίταξε άρκετή ώρα σκεπτικός,
πού εΐττε πώς έχει ύττσψίες επάνω
μου καΐ πώς ττρέ—εί ι-α μέ κρατή
ση, ώς αύριο τό πρωί, γιά νά βε
δαωθη άττό τό «κονσολάτο» μου,
άν είναι αλήθειαι δσα τού είπα
Τάτε τπά έγώ τα χρειάστη·κα τζί
λεττή μου καΐ τού έφώναξα θυμω
μένος, ττώς δέν έχει κανένα δικα'
ωμα νά μέ κ,ρατή.ση, γιατΐ ή γ.
ναίκα μσυ Είναι γχαστρω,μένηι κ
ο.,/ δέ/ πάω άπόψε στό σπίτι μου,
μέ την <—ρθδβντζα» έτούτη, )ά θάρρη —ώς έττνίγηικα καΐ μττορε νά ττάθη κιανένα κακό. Μά τό τούρκικο κ'εφάλι τού, τό άγύριστο, δέν εττειρνε άπό τέτοια «ραγκιο νέ» κι έπιρόσταξε νά μέ πιασουν Τότες έκατιάλαδα, γιά μιά ά<ό μα βολά, τπώς δέν ττρέτπει νά εΤσα· καλός μέ τέταιους άνθρώπους κ· έφώναξα άγιρΐ5μενος: •—ΣταβήΥηε μαικρυά μου γιατ μά τάν Άλλάχ... Καΐ σάν ώοτρα π-ή, μέ "διο χέρι πού £>κ,ρατούσα
την λατέρνα μου, &ρτταξα άπό τ ο
λαιμό τόν καλό σου τόν Άλή Ε
φίντη καί μέ τό άλλο έπέταξα ό
ξω τόν λάζο μου καΐ τού έχάρφω
σα τή·ν μύτη στό κοορύδι τού λα
μού τού:
—"Αν κανένας σας ττλησιάση
«αί ιμ' άγγίιξη, έφώναξα στίς τολ
τζες, δαλάι, θά σφάιξω σάν τρα
γί τόν άφέντη σας.
Αύτός τα χρειάστηκε κι' έττρό
σταξε τα ,μί,μέτια τού, νά μή μέ
ττΘΐράξουν μά νά «ποστάρουν» τα
γύρω «σοκκάκιια» γιά νά μην τους
ξεφύγω.
Χαμιένος γιά χαμένος ήμουνα,
εστπρωξα τέν Άλή 'Εφέντη στό
*ντο'/6άρι» κα! τού έκόλλη,σα »ή^
ττλάτη οτήν κλειστή πόρτα άνος
στΓΐτιού.
— ΒλέτΓω τού εΤ~α ττώς δέν ί
χεις σκοπό νά μέ άΐφήσης νά ττάω
στό ο—ίτι μου. Θά αποθάνη ς λοι
ττόν Άλή Έφόντη τφίν άπ' εμέ
ι·ο.
Τότες έτούτος ό φοδιτσάρης,
βλέτΓοντας πώς δέν ι:χωράτενα
άρχισε νά κλαψουρίζη σά γυναι
κοΰλα άνήμττορη κα! νά μέ τα,*-
καλιάη, νά μην τόν σκοτώσω. Μού
ύττόσχοταν ττώς θά ΤΓροστάξη τ
«άσικέρια» τού, νά μ' άφήθΌυν νά
φύγω.
Τού ι^άντησα ττώς ξέιρω ττόσο
εΤναι «μτταμτΓέση.ς» κα! ττώς μόλις
τόν άφήσω, θά ττροστάξη τίς τόλ
τζες τοι/, όχι μόνο νά μή μ' άφή
σου·/ νά φύγω μά ν' άδειασουν έ
ττάνω υου τα «μο».·σ«έτα» τους.
Κι' έτΓιίδή τα ήξερα αύτά ι α
δΐν £6λεττα τιρόττο γλυτωμού, 0ά
τόν &τερνα μαζί μου στήν κόλα
ση.
Ό ψ3ΐ/τοτταλη,καιράς Άλή Έ
φέ/τη.ς, δ'ι3;μαρτυ.ρτ>θηικε.
— "Οιχι μού ό—άτ/τησε μέ σ6υ
σμόν- φωνή άττό την άγωνια. Δέ-/
έχο σ<οττό νά σέ ττει,ιράξω μ ιά κ ι ήρθαν, δττως ήρθαν τα αράματα Στήν πίστηιμου, θά σέ άφήσω νχχ φύγη-ς. — Τότε τοΰ εΤττα θά κάνης έ ΐνο πού θά σοΰ πώ Έγώ τώρα προστάζω. — Πές μου τί θέλει ς νό ι-,άνυϋ κ»ι θά τό κάνω γιά νά πιστέψη; πώς δόν ίίχω σκοπό νά σέ 6λάψω — Νά ττροστάιξης νοΰς1 (αιμ-ι τιέδες σου νά κάνουν έκατό βή,μα τα ττίσίΛ), Οϋτε ί,να λιγώτερο, γιά νά μού δοθή ό καβρός νά χαθώ στά στενοσόκκακαι. Ό 'Αλή Έφέντης έσυμμορφώβη κε μέ την προστοτγή μου. ΟΊ ·,όλ τζες έκαναν τα έκατό δήματα κι' έττάθηκαν στό <'ντουρσέκι» τού Τότες έξαρ,μάτωσα τόν Άλή Έ φέντη, πού άφριζε γιά τό ^φ^ζιλ κι» πού τού »3κανα κα! τρέχοντας σά λαγάς, Γτρύττωσα στό .;καρ σ'νό» <οσο<κάκι» πού στά ττρώτα τού μέτρα δ ακλαδώνοταιν σέ τέο σΐ'ρα άλλα, στενοσόκίκαχα. Μττή κα σ' δνα άττ' αύτά ι αί σπρώχΜ ντας μιά μιαάτ/ο·ιχτη πόρτα, ιιτρύ πωσα στό «χαγιάτι» ενός ιτπιτι ού. "Οπως κοπαλαιδαίνηις κφέντη μου, ό Άλή 'Εφέντης δέν έκράτη Γ' —■Εΐ.'οτι -.ου μα<αρίτη τστύρο σου, Και σέ τταρα<αλώ ϋττου '.Γη γα.ν; ς νά ι,Τσ^ι , αλός ►αί νά ,αη ά3 <ςΤς ττοτΐ σου ι αινέ'.α-/ - — ου τε σέ ττόλϊιμο ούνε σί ι,Ιρήνπ Κα,ί σν/έχ:σε. ( Άν ζού~; ύ ·τατέρας σου 'άσαι βέ'δα 3·ς — τολΰ Οά σέ ι αμά,σων: Άφτο-ι,αένα κύτταιξε -, ήν οωτογρα φια τοΰ τπατέρα νού, '.τού Γρ ο. ι ΐ'ΐρομ3·σιμ£νη στόν -οΤχο. [ Πα'ρα.μςράζο.τας τούς οισταγ γούς ■— άγκάλιαχτε ίνα/, ΐ,ναν ι αι τούς οίλ<σε. —Άντίο μητέρα. —Άντίο Νότη, ■—Ά/τ,'ο Γιωτςτοί,Λά μου. —Στό ι αλό άι5αλφέ μας. Στο ι-αλό γυό μ:ο άτ/τ-απά^τησαν ^» μ.ά ΊΧΛή. ' Ε<&,'ϊ ·,ό ΐΓ'ιμιςΤο 'οί στό π.;ώτο ιτκαλεττάτι ι αί Τάχυ/ε τό βή,μα ^^^^ ά<όμη Τι- το^»ύ Ό 'Α,βυττ3λοχαγός Κώστας Δή .μά<ης ιμέ τό Τάγμα τού μετοφέρ θη στό Άτδίνι. Στό μέτωπο τού τόσα Οά γροαφτούνε μόλις ιαταο ρχύσει, Πολε;μούσε καΐ τραγούδαγε Καΐ άλλοτε πετούσε στήν μάχη καΐ στή φωτία. Πραγιματΐ'κό τταλληκάρι πραγμα ματικός Βουρλιώτης ϋτπήρξε ετντά ξιος των πιρογόνων τού. Λαιμ6άνει μέρος σέ δλες τίς μ α χες τού Μικιροχτιατικοΰ μετώπου Κάλε, Γκ,ρότο, Σαγγάριον, Έσκ' — Σεχήρ, Κιοιττάχεια, Άιδιν καΐ στό Τουλού — Μπου»άιρ. Χάρις στήν ά^ριεΐα τού, στή.' αύτοθυσία τού 6ά πή στήν ήμερη σία Διαταγή ό Διαικητής τού. —ε Ο μόνΐιμος ■— άνθύττολοχα γός τοΰ Πεζικοΰ ΚωνχττανηΤνος Δημάκης, άττό τόν Βουρλά τής Ίωνίας κατέστη ύττάδειγμα ττρός μί,μηα·ιν άνδρείας ■— έτπετέλεσε πλήρως τό καθήκον τού είς δλες τις άποστολές ττού τού άνετέθ, σαν χάρις στήν άνδιρεια τού, κα' στόν ήιρωτσιμό τού απτο)>ύγα·αΓ
τΓολ/λά δεινιά καΐ καταλάβαιμεν
σττουδαίας θέσεις τοΰ έχθροΰ. Ό
λοι οί Βουρλιώτες εκαναν τό κα
θήΊκον τους ττιρός την πατρίδα.
Σάν τόν Κώσταιν Δηιμάχη τα
Βουρλά πιροσέφεραιν τό καλύτερο
άνθό τους. Τα καλυτέρα τταλληκά
ρια γιά την ύπόθεισιι τής Έλλα
δος. €0 Στρατός ώδάιμαοτος σταυ
ροφάρος τής Ελληνικάς Ίδέας
έστηισε την Έλληινική Σηιμαία σέ
όλα ·:ά
,-
ή ^
κατςδίωζε τα/τΰύ '.ό·/ Βά>;βα^'
γ ά ι ά δώτη ττ,ν έλαθερία "£^
τγ>^ Έλν,Μκ,ή 'Ι&.!/!«. Γ, ^
καϊ τό μέ>.ος, στήν ίττοχώρηογ
τής Μ αρησ ατ:.χτ>ς Έχστρατ£ια.
■,'ΐτσ'/ τ;ομ;ρό ^
Μέ λύαα-α οί Τςαρκοτσέ-ες σ](0
τώνοΐΛ · ά γι,','α κόττα 6α
Χ λ. άδες αΐχμάλωτοι
στά στιρατό-εδα, 'Λμιςλέ—Τ
^ο3, ττ;ύ Ζίν γύ.ρι.σβν τοτέ
Αϋγα-στος ·ού 1922
Τα ·:ϊ<ΐγοΆα :οϋ ίτ/δόξου —^ τού μας γιΊ/οινταν μο ρολσι. Μι« δατςτγή ·,τού ι υκλοφάρησε λ&ι· «■6 ,νδοξος ΈλλΓ,.Λκός ιπρατός ;, τόσας δάψνας δριέψας εύρίσκττα μ-τα άγί',ν τιετραήιμ&ρον μ καί ύττό 'ΤΪεσ ν »;χθρού». Ουχί μ νάι~α/ ύτΓερτςρω/ ϋτ.βςν τού Τ ? ζΰ—Μπουν άιρ. καί ',τιθός ιό ρ. £Λ ματα — Μειραρχίες άτΓοχωρούν α νευ Δαταγής. ΠροετοΗΐμάζεται ούτω «χτό—α σι φέρουσα, τό δνειδος, τό αίσχος καΐ τφ άτΐιμίαν 17.8Μ922. Στήν μά;χη ετύτή Ούσάκι, Φιλ3 δέλφε,ια, Μαγνη<τία μέ Ιτπτικό "ΑλλΓΐ Διαταγή. —-Πάς άνώτβρος έχει δικαίωμπ νά φονεύη έττΐ τόττου λιΠΓοτάίίτη, 'Ά>λη διαταγή Γενική: — Κατα
στασι λίαν κιρίσΗ.μος μέγαν κλο
νισιμόν δν υττέοτησσναί τπερι Αψ,
όν κυρίαι ύμέτεραι δυνάμεις κα'
ένεκεν....... 15.8.22.
*Η άτΓοσύνθεσις έπεκτεΐν— αι
19.8 22.
Καΐ ή τραγωδία ήλθε,
10 μόνΐιμος άνθυτΓθλοχαγός τού
Πεζιχοΰ ΚτΛΛσταντΐινος Δτιμόκης
έκανε τό καθήκον τού.
Είς μάχην έκ ττοοροττάξεως οτϊ< ήιμίβεος — σκαΐρφαλωιμένος είς τό φοβερόν οχυρόν τοΰ «ΑΛντΐιμειου των Β,ράχων> τό θρυλικό ΚΑΛΕ
— ΓΚΡΟΤΟ οτκοτώθΥικε έν τή έχη
λέχτει τού καιθήκοντος κάτο άιτο
την αΊ,ματόθριεκτην 'Ελληνική Ση
μαία.
10 Κώστας Δηιμώχης μετοιχτίω
σε την άνδρείαν τού "Ελληνος ά
ξιωματΐιχού — άλλά καΐ την ψυ
χή τού *Ελλτ(νος Ίωνος Βουρλιω
τη,.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΑΝΙΚΑΣ
Τής Ενώσεως Νέων Έλλήνων
Λογοτεχνών
Προτείνκται Α Ν. Ζμύρνπ
Πρός την ΆΛ<ωτάτη.ν Έπιτρ->
ττήιν Έ<5τ|ιλώσεωιν 5Οετ!ας άττό τής Έθνικής Συιμφοράς τού 1922 Έντΐιμώτατοι, Εύλογηιμιέν'α Χριστούγεννα ιιαΙ τό 1973 μέ ύγεία καί μέ ττασαν ευτυχή κατάΊκτησιΐ'. Κα! μΐεττά τάς ευχάς δεχθήτε παρακαλοΰμεν καί τα θορμά μα', συγχαρητήιρια διά τήιν επιτύχη έ1 κττλήιρωσ ιν τής ' Ι εράς άποστολής ' σας, άλλά ΐ'αί την όλόψυχόν μας ' έκκληιτ ν οττως προοιφέρετε ,,σϊ | τήιν ϋστάτηιν ύπτνρεσία σας ττρός σύμττοτντα τέν Προσφυγικόν Κόσ μόν. 1 Ημείς, οί Νεοσρυρνιώτες μέ την θείοον ύνισχυσΐΜ τταρεδώσσμί ι είς τό Πανελλήνιον καί υπό τόν Άττικάν Ουρανόν την άντάξια θυ γατόρα τής Πρωτιευούσηις τοΰ Μ· κ,ραισιατιχού Έλληινισμοΰ, της ντο λύχλαυοτης καί ενδοξης Σμύρνης, όχι μόνον μέ τα όβάνατα Ίδρύ ματα της, άλλά καί μέ τα όνό ματα άκόμη έκειινων ττού (άτεσαν ένδόξως διά τή>/ προσωρινήν <Λΰ έλβί,βειρίαν της. ΈτΓΐικαλούίμεθα την άμεσον, τε λευταίθΛ', άττοτβλεσματικήν, καί τώ Μακαριωτάτω Άρχιεπισκόη-ν· 'Αβηνών καί τή Έλληινική Πολ, τεία, διά την ,λνύψωσιν τού Ίερΐύ Ναού τής Άγίας ΦωτΕΐνής Ν Σμύρνης είς την Μηπτρό—ολιν τώ/ Εθνομαρτύρων Πολυκάρττου καί Χαυσοστόμου. "Ηδη κα! ό ΐ'έος Δήμαρχος Νί άς Σμύρνης κ. Ιωάννης Καμπα λούρης έττανέλαοεν εγγράφως — ρά τώ Μακαριωτάτω τό αΐτηιμα τού Δήμου, ό όττοίος άπό τοΰ ττα ρελθόντος έτους άνέλαιοε κα! την ά—αιταυμένηιν πρός τούτο δαττά»φ (Άρ. Πρωτ. 13405)4.1271). Τό αΤτηιμα τής στεγάσεως τής Εύαγγελ,ικής Σχολής Σμύρνης είς τό ■Ιωσηιφόγλειον μέ χαρα·1 εΰλογαν τΓληροφορούμεθσ ότι χά ρις είς ττ?ν δραστήριον ενέργειαν σας ευρίσκεται τπρός τό τέρμα τής έτΓΐτυχούς δικαιώσεώς τού. 10 πιροσφυγικός κόσιμος δέν θά ληισιμονήαη τήιν ευτυχή ονμβο λήν σας είς την διαιώνισιν της Πανένδοξης Ιστορίας «τού. Μέ εύγνώ,μονα αίσθτιματα κα; άδελφικήν άγάττ^τ>ν.
Άθατ/άσιος Καρύλλος
τέως Δήμαρ,χος Ν. Σμύρνης
σε τόν λόγο τού. Διαίρεσε τ' ή
σκέρια τού σέ τέσσαιριες όμάδες
κι" έμττηκαν στά στεινοσόκκακα
"Ετηρεττε τζελεττή μου, νάσουνα
άτΓΟ μιά με,ριά νά τούς εβλεττες
πώς έΤκαιναν. Λές κ Γ έκυνηγούσσν
όλάκειρο μτηουλούκι άπό όχτρους
Μά έγώ τούς εΤχα ξεφύγει τπά
Ότολ/ σέ λίγο τούς ίΤδα άπό μ,ά
χαραμάδα τής τόρτας νά γυρί !
ζουν, έβγήκα στά δρό'μο, >'6αλα
τα τροδάρια ιμου στόν ώμο ι α!
&έν επήρα άνάσα παρά οτήν "Αρ
μέν: ά.
Συνεχίζεται
ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
Δικηγόρος
Διεύθυνσις:
ΠΑΡΑ ΤΩ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩ
ΓΡΑΦΕΙΩ κ.
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ
Όδός Στουρνάρα καί ΖαΤμη 1
Αθήναι
Τηλ. 636 243 - 6466 052
ΤΑ ΔΩΡΑ ΣΑΣ
Άπό την επίσκεψίν μας είς τό κατάστημα τοθ πατριώτη
μας ^«ΖΟΓΛΟΒΙΤΣ», Περικλέους 10, άνακαλύψαμε ΐδέες
γιά ενα σωρό ,δμορφα δώρα, τιόρα πού πλησιάζουν οί ήμί-
ρες των έορτών.
Ιά 6άζα, οί φοντανιέρες, τα κηροπήγια, τα μπόλ είς ίλ*
τα μεγέθη, οί δίσκοι οί άργυροΐ, άλλα καί οί έπαργυρθ'»
δίδουν μία λύσι στό πρόβλημα τοθ ίώρου σας. Άλλα δέν
είναι μόνον αύτά. Τα μαχαιροπήρουνα δλων των εργοσ™-
σίων τού Κόσμου, σέ ι>πέροχα σχέδια καΐ τιμές άπσθήχηί·
Μην ξεχνατε, λοιπόν, δτι γιά κά&ε δώρο επισκεφθή" ™
κατάστημα
«ΖΟΥΛΟΒΙΤΣ», ΠΕΡΙΚΛΕΟΓΣ 10 — ΑΘΗΝΑΙ
συμβεβλημένον μέ την «ΕΘΝΟΚΑΡΤΑ». Είδική
I
οπς γιά τούς άναγνώστες τής εφημερίδος μας άπό τόν
ναΐο έπιχειρηματία.
'Επίσης άναλαμβάνομεν έπιδιορθώσεις παλαιών άντι-
κειμένων τοθ είδους μας.
ΦΑΙΟΛΙΑ ΚΑΙ ΦΑΚΕΣ!
ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ
Κοττά συχνά δ.αστήΊματα, δημο
διίύονται οίδήσεις, ότι τταρεσχέθη
αρμοδίως ή έγκιρ'.σις διά την ε!
σο[γωγην 2.000 ή 3.000 η 5.000
τόννων φασολίων, φα<ής ('ί έρε&ύν θί^ τπρός κάλυψιν των ηύξηιμέινων τάς καταναλώσεως καί ξφάλισιινν έτταιρκείας -,οΰ ίί&ς είς την εσωτερικήμ αγοράν Μάλις τπροχθές, μάλιστα ενεκρίθη ή είσαγωγπ έτέρων 2.000 '.όννων φασολίω/ — ττέραν των ™ρό αι ρούεΐσαχβέντων 3.000 τόννων — όκριιβώς 6ι' ούς λόγους ώ,εφόρο μίν ανωτέρω. Τό γεγονός ού το, τής συ^χοθς ττρασφΐίγής μας εΙς ·πν αγοράν τού έξωτερικού, 5ιο νίχ καλύψωμιεν τάς ανάγκας τής καταναλώσεως είς δασικά εΤ 5η διαπροφ'ΐς καί δή άγροτικής παραγωγης, ώς εΤναι τα υ—τρ., α κλ—., δέ"/ είναι άσήιμοϋνταν, ί;π! νλέον δέ, τηροδίδει Β.αιρθρωτικάς ά&ΐΛΐαιμίας είς την άγροτΐκήν οίκο νομίαν μαζ. Ούτως, ή "Ελληνική οίκονομία, μέ έντονον άκό,μη νόν άγρστικόν χορακτή,ρα της, δέν »α τύρθωοηε νά έξασφαλΐσηι νόν ά— αι τούμβνον όγκον τταραγωγής είς τα 6ασιχά αύτά ειδή, τα όποΐα, έν ττάση τπερ.ΐτΓτώσεΊ', 5έ.ν άτται τοϋν μακρόττναα π,ροτγρ'άιμιματα ή ι/ιτέρογκα έτηεινθυτιχά κεφάλαια, διά την δημιουργίαν τής καταλλή λου ι/ΤΓθδομής — ώς συιμ6α>!νει λ.
ν, μέ την κτηινστιροφίοον ή άλλους
τσμείς καί ιΛ-άδαυς τής οίκονοιιι
κης μας δραστηριότητος. Ή άδυ
ναμία αύτη καθίσταταιι άδικοτιολό
γητος — έξ οδ καί αί ςύθύναι
μοτς μεγαλύτβραι — δεδοιμέινου, δ
τι διερχόμεθα ϊτΐιρίοδον εντόνως
δκφθρωτκών καί άναδιαρθρωτι
κων μεταδολών είς την γςωργι
κήν εκμετάλλευσιν, ώσπε κάττοια
μέριιμινα Οά έττιρεπτε νά ληφθή κα!
ιπρός την κατεύθυνσιν ταύτην.
Βεβαίως, ήμτταρεΐ ι.ά ύποστηρι
χθη άττό ττολλούς όραιματιστάς, δ
τι «μιέ τα φασάλια καί τίς φοχές
θά ασχολούμεθα τώρα;». Υπέστη
Α Ι
ξμ, 6μ«ς, δτ, τούτο προ6;
~ι άδυναμ,—, σχΐί,οΰς ,.ατευθύν
«ως της οίκανο,μ,κής μας πολιτ,
Γλλ Γ ^ ^^μ** νά
σνλλαδωμεν τό ά-λούστβρον των
ττραγμάτων, κατά ττοίαν Εννοιαν
οί αλλο, ττρογραμ,ματ,σμοί έχουν
όρθηιν την βάσιν των; Έξ άλλον
ή στβνότης Τής -ο,ρο,γ^ς &ηα;
ουργει_ ττάντοτε, αύξησιν τής τι
μης των έν άνε—αρκεία 1δών __
ττρατματ,ικότηαα τή, ;-<,[_, ό νεΛχ καθη,μερίίώς. Τό νά έξα,ρτώ μέν δέ την διατροφήν μας, είς τα 6ασικά αύτά αδη, έ< τού έξωτε ο: κου, δέν .μάς τι,μά κα! τόσον, έ νώ ή καταβάλη ττολυτί,μου συναλ λάγματος διά την ^προμήθειαν ού των άττοιτιελεϊ ά-ογοητα/τικόν 0α, νό,μ©-ον. Τουλάχιστον άς ιΐξαρτώ μ'Ε©α άτπό την ξενην αίς άλλους, ■πλέον ζωτιικούς τοιμεΐς τής οίκονο μίας μας. α! άς μή ύττοστηριχθη δτι, τάχα, —ίμφϋρει τηερισσότε ρον νά είσάγωμεν, ·,ταρά (ά ταρά γω,μιεν τα εϊδη αύτά, διότι, ούτως αί τιιμαι των δκχμαρφούνται είς χαμηλάτερα έττίτηεδα" Βεδομενου, δτι ^ την διαμορφώση των τΐιμών δΐΛάνιεθπ νά την έ— τύχωμεν α.' ημείς, δ.ά τής κατάλληλον καί έ παιρκούς τταραγωγής καί τής όρ γανώσεως τής διακινήσεως των ά γαθών. Έν κατοοκλεΐδ·: σηιμειούμεν, 6τ, μάς α—ησχόλησε τό βέμα διά νά καταδείξωμεν ότι χωλαίνομιεν είς ττολλά σηιμεΤα τού οίχονοψιικοΰ τπρογ,ραμματισιμοθ καί νά ίπτογρα;ι μίισωμεν την ανάγκην τού όρθοθ ττροσαινατοίλισ'μού μας — δχι φ^ι σι«ά, δ1 ά τα όσττρια μόνον! .— είς τόν γεωργικόν χώρον, άλλά Ι καί είς άλλους τομε'ϊς τής ·παρα γωγικής μας δραστηριότητος. Πι στεύαμειν άκριαδάιντως, δτι ή Έλ ληνική γή ή,μπορεί νά θρέψη τα ό<ιτω έκαταμιμύρια στόιματα τώ^ γηγενών, τουλάχιστον είς φασό λι<χ κα! φακες! ΤΟ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΞΙΘΠΘΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΑΣΙΚΟΥ "Ηρχισεν είς τό ξενοδοχείον •Μεγάλη Βρετοοννία» α! εργασίαι ' τού Α' σι/νεδρίου δασολόγων, τό οττοίον συνέρχετοοι επί τή συιμπλη ρώσει 50 έτών άττό τής άττοφοΐ τήσίως των τηρώτων 'ΕΞλλήνων δα σολόγων καί επ! τή άνακηιρύξϋ τού λήγοντος έτοος ώς ετους άνα δσκώσεως καί ττροστασίας τοϋ δάσονς. Κατά την διάρκειαν τού συνε δρίου θό άνατττυιχθοθν ϋψηλής οτάθμης έπιστηιμοινιικά θέμοοτα α φορώντα είς την διά συγχρόνων μίοχον καί ,μεθόδων έκιμετάιλλευσιΐ' των δασών. Ό άναττληιρωτής γεν. γραιμ,μα τεύς τού υπουργείον Έθν. θίκο ναμίας κ. Δ. Δημόττονλος, είς χθε (τινήν συνέντει/ξιν Τύττου, άνεφέο 9η είς τό συντελούμενον ίπτό τής Δοϋσικής 'Υττηιρεσίας έργον, τον! σας, ,μεταξύ άλλων, κα! τα εξής: Ή έβΐΊΐκή δασοπονία είσβριχεται πλέον είς μίαν νέαν ττερίοδον ώ νης <3βνο~τ6ξε«ς, ή όποία έγγυά τ«ι τψ πληρεστέραν καί ταχυρ ρυθμοτέραν άτηοικατιάστασιν των δασύν καί των λοιττών άνανεωσ! |ΐων <|>υσι<ων πόρων είς την όρε νην κα! ντ)σΐιωτικήν "ΕΞλλάδα. Ή ττειρίοδος αυτή άρχεται μέ την θί. σιν είς εφαρμογήν άττό τοΰ 1973 τού καταρτισθέντος *>δη νέου ττε.·
αετοθς τηρογράμματος άνατττύξε
<*; τής έλληνιικής δασοττονίας. 'ΟλοκιληιροΟται ή έθΜική άπ^ ΥΡθΓφή καί χαρτογράφησις των δα σων χά! των δασΐικών γαιών. "Η δή αύτη εχει καλύψει έκτααιν 48 έκατομμυρίων στρεμμάτωγ ήτοι τώ 56% περίπου τής όρεινής καί νη- οιωτικής Ελλάδος. Ή παραγωγή βοιμηχονικής Ευ- λείρς καί Ευλείας καταοκευών έ¬ φθασε κατά τό 1971 είς τό ϋψος των 605.822 μ3, έναντι 333.793 μ3 τοΰ έτους 1961 καί 334.159 μ3 τοθ 1966. Τό μέγιστον μήκος έτηοίας κα- τασκευής δασικών όδών άπό 379 χιλιόμετρα τής πενταετίας 1957 -61 κρί 371 χλμ. τής δετίας 62 -βθ ανήλθεν είς 587 χιλιόμετρα κρτό, την τελευταίαν πενταετίαν. ΑΙ άναδαοωθεϊοαι έκτόσεις απο 'Ί χιλιάδες περίπου στρέμματα κατά τό 1957 κατήλθον είς 2Θ χι λιάδες οτρέμματρ κατά τό 1966 διά νά άνέλθουν είς τό ϋψος τίον 50 χιλιάδων στρεμμάτων είς τό τελος τοϋ έτους 1971 μέ ετήσιον ρυθμόν αύξήοεως των άναδασοϋ· μένων φκτάοεων κατά την τελευ¬ ταίαν πενταετίαν 1967 — 71 ύ- περβρίνοντα τα 18%. Η Ιδρυσις μεγάλων καί ώλο- κληρωμένων δασικών συμπλεγμθ- των όδηγεϊ πλέον ταχέως την δα-1 σικήν οίκονομίαν είς τό στάδιον της διομηχανικής δασοπονίας. ] Πρός τουτο ίδρύθησαν δύο έργο- ι στάκτια ττιριστιής ξυλείας κα! μοριο σανίδων είς Λιτόχωρον καί Κα-1 λαμπάκαν, ένώ έχει προωθηθή ή ΐδρυσιΐ'ς τού ττοώτου έργοστασιου κυτταρίνης καί δημοοιογραφικου , χάρτου, είς Δράμαν. Έπίοης, κα-, τηρτίοθη μελέτΐι τεχνικοοικονομι- κής σκοπιμότητος ιδρύσεως τού μεγαλυτέρου ουγκροτήματος δασι-, κων βιομηχανιών είς Δυτ. Έλλά- δα. "Ηδη ή Ύπηρεοια δχει έπεμθει επιτυχώς είς 200 όρεινάς λεκά· ναα απορροής χειμάρρων μέ την εκτέλεσιν δασοτεχνικών έργων πρός αποτροπήν πλημμυρογόνων ζημιών. Έλειτούργησαν 15 έκιροφεια θηραμάτων καί κατασκευάΖονται έτερα 15 τοιαύται υυνολικης εκ¬ τάσεως 182.890 στρεμμ. Έλει¬ τούργησαν 285 καταφυγια θηραμα των συνολικής εκτάσεως 5.253. 000 στρεμμάτων. Τέλος, οργανούται μια έλεγχο- μενη κυνηγετική περιοχή. ΑΥΞΑΜΕΤΑΙ Η ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗ ΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Οί τταλιινοστήσαιντες "η ύπήκ.οαι έκ τού έξωτειρικοθ άιντ)λ θαν κ«τά ΤΟ τρίτον 3μηνον Ίου λ|ου — Σε—τειμ'δρ'ίου 1972 είς 9.316 έναντι 8-853 τοΰ άντιστοί χου τιρ. ιμήνου τού 1971. ΚαΟ' όσιον ά<ρορά είς τάς χώ ρας τΓροελεύσεως των τταλινοσττ) σάντων Έλλήνων ύτηηικοων τής £ ττό εξέτασιν ττεριόδοω, (Ιούλιος ·— Σετττιέμ&ρος 1972) 6.106 ά τοιμα, ήτοι ττοσοιστόν 65,5% τού συνόλοο ώφίχθησιαν έκ των εύρω ιπαΐ'χύν χωρών 2374 άτομα, ήτο; τΓοσαστόν 25,5% τού σΐΛ«όλου ό φιχθηραν έ.< των ύτΓειρωχε'ΐανίω/ κοκ τό ΰ—όλοι.ττον τούτων, ήτοι •ποσοστόν 9,0% έ< των λοιττών με σογειακών χωρών, ώς κα! ί-κ των χίΛ>ρών των όπθ'ίων δέν εδηλώθη
τό δναμα.
Είς την σχετικήν (ίΐνακοίνωσΐ"
τής Έ&/ικής Στατιστικής 'Υττη
ρς,σίας άναφέρ'εται τέλος, δ-ηι ο'
παλ:νοστήσ·αντες "Ελληνες ύπτη^
κοοι έ< τοΰ έξωτβρ'κού κατά τό έννεάιμηνον Ίανουαρίου ■— Σετττε μ'&ρ!ου 1972 άνήιλβΰ^ είς 21.923 έναντι 19.291 άτόιμων τής άντ· στοίχου ττιοριόδου τού έτους 1971 ο-οτ' συντεττώς, ααξησιν 13,6%. Είο τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον οικονομικόν καί οτατιστικόν δελ¬ τίον τής Έθνικής Τραπέζης, γί- νεται ανάλυσις τοϋ δημογραφικοϋ προβλήματος τής χώρας μας. Ού¬ τως, έκ των μέχρι σήμερον δημο- σιευθέντων στοιχείων τής άπο- γραφής τοϋ 1971, προκύπτουν ση μαντικά συμπεράσματα ώς πρός τάς μεταβολάς αί οποίαι εσημειώ¬ θησαν έναντι τοϋ 1961 καί τής προηγουμένης δεκαετίας. Άναλυ- τικώτερον, διαπιστούται βραδεϊα αϋΕηοις τού πληθυσμοϋ (μέσος ρυ θμός μόλις 0,45% ετησίως), όψει λομένη, κυρίως, είς την έΕαρσιν τής έζωτερικής μεταναστεύσεως καϊ την μείωσιν τής γεννητικότη- τος. Πράγματι, ή μετανάστευσις απερρόφησεν άτομα ευρισκόμενα είς την πλέον άκμαίαν καί παρα- γωγικήν ηλικίαν των 20-45 έ¬ τών, προερχόμενα κατ' έΕοχήν άπό την ύπαιθρον καί τάς ήμια- στικάς περιοχάς. Τοιουτοτρόπως, έπήλθον βαθεΤαι μεταβολαί είς την καθ' ήλικίας διάρθρωσιν καί την κατά περιφερείας κατανομήν τοϋ πληθυσμοϋ τής χώρας. Είς τό τελευταίον τούτο συνε- τέλεσεν, έΕ αλλου, ούσιωδώς καί ή παρατηρηθεϊσα άστυφιλία, ή ό- ποία είχεν ώς άποτέλεσμα την πε ραιτέρω μείωσιν τοϋ άριθμοϋ των κατοίκων τής ύπαίθρου — ασχο¬ λουμένων κυρίως είς την γεωρ¬ γίαν — και την συνκέντρωσιν τοΰ 35% περίπου τοΰ ουνόλου είς; δύο μόνον Ρθλεοδομικά συγκροτή ματα, ήτοι Αθηνών - Πειραιώς κα! Θεσσαλονίκης. Περαιτέρω, είς τό δελτίον τής Εθνικής ΤραπέΖης, γίνεται μνεια των ληφθέντων μέτρων πρός έ- Εουδετέρωσιν των δυσμενών αυ¬ τών έπιπτώοεων (πολιτικής, διοι- κητικής άποκεντρώσεως καί περι- φερειακής άναπτύΕεως, φορολογ. κή έλάφρυνσ,ς των πολυμελών οί κογενειών κλπ.). Έν τούτοις, προστίθεται, ή αποτελεσματικότης των μέτρων τούτων δέν είναι ά- μέιαόος έμφανής. Ταχυτέρα άποτε- λέσματα έλπίΖεται ότι είναι δυνα¬ τόν νά επιτύχη ή προσπαθεία προ οελκύσεως των μεταναοτευσάν- των, ιδίως είς τάς χώρας Κεντρι- κής καί Δυτικής Εύρώπης, κατα ιό πρόοφοτον παρελθόν. Τό κυ¬ ριώτερον μέσον διά την έπίτευ- Ειν τού στόχου τούτου, αποτελεί Γ| έΕασφάλισις εύνοϊκών συνθη- κών εργασίας καί ικανοποιητικόν άποδοχών. Τουτο δέ ίοχύει, ούχι μόνον διά τάς εργατικάς χείρας, άλλα καί διά τό ελληνικόν έπιστη μονικόν δυναμικόν, τό οποίον δι- απρέπει, ώς γνωστόν, άνά την ύ- φήλιον. Ή προσπαθεία αύτη, λόγω τής αοβαρότητος καί τοϋ μεγέθους τοϋ προβλήματος, άπαιτεϊ συντο- νισμόν ένεργειών διά την κατάλ¬ ληλον ένημέρωσιν καί προσέλκυ- σιν των μεταναστών, άντιστοίχως δέ, άπαιτεϊται οργάνωσις εύελί- κτων καί έΕειδικευμένων ύπηρεσι ών διά την ένταϋθα ύποδοχήν κα'ι την εγκατάστασιν των παλιν- οοστούντων καί των οίκογενειών των, ώστε οί έπανερχόμενοι είς την Πατρίδα νά ευρίσκουν άμέ- σως κατάλληλον άπασχόλησιν καί καλούς όρους διαβιώοεως. Είς την προσπάθειαν αυτήν, δύναται νά συμβόλη ούσιωδώς καί ό ίδιω- τικός τομεύς έν συνεργασία μέ τό Κράτος. ΤΟ ΛΙΤΡΟΝ ΜΟΝΑΣ ΜΕΤΡΗΣΕΠΣ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΙΕΙΣΙΣΟΑΟΓΙ! Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άν-Λνύμων Εταιρβιών και Εταιρβιών Περιωρισμένης ΙΞύθύνης ότι Βι' όηο· φόοεως τοθ κ. 'ΥπουργοΟ 'ΕμπορΙου ύπ' αριθ. ββ37β)412β τής 16)12)65. δημοοιευθείοτκ βΐο τό ίιπ' αριθ. ««0)23.12 85 ♦ΕΚ. (Δβλτίον Ανθέων Έιοιρβιών). όρΙΖεται ότι δύναν ται νό συνεχίσωοι δημοοιεύουσαι έγκύριιχ: τας Προσκλησισ των Γινικών Συνελβύοϋων καί τούο ·ΙσολογΐΓμούο των δ<ό ^πς οίκονομικής μος έφηιιερΐδα: .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. <ίκ: εγένετο μέχρι τβθ$β διά τί^ προ -τ^ ουγχωνε;υσβ(ίκ: τηο. Τό λΐτρον καθιερώεταιι ώς μο¬ νάς 'με.τρτ>σεως δλων των ύγρων
κοίθ' δλο τό στάδιον τής έμτταρ!-
ας διακινήιαιεως κα! διαθέςτεώς των
Τούτο ττροδλέττεαι διά καταρτι-
σ&έιντος σιχεδίαυ Ναμοθετι,κοΟ Δια
τάγ'ματος όττοΐον κατετέθη είς
την Συιμδουλευτικήν 'ΕττιΤροτΓή.
Τό καταρηισθέν ναμοθέτη,μα ττρο
6λι£τρει σταδισκή έφαρμογήιν τοΰ
μέτρου, άριχής γενομένης όπτό τα
είς κλειιςττήν σιιΧΓκ'ευαασίαιν τι/ττο-
τροιιηιμένα εΤδη διατροφής (τρόφι-
μα κα! τηοτά) είς ιόγράν κστάστα-
σιν. Ή είσαγωγή τού λίτρου είς έ
κιάττην συγ^^^Ρ'Ίμ^νήιν ττειρίτττωσρ.'
θά γίνεται ιμέ άτΓΟφοοσιυ τού ίητουρ
γού 'Εβνικής Οίκονομΐας, μετά
σύμφονσν γνώμην τής 'Ετπτροπής
Μέτιρων κα! Σταθμών. Αί έν λό¬
γω άτΓθΐφιάσειΐς θά ττρέτΓει νά έκ-
δοθούν έντός ττροθεσμίορς έξ μη-
νων άπτό τής δηιμοσιεύσεως τού
Ν. Διατάγιματος είς την Εφημε¬
ρίδα τή.ς Κυβερνήσεως. ΑΙ αυταί
άττοφάσεις θά όρίζουν έπίσης τό·^
χρόνον ενάρξεως τής ίσχύος των,
ό όττοΐος δέν δύναται νά άτηέχη ό
λιγώτβρον των δύο μηυών κα! πε¬
ρισσότερον τού ετους άττό τής δή
'μοσιεύσεως των είς την 'Εφηιμερϊ
δα τής Κυ>6ειρνησεως. Τέλος, δι"
άναλόγων άττοφιάσ'εων ήμττορούν
ντά έξαιρεθούν άττό την καθιερου
ιμέτρησιν διά λίτρου ϋγιρά τα ό-
ττοΤα είναι τταχύρευιστα ή άλλα,
ττωλούμιενα χονδρικώς των όττοίων
ή κατ' όγκον μετ ρήσις εΤναι δυ¬
σχερής ή άνέφιικτος, ελλείψει κα-
τοολλήλων όγκθ'μεπριικών όργάνων
ή λόγω είδΐ'κών συνθη,κων έμττορ!-
ας.
Είς την είσηγητκκήν έκθεσιν πού
συνοδεύει τό νοιμοθέτηιμα άναφί-
ριειτοο1 δτι οί λόγσι ττού έττέβαλλον
την εισαγωγήν τής κατ' δγον με
τρήσεως (λίτρον, κυι6ι·κόν μέτρον,
δεκαδΐικά τΓθλλαπτλάσιια καί ύττο-
ττολλατΓλάσια αυτών) είναι κυιρί-
ως ή ευθυγραμμία!ς μας ττρός
τούς όρΐιθΐμούς τού Διιεθνοΰς Συ-
στή,μοΓτος Μονάδω/ καί τα διεθνώς
Κ'ρατοΰντσ ιδίως είς τάς χώρας
τής ΕΟΚ, ή άνάγκη ένιαίας με-
τρήσεως δλων των ιόγρών, ή έξι>
ττηρέτησΊ'ς τού είσαγογικού καί
ΠΟΙΑΣ ΚΑΙΝΟΤΟ/ιΙΑΣ ΕΙΣΑΓΕΙ
Ο ΝΕΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
Κατηρτίσθη τό τελικόν σχέδιον
τού Ν. Δ. «περί Γενικού Οίκοδο-
μικοϋ Κανονισμοϋ» καί υπεβλήθη
είς την Συμδουλευτικήν Επιτρο¬
πήν. Ό Κανονισμός άπαρτίΖεται
άπό τα άκόλουθα 6 μέρη:
— Τό πρώτον μέρος περιέχει
τούς όρισμούς πού άναφέρονται
είς τόν οικιομόν, τό πολεοδομι-
κόν σχέδιον, τα οίκόπεδα και τα
στοιχεϊα τους, τα συστήματα δο·
μήσεως, τα κτίρια καί τα οτοιχεία
τους.
— Τό δεύτερον μέρος ρυθμίίει
τα ουστήματα δ&μήσεως. Ειδικώ¬
τερον περιλαμβάνει διατάΕεις ά-
φορώσας είς την δόμησιν κατά το
συνεχές σύοτημα, καθοριΖομένου
ένιαίου ποσοστοΰ καλύψ^ως των
οίκοπέδων, 70% κοθ' άπασαν την
χώραν. Έτερον κεφάλαιον ρυθμί
Ζει τα τής υομήυεως και τό αου-
νεχές σύστημα, ένώ είς τό κε¬
φάλαιον Γ' τού δευτέρου μέρους
περιλαμδάνονται διατάΕεις αφορώ
σαι είς την δόμηοιν κατά τό παν-
ταχόθεν ελεύθερον σύστημα. 'ΕΕ
δλλου, είς τό Δ' κεφάλαιον πε-
ριλαμβάνονται διατάΕεις, πού ει-
σάγουν, διά πρώτην φοράν, τόν
τρόπον δομήσεως κτιρίων κατά ιο
σύοτημα τής ελευθέρας δομήαε-
ως — τόσον τοϋ άμιγοϋς, είς πε¬
ριοχάς πού τώρα άναπτύοσονται
είς οίκισμούς, όσον καί έντός
των ήδη υφισταμένων τοιούτων.
Καινοτομίαν είσάγει τό Ε' κε¬
φάλαιον, πού ρυθμίΣει τόν τρόπον
ανεγέρσεως κτιρίων, είς ωρισμέ¬
νας περιοχάς, κατά τό σύστημα
τής ελευθέρας συνθέσεως. Συμ¬
φώνως πρός αύτό, τα κτίρια, κα¬
τά μέν τό χαμηλόν τμήμα των (Ί-
οόγειον καί ένας όροφος) ϋψους
μέχρις 8,ς μέτρων, κατασκευά1
Ζονται κατά τό σύατημα τής συνε
χοϋς δομήσεως, κατά τό υψηλότε
ρον δέ, συμφώνως πρός τή τοι-
οϋτον τής ελευθέρας δομήσεως.
Μέ τό σύστημα αύτό, πού είναι
έφαρμόσιμον μόνον επί οίκοπέ¬
δων τουλάχιστον ολοκλήρου τε-
τραγώνου, άΕιοποιεϊται πλήρως τό
ίσόγειον ή καί ό πρώτος δροφος
(καταστήματα), ένώ οί λοιποί χρη
σιμεύουν ώς κατοικίαι πού φωτί-
Ζονται καί άερίΖονται πλήρως. Ά-
κόμη αί οδοί των πόλεων δέν έγ-
κιβωτίΖονται μεταΕύ των κατακο¬
ρύφων τοίχων των οίκοδομών,
πού άνεγείρονται κατά τό συνε¬
χές σύατημα.
Τό κεφάλαιον Στ' τοϋ δευτέ¬
ρου μέρους προδλέπει τα τής α¬
νεγέρσεως κτιρίων κατά τό μι¬
κτόν οίκοπεδικόν σύατημα, τό ο¬
ποίον δέν παρουσιόΖει πλεονεκτή
ματα, τόσον έναντι τοϋ συνεχοϋς,
όσον καί ενοντι τοΰ πανταχόθεν
έξαγωγΐικού έμττορΐου, ή δηιμιουρ
γία ττροϋποβέσεων διά την τσττο-
τΓθτ,ιμένην τηώληισ'.ν ύγιρών κλττ.
'ΕττΊτης τό μέτ,ρον άττοβλέττϊΐ είς
τή; άπλούστει>σ·ιν κα! διασφάλι-
σιιν τής λιανιικιής ττωλήσεως των ύ
γρών μ_ την ^ριηισιι/οττοΐησιν μι-
άς μάο'ον σει.ράς δοχείων ώς ήμι-
λίτρου, λίτιρου, διλίτιρου κλπ.
Άναφέρ'ΞΓΐ έπίσης ή ι:(σηγητ.ική
έκθεσις ότι ή όγκοιμέτρησις ττα-
ρουσΐ'άζει καί ώρισιμιένα μειονεκτή
,ματα τα οττοΐα δμως «τταρουσιά-
ζονται άσήιμοΐντα συγκιριτικώς
ττρός τα πλεονεκτή'ματα».
ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ Η
ΤΚΜ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΠΤΟΣΗ
ΑΞ
Μεγάλη ΰφεοη τιμων σημειώ-
0η:;ε ήδη, οτίς μετοχές των έ-
ταιριών στό Χρηματιστήριο, γεγο
νός τό όποίο αποδίδεται άφ' ενός
στίς δηλώσεις τοϋ άντιπροέδρου
τής Κυβερνήσεως, δτι οί πρόσ-
φατες άνατιμήσεις των μετοχών
ήσαν «παράλογες καί έπικίνδυνες
γιά τούς άποταμιευτάς», άφ' ετέ¬
ρου οτήν μεγάλης εκτάσεως πα-
ρέμβαση, ή οποία έπίεσε τίς τιμές
πρός τα κάτω.
Συγκεκριμένα, ή ΤράπεΖα τής
Ελλάδος έχοσε 10.800 δραχ.
χθές, πού άντιστοιχεϊ στό 20%
τής προχθεσινής τιμής της, και ή
Έθνιχή 14%. πού άντιστοιχεί σέ
ποσό 3.500 δρχ., έναντι τοϋ προ-
χθεσινοΰ κλεισίματος. Άκόμη πιό
έντυπωσιακή κάμψη παρουσίασε ή
τιμή τής μετοχής τής Έμπορι-
κής Τραπέζης, ή όποία κατήλθε
άπό τίς 3.400 στίς 2.600 δραχ.,
χάνοντας τό 30% τής άΕίας της.
Θά πρέπει, έν τούτοις, νά σημει¬
ωθή, ότι ή υποχωρήση των τι-
μών δέν ύπήρχε άποτέλεσμα άνα
λήψεως κερδών υπό τής κερδο
σκοπΐας, άλλά συνεπεία τής άθρό
άς προσφαράς τίτλων. Την περα-
σμένη Τετάρτη οί συναλλαγές
στό Χρηματιστήριο είχον φθάοει
τό ποσό των 141,5 έκατομμυρίων
δρχ., μέ κύρια εκδηλώση τής προ-
τιμήσεως στ'ις ΤράπεΖες Έμπρ-
ρική, Έθνική καί Ελλάδος, οτήν
Έθνική Άοφαλιστική, τόν Φοί-
νικα, την Διώρυγα, τούς Ήλε-
κτρικούς Σιδηροδρόμους, την Ε.
Τ.Μ.Α., την ΜΕΒΕΑ, τόν χιτάνα,
τα Τοιμέντα Χαλκίδος καί τα Χς-
λυβδόφυλλα. Χθές φαίνεται ότι
οί συναλλαγές ήσαν μικροτέρας
κλίμακος και πάντως ή άγορά έμ
φανίίεται μέ αγοραστάς περισ-
σοτέρους άπό πωλητάς.
Στό μεταΕύ, σέ συνάντηση τοϋ
ύπουργοϋ Έθνικής Οίκονομίας κ.
Νικ. Έφεσίου μέ τούς δημοσιο-
γράφους, παρουσία τοΰ ύπουργοΰ
άναπληρωτοϋ κ. Κ. Καρύδα, ό κ.
ύπουργός είχε την εύκαιρία νά
διαβεβαιώση τό κοινό ότι μέτρα
λαμβάνονται καί θά ληφθούν γιά
την έΕυγίανση τής χρηματιστηρια
κης άγορας, γιά την έπαύΕηση
τής προσφορδς χρηματιστηριακών
τίτλων, γιά την διαφωτίση τοϋ ά-
ποταμιευτικοΰ κοινοϋ καί γιά την
σωστή διασπορά των μετοχών.
Ό κ. Έφέσιος ανεκοίνωσε ότι α-
ναμένεται ή έγκριση άπό την Έ-
πιτροπή Κεφαλαιογι-ρδς των αίτή
σεων δύο ή τριών έταιριών γιά
την είοοδό τους στό Χρηματιστη
ριο καί ότι καταβάλλεται κάθε
προσπαθεία νά πεισθοΰν κα'ι άλ-
λες έταιρίες νά εισέλθουν στό
Χρηματιστήριο. Ή άνάληψη τής
τής σχετικής πρωτοβουλίας γίνε-
ται πρός την κατευθυνθή ίσχυρών
οίκονομικών συγκροτημάτων μέ
οίκογενειακή μορφή, καθώς καί
μέ την λήψη ένδεχομένως χρημα
τοδοτικών μέτρων γιπ την έπαύ¬
Εηση τής προσφορδς μετοχών στό
κοινό, έκ των ήδη είσηγμένων
μετοχών στό Χρηματιστήριο.
'Τπενθυμίζετρι ότι έ* τών 84
είσηγμένων έταιριών στό Χρημα-
τιστήριο, μόνο οί μετοχές 45 πε¬
ρίπου έταιριών κινοϋνται καί έ£
αυτών μολις 15 παρουσιάζουν ση
μαντικό όγκο ουναλλαγών.
Ό κ. Έφέσιος; ετόνισε κατη-
γορηματικά ότι έπιβόλλεται «κα-
τευνασμός τών παθών» καί ότι
-<άντ:.;ειμενικώς ή κοτάσταση τής έλληνικής οίκονομΐας δέν δικαιο- λογεϊ τέτοια συγκινηθή. Τα μέ¬ τρα πού θά ληφθούν, θά άδηγή- σουν άναγκαστικώς σέ ϋφεση στό Χρηματιστήριο», κατέληΕε. Στό μεταΕύ, οί ύποχωρήσεις τών τιμών χθές στό Χρηματιστή¬ ριο έπεΕετάθησαν καί στόν το- μέα τών βιομηχανικών μετοχών, όπου πήραν μεγάλες διαστάσεις, άνελθοΰσες, κατά περίπτωση, σέ ποσοστά 20%, όπως τών Λιπα- σμάτων, 27% τών Τσιμέντων Χαλ κίδος, 19% τοϋ Τιτόνος, 13% τοΰ Ήρακλή, 18% τής Πατραϊκής κοι νές, 11% τής Κτηματικής κα'ι 9% τοϋ Άστέρος. Ή Έθνική Άσφα- λιστική άπό 5.700 κατέθηκε στ'ις 4.750 δρχ., ό^ ΦοϊνιΕ άπό 2.215 σέ 1750 δρχ. καί οί Ήλεκτρικοί Σόηρόδρομοι έχαοαν 550 δρχ., πού άντιστοιχεϊ σέ όπώλεια 25% ίντάς; μ:=ς ήμέρσς. Τα ϊενοδο- χεϊα Ελλάδος, αντιθέτως, άνέβη- καν κατά 100 δρχ. στίς 7.700, καί ή Γενική Άποθηκών ακούσθη¬ κε στίς 24 700 δρχ. Οί προνομι- οϋχες τής ΙΖΟΛΑ εκέρδισαν 500 δρχ., οτίς 1.600, τα Έλληνικά Ναυπηγεϊα στίς 5.000 δρχ. καί οί ΛΑΜΨΑ υπεχώρησαν άπό τίς 5 500 δρχ. στ'ις 4.700 πού σημαίνει άπώλεια 14%. ΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΗ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΩΜ έλευθέρου. Διά ταύτα κα'ι όρίΖε- ται ότι τοϋ λοιπού δέν θά θεσπί- Ζεται τούτο ώς αύστημα δομήσε¬ ως είς νέους οίκισμούς. Τό κεφάλαιον Ζ' τοϋ δευτέρου μέρους ρυθμί2ει τα τής ανεγέρσε¬ ως κτιρίων κατά τό σύστημα των πτερύγων, πού έφαρμόΖεται είς άγροτικούς οίκιομούς μέ πληθυ¬ σμόν κατώτερπν τών 2.000 κα¬ τοίκων ή είς αγροτικάς περιοχάς μεγαλυτέραν οίκισμών. — Τό τρίτον μέρος περιέχει δι- ατάΕεις σχετικάς μέ τάς έπιτρε- πομένας παρεκκλίοεις έκ τών πε- ρ'ι ϋψους καί ποσοστών καλυψεως διατάΕεων, μέ την εγκατάστασιν λεθητοστασίων, άποθηκών καυσί- μων, συλλογικών κεραιών τηλεο- ράσεως κλπ. — Τό τέταρτον καί πέμπτο^ μέρος, άναφέρονται είς θέματα ήχομονώοεως, δομικών εργασιών διά την εκτέλεσιν τών οποίων ά παιτεϊται αδεία τής αρμοδίας άρ- χής, κυρώσεων κλπ. — Τα έκτον καί τελευταίον μέ ρος καθοριΖει την έκτασιν έφαρ- μογής κα'ι την έναρΕιν ίσχύος τοΰ ι νέου Γενικοϋ Οίκοδομικοϋ Κανο¬ νισμοϋ. ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟΝ ΤΟ ΩΡΑΡΙ | ΟΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ | Ανεφάρμοστον κ.ρίινεται τό ώρά : ρ:οΊ/ λειτουργίας των έ,μττορικών καταστηιμάτων, κατά την μεταξύ 20 κα! 31 Δβκειμ'βρΐαυ έ.ε. ττε,ρΐο δόν. Τούτο άναψέρετσΜ είς τηλε γρά'φΓ,ιμα, ττρός τόν έττ! θε.μάτων άττασιχολήσεως ΰφν—ουργόν 'Εβνι κης Οίκοναμίας, άττοσταλιέν χθές ύττό τού τπροεδρου τού 'Εμττορι κου Σύλλογον Πειιραιώς κ. Κούμς Πιστεύεταΐ' δτι τό ώράριον κα ττ,ιρτί,πΐθη ποβρά τάς αντιθέτους είσηγήσεις τών έμττείιρων διοική σεων τώ/ έμίττοριχών άργανώσεων. Έν τέλει ΰτΓοδάλλεται τό αΐτημα δπως τροποατοιηιθή έττειγόντως τούτο, καθ' δσον, έν έναιντία τερι τττώσει αί έμτταριικα! έπιχειρήσεις! δέν θά δυνηθούν νά συιμιμορφω ι θούν ττρ6ς αύτό, κα! διαιμαρτύρο ( νται εντόνως, διά την δημιουιργοα ιμένην ανωμαλίαν. Ι Ό ύφι/τΓουργός Έθνι·κής Οϊκο νομί«ς επ! θ3μάτω/ Βισμηχανίας κ. Άντ. ΧωριατότΓουλος, εδέχθη τούς έκίττροισιώπτους τού ΠανελΑη νιου ΣΐΛίδέσ,μου Β ιοιμηιχΟΓ/ων κα'ι ■Αντπτροσώτπων Καλλυντικών κα! Άρω,μάτω^ μετά τών οποίων άν τήλλαξ&ν άπόψε.ις έττί των άττα σχολοίτ/των τόν κλάδον θειμάτων. ΟΊ έν λόΓω έκπ,ρόσωττοι άνέτττΐ' ξοον είς τόν κ. ϋφυττουιργόν την 6υ ν»πιμΊ|κότη.τα των διομηιχανι ών τω' «οαί συγ'κ'εκριιμένως άνέφερον δτι διατηιρούν- 55 έν δλω διοιμηχαινίας ' μέ έττεινδεδυμέινια κιεφάλανα πάγιαΙ 520 έκοττομιμύρια κα! κυκλοφοροΰ' ντα 950 ί.κατ. δραχ. ώς καί έτή σιον κύκλον εργασιών 1.450.000 000 δραχμών. Οί έκττρόσωτΓοι ύττέδαλον είς τόν κ. ϋφυττουργόν την ιταράκλη σιν δττως ληκρθή διαιτέρα μίρι,μνα δ.ά την ανάπτυξιν τούτου κατά | την σύνταξιν τού Νομοσχεδιον τε ρί άνατττύξεως τής έλληνικής φχρ μακοδιομηχονίας. Ό κ. Χωριατόττοολος τούς δια 6ίτ>αίωσ'ί,ν δτι τό τπρόγιραμμα τού
ύτΓ0Ί.ργείον εΤναι νά εξετάση ό
λα τα έττΐ ιμέρους θόματα τής
ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΤΟΧΕΣ
ΤΗΣ ΙΖΟΛΑ
φαρμακοβιομηιχανίας, ττεριλαίμβα
νομένων κα! των τταραο-κευαστώ'
καλλυν.τικών καί άρωμάτων, μέ
στόχον άφ' ενός μέν την άνάτΓτυ
ξιν τής βιοιμηιχανΐας τών καλλυν
τιικών καί άφ· ετέρου τόν ιτβριο
ρισμόν των είσαγωγών των είδών
τούτων.
Ό κ. ύφνττοκργός έ—εσήμανε,
τέλος, τό γεγονός δτι ύφ ίστανται
εύρείαι δυνατότητες διά την ηε
ραιτέ,ρω άνάπττυξιν της βιομη,χανί
άς καλλυντικών κα! άρωμάτων καί
έίδωσε τάς δεοΰσας όδηγίας ττρός
τούς άρμοδίους ύττηιρεσιακούς πά
ράγοντας διά την μετά προσοχής
καί ίδιαιτέρου ένιδιαφέραντος με.
λέτπν τού δλου θεματος.
