194809
Αριθμός τεύχους
2195
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
10/3/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον Ρ'ρητης
Άρ- φύλλου 2195
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΙΪ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΙί ΟΤ1^Ν~ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΚΛΗΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΙ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ'
||| ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ
ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΑΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.7Ό8 -~Τρ"αφεϊα: Νίκης 25.-
έ.ά
ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
ά ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΝΙΔΗ
ι; μεταξΰ τό,ν Βυζαντινήν καί
^ιά τού;
Μ Λπύ τίς περιγρα·φές τής Βλαχο6οιιλγάοΜν πάλης. Γ^
'^ηψηχον καί των Κα&ο/λιώτι | Χ*?ύνοι>ς τού Αύτοκράτο^α ""Ισαα'-
",ν μέ τίς .τεςιιοχές τους, ποΰ δημο κιον Άγγελον (1185—1195) δια
,'Ληχπν σέ διαδοχικές συνέχει
ιροτέΐ'ΐ'ΐΊ και πέρυσι στήν έφημε
νι «ΙΙΡΟΣΦΤΠΚΟΣ ΚΟ-
δια
Π ,^ ή «Μεσα,ώνική
.ολ,οθηκη» τού Κ. Σάθα». Βα
λευ δέ δύ
σιλεΰ; δέ δεύτερον στρατεύε, ...
[0Σ» Αθηνών καί περίληψις τα τίον ΜυσΛν. Ήκουσε γάρ μη
: στήν έφημεριΊδ ι «ΜΑΚΕΔΟ κέ*' 'πΓ0ι τά ίίρη κα;, τού; βο»«-
ΙΑ» (οτήλη τοΰ Βορείου) στίς 20 , νοί)» ένδιατρι?>ειν αυτού;, άλλά
_·>2 Ιουλίου καί 17—18 Αύγού κ™1 -κ«θ·α; συλλαβόντας καί αύ-
,πιι π.έ. ήναφέρομαι στήν παροΰ τ*)'ν «ύλίξεβθαι
Ριομνλίας, ! οιμοανε ν είς Άγαθούπο-
,1; πόλεις, Άγαθοΰλι. Άπολλοινία | λιν 'ίλαυνρν.. οί δέ έδήουν, δσα τή
(σημ ΣοζόπολΟ) Πΰργο,, Άγχία Φ|λιππουπόλει έγγίζοντα...»
^ χιι{ Μεσημβρία. Μέ την περιγρα ι
,ή α«τή άποβλίπ» στό νά ζωντα: *-'*« 1204 περιήλθε μαξΐ μέ την
νρψ»> τ'*ς άναμνησεις των έπιζών, Κ">ν)πολι στήν κυριαρχία τών
κ,ιν άχόμη Άν<ιταλικθν«»μυλιιοτιον,1 *->άγκιον> άλλά τό 1256 βρισκόταν,
νά τοΰς ξαναθνμίβι» την Ιστοοική μ«ζί μ? τί; αΧλες βορειότεοα έλ- λ°ν πεποιθηοη
ή τους στό διά6» των αΐώ '-ηνικές πόλεις στήν «···«.......■'-'
αβοΰπολιν,
ς αλλο
ια ατήν έ.τίσης Ρλ.ληνικο')τατη <ϊλ *'ι 00">ντα; μργιστα..» είς βλχ,
ι,οτε.νιοΡ'ϊίνια περιοχή τή; Άν,ιτ. | δί; °ημηον, «...*Ην ούν ϋτε ό Κ< Ριομνλίας, ή δποία πεοιελάμοανε σιΛε«'(; κ-ιτ' αυτών εί; Άγαθούπο 28ον Τό οτρώοιμο τής κης γραμμής (1871) καί τό ίνοι- νμα^ τού παραλιακοϋ δρόμου (1960), άπό τό Βοσπόριον Α- κρωτήριον έως τό Έπταπύργίον, έγιναν αίτΐ3 νά άφανισθεϊ κπ-ά ιό μεγαλύτερο μέρος δ,τι είχε α {μέ τά ψηλά τους ποδήματα καί μέ τά φανάρια στό χέρι, έρχον- ταν έδώ τίς νύχτες, όταν φυοοϋ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Τχΐ Σ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΓΑΑΟΦΟΥ γ' ΠΑΡΑΛ!Α ΤΕΙΧΗ, ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ πομείνει άπο τό παράλια ^ • α βυΖαντινών Ίεπών καί άναπό ρων, καί νά κατεδαφισθούν α, ■ άπό τό τείχη πού σώΖοντσν οχεδόν άκερσ·α ώς τότε. Τ6 τείχη αύτά έχουν όκτώ χ - λιόμετρα μήκος, καί εϊχαν χτιοτεϊ μαντικά τμήματα ■"ήα Προποντίδος, οε νοτιάς, ν τήν λία. Μέσα στά χώματα καί .τα χαλά,σματα, την ώρα πού τα ο<έ παΖαν κ' ί'.στερα τραβιόνταν τα Γυματα, οί σραϊτΖήδες έβρισ<ιΐν καί μάΖευαν πλήθος άπό χάλκινο, °_- ακριβώς επάνω - καί σέ μερικα άλλά καί ίηό χρυσά οΐμεΤα μέθ3 — οτή ΰάλαασα, έτοι νομίοματα, κομψοτεχνήματα άπο πού ν άποκλείεται κάθε έχθρικη ομάλτο, συχνό καί μολυβδόβουΑα, ρα, μέ τήν καινούργια μορφή πού πήρε, ή παραλία αυτή έπαψε πιά νϊ είναι πηγή 6υ2αντινών άνα· μνηοτικών, καί φυοικά καί τ6 ι- πογγελμα ών άροϊτΖήδων έχε. έκλείψει. Ήταν οί ϊδιοι έπαγνελ ματίες, που οέ παλιότερα χρόνιο νοίκιαίαν τό σκουπιδαριό τού Σα- ραγιοϋ, άπ' όπου, πού γκρέμιΖαν κατά καιρούς >»ί
οεισμοί καί οί τρικυμίες. Πολλές
έπιγραφές πού άναφέρουν τό ονο
μο τών άναστηλωτών σώΖονται Ί-
χόμη. Ο· περισσότερες άναφέρον
υι οτόν Αύτοκράτορα Θεόφιλον,
πού ήταν 3 κύριος άνακαινιοτής
τών τειχών αυτών. Σοβαρές άνα-
καινίσεις έκαμαν έπίοης οί σουλ-
τάνοι Βαγιαζίτ Β' (1509), Μου-
ράτ Δ' (1635), Αχμέτ Γ' (17-
23).
Στήν ΰκρη ακριβώς τού Άκρω
τηρίου ήταν ή Πύλη τής Άγίας
Βσρβάρας, όπου συνέπιπταν τα
όριο τής τι,ώτης, τής δεύτερης
ιμάρευαν άκόμη καί μαργαριτάρ ο ' καί τής τετόρτης ρεγεώνος. Μιά
καί άλλα χμυσά καί άσημένια κγ.- άμμουδιά μέ εϊκοσι μέτρα πλά-
σμήματα, πού Ευλώνονταν
άπόβαση άπό τούτη τήν πλευρΐ. ' γοΟι τά πουλοϋσαν
Οί
κ' ~- , τος, πού άπλώνεται σήμερα στο
οτό Καπολι Γ.εφταν άπο τα κεντητά φορ^;· | οημεϊο αύτό, δείχνε, βτ7ή&αλασ
' Ι
ΥΜν χα
χον
ΐ την τραγ.κή τους μοίοα, το>ν Βο,-λγάρο,ν, τίς
ινοι μας πρόγονοι εί- (τοαροί τής Πόλης, καί πού πλ?»ύ- τα καί πα,ιλώματα τοϋ χαρεμ.ού. ' σα έφθανε άλλοτε ώς τούς προ-
!ππη ΟΤ|Ί στερεότ,ι α τ.Ζαν τίς συλλογές Εένων κυρίως , Τά τείχη τής Προποντίδος εϊ- ' ποδες τής άκροπόλεως τού Βυ-
_____ - . ., άγροϊκο; σε^δμτ»; λίγο άργότερα ό έπανι- πού ΜεταχειρΙΖονταν,
χώ βάρδαρο; κιτακτητής. Καί άρ δρύσας την Βιζαντινή Αύτοκρα- 6έστι πού τά συγκρατοϋσε,
»Κο) πρώτα άπό την Άγαθοΰπολι: τΓ|Ιίί" Αύτοκράτοοας Μιχαήλ ΠπΛ«· α α. «■ ι
Α· . } , ». ' .. - . ' . τού. κατα υια οιατπε-η τλΓι
λιαολυγος, όπως
τών μεγάλων πλατιών τούβλων μουσείων καί ίδιωτών. Τά άρχείη χον κατά τόν Μπουοντελμόντ,. ' Ζαντίου. Την πύλη αυτή τήν όνο-
^Β ^ ■'. _ .______ - . _~ _ * ^ . « ■ ■ * _ Ι.
στό όσ- τής έλληνικής μεσαιωνικής
.?: κρατορίας, τά παλάτια
'ΐκης :>ϊοο· 188 πύργου·:, όκτώ πύλες, πολλΛ ' μάΖει ό Χωνιάτης Έώαν
, τά τοΊω- . πυραπόρτια καί πέντε λιυώνια. ΦραντΖής, Βασιλικήν. "ν/·
Τ°° ®Γ°"
ΙΙΔΡΤΣΙΣ — ΘΕΣΙΣ — Ο-' Μ-έρης:: « ..Τούτον τοιγαροΰν, έχον ίοσΙου· δέν μποροϋσε νά χρ.ηςτι- (Κάντιργκα Λίμαν!) καί τού
ΝΟΜΑΣΙΑ: ^^"'^'^' "οιμον τοΓ) Κο>ν)νου,' μοποιηθεϊ, πρίν νάχουν
τών Σοφΐών πού έχουν άπο καιρό έπιχωματω
Ε- θεϊ καί έγιναν περιβόλω καί συν-
Ή Άγαθούπολι; βρισκόταν στί
Α άκτές τή; Μαύρης θαλάσσης, Μεσημβρίας μόνον
λίγο οοοειότερα άπό τήν θυνιάδα τείχετο
καί τά στήν περιοχή έκείνη λά κα.
μ >ν)νου, μοποιηθεϊ, π
(Τσάρου) χαταοοομεΐσβαι χαί την οκτώ τουλά
εκεινου σκυλευειν χώοαν> εί τοίς
ς τού Βασιλέως έκεϊνος έποίοι,
τοι;
ου έπ°Χή
ιστον χρόνια άπό τήν
παΡαΥωγής τού.
άν- Αου είχον μέ μεγάλη έπιτυχία έ<- "° -^όΐλιν 'κ,Γ'Ϊ^ μεΤαλλευθ* Κάθε *™^° * Τ-Β σΰνορα. Ή ιδρυσι; καί ή ό πόλιν καί άλλα τε Κάστρα όπερ πί> ΤΙΊ διαμορφώση τού έδάιρος
ιημαβία της, κρύπτεται άπό την οί τού Βασιλέω; έπισχευασαμενοι, ι-ατά τήν άνέγερση τών τει/ώ·/
γεια των θρυλων και των παρα προσεκτώντο τώ Βασιλεϊ..». Ι . .
βϊων· , < · Περί τό 1300 καί πάλι ή Άγα Κ°' ^^ υΠΟψη Τ°υς 6^" Κητά μιά άπό αύτέ;, ίδρύθηκε ά Θούπολι; περιήλθε γιά λίγο στοΰ- μα Κα1 την κ°τεύθυνση τών <υ- Μηλισίου; άποίκου; κατά τόν Βουλγάρου;, 30 δέ χρόνια άργύ- μάτων, πού σηκώνουν στήν άκτή αυτή τού Μαρμαρά Ίε- τοϋσαν τά χαλάσματα τών παλιών λ=νόμεν0' χρόνους τοΰ Άνορ-ονίκου τοΰ Δ' μαξϊι, άποτελοΰσαν τό άποικιακό ΙΙαλαιολόγου (1376—1378) ώς άκ '<|!|ν δκΡη τίϊς θαλάσσας. η.·γχρύτημα των Μιλησίων μέ την μάζουσα κα! Εύημεροΰσα έμπορική Άπό τόν καιρό τής Άλώσεωΰ γΕνιχη όνομασια, ι Απολλωνιατών πόλις, προστατρυομένη (Ιπό ΐσχυρώ . » - ■ Χώβ«, όνομασία ή όποΐα προήλθε τατα' τείχη., ΰπ.,,ς γράαει τό Χοονι α'ς Τελευταια ><Ρονια· Π0υ Χ°" άπό τόν άνεγερθέντα στήν Άπολ χον τού Φραντξή. ' ΡύΧΤΠκε ό παραλιακός δρόμοο, ίΐιΛ'ία Βιομό πρός την τιμήν τοΰ ' 'ΑΛΟλλιονο;. άπό Τόν 'ΑθΧηγό των Στά τρλενταία πρίν άπό τήν άποίχωγ Άναξίμανδοο δ οποίος κα "Αλωσ· χρύνια ή Άγαθούπολις τό τόν Αίλαανό, «...ήγήσατο τής μέ την Άγχίαλο καΐ τήν Μεσημ οίκοδομών καί τά ηεριοσευοϋμ π'; Άηβλλι»νίαν έκ Μι.λήτον ('ιποΐ 6ρία στόν Εϋξεινο ΙΙόντο ν αί τήν νρ χώματα. Είδικοί Τοϋρκοι Λ<τ, Ι"1!·.·». Σ>λίί>ρια κα; Ήράκλεια στήν
Ήταν έπίσης γνωστή καί μέ τήν Προποντίδα, άποτελοΰσαν τά τε-
όνομησία «Ζιίινη τών θύνονν», άπό λη·ταϊα άπομρινάρια τή; άλλοτε
την άφθονία τών ι|>αοών αυτών πανίσχυοη; Βυζαντινής Αϋτοκρατο
(οχομβροειδών), ποΰ σέ τεράστιες ρίας. Ή Άγα'θούπολις μέ τίς άλ
,ιοσότητρ; άλιενόταν στόν θαλάσ λε; θρακικέ; πόλεις τής παραλί
οιο ίκΕΪνο χοκιο. «ς τοΰ ΕύξείνΌυ Πόντου, πενιτ]λ·
Ή πόλις ήταν κτισμένη στ!,; τε θαν στού; Τούρκου;) λίγο πρίν άρ.
λίΜΐχΐϊς πρό; τόν Ευξεινο Πύντο χίση ή πολιορκία τής Κοιν)πόλε-
άντηρίόες τού ορους Παπία τοΰ Μι οις, όπως άνπέρει δ Ίιοάννης
χρού Αίμου( τό δποϊο κατά τόν Ή Δούκα;: «>·.*Ην γάρ δ Καρατξί,χ
νθδοτο, ήταν ή έ'δρα τοΰ Διός. Πεγις (Καρατζά Πασσά;), πρό
«,-,Ζίύς δέ όρθότατα κατά γνώ- καΐροΰ σταλθείς συν δυνάμει εί;
μην γετήν έμήν, καλεόμενος Πά τ(Ί τοΰ Πόντου Κάστρα, ήγουν
!"ΐϊος...>. Μεσημβρίαν^ Άχρλίόον (έννοεΐ την
Τά Αοχικό τη; δνομα ήταν «Αΰ Άγχίαλο). Βυζόν (Χερρόνησον ϊ|
Ιαιον Τεϊχος», άλλά δ Ίστορικό; Πορτο6υζύν) καί Άγαθούπολιν
*λ ΦιλόσοφΊΐ; Φλ.άΛιο; Άρρια καί τά λοιπά πρό; εαυτόν έποιή-
νό; (95—170 μ.Χ), στόν «Περί- σατο...». Τό Φροΰριο τή; Άγα-
πλοι<ν τοϋ Εύξείνου», τήν άναφέρρι θουπόλεο); έπεσε ΰστερα άπό άρ- ιί): ιΑύλαίον Τείχος», ό δέ ΚΙΕ κετά μακρά πολιο'ρκία, κατά τήν ΠΕΡΤ λέγει, ότι στού; Ριομαϊκοΰς όποία οί Τοΰρκοι χρησιμοποίησαν Μόνον;, γραφόταν καί ώ; «ΑΤ- α,φθονη πυρίτιδίΐ, μετά δέ τήν κα- ΛΑΙΤΙΧΟΣ ΘΕΡΑ», ή «ΘΕΡΑ τάλττψί τού, άνετίναξαν τά τείχη. Χ» ι Στήν διάρκεια τής πολ.ιορκία; τη;, πιλλοί άπό τοΰς κάτοικον; δι- ϊ.ΗΑΓΑΘΟΤΠΟΛΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑ έφυγαν άπό τί; δύο ύπόγειε; στο >ευθερίου (Λάγκα λιμανί) ?Γ«.- οικίες. Τό ϋψος τών τειχών α^-
καν έτσι πλοϋτο άπό μολυβδόθο ^· , :ών κυμαίνονταν άπό 12 έω^ 15
λα δλων τών θυΖαντινών αίώνχ*. μοτρα καί οί πύργοι τους έφθ.ι-
διακοσμημένα μέ σταυρούς καί μέ ναν τα είκοσι μέτρα. Σήμερα :ο
παραστάσεις τού Ίησοϋ κα'
τους είναι πολύ χαμηλοτό-
Θεοτόκου. Βναι τα μικρά κυ<Λι· ' (ιο, έπειδή ;ό έδαφος άπό το ε- κά κομμάτια άπό μολύθι, πού ^'^γ σωτερικό τών τειχών έχει οημαν- κρατοϋοαν τα μετάΕινα νήματο τικά άνυψωθεί. τά τυλιγμένα στούς ρόλους εγγράφων τώι/ Άρχών καί τών άρχόντων τι.ϋ ΒυΖαντίου. Οί πά- ραστάσεις που φέρουν άποτυπώ- νονταν μέ τήν είδική σφραγ.5σ, πού χρησιμοποιούσαν γιά νά τά ουμπιέσουν. Άκόμη καί λίγο πριν άπό τή χάραξη τοΰ παραλιπκού δρόμου εΐχπ/ θρεθεί χάλκινα νο- μίσματα τοϋ Τσιμισκή μέ τήν εί- κόνα τοϋ Ίηοοϋ Π' αιώνος), καί άρκετά μολυβδόβουλα, π/Ί μεσα σέ άλλα ίνα τής Κομνηνής, ώς ;.Όναχής, Άννης Άπό τό Βουπόριον όκρωτηριον ώ; τό οημερινό φάρο τού ΓκιούΛ- χανέ τό τεϊχος ήταν έργο τοΓι Σεπτιμίου ^.εβήρου. Άπ' έκεϊ ώς τή σημερινή συνοικία 'ΕτγαμέΖ!, λίγο άνατοΛΐκότερα άπό τή μονή τής Περιδλέπτου, είχε συμπληρο¬ ί: εϊ άπό τόν Μέγαν Κωνσταντί¬ νον, καί άπ' έκεϊ έως τό Έπτα- πύργιον είχε προεκταθεϊ άπό γο·/ Θεοδόσιον Β'. Οί Βυζαντινοί αύ τοκράτορες Ίουστινιανός, Λέων ό "Ισαυρος, Θεόφιλος, Μιχαήλ καί ο Υστεο' ά¬ πό τήν "Αλωση οί "Ελληνες τιΐθ Πόλης τής έδωκαν τό όνομα κ^ Άγίου Δημ.-|τρίου άπό μιά όμώνυ- μρ γειτονική έκκλησία, καθολικόν παλιοϋ μοναοτηριοϋ. "Ετσι καί π περιοχή της πήρε τό όνομα Λ- γιος Δημήτριος ή Μεγαδημήτρ ος. Μιό δλλη γειτονική έκκλη^ισ, ^ού τήν είχε χτίσει ό ΑύτοκρΛ· τωρ Λέων ό Φιλόσοφος, ήταν ά- φιερωμένη ο την Άγία Βαρβάρα, ,ήν προστάτρια τών στρατιωτών πού ύπηρετοϋσαν τούς κατσ".Γ.Λ· τες, κα'ι άργότερα τών πυροβολ;-]- ι ιών. Ο ΒΑΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ Μιχαήλ Άργυρόπουλος Τοθκ. ΧΡΗΣΤΟΤ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Ε' Πατηίδα, Έλλάδα, Γένος όλη ήσκέψη τού Άφγνρόπονλου. "Ολη τού ή πνευματική έργασμα, ολο το' τό είν;Η. Στήν- καρδιά τού κλεισμένα τά Ιδανικά τής Φτ'λής. Γιά τό "Εθνος άναμμένοι πάντα τής *>ι·χής τοι> οί πυρσοί. 'Ενσαρ
κίιΐτή; των ίδανικών τού Γένους.
Άκ ΐτάΰλητος άγο>νιβτής τού άλύ-
τριοτον 'Ελληνιαμοΰ. Ή έθνική Ί
δρα, όπως τής εδιοσε ξεχι«ριστό
παλμό ή φλογιομένη λακή ι]η>χη
τής Σμύρνης, έμπνέει τόν ποιητή
νά γοάψει στά 1910, έ'να άπό τά
πιιτηιιοτικώτερά τού ποιήματα τήν
«Εύαγίλίστηα» οπου 6ρίσκο·με
στίχο πού, μέ καποια μικοή παραλ
λαγή ι θά χρησιμοποιήβει, μετά 30
χρόνια καί δ μεγάλο;
Κλείστε την πύρτα τοΰ Ναού γε
ρά, τήν άκριβή,
ποϋχει δικέφαλον άετό καί τήν
καρδιά τού τρύπια!..
Κι Ικεϊ κοιμήστε δίκ«να. τρομπο-
ν.α κι οπλα μύρια — ώ! γλυ¬
κείς κι' ώ καημοί!—
ακόιοπΐ'» άπό κάβτρα, άκρόπολες,
'κλησιές καί μοναστήρια, πού
έρήμαξαν χοιιιοί.
Κι όταν κάτασΛθο; ό "Αγγελος
στήν δλλη Παρουσία)
μάς λϋάΖΐι α' ενα μάϊ(ι>μ-ι τής Πί
στής μας
Στήν έκκληοία αυτή ή:ι-Λ
ρ,
θησαυρισμένο καΐ τό θώμα ττ,ς νά αας κεράση τά .τ «λιά πιοτά τοΰ
σ' έκείνη τήν Άνάσταση — μιά ό
λοΰθε μπαταρία —
οί πιστολιέ; ά; σαίξουνε σέ Δόξα;
θΐΊμιατό!
Άκόμη πιό προφητικός είναι ό
λόγος τού, σάν κλαίει τόν "Αγιον
μι; Ιΐαλαμά; στό ΰπεροχό τού! Γρ.ε6ενών, ποΰ τόν σκότιοβαιν αέ-
ποίημα στόν πόλεμο τοΰ Σαράντα:! σα στό δάσος, όταν «μέ σταυρό πε
Άπύΐ|»ε δ; μή μρθύσονμρ, τά άδέρ λέκι» έκεϊνο; εκο6ε τών δέντροιν
(4'.α, μέ κραβιά, —ναί. μά τή τί; ξεοές κορ<ρές»- Λέΐΐ: ΒηγγελίστΛα, | — Μά τά μονοπάτια είναι πειά ά- ποΰντ μεγάλ' ή χιίρη τη;, καί μέ; | νυιγμένα, στήν Έκκλησιά ( κι' άλ,λοι θά περάσουν σέ ώρα μ»- ποώτ' εΐν 14 καί στόν πόλεμο πρώτ', στική. είναι πολεμίστρη. Κι οΓιτε ποτήρι γυάλινο ιΐΐζέ φτοιχό, μή φέρετε, παι- κι ή ίυ)ή ή καινούργια θά φουντώ οιά, Ι ση έκεϊ... γιά τέτοιο ενα μεθύσι μα;, έκείνο 'Όλα τά τραγούδια τή; σνλλο- είναι ,ρηχό, μπροστά στό γλέντι τό τρανό, ποΰ άπόψε έχ' ή καρδιά. Φ.;ρτρ μπροστά μα; μέ τό νοΰ πο- τήΊρι1"!! σιδερένια, πού τάγλιηρε ή φωτία κι' άντίς γιά χέρι σιδερά, ταχει σκαλίσει μ' εννοια καί μέ τή μύτη τοΰ σπαθιοΰ ή πρώ τη ή Λεδεντιά. Κα1, α; ες>θη κ' ή δμορφότερη κε-
ηάστρα, ή άγνή παρθένα, ποΰ
λένε Έλετ·θεριά,
} Τά δενδριά πι>ργωνουν τώρα κλα-
οΰτε, δεμένα
γή; αύτη; τά διακρίνη μιά θλιμ-
μρνη μουσική, ενα; θρησκευτικάς
μυστικισμό; τά συνοδεΰει, καΐ μισ
έθνικοφιλοσοφική ϋπόκρονση τά
προπρμπει. Σάν προβευχή μοιά-
ζοννε — προσευχή τοΰ πατριωτι-
Ο καί τοΰ πόθον — γιά μιά με¬
μέ τιν.'Γ', Μανουηλ Κομνηνός, έκαμαν
έπιγραφή «Θεοτόκε βοήθει». Τώ- ι άνοικοδομήσεις τών τμημάτων,
Άγίας, πού μεταφέρθηκε, κα'ά
τόν Ντουκάν2, στά 991 ή 999 στ;1»
Βινετία, όώρο πρός τόν Ίω:ιν-
νην, γιό τού Δούκα τών Βενειών
Πέτρου Όρσεόλου, πού είχε έπι-
Είκοσιένα
μπαρούτινη εύιοδιά κι αί-
ιμάτινη
Κ ι άπάνιο στό μρθύσι μα;, α; πιά
Ι σ·ο'με όλοι τό ϊσιο,
; σ' έναν σχοπό Γιαννιώτικο καΐ σε
ήχο Παργιανό,
οκεφθεϊ την έποχή έκείνη τήν Πό κάτΐιι άπ' τή; Δόξα; τό δεντρι τό
λΠ· ......
σε χιιποιον κΐ)πο τή; ·ν|ι·χής σιμα
κι άλαςιγινό.
ΓΙοιό; ^αί·ρ·?ι άπ' τή; .ιατρίδας
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχΙΖεται)
ΒΑ ΤΩΝ ΑΙΟΝΩΝ:
ές πρό; τί;
καί άπρό-
«· Ή Άγσ.'θουΛθλις στούς αρχαί- τον;
όν;, Ροίμαϊκοΰς καί Ε3υξαντινοΰς φορΓΙ δλλ(Ι
σιτε; έκτάσεις τοΰ Μικροΰ Αϊμου
κα; οίλ,λοι, οί άποίοι διέθεταν δικά
----- ?-------.ι.... σκύρπιβαν σέ διά
μιά δέ όμάδα ά¬
πό αΰτοϋς ήλθε καί ΐδρυσε στίς
Το ΑΒλαιον Τείχος ήταν αύτό ηΧτ£ς τή; Προποντίδος τήν κωμο-
'ομη Πολιτεία κατά τό άρχαϊο πνεΰ μοποχ( Τρίγλια, δπ<ο; άναφέρει Ι" τή; πόλει»; Κράτους. Στά 522 μια παράδοσι, ποΰ διασο'νθηχε •■"•Χ· ίιπετάγη ^ στοΰς Πε'ρσες, άπό ατο{,; κατοίκου; τής Νέας Τρίγ Τ0|'; 6πο[ους άπελευθερώθηκΐ μετά )!(1ς Χαλκιδικής ί ΤΊν ήττα τους στήν ν«ΐ'μαχία τής -ιώιμίνο;, λίγο δέ άργότερα, πε (ΣυνεχΙΖεται) ΒΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ και ώ; φόρου ΰποτελ.ή; στό με Υ'Ίλο βρακικό Κράτος τών Όδρυ *'. μέχθι τό 341 π.Χ. όπότε μα >''(»? ίίλη τήν θράκη, περιήλθε στό
Μαχρδανικό Κράτος τού Φιλίππου
™6 Β'. Διατήρησε ίίμοις τοΰ; αύ
'όνομονς βεσμούς τη; καί έτσι την
['Ρηχί δ Μέγα; Άλέξανδρος, «ίταν ——————
"ι μΤτϊνομα^'της σέ Άγαθού' Τελε,ώνουν φίλτατε τα βοαα-
•ιολι, φαίνεται νά ?γινε στού; χρό να καΐ οί ις.λαιπωρίες. Σέ λιγί.·ο
*ο>'; την Έπιγόνιΐ)ν, λίγο μετά τόν μ£ρες έχουμε άνοιΕη καί ό φούε-
βαν«το τού Μ. Αλεξάνδρου, άπό , „
«ν Στρ,,τηγό Άγάθωνα, τόν όποϊ Ρ*β έΧθΡοε >;ας ^ ΥΡ'Ππη· θα
V**"
°ν ΛνιιφέρΡι ό ΙΙαπαρρηγόπουλο; μοτοακισθή κ-αί θά φύγη.
οτ"ν Β' Τόμο τή; Ίστορία; τού προφύλαΡη καί ύπομονή λοιπον
<"ην διάταξι των Μακεδονικδίν "'Ο'ΐτενμάτοιν στήν μάχη τοΰ Γρα νιν.οϋ «...Καί πρώτον έτάχθησαν οί ^*ες, τών οποίων ήρχεν δ Άγα ων-» ΠιΘανό; έπίσης άνάδοχο; '-ιι 6 'Αγαθοκλής, γυιό; τοΰ Λνσι "αχοΐ', πρά)του Βασιλέοις τής 0-
γαμε νεώτατοι καί άδημιοθργη-
τοι άττό κεΤ. 'Ενώ άντιμετωατίσια-
με τίς βιοτικές άνάγκες, έδώ έ-
μοχθήσαμε έδώ ύττοφέραμε τούς
πόνους καί άττολαύσαμε τίς χα-
ρές τής ζωής. ΟΊ πολλοί, σχεδόν
δλοι, διαθέτομε περισσότερα άττ'
δσα έγ«^ΟΓτο^λείψαμΐ, Ή νοσταλ-
για μας έμττνέεται άττό ρωμαντι
κή μάλλον παρά άπό έλκυστικη
διαθέση, κι' δταν πηγαίνομε, δ-
σοι πηγβίνσμε, στίς γενέτειρές
μας μόλις ττεραιση ή ττρώτη μας
συγκινηση, άπογοητευόμοκττε μέ
τίς άλλαγές των κτισμάτων καί
τού περιδάλλοντος καί πέρνομε
μ' άναι<ούφιση τό δρόμο τής έ- πιστροφής. "Οσοι μάλιστα ύπέ- στη>μεν τα δεινά των διωγμών
Ή Πεντηκονταετία
Ύι>~) συντρνάτου |·ας κ ΑΠΟΛΛΩΝ Οί ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
(Συνέχεΐα καί τέλος) και τά ανοπτολούμεν επί τόπίΧι,
Πρέττει νά ττροσέξωμε πολύ. Τό ανατριχιάζομε καί μέ την άπλή
καί άποκαρδΐωτκό 6α ^«ΨΊ νά γι>ρισωμε και να ξα-
ναζήσωμε έκεϊ ύττό τις τοτε συν
θηκες.
Τά παιδία μας, πού γεννήθη¬
καν έδώ, σέδονται κι' Τσως και
νά διχαιολογοΰν τή ρωμαντική
νοστολγία μας, άλλ' είναι άμψί
6ολο άν την νοιώθοΐτν κι' ασφα¬
λώς δέν την σι/μμερίζονται, άφοϋ
γενέτειρά τους είναι ή έλλαδική
παηρίδαι. Κι' δσο γιά τά έγγό-
νια μας, τό ενδιαφέρον τους γιά
τή Μικρά Άσία θά έξαντλεΐται
μέ τή ψνχρή έκμάθηση τής έλλη
νίκης 'ισταρίας της καί τό πολύ
πολύ θ' άναφέροΐΛ' δταν τούς δι
νεται εϋκαΐ'ρία, ότι οί πατπτού-
δες τους ήσαν Μΐικρασιάτες.
Όφείλομε νά ττρολάιβωμε τό
κακό, ν' άτΓθτρέψωμε, έν δσω
εΤναι άικόμη καιρός τήν άττογοη
τευτική αύτη έξέλιξη,. Ή ττερι-
ψρούρηση καί άνοοζωπύρωση τής
Μικρααιατιχής Ίδέας δέν ενδια-
φέρει μόνον τόν έκ Μικράς 'Ασί-
ας 'Ελληνιισμό. Είναι θέμα ττα-
Μέ τίς βιόπτρις το»Τ «ΚΟΣΜΟΓ»
Π ρ ο σ ο χ Α......
,ΕΝΤΥΠΩΣιΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΛΑΓΜΑ ΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΝ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ'
μα; τί; ρίζε; τοΰ πλατάνου,
Άν δέν φυτρώση κι άπό μά; κανε-
να 6λασταρούδι,,
κι5 αν δέν έρθή κάποιο πουλί στή
φυλλιοσιά τού άπάνου,
νά πή; ποτέ; τού χαί γιά μάς κΛ-
να Σμι«ρνηό τραγούβι·..
"Ενα αλλο πάλι ποίημά τού «Γά
Πιντόλια τή; Λαμπρή;», είναι μά
γάλη κι έλεΰθεοη Πατρίδα. Ή
ποίησή τού αυτή, ποΰ ζεΐ μέσα στά
ίίρια τών πόνιον τοΰ άλυτρώτου Γέ
νοι>; δέν είναι μονότονη. Ό Ρή
γ ι-ς Ραγιδς, ΐνιο τραγονδά μέ λυ
ρισμό, Ιαφνικά άλλάζει σκοπό, γιά
νά τραγουδήσεισ τό «Κουρμπάνι>
τοΰς "Ελληνε; στςκιτιώτε; μέσα
στόν Τούοκικο στρατό.
Στό διπλό αίαθηιΐΛ ποΰ νιώθει
ΰταν τοΰς βλέπη δτινατοΰ; κι ώραι
ούς, μά πηγπίνοντας στάν πάλεμο
σάν Τοΰοκοι στρατιωτε;, είναι πρα
-γματικά «μπνευσμένος. Σχετικό εί
ναι καί ή «Προσευχή τοϋ Στρατιώ
τού» .τού ριναι ποίηαα γειιάτο τρυ
ιρεροτητ ι κ<ιί μ>ρώνι·ι τό πιό 6αβύ
(ασθημα- Ό ρτομηός
στρατκότης στόν τοι>οκικό στρ«τό
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
Ήταν μιά μερά στήν Νέαν Φ<- τά πολιτισμρνο αύτό προάστειον τής πριοτεύοΐ'σας. συγκι νήσείον πραγματικά γιά μενά, ίκα- νοποιήσριο; κα1, γενικοτέροιν διδα· γ,μάτοΛ', ή πεοασμρνη Κυριαχή 4 Μαρτίου. Τό ποο)ί ρΐχα τήν τιμήν καΐ τή χαοά νά μιλήσοι στό έκεϊ ΙΙνευμα τικόν Κέντρον «Ό 'Αθανάσιο; Δι άκος». Αύτό τό Πνευματικόν Κέν¬ τρον, πού ίδρύθηκε καί όργΐινώθη- κ:ε ιιέ πρωτο6ουλία τοΰ Δημάρχου Ν. Φιλ«ίδελ^ρείας κ. Δημητρίου Χηιστοοουλ.οπούλο>ι, αποτελεί κυρΐο
λεκτικά ενα κόσμημα γιά την πο-
λεοδομίαν τή; πόλει»; αυτής και
ενα κοινωνικόν καί πολιτιστικό γε-
νικότερτ έπίτενγμα.
Τό οίκοδόμημα πρώτα' είναι ε¬
να κτίριο διώοοφο ιδιαιτέρα καλαί
σθητο, έπιβλητικό στ'ις διαστάσεις
τοι·.. άρχιτεκτόνημα μρλετημενο μέ
προσοχή άπό κάθε άποψη καΐ σχε-
τ;κά μ' δλε; τί; λειτουργικέ;
νεβνκοΰ ένδιαφέροντος. Περνούμε διώξει; τον. Ό .κάτω δοοφο;, μιά
μ:ά κρίσιμη ττεριοδο τταγκόσμιας εΐηΐχΐιιρη, άνετη, φωτισμένη <ΐρ- ' ούτέε τίς λίΥε<: μέρες· — Μά έχουμε άπόκριες, & χαλέσει σέ τρείς χορου^ δύο ουνεοτ.άοε.ς, πως θά ν- ' — Τότε νά μή πάω. — Νά πάς, άλλά όταν άκούοης «ούτό ρέ είναι παραγγελιά», ρλή- ρωσε τό λογοριασμό σου καί φό- γε δσο μπορεϊς πιό γρήγορα γιά νά άποφύγης τήν οτηλετιά. — Μά άν είναι έτσι φίλτατε βά καθήσω στό ιαπίτι μου καί δέν Ο^ πάω πουθενά. — Τό καλύτερο πού έχεις νά κάνης γιά νά άποφύγης τήν γρίπ- πη καί τά ... στηλέτα, κι' όταν τε ράσουν οί λίγες μέρες πού μέ- νούν μέχρι ι ήν άνοιΕη τά ΕανυΛέ- υε Πίνδαρε. "Α, Εέχοσα, οέ συμβουλεύω νόι πάς σέ κιανένα κουτοϋκι καί νά άποφύγηο τίς ταβέρνες μέ μποι- Ζουκομουσικη καί κάτι άκόμα, Λν είναι ό δρόμος σου καί περάσ,τ: άπό «κυψέλη» λάβε τά μέτρα οοα γιατί οί κηρήνες τούτες τίς μέρει: Ι έχουν άγριέψε1 πολύ. Ι ΒΙΣΦΟΣ άτονίας τών εθνικόν ίδεωδών. Πι θανόν άλλοι λαοί νά εύδοκιμο&ν περιοριζό'μενοι ρεαλιστικά σέ πρα κτικές έττιδιώξεις. "Ομως γιά μάς τούς "Ελιληνες ή έμμονή στά έθνικά ίδανΐ'Κά άττοτελεΐ ζωτική άνάγκη. Τό "Εθνος μας στή μα- (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εί; την 6ην σελ.) τ ι (ΐΓθοισα έπιπλίομένη μέ λιτό γοϋστο κηί πρόσφορο σχεδιασμό, χοησιιιεΰει ώς 6ιί)λιοθήκη καί άνα- γνί'ΐστήρΐΌ. Ό έπάνΐι) δροψος, μέ έπιμελημρνη έπίση; χα καλαίσθη- "Ενα; χΛρο; πού είναι δυνατόν λειτουργιά πίστης γιά την Ανάστα νά περιλάβη "'κιιβώς κατάλαβα, πε "1 τ°" Γένους Τά παληά τότε αν ρί τά 250 ατομα. ' Είναι έ'να ίδρυμ..ι, νομίζι», ποΰ . μποοεί νά αποτελέση ΰπόδειγμα κα1 τοί Κερασοχο>ριοΰ, παίρναν τά
καί ώς οίκοδόμημα καί ώς λειτουρ ^'στόλΐίί. κα γιόρτιαξαν στόν αύλο
"1 τ°" Γένους. Τά παληά τότε, αν
, κα1 σκ>.α6ωμένο., χρόνια τής Σμύο
ποΰ νΐ;.-τα παλληκάρια τοΰ Φαβουλά
καί ώς οίκοδόμημα καί ώς λειτουρ
γική πνευματική μονάέα χαί γ.ά Υι'0°
κα γιόρτιαξαν στόν αύλο
^ Έκκλησιάς την Ανάστα
ά'λλου; δήμου; καί κοινότητε; τή; στ1, τραβώντα; πιστολιές απάνω
χώρα; μ ι;. Τό πρώτο τουτο δίδα¬
γμα άπό τήν Νε<ιν Φιλαδέλφειαν. Τύ σημαντικό έπίσης είναι πού άρχισε νά αποδίδει σύμφο>να με
τοΰς σκοπού; τού- 'Όπω; μοΰ βΐ-
χάρτινα κάστρα κρρμασμενα ά¬
πό τοΰς τοίχους στή μέση τοΰ δρό-
μου, ποΰ συμβόλιζαν στά νοΰ τού;,
τόν έχθρό. Ό ποιητής. στοΰς πα¬
ς το υ στίχου; νουθετεϊ
τού; σχοπούς τον Οπως μου εί
πε, ή δ)νί; Ρένα Χιορέμη, γραμμα τού? -ε"·ρνηούς:
τεΰς καί 6ι6λιοθηκάρ'ος τοΰ Ιδού
Άδέρφκι, κρύφτε ταρματα κι άφή
μ .τος, στό αναγνο.βτηοιο <προσέρ- σχ( τά πιστόλια άμίλητα στην περί τά 50—'80 άτομα ήμε δκρη. πατε τίμια 6όλια) σέ ΐσιων μάκρη. σκορ- δρόμων ρησίιο;· άριθμό; πιστεύω άξιοση- Μ1 σε μρίοτο;, ποΰ μπορεϊ ϊσοι; νά καΛύ ψη άρκετές ΛΤιώσει; ιια;, άναφερό μενες στά" πενκματιχά έν*ι«<ρέρον- Τί1 λϊΐτονογιά των πιστολιών κρα- 'το τή; νεολαία; μας. - ι τίίστΡ τ1 6ου6)ί- στων πόνΜν Έπίση; έχουν γίνει ήδη άρκε- τέ; δ'.'ί.λέξεις καί ?χει δοθή κα.ί »^^——·.— μίίΐ συναυλία. 'Εγώ τοΰ; μίλησα μέ θέμα: « Η σε κι' έμένα ό ώραίος ένθουσιασμάς ιστοοική σημασία τοΰ Μικρασιατι- το>ν. Χωρί; πρό πάντοη· πολιτικές
κου Έλληνισμοΰ. "Ενας έπίλογος δολιχοορομίες, έπιζήμ*ες πάντοτε
στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρπβια- σ' αύτές τίς περιπτώσεις, οιτνέχι
τΐκοΰ "Ολέθρου». 'Εντΰπωση μοΰ σαν μέχρι σήμερα τήν έξέλιξή
έποοξενησρν καΐ τό αίσθάνθηκα τους σημαντική κ'ΐί άξιόλογη.
μέ μεγάλη συγκινηθή, τό "Ενα Ιδιαίτρρα άξιοσημείωτο επί
μπρός στο εικονισμα , τής
Παναγίας ποΰ τοϋ χάρισε δ Πα
τριάρχης Ίιοακείμ δ Γ' καί παρα
καλεϊ τή γλυκειά Μητέρα τοΰ Χρι
στοϋ νά τού ρίχνει φΛς και νά τού
δείχνει την τιμημένη στοάτα, νά
γλυκαίνει τά 6άσανά τού «κι αν άπ'
άρρώστια κοιμηθή κι αν άπό μαΰ
ί>ο 6όλι, τό 6όλι νάναι έχθ,ρικό κι
ίίχι τοΰ άδελφοΰ τού».
(Συνεχίζεται)
ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
ΤΟΤ ΒΟΛΟΤ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΊΟ Σύλλογος ΙΙαραγοιγών Κάτω
Λεχωνίων — Βόλου, έκφράζει την
άντίθεσιν τού διά την καθήλωσιν
των τίμιον των άγιροτικών προϊόν
των, ένώ δι' άλλα ειδή λ«μ6άνεται
ΰπ' όψιν τό κόστο; προκεΐ'μένου νά
καθορισθή ή τιμή.
Στό ΰπόμνημα τοΰ σύλλογον ά
ναφέρρτπι ότ, τό κοάτος έπιδοτεΐ
τίς είσαγωγέ; γεοιμήλιον πρό; 1,
40 δρχ. τό κιλόν ενώ θά ηδύνατο
νά ενισχύση τόν παραγωγόν.
νό; Μικρασιατικοΰ Μνημείου στήν
έ.λλιινικήν πριοτϊΰουσαν, πού νά συμ
βολίζει καί τό μαρτύριον τοΰ Μικρά
σιατικοΰ Έλληνισμοΰ καί τούς ά
γωνες κ<>ί τίς θυσίες ολ.ο>ν τών 'Ελ
ληνων κατά τή μικρασιατικήν έθνι
κήν έξόρμηση. καθώς έπίσης καί
ενδιαφέρον μέ τό οποίον παρηκο- τευγιια τους, είναι άκριιδϋΐς καί ή! τό διαιώνιο θάμδος τοΰ ίιονικοΰ
λοίθησε τήν &μιλίά τό άκροατήριύ όργάνωση τή; Εκθέσεως τών Μι Ι πνελ'ματος
τη, τήν κατάλληλη έπίπλ'οση χρη-"η''· κ(ι9ώ; καί ή Θερμότητα των κοασιατικών Κειμηλίων. Μέ προ | Όταν τελειώση, μέ πλησίασε δ
σ·.μ?ι''π ώ; αΓθουσα σι·γκρντρώσϊ-
ων, διαλέξεων, σι·ν·:ιιΐ'λιών κ.τ.λ.
Διά τά 46 χρόνια μας
Έν Αθήναις τή 7-3-70
ΆΕιότιμε Κε Σινανίδη
Άπό 46 χρόνια καί δώ οτόθη-
κες ύπηρέτης άκλόνητος στό
πλ^υρό τού Γ.ροσφυγικού κόσμοιι
Τόν παρηγορούσες τοϋ έδινες θάρ
ρος συμβουλές. "Ησουν μόνιμος
παραστάτης τού, χωρίς διακοπή,
χωρίς άνάσο. Καί κατέβαλες σκλ·-;
ρούς άγών-χ γιά νά φθάσης σε
τούτο τό πρωτοφανές καί λαμπρό
άποτέλεσμα, ώστε ό «Προσφυγι-
κός Κόσμον» νά Ζή σήμερα τόσα
μακρά καί ταραχώδη χρόνια. ΠρΑ
πει νά ε·οθ<5 περήφανος γι' αύτό. θεωρώ καθήκον μου νά σάς ά- φιερώσω τήν ταπεινήν μου εύγνω μοοήνην, πράγμα πιστεύω πού αί- σθάνονται ολο ι οί πρόοφυγες. Σάς πληροφορώ εϊμαι ή θεία τοϋ Κου Ί/τ2εσίλογου πού είναι Λυκειάρχης οτά Γιαννιτσά καί έχει Ίδιωτικόν .Γυμνάσιον, είναι καί συνδρομητής σος. Ή μητέρα τού λέγεται Άμαλία Σεραφειμίδου — ΊντΖεοίλογλου. "Ηταν Νηπιαγω- γός καί Πορθεναγωγός. Είχε τε- λειώοει τό Παρθεναγωγεϊον καί τό Διδασκαλείον μέ 2 Διπλώμα- τα. Είχε τελειώοει τά έν Φλαβια- νοϊς σχολεϊα πού λεγόνταν, Ζι·/- τΖίδερε καί μέ 35 χρόνια ύπηρε- οία στό Δημόσιο ή όποία άπεθίω- σε τό 1967 καί είχε μοναχογυιό τόν Γεώργιον ΊντΖεσίλογλου. Γιά τό παιδί της έγινε θυσία ή κα- κομοίρα. Τό τί τράβηΕε δέν λέγε- ίνΐοτά τιμήό ΟΛΓΑ ΤΑΜΟΓΛΟΥ έκιδηλώσεΐΐΛ· κατά τό τέλο; αυτής- σεγμένο σύστημα, μέ γοΰστο, πού Δήμαρχο; Νεα; Φλαόελφεία;, ί:νας ΕΓ&α καί γιά τουτο σημειώνω ί5ι- δείχνει κ·'ί μιά ψιχική δαθίτερη ά] άνδρας, όηο>ς έδινε τήν έντύποιση,
αίτερα τήν πρρίπτοιση, πώς πολ^υν φετηρία, έκτίθρνται παλιά εγραφα,
κόσμον κα' μικρασιάτες καί μή μι ψοντογραφίες, 6ι6λία, σκεύη καί Λλ
κ.ο-ισιάτε;, τοΰ; άπασχολεϊ καΐ τού; λα άντιχείμενα, κεντήματα, ειδή
δ;εγείρει υσν«ισθηματικά καί στο
χαστικά ή Μικοασιατική Ί&εα καί
ή συνεχίση τής Μικρασιατικής Πά
0 'δόσειος.
II
ΕΚΘΕΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ
Μετά τήν ό.μιλία μου, ό Πρόε-
δρος καί τά μέλη τοΰ Διοικητικοΰ
Σ τιμβουλίου τοΰ Μορφιοτιχοΰ καί
Ψ·χαγο)γικοΰ Σΐ!νδέσμου Νέας
Φιλαιδρληείας, μέ κάλεσαν νά επι
σκρψβώ στά γοαφεϊα τού; τήν «"Εκ
θέσιν Μικρασ.ιτικών Κΐΐμηλίο)ν-·>,
ποΰ όργάνωσαν μέ τήν αφορμήν
τής συμπληρώση»; πεντηκονταετίας
Από τή Μικρασιατικήν Καταστρο
φή. ΕΓναι ενας Σύνδεσμος ποΰ δή
μιο^γήθηκε άπί. μίαν δμάδα νέαιν
τή; Νεα; Φιλαδελφείας πρίν μερι
κά χρόνια.
Τοΰ; θνμονμαι μέ πόσο μεράκ*
καί πόσες εϋγενικέ; προθέσεις ξεκ»
νήσανε τότε. Μιά κάποια σιμπα-
ράσταση, μέ δμιλίε; καί δρισμένες
ΰποδείξει;» τού; προσέ-φερα «α' έ-
γώ, όπ<ο; τό νόμισα χρέος μου καί όπως μέ παρέσυρε καϊ, μέ ένέπνευ άμφιέσεο>ν κ.λπ.
Τό δεύτερο δίδαγμα άπό την
Νέαν Φιλαδέλΐρεΐ'Ί.ν. Μιά σημαντι
κή πρωτο&ου?.ία# τόσον έναρμονι
σμενη καί μέ τό χρόνο καί μέ τόν
τόπον· καί μέ πόσην έπιτνχίοι τήν
πραγματοποιήσινε οί νέοι τή; Ν.
α; Φιλαδελ.ψεία;.
Κα; σκεπτόμουν μέ παρηγορία,
θά ήθελα νά προσθέσοι μέ αίσιοδο
ξι',/, έστι». σχετική, πώ; ύπάρχοιιν
άρκετά διασα>θέντα ώ; τίς μέρες
«ύτέ; μικρασιατικά κειμήλαα.
ΙΙΙοΰ είναι ομως ή Κεντρική 3Ορ
γάνωση νά τά συγκεντρώση μέ σύ
στημΛ, με ζήλο, μέ έπιμ!'λεια, ί
σο>ς κ:/ί μέ πόνον, τά κειμήλια αύ
τοΰ τού εΐδου;> γιά νά μή χαθοΰν
κι' αύτά καί γιά νά άποτελέσονν
τά στοιχεϊα ενός Ίστορικοΰ καί Λαο
γραφικοΰ Μικρασιατικοϋ Μοι>σείον;
Τί κρίμα ποΰ έξακολουθοϋμε νά
καθυστεροΰμε!
III
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΟΝ
ΜΝΗΜΕΙΟΝ
Στήν δμιλία μου στό Πνευματι
κόν Κέντρον εθιξα μέ κάποια ζιοη
ρότηται μάλιστα, κι' αυτήν τή φο
ρά, την άνάγκη τής ανεγέρσεως έ
μέ ζωτικότητα. μέ θερμή συμπερι
φοοά, μέ ένθοιισιασμού;, μέ ώ-
ραίε;> όπίθ; είδαμε ίμπνεύσει; και
μ£ τήν ίκανότητα καϊ τήν ίπιμονή
νά τί; πρ·αιγματοποιεϊ. Καί άφοΰ
μέ σιΐΛ'εχάρη γιά τήν όμιλία μοί1
μοΰ προσέθεσε:
— Αύτά, ποΰ εΐπατε γιά τά Μι
κρασιατικό Μνημείο, είναι ακριβώς
μεσα στό ποόγραμμα τοΰ Δήμον
Νέα; Φιλαδελφείας Προγραμματί-
Πουμε έδώ Οτή Νέ™ Φίλαδελφεκχ.,
καί σέ πολΰ κατάλληλη θέση τήν
άνέγερση ενός μεγαλοπρεπέστατου
μικρασιατικοΰ μνημείον. Στή 6άση
μάλιστ ί. λ,ογαριάζουμε νά χτιστή
μιά αύθουσα, δπου θά
σουμε μικρασιατικά κΐΐμήλια.
Ιδού πράγματι μιά Ίοέΐϊ ύψηλό
φρονή, πολΰ σοθαρή, καί τό έξ ί-
(ΐου σημαντιχό, μιά ίΐδέα ποΰ &ά
πραγμΓυτοποιηθή^ καθώς φαίνεται.
Τό τρίτο δίδαγμα άπό τήν Νέαν
Φιλαδέλφειαν. Καί εμείς έδω στήν
ελληνικήν πρι»τεύουσα, οί μεγάλες
μικρασιατικές όργανώσει; καί ή θεώ
ρούμενη πνευματική καί κοινωνική
ήγεσία τοΰ μικρασιατικοΰ κόσμου,
τί κρίμα καί στή περίπτωση αυτή
πού δέν έχομε συνειδητοποιήσει αύ
τά τό Ιερδ χρέος! ,
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
Άρ- φύλλου 2195
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΙΪ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΙί ΟΤ1^Ν~ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΚΛΗΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΙ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ'
||| ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ
ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΑΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.7Ό8 -~Τρ"αφεϊα: Νίκης 25.-
έ.ά
ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
ά ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΝΙΔΗ
ι; μεταξΰ τό,ν Βυζαντινήν καί
^ιά τού;
Μ Λπύ τίς περιγρα·φές τής Βλαχο6οιιλγάοΜν πάλης. Γ^
'^ηψηχον καί των Κα&ο/λιώτι | Χ*?ύνοι>ς τού Αύτοκράτο^α ""Ισαα'-
",ν μέ τίς .τεςιιοχές τους, ποΰ δημο κιον Άγγελον (1185—1195) δια
,'Ληχπν σέ διαδοχικές συνέχει
ιροτέΐ'ΐ'ΐΊ και πέρυσι στήν έφημε
νι «ΙΙΡΟΣΦΤΠΚΟΣ ΚΟ-
δια
Π ,^ ή «Μεσα,ώνική
.ολ,οθηκη» τού Κ. Σάθα». Βα
λευ δέ δύ
σιλεΰ; δέ δεύτερον στρατεύε, ...
[0Σ» Αθηνών καί περίληψις τα τίον ΜυσΛν. Ήκουσε γάρ μη
: στήν έφημεριΊδ ι «ΜΑΚΕΔΟ κέ*' 'πΓ0ι τά ίίρη κα;, τού; βο»«-
ΙΑ» (οτήλη τοΰ Βορείου) στίς 20 , νοί)» ένδιατρι?>ειν αυτού;, άλλά
_·>2 Ιουλίου καί 17—18 Αύγού κ™1 -κ«θ·α; συλλαβόντας καί αύ-
,πιι π.έ. ήναφέρομαι στήν παροΰ τ*)'ν «ύλίξεβθαι
Ριομνλίας, ! οιμοανε ν είς Άγαθούπο-
,1; πόλεις, Άγαθοΰλι. Άπολλοινία | λιν 'ίλαυνρν.. οί δέ έδήουν, δσα τή
(σημ ΣοζόπολΟ) Πΰργο,, Άγχία Φ|λιππουπόλει έγγίζοντα...»
^ χιι{ Μεσημβρία. Μέ την περιγρα ι
,ή α«τή άποβλίπ» στό νά ζωντα: *-'*« 1204 περιήλθε μαξΐ μέ την
νρψ»> τ'*ς άναμνησεις των έπιζών, Κ">ν)πολι στήν κυριαρχία τών
κ,ιν άχόμη Άν<ιταλικθν«»μυλιιοτιον,1 *->άγκιον> άλλά τό 1256 βρισκόταν,
νά τοΰς ξαναθνμίβι» την Ιστοοική μ«ζί μ? τί; αΧλες βορειότεοα έλ- λ°ν πεποιθηοη
ή τους στό διά6» των αΐώ '-ηνικές πόλεις στήν «···«.......■'-'
αβοΰπολιν,
ς αλλο
ια ατήν έ.τίσης Ρλ.ληνικο')τατη <ϊλ *'ι 00">ντα; μργιστα..» είς βλχ,
ι,οτε.νιοΡ'ϊίνια περιοχή τή; Άν,ιτ. | δί; °ημηον, «...*Ην ούν ϋτε ό Κ< Ριομνλίας, ή δποία πεοιελάμοανε σιΛε«'(; κ-ιτ' αυτών εί; Άγαθούπο 28ον Τό οτρώοιμο τής κης γραμμής (1871) καί τό ίνοι- νμα^ τού παραλιακοϋ δρόμου (1960), άπό τό Βοσπόριον Α- κρωτήριον έως τό Έπταπύργίον, έγιναν αίτΐ3 νά άφανισθεϊ κπ-ά ιό μεγαλύτερο μέρος δ,τι είχε α {μέ τά ψηλά τους ποδήματα καί μέ τά φανάρια στό χέρι, έρχον- ταν έδώ τίς νύχτες, όταν φυοοϋ- ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Τχΐ Σ ΠΟΛΗΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΓΑΑΟΦΟΥ γ' ΠΑΡΑΛ!Α ΤΕΙΧΗ, ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ πομείνει άπο τό παράλια ^ • α βυΖαντινών Ίεπών καί άναπό ρων, καί νά κατεδαφισθούν α, ■ άπό τό τείχη πού σώΖοντσν οχεδόν άκερσ·α ώς τότε. Τ6 τείχη αύτά έχουν όκτώ χ - λιόμετρα μήκος, καί εϊχαν χτιοτεϊ μαντικά τμήματα ■"ήα Προποντίδος, οε νοτιάς, ν τήν λία. Μέσα στά χώματα καί .τα χαλά,σματα, την ώρα πού τα ο<έ παΖαν κ' ί'.στερα τραβιόνταν τα Γυματα, οί σραϊτΖήδες έβρισ<ιΐν καί μάΖευαν πλήθος άπό χάλκινο, °_- ακριβώς επάνω - καί σέ μερικα άλλά καί ίηό χρυσά οΐμεΤα μέθ3 — οτή ΰάλαασα, έτοι νομίοματα, κομψοτεχνήματα άπο πού ν άποκλείεται κάθε έχθρικη ομάλτο, συχνό καί μολυβδόβουΑα, ρα, μέ τήν καινούργια μορφή πού πήρε, ή παραλία αυτή έπαψε πιά νϊ είναι πηγή 6υ2αντινών άνα· μνηοτικών, καί φυοικά καί τ6 ι- πογγελμα ών άροϊτΖήδων έχε. έκλείψει. Ήταν οί ϊδιοι έπαγνελ ματίες, που οέ παλιότερα χρόνιο νοίκιαίαν τό σκουπιδαριό τού Σα- ραγιοϋ, άπ' όπου, πού γκρέμιΖαν κατά καιρούς >»ί
οεισμοί καί οί τρικυμίες. Πολλές
έπιγραφές πού άναφέρουν τό ονο
μο τών άναστηλωτών σώΖονται Ί-
χόμη. Ο· περισσότερες άναφέρον
υι οτόν Αύτοκράτορα Θεόφιλον,
πού ήταν 3 κύριος άνακαινιοτής
τών τειχών αυτών. Σοβαρές άνα-
καινίσεις έκαμαν έπίοης οί σουλ-
τάνοι Βαγιαζίτ Β' (1509), Μου-
ράτ Δ' (1635), Αχμέτ Γ' (17-
23).
Στήν ΰκρη ακριβώς τού Άκρω
τηρίου ήταν ή Πύλη τής Άγίας
Βσρβάρας, όπου συνέπιπταν τα
όριο τής τι,ώτης, τής δεύτερης
ιμάρευαν άκόμη καί μαργαριτάρ ο ' καί τής τετόρτης ρεγεώνος. Μιά
καί άλλα χμυσά καί άσημένια κγ.- άμμουδιά μέ εϊκοσι μέτρα πλά-
σμήματα, πού Ευλώνονταν
άπόβαση άπό τούτη τήν πλευρΐ. ' γοΟι τά πουλοϋσαν
Οί
κ' ~- , τος, πού άπλώνεται σήμερα στο
οτό Καπολι Γ.εφταν άπο τα κεντητά φορ^;· | οημεϊο αύτό, δείχνε, βτ7ή&αλασ
' Ι
ΥΜν χα
χον
ΐ την τραγ.κή τους μοίοα, το>ν Βο,-λγάρο,ν, τίς
ινοι μας πρόγονοι εί- (τοαροί τής Πόλης, καί πού πλ?»ύ- τα καί πα,ιλώματα τοϋ χαρεμ.ού. ' σα έφθανε άλλοτε ώς τούς προ-
!ππη ΟΤ|Ί στερεότ,ι α τ.Ζαν τίς συλλογές Εένων κυρίως , Τά τείχη τής Προποντίδος εϊ- ' ποδες τής άκροπόλεως τού Βυ-
_____ - . ., άγροϊκο; σε^δμτ»; λίγο άργότερα ό έπανι- πού ΜεταχειρΙΖονταν,
χώ βάρδαρο; κιτακτητής. Καί άρ δρύσας την Βιζαντινή Αύτοκρα- 6έστι πού τά συγκρατοϋσε,
»Κο) πρώτα άπό την Άγαθοΰπολι: τΓ|Ιίί" Αύτοκράτοοας Μιχαήλ ΠπΛ«· α α. «■ ι
Α· . } , ». ' .. - . ' . τού. κατα υια οιατπε-η τλΓι
λιαολυγος, όπως
τών μεγάλων πλατιών τούβλων μουσείων καί ίδιωτών. Τά άρχείη χον κατά τόν Μπουοντελμόντ,. ' Ζαντίου. Την πύλη αυτή τήν όνο-
^Β ^ ■'. _ .______ - . _~ _ * ^ . « ■ ■ * _ Ι.
στό όσ- τής έλληνικής μεσαιωνικής
.?: κρατορίας, τά παλάτια
'ΐκης :>ϊοο· 188 πύργου·:, όκτώ πύλες, πολλΛ ' μάΖει ό Χωνιάτης Έώαν
, τά τοΊω- . πυραπόρτια καί πέντε λιυώνια. ΦραντΖής, Βασιλικήν. "ν/·
Τ°° ®Γ°"
ΙΙΔΡΤΣΙΣ — ΘΕΣΙΣ — Ο-' Μ-έρης:: « ..Τούτον τοιγαροΰν, έχον ίοσΙου· δέν μποροϋσε νά χρ.ηςτι- (Κάντιργκα Λίμαν!) καί τού
ΝΟΜΑΣΙΑ: ^^"'^'^' "οιμον τοΓ) Κο>ν)νου,' μοποιηθεϊ, πρίν νάχουν
τών Σοφΐών πού έχουν άπο καιρό έπιχωματω
Ε- θεϊ καί έγιναν περιβόλω καί συν-
Ή Άγαθούπολι; βρισκόταν στί
Α άκτές τή; Μαύρης θαλάσσης, Μεσημβρίας μόνον
λίγο οοοειότερα άπό τήν θυνιάδα τείχετο
καί τά στήν περιοχή έκείνη λά κα.
μ >ν)νου, μοποιηθεϊ, π
(Τσάρου) χαταοοομεΐσβαι χαί την οκτώ τουλά
εκεινου σκυλευειν χώοαν> εί τοίς
ς τού Βασιλέως έκεϊνος έποίοι,
τοι;
ου έπ°Χή
ιστον χρόνια άπό τήν
παΡαΥωγής τού.
άν- Αου είχον μέ μεγάλη έπιτυχία έ<- "° -^όΐλιν 'κ,Γ'Ϊ^ μεΤαλλευθ* Κάθε *™^° * Τ-Β σΰνορα. Ή ιδρυσι; καί ή ό πόλιν καί άλλα τε Κάστρα όπερ πί> ΤΙΊ διαμορφώση τού έδάιρος
ιημαβία της, κρύπτεται άπό την οί τού Βασιλέω; έπισχευασαμενοι, ι-ατά τήν άνέγερση τών τει/ώ·/
γεια των θρυλων και των παρα προσεκτώντο τώ Βασιλεϊ..». Ι . .
βϊων· , < · Περί τό 1300 καί πάλι ή Άγα Κ°' ^^ υΠΟψη Τ°υς 6^" Κητά μιά άπό αύτέ;, ίδρύθηκε ά Θούπολι; περιήλθε γιά λίγο στοΰ- μα Κα1 την κ°τεύθυνση τών <υ- Μηλισίου; άποίκου; κατά τόν Βουλγάρου;, 30 δέ χρόνια άργύ- μάτων, πού σηκώνουν στήν άκτή αυτή τού Μαρμαρά Ίε- τοϋσαν τά χαλάσματα τών παλιών λ=νόμεν0' χρόνους τοΰ Άνορ-ονίκου τοΰ Δ' μαξϊι, άποτελοΰσαν τό άποικιακό ΙΙαλαιολόγου (1376—1378) ώς άκ '<|!|ν δκΡη τίϊς θαλάσσας. η.·γχρύτημα των Μιλησίων μέ την μάζουσα κα! Εύημεροΰσα έμπορική Άπό τόν καιρό τής Άλώσεωΰ γΕνιχη όνομασια, ι Απολλωνιατών πόλις, προστατρυομένη (Ιπό ΐσχυρώ . » - ■ Χώβ«, όνομασία ή όποΐα προήλθε τατα' τείχη., ΰπ.,,ς γράαει τό Χοονι α'ς Τελευταια ><Ρονια· Π0υ Χ°" άπό τόν άνεγερθέντα στήν Άπολ χον τού Φραντξή. ' ΡύΧΤΠκε ό παραλιακός δρόμοο, ίΐιΛ'ία Βιομό πρός την τιμήν τοΰ ' 'ΑΛΟλλιονο;. άπό Τόν 'ΑθΧηγό των Στά τρλενταία πρίν άπό τήν άποίχωγ Άναξίμανδοο δ οποίος κα "Αλωσ· χρύνια ή Άγαθούπολις τό τόν Αίλαανό, «...ήγήσατο τής μέ την Άγχίαλο καΐ τήν Μεσημ οίκοδομών καί τά ηεριοσευοϋμ π'; Άηβλλι»νίαν έκ Μι.λήτον ('ιποΐ 6ρία στόν Εϋξεινο ΙΙόντο ν αί τήν νρ χώματα. Είδικοί Τοϋρκοι Λ<τ, Ι"1!·.·». Σ>λίί>ρια κα; Ήράκλεια στήν
Ήταν έπίσης γνωστή καί μέ τήν Προποντίδα, άποτελοΰσαν τά τε-
όνομησία «Ζιίινη τών θύνονν», άπό λη·ταϊα άπομρινάρια τή; άλλοτε
την άφθονία τών ι|>αοών αυτών πανίσχυοη; Βυζαντινής Αϋτοκρατο
(οχομβροειδών), ποΰ σέ τεράστιες ρίας. Ή Άγα'θούπολις μέ τίς άλ
,ιοσότητρ; άλιενόταν στόν θαλάσ λε; θρακικέ; πόλεις τής παραλί
οιο ίκΕΪνο χοκιο. «ς τοΰ ΕύξείνΌυ Πόντου, πενιτ]λ·
Ή πόλις ήταν κτισμένη στ!,; τε θαν στού; Τούρκου;) λίγο πρίν άρ.
λίΜΐχΐϊς πρό; τόν Ευξεινο Πύντο χίση ή πολιορκία τής Κοιν)πόλε-
άντηρίόες τού ορους Παπία τοΰ Μι οις, όπως άνπέρει δ Ίιοάννης
χρού Αίμου( τό δποϊο κατά τόν Ή Δούκα;: «>·.*Ην γάρ δ Καρατξί,χ
νθδοτο, ήταν ή έ'δρα τοΰ Διός. Πεγις (Καρατζά Πασσά;), πρό
«,-,Ζίύς δέ όρθότατα κατά γνώ- καΐροΰ σταλθείς συν δυνάμει εί;
μην γετήν έμήν, καλεόμενος Πά τ(Ί τοΰ Πόντου Κάστρα, ήγουν
!"ΐϊος...>. Μεσημβρίαν^ Άχρλίόον (έννοεΐ την
Τά Αοχικό τη; δνομα ήταν «Αΰ Άγχίαλο). Βυζόν (Χερρόνησον ϊ|
Ιαιον Τεϊχος», άλλά δ Ίστορικό; Πορτο6υζύν) καί Άγαθούπολιν
*λ ΦιλόσοφΊΐ; Φλ.άΛιο; Άρρια καί τά λοιπά πρό; εαυτόν έποιή-
νό; (95—170 μ.Χ), στόν «Περί- σατο...». Τό Φροΰριο τή; Άγα-
πλοι<ν τοϋ Εύξείνου», τήν άναφέρρι θουπόλεο); έπεσε ΰστερα άπό άρ- ιί): ιΑύλαίον Τείχος», ό δέ ΚΙΕ κετά μακρά πολιο'ρκία, κατά τήν ΠΕΡΤ λέγει, ότι στού; Ριομαϊκοΰς όποία οί Τοΰρκοι χρησιμοποίησαν Μόνον;, γραφόταν καί ώ; «ΑΤ- α,φθονη πυρίτιδίΐ, μετά δέ τήν κα- ΛΑΙΤΙΧΟΣ ΘΕΡΑ», ή «ΘΕΡΑ τάλττψί τού, άνετίναξαν τά τείχη. Χ» ι Στήν διάρκεια τής πολ.ιορκία; τη;, πιλλοί άπό τοΰς κάτοικον; δι- ϊ.ΗΑΓΑΘΟΤΠΟΛΙΣ ΣΤΟ ΔΙΑ έφυγαν άπό τί; δύο ύπόγειε; στο >ευθερίου (Λάγκα λιμανί) ?Γ«.- οικίες. Τό ϋψος τών τειχών α^-
καν έτσι πλοϋτο άπό μολυβδόθο ^· , :ών κυμαίνονταν άπό 12 έω^ 15
λα δλων τών θυΖαντινών αίώνχ*. μοτρα καί οί πύργοι τους έφθ.ι-
διακοσμημένα μέ σταυρούς καί μέ ναν τα είκοσι μέτρα. Σήμερα :ο
παραστάσεις τού Ίησοϋ κα'
τους είναι πολύ χαμηλοτό-
Θεοτόκου. Βναι τα μικρά κυ<Λι· ' (ιο, έπειδή ;ό έδαφος άπό το ε- κά κομμάτια άπό μολύθι, πού ^'^γ σωτερικό τών τειχών έχει οημαν- κρατοϋοαν τα μετάΕινα νήματο τικά άνυψωθεί. τά τυλιγμένα στούς ρόλους εγγράφων τώι/ Άρχών καί τών άρχόντων τι.ϋ ΒυΖαντίου. Οί πά- ραστάσεις που φέρουν άποτυπώ- νονταν μέ τήν είδική σφραγ.5σ, πού χρησιμοποιούσαν γιά νά τά ουμπιέσουν. Άκόμη καί λίγο πριν άπό τή χάραξη τοΰ παραλιπκού δρόμου εΐχπ/ θρεθεί χάλκινα νο- μίσματα τοϋ Τσιμισκή μέ τήν εί- κόνα τοϋ Ίηοοϋ Π' αιώνος), καί άρκετά μολυβδόβουλα, π/Ί μεσα σέ άλλα ίνα τής Κομνηνής, ώς ;.Όναχής, Άννης Άπό τό Βουπόριον όκρωτηριον ώ; τό οημερινό φάρο τού ΓκιούΛ- χανέ τό τεϊχος ήταν έργο τοΓι Σεπτιμίου ^.εβήρου. Άπ' έκεϊ ώς τή σημερινή συνοικία 'ΕτγαμέΖ!, λίγο άνατοΛΐκότερα άπό τή μονή τής Περιδλέπτου, είχε συμπληρο¬ ί: εϊ άπό τόν Μέγαν Κωνσταντί¬ νον, καί άπ' έκεϊ έως τό Έπτα- πύργιον είχε προεκταθεϊ άπό γο·/ Θεοδόσιον Β'. Οί Βυζαντινοί αύ τοκράτορες Ίουστινιανός, Λέων ό "Ισαυρος, Θεόφιλος, Μιχαήλ καί ο Υστεο' ά¬ πό τήν "Αλωση οί "Ελληνες τιΐθ Πόλης τής έδωκαν τό όνομα κ^ Άγίου Δημ.-|τρίου άπό μιά όμώνυ- μρ γειτονική έκκλησία, καθολικόν παλιοϋ μοναοτηριοϋ. "Ετσι καί π περιοχή της πήρε τό όνομα Λ- γιος Δημήτριος ή Μεγαδημήτρ ος. Μιό δλλη γειτονική έκκλη^ισ, ^ού τήν είχε χτίσει ό ΑύτοκρΛ· τωρ Λέων ό Φιλόσοφος, ήταν ά- φιερωμένη ο την Άγία Βαρβάρα, ,ήν προστάτρια τών στρατιωτών πού ύπηρετοϋσαν τούς κατσ".Γ.Λ· τες, κα'ι άργότερα τών πυροβολ;-]- ι ιών. Ο ΒΑΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ Μιχαήλ Άργυρόπουλος Τοθκ. ΧΡΗΣΤΟΤ Σ ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ Ε' Πατηίδα, Έλλάδα, Γένος όλη ήσκέψη τού Άφγνρόπονλου. "Ολη τού ή πνευματική έργασμα, ολο το' τό είν;Η. Στήν- καρδιά τού κλεισμένα τά Ιδανικά τής Φτ'λής. Γιά τό "Εθνος άναμμένοι πάντα τής *>ι·χής τοι> οί πυρσοί. 'Ενσαρ
κίιΐτή; των ίδανικών τού Γένους.
Άκ ΐτάΰλητος άγο>νιβτής τού άλύ-
τριοτον 'Ελληνιαμοΰ. Ή έθνική Ί
δρα, όπως τής εδιοσε ξεχι«ριστό
παλμό ή φλογιομένη λακή ι]η>χη
τής Σμύρνης, έμπνέει τόν ποιητή
νά γοάψει στά 1910, έ'να άπό τά
πιιτηιιοτικώτερά τού ποιήματα τήν
«Εύαγίλίστηα» οπου 6ρίσκο·με
στίχο πού, μέ καποια μικοή παραλ
λαγή ι θά χρησιμοποιήβει, μετά 30
χρόνια καί δ μεγάλο;
Κλείστε την πύρτα τοΰ Ναού γε
ρά, τήν άκριβή,
ποϋχει δικέφαλον άετό καί τήν
καρδιά τού τρύπια!..
Κι Ικεϊ κοιμήστε δίκ«να. τρομπο-
ν.α κι οπλα μύρια — ώ! γλυ¬
κείς κι' ώ καημοί!—
ακόιοπΐ'» άπό κάβτρα, άκρόπολες,
'κλησιές καί μοναστήρια, πού
έρήμαξαν χοιιιοί.
Κι όταν κάτασΛθο; ό "Αγγελος
στήν δλλη Παρουσία)
μάς λϋάΖΐι α' ενα μάϊ(ι>μ-ι τής Πί
στής μας
Στήν έκκληοία αυτή ή:ι-Λ
ρ,
θησαυρισμένο καΐ τό θώμα ττ,ς νά αας κεράση τά .τ «λιά πιοτά τοΰ
σ' έκείνη τήν Άνάσταση — μιά ό
λοΰθε μπαταρία —
οί πιστολιέ; ά; σαίξουνε σέ Δόξα;
θΐΊμιατό!
