194816

Ει*ελαίαν Βιβλιοθήκην
Ηράκλειον Ι.ρητης 3
Σά660Τ0ν 17 ΜΑΡΤΙΟΥ
ΑΝΕΞΑ^ΤΟΣ^ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΗΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛθΤϋΪΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΧΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
" φύλλου 2196 - ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΎ ΔΡΧ. "
ίΑΜΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΆΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΪΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ
'Τποστοατηγου έ.ό ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ
νοΰδη τόν ΣάβΓ,α Σαντορίδη
τον Αντο,νιο ΙΙροδρόμου, τόν Εύ
στρατιο Πολυχρονιάδη, πατέρα
"»·; Συν)οχου Κων. Πολυχοον,άοη
εθανΡ νομιζο, στήν Άμερ,κή, ό
1,50.ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ -ει7δοτησ - ΔΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΚΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.7Ό8 -
: Νίκης 25.-
Β'
«»;■
Η ΑΓΑΘΟΤΠΟΛΙΣ ΣΤΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΟΤΡΚΟ-
ΚΡΑΤΙΑΣ:
2' δλη την περίοδο τή; Τουρ-
ο,,οατίας ή Άγα,θούπολις έζησε
άφάνεια έπαρχιακή; μικροπυ
οτά τελευταία δμιο-; χρονια
Γθίχσμίνοΐ' αίιόνα. εξελιχθή σέ
(«μάζουσα Έλληνούπολι μέ
χιλιάδες άποκλειστικά "Ελλη
κάτοικον;, μέ χίλια περίπου
τριώροφα σπίτια. Μέ
δύο γειτονικέ; κωμοπόλεις
^φ χ αί Νέο Βασιλική, τα δΰο
ΙΕ<ριιλ.οχώοΐ!ΐ Κιηστή κα^ Προδίλο ι Χα! τα άλλα δύο μικρότερα, "Α 9 2τέφηνο καί Καλατζάκι» πε<» άμβανε ενα σύνολο 15 περίπου /ΛΟδιον 'Ελλήνων κατοίκιον, μέ ιϊτ| -τηρΐΜΤωνία στύ μικρό διάστη ι τής Βουλγαροκρατίας, τοΰς μ οοτού; Βουλγάρου; ΔημυαίΊονς '.ια).λ.ήλους καί τίς οικογενείας ιι·;. Έδΐία όμωνυμη; Επισκοπής υ , Τόν Μητροπολίτη Άνδ)πόλε(ος, ή; οποίας ή ίδρυσις χάνεται στά Ι ΐίιν αιώνιον μέχρι τοΰ Αύτο οηος Λέοντο; τοΰ ΣΤ' τοΰ ομ, Μητροπόλεως άπό τό 821, Σοιϊοαγοθουπόλευ); μΕτά τό 129 χαί Βηισιλικοΰ άργότερα, τή; ΐοία: ό Μητροπολίτης β: Τπέρτιμος καί "Εξανχος πάσης ης θαλάσσης. Τέσσαρες πά ; Βώΐντινές έκκλησίες στήν ε ,ιόλι, τής Κοιμήσεως τής Θεο- (ποΰ ήταν καί Μητρόπολις ; Ναός), τή; Αντιλήψεως, τής Ιγία; Μαοίνης καί τού "Αγίου [ίοιργίου καί μιά νεώτερη,, στήν ,ιόλι, τηΰ Άγίου Δημητρίου, παρεκκλήσια μέ<"α καΐ, ιΙ.λά Αγιάαματιι ε'ξο κ«1 γύριο χαί τέλο; ή Μονή τοΰ Ά ιι· Ιωάννου ΙΙροδρόμου σέ μιά ΐημνώδη ράχη τοΰ άκρωτηρίου, ΐϊο) στό όποϊο ήταν κτισμένη ή Ιγαθούπολι;, αποτελουσών τόν ησκη'τικό έξοπλισμύ της. 'Τ.Τίροχη ηταν καί ή παιδρία ην Άγαθούπολι. Μιά λαμπρή Ά ίχι) Σχολή Άρρενιον βτάξια,, ια έπίσης λαμπρόν (ίτάξιο Παρθε σέ έξ ϊσου λίΐμπρά σχο ώ χτίρια καί ενα ίδκιτικό Νη ιαγωγΕΪο μέ 600 περίπου μάθη ί: ίίίΐί μαθήτο,ρς, ίκανοποιοΰσαν ι: ίκ.ταιδεντικές άνάγκε; τής πό «; 'λπό τούς δαβκάλους ποϋ ά μοαν Εποχή στό πέρααμά τους, τον;, ΘεόκΛητο Κ>ιρια
5η, ό οποίος οΐ'δαξε στήν Άστι
Σχολή Αρρενων 50 όλόκλη-
χοόνια, ένώ ταυτόχοονα ήταν
Μ ό φημισμένος Ίεροψάλ.τη; τή;
ρτφο.'τό/ΐε'ο;, κοντά στόν όποϊο έ
καί άνεδείχθησαν σπου
ιίοι κι' αύτοι Ψάλτες, ό Έλισ-
ιϊο; Παπάζογλου, ό Δημήτριος
Ί'ίδη; κ.ά. καϊ τού οποίον έγγο
Είναι ώ σημερινάς ΙΙρόεδρο;
ί Κοινότητο; Νέα; Άγαθουπό
τοι
(πέθανε
που> είχε μετανηστεύσει
έκπατρισμό τού) τύν Παν
γειοργίου, άπόφο,το τού Γαλλοελλη'
νικου Λυκείου ΚΜν)πόλ«.)5 (τού
μετα τόν
Χατζηχρήστου)
και τυν
Μιχαήλ
Λ/ί '
V
' - -~ . Α»*ι^ιΐ.||Λ
Μακρά, Χ,,,,τη την καταγωγή' με
λαμπρή ίθνική δράσι καί τού; δΰο.
Άπό «ι'.τοΰ; τοΰ; δΰυ τελευ¬
ταίον;, ό ΙΙαν Χατζηγρ,,,ργίοΗ,
μ?τα την όριστική κατάληψ, τής
Άγαθουπόλεω; άπό τοΰ; Βουλ¬
γάρους καί τύ κλ.είσιμο των σχο-
λιον τη;, διιοκόμρνος άπό τό Βοιλ
γαρικό Κομ,ιτάτο γιά την έθνι
κή τού δραστηριύτητα, διέφυγρ
μέσω .Πύργου στήν Θεσσαλονίκη,
άπά τάν Νοέμόριο τοϋ 1913, ά-
γνωστο; χιί στεροι'ιμενο; των πάν
τοιν. Ευτυχή; διωρίσθη
Διδάσκαλος στό Σΐουμονικό
ρων καί άπό έκεϊ, σέ λίγο
Ουντής στό Β' Δημ. Σχολειό'ϊ'ι
δηροκάστρου, ό'που τόν βρήκε ή
Βουλγαρική κατοχή τή; "'Ανατ.
Μακεδονία; τοΰ 1915
Σερ
Διει-
2 9ο ν
Τό "Αγ.ο λείψανο σώζεται
οιο ναό τοο Άγίου Ιωάννου ιοϋ
Θι,ολόνου των Σταυροφόραν
(Ντέν Όντοέλλο) στή Βενετία.
ΆγΙο κάποια κανόνια, πού καιπ
μ'ά θαυμαοτή σύμπτωση εϊχαν το·
ποθετήσει εκεϊ κοντά, έδωκαν
καί οί Τοθρκοι στήν πύλη τής Ά-
γ.άς Βαρβάρας όνομα πού τη θυ-
μ·7ει: Τόπ Κοπού, πύλη τού κα-
νονιοθ. Μέ τό ϊδιο όνομα-Τόπ
Καπού Σαράϊ — είναι γνωοτό καί
ι ό συγκρότημα των παλιών ςιουλ-
τανικών παλοτιών, πού καλύπτουν
ο χώρο τής άρχαίας άκροηόλε-
αις τοϋ ΒυΖαντίου. Τώ χάλκινα
θυρόφυλλα τής Πύλης ήταν κα·
τό τόν Ζωναράν, ενα άπό τα ^ρό-
παια πού είχε μεταφέρει ό Νίκη-
φαρός Φωκός άπό την Ταροόν
τής Κιλικίας. Άπ' αυτήν έκαμαν
τη θριαμδευτική τους εϊοοδο ,.τήν
Πόλη ό Ιωάννης Β' Κομνηνός
στά 1126 καί ό Μανουήλ Β' Κο¬
μνηνός στά 1168. Δύο μαρ.υάρι-
νοι πύργοι πού την έπλαισίωναν
α' παγκοσμίου πολέμου. 'Εκεϊ τόν κ.ατεδαφίσθηκαν από τόν Σουλ-
συν^Κα, ^Βοθγαροι^καί ;τόν τάν Μουράτ Β' στά 1818. γ,ά .4
. χτιστεϊ, λίγο νοτιότερσ, τό περί-
στήν Βουλγαρία, δπού
ί ό ά
•τερασε τρτα χρονκι σάν
στα Στρατόπεδα όμή;5ο)ν
τοΰ Κάρνομπάτ,,
ομηρο
χή;' φημα μαρμάρινο κιόσκι τού
Φερδινάνδοδο καί τή;
,του (Μερμέρ Κιοσκιού). Άλλά κ..'. τό
Φιλ) πόλε¬
ς. Έίϊη'ελθών μΐτά την Ανακην- ΚΙΟΟΚ| αυτ°· Μ°2ί μέ την Πύλη,
χή τού Νοεμβριού τοϋ 1!)18,
σχολήθηκε άρχικά μέ τό ζωεμπό-
ριο στήν περιοχή τοΰ Σιδηροκά-
ά έ
γιά ν<ι εγκατασταθή έν συνεχεία στήν "^εσλνίκη. Στήν πόλι αύτη ΐδρυσρ τό 11)20 τόν Συν δεσμον Θρακών «Η ΑΛΤΤΡΩ- ΤΟΣ' ΑΓΑΒΟΤΠΟΛΙΣ». τοΰ ο¬ ποίον ιέπ', 20ετίαν άνεδπκνύετο π- ναντικατάστατος ΙΙρόεδρο; καί συνέ'βαλρ τα αέγιστα στήν διά τοΰ Έποικισμοΰ άγροτική έγκατάστα- σι χιλιάδων οικογένειαν των εκ Βουλγαρίας Προσφύγων, στοΰ; Ναμοΰς Θεσ)νίκη;, Κιλκίς:, Ή- μαθίας καί Πΐίρρίας. Τό 1925 εξελέγη Δημοτικάς Σύμ6ουλο; Θεσ) νίκη; καί τό 1929,, μετά την παΰσι τοΰτότε Δή μάρχου ΙΙατρικίου, έ-τιμήθη άπό τό Δημ. Συμ6οΰλιθ μέ τύ άξίωμα τοΰ Δήμαρχον Θεσσαλονίκης· Τό 1926, εκλεγείς ΙΙρόεδρος τοΰ Οί κοδ. Συνεταιρισμόν .«ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ» Θεσσαλονίκης, άφοΰ επέτυχε την άπαλλοτρίιοσι καί την διανομή των ο'ικοπέβίον, απεσύρθη, χοιρίς νά δ*χθή τό προσο;ερθέν σ' αυτόν οίκόπεδο. Κατά την ϊδια περίοδο διετέ- λεσε ΙΙρόειδρος τής Ομοσπονδί- θυσιάστηκε γιά χαρή τής οιδ.ιρο- δρομικής γρομμής (1871). Γότε άφανίοθηκε <ο ή έπιγραφή της: «Θεόφιλος έν Χριατφ πιοτός βα¬ σιλεύς καί α'Ίτοκράτωρ Ρωμ.ιίων έγκαινίσας την πόλιν». Μπροστά στήν Πύλη κατέληγε •ή τής Άκροπόλεως σκάλα· Ά λά καί σήμερα ό άνήφορος, πού ξεκινδ άπό ό δ η γ ε Τ π ά ρ κ ο στά παλιά οουλτανικά τό σημεϊο αύτό, μέσα άπό το τοΰ Γκιουλχανέ, παλάτια. Άνεβαίνοντας άριοτερά σώΖον- ται κάποια ερείπια, πού άνήιουν πιθανότατασΓ6 «Τεάτρουμ Μίνους» ΙίΤΟΡΐΑ ΚΑΙ Ι2Τ0ΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΕ3 ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΑΟΦΟΥ γ' ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΕΙΧΗ ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ ή στό Κυνήγιον, τό «Τεάτρουμ Μα λες: την Οντούν Καπού ( = ϊύ- γιους·, χτιομένο στά 196μ.Χ. γυ θίιριομαχίες καί γιά έκτελέσεις καταδίκων ίπό τόν Σεπτίμιον Σε- 6ήρον. Σώ&ται άκόμη 'όλόκληρη ή Στήλη τώ/ Γότθων, πού όνήκε, κατά τόν ' Ερν. Μαμπουρύ, στήν -Σπίνα- (ράχιν ή άκανθαν) τοϋ θεάτρου που κατεϊχε τό κέντρο της. Ή στήλη άποτελεΤται άπο ένο μονοκόμματο γρανίτη ϋψους 15 Ι-Γτρων, έπιστεγασμένο άπό ένα κορινθιακό κιονόκρανο. Φήμη κοι νή είχε δόσει άλλοτε οτή υτήλ'ΐ τό όνομα «Κολώνα Συμεΐινος ιού Στηλίισυ». Στό βάθρο της Λ- μως διακρίνεται ή λατινική επι· γ«αφή «Φορτούνε Ρεντούκι Ομπ Ντεβίκτος Γκότος» (= Άιριέρωμυ οτήν Άγαθή Τύχη ϋστερ' ππό την ήττα των Γότθων). Άπό την έπιγραφή αυτή ό Μόρντμαν Απέ¬ δωκε τή οτήλη στόν Αύτοκράτ.ι- ρα Κλαύδιον Β' τόν Γοτθικόν λινη Πόρτα), την Ντεγιρμέν Κα¬ πού (= Πόοτα τού Μύλου) καί την Ντεμίρ Καπού (= Σιδερέ/ιο Πορτα) οαν στήν τοώτη Ρεγεώνα, στήν τή υπήρχαν άκόμη τρία σπουδαϊα οίκοδομικά υυγκροτήματα: Ή μο¬ νή τού Άγιου Γεωργίου καί τό παλάτιον των Μαγγάνων, ό νπός κοί τό άγΐαομα τοϋ Χριστοΰ Φι λονθρώπου, καί ή μονή τής Θεο¬ τόκου των Οδηγών ή Οδηγή,οί άς. Στό τμήμα τού τείχους στά όό- ρεια τής Όνιούν Καπού σώΖ<Τιθΐ • άκέραιο ή έπιγραφή, πού άναφε- Οί πύλες αύτές όδηγοό-'ρετα| λου: στίς επισκευές τοΰ Θεοφί- τεριφημη ουνοικία των Μαγνά νων. Μερικές έκατοντοδες μέτρα πρός τα νοιΐα τής Βοσπορίου Ά¬ κρας, άνατολικά όπό την Ακρο¬ πολιν, στό χώρο πού έκτείνεται σήμερα άπό τή θάλασσα ώς (ό οουλτανικό ταράϊ, εϊχε έγκατα- στήΌει ό Μέγας Κωνσταντίνος τίς άποθήκεα των πολεμικών μη χανών, πού τις έλεγαν οί ΒυΖον- τινοί μάγγανα. Ήταν ένα άθροι- σμα άπό έλαφρά κτίσματα, δ "ου στεγάΖονταν όχι μονάχα τα όπλο- στάοια, άλλά καί τα τεχνικά γρα- φεϊα καί τα έργαστήρια κατασκευ- ής καί έπΐ3<^υής όπλων καί μη- χανικών καί πολιορκητικών μέ· σων. Έκεϊ αποθηκεύονταν κα'ι οί (268 — 270) γιά τίς νίκες τού ε-,άμφορεϊς μέ τό αγρόν πΰρ. ναντίον των Γότθων στά 259 οτή Ι Κανένα ϊχνος άπό τα κτίσμοτα Κίσοα τής Μοισϊας. Ό Κλαύ5χ·ς αύτά δέν σώΖεται σήμερα, καί ή όμως δέν ειχε έπιοκεφθεϊ ποτε περιοχή είναι άπό τίς λιγότερο τό Βυ^άντιον. Καί ή μορφολονια των γραμμάτων τής έπιγραφής ο- δηγεϊ οτό συμπέρασμα, δτι ή στη- Αγ εϊχε στπθεϊ μάλλον την έποχή ιοϋ Μεγάλου Κωνσταντίνου. Κε- ιά τόν Νικηφόρον Γρηγοράν οέ τούτη τή σιήλη ήταν στημένο κά- ποτε τό άγαΑμα 'τοθ ΒύΖαντος. Ακολουθίαν, πολύ κοντά ή μ,ά οτήν δλλη, ένας άριθμός άπό 6ι.· Γαντινές πύλες φραγμένες 6ιΐο τούς Τούρκους, πού τίς άντικατα οτήσανε μέ τρείς νεώτερες πύ· γνωοτές τής Πόλης, έπειδή γει- τονεύει μέ τό σαράϊ, καί οί σο'.Λ- τάνοι, θέλοντας νά έχουν γυπω τους τό κενό, άφάνιΖαν τα ο^κο- δομ'ήματα, όσα υπήρχαν άνάμίίσο στό παλάτι ιους καί στά τείχη Άλλωστε ή περιοχή δέν είχε πού σει σέ- όλη τη σουλτανική περίο¬ δο νά έχει σημασία στρατιωτΐ".1) ι ! καΐ ή προοεγγισή της νά είναι ί- πομένως ύδύνατη. "Εκτός άηο τίς στρατιωτικ-'.^ έγκαταοτάσεις, στήν περιοχή σύ- «Σέ, Χριστέ, τεϊχος άρραγές <ε- (κτημένοθ. δναΕ Θεόφιλος εύσεβής αύτοκρά- (τωρ ήγειρε τούτο τβϊχος έκ βάθρον (νέων, όπερ φύλα-τε τφ κράτει σού παντάνος καί δεϊξον αύτό μέχρις αίώνων (τέλοπο άσειρτον ακλόνητον έοτ....» Στόν πύρ/ο, πού πρός τα νότια, ύπάρχει γράφη: « + Πυργος Θεοφίλου πιστοΰ Χ(ριοτ)ψ μεγάλου βασιλέως τοκράτορος +» καί άπό πάνω μιά μαρμάρινη πλάκα μέ τό βυΖαντινό σήμα: 10 Ι ΧΟ άλλη αυ- ΝΙ Ι ΚΑ Στόν άμίσως έπόμενο πύρνο οώΖεται ή έπιγραφή: ·+ Πύρνοο Θεοφίλου έν Χ(ριοτ)ω αύτοκρύτο ρος+·, καί στόν τρίτο, έκτο. έ- βδομο καΐ ίνατο πύργο διαβάΖον- ται κάποια άκόμη ύπολείμματπ πά ρόμοιων έπιγραφών. Ό πυργος πού βρίσκεται οιιή βαρεία πλευρα τήθ Ντεγιρμέν Κα πού εχει τον ϊδιο προσανατολ:- σμό μέ τόν άπέναντι άοιατ κό πύργο τοϋ Λεάνδρου. ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (Συνεχίίεται) 'ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ' >♦«
Μέ τίς διόπτρας τοϋ ♦ΚΟΣΜΟΓ»
Η ΣΤΑΝΗ
ας ΒορειαθρακΛν
ΙΙρόεδρος
τοΰ Σι<νβδρίοιι ττΰν έκ Βουλγαρί¬ ας Προσφύγων στύ Β' Σι>νέδριό
τού;. Μετά τόν β' παγκύσμιο πό
λεμο εξελέγη Άντιπρόεδρος τής
»; χαί ό Τοπογράο;ος τοΰ Γ'Σ Ι υπό τόν Λείμνηστο Κ«ιθηγητή τοΰ
καί συνώντ«μθι,
ιο δνομα χ«ί έπώνΐ'μο, Θεόκλη-
: Κΐ'ριακίδης, τόν Κλεάνθη ΙΙετ
ίζίδη, Κωνϊπαλίτη καί άπάιτοι-
% Μεγάλη; τού Γενους Σχο
» τον ΙΙαπαγεώργιο Πολΐ'χοονι
, ποδ ήταν χαί παπάς καί Άρ
«τιχό; 'Επίτροπο; καί τόν όποΐ
μόλις κατρλη£αν όριστικά την
ρνιιθοιηολι οί Βοϊλγαοοι. τσν
Πανεπιστημίου Θρσ)νίκη; Περ.
Βιζουκίδή Μεγάλη; Έπιτροπής
Άλΐ'τριότων Βορείου Ελλάδος
καί ΙΙρύοδρο; τής Κεντοικής Έ-
πιτροπής ΙΙίΐυσφϋγοιν. Διετι'Ιϊ.εσε
ίπίσης καί ΙΙρόεδρος τής θρακι-
κής Έστίας βεσ)νίκης κα! μετά
τό ΙίΜΊΙ, Ποόεδρος των Συντα-
ξιοίχ(ον Εμπόριον Θεσ)νίκης.
ΓΙε-ρανε την όινοιΐι τοΰ 1971 σέ
"Γλοιβον γιά την μεγάλη έθνι | προχοιθΓ,ιιένη ήλικία, άφοΰ έγρα-
Ίΐονδραατηριότητα κ«ί άφοϋ τόν ψε τό 19ύ7· την 'ιστορία τή; γενε-
"ανιοαν, τόν κατέσφα|αν ούς
«: τού Λοτίχμοϋ Άρίσθου, άν ε
»: τού όποίου ήταν δ αποθανών
'!>» άρχετά χςιόνια στήν Θεσ)νί-
; Πεξικοΰ Κων)νο;Ι
ιί.ι·χνονιάδης, τόν Άοηένιο Μα
τείρα; τού, ποΰ άποτρλεϊ άνεκτί-
μητο Ίστορικό. 'Εθνιχό καΐ Λαο-
γοα<(ΐκό δοκουμέντο γιά την άλη σμόνητη έκείνη Έλληνοΰπολι. (Συνεχίξεται) ΣγΙΑΝΙΔΩΝ ΕΠΙΧΕίΡΗΜΑΤΑ ΕΝ ΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1825-1827 Ύττό τού κ. ΣΤΕΦ. Καθηγητού ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ■ φιλολόγου - συγγραφέως Ε' Καραϊσκάν.η; έκτοτε πει- ί· Ποοπίίλθε καΐ νπηρέτησε ολίγον τίρτ Κτ»6έρνησιν είς "' ϊμφύλιον πόλεμον κ<ιί κατεβα- •^οσΐκιθείας νά προσφέρη τα; Ίθίσίιχ; τοι, πρός το Μεσολόγ Το οποίον έκινδΰνενεν. "Ενεκα ': Ρχτάκτον ασθενείας καί εί'ρι "ρνο; κατάκοιτος είς την κλί «την ύαέραν τής έξόδον, έ ολίγον χρήσιμος εί; την ή ?«ονράν. υ ποομαχών έπεσεν Ό Ρεσίτ τ("5α σπεΰδει νά πολιορκή '_^ν Ακροπολιν των Αθηνών 11(1 έπικρατρί πανταχοϋ. 0 Καραίσκάκη; δέν άπελ Λλοι ενόμισαν ότι ή έπα » έκπνέει. Ή άμόρφωτη ; ·ιολλών σνστατικών "1 έκείνη "ία ον 1 χαι έ|έπεμι|»ε νέαν φλάγη, 'ογ τή; άφοσιώσ,ε(ϋ(ς ?£(4 0. , . καιρόν κ»!, ^.,ν,-^, ί,Γ'Ιο Ναύπλιαν τόν Ιούνιον τοδ Σι-νεννορίται μετά τοΰ άρχη 1;^ Πελοποννήσου καΐ ζητεί διοικητική; έπιτροπή; °">ν
ηή; ρής
νΐσμόν τού ώς γενικοΰ άρ
«/■β ΣτΕΡί«ς· Η αίτησις υ
1 Ά, ποώτο; ωμίλησεν 6 Άχ
Λριοτο; ωμίλησεν
'ωη;> ό όπρϊο,; τότε ήτο
°> τής Αιοικητική; Έπιτςο
ί85 οί Διοικητικοί μέ κρατη
τ>ΐν αναπνοήν τοιν άναμε- γίνομαι διάδαλο; καί
Το λόγον. Τα γεγονότα τού άγγελος».
ήτο πανελλήνιον,
απερριψε τό
εμφυλίου πολέμου είναι άκόμη πρό
σ^ατα. Ή οίκογένεια τοΰ Ζαίμη
είχε περ,ιΐρονΓ,θεί άπό τού; κατα
δροιιεΐ; τοϋ Καοασκάκη. Είς την
Κερ.τινήν υπέστη υπό των στρατκιι
τ.κων δεινά ταλαιπορήματα, άλλ'
ό Ζκϊμη; είναι ίήος πρός τάς μι
κρότητας των παθών καί των συμ
([ε πόντον.
'Κκ γενετής άνήκεν εί; την τα
ξ ν των προεστώτιον, άλλά τό φρό
νημά · τού
ΙΙανέλλην
τοϋ μίσου; καί 6· εκήρυξεν διι ού
όένα ϊλλον γνιοοίζει Ικανώτατον
αρχηγόν τή; Στερεάς *αρά τόν
ΚαραΐίΤκάκην Είς τόν θαλαβσό
πυργον «πο,υ ευρίσκετο κλεισμένη
ή Διοικητική Έπιτροπή χαί ένώ
,τιον πολλιΐκν παρισταμενων τοΰ έ
δοκε τό χέρι κ«1 είπε τόσα καλά
λόγια., 8σ(ΐ ηδύνατο νά είπη μία )»υ
χή, ευγενής.
Κατά τό περιστατικον αι>το ο.
λω; τι·χαίί'); καί ό Βασίλειος Βου
δούρης, είς έκ των μελών τή; Έ
πιτροπή;, ό άγίρίοχο; ανΝτός 'Τ
δραϊος, ό όποϊο; άπετάθη προ;
τόν νέον αρχηγόν καί λέγει πρός
>Δέ έ ό'
αυτόν έπϊ, λέ>ι: «Δέν έκαμε;,
σον ?πρε*εν ?(1); τώρα τό
Καραΐσκάκη· ό Θεό; νά σέ
ά
σοτ'
σοτ ρη
δοτΐθήση νά τό κάαης εις τό εξής».
•Ο Καρα'σκάκη; όμο>·; συγκινηθει;
έκ τ(Τ>ν λόγων κ«ί των τρόπων τοΰ
ΙΙροεΰροι-, απήντησε κατά την συ
νήθη παοοησίαν' «Ναί ό'ταν θέλω
θέλω
Πρόοδος φίλτατε, μεγάλη πρό-
οδος, θά 6ιά6ασες ασφαλώς την
ειδηση ατίς έφημερίδες.
— Ποίαν άπό τίς πολλές Πίν-
δαρε;
— Δέν μέ άπασχολεϊ ή προσ-
φορά καί ή Ζητήση Πίνδαρε καΐ
γι' αύτό δέν έαβα γνώση τής αγ
γελι'ας. Ασχέτως όμως αυτού
μπορεϊς νά μοΰ πής τί περίεργο
είχε αυτή ή περίφημη άγγελία;
— Νά ην, έδώ την έχω. "0-
Γ.ως βλέπει έκτός τής όκταώρου
εργασίας χορηγεϊται είς τόν ποι-
μένα ίσχυρο τραν^ίστορ καί τηλε
όρσση στό μαντρί.
— Γιά οκέψου φίλε μου. "Ο¬
πως παμε σε λίγο θά Ζητεϊται ποι
μένας καί θά τού διαθέτουν κα'ι
μπαλέττο. Ποΰ είοαι καυμένη φλο
γέρα α' έφογε καί σένα ή πρόο¬
δος.
— Καί τί θά δοϋμε άκόμα, ., γ,
— "Ωστε καί τηλεόραση στό
μαντρί.
— Μην έκπλήττεσαι φίλε μοί»
γιατΐ μέ τα γνωστά προγράμματα
ό τσέλιγκαι; πολύ σοφά τό σκέ-
φτηκε.
Άνθρωπος βλέπει άγνάς καί
μέ αίοθήματα διέβλεψε δτι μαζύ
μέ τόν βοσκό θά παρακολουθοϋν
τα προγράμματα καί τα πρόβατα
ώστε νά συνηθίσουν νά μή τούς
κάνει έντύπωση δταν φθάση ή στι
γμή τής σφογής, έφ' όσον κάθε
θράδυ θά βλέπουν νά σφάΕωνται
σάν κατσίκια οί άνθρωποι.
Τό τερπνόν λοιπόν είπε ό τσέ-
λιγκας μετό τοϋ ώφελΐμου καί το-
ποθέτησε την τηλεόραοη στό μαν
τρί.
— "Ολα τα περίμενα, άλλά καί
τηλεόραση στή οτάνη όμολογώ
πώς δέν τό είχα φαντασθεϊΐ
ΒΙΣΦΟΣ
'Βτΐϊ τΛ 50κονταεητρίε5ι
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, ΰροέδρο» τής Ενώσεως καί τής
Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών καί 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρω, τής ΈνώσΓως Ποντίων Φοιτητών
ΣΥΝΈΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΙΙΡΟΣΦΓΓηΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΠΟΓΔΑΣΤΩΝ Ο ΓΙ,ΝΕΙ.
ΙΙάνου Βασίλειο; τού Γεωργί- πονική; Σχολή; Αθηνών, Γεω·
όν. ίκ Μάκρη; Μικρά; Άσία;, πύνος Αθηνών.
Ο ΒΑΡΛΟΣ ΤΗ Σ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ
Τού κ. Χ ΡΗΣΤΌΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΣΤ'
ΊΟ Πατριάρχη; γιά τό .τοί',μα
^ τοϋ εστειλε τύ άκόλουθο -τι τ
τακιο: «'Εντιμότ^τΕ κύριε Μιχαήλ
Ά('/υρό.-τουέλε, τέκνον έν Κυρίω
αγαπητόν τή; ημών Μετριότητο;.
χάρις εϊη τή αυτή;· έντιμότητι και,
ειρήνη πηρά θεοΰ. Ευμενώς έλά6ο
μέν ίν καιρώ μετά τοΰ άπά κε'
π<Μ?ελθόντο; μηνό; Νοεμβριού υίι κ.)ΰ γοαμιιατος αυτής, υπέρ άπέ στειλεν ημίν διά τοΰ έλλογίμοΐ' κυ ρίου Άγγέλου Σημηριώτη ποίη)"ϊ ΰτής «ΙΙροίΐευχή τού Στρατ|ώτου>
όπερ προςρρόνως έγνω ίνα άφιερώ
ση ήαϊν. Ήδέω; ουν έκ τού δεί
γμκτο; τούτου των πρό; ημάς υίί
κων αϊσθημάτοιν αυτής ίΐκ/,τεθέν
τες προαγόμεθα έκφράσαι την πά
τρικήν εύ ι·ρεσκεκιν κιιΐ τάς εΰχαρι
στίας ημών. 'Επιόαψιλεΰομεν αυτή
τάς έγκαο&ίους ημών ευχάς καί
εϋλογί«ς, αΐτούμενοι τά κράτιστα
καί σοτηριώδη .-τ»·ρά τού άγαθοδό
τού θεοϋ. ού ή χάρις καί τό άπει
ρον έλεος εΐη μετά τής έντιμότητο;
αύτής> α.11 Ίανοκιρίοΐ',ια'. Ό Κιον
σταντινο(>:ΐάλε(ι)ς Ίιοαχείμ εύχΛν
εϋχέτης».
Στά «Μ'οΰρα Χρόνια» ό ποιητή;
γινεται πιο
6«θύς,
πιο στοχαστι
κύς Τόν ήρωΙΛ'.ό σκοτιομό κί'ιποιου
φτωχοΰ Ρονμηοϋ τσομπανόπονλου
ά,α' τοΰς Τούρκου;, θρηνεί μέ άνώ
τερη α;ιλοσοφική> μά πάντα πατριω
τική, διάθ.?ση:
—.Πήγες δίχοις μοιρολύϊ!
Μοιρολόι ή δόξα θέλει;
Άηδονιών ζητάει όρχήστρα
«αί κι»ματων μουσική
Τό κορμί σου ή γής δέν τρώει.
ΙΙλ.άι στίς δάιινρς κάποΐου Μρλη
στό παλάτι ένό; Ομήρου
μέ τοΰς ηΌ'οες κατοικεϊ.
ΊΙ «'Ίιιίοος» εΙνπΊ ενα άπό τα
κ<ιλΰτρρα ,-ΐροίρητικά όράαατα τοΰ Ρήγα Ραγιά. Τό δεύτερό τού μέ ρης είναι τό πιό δυνατύ. Σι>μύο
λίζει την άδιάσπαστην ,ένάτητα καί
τού Ελληνισμόν μ' ενα.
καρά^ι ποΰ -τρ κυβεονά μιά ψυχή.
Δυό κατάλ.ευκες ο;τεροϋγες τό κι
νοΰν γιά ν' άοάξει στ' άκρογιάλ.ι:
—Κι είν' οί φτεροΰγες
μέ δυό
Τώνα κοττάζει την Ανατολή
τ' άλλο θωοεϊ τή
Ιν' ηιτί'.γ ιΊ-τ' άσπρογάλανο το
κυμβ^ μ+ά γοργόνα,
βροντοφωνόιξει: .
—Ό"
■. ■ ■"" ; π».·
Φτάγει τό 1912—191^.. Ο Ρή
γα; Ραγιάς. καμαρςόνει την έξόρμη
ση τοΰ "Εθνου; μα; γιά τό λυτ-ρω
μ ό. των σκλαβιομένχυν άδίλφιών
ΐΜΐς. Δικιά μας ή Θεσσαλονίκη! Δι
κά μας τα θουλικά Γιάνενα! Δικά
υας τα σμονρ/γδένιιι; νησιά τοϋ Αί
γαίου! Οί Έλληνι,κοί ξέφυροι φέρ
νοι»ν στίς Μακεδονικες πεδιάδες,
στά 6ουνά της Ηπείρου, στ:<ς Δα σηθκότικρς μαδάορς τή γΰρη τής 'Ελ.ληνικής Λεντεριάς! Ή Άνατο Γιορτάζουν στό τρανύ σου άρχον τικό. Γιά μας κανένα αήνυμα γλυκό! ΙΙάντα σκλ'6ιά καί σίδερων <ρο- Οέρα! Κι ('ίμιος καμμιά ζήλεια γιά την άπελευθέριοση τόσον καί τόσων ά δερΊΤΐών τού δέν έκ^ηλώνει ό ποι ητής- ίπειτα, άν ή Έλληνική Δόξα φώτισε τή Μακεδονία καί την Ή πειοο, θάιβιοτίσει μιά μέρ^α μεσούρα να καί τή σι»ννε<Γΐασμ6νη Άνατο λή: —Χαλάλι! Κι οΰτε πίκοα; μοιρο- λόί, κι οϋτε κρτ<φό παράπονο —γιαί;— ν.ι οΰτε σκουλήκι ζήλϊΐας π' άργο τρώει. Ή Δό?α στό διά6>α της μίαν ώρα
τοΰ ξένου κάστροι» θανρει τα
στοατί,
ν(ά ΘΛαπει ό "Ηλιο; πού τόν κλαΐ
ΐιε Τ(ί>ρα...
Κι' ό ήλιο; — πού προμάντεψε
ό παιητή; — λαμπερός» άστραφτε
ρός, μιά χαριοπή Πρίοτομαγιά, φώ
τισε τόν Ίωνικόν ούρανό καί την
Έλληνική σηυαία πάνω στά Μι-
κρασιατικά χώματα.
Τα «Τραγούδια τοΰ Γίνονς»,
τοΰ Άργτιροποΰλου, είναι ενα έλ·
ληνικό όρατόοιο κ· άποτελοΰν τό
τό δυνατύ άνατολίτικο μοτί&ο τοθ
πόνου καί τής έλπίδα; καί μιά
ίιοντανή ίστορία τού ραγιαδισμοΰ»
Βεβαία τα τοί<γοί«δια αΰτά τΛ γρ; ΐ^μμένα κοντά άπό τή δουλείβ κβ.! τνραννία όχθε; τοϋ Μέλη δ» αποοεϊ ν' άναδίνουν τό καθαου Φώς τοΰ 'Αττικοΰ οΰρ^ινοΰ καΐ χά Ηεχννοιιν τί; πλοι'ισιες εύωδιές των λουλουδιών ποΰ φυτρυινονν τόσιι καί τόσα χρόνι ι λεύτερα κάτι» άπ' τή-ν Άκρόπολή. Στή σκλάθσ Άν<χτολή τα δεσμά καί τα σίΛερσ στένειναν τύν όοίζοντα καΐ τ' άγρι α θαιινόκλωδα μέ δνσκολία έπιτρί πανε νά ψαοΐ<ν τα λουολ.ούδια τή; ό; έπ' ά- λή μύνο άμ^τοχη στήν πανδαισϊα Πτιιχιοΰχο; τή; Άνιοτάτη; Γεω- δε/.φή τοϋ Δικηγύγου καί πρώην τοΰ Αυτρωιΐκοΰ συν.ιγερμοΰ. Άπ,ο | Βουλευτού Άθηνώ Άντιονίου Τζι' συνάγιογοι τή; Λει-τΐριά; μένομε ζή μετά τοϋ οποίον ίδρυσαν κατά μεϊ; οί σκλ^άΛοι τής 'Ελ.ληνικώτατης τό ετος 1924 την Άγροτικήν Ι Ίωνίας Στά σνρματάπλεχτα καιφα τού φντοπαθολογικοϋ τμήμα τος είς τό Ίνστιτοΰτον Καπνοΰ Δράμας. 'Οΰτο; έτοίμαϊεν την όόοντοστοι χίαν τού, την εποχήν εκείνην, θά ίταξι'δευα ρί; την Ευρώπην βι' εν συνεδριον. τηλε(Γ<"νικώς τόν συ νέστησα) νά μην κάμνη την οδόν τοιττοιχίαν τοιι δ' έγχρίίκιου άκρ»ι- λικοΰ, άλλά νά την κάμνη διαφα- νές, άπό αχρουν άκρυλιχόν διό μελ λοντιχΛς ημπορεί νά τοϋ ποοκαλέ ση άλ.λεργικάς. | Δέν μέ ηκουσεν η μάλλον ό οδόν τι'ατρο; τον, τοϋ είπεν πώς θά τοΰ είνα; άντισθητικόν νλ.π. Τό ά.τοτε;λεσμα μετά δυό έβδομά δα; άπό την τοποθίτησιν ήρχισαν αί ένοχλήσεις κιιυσαλγία Γοι·θρότης Προσφυγήν Σννομοσπονδίαν Έλ λάδος ήτις ήσχολήθη με την Ά- γροτικήν Αποκατάστασιν των ΙΙροσφϋγοιν, ηυτύχησεν νά άναδεί |η τούς υίοΰ; αυτού ΓΕΩΡΓΙΟΝ Καθηγητήν τής Μεταλειολογίας Γοΰ Πανεπιστημίου Βοιξελλών τ.ιϋ Βελγίου κ«! τόν νεώτερον ΕΤ ΑΓΓΕΛΟΝ Πτυχιοϋχον τής Χη μείας διαμένοντα είς Αθήνας. σιατη; ή Γκιαοΰρ Σμύρνη! τότε ό Άργυρόπουλος: —Ραγιάδίς θ' άπομείνωμε, Μη τίρα' τό γράφει τό δικό μας ριξικό· <Ί πόνος μ ι; σκ·οτάδι'μυστικό·' κι άτέλριθ)Το> χορίς χας)ά;
ίςιζή; Άντο')νιος τού
έκ Μάκρης Μικράς
Τ' (ϊλλίίπΛίδιά <*ου όλοΓ«θε κι ά πό πέρα τα ποιτικά Τα «Τραγούδια τοΰ Γένους» τό νισε ό Παλαμά;, ίχουν ενα λυρι. σμό ρεαλιστικό, έ'να άριομα διακρι τικό, ρνα ξεχοριστό σ(ΐραγισ»ια Λικΐ) τιιν:. Κι ίκείνο ποΰ χα<ίχτηρίςει ίίλο τα ποιήαατα τοϋ Άργυροπούλου είναι τό «δικύ τού; ξεχωριστό σ<τρ<ίγι<ΐμίΐ». Ό Άργΐ'θόποΐ'λο; δέν άκολοι-θεί κανένα. δέν έπηο. άζεται άπό την ποίηση αλλων( Λβ δανειΧεται άπό τρίτηυς· τίποτε. Ή πβίησή τού είναι Ιδιότνπη, ποοσίη- πική, δημιουργική. Τα θέματά τού είναι ίδιόρρΐ}θμ<ι. Ή φρασεολογια τού είναι τό 6άθο; κβΐ ό πλοδτο; τοΰ λ,όγου. Ό πλοΰτο; αύτός άπο τίλεΐτω άπύ περι.φηάσεις, μά και άποσιωπήσεκ. "Ενας λυρισμό; κα πρτρ τραχύς καί κάποτε άπλά;, μη πάντα μ' ενα δικό τού καί πρωτά' τυπο τρύπο. Ό Παλιΐμά; τή; Ί·»· νίας, ίίπως χαρακτηοιστικά τόν ώ νόμ«σε δ σΐ'μπατριώτης τού ποιη τή; Νϊκο; Τουτουντζάκης. Ό ΆργυρόποιΛος μέ τα «Τρα- γονδι« τοΰ Γένου;» εγινε σύμβο- λο γιά τοΰ; άγώνες τής σκλαύο- μένης Φυλή; μας, ενας Ρήγα;, ?- νας νειότερο; Ρήγα;, δχι Φίραί- ος, μά Σμυρναίο;. Ό Κίπλιγκ προίϊδιώρισε' τόν έ- 'τίυτό τού ώς «ποιητή τή; Φυλή;». Τού Μιχαήλ Άργυροπούλου τον τίτλ.ο «Τριιγοι·διστή; τού Γένου;·1-^ τοΰ τόν ί·δο>σε ή έλ,ληνική ψυχή.
Σι>νεχίζεται
Γειοργί-
Άσίας,
Πτιχιοϋχος Άνοιτάτηι; Έιυΐορι-
κή; Σχολή; Αθηνών καΐ τή; Νο
μικής τού 'Εθνικοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών, Δικηγόρος Αθηνών
καί πριόην Βουλευτής Αθηνών
ΤΕΧΝΗΤΟΙ ΟΔΟΝΤΕΣ
Τπό ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΓ ΣΓΙΙΕΩΝΙΔΟΥ, Διδάκχορος τοθ Πά
ναπιστημίου των Παρισίων
Εί; τα δΰο προηγοΰμενά μα;
άπθρα ήσχολήθημεν διά την ύγιει
νήν των οδόντων, βιταμΐναι καί ό
δόνΓες.
Σήμερον θά ασχοληθώμεν διά
τάς τε?νητάς όδοντοστοιχίας ποΰ
χρήζουν ιδιαιτέρα; προσοχής λόγω
τοιν άλλεργικών έκδηλϋ')σει·)ν μέ
τα; νέας έγχρώμου πλαστικάς. ν-
λα;.
Κατόπιν πολλών προσίαπικων πε
ριπτώσειον, παρατηΛιήσαμεν καί
παρατηρούμεν εί; τηλ· καθ1 ημέραν
πράξιν, ότι πολλά άτομα δχοντα
διισκρασίαν παροΐ'σιάζοιιν^ άλλεργι
κά; έκ&ηλιόσει; εί; ξένονς οδόντας
άπό νιπελιον καί εί; ξένας οδόν
τοστοιχία; κατασκευανομένας άπά
πλαστικά; ονντίας Ίδίοις άπά μεθα
κριλι!»δεις ρητίνος.