Άπό τής παρελθούσης Δευτέρας
18 12.72 οί κοινές μετοχές τής
ΙΖΟΛΑ καί προνομιούχες, θά δια-
πραγματεύονται μέσω τοΰ Χρημα-
τιστηρίου Αθηνών, άνευ τής 18
μεριαματαποδείΕεως.
Ή διανομή τών νέων μετοχών
(μέ άναλογία μιάς νέας κοινής με
τοχής πρός δύο παλιές, κοινές ή
προνομιοϋχες) θά αρχίση νά πραγ
ματοποιήται άπό τής προσεχούς
Τετάρτης 20.12.72, διά τής προ-
σκομίσεως τών ύπ' αριθ. 18 με-
ρισματαποδείΕεων οτά γραφεία τής
έταιρίας, όδός Μητροπόλεως καί
κατά τάς ώρας 8.30 — 13.30.
^»-------------------
ΔΥΟ ΠΡΕΣΒΕΥΤΑΙ
ΣΤΟΝ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟ
ΙΤΑΛΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΠΑ ΤΟ ΦΩΤΑΕΡΙΟ
Έκπρόσωποι τής κρατικής ι·
ταλικής πετρελαιοβιομηχανίας Ε.
Ν.Ι. βρίσκονται οτήν Έλλάδα ά¬
πό ήμέρες καί έΕετάΖουν τό έν-
δεχόμενο δημιουργίας κοινών έ¬
ταιριών μέ έλληνικές έπιχειρή¬
σεις (ΤΖό'ιν Βέντσερς). Συγκεκρι
μενά, τριμελής άντιπροσωπεία τής
Ε.Ν.Ι. έπεσγκέφθη τόν ύφυπουργό
Βιομηχανίας κ. Άντ. Χωριατόπθί
λο καί συνεζήτησε τα ένδιαφέροντά
της μετ' αυτού. 'Υπάρχουν πληρο
φορίες ότι οί Ιταλοί ένδιαφέρονται
γιά τό φωταέριο. Έρωτηθέν τό
ύπουργεϊο Έθνικής Οίκονομίας ε¬
πί τού θέματος, εδήλωσε ότι άγνο
εί τό θέμα.
Τόν άντιπρόεδρο τής Κυβερνή¬
σεως κ. Ν. ΜακαρέΖο επεσκέφθη¬
σαν χθές οί πρέσβεις τής Δυτι¬
κής Γερμανίας κ. Ντρίκ "Ονκεν
καί τού Βελγίου κ. Πώλ Μίχιν,
κα'ι συνεζήτησαν μετ' αυτού οίκο-
νομικά θέματα άμοιβαίου ένδια-
φέροντος.
2,947 ΑΔΕΙΑΙ
ΥΠΕΡΩΡΙΑΚΗΣ
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΝ
Είς 10.600 ανήλθεν ό άριθμός
τών έλέγχων πού διενήργησαν κα
τα τόν παρελθόντα μήνα Νοέμβρι
όν τα αρμοδία όργανα επιθεωρή¬
σεως εργασίας πρός τόν σκοπόν
άποτελεοματικής προοτασίας τών
εργαζομένων.
Κατά τόν ίδιον μήνα ύπεβλή-
θησαν 232 μηνύσεις έννατΐον έρ-
γοδοτών πού παρέβησαν την ερ¬
γατικήν νομοθεαίαν. Έπίσης ήλέ-
χθησαν 21.473 πίνακες ώρών ερ¬
γασίας 223.652 μισθωτών. Τόν
Νοέμβριον, τέλος, έχορηγήθηραν
2.947 άδειαι ύπερωριακής άπα-
σχολήοεως είς έπιχειρήσεις ποϋ
άντιμετώπισαν ηύΕημένην Ζήτησιν
τών προϊόντων των.
Ύπαγωγιϊ καί άλλων έπιχειριΊσεων
στόν Φ.Κ.Ε. άπό 1η^ Ίανσυαρίου 1973
Άπό τής 1ης Ιανουάριον 1973
θά ύπαχθούν στόιν Φάρο Κύκλου
Εργασιών κι' αλλες έπιχειρήσεις
ττέραι/ άπ,ό έκεΐνες ττού ύττήχθησαν (
άπό 1ης ΊανουαιρΙου 1972 "άσει
τού Ν.Δ. 1080)71, μέ τό όποΐο,
ώς γνωστόν, έττεξετάθη ό ΰόρος
κύκλον εργασιών σέ όρισμένους
βιοτεχνικούς κλάδους, οί όττοίοι
ήσαν μέοορι τότε όπτηιλλαγμβνθ1
τού φόιρου τούτου, καθώς καί σέ
μιά σζφά έτπχειρήσεων τταροχής
ϋττηιρεσιών, δττως οί ξεΛΌδοχειακές
οί διαφη·μιστιχές κλπ. Τών έπιχει
χειρήο-εων αυτών ό φαρός κύκλου
έργαιαιών αύξάν£ται κατά τό δεύ
ιερο ήιμισυ (3%) τού έπιβληθέν
τος ττοσοΰ, άττό 1.1.1973.
Έττίσης άττό 1ης Ίανουαρ'ιου
τού 1973 έττΐχτείνεται στήν Δω
δεκάνησο ό φόιρος κύκλοα έργα
σιών πού ίσχύει στήν ΰττόλοίπη
χύιρα, καθώς καί τό τελωνειακο
δασ,μολόγιο καί ό φόρος ών δή
ιμοσίων θεομ'άτων Άττό 1.1.1973
ύττάγοντοτι, σογκεκριιμένα, στόν
φόιρο κύκλου εργασιών οί κατα
σ<ευαστα! τιλαστι·κών τταιδικών τταΐχνιδΐών. Έπίσης οί γυψογλύ τττ'ες ϋτΓοχ,ρεούνται ι«ά κατα6άλ λουν φό.ρο κύκλου εργασιών έττ! των ττραγματοτΓθΐουμένων άκαθα ρίστων άσόδων άττο 1ης Ίανουα ρίου τού 1973. Ό συντελεστή'" τού φάροι; κύκλον εργασιών εί ναι 7%. Άττό 1.1.1973 γίνεται, έξ £ολ λου. σταδιακή ύτταγωγή στόν οό 0ο κύχΐλου έργασ''ών των ^ιοτε^νι κων έττ 'χειρήσεων τού άτταλλάσ σοιντοτν τού φόρου βάσει τού Α. Ν. 660)36. Δύνανται, δμως, νά έττ ρρίπτοι,ν τό 6άρος τού φόρον στήν κατανάλωση. Ή σταδ'ακή ύπαγωγή τώ/ έττΐιχειρήσϊων αυτώ* ττ?ο6λέητει γιά τό ττρώτο έτος έ <4»αρμογής της το 80% τού ό>ε·.λο
μέινου φόρου, γιά τό δευτέρα τό
60%, γιά τό τιρίτο τό 40% ιιαΐ
γιά τό τέταιρτο τό 20%. Μετά ά
ττό την εναρξη τού ττέ.μτττου έ
τους ΟτΓθχ.ρϊθ'ύνται οί εττιχειρή
σεις ν»ά κ<χτα6άίλλθ'υν όλοκληρο τόν όφϊ,ιλάμιϊνο φάρο κύκλου έιργα σιών στό άχέραιο. Ό συντελε στής τού φάρου κύκλου εργασιών επ! των έτπχειρήσεων γυναικειων κομμώσεων καί Ινστιτούτων καλ λονής αύξάν&ι άττό 3% σέ 6% ά ττό 1ης ΊανΌυαρϊου τού 1973, δ ττως έττίσης και τών ξενοδοχεια κων έττΐ'χειιρήσεωιν, καθώς καϊ τών διαφηιμ·ιστι«<ών κα! τών έττΐ'χειρή σεων έπισκευής καί συντηρήσεως αύτοχινήτων. Τέλος, στόν φόιρο κύκλου έργα σιών ύττάγονται άττό 1.1.1973 έττιχε.ιρησεις τταραγωγής διοπρή των ττλίνθων (τούβλων) κα! τα χυτήρια τταραγωγής τυποποιηιΐΐέ νων ττιροτόντων ττού διαθέτουν μη χον.κές έγκαταστάσεις. Άπό τα ΰτΓ0Κ'εί|μι£να σε φόρο κύκλου έργα σιών ά<αθάριστα Βσοδα των έν λόγω έπιχειρήσεων θά έκπίπτη ή άξία των χρηισιιμοττοιθΜμένων κα τα την τταραγωγή των προτόν των τηρώτων ύλων. Η ΙΔΡΥΣΗ ΜΟΝΑΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ΑΛΟΥΜΙΝΑΣ Στό γτάδιο των διαττραγματέν σεων μέ την έλληνική κυιβάρνηση β,ρίσκετα, ή ττρόταση Ιδρύσεως μονάδος τταοραγωγής 450.000 τόν νόν άλου,μίνας, ττον υπέβαλε 6 Ό.μιλος Κιοσέογλου —■ ©εοδω ρακότΓθΐυλος σέ υνεργασ!α μέ ρω σικούς οΐκους. Ή ττρόταση άφο ρά την έττένδυση 150—180 έκα τομ'μυρίων δολλαρΐων, μέ ',τροτώ ληση τής τταιραγωγής άλουιμίνας επ! 7ετία στούς Ρώσους γιά την άποσ&εση τού έργοστασίον ·:αί μέ τταιράλληλη είσαγωγή σοδιετι κώ" πιροτόντων, έκ τών οποίων τό 30%—40% σέ ίτετιρέλαιο. 'Εττίση.ς ττροτείνεται ή άνταλλα γή άλαυιμίνας με φυσιχά άέρια, ά εροττλάνα, θεριμοηλοκτρστταραγω γές ιμηχανές, καθώς κα! μέ ένδεχο μένη έξόφληση τού κόστους κα τασκ'ενής τού Μετρό τής ττρωτει ούσης, έφ' δσον, [Ιέβσα, ανατεθή στούς Ρώσους. Ή ττρόταση τοϋ όμιλον τών ΈλΙλήνων έττιχειρηιματιών γιά την άλονμίνα δέν ζητεί είδικό καθε στώς είσαγωγής κεφαλαίων, οϋτε καμιμ.ιά άλλη ττροστασία. ΤΑ ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥΣ Ή έταιρία «Τσιμέντα ΧαλκΙ δος» Α.Ε. αύξάνει τό κεφάλαιό της κατά 1 12 έκατ. μέ ίίκδοση 102.055 νέων μετοχών, υπέρ τών των παλαιών μετόχων (κνχλοφο ρούν 1.275.568 μετο,χές), στήυ τ.ιμή τών 1.100 δρχ. κα! μέ άνα λογΐα 2 νέων μετοχών άνά 25 παλιές. Ή μετοχή τω·/ Τσιιμέντων /αλκΐδος, ' όνοιμαστικ.ής άξ άς 100 δρχ. έκλεισε χθές στό Χρηιμα τιστήιριο στίς 1.440 κερδίζοντας ένΌ'/τΊ τοΰ ττροχθεσινού κλεισίμα τος 20 δρχ. ένώ την περασμένη έδδομάδα εΐχε διαδράμ.ει την ά πσσταση μεταξύ τής άνωτάτης τι μής τών 2.700 κα! τής κατωτάτης τών 1.500. Μ'λώνται, σχετΐικά μέ την ραγ ματική άξία τής μεταχής των Τσιμέντων Χαλκίδος, χθές, ό ττρό εδρος τής έταιρίας κ. Μάρκος Κ ι οσέογλου, ένώτπον της γενικής συ νελεύσεως τών μετόχων, ίητοστή, ρ ξε δτι «κοττ' άντιστοιχίαν πρός · την έτηιχ6ΐιρηιματιικ.ήιν περιουσίαν της έταΐ'ρίας, άττοκλειστικώς^ καί ιμή ΰττζλογιιζο'μενης τής ττροστιθε ιμόνης έτΓΐ.χεΐιρηματ'ΐ'κής άξίας, ή τηραγματική άξία τής μετοχήν άν έρχεται είς τό ποσόν των 1.556 δραΐχμών ύττολογιζαμέινων δέ κα! ύι/ ττροοτΠΊ'κΛν έξελίξεων ύττό Τ( ·. ■_θνώς γεγντ',ιμενα δεκτά ε.'ς τιχί, χρηιμαπ·ισ~.ριακάς συναλλαγάς, θά ήτο δΐικαιολογηιμένον ι/ά οθάση ή άξία τής τετοιχής μέχρι τού Β' ττλασίαυ τής άντιστοιχίας τού κό στους έττί της έταιρι«ής ττεριου σίας». Τα ττρό άττοσδέσεων κέρδη τής έταιρίας εφέτος (1.1.—30. 1 1.72) άνήλθαν στό ϋψος των 76, 3 έκατταμ. 6ρχ., σηιμειώνοντας μιά αυξήση κατά 48% έναντι τού 1971. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΜΗΤΡΩΟΥ Γνΐέ τό θέμα τοΰ έμπορικοΰ μη τρώου ήσχολήθη ή ουνελθοϋσα χθές έκτελεοτικη έπιτροπή τής Γε νίκης Συνομοοπονδίας Επαγγελ¬ ματιαι κα'ι Βιοτεχνών Ελλάδος. Κατά την συνεδρίασιν ύπεγραμμί σθη ή άνάγκαιότης τοϋ έμπορικοΰ μητρώου κα'ι ή σημαοία τού διά την άνάπτυΕιν τών συναλλαγών είς έθνικά καί ύπερεθνικά όρια. 'Υ- πεστηρίχθη ότι ή προσπαθεία κα ταρτίσεως έμπορικοΰ μητρώου θά διευκολυνθή εάν άποσαφηνισθή εγκαίρως ότι ή τήρησις αυτού θά ανήκη όντιοτοίχως εί τα Έπαγγελ ματοθιοτεχνικά καί Έμποροθιομη- χανικά Έπιμελητήρια μέ αμοιβαίαν υποχρέωσιν άνταλλαγής τών σχε τικών εύρετηρίων. ΔΗΛΩΣΕΙΣ κ. ΚΟΥΛΗ Ό ύπουργός, Οίκονομικών κα- θηγητής κ. Ι. Κούλης, μέ την χθε σινή υπογραφή στό Λονδϊνο τού όμολογιακοϋ δανείου τής ΔΕΗ σέ συνάλλαγμα στό έΕωιερικό, ανε¬ κοίνωσε τα έΕής: «Μετά μακράν άπουσίαν, πλέον τών 40 έτών, ή Ελλάς είοέρχε- ται ούτω καί πάλιν είς τόν χώρον τής διεθνοΰς όμολογιακής άγο- ράς. Τό γεγονός τούτο δέν είναι συμπτωματικόν καί δέν στερεϊται ούσιαστικής σημασίας. Ή έπιτυγ- χανομένη άμεσος προσφύγη είς την διεθνή κεφαλαιαγοράν προσ- φέρει δυνατότηταα εύρείας προ- οπτικής, διά την ενίσχυσιν τών εγχωρίων πόρων έκ πηγών τού έΕωτερικού». Αποτελεί έπιδεδλημένην διαδι κασίαν ή άναΖήτηση συμπληρώοε ως τών άποταμιευτικών δυνατοτή των μιάς άναπτυοσομένης οίκονο μίας διά τής προοφυγής στή διε¬ θνή κεφαλαιαγοράν, κατέληΕε ό κ. Κούλης, ό οποίος έπ' εύκαιρία έπανέλαβε ότι «Οικονομικήν φιλο σοφίαν τής κυβερνήσεως αποτε¬ λεί βεβαίως, ώς πλειστάκις έτονί- σθη, ή άναγνώρισις τής ίδιωτικής πρωτοδουλίας ώς τού βασικού μο χλοϋ τής ο'ικονομικής προόδου. Είς τό πλαίσιον τής άρχής αυτής όμως σημαντικάς παραμένει καί ά ρόλος τοϋ δημοσίου τομέως έκ τής δραστηριότητος τοϋ όποίου έΕ αρτάται ή έΕασφάλισις τής άναγ- ' καίας ύποδομής πρός έπαρκή στή
ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΕΤΡΑ
Κοττά συχνά δ.αστήΊματα, δημο
διίύονται οίδήσεις, ότι τταρεσχέθη
αρμοδίως ή έγκιρ'.σις διά την ε!
σο[γωγην 2.000 ή 3.000 η 5.000
τόννων φασολίων, φα<ής ('ί έρε&ύν θί^ τπρός κάλυψιν των ηύξηιμέινων τάς καταναλώσεως καί ξφάλισιινν έτταιρκείας -,οΰ ίί&ς είς την εσωτερικήμ αγοράν Μάλις τπροχθές, μάλιστα ενεκρίθη ή είσαγωγπ έτέρων 2.000 '.όννων φασολίω/ — ττέραν των ™ρό αι ρούεΐσαχβέντων 3.000 τόννων — όκριιβώς 6ι' ούς λόγους ώ,εφόρο μίν ανωτέρω. Τό γεγονός ού το, τής συ^χοθς ττρασφΐίγής μας εΙς ·πν αγοράν τού έξωτερικού, 5ιο νίχ καλύψωμιεν τάς ανάγκας τής καταναλώσεως είς δασικά εΤ 5η διαπροφ'ΐς καί δή άγροτικής παραγωγης, ώς εΤναι τα υ—τρ., α κλ—., δέ"/ είναι άσήιμοϋνταν, ί;π! νλέον δέ, τηροδίδει Β.αιρθρωτικάς ά&ΐΛΐαιμίας είς την άγροτΐκήν οίκο νομίαν μαζ. Ούτως, ή "Ελληνική οίκονομία, μέ έντονον άκό,μη νόν άγρστικόν χορακτή,ρα της, δέν »α τύρθωοηε νά έξασφαλΐσηι νόν ά— αι τούμβνον όγκον τταραγωγής είς τα 6ασιχά αύτά ειδή, τα όποΐα, έν ττάση τπερ.ΐτΓτώσεΊ', 5έ.ν άτται τοϋν μακρόττναα π,ροτγρ'άιμιματα ή ι/ιτέρογκα έτηεινθυτιχά κεφάλαια, διά την δημιουργίαν τής καταλλή λου ι/ΤΓθδομής — ώς συιμ6α>!νει λ.
ν, μέ την κτηινστιροφίοον ή άλλους
τσμείς καί ιΛ-άδαυς τής οίκονοιιι
κης μας δραστηριότητος. Ή άδυ
ναμία αύτη καθίσταταιι άδικοτιολό
γητος — έξ οδ καί αί ςύθύναι
μοτς μεγαλύτβραι — δεδοιμέινου, δ
τι διερχόμεθα ϊτΐιρίοδον εντόνως
δκφθρωτκών καί άναδιαρθρωτι
κων μεταδολών είς την γςωργι
κήν εκμετάλλευσιν, ώσπε κάττοια
μέριιμινα Οά έττιρεπτε νά ληφθή κα!
ιπρός την κατεύθυνσιν ταύτην.
Βεβαίως, ήμτταρεΐ ι.ά ύποστηρι
χθη άττό ττολλούς όραιματιστάς, δ
τι «μιέ τα φασάλια καί τίς φοχές
θά ασχολούμεθα τώρα;». Υπέστη
Α Ι
ξμ, 6μ«ς, δτ, τούτο προ6;
~ι άδυναμ,—, σχΐί,οΰς ,.ατευθύν
«ως της οίκανο,μ,κής μας πολιτ,
Γλλ Γ ^ ^^μ** νά
σνλλαδωμεν τό ά-λούστβρον των
ττραγμάτων, κατά ττοίαν Εννοιαν
οί αλλο, ττρογραμ,ματ,σμοί έχουν
όρθηιν την βάσιν των; Έξ άλλον
ή στβνότης Τής -ο,ρο,γ^ς &ηα;
ουργει_ ττάντοτε, αύξησιν τής τι
μης των έν άνε—αρκεία 1δών __
ττρατματ,ικότηαα τή, ;-<,[_, ό νεΛχ καθη,μερίίώς. Τό νά έξα,ρτώ μέν δέ την διατροφήν μας, είς τα 6ασικά αύτά αδη, έ< τού έξωτε ο: κου, δέν .μάς τι,μά κα! τόσον, έ νώ ή καταβάλη ττολυτί,μου συναλ λάγματος διά την ^προμήθειαν ού των άττοιτιελεϊ ά-ογοητα/τικόν 0α, νό,μ©-ον. Τουλάχιστον άς ιΐξαρτώ μ'Ε©α άτπό την ξενην αίς άλλους, ■πλέον ζωτιικούς τοιμεΐς τής οίκονο μίας μας. α! άς μή ύττοστηριχθη δτι, τάχα, —ίμφϋρει τηερισσότε ρον νά είσάγωμεν, ·,ταρά (ά ταρά γω,μιεν τα εϊδη αύτά, διότι, ούτως αί τιιμαι των δκχμαρφούνται είς χαμηλάτερα έττίτηεδα" Βεδομενου, δτι ^ την διαμορφώση των τΐιμών δΐΛάνιεθπ νά την έ— τύχωμεν α.' ημείς, δ.ά τής κατάλληλον καί έ παιρκούς τταραγωγής καί τής όρ γανώσεως τής διακινήσεως των ά γαθών. Έν κατοοκλεΐδ·: σηιμειούμεν, 6τ, μάς α—ησχόλησε τό βέμα διά νά καταδείξωμεν ότι χωλαίνομιεν είς ττολλά σηιμεΤα τού οίχονοψιικοΰ τπρογ,ραμματισιμοθ καί νά ίπτογρα;ι μίισωμεν την ανάγκην τού όρθοθ ττροσαινατοίλισ'μού μας — δχι φ^ι σι«ά, δ1 ά τα όσττρια μόνον! .— είς τόν γεωργικόν χώρον, άλλά Ι καί είς άλλους τομε'ϊς τής ·παρα γωγικής μας δραστηριότητος. Πι στεύαμειν άκριαδάιντως, δτι ή Έλ ληνική γή ή,μπορεί νά θρέψη τα ό<ιτω έκαταμιμύρια στόιματα τώ^ γηγενών, τουλάχιστον είς φασό λι<χ κα! φακες! ΤΟ ΠΕΝΤΑΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΞΙΘΠΘΙΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΑΣΙΚΟΥ "Ηρχισεν είς τό ξενοδοχείον •Μεγάλη Βρετοοννία» α! εργασίαι ' τού Α' σι/νεδρίου δασολόγων, τό οττοίον συνέρχετοοι επί τή συιμπλη ρώσει 50 έτών άττό τής άττοφοΐ τήσίως των τηρώτων 'ΕΞλλήνων δα σολόγων καί επ! τή άνακηιρύξϋ τού λήγοντος έτοος ώς ετους άνα δσκώσεως καί ττροστασίας τοϋ δάσονς. Κατά την διάρκειαν τού συνε δρίου θό άνατττυιχθοθν ϋψηλής οτάθμης έπιστηιμοινιικά θέμοοτα α φορώντα είς την διά συγχρόνων μίοχον καί ,μεθόδων έκιμετάιλλευσιΐ' των δασών. Ό άναττληιρωτής γεν. γραιμ,μα τεύς τού υπουργείον Έθν. θίκο ναμίας κ. Δ. Δημόττονλος, είς χθε (τινήν συνέντει/ξιν Τύττου, άνεφέο 9η είς τό συντελούμενον ίπτό τής Δοϋσικής 'Υττηιρεσίας έργον, τον! σας, ,μεταξύ άλλων, κα! τα εξής: Ή έβΐΊΐκή δασοπονία είσβριχεται πλέον είς μίαν νέαν ττερίοδον ώ νης <3βνο~τ6ξε«ς, ή όποία έγγυά τ«ι τψ πληρεστέραν καί ταχυρ ρυθμοτέραν άτηοικατιάστασιν των δασύν καί των λοιττών άνανεωσ! |ΐων <|>υσι<ων πόρων είς την όρε νην κα! ντ)σΐιωτικήν "ΕΞλλάδα. Ή ττειρίοδος αυτή άρχεται μέ την θί. σιν είς εφαρμογήν άττό τοΰ 1973 τού καταρτισθέντος *>δη νέου ττε.·
αετοθς τηρογράμματος άνατττύξε
<*; τής έλληνιικής δασοττονίας. 'ΟλοκιληιροΟται ή έθΜική άπ^ ΥΡθΓφή καί χαρτογράφησις των δα σων χά! των δασΐικών γαιών. "Η δή αύτη εχει καλύψει έκτααιν 48 έκατομμυρίων στρεμμάτωγ ήτοι τώ 56% περίπου τής όρεινής καί νη- οιωτικής Ελλάδος. Ή παραγωγή βοιμηχονικής Ευ- λείρς καί Ευλείας καταοκευών έ¬ φθασε κατά τό 1971 είς τό ϋψος των 605.822 μ3, έναντι 333.793 μ3 τοΰ έτους 1961 καί 334.159 μ3 τοθ 1966. Τό μέγιστον μήκος έτηοίας κα- τασκευής δασικών όδών άπό 379 χιλιόμετρα τής πενταετίας 1957 -61 κρί 371 χλμ. τής δετίας 62 -βθ ανήλθεν είς 587 χιλιόμετρα κρτό, την τελευταίαν πενταετίαν. ΑΙ άναδαοωθεϊοαι έκτόσεις απο 'Ί χιλιάδες περίπου στρέμματα κατά τό 1957 κατήλθον είς 2Θ χι λιάδες οτρέμματρ κατά τό 1966 διά νά άνέλθουν είς τό ϋψος τίον 50 χιλιάδων στρεμμάτων είς τό τελος τοϋ έτους 1971 μέ ετήσιον ρυθμόν αύξήοεως των άναδασοϋ· μένων φκτάοεων κατά την τελευ¬ ταίαν πενταετίαν 1967 — 71 ύ- περβρίνοντα τα 18%. Η Ιδρυσις μεγάλων καί ώλο- κληρωμένων δασικών συμπλεγμθ- των όδηγεϊ πλέον ταχέως την δα-1 σικήν οίκονομίαν είς τό στάδιον της διομηχανικής δασοπονίας. ] Πρός τουτο ίδρύθησαν δύο έργο- ι στάκτια ττιριστιής ξυλείας κα! μοριο σανίδων είς Λιτόχωρον καί Κα-1 λαμπάκαν, ένώ έχει προωθηθή ή ΐδρυσιΐ'ς τού ττοώτου έργοστασιου κυτταρίνης καί δημοοιογραφικου , χάρτου, είς Δράμαν. Έπίοης, κα-, τηρτίοθη μελέτΐι τεχνικοοικονομι- κής σκοπιμότητος ιδρύσεως τού μεγαλυτέρου ουγκροτήματος δασι-, κων βιομηχανιών είς Δυτ. Έλλά- δα. "Ηδη ή Ύπηρεοια δχει έπεμθει επιτυχώς είς 200 όρεινάς λεκά· ναα απορροής χειμάρρων μέ την εκτέλεσιν δασοτεχνικών έργων πρός αποτροπήν πλημμυρογόνων ζημιών. Έλειτούργησαν 15 έκιροφεια θηραμάτων καί κατασκευάΖονται έτερα 15 τοιαύται υυνολικης εκ¬ τάσεως 182.890 στρεμμ. Έλει¬ τούργησαν 285 καταφυγια θηραμα των συνολικής εκτάσεως 5.253. 000 στρεμμάτων. Τέλος, οργανούται μια έλεγχο- μενη κυνηγετική περιοχή. ΑΥΞΑΜΕΤΑΙ Η ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΗ ΣΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΕΚ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ Οί τταλιινοστήσαιντες "η ύπήκ.οαι έκ τού έξωτειρικοθ άιντ)λ θαν κ«τά ΤΟ τρίτον 3μηνον Ίου λ|ου — Σε—τειμ'δρ'ίου 1972 είς 9.316 έναντι 8-853 τοΰ άντιστοί χου τιρ. ιμήνου τού 1971. ΚαΟ' όσιον ά<ρορά είς τάς χώ ρας τΓροελεύσεως των τταλινοσττ) σάντων Έλλήνων ύτηηικοων τής £ ττό εξέτασιν ττεριόδοω, (Ιούλιος ·— Σετττιέμ&ρος 1972) 6.106 ά τοιμα, ήτοι ττοσοιστόν 65,5% τού συνόλοο ώφίχθησιαν έκ των εύρω ιπαΐ'χύν χωρών 2374 άτομα, ήτο; τΓοσαστόν 25,5% τού σΐΛ«όλου ό φιχθηραν έ.< των ύτΓειρωχε'ΐανίω/ κοκ τό ΰ—όλοι.ττον τούτων, ήτοι •ποσοστόν 9,0% έ< των λοιττών με σογειακών χωρών, ώς κα! ί-κ των χίΛ>ρών των όπθ'ίων δέν εδηλώθη
τό δναμα.
Είς την σχετικήν (ίΐνακοίνωσΐ"
τής Έ&/ικής Στατιστικής 'Υττη
ρς,σίας άναφέρ'εται τέλος, δ-ηι ο'
παλ:νοστήσ·αντες "Ελληνες ύπτη^
κοοι έ< τοΰ έξωτβρ'κού κατά τό έννεάιμηνον Ίανουαρίου ■— Σετττε μ'&ρ!ου 1972 άνήιλβΰ^ είς 21.923 έναντι 19.291 άτόιμων τής άντ· στοίχου ττιοριόδου τού έτους 1971 ο-οτ' συντεττώς, ααξησιν 13,6%. Είο τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον οικονομικόν καί οτατιστικόν δελ¬ τίον τής Έθνικής Τραπέζης, γί- νεται ανάλυσις τοϋ δημογραφικοϋ προβλήματος τής χώρας μας. Ού¬ τως, έκ των μέχρι σήμερον δημο- σιευθέντων στοιχείων τής άπο- γραφής τοϋ 1971, προκύπτουν ση μαντικά συμπεράσματα ώς πρός τάς μεταβολάς αί οποίαι εσημειώ¬ θησαν έναντι τοϋ 1961 καί τής προηγουμένης δεκαετίας. Άναλυ- τικώτερον, διαπιστούται βραδεϊα αϋΕηοις τού πληθυσμοϋ (μέσος ρυ θμός μόλις 0,45% ετησίως), όψει λομένη, κυρίως, είς την έΕαρσιν τής έζωτερικής μεταναστεύσεως καϊ την μείωσιν τής γεννητικότη- τος. Πράγματι, ή μετανάστευσις απερρόφησεν άτομα ευρισκόμενα είς την πλέον άκμαίαν καί παρα- γωγικήν ηλικίαν των 20-45 έ¬ τών, προερχόμενα κατ' έΕοχήν άπό την ύπαιθρον καί τάς ήμια- στικάς περιοχάς. Τοιουτοτρόπως, έπήλθον βαθεΤαι μεταβολαί είς την καθ' ήλικίας διάρθρωσιν καί την κατά περιφερείας κατανομήν τοϋ πληθυσμοϋ τής χώρας. Είς τό τελευταίον τούτο συνε- τέλεσεν, έΕ αλλου, ούσιωδώς καί ή παρατηρηθεϊσα άστυφιλία, ή ό- ποία είχεν ώς άποτέλεσμα την πε ραιτέρω μείωσιν τοϋ άριθμοϋ των κατοίκων τής ύπαίθρου — ασχο¬ λουμένων κυρίως είς την γεωρ¬ γίαν — και την συνκέντρωσιν τοΰ 35% περίπου τοΰ ουνόλου είς; δύο μόνον Ρθλεοδομικά συγκροτή ματα, ήτοι Αθηνών - Πειραιώς κα! Θεσσαλονίκης. Περαιτέρω, είς τό δελτίον τής Εθνικής ΤραπέΖης, γίνεται μνεια των ληφθέντων μέτρων πρός έ- Εουδετέρωσιν των δυσμενών αυ¬ τών έπιπτώοεων (πολιτικής, διοι- κητικής άποκεντρώσεως καί περι- φερειακής άναπτύΕεως, φορολογ. κή έλάφρυνσ,ς των πολυμελών οί κογενειών κλπ.). Έν τούτοις, προστίθεται, ή αποτελεσματικότης των μέτρων τούτων δέν είναι ά- μέιαόος έμφανής. Ταχυτέρα άποτε- λέσματα έλπίΖεται ότι είναι δυνα¬ τόν νά επιτύχη ή προσπαθεία προ οελκύσεως των μεταναοτευσάν- των, ιδίως είς τάς χώρας Κεντρι- κής καί Δυτικής Εύρώπης, κατα ιό πρόοφοτον παρελθόν. Τό κυ¬ ριώτερον μέσον διά την έπίτευ- Ειν τού στόχου τούτου, αποτελεί Γ| έΕασφάλισις εύνοϊκών συνθη- κών εργασίας καί ικανοποιητικόν άποδοχών. Τουτο δέ ίοχύει, ούχι μόνον διά τάς εργατικάς χείρας, άλλα καί διά τό ελληνικόν έπιστη μονικόν δυναμικόν, τό οποίον δι- απρέπει, ώς γνωστόν, άνά την ύ- φήλιον. Ή προσπαθεία αύτη, λόγω τής αοβαρότητος καί τοϋ μεγέθους τοϋ προβλήματος, άπαιτεϊ συντο- νισμόν ένεργειών διά την κατάλ¬ ληλον ένημέρωσιν καί προσέλκυ- σιν των μεταναστών, άντιστοίχως δέ, άπαιτεϊται οργάνωσις εύελί- κτων καί έΕειδικευμένων ύπηρεσι ών διά την ένταϋθα ύποδοχήν κα'ι την εγκατάστασιν των παλιν- οοστούντων καί των οίκογενειών των, ώστε οί έπανερχόμενοι είς την Πατρίδα νά ευρίσκουν άμέ- σως κατάλληλον άπασχόλησιν καί καλούς όρους διαβιώοεως. Είς την προσπάθειαν αυτήν, δύναται νά συμβόλη ούσιωδώς καί ό ίδιω- τικός τομεύς έν συνεργασία μέ τό Κράτος. ΤΟ ΛΙΤΡΟΝ ΜΟΝΑΣ ΜΕΤΡΗΣΕΠΣ ΟΛΟΝ ΤΩΝ ΥΓΡΩΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΙΕΙΣΙΣΟΑΟΓΙ! Φέρεται είς γνώσιν των ΆΕιοτ. Διοικήσεων Άν-Λνύμων Εταιρβιών και Εταιρβιών Περιωρισμένης ΙΞύθύνης ότι Βι' όηο· φόοεως τοθ κ. 'ΥπουργοΟ 'ΕμπορΙου ύπ' αριθ. ββ37β)412β τής 16)12)65. δημοοιευθείοτκ βΐο τό ίιπ' αριθ. ««0)23.12 85 ♦ΕΚ. (Δβλτίον Ανθέων Έιοιρβιών). όρΙΖεται ότι δύναν ται νό συνεχίσωοι δημοοιεύουσαι έγκύριιχ: τας Προσκλησισ των Γινικών Συνελβύοϋων καί τούο ·ΙσολογΐΓμούο των δ<ό ^πς οίκονομικής μος έφηιιερΐδα: .ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. <ίκ: εγένετο μέχρι τβθ$β διά τί^ προ -τ^ ουγχωνε;υσβ(ίκ: τηο. Τό λΐτρον καθιερώεταιι ώς μο¬ νάς 'με.τρτ>σεως δλων των ύγρων
κοίθ' δλο τό στάδιον τής έμτταρ!-
ας διακινήιαιεως κα! διαθέςτεώς των
Τούτο ττροδλέττεαι διά καταρτι-
σ&έιντος σιχεδίαυ Ναμοθετι,κοΟ Δια
τάγ'ματος όττοΐον κατετέθη είς
την Συιμδουλευτικήν 'ΕττιΤροτΓή.
Τό καταρηισθέν ναμοθέτη,μα ττρο
6λι£τρει σταδισκή έφαρμογήιν τοΰ
μέτρου, άριχής γενομένης όπτό τα
είς κλειιςττήν σιιΧΓκ'ευαασίαιν τι/ττο-
τροιιηιμένα εΤδη διατροφής (τρόφι-
μα κα! τηοτά) είς ιόγράν κστάστα-
σιν. Ή είσαγωγή τού λίτρου είς έ
κιάττην συγ^^^Ρ'Ίμ^νήιν ττειρίτττωσρ.'
θά γίνεται ιμέ άτΓΟφοοσιυ τού ίητουρ
γού 'Εβνικής Οίκονομΐας, μετά
σύμφονσν γνώμην τής 'Ετπτροπής
Μέτιρων κα! Σταθμών. Αί έν λό¬
γω άτΓθΐφιάσειΐς θά ττρέτΓει νά έκ-
δοθούν έντός ττροθεσμίορς έξ μη-
νων άπτό τής δηιμοσιεύσεως τού
Ν. Διατάγιματος είς την Εφημε¬
ρίδα τή.ς Κυβερνήσεως. ΑΙ αυταί
άττοφάσεις θά όρίζουν έπίσης τό·^
χρόνον ενάρξεως τής ίσχύος των,
ό όττοΐος δέν δύναται νά άτηέχη ό
λιγώτβρον των δύο μηυών κα! πε¬
ρισσότερον τού ετους άττό τής δή
'μοσιεύσεως των είς την 'Εφηιμερϊ
δα τής Κυ>6ειρνησεως. Τέλος, δι"
άναλόγων άττοφιάσ'εων ήμττορούν
ντά έξαιρεθούν άττό την καθιερου
ιμέτρησιν διά λίτρου ϋγιρά τα ό-
ττοΤα είναι τταχύρευιστα ή άλλα,
ττωλούμιενα χονδρικώς των όττοίων
ή κατ' όγκον μετ ρήσις εΤναι δυ¬
σχερής ή άνέφιικτος, ελλείψει κα-
τοολλήλων όγκθ'μεπριικών όργάνων
ή λόγω είδΐ'κών συνθη,κων έμττορ!-
ας.
Είς την είσηγητκκήν έκθεσιν πού
συνοδεύει τό νοιμοθέτηιμα άναφί-
ριειτοο1 δτι οί λόγσι ττού έττέβαλλον
την εισαγωγήν τής κατ' δγον με
τρήσεως (λίτρον, κυι6ι·κόν μέτρον,
δεκαδΐικά τΓθλλαπτλάσιια καί ύττο-
ττολλατΓλάσια αυτών) είναι κυιρί-
ως ή ευθυγραμμία!ς μας ττρός
τούς όρΐιθΐμούς τού Διιεθνοΰς Συ-
στή,μοΓτος Μονάδω/ καί τα διεθνώς
Κ'ρατοΰντσ ιδίως είς τάς χώρας
τής ΕΟΚ, ή άνάγκη ένιαίας με-
τρήσεως δλων των ιόγρών, ή έξι>
ττηρέτησΊ'ς τού είσαγογικού καί
ΠΟΙΑΣ ΚΑΙΝΟΤΟ/ιΙΑΣ ΕΙΣΑΓΕΙ
Ο ΝΕΟΣ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ
Κατηρτίσθη τό τελικόν σχέδιον
τού Ν. Δ. «περί Γενικού Οίκοδο-
μικοϋ Κανονισμοϋ» καί υπεβλήθη
είς την Συμδουλευτικήν Επιτρο¬
πήν. Ό Κανονισμός άπαρτίΖεται
άπό τα άκόλουθα 6 μέρη:
— Τό πρώτον μέρος περιέχει
τούς όρισμούς πού άναφέρονται
είς τόν οικιομόν, τό πολεοδομι-
κόν σχέδιον, τα οίκόπεδα και τα
στοιχεϊα τους, τα συστήματα δο·
μήσεως, τα κτίρια καί τα οτοιχεία
τους.
— Τό δεύτερον μέρος ρυθμίίει
τα ουστήματα δ&μήσεως. Ειδικώ¬
τερον περιλαμβάνει διατάΕεις ά-
φορώσας είς την δόμησιν κατά το
συνεχές σύοτημα, καθοριΖομένου
ένιαίου ποσοστοΰ καλύψ^ως των
οίκοπέδων, 70% κοθ' άπασαν την
χώραν. Έτερον κεφάλαιον ρυθμί
Ζει τα τής υομήυεως και τό αου-
νεχές σύστημα, ένώ είς τό κε¬
φάλαιον Γ' τού δευτέρου μέρους
περιλαμδάνονται διατάΕεις αφορώ
σαι είς την δόμηοιν κατά τό παν-
ταχόθεν ελεύθερον σύστημα. 'ΕΕ
δλλου, είς τό Δ' κεφάλαιον πε-
ριλαμβάνονται διατάΕεις, πού ει-
σάγουν, διά πρώτην φοράν, τόν
τρόπον δομήσεως κτιρίων κατά ιο
σύοτημα τής ελευθέρας δομήαε-
ως — τόσον τοϋ άμιγοϋς, είς πε¬
ριοχάς πού τώρα άναπτύοσονται
είς οίκισμούς, όσον καί έντός
των ήδη υφισταμένων τοιούτων.
Καινοτομίαν είσάγει τό Ε' κε¬
φάλαιον, πού ρυθμίΣει τόν τρόπον
ανεγέρσεως κτιρίων, είς ωρισμέ¬
νας περιοχάς, κατά τό σύστημα
τής ελευθέρας συνθέσεως. Συμ¬
φώνως πρός αύτό, τα κτίρια, κα¬
τά μέν τό χαμηλόν τμήμα των (Ί-
οόγειον καί ένας όροφος) ϋψους
μέχρις 8,ς μέτρων, κατασκευά1
Ζονται κατά τό σύατημα τής συνε
χοϋς δομήσεως, κατά τό υψηλότε
ρον δέ, συμφώνως πρός τή τοι-
οϋτον τής ελευθέρας δομήσεως.
Μέ τό σύστημα αύτό, πού είναι
έφαρμόσιμον μόνον επί οίκοπέ¬
δων τουλάχιστον ολοκλήρου τε-
τραγώνου, άΕιοποιεϊται πλήρως τό
ίσόγειον ή καί ό πρώτος δροφος
(καταστήματα), ένώ οί λοιποί χρη
σιμεύουν ώς κατοικίαι πού φωτί-
Ζονται καί άερίΖονται πλήρως. Ά-
κόμη αί οδοί των πόλεων δέν έγ-
κιβωτίΖονται μεταΕύ των κατακο¬
ρύφων τοίχων των οίκοδομών,
πού άνεγείρονται κατά τό συνε¬
χές σύατημα.
Τό κεφάλαιον Στ' τοϋ δευτέ¬
ρου μέρους προδλέπει τα τής α¬
νεγέρσεως κτιρίων κατά τό μι¬
κτόν οίκοπεδικόν σύατημα, τό ο¬
ποίον δέν παρουσιόΖει πλεονεκτή
ματα, τόσον έναντι τοϋ συνεχοϋς,
όσον καί ενοντι τοΰ πανταχόθεν
έξαγωγΐικού έμττορΐου, ή δηιμιουρ
γία ττροϋποβέσεων διά την τσττο-
τΓθτ,ιμένην τηώληισ'.ν ύγιρών κλττ.
'ΕττΊτης τό μέτ,ρον άττοβλέττϊΐ είς
τή; άπλούστει>σ·ιν κα! διασφάλι-
σιιν τής λιανιικιής ττωλήσεως των ύ
γρών μ_ την ^ριηισιι/οττοΐησιν μι-
άς μάο'ον σει.ράς δοχείων ώς ήμι-
λίτρου, λίτιρου, διλίτιρου κλπ.
Άναφέρ'ΞΓΐ έπίσης ή ι:(σηγητ.ική
έκθεσις ότι ή όγκοιμέτρησις ττα-
ρουσΐ'άζει καί ώρισιμιένα μειονεκτή
,ματα τα οττοΐα δμως «τταρουσιά-
ζονται άσήιμοΐντα συγκιριτικώς
ττρός τα πλεονεκτή'ματα».
ΚΑΤΑΚΟΡΥΦΗ Η
ΤΚΜ ΜΕΤΟΧΙΚΟΝ
ΠΤΟΣΗ
ΑΞ
Μεγάλη ΰφεοη τιμων σημειώ-
0η:;ε ήδη, οτίς μετοχές των έ-
ταιριών στό Χρηματιστήριο, γεγο
νός τό όποίο αποδίδεται άφ' ενός
στίς δηλώσεις τοϋ άντιπροέδρου
τής Κυβερνήσεως, δτι οί πρόσ-
φατες άνατιμήσεις των μετοχών
ήσαν «παράλογες καί έπικίνδυνες
γιά τούς άποταμιευτάς», άφ' ετέ¬
ρου οτήν μεγάλης εκτάσεως πα-
ρέμβαση, ή οποία έπίεσε τίς τιμές
πρός τα κάτω.
Συγκεκριμένα, ή ΤράπεΖα τής
Ελλάδος έχοσε 10.800 δραχ.
χθές, πού άντιστοιχεϊ στό 20%
τής προχθεσινής τιμής της, και ή
Έθνιχή 14%. πού άντιστοιχεί σέ
ποσό 3.500 δρχ., έναντι τοϋ προ-
χθεσινοΰ κλεισίματος. Άκόμη πιό
έντυπωσιακή κάμψη παρουσίασε ή
τιμή τής μετοχής τής Έμπορι-
κής Τραπέζης, ή όποία κατήλθε
άπό τίς 3.400 στίς 2.600 δραχ.,
χάνοντας τό 30% τής άΕίας της.
Θά πρέπει, έν τούτοις, νά σημει¬
ωθή, ότι ή υποχωρήση των τι-
μών δέν ύπήρχε άποτέλεσμα άνα
λήψεως κερδών υπό τής κερδο
σκοπΐας, άλλά συνεπεία τής άθρό
άς προσφαράς τίτλων. Την περα-
σμένη Τετάρτη οί συναλλαγές
στό Χρηματιστήριο είχον φθάοει
τό ποσό των 141,5 έκατομμυρίων
δρχ., μέ κύρια εκδηλώση τής προ-
τιμήσεως στ'ις ΤράπεΖες Έμπρ-
ρική, Έθνική καί Ελλάδος, οτήν
Έθνική Άοφαλιστική, τόν Φοί-
νικα, την Διώρυγα, τούς Ήλε-
κτρικούς Σιδηροδρόμους, την Ε.
Τ.Μ.Α., την ΜΕΒΕΑ, τόν χιτάνα,
τα Τοιμέντα Χαλκίδος καί τα Χς-
λυβδόφυλλα. Χθές φαίνεται ότι
οί συναλλαγές ήσαν μικροτέρας
κλίμακος και πάντως ή άγορά έμ
φανίίεται μέ αγοραστάς περισ-
σοτέρους άπό πωλητάς.
Στό μεταΕύ, σέ συνάντηση τοϋ
ύπουργοϋ Έθνικής Οίκονομίας κ.
Νικ. Έφεσίου μέ τούς δημοσιο-
γράφους, παρουσία τοΰ ύπουργοΰ
άναπληρωτοϋ κ. Κ. Καρύδα, ό κ.
ύπουργός είχε την εύκαιρία νά
διαβεβαιώση τό κοινό ότι μέτρα
λαμβάνονται καί θά ληφθούν γιά
την έΕυγίανση τής χρηματιστηρια
κης άγορας, γιά την έπαύΕηση
τής προσφορδς χρηματιστηριακών
τίτλων, γιά την διαφωτίση τοϋ ά-
ποταμιευτικοΰ κοινοϋ καί γιά την
σωστή διασπορά των μετοχών.
Ό κ. Έφέσιος ανεκοίνωσε ότι α-
ναμένεται ή έγκριση άπό την Έ-
πιτροπή Κεφαλαιογι-ρδς των αίτή
σεων δύο ή τριών έταιριών γιά
την είοοδό τους στό Χρηματιστη
ριο καί ότι καταβάλλεται κάθε
προσπαθεία νά πεισθοΰν κα'ι άλ-
λες έταιρίες νά εισέλθουν στό
Χρηματιστήριο. Ή άνάληψη τής
τής σχετικής πρωτοβουλίας γίνε-
ται πρός την κατευθυνθή ίσχυρών
οίκονομικών συγκροτημάτων μέ
οίκογενειακή μορφή, καθώς καί
μέ την λήψη ένδεχομένως χρημα
τοδοτικών μέτρων γιπ την έπαύ¬
Εηση τής προσφορδς μετοχών στό
κοινό, έκ των ήδη είσηγμένων
μετοχών στό Χρηματιστήριο.
'Τπενθυμίζετρι ότι έ* τών 84
είσηγμένων έταιριών στό Χρημα-
τιστήριο, μόνο οί μετοχές 45 πε¬
ρίπου έταιριών κινοϋνται καί έ£
αυτών μολις 15 παρουσιάζουν ση
μαντικό όγκο ουναλλαγών.
Ό κ. Έφέσιος; ετόνισε κατη-
γορηματικά ότι έπιβόλλεται «κα-
τευνασμός τών παθών» καί ότι
-<άντ:.;ειμενικώς ή κοτάσταση τής έλληνικής οίκονομΐας δέν δικαιο- λογεϊ τέτοια συγκινηθή. Τα μέ¬ τρα πού θά ληφθούν, θά άδηγή- σουν άναγκαστικώς σέ ϋφεση στό Χρηματιστήριο», κατέληΕε. Στό μεταΕύ, οί ύποχωρήσεις τών τιμών χθές στό Χρηματιστή¬ ριο έπεΕετάθησαν καί στόν το- μέα τών βιομηχανικών μετοχών, όπου πήραν μεγάλες διαστάσεις, άνελθοΰσες, κατά περίπτωση, σέ ποσοστά 20%, όπως τών Λιπα- σμάτων, 27% τών Τσιμέντων Χαλ κίδος, 19% τοϋ Τιτόνος, 13% τοΰ Ήρακλή, 18% τής Πατραϊκής κοι νές, 11% τής Κτηματικής κα'ι 9% τοϋ Άστέρος. Ή Έθνική Άσφα- λιστική άπό 5.700 κατέθηκε στ'ις 4.750 δρχ., ό^ ΦοϊνιΕ άπό 2.215 σέ 1750 δρχ. καί οί Ήλεκτρικοί Σόηρόδρομοι έχαοαν 550 δρχ., πού άντιστοιχεϊ σέ όπώλεια 25% ίντάς; μ:=ς ήμέρσς. Τα ϊενοδο- χεϊα Ελλάδος, αντιθέτως, άνέβη- καν κατά 100 δρχ. στίς 7.700, καί ή Γενική Άποθηκών ακούσθη¬ κε στίς 24 700 δρχ. Οί προνομι- οϋχες τής ΙΖΟΛΑ εκέρδισαν 500 δρχ., οτίς 1.600, τα Έλληνικά Ναυπηγεϊα στίς 5.000 δρχ. καί οί ΛΑΜΨΑ υπεχώρησαν άπό τίς 5 500 δρχ. στ'ις 4.700 πού σημαίνει άπώλεια 14%. ΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΩΗ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΩΜ έλευθέρου. Διά ταύτα κα'ι όρίΖε- ται ότι τοϋ λοιπού δέν θά θεσπί- Ζεται τούτο ώς αύστημα δομήσε¬ ως είς νέους οίκισμούς. Τό κεφάλαιον Ζ' τοϋ δευτέρου μέρους ρυθμί2ει τα τής ανεγέρσε¬ ως κτιρίων κατά τό σύστημα των πτερύγων, πού έφαρμόΖεται είς άγροτικούς οίκιομούς μέ πληθυ¬ σμόν κατώτερπν τών 2.000 κα¬ τοίκων ή είς αγροτικάς περιοχάς μεγαλυτέραν οίκισμών. — Τό τρίτον μέρος περιέχει δι- ατάΕεις σχετικάς μέ τάς έπιτρε- πομένας παρεκκλίοεις έκ τών πε- ρ'ι ϋψους καί ποσοστών καλυψεως διατάΕεων, μέ την εγκατάστασιν λεθητοστασίων, άποθηκών καυσί- μων, συλλογικών κεραιών τηλεο- ράσεως κλπ. — Τό τέταρτον καί πέμπτο^ μέρος, άναφέρονται είς θέματα ήχομονώοεως, δομικών εργασιών διά την εκτέλεσιν τών οποίων ά παιτεϊται αδεία τής αρμοδίας άρ- χής, κυρώσεων κλπ. — Τα έκτον καί τελευταίον μέ ρος καθοριΖει την έκτασιν έφαρ- μογής κα'ι την έναρΕιν ίσχύος τοΰ ι νέου Γενικοϋ Οίκοδομικοϋ Κανο¬ νισμοϋ. ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟΝ ΤΟ ΩΡΑΡΙ | ΟΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΑΣ ΕΟΡΤΑΣ | Ανεφάρμοστον κ.ρίινεται τό ώρά : ρ:οΊ/ λειτουργίας των έ,μττορικών καταστηιμάτων, κατά την μεταξύ 20 κα! 31 Δβκειμ'βρΐαυ έ.ε. ττε,ρΐο δόν. Τούτο άναψέρετσΜ είς τηλε γρά'φΓ,ιμα, ττρός τόν έττ! θε.μάτων άττασιχολήσεως ΰφν—ουργόν 'Εβνι κης Οίκοναμίας, άττοσταλιέν χθές ύττό τού τπροεδρου τού 'Εμττορι κου Σύλλογον Πειιραιώς κ. Κούμς Πιστεύεταΐ' δτι τό ώράριον κα ττ,ιρτί,πΐθη ποβρά τάς αντιθέτους είσηγήσεις τών έμττείιρων διοική σεων τώ/ έμίττοριχών άργανώσεων. Έν τέλει ΰτΓοδάλλεται τό αΐτημα δπως τροποατοιηιθή έττειγόντως τούτο, καθ' δσον, έν έναιντία τερι τττώσει αί έμτταριικα! έπιχειρήσεις! δέν θά δυνηθούν νά συιμιμορφω ι θούν ττρ6ς αύτό, κα! διαιμαρτύρο ( νται εντόνως, διά την δημιουιργοα ιμένην ανωμαλίαν. Ι Ό ύφι/τΓουργός Έθνι·κής Οϊκο νομί«ς επ! θ3μάτω/ Βισμηχανίας κ. Άντ. ΧωριατότΓουλος, εδέχθη τούς έκίττροισιώπτους τού ΠανελΑη νιου ΣΐΛίδέσ,μου Β ιοιμηιχΟΓ/ων κα'ι ■Αντπτροσώτπων Καλλυντικών κα! Άρω,μάτω^ μετά τών οποίων άν τήλλαξ&ν άπόψε.ις έττί των άττα σχολοίτ/των τόν κλάδον θειμάτων. ΟΊ έν λόΓω έκπ,ρόσωττοι άνέτττΐ' ξοον είς τόν κ. ϋφυττουιργόν την 6υ ν»πιμΊ|κότη.τα των διομηιχανι ών τω' «οαί συγ'κ'εκριιμένως άνέφερον δτι διατηιρούν- 55 έν δλω διοιμηχαινίας ' μέ έττεινδεδυμέινια κιεφάλανα πάγιαΙ 520 έκοττομιμύρια κα! κυκλοφοροΰ' ντα 950 ί.κατ. δραχ. ώς καί έτή σιον κύκλον εργασιών 1.450.000 000 δραχμών. Οί έκττρόσωτΓοι ύττέδαλον είς τόν κ. ϋφυττουργόν την ιταράκλη σιν δττως ληκρθή διαιτέρα μίρι,μνα δ.ά την ανάπτυξιν τούτου κατά | την σύνταξιν τού Νομοσχεδιον τε ρί άνατττύξεως τής έλληνικής φχρ μακοδιομηχονίας. Ό κ. Χωριατόττοολος τούς δια 6ίτ>αίωσ'ί,ν δτι τό τπρόγιραμμα τού
ύτΓ0Ί.ργείον εΤναι νά εξετάση ό
λα τα έττΐ ιμέρους θόματα τής
ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΕΤΟΧΕΣ
ΤΗΣ ΙΖΟΛΑ
φαρμακοβιομηιχανίας, ττεριλαίμβα
νομένων κα! των τταραο-κευαστώ'
καλλυν.τικών καί άρωμάτων, μέ
στόχον άφ' ενός μέν την άνάτΓτυ
ξιν τής βιοιμηιχανΐας τών καλλυν
τιικών καί άφ· ετέρου τόν ιτβριο
ρισμόν των είσαγωγών των είδών
τούτων.
Ό κ. ύφνττοκργός έ—εσήμανε,
τέλος, τό γεγονός δτι ύφ ίστανται
εύρείαι δυνατότητες διά την ηε
ραιτέ,ρω άνάπττυξιν της βιομη,χανί
άς καλλυντικών κα! άρωμάτων καί
έίδωσε τάς δεοΰσας όδηγίας ττρός
τούς άρμοδίους ύττηιρεσιακούς πά
ράγοντας διά την μετά προσοχής
καί ίδιαιτέρου ένιδιαφέραντος με.
λέτπν τού δλου θεματος.
Άπό τής παρελθούσης Δευτέρας
18 12.72 οί κοινές μετοχές τής
ΙΖΟΛΑ καί προνομιούχες, θά δια-
πραγματεύονται μέσω τοΰ Χρημα-
τιστηρίου Αθηνών, άνευ τής 18
μεριαματαποδείΕεως.
Ή διανομή τών νέων μετοχών
(μέ άναλογία μιάς νέας κοινής με
τοχής πρός δύο παλιές, κοινές ή
προνομιοϋχες) θά αρχίση νά πραγ
ματοποιήται άπό τής προσεχούς
Τετάρτης 20.12.72, διά τής προ-
σκομίσεως τών ύπ' αριθ. 18 με-
ρισματαποδείΕεων οτά γραφεία τής
έταιρίας, όδός Μητροπόλεως καί
κατά τάς ώρας 8.30 — 13.30.
^»-------------------
ΔΥΟ ΠΡΕΣΒΕΥΤΑΙ
ΣΤΟΝ κ. ΜΑΚΑΡΕΖΟ
ΙΤΑΛΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ
ΠΑ ΤΟ ΦΩΤΑΕΡΙΟ
Έκπρόσωποι τής κρατικής ι·
ταλικής πετρελαιοβιομηχανίας Ε.
Ν.Ι. βρίσκονται οτήν Έλλάδα ά¬
πό ήμέρες καί έΕετάΖουν τό έν-
δεχόμενο δημιουργίας κοινών έ¬
ταιριών μέ έλληνικές έπιχειρή¬
σεις (ΤΖό'ιν Βέντσερς). Συγκεκρι
μενά, τριμελής άντιπροσωπεία τής
Ε.Ν.Ι. έπεσγκέφθη τόν ύφυπουργό
Βιομηχανίας κ. Άντ. Χωριατόπθί
λο καί συνεζήτησε τα ένδιαφέροντά
της μετ' αυτού. 'Υπάρχουν πληρο
φορίες ότι οί Ιταλοί ένδιαφέρονται
γιά τό φωταέριο. Έρωτηθέν τό
ύπουργεϊο Έθνικής Οίκονομίας ε¬
πί τού θέματος, εδήλωσε ότι άγνο
εί τό θέμα.
Τόν άντιπρόεδρο τής Κυβερνή¬
σεως κ. Ν. ΜακαρέΖο επεσκέφθη¬
σαν χθές οί πρέσβεις τής Δυτι¬
κής Γερμανίας κ. Ντρίκ "Ονκεν
καί τού Βελγίου κ. Πώλ Μίχιν,
κα'ι συνεζήτησαν μετ' αυτού οίκο-
νομικά θέματα άμοιβαίου ένδια-
φέροντος.
2,947 ΑΔΕΙΑΙ
ΥΠΕΡΩΡΙΑΚΗΣ
ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΩΣ
ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΝ
Είς 10.600 ανήλθεν ό άριθμός
τών έλέγχων πού διενήργησαν κα
τα τόν παρελθόντα μήνα Νοέμβρι
όν τα αρμοδία όργανα επιθεωρή¬
σεως εργασίας πρός τόν σκοπόν
άποτελεοματικής προοτασίας τών
εργαζομένων.