Άκόμη πιό προφητικός είναι ό
λόγος τού, σάν κλαίει τόν "Αγιον
μι; Ιΐαλαμά; στό ΰπεροχό τού! Γρ.ε6ενών, ποΰ τόν σκότιοβαιν αέ-
ποίημα στόν πόλεμο τοΰ Σαράντα:! σα στό δάσος, όταν «μέ σταυρό πε
Άπύΐ|»ε δ; μή μρθύσονμρ, τά άδέρ λέκι» έκεϊνο; εκο6ε τών δέντροιν
(4'.α, μέ κραβιά, —ναί. μά τή τί; ξεοές κορ<ρές»- Λέΐΐ: ΒηγγελίστΛα, | — Μά τά μονοπάτια είναι πειά ά- ποΰντ μεγάλ' ή χιίρη τη;, καί μέ; | νυιγμένα, στήν Έκκλησιά ( κι' άλ,λοι θά περάσουν σέ ώρα μ»- ποώτ' εΐν 14 καί στόν πόλεμο πρώτ', στική. είναι πολεμίστρη. Κι οΓιτε ποτήρι γυάλινο ιΐΐζέ φτοιχό, μή φέρετε, παι- κι ή ίυ)ή ή καινούργια θά φουντώ οιά, Ι ση έκεϊ... γιά τέτοιο ενα μεθύσι μα;, έκείνο 'Όλα τά τραγούδια τή; σνλλο- είναι ,ρηχό, μπροστά στό γλέντι τό τρανό, ποΰ άπόψε έχ' ή καρδιά. Φ.;ρτρ μπροστά μα; μέ τό νοΰ πο- τήΊρι1"!! σιδερένια, πού τάγλιηρε ή φωτία κι' άντίς γιά χέρι σιδερά, ταχει σκαλίσει μ' εννοια καί μέ τή μύτη τοΰ σπαθιοΰ ή πρώ τη ή Λεδεντιά. Κα1, α; ες>θη κ' ή δμορφότερη κε-
ηάστρα, ή άγνή παρθένα, ποΰ
λένε Έλετ·θεριά,
} Τά δενδριά πι>ργωνουν τώρα κλα-
οΰτε, δεμένα
γή; αύτη; τά διακρίνη μιά θλιμ-
μρνη μουσική, ενα; θρησκευτικάς
μυστικισμό; τά συνοδεΰει, καΐ μισ
έθνικοφιλοσοφική ϋπόκρονση τά
προπρμπει. Σάν προβευχή μοιά-
ζοννε — προσευχή τοΰ πατριωτι-
Ο καί τοΰ πόθον — γιά μιά με¬
μέ τιν.'Γ', Μανουηλ Κομνηνός, έκαμαν
έπιγραφή «Θεοτόκε βοήθει». Τώ- ι άνοικοδομήσεις τών τμημάτων,
Άγίας, πού μεταφέρθηκε, κα'ά
τόν Ντουκάν2, στά 991 ή 999 στ;1»
Βινετία, όώρο πρός τόν Ίω:ιν-
νην, γιό τού Δούκα τών Βενειών
Πέτρου Όρσεόλου, πού είχε έπι-
Είκοσιένα
μπαρούτινη εύιοδιά κι αί-
ιμάτινη
Κ ι άπάνιο στό μρθύσι μα;, α; πιά
Ι σ·ο'με όλοι τό ϊσιο,
; σ' έναν σχοπό Γιαννιώτικο καΐ σε
ήχο Παργιανό,
οκεφθεϊ την έποχή έκείνη τήν Πό κάτΐιι άπ' τή; Δόξα; τό δεντρι τό
λΠ· ......
σε χιιποιον κΐ)πο τή; ·ν|ι·χής σιμα
κι άλαςιγινό.
ΓΙοιό; ^αί·ρ·?ι άπ' τή; .ιατρίδας
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχΙΖεται)
ΒΑ ΤΩΝ ΑΙΟΝΩΝ:
ές πρό; τί;
καί άπρό-
«· Ή Άγσ.'θουΛθλις στούς αρχαί- τον;
όν;, Ροίμαϊκοΰς καί Ε3υξαντινοΰς φορΓΙ δλλ(Ι
σιτε; έκτάσεις τοΰ Μικροΰ Αϊμου
κα; οίλ,λοι, οί άποίοι διέθεταν δικά
----- ?-------.ι.... σκύρπιβαν σέ διά
μιά δέ όμάδα ά¬
πό αΰτοϋς ήλθε καί ΐδρυσε στίς
Το ΑΒλαιον Τείχος ήταν αύτό ηΧτ£ς τή; Προποντίδος τήν κωμο-
'ομη Πολιτεία κατά τό άρχαϊο πνεΰ μοποχ( Τρίγλια, δπ<ο; άναφέρει Ι" τή; πόλει»; Κράτους. Στά 522 μια παράδοσι, ποΰ διασο'νθηχε •■"•Χ· ίιπετάγη ^ στοΰς Πε'ρσες, άπό ατο{,; κατοίκου; τής Νέας Τρίγ Τ0|'; 6πο[ους άπελευθερώθηκΐ μετά )!(1ς Χαλκιδικής ί ΤΊν ήττα τους στήν ν«ΐ'μαχία τής -ιώιμίνο;, λίγο δέ άργότερα, πε (ΣυνεχΙΖεται) ΒΠΙΚΑΙΡΟΙ ΜΕΛΕΤΑΙ και ώ; φόρου ΰποτελ.ή; στό με Υ'Ίλο βρακικό Κράτος τών Όδρυ *'. μέχθι τό 341 π.Χ. όπότε μα >''(»? ίίλη τήν θράκη, περιήλθε στό
Μαχρδανικό Κράτος τού Φιλίππου
™6 Β'. Διατήρησε ίίμοις τοΰ; αύ
'όνομονς βεσμούς τη; καί έτσι την
['Ρηχί δ Μέγα; Άλέξανδρος, «ίταν ——————
"ι μΤτϊνομα^'της σέ Άγαθού' Τελε,ώνουν φίλτατε τα βοαα-
•ιολι, φαίνεται νά ?γινε στού; χρό να καΐ οί ις.λαιπωρίες. Σέ λιγί.·ο
*ο>'; την Έπιγόνιΐ)ν, λίγο μετά τόν μ£ρες έχουμε άνοιΕη καί ό φούε-
βαν«το τού Μ. Αλεξάνδρου, άπό , „
«ν Στρ,,τηγό Άγάθωνα, τόν όποϊ Ρ*β έΧθΡοε >;ας ^ ΥΡ'Ππη· θα
V**"
°ν ΛνιιφέρΡι ό ΙΙαπαρρηγόπουλο; μοτοακισθή κ-αί θά φύγη.
οτ"ν Β' Τόμο τή; Ίστορία; τού προφύλαΡη καί ύπομονή λοιπον
<"ην διάταξι των Μακεδονικδίν "'Ο'ΐτενμάτοιν στήν μάχη τοΰ Γρα νιν.οϋ «...Καί πρώτον έτάχθησαν οί ^*ες, τών οποίων ήρχεν δ Άγα ων-» ΠιΘανό; έπίσης άνάδοχο; '-ιι 6 'Αγαθοκλής, γυιό; τοΰ Λνσι "αχοΐ', πρά)του Βασιλέοις τής 0-
γαμε νεώτατοι καί άδημιοθργη-
τοι άττό κεΤ. 'Ενώ άντιμετωατίσια-
με τίς βιοτικές άνάγκες, έδώ έ-
μοχθήσαμε έδώ ύττοφέραμε τούς
πόνους καί άττολαύσαμε τίς χα-
ρές τής ζωής. ΟΊ πολλοί, σχεδόν
δλοι, διαθέτομε περισσότερα άττ'
δσα έγ«^ΟΓτο^λείψαμΐ, Ή νοσταλ-
για μας έμττνέεται άττό ρωμαντι
κή μάλλον παρά άπό έλκυστικη
διαθέση, κι' δταν πηγαίνομε, δ-
σοι πηγβίνσμε, στίς γενέτειρές
μας μόλις ττεραιση ή ττρώτη μας
συγκινηση, άπογοητευόμοκττε μέ
τίς άλλαγές των κτισμάτων καί
τού περιδάλλοντος καί πέρνομε
μ' άναι<ούφιση τό δρόμο τής έ- πιστροφής. "Οσοι μάλιστα ύπέ- στη>μεν τα δεινά των διωγμών
Ή Πεντηκονταετία
Ύι>~) συντρνάτου |·ας κ ΑΠΟΛΛΩΝ Οί ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
(Συνέχεΐα καί τέλος) και τά ανοπτολούμεν επί τόπίΧι,
Πρέττει νά ττροσέξωμε πολύ. Τό ανατριχιάζομε καί μέ την άπλή
καί άποκαρδΐωτκό 6α ^«ΨΊ νά γι>ρισωμε και να ξα-
ναζήσωμε έκεϊ ύττό τις τοτε συν
θηκες.
Τά παιδία μας, πού γεννήθη¬
καν έδώ, σέδονται κι' Τσως και
νά διχαιολογοΰν τή ρωμαντική
νοστολγία μας, άλλ' είναι άμψί
6ολο άν την νοιώθοΐτν κι' ασφα¬
λώς δέν την σι/μμερίζονται, άφοϋ
γενέτειρά τους είναι ή έλλαδική
παηρίδαι. Κι' δσο γιά τά έγγό-
νια μας, τό ενδιαφέρον τους γιά
τή Μικρά Άσία θά έξαντλεΐται
μέ τή ψνχρή έκμάθηση τής έλλη
νίκης 'ισταρίας της καί τό πολύ
πολύ θ' άναφέροΐΛ' δταν τούς δι
νεται εϋκαΐ'ρία, ότι οί πατπτού-
δες τους ήσαν Μΐικρασιάτες.
Όφείλομε νά ττρολάιβωμε τό
κακό, ν' άτΓθτρέψωμε, έν δσω
εΤναι άικόμη καιρός τήν άττογοη
τευτική αύτη έξέλιξη,. Ή ττερι-
ψρούρηση καί άνοοζωπύρωση τής
Μικρααιατιχής Ίδέας δέν ενδια-
φέρει μόνον τόν έκ Μικράς 'Ασί-
ας 'Ελληνιισμό. Είναι θέμα ττα-
Μέ τίς βιόπτρις το»Τ «ΚΟΣΜΟΓ»
Π ρ ο σ ο χ Α......
,ΕΝΤΥΠΩΣιΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΛΑΓΜΑ ΤΑ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑΝ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΝ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ'
μα; τί; ρίζε; τοΰ πλατάνου,
Άν δέν φυτρώση κι άπό μά; κανε-
να 6λασταρούδι,,
κι5 αν δέν έρθή κάποιο πουλί στή
φυλλιοσιά τού άπάνου,
νά πή; ποτέ; τού χαί γιά μάς κΛ-
να Σμι«ρνηό τραγούβι·..
"Ενα αλλο πάλι ποίημά τού «Γά
Πιντόλια τή; Λαμπρή;», είναι μά
γάλη κι έλεΰθεοη Πατρίδα. Ή
ποίησή τού αυτή, ποΰ ζεΐ μέσα στά
ίίρια τών πόνιον τοΰ άλυτρώτου Γέ
νοι>; δέν είναι μονότονη. Ό Ρή
γ ι-ς Ραγιδς, ΐνιο τραγονδά μέ λυ
ρισμό, Ιαφνικά άλλάζει σκοπό, γιά
νά τραγουδήσεισ τό «Κουρμπάνι>
τοΰς "Ελληνε; στςκιτιώτε; μέσα
στόν Τούοκικο στρατό.
Στό διπλό αίαθηιΐΛ ποΰ νιώθει
ΰταν τοΰς βλέπη δτινατοΰ; κι ώραι
ούς, μά πηγπίνοντας στάν πάλεμο
σάν Τοΰοκοι στρατιωτε;, είναι πρα
-γματικά «μπνευσμένος. Σχετικό εί
ναι καί ή «Προσευχή τοϋ Στρατιώ
τού» .τού ριναι ποίηαα γειιάτο τρυ
ιρεροτητ ι κ<ιί μ>ρώνι·ι τό πιό 6αβύ
(ασθημα- Ό ρτομηός
στρατκότης στόν τοι>οκικό στρ«τό
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ
Ήταν μιά μερά στήν Νέαν Φ<- τά πολιτισμρνο αύτό προάστειον τής πριοτεύοΐ'σας. συγκι νήσείον πραγματικά γιά μενά, ίκα- νοποιήσριο; κα1, γενικοτέροιν διδα· γ,μάτοΛ', ή πεοασμρνη Κυριαχή 4 Μαρτίου. Τό ποο)ί ρΐχα τήν τιμήν καΐ τή χαοά νά μιλήσοι στό έκεϊ ΙΙνευμα τικόν Κέντρον «Ό 'Αθανάσιο; Δι άκος». Αύτό τό Πνευματικόν Κέν¬ τρον, πού ίδρύθηκε καί όργΐινώθη- κ:ε ιιέ πρωτο6ουλία τοΰ Δημάρχου Ν. Φιλ«ίδελ^ρείας κ. Δημητρίου Χηιστοοουλ.οπούλο>ι, αποτελεί κυρΐο
λεκτικά ενα κόσμημα γιά την πο-
λεοδομίαν τή; πόλει»; αυτής και
ενα κοινωνικόν καί πολιτιστικό γε-
νικότερτ έπίτενγμα.
Τό οίκοδόμημα πρώτα' είναι ε¬
να κτίριο διώοοφο ιδιαιτέρα καλαί
σθητο, έπιβλητικό στ'ις διαστάσεις
τοι·.. άρχιτεκτόνημα μρλετημενο μέ
προσοχή άπό κάθε άποψη καΐ σχε-
τ;κά μ' δλε; τί; λειτουργικέ;
νεβνκοΰ ένδιαφέροντος. Περνούμε διώξει; τον. Ό .κάτω δοοφο;, μιά
μ:ά κρίσιμη ττεριοδο τταγκόσμιας εΐηΐχΐιιρη, άνετη, φωτισμένη <ΐρ- ' ούτέε τίς λίΥε<: μέρες· — Μά έχουμε άπόκριες, & χαλέσει σέ τρείς χορου^ δύο ουνεοτ.άοε.ς, πως θά ν- ' — Τότε νά μή πάω. — Νά πάς, άλλά όταν άκούοης «ούτό ρέ είναι παραγγελιά», ρλή- ρωσε τό λογοριασμό σου καί φό- γε δσο μπορεϊς πιό γρήγορα γιά νά άποφύγης τήν οτηλετιά. — Μά άν είναι έτσι φίλτατε βά καθήσω στό ιαπίτι μου καί δέν Ο^ πάω πουθενά. — Τό καλύτερο πού έχεις νά κάνης γιά νά άποφύγης τήν γρίπ- πη καί τά ... στηλέτα, κι' όταν τε ράσουν οί λίγες μέρες πού μέ- νούν μέχρι ι ήν άνοιΕη τά ΕανυΛέ- υε Πίνδαρε. "Α, Εέχοσα, οέ συμβουλεύω νόι πάς σέ κιανένα κουτοϋκι καί νά άποφύγηο τίς ταβέρνες μέ μποι- Ζουκομουσικη καί κάτι άκόμα, Λν είναι ό δρόμος σου καί περάσ,τ: άπό «κυψέλη» λάβε τά μέτρα οοα γιατί οί κηρήνες τούτες τίς μέρει: Ι έχουν άγριέψε1 πολύ. Ι ΒΙΣΦΟΣ άτονίας τών εθνικόν ίδεωδών. Πι θανόν άλλοι λαοί νά εύδοκιμο&ν περιοριζό'μενοι ρεαλιστικά σέ πρα κτικές έττιδιώξεις. "Ομως γιά μάς τούς "Ελιληνες ή έμμονή στά έθνικά ίδανΐ'Κά άττοτελεΐ ζωτική άνάγκη. Τό "Εθνος μας στή μα- (ΣΤΝΕΧΕΙΑ εί; την 6ην σελ.) τ ι (ΐΓθοισα έπιπλίομένη μέ λιτό γοϋστο κηί πρόσφορο σχεδιασμό, χοησιιιεΰει ώς 6ιί)λιοθήκη καί άνα- γνί'ΐστήρΐΌ. Ό έπάνΐι) δροψος, μέ έπιμελημρνη έπίση; χα καλαίσθη- "Ενα; χΛρο; πού είναι δυνατόν λειτουργιά πίστης γιά την Ανάστα νά περιλάβη "'κιιβώς κατάλαβα, πε "1 τ°" Γένους Τά παληά τότε αν ρί τά 250 ατομα. ' Είναι έ'να ίδρυμ..ι, νομίζι», ποΰ . μποοεί νά αποτελέση ΰπόδειγμα κα1 τοί Κερασοχο>ριοΰ, παίρναν τά
καί ώς οίκοδόμημα καί ώς λειτουρ ^'στόλΐίί. κα γιόρτιαξαν στόν αύλο
"1 τ°" Γένους. Τά παληά τότε, αν
, κα1 σκ>.α6ωμένο., χρόνια τής Σμύο
ποΰ νΐ;.-τα παλληκάρια τοΰ Φαβουλά
καί ώς οίκοδόμημα καί ώς λειτουρ
γική πνευματική μονάέα χαί γ.ά Υι'0°
κα γιόρτιαξαν στόν αύλο
^ Έκκλησιάς την Ανάστα
ά'λλου; δήμου; καί κοινότητε; τή; στ1, τραβώντα; πιστολιές απάνω
χώρα; μ ι;. Τό πρώτο τουτο δίδα¬
γμα άπό τήν Νε<ιν Φιλαδέλφειαν. Τύ σημαντικό έπίσης είναι πού άρχισε νά αποδίδει σύμφο>να με
τοΰς σκοπού; τού- 'Όπω; μοΰ βΐ-
χάρτινα κάστρα κρρμασμενα ά¬
πό τοΰς τοίχους στή μέση τοΰ δρό-
μου, ποΰ συμβόλιζαν στά νοΰ τού;,
τόν έχθρό. Ό ποιητής. στοΰς πα¬
ς το υ στίχου; νουθετεϊ
τού; σχοπούς τον Οπως μου εί
πε, ή δ)νί; Ρένα Χιορέμη, γραμμα τού? -ε"·ρνηούς:
τεΰς καί 6ι6λιοθηκάρ'ος τοΰ Ιδού
Άδέρφκι, κρύφτε ταρματα κι άφή
μ .τος, στό αναγνο.βτηοιο <προσέρ- σχ( τά πιστόλια άμίλητα στην περί τά 50—'80 άτομα ήμε δκρη. πατε τίμια 6όλια) σέ ΐσιων μάκρη. σκορ- δρόμων ρησίιο;· άριθμό; πιστεύω άξιοση- Μ1 σε μρίοτο;, ποΰ μπορεϊ ϊσοι; νά καΛύ ψη άρκετές ΛΤιώσει; ιια;, άναφερό μενες στά" πενκματιχά έν*ι«<ρέρον- Τί1 λϊΐτονογιά των πιστολιών κρα- 'το τή; νεολαία; μας. - ι τίίστΡ τ1 6ου6)ί- στων πόνΜν Έπίση; έχουν γίνει ήδη άρκε- τέ; δ'.'ί.λέξεις καί ?χει δοθή κα.ί »^^——·.— μίίΐ συναυλία. 'Εγώ τοΰ; μίλησα μέ θέμα: « Η σε κι' έμένα ό ώραίος ένθουσιασμάς ιστοοική σημασία τοΰ Μικρασιατι- το>ν. Χωρί; πρό πάντοη· πολιτικές
κου Έλληνισμοΰ. "Ενας έπίλογος δολιχοορομίες, έπιζήμ*ες πάντοτε
στά πενηντάχρονα τοΰ Μικρπβια- σ' αύτές τίς περιπτώσεις, οιτνέχι
τΐκοΰ "Ολέθρου». 'Εντΰπωση μοΰ σαν μέχρι σήμερα τήν έξέλιξή
έποοξενησρν καΐ τό αίσθάνθηκα τους σημαντική κ'ΐί άξιόλογη.
μέ μεγάλη συγκινηθή, τό "Ενα Ιδιαίτρρα άξιοσημείωτο επί
μπρός στο εικονισμα , τής
Παναγίας ποΰ τοϋ χάρισε δ Πα
τριάρχης Ίιοακείμ δ Γ' καί παρα
καλεϊ τή γλυκειά Μητέρα τοΰ Χρι
στοϋ νά τού ρίχνει φΛς και νά τού
δείχνει την τιμημένη στοάτα, νά
γλυκαίνει τά 6άσανά τού «κι αν άπ'
άρρώστια κοιμηθή κι αν άπό μαΰ
ί>ο 6όλι, τό 6όλι νάναι έχθ,ρικό κι
ίίχι τοΰ άδελφοΰ τού».
(Συνεχίζεται)
ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
ΤΟΤ ΒΟΛΟΤ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ
ΊΟ Σύλλογος ΙΙαραγοιγών Κάτω
Λεχωνίων — Βόλου, έκφράζει την
άντίθεσιν τού διά την καθήλωσιν
των τίμιον των άγιροτικών προϊόν
των, ένώ δι' άλλα ειδή λ«μ6άνεται
ΰπ' όψιν τό κόστο; προκεΐ'μένου νά
καθορισθή ή τιμή.
Στό ΰπόμνημα τοΰ σύλλογον ά
ναφέρρτπι ότ, τό κοάτος έπιδοτεΐ
τίς είσαγωγέ; γεοιμήλιον πρό; 1,
40 δρχ. τό κιλόν ενώ θά ηδύνατο
νά ενισχύση τόν παραγωγόν.
νό; Μικρασιατικοΰ Μνημείου στήν
έ.λλιινικήν πριοτϊΰουσαν, πού νά συμ
βολίζει καί τό μαρτύριον τοΰ Μικρά
σιατικοΰ Έλληνισμοΰ καί τούς ά
γωνες κ<>ί τίς θυσίες ολ.ο>ν τών 'Ελ
ληνων κατά τή μικρασιατικήν έθνι
κήν έξόρμηση. καθώς έπίσης καί
ενδιαφέρον μέ τό οποίον παρηκο- τευγιια τους, είναι άκριιδϋΐς καί ή! τό διαιώνιο θάμδος τοΰ ίιονικοΰ
λοίθησε τήν &μιλίά τό άκροατήριύ όργάνωση τή; Εκθέσεως τών Μι Ι πνελ'ματος
τη, τήν κατάλληλη έπίπλ'οση χρη-"η''· κ(ι9ώ; καί ή Θερμότητα των κοασιατικών Κειμηλίων. Μέ προ | Όταν τελειώση, μέ πλησίασε δ
σ·.μ?ι''π ώ; αΓθουσα σι·γκρντρώσϊ-
ων, διαλέξεων, σι·ν·:ιιΐ'λιών κ.τ.λ.
Διά τά 46 χρόνια μας
Έν Αθήναις τή 7-3-70
ΆΕιότιμε Κε Σινανίδη
Άπό 46 χρόνια καί δώ οτόθη-
κες ύπηρέτης άκλόνητος στό
πλ^υρό τού Γ.ροσφυγικού κόσμοιι
Τόν παρηγορούσες τοϋ έδινες θάρ
ρος συμβουλές. "Ησουν μόνιμος
παραστάτης τού, χωρίς διακοπή,
χωρίς άνάσο. Καί κατέβαλες σκλ·-;
ρούς άγών-χ γιά νά φθάσης σε
τούτο τό πρωτοφανές καί λαμπρό
άποτέλεσμα, ώστε ό «Προσφυγι-
κός Κόσμον» νά Ζή σήμερα τόσα
μακρά καί ταραχώδη χρόνια. ΠρΑ
πει νά ε·οθ<5 περήφανος γι' αύτό. θεωρώ καθήκον μου νά σάς ά- φιερώσω τήν ταπεινήν μου εύγνω μοοήνην, πράγμα πιστεύω πού αί- σθάνονται ολο ι οί πρόοφυγες. Σάς πληροφορώ εϊμαι ή θεία τοϋ Κου Ί/τ2εσίλογου πού είναι Λυκειάρχης οτά Γιαννιτσά καί έχει Ίδιωτικόν .Γυμνάσιον, είναι καί συνδρομητής σος. Ή μητέρα τού λέγεται Άμαλία Σεραφειμίδου — ΊντΖεοίλογλου. "Ηταν Νηπιαγω- γός καί Πορθεναγωγός. Είχε τε- λειώοει τό Παρθεναγωγεϊον καί τό Διδασκαλείον μέ 2 Διπλώμα- τα. Είχε τελειώοει τά έν Φλαβια- νοϊς σχολεϊα πού λεγόνταν, Ζι·/- τΖίδερε καί μέ 35 χρόνια ύπηρε- οία στό Δημόσιο ή όποία άπεθίω- σε τό 1967 καί είχε μοναχογυιό τόν Γεώργιον ΊντΖεσίλογλου. Γιά τό παιδί της έγινε θυσία ή κα- κομοίρα. Τό τί τράβηΕε δέν λέγε- ίνΐοτά τιμήό ΟΛΓΑ ΤΑΜΟΓΛΟΥ έκιδηλώσεΐΐΛ· κατά τό τέλο; αυτής- σεγμένο σύστημα, μέ γοΰστο, πού Δήμαρχο; Νεα; Φλαόελφεία;, ί:νας ΕΓ&α καί γιά τουτο σημειώνω ί5ι- δείχνει κ·'ί μιά ψιχική δαθίτερη ά] άνδρας, όηο>ς έδινε τήν έντύποιση,
αίτερα τήν πρρίπτοιση, πώς πολ^υν φετηρία, έκτίθρνται παλιά εγραφα,
κόσμον κα' μικρασιάτες καί μή μι ψοντογραφίες, 6ι6λία, σκεύη καί Λλ
κ.ο-ισιάτε;, τοΰ; άπασχολεϊ καΐ τού; λα άντιχείμενα, κεντήματα, ειδή
δ;εγείρει υσν«ισθηματικά καί στο
χαστικά ή Μικοασιατική Ί&εα καί
ή συνεχίση τής Μικρασιατικής Πά
0 'δόσειος.
II
ΕΚΘΕΣΙΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ
ΚΕΙΜΗΛΙΩΝ
Μετά τήν ό.μιλία μου, ό Πρόε-
δρος καί τά μέλη τοΰ Διοικητικοΰ
Σ τιμβουλίου τοΰ Μορφιοτιχοΰ καί
Ψ·χαγο)γικοΰ Σΐ!νδέσμου Νέας
Φιλαιδρληείας, μέ κάλεσαν νά επι
σκρψβώ στά γοαφεϊα τού; τήν «"Εκ
θέσιν Μικρασ.ιτικών Κΐΐμηλίο)ν-·>,
ποΰ όργάνωσαν μέ τήν αφορμήν
τής συμπληρώση»; πεντηκονταετίας
Από τή Μικρασιατικήν Καταστρο
φή. ΕΓναι ενας Σύνδεσμος ποΰ δή
μιο^γήθηκε άπί. μίαν δμάδα νέαιν
τή; Νεα; Φιλαδελφείας πρίν μερι
κά χρόνια.
Τοΰ; θνμονμαι μέ πόσο μεράκ*
καί πόσες εϋγενικέ; προθέσεις ξεκ»
νήσανε τότε. Μιά κάποια σιμπα-
ράσταση, μέ δμιλίε; καί δρισμένες
ΰποδείξει;» τού; προσέ-φερα «α' έ-
γώ, όπ<ο; τό νόμισα χρέος μου καί όπως μέ παρέσυρε καϊ, μέ ένέπνευ άμφιέσεο>ν κ.λπ.
Τό δεύτερο δίδαγμα άπό την
Νέαν Φιλαδέλΐρεΐ'Ί.ν. Μιά σημαντι
κή πρωτο&ου?.ία# τόσον έναρμονι
σμενη καί μέ τό χρόνο καί μέ τόν
τόπον· καί μέ πόσην έπιτνχίοι τήν
πραγματοποιήσινε οί νέοι τή; Ν.
α; Φιλαδελ.ψεία;.
Κα; σκεπτόμουν μέ παρηγορία,
θά ήθελα νά προσθέσοι μέ αίσιοδο
ξι',/, έστι». σχετική, πώ; ύπάρχοιιν
άρκετά διασα>θέντα ώ; τίς μέρες
«ύτέ; μικρασιατικά κειμήλαα.
ΙΙΙοΰ είναι ομως ή Κεντρική 3Ορ
γάνωση νά τά συγκεντρώση μέ σύ
στημΛ, με ζήλο, μέ έπιμ!'λεια, ί
σο>ς κ:/ί μέ πόνον, τά κειμήλια αύ
τοΰ τού εΐδου;> γιά νά μή χαθοΰν
κι' αύτά καί γιά νά άποτελέσονν
τά στοιχεϊα ενός Ίστορικοΰ καί Λαο
γραφικοΰ Μικρασιατικοϋ Μοι>σείον;
Τί κρίμα ποΰ έξακολουθοϋμε νά
καθυστεροΰμε!
III
ΜΙΚΡΑ ΣΙΑΤΙΚΟΝ
ΜΝΗΜΕΙΟΝ
Στήν δμιλία μου στό Πνευματι
κόν Κέντρον εθιξα μέ κάποια ζιοη
ρότηται μάλιστα, κι' αυτήν τή φο
ρά, την άνάγκη τής ανεγέρσεως έ
μέ ζωτικότητα. μέ θερμή συμπερι
φοοά, μέ ένθοιισιασμού;, μέ ώ-
ραίε;> όπίθ; είδαμε ίμπνεύσει; και
μ£ τήν ίκανότητα καϊ τήν ίπιμονή
νά τί; πρ·αιγματοποιεϊ. Καί άφοΰ
μέ σιΐΛ'εχάρη γιά τήν όμιλία μοί1
μοΰ προσέθεσε:
— Αύτά, ποΰ εΐπατε γιά τά Μι
κρασιατικό Μνημείο, είναι ακριβώς
μεσα στό ποόγραμμα τοΰ Δήμον
Νέα; Φιλαδελφείας Προγραμματί-
Πουμε έδώ Οτή Νέ™ Φίλαδελφεκχ.,
καί σέ πολΰ κατάλληλη θέση τήν
άνέγερση ενός μεγαλοπρεπέστατου
μικρασιατικοΰ μνημείον. Στή 6άση
μάλιστ ί. λ,ογαριάζουμε νά χτιστή
μιά αύθουσα, δπου θά
σουμε μικρασιατικά κΐΐμήλια.
Ιδού πράγματι μιά Ίοέΐϊ ύψηλό
φρονή, πολΰ σοθαρή, καί τό έξ ί-
(ΐου σημαντιχό, μιά ίΐδέα ποΰ &ά
πραγμΓυτοποιηθή^ καθώς φαίνεται.
Τό τρίτο δίδαγμα άπό τήν Νέαν
Φιλαδέλφειαν. Καί εμείς έδω στήν
ελληνικήν πρι»τεύουσα, οί μεγάλες
μικρασιατικές όργανώσει; καί ή θεώ
ρούμενη πνευματική καί κοινωνική
ήγεσία τοΰ μικρασιατικοΰ κόσμου,
τί κρίμα καί στή περίπτωση αυτή
πού δέν έχομε συνειδητοποιήσει αύ
τά τό Ιερδ χρέος! ,
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τοδ Δοος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
νΐΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ
26
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΜ
10. - ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΥΡΜΠΕΤΗΣ
οα, δμως, Κυρ,α.νή 10)2.4 Ιετιτ
1922 άοθμε νά λένε, ττώς, ερχο
νται ικαραβ'α να πάρουνε τόν κ'-
σμο. Τότες, βλέπομε Ινα καρά
6ι '.ά ττλευρί.η στή σκάλα. Κα.,
τα ες, δλος ό <ότμος ξεσηκιό9η<:. στό ποδάρι, ττοιός να ττμωτοτρέ ςη, Γΐ'.όται^ε χιχλασμος Κυρίαι,, Στρ.ιμώγματα, ψω;ές, σασΤκτμα τα, τσαλοπατήματα ΈτοιμασΤη<α κ' εμείς νά πάμ>ε κατά τη σκάλα,
όττότες, νά σου κ' ερχονται δι·ό
Το&ρκοι τΓολίτες καί μας τραβου
νέ άτΓτά Χ'έρια έμένα καί τό γαμ
πρό μου, ιμέ την πρόφαση, ττώς
εϊμαστε λιποτάχτες άτττήν αίχμα
λωσια και γιαυτό θά μάς πηγα!-
νανε στή στρατώνα Έγώ εύτυς
ύποψιάστηικα, πώς αύτοι &ά μάς
ττηγαινανιε σέ καιμμιά τταραμε,ρια
νά >μάς σκοτώιθ-ουνε, γΐοντί φαρυθ
σανε ζωνάραι μαλλένια άσττρα,
λεκιασμένα άττό φρόσκο αΤμα <αί φορτομένα ιμέ δπλα καί μαχαι- ρια. Δέ χάνω λοιιτόν καιρό καί ΗΐΥΛΤΛΤΤΟΠίΤίυ λέω του ναμττροϋ μου «βάρα.» ΙΜ Ι ηΐ* Ι Γ υΨΠ καί τούς δίνομε άττό μίαν άπό- τομη σκουντΐά κα! ττέιφτοιυνε χά- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ^,%^^Μ πολυ κόσμο, δττου σμίξαμε καί μέ τίς γυναΐκες μας. Προχωρο^- (Συνέχεια καί τέλος) , βαθμίδα τοΰ ίκριώματος, τό άνθο, σαμε δλοι μαζί, μά, μόλις φτά- Ή προκληθείσα έκ τής δμαδι- τή; άρατίας λόγω μοου ά·/α<ση'.ά»(οωσε τό παιδι στή μάννα τού)· Μά, έγώ Τού Λέω ·<άνασή γιόκ, έφέντι·μ» (μαν/α δίι έχει άφέντη ιμου). Αύτάς θυ- μώνει τ. ότε.ο-ο. κ* εισί άναγκά- στη<α καί τό έδωσα στή γυ^αι- κα μοιι πού στεκέντανιε πΐό :ά των
δημίον οΐτινες διεμερίααντο τα έν
δνματά των διεκομίσθησαν έφ' άμο.
ξών καί &ρ·ρίφθησαν είς κοινόν λάκ
κον·
Είχον κρεμασθή είς δύο στίχους
κ·αί έν τώ μέσοι ό γηραιός Πρωτο
σύγκελΑος Πλάτων φέρων επί τοΰ
πν·οι προσθέτοντες δτι θά ήτο στήθους συκοφαντικήν τής α'ιτίας
--------1------- ..ι --------η-,......... τ-ς κατιι:υδίκης καί εκτελέσεως ώς
προδοτών τής πατρίδο;, ήτις είδει
νά άντικατασταθή χρυσοϊς γράμμα
σι «Διά τήν Χριστιανικήν των πί
στιν καί τό εθνικόν φρόνημα».
'Επιδίωξις α'ισχρά κα!, σκοπός
νατ ιχθόνιος τοΰ τουρκικοΰ φθόνον
Κυβεφνητών καί όχλον των παφα-
λίον τοΰ Πόντοτι διά την αλματικήν
πρόοδον καί άκμήν πνευματικήν
και πιανω μΊα μια τις γιτ'αικες
καί τίς τηετώ άττοιμέσα. Κ' έ'τσι
μπορέσαμε νά τώμε κατά τή σκά '
| ζ
λα όττου ήτανε τηλευρισμένο τό ι φησ-ε) καί ττηγαίνω έλεύτερα
προτιμότερον νά συναποθάνωμεν
μετά τόσον εκλεκτον άμογενών,
έκείνοι δέ, ώς κ.ατόπιν επληροφο¬
ρήθημεν καθ1 όλην τήν τελευταίαν
νύκτα δέν επαν»σαν προ,σειιχόμενοι,
ζητα>κ·ραυγάζοντες ύπέ^ τοΰ "Ε-
'θνους καί ψάλλοντες τήν νεκ.ρώ-
σιμον ακολουθίαν τοιν.
"Αν κιχί ή φρούρησις αυτών ή¬
το αΰστηροτάτη κιπί αγρυπνος δέν
άπεκλείετο αΐφνιιδία επίθεσις έκ. καί ΰλικήν, τοϋ έλληνικοΰ στοι-
"Αν καί ή φρούρησις αυτών ήοο χείου, επετεύχθη διά τής δολοφονι
αύστηροτάτη καί άγρυπνος, δέν ά κης ό*δοϋ, χθΰ έμποησμοΰ άνθουσών
πεκιλείετο αίφνιδία επίθεσις έκ μέ περιοχών, διά ληστειών καί ΰπεοο
νεωτέρων καί άπόπειρα άπυ ριών δλοκλήρο)ν συνοικισμών. Διά
τόιν αίσιον τούτων έπεχείρησαν νά
έξα'ντλήσονν τόν εύμεροΰντα έλ
ληνικόν κόσμον μέχρι τής έκοιζώ
σεω; των ΰπολειμμάτων «ύτοΰ έκ
των προιαινίονν πατρίδων του> όλο
κληρώσαντες τήν καταστροφήν έλ
ληνικοΰ Πόντον.
Π. Χ. ΒΑΛΙΟΤΛΗΣ
δράσεώς τινιον, άλλ' ή άγάπη λαΐ
τό στοργικόν ενδιαφέρον ύπέ<ο των αίκογενειών των, αΐτινες ήθελον υποστή άντίποινα, τού; άπέτρεψε πάση; γενναίιας αποπείρας καί ώς πράδατα ήχθησαν είς τήν σφαγήν. Όρθρος ήτο βοθύς τήν 8.9.1921 κα* δέσμιοι άγόμενοι δ είς κατόπιν τοΰ αλλου άνήρχΌντο, φεΰ. τήν ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΪ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ κ. ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Ό κ. Παΰλος Φλώοος είναι έ¬ νας άπό χοΰς καλντερους λογοτέί χνας ποΰ £6γαλε ή Ίωνία, γι' αύ- τό κι' εμείς οί Συμπατριώτες τού τιμωμένου ΣμυρνηοΙ καί Βουρλιόί τες καί γενικώς δλοι οί Μικρασιά τες) είμαστε ύπερήφανοι γι' αυ¬ τόν. Ό κ. Παΰλος Φλώρο; είναι «ύθεντία Γραμμάτα>ν,. "Ανθοωποι
σάν τόν κ. Παΰλον Φλω·ρον, μέ
45 έτί&ν 'στό τομέα τής Λο-
γοτεχνίας, π·ρέπει νά ζήσουν πολ-
λά χρόνια Τοΰ τό εΰχομαι μ' ίίλη
μου τήν καρδιά νά περάση τα 100
καί νά μάς δίνει πάντα άοιστουρ-
γήματα σάν αΰτά πού έμπνεύσθη-
κε μέχρι σήιιερίχ» καί πού είναι
ΐττολίδια τή; Έλληνικής Λογοτϊ-
μιλίίν αυτήν τήν συνέχισε ό κ.
Δημ. Σιατόποι>λ»ς. ό οποίος αν
καί δέν είναι Μικρασιάτης έντοΰ-
τοις μέ τα ώραιότατά τού λόγια
γιά τύν κ. Παΰλον Φλωρο, άνα-
πύλησε χήν Σμύρνη τίς καλές καί
τίς κακρς τη; μέρες, ποΰ τήν έζη
σε άπό άναμνήσει ς τοΰ Πατέρα
τού .τού ήταν τότε στρατ-ιώτης
γεύτηκε τίς χαρές τή; άξέχαστη
2 ΜΑ-ΙΌΤ» καί τή θλίψι τοΰ 22
ς, ό χ. Δ. Σιατόπον-
λος άνέλυσε τα εργα τοΰ τιμοιμέ
νον^ τόν άπεκάλεσε άληθινό ΕΛ-
ΛΙΙΝΛ ΣΤΓΓΡΑΦΕΑ. Άνάμεσα
στίς ίκλεκτές αύτές όμ,ιλίες, δΰο
άγαπηαένοι καΐλιτέχνες τοϋ Θεα¬
τρον, ή ώραιοτάτη Δίς 'Αρτεμις
Ίνάρμη. έγγονή Μικρησιατών,
τής Σμύρνης
'Εκεΐνο τό Οοάδυ τής τιμητικής
έκ5ηλώσεο>; γιά την σνμπλήρτηση οί«; Μι'γλεο» μέ τύση έπιτι·χια
των 45 χρόντον άπό τής εκδόσεως1 στή γνωστή «Μαντάμ Σονσοϋ»
τοίί πρώτον τού βιβλίον, τήν 19, τοΰ Δηιΐ. Ψαθ«) ποΰ παίξεται στη
καράβι Κι' αυτού δμως εΤχε διά
λεγμα. "Ηταινε μιά έπιτροπή άπο
ένανε αξιωματικόν δέκα στρατιώ-
τες καί τέσσερις Έγγλέζοΐ. Κ'
έ'πρεττε κ ι όλας νά ττερνά £νας έ¬
νας όμττρός άτττόν άιξιωμα,τι*:ό.
Κ ι* αύτός τούς μέν αντρες τούς
κρατοΰσε, τα δέ γυνοοιικότΓαιδα
τα αΦηνε γιά νά μπαρκαριστοϋ-
νε.
Τώρα έδώ ήτανε τό σττουδαιό-
τερο έμττόδιο: Μά έγώ δέν έχασα
τό θάρρος μου Πάιμε κοντά σΐόν
άξιωματτκό, περνούσε ο γυ'/αΊκες
μας έλεύτερα. Κ' έγώ, γιά να
τόνιε κάνω νά μ' αφήση νά ττερά
σω ικραΤοΰσα στήν άγκαλιά τό
γιό ιμουν ενός χρονοΰ μωρό. Κσ
τού λεω τούρκικα, «Τή μάννα τού
μωροΓ* τηνέ σκοτώσανε. Μιά ττοΰ
τό κρατώ έγώ άσε μας νά ττερά
Β'
Ό Αγ. Χ(ΐηάλαμπος. ό Μητρο.το
λ τικύς ναύς τή; Κρήνης, ήτο ό
ιιργαλΰτερο; καί πλέον περικαλλής
ολοκλήρου τής ορθόδοξον Μικράς
Άσίας.
Τύ άέτωμά τού εστηρίζετο έπά
ν(ΐ) είς δι'ο σειράς άπύ 12 μεγάλους
κίονας, άπά τύ περίφημο κόκκινο
μ ά·, ι* ρο τοΰ Καρακάρη. 'Επάνοι
άπύ αύτάς» δύο άλλαι σειραί, άπό
24 μικροτέρους κίονας εκάστη, έ-
στή.ρ;ζον τύν Θόλον τοϋ Ναοΰ Τα
Τέμ,τλον ήτο πολυτελνέστατον άπο
Πιντελικόν μάρμαρον,
φημένον άπό τ°ν ζογράφον Ιωάν
νην Σ ιτ' ιράν.
Ό Ναός ήτο τρισυπόστατος, το
κέντρον ήτο έπ' ονόματι τοΰ Άγίιου
Χαοιαλάμπους, τό δεξιάν κλίτος έπ'
όνόματι Τοΰ Άγίοι
τό αριστεράν έπ' ονόματι τής Πά
ναγίας. Ό Ναός περιεΐχε 1.500
στασίδια καί ήτο χο>ρητικότητος πε
ρίπου 3.000 έκκλησιαιζΌμένων.
Ό πε·ρίλαμπρος ούτος ναός κ·α
τεστράφη διά πρώτην φορά υπό
των Τούρκων μετά τάς σφαγάς τής
Χίου τό 1823, άπεγυμνώθη τό 1914
κατά τήν διάρκειαν τοΰ Α' διω-
γμοΰ καί διά τρίτην φοράν τό
1922., όπότε μετεβλή'θη κατά τό ή
μ·συ είς εργοστάσιον παοαγωγής
ήλεκτρικοΰ ρεύματος κ«ί κατά τό
έτερον ήμισυ εί; αποθήκην.
Κατά τήν αύτην περίοδον μέ
τόν "Αγιον Χαράλπμπον ανηγέρθη
κατά τό 1835 υπό τής κοινότητος
Κρήνης, ό δεύτερος ναός τής πό
λεο);, έπ' ονόματι τοΰ Εύαγγελι
σμοϋ τής Θεοτόκου καί μέ άρχιτέ
κτονα τόν έκ Τσεσμέ Μαστρονικολή
Κουτονδάκη. Τό Τέμπλον τοΰ ναοΰ
τούτΌυ, έπίσης έκ Πεντελικοΰ μαο
μάρου, ήτο σπάνιον καλλιτέχνημα,
φιλοτεχνηθέν^ κατά τό τέλος τοΰ
παρελθόντος αιώνος, υπό τοΰ Τη-
νίου μεγάλου καλλιτέχνου Γιαννού
λη Χαλεπά, τοΰ Κοι»οφουιδάκη καί
τοΰ έκ Τήνου Φιλιππύτη.
Ό Ναός ούτος έκτίσθη κυρίθ'ς
ά^ό τύν άβθιλιόν των κάτοικον
τής μεγάλης χριστιανικής συ·νοι
κίΐί.ς τοΰ Μαρμαρά, ποϋ άπετελεϊ-
το άπό αγρότας καί κτηματίας. Συ
άττ' τα βόΐσανα. Τό καράόι γ» -1 νέβαλα-ν δέ οίκονομικώς σοβαρά καί
άζν μττρακατζάγηιμ σενί»
μενε λίγο, θά σ
τότες σέ λίγο ·μού λέεΐ,
μου τή λίρα καί τηέρασε. Βγάζω
λοιττόν εΰτΰς τή λίρα άτττήιν κολ
Τσα μου, δττου τήν εΤχα κρυυε-
νη, τού τηνέ δίνω καί μ' άφήνει
νά περάσω. Καθώς δμως προχω-
ρησα ώς εϊκοσι δήιματα, έρχεται
ξωπίσω μου τρεχάτος ένας στϋα
τιώτης. ένας άγριαράτταρος, κιιι
μέ πιάνει. Μ# -ό λοχίος Τού Φω-
νάζει «.ιμττράχ ι^ττράκ.» (άφησε. α
μπαρ<αρΐστώ στό καραβι. "Ε<&- να τό σται>ρό μου ττού σώθη·<« μάτο ξ,£σττιιτωμέ'Λ>υς ττρόσφυγε'.
ξεκινησε τή νύχτα. Χαιρούμενο·
πού σώσανε τή ζωή τους πικρ.»-
μένοΐ δμως ττού άφήνανε την άγ>τ
πή μένη ποττριδα, Τό διός τους δ
λο μά καί δικούς τους σκοτωμ»-
νους χαμένοιυς( αίχμοΛώτους. Τό
καράβι έφταξε τό πρωί στή Μ·>
τ'λήνη καί όφησε τόν κάσμο γιβ
^ά ξαναγυρίση στή Σμύρνη, νέ
πάρη κι' αλλονε κάσιμο. Στή Μυ
μου πομείναμε δυό μέρες κα! φυ
γαιμε γιά τή Σάμο. Καί στίς
τρείς μηνες ήρθαμε στόν Πε·-
ρα'ά.
Σν/εχίζετταΐ
Δ^ ΔΗΜ,. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
'■*·······················■»···································■····.
ΟΡΕΣΤΟΥ Α. ΛΟΥΡΙΔΗ Όμο τίμου Καθηγητού τού Εθνικοϋ
Πανετπ στημίου Αθηνών
ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΠΗΜΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ ΜΝΗΜΟΝ ΤΩΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΚΑΙ
ΕΚΕΙΘΕΝ ΤΟ/ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑ|ΚΠΝ ΑΥΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ
αί συνοικίαι Μαρκότση, Σχολεάον
καί Μαρασιοΰ.
Μετά τήν αποπεράτωσιν τοΰ να
■ου τής Εύαγγελιστρίηις) οί ίδιοι
οίκοδόμοι άνήγει<)αν τό άσύγκριτον κωδωνοστάσιον τής Εύαγγελι στρί α; τοΰ Τσεσμέ, πανομοιότυπον τή; Εΰαγγελιστρία; τής Τήνου, ΰψηλό τερον δικος κατ-ά ί-'να κουπέ (ορο φόν). , . ι "Ηθελε δ ΜαστροΛΐκολής Κου φο δάκης κοθ' δ Τσεσμελής. τό Κα μπ .'ναριό τή; πατρίδος τον νά υπέρ Γιή καί έκείνο τή; Τήνον. Κατεπλη Γ.αρ«(ΐθορά τοι1 άρχαίου 'Ερνθραί· "Η πόλις Έρυθραί ήτο άρχ'ιοτάτη άπετέλει μίαν έν των 12 πόλεων τής Μικρασι .τική; Ίίονία; κτι- σθεισα κατά τήν παράδοσιν υπό Κρη των άποϋΐβασιθ?ντ(θν ίκεί υπό άρ χηγον τόν 'Ερνθρόν, τό ονομα τοΰ Οποίου άν· ιφ-έρεται καί επί ευρεθέν τ (ο ν νομισμάτον. ώ; «'Ερνθρός κτί στη;». Κιιτ' άλλην έν τοΰτοι; πά ραθοσ,ν ήτο άποικία των 'ΕρυΌοών τή; Ποιωτίας (Κριεκούκι). Ή πό λις 'ΕηνΟραί είχε γνωοίσει μεγά¬ λην άκμήν., μέρο; τή; οποίας (ίπιό λεσε συνεπεία πολέαοιν πρό; την ΛΟητον. ΑΙ 'Ερνθραί ωρίσθησαν ώ; μια έκ των 36 έπισκοπών τής Βυζαντι νή; Αϋτοκρατορίας υπό Λέοντος τού Σοφοΰ (886—912 μ.χ.), δ οποίος έμαθήτευσε πλησίον τοΰ Πά τριΛρχου Φιοτίου, έλαβεν μεγάλη μόρφωσιν έξ αυτού, δι' δ καί έπωνο μάσθη Σοφός καί Φιλόσοφ/ος. Μετά τήν κατάλυσιν, κατά τό 1453 τής Βυζιντινής Αύτοκρατορί α;, οί Τοΰρκοι κατεδάφισαν τα; Έ ρυθράς έκ θεμελίων καί κατέστησαν πρ<ι)τεύουσαν τής 'Ερυθραύας τόν Τσισμέ, δστις θ^ησκεντικώς κατ' αρχάς υπήγετο είς ίδρυθείσοΛ· Μη τρόπολιν 'Εφέσον επί Μητροπολίτου Δ.ονυσίου Καλλιάρχον} ί'ιπαγχονισθε; ντος ιιετά τοΰ ΙΤατριάρχ. Γρηγυρίου Κ' Τότε εσχηματίσθη ή έπισκοπή Άννέιον καί Τσεσμέ, ΰ,ταγομενη ύ πό τοΰτην· Τελευταίως έχορίσθη αυτή είς δνο άνεξαρτήτους Μητροπύλεις, καί τό μέν εν τμήμα ώνομάσθη Μη τρύπολις Κοήνης αέ πρώτον Μτιτ<)0 πολίτην τόν έκ Κυδονιών ©εόκλτι τον, τό δέ έτερον Μητρόπολις Άννέ ών μέ έδραν τα Σώκια. ΑΙ ύποθέσεις περϊ τής καιθιερω σεοις ώς Μητροπολιτικοϋ Ναοΰ τού Αγίου Χαραλάμπους, θά πρέπη ν<' ά.τοδοθοΰν ή είς την μεταφοράν τής Άγίας είκόνο- τοΰ Όσίου έ* των Έρυθρών μετά τήΛ' καταστρυ φήν Γ/ΰτών ΰτό των Τούρκων, εί- τύν Τσεσμέ καί άνέγεοσιν ώ; έκ τούτου Ναοϋ( ή εί; μέγα συμβάν κατα τήν .πορείαν τή; ζθ)ή; τής π» τρίδο; μα; έπισνμβάν κατά την ημέραν τής εορτής τοΰ Άγίου. Δυστυχώς πο,λλά στοιχεϊα έλλεί ,-τουν, διά νά εχομεν κάποιαν θετι κήν είκόνα περί τής δλης Ίστορί α; τοΰ Τσεσμέ Τό λυπηρόν είναι ότι πολλοί μορφίομένοι Κρηναΐοι, είχον άσχοληθή καί, ώς πληροφο ροϋμαι, ήπάρχοιιν άιρκετά στοιχεϊα είς χείρας των τέκνοιν των. ι Ή "Ενωσις «α; <.<"Ε*Ό,σι; Μικρά οιατών ΙΙεριφεοεί'ΐς Κρήνης σμέ) ηθιεφέρθη νά δημοσιε·θοΰν έ πονι'ιμτος καί ιιέ δουτανα; της, ούδε μιάς άνταΛοκρίσειος αμο»ς. ετινχεν, εί; τάς κοαύσεις μελοον αυτής. "Ας "Οπως κάβε χρόνο, έτσι κα εφέτος, ό Σύλλογος Ποντίωιν 'Λρ γοναθταΐ — Καμννηνοί στίς 21) 1)73 τιιμώ«τας την μνήμην τού μάρτυρος 'Αγ. Ευγενεί/ Πολιου- χοι·1 της Τραπεζούντος και προ^ στάτου τοΰ Συλλόγοιθν έτελεσε Θείαν Λειτουργίαν μέ άρτοκλα σίαν είς τόν Ιερόν Ναόν τού Αγ. Νικολάου Καλλιθέος. Τό Δ.Σ. μέ έπικεφαλής τό' Πρόεδρς»ν «;. "Ιωάν. Παπαδόττου λο./ μττά την απόλυσιν τής Έκ- κΛησΙας, έδεξιώθη τα μέλη και τούς φίλους τού Συλλόγου, δπου μετά σύντομον όμιλίαν τοΰ Γεν Γρσμματέως κ. Άν. Διοομαντίδη, Χορωδία Βι/ζαντ,νής Μουσκής κάτω άπό την διεύθυνσιν τού Πρω τοψάλτου κ. Γεωργ. Κακουλ'δη άττοτελου.μ'ένη άπό έπιλίκτουι, καί καλλιφώνους ΐεροψάλταςν εψα λε μέ ουρανίαν άρμονίαν καί Θεί αν μελωδίαν τό Τροπάριον τού Αγ. Εΰγενίου, χαί άλλα έχκλη σ.αστΐκ^ά τοιαΰτα, καί κατασυγ- <ιν>ησε τό ττυκνόν άκροατήριο»
τού όποίου καί άττέσπασε τα θεο
μά και ζωηρά" χειροκροτήματα.
Τα συναισβήματα, ή συγκίνησις,
ή άγνή ούράνια εκσταισι που κυ-
ρίιυσσν τίς ψυχές των άκροατώ/
εμοιαζε κατά ττολύ μέ έκείνο ~ό
οποίον ένοιωσαν οί αττεσταλμένοι
τής είδωλολατρικής Ρωσιας γ.α
νά 6ροΓ"' την καλλίτερη θρησοτία
δταν ήκουσαν την Θείαν Λειτουρ¬
γίαν είς τόν άφθάστου μεγαλ" ο^
Ιερόν Ναόν -ής "Αγ. Σοφίας
στήν Κωνσταντινούπολη, ώστε
δταιν γύρισαν στήν πατριόο
τους είπαν: «Την ώραν πού ά<ου γαμε την Θείαν Λειτουργίαν νομι ζαμε δτι δέν εΰρισκάμεβα στην γή άλλά στάν ούρανό». Σέ συνέχεια τό Καλλιτεχνικόν τμήμα τού Συλλόγου κάτω άττο την διεύθυνσιν τοϋ ένβέρμου ζη- λωτοΰ κάθε ώρσιου καί καλοϋ κ. Πολ. Χά'ιτα, έπσιξε τό μέ τό>/
τίτλον «ΟΊ 'Ερωτόληττττοι» θεα-
τρικόν έργον τό όττοίον έγράφη
στήν 'Ποντιακήν διάλεκτον τό
1876 υπό τού αειμνήστου Κων)
νού Κωνσταντινιδη, ι/ιοΰ τού Ισο-
61ου Ατμάρχου Κερασοΰ^τος κα.
έξόχου "Ελληνος Κατττάν Γιώργη
Πασά.
Οί έραοσιτέχναι πού μέ σττανι
αν ήθοιτοιΐαΐ' άντο— οκριθτρχσνε
στούς ρόλους τους καί άττέσπα-
σο!ν τα ζωηρά καί τταρατεταμίνυ
χειρο·<ροτήματα ήσαν: Δημ. Τσι- ττλίδης, Δέσττσΐνα Τσαραμιάδου, Μαρούλα Ξενοδοχεΐάδου, Κα·^. Νικολαΐδης, Χρήστος ©εοδωρι- δης, Σάδδας Μαρατίδης, Πανα^. Κατταγιαννίδης, Χρήστος Χωλί- δης. Μαρία Χωλίδου καί Τασέα Μαρατίιδου, 'Ετγ' εύκαιρία τό Γυναικείον Τμήμα τοΰ Συλλόγου μέ έπκε- φαλής τήν Πρόεδρον αυτού κ. Ουρανίαν Συμεωνίδου, καί την σπσνίας γυναικείας δραστηριό τητος είς άγαβοεργείς ΤΜ Δ,δα 'Ελλη, Πο-αδοτ,οίλοο δς,λφήν τού Πρόεδρον τού χ^°" γου, μετέβη είς τα Όρ»^ ^ φεία Θυμάτων Πολέμου Κλ" Κα άς κα! Έβ^ικης Στέγης Μ Σ νης καί διένειμε 105 ζεύγη ^ νουργή ύποδήμ—α αρίστης „„,.] τίτος είς τούς τροφίμους α^ Στίς 28 τού ίδίου μΐ^ / Σύλλογος έδωσε καί τό έτήο, χορευτικόν τού τέ'ιον είς την · ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ °' θουσαν ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ τού χ τον δπου μετά τόν τού Προέδρ»ι; κ. Ι. λου πρός τούς χορωδίσ, κάτω άττό την ύν σιν τού κ. Μιχ. Κουταλακίδτι, (·, ψαλε τα Κάλαντα οτήν Πό,,,,. κήν διάλεκτον, κα! μετά όπ0 τοθ ίδίου Προίδρου τού Σι,λλόνομ έκόπη ή Βασ'λότπττα, τό ^ σοό/ νόμ'σμα τής οποίας £λα. χ·εν είς Δίδον Δήμητρα Ζιώμο Έπ,κολούθησαν Εύρωτταίκο! κ«ί ΠοντιαΛθ! χοροί υπό τςύς ήν,,,- τής όρχήστρας και τής άΒάνοτι·; Ποντιακής Λύρας >μ£ Λυραρη 1(/'
με πλείστα φυχικά καί ττνευμο:-
τκά χορίσματα Ν· Λαζαριδ-.
Έκείνο δμως τό όττοίον έκαν£ {.
ξαιρετικην έντύτττοσιιν καί άψή»:
εποχήν ήταν ή εμφάνισις στήν „,
στα τοθ χορειυτΐκοΰ τμήματος τοο
Συλλόγου Εύσταλεΐς νέοΐ και
καλλίγρ«μμες νέες μέ Ποντιακάι;
στολάς, εχόρευσαν μέ ζωντάν,α
διαφόρους Ποντιακούς χοροθς ύ-
ττό τόν άκράτη.τον ένθουσιοσμο»
δλων καί τα ζωηιρά καί παρατε-
ταμένα χε'ροκροτήματά των.
Τίς παρά ττάνω εκδηλώσει ς έ·
τμμησαν διά τής παροικτισς τω
μετά των συζύγων των οί κ κ.
θζόδωρος Καφίρης Δήμαρχον
Καλλιθέας, Νικ. Σταυρόποιιλο',
Πρόεδρος τού Δημοτικού Σιιμδοι:
λιου τού Δήμου Καλλιθέας, Νικό5
Μοσχονάς Στρατηγός έ ά. Δημ,
Βασιλάτος Ναυαρχος έ.ά., ό Δι·
ευ&υνΐή<; Γραφείου Δημοσκ»« Σχέσεων Περιφερειακής Δο,ί,η· σεως Άττΐκής και Νήσων κ Κο< φός, Πολΐτικο! Μηχανικοί. Αρχι τέκτονες, Δικηγόροι, Πρόεδροι δ'σφορων ΠονΤιακών Σωματειων και πλήθος έκλεκτοΰ έμπορικοϋ χαι ΒιομηχανικοΟ κόσιμου. 'Ε.ώνοντας και έγώ τήν φαψ μο·υ μέ τήν φωνήν τού ακάματος Πραέδρου τού Συλλόγου κ, Ίωον Ποπταδοττούλου, έκφράζω την εύ- χήν καί τόν πόθον δλων των Πά τίων, δπως τοΰ χιρόνου σί τοι¬ ούτου είδο-υς έκδηλώσεις τού ΣΛ λόγον πραγ'ματοττοιηθοΰν είς τη« μεγιΐλην κα! ωραίαν αΤθουσοιν αι, τοΰ μέ συμμιτοχή επί τέλους τής Ποντιακής Νεολα!ο«;, ή όττοια τό σην αδιαφορίαν έδειξε μέχρι σή μερον σέ κάθε τι νού θυμίζΕΐ τόν άθάνατον Ελληνικόν Πόντον καί τόν πολιτισμόν τού. Ίσρ. Μαυρομματίδης Απέθανε τώ 1951 Διετέλεσε Ό ίδρυτή; τής Πειραματικής Νομικός Σύμβουλος τοΰ 'Τπουρ- Φ ιρμακολογίας έν Ελλάδι, δμότι- γείου των Εξωτερικών (1919;, ιιο; καθηγητής τοΰ Πανεπιστημί- μέλος τού διαρκοΰς Διοικητικόν ου Αθηνών κ. Γεώργιος Ίο>ακεί-
Λικαστηρίου τής Χάγης (1920), έ μογλου εγεννήθη εν Κοΰλα τής
ταίρος τοΰ Ίνστιτούτου τοΰ Δι»- Σμΰ·ρνης τώ 1887. Άπεπεράτιοσε
θνοΰς Δικαίου. αντεπροσώπευε δέ τάς Γι>μνασιακάς τον σπουδάς έν
τήν Έλλάδα είς πλείστα συνέδρια τχ Εύαγγελική Σχολχί τώ 1903
καί παρά τή συνελεύσει τής Κοΐ- καί ΐνίγράφη Νείς χήν Ιατρικην
νιονίας των Εθνών. Άπό τής «υ Σχολήν τού Πανεπιστημίου τοΰ
ίΐτάσεως τοϋ Συμβουλιον τής Έ- Βερολίνον γενόμενος διδάκτωρ τω
πικρατε.'ας διωρίσθη Σύμβουλος 1910. Επιδοθείς είς εϊδιικωτρρας Ι
Έπικρατείας. Έδημοσίευοε α.ιονδάς έν τω χημικψ έργαστηρίο,ϊ'
έργο>ν έπιστημονικών, ώς τοΰ κ ιθηγητοϋ ΕΜΙΛ ΦΙΣΕΡ δι
καί ποιήματα είς διάφαρ'ΐ περιοδι ωρίσθη (1913) 'Επιμελ.ητής τοΰ
κ.ά^ &ραθευθείς έν ποιητικφ διαγω Φαομακολογικοϋ 'Εργαστηριου τοΰ
νισμφ τω 1902 κα', μετές>ρασι-'
ΐμμέτρως Τόν «Ο'ιΐδίποδα Τίραν-
νον» κιχϊ την Ήλέκτραν τοϋ Σο
ξε δέ τούς τεχνικού; τής έπΌχής Ελπίσωμεν ότι, έστω καί καθυστεοη
έκείνης ή Ικανότητά τον νά στήση μενά, θά διατεθοϋν τα στοιχεϊα αύ
ενα μεγαλοπρεπέ; μνημεϊον τέχνη;> τα ι'όστε νύ σΐ'γκεντριοθοΰν καί να
ΰψους 41 μέτρον, άπό μάρ,μαρο ά δημοσιευθοΰν, διότι είναι λυπηρόν
ποκ'λειστικώς Πεντέλη; επί βάσεω; νά μή γνωρί,ξιομεν την Ιστορίαν τής
20 μέτρο>ν ί'η|>οι·ς, άπό πέτρες τόν Ιδιαιτέρας μας πατρίδος. ι
'Ε?ι·θρών (τοΰ Λι·θρΙ), χιορίς 6έ-| Τό συμβουλιον ποιεί έκκλησιν
6α α τσιμεντο> άφοΰ ήτο άγνωστον πρό; όλου; τού; δι* οιουδήποτε ιρό
τήν εποχήν έκείνη, άλλά μόνον μέ πΟν δυναμένου; νά ,τροαφες.ϋνν
σ,δηροΰ; σ»Λ·δετήρας (τα κιοδονο παν στοιχείον τύ οποίον άναφέΰε
στάσιο τή; Τήνου είναι 33 μέτρον, ΤΟι επί τή; ξοή; τής ιδιαιτέρα; ή
τής Σμύρνη; 31 αέτρον καί των μων παίρίδο; καί. γενικώτερον της
Άμπρλακίον τοΰ Πηλίου 2 μέ- 'Ερυθραίας.
τρών). Καί ήτο κτίσμα τόσον στε
Ρευοτότητες ααι μεταπτώσεχς
οτήν άνθρωπότητα
Ιτρατιώτης στήν Τουρκία ·όγ»* τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
"Όί ΑΝΑΝ'Α ΝΙΚΟΑΑ Ι ΙΜ συνταξιούχου >Γρομμαιέ»ς) Δή^ιον
ΔΙΑΚΑΗΣ ΠΟΘΟΣ
τή;
Πανεπιστημίου τοΰ Βερολίνον, 'ϊΐ
σχοληθη έπίση; επί έτο; (1917—
18) εί; τύ 'Εργαστήριον 'Τνιεινής
;., πρύ; δέ κικΐ τα ά<Γοοο>νί έν ΓΚΡΙΦΣΓΟΤΑΛΝΤ περ: την
τα είς την Έλλάδα ποιήματα το»
Λόρόου Βύριονος υπό τό ψενδώνυ-
αον Στέ€ρανο; Μύρτας.
Ό άείμνηστος Στέλιο; Σλρ
ράντξας εγεννήθη έν Σμύρνη τί>
αικροθιολογίαν καί τήν καταπολέ¬
μησιν έν Πομμερανία τοΰ έξανθη-
μιιτικοΰ τύφον. Τψ 1921 απενεμή¬
θη είς τούτον τό άϊίωιια τοΰ £κ-
τάκτου καθηγητού. Κατό τίν
Φεβροναρίον, ή αίθονσα τΤ|ς Στέ¬
γης Σμυρναίων ήταν άσφι<κτικά φεμάτη. .Ο κ. Φλίνρος είναι ό ά γα.τημένος συγγραφεύς πού μέ τό ση ευχαριστήση δι«6άζονται τα 6ι- βλία τού, κα" φυσικό ήταν νά τρέ ξονν δλοι νά παο·ενρεθοΰν στή τι- μή ποϋ τοΰ εκανε ή "Ενωσις Σμΐ'ν[ιας μας: ό κ. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩ
ΡΟΣ, ό οποίος τιμήθηκε πολλές
ς γιά τήν πνευματική τον καλ
λιέ^γεια. .» Ώοαιότατα καί οαιγκι
νητικώτατα τα λόγια τοΰ κ. Νίκου
Καραοά γιά τόν τιμώμενον. Άκο
λούθως μίλησε μέ γλοιφυρά λόγια
ό κ. Τάσος Άθανασιάδη; γιά τό
έργον τοΰ τιμομένου. Άμέσο»; μέ
τα μίλησε μέ τήν. εύφράδεια καί
ρητορεία πού τόν δκικρίνοΐ'ν ό κ.
Νίκας Μηλιώρη;. Καί οί δυό οί
όμιληταί, παιδία τή; Μικρασίας ε¬
ξέφρασαν τόν θαυμ ισμόν τονς γιά
τόν τιμώμενον μέ αφρ·οστα λόγια,
λόγια πού έβγαναν άπ' τήν καρ¬
διά τους, πού άν τα έγραφα θά-
Λρ«ΐε γά πιάσουν σελίδες. Τήν ό-
1Η85. 'Εσπονδασεν έν τή ΕϋαγγΕ^ τανείαν 1922—23 τοΰ καθηγητοΰ
.τι-,') ύποδϋεται τόν ρόλο τή; «Κυ- λικϊί Σχολή Σμύρνη;> βραδύτερον τής Φας,ικοίολαγίας ΧΕΦΦΤΈΡ ε-
βρ εσυνέχισε ·ίάς σπουδά; τού έν δ!&αξεν έν τφ Παν-επιστηαίίρ άντι
τί) Ίατοικχί Σχολϋ τού Π.ινεπι- [ κ<θιστών αυτόν είς τό ώς ανιο υ,ά στημίου Αθηνών. Τφ 1915 άνΐ·- θί^ια. Κατά τόν Μάρτιον 1928 δ- κηρύχθη διδάκτορ τής Ίατρικής,' ορισθή καθηγητής Φαριμακολ.ογίας ΰπηρέτησε δέ ώς άκτινολόγος έν έν τφ 'ΕΟνικώ Πιινεπκττημίω κΓ·τ' τώ στοατώ αργοι τοϋ 1922 Τώ Άποίλιον δρ τοΰ 199<ι έίιΐίννι ,ια_ Τηλεόραση, καί ό κ. Γιώργος Με- τσόλης, τό παιδί πού άφησε τή Σμύρνη ήλικίας δυό μηνών, μέ τί; ΰμ·ορφε; κ«ί ξεστέ; φωνές τους ανέγνωσαν άποσπάσυατα άπό τα Πιίιλία τοΰ κ. Παΰλου Φλώρου. Ό κ. Παΰλος ΦλΛρος είναι έ'- τφ στρατώ μέχρι τού 1922 Τφ 1932 γενόμενος πτυχιοΰχος τής Ό δοντιατρικής μετέβη είς Παρισί¬ ους καί έτελειοποιήθη είς τήν Όρ θοδοντικήν. Τφ 1933 εξελέγη πρώ νας δημιουιργός μέ μεγάλη έλληνι Ι τος καθηγητής τής Όρθοδοντικής κότητα καί τόν συγχαίρίο θερμότα "Ολ., τό Ακροατήριον ήταν εκ- λεκτύ. Κτνρίες κιΐ, Κύριοι μέ την παληά άρχοντιά στό πρόσω,το, Κυ- ριες μέ την άνατολίτικια όμορφιά άλλά καί μέ τήν φ&εσκάδα πού με γα,Α(ΐ)σαν έδώ στή μργάλη μας Παταίδα. Γιο·λλοί νέοι άκόμη καί έν τφ Πανϊ.τιστημίω ΆθηνΛν, έν¬ θα εδίδαξεν επί είκοσαετί'ΊΛ'. "Ε- χει συγγράψει πλείστας επιστημο¬ νικάς εργασίας, π.χ. τα πνενμονν κά σπήλα'α διά των άκτίνων Χ έ- ρευνώμενα. Αί άκτϊνες Ραϊντγκεν £ν τή διαγνώσει τής χρονί·ης σκοι- ληκοειδίτιδος. Ή σημασία τής ά- -/τινολογικής ερεύνης τού όδοντο- παδά παρ ικολοΰθησαν αυτή την Ι γνιοϋ.κοΰ συστήματος κ.ά. 'Εξέδο ώραί<ι εκδηλώση. Άνάμεσα σ' 5-' "εν έπίσης σνγραμιια Όρθοδοντι- λους τού; έκλεκτους συμπατριώτες ήταν καΐ ό Μεγάλος μας Χρήστος _ολομωνδης, ό Ποιητής τή; Ί(ι)- ν.'Γΐς Νϊκος Τουτοΐ'Λ'τ^άκης., ή κ. Ίσα·6έλλα Μ χλό6ρουβα, Διευθ. 'Εκδότρια τοΰ Περιοδικόν «Σμΰρ να», ό κ. Διαμαντάκης, Διει«θι·ν- τής τής Εφημερίδος «ΘΑΡΡΟ3» Νέα; Ίυνία; κ«ϊ παποΰς τής Καλ λιτέχνιδος Δίδος Άρ. Τσάρμη, καί πολλοί αλλοι πού μοΰ δΐ'.ιφεύ- γουν τα όνάματα. Φιισικά ίίλο τύ Διο κητικόν Συμβουλιον τής Ένώ σρ(ο; Σμιιρναίων καΐ πολλοί φίλοι των Σμι«ρνηών· κης Μέ τήν λογοτεχνϊαν ήσχολη θη ευρύτατα τυχών έ—ά φιλολογι /■.ών 6ρα(ίείων. "Εγραψε σηιτιριχά ,-τθ'ηματίΐ υπό τύ ψει·δώνι«μον ΒΕ ΣΙ1ΕΡ. *Εδημοσίε>σε καί ποιηιΐ-
κάς συλλογάς. Έπίσης τήν μελ-ε'-
την «Μπάύρον» κα'ι κείμενα με>ο-
δραμάτιον. Διεκρίθη δμο>; Ίδιαιτέ-ν
ρα>; είς τήν παιδικήν λογοτεχνίαν
είς την όπο!'<ν έδοσε ζ(ι>ηροτάτην
ώθησιν. Στινέγραψεν έπίσης δώα
κτικά 6ι6?ία. Έτιμήθη διά τού άρ
γιροϋ μετ ιλλίου τής Άκαδημίας
Αθηνών. 'Τπήρξεν είς έκ των πό
λυγραφωτεροιν καθηγητών τοϋ Πά
Νίνα Γιαννακίδου νεπιστημίου Αθηνών.
Απρίλιον δέ τού 1929 εξελέγη μέ-
λος τής Άκαδημίας Αθηνών. Ά¬
πό τοΰ 1035—1957 ήτο Πρόεδρος
τού Ανωτάτου 'Τγειονομικοΰ Συμ
βου.λίον Προσέφερε καί προσφ.-·-
οει άνεκτιμήτους υπηρεσίας εί;
τύν τομέα τής Άνοτάτης Παιδί.-
άς καί τή; Δημοσίας 'Τγείας, όμό
<Γ(ΐινος δέ είναι ή βαθυτάτη 6ιρ- θνής έκτ.'μησις πρός τό περιφανές καί προτοπορειακόν έπιστημονι- κύν οίκοδόμημ;, τό οποίον ούτος άνιΊγειρεν επιβλητικόν έν μέσιο τή; συγχρόνου Ίατοικής. Συνεχίζεται ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ Ή διάθεαιο Ζωοτροφών άπό ί- ποθέματα τοθ Δημοσίου πρόο τά>;
βιομηχανίας καί βιοτεχνίας πρός
παρασκέευήν μιγμάτων θά γινεται
είς τάς κάτωθι άναλογίας:
Προκειμένου διά ζωοτροφάς ίπ-
ποειδών, δοοειδών καί αίγοπροίνά
των κριθή 100%, χοιρων, κονί-
κλων, πτηνον χωρικής πτηνοτρο-
φίας 50% σιτος — 50% κριθή.
ΤΩ! Παλιλάδαρι(ον) άξέχαστο
χωρΐό >μον άγαπημένο,
πενήντα χρόνια ττέραισαν
πού ζοϋμε 'μοτκρυά σου,
■μερά καί νύκτα ή σκέψις μου
ναί, τρΐγυρνά κοντά σου.
Πώς! νά ξεχάσω τις χαρές
πού εΤδα στήν άγκαλιά σου;
Τα παιδικά ιμου όνιει.ρα
τα εΐδα γκρεμισμένα
δταν δρεθήκαμε έρηιμοι
στά μοκρυνά στά ξένα.
'Ελπίδες, πόθοι, όνειρα,.
ττ,λούτην τιιμές καί δόξα,
δλα μαΐζύ σο>υ θάφτηκαν
άπ' τού έχθροϋ την φλόγα.
Στήν τ.ροα"φυγιά γνωρίσαμε
τα βάσανα τοΰ κόσμου
μάς δούτηαε στά ·5άκρυα,
θλιψεις, καυμους. κα! πόνους
Άς, μ' άξ ώση ό Θεός,
στό χώ'μα σου ινα ττατήςτω,
κάτω στόν "Αη Θΰρσο μας
ν ά ξεψυχήσω.
ρεον και σνμπ'ΐγες, ωστε κατα τον
αεγάλον σεισμόν τής Χίου (1883)
τό κωδονοστάσιον παρέαεινενν ά
θ κτον^ ένώ κατέρ-ρενσαν δλα τα με'
γάλα κτίρια Χίου καί Τσεσμέ Πα'
ρ.-μεινε δέ έκτοτε θρΰλος, άκόμη1
καί μεταξύ των Τούρκων δτι, κα
τα τήν πλέον ισχυράν δόνησιν τοΰ
σεισμοΰ, πολλοί εί·δαν την Πονογι
αν νά έναγκαλι'ζεται τόν Σταύρον
τοϋ κωδονοστασίο»1 ρνώ ι/ντό έ
/.λιδονίζετο δεξ,ά καί άριστερά μέ
γοινί-ιν πολλών μοιρών. Τό μνη-'
μειώδες έκεϊνο καλλιτέχνημα έξη
φανίσθη τό 1922; μή ΰπάρχοντος
σήμερον οίίτε ϊχνους μαρμάρου. |
Μετά τούς πρώτους μήνας τής
Μι/ρασιατικής καταστροφή; Τοϋρ
■/.ος έκ Τσεσμέ επρότεινεν είς τόν
Χίον έφοπλιστή Λιβανόν, μέσιο τοϋ
αντιπρόσωπον τού κ. Σιδερή Μι
χαήλ, νά τού πίολήση ολόκληρον τό
Τέχπλον τής Εΰαγελιστρίας, τό ό
ποίον κατ?ϊχΓν ακέραιον, ώς έτ>ε6αί
υ>στν ό Γδιος. Διστιχώ; ,ταρά τύ με
γΓΧ ενδιαφέρον .τού επέδειξε·1/ ό Δι
6ανός νά τό αγοράση^ ό Τοΰρκος
φρβτίθτΐ; Γσ(ι>; μή προδοθή είς τούς
Τ.)ΰρχ3υ; ύ.τανρχτίιρησε καί οί'το):
απωλεσθη μεγάλη ενκαιρία διά την
σωτηρίαν τοΰ σπουδαίον τούτου καλ
/ τίχνήματος. |
"Ενα πρό&λημα τίθεται! Διατί ώ
ρίσθη ώ; Μητροπολ.'.τικό; Ναύ; επ"
ονόματι τοΰ όσιομάρτυρο; Χαραλαμ
.ιοι·ς, δ όποϊο; υπήρξεν ιερεύς είς
τήν Μαγνησίαν τής Μ. Άσίης γ,α.