Αί έκδηλώαεις αύται έμςρανίξον
Τ(»ι κα
τά
είς τί»ν στοματι
κήν κοιλάτητα ύ.ιό μιας άπλής δια
ταραχϊΐ; τής είκιισθησίας τοΰ βλεν
νογύνου τοΰ στόματος, υπό μορφήν
ϊρυθηυατώδους στοματίτιδο; ή μν
κητώδους, μίχρι έλκώδους τοιαΰτης-
Ώσαΰτος παρατηροΰνται λευκο-
πλασίαι εί; τοΰ; δλεννονόνους τή;
παρηάς, είς τού; δπισθονομτρίου^
τοιγώνους, λρυκοκερατοσική γλωσσ'ΐ
τες, ξηθά "αί έρυθηματώδη γλωβ
σϊτις
τις
Τώ κνρια καί βασικά συμπτώμβ
τ ι των άλλεργηίών αυτών έκδηλώ
σειον είναι ή έντονος γλωσσοδΐ'νία,
καΰσις κα', .ξηρότης ίίλου τοΰ βλεν
νογόνου τοΰ στοματοφάρυγγος καί
ή; κανσαλγία τόΰ ΰποφάρυγ
γ»ς·'
Ή καυσαλγία τοϋ βλεννογόνου
τοΰ στοματοφάρυγγος είναι λίαν
(ΐίσθητή εί; τα; πριοϊνά; ί)ρα; ϊδί
ιος είς τά' άτομα πού δέν άφεροΰν
την όδοντοστοιχίαν ττον καθ* όλην
την διάρκειαν τή; νυκτός, ένίδ επι
και ;ηηοτη; τού στοΊΐατος, τού αα . ,π > ν ν χ
1 , · , , τή; Ενωσειος Κεντροι·, Σιινιόου
ρυγγος και τοΰ υποφαρυγγο;^ οση
μ.;ρα; ό έρρθισμύ; επεκτείνρτο καί
έντοπίΐετο είς τόν λάρΐ'γγα τοΰ δή
μιοΰργγ.σεν οίδημα τοΰ λάρι^γος
Οί έκεϊ λαουγγολόγοι κάμνονν
έσφα^.ιιένην διάγνωσιν καρκίνον τοό
λαριγγος, κατ.ΐ(( Ηάνει άεροποοι-
ν.ώ; είς Αθήνας καί είσέρχεται έ
.τειγόντοι; εί; Νοσηκομεϊον. ένθα
πίιο' ολίγον θά τοΰ εγένετο τραχειο
Εύτυχώ; άποιτεύχθη ή τραχειο
τοαία, τό οϊδημα τοΰ λάρυγγο; ύ-
πεχίορησεν μέ την άπομάκρνσνι τή;
όδοντοστοχίας. Τοϋ εγένετο άλΛα-
γή τής πά' αι ά; όδοντοστοιχίας δέ
άχοουν άκρτ'λικόν έκτοτε έχει κ«
ι; την υγείαν
χωρ!,; ένο
χλήσειος Λλέον έκ τοΰ στοματαφά
ρυγγος.
την διάρκειαν τής νυκτός, ένίδ επι
6άλλεται η αφαίρεσις τής οδόν Σννιστώ είς τοΰς ήδη φέροντας
τοστοιχία; καί κατά την διάρκειαν ι τΕχνητα; όδοντοστοιχίας καί εάν
Ι οί κτητορες αυτών έχουσιν άλλεργι
κάς εκδηλώσει; έκ τού σοματοφά-
ονγγος, τό μόνον ποΰ έχουν νά κά
τού μεσημβρινοϋ ίιπνου.
Ώ; είναι γνο>στόν, ότι αί πλα
στκαί ούσίαι αί χρησϊμ,οποιούμεναι
διά
στοιχιόίν άποτελοΰνται άπό δύο χο>
ριστάς ϋλα;, ήτοι άπό ρητίνην πό
λινμερή κονιώδη χροιματισμένην ή
ίίχι καί άπό οϋσιωδώς μονομερέ;
ί>γρόν παραγωγόν τοΰ μεθακρυλι-
κοΰ όξέος, τα δέ σώματα αύτά είναι
λίαν περίπλ.οκα.
Ή χροιστική ούσία ή δποία προ
«τίθεται είς την ρητίνην κατά την
θείωσιν είναι όργανική χρωστική
οΰσία ίι «ΕΩΣΙΝΗ»^ προφανώ; αύ
τή ή χριοστική οΰσία είναι άλλεργιο
γόνας καί προκαλεϊ τα; άλλεργικά;
εκδηλώσει;
Πρό έτών είχα έναν φίλον
των όδοντο-! εινονν ρΓν"ι ν(ι κάμνουν είναι άντι
καταβτήσουν την όδοντοστοιχίαν
τ(ι>ν βι' άχροι>ν άκουλικόν.
Καί είς τού; νέον; πού πρόκίΐται
ν ά (τέ?ονν μελλοντικώ; τεχνητάς
όδοντοστοιχία; νά ποοτιμήσουν δια
φανές άκρυλικόν.
Διά τα; καυσαλγίας τής στοαατι
κή; κοιλ.ότητο; καΐ Τής γλωσι/οδυ-
νίας σιινιστάτα[ ή κατάργησις τή;
όδοντοστοιχία; επί δύο έθδομάδα;
καί έν συνεχεία χορήγησι; μικράς
δόσεις δαρβιτουρικών (λουμινάλ),
διταμίνη Α καί Ε, διά την άνάπλΛ
σιν των έπιθηλίων τοϋ βλεννογόνου
τοΰ στόματος
Ε. ΣΤΜΕΩΝΙΔΗΣ
τή; μετά τοΰ έπ' άδελίτώ γαμ-
6ροϋ τού έκ/λ.εκτοΰ Γειοπόνον Βα-
σιλρίου ΙΙάνου τής Άγροτικής
Προσο;νγικής Σ ννομοσπονδίας
Ελ-λ.άδος ήτις ήσχολ.ήθη μέ την
'Αγίΐοτικήν Αποκατάστασιν των
Πςοσφΰγων (1924), πρώην Γενι-
κος Γραμαατεΰ; τής έν λόγω Σΐ".
οιιοσπονδίας μή ΰφισταμρνου τοΰ
ΟεημοΓ' τοΰ Πρόεδρον, αργότερον
αυτή πεοιέ'αβεν καί τοΰς Άγηο-
τ κονς Συνετα'^ισμον; των γηγε-
νών |ΐ'Ρτον,>αασθείσα εί; Άγρο-
τ>κνή Σννομοσπονδίαν ΈλΛάδο;
έπιττχοϋσα 142 άπαλλοτρκί>σει.ς
Άγοοκτηαάτων (Τσιφλικίιον) εί;
τα όποϊα Λπεκατεστάθησαν πρύσ-
ιτυγες κυρι'ως καΐ γηγενεϊς άκτη-
μονε;, πρώην Οικονομικάς Σνιι-
6ουλο; τοΰ 'Τπουργρίου 'Εθνική;
μρτά τού ίκανοΰ υίοΰ τον, μέ την
λειτουργίαν τοΰ μργάλ,ου ιδιόκτη¬
τον Κινηματογοά((ον των είς ΚΑ
ΤΕΡΙΝΉ ΠΙΕΡΙΑΣ.
Παπαβόπονλος Ίιοάννης τού
Αναστασίου, έκ ΦιλΛδελψεία; Μι
κρά; Άσίας, Πτυχιοϋχο; τή; Ί-
τρική; τοΰ ^Εθνικοϋ Πανεπιστη¬
μίου Αθηνών, ΙΙαθολόγο; - Παι-
δζατρος Άρηνιόν καϊ ίδίιος Βύ-
ρόινος. Καίσα.ριανής καί 'Τμητοΰ,
πρώην Ίατρά; τοϋ ΠΙΚΓΙΑ πα-
ρασΓ,ιιοφορηθεί; διά τα; έξαιρέ-
τοι; ΰπηρεσία; τού, πρώην Ία-
τρό; τοΰ Δήμου Βΰρωνο;, εύτι>-
χήσα; νά άν«δείξη τόν μέν υϊόν
αΰτοΰ ΝΙΚΟΛΑΟΝ 'Τφηγητήν
τή; Παθολογίας τοΰ Πανεπιστη¬
μίου ΣΑΝ - ΑΝΤΟΝΙΟ τού Τέ
ξα;. τα; θνγατέρας αΰτοΰ ΑΝΑ¬
ΣΤΑ ΣΙΑ Ν Φαρμακοποιόν καί
ΣΤΑΤΡΟΤΛΑΝ Κα,θηγήτριαν
τή; Άγλικής Φιλολογία;.
Λ
Λ«ναρίδον Χριστίνα, έκ Κάρς
τοΰ Κανκάσον, Πτι·χιοΰχος τής
'Γατρικι$ς τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπι-
Οικσνομ,ας, Συγγρίτφευ; Μελε- {οι, Αθηνών έγκατασταθεΐσα
των επί τοϋ Κα,τνικοΰ, Σταφ.δι-, ,. Μηχίδον£αν ^ ;δ(ως ι1ς Θεσ
κου καί τοΰ Προσίρυγικοϋ προβλή
ματο;.
Λ
Δεσποτόπουλο; Παϋλο; τοϋ Δη-
σαλονίκην.
Λ
ΓΙαπαιθο>μάς Άλεξαινδρος τοΰ
Νικόλαον, έκ Κίον τή; Βιθι>νίΛς
-μητρίου» έκ Χοροσκιοϊτή, Μαγνη Μικρά; Άσία;, Πττ^ιούχος τής
οίας Μακράς Άσίας, Πτυχιοΰχος | Ί(ιτ&,Χή; Τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπι-
χτ"..... °.....-"' στημίου Αθηνών Παθολόγος -
Παιδίατρο; Αθηνών, όδός ΠολΛ'λά
τή; Νομικής τού 'Εθνικοΰ Παν*
.τσττμιίοΐ' Αθηνών, Δικηγόρο; Α¬
θηνών, όδός Φεΐιδίου 18 Αθήναι.
Λ
ΕίΐκαρπίΙδης Κωνσταντίνος, έκ
Κερασοΰντος τοΰ Πόντου, Πτυ-
χιοΰχο; τής Ίατρικής τοΰ 'Εθνι¬
κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών έγ-
κατκσταθεί; άριστιν-ώ; εί; ΚΑΤΕ
ΡΙΝΗΝ Πιερία; ώ; Παθαλόγος
καί Μικροδιολόγο; καί έν σννε-
ΑΔΑΜΛΝΤΙΟΤ ΛΙΑΜΑ-
ΝΤΟΠΟΤΛΟΤ.
Παπαδημητριάιδη; Νικόλαος
τοϋ Ίωάννρυ, έξ ΆΟδινίου Μι-
κρά; Άσίας, Πτυχιοΰχο; τή; Ί-
αϊρική; τού 'Εθνικοΰ Πανεπιστη¬
μίου Αθηνών είδικευθεί; είς την
Λεριματολογίαν. επί πολλά έτη βο
ηβό; καί σΐ'νεογάτη; τοΰ έγκατα-
σταθέντο; καί εί; Αθήνας δι«-
κεκριμίνου έκ Σμύρνης Δερματο-
λύγου - Άφροδισιολόγου κα', έκ-
λϊκτοΰ άνθρώπου ΛΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΙΩΚΕΙΜΙΔΟΤ, Λριρματο,λόγο; -
Άφροδισιολύγος. Άθηνώιν, όδός
; 22.
30 Πατήσια.
Λ
Διαμαντόποι>λο; Νικόλαος τοθ
Άδαμαντίον, έκ Σμύρνη;, ΓΓτυ
χιοΰχο; τή; Νοιμική; τοΰ 'Εθνι¬
κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών, Δι¬
κηγόρο; Αθηνών, πρώην άνώτε-
ν.τάλληλο; τής Άγροτικής Τρα-
«τέζης τής 'Ελιλάδος, υιός τοΰ έκ-
χεί-α Κλινικάρχης, ήδη άποσνρ-' λεκτοΰ Καθηγηοτΰ τής Εύαγγε-
βεϊ,ς έκ τ^ς 'Ιατρική; άσχολεϊται] λικής Σχολής Σμύρνης, αειμνή¬
Πασιποΐ'λαρίδης Χρήστο; τοΰ
Άβραάμ, έξ Άλ.οι'ιστας τής Κρι-
μ ιίας Ρο)σίας, Πτνχιοΰχος τής Ί
ατρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστη¬
μίου Αθηνών είδικευθεής είς την
Μαιεντικήν - Γυναικολ.ογίαν, πρώ
ην 'Ε.τιμελ.ητής τού Μαιευτηρίου
ΜΑΡΙΚΑ ΗΛΙΑΔΗ, Μαιευτήρ -
Γΐ'ναικολόγο; Αθηνών, όδάς Δι-
δότου 49.
Λ
Τσελεπιδάκης Γεώργιο; τού
Κυριακού, έκ Κρήνη; τής 'Ερυ-
θραίας Μικράς Άσίας, Πτυχιοΰ¬
χος τής Φυσικομαθηματικής Σχο
λής τοί 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου
Αθηνών, Καθηγητής των Φυσι-
κών εί; Δημοσία Γνμνΐίσια καΐ ή¬
δη 'Επίτιμος Γ^νασιάρχης.
***
Κλωνάρης Μηνάς, έκ Μαδύ-
του τής Άνατολικής θράκης,
Πτυχιοΰχο; τή; Ίατρικής τού
'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών
είδικεν-θείς είς την Μαιειττικήν
Γυναικολογικίαν, εγκατεστάθη είς
Μακειδονίαν (απεβίωσεν)
Λ
(Στρατηγοΰ Άν9ίππι τοΰ Ά-
(ΣΤΝΕΧιΕΙΑ εί; την 6ην σελ.)

6
Χάρις είς
ΤΟΤ κ. ΑΤΡ. ΕΤΣΤΡΑΤΙΑΔΟΤ
ΕΥΑΓΓΕΛ|ΚΗ^ ΣΧΟΛΗ
κριτικη ΤΟΓ χ. ΧίΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ,
εΠΙΤΙΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΏΣΕΟΣ ΒΑΛΉΝΟΝ ΑΟΓΟΤΒίΝΩΝ
Ήτο κατι ποϋ ελλειπε: Μία με κή Σχολή απετέλεσε φάοον της
λέτη διά την περίφημον Εΰαγγελι έποχής της. Εάν όμως ή παρουσια
κήν Σχολήν τής Σμύρνης. Την τού άνθρωπον καθορίιζεται υπό τό
προσφέρει τώρα κατά τόν περιπιτι πρΐσμα τής μοναδικότητος πραγμβ
κώτίρον τρόπον δ άγαπητός μου τώσειος ίδ-εών καί αξιών — κ-α*
φίλος κ. Αύρήλιος Εΰστρατιάδης.' ούτω σνμδαίνει — ή Εύαγγελική
Καί είναι μιά προσφαρά πίδα. Μάς Ικανε νά ζή
οσυμε μεγάλες ήρωϊκές στιγμές
της, μέ τόν ίίθνικό άγώνα τού Κ«
τσαντώνη καί των παλληκαριών
τού.
Μέ πλούσια βιβλιογραφία καί 8ο
κουμέντα. ίστορικά, μέ λογοτεχνική
κα), λιτή γλωβσα δ βυγγραφέας ά
νέβτησε τα γεγονότα. Καί χά παρα
κολονθήσαμε μέ μέθη καί πίκρα,
μέ περηφάνια καί άπογοήτεψη. Ά
πό τό διαφιλονικούμενο τόπο τής
γέννηση; τοδ <)ρωα μέαρι τό μαρ τυρικό θάνατό χον» μιά πλούσια ροή είκόνων μάχης καί λεβεντιας, άπά τητων 6ουνοκορφών καί ελεύθερον άέρα, μιά όλόχληρη ίνΐοβλητική τει χο7ρα"<ί>ία ϊστησε μπροστά στά μά
τια χής ψυχή; μας δ
Κι' άμπ-νενστί την
ΤΗταν ίνα όξνγόνο ποΰ βΐχαν άνάγ
κη τα πνευμόνια μας. Κι' ολ' αύ¬
τη τή Θέση κνρίως 6λέποι>με τό
I-
στορ4.κό ύλικό πού άνασύνθ-εβε ό
συγγραφέας. Αέν είναι έ'να ξερό
Ιστο.ρογρά<ρημα παρόλο πού κβιθί τόσο άνακόπτεται γιά νά μά; πά οονοιάσει βέ παοαγράφους τίς διά φορες πηγές πού ήντλησε χά Ιστο ρικά τον στοιχεΪΛ. Κοντολογή; κείμενβ λογοτεχνι κό, κϊίμενο—ντοκουμέντο, δπως θά λέγαιμε σήμερα, έχε< άμεσότητα καί άγκα,λιαξη όλάκερη την σνγκι νηβιακή μας κλύμακα. Μεγάλο; δ μόνθος τού σιιγγραφέα, μέ την πά ράβεση παραλλαγών πάνω στά ι¬ δία... γενονότα — δείχνει πόσο σο βαρά κα!. διεξοδικά έρεννησε τό θε μα τού χαί πόσο ύπιύθννα. ΓιατΙ βέν άντιμετώπιζε μονάχα Ιστορία άλλά καί τό θρΰλο μέσα στήν ίστορία. "Ετσι παρονσίασΕ μιά διπλή προσφορά μιά Βιπλή ίστόρη ση 9ρύλου καί Ιστορίας, σ' «να γο ητίυτιχό σμίξίμο πού μόν·ο Ενας ά ξιος λογοτέχνη; μπορ;[ νά σνλλά 6ει. Ή μϊγαλόπρεπη πρυεπαναβτα τική μορφή τού ε'ικοσιένα Κατσαν τώ,νη άναλύθηκε έπικά θα μ.το.ροΐ«ιε νά πεί κανεί; ά»ό τό συγγραφε" — είναι ϊσως τα μέτρο πού άντι κρύζϊΐ κανϊίς τοίις ηροιε; ααχ τού; (Σννέχεια έκ τού προηγούμενον) Καβ' ο χρόνον ό ί>ρ(υΓκός αύτός
Τ«γματ4οχι>ς ήτο δρθιο; επί τής
καταληφθείσης κορυφογραμμής^ ΰ
πέστη τραΰμα διαμπερές είς τό άν
τιόοάχιον τής δίξιάς τού χ«ι«ό;
άλλά δέν έγκατέλειψε τόν άγώνα,
ών άποφασισμένος νά τόν συνεχι
ση μέχρις εσχάτων.
Διά- νά μή πτοηθοθν οί οπλίται,
άκέκννψε τόν τραι>ματισμόν τον
δέν έπεΛέβη δέ, διότι δέν είχον
άκόμη ςρθασει είς τό πί&ίον τής μά
χης οί τραυματιοφορεΐ; ν.αί ό ϊα
τρό; τού Τάγματος-
ΟΙ Ιταλοί απεπειράθησαν νά
ΰπεςκραλαγγίσονν τό σημείον στηρί
γματος έκ τού δεξιοΰ τού πλευροϋ'
άλλ' έγκαίοιος ό Ταγματάρχης Νι
κήτα; άντέδρασεν, ένισχι'κΐας την
θέσιν εκείνην καί ταξας επί τοθ
βραχώδους αύχένο; Καζάνι διμοι-
ρίαν πολνοόλων υπό τόν Άνθνπολο
χαγόν Μαντάκον Γεώργιον, καΐά
την κρΐΛ'.μωτϊραν στιγμήν τού άγώ
νο;.
Τόσον ό 'Τπολοχαγό; Άνυφαν-
τή;^ βιοικητής τής
III
Πολυβολαρ'
χίας, δσον κα>, ό Άνβΐ'πολοχαγός |
Μαντάκο;, εγκατεστήσαν τα πολυ'
6όλα Τ(ι)ν έν μέσω πυκνών πυοων
τού έχθροΰ,, άψηφοϋντες τόν θάνα
τον^ σιινετέλεσαν δ' οδτως, υπό
τα; διαταγάς τού ήριο,ίκοΰ Ταγμα(
τάρχου των Νικήτα, είς την στα
θεροποίησιν τού μετώπου.
Καθ* όλην την διάρκειαν ττ>ς μά
χη;, ού.4) ε μία ύποστήρι^ις παρέσχε
θη υπό τού Πυροβαλικοΰ είς τα μα
χόμενα τμήματα.
Ή μάχη διεξήχθη υπό συνεχή
δοοχήν είχον δέ παρέλθει τέσσαρες
ώραι, άφ; ή; δ Ταγμ,ατάρχης Νίκη
τα; έτρανματΐσθη καί δέν είχεν επι
6εθή τό τραϋμα τού, «λλίίψίΐ Ια¬
τρόν κοΐν τραυματιοφοβέων,
Την 18ην ώραν, απεφάσισε, τέ
λο;, ν5 άναιφέρη είς τόν Άντιβυν
ταγματάρχην Μισύρην, δ πρώτος
Άξιοναατικός τραυματίας τή; Πίν
δου, ότι έτραυματίσθη, ότι τα μέ
τιο.τον έσταθϊοοηοιή'θη, χάρις είς
την έπιτι>χή άντεπίθεσιν καί ότι δέ
όν ν' άποσταλοΰν ένισχύσεις.
Μή λαβών σαφϊίς δδηφίας ό
Ταγματάρχη; Νικητάς καί άφοϋ
είδεν ότι ή μάχη κατέπα,νσε πλέον
την 19ην δίραν, άνέθηκε την προ
σωρινήν διοίκησιν των επί τβθ ση'
μείου στηρίγματο; τμημάτων είς
τόν Τπολοχαγόν Άνικραντήν κα.
ανεχώρησεν υπό βροχήν διά την Λυ
κορράχην·
ΑΙ δυνάμεις τού είχον άοχϊβει
νά τόν έγκαταλείποιτν πλέ>ον! Άπ6
τριημέρου δέν ίφαγε τίποτε, δέν έ
κοιμηθή, δέν άνβπαύβη, έιιοοεΰετο
υπό 6οοχήν χαϊ έμάχετο υπό 6ρο
χήν έτραι<ματίσθη καί {κρίστατο την απώλειαν τοΰ αϊματος τού επί πο.λλά; ώρας" καί είχεν άποφασίσει, αν δέν ένίκα τονς Ιταλού;, νο. άπο ι θάνη! Τοΰς ενίκησεν δμ(ο; δρα εΐχε καί τό βικαίωμα νά ζήση. ι Καθ' οδόν στ»νήντησε τόν Λοχα , γόν Λαμπράκην Λημ.# διοικητήν τοΰ 2ου Λόχβν, μ»τά τοΰ ΊατροΟ Λογγή καί ένό; τραυματιτκρορέω;, διέταξε δέ τούτον νά μεταβή είς τό σημείον σητρίγματος, διότι η γραιμμή άνακατελήψθη παρ' αύ τού· όντος δέ δ Λοχαγό; Λαμπρά κη; σΐΛ'εμαρφώθη άμέΌΐος. Ό ίατρό; Λογγής καί δ τραυμα τιοιφορεύς σΐΓνώδευσαν μέχρι τής Λυκθγράχη; τόν ΤαγματΓρχην Ν ι κήταν καί ίκϊί ο πρώτο; τού Ιπέ δεσε τό τραΰμα. Την ΙΟην &ραν τής επομένης, δ Ταγματάρχη; Νικητάς άνεχώρη σεν έκ Λυκαρραχή; εί; Έπταχώρι ον καί εκείθεν διεκομίσθη είς τό Νοσοκομείον Κοζάνη;. Θεραπεν- θεί;, εζήτησε νά αποσταλή καί αύ θις εί; τό Μέτωπον 'ΕπειΛή δμω; είχον ανάγκην στϊλεχών τό. όχνρα τής Μακεδονίας, τόν Ιτοποβέτησαν είς τό όχνκ?όν Ροΰπελ. Έκεί έφο νεύθη, ■μαχόμενο; διά την έλευθβ ρίαν καί την τιμήν τή; Ελλάδος εναντίον των Γερμανών είσδολίων. "Ας είναι ή μνήμη τού αίωνία!.. Ένώ ταύτα σΐ'νέόαινον είς τό δεξιόν τού κιντρικον Τποτομέω; κα; ό έχθρός άνετβάπη επί τής γραμ μή; Καξάνι — Μούκα, εί; τό άρι «τερόν ¥| κατάσταβι; ήτο κρίσιμος- Εί; τό Πάτωμα, ό Οΰλαμός τοβ 7ου Λόχου, .τροσβληβεΐ; κατά μέτιο πον καί έκ τοΰ δεΐιοϋ υπό τοϋ έχ- βροθ. ηναγκάσθη νά συμπτνχθή. Ό ίχθοό: κατέλαίί τό Ιΐάτωμα την 18τ)Υ ώραν, Παοακολθ!*θών την εξέλιξιν τή; μάχης δ Διοικητή; τού Άποβπάσμα το; ΙΙίνδον, διίταΐε την θΛοστο λήν είς Λυκορνάχην ενός Ούλαμού τοθ 11ου Λόχου έκ Κάντζικον, πρός ενίσχυσιν τοίΐ βημβίου στηρίνματος Σ ιοΐΐΐαλάζαυη. Ό Ούλαμό; αύτός έφθασεν έν ήαιδιαλνσει τα εσπέρας ϊίς Λυκορράχην λόγω δέ κοπώσε ως των άνβρΛν> δέν ίχ^ηβιμοΛθΐή
θη. Κατά την έπακολουθήσασαν νυ
κτα. παρασυρθεί; καί αύτός υπό των
Φυγάδων, διελύθη.
Λ·ά ^ «π' άριβμ- ή« διαταγάς
τοϋ Άποσπάσαατος Πίνδονδιετά-
χθη ή σΰμπτνξι; των τμημάτιον
τρθ δευτέοου 'Τποτομέω; είς την
γραμμήν; Κάτω Άοίνα —- Βαγ
γοΰννο; — Γκουστΐρίτσα. Πρίν
(ι ό 'Λντισυνταγματάρχης Μισΰρης
διατάξη την εκτέλεσιν τής διατα
γή; αυτής, ό 1ος Λόχο; Βούρμιαα
νηί, καίτοι ούδι-μίαν δοκαμασίαν
υπέστη κατά τάς μάχας, έγκατέλει
ψε την πρώτην γραμμήν καί συ·.
νεπτνχβη »1ί Λτ>κοοράχην — Γϊίορ
γάκη.
Έν συνεχεία δέ, δ διοικητής τοθ
Λόχου τούτου> καίτοι έλαβε πρόσω
πΓ/ίήν διαταγήν παρά τού διοικητού
τού 'Τποτομέί»; νά Λαραμείνη έκεΐ,
Ινα λίαν πριοί λάβη διαταγήν καί
δδηγίας πεοί νέας εγκατάστασις
είς την καβοοισβίϊσαν ά>: δνω
γραμμήν, αύτός παοέλαβϊ τόν Λό
χιιν τοι» καί διά νι>κτός έκινή^η
«ν<»ί 'ΕΛΤαχώνΐον, σΐ'μβαρασύνα; κα1, τοΰς μεταγιογικούς των Λόχων^ οί όποϊοι παραλα&όντ«ς τα κτήνη α νεν φόρτίον καί ίππεΰσαντες ταύ τα, ΙτρΟΛησαν έν διαλύσει πρός •Ε—Γΐχιόοιον. (Συνϊχθξεται) _Γ»ΙΝ ΤΟΤΙ'ΚΙλ» 462ον — Μά τέλ-ο; πάντων, δέν ύ- πάρ^ει τιποτε ποΰ νά γίνεται στήν Σμύρνη καί νά μην τό ξέοϊτε; —"Οχι καί ξέοω πιότβρα απ' δ σα νοιμίζεις φίλε μου Λεωνίδα., τοΰ Λπάντι,σε μέ πεποίθηση ό Κόνχΐο- λ«ί. Αΰτά τα λόγια, έκέντρισαν τό έν/δισχρέοον καί την πεοιέργεια τού Αϊΐονίδα: — Κ(ά γιά μενά τί ξέρετε; Ό Βαρώνος σοδαρεύτηκε- Έ- χάϊ6εν|ιε τάν λαιμό τοθ άλογον τον, Ιμεινε γιά λΧγο σκϊπτικός και δ- στερα άπάντησε χαμογίλώντας; — Ξέρο) πώς πονάει καί τό 8ικό σου δοντάκι γιά την κόμηβ- βα. Μά έον ϊχΐΐ; πιότεοο <νιονιό>
άπό τού; άλλον; χαί δέν έκτίθε-
σαι.
— Α*τό δέν είναι Αλ^θ«α β»Α-
μα°τνρήθηκε ό Λεωνίδας. Με την
χάμησσα δέν μέ δένει παρά φιλί«,
Τίποτε αλλο.
.—Ναί, ϊχ€ΐς τόβη άγνή (μλία
μαζί της, πού αϊ τναβάΐι οάν μα<- γνήτης, οπρυ κι αν πάη. Καί δί- χιο; νά σβΰ κακοςραντ), σοΰ λίω μέ βεΰαιότητα, πώς ΗατάλαΛα γιατί έπέμ«νϊ; νά πάμε στό Κουκλρν- τζά καί όχι στόν Μπούτζά. "Ή- ξείες πώς ή Πέτροβικ βΐναι κα- λεσμένη τΛς Κατίνας *αί ί^βίλρ; νά την δή;, —"Ο.-ιος άκούσατε δμως άπό τόν Λνοψ:ό της κίριε Βαιρώνε., βέν έ,τήγί άκόμα 0ΤΟ Κονκλοντζά- — Ναί, αλλο. αύτό, οδτε έοΰ τό ήξερες πρ;,ν άπό λίγο άκ-όμα- '— Παρ^ξηγείτε τα πράγματα κύρΐϊ Βαοώνΐ. ζνχνχβς, Εύτΐ'χώς πού δϊν αάς άκούει καί κανένας αλλος. Σκεφθείτε τί σούσουρο θά γινόταν στά «βαλόνια», αν έκοι- νολογοΰνταν βντές βα; οί —ΤϊλκΓλ ώς τα τιί>ρα. Αέν
έφάνηκε άκόμα.
— 'Τπομονή. Θά φανή.
— Έγώ δέν δαρΐ'έμαι νά την
περιμ«ν<ο την κυρά περισσότερο ΰ τζελεπή μοί·, μά μην ξεχνάς πώς 'ικοθ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΠΗΜΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ ΜΝΗΝΟΝ ΤΟΝ ΕΝΤΕΥΘΕΝ ΚλΙ ΕΚΕΙΘΕΝ 10* ΙΟΣΠΟΡΟΥ ΑΚΑΔΗΗΑΓΚΩΝ ΑΥΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΑΩΝ (Συνέχεια έχ %<Α προηΥ'Μμ^0*0· Κοραής. Ει'ς τάς εργασίας Ιθμ Ό ττρωτοττόρος έττί αΐμ^ν,- ά/σπτύσσει την Ιδέαν, δτ, 4^. γιχών Ιδία Θεμάτων, όμότιμος τηρίσ των φιλολογικών —-ο^, καθηγητής τού Πανεπιστημίου Ά είναι το τταρόν, άπαραιτηΤΟς ^ σηνών κ. Άρκάγαθος Γούττας έ | μως βρος ττρός γονι,μο-οίτκ,ιν ^ γεννήβη τω 1395 είς Κυδωνιας τού είναι ή μελέτη τής κλβο,, Μ. Άσίσς 'Ε—ούδασεν είς τα «άς άρχαιότητος. Ή ττνευμ—,^ Πανεττκ—Λμβ 'Λ4ψ&/ καί Πα*ι-1 δραστΐτριότης τού ΎθτνγητοΟ ή. σί'^ν. Τώ 1930 ονομασθή 'Υφηγη ' Αρχαίας 'ΕΞλληνικης Φιλολογίο,ς τής, τώ 1937 εξελέγη Έτ.ικον*: Ι ί" τώ Πσ/ε-ισττ,μίω Αθηνά» Ί. «ός Καβηγητής, τώ 1949 έν τ ε- [ ""—" τ.....—"* '^ ' Καθηγητής είς τ-τν Β' 1949 έντε-' «άννου Σικουτρη υπήρξε μορψος. Ήρμήνευσεν 'Ελλη Παθολογικον Κλινικήν 'βΰ Πανϊ- ττιστημίου "Αθηνών, τώ δέ 1953 τακτικάς καθηγητής είς 'Αστρονομίαν. τού Πανειτΐ- Σογγρβφεΐς καί τπστημονΐκόν φροντιστήριον αήμρρα »αι στ ήν τοΰ Σ ρ6ντίκιοΓ;Λ Λοϋ δέν είναι παί §ε γέλασε- Τα Μπεόπονλα τοΰ Κια τίπογλον, θά κάθβννται β' Αναμμέ ϊΐιιννννν ^ ^ Ομοτιμος κα^ηγη^Η^ τυν ι,*ιν«.ιι· . «.»>» >■»- .-..·—»-,....,., ^ν^νντιντιν
— Μην άνησυχής, θα παμε * ( - -Αθηνών καί Ιδρυτής τού καί νεοελληνικήν -ραγμστεί»,
έκεί. Τώρα τό άπογενμα ίχω να .Αστρ(Μθμαια[, Σταθμού Πεντέ- | Πρός τούτοις έδημοσίευσε -λ^
πάω στό γιδμα τοί> Κέ-νσολα. Στις ληΓ χ ^_Ύ<ί^ρ0(. Πλακός έγεννή-, ρίθμους βιολιοκρισίας είς διό>0·
ΚωνσταντιινοοτΓθλει τώ' ρα -εριοδικ<ά. Ό ποόορος Ή συγγρσφική τον την άσχησιν είς τήιν κριτικήν ^( ξεργαο-ίαν των κΐι,μένων. Το 0 γραφικόν τού έργον £κτείνετα! είς τήν κλασικήν, βυζαντινήν φ θα «Χμο-ι <ηύ σ>μ
τι. Έσΰ θά πίριμένη; έδώ, ώς τις
έ & ή ό Ι
έξη, έρθει δέν έρ&ει ή κόμισσα.
— Έγώ ΘΛ βοϋ έλενα άφϊντικό
νά τα παρατήσονμί <*«τά χ«* νά γωγη έν τή διεθνεΤ έπιστήμη είναι άξιολογωτάτη. Ό άείμνηστος Ιωάννης Συ- κβιτάξουμε την δονλειά μα;. Τί σέ Κ0αΤρής εγεννήθη τμ νοιάζει έσένανε αν κινδυνεύει ή ύ ζμύρνχ]. Ά-εφοίτη—.ν Λόληψη τής κόμηββας; Προβτάτη; τη; είσαι; Καί στό κάτΐ'*—κάτω 1901 έν έκ τής Σχολής καί είτα έ- άριστοΰχος τής Φιλοσοφι-, τή; γράφη;, έσύ Ιχανε; ό,τι μπο- κής Σχολής τοΰ Πανεπιστημίου ροΰσε; γιά νά την προφυλάξη;. -Αθηνών. Μετά την αναγόρευσ1!/ Άκόμα καΐ νά μέ συμπαθάς όφεντι χό, καί στό «τοΊ^*ού<η> τοΰ Κόνσο
λα, δέν επρεπε νά πάς σήμερα.
ύ
είς διδάκτορα μετέβη είς Λει-
θιακούσας σοψών καθη/η
καί είτα είς Βερολίνον ένθα
ΕεχνΛς φαίνεται πώ; δ Βεξΰρη; διήκουσ* των: ΝΟΡΝΤΕΝ, ΖΑ-
μά; έπτκ?ε «χαιιπάρι» κα!, Λθίπβτ δ, ΕΠΚΕΡ, ΜΑΑΣ, ΣΤΡΑΜΓΚΕΡ.
τι κά,νοννμε νά τό κάνρυμε οβο μ*ο ΜΑ-Ι-ΕΡ «αί Ιδία τού ΒΙΛΛΑ-
ροΰμε ίτιό γρηγορα, πρίν μάς «μπα ΜΟΒΙΤΣ, δστΐς καί ιτροσέλαβε^
γλαρώστρ» ό Άλή Έφίντης κα'ι αυτόν (ώς τό μόνον '(Ελληνικόν
μ&ς κοψοκεφαλιάση,
πασά;.
ό Δαλ»ατάν ^έλος) έν τή «ΓΚΡΕΚΑ ΒΙΛ-
ΛΑΜΟΒΙΤΖΙΑΝΛ* καί είτα ά-
τί κάνι«) τοΰ άπάντησε πήλλθζν είς Γαλλίαν, ένθα εμελέ-
ό Λεωνίδας. Έσύ μόνο ϊχεις χάσ·ι ΐησί-ν 'Ελληνικά χειρόγραΦα- '^'
τό »ΚΗ>βάγίθ σου καί όλέπίΐς κι'ι ττήρξε γνώστης τής Λατινικής,
στόν ΰηνο σου τόν Δαλπατάν- τής Γαλλικής, τής Ίτςχλικης, τής
— Τόν δλέπω στόν Γανο μου Γερ^ια^.κής, τής ·Αγγλικής και
γ.ά νά μην τόν δώ καΐ στόν ξτΐπνο τής Τβυρκικής γλώσσης, συνειρ-
μαι». Έμένα άίτεντΐίίβ δέν μόν ά νάσβη ή *ομ διηΰθυνε -πλείστα
τος τού (1937) ΰττήρξε
τον ττλήγμα διά την
έν Ελλάδι έτΓΐοττήιμην.
Ό όμότιμος καθηγητής 10·
Πανεττιστημίου Αθηνών, ττολυγρβ.
φώτβτος νομομαβής κ. 'Αλέξαν.
δρος Λιτζερό—οολος εγεννήθη έ»
Σμύρνη τώ 1903. Τώ 194) φ.
λέγη τακτικάς καθηγητής ^
Αστικού Δίκαιον.
Ό ώμότΐιμος καθιγγητής 10;
ΠθίΛπισττ>μ ίου Αθηνών κ- Δι^
τριος "Ελευί>ερίου έγε>νήθη £,
ΚωνστβντινοΐΛΐώλει τώ 1903. Έ
σττούοασβν είς τα Παν— ιστ%ις
■Αθηνών, Στρασβούργου, Παριοι.
ών κα! Μονάχου. Τώ 1940 ήνη.
γορεύθη ΰφγητής, τώ 6έ 1954
εξελέγη τακτικάς καθηγητής ιήζ
Παβολογΐκής ΆτΛΐτομικής «αι
Ποθολογίοις είς τό Πα-
Άθηνών. ΑΑετά τού
αειμνήστου διοασχάλου Ιωάννου
Κατσαρά έθ&μελίωχΐαν την πςφ'
ημίν Παβολογΐ'κήν Άνατομική".
Ή συμδολή τού είς τόν επι—>)■
μονιχόν τομέα, εύφομότστα δκιθ-
οί χούφΐεζ Λαλληχτα?ιέ;, ΚΙ έ'π,στημονικά ττεριοδικά, εύστό- Ι νώς γνωστή, εΤναι
χως
δέ ά—εκλήθη νεώτερθ'.
(Συνεγίζετται)
ΤΑ Ι1ΕΙΙΡΩΜΕΝΑ ΤΗΣ ΦΤΛΗΣ
θά θέλομε νόταν πιό πρυχωρημε
νο; δ τρωτισμό; τού. Σέ άλλε;
στιγμές τού, £ξω άπύ την πυλεαικη
τού δραβτηριότητα, στΐ: σχέσΕΐ;
το» μέ χοϋς άλλον;, Στό Λνβρωπινό
τού 6ά·οο. "Ιοιος λείποΐ'ν οί πλη
ρο«ρορΙας| ίσω; κάποια ό.λλη οροοά
δ ονγγραφέα; θά χαταπιαστεΐ καί
μ' αδτή χήν πλευιρά. ώβτε νά μά;
δώοει μιά όλοκληρωμ^νη μορ<ρή τού άνθρωπον κα', τού ήρο»α· 'Ωοτόβο ή έργαοία τού αυτή είναι, άξιόλύγη. καί μέ άγάπη οοομένη κι' άξΓζει κά <3« σνμ«αοά—αση τ ου καλοϋ άνα ΝΤΙΝΟΣ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ Τό 'Ελλττνικό Άβτυνομιχό Μυθιοτόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ 72ον Ή ττόρτα τού κήττου ήτανε &4ά πλατή. Ό λόρδος "Εντουρντ ττε- ριμενε ιμττροστά στήν εΤσοδο. Κα τέοηκε άμόσιως τα Φαρδειά σκα- λοττάτια καί πλήρωσε τό ταξί. Τόν εύχαρίστησα καθώς σήνωνε τή οαλίτσα 'μον. Μά, ό νοΰς μου ΐψαχγε νά 6ρεΐ ·μια δικαιολογια. Τό ξενοδοχείο ήτανε. ττολύ μα- κρυά! Θά καταλάτχχινε τή οια- φορά τής τΐιμής; Τί βαττρεπε νά τού ττώ αν ιμέ ρωτοθσε; Μιταίνοντας στό χώλλ, ενός ύττηρέτης ττήιρε τή οαλίτσα, Ό λόρδος μ' όδήγησε στή 6»6λΐο· θήκη. Μέ βοήθησε νά 6γάλω τό τταλτό μου καί μούδεΐ'ξε μίαν ά ΐΌτταυτική πολυθρόνα κοντά στ' άναμμένο τζάκι. Τοΰ χαμογέλα- σα. — ΕΤχα μιά μυθιστορηματική τΓεριττέτ€ΐα1 "Εφτασα μέχρ» τβ Σάννον...· Κάβισε άτΓένβντί μβυ «αί τα μελαγχβλικά τού μΑτια στηλώβη- καν απάνω ιμου. Ό κομψάς οτρ- βιτόρος μέ τό ούίσικυ' βρέθηκε στό ττλόϋ ιμου χωρί·ς να τόν άκοό σω. Τρόμοόξα. "Ετσι μάθαιναν οί ΰπτ>ρέτες πολλά άπό «.ίνα, π ου
άφορούσανε τ' αφ€ντι«α τους!
"Ηταν αύτός, ττού μάς σερβίρ.σε.
τότ«, ττού «άγβμε μέ τή Φύλλις.
Τόν κύτταξα ιμέ συμ—<&θεΐα. "Η- ξερε τόν Πέτρο... Μπορεί Μά εΐ- χανε γίνεΐ ςνίλοι' Ό λόρδος μίλησΕ. — Βναι πιό θεριμαντικό τό ούίακν αυτή την ώρβ. "Αν ιτβο· τιμάς τίνοτ' άλλο-.. — "Οχι. Μοΰ άρέσει. Ό σερβιτόοος ίφνγι άθόρα6α δττι*ς ήρβε. Ό "Εντουαρντ μαύ χαμογέλαο-ε. — 'Αννπομονώ νά μάθω τ^ν σου! Τού τα εΐττα ίλβ. 'Ακάμα και τή συγκίνηισή μου δταν εΐ&α τόν Ρόλαντ! Τή θυσία τού νάρθ?ι χωρίς παλτό. Νά μέ προλάβπ. Τόν ϋττνο μρυ> ττού δέν εΐχε τ.-
λος,... Ή έπητολαιότητά μα/ί> δέν
εΤχε δρ,α! "Έττρ—τε νά τού ττώ
ττοθ κοι,μήθηκσ! ΕΤχε μάθια πώς
έ«>υγα. Μόνο άττ' τό ξενοδοχείο
τοΰ τό ΕΪχανε ττεΐ! "Αν τό συλ·
λογιζρμουνα πιό •μπ'ροστά, θββα-
ζα μιά τελεία κάττου. θαπλσθα
μιά Ιστορία. Τώρα τ^τον άργά...
Δέν ήθελα νά κςτταλόΛη ό λόρδος
ότι μ' εΐχε στίίλει ή άκττυνομία.
