194830

ΣΑΒΒΑΤΟΝ 31 μαρτ.ου
^------_^ΕΞΑ^ΤΟ^Ε^ΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΌΓΙΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΤΪΐΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝτώί
Ετος 47ον — Άρ. φύλ. 21 ββ
ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ
Γ'.
Ό Μιχαήλ Μακράς,
φ'ι; γιά την μεγάλη «θνική τού
ίΚ)Κ£ΤΤΤκ?ιότητ χ κι αύτός στήν
Τοΐ'ΡΧ·". ·Ή>ίν «κόμα γίνη ό γε
νίκας ϊκπ'ΐτρισμό; των Άγαθου
κοιτών, κατέφυγε μέσω Αί'νου
υτήν θεσ)νίκη, ό'που χειοοτονή-
βηχε τό 1917 άπό τόν· άείμνηστο
Μητροπολίτη Γεννάδιο Κληοικός.
Ά«ό τότε Ιπί 44 ·ύ.λόκληρα
3Οόν
Άπ' αυτή την αίτία τόν ταυτί-
__ 2ουν πολλοί μέ τόν περίφημο πύρ
'Τποστρατήγου έ.ά ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ ! Υ° Των Μαγγάνων, ηού έχτ.σε ό
έκτοπι- Κ^^.,^15,; Γ· Άστέρη;,' Μαναυήλ Κομνηνός. καί οπου ε-
-_ΤΙΜΗ^ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,50." ΙΑΙΟΚΤΗΤΗΣ ~~ εκαοτησ - ΑΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ -ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.7Ό8 - ΓραφΈΐα: Νίκης 25.-
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΙΙΟΛΗΣ
ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ
χβ
νια ίαΠΡίτησρ, σάν Διάκος στός
{ϋχλησίες Αγ. Άθανασίοι·, Αγ.
ϊοφίπς καΐ Άχειηοποιήτου μέχρι
τό 1933, ώ; Πρεσδΰτερος στήν
Πυλαία τό 1933—1934 καί Λπό
Τό 1935 μέχοι τόν Δεκέμβριο τού
1961. σάν 'Εφημρριος στήν ίκκλη
βί« Αγ. Ελευθερίου Ντεπώ, προ-
αχθεί; τό 1!Μ0 «έ Άοχιμανδρίτη
χαί Ίε^ατικώς Προϊστάμενό της,
γ' ΠΑΡΑΛΙ4 ΤΕΙΧΗ, ΠΡΟΠΟίΜΤΙΣ
καί
έμενε άνα
„ καοανικύλας Γ. ρου. 'Έτσι όμως θά
•ς, η Καπεταν Τζιυρτζή·
Καρνοϋτσος, Ιωάν. Μαστροη σ<Ραλι0Τ0 τ0 Μεγαλύτερο μέρος ά- πό τα λίγα πού άναφέρει η να τούς άναφέςιονμε. τής | άνεψιά τής πρώτης τού γυναίκας, νοϊ,λης, Ιωάν. Σ κονδύλης/ Ι αλυο'δας· που έκλεινε σέ καιρό κα'ι ϋστερ' άπό τό θάνατο έκεί- ϊίΤ0λάχης, Κνρ. πολέμου την εϊσοδο τού Βοσπό'νης, είχε συνδίθεϊ μα2ί της μ' έ- -ίνα βαθύτατο έρωτικό αϊοθημα, ά- ------ «»»Λ.«ιν,,»ι ■ - - πό τα λίγα πού άναφέρει ή Ίστο 3', τ*^"™1^- Τ· Κ« "ό την τόοης οτροτ,ωτ,κής οημα- ρία. «Τό μέν οΰν εϊδος αυτή». την περιγράφει ό Ψελλός, «ού καί μέ τίς ] πάνυ θαυμάσιον, άλλ' ουδέ πρό- ν γλώτταν καί λοίδορον, τό δέ γε ήθος καί τό τής ψυχής φρόνημα, τό μέν καί ΘέλΕαι λίθους δυνάμενον, τό δέ πρός πάσαν επιβολήν πραγμά- περιοχη μέ τίο σεις τών Μαγγάνων έμ;ιο· πολλές της πύλες. Γι' αύτό νομί- ] χειρον είς κακήγορο υενάλο ,.ίη 7ΑΥ°θουπόλεως, ' Ζουν άλλοι λογικότερο νά ύποθέ- μεγαΑο μέρος σωΖοταν υένοι τό 1814. μέχρ, δηλαδή τόν 6ίΖ έκ- πατριομό τών κατοίκων της Ή ^ ^ταν μ°λλον έκεϊνοα πού 6ρί- έπικράτησι τής πετρελαιομηχανής οκεται νοτιότερα, σέ άπόαταοη καί οί προαφυγικές περιπέτειες ' πενήντα μέτρων όπό την πύλη ' οτά τρομερά χρόνια τοϋ οτίς .τ&οβπάθρΐΓς δέ αυτού κ«ί την κοομίου πολέμου, συνετέλεσαν ά δόά ό τοϋ Άγίου Γεωργίου τών Μαγγά- δραστηοιότητά τού όφεί Ιίτοι ή ανοικοδόμησις τού νέον ΛΕριχαλλοϋ; Ναού, στήν θέσι τού παληού. ΆποχωοήΛας τόν Δρκέμ· ίοιο τοϋ 1961 λόγω όοίου ήλ.ικι άς. Κησε τρία ακύμη χράνια, ά- γιΐΛ(ί)μενος καί έκτιμώμενος άπό όλοΐ': τούς ένοοίτες τον· Πίτθανε (Πΐς άρχές ΜαΐΌν τού 1964, άπό ψι·χιχή χαταιθλ,ψι γιά τόν ποόω^ο ίόνατο τού νεόννμφον νίοΰ τού. Ό νεχ,ρό; τον κρατήθηκε επί τρείς ήμέοες στήν έκκλησία τού ίέ λαϊκό προσκύνημα ν.η ή κη- ίρία τού εγινε μεγαλοπρεπεστα'-η, μέ δαπάνε; τίόν συγγενών τού, στήν όλοκληρωτική έΕαφάνισί καί σήμερα, ένα μονάχα σκάφος ώ 1000 τού νων. Ή τού ΑΥίου Γεωργίου των άζιολογώτατον, τό δέ φθέ- γμα οίον ο«ΐκ 6λλο· λεπτόν γάρ αυτή τούτο καί διηθιεμένον καί σοφιστικήν αρετήν έχον έν τοίς ήμρ, μονάχα σκάφος ^ Υ ργου.......,. „,,„..,. ^Αν/. ο. ,„_ τών 10.000 τόννων, περιφέρει ά- θεωρεϊται Ιδρυμα Κωνσταντίνου 'ρυθμοϊς- ίπέτρεχε δέ τις τή γλώτ Πθύ (1°«-1054) ,| τΠ καί γλυκεϊα λέΕ,ς αύτόματσς. δέ άδ,ήγητο. χάρ.τε-ς λης. Ανήκε, οτόΓ·ΕφοΫπλ.στΙΓο Όργανισμό τού Άγαθουπολί τη , Πιανε ^ ποδάΥΡα του· ·'° δέ θα· περιέθεον...». την καταγωγή, Γεωργ. Κ. Μακμή, ' σιλεύς», όπως τό λέει ό Κεδρη-| "Οταν ήρϋαν οί Φράγκοι, πέτα ό οποίος διέθεσε καί την δαπάνΓ| ' νός, «κατεχόμενος υπό τής συνή Υ.6 την καταακευή τοϋ Ήρώου'θου£: νοσου της ποδάνρα£; έκειτ3 της Νέας Άγαθοόλ ό τής Νέας Άγαθουπόλεως οτόν Νομό Πιερρίας. ΆκμάΖουοα ήταν καί ή Άλ,εί- α, μέ τόν αφθονο ένάλιο πλοΰτο | έν τή παρ' αύτω νεουργηθείοη μονή τών Μογγάνων». Κατά τόν Ψελλόν, τρείς φορές μ , | γιατΐ σάν πραγματικάς Λευϋτης Των Θρακικών παραλίων τής Μαύ Εανάχτισε ό Αύτοκράτωρ τή υο· ίή έθ ά1 Θ ' ης ή ήταν, πέθανε πάμπτ,οχος1 ρης Θαλάσσης ίδ,αΐερα σέ Θύνή, γκρεμίΖον Τον αϊτοχαφρτησε μΡ ειμπνευσμέ νους (Σκομβροειδή), σκουμπρ,ά Ι όμιλία ^ τότΡ Δήμ«0χΟ; Κα'παλαμίδες, Τουροάκια (Λακέρ-| ΠρθηΥ°ύμεν° μαριάς, ή δέ νεκρική πομπή μέ'δες), πού άλιευόταν κατά τόν Ό καΙ προοπαθώ (ρ νεκρική πομπή μέ'δες), πού άλιευόταν κατά τόν Ό τ> κατ' Λπαίτησι τού ϊδ,ου τού
τροπολίτη, πεζή, μέχρ, τό
ταιτήο Καλπμαοιάς. Κκί στήν
Εθή μνήμη τού Λκ«ταπόνη τού
χείνον, Δαλ
έ-,
Ι τακινουνταν κατα
Θάλασοα πρός
ιά νά
γκρεμίΖοντας καθε φορά τό
πεΡίλα^Ρ° κΤ'°Μα·
καΙ προοπαθώντας νά την κάνει
μ' ενα
άπό την ναό, ηου ν6 παραβγαίνει την Ά-
,. ι
ποντιί)α· Υ'α νά παραχειμάσουν
η Κα' να όποθέσουν τα αυγά τοι-ς
Δάσκαλον - Έθναποστό- (νια Υεννοβόλησι, καλκάνια (οία-
λοι» στήν Λλησμόνητη Άγαθοΰπο-' κες), πού εθεωρούντο ό βασιληάς
λι, χα'ι Παππά - Άρχιμανδρίτη Των ψαριών τής Μαύρης Θαλάο-
Γττήν θεσ)νίκη, γράφηκε άπό'σης καί τα όποϊα άλιευόταν κατα
τούς δικούς τού τό παρακάτω έμ Τόν Μάρτιο καί Άπρίλ,ο καί ήταν
άπαραίτητα στίς ήμέρες ψαροφυ-
ποίημα:
«ΕΙν' ή δάφνη των πρόγόνιον κτή-
μα,
στής Ιΐατρίδας βγαίνει τα 6ουνα,
γίας, τού Εύαγγελισμοϋ κα'ι τής
Κυριακής τών Βαίων, κεφάλια,
τών ήρώων μας κοσμεί τό μνήιια|'μεγαλους Υο6ιού(:. Μήδια τής πέ
ψάλλουν τα παιδία, μά.
[τρας καί ηελαγίσια, καί τέλος ίοι
νά ικθαίνουν τέτοιοι άνόρες είναι Ρ°υς, ποϋ φκιάχνανε άπό τό άλι-
μά πώ: άλλοιιΐις 9ά σδισουν τής πά ευόμενα σέ μεγά)λες ποσότητες
τρίδος τα δπνά;; οκουμπριά κατά τόν Άπρίλιο, ό-
Έτσι έγινρ άντάρτης, μά καί
σχαλος
Ι γία Σόφια. Ή κακεντρέχεια τών
χρονογρόφων αποδίδει την οίκο-
δομική δραστηριότητα τοϋ Βαοι-
λέα στήν άνάγκη νά συγκαλύπτει
τίς συναντήσεις τού μέ την περί·
φημη εύνοουμένη τού Σκλήραι-
ναν, πρίν την έγκαταστήαει στο
Ιερόν Παλάτιον μέ τόν τίτλο τής
Σεβαστής. Στήν έκκληοία τοϋ
μονασΤηριοϋ είχε έτοιμάσει ό Βα¬
σιλεύς καί τόν τόφο τού. ΚαΙ έ-
κεϊ δίπλα έθαψε καί την άγαπη-
μένη τού, ΰταν έκείνη έφυγε άπ'
ταν τα ψάρια, σύτά, άδυνατισμέ
μέ ζήλο, είς τόν άπαντα να άπό την πολύμηνη παραμονή
σου (Ήο, στά φτωχά σέ τροφές νερά τής
την πα,δεία είχες φίλο. [ ΠρΟποντίδος, έπερναν τόν δρόμο
ΚαΙ τα θεια ναματα της πούχε;) εηιοΤροφής Προς την Μαύρη
μρσα στην καοδια σον. τα μετε- ' . ,
δίδες σέ δλους π' Λγαποθσες σάν ©αλ°σ°α. °που Ζοϋσαν δλο το κα
κ . Ιλοκαϊρι καί τό μιοό φθινόηωρ,,
παιδία σου..
Μέ αγάπη θά θυμοΰνται κληρι- παχυνόμενα άπό τίς άφθονες τρο
χοί τό δνομά σο· χαί οί άλλοι άς Φε^· ποϋ φέρνανε στήν Θάλασοα
μιμοθνται, τό καλό παράόειγμά αυτή τα πολλά καί μεγάλα ποτά-
σου. μια της. Τα ψάρια δέν άποτελοΰ-
Άναπαύσον έν ειρήνη, <χς άγάλ- σαν μονάχα μιά άπό τίς κυριώτε- λίτ' ή ψυχή σου, δέν έοάσταξες' ρες τρ0φές γιά τούς κατοίκους [ην πόνο καί εύρήκες τό παιόί οου». ΊΙ κΐ'οκότεηη άσχολία τών Ά- Υΐιβο·.*παλιτών, ήταν ή έμπορική λί ναιιτιλία, στήν όποία τα % των κατοίχην άσχολοΰντο τα Άγα βοΐ'Λθλίτικα καοά(ίια. άπό 10 μέ ΧΡΐ 800 τόννιον, άομένιζαν στην Μανρΐ| θάλασση, στήν Ποοποντί- δ«, ο γαλανό Α'ιγαϊο καϊ, στήν Μεσό·, .ο, άπά την Βικ?ητό καί την Άλ'εξάνδοεια, μέχθι. τό Γι- β Τα τπξείδια έκεϊνα όι- ν 6—9 μήνες, άνάλογα μέ τι; ϊλ ατοΰσες καιοικές συνθή- κες, δλοι δμι«ς οί ναυτιλλόμενοι ύποχοέοσί τους, νά τής 'Αγαθούπολης, άλλά καί άντι- κεΐμενο έμπορίου πρός τό έοωτε ρικό τής Θράκης, τίς 40 'Εκκλη- σιέο, την Άδριανούπολι καί πρός την Κωνσναντινούπολι. Γιά την άλιεΐα αυτή ή Άγαθού- πολις διέθετε περί 6 — 7 Νταλιίτ- νια (ή Άπόχες), ποϋ άνήκαν κυ- ρΐως σέ ίδιώτες, όπως τής Βαρ 6άρας, τοϋ Χωρίου, τοϋ Καλάν- τΖου, τοϋ Άχτοϋ, τοϋ ΡεΖβιοΠ καί Παραρε2βιοϋ καί ένα κοντά στόν Άγι οΣτέφανο καί άρκετά "Αλιευτικά Συγκροτήματα, πού τα λέγανε «Τσακίμια». Τα συγκροτή- -αι κατά την χειμερινή πε ματα αυτά άποτελοϋνταν άπό τρία οίοδο . .ήν πιιτρίδα τους, γιά νά σκάφη, τα δύο πρώτα μεγάλα καί νιοοτάοουν σ' αίηή μέ τίς οίκογέ- ίσχυρης κοτασκευής χωρϊς κου- νειες τ.·)υς την νι*>θτή χ°ΰ Ποοστα ,
νειες τ.·)υς την νι*>θτή χ°ΰ Ποοστα ,
τη τοι, Άγίου Νικολάου καί τίς παστή καί τό κυτος τελείως άνοι-
γιοοτές
των Χμιστουγέννιον, τής (
κτό, γιά νά πέφτουν εϋκολα τα
ΙΙοοιτοχρονιας καί των Θεοφανει- ψάρια μέοα καί τό τρϊτο, μικρή
">ν ·Η ππιίοοος τών έορτών έκει βαρκοϋλα γιά γρήγορες κινήσεις.
Εάν τα όστά της στόν άνεμο, καί
χρησιμοποίησαν τόν τάφον της
γιά τό νεκρό τοϋ κόμητος Ουγκ
Ντέ Σαϊν Πόλ, πού δρήκε, κατά
Γόν Βιλλεαρντουέν, τό θάνατο ά¬
πό τίς κακουχίες τής εκστρατείας.
Άπό τα μέσα τοϋ ΙΑ' αίώνα
ώς την τουρκική κατάκτηση δέν
έπαυσε ή μονή νά έχει θέση οτη
Ζωή καί στήν ίστορία τής βασιλεύ
οι»σας, τών βασιλέων της καί τών
πατριαρχών της. Οί χρονογράφοι
μνημονεύουν τα δώρα τών αύτο·
κρατόρων πρός τούς μοναχούς
της, πού ήταν συχνά ύποχρεωμέ·
νοι νά φιλοξενοϋν έκθρονισμέ-
νους βασιλιάδες, βασίλισσες, καί
πατριάρχες.
Άνάμεσα σέ δλλους, ή βασ*·
λισσα Μαρία ή έ£ Άλανίας, πού
ήταν σύΖυγος τοϋ Μιχαήλ Ζ' καί
ϋστερα τοϋ Νικηφόρου Βοτανειά-
του, έμόναοε καί απέθανε στή
Μονή τών Μαγγάνων, έγκαταλε;-
τή Ζωή πρϊν άπ" αυτόν. Ήταν ή μένη άπό τόν Αλέκον Κομνη
νόν, ποϋ έστεψε τή νόμιμη γυναί
κα τού Ειρήνην Δούκαιναν, λίγες
μέρες άφοϋ κυρίευσε την Πόλη
οτά 1081. Μερικές δεκαετίες άο
γότερσ, στά 1118, οτή Μονή των
Μαγγάνων έπαιρνε στά χέρια τού
τή βασιλική έΕουσία ό Ιωάννης
Κομνηνός, ένώ την ϊδια ώρα, στο
Παλάτι τών Μαγγάνων άφινε την
τελευταία τού πνοή ό πατέρας
τού καί γενάρχης τών Κομνηνών
ΑλέΕιος.
Στό ίδιο ούτό μονοστήρι βρή-
κε καταφύγιο, κ' έΖησε ώς μονα-
χός Ιωάοοφ τα τελευταία χρό¬
νια τής Ζωής τού, ό βασιλεύς "Ι¬
ωάννης Καντακουίηνός, ϋστερ'
Μαγγάνων σώΖονται σκορπισμένα
σέ διάφορες εύρωπαϊκές βιβλιοθή
κες.
"Υοτερ" άπο την "Αλωοη ή >ιο
νή λεηλατήθηκε κ' έγινε γιά λίγ<» χρόνια τεκές Δερβίσηδων. Άργό- ιερα ό Πορθητής κατεδάφισε τί1 κτίομοτά της καί χρησιμοποίησε τα ύ>ικά γιά νά χτίσει τό σαράι
τού. Άπό τοτγ, ή περιοχή όνομώ-
σθηκε Γκιουλχανέ, άστυ τών ρό-
δων. ι
Ποράλληλα καί δυτικά άπό τή
σιδηροδρομική γραμμή, σέ μιά έ-
κταση 80 μ. μήκους καί 28 μ
πλάτους, είναι άπλωμένη μιά σει-
ρά άπό κινατέρνες, πού συγκο>
νωνοϋν μετοΕύ τους, στηριγμέ-
νες σέ άψίδες καί σκεπασμένες
άπό θόλους. Είναι τα ύπόγεια
τής έκκλησίος καί ενός μέρους
τής μονής τών Μαγγάνων. Τα έ-
άπό την παραιτήση τού στά 1355. πίγεια κτίσματα πρέπει
Καί έδώ, άπό τα 1417, διάκος
την έποχή εκείνη, έγραφε ό πε-
ρίφημος Μάρκος Εύγενικός επι
εϊκοσι χρόνια τα σπουδαιότερα θε
ολογικά τού κείμενα, καί, άφοϋ
έγινε έπίσκοπος Έφέσου οτά
1437, γύρισε καί τελείωσε πάλι
έδώ τή Ζωή τού στά 1444. Ό τα
φός τού ήταν μπροστά στήν εϊσο-
δο τής έκκλησίας.
Άπό τα χρόνια τοϋ Ίσαάκ Αγ
γέλου, άρχές τού ΙΓ'αίώνα, τό μο
ναστήρι είχε έπεκταθεϊ καί στούς
χώρους τοϋ παλατίου τών Μαγγα
νων, καΙ εϊχε στήν κατοχή τού
πολλά άγια κειμήλια, πού προκα-
λοϋσαν τό θαυμασμό των Εένων
προοκυνητών, άνάμεσα οέ αλλα
την κάρα τοϋ Άγίου Γεωργίου.
κα'ι την Πορφύρα, τή Λόγχη, τό
Σπόγγο τών Παθών τοϋ Χριστοϋ
Είχε άκόμη δικούς τού μεγάλους
κήπους, τέλειο νοσοκομεϊτ>, καί
πλούσια βιβλιοθήκη, δπου άνήκαν
ό κώδιΕ 509 τής Έθνικής Βιθλιο-
θήκης Αθηνών κα'ι ό κώδιΕΙ 15
τής μονής Σταυρονικήτα Τοϋ Ά-
γίου "Ορους. Μερικά άκόμη χει-
ρόγραφα τής βιβλιοθήκης τών
να ειχαι/
έκταση πολύ μεγαλύτερη, πού δέν
μπορεϊ όμως κανείς νά καθορίσει
άπό τα έλάχκστα ύπολείμματα τοί
χων, πού έχουν περισωθεϊ. Άπό
τή μορφή τών θεμελίων φαίνεται,
ότι ή έκκλησία θά ήταν σταυροει
δής, κλασικοϋ βυίαντινοϋ τύπου
Ο ΒΑΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ
Τού κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
-' σεισμός ή Έλευθεριθ.
ϊυπνά κα'ι βλέπει. Τα δνειρα μα¬
κρά. Καί πιό μεγάλα
άπ' τα δνειρα, οί Ζωντανές χα·
ρές.Κι η γής βαρεία.
Τό όνειρο όμως τής Λευτεριός
θά διαρκέσει έλάχιστα χρόνια.
Τόν Αϋγουστο τοϋ 1922 θά 6λ-
θει ή Συμφορά. Ό θάνατος της
Σμύρνης. Ή σφαγή, ή πυρπόλη-
ση, ή καταοτροφή. Άπομεινάμι
τής φλόγας καί τοϋ μαχαιριοο κι
ό Άργυρόπουλος θά καταφύγει
στήν Άθήνα καί θ' άρχίοει νίϊ
γράφη, νά γράφη στίχους.
Πίκρα καί άλόη έκεΐνου, πού ε(
Καί Εεκινοϋν τα πλοϊα, μέ τούς
έλευθερωτές. νά σχί^ουν τα γλαυ
κά ατλάζια τού Αίγαίου. Ό Άρ¬
γυρόπουλος τραγουδά:
Καί βγαίνουν τα μελλούμενα τών
χρόνων τών παλιώ.'
- Ο Βασιλιάς δέν πέθανεΙ Και
μιά φωνή μεγάλη,
ακουσθή απάνω άπ' τα βουνα
ατούς όχθους τών γιαλιών;
— Πάλι μέ χρόνους καί καιρούς...
Ώ σεϊς καιροί μεγάλοι
ώς τώπαν τα μελλούμενα τών
χρόνων τών παλιών.
Καί τα πλοϊα συνεχίΖουν ν' αύ- |
λακώνουν τή Μεσόγειο μέ κατεύ- | δέ γιά λΐγο τό φώς τής Λευτε-
θυνση την πολυπόθητη Ίωνική
ποΑιτεία. Ό Άργυρόπουλος 3ά
ψάλλει τωραι
Ίσα γιά τή Σμύρνη! Τα πανιά
υηκωμένα πάνω στίς μπραΤοιέρες'
Καπετάνιοι άπό παλιά γενιά,
καί ιχιηλά Εεοποόθωρες παντιέοες
Μπρός γοργή γοργόνα άγριωπή,
πλάι άφροστεφάνωτα μπουρλόττο
κοφτερό πελέκι τό κουπΙ,
ΰνκυρα κι ή δόΕα — σάν παί πρώ
τα Ι
2 Μαΐου 1919.— Ό πανεμορ-
τοϋ ΙΑ' καί ΙΒ' αίώνα. Τό μήκος ·Ρ0£; τΠί Σμύρνης κόλπος,
της, άπό την αύλή τοϋ βαπτιστη-
ρίου ώς την άψΐδα τοϋ Ίεροϋ, θά
ήταν τουλάχ.στον τριάντα δύο μέ
τρα. ΣώΖονται τα ϊχνη άπό ένα
μέρος τοϋ νάρθηκα καί τών τεσ-
σάρων μεγάλων α~λών, πού στή
ρΐΣαν τόν κεντρικό τροϋλο. Είναι
τα μόνα δθλια λείψανα μιάς άπό
τίς ώραιότερες έκκλησίες τής έ-
ποχής τών Κομνηνών καί τών
Παλαιολόγον, πού ήταν κατάγρο-
φη άπό λαμπρά ψηφιδωτά, καί
πλοΰσια διακοσμημένη μέ πολύτι-
μα μέταλλα καί μόρμαρα.
ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ
(ΣυνεχίΖεται)
ΔΙΟΡΘΩΣΙΣ
Στή συνέχεια 29, στήλη 2α, στϊ-
χος 9, άντί: «πού κατεϊχε· νά
διαβαοθή: «καί κατεϊχε».
■ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦ·»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ*Φ«»»»»ΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦ»ΦΦΦΦΦ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΠΕΝΗΝΤΑ ΧΡΘΝΙΑ
Μόλις πατήσαμε τό πόδι μας
στό ίερό χώμα τής ιρτωχής κα'ι
ταλαιπωρημένης Πατρίδος τότε
οτήν προσφυγιά, ή τύχη μάς έρ-
ριΕε σ' ένα κεφαλοχώρι τής Τρι-
φυλίας, στήν Πελοπόννηοο: τόν
Άετό. Ή θειά μου είχε διορισθή
δασκάλα. 'Ωραϊο τό χωριό μέ τα
πολλά νερά τού, πού, φιλόΕενθι
καί καλοκάγαθοι, μας Ζεσταναν
μέ την θέρμη τής άγάπης τους
κα'ι μάς έκαναν νά Εεχάσοομε
τόν πόνο μας.
Τα δυό χρόνια πού μείναμε
στό χωριό μας φιλοΕένησε ό ε¬
μέ την Ρουμανική Κυβέρνησι,
την έφωδίαΖε μέ τεράστιες ποσό¬
τητες κορμών δένδρων, γιά τούς
ανωτέρω σκοπούς. Ή οίκοδοιήσι
μη καθώς κα'ι ή ναυπηγήσιμη Ευ-
νκιν. ήταν από τίς πιό χαρούμενες Τα πρώτο, ποϋ ήταν κα'ι τό μεγα-^ε(α παρασκευάΖετο άπό ειδικούς
την Άγα('οΐ·πολι·
Ικανώτατοι ναντικοί
^ άνρδει^αν πολλούς καί
Φημισμένοιις Κι»6εν υπεοποντίων, 400—1Ο00 τόν- «««Λ. -κ
ν«ν, Κ. Άναστάσογλου, Παν. Τσα κλαδο£:' *ταν κ
ιιΊηπ- ·τ.../.. »ε___^. μ τ-·..^. των άπεράντων δασων,
ή εκμετάλλευσις
Ί(,,αν. Μακρής, Ν. Γν.ά
τα όποϊα
*Οΐόγλον, ΙΙολυχνόνης Άμπατςής
Αλεξ. Τσιμ^ίκας Νικ. Άνρατη,
Παν Άνέοτη, Ευστρ. ΛΙαντελε-
Τση
»μοικ>ης,
ΟΙ
ΐοτιοφόοων
10—ιθΟ τόννονν, Κ. Άνέστης, Κ.
Καγιάβη^ Γ, Φόρογλον, ΙΙολ.
Φόοογλου, Π. Κούτσουρος, Εύστς.
Μολΐής, Βλάσ. Βλασιάδης, Θεοδ.
'Καχούλας, Χαρ. Καλίτσας, Στιλ.
Μαλακός( Παν. Ζαχαρ"ΐάδης, Όρ
θ(>οοξος ΙΙεφτιτσέλης. Κ. Κουτσο
^-υήλΜΤαν"^έοοτ^;>- «ν ΚέρΥ-ώργη ΧατΖηγ=ί-
, Χαντής^Ό". ο οποίος κατόπιν συμβάσεως
τεχνϊτες — ύλοτόμους, άπό τό
χωρία Κωστή, μέ κυριώτερους έ-
ΕαγωγεΤς τούς Χατ^ηαλέΕανδρο
ΧατΖηγεωργίου καί Στυλ. Καριδη
καί τόν μοναδικό ναυπηγό Δημή-
τριο Άναστασιάδη, οί δέ Ευλάν-
θρακες κατασκευα2όταν άπό εί-
δικούς τεχνϊτες Βουλγάρους, πού
έρχόταν άπό τα γύρω τής Άδρ)
πόλεως καί τοϋ Όρτάκιοϊ χωρία
καί έργα2όταν άπό τοϋ Άγίου Γε¬
ωργίου, μέχρι τοϋ Άγίου Δημη-
τρίου.
— Άλλά καί ή άμπελουργία εύ
δοκιμοϋοε στήν Άγαθούπολι, σε
σημεΐο νά καλύτττωντσι οί άνάγ-
κες τής έσωτερικής καταναλώσε¬
ως καί νά έΕάγωνται μεγάλες πο-
σότητες έκλεκτών, δυνατών καί
εϋγεοτων κρασιών πρός την Ό-
δησσό καί την Κριμαία, ιδιαιτέρα
στά πρίν άπό τό 1900 χρόνια.
"Αν καί δέν ύπήρχε Άγαθουπολί
της, ποϋ νά μή έχη δικό τού άμ-
πολ.. άπό δέ τίς μεσόγε,ες, δφθο πέλι. τα π,ό μεγάλα τα είχον οί
νη οίκοδομήσ,μη καί ναυπηγήσ,μη Κυργιώργης ΧατΖηγεωργίου, Γ,αν
Ευλεία καί μεγάλο. κορμοί δέν- νόπουλος Κωσταντάς, που τα κπλ
δρων, μήκους 10 καί πλέον μέ- λ.εργοϋσε ώς τα 90 τού χρον,α,
τρών, ποϋ μεταφερόταν στήν Ρου οί Κωσταντής καί Παναγής Γ,αν
μανία, όπου έχρησ,μοπο,οϋντο νούλ,ου, ό Γ,άγκος Θεοφαν,δης^
γ,ά την καταοκευή βόθρων γειρυ- ό Κυρ. Μομουκαρης, ο Χρ,οτοδ
Υ σιδηροδρομ'- | Σαρονλου, ό Εύθ. Θεοφανιδης. ι.
0εοφ. Μιχαηλίδης, ό Παν. Κυρια-
?, Χατζηχονσταντής Χατζηγεωρ' έΕετεΙνοντο 6ως τίς άνατολικες
νίο», Μιχ· Τσιμπίκχις, Παν. Τσι' καί νοτΐοανατολικές ϋττώρειες τού
Μχας, Γ. Μακοής. Παν. Γκάκος,' Μικροϋ Αϊμου καί τίς 40 'Εκκλη-
Κι>0· Τσιμπί·κας, Μανώλτ^ς Ψω! οιές. Άπό τίς ηαρά><τιες περιο- Γ. Τσαλάκης, Στυλ. Μαιχε£. των δασών αυτών έΕήγοντο μεγάλες ποαότητες καυσοΕύλων καί Ευλανθρόκων άπό δένδρα δρυών, ποϋ μεταφερόταν μέ Άγα νας άπό τούς δυό γιατρούς τού. Ή οίκογένειά τού άπετελεϊτο α¬ πό εκείνον, την γυναίκα τού, τό άγοράκι τού, πού ήταν ουνομήλι- κό μου, καί τίς δυό μεγαλύτερες κόρες τού. Την δικιά μας άποτε- λοϋσαν ό πατέρας, οί δυό θειά· δες μου κι' εγώ. Άπό τίς δυό οί κογένειες δέν μείναμε Ζωντανοί παρά ή μικρότερη κόρη τοϋ για- τροϋ κι' έγώ. Έκείνη πανδρεμέ- νη κι' έγκαταστημένη στή Νότιο Άφρική κι' έγώ στήν Άθήνα. Εί- χα νά την ίδώ σχεδόν άπό τότε πού φύγαμε άπό τό χωριό. Πόσα δέν περάσαμε άπό τότε... Μια μερά τελείως άπροσδόκη- τα πήρα ένα τηλεφώνημα. — Έδώ Σόφη, ού είσαι Φώτη; — Ναί έγώ εϊμαι άλλά σείς ποία Σόφη είσθε; — Άπό τό Άετό, ή κόρη τοϋ γιατροϋ. Ή χαρά μου ήταν άπερίγρα- πτη. Ξαναίωντάνευε ένα κομμάτι τής άγνής παιδι>κής μου Ζωής.
Πόσα είχαμε νά ποϋμε. Θά άνα-
πολούσαμε τα παληά, θά άναθυ-
μόμασταν σβυσμένες φυσιογνωμί-
ες, γεγονότα, παιγνίδια στό σχο¬
λειό, στή λιμνοϋλα στό κεφαλάοι
κάτω άπό τα τεραστία πλατάνια,
στούς κήπους ή στ' άμπέλια, ό¬
που πηγαίναμε καβάλλα στήν ο-
μορφη φοράδα τοϋ γιατροϋ... Τίς
παγϊδες πού στήνομε οτά πουλιά,
τα δένδρα δπου άνεβαίναμε μέ
κίνδυνο νά πέσουμε κα'ι νά τσα-
κισθοϋμε...
Πηγά στό σπΐτι τής φιλικής οι¬
κογενείας πού την φιλοΕενοϋσε.