τα τόν 3ον μ.χ αίώνα^ συλληφθείς
ίκ των πρώτων κατά τόν διογμόν,
πού έξαπέλνσεν ό τοπικύς ήγεμών
Λουκιανός, επί Ρομαίου Αύτοκρά
το_ο; ΆλεΗάνιδρου Σι6ήρου (222—
23.")). Ό Όσιοιιάρτνς παρά τάς
φρ κτάς βασάνους, τάς όποί"(ς ΰπέ
στη, παρϊμεινε σταθεράν εί; την
,τίστΛ· τον.
Οί δημ1 οί τού Πορφύριο; καί
Τΐά,ττος ενώπιον τή; εΰψυχίας καί | Σ' έναν τύμο, 150 σελίδοον, έκυ
τΓ|: πι'στπο; τ;ύ Όσ,'ου. ήρνι',θη- κλο^έρησε τά νέο πανηγυρικό τεΰ
αί,. νά συνεχίσουν τύν 6ασανισμόν , χο; τοΰ μηνιαίον περ,οδικοΰ «Ίολ
την καί έπίστενσ/ν καί αύτοι είς κάς», πού διενθύνει μέ τύση έπΐτυ
τύν Χρ;στύν καθώς ν/Λ άλϋλες τρείς χ'α ό γνωστος δηαοσιογράφος κα!,
γτναίκε;, παριστάμεναι είς τό μα ποιητής Γιάννης Κορίδης.
οτΰριον. ό δέ Λουκιανός έκμανείς ' Στόν τόμο αυτόν πού είναι κα'ι,
ί) .'ταξε νά άποκεφιλισθοΰν καί οί ό πέμπτος, σΐ'νεργάξονται γν<ι>στοί
Γ £ (6) ομού. Δι' δ καί ή μνήμη λογοτέχνες μέ στίχοϋς δΐηγήματα
των τιμάται τήν Ιθην Φεβρουα- κ ί μελέτες, πολλές δέ σελίδες άφιε
οίον. ρο>νονται στήν ξένη πνευματική κί
Ό Τσεσμές εδηιμιουργήθη κατά νηση καί στήν κριτική τοΰ 6ι6λίου.
την ΐΓ>ον α'ιώνα ιιρτά χήν καταστρο Παροι>σιάξονται ξένοι ποιητές στά
φίγν υπό των Τοΰρκον τή; Άρχαίας γαλλικά, άγγλικά> όπως καί "Ελ
πόλεις 'Ερνθροί. τό γνωστόν μα; ληινες μεταφρασμένοι στ!ς άι,τι-
Λυθρΐ, τοΰ όποίου τό ό'νομσ. είναι στοιχες γλώσσες άπό την Ζερ
Συνέχεια έκ προηγούμενον ,
Είδκά δέ σάν άντίκρυζε ή μνή
μη μου τήν γύμνια ττού βρήκα |
σ;ό σπίτι μας καί κύκλω.ε τηκ
σκέψη μέ τό ττώς θά συγκρατηθή
ή ζωή στά άττό έπΤά ατομα με-
λη τής οικογενείας μου ώς την
νέα έσο5ςία χωρίς ψωμί, χωρίς
νάλα, διλως αύγά, ττού άρπα-
χθή.<α/ε δλα, Μττροστά μου έμ- Ε<εΐ ττού πρωταντίκροχτα τό ζωογόνον φώς σουν ποθω ν' άφήσω την τΐ%οή τής άχαρις ζωής μου, γΐά νά ταφώ μέσα κι' έγώ στόν τά$ο τόόν ττρογόνων, νά μεινω π:ά αίώνΐα στό χώμα σου τό άγιον. Σόφια Χασιάδου Έν Θεσσαλο^ίκη τή 28- 8—72 Ο ΠΕΜΙΙΤΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ «ΙΩΑΚΟΣ» τείνω τίς προσττάθϋΐες νά έξα- σφαλίζω μόσα γιά άγορά (κου- ραμάνα), άλιεώρΐ κσ! αλατι νά στειλω σπίτι κάθε βδομαδα, ύχι νά Τούς χορτάσω, διότι δέν τα εύλόγηαεν ό Χριστός δπως τα πέντε ψωμιά καί δυό ψάρια, άλ¬ λά νά έξοικονομώ συγκρα:ησι τής ζωής τους_ Πνιγιμονή μέ κα- τείχε μέ τήν εγνοΐα αυτή. 'Ελαφρά ψυχκή άνακούφΐσι εϋ ρισκα οίαν δέ1/ εΤχα ύπηρεσία ουτε άλλη δουλειά καί ττεριο-ρΐ- σμέ.Ός στό θάλαμό 'μοιι συιμδου- λευόμενα τό ήιμερολόγιο ττού κρα τησα κ«·ά την δεκαττενθή μερι ι έκστρατεία καί στοΐχου.ργούσσ ί τήν τραγικότηΤα τής κατάο ·α- ] σης άττό τίς λεηλασίες καί 6αν [ δαλισμούς των έπι5ομέων 6αρ6ό; ρων. Τό στιχοΰργημα κυ·<λοφόρη σε μετά τήν κάθοδό μου στήν 'Ελ λάδα τό 1919 σΤή·^ Άθτγ. α ("ι- δέ «Άρχεΐα τού Πόντου» τομ. 10 σελ. 109). ΙΓ' ΑΚΑΤΑΣΤΑΛΑΚΤΗ ΜΗ- ΜΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Μπαίι.α'με στό δϊύτερο δεκαπεν Βήμερο τού Μαίου τής χρονίας 1916 ττού φόρτωυε ταλαιττωοιες στούς Ρ«·μ:ού'ς τής Του·ρκιας, κα'ι είδικά στόν τόττον μοτς τής Έτταρχίας Τορούλ (Άρδσκτσσ; Σαν νά μην ήταν ΐκανοττοιητικο γιά τόν σω&νισμό ττού εΐχαν με ρκο! μττέη&ςς καί αγάδες τοι. Τορούλ τό δτΙ άττθ'γυμνωθήικανε άλό<ληρα Ρωναίη<α χωρία τής Επαρχίας, μέ τίς λεηλασίες Σάν νά μην ήταν άρκΐτό τό δτ. γυρίσανε χωρίς περιθαλψι και ποοστασία σ·!ς όπτογυμνομΐνες γεωργο<τηνοτροφ:ικές Τους έγκα- ταστάσεΐς οί Ρωμηοί ύττήικοοι τω>/. Σάν νά μην ί
τούς ρογιάδες πώς γυμ-
νοι και ΤΓϊ,νκισμένοι συ/τηροθμενο,
μέ χορΤοφαγία τής δρώσιμης ΑΛα-
ττιδίδωνται έντατικά σέ σκληρες
μαίν Μαμαλάκη.
Έπίσης δημισιει'ιται ?να άνεκδο
το γράμμα τού Κοστή Παλαμα. σχο
λιασμένο άπό τύν θεόδιορο Ξύδη
καί γίνεται είδικύ άφιρρωαα στύν
ξογράφο Ήλία Φέρτη> μέ παρου
σί ;ιση πολλών του έργων σέ μιά
κριτική άνάλυση τοΰ Ανδρέα Σ.
Τσονρα.
γεωργικές έργοοσί'ες γιά
κρότησι ττού θά τταρεΤχε σημαντ
^ή συμδολή «αί στήν έθνική τους
οικονομια, ■κρατούσαν κάττοια ά-
νεξήγητα παρά'ξενη σνμττεριφοριί
καί σ' έμάς πού άδιαμαρτύρητο
ύττηρετούΓΌμε στά έργατΐχά τους
τάγματα. Τέτοια στάσι μέ τόση
κρι,ψίνοια πού προφητική χάριΐ 'Ί
πνευματιχή τηλεόρασι χρειαζότο-
νέ νά έπισηιμάνη. Γιατί καί ότττλή
έπισκόπησι στόν χώρο των σχέ
σεων ττού εΤχαν προηγουμένως
Τοΰρκοι 'καί Ρωμηοί θά διεπίστω
νέ έκτροττή τοΰ ρ·εύματος άττό τ
αϋλάκι. "Ενσ δηλ, άβέδσιο ττρο-
6αλε μπροστά μας πού μάς ά«άϊ
καζε νά άγωνιούμε γιά τό ττοτε
&ά γίνη Ίτροέλοσι των ΡώοΓ"ν ό
πό τό Τύγαν-α (Θήχη) δ^ομ σ-
δρανοΰσαν έδώ καί ίνα ί^, νσ
ρθού·/ νά διαλύθΌυν τό 6αθύ σκο
τάδι ττού μάς κύχλωνε,
Άλλά μήπως καί στούς ΐδιονζ
τούς Τοθρκους δέν έτττικρθΓτοΐΌε
άδημονία γιά άδιεωκρίνιστο κιν-
δυνο;
Δέν ήτα>· τυχαΤο ττού δλέτταν
τα μάτιβ μας νά κατεβάζοΐνν άττ
τα ταδάνΐσ τού Δ.οΐχη'ΐηρίου *■">
τασχονισμέ'^α 6ι6λία τιιμοκσταλο-
για, μητ,ρώα καί φακέλλοιις Να
τα ξεσ^ονίίοον. Νά τα σιο*ίυα~
οχάι καί νά *ά ττροωθούν ττρός το
Χαΐ'ρίανα. Οΰτιε δέ καί οί σιτ°
διαφύγη^ φήμαι ττού κικλοψοΡ0"
σαν φί'δοολαί γιά έπικείμί>'Π Ρωσ
σκή προέλςχσι ήσαν άσήμ<'ν:ΕΙ' καί τυχαΙ?ς. Ποία ψυχή ^ω' μτΓοροϋισε νά έχη γρσνιτώδη 0" τοχή γιά ΐπτομονή καί 1*"1 ΟΙ ΒΞΑ'-ΩΓΕΙΣ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΝ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟϊ Ό Πανελλή^ιος Σύνδεσιμος ξαγωγέων, δι' έγγραφον ττρός τό υπουργείον Οικονομ ζητεί δττως ενεργήση τα & ώσΤε τά τελωνίϊα νά έ είς τούς έξαγωγείς τ;λη χςτρτο,ςτήμου έττί Είς τό έγγραφον τσνΐζεται λόγω καθυστερήσεως των στροφών αύτν)ν, αιΐ ξ εττιχειρήσεις έχοθν ττεριέλθει δυσχερή θεσ ν. «τι, έττι- εί; Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΣ ΛΙΙΙΑΣΜΑΤΟΝ Παρετάθη μέχρι 20ής 1973, ή προθεβμία έκτελονιβΙ*»" » .τασμάτιον είσαγομένίϋν 6ά«ι γενεστέοα; άποτράσεω; τοθ ο" γείον 'Εθνιχή; ΟΊκονομίια;, τομε"5 'Ε|ΐπορίου·
τοδ Δοος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
νΐΑΡΤΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ
26
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΜ
10. - ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΥΡΜΠΕΤΗΣ
οα, δμως, Κυρ,α.νή 10)2.4 Ιετιτ
1922 άοθμε νά λένε, ττώς, ερχο
νται ικαραβ'α να πάρουνε τόν κ'-
σμο. Τότες, βλέπομε Ινα καρά
6ι '.ά ττλευρί.η στή σκάλα. Κα.,
τα ες, δλος ό <ότμος ξεσηκιό9η<:. στό ποδάρι, ττοιός να ττμωτοτρέ ςη, Γΐ'.όται^ε χιχλασμος Κυρίαι,, Στρ.ιμώγματα, ψω;ές, σασΤκτμα τα, τσαλοπατήματα ΈτοιμασΤη<α κ' εμείς νά πάμ>ε κατά τη σκάλα,
όττότες, νά σου κ' ερχονται δι·ό
Το&ρκοι τΓολίτες καί μας τραβου
νέ άτΓτά Χ'έρια έμένα καί τό γαμ
πρό μου, ιμέ την πρόφαση, ττώς
εϊμαστε λιποτάχτες άτττήν αίχμα
λωσια και γιαυτό θά μάς πηγα!-
νανε στή στρατώνα Έγώ εύτυς
ύποψιάστηικα, πώς αύτοι &ά μάς
ττηγαινανιε σέ καιμμιά τταραμε,ρια
νά >μάς σκοτώιθ-ουνε, γΐοντί φαρυθ
σανε ζωνάραι μαλλένια άσττρα,
λεκιασμένα άττό φρόσκο αΤμα <αί φορτομένα ιμέ δπλα καί μαχαι- ρια. Δέ χάνω λοιιτόν καιρό καί ΗΐΥΛΤΛΤΤΟΠίΤίυ λέω του ναμττροϋ μου «βάρα.» ΙΜ Ι ηΐ* Ι Γ υΨΠ καί τούς δίνομε άττό μίαν άπό- τομη σκουντΐά κα! ττέιφτοιυνε χά- ΤΟΥ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ ^,%^^Μ πολυ κόσμο, δττου σμίξαμε καί μέ τίς γυναΐκες μας. Προχωρο^- (Συνέχεια καί τέλος) , βαθμίδα τοΰ ίκριώματος, τό άνθο, σαμε δλοι μαζί, μά, μόλις φτά- Ή προκληθείσα έκ τής δμαδι- τή; άρατίας λόγω μοου ά·/α<ση'.ά»(οωσε τό παιδι στή μάννα τού)· Μά, έγώ Τού Λέω ·<άνασή γιόκ, έφέντι·μ» (μαν/α δίι έχει άφέντη ιμου). Αύτάς θυ- μώνει τ. ότε.ο-ο. κ* εισί άναγκά- στη<α καί τό έδωσα στή γυ^αι- κα μοιι πού στεκέντανιε πΐό :ά των
δημίον οΐτινες διεμερίααντο τα έν
δνματά των διεκομίσθησαν έφ' άμο.
ξών καί &ρ·ρίφθησαν είς κοινόν λάκ
κον·
Είχον κρεμασθή είς δύο στίχους
κ·αί έν τώ μέσοι ό γηραιός Πρωτο
σύγκελΑος Πλάτων φέρων επί τοΰ
πν·οι προσθέτοντες δτι θά ήτο στήθους συκοφαντικήν τής α'ιτίας
--------1------- ..ι --------η-,......... τ-ς κατιι:υδίκης καί εκτελέσεως ώς
προδοτών τής πατρίδο;, ήτις είδει
νά άντικατασταθή χρυσοϊς γράμμα
σι «Διά τήν Χριστιανικήν των πί
στιν καί τό εθνικόν φρόνημα».
'Επιδίωξις α'ισχρά κα!, σκοπός
νατ ιχθόνιος τοΰ τουρκικοΰ φθόνον
Κυβεφνητών καί όχλον των παφα-
λίον τοΰ Πόντοτι διά την αλματικήν
πρόοδον καί άκμήν πνευματικήν
και πιανω μΊα μια τις γιτ'αικες
καί τίς τηετώ άττοιμέσα. Κ' έ'τσι
μπορέσαμε νά τώμε κατά τή σκά '
| ζ
λα όττου ήτανε τηλευρισμένο τό ι φησ-ε) καί ττηγαίνω έλεύτερα
προτιμότερον νά συναποθάνωμεν
μετά τόσον εκλεκτον άμογενών,
έκείνοι δέ, ώς κ.ατόπιν επληροφο¬
ρήθημεν καθ1 όλην τήν τελευταίαν
νύκτα δέν επαν»σαν προ,σειιχόμενοι,
ζητα>κ·ραυγάζοντες ύπέ^ τοΰ "Ε-
'θνους καί ψάλλοντες τήν νεκ.ρώ-
σιμον ακολουθίαν τοιν.
"Αν κιχί ή φρούρησις αυτών ή¬
το αΰστηροτάτη κιπί αγρυπνος δέν
άπεκλείετο αΐφνιιδία επίθεσις έκ. καί ΰλικήν, τοϋ έλληνικοΰ στοι-
"Αν καί ή φρούρησις αυτών ήοο χείου, επετεύχθη διά τής δολοφονι
αύστηροτάτη καί άγρυπνος, δέν ά κης ό*δοϋ, χθΰ έμποησμοΰ άνθουσών
πεκιλείετο αίφνιδία επίθεσις έκ μέ περιοχών, διά ληστειών καί ΰπεοο
νεωτέρων καί άπόπειρα άπυ ριών δλοκλήρο)ν συνοικισμών. Διά
τόιν αίσιον τούτων έπεχείρησαν νά
έξα'ντλήσονν τόν εύμεροΰντα έλ
ληνικόν κόσμον μέχρι τής έκοιζώ
σεω; των ΰπολειμμάτων «ύτοΰ έκ
των προιαινίονν πατρίδων του> όλο
κληρώσαντες τήν καταστροφήν έλ
ληνικοΰ Πόντον.
Π. Χ. ΒΑΛΙΟΤΛΗΣ
δράσεώς τινιον, άλλ' ή άγάπη λαΐ
τό στοργικόν ενδιαφέρον ύπέ<ο των αίκογενειών των, αΐτινες ήθελον υποστή άντίποινα, τού; άπέτρεψε πάση; γενναίιας αποπείρας καί ώς πράδατα ήχθησαν είς τήν σφαγήν. Όρθρος ήτο βοθύς τήν 8.9.1921 κα* δέσμιοι άγόμενοι δ είς κατόπιν τοΰ αλλου άνήρχΌντο, φεΰ. τήν ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΣΜΥΡΝΑΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΪ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΥ κ. ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ Ό κ. Παΰλος Φλώοος είναι έ¬ νας άπό χοΰς καλντερους λογοτέί χνας ποΰ £6γαλε ή Ίωνία, γι' αύ- τό κι' εμείς οί Συμπατριώτες τού τιμωμένου ΣμυρνηοΙ καί Βουρλιόί τες καί γενικώς δλοι οί Μικρασιά τες) είμαστε ύπερήφανοι γι' αυ¬ τόν. Ό κ. Παΰλος Φλώρο; είναι «ύθεντία Γραμμάτα>ν,. "Ανθοωποι
σάν τόν κ. Παΰλον Φλω·ρον, μέ
45 έτί&ν 'στό τομέα τής Λο-
γοτεχνίας, π·ρέπει νά ζήσουν πολ-
λά χρόνια Τοΰ τό εΰχομαι μ' ίίλη
μου τήν καρδιά νά περάση τα 100
καί νά μάς δίνει πάντα άοιστουρ-
γήματα σάν αΰτά πού έμπνεύσθη-
κε μέχρι σήιιερίχ» καί πού είναι
ΐττολίδια τή; Έλληνικής Λογοτϊ-
μιλίίν αυτήν τήν συνέχισε ό κ.
Δημ. Σιατόποι>λ»ς. ό οποίος αν
καί δέν είναι Μικρασιάτης έντοΰ-
τοις μέ τα ώραιότατά τού λόγια
γιά τύν κ. Παΰλον Φλωρο, άνα-
πύλησε χήν Σμύρνη τίς καλές καί
τίς κακρς τη; μέρες, ποΰ τήν έζη
σε άπό άναμνήσει ς τοΰ Πατέρα
τού .τού ήταν τότε στρατ-ιώτης
γεύτηκε τίς χαρές τή; άξέχαστη
2 ΜΑ-ΙΌΤ» καί τή θλίψι τοΰ 22
ς, ό χ. Δ. Σιατόπον-
λος άνέλυσε τα εργα τοΰ τιμοιμέ
νον^ τόν άπεκάλεσε άληθινό ΕΛ-
ΛΙΙΝΛ ΣΤΓΓΡΑΦΕΑ. Άνάμεσα
στίς ίκλεκτές αύτές όμ,ιλίες, δΰο
άγαπηαένοι καΐλιτέχνες τοϋ Θεα¬
τρον, ή ώραιοτάτη Δίς 'Αρτεμις
Ίνάρμη. έγγονή Μικρησιατών,
τής Σμύρνης
'Εκεΐνο τό Οοάδυ τής τιμητικής
έκ5ηλώσεο>; γιά την σνμπλήρτηση οί«; Μι'γλεο» μέ τύση έπιτι·χια
των 45 χρόντον άπό τής εκδόσεως1 στή γνωστή «Μαντάμ Σονσοϋ»
τοίί πρώτον τού βιβλίον, τήν 19, τοΰ Δηιΐ. Ψαθ«) ποΰ παίξεται στη
καράβι Κι' αυτού δμως εΤχε διά
λεγμα. "Ηταινε μιά έπιτροπή άπο
ένανε αξιωματικόν δέκα στρατιώ-
τες καί τέσσερις Έγγλέζοΐ. Κ'
έ'πρεττε κ ι όλας νά ττερνά £νας έ¬
νας όμττρός άτττόν άιξιωμα,τι*:ό.
Κ ι* αύτός τούς μέν αντρες τούς
κρατοΰσε, τα δέ γυνοοιικότΓαιδα
τα αΦηνε γιά νά μπαρκαριστοϋ-
νε.
Τώρα έδώ ήτανε τό σττουδαιό-
τερο έμττόδιο: Μά έγώ δέν έχασα
τό θάρρος μου Πάιμε κοντά σΐόν
άξιωματτκό, περνούσε ο γυ'/αΊκες
μας έλεύτερα. Κ' έγώ, γιά να
τόνιε κάνω νά μ' αφήση νά ττερά
σω ικραΤοΰσα στήν άγκαλιά τό
γιό ιμουν ενός χρονοΰ μωρό. Κσ
τού λεω τούρκικα, «Τή μάννα τού
μωροΓ* τηνέ σκοτώσανε. Μιά ττοΰ
τό κρατώ έγώ άσε μας νά ττερά
Β'
Ό Αγ. Χ(ΐηάλαμπος. ό Μητρο.το
λ τικύς ναύς τή; Κρήνης, ήτο ό
ιιργαλΰτερο; καί πλέον περικαλλής
ολοκλήρου τής ορθόδοξον Μικράς
Άσίας.
Τύ άέτωμά τού εστηρίζετο έπά
ν(ΐ) είς δι'ο σειράς άπύ 12 μεγάλους
κίονας, άπά τύ περίφημο κόκκινο
μ ά·, ι* ρο τοΰ Καρακάρη. 'Επάνοι
άπύ αύτάς» δύο άλλαι σειραί, άπό
24 μικροτέρους κίονας εκάστη, έ-
στή.ρ;ζον τύν Θόλον τοϋ Ναοΰ Τα
Τέμ,τλον ήτο πολυτελνέστατον άπο
Πιντελικόν μάρμαρον,
φημένον άπό τ°ν ζογράφον Ιωάν
νην Σ ιτ' ιράν.
Ό Ναός ήτο τρισυπόστατος, το
κέντρον ήτο έπ' ονόματι τοΰ Άγίιου
Χαοιαλάμπους, τό δεξιάν κλίτος έπ'
όνόματι Τοΰ Άγίοι
τό αριστεράν έπ' ονόματι τής Πά
ναγίας. Ό Ναός περιεΐχε 1.500
στασίδια καί ήτο χο>ρητικότητος πε
ρίπου 3.000 έκκλησιαιζΌμένων.
Ό πε·ρίλαμπρος ούτος ναός κ·α
τεστράφη διά πρώτην φορά υπό
των Τούρκων μετά τάς σφαγάς τής
Χίου τό 1823, άπεγυμνώθη τό 1914
κατά τήν διάρκειαν τοΰ Α' διω-
γμοΰ καί διά τρίτην φοράν τό
1922., όπότε μετεβλή'θη κατά τό ή
μ·συ είς εργοστάσιον παοαγωγής
ήλεκτρικοΰ ρεύματος κ«ί κατά τό
έτερον ήμισυ εί; αποθήκην.
Κατά τήν αύτην περίοδον μέ
τόν "Αγιον Χαράλπμπον ανηγέρθη
κατά τό 1835 υπό τής κοινότητος
Κρήνης, ό δεύτερος ναός τής πό
λεο);, έπ' ονόματι τοΰ Εύαγγελι
σμοϋ τής Θεοτόκου καί μέ άρχιτέ
κτονα τόν έκ Τσεσμέ Μαστρονικολή
Κουτονδάκη. Τό Τέμπλον τοΰ ναοΰ
τούτΌυ, έπίσης έκ Πεντελικοΰ μαο
μάρου, ήτο σπάνιον καλλιτέχνημα,
φιλοτεχνηθέν^ κατά τό τέλος τοΰ
παρελθόντος αιώνος, υπό τοΰ Τη-
νίου μεγάλου καλλιτέχνου Γιαννού
λη Χαλεπά, τοΰ Κοι»οφουιδάκη καί
τοΰ έκ Τήνου Φιλιππύτη.
Ό Ναός ούτος έκτίσθη κυρίθ'ς
ά^ό τύν άβθιλιόν των κάτοικον
τής μεγάλης χριστιανικής συ·νοι
κίΐί.ς τοΰ Μαρμαρά, ποϋ άπετελεϊ-
το άπό αγρότας καί κτηματίας. Συ
άττ' τα βόΐσανα. Τό καράόι γ» -1 νέβαλα-ν δέ οίκονομικώς σοβαρά καί
άζν μττρακατζάγηιμ σενί»
μενε λίγο, θά σ
τότες σέ λίγο ·μού λέεΐ,
μου τή λίρα καί τηέρασε. Βγάζω
λοιττόν εΰτΰς τή λίρα άτττήιν κολ
Τσα μου, δττου τήν εΤχα κρυυε-
νη, τού τηνέ δίνω καί μ' άφήνει
νά περάσω. Καθώς δμως προχω-
ρησα ώς εϊκοσι δήιματα, έρχεται
ξωπίσω μου τρεχάτος ένας στϋα
τιώτης. ένας άγριαράτταρος, κιιι
μέ πιάνει. Μ# -ό λοχίος Τού Φω-
νάζει «.ιμττράχ ι^ττράκ.» (άφησε. α
μπαρ<αρΐστώ στό καραβι. "Ε<&- να τό σται>ρό μου ττού σώθη·<« μάτο ξ,£σττιιτωμέ'Λ>υς ττρόσφυγε'.
ξεκινησε τή νύχτα. Χαιρούμενο·
πού σώσανε τή ζωή τους πικρ.»-
μένοΐ δμως ττού άφήνανε την άγ>τ
πή μένη ποττριδα, Τό διός τους δ
λο μά καί δικούς τους σκοτωμ»-
νους χαμένοιυς( αίχμοΛώτους. Τό
καράβι έφταξε τό πρωί στή Μ·>
τ'λήνη καί όφησε τόν κάσμο γιβ
^ά ξαναγυρίση στή Σμύρνη, νέ
πάρη κι' αλλονε κάσιμο. Στή Μυ
μου πομείναμε δυό μέρες κα! φυ
γαιμε γιά τή Σάμο. Καί στίς
τρείς μηνες ήρθαμε στόν Πε·-
ρα'ά.
Σν/εχίζετταΐ
Δ^ ΔΗΜ,. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
'■*·······················■»···································■····.
ΟΡΕΣΤΟΥ Α. ΛΟΥΡΙΔΗ Όμο τίμου Καθηγητού τού Εθνικοϋ
Πανετπ στημίου Αθηνών
ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΠΗΜΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ ΜΝΗΜΟΝ ΤΩΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΚΑΙ
ΕΚΕΙΘΕΝ ΤΟ/ ΒΟΣΠΟΡΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑ|ΚΠΝ ΑΥΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ
αί συνοικίαι Μαρκότση, Σχολεάον
καί Μαρασιοΰ.
Μετά τήν αποπεράτωσιν τοΰ να
■ου τής Εύαγγελιστρίηις) οί ίδιοι
οίκοδόμοι άνήγει<)αν τό άσύγκριτον κωδωνοστάσιον τής Εύαγγελι στρί α; τοΰ Τσεσμέ, πανομοιότυπον τή; Εΰαγγελιστρία; τής Τήνου, ΰψηλό τερον δικος κατ-ά ί-'να κουπέ (ορο φόν). , . ι "Ηθελε δ ΜαστροΛΐκολής Κου φο δάκης κοθ' δ Τσεσμελής. τό Κα μπ .'ναριό τή; πατρίδος τον νά υπέρ Γιή καί έκείνο τή; Τήνον. Κατεπλη Γ.αρ«(ΐθορά τοι1 άρχαίου 'Ερνθραί· "Η πόλις Έρυθραί ήτο άρχ'ιοτάτη άπετέλει μίαν έν των 12 πόλεων τής Μικρασι .τική; Ίίονία; κτι- σθεισα κατά τήν παράδοσιν υπό Κρη των άποϋΐβασιθ?ντ(θν ίκεί υπό άρ χηγον τόν 'Ερνθρόν, τό ονομα τοΰ Οποίου άν· ιφ-έρεται καί επί ευρεθέν τ (ο ν νομισμάτον. ώ; «'Ερνθρός κτί στη;». Κιιτ' άλλην έν τοΰτοι; πά ραθοσ,ν ήτο άποικία των 'ΕρυΌοών τή; Ποιωτίας (Κριεκούκι). Ή πό λις 'ΕηνΟραί είχε γνωοίσει μεγά¬ λην άκμήν., μέρο; τή; οποίας (ίπιό λεσε συνεπεία πολέαοιν πρό; την ΛΟητον. ΑΙ 'Ερνθραί ωρίσθησαν ώ; μια έκ των 36 έπισκοπών τής Βυζαντι νή; Αϋτοκρατορίας υπό Λέοντος τού Σοφοΰ (886—912 μ.χ.), δ οποίος έμαθήτευσε πλησίον τοΰ Πά τριΛρχου Φιοτίου, έλαβεν μεγάλη μόρφωσιν έξ αυτού, δι' δ καί έπωνο μάσθη Σοφός καί Φιλόσοφ/ος. Μετά τήν κατάλυσιν, κατά τό 1453 τής Βυζιντινής Αύτοκρατορί α;, οί Τοΰρκοι κατεδάφισαν τα; Έ ρυθράς έκ θεμελίων καί κατέστησαν πρ<ι)τεύουσαν τής 'Ερυθραύας τόν Τσισμέ, δστις θ^ησκεντικώς κατ' αρχάς υπήγετο είς ίδρυθείσοΛ· Μη τρόπολιν 'Εφέσον επί Μητροπολίτου Δ.ονυσίου Καλλιάρχον} ί'ιπαγχονισθε; ντος ιιετά τοΰ ΙΤατριάρχ. Γρηγυρίου Κ' Τότε εσχηματίσθη ή έπισκοπή Άννέιον καί Τσεσμέ, ΰ,ταγομενη ύ πό τοΰτην· Τελευταίως έχορίσθη αυτή είς δνο άνεξαρτήτους Μητροπύλεις, καί τό μέν εν τμήμα ώνομάσθη Μη τρύπολις Κοήνης αέ πρώτον Μτιτ<)0 πολίτην τόν έκ Κυδονιών ©εόκλτι τον, τό δέ έτερον Μητρόπολις Άννέ ών μέ έδραν τα Σώκια. ΑΙ ύποθέσεις περϊ τής καιθιερω σεοις ώς Μητροπολιτικοϋ Ναοΰ τού Αγίου Χαραλάμπους, θά πρέπη ν<' ά.τοδοθοΰν ή είς την μεταφοράν τής Άγίας είκόνο- τοΰ Όσίου έ* των Έρυθρών μετά τήΛ' καταστρυ φήν Γ/ΰτών ΰτό των Τούρκων, εί- τύν Τσεσμέ καί άνέγεοσιν ώ; έκ τούτου Ναοϋ( ή εί; μέγα συμβάν κατα τήν .πορείαν τή; ζθ)ή; τής π» τρίδο; μα; έπισνμβάν κατά την ημέραν τής εορτής τοΰ Άγίου. Δυστυχώς πο,λλά στοιχεϊα έλλεί ,-τουν, διά νά εχομεν κάποιαν θετι κήν είκόνα περί τής δλης Ίστορί α; τοΰ Τσεσμέ Τό λυπηρόν είναι ότι πολλοί μορφίομένοι Κρηναΐοι, είχον άσχοληθή καί, ώς πληροφο ροϋμαι, ήπάρχοιιν άιρκετά στοιχεϊα είς χείρας των τέκνοιν των. ι Ή "Ενωσις «α; <.<"Ε*Ό,σι; Μικρά οιατών ΙΙεριφεοεί'ΐς Κρήνης σμέ) ηθιεφέρθη νά δημοσιε·θοΰν έ πονι'ιμτος καί ιιέ δουτανα; της, ούδε μιάς άνταΛοκρίσειος αμο»ς. ετινχεν, εί; τάς κοαύσεις μελοον αυτής. "Ας "Οπως κάβε χρόνο, έτσι κα εφέτος, ό Σύλλογος Ποντίωιν 'Λρ γοναθταΐ — Καμννηνοί στίς 21) 1)73 τιιμώ«τας την μνήμην τού μάρτυρος 'Αγ. Ευγενεί/ Πολιου- χοι·1 της Τραπεζούντος και προ^ στάτου τοΰ Συλλόγοιθν έτελεσε Θείαν Λειτουργίαν μέ άρτοκλα σίαν είς τόν Ιερόν Ναόν τού Αγ. Νικολάου Καλλιθέος. Τό Δ.Σ. μέ έπικεφαλής τό' Πρόεδρς»ν «;. "Ιωάν. Παπαδόττου λο./ μττά την απόλυσιν τής Έκ- κΛησΙας, έδεξιώθη τα μέλη και τούς φίλους τού Συλλόγου, δπου μετά σύντομον όμιλίαν τοΰ Γεν Γρσμματέως κ. Άν. Διοομαντίδη, Χορωδία Βι/ζαντ,νής Μουσκής κάτω άπό την διεύθυνσιν τού Πρω τοψάλτου κ. Γεωργ. Κακουλ'δη άττοτελου.μ'ένη άπό έπιλίκτουι, καί καλλιφώνους ΐεροψάλταςν εψα λε μέ ουρανίαν άρμονίαν καί Θεί αν μελωδίαν τό Τροπάριον τού Αγ. Εΰγενίου, χαί άλλα έχκλη σ.αστΐκ^ά τοιαΰτα, καί κατασυγ- <ιν>ησε τό ττυκνόν άκροατήριο»
τού όποίου καί άττέσπασε τα θεο
μά και ζωηρά" χειροκροτήματα.
Τα συναισβήματα, ή συγκίνησις,
ή άγνή ούράνια εκσταισι που κυ-
ρίιυσσν τίς ψυχές των άκροατώ/
εμοιαζε κατά ττολύ μέ έκείνο ~ό
οποίον ένοιωσαν οί αττεσταλμένοι
τής είδωλολατρικής Ρωσιας γ.α
νά 6ροΓ"' την καλλίτερη θρησοτία
δταν ήκουσαν την Θείαν Λειτουρ¬
γίαν είς τόν άφθάστου μεγαλ" ο^
Ιερόν Ναόν -ής "Αγ. Σοφίας
στήν Κωνσταντινούπολη, ώστε
δταιν γύρισαν στήν πατριόο
τους είπαν: «Την ώραν πού ά<ου γαμε την Θείαν Λειτουργίαν νομι ζαμε δτι δέν εΰρισκάμεβα στην γή άλλά στάν ούρανό». Σέ συνέχεια τό Καλλιτεχνικόν τμήμα τού Συλλόγου κάτω άττο την διεύθυνσιν τοϋ ένβέρμου ζη- λωτοΰ κάθε ώρσιου καί καλοϋ κ. Πολ. Χά'ιτα, έπσιξε τό μέ τό>/
τίτλον «ΟΊ 'Ερωτόληττττοι» θεα-
τρικόν έργον τό όττοίον έγράφη
στήν 'Ποντιακήν διάλεκτον τό
1876 υπό τού αειμνήστου Κων)
νού Κωνσταντινιδη, ι/ιοΰ τού Ισο-
61ου Ατμάρχου Κερασοΰ^τος κα.
έξόχου "Ελληνος Κατττάν Γιώργη
Πασά.
Οί έραοσιτέχναι πού μέ σττανι
αν ήθοιτοιΐαΐ' άντο— οκριθτρχσνε
στούς ρόλους τους καί άττέσπα-
σο!ν τα ζωηρά καί τταρατεταμίνυ
χειρο·<ροτήματα ήσαν: Δημ. Τσι- ττλίδης, Δέσττσΐνα Τσαραμιάδου, Μαρούλα Ξενοδοχεΐάδου, Κα·^. Νικολαΐδης, Χρήστος ©εοδωρι- δης, Σάδδας Μαρατίδης, Πανα^. Κατταγιαννίδης, Χρήστος Χωλί- δης. Μαρία Χωλίδου καί Τασέα Μαρατίιδου, 'Ετγ' εύκαιρία τό Γυναικείον Τμήμα τοΰ Συλλόγου μέ έπκε- φαλής τήν Πρόεδρον αυτού κ. Ουρανίαν Συμεωνίδου, καί την σπσνίας γυναικείας δραστηριό τητος είς άγαβοεργείς ΤΜ Δ,δα 'Ελλη, Πο-αδοτ,οίλοο δς,λφήν τού Πρόεδρον τού χ^°" γου, μετέβη είς τα Όρ»^ ^ φεία Θυμάτων Πολέμου Κλ" Κα άς κα! Έβ^ικης Στέγης Μ Σ νης καί διένειμε 105 ζεύγη ^ νουργή ύποδήμ—α αρίστης „„,.] τίτος είς τούς τροφίμους α^ Στίς 28 τού ίδίου μΐ^ / Σύλλογος έδωσε καί τό έτήο, χορευτικόν τού τέ'ιον είς την · ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ °' θουσαν ΕΣΠΕΡΙΔΕΣ τού χ τον δπου μετά τόν τού Προέδρ»ι; κ. Ι. λου πρός τούς χορωδίσ, κάτω άττό την ύν σιν τού κ. Μιχ. Κουταλακίδτι, (·, ψαλε τα Κάλαντα οτήν Πό,,,,. κήν διάλεκτον, κα! μετά όπ0 τοθ ίδίου Προίδρου τού Σι,λλόνομ έκόπη ή Βασ'λότπττα, τό ^ σοό/ νόμ'σμα τής οποίας £λα. χ·εν είς Δίδον Δήμητρα Ζιώμο Έπ,κολούθησαν Εύρωτταίκο! κ«ί ΠοντιαΛθ! χοροί υπό τςύς ήν,,,- τής όρχήστρας και τής άΒάνοτι·; Ποντιακής Λύρας >μ£ Λυραρη 1(/'
με πλείστα φυχικά καί ττνευμο:-
τκά χορίσματα Ν· Λαζαριδ-.
Έκείνο δμως τό όττοίον έκαν£ {.
ξαιρετικην έντύτττοσιιν καί άψή»:
εποχήν ήταν ή εμφάνισις στήν „,
στα τοθ χορειυτΐκοΰ τμήματος τοο
Συλλόγου Εύσταλεΐς νέοΐ και
καλλίγρ«μμες νέες μέ Ποντιακάι;
στολάς, εχόρευσαν μέ ζωντάν,α
διαφόρους Ποντιακούς χοροθς ύ-
ττό τόν άκράτη.τον ένθουσιοσμο»
δλων καί τα ζωηιρά καί παρατε-
ταμένα χε'ροκροτήματά των.
Τίς παρά ττάνω εκδηλώσει ς έ·
τμμησαν διά τής παροικτισς τω
μετά των συζύγων των οί κ κ.
θζόδωρος Καφίρης Δήμαρχον
Καλλιθέας, Νικ. Σταυρόποιιλο',
Πρόεδρος τού Δημοτικού Σιιμδοι:
λιου τού Δήμου Καλλιθέας, Νικό5
Μοσχονάς Στρατηγός έ ά. Δημ,
Βασιλάτος Ναυαρχος έ.ά., ό Δι·
ευ&υνΐή<; Γραφείου Δημοσκ»« Σχέσεων Περιφερειακής Δο,ί,η· σεως Άττΐκής και Νήσων κ Κο< φός, Πολΐτικο! Μηχανικοί. Αρχι τέκτονες, Δικηγόροι, Πρόεδροι δ'σφορων ΠονΤιακών Σωματειων και πλήθος έκλεκτοΰ έμπορικοϋ χαι ΒιομηχανικοΟ κόσιμου. 'Ε.ώνοντας και έγώ τήν φαψ μο·υ μέ τήν φωνήν τού ακάματος Πραέδρου τού Συλλόγου κ, Ίωον Ποπταδοττούλου, έκφράζω την εύ- χήν καί τόν πόθον δλων των Πά τίων, δπως τοΰ χιρόνου σί τοι¬ ούτου είδο-υς έκδηλώσεις τού ΣΛ λόγον πραγ'ματοττοιηθοΰν είς τη« μεγιΐλην κα! ωραίαν αΤθουσοιν αι, τοΰ μέ συμμιτοχή επί τέλους τής Ποντιακής Νεολα!ο«;, ή όττοια τό σην αδιαφορίαν έδειξε μέχρι σή μερον σέ κάθε τι νού θυμίζΕΐ τόν άθάνατον Ελληνικόν Πόντον καί τόν πολιτισμόν τού. Ίσρ. Μαυρομματίδης Απέθανε τώ 1951 Διετέλεσε Ό ίδρυτή; τής Πειραματικής Νομικός Σύμβουλος τοΰ 'Τπουρ- Φ ιρμακολογίας έν Ελλάδι, δμότι- γείου των Εξωτερικών (1919;, ιιο; καθηγητής τοΰ Πανεπιστημί- μέλος τού διαρκοΰς Διοικητικόν ου Αθηνών κ. Γεώργιος Ίο>ακεί-
Λικαστηρίου τής Χάγης (1920), έ μογλου εγεννήθη εν Κοΰλα τής
ταίρος τοΰ Ίνστιτούτου τοΰ Δι»- Σμΰ·ρνης τώ 1887. Άπεπεράτιοσε
θνοΰς Δικαίου. αντεπροσώπευε δέ τάς Γι>μνασιακάς τον σπουδάς έν
τήν Έλλάδα είς πλείστα συνέδρια τχ Εύαγγελική Σχολχί τώ 1903
καί παρά τή συνελεύσει τής Κοΐ- καί ΐνίγράφη Νείς χήν Ιατρικην
νιονίας των Εθνών. Άπό τής «υ Σχολήν τού Πανεπιστημίου τοΰ
ίΐτάσεως τοϋ Συμβουλιον τής Έ- Βερολίνον γενόμενος διδάκτωρ τω
πικρατε.'ας διωρίσθη Σύμβουλος 1910. Επιδοθείς είς εϊδιικωτρρας Ι
Έπικρατείας. Έδημοσίευοε α.ιονδάς έν τω χημικψ έργαστηρίο,ϊ'
έργο>ν έπιστημονικών, ώς τοΰ κ ιθηγητοϋ ΕΜΙΛ ΦΙΣΕΡ δι
καί ποιήματα είς διάφαρ'ΐ περιοδι ωρίσθη (1913) 'Επιμελ.ητής τοΰ
κ.ά^ &ραθευθείς έν ποιητικφ διαγω Φαομακολογικοϋ 'Εργαστηριου τοΰ
νισμφ τω 1902 κα', μετές>ρασι-'
ΐμμέτρως Τόν «Ο'ιΐδίποδα Τίραν-
νον» κιχϊ την Ήλέκτραν τοϋ Σο
ξε δέ τούς τεχνικού; τής έπΌχής Ελπίσωμεν ότι, έστω καί καθυστεοη
έκείνης ή Ικανότητά τον νά στήση μενά, θά διατεθοϋν τα στοιχεϊα αύ
ενα μεγαλοπρεπέ; μνημεϊον τέχνη;> τα ι'όστε νύ σΐ'γκεντριοθοΰν καί να
ΰψους 41 μέτρον, άπό μάρ,μαρο ά δημοσιευθοΰν, διότι είναι λυπηρόν
ποκ'λειστικώς Πεντέλη; επί βάσεω; νά μή γνωρί,ξιομεν την Ιστορίαν τής
20 μέτρο>ν ί'η|>οι·ς, άπό πέτρες τόν Ιδιαιτέρας μας πατρίδος. ι
'Ε?ι·θρών (τοΰ Λι·θρΙ), χιορίς 6έ-| Τό συμβουλιον ποιεί έκκλησιν
6α α τσιμεντο> άφοΰ ήτο άγνωστον πρό; όλου; τού; δι* οιουδήποτε ιρό
τήν εποχήν έκείνη, άλλά μόνον μέ πΟν δυναμένου; νά ,τροαφες.ϋνν
σ,δηροΰ; σ»Λ·δετήρας (τα κιοδονο παν στοιχείον τύ οποίον άναφέΰε
στάσιο τή; Τήνου είναι 33 μέτρον, ΤΟι επί τή; ξοή; τής ιδιαιτέρα; ή
τής Σμύρνη; 31 αέτρον καί των μων παίρίδο; καί. γενικώτερον της
Άμπρλακίον τοΰ Πηλίου 2 μέ- 'Ερυθραίας.
τρών). Καί ήτο κτίσμα τόσον στε
Ρευοτότητες ααι μεταπτώσεχς
οτήν άνθρωπότητα
Ιτρατιώτης στήν Τουρκία ·όγ»* τόν Α' Παγκόσμιον Πόλεμον
"Όί ΑΝΑΝ'Α ΝΙΚΟΑΑ Ι ΙΜ συνταξιούχου >Γρομμαιέ»ς) Δή^ιον
ΔΙΑΚΑΗΣ ΠΟΘΟΣ
τή;
Πανεπιστημίου τοΰ Βερολίνον, 'ϊΐ
σχοληθη έπίση; επί έτο; (1917—
18) εί; τύ 'Εργαστήριον 'Τνιεινής
;., πρύ; δέ κικΐ τα ά<Γοοο>νί έν ΓΚΡΙΦΣΓΟΤΑΛΝΤ περ: την
τα είς την Έλλάδα ποιήματα το»
Λόρόου Βύριονος υπό τό ψενδώνυ-
αον Στέ€ρανο; Μύρτας.
Ό άείμνηστος Στέλιο; Σλρ
ράντξας εγεννήθη έν Σμύρνη τί>
αικροθιολογίαν καί τήν καταπολέ¬
μησιν έν Πομμερανία τοΰ έξανθη-
μιιτικοΰ τύφον. Τψ 1921 απενεμή¬
θη είς τούτον τό άϊίωιια τοΰ £κ-
τάκτου καθηγητού. Κατό τίν
Φεβροναρίον, ή αίθονσα τΤ|ς Στέ¬
γης Σμυρναίων ήταν άσφι<κτικά φεμάτη. .Ο κ. Φλίνρος είναι ό ά γα.τημένος συγγραφεύς πού μέ τό ση ευχαριστήση δι«6άζονται τα 6ι- βλία τού, κα" φυσικό ήταν νά τρέ ξονν δλοι νά παο·ενρεθοΰν στή τι- μή ποϋ τοΰ εκανε ή "Ενωσις Σμΐ'ν[ιας μας: ό κ. ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩ
ΡΟΣ, ό οποίος τιμήθηκε πολλές
ς γιά τήν πνευματική τον καλ
λιέ^γεια. .» Ώοαιότατα καί οαιγκι
νητικώτατα τα λόγια τοΰ κ. Νίκου
Καραοά γιά τόν τιμώμενον. Άκο
λούθως μίλησε μέ γλοιφυρά λόγια
ό κ. Τάσος Άθανασιάδη; γιά τό
έργον τοΰ τιμομένου. Άμέσο»; μέ
τα μίλησε μέ τήν. εύφράδεια καί
ρητορεία πού τόν δκικρίνοΐ'ν ό κ.
Νίκας Μηλιώρη;. Καί οί δυό οί
όμιληταί, παιδία τή; Μικρασίας ε¬
ξέφρασαν τόν θαυμ ισμόν τονς γιά
τόν τιμώμενον μέ αφρ·οστα λόγια,
λόγια πού έβγαναν άπ' τήν καρ¬
διά τους, πού άν τα έγραφα θά-
Λρ«ΐε γά πιάσουν σελίδες. Τήν ό-
1Η85. 'Εσπονδασεν έν τή ΕϋαγγΕ^ τανείαν 1922—23 τοΰ καθηγητοΰ
.τι-,') ύποδϋεται τόν ρόλο τή; «Κυ- λικϊί Σχολή Σμύρνη;> βραδύτερον τής Φας,ικοίολαγίας ΧΕΦΦΤΈΡ ε-
βρ εσυνέχισε ·ίάς σπουδά; τού έν δ!&αξεν έν τφ Παν-επιστηαίίρ άντι
τί) Ίατοικχί Σχολϋ τού Π.ινεπι- [ κ<θιστών αυτόν είς τό ώς ανιο υ,ά στημίου Αθηνών. Τφ 1915 άνΐ·- θί^ια. Κατά τόν Μάρτιον 1928 δ- κηρύχθη διδάκτορ τής Ίατρικής,' ορισθή καθηγητής Φαριμακολ.ογίας ΰπηρέτησε δέ ώς άκτινολόγος έν έν τφ 'ΕΟνικώ Πιινεπκττημίω κΓ·τ' τώ στοατώ αργοι τοϋ 1922 Τώ Άποίλιον δρ τοΰ 199<ι έίιΐίννι ,ια_ Τηλεόραση, καί ό κ. Γιώργος Με- τσόλης, τό παιδί πού άφησε τή Σμύρνη ήλικίας δυό μηνών, μέ τί; ΰμ·ορφε; κ«ί ξεστέ; φωνές τους ανέγνωσαν άποσπάσυατα άπό τα Πιίιλία τοΰ κ. Παΰλου Φλώρου. Ό κ. Παΰλος ΦλΛρος είναι έ'- τφ στρατώ μέχρι τού 1922 Τφ 1932 γενόμενος πτυχιοΰχος τής Ό δοντιατρικής μετέβη είς Παρισί¬ ους καί έτελειοποιήθη είς τήν Όρ θοδοντικήν. Τφ 1933 εξελέγη πρώ νας δημιουιργός μέ μεγάλη έλληνι Ι τος καθηγητής τής Όρθοδοντικής κότητα καί τόν συγχαίρίο θερμότα "Ολ., τό Ακροατήριον ήταν εκ- λεκτύ. Κτνρίες κιΐ, Κύριοι μέ την παληά άρχοντιά στό πρόσω,το, Κυ- ριες μέ την άνατολίτικια όμορφιά άλλά καί μέ τήν φ&εσκάδα πού με γα,Α(ΐ)σαν έδώ στή μργάλη μας Παταίδα. Γιο·λλοί νέοι άκόμη καί έν τφ Πανϊ.τιστημίω ΆθηνΛν, έν¬ θα εδίδαξεν επί είκοσαετί'ΊΛ'. "Ε- χει συγγράψει πλείστας επιστημο¬ νικάς εργασίας, π.χ. τα πνενμονν κά σπήλα'α διά των άκτίνων Χ έ- ρευνώμενα. Αί άκτϊνες Ραϊντγκεν £ν τή διαγνώσει τής χρονί·ης σκοι- ληκοειδίτιδος. Ή σημασία τής ά- -/τινολογικής ερεύνης τού όδοντο- παδά παρ ικολοΰθησαν αυτή την Ι γνιοϋ.κοΰ συστήματος κ.ά. 'Εξέδο ώραί<ι εκδηλώση. Άνάμεσα σ' 5-' "εν έπίσης σνγραμιια Όρθοδοντι- λους τού; έκλεκτους συμπατριώτες ήταν καΐ ό Μεγάλος μας Χρήστος _ολομωνδης, ό Ποιητής τή; Ί(ι)- ν.'Γΐς Νϊκος Τουτοΐ'Λ'τ^άκης., ή κ. Ίσα·6έλλα Μ χλό6ρουβα, Διευθ. 'Εκδότρια τοΰ Περιοδικόν «Σμΰρ να», ό κ. Διαμαντάκης, Διει«θι·ν- τής τής Εφημερίδος «ΘΑΡΡΟ3» Νέα; Ίυνία; κ«ϊ παποΰς τής Καλ λιτέχνιδος Δίδος Άρ. Τσάρμη, καί πολλοί αλλοι πού μοΰ δΐ'.ιφεύ- γουν τα όνάματα. Φιισικά ίίλο τύ Διο κητικόν Συμβουλιον τής Ένώ σρ(ο; Σμιιρναίων καΐ πολλοί φίλοι των Σμι«ρνηών· κης Μέ τήν λογοτεχνϊαν ήσχολη θη ευρύτατα τυχών έ—ά φιλολογι /■.ών 6ρα(ίείων. "Εγραψε σηιτιριχά ,-τθ'ηματίΐ υπό τύ ψει·δώνι«μον ΒΕ ΣΙ1ΕΡ. *Εδημοσίε>σε καί ποιηιΐ-
κάς συλλογάς. Έπίσης τήν μελ-ε'-
την «Μπάύρον» κα'ι κείμενα με>ο-
δραμάτιον. Διεκρίθη δμο>; Ίδιαιτέ-ν
ρα>; είς τήν παιδικήν λογοτεχνίαν
είς την όπο!'<ν έδοσε ζ(ι>ηροτάτην
ώθησιν. Στινέγραψεν έπίσης δώα
κτικά 6ι6?ία. Έτιμήθη διά τού άρ
γιροϋ μετ ιλλίου τής Άκαδημίας
Αθηνών. 'Τπήρξεν είς έκ των πό
λυγραφωτεροιν καθηγητών τοϋ Πά
Νίνα Γιαννακίδου νεπιστημίου Αθηνών.
Απρίλιον δέ τού 1929 εξελέγη μέ-
λος τής Άκαδημίας Αθηνών. Ά¬
πό τοΰ 1035—1957 ήτο Πρόεδρος
τού Ανωτάτου 'Τγειονομικοΰ Συμ
βου.λίον Προσέφερε καί προσφ.-·-
οει άνεκτιμήτους υπηρεσίας εί;
τύν τομέα τής Άνοτάτης Παιδί.-
άς καί τή; Δημοσίας 'Τγείας, όμό
<Γ(ΐινος δέ είναι ή βαθυτάτη 6ιρ- θνής έκτ.'μησις πρός τό περιφανές καί προτοπορειακόν έπιστημονι- κύν οίκοδόμημ;, τό οποίον ούτος άνιΊγειρεν επιβλητικόν έν μέσιο τή; συγχρόνου Ίατοικής. Συνεχίζεται ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΖΩΟΤΡΟΦΩΝ Ή διάθεαιο Ζωοτροφών άπό ί- ποθέματα τοθ Δημοσίου πρόο τά>;
βιομηχανίας καί βιοτεχνίας πρός
παρασκέευήν μιγμάτων θά γινεται
είς τάς κάτωθι άναλογίας:
Προκειμένου διά ζωοτροφάς ίπ-
ποειδών, δοοειδών καί αίγοπροίνά
των κριθή 100%, χοιρων, κονί-
κλων, πτηνον χωρικής πτηνοτρο-
φίας 50% σιτος — 50% κριθή.
ΤΩ! Παλιλάδαρι(ον) άξέχαστο
χωρΐό >μον άγαπημένο,
πενήντα χρόνια ττέραισαν
πού ζοϋμε 'μοτκρυά σου,
■μερά καί νύκτα ή σκέψις μου
ναί, τρΐγυρνά κοντά σου.
Πώς! νά ξεχάσω τις χαρές
πού εΤδα στήν άγκαλιά σου;
Τα παιδικά ιμου όνιει.ρα
τα εΐδα γκρεμισμένα
δταν δρεθήκαμε έρηιμοι
στά μοκρυνά στά ξένα.
'Ελπίδες, πόθοι, όνειρα,.
ττ,λούτην τιιμές καί δόξα,
δλα μαΐζύ σο>υ θάφτηκαν
άπ' τού έχθροϋ την φλόγα.
Στήν τ.ροα"φυγιά γνωρίσαμε
τα βάσανα τοΰ κόσμου
μάς δούτηαε στά ·5άκρυα,
θλιψεις, καυμους. κα! πόνους
Άς, μ' άξ ώση ό Θεός,
στό χώ'μα σου ινα ττατήςτω,
κάτω στόν "Αη Θΰρσο μας
ν ά ξεψυχήσω.
ρεον και σνμπ'ΐγες, ωστε κατα τον
αεγάλον σεισμόν τής Χίου (1883)
τό κωδονοστάσιον παρέαεινενν ά
θ κτον^ ένώ κατέρ-ρενσαν δλα τα με'
γάλα κτίρια Χίου καί Τσεσμέ Πα'
ρ.-μεινε δέ έκτοτε θρΰλος, άκόμη1
καί μεταξύ των Τούρκων δτι, κα
τα τήν πλέον ισχυράν δόνησιν τοΰ
σεισμοΰ, πολλοί εί·δαν την Πονογι
αν νά έναγκαλι'ζεται τόν Σταύρον
τοϋ κωδονοστασίο»1 ρνώ ι/ντό έ
/.λιδονίζετο δεξ,ά καί άριστερά μέ
γοινί-ιν πολλών μοιρών. Τό μνη-'
μειώδες έκεϊνο καλλιτέχνημα έξη
φανίσθη τό 1922; μή ΰπάρχοντος
σήμερον οίίτε ϊχνους μαρμάρου. |
Μετά τούς πρώτους μήνας τής
Μι/ρασιατικής καταστροφή; Τοϋρ
■/.ος έκ Τσεσμέ επρότεινεν είς τόν
Χίον έφοπλιστή Λιβανόν, μέσιο τοϋ
αντιπρόσωπον τού κ. Σιδερή Μι
χαήλ, νά τού πίολήση ολόκληρον τό
Τέχπλον τής Εΰαγελιστρίας, τό ό
ποίον κατ?ϊχΓν ακέραιον, ώς έτ>ε6αί
υ>στν ό Γδιος. Διστιχώ; ,ταρά τύ με
γΓΧ ενδιαφέρον .τού επέδειξε·1/ ό Δι
6ανός νά τό αγοράση^ ό Τοΰρκος
φρβτίθτΐ; Γσ(ι>; μή προδοθή είς τούς
Τ.)ΰρχ3υ; ύ.τανρχτίιρησε καί οί'το):
απωλεσθη μεγάλη ενκαιρία διά την
σωτηρίαν τοΰ σπουδαίον τούτου καλ
/ τίχνήματος. |
"Ενα πρό&λημα τίθεται! Διατί ώ
ρίσθη ώ; Μητροπολ.'.τικό; Ναύ; επ"
ονόματι τοΰ όσιομάρτυρο; Χαραλαμ
.ιοι·ς, δ όποϊο; υπήρξεν ιερεύς είς
τήν Μαγνησίαν τής Μ. Άσίης γ,α.
τα τόν 3ον μ.χ αίώνα^ συλληφθείς
ίκ των πρώτων κατά τόν διογμόν,
πού έξαπέλνσεν ό τοπικύς ήγεμών
Λουκιανός, επί Ρομαίου Αύτοκρά
το_ο; ΆλεΗάνιδρου Σι6ήρου (222—
23.")). Ό Όσιοιιάρτνς παρά τάς
φρ κτάς βασάνους, τάς όποί"(ς ΰπέ
στη, παρϊμεινε σταθεράν εί; την
,τίστΛ· τον.
Οί δημ1 οί τού Πορφύριο; καί
Τΐά,ττος ενώπιον τή; εΰψυχίας καί | Σ' έναν τύμο, 150 σελίδοον, έκυ
τΓ|: πι'στπο; τ;ύ Όσ,'ου. ήρνι',θη- κλο^έρησε τά νέο πανηγυρικό τεΰ
αί,. νά συνεχίσουν τύν 6ασανισμόν , χο; τοΰ μηνιαίον περ,οδικοΰ «Ίολ
την καί έπίστενσ/ν καί αύτοι είς κάς», πού διενθύνει μέ τύση έπΐτυ
τύν Χρ;στύν καθώς ν/Λ άλϋλες τρείς χ'α ό γνωστος δηαοσιογράφος κα!,
γτναίκε;, παριστάμεναι είς τό μα ποιητής Γιάννης Κορίδης.
οτΰριον. ό δέ Λουκιανός έκμανείς ' Στόν τόμο αυτόν πού είναι κα'ι,
ί) .'ταξε νά άποκεφιλισθοΰν καί οί ό πέμπτος, σΐ'νεργάξονται γν<ι>στοί
Γ £ (6) ομού. Δι' δ καί ή μνήμη λογοτέχνες μέ στίχοϋς δΐηγήματα
των τιμάται τήν Ιθην Φεβρουα- κ ί μελέτες, πολλές δέ σελίδες άφιε
οίον. ρο>νονται στήν ξένη πνευματική κί
Ό Τσεσμές εδηιμιουργήθη κατά νηση καί στήν κριτική τοΰ 6ι6λίου.
την ΐΓ>ον α'ιώνα ιιρτά χήν καταστρο Παροι>σιάξονται ξένοι ποιητές στά
φίγν υπό των Τοΰρκον τή; Άρχαίας γαλλικά, άγγλικά> όπως καί "Ελ
πόλεις 'Ερνθροί. τό γνωστόν μα; ληινες μεταφρασμένοι στ!ς άι,τι-
Λυθρΐ, τοΰ όποίου τό ό'νομσ. είναι στοιχες γλώσσες άπό την Ζερ
Συνέχεια έκ προηγούμενον ,
Είδκά δέ σάν άντίκρυζε ή μνή
μη μου τήν γύμνια ττού βρήκα |
σ;ό σπίτι μας καί κύκλω.ε τηκ
σκέψη μέ τό ττώς θά συγκρατηθή
ή ζωή στά άττό έπΤά ατομα με-
λη τής οικογενείας μου ώς την
νέα έσο5ςία χωρίς ψωμί, χωρίς
νάλα, διλως αύγά, ττού άρπα-
χθή.<α/ε δλα, Μττροστά μου έμ- Ε<εΐ ττού πρωταντίκροχτα τό ζωογόνον φώς σουν ποθω ν' άφήσω την τΐ%οή τής άχαρις ζωής μου, γΐά νά ταφώ μέσα κι' έγώ στόν τά$ο τόόν ττρογόνων, νά μεινω π:ά αίώνΐα στό χώμα σου τό άγιον. Σόφια Χασιάδου Έν Θεσσαλο^ίκη τή 28- 8—72 Ο ΠΕΜΙΙΤΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ «ΙΩΑΚΟΣ» τείνω τίς προσττάθϋΐες νά έξα- σφαλίζω μόσα γιά άγορά (κου- ραμάνα), άλιεώρΐ κσ! αλατι νά στειλω σπίτι κάθε βδομαδα, ύχι νά Τούς χορτάσω, διότι δέν τα εύλόγηαεν ό Χριστός δπως τα πέντε ψωμιά καί δυό ψάρια, άλ¬ λά νά έξοικονομώ συγκρα:ησι τής ζωής τους_ Πνιγιμονή μέ κα- τείχε μέ τήν εγνοΐα αυτή. 'Ελαφρά ψυχκή άνακούφΐσι εϋ ρισκα οίαν δέ1/ εΤχα ύπηρεσία ουτε άλλη δουλειά καί ττεριο-ρΐ- σμέ.Ός στό θάλαμό 'μοιι συιμδου- λευόμενα τό ήιμερολόγιο ττού κρα τησα κ«·ά την δεκαττενθή μερι ι έκστρατεία καί στοΐχου.ργούσσ ί τήν τραγικότηΤα τής κατάο ·α- ] σης άττό τίς λεηλασίες καί 6αν [ δαλισμούς των έπι5ομέων 6αρ6ό; ρων. Τό στιχοΰργημα κυ·<λοφόρη σε μετά τήν κάθοδό μου στήν 'Ελ λάδα τό 1919 σΤή·^ Άθτγ. α ("ι- δέ «Άρχεΐα τού Πόντου» τομ. 10 σελ. 109). ΙΓ' ΑΚΑΤΑΣΤΑΛΑΚΤΗ ΜΗ- ΜΑΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Μπαίι.α'με στό δϊύτερο δεκαπεν Βήμερο τού Μαίου τής χρονίας 1916 ττού φόρτωυε ταλαιττωοιες στούς Ρ«·μ:ού'ς τής Του·ρκιας, κα'ι είδικά στόν τόττον μοτς τής Έτταρχίας Τορούλ (Άρδσκτσσ; Σαν νά μην ήταν ΐκανοττοιητικο γιά τόν σω&νισμό ττού εΐχαν με ρκο! μττέη&ςς καί αγάδες τοι. Τορούλ τό δτΙ άττθ'γυμνωθήικανε άλό<ληρα Ρωναίη<α χωρία τής Επαρχίας, μέ τίς λεηλασίες Σάν νά μην ήταν άρκΐτό τό δτ. γυρίσανε χωρίς περιθαλψι και ποοστασία σ·!ς όπτογυμνομΐνες γεωργο<τηνοτροφ:ικές Τους έγκα- ταστάσεΐς οί Ρωμηοί ύττήικοοι τω>/. Σάν νά μην ί
τούς ρογιάδες πώς γυμ-
νοι και ΤΓϊ,νκισμένοι συ/τηροθμενο,
μέ χορΤοφαγία τής δρώσιμης ΑΛα-
ττιδίδωνται έντατικά σέ σκληρες
μαίν Μαμαλάκη.
Έπίσης δημισιει'ιται ?να άνεκδο
το γράμμα τού Κοστή Παλαμα. σχο
λιασμένο άπό τύν θεόδιορο Ξύδη
καί γίνεται είδικύ άφιρρωαα στύν
ξογράφο Ήλία Φέρτη> μέ παρου
σί ;ιση πολλών του έργων σέ μιά
κριτική άνάλυση τοΰ Ανδρέα Σ.
Τσονρα.
γεωργικές έργοοσί'ες γιά
κρότησι ττού θά τταρεΤχε σημαντ
^ή συμδολή «αί στήν έθνική τους
οικονομια, ■κρατούσαν κάττοια ά-
νεξήγητα παρά'ξενη σνμττεριφοριί
καί σ' έμάς πού άδιαμαρτύρητο
ύττηρετούΓΌμε στά έργατΐχά τους
τάγματα. Τέτοια στάσι μέ τόση
κρι,ψίνοια πού προφητική χάριΐ 'Ί
πνευματιχή τηλεόρασι χρειαζότο-
νέ νά έπισηιμάνη. Γιατί καί ότττλή
έπισκόπησι στόν χώρο των σχέ
σεων ττού εΤχαν προηγουμένως
Τοΰρκοι 'καί Ρωμηοί θά διεπίστω
νέ έκτροττή τοΰ ρ·εύματος άττό τ
αϋλάκι. "Ενσ δηλ, άβέδσιο ττρο-
6αλε μπροστά μας πού μάς ά«άϊ
καζε νά άγωνιούμε γιά τό ττοτε
&ά γίνη Ίτροέλοσι των ΡώοΓ"ν ό
πό τό Τύγαν-α (Θήχη) δ^ομ σ-
δρανοΰσαν έδώ καί ίνα ί^, νσ
ρθού·/ νά διαλύθΌυν τό 6αθύ σκο
τάδι ττού μάς κύχλωνε,
Άλλά μήπως καί στούς ΐδιονζ
τούς Τοθρκους δέν έτττικρθΓτοΐΌε
άδημονία γιά άδιεωκρίνιστο κιν-
δυνο;
Δέν ήτα>· τυχαΤο ττού δλέτταν
τα μάτιβ μας νά κατεβάζοΐνν άττ
τα ταδάνΐσ τού Δ.οΐχη'ΐηρίου *■">
τασχονισμέ'^α 6ι6λία τιιμοκσταλο-
για, μητ,ρώα καί φακέλλοιις Να
τα ξεσ^ονίίοον. Νά τα σιο*ίυα~
οχάι καί νά *ά ττροωθούν ττρός το
Χαΐ'ρίανα. Οΰτιε δέ καί οί σιτ°
διαφύγη^ φήμαι ττού κικλοψοΡ0"
σαν φί'δοολαί γιά έπικείμί>'Π Ρωσ
σκή προέλςχσι ήσαν άσήμ<'ν:ΕΙ' καί τυχαΙ?ς. Ποία ψυχή ^ω' μτΓοροϋισε νά έχη γρσνιτώδη 0" τοχή γιά ΐπτομονή καί 1*"1 ΟΙ ΒΞΑ'-ΩΓΕΙΣ ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΝ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟϊ Ό Πανελλή^ιος Σύνδεσιμος ξαγωγέων, δι' έγγραφον ττρός τό υπουργείον Οικονομ ζητεί δττως ενεργήση τα & ώσΤε τά τελωνίϊα νά έ είς τούς έξαγωγείς τ;λη χςτρτο,ςτήμου έττί Είς τό έγγραφον τσνΐζεται λόγω καθυστερήσεως των στροφών αύτν)ν, αιΐ ξ εττιχειρήσεις έχοθν ττεριέλθει δυσχερή θεσ ν. «τι, έττι- εί; Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΣ ΛΙΙΙΑΣΜΑΤΟΝ Παρετάθη μέχρι 20ής 1973, ή προθεβμία έκτελονιβΙ*»" » .τασμάτιον είσαγομένίϋν 6ά«ι γενεστέοα; άποτράσεω; τοθ ο" γείον 'Εθνιχή; ΟΊκονομίια;, τομε"5 'Ε|ΐπορίου·
Ρ.Ο.Κ. ΚΑΙ Ε.Ζ.Ε.Σ. ΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑΙ ΣΤΑΦΙΔΕΣ
ή Οίκονηιιική Κοινότης
^Ε.Ζ-Ε.Σ. προήλθον είς συμφω
ν1'ον δ"* τί1ν ανάπτυξιν των μετα
Ι εί «)ν εμπορικήν σχίσεονν' καί,
ήιαερϊίς μικταί έπιτροπαί αί οποίαι
- άλλεΛαλλήλους συνεδριάσεις,
Ίιό τής 3«ής Ιανουάριον μέχρι τή;
,ιη« Φεβρουάριον., ρθεσαν τάς 6ά
ίΕΙ"; διά την πραγμάτωσιν τού σκο
«ου τούτο»1. Αί συμφωνίαι άφοροΰν
$> τάς χώς-α; τή; ΕΖΕΣ μή ν-
ηΟψήφια μέλη τήξ Ε.Ο.Κ. καί σνγ
κΡκοιμένος τήν Έλβετίαν, Σονη-
δίαν,' Αύστρίαν κα'. Πορτογαλίαν,
ΑΙ ένλόγο) σννε'δριάσει; είχον
,·; σκοπόν την λήψι άποφάσεονν διά
τήν χαλήν λειτονργίαν των επί μέ
(,ους συμφωνών τή; Ε.Ο.Κ. μέ
χά: χώοας τής Ε.Ζ Ε. Σ., αί οποίαι
^ΐίθηο-αν είς εφαρμογήν άπό 1η;
Ιανουάριον ένεστωτο; Ιτονς καί
υ,ιγήφήησαν ιπ' ευκαιοία τής διευ¬
θύνσεως τής Εύρωπαϊκής Κοινότη
τος.
Αί συμφωνίαι αυται &ασίζονται
Εί; την αρχήν τής ελευθέρα; δια
κινήσει»; των βιομηχανικήν προϊ
όντων, χωρίς έν τούτοις ή Ε.Ο.Κ.
νά διακινδννεύση τήν αυτονομίαν
^ουργί/ίΐς καί άναπτύξεώς της.
Τούτο ΰπηγρενσεν, έξ άλλον, καί
χψ μορφήν των έν λόγω σνμ*ρ«ι-
νιών 6 χα^ακτήρ των όποίοιν είναι
αυστηρώς διμερής. Τό χρονοδιά-
γςαμμ» έφαομογής τοΰ καθεσταε-
»ο; τούτου, συμπίπτει μέ αύτό τό
οποίον ίβχΰει καί 6ιά τάς άναλό
γομς συμφωνίας συνδέσεο); προ;
τρίτα; χώρας, ήτοι προβλέπει δα
ίμολογικόν Αφοπλισμόν είς πεντε
βτάοια, έξ 20%, άπό 1ης Απριλίου
1973 μέχρι 1ης Ίονλίον 1977
Ο παιραλληλιαμός ούτος τού χρο
γοδιαγράμμ-ατος οχι μόνον έπιτρέπει
ΐήν διατήρησιν τή; ελευθέρας δια
κινήσεως των βιομηχανικώς προΐον
των μίταξΰ των παλαιών έταίρων
τή; ΕΖΕΣ, άλλά καταλήγει εί; Ί
οοτιμιον μεταχείρισνν κατά τό τέλος
τή; μεταβατικής περίοδον, των κρα
των — μελών τής Κοινότητος, ίί-
βον άφορά είς τάς εμπορικάς σχέ
σει; των μετά των χωρίον των
ΕΦΤΑ. Πάντως, εξαίρεσις εγένετο
&ΐέο τή; Αυστρίας, έ<ρ' όσον ή προ <τιι>ρΐνή
σεν^ίσχύουσα άπό 1η; 'Οκ'τονβοίΙ,ν
'Τπογοαμμίξεταΐι δμω;. !5τι ούοί-< ^μηχανικόν προϊόν άπεκλείσβη ά «οχοντιιι, δι. ό'λα τα ποοϊόντα, άπό' ΐη; προσεχούς Απριλίου. Έν τού τοΚ;}, π,ρ,οΕ&λέιττθη ε!ΐδ««ν καθρ στώς δι' ώρισμίνΐ προϊόντα, τ0 δ- ποίον σννίσταντα^ είς περαιτέρω μακροχοόνιον τελ<ονΐΐοκόν άφοπλι τν ώ δά Σημαντικώς ένισχυμένη έμιρα- νίΖεται, είς τήν διεθνή αγοράν, η θίσις των Ελληνικών α,αφίδων (Κορινθιακ,ϊ- καί οουλτανίνας), τόσον σήμερον, δσον κα'ι διά τό άμεσον μεΑλον συγκεκριμένως δέ, μέχρι ι ής νέας εσοδείας, δέν τ ματα άπορροφήσεώς των άπό τα , · .......-..«. ΐΛψ^>^ι.Λΐ- Εένα καταναλωτικά κέντρα Τού-
είς τήν έμ ιορίαν σταφίδων κυρι-
αοχείται άπο μειωμένα άποθέμτα,
λόγω καταοτροφής τής παραγω¬
γής σουλτάν, ίνας είς πολλάς χώ¬
ρας. Ειδικώτερον, υπέστη σημαν-
περιέχονν ειδικήν ρη-
τοαν άσψ/λείας μέχρ, τον καθορι
σμοΰ κοινής έμπορική; πολιτικής
είς τάν τομέα αυτόν ή μια; κοινή;
ρνεργειακής πολιτικής. ,
Έξ άλλον, οί όροι των ανώτερη)
(Τνμφωνιιον έπεκτείνονται καί επί
μικρόν μόνον μέρος τού έμποθίου
™νΕ'°»Κ' μέ .ΐάς χώδας τίίς Ε
Λ^Σ. Οντως. α& συι
ρας τής ΕΖΕΙΣ μή
τής ΕΟ.Κ.( .τεριοοίζονταί είς τύν
καθορισμόν μιας άοχής καί μιώς
διαδικίΐσίας. >
Ή άρχή αυτή συνίσταται είς τό
ότι τα συμοαλλόμενα μερη είναι ε
τοιμα νά εΰνοήοονν την άρμονικήν
σΡταΑια^ Κε! των ΗΠΑ (Καλιρόρ
νια)ι ένω ίΙς 6λλας ΧώΡα£: Π ά-
ζέτασιν, πς τα πλαίσια τού ε!δι
κου όργανον διαχειρίσεως, προβλη
λόγο) άγροτικών προϊόντων.
Εξαίρεσις εγένετο διά τήν Πορ
τογαλίαν καί τήν 'Ισλανδίαν, αί ό
ποίαι χ'/ρακτηρίξοντ<ιι άπό μικρόν βαθμόν βιομηχαΛΐκή; καί σημαντι κήν σνμμρτοχήν των άγροτικων και αλιεντικάΥν προϊόντο>ν είς τάς έξα
γοιγά; των. Οντο>;. είς τόν 6ιο
μηχανικόν τομέα, ή Εύρωπαίκή
Κοινότη; δέχετιιι ώς πρός τα; δύο
«ύτάς χώρα;, ΰπο>; ό τελοννειακό;
άφοπλισμό; εφαρμοσθή επί τή 6ά
σει παρατεινομένου χρονοδιαγράμ-
ματο·;, μέ όριον δι' ωρισμένα μέν
προίύντα την Ιην Ίανοΐ'αρίον 1980
δι' άλλα δέ την Ιην Ιανουάριον
1985.
ΑΠΑΡΧΗ;...