Γιά μενά 6 "Εντουςχρντ δέν ήταν
ένοχος! Άλλά κι' αν ήταν, εΤχε
δί'κιο! Μιά ψεΰτρα, μιά τυχοδιώ-
χτι^τσα. εΤχε μττεΤ στό στρωμίνο
άττό χρόνια σττίτι, για νά τό ξε-
σηκώσει! Νά τσός —ετάιξει έξω,
νέους, γέρους, παράλυτους καί
νά θρονιακ—εί βώτή, ^ιαζ! μέ τούς
άλ«ττίς έραστές της! Ό νοθς
μου <τ«βοματούσϊ ώς έκεί, πού «Τ χε <τταθεί «Γ ή διήγηση τής *Ε- λεν! ΓΤερνούοτ τό βΜθτά& που βίρχιζε όστερ' άττ' την καρδκχκή ττροσοολή τού λόροοα Ρίτσαρντ καί φοτιιζόταν άνότομα άη τό χαστούκι* "Βο^ψν. τβ τεσαερα χρόννα. πού ΤκαΜε ν£σαλα&τϊσί.ι, σα νέ μην ύ—ήρξθΜε —>τέ «ι' ί-
φτανε οττό λΐβΐνγχ ρςχ>^: «Χαί
ττεθαμένη άκομα' βασανίζει., κσ·
ταιστρέφει, έξοντώνει,....>, ι
"Ωστε, θά γιναμουνα κι' έγώ
μιά Κύνθκχ; Να ττλι^ρώσΜ μ' ά-
τη στοργή καί το Ιν-Ι
τού;..,
Ό "Εντ<κχχρντ γέμ4σε ττάλιΐ τό ττοτήρι ψιου μέ ούίσχν, Τρΰ χσψωγέλααα. Συκεχίζεται Δπαραίτητ^ς Συμπληροοας Συμπλήρωσις τταραλείψϊων δη- μοσιενμάτΜν ε-ίς τα ι/π' αριθ. 2191, 2192, 2193 10ης, 17ης καί 24—2—73 φύλλα τής εφη¬ μερίδος «Ό Προσφυγικός Κό- σμος» ύτΓΟ τίτλον «Άτταραίτητΐς συμττληρώσεις». Πολλες φορές άττηισχόλησα τάς στήλας τού άγαττητοθ Προσφυ- γικού Κόσμου μέ δημοσΐεύσεις μου γύρω σέ διάφαρα θέματα ττο^ ένδιέφβρον τούς άγατΓητούς μου συμπατριώτας Βουρλιώτας, πά- | ραλείψας άθελά μου να άναφέρο: | ττρόσωιτα ττού διεδραμάτισβ·/· σττουδαΤον ρόλον *{ς την έν γέ-1 νει δττμοσίαν ζωην τής άλησμόνι-, τού Πατρίδος μας. Τούτο προήλθεν διότι εΐχα την γνώμην δτι ή μνήμη μου διετερεΤ- το ίσχυρά καί οτ< ηδυνάμην νσ ττιστεύω ότι ήτο άλάθητος. Δυ- στυχώς ή τελευταία μου ττνευμα- τική έμψάνισίς ττβρουσίασίν ττα- ραλείψεις ττολύ σηιμαναικές πράγ μα ττού έστω καί καθυστερτνμένα μ έ ι—οχρεώνουν νά έττανορθώσω Καί ιδού οί παραλήφειΐς μονι. 1) Είς την σειιράν των διδασκά λων ττού ι>ττ^ρέτνσαν είς την Ά-
ναξαγ6ρειον Σχολήν Βουρλώ" τκύ
ρελείφθηίσαν νά ά«α4«-ρθώσιν οί
άεί,μνηβτβι Ζουνέλλης Π., έκ Μυ-
τιλήνης *αί Σο»κράτης Κουμττιάς
έκ Τσβσ-μέ Κρήνης.
2) Είς την σ&ράν τών μέγα-
λεμττόρκτ/ δέν άνβφέρβησαν ο! ά-
είμνηστοι 'Αλέκος Κορρές καί
Σωκράτης Κσρρές ώς καί οί ά-
δελψοι Χρηστος κβί Σταύρος Μο
ραβέλιας, την φίρμα την οττοιαν
εΤχε έξαγοράσει ό Κίμων Εύστρα
τιάδης τό έτος 1919.
3) Είς την σειράν των σοβα-
ρών καί εύττάρων έμττόρων δέν
άί'εψέρθησβν οί Άδελφοί Μάρτο-
γλου Περικλής καί Στυλιανός οί
Άδελφο! Πουλάκη, οί Άδελφο
Μαρινάκη, ό Γεώργιος Κλεΐδάρας,
ό Δημ- Ε. Καρακσυλάχης (Καρά
χουλάκης), ό 'Εμ,μανουήλ Τενεκί-
δτγς — ό ΜΤλτος Τβνβχίδης, τού
Κ. βί όκίμνηστοι Άδελφο! Τρυ-
ττατζοι, οί άείιμνηστοι Χαράλαμ-
ττος καί Βαχτίλειος Λβμττρικιδης,
ύφβσιματέμ—οιρος, οί 'Αβελφοί
Βαμδάκου ύφασι*ατέμποροι, οί
Άδελφοί Βαμ>6άκου πτηαοπώλαι
σοοοηροί, α! Λδελφοί Τσονμένη
τταντοτΐώλαι ό Άρι<—οτέλης Λαμ- πρικίδης, Κ. έκ Σ^ίύρνης — ό Αντώνιος Πασ-ά~(ς τού Κ. έν Σμύρνη, ό Χαρβλαμιτος Κιουζές ύφαισματέ>»τΓορος καί ξ> Γεώργιος
Τζέρμπσς. Καθώς κοί οί 'Αδελ-
«Τηόκ. ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
Σιΐνταξιούχου Έκπαιδευτικοΰ
φοί Κατο-άνη καί ο) Άδελψοί <Τά Λαμιτρετάκια» ώς καί οί Άδελ¬ φοί Φέξη> Είς τγ»/ σειράν των έ-
παγγελματΐΑΐν δέν όνεψέρθησαν
οί Λήμος Τσαμττειρλής καί ό Θρα
σύμδανλος Τσεμ«λ^ς.
Είς την σειράν των ήρώον δέν
ά«·£φέρθησα» οί Άναστάσιος 'ΑΘ.
Σχίζας Αοχαπός έ.ά. Δημήτριος
ΠανΓαζι^ς, τού Διαμαντή, ό Δη¬
μήτριος Βαλοϋρδος ό ανάη-τνρος
Ηλίας Κατημερτόγλου ό Ευάγ¬
γελος Άρώνης, ό Νιχόλαος Λια-
νος καθώς καί ό άείψινηστος Σάδ
6ας Λαγωγιάννης έγκατασταθίίς
£ίς τα Χανιά.
'Επισης ο! Κροκτσιάς Βασίλει¬
ος Ταξίαρχος Άδελψοί Δημήτριος
καί Νικόλαος Παττ—άς τού Άλε-
ξάνδρου Ταξίαρχος, ό Βασίλειος
Τραχανατζή.ς ΣΐΛταγματάρχης
άρτι άττοστρατευ&εις.
Δέν ανεγράφη, στήλη έπιστημό
ν«ν είς την όττοίαν θά σηιμειω-
βούν ο! Ιωάννης Γ. Διαμαντά-
κης Πασττάτης Γεώργιος τού Κ
καί ό Μαρΐνος Χριστοφορίδης τού
Θεοδοσίου.
Δέν ανεγράφη στήλη, Χρη,μ—■.
στών καί δΐομηχάνων είς την ό¬
ποιαν βά στ>μεΐΐύθοΰν οί Νικόλα¬
ος Γ. Καρακουλάκης, ο! Άδελφο Ι
Κυριάκος καί θεόδωρος Τσολαϊ-
νοΰ τού Πανακάκη καί ό εσχάτως
ό—οβιώσας «ιομήχανος Γεώργιος
Αθαν. Μελεμένης. Καί τέλος δ¬
τι τα βουρλά βδωσαν κληρικούς
καί ©εολόγου δττως τόν Νικόλαον
Βαμβάκον τού Τΐμοβέου 'Εττισκό
πουν Νέας Υόρκης, γλωσσαμα-
θέ/στατον μέ έννέα ξένας γλώσσας
τόν δίάσηιμον Σάδβαν Πατταγρη-
γορίαδην θεολόγον —- τκχχλίνηήι/
Άβηνών «αί «αβηγητήν τόν Κυ-
ριάκον Μαλαθούραν Θεολόγον καί
καβηγητ4ν *αί τόν βίς τα Βουρλά
τελευτήσαντα Ίωαχείμ Γιαννέλ-
λΐ)»; Θεολόγον.
'Εδώ τ*ρματίζ« τάς ττβραλε!-
ψεις μου έτπφνιλασσόψιενος νά έ-
πανέλβτβ ί.1 δυνατόν τό συν—ψώ-
τεοον »νά νά ανα—τύξω έν εκτά-
σει καί έττ«νύμο»ς —<>ια υπήρξε
ή δράσις των ΒοΜρλ^ωτών έν Ελ¬
λάδι ά—ό τού έτους 1922 —1973
καί πόσα ττροσέφεραν είς την
Εθνικήν ΟΙκονομίαν, τάς Έττι-
στήιμσς και την Παιδείαν, την Λο
γοτ«χνίαν, τό Θέατρον, τάς τέχ-
νας, τό έμτΓΟριον κα! την Βιομη¬
χανίαν οί χθ£ς ή ψιάλλον οί πρό
πεντήκοντα έκ των καταφνιγόντων
ενταύθα; ώς ττρόσφνγες.
Λάμπρος Κ. Λαμπρικίδης
Συνταξΐούχος ΈκτΓαιδεντΐ«ός
Ν. Σμύρνη Μάρτιος 1973,
— Δέν είναι ύποψίες. Μά δέν
σέ παρεξηγδ. Μ«κάρι νά εΐχα κι
έγώ τα νκάτα σου καί την λϊΑεν-
τιά σου. Δέν θά δφηνα# στό έξομο
λογοΰμαι ουτε θηλνκιά γάτα.
3έοομϊ., 8τι δ Λΐ<ονίδας τό 4· τρεφε αΰτό τό κουτσσμκολιό γνρω ιϊπό τ!ί έιρωτικές. τού «πιβοσεις ως Ινα σημεΐο, γιατί τοΰ συνέψερε- "Ετβι οί κουτσομπόλες τής Σμύρ¬ νης δέν άοχολούνται μέ τίς 4λλί; τού δουλειές πού άφοροΰσαν τίς έρευνές τον, γιά. την Ανεύρεση των θησαί<ο«νν τοδ γι' αΰτό 6έν βίλησε. δέν θησε, νά πείση ΐόν Βαρώνο, πώς εΐχε Λδικο. «"Ασ' τον. είπε μίσα τού νά πιστεΰη, ο,τι &ίλε<». 2ϊ λίγο έοράνηκαν στό βάθος, τα πρώτα σπίτια τού Κουκλοιν τζά. Μπβοστά άνοίγοιαν εν»; φροντισμένος άντ)φθ»ι;κός λ'.θό- στροιτος δρόμος. —'Καλΰτερα νά κατεδοβμί *«ί ν4 μποΰμε στό χωριό μέ τα πό£ια κύριε Βαρώνε. Τό λιθόστρωτο αΛ- τό όπως βλέπετε. είναι γλυστεού κα'ι μπορεί νά πέσουν τα αλογα. —"Ας κατ«6οδμε, στν<ρώνησε δ Κόνσοιλας καί ξεκαβάλληκε. Τό Γδιο εκανε κι ό Λεωνίδας. Ποοχώρησαν καί οί δυδ πλάί σία ξω« τ·τ<; άμίλητοι, σέρνοντάς τα άκο τα καλ*νά«ι«, Στό έμπα τοϋ χιοριοΰ, ό Λεω- ν(δας εΐδε κάτω άπ' ενπ τεράστιο πλατάνι. νά «βονλατσάρη» τάν Νταή Β4«σο καί όε,μένο ΜαοοΛέ ρα ΐό &λογό τού- Διό παιδία,, τρέξανε νά πάρου- ντ χ* Λλ«γα τοβ Αε»^^βα καί τ·ΰ Κόνοβλα; — Νά τα περ.-τατήσουμί τικά; — Ν<χί τβύς β(π£ ό ς. Κα* άμ« ίζιδρώσοΐ'ν, νά τα ποϊί- σ«τε. Τα παιδία πήρανε μέ χαρά τα δλο·/α «αί οί δ»>ό Λντβίς Λ>?οχιο-
ρήσανε.
Ό Βαρώνος> άρχισε πάλι τίς
σάχλες αοτ<. — Βέλεις Λετονίδα, μιά καΐ βρεθήκαμε έδώ. νά κάνουμε μιά τυπική έπίσκεψη στήν Κατίνα; ι —Αέν βά μόν ητανε κ«βόλ»υ εύχάριστο, τού άπ«ντί)σε. 4έν έ- χω σχεσεις μ' αυτή χ-ήν κυρία κα'ι δέν θέλίο νά οημ*ονργήσιο. — Οδτ€ κι έγώ> έκανε δ Κόν-
σολας. '
—"Αν #<λ~β, χάμβ στόν Κβ- φενέ κύοιε Βαρώνε να φοι«μάρου μΐ Ιναν «Λτζέμικο» (σ.σ. Ναργι- λέ), ποόαεινε δ Λεωνίδας. —"Ας πάμΐ 'Ετράβηξαν νιά τόν Καφενε κι έκάβησαν δί.ιλα στό παοά-θυρο. —«Άλ' έδώ, είπε ό Λιεο)νίδας, Ιχοιιμϊ ώραία θέ«., κύριε Βαρώ¬ νε. — Πράγματι, έκανΓ ό Κόνσο λας, 6ν«θίζοντας έξιο καί στό 6ά βος τό δλέμμα τού. Ή σκέψη τού Λεωνίδα Ιτρεχε στόν Νταί) Βάοσο. "Έπρεπε νά 6ρή κάποια Λφορμή ν* άπομαχρυνθή ά πό τόν Κόνσολα, γιά νά τόν συ ναντήση. Πρ-όσεξε πώς τό Καφε νείο είχε καί στό πίσω μέρος τού πόοτα, πού έδγαινε στό κάμπο. «Δέν είναι άνάγκη νά τοϋ δώσω λογαριασμό πού Θά πάω, σκεφθή κε, θά καταλάβη καί δέν θά μέ έ- ρίοτήση». 2ηκώθηκε. — θά μοΰ έπιτρέψίτε κύριε Β α ρώνε, νά σδς άφήσιο γιά λίγα λε πτά- — Μά δκδαια, Ικανε υ Κόνσο- λας κα> δ Λεωνίδας μέ γοήγορα δή,
ματα> β<ρθασε στήν ΛΪβω ΛΟρτα τοΰ Καιφενείου καί δγήκε άπ' αί&τό. Σχεδόν τρέχοντας έφθασε στό πλα τάνι κάτω άπό τό δπ-οίο έξακολου θοΰσε νά «δολτατξάρη» ό πκπός καί ί'πομονετικός Νιβή Βάσσος. — Καλώς τ' άφεντικό. τβΰ εΐπε πρόσχα^α μάλις τόν εΐδε. — Καλό νάχη;. Τί ίγινε; ■ΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ Τοθ χ. ΙΣΑΑΚ Ν. ΑΑΤΡΕΝΤΙΔΗ ' «Χρή δέ «ίθίεν τα τών 0(5* άναγκαίως, τα των άνθρ·η«η μαι πιότερο καιρό άπ' έσένα στό «χουρμΛέτι» καΐ την έχιο ζήσει ού τή την άλεχοϋ, τβν ΛαλΛατάν. Δ«ν ξέοει» έοϋ χόοο σατανικός ώνθοαΐ πος είναι, οθτε πώς δευλεύει. "Α κουσέ με λοιχόΛ^ γιά τό καλό 6χι μόνο τί δικό μ«Μ', μά καΐ τό Οιν.ό σ«υ καί των παιδνών τοΰ Κιατίπο γλον. Κι' άκόμα γιά τό συμφέρον τοϋ Ντοβλετιοδ. "Αν μΛς κΑνη τβα ΚΜΤθΰΐ ό Λ&λ)βατά.ν δέν θά, χάβου μι δλοι τα κεφάλια μ«ς, δέν Βά χα'θή μόνο δ θησαυρός τοΰ Κιατί πογλσυ, μά θα χάσοιιμ* καί την τόν καρφώσουμε στόν Σρυλτάνο. — Τα ξέρίο αύτά Νταή Βάσσο. Συνέχεια έκ τού προηγου·μένου μιοΐ'ογίαν τουρκικής 'Εσί* κΑνε αύτό λο<» σέ Λρόσταξα- Κ"ί οί έθνικοί τη; πόθοι, ή Με- οί Γαλλοι μίτε6λήθησαν εΑί Περίμϊνε έδώ &ί τ',ς ϋξη κι' &<ν πε γάλη Ίδέα, δέν ήσαν άσΰλληπτός κο»; μας, οί Ίτοιλοί ράση ή κόμτρσα, δόϊσε τη; τό γβ«μ τι; χίμα^ρα φερομένη εί; των ό- καβ' ημών »ίΙ οί Άμίρικαν« μ»; μα άλλοιώς γνρισε στό σπίτι. Ά νείρϋ>ν τάς άδΐΛβάτον; στενωπούξ, έγκατέλίΐψαν πρό τής ΣννθτιΧΗ;
πόψί βοδ είπα, θά πδμβ στό Σεβν ώς ^ομί^ουν κοσμοπολιτΐί<οί τίνες των Σε6ιρ«*ν, οιά ΐήν βύ<ναψιν τή; τίκιοϊ. Καί τώοα φεύγο», γιατί μέ τ υπο». Δέν έξεστοάτευσεν είς την οποίας οϋτοι μέν δέν σννέπρα'φίΐν, περι.αένει ό Κονσόλας στό Καφε Μ. Ασίαν ώ; κ-ητ;κτητή;. Ή οί δέ Γάλλοι καί Ιταλοί δέν τή* ί , νίϊ«. - Ελλάς Εσπ*υβε νά συναντήση τόν πεχύρί>»σαν {»ιό των Έθνοσυνελβι'
— Πήγαινε στό καλά} τοΰ είπε ό έκ-εϊ άπά αιώνιον ϋ»άρχοντα Ελ- σεών των. ΚβΧ »χΐΐλή%αμ«ν β;
Ντιτή Βάσοος. ληνισμΑν κ«1 νά ένο>Θή μετ* ού- την έκρ(ίξ(*βιν τού Μί,κρασΐΑΤΗΐΛί
Τορχοντα; δ Λεοη'ίδας, γύρισε τού. Έλληνμτμοϋ, δστις έκαλίϊΐο ώο
στό Καο;εν£Μ> κ.αί 6ρήκε τόν Κόν Πάντες οί κατά και-ρούς ϋπίύ- την τραγικήν τ«υ μοϊιραν νά έπα
αολα, νά κς>ατάη στήν άγκαλιά τού Οιτνοι Λθλιπκοί, άπό τής σνστά- ναρχίση, υπό νέ«ς πλέον συν#ή)ΐα;
έ'να γατί, νά τό χαϊδεύει καί νά σεως τοί>" 'Ελλττνικοΰ Βαβιλείον, καί {^φόρον; Αίκνονς, την έγχαΐιί
,-τοσπαθή νά τό ν.τνωτιχίη. ένώ έκεΐ άχέ6λ«πον παγίω; πρός τόν οκβ- στάσιν καί δι«.(>Ηΐ)ισίν τού έντβ?
νο άνύποπτο( δίχοταν τα χάδια τηυ πόν τή; «άΛϊλη'θερώβεως «ποδού- των «τεΛ'ών έδα-φικλϋν όρίων ΐή;
■καί γο»ργο*ο<ζ< άηβ «<·χαρίβτηβ«ι. λιον (ά&ελφίδν. "Ισο»; ί~ήρξ·αν δια «θνική; (ιλ; Ιπικρατείας ('Ελλέ; Ό Βαρώνος ,ιόλις εΐδε τ«» Λε-ωνί <φι»νίαι ώς π^ός την εκτίμησιν άνά χίΤφ. χιλ- €5.53 κάτοικοι, Το»» δα τό παράτησε. των πε-νΗστάσεων, τώ> δννοιτοτή- κί<ι 17.07 χα^ Ρωσία 7.0β). Ό δρακοφόρος καφετζής, ίφερε των ή τβ-δ τρόπον καΐ τής βτιγμής Ήτο έίΐόμτν^ν, διά ϊήν ήίΐ| Γβΰς καφέδες καί τού; ναργιλέιδ*; »ών ένεογε.ών, άλλ' δπωσδήποτε κ ιθημαγ*»€νην άπό τόν βννβχή 5( καί οί δ»ιό φίλοι, ήρχισαν νά ('ιπο πάνιτες άνε|ανρέ;τ«ς Απέΰλεπον καετή ηόλεμοί· Λατρίδα μας, νέ λαμΛάνουν τό άτίζέμικο τουμπεκϊ πρός αί'τύν τόν άντικειμ^ννκόν οκλ 6ημιχ>ννγ»)9ή καί έοημΑουργήβη, ί*
κλϊ τούς &χνκιτοί«; κ«φ^δρς τής «όν. ( Χής άπρΌσιδοκήΐον παρουβίας ·ώ»ο«
Μέκβίας- Άτνχδς όμχος είς την μεγίβτ^ν πλιίβρν; *ο»σφύγων, τεράσηον *«
Λίγο πιό ΰστ,ιρα, κατά τ'ς δύο εθνικήν μας προσπάΛειαν τής χ&ρι νο>νιχόν ιτρό6λη.μα. Τό »ρόΐί.ΐ|μ*ι
έπήρανε τό δρόμο τού γυρισμοΰ. όδαιι 1919—19^22 άπετύχομεν, διό τής <άποκ«ιτ«σχά«εω; κιί κ&λΛβϊ,ρντ/α;. "Ο Λρ«»νίΛας έποόβε τι οί Σνΐίνμαχνι ι«ιετά την άν.ΐΛθνχήν σηρς τού νέον ούτον ξε π<1>; ύ Κόνοολ.^ΐ^ »τρά τ« νς* έπέτρεψαν καί δι.ηυκόλνναν την δή, οποίος, »τε δκοκόμενο; χαί
τού, ήτανε πολύ καλός καοαλ( ~——"—' -* Ι γων, είτε άνταλλαγείς καί
— "Οπως θέλετε κίριε
«ε,, τοΰ άπχίιντ'ησε ίτ Λεωνίδας.
ΤΕΛΟΣ
ΤΟΤ 37ον ΚΕΦΑΛΑΙΟΤ
(ΣΛΓεχίξεται)
τού.
λάρη; Φτάσανε στήν Σμύρνη, πά θά περ-.μενιο νά έΐΒΐμαββή; καί θά στενων, ίςερ·ριξοΰτο άπό τα;
ραδάββν* τ' αλογα ατ# φυΐαφμπα πάιΐε μίίίζί στ,ό δικό .μου. γιά νά νίκας τού έβτίας καί διέκθΛΚ
Γιακο»μή καί ό Λεωνίδας ?κα*ί >ια, μέ δικαιολογήση; καί στό 'Αδΐλφά ΰπειροισχιλιετή γάνιμον
χαιρετήση τόν Βαρώνο.. γιά νά.πάη κι μόν.
σπίτι τού νά φ&εσκαρισθή *αί ν'
Λλλάξη, γιά τό γεΰ+κι. Μά έ^εί'νος
ί)έν ήθελε νά τόν ά,ιοχωρι,σθίί.
— Δέν σ' άφήνοι τοΰ είπε χαμο
γελώντας. θ^'ι έοβ<ο στό βπίτι σου, ΣΙΤΣΑ2 ΚΑΡΑΤΣΚΑΚΗ Τό προσφιιγικόν πρόδλημα, λόγι* τής οξύτητος τού, ώς έχ τού μεγό λου άριθμοΰ των προσφύγων, έ» μίαν δεκαετίαν άπετέλει τό έπίκεν τρον τή; πολιτεκή,ς τοϋ τό«ο« Χ|" τής εκδηλώσεως τού κοατιχοδ ιν δ.αφέίοντος διά την πΕρίβαλ·ψινι μετακίνηβιν. προσωρινήν ί) ί*1*) κήν στέγασιν, επαγγελματικήν '' στ; κήν η άγροτικήν άιιοχατάΛΟ; σιν. Παρ' δλνον δέ δτν εγένοντο λβ θη κατά την άποκατάσαοτν, ι»;ι* λΰ Β' λυ εϋσρ&εΐς κ«ί τ,μοΰοχιν τούς πό, Κι άλλη έπνγραφή 6ρέ«θίηκ8 στήν λιούχονς θεούς των τόν Άπόλλιονα ό.ιοίαν άναγράφετα.1 δτ· «δάμας καί την "Αοτβμη- Γι' αύτό ώνόμα Μνράμναν την εύεργέτιδα τιμά». σαν πρός τιμήν τοΰ 'Εκάτου καί! Ι')ν •ΕΛίση,ς δί»ιοσιεύ&τικε στό Λ6ρι«δι- τής Έκάτης όλον αύτό τό Άοχιπέ ""* 1? ( •ς». Τό 1867 λαγος 'Εκατονήσους. Ποίος μά; λέ "'', μ^η ά; άγροτιχάς άγροτικών εί; Λα0 ύς ?χουν κεφάλι δαφνοστειρα νιομρνο τού Άπόλλο^ος^ τής Ά θηνάς^ τ*ϋ Διονύσου, τής "Αρτε μης κοιαριοΰ ή ΰοδιοΰ. "Αλλα πά λ*ν τίγ^η, πάριδαλη, δίλφίνι ή πον τικι... "Ενα άπά τα νομίσματα «ού βύ ρΐσκετο στό Μοι«σεϊο Σμύρνης είχε άκό τή μιά κεφα'λή τής Δήμητρα; μέ τή λεξη θήσβη καΐ άπό την δ,λ ιλτι τοξότη μέ τή λέξη Ά·δραμυτη νων, Λράγμα π'θΰ άΛοδεικύει ότι οί Έκατονήσιοι είχανε έμπορικές συ •να-λλαγές μέ τούς τοΰ ίΑδνομυτι νοΰ κάλπου όπως πάντα μέχρι τής κ^ταστραφής. Βρέ-θηκαν στήν Ιδία θέση νομίσμκιτα ρο>μαϊκή; καί 6υ
ζαντινής έποχής.
ΟΙ παλαιί Έκατονήσιο· ήσαν πό
Στολίξανε τα 'Βκατόνησα
·6α>μοί τοΰ ^Ασκληπιοΰ ίί,
«ΜοΐΌεΙον Σμύρνης
γεωργοί 6ρήκανε έκτός άπό Λλλα γει ότ^ αύτό τα κόπον πενήντα ναί
πολύτιμα ειύρήματα κα|, αλλη πλάκα δ01α πού βοΙθΝονται βπαρμένα σέ' λια . ανι^οκατ,α{Γτ;™^ ^
μέ κοοιονίδα, τρία στεφανια κβί ιθέσεις δροσερές κιαΐ σέ νησάκια ευ ποο<Ι(:(?ι1Υ(')ν. εν τουτο ι» το ^, τρείς βειοές γράμματα χαλασμί- φοοα καΐ ύγιεινά δέν θά ήτανε καί , ^α «ντε*"τωΛΙοθτ1 ν"Τ?τ1,ώ να. Εύδιάκβΐτον 6μενε τό δνομα στήν άοχαιότητα βωμοΐ καί βυσι«| άνα,^6<>λ(''; ? *«ι™5 Τ *
τού δήμον. "1------- πισ^ τοι' οφειλεται είς τψ «ν^
Άπό τα νομίσματα, ποΰ βρέθη¬
καν μεταξύ τών όποίονν κώ μερικά
άργυρά άποδεικνΰεται ότι ή πολι
τεία αυτή ήτανε σημα-ντική γιατί
μόνο αξιες κτί σημαντικές πολιτεΐ
•ες ?κο&αν άογυρά νομίσματα, ένώ
οί αλλες μόνο χάλκινα Πολλά άπό
τα νομίβματα πού ϊϋρέθησαν κατά
κήν
ά= Ι
την
τό
σίππου. Γι' αύαό άναφέρίται, δτι |
έκεϊνος πού θά άντείπίΐ,
ρήτιορ, ένάντια στά ψηφισθέντα Ι
«κτό; πού θά &εϋ>ρ«ΐται &τιμος πάν
τοτε Οά πληρώνει καΐ
. „ '* πνοήν καί την άγωνιστχιΦ'
τού θεο . ' -
' *·— τα^·
1 Υ°1
7
*?"»*»
στατηρας
σκληπιώ.
τοίς Ιεροίς
,*
η
Άπό την πολιτεία αύτη-, την άρ ^Υ 3ί°
ία Νά«το «,τ^νη,^ν Α \1ιλ.Ζ ««νίκην
χαία Νάβο
ό Άλκυ6κ>ς
εις τηλ
Ι τήοειος τής
καρπών
«ίκονομίαν
6κ>ς
ό κιθαρωόό;, Άλκίνιο; ό Αγαλμα
τοποιός, ό θέρβιππος, ό Ή(?ά.κλει
το; κβΐ ό Μοιρύμνας. Ι
Ή πολιτεία θά είχε τληθυσμό
ώς τέσσαρες χιλι«δε; κιΛώς φαίνε
ται άπό τα έρείπιά της. ΟΙ γν<ο άλό Νέ συμφώ«Ίΐκ: νομ· ης άρχαιολόγοι Ντέςπςΐίλ ΐ καί * γ ςς καί Βίγκαν εΐχ«νε σκοπό νά κάνουν έκεϊ ανασκαφάς, μά δέν τού; τα έπέτρεψαν τα γεγονότα. Φαίνβται ότι βά ύΛήρχε ή Νάσος καί στΐς άρ χές τού Μβσαίωνα άπό τ« νομίβμ,α τα τοΰ αυτοκράτοιρος θεοδοσίου τον Μβγάλου καί των Ίσαύοβ,ν. (Σννϊχίζεται) 'Κιοκτήτης - Έ Λιευθνντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ ΚοτοικΙα Νουόρχου ΒότβΜ Προΐστόμενοο ΓΑΒΡΙΗΛ Κοτοικία Σπαρτόκοκ ΑΜΦΙΑΛΜ

ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Σημαντ.κώς μειωμέναι, έναν π τής τάξεως των 40,6 έκατ
τ0ύ 1971, ήοαν κατά τό 1972, αί λαρίων, τώ 1971 24,5 έκατ
ί βάμδακος, ένώ, κατά τ!ι
προηγούμενα έτη, είχομεν ουνε-
ή, οχεδόν άνοδον των έΕαγ<ϋ- τοϋ εϊδους. Συγκεκριμένως, γάιν οί έΕαγωγαί βάμβσκος κατά τό 1972 άνήλθον 44.907 τόν , βναν- Τι 76.905 ίον. τού 1971 καί 68. 513 τόν τού 1969. Τό είσρεϋσαν Ι « δλλου, ουνάλλαγμα έκ τής έ· ι "· βαμδακος κατά τό 1972 ύπολογίΖεται, ότι θά υπερβή τα 40 έκατ. όολλαρίων, ένώ τω 1971 ανήλθεν είς 52,8 έκατ. δολλαοί- ων καί τψ 1970 εις 40,6 έκατ. δολλαρίων. Η παρατηρηθεϊοα μείωσις είς τάς έΕαγωγάς 6άμ6ακος, όφείλε- ται είς τάς διαμορφωθείαας είς την διεθνή αγοράν συνθήκας, δέν συνδέεται δέ μέ την παραγωγήν. δολ- δολ- λαρίων καί τώ 1β70 20,7 έκατομ. δολλαρίων... ΈΕ άλλου, κατά τό παρελθόν έτος, έαημειώβη επάνοδος είς τούς έΕαγωγικούς προσανατολ- σμούς τού προϊόντος πρός τάς Ά νατολικάς >ώρας, άπό τάς οποί¬
ας είχομεν άρχίσει νά άπομακρυ-
νώμεθα - έξα.ρέσει των αυμδο-
τικών μας υποχρεώσεων — εν
τή άναΖητήσει άγορών είς τα Δυ-
τικά κράτη. Ούτω, κατά το 1972,
αί άγοραί των Ανατολικώς χωρώ/
απερρόφησαν τα % περίπου των
έΕαγωγών βάμβακος, ήτοι 31 272
τόν. επί σονόλου 44.907 τόνν.,
έναντι 27.057 τόνν. τψ 1971, ε¬
πί συνόλου έζαγωγών 76.905 τό/
Αξιοσημείωτον είναι, έπίσης, τό
γεγονός, ότι κατά τό 1972 ή 6-
ήόποΐα, κατά τό 1972, ήτο ηύΕη- γορά τής Ίαπωνίας, ουδόλως ο-
μένη, έναντι των προηγουμένων | περρόφησεν Ελληνικόν δαμβακα,
έοοδειών.· Ειδικώτερον, ή κάμψις ένώ κατά τι. 1971 είχεν είσαγό-
αΰτη 6ποδί5εται 4 είς την κάθετον γει έξ Ελλάδος 7.473 τόν. βάμ-
πτώσιν των τιμών βάμθακος είς θακος.
Τοιαύτη ήτο ή έΕέλιΕις είς την
αγοράν βάμβακι.ς κατά τό παρελ¬
θόν έτος· οπωσδήποτε δέ, πάσα
πρόσκαιρος δυσχέρεια είς την πό
ρείαν των ύΕαγωγών τοϋ εϊδους,
δέν πρόκεπαι νά έχη ούοιαστικω-
τέρας συνεπείης είς την άνάπτυ-
Ειν τής έν Ελλάδι βαμβακοκαλλι-
τήν διεθνή αγοράν, κατά την πε¬
ρίοδον Αύγούστου - Όκτωβρίου
1972, ότε αυται κατήλθον είς τπ
66 σέντς ΗΠ.Α. κατά χιλιόγραμ-
I
μόν καί την, έν συνεχεία, απότο¬
μον άνοδον ούτών είς τα έπίπεδα
των 88 σένιςΙ Οί παράγοντες ού-
ΐοι κατέστησαν διστακτικόν τό ίμ
πόριον δι' ανάληψιν έΕαγωγικώ/
πρωτοβουλίαν, πέραν των άναγ-
κών πρός κάλυψιν συμβατικων ί-
κστέρωθεν υποχρεώσεων.
Ή αυτή διστακτικότης, συντε-
λούσης καί τής προοφάτου νομ -
οματικής άναταραχής, διαγράφε-
ται καί κατα τό τρέχον έτος, είδι
κώτερον δέ μέχρι τού τέλους
τής έξαγωγικής περιόδου βάμβπ-
κος (Ιούλιος 1973). Πρόβλημα,
έν τούτοις, τής διαθέσεως τής πά
ραγωγής, δεν πρόκειται νά άνα-
κύψη, δεδο,ιενου ότι ή άλματω-
δώς αναπτυσσομένη κλωστοϋφαν-
τουργία (άοα καί τελευταία κίνη-
τρα δια τή/ άνάπτυΕιν τού κλά-
δου) είναι είς θέσιν νά άπορρο·
φήση όχι μόνον την έγχώριον πά
ρογωγήν, άλλά θά προσφύγη καί
είς τάς είσαγωγάς διά την κάλυ¬
ψιν των άναγκών της! Ύπογραυ-
μΙΖεται, ότι τα 'Ελληνικά κλωστο-
ϋφαντουργικύ προϊόντα έχουν κα-
ταστή άσυναγώνιστα είς την διε¬
θνή αγοράν καί, κυρίως, είς τάς
χώρας τής Εύρωπαϊκής Οίκονομι
κης Κοινότητος. Προοτίθεται ^*
ουναφώς, δ π αί έΕαγωγαί νημά-
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙΑ ΤΗΝ σοβαρώς μελεταταιηαηι
ΚΑΤΑΡΓΗΤΙΜ ΠΡηΑΙΑΓΡΑοιΠΚΐ -
ΚΑΙΑΠ Η2ΙΝΙΙΙΌΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ^
Άναβεωρεΐται
θεστώς ανεγέρσεως ξενοδοχείον,
διά τής συμττληρώαεως κα! τρο¬
ποποιήσεως των σχετικών διατά-
ξεων. Πρός τουτο συνεστήθη δι'
αποφάσεως τού γενικοϋ γραμμα-
τέως τού ΕΟΤ κ. Σοοκελλαρίδη,
ομάς εργασίας, ί-ργον τής (^οί_
άς είναι, α) ή άναθζώρησις τού
κανονΐσμοΰ ανεγέρσεως των ξε»<ο κοχειακών μονάδ»/, 6) ή συμπλή ρωοις των 6ασικών τεχνικών προ εγγράφων των ξενοδοχείον πολι,- τελςίας, Α' Β', Γ καί Δ' τάξε¬ ως, ώς καί των μοτέλς έπίση·; δέ καί τών έπΐπλω>μένων δ,αμε-
ρισμάτων, τών ένοικιασυέ^ων δω-
ματίων, των ίάμπινγκς καί τα,/
ξενώνων νεότητος Παραλλήλως,
ή ομάς εργασίας Θά ττροχωρήαη
είς την σύνταξιν ττροδιαγραφών,
αφορώσαν είς την έττπτλωσΐν τώ,,
μόν άδων, ώς καί είς τόν έξοπλι-
σμόν τούτων (σ-κεύη, ύαλ^ά, κλι
νοστρωμναί).
Άκόμη Θά καταρτισθούν —ρο¬
δ'.αγρ-αψςχί διά τάς κολυμβητκάς
δεξαμενάς, τάς έγκαταστάσεις
6'ολογΙκού καβαρισμοϋ των λιι-
μάτων, τα γήττεδα άβλοπαιδιών,
τα νιχτ&ρ'νά ·ιέντρα κλττ.
Τής ομάδος εργασίας μετεχουν,
πλήν των ϋττη-ρεσιακών παραγό -
των τού ΕΟΤ καί έκπρόσωπο.
τού ξεναδοχεΐακού κόσμου μετσξύ
των οποίων, ο,Ί άντιττρόεδροι τοθ
ξενοδοχε'ακού "Ετπμελητηρΐαυ κ
Γερ· Φω<άς καί τής Ενώσεως Ξ- νοδοχειων "Ελλάδος κ. Μ. Θεο¬ λογ ιτης, έπίσης δέ παράγοντες τής ΕΤΒΑ καί τής Κτηματτικής Τραπέζης. Τό Ξενοδοχειακόν 'Εττμμελητηρι 1 ο κ τής Ελλάδος θά ττροβή είς • 1 ηΙ ΠΟύΚρι ι/τι*ε —«ν·*» Α·—·> ίί- ■ πμ .. _.— .
κα- σιν δελτίων εϊσαγ(·>γής καί έξαγω
ΚΑΘΙΕΡΩΣΙΣ Ν0Μ3ΣΜΑΤΟΣ
ΚΟΙΝΟΥ ΕΙΣΤΑΣ ΧΩΡΑΣ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΑΝΗΚΟΥΝ Ε1ΣΕ.Ο.Κ.
γής έκ τής άποθήκης τού ό έπιτη ΠΑΡΙΣΙ, 13— Οί ύπουργο:
δευματ.α; 6 ;»ο>λων άγαθά μετά Οικονομικών τών χωρών μελώ/
προηγουμένην κατεογασίαν. έξενγε τής ΕΟΚ συνήλθον εί< Βρυξελ- νισμύν, συσκευασίαν ν.λ,ι., ό μή υπό λσς διά νά έξετάσονν τρόττοι/ς Χ?εο; λόγω ϋψονς άκαθαρίΰίκον υποστηρίξεως τής ϊσοτιμίας τού έσόδων, είς τήρησιν 6:Γ>λίον αποβή δολλαριου μετά τό άνοιγμα τών
κη;. Τό αύτό Ίσχύει καί διά τόν Ύορ&ν ■σιναλλαγματος την 19ην
ίπιττ^ειαατίαν, ό όποϊο; τυγχάνει Μαρτιου.
κατ' άοχήν ύπόχρεω; εί; τήρησιν °' ύπουργοί τής ΕΟΚ, θά σι>
6 βλίου άποθήκης, ?χε, όαως νο ζηΤΓΚ>ΌΐΛ' έπί-σης επ! τώνΝ ένερ-
μίαω; απαλλαγή τή; υποχρεώσεως Υε'"ν, πού θά πρέπει νά γίνουν
ταύτη;. τιρος την κατεύθυνσιν τής υίοθε-
τήσεως νομισματος κοινού δι' δ-
ΚΞΑΓΩΓΗ ΔΕΡΜΑΤΔΝ
ΕΙΣ ΑΝΑΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΝ
Τό υπουργείον Έθνικής Οϊκονο
ιιίι^ις (τςιιιεν; Έμποηίον) ένέ^ρι
νεν όπως ή Τραπέζα τής "Ελλάδος
χορηγή αδείας έξαγωγής είς Άνα
τολικήν Γερμανίαν δεομάτιον άκα-
τεηγάστιον. έγχο)οίον .ταραγο)γής,
μέχοι σΐ'ΐιπληοώσειυς άξίας 150.
001) δολλ ρίων, διά την τρέχουσαν
περίοδον από 1.1.1975
Κατοπν αποφάσεως, είτε τή; ύ λας «άς χώρας τής ΕΟΚ.
πό τοθ προΊσχίσαντο; Κο')δικο; Φο Οί έκπρόσωττοι των ττλουσιω-
νης Κεντρ'κή; Έπιτοοπής Λογιστι τέρων χωρών τής Λύσεως άττεφά-
ρολογικών Στοιχρίι.,ν προδλεπομέ οισαν, κατά την ττροχθεσινήν διά
κων Ββλίων, £ίτε τής επ! χή 6ά σχεψίν των είς τό Παρίσι νά συ-
σει τΛν διατάξεων τού έν ισχύϊ ναντηθούν καϊ ττάλΐν την Παρα-
ΚΦ.Σ. λειτοιογοΰση; 'Επιτροπής σκευήν είς την γαλλικήν ττρωτε-
Λογιστικών Άμ<ρ:σ6ητήσε(·)ν, έκ- ύοκσαν δ ά νά έξετάσουν ττώς θά έλειΛέραν διακύμανσιν των νομι- το; εάν αλλ(ο; όρίζεται είς την ά έτπτευχθή τό ιαχύτεοον δι/νατόν σμάτων τής ΕΟΚ. Δ' (Ι.-ΐοφάσεω; τού ΰποι<ργοΰ τάιν Οικονομικών κ. Κούλη (ΦΕΚ 274 Β) ηύϊήθη τό όριον των έν κν- κ/.&ψορία έντόκων γραμματίιον κα τα 10 δισεκ δραχμών. Κατόπιν τής αυξήσεως αύτη; τό σύνολον τού δι' έντόκιον γραμματίοη· δαινεισμβύ τού Δημοσίου άνέρχονται είς 41,7 δισεκ. δραχμών. ίιχι έπα-Λχλειτονργήσουι/ αι άγο ραι σνναλλάγματος, θά ϋτΓοστη- Ρ'χθή. Τούτο άττοκλείει ττρός τό ττα- ρόι/ τουλάχιο-τοιτ, την άττό κοΐνοί παλλ.ακτικήν απόφασιν. ή άναμόρψωσις τού διεβνοθς νο-1 Άπό την ττλευράν τού ό Άμε μισματικοϋ τυστήματος. | ρικανός ύττουργός Οικονομικών κ Τα ανωτέρω διηνχρίνισρ τό υ- Μετά την διάσκ-εψ.ν αύΐήν ό ', Σούλτς διεκήρυξεν δτ, ή χώρα ποιογειον Οΐκονομικιΐιν δι' έγκυ Γάλλος ύττουργός Οίκοναμκών κ. τού ουδεμίαν υποχρέωσιν ή δέ νΧον τού προ; τα; οικονομικάς έ Ζισκάρ ντ' Έστϊαν ότ/εκοίνωσεν φοριας, σχετικώς μέ την τήρησιν δτι ή ίσοτιμία τοθ δολλαρίου, δ- τού βιβλίον άποθήκης. σμευσιν άνέλαδρ^ έναντι τών Ε0 ΙΥΖΕΥΞΙ- ΙΥΜΦΕΡΟΗΤΟΜ! Είδομεν τού; φορεΐς τής βιομη- τιμετωπισθή υπό τήν γενικωτέραν νΓας καί των ξενοδοχειακών επι σημασίαν τον. ρ!γ τΛ' ™ντΓ,Λ,ΑΑ«. εργείας, ήτις αποτελεί δυναμικήν Τ ΊηΛ, 6ρά6ειχτιν των έτπχειρη,ματ.- μορφήν τής άγροτικής μας οίκο- νομίας! ΚΑΤΕΤΕΘΗ ΣΧΕΔΙΟΝ Ν Δ. ΔΙΑ ΤΟΤΣ ΔΑΣιΜΟΤΣ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ ΣΙΔΗΡΟΤ ων των οποίων αί μονάδες είναι καλύτε;ρον προση,ριμοσμέναι είς το τοπίον, είς εκτέλεσιν σχετικής αποφάσεως τής διοικήσεως τού. Πρός τουτο προκηρύσσει διαγωνι¬ σμόν καί καλεϊ τούς ενδιαφερομέ¬ νους δι' έγκυκλίου τ>ρός τα μέλη
τού, δπως ύποβάλοιυν μέχρι 15ης
ή αϊτηισιν μετά <ρω των ξενοδοχείον, τού Κατετέθη είς την Σνμβουλευτι τΡεΧ· κήν Επιτροπήν ποό; συζήτησιν σχε ' Ρ;, διονον νομοθετικοΰ διατάγματος, ττερ,&αλλοντος χωρο^, οτο,χε,ων διά -τθΰ οποίον ρνθμιζονται δασμο λογικά θέματα, αφορώντα είς προ ϊόντα τή; σιδηρο6ιομ.ηχανίας. μελέτης <λττ, Δικαίωμα 0Λμ είς τόιν διαγωνισμόν, έ- χουν οί φορεΐς των όττοίων οί μο- νάδες έλεΐτούργηισαν έιτός τού Κατα το εν λόγω σχεδιον οί 6α ]9?2 άιτ^ερατ^σαν μέν σμοι, γενικός χαι συμβατιχος. επι τός ^^ ^ ^^ ^, -ρχ| τα>ν εισαγομένων ταινιών εκ σιδη λειτουργοΰσαι ,μεριΚώς κατά
ροι> ή χάλυβος ελασματοποιηθεισων 1971
έν ψυχοώ όοίζονται είς 12% επί τής
'άξία; υπό καθεστώ; Ε.Κ) Α.Χ.