Δέν τούς εγνώριζα. Δυό γρηές
μέ κύτταΖαν παράΕενα, χωρϊς νό
μιλοϋν. Δέν Εέρω άν μπόρεσα νύ
κούψω την άπογοήτευσί μου, κα-
τάιρερα πάντως μέ πολλή δυσκο-
ρ,υ* κο.
Κων
μέ κύριο έΕαγω-
κίδης κ.ά.
(ΣυνεχίΖεται)
Μέ τίς διόιιτρες τού «ΚΟΣΜΟΥ.»
ΑΠΛΗΣΤΙΑ
"Απληστο; φίΐτατε δ (χνθοωπος. Σ>ινηθισμένος δμίος
"Οσα κι' άν κ'χη, συνρχώς παλενίι,'πά άλλες φορέ; νά μ' άκούη νά
νο,χτη άγκαλιό δέχεται τα έλλη·
νικο πλοϊα. ΓλυκοχαράΖει. Γαλή·
νη άπόλυτη. Ή μεγάλη ώρα τοϋ
Λυτρωμοϋ πηλαιάΣει.
Στήν προκυμαία τής Σμύρνης
άτέλειωτες σειρές άπό άψίδες
μυρσινοοτόλ,στες. Μιά γαλανή 9ά
λααοα άπό οημαϊες ποντοϋ. Άπ
τα μπαλκόνια, τα παράθυρα, ι ό
κτΐρια, τούς τοίχους, Εεχύνεται
γο άαπρογάλαίο κϋμα. Ό κόσμον
εορτε,νά ντυμένος περ,μένει.
«"Ερχονται ,έρχονται!..». Δπ
κρίνονται πιό καθάρια τα καρά¬
βια μέ τούς έλευθερωτές. ΔοΕα-
σμένο τ' δνομα τοϋ ΘεοϋΙ Όλπς;
οί αίοθήσεις τών Σμυρναίων πε-
ριορίΖονται σέ μιά καί μόνο: την
όραοη. Στά μάτια, πού μέσα στη
διάφανη ύγράδα τους, άπό τΐΰ
δροσοοταλίδες τής χαραο, · δέν
χορταίνουν νά κοιτοϋν τα πλοϊα
Νατα, πλησιάιΖουν, ϋογώνουν. Ό
Άργυρόπουλος αναθυμάται τόν
Φειδιππίδη τοϋ Μαραθώνα:
Καράβια ή θάΚαααα γεννά
κ' ή γής λαχτάρες,
κι όοο άρμενίζει ή κόψη τους
στόν κόρφο τοϋ κυμάτου,
τόσο άρμενίΖει κι ή ψυχή
ότου λιμανιοϋ τίς χάρες.
— Ώ γλυκονείρευτη οτιγμή
Μαραθωνείου θανάτου...
Τα καράβια φτάνουν. Τό ύπερ-
ωκεάνειο «Πατρίς» πλευρίΖει
άγκομαχά καί άγίονίξεται κι' αλο
γκ'.ΊΛ·ιάζει καί
Πρΐν λίγε;
έκνει·ρίζεται·
πηγά στό
νησι .τού ξερεις πως με γοητευει
Λιτάνταστα, πρώτα γιατ είναι πό
λύ ώηαΐο ν.αί ΰστεοα γιατί οί άν
βρο>ποι σ' πΰτό είναι πολύ φΐλό
ξρνοι καί πάντα γρλαστοΐ καί χά
οοι'αενοι.
ω επί ώοες μέ τούς καλούς
°τήν
άπο
Ενός φαντάρος
τ0° πριοραίου ,-
ίη ς μ ς ς
νησιώτες έξε.-τλάγη σάν μέ ρίδρ να οτοΰ· οαλπΙΖει τό ούνθημα τής έ-
φεύγω κ<ιί δέν κοατι>θηκε.
| φόδου. ΚαΙ άποδιβάΖονται οί
— Μά ϊσρϊς Λλλες φορές κάθε Στρατιώτες μας, πού ερχονται ό-
σθε μιά καί δνό ώορ; μαζύ μιις,'χι σάν κοτακτητές, μά ελευθέρα)-
ί ό ή
γιατί τόσο γρήγορα;
- Λέν βλρπω να {.πάοχη
τές. Ό Άργυρόπουλος θά τρα·
γουδήσει τή μεγάλη στιγμή:
και σκεφθηκα να φυγιο για να μη χ α _ . . . ...
,.. , , , ,,Γ' ϊεπροβοδουν πολεμαρχοι μ έλη-
_____ σας ταραςο) τους κικλ.ινς, αλλο) , , .
ς«. ι ι . /> - > >>',->' « ' - άς νλωοό κλωνι.
Μα τούτη την φοηα οςιήκα τους στε εγο> είναι ξενος και σεις μπο Α Κ
καλοΰς μου νησιώτε; θλιμένον; οεί νά θέλετε νά μείνετε μόνοι γιά Ή λόΥΧΠ. Ράμ<ΡΠ άστραφτερά, καί κατ<τού(ρι.δες καί άναοιοτήθηκα τί αιαγε νά είχε σνμβεϊ. Γνώοιζα πώς οί πίρισσότροοι ήσαν ναυτικοί κι' άκύμα ί«ς άρκετός άοιθμός πλοιοκτήτπ1, σκέφθηκα λοιπύν πώς νά πήτρ τα δικά σας. καί τό σπαθί στή θήκη — Ποία δικά μας κύριε, 6λέπε Ποίος τόν Άκρίτα σταμαΤά; Η τε νά μΐιλά κανείς μας; | — Άκη,δώς αύτό μοΰ ?κανε έν τιΊ.-τοπη. ίσος κανένα καηάίιι θά βοΰλιαξε κα', πήορ μαζύ την στόν ύγοό τάφο παληκάρια (Άπό τό νησί Άκόμα τό μυαλό μου πήγί στοϋς π(ΐιλι,ι*'ΐις κα.τετάνΊούς καί τίς καπετάνισσες πού οί νησ.ώτρς κι>;>;ολρκτικά λάτρευαν. ΙΙροχώρη
— Γιατί νά σάς κάνη έντΰ.τκοση
ρα,διόφοΛΌ δέν αχοΰτε;
— Καί 6έ6α;α άχούοι. Λλλά τί
σχέση μποοεϊ νά έχη τό ραδιόφωνο
μέ την άλλαγή τοϋ χαρακτήρα αύ
τών τών άνθρώποιν:
— Μά τί λέτε κύριε, πιΐ)ς είναι τή; Ό Άργυρόπουλος μέ βαθύ·
σα καί κάθησα σ' ενα τραπέζι τού δυνατόν νά μην έχη σχέση, δέν ·ΐ τατη συγκινηθή θά γράψεΐ:
καφενειον δίπλα άπό καμμιά δεκα κονσατρ στί; ρ'ιδήσρις ότι νπεγοά ΤριΖοβολοϋν τα κόκκαλα μεο' στ'
θελήση τού Νίκη
Μά πλάϊ οτή Νίκη ριΖωτή κι ή
έληά παντοτινή.
Ο! Σμυρναϊοι κλαϊνε άπό χαρά
καί διερωτιόνταΐ: — Είναι τάχα
φαντασία ή πραγματικότητα; Μπο
νά ψάλλουν ελευθέρα τούς
τοϋ 'Εθνικοϋ μας Ποιη-
ηιά άμίλητους νησιωτες. Τοίς χαι' φη ρ'ιοήνη.στό Βιετνίιιμ;
οέτισα κα; παράγγειλα έναν καφι.' — "Α, τώρα μάλιστα, κατάλα
ΙΙρρασε πεοίπον μισή ί'όρα δίχονς ·6α οί ναΰλοι, καί μενά τό μναλό
ν' Λκοΰσοι λέξη. Φώναξα τόν κα μου πήγε άλλον.
(ΓΡτϊή γιά νά πληρώσοι τό καςτέ
καί ση/ο'»θηκα ν ά ([ΐγω | ΒΙιΣΦΟΣ
Η ΕΚΛΑ Ι-ΚΕΥΣΙΣ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ
δλλα
ριας καΙ τό χάνει γρήγορα χαί
μαΖί τού χάνει δ,τι πιό άγαπημέ-
νο κα'ι πιό καλό είχε οτήν άγαπη-
μένη κείνη γή. «Ρημάδι οί είκό-
νες, πάνε τα βάγια, τ' άντίδωρο
προσφάγι». Στοΰ πόνου τό Εύλο
«ταΐ'θομρνο τό Γε!·νος. Τα θλιδε
ρό δάχτυλα τής Συμφοράς άγγί-
Ζουν δυνατά τίς χορδές τής δμ-
πας τοϋ Άργυροπούλου καΙ Εεχιι-
νονται οπαραχτικοί τόνοι. πένβι-
μοι οκοποί. Ή Ίπποκρήνη δέν £-
χει γιά τόν ποιητή πιά, γάργαρα
καί δροσερα νερά, μά ένα κατακ-
κόκκινο καΙ πηχτό αίμα. Ό Άο-
γυρόπουλος γίνεται ό ρυθμικος
άντίλαλος τής χαμένης Σμύρνης,
τής χτυπημένης Φυλής, Πόνο ξε·
χύνουν οί στίχοι τού καΙ τώρα
πού τούς διαβάΖεις, κι' δς πέρα¬
σαν τόοα χρόνια άπό τότες, νιω·
θεις νά νοτίΖωνται τα μάτια οσυ
Όπως λέιε ό άγνωστος ότι-
χουργός τοϋ «βρήνου τής Πό-
λης»: — ΚΜέ θρηνισμό καί δά-
κρυα εδαα τό μελάνι καί μέ τ'
άναοτενάγματα εκρότουν τό κον-
δήλι. — τό νιώθεις πώς κΓ ό
Άργυρόπομλος βοι'τηξε σέ δάκρνα
κίΐί όχι σέ μιελάνι την πέννα
τού κΓ άπ' αυτήν κύλησαν τ' «Ά·
νιστόρητα» γιά δσες 2ωές καί
πράματα, σκοτωμένα, άτιμασμένα
ντροπιασμένα, καμμένα, φτωχεμέ
να, σκορπισμένα έδώ κι' έκεί, ού-
τε ίστορήθηκαν, οϋτε μποροϋν νά
ίοτορηθοΰν ποτέ .· *
— Κανένα δέν θενά Ιστορήση
τόν άνιστόρητο καημό.
κάν μέ τοϋ Νού την πλέρια κρίση,
κάν μέ τής Τέχνης τό ρυθμό.
Κανένας δέν θενά ίστορήση
τόν άνιστόρητο καημό.
Κα) κλαϊνε, καί σχίΖουνε, καί
σπαρόΖουνε τα τραγούδια τού,
κα! τραβάνε, δπως κι ό ϊδιος λέ-
εί, στά πιό κρυφά καί στ' αγια.
Τραγουδά τούς γκρεμισμένους
βωμούς, τούς άδικοσκοτωμένους,
τούς φτωχούς ραγιάδες, δακρύ-
2ει γιά τόν πρόσφυγα «τ' άπομει-
νάρι τής φλόγας καί τοϋ χαλα-
σμοϋ» πού έτσι πικρολαλεί
Σέρνω τό βήμα μου άργά, σάν τό
φτωχό τό ρυάκι
πού άργοκυλάει τίς στάλες τού
μές οέ Εερά λουλούδια.
Ποτφι, έστέρεψε ή Ζωή κι ό
βοϋρκος τού φαρμάκ·,
κι οί καλαμιές άντιλαλούν μυρο-
λογιοϋ τραγούδια.
Κι άν Εάφνου οτρέψω πίσω μου
καί ίδώ τα περαομένα,
άνθόπλεχτα, μαγιάπριλς στών ό-
χθων μου την άκρη,
χαλικοτρΙΖει ό ποταμός στήν κοί-
τη τού μά, ώϊμένα,
κάθε χαλίκι χτύπος μου καί κάθε
στάλα δάκρυ.
(Σκνεχίζεται)
Διά τα 46 χρόνια μας
Κίιοιε Διει·θι>ντά,
Είς τάς .-ιολντίμοΐ'ς στήλας τής
εγκρίτου ημών εφημερίδος της 3ης
Μαριου 1.173 καί είς την όην
σελίδα αυτής άνργνοστα μέ επι-
κρφαλίδα «Ή έκλαίκευσις τών
Ορμάτιον» κα< ΰπογοαςρήν «'Ένας κναγνίόστης» τα σΐ'γχαοητήρια καί' τάς νποιδείξεις αυτού δι' δσα, κα- | (ος δίδοΐ'ν προσοχήν εί; περιπτιό- σες νγιεινής,διότι ώς άποδεικνύ- Άγαπητέ μου Σωκράτη.— ιά τα 46 χρόνια τής σταδιο- λία νά διακρίνω πολλές ρυτίδες κάτω άπό τίς καί άλλοιώσεις την φυοιογνωμία της κα! νά δώ- σω τό χέρι μρυ... "Ενας κόσμον Οηκόντΐ'ΐς, κατά καιροΰς σχετικώς μέ διαφόρους περιπτώ¬ σει ς ΰγιεινής των σννανθρώπων μας. Όμολογο), δέν μοΰ έπιτοέπετο νά φαντασθώ ότι, άναγνωριζομέ- νο>ν ττ7>ν θεμάτων τής ΰγιεινής υ¬
πό τού ποοαναφερθέντος Λνοινύ-
μου ήναγνοκττον καί έχων ύπ' δ-
ι,ίρι τον ότι ό χρόνο; είναι πολύ-
τιμος θά προρΐίαινεν είς άδικαιο-
λονήτον; παοατηρήσεις, ΰποτιμών
μάλιστα τοΰς "Ελληνας ίήι σπανί-
, „, δρομίας τοϋ προσφιλοϋς μας
εται εκ τον γοαφοαένιον τον, οεν ^
άνέγνωσρ καλώς όσα. ει'>κρινώς ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ τού
καί νοητώς Λναφέοο ποός ώφέλρι 5ποίου ύπήρΕες ίδρυτής καί συνε
αν των αναγνωστών σας, οί δποίοι
δ ' άπλή; Λναγνώσειος «ντιλαμϋά
χί2ει την έκδοσιν τού, θεωρώ ύ-
νονται τί ποέπΡι νά κάνουν, άλλά ποχρέωσίν μου νά οέ συγχαρώ
καΐ έν τώ κύκλω αυτών νά ώφε- Καί εγω κα| να εόχηθώ όλόψυχα
Λ,ΟΚΥ
ιιας.
κ<(ί στ>νανθρώπονς
νά είσαι πάντα άκμαϊος καί νά
"Επί πλέον δέ ύπενθνμΓςομεν είς προσφέρης την τόσον σπουδαίον
τοΰς αναγνώστας σας τό αρχαίον κα1 άνεκτίμητον πνευματικήν τρο-
οητόν: «Ό τής ΰγείας το>ι κη-ι
οόμενο; τή; ζο,ής αύτοϋ χήβεται,'φπν είς δλους - πρόσφυγας κα,
.-τοοτίοα γάρ ή περί την υγείαν'μή — διά την διατήρησιν τής μνή
μης τών χαμένων πατρίδων μας.
ΤονίΖω όλως Ιδιαιτέρως δτι μέ
την άνεκτίμητη αυτή προσφορά
ππονοκΐν τής κατα την νόσον
φροντίδος».
Εύχαηιστώ διά την φιλοξρνίαν
ΕΤΣΤΡ. )Π. ΣΤΜΕΩΝΙΔΗΣ
Καραμπλιά 1«, Νέα Σμύρνη
είχε γκρεμισθή μέσα μου. Τό ϊ-
διο εϊχε συμβή καί σέ κείνην. Εί¬
χε έλθη άπό τόσο μακρυά γιά νύ ' πάντα. Πολλές φορές Ζηλεύεις αύ
χειά σκόνη αδιαφορίαν. Πενήντα
χρόνια. Τα πάντα δλλαΕαν. Τα
Ζωντανέψη τίς άναμνήσεις τής
παιδικη,ς της Ζωής, μά βρέθηκε
μπροοτα οέ μνήματα καΙ σέ πα·
τούς πού φΐύγανε πιό νωρίς...
ΦΩΤΗΣ ΟΥΛΚΕΡ
σου έτίμησεν καί τιμάς την γενέ-
τειρά σου - την άλησμόνητη πατρί
δα μας Σπάρτη τής Μ. Άσίας-ό¬
σον κανείς άλλος καΙ δι' αυτόν
τόν λόγον τα ουγχαρητήριά μου
είναι διπλά.
Τό πολυσχιδές κα'ι πλούσιον
λαογραφικόν υλικόν τό οποίον
ουγκεντρώνεται είς τίς περιοπού-
δαστες σελίδες τοϋ προαφυγικοΰ
κόσμου είναι όμολογουμένως μο¬
ναδικόν είς τό είδος τού καί θά
έκτιμηθή εν καιρψ καί θά αποτε¬
λέση σπουδαίον προοφοράν καί
πηγήν μελέτης γι' αύτούς πού θά
γράψουν την ίστορία τών χαμέ¬
νων πατρίδων μας. Πόσον δίκαι¬
ον είναι τό παρόπονο τοϋ άγαπη-
τοϋ κυρίου Ν. Μηλιώρη διότι δέν
κατέατη δυνατόν νά δημιουργη¬
θή μέχρι σήμερον τό πνευματικόν
κέντρον, είς τό οποίον θά ουγ-
κεντροϋνται τα λαογραφικά μελε-
τήματα καί κειμήλια άπό τάς έγ-
καταλειφθείσας πατρίδος μας.
Σέ ουγχαίρω πάλι γιά τόν με
γάλον σου αυτόν δθλον καί σφΐγ-
γω θερμά τό χέρι οου.
Μέ πολλήν αγάπην
ΓΑΒΡΙΗΛ Κ. ΤΣΑΚΙΡΗΣ
Δικηγόρος έ.ο.
ΦειδΙου 2 — Αθήναι

ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
ΚΥΠΡΟΣ
Ο ΝΟΤΟΣ
Κολόσοι - Κούριον - Πάφος
(Ταξιδιωτικές έντυπώσεις) *
Ι άπό τόν πΌταμό Κουρή, έτροφοδο-
ιΠβοχορώντας άπό την Λεμεσύ. τοΰσαν τό γειτονικό έιργοστάσιο
πάντοτρ κατά τα δυτικά μέ προ- ζάχαρης. Τα άπομεινάοια τού, ό-
ορισμό την Πάη ο,, κατείχχίνομε ά¬
πό τό έκδρομικό δχημα στή θέση
Κολόσσι. Είναι τριόροφος πύη-
γος> άρχΐ'κά προφανώς βυζαντινοί
δχυρό πού προστάτευε τή μικ,ρη Ι
χερσόνησο δπου ή 'Α.λμυρή ΛίμΎη.
Κατϋΐστρεμμένο άπό τούς δραβες
μετά τό 1190, ξαναχτίσθηκε άπό
τού Ίωαννίτες. Ό δεύτερος δ-
ροφος (ή πρώτος, δπιος τόν άντι-
ληφθεΐς) περιλάδαινε τα ιδιαιτέρα
δωμάτια τοϋ Μαγίστοου μτ μνη-
μειακές έστίες. ΟΊ έποχές μέσα
στόν παχύν έξωτε.ρικό τοίχο μέ τα
καγκελόφραχτα παραθΰρια καί
πλάγια πέτρινα θρανίαγιά ν'Ά κό
θονται καί νά κοιτάξουν έ'ξι» —
μία άπό τίς κυριύτερες μορφές ψν
χαγωγίας τής φεουδαρχικής έπο-
χής, πλάγ^ στά παιχνίδια τού τρα-
πεξιοΰ (τάιβλι,, σκάκι, ντόμινο) καί
στίς έρωτικές περιπέτειες. Τρείς
θυρεοί έντοιχισμένοι στόν άνατο
λικό έξωτερικό τοΐχο τού άνακτό-
ρου ολ' «ξω, στό ίη|»ος τού δευ¬
τέρου όρόφου — τα οίκόσημα των
κατά καιροΰς μαγίστρων φεονδαρ-
τών Λουί ντε ,Παντάκ. Ζάν ντε
Λαστίικ καί Ζάκ ντέ Μιλλί. Τόν
πρώτο διαδέχ'θιν.ε στό Κολόσπι
τό 1468 κάποιος άγγλος, ό Τζών
Λάγγστραδερ. Τεσσερες χιλιάδες
δουκάτα τόν χοόνο επλήρωνον οί
Ιωαννίτες τής Ρύδου στόν γάλλο
βασιλέα τής Κύπρου γιά την κα-
τοχή τού Καλοσσι-οΰ καί την έκ-
μετάλλευση τής περιοχής.
Ή 'έξοιτερική πύλη στέκεται
ξεχωριστά άπό τύν τοΐχο τοΰ όχυ-
ροΰ επάνω σέ χτιστό βάθρο ί
λόκληρο θολιοτό κτίσμα, τα είδα-
με άνατολικά τού πύργου σέ άπό-
σταση μόλις εϊκοσι. μετρων άπ
αυτόν. Τή ιβιομηχανία τής ζάχα
ρης την συνέχισαν καί οί όθωμα
νοί «πό τό 1570 κ-αί έιδώ, ώσποΐ' η
άθοόα «ξαγωγή φθηνότερης ζάχα
ρης άπό τίς Λμε,ρικανικές άποικίες
άχοήστευσε τίς «γκαταστάσεις τοϋ
Κολοσσιοΰ. Άπό τότε, δπου έκαλ
λιεπγοΰσαν ζαχα,ροκάλαμο, εβαλαν
Βόρεια τοΰ εργοστασιον ΰπάρ-
χει γεροχτισμένο μεσαιωνικό ύδρα
γωγεϊο άπό δπου εως σήιμερα άρ
δενεται ή γύρω άπό τό άνάκτορο
περιοχή. Τό ύδιραγωγεϊο τελειώνει
σέ· απότομον ϋδραγωγό, ρεΐθρο πού
έκινοΰσε μέ την ϋδατόπτωσή τού
τύν κάτωθέ του νεράμυλο. Τα χά
λάσματα τοϋ μύλου είναι δπου και
ή ιεπί πολλά χρόνια αχρηστη, «γι
γάντια» μυλόπετρα.
Διασχίξομε τό χωρία Έπισκοπή
δυτικά τοϋ Κολοσσιοΰ, σήμερα τούο
'κικο. Στόν κόλπο του ξεχύνεται
στή θάλασσα ό ποταμός Κουρής
ποΰ πηγάζει στό όουνό Άδελφοί
Νύτια τής 'Επισκοπής, ολίγο πρίν
άπά τή θάλασσα τοϋ όμώνυμου κόλ
που, σέ κατοπτήριο κατατόπι, ή
άοχαία πολιτεία Κούριον. Άνα-
σκαφές τό έχουν βγάλει σχεδόν
ιόλόκληρο στό φώς. Καβώς στέκε
σαι έκεΐ μέσα στό πλήθιο ήλιοκρώς
τοϋ Άπρίλη, δέν ξαίρεις ποΰ νά
πρωτοκοιτάξεις: τή θάλασσα τήν
παντοτινή καί αχρονη κάτο) ϊκεΐ
κατά τό άνοιχτό πέλαγος ή τήν νέ
κοή πολιτεία.
προστατεύεται άπό έναν πυργίσκο Ψηφιδωτά έδώ κ' έκεϊ κάμποσα
ύψηλά άπό επάνω της στό έπίπε-1 Δίπλα στό σπίτι τοΰ Είκττολίου (θά
δο των «πάλξεων. Έπιιδή τό ό- άκουσα τό δνομ« άπό τόν ξεναγό
χυρό τό γυρόφερνε ό χάνδακος, | ή θά εΐδα τό ίίνομα επάνω σέ π
ή συνηθισμένη βαθειά τάφρος, κα νακίδα) ή έπιγραορή
τέιβαΐζαν τό γεφύρι τόν καιρό της] ΑΝΤΙ ΣΙΔΒΡΟΤ ΧΑΛΚΟΤ
είρήνης γιά νά είσϊρχογται καί τό ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ιΠΟΛΤΤΕΛΩΝ ΑΙ
άνέβαζαν σε περίπτΐοσι κίνδυνον:
Ή ίστορία τοΰ Κολοσσιοΰ ?ί-
ναι πολντάραχη. Την όνομασία αύ
τή την είχε ήδη^ <ίταν τό 1191 ό άγγλος βασιλέως Ριχάροος Λεον- τόκαρδας, . έπιστοέφοντας άπύ την Παλαιστίνη, κατάκτησε την Κϋ- προ. Έδώ ό Ίσαάκ Κομνηνός εί¬ χε τό στρατόπεδό τού. Ό θρύλος δΊηγιέται ότι κατά την πρώτη ά- πόβαση τοΰ Ριχάρδου τό 13 90, ό Ίσαάκιος καικομ.εταχειρίστηκε ού τον καί την μνηστή τού ...... ..... "Οταν τό 1191 ό βασιλέας έκπάρθησε τό Κολόσσι καί αίχμα- λώτισε τόν Ίσαάκιο, ό τελευταίος παρακαλεσε τόν Ριχάρδο νά μην τόν δέσει μέ σιιδερένιες άλυσίδες. Ή παράκλησή τού είίΝχκουσθηκε: ό νικητής τόν έδεσε μέ άσημένιες. Ό γάλλος βασιλέας Γουίδλς Α' Λουξινιάν, παραχώρησε τύ 1210 τό Κοιλόσσι στοΰς Ίωαννί- τες Ιππότες τής Ίερουσαλήμ, τούς συναγωνιστές τού στ',ς σταυροφο- ρίες καί αύτοι εμεγάλωσαν τό ό- χυρο· Πιθανότατα θά πρόσθεσ«ν καί χώρους καταλλήλους γιά νο- σοκομεΐο, διότι παράλληλα μέ την πολεμική τού δράση» άπαραίτητη τα χρόνια έκεΐνα τής βίας, τό θρη- σκευτικό τάγμα των Ίθ)αννιτών άδελφών άσκοΰσε σέ μεγάλη κλί- μακα καί την πεοίιθαλψη άρρώ- στων καί πληγωμένων (βλέπε τα- ξιιδιοτικύ μου 6ο6Λίο «Έλληνικοί Δρόμοι», κεοράλαιο «Στό νησί των 'Ιιοαννιτών»). Τό 1291, ΰστερα άπό την νίκη των μουσουλμάνων στήν Άκρα (Πτολεμαίδα)» εΐχαν ιμεταφένει την εδρα των στή Λεμεσό, δχι μύνο τό τάγμα των Ναϊτών(ΤΕΜ- Ρ1ΙΕΚ5). Τό 13Ο€ οί τελευταϊοι ύπ'οστήόριξαν τόν 'Μμερύ, κΰριο τής Τυρού, νά άρπάξει τό βασϊ- λειο τής Κύπρου άπό τόν άδελφό τού Έρρίκο Β' καί έγκαταστάθη- καν έ'να διάστημα στό Κολόσσι. Την έποχή δμως έκείνη τής άρπαχτικότητας καί τής άδικίας Οί Ναΐτες θρησκευτικό κώ στρατιτοτικό τάγμα καί αύτοι., εί- χαν άποκτήσει στήν καί άλλοΰ τεραστία Πάλαι στίνη πλούτη κ,αί εΐχαν γίνει οί τοαπεξίτες τοΰ πά πά καί π·ολλών ήγεμόνων., ά βασιλέα; τής Γαλλίας Φίλιππος ό 'Ωραΐος συνέβαλε τόν μάγιστρο των Ναιϊτών καί δλους τούς ιππό¬ τες τοΰ τάγματος ποϋ εΰρίσκοντΓχν ΕΛΛΗΝΙΚΑΙΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΟΑΚΣ ΘΩΝ ΑΝΤ5 ΑΔΑΜΑΝΤΟΣ ΣΗ ΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤ,ΟΤ ΟΙ ψτκριδωτές παραστάσεις. προ φανώς τα «σήματα Χριστοΰ», εί¬ ναι ό Ιχθύς, ή πέρδικα καί οί μι κροί σταυροΐ. Εύρισκόμαστε έδώ σέ κατοικ£α χριστιανοΰ ξηλιοτή. "ΑλΛη έπιγραφή> σώξεται η μι-
σή:
ΕΞΕΔΡΑ ΘΑΛΑΜΟΣ.·.
ΑΙΔΩΣ ΕΤΦΡΟΣΤΝΗ
Δέν 'θυμοΰμαι ποΰ την είδα., σέ
ίδιωτική κατοικία ή σέ λουτρώνα.
Έπίσης έσημείο^σα ψηφιδωτή πά
ράσταση γναίκας
ΚΤΙ
ιΣΙΣ
μέ, άνάμεσα στίς δύο συλλαβές,
μορφή ποϋ κράτει τό «ρωμαϊκά μέ
τ.ρο».
Τό στάδιο τοΰ Κουρίου, ήμικυ
κλικό} ρωμαϊκά, τοΰ δεύτερον χρι
στιανικοΰ αΐώνα, ίίχει καλήν άκου
στική. Καθώς ή·ναχοκ>οΰμε άπό τό
ιΚούριον, πόλισμα προφανώς γιά
εύπόρους άστούς «αί όίρχοντες ποί)
έχαίρονταν τή ζωή τους, μάς δεί
χνουν χαλάσματα νεροΰ. Έδώ έλο
τρευόταν ό Απόλλων 'Τλάτης> έ
νώ στήν ΙΊάφο έτιιμοΰσαν την Ά
φροδίτη. Θρησκευτικάς άνθρωπο
μορφισμός ιάλλά καί θρησκευτική
φυσιολατ,ρία, προσωποποίη<τη κα'ι θεοποίηση φυσικών στοιχείων καί άνάβεση πρστασίας τοΰ φυσικόν πλούτον σέ 'θεότητες: τό θεΐο εί ναι χεΐ/ροπιαστό, σιμά στόν άνθρω πό, δχι Ιάφαίρεση πού αλλθ)στε| καί νά τήν συνέλαιβε δ φιλοσοφικός στο χασμός, δέν άνταποκρίθηκ* ποτέ στίς προσλαμβάνουσες παραστασεις τοΰ πλήθους. Κατεβαίνοντας, έπάνο> στό δοό
μο πρός τήν Ιίάφο, στά άριστε
ρά μας ή αγγλικη <5άση τής Επι σκ-οπής. Τα άθλητικά της γήπεδα τα βλέπαμε κάτω στό γοΰπατο, έ νώ τα σπίτια στέκονται άψηλά, έ πάνω ιάπό τόν παράλιο χώρο» στό επίπεδο τής όδοΰ;, εδρυθμα, κε ραμοσκέπαστα, μέ τίς άνθισμένες πραοΐιέις τονς, παρτέριχΐ, λουλού !δια: μικρή Αγγλία, ε'ικόνα οίκοδο μικοΰ, οίκιστικοΰ πολιτισμόν. ιΔιασχίζομε κο·κ|:*νοχώματα ίί- πον καλλιεργεΐται ή πατάτα. Έ κεΐ, άπό τό ϊδαφος, όνομάζονΤαι καί τα χωρία «κοκκινοχώρια». Σέ κόλπο, δπου πολλές νφαλοι., πρ'ιν (ϊ-ιό τήν (Πάφο? άντιχ.ρΐιξεις ιιεγ λον βράχο καί δίπλα άλλον μικρά τερο. Είναι «ή πέτρ« τοΰ Ροι- στή Γαλλία (1307) μέ σκοπό νά' μιοΰ», ό 6μένες ελληνι¬
κάς κοινότητες τής Πόλης.
Μέ τήν άνταλλαγή των πληθυ-
σμών χάθηκαν οί έιλληνκκές Κοι-
νότητες τής Ίωνίας κα! τής ©ρά
κης μέ ,μία έξαίρεσι των έλληνι
κων κοινοτήτων τής Νομαρχίας
Κωνσταιντιινουπόλεως, ττού δέν 6-
πήχθησαν στήν άνταλλαγή. των
'Ελλήνων τής Πόλης δέν εφερε ττί
σω στήν Πατρίδα τους έκεί'Όυς
πού φόβο την έγκοττέλειψαν κατά
τίς ττρώτες τραγικές οτιγμές τής
έθνικής συμφοράς, άνλλά καί Γ
άνέστειλε τό ρεύμα τής φύγη
ΔΙΑΡΡΟΗ ΤΩΝ ΜΗ ΑΝΤΑΛ¬
ΛΑΞΙΜΩΝ
Ή δΐαρροή πρός την 'Ελλάδα
σ·υνεχ!σθηκε ττότε όμαδικά καί
ττότε μ3μονωμένα σέ δλη την δι-
αρρεΰσασα ττε'/τηκονταετια.
'Αττό τίς 350 χιλιάδες των μή
ανταλλαξίμων μέσα στά δύο ττρώ
τα χρόνια διέρρευσαν περισσότε-
ροΐ άπό 100 χιλιάδες καί τό
1924 έμειναν περ! τίς 240 χι¬
λιάδες 'μοοζί ,μέ τούς "Ελληνας
Ύπη,κόους. Ή διαρροή δέν οτα-
μάτησε γιατί την ένίσχυσαν οί
άσχημίες τοθ Παττά Εύτύμ, ή λε-
ηλασία της πλουσίας Κοινότητος
τοΰ Γαλατά καί ή δημιουργία
τού χωρίς ποίμνιο Πατριαρχειου
τών Τουρκοορθσδόξων, οί άσχη¬
μίες τού Ίσταμάτ Ζΐχνή κα! τών
άλλων όμοίων τού τυχοδιωκτ-ών
καί άρνησιττάτριδων, μέ τίς τα-
ττεινώσεις τού Πατριαρχειου κα
τήν καταττάτησι τής περιουσίας
των Κοινοτήτων, ή πυρκαϊά των
Ταταούλων τοθ 1928 καί άλλα
ττολλά καί κυρίως ή δημΐουργη-
θεΤσα άττό τίς άρχές τοθ 1924
τουρκική άντίδρασι γιά την έ-
φαρμογή των ονμπειψωνηιμένων κα
παρά τήν ΰτταριξι τής Μικτή,ς 'Ε-
τητροττης ή όττοία λειτουργοθσε
γιά την πιστη έφαρμογή των Συμ
βάσεων.