Νέον στοιχείον είς την ιδιωτι¬
κήν έπιχειρηματικήν πρωτοβουλί¬
αν, α—>τε>€ΐ ή πρότασις τριών
έΤαφειών τσιμέντου, δττως Ίδρύ-
σουν άπό κοινοθ, τσιμεντοδιομη-
χονίσν είς την Κιρήτην. Τό γεγο
νός τούτο, δύναται νά χαρακτη¬
ρισθή ΐΓοικιλοτρόπως καί νά έρ-
μηνευθή, ώς ατταρχή μΐάς νέσς
ττεριόδου είς τα πλαίσ'α τής οί-
κονομικής δραστηριότητος τής χώ
ρας, χαίτοι, δεδαίως, είναι <ά- .ιι^; πςόωρθΛ1 νά καταλήξη κα νεις είς ένα ονμπέρασμα ©ετικόν ή άρνητικόν. Έν τούτοις, δέν βΐωρεΐται καί ίσκοιτον νά άναφερθη κανείς είς την ενέργειαν αύτην, '&ν προκει- μένω τό κύριον χοορακτη,ρ ι (ττ ι κ όν είναι δτι ή πρωτσβοιιλΐα αθτη ά- νήχει είς δυναμικόν κλάδον —ιος είναι σήμ£ρον ή ΤσΙμβντοβΐομη- χανιά — τής οίκονομίας μας, διά την επίτευξιν συγκεκριμένου σκο- τκι&, ήτοι τής Ιδρύσεως βιωσΐ'μου μονσδος παραγωγής τσιμέντου Ώς στόχος αυτού, έττελέγη ή νή σος Κρήτη ή όττοία καίτοι μέ άκμάζουσα οΐκονομίοον, στ£<ρεΐται μιάς μονάδος τσιμεντοδιομηχσ^ άς, πρός κάλυψιν τόον αναγκών της. Καί είναι γνωστόν, δτι μέ¬ χρι τούδε, ονδεμία άπό τάς έ- ταιρ-είας τσιμίντου άποτόλμα, μό "Ι τινς, νά όττΓθδυβή είς μίαν τοι αύτην προσττάθεΐαν άνοτλήψεως έττΐχειρΓϊματιχοΰ κινδύνου, μέ ά- δέδαισν τό προσδοκώμενον κέρ- δος ΣΐΛΌφώς, ανάλογον ενδιαφέ¬ ρον, έκδηλωθέν έκ μέροκς ξένων ^τίνδυΤών, δέν εΐχε συνέχειαν. Ή έπιλογή τής νήσου Κρήτης, διά την εγκατάστασιν τσιμειντο- διομηχανίας δέν είναι τκχαια οί δέ σχόντες την έν λόγω πρωτο¬ βουλίαν εξήτασαν δλους τούς σχε τκούς τταράγοντας ττριν ή Οπο- δόλουν την αίτησιν διά την χο¬ ρήγησιν τής αδείας σκοπιμόΤη- τος άνεγέροχως τού εργοστασι¬ ον Καί εν ττρώτοις, ή άγοροτ τΟζ Κρήτης είναι αρκούντως 0- ιτολογίσΐμος και σημαντική διά νο εύδοκιμήση — ή νά καταστή 6'ώσι.μος — μία τοιαύτη μονάς Χωρί-ς τόν άνταγωνισμόν όμο-:ι δών έπιχειρήσεον. Έξ αλλου, η θέσις της ττροσφέ.ρε' ττν£ονεκτήμιαπα διά τή1» άνάληψιν έξαγωγιικής πρωτοβου- λ;ας πρός τάς χώρας τής Μβσης 'Ανοττολής καί τής 'Αψρικής, αί οποίαι άπορροφούν ση'μανΤικας ποσότητας Ελληνικών τσΐ'μέντω·;- Άσ<|>αλώς δέ, κάττοιος άπό τους
ζένους έπενδυτάς θά έσττευδε, μί¬
αν ημέραν, νά έττωφεληθή τώ"
πλέονεκτημάτων αυτών καί νά έ-
ξαΐτήση την άδειαν ιδρύσεως τσ,
μεντοβιομηχπονίας είς τήν Κρη¬
την....
Άλλά τό θέμα μας δέν εΤναι
αύτό! Τό άνακΰπτον έρώτηιμο.
είναι, κατά πόσον τό έγχεί'ρημα
τούτο δύναται νά έχη ανάλογον
εφαρμογήν καί εΊ'ς άλλους τομεΐς
τής οίκονομικής μας δραστηριό¬
τητος. Καί θά ήτο εύχής έργο·«,
εάν ή Ιδιάζσνσα αύτη μορφή —
διότι -Λ-ερί τοιαύτης ττρόχειΤαι —
σνναντάται κα! είς άλλονς κλά¬
δους ή περιοχάς τής χώρας, δια
νά έττιχειρήσωμεν τό τόλμημα
τουτο. Ώς πρωτοβονλία, δ,μως,
ττιιστεύομεν, δτι είναι άξ'όλογος,
άπό της απόψεως δτι, είς την
προκειμένην περίπτωσιν, δεν πρό
κείται ττερί σννενώσεως όμοε,,δών
έπιχειιρήσεων ττρός μεγέθννσιν
αυτών, ώς ττροδλέττει εσχάτως
ψηφισθέν νομοθέτημα (καί, έπ'
εύκαιρία, ττόσοι, μέχρι στιγμής,
έσπευσαν νά έπωφεληθονν τώ'
εύεργετημάτων αυτού;..). Έδώ
πρόκειται διά περίπτωσιν εντε¬
λώς διαφορετικήν ά-ΓΤθβλέπουσαν
είς ωρισμένον σκοττόνν κα! μέ
συγκεκριμένον στόχους. Τοιού¬
τους δέ σικοττούς καί συγκεκιριμε-
νους στόχους, φρονούμεν· δτι ττρέ
ττει νά άναζητήσωμεν καί είς άλ
λους τομεΐς 'ής οίκονομίας, είς
διάφορα γεωγραφικά διαμερισμα-
τα τής χώρας..,
ΜΕΧΡΙ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ Ο ΕΚΤΡ-
ΑΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3Ο.ΟΟΟ ΤΟΝΝ.
ΓΕΩΜΗΛΩΝ
Παρετάθη υπό τοϋ ύπουργΒ ου
Έθνικής Οίκονομίας, τομεύς εμ-
πορίου, μέχοι 20 Μαρτίου ή ροο-
θεσμία έκτε^ωνιομού 30.000 --ό/,
γεωμήλων.
Περσία, κ.ύ.).
Άλλά μειωμένη" ήτο καί ή πα¬
ραγάγη Ελληνικών σταφίδων, λό
γω των συνεχών δροχοπτώσεων,
κατά τήν περίοδον τής ουγκομι-
θιακής ήτο μειωμένη κατά 20.000
τόννων, έναντι τής προηγουμέ¬
νης εσοδείας 1971 (88.000, έ¬
ναντι 68.000 τόννων). Έπίσης,
Μ παραγωγη οουλτανίνας εσοδείας
1972, ύπελειφθη τής τοϋ 1971,
■ Ι δέ δημιουργηθείσα στενότης ά¬
ποθεμάτων «;ίς τήν διεθνή αγο¬
ράν, κατέστησε τόν προϊόν τούτο
περιΖήτητονΐ
"Αμεσος συνεπεία τ«ν έΕελίΕε
κ,ν αυτών, ήτο ότι αί τιμαί των,
ίντός έτους περίπου, έδιπλασιά-
σθηοαν! Τα άΕιοπρόσεκτον είναι,
£.ν προκειμένω, δτι αί τιμαί τής
Κ'ορινθ'ακής σταφίδος ήρχισαν νά
ακολουθοϋν την τάσιν των τιμών
σουλτανίναι, αί οποίαι προσήγγι-
οαν τα 700 δολλάρια κατά τόν¬
νον. Ειδικώς είς ό,τι άφορά είς
τον σουλτανίναν, πρέπει νά σημ';ι
ωθή, δ π δέν παρηλθε πολύς χρο-
νος, άφ' ότου, τή ϋπαιτιότητί αλ-
Αων χωρών, διελύθη ή Διεθνής;
Συμφωνία Σουλτανίνας καί δικα'-
ολογημένως, τότε, είχον διοτυπω
ί·ή σοβαραί άνηουχίαι περί της
τύχης τοϋ ηροϊόντος· ή δέ Ελ¬
λάς, διά νά αντιμετωπίση τήν δή
ρουργηθεϊσον, κατά τήν περίο¬
δον εκείνην άβεβαιότητα, είχε
προβή είς τήν θέσπισιν των έΕα-
γωγικών έπιτοκίων των σταφί¬
δων. "Ηδη, όμως, ή εύνοίκώς έ-
ξελιχθεϊσα κατάστασις, ωδήγησε
την Διοίκησιν είς τήν αναθεώρη¬
σιν τής πολιτικής αυτής καί διά
προσφάτου αποφάσεως διεκόπη ή
εηιδότησις των έΕαγωγών σταφί¬
δος.
Ούτως, ή στοφΐς — Κορινθια-
1 καί σουλτανίνα — κατέστη καί
πόλιν ούτοδύναμον έΕαγώγιμον
προίόν, έστω καί αν τούτο όφεί-
/εται είς πρόσκαιρα, ώς ανωτέ¬
ρω, αϊτια. Γεγονός, πάντως, εί¬
ναι, ότι ή υταφιδοκαλλιέργεια είς
.ήν χώραν μος κατά τα τελευταία
£τη, διήλθε πολλάς κρισίμους κα-
».·πάς, όπωοδηποτε δέ καί είς τό
('έλλον θά έχη νά αντιμετωπίση
δυσχερείας, έφ' δσον δέν λάβω¬
μεν εγκαίρως τα κατάλληλα ιιέ·
ιρα. Ή ανανέωσις των οταφιδο-
βυτειών καί ή βπέκτααις τής έκ-
ΐιΐιχανίσεως ι ής καλλιεργείας των
είναι άπό τα σημαντικώτερα θέμα
τα, τα όποϊυ πρέπει νά προσέζω-
μεν, ώστε νά διατηρήσωμεν τήν
θέσιν μας οις τήν διεθνή αγοράν.
Κα'ι έπιβάλλΓται νά δώσωμεν ιδι¬
αιτέραν σημασίαν είς τήν σταφ -
δοκαλλιέργειαν, διότι πρόκειται
περι τομέως τής γεωργικής οίκο-
νομίας, είς ~όν οποίον... δέν φθα
νούν αί χεϊρες τής Εύρωπαϊκής
Οίκονομικής Κοινότητος, διά να
μϋς έπιθάλουν τα Ιδικά των συμ-
φέρονταΙ
ΝΕΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΙ ΤΟΜΕΟΙ
ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Κατόπιν τής άναδιοργανώ>3ΐως
(ών ύπηρεοιών τοϋ ϋπουργεΐου
Έθνικής Οικονομίας ύπεγρώφη-
σον ύπυοργκαί άποφάαεις διά
ι ών οποίων τοποθετοϋνται είς
ι άς υπό νεον τίτλον υπηρεσίας
τοϋ τομέως ' Εμπορίου ώς έΕής
— Γενικόν διευθυντής Έσωτί-
ρικοϋ Εμπορίου ό κ. Ζαφ. Πμο-
μιχαλόπουλοο (μέχρι τούδε γεν.
διευθυντής Άγορανομί'ΐς)
— Γενικός Διευθυντής Κρστι-
κών Προμηθειών ό κ. Γ. Βορθο-
λομαϊος (μέχρι τούδε γεν. διε^·
θυντής Έφ^διασμοϋ).
— Γενικάς Διευθυντής Έξωνε·
ρικοϋ Έμπορίου ό κ. Αθαν. 7»ν·
δρεόπουλος.
ΟΙ ΧΒΠΗΕΜΠΟΡΟΙΚΛΙΗ ΕίΙΙΛΟΤΗΣΗ
ΑΠΑΓΟΡίΕΥΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΣΚΕΥ-,
Η ΤΥΡ3Ν ΑΠΟ ΑΝΑΜ!ΚΓΟ
ΓΑΛΑ |
Άπαγορεύεται ή παρασκευιΐ τ-
έκ γάλακτος, τοϋ όποίου ή δ.ά
βείου καί άγελάδος, γενικώτεοον
δέ έκ γάλκατος, τοϋ όποίου ή δ:α
θέσις ώς αύτουοίου δέν είναι επι
τρεπτή.
Τούτο έγνωστοποίηαε τό υπουρ
γεϊον Έθνικής Οίκνοομίας (το¬
μεύς έμπορίου) πρός τάς Διευθι,,ν
σεις καί Τμήματα Έμπορίου, ποο-
κειμένου νά τό έχουν π' όψιν των
κστά τήν υποβολήν δικαιολονηπ-
>ν, πρός κοστολόγησιν τυρών
καί πρός έλεγχον των έφαρ;.ο-
σθεισών τιμών επί τυρών νέος
Γϋραργωγής, τής κατηγορίας τώ>'
ούσιωδών έν έπαρκεία.
Ή παραγωγη τυρών έκ γάλι
κτος τής ανωτέρω συστάσίω",
προστίθεται είς τό έγγραφον, Γ>ύ-
νοται νά έπτραπή μόνον κατόιιν
ύποφόσεως τοϋ Ανωτάτου Χημ'-
κου ΣυμβουλΙου, χαρακτηριΖομί.
νων των τυρών τούτων ώς σκ«:υ·
οσμάτων τροφίμων.
Ή Καττνεμττορΐκή Ό'μοοττΌνοία
τής Ελλάδος αττοδίδει ίδΐαίτερη .
σημασία στό έξαγγελθέ"/ μέτρο
τής αυξήσεως κατά 100% έπιδο-
τήσεως τν καττνών πού νά παρα
χθοΰν κατά τή νέα καττνική ττερΙ
οδο 1973 έττ πλέον των άδειώ"
<αττνοκαλλιερφιεί χς_ Τό μέτρο αύ¬ τό, άν καί δέ"/ ϋλοτΓθΐήθηκε· κα- τσ ^ τήν ΚΟΕ δύναται νά συντε¬ λέση οϋσιαττικώς στήν αυξήση τής έξαγωγίμου καττνοτταραγωγής ή όττοία είναι καθηλομένη τα δύο τελευταία χρόνια στούς 56.000 τόννονρ. Ι Τ' ότΛθτέρω ΰπεστηρίχδησαν, με ' ιαξύ αλλων, κατά την ττραγμα-1 τοττοιηθεϊσα προχθές 48η έτησια γΓ^Ική συνέλευση τής ΚΟΕ, κα¬ τά την όποία έιτανεξελέγη ττρόε- δρος τής ΚΟΕ ό κ. Π. Σαπου»- τζής καί άντιπρόεδρος οί κ.κ. Ν. Πετρίδης καί Στ. Φέσσας. Τήν άνάγκη έκ δάρρων άναθεω- ι της ασκονμενης καπνι- κής πολιτικής, μέ στόχο την γε νίκευσή της έιομηχανίσεώς της. την έπέκΤασι των όμαδικών ή έ- πιχεφηματικών καττνοκαλλιεργει- ών κιί τή ιδιαιτέρα ενισχύση τής πλέον τταραγομένης ποσότητος κσπνοϋ άπό κάθε τταραγωγό· έ- ιιένΐιοιε στη|ν εκθέση πεπραγιμε- νων τού ό κ. Σοπτουντζής Ή συνεχιζομένη αύξητική τάση στήν διεθνή άγορά τής καταινα- λέ'/εως σιγαρέττων, ή ττροϊονσα μείωση των άποθεμάτων τόσο·ι τώ; χαττνοτΓαραγωγικών χωρών δ σαν και των καττνοβιομηχανΐών και οί προκύτττονσες άνατΐιμητ: κές τάσεις στίς ττερΐθΌΟτερεκ χώ ρες, δικαιολογοΰν κατά την άνάγ κη ταχείας αυξήσεως τής έλλη- νικης καπνοτταραγωγής. Στήν άγορά των Ανατολικώς καπνών ύ—εγραμιμίσθη ή τάση σταθειροττοιήσεως τής τταραγωγής σέ χαμηλά έπίττεδα καί ή εξαν¬ τλήση ή ό σημανΤικός περιορι- σμός των άπΌθεμάτων στίς τρείς έκ τώ/ τεσσάρων τταραγωγικών χωρών, την 'ΕΞλλάδα, την Γιουγ¬ κοσλαυία καί την Βουλγαρία πλήν τής Τοκρκίας, ή όποία αύ- ξάνει συνεχώς την καττνοπαραγω- γή της καί έπωφελεΐταΐ τής διεθ- νοϋς ζητήσεως. ένώ ή Ιταλία καρ πούται τής έπΐδοτήσεως τής Κοι νήζ Άγοράς καί καθίσταται σύ>/
τώ χρόνω σημαντικάς πιρομηθευ-
τήζ τή, Δυτιικοερωπαιχής καπνο
διομηχανίας σέ άνατολι*ού τύπου
καπνά. Έν τούτοις, κατέληξε ή
ΚΟΕ κατά τό 1972, ή ·Ελλάς
λόγω άνεπαρκοΰς κανονικής εσο¬
δείας εχτχσε σημαντικές εύκαιριες
ένώ ώς πρός την επελθούσαν αυ¬
ξήση κατά 9% των έφετεινών τι-
μών/ ασφαλείας εσοδείας 1972
εξεδήλωσε τίς έπιφυλάξεΐς της
«έν όψει τής αντιδράσεως των
ξένον άγοραστών>.
ΟΊ χωρικές άγορές θά άνοίςου/
Γ>" την 10 Μαρτίου γιά άρμσ-
θόδεμα καί την 15ην γιά μπασ-
μάδες.
ΛΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚβΔΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟ 1972
Η ίδκοτική οίκοδοαική δραστη
οιότητ ι σημρίοισε κατά τό 1972 αΐί
ξηση κατά 37% περίπον σέ όλόκλη
ιφε;ρεια πρωτευου
σης κατά 41% ?ναίντι άντιστοίχου
αυξήσεως κατά τό 1971 κατά 15%.
ΕΣ42ΤΕΡΙΚΑ1 ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
^~~'~Ε*·'^^*"
Διευκρινήσεια διά την σταδιακήν
ύπαγωγήντών Βιοτεχνιών είο ΦΚΕ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΙΈΙ ΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
Διευκρίνίσεις επί Θεαάτυιν τα
όποία άνεκτη|>αν κατά την άπό 1ης
Ιανουάριον 1973 σταδιακήν ύπα-
γα>γήν δυνάμει τοΰ άρθρον 4 τοϋ
Ν Δ. 1080)71 είς την φορολογίαν
κύκλον έργασ.ών των βιοτεχνικών
έπιχειρήσειον, αί ολοϊγη μέχοι 31
ής Δεκεμβριού 1972 άπηλλάσσον-
το τής φορολογίας, παρέσχΐ τό ύ-
ποιργεϊον Οίκονομικών διά τής
ύπ' αριθ. Μ. 1168)108)73 έγκυ-
κλ.ίου τού πρός τάς οικονομικάς
έφοοίο,ς.
Τα έν λόγω Θέματα συνίσταν-
ται ειδικώτερον:
Λ Είς την εφαρμογήν ή μή
τής διατάξειος τής παρ. 1 τοΰ ά/ο-
Θρου 3 τοΰ Α.Ν. 660)37 έν περι¬
πτώσει των Λνοιτέρω έπιχειρήσε-
ο>ν παρ ιγομένων πηοϊόντονν πρίς
προα'τέρο) επεξεργασίαν υπό έ-
τέρων βιομηχανικών ή βιοτεχνι¬
κών έπιχειρήσεων, έν όψει τής Θεσ
.τιζομενης κλιμ«κώσειος τή; ΰπο-
χοεώσεοις είς πέντε έτη υπό τοϋ
άρθρον 4 τοΰ Ν.Δ. 1Οβ0)71.
Λ Είς την εκπτωσιν ή μή των
ΑποΟεμάτιον πρώτων ίΛών τής 31
ής Δεκεμβριού 1972 έκ των π.ραγ-
μιατοπο'.ουμένων ί'πό των Ίδίων ως
άνω έπιχειρήσείον άκαθαρίστο>ν
έσύδίιη' μετά την Ιην Ίανοναρί
1973, προκειμένη; εξευρέσεως
τοΰ όφπλομένον φόρον κύκλον έρ-
ΗννΐΦΙΛΐν
β Ι
ηο|3*οόλουηι ο
95 υοιοα, ποΧο'ρηοΝ
1ΙΜ0ΣΙΕΥΣΕΙ! ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΩΙ
•έββτβ. είς γνώσιν των 'Αειοτ. Διοικήσεων >
Εταιρβ,βν καί Έταιρβιών Περιωρισμένην Εύβόνηο ότι δΓ 6ηο-
φάσεως τοθ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' οριβ. **8/β)4ΐ2β
^ 1·)12)β5. δημοο,ευβεΐοτμ; εΚ: τ6 ΰπ' Λριβ. «80)23.12.85
«. (Δελτίον 'Ανωνύ»«ν Έτα.ρε.ών). όρΜ·™ *" δύναν-
ν* συνεχΐσωοι δημοσιεύουσαι Βγκύροκ ταβ ΠροσκΑήοβις
τ·ν Γ«νικΛν χυνίλ·ϋΟβ«ν καί τοοο '1οολογεϊην Οίκονοπ:κ.ών ανα¬
κοινοί τα εξής:
*·, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕ
ΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΤ
ΑΡΘΡΟΤ 4 ΤΟΤ Ν.Δ. 1080)71
ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΚΠΕΣΤΕΑΣ ΑΞΙ-
ΑΣ ΠΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ. — Διά
τής παραγοάφου 1 τοΰ αρθρον 3
τοϋ Α.Ν. 660)37 όρίζεται ότι έκ
των υποκείμενον είς ΦΚΕ άκα-
Θαρίστων έσόδιον των βιομηχανι¬
κήν καί βιοτεχνικών έπιχειν προΐόντοκν τ(ον πρώτης νλης,
έφ' όσον αυτή τνγχάνει έκ των έξ
αιρονμένων τον φόοον είδών (οί
νοπνευμα, μονοπολιακά ΐϊδη κ.
λπ.), η έφ' όσον υπεβλήθη άποδε-
δειγμένος είς τόν φόρον τούτον
ώς προϊόν ετέρας βιομηχανίας ή
κ«τά την εΐσαγοιγήν έκ τή; άλλο
δαπής. Περαιτέφθ) διά τής ιδίας
διατάξείος, ιιεττξΰ άλλιον, όρίζε-
ται ότι εάν ή πρώτη ΰλη ύπειχλή-
Θη είς τόν φόρον κύκλον εργασι¬
ών επί σνντελεστή μικρότερον τού
ίσχνοντος διά τό πηο·αγόμεν·ον έκ
ταύτη; προϊόν. ή εκπεστέα άξία
πεοιορίζεται κατά τό αντό ποσο¬
στόν μειώσεω;.
Εξαίρεσιν έκ τού κανόνο; τού¬
τον αποτελεί ή παράγραφος 2 τοϋ
αυτόν άρθρον, «ατά την οποίαν
ειδικώς, διά τό άπό 1ης Ίανονα-
ρίου 1973 μέχρι καί τής 31ης Δε-
κεμ&ρίον 1977 χρονικόν διάστημα
αί βιομηχανικια* καί βιοτεχνικαι
έ^ιχείοήσεις δύνανται νά έκπίπτονν
είς τό άκίφαιον έκ των ά^χχιΒαοί
στιον έσόδον τοιν την αξίαν των
ύπ' αυτών άγοραζομ'ένοιν πρός πε-
ρα:τέ.ρο) κατεργασίαν ήμι/ατειο-
γασμένων προϊόντων κα^ πρώτων
ΰλών παρ' έτέρων έπιχειρήοεων,
ύ.τοκειμένων είς φόρον κύκλον ερ¬
γασιών επί μ,ειωμένω σνντελεστή.
Μετά την σταδιακήν νπαγωγήν
άπό 1.1.73 είς τόν φόρον κύκλον
εργασιών των βιοτεχνικών έπιχει-
ρήσεων κατ<>σκενή; είδών αναφε¬
ρόμενον είς τάς καταργηθείσας
κοινάς νποΐ'ργικάς αποφάσει; καί
ιδιατάξεις νόμοιν εγεννήθη Θέμα
ποία δέον νά είναι εκάστοτε ή έχ
πεστέα άξία των προίόντων τού
των, είς τάς περιπτώσει; κ«τό
τα; οποίας ταύτα χρησιμοποιοννται
(5>; π,ρώτη νλη παρ' έτέρων έπιχεν
θήσεων, φοοολογουμενοον καί πρό
τή; 1.1.73 ήτοι χωοίς μείωσιν τού
όφειλομένου φόρον (80% κλπ.).
Διά τού άρθρον 4 τοϋ Ν. Δ.
1080)1971, όρίζεται, ότι, αί έπι-
χειρήσΕΐς αί οποίαι άπηλλάσσοντο
έκ τον φόρον κύκλον εργασιών
δι<νάμει των άνωτέοοι κοινών ύ- .τοηργικών «ποφάσεων, νποχρεοϋν ται, άπό 11.73, εί; την καταβο¬ λήν τοΰ βάβει των διατάξεα>ν τον
Α. Ν. 6«Ο)37 ύφειλομενον παρ
αυτών φόρον κύκλον εργασιών,
μειιομρνον τα έν τώ άρθρο) τούτο)
όριζόμενα ποσοστά.
Έκ τής διατάξεοι; ταύτης, το
νίζετα( ?ί; την εγκύκλιον, βοχρώξ
προκνπτει ίίτι, δι' αυτή; δέν όρί
ζονται μεκομένοι σι»ντελΓστΐ)ί φό¬
ρον κύκλον εργασιών διά τάς εί:
τα; άνοιτέρο) αποφάσει; άναφΐρο-
μένα; έπιχειρήσει;, άλλά ρητώς
δι* αυτή; καθορίζεται οτλ, ό βάσει
των διατά§εων τοϋ Α.Ν. 660)37
όφειλόμενο; παρ' αυτών ΦΚΕ Θά
καταβάλλεται μεωμε-νο; κατά τα
έν αυτή σημειονμενα κατ' ίτο; πό
σοστά (80%, 60% κ.λπ.).
■Κατ' άκολοι·Θίαν των άνιβτέν
ρο> ή άξία των προϊόντιον των έν
λόγω έπιχειρήσειον, οσάκις ταύτα
χρησι.ποποιοΰνται παο' έτέρων έ-
πιχεΐΰήσεοη· ώ; πρώται ύλαι, δέ¬
ον νά λογίζεται ώ; νπαχθεϊσα κα
νονικώς είς φόρον κύκλον έογασι-
ών επί τόν ϊσχύοντα, κατά περι
πτώσιν (είδος ποοϊόντος, έγκ<ιτά στάσις είς επαρχίαν), σνντελεστήν καί σι»νεπώς δ προαναφερ·Θείς κα. νών, ώς καί ή εξαίρεσις των πα- ραγπάφων 1 κα! 2 τοϋ άρθρον 3 τοϋ Α. Ν. 660)37, Θά έψαρμό· ξιονται, αναλόγως καί έν προκει¬ μένον χο>ρίς νά λαμβάνεται ύπ'
όι(Ην τό γεγονός τή; μειώσειο; τοΰ
όφειλομένον φόρον κ1 ιτά τα έν τώ
νόμ« ποσοστά (80%, 60% κλπ.),
καθ1 ότι τούτο δέν σημαίνει και
ΰπαγωγήν τοΰ τιμήματος
σεω; τοϋ ποοϊύντο; είς φόρον ε¬
πί ήλατωμένο> σνντελεστή αντί¬
στοιχον·
Τέλος, ύπογραμμίζεται. όσον
άφορά είς τόν φόρον τύν οποίον
αί περί των όποίοιν πρόκειται έπι-
χε ρήσπ; ήθελον, κατά ππ,ρεχόμε
ν>ον είς αύτάς, υπό τοΰ αρθρον 10
τοϋ Α.Ν. 660)37 δικαίο>μα, έπ<ν, τα όποΐα ύπήχθησαν, άποδε-
&ειγμ?νο>ς, είς τόν ΦΚΕ., πρό; α¬
ποφυγήν τήΓ διπλή; έπιβαρύνσε-
μ:, δαι φόρον κύκλον έργαβιων
των έξ ι,ύτών παραχθέντιον ή πα-
οαχθησομ?νο)ν προϊόντων, ή άξία
των άποθεμάτων πρώτων νλών Θά
έκπεοθή έκ των άπό 1.11973 κκϊ
εφεξής πραγματοποιονμένων νπ'
αυτών άκαθαρίστονν έσόδοιν. υπό
την απαραίτητον προϋπόθεσιν ότι,
ή Γααρξις των άποθεμάτοιν τού-
τοιν ήθ'λε δαπ·στοιθή έκ νοαίιιο);
τηραυμρν(ι>ν βιβλίων ή στοιχρίίον.
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ ΤΟ 0ΕΜΑ ΤΗΣ ΤΥ
ΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΟΠΩΡΟΚΗ-
ΠΕΥΤΙΚΩΝ
Πληρφορούμεθα δτι τό Θ6,.ια
της τυποποτ'ισεως των όπωρο<η- τευτικών άΓασχολεϊ σοβαρώς αμ φοτέρους τούς κλάδους Έμπορί- ου καί Γεωργίας τοϋ ύπουργε.'->·■>
Έθνικής Οίκονομίας, έλπίΖετυι
δέ δτι, κατόπιν των καταβαλ3μέ
νων ουντόνων προσπαθειών, συν¬
τόμως θά ληφθούν σχετικαί 6ίο-
(Γάσεις;.
ΈΕ Αλλου, τό θέμα τής θέο£·ο;
έκτός Δελτ ου Τιμών των τυπο-
ποιημένων είδών γενικώς, θά . υε
λετηθή παραλλήλως μέ έκεϊν^
τής τυποποιήσεως, καθ' δσον εί¬
ναι θίεκιτα άλληλένδετα.
ΑΤΕΛΩΣ Η ΕΙΣΑΓΩΓΉ Κ Α
ΤΕΨΤΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ.—
Διά τηλεγραφιχής διαταγής τού υ
πουργείον Οίκονομικών, ένεκοίθη,
άπό χθές, ή άτελής παράδοσις έκ
δασμων κα!, λοιπών φάρων καί τε
λών έν γένει επί εισαγομένων κα
τΓϊ|Μ'γμέν(')ν κρεάτιον 6οοειδ(7)ν -
6οι·6αλοειδών, αίγοπροβατοειδών,
μϊτά όστό>ν ή Λνεν όστιον, άνεξαρ
τήτως άξίας είσαγο)γή;. Τοϋ μέ
τςιον τούτον έξαιρούντίυι. αί είσαγω
γαί φιλέττιον καί μπριζολών των
(Ιοοειδών καί 6οι>6αλοειδων, είσαγο
μένων αύτοτελώς.
Η ΠΑΡΟΧΗ ΔΑΝΕΙΩΝ, ΔΙΑ
ΤΗΝ ΙΛΡΤΣΙΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ___'Τπό τής Ά
γροΐικής Τραπέζης τής Έλλάιδο;, έ
'εδόθη έγκύκλιος, διά τής όποία;
καθορίζονται οί όροι καί ποονποθέ
σεις διά την χορήγησιν δ'υνείων,
πρό; ΐδ'ρνσιν ή επέκτασιν γεοιργι-
κο>ν βιομ,ηχανιών.
Οντο>; όρίζεται, ότι εφεξής δέν
Θά χορηγοϋνται δάνεια διά την ί
δρνσΐν ή επέκτασιν ίόιωτικών ή σν
νεταιρκττικώι' διοτεχνιών έσπερι
δοειδών. Δάνεια δύνανται νά χορη
γοΰνται μόνον 8ι' έκσυγχρο-νισμυν
νφισταμένο)ν μονάδο>ν πρός 6ελ-
τάοσιν τής πΌΐότητο; των νπ' αυ¬
τών παραγομρνων προϊΟΛτων
Έπίση;, δέν Θά χορηγοϋνται δα
νεια διά την ίδρνσιν νέων έργοστα
σίων γοματοπολτον. Κατ' εξαίρεσιν
δνν /·νται νά χορηγούνται δάνεια
διά την επέκτασιν ύφιστααένονν έρ
γοστασίοιν, μόνον εάν ταύτα άνηγέρ
Θησαν έν όλο> ή έν μέρει διά δανεί
ών τή; ΑΤΕ
Έξ άλλον, δύνανται νά χορηγοδν
ται δάνεια διά την ίδρυσιν κονσερ-
βο.τοιείων ό.τωροκηπεπικών, έξαι
ρέσει. ροόακίνοιν ν.~ιί βερΐ'κόκ^οιν,'
Τύ υψο; τής δανειοόοτήσεο>ς είς
ίίλας τάς ανωτέρω περιπτώσει; δέν
δύναται νά υπερβή τό 70% τοΰ κό
στονς τού υπό εκτέλεσιν έργον.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΤΚΛΟΦΟ-Ι
ΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜ¬
ΜΑΤΙΩΝ.— Είς την κνκλοφορήσα
σαν ΙΛΘήμερον λογιστικήν κατάστα
σιν τ°ΰ ένεογητικοΰ καί .■πθητικοΰ
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, τή-ς
31ης Ίανονιαρίον 1973. έμφανίξε-
ται μεί(ι>σι; τής κυκλοφορίας τραπε
ζογοααματίων κ.ιτά δρχ. 700,7 έ-
κατ«μιινρια. Οί'αοις, ή μείοκης τής
κνκλ.οφορίας κατά τόν μήνα Ία
νονάοιον 1973 ανήλθεν είς δραχ.'
3 437. 8 έκατομμύρια. Έξ άλλου,
τα είς χρυσόν καί ϊξίοτερικόν συ
νάλλ'ί'γμα διαθέσιμα τής Τραπέζης
παορμειναν είς τα έπίπεδα τής 15,1,
1973.
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΡΕΙΟΤ
ΕΛΛΑΛΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Α,ΠΟΚΕΝ
ΤΡΩΣΙΝ;— Ό Σύνδεσμος Βιο
μηχάνων Βορειον Ελλάδος, είς
σχόλιύν τού δημοσιενθέν είς τό
δελτίον τον. προτείνει την δι' άπο
φάσεως τής Νοαισματικής Έπιτρο
πής υποχρεωτικήν αποκέντρωσιν
των άρμοδιότητων των Τραπεζών,
διά την άμεσον εφαρμογήν τής οί
κονομνκής άναπτύξεως τής περιφί
ρ·είας.
Ως προστίθεται είς τό δημοσίευ
μα, ή άποκέντρωσις των Τραπε
ζών δύναηαι νά έπιτει·χθή διά τής
πα<>οχής,, είς τα έν τή έπαρχία ύ-
ποκαταστήματα αυτών, σνγκεκρι-
μένων καί αποφασιστικήν άρμοδιο
τήτιον, έφ' δλων των δΐνεργουμε'
νων τραπεξικώ-ν εργασιών.
ΤΟ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΝ ΤΕΛΟΣ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ ΕΠΙ ΣΤΜΒΑ
ΣΕΩΝ----Τό Συμβούλιον τής Ε
πικρατεία; διά τή; νπ' αριθ. 412)
73 άποφάσεώ; τον, έρμηνεΰον τάς
σχετικά; διατάξει;, εδέχθη δτι άνα
λογικόν τέλος χαρτοσήμου ύπόκειν
ται αί σι>μ£άσεις κα!. εάν άκόμη δέν
κατήρτισθησαν έγγράφιος, υπό την
πίΐουπύ'Θεσιν ϋμο>ς ότι άποδεικνύον
τ ;4 ίκ τής σχετικής έγρίΐφή; είς |
τα υπό των έπιτηδευματιών τηρού,
μενά 6ι.6λία· Ι
Ώς τοιουτοτρόπιος, προστίθεται
είς την απόφασιν, άποΰεικνυομένη
λογίζεται ώρισμένη σύμβασις μόνον
εάν ή σχετική έγγραφή περιλαμ
6άνη μνείαν τής σι>μ6άσεΐι>ς αυτής.
Ουχί δρ, καί εάν απλώς συνάγϊ
ται ϋτι ή έγγραφή σχετίζεται πρός
ωρισμένην σύμβασιν. |
ΔΙΕΤΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ,
ΑΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΕΙΔΩΝ._|
Τό νπουργεϊον Οίκονομικών διά
τή; νπ' αριθ. Δ 1060)πολ. 29)2.2. |
73 εγκύκλιον τού, παρέσχε διενκρινί ι
σει; ώς πρός την άτελή είσαγω.
γήν ε'ιδών υπό προσώπ(ι)ν δικαι '
ούχιον άτελρΜΐ; (Ν.Δ 1243)72 καί
έφ' όσον ταύτα παράγονται έν
Ελλάδι.
Ούτοι διευκρινίιζεται ότι έφ' ό
σον τό είσαγόμενον είβος δέν πά
ράγεται επαρκώς έν Ελλάδι χο
ρηγεϊται απαλλαγή. Εάν δέ τού¬
το, παράγεται επαρκώς είσπράττον!
ται, ?ξ ολοκλήρου οί δασμοί, καί
λοιποί φόροι. Εάν όμοι; καίτοι τό.
είσαγόμενον εΐ^ο;, παράγεται έπαρ
κώς, δέν κατέστη δννατή ή προμή Ι
Θειά τον άπά τήν «γχώριον βιομηχα,
νίαν, Θά είσπραχθή ή έπιβάρννσι;
30% ή 35% επί τής άξίας τσίφ.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΠΟΣΤΕΩ
ΜΕΝΟΤ ΚΡΕΑΤΟΣ ΕΙΣ ΛΑΡΐΙ
ΣΑΝ.— Διά σχετική; άποφάσεω;"
,έχορηγήθη άδρια σκοπιμύτητος διύ'|
την Γδονσιν είς την περιοχήν Λαρί1
ση; έηγοστασίον παραγωγη; άπο-
στεθ)μέου κρέατος είς πακέττα καί
άλλαντικά είς πακέττα κα! κονσέρ'
&ας. |
Ή .-ταραγιογή τοΰ εργοστασιον
Θά φθάνη τούς δύο τόννονς νωπού
ά.ιοστεοιιιένον κρέατο; καί ?να
τόννον άλλαντικων άνά 8ο>ρον. προ
βλέπετ ι δέ ή έγκατάστασι; μηχα
νημάτων άξίας 9 έκατομμιι·ρίο)ν
δραχμών. Ό μηχανικάς έξοπλισμό;
Θά είναι καθ' ολα σύγχρονος, Θά
άποτελ.ήται δέ άπό ήλεκτρικά μη
χανήματ << κοπή; κ«ί σνσκεΐ'αο'ίας τού κρέατος. Ηυξήθη κατά 12,8% ή βιομη- χανική παραγωγη τώ 1972.— Συμφώνως πρός ανακοινωθέντα στοιχεΐα τής Έθνικής ΣτατισΤι- κής Ύττηρε^ίας ό δείκτη-ς 6.ομη- χανικής παραγωγής ηυξήθη κατά 12,8% κατά τό 1972 έναντι τού προηγοιιμένου έττοΊ/ς. Ό δείκτης διομήχανικής τττχρα- γωγής μετά ηλεκτρισμόν φωταε- ριου καί όρυχείων ηυξήθη κατά 13,0%, ό δείκτης —χραγωγης ή λεκτρΐσμοΰ φωταερίου κατά 17· 6% καί ό δείκτης παραγωγής ό- ρι/χείων κατά 3,6%. Κατά τόν Δεκέμβριον 1972, ό δείκτης διομηχανικής παραγωγήν ένεφάνισεν ανοδον κατά 18,3% Ή τοιαύτη πορεία τού ώς ανω δεί'κτΌυ έττηρεάισθη, κυρίως, έκ τής άντιστοίχου (άνοδι«ής) εξε¬ λίξεως των δεικτών ύφαντουργι- κών π.ρο'ίοντων παραγώγων πε- τρελαίου καί δΐνθραικος βασικών μεταλλουργιχών προϊόντων μή έμ ταλλικών όρυκτών β'δών δκχτρο φής ττροϊόντων έξ έλαοτικοθ κα ττλαστΐκής ύλης μεταλλουργικώ·' ττροιόνΤων ι^λεκτριικών μηχανών συ ακίΐίών καί ττοτών. Οί διομήχανοι βορείου Ελλά¬ δος διά τήν βνταξΐν της χώρας είς την ΕΟ'Κ.— Δι' έγγραφον τού ττρός τόν άντιττρόεδρον τής ΚιΛερνήσεμς κ. Ν. Μακαρίζον, ό Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βορείου 'ΓΞλλάδος επί τού θέματος τής έν τάξεως τή·ς χώρας είς τή·ν Εύρω παϊκήν ΟίκονονμΐΛήν Κοινότητα· τονίζει, τι διά νά καταστή τούτο δυνατόν έτπιβαλλεται νά έπιλυβοΰν τα εκκρεμούντα ττραβλήματα τής διομηχανίας. Ωσαύτως, τονίζΐε- ται δτι έττιβάλλεταΐ δπως διεςα χθή υπό τοΰ ΚΕΠΕ διαγνωσΤική ερε'να, καλύτττουσα δλοι/ς τούς κλάδους βΐομηχανίας, πρός έντό- πισιν των προβλημάτων, καθορι¬ σμόν των λητττέων μέτρον Περαιτέρω τονίζεται, δτι έπι- βάλλεται ή άμεσος λήψις υπο τής Κυβΐ,ρνήσιεως των καταλλή- λων μένςχΜ, πρός διασφάλισιν των ττροϋποθέσεων έντάξεως είς την ΕθιΚ καί ό καθορισμός τού χ,ρονικοΰ δΐαστήματος έντός τοϋ όποίου θά πργτ^ κα! οοΐ βΐαμη- χανίαι νά προσαρμοσθοθν κα'ι ή σύστασις όργανον έξ έκ.ττροσώττ·ων τής Κυβερνήσεως κα! της βιομη¬ χανίας πρός λήψιν των ύποδεικνυ^ μένων μέτρων, Τέλος, τονίζεται δτι ή δλη δια δικασία δέον νά έττισττευσθη προ κειμένου νά καταστή δι/κατή ή έν τάξις της χώρας τό ταχύτερον δυνατόν είς τήν Εύρωπαϊκήν 01- κονομικήν ΚσινότηΤα. Άπόψεις έμπορων διά τό ζήτη- μα των τιμών,— Ώς ανεκοινώθη ί< τοϋ Εμπορικον Σύλλογον Τρο φίμων Αθηνών, τό ττροεδρείον αύ τοΰ επεσκέφθη τόν ύφνττονργον Έθνΐ'κήρ Οίκονομίας επί θεμάτω/ ΈμττορίΙυ κ. Μιχ. Μτταλοπούλον καί έζήτησβν δπως σίοσδήτταιε £λεγχος των τιμών γίνεται είς την παραγωγήν καί ούχι διά της δια. ξεως τού νομίμου εμπόριον. Έ ζήτησ·εν έττίσης, δττως έπιτρεττε- ται ή αΟτόμαΤος αύξησις των τι μών, δταν αύται ττροκύπτονν άπό τάς έγκε.κριμένας αϋξήο-εις τιμο- λογίων έξωτερικοϋ κα! άνατιμή- σεως σνναλλάγματος. "Ο κ. Ύφνττουιργός ώς άναφέρε- ται είς την ανακοίνωσιν, νπεσχι: θη, δτι βά ληφροθν άποφάσεις, ώστε κα! τό εμπόριον νά εκτελή τον ττροορΐσμό τού, Λ<χί νά μή ζημιοθτνιι, νττεγράιμμΐσε, δέ δτι οί έΧ:γχοι θά διενεργοννται πρός προστασίαν τού κοίνον άττό πά σαν άδι«α.ιολόγητον αύξησιν. Έττίσης, ό Εμπορικάς Σύλλο- γος θεσσαλονί'κης διά τηλεγραφη μαΐός τού ττρός τό υπουργείον Έθνικής Οίκονομίας, ζητεί δττως ισχύση έκ νέον τό ττρό τής έ- φαρμογής το ΝΑ. 918)1 καβε- στώς τής δΐαμορψώσεως των Η¬ μών, έξισουμένων των συντελε- στών καθαρον κέρδονς τού Ά- γορανομικοϋ Κώδικος μέ έκεί- νοΐ/ς τον Κώδικος Φορολογικώ" Στοΐχείων. ΤΟ Ν.Δ.Τ. ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΠθΤί- ΜΗΣΙΝ ΤΟΥ ΔΟΛΛΑΡΙΟΥ Ή κατά 10% ΰττοτίμησις τον δολλαρίοι» των ΗΠΑ «θα συμβά- λη αποτελεσματικώς είς ενα κα¬ λύτερον Ισοζύγιον εξωτερικών πληρωμών είς τάς ΗΠΑ καί είς τόν κόσμον, θά αυξήση την έμ- πιστοσύνη ειίς τό δολλάριον καί, τοιοντοτρόττως, θά βοηθήση είς την πραγματοποίησιν τής μ«- ταρρυθμίσεως τοϋ δΐίθνοϋς νομι σματικοΰ σνστήμθΓτος». Τούτο εδηλώθη υπό τον νοϋς Νομ ισμάτ ι κου Ταμείον.
ή Οίκονηιιική Κοινότης
^Ε.Ζ-Ε.Σ. προήλθον είς συμφω
ν1'ον δ"* τί1ν ανάπτυξιν των μετα
Ι εί «)ν εμπορικήν σχίσεονν' καί,
ήιαερϊίς μικταί έπιτροπαί αί οποίαι
- άλλεΛαλλήλους συνεδριάσεις,
Ίιό τής 3«ής Ιανουάριον μέχρι τή;
,ιη« Φεβρουάριον., ρθεσαν τάς 6ά
ίΕΙ"; διά την πραγμάτωσιν τού σκο
«ου τούτο»1. Αί συμφωνίαι άφοροΰν
$> τάς χώς-α; τή; ΕΖΕΣ μή ν-
ηΟψήφια μέλη τήξ Ε.Ο.Κ. καί σνγ
κΡκοιμένος τήν Έλβετίαν, Σονη-
δίαν,' Αύστρίαν κα'. Πορτογαλίαν,
ΑΙ ένλόγο) σννε'δριάσει; είχον
,·; σκοπόν την λήψι άποφάσεονν διά
τήν χαλήν λειτονργίαν των επί μέ
(,ους συμφωνών τή; Ε.Ο.Κ. μέ
χά: χώοας τής Ε.Ζ Ε. Σ., αί οποίαι
^ΐίθηο-αν είς εφαρμογήν άπό 1η;
Ιανουάριον ένεστωτο; Ιτονς καί
υ,ιγήφήησαν ιπ' ευκαιοία τής διευ¬
θύνσεως τής Εύρωπαϊκής Κοινότη
τος.
Αί συμφωνίαι αυται &ασίζονται
Εί; την αρχήν τής ελευθέρα; δια
κινήσει»; των βιομηχανικήν προϊ
όντων, χωρίς έν τούτοις ή Ε.Ο.Κ.
νά διακινδννεύση τήν αυτονομίαν
^ουργί/ίΐς καί άναπτύξεώς της.
Τούτο ΰπηγρενσεν, έξ άλλον, καί
χψ μορφήν των έν λόγω σνμ*ρ«ι-
νιών 6 χα^ακτήρ των όποίοιν είναι
αυστηρώς διμερής. Τό χρονοδιά-
γςαμμ» έφαομογής τοΰ καθεσταε-
»ο; τούτου, συμπίπτει μέ αύτό τό
οποίον ίβχΰει καί 6ιά τάς άναλό
γομς συμφωνίας συνδέσεο); προ;
τρίτα; χώρας, ήτοι προβλέπει δα
ίμολογικόν Αφοπλισμόν είς πεντε
βτάοια, έξ 20%, άπό 1ης Απριλίου
1973 μέχρι 1ης Ίονλίον 1977
Ο παιραλληλιαμός ούτος τού χρο
γοδιαγράμμ-ατος οχι μόνον έπιτρέπει
ΐήν διατήρησιν τή; ελευθέρας δια
κινήσεως των βιομηχανικώς προΐον
των μίταξΰ των παλαιών έταίρων
τή; ΕΖΕΣ, άλλά καταλήγει εί; Ί
οοτιμιον μεταχείρισνν κατά τό τέλος
τή; μεταβατικής περίοδον, των κρα
των — μελών τής Κοινότητος, ίί-
βον άφορά είς τάς εμπορικάς σχέ
σει; των μετά των χωρίον των
ΕΦΤΑ. Πάντως, εξαίρεσις εγένετο
&ΐέο τή; Αυστρίας, έ<ρ' όσον ή προ <τιι>ρΐνή
σεν^ίσχύουσα άπό 1η; 'Οκ'τονβοίΙ,ν
'Τπογοαμμίξεταΐι δμω;. !5τι ούοί-< ^μηχανικόν προϊόν άπεκλείσβη ά «οχοντιιι, δι. ό'λα τα ποοϊόντα, άπό' ΐη; προσεχούς Απριλίου. Έν τού τοΚ;}, π,ρ,οΕ&λέιττθη ε!ΐδ««ν καθρ στώς δι' ώρισμίνΐ προϊόντα, τ0 δ- ποίον σννίσταντα^ είς περαιτέρω μακροχοόνιον τελ<ονΐΐοκόν άφοπλι τν ώ δά Σημαντικώς ένισχυμένη έμιρα- νίΖεται, είς τήν διεθνή αγοράν, η θίσις των Ελληνικών α,αφίδων (Κορινθιακ,ϊ- καί οουλτανίνας), τόσον σήμερον, δσον κα'ι διά τό άμεσον μεΑλον συγκεκριμένως δέ, μέχρι ι ής νέας εσοδείας, δέν τ ματα άπορροφήσεώς των άπό τα , · .......-..«. ΐΛψ^>^ι.Λΐ- Εένα καταναλωτικά κέντρα Τού-
είς τήν έμ ιορίαν σταφίδων κυρι-
αοχείται άπο μειωμένα άποθέμτα,
λόγω καταοτροφής τής παραγω¬
γής σουλτάν, ίνας είς πολλάς χώ¬
ρας. Ειδικώτερον, υπέστη σημαν-
περιέχονν ειδικήν ρη-
τοαν άσψ/λείας μέχρ, τον καθορι
σμοΰ κοινής έμπορική; πολιτικής
είς τάν τομέα αυτόν ή μια; κοινή;
ρνεργειακής πολιτικής. ,
Έξ άλλον, οί όροι των ανώτερη)
(Τνμφωνιιον έπεκτείνονται καί επί
μικρόν μόνον μέρος τού έμποθίου
™νΕ'°»Κ' μέ .ΐάς χώδας τίίς Ε
Λ^Σ. Οντως. α& συι
ρας τής ΕΖΕΙΣ μή
τής ΕΟ.Κ.( .τεριοοίζονταί είς τύν
καθορισμόν μιας άοχής καί μιώς
διαδικίΐσίας. >
Ή άρχή αυτή συνίσταται είς τό
ότι τα συμοαλλόμενα μερη είναι ε
τοιμα νά εΰνοήοονν την άρμονικήν
σΡταΑια^ Κε! των ΗΠΑ (Καλιρόρ
νια)ι ένω ίΙς 6λλας ΧώΡα£: Π ά-
ζέτασιν, πς τα πλαίσια τού ε!δι
κου όργανον διαχειρίσεως, προβλη
λόγο) άγροτικών προϊόντων.
Εξαίρεσις εγένετο διά τήν Πορ
τογαλίαν καί τήν 'Ισλανδίαν, αί ό
ποίαι χ'/ρακτηρίξοντ<ιι άπό μικρόν βαθμόν βιομηχαΛΐκή; καί σημαντι κήν σνμμρτοχήν των άγροτικων και αλιεντικάΥν προϊόντο>ν είς τάς έξα
γοιγά; των. Οντο>;. είς τόν 6ιο
μηχανικόν τομέα, ή Εύρωπαίκή
Κοινότη; δέχετιιι ώς πρός τα; δύο
«ύτάς χώρα;, ΰπο>; ό τελοννειακό;
άφοπλισμό; εφαρμοσθή επί τή 6ά
σει παρατεινομένου χρονοδιαγράμ-
ματο·;, μέ όριον δι' ωρισμένα μέν
προίύντα την Ιην Ίανοΐ'αρίον 1980
δι' άλλα δέ την Ιην Ιανουάριον
1985.
ΑΠΑΡΧΗ;...
Νέον στοιχείον είς την ιδιωτι¬
κήν έπιχειρηματικήν πρωτοβουλί¬
αν, α—>τε>€ΐ ή πρότασις τριών
έΤαφειών τσιμέντου, δττως Ίδρύ-
σουν άπό κοινοθ, τσιμεντοδιομη-
χονίσν είς την Κιρήτην. Τό γεγο
νός τούτο, δύναται νά χαρακτη¬
ρισθή ΐΓοικιλοτρόπως καί νά έρ-
μηνευθή, ώς ατταρχή μΐάς νέσς
ττεριόδου είς τα πλαίσ'α τής οί-
κονομικής δραστηριότητος τής χώ
ρας, χαίτοι, δεδαίως, είναι <ά- .ιι^; πςόωρθΛ1 νά καταλήξη κα νεις είς ένα ονμπέρασμα ©ετικόν ή άρνητικόν. Έν τούτοις, δέν βΐωρεΐται καί ίσκοιτον νά άναφερθη κανείς είς την ενέργειαν αύτην, '&ν προκει- μένω τό κύριον χοορακτη,ρ ι (ττ ι κ όν είναι δτι ή πρωτσβοιιλΐα αθτη ά- νήχει είς δυναμικόν κλάδον —ιος είναι σήμ£ρον ή ΤσΙμβντοβΐομη- χανιά — τής οίκονομίας μας, διά την επίτευξιν συγκεκριμένου σκο- τκι&, ήτοι τής Ιδρύσεως βιωσΐ'μου μονσδος παραγωγής τσιμέντου Ώς στόχος αυτού, έττελέγη ή νή σος Κρήτη ή όττοία καίτοι μέ άκμάζουσα οΐκονομίοον, στ£<ρεΐται μιάς μονάδος τσιμεντοδιομηχσ^ άς, πρός κάλυψιν τόον αναγκών της. Καί είναι γνωστόν, δτι μέ¬ χρι τούδε, ονδεμία άπό τάς έ- ταιρ-είας τσιμίντου άποτόλμα, μό "Ι τινς, νά όττΓθδυβή είς μίαν τοι αύτην προσττάθεΐαν άνοτλήψεως έττΐχειρΓϊματιχοΰ κινδύνου, μέ ά- δέδαισν τό προσδοκώμενον κέρ- δος ΣΐΛΌφώς, ανάλογον ενδιαφέ¬ ρον, έκδηλωθέν έκ μέροκς ξένων ^τίνδυΤών, δέν εΐχε συνέχειαν. Ή έπιλογή τής νήσου Κρήτης, διά την εγκατάστασιν τσιμειντο- διομηχανίας δέν είναι τκχαια οί δέ σχόντες την έν λόγω πρωτο¬ βουλίαν εξήτασαν δλους τούς σχε τκούς τταράγοντας ττριν ή Οπο- δόλουν την αίτησιν διά την χο¬ ρήγησιν τής αδείας σκοπιμόΤη- τος άνεγέροχως τού εργοστασι¬ ον Καί εν ττρώτοις, ή άγοροτ τΟζ Κρήτης είναι αρκούντως 0- ιτολογίσΐμος και σημαντική διά νο εύδοκιμήση — ή νά καταστή 6'ώσι.μος — μία τοιαύτη μονάς Χωρί-ς τόν άνταγωνισμόν όμο-:ι δών έπιχειρήσεον. Έξ αλλου, η θέσις της ττροσφέ.ρε' ττν£ονεκτήμιαπα διά τή1» άνάληψιν έξαγωγιικής πρωτοβου- λ;ας πρός τάς χώρας τής Μβσης 'Ανοττολής καί τής 'Αψρικής, αί οποίαι άπορροφούν ση'μανΤικας ποσότητας Ελληνικών τσΐ'μέντω·;- Άσ<|>αλώς δέ, κάττοιος άπό τους
ζένους έπενδυτάς θά έσττευδε, μί¬
αν ημέραν, νά έττωφεληθή τώ"
πλέονεκτημάτων αυτών καί νά έ-
ξαΐτήση την άδειαν ιδρύσεως τσ,
μεντοβιομηχπονίας είς τήν Κρη¬
την....
Άλλά τό θέμα μας δέν εΤναι
αύτό! Τό άνακΰπτον έρώτηιμο.
είναι, κατά πόσον τό έγχεί'ρημα
τούτο δύναται νά έχη ανάλογον
εφαρμογήν καί εΊ'ς άλλους τομεΐς
τής οίκονομικής μας δραστηριό¬
τητος. Καί θά ήτο εύχής έργο·«,
εάν ή Ιδιάζσνσα αύτη μορφή —
διότι -Λ-ερί τοιαύτης ττρόχειΤαι —
σνναντάται κα! είς άλλονς κλά¬
δους ή περιοχάς τής χώρας, δια
νά έττιχειρήσωμεν τό τόλμημα
τουτο. Ώς πρωτοβονλία, δ,μως,
ττιιστεύομεν, δτι είναι άξ'όλογος,
άπό της απόψεως δτι, είς την
προκειμένην περίπτωσιν, δεν πρό
κείται ττερί σννενώσεως όμοε,,δών
έπιχειιρήσεων ττρός μεγέθννσιν
αυτών, ώς ττροδλέττει εσχάτως
ψηφισθέν νομοθέτημα (καί, έπ'
εύκαιρία, ττόσοι, μέχρι στιγμής,
έσπευσαν νά έπωφεληθονν τώ'
εύεργετημάτων αυτού;..). Έδώ
πρόκειται διά περίπτωσιν εντε¬
λώς διαφορετικήν ά-ΓΤθβλέπουσαν
είς ωρισμένον σκοττόνν κα! μέ
συγκεκριμένον στόχους. Τοιού¬
τους δέ σικοττούς καί συγκεκιριμε-
νους στόχους, φρονούμεν· δτι ττρέ
ττει νά άναζητήσωμεν καί είς άλ
λους τομεΐς 'ής οίκονομίας, είς
διάφορα γεωγραφικά διαμερισμα-
τα τής χώρας..,
ΜΕΧΡΙ 20 ΜΑΡΤΙΟΥ Ο ΕΚΤΡ-
ΑΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ 3Ο.ΟΟΟ ΤΟΝΝ.
ΓΕΩΜΗΛΩΝ
Παρετάθη υπό τοϋ ύπουργΒ ου
Έθνικής Οίκονομίας, τομεύς εμ-
πορίου, μέχοι 20 Μαρτίου ή ροο-
θεσμία έκτε^ωνιομού 30.000 --ό/,
γεωμήλων.
Περσία, κ.ύ.).
Άλλά μειωμένη" ήτο καί ή πα¬
ραγάγη Ελληνικών σταφίδων, λό
γω των συνεχών δροχοπτώσεων,
κατά τήν περίοδον τής ουγκομι-
θιακής ήτο μειωμένη κατά 20.000
τόννων, έναντι τής προηγουμέ¬
νης εσοδείας 1971 (88.000, έ¬
ναντι 68.000 τόννων). Έπίσης,
Μ παραγωγη οουλτανίνας εσοδείας
1972, ύπελειφθη τής τοϋ 1971,
■ Ι δέ δημιουργηθείσα στενότης ά¬
ποθεμάτων «;ίς τήν διεθνή αγο¬
ράν, κατέστησε τόν προϊόν τούτο
περιΖήτητονΐ
"Αμεσος συνεπεία τ«ν έΕελίΕε
κ,ν αυτών, ήτο ότι αί τιμαί των,
ίντός έτους περίπου, έδιπλασιά-
σθηοαν! Τα άΕιοπρόσεκτον είναι,
£.ν προκειμένω, δτι αί τιμαί τής
Κ'ορινθ'ακής σταφίδος ήρχισαν νά
ακολουθοϋν την τάσιν των τιμών
σουλτανίναι, αί οποίαι προσήγγι-
οαν τα 700 δολλάρια κατά τόν¬
νον. Ειδικώς είς ό,τι άφορά είς
τον σουλτανίναν, πρέπει νά σημ';ι
ωθή, δ π δέν παρηλθε πολύς χρο-
νος, άφ' ότου, τή ϋπαιτιότητί αλ-
Αων χωρών, διελύθη ή Διεθνής;
Συμφωνία Σουλτανίνας καί δικα'-
ολογημένως, τότε, είχον διοτυπω
ί·ή σοβαραί άνηουχίαι περί της
τύχης τοϋ ηροϊόντος· ή δέ Ελ¬
λάς, διά νά αντιμετωπίση τήν δή
ρουργηθεϊσον, κατά τήν περίο¬
δον εκείνην άβεβαιότητα, είχε
προβή είς τήν θέσπισιν των έΕα-
γωγικών έπιτοκίων των σταφί¬
δων. "Ηδη, όμως, ή εύνοίκώς έ-
ξελιχθεϊσα κατάστασις, ωδήγησε
την Διοίκησιν είς τήν αναθεώρη¬
σιν τής πολιτικής αυτής καί διά
προσφάτου αποφάσεως διεκόπη ή
εηιδότησις των έΕαγωγών σταφί¬
δος.
Ούτως, ή στοφΐς — Κορινθια-
1 καί σουλτανίνα — κατέστη καί
πόλιν ούτοδύναμον έΕαγώγιμον
προίόν, έστω καί αν τούτο όφεί-
/εται είς πρόσκαιρα, ώς ανωτέ¬
ρω, αϊτια. Γεγονός, πάντως, εί¬
ναι, ότι ή υταφιδοκαλλιέργεια είς
.ήν χώραν μος κατά τα τελευταία
£τη, διήλθε πολλάς κρισίμους κα-
».·πάς, όπωοδηποτε δέ καί είς τό
('έλλον θά έχη νά αντιμετωπίση
δυσχερείας, έφ' δσον δέν λάβω¬
μεν εγκαίρως τα κατάλληλα ιιέ·
ιρα. Ή ανανέωσις των οταφιδο-
βυτειών καί ή βπέκτααις τής έκ-
ΐιΐιχανίσεως ι ής καλλιεργείας των
είναι άπό τα σημαντικώτερα θέμα
τα, τα όποϊυ πρέπει νά προσέζω-
μεν, ώστε νά διατηρήσωμεν τήν
θέσιν μας οις τήν διεθνή αγοράν.
Κα'ι έπιβάλλΓται νά δώσωμεν ιδι¬
αιτέραν σημασίαν είς τήν σταφ -
δοκαλλιέργειαν, διότι πρόκειται
περι τομέως τής γεωργικής οίκο-
νομίας, είς ~όν οποίον... δέν φθα
νούν αί χεϊρες τής Εύρωπαϊκής
Οίκονομικής Κοινότητος, διά να
μϋς έπιθάλουν τα Ιδικά των συμ-
φέρονταΙ
ΝΕΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΑΙ ΤΟΜΕΟΙ
ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Κατόπιν τής άναδιοργανώ>3ΐως
(ών ύπηρεοιών τοϋ ϋπουργεΐου
Έθνικής Οικονομίας ύπεγρώφη-
σον ύπυοργκαί άποφάαεις διά
ι ών οποίων τοποθετοϋνται είς
ι άς υπό νεον τίτλον υπηρεσίας
τοϋ τομέως ' Εμπορίου ώς έΕής
— Γενικόν διευθυντής Έσωτί-
ρικοϋ Εμπορίου ό κ. Ζαφ. Πμο-
μιχαλόπουλοο (μέχρι τούδε γεν.
διευθυντής Άγορανομί'ΐς)
— Γενικός Διευθυντής Κρστι-
κών Προμηθειών ό κ. Γ. Βορθο-
λομαϊος (μέχρι τούδε γεν. διε^·
θυντής Έφ^διασμοϋ).
— Γενικάς Διευθυντής Έξωνε·
ρικοϋ Έμπορίου ό κ. Αθαν. 7»ν·
δρεόπουλος.
ΟΙ ΧΒΠΗΕΜΠΟΡΟΙΚΛΙΗ ΕίΙΙΛΟΤΗΣΗ
ΑΠΑΓΟΡίΕΥΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΣΚΕΥ-,
Η ΤΥΡ3Ν ΑΠΟ ΑΝΑΜ!ΚΓΟ
ΓΑΛΑ |
Άπαγορεύεται ή παρασκευιΐ τ-
έκ γάλακτος, τοϋ όποίου ή δ.ά
βείου καί άγελάδος, γενικώτεοον
δέ έκ γάλκατος, τοϋ όποίου ή δ:α
θέσις ώς αύτουοίου δέν είναι επι
τρεπτή.
Τούτο έγνωστοποίηαε τό υπουρ
γεϊον Έθνικής Οίκνοομίας (το¬
μεύς έμπορίου) πρός τάς Διευθι,,ν
σεις καί Τμήματα Έμπορίου, ποο-
κειμένου νά τό έχουν π' όψιν των
κστά τήν υποβολήν δικαιολονηπ-
>ν, πρός κοστολόγησιν τυρών
καί πρός έλεγχον των έφαρ;.ο-
σθεισών τιμών επί τυρών νέος
Γϋραργωγής, τής κατηγορίας τώ>'
ούσιωδών έν έπαρκεία.
Ή παραγωγη τυρών έκ γάλι
κτος τής ανωτέρω συστάσίω",
προστίθεται είς τό έγγραφον, Γ>ύ-
νοται νά έπτραπή μόνον κατόιιν
ύποφόσεως τοϋ Ανωτάτου Χημ'-
κου ΣυμβουλΙου, χαρακτηριΖομί.
νων των τυρών τούτων ώς σκ«:υ·
οσμάτων τροφίμων.
Ή Καττνεμττορΐκή Ό'μοοττΌνοία
τής Ελλάδος αττοδίδει ίδΐαίτερη .
σημασία στό έξαγγελθέ"/ μέτρο
τής αυξήσεως κατά 100% έπιδο-
τήσεως τν καττνών πού νά παρα
χθοΰν κατά τή νέα καττνική ττερΙ
οδο 1973 έττ πλέον των άδειώ"
<αττνοκαλλιερφιεί χς_ Τό μέτρο αύ¬ τό, άν καί δέ"/ ϋλοτΓθΐήθηκε· κα- τσ ^ τήν ΚΟΕ δύναται νά συντε¬ λέση οϋσιαττικώς στήν αυξήση τής έξαγωγίμου καττνοτταραγωγής ή όττοία είναι καθηλομένη τα δύο τελευταία χρόνια στούς 56.000 τόννονρ. Ι Τ' ότΛθτέρω ΰπεστηρίχδησαν, με ' ιαξύ αλλων, κατά την ττραγμα-1 τοττοιηθεϊσα προχθές 48η έτησια γΓ^Ική συνέλευση τής ΚΟΕ, κα¬ τά την όποία έιτανεξελέγη ττρόε- δρος τής ΚΟΕ ό κ. Π. Σαπου»- τζής καί άντιπρόεδρος οί κ.κ. Ν. Πετρίδης καί Στ. Φέσσας. Τήν άνάγκη έκ δάρρων άναθεω- ι της ασκονμενης καπνι- κής πολιτικής, μέ στόχο την γε νίκευσή της έιομηχανίσεώς της. την έπέκΤασι των όμαδικών ή έ- πιχεφηματικών καττνοκαλλιεργει- ών κιί τή ιδιαιτέρα ενισχύση τής πλέον τταραγομένης ποσότητος κσπνοϋ άπό κάθε τταραγωγό· έ- ιιένΐιοιε στη|ν εκθέση πεπραγιμε- νων τού ό κ. Σοπτουντζής Ή συνεχιζομένη αύξητική τάση στήν διεθνή άγορά τής καταινα- λέ'/εως σιγαρέττων, ή ττροϊονσα μείωση των άποθεμάτων τόσο·ι τώ; χαττνοτΓαραγωγικών χωρών δ σαν και των καττνοβιομηχανΐών και οί προκύτττονσες άνατΐιμητ: κές τάσεις στίς ττερΐθΌΟτερεκ χώ ρες, δικαιολογοΰν κατά την άνάγ κη ταχείας αυξήσεως τής έλλη- νικης καπνοτταραγωγής. Στήν άγορά των Ανατολικώς καπνών ύ—εγραμιμίσθη ή τάση σταθειροττοιήσεως τής τταραγωγής σέ χαμηλά έπίττεδα καί ή εξαν¬ τλήση ή ό σημανΤικός περιορι- σμός των άπΌθεμάτων στίς τρείς έκ τώ/ τεσσάρων τταραγωγικών χωρών, την 'ΕΞλλάδα, την Γιουγ¬ κοσλαυία καί την Βουλγαρία πλήν τής Τοκρκίας, ή όποία αύ- ξάνει συνεχώς την καττνοπαραγω- γή της καί έπωφελεΐταΐ τής διεθ- νοϋς ζητήσεως. ένώ ή Ιταλία καρ πούται τής έπΐδοτήσεως τής Κοι νήζ Άγοράς καί καθίσταται σύ>/
τώ χρόνω σημαντικάς πιρομηθευ-
τήζ τή, Δυτιικοερωπαιχής καπνο
διομηχανίας σέ άνατολι*ού τύπου
καπνά. Έν τούτοις, κατέληξε ή
ΚΟΕ κατά τό 1972, ή ·Ελλάς
λόγω άνεπαρκοΰς κανονικής εσο¬
δείας εχτχσε σημαντικές εύκαιριες
ένώ ώς πρός την επελθούσαν αυ¬
ξήση κατά 9% των έφετεινών τι-
μών/ ασφαλείας εσοδείας 1972
εξεδήλωσε τίς έπιφυλάξεΐς της
«έν όψει τής αντιδράσεως των
ξένον άγοραστών>.
ΟΊ χωρικές άγορές θά άνοίςου/
Γ>" την 10 Μαρτίου γιά άρμσ-
θόδεμα καί την 15ην γιά μπασ-
μάδες.
ΛΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΟΙΚβΔΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟ 1972
Η ίδκοτική οίκοδοαική δραστη
οιότητ ι σημρίοισε κατά τό 1972 αΐί
ξηση κατά 37% περίπον σέ όλόκλη
ιφε;ρεια πρωτευου
σης κατά 41% ?ναίντι άντιστοίχου
αυξήσεως κατά τό 1971 κατά 15%.
ΕΣ42ΤΕΡΙΚΑ1 ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
^~~'~Ε*·'^^*"
Διευκρινήσεια διά την σταδιακήν
ύπαγωγήντών Βιοτεχνιών είο ΦΚΕ
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΙΈΙ ΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
Διευκρίνίσεις επί Θεαάτυιν τα
όποία άνεκτη|>αν κατά την άπό 1ης
Ιανουάριον 1973 σταδιακήν ύπα-
γα>γήν δυνάμει τοΰ άρθρον 4 τοϋ
Ν Δ. 1080)71 είς την φορολογίαν
κύκλον έργασ.ών των βιοτεχνικών
έπιχειρήσειον, αί ολοϊγη μέχοι 31
ής Δεκεμβριού 1972 άπηλλάσσον-
το τής φορολογίας, παρέσχΐ τό ύ-
ποιργεϊον Οίκονομικών διά τής
ύπ' αριθ. Μ. 1168)108)73 έγκυ-
κλ.ίου τού πρός τάς οικονομικάς
έφοοίο,ς.
Τα έν λόγω Θέματα συνίσταν-
ται ειδικώτερον:
Λ Είς την εφαρμογήν ή μή
τής διατάξειος τής παρ. 1 τοΰ ά/ο-
Θρου 3 τοΰ Α.Ν. 660)37 έν περι¬
πτώσει των Λνοιτέρω έπιχειρήσε-
ο>ν παρ ιγομένων πηοϊόντονν πρίς
προα'τέρο) επεξεργασίαν υπό έ-
τέρων βιομηχανικών ή βιοτεχνι¬
κών έπιχειρήσεων, έν όψει τής Θεσ
.τιζομενης κλιμ«κώσειος τή; ΰπο-
χοεώσεοις είς πέντε έτη υπό τοϋ
άρθρον 4 τοΰ Ν.Δ. 1Οβ0)71.
Λ Είς την εκπτωσιν ή μή των
ΑποΟεμάτιον πρώτων ίΛών τής 31
ής Δεκεμβριού 1972 έκ των π.ραγ-
μιατοπο'.ουμένων ί'πό των Ίδίων ως
άνω έπιχειρήσείον άκαθαρίστο>ν
έσύδίιη' μετά την Ιην Ίανοναρί
1973, προκειμένη; εξευρέσεως
τοΰ όφπλομένον φόρον κύκλον έρ-
ΗννΐΦΙΛΐν
β Ι
ηο|3*οόλουηι ο
95 υοιοα, ποΧο'ρηοΝ
1ΙΜ0ΣΙΕΥΣΕΙ! ΙΣΟΑΟΓΙΣΜΩΙ
•έββτβ. είς γνώσιν των 'Αειοτ. Διοικήσεων >
Εταιρβ,βν καί Έταιρβιών Περιωρισμένην Εύβόνηο ότι δΓ 6ηο-
φάσεως τοθ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' οριβ. **8/β)4ΐ2β
^ 1·)12)β5. δημοο,ευβεΐοτμ; εΚ: τ6 ΰπ' Λριβ. «80)23.12.85
«. (Δελτίον 'Ανωνύ»«ν Έτα.ρε.ών). όρΜ·™ *" δύναν-
ν* συνεχΐσωοι δημοσιεύουσαι Βγκύροκ ταβ ΠροσκΑήοβις
τ·ν Γ«νικΛν χυνίλ·ϋΟβ«ν καί τοοο '1οολογεϊην Οίκονοπ:κ.ών ανα¬
κοινοί τα εξής:
*·, ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕ
ΩΣ ΤΗΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΤ
ΑΡΘΡΟΤ 4 ΤΟΤ Ν.Δ. 1080)71
ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΚΠΕΣΤΕΑΣ ΑΞΙ-
ΑΣ ΠΡΩΤΩΝ ΤΛΩΝ. — Διά
τής παραγοάφου 1 τοΰ αρθρον 3
τοϋ Α.Ν. 660)37 όρίζεται ότι έκ
των υποκείμενον είς ΦΚΕ άκα-
Θαρίστων έσόδιον των βιομηχανι¬
κήν καί βιοτεχνικών έπιχειν προΐόντοκν τ(ον πρώτης νλης,
έφ' όσον αυτή τνγχάνει έκ των έξ
αιρονμένων τον φόοον είδών (οί
νοπνευμα, μονοπολιακά ΐϊδη κ.
λπ.), η έφ' όσον υπεβλήθη άποδε-
δειγμένος είς τόν φόρον τούτον
ώς προϊόν ετέρας βιομηχανίας ή
κ«τά την εΐσαγοιγήν έκ τή; άλλο
δαπής. Περαιτέφθ) διά τής ιδίας
διατάξείος, ιιεττξΰ άλλιον, όρίζε-
ται ότι εάν ή πρώτη ΰλη ύπειχλή-
Θη είς τόν φόρον κύκλον εργασι¬
ών επί σνντελεστή μικρότερον τού
ίσχνοντος διά τό πηο·αγόμεν·ον έκ
ταύτη; προϊόν. ή εκπεστέα άξία
πεοιορίζεται κατά τό αντό ποσο¬
στόν μειώσεω;.
Εξαίρεσιν έκ τού κανόνο; τού¬
τον αποτελεί ή παράγραφος 2 τοϋ
αυτόν άρθρον, «ατά την οποίαν
ειδικώς, διά τό άπό 1ης Ίανονα-
ρίου 1973 μέχρι καί τής 31ης Δε-
κεμ&ρίον 1977 χρονικόν διάστημα
αί βιομηχανικια* καί βιοτεχνικαι
έ^ιχείοήσεις δύνανται νά έκπίπτονν
είς τό άκίφαιον έκ των ά^χχιΒαοί
στιον έσόδον τοιν την αξίαν των
ύπ' αυτών άγοραζομ'ένοιν πρός πε-
ρα:τέ.ρο) κατεργασίαν ήμι/ατειο-
γασμένων προϊόντων κα^ πρώτων
ΰλών παρ' έτέρων έπιχειρήοεων,
ύ.τοκειμένων είς φόρον κύκλον ερ¬
γασιών επί μ,ειωμένω σνντελεστή.
Μετά την σταδιακήν νπαγωγήν
άπό 1.1.73 είς τόν φόρον κύκλον
εργασιών των βιοτεχνικών έπιχει-
ρήσεων κατ<>σκενή; είδών αναφε¬
ρόμενον είς τάς καταργηθείσας
κοινάς νποΐ'ργικάς αποφάσει; καί
ιδιατάξεις νόμοιν εγεννήθη Θέμα
ποία δέον νά είναι εκάστοτε ή έχ
πεστέα άξία των προίόντων τού
των, είς τάς περιπτώσει; κ«τό
τα; οποίας ταύτα χρησιμοποιοννται
(5>; π,ρώτη νλη παρ' έτέρων έπιχεν
θήσεων, φοοολογουμενοον καί πρό
τή; 1.1.73 ήτοι χωοίς μείωσιν τού
όφειλομένου φόρον (80% κλπ.).
Διά τού άρθρον 4 τοϋ Ν. Δ.