Κατά τόν ίδιον μήνα ύπεβλή-
θησαν 232 μηνύσεις έννατΐον έρ-
γοδοτών πού παρέβησαν την ερ¬
γατικήν νομοθεαίαν. Έπίσης ήλέ-
χθησαν 21.473 πίνακες ώρών ερ¬
γασίας 223.652 μισθωτών. Τόν
Νοέμβριον, τέλος, έχορηγήθηραν
2.947 άδειαι ύπερωριακής άπα-
σχολήοεως είς έπιχειρήσεις ποϋ
άντιμετώπισαν ηύΕημένην Ζήτησιν
τών προϊόντων των.
Ύπαγωγιϊ καί άλλων έπιχειριΊσεων
στόν Φ.Κ.Ε. άπό 1η^ Ίανσυαρίου 1973
Άπό τής 1ης Ιανουάριον 1973
θά ύπαχθούν στόιν Φάρο Κύκλου
Εργασιών κι' αλλες έπιχειρήσεις
ττέραι/ άπ,ό έκεΐνες ττού ύττήχθησαν (
άπό 1ης ΊανουαιρΙου 1972 "άσει
τού Ν.Δ. 1080)71, μέ τό όποΐο,
ώς γνωστόν, έττεξετάθη ό ΰόρος
κύκλον εργασιών σέ όρισμένους
βιοτεχνικούς κλάδους, οί όττοίοι
ήσαν μέοορι τότε όπτηιλλαγμβνθ1
τού φόιρου τούτου, καθώς καί σέ
μιά σζφά έτπχειρήσεων τταροχής
ϋττηιρεσιών, δττως οί ξεΛΌδοχειακές
οί διαφη·μιστιχές κλπ. Τών έπιχει
χειρήο-εων αυτών ό φαρός κύκλου
έργαιαιών αύξάν£ται κατά τό δεύ
ιερο ήιμισυ (3%) τού έπιβληθέν
τος ττοσοΰ, άττό 1.1.1973.
Έττίσης άττό 1ης Ίανουαρ'ιου
τού 1973 έττΐχτείνεται στήν Δω
δεκάνησο ό φόιρος κύκλοα έργα
σιών πού ίσχύει στήν ΰττόλοίπη
χύιρα, καθώς καί τό τελωνειακο
δασ,μολόγιο καί ό φόρος ών δή
ιμοσίων θεομ'άτων Άττό 1.1.1973
ύττάγοντοτι, σογκεκριιμένα, στόν
φόιρο κύκλου εργασιών οί κατα
σ<ευαστα! τιλαστι·κών τταιδικών τταΐχνιδΐών. Έπίσης οί γυψογλύ τττ'ες ϋτΓοχ,ρεούνται ι«ά κατα6άλ λουν φό.ρο κύκλου εργασιών έττ! των ττραγματοτΓθΐουμένων άκαθα ρίστων άσόδων άττο 1ης Ίανουα ρίου τού 1973. Ό συντελεστή'" τού φάροι; κύκλον εργασιών εί ναι 7%. Άττό 1.1.1973 γίνεται, έξ £ολ λου. σταδιακή ύτταγωγή στόν οό 0ο κύχΐλου έργασ''ών των ^ιοτε^νι κων έττ 'χειρήσεων τού άτταλλάσ σοιντοτν τού φόρου βάσει τού Α. Ν. 660)36. Δύνανται, δμως, νά έττ ρρίπτοι,ν τό 6άρος τού φόρον στήν κατανάλωση. Ή σταδ'ακή ύπαγωγή τώ/ έττΐιχειρήσϊων αυτώ* ττ?ο6λέητει γιά τό ττρώτο έτος έ <4»αρμογής της το 80% τού ό>ε·.λο
μέινου φόρου, γιά τό δευτέρα τό
60%, γιά τό τιρίτο τό 40% ιιαΐ
γιά τό τέταιρτο τό 20%. Μετά ά
ττό την εναρξη τού ττέ.μτττου έ
τους ΟτΓθχ.ρϊθ'ύνται οί εττιχειρή
σεις ν»ά κ<χτα6άίλλθ'υν όλοκληρο τόν όφϊ,ιλάμιϊνο φάρο κύκλου έιργα σιών στό άχέραιο. Ό συντελε στής τού φάρου κύκλου εργασιών επ! των έτπχειρήσεων γυναικειων κομμώσεων καί Ινστιτούτων καλ λονής αύξάν&ι άττό 3% σέ 6% ά ττό 1ης ΊανΌυαρϊου τού 1973, δ ττως έττίσης και τών ξενοδοχεια κων έττΐ'χειιρήσεωιν, καθώς καϊ τών διαφηιμ·ιστι«<ών κα! τών έττΐ'χειρή σεων έπισκευής καί συντηρήσεως αύτοχινήτων. Τέλος, στόν φόιρο κύκλου έργα σιών ύττάγονται άττό 1.1.1973 έττιχε.ιρησεις τταραγωγής διοπρή των ττλίνθων (τούβλων) κα! τα χυτήρια τταραγωγής τυποποιηιΐΐέ νων ττιροτόντων ττού διαθέτουν μη χον.κές έγκαταστάσεις. Άπό τα ΰτΓ0Κ'εί|μι£να σε φόρο κύκλου έργα σιών ά<αθάριστα Βσοδα των έν λόγω έπιχειρήσεων θά έκπίπτη ή άξία των χρηισιιμοττοιθΜμένων κα τα την τταραγωγή των προτόν των τηρώτων ύλων. Η ΙΔΡΥΣΗ ΜΟΝΑΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ ΑΛΟΥΜΙΝΑΣ Στό γτάδιο των διαττραγματέν σεων μέ την έλληνική κυιβάρνηση β,ρίσκετα, ή ττρόταση Ιδρύσεως μονάδος τταοραγωγής 450.000 τόν νόν άλου,μίνας, ττον υπέβαλε 6 Ό.μιλος Κιοσέογλου —■ ©εοδω ρακότΓθΐυλος σέ υνεργασ!α μέ ρω σικούς οΐκους. Ή ττρόταση άφο ρά την έττένδυση 150—180 έκα τομ'μυρίων δολλαρΐων, μέ ',τροτώ ληση τής τταιραγωγής άλουιμίνας επ! 7ετία στούς Ρώσους γιά την άποσ&εση τού έργοστασίον ·:αί μέ τταιράλληλη είσαγωγή σοδιετι κώ" πιροτόντων, έκ τών οποίων τό 30%—40% σέ ίτετιρέλαιο. 'Εττίση.ς ττροτείνεται ή άνταλλα γή άλαυιμίνας με φυσιχά άέρια, ά εροττλάνα, θεριμοηλοκτρστταραγω γές ιμηχανές, καθώς κα! μέ ένδεχο μένη έξόφληση τού κόστους κα τασκ'ενής τού Μετρό τής ττρωτει ούσης, έφ' δσον, [Ιέβσα, ανατεθή στούς Ρώσους. Ή ττρόταση τοϋ όμιλον τών ΈλΙλήνων έττιχειρηιματιών γιά την άλονμίνα δέν ζητεί είδικό καθε στώς είσαγωγής κεφαλαίων, οϋτε καμιμ.ιά άλλη ττροστασία. ΤΑ ΤΣΙΜΕΝΤΑ ΧΑΛΚΙΔΟΣ ΑΥΞΑΝΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥΣ Ή έταιρία «Τσιμέντα ΧαλκΙ δος» Α.Ε. αύξάνει τό κεφάλαιό της κατά 1 12 έκατ. μέ ίίκδοση 102.055 νέων μετοχών, υπέρ τών των παλαιών μετόχων (κνχλοφο ρούν 1.275.568 μετο,χές), στήυ τ.ιμή τών 1.100 δρχ. κα! μέ άνα λογΐα 2 νέων μετοχών άνά 25 παλιές. Ή μετοχή τω·/ Τσιιμέντων /αλκΐδος, ' όνοιμαστικ.ής άξ άς 100 δρχ. έκλεισε χθές στό Χρηιμα τιστήιριο στίς 1.440 κερδίζοντας ένΌ'/τΊ τοΰ ττροχθεσινού κλεισίμα τος 20 δρχ. ένώ την περασμένη έδδομάδα εΐχε διαδράμ.ει την ά πσσταση μεταξύ τής άνωτάτης τι μής τών 2.700 κα! τής κατωτάτης τών 1.500. Μ'λώνται, σχετΐικά μέ την ραγ ματική άξία τής μεταχής των Τσιμέντων Χαλκίδος, χθές, ό ττρό εδρος τής έταιρίας κ. Μάρκος Κ ι οσέογλου, ένώτπον της γενικής συ νελεύσεως τών μετόχων, ίητοστή, ρ ξε δτι «κοττ' άντιστοιχίαν πρός · την έτηιχ6ΐιρηιματιικ.ήιν περιουσίαν της έταΐ'ρίας, άττοκλειστικώς^ καί ιμή ΰττζλογιιζο'μενης τής ττροστιθε ιμόνης έτΓΐ.χεΐιρηματ'ΐ'κής άξίας, ή τηραγματική άξία τής μετοχήν άν έρχεται είς τό ποσόν των 1.556 δραΐχμών ύττολογιζαμέινων δέ κα! ύι/ ττροοτΠΊ'κΛν έξελίξεων ύττό Τ( ·. ■_θνώς γεγντ',ιμενα δεκτά ε.'ς τιχί, χρηιμαπ·ισ~.ριακάς συναλλαγάς, θά ήτο δΐικαιολογηιμένον ι/ά οθάση ή άξία τής τετοιχής μέχρι τού Β' ττλασίαυ τής άντιστοιχίας τού κό στους έττί της έταιρι«ής ττεριου σίας». Τα ττρό άττοσδέσεων κέρδη τής έταιρίας εφέτος (1.1.—30. 1 1.72) άνήλθαν στό ϋψος των 76, 3 έκατταμ. 6ρχ., σηιμειώνοντας μιά αυξήση κατά 48% έναντι τού 1971. Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΜΗΤΡΩΟΥ Γνΐέ τό θέμα τοΰ έμπορικοΰ μη τρώου ήσχολήθη ή ουνελθοϋσα χθές έκτελεοτικη έπιτροπή τής Γε νίκης Συνομοοπονδίας Επαγγελ¬ ματιαι κα'ι Βιοτεχνών Ελλάδος. Κατά την συνεδρίασιν ύπεγραμμί σθη ή άνάγκαιότης τοϋ έμπορικοΰ μητρώου κα'ι ή σημαοία τού διά την άνάπτυΕιν τών συναλλαγών είς έθνικά καί ύπερεθνικά όρια. 'Υ- πεστηρίχθη ότι ή προσπαθεία κα ταρτίσεως έμπορικοΰ μητρώου θά διευκολυνθή εάν άποσαφηνισθή εγκαίρως ότι ή τήρησις αυτού θά ανήκη όντιοτοίχως εί τα Έπαγγελ ματοθιοτεχνικά καί Έμποροθιομη- χανικά Έπιμελητήρια μέ αμοιβαίαν υποχρέωσιν άνταλλαγής τών σχε τικών εύρετηρίων. ΔΗΛΩΣΕΙΣ κ. ΚΟΥΛΗ Ό ύπουργός, Οίκονομικών κα- θηγητής κ. Ι. Κούλης, μέ την χθε σινή υπογραφή στό Λονδϊνο τού όμολογιακοϋ δανείου τής ΔΕΗ σέ συνάλλαγμα στό έΕωιερικό, ανε¬ κοίνωσε τα έΕής: «Μετά μακράν άπουσίαν, πλέον τών 40 έτών, ή Ελλάς είοέρχε- ται ούτω καί πάλιν είς τόν χώρον τής διεθνοΰς όμολογιακής άγο- ράς. Τό γεγονός τούτο δέν είναι συμπτωματικόν καί δέν στερεϊται ούσιαστικής σημασίας. Ή έπιτυγ- χανομένη άμεσος προσφύγη είς την διεθνή κεφαλαιαγοράν προσ- φέρει δυνατότηταα εύρείας προ- οπτικής, διά την ενίσχυσιν τών εγχωρίων πόρων έκ πηγών τού έΕωτερικού». Αποτελεί έπιδεδλημένην διαδι κασίαν ή άναΖήτηση συμπληρώοε ως τών άποταμιευτικών δυνατοτή των μιάς άναπτυοσομένης οίκονο μίας διά τής προοφυγής στή διε¬ θνή κεφαλαιαγοράν, κατέληΕε ό κ. Κούλης, ό οποίος έπ' εύκαιρία έπανέλαβε ότι «Οικονομικήν φιλο σοφίαν τής κυβερνήσεως αποτε¬ λεί βεβαίως, ώς πλειστάκις έτονί- σθη, ή άναγνώρισις τής ίδιωτικής πρωτοδουλίας ώς τού βασικού μο χλοϋ τής ο'ικονομικής προόδου. Είς τό πλαίσιον τής άρχής αυτής όμως σημαντικάς παραμένει καί ά ρόλος τοϋ δημοσίου τομέως έκ τής δραστηριότητος τοϋ όποίου έΕ αρτάται ή έΕασφάλισις τής άναγ- ' καίας ύποδομής πρός έπαρκή στή
ΤΩ ΝΕΟΝ "ΜΠΕΣΪ ίΕΑΑΕΡ,,!...
Έδόθηοαν είς την δημοοιότη-
τα οί δύο πρώτοι τόμοι — θά υ-
κολουθήσουν ετέροι δύο — τού
«Βιβλίου Μεταθιβαζομένων άκινή-
των», τής περιοχής τής Οίκονομι-
κής Έφορίας Μετα6ι6άοεων Άκι
νήτων Αθηνών, των έτών 1968 -
1971. Έπ' εύκαιρΐα, ό ύπουργός
των Οικονομικάς, καθηγΓ|της κ. Ι.
Κούλης, είς ανακοινώοεις τού ε¬
τόνισεν, ότι σκοπός τού βιβλίου
τούτου είναι νά βοηθήση είς την
Καλήν εφαρμογήν τής Νομοθεσί-
ας περί φορολογίαν μεταβιβάσε¬
ως άκινήτων είτε λόγω κληρονο¬
μίας ή δωρεάς, είτε έΕ έπαχθοϋς
αίτίας. Έπισης, προσέθεσεν ότι
τό βιβλίον τουτο, τούς μέν φορο-
λογουμένους θά υποβοηθήση είς
την υποβολήν είλικρινών φορολο-
γικών δηλώσεων, διά δέ την φο-
ρολογοϋοαν Αρχήν θά αποτελέση
πολύτιμον βοήθημα κατά την ένό-
σκησιν τού έλεγκτικοϋ αυτής έρ-
γου. Προσέτι δέ, θά παράσχη ση¬
μαντικάς υπηρεσίας είς τα δικα-
στήρια κατό την ύπ' αυτών έκδί-
κασιν συναφών φορολογικών ύπο-
θέσεων καί θό συμβάλη είς τόν πε
ριορισμόν των φορολογικών άμφι
σβητήσεων καί των φορολογικών
δικών' ένώ, ταυτοχρόνως, θά ά-
πομακρύνη τόν κίνδυνον ύπερεκτι
μήσεως υπό των φορελεγκτικών
όργάνων τήώ άΕίας των μεταβιβα-
Ζομένων άκινήτων.
Έκ των ανωτέρω προκύπτει, ό¬
τι πολλάς ελπίδας ή καί βεβαιό-
τητας έχομεν στηρίΕει είς τό βι¬
βλίον τουτο καί πολύ φοβούμεθα,
ότι εχομεν ύπερεκτιμήσει τούς δι'
αύτοΰ τιθεμενους σκοπούς. Καί
πρώτον, έκφράίομεν τάς έπιφυλά
Εεις μας κατά πόσον ή έκδοσις
τοϋ έν λόγω βιβλίου θό υποβοη¬
θήση τούς ψορολογουμένους είς
την υποβολήν είλικρινών φορολο-
γικών δηλώσεων ώς πρός την πρα
γματικήν αξίαν των μεταβιβαϊομέ-
νων άκινήτων. Δυστυχώς, αί σχέ-
σεις φορολογούοης Άρχής και
φορολογουμάνων διέπονται, άκό-
μη, άπό αμοιβαίαν καχυποψίαν, η
όποία 'μδς όδηγεϊ είς οίονοεϊ άντι-
δικΐαν. "Αλλως τε, τό φαινόμενον
τούτο παρατηρεϊται είς δλα τα
μήκη καί πλατή τής ύφηλίου κα'ι
δέν ημπορεί νά κατηγορηθή ό ελ¬
ληνικάς λαός ότι οτερεΐται φορο-
λογικής συνειδήσεως" πικρά, ϊσως
πεϊρα τοϋ παρελθόντος, τόν ήγα¬
γεν είς την δυσπιστίαν σύτήν
πρός τάς Φορολογικαί Αρχάς, ή
καί αντιστρόφως — διά νά είμε¬
θα αντικειμενικόν Δεύτερον, ό-
μως. δέν βλέπομεν κατά πόσον τό
βιβλίον τούτο θά άπομακρύνη τόν
κίνδυνον ύπερεκτιμήσεως υπό
των φοροελεγκτικών όργσνων.
Τούτο, διότι τα παρατιθέμενα είς
τούτο συγκριτικά στοιχεϊα, κατα
συντμιπτικήν/ πλειοψηφίαν, άναφε-
ρονται είς όριοτικοποιηθέντα με-
γέθη άΕίας των άκινήτων, κατό¬
πιν συμβιβαομοϋ των ενδιαφερο¬
μένων μετα τής φορολογικής Άρ
χής, ελαχίστη δέ άναφορά γίνε-
ται είς στοιχεία βάσει άποφάσε-
ων φορολογικών δικαστηρίων. Εύ
νοητόν είναι τούτο, έφ' δσον οί
περισσότεροι των ούτω συναλλασ
σομενων προτιμούν νά προέρχων-
ται είς συμβιβασμόν διά την όρι-
στικοποίησιν των δηλώσεων ή νά
προσφεύγουν είς τα φορολογικά
δικαστήρια. Έπ' αυτού, δέον νά
σημειωθή, ότι κατά τό 4μηνον Α¬
πριλίου - Ίανουαρίου 1972, βά¬
σει στοιχείον τής Έθνικής Στα-
τιστικής Υπηρεσίας, ό άριθμός
των όριστικοποιηθειοών κατόπιν
συμβιβασμοϋ, δηλώσεων ανήλθεν
είς 8.718, ένώ των δυνάμει άπο-
φάσεων φορολογικών δικαστηρί¬
ων όριστικοποιηθεισών δηλώσεων,
μόνον είς 744!
Βεβαίως, άναγνωρίΖεται ότι τό
βιβλίον τούτο θά συμβόλη είς τόν
περιορισμόν των φορολογικών άμ
φισβητήσεων, διότι ούτως, ή φο-
ρολογοϋσα Άρχή θά έχη είς χεί¬
ρας της έν άκαταμάχητον μέσον,
τό, οποίον ό φορολογούμενος δυ-
σκόλως θά δυνηθή νά θέση έν άμ-
φιβόλω. 'ΕκφράΖομεν, έκ έκ τού¬
του, την ευχήν όπως μή γίνη κα-
κή χρήσις τοϋ όπλου τούτου, μέ
τό οποίον εφωδιάσθησαν αί φορο¬
λογικαί Αρχαί!..
Πάντως, τα παρατιθέμενα στοι-
χεϊα είς τό ανωτέρω βιβλίον, τό
οποίον πιστεύομεν ότι θά γίνη νέ¬
ον «μπέστ οέλλερ» — μετά την
κατάργησιν τοϋ κ,αταλόγου των
φορολογουυένων — είναι πλού-
σια, πολλοί δέ θά είναι έκείνοι,
οί όποϊοι θά άνατρέΕουν είς τάς
σελίδας τού, διά νά πληροφορη-
θοϋν την άΕιαν, κατά όδούς καί
περιοχάς των άκινήτων, όπου κα-
τοικοεδρεύουν φίλοι καί γνωστοί
των!..
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Η ΕΠΙΒΟΛΗ Φ.Κ. ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΠΙ ΕΠΙΧΕΙΡ.
ΕΠΙΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΩΣ ΑΥΤ(ΤΩΝ
Σιυ,μπτληρωμαίτιΐικάις όδηγίας έ-
τπ τής έφαριμογής των διατάξυων
ττερί έιτΓΐιβολής φόρον κύκλου ερ¬
γασιών έττΐ των έτηι.χειρήσεων επι
σκευής καί σχιντηιρήσϊως αυτοκί¬
νητον παρέσχε τό υπουργείον Οί-
κονομιικών δι' εγκύκλιον τού πρός
τάς οίικονθιμΐικ,άς έφο,ρίας έξ όφορ
' μής ίτΐτοβληθέντων σχετικών έρω
•πλάτων.
Ειδικώτερον διευ.κριν!ζεταΐ 6τι
ειίς τάς έννοίας των δρων «έπι-
σκευή» καΐ «συντήρησις» περιλαμ
βάνονταιι α1! πάσης φύσεως ένερ-
γούιμεναι εργασίαι έττΐ τοΰ αΰτο
κινήτον, αί οποίαι άττοβλβπουν
είς την όπτοκσττάιστασ'ΐν οίιωνοήττο-
Τ£ βΐλαιβων ή φθορών, άνακαιινι-
οΐμόν κσί την διατήρησιν αυτού
έν γένει είς καλήν καί ακεραίαν
κατάστασιν, έξασφαλΊζονσαν την
ομαλήν λειτουργίαν καί κίνησιν
αύτοΰ.
Ώς γνωστόν, διά των διατάξε-
ων τού Ν. Δ. 1080)71 έπιοάλλε-
ται άττο 1ης Ίανουαρίου 1972
φόιρος κύκλου εργασιών επί των
άκαθαρΐστων έσόδων των πάση,ς
φύσεως έπιχεΊΐρήσεων έπισι<ευής καΐ οιυντηιρήσ<εως αύτοκινήτων. Κατά την εγκύκλιον, ώς άκαθά ριστα εσσδα των έν λόγω έττιχεΐ- ρήσιεων διά την επιβολήν τοΰ οό- ρου τούτου λαιμοάνεται τό σύν¬ ολον των καθ' οΐονδήποτε τρόπον ττραγματοποΌυιμένων ύττ' αυτών άκοίθαρίστων έσόδων έκ των ερ¬ γασιών συντηρήσεως καί έτπσκεν- ής αύτοκινήτων. "Ητοι, είς τα ύ- ττοκείιμιενα είς τόν φόρον τούτον σκαθάριστα έχτοδα ύττολογίζονται τόσον τα προερχόμενα εκ τής ττα- ροχής ύττη,ρεσιών δσον καΐ τα τοι αύτα τα άντιστοιιχοΰντα είς την αξίαν των χρηισιιιμοτΓοιουιμένο-· διά τάς έν λόγω εργασίας υλικών. Έκ των ούτω τηροκυτττόντων ά- καθαρίστων έσόδων, προστίθεται βιίς την εγκύκλιον, των έν λόγω έ ττιχειρησιεων έκτπτττεται ή άξια των ττόισης φύσεως υλικών, ήτοι των άνταλλοκτιικών, έξαρτη,μάτων κ.λπ., των χρησΐιμοίττοιουιμέ/ω.' ύπ' αυτών 6ά τάς ώς άνω εργα¬ σίας, έφ' δσον βεβαίως ταύτα ύ- ττήχθησαν όπτϋδ£δειγιμένως είς τόν φόρον κύκλον εργασιών καΐ άδιαφόρως άν πιεριλαμβάνωντσ1 έν τή έννοία τής πρώτης ή βοηθη τιικής ΰλης. Τέλος, τονίζεται δτι ή άξ!α τώ' €ν λόγω υλικών, ή οττοία δέν χά ρακτηιρίζεται ώς ττρώτη ΰλη, ί,Γ. ττιτττεται είς τό ακέραιον, ήτο1 άνευ τής άναλόγου τηροσαυξήσε- ως ή ιμειωσεως τής τταρ. 2 τού άρ θρου 3 τού Α.Ν. 660)37, έστω καί άν τα ύλΐ'κσ ταύτα έχαυν ν- τταΐχθή είς φόρον κύκλου εργασι¬ ών ,μέ ποσοστόν μικρότειρον ή με γαλύτειρον τοϋ έττΐ των έπιχειρή σεων τούτων έπ'6αλλο;μένου ττο- σοιοτοΰ φάρου κύκλον εργασιών ΜΕΞΛΕΤΑΤΑΙ Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ 'Υττουργεΐοιν 'Εινεργείας ένδέχε- ται νά ιδρύθη κατά την διάρκει¬ αν προσεχούς άνακτχηματισμοθ της Καβερινήσεως. Άρμοδιότητε'ς τοϋ έν λόγω ύττουργείσυ, ή χάρα¬ ξις κα>ΐ έφοίρμογή τής ένϊΐργειακής
ττολιτ.ΐικής τής χώραις μέ ύπαγω-
γήν είς αύτό τής ΔΕΗ, τού 8ρυ-
θησαμ'έινου φθιρέως είσαγωγής καΐ
διαναμής φυισΐ'κών άβρίων, τής δ1
ευθύνσεως τηετριειλαίων, των διύλι
στηιριων κ.λττ. Ή σύλλ,ηψΐς τής ί-
δέας αυτής ώς γνωστόν, άνάγε-
ται είς τό πρόσφατον παρελθόν,
έττανήλθε δέ Είς την έτπκαιιρότητα
εσχάτως και ι/!ο&τεΐτα·ι, καττά ττα
ρασχεΐ6;ίσιας πληροφορίας, υπό
τοΰ ύφυττουιριγοϋ Έθνικής Οί<ονο μίας, τοιμέως βιαμηιχανίας κ. Χω¬ ρία τ επούλον. — Έν τώ μεταιξύ, καβ' ά τ.- γντθη ζωηιρόν έκδιαφέροιν έκδηλέ- νίται άττό ττολλώι' ττλεκρών δ'ά τόν άνεφοδια,σμόν τής χώρας είς φΊ,κχ'Κ'ά· άέρα, οί/ όψει των συζη τήσεων ττερΐ κυδειρινητΐΝού σχεδί- ου, άφΐ'ρώντος είς την έττανεξέτα σιν τού δλοα ττροιβλήματος τής δίυτέρας ττηγής ένϊςνγείας — ι ού άΰρίαυ πόλεως. Συιμφώνως πρός τπλη,ρο^ρίας μας, μεταξύ των ίν- δ'θΐψιΒρομίνωιν έντάσσονται Ίσπα- νιχοί καΐ ίταλιικοΐ οΤκοι. ΝΕΑ ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑ 292,8 ΕΚ. ΔΡΑΧ. ΤΩΝ Σ ΥΝ ΑΛΛΑΓΜΑΤΙ Κ ΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΛΑΩΝ Νέα αύξησις των είς χρυσόν .<αΐ σΐ/νάλλαγιμα διαθεσίιμων τής Τραπτέζης τής Ελλάδος κατώ 292,8 έ,κατ. δρχ. ή 9.759.700 δοιλλ. προκύτΓτε'ΐ όπτό την λογιστ'- κήν κατάστασιν τού ενεργητικόν κ<χΐ παθητΐικού τού Ίδρύματος τής 3Οής Νοειμ6·ρίου Έκ τής ιδίας καταστάσεως προ κύτπιει έτΓίσης: — Μεί<οσις τού χρεωστιχοΰ 0- ττολοίττου τού λογαριασιμοθ τοό Έλληινΐ'κοΰ Δημοσίου «Σι/γκέν- τρωσις είσ-ττιράξεων κα> ττληιρω-
μών κατά 5>ρχ. 1.015,4 έ'κατομ.
— ΑύξησΊς κατά δρχ. 531,8 έ-
κατομίμύρια.
— Ή κυκλοφοιρία τρσ~εζογραμ
ματίων κατά τό ύττό κρίσιν δ&κα-
ττενθήμερον ηυξήθη κατά δραχ.
505,7 έκατορμύρια
Η άνάγκη τπρσσταισίας άξ,ιοΐΓτοιή
σζως καί έττεκτάσεως των δα^ών
καθώς καί τής δηιμιιουιργίας νεων
ε[ς την Έλιλάδσ έττεσηιμάνθη ·:α
τα την διάρκειαν των εργασιών
τοί> Α' Εθνικον ΣΐΛΛε&ρίον ·.ών
εργασιών τοΰ Α' Έθνικοΰ Συνε
δ"ίου των Ελληνών Δασολόγων,
ττσύ ήριχΐισε είς τάς αιθούσας νού
ξΐΐνοΐδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία»
παροι/σία ύττοιυιργών, έττισήμων,
όΊλιλων τταραγόντων ι:άί ττλήθους
δασολόγων.
Κατά την ΤΓροσφώνηισίν τού ό
ττρΟ£;δρος τοΰ Συνεδρίου καθηγη
τής τής Δασολογικής Σχολής ·,οΰ
Γεώργιος Στβργιάδης, άφού άιηε
φίιρθη &ίς τόν ρόλον τοΰ "Ελληνος
Δασολόγοι; ώς έπιστήιμονος ι,α!
τεχνικοΰ είς την ά>χττττι/ξ:ν τής
χώιρας, ύπτεγράιμ,μισΕ μιετοτξύ αλ
λων:
Είς τάς όρε'νάς περιοχάς ύττάρ
χει ά<όμη ΙκΜνοττοιητική δασική βλάστησις, ή όποία ά> έρχεται είς
19% τής δλης έικτάσεως τής χώ
ρας, μόλις καλύτττουσα τό ΙΟ^γ
μέ ύψΓ,Α,ά κοτί τταραγωγΐικά δάση.
Ή ανάπτυξις των ξΐΛλοβιομηχα
ΐίΐών κιατά τα τελενταΐςχ ετη διεύ
ρί,νε τούς στόχοΐ'ς τής δασικής
ττοίλιτι.κής, (δία πίς τούς νταιραγω
; γικούς τοιμεΐς τοΰ δάσους. 'Υττάιρ
χοΐΛ', έ'ιμως ττολλά καί δυσχερή
ττιροιβλήματ'-χ είς την διατήρησιν
καιί έκιμΐτάιΛλειυισιν των όρεινών
δασών λόγω ελλείψεως έργατικών
χειρών καί ζώων είς την άρειυήν
χώραν καί λόγω των κλιιματοεδα
φιικών καί ζασοττονΊΐκών συνθηκών
τής χώρας ττού δέν έητιτρέ'τουν
την είς ζύρζ'κχν οκτασιν χρησιμο
ττιοίησιν τ-'Ι>ν συγχρόνων μηιχανημά
'των.
Διά νά επιτευχθή, ή σύγχρονος
έκιμΐτάλλεΐΛτις τοΰ δάσσυς εΤναι
άΐνιάγκη νά τεθοΰν είς εφαρμογήν
σΰγχρονα ιμέτρα δασοτεχνικώ^ ά
παιτήσεων καί δασΌκιοιμιικοΟ χειρι
σμού.
Ή τηροστασία τού ψνσικού ττε
ρΐιβάλλα/τος άνήκει ι-.ατά ττροτε
ραιότητα είς τούς δασολόγους,
οί ότποΐσι ττρέττει νά όντΐ(μετωττί
σιθ'υν καί τό ττρόβληιμα τής οημι
ουργίας νέων δασών. .
Συινεχΐ'ζοιμέινης τής κοτταστροφής
τοΰ δάσοος, τα δρη 6ραδέως άλ
λά στα&ε,ρώς χάναυν τό γόνιμον
εδ'αψός των, λόγω &ηιμιουργίας
εΰνθ'ΐκών οιΐΛθηΐκών διαιρθρώσεως.
Ν ά συ,μτηληρωθοιΰν τα ύττάρ χον
τα κενά καί νά αύξηθοΰν αί όρ
γοΐι/.κα! θέσεις είς ικανόν αριθ
μόν δασολόγων καί ΐ"ά διατεθοΰν
αί αναγκαίαι ττιστώσεις ίπτό τής
ΤΓθλΊΓτείας διά νά ττιροχωρήση τό
έργον τής άναδασώσεως_ ί
Ορθόν μέτρον θά άπετέλει ή
βελτίωσις τού καθεστώτος έπιδοτή
σεως τού έπιτοκίου, είς περιπτώ-
σεις έζαγωγών μή σιδηρούχων με
ταλλουργικών προίόντων, διαπλα-
οιαΖομένου τού πλαφόν των 20 έκ.
δρχ. πού καθορι'Ζει ή ύπ'άριθ.
1574)70 απόφασις τής Νομισμαιι
κης Έπιτροπής. Είς την δήλωσιν
σύτήν προέβη ό πρόεδρος τοϋ Συν
δέσμου Μεταλλευτικών Έπιχειρή
σεων, κ. Κ. Γεωργαντάς, άναφερό
μενος είς δημοσιευθείσαν σχετικήν
είδησιν. Ειδικώτερον αί δηλώσεις
τοΰ κ. Γεωργαντά, εχουν έν συν
τομία ώς έΕής. Δέν γνωρίζομεν α
κριβώς τάς επί τοΰ θέματος άπό
ψεις των αρμοδίων. Είς περίπτω
σιν πού ή δημοσιευθείσα είδησις έ
χεται αληθείας, τούτο θ' άποτελή
θετικήν ένδειΕιν ότι τό πρόβλημα
των έΕαγωγών των προϊόντων τού
κλάδου μας, άρχίΖει ν' όντιμετωπί |
Ζεται — έστω καΐ μέ διοτακτικότη
τα καί φειδώ.
Πράγματι, εάν τελικώς υίοθετη
θή ή ώς όνω διεύρυνσις τού πλα¬
φόν, θά άρθή πρόσθετος δυσμενής
όρος τής ύπ' αριθ. 1574)70 άποφά
σεως τής Ν.Ε., ίσχύων ειδικώς διά
τα μή σιδηροΰχα μεταλλουργικα
προιόντα καί τα βιομηχανικώς έ
πεΕεργασμένα όρυκτά πού περιιόρι
2ε περισσότεοον την ήδη ίσχνήν έ
νίσχυσιν πού παρέχεται είς τάς έ
Εσγωγάς αύτάς.
ι
Τό όλον όμως θέμα δέν θά προ
ωθηθή ούσιαστικώς, διότι θά ώφε-
λήση ϊσως περιωρισμένως μίαν ή
δύο έΕαγωγικάς μεταλλευτικάς επι
χειρήσεις — κα'ι αύτάς μάλιστα, δ
Ό Στεργιάδης άτ^έψ&ριε αέλος
δτι τα όνδ3 κννόμενα μέτρα όρβο
λογικωτέρςχς έκ.μιεταλλεύσεως τύν
δασώ/ «αί καλυτερας άξιοποιήσε
ως τής όρεινής Ελλάδος συνοψί
ζοινται:
1. Είς την εκτέλεσιν -ερισσο
τέρων '/ταραγωι/ικών εργοϊν πρός
ούσιώδη αϋξησιν τού είσοδήιματος
των τηληθι/σμών τοΰ άρε;νοί} χώ
ρνα.
2. Είς την άνάττπυιξιν τοΰ 6ρει
νού τοωρσιμοΰ ι.οοί,
3λ Είς ·πν έττανίδονσιν των κα
ταττραφ'έντων δασώνλ
Έντός τής τπρ3σι3χσΰς ΤΓΒνταετί
άς ά^Όΐμέινετο.' δτι ή έλληνική δα
σοτπονία θά είσιέλθη είς τό στά
δ αν τής 6·:ομηιχα/ικής ίϊοοσοπονί
άς, ύτΓεγρά|],·ιμισε ι;ιίς την ύιμιλίαν
τοιυ ό ύψυτηπυργος έττί θόμάτων
Γεωριγίας ι<ι6 Π. ΠατΓαίτταιναγιώτον ό όττοΤος έκήρι/ξε την β.αιρ'ξιι; ·. ού Σ δ Ό κ. ύφι/ττο'Μργός άνέφ'ερΐν 6τι τπρός ττραγυάτωσ ν τής έπιδιώξε ως αυτής καί είς τηρώταν 6ήμα, έντός τοΰ όρχαμένου ίίτονς, ·. ίθε^ ται τα θεμέΐλιΐα τού πρώτον συιια ττλέγματος δοίσών καί ΰασικώ' δΐΌ,μηιχαΓ^ιών είς Δρ'άμαιν. Τα δό ση τής 'Ανατολΐ'κής Μακζδονίας και Θράκης 8ά τιρο«1>οδοτοΰν, ίν
έτταιρι<ε.'ια, £ν σι/γκιρότηιμα δασικώ1» δΐΌΐμη,χανιών, άποτε,λούμενον α) άττό 6ν τηριονιστήριον, μέ έπίινδυό μενον κεκράλαιον 12 έκατομιμοιρ! κν δραχμών, 6) εν εργοστάσιον μοιριοσοονίδων μέ έττενδι/όιμενον ι.ε φάλα όν 70 έκατςιμμυρίων δραχ. μών καί γ) £ν όργοστάσιον μηχα νίκης κυτταιρίνης, τυττογραφικοθ καιί δημοσιογραφ.κού χάρτου δ'ά την παραγωγήν 6Ο.ΟΟΟ τόννωι/ των πρσιόντων αυτών κατ' ?τος μέ έττεν'δυό,μενον κεφάλαιον 450 έκατοιμιμυ,ρίων δραχιμών. Έξ άλ λου, έ/τός τής ττενταετίας 1973 — 1977, πιριοδλέττΕται '/ά ιδρύθη εν ,μεΓζον σύμπλεγιμα δασοπον'α·; κ«; δασ:κών βιομηχαινιών είς '.ήν Δυτικήν Έλλά'δα. Διά τό μέγα τούτο, έργον, 8χει ι:ατο3ρτισβή '.ό σχέδ·ον 'μβλέτης τιεχινιοιχονομικής σκοατιιμότηιτθ'ς τή συνιΐΐργασία τοΰ Όργα/1'σι,-.οΰ Τροφίιμων καί Γεωρ γίας των ΉΛίωιμένων Εθνών, τό όττοΐον άνοιμ'έΐ'/εταΐ1 νά δηιμοσιευθή λίαν (προσεχώς. Ό .'<. ύφυιτουργός άνέφιρζν έττ σης δτι τίθζνται οί στό'χοι τής αύ ταρ«ϊίας είς την ξολείαν καί ΐτροι ότ/πα ξύλσυ έξ άγχωρίου 'ταιραγω γής, μέχρι τού βτονς 1990 κα'ι τής αϋτοχρη,ματοδοτήσεως των βρ γων τειραιτέρω άνοπττύξεως τής δασιικής οίκονομίας μετά την τϊμ ταετίαν 1983 — 1987. ' χι πόντοτε. Προσέθεσεν ότι ό Συν δεσμος έπανέρχεται επί τοϋ πα- λαιοϋ αίτήματος τής έπιστροφής τόκων επί των έναντι έλευθέρου συναλλάγματος έΕαγωγών — με ταλλουργικών προίόντων κατά την κλίμακα (επί άΕίας Φόμπ) : όρυ κτά - μεταλλεύματα 4%, έμπλου τισμένα μεταλλεύματα 5,5% μή αι δηρουχα μεταλλουργικα προίοντα καί βιομηχανικώς έπεΕεργασμενα όρυκτά 1 2%. Τέλος ό κ. Γεωργαντός έτόνι σεν ότι τό θέμα τής ένισχυσεως των έΕαγωγών μεταλλευμάτων καί συναφών προίόντων είναι ευρύτε¬ ρον καί ουσιαστικώτερον, έγκειται δέ είς την άρσιν τής ιδιαιτέρως δυ σμενοϋς μετοχειρίσεως καθιέρωσε διά τόν κλάδον ή ώς ανω απόφα¬ σις τής Ν.Ε., πού κατηρτίσθη είς στιγμήν έΕάροεως των διεθνών τι- μών των προίόντων τοϋ κλάδου. φών κ,λ.π. Ό άμιλητής ύτνεγρά,ι ών, καί τάς μειθόδο·υς ττού ττρέττει μ σεν δτι είναι άναγκοηαι αί άνα | νά άκΰλουθηθοϋν καί τάς ντρούττο ϊασώσεις καί ή δηιμΐουργια ϋαχχών ττρός ττσροιγωγήν ξύλου καλής ΤΓθΐότητος καί ύψηλής ττροστατευ τι κης καί κοινωφελούς έπιδράσ- Εξηγγέλθησαν αί Κυβερνητικαί απόφασις διά ουγκράτηοιν των τιμαί; θέσεις διά μίαν επιτύχη άνοώάσω σιν Αί εργασίαι τοΰ Συνεδριον 6ά ως. Τέλος, ό κ. Ντάψης, άνεφέρθη συνεχισθοΰν καί θά λήξουν επ>με
είς τούς σκοττούς των άναδασώσί. ρον.
Απερρίφθη διά τής ϋπ' άριΘμ.
3609)72 αποφάσεως τής όλομ;
λεί'ας τού Σαμ'βονλίου τής Έγτ.
κρατ'είας αϊτησνς έργ;λά6ον, ττε
ρι άκιυιρώσεως τηράξεως τού γε'Ί
κου γραιμματέως τοΰ υπουργείον
των Δηιμσσίων Έργων, διά τής
οποίας τού είχεν έττιι6λη,6ή ή '.το
νή τής έτησίας στερήσεως τού έρ
Υ'θλητττικοΰ τττοχίον τού.
Ή ώς άνω ττσνή έτπει6·λήθη κατ'
εφαρμογήν διατάΐξεων τού νσμοό:
τ ·<ού δ.ατάγιματος 95)46 •.τηε.ρ' έργολιηττττών δημοσίων £ργ(Λ/*. ΑΙ διατάξεις αυταί προβλέττονν την στ'έρΓ,σιν τού '/ττυχίοι;, ώς ττοινήν, είς τάς περιπτώσεις, κατά τάς ό τΓθί'ας ό έίγολήτττης χρησιμοττο· εί τουτο κατά τρόττον μή χρηστό καί δεν έκπληιρώνει τηστώς τα έ τταγγελιματΐ'κά καθήκοντά τον. Ό τιμωρηθείς εργολήπτης ύπε στήριξεν είς την συγκεκ.ρ μένη./ ττερίτητωσιν, ενώπιον τοΰ Σνιμβου λίου τής Επ'κρατείας, δτι αί προ βλέτΓουσοπ την ττοινήν της άφαιρέ σεως τοΰ τττυχίου διατάξεις τοϋ άνωτέρο·υ νομοθ. δατάγματος άν τιτίθϊνται είς τό άρθρον 27 τταρ. 1 τοΰ Συντάγιματος πού όρίζει ότι «τό κ'ράτος μερι·μνά δ'ά την εξασφάλισιν άττασχολήσεως καθο ρίζει τούς γενικούς &ρονς αυτής καΐ έττ διώ<ει την δεΐλτίωσιν ',-ής οίκοναμΐ'κής θάσεως καί την ήθική.' εξύψωσιν των εργαζομένων». 'Αλλ' ώς εδέχθη μέ την άπόφα σιν τού τό ανώτατον διοικητικόν δ καστήιριον, έκ τής διατάξεως αυτής ουδόλως άτποκλείεται ή διά λόγσυς γ'ενικωτέρον δημοσίου σνι^ φέροιντος θέισττισις μέτρων ττειριο ριστιχών τής έργοισίας ή τής οί κονομ'κής έν γένει δραστηριότη τος των ττολιτών. Συνεπώς —τπρο στίθεται — ή κατά τάς ττροανα φερθείσας δ,ατιάξεις αφαίρεσις τού ΤΓΤΐΛχίοια έργολήτττου δηιμοσίων ερ γων, έττ βαλλοιμένη ώς διοικητική κ,ύρωσις μέ σκοττόν την χάριν νού γενικωτέ,ρου δη·μοσίου συιμφέρον τος 5ντιιμον καί καλότΓΐστον έκ μέ ροιυς αυτού εκτέλεσιν των έτταγ γελματΐικών τού ϋττοχρεώσεων, δέν ευρίσκεται είς άντίθεσιν ττρός τήιν ανωτέρω διάταξιν τού Συντάγμα τος. ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΥΤΑΛΑΣΚΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ Ή γνωστή ύφα/τουργιική βιαμη χοτνία «ΜΟΥΤΑΑΑΣΚΗ» Α.Ε. έκ των παλαιοτόρων βιομηιχανικών -Ι μονάδων τής χώρας, υίοθέτησε ττρ^σφάτως Εί&κόν Σύστηιμα Κ ι νήτρων τπροσφέ,ροντας στό ιτροσω ττικό τηι; τπρόσθετον ομαδικήν άσ φάλισν άπί ττλέον τής ύττό τού ί. Κ. Α. τταιρε χοιμ ένης άσφαλ ίσεω ς. Τό Σχέδον 'Ασφαλίσεως έττε ξε ,ργάσθη διά λογαριασμόν τής Έτα ρείας ΜΟΥΤΑΛΑΣΚΗ Α.Ε. ή Άσφαλιστική Έταιρεία Ι ΝΤΕ ΡΑΜΕΡΙΚΑΜ Α.Ε. Σέ είδική τε λετή στήν όττοί'α τταρέστη ό Πρό ο&ρος τού Διοικητικού Σν,μβονλί ου τής Έταιριείας ΜΟΥΤΑΛΑΣ ΚΗ κ. Γ. Σινιόσογλου, οί έκπρό σωττοι τής ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ κ. κ_ Αύμ. Ζαχαρέας, Γ. Καττουράνης καί Α Τόμττιραις ιΐξήγησαν στό τπροσωτΓΐκό τίς τται^οιχές, τόν τρό ττον λϊΐιτσυργίας τού Σχεδίου Ά σψα/λίσεως καί διένετμ'ςχν τα πιστο ττο'ιητΐ'κά καί τα Βιβλιάρια Άσφα λίσεως. ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ι ΔΑΝΕΙΟ ΤΗΣ ΔΕΗ Ι ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ Ι Επραγματοποιήθη χθές στο Λονδϊνο η υπογραφή συμβάσεως τής ΔΕΗ μέ όμιλον Εένων Τραπε Ζών, υπό την αίγίδα τοϋ Τραπείι τικού Όργανιομοϋ ΦΕΡΣΤΜΠΟ- ΣΤΟΝ ΚΟΡΠΟΡΕΗΣΟΝ γιά την έκδοση στή διεθνή χρηματαγοράν όμολογιακοΰ δανείου 20 έκατομ- μυρίον δολλαρίων. Ή υπογραφή εγένετο στό Κάρλτον Χοτέλ. Τό δάνειον έκδίδεται είς τα 99, 5% τής όνομαοτικής άΕίας τού, μέ έπιτόκιον 8,25% καί διάρκειαν ά ποπληρωμής 12 έτη. Ό τόκος θά καταβάλλεται δεδουλευμένος είς τό τέλος εκάστου έτους. Ή άποπληρωμή τού δανείου θά γίνη είς ένδεκα τοκοχρεωλυτικάς δόσεις, ή πρώτη των οποίων θά καταβληθή τό δεύτερον έτος ά¬ πό τής εκδόσεως. Πέραν τοϋ δανείου αύτοϋ η ΔΕΗ θά προβή είς την συνάψη καί τρίτου δανείου, τό οποίον πρό κείται νά υπογραφή τόν προσέχη μήνα. Τό δάνειον τουτο, ϋψους 15 έκατομμυρίων δολλαρίων, θά γίνη μετά κοινοπραΕίας Τραπε- 2ών, έκπροσωπουμένης υπό ίαπω νικοϋ Τραπε2ικοϋ Οϊκου. ! Τό προιόν των τριών δανείων, συνολικοϋ ϋψους 95 έκατομμυρί¬ ων δολλαρίων, θά διατεθή υπό τή ΔΕΗ γιά την χρημστοδότηση τοϋ έν έκτελέσει ένεργειακοϋ της | προγράμματος, τής περιόδου 2973-1977. ι . ΔΕΝ ΦΟΡΟΑΟΓΕΙΤΑΙ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΕΚΧΩΡΗΙΙΝ ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ Ν, ΜΕΤΟΧΩΝ Δέν ύττόκβιται είς φορολογίαν , ι Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ Ι Ή δύναμη τοΰ ίπτο ελληνικήν στίμαΐατ/ έμττορ·κοΰ στόλου ώνήλθε την 3Οήν Νοειμβρίον 1972 είς 2. 775 τπλοΐα όλιικ,ής χωρητικότητος 18.593.049 κάριων, σύιμφωνα ττρός στοιχεία τού ΰτηχ/ργείου Ναυτιλ! άς. Είδμκώπειρα: τόν παρελθόντα μήνα Νοέ'μδριο ενεγράφησαν στά έλληνικά νηολόγια 59 ττλοΐα, όλι κης χωρητικότητος 555.278 κό ρων. Ή ττραστιασία τοΰ φυσικοϋ πϊ ριβάλλσντιος θά άττοτελιέση ζωτι | *ό/ θέμα δ.ά την Έλλάδα κατά ι την αρχομένην δεκαΐετίαν, λόγω | τής άναπτύξεως τής χώρας, έτο νίσθη είς τό Α' Εθνικόν Σννέδρι όν Δασολόγων, α/ΐ εργασίαι τοθ όποίου συνίιχίσθη,σαν διά δευτέ Ι ραν ημέραν είς τάς αιθούσας τοΰ ξενοδοχείον «Μεγάλη Βρεταννίαο Κατά την πρωϊνήν σννε&ρίασΐ' ωμίλησε ό Γενικός Διιευθυντής Δα σών κ. Ηλίας Βέλλιος μέ Βέιμα. «Ή συιμβολή τού Έλληνος δασο λόγσυ είς την ανάτπνιξινν τής χώ ρας» κα! άνεφέρθη είς τό έργον πού επετέλεσε ή Δασική Ύπηρ^ σ'α & ά την άνάτΓτυιξιν κα! έκι,/ε τάλλευσιν των δασών, γήν Βιευδί τησιν τώ·/ χε'ιμάρρων κλπ. Είς 3 δισεκ.. διραχ. εΤττεν, άνέρχεται τό έττενδεδυμένον κεφάλαιον είς την δασικήν οικονομι'αν καί ή όπτασχό λησις οϊς τή/ π,ρωτογενή δασικήν παραγωγή/ ύττερέβ-η τά 5 έκατ. ήμερο,αισθια κατά τό 1971. Μετά την όμιλίαν τού κ. Βέλλ: ου οί σύνεδροι μετέβησαν είς τό Μνηιμείαν τού Άγνωστον Στρατιώ τού καί κατέθεσαν στέφανον. Κατά την απογευματινήν συνε δρίασιν ωμίλησε ό δασολόγος κ. Παν. Μοκσ,ρ4ος, μέ θέμα: «Ή προστασία των έλληνικών δασών καί τού φυσικού πε,"»,6άλλοντος θεμελιώδης προσττάθεια διά την ανάπτυξιν τής Ελλάδος». Συγκε κριμένως ό κ. Μακαρέζος άνέφερε χαρακτηριστικώς δτι ή προστα σία τού φιχτκοΰ τηερι6άλλοντος θά άτροτελέση ζωτικόν θέ.μα οιά την χώραν μας κατά την ήρχομέ| νψ 15ετίαν διότι; | 1. Μέχ>ΡΊ τοΰ 1987 θά έχονν
ττϊροστεθή 70 χιλιάδες στιρέμιματσ
βιομηχανικής γής 920 χιλιάδες
τουιριστΐκαί κλΐναι, 1.8ΟΟ.ΟΟΟ κα
τοιχίαι καί ύττέρ τό αι έκατσμμύ
ριον οτύτοκίινητα.
2 Τεράστιοι ύτΓειρλεωφόιροΐ! θά
διασχ Ιζουν ττρός δλας τάς κατευ
θύνσεις τόν ελληνικόν χώρον.
3. Τό ΰδ,ραδΐΛ/αμικόν των μέγα
λυτέριων ττΌταιμών μας 0ά δεσιμεν
θή διά τής κατασκενής <>ραγ'μά
τω/ καί ένεργειακών Εργων.
4. Νέα άερο&ρόμια καί πάσης
φύσεως έργα νιτοδαμής θά κατα
σκευασθοΰν είς τα διάφορα ση
μεΤα τής χώρας.
5. Ή κατανάλωσις ττροιόντων
ττετρελιαίου θά ανέλθη είς 27 έκατ
τόνναυς, £νατ/τι 7 έκατ. τόννων
τού 1970.
6. Ή ζήτησις τηροιόντων ξύλον
θά ΰττερβή τα 5 έ'κατ. κνδ. μέτιρα
ΟΙ έντυττωσιακοί αύτοι άρ©μοι
ώς ετόνισεν ό κ. Μακαρέζος ιχ·ά
ρέχουν τό μέτρον των έγκι,ιμονου
μένων σσβαρωτάτων κινδύνων διά
τό μοναδ<ον είς τόν κόσ,μον έ;λη νΐκόν φυσ·:κ.ν τίριβάλλον. Έν συνεχιεία ωμίλησε ό καθη γητής τού ΠανετΓ στηιμ ίου ©εσσα λονίκης κ. Σττνιρ. Ντάφης, μέ θε μα: «Ή ιτηιμ3ρ:νή σηιμαςτία -.ών ά/αΐ'ασώςΓί»/» ό όττοΤος ά,όφερα^ δτι όπτό τάς ίκχεραώσεις, τάς λη στρΐ'κάς ύλοτο,αίας, τάς πνρκα άς κσί άλλας σίτίας κατεστράφησαν ύττό τής άττ.τλΕιυβς.ρώσεως' μέχρι σήμερον ττλέον των 2 έ<ατ. ά'<τά ρ.α τταραγωγκών δασών. Άττοτέ λεοιμσ τής καταοτρΐφης, ίΤττεν, είναι ή έλλειψις ξΰλου, ή άνεηαρ κης ττ,ροστασία των όρ&ινών έδα είσοδηματος ή ωφελεία ή ττροκύ πτσυσα έκ τής έχχωρήσεως τοΰ δ <αιιίίιματος άγοράς νέων μετο χών λόγω αυξήσεως τού μετοχι κου κειφαλαίιθν των άνωνύιμων έ- ται ιροιών. Τούτο ανεκοίνωσε τό ύπουργεΐ όν Οίκοναμιικών διά σχετικής έγ- κυκίλον ταυ πρός τάς Οίκονονμ: «άς Έφοιρίας. Είς την έν λόγω εγκύκλιον το- νίζεται είδ,ικώτεΐρον, δτι ή ωφελεία ή πρα<ύτΓτουισα έξ έχχωρήσεως τού δικαιέματος των τταλαιών με τόχω/ είς οιονδήποτε τρίτον, γε¬ νομένη συμτΓτωματικώς διά την ά γοράν νέων ,μετοχών λόγω αύξή σεως τού μετοχικού κβφαλαίου ά νωνύμου έταρείας ή διά την άττό κττ,ιςκ.ν των χορηγουιμιένων δωρεάν μ·ϊτο·χών είς τούς παιλα.ούς μετό- χο·-ις, κατ' έφαριμογήν τοΰ άρθρου Ι τού Α.Ν. 148)67 καί τοΰ αρ¬ θρον 1 τού Ν.Δ. 1229)72, δέν άποτιειλεΐ είσόδηιμα υπό την ενννοι αν των διβτάξεων τού Ν.Δ. 3323) 55, κα3' δσον αύτη 6έν συγκεν-ί τρώνιει τά ένοιολογικά στοΐιχεία, τού είσοοηματος (περιοδικής, ' διάρκεια, εκμετάλλευσις πηγής). Καταλήγουσια ή έγκύκλιος τοΰ ΰττουιργείσυ Οίκονοιμι κων, δευκ'ρι- νίζει, έξ άλλον, δτι είς περίπτω¬ σιν κατά την οποίαν ή ώς άνω ώ φέλ;·α κτάται υπό έπιχειρήσεων τηιίονσώι; βΐ'βλία Β' Κατηγορΐας τοΰ Κώδ'κος Φορολογικόν Στοι- χείων, αυτή ατταλλάσσεται τοΰ φόρον είσαδήιματος κατά τά όρι- ζόιμβνα ύττό τής τταΐραγράιφου 3 τού όό,οθρον 10 τού Α.Ν. 148)67 ώς αύτη προσετέθη διά τού άρ¬ θρου 6 τού Ν.Δ. 34)1968. ΕΔΙΠΛΑΣΙΑΣΘΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙ ΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝ- ΔΥΣΕΩΝ Τόν δ τπλοκπαιθΐμόν τού κεφα- λαίου (είς 300 έ.κατ. &ρχ.) ένέ κιρινεν ή εκατκτοις γενΐικ,ή σν·νέ- λευσις τώ·/ μιετόιχων τής Τραττέ- ζης Έπενδύσεων. Οί ξέναι μέτο- χοι τής Τραττέζης άττοκτούν τό 40% των μετσχών. Σηιμαντικωτέ- ρα εΤνιαι ή σιυμιμετοχή των Μττάνκ όφ Άμέρκα καΐ τής Μττά,ρκλϊϊς Μττάτ/κ, ή όπο^ία είναι καί νέο^ μέτοχος. Ή αύξησις αυτή απεφασίσθη λόγω τής διευθύνσεως των χρηιμβ τοδοτήσεων τής Τιραπτέ'ζης κσ' τής ώνάγκης νά ανταποκριθή αύ¬ τη είς τάς ό—ακιτήσ2ΐς τής άγοράς Εφέτος, αί νέαι χρηιμοατοδοτήσε τής Τρατπέζης θ άνέλθονν είς 650 έκατ. δρχ. Παραλλήλως έττεξε- τά9η ή οχιμιμετσχή της είς νέα «Τζόιιν βέντοΜρες», ένώ έλπίζεται 6τ: θά είσαγάγη είς τό Χρηιματι-- στήιρ·εν μετοχάς σηιμαντιχών έιλ- λην ι<ώ/ έ'ταιρ,ών. Ή προσπαθεία της δέ δα την άνάτΓΡυξιν νής κί φα'λα αγοράς έ;χει καταδειχθή καΐ δ'ά τής ιδρύσεως τής Έλληνικής 'Ετοιρ'ια,ς Διαχειρίσεως 'Αμοιβα! κν Κεφαλαίων. Ή .μεθόΞ'ενσΐς συνεχίσεως τής ταχυρρύβμον οίκονοιμΐ'κής άνατττύ ξεως τής χώρας, ΰττό τά νέα δεδο μενά ττού έδηιμιουργήθησαν άπό τάς οικονομικάς έξελίξεις τού έ ξωτερικού καί την άσκηθεΤσαν κα τα την ττενταετίαν 1968 — 72 έθνικοτταραγωγ'κήιν δραστηριότη τα, ύττηγόρευσε την λήψ-ν των μέ τρών, ττού έττειξειργάσθη τό Ύ ττουργΐχόν Συμ/6ο6λιον, ύττό τη/ προβδρί'αν τοΰ κ. Πρω9υπουργου, την παρελθούσαν Κυριακήν καί ά νε<οΐ'νωσε ττρός τούς άντιττροσόο πονς τού ελληινικοΰ καί ξένον Τώ τταυ την ίδιαν Ημέραν τό άτΓΟγεν μα, ό άντιττρό'ϊδρος τής Κυδερνή σεως κ. Ν. Μακαρέζος. Είς τό έ ξωτερικον, έντονοΐ' διαταραχα! την άμοολήν ττορϊίαν των έθνικών οίκονομιών έξ αίτίας, κυρίως, των άλλετταΐλλήλων νσμ.ισματικών κρ σεων, ττον ωδήγησαν, τελικών είς την άναττροσαιρμογήν των ίσοτπμι ών των νομισ.μάτων, είχον ώς ά ττΌτέλεσ·μα την εκδήλωσιν ίσχυρών ττληθωριστικών τπέσεων κα! άνο δόν των τΐ'μαρίθμων. Είς τό ιϊσωτΘρικόν τής Έλλά δος, ή αφ&ονος χρηιματοδότησις δλων των ταμέων τής οίκονομίας, διά την έττίτει/ξιν των στόχα'ν ττού έθετε τό πενταετές πρόγραμμα οίκανοιμικής άνατττύξεως 1968— 1972 έττέτριεψεν την διόγκωσιν εις άνεττιθύμητον βαθμόν τού διαθεσί ,μον άπό τούς ιδιώτας χρήματος, ττράγμα ττού ση'μαίνει την ύτταρ ξιν ττροσφόρου έδάφονς διά την ύψωσν των τΐ'μών, αρα διά την άνοδον τού κόστους τής έγχωριου τταρα;γωγής ώς καΐ διά την άνα κοτπήν της έξαγωγικής έπιδόσεω- ττού έχαρακτήρισε την λήγουσοτν χρήσιν. Η ΡΕΥΣΤΟΤΗΣ Ή σηιμειωθεΐσα είς τό Χρη.μσ τ.στήρΐιον Αθηνών κατάστασις 6 ττθΊ/· αί τιμαί των μετοχών άνήρ χοντο άχι διότι έξησφάλιζον είς τούς κατόχονς των υψηλόν έτήσι όν μέρισμα, άλλά δότι έκαλλιεο γήιθη ή έντύττωσις δτι ήτο έξησφσ λισμένος ό αττότομος πλουτισμόν είς ότποιανδήττοτε τι,μήν καΐ άν ή γοράζοντο οί τίτλοι, άττετέΛεσε την ττλέον ήχηιράν εκδήλωσιν τής ύττειρβολΐικής ρευιστότητος τής οά κονομίας. Εάν μάλιστα, ληφσή ύττ' δψ,ν δτι κατά τό δωδεκάμηινο/ Ναεμΐβρίου 1971 — Νοειμβρίον 1972, την περίοδον δηλαδή, πού έση'μειώθη καί ή ,μεγαιλυτέρα σν ναλλακτική δραστηριότης είς τό Χρηιματιοπήριον Αθηνών, αί ίδιω τικαί καταθέσεις είς τάς Τραπέ ζας άνήλθον κατά 32 δισ. δραχ μών ττερίττον, ή δέ κατανάλωσις ηυξήθη κατά πλέον τού 10% τότε γίνεται ττλήρως άντιλητττή ή 6κτα σις τής κατανοΛωτιικής Ικανότη τος τής εσωτερικάς άγοράς. Ή καταναιλωτική αυτή ίκανότης χαι ιμόνη Ίκανή νά προκαλέση πλη θωρ.στικάς άνωμαλίας άττέβαινε έξαιριετικώς έπικίνδυνος &.ά νιήν ναμιαματικήν ίσορροττίαν τής χώ ρας, ντΓΟ την επήρε ιαν τού είσα γσμιέτ.ου πληθωρισ.μού. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΙΣ Διά την εξουδετέρωσιν τοΰ κκ/| δύνου πού άττό τής πλενράς αυτής ήτπε'λεΐτο, ελήφθησαν τά έξαγγελ βέντα την Κυριακήν ,μέτρα, ένώ, παραλλήλως, συνεττληρώθησαν προ ' ηγούμοναι άποφάσεις διά την έν θάρρυνσιν τής έτρενδυτικής δρα στηιριότητος είς τάς τπλέον καθυ στερηιμιένας ττεριοχάς τήΓ χώρας καΐ την τόνωσιν τής έξαγωγικής έτπδάσεως μετα~θΊητΐΓ<ών κλάιδων όπως ή κλωστοϋφαντοι/ργία καΐ ή 6.ο.μηχοτ/ί£χ δέρματος, ττού ^ δειχθη δτι δαβέτονν έ—~ρκή θ1) κριτικά πλεονεκτή,ματα διέ την ^ ρυτέραν τοττοθέτησιν των —ροιΟν των τονς είς την διεθνή αγοράν Μς αφετηρίαν την οίκοδομ,χί., δραστηριότητα, ή όποία είς ,1 περίπτωσιν τής έλληνιχής |^ ιμιας δ^αιολογεί την κήν άττςτσχιόληιςΓΐν μεγάλον μρο0 τής έγχωριου μεταποιήσεως, ,^ ληφθέντα μέτιρα τείνουν: ΠΡΩΤΟΝ, είς την τής «έκχύσΐεως» νέον χρήμοτο- είς την εσωτερικήν αγοράν, δια τής καβηλώσεως σχεδόν των Τρα πεζκώ/ πιστώσεων ττρός την Οι· χονομίαν. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, είς την τρεχο·υσών δατΓανών μέ μόν χρήμα, άντί τούτο νά μιεύίται ή νά δαττανάται είς κερ δοσκοπι«άς έπενδύσεις, τού η τγοο των τπΛραλόγως ύπερτι·^^ νων χρη,μβτιστη-ριακών τίτλων κ0; αί κατα-Λΐλωτικαί άνάγκοι ε|ς ^ γαθά δ,αρκούς χρήσεως (έττιττλα, ήλβκ-τριχαί σνσκεναί, αύτοκί/ηΤό κλττ.) νά πρ^ματοττο'θύνται μέ προεξόφλησιν μ·ελλοντικών είσοδη μάτων διά τοΰ συστήματος τώ/ δόσεων ή τής καταναλωτικής ·—ί στεως. Τρίτον, είς την συμμετοχήν των έπιχειρηματιών μέ μεγολύτί ρα άπό όσον σήμερον ποσοστάί δ κου των χρήματος, είς τό έ«ρ γητικόν των επιιχειρήσεών τους. Τέταρτον, ε>ίς την τταρεμττό&Ίσιν
μέ την καθιέρωσιν ανστηιροτέροον
έλέγχων είς την διαμορφώση των
τΐ'μών, τής δημιονργίας ηύξημέ
νων περΐθωρίων κερδών — δυνα
τότη.τος, ή όττοία προσφέρεται ττά
ντοτε, οσάκις έκδηλώνονται ψαινό
μενά ύττεροολικής ρευστότητος
τής σίκονσμίας.