Ή αύθαίρετος έ,ρμηνεία έκ μέ¬
ρους τών Τούρκων τοΰ δρου «έγ-
.κατεστημένου» κα! τταρά τίς υ¬
πέρ τών έλληνΐκών άποψεων α¬
ποφάσει ς της Μ. Ε. κα! τού Διεθ-
ι νοΰς Δικοοστη.ρίου της Χάγης τού
ι Ίουνίυυ τού 1925 έξώθησαν χι¬
λιάδες μή ανταλλαξίμων στόν 6ι-
αϊο έκποττρισμό.
Τό 1930 μετά τήν συμφωνίαι
τής Άγκυρας καί την τακτοποί-
ησι των έκκρεμοτητων ττού δημι-
ούργησε κατά τήν έφαρμογή της
ή Συνθήκη τής Λωζάνης, ό άρΐθ-
μός τής μειονότητος ττε.ριωρίσθν.|
στίς 100 χιλιάδες μόνο καί άνε-
γνωρίσθη, δτι αύτός ό άριθμός
άντιττροσωπεϋει τούς μή ύπα-
χθέντας στήν άνταλλαγή άπό
τούς κατοί'κους τής Κων)λεως.
Είναι άλήθεΐα, δτι ή ■Ελλάς
υπεβλήθη σέ μεγάλες θυσίες γιά
νά περισωθη ό έλληνισμός τής
Πόλης. Ό άείιμΐίηστος Καφαντά¬
ρης κατά την άυόρευσί τού στήν
Βουλή την 25ην Ίοννίου 1930
ύπελόγισε .μόνο την άττό τόν συμ
ψηφισ,μό τών άνταλλοοξϊιμίΛ» πε¬
ριουσίαν θυσία σέ ττερκτσότερο
άπό 100 έ.κατομ.μύρΐα χρυσές λ'
ρες. Δυστυχώς παρά τίς θικτίες
τα έιτακολουθήσα'/τα γεγονότα
διέψευσαν τίς έλπίδες πού έστή-
ριξε στις συμφωνίες τής Άγκυ¬
ρας ό έμττνευστής τω^ ό Έλ. Βε-
νιζέλος, δτι οί χιλιάδες ραγ'ά-
δες και "Ελληνες Οπήκοοι ττού
άπέμειναν θά ζήσουν πιλέον ά-
σφοολε'ίς καί δτΐ οί 'Ελληνικες
Κοινότητες θά τΰχουν υποστηρί¬
ξεως αττό μέρους τής Τουρκικτρ;
Ήγεσίας.
Τα μετά τό 1941 οεινά καΤ
συγκεκριμένα ή όμαδική στρατο-
λογια 10 χιλιάδων όμογενών κα-
τά τα έτη 1941 κα! 1942 καίή
άποσολή των στά δάθη τής Α¬
νατολάς γιά νά ύττηρετήσουν την
θητεία των στά έτταναισυοταθεν-
τα έργατικά Τάγματα (τα Άμε-
λέ Ταμπουρού), ή έξοντωτική
φαρολογία τό ττερίφη.μο «Βάρλικ»
ττού έττεβλήθη τό 1942 μέ τα
στρατόττεδα συγκεντρώσεως τοΰ
Άσκάλε μ>έ τούς 1? νεκρούς ά¬
πο τίς κακονχίες καί άργότερα
τού στρατοτΓέδου τού Καρανλίκ '
Ντερέ, ο'ι ττεριορισμο! σττΊ» έκ-
τιαίδευσι των έλληνστταίδων, οί
βανδαλισμοί τού Σετττεμ.6ρίου ' Εύηώπη_ -,. αύτό σάς παρακαλώ
τού 1955 καί ή όνττέλοχη. των Ελ χΐ4(?{α Βης?ώνη Λ,α (νοηθήσετε την
ληνων Ύπηκόων τό 1964, για μνί)μη μοι,
νά ττεριορΐσθώ στά σηιμαντικω- ( ' _ Δυστυχώς, δέν μπορώ νά
τερα ση,μεΐα τοϋ δράιματος τοϋ σβζ πβ πΡρ1(Τσ6τερα. Μόνο άν μέ
'Ε.λληινι.σμοΟ τιης Πόίλης, εΤχαν ν',πν(,)τ;ση 6 Βαρώνος, ϊσιος πώ τό
τό άποτέλεσμα νά ττεριορΐσθή ή ^νομα του. |
μ^ιονότης στίς 25 χιλιάδες ττερί <0 Λεο)νίδας πού δέν είχε στό ττου. Άπό αύτές οά 4000^ ίΐναΐ ' παθητΐκό τού κτυμμιά τέτοια έρωτι έγκατεστηιμένες στά Ταταΰλα^ > κή πΕβ,π^τεια> αγανάκτησε στ' ά
"Οττως ετόνισε, άττό τό 6ήμα χήθΡ,α μέ τήν α'ισχρή συκοφαντια
αύτό τού Κέντρου Κωνσταντ^- τΓ). κόμησσας.
παλιτών 6 άΐείιμνηστος Παναγιώ-| — Άφοϋ δέν θέλετε, δέν επι
της Πιπινελης, έφ' δσον τπστεύο- ^^ να μοΟ ^ άποκαλ-ύ^εΐτε
με, δτ. ή διατήρησι των μειονο- τΓ)- ε[πε> Μά μιά πού έμιλήσατε
τήτων Θράκης καί Κωνστ«ντινου γ,α {ιπνοιτισμό, σας σι>μβουλρύθ)'
ττόλεως έττιοάλλεται άττό τό συμ να μήν —αθήτε νά σάς κοιμήση ό1
φέρον των δύο χωρών τότε ή έλ '·
464ον
— Αύτό, δέν θά τό έκανε ποτέ
κανένας τίμιος αντρας! Άπορώ
κι>ρίη. Βαρώνη, πώς χαρακτηρίζΓ-
τε φίλο σας, έ'να τέτοιο ΰποκείμε
νο!
— Δνστυχώς είναι φίλος μας,
τονλάχΐίντον ώς τα τώρα καί τόν
γνωοίζετε κι' «σεϊς, γιατί 6ρίσκε
ται αυτόν τύν κ.Γχιρό στήν Σμΐιρ
νη. _ Ι
— Σάς βείίαιώ κρία Βαριόνη,
πώς δέντόν γνοιρίξω. Καί δέν
λνπάμαι γι.' αύτό. |
— Τόν γνορίζετε, σάς είπα. Ι
— Κι' ετσι νά είναι, δέν γνωρί
ϊο) τα άνέντιμα άνδραγαθήματά
τον. "Ομως δέν θυμάμαι κανένα
άπό τοΰς φι'λο»·ς «ου. άπ' δσους
βρίσκονται στήν πολη σας, που να
τελειταϊο καιρό στήν ι
— Σάς
— Λοιπόν φίλε μου κύριε Λεω'
νίδα, τό εχάσατε τό στοίχημα.
—Ποιό στοίχτ).μα; δέν σάς κατα
λπο6αίν(ο. Ι
--- Μά. πώς, δέν θυμάσθε πώ; έ
6άλαμε στοίχημα, γιά τήν ήλικίαί
τής Πέτρ,ιβικ; Σάς έρώτησα πα¬
σών χρονών τήν κάνετε καί μοΰ ά
γι'ιηω στά εϊκοσι πέν
ληνική ,μειονότης, ή οττοία τόσο __ Γιατί, είναι επικίνδννο;
σκληρά έδοκιμάσθη τό 1955. ε- — ρΙα τήν νγεία σας δχι, μσ
χπ άνάγκη, τονώσεως τόσον έκ ημπορεί κοΐμισμένη, νά τοΰ απο
μέρους μας, όσον καί έκ μέρους καλύψετε κανένα μυστικό σας πού
της Τουρκίας, γιά νά εδραιώθη τι', ΐ·;χ?τε φνλ.αγμένο στά 6άθη τής
ή πίστις της, δτι είναι έξησφαλι- /αοδιάς. Κι' αίϊτό δτν άποκλείε-
σμένη ή έθνική της τΓ·ροσωττικό- τα,ι νά δκιτα.ρΛξη, ακ('ε(.ια κ«ί νά
της σύ,μφωνα μέ τίς θεμελιώδεις' καταστρέψη, τήν οίκογενειακή σας
άρχές τής Συνθήκης τής Λωζά- εύτνχία.
νης καί των δικαιωμάτων τού άν — Μή φο6άστε. Δέν κρν6ο> κ«
νένα τέτοιο μνστικό. Καί τώρα, έ
Αύτός ό ελληνικάς τηληθυσμός συνέχισε ή βαρώνη, ήμπορώ νά
πού δττως εΐδαμε μέ την παοου- σάς άπασχολήσω ττίλε μου μέ θε
σίασι τής Κοινότητος Ταταούλων αα πυύ άφορά καί τούς δυό μας.'
ώς δείγματος τού σννόλου, ήτο Κι' ίσάς κι' έμένα.
όργανωμενος σέ άκ,μάζουσες και
εΰημεροΰσες Κοινότητες καί ττού
άναγκάσθηκε νά διαρρεύση στά
πενήντα αύτά χρόνια, άπό τίς
συνεχεϊς παραβάσεις των δΦ>ών
καί διμερών συνθηκών καί άπο
την έφαρμογή ενός ΰττερτροφικοΰ
έθ^ΐκισμοθ έκ μέρο·υς τών Τούρ¬
κων, θά έπρεπε σήμερα νά είναι
στό^ τόττο τής γεννήσεως τού καί
νά άτΓοτελή τό θε,μέλιο τής 'Ελ- " Σας εΐπα, δέ θά ίπέφτατε ε-
ληνοτουρκΐ'κης φιλίας καί σ<Λΐ.ρ- ^ω <"ιν τίίζ «προσδέτατε αλλα δέκα γασίας καί τόν συνδετικό κιρίκο Μοί εϊπατε 4δννατον· Κι' έβάλαμε των κατά καΐρούς έξαγγΕλομένων στοΐχημα. καί άπό τάς δύο ττλευράς περ! — Τό θυμάιιαι. Λοιπύν; 6μοσττο"/διών κα! τελω-.'ειακών έ- — Έχτες τό οοάδυστύ χορό, ε μαθα άπό τόν σέρ Σίδνεϋ Σμίθ, ήν εγνώρισε πολϋ καλά στήν τρία χρόνια, ίδιο ςενοδοχεΐο, λης καί τό χρον,κό τό πώς οί "^ι τότε ήτανε τριάντα πέντε χρο Κωνσταντι,νοπολίται παρά τίς άρ- νδ· Προσβέσατε σ' αύτά καί τα χ,κές συμψωνίες έγιναν ττρόσφο- ^"'1 Μ°»Μ ™υ επέρασαν άπό τό γες καί σκόρπ,σαν οτ!ς ττόλεΐς " κ«1 «« δήτε πώς σήμεοα είναι τής -Ελλάδος, δπου εζησαν και Γ»ιαντ« ^τω ^?ονβν; , ζοΰνε μέ τίς άναμνήσεις τους κα! —Και .-ΐώς όντος ο κ.νρ,ος, έμα μέ τήν μοναδική έλττίδα. δτι κά- °Γ την ηλιχια της; ττοτε έστω κα! την τελευταία στ,- - Είδρ , το ««ασαποοτι» της. γμή θά γίνη π,στι καί τούς πέ Τ°" ί>ίαν! ^τν™<"ϊ ™ ε,μαθε κι' ραν τοΰ Αίγαίου, δτι "Ελληνο- «λλα πραγματα, που αφορούσαν τοορκ,χή Φ,λία προϋποθέτε! άπα- ^ην ιδκοτ,χη της ξο,η, δλλα νστερα ρα,τήτως εύημεροϋσα καί άκμά- ^υ "■ρργειες τον και αλλα στην ζουσα ■Ελλη'νική Μειονότητα. ι ,- , , , » ,,, , . , ' — Και τι έμαθε; Κυριες και κυριοι, σας ευχαρι- _ _ . ,„,, , „ , , . , , . — Πρωτα—πριοτα. ηθέλησε νά στω για τήν καλωσύνη και την ,,. . , , , ' , „ > ' λ. ■ ΐίακριοωση πως τα καταφέονπ
υπομο^η που ειχατε να με άκου- -, . '. · , .
V
η. , . ' ίΐ ' ■ ν·ΐίι διατηρειται τόσο φρβσκια. Και
σετε. Θα κλεισω την έξιστορησι «., „ „ ^ν
, , ς.-ρετε τι εμαθε;
μου με τους οτοιχους που χαρι- τ·ι · < . , · ■ γλ· χ 'θα. ■ ~ Ε^αι περιεογος νά τ' άκού σε στην Πολη ό 'Εθνικος μας ττοΐητής 6 Κωστης Παλαμάς. , "Ω! Πόλη, έσύ τού πράσινου Αύτό είναι σέ ττολύ μεγάλη συν τομία τί Ιστορικό τής τύχης των Μεαπολη. έδώ καί 'Ελλπν,χώι/ Κοινοτήτων της Πό- ν^ατΐ έμένανε στό ίδ σο). "Έκ.-ινε πρωί ε'να μπά- ν,ο μέ φρ?σκο γάλα, πού τό που λοΰσρ μισοτιμής ΰσττρα στοΰς γα τία, εκανε ό Λεοι — Κι' αυτή τήν ασννειδησία διθάλασσο δραμα Πατρίδα της Πατρίδος μου. έ- '{α'τ'α'δες.' ιμάρανε σε ό ξεπεσμός __ Όμως ό άθάνατος Άϊτός δέν (σέ ξεχάνει | Άπό Βοριά, άττόΔύσ. καί ά- ^(χ,, αΟν έξακολουθεΐ νά την κάνη, .... .. .7° Αναχολη γ,ατί όπως μόν εΐπε, έδώ καί λί Αραδα, Αραδα δοξαστής Ρη- γο κα;ρό η χνρία χόμπεΛ,( στόν γάδων τρο-αιοφορων |ενοδοχρίο τή- οπ<)ι'Η- μΡνει^ Χα Γυρνάει τις νυχτες πρός έσέ νά νη χάβΕ μέοα ?νη ,/„;„ μπάνι0! στάξη δάχιρυα πύρινα χ^ Π0»-λάει νστερα τό γάλα. Κατά' άττανω στους τάφους των Αύ- λ;//)α ^τ^η ^ αϋτό> πώ; δ
τοκρατόρων. πλοίαοχος τίναι Λξιόπιστος ανθρω
ι πος καί πίστεψα καί τα άλλα ποΰ
σο άνήθικο πλ.άσμα είναι τό ΐνδαλ
μά σας;
— "Οχι κ.αί τό ϊνδαλμά μο-,
κΐ'ρ'α Βαρώνη, Μέ τήν κομησσα
μέ σι*νέδεε μιά μιλία καί λέω μέ
συνέδεε, γιατί ΰστερα άπ' ίίσα μοΰ
■είπατε, δέν τήν θεωρώ ,τιά ά'ϊια
τής φιλίας μόν. Μέ έπείσατε.
__ Στ' άλιγθεια φίλε μου, τοΰ ά
πάντησε, ή γυναίκα αύτη, δέν ά
ξίζει την φ'λία σας. "Ας μήν άσχο
λούμαστε πιά μ' αυτήν.
— Κι' ίγώ έτσι Λ>ομίιΐ.(ο, τής εί
πε ό Λεωνίδας- Έμπήχε στό «σα
λόνι» ό Κόνσολας.
— Είπες Άδελάκι μου, έ.ρώτη
σε τήν γΐ'ναίκα τοιι, στόν κύριο
Λεωνίδα, τα ϋσα έμάθαμε γιά τήν
φίλη του, τήν κόμησσα ίΠέτροδικ;
—Τοϋ τα είπα.
—.Κηί ποία γνώμη έσχημάτισες
γι' αύτην, φίλε μου Λεωνίδα;
—Φικΐικά, ίίχι καλή.
—Θά ήτανε εΰτύχημα, άν ε-
(ΓΡυγε άπό τήν Σμύρνη. Μά δέν
βλέπο. νά έχη σκοπύ νά τό κοτι-
νήση άπ' έδώ. Έ6γήκε βλέπεις
«τίόβενα» πού τήν τ.ριγυρίξοΐ'ν
καί τής κολακείονν τήν ματαιοδο
Ό Βιιρώνος ϊκάθησε κι έστρά
φηκ-ε στήν γυναίκα του:
—Ξέρεις τα σημερινά της κα-
τορθώματα Άδελφάκι μου;
—"Οχι, ποΰ νά τα ξέρω;
— 'Εβγήκε καινοίργιο «κα6αλ-
λιέρο». Τόν Ροβόλη. Επήγε μα-
ζί του στό κτήιια του στόν Μπου,ρ
νύ6(7 Γιά. ν' απαλλαγή ιμάλιστα
άπύ τόν άνεψιό της? τόν έκανε
ψ.λοΰς παράδες. Τόν έ'στειλε νά
πεταλο')βη τύ άλογό του, πού έξε-
πεταλώθηκε στό δράμο. Καί τό
δύστνχο τό παιδί, γυοίζει τώρα
τα χο»ριά γιά νά τήν βρή.
—Δέν είναι καλεσμένη τής Κα
τινάς, στόν Κουκλουτ£ά;
—Είναι, μά δέν επήγε· άκύμα.
θά την πάη «σίγουρα» άργύτερα
ό Ροίίόλης. Καταλαΰαίνεις τί θά
γίνη Άδε.λφάκι μου., άμα την δοΰ
νέ νά πηγαίνη μαζί του στής Κα
τινάς!
—"Ο,τι καί νά γίνη,, τοΰ άπάν-
τησε ή Βαρώνη, ή γυναίκα αυτή
εΡνα^ παχύδερμο. Δέν ένοχλείται
«πό τα κουτσομπολιά καί δέν δί-
νει γρύσι γιά τήν τιμή της καί
την ΰπόληψή της. Προκαλεΐ τήν
κοινοινία έπίτηδες, γιατί θέλει νά
γίνεται, «ούσουρο^ γΰρο) άπύ τό
δνομά της. Είναι, τό πάθος της
αύτό.
Ό Κόνσολας έχουνησε τό κε-
φάλι του:
—Γι' αύτό είπα. πώς θά εΓμα-
στε εύτ'υχεΐς, άν μάς άδειαζε τήν
τήν γωνιά. Μά αύτη δέν τόχει σκο
πό ν' αφήση τήν Σμύρνη.
— Γιά ποία μιλάτς άγαπητέ
μου; ιερώτησε ή άδελφή τοΰ Βαρώ
νού, ποΰ έμπήκε άρράτη στό «σα¬
λον*».
Ό Λεωνίδας έσηκώθηκε.
—·Μά γιά την κόμησσα Πέτρο-
Λικ, τής άπάντησε ό Κόνσολας,
γιά ποία αλλη;
Εχαιρέτησε τυπικά τόν Λεωνί¬
δα κι έκάβησε πλάϊ του.
—ι'Εμένα δέν μέ «σοκάρει» ή
διαγιογή της. Άςρήστε τήν γυναί¬
κα νά ζή την ζοή της, δπιος τής
άοέσρι. "Τστερα έγώ δεν συμφα)-
νώ μαξί σας. Θά κλάι|Ό>»' πολ.λά
μάτια τήν στερήση της· Είναι τό
εΐδ'θλο τής νεολαίας μας δπο)ς
καί τού φίλον μας τοΰ κυ,ριου Λε¬
ωνίδα, συμπλήροισε πειρακτικά.
"Ισως αύτός νά λνπηθή πιότειρτ,
Γίταν τήν χάση.
—Κάνετε λάθος ιδεσποινΐ^ Βα¬
ριόνη, τής άπάντησε ό Λεωνίδας.
Όμολογώ πώς ή κόμησσα ήτανρ
σρίλη μόν, μά τώρα πιά έ'παυσα νά
ένδιαφέρομαι γι' αυτήν κ», εΰχομαι
κι έγ<)) νά φύγη άπό τήν Σμύρνη, ίίσο γίνεται πιό γρήγορα, γιά νά μήν σκανδαλίζη, τήν κοινωνία μά καί γιά νά μή «ρεξιλεύεται». (Σι>νεχίζεται)
ΟΣΜΑΝΙΔΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΕΝ ΤΗ ΠΓΡΙΟΧΗ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΚΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣίΩΣ ΚΑΤΑ ΤΑ ΕΤΗ 1825-18»
Ή Φασουλιώτισσα
ΤΕΑΟΣ
Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου
Τοϋ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Έδω, σί«μφϋ>να μέ άλνλη μνθαλο
γική πας*υδοση. άναδΐ'θηκε άπό τ(ΐ
κνματα ή Άιτροδίτη.
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
τό τάγμα των Ναϊτών. 'Τπάρχει
κατάσταση αντικείμενον ίδιοκτη^
σίας των Ναϊτών ποί, έπειτα άπό
τήν καταργήση, κατασχέθηκαν
στό ιΚολόσσι καί μετα6ι6άσθηκαν
στούς Ίιοαννίτρς. Μολονότι τό (*) Άπόσπασμα ί'ιπό τόν τα-
1310 οί τελευταϊοι μεταφέοανε τα ξιδιιοτικό τόμο «ΚΤΠΡΟΣ —
οτρατηγεΐο των στή Ρόδο, διατή-' ΒΑΣΙΛΕ,ΤΟΤΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ»
ρησαν καί τή βάση τοιν τής Κΰ-( (σελίδε-ς 200, μέ εΐκ.όνες καί καλ-
π-
σίασαν άνάμασε σ' άλλους τόπο.ς
κα:( τήν Σμύρνη, Απο τό 1344 ώς
τό 1402, όπότε κατάκτησαν τήν
Ίωνία οί όσφανλήδες. Ι
Ξακουστός ν.τήρξε ό πλοΰτος ,
τής διοίκησης τοϋ Κολσσιοΰ. Τα ι
αμπέλια στά γύροι χωρία έ'διναν Ι
τό πε·ρίφημο κρασί πού σήμερα ά-
κόμα όνομάζεται Κομμανταρία-
καί οί ιέκεΐ γύρο) φυτεϊες τού ξα-
χαρονροκάλα,μου, πού άρδεύονταν
φύρησε· στήν Άθήνα. Τό έδω δη-
μοσΐ'ενάμ.ε·νο αΰτοτελές «εφάλαιο
περιλα[α6άνεται στό πρώτο μέρος
τοΰ βιβλίον» «Κύπρος». Τό τρίτο
μέρος «Αΐγαΐο» περιλαμ^άνει τα
κεφάλαια «"Βφεσος» «Άλικαρναο
σός» καί «Σίφνος — τύ νησί ά-
ποκί'ί,λυψη» (Π. ΦΛ.).
Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Έκδότης
Διευθυντάς
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊοτάμενος Τυπογροτρεί<Χ) ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία ΣπαρτΛκου 19 ΑΜΦΙΑΛΗ Άπό τούς διοχεκριμένους μου- σικολόγους καί μελετητας τής Βυ2σνΤινήο μας μουσικής κα'ι τών Δημοτικών μας τραγουδιών ύπήρ- ζε καί ό Κωνστ. Παπαδημητρίου. Γεννήθηκε στά Δαρδανέλλια τής Μικράς 'Ασίας τό 1893. Έρευνητής τής Έθνικής μας Μουσικής είχε κάμει μιά άΕ,ιόλο- γη έργαοία. Έσπούδασε στό Ώδεϊο Αθη¬ νών καί όπό νεαρή ήλικία παρη¬ κολούθησε μαθήματα στις παρά κό/τω Σχολές τοϋ Μουσικοϋ αυ¬ τού ίδρύματος: 1) ΒυΖανΤινής Μουοικής 2) Μονωδίας 3) "ΑντιστίΗεως. Πήρε καί όπό τίς τρείς αύτές σχολές τοΰ 'Ωδείου, τό Πτυχίο!.. Καθηγητής στήν ΒυΖαντινή μου- σική είχε τόν Κων. Ψάχο. Στήν Μονωδία είχε τήν Φεράλντι καί οτήν Άντίοτιξι τόν Μ. Καλομοί¬ ρη! Ό Κων. Παπαδημητρίου είχε βαθειά μορφώση καί ήταν μεγά- λος καλλιτέχνης. "Ηξαιρε καί προ ι σπαθοΰσε νά βοηθεϊ έκείνους ποϋ 'είχαν άνάγκη συμπαροστάσεως! Όλη του τή 2ωή τήν άφιέρω- σε στήν συλλογή καί μελέτη των δημοτικών μας τραγουδιών καί στήν έρευνα τής ΒυΖαντινής μας Μουσικής: "Εργα έκαμε: 1. 'ΕκκλησιασΤικά ασματα. 2. Λειτουργία τοϋ Άγίου Ίακώ 6ου. 3. Μελωδικαί άσκήαεις. 4. Συλλογαί Δημοτικών τραγου¬ διών. 5. Παιδαγωγικά άοματα. 6. Τό Μουαικόν Ζήτημα έν τή Έκκλιτσίσ τής Ελλάδος. 7. Τα προβλήματα τής Βυζαντι- νής Μουσικής. 8. Ή Έλληνική μουσική καί οί Τσιγγάνοι. 9' Ή καταγωγή τής Βυζαντινής Μουσικής. 10. Τα δημώδη άοματα τής Ελ¬ λάδος. 11. Περί τής έν 'Επτανήσω σω- Ζομένης ίδιορρύθμου μουσι¬ κής. 1 — Γι' αυτή την μονοααχία υοΰ ρμ!λησε σήιιερα καί ό κύριος Βαρω ' — ΒλέπΕτε λοιπόν φίλε μου πό 12. Σημείωμα πόρί τοϋ Θεωρή- | τικοΰ τοΰ «Χρυσάνθου». 13. Λείψανα ΒυΖαν.ινής μουοι- ι κης έν τή Δύσει. 14. Οί τρόποι τής Βυ2αντινής ] Μουσικής, καί 6(Λλα!... Ι | ΜεταΕύ τών ελαχίστων έρεϋνη τών, ό Κων. Παπαδημητρίου ύ- πήρΕεν ό περισσότερον πού μελέ- τηοε την Βυζαντινή μας μουσική καί τα δημοτικά μας τραγούδια ά¬ πό κόθε άλλον. | Ή δράση του είναι πιά γραμμέ νη στίς στήλες τής Ίστορίας! Οί νεώτεροι μελετητές μέ μεγάλο έν διαφέρον θά άνοίγουν γιά νά δια βάσουν τίς σελίδες έκείνες πού άναφέρουν τό έργο τού Κωνσταν ,τίνου Παπαδημητρίου!. Δημ. Κουτσογιαννόπουλος Ίοϋ ΜΙΧ. ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΥ Μελαχροινή τού Φασουλάΐί,αί ώμορφιά τοΰ Κόσμον, ποΰ σοΰπρεπαν σεράγια γ.ά βάλε με στήν πύρτασου νά 6ρώ τύν νού μον} σ,ώς μοί1,, γιά λΰσρ μόν τα μάγια. Λ Μέ τα παιχνίδια σοΰ σκορπώ τα πάθη μου τα χίλια ίίπον μέ τρών· Βασίλ,ισσα πές μόν δνό λόγια όλόγλνκα μέ τα γλνκά σου χείλια π* άκόμ/ι 6έν τα φίλησα Λ Άπ' τύ πρωΐ στιΐ,λαματιά δέν ήπια στήν ταΰέρνα σέ ε'δα κέγινα στουπί άχ! κέρνα μέ τύ στόμα σου, μέ τήν καρδιά σου κέρνα μήπιυς τό ντέρτι μοί1 κοπή Λ "Εχιιι κοΐίμποίρια ΐτοιμα καί σ»ιντροΓτιά ξεφτέρια γιά νά σε· κΛέψο), μάτια μου σκοτάδι «Ιναι στό σπίτι σου. Έλα νά βρής αστέρια 'στσάγάπης τα παλάτια μου. Λ Μά πάλι, αν δέν μέ άγαπάς, λυπήσου με λιγάκι ιιή θές νά βασανίζα)μαι, τήν κάκια σου δλη μάζωξε καί κάμε την φαρμάκι καί πότισε με νά σβυστώ, νά μή Διά τήν άντιγραχρήν ΓΕΩΡ. ΔΑΡΑΚΗΣ ΣΤ' Τό ενδοξθι/ στάδιον τού Κα- ραϊσκάκη άρχεται όπτό τούδε. Ή το δραχύ. Τιποτε λοιττόν, ώς εί δομεν κοινόν δέν είχεν ούτος μέ τόν Πελοττοννήσΐον π·ολέμαρχο"·'· Ούδεμία σύγκρισις μέχρι της στιγμής μεταξύ αύτοΰ κα! έκί,ί- νου. "Οιμως οί έτόιμενοι δέκα μή- νες τόν άνεδίδασαν είς δυσττρο- σιτους περιοχάς κα! άνέδειξαν αυτόν ανώτερον έκείνου κα! διά τόν τρόπον χατά τόν οποίον συ¬ νεκράτησε τόν σροττόι/ τού και διά την έτπτ.ηδειότητα μετά τής οποίας ωδήγησεν αυτόν κατά τού έχθροΰ. Ό Καραϊσκάκης την 19ην Ι¬ ουλίου ανεχώρησεν έκ Ναυττλίου καί έφθασεν είς Σαλο.1μΐνα. Την δλην δύναμίν τον την απετέλουν 130 στρατιώταιι. Ή ταλαίπωρος κυβέρνησις μόνον τό δίττλωμα τού εΤχε δώσεΐ· Ή 'Ακρό—ολις κατέχεται άπό τόν Γκούραν. Ή Κάζα καί τα Δερβενοχώρια άπό τούς όττλαρχηγούς Βάσσον κα. Κριεζώτην. Οί δύο αύτοί γενναΐ- οΐ όττλοτρχηγοί άττέρριψαν τάς προτάσεις των Τούρκων περί ύ- ποταγής καί έξακολουθοϋν νά κ,ρατοϋν ύψηλά τήν ελληνικήν ση μαίαν. Ό Καραϊσκάκης συνενι/ο εϊται μετ" αυτών κα! εστησε τό στρατηγεΐον τού είς την Έλευ- σΐνα. Είς μικρόν διάστημα συνε- κέ'/τρωσε Τ 000 άνδρας ύττό τόν Φαδιέρον. Είς την δύναμιν αυτή./ ττροστίθεται καί ό Γεώργιος Χε- λιώτης μέ άρκε.ούς Πελοποννη- σίους. Ό στροττός αύτός ωρι¬ σμένα άττοστΓάσ.ματα συνεκρότη- τησαν τήν Ικανήν δύναμιν των 3.5ΟΟ άνδρών. Έν τώ μεταξύ καταφθάνει άττό τάς Θή6ος ό Κ ι ουταχής μετά ττολλών χιλιάδων ττεζών ΊτΓΓτέων καί 26 πυροβό¬ λων. Ή κάτω ττόλις των εκυριεύθη τήν 5ην Αύγουστου ό Καραϊσκάκης στρατότΓεδεύει είς τό Χαϊδάρΐ, άνευ άττοσκευών μέ άρτον μόνον τριών ημερών. Τήν επομένην δέχεται επίθεσιν. Τή; άποκ,ρούει μέ άττωλείας τού έχ- θροΰ·. Τήν 7ην δέχεται νέαν επί¬ θεσιν άπό τόν Ό'μερ πασάν, τόν Καρυστινόν. Τήν 8ην έπιτίθεται ό Ρεσίτ μέ 5ΟΟΟ πεζούς καί 1. 000 ΙτπτεΤς. Έν τακτικόν τάγμα τού Φαβιέρου έξέρχεταΐ των χα- ρακωμάτων πρός ύττεράσπΐσιν Υπό τού κ. ΣΤΕΦ. ΕΜΜ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ Καθηγητού · φιλολόγου ■ συγγραφέως των άγωνιζομένκν όττοίον ύπέοττη μεγάλη.ν ζτ)μιΟν ΟΊ "Ελληνες τό άττόγεομα ^ χωροΰν είς 'Ελευσΐνα. Έιτς<3. λσυθεΐ θλιδερά διαφωνία μετοξμ Φαβιέρου καί Καραϊσχάκη. '^ μέν έλεγε νά άττοφεύγωνται οί Α γώνες σώματος πρός σώμα, ό δ£ δέν ηδύνατο νά ανεχθή να 4^ νίζεταΐ δττισ'θεν όχυρωμάτων. Κ«. τόπιν τούτου ήτο δύσκολος λ ----— - :- μεταξύ των δύο οβ/τ ήτο γων. Την 9ψ τοΰ ,μηνός έξωθεν τού Πειραιώς έναυλόχει ή Γολλ,κή ναυαρχ'ις· τής οποίας τόν ναύαρ. χον δλως τυχαίως έττ οί δύο άντίτταλοι, ό Ρεσίτ σάς καί ό Καραϊσκάκης. Κατ· αρχάς ό Ρεσίτ ήθελε νά δείξη ύπεροχήν ώς πρός τόν ημέτερον στρατάρχην μετά τού όττοίου ώ. μίλησεν άλδανιστί. Τού ττροέτε;. νεν υποταγήν καί ακολούθως θό τού έδιδεν δλα τα βιλαέτια ήττό τάς Αθήνας έως την Άρτον άλλ' ό Καραϊσκάκης τοθ έδοο^ τήν απάντησιν. Ή όφρύς τού ^ δρός κατεδλήθη, διότι ή τησις τού Καραϊσχάκη θά «τσουχτε,ρή». Τό φοβερόν ήτο δ- τΐ ό Φαβιέρος εΤχεν άπέλθει λό γω δυσαρεστήσεως, καί τόν κολούθησοον δλοι δσοΐ τόν Καραϊσκάκη·ν, τα στρατόττε- δον τής Ελευσίνος τώρα είναι έρηιμον άνδρών. Παρέμειναν μό¬ νον οί πιστοί καί έπίσημοι έκ των αξιωματικών. Τήν ημέραν τής άποχωρήσεως αττέκρουσεν έ- μόνον μέ 300 στρατιοο- τας. Οϊ λιτΓοτακτήσαντες δμ'ος ησθάνθησαν έντροττήν καί επα¬ νήλθεν, ώστε έντός ολίγοι Γ)μ£. ρών συνεκεντρώθησαν ττερι ττερί τούς 5000 άνδρων. Ή δύ· κΐμις οιότή ήτο άπειθάρχητος. Δύο άπόττει.ραι άττέτυχον όπως εϊσαχθή ενίσχυσις είς την 'Ακρό πόλιν. Ό Γκούρας Ιπεσε νέ- κρός. Ό Καροτϊο-κάΐκης άπεψσσι- σε δύο τινά... Νά είσαγάγη έ^ι- σχύσεΐς είς τήν Ακροπολιν —ά- ση θυσία .μέ ικανόν αρχηγόν καί ό ϊδιος νά στραφή πρός την Ροιί μελην, ίνα ενισχύση έκεί την έπο νάσταισΐν νά εμποδίση τάς εκεί¬ θεν ερχόμενος πρός τόν Ρεσιτ έττιικουρίας καί τροφάς. Συνεχίζεται ΙΩΑΙίΙίΟΓ Α. ΒΕΡϋΑΡΔΟΓ - Ταξιάρχου ΠΑ. ΔΑΒΑΚΗΣ■ ΠΙΝΔΘΣ Πλήρ,ης περιγρ«φή τί)ς Ιτκ*ί}ς μάχης τί}ς Πίνίβυ μετ* συντόμου έξιβ»ρήό«ως όλθκχλι'/ρου χβθ πολέμου 1940 - 41, έκθέσεις άναγράφονται τα πάντα, γ.α σννεπιΤις, ουδείς θά διαφύγη την κρίσιν τής Στρατιοντικής Ί· στοριας. (Συνέχεια έκ τοΰ ~ροη>ου>μένου)
ιΙΙ.^ρέσυρεν έπίσης εν τή ορνγή
του ό αύτός διοικητής Λόχου και
την Πΐ'ροθολαρχίαν., ώστε νά κινη
θή κιιί αυτή κατά τήν νύκτα δι'
Έπτιιχώριον, ανευ δ»«ταγής τοΰ
'Τποτομέιος. θυσίαν ηγωνίσθη είς Μούχαν, ό-
Τα ύπύλοιπα τμήματα τών Λό ι πον σ^ϊκράτησε τήν άνατο«πίϊ
... ο... .»- ν « » - ι σαν άμι·ντικήν μας γραμμήν ν/ι'
Ό Ταγματάρχης Νικητάς θω
μάς.. άφοϋ μέ ηρωϊσμόν κηί «ύτο
θί ηί
χον 2ου, 7ου καί 9ον,, άφοΰ άντι
μιτώπισαν νυκτερινήν επίθεσιν των
Ίταλοη·, στινεπτι*χιθησ«'ν μιΐιχι'ίμε
τα, την πρωίαν τής 30ής Όκτονορί
ου, ,ιρός τα τη(ΗΟματα Γεωργάκη
— Πριάσΐοπος Κατά την σύμπτυ
ξιν τιιΰτην έτο«ι>ματίσθη, καθ" όν
χρόνον ίμάχετο είς τα ύψώματα
Μούκας, ό Άνθυπολοχαγός Μαντά
χος Γεώργιος.