Ό γενικάς οασμός επί των "ί
οαγομενων λαωαρινών έκ σιδήρονι ΕΙΣΑΓΟΓΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΓΩΓΗΣ
ή χάλυβος έπικασσιτεροιμενοιν, δ ΑΠΟ ΑΠΟΘΗΚΗΝ
ρίζεται είς 15% επί τής άξίας υπό Δέν ίαοχοεοΰται εί; την ϊκδο-
καθεστώς Ε.Κ Α.Χ.
ΠΟΙΟΙ ΤΠΟΧΡΕΟΤΝΤΑΙ
Ν Α ΤΗΡΟΤΝ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ
Ώς γνοιστόν, διά τή; διατάξε
ως τής παρ. 1 τού άρθρον 32 τού
Ν .Δ. 4)68 «Περί Κώδικος Φορο
λνθγικών Στοιχείων» ό έπιτηδενμα
τίας ό εχοιν υποχρέωσιν τηρήσιοις
βιβλίον αποθήκην κατά τα έν αρ
θΟω 20 τού αυτού ώς ανω Κώδι- Ή χπταργηθείσα άπό 1ης Ία-
κος^ οριιζομενα ύπ-οχοεοΰται οπηνς νοναρίον 1973 μείωση των Ασφα
εκοιοη. λιστικών εισφορών, πού καταβάλ-
λονν γιά την άσφάλιση τού πρόσω
Κατηργήθη ή μείωση άσφαλιστικών
εισφορών Έλληνικών έπιχειρήσεων
Δίλτίον είσαγωγή; δι' έκά πιχ·ού τού; οί έλλην
στην εισαγωγτιν
ι κ ε ς
ιγωγήν εί; την αποθήκην β,ομηχανικές, βιοτεχνιές *«:, με-
παρασχεθέντων παρ' αύτοΰ έ ταλλευτικές επιχειρήσας, .τού λει
προϊόντων ίδίων ή τρίτων. τουργοΰν στήν περιοχή Α' καί
Β', δηλα'δή έντός τών νομών Άτ
— Δελτίον έξαγωγής δι' έχά τικηςΐ Πειραιώς, Θεσσαλονίκης,
στην εξαγωγήν έκ τής άποθήκης Βοιωτίας Εύβοία; καί Κορινθίας,
τον πρώτων καί βοηθητικών ΰλών
των νήσ(ι)ν των νΟμών Άτ-
ή ν ήσ(ν ων νΟμών Άτ
κλπ·, ϊδίων η τρίτων, είς τό όπο'ι τική. κοχ Πειραιώς, ετέθη ήδη
όν νά άναγράφεται έπίοης τό τμή σ£ ^Φαρμογή. "
μα τού εργοστασιον Η; τό οποίον 2έ σχετική έγκύκλιό τον τό "Ε
ίδ ί ύλ δρνμα Κοινωνικών Άσφαλίσεων,
ΣΤΕΓΑΣΤΙ'ΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
133 δάνιεια στεγοοστικά, συνο>ι
κου ΰψους 43,19 έκατομμυρίχ^
δραχμών έχαρήγησε τόν Φεβρου'τ
ριον έ.έ, ή Κτηιματική Τρτιητε^σ
πρός άττοδήμοι>ς ττρός συμπλήρω¬
σιν των ΰττ' αυτών εΙσαγομέ·;ων
ειρ συνάλλαγμα κεφαλαίων, 5'α
την άγορά ή ανέγερσιν όικΐνήτ^'
είς την "Ελλάδος. "Ενατ/τι τού ώς
άνω ποσού των δανείων, οί λή-
πται εισήγαγον κατά τό αύτο
των καί ύφαομάτων μας προσεπό
Ύ Η διάστημα συναλλαγμα
ρισαν συνάλλαγμα κατά τό 1Θ72, 55,68 έχατομμυρίων δραχμών.
ΜΟΝΟΝ ΤΑΔΙΚΑΣΤΗΡΪΑΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΤΗΣ ΑΚΥΡΠΣΕΩΣ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛ, ΡΓΓΡΑΦΗΣ
ό
Τό δΐ'καίωμα τροποποιήσεως ή
άκυρώσεως φορολογικής έγγρα-
φής παρέχεται, βάσει τής κειμε-
νης νο,μοβεσίας, «μόνον είς τα φο
ρολογΐκά δικαιστήρια. Τούτο ά-
ν&Όίνωσε τό ύιτουργεΐον Οι
μικών δι' εγκύκλιον τού πρός την
ΠεριφερειαΙκήν Διοίκησιν 'Αττι-
<ής χαί Νήσων, έξ άφορμής <όπ° &λτ|θείσης άναφοράς σχετικώς μέ τό δημ,ΐοι/ργηθέν θέμα έκ τής υ- τό κατασκευαστών —ολυκατοικιων έτΓΐστροφής είς θι/ρωρούς τών χρηματιικών ποσών, τα όποϊα ου- τοι είχον κατα^άλει διά την άττό κτη~ιν δικαιώματος εκμεταλλεύ¬ σεως θιιρωρείων. Ώς γνωστόν, ί< τής <εΐμένης νομοβεσιας περί φορολογίας τοΰ εΙθΌδήματος, τό δικαίωμα άκυρώ σεως ή τροποποιήσεως τής <1>ορ<: λογικής έγγραιρής δέν τταρέχεται £ίζ τόν οικονομικόν έφορον. Τό δικαίωμα τούτο έτπφιιλάσσεται μόνον είς τα φορολογΐκά δικαστή ρια, άσκούμενθν τη αΐτήσει τού φορολογουιμένου ή τού οίκονομΐ- κοϋ έψόρου, "Εξ άλλου. διά των διατάιξεων των τκτραγράφων 1 κα! 2 τού ά- Ρβου 6 τοθ Ν. Δ. 4486)65 έσχο τιήθη ή άπαγωγή είς φορολογίαν ϊΐζ τό ττιροσηκον οικονομικόν ετος τής <|κ>ρολογητέας ΰλης, την ο¬
ποίαν ό φαρολογούμενος εδήλω¬
σεν εσφαλμένως είς αλλο οΐκονο-
μικόν ετος.
ΠΡΩΤΟΝ: Οί επιθυμούντες *α
έποναπατρισθοΰν, νά παρέχον
είς τόν ΟΑΕΔ πλή,ρη τά στοιχεΤα
των, ήτοι ονοματεπώνυμον, διεύ¬
θυνσιν είς Γερμανίαν, εϊδικότητα,
ηλικίαν, τόπον είς τόν οποίον έν
δΐαφέρονται νά έργοχχθούν στο
χεία τΓροΐΛτηρεσΊας, γραμματικάς
γνώσεις καί τεχνικήν έκττ&ίδεκσΐ"
κλ.π.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Ό Όργανισμός
θά αττο,ο-τέλλη τά έν λόγω στοΐ-
χεία είς τάς υπηρεσίας τοι> τών
ττεριοχών είς τάς οποίας ένδιαφέ-
ρονται νά εργασθοϋν οί εργαζό¬
μεναι είς την άλλοδαττήν καί α'
υπηρεσίαι νά τά γνωστοττοιοθν
είς τάς έ/διαφ£ρομένας έπιχειρή-
σεις.
ΤΡΙΤΟΝ: Α! έτπχειρήσεις θά
γνωστοττοιοθν είς τόν "Οργανι¬
σμόν διά ποίοος έκ τών ι/ττοψη^
φιων ένδιαφέ,ρονται, τόν μισθόν ι
ημερομίσθιον πού ττροτίνο/ται να
καταβάλλοΐΛ', τάς λοιττάς παρο
χάς κλπ., τά δέ στοιχεΐο αυτά
θά γνωστοττοιούνται ϋττό τού Ο
Ε.Ε.Δ. είς τούς ενδιαφερομένους
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣ0Α0Π2Μ0Ν
Φερετα, βιο γνώσιν των ΑΕ.οτ Δ.ο.κήσεων Άν^νύμων
Έταιρε^ν και Ετα.ρβ.ών Περ.ωρ.σμένπε Ευθυνής ότ. Κ όπο-
Φάσεως τοθ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. ββ37β)412β
'Πθ 18)12)85. δημοσ.ευθβΙαηΐ; «Ις τό Λπ· αριθ. ββθ)23.ΐ2 85
">Ε.Κ. (Δελτίον Άνωνύΐίων &αιρβι©ν). όρΙΖετα. βτ. δύνσν
">ι νό ουνεχίοωσι δημοσιεύουσαι έγκύρωο τος Προοκλήσεκ:
τ<&ν Γ«νικΛν Συνβλβύσεων καί τούο Ίοολογιομούο των δ.ό τής οικονομικάς μας εφημερίδος -Ο.ΜΟΝΟΜΟΛΟΓΊΚΗ — ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. «ίκ: εγένετο μεχρι τοθδβ διά τί* •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό τπ€ ουγγωνεύο»!» "Κ- ΥΠΟ ΝΕΑΝ ΔΙΑΣΤΑΣΙΝ... παραθίδονται αί ύλαι. άπό 25.1.1972 (Α.Π. 5«21)( ση- Όσάκι; ό έπιτηοενματίας, κατα μπώνει δτι άπό τή; ήμενομηνίας λήγει ή έγκύκλιος, δυνάμει άποφά αυτή; καταργοΰνται ταί κατ' έφαρ σεω; τής Κ.Ε.Λ.Β. ή Ε.Λ Α. Ι- μογήν των διατάξεων τού άρθρον τνχε μερική; απαλλαγή; έκ τής ύ 6 τον Νόμον 3213)55 νποθλτ,Οεϊ- ποχρεώσεως τηρήσεως βιβίου άιη ααι μίΐοισεις εισφορών τών έπαρ θήκης, ώ; επί παραδείγματι άπηλ χιακών βιομηχανικών. βιοτεχνι λάγη τή; ύπογραώσεαχς τοΰ 6ι6λί καΙ μεταλλεντικών έπιχειρήσεων, όν άποθήκης πρώτοιν ύλών, κατά τί7)ν οποίων τά καταστήματα, γρα την έξαγιογήν, ούτος άπαλλάσσε φεϊα> πρατήρια έργοστάσια, έργα
ταί καί τή; ιαοχρεοιτικής εκδόσεως τάξ'α κ.λπ λειτηνργοϋν σέ περιο-
δελτίων έξαγωγής διά τάς καθ' ή -χά; τών Νομών Άττικής, Πειραι
μέρας έξαγομένας πρός βιομηχανο ως, Θεσαλονίκης, Βοιωτίας., Εύ-
ποίησιν πρώτας ΰλας^ έφ' όσον ρΊ; βοία; καί Κοοινδΐα;»
την απόφασιν δέν δρίξεται άλλως Γιά τόν ύπολογισμό τών κατα
6λητέ<ον εισφορών των έν λόγιο ε- ——————·——————————· πιχειρήσεων χοησιμοποιοϋνται οί πίνακες ϋπολογισμοΰ ε!σ<Γ°θών καί (Τνγκεκρι.μένίος τό τμήαα ταη', που περιλαμβάνει τόν ύπολογισμό εισ οφρών βιομηχανικήν καϊ βιοτεχνι- κών έπιχειρήσεων νήσοιν, πλήν Εΐιβοία;, άναΐςέρει τι Κατά τάς τελενταίας έβδομάδας, εσημειώθησαν ωρισμέναι άξιοπρυ- σεκτον έξελίξει; είς τό εργατικόν θέμα αί οποίαι δέν θά 6ραιδύνονν νά εχονν τάς έπιδράσει; των είς την αγοράν εργασίας. Ούτως, ε¬ χομεν την κατάθεσιν είς την σνμ- 6ουλευτικήν Επιτροπήν τεσαάρων σχεδίων Νομοθετικών Διαταγμά- τ<ον, διά των οποίων ρυθμίζονται θέματα άναφερόμενα είς την δια· κίνησιν τοΰ έργατικοΰ διιναμικοΰ, θρσπίξονται αύστηρότεραι διάτα¬ ξης ώς πρός την παροχήν έπιδομά τιον άνεργίας καί παρέχεται ή εύ χέρίΐα άπασχολήσεως σννταξιού- χοιν είς την παραγωγικήν μηχα·" νήν Έκ παράλληλον ανεκοινώθη, δτι δέν υφίσταται θέμα μή άνανε- ώσεω; τών σι·μι6ολαίιον εργασίας τών ήδη άπασχολουμένων έν Δυτ. Γερμανία έλλήνων, ένώ ό άρμόδ- ος κνβεονητικό; έκπρόσωπο;, κη- ρΰσσων την έναρξιν τών εργασιών τον 17ου Πανελλαδικοϋ Πανεργα- τΐκοΰ ΣυνεΙδρίου, ετόνισεν δτι ό ά- οιθμό; ΐών έπαναπατριζομίνων εί ναι διπλάσιος τών μεταναστευόν- τιον πρός αναζήτησιν εργασίας τύ εσωτερικόν. Τέλος, σνμφώνιος ρεθώμεν ποό δυσάρεστον έκπ-λήξε «ν! Ή Έλληνική οίκονομία δύνα Υατικής, °°° "' ται μέν, σημερον νά άπορροφά εύ *^ *°<ν°<ί^ χερώς έκ τού έξωτερικού παλιννα- Η μείωση των άσφαλιστικών κατά 20%, τόσο τής έρ- έκδοθείση; εισέτι σχετικής πρά- ΎΉΗΧΘΗΣΑΝ ΣΤΙΣ ξεο; τού 'Τπονργικοϋ Σνμβονλί-1 ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΤ Ν. 4171)61 όν, αί έπιβαλλόμεναι μειοισεις τών εισφορών διά τού άρθρον 16 τον έν λόγω Ν Δκιτάγματος θά πε¬ ριορισθούν μόνον είς τό 20^» ά- ναφέρει ή έγκνκλιος. «Ή μείιοση άφορά τί; ήμεδαπέ; βιομηχανικές, βιοτεχνικέ; μρ- ταλλεντικές έπιχειρήσεις, όχι. δέ τίς άλλαδαπές, γιά τίς οποίες καμ μιά δέν έπερχεται μεταβολή τών διατάξεων που ίσχύοΐ'ν καί άφορούν τίς ΰποχρεώσεις των καί τά δικαι ώματά των επί των εισφορών Ι. Κ.Α., γιά την άσφάλιση τοΰ ά- σχολουμένου προσωπικού των». Τουτο σημαίνει, ότιή καταργήση τήςκατα^ολής μειωμένου άσφαλί στρον, πού έπεξετάθη γιά τίς βιο μηχανίες οί οποίες ευρίσκονται στήν Βοιωτία στήν Εί'ιβοια καί στό τμήμα τοϋ Ν ομού Κορινθίας πού ευρίσκεται στήν Στερεά 'Ελ- λώδα, δέν άφορά. τίς άλλοδαπέ; ιέπιχειρήσεις. οί οποίες έξακολον- θοΰν νά άπολιιμβάνουν τή; τνχον ς των άσφαλιστικών των εισφορών. Τούτο σημαίνει, έπίσης ότι οί έλληνικές μόνο έπιχειρήσεις, πού ευρίσκονται στήν περιοχή τών Νουών Άττικής Θεσσαλονίκης, Βοι ωτίας, Εύβοίας κα! Κορινθίας, θά κατα6άλλουν σιινολικό άσφάλιστρο 8% περίποι· αΰξημένο, άπό 24, 55% σέ 25,50% επί των μισθών τών άπασχολουμένιον αισθωτών. Ή σχετική έγκύκλιος τοΰ ΙΚΑ ά- οτι προκειμένου περί μι- κτών έπιχειρήσεοιν, έμπορικών επι σημασίαν τού, είς τάς ; χειρήσεων νά παρακάθηνται είς καταβαλλομένας προσπαθείας" διά τήν αυτήν τράπεζαν συσκέψεως, ύ τήν πρόοδον τής οίκοναιιίας τής πό την πρβεδρίαν τβϋ άντιπροέδρου χώρας έπ' ούδενί δέ λόγω πρέπει τή; Κυβερνήσεο.ς κ. Ν. Μακαρέ- νά εντοπισθή μόνον είς τούς δύο ζου καί παοουσία άριιοδίίον κι-6ερ ώς άνω τομείς. Η σημασία αυτού, νητικών παραγόντοιν, διά την άν- έγκειται είς τό γεγονό; ότι διά ταλλαγήν άπόψεοιν, επ» τού θέμα- τή; άλληλοσυμπληρώσεως κλάδιον το; τής προμηθείας υλικων έξοπλι τής παραγιογικής μας δρασΎηριό- σμοΰ ξενοδοχείον υπό τή; έγχοι- τητο;, δύνανται νά έπιλυθοΰν παλ- ρίον 6ιομηχανική; παραγωγή;. λά προβλήματα, τά όποϊα άντιμε- Άμφότεραι αί πλευραί, υπεστήρι- τωπίξομεν καί έζικνοΰνται ταύτα ξαν τά; επί μέραν; άπόψει; των άπό τή; 6ελτιώσε<ο; τού έμπορι- καί τό έξαχθέν πρώτον σνμπέρασ- κου μα; ίσοϊνγίον μέχρι τή; άνα- μα είναι ότι πλ.εϊστα 'Ελληνικά 6ι τχέσεω; τού είσαγομένον πληθω- ομηχανικά προ όντα είναι έφάμιλ- ρισμοΰ. λα τών ξένοιν, δννάμενα νά καλύ- "Ας σκεφθώμεν, ποία υπήρξε ψονν τάς είς έξοπλισμόν ανάγκας καί είναι ή έλάφρννσι; τού ίσοζυ- τών ξενοδοχειακών μονάδων. Ά- γίου έξιοτερικών συναλλαγών άφ' νεγν(ορίσθη, έπίσης, ότι άπαιτεΐ ό'τον τό Δημόσιον — άνανήψαν επί ται ή περαιτέροι βελτάοσι; τής ποι τέλονς! — άνεκάλιι|)ε την έγχώ- ότητος ώοισμένοίν είδών, τά όποϊα Ρΐον αγοράν καί τά 'Ελληνικά προ είναι άπαραίτητα διά τόν έξο.αλι- Ίόντα διά τάς ανάγκας τών κρατι σμόν τών ξενοδοχείων. είμεθα δέ κων προμήθειαν. Τοΰτ' αύτά ίσχύ ΰποχρεωμρνοι, ώ; έκ τούτου, νά εί καί είς περιπτώσει ς, καθ' άς ή τά πΡομηθευώμεθα άπό χό έξωτερι ίδιωτική πςιιοτοόουλία .τροσφεΰγει κόν. εί; την Ελληνικήν αγοράν διά την Ό διάλογο; ούτος μεταξΰ δύο προμήθειαν, είτε καταναλιοττκών βασικών κλάδων τής οίκονομικής αγαθών, είτε είδών μηχανολογι- μας δραστηριότητος, δόον νά άν- κου καί άλλου έξοπλισμοΰ. Σήμε¬ ρον, μάλιστα, παρά πάσαν άλλην -».-».■—•-^^^.^'εν^^^'εν^^%»λο εποχήν, έπιΰάλλεται οπιος στραφώ αεν περισσότερον πρός τήν εσωτε¬ ρικήν αγοράν διά τό γενικώτερον συμφέρον μας. Αί ίντονοι πληθ(ο- ριστικα^ πιέσεις είς τό εξωτερικόν Λποτελοΰν πλέον ένδημικάς κ«τα- στάσεις, αί οποίαι τείνουν νά ρί- ψοι·ν είς τύ χάος καί ισχυράς άκό μη οίκονομίας, σύντονα δέ μέτρα λαμβάνονται διά τήν διάσα>σίν
λαμΓιάνονται διά την διάσωσιν
Ιδιωτικες επενδυσεις, ΰψονς Των. Καί ημείς, έχομεν συμφέρον
εκατομμνρίων δρχ ύπήχθη ά ^
τον
3.-.0 εκατομμνρίων δρχ. ύπήχθη- ρ,^^μ^ τον ^ααγόμ^ον
σαν στις διατάξεις τον Ν. 4171) ίτ.ληθωριαμόν, έν ώ μέτρω είναι δν
61. Σνγκεκρ,,μενως, ή έπιτροπή νατύν, χωρίς τουτο νά" Λποδαίνη
τού Ν.Δ 2687)53 έγνωμοδότησε είς βαρος τού ί;<σνγχρον,σμοΰ η υπέρ τής Ινκρΐσεως ύπαγωγής στΐ; „-,- άναπτύξεω; τής Έλληνικής εύ&ργετικές διατάξει; τοΰ Νόμον οίκονομίας. 4171)61 των κατωτέρω έπενδΰσε·- Ειδικώς εί; την σνγκεκριμένην '"ν' , πε ρίπτωσιν — τή; προμηθείας τοΰ 1· Εταιρια ΤΣΕ ΧΑ ΜΠΑΙ απαιτούμενον έξοπλισμοΰ τών ξ«. ΡΐρΚΕΡ ΜΠΟΝ ΙΝΓΚΕΛΧΑ νοδοχείων ^ τήν ^ώρ,ον 6ιο- ΙΜ· ΑΜ ΡΑ-Ι-Ν, για ποσ^) 91 μηχανίαν — αποτελεί υψίστης ση έκατοιιμνρίων δρχ. γιά την Εδρνση, μΗη[α; πα,ραγοντα ή σύζενξι; των έντό; των Νομών Άττικής καί συμφερόντων τών δΰο αυτών 6ασι παραγω κί,ν κλαδίον τής οίκονομία; μας. Πειραιώς, βιομηχανίας γής φαρμακεντικών ίδιοσκεικισμά- Η Έλληνική βιομηχανία δί*ει, αύ τ"'ν· την την στιγμήν την μάχην διά 2. ΑΔΕΛΦΟΙ ΔΑ ΣΚΑΛΑΝ- τήν μ:γαλην ανάπτυξιν της, ή ό- ΤΩΝΑΚΗ - ΞΕΝΟΛΟΧΕΙΑ- ποία θά μά έ ϊίΐ-; ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙ- ^εν κα1 Γΐ.%ην ^ τωνάνε. ΧΜΡΗΣ.ΜΣ. Α.Κ , για ποσο πτυγμ?νων οίκονομιών. Διά νά έ- 101 εκατομμνρίων δρχ.,. γιά τήν πιτενχθή, δμως τουτο δέν άρκεί ή ανέγερση στήν θέση Μάρμαρα βιομηχανία μας νά στηρίζεται μό- τής Κοινότητος "Αδελε τοΰ Νο- λ,ον είς τα. έξαγο)γ&ς τών προϊον. μοΰ Ρεθύμνης, τονριστικοϋ συγκρο τι,)ν της> ηλν είς την
τηματο; Α' τάξεως, δυναμικοτη- σιν αύτων κα1 άπ6 Τήγ έσ(οτεη^ί|ν τής οί.
νίκων έγκαταστάσεο>ν τοΰ είς Νέα κονομική; άνελίξεω; τή; Έλλά-
Ίωνία Βόλου κλωσττ>ρίον της ,ΐάμ δο; καί' δίκαιον είναι νά ώφελη-
6ακο;, πρό; αυξήση τή; έτησια;
*^
1312>72
περιοχη Δ
χερώς έκ τού έξωτερικού παλιννα
στούντας εργάτας καί τό οΒτω δή °Χ1 Γ ; ενώ
μιουργούμενον νέον Ιογατικόν δν- θ« ισ^υστ1 ^ιίοστ> 40%. Αλλα η
σ*"ικτ1 Βγ/υκλο; ™» ΙΚΑ άνα
ναμ,κύν, τούτο 5μο>ς δέν θά συμ- σ*"ικί1 έγ/ύκλιο; τοΰ ΙΚΑ άνα-
βή καί είς περίπτωσιν όμαδικής ε- «Ρέοει, ότι μέχρ, σημερα καμμιά
πιστοοφής τών είς τήν ξένην άπα π^'ΊΡ"^"1 τή? περιοχή; εν ^ ^
σχολουμένων Έλλήνων. Καί τού- "«αχθή· στην *ερ,οχη Δ . «Μη Ι κια; κα· τού Α.Ο.Ε.Δ.
το, έν συναρτήσει πρός τήν μείω-
καί βιομηχανικών, δέν θά ύπολογί
ζεται ή μείο)ση, ή όποία ίσχνει
ίσχνει, βάσει τοΰ | γιά τήν περιοχή Β', γιά τό προ
σωπικό τό άπασχολούμενο στό έμ
πορικό τμήμα τιον. Ή μείωση ά-
φορ« αποκλειστικώς καί μόνο τίς
είστρορές υπέρ τοΰ ΙΚΑ, όχι δέ
τίς σννεισπραττόμενες νπέρ τού
Όργανισμού Έργατική; Κατοι-
παραγαιγή;
τούτον κατά 2.150
τόννον; βαμβακερών νημάτ(υν.
4. ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΚΛΩ-
ΣΤΗΡΙΑ Λ.Ε., γιά ποσό 455 έ-
κατο,αμυρίιον δρχ.. γιά την έπέ-
κταση τοΰ κλίοστηρίου
σιν τού μεταναστεντικοΰ ρεύματος
τό οποίον σννεχώς κοπάζει, διά δέ
τύ τρέχον ετος ίαολογίζεται, ότι ό
άριθμός τών μεταναστών δέν θα
υπερβή τάς 7.000 - 8.000 άτόμων-
Οΰτο), δέν θά πρέπει νά μά; έκ- ΑΊ είς ελεύθερον σννάλλαγμα κα ίίολαί έναντι τής ιδία; περίοδον τού άντ στοίχου ήμερομηνίας τού 1971
ΝΕΑ ΑΝ030Σ ΤΩ,Ί ΕΙΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΚΑΤΑΘ ΙΕΟΝ
πλήξη τό γεγονός, δτι τό άνενερ- ταθέσεις έν Ελλάδι τών εί; τό έξω 1971:
γάν εργατικόν δυναμικόν ήμποριί τερικόν εργαζομένων Έλλήνων,1 (α) ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ηυξήθησαν
απώτερον, κάλλστα
άνεκτά δρια «τρι^ής».
ρον ευρισκόμεθα, μέ δλα; τά; εκ χίζουσαι την άνοδικήν Τ(ον πορεία·ν, έξαγωγ.ικήν επίδοσιν ένεφάνισαν
έσΓμείωσαν καί κατά τόν μήνα τά προίόντα μεταποιήσεω; (+62,
Σεπτέμβριον 1972 περαιτέρο) καθα 6%) καί τά προίόντα γεωργικών
νά υπερβή τα ώς καί τών είς ποντοπόρα πλοϊα ύ κατά 36,%., ,άνελθοΰσαι εί; 729,2
ής», δπου σήμε πηοετούντων ναυτικών μας, σι»νε έκατομ. δολλ. Ίδιαιτέρο>ς υψηλήν
τούτου συνεπείας.
Βεβαίο
τουνται
.ί(»ς πάντα ταί>τα τοποθε- οά: αύξησιν κατά 6 561.312 δολλ. βιομηχανιών (+59,8%).
είς τό απώτερον μέλλον, ιΚατόπιν κ ι τής νέας αυτής αΰ (β) ΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΑΙ άνήλθον
όχι δμο>; καί είς τό άπιότατον, δ- ξήσεοι;. τό σννολφών ΐιπόλοιπον είς 2.149.,!) έκατ. δολλ. (+23,5%),
ευόν- ταν ή χώρα μας ένσωματωθή ώς τών καταθέσειον τή; κατηγοοία; ιέκ τών οποίων τα 1 207,1 έκατ.
; εί; ισότιμον μέλο; μέ τήν Εύρωπαί- αύτη; άνήλθε, κατά την 30ήν Σε δολλ., ήτοι τό 56%, εκάλυψαν τά
ίνως κήν Οικονομικήν Κοινότητα, με ,ττεμβρίου 1972, εί; 155.715.253 κεφαλαιουχικά άγοθά καί αί πρώται
αύτοΰ καί άλλοι τομεϊς
της παραγοιγικής μας δραοτηριό-
τητος, πρωτίστοα; δέ ή διομηχανία
ΐφ' όσον είναι εί; θέσιν νά ποοσ·
φέρη τά; ύπηρεσία; της. Δέν υπο
(ΤτηρίίΖεται, φι·σικά, ότι πάσα προ-
1',ήθεΛ είδών ξενοδοχείο)ν πρέπει
νηματων πεννιέ, στό τέρμα Κολο-! να Οΐενεργήται «πό τάς Έλληνι-
κυνθοΰς Αθηνών, δυναμικότητος Χη- 6,οαηχανι'η;· κηθ- β μέτρον
12.000 άτράκτων, διά τής προσθή ^μως, τούτο είναι δυνατόν δέν έν
κης νέα; μονάδο; παραγωγης βαμ | νΓ,οΓ,μΡν διατί θά πρέπει νά προσ-
' ........"............ * "*"' ^ φεύγωμεν είς τά; άγοράς τοΰ έ-
Εοτερικοΰ, διά τήν προμήθειαν ά¬
πό όδοντογλυοΛ'δος μέχρ(ς άλατιέ-
ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ
Η ΣΤΓΚΒΝΤΡΩΣΙΣ
ΕιΛΑΙΟΛΑΔΟΤ
Παρατείνεται μέχρι τή; 10η,;
Μαρτίαν 1973, ή διενεργοιιμένη ύ
πό τής Έλαιου^γικής διά λογαρια
σιιόν τοΰ Δημοσίου, συγκέντρωσις
(ίακερών νηιιάτων καιοντέ 1)24 δυ
νμαικότητος 5 600 άτράκτων.
καί 75.262 τού Όκτίοβρΐου 1967.
ΕΚΩΔΙΚΟΓΙΟΙΗΘΗΣΑΝ ΑΙ ΠΕ
Ρΐ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΝΑΤΤΙΛΙΑΣ ΙΣΧΤΟΤ
ΣΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ
Ή Νομισματική Έπιτροπή διά
·., εσοδείας 1372—ΤΑ.
Διά τηλεγραφήματος τού υπουρ
γείου Έθνικής Οίκονοαίας, τομεύς
Έμπορίου, παρεκλήθη ή «Έλαιουρ
προστάτου αποφάσεως της (58)12 νίκη» όπως ένημερώση τάς Ένώ
72). πρέβί) είς την συ,ιπλήρωσιν βης Ι «·>3Υΐκων Σ ννεταιρ,σμων.
κα; κωδικοποίησιν τών περί χρημα
τοδοτήσεοίς τή; Ναυτιλία; δΐατά
τσοοτησεως τη; ΝαντιΜα; ο.ατα Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΙΣ
£εων. Αι εν λόγω διατάξεις περι -β^, ΚΛΩΣΤΟ'ΤΦΑΝΤΟΤ
λαμβάνοι·ν, είδ.κοπερον. τοϋς ό-
ΡΓΩΝ
ατομα.
Τπό τάς δι«στάσει; αύτάς,έμ-
φανίζεται, σήμερον, τό όλον έργα
τικόν πρόβλημα τή; χώρας τό ο¬
ποίον, κατά τό παρελθόν έτος,
προσέλαβεν οξυτάτην μορφήν καί
άπησχόλησεν αρχοντα-, καί άναρ-
χααένον;, άνεζητήσαμεν δέ τήν έ-
πίλ.νσίν τού εί; την μετάκλησιν εγ
χρώμιον έργατών, διά νά κινήσουν
ούτοι τά έργοητάσιά μας! Κα ή¬
δη ό άριθμός τών έν Ελλάδι ξέ¬
νων άπασχολουμένων — κυρίοις
έγχρώμον — ύπολογίζεται είς 25.
000 περίπου, άριθιμός πάν άλλο ή
εύκαταφοόνητος. διά τά μεγέθη
τή; Έλληνικής οϊκονομίας — μέ
τά; έκατοντάδα; χιλιάΰα; των έκ-
πατρισμένοιν Ελλήνων, τάς 30.
Ο00 περίπον άνέργουν καί τό ενδε¬
χόμενον όμαδικοΰ έπαναπατρισμοΰ
τών μεταναστών μα; έκ τή; Δυτι-
κή; Εΰρώπη; Τό τελενηαίον τού¬
το είναι καί τό σημαντικώτερον
πρόβλημα, παρά τά; μέχρι στιγ
μής διαδεθαιώσεις τής Βόννη;, ό¬
τι δέν άντιμετωπΚεται θέμα μή ά-
νανεώσεω; τών συμβολαίιον έργα-
σία; τόνν Έλλήνων άπασχολουμέ
νων εί; την Δυτ. Γερμανίαν, πέ¬
ραν τή; έπταετίας ή όκταετία;· ώ;
έκ τούτου δέ, πρέπει, άπό τούδε,
δών τής οίκονομία; μας ούχι, α-
μω;, είς τήν διογχοιθεΐσαν μορ¬
φήν, υπό τήν οποίαν, έλαφρό; τή
καρδίο;. πο,λλοί ηθέλησαν νά Ιμφα
ν!σοτ·ν ταύτην... Συμφώνως πρός
στοιχεϊα τού Όργανισμοΰ Άπα-
σχολήσ£θ>ς Εργατικόν Δνναμι-
κού, ΰ.τσβληθέντα άρμοδίιος. καθ'
δν χρόνον τά ζήτημα τούτο ευρί¬
σκετο έν έξάρσει, αί ελλείψει; είς
'έργατικάς χείρας δέν ύπερέβαινον
τάς 10.000 περίπου Καί τούτο,
δ.ότι δέν επεδόθημεν, εγκαίρως,
είς τήν οργάνωσιν τής διακινήσε-
ως τοθ έργατικού διιναμικού, άδυ
ναμίαν την οποίαν έρχεται νά θε¬
ραπεύση τό κατατεθέν, ώς προα-
ναφέρθη, σχέ&ον Ν. Δ)τος είς
τήν Συμ6. Επιτροπήν.
Έν όψει πάντων των ανωτέρω,
τό εργατικόν πρόβλημα τής χώρας
υπό τήν έπίφασιν σχετική; ήρεμί-
ας, έξακολονθεϊ νά θέτη διλήμμα
τα ώς πρός την εξέλιξιν τού. Καί,
ασφαλώς, δέν πρέπει νά αφήσω¬
μεν τούτο νά ακολουθήση την α-
νεξέλεγκτον πορείαν τού, όπότε
θά είναι πολύ άργά νά τό τιθασ-
σεΰσωμεν! Έπιι6ά).λεται, ώς έκ
τούτου, νά μεθοδεΰσΐομεν. άπό τού¬
δε, τάς ενεργείας μας, ωστε νά
αποφύγωμεν δυσαρέστους έξελί-
νά μδς άπασχολήση, διά νά μή εύ· ξεις!...
τ.κή ο'>φέλεια τής Χώρας έκ των
έλει θέρ<>)ν είς σΐ'νάλλαγμα καταθέ
σεων τή; κατηγορία; αυτή; υπερέβη
τα 230 έκατ. δολλ., καθ' ϋσον, μέ
χρι τέλου; Σεπτεμβοίου 1972. οί
δικα'οΰχοι καταθέται έδραχμο.ποί-
ησαν καί άνέλ&βον άπό τού; έν
Ελλάδι λογαριασμόν; των, διάφο
ρα ποσά, άντιστοιχούντα έν συνό
λω εί; 104.769.447 δολλ.
13,1% Η ΑΤΞΗΣΙΣ ΤΗΣ ΒΙΟ
ΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
Ή βιομηχανική ν-ταραγο)γή κατά
τόν μήνο. Νοταβριθν 1972 ηύξήρη
έν ντι τού ήοεμβρίου 1971, κατά
13%. Έξ άλλον, ό γενικάς δεί-
κτης βιομηχανικής παραγιογή; με
τά ηλεκτρισμόν—φωταερίου "καί δ
ρνχείων, ηυξήθη κατά τήν αυτήν
περίοΐδον κατά 13,1%.
ΕΤΝΟ ΓΚΗ Η ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΤΟΤ
ΙΣΟΖΤΓΙΟΤ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Λίαν ικανοποιητικάς ί'πήρξ ιν οί
ΐξελίξει; είς τάς εξωτερικάς συναλ
λαγά; τή,· Χώρας καί κατά τό
Ημηνον Ίανοναρίον — Νοεμβριού
1972., τόσον έξ απόψεως συναλλα
γματικού ίσοζυγίου, όσον καί έξ ά
πόψειος στ'νθέσεως τών επί μέρους
κονδυλκον τοϋ ϊσοζυγίοΐ' πληρωμών.
Συγκεκριμένως, κατά τό ένδεκάμη
νόν Ίανουαρίου — Νοεμβριού 1972
εσημειώθησαν αί άκόλονθοι μετα
έκ τοϋ εξωτερικοΰ άνήλθον είς 1.
117,2 ?κατ. δολλ. (+63%), μέ ι
διαιτέραν δξαρσιν τών έλενθέρων
καταθέσεων εί; συνάλλαγμα (249,
2 έκατ. δολλ ), αί οποίαι ηυξήθη
σαν κατά 150% περίπου.
γοράν πλοίων, τάς παρεχοιμένας
ΚΛΩΣΤΟΤΦΑΝΤΟΤ
Όμοβπονδία
Κλωστοϋφαντουρ-
της πρό;
'Τπηρεσιών Ι-
διαφόρο>ν μέ-
τρών, προκειμένον νά
υπο τού Κρατον; εγγυησε.;, την α ο1κονομκή 6ελτίωσι τη
των. 2.υγκεκρ:μίνω; εζητήθη τρο
, ,, .ιοποίησι; τοΰ κανονισμού παοογών
και τα; σΐΛ'αλλαγματι, _,ο0 χτ^ΑΜκ
κάς ι'ιποχρεώσεω; των δανειοδοτου
πεξ,ών υπό τής Τραπέζης τή; Έλ
λάδος. ώ;
(γ) ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ των ώς μένοιν
άλω έξελίξεων εί; τά; εξωτερικάς
συναλλαγάς τής Χώρας,, ϋπήοξεν
ή περαιτέρο) ενίσχυσις τοΰ συναλ
λαγματικοΰ άπαθέματος, τό οποίον
άνήλθε τόν Νοέμβριον 1972 εί; 937
έκατ. δολλ., έναντι 466,3 έκατ. δολ
λαρ. τοΰ Νοέμβριον τού 1971.
9.258 ΚΕΝΑΙ ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑ
ΣΙΑΣ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
1972
Έκ τών στοιχείων τού Όργανι
σμόν Άπασχολήσείος Έργατικού
Διναμικοΰ, προκύπτει δτι. κατά την
περίοδον Ίανουαρίου — Όκτωβρί-
ον 1972, δ άριθμό; τών τοποθετή
θέντων είς εργασίαν μισθαηών ά
νήλθεν είς 513.714 Σημεκοτέον
δτι κατά την 31ην Όκτωβρίον 1972
παρέμενον κεναί 9.258 θέσεις έρ
γασίας.
Έξ άλλον, ό άρμθμός τών έγγε
γραμμένΐι)ν άνέργων είς τά Γρα-
φεία Εΰρέσεως Εργασίας άνήρχε
το, την 31ην Όκτωβρίου 1972,
είς 14.970 άτοιμα, έναντι 16.3.38 τής
ΤΑΧΤΤΑΤΟΣ Ο ΡΤΘΜΟΣ Α
ΝΟΔΟΤ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΩΝ ΚΑ¬
ΤΑΘΕΣΕΩΝ
ΑΝΕΓΝΩΡΙΣΘΗΣΑΝ ΩΣ ΕΠ!-
ΒΑΤΗΓΑ ΣΚΑΦΗ
Υπό τοϋ ύπουργεΐου Ναυτιλί-
- Μεταφορών, Έπικοινωνιών
Αί πάσης φύσεως καταθέσεις' θνεγνωρίσθησαν ώς έπ.βατηγά τά
ίδιοιτών είς τάς εμπορικάς Τραπέ ' έΕής οκάφη: «Άγιος Δημήτριος»
ζας καί τούς λοιπού; πιστιοτικονς
"Οργανισμόν;, ένεφάνισαν, καί κα
τά τό λήξαν ετος 1972, σημαντικήν
αίόξησιν κατά 32.755.000.000 δρχ.
ή «ατά 25,9%, άνελθούσαι, τήν 31η
Δέ*. 1972 είς 159.231.000.000
δρχ Ειδικώτερον, κατά τύ 1972 αί
Ικαταθέσεις ταμιευτηριον ηυξήθη¬
σαν κατά 19.161 έκατ. δρχ. (21,
9%), αί δέ προθεσμία; κατά 6.996
έκατ. δρχ. (33%).
Σημειωτέον ότι, έντός τής πεν
ταετία; 1968—1972, αί ίδιωτικαι
καταθέσει;
315 έπιδατών (γραμμής Κερκύ·
ρας — Ηγουμενίτση»), «Σαμο-
θράκη» 103 επ. (ΆλεΕ)πολις-
Σαμοθράκ,-|), «Σ. ΊασεμΙδης»
242 επ. (Ρίον — Άντίρριον).
• Καμέλια» 503 επ. (Άργοσαρω·
νικοϋ), «Μελίνα» 1Θ4 έπιθ. (ΡΙ
όν — ΆνΓίοριον)1 «Πάτρα» 295
επ. (προσωρινώς είς τήν γραμ-
Πειραιώς — Ηρακλείου),
εσημείωσαν καθαράν .
αύξησιν κατά 108,8 δισεκ. δρχ., ε «Βάσος Κ.» β3 έπιβ. (Πέραμα-
ναντι, αυξήσεως 26,2 δισεκ- δρχ.
κατά τήν προηγουμένην πενταετί
αν.
Παλούκια), «Πανορμίτης» 147 £-
πιβ. (Πέραμα — Παλούκια».

ΑΝΕΤΟΝ ΧΡΚΗΑΤΟΔΟΤΗΙΙΝ ΚΑΙ
ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΙΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ
Τά έπιτεύγματα, τούς στόχους
και τά σΐτήματα των έξαγωγέ-
ων, ανέπτυξεν ό πρόεδρος τού
Πανελληνίου Συνδέσιμου 'Εξαγω-
γέων κ Θ, Δ. Μττερτζελέτος, κα-
τα την διάρκειαν τής πραγματο¬
ποιηθείσης χθές έτησίας γενικής
συνελεύσεως των μελών τού· θέ-
των τούς στοχους διά το νέο;
έτος, ό κ. ΑΛττερτζελέτος εΐττε συγ
κεικρΐμένως ότι έπιβαλλεται.
Νά πραγματοποιηθούν εξαγω-
γαι άξιας ΰψους 1 δις δολ. έντός
τής προσεχούς διετίας, διά τής
παραλλήλου αυξήσεως τής παρα-
νωγής.
Νά άπλουστευθούν αί έξαγωγι-
και διαδικασίαν μέ την καθιέρω-
σιν έξαγωγικής κάρτας καί την
ίδρυσιν ένιαίου γραψείου έτπστρο
<|>ών καί έφαρμογής κινήιτρων.
Νά εξασφαλισθή άνετος χρημα
τοδότησις των έξάγωγικών έπι-
χεΐρήσεων καί ττιροειδοποιητική
άπομάκρυνσις άπό τού συστήμσ.-
τος των έμπραγιμάτων άσφαλει
ών, μέ έπέκτασν καί υπέρ των
έξαγωγών, τής εγγυήσεως τού
Δημοσίου, ώς τούτο ΐσχύει ήδη
διά τόν τσυρυσμόν, την βιοτεχν'-
αν καί την ναιυτιλίαιν.