1080)1971, όρίζεται, ότι, αί έπι-
χειρήσΕΐς αί οποίαι άπηλλάσσοντο
έκ τον φόρον κύκλον εργασιών
δι<νάμει των άνωτέοοι κοινών ύ- .τοηργικών «ποφάσεων, νποχρεοϋν ται, άπό 11.73, εί; την καταβο¬ λήν τοΰ βάβει των διατάξεα>ν τον
Α. Ν. 6«Ο)37 ύφειλομενον παρ
αυτών φόρον κύκλον εργασιών,
μειιομρνον τα έν τώ άρθρο) τούτο)
όριζόμενα ποσοστά.
Έκ τής διατάξεοι; ταύτης, το
νίζετα( ?ί; την εγκύκλιον, βοχρώξ
προκνπτει ίίτι, δι' αυτή; δέν όρί
ζονται μεκομένοι σι»ντελΓστΐ)ί φό¬
ρον κύκλον εργασιών διά τάς εί:
τα; άνοιτέρο) αποφάσει; άναφΐρο-
μένα; έπιχειρήσει;, άλλά ρητώς
δι* αυτή; καθορίζεται οτλ, ό βάσει
των διατά§εων τοϋ Α.Ν. 660)37
όφειλόμενο; παρ' αυτών ΦΚΕ Θά
καταβάλλεται μεωμε-νο; κατά τα
έν αυτή σημειονμενα κατ' ίτο; πό
σοστά (80%, 60% κ.λπ.).
■Κατ' άκολοι·Θίαν των άνιβτέν
ρο> ή άξία των προϊόντιον των έν
λόγω έπιχειρήσειον, οσάκις ταύτα
χρησι.ποποιοΰνται παο' έτέρων έ-
πιχεΐΰήσεοη· ώ; πρώται ύλαι, δέ¬
ον νά λογίζεται ώ; νπαχθεϊσα κα
νονικώς είς φόρον κύκλον έογασι-
ών επί τόν ϊσχύοντα, κατά περι
πτώσιν (είδος ποοϊόντος, έγκ<ιτά στάσις είς επαρχίαν), σνντελεστήν καί σι»νεπώς δ προαναφερ·Θείς κα. νών, ώς καί ή εξαίρεσις των πα- ραγπάφων 1 κα! 2 τοϋ άρθρον 3 τοϋ Α. Ν. 660)37, Θά έψαρμό· ξιονται, αναλόγως καί έν προκει¬ μένον χο>ρίς νά λαμβάνεται ύπ'
όι(Ην τό γεγονός τή; μειώσειο; τοΰ
όφειλομένον φόρον κ1 ιτά τα έν τώ
νόμ« ποσοστά (80%, 60% κλπ.),
καθ1 ότι τούτο δέν σημαίνει και
ΰπαγωγήν τοΰ τιμήματος
σεω; τοϋ ποοϊύντο; είς φόρον ε¬
πί ήλατωμένο> σνντελεστή αντί¬
στοιχον·
Τέλος, ύπογραμμίζεται. όσον
άφορά είς τόν φόρον τύν οποίον
αί περί των όποίοιν πρόκειται έπι-
χε ρήσπ; ήθελον, κατά ππ,ρεχόμε
ν>ον είς αύτάς, υπό τοΰ αρθρον 10
τοϋ Α.Ν. 660)37 δικαίο>μα, έπ<ν, τα όποΐα ύπήχθησαν, άποδε-
&ειγμ?νο>ς, είς τόν ΦΚΕ., πρό; α¬
ποφυγήν τήΓ διπλή; έπιβαρύνσε-
μ:, δαι φόρον κύκλον έργαβιων
των έξ ι,ύτών παραχθέντιον ή πα-
οαχθησομ?νο)ν προϊόντων, ή άξία
των άποθεμάτων πρώτων νλών Θά
έκπεοθή έκ των άπό 1.11973 κκϊ
εφεξής πραγματοποιονμένων νπ'
αυτών άκαθαρίστονν έσόδοιν. υπό
την απαραίτητον προϋπόθεσιν ότι,
ή Γααρξις των άποθεμάτοιν τού-
τοιν ήθ'λε δαπ·στοιθή έκ νοαίιιο);
τηραυμρν(ι>ν βιβλίων ή στοιχρίίον.
ΜΕΛΕΤΑΤΑΙ ΤΟ 0ΕΜΑ ΤΗΣ ΤΥ
ΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΟΠΩΡΟΚΗ-
ΠΕΥΤΙΚΩΝ
Πληρφορούμεθα δτι τό Θ6,.ια
της τυποποτ'ισεως των όπωρο<η- τευτικών άΓασχολεϊ σοβαρώς αμ φοτέρους τούς κλάδους Έμπορί- ου καί Γεωργίας τοϋ ύπουργε.'->·■>
Έθνικής Οίκονομίας, έλπίΖετυι
δέ δτι, κατόπιν των καταβαλ3μέ
νων ουντόνων προσπαθειών, συν¬
τόμως θά ληφθούν σχετικαί 6ίο-
(Γάσεις;.
ΈΕ Αλλου, τό θέμα τής θέο£·ο;
έκτός Δελτ ου Τιμών των τυπο-
ποιημένων είδών γενικώς, θά . υε
λετηθή παραλλήλως μέ έκεϊν^
τής τυποποιήσεως, καθ' δσον εί¬
ναι θίεκιτα άλληλένδετα.
ΑΤΕΛΩΣ Η ΕΙΣΑΓΩΓΉ Κ Α
ΤΕΨΤΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΑΤΩΝ.—
Διά τηλεγραφιχής διαταγής τού υ
πουργείον Οίκονομικών, ένεκοίθη,
άπό χθές, ή άτελής παράδοσις έκ
δασμων κα!, λοιπών φάρων καί τε
λών έν γένει επί εισαγομένων κα
τΓϊ|Μ'γμέν(')ν κρεάτιον 6οοειδ(7)ν -
6οι·6αλοειδών, αίγοπροβατοειδών,
μϊτά όστό>ν ή Λνεν όστιον, άνεξαρ
τήτως άξίας είσαγο)γή;. Τοϋ μέ
τςιον τούτον έξαιρούντίυι. αί είσαγω
γαί φιλέττιον καί μπριζολών των
(Ιοοειδών καί 6οι>6αλοειδων, είσαγο
μένων αύτοτελώς.
Η ΠΑΡΟΧΗ ΔΑΝΕΙΩΝ, ΔΙΑ
ΤΗΝ ΙΛΡΤΣΙΝ ΓΕΩΡΠΚΩΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ___'Τπό τής Ά
γροΐικής Τραπέζης τής Έλλάιδο;, έ
'εδόθη έγκύκλιος, διά τής όποία;
καθορίζονται οί όροι καί ποονποθέ
σεις διά την χορήγησιν δ'υνείων,
πρό; ΐδ'ρνσιν ή επέκτασιν γεοιργι-
κο>ν βιομ,ηχανιών.
Οντο>; όρίζεται, ότι εφεξής δέν
Θά χορηγοϋνται δάνεια διά την ί
δρνσΐν ή επέκτασιν ίόιωτικών ή σν
νεταιρκττικώι' διοτεχνιών έσπερι
δοειδών. Δάνεια δύνανται νά χορη
γοΰνται μόνον 8ι' έκσυγχρο-νισμυν
νφισταμένο)ν μονάδο>ν πρός 6ελ-
τάοσιν τής πΌΐότητο; των νπ' αυ¬
τών παραγομρνων προϊΟΛτων
Έπίση;, δέν Θά χορηγοϋνται δα
νεια διά την ίδρνσιν νέων έργοστα
σίων γοματοπολτον. Κατ' εξαίρεσιν
δνν /·νται νά χορηγούνται δάνεια
διά την επέκτασιν ύφιστααένονν έρ
γοστασίοιν, μόνον εάν ταύτα άνηγέρ
Θησαν έν όλο> ή έν μέρει διά δανεί
ών τή; ΑΤΕ
Έξ άλλον, δύνανται νά χορηγοδν
ται δάνεια διά την ίδρυσιν κονσερ-
βο.τοιείων ό.τωροκηπεπικών, έξαι
ρέσει. ροόακίνοιν ν.~ιί βερΐ'κόκ^οιν,'
Τύ υψο; τής δανειοόοτήσεο>ς είς
ίίλας τάς ανωτέρω περιπτώσει; δέν
δύναται νά υπερβή τό 70% τοΰ κό
στονς τού υπό εκτέλεσιν έργον.
ΜΕΙΩΣΙΣ ΤΗΣ ΚΤΚΛΟΦΟ-Ι
ΡΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜ¬
ΜΑΤΙΩΝ.— Είς την κνκλοφορήσα
σαν ΙΛΘήμερον λογιστικήν κατάστα
σιν τ°ΰ ένεογητικοΰ καί .■πθητικοΰ
τής Τραπέζης τής Ελλάδος, τή-ς
31ης Ίανονιαρίον 1973. έμφανίξε-
ται μεί(ι>σι; τής κυκλοφορίας τραπε
ζογοααματίων κ.ιτά δρχ. 700,7 έ-
κατ«μιινρια. Οί'αοις, ή μείοκης τής
κνκλ.οφορίας κατά τόν μήνα Ία
νονάοιον 1973 ανήλθεν είς δραχ.'
3 437. 8 έκατομμύρια. Έξ άλλου,
τα είς χρυσόν καί ϊξίοτερικόν συ
νάλλ'ί'γμα διαθέσιμα τής Τραπέζης
παορμειναν είς τα έπίπεδα τής 15,1,
1973.
ΟΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ ΒΟΡΕΙΟΤ
ΕΛΛΑΛΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ Α,ΠΟΚΕΝ
ΤΡΩΣΙΝ;— Ό Σύνδεσμος Βιο
μηχάνων Βορειον Ελλάδος, είς
σχόλιύν τού δημοσιενθέν είς τό
δελτίον τον. προτείνει την δι' άπο
φάσεως τής Νοαισματικής Έπιτρο
πής υποχρεωτικήν αποκέντρωσιν
των άρμοδιότητων των Τραπεζών,
διά την άμεσον εφαρμογήν τής οί
κονομνκής άναπτύξεως τής περιφί
ρ·είας.
Ως προστίθεται είς τό δημοσίευ
μα, ή άποκέντρωσις των Τραπε
ζών δύναηαι νά έπιτει·χθή διά τής
πα<>οχής,, είς τα έν τή έπαρχία ύ-
ποκαταστήματα αυτών, σνγκεκρι-
μένων καί αποφασιστικήν άρμοδιο
τήτιον, έφ' δλων των δΐνεργουμε'
νων τραπεξικώ-ν εργασιών.
ΤΟ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΝ ΤΕΛΟΣ
ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΤ ΕΠΙ ΣΤΜΒΑ
ΣΕΩΝ----Τό Συμβούλιον τής Ε
πικρατεία; διά τή; νπ' αριθ. 412)
73 άποφάσεώ; τον, έρμηνεΰον τάς
σχετικά; διατάξει;, εδέχθη δτι άνα
λογικόν τέλος χαρτοσήμου ύπόκειν
ται αί σι>μ£άσεις κα!. εάν άκόμη δέν
κατήρτισθησαν έγγράφιος, υπό την
πίΐουπύ'Θεσιν ϋμο>ς ότι άποδεικνύον
τ ;4 ίκ τής σχετικής έγρίΐφή; είς |
τα υπό των έπιτηδευματιών τηρού,
μενά 6ι.6λία· Ι
Ώς τοιουτοτρόπιος, προστίθεται
είς την απόφασιν, άποΰεικνυομένη
λογίζεται ώρισμένη σύμβασις μόνον
εάν ή σχετική έγγραφή περιλαμ
6άνη μνείαν τής σι>μ6άσεΐι>ς αυτής.
Ουχί δρ, καί εάν απλώς συνάγϊ
ται ϋτι ή έγγραφή σχετίζεται πρός
ωρισμένην σύμβασιν. |
ΔΙΕΤΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ,
ΑΤΕΛΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΕΙΔΩΝ._|
Τό νπουργεϊον Οίκονομικών διά
τή; νπ' αριθ. Δ 1060)πολ. 29)2.2. |
73 εγκύκλιον τού, παρέσχε διενκρινί ι
σει; ώς πρός την άτελή είσαγω.
γήν ε'ιδών υπό προσώπ(ι)ν δικαι '
ούχιον άτελρΜΐ; (Ν.Δ 1243)72 καί
έφ' όσον ταύτα παράγονται έν
Ελλάδι.
Ούτοι διευκρινίιζεται ότι έφ' ό
σον τό είσαγόμενον είβος δέν πά
ράγεται επαρκώς έν Ελλάδι χο
ρηγεϊται απαλλαγή. Εάν δέ τού¬
το, παράγεται επαρκώς είσπράττον!
ται, ?ξ ολοκλήρου οί δασμοί, καί
λοιποί φόροι. Εάν όμοι; καίτοι τό.
είσαγόμενον εΐ^ο;, παράγεται έπαρ
κώς, δέν κατέστη δννατή ή προμή Ι
Θειά τον άπά τήν «γχώριον βιομηχα,
νίαν, Θά είσπραχθή ή έπιβάρννσι;
30% ή 35% επί τής άξίας τσίφ.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΑΠΟΣΤΕΩ
ΜΕΝΟΤ ΚΡΕΑΤΟΣ ΕΙΣ ΛΑΡΐΙ
ΣΑΝ.— Διά σχετική; άποφάσεω;"
,έχορηγήθη άδρια σκοπιμύτητος διύ'|
την Γδονσιν είς την περιοχήν Λαρί1
ση; έηγοστασίον παραγωγη; άπο-
στεθ)μέου κρέατος είς πακέττα καί
άλλαντικά είς πακέττα κα! κονσέρ'
&ας. |
Ή .-ταραγιογή τοΰ εργοστασιον
Θά φθάνη τούς δύο τόννονς νωπού
ά.ιοστεοιιιένον κρέατο; καί ?να
τόννον άλλαντικων άνά 8ο>ρον. προ
βλέπετ ι δέ ή έγκατάστασι; μηχα
νημάτων άξίας 9 έκατομμιι·ρίο)ν
δραχμών. Ό μηχανικάς έξοπλισμό;
Θά είναι καθ' ολα σύγχρονος, Θά
άποτελ.ήται δέ άπό ήλεκτρικά μη
χανήματ << κοπή; κ«ί σνσκεΐ'αο'ίας τού κρέατος. Ηυξήθη κατά 12,8% ή βιομη- χανική παραγωγη τώ 1972.— Συμφώνως πρός ανακοινωθέντα στοιχεΐα τής Έθνικής ΣτατισΤι- κής Ύττηρε^ίας ό δείκτη-ς 6.ομη- χανικής παραγωγής ηυξήθη κατά 12,8% κατά τό 1972 έναντι τού προηγοιιμένου έττοΊ/ς. Ό δείκτης διομήχανικής τττχρα- γωγής μετά ηλεκτρισμόν φωταε- ριου καί όρυχείων ηυξήθη κατά 13,0%, ό δείκτης —χραγωγης ή λεκτρΐσμοΰ φωταερίου κατά 17· 6% καί ό δείκτης παραγωγής ό- ρι/χείων κατά 3,6%. Κατά τόν Δεκέμβριον 1972, ό δείκτης διομηχανικής παραγωγήν ένεφάνισεν ανοδον κατά 18,3% Ή τοιαύτη πορεία τού ώς ανω δεί'κτΌυ έττηρεάισθη, κυρίως, έκ τής άντιστοίχου (άνοδι«ής) εξε¬ λίξεως των δεικτών ύφαντουργι- κών π.ρο'ίοντων παραγώγων πε- τρελαίου καί δΐνθραικος βασικών μεταλλουργιχών προϊόντων μή έμ ταλλικών όρυκτών β'δών δκχτρο φής ττροϊόντων έξ έλαοτικοθ κα ττλαστΐκής ύλης μεταλλουργικώ·' ττροιόνΤων ι^λεκτριικών μηχανών συ ακίΐίών καί ττοτών. Οί διομήχανοι βορείου Ελλά¬ δος διά τήν βνταξΐν της χώρας είς την ΕΟ'Κ.— Δι' έγγραφον τού ττρός τόν άντιττρόεδρον τής ΚιΛερνήσεμς κ. Ν. Μακαρίζον, ό Σύνδεσμος Βιομηχάνων Βορείου 'ΓΞλλάδος επί τού θέματος τής έν τάξεως τή·ς χώρας είς τή·ν Εύρω παϊκήν ΟίκονονμΐΛήν Κοινότητα· τονίζει, τι διά νά καταστή τούτο δυνατόν έτπιβαλλεται νά έπιλυβοΰν τα εκκρεμούντα ττραβλήματα τής διομηχανίας. Ωσαύτως, τονίζΐε- ται δτι έττιβάλλεταΐ δπως διεςα χθή υπό τοΰ ΚΕΠΕ διαγνωσΤική ερε'να, καλύτττουσα δλοι/ς τούς κλάδους βΐομηχανίας, πρός έντό- πισιν των προβλημάτων, καθορι¬ σμόν των λητττέων μέτρον Περαιτέρω τονίζεται, δτι έπι- βάλλεται ή άμεσος λήψις υπο τής Κυβΐ,ρνήσιεως των καταλλή- λων μένςχΜ, πρός διασφάλισιν των ττροϋποθέσεων έντάξεως είς την ΕθιΚ καί ό καθορισμός τού χ,ρονικοΰ δΐαστήματος έντός τοϋ όποίου θά πργτ^ κα! οοΐ βΐαμη- χανίαι νά προσαρμοσθοθν κα'ι ή σύστασις όργανον έξ έκ.ττροσώττ·ων τής Κυβερνήσεως κα! της βιομη¬ χανίας πρός λήψιν των ύποδεικνυ^ μένων μέτρων, Τέλος, τονίζεται δτι ή δλη δια δικασία δέον νά έττισττευσθη προ κειμένου νά καταστή δι/κατή ή έν τάξις της χώρας τό ταχύτερον δυνατόν είς τήν Εύρωπαϊκήν 01- κονομικήν ΚσινότηΤα. Άπόψεις έμπορων διά τό ζήτη- μα των τιμών,— Ώς ανεκοινώθη ί< τοϋ Εμπορικον Σύλλογον Τρο φίμων Αθηνών, τό ττροεδρείον αύ τοΰ επεσκέφθη τόν ύφνττονργον Έθνΐ'κήρ Οίκονομίας επί θεμάτω/ ΈμττορίΙυ κ. Μιχ. Μτταλοπούλον καί έζήτησβν δπως σίοσδήτταιε £λεγχος των τιμών γίνεται είς την παραγωγήν καί ούχι διά της δια. ξεως τού νομίμου εμπόριον. Έ ζήτησ·εν έττίσης, δττως έπιτρεττε- ται ή αΟτόμαΤος αύξησις των τι μών, δταν αύται ττροκύπτονν άπό τάς έγκε.κριμένας αϋξήο-εις τιμο- λογίων έξωτερικοϋ κα! άνατιμή- σεως σνναλλάγματος. "Ο κ. Ύφνττουιργός ώς άναφέρε- ται είς την ανακοίνωσιν, νπεσχι: θη, δτι βά ληφροθν άποφάσεις, ώστε κα! τό εμπόριον νά εκτελή τον ττροορΐσμό τού, Λ<χί νά μή ζημιοθτνιι, νττεγράιμμΐσε, δέ δτι οί έΧ:γχοι θά διενεργοννται πρός προστασίαν τού κοίνον άττό πά σαν άδι«α.ιολόγητον αύξησιν. Έττίσης, ό Εμπορικάς Σύλλο- γος θεσσαλονί'κης διά τηλεγραφη μαΐός τού ττρός τό υπουργείον Έθνικής Οίκονομίας, ζητεί δττως ισχύση έκ νέον τό ττρό τής έ- φαρμογής το ΝΑ. 918)1 καβε- στώς τής δΐαμορψώσεως των Η¬ μών, έξισουμένων των συντελε- στών καθαρον κέρδονς τού Ά- γορανομικοϋ Κώδικος μέ έκεί- νοΐ/ς τον Κώδικος Φορολογικώ" Στοΐχείων. ΤΟ Ν.Δ.Τ. ΔΙΑ ΤΗΝ ΥΠθΤί- ΜΗΣΙΝ ΤΟΥ ΔΟΛΛΑΡΙΟΥ Ή κατά 10% ΰττοτίμησις τον δολλαρίοι» των ΗΠΑ «θα συμβά- λη αποτελεσματικώς είς ενα κα¬ λύτερον Ισοζύγιον εξωτερικών πληρωμών είς τάς ΗΠΑ καί είς τόν κόσμον, θά αυξήση την έμ- πιστοσύνη ειίς τό δολλάριον καί, τοιοντοτρόττως, θά βοηθήση είς την πραγματοποίησιν τής μ«- ταρρυθμίσεως τοϋ δΐίθνοϋς νομι σματικοΰ σνστήμθΓτος». Τούτο εδηλώθη υπό τον νοϋς Νομ ισμάτ ι κου Ταμείον.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΝΙΚΑΣ ΑΝΩΝΥΜΘΣ ΒΙβΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΑΛΛΑΝΤΟΠΟΙΪ <Σ α.Β.Ε.
ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1972 (Πρώτη έτσιρική χρήσις)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον :
Βιομηχανοστάσια 4.700.000.—
Με,ΐον άποσβέσεις
τακ. καί πρόσθετοι 1.018.426.- 3.686.574.-
Βιομηχανοστάσιον υπό άνέγερ. 1.649.783.— 5.336.357.—
Γήπεδα
Μηχανήματα
Μεϊον άποσβέσεις τακτ.
καί πρόσθετοι
Μηχανήματα Ν.Δ. 147)67
Μεϊον άποσβέσεις τακτ.
καί πρόσθετοι
Μεταφορικά Μέσα
Μεϊον άποσβέσεις τακτ.
καί πρόσθετοι
"Επιπλα καί Σκεύη
Μεϊον άποσβέσεις τακτ.
κετί πρόσθετοι
Μηχανικάς έξοπλισμός Γραφ.
Μεϊον άποσβέσεις τακ.
καί πρόσθετοι
Έγκαταστάσεις
Μεϊον άποοβέσεις ταχτ,
καί πρόσθετοι
"Εξοδα Ιδρύσεως
Μεϊον άποσβέσεις
1.660.009.-
611.512.— 1 048.497.-
5.375.483,10
1.822.611.10
885,942.—
217.448.—
526.061.-
300.655.—
521.859.-
229.448.—
162.485.—
85 198.-
36.555.-
3.655.—
3.552872.—
668.494.-
225. ♦06.—
292.411.-
127.257.-
32.900-11.344.194.-
2. Κυκλοφορούν :
Πελάται
Γραμμάτια εΐσπρακτέα
Χρεώσται
ΈπισφαλεΙς άπαιτήσεις
ΕΙσαγωγαί έξωτ)κοϋ (προκ)λαί)
Πρώται καί Βοηθητικαί ύλαι
Προϊόντα
Προσωρινοί λογ)σμοί
3. Διαθέσιμον :
Ταμείον — Καταθέσεις
Αογαρισμοί τάξεως
5.125.329,50
276.473 -
156.678.—
10.100.—
316.048,30
3.497.866.40
1.201.166,50
44.756.-10.628.417,70
.1.160.795.30
28.133.407.—
107.975 —
Κεφάίαια :
Μετοχικόν Κεφάλαιον
Μετοχαί 1.700 Χ 10.000.— εκάστη
Τακτικόν άποβεματικόν
Άποθεματικόν Α.Ν. 147)67
•Υποχ)σεις
Προμηθευται
'Υποσχετικαΐ έξωτεριχοθ
Φόροι πληρωτέοι
Διάφοροι όφειλαί (φορ, χαρ)μου,
κρατ. υπέρ τρίτων) Ιΐροβλέψεις
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
17.000.00Τ. -
115 600 —
2.148.931.—19.264.531.
2.922.067,30
250 323.—
53.301.-
643.188.70 3.868.870 —
Λογαριασμόν τάξεως
23.133.4.07.
107.975.
23.241.382.-
Άποτελέσματα Χρήσεως
23 241.382.—
ΧΡΕΟΣΙΣ
Γενινιά έ'ξοδα Διαχ)σεως
Γενικά εξοδα πωλήσεων
Άποοβέσεις έπισφαλών
Άποσβέσεις παγίων
Ζημία έκ πώλ. παγίων
Μισθοί προσ)κοϋ
Καθαρά κέρδη χρήσεως
1.376.472.—
4.498.960,30
238.194. -
759,089.-
125.152.-
704.605.— 7.702.472,30
2.312.029.-
Μικτά κέρδη έκ πωλήσεως
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
10 014.501.30
10,014.501.30
Διάθεσις Κερδων
Είς τακτικόν άποθεματικιν
Είς άποθεμανικόν Α.Ν. 147)67
Είς Φόρον εΐσοδήματος
Σύνολον
Ό πρόιδρος τοθ Διοικ)κοΰ Συυβουλίου καί Διευθύνων Σύμβουλος
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΝΙΚΑΣ
10 014 501.30
Πό 600.—
2.148.931.—
47.498,-
2.312.029.—
"Επί τοϋ Λογιστηρίου
ΛΕΑΝΔΡΟΣ Β. ΝΤΌΥΣΙΑΣ
ΑΛΛΑΝΤΙΚΑ ΑΘΗΝΩΝ Ε. Π. Ε. ΠΥΡΓΟΥ ΑπΑΛΙΑΣ 61 - ΤΑΥΡΟΣ
Ίσολογισμός τής 31ης Δεκεμβριού 1972
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣέΙΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ ΣΕ 1,300 ΔΟΑΑΑΡΙΑ ΟΑ ΑΥΞΗΘΗ
Ερευναν αφορώσαν εί; τα προ ι την εισαγωγήν πρώτον ΰλών, κα
Γχλήματα ποϋ άπησχόλησαν τα μέ
λη τού κατά τό δ' τρίμηνον 1972,
διενήργησεν ό Σύνδεσμος Βιομη
χάνον Βορείου Ελλάδος. Τα προ
βλήματα «ίντα,, ταξινομημένα κ.α
τα κατηγορίας, έχουν ώς έξής^
__Σχέσεις μετά δημοσίων ύ
πηρεσ'ών: α) Βιομηχανία κεσιν διά
την χορήγησιν ύγρών κιαυσίμων έ-
πΐ με*α>μένη τιμη, κατά τό λήξαν
έτος συνήντησε δυσχέρειαν διά
την παροχήν τής έν λόγο> 6ε6αιώ
σεως. Διά τουτο ζητεϊται ή ανά¬
κλησις ή μεταρρύθμισις τή; ΰπ' ά
ριθ. 418)63 κοινής άπο<ράσεο>ς
των τύτε ύπουργοΰν Συντονισμοΰ
καί Βιομηχανίας, πού δημιουργή
προβλήματα σχετικά μέ τό θέμο
αύτό. 6) Απεκαλύφθη ΟΤ(, αί άρμό
διαι υπηρεσίαι Β· Ελλάδος ήρνή
θησαν νά έγκρίνουν την υπό μο-
νάδ',ον τής περιοχής άτελή ε'ισα
γιογήν Λνταλλακτικών είς άντικα
τάστοοσιν έφθαρμένων τοιούτων,
κ-ατά παράβασιν τής αποφάσεως
4783)55 των τότε ΰπου,ργών Οι¬
κονομικήν καϊ, Βιομηχανίας. Αύ
ταιΐ ίσχυρίζονται ότι ή ώρ- άνω εγ
κύκλιος -άφορά είς συνεισαγόμενα
μετά τοΰ κυρίου μηχανήματο; άν
τ^λλακτικά κ·αί όχι είς κεχωρισμέ
να ΐοιαϋτα. γ) Βιομηχανίαν τής
πεςηοχής συναντοΰν δυσχερείας κο
τα τόν έκτελιονισμόν άνταλλακτι-
κών
Τ(Ι)
τουμένης προσκομίσεως δικαιολο
γητικών των πρός θεώρησιν τιμο
λογίων, πού καθυστε^οϋν. Διά τού
το ζητεΐται νά δοθούν έντολα· ό¬
πως είς τοιαύτας περιπτώσει;, δι*
νεψγήται άμέσως ή θ·εώρησι.ς, με
παράλληλον υποχρέωσιν μεταγενε
στέρας προσκαμίθεως των δικ'αιο-
λαγητικών. δ) Ή Έλληνική Έται
τερον αΐτημα, νά πα-
<>αχο>ρηθή χόιρος επί προδλήτος
πρό; εξυπηρέτησιν των άναγκών
τοΰ χαλυβουργείου, βάσει λογικής
δαπάνης, έπιτρεπούσης την ομαλήν
λειτουργίαν διά της δυνατότητος
έΊαποθέσβως προίόνττον ή ποώτυ)ν
ύλων.
— Νομοθεσία:
σννδεάμενα μέ τόν ΦΚΕ άναφέ-
ρονται άπά μονάδα τής περιοχής-
Ειδικώτερον μνημονεύεται ότι κατά
ΤΟ ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟ 1973
τα&άλλιται διά ΦΚΕ καί λοιπού;
φόρου,: ποσοστόν ίσον πρός 10,5% Σ£ , 300 βολλάρισ άναμένετα.
«πι τή; αξιας των Κατα την πω ^
«πι τή; αξιας των. Κατα την πω
λησιν τοΰ τελικοϋ
]μένος συντελεστής δι' ε¬
παρχιακάς 6ιομηχ«νίας), τού πωλη.
τού ΰποχρεουμένου νά αποδώση
τα σχετικά ποσά είς την ε
^ καά χ
™ ,Ί> καθάριστο έθνικό είσόδτ>μα σε
σταθερές τιμές
κεφαλήν,
8-3%
νχ| Ίθύ ]/. Ή
ρς »
τυχόν πιστωτικόν υπόλοιπον.
— Έξαγωγαί: Βιομηχανία,, τής ___
. Ελλάδος άνοτρέβονν ότι καβυ- ^δ'ήματοςΤ "άνέφβρε
τεροΰν αί υπό τής ύπ' αριθ. 1574 , Κούλτκ: άνΤαν
ϋ εί"
οντσναικιλαται
αποφάσεως τής Νομισματικής, Έ- διάρρθρωση τής
πιτροπή; προβλεπόμεναι έπιστρο- 5αττάνης, ή όποι'α περιλαμ6ά/ί.ι
άγα&ά τής άγοράς ανωτέρας εί-
στάθμης
Φαι
Κατά την έρευναν, έξ άλλου,
«νε<ρέ.ρθησαν υπό μονάδιον τής πε ριοχής προβλήματα αφορώντα είς ·Βξ αλλου, ό ύττουργός των Οί τάς συγκοινωνίας, την ύδρευσιν, ΚονομιΚων αττεγράιμμισε την άναγ Κοομ γρμμ η ν μεταφερομένων κατεπειγόν- την ττιλεφιονικήν καί ρει>ιιιατοδοτι Κη δ_ως αυξηθή τό πάγιο
ς, άεροπαρικώς, λόγω τής άπ'Μ. κήν εξυπηρέτησιν κλπ. ^αιο τής χώρας, τόσο στό
στόν Ιδιω
τικό δοχι καί στόν δημόσΐο
ΕΙΣΑΓΏΓΗ γεωμήλων (/. τρί μ,^α/ ω<ΓΓε να έττιτεαχθοθν οί των χωρίαν: Επί άξίας «τσίφ» 112 χοι αυξήσεως τοΰ έ&.κού δολλαρίων ΗΠΑ κατά μετρικόν ματος χαί δελτΐώσεως των σ-ν- τόνν.)ν,, μίπ δραχμή άνά κιλό. Επί θηκών διαβιώσεως τοϋ Λαοό. άξία, κατωτέρας των 112 δολλαρί Πρός τόν σκοπόν ούτον, σνϊ- (ον, τό ποσόν τής μιά; δραχμής ά ______________,________________ νά κιλόν θά μειοΰται κατά 0,034 ορχ. άνά &ολλάοιον. , δτι ή Κι/δέρνηση καί έττί ττλέον κίνητρα ύπέο ίδιοτΝΐών έττενδύσεων. δττως άφορολόγητα α— οθεματικά, ^0|Ιι υθετες μειωσεις τού κοστους των ματοττοιοι/μένων έπενδύο-εων Επίσης ετόνισε τήν δραστηριότη-τα των δημοσίου 4 ττενδύσεων/ τό ΰψος των £φβασ>ε τα 75 δσεχατ. δραχ
τα την 6ετ!α 1967—- 1972. ί^,
των λεγομένων πβρολλήλων ίι(1ϊ.
δύσεω^ (των δημοσίων
σεων καί ώρ>'ανισιιών
δΐχαίου) ο ίπενδύισεις κατα την
περασιμένη 5ετία έφθασαν τό 5ο
δισεματομ. δραχμές.
Στή χθεσ-ινή κλήρωση
ό άντιττρόεδρος τής
κ, Ν. Μακαρέζο', ό οποίος ε^ή.
γοτγε άπό την κληρωτίδα τ*,
ττρώτο λαχνό ττού κέρδισε 6 έ-
έκατομμύρια
Η ΤΎΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΠΩ
ΓΟΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ
Πληιροφορούμεθα δΤι τό θέμ«
της τι/ποττοιήνσε&κ; των όποροκη-
πευτικών άπασχολεϊ σοβαρώς 4,,
φοτέρους τούς κλάδους ΈμττορΙοι·
κα'ι Γεωργίας τού ύττουργείου Έ9
νίκης ΟΙκονομίας, έλπίζεται δί
δτι, κατόττιν των καταβαλλομέιων
ουντόνων ττροστταθειών, συντόμως
θά ληφθούν σχετικαί ατΓοφάσϊΐς.
Έξ άλλοι;, τό θέμα τής θέσε¬
ως έκτός Δελτίοι/ Τΐμών των Τμ
ττοποιηιμένων είδών γενικώς, 9ά
μελετηθή παραλλήλως μέ έχεΪΛ
τής τυττοττοιήσεως. καθ" δσον εί¬
ναι Θέματ» άλληλένδετα.
Ή τιμή χονδρικης πωλήσεως των νυι χθ'ωμένοι καί αίτία τοϋ κακοΰ
εισαγομένων γεωμήλων κηθορίιζεται εΙναι ^ «λλειψις χρατιχών ή συνε-
είς 3,70 δρχ. άνά κιλόν.
ταιρικών πτηνοσφαγείων καί ψυ
μήλο)ν φαγητοΰ, ό έκτελοη-ισμός
χρι καί τής 20ής Μαρτίου έ.έ.
ΑΠΗΓΟΡΕΥΘΗ
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΥΡΟΝ
Κατόπιν αποφάσεως τοϋ ύφυ-
πουργοϋ Έυπορίου κ. Μιχ. Μιΐα
τι οί περισσάτεοοι πτηνοτρόφοι. εί ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΝΙΚΑΣ ΑΒΕ
ΑΝΩΝΤΜΟιΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΑΛΛΑΝΤΟΠΟΙΤΑΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Σνμφώνακ; τώ Νόμο) καί τα &ο
θρα 15 & 16 τού καταστατιχοϊ',
καλοΰνται οί κ.κ. μέτοχοι, είς τα
κτικήν ετησίαν Γενικήν Σι·νέλϊΐ«ιν
διά την 19ην Απριλίου 1973 ήμί
, ο,ινι ουχ. ανα κΐΛϋΎ. ι » ■ τ ·— ■ ,
Αί ανωτέρω ρυθμίσεις άφοροϋν Ύείων· Αί έγκαταστάσει; αυται
είς είσαχθησομένας ποσότητας γεω στοι-χίζουν τό παλύ 100 έκ-ατ. δρχ
ήλ ΰ ό έλό βι> Λλτ1ν τ^ν πτηνοτροφιαν τής Έ
βι>
πτηνοτροφιαν τής Έλ
μήλο)ν φαγητοΰ, ό έκτελοηισμός ^
των οποίον θά πραγαατοποιηθή μέ λάδο? κα1 ^Χ^ προγραμματισθή
λοπούλου απηγορεύθη ή έζαγωγή οποϊοι κ.αι
οίοσδήποτε ποσότητος καί πο.ό
τητος τυρού καθ' όλον τό τρέ¬
χον έτος.
πρό τού 1967. Ή μή εκτέλεσις των
έργων είχεν ώς άποτέλεσμα νά χά
σουν οί πτηνοτρόφοι περί τα 2 δι
σεκ. δραχ.
Τέλος, ό κ- Κοριδώνης λέγει δτι
ολη κατάστασις εδημιουργήθη άπό
ι τα τεχνάσματα των εμπόριον,, οί
Ι ,
Δέν δικιηιοΰται άπθιξημιώσεως ό διά μέτρων άκρας έπιμελείας κ«1'
άπολνάμενος μισθωτάς, άν ή λει συνενέσε(ος».
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον :
561.015.— Μηχανήματα—ίργαλεϊα
39.439.- "Επιπλα & Σκεύη
251.875.— Μεταφορικά Μέσα
31.948.- Μηχαναί Γραφείων
— Ανέγερσις Βιομ)σίου
40.663.- Άποσβέσεις
Κυκλοφορούν :
56,500 — Γραμμάτια εΙσιΐ)τβα
838.081,50 Πελάται
508.240.— Χρεωσται
85.441,80 ΕΙσαγωγαί έξ) κου
116.579.— Προϊόντα
261.992.- Πρώται Ολαι
39.949.- Τράπεζαι
— Προσ)νοί Λογ)σμοΙ
Διαθέσιμον :
77.341,75 Ταμείον
70.637,70 Τράπεζαι
1.047.993,8)
39.439. -
251.875.-
56 948.-
2.172.189.—
3.568.44<ί."80 289.054.- 3.279.390,8ο 160.000.— 1.103.657.— 8.156.— 192.528,60 881.899.40 39.079.— ' 13.110.— 2.398.430.- 404.249,25 4.154,70 408.403,95 2 898.376.75 ΧΡΕΟΖΙΣ 487.192,20 6.086.224.75 Κεψάλσια : 810.000.— Έταιρικόν ψ 72.08? — Τακτικόν άτΐοθεματικόν 556.015.— Άποθβμ)<όν Λ.Ν. 147 799.530.10 'Λτομικοί Λογ)σμο1 'Υποχοεώσεις : 304.731.— Προμηθευταί 232.000 — Δανεια έταίρων 22 230.— Τράπεζαι 101.784,65 Έταίροι — Προσωρινοΐ Λογ)σμοί ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2.40X000.- 79.145.- 690.142,50 886,314,75 4 055 602.25 1.734.377.50 232.000.- 64 245.- 2.030.622,50 Η Δ.Ε.Η ΕΓΚΑΘΙΣΤΑ ΚΕΝΤΡΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟ- ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ1 Σύμβασις προμηθείας καί ί·γκ? τουργία τής έπιχειρήσεως διεκόπη Είς την απόφασιν τοΰ Άρείου' ϊ0στασεω(; ,μεκτρολογικοϋ συγ- λόγω ανωτέρας 6ίας. Άνωτέοα 6ία Πάγου σημειοΰτ1αι έν σιη·«χε(.α ότι,! είναι κα! ή Ιξωσ,ς τού έργοδότου ώ; άπο*είχθη πρ<οτοδίκως, δ εογο-( «Ρθτήματος έλέγχου καί δοκιμών έκ τι>ΰ μισθίου έντός τοΰ όποίου δότης. μετά την έξοχτιν ΰπύ τοΰ ε'κ ήλεκτροτεχ* ικοΰ ύλικοΰ με'όλΜς
ήσκει την *π,χε;σε νά εξασφαλίση την ουνΐΙ άσκησιν τής ξενοδοχειακής έπιχει- νίκης έταιρείας Ζήμενς. Τό κά-
χισιν τής λειτο^γίας τού είς αλΐο οήοεως. είς άλλο οϊχηηα, διότι άν Ι __. τοϋ . θα είνα| -ς 7α.
οίκημα. ' | και ενήργησε με ακραν έπιμέλ«:αν |
Τουτο ΐδέχθη ό "Α.ρειος Πάγος κα' σνΛ-εσιν δέν ηδυνήθη νά έξεύ
(γ' τμ.), διά τής ΰπ' αριθ. 850)72
αποφάσεως τού-
ρη κατάλληλον οι' εγκιτάστασιν
ξενοδοχείου υπνου είς την ίιδίαν
των 2 έκ. δολλ. Τό 807ο
τής άξίας τοϋ Ολικου, προελε:ύπ<: ωο έξωτερικ θά κατα6Αηθη Είς την συγκεκριμένην περίπτωΙ πεχήν ή πλησίον αυτής. Οίίτε |
σ,ν επρόκειτο διά τόν καμαριέρην' δμως, πρσστίθεται, καί αν έξεΰριι
ενός ξενοδοχεί·ου, ό οποίος άπελύ α. . , , , [....«„,„. ,,,„,„.
„ . . - „, Α- , . ι σκε θα ημπο.ρουσε ν άντιμετιοπιση
θη χωρις να του καταβληθη άποζη | _ , , . , Ομιλών σχετικώς ό διοικητης
μίοσις. Ή σί>μ6«,σις εργασίας τού ττ1ν οίκονομικτϊν επι6αρτ·σιν έκ τής | _
είς 10 έξαμηνιαίας δόσεις, με έ-
πιτόκιον 6,5%.
ραν Δευτέ>ραν
ώραν 7ην μμ.
ΔΕΗ
έτό/«-
2.898.376.75
ϊίσκει την ξενοδοχειακήν τού έ ( επ4χειρήσεο)ς τού καί τάς έπΐνημί
ρίρησιν, χοιρίς ακολούθως νά ήμ ούς έξ αυτής συνεπείας-
πορέση νά έξεύρη άλλο οίκημα διά] Τα περιστατι,κά αύτά, άναφέρε-
ον
πιχείρησιν
Γΐνικά έ'ξοδα
"Αποσβέσεως
891.085,10 Κέρδη Χρήσεως
Άποτελέσματα Χρήσεως
1 378.278,30 Κέρδη έκ πωλήσεων
141.186,50
847.781,50
556.502.— 1.401233,50
1.378.278,30
42.086.—
49.470.—
799.530,10
Οί Διαγ)σταί
ΠΑΝΑΓ. ΝΙΚΑΪ' — ΙΩΑΝ. ΚΑΡΩΝΗΣ
1.545.470.-
Διάθεσις Κερδων
Τακτικόν άποθίματικόν
Άποθεματικόν Α.Ν. !47
Μεριδιοθχοι
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1.545.470.-
κατηγγέλθη διότι ό έργοοότης έ|ώ' κΓΐτα6(>λής μεγ(/λυτέρου μισθωμΛτος |ΐ
σθη έκ τοΰ άκινήτον, είς τό όποί-|καί ν' άποτρέψη την διακοπήν τής ,οεν 0ΤΙ ε|ς το έργαστήριον όλέ,γ-
χου καί δοκιμών τής ΔΕΗ, κατα
ι:ΐν πρώτην περίοδον τής λειτουρ
γίος τού, 6ά δοκιμάΖεται καί Ού
έλεγχεται η ποιότης τοϋ ύλιχου
τού συστήματος διανομής ήλεκτ,ϋ
κης ενεργείας μεγάλης Ισχύος.
Συγκεκριμένως θά έλέγχωνται οί
να την συνεχίση.
ται περαιτέρω, κααά των όποί(»ν
7.059.—
134.127,50
Είς τό σκεπτικόν τής αποφάσεως,, δέν είναι ήσ<ραλα<τμέν3ς ό ξενοδύ- 6.086.224,75 τοβ ανωτάτου δικαστηρίου σημειοϋ χος, σι»νεπεία των οποίων ώδηγή- Ι ται δτι έκ των σχετικών διατάξε-'θη ούτος εί; την διακοπήν έκμε- ίον τοΰ νόαου 2112)1920 συνάγεται,Ι ταλλεύσεως τοο ξενοδοχείον ΰ-
οτήματος μεταφοράς ήλεκτρ:κής
ενεργείας.
ΈΕ δλλου, προσέθεσεν ή χώ
Ό κ Κορδώνη,ς ύπογραμμίζει δ ρα μα<:· διά Τ0° έργαστηρίου τού¬ είς Αθήνας καί είς τα επί τής ό- δοΰ Οικονομίδου άριτ). 8 γραφϊϊα τή; έταιρ·είας, πρό; λίήψιν άποτρά σεων επί των θειμάτοιν τής ήμερη οίας διατάΙξετΛς: 1. 'Τποοολή Ίσολογισμοΰ τής 31η; Δεκεμ6νίου 1972 (1.2.71— 31 12.72) μέ ανάλυσιν τοϋ λογ)σμοδ €'Αποτελέσματα Χρήσει»;» καί των έπ' αυτού έκθέσεων τοΰ Διοικ)κοϋ Συμ6ο>«λίου καί των έλεγκτών(
πρός ίγκρισιν.
2. Απαλλαγή τοΰ Διοικ)κοΰ Συμ
βουλίου καί των έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής άιοζημιώστως διά
την πρώτην έταιρικήν χρήσιν.
3. 'Εκλογή δΰο τακτικών καί δΰο
άναπληρο>ιιατικών έλεγκτών διά
την χρήσιν 1973 καί καθορισμός
τής άμοιιδής των.
4 "Εκγρισιν άμοιδών Διοικ)κοΰ
Συμβουλιον της ποιότης έταιρικής
χρή<τεω·ς. 5. Τρόπος διαθέσειος καθαρών κεριδών τής παρούσης πρώτης έ ταιρικής χρήσεως. Οί επιθυμούντες οπος σΐκμμετά σχουν είς την Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν κ.κ. μέτοχοι, δέον ό πως σνμορφιοθΌΰν πρό; τα; διατα ξεις τοΰ δηθρου 17 τοΰ κατασταΐι κου· Έν Αθήναις τή 1 Μπιρτίου 1973 Τό Διοικητικόν Σ υμβούλιον του, θά δύναται άφ' ενός νά ε£υ πηρετή καί άλλας γειτονικάς χύ- ρας, μή διπθετούσας τοιούτον έρ- γαστήριον, ώφ' ετέρου νά προβαλ Α·) καί νά ένιοχύη τό ήδη άνοπτοσ θάμενον κλΐμα έμπιοτοούνης κοί ουνεργασίας μέ τάς χώρας τήο Αφρικής καί έκ τρ!του νά συνερ- γάΖεται ένεργώτερον διεθνώα μέ 'άς τεχνολυγικώς άνεπτυγμίνος <ώροο επί τής ερεύνης κο 'ίίίθ κατασκευής τοΰ ήλεκτρολογκοϋ όλικοΰ. ΠΑΝΑΓ. Γ. ΝΙΚΑΣ Ε.Π.Ε. ΣΡΑΓ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΗ. 14 ΘΙΙΣΙΑΛΟΝΙΚΗ Ίσολογΐομός 31πς ΔεκεμβρΙ υ 1972 224.498.— Μεϊον άττοσβεοεις Κυκλοφορούν : 1.007.018.- Πελάται 32.634.- Χρεώσται 15.749.— Γραμμάτια εΐσπρακτέα 33,000.— 'Εγγυήσεις 42.097.— Προσωρινοί Λογ)σμοί 43,704.60 ΕΙσαγωγαί έξωτ)κοϋ 532.185,80 ΠρΛται Ολαι 159.546.50 Προϊόντα — 'Υλικά ουσκευασίας Διαθέσιμον : 25.754,40 Ταμείον 88.294,70 Τράπεζαι . 2.461.510,40 581.775.- 1.879.735.40 1.863.955.— 25.274.— 33.0')0.— 116.085,50 586 634,90 249.184.- 2.886.— 2.877.019,40 197.507,40 3.773,70 201.281,10 3.606.858,80,^. ΧΡΕΩΣΙΣ 398.740,20 Γενικά ϊξοδα — Άποσβέσεις 481.886,80 Άποθεματικόν 147 4.958.035,90 Κεφάλαια : 900.000— Έταιρικόν Κεφάλαιον 431.886,80 Άττοθεματικόν Α.Ν. 147 'Υποχρεώσεις : 256.330.— Γραμμάτια πληρωτεα 1.176.635.— Προμηθευταί 300.000.— Τράπεζαι 448.000.- Δάνεια έταίροον — Πιστωταί 93.007.— Διάφοροι όφειλαί "ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 900.000.— 871.567,90 1 771.567.90 51.033.- 1.799.398.— 695.397.— 608.000.— 132.640.- — 3.186.468.— ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον : 100 000. Γήπεδα •ίθ.180.— Μηχανήματα 7β.α2^— Μετΐφορικά Μέοα 3Ο.319.— "Επιπλα και Σκεύη 18.410 — Μηχαναί Γραφ.ιου 16^.862.— 60.18(1 — 78.928.— 30.319.— 18 440 — 3.605.858.80 830.627.- Άποτελέσματσ Χρήσεως 830..627,— Κέρδη έκ πωλήσεων * ί' 439.681,10 828.722 50 485,373.- 1.314.095.60 1.753.776,60 4.958.035,90 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1.753.776,60 830.627.— ΟΙ Διαχ)οταί ΠΑΝΑΓ. ΝΙΚΑΣ - ΙΩΑΝ. ΚΑΡΩΝΗΣ 1.753.776,60 "Ο Λογιοτής ΛΕΑΝΔ. ΝΤΟΥΕΙΑΣ 352.729.- 24.598 - Άποσβέσεις 54,380 — Κυκλοφορούν : 392.533.- Πελάται 575.415,50 142.388.— Χρεωσται 14.714.— 106 484,50 'Εττισφαλεϊς άπαιτ. 11.743,50 19.631.- Γραμμάτια ε(ο)τέα 1 !1 631. - 84.818 — Προσωρ Λογ)σμοΙ 100 5(0.— 3.700.— 'Εγγυήσεις 3.700.- 12.855.— 'Εμττορεύματα 1Β8.264.- — Γραμ. παρά Τραπ, 55.Ϊ00.- 298.349.- 949.168.- Διοθέσιμον : 84 164.60 Ταμείον 222.68«.- Τράπεζαι 1 392.591.10 42.011,ΕΟ Λογαρ)μοί Τάξεως 147.680,50 .341.(85,60 1 588.602,60 52.737.— 1.434 602.60 ΧΡΕΟΣΙΣ 601.243.- Γενικά έ'ξοδα 53.000.— Άποσβέσεις 271.038.10 Κέρδη χρήσεως 1 641.339,60 Κρφάλαια : 700.0^0.— '· ταιρικόν Κεφάλαιον 10 696,10 Άτομικοί Λογ)ομοι 'Υποχρε.ύσεις : 681.895,— Ι ΙιστωταΙ — Δ'όφοροι όψειλαί ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 7( 0 0(10. - 173 374,Η0 873.374,60 665.726 — 49.ΒΟ! - 715.228.- 1 392 591,10 42 011 50 1.414.602.60 Άποτελέσματα Χρήσεως 1.588.6Ο2,ΚΟ 52 737^- 1.641.339,60 925.281,90 684.183.- 325.068.- 1.009.251.- 162.678,50 1.171.929,50 40 163,30 Κέρδη έκ πωλήοεων 885.118,60 » » προμήθειαν ΠΙΣΤΩΣΙΣ :0 977.- 1.140.952,50 Ό Διαχ)οτής 925.281,90 1.171.929.50 Ή ΛογΙστρια ΝΙΚΗ ΒΑΚΑΛΗ
την χορήγησιν ύγρών κιαυσίμων έ-
πΐ με*α>μένη τιμη, κατά τό λήξαν
έτος συνήντησε δυσχέρειαν διά
την παροχήν τής έν λόγο> 6ε6αιώ
σεως. Διά τουτο ζητεϊται ή ανά¬
κλησις ή μεταρρύθμισις τή; ΰπ' ά
ριθ. 418)63 κοινής άπο<ράσεο>ς
των τύτε ύπουργοΰν Συντονισμοΰ
καί Βιομηχανίας, πού δημιουργή
προβλήματα σχετικά μέ τό θέμο
αύτό. 6) Απεκαλύφθη ΟΤ(, αί άρμό
διαι υπηρεσίαι Β· Ελλάδος ήρνή
θησαν νά έγκρίνουν την υπό μο-
νάδ',ον τής περιοχής άτελή ε'ισα
γιογήν Λνταλλακτικών είς άντικα
τάστοοσιν έφθαρμένων τοιούτων,
κ-ατά παράβασιν τής αποφάσεως
4783)55 των τότε ΰπου,ργών Οι¬
κονομικήν καϊ, Βιομηχανίας. Αύ
ταιΐ ίσχυρίζονται ότι ή ώρ- άνω εγ
κύκλιος -άφορά είς συνεισαγόμενα
μετά τοΰ κυρίου μηχανήματο; άν
τ^λλακτικά κ·αί όχι είς κεχωρισμέ
να ΐοιαϋτα. γ) Βιομηχανίαν τής
πεςηοχής συναντοΰν δυσχερείας κο
τα τόν έκτελιονισμόν άνταλλακτι-
κών
Τ(Ι)
τουμένης προσκομίσεως δικαιολο
γητικών των πρός θεώρησιν τιμο
λογίων, πού καθυστε^οϋν. Διά τού
το ζητεΐται νά δοθούν έντολα· ό¬
πως είς τοιαύτας περιπτώσει;, δι*
νεψγήται άμέσως ή θ·εώρησι.ς, με
παράλληλον υποχρέωσιν μεταγενε
στέρας προσκαμίθεως των δικ'αιο-
λαγητικών. δ) Ή Έλληνική Έται
τερον αΐτημα, νά πα-
<>αχο>ρηθή χόιρος επί προδλήτος
πρό; εξυπηρέτησιν των άναγκών
τοΰ χαλυβουργείου, βάσει λογικής
δαπάνης, έπιτρεπούσης την ομαλήν
λειτουργίαν διά της δυνατότητος
έΊαποθέσβως προίόνττον ή ποώτυ)ν
ύλων.
— Νομοθεσία:
σννδεάμενα μέ τόν ΦΚΕ άναφέ-
ρονται άπά μονάδα τής περιοχής-
Ειδικώτερον μνημονεύεται ότι κατά
ΤΟ ΚΑΤΑ ΚΕΦΑΛΗΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΤΟ 1973
τα&άλλιται διά ΦΚΕ καί λοιπού;
φόρου,: ποσοστόν ίσον πρός 10,5% Σ£ , 300 βολλάρισ άναμένετα.
«πι τή; αξιας των Κατα την πω ^
«πι τή; αξιας των. Κατα την πω
λησιν τοΰ τελικοϋ
]μένος συντελεστής δι' ε¬
παρχιακάς 6ιομηχ«νίας), τού πωλη.
τού ΰποχρεουμένου νά αποδώση
τα σχετικά ποσά είς την ε
^ καά χ
™ ,Ί> καθάριστο έθνικό είσόδτ>μα σε
σταθερές τιμές
κεφαλήν,
8-3%
νχ| Ίθύ ]/. Ή
ρς »
τυχόν πιστωτικόν υπόλοιπον.
— Έξαγωγαί: Βιομηχανία,, τής ___
. Ελλάδος άνοτρέβονν ότι καβυ- ^δ'ήματοςΤ "άνέφβρε
τεροΰν αί υπό τής ύπ' αριθ. 1574 , Κούλτκ: άνΤαν
ϋ εί"
οντσναικιλαται
αποφάσεως τής Νομισματικής, Έ- διάρρθρωση τής
πιτροπή; προβλεπόμεναι έπιστρο- 5αττάνης, ή όποι'α περιλαμ6ά/ί.ι
άγα&ά τής άγοράς ανωτέρας εί-
στάθμης
Φαι
Κατά την έρευναν, έξ άλλου,
«νε<ρέ.ρθησαν υπό μονάδιον τής πε ριοχής προβλήματα αφορώντα είς ·Βξ αλλου, ό ύττουργός των Οί τάς συγκοινωνίας, την ύδρευσιν, ΚονομιΚων αττεγράιμμισε την άναγ Κοομ γρμμ η ν μεταφερομένων κατεπειγόν- την ττιλεφιονικήν καί ρει>ιιιατοδοτι Κη δ_ως αυξηθή τό πάγιο
ς, άεροπαρικώς, λόγω τής άπ'Μ. κήν εξυπηρέτησιν κλπ. ^αιο τής χώρας, τόσο στό
στόν Ιδιω
τικό δοχι καί στόν δημόσΐο
ΕΙΣΑΓΏΓΗ γεωμήλων (/. τρί μ,^α/ ω<ΓΓε να έττιτεαχθοθν οί των χωρίαν: Επί άξίας «τσίφ» 112 χοι αυξήσεως τοΰ έ&.κού δολλαρίων ΗΠΑ κατά μετρικόν ματος χαί δελτΐώσεως των σ-ν- τόνν.)ν,, μίπ δραχμή άνά κιλό. Επί θηκών διαβιώσεως τοϋ Λαοό. άξία, κατωτέρας των 112 δολλαρί Πρός τόν σκοπόν ούτον, σνϊ- (ον, τό ποσόν τής μιά; δραχμής ά ______________,________________ νά κιλόν θά μειοΰται κατά 0,034 ορχ. άνά &ολλάοιον. , δτι ή Κι/δέρνηση καί έττί ττλέον κίνητρα ύπέο ίδιοτΝΐών έττενδύσεων. δττως άφορολόγητα α— οθεματικά, ^0|Ιι υθετες μειωσεις τού κοστους των ματοττοιοι/μένων έπενδύο-εων Επίσης ετόνισε τήν δραστηριότη-τα των δημοσίου 4 ττενδύσεων/ τό ΰψος των £φβασ>ε τα 75 δσεχατ. δραχ
τα την 6ετ!α 1967—- 1972. ί^,
των λεγομένων πβρολλήλων ίι(1ϊ.
δύσεω^ (των δημοσίων
σεων καί ώρ>'ανισιιών
δΐχαίου) ο ίπενδύισεις κατα την
περασιμένη 5ετία έφθασαν τό 5ο
δισεματομ. δραχμές.
Στή χθεσ-ινή κλήρωση
ό άντιττρόεδρος τής
κ, Ν. Μακαρέζο', ό οποίος ε^ή.
γοτγε άπό την κληρωτίδα τ*,
ττρώτο λαχνό ττού κέρδισε 6 έ-
έκατομμύρια
Η ΤΎΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΠΩ
ΓΟΚΗΠΕΥΤΙΚΩΝ
Πληιροφορούμεθα δΤι τό θέμ«
της τι/ποττοιήνσε&κ; των όποροκη-
πευτικών άπασχολεϊ σοβαρώς 4,,
φοτέρους τούς κλάδους ΈμττορΙοι·
κα'ι Γεωργίας τού ύττουργείου Έ9
νίκης ΟΙκονομίας, έλπίζεται δί
δτι, κατόττιν των καταβαλλομέιων
ουντόνων ττροστταθειών, συντόμως
θά ληφθούν σχετικαί ατΓοφάσϊΐς.
Έξ άλλοι;, τό θέμα τής θέσε¬
ως έκτός Δελτίοι/ Τΐμών των Τμ
ττοποιηιμένων είδών γενικώς, 9ά
μελετηθή παραλλήλως μέ έχεΪΛ
τής τυττοττοιήσεως. καθ" δσον εί¬
ναι Θέματ» άλληλένδετα.
Ή τιμή χονδρικης πωλήσεως των νυι χθ'ωμένοι καί αίτία τοϋ κακοΰ
εισαγομένων γεωμήλων κηθορίιζεται εΙναι ^ «λλειψις χρατιχών ή συνε-
είς 3,70 δρχ. άνά κιλόν.
ταιρικών πτηνοσφαγείων καί ψυ
μήλο)ν φαγητοΰ, ό έκτελοη-ισμός
χρι καί τής 20ής Μαρτίου έ.έ.
ΑΠΗΓΟΡΕΥΘΗ
Η ΕΞΑΓΩΓΗ ΤΥΡΟΝ
Κατόπιν αποφάσεως τοϋ ύφυ-
πουργοϋ Έυπορίου κ. Μιχ. Μιΐα
τι οί περισσάτεοοι πτηνοτρόφοι. εί ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γ. ΝΙΚΑΣ ΑΒΕ
ΑΝΩΝΤΜΟιΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΑΛΛΑΝΤΟΠΟΙΤΑΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Σνμφώνακ; τώ Νόμο) καί τα &ο
θρα 15 & 16 τού καταστατιχοϊ',
καλοΰνται οί κ.κ. μέτοχοι, είς τα
κτικήν ετησίαν Γενικήν Σι·νέλϊΐ«ιν
διά την 19ην Απριλίου 1973 ήμί
, ο,ινι ουχ. ανα κΐΛϋΎ. ι » ■ τ ·— ■ ,
Αί ανωτέρω ρυθμίσεις άφοροϋν Ύείων· Αί έγκαταστάσει; αυται
είς είσαχθησομένας ποσότητας γεω στοι-χίζουν τό παλύ 100 έκ-ατ. δρχ
ήλ ΰ ό έλό βι> Λλτ1ν τ^ν πτηνοτροφιαν τής Έ
βι>
πτηνοτροφιαν τής Έλ
μήλο)ν φαγητοΰ, ό έκτελοηισμός ^
των οποίον θά πραγαατοποιηθή μέ λάδο? κα1 ^Χ^ προγραμματισθή
λοπούλου απηγορεύθη ή έζαγωγή οποϊοι κ.αι
οίοσδήποτε ποσότητος καί πο.ό
τητος τυρού καθ' όλον τό τρέ¬
χον έτος.
πρό τού 1967. Ή μή εκτέλεσις των
έργων είχεν ώς άποτέλεσμα νά χά
σουν οί πτηνοτρόφοι περί τα 2 δι
σεκ. δραχ.
Τέλος, ό κ- Κοριδώνης λέγει δτι
ολη κατάστασις εδημιουργήθη άπό
ι τα τεχνάσματα των εμπόριον,, οί
Ι ,
Δέν δικιηιοΰται άπθιξημιώσεως ό διά μέτρων άκρας έπιμελείας κ«1'
άπολνάμενος μισθωτάς, άν ή λει συνενέσε(ος».
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον :
561.015.— Μηχανήματα—ίργαλεϊα
39.439.- "Επιπλα & Σκεύη
251.875.— Μεταφορικά Μέσα
31.948.- Μηχαναί Γραφείων
— Ανέγερσις Βιομ)σίου
40.663.- Άποσβέσεις
Κυκλοφορούν :
56,500 — Γραμμάτια εΙσιΐ)τβα
838.081,50 Πελάται
508.240.— Χρεωσται
85.441,80 ΕΙσαγωγαί έξ) κου
116.579.— Προϊόντα
261.992.- Πρώται Ολαι
39.949.- Τράπεζαι
— Προσ)νοί Λογ)σμοΙ
Διαθέσιμον :
77.341,75 Ταμείον
70.637,70 Τράπεζαι
1.047.993,8)
39.439. -
251.875.-
56 948.-
2.172.189.—
3.568.44<ί."80 289.054.- 3.279.390,8ο 160.000.— 1.103.657.— 8.156.— 192.528,60 881.899.40 39.079.— ' 13.110.— 2.398.430.- 404.249,25 4.154,70 408.403,95 2 898.376.75 ΧΡΕΟΖΙΣ 487.192,20 6.086.224.75 Κεψάλσια : 810.000.— Έταιρικόν ψ 72.08? — Τακτικόν άτΐοθεματικόν 556.015.— Άποθβμ)<όν Λ.Ν. 147 799.530.10 'Λτομικοί Λογ)σμο1 'Υποχοεώσεις : 304.731.— Προμηθευταί 232.000 — Δανεια έταίρων 22 230.— Τράπεζαι 101.784,65 Έταίροι — Προσωρινοΐ Λογ)σμοί ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 2.40X000.- 79.145.- 690.142,50 886,314,75 4 055 602.25 1.734.377.50 232.000.- 64 245.- 2.030.622,50 Η Δ.Ε.Η ΕΓΚΑΘΙΣΤΑ ΚΕΝΤΡΟΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ ΗΛΕΚΤΡΟ- ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ1 Σύμβασις προμηθείας καί ί·γκ? τουργία τής έπιχειρήσεως διεκόπη Είς την απόφασιν τοΰ Άρείου' ϊ0στασεω(; ,μεκτρολογικοϋ συγ- λόγω ανωτέρας 6ίας. Άνωτέοα 6ία Πάγου σημειοΰτ1αι έν σιη·«χε(.α ότι,! είναι κα! ή Ιξωσ,ς τού έργοδότου ώ; άπο*είχθη πρ<οτοδίκως, δ εογο-( «Ρθτήματος έλέγχου καί δοκιμών έκ τι>ΰ μισθίου έντός τοΰ όποίου δότης. μετά την έξοχτιν ΰπύ τοΰ ε'κ ήλεκτροτεχ* ικοΰ ύλικοΰ με'όλΜς
ήσκει την *π,χε;σε νά εξασφαλίση την ουνΐΙ άσκησιν τής ξενοδοχειακής έπιχει- νίκης έταιρείας Ζήμενς. Τό κά-
χισιν τής λειτο^γίας τού είς αλΐο οήοεως. είς άλλο οϊχηηα, διότι άν Ι __. τοϋ . θα είνα| -ς 7α.
οίκημα. ' | και ενήργησε με ακραν έπιμέλ«:αν |
Τουτο ΐδέχθη ό "Α.ρειος Πάγος κα' σνΛ-εσιν δέν ηδυνήθη νά έξεύ
(γ' τμ.), διά τής ΰπ' αριθ. 850)72
αποφάσεως τού-
ρη κατάλληλον οι' εγκιτάστασιν
ξενοδοχείου υπνου είς την ίιδίαν
των 2 έκ. δολλ. Τό 807ο
τής άξίας τοϋ Ολικου, προελε:ύπ<: ωο έξωτερικ θά κατα6Αηθη Είς την συγκεκριμένην περίπτωΙ πεχήν ή πλησίον αυτής. Οίίτε |
σ,ν επρόκειτο διά τόν καμαριέρην' δμως, πρσστίθεται, καί αν έξεΰριι
ενός ξενοδοχεί·ου, ό οποίος άπελύ α. . , , , [....«„,„. ,,,„,„.
„ . . - „, Α- , . ι σκε θα ημπο.ρουσε ν άντιμετιοπιση
θη χωρις να του καταβληθη άποζη | _ , , . , Ομιλών σχετικώς ό διοικητης
μίοσις. Ή σί>μ6«,σις εργασίας τού ττ1ν οίκονομικτϊν επι6αρτ·σιν έκ τής | _
είς 10 έξαμηνιαίας δόσεις, με έ-
πιτόκιον 6,5%.
ραν Δευτέ>ραν
ώραν 7ην μμ.
ΔΕΗ
έτό/«-
2.898.376.75
ϊίσκει την ξενοδοχειακήν τού έ ( επ4χειρήσεο)ς τού καί τάς έπΐνημί
ρίρησιν, χοιρίς ακολούθως νά ήμ ούς έξ αυτής συνεπείας-
πορέση νά έξεύρη άλλο οίκημα διά] Τα περιστατι,κά αύτά, άναφέρε-
ον
πιχείρησιν
Γΐνικά έ'ξοδα
"Αποσβέσεως
891.085,10 Κέρδη Χρήσεως
Άποτελέσματα Χρήσεως
1 378.278,30 Κέρδη έκ πωλήσεων
141.186,50
847.781,50
556.502.— 1.401233,50
1.378.278,30
42.086.—
49.470.—
799.530,10
Οί Διαγ)σταί
ΠΑΝΑΓ. ΝΙΚΑΪ' — ΙΩΑΝ. ΚΑΡΩΝΗΣ
1.545.470.-
Διάθεσις Κερδων
Τακτικόν άποθίματικόν
Άποθεματικόν Α.Ν. !47
Μεριδιοθχοι
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1.545.470.-
κατηγγέλθη διότι ό έργοοότης έ|ώ' κΓΐτα6(>λής μεγ(/λυτέρου μισθωμΛτος |ΐ
σθη έκ τοΰ άκινήτον, είς τό όποί-|καί ν' άποτρέψη την διακοπήν τής ,οεν 0ΤΙ ε|ς το έργαστήριον όλέ,γ-
χου καί δοκιμών τής ΔΕΗ, κατα
ι:ΐν πρώτην περίοδον τής λειτουρ
γίος τού, 6ά δοκιμάΖεται καί Ού
έλεγχεται η ποιότης τοϋ ύλιχου
τού συστήματος διανομής ήλεκτ,ϋ
κης ενεργείας μεγάλης Ισχύος.
Συγκεκριμένως θά έλέγχωνται οί
να την συνεχίση.
ται περαιτέρω, κααά των όποί(»ν
7.059.—
134.127,50
Είς τό σκεπτικόν τής αποφάσεως,, δέν είναι ήσ<ραλα<τμέν3ς ό ξενοδύ- 6.086.224,75 τοβ ανωτάτου δικαστηρίου σημειοϋ χος, σι»νεπεία των οποίων ώδηγή- Ι ται δτι έκ των σχετικών διατάξε-'θη ούτος εί; την διακοπήν έκμε- ίον τοΰ νόαου 2112)1920 συνάγεται,Ι ταλλεύσεως τοο ξενοδοχείον ΰ-
οτήματος μεταφοράς ήλεκτρ:κής
ενεργείας.
ΈΕ δλλου, προσέθεσεν ή χώ
Ό κ Κορδώνη,ς ύπογραμμίζει δ ρα μα<:· διά Τ0° έργαστηρίου τού¬ είς Αθήνας καί είς τα επί τής ό- δοΰ Οικονομίδου άριτ). 8 γραφϊϊα τή; έταιρ·είας, πρό; λίήψιν άποτρά σεων επί των θειμάτοιν τής ήμερη οίας διατάΙξετΛς: 1. 'Τποοολή Ίσολογισμοΰ τής 31η; Δεκεμ6νίου 1972 (1.2.71— 31 12.72) μέ ανάλυσιν τοϋ λογ)σμοδ €'Αποτελέσματα Χρήσει»;» καί των έπ' αυτού έκθέσεων τοΰ Διοικ)κοϋ Συμ6ο>«λίου καί των έλεγκτών(
πρός ίγκρισιν.
2. Απαλλαγή τοΰ Διοικ)κοΰ Συμ
βουλίου καί των έλεγκτών άπό πά
σης ευθυνής άιοζημιώστως διά
την πρώτην έταιρικήν χρήσιν.
3. 'Εκλογή δΰο τακτικών καί δΰο
άναπληρο>ιιατικών έλεγκτών διά
την χρήσιν 1973 καί καθορισμός
τής άμοιιδής των.
4 "Εκγρισιν άμοιδών Διοικ)κοΰ
Συμβουλιον της ποιότης έταιρικής
χρή<τεω·ς. 5. Τρόπος διαθέσειος καθαρών κεριδών τής παρούσης πρώτης έ ταιρικής χρήσεως. Οί επιθυμούντες οπος σΐκμμετά σχουν είς την Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν κ.κ. μέτοχοι, δέον ό πως σνμορφιοθΌΰν πρό; τα; διατα ξεις τοΰ δηθρου 17 τοΰ κατασταΐι κου· Έν Αθήναις τή 1 Μπιρτίου 1973 Τό Διοικητικόν Σ υμβούλιον του, θά δύναται άφ' ενός νά ε£υ πηρετή καί άλλας γειτονικάς χύ- ρας, μή διπθετούσας τοιούτον έρ- γαστήριον, ώφ' ετέρου νά προβαλ Α·) καί νά ένιοχύη τό ήδη άνοπτοσ θάμενον κλΐμα έμπιοτοούνης κοί ουνεργασίας μέ τάς χώρας τήο Αφρικής καί έκ τρ!του νά συνερ- γάΖεται ένεργώτερον διεθνώα μέ 'άς τεχνολυγικώς άνεπτυγμίνος <ώροο επί τής ερεύνης κο 'ίίίθ κατασκευής τοΰ ήλεκτρολογκοϋ όλικοΰ. ΠΑΝΑΓ. Γ. ΝΙΚΑΣ Ε.Π.Ε. ΣΡΑΓ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΗ. 14 ΘΙΙΣΙΑΛΟΝΙΚΗ Ίσολογΐομός 31πς ΔεκεμβρΙ υ 1972 224.498.— Μεϊον άττοσβεοεις Κυκλοφορούν : 1.007.018.- Πελάται 32.634.- Χρεώσται 15.749.— Γραμμάτια εΐσπρακτέα 33,000.— 'Εγγυήσεις 42.097.— Προσωρινοί Λογ)σμοί 43,704.60 ΕΙσαγωγαί έξωτ)κοϋ 532.185,80 ΠρΛται Ολαι 159.546.50 Προϊόντα — 'Υλικά ουσκευασίας Διαθέσιμον : 25.754,40 Ταμείον 88.294,70 Τράπεζαι . 2.461.510,40 581.775.- 1.879.735.40 1.863.955.— 25.274.— 33.0')0.— 116.085,50 586 634,90 249.184.- 2.886.— 2.877.019,40 197.507,40 3.773,70 201.281,10 3.606.858,80,^. ΧΡΕΩΣΙΣ 398.740,20 Γενικά ϊξοδα — Άποσβέσεις 481.886,80 Άποθεματικόν 147 4.958.035,90 Κεφάλαια : 900.000— Έταιρικόν Κεφάλαιον 431.886,80 Άττοθεματικόν Α.Ν. 147 'Υποχρεώσεις : 256.330.— Γραμμάτια πληρωτεα 1.176.635.— Προμηθευταί 300.000.— Τράπεζαι 448.000.- Δάνεια έταίροον — Πιστωταί 93.007.— Διάφοροι όφειλαί "ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 900.000.— 871.567,90 1 771.567.90 51.033.- 1.799.398.— 695.397.— 608.000.— 132.640.- — 3.186.468.— ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Πάγιον : 100 000. Γήπεδα •ίθ.180.— Μηχανήματα 7β.α2^— Μετΐφορικά Μέοα 3Ο.319.— "Επιπλα και Σκεύη 18.410 — Μηχαναί Γραφ.ιου 16^.862.— 60.18(1 — 78.928.— 30.319.— 18 440 — 3.605.858.80 830.627.- Άποτελέσματσ Χρήσεως 830..627,— Κέρδη έκ πωλήσεων * ί' 439.681,10 828.722 50 485,373.- 1.314.095.60 1.753.776,60 4.958.035,90 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1.753.776,60 830.627.— ΟΙ Διαχ)οταί ΠΑΝΑΓ. ΝΙΚΑΣ - ΙΩΑΝ. ΚΑΡΩΝΗΣ 1.753.776,60 "Ο Λογιοτής ΛΕΑΝΔ. ΝΤΟΥΕΙΑΣ 352.729.- 24.598 - Άποσβέσεις 54,380 — Κυκλοφορούν : 392.533.- Πελάται 575.415,50 142.388.— Χρεωσται 14.714.— 106 484,50 'Εττισφαλεϊς άπαιτ. 11.743,50 19.631.- Γραμμάτια ε(ο)τέα 1 !1 631. - 84.818 — Προσωρ Λογ)σμοΙ 100 5(0.— 3.700.— 'Εγγυήσεις 3.700.- 12.855.— 'Εμττορεύματα 1Β8.264.- — Γραμ. παρά Τραπ, 55.Ϊ00.- 298.349.- 949.168.- Διοθέσιμον : 84 164.60 Ταμείον 222.68«.- Τράπεζαι 1 392.591.10 42.011,ΕΟ Λογαρ)μοί Τάξεως 147.680,50 .341.(85,60 1 588.602,60 52.737.— 1.434 602.60 ΧΡΕΟΣΙΣ 601.243.- Γενικά έ'ξοδα 53.000.— Άποσβέσεις 271.038.10 Κέρδη χρήσεως 1 641.339,60 Κρφάλαια : 700.0^0.— '· ταιρικόν Κεφάλαιον 10 696,10 Άτομικοί Λογ)ομοι 'Υποχρε.ύσεις : 681.895,— Ι ΙιστωταΙ — Δ'όφοροι όψειλαί ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 7( 0 0(10. - 173 374,Η0 873.374,60 665.726 — 49.ΒΟ! - 715.228.- 1 392 591,10 42 011 50 1.414.602.60 Άποτελέσματα Χρήσεως 1.588.6Ο2,ΚΟ 52 737^- 1.641.339,60 925.281,90 684.183.- 325.068.- 1.009.251.- 162.678,50 1.171.929,50 40 163,30 Κέρδη έκ πωλήοεων 885.118,60 » » προμήθειαν ΠΙΣΤΩΣΙΣ :0 977.- 1.140.952,50 Ό Διαχ)οτής 925.281,90 1.171.929.50 Ή ΛογΙστρια ΝΙΚΗ ΒΑΚΑΛΗ
ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡ/
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
-ίΑ.-ΚΑΤΑ.ΙΙΑΗΚΤΙΚΚΣ ΠΛ0ΚΗ2 =
ητή; άκάμα τού Γυανασίου
ίδι συνεΛγασία οτό σατυρκύ ,-ιε
οιοδικό «Μι,χανοηραψίαι», μέ σα-
τνρικά. τοΐ' έτγοό" ι τα? πού ό-
Λ»ς λέγει ό Νικόλαος Λάσκαρης
τίδρισχ^ν πεταμένα κάθε πρωί κά
χιλ άπό την. πόρτα.