Έν τώ μεταξύ, ό Άντισυντα
ή μς γρμμή
ένεψΰχ(ΐ)σε τούς ΰπερασπιστάς της,
ηναγκάσθη νά άποσυρθή πρός επί
δεσιν τοΰ τρ«ΰματός του, αΐμορ
ροοΰντος ήπό πολλοιν ώοών.
Ό Άνθυπολοχαγός Μαντώος
Γεώργιος, προσπ«0ών νά οτγχ?«
τήση τόν εχθρόν διά των ποΜό
λων του, κατά την νύκτα τή; 29τς
πρός την 30ήν Όκτωορίον, έτρ«υ
ματίσθη ΰαρέως καί αύτός είς τ
Έν τώ μεταξύ, ό Άντισνντα Μ·1·ιτίσθη βαρέως καί αύτός είς την
γμ^τάρχη Μισνρης. χρησιμοποιή-1 Μούκαν, περισνλλεγείς υπό τού Λ ο
σας τόν είς Λυκοροάχην έν έφε-| χαγο° ΛαυΛ(?άκη^Δ. Τα τμήμητά
κ^ρ/π ~~^......'._____ κ_ α '___ __> ιιαΓ ιιετά τινη^ ιΐ^ηηί' ΐιττρνώοησαν
δρεία παραμείντιντα δόν Λόχον καί
τμήματα έκ των φυγάδων τα όποϊα
(ηαάος καί υπό τήν απειλήν άμέ
μας μετά τινάς ώρας υπεχώρησαν
εκείθεν., μαχόμενα κ·('ί διεχδιχοϋν
τα τό έδαφος 6ή.μα πρός 6ήμα
είς τόν λνσσωδώς έπιτιθέμενΌν Ί%·
συγκεντρώση, κατέλαβε τήν γραμ
μήν: Κάτω Άρένα — ΰ>|)ωμα 1057^ Δέλί ηδυνήθησαν ομως νά σνγχρο
__ Μποχέτσι. , τηθοΰν είς τα ΰψώματα Β«γγονρ
Τήν πρωίαν τής επομένης, δ! νον ^·α1 Γκουστερίτσης, ο?τε χαί
διοικητής τοΰ δεύτερον 'Τποτομέως Ι ει? το 1557 γ·ηι το Μπονχρτσι. Τό
{-έβαλεν είς τό Άπόσπασμα ΙΙίν! Πά.τιομίχ καί τύ Σιουμολάεαϊη χά
δόν τήν κάτωθι τηλεφωνικήν άνα τελήςρθησαν υπό τοΰ εχθρόν κατό
φοράν: πιν σφοδράς Ιπιθέσεως δι' ύπερτέ
«Άριθμ. 0ων δυνάμεων. Ή ϊδρα τού 8ειτ6
_______ ρου 'Τποτομέως — τό χόριαν Λυ
... „ ,. ,,-, , κορράχη — (Ιπέμεινεν ανεν ^
613 Μοναδα - Επταχώριον οα(Τπιστων ^ <μ 'Αντ,σ^ταγ».η Λόγω διαλύσεως Λύχιον, δέν | τάρχης Μισύρης υπό τό κράτο; ηδυνήθην νά καταλάΛω Κάτω Ά, τί>; *α*&τιΚ άπελπισίας.
_, Ε»ς τήν αναφοράν τον ληομο
ρ?νο — Βαγγονρον — ΓκουστρρΓ' νεΙ να ζηχή^η &δηγί«ς πίρί τού
τσαν Κατέλαβον τ.'ίτην μόνον δι' χρακτέου. Φ.'ίνεται ότι δι' ηΐ"όν η
κοτάροευσις τής Πινιδείον άμννη-
Άξκοματικών 5ου Λύχου ποοσωρι
είναι πλέον γτγονός τετρλεσμΕν3ν
ς χρς
ποτο.'ΐέοι;, αΰτοΰ, διότι έν
νά π^.οσέξθΗΐίν δΰο τινά: πρώΤ(ΐν'
απλον
«τι ούδε',ς έξ αυτών πετά τό απ
τού" καί δεύτερον, ότι Λαντρς
χα
^ νώς. Ηδη κατέχω Κάτω Άρρνα καί σκέπτεται ίσω; νά αύτοχτονη
— 1557 — Μπουχέτστ, μέ μικράς στ1·
;δΐΛ.άμε,ς· Πνροβολαρχία «γνοτό ,^, β; παΰαΜλο^«Ψ*
Ι που ευρίσκεται, καίτοι τήν άνεϊή τηίις νποχωροΰντας όπλίτας τοϋ "Ι
τησίΐ δι* έττίππον.
II
'Τποτομεϋς—Μισύρης»
Π'ΐραλείψαμεν έκ τής άναφορδς .«.· Λ.« „,,„„»,, „» ____,
Μισύρη ωρισμένας δαρείας έκφρά: τενθΰνονται πρός Επταχώριον.
σπς, αί δποϊαυ, κατά τάς στιγμάς Διατί;
έκείνας. έξεικόνιζον τήν τραγικήν Διότι, πηοφίΐνώς. τοΰς ..ν—,
ποαγματικότητα κ-;ί ήσαν δηλωτι Ι κυεν έκεϊ, ώς .τ,αμμίνιστος μ«ϊνιί
καί τής άνιοτχνρον άγανακτήσεως της, ό Σ ννταγματάρχης Δα6άχη?·
τοΰ διοικητοΰ τοΰ
II
'Τποτομέως, · "Έσπευδον δ' έκεί τής Έλλοοο»
| όστις ήτο πεπειροΑΐρνος καί γεν τα τέκνα., τήν εμπιστοσύνην «»1'
Ι ναΐος Άξιο)μ-/τικός. Μέ αΰτό ό προστρέχονν οί νεοσσοΐ υπό τα:
μως δέν αΐρεται ή άεύθϋνη τών πτκρνγας τής ίίρνιθο;, <5ταν έμΦα πρόσωπον πού ήμέλησαν τό καθή νισθή ό "ιεραξ! ν.ον τ-.)ν, διότι είς τάς επισήμου; έΕεδόθη Δημ. Ι. Μαγκριώτη "ΠΝΕΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ■ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,, Πωλεϊται είς δλα τα Κεντρικά Βιβλιο- πωλεΐα (Σταδίου - 'ίπποκράτους κλπ.)

ΔΥΟ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΙ...
Τό ττροσεχκς Σάββατον, 24
Μάρτιον· συμπληρούται τό πρώ¬
τον τρίμηνον τής τεθείσης προ-
^μίας- διά την υπό των Τρα¬
πέζα» έκποίησν μέρους τοΰ χαρ
τοψιιλακιου των μετοχών έτέρων
τραπτΐζικών Ιδρυμάτων. Πρόκεΐτα·
διά τά ληφθέντα τόν παρελθόντα
Αεκέμ βριον μέτρα πρός τόν σκο¬
πόν άνοπττύξεως της κεφαλαια-
γοράς καιΊ κυρίως τής διευρυν-
βιας τής ττροσφο'ράς, μέσω τοΰ
Χρηματιστήριον "Αξιών, Αθηνών
τρστΓίζικών μετοχών, ή ζήτησις
τ<> ότκ>ί«ν συνεχώς ούύξάνετα,
όώ τό όπτοταιμιευτΐκόν κοινόν έ-
^άχιστα ΊκανοτΓθΐεϊται — ώς ά-
,τοδεικνύεται έκ τής καθη,μερινης
^τορ<ϊ'<0'λου&ήόθ'ΐως των συνεδριά- σίαν τού Χρηματιστήριον. Τό μέτρον τουτο επεβλήθη διά τού Ν. Δ. 1315)72 (είς εφαρμογήν τοΰ οττοίοι» εξεδόθη ή ύπ' αριθ. 63)29.12.72 απόφασις τής Νο- μισματικής 'ΕιτΓτροττης) καί ύττο χρεοί τάς "Εμπορικάς Τραττέζας 5πως έκττοιήιαΌΐΛ' τό σύνολον τώ/ ύττ' αυτών κατεχομένων μετοχών τής Τραπέζης τής "Ελλάδος κα! τό 45% τού χαρτοφυλακ ίου μετ ο νών έτέρων πιστωτικών Ιδρυιμά- τΐ* ώρισε δέ, δττως ή έκποίησις των μετοχών αυτών συντελέση έντός 12μήνου, άρχής γενομένης άπό τής 24η·ς Δεκεμβριού 1972 καί είς ποσοστόν, άνά τρίμηνον, ίσον ττρό ςτό 1 )4 τού συνόλου αυτών. "Ηδη, μετ' ολίγας ημέρας, συμ ιτληροΰται τό πιρώτον τρίμηνον, χωρίς έν τούτοις, τα άποτελέ- αματα τού μέτρου· αύτοθ νά είναι ίμφο-νή καί ή «δίψα» τού άπο- τομιευτΐικοΰ· κοινοϋ διά τραπεζι- «ούς τίτΐλους τταραμέ·νει άσβεστος ώς καί κατά τάς ττρό τής θεσττι- οεως τού Νόμον τούτου, στιγ¬ μάς έςάρσεος τής ζητήσέως με- τοχικών αξιών. Βεβαίως, αι Τρα ττεζαι έσπευσαν νά σιιμμθιρφω- θοθν ττρός τόν Νόμον — ανεξαρ¬ τήτως τού γεγονότος ότι ό Νό- μος ούτος βάλλεται ώς άντισυν- ταγμοττιικός, έκκ'ρεμουσών ήδη είς τό Συμβούλιον τής 'Εττΐ'κρατείας τριών τ,ροσφυγών — φαίνεται όμως, ότι εγένετο ϋπερεκτίμησις τής άττστελεσματικότηπρος τού μέ τρου τούτου. Ούτως, ή χρη,ματα- γορά έξακαλουθεΐ νά άσφυκτιά ά ττό την στενότητα προσφοράς τί τλων καί δή τραττεζικών και ή ζήτησις, ώς έκ τούτου, παραμε- νει άνικονοττοίητος. Βεβαίως, δέν ανεμένετο, δτι διά τής έκποιή^ε- ως τού χαρτοφυλάκιον αυτού των μποχών Τραττεζών, θά' έλύετο τό πρόδληιμα τής διευρύνσεως τοΰ δγκου της πιροσφοράς τίτλον- ό· ότε νά ΙκανοτΓοιηθή τό άποταμ:- ευτικόν κοινόν, τό έκδηλον ενδια¬ φέρον τού όποίου δι" έπενδύσεις είς μίτοχΐκάς άξίας, εΤναι ττλίθί' η έντονον. Έν πάση περιπτώσει θά αναμείνωμεν την έκττνοήν τής τριμήνου πρσθεσμίας, δτε αί Τρά ττεζαι θά ύτΓοβάλουν σχετικήν κα¬ τάστασιν αρμοδίως, ώς ττρός τούς διατεθέντας ύπ' αυτών τιτ- λους είς εφαρμογήν τού μέτρου τούτου καί, δέν γεννάται ζήτημα, δτι δλαι εσττευσαΐν νά συμμορφω θοϋν ττρός τόν Νόμον, ανεξαρτή¬ του τρόπου διαθέσεως των μετοχον αυτών. Έξ άλλου. είς τό τέλος -ο0 τρέχοντος μη,ός, λήγε, κα; ή δοθί.σα τταρατασΐς τής ηροθε. αμ,ας δία την ύττό ωρισμένων εί- σηγμενων, ε|ς τό Χρ^ματιΐΓτή έταιΡε,ων, διάθεσιν ,μ-οχών ε| το κοινόν, έττί ττοινή ΠΥΡΕΤΟΣ ΝΑΥΠΗΓΗΣΕΩΝ! Άθρόαι παραγγελίαι ναυπηγή- σεως σκαφών αγγέλλονται, καθη¬ μερινώς, υπό Έλλήνων έφ)στών είς όλα τά γνωστά ναυπηγεία τοΰ κόσμου. Τό φαινόμενον τούτο εί¬ ναι παγκόσμιον καί αί τάσεις τού ήρχισαν νά διαγράφωνται άπό τοϋ παρελθοντος Σεπτεμβρίου' ού ε^νη^ | 5είς όμως, έφαντά£ετο την οημε- το Χρηματιστήριον. Προ , ,Ρ,,.Γ κε,ται, ώς γνωστόν δ,ά τάς έτσι Ρ'νην "^ Τ°ϋ ΠυρεΤ°ϋ ν°ϋ' „,:__ι...· ■ πηγήσεως πλοίων, παντός τϋπου καί μεγέθους. Πρέπει δέ νά σημει ωθή, ότι αί σημειωθείσαι καί ση- μειούμεναι διεθνεϊς νομιαματικαι όνακατατάξεις καί αί συνεχιΖόμε- αι διακυμάνσεις είς τάς τιμάς των διαφόρων νομισμάτων, ούδό- ρείας έκείνας, αί μετοχαί των ό ποίον έλάχιστα κινούνταΐ είς το Χρηματστήριον δΐαττ>οουμένου τοί-
«πάκου» αυτών είς τούς 'ιδρυτάς
των ή είς ττερι ωρισμένον αριθμόν
μετόχων οί όποΐοι δέν έττ,θυμοΰν
νά άπολέσουν ταύτας. Ό άριδ-
μός των έταιρειών τής κατηγορι-
ας αυτής ΰπερβαίνει τάς δέ^α,
ώρισμ'έναι δέ έοπτευσαιν νά συμ-
μορφωθοΰν ττρός τό μέτρον τού¬
το καί διαθέτουν μεγαλειτέρον 6/
κον μετοχών πρός διαπτραγμάτευ-
σιν- πρσκ€ΐμένου νά έξασφαλι-
σοι,ν την τταραμονήν τ»ν είς τό
Χρηματιστήριον.
Ευρισκόμεθα, ούτω ττρό δύο
ττροθεσμιών σηιμαντικών, ώς πρός
?*?" Ρ°σα
Τά ναυπΠΥ'κά
προγράμματα των έφοπλιστικών
ο'ικων.
Ήδη, ή ναυπηγουμένη ή παραγ
γελθεϊοα υπό Έλληνικών έφοπλι¬
στικών οϊκων χωρητικότης έχει ύ
περβή τά 21 έκατομμύρια τόννων
καλύπτουαα δνω των 240 σκα¬
φών. Συγκεκριμένως, ή παραγγελ
θεϊσα υπό Έλλήνων έφοπλιστών
την άποτελεσματ,κότητα τών'λΓ'------- "Γ" ι'"""ϊων *<Ρ°πΛ,στων Φθέ,ντων μέτρον -1**1 ν,Χωρητικότης μέχρ, τέλους τοϋ Ί- ττέραν ΤΓ|·. άλλον θεστπσθέντον — διά ..,· ανάπτυξιν τή κεφαλαιαγοράς. Κα¬ τά πόσον τά μέτρα αύτά θά σ- ποδΐΐχθοΰν τελεσφάρα, ό χρόνος 6ά τό σπσδείξηι... ΕΝΕΚΡΙιΘΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΦΑ- ΣΟΛΙΩΝ ΚΑΙ ΦΑΚΗΣ Υπό τοϋ ύπουργεΐου 'Εθνικής ΟΙκονομίας (τομεύς έμπορίου) ε¬ νεκρίθη ή είσαγωγή 3.000 τόν¬ νων φασολίων κα! 3.000 τόννων φακής, πέραν των είοοχθεισών ή δή ποσοτήτων, διά την κάλυψιν των άναγκών τής καταναλώσεως. Ή σχετική κατανομή είς τούς εν¬ διαφερομένους είοαγωγεϊς θα πραγματοποιηθή ώς συνήθως άπό τά 'Επιμελη'ήρια. — Την ανάγκην επεκτάσεως τής καλλιεργείας όρύ2ης είς έπί- πεδα έξασφαλίΖοντα την κάλυιι-ΐν των άναγκών τής καταναλώσεως, τονίΖει είς εγκύκλιον τού πρός τάς περιφερειακάς Υπηρεσίας τό υπουργείον Έθνικής Οίκονομίστ; τομεΰς Γεωργίας. ΈπισημαΙνεται έπίσης ή άνάγκη' έφαρμογής τής ένδεδειγμένης τεχνικής τής καλ¬ λιεργείας διά την αϋΕησιν τής παραγωγικότητος. ΜΙΚΡ Ε Σ ΕΙΛίΕΣΕΙΣ __ Μέ θέμα την π.ρο6ολή των ρλληνκόΥν οΐνων καί ποτών στο ιέξωτεοικό ίέποαγματοποιήθη χθϊς σιΊίΐκεψη στό Σνμβοΰλιο .τ-ροοιθή- σεως των "Εξαγωγήν, μέ συμμε- Τοχή ΙκποοσιΟΛΐην των κυριωτέρων έξ έπιχειρήσεων τοΰ κλάδου. ΛΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΙΙ ΠΟΙΑΙ; Α! δυνατότητε; έπενδύσεων ίν Ελλάδι, κατά την πενταετίαν 1973 —77, απετέλεσαν τό αντικείμενον ειδικώς πρός τούτο σνστα ΐς, πρό έ'τους, έπιτροπή;, ήτις *«', έπεράτοισε τό έργον τη;. Δια ]% ίν λόγω μελέτη;, ερευνηταί τό <".ον θέμα καί ποοσδιορίζονται οί Μραγ'ογικοί εκεϊνοι χλάδοι, οί ό •ιοϊθι προσφέρονται διά νέας έπεν ά; πρωτοδ'ονλίας, έν όψει των ένων «ξελίξεων καί προ οπτικΛν, τόσον εί; τόν "Ελληνικόν οικονομικόν χώρον, ό'σον καί είς τόν διεθνή τοιούτον. Η ποώτη θετική προσφορά έκ Τή; μελέτης αυτή; είναι δτι πρα Υΐωτα,τοιεϊται δαθεϊα άνατομία τή; ΐ'φισταμένης καταστάσεως εί; τοΰ, δΐίρεΐΎωμένονς χλάδονς τής οίκονο "«';, γεγονό; τό οποίον εχει ύψίατη "Ήΐασίαν διά την περαιτέρω οίκο νιχιιν.ήν Ανάπτυξιν τή; χο>ρας, δι ο
'ι οΓ'Τοι μόνον θ« είμεθα είς θέσιν
ν'ΐ ποοσδιορίσωμεν τοϋ; έπΐ-θυμη
Τοι';, όσον καί έφικτοΰς στό/ους,
■^ο; τού; οποίον; θά πρέπει νά
"'Οϊψιομεν την προσοχήν μας κα'ι
ν" ΡΚΓ'ΘΛμεν εί; την έ.τ,ενδυτικήν
■Ίθοσ.τάθεια. Τό απρογραμμάτιστον
τοιν έπρνδύσειον, πέραν των έμφα
ν«ν εϋνοκΛν άποτελεσμάτων δι'
"Χομίας, αί οποίαι διανύοτ»ν τύ
"Τ'ι βίον τής Αναπτϊξεως των, μα
'-Οοχοονίω; δημιουργεϊ καί συσσιη
1***1 τεραστία προίιλήματα, ή έ-
·τι).ι«σι; των .οποίων δέν ?[ναι πάν
τοτε^ διινατή. Καί είναι γνωστόν,
"τι η Έλληνικί» οίνονομία, έν τή
(ινΊμ(ΐισ6ητήτ(ο Αναπτύξει τη;, άν
Τ|τΐΕτ(ΐΜη,ζίι τοιαΰτα πρ·ο6λήματα,,
*« δποϊα, ίάν Λκόμη δέν ήρχισαν,
ίν θά άργήσοι»ν, ΐν τούτοις, νό
*(««στοΰν έμφανή Αί μικροΰ μεγέ
κεφάλαιον — είτε έξ εγχωρίων πή
γόΥν, είτε διά προσελ.κΰσείο; αυτού
«κ τοΰ έξωτεοικοΰ — δέν εχει την
πς>οέχουσαν θέσιν, την όποίιιν κα
τεϊχε καί είς τό πρόσωπον άκό
μη παρελθόν. Σήμερον, οί 6ασικοΊ
προσδ,οριστικοί παράγοντε; ά,τοδο
τικών έπενδισεον είναι ή πρ«)τη
ΰλη καί τό εργατικόν δτ»ναμικόν( ή
εξασφάλισις των οποίων καί μόνον
προσδΊδΡι ύγιεϊ; κατειθύνσει; και
ορθόν προγηαμματισμόν τοΰ όλον
θέματο;. Ή π.ρώτη ΰλη, διά την
δημιουργίαν γεωργικΐόν ίίιομηχα,-
νιων, είναι πλέον ή αύταπό(1εκι.ος
κα· έν Ελλείψει αυτή; συμβάσει;
δέν έκτ,ελονΰται ή τροποποιοΰνται
— καί ούτως, άντί μβνάδον χνμων
φρούτίον, Λνεγείρονται λ.χ. #ργο
στάσκι σόδας!.
Τό εργατικόν
δυναμικόν, έξ δλλου, Αποτελεί ά
πίΐοαίτητ-νν προι>πόθεσιν διά την έ
πάνδρωαιν τ<ϊ>ν υπό Γδρυσιν βιομη
χανικιον μονάιδ'ον. Καί ώς γνοι-
στόν, ή 'Ελληνική οίκονομία υπο
φέρει, σήμερον, άπό στενότητα
προσοτορκί; εργατικήν χειρών, έ
νιο ή άμο'6ή εργασίας ίιπεισέρχε
ται όλονέν καί έλ'Τίότερον είς την
6κ;ιιόοο;ο)σιν τοΰ παραγιογικοΰ κό
στονς. Πάντα ταύτα, δέν πρέπει
νά τά άγνοώμεν, έφ' (ίσον έπιθυ
μοϋιμεν νά Αν«;ΐτνξωμε την οίκο
νομίαν μα; επί δρβιΓιν βάσειον.
"Ετερο; προσδιοριστικός παρά
γίον., είς την περίπτωσιν αυτήν, εί
ναι ό προσανατολισμύ; — ίξαγω
' γικός ή μή — των νπό Γδρ»ισιν 6ιο
μηχανικών ιιονάδίον. "Ηδη, άπό
μακροΰ χρόνον, φιλοδοξουμεν νά
Ι καταστήσ(ι>μεν την οίκονομίαν μας
' εξαγωγικόν, χωρί; νά παραγνωρΐ
σωμεν καί τά; δτ·ν'(ΐτότητα; τής
έγχοιιρίου άγοράς. Είιδικώς, εί;
ανουαρίου 1973 άφορά είς την
ναυπήγησιν 37 φορτηγών ξηροϋ
φορτίου, χωρητικότητος 320.ΘΟΟ
τόννων, 12 κιβωτιοφόρα σκάφη,
χωρητικότητος 252.000 τόνων,
82 σκάφη χύδην φορτίου, χωρη¬
τικότητος 710.595 τόννων, 5 μι-
κτοϋ φορτίου, χωρητικότητος 922
460 τόννων καί 30 ύπερδεξαμενο
πλοίων, χωρητικότητος 8.536.
300 τόννων, ήτοι σύνολον 233
σκάφη, χωρητικότητος 17.701
975 τόννων. Είς τά ανωτέρων δέ
όν νά προστεθοϋν έτερα 8 σκά¬
φη, — μεταξύ των οποίων κα'ι δέ
ξαμενόπλοια — διά τά όποϊα δέν
είχον υπογραφή, μέχρι τής ώς ά-
νω ήμερομηνίας, όριστικά συμβό-
λαια. Ούτω, τό σύνολον των υπό
ναυπήγησιν σκαφών, διά λογαρια¬
σμόν Έλληνικών συμφερόντων
πλοιοκτητών, άνέοχεται είς 241,
όλικής χωρητικότητος 21.099.
725 τόννων Ι
Σημαντικόν ποσοστόν των πα-
ρσγγελιών αυτών έχει δοθή είς
τά Ίαπωνικά ναυπηγεϊα, τά όποία
προτιμώνται τόσον άπό τ&ύς Έλ
ληνας έφοπλιοτάς, όσον καί άπό
τούς ξένους οΐκους. Ένδεικτικώς
άναφέρεται, ότι, κατά την περίο¬
δον 16ης Δεκεμβριού 1972 έως
15ης Ίανουορίου 1973. εδόθη¬
σαν παραγγελίαι υπό Έλλήνων =
φοπλιστών είς τά Ίαπωνικά ναυ-
πηγέϊα διά 19 σκάφη, όλικής χω
ρητικότητος 687.000 τόνν. Οί λό
γοι προτιμήσεως των Έλλήνων
έφοπλιστών διά τά Ίαπωνικά ναυ
πηγεϊα, άναφέροντοι είς τόν χρό-
/νον παραδόσεως, την δυνατότητα
ούτών διά την κατασκευήν μέγα-
λης χωρητικότητος σκαφών κλπ
Εξ άλλου, σημαντικόν ποσοστόν
των έν λόγω παραγγελίαν δίδεται
καί πρός Εύρωπαϊκά ναυπηγεϊα,
ίδίρ δέ Γερμανικά καί Νορβηγικά
Έπίσης, ίκανοϋ ποσοστοϋ των πα¬
ραγ γελιών καρποϋνται καί τά Έλ
ληνικό ναυπηγεϊα, τά όποϊα συνε-
χώς έπεκτείνονται διά την ναυπή
γησιν σκαφών μεγαλειτέρας χωρή
τικότητος.
Πρός τούτοις, δέον νά σημει¬
ωθή, ότι άπό τά υπό ναυπήγησιν
τελοϋντα 241 σκάφη σκάφη Έλ¬
λήνων έφοπλιστών, τά 116 {όλι¬
κής χωρητικότητος 7.717.©8 5
τόννων)1 πρόκειται νά ύψώσουν
την Ελληνικήν σημαίαν. 'Υπο-
γραμμίΖεται, περαιτέρω, ότι έκ
τής καθελκυοθείσης χωρητικότη¬
τος, κατά τό παρελθόν έτος, υπό
Έλλήνων έφοπλκττών, σκάφη, ό·
λικής χωρητικότητος 1.299.000
τόννων γκρός, προσετέθησαν είς
τόν πό την Κυανόλευκον εμπορι¬
κόν στόλον.
Οϋτω, διά των ποραγγελιών αύ
Των, των προοριΖομένων διά τό
Εθνικόν νηολόγιον, συντόμως, ή
δύναμις τοϋ Έλληνικοϋ έμπορι-
κοϋ στόλου θά περβή είς χωρητι-
κότητα τά 30 έκατομμύρια κόρων.
ΟΡΓΑΝΟΥΤΑΙ
Η 1η ΕΚΘΕΣΙΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΫ ΜΑΡΜΑΡΟΥ
ΘΕΣ ΣΑΛΟΝ Ι ΚΗ— Ζοηρό*
ενδιαφέρον εκδηλούται έκ μέροι/ς
των Έλλήνον παραγωγών δια
την Ιην έκθεσιν έιλληνικοΰ μαρμά
ρου, ή όποία οργανούται υπό τής
ΔΕΘ, έντός τού χώρου αυτής, τό
δεύτερον δεκαήμερον τού Ίουνίου
1973.
ΑΊ προετΐμασίαι άττό πλευράς
ΔΕΘ έκδηλοΰνται πρός τό εσωτε¬
ρικόν κ αί εξωτερικόν είς τρόπον
ώστε ή συμμετοχή των Έλλήνον
έκθίτώ/ νά άξιοΤΓθιηβή διά τής
αρίστης προβολής των έΑληνικών
μαρμάρω.' είς τάς ξένας άγο-
ράς.
Πρός τόν σκοττόν αυτόν ή ΔΕΘ
ήλθϊν είς επικοινωνίαν μετά εν¬
διαφερομένων οίκον έξωτερικοϋ,
ένώ άφ' ετέρου επίκειται ή κυ-
κλοφορία τού κανονισμού σαμμε·
τοχής των Έλλήνον έκθετον.
Είς την 1η.ν έκθεσιν μαρμάρου
θά μετάσχουν έτπχειρήσεις εξορύ¬
ξεως, έττεξεργασίας καί έμιτορί-
| άς μορμάρου, ώς καί έπιχεΐρή-
σεις ά^τι<ειμένω/ και ναλλιτεχνι μάτων έκ μαρμάρου έδρεύουσαι έν Ελλάδι. ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΣΥΝΕΧΙΖΕ! ΤΟ Ι.Κ.Α. ΤΗΝ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΙΝ Ο ΤΙΜΑΡ(ΙΘΜΟΣ ΧΟΝΔΡΙΚΗΣ ΠΩΛΗΣΕΩΣ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥ- ΑΡΙΟΝ 'Κατά τό 1,1% ηύΕήθη ό γενι· κάς τιμάριθμος χονδρικής πωλή¬ σεως τελικών προϊόντων, τόν ο¬ ποίον καταρτίζει ή ΕΣΥΕ, τό^ παρελθόντσ μήνα Φεβρουάριον, έ¬ ναντι τοϋ προηγουμένου μηνός Ίανουορίου. Ειδικώς: — Ό δείκτης τιμών τελικών προϊόντων έγχωρίου πρωτογενοΰς παραγωγής δΓ εσωτερικήν κατα¬ νάλωσιν ηυξήθη κατά 09%. — Ό δείκτης τιμών τελικών προ'ιόντων έγχωρίου βιομηχανι¬ κώς παραγωγής δι' εσωτερικήν κατανάλωσιν ηύΕήθη κατά 5%. — Ό δείκτης τιμών έΗαγομέ- νων προϊόντων έγχωρίου πρωτογε νοϋς καί βιομηχανικής παραγω¬ γής ηυξήθη κατά 3,4%. — Ό δείκτης τιμών τελικών προϊόντων προελεύσεως έξωτερι- κοϋ ηυξήθη κατά 1,4Ρ/ο. ΔΡΑΣΤΙΚΩΤΕΡΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΡΕΥίΤΟΤΗΤΟΣ Ή κυβέρνηση έξετάζει μέ προ σοχή την οίκονομΐκή κατάσταση τής χώρας καί μελετδ νέχχ γιά τήιν εξασφαλίση μέσθιΐ κα' τρόπον άαύνης δναντι τής δΐα- μορφουμένης έξοτερικής καί έσω· τερΐικής οίκονομικής συγκυριας, ο όττοία χαρακτηρίζεται τόσο άπό την ταχεία άνοδο των τιμών τώ^ είσαγομένον καταναλωτικών κα! των διαρ<ον αγαθών — ττεριλα^- δοονομένον των έπενδι/τικών σο καί άττό τήιν έπέκταση τής ρευστότητος ίδιαίτβρα. "ίΐδη στήν δήλίοση τού άντι- προέ:δρο> τή; Κι>6ερνήσεθ)ς χ. Ν.
Μακαρέζου, τής 18ης Φευρουάριον
ιάμέβος μετά την άπόφαση διατη
οήσεο; Αμεταβλήτου τής 'σοτιμί
α; δοαχμή; ·κα! δολλαρίου, ότι
νέα περιοριστικά τής ρίυ-
στότητος μέτρα άντιμετοιπί'Οον-
τ«ι» προσετέθη καί ή
πρωθνπουργική παραίνεση, ότι
«μέχρι τοΰ 1974 είναι αδύνατον
νά ίσορροπήση ή οίκονομική ανα
ταραχή».