Είς δ,τι άφαρά τονς μισθοίς
κα'ι τα ήμερο'μίσθια, θά συνεχισθή
ή άρχή τής άναπιροσαρμογής τι*
βάσει τοΰ ρυθμοΰ άνόδον τής ά
νόδον τής παραγωγικότητος.
Ο ΤΟΜΕΥΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
Είς τόν τοιμέσ των οίκοοομών,
πρσδλέτΓΓται άναστολή των έγκρί
σεων νέων δανείων άττό την Κτη
ματικήν Τράττεζοιν τό Ταμείον Πά
ρακαταθηκών καί Δαινείων τα Τα
χι>δρομι·κά Ταμιεντήρια τόν Όο
γανισμόν Έργατικής Κατοικίας
<αι τό ΰποΜργεΤον Κοιν. Ύττηρε σιών επ! εν εξάμηνον, πλήν τώ; περΐπτώσεων πού άναφέρονται είς κατασκευάς οίκοδομών ή άγοράς διαμερισμάτων άττό είσάγοντος ουνάλλαγ.μα ναντικούς καί "Ελλη νας τοΰ έξωτερικού, καδώς έπίσης καί διά τήιν κατασκΕυήν εργατικόν οίκιών είς νεοδηιμιοοργουιμιένας 6ι θ'μηχανικάς ττεριοχας ΑΙ ΔΟΣΕΙΣ Διά τάς επί τπστώσει πωλήσεις 9ά ισχύση έφ' εξής ή προχσταβο λή τού 40% τής άξίας τού άγο ραζομένου άγαθοΰ καί ή έξόφλη σις τού υπόλοιπον είς 12 μηνια: άς δόσεις ένώ διαικότττεται ή ττα ροχη καταναλωτιχών δανείων κα) —ιστωτικών καιρτών άπό τας ί,μ πορ κάς Τραπέζας πον ήισκουν έ ως τωρα τόν θεσμόν. ΕΙΣΑΓ11ΓΑ1 Ή Κυβέρνησις ές άλλον δττως δ.εκήσυξε ό άντιπ,ρόεορος κ. Ν. Μακαρέζος, θά είναι άνά πάο-αν στιγμήν ετοίμη νά προχωρήση είς την εισαγωγήν άττο τό εξωτερικόν δλης τής ττσσόττγτος των είδών, ττου βνδεχομένως θά έλλείτΐ'ουν ε(ς την εσωτερικήν αγοράν δια νά μη γίνεται ή έλλειψις των άντικεί'με νόν κιερδσσχοτπικών άνοτπιμήσεων# ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΙ! ΟΙ ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ ΣΤΟΝ ΤΦΥΠΟΥΡΓΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ό ύφυπουργός Έθνικής Οικο¬ νομ άς επί θεμάτων Βιομηχανίας κ. Αντώνιος Χωριατόπουλος έδέ χθη χθές τό νεοεκλεγέν διοικητι κόν συμβούλιον τής Όμοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αθηνών. Κατά την επακολουθησασαν σύσ¬ κεψιν, συνε2ητήθησαν θέματα α¬ φορώντα την χρηματοδότηση τής Βιοτεχνίας, την ιδρύση είδικοϋ έ- ξαγωγικοϋ φορέως κλπ. Ό κ. Χωριατόπουλος άναφερό μενος στό θέμα τής χρηματοδο- τήσεως τής Βιοτεχνίας παρετήρη σεν ότι ή Κυβέρνηση έδωσε ίδιαί- τερη σημαα'ια στήν αναπτύξη τής βιοτεχνίας διά τής ένισχυσεως τής χρηματοδοτήσεως αυτής. Διά προσφάτου αποφάσεως βελτίωσε κατά πολύ τούς όρους χρηματοδο- τ-)ζζχζ,, ώστε ορθώς έφα,ομο^θ'.'έ- νη αυτή νά ίκανοποιή πλήρως τά α.τήματα των βιοτεχνών. Αναφε ρόμενος έζ άλλου, σ'ό θέμα τοϋ ε δικοϋ φορέως των έΕαγωγών, ύ πέμνησε ότι ό ίδρυθείς υπό τής ΕΤΟΑ φορεύς Α.Ε. «'ΕλληνικαΙ Εξαγωγαι» επέδειξε δραστηριό- τητα καί εχει ώς πρόγραμμα την περαιτέρω αναπτύξη των όΕαγω- γών, μέ δάση την προώθηση των έΕαγωγών των μικροπαραγυΛών. Ό κ. Χωριατόπουλος προοέθε- ν ότι θά συΖητήση έντός των ημερών τό όλον θέμα των βιοτο χνικών έΕαγωγών μετά τοϋ διοικη τικοΰ συμβουλίου τής έταιρίας. ■ Η Β' ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΠΑΣ 'Τπό την πρόεδρον τοϋ γεν. διευθυντού τοΰ Συμβουλου Προω- θήοεως ΈΕαγωγών κ. Ματ2αρλή ε¬ πραγματοποιήθη χθές σύσκεψτς μέ Οέμα την ενίσχυσιν τοϋ έΕαγωγικοΰ χαρακτήρος τής Β' Πανελλη /ίου Έκθσεως Κλωστουφαντουργίας καί Πλεκτικής. Ειδικώτερον χθές έτονίσθη δτι τόΣ.Π Ε. θά αναλάβη την μετά- κλησιν όσον τό δυνατόν μεγαλυ¬ τέρου άριθμοΰ £ένων άγοραστών ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΗΡΩΝ Εϊσάγο/ται έλεΐυθέρως μή ό—αι τουμένης έγχρίισεως τού τομίως Β.Όΐμηιχανίας, οί ήλεικτροκιινητήιρίς καί ήλ£ΐ.<τρομειωτήρες έφ' δσον συ»'5έοο/ται άπνΌποσττιάστως μετά τού ήλ3<τροκινητή,ρος. Τούτο άνα φέρετα: εΐίς έγγραφον τής Τραττέ ζη·ς Ελλάδος. Ή ΕύρωτΓοΐΊ·κή. Οίκονομική Κοινότης προχώρει είς την έφαρ μογήν τής έξαγγελθεΐσης, τπρό τι νος, Μεσογεια.<ής πολιτΐ^ής της, διά τής ντογραφής δι,μ.ερών συμ φωνιών μετά των χωρων τής λε<ά νης τής Μεσόγειον. "Ήδη, σχε τικαΐ συμφωνίαι νπεγράφησαν με ^, Τ^ς- ΚύτΓ'>ου' τΠς Αιγυπτου
καΐ τού Λ ιδάνου, ένώ θά συνεχ·
σδή ό κύκλος των διαττραγματεύ
σεων καΐ μετ' άλλων χωρών, διά
την σύναψν παραμοίων συμφω;
ών.
Τό Οέμοτ τουτο, «άς άπησχόλη
σε τπλ5·στά<ις καΐ 0ά εξακολουθή ση νά ,μάς άτταισιχολή, Οεδομένοι. δτι απτεταΊ άμέσως καΐ ε;ύθέως των Έλληνικών σνμφεράντων είΓ τά όποία ηδη, διά τής άσκουμέ νης, ύττΌ τής ΕΟΚ, Μεσογειακής πολιτικής, παρεμιδάλλονται καΐ τα το αύτα άνταγων,στριών μας Χ??ών' /Ως Υνωο"τό"·', ή πολιτική αύτη τής ΕΟΚ, συνίσταται είς την έκχώρησιν διευκολύνσεων πρός τάς ίΝΑεσογειιοοκάς χώρας, κατά την εισαγωγήν γεωργικών προτόνττον των είς τα μέλη τής Κοινότητος, ώς καΐ υίς την παρο χήν οίκονο,μικής, τεχνικής καΐ κσι νων,κής (ϊοη,θίίας. Έναντι αυτών, ή ΕΟΚ ζητεί ώς άντάλλαγμα την δευ<όλυνσ.ν τής τοποθςτήσεως των β ϋ'μη,χανικών αγαθών της είς τάς Μεσογειοοκάς χώρας Βειδαίως, ή,αάς δέν ιμάς ένδια φερει το γεγονός, δτι διά τούτρό πον τούτου, αί ύπανάπτυικτοι ή αί έν άνα-τυξει τελούσαι οίκονο μίαι των Μΐεσσγειακών χωρών μσ τατρίττ2Γ/ται είς προμηθεν-άς ι·αΐ μόνον γεωργικών ττροΊ-όντων. Τό ίδ'κόν μαις ένδαφέρον έ/τοπίζ-τα είς τό γεγονός δτι τοιουτστρ^ πως πλήττοντοοι καιιρίως τά ΓΕλ ληνικά συμφέροντα. Σνγχεκρΐμέ ν»ς, είς δ,τ, άφορά ειϊς τά γεωρ γικά μας τηροτόντα, καθΐστατα· πρόδηλον δτι θά συναντήσωμεν ,' πικινδύνους άνταγων.οτάς, διότι ώς γνωστόν, αί πλείσται' των Μ^ σογειακών χωρών άπαράγουν άμο ειδή πρός ημάς άγαθά, ώς εΐνσι τά έσπεριδοζιδή, οί οΤνοι, τά κη πευτΐικιά κλπ. "Αλλως τε, δέν ττρέ ττει νά ιμάς διοβφεόγη καΐ τό γε γονός, δτι οί έταΐροι τής Κοινο τητος δέν τΓαορέλειπον καΐ δέν ττο ροιλείπουν είς πάσαν ευκαιρίαν νά παρειμ/δάλλονν δικτχερε'ιας είς τάς έξαγωγάς των γεωργικών μας τΓροΊ-όντων καΐ αί δυσχέρε' α·1 αύται, ώς είναι φυσ.κόν, 6ο παλλαπλασιασθοΰν δταν θά τίθη είς έφα-ρ^ογήν τό ώς άνω ποστ' μησιακέν καδεστώς καί διά τάς λοιπάς Μΐσογε ακάς χώρας. Τό έτερον βσσ·χόν στοιχεΐθ'' τό οποίον δίον νά έχωμεν ύττ' ό Ψ-' μας, είναι τό δτι, διά της ·« πιςλει,ειςρώσΐως» των άγορών των Μζσογεια;ών χκιρών είς τά βιομΐ χοτ/ ·<ά ·,τρο·|·όντα ·,ής Κοινότητος, 6ά Ίδωμεν πολλαπλασια^ομένσ: τάς δυσχερείας, διά την τροώδη σ·:·ν των ιδικών μας μετσπτοιητι <ώ/ αγαθών είς ·,-ον χώρον σύτό» Τούτο δέ, άρχεται αίς ττερίοδον, κατά την οποίαν εντονος ΐΓροστο θε-α καταβάλλεται! διά την κσττό κτησιν τουλάχιστον ωρισμένων έ< των άγορών αυτών, διά των 6ιο μη·χανκών ·Λιρς>Ί·όντων. Πρόσφο
τον εΤναιι άκόμη τό ταξίδιον τοι-
άρμοδίου ϋφυττοιυργού ΒισμθΧαν'
άς είς ΑΤγνπτον, ώς μία καλη
άρχή δ ά την ™?οσττάθειαν αυτήν.
Άσφαιλώς, διμως, αί συνθήκαι αν
ται θά άνατρατΓθύν, έφ' όσον τά
κθΛΌΤΐ'κά βιομηχανικά άγοδΊϊ "*
κατακλύζουν, βάσει των ύττογρο
φεισών καΐ νπογραφησοιμένων τοι
ούτΐΆ σι^μφωνών, τάς αγοράν αν
τάς (έν ττροχΣΐμένω ύπεθνμίζετσ''
ότι καΐ ή Αΐγυτττος εχει ίπτσΥΡ3
ψει τοιαύτην συμφωνίαν).
Έναντι των διαγραφαμένων αν
των έξελίξεων, ημείς πρέττει νσ έ
π' με!νω·μιεν σις την ττ,στήν έφαίΨ0
Υήν τής συμφωνίας Συνδέσεως,
έως δτου καταστί,'μ'εν πλήρες ι*1
λος τής Κοινότητος· έπ' αυτού δέ.
δέον όπως είμεθα ώ!
Έδόθηοαν είς την δημοοιότη-
τα οί δύο πρώτοι τόμοι — θά υ-
κολουθήσουν ετέροι δύο — τού
«Βιβλίου Μεταθιβαζομένων άκινή-
των», τής περιοχής τής Οίκονομι-
κής Έφορίας Μετα6ι6άοεων Άκι
νήτων Αθηνών, των έτών 1968 -
1971. Έπ' εύκαιρΐα, ό ύπουργός
των Οικονομικάς, καθηγΓ|της κ. Ι.
Κούλης, είς ανακοινώοεις τού ε¬
τόνισεν, ότι σκοπός τού βιβλίου
τούτου είναι νά βοηθήση είς την
Καλήν εφαρμογήν τής Νομοθεσί-
ας περί φορολογίαν μεταβιβάσε¬
ως άκινήτων είτε λόγω κληρονο¬
μίας ή δωρεάς, είτε έΕ έπαχθοϋς
αίτίας. Έπισης, προσέθεσεν ότι
τό βιβλίον τουτο, τούς μέν φορο-
λογουμένους θά υποβοηθήση είς
την υποβολήν είλικρινών φορολο-
γικών δηλώσεων, διά δέ την φο-
ρολογοϋοαν Αρχήν θά αποτελέση
πολύτιμον βοήθημα κατά την ένό-
σκησιν τού έλεγκτικοϋ αυτής έρ-
γου. Προσέτι δέ, θά παράσχη ση¬
μαντικάς υπηρεσίας είς τα δικα-
στήρια κατό την ύπ' αυτών έκδί-
κασιν συναφών φορολογικών ύπο-
θέσεων καί θό συμβάλη είς τόν πε
ριορισμόν των φορολογικών άμφι
σβητήσεων καί των φορολογικών
δικών' ένώ, ταυτοχρόνως, θά ά-
πομακρύνη τόν κίνδυνον ύπερεκτι
μήσεως υπό των φορελεγκτικών
όργάνων τήώ άΕίας των μεταβιβα-
Ζομένων άκινήτων.
Έκ των ανωτέρω προκύπτει, ό¬
τι πολλάς ελπίδας ή καί βεβαιό-
τητας έχομεν στηρίΕει είς τό βι¬
βλίον τουτο καί πολύ φοβούμεθα,
ότι εχομεν ύπερεκτιμήσει τούς δι'
αύτοΰ τιθεμενους σκοπούς. Καί
πρώτον, έκφράίομεν τάς έπιφυλά
Εεις μας κατά πόσον ή έκδοσις
τοϋ έν λόγω βιβλίου θό υποβοη¬
θήση τούς ψορολογουμένους είς
την υποβολήν είλικρινών φορολο-
γικών δηλώσεων ώς πρός την πρα
γματικήν αξίαν των μεταβιβαϊομέ-
νων άκινήτων. Δυστυχώς, αί σχέ-
σεις φορολογούοης Άρχής και
φορολογουμάνων διέπονται, άκό-
μη, άπό αμοιβαίαν καχυποψίαν, η
όποία 'μδς όδηγεϊ είς οίονοεϊ άντι-
δικΐαν. "Αλλως τε, τό φαινόμενον
τούτο παρατηρεϊται είς δλα τα
μήκη καί πλατή τής ύφηλίου κα'ι
δέν ημπορεί νά κατηγορηθή ό ελ¬
ληνικάς λαός ότι οτερεΐται φορο-
λογικής συνειδήσεως" πικρά, ϊσως
πεϊρα τοϋ παρελθόντος, τόν ήγα¬
γεν είς την δυσπιστίαν σύτήν
πρός τάς Φορολογικαί Αρχάς, ή
καί αντιστρόφως — διά νά είμε¬
θα αντικειμενικόν Δεύτερον, ό-
μως. δέν βλέπομεν κατά πόσον τό
βιβλίον τούτο θά άπομακρύνη τόν
κίνδυνον ύπερεκτιμήσεως υπό
των φοροελεγκτικών όργσνων.
Τούτο, διότι τα παρατιθέμενα είς
τούτο συγκριτικά στοιχεϊα, κατα
συντμιπτικήν/ πλειοψηφίαν, άναφε-
ρονται είς όριοτικοποιηθέντα με-
γέθη άΕίας των άκινήτων, κατό¬
πιν συμβιβαομοϋ των ενδιαφερο¬
μένων μετα τής φορολογικής Άρ
χής, ελαχίστη δέ άναφορά γίνε-
ται είς στοιχεία βάσει άποφάσε-
ων φορολογικών δικαστηρίων. Εύ
νοητόν είναι τούτο, έφ' δσον οί
περισσότεροι των ούτω συναλλασ
σομενων προτιμούν νά προέρχων-
ται είς συμβιβασμόν διά την όρι-
στικοποίησιν των δηλώσεων ή νά
προσφεύγουν είς τα φορολογικά
δικαστήρια. Έπ' αυτού, δέον νά
σημειωθή, ότι κατά τό 4μηνον Α¬
πριλίου - Ίανουαρίου 1972, βά¬
σει στοιχείον τής Έθνικής Στα-
τιστικής Υπηρεσίας, ό άριθμός
των όριστικοποιηθειοών κατόπιν
συμβιβασμοϋ, δηλώσεων ανήλθεν
είς 8.718, ένώ των δυνάμει άπο-
φάσεων φορολογικών δικαστηρί¬
ων όριστικοποιηθεισών δηλώσεων,
μόνον είς 744!
Βεβαίως, άναγνωρίΖεται ότι τό
βιβλίον τούτο θά συμβόλη είς τόν
περιορισμόν των φορολογικών άμ
φισβητήσεων, διότι ούτως, ή φο-
ρολογοϋσα Άρχή θά έχη είς χεί¬
ρας της έν άκαταμάχητον μέσον,
τό, οποίον ό φορολογούμενος δυ-
σκόλως θά δυνηθή νά θέση έν άμ-
φιβόλω. 'ΕκφράΖομεν, έκ έκ τού¬
του, την ευχήν όπως μή γίνη κα-
κή χρήσις τοϋ όπλου τούτου, μέ
τό οποίον εφωδιάσθησαν αί φορο¬
λογικαί Αρχαί!..
Πάντως, τα παρατιθέμενα στοι-
χεϊα είς τό ανωτέρω βιβλίον, τό
οποίον πιστεύομεν ότι θά γίνη νέ¬
ον «μπέστ οέλλερ» — μετά την
κατάργησιν τοϋ κ,αταλόγου των
φορολογουυένων — είναι πλού-
σια, πολλοί δέ θά είναι έκείνοι,
οί όποϊοι θά άνατρέΕουν είς τάς
σελίδας τού, διά νά πληροφορη-
θοϋν την άΕιαν, κατά όδούς καί
περιοχάς των άκινήτων, όπου κα-
τοικοεδρεύουν φίλοι καί γνωστοί
των!..
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Η ΕΠΙΒΟΛΗ Φ.Κ. ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΕΠΙ ΕΠΙΧΕΙΡ.
ΕΠΙΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΕΩΣ ΑΥΤ(ΤΩΝ
Σιυ,μπτληρωμαίτιΐικάις όδηγίας έ-
τπ τής έφαριμογής των διατάξυων
ττερί έιτΓΐιβολής φόρον κύκλου ερ¬
γασιών έττΐ των έτηι.χειρήσεων επι
σκευής καί σχιντηιρήσϊως αυτοκί¬
νητον παρέσχε τό υπουργείον Οί-
κονομιικών δι' εγκύκλιον τού πρός
τάς οίικονθιμΐικ,άς έφο,ρίας έξ όφορ
' μής ίτΐτοβληθέντων σχετικών έρω
•πλάτων.
Ειδικώτερον διευ.κριν!ζεταΐ 6τι
ειίς τάς έννοίας των δρων «έπι-
σκευή» καΐ «συντήρησις» περιλαμ
βάνονταιι α1! πάσης φύσεως ένερ-
γούιμεναι εργασίαι έττΐ τοΰ αΰτο
κινήτον, αί οποίαι άττοβλβπουν
είς την όπτοκσττάιστασ'ΐν οίιωνοήττο-
Τ£ βΐλαιβων ή φθορών, άνακαιινι-
οΐμόν κσί την διατήρησιν αυτού
έν γένει είς καλήν καί ακεραίαν
κατάστασιν, έξασφαλΊζονσαν την
ομαλήν λειτουργίαν καί κίνησιν
αύτοΰ.
Ώς γνωστόν, διά των διατάξε-
ων τού Ν. Δ. 1080)71 έπιοάλλε-
ται άττο 1ης Ίανουαρίου 1972
φόιρος κύκλου εργασιών επί των
άκαθαρΐστων έσόδων των πάση,ς
φύσεως έπιχεΊΐρήσεων έπισι<ευής καΐ οιυντηιρήσ<εως αύτοκινήτων. Κατά την εγκύκλιον, ώς άκαθά ριστα εσσδα των έν λόγω έττιχεΐ- ρήσιεων διά την επιβολήν τοΰ οό- ρου τούτου λαιμοάνεται τό σύν¬ ολον των καθ' οΐονδήποτε τρόπον ττραγματοποΌυιμένων ύττ' αυτών άκοίθαρίστων έσόδων έκ των ερ¬ γασιών συντηρήσεως καί έτπσκεν- ής αύτοκινήτων. "Ητοι, είς τα ύ- ττοκείιμιενα είς τόν φόρον τούτον σκαθάριστα έχτοδα ύττολογίζονται τόσον τα προερχόμενα εκ τής ττα- ροχής ύττη,ρεσιών δσον καΐ τα τοι αύτα τα άντιστοιιχοΰντα είς την αξίαν των χρηισιιιμοτΓοιουιμένο-· διά τάς έν λόγω εργασίας υλικών. Έκ των ούτω τηροκυτττόντων ά- καθαρίστων έσόδων, προστίθεται βιίς την εγκύκλιον, των έν λόγω έ ττιχειρησιεων έκτπτττεται ή άξια των ττόισης φύσεως υλικών, ήτοι των άνταλλοκτιικών, έξαρτη,μάτων κ.λπ., των χρησΐιμοίττοιουιμέ/ω.' ύπ' αυτών 6ά τάς ώς άνω εργα¬ σίας, έφ' δσον βεβαίως ταύτα ύ- ττήχθησαν όπτϋδ£δειγιμένως είς τόν φόρον κύκλον εργασιών καΐ άδιαφόρως άν πιεριλαμβάνωντσ1 έν τή έννοία τής πρώτης ή βοηθη τιικής ΰλης. Τέλος, τονίζεται δτι ή άξ!α τώ' €ν λόγω υλικών, ή οττοία δέν χά ρακτηιρίζεται ώς ττρώτη ΰλη, ί,Γ. ττιτττεται είς τό ακέραιον, ήτο1 άνευ τής άναλόγου τηροσαυξήσε- ως ή ιμειωσεως τής τταρ. 2 τού άρ θρου 3 τού Α.Ν. 660)37, έστω καί άν τα ύλΐ'κσ ταύτα έχαυν ν- τταΐχθή είς φόρον κύκλου εργασι¬ ών ,μέ ποσοστόν μικρότειρον ή με γαλύτειρον τοϋ έττΐ των έπιχειρή σεων τούτων έπ'6αλλο;μένου ττο- σοιοτοΰ φάρου κύκλον εργασιών ΜΕΞΛΕΤΑΤΑΙ Η ΙΔΡΥΣΙΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ 'Υττουργεΐοιν 'Εινεργείας ένδέχε- ται νά ιδρύθη κατά την διάρκει¬ αν προσεχούς άνακτχηματισμοθ της Καβερινήσεως. Άρμοδιότητε'ς τοϋ έν λόγω ύττουργείσυ, ή χάρα¬ ξις κα>ΐ έφοίρμογή τής ένϊΐργειακής
ττολιτ.ΐικής τής χώραις μέ ύπαγω-
γήν είς αύτό τής ΔΕΗ, τού 8ρυ-
θησαμ'έινου φθιρέως είσαγωγής καΐ
διαναμής φυισΐ'κών άβρίων, τής δ1
ευθύνσεως τηετριειλαίων, των διύλι
στηιριων κ.λττ. Ή σύλλ,ηψΐς τής ί-
δέας αυτής ώς γνωστόν, άνάγε-
ται είς τό πρόσφατον παρελθόν,
έττανήλθε δέ Είς την έτπκαιιρότητα
εσχάτως και ι/!ο&τεΐτα·ι, καττά ττα
ρασχεΐ6;ίσιας πληροφορίας, υπό
τοΰ ύφυττουιριγοϋ Έθνικής Οί<ονο μίας, τοιμέως βιαμηιχανίας κ. Χω¬ ρία τ επούλον. — Έν τώ μεταιξύ, καβ' ά τ.- γντθη ζωηιρόν έκδιαφέροιν έκδηλέ- νίται άττό ττολλώι' ττλεκρών δ'ά τόν άνεφοδια,σμόν τής χώρας είς φΊ,κχ'Κ'ά· άέρα, οί/ όψει των συζη τήσεων ττερΐ κυδειρινητΐΝού σχεδί- ου, άφΐ'ρώντος είς την έττανεξέτα σιν τού δλοα ττροιβλήματος τής δίυτέρας ττηγής ένϊςνγείας — ι ού άΰρίαυ πόλεως. Συιμφώνως πρός τπλη,ρο^ρίας μας, μεταξύ των ίν- δ'θΐψιΒρομίνωιν έντάσσονται Ίσπα- νιχοί καΐ ίταλιικοΐ οΤκοι. ΝΕΑ ΑΥΞΗΣΙΣ ΚΑΤΑ 292,8 ΕΚ. ΔΡΑΧ. ΤΩΝ Σ ΥΝ ΑΛΛΑΓΜΑΤΙ Κ ΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΛΑΩΝ Νέα αύξησις των είς χρυσόν .<αΐ σΐ/νάλλαγιμα διαθεσίιμων τής Τραπτέζης τής Ελλάδος κατώ 292,8 έ,κατ. δρχ. ή 9.759.700 δοιλλ. προκύτΓτε'ΐ όπτό την λογιστ'- κήν κατάστασιν τού ενεργητικόν κ<χΐ παθητΐικού τού Ίδρύματος τής 3Οής Νοειμ6·ρίου Έκ τής ιδίας καταστάσεως προ κύτπιει έτΓίσης: — Μεί<οσις τού χρεωστιχοΰ 0- ττολοίττου τού λογαριασιμοθ τοό Έλληινΐ'κοΰ Δημοσίου «Σι/γκέν- τρωσις είσ-ττιράξεων κα> ττληιρω-
μών κατά 5>ρχ. 1.015,4 έ'κατομ.
— ΑύξησΊς κατά δρχ. 531,8 έ-
κατομίμύρια.
— Ή κυκλοφοιρία τρσ~εζογραμ
ματίων κατά τό ύττό κρίσιν δ&κα-
ττενθήμερον ηυξήθη κατά δραχ.
505,7 έκατορμύρια
Η άνάγκη τπρσσταισίας άξ,ιοΐΓτοιή
σζως καί έττεκτάσεως των δα^ών
καθώς καί τής δηιμιιουιργίας νεων
ε[ς την Έλιλάδσ έττεσηιμάνθη ·:α
τα την διάρκειαν των εργασιών
τοί> Α' Εθνικον ΣΐΛΛε&ρίον ·.ών
εργασιών τοΰ Α' Έθνικοΰ Συνε
δ"ίου των Ελληνών Δασολόγων,
ττσύ ήριχΐισε είς τάς αιθούσας νού
ξΐΐνοΐδοχείου «Μεγάλη Βρεταννία»
παροι/σία ύττοιυιργών, έττισήμων,
όΊλιλων τταραγόντων ι:άί ττλήθους
δασολόγων.
Κατά την ΤΓροσφώνηισίν τού ό
ττρΟ£;δρος τοΰ Συνεδρίου καθηγη
τής τής Δασολογικής Σχολής ·,οΰ
Γεώργιος Στβργιάδης, άφού άιηε
φίιρθη &ίς τόν ρόλον τοΰ "Ελληνος
Δασολόγοι; ώς έπιστήιμονος ι,α!
τεχνικοΰ είς την ά>χττττι/ξ:ν τής
χώιρας, ύπτεγράιμ,μισΕ μιετοτξύ αλ
λων:
Είς τάς όρε'νάς περιοχάς ύττάρ
χει ά<όμη ΙκΜνοττοιητική δασική βλάστησις, ή όποία ά> έρχεται είς
19% τής δλης έικτάσεως τής χώ
ρας, μόλις καλύτττουσα τό ΙΟ^γ
μέ ύψΓ,Α,ά κοτί τταραγωγΐικά δάση.
Ή ανάπτυξις των ξΐΛλοβιομηχα
ΐίΐών κιατά τα τελενταΐςχ ετη διεύ
ρί,νε τούς στόχοΐ'ς τής δασικής
ττοίλιτι.κής, (δία πίς τούς νταιραγω
; γικούς τοιμεΐς τοΰ δάσους. 'Υττάιρ
χοΐΛ', έ'ιμως ττολλά καί δυσχερή
ττιροιβλήματ'-χ είς την διατήρησιν
καιί έκιμΐτάιΛλειυισιν των όρεινών
δασών λόγω ελλείψεως έργατικών
χειρών καί ζώων είς την άρειυήν
χώραν καί λόγω των κλιιματοεδα
φιικών καί ζασοττονΊΐκών συνθηκών
τής χώρας ττού δέν έητιτρέ'τουν
την είς ζύρζ'κχν οκτασιν χρησιμο
ττιοίησιν τ-'Ι>ν συγχρόνων μηιχανημά
'των.
Διά νά επιτευχθή, ή σύγχρονος
έκιμΐτάλλεΐΛτις τοΰ δάσσυς εΤναι
άΐνιάγκη νά τεθοΰν είς εφαρμογήν
σΰγχρονα ιμέτρα δασοτεχνικώ^ ά
παιτήσεων καί δασΌκιοιμιικοΟ χειρι
σμού.
Ή τηροστασία τού ψνσικού ττε
ρΐιβάλλα/τος άνήκει ι-.ατά ττροτε
ραιότητα είς τούς δασολόγους,
οί ότποΐσι ττρέττει νά όντΐ(μετωττί
σιθ'υν καί τό ττρόβληιμα τής οημι
ουργίας νέων δασών. .
Συινεχΐ'ζοιμέινης τής κοτταστροφής
τοΰ δάσοος, τα δρη 6ραδέως άλ
λά στα&ε,ρώς χάναυν τό γόνιμον
εδ'αψός των, λόγω &ηιμιουργίας
εΰνθ'ΐκών οιΐΛθηΐκών διαιρθρώσεως.
Ν ά συ,μτηληρωθοιΰν τα ύττάρ χον
τα κενά καί νά αύξηθοΰν αί όρ
γοΐι/.κα! θέσεις είς ικανόν αριθ
μόν δασολόγων καί ΐ"ά διατεθοΰν
αί αναγκαίαι ττιστώσεις ίπτό τής
ΤΓθλΊΓτείας διά νά ττιροχωρήση τό
έργον τής άναδασώσεως_ ί
Ορθόν μέτρον θά άπετέλει ή
βελτίωσις τού καθεστώτος έπιδοτή
σεως τού έπιτοκίου, είς περιπτώ-
σεις έζαγωγών μή σιδηρούχων με
ταλλουργικών προίόντων, διαπλα-
οιαΖομένου τού πλαφόν των 20 έκ.
δρχ. πού καθορι'Ζει ή ύπ'άριθ.
1574)70 απόφασις τής Νομισμαιι
κης Έπιτροπής. Είς την δήλωσιν
σύτήν προέβη ό πρόεδρος τοϋ Συν
δέσμου Μεταλλευτικών Έπιχειρή
σεων, κ. Κ. Γεωργαντάς, άναφερό
μενος είς δημοσιευθείσαν σχετικήν
είδησιν. Ειδικώτερον αί δηλώσεις
τοΰ κ. Γεωργαντά, εχουν έν συν
τομία ώς έΕής. Δέν γνωρίζομεν α
κριβώς τάς επί τοΰ θέματος άπό
ψεις των αρμοδίων. Είς περίπτω
σιν πού ή δημοσιευθείσα είδησις έ
χεται αληθείας, τούτο θ' άποτελή
θετικήν ένδειΕιν ότι τό πρόβλημα
των έΕαγωγών των προϊόντων τού
κλάδου μας, άρχίΖει ν' όντιμετωπί |
Ζεται — έστω καΐ μέ διοτακτικότη
τα καί φειδώ.
Πράγματι, εάν τελικώς υίοθετη
θή ή ώς όνω διεύρυνσις τού πλα¬
φόν, θά άρθή πρόσθετος δυσμενής
όρος τής ύπ' αριθ. 1574)70 άποφά
σεως τής Ν.Ε., ίσχύων ειδικώς διά
τα μή σιδηροΰχα μεταλλουργικα
προιόντα καί τα βιομηχανικώς έ
πεΕεργασμένα όρυκτά πού περιιόρι
2ε περισσότεοον την ήδη ίσχνήν έ
νίσχυσιν πού παρέχεται είς τάς έ
Εσγωγάς αύτάς.
ι
Τό όλον όμως θέμα δέν θά προ
ωθηθή ούσιαστικώς, διότι θά ώφε-
λήση ϊσως περιωρισμένως μίαν ή
δύο έΕαγωγικάς μεταλλευτικάς επι
χειρήσεις — κα'ι αύτάς μάλιστα, δ
Ό Στεργιάδης άτ^έψ&ριε αέλος
δτι τα όνδ3 κννόμενα μέτρα όρβο
λογικωτέρςχς έκ.μιεταλλεύσεως τύν
δασώ/ «αί καλυτερας άξιοποιήσε
ως τής όρεινής Ελλάδος συνοψί
ζοινται:
1. Είς την εκτέλεσιν -ερισσο
τέρων '/ταραγωι/ικών εργοϊν πρός
ούσιώδη αϋξησιν τού είσοδήιματος
των τηληθι/σμών τοΰ άρε;νοί} χώ
ρνα.
2. Είς την άνάττπυιξιν τοΰ 6ρει
νού τοωρσιμοΰ ι.οοί,
3λ Είς ·πν έττανίδονσιν των κα
ταττραφ'έντων δασώνλ
Έντός τής τπρ3σι3χσΰς ΤΓΒνταετί
άς ά^Όΐμέινετο.' δτι ή έλληνική δα
σοτπονία θά είσιέλθη είς τό στά
δ αν τής 6·:ομηιχα/ικής ίϊοοσοπονί
άς, ύτΓεγρά|],·ιμισε ι;ιίς την ύιμιλίαν
τοιυ ό ύψυτηπυργος έττί θόμάτων
Γεωριγίας ι<ι6 Π. ΠατΓαίτταιναγιώτον ό όττοΤος έκήρι/ξε την β.αιρ'ξιι; ·. ού Σ δ Ό κ. ύφι/ττο'Μργός άνέφ'ερΐν 6τι τπρός ττραγυάτωσ ν τής έπιδιώξε ως αυτής καί είς τηρώταν 6ήμα, έντός τοΰ όρχαμένου ίίτονς, ·. ίθε^ ται τα θεμέΐλιΐα τού πρώτον συιια ττλέγματος δοίσών καί ΰασικώ' δΐΌ,μηιχαΓ^ιών είς Δρ'άμαιν. Τα δό ση τής 'Ανατολΐ'κής Μακζδονίας και Θράκης 8ά τιρο«1>οδοτοΰν, ίν
έτταιρι<ε.'ια, £ν σι/γκιρότηιμα δασικώ1» δΐΌΐμη,χανιών, άποτε,λούμενον α) άττό 6ν τηριονιστήριον, μέ έπίινδυό μενον κεκράλαιον 12 έκατομιμοιρ! κν δραχμών, 6) εν εργοστάσιον μοιριοσοονίδων μέ έττενδι/όιμενον ι.ε φάλα όν 70 έκατςιμμυρίων δραχ. μών καί γ) £ν όργοστάσιον μηχα νίκης κυτταιρίνης, τυττογραφικοθ καιί δημοσιογραφ.κού χάρτου δ'ά την παραγωγήν 6Ο.ΟΟΟ τόννωι/ των πρσιόντων αυτών κατ' ?τος μέ έττεν'δυό,μενον κεφάλαιον 450 έκατοιμιμυ,ρίων δραχιμών. Έξ άλ λου, έ/τός τής ττενταετίας 1973 — 1977, πιριοδλέττΕται '/ά ιδρύθη εν ,μεΓζον σύμπλεγιμα δασοπον'α·; κ«; δασ:κών βιομηχαινιών είς '.ήν Δυτικήν Έλλά'δα. Διά τό μέγα τούτο, έργον, 8χει ι:ατο3ρτισβή '.ό σχέδ·ον 'μβλέτης τιεχινιοιχονομικής σκοατιιμότηιτθ'ς τή συνιΐΐργασία τοΰ Όργα/1'σι,-.οΰ Τροφίιμων καί Γεωρ γίας των ΉΛίωιμένων Εθνών, τό όττοΐον άνοιμ'έΐ'/εταΐ1 νά δηιμοσιευθή λίαν (προσεχώς. Ό .'<. ύφυιτουργός άνέφιρζν έττ σης δτι τίθζνται οί στό'χοι τής αύ ταρ«ϊίας είς την ξολείαν καί ΐτροι ότ/πα ξύλσυ έξ άγχωρίου 'ταιραγω γής, μέχρι τού βτονς 1990 κα'ι τής αϋτοχρη,ματοδοτήσεως των βρ γων τειραιτέρω άνοπττύξεως τής δασιικής οίκονομίας μετά την τϊμ ταετίαν 1983 — 1987. ' χι πόντοτε. Προσέθεσεν ότι ό Συν δεσμος έπανέρχεται επί τοϋ πα- λαιοϋ αίτήματος τής έπιστροφής τόκων επί των έναντι έλευθέρου συναλλάγματος έΕαγωγών — με ταλλουργικών προίόντων κατά την κλίμακα (επί άΕίας Φόμπ) : όρυ κτά - μεταλλεύματα 4%, έμπλου τισμένα μεταλλεύματα 5,5% μή αι δηρουχα μεταλλουργικα προίοντα καί βιομηχανικώς έπεΕεργασμενα όρυκτά 1 2%. Τέλος ό κ. Γεωργαντός έτόνι σεν ότι τό θέμα τής ένισχυσεως των έΕαγωγών μεταλλευμάτων καί συναφών προίόντων είναι ευρύτε¬ ρον καί ουσιαστικώτερον, έγκειται δέ είς την άρσιν τής ιδιαιτέρως δυ σμενοϋς μετοχειρίσεως καθιέρωσε διά τόν κλάδον ή ώς ανω απόφα¬ σις τής Ν.Ε., πού κατηρτίσθη είς στιγμήν έΕάροεως των διεθνών τι- μών των προίόντων τοϋ κλάδου. φών κ,λ.π. Ό άμιλητής ύτνεγρά,ι ών, καί τάς μειθόδο·υς ττού ττρέττει μ σεν δτι είναι άναγκοηαι αί άνα | νά άκΰλουθηθοϋν καί τάς ντρούττο ϊασώσεις καί ή δηιμΐουργια ϋαχχών ττρός ττσροιγωγήν ξύλου καλής ΤΓθΐότητος καί ύψηλής ττροστατευ τι κης καί κοινωφελούς έπιδράσ- Εξηγγέλθησαν αί Κυβερνητικαί απόφασις διά ουγκράτηοιν των τιμαί; θέσεις διά μίαν επιτύχη άνοώάσω σιν Αί εργασίαι τοΰ Συνεδριον 6ά ως. Τέλος, ό κ. Ντάψης, άνεφέρθη συνεχισθοΰν καί θά λήξουν επ>με
είς τούς σκοττούς των άναδασώσί. ρον.
Απερρίφθη διά τής ϋπ' άριΘμ.
3609)72 αποφάσεως τής όλομ;
λεί'ας τού Σαμ'βονλίου τής Έγτ.
κρατ'είας αϊτησνς έργ;λά6ον, ττε
ρι άκιυιρώσεως τηράξεως τού γε'Ί
κου γραιμματέως τοΰ υπουργείον
των Δηιμσσίων Έργων, διά τής
οποίας τού είχεν έττιι6λη,6ή ή '.το
νή τής έτησίας στερήσεως τού έρ
Υ'θλητττικοΰ τττοχίον τού.
Ή ώς άνω ττσνή έτπει6·λήθη κατ'
εφαρμογήν διατάΐξεων τού νσμοό:
τ ·<ού δ.ατάγιματος 95)46 •.τηε.ρ' έργολιηττττών δημοσίων £ργ(Λ/*. ΑΙ διατάξεις αυταί προβλέττονν την στ'έρΓ,σιν τού '/ττυχίοι;, ώς ττοινήν, είς τάς περιπτώσεις, κατά τάς ό τΓθί'ας ό έίγολήτττης χρησιμοττο· εί τουτο κατά τρόττον μή χρηστό καί δεν έκπληιρώνει τηστώς τα έ τταγγελιματΐ'κά καθήκοντά τον. Ό τιμωρηθείς εργολήπτης ύπε στήριξεν είς την συγκεκ.ρ μένη./ ττερίτητωσιν, ενώπιον τοΰ Σνιμβου λίου τής Επ'κρατείας, δτι αί προ βλέτΓουσοπ την ττοινήν της άφαιρέ σεως τοΰ τττυχίου διατάξεις τοϋ άνωτέρο·υ νομοθ. δατάγματος άν τιτίθϊνται είς τό άρθρον 27 τταρ. 1 τοΰ Συντάγιματος πού όρίζει ότι «τό κ'ράτος μερι·μνά δ'ά την εξασφάλισιν άττασχολήσεως καθο ρίζει τούς γενικούς &ρονς αυτής καΐ έττ διώ<ει την δεΐλτίωσιν ',-ής οίκοναμΐ'κής θάσεως καί την ήθική.' εξύψωσιν των εργαζομένων». 'Αλλ' ώς εδέχθη μέ την άπόφα σιν τού τό ανώτατον διοικητικόν δ καστήιριον, έκ τής διατάξεως αυτής ουδόλως άτποκλείεται ή διά λόγσυς γ'ενικωτέρον δημοσίου σνι^ φέροιντος θέισττισις μέτρων ττειριο ριστιχών τής έργοισίας ή τής οί κονομ'κής έν γένει δραστηριότη τος των ττολιτών. Συνεπώς —τπρο στίθεται — ή κατά τάς ττροανα φερθείσας δ,ατιάξεις αφαίρεσις τού ΤΓΤΐΛχίοια έργολήτττου δηιμοσίων ερ γων, έττ βαλλοιμένη ώς διοικητική κ,ύρωσις μέ σκοττόν την χάριν νού γενικωτέ,ρου δη·μοσίου συιμφέρον τος 5ντιιμον καί καλότΓΐστον έκ μέ ροιυς αυτού εκτέλεσιν των έτταγ γελματΐικών τού ϋττοχρεώσεων, δέν ευρίσκεται είς άντίθεσιν ττρός τήιν ανωτέρω διάταξιν τού Συντάγμα τος. ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΟΥΤΑΛΑΣΚΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ Ή γνωστή ύφα/τουργιική βιαμη χοτνία «ΜΟΥΤΑΑΑΣΚΗ» Α.Ε. έκ των παλαιοτόρων βιομηιχανικών -Ι μονάδων τής χώρας, υίοθέτησε ττρ^σφάτως Εί&κόν Σύστηιμα Κ ι νήτρων τπροσφέ,ροντας στό ιτροσω ττικό τηι; τπρόσθετον ομαδικήν άσ φάλισν άπί ττλέον τής ύττό τού ί. Κ. Α. τταιρε χοιμ ένης άσφαλ ίσεω ς. Τό Σχέδον 'Ασφαλίσεως έττε ξε ,ργάσθη διά λογαριασμόν τής Έτα ρείας ΜΟΥΤΑΛΑΣΚΗ Α.Ε. ή Άσφαλιστική Έταιρεία Ι ΝΤΕ ΡΑΜΕΡΙΚΑΜ Α.Ε. Σέ είδική τε λετή στήν όττοί'α τταρέστη ό Πρό ο&ρος τού Διοικητικού Σν,μβονλί ου τής Έταιριείας ΜΟΥΤΑΛΑΣ ΚΗ κ. Γ. Σινιόσογλου, οί έκπρό σωττοι τής ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ κ. κ_ Αύμ. Ζαχαρέας, Γ. Καττουράνης καί Α Τόμττιραις ιΐξήγησαν στό τπροσωτΓΐκό τίς τται^οιχές, τόν τρό ττον λϊΐιτσυργίας τού Σχεδίου Ά σψα/λίσεως καί διένετμ'ςχν τα πιστο ττο'ιητΐ'κά καί τα Βιβλιάρια Άσφα λίσεως. ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟ ι ΔΑΝΕΙΟ ΤΗΣ ΔΕΗ Ι ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ Ι Επραγματοποιήθη χθές στο Λονδϊνο η υπογραφή συμβάσεως τής ΔΕΗ μέ όμιλον Εένων Τραπε Ζών, υπό την αίγίδα τοϋ Τραπείι τικού Όργανιομοϋ ΦΕΡΣΤΜΠΟ- ΣΤΟΝ ΚΟΡΠΟΡΕΗΣΟΝ γιά την έκδοση στή διεθνή χρηματαγοράν όμολογιακοΰ δανείου 20 έκατομ- μυρίον δολλαρίων. Ή υπογραφή εγένετο στό Κάρλτον Χοτέλ. Τό δάνειον έκδίδεται είς τα 99, 5% τής όνομαοτικής άΕίας τού, μέ έπιτόκιον 8,25% καί διάρκειαν ά ποπληρωμής 12 έτη. Ό τόκος θά καταβάλλεται δεδουλευμένος είς τό τέλος εκάστου έτους. Ή άποπληρωμή τού δανείου θά γίνη είς ένδεκα τοκοχρεωλυτικάς δόσεις, ή πρώτη των οποίων θά καταβληθή τό δεύτερον έτος ά¬ πό τής εκδόσεως. Πέραν τοϋ δανείου αύτοϋ η ΔΕΗ θά προβή είς την συνάψη καί τρίτου δανείου, τό οποίον πρό κείται νά υπογραφή τόν προσέχη μήνα. Τό δάνειον τουτο, ϋψους 15 έκατομμυρίων δολλαρίων, θά γίνη μετά κοινοπραΕίας Τραπε- 2ών, έκπροσωπουμένης υπό ίαπω νικοϋ Τραπε2ικοϋ Οϊκου. ! Τό προιόν των τριών δανείων, συνολικοϋ ϋψους 95 έκατομμυρί¬ ων δολλαρίων, θά διατεθή υπό τή ΔΕΗ γιά την χρημστοδότηση τοϋ έν έκτελέσει ένεργειακοϋ της | προγράμματος, τής περιόδου 2973-1977. ι . ΔΕΝ ΦΟΡΟΑΟΓΕΙΤΑΙ Η ΩΦΕΛΕΙΑ ΑΠΟ ΕΚΧΩΡΗΙΙΝ ΠΡΟΣ ΑΓΟΡΑΝ Ν, ΜΕΤΟΧΩΝ Δέν ύττόκβιται είς φορολογίαν , ι Η ΔΥΝΑΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ Ι Ή δύναμη τοΰ ίπτο ελληνικήν στίμαΐατ/ έμττορ·κοΰ στόλου ώνήλθε την 3Οήν Νοειμβρίον 1972 είς 2. 775 τπλοΐα όλιικ,ής χωρητικότητος 18.593.049 κάριων, σύιμφωνα ττρός στοιχεία τού ΰτηχ/ργείου Ναυτιλ! άς. Είδμκώπειρα: τόν παρελθόντα μήνα Νοέ'μδριο ενεγράφησαν στά έλληνικά νηολόγια 59 ττλοΐα, όλι κης χωρητικότητος 555.278 κό ρων. Ή ττραστιασία τοΰ φυσικοϋ πϊ ριβάλλσντιος θά άττοτελιέση ζωτι | *ό/ θέμα δ.ά την Έλλάδα κατά ι την αρχομένην δεκαΐετίαν, λόγω | τής άναπτύξεως τής χώρας, έτο νίσθη είς τό Α' Εθνικόν Σννέδρι όν Δασολόγων, α/ΐ εργασίαι τοθ όποίου συνίιχίσθη,σαν διά δευτέ Ι ραν ημέραν είς τάς αιθούσας τοΰ ξενοδοχείον «Μεγάλη Βρεταννίαο Κατά την πρωϊνήν σννε&ρίασΐ' ωμίλησε ό Γενικός Διιευθυντής Δα σών κ. Ηλίας Βέλλιος μέ Βέιμα. «Ή συιμβολή τού Έλληνος δασο λόγσυ είς την ανάτπνιξινν τής χώ ρας» κα! άνεφέρθη είς τό έργον πού επετέλεσε ή Δασική Ύπηρ^ σ'α & ά την άνάτΓτυιξιν κα! έκι,/ε τάλλευσιν των δασών, γήν Βιευδί τησιν τώ·/ χε'ιμάρρων κλπ. Είς 3 δισεκ.. διραχ. εΤττεν, άνέρχεται τό έττενδεδυμένον κεφάλαιον είς την δασικήν οικονομι'αν καί ή όπτασχό λησις οϊς τή/ π,ρωτογενή δασικήν παραγωγή/ ύττερέβ-η τά 5 έκατ. ήμερο,αισθια κατά τό 1971. Μετά την όμιλίαν τού κ. Βέλλ: ου οί σύνεδροι μετέβησαν είς τό Μνηιμείαν τού Άγνωστον Στρατιώ τού καί κατέθεσαν στέφανον. Κατά την απογευματινήν συνε δρίασιν ωμίλησε ό δασολόγος κ. Παν. Μοκσ,ρ4ος, μέ θέμα: «Ή προστασία των έλληνικών δασών καί τού φυσικού πε,"»,6άλλοντος θεμελιώδης προσττάθεια διά την ανάπτυξιν τής Ελλάδος». Συγκε κριμένως ό κ. Μακαρέζος άνέφερε χαρακτηριστικώς δτι ή προστα σία τού φιχτκοΰ τηερι6άλλοντος θά άτροτελέση ζωτικόν θέ.μα οιά την χώραν μας κατά την ήρχομέ| νψ 15ετίαν διότι; | 1. Μέχ>ΡΊ τοΰ 1987 θά έχονν
ττϊροστεθή 70 χιλιάδες στιρέμιματσ
βιομηχανικής γής 920 χιλιάδες
τουιριστΐκαί κλΐναι, 1.8ΟΟ.ΟΟΟ κα
τοιχίαι καί ύττέρ τό αι έκατσμμύ
ριον οτύτοκίινητα.
2 Τεράστιοι ύτΓειρλεωφόιροΐ! θά
διασχ Ιζουν ττρός δλας τάς κατευ
θύνσεις τόν ελληνικόν χώρον.
3. Τό ΰδ,ραδΐΛ/αμικόν των μέγα
λυτέριων ττΌταιμών μας 0ά δεσιμεν
θή διά τής κατασκενής <>ραγ'μά
τω/ καί ένεργειακών Εργων.
4. Νέα άερο&ρόμια καί πάσης
φύσεως έργα νιτοδαμής θά κατα
σκευασθοΰν είς τα διάφορα ση
μεΤα τής χώρας.
5. Ή κατανάλωσις ττροιόντων
ττετρελιαίου θά ανέλθη είς 27 έκατ
τόνναυς, £νατ/τι 7 έκατ. τόννων
τού 1970.