Γράφτηκε στήν Ίατρική σχολή,
;νί> ταντόχρονα επαιονε μαθήμ ΐ-
χα. ζωγρα'μκής καί ήταν μέλος
Λΐ·ήν Μα.τολινάτα Λά6δα, —για-
χι (1%( γλιχειά φονή τρνόρου,
χι» άγαπούσρ τ*1 μονσική μί πρρι-
.ιάβεια. Την Ίατρική γλήγορα
την έγχατέληψε γιά νά επιδοθή Α-
,ΐϋχλειοτινά στή Αημοσ,ογραφία, ο
ι01. άναδείχθηκε ώς λόγιης, αΐ-
αΗητικός καί ποιητή;».
Τό 18*3—4, 16 χρονών..., ε-
γραφ* στήν Άκοόπολη χοΰ Γαιβρι
ηλίδη την έπίναιοη καθημρρινή ποί
ηοη.
Τό 189.1—ΙΗχρονών— πϊοασε
οίΛ, μιά άπ' τίς καλύτεορ;
{)μίς τότε, οπου έ'μεινε 11
χοσνια οτντάκτης, ΰλης παντός εί¬
δον; _ ■
Αημοσιογίχϊιτος λοιπόν πρώτα.
Όπως τό διΐτνπιόνει πολά) ώ-
ραία Λ Τέλλος Άγρας: «Σέ κά-
0ε μίαν άπό τΐ,ς τέσσερεις-μεγάλρς
ίΛσχές των Νεοελληνικών Γραα-
(ΐβτων, — καθώς κ αί πολλά αλλα
οτονχειΌι Αλλάζουν, — έτσι κι' ό
ηίποζ τού λογοτέχνη παροΐ'σιάζρ-
ται όιαψυρρτικός.
Στήν Έπτάνησο ρΐν,πν Λ εΰπα-
Τϋίόης. Στήν Άθήνα, (την κλασι
χή, δσο και τή ροωαντική:, ό λό-
γιος. Στήν μρτρΛειτα έποχή τού
Αημοτικισμοΰ( ό λογοτέχνης είναι
Δημοσιογράφος.
Καί άργότΐρα Δημόσιος "ΪΛάλλή-
λο;.
Τό 1898 Ρΐκοσι χρονων εκδίδει
την πριότη τού Ποιητική Συλλογη
«ΠολΕμικά Τραγούδια» έμπνενσμρ-
νιΐ Λπό τόν πόλ.εμο τού !)7.
Άπό τ° 1ί)0°, 23 ΧΟ,τνων, Λοχι-
ονντάκτης πιά τή; ίδι · ς εφημερί¬
δας,, ϊγραφε τα πολιτικά άρθρα
«αί τα καλλιτεχνικά χρονογραςτη-
ματά τού μέ την λάμψη τού έκλε-
χτοθ πνεύματος καί τού λογοτίχνι-
χοΰ ΰφους τού-
Τό 1908, 31 χρονών τό «Έμ-
αρός τόν εστειλε στό ΓΙαρίσι| δπου
έμεινε τρί« χρόνια κι' εγραφε τα
πίρΓφημά τού «Παΐρισινά Γραμμα¬
ί» πού γι' πύτά καί μόνο τό *Έμ
.τίος» γινότπν Ανάρπαστο.
18Τ7 — 1940
'Όμον; αύτό δεν ίμπύδισε την
Εφημερίδα νά τόν παύση ... άφή-
νοντ ς ί'τ^ τον π0ιητη στήν πιδ
στγνή Απόγνιοση.
Λύτό ήΐαν ε'να καίριο χτύπημα
γιά τόν Καλλιτέχνη, ποΰ τόν το««·
ιιατισε ψυχικά τόσο (Ιαθειά, ωστε
6έν μπόρεσε άπ' ιιύτύ πιά νά συ-
νελθη. Ό Σκπης 6ιηγΕϊται πώ;
από τύτε Αντί γιά χαιρετισμό —- ό
πρϊν γρλ'ΐοτός κι' εΰθυμος Παπαν
τωνίου, — τού έπαναλάμβανε αύ-
τ··ι τή στροφή Λπύ ενα τού ποίη
μκ.
Χρόν»ι ζη-ιά(ι) τύ θάνατο
κι' άπόστασα νά τόνε Λα^τεοίή
στά περιγιάλια τής ζωής,
άλλοίμονο. τόσον καιρύ.
Την στυγνή αυτή θΛελπισία θά
την βρυΰμι χτ'μένη σέ όλους τοΰς
«Ιΐεζούς Ρυΰ,μοΰς» καί σέ πολλά
άπο τα ποιήματα των θείοον Διο-
μο>ν. ' Κνα τέτοιο ποϋ τό π μάπο
νο τ-ιν; Λκοίεται πολΰ άπαλό είναι
κα, το
Μήνυμα στήν "Ανοίξη
"Οταν περάσετ; ανοίξη καί τοΰς
χνμούς ταράξης
Τής γής κι οί κάμποι «νθίσουνε
(στό φώς καί στή γιλήνη,
Μην ερθης πάλι στή φτιοχή καρδιά
(μου κα.1 προστάξης
ϊ'ιά να σοΰ δώση χον Λνθό ποΰ σοΰ
κι έκείνη·
1 ΘΗΙΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΊΠΟΓΛΟ
Ληό τό»ορΐ0τοΰί)γημσ τρΰ ΣΤΒΦΑΜΟΤ. ΞΕΝΟΤ;
• "Ο ΔΐΆΊΒΟΛΟΣ 5ΤΓ>ΤΝ 'τ<>Τ}?Κ.ΙΑ» '-
ΑΤϊ'Ο1_ΤΟΤ ΣΚΛΑ1
Χρλιδονάκι μην ίρθή ποτέ νά ξα-
(νανύρη;
Ι'ϋν έρχοιμό σου νά μοΰ ειπή τρελ-
(λά στό παραθύρι
Κρατιόντας κάποιο ψο,ΰγανο καί
ίτόν ψαλμό στό στόμα.
Ξερό κι άχάριστο κρατώ τοϋ κή-
(που μου τό χώμα.
τί λόγια στήν ψιιχή μιλείς
(καί των Αψύχιον.
Κρυφοί παλμοι, κρνφοί κπϋμοί φϋλ
(λο κι άνθό; θά γενονν, Ι
Οί ά λουολουδίσουν οί πληγές σα-
(κατεμένων τοίχων,
Θά ζοΰνε τα χαλάσματα κι οί πέ- |
(,τρε; θ' Λνασαίνουν. ]
Ξ.-ρτο ποΰ θά μεθά ή ζωή κα', τού¬
το τόν Άπρίλη
— Ιΐλάσμα κ«νένα την τρελλή χά1
(ρά τον δέν θά κρύψη—!
Μά μή ζητήση; τής βαρεία; καρ-
(διά; μοί· νά σοΰ στειλη
Τό τςιαγονδάκι πού ήθελες καί τή;
(τό πήρρ ή θλίψη»
Σιτν·χίζετ«ι
Βιβλιόιιριοία
τού Δροο ΛΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΜΑΡΟΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΕΘΙΜ8ΓΡΑΦΙΑ,,
τοΰ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΣΩΤ. ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΗ
Μέ τόν τίτλο «Μαρμ ιρονησιιί)-
τιχ,ή 'Εβιμογοαφί'α», ό κ. Νικύλα
ο; ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΗ Σ εχε< συγ- γ-ράψει μίαν πεοισπούδαστη πραγ- μ«τεία, πού πεοιλαμδάνρι ήθη - ϊβιμα - παραδόσρις τοϋ βίον των ητοίκων των νησιών τής Προ- πονδίδος. Ή ρργασία αύτη ^χει βι·μπεριλη<ίθή στόν ΙΔ' τόμα των «Μικοασιατικών Χρον"ΐκών» πού ίχδόθηκε τό 1970. Ώστόσο ό συγ γραφεύς την εχει έκδόσει καί σέ άνάτΐ'πο μέ 97 σελίδες, περιλαμδά νρι δέ τό «Είσογωγικό σημείιομα* μέ γεο)γριιφική καί ίσταρική ανα¬ σκοπήση των τεσσάρ(ι)ν νησιών τής Προποντίδος, Μαρμιχ,ρα, Άλώ νη, Άφυσιάς καί Κούταλης, τό χυρίως θέμα «Γαμήλια ?θιμα» καί γιά κατακλείΐδ'ΐ «Μαρμ ιρονησιιότι- )ό γλ.ιοσσάριο». Τα «Γαμήλκι 'Έθιμτι» ποΰ πάς Κ'ΐρουσιάζει ό συγγραφεύς είναι οί «Άρραβώνες», ό «Γάμο;» καί τα «Ποοικοσύμφοινα». Μρ Ατρθ ι- στη λεπτοιιέρεια μάς περιγράφει τα γεγονότα ποΰ ί-ξειλίσσονται άπό τ ήν άρχή των άραβώνιον εοις τό τέλος τής γιορτή; τού γάμου καί τοϋ άντίγαμου. Τα Οιαγ&ίζει δέ μέ ρνα πλοΰτο άπό παραδοσΐΛκά δίσ- τιχα τα γεματα εύχε.ς καί καλιυσύ- νρς καί όίνρι έτσι μιά ξιοντανή γ,οοταστική άτμόσφα &". Τα γε- γονότα αύτά πλαισιώνονται καί μέ ίσταοικά έπίσημα εγγραφα καθώς κ ι μέ δώδεκα κλισέ άπό λαΐκές συγκεντρώσεις κα· άπό άριστουργη ματικά κεντήματα χειροτρχνίας, ποοικίσ,α μαρμαρωνησιοπικα. Ο κ. Νικ. Σ. Λαιμπα/δαρι'δης ξιΰρει καί γράφει μέ τέχνη. Ξεύ ρει καί παρονσιάζρι τό θέμα μέ διί αΰγρια καί άπλότητα. Ή έξιστό- οισή τού ρέει μέ γλαφυρότητα καί σέ φέονρι τόσο πολύ κοντά στήν πραγματικότης, πού νοιώθεις πώ; βρίσκεβται κ' έσύ μέαα, μαζί μέ τα χαρούμενα γεγονότα. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ Άρχαϊεΐ; ΜοοχονΑσια Μικρασ^ας Δύο άρχαϊες πόλεις άναφέοον- τί πάνω στάς 'Εκατονήσους. Ή Νάσος καί ή Ποροσεληνη. Ή .ιρώτη χτισμένη στή θέση Ντουλά .τι στή σύνδεση τού μεγάλου νησ'θΰ μέ την άπέναντι στρριά. Ι Ό Ήρόδοτος λέγει, ότι πάνιο στάς 'Εκατονήσους υπάρχη πόλις. Άραγε έννοοΰσε την Νάσον ή την Ποροσρλήνην; Καί ό Στοά^ον γρά Τ εί, ότι, ΰπή<)χε πόλις επί τής Έ 'ΐιτονήσ/οΐ', άλλά είχεν έρειποθεί επί των ημερών τού. Τα έοει.τια ομ<ος, πού έσώζοντο, οί μαρμάρινες στήλες, ό λαξεμένο; "έ μονόλιβο τόνφος, τα πιθάρ'."· τα νομΐσμιττα πού άνακαλύφθησαν, οί διάφορε; επιγραφαί, οί .·τλάχρ; ώθαϊα πελεκημρνες σέ μάρμα-οο, οί /"■λασμρνοι βομοί. τα μικ^ά άγάλ Κ«τ«, οί &ακρι«δόχ'Ρς, τα θεμέλια τείχου; γ,-ι» ΰλα αύτά πού βρίσκει. "«νείς μόλις λίγο 6αθιά σκάψει ΛΛθ&Εΐκνύοιιν, ότι κάποτε θρισκο- τ<ινε μία Λκμάίΐουσα πολιτεία ι»' έ- ΊΡΪνα τα αίολικά νησιά. "Επεηα τό θίσπισμα τοϋ θερσίπ ·τ°υ, πού άνευρέθηκρ τα τελ^ρυτί·ία χοόνια «[ναι σοβαρά άπόδειξη πά θοικΐία; σ' αΰτύ τό μερος μίάς «κ (ώζουσα; πολιτεία;, Λού ήξερε νά τ'μά τού; εύεογέτες της. Τό ψήφισμα αΰτό άνίΜρέρρι, ότι * δάμος Νασιωτάν λίγο πρίν ά- Λ<' τό 318 π
άπό εϋγνιομοσΰνης εχορήγησεν Λ
τέλ.Ρ'ΐι οτόν θίρσιππο καί τούς ά
πογόνους τον, τοϋ στήνει χαλκοΰν
ά&ρ άντα καί σίτησι στό ΙΙηντανρϊ
όν. Ό χοροστάτης στεφ'ΐνιόνει τόν
θίοσιππον. Ο δήμος ίβνσε εύαγ
γέλια καί σωτήρ π. *αί έξετρλεσε
μέ στεφάνια στό κέφη.λι τριήμερο
πανηγύρΙ. "Ολ.οι πρέπρι νά ξρρουν
«τ, «ό &άμο; ό νασιωτάν άγά&οι;
ά'νιδρασι καί. ρύρργέτα1; τιμά».
Τό ^'ήφισμα δέ τοϋ θρρσίππου Ί
δρύθη είς .τή Ποονοπίαν δηλαδή
ρίς τόν νιόν τού Άπόλλίονος. "Ολα
τα έξοοα έκαναν ά'ι δημόσιοι ταμΧ
αι οί μετ' Ηρακλείτω. Ό λίθος
τού ψηφίσματος φέρθηκε, ώ; Ανα
φέ"οε·τ,<ιι ι κ θέ,ρμηζ η τή; σημίρι νής θερπής κοντά στή Μυτιλήνη ή άπό τάς «ίρμιώτι^α; πηγάς πού εύρίσκονταν στό μυχό τοϋ κόλπου τή; Πατερίτσα;. Τό ψή<ρισμ« δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά άπό τόν Γεώργιο Έα ρινό στό περιοδικό «Μουσείον Σμύρνη;» καί αναδημοσιεύτηκε άπό τόν Γερμαν()ν καθηγητή Γιόχαν Ντρύιβεν στύ 6ι6λίο τού : «.Ιβτο ρία των διαδόχο)ν τού Μ. Άλεξαν δροιι». (Συνεχίζεται) 461 όν Καιδάλλα στά δσπρα ΪΓοτ,ρά, έν- τόπια άλογάκια τού;, ό Κόνσόλα; καί ό Λεωνίδας, &ιασκίσανε τα «καντερίμια» των στενοσόκκακων τής Σμύρνης καί βγήκανρ οτό χο) ματόιδρ·ομο) πού όδηγοΐισρ στό γιο φύρι τοΰ Μέλη. Τύ διαβήκανε κ' ϊφτάσανε στήν διασταύριοση των δοόμο>ν, Μπουτξά καί Κοι<κλοιι- τζα. Ό Βαρώνο; έτράβηξε τα νκέ μια τοΰ άλόγου τού καί τό έκρα- τησρ. Τό ίδιο έκανρ κι ό Λεωνί- δα; — Ποιό δρόμο δέν νά πάρουμε φίλε μου; τόν έρώτησε ό Κόνσο λας. Τοΰ Μπουτζά γιά τοΰ Κου- κλονηζά; — Άφήνο» σ' έσά; την έκλο- Υή· —3Ε70) λέθ) νά τριαβήξουμρ· γιά τόν Μπουτζά. Ή άνηψοριά άποκολύπτει ομορφα τοπία καί ό κάμπο; τής "Αγιας "Αννα; είναι μ ιγευτικό;. — Πράγματι, μά άν πρόκειται νά πά,ιιε ώς τό χιοριό αύτό, δέν μας πρρνε^ ή ("νρα. Θά φτάσουμε συντομώτερα στόν Κοΐκκ".ουτζά, πού είναι πιό κοντά. Κ' οί όμοριφιές πού θά συναντή σ>ουαε στό δρόμο μας, είναι, πιό Ι
πολλέ; άπά τοΰ Μπουτζά. θά δοΰ!
με κάτω τα λουτρά τή; Άρτέμι-
6ος, τό λιμάνι καί πιάτο όλόκλη
ρο την Σμύρνη. Πέ-
ρίσο) καί 6ά ένθουσιασβής. Είναι
σοφός ανθρωπος. θά περάσουμρ
κ.οντά τον^ πολύ εύχάριστε; στιγ-
μές. Μάλιστα αν τόν καταφέρω
καί ερθη στό γεΰμα μου σήμερα,
θά εΐ,μαι πολύ ρύτυχής, θά άπο-
δείξοι στόν σέρ Σίδνευ Σμίθ, πώ;
κι έμρϊ; στήν Σμύρνη. έχουμε
μοοφο>μένου; καί σοφούς άνθρώ-
πους.
Ό Λετονίδας εδγαλρ τό ώρα
λόγι τού καί τό κοίταξε.
— Είναι περασμένες δώδΐκα ε[-
πρ. Σκεφθήτε πώς γιά νά πάμε
κ <ί νά γυρίσουμε θέλουμε πάνω άπό δυό ώρες. Καί μιά ('όρα τού λάχιστον, νά αείνοιιμε στούς για- τροΰ, τρεί;. Πότε θά πα-ρε στο σπίτι σας, δπου πρέπει ν' άλλά5·ε τε γιά νά ΰποδεχθήτε τού; καλε- σμενους σα;. πού στό μεταξΰ θά εχουν καταιφ'θάσει; "Τστρρα ή ά- δικαιολόγητη άπουσία σα;, θά στε νοχιορήση την κυρία Βαρο'ινη, πού δικαιολογημένα θ' άνησΐ'χή Μά καί ργώ πρ'ν ερ·θο> στό γεΰμα,
πρεπει ν ά γυρίσω γιά λίγο στό
σπίτι, μο»·, νά φσεσκαριστώ καί νσ
Λλλάξω.
Ό Βαρώνος έγέλασε·
— Τύν κ1 ιτβκλτισαο φέονεις
καυμένα Λρον.ίδα. Μέ λίγη καλή
θελήση ο1 α γίνονται. θά τρρξου-
με τ' &λογά μας καί δέν θά μεί
νουμε στοΰ γιατροΰ παραπάνίι) Λ-
πό ε'να κουάρτο. "Ετσι θά γυρίσου
? εγκαίρως στήν Σμύρνη. Μά
ξέρο έγώ γιατί προτιμάς τόν Κου
κλουτζά.
__ Γιατί; τόν έρώτησε ό Λειλ
νίδας πεινύδα καί τού άπάντησε:
—"Ε ναι^ γιατί θέλει; νά λρ-
ράσης άπό τό ύποστατικό τή; Κα
τίνας, πού ?χει λωλάνει τό φιλο
βου τόν Άλρξαν&ρο. "Α; παμε
λοιπόν έκεΐ νά τής "ξητήσουμε εντ
ποτήρι νερό. Ι
— Δέν μ' ένδιαψέρονν κύριε!
Βιιρών'Ε οί αίσθηματιές ΰποθέσει;
τοΰ Αλεξάνδρου, οϋτΐ αυτή; τής
κυρίας, τοϋ εΓπε ό Λρονίδας, στε-
ν «χωρημρνος. Καί, προσέθρσε. Καί
γιά νά σάς ά.-ΐοδείξιο πώς δέν ε
χω κανέν ι Ίδιαίτερο λόγο, νά πά¬
με στόν Κουκλουτζά, σά; τό είπη
δλλο-στε Από την Αρχή, δέν 6χω
άντίρρηση νά τραβήξουμ, γιά τόν
Μπουτζά. Πρέπει δμως νά βια-
στοΰ'ΐΡ, γιατί όπως σάς εΐπα, δέν
μά; πέρνει ή ώρα.
—'Όχι, δχι, πάμε στόν Κοιι-
κλουτϊά ποϋ είναι .ιιό κοντά, τοϋ
Λπάντηβρ ό Κόνσολας καί γαργά
λησρ μέ τίς φτέρνες, την κοιλιά
τοΰ άλόγου τού, πού ξεκίνησε
Ό Λειονίδα; δέν έπέμεινε δλ-
λο καί τον Ακολοΰθησε.
Προχοιρησαν μέ καλπασμό κά-
που διακόσα μετρα, δταν οίκουσαν
οπίσω τού; νά έρχεται κ ιλπάζον-
τας ενας καβαλλάρη. Ό δρόμος
ήτανε στενάς καί. ό Κόνσολα; τρά
6η5ε στήν γωνιά, γιά ν' αφήση
,ιρρασμα
__ Τί διά6αλο, είπε στόν Λεω
νίδα, αύτός ερχρται κατ' Απάνω
υας, σάν νά θέλη νά σπάση κα-
νένα τετράγωνο .Πεζικοΰ.
Ό Λειονίιδιας άφοΰ έκοίταξΐ ό-
πίσίι) τού κι' εγνώρισε τόν ίππέα,
είπε στόν Κόνσολα:
— Είναι, δ Ανεψιός τής κόμηο-
σας Πέτροβικ, δ Ανδρέας, μπο-
ρεί νά έρχεται γιά μάς.
Κράτησε τό όίλογό τού. Τό ΐ-
διο έκανε καί ό Κύνσολας καί π*
ρίμεναν-
Ό Ανδρέα; τούς επλησίασε,
στάθηκε καί τοΰς χαιρέτησε. "Τ-
στερα τού; ίρώτησε, αν εΐδαν την
θείαν τού.
—"Οχι, τοΰ άπάντησε δ Λεω¬
νίδας. Μά δέν είναι καλεσμένη
στό κτήμα τής Κατίνα; στόν Κου
κλουτζά;
— Ναί, βεβαία. Απαντήση ό
μικράς.
— Τότρ έκεί θά την 6ρή; τοΰ ε'
πε ό Βαρώνος.
— Δέν μπορεϊ νά επήγε άκό-
μα, γιατί στόν Κουκλουτζά θά
μά; επήγαινε τό άπύγευμα ό φί-
λος μας ό κύριος Ροδόλης. Αΰτός
μά; πρόσιρερε άλογα γιά νά κά-
νουμε στό μεταξύ έ'ναν περίπατο
ώς τόν Μπουτζά. Κι Ικεϊ πηγαι-
ναμρ, όταν στό ορόμο, έπεσε το
πέταλ'θ τοΰ Αλογον μου καί, μέ δ-
φησαν γιά νά πάω νά τό πετα-'
ιλώσω. Θά μέ περίμεναν» δπως
μοϋ είπαν στήν
χώς δμιος άργησα νά γιιρίσο)
τί ό πεταλωτής πρόσεξε, πώς ή¬
τανε πληγο>μένο τό πόδι τοΰ άλό
γου καί δέν μοΰ τό εδωσε. Τότε
άναγκάστηκα νά νοικιάσω έτοϋτο
έδώ τό αλογο, γιά νά συναντήσω
την θεία μου. Δέν βρήκε ομω;
γέφι«ρα οΰτε
Η Π -1Α Ε ί Λ ΕΠΙ ΤΟΥΡϋΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΠΟΠΟΡΟΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΙίΑΣ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΛΗΦ&Η ΑΠΟ ΤΟΜ Α' ΤΟΜΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΤΗΣ ΚΙΟΥ ΤΑ «ΚΙΑΙΜΑ»
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Άπά τή; ΰποδουλώσρο); τοϋ
"Εθνου; εί; τούς Τούοκου; μέχρι
τοΰ ΙΖ' αιώνος ή Παιδεία εί; δ-
Σχολά;, εί; τάς οποίας εγένοντο
δεκτοί μόνον °Ελλην€; τό Γένο;
καί Όρθόδέξοι τό θρήσκευμα και
ΠΑΝΟΤ ΦΤΛΛΗ
«Οϋρανία Άΐρρο&ϊτη··
(ΑΝΘΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΤΓΚΡΙΤίΚΗ ΛΠΟΨΗ) 1972
λην την άλλοτε Βυζαντινήν Αύ-| αιί οποίαι έδίδασκον τα έλληνΐκά
τοκϊατοοίαν, δέν ύφίστΐτο. Διότι κ(ΐ^ τα Λατινικά Γράμματα. ώ; Χ"
στήν
δ καταν.τητής μέ τόν φανατισμόν
ό όποϊο; τόν κατεϊχε, θέλιον νά
έκρΐιζώση τόν άνθοϋντα Ελληνι¬
σμόν καί νά οιιό-η άκόιιη καί την
σκέψ ν πρρί Αν/βιοχσρως αΰτοΰ εί;
τόν αΐιεσον καί Απώτερον μέλλον,
Οίίθασε μέχρι τοΰ βαρβάρου καΐ
άπανΟ?ο>,-ΐον σημείου νά άποκοπτη
τα; γλό>σσας των 'Ελλήνων, οί ό-
ποΐοι τολμοΰσαν νά όμλοΰν την
γλώσσ'ΐν των πατέρον των Προσ¬
επάθει λοιπόν διά των μέσον αυ¬
τών νά τροαοκριτήση τού; 'Ελ
λ.ηνικού; .ιλ.ηθισμοΰ;, ΐοστε νά Α-
πομάθοΐΛ· την μητρικήν γλό>σσαν
καί ν' Αφομοιι>>θοΰν μέ τούς Τουρ
κου;:
— Κατόπιν των σκληρών αυ¬
τών μετροιν τή; Λν(ι>μάλον ίκεί-
νη; έποχή;, επόμενον ήτ» νά εκ¬
λείψη τελείως ή πα;5εί«, ό πολιτι-
ιιν, ΐΜΐιυ» ι . , , ,, ,
, βμος κια η καλλιεργεΐίΐ το>ν γραμ
Δι·στυ- . ' π «.«/%,,
", ματιον. Πάντες δέ διετέλλοιν εί;
ρισο) για- , , . , „ , *
. - το σκοτος της άμ'.ιθείας.
— Εί; την ζοφεράν καί δδυνη-
οάν ταύτην κατάστασιν, οί μόνοι
σωτήρες ήσαν οί λειτουργοί τή;
'έκκλησία; καί αί Ίεραί Μοναι αί
οποίαι, ύπήριξαν ή ΚΙΒΩΤΟΣ διά
τή; οποίας διεσώθη, ή ΘΡΗ-
ΣΚΕΙΑ, Ο ΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΐ
Η ΓΛΩΣΣΑ. χάρι; βί; την (<ύτο θυσίαν τοΰ τότε Κλήρον. Ούτω δι* σωθή ό Χριστιανισμό; κβΐ ό 'Ε)Λη νισμό; παρόλα τα δρακόντια μέ- τρα, αμα δέ κ.α! Απάνθρο)πια τα ό ποία έψήοαοσ-ν ό κατακτητής. — Εξαίρεσιν Απετέλεσεν ή δμί σος μρτά την αλοσιν τής Κωνσταν τινουπόλειος Ιδρυθείσα υπό τού πά τριάρχον Γενναδίου τού Σχολαρί ου, ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΤ ΓΈΝΟΤ51 ΣΧΟΛΗ Ή Σχολή αυτή είς την οποίαν προσελήφθη καί Ανάλογον διδακτικόν προσωπικόν,, υπό την κα θοδήγησιν καί επίβλεψιν τοΰ Πά τριάρχοι ήτο ή μόνη λειτοι»ργοϋσα έλληνική Σχολή κιχτά τόν πρώτον κ<ιί δρύτερον μετά την αλωσιν τή; Βασιλίδος α'ιώνα. Είς την Σχολήν αυτήν, οιττε τόν κύρΐΌ Ροβύλη. Γι' «ύτό σάς έρώτησα αν την εϊδατε Ξεχασα νά σάς πώ πώς επήγε καί στόν Μπουτζά, μά οΰτε έκεΐ την εΓδε κανείς. ΊΟ Λείονίδα; σκέφθηκε, πώς ό Ροβόλης κάποια παγίδα θά «- στησρ στήν κόμησσα καί γιά να Απομη'κρύνη τόν Ανρψιό της, τού εδωσε ξεπετάλωτο άλογο. "Ηξΐρε πώ; αύτό;, είχε τό ΰποστατικο τού στόν Μπο>ρνύβα καί ίσο>; να
επήγε έκεϊ την κόμησσα.
— Ν ά πά; νεβιρέ μου στόν
Μπουρνόβα, έκεϊ έχει τό κτήμα
τού ό Ροβόλη; κ-αί μιά καί έχά-
λασε τό «ραντεβοΰ» σας, μπορεί
ό φίλος σα; νά την επήγε έκεί γιά
νά τής τό δείξη.
— Ναί έχετε δίκηο ϊκανε ό , , , ,α , . ,
. « .ο ' ττ- .· ι αυτήν εμορφωθησαν, αι διακριθεν
μικρος και διερωτηθηκε. Πω; δεν' '
τα; 'Επιστήμα;, μοοκρώνουσαι
παντός διδασκάλου;
— Κατά τό ετος 1647 κατόπιν β
νεργειών τής Έλληνική; Κοινότη
το; τή; Βενετία; πρός την 'Τψηλήν
Πυλην, επιτραπή ή Γδρι>σις μέ £ξο
όο. ϋδικά τη;^ τοΰ πρώτον ελληνικόν
σχολείον εί; Ίιοάννινιΐ, διότι πλέ
όν ή 'Τψη).ή ΙΙύλη έθεώρησε σκό
πιμον νά έφαρπόση καί διά τού;
Ραγιάδε; έπιεικεστρραν μρταχρίρι
σιν. Έν σιινρχρία όμο>; καί άλλοι
'Η.τει^ώται ΐδρυσαν, δλλα σχολίϊα
εί; Ίοάννινια, ώ; καί Ιεροσπονδα
στήριον. Άργότίρον ί&ρύθη εί; την
ίΚρ>νσταντινού;τολιν κβί δίλλο σχολεί
όν.
— Τα σχολεϊα αύτά, συντηρού
ρ σημΐίωμα
Τοθ συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό Κυθήοιο; λογοτέχνης - ποι- κώς Λπεστρέφετο τα; άνόμους «αί,
ητή; Παναγιώτης Τριφι'Λλη; - φι Λνηθίκους πράξει; των Ανθρώπονν.
λολογικόν χον δνομα, Πάνο; Φύλ- Ι »*,
λη; - συνέγρ^ψε καί έκ>-κλο<ρόρη-1 Έπιδιώκων νά καταστή βαθύ- σε την πρώτην πο:ητικήν σνλλο- τατα άντιι/.ηπτός Λπό τούς Ανα- γήν τού υπό τόν τίτλ.ον: «Τα Τσι- ριγιότικα», τύ ετος 1930. Καίτοι γνωατα; τού ό συγγραφεύς, δεδο- μένου ότι θά νπάρχουν καί πολ- τό έργο του έκεϊνο εΐχε μεγάλην λοί οί μή άπασχολούμενοι μέ την ίπιτιιχίαν οφειλομένην είς την ά-1 παναρχαίαν Ιστορίαν καί την Μυ γνήν, την παλαιάν ποιητικήνφλέ- θολογίαν, ειιρόντισ:, διά τοΰ πρώ 6α του τόλιιρικόν κάλλος, τα; ώ ;ου μέρου; τοΰ βιβλίον του — φέ ραία; ήθογρι ιφικάς είκόνας καί περιγραφάς κυθηρηάκών έθιμον, τί'πιον τοποθε,σιών, πού συνεκίνη- σαν πολύ τοϋς Αναγνώστα; του καί προεκάλεσαν την εκτίμησιν των πνευματικήν Αν&ρώπων, ιδιαιτέ¬ ρως δέ των Κυθηρίων, ό νεαρός, τότε, ποιητής, Αφήκε νά πη^έλ- θονν 17 ?τη μελέτη; κα; πε^ισιΛ- λογής — ώς Απεδείχθη— διά νά συνεχίση τό έργον του καί κυκλο! (ΐ-ορήση Αλληλοδιαδόχως ετέρα έ· ι πτά βιβιλ.ία του, ποιήματα καί πε- , μεθοδικώς τό κιλΐμα έντός τοΰ ό- ζά καί μάς προσφερη άλληλοοια- ποίον ό μελετηρός άναννώστη; θά ροντος τόν τίτλον: «ΙΙροκατάρτι- ση» — νά τοΰς είσαγάγη είς τό έπιστημονικόν ρέμα τού διά των κάτο>θι 12 κεφιχλαίοιν:
—γ Χρονολογικό μνημάνιο —
Μνημόνιο Ήσιόδου — θρη-
σκεία — Δόγμα — Λατρεία —
Μύθος — Μυθολογίια — Μυ-
θοπλάστη; — Μι<θολογία — Άρετή — Ήθική — Εύδαι- μονία—. εδημΐ'θύργησε ήιιατα καί πεζά καί μάς προσιφέρη θά κατανοήση τάς προθέβεις καί τάς άπόψΐίς τοϋ σι·γγρ«φέως, νά σΐΛ'αγάγη τα συμπεράσματά τού διά την «Ουρανίαν Άφροδίτην» την υπό κ.ρίσιν σήμερον: «Ουρα¬ νίαν Άφροβίτην» τού. Φανατικός λάτρης τής ιδιαιτέ¬ ρας τού πατρίδος των Κκθήοων,' τού. δ Πάνο; Φΰλλης άφιέρωσε την] Λ έμφυτόν τού τέχνην τοΰ λόγου, | Είς τα: «'Επιλεγόμ-ενά» τού δ την ά,τεριόριστον φαντασίαν τού συγγραφεύς, χρησιμοποιών καί χά; καί τόν πολύτιμον χρόνον τού είς γνώμας πολλών ξένον συγγραφβ- την ίξνμνησιν των Κ·θήρο)ν καί («ν, έκφρά^ει τάς άνησι>χίας τού
των Κυθήριον δλιον των έποχών. ι διά: «την ηθικήν τοϋ σηπερινου
Έργΐοθείς. ώς ε'ικάζθ) επί πολ άνθρωπον», σημειώνε,^ ώς έπιτα-
λά έτη μετ' έπιμονής καί μελ€τή-1 κτικήν τι'τν Ανόγειον τού καθοοι-
σας τα έργα ύπερεκατόν Έλλήνων σψιού: «ιΝέας Ήθική» καί θέτει
κα1, ξένων συγγραφέων, άπό τής τύ ίρώτημκι:
τό σκέαθήκα; Σάς χαιρετώ, ποόσ
θεσε, γΰρισε τό άλογά τον καί χά
θηκε πάλι μ: καλπασμό μέσα σέ
σύννείρο σκόνης.
—ι'Αλλόκοτη γυναίκα αυτή ή
κόμησσα, εΐπε ό Κύνσολας. Είναι
άπ' έκεΐνες πού πιστεύονν πώς οί
ναίκες δέν διαφέρουν άπό τούς αν
δρε; κα^ πρέπει νά εχοιιν τα "δια
δικαιώματα μ' αυτού;. Γι' αύτό
την βλέπεις νά τρεχη άπό τό πρωί
(ο; τό β.ράδυ μέ «τζόβεν'α», ώ;
πού νά τής συμβή κανένα «ρείιλί-
κι» καί ν ά φύγη αναυλα Από την
Σμύρνη. Νομίζει πώς βρίσκεται
στήν ΕύροΊπη καί δέν ξρρει πώς
ρδώ ρίναι Τονρκία. Έγώ πολλές
φορές σκέφ·θηκα νά τής Ανοίξοι
τα μάτια, γιατί μ,οϋ ήτανε σνστη
μένη, μά γιατί ξέρ<ο ότι θά πάνε «τζάμπίΐ» τα λύγια μόν, δέν τής εΓπα τίποτα. "Οπως στρώση δς /κοιμηθή. Χβές τό βράιδυ έμαθα ενα σορό πράγματα γι' αυτήν ποΰ ήθελα νά στά πώ. μά ύποσχέθηκα στό Άδελαράκι μόν, νά τό Αφήσω νά στά διηγηθή σήμερα στό στα πε'ζι Νομίζο) δμως φίλε μου Λειο νίδα, πώ; έσύ πού έχεις πιό πολΰ θάορος μαζί της πρέπει νά τής συστήση; νά μην έκτίθεται στήν σμυρνρίκη χοινωνία. ——Έγώ κύριε Βαρίόνε. τοΰ ά¬ πάντησε δ Λεωνίδας, δ^τι έπρεπε νά τής πώ, τή; τα είπε. μά δέν ιιέ άκονσε. Άπ' έδώ καί πέρα δς κάνη δ,τι θέλει. Έγώ δέν εχω καμμιά διαθέση ν' Αναμιχθώ στήν ΐδιιοτική τη; ζωή. Μπορεί καί νά αε παρεξηγήση. Ιειπε —"Εχει; δίκηο, θά βάλω τδ^ο,πόν Άδελχττίΐκι. μόν νά τή; μ'λήση. Αύτη είναι μάλλον δονλειά γιιναί- τε; είς την Εκκλησίαν Αρχιερεί; καί λοιποί λειτονργοί διικράριον κοινι»νικών ΰπηρεσιών, ώς καί & πάλληλοι Ακόμη αύτοϋ τοΰ τουρκι κου κράτους, "Ελληνες τού Γένους. Ή άμάθεια δέ ή δποία επήλθεν μέ την έλλειψιν τής Παιόεία^, τό σον είς την Ήπειριοτικήν 'Ελλάδα, όσον καί εί; ολόκληρον την Μικρά σι'ιιν, ώς έμφαίνεται Λπό τα σωζό μενά εγγοαιφα χαΐ κώδικίΐς ήτο τό σον μεγάλη ώστε οί πλείστοι των Μητροπολίτην έστεροΰντο κα( χθ>ν
στοιχειοιδών γραμματικών γνα'ισε
μενά άπο διαφόρους όμογενεΐς εχρη 5ύχω; ετέρα ρπτά βιβλία τού. ποι- ίγκύψη εί; τό θέμια εύχε«ώ; καί
σιμευσ^ν μετεπειτα, εις το να πλα*
σιώσοι»ν μέ τού; άποφοίτους τα
σχο,λεϊα καί δλλοιν τοι>ρκοκρατοΐ'μϊ
νιον έλΑηνικών κοινοτήτων,, των
οποίων την Ι&ρΐΌΊν είχεν έπιτρέψει
τό τουρκικό κράτος νατά τόν ΙΗ'
αίώνα..
— Συν χώ χρόνω δέ τό ΰπόδου
λον Γένος, είχον δδηγύν, σύμβου
λον καί ποοστάτην την Εκκλησίαν,
ήρχισε νά Αναι&ερρή καί έπανήρχι
σεν ολίγον κατ' ολίγον την διάδο
σιν τή; Παιδεί/ς είς τούς νάρθηκας
των έκκλησιών κάπως έλευθερώτε
ρον, Λ.Τ1 δ,τι προηγοΐ'μένως Άργο
τιρον δέ προέβη είς την ίδρυσιν σν
στηματικών σχολείο>ν) χάρις δέ είς
την δραστηρίαν ενέργειαν, ίκανών.
Αξίων καί μορφιομένιον Μητροπολι
των καί Ιεροκηρύκιον, διακα καί ξε¬
να Λεξικά καί συλλαβών την σκέ¬
ψιν νά έπαληθεΰση καί διατιιπώση
τάς πρρί τή; Αφροδίτης - Κυθή-
ρη; άπόψεις τού διά τοΰ συγκριτι-
(τμοΰ άπεπεράτωσε καί παρέδωκεν
είς την κΐκκλοφορίβν τόν Εργον!
τού: «θΰρανίι ι Άφροδίτη». |
Δι1 αίττού προσεπάθησεν έπιμο-!
-Σάν πόσο θά κρατήση ά-
κόμα έτύτη ή ο χ ε τ κ ή
λογική τής σημερινής Τίχνο-
κν^ιτίας μας — τής α(χμάλα>-
της Από την "Αρνηση καί τή
Βία Τεχνοκρ'ΐτίας μιις —
πού, Αλόγιστα άποσπάβτηκε
καί π·ροπορεύεται αλάργο
τής σκέπης τής Λ0-
ρανία; θεάς μα;;>
Τό έργον τούτο. ώο.αία; κα! πό
Παιδείαν καί τόν πόθον των προ; | κτου νενΛ.ετησ[ον ενστίκτου των
Αφύπνισ,ν τοΰ "Εθνου; διά τή;
δόσειος τή; Παιδεθις.
— Ό Μιχαήλ Γεδεών άναφε-
ρει ΰτι ό Μητροπολίτης Προύσης
"Ανθιμος ύπεστήρι,&ε χά γράμματα
είς την επαρχίαν τού. Έπίσης ά
Μητροπολίτης Νικομηδείιΐς,, Κύ-
πριος την πατρίδα, εύπατρίδη;^ αι
μνό; τα ήίθη, φιλομαθέστατος1, έδί
δαξε τό πρώτον έν Αθήναις, κηρύ,τ
χθ(ι>; καί ηδυνήθη τελικώς ν' ά-, λυτε.λοΰς εκδόσεως 8οι> σχ/ιματος
ποδρίιξη δι' έπιχειρημάτιον σαφω; 14>2 βειλίδων κα! 51 έπιτυχών φο>
ίπιστημονικών ϊίτι ή Άφροδίτη τογραιφιών έξ δι|'ημμάτο>ν τής Ά-
τών Κ'θι>ς'(ι)ν, ή Ούράνια Άφρο-, «ρροδίτης κκρίοκ, πεοιποιεί τιμήν
δίτη ήτο ή θεά τοϋ θείου Κάλλους διά την 'Ελλάδα καί τα Κύθηρα,
τής Ήθικής, τής Άρετή; τής Τί- [ πατρΐδα τοΰ σνγγ.ρα)φέω;, διότι
λεία; Μαθήαεω;, ένώ ή Πάνδη- ιό λαμπράς λογοτέχνης - ποιητής
μο; Άφροδίτη ήτο ή θεά τού ά- Πάν»; Φύλλης Απέδειξεν ότι είναι
χαλινώτον. κτηνώδους, Αδι/ττά- καί εξοχο; Ιστοοιοδίφη;, άξιος νά
προβληθή λίαν επιτυχώς καί πέραν
τον. Τό σκότο; αύτό τή; άμαθεί το)ν τόν λόγον τοΰ
Ό Μη
α; έπρκράτησεν Από τάς Αρχάς τή;
τουρκοκρατία; μέχρ^ καί τα; Αρχάς
τού ΙΖ' αιώνος δπότε ήρχισαν 6α
θμηδόν κ ιί κατ' ολίγον νά Ίδ·ρύων
ται σχολεϊα ρίς Λρκρτά μέρη των
έλ.ληνικών τουρκοκρατούμενας πε
ριοχών.
— Πρός τουτο συνετέλεσαν κα
τα πολύ αί έλληνικαί κοινότητες
τής Δίίσεως καί ίδίοις τή; άνθούσης
τότε (1583—1621) Βενετίας. Αδ |
ται διετήροΐΎ Φροντιστήοια καί ΠΕΛΟΠΙΔΑ Σ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
τροποιλίτη; όντος, Άθ/νάσιο; όνό
ματι. Γδρνσε την Σχολήν είς την
Νικομήδειαν τα 1800 Σΐγχρονο;
δέ αυτής, ΑναφερΡι ό Γηδεών
(1800) είναι καϊ ή έν τή γείτονι
ΚΙΩ ΣΧΟΛΗ.
(Συνεχίζεται)
(Τα Ανωτέρω Αν»Βκρέρονται είς
τόν πρώτον Τόμον τή; Ίστορία;
τή; Κίου τα «
Τ6 Έλληνικό Άοτυνομ.ικό Μυθιβτόρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
71ον
κάς. "Οπως ναναι δμω; πρέπει
κάποιος νά τής μιλήση γιά νά την
συγκρατηθή Απύ τόν κατήφορο
πού πήρε.
— Δέν σάς κ:αταλα6αίνω, 6κα
νρ μέ περιέργεια ό Λεωνίδας.
— Περίεργο, ένόιιιζα πώς ήξε
ρες. "Εχει βάλει σέ πειρασαό
τοΰς γραικούς καί τούς φράγκους
αφηνε τό τηλέφωνο
Δέν είναι άνάγκη να εου
πώ τίποτ' άλλο. ϊέρεις τή οοι;·
λε·ά σου "Ετοι θάχης την εύ<αι- ρία νά μάθιΐς τό πραγματικό -ι,ω νυμο της... νύφης τοϋ Αόρδοι.1· Θύμωσα. — Καιρός είναι νά μοϋ πής ηω>;
ύποπτεύεσαι καί τή Φύλλις! .
— Κανένας δέν Εέρει οκοί.ι
Ττ>ς ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
τόζερα πώε .. Είναι τόσο καλη .
Οαπρεπε ό σέρ "Εντουαρντ νά μ>
λησει στόν άδελςιό τού Ι Ν ά τοΰ
ιπιθληθεί...
Τό κουδούνι χτύπησε. Τό ταξ'ι
μέ περιμένη. Όπως σήκωνε τη
βολίτσα έσκυψε στ' αύτ! μου.
— Άδύν το νά γίνει αύτό που
είπε»:! Ό λόρδος "Εντουςιμντ
Μακ Κήνναν δέν είχε ποτέ ά5ό3-
(Γό!...
Μπήκα οτό ταΕί αά χαμένη. Μή
πως άστειεϋοταν ό Ρόλαντ; Ό
νέον; πού Αγωνίζονται, ποία με Πο0 θα τραβηΕει αύτη ή ίΟΓΟος· Ι ο0(. & Εε οτο γρα(ρε;ο ,ο0
οίδα θά την κατακτηση. Αιττος ο
έθό
-
Δέν Τ0υ
Φιληοα -.
μά
σνναγωνισμός ρχει πάρει έθνικό |
χαρτκτήρτι καί μπορεί νά παρου κυρία Λόγκγουντ. Την ευχαρ'τι.ι
σιάση δι·σάρεστε; έκπλήξεις.
— Μά τελο; πάντων, τόν έρώ
τησε δ Λεωνίιδας, δέν υπάρχη
τίποτα κύριε Βαρωνε ποΰ νά γί-
νεται στά σμνρνέικα σοίλ.όνια και
νά μην τό ξέρετρ;
(Συνεχίζεται)
ΤΟ ΜΕΡΙΣ.ΜΑ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά την συνεδρίασιν τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου τής Τραπέζης
Πίστρως τής 28ης Φρδροκιρίου
1973 Απρφασίσθη ή διανομή μρρί
σμ τος έκ Δρχ. 45 κατά μετοχήν
διά την χρήσιν 1972.
'Τπομιανύσκεται ότι τό διανεμη
■θέν διά την χρήσιν 1971 μέρισμα
Λνήρχετο εί; δραχ. 35 κατά μετο
/.ήν.
• άρχηγοϋ» τή φορά, πού οριοτ.'ν-
τικρυοα τόν "Εντουαρντ. Ή νμ
γιά τή μητρική της περ'ΐοΐη- ι;άνιοή του κα, 0 τίτλος τού μ' εί-
οη. "Υστερπ γύρισα στόν Πέτρο. |χανε θαμπώσει!
— Ποϋ θά οέ βρώ οέ τρεϊο υέ
ρες;
"Εβλεπα
— Θά σου τηλεφωνήσω οτί £ε
νοδοχείο, άν δέ σέ δώ.
— Δουλεύεις άκόμα έκεί,
— Νοι. Τό πρωΐ όμως!
Χάρηκα "Ετοι θά είχαμε (όν
καιρό νά 6Αρπόμαοτε κΓ έΕα> τ-'
Οράδυα Τού τό είπα. Κούν,ισε
τό κεφάλι καταφατικά. Γύρ οα
ι τον Ρόλα γ καί τούδωσα ι - χε·
-- Είσαι πολύ κακάς. Μέ Εε>ϊ.|-
κώνεις νυχπάτικα "Ας είναι. Μ
αύτό τόν ιρόπο θά ταχτοποιιΐνυ
Γ.ά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ το«
πόνβυ τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λ*- »αι ε"α δθοΑειά. πού εχω στο οπ'
γ»τέ»νις *. ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑ-
ΚΙΑΟΤ έξέοωβε τό Μυθιστύρη-
μά της :
«ΠΟΝΕΜΚΝΗ ΑΓΑΠΗ?
Πωλεϊται στά Κεντβικά Βιβλιο-
πωλεόα στήν ΗΣΊΊΆ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στην ΕΝΟΣΙ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρύτση 8.
καί στά γραφεία τής έφημερίοος
μας «Πρββφνγικός Κόσμορ ΝΊ-
κης 25,
ϊι τοϋ λόρδου!
Μέ κύτταΕε έρευνητικά.
— Στά ς'γουρα θά
νά
μάθεις γιατί Λ Φύλλις είναι σά £ιά
οταση μέ τόν βντρα της Ι...
Δέν μπόρεσα ν' άρνηθώ.
— Την άγαπώ πολύ καί 9έλω
νά την νοιιοθω εύτυχισμένη. Δέν Ι
ένα
μέ τα μάτια μου κι' ίίχι
γραμμένο υτό βιθλία! Όμως θ^·
μόμουνα κ.ιί τ6 λόγια του: «'Υ-
πάρχει ένα πρόσωπο. Ή γυναϊκα
τοΰ άδερφοϋ μου». Πώς ήιανε
δυνατά νά πεϊ ένα τέτοιο ψ.Αμ>-·
Κι' ή Φύλλ;ς τί όνομα έδωσε Εί¬
πε ψέμματα κι' αυτή; Ήταν σ5ύ·
.ατο! Ώστοσο...
— «Κύριε . ουγχώρησε τό άμορ
ίωλό πλασμα σου!...».
(ΣυνεχίΖετ0')
ϊίντων. Ό στ>γγραφεύ; γράφει διά
μακρών καί περί τρίτη; Άφροδί-
τη; τή; Άποστροφίας, δπως γενι
των ορίων τής Ελλάδος.
Φεβρουάριος 1973
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Τβξιάοχου ΠΑ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρ.ης περιγραφή της έιακί)ς μάχης τΐ]ς Πίνββυ μετά
αυντύμοο έξιονοβήσεως δλσκλτ|3ου τοθ πολέμου 1940 - 41,
(Συνέχεια έκ ιοϋ προηγούμενον)
Καθ" οδόν, πλησίον τής Κά-
τω Άρένας, σιινήντησε 2—3 ςρυ-
γάδας στρατιώτας καί τινάς ήμ-ιο-
νηγοΰς, οί δποΐοι είς έροιτήσεις
τού ποϋ κατενθύνονται καί διατί
εΰρίσκΌνται μακράν των Λόχων
τιον, Απήντησαν μέ διαφόρους ά-
συστάτου; δικαιολογίας. Άντιλη-
φθείς τότε ότι πρόκειται περ,, φυ-
γΛδων, τοΰς περκη'νέ'λεξε καί τους
ρθεσεν είς κίνησιν πρός τα έμ-
πρός. Την 9 30' ώραν» έφθασεν
εί; Λνκορράχην, μετά μίαν δέ ω-
ρκιν σιηήντησε τόν Άντισυνταγ-
ματάρχην Μισύρην, ό οποίος τόν
προσηνατάλισε μέ την τακτικήν κα
τάστασιν. Περί την 11.30' ώραν,
δ 11ος Λόχο; καί Διμοιρι'α πολυ-
Οόλων. έκ τή; Διλοχία; ήτις ευ¬
ρίσκετο καθ5 οδόν πρός Λυκορρα-
χην, διετέθησαν, κχιτόπΐν διατα-
γής τοϋ Άποσπάσματος. είς τό
τρίτον 'Τποτομέ-ι. Ή ίναπομείνα-
σα δύναμις, ήτοι ή Όμά; Διοική¬
σεως τοΰ
III
Τάγματος καί μία
Λιμοιρία πολυδόλίον έσυνέχισΐ την
πορείαν της πρός Λυκ<ορράχην Την 13.30' ίόνα"Μ>; όδοΰι, ό ΤΤαγματάρχη;
Νικητάς καί οί συνοδεύοντες αυ¬
τόν Άξιωματικοί έτρύχασαν τοΰς
ίππους τιον, κ ιτευθννόμενοι πρός
τό κέντρον τής κορνφογοαμμής·
ι'ίταν δ' έφθασαν εί; τού; π-ρόπο-
δα; αυτή;, είχον εισέλθει πλέον
εί; την ζώνην πυρών πεζικοΰ
Άφίππευσαν τότε,, ίνα μή βλη
θοΰν οί Ιπποι, τού; δποίους πκοέ-
δωκαν εί; ?να στρα·τιο')την νά τού;
οδηγήση οπίσω, κα» ήρχισαν βα-
δίζοντες πρό; την Αντοφέρειαν, δ¬
που τα πυρά Πεζικοΰ, Πνροδολι
κου καί δλμων ήσαν δρ<ιστικά. 'Ε κείνην την στιγμήν δ Ταγαατάρ- χη; Νικητάς άντ ελήφθη ότι υπό την πίεσιν τοϋ έχθροΰ οί δνν&φβς των Λόχων 1ου, 2ου, 7ου νκύ. 9ου σι*νεπτύσσοντο έν Αταξία καί α¬ νευ συνοχής πρός τα όπίσο) χαί άριστερά, πλείστοι δέ έξ αυτών προσεπάθουν νά φιιλαχθώσιν έντός βαθειών γραμμήν. Σκεφθείς ότι, αν διεσπάτο ή άμυντική μας διάτιαξις τοΰ κέν¬ τρον, ό έχ'θρό; θά έ'φθιχνε τάχιστα εί; 'Επταχώριον, ίΐπεφάσιοε νά κάμη Αντεπίθεσιν, έυχο) καί αν δέν υπήρχον έλπίδε; έπιτι>χία;, λό
γι» τοΰ ότι ό ίχθρό; διέθετε δύ¬
ναμιν Τάγματο;. υποστηριζόμενη
Απύ π-νροβολιχόν, δλμοιις καί πο-
λι*όλα.
Χωρίς νά Αναμένη τότε περισ¬
σότερον, περιφρονήΐκχς κίΐί τόν
θάνατον έν μέσω καταιγιστικών
πυρών πυροδολικοΰ κ,μϊ δλμων καί
έν μέσο) πυκνών πι»ρών Πεζικοΰ,
ή νά προχοιρή πρός τα έμ-
πρός, προσκαλών τού; άνδρας νά
τύν Ακαλουθή.πουν. μέ κραυγάς
προχωρεϊτε» καί κατώρθίοσεν ουτίο
νά καταλάβη τό ίιπό των ήμετέρων
τμημάτων έγκατίΐλειιιθέν σημεί¬
ον στηρίγματος Μούκας, υπό την
πίεσιν τού έχθροΰ, βοηθούμενο;
υπό τοΰ ύπολοχ ΐΛ.'?ΰ Άνυφαντή.
(Σιηιεχίζεται)
Μόλις εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡ0ΛΟΠΑ,,
Πωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
3,4 ΕΚΑΤ. ΔΗΛ. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΥ
ΧΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
Κατά τόν παρελθόντα μήνα Ία
νουάριον 1973 κατεβλήθησαν κεο
δή συνολικοϋ ποοού 3.45Ο.ΟΟΟ
δρχ. είς τυχηρούς κατόχους όμο-
λογιών διοφόρων λαχειοφόρων
δανείων οίκονομικής άναπτύΕεωο,
ξιά την εξόφλησιν λαχνών κερδι-
Ζόντων ποοά δνω των 750.000
δρχ-
ΤΌΤΛΑ ΒΟΝΜΑ.ΡΗ
δΜ·ΐ«4·»5
ΒΛΣΙΛ-ΑΧ ΚΟΚΧ——Η-
««ς
Γ«μ4Κτα 4
«Οβ.&β*
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
-ίΑ.-ΚΑΤΑ.ΙΙΑΗΚΤΙΚΚΣ ΠΛ0ΚΗ2 =
ητή; άκάμα τού Γυανασίου
ίδι συνεΛγασία οτό σατυρκύ ,-ιε
οιοδικό «Μι,χανοηραψίαι», μέ σα-
τνρικά. τοΐ' έτγοό" ι τα? πού ό-
Λ»ς λέγει ό Νικόλαος Λάσκαρης
τίδρισχ^ν πεταμένα κάθε πρωί κά
χιλ άπό την. πόρτα.
Γράφτηκε στήν Ίατρική σχολή,
;νί> ταντόχρονα επαιονε μαθήμ ΐ-
χα. ζωγρα'μκής καί ήταν μέλος
Λΐ·ήν Μα.τολινάτα Λά6δα, —για-
χι (1%( γλιχειά φονή τρνόρου,
χι» άγαπούσρ τ*1 μονσική μί πρρι-
.ιάβεια. Την Ίατρική γλήγορα
την έγχατέληψε γιά νά επιδοθή Α-
,ΐϋχλειοτινά στή Αημοσ,ογραφία, ο
ι01. άναδείχθηκε ώς λόγιης, αΐ-
αΗητικός καί ποιητή;».
Τό 18*3—4, 16 χρονών..., ε-
γραφ* στήν Άκοόπολη χοΰ Γαιβρι
ηλίδη την έπίναιοη καθημρρινή ποί
ηοη.
Τό 189.1—ΙΗχρονών— πϊοασε
οίΛ, μιά άπ' τίς καλύτεορ;
{)μίς τότε, οπου έ'μεινε 11
χοσνια οτντάκτης, ΰλης παντός εί¬
δον; _ ■
Αημοσιογίχϊιτος λοιπόν πρώτα.
Όπως τό διΐτνπιόνει πολά) ώ-
ραία Λ Τέλλος Άγρας: «Σέ κά-
0ε μίαν άπό τΐ,ς τέσσερεις-μεγάλρς
ίΛσχές των Νεοελληνικών Γραα-
(ΐβτων, — καθώς κ αί πολλά αλλα
οτονχειΌι Αλλάζουν, — έτσι κι' ό
ηίποζ τού λογοτέχνη παροΐ'σιάζρ-
ται όιαψυρρτικός.
Στήν Έπτάνησο ρΐν,πν Λ εΰπα-
Τϋίόης. Στήν Άθήνα, (την κλασι
χή, δσο και τή ροωαντική:, ό λό-
γιος. Στήν μρτρΛειτα έποχή τού
Αημοτικισμοΰ( ό λογοτέχνης είναι
Δημοσιογράφος.
Καί άργότΐρα Δημόσιος "ΪΛάλλή-
λο;.
Τό 1898 Ρΐκοσι χρονων εκδίδει
την πριότη τού Ποιητική Συλλογη
«ΠολΕμικά Τραγούδια» έμπνενσμρ-
νιΐ Λπό τόν πόλ.εμο τού !)7.
Άπό τ° 1ί)0°, 23 ΧΟ,τνων, Λοχι-
ονντάκτης πιά τή; ίδι · ς εφημερί¬
δας,, ϊγραφε τα πολιτικά άρθρα
«αί τα καλλιτεχνικά χρονογραςτη-
ματά τού μέ την λάμψη τού έκλε-
χτοθ πνεύματος καί τού λογοτίχνι-
χοΰ ΰφους τού-
Τό 1908, 31 χρονών τό «Έμ-
αρός τόν εστειλε στό ΓΙαρίσι| δπου
έμεινε τρί« χρόνια κι' εγραφε τα
πίρΓφημά τού «Παΐρισινά Γραμμα¬
ί» πού γι' πύτά καί μόνο τό *Έμ
.τίος» γινότπν Ανάρπαστο.
18Τ7 — 1940
'Όμον; αύτό δεν ίμπύδισε την
Εφημερίδα νά τόν παύση ... άφή-
νοντ ς ί'τ^ τον π0ιητη στήν πιδ
στγνή Απόγνιοση.
Λύτό ήΐαν ε'να καίριο χτύπημα
γιά τόν Καλλιτέχνη, ποΰ τόν το««·
ιιατισε ψυχικά τόσο (Ιαθειά, ωστε
6έν μπόρεσε άπ' ιιύτύ πιά νά συ-
νελθη. Ό Σκπης 6ιηγΕϊται πώ;
από τύτε Αντί γιά χαιρετισμό —- ό
πρϊν γρλ'ΐοτός κι' εΰθυμος Παπαν
τωνίου, — τού έπαναλάμβανε αύ-
τ··ι τή στροφή Λπύ ενα τού ποίη
μκ.
Χρόν»ι ζη-ιά(ι) τύ θάνατο
κι' άπόστασα νά τόνε Λα^τεοίή
στά περιγιάλια τής ζωής,
άλλοίμονο. τόσον καιρύ.
Την στυγνή αυτή θΛελπισία θά
την βρυΰμι χτ'μένη σέ όλους τοΰς
«Ιΐεζούς Ρυΰ,μοΰς» καί σέ πολλά
άπο τα ποιήματα των θείοον Διο-
μο>ν. ' Κνα τέτοιο ποϋ τό π μάπο
νο τ-ιν; Λκοίεται πολΰ άπαλό είναι
κα, το
Μήνυμα στήν "Ανοίξη
"Οταν περάσετ; ανοίξη καί τοΰς
χνμούς ταράξης
Τής γής κι οί κάμποι «νθίσουνε
(στό φώς καί στή γιλήνη,
Μην ερθης πάλι στή φτιοχή καρδιά
(μου κα.1 προστάξης
ϊ'ιά να σοΰ δώση χον Λνθό ποΰ σοΰ
κι έκείνη·
1 ΘΗΙΑΥΡΟ! ΤΟΥ ΚΙΑΊΠΟΓΛΟ
Ληό τό»ορΐ0τοΰί)γημσ τρΰ ΣΤΒΦΑΜΟΤ. ΞΕΝΟΤ;
• "Ο ΔΐΆΊΒΟΛΟΣ 5ΤΓ>ΤΝ 'τ<>Τ}?Κ.ΙΑ» '-
ΑΤϊ'Ο1_ΤΟΤ ΣΚΛΑ1
Χρλιδονάκι μην ίρθή ποτέ νά ξα-
(νανύρη;
Ι'ϋν έρχοιμό σου νά μοΰ ειπή τρελ-
(λά στό παραθύρι
Κρατιόντας κάποιο ψο,ΰγανο καί
ίτόν ψαλμό στό στόμα.
Ξερό κι άχάριστο κρατώ τοϋ κή-
(που μου τό χώμα.
τί λόγια στήν ψιιχή μιλείς
(καί των Αψύχιον.
Κρυφοί παλμοι, κρνφοί κπϋμοί φϋλ
(λο κι άνθό; θά γενονν, Ι
Οί ά λουολουδίσουν οί πληγές σα-
(κατεμένων τοίχων,
Θά ζοΰνε τα χαλάσματα κι οί πέ- |
(,τρε; θ' Λνασαίνουν. ]
Ξ.-ρτο ποΰ θά μεθά ή ζωή κα', τού¬
το τόν Άπρίλη
— Ιΐλάσμα κ«νένα την τρελλή χά1
(ρά τον δέν θά κρύψη—!
Μά μή ζητήση; τής βαρεία; καρ-
(διά; μοί· νά σοΰ στειλη
Τό τςιαγονδάκι πού ήθελες καί τή;
(τό πήρρ ή θλίψη»
Σιτν·χίζετ«ι
Βιβλιόιιριοία
τού Δροο ΛΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡΜΑΡΟΝΗΣΙΩΤΙΚΗ ΕΘΙΜ8ΓΡΑΦΙΑ,,
τοΰ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΣΩΤ. ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΗ
Μέ τόν τίτλο «Μαρμ ιρονησιιί)-
τιχ,ή 'Εβιμογοαφί'α», ό κ. Νικύλα
ο; ΛΑΜΠΑΔΑΡΙΔΗ Σ εχε< συγ- γ-ράψει μίαν πεοισπούδαστη πραγ- μ«τεία, πού πεοιλαμδάνρι ήθη - ϊβιμα - παραδόσρις τοϋ βίον των ητοίκων των νησιών τής Προ- πονδίδος. Ή ρργασία αύτη ^χει βι·μπεριλη<ίθή στόν ΙΔ' τόμα των «Μικοασιατικών Χρον"ΐκών» πού ίχδόθηκε τό 1970. Ώστόσο ό συγ γραφεύς την εχει έκδόσει καί σέ άνάτΐ'πο μέ 97 σελίδες, περιλαμδά νρι δέ τό «Είσογωγικό σημείιομα* μέ γεο)γριιφική καί ίσταρική ανα¬ σκοπήση των τεσσάρ(ι)ν νησιών τής Προποντίδος, Μαρμιχ,ρα, Άλώ νη, Άφυσιάς καί Κούταλης, τό χυρίως θέμα «Γαμήλια ?θιμα» καί γιά κατακλείΐδ'ΐ «Μαρμ ιρονησιιότι- )ό γλ.ιοσσάριο». Τα «Γαμήλκι 'Έθιμτι» ποΰ πάς Κ'ΐρουσιάζει ό συγγραφεύς είναι οί «Άρραβώνες», ό «Γάμο;» καί τα «Ποοικοσύμφοινα». Μρ Ατρθ ι- στη λεπτοιιέρεια μάς περιγράφει τα γεγονότα ποΰ ί-ξειλίσσονται άπό τ ήν άρχή των άραβώνιον εοις τό τέλος τής γιορτή; τού γάμου καί τοϋ άντίγαμου. Τα Οιαγ&ίζει δέ μέ ρνα πλοΰτο άπό παραδοσΐΛκά δίσ- τιχα τα γεματα εύχε.ς καί καλιυσύ- νρς καί όίνρι έτσι μιά ξιοντανή γ,οοταστική άτμόσφα &". Τα γε- γονότα αύτά πλαισιώνονται καί μέ ίσταοικά έπίσημα εγγραφα καθώς κ ι μέ δώδεκα κλισέ άπό λαΐκές συγκεντρώσεις κα· άπό άριστουργη ματικά κεντήματα χειροτρχνίας, ποοικίσ,α μαρμαρωνησιοπικα. Ο κ. Νικ. Σ. Λαιμπα/δαρι'δης ξιΰρει καί γράφει μέ τέχνη. Ξεύ ρει καί παρονσιάζρι τό θέμα μέ διί αΰγρια καί άπλότητα. Ή έξιστό- οισή τού ρέει μέ γλαφυρότητα καί σέ φέονρι τόσο πολύ κοντά στήν πραγματικότης, πού νοιώθεις πώ; βρίσκεβται κ' έσύ μέαα, μαζί μέ τα χαρούμενα γεγονότα. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΙΤΣΑΣ ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ Άρχαϊεΐ; ΜοοχονΑσια Μικρασ^ας Δύο άρχαϊες πόλεις άναφέοον- τί πάνω στάς 'Εκατονήσους. Ή Νάσος καί ή Ποροσεληνη. Ή .ιρώτη χτισμένη στή θέση Ντουλά .τι στή σύνδεση τού μεγάλου νησ'θΰ μέ την άπέναντι στρριά. Ι Ό Ήρόδοτος λέγει, ότι πάνιο στάς 'Εκατονήσους υπάρχη πόλις. Άραγε έννοοΰσε την Νάσον ή την Ποροσρλήνην; Καί ό Στοά^ον γρά Τ εί, ότι, ΰπή<)χε πόλις επί τής Έ 'ΐιτονήσ/οΐ', άλλά είχεν έρειποθεί επί των ημερών τού. Τα έοει.τια ομ<ος, πού έσώζοντο, οί μαρμάρινες στήλες, ό λαξεμένο; "έ μονόλιβο τόνφος, τα πιθάρ'."· τα νομΐσμιττα πού άνακαλύφθησαν, οί διάφορε; επιγραφαί, οί .·τλάχρ; ώθαϊα πελεκημρνες σέ μάρμα-οο, οί /"■λασμρνοι βομοί. τα μικ^ά άγάλ Κ«τ«, οί &ακρι«δόχ'Ρς, τα θεμέλια τείχου; γ,-ι» ΰλα αύτά πού βρίσκει. "«νείς μόλις λίγο 6αθιά σκάψει ΛΛθ&Εΐκνύοιιν, ότι κάποτε θρισκο- τ<ινε μία Λκμάίΐουσα πολιτεία ι»' έ- ΊΡΪνα τα αίολικά νησιά. "Επεηα τό θίσπισμα τοϋ θερσίπ ·τ°υ, πού άνευρέθηκρ τα τελ^ρυτί·ία χοόνια «[ναι σοβαρά άπόδειξη πά θοικΐία; σ' αΰτύ τό μερος μίάς «κ (ώζουσα; πολιτεία;, Λού ήξερε νά τ'μά τού; εύεογέτες της. Τό ψήφισμα αΰτό άνίΜρέρρι, ότι * δάμος Νασιωτάν λίγο πρίν ά- Λ<' τό 318 π
άπό εϋγνιομοσΰνης εχορήγησεν Λ
τέλ.Ρ'ΐι οτόν θίρσιππο καί τούς ά
πογόνους τον, τοϋ στήνει χαλκοΰν
ά&ρ άντα καί σίτησι στό ΙΙηντανρϊ
όν. Ό χοροστάτης στεφ'ΐνιόνει τόν
θίοσιππον. Ο δήμος ίβνσε εύαγ
γέλια καί σωτήρ π. *αί έξετρλεσε
μέ στεφάνια στό κέφη.λι τριήμερο
πανηγύρΙ. "Ολ.οι πρέπρι νά ξρρουν
«τ, «ό &άμο; ό νασιωτάν άγά&οι;
ά'νιδρασι καί. ρύρργέτα1; τιμά».
Τό ^'ήφισμα δέ τοϋ θρρσίππου Ί
δρύθη είς .τή Ποονοπίαν δηλαδή
ρίς τόν νιόν τού Άπόλλίονος. "Ολα
τα έξοοα έκαναν ά'ι δημόσιοι ταμΧ
αι οί μετ' Ηρακλείτω. Ό λίθος
τού ψηφίσματος φέρθηκε, ώ; Ανα
φέ"οε·τ,<ιι ι κ θέ,ρμηζ η τή; σημίρι νής θερπής κοντά στή Μυτιλήνη ή άπό τάς «ίρμιώτι^α; πηγάς πού εύρίσκονταν στό μυχό τοϋ κόλπου τή; Πατερίτσα;. Τό ψή<ρισμ« δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά άπό τόν Γεώργιο Έα ρινό στό περιοδικό «Μουσείον Σμύρνη;» καί αναδημοσιεύτηκε άπό τόν Γερμαν()ν καθηγητή Γιόχαν Ντρύιβεν στύ 6ι6λίο τού : «.Ιβτο ρία των διαδόχο)ν τού Μ. Άλεξαν δροιι». (Συνεχίζεται) 461 όν Καιδάλλα στά δσπρα ΪΓοτ,ρά, έν- τόπια άλογάκια τού;, ό Κόνσόλα; καί ό Λεωνίδας, &ιασκίσανε τα «καντερίμια» των στενοσόκκακων τής Σμύρνης καί βγήκανρ οτό χο) ματόιδρ·ομο) πού όδηγοΐισρ στό γιο φύρι τοΰ Μέλη. Τύ διαβήκανε κ' ϊφτάσανε στήν διασταύριοση των δοόμο>ν, Μπουτξά καί Κοι<κλοιι- τζα. Ό Βαρώνο; έτράβηξε τα νκέ μια τοΰ άλόγου τού καί τό έκρα- τησρ. Τό ίδιο έκανρ κι ό Λεωνί- δα; — Ποιό δρόμο δέν νά πάρουμε φίλε μου; τόν έρώτησε ό Κόνσο λας. Τοΰ Μπουτζά γιά τοΰ Κου- κλονηζά; — Άφήνο» σ' έσά; την έκλο- Υή· —3Ε70) λέθ) νά τριαβήξουμρ· γιά τόν Μπουτζά. Ή άνηψοριά άποκολύπτει ομορφα τοπία καί ό κάμπο; τής "Αγιας "Αννα; είναι μ ιγευτικό;. — Πράγματι, μά άν πρόκειται νά πά,ιιε ώς τό χιοριό αύτό, δέν μας πρρνε^ ή ("νρα. Θά φτάσουμε συντομώτερα στόν Κοΐκκ".ουτζά, πού είναι πιό κοντά. Κ' οί όμοριφιές πού θά συναντή σ>ουαε στό δρόμο μας, είναι, πιό Ι
πολλέ; άπά τοΰ Μπουτζά. θά δοΰ!
με κάτω τα λουτρά τή; Άρτέμι-
6ος, τό λιμάνι καί πιάτο όλόκλη
ρο την Σμύρνη. Πέ-
ρίσο) καί 6ά ένθουσιασβής. Είναι
σοφός ανθρωπος. θά περάσουμρ
κ.οντά τον^ πολύ εύχάριστε; στιγ-
μές. Μάλιστα αν τόν καταφέρω
καί ερθη στό γεΰμα μου σήμερα,
θά εΐ,μαι πολύ ρύτυχής, θά άπο-
δείξοι στόν σέρ Σίδνευ Σμίθ, πώ;
κι έμρϊ; στήν Σμύρνη. έχουμε
μοοφο>μένου; καί σοφούς άνθρώ-
πους.
Ό Λετονίδας εδγαλρ τό ώρα
λόγι τού καί τό κοίταξε.
— Είναι περασμένες δώδΐκα ε[-
πρ. Σκεφθήτε πώς γιά νά πάμε
κ <ί νά γυρίσουμε θέλουμε πάνω άπό δυό ώρες. Καί μιά ('όρα τού λάχιστον, νά αείνοιιμε στούς για- τροΰ, τρεί;. Πότε θά πα-ρε στο σπίτι σας, δπου πρέπει ν' άλλά5·ε τε γιά νά ΰποδεχθήτε τού; καλε- σμενους σα;. πού στό μεταξΰ θά εχουν καταιφ'θάσει; "Τστρρα ή ά- δικαιολόγητη άπουσία σα;, θά στε νοχιορήση την κυρία Βαρο'ινη, πού δικαιολογημένα θ' άνησΐ'χή Μά καί ργώ πρ'ν ερ·θο> στό γεΰμα,
πρεπει ν ά γυρίσω γιά λίγο στό
σπίτι, μο»·, νά φσεσκαριστώ καί νσ
Λλλάξω.
Ό Βαρώνος έγέλασε·
— Τύν κ1 ιτβκλτισαο φέονεις
καυμένα Λρον.ίδα. Μέ λίγη καλή
θελήση ο1 α γίνονται. θά τρρξου-
με τ' &λογά μας καί δέν θά μεί
νουμε στοΰ γιατροΰ παραπάνίι) Λ-
πό ε'να κουάρτο. "Ετσι θά γυρίσου
? εγκαίρως στήν Σμύρνη. Μά
ξέρο έγώ γιατί προτιμάς τόν Κου
κλουτζά.
__ Γιατί; τόν έρώτησε ό Λειλ
νίδας πεινύδα καί τού άπάντησε:
—"Ε ναι^ γιατί θέλει; νά λρ-
ράσης άπό τό ύποστατικό τή; Κα
τίνας, πού ?χει λωλάνει τό φιλο
βου τόν Άλρξαν&ρο. "Α; παμε
λοιπόν έκεΐ νά τής "ξητήσουμε εντ
ποτήρι νερό. Ι
— Δέν μ' ένδιαψέρονν κύριε!
Βιιρών'Ε οί αίσθηματιές ΰποθέσει;
τοΰ Αλεξάνδρου, οϋτΐ αυτή; τής
κυρίας, τοϋ εΓπε ό Λρονίδας, στε-
ν «χωρημρνος. Καί, προσέθρσε. Καί
γιά νά σάς ά.-ΐοδείξιο πώς δέν ε
χω κανέν ι Ίδιαίτερο λόγο, νά πά¬
με στόν Κουκλουτζά, σά; τό είπη
δλλο-στε Από την Αρχή, δέν 6χω
άντίρρηση νά τραβήξουμ, γιά τόν
Μπουτζά. Πρέπει δμως νά βια-
στοΰ'ΐΡ, γιατί όπως σάς εΐπα, δέν
μά; πέρνει ή ώρα.
—'Όχι, δχι, πάμε στόν Κοιι-
κλουτϊά ποϋ είναι .ιιό κοντά, τοϋ
Λπάντηβρ ό Κόνσολας καί γαργά
λησρ μέ τίς φτέρνες, την κοιλιά
τοΰ άλόγου τού, πού ξεκίνησε
Ό Λειονίδα; δέν έπέμεινε δλ-
λο καί τον Ακολοΰθησε.
Προχοιρησαν μέ καλπασμό κά-
που διακόσα μετρα, δταν οίκουσαν
οπίσω τού; νά έρχεται κ ιλπάζον-
τας ενας καβαλλάρη. Ό δρόμος
ήτανε στενάς καί. ό Κόνσολα; τρά
6η5ε στήν γωνιά, γιά ν' αφήση
,ιρρασμα
__ Τί διά6αλο, είπε στόν Λεω
νίδα, αύτός ερχρται κατ' Απάνω
υας, σάν νά θέλη νά σπάση κα-
νένα τετράγωνο .Πεζικοΰ.