Ή άναταραχί) αυτή, μέ τί; αλ
λεπάλληλε; διεθνεϊ; νομκτματικέ;
κρίσει; ποΰ εχ·οτ·ν έπίκεντρο τό δολ
λάρ.ο, μέ τό όποϊο είναι σΐ'νδί
δεμενη ή δραχμή έπηρεάζουν έμ
μεσα την οίκονομική κατάσταση
τή; "Ελλάδος. Ή Λπόφαση «ύτή
εκδηλούται κτ·ρίω; στί; τιμές των
είοταγομένίιΐν. είδων, δοβέντο;
ότι ή άκαθάριστη έξάρτηση τή; έλ
ληνική; οϊκονομίας άπό τό έξοτε
ρικό φθάνει τύ 36% (1), άν δέν
τύ ϋπερθαίνη.
Στό
διαπιστοΰται ότι
θο>'ί παοαγογικαί μονάδε; μέ ΰ 'ό',τι άίΓορά είς την δημιουργίαν
Ι'Μην „;.-----------........-_ .?.., _.„, ^5(ίνί,ιγικι7ιν μονάδιον,, ένδείκνυται
Ί"Ι*·ον κόστο; παραγ(ογής %α αι-ν
τ».Ε(Πήν παραγιογικύτητο; χαιιη
'^ι είναι μία των ίγγενών αΰ
Τ(;»ν διισχερειών, την οποίαν μετ"
'* ·ιολΰ, θά κληθώμεν νά άντιμετιο
·τισο)μΡν!
, "ββαίοις, είναι ετ>χάριστον διά
οικινν,-νμίαν τό γεγονός, ίίτι κα
Οΐνώς νέαι Οιομηχανίαι ίδρν-
"ντ«ι καί έπενδϋαει; πάση; μορφή;
^«Υματοπηιοδνται- "Εντεύθεν καί
^«χύπτονν τά πρ,->6λήματα, διά τά
"•τοία εγένετο λόγο;, καθ' όσον είς
■ΐο/Αοίι- κλάδον; παρατηρείται πλη
<"Οΐσμός όμοειδών' έπενδυτικών "««οτηριοτήτων. "Ηδη, ό παράγον , ϊξαγωγικών μόν ά . όπως αυται είναι τώ ίίντι αΰτοδύ ν«μοι κα1 έξαγ'ογικαί, νά μή στηρί Ι ζοννται δέν είς τά; πολυπλόκου; παροχά; »λπ.... Έν πάση περιπτώσει, σήμερον τά νο·-Γσιιατικά μέτρα τοΰ περα σμένον ΛεκΓμβρίου, παρά τή δρα στικύτητά το)ν, ξεπεράστηκαν μέ χρι ενός βαθμοΰ «πό τά διεθνή νομισματΐκά γεγονότα τοΰ Φε¬ βρουάριον. Παράλληλα νπάρχονν ιιιεοιχέ; ενδείξεις ίίτι δροΰν αύτό νομοι ΐπεκτατικοί παράγοντΐ·;. Ένώ τά στεγαστικά δάνεια λ χ. περιοοίσθηκ«ν κατά τό μεγαλύτε ρο μέρο; τιον καί ή περικοπή τ(»ν θά παραταθή σέ δλη την διάρκεΐΓ.. τοΰ έ'του;, η χρηματοδότηση τού οίκκΐμού συνεχισθή σέ εύρεϊα κλί μακα. προοιθηβεΐσα κν&άο: μέ τις αύτοχρηματοδοτήσει;. "Ετσι, ό ρνθμό; εκδόσεως των οίκοΛομικών άδειών, τόν πε ρασμένο Ίανονάριο, σννέχισε νά ονξάνεται ταχέΓος, ένώ ή χατανά λοκτη τσιμέντον — άσφαλή; δεί κτη; τή; οίκοδομικής δραστηοιό τητο; -— αύξήθηκε κατά 30% τό πρωτο 2μηνο. Έπίσης, πα^ά τού; αϋστηροΐι; άγορανομικοί»; περιο- ριοιιοίι;, ό τιμάριθμος κατανα- λο)τοϋ φαίνεται δτι παροι>σΐασε
ενα ρνθμό άνόδον αίσθητώς ΰψη
λότερο τοΰ Ίανοινιρίου 1972 έπη
οεαΐόμενο; άπό τί; αΐ>ξήσει; των
δό
ε'χομεν πρόήμο.ν μί«ν μελέτην, ή τιμών των κρεατο,ν, που οο
' όποία ένταίτηομένη εί; τύ νέον πεν «ηκαν σ«ν κίνητοο γ,α την αυξη
■ταετε'- πςόγραμαα οίκονομικής ά ση τής κρεατοπαραγογή; καθως
νίίπτύξείο- θά πρέπει νά αποτελέ κα: Λπό τί; «νατιμήσε.ς των εί
ση τόν γνο>μονα, τόσον διά τό έκ σαγοαένων.
πονήσαν αύτην Κράτο;, όσον και Έξ ιβου Ανοδικη είναι κατα
δ,ά την ίιδ,ο,τικήν πρι-.το6ουλί«ν τις ενβειξίΐς ο_ ε^χγο,γε; έμ
- πρό; οιανδήποτε έπιχει πορευμάτων, ένω οί χορηγησει;
5 ' Ι των Τραπεζών πρ»; τις ε-
ρουμένην έπένδυσιν. .
πιχειρήσει;, δέν φαίνεται νά πε-
ηιοηίζίονται όσον ίπεδκόκετο μέ
τά συπταλτικά μέτρα τής 24ης
Δεκέμβριον λόγιο τή; στ>γκοινω-
νία; των βραχτ'προθέσμίον καί έ-
πενδντικών πιστώσειον. Άντιβέ-
τιο;, οί ενδείξεις περί τή; άνο.
μενοιιένη; Αποδόσεως τοΰ φόρου
εΐσοδήαατο;, μέ τί; φορολογικές
δηλώσιις. οί οποίες νπεβλήθησαν
μεχρι 25 Φεδροναρίον, φαίνεται
ότι ένισχΰονν τόν άντιπληθίοριστι
κόν Λγώνα χαθώ; ό Αριθμό; καί
τό "η|>ο; τοιν ύπερέδησαν κάθε προ
ηγούμενο.
Σι«νεπως, καί ή Λπόδοβη
τοΰ ςράρον είσοδήματος φνσι
κων προσώπο)ν θά {ιπερδή χά
τά πάσα π'θανύτητα τά προβλε-
φθέντα καί μεγαλΰτερο μέρο; Α¬
πό τό είσοδηματικύ ρεΰμα θ' Αφαΐ
ρεθή καί δέν 'θά διατεθή πρό;
κ<ΐτανάλωση Τούτο δημιουργεϊ μιά ά'νεση στόν δηαόσιο ποοίίπο λογισιιό, ό όποϊο; φαι'νεται πώ; δέν οντιΐ4ετ(ι)πίζει πλέον ταμιακα προδλήματα κ'ΐθώς τό φιλόδοξο ποόγραμμα δημοσίαν ϊπενδΰσείον έΕακολονθεϊ νά διατηρήτηι στά έ- π·'πεδα τοΰ περασμένου έτονς κα;, τά δηιιόσια έ'ηοδα αύξάνουν. Στόν τομέα δμω; τή; Αγορά; άν.ινήττον σηιιιειούνται μερικ.έ; έ- εελίζεις ο·ί οποίες (ταίνεται ότι ι-1 χονν έπισύρει * την ποοσοχή τής κυβερνήσεως. Μιά μικρή ύποχώρη σητίΛν χατ«θέσεο)ν δψεοις, πού ση μειώθηκε στνς άρχέ; τοΰ ετους — ί·νώ »ί Αποταμιευτικέ; κατ«- ΟΙσεις συνε:χι<ταν νά αΰξάνωνται — άποδίδεται στήν δντληβη κε (ραλαίιον Από τί; Ιδιιι>τικέ; επι
χειρήσει; γιά τή συνεχίση τής οί
κοδομιχής δραστηριότητος, ή ΰ-
5οί« «ντ,μετώπιζε χρηιιατοδοτι-
χι') πρόβλημα έξ αίτία; τή; δια
κοπή; των στεγαστικιον δανείιον.
Ταντόχρονα, ή σιτνεχιζομένη χά
μηλή εΐσοδηματική ταχι'<της ταύ χρήματος, σννδνιΛομένη μέ την ιιικρή, <τυγκοιτικής πρός την αί ξηση τοΰ έθνικού εΐσοδήματος σέ τρέχοιτε; τιμές, αυξήση τού κν κλοφοηούντο; νομίβματο; (άπό 51,2 δ σε. την 3112.72 ή νομι σιματική κυΛλοφορΛΐ ρπεβε (*τά 46.8 δισ. την 15.2.73) ένκτχύουν την αποτ|>η «τι ή ρευστότης δέν
περιοοίσθηκε καί δτι τό τοαπεζι
χύ χρήμ'ΐ ύποκαθιστά τύ πράγμα
τικό στί; συναλλα,γή;, ένί) τό
πλεύνασμα τού ίσοϊνγίον πληρο>μών
έπιδρά έπεκτατικώς επί τή; ζητή
σειος.
Άηό την άλλη πλϊνρά οί άνα
τιμήσει; των άκινήτονν (διαμε-
^ισμάτοη· καί ο!χοπέδο)ν) κατά
την τελευταία περίοδο καί τό έν-
τονα ΐπεν<>ντικό ενδιαφέρον που
εκδηλούται γιά κάθε μορφή μα·
κροπροθέσμου τοποθετήσεως —
περιλαμβανομένων των μετοχι-
κών αξιών — έρμηνεύεται σάν έ-
να σύμπτωμα τής συγκυρίας πού
θέλει χαλιναγώγηση. Καί στόν
μέν τομέα τής κεφαλαιαγοράς ύ-
περιαχύει τής προθέσεως χαλινα-
γωγήσεως (2) ή πολιτική άναπτύ
ξεώς της. ή όποία έχει ταχθή ά-
νεπιφύλακτα υπέρ τής αυξήσεως
προσφοράς χρημοτιστηριακών τί-
τλων. πρόγμα πού οημαίνει ότι ή
Ζητήση τους κατ' ανάγκην δέν
πρέπει νά παρεμποδισθή. Χαρα-
κτηριοτική αλλωοτε είναι ή μεγά-
[λπ αυξήση προσφοράς μετοχικών
τίτλων τό ποώτο βμηνο στό Χρη-
ματιστήριο, σέ εκτελέση τοϋ μέ¬
τρου ρευστοποιήσεως τοϋ 45%
τοϋ χαρτοφυλακίου των έλληνικών
ΤραπεΖών σέ τραπείικές μετοχές.
Άποιιένει όμως ό άλλος γο-
μεύς των άκινήτων, ό ποίος δέχε
ται την προτίμηση των άποταμιευ
των. σέ μιά έκταση όμως πού 5έν
θεωρεϊται ότι ένθαρρύνει την ά-
ναπτυξιακή άξιοποίηση των άποτα
υιευτικών πόρων. "Ετσι έξετάΖε-
ται. μεταξύ <3λλων, ή είσαγωγή τοϋ ποοοδευτικοϋ φόρου επί τής περιουσίας, ό οποίος θεωρείτοι ό¬ τι θά μποροϋοε νά περιορίση ού- οιωδώς την κερδοσκοπία των δια μερισμάτων. Τό θέμα δέν είναι καινούργιο. Στήν Τουρκία είχε χά θιερωθή κατά τόν πόλεμο μέ τό όνομα «δαρλίκ», σέ πολλές δυτικο ευρωπαϊκές χώρες υφίσταται ήδη πρό πολλοϋ καί μιά άπόπειρα έγι- νέ στή χώρα μας μέ τόν φόρο ·ί- περτιμήματος επί μιάς μεταπολε- μικής κοινοβουλευτικής κυβερνή¬ σεως. Ή Απόφ<ισή τον ομοις άνε στάλη προτοϋ κάν εφαρμοσθή, έξ αίτίας τής μεγάλης τότε αντιδρά¬ σεως. Ό φόρος επί τής περιουσίας, ώς γνωστόν, έπιβάλλεΤαι επί τής συνολικής τρεχούσης άξίας τής ά κινήτου περιουσίας τού φορολο- γουμένου, έφ' όσον ή περιουσία τού περβαίνει ένα ώρισμένο ορι ο. Όλα τά παραγωγικά μέσα ά- κίνητα — μηχανήματα — μέσα μεταφοράς άπαλλάσσονται τού φό ρου, καθώς καί τά σπίτια δπου στεγάΖετσι ή οίκογένεια — ίδιο- κατοίκηση. Όλα τά αλλα άκίνη- τα κα'ι περιουσιακά στοιχεϊα πο¬ λυτελείας, καθώς καί τά άκάλυ- πτα οίκόπεδα καί οί άκαλλιέργη- τες γαϊες ύποβάλλονται στόν φό¬ ρο περιουσίας μετά μία έκπτωση επί ωρισμένου όρίου, λ.χ. 500. 000 δρχ. Ή κλίμακα τοϋ έτησϊου φόρου δέν ύπερβαίνει τό 2°/ο και γιά τίς μικρές περιουσίες προβλέ πονται μικρότεροι συντελεστές. Ή αποδοθή τού δμως προβλέπε- ται οέ μερικά δισεκατομμύρια. (1) Ακαθάριοτος έξάρτηση εί ναι τό άθροισμα τής σχέσεο)ς των τρεχοΐ'σών είσπράξεΐ'ΐν καί πληρωμών μετά τής άλλοδαπής πρός τό άκαθάριστο έθνικό προϊ- όν, σέ άγοραϊες τιμές. (2) Λ.χ. ό φόρος επί τής άπο- δόαεως τής ύπεραξίας, άν ή με- τοχή πωληθή νωρΐτερα άπό μιά ώρισμένη περίοδο, π.χ. 5ετία, ά- ποτρεπει την κερδοσκοπία. Άττό ττότε σι/νεχίζεται ή ττρο- αιρετική άσφάλισις είς τό ΙΚΑ των ήσφαλισμένων ττού εχουν συμ ττληρώσει 3.ΟΟΟ ημέρας εργασί¬ ας έν άσφαλισει, Άπύ τής ϋττο δολής τής σχετιχής αίτήσεως; "Η δύναται ν' άνατρέξη αύτη είς τόν χρόνον τής διακοττής τής έργα σιας, Τό ζήτημα ετέθη ενώπιον τής ό λομελείας τού Σκμβουλίου τή Έπΐκρατείας, είς την οποίαν εΤχε παραττέ,μψΕΐ σχετικήν ΰττόθεισιν το α' τμήμα τοΰ δικαστηρϊου. ι Ι Ή όλομέλιεια τοΰ ανωτάτου διοικητικοΰ διχαστηρίου, έρμη- νεύουσα τάς σχετικάς διατάξεις τού άναγκ ν. 1846)51 «ττερί κοι- νωνικής άσφαλίσεος», ώς έτροπο- ττοιήθησαν ύττό τού ν. 4476)65 «περί τφοσθέτου τταρά τώ ΙΚΑ προαιρετικής άσφαλίσεως κλττ. έτάχθη, ύττέο· τής ττρώτης από¬ ψεως, την οποίαν εΤχε δεχθή καί τό α' τμήμα. "Εκρίθη ειδικώτερον δτι έκ τοΰ| σι/νόλου τών διατάίξεον αυτών ι προ<ύτττεΐ δτι διά τήιν προαιρετι- κήν σΐΛ/έχισιν τής άσφαλίσεως των ανωτέρω ήσφαλισ|μένον δύνα¬ νται ούτοι νά ύτΓθθάλουν την σχε τ κ ήν αΤτησίν τθν όττοτεδττττοτε μετά την διακσττήν τής εργασίας των. Τ' άποτελέσματα δμος τής αίτήσεως αυτής άρχονται άιτό τής ύποδολής της, μή δυνάμενα ν' άκχτρέξουν είς τόν χρόνον τής διακοπής τής εργασίας. Διότι, ώς παρατηρεΐται, ή ά¬ ναδρομή αυτή δέν συμβιδάζεται, έν ττρώτοις καθόλου μέ τό προ¬ βλεπόμενον σύστημα τής κατά μήνα καταβολής των όφ£|λο,μέ·>ων
υπό των ττροαιρετΐκώς ήσφαλΐσμέ
νων εισφορών (έργατικών καί έρ-
γοοδοτι,κών), καθώς καί των α¬
πειλούμενον κυρώσεων είς περί¬
πτωσιν παραλείψεως τής καταβο
λής.
Άλλ' έκτός αυτού, ττροστιίθε-
τογι είς τό σκεπτικόν τής αποφά¬
σεως, ή ώς άνω άναδρομή άντί-
κειται είς την φύσιν τής ττροαι-
ρετικής αυτής άσφαλίσεως, ή ό¬
ποία, άποκει,μένη είς την βούλη-
σιν των ενδιαφερομένων καί κα-
λύτττοι><σα δχι πράγιματι ττροσφερ θεΤσαν εργασίαν άλλά πλασμα- τΐκήν, άρχεται άττό τής ύττοοολής της σχετικής αίτήσίος άττοτελού σης αναγκαίαν προϋπόθεσιν διά την σύ^Όψιν τοΰ μεταξύ αυτών καί τού ΙΚΑ άσφαλιστικοΰ δε- σμού' Έξ άλλου, σηιμ£ΐοΰται έν τέ¬ λει, ή άναδρομή δύναται νά έχη έπιπτώσεις είς την διέττουσαν την καθάλου οίκονομίαν τοΰ ΙΚΑ ά ναλογιστικήν βάσιν. ΤΟ ΕΥΘΗΝΟΝ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΤΙΜΟΛΟΓΙΟΝ ΤΗΣ Δ-Ε.Η. Ή καθιέρωσις ύττό τής ΔΕΗ τοΰ ευθηνοτέρου νοκτερΐνού τψο- λογίου καταναλώσεως ενεργείας άττοτελεΐ π,ροσφοράν τής Έττιχει- ρήσεως ττρός τό κοινόν, την βιο¬ μηχανίαν καί τό εμπόριον. Τό συμττέρασμα αύτό προκύπτει ά πό την ένημεροτικήν συγκέντρω¬ σιν πού έττραγματοττοιήθη είς τά γραφεΐα τής ΔΕΗ μέ συμμετοχή" έκπρο'/ώττωι/ τού Τιεχνικοΰ Έττιμρ. λητηρίου .Ελλάδος των Έμττορο- βιομηχανικών, Βιοτεχνιικών κα' Έπαγγελματικώι; ' Εττμελητη,ρίων Αθηνών καί Πειραιώς καί τοΰ Συνδέσμου Έλλήνων Βιρμηχά- νων. Σκοπός τής συγκεντρώσεο)ς ή ένημέρωσις των παραγωγέων τάξεων επί τοΰ νέου νυκτερινοΰ τ:ιμολογιου πωλήσεως ήλεκτρικής ενεργείας υπό τής ΔΕΗ, πού ή έφαρμογή τού άρχίζει τό 1974- Όμΐλώ^ ειίδικώτερον ό διοικη- τής τής ΔΕΗ κ. Δημόπουλος έ- τόνισΐϊν δτι διά τής έφαρμογής τού νέου νυκτερινοΰ τιμολογίου δημιουργοΰνται ττροϋτΓθθέσεΐς διά τή'ν ^άπτυξιν τής τταραγωγής ωρισμένον κλάδον, ήτοι των ήλ£- κτρικών συσκευών οίκιακής χρή- σοως. Πιρο·σέθεο1εν; οτιή προτη αύτη συνάΛησις θά γίνη απαρχή μιάς στενωτέρας συνεργασίαν έπ' ωφελεία και των τταραγωγι- κών τάΊξεων καί τής ΔΕΗ και ττρό παντός τού κοινωνΐκοΰ συ¬ νόλου. Διότι είναι άν*αε'φισ"6ήτη- τον δτι ίσον ττερισσότερον ύπε>-
σέρχεται είς την ζωήν μας ή χρή
σις τοΰ ήλεκτρισμοϋ τόσον πε¬
ρισσότερον βελτιοΰνται αί συνθή¬
και διαδιώσεως των άτόμων καί
τόσον ττερισσότειρον άναβιβάζε-
ται τό βιοτικόν επίπεδον τοΰ κοι-
νωνικοϋ συνόλου.
Ακολούθως ωμίλησεν ό κ. Γ.
Βαψεΐάδης γενικάς διευθυντής'
διανομής τής ΔΕΗ, τονίσας δτι |
ή καθιέρωσις τοΰ νκκτερινού τι-
μολογίου διανοίγει την οδόν διά
την συστηματικήν χρησιμοποίη¬
σιν άττό τόν "Ελληνα καταναλω-
τήν θερ,μοσιφώνων νυκτερινής φορ
τισεως καί συσκευών θερμάνσεως
χώρον διά θερμοσυσσωρεύσεως.
Ασφαλώς, εϊτπε, τό τΐμοΛΟγιον
αύτό θά έχη εύρεΐαν απήχησιν
είς τό κοίνον δεδομένου δτι μέγα
μέρος τού τηροσδοκομένου όφέ-
λους έκ τής στροφής τής κατα¬
ναλώσεως πρός την νυκτερινήν
χρήσιν τού ήΑεχτρισ.μοϋ π>οοσφέ-
ρεται ΰττό μορφήν εΰθηνοτάτης
ενεργείας διά την έξυπηιρέ—σιν
τού.
Βάσει τού νέου τι>μολογίου ή
κατά την νυκτερινήν περίοδον κα¬
τανσλισκομένη δι' οίχιακήν χρή¬
σιν ενεργεια θά τΐιμολογήται διά
μηνΙαΤονν χρονικόν διάστημα κα¬
ταναλώσεως ώς εξής: Πάγΐον
δραχ. 10, δραχ. 0,35 άνά ΩΧΒ
(κιλοβάτ) διά τά ττροτα 50 ΩΧΒ
καί δραχ. 0,25 άνά ΩΧΒ δι' δ-
λα τά έττί πλέον ΩΧΒ. Ή κατα
την ημερησίαν περίοδον κατανα-
λισκομένη ενεργεια θά τι·μολογή-
ται βάσει των ίσχυόντων σήμε¬
ρον τΐμολογίων οίκιακής χρήσεως
δηλαδή ΤΙ καί Τ3 εΐίς την ττε-
ριψέρειαν πρωτευούσης καί Τ9
διά την ϋπόλοιττον χώραν. Τό νυ¬
κτερινόν τιμαλόγιον Θ»Ί ίσχύη γε
νκώς άπό 23ης μέχρ 7ης πρωϊ¬
νής· Δΐηυκρίνισεν ότι αί συσκευα!
θερμάνσεως χώρων κα! ύδατος
λειτουργούν κατά τάς ώρας τού
μειομένου τιμολογίου, άττοθτνκεύου
σαι θερμότητα, την όττοίαν άττο-
δίδοτΛΐν την ημέραν ΰττό μορφήν
θερμοΰ ύδατος ή θερμότητος είς
τούς πρός θέρμανσιν χώρους.
Τέλος ό κ. Φ. Άμποιριώτης,
ττροϊστάιμε'νος τής υτπϊρεχτίας τεχ¬
νικής εκμεταλλεύσεως τής ΔΕΗ.
ϊ»·έπτυξε τό θέμα των συγχρό
νων συστημάτον θερμάνσεως χώ¬
ρων κα! ύδατος χρήσευς δι' άττο
ταμιεύσ·εως θερμότητος.
ΟΙ έκττρόσωποι των παραγω-
γικών τάξεων εξεδήλωσαν έντονον
τό ενδιαφέρον διά τόν έφοδιασμόν
τής έλληνικής άγοράς μέ τάς εΐ-
δΐκάς ήλε<τρικάς συσκευάς θερ¬ μάνσεως χώρων καί ύδατος, ή δέ έλληνική βιομηχανία τταρουσιαζει πλήρη έτοΐιμότητα δπως άνταττο- κριθή είς τάς άτταιτήσεις των κα- ταναλωτών. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΠΡΟΪΌΝΤΩΝ ΚΛΩΣΤΟΎΦΑΜΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑΝ Τό ύττουργεΐον Έθνικής ΟΙκο- νομίας (τομεύς έμττορίου), ενέ¬ κρινεν, δττως ή ότρμοδία παρά τώ ΕΒΕ Άθηινών έτητροπή χορηγήση αδείας, διά την εισαγωγήν έξ Αύ στρίας κλωστούφαντουργικών προ 'ίόντων, ττεριλαμδανομέΐνον είς τόν ττίνακα Α καί διά ποσόν συ ναλλάγματος 5ΟΟ.ΟΟΟ δολλαιρίων ΗΠΑ 'ναντι τής άσχυούσης πο- σοστώσεως των 675.000 δολλα- ρίων ΗΠΑ, διά την συμ6ατική>
περίοδον άπό 1.10.1972 μςχρι
309.1973.
Οί ένδιαφερόμενοΐ είσαγωγε?ς
ττρέπει νά ύττοδάλουν είς την
ανωτέρω επιτροπήν σχετικάς αΐ-
ιή,σεΐς μέχρι καί τής 30ής Απρι¬
λίου έ.ε. σι/νοδευομςνας υπό των
άτταραιτήτων δικαιολουητιχών, ΑΙ
ά;δειαι είσαγωγής βάσει τής δι&-
νεργηθησομένης σχετικής κατανο-
μής δέον δττως έκδοθοΰν μέχρι
τής 3Οής Ίουνίου 1973,
Κ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΟΣ - ΣΥΝΑΑΛΑΓΜΑΤΟΣ
ΘΑ ΣΗΜΑΝΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΠΟΛΥΕΘΜΩΝ ΕΤΑΙΡίΩΝ
Ή σημαντικώτερη μεταδολή, ή
όποία άναμένεται έξ αίτίας τοϋ
τερματισθέντος καθεστώτος κανό
νος - συναλλάγματος καί τής δια
δοχής τού υπό τού ουστήματος
τής ελευθέρας διακυμάνσεως, εί-
|ναι, κατά τόν ΕΚΟΝΟΜΙΣΤ, τό
,ένδεχόμενο μαρασμού τής άγορός
.των εύρωδολλαρίων καί περιορι-
σμοϋ τής διεθνοϋς δραστηριότη¬
τος των όμερικανικών πολυεθνών
, έταιριών, πού αμφότερα υπήρξαν
προϊόν τής κυριαρχίας τοϋ ουστή
ματος κανόνος · συναλλάγματος.
Στήν πραγματικότητσ, όμως,
11 ά πάντα θά έξαρτηθοϋν άπό τό
άν ή ελευθέρα διακύμανοη των
συναλλαγών θά είναι άδέσμευτη
καί άνεπηρέαστη άπό παρεμβά-
οεις ή θά νοθευθή άπό την άγο-
ραστική παρέμδαση των κεντρι-
κών ΤροπεΖών, προκειμένου νά
συγκρατήσουν τό δολλάριο πάνω
άπό την πραγματική τού άξία πού
την προσδιορίΖει κατά βάθος ή
έκτοοη ή ή άνυπαρξία ενός μέγα
λου έλλείμματος στό άμερικανικό
ίσοΖύγιο πληρωμών. "Αν, δμως,
όδηγηθοϋμε όμαλά σέ έΐλλειψη
δολλαρίων, τότε ό χώρος γιό την
δραστηριότητα των αμερικανικόν
πολυεθνών έταιριών τύπου Ι.Τ.Τ.
Ι.Β.Μ., Ν.Κ.Ρ., μέσω τής εκδό¬
σεως εύρωδολλαρίων θά περιορι¬
σθή αισθήτα, άν δέν εκλείψη ό-
λοοχερώς.
ι Τ' ανωτέρω άναφέρει β «Έκό
νομιστ. στό τελευταϊο τού τεϋ-
' χος, σχετικά μέ την αρχομένη δι-
'εθνώς καθιέρωση τοϋ συστήματος
των έλευθέρων διακυμάνσεων
των τιμών των κυριωτέρων μέ-
σων πληρωμών τοϋ κόσμου. Η
άπίθανη συγκροτήση τής άναπτύ-
ξεως των άμερικανικών πολυεθ¬
νών έταιριών δέν σημαίνει ότι θά
περιορισθή ή διαθέση βιομηχανι-
κών προϊόντων πρός τίς λιγώτε-
ρο άνεπτυγμένες χώρες τοϋ κό-
σμου' αντιθέτως, αυτή είναι πιθα
νόν νά επιταχυνθή, άλλά ή ήπει-
ρωτΓκή Εύρώπη θά μεταφέρη τίς
βιομηχανΐες της πρός τίς χώρες,
οί οποίες μέχρι τοϋδε την έφοδί-
αΖαν μέ έργατικό δυναμικό. Ή
Εύρώπη διετήρησε ύψηλή την βι-
ομηχανική της παραγωγή κατά
την περασμένη 10ετία, μόνο διά
τής είοαγωγής έργατών άπό τίς
νότιες χώρες (Σ.Σ.: πέριξ τής
Μεσογείου), όλλά τά τωρινά κοι-
νωνικα προ6λήματα, πού δημιουρ
γοϋνΤαι άπό την κατάσταοη αυ¬
τή, θά τίς κάνη περισσότερο πρό-
θυμες νά μεταφέρουν τίς βιομηχα
νίες τους στόν Νότο, παρά νά εί-
σφουν τό έργατικό δυναμικό.
Έξ άλλου, στήν Άμερική κα'ι
την Ίαπωνία, σχεδόν τό 50% τού
νέου πληθυσμοϋ άπολαμθάνει τώ-
ρα πανεπιστημιακής ή ίσοδυνάμου
έκπαιδεύσεως, πράγμα τό όποίο
σημαίνει ότι όσο πάει καί λιγώτε
ροι θά γίνωνται κατώτεροι ύπάλ-
ληλοι καί έργάτες στήν βιομηχα-
νία. Έπίσης, οί περιορισμο προ-
σταοίας τοϋ περιβάλλοντος θά κα
ταστήοουν περιοσότερο δύσκολη
την ιδρύση νέων άποδοτικών 6ιο
μηχανικών μονάδων στήν Άμερι¬
κή καί την Εύρώπη. Έτσι, είναι
πιθανόν μαΖί μέ τό συναλλαγμα-
τικό σύστημα τοϋ κανόνος τού
δολλαρίου νά πεθάνη ή είδική μέ
θοδος τής χρησιμοποιήσεως των
πολυεθνών έτοιριών, ώς τοϋ βα-
οικωτέρου μέοου μεταφοράς τής
τεχνολογίας, ύποστηρίΖει ό -Έ-
κό νομιστ». Έπειδή οί έταιρίες αύ
τές μεταφέρουν έπίσης κα'ι κεφά-
λαια, άντί νά πληρώνωνται άμέ-
σως γιά την διαθέση τής τεχνο-
λογίας, προκάλεσαν τό φαινόμε-
νο τής μονίμου έλλειμματικότη-
τος τοϋ ίσο2υγίου πληρωμών των
πλουσιωτέρων χωρών. "Οπως οί
ΓοΑλοι παραπονοϋνται, «κατ' αυ¬
τόν τόν τρόπο, άναλαμβάνοντας
τά άμερικανικά δολλάρια, δανεί-
Ζαμε χρήματα στούς Άμερικα-
νούς, πού τούς έπέτρεψαν νά
μας έξαγοράσουν» τονίΖει έμφαν-
τικά ό «Έκόνομιστ».
Άλλά άπό τώρα κα'ι στό εξής
ή μεταφορά τής τεχνολογίας θά
πραγματοποιήται πολύ πιό ουχνά
μέ μέσα όπως οί ένοικιάσεις πα-
τέντων, οί πωλήοεις τοϋ Νόου -
Χάου καί διοικήσεως των έπιχει-
ρήοεων, οί ύπεργολαβίες καί οί
όπό κοινοϋ συνεργασίες. Εύτυ-
χώς, οί μέθοδοι αύτές, άπό πολι-
' τικής πλευρας, είναι περισαότερο
άποδεκτές παρ' ότι ή άπ' εύθείας
έγκατάσταση άμερικανικών πολυε
θνών έταιριών σέ μιά ξένη χώρα,
καί μάλιστα όχι μόνο στήν Λατι-
νική Άμερική καί την Άσία ή
την Άφρική, άλλά καί στίς κομ-
μουνιστικές χώρες, όπου ή άποδο
τικότης σέ μιά οίκονομία χωρίς
σύστημα τιμών, σημόίνει ότι τό'
ύψηλής έκποιδεύσεως έργατικό
δυναμικό, τό όποίο δέν είναι και
ουνδικαλισμένο, χρησιμοποιείται
σέ πολύ πιό χαμηλά έπίπεδα απο¬
δόσεως άπ' ό,τι ή δυνητική βιομη
χανική παραγωγικότης.
Είναι πολύ πιθανόν ότι ή ανα¬
πτύξη τής θιομηχανίας κατά τίς
δύο προσεχεϊς Ιθετίες θά δώση
λσδή στήν έμφάνιοη ενός νέου
εϊδους διεθνών τραπεΖικών εργα¬
σιών. Οί έπινοούμενοι τρόποι με¬
ταφοράς τής τεχνολογικής καί δι
οικητικής γνώσεως, οέ περιοχές
όπου οί χαμηλοί μιοθοί καί ή πε¬
ρισσότερο πρόθυμη έργατική δύ-
ναμη έπιτρέπει την καλύτερη χρη
οιμοποίηση, δέν ύπόρχει άμφιβο-
λία ότι θά διαδεχθοϋν την παράδο
ξη έποχή τοϋ" εύρωδολλαρίου.
Τουτο θά γίνη διά τής δημιουργί-
ας άγοραστικής δυνάμεως στίς
πτωχότερες χώρες.