6. Ή ζήτησις τηροιόντων ξύλον
θά ΰττερβή τα 5 έ'κατ. κνδ. μέτιρα
ΟΙ έντυττωσιακοί αύτοι άρ©μοι
ώς ετόνισεν ό κ. Μακαρέζος ιχ·ά
ρέχουν τό μέτρον των έγκι,ιμονου
μένων σσβαρωτάτων κινδύνων διά
τό μοναδ<ον είς τόν κόσ,μον έ;λη νΐκόν φυσ·:κ.ν τίριβάλλον. Έν συνεχιεία ωμίλησε ό καθη γητής τού ΠανετΓ στηιμ ίου ©εσσα λονίκης κ. Σττνιρ. Ντάφης, μέ θε μα: «Ή ιτηιμ3ρ:νή σηιμαςτία -.ών ά/αΐ'ασώςΓί»/» ό όττοΤος ά,όφερα^ δτι όπτό τάς ίκχεραώσεις, τάς λη στρΐ'κάς ύλοτο,αίας, τάς πνρκα άς κσί άλλας σίτίας κατεστράφησαν ύττό τής άττ.τλΕιυβς.ρώσεως' μέχρι σήμερον ττλέον των 2 έ<ατ. ά'<τά ρ.α τταραγωγκών δασών. Άττοτέ λεοιμσ τής καταοτρΐφης, ίΤττεν, είναι ή έλλειψις ξΰλου, ή άνεηαρ κης ττ,ροστασία των όρ&ινών έδα είσοδηματος ή ωφελεία ή ττροκύ πτσυσα έκ τής έχχωρήσεως τοΰ δ <αιιίίιματος άγοράς νέων μετο χών λόγω αυξήσεως τού μετοχι κου κειφαλαίιθν των άνωνύιμων έ- ται ιροιών. Τούτο ανεκοίνωσε τό ύπουργεΐ όν Οίκοναμιικών διά σχετικής έγ- κυκίλον ταυ πρός τάς Οίκονονμ: «άς Έφοιρίας. Είς την έν λόγω εγκύκλιον το- νίζεται είδ,ικώτεΐρον, δτι ή ωφελεία ή πρα<ύτΓτουισα έξ έχχωρήσεως τού δικαιέματος των τταλαιών με τόχω/ είς οιονδήποτε τρίτον, γε¬ νομένη συμτΓτωματικώς διά την ά γοράν νέων ,μετοχών λόγω αύξή σεως τού μετοχικού κβφαλαίου ά νωνύμου έταρείας ή διά την άττό κττ,ιςκ.ν των χορηγουιμιένων δωρεάν μ·ϊτο·χών είς τούς παιλα.ούς μετό- χο·-ις, κατ' έφαριμογήν τοΰ άρθρου Ι τού Α.Ν. 148)67 καί τοΰ αρ¬ θρον 1 τού Ν.Δ. 1229)72, δέν άποτιειλεΐ είσόδηιμα υπό την ενννοι αν των διβτάξεων τού Ν.Δ. 3323) 55, κα3' δσον αύτη 6έν συγκεν-ί τρώνιει τά ένοιολογικά στοΐιχεία, τού είσοοηματος (περιοδικής, ' διάρκεια, εκμετάλλευσις πηγής). Καταλήγουσια ή έγκύκλιος τοΰ ΰττουιργείσυ Οίκονοιμι κων, δευκ'ρι- νίζει, έξ άλλον, δτι είς περίπτω¬ σιν κατά την οποίαν ή ώς άνω ώ φέλ;·α κτάται υπό έπιχειρήσεων τηιίονσώι; βΐ'βλία Β' Κατηγορΐας τοΰ Κώδ'κος Φορολογικόν Στοι- χείων, αυτή ατταλλάσσεται τοΰ φόρον είσαδήιματος κατά τά όρι- ζόιμβνα ύττό τής τταΐραγράιφου 3 τού όό,οθρον 10 τού Α.Ν. 148)67 ώς αύτη προσετέθη διά τού άρ¬ θρου 6 τού Ν.Δ. 34)1968. ΕΔΙΠΛΑΣΙΑΣΘΗ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙ ΟΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΕΝ- ΔΥΣΕΩΝ Τόν δ τπλοκπαιθΐμόν τού κεφα- λαίου (είς 300 έ.κατ. &ρχ.) ένέ κιρινεν ή εκατκτοις γενΐικ,ή σν·νέ- λευσις τώ·/ μιετόιχων τής Τραττέ- ζης Έπενδύσεων. Οί ξέναι μέτο- χοι τής Τραττέζης άττοκτούν τό 40% των μετσχών. Σηιμαντικωτέ- ρα εΤνιαι ή σιυμιμετοχή των Μττάνκ όφ Άμέρκα καΐ τής Μττά,ρκλϊϊς Μττάτ/κ, ή όπο^ία είναι καί νέο^ μέτοχος. Ή αύξησις αυτή απεφασίσθη λόγω τής διευθύνσεως των χρηιμβ τοδοτήσεων τής Τιραπτέ'ζης κσ' τής ώνάγκης νά ανταποκριθή αύ¬ τη είς τάς ό—ακιτήσ2ΐς τής άγοράς Εφέτος, αί νέαι χρηιμοατοδοτήσε τής Τρατπέζης θ άνέλθονν είς 650 έκατ. δρχ. Παραλλήλως έττεξε- τά9η ή οχιμιμετσχή της είς νέα «Τζόιιν βέντοΜρες», ένώ έλπίζεται 6τ: θά είσαγάγη είς τό Χρηιματι-- στήιρ·εν μετοχάς σηιμαντιχών έιλ- λην ι<ώ/ έ'ταιρ,ών. Ή προσπαθεία της δέ δα την άνάτΓΡυξιν νής κί φα'λα αγοράς έ;χει καταδειχθή καΐ δ'ά τής ιδρύσεως τής Έλληνικής 'Ετοιρ'ια,ς Διαχειρίσεως 'Αμοιβα! κν Κεφαλαίων. Ή .μεθόΞ'ενσΐς συνεχίσεως τής ταχυρρύβμον οίκονοιμΐ'κής άνατττύ ξεως τής χώρας, ΰττό τά νέα δεδο μενά ττού έδηιμιουργήθησαν άπό τάς οικονομικάς έξελίξεις τού έ ξωτερικού καί την άσκηθεΤσαν κα τα την ττενταετίαν 1968 — 72 έθνικοτταραγωγ'κήιν δραστηριότη τα, ύττηγόρευσε την λήψ-ν των μέ τρών, ττού έττειξειργάσθη τό Ύ ττουργΐχόν Συμ/6ο6λιον, ύττό τη/ προβδρί'αν τοΰ κ. Πρω9υπουργου, την παρελθούσαν Κυριακήν καί ά νε<οΐ'νωσε ττρός τούς άντιττροσόο πονς τού ελληινικοΰ καί ξένον Τώ τταυ την ίδιαν Ημέραν τό άτΓΟγεν μα, ό άντιττρό'ϊδρος τής Κυδερνή σεως κ. Ν. Μακαρέζος. Είς τό έ ξωτερικον, έντονοΐ' διαταραχα! την άμοολήν ττορϊίαν των έθνικών οίκονομιών έξ αίτίας, κυρίως, των άλλετταΐλλήλων νσμ.ισματικών κρ σεων, ττον ωδήγησαν, τελικών είς την άναττροσαιρμογήν των ίσοτπμι ών των νομισ.μάτων, είχον ώς ά ττΌτέλεσ·μα την εκδήλωσιν ίσχυρών ττληθωριστικών τπέσεων κα! άνο δόν των τΐ'μαρίθμων. Είς τό ιϊσωτΘρικόν τής Έλλά δος, ή αφ&ονος χρηιματοδότησις δλων των ταμέων τής οίκονομίας, διά την έττίτει/ξιν των στόχα'ν ττού έθετε τό πενταετές πρόγραμμα οίκανοιμικής άνατττύξεως 1968— 1972 έττέτριεψεν την διόγκωσιν εις άνεττιθύμητον βαθμόν τού διαθεσί ,μον άπό τούς ιδιώτας χρήματος, ττράγμα ττού ση'μαίνει την ύτταρ ξιν ττροσφόρου έδάφονς διά την ύψωσν των τΐ'μών, αρα διά την άνοδον τού κόστους τής έγχωριου τταρα;γωγής ώς καΐ διά την άνα κοτπήν της έξαγωγικής έπιδόσεω- ττού έχαρακτήρισε την λήγουσοτν χρήσιν. Η ΡΕΥΣΤΟΤΗΣ Ή σηιμειωθεΐσα είς τό Χρη.μσ τ.στήρΐιον Αθηνών κατάστασις 6 ττθΊ/· αί τιμαί των μετοχών άνήρ χοντο άχι διότι έξησφάλιζον είς τούς κατόχονς των υψηλόν έτήσι όν μέρισμα, άλλά δότι έκαλλιεο γήιθη ή έντύττωσις δτι ήτο έξησφσ λισμένος ό αττότομος πλουτισμόν είς ότποιανδήττοτε τι,μήν καΐ άν ή γοράζοντο οί τίτλοι, άττετέΛεσε την ττλέον ήχηιράν εκδήλωσιν τής ύττειρβολΐικής ρευιστότητος τής οά κονομίας. Εάν μάλιστα, ληφσή ύττ' δψ,ν δτι κατά τό δωδεκάμηινο/ Ναεμΐβρίου 1971 — Νοειμβρίον 1972, την περίοδον δηλαδή, πού έση'μειώθη καί ή ,μεγαιλυτέρα σν ναλλακτική δραστηριότης είς τό Χρηιματιοπήριον Αθηνών, αί ίδιω τικαί καταθέσεις είς τάς Τραπέ ζας άνήλθον κατά 32 δισ. δραχ μών ττερίττον, ή δέ κατανάλωσις ηυξήθη κατά πλέον τού 10% τότε γίνεται ττλήρως άντιλητττή ή 6κτα σις τής κατανοΛωτιικής Ικανότη τος τής εσωτερικάς άγοράς. Ή καταναιλωτική αυτή ίκανότης χαι ιμόνη Ίκανή νά προκαλέση πλη θωρ.στικάς άνωμαλίας άττέβαινε έξαιριετικώς έπικίνδυνος &.ά νιήν ναμιαματικήν ίσορροττίαν τής χώ ρας, ντΓΟ την επήρε ιαν τού είσα γσμιέτ.ου πληθωρισ.μού. ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΙΣ Διά την εξουδετέρωσιν τοΰ κκ/| δύνου πού άττό τής πλενράς αυτής ήτπε'λεΐτο, ελήφθησαν τά έξαγγελ βέντα την Κυριακήν ,μέτρα, ένώ, παραλλήλως, συνεττληρώθησαν προ ' ηγούμοναι άποφάσεις διά την έν θάρρυνσιν τής έτρενδυτικής δρα στηιριότητος είς τάς τπλέον καθυ στερηιμιένας ττεριοχάς τήΓ χώρας καΐ την τόνωσιν τής έξαγωγικής έτπδάσεως μετα~θΊητΐΓ<ών κλάιδων όπως ή κλωστοϋφαντοι/ργία καΐ ή 6.ο.μηχοτ/ί£χ δέρματος, ττού ^ δειχθη δτι δαβέτονν έ—~ρκή θ1) κριτικά πλεονεκτή,ματα διέ την ^ ρυτέραν τοττοθέτησιν των —ροιΟν των τονς είς την διεθνή αγοράν Μς αφετηρίαν την οίκοδομ,χί., δραστηριότητα, ή όποία είς ,1 περίπτωσιν τής έλληνιχής |^ ιμιας δ^αιολογεί την κήν άττςτσχιόληιςΓΐν μεγάλον μρο0 τής έγχωριου μεταποιήσεως, ,^ ληφθέντα μέτιρα τείνουν: ΠΡΩΤΟΝ, είς την τής «έκχύσΐεως» νέον χρήμοτο- είς την εσωτερικήν αγοράν, δια τής καβηλώσεως σχεδόν των Τρα πεζκώ/ πιστώσεων ττρός την Οι· χονομίαν. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, είς την τρεχο·υσών δατΓανών μέ μόν χρήμα, άντί τούτο νά μιεύίται ή νά δαττανάται είς κερ δοσκοπι«άς έπενδύσεις, τού η τγοο των τπΛραλόγως ύπερτι·^^ νων χρη,μβτιστη-ριακών τίτλων κ0; αί κατα-Λΐλωτικαί άνάγκοι ε|ς ^ γαθά δ,αρκούς χρήσεως (έττιττλα, ήλβκ-τριχαί σνσκεναί, αύτοκί/ηΤό κλττ.) νά πρ^ματοττο'θύνται μέ προεξόφλησιν μ·ελλοντικών είσοδη μάτων διά τοΰ συστήματος τώ/ δόσεων ή τής καταναλωτικής ·—ί στεως. Τρίτον, είς την συμμετοχήν των έπιχειρηματιών μέ μεγολύτί ρα άπό όσον σήμερον ποσοστάί δ κου των χρήματος, είς τό έ«ρ γητικόν των επιιχειρήσεών τους. Τέταρτον, ε>ίς την τταρεμττό&Ίσιν
μέ την καθιέρωσιν ανστηιροτέροον
έλέγχων είς την διαμορφώση των
τΐ'μών, τής δημιονργίας ηύξημέ
νων περΐθωρίων κερδών — δυνα
τότη.τος, ή όττοία προσφέρεται ττά
ντοτε, οσάκις έκδηλώνονται ψαινό
μενά ύττεροολικής ρευστότητος
τής σίκονσμίας.
Είς δ,τι άφαρά τονς μισθοίς
κα'ι τα ήμερο'μίσθια, θά συνεχισθή
ή άρχή τής άναπιροσαρμογής τι*
βάσει τοΰ ρυθμοΰ άνόδον τής ά
νόδον τής παραγωγικότητος.
Ο ΤΟΜΕΥΣ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
Είς τόν τοιμέσ των οίκοοομών,
πρσδλέτΓΓται άναστολή των έγκρί
σεων νέων δανείων άττό την Κτη
ματικήν Τράττεζοιν τό Ταμείον Πά
ρακαταθηκών καί Δαινείων τα Τα
χι>δρομι·κά Ταμιεντήρια τόν Όο
γανισμόν Έργατικής Κατοικίας
<αι τό ΰποΜργεΤον Κοιν. Ύττηρε σιών επ! εν εξάμηνον, πλήν τώ; περΐπτώσεων πού άναφέρονται είς κατασκευάς οίκοδομών ή άγοράς διαμερισμάτων άττό είσάγοντος ουνάλλαγ.μα ναντικούς καί "Ελλη νας τοΰ έξωτερικού, καδώς έπίσης καί διά τήιν κατασκΕυήν εργατικόν οίκιών είς νεοδηιμιοοργουιμιένας 6ι θ'μηχανικάς ττεριοχας ΑΙ ΔΟΣΕΙΣ Διά τάς επί τπστώσει πωλήσεις 9ά ισχύση έφ' εξής ή προχσταβο λή τού 40% τής άξίας τού άγο ραζομένου άγαθοΰ καί ή έξόφλη σις τού υπόλοιπον είς 12 μηνια: άς δόσεις ένώ διαικότττεται ή ττα ροχη καταναλωτιχών δανείων κα) —ιστωτικών καιρτών άπό τας ί,μ πορ κάς Τραπέζας πον ήισκουν έ ως τωρα τόν θεσμόν. ΕΙΣΑΓ11ΓΑ1 Ή Κυβέρνησις ές άλλον δττως δ.εκήσυξε ό άντιπ,ρόεορος κ. Ν. Μακαρέζος, θά είναι άνά πάο-αν στιγμήν ετοίμη νά προχωρήση είς την εισαγωγήν άττο τό εξωτερικόν δλης τής ττσσόττγτος των είδών, ττου βνδεχομένως θά έλλείτΐ'ουν ε(ς την εσωτερικήν αγοράν δια νά μη γίνεται ή έλλειψις των άντικεί'με νόν κιερδσσχοτπικών άνοτπιμήσεων# ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΙ! ΟΙ ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ ΣΤΟΝ ΤΦΥΠΟΥΡΓΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ό ύφυπουργός Έθνικής Οικο¬ νομ άς επί θεμάτων Βιομηχανίας κ. Αντώνιος Χωριατόπουλος έδέ χθη χθές τό νεοεκλεγέν διοικητι κόν συμβούλιον τής Όμοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Αθηνών. Κατά την επακολουθησασαν σύσ¬ κεψιν, συνε2ητήθησαν θέματα α¬ φορώντα την χρηματοδότηση τής Βιοτεχνίας, την ιδρύση είδικοϋ έ- ξαγωγικοϋ φορέως κλπ. Ό κ. Χωριατόπουλος άναφερό μενος στό θέμα τής χρηματοδο- τήσεως τής Βιοτεχνίας παρετήρη σεν ότι ή Κυβέρνηση έδωσε ίδιαί- τερη σημαα'ια στήν αναπτύξη τής βιοτεχνίας διά τής ένισχυσεως τής χρηματοδοτήσεως αυτής. Διά προσφάτου αποφάσεως βελτίωσε κατά πολύ τούς όρους χρηματοδο- τ-)ζζχζ,, ώστε ορθώς έφα,ομο^θ'.'έ- νη αυτή νά ίκανοποιή πλήρως τά α.τήματα των βιοτεχνών. Αναφε ρόμενος έζ άλλου, σ'ό θέμα τοϋ ε δικοϋ φορέως των έΕαγωγών, ύ πέμνησε ότι ό ίδρυθείς υπό τής ΕΤΟΑ φορεύς Α.Ε. «'ΕλληνικαΙ Εξαγωγαι» επέδειξε δραστηριό- τητα καί εχει ώς πρόγραμμα την περαιτέρω αναπτύξη των όΕαγω- γών, μέ δάση την προώθηση των έΕαγωγών των μικροπαραγυΛών. Ό κ. Χωριατόπουλος προοέθε- ν ότι θά συΖητήση έντός των ημερών τό όλον θέμα των βιοτο χνικών έΕαγωγών μετά τοϋ διοικη τικοΰ συμβουλίου τής έταιρίας. ■ Η Β' ΕΚΘΕΣΙΣ ΚΛΩΣΤΟΥΦΑΝΤΟΥΡΠΑΣ 'Τπό την πρόεδρον τοϋ γεν. διευθυντού τοΰ Συμβουλου Προω- θήοεως ΈΕαγωγών κ. Ματ2αρλή ε¬ πραγματοποιήθη χθές σύσκεψτς μέ Οέμα την ενίσχυσιν τοϋ έΕαγωγικοΰ χαρακτήρος τής Β' Πανελλη /ίου Έκθσεως Κλωστουφαντουργίας καί Πλεκτικής. Ειδικώτερον χθές έτονίσθη δτι τόΣ.Π Ε. θά αναλάβη την μετά- κλησιν όσον τό δυνατόν μεγαλυ¬ τέρου άριθμοΰ £ένων άγοραστών ΕΛΕΥΘΕΡΑ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΗΡΩΝ Εϊσάγο/ται έλεΐυθέρως μή ό—αι τουμένης έγχρίισεως τού τομίως Β.Όΐμηιχανίας, οί ήλεικτροκιινητήιρίς καί ήλ£ΐ.<τρομειωτήρες έφ' δσον συ»'5έοο/ται άπνΌποσττιάστως μετά τού ήλ3<τροκινητή,ρος. Τούτο άνα φέρετα: εΐίς έγγραφον τής Τραττέ ζη·ς Ελλάδος. Ή ΕύρωτΓοΐΊ·κή. Οίκονομική Κοινότης προχώρει είς την έφαρ μογήν τής έξαγγελθεΐσης, τπρό τι νος, Μεσογεια.<ής πολιτΐ^ής της, διά τής ντογραφής δι,μ.ερών συμ φωνιών μετά των χωρων τής λε<ά νης τής Μεσόγειον. "Ήδη, σχε τικαΐ συμφωνίαι νπεγράφησαν με ^, Τ^ς- ΚύτΓ'>ου' τΠς Αιγυπτου
καΐ τού Λ ιδάνου, ένώ θά συνεχ·
σδή ό κύκλος των διαττραγματεύ
σεων καΐ μετ' άλλων χωρών, διά
την σύναψν παραμοίων συμφω;
ών.
Τό Οέμοτ τουτο, «άς άπησχόλη
σε τπλ5·στά<ις καΐ 0ά εξακολουθή ση νά ,μάς άτταισιχολή, Οεδομένοι. δτι απτεταΊ άμέσως καΐ ε;ύθέως των Έλληνικών σνμφεράντων είΓ τά όποία ηδη, διά τής άσκουμέ νης, ύττΌ τής ΕΟΚ, Μεσογειακής πολιτικής, παρεμιδάλλονται καΐ τα το αύτα άνταγων,στριών μας Χ??ών' /Ως Υνωο"τό"·', ή πολιτική αύτη τής ΕΟΚ, συνίσταται είς την έκχώρησιν διευκολύνσεων πρός τάς ίΝΑεσογειιοοκάς χώρας, κατά την εισαγωγήν γεωργικών προτόνττον των είς τα μέλη τής Κοινότητος, ώς καΐ υίς την παρο χήν οίκονο,μικής, τεχνικής καΐ κσι νων,κής (ϊοη,θίίας. Έναντι αυτών, ή ΕΟΚ ζητεί ώς άντάλλαγμα την δευ<όλυνσ.ν τής τοποθςτήσεως των β ϋ'μη,χανικών αγαθών της είς τάς Μεσογειοοκάς χώρας Βειδαίως, ή,αάς δέν ιμάς ένδια φερει το γεγονός, δτι διά τούτρό πον τούτου, αί ύπανάπτυικτοι ή αί έν άνα-τυξει τελούσαι οίκονο μίαι των Μΐεσσγειακών χωρών μσ τατρίττ2Γ/ται είς προμηθεν-άς ι·αΐ μόνον γεωργικών ττροΊ-όντων. Τό ίδ'κόν μαις ένδαφέρον έ/τοπίζ-τα είς τό γεγονός δτι τοιουτστρ^ πως πλήττοντοοι καιιρίως τά ΓΕλ ληνικά συμφέροντα. Σνγχεκρΐμέ ν»ς, είς δ,τ, άφορά ειϊς τά γεωρ γικά μας τηροτόντα, καθΐστατα· πρόδηλον δτι θά συναντήσωμεν ,' πικινδύνους άνταγων.οτάς, διότι ώς γνωστόν, αί πλείσται' των Μ^ σογειακών χωρών άπαράγουν άμο ειδή πρός ημάς άγαθά, ώς εΐνσι τά έσπεριδοζιδή, οί οΤνοι, τά κη πευτΐικιά κλπ. "Αλλως τε, δέν ττρέ ττει νά ιμάς διοβφεόγη καΐ τό γε γονός, δτι οί έταΐροι τής Κοινο τητος δέν τΓαορέλειπον καΐ δέν ττο ροιλείπουν είς πάσαν ευκαιρίαν νά παρειμ/δάλλονν δικτχερε'ιας είς τάς έξαγωγάς των γεωργικών μας τΓροΊ-όντων καΐ αί δυσχέρε' α·1 αύται, ώς είναι φυσ.κόν, 6ο παλλαπλασιασθοΰν δταν θά τίθη είς έφα-ρ^ογήν τό ώς άνω ποστ' μησιακέν καδεστώς καί διά τάς λοιπάς Μΐσογε ακάς χώρας. Τό έτερον βσσ·χόν στοιχεΐθ'' τό οποίον δίον νά έχωμεν ύττ' ό Ψ-' μας, είναι τό δτι, διά της ·« πιςλει,ειςρώσΐως» των άγορών των Μζσογεια;ών χκιρών είς τά βιομΐ χοτ/ ·<ά ·,τρο·|·όντα ·,ής Κοινότητος, 6ά Ίδωμεν πολλαπλασια^ομένσ: τάς δυσχερείας, διά την τροώδη σ·:·ν των ιδικών μας μετσπτοιητι <ώ/ αγαθών είς ·,-ον χώρον σύτό» Τούτο δέ, άρχεται αίς ττερίοδον, κατά την οποίαν εντονος ΐΓροστο θε-α καταβάλλεται! διά την κσττό κτησιν τουλάχιστον ωρισμένων έ< των άγορών αυτών, διά των 6ιο μη·χανκών ·Λιρς>Ί·όντων. Πρόσφο
τον εΤναιι άκόμη τό ταξίδιον τοι-
άρμοδίου ϋφυττοιυργού ΒισμθΧαν'
άς είς ΑΤγνπτον, ώς μία καλη
άρχή δ ά την ™?οσττάθειαν αυτήν.
Άσφαιλώς, διμως, αί συνθήκαι αν
ται θά άνατρατΓθύν, έφ' όσον τά
κθΛΌΤΐ'κά βιομηχανικά άγοδΊϊ "*
κατακλύζουν, βάσει των ύττογρο
φεισών καΐ νπογραφησοιμένων τοι
ούτΐΆ σι^μφωνών, τάς αγοράν αν
τάς (έν ττροχΣΐμένω ύπεθνμίζετσ''
ότι καΐ ή Αΐγυτττος εχει ίπτσΥΡ3
ψει τοιαύτην συμφωνίαν).
Έναντι των διαγραφαμένων αν
των έξελίξεων, ημείς πρέττει νσ έ
π' με!νω·μιεν σις την ττ,στήν έφαίΨ0
Υήν τής συμφωνίας Συνδέσεως,
έως δτου καταστί,'μ'εν πλήρες ι*1
λος τής Κοινότητος· έπ' αυτού δέ.
δέον όπως είμεθα ώ!
Γί
προσ&φΕρ- Α Μΐκραοιά.
τής ΣΐΛ-ογάτ.δης
Νίνας Γ1
Γ,ά
50
ονιφορας,
ΓΟ ''°υ
Σιλλό
'" ΙψΊ'."Λ<1. ύργό»»τε τίς τή, «.ν™ οΓθϊ'-'ϊαι^ νελπτων *οΰ τς ~.τ,υ 30 Νοίμδρίου αί "Τ(> εξαιρετικήν
Λογοτεχνιδα κ. "Ι
γ,
·ςσ^0Ρ': μ Μκρασιάττ'σ
ά 7ήν ΓΓΓ'δίωςτη -ών τρασφύ
1 ■ ·Ελλάδα»
Γ,ιιάς
·ούς
Υι>Ί:ζ 'Μ/Ι οκω/ ^"ζ "·ια 'α
*'------ 15ώ, στη μογά
άλλαι ιττή ξέ^η γιά
αί Ιδίως ·τ?·- 50 -κ,ρόν.α
'3ύσΧ'λα .. Τα
«ρ λόγα -ής ίχλεκτής Λ ο
τεχν'δος κ. Χρ.κκ>χόου ί,
ή
- Λιτί ουγκ 'ΛΤτη, ααπφαλως ι αι
ιδίας Π Μτγτέρα αγωνιστηκε
V
^ ^ μεγαλωση,, δπος 6λες
. Ρήτορες μ«ζ, καί νισ τίίζ δ*0
μορφώση τού τής ϊ,δωσε
σέ θέση νά ζω
ί ',τού •^ρεττει νά με!
ζίθνταινά στη μνημη
Ι ιτσιδιών μας ι-αί των έγγονι
Ό καλλιτέχινης Γεώργος Ιννετσό
. κσθώς καί αί καλλιτέχνιδες
Ασττρεα καί "Αντων.α
^___. ττνναισίωσαιν μέ έτηκα1
^'ίταγγελίες την τόσον ένδια
^(γυαν οώτήιν όμιλίαν.
ϊτό τέλσς τής ομοίας, _ μάς
ώναψνκτικά στό Τμή
ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΠΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑ
ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΧΤΡΟΦΗ
Μίων, τό οποίον τελευταίως ό
Ι)0β5ρος τής ■Εστίας Νέας Σμύρ
. κ Π Χολδέζος καί τό Λ. Συυ
Αον αυτής ίδρυσε γιά την δή
,Λίργική δροιστηιριό'τηίτα των Νέ
ι ο'ι όττοίοι θά άντικαταστήσουν
Λ μερά έμβς τούς μεγάλους σ'
^ους τούς ταμείς. Ό κ. Χαλόί.
έβγαλε 6να σύντομο λόγον
ίι μετοόξύ αλλων εΤττε: «ΕΤχα,μρ
ο όνειρο νά ξέρωμε τούς νέους
ντά μας καί τό καταρβώσαιμε»
Γιά τα 50 χρόνια της Μιικρασια
«ής συιμψαράς ή Έστία Νέας
μΐρνης όργάνωσε την ίδιαητιέ
ος &&αφέρουσαν όιμιλίαν είς τήν'
.,_.,. αίθουσαν της την 4η,·
ρέχ μέ την όμιλήτριαν Λογοτεχ
,6α καί ποιήτιριαν κ. Άλίκη Ν ι
ολαΐδου μέ θέμα:
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΑΗΜΟΙ»
Ή όμιλήτρια Εχε, τό προσόν
ό μΐλά έ* μνήμης κα! νά κατα
ΐιαγεύει τό άκροατήριο μέ "την 6
μορψη ψονή της. "Οσα κι' άν ττοθ
ικ γώ την κ. Νικολαΐδου είναι λι
ισ: είναι μοΜσδική στό εΐδος της
Νίνα ΓιοΜνακίδου
Την Κυρ.ακήν ΙΟηιν τρέχ. μ'λη
κ στή Νέα Ίωνία ό κ. Νϊκος
Κοραράς. Όττως πιάντοτε ό όμ
ής συνεκίνησε τό έκκλησιασμα
Λόκληρο πού άττοτιελεΐτο άπό ίΛι
Φακηάτες τού Δήμου Νέας "Ιω
^ν ιαί μή.
Στήν άοχή τής όμ.λ'ας ·,ου ό
κ. Νΐ ος Κςτ.-ράς , Τ-; 5τι ό~ο
τάς έκότιλώςτεκ, .-,μνήμης» .ΓΟυ γ
νοντα σέ όΊ 7ήν Έλλάδα, μς
την σνμπλή,ρωτ,ν 50 χρόνιον 'ΰ-ο
τι>/ Κατ·αΐ3·τις,;φην/ ,^ ήταν ·οι/ι/(χ
τόν νά άττοικτ.άιτ-; ό Δήμος Ν.
Ίωνίας, τού όττοίοιυ ·,ό όνομα ί
τ?Ά-§ιια·ζιΖΐ ότι «όττ3τς ι.απού ίι
τηρχε μ ά όολλη λαμπιρά ».αί άκ
μάζθί·τα 'Ελληνική Ί&»,ία χα(
ό κ Κοοραιράς συνέχισε -.ήν ι μ,
λ,αν μί τούς ϊστορκούς κλ! ,^,
λετκούς διςτ,υς,ύς ·,ής Μ Ααιοις
καί τής 'Ελ/λάδος, ·,ήν έ.ξέ
τ©ύ Μ »ι3θΰτ ατ κο3 Έ.
άττο τώ·/ ά,ςχαοτήτων χρόνον, ι.τ'
Ρα.·μακη.ς Αύτο<ραιορίας ι αι ι-! Τοα,·-,<θχρατ άς, γιά ·,ά οθαση (ίς - -- -,^νΜ^ >] ' ής ,,ας ιΛαι
ου 1919, -ήν Μ,«ι:α7'·ατ ,<ην Κα 5ΟΟΟΟΟ •.Γ3.ς.:ττ;>υ 'ΕΞλλή.νο:ν -ής
Μ. Αίτίσς, τοθ Πό/το^ ι;αί -.τίς
Θράκης στήν ι'Λεύδςρη ·τοττρ;6α.
'Αέθ
στάς μι,ιράδας νών Ου
μόπων τής συιμφσράς, στρατιωτι
κούς, τρολίτας και κληρικούς ι αί
κατέληιξε μέ την ιιύχή, δττως ή μαρ
τυρ, ,κή ^1^σία δλων αυτών νά μην
£γινε είς μάτην καί δττως ή μτνή
μη των ι_Τ.ναι αϊονία.
"Ολοι μαζι, παρεκάλεσε ό Δέ
υιιύπ)ις, τό έχκληισΐασιμα νά τ/άλ
λη την «Αιωνίαν ή Μνήιμη».
Την εκδήλωσιν έ,πΐλαισίωινε ή
θαυμασία μουσική τού Δήιιου Ν.
Ίωνίας. Ή ύπέροχη αυτή 6μιλία
έγιινιε στή Μητρόττολι τής Ν. Ιω
νίας. ΆρχΐΕιραιτικόν μνη,μοσυ-νον
μέ τον Μητροττολίτην Άνδρούσης
Άναιστάισιον καί τούς Ιερεΐς Βλ,
των έκικληαιών τής Νέας Ίωνίας,
ς>χ<λλειτουιργούντος καί ενός αίθίο πος ',ερέως. Ό Δήιμαρχος Νέας Ίωνίας κ. Διονύσιος Καραμττάγ άς ωμίλησε έττί της σημασίας τής έκβτ,ιλώσειως ττρό τού άνδριάιντος τού Μητροπτολίτου Πατάρων Με λετίον. Ή έκκλη,σία ήταν κατάμεστη ά πό κόσμο. Παρέστησαν: Οϊ Δήιμαρχοι Ό λαργού, Νέας Φιλαδελφείας, Νέ άς Χαλκηδάνος, Άο—ροπύργου, μετά των Δημοτικών Σαμβούλων, Άντιπροσωττεΐαι των Δήιμων Χαι δοορίου καί Μελισσίων, ό Διοικη τήζ τής Άνωτάτηί; Διοικήσεως Πρωτειυούσης Ταξίαρχος κ. Κ α ρα,μ'πάισης, Ο Συνταγματάρχης Χω ροφυλσκής κ. Μαυροειδής, οί Δι οικηταί τής Άστυινομίας καί τού πα,ραρτήματος "Ασφαλείας Νέας Ίωνίας, ό 'Εττιθεωρητής Στοιχιώ δούς 'Εκτταιδεύσεως, οί Καθηγη ταί καί Καθηγήτριαι των 2 Γυμ νασ'ων καί των δη,μοτικών Σχο λών Νέας Ίωνίας, οί Διενθυντα' τοτπκών "Εφημερίδων, τοΰ Θάρ ρους τής Νέας Ίωνίας κ. Ι. Δια μανταχηις καί τής Άναγεννήσεως κ. Κακάτσος, 6 Πιρόεδρος τού ·ο τπκού Σωματείου «"Ενωσις των έκ Σπάρτης Μ. Άσίας κοπαγομε νων» κ. Κοσμάς Νικολαΐδης α! πλήθος άλλον κόσμον· Καταισυγκιιν>ηιμένον άττό την ήμ'
λίαν τού κ. Νίκου Καιραρά, "λο
τό έκκληισ!ασ·,μα τόν σννεχάρη.
Νίνα Γιαιν,νακίδου
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Ή Παρθένος σήμερον.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
Τοθ συνεργάτου μας κ.
Β'
— Κα! ττού είναι αύτάς τώρα,
— Σκοτώθηκε, Ταγματάρχα
*1
— Πώς;.... Ποΰ;.....
— ΑτΓΟ διαβατιικές σψαΤρες,
ίν όκρη τής χαράδρας.
— Κοί ού;
— Έγώ.... έγώ τόν δθαψα έ
ι, Ταγματόρχα μου! Άποκρ!
"Ι«£ ·πνίγοντας ένα λυγμό ό λο
Ιβς Π
Λ
Ό Ταγ,ματάιρχης Κουρούμπας
^Ρεοχ; συνήθιζε ιμέ σχολαστικό
» νά τΓα!ρ·/η αναφσρά Τάγ'μα
μιά φαρά την ήμέρα, έστω <ι <τήν έκστρατΕία ήτανε δύσκο 10 τις ττιό ττολλές φορές νά γίνη %έντρωσ·,ς των Λόχ&Λ- τού. Αύ ί ^' έπιμανή ζητούσε νά γίνω 01 ίλα κανονικά, δπως τόν και > ^ς είρήν—.
' °ώτή τού τή λόξα κα! γιά
'* άΐτόταμο τιρόπο τού, δττοιος
** ■"ρωτογνώρΐζε τόν άντιτταθοί
^. Μά όσα τόν ακολουθήσαν σί
^ καί τόν εΐδανε μέ ττσση γα
ιΜο τόλμη όντίκρυζε τόν έχθρό
!αι τόν θάνατο, ιμέ ττόση σταθειρό
^ & νέ ττροσταγές κα! ψρόν
Υ'ά τούς φαντάρους τον, ά
γιά τή δική τού άσ
χαί καλοττέρασι, ένοιωθσι1
σεβασιμό καί τυφλην
σ' αυτόν 'Ενας άπ'
ητονε «αί ό λοχίας Πυρά
αυτο το^ κόστισε πολύ
κοποάδα τού Τατγματάρχη τού
* δέν ίβλεττε την ώρα νά δοθ^
νά ττολεμήση, άγρια κα!
μ6νο _.
φόταν — θά έδειχνε πόσο
*η ή-πον έχ£ΐνη ή ,τ,ροσβολή τής
^ τού,
° Τάγ,μα τού Κουιροθμπα Ι
"ε ττοΛβμώντας —όν Τσεοιμέ
Γ° Μονάχα έμεινε ά-ό τό Συν
τού α "ίΗταΜε Μ · ά φο«€ρή νύχτα
ίλύν/ Κ07ΙΙ0(· ^Υκλεινε τα μάτια,
^ ^ τα ττόδια, σφυροκοπούσε
ΧίΨάλι. Ή χαρά τής ζωης καί
^ονοδιχή της ίλττίδα -εριωρί
1οΛ 7° νά μττορέση ό κάθε
'Ριμένος —.λεμ,ιστης νά κλε!
Ι Υια λίγο τα μάτι<Χι ^ ^^ α Στήν άγκαλιά τού &ττ κι· ^ 0 "υ: ττιό ττέρα... Ι_ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Τ' αλλα δυό Τάγματα ττέσανε στόν ΰττνο έκ£.!νη, την νύχτα.. . Πληρώσαν,ε άμως πολύ άκριβά την άδυναμία τους αυτή! Ό 'Κουροομττής, αντίθετα, έν! κηοΕ τή φλο-νχρή δίψα τού ΰπνου καί γλύτωσε Τή νύχτα εκανε ου/ κέντιρωσι τάγιματος κα! έδωκε αύ στΓ)ΐρές διαταγές νά ιμείνουν δλοι αγ,ρυηνοι. Καί σάν φάνταοιμοτ ό ίθιος έγύριζε άττό Λόχο, σέ Αόχο γιά νά βεβαιωθή πώς οί διαταγές τού τηρηθήκανε Κοντά τα ξηιμερώματα έφθασε τό τούρ<ικο 'ιτπτιχό... "Εγινε κακό μεγάλο. Τα τπολυιοόλα τού Τάγ,μΓ. τος, στηιμένα σ' έττίκαιρες θέσεις, σκορτΓθύσανε πύρινες γλώσσες στ" άφηι/ιαισ.μιενα άλογα των Τούρ κων, κ'αί οί φαντάροι τούς ι/ποδ^ χβηροαν ιμέ σταβειρό, ττυκνό ν τού φεκίδι. Τα δυό άλλα Τάγματα διαλυθήκανε... Μά τό σφιχτοδ&με νο Τάγμα τού Κοι*ρούμπα ποΛ- μηοιε σκληρά καί ττολειμώντας ξέ φυγε ά~ό τα νύχια τού έχβροΰ. ·*· Σ' ένα στ>ρατιωτι·κό νοσοκο
μειο τής Χίσυ, άνέδαιινε λαχανιά
ζοντας κάποιος όλοστρόγγαλος
άξιωματιχός, και κάθε τόσο εσ
κούπιζε τόν ϊδρώτα ττού έστσζε ά
πό τό ττλατύ μετωπον τού.
— Ποίον θιέλετε, Ταγματάρχθ'
,μοι»; Τόν ρώτησε ένας νοσοκόμος
παραμειρίζοντας στή σκάλα.
— Πού είναι ό λοχίας Περάκης,
— Μμ!.... είναι τόσοι πολλο'
οί ττληΎ^μένοι! .. δύσκσλο νά
τόν βρή κανείς! ττότε τόν <ρέρα νέ; __ Χιές τό τηρω! άττ' τόν Τσε σμέ. __"Α!.... 6ά είναι στους οα ρειά πλττγωμένους... Επάνω, δεύ τερος διάδρομος, τρίτη ττάρτα ά ριστερά. Καί ό Ταγ,ματάρχης κοντσηβ σαίνοντας οννέχιισε τό άνέβασμα ττ,ς άτέλειωτης σχάλας... Σάν ε φθαισε στόν δεύτερο διάδρομο κα! ρώτησε γιά τόν Πϋράκη ένα για τρό ττού 6γήκε μπροστά τού, Εμα θε πώς ό λοχΐας ήταν πο'λύ άσχη μα καί άτταγορεύεται νά τόν δή Τα δάκιρυα ττού πλημιμυιρίσανε τα μάτια τού Ταγιματάρχη Κου ρού,μττα έκείνη τή στιγμή, στάβη καν ή πιό εύγ^νική έκδί,κηο-ι τού Ήλεκτρικά σκεύη κουίίνας, ί-,τεθεντα είς την έκθεσιν « Ιδα- νικά Οίκιοκά Σκεύη», πού ανοιξε τελευταίως είς Λονδίνον. """■■■•■-■«■■■•«ιβειειβ,ιει ε*μ· ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τοϋ Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ , ΜΑΡΙΤΥΡΙΕΣ Γι6 τή Μικρασιστι κή Καταστροφή - 1βον - β.— ΓΕΩΡΓ. ΤΣΟΥΜΠΑΡΙΩΤΗΣ Ό Γεώργιος Τσοι/απαριώτης γϋ.Λνήθηικε στό 1911, στή Σμι>ρ
νη, ένορία τού "Αη Νι^άλα. Μά' ,
Ίστόρισιε όριοιμένες στιγμες τοΰ
1922 στό 1971, ττού τότες ηταν;
60 χρονώ καί! κάτοικος ΝικααΓΐ
Πειραιώς. 'Ακούστε λοιποί/ ·:'
μάς εΤττε |
1— ΔΕΝ ΠΡΟΛΛΒΑΜΕ Να
ΦΥΓΩΜΕ ΑΠΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Κατά τα μόσα τού Αύγούστου
1922. Τα ιτράιματα, στή Σμύρντι
ττηγαίναινε τπρός τα χειρότερσ. Ό
κόσ,μσς εΐχ,ε ττανικο'οληθή κ' Εφευ
γ>ε ,μέ βαττάρια καί καΐκια γιά τη
έλεύτΘρη "Ελλάδα, σέ μέρη Βπου
εΤχε ονγγενεΐς κα! φ·ίλοι;ς. "Ετσ,
λοπτόν, κι' ό ττατέρας μου όττο
φάσιαε, ι»ά φύγωμε κ' έμεΐς γιί·
τή Ρόδο, μιιά ιτού ή μητέρα μου
ήτανε Ροδίτισσα.
Τή Δεντέρα 22 Αύγουστον (4
ΣετΓτβμ. ν. ήμ.) 1922, ψεύγει ί
κείινη, τπρώτη, μέ βσ/ττόρι τής (τα
λικής έταιρίας «ΑόΐΛντ — Τριε
στηο», νά πάη νά δή οί ποιούς
σιυγγενεΐς τηις θ άττοκοομπησωιμε
Κ' έ,μεΐς οί άλλοι, δηλ. ό ττατέ
ρας μου, ή άδ&ρφή μου κ' έγώ
θά φεύγαμε τό Σά66ατο, 27 Αι-'
γοώστου (9 Σετττεμ. ν τ>μ.) 19221
γιατί μάς εΐτταινε, πώς, τή μερά
έτούτη, θά έρχότανε βαπάρι τής1
ϊδιας έταιρίος, ττού, (^εύγοντας,
θά ντήγανε νά τιάαη Ρόδο.
Ξηιμέροχτιε τό Σάββατο ϊτοΰτο,
κ' έτοιμαστήκαι-ΐ'ε γχά τό ταξίδι
Τό σττίτι μας όριο-κότανε στήν έ
νορία τού Άη Νικόλα και δίττλσ
άπτό Καρακόλι (Αστυν σταθ
μό). 'Εναρία ά<ρια<νή τής Χ,μύρ νης. Καί, γιά νά κατεβούμε ώς την πιροκυμαία κάναμε σχεδόν μίαν &ρα μέ τα ποδάρια. "θταν δμως φτάξσιμε στό μέρος έκεΤ»»ο τής ττροκ.Μμα:ίας, δττου ήτανε τό «Πα-σαττόρτι» (γραφεΐα των δια οατηιρίων ττάνω στήν ττροβλήτα τού λ,ιμανιού), δέν εΐδαιμε κανένα δαττόρ άραγ,μένο, πού θά ξεκινού σε νά ψύη. Όριοιμένα χτίρια εί χανε κάκκι^ες σηιμαίες Καί, μιτρο στά στό «Καφέ Φώτη» εΤδαμε ττώς στεκόταινί; εινα Ίττπικό μέ κόκκινες πάλι σηιμαίες. Τότες ι.αταλά6ααΡ ττώς, έκεΤνο ττού —ερΊ'μέναμε, "Τχε σνντελκσβή, κα! 6έν προλάβαμε υα φύγωμί; (Τό γιατι κΤχε στα θή τό Ίτπτ ι<ό αύτό μτοροστά στό «Καφέ Φώτη», οΐχαιμε μάθει ϋστε ρα, ττώς ενας άξιωιματΊκός τού γύ ρεψ; νά τού σορδίιρουνε άττακεΐ μέ σα ένσΛ,ιε ραχατλή,δικο καφέ νά π·ή. Γιατί, τό εΤχε όρκιστή, &μα θά δμπαινε στή Σμύρνη, νά τά' επινε έκεΐ μτρροστά στό ξακουστό έ<εΐνο κΐαφετ.ιεΤο τού «Μπτι,ριριντζί κορντόν» (δττως όνομάζοη/ε "ι ήν π,ροκΜμαία οί Τοΰρχοι). Τό ϊαττπκ,ό αύτό δέν «ργησε νά ξεκινήση. 'Ειμείς, άττό φόβο μας, σταιθήκαμε κολλητο! σ' &να χτί ριο της ττ3α<ι/μα!ας. Τό ίδιο πά ναν'ς. κα! κάτι λίγοι Ρωμνιοί, ίτού Λεν. τπραλά6α>ε νά χωθούνε σέ τα
ροδο Καί, ι-.αθώς αύτό ΐτε,ρνούσε
ό—ό μπ,ροστά μας, μέ κατεύθυινση
τό Κονάκιι (διοικητήιριο), εΤδοομε
ττώς οί καδαλλάιρηδες Βίτανε Τσί
τες, κακοντΜμένοι, μέ γουρονοτσά
ρουχα στά ποδάρια καί στταθί στό
χέ,ρι. Καί ψωνάζσινε .ίχόρκμαγηιν,
κάρκιμαγήν) (ιμή <ρο6αστε) γιά νά δείξουνε, ττώς δέν εΐχανε :τρο θέσιεις νά ςΐκοτώσουνε Κι' άφοϋ π>ροστΓεράσΌ3κε, τότες ό πατέρας
μου μάς τταί'ρνειι άτττό χέιρι καί.
μέ τρεΐχιό σικειδάν, χωθήκαμε. άττό
&ρό·μο σέ δρόμο κα! φτάξαμε στό
ο-ττιτά<ι μας. Μά κα! κόσιμος άλ λος μαζί μας έηρεχε κα! φώναζε *ο4 Τσέτες,ΐ οί Τσέηες, κλεΐστεΤ τε στά σττίτια σας» 2— ΚΛΕΙΣΤΗΚΑΜΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜ/—Α ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Κλειοτηκαμε στό σττίτι μας κα! δέν ξβμυτίζαμιε τίς άλλες μέρες, γιατί άκούγαμε όξω στό δρό,μο τουφεχιές Άπ' την ταράτσα εΐδα με κατάχαμα οικοτωιμένονς. Παμεί | Ι ναιμε χωρίς ψωμί. Εύτνχώς ττού εΐχαμ'ε κάτι λίγες σοδειιές κ' έτσι δέν παμείναμε ι/ηστικο!. Όμως την Παραισκευή, 2)15 Σετττεμ. 1922, τό 6ράδν, είδαιμε άτττήν τοοράτ,σα, πώς καιγότανε ή Άρ ,μεικΐιά. Δέν μτταρούσαιμε νά κοιμη θού,μιε κα! παροχολουθούσαμε τή φωτία, τού 6λο κα! τφοχωρούσε ττρός τό μαΐχαίλά μας. Τότες λοι πάν ό πατέρας μάς παίιρνει καί γειύγομε άτττό ο—ίτι. Μά, κα! 6 λη γειτον'ά μας άρχισε ν' ά&ειά ζή κι' ό κόσιμος τραιβούσε γιά τα «Μαρτόκια*. 'Ακολουθούσαμε νόν κόσμο, κι' άφού πιεράσαμε τίς σι δηροίιρομ κές γιραμ'μές, 6γτ)<α,με στ" «Άτσιγγαναριά», δίττον δέν εΤχε πολλά σττίτια κ' §το>& τό
μιέρος άνοιχτά. "Εκεΐ ήττανε ή έκ
κλη,σία τού «"Αη Γιάΐννη στήν Ά
λιγαρ'ά» κιΐ' άττοκθΜμπήσαιμε έκεΐ
μαζί μέ τόν άλλονε κόσμο γιά ιά
πΐ£ιράσουμε τή νύχτα.
3— ΠΟΜΕΙΝΑΜΕ ΞΕΣΠΙΤΩ
ΜΕΝΟΙ ΠΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕ
ΒΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩ
ΝΟΥΝ
Ξη,μόρωσε τό Σά66ατο 3)16
Σε— τε,μδ. 1922 καί, τό ττρω! νά
σοΰ κ' έρχονται κσιμμιά δεχαριά
μττασΊμτΓθιυζούκοι, μέ μαχαί,ρες
στά χέρια. Κι' άρχίσανε έναν ?να
νέ νά φοιδειρίιζοννε πώς αν δέ,ν τοός
εδιινε χρήιματα ή τό ρολόι τους,
θά τόινε σκοτώοτα,νε. Φωνάζανε
»τσικάρ παρατγκηινή τοΊκάρ σαα
τηινή» (δγάλε τόν τταιρά σου, 6γά
λε τό ρολόι σου). Ό ηατέρας
μου τούς εδωσε χρ>ήματα. Ό &ι
πλάνας μας, ό καηιμένος, δέν εΤ
χε τίττοτα νά τούς δώση. Αύτοι
λοιττόν τού δώσαινε μιά μαχαιριά
στόν ώ,μο κ' εύτύς κυλίοτηχε χά
μω κτί μούγγιριζε άττ' τούς πό
νους Ξεψύχισε στταιρταρώντας
μπ-ροστά στά μάτια μας. Πιό έ
κεΐ σκοτώσανε κ Γ άλους δυό. Κι'
άψού μάς ληστέψανε δλους, «ρύγα
ν<ε γιά νά πάκε νά κάνουνε τα ί δ.α στόν άλλον κόσιμο, πού ήτανε άττϊοκο4,ιμτΓ.σ·,μένος έκεΐ ττιό πέρα: στό ϋτπαΐ'θρο. Τότες ό δικός μας ό κόσιμος σκόρπισε. Κι' ό ττατέ ρας μάς ττηρε κα! τραδήξαμε γιά τ ό μα,χαλά «τού Χατζή Φράγκον» Π,ροοτΓεράσΌΐμε, μττήκαιμε στό μα χαλά «τού ψω,μά τ' άλώνι». Καί, καβώς μτταίναμε μέσ' στό μαχα λά «τό Κερατοχώρι», εΤδαιμε την έκκλησιά τ' «Άη ΓιαΜνιού στά Σκοινάδικα» νά ΐίαίγεται, γιατι ή φωτία τής Σμύρνης εΤχε φτάσει κι' ώσκχιμ' αυτού Μπαίνομε λοι ττόν σ' &Λχνε δράμο, ττού μάς Ε 6γαλι£ Τσια στήν ΐΓηροκυμαία, στή «'Μττέλλα 6!ιστο^. Άλλά έδώ ήτα νέ τό δράμα, Σκοτωμέινοι αττάνω στό λιθόστρωτο τής τροκυμαίας καίι πτ/ιγιμιένοι μέσ' στά νε,ρά τής θάλατσας, μτπρονςττά στήν ντροκυ μαία Σωρο! έδώ κ' έκεΐ μπαού λα, στρώ,ματα, μτΐόγοι ροϋχα, έγ καταλεΐιμ'μέ'να. Άττελπισιμένος ό κόσιμος καθότονε έκεΐ κατάχσιιια, ένώ ή ττολιτεία μέσα καιγότανε. Ή λαύιρα κι' ό καπνός τής ψωτι άς <]>τάνσΛ«ε ώς την παιραλία.
Καθήσαιμε κ" εμείς ι-ατάχαμα
καί κλαίγαμιε την τύχη μας καί
την τύχη τής Ρω,μνιοσύνη-ς τής
Σμύρινης "Αξαφ-Λΐ λοιπόν ό ττα
τόρας μόν βλέττει δνα Τουιρκο ■—
Κιρητικάκι πού πιροχωροΰσε μέ τό
γάδα,ςιό τού <(>ορτωμβνΌΛ«ε, μέ δυό
κοφίνια κα! φώναζε «χτταφύλια
ττοιυλώ». "Ητανε γνωρΐιμιό τον κα!
τού μιίλησε. Τό ενσυνείδητο αύτό
πα'δάριο λέει εύτύς τού πατέρα
μόν. «Μττάριμττα Μανώλη, ΐαρύψον
γιατ! ό ΤΓατέρας μου ψάχινει νά σέ
6ρή γιά νά σέ κάνη ιιο,μιμάτια».
Τότες λοΐίττόν σηκωνόμαστε καί
πάμε στό Νεκιροταιφεΐο, γιατί λέ
γανε πώς έιοεΐ μέσα δέν μπαίνα
νέ οί Τσέτες νά όνσχλήσουν τόν
κόσμο.
Δρ. ΔΗΜ. . ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(οννεχίζεται)
Νέον χειρουργικον έργαλεΐον λαρυγγολογίας, βασιζό-
μενον είς την διά ψύξεως άναισθηχοποίησιν τοϋ χει-
ρουργουμνου μέρους, χωρίς πόνον ή σχεδόν άναιμάκτως
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ϋ.:ΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΐΜΕΝΑ
Συνεχεια έκ τού προηγουμένου
Η τριτη καί τελευταία έ.<τται δευττική ττειρίοδος, ή όττοία μπορεΐ νά χαιρακτη,ρισθη ή χρυσή έττοχή των γ.ραιμιμάτων, άρχίζΕΐ άττό νό έτος 1912, μέ την άνέγερση ενός δίυτέιρου σχολείου κοντά στό πρω το Τα δύο αύτά οίκοδαμήματα, πού κα! σήΊμ,ερα, ότ<άμη ιτροκα λσύ>/ τόν θαομαισ,μό μέ την μέγα
λοτπρέτΓεια κα! την έτπβλητικότη
τα των, θά γίνουν στά κατοτπνά
χρίν,α τό κέντρο τής ττνευματικής
ζωης τού τότηου. Τό δεύτορο σχο
λεΐο κτίισθηκε μέ τΓνκοτσβουλία κα1
δαττάνες τού άει,μνήστου Χατζή
Προδρόιμου Λοααδη, οά έξαίρετες!
π'ράιξ^'ς τού οποίον τόν τοττοθέτη
σαν στή χορεία των μεγάλων ττρο
σωτηκοτήτων τής Καρβάλης. Πρέ
ττει νά σηιμ'ειωθή δτι, ό συνετός
καί όξυ&ιρκής ούτος Γτρούχοντας,
γιά νά -προλειάνη τό ϋδαφος καί
νά εξασφαλίση τή συγκατάθεσις
των τ<;Μρκ.ικών άρχών στήν έκτέλε ση τού πατιριωτικοΰ 6ργου τού, εκτισε πιροηγοΐΛμ'ένως στήν τούρ κικη συχίΐκία ενα όθλλο μικρότερο Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ χει φθάσει στό ύψηλότερο σιγμεΐο τής οικονομ ικής της άνθηρότητας, παραχολουβεΐ μέ άγουττνο μάτι, τή συντελουμένη πρόοδο κα! σέ συνειργασία μέ τή σχολική έφο ρε'·α, πολλαττλαισιάζει τίς ένέργει έξ της γιά την ττλασίωση των δΰ ττ/ευματιικών φυτωρίων μέ έπΐλε κτο διδακτιχό πιροσωπικό. Οί &ά σκαλοι πού δ αρίζονται ι.ατά την περίοδο αυτή είναι ηροικισμένοι, όχι μόνο μέ άφθονα ττνευματικά έφόδια, άλλά καί μέ πλούσια <τα>ι
δοτνωγική έ,μττειρία Την άναιμφ'.
σδήτητη αύτη ΰττβροχή τους 6λέ
πιει κανείς ολοκάθαρα εττά έχπα.
δειυτικά π'ρογράμ,μΐατα ττού ιαταρ
τιζουν καί στή μέθοδο &ιδασκαλί
άς π-ού έφαρμόζουν. Πρός έτπβε
6α!ωση των λεγομένων μου, θ' ά
ναφάρω με,ρικά πύγλωττα τταρα
δείγματα παομένα άττό τα τελευ
ταία πρό τής άνταλλαγής χρόνια,
μέ τα ότΓθΐα είναι συνυφασμένα
κα! τα δικά ,μου ,μαθητικά χρόνια
στό Άρρεναγωγεΐο.
Σύμφωνα μέ τα ωρολόγια προ
γράμματα τής έτΓοχής όκείνης, κσ
Τό Παρθεναγωγεΐον καί τό Άρρεναγωγεΐον τής Καρβάλης.
σχολειό, τό οποίον &μως έμενε ντά
ντοτε κλειστό, γιατ! δέν ίπτήρχε
ούτε χότζας γιά νά δοάε,η, άλλ'
οϋτε καί μαθητές γιά νά διδα
χθούν.
Λησ·μόνησα ν' άναιιρέρω μεταξύ
των άλλον ιαί την έσωτε,ρική 6ι
αρρύθμιση ττού εΤχαν τα δύο έλ
ληνι·κά σχολεΐα. Τό διόροφο εΤχε
τέσσαίρες αΐθουοτς διδασκαλ άς
(ή μεγαλύτερη 22 μ
XII
μ ) και
μ'ια άττοθήκη στόν ττρώτο 6ρί3<|)θ και στόν δεύτερο, τρείς σΐθοι/σες διδασχαλιας καί μία διδακτικόν προσωττιχοΰ. Τό νεόκτιστο σχο λεΐο εΤχε τέσσαρες αΐθουσες δι δασκαλίας, μία δδακτικοΰ ττρο σωπκού κα! μία άποθήκη. Μέ την εναρξη λειτουργίας τού δίυτέιρον σχολείου, άνοίγει ό Βρό μος δάττλατα γιά την ".τλήρη έκ ττοιδεντι^ή άναγεννηση. Τό και νούργιο σχολειό τταίρνει την όνο μοκτία τοΰ άρρεναγωγείοι/, τό δέ παλιό δ'όροφο, τού τταρθε,,αγωγε' ου, δττου ή άκτταίδευση ι.Τναι μ ι κτή ώς τή δευτέρα τάςη. Τ' άγό ρ:α, μόλ.ς τέλει ώσονν την 'άξη αύτη, μεταφέρονται στό άρρενα γωγεΐο, γιά νά συνεχίσουν έκεΐ τίς σττουδές των. Άττό τό αλλο μέρος, ή Φιλεκτταιδευτική Άδελφό τηται «ΝΑΖΙΑΝΖΟΣ>; ή όττοία £
θε μερά είχαμε 8 ώρες μάθηιμο
5 ώρες τό πιρωί κα! 3 τό άττόγευ
ιμα, έκτός άττό τ' άπογεύματι
τού Σαββάτου, οττότε δλο τό σχ-"
λεΐο πήγαινο στήν έκκλησία γιά
νά παρακολουθήση την άκολουθ α
τού 'Εσ—εριινοΰ Άπό τίς 45 5
ρε; τοΰ έ.6δομαδιαίου ΤΓρογράτμμα
τος, οί 12 ήσαν μόνιμο άφιερωμέ
νες στή διδασ'κ'αλια των νέον .αί
άρχακΜ 'Ελληνικών, οί δέ υπό
λο,ττες, των άλλων μαθημάτω.»
τής ττρακτικής Άριθμητικής, τής
άρχαίας 'Ελληνικής Ίστορίας,
των Θρησκειυτικών, τής Γεωγραφ!