Νά ίσχυροποιηθη ό Πανελλήνιος
Σύνδεαμος 'Ε,ξαγωγέων κοί να
δημιουργηθή ή «Στέγη τού 'Εξα
γωγεως».
Προηγουιμένως ό κ. Μπερτζελέ.-
τος άνεψέρθη είς τά κατά τό
ΔΑΝΕϊΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΣΠΟΥΔΑΣΤΑΣ ΤΑ ΚΑΠΝΑ ΜΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.
νων έξαγωγέων — τά κρούσματα
τοθ «έλληνοελλη'νικοΰ άνταγωνι-
σμοθ, τής άθετήσεως των υπο¬
χρεώσεων, των —αραλόγων αίτή-
ματων» κλπ.
•Ακολούθως έθιξε το βέμα τώ"
προοτττικών άνοηττύξεως των έ¬
ξαγωγών. αί οποίαι, δπως είπεν,
εμφανιζονται ευνοικαί, τηροσέθεσε
δέ ότι είς τόν τομέα της γεωρ¬
γίας ύπάρχουν σημαντικά περι¬
τών σχετικών προιόντων είς το
εξωτερικόν. Πρός τούτο δμως,
εΐπε, τηρέπει νά εφαρμοσθή ττο-
λΊτικη αυξήσεως τής τταραγωγ'-
<ότητος κοί μειώσεως τού κό· στους των άγροτικών είδών. 'Α- ψοΰ ετόνισεν ότι έπιβάλλεται στενή συνεργασία των τομέων τής βιομηχανικης καί γεωργικής παραγωγής. ό πρόεδρος τού Συ νδέσ,μου ΰπειση,μείωσεν δή Α κλεις δια την στροφήν τής μ«τα ποιήσεως πρός τάς έξαγωγας ευρίσκεται είς τό χρηματοδοτι- κόν σύστηιμα. Προσέθεσεν έν τού τοις δτι ή άνατΓΟτρετττος οτήρι- ξις τής οίκονομικής άνατττύξεως είς τήιν έκι&ΐαμηχάνΐσιν, όδηγεΐ. δεδομένου τοΰ «μικροΰ οίκονομι κου ,μεγέθους της χώρας, είς ηϋ ξηιμένην έξάρτησιν έκ τοθ έξω- τερικοΰ. Έν συνεχεία ό κ. Μπερτζελέ- τος ύττεγράμμισειν δτι μέχρι τέ- λους τού προσεχούς έτους, ή ά- ξια των έξαγωγών πρέπει να 1972 έτπτεύγματα τοθ κλάδου φθάση είς ΰψος 1 δίς δολλαρ.ων αύξησις τώ/ έξαγωγών κατα 34% τηερίττου τό 1972 Εναντι τού 1971 πού άπέδωσειν έν μέρει «είς την βελτίωσιν τής ίσοτιμι- ας τής δραχμής έναντι των §ε- νωνν νομισμάτων αττό ε:ξαγωγι<ής απόψεως», ώς καί είς την αύξη¬ σιν τής διεθνούς ζητήσεως είς την καλύτερον όνταττόκρισιν τά>ν
εγχωρίων, ττροιόντων είς τάς α-
παιτήσεις τής δΐειθνοϋς άγοράς,
είς τά έξαγωγικά κίντττρα κλπ
ΰ άνεφέρθη είς την δρα-
στη,ριότητα τοΰ Συνδέσμου καί
είς την δεκτήν γενομένην πρότα¬
σιν ττερί διευρύνσεως τής διοική¬
σεως τού ώστε νά άντιπροσωπεύε
ται καί ετέροι κλάδοι, ό κ. Μττερ
τζελέτος εθιιξε τό θέμα των άδυ-
ναμιών τού κρατικοϋ μηχανισμοΰ
καί των γραψεΐοκραττικών διαδι-
κασιών Συνεχίζων ΰπεγράμμισε
Τούτο δμως, εΐπε, προσδιορίζει
καί την έκτασιν τής απαιτουμέ¬
νης κρατικής ένησχύσεως, συν,-
στσμένης: α) είς τήν τολμηρον
νομοθετικήν βελτίωσν τών κρατι-
κών διαδικασίαν, 6) είς την <«■ λυτέρευσιν τών δρων είσαγωγης α' ύλών μέ προσωρινήν άτελε·α· προκεψένου περί παραγωγής πρι Ίόντων πρός εξαγωγήν, γ) είς την ενίσχυσιν τών ναύλων κα κομίστρων κα! δ) είς την άπλού- στευσιν τής τελωνειακής διαδικα σίας των έξαγωγών. Είς το ση μεΐον αύτό ετέθη θέμα καβιεριο- σεως «κάρτας έξαγωγέως». Αυ τά δλα, κατέληξεν ό κ Μπερτί,ε λέτος, όδηγούν είς τήν ανάγκην μ'ιιιν πυκνώσεως των τάξεων των έξο: ε ι γωγέων, έντός τών κόλπων τού Συνδέσμου, ώς καί είς την τοι¬ αύτην τής οικονομ ΐ'κής ένισχύσεως 'Τπενθνμίζων δήλωσιν τού κ. όν συγχρόνους επί τοΰ θέματος ά- Πρωθνπουργον, ίίτι «τό Α κα'^ το πόψεις. Συμφώνως πρός τάς έν Ω τής προσπαθείας τοΰ "Εθνονς λόγω άπόψεις ή παιδεία δέν θεω- είναι Χ"1 θά είναι ή Παιδεία», ό ρεΐται μόνον παράγον πολιτιστι- διοικητής τής Έθνικής Τραπέζης κης καί κοινιονικής βελτιώσεως κ. Χρ. Άχής, ανεκοίνωσε ότι ή κα! προάδου τών άτόμων^ ό δποϊ- Τράπεζα έπεξειργάσθη «σχήμα ίκ- ος συντελεί είς τήν άνάδειξιν ίκα τεταμένης χρηματοδοτήσεως της νων καί ύπευθύνων πολ»τών. 'Εκ- Παιδείας, μέ την χορήγησιν μα- τος τοΰ πολιτισπκοΰ καί κοινωνι- κροπροθέσμιυν δανείων πρός τούς κου χαρακτήρος της ένέχει τερα- σπουδαστάς καί δι' έπενδύσεις είς στίαν οικονομικήν σημασίαν καί έκπαιιδευτήρια». μάλιστα όχι τόσον ώς καταναλιοτι Ή ανακοίνωσις τοΰ κ. Άχή ε- κόν άγαθόν, όσον ώς έπένδυσις γινε κατά εήν διάρκειαν όμιλίας ατ<|άνουσα μελλοντικώς τήν παρα- του μέ θέμα «Ή χρηματοδότησις γιυγικήν Ικανότητα τοΰ άτομον, τής Παιδείας — Μορφαί συμβολης Κατά τάς τελευταίας τρείς πε-ρίπου τών Τραπεξών»> είς γεΰμα ποϋ δεκαετίας έχει καταστή σαφές είς
παρέ/θεσε πρός τιμήν του είς τό τούς μελετητάς τοΰ φαινομένου τής
ξενοΰοχεΐο «Μεγ Βρεταννία» ή οίκονομικής άναπτύ|εο>ς ότι τούτο
"Ενωσις Άνταποκριτών Ξένου Τύ δέν δύναται, νά αποδοθή άποκλει-
που. στικώς είς τούς ύλικοΰς συντελε-
Κατά τό σχήιια χορηγήσεων στάς τής παραγτογής καί τήν «έρ-
ποί» ΐπεξειργάσθη ή 'Εθνική Τρά- γασίαν» μετρουμένην όμοιομόρφως
πεζα. αί πιστοοοτήσεις θά άφο- διά τοΰ άριθμοΰ τών άπασχολου-
ροΰν: μένων ή τών ώρών εργασίας. Με-
«Πρώτον, έκπαιδευτικά δάνεια γα μέρος τής οίκονομικής προο-
είς φοιτητάς^ ώς καί είς σπουδα- δου Λποδίδεται πλέον είς τά ποιο
στάς ανωτέρας τεχνικής καί έπαγ- τικά χαρακτηριστικά τοΰ άνθρο>πί-
γελματικής έκπαιδεύσεως νού παράγοντος τά συνδεόμενα μέ
Δεύτερον, δάνεια διά μεταπτυ- τήν εκπαίδευσιν καί τήν έξειδίκευ-
τιστικαί έπιπτώσεις, καί ευρύτερον Προ6λήματ« χρηματοδοτήσεως, Ένδαφέροντα, δσον καί άττο
ή έκ τής παιδείας ποιοτική 6ελτι- δημιουργούσαι όπως καί διά την καλι)ΤΓΤι,Κά εΙναι τά στοιχεία, τα
τής ξωής καί τού δυναμισμοϋ κάλυψιν των δαπανων έκπαιδεύ- οπο^α -εριέχονται είς την λ
*νους, τότε όδηγούμεθα είς σεως άπό τοΰς φοιτητάς ή τάς 5σσίαν των πεττραγμένων τού
Δδ ό δλί ή Κ
τοϋ ε*νο
τοϋ ες, ηγμ ς ς ς φ 5 ρ
τάς άξιολογήσεις τάς οποίας επι- οικογενείας των. Δεδομένου ότι τα Ο|,Κητικού Συιμδοΐίλίου τής Κα— ι
<ιηΐνιιιιπτινί7<> ν»! ν/ιτ' ίττ^νΛ>«ιΐιιν /τνρτινΛ ττοιτΓΐ είναι Λϊιόλογοι Ιοι<χ ι1^τοο^κή^ ΌιυοστΓθνδίοχ; τής Έλ γραμματικως καί κατ άληψιν μπορικής Όιμοσττονδίας τη-ς χιακάς σπουδάς. σιν. Ή συσσώρευσις καί ή άφο- Τρίτον, καί ώς παραλλήλως ΰ- μοίιοσις γνώσεων καί ή έξειδίκευ- φιστο;μένην έναλλακτικήν λύσιν, σις σνντελοΰν είς την δημιουργίαν δάνεια είς οικογενείας φοιτητιον ίκανών στελεχων διά την κυρίως διά την κάλυψιν των δαπα,νών ά- παραγιογικήν διηδικασίαν καί διά νωτέρας ή μεταπτυχιακής έκπαι- τοΰς τομεΐ; τής διοικήσειος καί δεύσεως των τέκνων των. Τέταρτον, δάνεια πρός νέους έ- αΰΐησιν τής παραγωγικότητος καί, πιστήμονας διά την αντιμετώπισιν την προώθησιν τής οίκονομικής των δαπανων τής πρώτη; έπαγγελ προόδου. Τουτο ϊχΐι Ίδιάζουσαν ματ,κής των εγκαταστάσεως. σηαασίην υπό τάς παρούσας συνθή Πέμπτον, δάνεια πρός ίδιωτι- κάς τής ταχυρρύθμου τεχνολογι- κά ΐκπαιδευτήρια διά παγίας έγκα κης προτϊδου καί τής έντατικής ταστάσεις καί διά την απόκτησιν καί ,-τολνμ.όρφου εκμεταλλεύσεως τεχνικοϋ έξοπλισμοΰ ώς καί δια των πλουτοπαραγτογικών πόρον έ- διετύπακτεν ό κ. ΓΕρωθυπουιργός: διά την ανωτάτην εκπαίδευσιν, αί χάιδος, ώς ττρός την θέσιν τώ/ «Αί υπηρεσίαι έκπαιδεύσεως ά ' Ασθενέστεραι ίϊσοδηματικαί τάξεις ·Βλληνικών καττνών είς την Ευ- πυτελοΰν τόν ϋπ' αριθμόν έ'να άν- δέν είναι πάντοτε είς θέσιν νά έ ρωπαϊκτ,ν Οικονομικήν Κοινότη- τικείμενον σκοπόν κατ' έκτασιν πωφρληθοΰν πλήρως τίδν προσφε τα. καί προτεραιότητα διά τό 8θνο Τό Α κα!, τό Ω τής προσπαθεί Ός.' ρομένων ξίικαιριών έκπαι-δεύσεως. Οϊ ίας Αί ΰποτροφίαι δέν δύνανται, νά α Τά τ Ούτως, άναφέρεταΐ, δτι, κατά ελευταϊα έτη, αί έξ Ελλάδος είναι καί θά είναι ή παιδεία». , ποτελέσοι·ν την λύσιν διότι χ»ρη είσαγωγαί ΆναΤολικού τύίτου Είς εφαρμογήν των προτεραιο- νοΰνται είς τοΰς ίκαν(οτέρους σπου κοατνών είς την Εύρωττσικην Α- τήτων αυτών τό Ιδετές πρόγραα- δαστάς, άποτελοΰν δέ καί κίνη γοράν έμφανιζονΤαι "μειωμεναι κα μα προ&λέπει πολλαπλασιαομόν, τοον έπιμελείας καί έπιδόσεως. Ή τά 10%, περίπου, λόγω των μι- τόσον των τοεχουσών οαπανών ό- γενίκευσις έξ «λοι. των κρατικήν κρων έσοδε,ών ά» ενός κα. των σον καί των δαπανων δι' έπενδύ- βοηθημάτίον θά έπε6άρυνε τόν αντιμησεων άφ ετέρου της δια- σεις τού Δημοσίου είς τόν τομεα δημόσιον το,αέα μέ ύπερβαλλτνν- φοράς αυτής άντισταθμισθεισης τής έκπαιδεΰσεως, ίόστε τό σύνο- τως ύψηλά ποσά, θά έξουοετέριονε δι' άναλογου εισαγωττης της Ι^Λ λόν των νά ανέλθη κατά τό 1987 την λειτουργίαν των ύποτροφιών ληνιικής ττοικιλιας «ΜττέρλεΐΛ·, .- Είς 6,1% τού άκαθαρίστου έγχωρί ώς κινήτρων, καί γενικώτερον θά διως πρός την Δυτικήν Γερμανίαν ου προϊόντος άντί τοΰ έπιπέδου ^δημιοΰογε! είς μίαν ελευθέραν οί ττρος την οτ«>'«ν κατευουνοντα.,
των 2% τό οποίον άντεπροσώπευον κονομίαν πολΰ περισσότερα προ- άλλως τε, τά_7Ο/ο τού συνολου
ή ™ν είς την ΕΟΚ ΜΦ0**»™
κατά
% τό οποίον άντεπροσώπευον κονομίαν πολΰ περισσότερα προ , _
την τελευταίαν πενταετίαν βλήματα άπιΊ δσα θά ύπεβοήθει ™ν είς την ΕΟΚ
ά ΰ Ελλην.™* καπνών
ΑΙ ΔΑΠΑΝΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙ- όπως αντιμετωπισθούν Διά τοΰ- Ελλην,κων καπνών Οσον άφορα
ΔΕΙΑΝ το γίνεται διεθνως εύρεία χρήσις **£ ^έλλάδό^Εθ'κ "ουδένα
Ή πραγματοποίησις ομως τοΰ τοΰ βεσμοΰ τών έκπαιδευτικών δα1 Χ '·' *· ' „,„
.,-, , εξέλιξις εσημειώθη κατά το 197χ
έκτεταμένου αυτού προγράμματος νείων. Α, ,^ , . ' - , ,
α. .ι.;-......_. βεβαίως. των εΛ-
άναπτΛξεως τή; έκπαιδεύσεος θά Τά έκπαιοευτικά δάνεια άποτε- Α' ψ.
, . Γ,,, , , . , , , . , / ληνικων κατττΛον, πιρός τας χώρας
απαιτήση παραλλήλως προ; την λουν εν τελευταία «ναλυσει, προ ^ Ε0|< ·' »£ ^^ αυΕησιν των κρατικόν δαπανων εξόφλησιν μελλοντ,κων και σχετι Ε0|< αυΕησιν των κρατικόν δαπανων εξόφλησιν μελλοντ,κων και σχετι ^ _ και την αβΐτ,σιν των συναφων δα- κώς υψηλόν εισοοηματων τα ο- -__. νκ. δασμολογκής καθεστώς τό Τη κεφάλαια κινήσεοίς». ΑΙ ΑΝΑιΚΟΙΝΩΣΕΙΣ κάστης χώρας, αί οποίαι χαρακτη- ρίξουν την διεθνή δμιλλαν διά την Αί άνακοινώσεις τοΰ κ. Άχή ε- οικονομικήν ανάπτυξιν ΕΚιΠΑΙΔΕΤΣΙ/Σ ΚΑΙ ΟΙΚΟ- ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΠΤΤΞΙΣ χοι-ν ώς εξής: «Κυρίαι καί Κύριοι, Είμαι ιδιαιτέρως ευτυχή; διά την σημερινήν συγκέντρωσιν. Ή Μεταξύ, έξ αλλου, τής έκπαι- έ.τικοινωνία μέ τοΰς έκπροσώπου; δεΰσεως καί τής οίκονομικής άνα- τοΰ Τύπου αποτελεί κατά κανόνα πτύξεως ύπαοχει εύρυτέρα σχέοις πανων τού ίδιιοτικου τομέω;. Πρα ποία θα ποοκνψονν μετα το πέρα, Κ<χθιέ ^ η Σι>μ)<ΗΜ,ίθ( Συν6έ. γματι παρ· όλον ότι τό μεγαλντε- των σπονιδών τοΰ φοιτητοΰ. Οί δα ^ ^ ^^ ^ον οαρος των βαπανών εκπαιδευ- νειολήπται προσφευγοτιν εις τον οα, , . , ,. „ &. -» » » * .·, » , ολ-'ττ' «ν«' . γΟΤ'Π ατετεια αυτή υα τοιν ερει-νων, με αποτέλεσμα την σεοις φέρει διεθνως το Κρατος, -νεισμον είτε διότι προερχοντα* α , τ· έ£<_,ζι_,ας ΕΟΚ. (Ή- Δανίαν καί Ίρ- ίων αί είσα/ω γαι, ποοο"τιθέμε'/αι είς τάς Τοι¬ αύτας των Ίδρυτικών μελών τής ΕΟΚ, άνα6ιδάζουν τάς συνολι- είσαγωγάς τής μα τής ■Ελλάδος, διά την ^ μονισιν της πρός την κοινή, .Τ ωργκήν πολιτικήν διά τόν ι™! νόν (ή όποία έφαρμόζεται ώ" διά τά κράτη μέλη άπό τής ^ οειας 1970) έχει έ,μπλακή, ,,^ Την σαφήνειαν τού ΠροτοκόΑΐΓ 16. αρχικώς μέν είς νομικάς κ μηινειας, έν συνεχεία δέ £|ς ^ περιορισμόν τής ίσχύος Σμ^ νιας Συνδέσεως μόνον είς ^ «τρέχουσαν διαχείρισιν της» ^ στάσις αύτη τής ΕΟΚ 45ην· είς την έρημον τής Ελλάδος 5κ! μόρφωσιν έξαιρετικώς καταιστάσεων είς δ,τΐ _τ.Γν δια είς τόν κσπνόν, είς τούς"^ -ούς τής Κοινότητος. Ούτω μί τάς υψηλάς έπιδοτήσεις τοΰ «φρ το. ΟΓΚΑ* πρός τούς των Κοινοτικών καττνών καί έγγυήσεις διά την απορροψη^ της τταραγωγής ύττό των Οργο. νισμών Γ.3ρεμβάσεως, ένθαρρθνε. Κή ται η Κοινοτική κοοττνοκαλλΐερ. γεια. Έ-ίοτγς στρέφεται, είς Ει, ρυτέραν διαρκώς κλίμακα ή κ0| νοτική καττνοβΐομηχανία ττρός τα προσφερόμιενα είς λίαν χαμΐ^,· τιμάς Κοινοτιχά καττνά κσι Β—- μιουργοΰνται αί ττροι—οθέσεις δια την περαιτέρω άνάτττυξιν τ**ν έ ξαγωγών τών Ίταλΐκών Ιδία κα- ττνων (Μγπέρλευ καί κων) πρός τρίτας ^ ^ δρους πραγματικόν «ντάμττιγκ) ' Ή κατάστασις γίνετσι τάς κρατικάς προσπαθείας. χερείας Διά νά γίνη άντιληπτή ή εκτα- Έπομένως τά δάνεια αύτά συν οις τής συμμετοχής τοΰ ί6ιωτι.κοϋ τΐελοΰν ε-ίς την 6ε.λτ6ωσιν τών ί τομέιος είναι άναγκαία μία σύντο ενκαιριών έκπαιιδεύσεως τών πά ι μος άνάλι.>σις τώλ· στοιχείων τ·οΰ ρεχομένων είς τήν νεολαίαν μιάς
κόστους τής παιδείας. Τά έν λό- χώρας, ένώ έκ παραλλήλου έ- !
γο) στοιχεϊα θά ήτο δυνατόν νά δι- νισχύοιιν τήν προτίμησιν δι' έπαγ .
ακ.ριθοΰν είς τρείς κατηγορίας. Ή γέλματα τά όποία άιιείόονται κα ,^, ·—^γ-,ι^βς πλευρας, η-
πρώτη περιλαμβάνει τό κόστος λύτερον. Βεβαίως τά δάνεια συ ρ£ιται μέ Ακρίβειαν τό ήμε'ρολό-
)ράς των εκπαιδευτικήν ύ- νεπάγοντα! επιβάρυνσιν τών σπου-, γισν Το0 δασμολογ,κοΰ αακχπλι-
έτησ,ως> ηΤΟ1
£. ^ 50% ηερ>ηου τοΰ διεθνοΰς
πηρεθιών. .Η δευτέρα περιλαμδά- δαστών, άλλά τό βάρο; φέροι-ν αύ
νει τό κόστο; τών 6ιβ?αων> τή; τοί οί όποίοι έπωφελοΰνται άμε-
γραφικής υλ,ης καί τών λοιπών Γ>ο- οο>;.
ων υλικών Τέλος ή τρίτη Σονεχίζεται
σ Της
έναντι
μίαν ενδιαφέρουσαν έμπευρίαν κα"·, 'άλληλ.οεξαρτήοεω;. Προϊούσης τής κατηγορία άναφέρεται είς έκεϊνο
' μίαν εξαιρετικήν ευκαιρίαν. Τουτο αίκονομικής άνάδου έπεκτείνονται το οποίον οί οίκονομολόγοι άποκα-
ν '/αι κατ' εξοχήν άληθές μάλιστα καί αί άνάγκαι τής οίκονομίας είς λοΰν ΟΠιΠΟΡΤΟΤΝΙΤΙ ΚΟΣΤ
ά τάς περιπτώσει; έκείνας, τάς έκπαιδευμένον καί έξειδικευμένον %(^ τ^ 5ποϊον είναι άπλούστατα τό
κα! τα έλαττώματα τών 'Ελλη-| τού υπό των .μελών τού.
ΑΙ ΑΠΟΨΕΙΣ ΒΙΟΝΗΧΑΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣΔΙΑ
ΠΛΗΡΗ ΕΝΤΑΣΙΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΙΣ Ε.Ο.Κ.
«Πολΰ φοβοΰμαι δτι καί μετα "Ο,τι τα λαμβανόμενα σήμερον
την παρέλευσιν τής ττρσολεφθεί- μέτρα ττερΐφερειακής
σης διά τής συμφωνίας συνδέσε άναπτύξεως τής Ελλάδος δυθΑ*·
ως< είκοσαετούς ττεριόδου προ- ραίνουν σηιμαντικώς τόν έκσυγχρο σαρμογής ττρός τάς συνθήκας τής νισμόν καί την άνάτΓτυξιν τής ύ- φιισταμέϊνης σήιμερον είς τό κέν¬ τρον βιομηχανίας, πού αποτελεί τό 60—65% τοΰ βιομη,χανικοϋ μας δυναμικόν. Ό,τι άσχέτως τού έττιτυγχα- νομένου Ικανοττοιηιτικοΰ δαθμού θινοτττυξεως τής οίκονομίας μας, θά πρέττεΐ νά έξοοσφαλισθούν τό ταχύτερον ά έκσυγχρονισμός τού θεσμιικοϋ ύττοβάθροι; της και αι άναγκαΤσι προυποθέσεις πλήρους έντάξεως Περαιτέρω ό κ. Κοραής υττο- στηρίζει δτι, κατά τάς προ&λ1;- ττο'μένας δια—ιραγματιεύσεις, θά πρέπει, ώς συνέβη, μέ την Ιτα¬ λίαν, νά εξασφαλίσωμεν την ί< μέρους τής ΕΟΚ μεταβατικήν περίοδον προσαρμουής, ύπογραμ μιζωμεν δτι ή Ιταλία, ένταχθίΐ- σα τό 1951 είς τόν πρόδρομον τής ΕΟΚ εΐνναι ή κατά τό δυνα θρακος καί Χάλυβος, μέ άνυτταρ- κτον παραγωγήν άνθρακος και Κοινής Άγοράς κα! παρ' την / έτΠδΐωκομένην έκ μέρους δ- λων ταχυτέραν προτταρασκε- ήν ή 'Ελληνική Οίκονομια, με μονα τά έκ τής συνδέσεως ίι- ψιστάμενα οΐκονομικά ώφελήματα δέν 8ά δυνήθη νά παρακολουθή ση την οικονομικήν καί ιδίως τή^ τεχναλογιικήν άνέλιξιν των χωρών μελών τής Κοινότητος» . Τούτο αναφέρει, μεταίξύ είς την άττάντηισίν τού ττρός τόν άντΐττρόεδρον τής Κυβερνήσεως κ. Ν Μακαρέζον, έττί τού τεθέν- τος έρωτήματος ώς πρός τάς δυ νατότητας έτηταχύνισεως τής έντά ξεως τής έλληνικής οίκονομίας είς την ΕΟΚ, ό ττρόεδρος τού Συλλόγου Βιαμηχάνων Πε,ραιώ^ κ Στ. Κοραής. Ειδικώτερον ό κ. Κοραής ε!., την απάντησιν τού ύπογραμ μ'.- ζει τά άκόλουθα σημεΐα: Ότι τταρά τάς καταβληθε σας κατά τήιν διαρρεύσασαν δε¬ καετίαν άττό τής συνδέσεως μ», την ΕΟΚ ττροσπαθείας- τό επί¬ πεδον άνατΓτύξεως τής έλληνικής οΐκονομίας δέν ηδυνήθη νά πλη- σιάση άκάμη τό άνατττυξιακον έπιττεδον τής Κοινότητος "Ο,τι ό ρυθμός άνχχπτΰξεως τών χωρών μελών τής Κοινότη¬ τος προβλέττεται νά αυξηθή ση- διά Λτυχ Λτυχώ.ς ΐίχι καί τόσον συχνάς κα- ανθρώπινον δΐ"ναμικόν, Ικανόν νά Βίσσδτρα τό οποίον θά έκέρδιζαν τά τάς οποίας εν θαυμάσιον γεΰμα άνταποκοίνεται πληρέστερον ρ'ις οί διινάμενοι νά έργασθοΰν, δηλα- άποτελεΐ ϊσιος τό Ϊίχι ολιγώτερον τάς άπαιτήσεις τής τεχνολογικης δή οί άγοντες ηλικίαν αοί τών 15 ούσιίάδες στοιχείον τής έπικοινω- εξελίξεως. Έκ παραλλήλου, ή έκ . 18 έτών, εάν ειργάζοντο άντί νά νίας Είς τάς περιπτώσεις αύτάς ΤΤ1ς οίκονομικής προόδου αύξησις φοιτοΰν. Ώς είναι ευνόητον τό κυ- νομίζοι ότι καί αί ΰποχρεώσει,ς τοΰ των είσοδημάτων προσαυξάνει τήν οιώτερον τμήμα τοΰ τελευταίον όμιλητοΰ καθίστανται άκόμη 6αρύ- 'έπιθυμίαν διά βελτίωσιν τής μορ- τούτου στοιχείον, άντιστοιχοΰν εί^ γωγην ^ ΤΟ- έξωτεοικού «Οβ!. φωτ,κής στάθμης. 'Ισχυοόν κίνη- τας δαπανα- αχ.ν-τηρήσεως, είναι ,^^ ο1οαδήποτε δόσμου Καί διά μέν τό περιεχόμενον τρον πρός την κατεύθυνσιν αυτήν Ιδιαξούσης σημασίας. τής όμιλίας δέν δύναμαι πλέον πά αποτελεί ή άναμενομένη βελτίω- Ό ίδιιοτικός ταμεύς σι·| ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΟΡΥΖΗΣ Πρός τόν σκοπόν άνέτου καλυ- ψεως τών άναγκών τής εσωτερικήμ καταναλώσεως ή Έπιτροπή 01- κονομΐικών Ύποθέσεων, τροποποι- μερικώς προγενεστέραν ά- πίνν είσα- της £' είσαγωγών καπνού καί καττνιστι- κών προιόντων, πιροελεύσεως Ε. Ο.Κ. ώς τούτο καθορίζεται υπο τής Συμφωνίας τών Αθηνών Ού τως. οί δασμοί διά τά έν λόγω προιόντα — οί όποίοι δέον ν« καταργηθοΰν όλοσχερώς μέχρι τέ λους τού 1984 — έχουν ήδη πε Ιή είς τα 72% τών δαχτμώ οί όποΐοι Τσχυον προ ΙΟεΤίας κα οί όποΐοΐ ίσχύουν εΐσέτι διά τά προΊόντα ποοελεύσεως τρίτων χωρών. Παρα ταύτα, τό επίμονον αίτη ρά νά ζητήσω την έπιείκειαν σας. "ις της κοινωνικης παραστασεως ^ ί ΰ ίδή ϋ Τό θέμα της όμως ένδέχεται νά ^ κυρίως τοΰ ε.ίσοδήματος τοϋ ^ εΙς τάς τρείς αύτάς κατηγορι αποτελέση αφορμήν εκπλήξεως, έκπαιδευομένον. 'Τπό την έπίδρα- ας δαπανων. Έν πρώτοις μέρος Μέ έκαλέσατε ώς τραπεξίτην και σιν των παοαγόντων αυτών σημαν των έκπαιδεντικών ΰπηρεσιών προ ασφαλώς δέν θά άναμένατε έκ τικόν καί αύξανόμενον μέρος τών σφέρεται, άπό ιδιώτας διά τής ί- ώ λά δ θά διαθεσίμων πάρον διατύθεται διε δύ ί λί ώ καί τέλους ποσότητος 12.000 σνμμετέχει τόννωνν όρΰζης, ήτοι 7.ΟΟΟ τόν- ά ποικίλλοντα έχα~οτε βαθμόν νων έστιλ6ωμέννης καί 5.ΟΟΟ η- ασφώς ν με φρ ς ή πρώτη; τουλάχιστον οψεως, δτ», θά διαθεσίμων πάρο.ν διατύθεται διε- δρύσεως καί λειτουργίας τών άσχοληθώ μέ την παιδείαν... Δέν θνώ; εί; τόν τομέα τής παιδείας. ωτικών έκπαιδευτηρίων καί ο; ίδι- άσχοληθώ μέ την παιδείαν... Δέν θνώ; είς τόν τομέα τής παιδείας. ωτικών εκπαιδευτήριον καί φρον- νομίζω, έν τούτοις, ότι χρειάςε.- Σκοπός των αύξανομένων δαπα- τιστηρίων. Αί τιμαί τών έν λόγω ται νά σάς ΰπενθυμίσο) έγώ την νών είναι άφ' ενός μέν ή συνεχής ύπηρεσιών σχηιιατίξονται είς την ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΑΙ ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΚΑΤΑΒΑΑΑΟΜΕΝΑ ΕΙΣ ΟΙΚΟΥΣ ΕΥΓΗΡΙΑΣ 'Αναγνωρί,εται πρός εχπτωσιν είσοδηματος ρό ιερόν σοβαρά, έκ τού λόγου δτι ή συνεχιζομένη αττομόνωσις ής Ελλάδος συμττίτΓΤει μέ την έντο- ξιν είς την ΕΟΚ τής ΒρετΛ,,. άς Ή άττουσία τής Ελλάδος έκ τών ρυθμίσεων τής κοινής γεωρ. γικής πολιτικάς, θα έτττκ)εάοτ|, α¬ ναποφεύκτως, τούς νέους ττροσο νατολισμούς τής Βρετσννιχής κα· ττνο6ισμηχοτνίας' μέ άττοτίλεο'μα νά απωλεσθη ή εύκαΐρία όργα«ι- <ής συνδέσεως τής Έλληνικής καπνοτταραγωγής ιμέ μίαν νέα>/,
έέξόχου ένδιαφέροντος αγοράν κα
ταναλωσεως.
"Υπό τό ττρΤσμα τών ανωτέρο
διαπιστώσεων, καίσταται πρόδη¬
λον, ότι ή ττλήρη-ς προστ—ιο
τών 'Ελληνΐ'κών καττνΐκών σκμψΕ-
ρόντων, είς τούς κόλττους τής Ε
Ο Κ, εξαρτάται έκ τής ταχείας
ένεργΌττοιήσεως τού Πρωτοκόλ¬
λου 16, τό ότΓοΤον έπιτάσσει την
Ελληνικήν έναρμόνισιν είς Τφ
κοινήν γεωργικήιν ττολιτΐκήν δια
τόν καττνόν — άλλά καί τής α
γένει έντά'εως τή·ς χώρας μα;
είς την Εύρωτταιικήν ΚοινότηΤσ,
ώς ττλήρους μέλους!
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙ1 - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
κατοίβαλλομένων πασών
ριόδονς τής ίστορίας, ή νά άναφε- χής κα;, ο'ικονομική; πολιτικής έπέ ατονς τών παρ' αντοΰ προσφερο- λΐκιωμένων και^ πασχοντων άνια-
οω όνόαατα τοαπεϊικών οίκων κτασί; τη; εί; εύρέα στρώματα μένων ΰπηρεσιών παιδεία; άπ' εύ- τωζ έκ κινητής άναττηριας διά
ρω όνόαατα τραπεξικών οίκων
γνωστοτέρων διά τήν προσφοοάν τού πληθυσμοΰ. -----3 — ._._,.........-------- .,=. ^
των εί- τά γράμματα τάς τέχνας >ΒΙ δσων ελέχθησαν καθίσταται Κατά δεύτερον λόγον καί τό κό- ΧΡε£>" ΤΓ»ς συζυγου των ανιοντω^
' ·■■' ' ------ ' - - -· - - -·■ - - ρ αμψοτέρω^/ τών συζυγων ως και
μένιον ΰπηρεσιών παιδείας
θείας άπό τούς έκπαιδενοιιένονς. δαπάνας περιθάλψεως τού
καί την παιδείαν παρα διά την κα προφανής ή πρωταρχική σημασία Οτος τών βιβλίον τής γραφικής
θαρώς τραπεζικήν το>ν δράσιν. Θά τήν οποίαν προσλαμβάνει ό τομεύς λης καί των συναφών έξόδων έ
ήδιινάμην νά άντλήσω έπιχειρήμα- τής παιδείας είς τάς χώρας αί ό- μερίζεται σννήθως μεταξύ τοΰ ι
τα άκόαη καί άπά την μυθολογίαν ποΙαι έπιδιώκουν ταχύρρυθμον οί- μοσίου καί τοΰ ίδκυτικοΰ τομέως ν01ν Τθν, ^°Ί
της χώρας αυτής, άναφερόμενος κονομικήν ανάπτυξιν Αυτή άκρι- Τέλος ό Ίδκοτικός τομεύς φέρει. Σχετικήν ^
είς τόν λόγιον καί συγχρόνΐος κερ ^ώς είναι ή περίπτιοσις τής Έλλά κατά κανόνα, τό ■><"<", ι Λ"·™·., ,,ί. το υπουργειι ^πι_ τών άγάμω-/ τέκνων, αυτών έφ' 0Τ|. δσον τα πρόσωπα ταύτα βαρύ- νουν τόν φορολογούμενον. Ερμήν Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΩΣ ΒΠΕΝΔΤΣΙΣ λων , μγρ μ ? 00?> πιστενκΐ) δέ καί πολλών άλ- ρος τών δαπανων τής τρίτης κατη ΤΤ)ς
· Ή μέση έτησία αίίξη γορίας δηλαδή τοΰ ΟΠΠΟΣΤΟΤ
ί
του
έγ κρίσιν παρέσχε
ν Οίκονομικών δα
μ. Ε 2562 έγκυκλ,
τάς οίκο'/ομικάς
Έπειδή όμως γνωρίζω ότι είσθε σι5 τού έθνικοΰ είσοδήαατος είς ΝΙΤΤ ΚΟΣΤ ή μάλλον των έξό-
ανθρωποι κατ' εξοχήν πρακτικοί, την οποίαν άποβλέπομεν διά τά δόν συντηρήσεως. Βεβαίως τό κρά
θά προσπαθήση νά άντλήσω τήν προσέχη «τη είναι πολλαπλασία τος άρχεται καί είς τήν περίπτω-
καθυστερημενην' χάλυβος, επέτυχε ' έπιχειρηματολογίαν μου άπό πλέ- ττϊ? προβλεπομένης^ έτησίας αύξη- σιν αυτήν άρωγός διά τοΰ θεσμόν
ο-Γ-ι.ΓΓΤ,(.^ν τΓοόοδοη/ ττιο ιιετσ.λ- σεοΐΓ τοΰ εονατίκοΰ δΐίναιιι«Λΐ". Κπ πΤηι ιΊττητηηίΤΜ/ϊίν ΛιΛ τΛν βη-ηΑνι
λουργιας κα! χαλυβουργιας της
έντός ολίγων έτών χάρις είς τήν
ιδιαιτέραν μεταχείρισΐν την όττοι
αν εξησφάλισε
Τέλος ό ττρόεδρος τών Βιομη-
χάνων Πειροίιώς τονίζει δτι έν ό¬
ψει τού δτι είς έκ των στόχων
τής ΕΟΚ εναι ή κοττά τό δυ.α-
μαντικώς ιμετά την είσοδον είς ι τόν ίσομερής κατανομή των δρα
αυτήν τής Μ Βρεταννίας, τής στηρΐστήτων είς τάς περιφερείας
Δανίας και τής Ίρλανδιας.
των χωρών πού τήν απαρτίζουν.
τοΰ έργατικοΰ δυναμικόν. Κα τών ύποτροιριών διά τών βοηθη
τά συνέπειαν ή ανοδος τής παρα- μάτων πρός τοΰς οίκονομικώς ά-
ΟΙ ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ
ΝΕΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
ΜΕ ΕΙΔΙΚΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ
Ό Σύνδεσμος 'Εριοβιομηχά·.ων
ή "Ελλάς, άτΓοτελούσα παραμϊθό
ριον νευραλγικήν περιοχήν τής
Εύρώπης καί γέφυροτ/ διαικινήσε-
ως έιμττορευμάτων ττρός καί άπό
τάς χώρας τής Μ. Άνοττολής, δι-
καιούται νά άξιώση την εΰνοικήν
μεταχείρισιν καί ύποβοήθηο <ι της, ώστε νά επιτύχη τήν ταχυ¬ τέραν ανάπτυξιν της γωγής θά προέλθη κατά τό μέγι- σθενεστέί/ονς κα! διά λοιπων εί; Ελλάδος διαμαρτύρεΤαι διά την στον μέρο; της άπό τήν άνοδον είδτς παροχών. τής παραγοιγικότητος, βασικοί σΐΛ» τϊλεσταί τής οποίας, είναι αϋξησις Η ΣΤΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΤ ΔΗΜΟΣΙΟΤ {.πικειμένην, ώς ττλήροφορεΐταΐ/ ίδρυσιν υπό εύνοϊκοΰς δρους β.ο- μήχανιας άκρυλΐκών ίνών. Είς τη ματικοΰ κεφάλαιον καί ή βελτάο- ]σι·μμετοχή τοϋ δημόσιον τομέως σις τής μθρφωτικής στάθμης τοΰ είς τήν κάλυψιν τών δαπανων έκ άνθροπικοΰ δι·ναμικοΰ "Οταν είς παιδεύσεως ανήλθεν είς ύψηλά επί την καθαρώς οικονομικήν αυτήν πεδα κατά τά τελευταία έτη. Πρά θεώρησΐν προστεθοϋν καί αί πολι- γματι., δχι μόνον αί έκπαιδευτικαΐ ΣΠΕΣΙΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ. ΦΑΡΝΑΚΕΥΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ Ίσολογισμός ιής 31)12)1972 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Μηχανήματα Μεϊον άποοβέσεις Μηχανήματα 147)67 Μεΐον άποοβέοεις "Επιπλα καί Σκεύη Μεΐον άποσβέσεις 'Εγκαταστάσεις Μεϊον άποσβέσεις 1972 1."Ο6Ο88.- 1.306.087.— 210.951.— 10.232. - 68.551.- 53,763.- 39.226.— 31.368.— 1 - 200 719.- 1971 16 748 — 127.686.- 14.788.— 20.029.— ί.858.- 11.780 - Α'. ύλαι 'Υλικά Συσκευασίας "Ετοίμη προϊόντα έργοστασίου "Ετοιμα προιόντα επί παρακαταθήκη Συνεργεϊα Πιστώσει, έϊωτερικοΰ Γραμμάτιπ εΐσπρακτέα Άξιαι πρός είσπραξιν Προσ. Λογαριασμοί Χρεωστικοί Πελάται Ταμείον ΧΡΕΩΣΙΣ Άποσβέσεις παγίων περιουσ. στοιχείων Ρενικά ρξοδα πωλήσεων Γενικά έξοδα Δ)νσεως Μισβοί -. * ; ' Λογαρ. κερδών έταίρων , Άποθεματικά Άποθεματικά 147)67 Άποθεματικά 147)67 Κεφ. Κιν, Κέρδη είς Νέον 832.ΒΟΟ.— 1.445 014.- 690 769 — 673.992.— 2 264 571.— 1.608 808.- 75.500.- 302 0 ιθ — 595.40·<.— 256.386,- 190 464 — 10 298.— 688 188.— 785.320.- 981 377.— 1.082.935.- 208.710. ΙΟΙ.ΗΟ'3.— 4 193 999.— 4 682 449.- 317 341 - 364.059.— 11.261.983 - 11 489 404— Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Κέρδη κοί Ζημίαι Κεφάλαιον Άποθε-ματικά Αποθεματικά 147)67 Άποβεματικόν 147)67 Κεφ Κιν. Κερδη είς Νέον Λογαριασμοί Κερδών έταιρων Γραμμαίια πληρο>τέα
Προμηθευταΐ
Προσ. Λογαριασμόν Πιστωτικοΐ
Τράπεζαι (Προεξοφλήσρις)
Βιομηχανίαν Δάνειον
τοθ κατ' άπασχολούμενον πραγ- ^ Είς τήν χώραν μας ή σχετική, λεγράφηιμά τού πρός τούς άρμο-
δίους κυβερνητΐκούς παράγοντος
ό έν λόγω φορεύς άναφέρει συ/
κεκριμένως τά εξής: Ό Σύνδε¬
σμος 'Εριοβιομηχάνων Ελλάδος
πληραφορεΐται δτι έττικειται ή
χορήγησ'ς αδείας είς την Α Ε
<'Βόμβυξ» δι' Τδρυσιν βιομηιανίας άκρυλικών Ινών, μετά είδικών ττρονομιων, ΤΓεριλαμβανομένου και τού τοιούτου τής όητοκλεΐστιικότη- τος Τό γεγονός αύτό, συνεχίζει άνεστάτωσεν ολόκληρον τήν βιο¬ μηχανίαν, διότι υπό τό σημερινόν καθεστώς της ελευθέρας οίκο/ομι άς, είναι άσυμβίβαο-τος ή ίδρυ¬ σις νέας μονάδος ιμέ μονοττωλια- κόν χαρακτή,ρα καί είδικά προνό μια ιδία έφ' δσον υφίσταται δυ- 1972 3 0ΟΟ.0Ο0. - 2 89Ο0ΤΟ.- 210 951.— 42.314.- 86.639.— 655.479.- 2.Ο04.ΟΟΟ - 88 0Μ — 239 305 — 1.Ο2Ο9Ο9.— ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1971 'Λ 000.000. - 2 590 ΟΙ Ο.— 127 686 - 25.314.— 34.798.— 1 232.531 - 1.669.500.— 9.848.— 314.105 - 1 411 180.— .— 1 074 442.- 11.261,983,— 11.489 404.— 11.261.983.— 11.489,404.— 1972 1971 97 296.- 1575 655.— Ι 147 317.- 774.924.- 4Η9.9Ο5.- 400.000.— 300 ΟΟΟ.— 83 265. - 17.000.— 86.639.— 743.32.1.— 568.419.— 6ΟΟ.ΟΟΟ.— 600 000.- 127 685.— 25.411.— 34 798.— "Υπόλοιπον προηγουμ. Χρήσεως Μικτά Κέρδη Κέρδη έ! έτέρων πηγών 1972 ΠΙΣΤΩΣΙΣ 1971 34 798.— 27.352,- 3.642.590.- 3 901.090.- — 15.713.- υπηρεσίαι πρασφέρονται άπό τόν κρατικόν τσιιέα δωρεάν άλλά καί τά συγγράμματα, ένώ έκ παραλλή λου είναι λί-ν έκτεταμένα καί τά προγς άξιοποιηβονν είς τό έ
.τακρον αί δννατότητες τοΰ Ιδιω
τικούτομέιος νά αναλάβη άΐιόλογον
μέρος τής προσπαθείας επεκτάσεως
καί έκσνγχρονισμ/οΰ τής μέσης καΐ
κατιοτέρας έκπαιδεύσεως' κνρίως
δέ τής έπαγγελματικής τοιαύτης.