Οί προβλέψεις αύτές τού •Έ¬
κόνομιστ» έξηγοϋν την άνησυχία
πού έχει καταλάβει τίς διεθνεϊς
ΤράπεΖες, έξ αίτίας τής διευθετή
σεως τής διεθνοϋς νομισματικής
κρίσεως, τμήμα τής οποίας θά εί¬
ναι θυσία τοϋ εύρωδολλαρίου. Ή
πρόβλεψη περιορισμοϋ των εργα¬
σιών των ΤραπεΖών αυτών, σέ
ουνδυασμό μέ την αυξήση των γε
νίκων των τ,ξόδων, άναμένεται ό¬
τι θά προκαλέση τό κλείσιμο με-
ρικών έκ των 245 ξένων Τραπε-
Ζών πού βρίσκονται οτό Λονδϊνο.
Μιά άπό τίς αίτίες πού τό σύστη¬
μα των εύρωδολλαρίων πιθανόν
νά τερματισθή άπό τό καθεστώς
τής ελευθέρας διακυμάνοεως, εί¬
ναι τό γεγονός ότι ή άνευ παρεμ
6άσεως των ΤραπεΖών ελευθέρα
διακύμανση, κατά πάσαν πιθανό-
τητα, θά ισοσκελίση τό άμερικανι
κό ΊσοΖύγιο πληρωμών,, έκτός άν
ή άμερικανική κυβέρνηαη άκολου
θήση την τακτική τής παρεμβάσε-
ως, καταλήγει ό «Έκόνομιστ».

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΒΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Εξακολουθοϋν νά μην ύπο<ει- νται εις φόρον και έν περιπτώσει διακσττής των εργασιών τής οΙ- κειας έπιχειρήσεως, αί άφαρολό- γητοι κροττήσεις τού αρθρου 8 Ν. 3213)55 και αρθρου 8 Ν Δ 2176)52 Τα ανωτέρω Εκρινε το Συμβούλιον της »Επΐκ,ρατε!σς, διά της ί—· αριθ. 2587)72 άποψά- σεώς τού (τμήιμα Β'). Ώς γνωστόν, διά τής παρ. 2 τού αρθρου 16 τοθ ΑΝ. 942)49 ωρίσθη Ότι αί 'διο,μηχονικαί έπιχειρή- σεΐς αί τηροΰσαι διβλία τής τε- τΑρτης κατηγαριας τού Ν.Δ. 578)48, δικαιοθνται δπως έκ το^ κίοδών Ικάΐστου των οιαχειριστ,- κών αυτών έτών 1948 μέχρι καΐ 1955 ένεργήσουν εΐδΐκήν κράτη¬ σιν μέχρι 15% επί τού υπέρ τα 60 έκατ δραχ τμήματος τώ·/ κα- βαρών αυτών κερδών των ττροερ- χομβνων έκ βιαμηχανικής έττεξερ- γασιας. "Οτι ή κράτησις αθτη δέν ϋ- ποκειται είς άναλυτικήν καί συν- θετΐική·/ φορολογίαν τού Κ.Φ Κ Π των έτών κατά τα όποΐα εδη¬ μιουργήθη. Ότι αί τυχόν ττρο<ΰψβσ·™ ζη¬ μίαι κατά τα διαχειρΐστΐκά έτη 1936 καί εφεξής θά έκτππτωνται Ακ τής είδικής αυτής κρατήσεως. Ή διάταξις τού ώς άνω &ρ- θθου αντικατεστάθη διά τού 6γ- 6οον 8 τοθ Ν Δ. 2176)52 οοι «τβντος δτι: Μ αυταί ώς ανω έπιχερήσ^ς δικαιοθνται δπως έκ των κερδών αυτών των διαχειριστΐκών έτώκ 1952 μέχρι 1961 ένεργοθν ειδι¬ κήν κράτησιν μέχρις 25% επί ί ου ύττέρ τα 600 έκατ. δραχ τ,μή, ια τος των καθαρών αυτών κερδώ" των προβρχοιμένων έκ διομηιχονι- νικής έττεξεργασίας δι' έγκατα- στάσεων έπαρχιακών διομηχανι- ών. Ή κράτη«τις δβν ύττόκεται είς ήν· και συνθετΊκήν φορολο γ τού ΚΦΚ.Π των έτών καια τα όποΐα εδημιουργήθη. ΑΊ τυχόν προκύ-τονσαΐ ζή μ οί κατα τα διαχειριστΐικά ετη 1962 και εφεξής θά έκπίτττωνται έ< τής τίδικής ταύτης κρατήσεως Έν συνεχεία διά τοΰ αρθρου 8, τταρ. 6 τοθ Ν. 3213)55 κα¬ τηργήθη ό ττείριοριοιμός των 60 έκστ ό προδλεττάμΐνος υπό τής ώς ανω διατάξεως τής τταρ. 1 τοθ αρθρου 18 τοθ Α.Ν. 942)49, ώκ τούτο άντιχατιεστάθη, διά τοΰ Λρ θρου 8 τού Ν Δ. 2176)52. Κατά την απόφασιν τού ανωτ ά τού διοκητικοΰ δΐκχΐστηιρίου, ου τε έκ των ώς ανω διατάξεων οΰτε εξ άλλης τινός τπροκύτττει δτι ή «ίδική εΐσφορά, ή οττοία ώς ρη- τως όριζεται, δέν ύττόκειται ε!·; φόρον (καθαιράς προσόδου ή εΐ- σοδήματος) κατά τα1 έτη κατα τα όποΐα αυτή ένηργήθη· ύποβαλ λεται είς τάν φόρον τούτον έν ττε ριτττώσει διακοττης των εργασιών τής οίκείας έπι-χεΐιρήσεως κΛί δή ώς εσοδον τής χρήσεως κατά την όποιαν επήλθεν ή διακοττή. ΛΟΝΔΙΝΟΝ— Ήνοιξαν τα χρηματιστήρια ξένου συναλλάγ- ματος μ'ετά την διευθέτησιν τής νομισματΐκής κρισεως λόγω τή; οποίας εΤχαν τταραμείνει κλειστά επί 17 α-υναλικώς ημέρας Τό δολλάιριον ενεφανίσθη σταθεράν έναντι τοΰ μάρκου καί άνέκτησεν έδαφος έν συγκ,ρίΰεΐ πρός την στερλίναν Είς την Φραγκφούρτην καί την Ζυριχητ/ τό αμερικανικόν νόμισμα τταρέμΐΐνεν είς τα αύτά περιττον επιτπεδα Παραλλήλως τό ίοπτωνικόν γιέν άνετιμήθη αυτομάτως έναντι τοΰ δολλαρίου κατά ττοσοστόν 13, 64% άπό τής ημέρας πού έπετρά- ττη ή ελευθέρα διακώμανσίς τού. Είς την Ούάσιγκτων ενας άττό τούς άνωτάτους άξΐωματούχους τοΰ αμερικανικόν θησαυροφυλακε ου εδήλωσε χθές δτι ή σημ£.ρΐι/τϊ θέσις τοΰ δολλαρίου είναι ίσχυ- ρά «αί περαιτέρω ύττοτίμησις δέν πρέττει νά άναμένεται. Έξ άλλου καί ό Άμερικανός ύφυτΓθΜργός ΟΊκονομικών κ. Πώλ Βόλκερ άνεκοίινωσε δτι άναμέ νει μίαν ρα>ί>αιαν βελτίωσιν τού
αμερικανικόν Ισοζογίου πληρω-
μών κατέ τό έττάμβνον έτος. Ό
κ. Βόλκβρ ομιλών ενώπιον τής
αρμοδίας έττΐτροπής τής Γερου-
σιας εΤττεν δτι θά χρειασθή έπ'
πλέον έγκρισις νέων πιστύσεων
ΰψους 2,25 δισεκσττομιμυρί»ι> δολ
λαριων. Ή άνάγκη αύτη προκύ-
τττει λόγω τής τπροσφάτου ϊπτοτΐ-
μήσεως τού άμερικσνΐικοθ νομί-
σματος κατά 10% ττερίπου.
Ό ύπουιργός των Οίκ.ονθ!μικών
τής Δυτικής Γερΐμανίας κ Σμίτ,
εδήλωσε δτι ή νομισμάτμα, αύτο-
τέλεια τής ΕΟ'Κ διετηρήθη πά
ρά τάς δύο συνεχεΐς κρισεις τού
δΌλλαρίουι Είς συνέντευξιν τού
δημοσϋευαμένην είς την πολιτικήν
επιθεώρησιν τοΰ Άμβούργου
«Ντέρ Σττήγκελ», 6 κ. Σμίτ το-
νιζει: «Ή ΕΟιΚ ουδόλως ήδιχή-
θη Τό μόνον ττού μετεβλήθη κα-
τά τό 1973, είναι ή άττοδέσιμευ-
σις της λιρέττας».
Ό κ. Σμίτ άττέριριψεν, έξ άλ¬
λον, τόν ίσχνρισιμόν τής έδδο-
μαδιαίας άγγλικής έπιθεωρήσΕως
«'Εκόνομιστ» δτι οί Γερμανοϊ δια
τής ττολιτΐ'κής των είναι οί ύ-
πεύθυνοΐ τής τελευταίας νομ>ισμα-
τικής κρίσεως.
Άπό την Μόσχαν μεταδίδεται
δτι ή «Ντόντσε Μττάνκ» κατέστη
άπό χθές ή δευτέρα δντιικογερμα-
νκή τράττεζα ή όττοία Τδρυσε και
έθεσεν είς λειτουργίαν γραφείον
είς την Μόσχαν.
Ή «Ντόντσε Μττάνκ» ή όττοία
διεδραμάτισε σημαντικόν ρόλον
έττικεφαλής κονσσρτσιουμ διά την
χορήγησιν τπστώσεων πρός την
Σοβιετικήν "Ενωσιν διά την κα-
τασκΕΐ/ην ΤΓετρελαΐοαγωγών ήκο-
λοθθησε τό ττοιράδειγμα τής δυ-
τικογερμανικήν τραπέζης «Ντρέν
νερ» καί τής γαλλικής «Κρ^ντί
Λυωνναί» αί οποίαι έγχιαθίδρι>σαν
αμφότεραι εφέτος ύττοκατοοστήμα-
τα είς την Μάσχοιν,
ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΑΤΑΙ
ΑΠΩΛΕΣΑΝ 5—6 ΕΚΑΤ.
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΜΑΡΚΑ
Συμφώνως πρός πληροφορίας
από τό Μόναχον, ή έκεΐ εδρεύου¬
σα «.Βαυαρική Οίκονομική Τρα¬
πέζα» έτΓτώχευσε, μέ άποτέλε-
σμα νά χάσουν τάς καταθέσεις
των οί σνναλλασσόμενοΐ μέ αυ¬
τήν, μεταξύ των οποίων είναι κα'
»ΦΦΦΦΦΦΦφΦ»Φ»»ε)φφφφ»φφ
ΕΓΚΡΙΣΕΙΣΕΙΣΑΓΩΓ.ΞΕΝΩΜ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΔΙΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕιΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΓ.ΣΚΟΠίϊϊ
Αφοί Γ. Ρεγγίνα καί Σία Ε.Π.Ε. ΠΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΑ - ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΕΙΑ
Κριεζώτου 76 - Χαλκίς
Ίσολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγια
Έγκαταστάοεις 58.742.—
Μεΐον άποσ)ντα 4.700.—
Σκεύη—Συσκευαΐ παραγωγ. 43.622.—
Μεΐον άποο)ντα 3.490.—
Κτίρια
Μεΐον άτιοσ) ντα
Μηχανήματα
Μεΐον άποσ)ντα
Τίχνικά Εργα γηπέδο»ν
Μεΐον άπου)ντα
Γήπεδα
Κυκλοφοροθντα
Άττοθέματα
Χρεωσται
Διαθίσιμα
Ταμείον
401.832.—
20.090.—
46.685.-
3.733.—
17.701.-
883.-
54.042.—
40.132.-
381.742.—
42.952.-
16.818.-
259.838.—
56 500.-
354.441 .—
86 645.—
Αογ)αμοί Κεψαλαίου
Κεφάλαιον Έταιρικόν
Τακτικόν άποθεματικόν
Μεσ;ομοι 'Υποχρεώσεις
Α.Τ.Ε. Δάνεια ΜίΜ.
Βραχ)σμοι 'Υποχρεώσεις
Α.Τ.Ε. δάνεια Βρ)σμα
Πιστωτσί
Τίτλοι τιληρωτέοι
ΌφειλαΙ τέλους χρήσεως
Όφειλόμενα μερίσματα
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
4ΟΟ.ΓΟΟ.-
6 017.-
545 830,-
264.ΓΟΟ -
11 611.—
22 658.
21.739 -
21 260.-
1.293.110.—'
'Αποτελέσματα Χρήσεως 31ης Δεκεμβριού 1972
1.293.110.—
ΧΡΕΩΣΙΣ
"Εξοδα Ιδρύσεως 16.909.—
Μιοθοί—'Ημερομίσθια 42.500.—
Γενικαί δαπάναι Διαχ)οεως
Τοκοπρομήθειαι 2.830.—
Άμοιβαΐ Τρίτων 16.000.—
Φόροι Διάφοραι 18.835.— >
ΕΙσφοραΙ 9.630.— 47.295.—
Άποσβέσεις παγίων περιου
σιακων οτοιχείων
Κέρδη πρός διανομήν
Σύνολον
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Μικτά κέρδη έξ εκμεταλλεύσεως 1.172.026 -
32.896.-
27 277.-
1.172.026.-
ΠΙνσξ Διανομής Κερδών
1.172.026.—
500 "Ελληνες εργάται.
ΑΊ καταθέσιεις των
έργατών, οί όττοΐοι ευρίσκονται
τώρα είς κατάστασιν άπογνωσε-'
ως, άνέρχονται κατά άνεπιση-!
μους έκτιμήισεις είς 5 εως 6 έ-'
κατομμύρΐα μάρκα καί άντιττροαω'
πεύοιιν τόν μόχθον πολυετούς1
σκληράς εργασίας Ι
Ή τττωχεύσασα Τράττεζα δέν
άνήκει είς τόν Ό μοσπονριακόν
Σύνδεσμον Γερμανικήν Τραπε-
ζών καί έκ τού λόγου αύτοϋ δεί/
δύ.αται να τής παρασχεθή 6οή-
θςια διά νά άνταττ©κριθή είς τας
ϋττοχρεώσεις της Ι
"Εν τούτοις εγνώσθη δτι προ¬
κειμένον νά αποφευχθή κλονισ·αός
τής έμπιστοσύνης τών καταθε
τών ό «Βαυαρικός Σύνδεσμος'
Τραπεζων» καί αλλοι σνναφεΐς'
όργανισμοι εκινητοποιήθησαν καί,
έττιζητοΰν νά έξεύρονν λύσιν τοΰ
ττροδλήματος Λέγεται δτι ή
προσπαθεία άττασκσττεΐ είς την
καταβολήν άτττοζημΐώσεως, κατ'
άοχήν είς τούς μικροκαταθέτας
τών όποω·^ αί καταθςσεις δεν ύ-
περδαινονν τό ποσόν των 10 000
,μάρχων.
Έν τώ μετοΐξύ είς την «Βαυα-
ρκήν Οικονομικήν Τράπεζαν* συ-|
νεχιζετ&α ήπό κρατικων όργάνων
ό ελεγχος έκ τοΰ οττοίου διεπι¬
στώθη δτι ή Τραπέζα έχρεοκόπη-
<*ε. Μεταξύ τών 'Ελλήνων έργατών δύο είχον καταθέσεις 15ΟΟΟΟ &' 130 ΟΟΟ μάρκων «αί 50 άλλοι καταθέσεις 50 000 μάρκων καί άνω, αί δέ ύπόλοιττοι μικρότερα ποσά. Ο ΠΕΙΡ,ΑΙΕΥΣ 0Α ΚΑΤΑΣΤΗ ΣΥΝΤΟΜΩΣ ΠΡΩΤΟΣ ΛΙ¬ ΜΗΝ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ Ο λιμήν τοϋ Πειραιώς θά κα¬ ταστή ταχέως ό πρώτος λιμήν τής ΜεσογεΙου καί μέγα κέντρον τού διεθνοϋς διαμετακομιστικοϋ έμπορΐου Τα ανωτέρω εδήλωσε ο άντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως κ Ν. ΜακαρέΖος ομιλών είς έοι>-
ταοτικήν εκδήλωσιν είς την Διε-
θνή Ναυτικήν ' Ενωσιν έν Ελλά¬
δι επί τή συμπληρώσει 50ετιας ά¬
πό τής ιδρύσεως της
Ο κ. ΜακαρέΖος είπεν ότι το
όλον λιμενικόν πρόθλημα τής χώ¬
ρας μελετάται έκ βόθρων υπό τό
φώς τών σημειουμένων ραγδαίων
έΕελίΕεων είς τόν τομέα τών δι-
εθνών μεταφορών. Ειδικώτερον
διά την μελέτην τών προθλημά-
Γων έκσυγχρονισμοΰ τοϋ λιμένος
Πειραιώς είχον συγκροτηθή δύο
έπιτροπαΙ, τα πορίσματα τών όποί
ών θά χρησιμοποιηθοϋν διά την
κατάργησιν τού έν έπε£εργοσ!α
οχεδίου οργανώσεως καί λειτουρ
γίας τοϋ πρώτου λιμένος τής χώ¬
ρας. Ό κ. ΜακαρέΖος είπεν έπ>-
οης δτι, ώς έλπίΖει, δέν θό 6ρο-
δύνη ή δημοσίευσις τοϋ σχετικοϋ
νόμου διά τοϋ όποίου θά τεθουν
αί βόοεις άναπτύξεως τοϋ λιμέ¬
νος.
Είς την Εφημερίδα τής Κΐ'(>Γο
νήσεως έδημοσιεύθησ«ν κοιναί Ί-
ποφάσεις των ΰποι^γών Έθνικής
Οιίκονομίας ναϊ Οίκ,νομικών, διά
τών «ποίον ρνεκρίθησανι βάσει
των ευεργετικόν διατάξεον τοΰ
Ν.Δ. 2ΐ;87).">3. 27 νέαι αϊτήσπ,
ρίσαγο)γής Ηένιον κεφαλαίων, {'-
ψοςυ 18 357.000 έκατ. δολλ. περι
ποΐ', διά πίΐοαγογικάς έν "Ελλάδι
ιέπενδύσεις ΰ.τύ τίόν κατΐοτέρω φο-
— Τής Α.Β.Ε. «Ρουτ^ροίνι Κλ
λάς», ιδ ά σνμπλ^ηριοματικόν ποσόν
1ί)«()00 δολλ. πρός επέκτασιν τών
εγκαταστάσεών της (Φ.Ε.Κ τευχ
Β' ι32) 73).
— Τής £ν Παναμ» έορευοΐσης
.Ε. «ΚυκΐΛαοες», διά ποσόν 800.
000 δολλ., ποός συμμετοχήν τη^
ε-ίς τό αΰξηθησόμενον μετοχ;κόν
κεφάλαιον τής ίλληνική; έταιρτί
άς «Όλύμπικ Γιώτς», επ!, σκοπώ
ίπΓκτάσειος τοϋ έν Λατιρίοι Άττι
κή- ναυπηγείου της (ΦΕΚ τεΰχος
Β' 33+73)
— Τής Λιϊρλότ "Ιομγκαρντ
Πόλιμαν κατοίκου Άργεντινής, διά
ποσόν 1 840.000- δολλ., πρός τόν
σκοπόν ανεγέρσεως εί; Νέαν 'Ε
πίδαυρον Άργολίδος, ξενοδοχίίου
καί μπανγκαλόους α' κατηγορίας,
ί»τ·ναμικότητος 400 κιλών (ΦΕΚ
τΕϋχος Β' 33)713).
— Τής Τή; έν Αθήναις έδρευού
ση; έτ(ΐιι>ειίας «"Ισθμια Ε.Π.Ε.
— ΞενοοοχειακαΙ καί Τουριστικαί
'Επιχειρήσεις», διά ποσόν 100.000
ίΐολλ πρός τόν σκοπόν αποπεοατώ
σεως τοϋ είς "Ισθμια ΚορΐΛ'θίας ά
νργπροιιένου £ενοδοχείοι Α' κατη
γορίας, δναιιικότητς 312 κλινών
(Φ.Ε Κ. τεΰχ Β" 33)73).
— Τών έν Λιχτεστάιν έδρευον
σων έτχιιρειών Σίστο6α Άνστ^Λτ
Πάουερ Άνστάλτ, διά ποσόν 3.
Γ,ΟΟ.ΟΟΟ δολλ., πρός τόν σκοπόν Ι
ίΐρΰσεοις, είς «παρχιακόν διαμέρι
σαα τής χώρας, ίργοστασίου κατα
(τκευής πλήρους σειράς ήλ.εκτρι-
νων καί τηλεφωνικόν καλίοδίοιν
(ΦΕΚ τεϋχ. Β' 42)73).
— Τής Α.Ε. «Ντάου — 'Ελ,λη
νίκη Χημική, Βιομηχανική καί Έμ
ποοική», διά ποσόν 200 000 δολλ.,
π·οός τόν σκοπόν επεκτάσεως των
έν Λαυρίω έγκαταστάσεώ1" της*
δ'ά τή; Ιδρύσεως μονάδος παραγω
νής διογκωσίμου πολυστροόλης. έ
τησία; παραγωγικής δΐ'ναμΐλότη-
το; 2.300 τόννων (ΦΕΚ τεΰχο;
Β' 44)73).
— Τού κ. ΒΑΛΤΕΡ ΚΑΝΤΙΤ
ΤΙ, κατοίκου Ίτίΐλίας, διά ποσόν
μέχρι 100 Οθθ.θΟθ λιρεττων Ίταλί
άς, πρός συμμετοχήν τον είς τό
αύξανόμενον μετοχικόν κεφάλαιον
τή; Α.Β.Ε. «ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΑΜ
ΒΡΑΚΗ1Σ», επί σκοπώ έπεκτάσε
ως καί έκσυγχρονισιμ/ού τών ΐν
ΠειοαιεΓ εγκαταστάσεως της «ατα
βκευής διπκοσμητικ.ών μεταλλικών
μικραντικειμενων (ΦΕ'Κ Τεϋχος
Β' 47)73).
— Τ.Τη ν.ν. ΜΙΛΤΙΑΛίΙ Α. ι
ΚΛΡΑΤΖΙΓ, κατοίκου Βιέννη; καί
ΜΛΡΓΑΡΕΤΑΣ ΑΡΙΣ. κατοί-Ι
κου 'Ελβρτία;, διά ποσόν 129 8001
Ίολ^ πρό; τόν σκοπόν ιδρύσεως,
ι'; πίριοχι^· Μ,-λ.ιδοχο)οίον Η
Ο·ακλείο' Κρήτης, έργοστασίου πΐί
ραγιογή; ΐλαστικων δίκτυον οια
«υσκειιοΛίαν ά/.λαντικών καί κρ
ατων. (ΦΕΚ Τεΰχο; Β' 51)73).
— Τών Βε'.γικών Έταιοπών
«ΜΕΡΤΣΑΝΤΑΙΛ ΜΛΡΙΝ ΕΝ
ΤΖΙΝΙΑΡΙΝΓΚ ΕΝΤ ΓΚΡΕ Ι-
ΒΙΝΓΚ ΝΤΟΚΣ» κα1, «ΣΕΝΗ-
ΡΙ ΜΕΚΑΝΙΚ», διά συμπληίΐωαα
τικόν ποσόν 12.060.600 Βελγικών
φραγκων, προ; τόν σκοπόν δρύσε
('ΐς^ ίκτό; τών Νομων Άττική,
κΐίί Πειραιώς, πρότυπον 6 ομηχανι
κοΓ) ϊργαστηριΌυ έπεξεργασία; καί
ουναρμολογήσεο); χαλνβδίνοιν καί
λοιπήν σιναφών εϊδών> προοηιϊο
μένων διά τεχνικάς κατασκε·υ»ς
πάση; φύσεως. (ΦΕΚ Τεύχο; Β'
110)73).
— Τών ν.ν. ΚΩΝ)ΝΟΤ ΔΗ
ΜΙΙΤΡΑΚΙΙ ΜΠΑΤΣΑΚΗ, κα¬
τοίκου Γουατεμάλας, ήιά ποσόν
170.000 δολλ.. πρός τύν σκοπόν Ί
δρΰσεο)ς( είς περιοχήν Δήμον Κρω
πίας Νομοϋ Άττική; ρργοστασίου
πκραγωγή; ε'ιδων συσκευασίας και
έτίρων χρήσεοιν ί>. πολιπθΐπυλε
νίου, ποιλνιιιθνλ.ρνίου καί Ρ/0. (Φ.
Ε Κ Τεΰχος Β' 121)7'3)
— Τή; Εταιρείαι ΠΕΤΡΟ
ΚΟΝ ΙΝΤΕΡΝΑΣΙΟΝΑΛ ΕΛ¬
ΛΑΣ, διά ποσόν 43.000 δολλ.,
πρό; τόν σκοπόν συμπληρο'ισεως
τών έγκαταστάσεον τοΰ εί; 'Ελίν
σϊνα 'Λττική;, έργοστασίου τη;
παρασκευη; χημικών προιόντων κα
θαρισιιοϋ και συντηρήσεο); μηχανη
αατ(ον καί ίξοπλ.ισμοΰ. διά ναυτι
λιακήν καί βιομηχανικήν χρήσιν.
(ΦΕΚ Τεΰχος Β' 121)73).
— Τής 'Εταιρεία; «ΣΑΦ-
— Τή; Α.Ε. «ΜΤΚΟΜΠΑΡ
ΜΕΤΑΛΛΕΤΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΙ,
διά ποσόν μέχρις 80(1.000 δολλ.,
πρό; τόν σκοπόν ανεγέρσεως, εί,
νήσον Μήλον, ίργοστασίου ξηράν
σεω; μπετονίτου, ίπεκτάσεοις ύφι
σταμένης προδλήτος, ο'); κα^ κα
τασκευή; ναί άγρδς εξοπλισμοθ
μιδ; γερανογεφϋρα;. (ΦΕΚ Τεϋ
χος Β' 121)73).
Είς την 'Εφημερδα τής Κυβερ¬
νήσεως έδηιμοσιεΰθησαν κοινα! α¬
ποφάσει ς των ύπουργών Έθνικής
Οίκονομίας καί Οίκονοιμικών, διά'
τώ^ όττοίων έινεκρθη ή ύπαγωγη
| είς τάς διατάξεΐς τού Ν.Δ. 417;
61 τών κατωτέρω 14 εισέτι ι>έων
ίδιωτικών τταραγωγικών έπενουσε-
ον, συνολΐκοΰ ϋψους 1 283.970.
000 δραχ.·
1) Τής Α.Ε. «ιΚλωστήρια ,Ατ-
τΐκής», διά ιτοσόν 240 000 000
δραχ ττρός δημιουργαν βιομηχα-
νιας βαμβακοκλωστηρίου, των
42 120 άτράκτων, είς τόν Νομο.'
Πρεβέζηις (ΦΕΚ Τευχ Β' 44)
73;.
2) Τών κ κ Νικόλας Πάουλίς,
Βάιντεμαρ Χέεντ καί Γουί"αντ
Νταούτζεντμπερ/κ κατοίκων ΗΠΑ
δια ποσόν 1 1 1 000 000 δραχ.
πρός τόν σκοπόν Ιδρύσεως, είς
■περιοχήν τού Νομοΰ Άττικής κσί
έκτός τής ττερ φερειας τέως Δι-
ο:'<ήσχως Πρωτευούσης βιομηχανι κης μονάδος κατασκευής ήλεχτρο- ν ικώ/ έγκεφάΐλων, όργάνων ακρι¬ βείας καί λοιττών όργάνων ί> έ-
ξαρτημάτων τούτων (ΦΕΚ Τεΰχ.
Β' 44)73).
3) Τής Α.Ε «Δ. Ναθαναήλ και
Σία», διά ποσόν 41565 000
δραχ πρός τόν σκοπόν επεκτά¬
σεως τών έγκ,αταστάσεών της,
διά τής μεταφοράς τού επι της
όδοΰ Άχαρνώ^ λειτουργοθντος έρ
γοστασίου της τταραγωγής μ«τα-
ξωτών <αι συμμίτων ύφασμάτων είς άνεγερθησόμενον παρα τό 22σν χιλιόμετρον τής 'Εθνΐκ-ής όδοϋ Αθηνών — Λαμιας εργο¬ στάσιον καί εγκαταστάσεως έν αυτώ πλέον τού ύφΐσταμέΛΌυ μη- χςχνικοϋ εξοπλισμοθ νέου καινοορ- γοΰς τοιούτου πρός πλήρη έκσυν χρσ^ισμόν τής μονάδας (ΦΕΚ Τεύχ Β' 45)73) 4) Τής Α Ε. «Τουρΐστικα! 'Ε- πιχειρήσεις Ρόδου» διά ποσόν 6Ί 000 000 δραχ ττρός επέκτασιν τώ/ έν Ι-όδω ξενσδοχειακών έγκα ταστάσεών της, διά τής ανεγέρ¬ σεως νέας τττέρυγος 138 κλινώ"// σειράς ττολυτ'ελών καταστημάτων, έστιατορίου πόλεως, αίθούσηις συ νεδριων. δύο κολυμβητών δεξα- μενών καί δλων τών σιηιαφών 6ο ηθητιικών έγκαταστάσεων_ (ΦΕΚ Τεϋχ Β' 47)73). 5) Τής Α Ε «Στ. Α. Πίτσος» Μετολλουργική Βιομηχανία, διά ττοσόν 50 000 000 δρσχ ττρός τόν σκοπόν επεκτάσεως τών έγ- καταστάσεων τού είς "Αγιον "Ι¬ ωάννην Ρ ντην — Πειραιώς έργο στασιου της (ΦΕΚ Τεΰχ. Β' 95) 73) 6) Τής Α Ε «ΒΕΣΥ» διά πο¬ σόν 91.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ πρός τόν σκοπόν Ιδρύσεως, είς Άγιον Ί- ωάν./ην Ρέντη — Πειραιώς και είς τή,^ ττεριοχήν Βόλου — Λα- ρισης Θεσσαλιας, άινά μιάς έρ- γοστασιακής μονάδος τταραγω- γής ύπ' αμφοτέρων συνθετικών νημάτων, ταινιών κα! μετεττεξερ- γασίας τούτω/, (ΦΕΚ Τεΰχ Β' 124)73). 7) Τής Α.Ε «ΓρεγολΙμαηΌ», διά συμπληρωματΐκοΰ ποσοθ 28 625 000 δραχ πρός τόν σκοπό" τταραγωγής τού είς την είς την Κο'νότητα Λιχάδος Εύβοιας ά νεγειρομένου τουριστικοΰ σι,γ- κροτήματος έκ τής Β' είς την Α' κατηγορίαν λειτουργίας (ΦΕΚ Τεΰχ. Β' 145)73). 8) Τής Α.Ε «Χαλυ6ουρΥι(. Οεσσαλίας», διά ττοσόν 220 00Λ 000 δραχ , πρός το,ν σκοττ£ν |' δρύσεως είς την τεριοχήν Βολ^ τού Νομοϋ Μαγνησίας, έργοοτα- σ.ου, παραγωγής μπιγεττών {, τταλαιοσΐθήροκ ή σττογγώδουτ, 0 δήρου< έτησισς τταραγωγΐκής ;Κ9 νότητος 1ΟΟ.ΟΟΟ — 120 00ο τόννων (ΦΕΚ Τεϋχ. Β' 287) 73) 9) Τής Α Ε «Κύκνος», διά -ο- σόν 40 1 13 000 δραχ πρός το, σκοπόν επεκτάσεως καί έκσμγ. χρονισμοΰ τών μηχανολογ,κών και κτιρΐαικών έγκαταστάσεων, των εν Ναυττλω Άργολίδος και έν Σαβαλιοις Ήλείας, έργοατασ|0υ της, παραγωγής τοματοττολτοΰ, κονσερβών λαχοονικών. καί κομττο στών φρούτων. (ΦΕΚ Τεϋχ Β' 287)73). 10) Τής Α.Ε. «Τοαριστικόν Συγκρότημα Καψήτ» διά ποσόν 231 667.ΟΟΟ δραχ., ττρός Τ0ν σ<οπόν άνεγέρσεοϊς είς την Κοι· νότητα Άγίας Πελαγίας τού Νο μού Ηρακλείου Κρήτης, ενός ξε. νοδοχειακοϋ Συγκροτήματος, τα- ξεως λειτουργίας Α' δυναμικότη- τος 509 δωματιων, 1000 κλινών μετά των λοπών ττροσθέτωΐΊ έγ- καταστάσεών τού (ΦΕΚ Τεΰχ Β' 287)73). 12) Τής Α.Ε. «ΜΕΡΣΟΛ» ^, νοδοχειακαί και Τουριστικα! Έ- π'χειρήσεις, διά ττοσόν 90 000 000 δραχ. πρός τόν σκοπόν ά- νεγέρσεως, έξοττλισμοΰ και έ<με ταλλεύσεως ενός ξενοδοχειακοΰ συγκροτήματος πολυτελείας &Λα μικότητος 400 κλινών (ΦΕΚ Τεΰχ Β' 290)73). 1 1) Τής Α Ε «ΕΤΜΑ>, διά π:
σόν 34 ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ πιρός τόν
σκοπόι/ επεκτάσεως κα! έκσι/γχρο
νΐσμού των έγκαταστάσεων, τοθ
έν Βοτανικώ Αθηνών, έργοστα-
σιου της τταραγωγής ραιγιόν, διά
τής ανεγέρσεως νέων κτιρίων και
εγκαταστάσεως έν αυτοίς καΐνουρ
■γϋ^ παραγωγκών μηχορ-ημάτων
(ΦΕΚ Τεϋχ. Β' 290)73)
13) Τής ΑΒΕΕ «Άκ,μή ΣτυοΙ-
νόπουλος», διά ποσόν 30 000,
000 δραχ , πρός επέκτασιν των
κτιριακών καί μηχανολογικΐΛ ίγ-
καταστάσεων τού ποορα τό Αΰλά-
κΐ — Στυλίδος τοθ Νομοΰ Φδιω-
τιδος έργοστασίου της κατβ-
σκευής είδών ΰγιεινής έμφιαλωμί
νων μέ πορσελάνην καί πλβκιδί-
ων έπενδύσεων τοιχω,ν» κοί δαττέ-
δών (ΦΕΚ Τεϋχ. Β' 290)73)
14) Τής Α Β.Ε. «Σ. καί Η
κα! Α Μεταξάς διά ποσόν 13
000 000 δραχ , ττρός τόν σκοιτον
επεκτάσεως των κτιριακών έγκα
ταστάσεων, τού έν Κηφισία Άτ-
τκής, έργοστασίου της παραΊΜ·
^ής ποτών. (ΦΕΚ Τεΰχ. Β' 290]
73)
Διανομή μερίσματος
Τσκτικόν άποθεματικόν
21 260.-
6 017 —
Σύνολον 27.277.-
Ό Διαχειριστής
Φ. ΡΕΓΠΝΑΣ
Ό Λογισΐής
Α. ΝΤΟΥΝΙΑΣ
ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΙΣ
Ε/ΚΙΤΑΣΕΩΝ ΔΙΑ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΝ |
ΕΚιΜΕΤΑΛΛΕΤΣΙΝ '
Κατετέθη εί; τηΛ' Συμ6ο>·λε>'-'
κήν Επιτροπήν σχέδιον Ν Δ διά
τού όποίου τοοποποιρίται κτίΐί συμ¬
πληρούται τό Ν.Δ. 803)1969«πε
οί ααραχιορήσεο); ή έκιμιβθώσεο;
έποι/,ιο'τικών έκτάσεο)ν επί τοϋ
σκοποΰ τή; περιφεΛειακής βιομη-
χανικής ήναπτύξεο)! καχ διαθέσε-
ω; δημοσίιι»ν έν γένει Ικτάοεων
επί τώ σκοπώ άναπτύξεο»; τί)ς κτη
Λοτροφία; καί τή; περκφερειακής
β,οαηχαννα;
ιΕΙδικώτερον διά τοϋ ώς άνο» Ν.