Ό Λειονίιδιας άφοΰ έκοίταξΐ ό-
πίσίι) τού κι' εγνώρισε τόν ίππέα,
είπε στόν Κόνσολα:
— Είναι, δ Ανεψιός τής κόμηο-
σας Πέτροβικ, δ Ανδρέας, μπο-
ρεί νά έρχεται γιά μάς.
Κράτησε τό όίλογό τού. Τό ΐ-
διο έκανε καί ό Κύνσολας καί π*
ρίμεναν-
Ό Ανδρέα; τούς επλησίασε,
στάθηκε καί τοΰς χαιρέτησε. "Τ-
στερα τού; ίρώτησε, αν εΐδαν την
θείαν τού.
—"Οχι, τοΰ άπάντησε δ Λεω¬
νίδας. Μά δέν είναι καλεσμένη
στό κτήμα τής Κατίνα; στόν Κου
κλουτζά;
— Ναί, βεβαία. Απαντήση ό
μικράς.
— Τότρ έκεί θά την 6ρή; τοΰ ε'
πε ό Βαρώνος.
— Δέν μπορεϊ νά επήγε άκό-
μα, γιατί στόν Κουκλουτζά θά
μά; επήγαινε τό άπύγευμα ό φί-
λος μας ό κύριος Ροδόλης. Αΰτός
μά; πρόσιρερε άλογα γιά νά κά-
νουμε στό μεταξύ έ'ναν περίπατο
ώς τόν Μπουτζά. Κι Ικεϊ πηγαι-
ναμρ, όταν στό ορόμο, έπεσε το
πέταλ'θ τοΰ Αλογον μου καί, μέ δ-
φησαν γιά νά πάω νά τό πετα-'
ιλώσω. Θά μέ περίμεναν» δπως
μοϋ είπαν στήν
χώς δμιος άργησα νά γιιρίσο)
τί ό πεταλωτής πρόσεξε, πώς ή¬
τανε πληγο>μένο τό πόδι τοΰ άλό
γου καί δέν μοΰ τό εδωσε. Τότε
άναγκάστηκα νά νοικιάσω έτοϋτο
έδώ τό αλογο, γιά νά συναντήσω
την θεία μου. Δέν βρήκε ομω;
γέφι«ρα οΰτε
Η Π -1Α Ε ί Λ ΕΠΙ ΤΟΥΡϋΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΕΙΠΟΠΟΡΟΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΙίΑΣ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΛΗΦ&Η ΑΠΟ ΤΟΜ Α' ΤΟΜΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΤΗΣ ΚΙΟΥ ΤΑ «ΚΙΑΙΜΑ»
ΤΟΥ κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ ΠΙΝΑΤΣΗ
Άπά τή; ΰποδουλώσρο); τοϋ
"Εθνου; εί; τούς Τούοκου; μέχρι
τοΰ ΙΖ' αιώνος ή Παιδεία εί; δ-
Σχολά;, εί; τάς οποίας εγένοντο
δεκτοί μόνον °Ελλην€; τό Γένο;
καί Όρθόδέξοι τό θρήσκευμα και
ΠΑΝΟΤ ΦΤΛΛΗ
«Οϋρανία Άΐρρο&ϊτη··
(ΑΝΘΟΛΟΓΗΜΕΝΗ ΣΤΓΚΡΙΤίΚΗ ΛΠΟΨΗ) 1972
λην την άλλοτε Βυζαντινήν Αύ-| αιί οποίαι έδίδασκον τα έλληνΐκά
τοκϊατοοίαν, δέν ύφίστΐτο. Διότι κ(ΐ^ τα Λατινικά Γράμματα. ώ; Χ"
στήν
δ καταν.τητής μέ τόν φανατισμόν
ό όποϊο; τόν κατεϊχε, θέλιον νά
έκρΐιζώση τόν άνθοϋντα Ελληνι¬
σμόν καί νά οιιό-η άκόιιη καί την
σκέψ ν πρρί Αν/βιοχσρως αΰτοΰ εί;
τόν αΐιεσον καί Απώτερον μέλλον,
Οίίθασε μέχρι τοΰ βαρβάρου καΐ
άπανΟ?ο>,-ΐον σημείου νά άποκοπτη
τα; γλό>σσας των 'Ελλήνων, οί ό-
ποΐοι τολμοΰσαν νά όμλοΰν την
γλώσσ'ΐν των πατέρον των Προσ¬
επάθει λοιπόν διά των μέσον αυ¬
τών νά τροαοκριτήση τού; 'Ελ
λ.ηνικού; .ιλ.ηθισμοΰ;, ΐοστε νά Α-
πομάθοΐΛ· την μητρικήν γλό>σσαν
καί ν' Αφομοιι>>θοΰν μέ τούς Τουρ
κου;:
— Κατόπιν των σκληρών αυ¬
τών μετροιν τή; Λν(ι>μάλον ίκεί-
νη; έποχή;, επόμενον ήτ» νά εκ¬
λείψη τελείως ή πα;5εί«, ό πολιτι-
ιιν, ΐΜΐιυ» ι . , , ,, ,
, βμος κια η καλλιεργεΐίΐ το>ν γραμ
Δι·στυ- . ' π «.«/%,,
", ματιον. Πάντες δέ διετέλλοιν εί;
ρισο) για- , , . , „ , *
. - το σκοτος της άμ'.ιθείας.
— Εί; την ζοφεράν καί δδυνη-
οάν ταύτην κατάστασιν, οί μόνοι
σωτήρες ήσαν οί λειτουργοί τή;
'έκκλησία; καί αί Ίεραί Μοναι αί
οποίαι, ύπήριξαν ή ΚΙΒΩΤΟΣ διά
τή; οποίας διεσώθη, ή ΘΡΗ-
ΣΚΕΙΑ, Ο ΕΘΝΙΣΜΟΣ ΚΑΐ
Η ΓΛΩΣΣΑ. χάρι; βί; την (<ύτο θυσίαν τοΰ τότε Κλήρον. Ούτω δι* σωθή ό Χριστιανισμό; κβΐ ό 'Ε)Λη νισμό; παρόλα τα δρακόντια μέ- τρα, αμα δέ κ.α! Απάνθρο)πια τα ό ποία έψήοαοσ-ν ό κατακτητής. — Εξαίρεσιν Απετέλεσεν ή δμί σος μρτά την αλοσιν τής Κωνσταν τινουπόλειος Ιδρυθείσα υπό τού πά τριάρχον Γενναδίου τού Σχολαρί ου, ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΤ ΓΈΝΟΤ51 ΣΧΟΛΗ Ή Σχολή αυτή είς την οποίαν προσελήφθη καί Ανάλογον διδακτικόν προσωπικόν,, υπό την κα θοδήγησιν καί επίβλεψιν τοΰ Πά τριάρχοι ήτο ή μόνη λειτοι»ργοϋσα έλληνική Σχολή κιχτά τόν πρώτον κ<ιί δρύτερον μετά την αλωσιν τή; Βασιλίδος α'ιώνα. Είς την Σχολήν αυτήν, οιττε τόν κύρΐΌ Ροβύλη. Γι' «ύτό σάς έρώτησα αν την εϊδατε Ξεχασα νά σάς πώ πώς επήγε καί στόν Μπουτζά, μά οΰτε έκεΐ την εΓδε κανείς. ΊΟ Λείονίδα; σκέφθηκε, πώς ό Ροβόλης κάποια παγίδα θά «- στησρ στήν κόμησσα καί γιά να Απομη'κρύνη τόν Ανρψιό της, τού εδωσε ξεπετάλωτο άλογο. "Ηξΐρε πώ; αύτό;, είχε τό ΰποστατικο τού στόν Μπο>ρνύβα καί ίσο>; να
επήγε έκεϊ την κόμησσα.
— Ν ά πά; νεβιρέ μου στόν
Μπουρνόβα, έκεϊ έχει τό κτήμα
τού ό Ροβόλη; κ-αί μιά καί έχά-
λασε τό «ραντεβοΰ» σας, μπορεί
ό φίλος σα; νά την επήγε έκεί γιά
νά τής τό δείξη.
— Ναί έχετε δίκηο ϊκανε ό , , , ,α , . ,
. « .ο ' ττ- .· ι αυτήν εμορφωθησαν, αι διακριθεν
μικρος και διερωτηθηκε. Πω; δεν' '
τα; 'Επιστήμα;, μοοκρώνουσαι
παντός διδασκάλου;
— Κατά τό ετος 1647 κατόπιν β
νεργειών τής Έλληνική; Κοινότη
το; τή; Βενετία; πρός την 'Τψηλήν
Πυλην, επιτραπή ή Γδρι>σις μέ £ξο
όο. ϋδικά τη;^ τοΰ πρώτον ελληνικόν
σχολείον εί; Ίιοάννινιΐ, διότι πλέ
όν ή 'Τψη).ή ΙΙύλη έθεώρησε σκό
πιμον νά έφαρπόση καί διά τού;
Ραγιάδε; έπιεικεστρραν μρταχρίρι
σιν. Έν σιινρχρία όμο>; καί άλλοι
'Η.τει^ώται ΐδρυσαν, δλλα σχολίϊα
εί; Ίοάννινια, ώ; καί Ιεροσπονδα
στήριον. Άργότίρον ί&ρύθη εί; την
ίΚρ>νσταντινού;τολιν κβί δίλλο σχολεί
όν.
— Τα σχολεϊα αύτά, συντηρού
ρ σημΐίωμα
Τοθ συνεργάτου μας κ. Ι2ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό Κυθήοιο; λογοτέχνης - ποι- κώς Λπεστρέφετο τα; άνόμους «αί,
ητή; Παναγιώτης Τριφι'Λλη; - φι Λνηθίκους πράξει; των Ανθρώπονν.
λολογικόν χον δνομα, Πάνο; Φύλ- Ι »*,
λη; - συνέγρ^ψε καί έκ>-κλο<ρόρη-1 Έπιδιώκων νά καταστή βαθύ- σε την πρώτην πο:ητικήν σνλλο- τατα άντιι/.ηπτός Λπό τούς Ανα- γήν τού υπό τόν τίτλ.ον: «Τα Τσι- ριγιότικα», τύ ετος 1930. Καίτοι γνωατα; τού ό συγγραφεύς, δεδο- μένου ότι θά νπάρχουν καί πολ- τό έργο του έκεϊνο εΐχε μεγάλην λοί οί μή άπασχολούμενοι μέ την ίπιτιιχίαν οφειλομένην είς την ά-1 παναρχαίαν Ιστορίαν καί την Μυ γνήν, την παλαιάν ποιητικήνφλέ- θολογίαν, ειιρόντισ:, διά τοΰ πρώ 6α του τόλιιρικόν κάλλος, τα; ώ ;ου μέρου; τοΰ βιβλίον του — φέ ραία; ήθογρι ιφικάς είκόνας καί περιγραφάς κυθηρηάκών έθιμον, τί'πιον τοποθε,σιών, πού συνεκίνη- σαν πολύ τοϋς Αναγνώστα; του καί προεκάλεσαν την εκτίμησιν των πνευματικήν Αν&ρώπων, ιδιαιτέ¬ ρως δέ των Κυθηρίων, ό νεαρός, τότε, ποιητής, Αφήκε νά πη^έλ- θονν 17 ?τη μελέτη; κα; πε^ισιΛ- λογής — ώς Απεδείχθη— διά νά συνεχίση τό έργον του καί κυκλο! (ΐ-ορήση Αλληλοδιαδόχως ετέρα έ· ι πτά βιβιλ.ία του, ποιήματα καί πε- , μεθοδικώς τό κιλΐμα έντός τοΰ ό- ζά καί μάς προσφερη άλληλοοια- ποίον ό μελετηρός άναννώστη; θά ροντος τόν τίτλον: «ΙΙροκατάρτι- ση» — νά τοΰς είσαγάγη είς τό έπιστημονικόν ρέμα τού διά των κάτο>θι 12 κεφιχλαίοιν:
—γ Χρονολογικό μνημάνιο —
Μνημόνιο Ήσιόδου — θρη-
σκεία — Δόγμα — Λατρεία —
Μύθος — Μυθολογίια — Μυ-
θοπλάστη; — Μι<θολογία — Άρετή — Ήθική — Εύδαι- μονία—. εδημΐ'θύργησε ήιιατα καί πεζά καί μάς προσιφέρη θά κατανοήση τάς προθέβεις καί τάς άπόψΐίς τοϋ σι·γγρ«φέως, νά σΐΛ'αγάγη τα συμπεράσματά τού διά την «Ουρανίαν Άφροδίτην» την υπό κ.ρίσιν σήμερον: «Ουρα¬ νίαν Άφροβίτην» τού. Φανατικός λάτρης τής ιδιαιτέ¬ ρας τού πατρίδος των Κκθήοων,' τού. δ Πάνο; Φΰλλης άφιέρωσε την] Λ έμφυτόν τού τέχνην τοΰ λόγου, | Είς τα: «'Επιλεγόμ-ενά» τού δ την ά,τεριόριστον φαντασίαν τού συγγραφεύς, χρησιμοποιών καί χά; καί τόν πολύτιμον χρόνον τού είς γνώμας πολλών ξένον συγγραφβ- την ίξνμνησιν των Κ·θήρο)ν καί («ν, έκφρά^ει τάς άνησι>χίας τού
των Κυθήριον δλιον των έποχών. ι διά: «την ηθικήν τοϋ σηπερινου
Έργΐοθείς. ώς ε'ικάζθ) επί πολ άνθρωπον», σημειώνε,^ ώς έπιτα-
λά έτη μετ' έπιμονής καί μελ€τή-1 κτικήν τι'τν Ανόγειον τού καθοοι-
σας τα έργα ύπερεκατόν Έλλήνων σψιού: «ιΝέας Ήθική» καί θέτει
κα1, ξένων συγγραφέων, άπό τής τύ ίρώτημκι:
τό σκέαθήκα; Σάς χαιρετώ, ποόσ
θεσε, γΰρισε τό άλογά τον καί χά
θηκε πάλι μ: καλπασμό μέσα σέ
σύννείρο σκόνης.
—ι'Αλλόκοτη γυναίκα αυτή ή
κόμησσα, εΐπε ό Κύνσολας. Είναι
άπ' έκεΐνες πού πιστεύονν πώς οί
ναίκες δέν διαφέρουν άπό τούς αν
δρε; κα^ πρέπει νά εχοιιν τα "δια
δικαιώματα μ' αυτού;. Γι' αύτό
την βλέπεις νά τρεχη άπό τό πρωί
(ο; τό β.ράδυ μέ «τζόβεν'α», ώ;
πού νά τής συμβή κανένα «ρείιλί-
κι» καί ν ά φύγη αναυλα Από την
Σμύρνη. Νομίζει πώς βρίσκεται
στήν ΕύροΊπη καί δέν ξρρει πώς
ρδώ ρίναι Τονρκία. Έγώ πολλές
φορές σκέφ·θηκα νά τής Ανοίξοι
τα μάτια, γιατί μ,οϋ ήτανε σνστη
μένη, μά γιατί ξέρ<ο ότι θά πάνε «τζάμπίΐ» τα λύγια μόν, δέν τής εΓπα τίποτα. "Οπως στρώση δς /κοιμηθή. Χβές τό βράιδυ έμαθα ενα σορό πράγματα γι' αυτήν ποΰ ήθελα νά στά πώ. μά ύποσχέθηκα στό Άδελαράκι μόν, νά τό Αφήσω νά στά διηγηθή σήμερα στό στα πε'ζι Νομίζο) δμως φίλε μου Λειο νίδα, πώ; έσύ πού έχεις πιό πολΰ θάορος μαζί της πρέπει νά τής συστήση; νά μην έκτίθεται στήν σμυρνρίκη χοινωνία. ——Έγώ κύριε Βαρίόνε. τοΰ ά¬ πάντησε δ Λεωνίδας, δ^τι έπρεπε νά τής πώ, τή; τα είπε. μά δέν ιιέ άκονσε. Άπ' έδώ καί πέρα δς κάνη δ,τι θέλει. Έγώ δέν εχω καμμιά διαθέση ν' Αναμιχθώ στήν ΐδιιοτική τη; ζωή. Μπορεί καί νά αε παρεξηγήση. Ιειπε —"Εχει; δίκηο, θά βάλω τδ^ο,πόν Άδελχττίΐκι. μόν νά τή; μ'λήση. Αύτη είναι μάλλον δονλειά γιιναί- τε; είς την Εκκλησίαν Αρχιερεί; καί λοιποί λειτονργοί διικράριον κοινι»νικών ΰπηρεσιών, ώς καί & πάλληλοι Ακόμη αύτοϋ τοΰ τουρκι κου κράτους, "Ελληνες τού Γένους. Ή άμάθεια δέ ή δποία επήλθεν μέ την έλλειψιν τής Παιόεία^, τό σον είς την Ήπειριοτικήν 'Ελλάδα, όσον καί εί; ολόκληρον την Μικρά σι'ιιν, ώς έμφαίνεται Λπό τα σωζό μενά εγγοαιφα χαΐ κώδικίΐς ήτο τό σον μεγάλη ώστε οί πλείστοι των Μητροπολίτην έστεροΰντο κα( χθ>ν
στοιχειοιδών γραμματικών γνα'ισε
μενά άπο διαφόρους όμογενεΐς εχρη 5ύχω; ετέρα ρπτά βιβλία τού. ποι- ίγκύψη εί; τό θέμια εύχε«ώ; καί
σιμευσ^ν μετεπειτα, εις το να πλα*
σιώσοι»ν μέ τού; άποφοίτους τα
σχο,λεϊα καί δλλοιν τοι>ρκοκρατοΐ'μϊ
νιον έλΑηνικών κοινοτήτων,, των
οποίων την Ι&ρΐΌΊν είχεν έπιτρέψει
τό τουρκικό κράτος νατά τόν ΙΗ'
αίώνα..
— Συν χώ χρόνω δέ τό ΰπόδου
λον Γένος, είχον δδηγύν, σύμβου
λον καί ποοστάτην την Εκκλησίαν,
ήρχισε νά Αναι&ερρή καί έπανήρχι
σεν ολίγον κατ' ολίγον την διάδο
σιν τή; Παιδεί/ς είς τούς νάρθηκας
των έκκλησιών κάπως έλευθερώτε
ρον, Λ.Τ1 δ,τι προηγοΐ'μένως Άργο
τιρον δέ προέβη είς την ίδρυσιν σν
στηματικών σχολείο>ν) χάρις δέ είς
την δραστηρίαν ενέργειαν, ίκανών.
Αξίων καί μορφιομένιον Μητροπολι
των καί Ιεροκηρύκιον, διακα καί ξε¬
να Λεξικά καί συλλαβών την σκέ¬
ψιν νά έπαληθεΰση καί διατιιπώση
τάς πρρί τή; Αφροδίτης - Κυθή-
ρη; άπόψεις τού διά τοΰ συγκριτι-
(τμοΰ άπεπεράτωσε καί παρέδωκεν
είς την κΐκκλοφορίβν τόν Εργον!
τού: «θΰρανίι ι Άφροδίτη». |
Δι1 αίττού προσεπάθησεν έπιμο-!
-Σάν πόσο θά κρατήση ά-
κόμα έτύτη ή ο χ ε τ κ ή
λογική τής σημερινής Τίχνο-
κν^ιτίας μας — τής α(χμάλα>-
της Από την "Αρνηση καί τή
Βία Τεχνοκρ'ΐτίας μιις —
πού, Αλόγιστα άποσπάβτηκε
καί π·ροπορεύεται αλάργο
τής σκέπης τής Λ0-
ρανία; θεάς μα;;>
Τό έργον τούτο. ώο.αία; κα! πό
Παιδείαν καί τόν πόθον των προ; | κτου νενΛ.ετησ[ον ενστίκτου των
Αφύπνισ,ν τοΰ "Εθνου; διά τή;
δόσειος τή; Παιδεθις.
— Ό Μιχαήλ Γεδεών άναφε-
ρει ΰτι ό Μητροπολίτης Προύσης
"Ανθιμος ύπεστήρι,&ε χά γράμματα
είς την επαρχίαν τού. Έπίσης ά
Μητροπολίτης Νικομηδείιΐς,, Κύ-
πριος την πατρίδα, εύπατρίδη;^ αι
μνό; τα ήίθη, φιλομαθέστατος1, έδί
δαξε τό πρώτον έν Αθήναις, κηρύ,τ
χθ(ι>; καί ηδυνήθη τελικώς ν' ά-, λυτε.λοΰς εκδόσεως 8οι> σχ/ιματος
ποδρίιξη δι' έπιχειρημάτιον σαφω; 14>2 βειλίδων κα! 51 έπιτυχών φο>
ίπιστημονικών ϊίτι ή Άφροδίτη τογραιφιών έξ δι|'ημμάτο>ν τής Ά-
τών Κ'θι>ς'(ι)ν, ή Ούράνια Άφρο-, «ρροδίτης κκρίοκ, πεοιποιεί τιμήν
δίτη ήτο ή θεά τοϋ θείου Κάλλους διά την 'Ελλάδα καί τα Κύθηρα,
τής Ήθικής, τής Άρετή; τής Τί- [ πατρΐδα τοΰ σνγγ.ρα)φέω;, διότι
λεία; Μαθήαεω;, ένώ ή Πάνδη- ιό λαμπράς λογοτέχνης - ποιητής
μο; Άφροδίτη ήτο ή θεά τού ά- Πάν»; Φύλλης Απέδειξεν ότι είναι
χαλινώτον. κτηνώδους, Αδι/ττά- καί εξοχο; Ιστοοιοδίφη;, άξιος νά
προβληθή λίαν επιτυχώς καί πέραν
τον. Τό σκότο; αύτό τή; άμαθεί το)ν τόν λόγον τοΰ
Ό Μη
α; έπρκράτησεν Από τάς Αρχάς τή;
τουρκοκρατία; μέχρ^ καί τα; Αρχάς
τού ΙΖ' αιώνος δπότε ήρχισαν 6α
θμηδόν κ ιί κατ' ολίγον νά Ίδ·ρύων
ται σχολεϊα ρίς Λρκρτά μέρη των
έλ.ληνικών τουρκοκρατούμενας πε
ριοχών.
— Πρός τουτο συνετέλεσαν κα
τα πολύ αί έλληνικαί κοινότητες
τής Δίίσεως καί ίδίοις τή; άνθούσης
τότε (1583—1621) Βενετίας. Αδ |
ται διετήροΐΎ Φροντιστήοια καί ΠΕΛΟΠΙΔΑ Σ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
τροποιλίτη; όντος, Άθ/νάσιο; όνό
ματι. Γδρνσε την Σχολήν είς την
Νικομήδειαν τα 1800 Σΐγχρονο;
δέ αυτής, ΑναφερΡι ό Γηδεών
(1800) είναι καϊ ή έν τή γείτονι
ΚΙΩ ΣΧΟΛΗ.
(Συνεχίζεται)
(Τα Ανωτέρω Αν»Βκρέρονται είς
τόν πρώτον Τόμον τή; Ίστορία;
τή; Κίου τα «
Τ6 Έλληνικό Άοτυνομ.ικό Μυθιβτόρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
71ον
κάς. "Οπως ναναι δμω; πρέπει
κάποιος νά τής μιλήση γιά νά την
συγκρατηθή Απύ τόν κατήφορο
πού πήρε.
— Δέν σάς κ:αταλα6αίνω, 6κα
νρ μέ περιέργεια ό Λεωνίδας.
— Περίεργο, ένόιιιζα πώς ήξε
ρες. "Εχει βάλει σέ πειρασαό
τοΰς γραικούς καί τούς φράγκους
αφηνε τό τηλέφωνο
Δέν είναι άνάγκη να εου
πώ τίποτ' άλλο. ϊέρεις τή οοι;·
λε·ά σου "Ετοι θάχης την εύ<αι- ρία νά μάθιΐς τό πραγματικό -ι,ω νυμο της... νύφης τοϋ Αόρδοι.1· Θύμωσα. — Καιρός είναι νά μοϋ πής ηω>;
ύποπτεύεσαι καί τή Φύλλις! .
— Κανένας δέν Εέρει οκοί.ι
Ττ>ς ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
τόζερα πώε .. Είναι τόσο καλη .
Οαπρεπε ό σέρ "Εντουαρντ νά μ>
λησει στόν άδελςιό τού Ι Ν ά τοΰ
ιπιθληθεί...
Τό κουδούνι χτύπησε. Τό ταξ'ι
μέ περιμένη. Όπως σήκωνε τη
βολίτσα έσκυψε στ' αύτ! μου.
— Άδύν το νά γίνει αύτό που
είπε»:! Ό λόρδος "Εντουςιμντ
Μακ Κήνναν δέν είχε ποτέ ά5ό3-
(Γό!...
Μπήκα οτό ταΕί αά χαμένη. Μή
πως άστειεϋοταν ό Ρόλαντ; Ό
νέον; πού Αγωνίζονται, ποία με Πο0 θα τραβηΕει αύτη ή ίΟΓΟος· Ι ο0(. & Εε οτο γρα(ρε;ο ,ο0
οίδα θά την κατακτηση. Αιττος ο
έθό
-
Δέν Τ0υ
Φιληοα -.
μά
σνναγωνισμός ρχει πάρει έθνικό |
χαρτκτήρτι καί μπορεί νά παρου κυρία Λόγκγουντ. Την ευχαρ'τι.ι
σιάση δι·σάρεστε; έκπλήξεις.
— Μά τελο; πάντων, τόν έρώ
τησε δ Λεωνίιδας, δέν υπάρχη
τίποτα κύριε Βαρωνε ποΰ νά γί-
νεται στά σμνρνέικα σοίλ.όνια και
νά μην τό ξέρετρ;
(Συνεχίζεται)
ΤΟ ΜΕΡΙΣ.ΜΑ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
Κατά την συνεδρίασιν τοΰ Διοι
κητικοΰ Συμβουλίου τής Τραπέζης
Πίστρως τής 28ης Φρδροκιρίου
1973 Απρφασίσθη ή διανομή μρρί
σμ τος έκ Δρχ. 45 κατά μετοχήν
διά την χρήσιν 1972.
'Τπομιανύσκεται ότι τό διανεμη
■θέν διά την χρήσιν 1971 μέρισμα
Λνήρχετο εί; δραχ. 35 κατά μετο
/.ήν.
• άρχηγοϋ» τή φορά, πού οριοτ.'ν-
τικρυοα τόν "Εντουαρντ. Ή νμ
γιά τή μητρική της περ'ΐοΐη- ι;άνιοή του κα, 0 τίτλος τού μ' εί-
οη. "Υστερπ γύρισα στόν Πέτρο. |χανε θαμπώσει!
— Ποϋ θά οέ βρώ οέ τρεϊο υέ
ρες;
"Εβλεπα
— Θά σου τηλεφωνήσω οτί £ε
νοδοχείο, άν δέ σέ δώ.
— Δουλεύεις άκόμα έκεί,
— Νοι. Τό πρωΐ όμως!
Χάρηκα "Ετοι θά είχαμε (όν
καιρό νά 6Αρπόμαοτε κΓ έΕα> τ-'
Οράδυα Τού τό είπα. Κούν,ισε
τό κεφάλι καταφατικά. Γύρ οα
ι τον Ρόλα γ καί τούδωσα ι - χε·
-- Είσαι πολύ κακάς. Μέ Εε>ϊ.|-
κώνεις νυχπάτικα "Ας είναι. Μ
αύτό τόν ιρόπο θά ταχτοποιιΐνυ
Γ.ά τα ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ το«
πόνβυ τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λ*- »αι ε"α δθοΑειά. πού εχω στο οπ'
γ»τέ»νις *. ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑ-
ΚΙΑΟΤ έξέοωβε τό Μυθιστύρη-
μά της :
«ΠΟΝΕΜΚΝΗ ΑΓΑΠΗ?
Πωλεϊται στά Κεντβικά Βιβλιο-
πωλεόα στήν ΗΣΊΊΆ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στην ΕΝΟΣΙ
ΣΜΤΡΝΑΙΩΝ, Καρύτση 8.
καί στά γραφεία τής έφημερίοος
μας «Πρββφνγικός Κόσμορ ΝΊ-
κης 25,
ϊι τοϋ λόρδου!
Μέ κύτταΕε έρευνητικά.
— Στά ς'γουρα θά
νά
μάθεις γιατί Λ Φύλλις είναι σά £ιά
οταση μέ τόν βντρα της Ι...
Δέν μπόρεσα ν' άρνηθώ.
— Την άγαπώ πολύ καί 9έλω
νά την νοιιοθω εύτυχισμένη. Δέν Ι
ένα
μέ τα μάτια μου κι' ίίχι
γραμμένο υτό βιθλία! Όμως θ^·
μόμουνα κ.ιί τ6 λόγια του: «'Υ-
πάρχει ένα πρόσωπο. Ή γυναϊκα
τοΰ άδερφοϋ μου». Πώς ήιανε
δυνατά νά πεϊ ένα τέτοιο ψ.Αμ>-·
Κι' ή Φύλλ;ς τί όνομα έδωσε Εί¬
πε ψέμματα κι' αυτή; Ήταν σ5ύ·
.ατο! Ώστοσο...
— «Κύριε . ουγχώρησε τό άμορ
ίωλό πλασμα σου!...».
(ΣυνεχίΖετ0')
ϊίντων. Ό στ>γγραφεύ; γράφει διά
μακρών καί περί τρίτη; Άφροδί-
τη; τή; Άποστροφίας, δπως γενι
των ορίων τής Ελλάδος.
Φεβρουάριος 1973
ΙΩΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ — Τβξιάοχου ΠΑ.
ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ
Πλήρ.ης περιγραφή της έιακί)ς μάχης τΐ]ς Πίνββυ μετά
αυντύμοο έξιονοβήσεως δλσκλτ|3ου τοθ πολέμου 1940 - 41,
(Συνέχεια έκ ιοϋ προηγούμενον)
Καθ" οδόν, πλησίον τής Κά-
τω Άρένας, σιινήντησε 2—3 ςρυ-
γάδας στρατιώτας καί τινάς ήμ-ιο-
νηγοΰς, οί δποΐοι είς έροιτήσεις
τού ποϋ κατενθύνονται καί διατί
εΰρίσκΌνται μακράν των Λόχων
τιον, Απήντησαν μέ διαφόρους ά-
συστάτου; δικαιολογίας. Άντιλη-
φθείς τότε ότι πρόκειται περ,, φυ-
γΛδων, τοΰς περκη'νέ'λεξε καί τους
ρθεσεν είς κίνησιν πρός τα έμ-
πρός. Την 9 30' ώραν» έφθασεν
εί; Λνκορράχην, μετά μίαν δέ ω-
ρκιν σιηήντησε τόν Άντισυνταγ-
ματάρχην Μισύρην, ό οποίος τόν
προσηνατάλισε μέ την τακτικήν κα
τάστασιν. Περί την 11.30' ώραν,
δ 11ος Λόχο; καί Διμοιρι'α πολυ-
Οόλων. έκ τή; Διλοχία; ήτις ευ¬
ρίσκετο καθ5 οδόν πρός Λυκορρα-
χην, διετέθησαν, κχιτόπΐν διατα-
γής τοϋ Άποσπάσματος. είς τό
τρίτον 'Τποτομέ-ι. Ή ίναπομείνα-
σα δύναμις, ήτοι ή Όμά; Διοική¬
σεως τοΰ
III
Τάγματος καί μία
Λιμοιρία πολυδόλίον έσυνέχισΐ την
πορείαν της πρός Λυκ<ορράχην Την 13.30' ίόνα"Μ>; όδοΰι, ό ΤΤαγματάρχη;
Νικητάς καί οί συνοδεύοντες αυ¬
τόν Άξιωματικοί έτρύχασαν τοΰς
ίππους τιον, κ ιτευθννόμενοι πρός
τό κέντρον τής κορνφογοαμμής·
ι'ίταν δ' έφθασαν εί; τού; π-ρόπο-
δα; αυτή;, είχον εισέλθει πλέον
εί; την ζώνην πυρών πεζικοΰ
Άφίππευσαν τότε,, ίνα μή βλη
θοΰν οί Ιπποι, τού; δποίους πκοέ-
δωκαν εί; ?να στρα·τιο')την νά τού;
οδηγήση οπίσω, κα» ήρχισαν βα-
δίζοντες πρό; την Αντοφέρειαν, δ¬
που τα πυρά Πεζικοΰ, Πνροδολι
κου καί δλμων ήσαν δρ<ιστικά. 'Ε κείνην την στιγμήν δ Ταγαατάρ- χη; Νικητάς άντ ελήφθη ότι υπό την πίεσιν τοϋ έχθροΰ οί δνν&φβς των Λόχων 1ου, 2ου, 7ου νκύ. 9ου σι*νεπτύσσοντο έν Αταξία καί α¬ νευ συνοχής πρός τα όπίσο) χαί άριστερά, πλείστοι δέ έξ αυτών προσεπάθουν νά φιιλαχθώσιν έντός βαθειών γραμμήν. Σκεφθείς ότι, αν διεσπάτο ή άμυντική μας διάτιαξις τοΰ κέν¬ τρον, ό έχ'θρό; θά έ'φθιχνε τάχιστα εί; 'Επταχώριον, ίΐπεφάσιοε νά κάμη Αντεπίθεσιν, έυχο) καί αν δέν υπήρχον έλπίδε; έπιτι>χία;, λό
γι» τοΰ ότι ό ίχθρό; διέθετε δύ¬
ναμιν Τάγματο;. υποστηριζόμενη
Απύ π-νροβολιχόν, δλμοιις καί πο-
λι*όλα.
Χωρίς νά Αναμένη τότε περισ¬
σότερον, περιφρονήΐκχς κίΐί τόν
θάνατον έν μέσω καταιγιστικών
πυρών πυροδολικοΰ κ,μϊ δλμων καί
έν μέσο) πυκνών πι»ρών Πεζικοΰ,
ή νά προχοιρή πρός τα έμ-
πρός, προσκαλών τού; άνδρας νά
τύν Ακαλουθή.πουν. μέ κραυγάς
προχωρεϊτε» καί κατώρθίοσεν ουτίο
νά καταλάβη τό ίιπό των ήμετέρων
τμημάτων έγκατίΐλειιιθέν σημεί¬
ον στηρίγματος Μούκας, υπό την
πίεσιν τού έχθροΰ, βοηθούμενο;
υπό τοΰ ύπολοχ ΐΛ.'?ΰ Άνυφαντή.
(Σιηιεχίζεται)
Μόλις εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡ0ΛΟΠΑ,,
Πωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
3,4 ΕΚΑΤ. ΔΗΛ. ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΥ
ΧΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΝ
Κατά τόν παρελθόντα μήνα Ία
νουάριον 1973 κατεβλήθησαν κεο
δή συνολικοϋ ποοού 3.45Ο.ΟΟΟ
δρχ. είς τυχηρούς κατόχους όμο-
λογιών διοφόρων λαχειοφόρων
δανείων οίκονομικής άναπτύΕεωο,
ξιά την εξόφλησιν λαχνών κερδι-
Ζόντων ποοά δνω των 750.000
δρχ-
ΤΌΤΛΑ ΒΟΝΜΑ.ΡΗ
δΜ·ΐ«4·»5
ΒΛΣΙΛ-ΑΧ ΚΟΚΧ——Η-
««ς
Γ«μ4Κτα 4
«Οβ.&β*
6
Χάρις είς την θετικήν ενίσχυσιν τ ής Έθνικής Κυβερνήσεως
Άλματόδη αύξησιν σημαοΰν
αί έξαγωγαί χπροπχνηματον
Είς 532.000 000 δραχμών άνήλθον τό 1972
Τα υπό τής Έθνικής Κυ&ερνή-
σεο>ς θεσπισ&έντα μέτρα καί τα
εΰεργετικά κίνητρα (διεύθυνσις
τής πιστοδοτήσείος, φορολογικαί
Ιδιευκολύλ'σει κ.δ.), πρός βελτιω-
τικήν ανάπτυξιν τής ελληνικάς χει
ροτεχνίας καί καλλιτεχνικον· χα¬
ρακτήρος βιοτεχνίας> συνΐβαλον
αποτελεσματικώς καί είς την εύ-
ρείαν καί δραστήριον εμπορικήν
προώθησιν των οίκείοη' προϊόντιον
είς τάς άγοράς τού έξωτερικοϋ, δ-
που ταυτα μεγάλως ήδη έκτιμών-
ται καϊ προτιμώνται υπό τοΰ κατα
ναλωτικοΰ κοινοΰ διά την έξηλ'γ
μένην ποιότητα, την ποικίλην καϊ
Ιδιοτυπίαν, ώς καί την προσηρμο-
σμένην είς τάς συγχρόνους αίσθη
τικάς άντιλήψεις μορφολογίαν αύ
των.
Ούται, κ«τά τό διαρρεΰσαν Ιίτος,
αί έξαγωγαί προΐόντων των άνα-
φερομένων παραγωγικών κλάδοιν
τής Χώρας μας έσημείιοσαν άλμα
τώδη αύξησιν, ή όποία καί βαίνει
συνεχώς όγκουμρνη.
Ώς πριοκύπτει συναφώς έκ σίοι
χείων τοΰ Έθνικοΰ Όργανισμοΰ
Ελληνικής Χειοοτεχνίας καί της
Τραπέζης τής Ελλάδος, κατά το
ετος 1972, ή άξία των εξαχθέν¬
τα^ είς διαφόρους χώρας έλληνι-
κα>ν χειροτεχνημάτιον καί ποικίλοιν
είδών βιοτεχνίας καί λαϊκής τέ-
χνης ανήλθεν είς 531.721.754
δραχμάς, έναντι 420.708.555
δραχμόνν τοΰ προηγούμενον ετονς
1971, έμιφανίσασα αύξησιν 105.
01.1.199 δραχμών ή ποσοστόν πί-
οίπον 26%.
• Έξ αλλου κατά τα ώς δνω δέ
(δομένα, ή ά|ί« των έξαχ&έντονν
πρ>;>'όνΐων χειοοτ.'χνίας καί καλ-
λιτεχνικής βιοτεχνίας πέρυσι πε
οίπου όκταπλαβιάσθη έν σχέσει
πρός την αξίαν των οίκείων έξα-
γωγών τοΰ έτους 1966 (64.440.
910 δρ«χ.μαί), περίπου δέ ύπερε-
πενταπλασιάσθη έν σχέσει, πρός
την αξίαν των έξαγωγών τού ε-
τους 1967 (103.181 620 δοαχμαι)
πρώτου ετους τής Έπαναστάσεως
καθ" δ τό ποσοστόν τής άξίας των
οικείον έξαγογίδν ανήλθεν είς υ¬
πέρ 60% έναντι τοϋ έτους 1966.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΘΑΚΣ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγοιγμένου)
Άπό πότε δημιουργήθηκε τό έ-
θιμο δέν κατόρθωσα νά τό έξακρι
(6ώσω. Φαίνεται, δτι εδημιουργή¬
θη άπό πολύ παλιά, σιγά - σιγά
καί άπό τίς γειτονικές πρόι, τα Τα
Ταΰλα κακόφημες συνοικίες τοΰ
Κερασοχωρίου ή τοΰ Πέρα Μαχα-
λά, δταν τό Κερασοχώρι δηλαόή
ή ένορία τοΰ Άγίου Κωνσ)νου τοϋ
Πέραν μαζύ μέ τό Γενή - Σεχήρ,
την Νεάπολι κα^ μέχρι τό Τα·
ξίμ ύπήγοντο στήν Κοινάτητα 1α
ταούλων κατά τούς πρό τοΰ 1860
χρόνους.
Την ήμέρα αύτη οί Ταταυλκι-
νοί προτιμοϊκκχν την περιοχή τού
Αγ. Άθανασίου, μακριά άπό τοΰς
γλεντξέδες τοΰ πανηγυριοϋ, ίκ-
τός εάν ήθελαν νά παρακολουθη-
σουν τίς μασκαράτες, όπότρ. έφι-
λαξενοΰντο στά συγγενικά καί φι
λικά σπίτια τής περιοχής τής Ά-
κάρτσας καί τής Λεωφάρου Τα-
ταούλων, δπου γλεντούσαν οίκογε
νειαχάς.
Καί ό Κλήρος; ό Δεσπότης πού
Ιμενε στό Αεσποτικό μέσα
στόν αύλόγυρο καί άπ' έξο) έγίνε
το τό πανηγύρι; Καμμιά άνάμει-
ξι. Τηροΰσαν στάσι άνοχής. Οίίτε
αντός, οίηε τό Πατριαρχεϊο έτάσ-
σετο εναντίον τοΰ έτΚμου τής μα
σκαράτας καί τής συμμετοχής τδνν
ίεροδούλων. Τό θεωροθσαν έ'να
λαικό γλέντι καί τίποτε περισσο-
τερο, όπως καί πράγματι ήτο.
Ό ύπέροχος Δεσπότης ό Μελισ-
σινός γράφει στό ,3ί,6λίο τού τό
1913 γιά τό Μπακλά - Χωράνι.
«Τό άπό πρωίας έκ διαφόρων οη
μείων ανερχόμενον είς τόν Λόφον
πλήθ·ος, κυματιδόν, ώς άτελεύιη-
τοι κινηταί στήλαι, έκχννόμενον
■είς τάς θέσεις ταύτας, διημερεύει
έν φαι<δρότητι καί εύθυμία, πανη¬ γυρισμόν την πρώτην πανηγυρικήν ημέραν τής ανοίξεως, έν δσμασιν, έν τυμπάνοις καί χοοοϊς καί γεύ- μασι μετά νηστησίμων έδεσμάτων» καί συνεχίζει, «Μεταξύ δέ τού πλήθους, πάντοτε ούκ ολίγοι εύρί σκονται, εΰλαβεις καί φιλογενεΐς προσκυνιταί, οίτινες επί τή εΰκα1.- ρία, έπισκέπτονται τα έν τοίς I- εοοίς Ναοίς των Ταταούλων ΐεοα καί Ιστορικά προσκυνήματα, έκδη- λοϋντες την εύλάβειαν καί φιλογέ- νειαν, διά σννεισφορών, έξ ών ούκ εύκαταφ{>όνητο·ν ποσόν προκύπτει
υπέρ των εύαγών Ιδρυμ,άτοιν η¬
μών».
Αύτά γράφει πρνν έξήντα χρό
νια ό Δεσπότης γιά τό Καρναβάλι
καί τα γλέντι τής Καθαρώς Δευτέ
ρ«ς. Τα αύτά θά έ'γρονφαν καί οί
Επί τ$ Πεντηκονταετί·ροι
ΜΙΚΡαΣΙαΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΊΡυΦΜΣ
νυγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΐ_υ1ΐυ-
ΜΟ1 Α ΗΕΟΔΩΡΙΔϋΓ, Προέδρου τή; Κνωσεω; και τη;
'υμο-τονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) 112ΚΙ/Αιυι-
1; ΚΛΑΔΑ, Π(·Λέδρου τής Ενώσεως Ηοντιων Φοιτηχων
νΥΝΕΧΙΣΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΊΆΔ11)-
" ΔΡΟΜΙΑ2! ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ ΦΟΠΉΤΩΝ ΚΑ1
ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΓκχτταιδότΓουλος Ίάκωδος τον ι έκ Σμύρνης, τττνχιοΰχος τής φι-
Βασιλειον. ό περίφημος Τζακ εξ λολογίας τού Έθνικοΰ Πανετ.-
Άργνρονπόλεως Χαλδίας τον στημίου Αθηνών, ένταχθεΐσα και
Πόντον, διαδεχβείς τόν Πρόεδρον διαπρέψασα είς τήν Δημοσίαν
τής Ενώσεως και τής Όμοσπον-
δίας Προσφύγων Φοιτητών Χρυ-
σόστόμον Θεοδωρίδην μετά την
έκ τοΰ Πανετπστημίον άποφοίτη-
σιν αυτόν, γενόμενος ούτω ό Πρό
εδρος τττνχιονχος τής Ίατρικής
τού Έθνικού Πανεπιστημιον Ά
θηνών ττρώην βοηθός τού Νοσο¬
κομείον Προσφύγων Αθηνών, νυν
τού "Ιτπτοκραίτείου Γενικοΰ Νοσο-
ικομείου καλονμένον, έγκατεστα-
8η άμέσως ώς Παθολόγος είς Μα
κεδονίαν καί Ιδίως είς Δραδΐσκον
Σερρών, προσέφερεν πολυτίμους
υπηρεσίας βίς τούς τότε προσφν
γας φοΐτητάς, ττάσχων έξ οξείας
σκωληκοειδίτιδος καί μεταφερ¬
θείς έπειιγόντως είς τό Κεντρικόν
Νοσοκομείον Θεσσαλονίκης απε¬
βίωσεν έκεΐσε κατά τόν 6ομ6αρ-
δισμόν τής πόλεως ταύτης υπό
των έχθρΐ'κών άεροπλάνων.
προκάτοχοί τού καί οί διάδοχοί
τού, γιατί αυτή ήτο ή θέσι τού
Πατριαρχείου. Κατανόησι. καί χρι
στιανική άνοχή στίς άνθρώπινΕς
ά'δυναμίες.
ΤΑ ΤΕΛΕΤΤΑΤ ΧΡΟΝΙΑ
Μέ χήν κήρυξι τού Πρώτου Παγ
κοσμίου Πολέμου, ήτο φυσικό νά
άνασταλή κάθε κοινοννική έκδήλοοι
καί κάθε δραστηριότης σέ ολες
τίς Έλληνικές Κοινότητες τής
ΙΙάλης. Άπό τίς πρώτες μέρες
αρχισε ενας αγώνας έπι·6ιώσιως
μϊ την ζοιώδη άναζήτηβι τροφής.
Ή Τουρκία καΐ, ιδιαιτέρα ή Πολη
ήταν ούσιαστικά πολιοοκημένη κ οί
στό ελεος των Γερμανών σύμμα¬
χον.
Οί νεότουρκοι μετά την είσοδον
τής Τοΐ'ρκίας στόν ΛΟλεμο χον Ό
κτώδρΐο τοΰ 1914, έπέβαλαν τύν
ΰποχρεωτική στοατολογία γιά λο-
γους δηθεν ίσότητος καί στού; Ι
χριστιανικοΰς πληθυσμούς, οί ό-!
ποίοι μέχρι τότε έξαιροΰντο άπό
την στράτευσι. Στήν πραγματικό-'
τητα σκοπός τοΰ μέτρου ήτο ή νά
είσπράξουν άπό τοΰς εύπόρους τό
περίφημο μπετέλ.ι (άντισήκωμα) |
κ-αί άπό τοΰς άδυνατούντας ·νά κα
Τίυΰάλουν τό καθ*, χρόνο προστιθέ'
μενο συμπληρωματικό άντισήκωμα'
νά επιτύχουν την φυσική τους ΐξ'
όντα,σι στά έργατικά Τάγματα1
(τα Άμελέ Ταμπουρού). Αύτά τά'
Τάγματα, διά νά είμεθα δίκαιοι
δέν ήσαν τουρκικής έμπνεύσεοις,
οργανώθησαν άπό την Γερμανικήν
ιΣτρατιυ)τική Αποστολήν, γιά
την έκτέλεσι στρατιωτικών καί δή Ι
ιμοσίοιν έργοιν στίς άγονες καί νο
σογόνες περιοχές τής Άνατολίας
καί μέ παράλληλ.ο σκοπό νά επι
τειχβή έθνική όμοιογένεια των
συμμάχων των Τούρκων μέ την
φυσική έξόντωσι των συμπαγών
μειονοτήτιον των Έλλήνων καί
Άρμενίοιν πού δέν ένέπνεαν έμ
πιστοσύνη.
Οί έκθέσεις τοΰ Άμερικανοΰ
ΙΙρεσδευτοΰ τοΰ Μοργεντάου καί
των Πρόξενον των ούδετέρων κρα
των, είναι οί μαρτυρίες πού Θλι-
μίζουν την εξαφάνισι έκατοντάδων
χιλιάδων χριστιανών άπό τις κα
κουχίες καί τίς διώξεις πού αρχι
σαν άπό τίς πρώτες μέρες τού πο¬
λέμου καί συνεχίσθήσαν μέχρι τέ
λους. '
"Ενας μεγάλος άριθμός άπό
τούς "Ελληνες τής Πόλης, ίίταν
εκαλείτο ή ήλικία τονν γιά ΰγειο-
νοαική έξέτασι προτιμοΰσε την
(ίυγοστρατεία
ΣΐΛ'εχίζεται
Η ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
κραίωνηι τρισχιλιόχρονη ζωή τού
άντιμετώπισε κστά κ<ΐνόνα: πάντο τε ΤΓθλυσριθμότερους καί Ισχι>ρό-
τερους έχθρούς. Ση.μείωσε περί
λαμττρ>ες νίκες άλλά ύττέστη και
τρομερά δεινά και περιήλθε κατά
περιόδονς, μερικώς ή όλικώς, υ¬
πό τόν ζυγόν βάρβαρον κατακτι-|
των. Ώς τόσο ανβεξε σ' δλεςτις
σκληρές δοκιμαο-ίες τού κι' έπί-
ζηο-ε, χαρή στό άκμαΤο πατριω-
τικό τού φρόνημα καί την άκλό
νητη προσήλωση στά έθνικά ί-
δίώδη. Οώδέττοτε άτταρντίθηκε τα
έθνικα τού δίκαια, οθδέιτοτε άπέ
6αλε την έλπίδα νά άνακτήση ό
σα τοΰ άνήκουν. «Πάλι με χρο-
νια μ·έ καιρους,...»
ΟΙ ό—ερχόμενοι έχομε ίερη ύττο
χρεωση νά μεταδώσωμε την έλ-
ττίδα αύτη στούς έρχομένους. Ή
'ΕΞλληνσκιητριακή νεολαία άττέδε:
ξειν εμττρακτια, δτι οί νέοι μας ά
νταττοκιρινονται μ' ένβουσιασμό
στις ττατριωτικές παρορμήσεις
'Αττό μάς τούς πρεσβύτεροος ί
ξαρΤάται νά έινστερνισθοθν τήιΐ
Μικρασιατικήν Ίδέα. Θά τό ί-
ττιτύχωμε, άν ξεφύγωμε άπό τίς
άττοτυχημένες μεθόδους κι' ακο¬
λουθήσωμε ενα σωστό καλομελε·
τημένο μακράς ττνοής, πρόγραμ
μα.
Νά σταματήσωμε τούς θρήνοϋς
καί τα κακόζηλα έλεγεία τερι
«χαμένων πατριδων>.
Νά τταύσω,με νά μεγοολοττοιούμε
τή σημασία τής άποφραδος 27ης
Αύγούστου 1922. Υπήρξεν έ'να
τραγικό τταροδικό έττεισόδιο μέ
άναβλητΐική καί δχι άνατρεπτικη
έτπ'δροοση, στά έθνικά μας πεττρω
μΐνα.
Νά έπιδιώξω,με τόν έμπλουτι-
σμό των Μικρασιατΐ'κών γνώο-εων,
μέ εύρύτατη διδααχαλια τής μυ
κραίονης και ιδιαιτέρα τής νεα
τι,ίης Μΐ'κρασ'ατικής Ίστοριας
στά γαμνάσια καί μέ ττρο<ηρύ ςεις διαγωνισμόν συγγραφής των κατάλληλον Ίστορΐ'κών κα διδα<τικών 6ι'6λϊων. Νά όρίσωμε «Μικρασιατΐι<ήι, Ήμέροτν» την λαμττερή και εύοι ωνη 2α Μαΐου 1919. Νά την τ μούμε σάν χρονικήν αφετηρίαν τής ύψηλόφρονης προσπαβείας τού ΈλληνισμοΟ πρός όλοκληρω τικήν άποκατάστασή τού στό·' ττροαιώνιον εθνικόν χώρον τού. Καί νά έορτάΐζωμε τάς έπετείοι,ς της μέ τό κήρυγμα «Νοσταλγ'α και Προσδοκία» μ έ την έννοια τής νοσταλγίας τού ττερίδοςου έιλληνκού >μικιρασαΐτικοΰ παρελ-
θόντος κα! της ττροσδοκίας τής
άναδίωσής τού.
"Ετσι τό Γένος θά βροθή έ-
τοιμο δταν θά ήχήσουν γιά τή
Μκρά Άσία οί τταιάνες τής Σα
λαμΤνος». «Ώ παΐδες 'ΕΞλλή^ω·.
"Ιτε ...»
Και ποίος ξέρει. "Ισως οί τται
ά^ες νά είναι είρηνΐ'κοί. ΟΊ φιλοι
μας οί Τοΰρκοι ώμολόγησαν δτ.
όιέπραξαν μεγάλο σφάλμα ττου
μάς έΐδιωξαν. Θάρθη ή μερά πο^
θά όμολογήσοΐΛ' κι' δτι μάς χρε.
άζονται. Καί τότε, δέν άπο<λείε ται νά βρεθή τρόττος ν' άνακτή- σωμε τόν ίστορικό μικρασιατικό χώρο μας, χωρίς νά τούς τόν ά φαιρεσωμε. Γίνεται άπό τώρα κάττου κάττου, λόγος ττερί όμο- σπονδιας..., ΤΕΛΟΣ Γ. Λεονταρίτης ής Βασίλειος τού Ιωάννου, έκ Μάκρης Μικράς Α¬ σίας πτυχιοϋχος τής Ίατρικής τού Έθνικοΰ ΠανεττισΤηιμιου Α¬ θηνών έγκαταΌταθείς είς Νίκαιαν Πειραιώς, ώς παθαλόγος παιδια- τρος Νικαίας. / Λ Ματθαίου Μνρσίνη τοΰ Ιωάν¬ νου- έκ Κνδωνιών Μικράς Άσι- ας τττυχιονχος τής φμλολογίας τού Έθνικοΰ Πανετπστημίον Α¬ θηνών ένταχθεΐσα καί άφοσιωθεϊ σα είς την Πανετπστηιμιακήν "Υ¬ πηρεσίαν, νυν ΈπΐΓΓΐμος Γραμμα¬ τεύς τής Θεολογικής Σχολής τοΰ Πανιεπιστημίον Αθηνών. Λ Τσαικίρης Γαβριήλ τοΰ Κνρια- κον. έκ Σττάρτης τής Πισιδίας Μικράς Άσίας τττυχιοΰχος τής Νομικής τοθ Έθνΐκοϋ Πανεπιστη μιον Αθηνών καί Δικηγόρος Ά θηνών καί Δικηγόρος Αθηνών, πρώην Γραμματέας τής Πανεπ.- σΤημιακής Λέσχης Αθηνών, τηρώ- ην μ.;λος τής 'ΕΞφετειοικρς Έπι- τροττής καί τής ΆναθεωρητΐΓκής τών' Δΐκαΐούχων Προσφύγων Αν ταλλαξί'μων καί των Έλλήνω» Ύττηκόων, τον Ύττονργςίον Γε ωργίας. Λ Ταρλατζής Κωνσταντίνος τού Βασίλειον, έξ Άίδινίον Μικράς Άσίας, Διδάκτωρ τής Κτηνιατρι κης Σχολής τοΰ Πανεπιστημίου των Βρυξελλών τού Βέλγιον, κτη νιατρος "Αθηνών, Καθτ ιτητής και ΑντιπρύτανΙς τής ΆνωΤάτης Γεκ ττο^ικής Σχολής Αθηνών, Σνγ- γραφενς άξιολόγων Έττιοτημονι- κών Συγγραμιμάτων καί Μελετών τής είδικότητός τού πολλαί των οποίων έδημοσιεύθηισαν είς τα Έλληνικά καί ξένα πεοοδικά. Λ Βουλγαρίδης Ιωάννης τοθ Νι- κολάου, έκ Σμύρνης, τττνχΐούχος τής Νομικής τον Έθνικού Πανε¬ πιστημίου Αθηνών, πρώην Διευ- θνντής τοΰ Ύπονργείου των Έ σωτερικών καί μετέττειτα ττάρε- δρος, Σύμδουλος και τέλος Άν- τιττρόεδρος τον Ανώτατον Σνμ-' δσνλίον, Δημοσία 'Υπηρεσΐών (ΑΣΔΥ), Λογοτέχνης καί Ποιη- τής, ήδη Έττίτιμος Άντιττροε- δρος τον ΑΣΔΥ. Λ Ραγκαδή Ούρανία τοΰ Ραγκα •ύή. έκ Κων)τΓΟλεως, τττυχιοΰχος τής Ίατρι*;ής τοΰ Εθνικον Πα¬ νεπιστημίου Αθηνών εΐδικενθεΤσα είς την όφβαλιμολογιαιν, πρώην δοηθός της όφθαλμολογικής Κλι- νΐκής τού Νοσοκομείον Προσφύ γων Αθηνών, νυν Ίτπτοκ,ρατείον Γενικόν Νοσοκομείον1 υπό την Δι¬ εύθυνσιν Τοΰ διακεκρΐιμένου έκ Προύσσης της Μικράς Άσίας όφθσλμ ιατρόν Βε*/εδί·κτον Άδα- μαντΐάδου, πρώην Έττιμελητής τον Γενικοΰ Κρατικόν Νοσοκομεί¬ ον Αθηνών, ττρώην προϊστάμε- νος των αντιτραχωματικών ϊα- τρείων καί τέλος Διευθυντής τώ-' χαονίων καί δυσιάτων άφθαλμο- λογικών νόσων τοΰ 'Υττουιργειοι Κοινωνικών Ύττηρεσιών, θυγατήρ τού έκ Κων)ττόλεως διακεκ^ριμε- νου Παθολόγον — " Νευρολόγον Φοιτ/τούκης Θεόδωρος Γοΰ Γε- ωργιου, έξ Άγκυρας Μικράς Ά¬ σίας πτυχιούχος χημικάς μηχα- νΐκός τοΰ 'ΕΞθνικοΰ Μετσοβειου Πολυτεχνείου Αθηνών ένταχθεις είς τήν Δημοσίαν πρωην ΔιευθΐΛ/τής 'Υπηρεσιαιν Έδαφολόγος τού Ύπονργείον Γεωργίας και ήδη συνταξοϋχος. ·*· Σαλβαρλής Γεώργιος -τού Μιλ- τΐάδον έκ Πέργαμον Μικράς Α¬ σίας. ,Γτνχιούχος τής Νομικής τοΰ Έθ/ικοΰ ΠανεπισΤηιμίου Α¬ θηνών. Δικηγόρος Αθηνών. Λ Λαμττρίδης Νικόλαος τοΰ Ι¬ ωάννου. έ< Σαράντα Έκχλησιών της Άνατολικής Θρακης, πτυχι- ονχος της Νομκής τού Εθνικον Πανεπιστημίον Αθηνών, δικηγό¬ ρος Αθηνών και σημαντικάς προ τταράγων. Ο.ΝΑΝΙΔΩΝ ΙΠΙΧέΐΡΗΜΑίΑ ίΗ ΙΗ Π..Ρ|1·Χ.Η ίιΛΛΗΝΙΚΗλ ί:ΠΑΝΑΣΓ/Σ,ί]_ ΚαΙΑ ΙΑ ΗΗ 1825-ί827 Αί Τουρκικαί αιτιάοεις Δ1 ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗΣ - ΚΟΛΟΚΟ- ΤΡΩΝΚΣ Είδομεν ότι ή έπανάσταοις ςιχε καταθληθή είς όλην την δυτικήν Ελλάδα και είς μέγα μέρος τής Άνατολικής. Μόνον είς την μεση μβρινήν τής άνατολικής 'Ελλάδι έκράτει άκόμη ή Άκρόπολις τώ.· Αθηνών, ή όποία έφρουρεΤτο υπό Υπό τού κ. Σ"·ΕΦ. ΕΜΜ. ΓΊΑΠ ΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ήτου - φιλολογου - συγγραφέως τού. ΚάποΓΟ τόν ηρώτησε «τί θε- τοΰ Γκούρα. Ό Γκούρας τόν τελευταίον αυτόν καιρόν τ'- ποτε δέν έπραξεν, αντιθέτως κσ- τεπίεΖε τούς κατοίκους τής πετ.ιΕ χώρας οΐκονομικώς. Ή κατάθε¬ σις όμως ούτή «συντόμως ήλλαΕε. διότι είς τό μέσον παρουσιάοθη ό Καραϊσκάκης. Πολλοί παρέΰ3- λεις νά σέ κάμω μωρέ Καραιακό- κη;» Ό 3αρραλέος Καραισκάκπ^ τοϋ απήντησε «άν μέ γνωρίΖηο δ Ειον δι" άφ'ΐντην, κάμε με άφέ·ν- την, άν μέ γ^ωρίζης άΕιον δ.6 χουσμεκιάρη/ (υπηρέτην), κάμε με χουσμεκιάρην, άν μέ γνωρί- ^ης άνάζιον γ'ά τίποτα, ρίζε με στή λίμνη». Τόν Ιούλιον τοϋ 1821 έγινεν ή μάχη πσρα τό Κομπότι. Είς την μάχην αυτήν ό Καραϊοκάκης ηγω νίσθη γενν^ιότατα, άλλ' όταν ο>
έχθροί έτρίπησαν είς φυγήν, α¬
νήλθεν είς ϋψωμα καί άπό έκΓ.
ήρχισε νά ι'ιβρίΖη αύτούς μέ δυ¬
νατήν φωνήν. "Επειτα δέ ά φού έ-
λον αυτόν πρός τόν Κολοκοτμω- γυμνώθη τελείως έστρεψε πρός
Τσίχλας Σττυ·ριδων τοθ Χρή-
στου, έκ Κρήνης τής Έρυθραίας
Μικράς 'Ασιας. πΤυχιοϋχος τής
Φυσικομαθηματιΐκής Σχολής τοΰ
Έθνΐικοΰ Πανεπιστηιμίου Αθηνών,
καθηγητής των Φυσικόν είς δη¬
μοσία Γυιμνάσια: καί ήδη έπιτι-
μος Γυμινασιάρχης·
**·
Λιθοξόου Ελένη — ΓΙαυλιδίυ
έκ Τραττεζοΰ/Γος τοΰ Πόντυυ,
πτυχιοϋχος τής Ό'δοντιατρκης
τού 'ΕΞΘνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών, όδσ/Τιατρος "Αθηνών και
Νέας Σμύρνης, θι/γάτηρ τού έκ-
λοκτοΰ καί τελει/ταίου Γυμ-α-
σΐαρχου τής Εύαγγελικής Σχο¬
λής Σμύρνης, αειμνήστου Νικο-
λάου Αιΐθοιξόου, σύζυγος τοΰ Άι/-
τιστρατήγου έ.ά. Άχιλλέως Ε¬
λευθερίου Παι/λιδου, υιού τοΰ
ττρώην έκ Τροττεζοΰντος Τοϋ Πόν
τού πληρεξοιχπο'υ Αθηνών —
Πειραιώς Ελευθερίου Πανλίδου.
.**
Νικολαΐδης Γεώργιος τού Χρή
σιου, έκ Σμύρνης τττυχιοΰχος
τής Νομικής Τοΰ Έθνικοΰ Πανε¬
πιστημίου Αθηνών, δικηγόρος
Αθηνών άπό μαχρού χρόνου.
Ενώσεως Προσφύγων Φοιτητών
καί μέλος τού Έρασιτεχνικού
Καλλΐτεχνικοΰ Τιμήιματος ταύτης,
ι/ίός τού γνωστοΰ έ< Σμύρνης έμπορον Άρχαιοτήτων άεΐιμ--τ'|- στον Χρήστον Νικολαΐδον. Λ Βασιλιΐκ'ΐώτης Ν,'κΐί-λαος τσο Ιερεμία, έξ Εύττατορίας τής Κριμαίας Ρωσιας, ττΤυχιούχος τής Ίατρικής τοΰ Έθνικοΰ Πανε ττιστημίου Αθηνών μετεκτταιδευ- 9εις είς τήν Χειρουργικήν είς Πά ρισίους Γαλλίας, χειρονργός Α¬ θηνών όδός Αβέρωφ 3, Δ'ευθνντής τοΰ ΚρατΙκοΰ Νοσο- μειου Κιλκίς Μακεδονιας, Άγιου Νικολάου Λασηθίου Κρήτης καί νην, είς τήν πραγματικότητα ό'··υς ολίγη υπήρξεν ή όμοιότης μετς·· £ύ των δύο αυτών άνδρών. Ο Κολοκοτρώνης νεαρώτατος άκόμη έπόθησε νά γίνη ή Έλλά'; άνεξάρτητος. Πρός τόν σκοπόν αυτόν ειργάσθη πολύ πρίν άκό,,ιη έκραγή ή έπανάστασις. Διεκρίβη είς πολλούς αγώνας εύγενεϊς καί κατέλαβεν επαξίως τήν πρώτην θέσιν μεταξύ των πολεμάρχυν τής Πελοποννήσου καί κατώρθω¬ σε νά παραμείνη είς τήν θέσιν ού τήν μέχρι πέρατος τοϋ αγώνος. Ό Καραϊσ"·.άκης όχι μόνον πρό τής έπαναστάσεως, άλλά καί κοθ' δλα τα πρώτα έτη δέν εϊχε σονΰ'- δησιν τής μεγάλης αυτής άπο.ΐιτ)- λής. Πρό ιοϋ 1821 διετέλε ε κλέφτης ή μισθοφόρος τοϋ 'ΑΑή πασά, έπειτι δέ καί μέχρι τοϋ 1826 ήτο ένας άπό τούς κοίνον, καπετςνέους τής Ρομελης. Ήτο φθπ δτι ή έπανάστασις είχε κ άνδρεϊος, υλλά έΕεμηδενι'Ζετο ή ποιαν αρχήν πρός τήν όποιαν, αύτούς τα οπίσθιά τού. Έκεϊ κά πβυ πλησίον ήτο κρυμμένος ίνα-, Γκέκας, ό οποίος έπυροβόλησε καί έπλήγωσε τόν Καραϊσκάκπν έλαφρώς είς τούς δύο μηρούς καί σέ χάποιο όλλο μέρος εύα;· οθητον. Ό αίσχρολόγος καί αίσ- χροποιός πολεμιστής διά νά Ο^ρα πεύση τάς πληγάς μετέβη είς τί) Λουτράκι. Ότε δέ τό 1824, κς>-
τηγορηθείς επί συνεννοήσει :ιετά
τοϋ Όμέρ Βριώνη εστερήθη το"»
βαθμοϋ τού καί τοϋ πολεμικοϋ ά-
Ειώματος, υπό τοϋ έκτάκτου στρσ
τοδικείου έκ στρατηγών καί χιλι-
άρχων, -ό οποίον δι' αυτόν τόν
σκοπόν συνεκρότησεν ό ΆλέΕα/-
δρος Μαυροκορδατος. Ή τιμωρία
αυτή έστοΐχισε πολύ είς τόν Κα-
ραϊσκάκην ι.αί αντελήφθη ότι δέ /
δύναται είς τό έΕής νά κάμνη δ,-
τι θέλει ϋνευ τιμωριας.
άνδρεία τού άπό τήν αύθάδε,αν
των τρόπων καί τήν άκολασίαν
των λόγων. Πολλάκις είχε συνεν¬
νοήθη μέ ι ούς Τούρκους, δπ ος
λάβη τό .ιρματωλίκι των Άγοά-
φων. Είχε κατηγορηθή επί εσχά¬
τη προδοσία, τουτο όμως ήτο ί-
δικον. Μέχρι τούδε ούδαμοϋ εΤχε
διαπρέψει, παρά μόνον είς τάν
εμφύλιον πόλεμον τής Πελοπιν-
νήσου. ΤΙπο.-ε τό σπουδαίον δέν
έπραξε κατά των έχθρών. Ήτο
φιλάσθενος καί πολλάκις ηναγκά¬
σθη νά διακόψη τό στρατιωτκό*
τού στάδιο/. "Οταν άκόμη ήτο
νεώτατος, ό Άλή πασάς τόν έ
στρωσεν είς τήν ποδοκάκκην (Εύ-
τής νήσου Λή.μνου, συγγραφεύς λινον δργανον, διά τοϋ όποίου ε¬
ττολλών Επιστημονικώς καί χει- Ι
ρονργΐκών εργασιών μεταξν των.
οποίων καί ειδικήν μονογραφιαν,
διά τήν θεροπτείαιν τώ^ κΐρσών.
Ι
Άκριβάκης Ιωάννης τοΰ Κω·'
σΤαι/τίνον έκ Μττονρνό'βα της
Σμύρνης, ναμικός, ττρώην Γϊνι-1
κος Διενθνντής των Οικονομικωσ
Υπηρεσιών τού Δήμου Άθηναί-
ων, πρώην Ιδρυτής καί επί 15
ετιαν πρόεδρος τής Όιμοσττονδι-
ας ΔημοΤικών 'Υτταιλλήλων και
ήδη έττίτιμος ττρόεθρος ταύτης,
πρώην γενικάς Γραμματεύς τοΰ
Δήμον Καισαριανής ΆτΤικής.
πίρώην Δημοτιικός Σύμδονλος τϊΟ
Δή.μον Άθηναίων τής Δημοτκής
παρατά'ξεως Π. ΚαΤσώτα, ννν
Σύμδονλος τής Ενώσεως Σμνο-
ναιων, άξιόλογος ττροσφυγΐκός
τταράγων καί ϋνθερμος άγωνι
στής.
Λ
Πουσκονρης Γεώργιος τού Θε-
μιστοκλή, έκ Γέννας Σαραντα
ΕΞκκλησιών τής Άνατολι,κής Θρά
κης. πτι/χιοΰχος τής Νομκής τού
Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών,
έττί μακρά έτη δικηγόρος Αθη¬
νών, πρώην Βουλευτάς Σερρών
δεσμεύοντο καί καί έκακοΰντΐ οί
πόδες των «-οταδίκων) καί τόν έρ
ράθδισεν αλύπητα. Έν τούτοις £·
μως έκτιμοϋσε καί τήν άνδρείαν
σον καί εάν ήτο άσθενής, δέν "'-
χε κανένα συμφέρον νά είναι πρός
αυτήν εχθράς.
Την 27η ι' Μαΐου έγραψεν άνιΐ-
φοράν άπό τήν Δόμνιτσαν πρός
τόν Μαυροκορδάτον, διά τής ο¬
ποίας άπελογεϊτο δι" δσα είχο/
συμβή καί -,ελικώς έΖήτει συγγνώ
μην σύμφωνα πρός τάς άντιλή¬
ψεις τού. Ιδού τί έγραψεν εί:
τήν αναφοράν τού: «Έμένα ή κα-
κή μου τύχη καί άρρώοτησα όπ. .'
σω' δέν ήΕεύρω κιόλα άπό ττ>
κρύα τα πολλά ήταν, ή άπό τό·
σους άφορισμούς δπου μοΰ 4κ6
ματε, καί σέ παρακαλώ ν6 μέ συγ
χωρέση ή Διοίκησις, καί δλοι ο
Χριστιανοί, καί νά μού σταλθή κί'
μιά εύχή ο^χωρητική παρά τοθ
αρχιερέως».
(ΣυνεχίΖεται)
•Ας ότ με, κ, Δΐ£ί.·5./.τά,
Ι Ε, άφ3ρμης τώ^ οηλώσ-'ων ιοο
τούρ<ου νττονργού τώ^ έξωτερκυΛ Ι κ. Μπαγ.ονκλεν, είς την «ΜιλλιετΛ. ' δ." ών. ίσχνριζεται όντος, ότι ττσ- ρίμττοδιζεταΐ, δήθεν, υπό τής έλ ληνικής Κυβερνήσεως ή συνεργα- σια καί ή ανάπτυξις τής μεταξυ Ελλάδος καί Τονρκίας φΐλία, ττρός έπιλνσιν των έλληνοτουρκ1- κών διαφόρων Ή εφημερίς τ£ρ Αθηνών, «Τό Βήμα». άτταντώ>ν είς
αυτάς, έδημοσίευσε κύριον άρβρα
της είς τό φύλλον τής 25ης Φε-
βροι/αρίον παρελθόντος μηνός υ¬
πό τόν τίτλον, «Ο! Μονσουλμά-
νοι στήν Έλλάόα χ-<χ'ι οί " Ελλη¬ νες στήν Τουρκιαν» είς τό όπεϊ σν, δι* αδιάσειστον έπΐ'χειρημά- των καί άποδείξεων, καταρριπτει τό άβάσ,μον των Ισχυρισμών Τοθ κ. Μτταγιουκλέν. Έπΐΐδή ό ύττοφαινόμενος- έχη πληροφορηθή ττολλά καί άκούσςι άπό στόματος πολλών Μικρασια των προσφύγων, πού έττεσ<ιέφθΓ|- σαν εσχάτως την Τουρκίαν, διά την ζωην πού δΐάγουν σι Ομογε- νεΐς έκεΐ, έν σνγκρίίτει μέ τούς έν Ελλάδι διαβιούντας Μουσουλ μάνονς, ώς ττρόσφυξ, σνγχαίρω έγκαρδιανς 'Π"ό Βήμα» καί χον σνγγραιφέα τοΰ ώς τχλο αναφερό¬ μενον άρθρον κ Μόν. Πλουμιδην σννάμα δέ, προσθέτων έν τή ε¬ π στολή μου και τ' άκόλονθα: "Ισα Τσα ή σηιμερινή Έθνική Κυ¬ βέρνησις τοΰ κ. Γεωργισν Παττα δοπούλου, έκαμε τό πάν και είς τόν τομέα αυτόν, έκδηλωνονσα τάς «χλάς της ττροθέσεις έναντι των γειτόνων μας Τούρκων. Άφον έπροχώρησε άττό τής πλιενράς της καί μέχρις Έλληνοτονρκικής ΌιμοστΓονδίας ά-κόμη διά φιλίαν κα! σννεργασαν διαρκείας, πρό-, έξομάλυ^σ ν δλων των έλλη^ο- τουρκικών δ.αφορών, πού μάς ε- χώρΐζον τα δύο δμορα έ'θνη αίώ- ινας ολοκλήρους. Άλλά, δυιστνχώς άπό τουρκΐ- κής πλενράς- ή Κυβέρνησις μας δεν βρήκε κατανόησιν. Διότι καί οί σημερινοί Τοΰρ<οι δέν ήλλα- ξαιν νοοτροπίαν, τταρά σννεχιζον^ καί βαδίζονν είς τα ϊχνη των προ γόνων των. Παρ' δλας τάς προσπαθείας πού κατέβαλλε ό έξ Ελλάδος ■μεγάλος Τοϋρκος άναμορφωτής Άτστούρ<, είς τό έγγύς παρελ¬ θόν διά νά έκττολιτίσει και έξευ ρωτταίσει τούς άμοεθνεϊς τον. "Εχω ό ΐδιος άκούσει άττό στό ματος φίλον μου Μητροττολίτου, μέ δυσφορίαν νά λέγη: «Οντε Πά τριάρχης νά γίνη, οϋτε είς τήν Τουρκίαν νά κατοικεΐ». Και -κ λύ δικαίως. Είναι άφάνταστα τα μαρτύρια χαί αί παντός ε"- δους πΐέσεΐς πού υφιστσντοιι τε¬ λευταίως οί όμονενείς μας άττί τούς Τούρκους, Τί επέτυχον οί διώχταΙ μας πού μάς ξερρ ζω σαν άττό τα τπρογονικά μας έδό- φη καί εχασαν την ενλογίαν τοΰ Θεοΰ; Καί τώρα, έξακολονθ^ύι- νά πιέζουν και τούς ολίγους έ- ναττομείνςιντας έκεΐ, δυνάμει Δι- εθνών Συνθηκών; Ή Μ. Άσ'ο ήμττορεΤ είς τα εϋφορα έδαψη της, νά δ α^έψη ν <ατοιΚί«, τ Γ. ΖΕΡΖΕΛΙΔΗ Τό Ψωμιν ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗ ο πλη^·.ϊμού της- Κοι δμως, ^ ' Ι είς δ,/τ'χήν Γερμα,ια^ ύπαρχο/ , ηοη π^ρί τάς 60ϋ 0Ο0 ^ κ3ί άνδρες Τονρ<οι μάο^ Άν μεταναστεύονν οί Έλλην δικαιολογημένα έν μέρει, δοθ«^ τος δτι, ή πλειονότης των 4,α" θών πού υπάρχεΐ έκεΐ καί οί ^ ' σιαΐ πηγαι πρός έκιμεταλλΕ^^" έλλειπονν είς την Έλλαδα <α' μόλςν τούτο, τταρά τάς τ^ ' ελλείψεις μας, χάρις είς τ/>ν ^
γατικότητα των έλλήνων, ε|ς 5^
προοδεύομεν.
Καί όντί. ώς θ' άνέμίνι τ,._
νά δέχεται ή Τονρκία ξένους μ£
τοτνάστες καί Ιδίως έλληνας _
αυτό αλλωστε θά ήτο κα! ^.
δφελος της — προσπαθεΐ μέ „.