Ή άνάγκη αυξήσεως τής συμ£ο
λής τοΰ ίδιωτικοΰ τομέως καθιστά
σκόπιμον καί έπυβε6λημένην τήν
χρηαατο-δοτικήν ενίσχυσιν του. Είς
την περίπτωσιν τών ίδιωτικών έκ
πα(Ιδευτηρίθ3ν τούτο είναι ευνόη¬
τον Οί Ίδιωτικοί φορεΐς τής έκ-
παιδεύσεως καλοΰνται όπως έντός
τών πλαισίων τής έπιχειρηματ(.κής
των δραστηριότητος έπενδΰσοιτν
μεγαλύτερα ποσά διά τήν δημιουρ
γίαν περισσοτέρων έκπαιδευτηριων
μέ αρτίαν τεχνολογικήν κα), επι-
στηαονικήν σΐ'γκρότησιν.
Ή άνταπόκρισίς των είναι δυνα
Ό Διαχειριστής
ΑΔΑΜΑΝΤ1ΟΣ Κ. ΛΕΜΟΣ
•ό 677.388.- 3 944.155.-
Έν "Αθήναις
3.677.388.— 3.944 155.-
Ό Λογιστής
ΔΗΜ. Γ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ
Προμηθείας συνολικής άξίας
29,6 δισεκατομμυρίων δραχμών
περιλαμβάνει, τό καταρτισθέν ε¬
νιαίον πρόγραιμμα προμηθειώ
κράτους καί όργανισ.μών τοϋ έ-
τους 1973. 'Εξ αυτών, 16,1 δισ
δραχμών η ποσοστόν 54.5% έτη
τού συνόλου. καταλαιμβάνουν αι
προμήθειαι, οοΐ όττοΤαι ττροβλέπε
ται νά ττραγμιατοτΓθΙη'θοΰν άττό
την έγχώριθγ παραγωγήν.
Τά ανωτέρω ανεκοίνωσε χθές
ό ύφιπτουργός 'Εθνικής Οίκονο¬
μίας έττί θεμάτων έμττορίου, έν
όψει τής έγκρισεως τοΰ προγράμ
ματος αυτού ΰττό τής 'Επιτροπής
Οίκονομικών 'Υτποθέσεων Είς την
ανακοίνωσιν άναφέρεται έπίοης
δτι τό σύνολον τών ττρομηθειώι
τού προγράμ·ματος 1972 άνήρχε-
το είς 23,7 δισεκ. δραχιμών, ένώ
αί έκ τής έγχωρίου παραγωγής
τοιαύται είς 12,6 δισεκ. δραχ¬
μών
«Ή σημαντική αύτη αύξησις
των προμηθειών τού έφετει.'
προγράμματος — ·προστιθεται
είς την ανακοίνωσιν — οψειλετα
καριωο είς την αύξησιν τών ττρο-
μηδειών κεφαλοΐουχικών άγαβω
αΐτινες ύπερβαινουν κατά 25 ο%
τάς ομοίας τού προγράμματος
1972, ήτοι είς άττόλυτον μέγε-
ξος κατά 3,3 δισ. δραχ. περι-
που "Αξιον έπισης ιδιαιτέρας
μνειας είναι δτι τά κεφαλαιουχικα
άγοίθα ΐΐαλύτττουν τό 53,3% πε-
ριπου τών συνολικών ττρομηθειών
τού προγράμματος 1973, τής ά-
ξιας των άνερχομένης είς τό ττο
σόν των 15,8 δισ·. δραχμών».
'Εξ άλλου, τσνιζεται δτι έξ ά-
ττόψεως στροφής των ■π·ρομηθειω.·
πρός την έγχώριον —αραγωγήν
έτηετεύχθη διά τού εγκριθέντος
προγράμματος 1973, ή έκ των
δηλωθεισών υπό τών φορέων ττρο-
μηθειών είδών άλλοδαττής προελΕυ
σεως, μετάθεσις είς τόν χώρον·
τής έγκωρίου παραγωγής προμη
θειών συνολικής άξίας 1/4 δισ£
κατομμυρίων δραχμών έναντι Ο,ί
εως 1.2 δισ. δραχ. των προηγριι
νατότης καί δεδηλωμένον ήδη ί<>
διαφέρον αλλων φορίων πρός ί¬
δρυσιν ομοίας μονάδος ανευ μονο
πωλιακής προστσίας καί εΐδικών
προνομίων.
Παραλλήλως ό Σύνδεσμος ζη¬
τεί ακρόασιν άπό τόν υπουργόν
'ΕΘνΙκής Οίκονομίας κ; 'ΕφέσΙον
καί τόν ΰφυπουργόν κ. Χωριατό
πουλον.
ΜΙ.ΚΡΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
τόν νά προσκρούση, μεταξύ δλλων,
είς χρηματοδοτικά προβλήματα άνα
λογα πρός έκεϊνα τά όποϊα άντι
μετοΜτίίζονν οί έπενιδύοντες είς δλ
λους παραγωγικούς τομείς. 'Ε% ο»
καί ή άνάγκη τής έπαρκοΰς και
υπό ίκανοποί,ητικονς δρους πιστοδο
τήσεως.
ΤΑ ΒΚΠΑΙΔΕΤΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ
'Εργατικαί κατοικίαι ΤΓρόκί.ι-
ται νά άναγερθοΰν είς Κατερί-
νην, Ηράκλειον Κρήτης, Λενκά-
δα, Χαλκίδα, "Ελευσΐνα, Κοζά¬
νην καί Λαμίαν πρός στέγασιν
δικαιοΰχων έργατοθπαλλήλων. Έ
ττισης. κατά Τόν Ιανουάριον ύ-
ττεγράφησαν και 45 δανεΐσκα'
συμβάσεις διά την αύτοστέγασιν
έργσΛομένων.
ΑΊ καταθέσεις είς συνάλλαγμα
τών εργαζομένων είς τό εξωτερι¬
κόν 'Ελλήλων ώς κα! των Οπη,ρε-
τούντων είς τΓθντο—άρα σκάφη
ναυτικών μας. είς τό Στεγαστι-
κόν Ταμιευτήρ,ον τής ΕΚΤΕ, ηύ
ξήθησαν κατά τόν παρελθόντα
μήνα Φεβρουάριον κατά 5,1 έκα
οτμμθσια δολλάρια, έναντι ηοϋ
Ίανοιχχρίου άνελθοόσαι είς τό
ττοσόν τών 118,5 έκατομμυριων
δολλαριων.
Περαιτέρω, δσον άφορα τά ά-
ποτελέσματα έκ ττ|ς έκτελέσςως
τού ίτρογράμματος έττους 197'
(δοθέντος δτι τό πρόγραμ^
1972 ευρίσκεται εισέτι έν έξε1 ■
ξει), είς την ανακοίνωσιν
μαίνεται άφ' ενός δτι επετεύχθη
ή πραγμοΓΤοποίησις τής συμιμετο-
χής τής έγχωρίου παραγωγής
είς τάς προμηθείας κατά τό ττρ:
γραμματισθέν ττοσοστόν 52%
και άφ' ετέρου δτι ό μέσος σι/>
τελςστής καθολικής
τού προγράμματος ένεφάνισε «■
ραιτέρω βελτίωσιν έναντι τού πα-
ρελθόντος
Τέλος, ώς γενικόν συμ'ττέρασιπ
έξ δλων των ανωτέρω άναφερετοι
τό δτι ή κρατική ζήτησις
συνεχώς .μεγαλύτερον εδαψος Ι¬
κανοποιήσεως είς την έγχώρον
παραγωγήν.
ΑΙ ΣΥΜΒΑΣΕΙ!
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Τετραπλασίας δανειστικσς συμ¬
βάσει ς δεκαπενταπλασίου σΐΛολι-
κού ποσού κατήρτισε^ Ί Τραπέζα
'Επενδύσεων (Συγκρότηιμα '^'
πορικής Τραπέζης τής Ελλά¬
δος) κατά τό πρώτον δίμηνον τού
1973, έν συγκρίσει πρός την άν¬
τ ίστοΐιχον περίοδον τού τκχρελθον
τος έτους. Συγκεκριμένως αί δο-
νειστΐκαί συμβάσεις τού Ία«>ιβ·
ρίου καί Φεβρουάριον ήσαν '°
καί τό συνολικόν ποσόν αύτω'
113,9 έκατομμύρια δραχ.
Δι αποφάσεως τού διοικιγτΐκ,οΰ
σκμβουλίου τής Άγροτικής Τρα¬
πέζης τής Ελλάδος, ηυξήθη τό
άνώτατ'νν δριον τού δυναμένου
νά χορηγηθή ττοσοϋ βραχυπρο-
θέσμου δανείου ύττό τών ΰποκα-
ταστηιμάτωνι είς τούς γεωργοβιο-
τέχνας, παραγωγούς προιόντων
ϋφαντικής, άττό 150.000 δραχ.
ττού Τσχυε μέχρΙ σήμ€ρον, είς 250
000 δραχ· Τά έν λόγω δάνεισ θά
χορηγοΰνται είς γεωργοβιοτέχνας
άσχολουμιένους μέ την παραγω¬
γήν προιόνων Οφαντικής, δελεν
τζών, φλοκάτων, τα—ακίων, κίλι-
μίων, κουβερτών κλπ., οί όποϊοι
δέν τΓΐστοδοτουνται υπό αλλων
Τραττεζών διά τόν ίδιον σκοπόν.
'Εξ αλλου, ή έτΓΐτροττή πιστώ-
σεων τής ΑΤΕ ενέκρινε την στα-
διακήν ενίσχυσιν τών εξής καλ-
λιεργητών:
1) Λευκών φασολιων (ξη,ρών)
μέχρι ποσοΰ 800 &ραχ, κατά
στρέμ.μα. 2) "Αλλων όσπριοει-
δών μέχρι ποσοΰ 500 δρσχ. κα¬
τά στρέμμα. 3) Σησαμίου, γλυ-
κανίσου κλττ. μέχρι ποσού 650
δραχ. κατά στρέμμα. 4) Καλλι-
εργητών συμβεβλη.μιένων μετά
σποροπαραγωγΊκών κέντρων. Πέ-
ροτν τών ανωτέρω δανείων θά πα-
ρέχωνται είς τούς έν λόγω καλ¬
λιεργητάς επί πιστώσει κα! τά ϊ
άναγκαιούντα λιττάσματα κα! γε-
ωργικά φάρμακα.
Επίσης, ή έπιτροπή πιστώσε-
«ν τής ΑΤΕ ενέκρινε τήν χορηγή
850
σιν υπό των κατά τόττους Μ*0"
καταστη.μάτων δανείων μέχρ' "°
σοΰ ΠΟΟ δραχ. κατά στρέμμο
είς τούς καλλιεργητάς
τεύτλων κα! ιμέχρι ττοθΌΰ
δραχ κατά στρέμμα είς τούς
λιεργητάς κτηνοτροφικών
Πλήν των ανωτέρω είς
δανείων, θά παρέχωνται είς τ0^
ένδι άψε ρομένου ς
π! πιστώσει, καί τά
τα λιττάσματα καί γεωρΥιχ0
μακ α
Ή Ιδία έπιτροπή
την χορήγησιν
δανείων μέχρι ποσοΰ 750
κατά στρέμμα είς τούς
γη τάς σόργου. καθώς
χορήγησιν επί πιστώσει
ναγκαιούντων είς τούς *
τάς λιπασμάτων και γε
φαρμάκων. Τελος ένέκρΐινε την
νέ,χισΐν «αί κατά τό τρέχον ^
τής χορηγήσεως προσθέτ»ν
λιε,ργητικών δανείων είς
ραγωγους τούς άντΐμετΐ
έκτάκταυς ανάγκας κοί
μένους είς πλήρη άδυναμια^*
άντατΓοκριθούν είς τάς έ?
έκτάκτους οικονομικάς έ11
σεις.
ΧΡΙΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗ2
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
ΟΛΟΣ ΑΛΕΞΗ ΠΑΤΛΚ «
ΑΜΠΕΑΟΚΗΠΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ (606)
κ*

. ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡ/
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΠΑΥΛΟΪ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία και οί Άνθροττοι
6ην Ι
2τό 1911 ίπειτη πού γύρισε ά
,,ό τό Παρίσι ίξέθρσε βτή Ζιογρα
φ,χή "Εκθέση τού Ζαππρίου μιά
σριθά σχεδιάσματα καί νελοιογραφί
(- τώτων χαΐ ποοσώπων τής έπο
χή; έχείνης πού δημοσιεν-θηκαν και,
βτά περιοδικά «Παναθήναια», «Καλ
Αίφνης» καί σέ αλλο τής Στο:.
χολμης.
Γιατί δν ενκατέλπψε την Ίατρι
χή χάριν τής Δημοαιογραφίας, στή
Ζωγραφική έμεινε πιστός, κάνοντας
λαφΐκά σκίτση,. τοπεΐα ή πορ
λ
γελοιογρφ ,. τοπεΐα ή πορ
τραίτα ώς τό τρλος τή; ζιοής τού
__ σάν έρασιτέχνης.
Καΐ τρτοιος ηταν ό Πλατωνικό;
ερωτά; τυυ σ' αυτή ώστε έχη δώ
αη την λιο δμοςκρη άπολογίπ γιά
τού; έοασιτέχνες κάποτε. "Ενα μέ
ιιο; της χρίνο άπαραίτητο νά μετα
φέριο ίδώ, γιατί μα; ένδιαφέρει
μδς δίνει αφεση γιά πολλά τέτοια
ημαρτήματά μας κ«ί πρώτα άπ'
5Χα οέ ιιενα. . .
Πολλοί θά Ουμοΰνται την ένδια
φίςοΐ'σα Ρρευνα, .τού Ικανε ή Νέα
Έστία στό 1930 γιά τί; Έοασιτε-
χνιχές Λσχολίες των λογοτεχνών
ιιας
Σ' αυτή λοΛΟν ό Παπαντωνίου
έροπήθτϊκρ γά την ίθαβιτεχνική
τού άηχολία στί ζωγραφική κι' ά
ίάντησε μ' οϋτά τα λόγια:
'Εοασττεχνία
"Αν εί.μαι έρασιτέχνης; Νά μρΰ
ΐϊήτε ποίος δέν είναι. Καθένας μας
χάνει εν« πλήίΚις έοασ τεχνίες. στή
ζιοή τουλάχιστον. "Οσο γιά κείνί;
«ου γίνονται στήν Τέχνη, ίνα προ
πάντων εχιο νά σά; πιΤ>: Σέβομαι
ιήν Ρΐ>ασιτεχνία. είναι μιά μορφη
λατρπ'ας Ο έοασ τέχνη; λατ<>εύει
την Τέχνη ποΰ κακομεταχριριζεται
«ΟΙ άληθινλ έοωτενμένοι είναι Α-
1877 — 1940
δέξιοι».
Ό άνθρωπος ποΰ κάνΕι στίχους
"■ουτσους καΐ έπίπεδου; χω(Λς να
είναι ποιητης, λατβεύει την Π^ίη
ση, δ έρασιτέχνης, πού κακομετα
Χβιριζ-αι τόν Ληλό. λατρεύη την
Γλυπηχη, 6 ανθριοπος, πού έπ.μέ
νέ. να γεμίζη βελίδϊς, __ χωοΙς
μια φράση τού νά μπορή νά σταθή
»τα ποδια της, — ε[να, «_ προ
σκυνητης τού Λόγου. .
"Ε λοιπόν! όρίοτε τώρα μέ με
τρα, μέ δ {ί6ήτες ν.α> μέ έγχειρίβια
χαλα.σβησί«; στό χέΰι νά μπήτε
στο ναοθηκ.ι γιά νά τού; ρωτήσε
τε τ'Θ'λουν εκεϊ. «Παοσεύχομαι,
κυοιε. «-Μάλιστα, Λοοσεϋχονται. Δέ
μΐταίνονν στό ναό -τοτρ.
Ό έο'ΐσιτϊχνη; είναι πάντα —ό
νάοθηκα, έκεϊ δηλα'δή πού στρκονν
οί κατηχοΰμενοι, οί αίοετικοί, οί
τιμωοημένοι, οί φτωχοι, οί ζητιά
νο, δσοι γενκά δέ νοαίζουν δικαί
ομά τον; ν ά .-τροχηοήσονν στό
ναό. Άφ.'νρι τα ναό γ.ά τόν §παγ
γελματίη> γιά τοΰ- θόρυβον; τού,
γ ά τίς μανοΰβρε; τού, γιά τίς
«οαυγέ: τού. γ ά ολη αυτή την έμ
ποο κή ίπτο.ν'α ποΰ λέγεταν συχνά
τελειωμένη τέχνη καί έπάγγίλ-
μα...».
Ώς τό 1014 επηκολούθησε νά
γράφη χρονογραφήματα στό Έμ
Λθός, ώς πού έγκατρ,λρΐψε τρλο; ό
οιστικώ; την δημοσιογραφική ώς
ίπάγγελιια, — τότε ποϋ διωρίστη
κε Νομάοχπ; στή Ζάκννθο, δπου
μελέτησρ την Έ.ττανησιηκή Τέ
χνη στί; 'Εκκλησίε; καί τί; Άγιο-
γοαιψίεό το).·. Κ' ίπειτα στήν Κα
λαιιάτα, στή Σ.τάοτη> στή Σύρο, ό
.101· ί.ιρβριξε δλα τα πςυσόντα τού
πθλιτ'σμέ ου Διοικητοΰ κπί τοϋ έκ
.τροβώ.-του τηΰ Κά
ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΘΠΑ
θά .τοΰιιε κια πάλι τύν καλό |
λβγο σήμερα γιά τόν Λόγιο καί
Καλΐιτέχνη Γιατρύ, τάν γνωστό (
Σμι»ρναιογρήχτΌ κ.. Δημ Άρχιγέ
νη. 'Αφθνμή, ?να τού βιόλίο,
πρόσφατα έχ*)ομ.'νΐ), μ>ά ΙΙοιητ»-
χή τ»*1 Συλλ.ογή. οί «Άντίλαλοι».
Καί νομίΐιι), ίίτι ρίνίΐι τα «ρώτο
τού β βλίο. ή .τθίότη σΐ'γγρατρική
τού δουλειά σέ μορφή βιβλίου.
Άλλ' ρνα βι6Ρ.ίο άπλό, λ.ιτό, μά
καί ώραϊο χο' σάν κείμρνο καί
οάν σύλληψη καλλιτπ/,^κή.
"I-
σως ν ά μή .ιρρ έχη βαθι«στόχα-
στοιις σιινει&μούς καί Λλλα λεκτι-
ν.ά ΐ{%,Γΐσίδ:η, που ν.άνοΐΛ' ενα κ,ει
μενο Ελ.κυστικό, Αλλά %χΐ{ ίνα
χάρ:»ια: Την είλ'κρίνεια καί τό
ιΜος Ιερύ καί άσίγαστο γιά την
Γή, ποΰ δφησε, γιά την Ίωνία!
"Ετσι άφήνει νά τόν παρασύ-
Οει ενας λυοισμός καί μιά νοσταλ-
γίβ γιά χεϊνα τα άλησμόνητα μέ-
οη! Κνριαρχεΐ βέ6α:« στόν στίχο'
τού ή Σμύρνη τού καί τα γύρο)
μέρη της, αξιολογείται ή θΐ'σία
τοϋ Μαοτυρικοΰ Ίεράοχη Χρυσό-
στομου, χαί δονεΐται ή ψι·χή τού
γιά δ,Τ[ ώραϊο. ο,τι καλό καί ά-
ξρχαστο έχασε δ Ποιητής.
Βοίσκω πολύ φτωχά τα λόγιβ
μοί» γιά νά έκφράσω ότι μέ κατέ
λαιδε μέ τό διάδασμα των «ΑΝ-
ΤΙΛΑΛΩΝ» τοϋ κ. Άρχιγένη».
Δέν έπιθυμω νά χρησιμοποίησιν
μεγαλοστομίε; ποΐ' πιθανόν νά δ-
δΐκγ^αονν «έ Λθ<ίϊ|«γιίμ»ϊΐς. Δια- Τ))ρνώ όμως στόν έ-αντό μόν τό δι- ΧΜΪωμα νά χι.βτη'κο, ίίτι ο·ί <ΑΝ- ΤΙΑΑΑΟΙ», «άν Λθώττ σνγκ«ν- τ^ωμψνη δουλίΐά, οάν ποιηΐική Χ«ί καλλιτεχνιχή μαξ ίχο»>ν τό χάρΐΛμα νά
(ύχάριστια καί ίΐ,-ετα.
Ο χοιΐ)ΤΪ); βί
τόν λ»»ΐΜβμ.ύ νόν- Ο βτίχος τού
οέν κουράζίΐ. Τό ΰςρος τού σοϋ
γίνεται οίκίϊο. Ζή; μα^ί ρί τόν
ή
σύνβεση,
μέ
λο« τόν βααα.νίζ*ι, γι*ι *ήν Χαμέ-
ν)) χιά μ^γάλη τον ϋ<*τοί&α. Κι άν<«θ.ι·|μάααι μαξί τού μερ*ς Δό- ζας, άλλά καί Συμφοράς. "Ά; μοΰ βι<γχωρ.ίΛή ή δευτβοο ΛΜγία, άλλά μιά κ«ί ,μ«ϋ Λίν«?τ«ι, ή «ύκαιρία θά έπα.ναλά6ω καί «ά- λι δ,τι εΐχε πεί κάποτε γιά τόν κ. Τού ΑΝΔΡΕΑ ΓΑΤΑΡΙΔΗ Άρχιγένη. ότι δηλαδή είναι πρός τιμήν τού διότι, Λαράλληλα πρός τα κύρια, ϋηεύθυνα καί πολύμοχβα έπαγγειλαατΐκά τού κα.θήκοντα (ΐΐναι Πατρός, ώ; γνωστόν) καλ λιεργεΐ μέ σΰστημα καί ξήλο τα Γράμματα καί τϊ,ς Τέχνε; Κείνο μάλιστα πού κάνει εντύπω- ση σ' αϋτούς πού παοακολουθοΰν τα Πνενματικά Πο.ι>6λήματα τού
τόπον, καί τίς τάσεις βτόν τομία
των Καλών Τεχνών, είναι του¬
το! "Οτι δ κ. Άρχιγέτνης καΐαγί-
νεται μέ αξιοςήλευτη έΛΪδοση καί
στήν Ζοιγραφΐκή Ό χρΐ/Μΐτήρας
τού αποδίδει μέ φιοτεινότητα καί
ζιοντάνια τα δημιουργήματα τής
φαντασΐας τού. Είναι κάτι σι<νθϊ τικά το,υ Ιργα, δπιος κεΐνο γιά την Εΰαγγελική Σχολή τή; Σμύρ νης, πού όμολογανμένο); άςρήνουν έξαιο-ετιή έντίπιοση. Άλλα τιψρα 9'απιστώνιΐυιιε καί κάτι δλλο: την έπίβοσή τού καί στήν Μ ο υ α ι κ ή ! "Ε, λοιπόν, τέτοιο; ά/νθρωπος, μέ τόσα πνευματικά χαρίσματα, χρειάζεται κάποια ίδιαίτερη προ σοχή καί έκτίμηση. Φαινόμενο. τα λέν.ο μοναδικό! "Ετσι τιμά και την 'Ε.ΤΓττήμη τού (πού άνέ'δειξε τόαε; κα^ τάσες κορτ·φές των Γραμμάτων μας), Αλλά καί την Μικρασ ατικί) Ίδέα, ποΰ τόσο ώ- ραϊα καλλιεργεΐ μέ τα σημειωμα- τάςιιο. τό καδαλλέτε καΐ τό πεν- Μέ τα Ίατρικ.ά τού σύνεργα ό κ. Άοχιγίνη; μετοά τού; παλ- μβύς τής Καρδίας μας. Μέ τα δικβ τού έργα μ*τράμε μεΧς τώρα τ« δικά τού .-ΐαλμούς καί βρίσκου- μρ έ'τσι μά καρδιά γεμάτη άγά- πη καί πώθος καί ΜΙΚΡΑΐΣΙΑ- ΤΙιΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ! ής μάρτυρα; στήν δια¬ τί μου αύτη τό τελευταία χον ρΊ#,ίο, λ! «Α·ΝΤΙΛΑΛΧ)Ι» ΐον. Λθύ μιλοΰν έναργεβτερια -γιά τάν Α ό γ ι ο , γιά τάν Κ α λ λ ι τ έ χ ν η , γιά τόν Μου β ι κ ό Δτ-ιμήτριο Άρχιγρνη. "Οβοι δια6άσετε την Ποιηιικη τού συλλογή «ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ» θά ,δικαιώσετε την πίβτη μου στό έρ Υο τού χαί τόν ένβοικτιααμό μου γιά τό πολύπλευρο ταλέντο τον. ΑΝΔ. ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗΣ Η ΜΙΚΡΑΣ1ΑΤΙΚΗ ΙΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 2ημτρωνε τ* "Αη - ΓΊαννιοΰ τάν Αΰγουστο τού "22, Λρνήντο χρόνια ακριβώς τ«ν Αΰγουστο τού '72. •Λ* Ηταν ήμέρα Κνριακή μιά Αποφράδα ήμερα, Λού άφήναιμε τα σπίτια μα; ύπάςχοντα κι' άνθρώπους. •Λ* Κτ' έτρεχαμε σδν τ' άγρια βηριά κυνηγημένοι, Ίφοούρητοι, άπροστάτεντοι «ι' έγκαταλελειμμενοι. ·,ν Εμπρό;, είχαμε θάλασβα, «ίσο α ό ;, χμ μας,, τα κανόνια, ί μ «ίσοι μας,, τα κανόνια, φλόγες, σφαίρες καί σπαθιά ββτραφταν στόν Λέρα. ΟΙ Τοΰρκοι δρπαζαν παιδία, άτίμνΐζαν γυναϊκες, Ρασάνιζαν μαρτι<ρικά βδν κόττες. Αν&ρες, γυναίκες καί παιδία έπεφταν νά πνιγοΰνε, Υΐά νά μή παραδοθοΰν «ά μανιασμένα χέρια- •Α* Η βτίλασσα γέμισε κορμιά καί ή βτεριά κεφάλια ίχθΛ/ΐ ή μάννα τό παυδί καί τό παιιθί την μάννα. V»· θριήνοι, όδυρμο!, καί κ.θΛίτοί, 'δονΌΰβαν τόν άέρα καί δλοι σήκιοναν ψηλά τα φιλικά των χρρια. 'Λ' ΟΙ φίλοι μας έγιναν έχθροί μ' άπάθεια κι>ττοΰ(ΐαν,
τό δγριο τό δράμα μας,
την άνθρωπαοχραγή.
'Λ' -
ΟΙ λίγοι πού σωθήκαμε
άπ' την Μικ^ά Άσία.
άλοι, γχμνοί βρεθήκαμε
σ' έτούτην έδώ την γή.
• * ·
**
"Αστεγοι, ανεργοι, φτωχοι
θάνατος, άρώστειες, πεϊνα
σΐΎεχισαν τόν πόλρμο
ν.αί την κ.αταστροψή.
Ά'
Αύτό; εϊν' δ Λπολογισμός
των φονικών πολέμων
αδικα βάφεται ή νης,
μέ αίμα των άθώων.
ΣΟΦΙΑ ΧΑΣΙΑΔΟΤ
5 ΔΙΑΛΕϊΕΙϋ: ΠΑΝΩ ΣΤΗ ΝΕΑ
ΨΥΧΟΛΟΠΑ :
ΠΗΤΕΡ ΟΥΣΠΕΝΣΚΥ. Απόδοσις
οτά έλληνικά: ΣΟΦΙΑ ΑΝ-
ΤΖΑΚΑ. ΑΘΗΝΑΙ 1Θ72, Εκ-
δότης . Πύρινος Κόσμςκ;.,
106 οελΐδες.
Κ ι όλας, στά μάτια μου τουλά¬
χιστον, χτυπόει δυσάρεστα ή κο-
λοβωμένη λέξη ΠΑΝΩ άντί τοϋ
ΕΠΑΝΩ Ι ΑΠΑΝΩ. Τό κολόβωμα
των λέξεω·/, άπότοκο τού δογμα-
τικοϋ, Εεπερασμένου σήμερα ψυ-
χαριομοϋ, ιδίυκ; είς βάρος λέΕό-
ων που ό λαός δέν τίς μεταχειρί-
ίεται έτσι. είναι κότι τό άπαρά-
δεκτο σέ κολλιεργημένη νεοελλη
νίκη. "Η θίι γραφείς, όπως λέγει
ό λαός, απάνω ή θά μεταχειρι-
σθής τό επάνω πού είναι καί τό
όρθότερο ιδίως σέ έηιστημονικά
κεΓμενα. Γό πάνω είναι τεχνητή
δημοτική, και δς πάει νό τό γρά-
φουν σήμεύα κα! δόκιμοι άκόμα
λογοτέχνες. Ύστερα άπό την πά
ρέμβαση τούτη 6ς κοιτόΕουμε τό
περιεχόμενο τοϋ κομψοϋ τόμου.
Ή ψυχολογΐα, λέγει ό Ούσπέν
οκι, δέν είναι -νέα έπιστήμη» όλ-
λύ παλαιά, λησμονημένη έπιστή-
μη. Απλώς εϊχε άλλο όνομο: Φι-
λοσοφΐα, καί ύπήρΕε, ^Εόν αύτό,
έΕάρτημο πότε τος μιδς καί πότε
τής άλλης θρηοκείας. Οί «ασκή-
σεις. τής καθε θρησκεΐας εϊχαν
δμεση σχέση μέ την ψυχολογία.
Ή άντίλπψη τοϋ ουγγραφέα,
καθως προ<ύπτει άπό τόν παρα- κάτω όρισμό τής ψυχολογΐας, φαί νεται δυνβ/ϋκή· άντίθετα πρός την έννοια τής ψυχολογίας ώς συοτήματος «πού μελετδ τόν αν- θρωπο έτοι ορ'λο, τόν ευρίσκουν ή έτσι όπω? ύποθίτουν ή φαντα- Ζονται δτ'. είναι·. Ξεκινώντας ά¬ πό τό ϋϊτημα τής «μελέτης τοϋ άνθρώπου άπό την πλευρά των δυνατοτήτων πού παρουσιάΖει γιά έ£έλιξη»' ό Ούσπένοκι φρονεί ό¬ τι «ή φυχολογία είναι ή μελέτη των άρχών, των νόμων καί των γεγονότων πού συνιστοθν τίς δυ- νατότητες τοϋ άνθρώπου γιά έΕέ- λιζη». Στίς πέντε διαλέΕεις τού άσχολεϊται -μόνο μέ αυτή τή σκο πιά». Ή εΐόική ού- οκοπιά προο- διορΙΖει όρι? καί οτ^ ">ν τής έ-
ρευνάς τού.
Δεχόμενος ότι ό δνθρωπος εί¬
ναι αέ θέση νά «γΐνει διαφορεπ-
κό δν», άλλά δέν γίνεται έπειδή
«δέν τό θέλει», ό ουγγραφέας το Ι
ποθετεϊ τό Οέμα τού στό πεδίο
της βούληοης. Μέ την έννοια αύ- '
τή παρ.ατήρηοα παραπάνω δτι η
άντΐλοψή τού περί ψυχολογίας
είναι δυναμική, άντίθετα πρός
την ιμυχολογία ώς σύστημα πού
μελετδ τόν δνθρωπο έτοι όπως '
τόν ευρίσκη κλπ. καί πού ό συγ- '
γραφέας την θεωρεϊ έ£ όρισμοϋ
στατικιΊ. Ή θέση τοϋ Ούσπέν
σκι, κατά τουτο, είναι πρωτότυ-
πη καί ή εκθέση τού πού άνοίγει
καινούργιες προοπτικεα είναι έ·
Εαιρετικά ένδιαφέρουσα.
θά κλείοω τό σχόλιό μου μέ
τή συνοπτική κρίση πού διατύπια·
σα πρόχειρη ευθύς μόλις είχα
διαβάσει τό θιθλίο:
«'Επιτυχημένη οτήν διάγνωαη
ή σειρά των «πέντε διαλέΕεων
(έ) πάνω στή νέα ψυχολογία» (γο
ν!2εται τό ·νέα») τοϋ Πήτερ Ού-
σπένσκι (Π'ότρ θά εϊτον τό δνο-
μα τοϋ ρώσου ουγγραφέα, δταν
άποδήμηοε τό 1921 πρός την Λύ¬
ση), μεταφραομένη άπό την Σό¬
φια "ΑντΖακα σέ στρωτή δημοτι-
κή, δν έΕαιρέσεις κάποιους λεκτι-
κούς τύπους όπως: ροΛόϊ, πάνω,
τό νού μας, θδθελα, τίποτα, τύ¬
πους ουνηθισμένους σέ κείμενα
σημερινών λογοτεχνών, άλλά ά-
παρόδεκτους σέ έπιστημονικά κυ-
ρίως κείμενο Άλλά στήν πρόθε-
ση καί στήν διόρθρωσή της ή ψυ·
χολογία είναι κυριόταπ·α δ ε ο ν-
τ ο λ ο γ ι κ ή: μέσον ποίας αύτο-
γνωσίας ό άνθρωπος θά ήμπορέ-
ώς άνθρώπου. θέλω νά είπω μ'
σει νά .επκύχει την /ιλήρωσή τού
αύτό δτι τό έπικρατέστερο, μέσα
στό 6ργο, στοιχεϊο είνβι ή διδα-
κτική πράθεση καί όλκγότερο ή
καβαρά έπιατημονική, γνωστική.
Αμείλικτος άνατόμος τής ανθρω¬
πίνης κουφότητος, ό Πήτερ Οϋ-
σπένακι».
Ό δνθρωπος δέν γνωρΙ2ει τδν
έαυτό τού, Λέγει ό ρώοος βυγ-
νραφεας. Καϊ δέν έχει δδικο. Βι·
βλίο, οί -5 ΔιαλέΕεις επάνω στή
νεα ψυχολογία», πού διαβάΖεται
μέ Ζωηρά ενδιαφέρον καί πλουτί-
2ει την αυτογνωσία καίαύτοσυνει
δηοία. Συμβολή στήν προσπαθεία
αύταγωγής τοϋ οημερινοϋ άνθρώ¬
που πού έχει χάσει τόν προσανα-
τολιομό.
ΝΙΚΟΥ ΙχΑΦΑΦΑ: ΤΟ ΝΥΜ-
ΦΑΙΟ (ΝΥΦΙΟ) ενα χωρία μέ βυ-
Ζαντινή οϊγ*η οτήν περιοχή τής
Σμύρνης ικδόσεις «Ενώσεως
Σμυρναίων. Αθήναι 1Θ68 σελΙ-
δες 18β.
Στή σειρά των βιβλίων τοϋ Ν.
Καραρά πού άναφέρονται σέ χω¬
ρία τής Ίωνίας, είδικά τής περιο
Χήί τής Σμύρνης, (πού δρχισε
νά κυκλοφορεϊ τό 1955), συμπε-
ριλαμβάνεΓαι «Τό Νύμφσιο». Ή
πολιτεία αύτη, άνάμεσα Σμύρνης
καί Σάρδε όν, ύπήρΕε επί κάμπο-
σα χρόνια πρωτεύουσα τοϋ βασι-
λείου της Νικαίας, άπό τό 1222
όπότε άνέβηκε στόν θρόνο ό Ι¬
ωάννης Δού;·ας Βατάτοης (ή Βο
τάτ2ης). Τμήμα των άνακτόρω/
τού οώΖεται έως σήμερα, καθώς
βλέπομε απο φωτογραφίο. Δέν ή-
Εαιρα ότι ό βασιλέας αύτάς είχε
άνακηρυχθει" δγιος. ΆνεΕάρτητα
άπό την άναμφισβήτητη άΕία τού,
φανερό είναι δτι ή έκκλησία τόν
ετίμησε κυρΐως έπειδή εϊχε υπο-
στηρίΕει τόν κλήρο καί τούς μο-
γοχούς. Τό φαινόμενο αύτό το
συναντοΰμε συχνά στήν ίστορία.
Αύτές οί μονογραφίες τοϋ ά·
κούροοτου Σμυρναίου οί άναφερο
μενες σέ χωρία καί πολιτεϊες τής
Ίωνίας εϊνοι πολύτιμη συμδολη
στήν ίστορία τοϋ ίωνικού έλληνι·
ομού, χρήοιμες σ' όσους θά ά-
σχολίΐθοϋν ,ιί. τή μί,λέτη τής θε-
οης πού κατείχε τότε ή Ίωνία
μέοα στήν ολότητα τού άλύτρω·
τού γένουτ. Αλλά καί τεκμήρια
άποτελοϋν τής κοινωνικάς 2ωής
πού θά χρησιμεύσουν στόν κοινω-
νιολόγο. "Ηχω τό προαίσθημα ότι
μέ τόν καιρο ή ίδιομορφία των
μικρασιατικώ/ κοινοτήτων μέσα
στόν χώρο τής τουρκικής αύτο-
κρατορίας, τοϋ κληρονόμου τοϋ
ΒυΖαντΙου, θά κεντρίσει Εένους
κοινωνιολόγους, άμερικανούς Ιδί¬
ως, νά την μελετήοουν σ' δλες
τίς πλευρές της, όπότε βιβλία ό¬
πως έτοϋτο τοϋ Ν. Καραρδ, τής
Φιλής Βατίδη, της Στέλλας 'Επι-
φανίου Πετράκη καί δλλων θά πά
ρουν τή θέαη πού τούς πρέπει.
Μέ ίκανοποιεϊ τό γεγονός δτι
ό συγγραφέιΐς γράφει «περιηγητι
κό κείμενο- «αί δχι «τουριστικό»
θά έπρεπε όμως νά γράφει τό άρ
σενικό δρθρο τής αίτιατικής τοϋ
ένικοϋ τόν, άδιάφορο δν άκολου-
θεϊ φωνήεν ή σύμφωνο. Τα «τό
φόρο» «ή ιιίστη τους στό ©εό»
κ.ο.κ. είναι κακόΖηλα άπομεινά-
ρια Εεπερσσμένου πλέον ψυχαρι-
κοϋ δογματ>ομοϋ πού δέν έχουν
θέση σέ κα>λιεργημένη νεοελλη-
νική σέ πόοτα πολιτισμοϋ.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
Ρευοτότητες ααι μεταπτώσεις
οτήν άνθρωπότητα
λτρατιώτης στήν Τουρκία κοτ»* τάν Α' Παγκόσμιον Πόλβμον
'οί ΑΝΑΝ'Α ΝΙΚΟΛΑ ι {Μ σνν ταξιούχον ιΓρρμμαιεως)
Ιλΐ
< Συνέχεια ίκ τοϋ προηγούμενον* Μέ τό άγχος έκεΐννο πιάσαμε τό πρώτο δεκαήψιερο τού ' Ι ούνη 1916. "θσο προχωρούσαν οί μέ- Ρ*ς τόσο καί ιμ*γάλωνε ή άγω- νία γιά άπελευθέρωσι καί μάς ταλαΐττωροΰσε, γιατ! είμαστα« ύποχρεωμένθι νά τήν καμουχρλάρω με στά κατάδαθα τής ψυχής μας, χωρίς νά έχδηλωθοΰμε καί δω- σουμε στόχο γιά συνέπειες. Την άγωνία έχιείνη ήρθε νά την μετατρέψη σέ χτυποκάρδ' οί δρόντοι άττό τα κανόνια πού κατά τό δεύτερο δνχαήμερο τού Ίούνη άχούονταν ΰπόκωφα ά'; •την άντήχησι στά δραχώδη ρκέΚ,] τού Καστέλ πού έδιναν τό άνοι- γμα γιά τή·» ροή τοΰ ποταμου «Κάνη» τίς κοίτες τού όποίου κα τεΐχεν ή έδρα της Επαρχίας τό Τουρούλ. Τό κανόνι συνέχιζε την άν¬ τήχησι καί κατά τό τρίτο δεχαή- μερο τού Ίούνη τής χρονίας. Ή κατήφεΐα των Τούρκων άγαδων καί μπέηδωνν πού κρυφά αττομά- κρύνανε τίς οίχογένειές τους πα- ρουσίαζε κάποια Ιδιόρρυθμη κα- τάστασι πού δδΐνε τήν έντυπωσ. ότι επίκειται κατάληψι τής επαρ¬ χίας μας καί άνεπτέρωνε τίς έλ- πίδες μας. Τό συμττέρασμα αύ¬ τό ένίσχυε κα! ή άνορεξια τού Καίμακάμη γιά τα άστεία ττού κάθε φορά εΤχε μέ τόν γιατρό. Τό χτυτΓοχάρδι ήτα*/ γενικο. Γιατι, δπως ττεριμέναιμε εμείς οί έπιστρατευμένοι περΐμένανε καί τα έσνάφΐα, χωρίς νά άπομακρυ νεται κανένας άπό τό π·/ιγηρό έκείνο μέρος νά "δή τί έντύπωσι έπικρατεϊ στήν ϋτταΐθρο Μ' άννησνχούσε ή κατάστασι και σκέφτηκα πρόσχημα νά 'δγώ ώς τό χωριό Τσΐμπρκά χωρίς νά δώσω στόχο στόν σκοττό πού ά- φορούσε την διαττίστωσι τού κλ. ματος ττού έπικρατοϋσε στό Ρω μαίηκο έκείννο χωριό πού κατεϊ- χε τό πέρα άπό τό «Καστέλ>>
ύψωμα καί ιμποροΰσε νά διακρί-
νονται άπό 'κεΐ ή θέσι τού κανο
νιοβολισμού.