Δ. ΐί.ιιτρέπεται ή πηραχώρησις
πρό; νομικά ή φνσικά πρόσωπα
έκτάσεο)ν διεπομένων ίιπό τή; ί-'
ποικιστική; έν γένει νομοθεσία;. ,
πρό ή μετά την αοιστικήν διανο¬
μήν αυτών πρός ίδρυσιν ή ίπέκ-
τασιν πάσης φύσεως βιοαηχανι-
κ.ών ή βιοτεχνικών έπιχειρήσεων.
'Επίση; έπιτρέπεται ή παραχο>ρη-
(,,»■ των αίίΐώΛ έκτάσεων πρός ί¬
δρυσιν ι»"» επέκτασιν έκμεταλ/*εύσρ-
ο»ν παραγωγ,75 ϊωοκομικών έν γέ
νει προ,'όντων. .
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγια Στοιχεΐα 'ΕνεργητικΓϋ
Έκθεσις
Μηχανήματα καί Έργαλεΐα
Κυκλοφοροθντα
"Υλικά
Χρεώσται διάφοροι
Διαθέσιμσ
Ταμείον
Ζημίαι καί Κέρδη :
Ζημία χρήσεως μεταφερομένη είς Νέον
Υλικά άναλωθέντα είς τάς «Κατασκευάς»
Δαπάναι : Ιον) «Κατασκευήν»
...............................- "■'■ ~ ■' Α^ ν ·ν*,*Λ< ■· >·ψ*·»»^·«.^»χ·β* *".φ;ΐ*^^«^»>ΤΤΐ5^?Μ[ΚΐΓί»^;33^
ωχτκυζιοκι ρκερλβκιοατι "φ. κυρουσησ,, ε. π. ε.
Γενικός ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ τής 31 Δεκεμβριού 1972
1η Έταιριχή Χρήσις άπό 14 5.71 - 31.12
5ΟΟ.15Ο —
64.987 - 555.137 -
1 871 134.—
623 353.— 2 494.41)2.-
277 5!Ι3.—
3 337.222 -
1.659 367 -
Κεφάλαιον
Έταιρικαΐ μερίδες 20 Χ 10 000
'Υποχρεώσε'ς Διαφοροι
Γραμμάτια πληρωτεα
Πιστωταί διάφοροι
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
2(·Ο ΟΟΟ.-
56 959 -
4 739.62 ) - 4.796.579
4.996.579.-
Άνάλυσις Άποτελεσμάτων Χρήσεως
1.393.311.—
751.916.—
272.653.- 2.417.900.-
'Εργατικά
"Εργολαβικά
Μεταφοραϊ, όδοιπορικά κλπ
2ον) Διοικήσεως κλπ.
Ένοίκια Εκθέσεως, γραφείον
κλπ 254.853.-
"Εξοδα Γενικά _ 126.054.—
Μιοθοί πρ) κου καί Άμοιβαί
Τρίτων 188 902.—
Καύοιμα κλπ. ϊξοδα αθτ)νήτων 222.061 .—
Τόκοι Τραπεζων (ττροεξ. κλπ.) 82.874.—
Χαρτόοημον τιμολογίων 1972 9.543,—
Δικηγορικά κλπ. σχετικά ίξοδα 7.938.— 992.225.— 3 310.125.-
2.861,210.— ) Λ)σμός «Κατασκευαί»
1 Προκθψαν «έοδος έκ πωλήσεως
δύο αύτοκινήτων
Τόκοι εΐσπραχθέντες
4.996.579.=-
4.411.874.-
17ΟΤΟ.-
83.110.— 4 511,984.-
Προκύψασσ ζημία
1.659.357,-
Ό Διαχειριστής
Φ. ΚΥΡΟΥΣΗΣ
6.171.341 —
Έν Πάτραις τρ 28 Φεβρουαρίου 1973
6.171.341.—
Ή δνΥΙδδΑΙΒ σάς έζυππρετεϊ αυτοστιγμεί,
Πρτί ή 5ν/Ι55ΑΙΚ έφαρμόζ§! στήν Έλλάδα τό ήλεκτ0όνικρ
ι> σύστημα αύτομάτου έζυπηρετήσεως επιβατών ΡΑΡ5.
Στίς 10 Ίανουαρίου 1972
£γκαινιάσαμε στην Έλλαδα μιά
■■'·- έηοχη για την έζυηηρέ-
Ε,πιβατών. 'Εφαρμο-
7θ ούστημα ΡΑΒδ
,οχιι,ιε
ΡΑΗ3. οί
το
5ννΐ55ΑΙΡ μποροϋν
ΓΡ7ΤΤΜΕΙ: Να κλειαουν
Οέοι 06 <«ριοδήποτε πτήοι τοϋ διεβνούς δικτυρυ μη να πάρουν το είοιτήριό τους άμε$φ£. Να εχουν κάθε ουμπλΜρωματικ/} ηληροφορια για το ταζιδι τους και να δωοουν παραγγελια γιό ηροσωπικές τους έπιθυμίες (έΕασφαλιοι Εενοδοχειου, ένοικιαοι αυτοκίνητον, διαιτο- λογικο ΜΕΝυ. είδική διατροφη γιό τα μωρα κ.λ π.). ΝΙε τό συοτημα ΡΑΗδ ( §νγΐ35ΑΙΒ καταργεϊ το χρόνο ■ ---?ι-*1-—-·■- έπιβιΊτεο πλήρη, αμεοπ κί?Ι ^-κ,,,,^ ^ έευηηρί-.τηοι. Ή έφαρμογη το»; δλου συστήματος στοίχιοε 53 έκατομμύρια έλβετικό φράγκα-έ να αστρονομικό ποσν που άποδεικνυει ποοη ογ"" δινει ή δννΐδδΑΙΡ ατπν ι ρέτησι τών έπιβατών της ι Ό Λογιοτής ΗΡΑΚΛ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ ■Αηοτσβήτε οτόν ταζιδιωτικό οας *ιρακ*β|»α Η ί?τήν 8Λ/Ι55ΑΙ0. "θθωνος 4. Πλατεϊα Συντάγματοε Τηλ. 3231871/5 - 3235 811/19 (Για κρατήοεις θεο^ων: 3237 581/5) Διεύθυνσις Κόπρου; Γεν. πρακτορειον ΑΙΟΛΟΣ - Πριγκ^π,ιρσης Τυρας 6-Λευκωοία Τηλ. 45.222

■ ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡ/»
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
βον
Πολλά άλλα είναι σκορπισμένα
έβοια σέ διάφορα Περιοδικά, άλ
κΓ αύτά τ" άωησε σόν άποπα.-
αν ήθελε νά δοθή άποκλει-
ίπά στήν Ποίηση, τί δέ θά ήταν
«ανός νά δώση, πλούοιο καί άρ-
ΠΟι μέ την μανία τής τελειότη-
,α(:, πού τόν κατεϊχε...
Ο φΐλος τού ό Σκίπης λέγει
,πάκ: έσκεμμένα δέν τό θέλησε:
Ο μεγιϊλος τού καϋμός, λέγει,
•αν ή Ποιηση. Όλες τού οί άλ-
έκδηλώοεις ήταν δευτερεύου
καί άναγκαατικές. Τίς άνεΖή-
φΐ γιά νό έπικοινωνήση όοο τό
ιΐ/νατδ πλατύτερα μέ τό κοινό.
έν τού ΰρεσε νά περιμένη μίαν
ιτυχΐο, πού άργει νά ρθή, καί
Ού κόποτε δέν έρχεται παρά με-
τό θάνατο. Διψοϋοε γιά την
ιπιτυχία τή σίγουρη καί τή χειρο-
τής στιγμάς. Δέν τοΰ ή-
αν δύσκολο άλλωστε μέ την έΕα
σκηση, πού τού έδωκε τό καθη-
:ρινό γρόψιμο στίς έφημερίδες,
βρή τό σφυγμό τοϋ κοινού.
ίναι ό μόνος τρόπος αμύνης σ'
ναν τόπο άκαλλιέργητο, δπου βσ
ιιΑεύει τέτοιο .συγχύση ίδεών καί
ιών».
Έτσι τό περιβάλλον καί ή ε·
ποχή καθορίΖει καί τό έργο τοϋ
ί Παπαντωνίου.
Μοιρααμένος σέ τόσα δλλα,
(ΐομοτά όσον όφορά την ποίησο
οτδ μικρό λυρικό ποίημα. Άθη
Τροβαδοθρος προτίμησε νά
μείνη, όπως λέει ό Σκίπης.
Μά τί τέχνη καί τί μαεστρία
πό κάθε μικρά τού ποίημα, πού
κινεί σέ ρεμβααμό, μάς με-
τοδεδει γνήσια λυρική διαθέση,
μός μεθάει άπό ποίηοη.
Ας άκούισωμε τή «Σερενάδα
(Τό παράθυρο τού ΣοφοΟ».
!οφέ μου, τό τετρσοφο
ού οέ φωτάει λυχνάρι
ίτανε, λέει, φεγγάρι
ο Ισύ εϊκοσι χρονώΙ
ίάτανε τάχα ή γνώση σου
έ τΰν άγέρα άμάχη,
ιά δασωμένη ράχη
εκίνημα πρωϊνό...
Μδτανε τήχα ή σκέψη σου
ι/ρτοθ χοροϋ τραγούδια
Λιΰν 6γκαλιά λουλούδια
ίάν Ιστοοία τρελλή.
ά μύρια πού δέ γνώριοες
Ιερό θάν τα εϊχες μάθει
Μέ δόσκαλο τα πάθη
Μ' ένα κλεφτό φιλΙ.
Τολο την κσταφρδνεσες
'ή Ζωή, πόνάθεμά τη...
Καί τώρα; Οναι φευγάτη
άν δνειρο πρωϊνό.
Ιειλάκια άνθοϋν οτή γειτονιά
αρούφαλα οτή γλάοτρα —
(αί ού διαβάΖει τ' δστρα
ΚοΙ τό βαθύ οϋρανό.
13Τ7 — 1940
Δ'
Την πρώτη τού ποιητική Συλλο
«Πολεμικά Τραγούδια. έΕέδω-
, — όπως εϊπαμε, - 20 χρο·
νών - ένα χρόνο μετά Τ6ν άτυ
χή πόλεμο τοϋ 1897, μέ την άφι-
έρωση
«Στίς Ψυχές πού επήρεν ό Πόλε-
μος»
Σάς παραθέτω τό πρώτο τής
Συλλογής:
ΖΑΧ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Άφιερώνεταΐ:
Στίς ψυχές πού επήρεν ό πόλεμον
ΓΑΛΗΝΙΑ ΓΗ
Γαλήνια γή τής έρημιας
πού δέν ταράΖει έσένα -
τού κόσμου τό άντιλάλημα
κΓ άπόμεινες παρθένα
Γαλήνια γή τής έρημιας
φόρεσε τ' άγρια κάλλη
πάρε καινοϋργιες όμορφιές
κάνε τό χώμα άγκάλη
Καί αφίΕε τούς άδάκρυτους
κι άλαφροπλάγιαοέ τους
δός τους έσύ νανούρισμα
κι' έού λειτούργησέ τους
"Απλων' έσύ άπό πάνω τους
τό άμφαντο χορτάρι
θγάλε τό ταφολούλουδο
μέ τή νεκρή τού χαρή
"Απλων' έσύ την άπαλή
τού άνέμου άναΤριχίΛα
κλαδιά νά σπώνται απάνω τους
νά τρεμουλιάΖουν φύλλα.
Ρίζε πλατάνων ϊοκιωμα
δεντρών παλάτι χτίσε
θρηνόφωνα κι' όλόχαρα
πουλιά έκεϊ μέσα κλεϊσε
Φέρε τ' άνήλιαστα νερά
των μυστικών ρεμμάτων
νά τρέχουν θρήνος ααβυστος
καί δάκρυ των μνημάτων
Τίς άρμονΐες πού έλεϋθερες
μέσα στό δόοος τρέχουν
συμμοΖεψέ τες συντροφιά
κι' έκεϊνες νά τίς εχουν.
Χειμώνος μην Εαπλώση έκεϊ
την κρύαν άνατριχίλα
μην έρθη τό χινόπωρο
μέ τα δαρμένα φύλλα
Μην £ρθη τοϋ καλοκαιριοϋ
τό καυτερό λιοπύρι
άνοιΕη νά 'ναι άμάροντπ
στό χώμα ποΰ έχουν γύρει
Καΐ κλεϊσε τούς άδάκρυΤουο
καί κρυφαγκάλιασέ τους
καΐ μάγευε τόν ϋπνο τους
κι άλαφροκοίμησέ τους.
Νά μή μας είναι όγλΰκοντοι
μή λυώσουνε θλιμμένοι
καί μή θαρυγκαψήσουνε
οί άδικοσκοτ/ομένοι.
1898
| Συνεχΐζβται.
Τό χωριό μου
ό χάτω Λπ' τούς πρόποδες
"δ Άργανθωντοΰ δρους,
ήταν χτιοιμένο τό χωριό
ώρπϊο Παλλαοάριον.
Λ
έ τίς χίλιες όμορφιές
ί μέ περίσσεια χάρι.
στίς λεβεντιέ;
το στήν φύσι.
Α
"τβν τό ώραιότερο
ίΐΜΗΟ τή; Βιθννίας,
«ΐΛοξί βασιλόπονλο
0Τ»ν ΰψηλό τού βρόνο.
η «π' τα χάλλη τού
ί Άβηνά Παλλάδα,
"•τλόχΕρα τού χάοκτε
ί' «4τή τό ϊϊνομά της
είχρ τόν "Ολυμπο
την Προποντίδα,
""ι ιτόοιη τοΐ' άπλωνότανβ
ή καρπερή κοιλάδα.
Α
Καμάρωνε άπο ψηλά
την λίμνη τα ποτάμια,
πού ?λαμπ«ν από μακουά
σδν Λκοΐιβά πετράδια
Όσα έγιναν τό δεύτερο δεκαηενθή-
μερο τοΰ Μαρτίου
τής Συνεργό,τιδβς μας Χας Νίνας ΓΛαννακίδθυ
ΛΕΜΙΚΟ ΟΠΛΟ>
ΠΟ- θοκσιασμένοι όψιμον. Τό πρό-
γραμμα τής ταβέρνας ήταν ίπτέ
Κυριακην 18 Μαριου έ- ροχο άλλά «αί έμεΐς δλοι εΤχα-
ματικοΰ Κέντρου Νέας Φιλαδελ-
φείας άπό 'ύχχ έκλεχτό Μέλος
τής "Ενώσεως Ν. 'Ελλήνων Λο-
γοτεχνών, τόν Γενικόν Γραμ.μα-
τέα της, άξιόλογον ττοιητήν, Λο-
γοτέχνην, Δημοσιογράφον Σμι;ρ-
ναϊον <. Χρήστον Πύρπασον με θέμα: «Τό Τραγούδι σάν ττολε- μΐκό δττλο», πού ανέπτυξε ό ό- μιλητής μέ τόση εύφράδεΐα λό¬ γον πού μάς εκανε νά νοιώσω- με ότι τό τραγοθδι είναι ττολεμ:- κό δττλο, κ," δτι αθτό σι/νετέλε- σε στήν έτπτυχία των μας γιά την αποκτήση τής τεριάς μας. Ή αΐβουσα αύτη ήταν γεμάτη έκλεκτό κόσμο ποορ' δλο τό κρύο τό τσονχτερό τής ημέρας έκει- νης. Ό κ. Χρήστος Πύρπασος είναι λογοτέχΛΐς μέ σαράντα χρόνια δοσκτι, μέ σαράντα χρό- νια επιτυχίας στόν λογοτεχνικό τομέα. Αί καλλιτέχνΐδαι κ.κ. Μαίρη Χρήστου «αί Τιτίκα Σαρ:γκούλη άττήγγειλαν μέ την ώραΐα 6α- θειά φωνή τοφς Πατριωτικά ποιή ματα ττού μάς εκανοτν νά ριγοϋ- με άττό σνγκί·νηισι. Θερμά συγχαρητήρια στόν ά- φδαστον όμιλητήν κ Χρήστθχ Πύρπασον «αί τοϋ ευχόμεθα νά διπλασιαστοΰν τα χρόνια τής λογοτεχνικής τού δράσεώς, γε-1 ,ματα ύγεία καί ττνευματική δρα στη.ριότητα. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τοβ Δρος ΔΗΜ Ι ΑΡΧΙΓΈΝΗ •νΛΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 27ον 11. - ΦΩΦΩ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΛΑΜΠΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ«ΤΟ 21 ΚΑΙ ΟΙ ΒΡΩΙΔΕΣ ΤΟΥ· ΓΝΩΣΤΕΣ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΕΣ» Την 19ην Μαρτίου είς την αί¬ θουσαν τοΰ Φιλολογΐκοϋ Σύλλο¬ γον «Παρνασσός» έγινε μιά ώ- ραΐα διάλεξι άττό την γνωστήν έκλεκτήν συγγραφέα και ττοιή- τριαν, τ. ύπάλληλον τής Τραττέ- ζης τήιρ "Ελλάδος, την Δίδα Μα- ρίκαν /ννΐΓαμπΙλη μέ θέμα: «.Τό 21 καί οί Ήρωΐδες τού, γνωστές καί άγνωοτιες», πού τό ανέπτυξε τόσον ώραί<χ, καί κα- τενθσυσίασε δλον τό άκροα'.ήριοιν πού εΤχε καταπληιμμυρίση την μεγάλην αυτήν αίθουσαν. Ό "Αντΐπρόεδρος τής "Ενώσε¬ ως 'Ελλήνων Λογοτεχνών, ττοιη- τής κ. Νΐκος ΣτασηνόποιΑος ττρο λόγισΐ την όμιλήτριαν. Ή χορωδία των άδελφών νο- σοκόμίον τού Ε.Ε.Σ. σι>νέ6αλε
στήιν έπιτυχία τής δμορφης αυ¬
τής 6ραδυάς. Θερμά συγχαρη¬
τήρια.
τα 50 χρόνια πού πέρασαν ποό
όλίγου νά μάς έδωσαν ψτερά
στή θύμηση τής Σιμύρνης μας< στά τότε γλέντια των τταιδιών της, στή τότε γλέντΐα των παι- διών της, στή τότε άγάττη δλων, χορέψοιμε, γελάσαμε, τραγουδή- σαμε- Νά κι' ό ,μπάλος μας, ττρώ τος πρώτας στή πίοτα ό Πρόε- δρος τής "Εστίας Νέας Σμύρνης κ. Π. Χαλδέζος μέ την κόρη τού κ. Άλίκη Παλαιολόγον), τό ζεκ- γάρι ττού άνοίγει ττάντα τό μπάλ λο και ττού τόν χορεύει. δπας λενε όλοι, ττού τόν ξέρουν, θαυ¬ μασία. Ακολουθήσαν κι' άλλα ζευγάρια, καί στό τέλος δλοι μπάλο χόρευαν/ χορεύτηκε κι' ο ζεϊμπέοκος. Ήταν ήπέροχα. Το τοιο γλέντι, ττοτέ δέν έγινε άλ¬ λοτε <ι' αύτό όψείλεται στήν Έ ττι,τίροτΓή: την έπΐφορτισιμένη γι' αύτό καί κκρίως στήν άκούραστη κ. Μαρία Καραντζοττσύλου, σύμ- 6ουλο τής ενώσεως ιμας πού πάν τοτε έ«εινη ρρσ τίζει όλα άλλά καί στόν σημερινόν μας Πρόεδρον τον κ. Νϊκον Καραράν, πού θε- [ λησε ή δραδυά μας αυτή νά ξε χωρίζη άττ' τίς άλλες καί ςεχώ- ρισε ττραγ,ματικά. Στή κούρασ τού αύτη οννέδαλε κι' δλο τό νέον Διοικητικόν Συμβούλιον τής Ενώσεως Σμι/ρναίων. Όλοι μα¬ ζί δόθηκαν γιά την επιτυχίαν τής &ραδυάς αυτής ττού θά μάς μέ- νει άληαμόνηττη. Ό σνμττατριώ- της μας κ. Τζών Βεϊνόγλου Συμ 6ουλος τής Ενώσεως Σμυρναι- ων έδωσε ιμιά χαρούμενη νότα μέ τα σμυρνέΐκα λόγια τού: «Κο κώνες καί Τσελβμττήδες». Ή κ. Άντιόπη Λιαροττούλου άττήγγεΐλε ένα δικό της ττοίινμα γιά τα 50 χρόνια τής Καταστροφης τής Σμύρνης μας. Παρευρέθησαν; Ό Διευθυντή-ς καί ιδιοκτήτας τής παρούση-ς Έ φημερίδος χ. Σωκράτης ΣΐΛΐανί- δης καΐ ή σϋζυγός τού, Στιρατη γοί, γιατροί, δικηγόροι, έτπστη- μονες δλων των κλάδων καί πολ λοι άλλοΐ έκλεικτοί Σμαρνηοι καί Σμυρνιές καί γενικώς Μικρασια- τες. "Ολο τό Διοικητικόν Συμ¬ βούλιον τής "Ενώσεως μας χαι- ρότανε μαζί μας την 6ραδυά αυ¬ τή, τή γ·εμάτη γλβντι καί χορο. Νάμαστε και τού χρόνου καλά καί δλοι μαζί νά ξασαγιορτά-1 σομε μέ τό ΐδιο κέφι καί την ι¬ δία λαχτάρα τσοί απόκρηες μας. Περή'φανα Ατένιΐξε τα γύρω τού λαγκάδ^ είχε <ρυβιχά όχυρά πανύψηλα φαράγγια Λ Αύτό ποϊταν άπόοθητο εί; όλους τούς πολέμου;, οί φλόγες τοϋ '22 τό Ισβυσαν άπ' τόν χάρτη Α Οί Τοΰοκοι τό όνάμασαν Ανατολή "Ηλίου κι' έχάθηκε παντοτεινά τό «ρχαΐον 'Π«λλαδάοι (όν). Σ. ΧΑΣΙΑΔΟΤΙ Έν θεσσαλονίκτ) τή 28-8-1972 ι ΧΟΡΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΣΤΙΑΣΙΣ ΤΩΝ ΣΜΥΡΝΗΩΝ "Οττως κάθε χρόνο ϊτσι κι' ε¬ φέτος συγχεντρωβή'καμε την 19) 3 τό δράδν δλοι οί Σμυρνησ! μα- ζ! γιά νά χαρούμε μιά δραδυά ] δ'κή μας< όλότελα δική μας, νά Ι νοιώσωμε ττάλι τή χ«ρά τής πά' τρίδας μας καί να ξαναδούμε τους συμττατριώτας μας δλους μοίζί. Εφέτος διαλχξαιμε την κο σμική Ταδέρνα «ιΚαλαμπόκα» στό Τέρμα Πατησίων δπου μέ τό δ'κό της ώραιότατο πρόγραμ μα καί τα δικά μας τα άξιέχα- στα τραγούδια, τραγουδισμένα άττό τόν Τενόρο Αάγκατζη, τόν συμττατριώτη μας, μέ την πλού¬ σια σέ μέταλο ώραιοτάτη φωνή τού, ζωντάνεψαν μέσα μας γλυ- κές ά^αμνήσεις ττού τίς κρατή- σαμε μέχ^ρι τό τέλος τής άξέχα- στης αυτής δραδυάς, χωρίς ή ττί- κρα τού θερριζωμσύ νά μάς κυ¬ ριεύση. 'Ήταν ενα γλέντι άνευ ττροηγουμένου, ή χαρά ήταν σ' δλων τα ττρόσωττα ζωγρο«ψισμέ- νηι, δταν δμως έφθασε ή στιγ,μή τού τραγουδισθ μας «ΣΜΥΡΝΗ ΤννΤ'ΡΙΔΑ ΜΟΥ ΓΛΥΚΕΙΑ». ττού άγκάλιασε δλη την αϊ&ουτα ■μέ την" δμορφη φωνή τού ό Τε- νόρος κ Λάγκατζης, δλων τα .μάτια' βούρκωσοον καί διαμάντι τό δάκρυ σταμάτησε στήν άκρη των ματιών εκείνον πού ζήσανε έκιεΐ, άλλά κ«ί εκείνον ττού δέν ζήσανε, μΐκροί μργάλοι ττονοθν την Σμύρνη καί την λατρεύον σάν ©εό, Άλλά αύτη ή οτιγμή δέν είναι γιά σι/γκινήσεις μοθ φέρνει τό γλέντι μας στή σκέψι τό γλέντΙ μας σ' αύτη την κοσμι κή ταδέρνα ττού κιράτησε μ'έχ,3ι τίς τρείς τό ττρωί, κι' δλοι έν- ΧΑΙΡΕ *Ω ΧΑΙΡΕ... Την 22αν ό ττρωί στίς 11 ή ώρα τό ττρωι στή συμτταθητική αΤθουσα τής 'Ελληνιικής Μερίμ¬ νης μίληοιε ό άκούρακττορ συμ- πατριώτης μας, τ. :Υπουρ/ός, Ίστσρκός καί Λογοτέχνης κ. Χρήστος Σολομωνίδης. Θέμα τού ι'ιταν Χαΐρε ώ ΧαΤρε·... ττού άνέ τττυξε μ" δλον τού τόν πατριωτι¬ κόν ζήλο κα! την εύφράδοα τοθ λόγου τοι«. Προλόγηαε τόν κλ Σολομωνίδην ή Πρόεδρος τής 'Ελ ληνικής Α^ειρίιμνης κ. Παπαφλέσ- σα μέ ώραιότατα λόγια, ττού τού άζίζουν ττάντα. Καί ό έξαίρετος όμιλητης άφοΰ χαΐιρετίζει την ό- μήγυρην μΐλά γιά την "Εθνικήν μας γιορτΓ., την 25ην Μαρτ'ου ττού χάρις στό ήρωΐσιμό κα! αύ- τοθυσία των μεγάλον ήρώων μας τού 21, άνδρών κα! γυναικών, ή 'Ελλάς μας ΖΕΙ, κα! θά ΖΕΙ πά ντα. "Οταν έφθασε οτό Λάβακθ, τό ίστορικό λάιβαρο ττού τό <ρ· τησαν χέρια Σιμυρνηάς κόρης, ή φωνή τού ττειό δυνατή, συγκινη- μένη άγκάλιαζε δλη την αΐθου- σα τΓού ήταν γεμάτη άττό έκλε- κτές κυρίες καί κυρίους. — Ήταν μιά ΰττβροχη ομιλία καΙ συγχαίρομε τόν ο>φθαιστον
28
Π.— ΦΩΤΩ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ
Ή Φώτω Σταματίου γεννήθη-
κε στό Σερόκιοι στό 1892, καί
μάς τα ίστόρισε στό 1957, ττού
τότες ητα'/ε 65 χρονώ, καί κάτοι
κος Νικαίας, Κόρη τοΰ Νικόλα
ΜτΓΓαρμπαράκου καί τής Μαριγώτ
παι,τρεύτηκε τόν Άντρΐκο Σταμα
ιίου στό 1923.
1.— Σ,ΦΑΞΑΝΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
ΣΤΟ ΧΩΡ ΙΟ ΜΑΣ
Τό ώραΤο μας χωρΐό λεγδτανε
Σερέκιοϊ (τουρκ. Σε'ίρέκ κιοϊ —
άραιό χωρΐό) καί 6-ρισκόντανΕ
στήν π-εριφέρεια τής Μαινεμένης.
ΕΤχε 360 σττίτια, έκκληκτιά τόν
Άη Γιώργη μέ ενανε τταττά κα!
δηιμοτικό σκολειό. 05 κάτοικοι ή-
τανε -γίίύρ-γοΊ, μά καί δλοι Ρωμ-
νιοί· Τοΰρχος κανένας.
Ή Δευτέρα, 15)28 Αύγουστον
1922 σκόλη τής Παιναγιάς ξημέ-
ρωνε. Τό χωρΐό μας κοιμόντανε ή-
συχα καί σιγά σιγά ό κόσμος ση
κ«νό"^ταν€ ττού θά ττήγαΐνε στή·,
έκκλησιά. Ό ή>.ος μόλις εΤχε
βγή καί τότες άρχίσανε οί καμ-
ττάνες νά χτυττοΰνε. Όχι δμως
γλυκά, άλλά μανιορσμένα. Άναιρω
τιώμασταν, τί νά τρεχη άραγες;
Άκοΰμε άξαφνα μιά δυνατή; φω¬
νή. Βγαινομε όξω καί εΤδαμε έ-
ναν«ε χωριανό μας νά τρέχη μέσ'
στό χωρία καί νά φωνάξη «οί
Τσέτες, ο! Τσέτες», χωρίς εμείς
νά καταλαδαίνωμε τί ση,μασισ
εΤχε αύτό. Σέ λίγο δμως, 6λέπο-
με τούς Τσέτες νά μπαίνουνε μέσ'
στό χωριό καί νά φωνάζουνε
«Γκιαούρηδες νά φύγετε γρήγορα
γιά την 'Ελλάδα». Τρέχακε μέσ'
στούς δρόμους σά λυσσασμένοι,
κ Γ δπιονε άνταμώνανε τονέ σκο-
τώναι^ε. Φο6όμσ.σταν νά βγούμε
όξω. Μά αύτοι σττούσανε άκόμα
καϊ τίς πόρτες των στττΐών κα!
φωνάζσνε «δγήτε δξω» καί τότες
μάς σφάζανε. Τό Σερέκιοϊ εΐχε
γινει μακιελιό. ΚορμΊάί ποδάρια,
χέρια καί κεφάλια κομένα δλα
καί στούς δράμους κατάχαμα πε
σμένα. Παιδία πού φωνάζανε τίς
μανόδες τους καί μανάδες ι ά
παιδία τους. Καί πού στό τέλο,
καταλήγουνε νά τσαλαπατηθοΰνε
κάτω άπτά ποδάιρια τού τσέτι-
κου άλόγατου, εΐτες νά κομματια
στούνε μέ τό κοψτερό γιαταγά;ι·
"Οσοι πραλάδανε κα! ξΈφύγανε,
πήρανε τα δουνά γιά τή Σμύρ¬
νη.
2.— ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑ-
ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τό σττίτι μ^ις ήτανε στήν άκρη
τοϋ χωρίου, κ" έτσι ό πατέρας
μου ~ρόλα6ε κ' έζεψε τ' άλόγα-
το στόν άραμττά άνεβήκαμε άιτά-
νω δλη ή οΐκογένεια καί δράμο
γιά τή Σμύρνη. Εκεϊ, μΑς πήγε
σ' βνα ξενοδοχεΤο στήν ττροκυ-
μαία πού τό λέγανι· «Μουράγκ».
Κ" Οστερα, τόν άραμτΓά τονε ττή-
γε νά τονε άποκουμπήση σ' έ
χάνι χοντά στίς Μεγάλες Ταβέρ-
νες». Καθήσαμε στό ξενοδοχεΤο,
μά μέοα μέ τή μερά βλέτταμε
πώς τα π-ράματα τΓηγαίνανε στό
χειρότερο. Κι' δταν —ά μττήκα-
νε κ' έδώ οί τσέτες κάνανε πιό
τραγικά άττ' δ,τι κάνανε στό χω
ριό μας.
Κλεισμένοι έμεΐς μέσ' στό ξε-
νοδοχεΐο δλέτταμε άπτά ιταιράθυ-
ρα πώς αύτοι ρ!)«νανε τόν κόσμο
στή &ιΆΌ>σσα. Τούς παπάδες
τούς δένσνε σέ τσουβάλια καί
τούς ρίχνανε κι' αύτούς νά πνι-
γούνε. Τίς παρθένες τίς τΐΛραν-
νούσανε κ' ύστε,ρα κ' έτούτες
μέσ' στή θάλασσα. Άπ-ό την άιλ
λη πάλι μεριά νά έχωμε τούς
φίλους μας ■Αγγλογάλλους νά
πηγαίνανε μέ τό μέρος τού έχ-
6ροΰ. Παλληκάρια, κολυ,μπώντας
πλησΐάζανε τα καρά&ια τους καί
τούς τταρακαλούσανε νά τούς ά-
νεδάσουνε άπ-άνω γιά νά σωθοο-
νέ. Μά αύτοι α! σκληρόκαρδοΐ χύ
νάνε άποττάνω ζεματιστά νερϋ.