άς, τής Φνσικής Ίσταριας κλητ
Στήν £<τη τάξη, άττοχα·ΐρετούσα με ττ.ά τα Νεοελληνικά Άναγνώ σματα κΛί στή θέση των παιρνσ μ,ε την «Κύρου άνάβαση» τού Εί νοφώντα καί την «ττ,ρός Δημόνικο τταιοαίνεση» τού Ίσοκράτη. Τα Γαιλλιικά άρχιζαμε άπό την τρίτη τάξη καί δταν φθάναμε στήν Πέμ πτη καί την "Εκτη, εΐχαιμε τή Βυ νατότητα νά κάμνωμε μκρούς δια λόγονς σ' αυτή τη γλώσσα ι α νά λέυε άπ' έξω καί ότΛχκατωτά τούς Γραμματικούς κανόνες, τού ήσαιν δ στυττωαέινοι στό 6 6λ!οτύ< Λαρ.φ ε Φλερύ. (Άκολουθεΐ) Στέλλαο - Επιφανειου Πετράκη ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΑΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοθνται είς δλα τα μεγάλα βιβλιοηωλεϊα καί είς τα γραφεϊα μας Τιμή βιθλίου Δραχμαί 50 Άφιερωμένα στά 50 χρόνια τής Μικρασιατικής Κα- ταστροφής τα βιβλία. τής κυρίας Στέλλας 'Επιφανίου - Πε¬ τράκη «Δύσκολος Δρόμος», μυθιστόρημα, καί «Τραγούδιε τής Σμύρνης», δίνουν μιά σωστή είκόνα τής ώς το 1922 ζωής τής Σμύρνης. Άξίζει νά μή λείπουν απδ καμμιά Βι- βλιοθήκη. Πωλοΰνται στά βιβλιοπωλεΐα «Κολλάρου», «Σιδέρη» καί σ' 4λλα. Ενα ύπερωκεάνειο τής «Κιού"αρ Λάϊν» υπό κατοακευήν είς τώ Ναυπηγεϊα τοϋ Τίων Μπράουν (Σωτια). Σήμανε τό πλήρω- μα τοϋ χρόνου Νύχτα βαρεία, μολαγχολία κα! σκοτάδι άδεβαιότητα, κ,ρανγές γιά τή ζωή δ.ψούν οί άνθρωττοι άττό στοργιΊ καί χάδι κι' άς άνασαίνουν μέ καμμένη ιψ ττνοή. Ό πόνος δττλωσε τα πέπλα τού μέ δίψα γιά τό κακό, την άδκκία, την ψευ τιά, γιά τούς πολλούς εΤν' ή ζωή θα λασσοπν! χτρα γιά τώ"/ ολίγων την πολλήν άηα' θρωττιά. Χωρίς άξία τό ττοβιδ! κα! ή γι/ναί κα κ Γ οί λίγοι τούς πολλούς νά κυ βερνούν μέ την όργή τους νά σκοτώνουν χιλίους δέ<α μέ διχως τύψ&ις νά τηληγώνουν ν' άδικού"' *Ηρθε καί σήιμανε τό πλήρωμα τού χρόνου νοιώθανν φτερούγισμα οί άνθρώ πινες ψυχές σδήνοι-ν σκιές τώρα τού τρόμου καί τού πόνου σ' αυτόν πού έδωσε τό σήμε,ρα τό Δόξα σ' εκείνον πού μάς χάριτε Ειρήνη κι έχει δωρίσει στούς ττολλούς τη ΑΕΥΤΕΡΙΑ πού ,μέ την Γέννησι ήρθε ν' άπα λύνε αύτούς ττού ττόνεσαν βαθειά μεσ' την καρδιά ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Βιβλιοκ,ριτικά σηιμειώματα | ΓΕΩΡΠΟΥ ΡΟΥΜΗ ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ "Εκδοσις τοΰ «Έλληνικοΰ βιδλίον» 1972 ,.,«······■■················· φιλότιμου λοχία, γιά τό κακό φέρ σι,μο τού Κοι»ρούμτΓα τή νΰχτσ τού αίφνιδιοχτιμοΰ στή χαράδρα "Εφυγε άττό ·έκεϊ γειμάτος τύψεις και συντριβή. Λ "Ολό<ληρο τό χωριό, εΤχε συνα χθή κα! π«ρακολουθούσε ρέ κα τάνυξι στή Θεία Αειτουργία στό •••••ο······························ έκκλησάκι τού Προφήτη Δανιήλ, π·ού ήτανε χτκτμ'ένο στήν πλευρά τού βοι>νού. Καί τα σή;μαντρα χτυ
πούσανε άδιάκοπα διαλαλώντα1;
τή .μεγάλη χαρά τής Χριστιανο
σύνης γιά τή Γέννησι τοΰ Χριστού
,μας. ό
(Συνεχίζεται)
Μόλια εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,,
ΙΊωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο¬
πωλεΐα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
Ό Γεώργιος Ρουιμής μάς εΤναι
γνωστάς καί άπό προηγούμε/Γ
όιβλιο τοϋ 1955, τό «Γιουνάν γκε
λτορ» (οί "Ελληνες έρχονται),
την κραυγή, δηλαδή, έικείνη τού
τρόμσυ, ττού εβγαζαν πανικόβλη
τοι οί Τούρκοι φεύγοντες μπρ^
στά άπό τόν ττροελούνοντα Έλ
ληνικό στρατό στή Μικρά Άσία,'
ενα βιβλίο γειμάτο άπό πατριωτι
κή εξσ,ραη σέ δλη τήιν έξιστόρη
ση των συγκλονιστικών γεγονότω/
τής έττοχής έκείνης, μέ τις τραγι '
κές μετατττώσος άττό έθνικους'
6,->ιόιαι6ονς σέ μαύρες σνμφορές.
Σημερα, ό Μικ,ρασιστης αύτός
σνγγραφέας ιμάς δίνει ίνα καινούρ
γιο δεΐγμα τής πνενματικής τού
6ημ:ουργικότητος, μ,'ά συλλογή
διηγΓιμάτων τού ιμέ τίτλο: «Σελι
δες απ την Κατοχή». Στην ττραγ
μιατ',κότηαα, άττό τα 18 διηγήιμα
τα τής συλλογής, δυό ,μονάχα ά
φοροΰν έπεισόδια ττοϋ ονάγσνται
στά χοόνια ττού ή 'Ελιλάδα έστέ
νοοζϊ. κάτω άττό την τριπλή κα~ι
χη. Των άλλων τα θέμοτα ττερ·ι
σφέφοντα γύρω άπό διάψορα πε.
ριστατικά, τρία δέ οτπό αύτά α
ναφΐ-ρον-ιαι σέ σΛηνές τής Μικρά
σιατικής Καταστροφής Ι ενικσ
πρόιοε,ιται γιά σύνταμα
τα, ,μάΑλον, στι<γιμιαίων ών ττού έθιξαν τόν έσωτερικό κό σμο τού σνγγραφεα κοι ένοιωσ·: την άνάγκη νά τίς έξωτε,ρικειύση Τό ΐΓραγματοποΐΐΐ δέ αύτό μ·ί έ ναν άττλό, άλλά εντονο και ρωμσ λέο τροττο, ιμέ άδρές γρσμιμες, σών τό καθοιρό 6ουνί<τιο νεράκι πού κυλά κελαρνστά .<αϊ χαρου μυνα άνάμεσα σέ ριιζωμ&να 6ρσ χάκια, δίνοντάς τού συνάμα κα' τήι/ εύκαιρΐα νά εκδηλώνη προσ'ο ττικές τού ίδέες καί άνάλογε,ς κρ' «•εις, είτε ό Τδιος, είτε διά το"; στοματος των ήρώων τού. Κύρια χαρακτηιριστικα στοιχεΐ- πού ττιροβάλλουν μεαα άττό τα ά φηγηματα — οτιγμιοτνττα αύτά εΤναι ό αοθαρμτγτιΐσμός στήν ί· ψραση, οί ψυχολογικές παρατηρή σεις οί όμορφες τταρομοιώσεις, και ή δυνατή έίμττνευση. -Ολ-χ πιροτϊ.ρήιματα ττού φανερώνουν φυ χή, τιού δέχεται αίσθήτικά ένα 0 τταδλητικό δραμα, >μιά όπτασία,
ενα έλάχιστο σι/γκινητικό περ.
στατι«<ό. ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΟΚΩΝ ΧΤΕΓΑΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΑΙ 6εΰακί>σεις .τε^ί των κ«τα
(ίληθέντιον τόκ.ον κατά τα έτος
1Ρ72, διά την ίξυπηοίτησΐ'ν των χο
«/ηγηιβέντων ίΐΛο τού Ταχι>οροιιι-
κυϋ Ταμιειτηρίου οτεγίκττικών δα
νείων, πρός χοή«ιν κατά τή οΐ-
κεία Οίκονοιιΐ'κή 'Εφορία, θά άπο
σταλοϋν βίς τους ενδιαφερομέ¬
νους δανειολήπτας κατά τό πρώ-
γοι δεκππενθήμρρον τοϋ Ίανουα-
ρίου 1973. Αί βεδαιώσεις Θ<Ί άπο- οτ«λοΐ>ν είς τάς δι*ιΐύνσ.εις των
Λκινητων, διά χά όαοΐα ^χουν χοοη
γηθή τα δάνεια.
Ειδικώς διά τοΰς οονειολήπτας
ι",»<ντη£ιοι»χοτ>ς τού Δημοσίου, αί
ώς άν(ι) βεβαιωθή; θά άποοπϋλοΰν
είς τάς δ·ευθύνσ?ις, Εί; τάς οποίας
Λποατολλονται αί έπιταγαΐ των σιν
τάζεών των.
Τα ανωτέφοι άνεκΛΐνώθησιχν έκ
τοΰ ϋπουογείου Νηυτιλίας — Μ€
ταφορών κ«ί 'Κτικοινιοΐνιων.
Η -ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ.
Μέ έΕαιρετικώς ενδιαφέρουσαν
ύλην καί μέ τυποτεχνικήν έμφάνι
σιν πλήρως ανταποκρινομένην πρός
τα άντιστοιχα εύρωπαικά πρότυπα
έκικλοφόρησε το τεϋχος τοϋ μη¬
νός Λεκεμθρίου 1972 τής «Βιομη
χανικής Επιθεωρήσεως.. Τό Πε
ριοδικόν έκτυποθται εί. ολοκλήρου
κατά τό πύστημα όφφσετ. Τό έΕώ
φύλλον τού είναι αφιερωμένον είς
το εγκαινιαοθέν προοφατως 6ιομη
χανικόν συγκρότημα τής Α) Ε ·Μό
τορ Όιλ Ελλάς», άρθρον περί τοϋ
όποιου περιλαμβάνεται είς τό έν
λόγω τεϋχος Εις τάς σελίδας των
«Σημειωμάτων» έκτίθενται κα! σχο
λιάΖονται τα καίρια έλληνικά και
διεθνή οίκονομικά καί κοινωνικά
Ζητηματα, τό δέ τακτικόν — πάν
τοτε κατά παγκόσμιον άποκλειοτι
κότητα τής Έιομηχανικής Έπιθεω
ρήσεως» — άρθρον τής μεγαλυτέ
ρας οικονομικήν εφημερίδος τοΰ
κόσμου Δέ Φαϊνάνοιαλ Τάϊμς»
τοϋ Λονδίνου άναφέρεται είς την
εντεινομένην παρουσίαν τής Λαϊ-
κης Κίνας είς τό διεθνές εμπό¬
ριον.
ΤΟ ΝιΕΟ ΤΑΞΙΔΙΟΤΊΚΟ ΒΙ
ΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩ
ΡΟΥ
Τνττώνετοοι στίς έχδόσεις «Τό
έλληνικό βιβλίο» καί θά κκκλοφο
ρήσει γύρω άττό τίς έορτές τό τέ
ταρτο ταξιδιωτικό τού Π. Φλώρου
μέ τίτλο «ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣ Ι
ΛΕΥΟΥΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ», κάπου
200 σελίδες, εΐχονογραφηιμένο.
Πΰριέχει έφτά κεφάλαια άναφερό
μενά στήν Κύττρο, £ξι στήν Κων
σταντινούττολη καί στό μέρος τό
τιτλοψαρούμενο Αίγαΐο, ό άναγνώ
στής θά ευρεί σύντομες έντνττώ
σεις άττό την "Εφεσο καί την Ά
λικαρνασό, ένώ τό τιρίτο κεφάλαιο
«Σίφνος — τό νησί άττοκάλυψη,»
οπτλώνεται σέ πλατ&ιά, λετττθιμε
ρειακή ττεριγραφή τού νησιού πού
έγέννησιε δύο άνθρώττους των γραμ
ιμάτων, τόν Άριστοτέλη Προβε
λέγγιο καί τόν ττοιητή τοΰ έργον
«Σκαραβαΐοι καί ΤΒρροοκόττες>
' Ι ωάν^η Γρυττάρη
Ό άναγνώστης πού θά ταξιδέ
ψει στούς τόττους αύτούς θά έχει
την δυνατότητα νά κατατοπισθεΐ
έττάνω στά κυριότερα σηιμιεΐα ά
ναφορικά 'μέ τοπία, μνηιμεΐα, μόν
<τεΐα, ίστορία, άρχαιολογία, έκ δράμας, συνθήκες τταραιμονής κλττ θά ευρεί σνγκεντρωμένες μέσα στόν κομψόν τόμο χ,ρήσιμες ττλη ροφορίες πού θά τόν διενκολύνονν στήν περιήγησή τού, χωρίς νά είναι ύτΓοχρεωμένος νά χάνη και ρό διαδάζονταις πνκνούς όδηγούς ή έτΓΐ μέρους τοπκούς όδηγούς ιτού διαοτΓθύν την ττροσοχή τού, ιδίως δταν δέν διαθέτει πολλές ή ,μέρες, κατά τό ταξίδι τον, γιά κάθε τόπον. Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τοβ πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο- γοτέ*νις χ. ΝΙΝΑ ΓΊΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τέ Μυθιστόρη- μό. της : ΐΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
Πωλεΐται στά Κεντε/,κά Βιβλιο-
πωλεία, στήν ΒΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΟΣ Ι
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρΰτση β.
καί στά γραφεία τής εφημερίδος
μας «Πρβσφυγιχός Κόσμο;» Νί-
χης 25,
Δ1ΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ » .ΚΟΝΤΟΙΟΥΛΟΥ
ΚαραΤσκου 111 - Τηλ. 477.724
ΠΕΐΡΑΙΕΥ'Σ
Σωκράτους 59, 'Αθήναι
προσ&φΕρ- Α Μΐκραοιά.
τής ΣΐΛ-ογάτ.δης
Νίνας Γ1
Γ,ά
50
ονιφορας,
ΓΟ ''°υ
Σιλλό
'" ΙψΊ'."Λ<1. ύργό»»τε τίς τή, «.ν™ οΓθϊ'-'ϊαι^ νελπτων *οΰ τς ~.τ,υ 30 Νοίμδρίου αί "Τ(> εξαιρετικήν
Λογοτεχνιδα κ. "Ι
γ,
·ςσ^0Ρ': μ Μκρασιάττ'σ
ά 7ήν ΓΓΓ'δίωςτη -ών τρασφύ
1 ■ ·Ελλάδα»
Γ,ιιάς
·ούς
Υι>Ί:ζ 'Μ/Ι οκω/ ^"ζ "·ια 'α
*'------ 15ώ, στη μογά
άλλαι ιττή ξέ^η γιά
αί Ιδίως ·τ?·- 50 -κ,ρόν.α
'3ύσΧ'λα .. Τα
«ρ λόγα -ής ίχλεκτής Λ ο
τεχν'δος κ. Χρ.κκ>χόου ί,
ή
- Λιτί ουγκ 'ΛΤτη, ααπφαλως ι αι
ιδίας Π Μτγτέρα αγωνιστηκε
V
^ ^ μεγαλωση,, δπος 6λες
. Ρήτορες μ«ζ, καί νισ τίίζ δ*0
μορφώση τού τής ϊ,δωσε
σέ θέση νά ζω
ί ',τού •^ρεττει νά με!
ζίθνταινά στη μνημη
Ι ιτσιδιών μας ι-αί των έγγονι
Ό καλλιτέχινης Γεώργος Ιννετσό
. κσθώς καί αί καλλιτέχνιδες
Ασττρεα καί "Αντων.α
^___. ττνναισίωσαιν μέ έτηκα1
^'ίταγγελίες την τόσον ένδια
^(γυαν οώτήιν όμιλίαν.
ϊτό τέλσς τής ομοίας, _ μάς
ώναψνκτικά στό Τμή
ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ ΠΑ ΤΗ ΜΙΚΡΑ
ΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΧΤΡΟΦΗ
Μίων, τό οποίον τελευταίως ό
Ι)0β5ρος τής ■Εστίας Νέας Σμύρ
. κ Π Χολδέζος καί τό Λ. Συυ
Αον αυτής ίδρυσε γιά την δή
,Λίργική δροιστηιριό'τηίτα των Νέ
ι ο'ι όττοίοι θά άντικαταστήσουν
Λ μερά έμβς τούς μεγάλους σ'
^ους τούς ταμείς. Ό κ. Χαλόί.
έβγαλε 6να σύντομο λόγον
ίι μετοόξύ αλλων εΤττε: «ΕΤχα,μρ
ο όνειρο νά ξέρωμε τούς νέους
ντά μας καί τό καταρβώσαιμε»
Γιά τα 50 χρόνια της Μιικρασια
«ής συιμψαράς ή Έστία Νέας
μΐρνης όργάνωσε την ίδιαητιέ
ος &&αφέρουσαν όιμιλίαν είς τήν'
.,_.,. αίθουσαν της την 4η,·
ρέχ μέ την όμιλήτριαν Λογοτεχ
,6α καί ποιήτιριαν κ. Άλίκη Ν ι
ολαΐδου μέ θέμα:
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΙ ΚΑΗΜΟΙ»
Ή όμιλήτρια Εχε, τό προσόν
ό μΐλά έ* μνήμης κα! νά κατα
ΐιαγεύει τό άκροατήριο μέ "την 6
μορψη ψονή της. "Οσα κι' άν ττοθ
ικ γώ την κ. Νικολαΐδου είναι λι
ισ: είναι μοΜσδική στό εΐδος της
Νίνα ΓιοΜνακίδου
Την Κυρ.ακήν ΙΟηιν τρέχ. μ'λη
κ στή Νέα Ίωνία ό κ. Νϊκος
Κοραράς. Όττως πιάντοτε ό όμ
ής συνεκίνησε τό έκκλησιασμα
Λόκληρο πού άττοτιελεΐτο άπό ίΛι
Φακηάτες τού Δήμου Νέας "Ιω
^ν ιαί μή.
Στήν άοχή τής όμ.λ'ας ·,ου ό
κ. Νΐ ος Κςτ.-ράς , Τ-; 5τι ό~ο
τάς έκότιλώςτεκ, .-,μνήμης» .ΓΟυ γ
νοντα σέ όΊ 7ήν Έλλάδα, μς
την σνμπλή,ρωτ,ν 50 χρόνιον 'ΰ-ο
τι>/ Κατ·αΐ3·τις,;φην/ ,^ ήταν ·οι/ι/(χ
τόν νά άττοικτ.άιτ-; ό Δήμος Ν.
Ίωνίας, τού όττοίοιυ ·,ό όνομα ί
τ?Ά-§ιια·ζιΖΐ ότι «όττ3τς ι.απού ίι
τηρχε μ ά όολλη λαμπιρά ».αί άκ
μάζθί·τα 'Ελληνική Ί&»,ία χα(
ό κ Κοοραιράς συνέχισε -.ήν ι μ,
λ,αν μί τούς ϊστορκούς κλ! ,^,
λετκούς διςτ,υς,ύς ·,ής Μ Ααιοις
καί τής 'Ελ/λάδος, ·,ήν έ.ξέ
τ©ύ Μ »ι3θΰτ ατ κο3 Έ.
άττο τώ·/ ά,ςχαοτήτων χρόνον, ι.τ'
Ρα.·μακη.ς Αύτο<ραιορίας ι αι ι-! Τοα,·-,<θχρατ άς, γιά ·,ά οθαση (ίς - -- -,^νΜ^ >] ' ής ,,ας ιΛαι
ου 1919, -ήν Μ,«ι:α7'·ατ ,<ην Κα 5ΟΟΟΟΟ •.Γ3.ς.:ττ;>υ 'ΕΞλλή.νο:ν -ής
Μ. Αίτίσς, τοθ Πό/το^ ι;αί -.τίς
Θράκης στήν ι'Λεύδςρη ·τοττρ;6α.
'Αέθ
στάς μι,ιράδας νών Ου
μόπων τής συιμφσράς, στρατιωτι
κούς, τρολίτας και κληρικούς ι αί
κατέληιξε μέ την ιιύχή, δττως ή μαρ
τυρ, ,κή ^1^σία δλων αυτών νά μην
£γινε είς μάτην καί δττως ή μτνή
μη των ι_Τ.ναι αϊονία.
"Ολοι μαζι, παρεκάλεσε ό Δέ
υιιύπ)ις, τό έχκληισΐασιμα νά τ/άλ
λη την «Αιωνίαν ή Μνήιμη».
Την εκδήλωσιν έ,πΐλαισίωινε ή
θαυμασία μουσική τού Δήιιου Ν.
Ίωνίας. Ή ύπέροχη αυτή 6μιλία
έγιινιε στή Μητρόττολι τής Ν. Ιω
νίας. ΆρχΐΕιραιτικόν μνη,μοσυ-νον
μέ τον Μητροττολίτην Άνδρούσης
Άναιστάισιον καί τούς Ιερεΐς Βλ,
των έκικληαιών τής Νέας Ίωνίας,
ς>χ<λλειτουιργούντος καί ενός αίθίο πος ',ερέως. Ό Δήιμαρχος Νέας Ίωνίας κ. Διονύσιος Καραμττάγ άς ωμίλησε έττί της σημασίας τής έκβτ,ιλώσειως ττρό τού άνδριάιντος τού Μητροπτολίτου Πατάρων Με λετίον. Ή έκκλη,σία ήταν κατάμεστη ά πό κόσμο. Παρέστησαν: Οϊ Δήιμαρχοι Ό λαργού, Νέας Φιλαδελφείας, Νέ άς Χαλκηδάνος, Άο—ροπύργου, μετά των Δημοτικών Σαμβούλων, Άντιπροσωττεΐαι των Δήιμων Χαι δοορίου καί Μελισσίων, ό Διοικη τήζ τής Άνωτάτηί; Διοικήσεως Πρωτειυούσης Ταξίαρχος κ. Κ α ρα,μ'πάισης, Ο Συνταγματάρχης Χω ροφυλσκής κ. Μαυροειδής, οί Δι οικηταί τής Άστυινομίας καί τού πα,ραρτήματος "Ασφαλείας Νέας Ίωνίας, ό 'Εττιθεωρητής Στοιχιώ δούς 'Εκτταιδεύσεως, οί Καθηγη ταί καί Καθηγήτριαι των 2 Γυμ νασ'ων καί των δη,μοτικών Σχο λών Νέας Ίωνίας, οί Διενθυντα' τοτπκών "Εφημερίδων, τοΰ Θάρ ρους τής Νέας Ίωνίας κ. Ι. Δια μανταχηις καί τής Άναγεννήσεως κ. Κακάτσος, 6 Πιρόεδρος τού ·ο τπκού Σωματείου «"Ενωσις των έκ Σπάρτης Μ. Άσίας κοπαγομε νων» κ. Κοσμάς Νικολαΐδης α! πλήθος άλλον κόσμον· Καταισυγκιιν>ηιμένον άττό την ήμ'
λίαν τού κ. Νίκου Καιραρά, "λο
τό έκκληισ!ασ·,μα τόν σννεχάρη.
Νίνα Γιαιν,νακίδου
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Ή Παρθένος σήμερον.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΙΗΓΗΜΑ
Τοθ συνεργάτου μας κ.
Β'
— Κα! ττού είναι αύτάς τώρα,
— Σκοτώθηκε, Ταγματάρχα
*1
— Πώς;.... Ποΰ;.....
— ΑτΓΟ διαβατιικές σψαΤρες,
ίν όκρη τής χαράδρας.
— Κοί ού;
— Έγώ.... έγώ τόν δθαψα έ
ι, Ταγματόρχα μου! Άποκρ!
"Ι«£ ·πνίγοντας ένα λυγμό ό λο
Ιβς Π
Λ
Ό Ταγ,ματάιρχης Κουρούμπας
^Ρεοχ; συνήθιζε ιμέ σχολαστικό
» νά τΓα!ρ·/η αναφσρά Τάγ'μα
μιά φαρά την ήμέρα, έστω <ι <τήν έκστρατΕία ήτανε δύσκο 10 τις ττιό ττολλές φορές νά γίνη %έντρωσ·,ς των Λόχ&Λ- τού. Αύ ί ^' έπιμανή ζητούσε νά γίνω 01 ίλα κανονικά, δπως τόν και > ^ς είρήν—.
' °ώτή τού τή λόξα κα! γιά
'* άΐτόταμο τιρόπο τού, δττοιος
** ■"ρωτογνώρΐζε τόν άντιτταθοί
^. Μά όσα τόν ακολουθήσαν σί
^ καί τόν εΐδανε μέ ττσση γα
ιΜο τόλμη όντίκρυζε τόν έχθρό
!αι τόν θάνατο, ιμέ ττόση σταθειρό
^ & νέ ττροσταγές κα! ψρόν
Υ'ά τούς φαντάρους τον, ά
γιά τή δική τού άσ
χαί καλοττέρασι, ένοιωθσι1
σεβασιμό καί τυφλην
σ' αυτόν 'Ενας άπ'
ητονε «αί ό λοχίας Πυρά
αυτο το^ κόστισε πολύ
κοποάδα τού Τατγματάρχη τού
* δέν ίβλεττε την ώρα νά δοθ^
νά ττολεμήση, άγρια κα!
μ6νο _.
φόταν — θά έδειχνε πόσο
*η ή-πον έχ£ΐνη ή ,τ,ροσβολή τής
^ τού,
° Τάγ,μα τού Κουιροθμπα Ι
"ε ττοΛβμώντας —όν Τσεοιμέ
Γ° Μονάχα έμεινε ά-ό τό Συν
τού α "ίΗταΜε Μ · ά φο«€ρή νύχτα
ίλύν/ Κ07ΙΙ0(· ^Υκλεινε τα μάτια,
^ ^ τα ττόδια, σφυροκοπούσε
ΧίΨάλι. Ή χαρά τής ζωης καί
^ονοδιχή της ίλττίδα -εριωρί
1οΛ 7° νά μττορέση ό κάθε
'Ριμένος —.λεμ,ιστης νά κλε!
Ι Υια λίγο τα μάτι<Χι ^ ^^ α Στήν άγκαλιά τού &ττ κι· ^ 0 "υ: ττιό ττέρα... Ι_ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ Τ' αλλα δυό Τάγματα ττέσανε στόν ΰττνο έκ£.!νη, την νύχτα.. . Πληρώσαν,ε άμως πολύ άκριβά την άδυναμία τους αυτή! Ό 'Κουροομττής, αντίθετα, έν! κηοΕ τή φλο-νχρή δίψα τού ΰπνου καί γλύτωσε Τή νύχτα εκανε ου/ κέντιρωσι τάγιματος κα! έδωκε αύ στΓ)ΐρές διαταγές νά ιμείνουν δλοι αγ,ρυηνοι. Καί σάν φάνταοιμοτ ό ίθιος έγύριζε άττό Λόχο, σέ Αόχο γιά νά βεβαιωθή πώς οί διαταγές τού τηρηθήκανε Κοντά τα ξηιμερώματα έφθασε τό τούρ<ικο 'ιτπτιχό... "Εγινε κακό μεγάλο. Τα τπολυιοόλα τού Τάγ,μΓ. τος, στηιμένα σ' έττίκαιρες θέσεις, σκορτΓθύσανε πύρινες γλώσσες στ" άφηι/ιαισ.μιενα άλογα των Τούρ κων, κ'αί οί φαντάροι τούς ι/ποδ^ χβηροαν ιμέ σταβειρό, ττυκνό ν τού φεκίδι. Τα δυό άλλα Τάγματα διαλυθήκανε... Μά τό σφιχτοδ&με νο Τάγμα τού Κοι*ρούμπα ποΛ- μηοιε σκληρά καί ττολειμώντας ξέ φυγε ά~ό τα νύχια τού έχβροΰ. ·*· Σ' ένα στ>ρατιωτι·κό νοσοκο
μειο τής Χίσυ, άνέδαιινε λαχανιά
ζοντας κάποιος όλοστρόγγαλος
άξιωματιχός, και κάθε τόσο εσ
κούπιζε τόν ϊδρώτα ττού έστσζε ά
πό τό ττλατύ μετωπον τού.
— Ποίον θιέλετε, Ταγματάρχθ'
,μοι»; Τόν ρώτησε ένας νοσοκόμος
παραμειρίζοντας στή σκάλα.
— Πού είναι ό λοχίας Περάκης,
— Μμ!.... είναι τόσοι πολλο'
οί ττληΎ^μένοι! .. δύσκσλο νά
τόν βρή κανείς! ττότε τόν <ρέρα νέ; __ Χιές τό τηρω! άττ' τόν Τσε σμέ. __"Α!.... 6ά είναι στους οα ρειά πλττγωμένους... Επάνω, δεύ τερος διάδρομος, τρίτη ττάρτα ά ριστερά. Καί ό Ταγ,ματάρχης κοντσηβ σαίνοντας οννέχιισε τό άνέβασμα ττ,ς άτέλειωτης σχάλας... Σάν ε φθαισε στόν δεύτερο διάδρομο κα! ρώτησε γιά τόν Πϋράκη ένα για τρό ττού 6γήκε μπροστά τού, Εμα θε πώς ό λοχΐας ήταν πο'λύ άσχη μα καί άτταγορεύεται νά τόν δή Τα δάκιρυα ττού πλημιμυιρίσανε τα μάτια τού Ταγιματάρχη Κου ρού,μττα έκείνη τή στιγμή, στάβη καν ή πιό εύγ^νική έκδί,κηο-ι τού Ήλεκτρικά σκεύη κουίίνας, ί-,τεθεντα είς την έκθεσιν « Ιδα- νικά Οίκιοκά Σκεύη», πού ανοιξε τελευταίως είς Λονδίνον. """■■■•■-■«■■■•«ιβειειβ,ιει ε*μ· ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τοϋ Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ , ΜΑΡΙΤΥΡΙΕΣ Γι6 τή Μικρασιστι κή Καταστροφή - 1βον - β.— ΓΕΩΡΓ. ΤΣΟΥΜΠΑΡΙΩΤΗΣ Ό Γεώργιος Τσοι/απαριώτης γϋ.Λνήθηικε στό 1911, στή Σμι>ρ
νη, ένορία τού "Αη Νι^άλα. Μά' ,
Ίστόρισιε όριοιμένες στιγμες τοΰ
1922 στό 1971, ττού τότες ηταν;
60 χρονώ καί! κάτοικος ΝικααΓΐ
Πειραιώς. 'Ακούστε λοιποί/ ·:'
μάς εΤττε |
1— ΔΕΝ ΠΡΟΛΛΒΑΜΕ Να
ΦΥΓΩΜΕ ΑΠΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
Κατά τα μόσα τού Αύγούστου
1922. Τα ιτράιματα, στή Σμύρντι
ττηγαίναινε τπρός τα χειρότερσ. Ό
κόσ,μσς εΐχ,ε ττανικο'οληθή κ' Εφευ
γ>ε ,μέ βαττάρια καί καΐκια γιά τη
έλεύτΘρη "Ελλάδα, σέ μέρη Βπου
εΤχε ονγγενεΐς κα! φ·ίλοι;ς. "Ετσ,
λοπτόν, κι' ό ττατέρας μου όττο
φάσιαε, ι»ά φύγωμε κ' έμεΐς γιί·
τή Ρόδο, μιιά ιτού ή μητέρα μου
ήτανε Ροδίτισσα.
Τή Δεντέρα 22 Αύγουστον (4
ΣετΓτβμ. ν. ήμ.) 1922, ψεύγει ί
κείινη, τπρώτη, μέ βσ/ττόρι τής (τα
λικής έταιρίας «ΑόΐΛντ — Τριε
στηο», νά πάη νά δή οί ποιούς
σιυγγενεΐς τηις θ άττοκοομπησωιμε
Κ' έ,μεΐς οί άλλοι, δηλ. ό ττατέ
ρας μου, ή άδ&ρφή μου κ' έγώ
θά φεύγαμε τό Σά66ατο, 27 Αι-'
γοώστου (9 Σετττεμ. ν τ>μ.) 19221
γιατί μάς εΐτταινε, πώς, τή μερά
έτούτη, θά έρχότανε βαπάρι τής1
ϊδιας έταιρίος, ττού, (^εύγοντας,
θά ντήγανε νά τιάαη Ρόδο.
Ξηιμέροχτιε τό Σάββατο ϊτοΰτο,
κ' έτοιμαστήκαι-ΐ'ε γχά τό ταξίδι
Τό σττίτι μας όριο-κότανε στήν έ
νορία τού Άη Νικόλα και δίττλσ
άπτό Καρακόλι (Αστυν σταθ
μό). 'Εναρία ά<ρια<νή τής Χ,μύρ νης. Καί, γιά νά κατεβούμε ώς την πιροκυμαία κάναμε σχεδόν μίαν &ρα μέ τα ποδάρια. "θταν δμως φτάξσιμε στό μέρος έκεΤ»»ο τής ττροκ.Μμα:ίας, δττου ήτανε τό «Πα-σαττόρτι» (γραφεΐα των δια οατηιρίων ττάνω στήν ττροβλήτα τού λ,ιμανιού), δέν εΐδαιμε κανένα δαττόρ άραγ,μένο, πού θά ξεκινού σε νά ψύη. Όριοιμένα χτίρια εί χανε κάκκι^ες σηιμαίες Καί, μιτρο στά στό «Καφέ Φώτη» εΤδαμε ττώς στεκόταινί; εινα Ίττπικό μέ κόκκινες πάλι σηιμαίες. Τότες ι.αταλά6ααΡ ττώς, έκεΤνο ττού —ερΊ'μέναμε, "Τχε σνντελκσβή, κα! 6έν προλάβαμε υα φύγωμί; (Τό γιατι κΤχε στα θή τό Ίτπτ ι<ό αύτό μτοροστά στό «Καφέ Φώτη», οΐχαιμε μάθει ϋστε ρα, ττώς ενας άξιωιματΊκός τού γύ ρεψ; νά τού σορδίιρουνε άττακεΐ μέ σα ένσΛ,ιε ραχατλή,δικο καφέ νά π·ή. Γιατί, τό εΤχε όρκιστή, &μα θά δμπαινε στή Σμύρνη, νά τά' επινε έκεΐ μτρροστά στό ξακουστό έ<εΐνο κΐαφετ.ιεΤο τού «Μπτι,ριριντζί κορντόν» (δττως όνομάζοη/ε "ι ήν π,ροκΜμαία οί Τοΰρχοι). Τό ϊαττπκ,ό αύτό δέν «ργησε νά ξεκινήση. 'Ειμείς, άττό φόβο μας, σταιθήκαμε κολλητο! σ' &να χτί ριο της ττ3α<ι/μα!ας. Τό ίδιο πά ναν'ς. κα! κάτι λίγοι Ρωμνιοί, ίτού Λεν. τπραλά6α>ε νά χωθούνε σέ τα
ροδο Καί, ι-.αθώς αύτό ΐτε,ρνούσε
ό—ό μπ,ροστά μας, μέ κατεύθυινση
τό Κονάκιι (διοικητήιριο), εΤδοομε
ττώς οί καδαλλάιρηδες Βίτανε Τσί
τες, κακοντΜμένοι, μέ γουρονοτσά
ρουχα στά ποδάρια καί στταθί στό
χέ,ρι. Καί ψωνάζσινε .ίχόρκμαγηιν,
κάρκιμαγήν) (ιμή <ρο6αστε) γιά νά δείξουνε, ττώς δέν εΐχανε :τρο θέσιεις νά ςΐκοτώσουνε Κι' άφοϋ π>ροστΓεράσΌ3κε, τότες ό πατέρας
μου μάς τταί'ρνειι άτττό χέιρι καί.
μέ τρεΐχιό σικειδάν, χωθήκαμε. άττό
&ρό·μο σέ δρόμο κα! φτάξαμε στό
ο-ττιτά<ι μας. Μά κα! κόσιμος άλ λος μαζί μας έηρεχε κα! φώναζε *ο4 Τσέτες,ΐ οί Τσέηες, κλεΐστεΤ τε στά σττίτια σας» 2— ΚΛΕΙΣΤΗΚΑΜΕ ΜΙΑ ΒΔΟΜ/—Α ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Κλειοτηκαμε στό σττίτι μας κα! δέν ξβμυτίζαμιε τίς άλλες μέρες, γιατί άκούγαμε όξω στό δρό,μο τουφεχιές Άπ' την ταράτσα εΐδα με κατάχαμα οικοτωιμένονς. Παμεί | Ι ναιμε χωρίς ψωμί. Εύτνχώς ττού εΐχαμ'ε κάτι λίγες σοδειιές κ' έτσι δέν παμείναμε ι/ηστικο!. Όμως την Παραισκευή, 2)15 Σετττεμ. 1922, τό 6ράδν, είδαιμε άτττήν τοοράτ,σα, πώς καιγότανε ή Άρ ,μεικΐιά. Δέν μτταρούσαιμε νά κοιμη θού,μιε κα! παροχολουθούσαμε τή φωτία, τού 6λο κα! τφοχωρούσε ττρός τό μαΐχαίλά μας. Τότες λοι πάν ό πατέρας μάς παίιρνει καί γειύγομε άτττό ο—ίτι. Μά, κα! 6 λη γειτον'ά μας άρχισε ν' ά&ειά ζή κι' ό κόσιμος τραιβούσε γιά τα «Μαρτόκια*. 'Ακολουθούσαμε νόν κόσμο, κι' άφού πιεράσαμε τίς σι δηροίιρομ κές γιραμ'μές, 6γτ)<α,με στ" «Άτσιγγαναριά», δίττον δέν εΤχε πολλά σττίτια κ' §το>& τό
μιέρος άνοιχτά. "Εκεΐ ήττανε ή έκ
κλη,σία τού «"Αη Γιάΐννη στήν Ά
λιγαρ'ά» κιΐ' άττοκθΜμπήσαιμε έκεΐ
μαζί μέ τόν άλλονε κόσμο γιά ιά
πΐ£ιράσουμε τή νύχτα.
3— ΠΟΜΕΙΝΑΜΕ ΞΕΣΠΙΤΩ
ΜΕΝΟΙ ΠΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΛΕ
ΒΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩ
ΝΟΥΝ
Ξη,μόρωσε τό Σά66ατο 3)16
Σε— τε,μδ. 1922 καί, τό ττρω! νά
σοΰ κ' έρχονται κσιμμιά δεχαριά
μττασΊμτΓθιυζούκοι, μέ μαχαί,ρες
στά χέρια. Κι' άρχίσανε έναν ?να
νέ νά φοιδειρίιζοννε πώς αν δέ,ν τοός
εδιινε χρήιματα ή τό ρολόι τους,
θά τόινε σκοτώοτα,νε. Φωνάζανε
»τσικάρ παρατγκηινή τοΊκάρ σαα
τηινή» (δγάλε τόν τταιρά σου, 6γά
λε τό ρολόι σου). Ό ηατέρας
μου τούς εδωσε χρ>ήματα. Ό &ι
πλάνας μας, ό καηιμένος, δέν εΤ
χε τίττοτα νά τούς δώση. Αύτοι
λοιττόν τού δώσαινε μιά μαχαιριά
στόν ώ,μο κ' εύτύς κυλίοτηχε χά
μω κτί μούγγιριζε άττ' τούς πό
νους Ξεψύχισε στταιρταρώντας
μπ-ροστά στά μάτια μας. Πιό έ
κεΐ σκοτώσανε κ Γ άλους δυό. Κι'
άψού μάς ληστέψανε δλους, «ρύγα
ν<ε γιά νά πάκε νά κάνουνε τα ί δ.α στόν άλλον κόσιμο, πού ήτανε άττϊοκο4,ιμτΓ.σ·,μένος έκεΐ ττιό πέρα: στό ϋτπαΐ'θρο. Τότες ό δικός μας ό κόσιμος σκόρπισε. Κι' ό ττατέ ρας μάς ττηρε κα! τραδήξαμε γιά τ ό μα,χαλά «τού Χατζή Φράγκον» Π,ροοτΓεράσΌΐμε, μττήκαιμε στό μα χαλά «τού ψω,μά τ' άλώνι». Καί, καβώς μτταίναμε μέσ' στό μαχα λά «τό Κερατοχώρι», εΤδαιμε την έκκλησιά τ' «Άη ΓιαΜνιού στά Σκοινάδικα» νά ΐίαίγεται, γιατι ή φωτία τής Σμύρνης εΤχε φτάσει κι' ώσκχιμ' αυτού Μπαίνομε λοι ττόν σ' &Λχνε δράμο, ττού μάς Ε 6γαλι£ Τσια στήν ΐΓηροκυμαία, στή «'Μττέλλα 6!ιστο^. Άλλά έδώ ήτα νέ τό δράμα, Σκοτωμέινοι αττάνω στό λιθόστρωτο τής τροκυμαίας καίι πτ/ιγιμιένοι μέσ' στά νε,ρά τής θάλατσας, μτπρονςττά στήν ντροκυ μαία Σωρο! έδώ κ' έκεΐ μπαού λα, στρώ,ματα, μτΐόγοι ροϋχα, έγ καταλεΐιμ'μέ'να. Άττελπισιμένος ό κόσιμος καθότονε έκεΐ κατάχσιιια, ένώ ή ττολιτεία μέσα καιγότανε. Ή λαύιρα κι' ό καπνός τής ψωτι άς <]>τάνσΛ«ε ώς την παιραλία.
Καθήσαιμε κ" εμείς ι-ατάχαμα
καί κλαίγαμιε την τύχη μας καί
την τύχη τής Ρω,μνιοσύνη-ς τής
Σμύρινης "Αξαφ-Λΐ λοιπόν ό ττα
τόρας μόν βλέττει δνα Τουιρκο ■—
Κιρητικάκι πού πιροχωροΰσε μέ τό
γάδα,ςιό τού <(>ορτωμβνΌΛ«ε, μέ δυό
κοφίνια κα! φώναζε «χτταφύλια
ττοιυλώ». "Ητανε γνωρΐιμιό τον κα!
τού μιίλησε. Τό ενσυνείδητο αύτό
πα'δάριο λέει εύτύς τού πατέρα
μόν. «Μττάριμττα Μανώλη, ΐαρύψον
γιατ! ό ΤΓατέρας μου ψάχινει νά σέ
6ρή γιά νά σέ κάνη ιιο,μιμάτια».
Τότες λοΐίττόν σηκωνόμαστε καί
πάμε στό Νεκιροταιφεΐο, γιατί λέ
γανε πώς έιοεΐ μέσα δέν μπαίνα
νέ οί Τσέτες νά όνσχλήσουν τόν
κόσμο.
Δρ. ΔΗΜ. . ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
(οννεχίζεται)
Νέον χειρουργικον έργαλεΐον λαρυγγολογίας, βασιζό-
μενον είς την διά ψύξεως άναισθηχοποίησιν τοϋ χει-
ρουργουμνου μέρους, χωρίς πόνον ή σχεδόν άναιμάκτως
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ϋ.:ΕΧΑΣΤΑ ΠΕΡΑΐΜΕΝΑ
Συνεχεια έκ τού προηγουμένου
Η τριτη καί τελευταία έ.<τται δευττική ττειρίοδος, ή όττοία μπορεΐ νά χαιρακτη,ρισθη ή χρυσή έττοχή των γ.ραιμιμάτων, άρχίζΕΐ άττό νό έτος 1912, μέ την άνέγερση ενός δίυτέιρου σχολείου κοντά στό πρω το Τα δύο αύτά οίκοδαμήματα, πού κα! σήΊμ,ερα, ότ<άμη ιτροκα λσύ>/ τόν θαομαισ,μό μέ την μέγα
λοτπρέτΓεια κα! την έτπβλητικότη
τα των, θά γίνουν στά κατοτπνά
χρίν,α τό κέντρο τής ττνευματικής
ζωης τού τότηου. Τό δεύτορο σχο
λεΐο κτίισθηκε μέ τΓνκοτσβουλία κα1
δαττάνες τού άει,μνήστου Χατζή
Προδρόιμου Λοααδη, οά έξαίρετες!
π'ράιξ^'ς τού οποίον τόν τοττοθέτη
σαν στή χορεία των μεγάλων ττρο
σωτηκοτήτων τής Καρβάλης. Πρέ
ττει νά σηιμ'ειωθή δτι, ό συνετός
καί όξυ&ιρκής ούτος Γτρούχοντας,
γιά νά -προλειάνη τό ϋδαφος καί
νά εξασφαλίση τή συγκατάθεσις
των τ<;Μρκ.ικών άρχών στήν έκτέλε ση τού πατιριωτικοΰ 6ργου τού, εκτισε πιροηγοΐΛμ'ένως στήν τούρ κικη συχίΐκία ενα όθλλο μικρότερο Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ χει φθάσει στό ύψηλότερο σιγμεΐο τής οικονομ ικής της άνθηρότητας, παραχολουβεΐ μέ άγουττνο μάτι, τή συντελουμένη πρόοδο κα! σέ συνειργασία μέ τή σχολική έφο ρε'·α, πολλαττλαισιάζει τίς ένέργει έξ της γιά την ττλασίωση των δΰ ττ/ευματιικών φυτωρίων μέ έπΐλε κτο διδακτιχό πιροσωπικό. Οί &ά σκαλοι πού δ αρίζονται ι.ατά την περίοδο αυτή είναι ηροικισμένοι, όχι μόνο μέ άφθονα ττνευματικά έφόδια, άλλά καί μέ πλούσια <τα>ι
δοτνωγική έ,μττειρία Την άναιμφ'.
σδήτητη αύτη ΰττβροχή τους 6λέ
πιει κανείς ολοκάθαρα εττά έχπα.
δειυτικά π'ρογράμ,μΐατα ττού ιαταρ
τιζουν καί στή μέθοδο &ιδασκαλί
άς π-ού έφαρμόζουν. Πρός έτπβε
6α!ωση των λεγομένων μου, θ' ά
ναφάρω με,ρικά πύγλωττα τταρα
δείγματα παομένα άττό τα τελευ
ταία πρό τής άνταλλαγής χρόνια,
μέ τα ότΓθΐα είναι συνυφασμένα
κα! τα δικά ,μου ,μαθητικά χρόνια
στό Άρρεναγωγεΐο.
Σύμφωνα μέ τα ωρολόγια προ
γράμματα τής έτΓοχής όκείνης, κσ
Τό Παρθεναγωγεΐον καί τό Άρρεναγωγεΐον τής Καρβάλης.
σχολειό, τό οποίον &μως έμενε ντά
ντοτε κλειστό, γιατ! δέν ίπτήρχε
ούτε χότζας γιά νά δοάε,η, άλλ'
οϋτε καί μαθητές γιά νά διδα
χθούν.
Λησ·μόνησα ν' άναιιρέρω μεταξύ
των άλλον ιαί την έσωτε,ρική 6ι
αρρύθμιση ττού εΤχαν τα δύο έλ
ληνι·κά σχολεΐα. Τό διόροφο εΤχε
τέσσαίρες αΐθουοτς διδασκαλ άς
(ή μεγαλύτερη 22 μ
XII
μ ) και
μ'ια άττοθήκη στόν ττρώτο 6ρί3<|)θ και στόν δεύτερο, τρείς σΐθοι/σες διδασχαλιας καί μία διδακτικόν προσωττιχοΰ. Τό νεόκτιστο σχο λεΐο εΤχε τέσσαρες αΐθουσες δι δασκαλίας, μία δδακτικοΰ ττρο σωπκού κα! μία άποθήκη. Μέ την εναρξη λειτουργίας τού δίυτέιρον σχολείου, άνοίγει ό Βρό μος δάττλατα γιά την ".τλήρη έκ ττοιδεντι^ή άναγεννηση. Τό και νούργιο σχολειό τταίρνει την όνο μοκτία τοΰ άρρεναγωγείοι/, τό δέ παλιό δ'όροφο, τού τταρθε,,αγωγε' ου, δττου ή άκτταίδευση ι.Τναι μ ι κτή ώς τή δευτέρα τάςη. Τ' άγό ρ:α, μόλ.ς τέλει ώσονν την 'άξη αύτη, μεταφέρονται στό άρρενα γωγεΐο, γιά νά συνεχίσουν έκεΐ τίς σττουδές των. Άττό τό αλλο μέρος, ή Φιλεκτταιδευτική Άδελφό τηται «ΝΑΖΙΑΝΖΟΣ>; ή όττοία £
θε μερά είχαμε 8 ώρες μάθηιμο
5 ώρες τό πιρωί κα! 3 τό άττόγευ
ιμα, έκτός άττό τ' άπογεύματι
τού Σαββάτου, οττότε δλο τό σχ-"
λεΐο πήγαινο στήν έκκλησία γιά
νά παρακολουθήση την άκολουθ α
τού 'Εσ—εριινοΰ Άπό τίς 45 5
ρε; τοΰ έ.6δομαδιαίου ΤΓρογράτμμα
τος, οί 12 ήσαν μόνιμο άφιερωμέ
νες στή διδασ'κ'αλια των νέον .αί
άρχακΜ 'Ελληνικών, οί δέ υπό
λο,ττες, των άλλων μαθημάτω.»
τής ττρακτικής Άριθμητικής, τής
άρχαίας 'Ελληνικής Ίστορίας,
των Θρησκειυτικών, τής Γεωγραφ!
άς, τής Φνσικής Ίσταριας κλητ
Στήν £<τη τάξη, άττοχα·ΐρετούσα με ττ.ά τα Νεοελληνικά Άναγνώ σματα κΛί στή θέση των παιρνσ μ,ε την «Κύρου άνάβαση» τού Εί νοφώντα καί την «ττ,ρός Δημόνικο τταιοαίνεση» τού Ίσοκράτη. Τα Γαιλλιικά άρχιζαμε άπό την τρίτη τάξη καί δταν φθάναμε στήν Πέμ πτη καί την "Εκτη, εΐχαιμε τή Βυ νατότητα νά κάμνωμε μκρούς δια λόγονς σ' αυτή τη γλώσσα ι α νά λέυε άπ' έξω καί ότΛχκατωτά τούς Γραμματικούς κανόνες, τού ήσαιν δ στυττωαέινοι στό 6 6λ!οτύ< Λαρ.φ ε Φλερύ. (Άκολουθεΐ) Στέλλαο - Επιφανειου Πετράκη ΑΑΟΓΡΑΦΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΑΙΑ ΣΜΥΡΝΗΣ Πωλοθνται είς δλα τα μεγάλα βιβλιοηωλεϊα καί είς τα γραφεϊα μας Τιμή βιθλίου Δραχμαί 50 Άφιερωμένα στά 50 χρόνια τής Μικρασιατικής Κα- ταστροφής τα βιβλία. τής κυρίας Στέλλας 'Επιφανίου - Πε¬ τράκη «Δύσκολος Δρόμος», μυθιστόρημα, καί «Τραγούδιε τής Σμύρνης», δίνουν μιά σωστή είκόνα τής ώς το 1922 ζωής τής Σμύρνης. Άξίζει νά μή λείπουν απδ καμμιά Βι- βλιοθήκη. Πωλοΰνται στά βιβλιοπωλεΐα «Κολλάρου», «Σιδέρη» καί σ' 4λλα. Ενα ύπερωκεάνειο τής «Κιού"αρ Λάϊν» υπό κατοακευήν είς τώ Ναυπηγεϊα τοϋ Τίων Μπράουν (Σωτια). Σήμανε τό πλήρω- μα τοϋ χρόνου Νύχτα βαρεία, μολαγχολία κα! σκοτάδι άδεβαιότητα, κ,ρανγές γιά τή ζωή δ.ψούν οί άνθρωττοι άττό στοργιΊ καί χάδι κι' άς άνασαίνουν μέ καμμένη ιψ ττνοή. Ό πόνος δττλωσε τα πέπλα τού μέ δίψα γιά τό κακό, την άδκκία, την ψευ τιά, γιά τούς πολλούς εΤν' ή ζωή θα λασσοπν! χτρα γιά τώ"/ ολίγων την πολλήν άηα' θρωττιά. Χωρίς άξία τό ττοβιδ! κα! ή γι/ναί κα κ Γ οί λίγοι τούς πολλούς νά κυ βερνούν μέ την όργή τους νά σκοτώνουν χιλίους δέ<α μέ διχως τύψ&ις νά τηληγώνουν ν' άδικού"' *Ηρθε καί σήιμανε τό πλήρωμα τού χρόνου νοιώθανν φτερούγισμα οί άνθρώ πινες ψυχές σδήνοι-ν σκιές τώρα τού τρόμου καί τού πόνου σ' αυτόν πού έδωσε τό σήμε,ρα τό Δόξα σ' εκείνον πού μάς χάριτε Ειρήνη κι έχει δωρίσει στούς ττολλούς τη ΑΕΥΤΕΡΙΑ πού ,μέ την Γέννησι ήρθε ν' άπα λύνε αύτούς ττού ττόνεσαν βαθειά μεσ' την καρδιά ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Βιβλιοκ,ριτικά σηιμειώματα | ΓΕΩΡΠΟΥ ΡΟΥΜΗ ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΠ' ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ "Εκδοσις τοΰ «Έλληνικοΰ βιδλίον» 1972 ,.,«······■■················· φιλότιμου λοχία, γιά τό κακό φέρ σι,μο τού Κοι»ρούμτΓα τή νΰχτσ τού αίφνιδιοχτιμοΰ στή χαράδρα "Εφυγε άττό ·έκεϊ γειμάτος τύψεις και συντριβή. Λ "Ολό<ληρο τό χωριό, εΤχε συνα χθή κα! π«ρακολουθούσε ρέ κα τάνυξι στή Θεία Αειτουργία στό •••••ο······························ έκκλησάκι τού Προφήτη Δανιήλ, π·ού ήτανε χτκτμ'ένο στήν πλευρά τού βοι>νού. Καί τα σή;μαντρα χτυ
πούσανε άδιάκοπα διαλαλώντα1;
τή .μεγάλη χαρά τής Χριστιανο
σύνης γιά τή Γέννησι τοΰ Χριστού
,μας. ό
(Συνεχίζεται)
Μόλια εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,,
ΙΊωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο¬
πωλεΐα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
Ό Γεώργιος Ρουιμής μάς εΤναι
γνωστάς καί άπό προηγούμε/Γ
όιβλιο τοϋ 1955, τό «Γιουνάν γκε
λτορ» (οί "Ελληνες έρχονται),
την κραυγή, δηλαδή, έικείνη τού
τρόμσυ, ττού εβγαζαν πανικόβλη
τοι οί Τούρκοι φεύγοντες μπρ^
στά άπό τόν ττροελούνοντα Έλ
ληνικό στρατό στή Μικρά Άσία,'
ενα βιβλίο γειμάτο άπό πατριωτι
κή εξσ,ραη σέ δλη τήιν έξιστόρη
ση των συγκλονιστικών γεγονότω/
τής έττοχής έκείνης, μέ τις τραγι '
κές μετατττώσος άττό έθνικους'
6,->ιόιαι6ονς σέ μαύρες σνμφορές.
Σημερα, ό Μικ,ρασιστης αύτός
σνγγραφέας ιμάς δίνει ίνα καινούρ
γιο δεΐγμα τής πνενματικής τού
6ημ:ουργικότητος, μ,'ά συλλογή
διηγΓιμάτων τού ιμέ τίτλο: «Σελι
δες απ την Κατοχή». Στην ττραγ
μιατ',κότηαα, άττό τα 18 διηγήιμα
τα τής συλλογής, δυό ,μονάχα ά
φοροΰν έπεισόδια ττοϋ ονάγσνται
στά χοόνια ττού ή 'Ελιλάδα έστέ
νοοζϊ. κάτω άττό την τριπλή κα~ι
χη. Των άλλων τα θέμοτα ττερ·ι
σφέφοντα γύρω άπό διάψορα πε.
ριστατικά, τρία δέ οτπό αύτά α
ναφΐ-ρον-ιαι σέ σΛηνές τής Μικρά
σιατικής Καταστροφής Ι ενικσ
πρόιοε,ιται γιά σύνταμα
τα, ,μάΑλον, στι<γιμιαίων ών ττού έθιξαν τόν έσωτερικό κό σμο τού σνγγραφεα κοι ένοιωσ·: την άνάγκη νά τίς έξωτε,ρικειύση Τό ΐΓραγματοποΐΐΐ δέ αύτό μ·ί έ ναν άττλό, άλλά εντονο και ρωμσ λέο τροττο, ιμέ άδρές γρσμιμες, σών τό καθοιρό 6ουνί<τιο νεράκι πού κυλά κελαρνστά .<αϊ χαρου μυνα άνάμεσα σέ ριιζωμ&να 6ρσ χάκια, δίνοντάς τού συνάμα κα' τήι/ εύκαιρΐα νά εκδηλώνη προσ'ο ττικές τού ίδέες καί άνάλογε,ς κρ' «•εις, είτε ό Τδιος, είτε διά το"; στοματος των ήρώων τού. Κύρια χαρακτηιριστικα στοιχεΐ- πού ττιροβάλλουν μεαα άττό τα ά φηγηματα — οτιγμιοτνττα αύτά εΤναι ό αοθαρμτγτιΐσμός στήν ί· ψραση, οί ψυχολογικές παρατηρή σεις οί όμορφες τταρομοιώσεις, και ή δυνατή έίμττνευση. -Ολ-χ πιροτϊ.ρήιματα ττού φανερώνουν φυ χή, τιού δέχεται αίσθήτικά ένα 0 τταδλητικό δραμα, >μιά όπτασία,
ενα έλάχιστο σι/γκινητικό περ.
στατι«<ό. ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΡΑΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΟΚΩΝ ΧΤΕΓΑΣΤΙΚΩΝ ΔΑΝΕΙΩΝ ΑΙ 6εΰακί>σεις .τε^ί των κ«τα
(ίληθέντιον τόκ.ον κατά τα έτος
1Ρ72, διά την ίξυπηοίτησΐ'ν των χο
«/ηγηιβέντων ίΐΛο τού Ταχι>οροιιι-
κυϋ Ταμιειτηρίου οτεγίκττικών δα
νείων, πρός χοή«ιν κατά τή οΐ-
κεία Οίκονοιιΐ'κή 'Εφορία, θά άπο
σταλοϋν βίς τους ενδιαφερομέ¬
νους δανειολήπτας κατά τό πρώ-
γοι δεκππενθήμρρον τοϋ Ίανουα-
ρίου 1973. Αί βεδαιώσεις Θ<Ί άπο- οτ«λοΐ>ν είς τάς δι*ιΐύνσ.εις των
Λκινητων, διά χά όαοΐα ^χουν χοοη
γηθή τα δάνεια.
Ειδικώς διά τοΰς οονειολήπτας
ι",»<ντη£ιοι»χοτ>ς τού Δημοσίου, αί
ώς άν(ι) βεβαιωθή; θά άποοπϋλοΰν
είς τάς δ·ευθύνσ?ις, Εί; τάς οποίας
Λποατολλονται αί έπιταγαΐ των σιν
τάζεών των.
Τα ανωτέφοι άνεκΛΐνώθησιχν έκ
τοΰ ϋπουογείου Νηυτιλίας — Μ€
ταφορών κ«ί 'Κτικοινιοΐνιων.
Η -ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ
ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ.
Μέ έΕαιρετικώς ενδιαφέρουσαν
ύλην καί μέ τυποτεχνικήν έμφάνι
σιν πλήρως ανταποκρινομένην πρός
τα άντιστοιχα εύρωπαικά πρότυπα
έκικλοφόρησε το τεϋχος τοϋ μη¬
νός Λεκεμθρίου 1972 τής «Βιομη
χανικής Επιθεωρήσεως.. Τό Πε
ριοδικόν έκτυποθται εί. ολοκλήρου
κατά τό πύστημα όφφσετ. Τό έΕώ
φύλλον τού είναι αφιερωμένον είς
το εγκαινιαοθέν προοφατως 6ιομη
χανικόν συγκρότημα τής Α) Ε ·Μό
τορ Όιλ Ελλάς», άρθρον περί τοϋ
όποιου περιλαμβάνεται είς τό έν
λόγω τεϋχος Εις τάς σελίδας των
«Σημειωμάτων» έκτίθενται κα! σχο
λιάΖονται τα καίρια έλληνικά και
διεθνή οίκονομικά καί κοινωνικά
Ζητηματα, τό δέ τακτικόν — πάν
τοτε κατά παγκόσμιον άποκλειοτι
κότητα τής Έιομηχανικής Έπιθεω
ρήσεως» — άρθρον τής μεγαλυτέ
ρας οικονομικήν εφημερίδος τοΰ
κόσμου Δέ Φαϊνάνοιαλ Τάϊμς»
τοϋ Λονδίνου άναφέρεται είς την
εντεινομένην παρουσίαν τής Λαϊ-
κης Κίνας είς τό διεθνές εμπό¬
ριον.
ΤΟ ΝιΕΟ ΤΑΞΙΔΙΟΤΊΚΟ ΒΙ
ΒΛΙΟ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩ
ΡΟΥ
Τνττώνετοοι στίς έχδόσεις «Τό
έλληνικό βιβλίο» καί θά κκκλοφο
ρήσει γύρω άττό τίς έορτές τό τέ
ταρτο ταξιδιωτικό τού Π. Φλώρου
μέ τίτλο «ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣ Ι
ΛΕΥΟΥΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ», κάπου
200 σελίδες, εΐχονογραφηιμένο.