Συνέττεσε, τήν νύχτσ ττού εκα
να τα σχέδιά μου γιά εξοδο· μέ
τα ζ-μερώματα ·μού καλούσε·> ό
Καϊμαχάμης γιά ξΰρισμα. Ξουρί
ί,σ/τάς τον ύττενθύμισα τήν άτταί
τησι τού Δη·μάρχου Με,μέτ έφέν-
τη νά τό ^ιλοτεχντ>σουν κοιμητη-
ριο στόν τάφο των γονέων τού
άπό μάρμαρο τού «Καστέλ» καί
ζήτησα ά&ια νά 6γώ μέ 6οηθό
μου ώς τα λατομεία πάνω στα
σύνορα τού Τ^ΐμπρικά. Δέν μού
δόθηκε εύκαιρία κατόπιν διά να
έ· .αιεύω τό τί σχέφτηκε καί χω-
^ις νά προδάλη άντίρρησι την
στιγμή έκείνη νά μοΰ πεΐ. «Ν·τ
πάρης δσους δοηθούς θέλεις άττό
τούς στρατιώτες έκτός άπό τάν
Βασίλη. Πάρε δμως καί την <ου φισα (ξύλινο στα,μνάικι) νά μας φέρης κρύο νερό άπό τό Τσιμ- πρικά* — Τό Τορούλ δέν εΤχε καλή ΰδρευση —. Περι.μάζεψα τα ξυριστικά- Πή- ρα μαζί μου χαί την κουφίτσα και πηγά στό Δητμαρχεϊο νά ^η- τήσω αττό τόν Δημαρχο Με·μέτ έφεντη νά μού δώση μέσα μι.- ταφοράς τού δγκου άπό μαρμα- ρο δπως μοΰ ϋποσχέθηκε (βλέπε § Η'). 'Α/τί δμως τού Μεμέτ έ- φέντη, δρήκα δ*ό μας, Δη·μαρ χούντα, τόν Παντελή ΞενητΟΊτου- λο ττού μού πληροφόρησε πώς έ- ί>νγεν οικογενειακώς ό Μεμετ έφε/
της πρός τό Κιουρνιοΰ καί τόν
αφήκε Δημαρχούντα. Γιά τόν τύ
πό δμως μοϋδωσιε δοηθό τόν σι/ϊ
χωριανό μου Γιώργο Άμαραντίδη
καί κινήσαμ'ΐ μέ λαχταριστή ά·
γωνία νά μάθουμε νέα, άπό τους
όμοεθνείς τού Τσιμπιρμ<ά. Ήταν ή 7 Ιουλίου 1916 μέμα ήλιόλουστη καί καντή, πού άνε- βήκαιμε στό Τσι,μ—ρι«ά ν' άνα- πνεύσουμε καί δροσιά στό άε ρόλουατο έκεΐνο χωριό. "Αλλο κλΐμα έχει άτΓΟνω καί στις ψυ- χές των κατοίκων. ""Άλλος άέ- ρας φυσούσε έχει. Σέ γιορταστι <ή όψι τό χωριό μέ άναιμονή ά- πελευθέρωοι. Τό Ρώσσιχο κανόνι άκούονταν καθαρά. Στά πρόσω- πα ολονών διακρίνονταν (,οτγρα- φιστή ή χαρά. Συνεχίςεται ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΞΕΧΑ2ΤΑ ΠΕΡΑΣΜΕΝΑ ' (Ι'υνίχεια έκ τοϋ | ΒΝΑ ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΟ Κ¬ Ι ΠΕΙ ΣΟΔΙΟ ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΤΕ- | ΖΙΝΗ. Τό άπόγευμα κάπο ου Σα6 6άτου, την ώρα ποΰ ή καμπάνα τή; ρκκλησίας καλοΰσε τοΰς πι- στοΰ; στοΛ' Έσπρρινό, σΐΛ'έπεσε την ίδα ωρα ακριβώς ν' ακουσθή άπό τό τζαμί των τούρκων —μι ι ναοέ δέν τΐχε τό τζαμί τονς— και] ή φιονή τοΰ μρΐ'εζίνη που διαλαλθύ σρ: «Άλλάχ 'Εκμπέρ, Άλλάχ Έκμπέρ —Ίλ Άλλάχουλ ίλ Άλ¬ λάχ— Μωχάμμεντι Ρεσοιλουλλάχ = Μέγας ό ι=ιρός) Μέγας ό θε- ός — δέν ίοιάρχει (αλλος) θεός παρά ό θεώ; — καί θεόσταλτο; ό Μωάμρβ» Ή τνχαία αύτη ούμπτιοση έ?ρ- ρρθισε τόν τοϋρκο μουεζίνη, ίσως γιατί ή βροντερή φωνή τής καμ- πάνας έίΐισκίαζε ΐή δική τού. Μό λις τελείωσε λο .τόν τή μελαγχολι κή μονωδία τοι·, ?τρεξε άμέσω; στήν έκκλησία, γιά νά σνναντήση τόν ΰπεύθι·νο τής παοατυπίας καί νά λογαριασθή μαξί τού. Τό Γδιο άπόγευμα εϊχαν ελθει στήν έκκΑη σία, μέ τού; δασκάλους καί τίς δασκάλε; τΐι)ν> τα παιδία των δύο
σχολείων, γιά νά παηακολουθή-
σοτιν τόν 'Εσπερινό, όπως τ' άπο-
| γεύματα κάθρ Σαθβάτου. "Οταν
ΕΛΛΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΑΗΣ
(Συνέχεια έκ τοΰ προηγούμενον;)
Στά Ταταύλα ή άττόιφυψι Τώ^
καταζητουμένων στρατευσί,μων ή-
ταν ιτερισσότερο εύκολη, γιαΐί ι
φόδος των καταδόσεων ήτο πο-
λύ μικ.ράτερος άν δχι άνύτταρ-
κτος. "Οταν τελείωσε ό ττόλεμος
πολλοί ταταυλιανο! μέ ύττερηιφα-
νεια διαλαλούσαν, δτι στόν πο-
λεμο ύπηρέτησαν στό «Ταδά·^
Ταμποκροϋ», δηλαδή στό Τάγμα
τής όραφής τού οττΐτιού των δ-
ττου έκ.ρύτιτοντο.
Μόνο έάν κατορθώσουμε νά συ
νειδηΤοττοιήσουμε την έκτασι των
διωγμών κα! τής τρομοκρατιας·
τότε μόνο θά κατανοήσο^ε'ε τι<^ ψυχολογΐκές άντιδράσεκ; των ρα >·ιάδων, δταν άνέτειλε την Πφ
Νοεμβριού 1918 ,ι μεγάλη ήμί-
ρα της άττελευθερώσεως.
Άπό την ήμέρα αύτη άρχισε
ή τετραετία τής διασυμμαχικήν
κατοχής τής Πόλη,ς. Μέ τήν έγ-
κατάστασι τής 'Ελληνΐ<ής Στρα¬ τιωτικάς Άποστολής, μέ "Υττατο Άραοστη στήν Πόλη, μέ τό Τά- γμυι τής Μεραρχίας Βλαχοπυύ- λου στό Μτπέϊκοζ, τόν Σταθιιυ Ελληνικης Χωροφυλακής ττό Κα δίκιοϊ καί μέ τούς Κρητι·κσύς Χω ροψύλακες μέ τίς γραφείς *ρα- κες, ώς Φρουρά των Πατριαρχεί- <*/ «χ τού 'Ελλιγνικού Προξίνε^ι- ου, ό 'Ελλτν/ισμός τής Πολης ε- ζησε έντατικά στά τέσσαρα αύ- τά χρόνια τα δνειρά τσυ. Ήταν ή έττοχή πού δττως γρά ψει ό ποιητής μας ό Κώστας^ Μι σαηλίδης.... σμΐξαν τα όνειρα- τα μέ την άληθεΐα καί νά^ στά άλήθεια τής γιαγιάς μας ο« θρ^< λοι καί τα παρβμύθια» "Ηταν ή έποχή ττού στή/ ττροκυμαία τού Γαλατά σέ μια ττανύι;·'>λη τθνρό,ι·σα' ή διααι»μ·μα-
χι«ή «.ατοχή τής Πόλρ,ς συμδο-
λιζετο μέ ·»έσ·σαρες σημαΐες, την
Αγγλικη, την Γαλλΐκή, την Ι Τα
λική καί την ■Ελληνική, ττού οί
τού Βοοττόρου άνέμιζαν
σάν σύμβολα τής Ν'κης.
«Ραγιά καϋμένε μου Ραγια
γιά σήικω τό κ^φάλι
οί δόξες ττού εΤχες μια ψορά
ξαναγύρισχχν πάλι»
Έάν 6ά έπ-ρεπί να διηγηβώ
τις άξέχαστες αύτές ιμέρτ,ς, τ,'ς
άξέχαστίς ώρες καί στΐγμές, θά
ττεριοριστώ νά πώ δυο λόγια μο
νο, γι' αιύτούς πού δέν τίς ζή-
σανε, δτι δλο τό Πέραν, τα Γα-
ταΰλα καί δλες οί συνοικίας ό-
ττου έπιχρατοΰσαν "Ελληνες, ή¬
σαν στολισμιένες μέ την ·γαλα*ό
λευκη καί στίς προθήχες των
κεντρκών καταστηιμάΓτων καί ·ττα
είκονοστάσια των σττιτιών εΤχε
άναρτηθή ή εΐκόνα τοοΰ Πρω»ι.··
ττουργού της 'ΕΞλλάιδος, άνθοατό-
Λιστη καΐ έκαιγε μπτοστά τ>ις
κανδύλα καί θυμίαμα· Θά μού πή
τε προσωττοΑατρεία. Ναί, προσί-
ποΛατρεία, άλλά θά έττρεττε να
εΤσαι ραγιάς· νά εΐσαι σκΛάβοΐ,
καί νά δρεθής ξαφνΐκά χωρίς νά
τό περιμένης έλεύθερος γιά «ά
μτΓορέσης νά νοιώσης την λα·
τρεία ττρός τόν έλευθερωτή σου
και νά Τιμάς τήν εί<όνα τού, ώι, νέου άβλοφόρου Άγίου «ό τα έθ- νη τροπούμενος» καί νά τοιτοθε- τής στίς εϊχόνες τού την έΐτιγρα- φή «ό Μεσίας». Καί μόνο τότε έάν αττό σκλάβος έγΐΜες έλεύθε¬ ρος θά καταλάβης γιατί επί τέσ σαρα δλόκληρα χρόνια καί δταν δέν ήτο ττρωθι—ουργός, μι*.ροί καί μεγάλοι τραγουδούσαν στούς δρόμους τό ΚΒενιζέλε μας ττατέ- ρα τής Πατρίδος» μαζί μέ ΐό·/ Έθνικό μας "Υμνο, άλλά και κά- τι άλλο γιά μεριχούς άνεξήγητο, τό γιατί άχόμη καί μετά τήν κα ταστροφή καί μέχρι σήμερα άκό- μη διατηρήθηκε εύλαβΐκη ή άνά- μνησι τού Πρωθυπουργού τής Ν ι κης άττό δλο τόν ξϊριζωμένο έλ ληνισμό; Τού κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Λ0ΥΚΙΔ0Υ έφθασαν όμως στά πρόβυρα ΐήί περιτοιχισμένη; αΰλής της, εΓδαν έκεΐ τόν εύέξαπτο μουεξίνη νά δι- απληκτθζεται μέ τόν νεωκόρο καί νά τόν φοδερίζη μέ εξής άπειλη τικές φράσεις: «'Εγώ ξελαρυγγΐ- ζομαι φιονάζοντας Μεγάλας δ θε ός, Μεγάλο; δ θεός, καί σϋ μάς εφαγες τ' αφτ.ά μέ την έκνευρι- στική κο)δο)νοκρουσία σον. "Αλλη φορά νά μή επαναληφθή αύτό, γιατί άλλιώς^ Θά τυλίξω ολους σας σέ μιά κόλλα χαρτί καί Θά κλείσο) τήν έκκλησία σας». Στά προκλητικά αύτά λόγια τοϋ άργισμένου μουεζίνη, καμμιά •άντίρρηση δέν μπόρρσε νά φέρη ό άτνχής νεοκόρος, καί Θρλονταο καί μή έδ(»σε τήν ϋπόσχεσή τού δτι θά είναι ποοσεκτικός στό μρλ- λον καί θ' ακολουθήσει κατά γράμ μα τί» έντολές τού. Μέ αυτόν τόν τρόπο πήρρ τέλος τό ίλαροτραγι- χό, αύτό έπεισόδιο καί δέν εΤχε καμμιά αλλη δυσάρεστη συνέχεια. ΜΙΑ ΑΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΡί'ΕΝΑΓΟΓΕΙΟ Στήν Καρι6άλη? ή μνήμη τοΰ Άγίου Γε ωργίου γιορταζόταν μέ ίδιαίτερη λαιιπρότητα. Τήν ήμίρα έκείνη ή¬ σαν κλειστά κα', τα δύο σχολεία χαί δλοι οί Καρόαλιώτες, σνν γι· ναιξί καί τέκνοις, πήγαιναν στό γειτοΜκιύ χιοοιό «Κρνώΐαλ.α», ή «Κανόταλα», δποις λέγει ό Γρηγό οιος θεολόγο; στή διάθήκη τού, γιά νά τιμήσονν τόν Καππαδόκη αγ ο στή φερώννμη έκκλησία τού καί νά πανηγνοίσουν επειτα κά- το) άπό τα ώιονόδια δένδΐία. Μιά χ,ρονιά δμως, «βί συγκεκρι μρνα την 22.4.21 μέ τό παλαιά ή- μεοολόγιο, οί δάβ/αλοι μάς είδα αοίησαν δτι, την έπομένη θά λει· τ«ι>ργήσονν κανονικά τα σχολεία
καί δεν θά γίνει τό καθιεοωμενο
.χανηγΰρι στό γραφικό χωριό. Ή
άπροσδόκητη αύτη είδηση ανάστα
τοσέ ιδιαιτέρα έμάς τα παιδία τής
έ'κτη; τάξειος, ποΰ ζοιίσαμρ έκεϊ-
νρς τίς ήμέρες μέ την προσδοκία
τής χαρμόσι·νης γιορτής. Δέν
μποροΰσαμε νά ιραντασθοΰμε δτι
υπήρχαν σοδαροΐ λόγον γιά νά μα
ΐαιιοθή κάθε πανηγυρική έκδήλ(,)
■ϊγ, έπειδή οί Τοδρκοι ήσαν άγο
νακτ σμενοι άπότή δνσμρνή έξέ-
λιξη των έπιχειρήσεοιν στό Μικρά
σιαΐικό μέτοιπο. Μερικοί άπ' αύ-
τούς άντιμετώπιξ,αν τήν κατάστα
αχ> μέ τό μο'.ρολατρικό «κισμβτ»,
οί περισσότεροι δμως ήσαν έξα-
γρκομρνοι κα;, περίμεναν τήν κα·
τάλληλη εύκαιρία γιά νά ξεσπαθκ
σον·ν Αύΐός ήταν ό λόγος γιά τόν
οποίον οί δασκάλοι μας, σέ κοινή
σνσκεψη μέ τήν σχολική έφορία,
είχαν άποφασίσει μυστικά. τήν μα
ταίοιση τής γιορτής. Δέν ήθ·ελαν
μέ τίς χα,ρούμενες έκδηλώβίΐς μας
νά προκαλεβο>με άκόμη περισσότε
(?ο την ϋποβόσκουσα άργή των φα
νατισμένων τούρκων.
Αύΐά μέν λογάριαζαν έκεΐνοι,
Γ.ά δικά μας μυαλά. ομοις άρμένι-
%αν στά ψηλ.ώματα τοΰ γειτονικοϋ
χωρίου καί στά ξένοιαστα διασχε
δαστικά παιχνίδια. Δέν θέλομε μέ
κα/ένα τρόπο νά χάσοψε μιά τέ-
τοια γιορταστική μερά, την όποΐΛ
μέ τόση άγωνία περιμέναμ.ε. Τό
ίδιο βράδυ λοιπόν, ποΰ μας άνα-
κοίνωσαν τή βλιβεοή είδτκτη, κά-
ναμε κι' εμείς τή δική μας σύσκε|
ψη στό σχολειό καί ϋστερα άπό άν
ταλλαγή διαφόρων άπόψεων> κα-
ταλήξαμε στήν παράτολμη άπόφα-
ση νά λιποτακτήσωμε γιά μιά με-
Η ΠΛΙΔΕΙΑ ΕΠΙ Τ0ΥΡΚ0ΚΡΑΤΙΑ2
ΕΙΣ ΙΟΝ ΧΟΡΟΝ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΙ ΑΣΙΑΣ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΛΗΦ&Η ΑΠΟ ΤΟΝ
ΤΗΣ Κ Ι ΟΥ ΤΑ
ΤΟΥ
Β'
Περισσοτέρας πληροφορίας διά
τί(ν ΐδριχτιν τής ττρώτης Σχολής
τής Κίου επί τουρκοϋρατίας Ιδω
σεν, πολύ ευγενώς ττροσφερβεις,
ό έκ Τριγλίας Τρύφων ΕΞύαγγελι¬
δής, Γυμνασιάρχης Αθηνών, αί
όττοΤαι καί δη/μοσΐίώονται είς τόν
Α' τάμον της Ίστορίας τής Κι-
ου τα «ΚΙΑΝΑ» καί αί δττσΐαι
έχουσιν ούτω.
«Ό 'Ελληνισμος έττί τουρκο-
κρατίας, ττβντοιοτροττως υπό των
άρχόντων καχο—*χ»μενος έττέζησε
διότι, άπαγορευθείοτ)ς τής ειτ«σή
ιμου ιδρύσεως σχολείων, πλήν ε¬
λαχίστων τινών έξαιρέσεων, ό9'
έλληνότταιΐδες ώς ττεφοβισιμένοι
νεοσσοί, σνναθροιζόμενοι είς τούς
Νάρθηκας των έκκλιησιών και εΐΓ ι
τα κελλιά των ΐ€ρών Μονών έδι-1
δάσκοντο τα στοιχειώδη άναγνώ-
σβως καί ίνίοτε γραφής ύπολογ'-1
ών, κατά ιμάλλον καί ήττον Ιερο-1
μονάχων, τό κατ' αρχάς μέν δε:-
λώς πως καί πεφοβισμιένως, νύ¬
κτωρ καί δρθρου δαθέως άλλά
συν τώ χρόνω πρβ'ιόντΐ θαρρσλεώ
τερον καί ιμάλιστα άπό των μέ-
σων τού ΙΖ' αΙώνος, Ικαναί έλλη-
νΐκαί κοινότητες ττροέοησαν είς
ίδρυσιν κοινών Σχολείων, μεταξυ
των όιτοίων χαί ή κοινότης Κίου,
ή όποία προέβη είς σύστασιν Σχο
λής κατά τό έτος 1802.
— Πρώτον διδάσχαλον τού
Κοινοτικού Σχολείου τής Κίου α¬
παντώμεν τώ 1802 — 1807 τόν
Φιλόθεον Ίερομόναχον έξ Ίθά-
κης. Τούτον δΐΐδέιξατο ό έξ *Υ-
ττάτης της Φθιώτιδος Γ. θΐκονό-
μου Αΐνιάν (1808—1812) μετ"
αυτόν άττό τό 1812 — 1821 1-
ερομόναχος τις, Άνανίας καλου-
μενος, έκραγείσης δμως τής Έ-
τταναιστάσεως τό Σχολείον τής
Κ ίου, έσχόλασ-εν.
·- Τό 1824 προσελήφθη είς το
Σχολείον Κίου δ*οάισκαλος ό Ζα¬
χαρίας ΑΓνιάν, καταγόμενος άπό
τα θεραττειά τού Βοσττόρου. Ού
τος ευρέθη είς την Κίον έξόρΐστος
τών Τούρκων. Μετ" ολίγον χρόνον
τοΰ·ον άντικατεστησεν ό έντόπι
ος διδάσχαλος Χριστόδουλος Κο
κιυάκης, τρείς φοράς ττροσλη-
φθείς διδάο-καλος πρός αντικατά
στάσιν άλλων συναδέλ'ίων τού
Άπό τού 1848 — 1850 εδίδα¬
ξεν ό έκ της νήσου "Ανδρον διδα
σκαλος Λωρέντσος Λεφάκης· Τού
τον τταιυθέΐνται κατόπιν αποφάσε¬
ως της Ίεράς Συνόδου νά μην
προσλαμδάνωνται 5ιδάσκαλοι, δι-
δαχθέντες είς τό "Ορφανοτροφεί¬
ον τής "Ανδρου τοϋ Θεοφιλου
Καΐρη, τον δτΓθΐον ή έκκλησία
άψώρΐσε, ά^ικαττιέστησεν ό Μα-
κεδών Στέργιος Ζαχαρΐάδης, τόν
όττοΐον μετά ενα έτος αντ [κατέ¬
στησεν, ό έκ Τριγλείοκ; Προττον-
τίδος Γεωργ. Πολυχρονιάδης
(1852—1856).
— Πυρκαϊά*; δμως έκραγείση< ένεττρήσθη τό Σχολείον τής Κ'θυ τό 1856, λειτουργουν τότε ιταρά τό ΜητροτΓθλιτικόν κατάστηιμα. Άπό τό 1857—186Ί έδίδαξαν είς τό στεγασθέν είς Αλλην οικο¬ δομήν Σχολείον σΙ Διδάσκαλοι Γ. Καλλίας έκ Συγής Προττοντίδος ό ©εοδ. Νεστορίδης, έξ 'Ητπιίρου ό Κωνστ. Βαλλήνδας έκ Κύθνου, ό Άντ ών. Φιλαλι»θης έκ Μουδα- νίων άττό τού 1862 ό έκ Κύμης τής ΕΕύδΌιας Γρηγ. Ζυγαδινός.' δστις έφημέριος γενόμενος βτοπο θετηθη είς την ίιν Μασσαλία Έλ ληνιχήν Κοινό^ητα. —■ Ό είς Κίον έξορισθείς Με λέτΐος Συρίγος, ΰττό τού Πατρΐ- αρχείου Κωνσταντινουττόλεως Παρ θΐνίου τού β' (πατριαρχεύοντος 1644—1649) έδίδασκεν έν τή Ίερά Μονή ιού Άγίου Γεωργίου τούς τταίδας της πόλεως, αργό¬ τερον δέ τό 1630 έ£ Ι5ίων ό Τν Α' ΤΟΜΟΝ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ «Κ Ι ΑΝΑ» κ. ΠΕΛΟΠΙΔΑ Π1ΝΑΤΣΗ ρίγος συν©—ησε Σχολήν είς τόν Γαλα ΐά Κωνσταντινουπόλεως, ιτα ρά την ^Λονην Χρυσοττηγής δττοι.· καί έδίδασκεν τούς θέλοντας τα γράμματα καί τάς Έττιστήμας. — Ό Συρίγος έττί ττολύ καιρό μείνας είς την Κίον έδίδασκε καΐ έττί έχκλησία τδν λόγον τού Θε- ού καί συνέττατε λόγους είς το- πικους Άγίους. Καθαιρεθέντος τού Πατριάρχου Παρθενίου καί τελικώς ά—αγχονισθέντος ί—ό τής 'Υψηλής Γτόλης την ΙΟην Μαρ τ ίου 1651 ό Συρίγος επανέκαμ¬ ψεν είς τό Βυζάντιον, δττου ώς ίεροκηρυξ ένεδυνάμωνε τα ττλήβη έμμενων είς τα πάτρια, κατά των διδασκαλιών των Ίουσουιτών καί διά τού λόγου κα! 6+ά ποι- κίλων άλλων συγγραφών. Απο¬ θανών ά Συρίγος την 17ην Ά· ττριλιου 1664 ετάφη, κατά διαθη κγ)ί/ τού είς την Μονήν Μηδικίου, δπου άΐΕυρέβη καί ό τάφος τού βπ.σθίν τοΰ Ίερού, κανά την έλ ληνικήν κατοχήν τού 1920. — Ό Συρίγος κατά την τρί την επάνοδον τού είς την Κίον τόν Όκτώδριον τού 1648, ώς έξοριστου καί πάλιν έγραψεν, δ¬ τι ή Κίος ήτο μία ώραία καί άν- θοΰσα πόλις μέ πληθυσμόν, κα τα 65% Ελληνικόν. Έπϊσης κα τα την περίοδον της τρ (της έξο· ρ'ιας τού είς την Κίον ^γραφεν — ώς ό "διός σημειώνει — δια φόρους άκολουθίας καί κανόναι, και είς την Μονήν τού Άγ'ου Γε ωργίου καί είς τήν Μονην τού Προφήτου Ήλιού, τού δποίου I- γραψε τό 1649 καί τόν Παρακλη ΐΐκόν Κανόνα τή τταρακλήσει των Προυχόντων τής Κίου, 'ΕΞκ ιτα ραλλήλου έγραψεν ειΐς την Κίον ό Ζυρίγος, κατά Φεδρουάρΐον τού 1650, καί άλλαι ττολλοί άκολου θείας — διασωθείσας έν χειρο γράφω — 'μεταξύ των όττΌ.ων καί μίαν τής έν θήρα Μονής τού Προφήτου Ήλιού. Έκ των ό>'ω
τέρω άναγραφέντων συνάγεται, δ
τι τα γρβιμματα έν Κίω ήδη έ¬
δι δάσκοντο άττό τού 1645—1646
άλλ' ίσως νά έσυνεχίζετο ή διδσ
σ<αλία καί κατόπιν, άλλά δέν Ι- χομεν ττηγήν έπιδεδαιϊίσεως. — Ό Γυμνασιάρχης Γρ. Εύαγ γελιδης προσθέτει είς τό ώς ανω ίστόρημά τού, δτι ό Πατριαρχης Ίεροσολώμων Δοσίθεος Νοταράς {1669—1707) έττεσκέψατο τή1- Προύσαν, Κίον, ΈλΑγμούς, Μ,70 πολΐν καί Μοοδανιά χάριν σννδρο μης τού Άγίου Τάψου, ττεριελ 6όν·ος είς δυσπαγίαν οικονομικήν Τούτ' αύτό δέν έττραιξεν καί δ τοΰ αυτού βρόνου διά την αύτή>< αιτίαν Πατριάιρχτ)ς Μελέτιος (1731—1737). Καί κατά τας δύο έπισκέψεις των είς την ώς Ονω περιοχήν τής Προύσης. ΟΪ Ποτριάρχαι '^αρ001^^^ έμει«α·' έξαισετικώς ΓκανοτΓθιη·μένοΙ, διότ· ή προσφορά των κατοίκων ΰττήρ ξε τΓλουο-ΐωτάτη. — Κατά δέ τόν χειμών'α τού 1705 είχεν αποσταλή είς Κίον Ίεροχηρυξ πολλούς έκφωνήσας λόγους, ώς άναγράφουσι τα χει- ρόγραφα τής Ί εροσολυμιτικής βι δλιοθήκης, ϋττ' αριθμόν 80 και365 — Ό Μελέτιος Συρίγος μέ¬ γας Διδάσκαλος τού έν δουλεια εύρισκαιμένου τότε "Εθνους, ττρώ τον ήγλά'ισε τήν εκκλησίαν και δεύτερον, διότι πρώτος έδίδαςι κατά τάς έξορι'ας τού, τα γράμ¬ ματα είς τα τότε έλληνόττοαλα 'ής Κίου καί εκήρυξεν άττό "Άμ- βωνα τόν λόγον τού Θεοΰ, μορ- φώνων καί κα0οδτ>γών τούς συμ·
πατριώτας μας της έποχής εκεί·
νης, κρατύναΙ την Πίστιν αυτών
εις τόν Χριστιανισμόν κα! τόν
Ελληνισμόν.
ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ ΠΙΝΑΤΣΗΣ
ΧΟΡΗΓΟΥΝΤΑΙ ΑΔΕΙΑΙ
ΕΞΑΓΩΓΗΣ ΔΕΡ/ΛΑΤΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗΝ
ΕΝΩΣΙΝ & ΟΥΓΓΑΡΙΑΝ
Τό ϋτΓθυργείον Έθνικης Ο1<ο νομίας (τομίύς έμττορίου) ενέκρι¬ νεν δττως ή Τρτ—εζα τής Ελλά¬ δος χορηγβϊ αδείας έξαγωγής δερμάτων άκατεργάσΤων, έγ>(ω-
ρίου παραγωγής, ώς κάτωθι:
1) Διά Σοβιετικήν "Ενωσιν, μέ
χρΐ συμπληρώσεως ττοσότ—ος
250 000 τεμαχίων, διά τήν τρέ¬
χουσαν συμδατικήν περίοδον άπό
Τ—1—73 έως 31—12—73.
2) Δι" Ούγγαρίαν, μέχρι συμ¬
πληρώσεως άξίας 650 000 δολ-
λαρίω/, διά τήν τρέχουσαν συμ-
δατικήν περίοδον, άττό 1)1)73
έως 31 — 12—73.
ΑΙ σχετικαί άδειαι έξαγωγής
δερμάτων άκατεργάστων έγχωρί¬
ου τιαραγωγής θά χορηγηθοΰν
δάςτει των αυτών δρων κα! πρού
ποθέσςων (κατάθεσις έγγυήσεων
διά τήν προσκόμισιν πιστοποιη-
τικών έκτελωνισμοΰ, αναλώσεως
κλπ.)· υπό τούς δποίουο έχορη-
γήθησαν καί αί μέχρι τούδε προ
γενέστεραι τοαύταΐ πρός εκά¬
στην των ανωτέρω χωρών.
ρα δλα τα παιδία τής έκτης τάξε¬
ως. Ό μόνος πού δέν θέληί>ΐ νά
μάς ακολουθήση στήν αστόχαστη
αύτη έξόρμησή, ήταν ε'νας σι»μ-
μαβητής μας, ήσυ^ις καί σεμνάς
σαν τό καρίτσι. Τό άλλο πρωί, ά-
φοΰ έφοδιασθήκαμε άπό τό σπίτι
μέ τ' άπαραίτητα φαγώσιμα, συγ
κεντρωθήκαμε άπό νοερίς στό προ-
αύλιο τοϋ σχολείου καί σέ λίγο, ά-
κολοι>θώντας τό μονοπάτι τής α-
πέναντι βοιτνοπλαγιάς, άποχαιρε·
τίσαμε τό σχολειό καί τήν Καρβά-
λη
(Συνεχίζεται)
ΜΑΗΗΜΑ1Α ΚΑΤ' ΟΙΚΟΝ
ΔΙΑ ΓΤΜΝΑΣΙΟίΙΑΙΔΑΣ
μΐ
«Ις
«αί Δημοσία Γνμνάαια ασκήβας
1& μΛχρ*ν σειράν Ιτών καί κΛβή-
χυντο Λκνθνντοϋ είς 'Τ.δρυμο. ηαι-
•νκής «ροστααΐας, αναλαμΑανβι τητ
κατ' οίκον ονΑαβκαλίαν Ά
χ«1 Μ κων 'ΕλληνιχΑ» είς
(ήν τής εφημερίδος κ . Σ Σ*νανΙ·
ΧΡΗΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
Δικηγόρος
Διεύθυνσις:
ΠΑΡΑ ΤΩ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩ
ΓΡΑΦΕΙΩ κ.
ΧΡΗΣΤΟΥ ΑΓΓΕΛΙΝΟΥ
Όδόε Στουρνάρα καί Ζοΐμη 1
Αθήναι
Τηλ. 636.243 - 6466.052
Γιά τα ΠΕΙίΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ τΗ
βόνου τής ΣΜΤΡΝΗΣ ή Λο-
γοτέχνις »! ΚΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑ-
ΚΙΔΟΤ έξέδωσε τό Μυθκπόρη-
μά «ϋ :
εΠϋΝΕΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ>
Π-ωλεΙται. στά Κεντεκκά Βιδλιο-
πωλεΐα οτήν ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ στήν ΕΝΩΣ1
ΣΜΤΡΝΑΙΟΝ. Καρύτση 8.
καί στά γραφεία τής εφημερίδος
μας «Πρβστρυγικός Κόσμον» Νί¬
κης »Β
ΤΟΤΛΑ ΚΟΝΙΔΑΡΗ
βνκηγόρος
ΒΑΣΙΑΧΙΟΣ ΚΟΝΙΔΑΛΗΣ
□ολιτΐΝΟς Μηχανικάς
Ι Μητφέρθησαν Γαμβέτα 4
' εος βοονος τηλεφ 6θβ.2ο«

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Γ ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡιΤΥΡΙΒΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ
27ον
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΚ
10. - ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΥΡΜΠΕΤΗΣ
17.— ΓΙΑΤΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΝΑ
ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ
ΜΑΣ;
Στή Σάμο, πού εΐχα πομείνει
τρείς μήνες, πρόσφυγας ε'δσνε
—ολλά τα μάτια ιμου. Αύτοΰ εί-
χανε μαζευτη οί πιότεροι χωρία
νοί μας, μά κσί χωριανο! άτττό
θαλασσινά χωρία τής Μικράς Ά
σίας, τα γειτονενούμενα μέ τό
φΐλόξενο αύτό νησί.
Στίς εύτυχισιμένες άλλοτες κα'ι
άξέχαστες παττρίδες μας έκεΐνεο
είχαμε άφήσει δλο τό 6ιό μας,
σττίτια, χτήματα· ζωντανά, σο-
δεΐές καί δλα τα καιλά μας. Καί,
τώρα αύτά άλλοι νά τα χσ ρων-
ται. "Ετούτο δέν μττορούσαμε νό
τό χωνέψωμε· Γιαυτά κοί τα ΐτα"Α
ληκάρια οί τπρόσψυγιες άττοφαθΊ-
σαμε νά πάμε νά πάρωμε άττο-
κεΐ δ,τι δικό μας μποροΰσε νά
σηκωθή καί νά φερθή στή Σά¬
μο. Κ' ετσι συμφωντισαμε νά μα
ζευτοΰμε σέ όμάδες άπό 10 ώς
15 όνομώτοι καί >μέ καΐκι νά ττερ
νοθμε άττέναντι στήν ττατρική μας
χώρα, έκεΐ ττού εϊταινιε τα χωοιο
μας. "Ο,τι λοιττόν θά καταφέρ-
ναμε νά τταίιρναμε, τα μΐσά θά
ήτανε τού καϊκιοΰ καί τ' αλλα
.μισά, δικά μας, ττού εμείς ττάλι
τα παλληκάρΐα θά τα μοιρσζό-
μσσταν άναμεταξύ μας.
Τό βάλαμε σέ έφαρμογή κο1 ή
κάβε επιχείρησις γινότανε μέ σύ-
στημα. Αοιττόν, τη νύχτα, δυό
παλληκάρια μπαίνανε σέ μικρή
6άρκα καί περνούσανε στήν ά-
τΓεναντι άκρογιαλιά. Έκεί, κστα
τοττιζόντουσαν στήν ττεριοχή, και
βρίσκανε πού ήτανε τό χωριό
τους. "Οταν δμως ξηιμέρωνε ττρο
λαβαίνανε καί κρυβοντουσαν κά-
που τταράμερα περιμενοντας δ-
σττου νά νυχτώσει, Γΐατί τότες
0ά έρχόντανε άτττή Σάμο τό κα-
ϊκι, μέ 10 ώς 15 τταλληκάρια μέ
σα> γιά νά τούς βρή.
Τό καίίκΐ μέσ' στή νύχτα ττλη-
σίαζε ττρός τή Μικρασΐατική ξη¬
ρά» καί ττερίιμενε τό φωτεινό σι-
νκ&λο, πο6 θά τσθ κάνανε τα δυό
κρυμένα τταλληκάρια, ώστε να
ξέρη τί κατευθυνθή θά πάρη. Λυ
τα άνάβανε ενα κλεφτοφάναρο,
τό σκετπάζανε καί ττηγαίνανε στήν
άκ,ρογιλιά, δττου τό ξεσκεπάζανε
άττότομα γιά νά φανή τό ψώς
τού, καί τό σκεττάιζανε ττάλι. Κι'
αύτά τ6 κάνανε τρείς, εΐτες τέσ-
σερις φορές άττάν' τ' άλλοΰ, κσ·
κάθε τόσο άνάλογα: μέ τή συνε-
νόηση ττού εΐχανε κάνει ττΐό όμ-
πρός. Κ' έττσι, τό καΐκι ττσρευόν-
τανε πρός τό φωτεινό σινιάλο.
'Εκεΐ, ξεμπαρκαίρνανε τα τταλ-
ληκάρια, άνταμώνανε καί τα δλ-
λα δυό, ττού αύτά τα όδηγούσα-
νε στό <μίιρος πού έπτρεπε. Και τότες άρχίζανε ολοΐ τό εργο τους. Παίρνανε δ-τι βρίσκανε. Κα- ττνά, στάρια, ττρόοατα, άγελά- δια καί δ,τ( χρειαζούμενο μπο- ροθσε νά σηκωθή, καί τα κου- 6αλούσανε στήνι άκρογιαλιά δ- ττου τα φορτώνανε στό καΐκι. Ή δουλειά αύτη έτΓΓρεττε νά τελέψη ττροτοΰ νά ξηιμιερώση. Καί τό φορ τωμένο καΐκι μέ δλα τα παλλη- κάιρια νό. εΐχε ττΐά φύγει. Αύτό λοιπόν έξακολουθσύσαμε νά τό κάνωμε ταχτικά- 18.— Σ' ΕΝΑ ΑΠΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΑΣ ΑΥΤΑ, ΣΩΣΑΜΕ ΔΥΟ ΨΥΧΕΣ Σ' ενα άπτά ταξίδια μας αύ¬ τά, ττού εΤχα πάει κ' έγώ μαζ , είχαμε ττεράσει όπτέναντι γΐα να ττάμε στά «Κοΐ'μηττούρια» ρωμν ο- χώρι άλλοτες εύτυχισμένο και κοντά στό δικό μου τό χωριό Τϋ Γκιαούρκιοι Έκειττέρα, μισή ώ- ρα άτττή θάλασσα, ήντανε £κχ ,μαντρι μέ ττρόδατα ττού άνήκε σε 2ναν£ Ρωμνΐό κσί ττού τώρα τό εΐχανε στήν κατοχή τονς τέσσε- ρις Τουρκο άρβανίτες. Τοϋ Ρω- μνιοΰ αύτουνοθ ό γιός, ένα γερο- δεμένο παλλη*άρι, εΤχε έρθει μα- ζι μας καί μας όδήγησε εΰκολα νά τττΐμε. Μττήκαιμε στό μαντρι. Τα μαντρόσκ,υλα άρχίσανε εύτυς νά γαυγιζουνεΐ μά <μόλΐς άκούσα- νε τή φωνή τοθ παλληκαριοθ τη- ( νέ άναγνωρίσανε καί σωπάσαν'ε Καί τότες ήρθανε κοντά τού χα- ρούμενα. Τα παλληκάρια δλρ μας καταφέραμε καί ττήραμε τα ττρόδατα έκατό κεψάλια. "Αλλα, ζωντανά <ι' άλλα σφαγμένα Τα ψορτώσαμε στό καΐκι καί μαζ, μας ήρθανε κα! τα μαντρόσκυλα. Και τότες άνοίξαμε τα πανιά γ,ά 4>ευγιό "Ητανε μόλ,ς ξημε-
ρωνε. Μά, ώσότου νά ξεκινήσωμε
βλέττομε στήν ττλαγιά δυό τταλ¬
ληκάρια άγνωστα νά μάς φω"ά·
ζουνε καί νά τρέχουνε νά κατε-
6οί>νε πρός την άκροθαλασσιά
Ήτανε κακοντυμένοι κα! καταλά-
6αμε ττώς ήτανΐ Χριστιανοί πού
είχανε πομείνει έκεΐ. Τότες λοι-
ττόν δύο άπό μάς μτταίνσυνε στη
^άρκα καί, πάνε καί τούς παιρ-
νουνε. Τούς μτταρκάραμε στό κα-
ΤκΙ κ,' ήρθανε μαζί μας στή Σα-
ιμο. Τούς σώσαμε τή ζωή
Η ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
«Άξιότΐμε Κύοιε ΔιευθΐΛ'τά, σεως έπιστήιιονες. δοΰλενμαν σκλη
μΐά όμάδα άτΓΟ 500 αίχμα>νώ-
τους ττού τούς τρορβηξανε μέ τα
ττοδάρια όπττή Σμύρνη ώς τή Μα
γνησιά. Καθώς περνούσανε άτττά
διάφορα χωρία δγαίνανε οί χω-
ριανοί μέ ρότΓαλα, τσεκούρΐα,
τραχάδες (κλασευτήρια) κα! τούς
σκοτώνανε Κι' δσοι ττρολαδαινα-
νε κα! ξεφεύγανε τούς πετροδο-
λουσανε μέ μεγάλες πέτιρες ΟΙ
συοδοί στρατιώτες δχι μονο δέν
μποδιζανε τό μανΐασμένο αύτό-
νανιε όχλο, μά κ·" αύτοι μαζί σκο
τώνανε δσους δέν μττσρούσανε <ιά , ιγά νά λιγοστέψη, ή αύτη Άνυπόφορη ή δι- ψα τους. Κι' δταν ττλησιάσα^ε στό «Γκεντίζ ("Ερμο ποτσ,μό) ττέσανε μέ τα 'μοϋτρα δλοι οί άίχ μάλωτοι γχά νά πιούνε νερό, ά- δια<[>ορώντας γιά τίς σφαΐρες
των συνοδων στρατιωτών πού αύ-
τές ττέφτανε &ροχή καταττάνω
τους Τό ποτάμΐ εΤχε κοκκινισε.