θε τρόπον, νά έκτοττίση καί του-
όλιγοστούς πού ευρίσκονται έ<£] ραγιάδες ΰπηκόονς της Φίύγονν καί άπό την δλττικη Έλλ Θράκην οΊ Τοΰρκοι, ^^ ανεύρεσιν εργασίας κα! καλλιτΐ- ρας τύχης, άλλ' έπιστρέφουν γρή γορα πάλιν μετανοιωμένοι γΐ^ τό λάθος πού έκαμαν. Τι έχιι νά είπη ό κ. Μπαγκιουλκέν διά το γεγονός τούτο. Καί αύτομάτϋ; γεννάται ή άπορία σέ κάθε κο· λόπιστον ττρόσφνγαΤ τί άπέγινΕ» ό ίδιωτκός καί δημόσιος —λου τος, πού έγκαταλειψαμε έκεΐ κα- ταδιωκόμενοι, άπό τούς οημϊρι νούς φίλους μας τούρκους κοτσ τό έτος 1922. Ένώ ή Ελλάς, κατά τό διαρρεύσαν έν τώ μεια- ξύ διάστημα άντιμςτώπισε τοι- πλήν κατοχήν- και ττολναΐμάκτομς έμφυλίους στταραγμούς. Ένώ ή Τονρκία, κατά τό "διον χρονκό^ διάστημα, δέν υπέστη καμμ,υ·, εθνικήν συμφοράν. Τί και άν αίι- ξάνεται ό πληθνσ.μός τής Τουρ- κιας κατά Ενα έκατομμύριο ψι,- χάς ετησίως καί ημείς 'λιγοστε- ψαμεν. 'Υπερτερού.μεν οί "Ελλη¬ νες είς δλους τούς τομεΐς: τής οί κονομικής, τής κοινωνικής, τή; πολιτιιστικής. τής είρηνικής και άκόμη καί τής πολιτικής μας Οϊ Τοϋρκοι, δμως, δέ έχουν ά- πόλντον εμπιστοσύνην είς τάς δυ νάμεις των. Προφανώς, θά μάς φοβούντοϊΐ. Γι' αύτό κα! ιτροβο · νονν είς τοιαύτας ενεργείας Ίς βάρος των ολίγων 6μογενών μοζ· "Ας κρατή λοιπόν σημεΐώσε ς καί άς καμαρώνει κα τα τωρ,« καμώματα των φίλων μας τούρ¬ κων, ή νέα έλληνιχή γενεά. Κσί ιδίως, έκ των μ·ελών της έκείνα, ττού έχουν τάς ρ ζας των είς Μ. Ασίαν διά νά μή ζή μέ αντοπτα- τας και άμφιβολίας ώς πρός τό γραφόμενα τής ελληνικής Ίστο- ρ'ια<; παλαιάς κα, νεωτέρας. Διό¬ τι, οί τοΰρχοι, καί είς τόν αΐώνα μας κατά την ρήσιν τούρκον χι>-
ρικοΰ, άλλαξαν πρό 45ετίας «'ό
νόν τα καττέλλα των άλλ' δχι
ταυτοχρόνως και τάς κεφαλάς
των».
Μετά τψής
Αντώνιος Έλευθ. Ψηλοττάτης
όδός Μ. Γεωργιάδου 24 Ηρά¬
κλειον Κρήτης
Τό Πατριαρχείον Αλεξανδρε.αα
έκήδευσε τόν μεταστάντα Μητρο¬
πολίτην Κεντρα>α^ Άφρική^
Κυπριανόν
Σττανάκης Ηλίας τού Παύλου
άει μνήσΤον Ροογκαβή Τσομπανό-
γλον, Ίδρνσαντος μετ" άλλων τό
έ/ Πειραιεί Θεραπεντήριον Ευαγ- £κ Σονρμένων τού Πόντου, πτυ-
γελισμός Πειραιώς. τΓθλλαττλώς χΐοΰχος τής Άρχιτεκτονικής Σχο
έξνπηρετήσαντας την γείτο-χχ πό- λής τού Έθνικού Μετσοβείου Γίο
Λ;ν. λυτεχνείον Αθηνών, Άρχιτέκτω··
Μηχανικάς Πειραιώς άπό ττολλών
Καλδής Νικόλαος Τού Κωνστα¬
ντίνον, τττυχιονχος της Ίατρικής
τού Εθνικον Πανεπιστημίον Άθη
νών, τταθολόγος ε'ιδΐικευθει'ς καί
ώς ύγιεινολόγος, τταθολόγος, ν-
γΐεινολόγος είς Άθήινας κα'ι κα¬
τόπιν είς ύγιεινο,μικά κεντρα και
τέλος Διενθυντής τού 'Υγιεΐνομι-
κον Κέντρου Τρι καλών Θεσσαλί-
ας. ήδη έπίτιιμος Διευθυντής τού
Υπουργείον Κοινωνικών Ύπηοε-
σιών.
Λ
Σ ιδηρότΓθυλος Ίοάννης τού
Γεωργίου, έκ Κερασοΰντος τού
Πόντον τττνχιοϋχος τής Νομ/κής
τού Έθνικοΰ ΠανεττισΤημιον Α¬
θηνών, Δικηγόρος Αθηνών, άνω-
νιστής των Προσφνγΐκών δυ-αι-
ων.
**.
ΧονρμουζιάδΌυ Άνδρονίκη —
Παττασιοπονλου, έκ Κωνσταντι¬
νουπόλεως, ΤΓτνχιοΰλθς τής Ία¬
τρικής τού Έθνικού Πανεπιστη¬
μίον Αθηνών είδικενθεΐσα είς
την Μκροβΐολογίαν, Μικροβιολό-
γος Λαμίας, σύζυγος τού έκ Λα
μίας διακεκρι μενου χειρονργοΰ Ι
καί εξαίρετον φίλον αειμνήστου,
' Ι ωάννον Παπασισπ-ούλου, διατε-1
λέσαντος επί πολλά έτη Δημάο-
χον Λέ
έτών, έργαζόμενος λίαν εύδοκί-
μως.
(Συνεχίξεται)
ΧΡΤΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατοός, έκ Ναζλή Μ.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας Πόντου
Α
Χάπττα 'Αμσλία ΤοΟ Νικολάου
ΤΙΕΝΘΗ
Τόν λατρευτόν μας σύζυγον και
πατέρα
2ΤΑΤΡΟΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗΝ
εξ Άτταλείίΐς Μ. Άσίας
θανόντα έκηδεύσαμεν τήν 6ην Μαρ
τίου 1973 έκ τοΰ Ί. Ναού τοΰ Λ'
Νε>5οταφείου Αθηνών, είς τόν οί
κογί-νειακ.όν τάιφον.
Ή σύξυγο;: Κλειώ. Ο υίός:
Στέλ ος.
Ή οϊκογένεια δέν &ά δεχθή συλ
λυ.-ΐητηρίους έπισκέψε.ς κατ' οίκον.1
ΧΡΙΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΟΛΟΣ ΑΛΕΞΗ ΠΑΤΛΗ 28
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ (606)
Ή Παμποντιακή "Ενιοβις Άθη
νών έξέδωσε καί έκυκλοφόοησε
το')^α τελευταία τό ήθογραφικό δι-
ήγημα «Τό ι|>ιομ.ίν» τοΰ λογοτέχνον
- λ.αγράφου Γεωργίου Ζερζελίδη,
γοπααένο στήν ποντι«κή διάλεκτο
στό ϊδίίομα τής Ματσοΰκας τού
Πόντου.
Είναι ενα .-ΐο-λΰ εύχάριστο καΐ
εΰληπτο ποντιακό κείμενο. γριπμ-
μένο στό πιό κα&αρό καί αρχαίο-
πρεπές Ίδιίωμα τής Ματσούκ'ΐς —
προ οχής Τραπεξοΰντας Τό δια-
ΓχΊίεις Λχόρταγα καί θέλεις νά τό!
| ιναδιαδάζεις. Είναι άπό τα .σπά Ι
ν« στό εϊδος τού ποντιακό διή-1
γηιια. Ήθογραφία εξαιρετικήν 55-'
(^ος γλαφυρό, περιγοΊ<ρή τοπίου ο')οαία. Πρότυπα γνήσαι, ποντια- κ;ς φΐ σιογνιομίες .τοαγματικές. τύ πτ. άντ,ποοσιο.τευτ'κοί τής ποντι Ι αχής ζι»ής. Τα διαδριιματιζόμενα γτγονότα άναφέοονται στίς έξορί ι ες «αί στίς β αιότητες των Τοΰρ-1 νω· είς βάςος των Έλλήνων τοϋι Πόντου στήν έποχή τοΰ Α' παγ- ( κοσμίου πολέμου. Ή ποντι«κή τού γλώσσα τόσο φυσκή κ'.ί τόσο ά-1 ('κκστη^ θαρεϊς καί άκοΰς νά στό ο τγείται μιά παρχ«ρομάννοι 'κο- δ'σ,τοινα Ματσουκάτσα στό ίδίοιμ« τής Μ ιτσούκας χι·>ρίς νεοποντ.α-
κά στοιχεία. Κείμενο /αθαοό ,ιον
τ'α,κό, κατάλληλο ,·καί ΰπευθΐ'νο !
γ ά λ αογραφική καί γλωσσολογική
μελέτη- '
Τό περι εχομεν ο έξ ίίλλου καί ή
όο,ιιή τοΰ ήθογραφικοΰ τιντοΰ ίι- ι
ηγήαατος μάς θυμίζει δύο αλλα
δ ηγήματά τού τό «ΚαλαντόνΕρον»
•/.αι την «Σ'ονίτσα» κα' τα τρία
σΐΛ'θρτονν μιά τριλογία άπό τόν
κόσαο των λ'3ϊκό>ν δοξασιών, άπό
τα βάσανα, τούς καύμούς καί τα
,'!ριοα τΛν άνθρ(όπο)ν τοϋ λαοϋ
μϊ- πολλές διαφορές, μά μέ τόν
ίδιο τροιγικό έπίλογο. Ι
Ό ίδιος τραγικάς θάνατος τυ-
χηίνει στοΰς ήροές τού, τόν ι-('
δ ο πιστεύοι κ ΐί ί| ιδία θυσία στόν
■άγώνα τής ζιοής. "Ιδιος οίκτος
καί ελεος γιά την Κερεκή την
Καντάδα τοΰ «Καλοντόνερον» Γ-
διος γιά την Σ «νίτσα τής«Σ<ονν τσας» ΐδιος; γιά τόν ί»ίντο καΊ τήν Φιντίνα τοΰ «Ψιομί». Μά ίίλιος ιδιαιτέρα ό έπίλογος τοϋ «Ψωμί» αποτελεί άναμβι,σβή- τητα μιά ποιηΐΐίκή ε^κόΐνα ενα ΓΤπάνιο λογοτεχνικό άριστούργημα, μιά τελεία φαντασία. Ή μάννα μ' ή μαύσσα, έπέρεν ίθρυιιμούλ'τσεν τό κομάτ' τό |κι>-
μίν ντ' έφέκτν όφάγετον κι' έ-
τουάντσεν τα θρυμμουλόπα άπάν'
'ςσα ταιφία 'τουν νά 'ρχουνταν τού
θεοΰ τα πουλία κουδίνζ'νε καϊ
'σχτοροΰν άτ'ς».
Δικαιαλογημένα άναρωτιέται κο
νείς άν είναι αύτό ποίημα ή ζωγρο
φ.κός πινοκας^ γι,ατ:, όπο>σδήποτε
ξεπερνάει τα δρια τοΰ πεζοΰ λό-
γου
Ώς το'ιρα είδαμε πολλά λαογθ'α-
φκιά καί λογοτεχνικά έογα τού
κ. Γ. Ζείρϊελίδη. "Οπως σέ δλα
βτσι καί στό «Ψω,μίν» αυνεχίζει
νά είναι πιστός στόν κανυνη, ότι
ή ποντιακή διάλ^-εκτος σάν πΓιρα-
δοσ ακή, πρέπει νά μην ?χει Νεο-
ποντιακά καί Νεοελληνικά στοι-
χρΐα. "Ισως έχει μργάλο δίκαιο.
Κα'. κπτο^θώνει νά στέκεται μα
κ:υά άπό κάθε έπιρςοή καί νά
τη?ή ίιτόν τόν κηνόνα. Εύγε τού
Εύχόιιεθα νά μάς δο')σει κι άλλα
παρόμο ν Λριστουργήματα.
Άθήνα 1973
Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗΣ
Έκ τού Μητροπολιτικοΰ Ναοΰ
Νικαίας «"Αγιος Νικόλαος», έκηδεύ
θη τήν Τρίτην. Οην τρχ., ό είς Κύ
οίον έκδημήσας Μητροπολίτης Κεν
τριόας Άφρικής (Κογκό—Ζ«ίρ),
κυρός Κυπριανός (Παπαδόπουλος).
Τή; κατανυκτικής νεκρίοσίμου Ά
κολο'θίας μετέσχεν δπασα ή Ί.
Σι'νοδος τοΓ> Πατριαρχείου Άλε
ξανδρίίας, μέ προεξάρχοντα τόν
Μακαρ ώτατον Πατριάρχην Χ,κ, Νι
κόλαον.
Έκ μρρους τής Έκκλησίας τή;
"Ελλάδος, παρέστη ό Μητροπολίτης
Νικαίας κ. Γεώργιος, μεθ' ολου
τοΰ Ί. Κλήρου τής Μ,|τροπόλε<ί>ς
τού. Παρέστησαν^ έπίσης, ΚαΘη
γηταΐ Γΐανεπιητημίτον, άκα'δημαι-
κοί, έκ ιιέοους τής Ε.Σ.Ιΐ.Ε.Α δ
Γεν. Γραμματεύς τη; κ. Α. Σταμα
τόπουλος, ό Μέγας "Αρχων τοϋ
Οικουμενικού Πατριαρχείου, δημο
τιογράγο; κ. Στέφανος Πάνου—
Λιππιώτης> πλείστοι έπίλεκτοί άντι
πούσιοποι των Γραμμάτοιν κα'ι των
Τεχνών κα1 πολυάριθμον πλήβος
λαοΰ, τό οποίον κατέκλυσε τόν Νο
όν καί τα; πέριξ όδοΰς Στεο^άνονς
κατέθρσαν. μεταΕύ άλλιον, ό Καθη
γητής Στίατής Ανδρεάδης, ή «Ή
πειριοτ,κή Άτμοπλοία» γ.. Ανάστα
«ίου Ποταμιάνου, ό Δήμαηχος Νι'
κα!ας( τα έν Αθήναις Σωιιατεία
τΓιν έκ Κίγκό καί Μπουροι'ιντι Έλ |
λ.ήνιον. ό έπιχποηματάιςκ. θε·μι
στοκ.λής Χαλικάκης κ αι ιιλΐΐστοι
αλλοι.
Ώιιίλησε, εΰφοαδεστατα καί ου
σ αστ,κώτατα, κατασυγκινήσας τό Ι
ό Έΐαρχος τοΰ Πά |
τριαρχείου Άλεξανδρείας έν Άθή
νηις, ΣεΛ. Μητροπολίτης Νοι<6ί· άς κ. Συνέσιος( έκ ιιέρους τοΰ Πά τριάρχου καί ί>λ(ον των σννεπισχό
π «ν τού Πατριαρχείον Άλεξαν-
δρρίας.
Έπίσης', μέ λίαν συγκινητιχήν
πηοσλαλιάν'ν άπρχαιρέτισε τόν ν·Ε
κρον ό καλλιτέχνη; τοΰ Έ&νιχοί'
Ρίεάτροι» καί γνοιστάς λογοτέχνη:
κ Γεώργιος Μετσύλης, συμμαθη
τής καί φίλος τοΰ άοιδίμου Μητ(?ο
πολίτου, προκαλέσας βαθείαν αί
σθησιν είς τό πυκνότατον πλήβο;.
Επί τοβ νεκροΰ είχεν ένοατοτϊβτί
σιοοεία πιιρασήμοιν, τα όποία άπΕ
νριμαν είς αυτόν Πατριάρχου, Άβ
χηγοί ΚρατΛν κα1, 6 Βασιλεύς τάΊν
Έλλήνΐον Κων)νος.
Ό μεταστάς Ίεράρχης, έν μίοω
ιιυσταγωγικής άτμοσφαίρα; κοί 6
λοψύχου λαϊκής συινμετοχή;. πλαι
σιούμενος ίντα πολλών κληςιχδν,
προηγοτ>μένου τοβ Πατριάρχου, ό¬
λον των Μητροπολιτών τββ Ποτρι
αρχείου ΆλεΊανδρείας καϊ τού Μη
τρο,τολίτου Νικαίας κ. Γειοργίοΐ', ί
ναπετέθη είς τό Νεκροτσιφίί-
ον Νικαίας, δπου άναπενον-
ται ό ίδιντής το(> Μητοο.το-
λιτικοΰ Ναοΰ Νικαίας, Λείμνΐ'"ο?
πατήο τού ιερεύς Βασίλειος χμ
λευίται πρόγονοί τοι·,
Ή εφημερίς μας, βνμμετέχοΐΌΊ
είς τό βαρί'τατο.· πέν-θος, ίκφηή-
£ει τα συλλυπητήοιά τη; πρός τού
Πατριάρχην Άλεξανδοείης ·""
τούς Λδελοΰς τού Σιινο6ικοϋς Άθ
χιερεΐς, τόν Κλήρον καί τοΐ·: οι
ίου; τού άπτλθόντος ΊροάρΧον·
————ί!
1ΙΙΓΓΙΤ1ΙΟ»
""■Τ
Μ·. '<~Μ«·< Ίνα τ^τ—τρ—Γ. »■■λ..., .ι . Γ·«|Ι ||^. 1.037.Ο»,» 01 1—1ΓΓΑ—ΜΟΙ πνοκοΐ ι,
Χάρις είς την θετικήν ενίσχυσιν τ ής Έθνικής Κυβερνήσεως
Άλματόδη αύξησιν σημαοΰν
αί έξαγωγαί χπροπχνηματον
Είς 532.000 000 δραχμών άνήλθον τό 1972
Τα υπό τής Έθνικής Κυ&ερνή-
σεο>ς θεσπισ&έντα μέτρα καί τα
εΰεργετικά κίνητρα (διεύθυνσις
τής πιστοδοτήσείος, φορολογικαί
Ιδιευκολύλ'σει κ.δ.), πρός βελτιω-
τικήν ανάπτυξιν τής ελληνικάς χει
ροτεχνίας καί καλλιτεχνικον· χα¬
ρακτήρος βιοτεχνίας> συνΐβαλον
αποτελεσματικώς καί είς την εύ-
ρείαν καί δραστήριον εμπορικήν
προώθησιν των οίκείοη' προϊόντιον
είς τάς άγοράς τού έξωτερικοϋ, δ-
που ταυτα μεγάλως ήδη έκτιμών-
ται καϊ προτιμώνται υπό τοΰ κατα
ναλωτικοΰ κοινοΰ διά την έξηλ'γ
μένην ποιότητα, την ποικίλην καϊ
Ιδιοτυπίαν, ώς καί την προσηρμο-
σμένην είς τάς συγχρόνους αίσθη
τικάς άντιλήψεις μορφολογίαν αύ
των.
Ούται, κ«τά τό διαρρεΰσαν Ιίτος,
αί έξαγωγαί προΐόντων των άνα-
φερομένων παραγωγικών κλάδοιν
τής Χώρας μας έσημείιοσαν άλμα
τώδη αύξησιν, ή όποία καί βαίνει
συνεχώς όγκουμρνη.
Ώς πριοκύπτει συναφώς έκ σίοι
χείων τοΰ Έθνικοΰ Όργανισμοΰ
Ελληνικής Χειοοτεχνίας καί της
Τραπέζης τής Ελλάδος, κατά το
ετος 1972, ή άξία των εξαχθέν¬
τα^ είς διαφόρους χώρας έλληνι-
κα>ν χειροτεχνημάτιον καί ποικίλοιν
είδών βιοτεχνίας καί λαϊκής τέ-
χνης ανήλθεν είς 531.721.754
δραχμάς, έναντι 420.708.555
δραχμόνν τοΰ προηγούμενον ετονς
1971, έμιφανίσασα αύξησιν 105.
01.1.199 δραχμών ή ποσοστόν πί-
οίπον 26%.
• Έξ αλλου κατά τα ώς δνω δέ
(δομένα, ή ά|ί« των έξαχ&έντονν
πρ>;>'όνΐων χειοοτ.'χνίας καί καλ-
λιτεχνικής βιοτεχνίας πέρυσι πε
οίπου όκταπλαβιάσθη έν σχέσει
πρός την αξίαν των οίκείων έξα-
γωγών τοΰ έτους 1966 (64.440.
910 δρ«χ.μαί), περίπου δέ ύπερε-
πενταπλασιάσθη έν σχέσει, πρός
την αξίαν των έξαγωγών τού ε-
τους 1967 (103.181 620 δοαχμαι)
πρώτου ετους τής Έπαναστάσεως
καθ" δ τό ποσοστόν τής άξίας των
οικείον έξαγογίδν ανήλθεν είς υ¬
πέρ 60% έναντι τοϋ έτους 1966.
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΘΑΚΣ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγοιγμένου)
Άπό πότε δημιουργήθηκε τό έ-
θιμο δέν κατόρθωσα νά τό έξακρι
(6ώσω. Φαίνεται, δτι εδημιουργή¬
θη άπό πολύ παλιά, σιγά - σιγά
καί άπό τίς γειτονικές πρόι, τα Τα
Ταΰλα κακόφημες συνοικίες τοΰ
Κερασοχωρίου ή τοΰ Πέρα Μαχα-
λά, δταν τό Κερασοχώρι δηλαόή
ή ένορία τοΰ Άγίου Κωνσ)νου τοϋ
Πέραν μαζύ μέ τό Γενή - Σεχήρ,
την Νεάπολι κα^ μέχρι τό Τα·
ξίμ ύπήγοντο στήν Κοινάτητα 1α
ταούλων κατά τούς πρό τοΰ 1860
χρόνους.
Την ήμέρα αύτη οί Ταταυλκι-
νοί προτιμοϊκκχν την περιοχή τού
Αγ. Άθανασίου, μακριά άπό τοΰς
γλεντξέδες τοΰ πανηγυριοϋ, ίκ-
τός εάν ήθελαν νά παρακολουθη-
σουν τίς μασκαράτες, όπότρ. έφι-
λαξενοΰντο στά συγγενικά καί φι
λικά σπίτια τής περιοχής τής Ά-
κάρτσας καί τής Λεωφάρου Τα-
ταούλων, δπου γλεντούσαν οίκογε
νειαχάς.
Καί ό Κλήρος; ό Δεσπότης πού
Ιμενε στό Αεσποτικό μέσα
στόν αύλόγυρο καί άπ' έξο) έγίνε
το τό πανηγύρι; Καμμιά άνάμει-
ξι. Τηροΰσαν στάσι άνοχής. Οίίτε
αντός, οίηε τό Πατριαρχεϊο έτάσ-
σετο εναντίον τοΰ έτΚμου τής μα
σκαράτας καί τής συμμετοχής τδνν
ίεροδούλων. Τό θεωροθσαν έ'να
λαικό γλέντι καί τίποτε περισσο-
τερο, όπως καί πράγματι ήτο.
Ό ύπέροχος Δεσπότης ό Μελισ-
σινός γράφει στό ,3ί,6λίο τού τό
1913 γιά τό Μπακλά - Χωράνι.
«Τό άπό πρωίας έκ διαφόρων οη
μείων ανερχόμενον είς τόν Λόφον
πλήθ·ος, κυματιδόν, ώς άτελεύιη-
τοι κινηταί στήλαι, έκχννόμενον
■είς τάς θέσεις ταύτας, διημερεύει
έν φαι<δρότητι καί εύθυμία, πανη¬ γυρισμόν την πρώτην πανηγυρικήν ημέραν τής ανοίξεως, έν δσμασιν, έν τυμπάνοις καί χοοοϊς καί γεύ- μασι μετά νηστησίμων έδεσμάτων» καί συνεχίζει, «Μεταξύ δέ τού πλήθους, πάντοτε ούκ ολίγοι εύρί σκονται, εΰλαβεις καί φιλογενεΐς προσκυνιταί, οίτινες επί τή εΰκα1.- ρία, έπισκέπτονται τα έν τοίς I- εοοίς Ναοίς των Ταταούλων ΐεοα καί Ιστορικά προσκυνήματα, έκδη- λοϋντες την εύλάβειαν καί φιλογέ- νειαν, διά σννεισφορών, έξ ών ούκ εύκαταφ{>όνητο·ν ποσόν προκύπτει
υπέρ των εύαγών Ιδρυμ,άτοιν η¬
μών».
Αύτά γράφει πρνν έξήντα χρό
νια ό Δεσπότης γιά τό Καρναβάλι
καί τα γλέντι τής Καθαρώς Δευτέ
ρ«ς. Τα αύτά θά έ'γρονφαν καί οί
Επί τ$ Πεντηκονταετί·ροι
ΜΙΚΡαΣΙαΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΊΡυΦΜΣ
νυγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΐ_υ1ΐυ-
ΜΟ1 Α ΗΕΟΔΩΡΙΔϋΓ, Προέδρου τή; Κνωσεω; και τη;
'υμο-τονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) 112ΚΙ/Αιυι-
1; ΚΛΑΔΑ, Π(·Λέδρου τής Ενώσεως Ηοντιων Φοιτηχων
νΥΝΕΧΙΣΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΊΆΔ11)-
" ΔΡΟΜΙΑ2! ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΗΝ ΦΟΠΉΤΩΝ ΚΑ1
ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΓκχτταιδότΓουλος Ίάκωδος τον ι έκ Σμύρνης, τττνχιοΰχος τής φι-
Βασιλειον. ό περίφημος Τζακ εξ λολογίας τού Έθνικοΰ Πανετ.-
Άργνρονπόλεως Χαλδίας τον στημίου Αθηνών, ένταχθεΐσα και
Πόντον, διαδεχβείς τόν Πρόεδρον διαπρέψασα είς τήν Δημοσίαν
τής Ενώσεως και τής Όμοσπον-
δίας Προσφύγων Φοιτητών Χρυ-
σόστόμον Θεοδωρίδην μετά την
έκ τοΰ Πανετπστημίον άποφοίτη-
σιν αυτόν, γενόμενος ούτω ό Πρό
εδρος τττνχιονχος τής Ίατρικής
τού Έθνικού Πανεπιστημιον Ά
θηνών ττρώην βοηθός τού Νοσο¬
κομείον Προσφύγων Αθηνών, νυν
τού "Ιτπτοκραίτείου Γενικοΰ Νοσο-
ικομείου καλονμένον, έγκατεστα-
8η άμέσως ώς Παθολόγος είς Μα
κεδονίαν καί Ιδίως είς Δραδΐσκον
Σερρών, προσέφερεν πολυτίμους
υπηρεσίας βίς τούς τότε προσφν
γας φοΐτητάς, ττάσχων έξ οξείας
σκωληκοειδίτιδος καί μεταφερ¬
θείς έπειιγόντως είς τό Κεντρικόν
Νοσοκομείον Θεσσαλονίκης απε¬
βίωσεν έκεΐσε κατά τόν 6ομ6αρ-
δισμόν τής πόλεως ταύτης υπό
των έχθρΐ'κών άεροπλάνων.
προκάτοχοί τού καί οί διάδοχοί
τού, γιατί αυτή ήτο ή θέσι τού
Πατριαρχείου. Κατανόησι. καί χρι
στιανική άνοχή στίς άνθρώπινΕς
ά'δυναμίες.
ΤΑ ΤΕΛΕΤΤΑΤ ΧΡΟΝΙΑ
Μέ χήν κήρυξι τού Πρώτου Παγ
κοσμίου Πολέμου, ήτο φυσικό νά
άνασταλή κάθε κοινοννική έκδήλοοι
καί κάθε δραστηριότης σέ ολες
τίς Έλληνικές Κοινότητες τής
ΙΙάλης. Άπό τίς πρώτες μέρες
αρχισε ενας αγώνας έπι·6ιώσιως
μϊ την ζοιώδη άναζήτηβι τροφής.
Ή Τουρκία καΐ, ιδιαιτέρα ή Πολη
ήταν ούσιαστικά πολιοοκημένη κ οί
στό ελεος των Γερμανών σύμμα¬
χον.
Οί νεότουρκοι μετά την είσοδον
τής Τοΐ'ρκίας στόν ΛΟλεμο χον Ό
κτώδρΐο τοΰ 1914, έπέβαλαν τύν
ΰποχρεωτική στοατολογία γιά λο-
γους δηθεν ίσότητος καί στού; Ι
χριστιανικοΰς πληθυσμούς, οί ό-!
ποίοι μέχρι τότε έξαιροΰντο άπό
την στράτευσι. Στήν πραγματικό-'
τητα σκοπός τοΰ μέτρου ήτο ή νά
είσπράξουν άπό τοΰς εύπόρους τό
περίφημο μπετέλ.ι (άντισήκωμα) |
κ-αί άπό τοΰς άδυνατούντας ·νά κα
Τίυΰάλουν τό καθ*, χρόνο προστιθέ'
μενο συμπληρωματικό άντισήκωμα'
νά επιτύχουν την φυσική τους ΐξ'
όντα,σι στά έργατικά Τάγματα1
(τα Άμελέ Ταμπουρού). Αύτά τά'
Τάγματα, διά νά είμεθα δίκαιοι
δέν ήσαν τουρκικής έμπνεύσεοις,
οργανώθησαν άπό την Γερμανικήν
ιΣτρατιυ)τική Αποστολήν, γιά
την έκτέλεσι στρατιωτικών καί δή Ι
ιμοσίοιν έργοιν στίς άγονες καί νο
σογόνες περιοχές τής Άνατολίας
καί μέ παράλληλ.ο σκοπό νά επι
τειχβή έθνική όμοιογένεια των
συμμάχων των Τούρκων μέ την
φυσική έξόντωσι των συμπαγών
μειονοτήτιον των Έλλήνων καί
Άρμενίοιν πού δέν ένέπνεαν έμ
πιστοσύνη.
Οί έκθέσεις τοΰ Άμερικανοΰ
ΙΙρεσδευτοΰ τοΰ Μοργεντάου καί
των Πρόξενον των ούδετέρων κρα
των, είναι οί μαρτυρίες πού Θλι-
μίζουν την εξαφάνισι έκατοντάδων
χιλιάδων χριστιανών άπό τις κα
κουχίες καί τίς διώξεις πού αρχι
σαν άπό τίς πρώτες μέρες τού πο¬
λέμου καί συνεχίσθήσαν μέχρι τέ
λους. '
"Ενας μεγάλος άριθμός άπό
τούς "Ελληνες τής Πόλης, ίίταν
εκαλείτο ή ήλικία τονν γιά ΰγειο-
νοαική έξέτασι προτιμοΰσε την
(ίυγοστρατεία
ΣΐΛ'εχίζεται
Η ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
(ΣΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ)
κραίωνηι τρισχιλιόχρονη ζωή τού
άντιμετώπισε κστά κ<ΐνόνα: πάντο τε ΤΓθλυσριθμότερους καί Ισχι>ρό-
τερους έχθρούς. Ση.μείωσε περί
λαμττρ>ες νίκες άλλά ύττέστη και
τρομερά δεινά και περιήλθε κατά
περιόδονς, μερικώς ή όλικώς, υ¬
πό τόν ζυγόν βάρβαρον κατακτι-|
των. Ώς τόσο ανβεξε σ' δλεςτις
σκληρές δοκιμαο-ίες τού κι' έπί-
ζηο-ε, χαρή στό άκμαΤο πατριω-
τικό τού φρόνημα καί την άκλό
νητη προσήλωση στά έθνικά ί-
δίώδη. Οώδέττοτε άτταρντίθηκε τα
έθνικα τού δίκαια, οθδέιτοτε άπέ
6αλε την έλπίδα νά άνακτήση ό
σα τοΰ άνήκουν. «Πάλι με χρο-
νια μ·έ καιρους,...»
ΟΙ ό—ερχόμενοι έχομε ίερη ύττο
χρεωση νά μεταδώσωμε την έλ-
ττίδα αύτη στούς έρχομένους. Ή
'ΕΞλληνσκιητριακή νεολαία άττέδε:
ξειν εμττρακτια, δτι οί νέοι μας ά
νταττοκιρινονται μ' ένβουσιασμό
στις ττατριωτικές παρορμήσεις
'Αττό μάς τούς πρεσβύτεροος ί
ξαρΤάται νά έινστερνισθοθν τήιΐ
Μικρασιατικήν Ίδέα. Θά τό ί-
ττιτύχωμε, άν ξεφύγωμε άπό τίς
άττοτυχημένες μεθόδους κι' ακο¬
λουθήσωμε ενα σωστό καλομελε·
τημένο μακράς ττνοής, πρόγραμ
μα.
Νά σταματήσωμε τούς θρήνοϋς
καί τα κακόζηλα έλεγεία τερι
«χαμένων πατριδων>.
Νά τταύσω,με νά μεγοολοττοιούμε
τή σημασία τής άποφραδος 27ης
Αύγούστου 1922. Υπήρξεν έ'να
τραγικό τταροδικό έττεισόδιο μέ
άναβλητΐική καί δχι άνατρεπτικη
έτπ'δροοση, στά έθνικά μας πεττρω
μΐνα.
Νά έπιδιώξω,με τόν έμπλουτι-
σμό των Μικρασιατΐ'κών γνώο-εων,
μέ εύρύτατη διδααχαλια τής μυ
κραίονης και ιδιαιτέρα τής νεα
τι,ίης Μΐ'κρασ'ατικής Ίστοριας
στά γαμνάσια καί μέ ττρο<ηρύ ςεις διαγωνισμόν συγγραφής των κατάλληλον Ίστορΐ'κών κα διδα<τικών 6ι'6λϊων. Νά όρίσωμε «Μικρασιατΐι<ήι, Ήμέροτν» την λαμττερή και εύοι ωνη 2α Μαΐου 1919. Νά την τ μούμε σάν χρονικήν αφετηρίαν τής ύψηλόφρονης προσπαβείας τού ΈλληνισμοΟ πρός όλοκληρω τικήν άποκατάστασή τού στό·' ττροαιώνιον εθνικόν χώρον τού. Καί νά έορτάΐζωμε τάς έπετείοι,ς της μέ τό κήρυγμα «Νοσταλγ'α και Προσδοκία» μ έ την έννοια τής νοσταλγίας τού ττερίδοςου έιλληνκού >μικιρασαΐτικοΰ παρελ-
θόντος κα! της ττροσδοκίας τής
άναδίωσής τού.
"Ετσι τό Γένος θά βροθή έ-
τοιμο δταν θά ήχήσουν γιά τή
Μκρά Άσία οί τταιάνες τής Σα
λαμΤνος». «Ώ παΐδες 'ΕΞλλή^ω·.
"Ιτε ...»
Και ποίος ξέρει. "Ισως οί τται
ά^ες νά είναι είρηνΐ'κοί. ΟΊ φιλοι
μας οί Τοΰρκοι ώμολόγησαν δτ.
όιέπραξαν μεγάλο σφάλμα ττου
μάς έΐδιωξαν. Θάρθη ή μερά πο^
θά όμολογήσοΐΛ' κι' δτι μάς χρε.
άζονται. Καί τότε, δέν άπο<λείε ται νά βρεθή τρόττος ν' άνακτή- σωμε τόν ίστορικό μικρασιατικό χώρο μας, χωρίς νά τούς τόν ά φαιρεσωμε. Γίνεται άπό τώρα κάττου κάττου, λόγος ττερί όμο- σπονδιας..., ΤΕΛΟΣ Γ. Λεονταρίτης ής Βασίλειος τού Ιωάννου, έκ Μάκρης Μικράς Α¬ σίας πτυχιοϋχος τής Ίατρικής τού Έθνικοΰ ΠανεττισΤηιμιου Α¬ θηνών έγκαταΌταθείς είς Νίκαιαν Πειραιώς, ώς παθαλόγος παιδια- τρος Νικαίας. / Λ Ματθαίου Μνρσίνη τοΰ Ιωάν¬ νου- έκ Κνδωνιών Μικράς Άσι- ας τττυχιονχος τής φμλολογίας τού Έθνικοΰ Πανετπστημίον Α¬ θηνών ένταχθεΐσα καί άφοσιωθεϊ σα είς την Πανετπστηιμιακήν "Υ¬ πηρεσίαν, νυν ΈπΐΓΓΐμος Γραμμα¬ τεύς τής Θεολογικής Σχολής τοΰ Πανιεπιστημίον Αθηνών. Λ Τσαικίρης Γαβριήλ τοΰ Κνρια- κον. έκ Σττάρτης τής Πισιδίας Μικράς Άσίας τττυχιοΰχος τής Νομικής τοθ Έθνΐκοϋ Πανεπιστη μιον Αθηνών καί Δικηγόρος Ά θηνών καί Δικηγόρος Αθηνών, πρώην Γραμματέας τής Πανεπ.- σΤημιακής Λέσχης Αθηνών, τηρώ- ην μ.;λος τής 'ΕΞφετειοικρς Έπι- τροττής καί τής ΆναθεωρητΐΓκής τών' Δΐκαΐούχων Προσφύγων Αν ταλλαξί'μων καί των Έλλήνω» Ύττηκόων, τον Ύττονργςίον Γε ωργίας. Λ Ταρλατζής Κωνσταντίνος τού Βασίλειον, έξ Άίδινίον Μικράς Άσίας, Διδάκτωρ τής Κτηνιατρι κης Σχολής τοΰ Πανεπιστημίου των Βρυξελλών τού Βέλγιον, κτη νιατρος "Αθηνών, Καθτ ιτητής και ΑντιπρύτανΙς τής ΆνωΤάτης Γεκ ττο^ικής Σχολής Αθηνών, Σνγ- γραφενς άξιολόγων Έττιοτημονι- κών Συγγραμιμάτων καί Μελετών τής είδικότητός τού πολλαί των οποίων έδημοσιεύθηισαν είς τα Έλληνικά καί ξένα πεοοδικά. Λ Βουλγαρίδης Ιωάννης τοθ Νι- κολάου, έκ Σμύρνης, τττνχΐούχος τής Νομικής τον Έθνικού Πανε¬ πιστημίου Αθηνών, πρώην Διευ- θνντής τοΰ Ύπονργείου των Έ σωτερικών καί μετέττειτα ττάρε- δρος, Σύμδουλος και τέλος Άν- τιττρόεδρος τον Ανώτατον Σνμ-' δσνλίον, Δημοσία 'Υπηρεσΐών (ΑΣΔΥ), Λογοτέχνης καί Ποιη- τής, ήδη Έττίτιμος Άντιττροε- δρος τον ΑΣΔΥ. Λ Ραγκαδή Ούρανία τοΰ Ραγκα •ύή. έκ Κων)τΓΟλεως, τττυχιοΰχος τής Ίατρι*;ής τοΰ Εθνικον Πα¬ νεπιστημίου Αθηνών εΐδικενθεΤσα είς την όφβαλιμολογιαιν, πρώην δοηθός της όφθαλμολογικής Κλι- νΐκής τού Νοσοκομείον Προσφύ γων Αθηνών, νυν Ίτπτοκ,ρατείον Γενικόν Νοσοκομείον1 υπό την Δι¬ εύθυνσιν Τοΰ διακεκρΐιμένου έκ Προύσσης της Μικράς Άσίας όφθσλμ ιατρόν Βε*/εδί·κτον Άδα- μαντΐάδου, πρώην Έττιμελητής τον Γενικοΰ Κρατικόν Νοσοκομεί¬ ον Αθηνών, ττρώην προϊστάμε- νος των αντιτραχωματικών ϊα- τρείων καί τέλος Διευθυντής τώ-' χαονίων καί δυσιάτων άφθαλμο- λογικών νόσων τοΰ 'Υττουιργειοι Κοινωνικών Ύττηρεσιών, θυγατήρ τού έκ Κων)ττόλεως διακεκ^ριμε- νου Παθολόγον — " Νευρολόγον Φοιτ/τούκης Θεόδωρος Γοΰ Γε- ωργιου, έξ Άγκυρας Μικράς Ά¬ σίας πτυχιούχος χημικάς μηχα- νΐκός τοΰ 'ΕΞθνικοΰ Μετσοβειου Πολυτεχνείου Αθηνών ένταχθεις είς τήν Δημοσίαν πρωην ΔιευθΐΛ/τής 'Υπηρεσιαιν Έδαφολόγος τού Ύπονργείον Γεωργίας και ήδη συνταξοϋχος. ·*· Σαλβαρλής Γεώργιος -τού Μιλ- τΐάδον έκ Πέργαμον Μικράς Α¬ σίας. ,Γτνχιούχος τής Νομικής τοΰ Έθ/ικοΰ ΠανεπισΤηιμίου Α¬ θηνών. Δικηγόρος Αθηνών. Λ Λαμττρίδης Νικόλαος τοΰ Ι¬ ωάννου. έ< Σαράντα Έκχλησιών της Άνατολικής Θρακης, πτυχι- ονχος της Νομκής τού Εθνικον Πανεπιστημίον Αθηνών, δικηγό¬ ρος Αθηνών και σημαντικάς προ τταράγων. Ο.ΝΑΝΙΔΩΝ ΙΠΙΧέΐΡΗΜΑίΑ ίΗ ΙΗ Π..Ρ|1·Χ.Η ίιΛΛΗΝΙΚΗλ ί:ΠΑΝΑΣΓ/Σ,ί]_ ΚαΙΑ ΙΑ ΗΗ 1825-ί827 Αί Τουρκικαί αιτιάοεις Δ1 ΚΑΡΑΊΣΚΑΚΗΣ - ΚΟΛΟΚΟ- ΤΡΩΝΚΣ Είδομεν ότι ή έπανάσταοις ςιχε καταθληθή είς όλην την δυτικήν Ελλάδα και είς μέγα μέρος τής Άνατολικής. Μόνον είς την μεση μβρινήν τής άνατολικής 'Ελλάδι έκράτει άκόμη ή Άκρόπολις τώ.· Αθηνών, ή όποία έφρουρεΤτο υπό Υπό τού κ. Σ"·ΕΦ. ΕΜΜ. ΓΊΑΠ ΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ήτου - φιλολογου - συγγραφέως τού. ΚάποΓΟ τόν ηρώτησε «τί θε- τοΰ Γκούρα. Ό Γκούρας τόν τελευταίον αυτόν καιρόν τ'- ποτε δέν έπραξεν, αντιθέτως κσ- τεπίεΖε τούς κατοίκους τής πετ.ιΕ χώρας οΐκονομικώς. Ή κατάθε¬ σις όμως ούτή «συντόμως ήλλαΕε. διότι είς τό μέσον παρουσιάοθη ό Καραϊσκάκης. Πολλοί παρέΰ3- λεις νά σέ κάμω μωρέ Καραιακό- κη;» Ό 3αρραλέος Καραισκάκπ^ τοϋ απήντησε «άν μέ γνωρίΖηο δ Ειον δι" άφ'ΐντην, κάμε με άφέ·ν- την, άν μέ γ^ωρίζης άΕιον δ.6 χουσμεκιάρη/ (υπηρέτην), κάμε με χουσμεκιάρην, άν μέ γνωρί- ^ης άνάζιον γ'ά τίποτα, ρίζε με στή λίμνη». Τόν Ιούλιον τοϋ 1821 έγινεν ή μάχη πσρα τό Κομπότι. Είς την μάχην αυτήν ό Καραϊοκάκης ηγω νίσθη γενν^ιότατα, άλλ' όταν ο>
έχθροί έτρίπησαν είς φυγήν, α¬
νήλθεν είς ϋψωμα καί άπό έκΓ.
ήρχισε νά ι'ιβρίΖη αύτούς μέ δυ¬
νατήν φωνήν. "Επειτα δέ ά φού έ-
λον αυτόν πρός τόν Κολοκοτμω- γυμνώθη τελείως έστρεψε πρός
Τσίχλας Σττυ·ριδων τοθ Χρή-
στου, έκ Κρήνης τής Έρυθραίας
Μικράς 'Ασιας. πΤυχιοϋχος τής
Φυσικομαθηματιΐκής Σχολής τοΰ
Έθνΐικοΰ Πανεπιστηιμίου Αθηνών,
καθηγητής των Φυσικόν είς δη¬
μοσία Γυιμνάσια: καί ήδη έπιτι-
μος Γυμινασιάρχης·
**·
Λιθοξόου Ελένη — ΓΙαυλιδίυ
έκ Τραττεζοΰ/Γος τοΰ Πόντυυ,
πτυχιοϋχος τής Ό'δοντιατρκης
τού 'ΕΞΘνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών, όδσ/Τιατρος "Αθηνών και
Νέας Σμύρνης, θι/γάτηρ τού έκ-
λοκτοΰ καί τελει/ταίου Γυμ-α-
σΐαρχου τής Εύαγγελικής Σχο¬
λής Σμύρνης, αειμνήστου Νικο-
λάου Αιΐθοιξόου, σύζυγος τοΰ Άι/-
τιστρατήγου έ.ά. Άχιλλέως Ε¬
λευθερίου Παι/λιδου, υιού τοΰ
ττρώην έκ Τροττεζοΰντος Τοϋ Πόν
τού πληρεξοιχπο'υ Αθηνών —
Πειραιώς Ελευθερίου Πανλίδου.
.**
Νικολαΐδης Γεώργιος τού Χρή
σιου, έκ Σμύρνης τττυχιοΰχος
τής Νομικής Τοΰ Έθνικοΰ Πανε¬
πιστημίου Αθηνών, δικηγόρος
Αθηνών άπό μαχρού χρόνου.
Ενώσεως Προσφύγων Φοιτητών
καί μέλος τού Έρασιτεχνικού
Καλλΐτεχνικοΰ Τιμήιματος ταύτης,
ι/ίός τού γνωστοΰ έ< Σμύρνης έμπορον Άρχαιοτήτων άεΐιμ--τ'|- στον Χρήστον Νικολαΐδον. Λ Βασιλιΐκ'ΐώτης Ν,'κΐί-λαος τσο Ιερεμία, έξ Εύττατορίας τής Κριμαίας Ρωσιας, ττΤυχιούχος τής Ίατρικής τοΰ Έθνικοΰ Πανε ττιστημίου Αθηνών μετεκτταιδευ- 9εις είς τήν Χειρουργικήν είς Πά ρισίους Γαλλίας, χειρονργός Α¬ θηνών όδός Αβέρωφ 3, Δ'ευθνντής τοΰ ΚρατΙκοΰ Νοσο- μειου Κιλκίς Μακεδονιας, Άγιου Νικολάου Λασηθίου Κρήτης καί νην, είς τήν πραγματικότητα ό'··υς ολίγη υπήρξεν ή όμοιότης μετς·· £ύ των δύο αυτών άνδρών. Ο Κολοκοτρώνης νεαρώτατος άκόμη έπόθησε νά γίνη ή Έλλά'; άνεξάρτητος. Πρός τόν σκοπόν αυτόν ειργάσθη πολύ πρίν άκό,,ιη έκραγή ή έπανάστασις. Διεκρίβη είς πολλούς αγώνας εύγενεϊς καί κατέλαβεν επαξίως τήν πρώτην θέσιν μεταξύ των πολεμάρχυν τής Πελοποννήσου καί κατώρθω¬ σε νά παραμείνη είς τήν θέσιν ού τήν μέχρι πέρατος τοϋ αγώνος. Ό Καραϊσ"·.άκης όχι μόνον πρό τής έπαναστάσεως, άλλά καί κοθ' δλα τα πρώτα έτη δέν εϊχε σονΰ'- δησιν τής μεγάλης αυτής άπο.ΐιτ)- λής. Πρό ιοϋ 1821 διετέλε ε κλέφτης ή μισθοφόρος τοϋ 'ΑΑή πασά, έπειτι δέ καί μέχρι τοϋ 1826 ήτο ένας άπό τούς κοίνον, καπετςνέους τής Ρομελης. Ήτο φθπ δτι ή έπανάστασις είχε κ άνδρεϊος, υλλά έΕεμηδενι'Ζετο ή ποιαν αρχήν πρός τήν όποιαν, αύτούς τα οπίσθιά τού. Έκεϊ κά πβυ πλησίον ήτο κρυμμένος ίνα-, Γκέκας, ό οποίος έπυροβόλησε καί έπλήγωσε τόν Καραϊσκάκπν έλαφρώς είς τούς δύο μηρούς καί σέ χάποιο όλλο μέρος εύα;· οθητον. Ό αίσχρολόγος καί αίσ- χροποιός πολεμιστής διά νά Ο^ρα πεύση τάς πληγάς μετέβη είς τί) Λουτράκι. Ότε δέ τό 1824, κς>-
τηγορηθείς επί συνεννοήσει :ιετά
τοϋ Όμέρ Βριώνη εστερήθη το"»
βαθμοϋ τού καί τοϋ πολεμικοϋ ά-
Ειώματος, υπό τοϋ έκτάκτου στρσ
τοδικείου έκ στρατηγών καί χιλι-
άρχων, -ό οποίον δι' αυτόν τόν
σκοπόν συνεκρότησεν ό ΆλέΕα/-
δρος Μαυροκορδατος. Ή τιμωρία
αυτή έστοΐχισε πολύ είς τόν Κα-
ραϊσκάκην ι.αί αντελήφθη ότι δέ /
δύναται είς τό έΕής νά κάμνη δ,-
τι θέλει ϋνευ τιμωριας.
άνδρεία τού άπό τήν αύθάδε,αν
των τρόπων καί τήν άκολασίαν
των λόγων. Πολλάκις είχε συνεν¬
νοήθη μέ ι ούς Τούρκους, δπ ος
λάβη τό .ιρματωλίκι των Άγοά-
φων. Είχε κατηγορηθή επί εσχά¬
τη προδοσία, τουτο όμως ήτο ί-
δικον. Μέχρι τούδε ούδαμοϋ εΤχε
διαπρέψει, παρά μόνον είς τάν
εμφύλιον πόλεμον τής Πελοπιν-
νήσου. ΤΙπο.-ε τό σπουδαίον δέν
έπραξε κατά των έχθρών. Ήτο
φιλάσθενος καί πολλάκις ηναγκά¬
σθη νά διακόψη τό στρατιωτκό*
τού στάδιο/. "Οταν άκόμη ήτο
νεώτατος, ό Άλή πασάς τόν έ
στρωσεν είς τήν ποδοκάκκην (Εύ-
τής νήσου Λή.μνου, συγγραφεύς λινον δργανον, διά τοϋ όποίου ε¬
ττολλών Επιστημονικώς καί χει- Ι
ρονργΐκών εργασιών μεταξν των.
οποίων καί ειδικήν μονογραφιαν,
διά τήν θεροπτείαιν τώ^ κΐρσών.
Ι
Άκριβάκης Ιωάννης τοΰ Κω·'
σΤαι/τίνον έκ Μττονρνό'βα της
Σμύρνης, ναμικός, ττρώην Γϊνι-1
κος Διενθνντής των Οικονομικωσ
Υπηρεσιών τού Δήμου Άθηναί-
ων, πρώην Ιδρυτής καί επί 15
ετιαν πρόεδρος τής Όιμοσττονδι-
ας ΔημοΤικών 'Υτταιλλήλων και
ήδη έττίτιμος ττρόεθρος ταύτης,
πρώην γενικάς Γραμματεύς τοΰ
Δήμον Καισαριανής ΆτΤικής.
πίρώην Δημοτιικός Σύμδονλος τϊΟ
Δή.μον Άθηναίων τής Δημοτκής
παρατά'ξεως Π. ΚαΤσώτα, ννν
Σύμδονλος τής Ενώσεως Σμνο-
ναιων, άξιόλογος ττροσφυγΐκός
τταράγων καί ϋνθερμος άγωνι
στής.
Λ
Πουσκονρης Γεώργιος τού Θε-
μιστοκλή, έκ Γέννας Σαραντα
ΕΞκκλησιών τής Άνατολι,κής Θρά
κης. πτι/χιοΰχος τής Νομκής τού
Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών,
έττί μακρά έτη δικηγόρος Αθη¬
νών, πρώην Βουλευτάς Σερρών
δεσμεύοντο καί καί έκακοΰντΐ οί
πόδες των «-οταδίκων) καί τόν έρ
ράθδισεν αλύπητα. Έν τούτοις £·
μως έκτιμοϋσε καί τήν άνδρείαν
σον καί εάν ήτο άσθενής, δέν "'-
χε κανένα συμφέρον νά είναι πρός
αυτήν εχθράς.
Την 27η ι' Μαΐου έγραψεν άνιΐ-
φοράν άπό τήν Δόμνιτσαν πρός
τόν Μαυροκορδάτον, διά τής ο¬
ποίας άπελογεϊτο δι" δσα είχο/
συμβή καί -,ελικώς έΖήτει συγγνώ
μην σύμφωνα πρός τάς άντιλή¬
ψεις τού. Ιδού τί έγραψεν εί:
τήν αναφοράν τού: «Έμένα ή κα-
κή μου τύχη καί άρρώοτησα όπ. .'
σω' δέν ήΕεύρω κιόλα άπό ττ>
κρύα τα πολλά ήταν, ή άπό τό·
σους άφορισμούς δπου μοΰ 4κ6
ματε, καί σέ παρακαλώ ν6 μέ συγ
χωρέση ή Διοίκησις, καί δλοι ο
Χριστιανοί, καί νά μού σταλθή κί'
μιά εύχή ο^χωρητική παρά τοθ
αρχιερέως».
(ΣυνεχίΖεται)
•Ας ότ με, κ, Δΐ£ί.·5./.τά,
Ι Ε, άφ3ρμης τώ^ οηλώσ-'ων ιοο
τούρ<ου νττονργού τώ^ έξωτερκυΛ Ι κ. Μπαγ.ονκλεν, είς την «ΜιλλιετΛ. ' δ." ών. ίσχνριζεται όντος, ότι ττσ- ρίμττοδιζεταΐ, δήθεν, υπό τής έλ ληνικής Κυβερνήσεως ή συνεργα- σια καί ή ανάπτυξις τής μεταξυ Ελλάδος καί Τονρκίας φΐλία, ττρός έπιλνσιν των έλληνοτουρκ1- κών διαφόρων Ή εφημερίς τ£ρ Αθηνών, «Τό Βήμα». άτταντώ>ν είς
αυτάς, έδημοσίευσε κύριον άρβρα
της είς τό φύλλον τής 25ης Φε-
βροι/αρίον παρελθόντος μηνός υ¬
πό τόν τίτλον, «Ο! Μονσουλμά-
νοι στήν Έλλάόα χ-<χ'ι οί " Ελλη¬ νες στήν Τουρκιαν» είς τό όπεϊ σν, δι* αδιάσειστον έπΐ'χειρημά- των καί άποδείξεων, καταρριπτει τό άβάσ,μον των Ισχυρισμών Τοθ κ. Μτταγιουκλέν. Έπΐΐδή ό ύττοφαινόμενος- έχη πληροφορηθή ττολλά καί άκούσςι άπό στόματος πολλών Μικρασια των προσφύγων, πού έττεσ<ιέφθΓ|- σαν εσχάτως την Τουρκίαν, διά την ζωην πού δΐάγουν σι Ομογε- νεΐς έκεΐ, έν σνγκρίίτει μέ τούς έν Ελλάδι διαβιούντας Μουσουλ μάνονς, ώς ττρόσφυξ, σνγχαίρω έγκαρδιανς 'Π"ό Βήμα» καί χον σνγγραιφέα τοΰ ώς τχλο αναφερό¬ μενον άρθρον κ Μόν. Πλουμιδην σννάμα δέ, προσθέτων έν τή ε¬ π στολή μου και τ' άκόλονθα: "Ισα Τσα ή σηιμερινή Έθνική Κυ¬ βέρνησις τοΰ κ. Γεωργισν Παττα δοπούλου, έκαμε τό πάν και είς τόν τομέα αυτόν, έκδηλωνονσα τάς «χλάς της ττροθέσεις έναντι των γειτόνων μας Τούρκων. Άφον έπροχώρησε άττό τής πλιενράς της καί μέχρις Έλληνοτονρκικής ΌιμοστΓονδίας ά-κόμη διά φιλίαν κα! σννεργασαν διαρκείας, πρό-, έξομάλυ^σ ν δλων των έλλη^ο- τουρκικών δ.αφορών, πού μάς ε- χώρΐζον τα δύο δμορα έ'θνη αίώ- ινας ολοκλήρους. Άλλά, δυιστνχώς άπό τουρκΐ- κής πλενράς- ή Κυβέρνησις μας δεν βρήκε κατανόησιν. Διότι καί οί σημερινοί Τοΰρ<οι δέν ήλλα- ξαιν νοοτροπίαν, τταρά σννεχιζον^ καί βαδίζονν είς τα ϊχνη των προ γόνων των. Παρ' δλας τάς προσπαθείας πού κατέβαλλε ό έξ Ελλάδος ■μεγάλος Τοϋρκος άναμορφωτής Άτστούρ<, είς τό έγγύς παρελ¬ θόν διά νά έκττολιτίσει και έξευ ρωτταίσει τούς άμοεθνεϊς τον. "Εχω ό ΐδιος άκούσει άττό στό ματος φίλον μου Μητροττολίτου, μέ δυσφορίαν νά λέγη: «Οντε Πά τριάρχης νά γίνη, οϋτε είς τήν Τουρκίαν νά κατοικεΐ». Και -κ λύ δικαίως. Είναι άφάνταστα τα μαρτύρια χαί αί παντός ε"- δους πΐέσεΐς πού υφιστσντοιι τε¬ λευταίως οί όμονενείς μας άττί τούς Τούρκους, Τί επέτυχον οί διώχταΙ μας πού μάς ξερρ ζω σαν άττό τα τπρογονικά μας έδό- φη καί εχασαν την ενλογίαν τοΰ Θεοΰ; Καί τώρα, έξακολονθ^ύι- νά πιέζουν και τούς ολίγους έ- ναττομείνςιντας έκεΐ, δυνάμει Δι- εθνών Συνθηκών; Ή Μ. Άσ'ο ήμττορεΤ είς τα εϋφορα έδαψη της, νά δ α^έψη ν <ατοιΚί«, τ Γ. ΖΕΡΖΕΛΙΔΗ Τό Ψωμιν ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗ ο πλη^·.ϊμού της- Κοι δμως, ^ ' Ι είς δ,/τ'χήν Γερμα,ια^ ύπαρχο/ , ηοη π^ρί τάς 60ϋ 0Ο0 ^ κ3ί άνδρες Τονρ<οι μάο^ Άν μεταναστεύονν οί Έλλην δικαιολογημένα έν μέρει, δοθ«^ τος δτι, ή πλειονότης των 4,α" θών πού υπάρχεΐ έκεΐ καί οί ^ ' σιαΐ πηγαι πρός έκιμεταλλΕ^^" έλλειπονν είς την Έλλαδα <α' μόλςν τούτο, τταρά τάς τ^ ' ελλείψεις μας, χάρις είς τ/>ν ^
γατικότητα των έλλήνων, ε|ς 5^
προοδεύομεν.
Καί όντί. ώς θ' άνέμίνι τ,._
νά δέχεται ή Τονρκία ξένους μ£
τοτνάστες καί Ιδίως έλληνας _
αυτό αλλωστε θά ήτο κα! ^.
δφελος της — προσπαθεΐ μέ „.
θε τρόπον, νά έκτοττίση καί του-
όλιγοστούς πού ευρίσκονται έ<£] ραγιάδες ΰπηκόονς της Φίύγονν καί άπό την δλττικη Έλλ Θράκην οΊ Τοΰρκοι, ^^ ανεύρεσιν εργασίας κα! καλλιτΐ- ρας τύχης, άλλ' έπιστρέφουν γρή γορα πάλιν μετανοιωμένοι γΐ^ τό λάθος πού έκαμαν. Τι έχιι νά είπη ό κ. Μπαγκιουλκέν διά το γεγονός τούτο. Καί αύτομάτϋ; γεννάται ή άπορία σέ κάθε κο· λόπιστον ττρόσφνγαΤ τί άπέγινΕ» ό ίδιωτκός καί δημόσιος —λου τος, πού έγκαταλειψαμε έκεΐ κα- ταδιωκόμενοι, άπό τούς οημϊρι νούς φίλους μας τούρκους κοτσ τό έτος 1922. Ένώ ή Ελλάς, κατά τό διαρρεύσαν έν τώ μεια- ξύ διάστημα άντιμςτώπισε τοι- πλήν κατοχήν- και ττολναΐμάκτομς έμφυλίους στταραγμούς. Ένώ ή Τονρκία, κατά τό "διον χρονκό^ διάστημα, δέν υπέστη καμμ,υ·, εθνικήν συμφοράν. Τί και άν αίι- ξάνεται ό πληθνσ.μός τής Τουρ- κιας κατά Ενα έκατομμύριο ψι,- χάς ετησίως καί ημείς 'λιγοστε- ψαμεν. 'Υπερτερού.μεν οί "Ελλη¬ νες είς δλους τούς τομεΐς: τής οί κονομικής, τής κοινωνικής, τή; πολιτιιστικής. τής είρηνικής και άκόμη καί τής πολιτικής μας Οϊ Τοϋρκοι, δμως, δέ έχουν ά- πόλντον εμπιστοσύνην είς τάς δυ νάμεις των. Προφανώς, θά μάς φοβούντοϊΐ. Γι' αύτό κα! ιτροβο · νονν είς τοιαύτας ενεργείας Ίς βάρος των ολίγων 6μογενών μοζ· "Ας κρατή λοιπόν σημεΐώσε ς καί άς καμαρώνει κα τα τωρ,« καμώματα των φίλων μας τούρ¬ κων, ή νέα έλληνιχή γενεά. Κσί ιδίως, έκ των μ·ελών της έκείνα, ττού έχουν τάς ρ ζας των είς Μ. Ασίαν διά νά μή ζή μέ αντοπτα- τας και άμφιβολίας ώς πρός τό γραφόμενα τής ελληνικής Ίστο- ρ'ια<; παλαιάς κα, νεωτέρας. Διό¬ τι, οί τοΰρχοι, καί είς τόν αΐώνα μας κατά την ρήσιν τούρκον χι>-
ρικοΰ, άλλαξαν πρό 45ετίας «'ό
νόν τα καττέλλα των άλλ' δχι
ταυτοχρόνως και τάς κεφαλάς
των».
Μετά τψής
Αντώνιος Έλευθ. Ψηλοττάτης
όδός Μ. Γεωργιάδου 24 Ηρά¬
κλειον Κρήτης
Τό Πατριαρχείον Αλεξανδρε.αα
έκήδευσε τόν μεταστάντα Μητρο¬
πολίτην Κεντρα>α^ Άφρική^
Κυπριανόν
Σττανάκης Ηλίας τού Παύλου
άει μνήσΤον Ροογκαβή Τσομπανό-
γλον, Ίδρνσαντος μετ" άλλων τό
έ/ Πειραιεί Θεραπεντήριον Ευαγ- £κ Σονρμένων τού Πόντου, πτυ-
γελισμός Πειραιώς. τΓθλλαττλώς χΐοΰχος τής Άρχιτεκτονικής Σχο
έξνπηρετήσαντας την γείτο-χχ πό- λής τού Έθνικού Μετσοβείου Γίο
Λ;ν. λυτεχνείον Αθηνών, Άρχιτέκτω··
Μηχανικάς Πειραιώς άπό ττολλών
Καλδής Νικόλαος Τού Κωνστα¬
ντίνον, τττυχιονχος της Ίατρικής
τού Εθνικον Πανεπιστημίον Άθη
νών, τταθολόγος ε'ιδΐικευθει'ς καί
ώς ύγιεινολόγος, τταθολόγος, ν-
γΐεινολόγος είς Άθήινας κα'ι κα¬
τόπιν είς ύγιεινο,μικά κεντρα και
τέλος Διενθυντής τού 'Υγιεΐνομι-
κον Κέντρου Τρι καλών Θεσσαλί-
ας. ήδη έπίτιιμος Διευθυντής τού
Υπουργείον Κοινωνικών Ύπηοε-
σιών.
Λ
Σ ιδηρότΓθυλος Ίοάννης τού
Γεωργίου, έκ Κερασοΰντος τού
Πόντον τττνχιοϋχος τής Νομ/κής
τού Έθνικοΰ ΠανεττισΤημιον Α¬
θηνών, Δικηγόρος Αθηνών, άνω-
νιστής των Προσφνγΐκών δυ-αι-
ων.
**.
ΧονρμουζιάδΌυ Άνδρονίκη —
Παττασιοπονλου, έκ Κωνσταντι¬
νουπόλεως, ΤΓτνχιοΰλθς τής Ία¬
τρικής τού Έθνικού Πανεπιστη¬
μίον Αθηνών είδικενθεΐσα είς
την Μκροβΐολογίαν, Μικροβιολό-
γος Λαμίας, σύζυγος τού έκ Λα
μίας διακεκρι μενου χειρονργοΰ Ι
καί εξαίρετον φίλον αειμνήστου,
' Ι ωάννον Παπασισπ-ούλου, διατε-1
λέσαντος επί πολλά έτη Δημάο-
χον Λέ
έτών, έργαζόμενος λίαν εύδοκί-
μως.
(Συνεχίξεται)
ΧΡΤΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατοός, έκ Ναζλή Μ.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας Πόντου
Α
Χάπττα 'Αμσλία ΤοΟ Νικολάου
ΤΙΕΝΘΗ
Τόν λατρευτόν μας σύζυγον και
πατέρα
2ΤΑΤΡΟΝ ΠΑΠΑΔΑΚΗΝ
εξ Άτταλείίΐς Μ. Άσίας
θανόντα έκηδεύσαμεν τήν 6ην Μαρ
τίου 1973 έκ τοΰ Ί. Ναού τοΰ Λ'
Νε>5οταφείου Αθηνών, είς τόν οί
κογί-νειακ.όν τάιφον.
Ή σύξυγο;: Κλειώ. Ο υίός:
Στέλ ος.
Ή οϊκογένεια δέν &ά δεχθή συλ
λυ.-ΐητηρίους έπισκέψε.ς κατ' οίκον.1
ΧΡΙΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΟΛΟΣ ΑΛΕΞΗ ΠΑΤΛΗ 28
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ (606)
Ή Παμποντιακή "Ενιοβις Άθη
νών έξέδωσε καί έκυκλοφόοησε
το')^α τελευταία τό ήθογραφικό δι-
ήγημα «Τό ι|>ιομ.ίν» τοΰ λογοτέχνον
- λ.αγράφου Γεωργίου Ζερζελίδη,
γοπααένο στήν ποντι«κή διάλεκτο
στό ϊδίίομα τής Ματσοΰκας τού
Πόντου.
Είναι ενα .-ΐο-λΰ εύχάριστο καΐ
εΰληπτο ποντιακό κείμενο. γριπμ-
μένο στό πιό κα&αρό καί αρχαίο-
πρεπές Ίδιίωμα τής Ματσούκ'ΐς —
προ οχής Τραπεξοΰντας Τό δια-
ΓχΊίεις Λχόρταγα καί θέλεις νά τό!
| ιναδιαδάζεις. Είναι άπό τα .σπά Ι
ν« στό εϊδος τού ποντιακό διή-1
γηιια. Ήθογραφία εξαιρετικήν 55-'
(^ος γλαφυρό, περιγοΊ<ρή τοπίου ο')οαία. Πρότυπα γνήσαι, ποντια- κ;ς φΐ σιογνιομίες .τοαγματικές. τύ πτ. άντ,ποοσιο.τευτ'κοί τής ποντι Ι αχής ζι»ής. Τα διαδριιματιζόμενα γτγονότα άναφέοονται στίς έξορί ι ες «αί στίς β αιότητες των Τοΰρ-1 νω· είς βάςος των Έλλήνων τοϋι Πόντου στήν έποχή τοΰ Α' παγ- ( κοσμίου πολέμου. Ή ποντι«κή τού γλώσσα τόσο φυσκή κ'.ί τόσο ά-1 ('κκστη^ θαρεϊς καί άκοΰς νά στό ο τγείται μιά παρχ«ρομάννοι 'κο- δ'σ,τοινα Ματσουκάτσα στό ίδίοιμ« τής Μ ιτσούκας χι·>ρίς νεοποντ.α-
κά στοιχεία. Κείμενο /αθαοό ,ιον
τ'α,κό, κατάλληλο ,·καί ΰπευθΐ'νο !
γ ά λ αογραφική καί γλωσσολογική
μελέτη- '
Τό περι εχομεν ο έξ ίίλλου καί ή
όο,ιιή τοΰ ήθογραφικοΰ τιντοΰ ίι- ι
ηγήαατος μάς θυμίζει δύο αλλα
δ ηγήματά τού τό «ΚαλαντόνΕρον»
•/.αι την «Σ'ονίτσα» κα' τα τρία
σΐΛ'θρτονν μιά τριλογία άπό τόν
κόσαο των λ'3ϊκό>ν δοξασιών, άπό
τα βάσανα, τούς καύμούς καί τα
,'!ριοα τΛν άνθρ(όπο)ν τοϋ λαοϋ
μϊ- πολλές διαφορές, μά μέ τόν
ίδιο τροιγικό έπίλογο. Ι
Ό ίδιος τραγικάς θάνατος τυ-
χηίνει στοΰς ήροές τού, τόν ι-('
δ ο πιστεύοι κ ΐί ί| ιδία θυσία στόν
■άγώνα τής ζιοής. "Ιδιος οίκτος
καί ελεος γιά την Κερεκή την
Καντάδα τοΰ «Καλοντόνερον» Γ-
διος γιά την Σ «νίτσα τής«Σ<ονν τσας» ΐδιος; γιά τόν ί»ίντο καΊ τήν Φιντίνα τοΰ «Ψιομί». Μά ίίλιος ιδιαιτέρα ό έπίλογος τοϋ «Ψωμί» αποτελεί άναμβι,σβή- τητα μιά ποιηΐΐίκή ε^κόΐνα ενα ΓΤπάνιο λογοτεχνικό άριστούργημα, μιά τελεία φαντασία. Ή μάννα μ' ή μαύσσα, έπέρεν ίθρυιιμούλ'τσεν τό κομάτ' τό |κι>-
μίν ντ' έφέκτν όφάγετον κι' έ-
τουάντσεν τα θρυμμουλόπα άπάν'
'ςσα ταιφία 'τουν νά 'ρχουνταν τού
θεοΰ τα πουλία κουδίνζ'νε καϊ
'σχτοροΰν άτ'ς».
Δικαιαλογημένα άναρωτιέται κο
νείς άν είναι αύτό ποίημα ή ζωγρο
φ.κός πινοκας^ γι,ατ:, όπο>σδήποτε
ξεπερνάει τα δρια τοΰ πεζοΰ λό-
γου
Ώς το'ιρα είδαμε πολλά λαογθ'α-
φκιά καί λογοτεχνικά έογα τού
κ. Γ. Ζείρϊελίδη. "Οπως σέ δλα
βτσι καί στό «Ψω,μίν» αυνεχίζει
νά είναι πιστός στόν κανυνη, ότι
ή ποντιακή διάλ^-εκτος σάν πΓιρα-
δοσ ακή, πρέπει νά μην ?χει Νεο-
ποντιακά καί Νεοελληνικά στοι-
χρΐα. "Ισως έχει μργάλο δίκαιο.
Κα'. κπτο^θώνει νά στέκεται μα
κ:υά άπό κάθε έπιρςοή καί νά
τη?ή ίιτόν τόν κηνόνα. Εύγε τού
Εύχόιιεθα νά μάς δο')σει κι άλλα
παρόμο ν Λριστουργήματα.
Άθήνα 1973
Ν. ΛΑΠΑΡΙΔΗΣ
Έκ τού Μητροπολιτικοΰ Ναοΰ
Νικαίας «"Αγιος Νικόλαος», έκηδεύ
θη τήν Τρίτην. Οην τρχ., ό είς Κύ
οίον έκδημήσας Μητροπολίτης Κεν
τριόας Άφρικής (Κογκό—Ζ«ίρ),
κυρός Κυπριανός (Παπαδόπουλος).
Τή; κατανυκτικής νεκρίοσίμου Ά
κολο'θίας μετέσχεν δπασα ή Ί.
Σι'νοδος τοΓ> Πατριαρχείου Άλε
ξανδρίίας, μέ προεξάρχοντα τόν
Μακαρ ώτατον Πατριάρχην Χ,κ, Νι
κόλαον.
Έκ μρρους τής Έκκλησίας τή;
"Ελλάδος, παρέστη ό Μητροπολίτης
Νικαίας κ. Γεώργιος, μεθ' ολου
τοΰ Ί. Κλήρου τής Μ,|τροπόλε<ί>ς
τού. Παρέστησαν^ έπίσης, ΚαΘη
γηταΐ Γΐανεπιητημίτον, άκα'δημαι-
κοί, έκ ιιέοους τής Ε.Σ.Ιΐ.Ε.Α δ
Γεν. Γραμματεύς τη; κ. Α. Σταμα
τόπουλος, ό Μέγας "Αρχων τοϋ
Οικουμενικού Πατριαρχείου, δημο
τιογράγο; κ. Στέφανος Πάνου—
Λιππιώτης> πλείστοι έπίλεκτοί άντι
πούσιοποι των Γραμμάτοιν κα'ι των
Τεχνών κα1 πολυάριθμον πλήβος
λαοΰ, τό οποίον κατέκλυσε τόν Νο
όν καί τα; πέριξ όδοΰς Στεο^άνονς
κατέθρσαν. μεταΕύ άλλιον, ό Καθη
γητής Στίατής Ανδρεάδης, ή «Ή
πειριοτ,κή Άτμοπλοία» γ.. Ανάστα
«ίου Ποταμιάνου, ό Δήμαηχος Νι'
κα!ας( τα έν Αθήναις Σωιιατεία
τΓιν έκ Κίγκό καί Μπουροι'ιντι Έλ |
λ.ήνιον. ό έπιχποηματάιςκ. θε·μι
στοκ.λής Χαλικάκης κ αι ιιλΐΐστοι
αλλοι.
Ώιιίλησε, εΰφοαδεστατα καί ου
σ αστ,κώτατα, κατασυγκινήσας τό Ι
ό Έΐαρχος τοΰ Πά |
τριαρχείου Άλεξανδρείας έν Άθή
νηις, ΣεΛ. Μητροπολίτης Νοι<6ί· άς κ. Συνέσιος( έκ ιιέρους τοΰ Πά τριάρχου καί ί>λ(ον των σννεπισχό
π «ν τού Πατριαρχείον Άλεξαν-
δρρίας.
Έπίσης', μέ λίαν συγκινητιχήν
πηοσλαλιάν'ν άπρχαιρέτισε τόν ν·Ε
κρον ό καλλιτέχνη; τοΰ Έ&νιχοί'
Ρίεάτροι» καί γνοιστάς λογοτέχνη:
κ Γεώργιος Μετσύλης, συμμαθη
τής καί φίλος τοΰ άοιδίμου Μητ(?ο
πολίτου, προκαλέσας βαθείαν αί
σθησιν είς τό πυκνότατον πλήβο;.
Επί τοβ νεκροΰ είχεν ένοατοτϊβτί
σιοοεία πιιρασήμοιν, τα όποία άπΕ
νριμαν είς αυτόν Πατριάρχου, Άβ
χηγοί ΚρατΛν κα1, 6 Βασιλεύς τάΊν
Έλλήνΐον Κων)νος.
Ό μεταστάς Ίεράρχης, έν μίοω
ιιυσταγωγικής άτμοσφαίρα; κοί 6
λοψύχου λαϊκής συινμετοχή;. πλαι
σιούμενος ίντα πολλών κληςιχδν,
προηγοτ>μένου τοβ Πατριάρχου, ό¬
λον των Μητροπολιτών τββ Ποτρι
αρχείου ΆλεΊανδρείας καϊ τού Μη
τρο,τολίτου Νικαίας κ. Γειοργίοΐ', ί
ναπετέθη είς τό Νεκροτσιφίί-
ον Νικαίας, δπου άναπενον-
ται ό ίδιντής το(> Μητοο.το-
λιτικοΰ Ναοΰ Νικαίας, Λείμνΐ'"ο?
πατήο τού ιερεύς Βασίλειος χμ
λευίται πρόγονοί τοι·,
Ή εφημερίς μας, βνμμετέχοΐΌΊ
είς τό βαρί'τατο.· πέν-θος, ίκφηή-
£ει τα συλλυπητήοιά τη; πρός τού
Πατριάρχην Άλεξανδοείης ·""
τούς Λδελοΰς τού Σιινο6ικοϋς Άθ
χιερεΐς, τόν Κλήρον καί τοΐ·: οι
ίου; τού άπτλθόντος ΊροάρΧον·
————ί!
1ΙΙΓΓΙΤ1ΙΟ»
""■Τ
Μ·. '<~Μ«·< Ίνα τ^τ—τρ—Γ. »■■λ..., .ι . Γ·«|Ι ||^. 1.037.Ο»,» 01 1—1ΓΓΑ—ΜΟΙ πνοκοΐ ι,