Πΰριέχει έφτά κεφάλαια άναφερό
μενά στήν Κύττρο, £ξι στήν Κων
σταντινούττολη καί στό μέρος τό
τιτλοψαρούμενο Αίγαΐο, ό άναγνώ
στής θά ευρεί σύντομες έντνττώ
σεις άττό την "Εφεσο καί την Ά
λικαρνασό, ένώ τό τιρίτο κεφάλαιο
«Σίφνος — τό νησί άττοκάλυψη,»
οπτλώνεται σέ πλατ&ιά, λετττθιμε
ρειακή ττεριγραφή τού νησιού πού
έγέννησιε δύο άνθρώττους των γραμ
ιμάτων, τόν Άριστοτέλη Προβε
λέγγιο καί τόν ττοιητή τοΰ έργον
«Σκαραβαΐοι καί ΤΒρροοκόττες>
' Ι ωάν^η Γρυττάρη
Ό άναγνώστης πού θά ταξιδέ
ψει στούς τόττους αύτούς θά έχει
την δυνατότητα νά κατατοπισθεΐ
έττάνω στά κυριότερα σηιμιεΐα ά
ναφορικά 'μέ τοπία, μνηιμεΐα, μόν
<τεΐα, ίστορία, άρχαιολογία, έκ δράμας, συνθήκες τταραιμονής κλττ θά ευρεί σνγκεντρωμένες μέσα στόν κομψόν τόμο χ,ρήσιμες ττλη ροφορίες πού θά τόν διενκολύνονν στήν περιήγησή τού, χωρίς νά είναι ύτΓοχρεωμένος νά χάνη και ρό διαδάζονταις πνκνούς όδηγούς ή έτΓΐ μέρους τοπκούς όδηγούς ιτού διαοτΓθύν την ττροσοχή τού, ιδίως δταν δέν διαθέτει πολλές ή ,μέρες, κατά τό ταξίδι τον, γιά κάθε τόπον. Γιά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τοβ πόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο- γοτέ*νις χ. ΝΙΝΑ ΓΊΑΝΝΑ- ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τέ Μυθιστόρη- μό. της : ΐΠΟΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
Πωλεΐται στά Κεντε/,κά Βιβλιο-
πωλεία, στήν ΒΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΟΣ Ι
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρΰτση β.
καί στά γραφεία τής εφημερίδος
μας «Πρβσφυγιχός Κόσμο;» Νί-
χης 25,
Δ1ΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ
ΑΒΡΑΑΜ » .ΚΟΝΤΟΙΟΥΛΟΥ
ΚαραΤσκου 111 - Τηλ. 477.724
ΠΕΐΡΑΙΕΥ'Σ
Σωκράτους 59, 'Αθήναι
6
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σβλ.)
γλυκός, μετά άττό ένα λιτό γεΰ
ψκχ; Ή νά ττΐέσης στό κρεδάτι γιά
ΰττνο ιμέ στομάχΐ' τπαιραφουσκω'μέ
νο καί τΜραφαρτωμένο; Τί λέγω,
Γιά ΰττνο; Καλυτέρα γιά στριψο
γύριοτμα στό κρεβάτι καΐ βογγη
τα; Π' αύτό, τό άνθρώτπνο σώ,μα
ττού κοτπάζειΐ κατ έξοοντλεΐται γιά
νά χωνΕύηι τα ττολλά φαγητά, εϋ
■καλαί νΛΐκιέτοοι άττό τίς άρρώστιες.
Ένώ ό λιτοδίαιτος ττοθ ττροτιιμά
τίς έλαφ,ρές καΐ άττλές τ,ροφές άν
τέχιει καλυτέρα στίς άρρώστιες
ττού τόν τριγυρίζουν. Μάλιστα
καί τάς καταντικά γιατ! εΐνα'
γερός συν βράχος.
Δέν τοθ λείττει τώ χιοΰμορ καϊ
τό άττικόν ττνεΰ'μα, δταν ζητά κά
τι γιά τους εργάτας τού. Νά τ!
γράφει, (σέ ελευθέρα μεταφράση)
σέ ιμιά Κυρίαν Θέκλαν, άττό την
οποίαν ζητεΤ νά τούς στείλη λ!γο
κρασί... Τόν χρόνο ττσύ μάς ττέρα
σε, έττεσε, ,μιεγάλη τταγωνιά καί
μάς χάλασε τόν άινθό των άμττ€λ:
ών, ττού ήταν έτοιιμος ν' ανθίση.
Καΐ έτσι τα άμττέλια μας έμειναν
ώκαρττα καΐ ή κανάτες στεγνές
καί διψασιμιένες. ΓΓ αύτό ττήραμε
την άττάφαση νά σός ττούΊμε τόν
πόνο μας γιά νά γίνης γιά μάς
«Άμττίλος κυττρίζουσα καίΐ καιά
καρττσς κλήιματος», δττως τό λέγει
καί ό Σολομών, ττού νά στίψη τκ.
ράγες, και 6χι την ρόγα, καΐ νά!
δροσίση τοΰς διψώντας. Και ττοι
οί είναι αύτοί οί διψώντες; Αύτοι'
τπού κτίζουν τόν τΓερίδολον. Έπει
δή δέν εχω νά τούς ποτίσω ,μέ τό
(ϊαυνήσιο μεθυστιικό κρασί, γΓ αύ
τό προστρέχω οτό ττολυστάφυλό
σον δεξΐ χέρι, νά ττροστάξη νά ά
νοίξουν ή κάνουλες καί νά τρέ
ξουν σάν ποτάμΐα;. Άν κάιμης αύ
τό δσο τγιο γρήγορα μττορεΤς,
ττολλά ξερά στόματα θά δροσι
σης καΐ πρώτον και καλύτερον θά |
χαροττοιήσης καιΐ εμέ τόν άττικι
στήν έττοίίτην. (Έττιστολή ΤΚΑ'
321).
Ό Μ. Βασίλειος δέν άρκέσθηκε
σέ λόγια και] κηρύγμοπα. Κατύι
την ιμΐεγάλην ττεΐνα τοθ 368 στην
Καισάρεια, ιμέ την συ,μττΌράσταση
τής αδελφής τού Μακρίνας, ώργά
νωσε λανκά συσσίτια καϊ μοιρα
ζε, σ' δττοιον ήθελε, κουκιά βρα
σιμένα καΐ μικρά άζι/μα ψωμάκια
άττό κιριθάλβυρο καΐ άλεϋρι κου
κιών ττού τα έλεγον πήττες τού Ά
ιΒασίλη — Α· Ι ΒΑΣ ΙΛΟΠΗΤ
ΤΕΣ.
Την ιδία έτταχή άρχίζει νά κτ!
ζή και ένα ιμιεγάλο νασακομεΐο στά
τΓΘρίχωιρα τής άιρχαίας Καισαρε!
άς. Τό ΐδρυμα αύτό προωρίζετο
κυρίως γιά τούς άρρώστσυς ταξε·
διώτας, τούς τραυ>ματίας καί
τούς λετττούς. Περΐ€λάμι6ανε.ν δ
μως καΐ τττωχοκαμεΐον, ύρφανο
τρσφεΐον, γηροκαμεΐον καϊ τμήιμα
λοιμωδών νόσων. Τό συγκκρότη
μα αύτό ήτο τόσο μεγάλο, ττού ό
Πρηγάριος Ναζιανζηνός τό παρα
6άλλει μέ μιά μεγάλη ττόλη καΐ
τό ττεριγράφει ώς εξής:
«Ή βοχτιλειάς ττρέττει νά θεώ
ρηθή σάν ένα άττό τα θαύματα
τού κόσιμου, τόσον πολύς ήτο ό
άριθμός των εντοπίων καί ξ£να>ν·
ραχνή τοι/ς φωνή.
Ό Άγιος Βασίλβιος —ροσττα
θεΐ νά ττείση· μέ λόγια καϊ ,μέ έρ
γα δτι δέν έτπτ,ρέττεται ό άνθρω
τρος νά ττεριφοονιή τόν πλησΊον
τού.
Τό Γδρυμα τού Βασιλείου Η
ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΑΣ, έκτός από τούς ι
ατοούς καΐ Αοσοκό,μοΐΓς ττού έξε
τταίδευισε, εΐχε καΐ άρκετούς χει
ροτέχνας ττού δούλευαν έκεί μέσα.
Ό αύτοκράτωρ Βαλέντιος, αν
καΐ ότταδός τοΰ Άρείου, καΐ συν
εττώς Θρησ<ευτικ6ς άντίπαλος τοϋ Βασιλείου, έκτι.μώνταις τό έργον τού εχάρισε ένα ,μεγάλο κτήμα γιά νά αυξήση τους ττόρους τοΰ Ιδρύματος. ΜτΓθΐροάμε νά ττοϋιμε δτν είναι ό ττρώτσς όργανωτής νοσοκομείων. Τό τηαράδειγμά τού τό μΐιμήθηκαν λίγο, λίγο σ' δλη την αύτοκρατο ρία καΐ άριγότερια καΐ στήν Δύ ση. Ό Μ. Βασίλειος δέν έζησε τταλλά χρόνια. Ή έξαιρετική αύ τή μορφή τοϋ χριστιανόν, τού έ τΓκτκότΓθυ, τοΰ έ~ιστήΊμονος, τοΰ όργανωτοϋ, εσιβϋσιε την 1 ην Ία ναι»αρίου 379 μ.χ. είς ηλικίαν 48 έτών. Μιά τταοάδοση σχετ.ι.κή μέ τόν θάνατόν τού ΤΓαροιιθΊάζει σέ άττλο ιι«ή άχ(>ήγησιη τόν τελει/ταΤον τού
άγώνια γιά τα νοσοκομείον τού.
Ό "Αγιος, βλέττοντας πώς ττλη
σιάζει τό τέλος τού, έκ'άλεσε έναν
έδραΐον ιατρόν, τόν όττοΐον έξετί
μα ιδιαιτέρως ώς ανθρωιπον κα:
(<χτρόν, χαραικτήιρα δίχως ψεγάδι. "Η9ελε νά τόν αφίση στήν θέση τού, στά νοσοκομεΐα. Ό Ιωσήφ (έτσι τόν λέγανε) ψηλάφησε τόι σφυγιμό τού καΐ εΤδε ττώς ό Μ. Βασίλειος ήτο έτο;ιμοθάνατος καΐ συνέστησε στούς ττέριξ νά φροντ! σουν γιά την κηδεία τοι». Ό Μ. Βασίλειος άκούοντας αύτά τα λό για τοΰ λέγει: —Δέν ξέρεις τί σοΰ γίνεται. -—Άμιφιβάλλεις, Δέσττοτα, ότι σέ λίγο θά δύση ό ήλιος καΐ σύ μαζΐ μ' αυτόν; —Τί θάλεγες, Ιωσήφ, αν δέν άττέθνησκα σήμερα, ζητώντας το ά πό τον Χριστόν, γιά νά πραγμα τοττοιήσω ένα τελενταΤο μου ττό θο; —Είναι απολύτως άδύνατο αύ τό. —"Ας ύττοθέσουμε πώς θά ζώ άκάμα αυριο τέτοια ώρα, τί θά έκαμνες; —Θά ττίστευα σ' αυτόν πού πιστεύεις καΐ θά δεχόμσυν μ' δλη Ι μου την καρδιά αύτό πού σκέτττε · σαι καΐ έπιθυμεΐς. Ό Μ. Βασίλειος ήτο βέδαιος, ότι αί στιγιμαί τού ήταν μετρημε ναι καΐ δτι ό Ιωσήφ εΐχε δίκαιο. Μ' δλα ταΐ/τα "ροσει/χήθηικε καϊ ζήτησε άπτό τον Θ·εόν ιό ζήση αλ λες 24 ώρες γιά τό καλό των ά σθενων τοιι. Καί.. έττέζησε. Ό Ιωσήφ δταν ειΐδε αύτό τό θαύμα ττίστευσε στό Χριστό. Ό Μ. Βασίλειος έτοΐιμοθάνατος, ση κώθηκε, πήγε στήν έκκλησία, έ6ά τττισε τόν Ιωσήφ καΐ άφοΰ τόν έγικατέστηισε στά νέα τού καθή κοντα στό νοσοκομεΐο γύρισε στό σπίτι καί, κοιμήθηικε έν εηρήνη. Ό Γρηγόριος Νύσσηις τόν ττα ραδάλλει μέ ττρόσωτπα της Αγ. Γραφης, τόν Ήλιον, τόν Σάμου ηλ, τόν Π«ΰλον καΐ τον ' Ι ωάν νην. Τόν άτΓθκαιλεΐ: Υψηλόν β ιω τε καΐ λόγω, γνήσιον ύττοφήτην τοΰ Πνεόματος, γενναΤον τοΰ Χρη ότου στρατιώτην, ιμεγαλόφωνο κή ρυχα τοΰ σοτηιρίου κηιρύγματος άγωνιστήν καΐ ττρόιμαχον τής ύ τπέρ Χριστοΰ σωτηρίας. Ή έκκλησία τόν ανεκήρυξε "Α γιον Οικουμενικόν ιμέγαν Διδά σκάλαν. Ούρανοφάντσρα Τόσοι αϊώνες τΓέρασαν καΐ δ μως ό σύγχρονος κόσ,μος άπο6λέ ττει μέ βαθκτάτην τιιμήν στό ττρό σωττόν τού, την δράσιν τού, τό συγγραφΐ'κόν τού έργον. Εύγενής ώς άνθρωττος, τέλειος άσκητής, ίδεώδης έττίσκοττος, ά τταράμιλλος ρήτωρ, δοκ,ι,μώτατος συγγραφεύς, είναι ,μιά μεγάλη μαρφή τής άνθρωττότητος καΐ δ' καίως τοΰ απεδόθη 6 τίτλος «Ο ΜΕΓΑΣ». ΜΙΧ. ΛΕΒΙΔΗΣ 'Κιτ! τή 50ετηρίδι τής Μιχρασ- Κί·.ταστηηφή;. ΣΤΕΝΗ ΚΑΙ ΑΡΗΟΝΙΚΗ ΙΪΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ Κ ΤΑ ΚΑΙΡΟΥίί ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Ρευοτότητες τιαι Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· πςοέδρου τής Ενώσεως καί Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ- ΚΛΑΔΑ, π^οέδρ ου τής Ενώσεως Ποντίων ΟΝΟιΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΒΟΥ ΛΕΥΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑ ΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ. Είς τα ττροηγούμενον φύλλον τής φιλτάτης καί μοναδικής άγω νιστΐκής 'Εφηιμερίδος μας ό ΠΡΟ Σ-ΦΥιΠίΚΟιΣ ΚΟΣΜΟΣ, διεπιρα γματεύθηιμεν την συνεργασίαν των Προσφύγων Βουλευτών καί 'Υ τΓουργών μας, μετά των Προσφύ γωιν Φοιτητών καί την συ,μβολήν των πιρώτων είς την έττίλυσιν και ττροαγωγήν των φοιτητικών καί των ιμιεγάλων ττροσφυγικών ττρο Άτπόστσλος Δσξιάδη'ς έκ Στενημά'χου Άνατολιχήις Ρω ιμυλίας τής Βουλγα'Ρ'ίας. ■Απόστολος 'Ορφανίδης έκ Σιμύρνης Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΥ*» ΑΠ0ΑΛ3Ν ΣΤΗΝ κάθε τού προσπαθεία ο δνθρωποο πού άνακατεύεται μέ την έπιστήμο, είναι αδύνατον νά μή χρειασθη, προτοϋ ξεκινήση, τό άθάνατο έλληνικό πνεϋμα. Καί άχι μόνον αύτό, άλλά γιά νά προσδώση κϋρος κα! αϊγλη στό έπιοτημονικό τού έπίτευγμα, τού κολλά κΓ ένα όνομα έλληνικό. Αΰ«ό, 6έ6αια, μάς συγκινεί καί μας ένθουσιάΖει, όλλά, παράλλη- λα, μάς δημιουργεϊ καί μερικά έ- ρωτηματικά. Γιατί κύριοΐ; Γιατί μόνον όταν έχετε άνάγκη τής Ελλάδος την θυμάσθε; ©ά μοϋ πήτε ότι δέν μπορεϊτε νά κάνετε διαφορετικά, γιατί ή μόνη πηγή είναι ή Ελ¬ λάς .Ναί, άλλά δέν βρίσκετε ότι, συγχρόνως, έχετε καίύποχρεώ- σεις άπέναντί της1. Καί, τουλάχι¬ στον, δέν αίισθάνεσθε την άνάγκη νά πήτε, κάποτε, καί μιά καλή κουθέντα γιά δαύτην; — Βλέπω δτι πολύ τό έρριΕες σήμερα στό παράπονψ, τί σέ τσί- μπησε πάλΐ; — Άπλούοτατα, παρακολουθώ την είδησεογραφία γιά τό έπίτευ¬ γμα των συμμάχων μας καί συνε- χώς διαθά^ω πώς ό «Απόλλων» πάτησε κί' αυτή τή φορά οτό φεγ γόρι. — "Ε, κα'ι δέν σέ ένθουσίασε ένα τέτοιο έπίτευγμα; — Ασφαλώς καί μέ τό παραπά- νω, άφοϋ τό διαστημόπλοιο έχει καί όνομα έλληνικό. 'Βαύ δέν τό πρόσεΕες; — Άκου τί λέει, τό παραπρό- σεζα, μάλιστα, καί τό φιλοσόφη- οα άρκετά. — Καί ποΰ κατέληζες; — Στήν Ιδία οκέψη μέ σένα. — Δηλαδή· — Πώς ή "Ελλάς συνεχώς θά φωτίζη είς τούς αίώνας τούς ά¬ παντας. — Μάλιστα, φίλοι μου, ίκανο- ποιήθηκα. ΒΙΣΦΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς κοΑαίσθητον τνττογραφική-' έμφά'/ισιν έ<ι/<λο<|>ερησεν τό νέον
|3·βλίον τοΰ συνεργάτου μας κ
Νί'κου Ε. Μτπλιώιρη ύττό τόν τίτλον
«Μέ/ος Φ λήντας», ό γλωσσολό-
γοο, ό λογοτέχνης, ό όόνθρωττος.
ι
—Είς έττ μελημένην έχδοσιν έ-
κυ<λοφό'ρησαν τα «Όθοιπορικάί (ττοιήματα) τοΰ συνεργάτου μας κ. Γιάννη Μανίκα. Κωνσταντίνος Φίλανδρος έκ Καλλιττόλεως Άνατολικής Θρά κης δλημιάτων, ώς κ«ί τάς έπιδιώζειι, καί τα σηιμαντικά καί τΓθλλαττλά έπιτίύγματα αυτών κατά την έπο χην εκείνην, ήτοι της ττρώτης με τα την Μικρασιατικήν Καταστρο φην δεκαετίας (1922—1932). Περΐεγράψαμβν έττίσης, τα έπιτεύ γιματα καί τό μέγα καί στοργικον ενδιαφέρον δττερ έττέδειι ξαν οί τ5 τε 'Εθνιικοί τταιράγοντες ϋττέρ ή μών, Στρατηγοί άείμνηστΌΐ Νικό λαος Πλαστηιρας, Στυλιθινός Ι ο νατάς καί Γεώργιος Κονδύλης,, &ιά την άμεσον στέγασιν, διά την άμβσον τπερίθαΐλψιν, τόν έτπκοι σμόν καί έν γένει διά την άττοκα τάστασιν τού Προσφυγικού κό σμου καί ημών, των προσφύγων φοιτητών την μόρφωσιν καί άνά όεΐ'ξιν είς χρησίμοι/ς κοινωνικούς τταράγοντας τής χώρας καί ττρο τταντός τό στσργικόν ένδιαιφέρον ολοκλήρου τού Έλληινιχοΰ "Εθ νοος, δττερ μέ τάς ττροαιωνίοκς ά ρετας τής άληθοΰς φιλανθρωτΓίας καί τοΰ άνθρωτρισιμοθ πιροσέιφειρει. είς τΓΟντας ήψιάς βάλσαμον τταρΓ, γορίας στά ττσνεμένα μας στήθη, ώς ττάνω προσφυώς άνέγραψ&ν είς το τΓροηγούιμενον φύλλον τής ί φημερίδος, ταύτηις, ό ττερισπο^ δαοτος καί διακεΝρι,μένος Μικμ.- σ άτης Ίεράρ'χης .μας, Σεβασμιώ τατος ΜηηροτΓθλίτης Κεντρώα- Αφρκης κ.κ Κυττριανός. Κατωτό ρω παραθέτοιμεν χάριν τής Μστοο, άς, τα όνόιματα των διατελεσά των τοτε άγαττητών δουλειυτόν κο: ύπουργών μας, τής τπρώτης δε<α ετίας ήτοι τής δλκτχερεστέρας αύ της χρονικής ττεριόδου και καμ τής τής 'Ελληνικιής Πατρίδος μα". έκ τής άνακύψεως τού ανειπώτο'ΐ ί<εΐνου 'Εθνικοΰ καί Προσφυγικόν δραματος καί έν συνεπεία τού τ; ραστίο > Προσφυγΐ'κοϋ ττροδλήμα
τος, άλλά καί των έκ τής ττρωτο
φα/οθς έκείνηις, συιμφορας ή,μών
καί τοθ "ΕΒνοκς γενικώτερον, κ.υ
ρίων συντελεστών τής δημιουργ
άς τοΰ θαϋμ'ατος έκείνου1 τής Ά
τΓθκαταστάισεως των προσφύγων
Άστκής καί Άγροτΐικής καί τής
συνδέσεως ενός άμιγούς, όμοιογ-
νούς καί υπερηφάνου 'Ελληνισμοϋ,
εντός τού άνασυγκροτηθέντος 'Ελ
λην;κού κάτους, πρός τόν σκοττό"
δττως, άφ' ενός μέν ύτΓομνήσωμεν
ταύτα ττρός τούς έπιζώντας ττα |
λαοτέοους καί άφ' ετέροι γνω ι
στοττοιήσωμεν είς τούς νεωτέρους'
πάντα τα τότε συμδάντα καί έ Ι
πΐτευχθέντα καί τούς δασΐιχούς
σι,ντελςστάς αυτών. !
ΕΤνχχι άξιον ιδιαιτέρας ττροσο
χής τό γεγονός δτι, οί κατά και
ρούς ττρόσφυγες βουλευταί, άντ"
προσώττεΐϋαν Είς τα 'Ελληνικά |
Κοινσ&ούλια ττο>Λά διομε>ρίσ.μιατα
τής Χώρας καί Ιδίως έκεΤνα είς
τα όττοΐα εγκατεστάθη καί μικρος
άκό,μη άρ,θΐμός — ροσφύγων, τηραγ
μα δπερ δηλοί καταφανώς ότι,
αί άντιττρό'σωποί μας ετιμώντο &ιά
τής ψήφακ καί ύττά των παλαιών
κατοικων (γηγενών) των έν λόγω
διαιμεριοιμιάτων τής Χώρας, λόγω
των εξαιρετικόν προσόντων αύ
των, τοΰ ήθους, τής έργατικότη
τος, τήις ΊκαινότηιτΌς καί τού αγ
νοΰ ττατριωτισμού των.
Είναι δ·μως άληθές δτι, είς αλ
λα διαμερίσματα τής χώρας κα'
δή τα τής τταλαιάς 'ΕΞλλάδος, δ
που εγκατεστάθη ττροσφυγικός
πληθιχτιμός, ή προδολή καί ή άνά
δειξις ττροσφύγων άντιττιροσώτΓων
είς τα 'Ελληνΐ'κά Κοινοδούλια
καθίστατο άδύνατος, ένώ του·ναν
τίον. οί έκ τής παλαιάς Ελλάδος
Κοινοβουλευτικαί ανδρες καί πό
λιτευθέντες είς τάς νέας χώρας
ήτοι είς τάς Βαρείους Επαρχίας
ετιμώντο εύχερέστατα καί εύρύτα
τα ΰττό τού εΐίς ταύτας διαιμένον
τας πιροσφιυγικοΰ στοιχείου. Κα
τωτέρω τταιραθέτομεν τα όνόιματα
των διατελεσάντων άττό τού 1922
προσφύγων Ύπο·υργών Κοινων:
κης Προνοία'ς μέχρι τοΰ 1932 ή
τοι τήςτπρώτης δεκαετοΰς περιόδου
τής οξείας φάσεως τού ττροσφυ
γικοΰ π.ροτ>λή,ματος, κατά σειράν
'ΥπουργοτΓθΐήσεως. 1) Άττόστο
λος Δοξιάδης, έχ Στενη,μάχου τής
Άνστολ'ΐκής Ρωμυλίας τής ΒοιΛ
γαρίας, 2) Απόστολος Όρφαν!
δης, έκ Σιμύρνης, 3) Άναστάσιος
Μιουιρλόγλου έκ Πανόρμου Μικράς
Άσίας, 4) Φίλιττττος ΜανοιοηΑίδης
έκ Ραιδεστοΰ ■Ανατολικής Θράκης
5) Κων)νος Φίλανδρος, έκ Καλ
λιττόλεως Άνατολικής Θράκης, 6)
Μιχαήλ Κύρκος, έκ Σιδη'ροχωρίου
Άνατολ'.χής Θράκης, 7) 'Εμμα
νοιιήλ 'Εμμανουηλίδης, έκ Κερμί
ρας ή Κεριμιρίο·υ τής Καισαρείας
τής ττεριοχης Κατπταδσκίας Μ1
κρός Άσίας, 8) Λεωνίδας Ίοχτο
νίδης, έκ Πσυλαντσάκης τοΰ Πάν
τού καί 9) Ιωάννης Αποστόλου
έκ Μαγνησίας Μικ.ράς Άσίας.
Είς τό τηροσειχές φύλλον βά ά
ναγραψϋμϊιν τα όνόιματα των προ
σφύγων βουλευτών κατά έκλογι
κάς περιφερείας καί τύπον τρροε
λεύσεως αυτών έκ των διαφόρω-/
ττατρίδων έκ τής Μικιράς Άσίας
τού Πόντου, τής Θράκης καί τής
Κων)ττόλιεως καί έν συνεχεία ίνα
μικρόν επί λόγον τού προσφυγι
κου δράματος, ώς καϊ τοΰ συι/τε
λεσθέντος 'Ελληνικοΰ θαύματος.
Χρυσοσταμος Α. Θεοδωρίδης
Ίατρός, έ< Ναζλή Μικράς Άσίας Σωκ,ράτης Γ. Κλαδάς Δικηγόρος έκ Χαλδίας Πόντου .1 ΔΩΡΟΝ ΤΗΣ ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗΣ 'Επ' εύκα'ρία των έορτών καί ταΰ Νέον έτους Κλΐιμάκ'ον τής Παμποντιακής Ενώσεως Αθηνών υπό τόν σύμβουλον κ. Κ. Κων¬ σταντινιδη άντισυνταγματάρχη έ. ά., μετέβη είς την άκριτικήν ττερι- ο·χήν Νευιροκοττίου και διένεμε δώ ρα αίς στιρατιωτι·κά φυλάκια πα- ρά τα έλληνοδουλγαρικά σύνο- ρα. Τό κλΐ'μάκιον διένειμε καΐ 50 δίματα μέ ρουχισ.μον και τταιδικά ταιγνίδ α είς απόρους οικογε¬ νείας τοΰ ύτπό Ποντίων οίκουμένθ1, παραιμ&θωιρΐου χωρίου Άχλαδιά. Ή συγκίνησι των κιατοίκων τοΰ χωρίου έκ τής ττατριωτικής χειρο- νο.μίας τής Πθ}μποντιακής ή όποιβ τπροτέφερε είς την Κοινότητα καΐ ένα δέκτην τηλεαράσεως, ίπτηρξε μεγάλη και οί λαβόντες τα δώρα, ττολύτιιμα ώς τα έχαρακτήριζαν έξεΐδήλωσοί/ την εύγνωμοσύνη. των κατά ττοικίλους τρόπους καί τελικώς έστησαν ττοντιακό χορό σέ μεγάλο κύκλο, είς την πλατείαν τοΰ χωρίου. | Ό Δήμαρχος Νευροκοπίου μέ δημοτικούς συμδούλους καΐ την Φιλαρ,μονΐ'<,ή τού Δή μου οχ<νωδευ- σε την αποστόλη ιμέχρι τοΰ χωρί¬ ου Άχλαδιά. 'Εξαιρετικής ύττοδο- χής έτυχεν έττίστ|ις τό Κλΐιμάκιο^ τΓσιρά τοΰ ττροέδρου1 τοΰ Συιλλό- γου Ποντίων Δράμας «,Κομνηνοΰ» κ. Σο)μλίδη καί γενΐικά ή έκδήλκ σις αύτη τής Παμττοντιακής άνε- ζωογόνηισε τα ττοΓτριωτΐικά καί φι- λκά αίσθήιματα μεταιξύ των Πον¬ τίων τής Πρωτευούσης καΐ τής πε ριφερείας τού νομού Δράμας, δ- ττου τό ττοντιακόν στοιχείον ώς γνωστόν π λεονάζβι. ι 2. Γ. Κ. βτήν άνθρωπότητα Σ,τρατιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πο>«μθν
*ού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι Δ.Η· σν« ταξιούχον (Γραμμαΐέ»ς) Δημοιι
(Συνέχεια έκ τού προηγουμίνου) , θήκαινε στόν Καΐ'μοοκάμη οί έκττρο
Οττως κίνησαιν οί έκπράσωττοι | σωττοί τους στό Μοττσειρά την
των έπιιδρομέων γιά άναιχώρησι,
τούς διττλάρωνε γιά κατευόδωσι
δήθ£ν ό ψέρων τό ττνεΰμα άντιλο
γιας στΐς σιιζητήισεις Διοικητής
Χωρ)κης, Ραούφ—^μττέης ττράμα
ττού μού κίνησε την περμέργειαν.
Προστατευάμιεινσι άττό τό φώς τού
ττυρσοΰ ττού τούς ανοιγε δρόμο
στό βαθύ σκοτάδι, τταραικολουθοΰ
σα τό σιγαμίλη,μα χορϊς νά δινω
στόχο οϋτε δέ καΐ νά διακ,ρίνω τί
ττοτε τό ονγκεικιρι μένο, ώς δτου
ττά'Λθ στή στίρσφή ττού τταίρνω
ττρός τα κάτω, άκουσα έκφρασι
τού Ρασίφ μττεη ^Προσέξτε ι/ά
μην τταραδώσητε τόν καλό όττλι
σιμό σας, άλλά τταλαιοτούφεκα
γιατ! κανείς δέν ξέρει τί μπορεΐ
νά γίνη.
Αυτή ή οννωιμοτιική ενεργεια έ
ττ.ρεττε νά περιέλθη Είς γνώσιν τού
'Εγώ διμως ό Ρωμη
ός ραγιάς τί θέσι ετηρετΓΐε νά ττά
ρω; Μοΰ ήταν φρόνι,μο νά την μι
ταδάσω; Μήττως ετηεφτα βύμα δια
χτα ττού ττόροοσε. Καί άφιτπτεκσα/
οί άρχηγοί.
Στό διάστημα αύτό κινήσανε
ττεζή γιά τόν μαχαλά ό Κ αι μακα
,μης μαζί μέ τόν Μιλαζίιμη πλαισι
ούμονοι άττό φ,ροι<<ρά έτπδεικτικά, γιά νά διατπστώσουν καταστρο φές. ΦαινΛμενο! Σάν φαντάσ.μα τα ξεφύτρωσαν άπό ρευμοπΐί.; καί κρυψώνες κουρελιασμένοι στή/ ψυχή καί τό σώμα άττό κακουιχίες κάτοιικοι τοΰ χωρίου νά έκδηλώ νούν εύγνωμοσύνη γιά την ττρο στασία καί έττάνοδο στά σττίτισ τους. Παράλληλα κλαίγανε και τή χάλια τους ένώ άττεικόνιζαν μα,ρ τύρια πού τιραβήιξανε δσοι Ρωμι ο! τπέρασαιν στά χέρια των έττιδρ~ μέων βανδάλων. ■ΑνΤιτΓροσωπευτι κια των τΓθλλατΓλών βασανιστηρ' ών ττσύ άτπεΐ'κόνιζαν μέ τρειμούλο. στήν εκ"φιρο:ση), πθιραθέτω δύο μ; νάχα ττού μίίνανε άνεξίτηλα στή μνήμη μου τα άκόλουθα τραγικά Πρώτον. Κατά την έτπδρομή στ!· Τα πίνηνταχρονα Ι μιάς θλιβερης καταστροφής ,μάχης άκάμεσα σέ δύο άξιω,ματού' χωριό ό Θεοσ€6ής ττρεισβύτης Γ χους Τούρ<ους γίγαντας; Πώς δ' άννης ΤζοβιρΕνίδης (Καραγιά·. μως καί νά τό άτΓοσΐ'ωπήσω μιά' νης) ύπέργηιρος δττως ήτανε, δέ' πού άτΓοβαίν€ΐ σέ 6άιρος των Ρω' κατόρθ-^σιε νά φύγη κιαί έγκλωδ ,μηών; Πάλη γιινόταν στόν έσωτε σθηκε στό χωριό. Μέ την άθωότη Ρ1 κό μου κόσιμσ ώς δτου γύρισα τα πού τόν χσροχτήριζε, πήγε να καί εΤδα τόν Καΐιμακιάμη μέ νυχτ'' εκδηλώση σεΐδαισμό στόν Ίερο κια έτοιμος νά πέση γιά ϋττνο, Ναό, σάν εΤδε τίς καταστροφϊς δττως καί τόν Μιλαζίιμη. ττού ττήγΐ κα! ττερΐιέτπεσε σέ άνήκουστα μαο νχ βγή γιά τό νερό τού γιά νά τύρια επί ώρες, ώς δτου τοΰ έφθα κο ιμηιθή κα!ί ό "διός. Άστιρατπαία σεν ή «χαριστική 6ολή» ττού τόκ μ' έττεστρότευσεν ό εσωτερικάς γλύτωσε. μου κόσιμος νά έμτπστευβώ τό | Καί δεύτερον. Μερικοί άττό δ ττϊΐριστατΐ'κό στόν μιλαζίιμη κα'ι σους πρόφτασαν νά φύγουν κατα ττήρα τό λαμττάκι ,μέ τό πρόσχη ί την έττιδρομή κατέφυγον στό χω μ α λ* φωτίσω τό διαδρομάκ,ι νά' ριό Φυτίοονοτ, ττού άττέχει τρείς ά" ττεράση στά 'μέρος ττού ήταν στήν' ρ:ς άττό τό χωριό τους καί ήτα' αύλή καί τοΰ «τοσκασα τό τταρα μι-κτό άπτό Τούρκους καί Ρωμιούς ,μύ3ι». ι γιά νά γλι/τώσουν την ζωή καί Χωρίς νά πή τίττοτε ό Σιουτ' τι,μή τους, άδιαφοροΰντες γΐά την κου έφέντης μόλις γύρισε καί μ—ή τύχη τής ττεριοιΧΓίας των. Απ κε μέσα, τό ,μετέδωσε κα'ι μέ κά αύτούς δττοιοι τταροιμιένανε σέ ξί λοςτεν ό Καΐιμακάμηις νά τού τό, νο χωριό, ττού κι" έκεΐνο δέν διά ττώ δττως τ' άκουσα, γιά νά 6ε' φυγε την λεηλασίαι, μέ την δ'.άδο βαιωθη. Και τοΰ τό βεβαίωσα αύ σι δτι βγαίνει ό Και'μακάμης νά τούσιο. ' προστατέψη τούς Ρωμηούς νά γυ Καταιγίδα άττό άνησυχες κινή ρίζουν στά στπτια τσυς, ό έφημέ σες κατέλαιοε τόν Καϋ,μακάμη. ριος τού "Ιεροΰ Ναοΰ Ύπαπαντής Καί ΟατΒρ' άττό ένα ιμακρόσυιρτο τοΰ Κάτω Σαραντάρ, άκιακος 1 (μάλιστα) ξάττλωσε άμίλητος κα! ρωμένος, τπαττ(ά Ν·ικόλας Πατταδό μέ τό χτυτΓθκάρδι πού κατέλαβε πουλος άττεφάσισε νά γυρίση στό έμ.ένα τράβηξα κι' έγώ γιά τό χωριό. Στήν άττόφαο-1 τού στρώμα μου Ι νησε καί ό σνγ^χωριανάς τού Στά ΣΤ' ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙ ΑΝΤΓ θης Δέσκουλας (Εύστάθιος Δ' ΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΡΑΟΥΦ ΜΠΕΗ σκουλίδης) καί μία καλή μερά ξ<: ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΜΛΚΑΜΗ. | κινήσανε. Κατεβήκανε στόν Τουρ Χωρίς κσνένα θόρκβο ττού μττο κρμαχαλά Κάτω Φυτίανα ττού α ρούσε νά δώση στόχο, ό Και.μσ ττοτελοΰσε χωριστό συνοικισ.μό με κάμης την εττάμενη, μερά Τετάο όνομσχτία «Κουρτάντων> καί άνε
τη κοινοτΓθΐιθΟσε έγγραφη διαταγη νόχλητοι τΓροχωρήσανε. Έκεϊ ττού
στόν Διοικητή Χωροψυιλακής Ρα παίιρναν κλίσι ττρός την ττεριοχο
ουφ μττέη νά έπιστριέψη, στό άνα τού χωρίου Ματσερά, βγήίκα;
τολιχό τμήμα τοΰ Τζίιζερε νά ττρο μττραστά τους τρεΤς άγνωστοι, ύ
α>9ήση τα ύττολείμιμοΐτα των (έττ ττόπτου ττροελΒύσεως άστβκο
δρσμέων) Προσφύγων Τραττεζούν ' στόν όττλισμσ καί τούς σταματή
τος, δττως τούς ό-ττοκαλοΰσε γιά σσνε. "Υπό την άττειλή τού δττλου
νά εξουδετερώση την άντενεργειά τόν μέν Δεσκουλίδην έττετρεψανΓ
τού γιά τόν έττιικείιμενον άφοπλι νά φύγη, τόν Ιερωμένον δμως ύττί
σμόν των λεηλατών. ! 6άλανε σέ μαρτύρια νά φανερώ
Ώς την ώρα κείνη εΤχα τό χτυ ση τό μέρος ττουνχΐι κρυμμένο τό
ττοκάρδι γιά τό τί θά ττροέκυπτί Ταμεΐο τής 'Εκλησίας. Ή άνυπτό-
αττό την ττροδοσία ττού δκαιμα. κριτη άγνοια τού τταττά τούς έξη-
Τό στιρατήγηιμα ιμέ τόν έλιγμό ρβθισε καί άφοΰ τόν κακοποίησαν
ττού χειρίσθηκε τό ζήτημα ό Κα: «αί τού αφήρεσαν ώρολόγι, ροΰ
μακάμης μέ καθησύχασε καί εμέ1 χά καί τΓαττούτσια, τού άνοίξανε
να ΐκανοτΓθΐιημένος άττό την ττράξι τρεΤς ττληγές στήν ώμοττλάτη μέ
μου. Γιατι δέν ιμπορούσαμε νά ξέ μαχαιρώματα. Καί σάν εΐδαν ττώο
ραμε τό τί θά γίνονταν άν παοέ ετρϊοχ καταματωμένος, τόν άφή
,μενε ό Ρασύφ μττέηις στήν περιο καν καί φύγανε. Σέρνοντας τόν
χή ττού εΤχε τόν όγκον των όπλο έαυτό τού ό ποπτάς γύρισε ττίσω
φόρων έπιδραμέων καί συνωμωτοί στό χωριό Φι/τίανα δττου σώσσν
σε τόν άφοττλισ,μό πού έπίδιωκε την ζωή του.
ό ΚαΤμακάμης. Ι
Μετά τό ττρόγευμα ττού τταρς' Συνβχιζβται·
θέσαν τηρωι ενωρίς, ό Ραούφ μπέ
ής ττού πήρε την διαταγή, διότ'
ήταν εγγραφος δέν μττοροθσε να _
κάμη δίαφορετι«ό κα! κίνησε μ« ΗΥΞΗΘΗ ΤΟ ΕΛΑΕΙΜΜΑ
σ^Λίγα λϊτττά ά^ό^ Γκα ΕΜΠΟΡΙΚΟί ΙΣΟΖΪ Γ Ι Ο Υ
μα<άμη·ς ιμθζί μέ τόν Μιλαζι,μ: 1ΙΜΛ_ ΠΛΑιΤΓΙΛΜ τταρατάξανε την δύνοομί τους να {Ι]Ν ΗΝίΙΜ. ΐΙΟΛΙΤϋΠΝ π'άνουν θέσεις άβόρυ€α στά ύψώ ματα των δύο πλευρόν ττού δρ1 ■ σικότανε καΐ αί πολιτοφύλακες σέ άναμονή δ;αταγών. Σε^συνεχε,α, Κα,μακαμης κα ΜλαΜμης μ_ε τις φρ^ς τους Κα, άκολουθο, ο, Καλες μττέης άδελφος τού Σαμττρη έφεντη 0ΥΑΣΙΓΚΤΩΝ, 28.- Τό ανευ το0 κού (σΌζυγ!<κ, ^ κού (σΌζυγ!<κ, ^ Ήνω ^ ^ ,,νησανε γ,α το χωρ,ο Σαραντηρ λ,τειων β, 559.2ΟΟ.ΟΟΟ δολλα ένω οί αλλο, Μαναστηρ,ωτα, γ ρ1ων ^ πα^θόντα ^ τό ρισαονε πισω στο χωριο τους Κα * γ ρ1ων ^ πα^θόντα ^ τό ρισαονε πισω στο χω,ριο τους Κα *»_,,,,,„ „,· α τ ' λ · Β. , . . ελλειμμα αυτο είναι το μεγαλυτε τεοηκαμε στο ρευμα που σχη,μα „_, ,<_' __- ΛΟ, ,. ν ρον °~° Του τταρελθοντος Απρ; Κατ· τ,4θ τα ττρωτα «τη τ-το,μου κα, ττ,ασαμε τον α νηφορο τού χωρ,ου^ Σαραντάρ, ^, τταυ οατοτελουν τρείς κλ,μακωτες 12 μαχαλαδες, ή μ·α άψηλοτ&ρα ιηΓ ά>λης. Στςν κάτω ,μαχα^ά ^ού Ρ
φτάσαμε δόθηκε έντολή γ,ά δήθε- ^ Τ ^
Ι , ι ~ · -£ΐ ' τΓ.ρος μείωσιν τού τεραστίου ελλει
ξεκουρασι, ένω άττε&λεπε στο να . , _ ,1^ " .
. - ~ μιματος τού Ισοίυγιου τηληιρωαων
ό,νϊται χρονος στους έπιδρο,μεις , , 7^ ', " !μ Γ
■ £ ■ > ■ Γ, — οίσηγαγαν τον Νοέμβριον άγα
ττ3υ βρισκοτανε σε κινησι ν' ά Α- >(Γ'' ι ηΐ7 οππ πηη ι η "
"α αζιας 5Ο279ΟΟΟΟΟ δολλ
Κ<Χ' ττ3υ βρισκοτανε σε κινησι ν ά Α- >(Γ ι ηΐ7 οππ πηη ι η
_ , . ' ι < "α αζιας 5.Ο27.9ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρι δειασουν το χωριο, δτηως υττοσχ- ?. Ι- , , -,„ , * ών. Αι όξαγωγαί άνηλθον είς 4. 1 468.7ΟΟ.ΟΟΟ δολλαιρίων. μικραοιατικό σπήτι πρέπει νά αποκτήση Άδάνρτοι λαΤκο! σκοπόΙ τής Πατρίδος Μπάλοι.- Κασάπικα - Τσιφτετέλια Καρσιλαμάδίες -,Ζεϊμπέκικα - 'Απτάλικα Σέ δΐσκούς καΐ κασέτες Κατά τό ένδεκάμηνον Ίανοιχχ ρίου — Νοεμβριού τό ϋλλεΐιμ,μα τού έμττορικοΰ ίσοζυγίου ανήλθεν είς 5.835.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων έν συγκρίσει τπρός ιμόνον 1.928.990 .000 δολλαρίων καθ' δλον τό "71. Τό ΰψος των είσαγωγών τόν Νοέιμδριον ανήλθεν, κυρίως λόγω αυξήσεως των είσαγωγών μηχανη μάτων καί ύλικοΰ μεταφορώτ/ ένώ τό ΰψος των έξαγωγών ηυξήθη κυ ρίως λόγω των μβγαλυτέρων έξα γωγών έλαιων καί λοιπών λιπα ρών ούσιών, κτηνών, τροφί'μων μη χανηιμάτων καί ύλικοΰ μεταφορών. Ανακοινούται άφ' ετέρου δτι ή έθνΐ'κή τραραγωγή κατά τό 1972 θά φθάση τό άνευ προηγούμενον ΰψος των 1.145 τρισ·εκαταμ. δολ. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ δικηγόοος ΚΛΣ1/-ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑ_Ηλ Πολιτικάς Μηχανικάς Μετϊτρέρθησαν Γαμβέτα 4 «ος δροφος τηλεφ· 606.2θί ΣΤΝΕΧΕΙΛ έκ τής 1η; σελ τι/χα παιδ,ά της, ιΛαιγονΐας μα- ζι τους την ότδάσταχτη νραγωδια Τί στταραγμός θαέ μοί»! Πώς βάσταιξε ό ώνθρωττος στΐ<; τ&σες δοκΐ'μοοσίες; Πέρασαν οί τηρόσφι/γες τραγι- κες συνθήκας ζωής... μά ή ζωή δ- σο τΓονο καί άν δινη δσα δάκροα καϊ άν φέρνη στόν άνθρωπο £χε· τις αξιώσεις της... Τό ξερρ/ίζωμα άττο τίς λατρευτές ττατριδες άφησ>αν στά πρόσωπα
των ττροσφύγων βαθειά την χαραγ
μένη λύττη, την μελαγχολία γβμά
τη στοχασμούς σιγά - σιγά τα
δάκρυα στέγνωσαν.
Μά σάν πτραγ,μοοτΐικοΐ "Ελληνε',
δεν άφησαν νά κυριεύση την γεν
ναΐα ταυς ψυχή ή άδράνεια, μέ
την βοηθεία τού Κράτους στεγά-
σθηκαν, μττή«αν σέ διάφορες ερ-
γασίες, γίνανε άτταλλοτριώσεις
σέ δλη την 'Ελλάδα κτημάτων
καί έγκαΓταστάθΐΐσαν.
Μά κοοΐ ή Κοινωνία δεν σταύ-
ρωσε τα χέρια, έργάσθηχε κ,αί £-
δωσε δοχχ ττεριοχτότερα μττοροΰ-
σχ, άνοι'ξε την άγκαλιά της καί
έδωσε τό χαιμένο γέλιο στά όρ-
φανά, βοήθησε μάνες χήρες κα!
ξεκληρισμένους υοικακυραίίους· · ■
"Ενοιωσε τόν ττρόσΐφυγα άδελφό
της, μοίραχτε το σττίτι, τό ψωμι,
τό κάθε τι στόν τραγικο άνβρω·
τγο τού πολέμου)...
Ή έρτ/ατΠ'κότητα τοϋ π·ρόσφυ-
γα μέ τόν γηγενή γρήγορα έδωσε
τούς καρπούς της.
Σήιμιερα ττιά όλοφάνερα ρ^έττου
με σε δλη ,μας την χώρα τα ά—ο-
τελέσιματα των άδελφών τπροσφύ-
γων.
'ΕτΓΐστήμονες, μουσικοί, Κογοτέ
χνες, καθηγηταί Πανε—ιστη,μίων,
μηχανικοί, οί κάθε κλάδο ττροχω
ροϋν συναδελφωμένοι μέ τούς ντό
ττισυς, μά σήμερα δέν ίπτάρχοΐΑ/'
ττιά ΤΓιρόσφυγες, δλοι είμαθε "Ελ-
ληινες γηγενεΤς καΐί έργαζόμενοι
μέ την "δια έτΓίδοση γιά την Πα-
τριδά μας.
"Ετσι άδελφωμένοι σάν πραγ-
ματικοί "Ελληνες ττού είμεθα δεν
άφήσαμε νά κυριεύση την γενναίσ
μας ψυχή ή άδράνεια καΐ κυριάρ-
χησε σέ δλων την σκέψη τό με-
λο ΟΧΙ γιά νά φθάσσιιμε στό
Άλβανικό Θαΰμα!
Πέρασαν ττενήντα όλόκληρα χρό
νια ό-ό τό 1922....
Μιά μ·αόρτ κηλί·δα στό διάτΐα
τής 'Ελληνικής ύτραρξ-ης...
Τό αγ ι ο αΤ,μα των Έλλήνων ε.
χει ξεραθεΤ τόσα ττσλλά χρόνια ά
πό τίς τιραγΐ'κές σφαγές στίς Μι
κρασιατΐικές ττεδΐ'άδες, στά 6ουνα
στά φαράγγια....
ΤΛ άγ:α
σθίντων, των
γων ττρός τόν λευκόν
τόσων άλλων Ομμάτων
τα βέβηλα χέρια τους Τα" ^*'
σαν στίς χαράδρες καί ^ 7"
μια ττού κανεις ,μας 6έν ί!^
πού τα έφθασαν.... ^*·
Τώρα, σέ κάθε γωνιά τής
νης μας πατρίδος, σέ κφ *
θαμή γής τής έτΓο-οιίας α;,:
ττιό φρικτού δράμστος τής ^
σιατικής Καταστρσφης
ή γαλήνη...
Χω.ρικοί όργώνουν τα
χωράφιο ΟΊ σκα—άνες τους ^
φτουν την γή πού αϊώνες ^
κός Ιδρώτας ττότιζε...
Τώρα π,έψτει στά Ιερά αύτά»,
,ματα ό ιδρώτας των αλλοπ η
θρών μας.
Τα χρόνια π«ρνοΰν.. ή μεγ(ι)ι(
ψυχή τού 'Ελληνα συγχωρεϊ Κο
μιά τρλέρα Ειρήνη βλαστός Ο1[
χώματα τα ττοτισμένα ιμε τό ί
μα των παιδιών τής Ελλάδος
Μά ή άττώλεια τής Μικρασια.
τής Θράκης καί τού Πόντου μ^
θά παραμείνη στήν σκβψη μαι.
σάν κάτ: τό ττολύ, ι—λύ τό τρογ
κό..
1922—1972.... 'Εν-ς ί-0
τούς Μεγάλους Ίστορικούς Στοί
,μούς τοΰ "Ελληνικοΰ "ΕΞθιίους [1
να>ι καί τα Πβνηντάχρονα τής Ε
ττετείου τής Μικρασιατικήν Κου
στροφής καί τό ξΐρρίζωμα τ»
Έλλήνων άπό έκε,ΐ.
Ό σεισ,μός τό άέτωμα τής τρα
γω&ίας τής Πατρίδος μας ττρέτίί
νά μένη ζωντανή σέ κάθε "Ελλι
να.
Γι' αύτό άς δεηθοΰμε δλοι μ»;
στόν Θΐό καί άς φθάση μέχρι ^
χαμέν«ς μας Πατρίδίς ό ηχος ί
ττό τίς καμττάνες ολόκλΐίρης τ{^
"Ελλάδος στΓθύς τάφΰυς, μά και
στά σκορττπσμένα κόκχσλβ ν» 4
δικοσκοτωμένων άδελφών μας.,.,
"Άς ώκουστούν αί δεήοτις των
ίερέων μας, καί κόε3ε "Ε>ΑηΜο, μέ
χρι τα γαλάζια ϋφτ τού ούράνιου
βόλου σέ δλων των άγρΐως σψο
γιασθέντων τίς ψυχές...
Ή σκέψις μας άς ττεράση το
διάστη,μα των ττενήντοι χρόντ*/ «αί
άς φτΐί|χ>υγίση· ττάνω άττό τψ
Σιμύρνη μας... ΰποσχόμενοι ότι
ΤΓΟΤ'. κοινείς μας δέν βά ρίξ,η αια
χτη στίς τ4ναμνή~:ις μας... δοο
καί αν ό έχθρος έρρι-ξε τόν α*|ΐο
τής κστταστροψής οτή> 'Ελληνική
τούτη ττόλη, γιά νά μας πάρη τι;
μνημες μας, άλλά κα/ —άλι ή ί
τβλείωτη καταστροφή ττοΰ
τίς ττροσδοκίες μας δΐν
την Άγάττη μας...
'Ερατώ — Αίκατερίνη Γ. Μέλλ»
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ
Ή Διαθήκη τοϋ ΤιμΙου
(Άρθρον τής «Νέας Αληθείας· Θεσ )κηο, 8 Όκτωβρίου 1β4β)
ΗΝΟΙΧΘΗ ή διαθήκη τού Άρ-
χιεπισκότΓου Χρυσάνθον τού &πό
Τραττεζοΰντος. ©ά έίλεγε κανείς
δτι ήνοί'χβη τό ΚΙΒΩΤΙΟΝ ΕΝΟΣ
ΘΗΣΑΥΡΟΥ.
Περΐ θησαυρού ττρόκειται. Άλλά
—;ρΐ θησαυιρού ιμυχής άττό έκεί-
νους ττού άναζητού'με μέ τόσην α¬
γων ί α όλόγυρά μας, μέ τόν φα-
νόν τού Διογένους. Σι/νέ6ησαν τόν
τελευταίον καιρόν ττράγιματα ττού
έκλόνισαν την έΊμττιστοσύνην ττρός
τούς ηγέτας τής Πολιτείας καΐ
τής Έ<κλησίας. Ό άείιμνηστος Χρύσανθος δρχεται καΐ μάς πα- ρτγορεΛ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΤΙΜΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ό "διός ιμέ την όλιγόλογη διαθήκη τού μάς είδοττοιεΤ δτι δεν έχει χρημα¬ τικήν ή κτηιματιικ,ήν τπεριουσίαν. Αλλ' άκόμη ειδοποιεί τούς συγ- γενεΐς τού, δσοι θά έτπχειρήσου/ νά γα/τζωθοΰν άττό τα εώεργετή- ματα τού κληρονομικοΰ κώδικος, νά μή ττροσβάλουν την μνή,μη τού, ζητούντες ή έτπδόιματα έν ονόματι τής δηιμοσίας υπηρεσίας τού. Αύ¬ την την ττράξ'ΐν χαρακτηιρΐζε-ι ΐερό σνλον καΐ την άτΓαγορεύει. Διαΐδάζαμιεν την διαθήικην τού Ίειράρχου κα'ι ό ι*οΰς μας προσ- τταθΐΤ νά άνατάμη την αποστόλη ι» καΐ τα χρέοςτών ήγετών. Πόσον μέγα κεφάλαιον εΤναι ή ή γ ».- σ ί α. Βαρύτατα κοβττκοντα, βα ρύταται εύθΰναι. Άσκητισ,μός. Δέν ληισ,μονοΰιμειν την ρήσιν ε¬ νός έκ των ζώντων έντίιμου πα¬ ράγοντος: «Σοΰ άτταγορεύω, εΐ- ττεν είς τόν εαυτόν τού, δταν ά- ττέκτησ,Ε βοΐθμόν, νά συχνάζης είς τό καφενειον». Άλλά τό ώραιότε ρο·/ άττό δλα είναι ή άσττ ιλη &η- τεία είς τάν δημόσιον βίον. Ό ιμεγαλοττρΓΓτής Πατράρχης Ίωα- κεΐ.μ Γ'. απέθανε καΐ αφήκε χρη- ματιΐικά χρεη,. Είς την Πολιτεισν μας ύττάρχουν άνδρες, ττοΰ έ<τδεύ θησαν μέ έράνους. Άς μη λησιμο νούμ* τό μεταψρασμένο σα<κάκ τοΰ Άλ. Πο—οοναστασίο*;. Δέ;,/ μττορεΐ νά συντεθη τελεία τερος στίχος άττό εκείνον ττού έμ ττνάει ή ττνευιμοτική κληιρονοιμια ε¬ νός ηγέτου. Δέν έχει ό Χρύσανθο, χρηΐματικήν καΐ κΤ'ηιμστική,ι/ περι¬ ουσίαν. "Εχει καΐ άφήνει μόνο την σετττήν καΐ τιιμίΰν μνήμη τού, ώς Ί&ράρχης κα! ώς Αρχη- γός. Δέν ττιρσςενοΰν σημασίαν κα' δέν έττηρεάζουν αί τρολιτιχαί διαφο ραί. Σηιμασίαιν δημιουργούν τώ έργα. Ό ΆρχιετΓίσκοτΓος Χρύσα θος μάς ένθυ,μίζει δτι δέν υπήρξε", αγ όνος. Ή στάσ'ς τού κατά την έττιδρο μην των Γερμανων, ή άνδροπρεπηι άντΐμετώπ·σις των Ιταιμών άξιώ- ιτεων τού κατακτητοΰ, ή γενναια όρθωσίς τού κατέναντι τής βιας και τού αύθαιρετισιμού ντόσο^ με γαλείον καΐ πόσην αίγλην εδημι¬ ούργησαν γύρω άττό τό όναμα τού. Όλη τού αύτη ή έττι6λητιΛή συ,μττεριφορά τταιρνΐΐ την ολοχλιί ρωσί της άττό τό ττεριεχόμενο τής διαθήκης. «...Είς τΓΟντας τούς α¬ νωτέρω άγαπητούς κληρικούς βερ- μάς έκφράζω εΰχαρκΓτίας δτι οί διαλεί—ουσιν άΛ»α)ΐιυο(οΟντ£ς μέ την άλυσον της κατά τα σχληρα ταύτα έτη τής, κιρί,μαισιν οΤς οΙ& Κύριος, έτΓΐκλωσβείσής ημίν δοι>
λείας...».
Είς εποχήν, κατά την όττοιο»
κνκλού,μενοι καΐ ττλττΓΤόμΓνοι άΐτό
παντοειδείς κινδύνονς διαψθοράξ
καϊ καταιι ιώσεως, άναζητούμίν ί»
αγωνίως έκείνους, οί όττοϊοι θάί-
χούν την ηθικήν δύναμιν νά ά«·
λάδουν τό ττηιδάλιον, άλλά καί το
Φραγγέλιον τού καθαρμοΰ, δια*»·
κ.αΊ, ώς ή τοθ Μακαριώτατου Χρι
σάνθου, δύνανται νά άτηοτελέσου·
«φωτεινά έρείσιματα», διά νά στη
ριχθοΰν οί άμυνάμιενοι. "Ο φτωχος
αύτός τό—ος εχει ανάγκην ά—ό φ
χικήν άνάταο·ιν. "Ό,τι μος συν-
θλιδει καΐ δ,τι μάς συντρίβει εί¬
ναι χαλασ,μένη διάνοια. ΕΤνσι δχ·
απλώς δύσκολον, άλλά άδύνατο
νά άνεδοΰιμε καΐ ένα σκαλί πρόζ
τό καλύτερον, ίιάν δέν άττοκορο-
ρωμε την διιάνοιάν μοος άττο τα
παράσιτα ττσύ την συνθέτουν.
Δέν «ομίζοιμεν δτι θά ττρσγμο
τοττοιηθή τίττοτε τό σοδορόν, τ>
δέν ά-Γτοκτήσω;μεν ήγέτην τού £
θνικοϋ Μεγαλείου καί τής λ '"'
κ ό τ η τ ο ς έ*ός Χρυσάνθοκ κ*
όν δέν άντικρύσωμιεν τό κσβπκ0*
πρός την Πατρίδα καΐ ττρός τ*'
λαόν ιμέ καθαιρότηττα δισθέσί"1·
καΐ πίστιν άλύγιστον. Ό Ιεράρ¬
χας μέ την Διαθήκην τού μάς &
χνει τόν &ρέ»ιον καΐ τόν τρο™"·
Φανταζόμεβα την μκστατ«/ι<Γ των στι γ μών, κατά τάς * τό πενιχρόν δωμάτιον τού στού καΐ ένώτηον ολίγων ρ^ πω^ άνςγινώσκΕτο ή διαβό1"! ρϊγος! Πάση ρΛθΐΓτάτη ^'^' σις! Άν ηδύναντο οί ηγέται μ<« νά έτταιν·ΐύρισ·καν τίτν τροχιάν τη·>
Μοί ρας, ττού τνχΛούθτκτσν «' ''
τίιμηστχν τόσα καΐ τόσα ^^^Ι
(ΣΗΜ.: Τό ανωτέρω άρθρον «^
τό άρχεΤο τού ονντ. δΐλ*
ωάν. Άδραμάντη, ττόσον
ρη ή άναδη.μοσιευσ!ς τού μέ τ^'
εύκαρία των έκδηλώσΗ* "Ι1·
ττϊντηικονταετίας! Ι.Α.).