άτΓττό αΤμα. Μά οί λίγοι πού ζή
σανε δέν μττορούσανιε πιά άτττήν
ττείνα καί την κούιραση νά 6α5'-
σουΊ/ε. Κι' δταν φτάξοβνιε στή Μα-
γνησιά, τούς ττήγανε σέ μιά χα-
ράδρα πού την εΐχανε όναματί-
σει «κψίκι ντερεσί» δηλ. τώ*^
κοκκάλων χαράδρα. Έκεϊ λοιποί/
τούς δάλανε στή γραμμή <αι μέ τό πολαδόλο τούς σκοτώσανε Κ' ήτοανε ή χαράδρα αυτή άπό πρίν γεμάτη κόκκαλα καί νεκρο- κεφαλές. Ό Κόκκος στάθηκε κι' αώτός στή γραμμή, άλλά καθώς οί στρατιώτες ρίχνανε την μπατα- ριά κα! τούς σκοτώσανε δλους, έκεινονε τονε πήρε ή σφαίρα μό- νο στό ττοδάρι. "Επεσε λοιπόν κι' αύτάς κάτω κ' έ'κανε τό σκο- τομένονε "Υστερα λοιττόν ατττό τουφέκισμα, άρχίσανε οί στρα¬ τιώτες νά τηετροδολοθνε κατακέ- φαλα τούς σκοτωμένους, άν τυ¬ χόν κα! ζή καινείς νά ττεθάνη, Ο Κόκκος ζωνταινός περίμενε ό καη μέ^ος νά τού έρθη κΐ' έκεινοΰ η πετριά. Πλησίασε ό στρατιώτης καί τού ρίχνΐι ίμιά μεγάλη ττέ- τρα στό κεφάλι πού εύτνχώς το¬ νε χτύττησΕ λίγο στό φρΰδι καί τού τό έσκισε. Τό πιρόσωπο τού γέμισε αΤματα κ' &τκτι τονέ νομι- σανε γιά πεθαμόνΌ. Οί στρατΐώτες φύγανε άψήνον- τας τα σκοτωμένα κορμιά γιά να τα στταρά'ξουνε τώρα τα σρ"ΐα. Ό Κόκκος δέν κουνήθηκε άτττή θέση τού. Κα! 'μάλις δράδιαξε σΓ, κώνεται κα! ψεύγει. Κούτσα κού- τσα τταίρνεΐ 6ουνό μέ δουνό. Τη μερά κρυβότανε καί τή νύχτα 6α- διζε Στό σκισμένο φρΰδι τού και στή ττληγή τού ττοδαριού £6αζε ρετσίνι τοθ ττεύκου γιά νά για- τρεύη 'Ετιρωγε άγρίους καρττοκι. καί, δταν εύρισκε την εύκαιρία ττερνώντας άτττά χωρία πήγαινρ κρυφά κ' 'έκλεδε ψωμ!< εΐτες άπ τα άφύλαχτα μαντρΐά δ,τι ψα- γώσιμο ύπήρχε. Οί μέρες κυλου- σανε κι' δλο δάδιζε γιά νά 6ρή την παραλία, όπότες, ένα πρωι απάνω σ' ένα βουνό άντά^μω^ε τόν άλλονε, πού αύτός εΐχε φυε. κρυφά ά— 6 κατασκήνωση αΐχμα- λώτων στό Αίντίνι. Περΐπλανιότα νέ κ' έτοΰτος ττ! δύο μήνες. Το¬ νε λέγανε Πανανό. Ό ΠανσΛ/ός λοιπόν εΐπε καί τα δικά τού 6άσαν«α πού τράβη- ξε στην αίχμαλωσία. Τούς α!χ- μαλώτους, λέει τούς δγάζαινε τα νύχια μέ την τανάλια. Μά αι τούς πεταλώνανε μέ τενεικέδες και καρφιά 'Και τούς ττηγαίνανε στό δουνό νά τούς φορτώσοονε ξϋλα Οί καη'μένοι δέν μττορου- σανε νά βαδισουνε κα! τούς χτυ- πούσοτ.'ε σάν τα ζΊά Μιά νύχτα λοιπόν, ττού έίδρεχε καταΐνλυσμός, αποφάσισε νά φυη κρυφά άτττήν κατασκήνωση. "Εφυ- γε άρκουδιστά, άλλά μόλΐς εκα- νέ δέκα μέτρα ό σκοπός τοΰ τρα 6η·ξε τουφεκιά Εύτυχώς άτττή πολλή 6ροχή, τό δττιλο ετταθε ά- φλογιστία κι' ό Πανανός κατά- ί'ΐρε κι' άτΓομακρύνθηκ£ ττ'ά. "Οταν λοιπόν ά/ταμωθήκανε κΐ' οί δυό τους στό δουνό, άγ- καλιαστήκανε καί κλαίγανε μέ ξερό δάκρυ πολλή ώρα. Μέ πολ- λά &άσανα .μπορέσανε κ' εΤδανε άττό μακρυά τή θάλασσα. Κι' ο Κόκ<ος ττού εΤχε πιά κατατοπι- στή στό δρόμο Τραδήξανε γιά τί «,Κοιμητούρια» 'Εκεϊ κρυ^ιτή- κανε σ' ενα ϋψωμα κι' άντικρύ- 'Ζουζ τή Σάμο άττόπου ή άπόστα ση ήτς<νε τρείς ώρες τσξίδι. Πα- ρ^<ολουθούσανε λο ττόν τή θάλαο σα μήττως φανή κανένα καΐκΐ νά τού κάνουνε σινιάλο νά τού; πάρη κ' εύτυχώς πού τούς εΐδαμε καί τούς σώσαιμε τή ζωή (Συνεχίζεται) Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΟΜΙΛΙΑΙ ΤΟΥ κ ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΟΑΟΜΩΝΙΔΗ Μέ τό γηάμμΐί μου αύτύ, ίπι- θ«μώ νά σίϊς διαβε|β(αο'>σ«)( ότι ή
δκβφώτισις των άναγν(ΐ)στών τής
εγκρίτου εφημερίδος σας, επί πε-
νήντα πεοίπο»! χρόνια, ύπήοΗρ ερ-
χον ποϋ πρέπει νά συγκινή κάθε
έλληνική ψυχή, άξιον πάσης έ§-
άρσεοις κα!, έπαίνου, δοήθημα πό
λΰτιμον διά τΛν Ιστορικόν τού
μέλλ όντος, ποϋ θά ψάζη νά βρή
κ<ι; νά συναρμολογήοη την πραγ- ιιατική ίστοηί'ί ενός λαοι^ πΌυ τύπο οίόικρ βρέθηκρ πεινασμένος καί γιιμνό;, ό έκ γενετής πλούσι ος, κυνηγημένος άπό τίς όρδές σφαγέον, πού τόσο άπέφυγε %α νά σχολιάση διά τα ΐγκλήματά τ(ΐιν, ό πολιτισμένον κόσμος τής έποχής. Δέν είναι, Κυρι- Διετ'θυντά, εϋ κολο νά περιγράψίο. τό ένβιηφε- <ιον των άναγνακττών σας, άφ' ή, (ηινεπληρώθησαν τα πενήντ» χρό νια τής καταστροφής, όπότε ξε- π.ετάχτηκ(ΐν θέματα κ«ί πληροφο- ρίες ποίι άφοροΰν τίς χαμένες πά τρίδες μας. "Ενα άπ' τα σοβαρο¬ τέρα αύτά θέμ«τα είναι ότι. μπο- ρεΐ νά ζητήσαμε άσυλο στό σπίτι τού πτωχοϋ μας συγγενοθς, γιά τό οποίον ή ίστορία θά Ρίβααόση κάποτε ίπίσημα, πώς εχουμε /τί- σει ιιέ τό αίμα μας κι' ημείς κά- ποιρν ίίροφο, κοι·6αλήσαμε ομως τή μόρφιοσή μας καί τίς ίκανότη τές μας. ίτοιμοι, δποις άποδείξα- με, νά ξαναδημιοτ'ργηθοϋμε, χ<η- ρίς καί παοακουράσουμε στρουμό- χνοντας στϊς γωνίες τοΰ σπιτιοϋ, ι αύτοΰς ποϋ μας ύποδέχτηκαν σάν μουσαφΐρέονς. Τό μεγάλο θέμα πού πραγμα- τεΰεται άπό τινος ή εφημερίς, πρός απόδειξιν τής Αληθείας, εί¬ ναι ή παράθεσις στοιχείον, περί τής προσωπικής αιτιθολή; τού πρόσφτ'γος στήν αποκαταστήση ! ίον άφ' ενός καί στήν προσφορά ) τού, ώς συνόλου, στήν άναιιόρφο)- ση ·καί διάπλ.αση τής σημερινής έλληνικής κοινωνίας. 1. Ό πρόσφυξ άγοότης. ποΰ δεύρουαε πολυ καλά τήγ γήν ποΰ παρέλαβε. Αυτή μΊΕτεδλήθ'η, σέ παλύ λίγο δΐάστηιια, σέ π'ίράδει- σο Έξαφανίστηκαν τα χέοσα δεί ι|ιασμένα χοιράφια, τα βριόμικα Ι στεκούμενα νερά, τα κιτρινο.τρά- ι σινα άπ' τα κουνού.αΐΓ· παιδάκιο, ι πού τα καραδοκοΰσε τό χτικιό καί ό χάρος, τα άδΰνπμα ξίΓκχ, μέ σπτσαένα τα γόνατα καί πληγια- σμένες άκρο>μίες.
2. Οί βιομήχανοι. οί εμποροι
Ι οί έπαγγελματίες, οί τεχνικοί, οί
, αγιοι ίερεΐς μα;, οί διδάσκυιλοι
καί καθηγηταί μας, οί πάση; φΰ-
κοντα στου; αγοοτες μα; και
ίίλοι μαα παρέσυραν τούς φιλότι
μονς ντόπιους νά δημιουργηθή
αϋτύ τύ σηιιερινό ενοΐοπαικύ κρά-
το; τή; άναγεννημένη; Ελλάδος.
3· Κοντά σ' αυτού;, (ΐάλαγ-
γες όλάκληρε; μορφίυμένονν νέθ)ν,
πού κατε'κλυσαν τί; φτωχέ; στό
είδος δημόσιες ύπηρεσίες, τραπέ¬
ζης, όργανισμούς, συνεταιρισμού;
κα', σύντομα σκαρφάλοισαν στί;
.τρώτε; θέσει; τής ίεραρχία;, δια
κριθέντε;. Καί τρλος, Κύριε Δι¬
ευθ-Ι/τά,, τα ϋνοιμαστά στελέχη
τοΰ ελληνικόν στρατοΰ, μέ τα ό-
ποΐα, τό έλληνικό &θνο; συμπ.λη-1
ρωνει τάς ανάγκας τού άπό την
πρώτη ήμέρα τή; δημιουργία; τοΰ
στρατόν τή; 'Επαναστάσεω; τοΰ
1821 καί εντέυθεν, δέν πρέπει νά
λησμονηθοΰν. Ή ξακουστή πατρί
δα μου αί Κνδωνίαι, μέ την δική
της Μεραρχία καί ή , Σ μύρνη μέ
τό δικύ τη; Σώμα Στρατόν καί
ό Πόντο; καί ή Θηάκη, προντο-
στάτησαν στοίις έθνικους άγώ-
να;. ό'χι μόνο μέ άπλού; όπλίτας,
άλλά καί μέ στελέχη μόνιμα καί
έφεδρα, σ' όλον; τού; βαθμού;
καί τα οπλα. Άπό Άρχιστράτη
γο μέχρι δεκανέα. Τόν όνομαστι-
κύν πίνακα τών πάση; φύσεο>; έ-
πιστημόνον πού δημοσιεύετε, ;ί-
μαι τή; γνώμη; νά διαδεχθή πί¬
ναξ μονίμίον καί έφέδρον στελε-
χών, προσφυγικήν προελεύσεως
τοΰ έλληνικοΰ στρατοΰ Πολλο'
άπ' αυτού; έπεσαν «αχόμενοι.
"Λλλοι τραΐ'ματίστηκαν καί πολ¬
λοί διεκρίθησαν έν πολέμω και
ειρήνη. 'Τπάρχουν οί έπετηρίδε-ς
των στελεχών καί των ενόπλων
δυνάμεον εφέδρίον καί μονίιιιον.
"Γπάρχουν οί κατά τόπους προσ-
(τυγικοί Σύλλογοι. ΙΙιστίύ'ο, ότι
συνάδελφοι έν άποστρατεία συμ¬
πατριώτην μας., κάτοικοι βρβαίιο;
Αθηνών, δέν θά άρνηθοΰν καλού
μενοι νά προσφε'ρονν τα; ύπηρε-
σία; τιον. Λυποΰμαι διότι άπ' τή
μιά μεριά, τα γεοάματά μοί·, κι'
άπ' τήν άλλη, ίι αόνιμο; .ταρα
μονή μόν στή Θεσσαλονίκη δέν θά
μοΰ έπιτρέψουν ένεργύν συμμετο-
χή στήν έρευνα.
Εΰχόμενο; τήν όλοκλήρο)ση τή;
προσπαθείας σας διά τήν επιτύχη
παρουσιάση τον προσφυγικοΰ κο-
σιιον, ώ; αναμορφωτού καί συμ-
I
παραστάτον στού; εθνικον; άγι7>-
να;, πρό; διαφώτισιν δνσπίστων
καί όντως άγνοοΐντων, παρπκαλω
' νά δεχθήτε τήν εκφράση τή; βα-
θεί'άς εκτιμήσεως μου.
ΤΑΣΟΣ Ι. ΜΟΤΜΤΖΗΣ
Άξιωματικό; έ.ά.
"Ιονος Δραγούμη 7ί, Θεσ)νικη»
"Οσα έγιναν τό πρώτο
δεκαπενθήμερο τοϋ ΙΜαρτίου
τής Συνεργστιδης μα; κάς Νίνα; Γιαννακίδον
ΕΠ! ΤΗ Γ^^
Δαβίδ ό Κομηνόα
Ο ΤΕΛΕΥΤΛΙΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ
19.— ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΣΑΝ ΤΛ
ΒΑΣΑΝΑ ΤΟΥΣ
Ό ένας άπό αύτούς τούς δυό,
ό Κάκικος, χώριανός μου, άκοϋ-
στε νά δήτε τί μ·άς εΐπε, έν>ώ τρ
γύρω τού ένας σωρός κόσμος κσ-
θόντανε μέ άνοιχτό στόμα κα;
τονε ακουε.
Τότες στήν άναμττουμττούλα, εί
χε κατέδη κι' αύτός άτττό χωριο
μας στή Σιμύρνη. Εΐδε τή κατα-
στροφή της μέ τή φωτία καί τη
σφαγή καί στό τέλος τονέ πια-
σανε αίχμάλωτο. Τονε βάλσκε σέ
Ό συνεργάτης μας κ. Χρήστο;
Σολοιμωνίδης θ(ί άμιλήση διά τή^
Εθνικήν Έορτή·ν, την μέν 1 1
ττρω.νήν τής Πέμτττης 22 Μαρ-
τίου, είς την «"Ελληνικήν Μέριμ-
ναν», την δέ 8ην 'μ.μ. τής Παρα-
σκευής 23 ΑΛαρτίου είς τόν Φιλο-
λογικόν Σύλλογον 'Υμηττοΰ
'Επίσης την Πέμπτην 22 Μαρ-
τίου καί ώραν 8 μ.,μ' θά ομιλή¬
ση είς την ΧΕΝ, μέ θέμα. «Τα
πενήντα χρόνια άττό την Μΐκρα-
σ'ατικήν Καταστροφήν» ΣχετΙκά
πό ηματα θά άπαγγείλη ό λογο-
τέχνης και καλλιτέχνης κ. Γεώρ¬
γιος Μετσόλης.
Σπανίζοαν στήν ΠαγκόσμΙο Ί¬
στορία οί βασιλείς η οί βασίλισ-
σεςι πού αγιασαν γιά τή ζωή
καί τό έργο τους. 'Εξαίρεσι ά-
ποτελείΐ τι'ι Βυζάντιο. Σ αύτί
άναφέρονται άρκετοι Αύτοκράτο-
ρες άλλά καί Αύτοκράτεΐρες, πού
άνοίκηρύχθηκαιν "Αγιοι γιά τή
συνετή καί Χριστιανική Πολιτεια
τους- "Οπως ό Μέγας Κωνσταν¬
τίνος γιά την ύποστήριξι, πού έ'¬
κανε στό Χριστιανισμόν ή μητέρα
τού, ή Άγία Ελένη, ό Αύτοκρά-
τωρ Μαρκιανός καί ή σύζυγός
τού Αύτοκράτειρα Πουλχερια, η
Βασίλισσα Θεοδώρα γυναΐκα τού
Θεοψιλου κα! άλλοι "Ομοια καί
μερικοί κληιρΐκοί, πού αγιαοαν
γιά τούς άγώνιες τους ΰπέ,ρ των
είκόνων, δττως ό "Αγιος Εύθύμι-
ος 'Επίσκοπος Σάρδεων ό Όμο-
λογητής (+840) καί μερικοί αλ-
λοι. 'Υπάρχει καί ενα ττλήθος ό-
σίων άνδρών κα! γυναικώ", πού
καί σήμερα άκόμα ζή μέσα στήν
άμαρτωλή κοινωνία μας ή μέσα
στά μοναστήρια κα! τα άσκηΤα-
ριά.
Πουθενά δμως δέν μνημονεύο*'-
ταΐ μορφές, πού ν' αγιασαν γιό
τήν Πίστι τού Χριστού καί νά
μαρτύρη.σαν, δπως ο! μάρΤυρεί
έκείνοι των πρώτων χριστιανΐ.κώ·;
αίώνων. 'Υπάρχουν δμως πάντα
οί έξαιρέσεις καί άς τίς ποΰμε.
Στόν εΰλογημένο Πόντο, ό Λούξ
τής Χαλδίας Στρατηγός Θεόδω-
ρος Γαδράς (+1098), δταν έ'-
τπειτα άπό πολλές στρατιωτικές
έπιτυχίες αίχμαλωτίσθηκε στόν
πολεμο εναντίον των Σελτζουκι-
δών καί ώδηγήθηκε στή Θεοδοσι-
ούιίολι ('Ερζερούμ) δπου άφοθ
βασανίσθηκε γιά ν' άλλοοξοτπστή
Ι ση υττέμε'νε καρτερικά τό θάνατό
| δάφοντας μέ τό αΐμα Τού τό 5£ν
δοο τής Χρΐστιανοσύνης καί άνα
κηρύχθηκε ό Στρατηγός "Αγος,
πού ή μνήμηη τοσ γΐορτάζεται
στίς 2 Όκτωδριου Στά μετα
τήν δλωσι τής Κων)πόλεως χρό¬
νια, στήν έποχή τής Τουρκοκρα-
τίας αθλησαν ττολλοί μάρτι,ρες
καί έθ^ομάρτυρες, διτως ό Κο-
σμάς ό ΑΙτωλός, ό 'Αγ. Ί»Γ'ν-
νης ό έξ Ιωαννίνων, Ιωάννης
κα! Ίορδάνης (ΤρατΓεζούντιος} ό,
Αγ. Ιωάννης ό Ρώσος, ό Κων-1
σταντΐ'ος ό 'Υδραΐος καί μία 2κ
πληξι μέ Τούρκικα δναμα, 6 ",*-
γιος Αχμέτ, μάλιστα "Αχμέτ,
πού μαρτύρησε στήν Κων)ποΝ,
στά 1682 καί ή ιμΐνήμη τού γιορ
τάζεται στίς 24 Δ)6ρίου καί ττά!
ρα πολλοί άλλοι.
Μά ποίος θά υψώση φωνή δ α
μαρτυρίας κατά τής Ίστορ'α;,
ττού σάν τΓροσωπολάτρις χώρισε
τούς Άγίους, Τούς ήρω£ς κα!
τους άνθρώττους σέ δυό κατηγο-
ρίες, σέ μεγάλους κα! μικρούς,
σέ διακεκρΐμένους κα! σέ ά'Ί',-
μους
Κι' άδίκησε πολλούς ή Ίστο-
ρια μά σέ μεγάλο δαθμό χον
«πολλά εΐδότα κα! ■παθότα-» Αο
τοκράτορα Δαδίδ ττού ένώ τού
άξιζε ό φωτοστέφανος τής αγΌ-
τητος τόν ά/αφίρχ] σάν ένα 5-
σημο καί άγνωστο στούς ττολ-
λούς. Είναι ό τελευταΐος Αύτ-ι-
κράτωρ της Τραττεζούντος Δσβ;&
ό Κομνηνός (1458—1461) Ή
ΤρατΓεζούντα επεσε στά 1461
άφοΰ ττολιορκήβηκε στενά ά-το
στεριά καί θάλασσα άττό τόν Μο
άμεθ Ή πολιορκια της κραΤι-ο-ε
40 άλόκιληρες μέρες. "Η άντίστα-
ση ήταν θαρραλέα καί άττοτελ"
σματική "Ισως ν' άντεχε ττερ σ-
σότερο, άν ή άντίστασις δέν έ-
κρινετο μάταιη καί άσύμφορη
γιά ένα μεγάλο ττληθι/σιμό, που
εΤχε κλεισθή στά περίψημα κά-
στρα της "Ετσι καί κατ' είσί,-
γησι Τού διαβοήτου Γεωργ. Ά-
μοιρούτζη ή Τραττεζούντα έττε~ε
στις 15 Αϋγούστου 1461, δηλ.
8 χρόνια μ'ετά την αλωσΐ τή^
Πόλης, κατόπιν συνθηκολογήσεως
σύμφωνα μέ την όποία ό Δαβ'δ
άττεμα<ρύνετο οικογενειακώς, ώς έξόρΐστος στή;, Άνδριαινού~ολι τής Θρά<ης. Έκεΐ εζησε Ινα α - κρό διάστημα, πίνονΤας τα φαμ- μάκια τής έξοριας μέσα σ' ε α ττεριβάλλο κατασκοπευτικό, τού ένημέρω·/ε κάθε τόσο τό Σουλτά νο γιά τή ζωή καί τίς κινησεις τού. "Ενα γράμμα άπό τή Μΐσοτ:>-
ταμία σταλμένο άττό την άνεψιά
τού Θεοδώρα τήν κόρη Τοϋ άττο
6 ωσαύτος άδελφοΰ τού Αύοκρά-
τορα Ίωάννη τού Δ' (1429—
1458), πού παντρέφθηκε τόν Ά?
χηγό τών 'Ασπροπροβατάδων Ού
ζούκ Χασάν παραδόθηκε στό Μςοά
μεθ Σ' αύτό ή Θεοδώρα ή επ ο
νομαζομένη Δέσποινα Χατούν ί-
γραψε στό θεΐο Της Δαβτδ νΓ< τής στείλη τόν γυιό τού νά τ.-ν. άναθρέψη άρχοντιικά σΤην αύλη της Το γράμμα ένίσχυσε τή" ύ ττόνοΐα τοΰ Σουλτάνου, δτι ευ¬ ρίσκεται ό αίχμάλωΤος τού Δα- 6ιδ σέ σι.νεννόοσι ιιέ τόν Ού,οό^ Χασά/ καί έττιδ.ώκει την άπελίΐ, θέρωσί καί την άνόρθωσι τού στή Βασιλεία "Ετσι διέταξε τή σύλ- ληψι και την άτΓοκοφάλισι τού μα ζι μά τούς 3 γυ'θύς τού καί το, άνεψιό τού. Λίγο πρίν άπ τό οί κογενειακό αύτό όλοκαύτωμα έρω τηθηκε ό Δαδίδ, άν άσπάζετα τόν Ίσλαμ σμό γιά νά χαρισΐτ, ή ζωή σ' αυτόν καί σΤούς δικού- τού. Κ ι, αύτός άρνήθηκε ττροτι μώντας τό σκληρό θάνατο. Στό σκευοφυλάκιο τής Κων) πόλεως σώζονται δύο ένθυμήματα γιά τόν Δαβιδ, ττού εχουν, ώς εξής: Κατά την κς' τού μηνός Μσρ τίου τής ια' ίνδικτιώνος τού ςιτοβ' (ου) έτους (Μ63 μ.Χ.; ήμέρα Σαιββάτω, ιτικροτστη ώ¬ ρα γ' έκ,ρατήθη ό άγιος ημών αι/θέντης κβί Βασιλεύς Τροττεζο' ντος κύριος Δαδίδ δ Μέγας Κομ νηνός Ιν 'Ανδρι,ανουτΓΟλίΐ κα θερχθείς β-ήν <5τλύι/εσι έν τώ Πι,ο γω. Είς τό Β' ένβύμημα «έν δέ τ^ πρώτη Νοεμβριού Αμέρα κή κα! ώρα Τετάρτη τής νς έτελειώθη τώ ξίφει ό αύτός συν άαα τοίς Τρισίν αύτοΰ υίοΐς και τώ άνεψιώ τώ (1463 μ.Χ ) " - δικτ. ιδ' έν Κων)ττόλει». Μά τραγικώτερη ήτα*/ ή τύχη τής συζύγου τού Δαδίδ 'Ελέ/η.; Καντακουζηνού. Παρα<ολούθησε μέ άπαράμιλλη καρτερικότητα τή ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ Ή έφετινή Ψυχαγωγική καί Χορει'τική συ·^/ρΐτοωσι; γιά τα! παιδία τών Μελών καί των Φί-' λ(,ιν τοΰ τής Έστι'ας Νέα; Σαύρ νη; Ιγινε, δποι; πάντα την Τσι- κνοπέμπντη Ιην Μάρτιον στή, με¬ γάλη αίθονσα Τελετών τοΰ Μέγα ρου της, μέ μεγάλη έπιτυχία. Πλ' ρης όρχήστρ;; ,π«ιάνιξε καθ* ό¬ λην την διάρκειαν τής Άποκρηά τικη; αύτη; σι·γκεντρο)σεϋ)ς γιά νά ψυχαγοιγήβη τούς μικρούς προοικεκλια{'»<ους πού οί πεοισσό τεροι ήσαν μετεμφιεσμένοι καί θουσιασμένοι γιά τήν ΐπιτυχία τος σιηοδού; τους. Στό τέλος, δλοι £<ρνγαν κατεν τή; αποκρηάτικη; έκείνη; σνγκεν- τριόσεος, έπιτυχία πού όφείλεται κιτά πρώτον λόγον στόν Πρόε¬ δρον τής Έστίας Νρας Σμύρνης κ. Π. Χαλδέζον καί στό Διοικητι κόν τη; Συμβούλιον. Εΰχόμί·θα ιΤ' δλ.ου; τού; μικρού; μας φίλον; ν ά γιορτάσουν καί τοΰ χρό^ου αύτη την ϋΊιορφη άπογευματινή γιορτή «ΛΕΛΦΙΚΗ ΙΔΕΑ ΚΑΙ ΣΤΓ- ΧΡΟΝΟΙ ΜΤΣΤΕΣ» Την 2αν Μάρτιον, τό Φιλολογι- κόν κΐ'ΐΐ Άρχαιολογικόν Τμήμα καί ό Σΰλλογο; «Δελφικέ; Άιμφι Ι κτυονάες» διοργάνωσαν είς την αεγάλην αίθουσαν τοΰ «Παρνασ- σοΰ» διάλεξη μρδ μΛήτςιαν την έ/.λεκτήν Λογοτέχνιδα), Ποιήτρια κα1, Δημοσιογράφον κ. Μαίρη Μπουσμουηρΐλη, αε)ν ιδική νά ά- πο6(όση ιιέ έπιτνχία τό πολύπλοκο θ^ιμα «Δελφική Ίδέα καί Σύγ- χρονοι Μύστες». Ή κ. Μαίρη 'Μπονσμπον δρι αϋ κρνο έκεί-
η: τή; βοαδιά;. ή αϊθουσα τή;
'> '.ρία; των Φ.'λι»ν τοΰ Λαού,
-τή όδό Εΰρι.τίδου 12, ήτ ι·ν κα-
-ι'ι ΐ5στη άπό έκλεκτό κάσμο Πλή-
τ; ήταν «κόμη καί τό ΰπερωον.
μ'ά περίφημι κπί ένδια
όα'λία καί συγχο,ιρομε ί-
δ (,,'τερα την κ. Νέλλη Π ιραστιι-
τ',δ'Η· - ΙΙπτα ι,χαήλ.
ΟιΜΙΛΙΑ ΤΟΤ κ ΠλΤΛΟΤ
ΦΛΩΡΟΤ ΣΤΟ ΠΝΕΤΜΑΤΙ-
ΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΝΕΛΣ
ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ.
Τήν ένδεκ.άτην Μάρτιον πραγ-
ματοποιήθηκε στήν αΐθονσα δια-
λέξεον τού Πνευματικόν Κέντρον
Νέα; Φιλαδελψείας, όμιλία τοΰ
Λογοτέχνου - Μυθιστοριογράφου
καί Ποιητον κ. Παύλον Φλώρον,
μέ θρμα:
«Φρειδερΐκος Νίτσε, ό καταλυ
τ·ή;, ό προφήτη;».
"Ενα θεμα πολύπλοκο κ'/ϊ πολύ
δύσκολο πού μόνον ό κ. Παΰλο;
Φλί'οοο; μποροΰσε τόσο ώραΐα να
αναπτύξη.
Ή αίθουσα αυτή ήταν γεμάτη
άπό έκλεκτό κύσμο τή; παληάς
Μικράς Άσί χς, άπό ό'λα τα μέ-
ρη της, «αί πολλο1, νέοι τής Νέ¬
ας Φιλαδελφείας καί τή; Αθήνας
μας πού ήρθαν νά άκούσουν τον
όμιλητήν.
Πράγματι ήταν μιά δύσκολη ό¬
μιλία κν<ί πολύπλοκη, άλλά ποίι μέ εΛΐτυχία μάς την άπόδιοσε ό 'όμιλητής, γνωστάς γιά τό πόσο ώραία έξηγεί κάθε λεΛτοιιέρεια, άγνωστα ποάγματα γιά τού; λρ- ρισσοτέρους, άλ.λά καταληπτέα ά¬ πό τή ρητοοική τοΰ όμιλητοΰ. Η όμιλί'ι τον ήταν γιά τή ξωή, τό έργον καΐ τι; προφητείε; Τού Φρειδερίκου Νίτσε ό όποϊο; καί όραματίστηκε άκόμη τού; μεγά¬ λον; πολέμου; τόσα χρότια πρίν. Παρευρέθη δλο τό Δημ. Συμ¬ βούλιον τοΰ Δήμον Νέα; Φιλαδελ φεία; Λολλοί 'Ε.τίσημοι, ό κ. Νϊ- χο; Μηλκόρη; καί ή Σύϊνγό; τον, ό κ. Διαμαντάκης καί ή αύ- ζ·γό; τού, ύ κ. Στανρίδη; καΐ πολλοί άλλοι. άξιύλογοι Μινρασι- άτες καί Άθηναΐοι. ΧΟΡΕΤΤΙΚΗ ΣΤΝΕΣΤΙΑ- ΣΙΣ ΤΗΣ ΕΣΤΙΑΣ ΝΕΑΣ ιΣΜΤΡΝΗΣ "Επί τή εύκαιρία τών Άπάκοεο), τό τελενταϊο Σά66ατο, 10 Μάρ¬ τιον εγινε ή έτησία σι·νεστίί«τις των Μελ.ών τή; 'Εστία; Νέα; Σμύρνη; εί; τήν μεγάλην αίθου¬ σαν τελετών τοΰ Μεγαρον της καί παρ' δλη τήν συνεχή βροχή τής ήαέρα; έκ-η'ντ);, ή μεγάλη αΐθονσα ήταν άσφνκτικά γεμάτη. Σανς>νηοί κπί Σανονηέςι, και
Μικ^ασιάτες έν γένει 'ΐέ τήν πα¬
ληό άρχοντιά στό πρόσοπο γλεν-
τοΰσαν σάν τόν Λαληό καλό και-
ρό. Τό καλλιτεχνικόν πρύγραμμα
ήταν ύπέροχο, τραγούδιο Σμυρ-
νέικα άκουγόντανε καί αλα τα
στόματα τα τοαγουδοΰσαν. τρα- [
γούδΐ'α μον'τέονα, τοαγούδια πα-
ληά, ολα γιά τό γλέντι των Μι-
κρασιατών καί τών Νεο - Σμΐ'ο-
νιωτών. ΤΗταν κάτι τό έ|αΐ(?ετι-
κύ, κάτι τα ώραΐο, κάτι τό ύπέρο
χο. Η κόρη τού χ. Χαλδέϊτυ
Προε'δρον τής 'Εστία; Νέα;
Σμύρνη; κ Άλίκη Παλαιολόγου
επαιΗ^ ώραιότατα Σμυρνέχα Τρ<ι γονδια στό πιάνο μέ τό ταλέντο της .τού την ξεχορίιζει σννοδϊύσα- σα τόν Τενόρο κ. Λ'χγκατνή Κα τα/.ειροκροτή.θηκαν, καθώ; και τό συγκρότημα των ελαφρών τρα- γονδιών τοΰ ΚοσμΐΛ,οΰ Κέντρον «ΦΑΝΤΑΣΙΑ» άποτελούμενο ά¬ πό τούς κ.αλλιτίχνας: κ.κ.. Ελέ¬ νη Ροδά, Ρένα Κοτ-μιώτη, Μάν- θι» Ζολώτ ι· καί τούς χορευταί; Δήμο καί Τάσο. ' 'Εαιτυχία τής χορευτικής αυ¬ τή; συνεστιάσεο)ς άνευ προηγου- μένου, πού όφείλεται είς τόν ά- 5 ούραστον Πρόεδρον τής 'Εστι- ας Νέα; Σμύρνη; κ. Π Χαλδ^- ζον. ό ιόποίος καίτοι μή Σμυρνη- ός> λατρεύη τή Σμύρνη τήν πατρί
δα τή; σνζύγου τού καί ίί,τι άφο-
ρά τήν άξέχαστη πατρίδα αα;
καί τόν κόσμον .της. Τούς ίδιον;
έ-παίνους δίδω καί στό Διοικητικόν
Συμβούλιον τής 'Εστίας Νέα;
Σια'ρνη; τό πλείστον των οποίων
είναι Μικρασιάτες καί γνωστηί
γιά την άγάπη τού; στύν άγα,τη-
«ένο [νιζ μακρΐΑ'ό τό.το
Παρευρέθησαν ό Άντιπρόε-
■δρο; τοΰ Άρείου Πάγου Σαι·ρ
ναίος κ. Κακόν Πανλίδης κ ιί ή
σύγυγό; τον, ό έξ Άνδοι,ιΐνονπο-
λεος Γηικός Διενθυντής τοΰ 'Τ-
ποιργε,'ον Έθνική; Οίκονο,μίας κ.
Στ. Λυμ,τερίδης μετά τΰς σι>ξύ-
γου τού, ό 'Επ'θεωρητής 'Επαγγϊλ
ματ κή; 'Εκ.τα'δεύσειος 'Τπονργεί
ου Παιδεία; κ Σοτήριο; Βελού-
κα; μετά τή; συΐύγου τού, τι/
Μλη τής 'Ε.ττροπή; Κρίσπη,
τών Η (Ί)1(«ν τα ό,τοία ΐ^ΐ'κ'οφο-
ρησιν τό 1972 «αί είναι Μικρα-
σατνον κα'^ Ποντ'ακοΰ περιεχομέ
ν ην -/ιη τα όποϊα θά βραβενθοϋν
την 2Γ,ην Μαοτίου άπό τήν Ε-
στι'αν Νε'ας Σμύςινης. οί κ. ·/
Χ'. ηπτος Σολομοινίδη;, Άπ Λε
οντ ιρ'τη;, Νϊκο; Τοντοννταίκης,
Σπ. α·ιισκηνό; Νίκο; Λωρέν-
τη; καί πολλρ; αλ-λε; ,-τροσο)πικό-
τητες καί ανθρΐΛποι τού Πνεύιια-
το; ν Λ τής Τέχνης, ό'λα τα εκλε-
κτά Μέλη τής 'Εστία; Νέας
Σμύρνη; κ.π.ά. Παρενρέθησαν
έν σν.όλί»: 520 άτοιια κ/ι τό
γλέντι διήρκεσε μρχρι τάς 3 πρω
ινα; ώ/ιας.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΤ
(1'ΤΧΕΧΚΙΑ ίκ τής 1η; σελ )
«στ ιο.οι - Μ.ι.-·.)κο. ίκ Σμύρ¬
νης, Πτΐ'χοΰχο; τή; Όδοντ ατι,.ι
/ής τον Έΐνιγοΰ Πανε.τοτΓ,ιμίΊυ
Αθηνών. 'Οδοντίατρος Αθηνών
όδός Περγάμου 2.1, θυγάτηρ τού
εκ Σμύρνη; πριόην Δήμαρχον Και
σαριανή; Αθηνών, αειμνήστου Α¬
ΝΑ Σ ΣΤΡΑΤΗΓΟΤ.
Κεφαλίδη; Ήσαϊα; τοΰ Λειυνι
δα, έκ Κ(ιιν).τολεω;, Πτνχιοΰχο;
Λικηγόοο; Αθηνών όδό; θεμι-
στοκλέους 1.
Κοντοστάθη; Μιχαήλ, ίκ Σαύρ
νη;. ΠτιχιοΓχο; τή; Νομικής τού
'Εθνικοΰ Πανεπ·ιστημίου Αθη¬
νών ίνταχθείς ίίς τήν Δηαοσία
'Τπηρεσίαν, ποώην Σύμ6ονλος
τής Ένώσεο)ς Προσφύγο)ν Φοιτη-
το>ν καί τή; Όμοσπονδία;, πρώ-
ην άνώτερο; ΰπάλ^ληλος τού Άρ
χηγείου τή; Άστυνομία; Πόελων
τοΰ 'Τπουργείοι,' τίϋν Εσωτερι¬
κώ ν.
Ζαίρη; Αναστασισ;, ϊκ Κων)
πόλεως, Πτυχιονχος τής Ίατρι-
ν.ή; τοΰ Εθνικον ΠανεπιστΓ.αίον
Αθηνών, Παθαλόγο; - 'Τγιεινο-
λόγο; εί; Μακεδονίαν, προ'ιην Νο
μίατρο; Κα6άλας καί μετέπειτα
Η-Ό'αλιν.κ.Γ- μ?τ /-<.· , το ΠανΡ.ΐΜίτήα εν τ-,ΰ Χίλλ τ»τ; Τζιόοτζ·.« τών Άγατσά; "Αρη; τού ΠέτνΟν έκ Κορδελαοΰ Σμιρ-νης, Ι^ χο; τής Ίατρικής τοϋ Πανεπιστημίου Άβηών ιχ θεί; είς την Φυματιολογίαν, Λ()(^ ην ί-ϊ πολλά ετη βοη&ά; Το{ Συρναίον Φυματιολύγου χαί Κ) νικιίρχου, άπιμνήστονι ΕΛ45ΤΒΕ ΡΙΟΤ ΣΚΟΡΛΟΜΠΕΚΗ, ^ διεδΓ'χθη είς τήν Διεύθυνσιν Χβ1 Ίδυκτησίαν τού ίν Μελιοο{οι«- Άττική; Σανατορίον, πρώην φ(^ ματιολόγος τοϋ "Γγειονομ,/οί Κέντρον Αθηνών τον Τποι·} γείου ΚοινοΛΊκ.ών Τπηρεσιων [(,. τνχήσα; νά άναδείξη την βυγατέ ςκι αυτόν ΑΜΑΛΙΑΧ, Τοπογρά. φόν Μηχανικόν τού Πολ.υτεχνεί. ου Αθηνών, Γαμπρό; επί θνγ«. τρί τοϋ έκ Σμύρνη; μεγ«λΕμ,·το οον, αειμνήστου ΣΤΜΕΩΝ 21- ΜΟΧΙΑΝ. ΧΡΤΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ Ίατοό;, εκ Ναζλή Μ. Άσία- ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑσ' ', Δικηγόοος. εκ Χαλδίβ,ς Πόντο» ; (Συνεχίζεται) ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΥΛ, ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ 'Ενας άκόμη ογγτο τούς έκλε- κτούς έχπροσώττους τού προσφυ- γικού κόσμου άφησε την πρόσ- <α ρη αύτη ζωή. Ό αποθανών υπήρξεν έκ τνν συιντελεσάντων άθορύβως είς την ττροώθησιν ττολ λών έ< των προσφυγικών προδλη μάτων χάρις είς τα προσόντα τού, τήν μόρφωσιν τού κα! τή >
ττολυσχιδή δράσιν τού, άκολου-
θήσας είς τουτο τό τταράδειγε.α
τώ^ προγόνων τού των χρόνων
τής δουλείας είς την δασιλιδα
τώ"^ ττόλεων.
'Εγεννήβη είς Άττάλειαν Μ.
Ασιας τό 1874. 'ΕοτΓούδασε"
είς την Εύαγγε«λΐκήν Σχολήν τής
Σμύρνης καί κατόττ'ν είς την Ρο-
δέρτειον Σχολήν τής Κων)πόλεως
άποφοιτήσας τό 1915 Κατετα-
γη έθελοντής είς τόν 'Ελληινικό;
Στρατόν, υπηρετήσας επι πεντα¬
ετίαν.
Το 1919 απεστάλη ώς άντι-
■πρόσωπος τής 'Ελληνικής Κυ¬
βερνήσεως είς τό είς ΗΠΑ Διεθ-
νές Συνέδριον τής Χριστιανικής
"ΑεολίΚ^τητος Νέων Χ.Α.Ν.
■Επανελθών είς 'Ελλάδσ, διω-1
ρίσθη Έλλην Διευθυντής τής Χ '
Α Ν Ίδρύσας την πρώτην τταιδι-
κήν κατασκήνωσιν έν Ελλάδι (είς
"Αγιον Άνδρέ<χν Άττικής) είση- θ'είς τήν ίδρυσεν των «Σπιτιών τού Στρατιώτοω» έν "Ελλάδι κα· Μ Άσία Εισηγηθή την ίδρυσιν τής Φο τητΐικής Λέσχης. Έσχε τήν Ιδέαν τής ιδρύσεως τοϋ Κολλεγιου Άθηνώ·/, διατελέ- σας ό ττρώτος Γενικάς Γραμμα¬ τεύς τοθ Δ.Σ. αυτού, εως τό 1946 Διωρίσθη είς την Άγροτικήν Τράπεζαν "Ελλάδος άμα τή Ιδρύ σει της κα! εξήλθεν τής ύττηρίσ, άς έθελοντής μέ τόν βαθμόν τοθ 'Υποδιει,'θυντοΰ. Δι ετέλεσεν σύνδεσμος μεταξύ ΑΤΕ — Άμερικανικής Πρεσβεί¬ ας (1945—46), είσηγηθείς τα πρώτα μέτρα δοδθειας των Η, Π Α πρός τήν Ελλάδα είς τόν έπισκεφθέντα τότε τή;^ χώραν μας πρώην Πρόεδρον Χέρμπερτ Χοΰ6ερ, Σ υπέγραψε τό βιβλίον «,Σύγ- χρο^οι Άμερΐκανοί φιλέλλη^ες — Άναμνήσεις μιάς πεντήκονταετί- ας» (έ<δόσεις Πεχλιτ3ανίδη) Δ ε¬ τέλεσεν ίδιαίτορος Γραμματεύς τού προέδρου τής 'Επιτροττής Ά —©καταστάσεως Προσφύγων Χέ«- ρυ Μόρκενταου (1924—29). 'Επισης διετέλεσεν άνταποκρι- τής τού «Μηνύτορος τής Χριστια- νικής 'Επιστήμης καί τής «Σι- κάγο Τριμπιούν»! Αυτή έν όλίγοις ύττήριξεν ή ζωή κα! ή δράσις τοϋ έκλΐττό/τος άνδρας, πού ένα άπλό νεκρολογι- κόν σημείωμα δέν δύναται βεβαί¬ ως νά καλύψη Και τταραφράζον τες τή^ γνωστήν φράσιν θά ηδυ¬ νάμεθα νά είπωμεν δι' αυτόν δ- τι Τσως ττοτέ άλλοτε τόσο ι ττολ- λοι δέν ύποτττεύονται καν την συμδολή τόσον ολίγων είς ένα τόσον ζωτικόν τομέα δπως υπήρ¬ ξαν τα ττροσφυγιχά προβλή,ματα. "Ας είναι έλαφρόν τό χώμα τής 'Αττιικής πού τόν σκεττάζει ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΕΠΙΚΟΛΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ σφαγή τού άνδρός της και τώ ττα διών της. Ό Μωάμεθ διέταξε ν α μείνουν τα σώ,μαΤα των φ^, νευβέντων άταφα γιά νά τα ξε· οχΐσουν τα σκυλΐά καί τα κοια- < α, Ή 'Ελένη σάν άλλη ΆνΤι- , γονη φύλαξε δλη την ήμέρα χά πτώματα των άγαττημένων της νεκρών καί σά; νύχτωσε τάθαψε μέ τα χέρια Της. "Υστερα ι^ιορεσε ι τό μοναχικό σχήμα καί εττειτα ά- ιττό λίγο πέθανε άττό τή 6αθ-ια της θλιψι. Σκηνές τραγικές, ττού μόνο τα παααιμιΐβ α Τις μνηιμονεύουν και ομως είναι ττραγματικά συμβαν- τα τής ττιό ένδσξης καί πολυ μορφης Ίστορίας τοδ Κόσμου, τής 'ΕλληνΙκής. ΑΘΑΝΑΣίΟΣ ΑΣΙΑΤΙΔΗΣ Η ΕΠΕΤΕ1ΟΣ ΤΗΣ |25ης ΜΑΡΤΙΟΥ Κυριε Συνανίδη, Ό Φλοπρόοδος Όμΐλος 'Υ- μηττού, κατά τα καθιερωμένα τε- λεί τόν έορτασμόν τής Έθνικής Έττετείου τής 25ης Μαρτίου είς τγ,^ Μεγάλην Αίθουσαν τής Στέ- γης τού τήν 23ην Μαρτιου έ.ε ήμέρα; Παρασκευήν καί άπό ώ¬ ρας 8 30 μ μ μ·έ καθωρισμένο ττρόγραμμσ Εισήγησις υπό τοδ κ. Γεωργί- ου Κουτρουδίδα, Προέδρου Φ Ο Υ. κα'ι ό Πανηγυρικός τής ημέ¬ ρας υπό τού λογοτέχνρυ κ στου Σολομωνίδη· 'νΘΗΝΑ Δε<έμ6ριος 1972 "Ενα πό ητ κό χρον κό γιά τα ')0 χοό/ια τή; Μικοαο-ιατιχής Κα τηοΓτή;. "Ενα (!.6λίο, πού τόρξώΓΓνλλό τον σέ προδιαθέτπ V» το π'ριεχόμενο: «Φονές μυστηρΐ'ΐκέ; καί μηνύ-ιατα συναρποατικά γεμάτα οχί- ψν καί δύναμιν, γεμάτα άνθρω π ά γιά τύν «νθοωπο καί την α¬ ποστόλη τού» (Χρήστο; Γ Εύαγγίλάτο^) ««ρυλ/αΐ άπό τα συμυάντα τή;Καταο-τροιτή; τή; Σμύρνη;, *>Β
θα μρΛ·οτ·ν καί θά τού; διηγονν ται σάν παραμύθια».
(Νίκο; ΚαραΡ«;'
< λ άχι τη ίωνολατρεία πού σνγκινεϊ 6αθύτατ« τόν άναγνώστη κ«ι ΐιιι.'τερα τίτν κάθε μ κοασιατι>:ήψνχή,>.
(Νϊκο; Τουτρνντϊάχη;)
«Λνρισμο; καί νοσταλγία γιά έκηνα τα άλησμόνητα μέρη»·
(Ανδρέας Ταταοίδΐ:»
« Τμνοι γ,ά την Νε'α Σμύρνη,γιά τή Νίκαια κα>, γιά την Εί«ϊ
γελικη Σχολή, τονισμίνοι στό πεντάγραμμο πού πρέπει νάτρογΐ"1-
διουνται ν αί νά θι»μίξονν». (Νίκος Καραρά;)
Πονλ,εϊτπι στά κ.εντρικ.ά βιβλιο, ,τωλεία καθώς καί στά γραφεία τή;
«Ε.ιωσεω; Σμναναίιον» (όδύ·ς Καρύτση ,3) καί στά γραιτεϊα τ¥
εφημερίδος «Προσφνγ(κός ^ρ σμο;».
ΤΙΜΗ ΒΙΒΛΙΟΤ ΔΡΑΧΜΑΣ 50.