ΤΑ ΚΑΛΑΝΔΑ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ
Είς αύτό τό νέον ετος
είς τήιν τιρώτψ τού
τ>ρθα νά σάς χαιιρετήσω
δαΰλος σος ό τατπ»νόζ·
Λ
Τα τταιδιά σας στό
νά τΓηγαίνουσΜ ονχνά
νά μαθαίνουσι τόν βίον
τής πατρίδος τα δεινά·
Κ ι ό Βασίλειος ό
' Ι εράρχης θαυμαστός
είς την οικογένειαν σας
νάναι ττάντα βοηίθός.
Καΐ είς ϊτη ττολλά...
Ο ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης Σβλ.)
γλυκός, μετά άττό ένα λιτό γεΰ
ψκχ; Ή νά ττΐέσης στό κρεδάτι γιά
ΰττνο ιμέ στομάχΐ' τπαιραφουσκω'μέ
νο καί τΜραφαρτωμένο; Τί λέγω,
Γιά ΰττνο; Καλυτέρα γιά στριψο
γύριοτμα στό κρεβάτι καΐ βογγη
τα; Π' αύτό, τό άνθρώτπνο σώ,μα
ττού κοτπάζειΐ κατ έξοοντλεΐται γιά
νά χωνΕύηι τα ττολλά φαγητά, εϋ
■καλαί νΛΐκιέτοοι άττό τίς άρρώστιες.
Ένώ ό λιτοδίαιτος ττοθ ττροτιιμά
τίς έλαφ,ρές καΐ άττλές τ,ροφές άν
τέχιει καλυτέρα στίς άρρώστιες
ττού τόν τριγυρίζουν. Μάλιστα
καί τάς καταντικά γιατ! εΐνα'
γερός συν βράχος.
Δέν τοθ λείττει τώ χιοΰμορ καϊ
τό άττικόν ττνεΰ'μα, δταν ζητά κά
τι γιά τους εργάτας τού. Νά τ!
γράφει, (σέ ελευθέρα μεταφράση)
σέ ιμιά Κυρίαν Θέκλαν, άττό την
οποίαν ζητεΤ νά τούς στείλη λ!γο
κρασί... Τόν χρόνο ττσύ μάς ττέρα
σε, έττεσε, ,μιεγάλη τταγωνιά καί
μάς χάλασε τόν άινθό των άμττ€λ:
ών, ττού ήταν έτοιιμος ν' ανθίση.
Καΐ έτσι τα άμττέλια μας έμειναν
ώκαρττα καΐ ή κανάτες στεγνές
καί διψασιμιένες. ΓΓ αύτό ττήραμε
την άττάφαση νά σός ττούΊμε τόν
πόνο μας γιά νά γίνης γιά μάς
«Άμττίλος κυττρίζουσα καίΐ καιά
καρττσς κλήιματος», δττως τό λέγει
καί ό Σολομών, ττού νά στίψη τκ.
ράγες, και 6χι την ρόγα, καΐ νά!
δροσίση τοΰς διψώντας. Και ττοι
οί είναι αύτοί οί διψώντες; Αύτοι'
τπού κτίζουν τόν τΓερίδολον. Έπει
δή δέν εχω νά τούς ποτίσω ,μέ τό
(ϊαυνήσιο μεθυστιικό κρασί, γΓ αύ
τό προστρέχω οτό ττολυστάφυλό
σον δεξΐ χέρι, νά ττροστάξη νά ά
νοίξουν ή κάνουλες καί νά τρέ
ξουν σάν ποτάμΐα;. Άν κάιμης αύ
τό δσο τγιο γρήγορα μττορεΤς,
ττολλά ξερά στόματα θά δροσι
σης καΐ πρώτον και καλύτερον θά |
χαροττοιήσης καιΐ εμέ τόν άττικι
στήν έττοίίτην. (Έττιστολή ΤΚΑ'
321).
Ό Μ. Βασίλειος δέν άρκέσθηκε
σέ λόγια και] κηρύγμοπα. Κατύι
την ιμΐεγάλην ττεΐνα τοθ 368 στην
Καισάρεια, ιμέ την συ,μττΌράσταση
τής αδελφής τού Μακρίνας, ώργά
νωσε λανκά συσσίτια καϊ μοιρα
ζε, σ' δττοιον ήθελε, κουκιά βρα
σιμένα καΐ μικρά άζι/μα ψωμάκια
άττό κιριθάλβυρο καΐ άλεϋρι κου
κιών ττού τα έλεγον πήττες τού Ά
ιΒασίλη — Α· Ι ΒΑΣ ΙΛΟΠΗΤ
ΤΕΣ.
Την ιδία έτταχή άρχίζει νά κτ!
ζή και ένα ιμιεγάλο νασακομεΐο στά
τΓΘρίχωιρα τής άιρχαίας Καισαρε!
άς. Τό ΐδρυμα αύτό προωρίζετο
κυρίως γιά τούς άρρώστσυς ταξε·
διώτας, τούς τραυ>ματίας καί
τούς λετττούς. Περΐ€λάμι6ανε.ν δ
μως καΐ τττωχοκαμεΐον, ύρφανο
τρσφεΐον, γηροκαμεΐον καϊ τμήιμα
λοιμωδών νόσων. Τό συγκκρότη
μα αύτό ήτο τόσο μεγάλο, ττού ό
Πρηγάριος Ναζιανζηνός τό παρα
6άλλει μέ μιά μεγάλη ττόλη καΐ
τό ττεριγράφει ώς εξής:
«Ή βοχτιλειάς ττρέττει νά θεώ
ρηθή σάν ένα άττό τα θαύματα
τού κόσιμου, τόσον πολύς ήτο ό
άριθμός των εντοπίων καί ξ£να>ν·
ραχνή τοι/ς φωνή.
Ό Άγιος Βασίλβιος —ροσττα
θεΐ νά ττείση· μέ λόγια καϊ ,μέ έρ
γα δτι δέν έτπτ,ρέττεται ό άνθρω
τρος νά ττεριφοονιή τόν πλησΊον
τού.
Τό Γδρυμα τού Βασιλείου Η
ΒΑΣ ΙΛΕΙ ΑΣ, έκτός από τούς ι
ατοούς καΐ Αοσοκό,μοΐΓς ττού έξε
τταίδευισε, εΐχε καΐ άρκετούς χει
ροτέχνας ττού δούλευαν έκεί μέσα.
Ό αύτοκράτωρ Βαλέντιος, αν
καΐ ότταδός τοΰ Άρείου, καΐ συν
εττώς Θρησ<ευτικ6ς άντίπαλος τοϋ Βασιλείου, έκτι.μώνταις τό έργον τού εχάρισε ένα ,μεγάλο κτήμα γιά νά αυξήση τους ττόρους τοΰ Ιδρύματος. ΜτΓθΐροάμε νά ττοϋιμε δτν είναι ό ττρώτσς όργανωτής νοσοκομείων. Τό τηαράδειγμά τού τό μΐιμήθηκαν λίγο, λίγο σ' δλη την αύτοκρατο ρία καΐ άριγότερια καΐ στήν Δύ ση. Ό Μ. Βασίλειος δέν έζησε τταλλά χρόνια. Ή έξαιρετική αύ τή μορφή τοϋ χριστιανόν, τού έ τΓκτκότΓθυ, τοΰ έ~ιστήΊμονος, τοΰ όργανωτοϋ, εσιβϋσιε την 1 ην Ία ναι»αρίου 379 μ.χ. είς ηλικίαν 48 έτών. Μιά τταοάδοση σχετ.ι.κή μέ τόν θάνατόν τού ΤΓαροιιθΊάζει σέ άττλο ιι«ή άχ(>ήγησιη τόν τελει/ταΤον τού
άγώνια γιά τα νοσοκομείον τού.
Ό "Αγιος, βλέττοντας πώς ττλη
σιάζει τό τέλος τού, έκ'άλεσε έναν
έδραΐον ιατρόν, τόν όττοΐον έξετί
μα ιδιαιτέρως ώς ανθρωιπον κα:
(<χτρόν, χαραικτήιρα δίχως ψεγάδι. "Η9ελε νά τόν αφίση στήν θέση τού, στά νοσοκομεΐα. Ό Ιωσήφ (έτσι τόν λέγανε) ψηλάφησε τόι σφυγιμό τού καΐ εΤδε ττώς ό Μ. Βασίλειος ήτο έτο;ιμοθάνατος καΐ συνέστησε στούς ττέριξ νά φροντ! σουν γιά την κηδεία τοι». Ό Μ. Βασίλειος άκούοντας αύτά τα λό για τοΰ λέγει: —Δέν ξέρεις τί σοΰ γίνεται. -—Άμιφιβάλλεις, Δέσττοτα, ότι σέ λίγο θά δύση ό ήλιος καΐ σύ μαζΐ μ' αυτόν; —Τί θάλεγες, Ιωσήφ, αν δέν άττέθνησκα σήμερα, ζητώντας το ά πό τον Χριστόν, γιά νά πραγμα τοττοιήσω ένα τελενταΤο μου ττό θο; —Είναι απολύτως άδύνατο αύ τό. —"Ας ύττοθέσουμε πώς θά ζώ άκάμα αυριο τέτοια ώρα, τί θά έκαμνες; —Θά ττίστευα σ' αυτόν πού πιστεύεις καΐ θά δεχόμσυν μ' δλη Ι μου την καρδιά αύτό πού σκέτττε · σαι καΐ έπιθυμεΐς. Ό Μ. Βασίλειος ήτο βέδαιος, ότι αί στιγιμαί τού ήταν μετρημε ναι καΐ δτι ό Ιωσήφ εΐχε δίκαιο. Μ' δλα ταΐ/τα "ροσει/χήθηικε καϊ ζήτησε άπτό τον Θ·εόν ιό ζήση αλ λες 24 ώρες γιά τό καλό των ά σθενων τοιι. Καί.. έττέζησε. Ό Ιωσήφ δταν ειΐδε αύτό τό θαύμα ττίστευσε στό Χριστό. Ό Μ. Βασίλειος έτοΐιμοθάνατος, ση κώθηκε, πήγε στήν έκκλησία, έ6ά τττισε τόν Ιωσήφ καΐ άφοΰ τόν έγικατέστηισε στά νέα τού καθή κοντα στό νοσοκομεΐο γύρισε στό σπίτι καί, κοιμήθηικε έν εηρήνη. Ό Γρηγόριος Νύσσηις τόν ττα ραδάλλει μέ ττρόσωτπα της Αγ. Γραφης, τόν Ήλιον, τόν Σάμου ηλ, τόν Π«ΰλον καΐ τον ' Ι ωάν νην. Τόν άτΓθκαιλεΐ: Υψηλόν β ιω τε καΐ λόγω, γνήσιον ύττοφήτην τοΰ Πνεόματος, γενναΤον τοΰ Χρη ότου στρατιώτην, ιμεγαλόφωνο κή ρυχα τοΰ σοτηιρίου κηιρύγματος άγωνιστήν καΐ ττρόιμαχον τής ύ τπέρ Χριστοΰ σωτηρίας. Ή έκκλησία τόν ανεκήρυξε "Α γιον Οικουμενικόν ιμέγαν Διδά σκάλαν. Ούρανοφάντσρα Τόσοι αϊώνες τΓέρασαν καΐ δ μως ό σύγχρονος κόσ,μος άπο6λέ ττει μέ βαθκτάτην τιιμήν στό ττρό σωττόν τού, την δράσιν τού, τό συγγραφΐ'κόν τού έργον. Εύγενής ώς άνθρωττος, τέλειος άσκητής, ίδεώδης έττίσκοττος, ά τταράμιλλος ρήτωρ, δοκ,ι,μώτατος συγγραφεύς, είναι ,μιά μεγάλη μαρφή τής άνθρωττότητος καΐ δ' καίως τοΰ απεδόθη 6 τίτλος «Ο ΜΕΓΑΣ». ΜΙΧ. ΛΕΒΙΔΗΣ 'Κιτ! τή 50ετηρίδι τής Μιχρασ- Κί·.ταστηηφή;. ΣΤΕΝΗ ΚΑΙ ΑΡΗΟΝΙΚΗ ΙΪΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ, ΤΟΤΕ ΚΑΙ Κ ΤΑ ΚΑΙΡΟΥίί ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΚΑΙ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ Ρευοτότητες τιαι Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών 1) ΧΡΤΣ. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗ· πςοέδρου τής Ενώσεως καί Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡ- ΚΛΑΔΑ, π^οέδρ ου τής Ενώσεως Ποντίων ΟΝΟιΜΑΤΑ ΤΩΝ ΤΟΤΕ ΒΟΥ ΛΕΥΤΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΜΑΣ, ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑ ΤΑΣΤΡΟΦΗΝ ΔΕΚΑΕΤΙΑΝ. Είς τα ττροηγούμενον φύλλον τής φιλτάτης καί μοναδικής άγω νιστΐκής 'Εφηιμερίδος μας ό ΠΡΟ Σ-ΦΥιΠίΚΟιΣ ΚΟΣΜΟΣ, διεπιρα γματεύθηιμεν την συνεργασίαν των Προσφύγων Βουλευτών καί 'Υ τΓουργών μας, μετά των Προσφύ γωιν Φοιτητών καί την συ,μβολήν των πιρώτων είς την έττίλυσιν και ττροαγωγήν των φοιτητικών καί των ιμιεγάλων ττροσφυγικών ττρο Άτπόστσλος Δσξιάδη'ς έκ Στενημά'χου Άνατολιχήις Ρω ιμυλίας τής Βουλγα'Ρ'ίας. ■Απόστολος 'Ορφανίδης έκ Σιμύρνης Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΥ*» ΑΠ0ΑΛ3Ν ΣΤΗΝ κάθε τού προσπαθεία ο δνθρωποο πού άνακατεύεται μέ την έπιστήμο, είναι αδύνατον νά μή χρειασθη, προτοϋ ξεκινήση, τό άθάνατο έλληνικό πνεϋμα. Καί άχι μόνον αύτό, άλλά γιά νά προσδώση κϋρος κα! αϊγλη στό έπιοτημονικό τού έπίτευγμα, τού κολλά κΓ ένα όνομα έλληνικό. Αΰ«ό, 6έ6αια, μάς συγκινεί καί μας ένθουσιάΖει, όλλά, παράλλη- λα, μάς δημιουργεϊ καί μερικά έ- ρωτηματικά. Γιατί κύριοΐ; Γιατί μόνον όταν έχετε άνάγκη τής Ελλάδος την θυμάσθε; ©ά μοϋ πήτε ότι δέν μπορεϊτε νά κάνετε διαφορετικά, γιατί ή μόνη πηγή είναι ή Ελ¬ λάς .Ναί, άλλά δέν βρίσκετε ότι, συγχρόνως, έχετε καίύποχρεώ- σεις άπέναντί της1. Καί, τουλάχι¬ στον, δέν αίισθάνεσθε την άνάγκη νά πήτε, κάποτε, καί μιά καλή κουθέντα γιά δαύτην; — Βλέπω δτι πολύ τό έρριΕες σήμερα στό παράπονψ, τί σέ τσί- μπησε πάλΐ; — Άπλούοτατα, παρακολουθώ την είδησεογραφία γιά τό έπίτευ¬ γμα των συμμάχων μας καί συνε- χώς διαθά^ω πώς ό «Απόλλων» πάτησε κί' αυτή τή φορά οτό φεγ γόρι. — "Ε, κα'ι δέν σέ ένθουσίασε ένα τέτοιο έπίτευγμα; — Ασφαλώς καί μέ τό παραπά- νω, άφοϋ τό διαστημόπλοιο έχει καί όνομα έλληνικό. 'Βαύ δέν τό πρόσεΕες; — Άκου τί λέει, τό παραπρό- σεζα, μάλιστα, καί τό φιλοσόφη- οα άρκετά. — Καί ποΰ κατέληζες; — Στήν Ιδία οκέψη μέ σένα. — Δηλαδή· — Πώς ή "Ελλάς συνεχώς θά φωτίζη είς τούς αίώνας τούς ά¬ παντας. — Μάλιστα, φίλοι μου, ίκανο- ποιήθηκα. ΒΙΣΦΟΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς κοΑαίσθητον τνττογραφική-' έμφά'/ισιν έ<ι/<λο<|>ερησεν τό νέον
|3·βλίον τοΰ συνεργάτου μας κ
Νί'κου Ε. Μτπλιώιρη ύττό τόν τίτλον
«Μέ/ος Φ λήντας», ό γλωσσολό-
γοο, ό λογοτέχνης, ό όόνθρωττος.
ι
—Είς έττ μελημένην έχδοσιν έ-
κυ<λοφό'ρησαν τα «Όθοιπορικάί (ττοιήματα) τοΰ συνεργάτου μας κ. Γιάννη Μανίκα. Κωνσταντίνος Φίλανδρος έκ Καλλιττόλεως Άνατολικής Θρά κης δλημιάτων, ώς κ«ί τάς έπιδιώζειι, καί τα σηιμαντικά καί τΓθλλαττλά έπιτίύγματα αυτών κατά την έπο χην εκείνην, ήτοι της ττρώτης με τα την Μικρασιατικήν Καταστρο φην δεκαετίας (1922—1932). Περΐεγράψαμβν έττίσης, τα έπιτεύ γιματα καί τό μέγα καί στοργικον ενδιαφέρον δττερ έττέδειι ξαν οί τ5 τε 'Εθνιικοί τταιράγοντες ϋττέρ ή μών, Στρατηγοί άείμνηστΌΐ Νικό λαος Πλαστηιρας, Στυλιθινός Ι ο νατάς καί Γεώργιος Κονδύλης,, &ιά την άμεσον στέγασιν, διά την άμβσον τπερίθαΐλψιν, τόν έτπκοι σμόν καί έν γένει διά την άττοκα τάστασιν τού Προσφυγικού κό σμου καί ημών, των προσφύγων φοιτητών την μόρφωσιν καί άνά όεΐ'ξιν είς χρησίμοι/ς κοινωνικούς τταράγοντας τής χώρας καί ττρο τταντός τό στσργικόν ένδιαιφέρον ολοκλήρου τού Έλληινιχοΰ "Εθ νοος, δττερ μέ τάς ττροαιωνίοκς ά ρετας τής άληθοΰς φιλανθρωτΓίας καί τοΰ άνθρωτρισιμοθ πιροσέιφειρει. είς τΓΟντας ήψιάς βάλσαμον τταρΓ, γορίας στά ττσνεμένα μας στήθη, ώς ττάνω προσφυώς άνέγραψ&ν είς το τΓροηγούιμενον φύλλον τής ί φημερίδος, ταύτηις, ό ττερισπο^ δαοτος καί διακεΝρι,μένος Μικμ.- σ άτης Ίεράρ'χης .μας, Σεβασμιώ τατος ΜηηροτΓθλίτης Κεντρώα- Αφρκης κ.κ Κυττριανός. Κατωτό ρω παραθέτοιμεν χάριν τής Μστοο, άς, τα όνόιματα των διατελεσά των τοτε άγαττητών δουλειυτόν κο: ύπουργών μας, τής τπρώτης δε<α ετίας ήτοι τής δλκτχερεστέρας αύ της χρονικής ττεριόδου και καμ τής τής 'Ελληνικιής Πατρίδος μα". έκ τής άνακύψεως τού ανειπώτο'ΐ ί<εΐνου 'Εθνικοΰ καί Προσφυγικόν δραματος καί έν συνεπεία τού τ; ραστίο > Προσφυγΐ'κοϋ ττροδλήμα
τος, άλλά καί των έκ τής ττρωτο
φα/οθς έκείνηις, συιμφορας ή,μών
καί τοθ "ΕΒνοκς γενικώτερον, κ.υ
ρίων συντελεστών τής δημιουργ
άς τοΰ θαϋμ'ατος έκείνου1 τής Ά
τΓθκαταστάισεως των προσφύγων
Άστκής καί Άγροτΐικής καί τής
συνδέσεως ενός άμιγούς, όμοιογ-
νούς καί υπερηφάνου 'Ελληνισμοϋ,
εντός τού άνασυγκροτηθέντος 'Ελ
λην;κού κάτους, πρός τόν σκοττό"
δττως, άφ' ενός μέν ύτΓομνήσωμεν
ταύτα ττρός τούς έπιζώντας ττα |
λαοτέοους καί άφ' ετέροι γνω ι
στοττοιήσωμεν είς τούς νεωτέρους'
πάντα τα τότε συμδάντα καί έ Ι
πΐτευχθέντα καί τούς δασΐιχούς
σι,ντελςστάς αυτών. !
ΕΤνχχι άξιον ιδιαιτέρας ττροσο
χής τό γεγονός δτι, οί κατά και
ρούς ττρόσφυγες βουλευταί, άντ"
προσώττεΐϋαν Είς τα 'Ελληνικά |
Κοινσ&ούλια ττο>Λά διομε>ρίσ.μιατα
τής Χώρας καί Ιδίως έκεΤνα είς
τα όττοΐα εγκατεστάθη καί μικρος
άκό,μη άρ,θΐμός — ροσφύγων, τηραγ
μα δπερ δηλοί καταφανώς ότι,
αί άντιττρό'σωποί μας ετιμώντο &ιά
τής ψήφακ καί ύττά των παλαιών
κατοικων (γηγενών) των έν λόγω
διαιμεριοιμιάτων τής Χώρας, λόγω
των εξαιρετικόν προσόντων αύ
των, τοΰ ήθους, τής έργατικότη
τος, τήις ΊκαινότηιτΌς καί τού αγ
νοΰ ττατριωτισμού των.
Είναι δ·μως άληθές δτι, είς αλ
λα διαμερίσματα τής χώρας κα'
δή τα τής τταλαιάς 'ΕΞλλάδος, δ
που εγκατεστάθη ττροσφυγικός
πληθιχτιμός, ή προδολή καί ή άνά
δειξις ττροσφύγων άντιττιροσώτΓων
είς τα 'Ελληνΐ'κά Κοινοδούλια
καθίστατο άδύνατος, ένώ του·ναν
τίον. οί έκ τής παλαιάς Ελλάδος
Κοινοβουλευτικαί ανδρες καί πό
λιτευθέντες είς τάς νέας χώρας
ήτοι είς τάς Βαρείους Επαρχίας
ετιμώντο εύχερέστατα καί εύρύτα
τα ΰττό τού εΐίς ταύτας διαιμένον
τας πιροσφιυγικοΰ στοιχείου. Κα
τωτέρω τταιραθέτομεν τα όνόιματα
των διατελεσάντων άττό τού 1922
προσφύγων Ύπο·υργών Κοινων:
κης Προνοία'ς μέχρι τοΰ 1932 ή
τοι τήςτπρώτης δεκαετοΰς περιόδου
τής οξείας φάσεως τού ττροσφυ
γικοΰ π.ροτ>λή,ματος, κατά σειράν
'ΥπουργοτΓθΐήσεως. 1) Άττόστο
λος Δοξιάδης, έχ Στενη,μάχου τής
Άνστολ'ΐκής Ρωμυλίας τής ΒοιΛ
γαρίας, 2) Απόστολος Όρφαν!
δης, έκ Σιμύρνης, 3) Άναστάσιος
Μιουιρλόγλου έκ Πανόρμου Μικράς
Άσίας, 4) Φίλιττττος ΜανοιοηΑίδης
έκ Ραιδεστοΰ ■Ανατολικής Θράκης
5) Κων)νος Φίλανδρος, έκ Καλ
λιττόλεως Άνατολικής Θράκης, 6)
Μιχαήλ Κύρκος, έκ Σιδη'ροχωρίου
Άνατολ'.χής Θράκης, 7) 'Εμμα
νοιιήλ 'Εμμανουηλίδης, έκ Κερμί
ρας ή Κεριμιρίο·υ τής Καισαρείας
τής ττεριοχης Κατπταδσκίας Μ1
κρός Άσίας, 8) Λεωνίδας Ίοχτο
νίδης, έκ Πσυλαντσάκης τοΰ Πάν
τού καί 9) Ιωάννης Αποστόλου
έκ Μαγνησίας Μικ.ράς Άσίας.
Είς τό τηροσειχές φύλλον βά ά
ναγραψϋμϊιν τα όνόιματα των προ
σφύγων βουλευτών κατά έκλογι
κάς περιφερείας καί τύπον τρροε
λεύσεως αυτών έκ των διαφόρω-/
ττατρίδων έκ τής Μικιράς Άσίας
τού Πόντου, τής Θράκης καί τής
Κων)ττόλιεως καί έν συνεχεία ίνα
μικρόν επί λόγον τού προσφυγι
κου δράματος, ώς καϊ τοΰ συι/τε
λεσθέντος 'Ελληνικοΰ θαύματος.
Χρυσοσταμος Α. Θεοδωρίδης
Ίατρός, έ< Ναζλή Μικράς Άσίας Σωκ,ράτης Γ. Κλαδάς Δικηγόρος έκ Χαλδίας Πόντου .1 ΔΩΡΟΝ ΤΗΣ ΠΑΜΠΟΝΤΙΑΚΗΣ 'Επ' εύκα'ρία των έορτών καί ταΰ Νέον έτους Κλΐιμάκ'ον τής Παμποντιακής Ενώσεως Αθηνών υπό τόν σύμβουλον κ. Κ. Κων¬ σταντινιδη άντισυνταγματάρχη έ. ά., μετέβη είς την άκριτικήν ττερι- ο·χήν Νευιροκοττίου και διένεμε δώ ρα αίς στιρατιωτι·κά φυλάκια πα- ρά τα έλληνοδουλγαρικά σύνο- ρα. Τό κλΐ'μάκιον διένειμε καΐ 50 δίματα μέ ρουχισ.μον και τταιδικά ταιγνίδ α είς απόρους οικογε¬ νείας τοΰ ύτπό Ποντίων οίκουμένθ1, παραιμ&θωιρΐου χωρίου Άχλαδιά. Ή συγκίνησι των κιατοίκων τοΰ χωρίου έκ τής ττατριωτικής χειρο- νο.μίας τής Πθ}μποντιακής ή όποιβ τπροτέφερε είς την Κοινότητα καΐ ένα δέκτην τηλεαράσεως, ίπτηρξε μεγάλη και οί λαβόντες τα δώρα, ττολύτιιμα ώς τα έχαρακτήριζαν έξεΐδήλωσοί/ την εύγνωμοσύνη. των κατά ττοικίλους τρόπους καί τελικώς έστησαν ττοντιακό χορό σέ μεγάλο κύκλο, είς την πλατείαν τοΰ χωρίου. | Ό Δήμαρχος Νευροκοπίου μέ δημοτικούς συμδούλους καΐ την Φιλαρ,μονΐ'<,ή τού Δή μου οχ<νωδευ- σε την αποστόλη ιμέχρι τοΰ χωρί¬ ου Άχλαδιά. 'Εξαιρετικής ύττοδο- χής έτυχεν έττίστ|ις τό Κλΐιμάκιο^ τΓσιρά τοΰ ττροέδρου1 τοΰ Συιλλό- γου Ποντίων Δράμας «,Κομνηνοΰ» κ. Σο)μλίδη καί γενΐικά ή έκδήλκ σις αύτη τής Παμττοντιακής άνε- ζωογόνηισε τα ττοΓτριωτΐικά καί φι- λκά αίσθήιματα μεταιξύ των Πον¬ τίων τής Πρωτευούσης καΐ τής πε ριφερείας τού νομού Δράμας, δ- ττου τό ττοντιακόν στοιχείον ώς γνωστόν π λεονάζβι. ι 2. Γ. Κ. βτήν άνθρωπότητα Σ,τρατιώτης στήν Τουρκία κατά τόν Α' Παγκόσμιον Πο>«μθν
*ού ΑΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι Δ.Η· σν« ταξιούχον (Γραμμαΐέ»ς) Δημοιι
(Συνέχεια έκ τού προηγουμίνου) , θήκαινε στόν Καΐ'μοοκάμη οί έκττρο
Οττως κίνησαιν οί έκπράσωττοι | σωττοί τους στό Μοττσειρά την
των έπιιδρομέων γιά άναιχώρησι,
τούς διττλάρωνε γιά κατευόδωσι
δήθ£ν ό ψέρων τό ττνεΰμα άντιλο
γιας στΐς σιιζητήισεις Διοικητής
Χωρ)κης, Ραούφ—^μττέης ττράμα
ττού μού κίνησε την περμέργειαν.
Προστατευάμιεινσι άττό τό φώς τού
ττυρσοΰ ττού τούς ανοιγε δρόμο
στό βαθύ σκοτάδι, τταραικολουθοΰ
σα τό σιγαμίλη,μα χορϊς νά δινω
στόχο οϋτε δέ καΐ νά διακ,ρίνω τί
ττοτε τό ονγκεικιρι μένο, ώς δτου
ττά'Λθ στή στίρσφή ττού τταίρνω
ττρός τα κάτω, άκουσα έκφρασι
τού Ρασίφ μττεη ^Προσέξτε ι/ά
μην τταραδώσητε τόν καλό όττλι
σιμό σας, άλλά τταλαιοτούφεκα
γιατ! κανείς δέν ξέρει τί μπορεΐ
νά γίνη.
Αυτή ή οννωιμοτιική ενεργεια έ
ττ.ρεττε νά περιέλθη Είς γνώσιν τού
'Εγώ διμως ό Ρωμη
ός ραγιάς τί θέσι ετηρετΓΐε νά ττά
ρω; Μοΰ ήταν φρόνι,μο νά την μι
ταδάσω; Μήττως ετηεφτα βύμα δια
χτα ττού ττόροοσε. Καί άφιτπτεκσα/
οί άρχηγοί.
Στό διάστημα αύτό κινήσανε
ττεζή γιά τόν μαχαλά ό Κ αι μακα
,μης μαζί μέ τόν Μιλαζίιμη πλαισι
ούμονοι άττό φ,ροι<<ρά έτπδεικτικά, γιά νά διατπστώσουν καταστρο φές. ΦαινΛμενο! Σάν φαντάσ.μα τα ξεφύτρωσαν άπό ρευμοπΐί.; καί κρυψώνες κουρελιασμένοι στή/ ψυχή καί τό σώμα άττό κακουιχίες κάτοιικοι τοΰ χωρίου νά έκδηλώ νούν εύγνωμοσύνη γιά την ττρο στασία καί έττάνοδο στά σττίτισ τους. Παράλληλα κλαίγανε και τή χάλια τους ένώ άττεικόνιζαν μα,ρ τύρια πού τιραβήιξανε δσοι Ρωμι ο! τπέρασαιν στά χέρια των έττιδρ~ μέων βανδάλων. ■ΑνΤιτΓροσωπευτι κια των τΓθλλατΓλών βασανιστηρ' ών ττσύ άτπεΐ'κόνιζαν μέ τρειμούλο. στήν εκ"φιρο:ση), πθιραθέτω δύο μ; νάχα ττού μίίνανε άνεξίτηλα στή μνήμη μου τα άκόλουθα τραγικά Πρώτον. Κατά την έτπδρομή στ!· Τα πίνηνταχρονα Ι μιάς θλιβερης καταστροφής ,μάχης άκάμεσα σέ δύο άξιω,ματού' χωριό ό Θεοσ€6ής ττρεισβύτης Γ χους Τούρ<ους γίγαντας; Πώς δ' άννης ΤζοβιρΕνίδης (Καραγιά·. μως καί νά τό άτΓοσΐ'ωπήσω μιά' νης) ύπέργηιρος δττως ήτανε, δέ' πού άτΓοβαίν€ΐ σέ 6άιρος των Ρω' κατόρθ-^σιε νά φύγη κιαί έγκλωδ ,μηών; Πάλη γιινόταν στόν έσωτε σθηκε στό χωριό. Μέ την άθωότη Ρ1 κό μου κόσιμσ ώς δτου γύρισα τα πού τόν χσροχτήριζε, πήγε να καί εΤδα τόν Καΐιμακιάμη μέ νυχτ'' εκδηλώση σεΐδαισμό στόν Ίερο κια έτοιμος νά πέση γιά ϋττνο, Ναό, σάν εΤδε τίς καταστροφϊς δττως καί τόν Μιλαζίιμη. ττού ττήγΐ κα! ττερΐιέτπεσε σέ άνήκουστα μαο νχ βγή γιά τό νερό τού γιά νά τύρια επί ώρες, ώς δτου τοΰ έφθα κο ιμηιθή κα!ί ό "διός. Άστιρατπαία σεν ή «χαριστική 6ολή» ττού τόκ μ' έττεστρότευσεν ό εσωτερικάς γλύτωσε. μου κόσιμος νά έμτπστευβώ τό | Καί δεύτερον. Μερικοί άττό δ ττϊΐριστατΐ'κό στόν μιλαζίιμη κα'ι σους πρόφτασαν νά φύγουν κατα ττήρα τό λαμττάκι ,μέ τό πρόσχη ί την έττιδρομή κατέφυγον στό χω μ α λ* φωτίσω τό διαδρομάκ,ι νά' ριό Φυτίοονοτ, ττού άττέχει τρείς ά" ττεράση στά 'μέρος ττού ήταν στήν' ρ:ς άττό τό χωριό τους καί ήτα' αύλή καί τοΰ «τοσκασα τό τταρα μι-κτό άπτό Τούρκους καί Ρωμιούς ,μύ3ι». ι γιά νά γλι/τώσουν την ζωή καί Χωρίς νά πή τίττοτε ό Σιουτ' τι,μή τους, άδιαφοροΰντες γΐά την κου έφέντης μόλις γύρισε καί μ—ή τύχη τής ττεριοιΧΓίας των. Απ κε μέσα, τό ,μετέδωσε κα'ι μέ κά αύτούς δττοιοι τταροιμιένανε σέ ξί λοςτεν ό Καΐιμακάμηις νά τού τό, νο χωριό, ττού κι" έκεΐνο δέν διά ττώ δττως τ' άκουσα, γιά νά 6ε' φυγε την λεηλασίαι, μέ την δ'.άδο βαιωθη. Και τοΰ τό βεβαίωσα αύ σι δτι βγαίνει ό Και'μακάμης νά τούσιο. ' προστατέψη τούς Ρωμηούς νά γυ Καταιγίδα άττό άνησυχες κινή ρίζουν στά στπτια τσυς, ό έφημέ σες κατέλαιοε τόν Καϋ,μακάμη. ριος τού "Ιεροΰ Ναοΰ Ύπαπαντής Καί ΟατΒρ' άττό ένα ιμακρόσυιρτο τοΰ Κάτω Σαραντάρ, άκιακος 1 (μάλιστα) ξάττλωσε άμίλητος κα! ρωμένος, τπαττ(ά Ν·ικόλας Πατταδό μέ τό χτυτΓθκάρδι πού κατέλαβε πουλος άττεφάσισε νά γυρίση στό έμ.ένα τράβηξα κι' έγώ γιά τό χωριό. Στήν άττόφαο-1 τού στρώμα μου Ι νησε καί ό σνγ^χωριανάς τού Στά ΣΤ' ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙ ΑΝΤΓ θης Δέσκουλας (Εύστάθιος Δ' ΝΕΡΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΡΑΟΥΦ ΜΠΕΗ σκουλίδης) καί μία καλή μερά ξ<: ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΙΜΛΚΑΜΗ. | κινήσανε. Κατεβήκανε στόν Τουρ Χωρίς κσνένα θόρκβο ττού μττο κρμαχαλά Κάτω Φυτίανα ττού α ρούσε νά δώση στόχο, ό Και.μσ ττοτελοΰσε χωριστό συνοικισ.μό με κάμης την εττάμενη, μερά Τετάο όνομσχτία «Κουρτάντων> καί άνε
τη κοινοτΓθΐιθΟσε έγγραφη διαταγη νόχλητοι τΓροχωρήσανε. Έκεϊ ττού
στόν Διοικητή Χωροψυιλακής Ρα παίιρναν κλίσι ττρός την ττεριοχο
ουφ μττέη νά έπιστριέψη, στό άνα τού χωρίου Ματσερά, βγήίκα;
τολιχό τμήμα τοΰ Τζίιζερε νά ττρο μττραστά τους τρεΤς άγνωστοι, ύ
α>9ήση τα ύττολείμιμοΐτα των (έττ ττόπτου ττροελΒύσεως άστβκο
δρσμέων) Προσφύγων Τραττεζούν ' στόν όττλισμσ καί τούς σταματή
τος, δττως τούς ό-ττοκαλοΰσε γιά σσνε. "Υπό την άττειλή τού δττλου
νά εξουδετερώση την άντενεργειά τόν μέν Δεσκουλίδην έττετρεψανΓ
τού γιά τόν έττιικείιμενον άφοπλι νά φύγη, τόν Ιερωμένον δμως ύττί
σμόν των λεηλατών. ! 6άλανε σέ μαρτύρια νά φανερώ
Ώς την ώρα κείνη εΤχα τό χτυ ση τό μέρος ττουνχΐι κρυμμένο τό
ττοκάρδι γιά τό τί θά ττροέκυπτί Ταμεΐο τής 'Εκλησίας. Ή άνυπτό-
αττό την ττροδοσία ττού δκαιμα. κριτη άγνοια τού τταττά τούς έξη-
Τό στιρατήγηιμα ιμέ τόν έλιγμό ρβθισε καί άφοΰ τόν κακοποίησαν
ττού χειρίσθηκε τό ζήτημα ό Κα: «αί τού αφήρεσαν ώρολόγι, ροΰ
μακάμης μέ καθησύχασε καί εμέ1 χά καί τΓαττούτσια, τού άνοίξανε
να ΐκανοτΓθΐιημένος άττό την ττράξι τρεΤς ττληγές στήν ώμοττλάτη μέ
μου. Γιατι δέν ιμπορούσαμε νά ξέ μαχαιρώματα. Καί σάν εΐδαν ττώο
ραμε τό τί θά γίνονταν άν παοέ ετρϊοχ καταματωμένος, τόν άφή
,μενε ό Ρασύφ μττέηις στήν περιο καν καί φύγανε. Σέρνοντας τόν
χή ττού εΤχε τόν όγκον των όπλο έαυτό τού ό ποπτάς γύρισε ττίσω
φόρων έπιδραμέων καί συνωμωτοί στό χωριό Φι/τίανα δττου σώσσν
σε τόν άφοττλισ,μό πού έπίδιωκε την ζωή του.
ό ΚαΤμακάμης. Ι
Μετά τό ττρόγευμα ττού τταρς' Συνβχιζβται·
θέσαν τηρωι ενωρίς, ό Ραούφ μπέ
ής ττού πήρε την διαταγή, διότ'
ήταν εγγραφος δέν μττοροθσε να _
κάμη δίαφορετι«ό κα! κίνησε μ« ΗΥΞΗΘΗ ΤΟ ΕΛΑΕΙΜΜΑ
σ^Λίγα λϊτττά ά^ό^ Γκα ΕΜΠΟΡΙΚΟί ΙΣΟΖΪ Γ Ι Ο Υ
μα<άμη·ς ιμθζί μέ τόν Μιλαζι,μ: 1ΙΜΛ_ ΠΛΑιΤΓΙΛΜ τταρατάξανε την δύνοομί τους να {Ι]Ν ΗΝίΙΜ. ΐΙΟΛΙΤϋΠΝ π'άνουν θέσεις άβόρυ€α στά ύψώ ματα των δύο πλευρόν ττού δρ1 ■ σικότανε καΐ αί πολιτοφύλακες σέ άναμονή δ;αταγών. Σε^συνεχε,α, Κα,μακαμης κα ΜλαΜμης μ_ε τις φρ^ς τους Κα, άκολουθο, ο, Καλες μττέης άδελφος τού Σαμττρη έφεντη 0ΥΑΣΙΓΚΤΩΝ, 28.- Τό ανευ το0 κού (σΌζυγ!<κ, ^ κού (σΌζυγ!<κ, ^ Ήνω ^ ^ ,,νησανε γ,α το χωρ,ο Σαραντηρ λ,τειων β, 559.2ΟΟ.ΟΟΟ δολλα ένω οί αλλο, Μαναστηρ,ωτα, γ ρ1ων ^ πα^θόντα ^ τό ρισαονε πισω στο χωριο τους Κα * γ ρ1ων ^ πα^θόντα ^ τό ρισαονε πισω στο χω,ριο τους Κα *»_,,,,,„ „,· α τ ' λ · Β. , . . ελλειμμα αυτο είναι το μεγαλυτε τεοηκαμε στο ρευμα που σχη,μα „_, ,<_' __- ΛΟ, ,. ν ρον °~° Του τταρελθοντος Απρ; Κατ· τ,4θ τα ττρωτα «τη τ-το,μου κα, ττ,ασαμε τον α νηφορο τού χωρ,ου^ Σαραντάρ, ^, τταυ οατοτελουν τρείς κλ,μακωτες 12 μαχαλαδες, ή μ·α άψηλοτ&ρα ιηΓ ά>λης. Στςν κάτω ,μαχα^ά ^ού Ρ
φτάσαμε δόθηκε έντολή γ,ά δήθε- ^ Τ ^
Ι , ι ~ · -£ΐ ' τΓ.ρος μείωσιν τού τεραστίου ελλει
ξεκουρασι, ένω άττε&λεπε στο να . , _ ,1^ " .
. - ~ μιματος τού Ισοίυγιου τηληιρωαων
ό,νϊται χρονος στους έπιδρο,μεις , , 7^ ', " !μ Γ
■ £ ■ > ■ Γ, — οίσηγαγαν τον Νοέμβριον άγα
ττ3υ βρισκοτανε σε κινησι ν' ά Α- >(Γ'' ι ηΐ7 οππ πηη ι η "
"α αζιας 5Ο279ΟΟΟΟΟ δολλ
Κ<Χ' ττ3υ βρισκοτανε σε κινησι ν ά Α- >(Γ ι ηΐ7 οππ πηη ι η
_ , . ' ι < "α αζιας 5.Ο27.9ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρι δειασουν το χωριο, δτηως υττοσχ- ?. Ι- , , -,„ , * ών. Αι όξαγωγαί άνηλθον είς 4. 1 468.7ΟΟ.ΟΟΟ δολλαιρίων. μικραοιατικό σπήτι πρέπει νά αποκτήση Άδάνρτοι λαΤκο! σκοπόΙ τής Πατρίδος Μπάλοι.- Κασάπικα - Τσιφτετέλια Καρσιλαμάδίες -,Ζεϊμπέκικα - 'Απτάλικα Σέ δΐσκούς καΐ κασέτες Κατά τό ένδεκάμηνον Ίανοιχχ ρίου — Νοεμβριού τό ϋλλεΐιμ,μα τού έμττορικοΰ ίσοζυγίου ανήλθεν είς 5.835.ΟΟΟ.ΟΟΟ δολλαρίων έν συγκρίσει τπρός ιμόνον 1.928.990 .000 δολλαρίων καθ' δλον τό "71. Τό ΰψος των είσαγωγών τόν Νοέιμδριον ανήλθεν, κυρίως λόγω αυξήσεως των είσαγωγών μηχανη μάτων καί ύλικοΰ μεταφορώτ/ ένώ τό ΰψος των έξαγωγών ηυξήθη κυ ρίως λόγω των μβγαλυτέρων έξα γωγών έλαιων καί λοιπών λιπα ρών ούσιών, κτηνών, τροφί'μων μη χανηιμάτων καί ύλικοΰ μεταφορών. Ανακοινούται άφ' ετέρου δτι ή έθνΐ'κή τραραγωγή κατά τό 1972 θά φθάση τό άνευ προηγούμενον ΰψος των 1.145 τρισ·εκαταμ. δολ. ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ δικηγόοος ΚΛΣ1/-ΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑ_Ηλ Πολιτικάς Μηχανικάς Μετϊτρέρθησαν Γαμβέτα 4 «ος δροφος τηλεφ· 606.2θί ΣΤΝΕΧΕΙΛ έκ τής 1η; σελ τι/χα παιδ,ά της, ιΛαιγονΐας μα- ζι τους την ότδάσταχτη νραγωδια Τί στταραγμός θαέ μοί»! Πώς βάσταιξε ό ώνθρωττος στΐ<; τ&σες δοκΐ'μοοσίες; Πέρασαν οί τηρόσφι/γες τραγι- κες συνθήκας ζωής... μά ή ζωή δ- σο τΓονο καί άν δινη δσα δάκροα καϊ άν φέρνη στόν άνθρωπο £χε· τις αξιώσεις της... Τό ξερρ/ίζωμα άττο τίς λατρευτές ττατριδες άφησ>αν στά πρόσωπα
των ττροσφύγων βαθειά την χαραγ
μένη λύττη, την μελαγχολία γβμά
τη στοχασμούς σιγά - σιγά τα
δάκρυα στέγνωσαν.
Μά σάν πτραγ,μοοτΐικοΐ "Ελληνε',
δεν άφησαν νά κυριεύση την γεν
ναΐα ταυς ψυχή ή άδράνεια, μέ
την βοηθεία τού Κράτους στεγά-
σθηκαν, μττή«αν σέ διάφορες ερ-
γασίες, γίνανε άτταλλοτριώσεις
σέ δλη την 'Ελλάδα κτημάτων
καί έγκαΓταστάθΐΐσαν.
Μά κοοΐ ή Κοινωνία δεν σταύ-
ρωσε τα χέρια, έργάσθηχε κ,αί £-
δωσε δοχχ ττεριοχτότερα μττοροΰ-
σχ, άνοι'ξε την άγκαλιά της καί
έδωσε τό χαιμένο γέλιο στά όρ-
φανά, βοήθησε μάνες χήρες κα!
ξεκληρισμένους υοικακυραίίους· · ■
"Ενοιωσε τόν ττρόσΐφυγα άδελφό
της, μοίραχτε το σττίτι, τό ψωμι,
τό κάθε τι στόν τραγικο άνβρω·
τγο τού πολέμου)...
Ή έρτ/ατΠ'κότητα τοϋ π·ρόσφυ-
γα μέ τόν γηγενή γρήγορα έδωσε
τούς καρπούς της.
Σήιμιερα ττιά όλοφάνερα ρ^έττου
με σε δλη ,μας την χώρα τα ά—ο-
τελέσιματα των άδελφών τπροσφύ-
γων.
'ΕτΓΐστήμονες, μουσικοί, Κογοτέ
χνες, καθηγηταί Πανε—ιστη,μίων,
μηχανικοί, οί κάθε κλάδο ττροχω
ροϋν συναδελφωμένοι μέ τούς ντό
ττισυς, μά σήμερα δέν ίπτάρχοΐΑ/'
ττιά ΤΓιρόσφυγες, δλοι είμαθε "Ελ-
ληινες γηγενεΤς καΐί έργαζόμενοι
μέ την "δια έτΓίδοση γιά την Πα-
τριδά μας.
"Ετσι άδελφωμένοι σάν πραγ-
ματικοί "Ελληνες ττού είμεθα δεν
άφήσαμε νά κυριεύση την γενναίσ
μας ψυχή ή άδράνεια καΐ κυριάρ-
χησε σέ δλων την σκέψη τό με-
λο ΟΧΙ γιά νά φθάσσιιμε στό
Άλβανικό Θαΰμα!
Πέρασαν ττενήντα όλόκληρα χρό
νια ό-ό τό 1922....
Μιά μ·αόρτ κηλί·δα στό διάτΐα
τής 'Ελληνικής ύτραρξ-ης...
Τό αγ ι ο αΤ,μα των Έλλήνων ε.
χει ξεραθεΤ τόσα ττσλλά χρόνια ά
πό τίς τιραγΐ'κές σφαγές στίς Μι
κρασιατΐικές ττεδΐ'άδες, στά 6ουνα
στά φαράγγια....
ΤΛ άγ:α
σθίντων, των
γων ττρός τόν λευκόν
τόσων άλλων Ομμάτων
τα βέβηλα χέρια τους Τα" ^*'
σαν στίς χαράδρες καί ^ 7"
μια ττού κανεις ,μας 6έν ί!^
πού τα έφθασαν.... ^*·
Τώρα, σέ κάθε γωνιά τής
νης μας πατρίδος, σέ κφ *
θαμή γής τής έτΓο-οιίας α;,:
ττιό φρικτού δράμστος τής ^
σιατικής Καταστρσφης
ή γαλήνη...
Χω.ρικοί όργώνουν τα
χωράφιο ΟΊ σκα—άνες τους ^
φτουν την γή πού αϊώνες ^
κός Ιδρώτας ττότιζε...
Τώρα π,έψτει στά Ιερά αύτά»,
,ματα ό ιδρώτας των αλλοπ η
θρών μας.
Τα χρόνια π«ρνοΰν.. ή μεγ(ι)ι(
ψυχή τού 'Ελληνα συγχωρεϊ Κο
μιά τρλέρα Ειρήνη βλαστός Ο1[
χώματα τα ττοτισμένα ιμε τό ί
μα των παιδιών τής Ελλάδος
Μά ή άττώλεια τής Μικρασια.
τής Θράκης καί τού Πόντου μ^
θά παραμείνη στήν σκβψη μαι.
σάν κάτ: τό ττολύ, ι—λύ τό τρογ
κό..
1922—1972.... 'Εν-ς ί-0
τούς Μεγάλους Ίστορικούς Στοί
,μούς τοΰ "Ελληνικοΰ "ΕΞθιίους [1
να>ι καί τα Πβνηντάχρονα τής Ε
ττετείου τής Μικρασιατικήν Κου
στροφής καί τό ξΐρρίζωμα τ»
Έλλήνων άπό έκε,ΐ.
Ό σεισ,μός τό άέτωμα τής τρα
γω&ίας τής Πατρίδος μας ττρέτίί
νά μένη ζωντανή σέ κάθε "Ελλι
να.
Γι' αύτό άς δεηθοΰμε δλοι μ»;
στόν Θΐό καί άς φθάση μέχρι ^
χαμέν«ς μας Πατρίδίς ό ηχος ί
ττό τίς καμττάνες ολόκλΐίρης τ{^
"Ελλάδος στΓθύς τάφΰυς, μά και
στά σκορττπσμένα κόκχσλβ ν» 4
δικοσκοτωμένων άδελφών μας.,.,
"Άς ώκουστούν αί δεήοτις των
ίερέων μας, καί κόε3ε "Ε>ΑηΜο, μέ
χρι τα γαλάζια ϋφτ τού ούράνιου
βόλου σέ δλων των άγρΐως σψο
γιασθέντων τίς ψυχές...
Ή σκέψις μας άς ττεράση το
διάστη,μα των ττενήντοι χρόντ*/ «αί
άς φτΐί|χ>υγίση· ττάνω άττό τψ
Σιμύρνη μας... ΰποσχόμενοι ότι
ΤΓΟΤ'. κοινείς μας δέν βά ρίξ,η αια
χτη στίς τ4ναμνή~:ις μας... δοο
καί αν ό έχθρος έρρι-ξε τόν α*|ΐο
τής κστταστροψής οτή> 'Ελληνική
τούτη ττόλη, γιά νά μας πάρη τι;
μνημες μας, άλλά κα/ —άλι ή ί
τβλείωτη καταστροφή ττοΰ
τίς ττροσδοκίες μας δΐν
την Άγάττη μας...
'Ερατώ — Αίκατερίνη Γ. Μέλλ»
Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ
Ή Διαθήκη τοϋ ΤιμΙου
(Άρθρον τής «Νέας Αληθείας· Θεσ )κηο, 8 Όκτωβρίου 1β4β)
ΗΝΟΙΧΘΗ ή διαθήκη τού Άρ-
χιεπισκότΓου Χρυσάνθον τού &πό
Τραττεζοΰντος. ©ά έίλεγε κανείς
δτι ήνοί'χβη τό ΚΙΒΩΤΙΟΝ ΕΝΟΣ
ΘΗΣΑΥΡΟΥ.
Περΐ θησαυρού ττρόκειται. Άλλά
—;ρΐ θησαυιρού ιμυχής άττό έκεί-
νους ττού άναζητού'με μέ τόσην α¬
γων ί α όλόγυρά μας, μέ τόν φα-
νόν τού Διογένους. Σι/νέ6ησαν τόν
τελευταίον καιρόν ττράγιματα ττού
έκλόνισαν την έΊμττιστοσύνην ττρός
τούς ηγέτας τής Πολιτείας καΐ
τής Έ<κλησίας. Ό άείιμνηστος Χρύσανθος δρχεται καΐ μάς πα- ρτγορεΛ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΤΙΜΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ό "διός ιμέ την όλιγόλογη διαθήκη τού μάς είδοττοιεΤ δτι δεν έχει χρημα¬ τικήν ή κτηιματιικ,ήν τπεριουσίαν. Αλλ' άκόμη ειδοποιεί τούς συγ- γενεΐς τού, δσοι θά έτπχειρήσου/ νά γα/τζωθοΰν άττό τα εώεργετή- ματα τού κληρονομικοΰ κώδικος, νά μή ττροσβάλουν την μνή,μη τού, ζητούντες ή έτπδόιματα έν ονόματι τής δηιμοσίας υπηρεσίας τού. Αύ¬ την την ττράξ'ΐν χαρακτηιρΐζε-ι ΐερό σνλον καΐ την άτΓαγορεύει. Διαΐδάζαμιεν την διαθήικην τού Ίειράρχου κα'ι ό ι*οΰς μας προσ- τταθΐΤ νά άνατάμη την αποστόλη ι» καΐ τα χρέοςτών ήγετών. Πόσον μέγα κεφάλαιον εΤναι ή ή γ ».- σ ί α. Βαρύτατα κοβττκοντα, βα ρύταται εύθΰναι. Άσκητισ,μός. Δέν ληισ,μονοΰιμειν την ρήσιν ε¬ νός έκ των ζώντων έντίιμου πα¬ ράγοντος: «Σοΰ άτταγορεύω, εΐ- ττεν είς τόν εαυτόν τού, δταν ά- ττέκτησ,Ε βοΐθμόν, νά συχνάζης είς τό καφενειον». Άλλά τό ώραιότε ρο·/ άττό δλα είναι ή άσττ ιλη &η- τεία είς τάν δημόσιον βίον. Ό ιμεγαλοττρΓΓτής Πατράρχης Ίωα- κεΐ.μ Γ'. απέθανε καΐ αφήκε χρη- ματιΐικά χρεη,. Είς την Πολιτεισν μας ύττάρχουν άνδρες, ττοΰ έ<τδεύ θησαν μέ έράνους. Άς μη λησιμο νούμ* τό μεταψρασμένο σα<κάκ τοΰ Άλ. Πο—οοναστασίο*;. Δέ;,/ μττορεΐ νά συντεθη τελεία τερος στίχος άττό εκείνον ττού έμ ττνάει ή ττνευιμοτική κληιρονοιμια ε¬ νός ηγέτου. Δέν έχει ό Χρύσανθο, χρηΐματικήν καΐ κΤ'ηιμστική,ι/ περι¬ ουσίαν. "Εχει καΐ άφήνει μόνο την σετττήν καΐ τιιμίΰν μνήμη τού, ώς Ί&ράρχης κα! ώς Αρχη- γός. Δέν ττιρσςενοΰν σημασίαν κα' δέν έττηρεάζουν αί τρολιτιχαί διαφο ραί. Σηιμασίαιν δημιουργούν τώ έργα. Ό ΆρχιετΓίσκοτΓος Χρύσα θος μάς ένθυ,μίζει δτι δέν υπήρξε", αγ όνος. Ή στάσ'ς τού κατά την έττιδρο μην των Γερμανων, ή άνδροπρεπηι άντΐμετώπ·σις των Ιταιμών άξιώ- ιτεων τού κατακτητοΰ, ή γενναια όρθωσίς τού κατέναντι τής βιας και τού αύθαιρετισιμού ντόσο^ με γαλείον καΐ πόσην αίγλην εδημι¬ ούργησαν γύρω άττό τό όναμα τού. Όλη τού αύτη ή έττι6λητιΛή συ,μττεριφορά τταιρνΐΐ την ολοχλιί ρωσί της άττό τό ττεριεχόμενο τής διαθήκης. «...Είς τΓΟντας τούς α¬ νωτέρω άγαπητούς κληρικούς βερ- μάς έκφράζω εΰχαρκΓτίας δτι οί διαλεί—ουσιν άΛ»α)ΐιυο(οΟντ£ς μέ την άλυσον της κατά τα σχληρα ταύτα έτη τής, κιρί,μαισιν οΤς οΙ& Κύριος, έτΓΐκλωσβείσής ημίν δοι>
λείας...».
Είς εποχήν, κατά την όττοιο»
κνκλού,μενοι καΐ ττλττΓΤόμΓνοι άΐτό
παντοειδείς κινδύνονς διαψθοράξ
καϊ καταιι ιώσεως, άναζητούμίν ί»
αγωνίως έκείνους, οί όττοϊοι θάί-
χούν την ηθικήν δύναμιν νά ά«·
λάδουν τό ττηιδάλιον, άλλά καί το
Φραγγέλιον τού καθαρμοΰ, δια*»·
κ.αΊ, ώς ή τοθ Μακαριώτατου Χρι
σάνθου, δύνανται νά άτηοτελέσου·
«φωτεινά έρείσιματα», διά νά στη
ριχθοΰν οί άμυνάμιενοι. "Ο φτωχος
αύτός τό—ος εχει ανάγκην ά—ό φ
χικήν άνάταο·ιν. "Ό,τι μος συν-
θλιδει καΐ δ,τι μάς συντρίβει εί¬
ναι χαλασ,μένη διάνοια. ΕΤνσι δχ·
απλώς δύσκολον, άλλά άδύνατο
νά άνεδοΰιμε καΐ ένα σκαλί πρόζ
τό καλύτερον, ίιάν δέν άττοκορο-
ρωμε την διιάνοιάν μοος άττο τα
παράσιτα ττσύ την συνθέτουν.
Δέν «ομίζοιμεν δτι θά ττρσγμο
τοττοιηθή τίττοτε τό σοδορόν, τ>
δέν ά-Γτοκτήσω;μεν ήγέτην τού £
θνικοϋ Μεγαλείου καί τής λ '"'
κ ό τ η τ ο ς έ*ός Χρυσάνθοκ κ*
όν δέν άντικρύσωμιεν τό κσβπκ0*
πρός την Πατρίδα καΐ ττρός τ*'
λαόν ιμέ καθαιρότηττα δισθέσί"1·
καΐ πίστιν άλύγιστον. Ό Ιεράρ¬
χας μέ την Διαθήκην τού μάς &
χνει τόν &ρέ»ιον καΐ τόν τρο™"·
Φανταζόμεβα την μκστατ«/ι<Γ των στι γ μών, κατά τάς * τό πενιχρόν δωμάτιον τού στού καΐ ένώτηον ολίγων ρ^ πω^ άνςγινώσκΕτο ή διαβό1"! ρϊγος! Πάση ρΛθΐΓτάτη ^'^' σις! Άν ηδύναντο οί ηγέται μ<« νά έτταιν·ΐύρισ·καν τίτν τροχιάν τη·>
Μοί ρας, ττού τνχΛούθτκτσν «' ''
τίιμηστχν τόσα καΐ τόσα ^^^Ι
(ΣΗΜ.: Τό ανωτέρω άρθρον «^
τό άρχεΤο τού ονντ. δΐλ*
ωάν. Άδραμάντη, ττόσον
ρη ή άναδη.μοσιευσ!ς τού μέ τ^'
εύκαρία των έκδηλώσΗ* "Ι1·
ττϊντηικονταετίας! Ι.Α.).
ΤΑ ΚΑΛΑΝΔΑ ΕΙΣ ΤΑΣ
ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ
Είς αύτό τό νέον ετος
είς τήιν τιρώτψ τού
τ>ρθα νά σάς χαιιρετήσω
δαΰλος σος ό τατπ»νόζ·
Λ
Τα τταιδιά σας στό
νά τΓηγαίνουσΜ ονχνά
νά μαθαίνουσι τόν βίον
τής πατρίδος τα δεινά·
Κ ι ό Βασίλειος ό
' Ι εράρχης θαυμαστός
είς την οικογένειαν σας
νάναι ττάντα βοηίθός.
Καΐ είς ϊτη ττολλά...