γιά νά τα άναγκάσουνε τα &υστυ
χισμένα παλλη-κάρια νά φύγουνε
Ό κόσμος στρυμωγμένος στην
προκυμαία προσπαθοΰσε ν' άνε·
6ή στά καράδια ιμά οί Τοΰρκοι
καί οΊ Άγγλο γάλλοι τούς ττε-
τούσοτνε στή θάλασσα.
ΕΥΤΥΧΩΣ ΕΜΕΙΣ ΣΩΘΗΚΛ-
ΜΕ
Μέ πολλά βάσανα. κατάφερε
ό πατέρας μας κΓ άνε6τ>καμε κ'
έμεΐς, μαζί μέ άλλονε κόσ.μο, ά-
ττάνω σ' ενα καράδι, πού, ΰστε-
ρα άττό μεγάλη φουροτύνα, κσ·
τόρθωσε νά φτάξη στόν Πειραια.
Δέν Μάς άφήσανε δμως νά 6γοΟ-
μ>ζ· γιατί έκεΤ εΤχε καραντίνα·
Κ' έτσι τό καράδι μάς γύρισε
στή Τήνο, δττου μείναιμε όχτώ μέ
ρες. Κ' έττειτα μάς φέρανε στήι.
'Ελευσίνα. Μείναμε αυτού δυό
τρείς μήνες γιά νά κατασταλα-
ξονμε ϋστερα πιά στήν Κοκκΐ-
νιά, δπου καί ίγκατασταθήκαμε.
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
;0Ι ΝΕΟΙ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΒΕΡΟΣ ΧΡΟΙ.ΟΣ ΤΟΝ
Τού Άντιστρατήγου έ.ά. ΑΛΕΞ ΚΑΡΑΔΗΜΑ Προέδρου τού Σώ·
ματος 'Ελλήνων Άλκί.μων
«'Ελεύθρρος χρόν>ος καί νεανι-1 λήβεον. Παρά ταύτα ομος παρα-
κή δηιιιονογία» είναι τό Όέμα τό κατρχόμρ&α Από τό δγχος τού
οποίον κατόπιν έμπερισταΐοχμενηςΙ χρόνν καί τής σννεχοΰς ΰπεοεντά-
μελίτης διαφόρων επιτηοπών έπέ- ] βεβ»ς.
λρξεν ή Διοίκησις τού Σώματος
Έλλήνιον Άλκίμίον ώς κεντρικόν
θέμα των συϊητήσεων καί ανταλ¬
λαγήν άπόψεονν τής συνερχομέ¬
νη; είς θεσσαλονίκην την 30ην
Μαοτίου έ.έ. «Β' ιΠανελληνίου
Συναντήσεως Στελεχών Σ. Ε.
Α.
Οί νέοι διαμαρτύρΌνται δτι αί
πολύπλοκοι κοινωνικαί καί έπαγγελ
ματικβί στινθήκαι τοΰς ύποχρεώ-
ννν είς ίνα σκληοότΓρον άγώνα
διά την κοινωνικήν ή την έπαγγελ
ματικήν το>ν επικράτησιν καί α¬
ποκατάστασιν.
Άντιστοίχως δυστροποΰν μέ |
κ· ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΗ
Η ΣΥΜΒΟΑΗ ΤΟΝ ΞΕΡΡΙΖΙ^ΜΕΝΩΝ ΕΑΛΗΝΩΝ
ένο; διανοούμενο; ό
άγαπητό; μοί· φίλο; κ. Δημ. Μα-
γκοιο')Της, «πίτιμο; Σύμβουλο;
τοΰ έλεγκριτοΰ Συνεδρίιου καΐ
Πρόεΐδρος τή; Έταιρίας θρακικών
Μελετών έξέδωσε μίαν όμιλίαν
είς την Αρχαιολογικήν Έ-.αιρίαν,
δοθείσαν, είς γενοιμ^νην υπό των
θρακικών Σωματείον εθνικήν έκ
δήλωσιν, ιί.πί τή όθετηρίδι τής Ικ-
κίνιί>σρο)ς τής Άνατολικής θοα-
κης καί τής καταστροφής τής
Σμύρνης καί τοΰ Μικρασιατινοΰ
Ελληνισμόν Καί πρέπει νά ση-
μείώσω εύθύ; άμέσιο;,. ότι έκαμεν
Αρίστα νά την τυπώση σέ πολύ
.τροσεγμένο φυλλ.άδιο. Διότι καί
αί ίδίαι κα! αί διαπιστώσεις καί
τα στιμπεράσματα αυτού τοΰ κει¬
μένου είναι άπό τα εΰστοχώτεριΤ
εξ Γσιον διετυπώθησαν, μέ την ευ¬
καιρίαν τής έπετείου. (Πράγματι^
ή Άνατολική "^ράκη, ό Λαράδιι-
σος αΰτό; τής Ελλάδος, υπήρξεν
ή χαμένη ευτυχία. Άλλά οί θρά-
κες, ελθόντες είς την μητέρα Έλ
λάδα^ είσέ<ρεραν τεραστίω; εί; την οί/ίονομικήν καί πολιτιστικήν ανοδον τής χιόρης μας. Καί είναι χαρακτηρισθή ή περικοπή τή; όμιλίας, πού ανα^έ^εται εί; αυ¬ τήν την προσφοράν. 'Τπογραμμι- ξει β κ. Μαγκρκΰτη;: «Άλλά οί ξεοριξο>μένοι θοάκ.ε;, Μιχ,ροσιά-
ται καί Πόντιοι δέν υπήρξεν ά-
γνίόμονε"; πρό; τα; θυσία;, είς
τάς όποία; νπεβλήβη τό "Ελληνι-1
κόν Κράτο;. Μολονότι, φεύγοντα; ι
την σφανήν> ήσαν ήναγχασμένοι
νά έγκαταλρίψονν εί; τα πάτρια
Ι, ϋλα τ' άγαβά των έν τού¬
τοις δέν Λφησαν οπίσω τιον, οΰτε
φιλεργίαν τού;. οί>τε την δη¬
μιουργικήν τού; φλόγα, οΒτε τα;
άρετά; το)ν, οίίτε την πίστιν τ(»ν.
Όλα τα πνευματικά αΰτά άγαθά,
('ίλην των την πατρώαν πνευματι¬
κήν κληρονομίαν τ(ον, την έφερον
μαϊί το>ν, καί την άξιοποίησαν μέ
τό παραπάνω. "Εφερον ιμαζΰ τιον
τα μεγά,λα έθνικά καί πνει·ματικύ
Ιδανικά, μέ τα όποία εΐχαν γαλου-
χτ^θή επί αΐίόναΐ. "Εφεραν τα ά-
γνά των »ίθη καί £θιμα, τοΰ πολι-
τισμοΰ του;( την άδούλο>τη ψυχή
τους, τό .τνεϋμα».
ΙΙοάγματι! εί; τάς ολίγα; καί
προχείρον; άττοσκευά; των Θρα-
Γ. ΕΓΑΓΓΕΛΛΤΟΓ,
ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΚΝΟΝ
κων υπήρχεν τα πολλά καί παλιό
χαρακτηριστικά, μέ τα όποία εί¬
ναι, βφραγισμένη ή Έλληνικότη;
των, όπως μέ ίδιάξοντα τόνον ϊχει
πάντοτε, εκδηλωθή κα· έχει σ<ρρα- γισει την φυσιοννοίμίαν αίώνων. Είναι δ έντονο; πη^.μός των, ή βα θυτάτη πίστις τοιν, ή προσήλωσίς των εί; τό Ιδε&δε; τή; Πατρίδος. Καί μέ αύτά, τα όποϊα καθΐΛτά πλουσιώτερα ή -φιλεργία καί ή Εμ πνευσις τή; προοδον κατώρθω- (Ταν, είς βραχύτατον χρόνον άπό τής Λφίξεώς το)ν είς την Έλλά- δα, νά είσφέρουν., κατά άποφασι- στικόν τρόπον, είς τούς τομείς, είς τού; όποίους επεδόθησαν. Είς την γεωργίαν εισήγαγον ν,α; καλ λιεργείας, πέραν τοΰ καπνοΰ, τής σταφίδος καΐ. των ολίγων έβπερι- δοειδών, πού απετέλουν τα έθνι- κά πρσϊόντα. Είς την κτηνοτροφί- αν εδημιούργησαν μεγαλυτέρας μονάδα;,, πε^αν τή; οίκοσίτου κτηνοτροφία;, ή όποία έχαρακτή- ριζε την Έλληνική πραγμα,τικότη- τα. Έξ <5Λλοι· ή βιομηχανία ε¬ γνώρισε την δροστηριότητα καί την δημιοιιργικήν δύναμιν των θρακών. Καί φι>σικά ό κλάδο;
των "Επιστήμων καί των Γραμμά-
τ(«ν, είς τόν οποίον θράκ*; κατέ
λαβον πρώτας θέσεις, διακριθεν-
τες διά την συγκροτηθέν καί τό
τάλαντον. Καί είναι αύτά, έν συν¬
δυασμώ καί πρός άλλα έμΐτεριστα-'
τίομένκ, αί βασικα!, πλευραί αί ό-
όποϊαι άναλύονται εί; τό κείμενον
τοΰ αγαπητόν μου φίλον κ. Μα-
γκριώτη. Πρέπει δέ νά προ<τθέ- σω, σνναντά κανεί; εί; αΰτό έξόχους άρετά;. Ή σαφήνεια, αί¬ φνης, όπως καί ή άκριβολογία, ή ΡΤραστική κομψότης καί ή παρο.- στατική ίιατύποισις, ή περιεκτικό- της των ΐννοιών καί ή άλληλου- χ»'α των είς την όλην δομήν των σκέψεων είναι ποο0οντα> τα όποϊα
πλοτ·τίιζοΐ'ν τό θεμα καί τοΰ δίδουν
καί αύτόχρημα εξαίρετον λογοτε-
χνικόν ΰφος. Δέν έχει κανείς πα¬
ρά νά συγχαρή τόν κ. Μαγκριώ·
ΐη, διά την εργασίαν τού αυτήν,
αύΐτήν, .τού αποτελεί σημα,'ντεκω-
τάτην συμβολήν είς την προθολήν
ενός άΛύ τα σνγκινητικώτερα θέ-
ματα. θέματο; έθνικοΰ·
ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΚΤΑΓΓΕΛΑΤΟΣ
Ό Θεόδωρος Φωτεινόπουλος
καί τό «ΧΑΡΤΙ»
Εί; την έπιλογήγ τοΰ θέματος τάς καθιεοοιμρνας ιέκείνας Ίδιοιτι-1
κατελήγομεν μετά την δια,τίστιο κάς ποωτοδουλίας ώς είναι οί
σιν —γνωστήν άλλωστε τόσον είς ΣννΙδτσμοι, οί 'Ενώσρις, τα Σιο-'
ματεΐα, αί Καλλιτεχνικαί καΐ Πνευ
ματικαί ιΚινήσεις, αί οποίαι διατη'
ροΰν τόν παλμόν μιάς σημαντικής
παηαλλήλου κοιντονικής δραστη-
ΆΙΦΑΛΐΣΤίΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΖΑΦΕΙΡΗ Ε,Π.Ε.,,
Ίσολογισμός τής 31)12)72
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
'ομεϊον
Χρεώγραφα
^Ρεώοται άοφαλίστρων
έν καθυστερήσει
Λογαριασμοί
13.591.-
1.712 304.-
502.086 —
69.680. -
87.704.-
2.385.393.-
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν άτΐοθεματικόν
Γραμμάτια ττληρωτέα
Φόροι Πληρωτέοι
Πιστωταί
Κέρδη πρός διανομήν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
2^0 ΟΟΟ.-
20.72β.-
840 030 —
1.25».-
1.317.146.—
Δρχ. 2.385.3*3.— |
Άνάλυοις ΛογσριασμοΟ Άποτελέσματα Χρήσεως
Δρχ. 2.385.393 —
εϊς άπαιτήοεις
εξοδα '
ί Τρίτων
ΐμοοίο
Ί ΧΡήοεως
120 5Ο7 —
121.020 -
18,650.—
16.510.—
132.763.-
11.850.—
Προμήθειαι ληφθείσαι
Ηίσόδ.ιμα εκ μερι-
σμάτίον Α.Ε.
Μεΐον φόροι μερισμάτων
13.650.—
5.187.—
412 833 —
8.463.-
Δρχ. 421.296.—Ι
Διάθεσις Κερδών έκ Δραχμών 11.850.-
4ϋ .296 —
Τακτικόν άποθεματικόν
Κρρδη πρός διανομήν
593.-
11.257.—
Σύνολον Δρχ. 11.850.-
Έν Αθήναις τή 28η Φεβρουαρίου 1973
Ο Λογιστής
ΓΕΩΡΠΟΣΤ^ΕΞΑΪΔΡΟΥ ΗΛΙΑ2 ΚΩΜ' ΓΑΛΑΜ"2
Ή Μονή τής Άγ!α<; Λαύρας ίιρχεται μττροχ—ά .μας, ό γέρο Πλάτανος όρθώνεται»... «,Καλλί- τερα μιάς ώρας έλεύθβρης ζωής.. Και φθάνει ό μεγάλος ξεαηικω- μός τοΰ 21: ΕΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ, Έλιευθερία τό άκ?ι- δωτερο ίδανικά μας. Παιδία των Νυκτερινόν Σχαλών τής 'ΕΞλληνιικής Μερίμνης 8ψαλ- λαν μέ τίς λετττές ψωνοΰλες τους τό: Τή 'Υττερμάχω Στρατηγώ τα Νικητήρια... και στό τέλος τής λαμπρής αυτής όμιλίας οί ιδιες <ρω/ο)ΰλες ικαί ■Τραγούδησαιν τόν 'ΕΒΘνικό μας "Υμνο ττού συγκινε'ι ττάντα τίς έ'λληνικυς καρδιές μας. Συγχαίρομε τόν ά<ΐ>θαστον όμι-
λητήν, καί την Πρόεδρον τής 'Εϊλ
ληνΐκής Μερίμνης πού διάλεξί
τόν κ Σολομωνίδην νά ζωντα·νέ
ψη τό 21 μας «αί δλον τό Δι¬
οικητικόν Συμβούλιον της.
Παρευρέθησαν ό Στρατηιγόρ
Ευάγγελος Άποκορίτης καί ή συ
ζι/γός τού, ό κ. Παιταφλέσσας τ.
■Υττουργός καί σύζυγος τής Προ
ένροο τής 'Ελληινικής Μερίμνης,
καί ττολλές έκλεκτές κυρίες.
Ο «ΠΑΡΝΑΣΟΣ» ΔΙΑ ΤΟΝ
ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ κ. Δ. ΜΠΟΤΣΑ-
ΡΗΝ
ΆφιερώΘη — καίδιχαίο)ς —
μία έσπερ'ς διά τα 60 χρόνια τής
δράσεώς τού στρατηγόν κ. Δημη
τρίον Ν Μπότσαρη είς τόν «ΓΙα«
νασσον». Πρώτος όμιλητης δ Γενι
κάς Γραμματεύς τοΰ «Παρνασσου»
κ. Σάτ>6ας Λονϊζίδης εδο>σε μίαν
γλαφυράν εΐκόνα τοϋ στρατηγοϋ
καϊ έν σι-νεχεία ό στρατηγός χ
Νικ. Ήαπαροόβης ωμίλησε διά τό
στρατιωτικόν τού έργον, μέ κρί
σεις καί γνώμας στρατιωτικών καί
είδικών
Άκολούθο; ωμίλησε ό κ. Κ.
Σταυριόπουλος διά την δράσιν
τού είς την "Ηπειρον καί τούς πό
λέμους είς αυτήν. Έν συνεχεία δ
κ· Χρ. Σολομωνίδης άνεφέρθη είς
την χώραν μας όσον κα) είς τάς
προηγμενας ιδία χώρας τής Λύσε¬
ως— ότι ό σύγχρονος νέος άΛ/α-
ξητεϊ —πολλάκις διά βιαίων καί
έξιοκοινοινικών έκδηλώσεων— δι-
εξάδους αί οποίαι θά άνπι,κατα
στήσοΐΛΐ τα παραιδεδεγμένα εθνι-
κά, κοινιονικά καί οίκονομικά σχή-
ματα. εί; την προσπάθειαν τού διά
| την δημιουργίαν ενός καλλιτέρου
κόσμου.
Δέν ήτο δυνατόν μία οργάνωσις
ασχολουμένη μέ τούς νέον;, ώ;
ε[αι τό Σ&μα Έλλήνων Άλκί-
μων τοΰ δποίοι· ή ίιπεοπεντηκοντα-
ετί|; ίστορία είναι πλήρη; προσφο-
ρών καί "Εθνικήν Άγώνων, νά
ά.τοτρέψη τού; οφθαλμού; εί; ο-
σαν σήμερον συμίιαίνονν εί; την
τ|'ΐ*χήν των νέων άνθρώπ<ον. Προσίΐάβειά μ-α; είναι νά δώ- σο>μΓν την δυνατότητα είς άξίου;
Ικπαιδευτικούς, πνευματικού; καΐ
κοινοινικού; παράγοντα; νά έκφέ-
ρονν τάς άπύψεις των επί ενός
τόσον ζοιτικοΰ Οέματος ούτος ώσ-
τρ νά εχ(ι>μεν μίαν πληρεστέραν
ά.τοτΰπωσ.ν των συμπεθή ίίμνον πρός τό έργον τού κ.
Μ.τότσαρη-
"Ολε; οί όμιλίες έκαλνφθησαν
υπό χειροκροτημάτων καί ό τιμώμε
νο; έν δαθυτάτη συγκινήσει ώμί
λησε καί εΰχαρίστησε. Κα; ετόνισε
τό χρέο; όλων όπο); είμεθα άφιο-
σιο>μ*νοι εί; την Πατρίδα καί χά
ριν αυτή; έπιΠάλλεται όποι; άμο
νοοΰμεν. Καί ή αϊθουσα ΐσείσθη ύ
πό χειροκροτημάτων.
Νίνα
ριότητος.
Τί δυνάμεθα νά προτείνωμεν
είς τοΰς νέους διά νά βελτιώσουν
—ηί<}ο.·ν των γνοισεων τοΰ σχο- λείου καί τοΰ έπαγγέλματος— τάς πνευματικάς καί κοινοιντκάς συν¬ θήκας τοιν; Τί είναι έκεϊνο τό οποίον θά ίκα,νοποιήση τάς φιλρβοξΛα-ς καί τάς «νησι>χίας των άνθρώπων τής
νέας γενεάς; Πώς δ έλενθερος
χρόνο ς των νεων> όρθολογικά άρ-
γανούιμενος, μέ τάς ΰποδείξεις καί
συμβουλάς Ιμπείρων έπιστημόνων
θά χρησιμθΛοιηθή έπο>φελώς διά
νά τούς δώση την δυνατότητα νά
ναπτι·ξοι·ν Λνανειομένας πρωτο-
τοι«6οινλίας διά νά σΐΛ'εχίσουν με
νέον παλμόν τό κύτταρον τής έ-
θνικής ζωής;
Είς αύτά τα έριοτήματα κ.αί
ποοβληματισμοϋς καλείται νά δώ¬
ση απάντησιν ή Β' Πανελλήνιο;
Σιινάντησις Στελνεχών τοΰ Σιό-
ματος Έλλήνο)ν Άλκίμο>ν είς
θεηασ/.ονίκην.
Μέ την άναμενομένην στιμπαρά
στάσιν έκατοντάδων είδικών έπι-
στημύνων τόσον τοΰ κέντρου ό¬
σον καί τής επαρχίας φιλοδοξοΰ-
μεν ότι θά καταλήξωμεν είς χρή-
σιμα σΐ',ιΐΛεράσματα.
ΑΛΕΞ ΚΑΡΑΔΗΜΑΣ
Ο κ. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ
Έκ τν;:ογραφικής άιδλεψίας είς
τό προηγούμενο μας φύλλον,, παρε
λει'ςρθη έκ των όνομάτων των μελών
τοΰ νέου Δ.Σ. τής «Ενώσεως
Σμΐ'ρναίιον» τό όνομα τοΰ κ. Ίοιάν
νού Άκριθάκη, πρώτου συμδούλου
καί πρώην δημοτικοϋ σνμβούλου
Αθηναι ών
ΕΘΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΦΙΛΙΑΤΡΑ
Αίριον Κυριακην δ σννεργάτης
μας κ. Χρήστο; Σολομωνίδης θά
ομιλήση είς τα Φιλιατρά μέ θέμα:
«Διονύσιος ΣταυρόποιΛος, δ έλευ
θερωτής τής Σμύρνης Φιλιατρινός
συνταγματάρχης καί ή έλληνική
ιΚατοχή τής ίωνικής πρ(οτει»ουσης».
Κείμενα θά έρμηνει>ση ό λογοαέ-
χνης κα^ καλλιτέχνης κ. Γεώργιος
Μετσόλης,
Ό άγαπητός Αθαν. Άσιατί
6ης, δόκιμος Ιστορικός — λαογρά
φός τοΰ λησμονήτου Πόντον, στήν
νεκρολογία τοΰ προσφάτως άδύκη
τα ποθανόντος πολ.τ·κλαΰστου θεο
δίόρου ΦΜτεινο,τούλου> Λφοΰ έξυ
μνεϊ τ',ς πο^.λές άρετές τού καί το
νίζει ότι, ήτο ό πρώτος δημοδιδα
(Τκαλος., πού κατέλαβε τό άξίωμα
τοΰ Διευθυντού Στοιχειώδους Έκ
πιχιδη'-σεως, σημειώνει τό γεγονός
ότι ήτο αΰτοδίδασκτβς. ΙΤι(νάιδελφΑ; τού κριτικός,
δεόομένου <δχι δέν έχει δημοσιεύ σει παρά μόνον δύο 6ι6λία. "Ενα άπάνθισμα φιλολογικών κριτικων χαί ενα δεύτερον άπάνθισμα θεατρι κων κριτικώγ. Έν τούτοις τα δρ 'θρα τού είς την εφημερίδα «Ο ΚΟΣΜΟΣ». τής οποίας τυγχάνει συνεργάτης άπό πολλών έτών, άν τΐΛροσοιπεύοΐ'ν μίαν εργασίαν, τής οποίας τόν όγκον, δν ό'χι κα!, την ποιότητα^ θά ήμποροΰσε νά θαυμά ση καί αύτός άκόμη ό ΣαΙν Μπέβ. Καί κάτι άλλο άκόμη: Ό κ· Κέμπ δέν εχΡι κανένα ά.τολύτ<οζ δίπλωμα άνωτάτης σχαλής, ώς δέ όμολογεΤ δ ϊδιος,. ίμελετησε σχεδόν χωρίς την βοήθειαν κανενός. Εγεννήθη •εί; τό Παρίσι. τό 1885 καί διά πρώ την φοράν ήαχολήθη μέ την δημο σιαγραφίαν τό 1909, δπότε ίιρχισε νά γράφη είς την Παρισινήν «Αύ γήν». Κατά τόν ά" παγκ. πόλεμον ήτο πολεμικός άνταποκριτής · . .». "Άς είναι, «τό σημείωμά μου αύ τό ενα δάκρυ στήν αίιονία μνήμη τού! Αθήναι Μάρτιος 1973 ΙΩΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ ΣΤΕΦ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗ: «ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΟ~ ΧΡΟΝΟ ΕΝΟΣ~ΟΝΕΙΡΟΥ ΚΑΙΚΑΠΟ ΙΏΝ ΜΑΡΤΥΡΙΟΝ» - ποιήματα. Τό ποωτοφανέ
τώρα διδάσκει οέ κάποιο σχολειό
Μρσης Έκπωδεύσεω; στήν Κύ-
ποο, την πατρίδα τού. Άναγγέλε
ται ή έκδοση δοκιμίων, μυθιστο-
ρήματο; καί διηγημάτων. Πλού¬
σια σέ όγκο παραγωγή, θά χαιρό-
μουν νά είτανε καί πλούσια σέ πε¬
ρι εχόμενο καί πρωτοτυπία.
Ή ποιητική τού συλλογή μοί
έ'δειξε την προτίμησή τού γιά την
καινούργια τεχνοτροπίαν στή φόρ
μα καί στήν εκφράση- Δέν εχω
προκατάληψη γιά τή μοντέρνα τέ¬
χνη. "Ισα - ίσα πού μέ κατηγο-
ρΌΰν γιά την προτίμηση ποϋ δεί-
χνω στούς έκφραστικούς της τρό-
ποι»ς. "Ομως^ τίς πιότε^ες φορές
δέ μίνω εύχαριστημένος άπ' τούς
νέους μας ποιητάς πού τούς προ-
τιμοΰν. Γιατ ί θυσιάζονν στόν έμ
πρεσσιονισμό ή έξπρεσσιονισμό
τη; τάς κυριότεφα συστατικά της,
την ποιητική οΰσία. πράμα πού δέ
μπορεϊ ν' άντικατασταθεί μ' δλες
τί; Λλλες της έφευρετικότητες.
"Ο Στ. Κωνσταντινιδη;, στό
πρώτο τού 6ήμα δείχνει πώς μπο
ρεΐ νά συγκεράσει τόν καινούργιο
έκφραστικό τρόπο μέ τό λυρισμό
πού πρέπει νά κλείνει ή ποιητική
μορφή. *Όχι όμω; πάντοτε πετυχη
μενά. θάθελα νά ξέρω: έπιχΐίρησε
ποτέ νά γράφει κάτι στήν παρα
δοσιακή μορφή άπαιτεΐ αύστηρή
πειθαρχία, περιχαράκίομα κα^ δυ
ακολίες, πού όμως όξύνουν τί; Ι
κανότητε; τοΰ τεχνίτη καί τοΰ μα
θαίνουνε τού; κανύνες τής ποίησης
πού θά τοΰ χρησιμεψουν γιά τη
μελλοντικήν τού δημιουργία.
Ό Πικασσό λ.χ πρίν φτάσει
στήν τελεία αφαιρέση, εϊτανε άπ'
τού; καλύτεοου; παραδοσιακού;
ζΐ'ΐγράχροιις. Κι' όταν άργότερα τόν
εΓπανε άλλοι μεγαλοφιΐα κι δλλοι
τσαολατάνο, ό Γδιο; έλεγε πώ; εί
χανε δίκιο κι* οί δυό μερίδε;·
Ι Στήν «Έπένδυση στό χρόνο
ενός όνειρον» εΓναι φανερή ή έκ
ζητήση μερικέ; φορές, όπως κ' ή
κανότητα τοΰ ποιητή τη; νά υπο
6άλει. "Ομοι; τούτ' ή μοντέρνα τε
χν^οτροπία, ιμέ την πεζολογική τής
εκφράση; ίσοπεδώνει τού; ποιητέ;
πού δέν ?χουν άκόμα τ>ρει τόν δρι
στικότον; δρόμο. Κι δ Κωνσταν
τινίδης βρίσκεττα άκόμα στίς δοκι
μές} όσο κι αν είναι τούτες ένθαρ
ρΐΎτικές κι' έλπι&οφόρες. Παρατη
ρώ καί στή δική τού ποίηση δ,τι
χαί στών περισσοτέρων Κυπρίων
ποιη'ΐών: ότι φέρ(νοΐ.·ν βαθύτατη
τή σφροαγίδα των ρειιμάτων ποϋ έ
πικρατοΰν στή Δύση, καθώς έρχον
ται σ' Λμεση έπαφή μέ τούς ξένους
ποιητές κι δχι άπό μεταφράσεις δ
πω; σνμΰαίνει στούς δικούς μας·
θά προσμένω) λοιπόν, ενα δεύ
τίρο δείγμα τής ποίησής τού γιά
νά μπορέσω νά σημειωσω πλάι στά
λοιπά προσόντα πού ΰπογρα.μμίζουν
την προσφορά τού τούτη,, καί τδ
προσωπικο, τό πρωτότυπο στοιχεϊο.
Γιατί όλα, τα ΰπόσχονται. . .
ΑΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΖΑΛΕΣ

ΜΙΚΡ,Α ΙΣΤΟΡΙΚΑ
Η ΑΝΑΞΑΓΟΡΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΒΟΥΡΑΩΝ
ΤοΟ χ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΚ2Ρ-
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΛΑΜΠΡ'ΚΙΔΗ
νά τύ τοο<ροδοτοΰν Τοΰ πολύάγαπητον μον παιδικοΰ φίλον, σνμπατριώτη καί σνμμαθη τή Λάμπρου Λαιμπρικίδη τοΰ ό- φείλα) πραγματικά αύτό τό άφιέρω μα. Τύν εύχαριστώ γιά δσα- καλά λόγια είχεν την καλωσύνην νά γρά ψη γιά μενά σ' ενα τελευταίο φύλ λο τοΰ «Προσφυγικόν Κόσμον».. ΓΙολύ μέ συγκινήσανε, ετσι αύθόρ μητα, μέ άγάπη καί είλικρίνεια, πού τα αίσθάνθηκα νά θγαίνουν άπό τή ζεστή τον καρδιά. Άνασκάλεψε τίς μνήμες μόν κι' έφερε στήν έπκράνεια τους έ κείνα τα γλνκοθνμ·τ>τα πάντα χρό
νια τής πρώτης μας νιότης στα
Βονρλά. 'Εκεΐνος δάσκαλος στήν
Άναξαγόρειο Σχολή κι' έγώ
γραμματικός στύ ϊδιο σχολειό· τα
μεσημέρια πολλές φορές δταν δέν
έφευγε" ύπήρχε κίνδυνος νά τόν
πτρατολογήσονν οί τονρκικές άρ
χές· καί ή τέτοια στρατολογία ση
μαι,νε τότε «άμελέ ταμπούρια». τα
περιβόητα έργατικά τάγματα, ό
πον χιλιάδες κνριολεκτικά νέοι μι
κρασιάτες έξοντωθήκανε.
Τό μεγάλο κτίριο τής Άναξα
γορείον, τό είχεν έπιτάξει ό τουρκι
κός στρατός καΐ είχαμε καταφύ¬
γη στό σχολειό τού "Αη—Γιώργη
άπό τα παλαιότερα σχολικά κτίρια
τοΰ τόπον, πίσω άπό τό Ιερύ τήι.
έκκλησιίας μέ εϊσοδο άπό τόν κατή
φορο πρός τή Βρωμοχαιδονξα. Κια
έΜϊ στή λιθόστρωτη ανλή τον
σχολειοΰ αυτού, στόν ϊσκιον κα
ποίον δέντρον καθόμα'.ταν καί κον
βεντιάξαμε κατά τό διάστημα τήι,
μεσημδρινής διηκοπής των μαθη-
μάτων, ώς ότου χτυπήση ή καμπο
να καί γυρίσονν τα παιδία άπό τα
σπίτια των·
Τα λέγαμε' τί λέγαμε δέν ξαν
ρω αν θνμάται πιά ό ΐδιος' έγώ σνγ
κ.ρατώ μονάχα, άλλ' πολύ ζωηρή
τή σκηνή τής μεσημβρινής «ΰτής
κατά μονάς σΐ'ντροφιά; μας· δχι
6μως καί τα συγκεκριμρνη θέμα
τα πον μας άπασχολοΰσαν. Τί υπο
ρούσαιμε σμο; νά λΐ,με· λόγια δνο
νέων άνιθνώπων, πον δέν ήταν καί
πολύς κακώς άπό τότε πού πι'ρα
σαν τήν έφηδεία τονς.
Ή ξ(οή εδειχνε καί γι' αύτονς
?να μήκος άπεριόσιστο· καί παρά
τίς συμπτωματικές περιπέτειες των
καιφών έκ-είνων, ή αϊσιοδοξία δέν
απέλειπεν ,φούακωναν μέσα τους
τα δνειρα κο4, οί ϊμεροι καί ξεχεί
στήν ιέξιοτερική στάση τους,
σάν τούς χνμονς των δένδροιν, πον
είναι στήν <όρα τονς ν' άνθοφορή σουν καί νά καρποφορήσονν συ ταχτικα, και τίς περισσότερες φ-ορές άπό τα ύστερήματά τον, γιά νά δκΐτηρή τ»ι άναμμένο πάντοτε. Τό λνχνάρι καί τα λύγια, πον είπε ό σοφός των πρόγονος στο με γάλο τον φίλο τόν Περικλή, νπήρ ξαν όπως είναι γνωστόν» τό έμ- 6λημα τής Άναξαγορείου Σχο- 'Βπΐ τή 50κονταεητρ.&ι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΙΣ Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΥΣΟΣΤΟ- ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τή; Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κχί 2) ΣΩΚΡΛΊΌΥΣ Γ. ΚΛΑΔΑ, Πρσέδρσυ τϊ)ς Ένώστως Ποντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΓΔΑΣΤΩΝ ΕΝ Π,ΝΕΙ. Κρητικάς Στυλιανός τοΰ Στα θήνας, "Εργα αυτού Ιξετέθησαν - ματίου,, «έξ Άδραμυτίον Μικράς Ά- είς Κνπρον, Στοχχόλμην Σονη- κί> Ψυχικ^ ομ0^1"1 Τεσσαρες τα
οίας, ΠτιαΐΛϋχος τής Νομικής Ιδίας, Παρισίους καί κατ' έπανά- ψ0[' χω°1ς ούδενό5 εΓδου? μ"αθ«
τού Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Ά-' λήψιν είς Αθήνας ΙνΘα π,ροστρά- νάτιΟν νατΜ°τφΐι. Τέσσαρα ύνο
Ή χδεσινή έπέτειος
τοΰ δανάτου τού Χ. Τρικούπη
ΑίΊΠ.ΡΙΝΗ - ΕΜΦΡΑΓΜΑ
Γ.ΓΪ'ΠΆΊΊΟΥ ΣΥΛΙΙίΰΝΙΔΟΓ.
1Ι
ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕ ΛΑΤΟΥ'
Επίτιμον Πρόεδρον Τη; Έ νώσεως Έλλήν'ον Λογοτεχνών
τής ό οποίος μέ τόν σννονασμον
λάμπρου λόγον κα', πλουσιωτάτης
πράξειυς πράξεως έπαληθεΐ'ονσης
πάντοτε, τήν επαγγελίαν, έδειξεν
(ακριβώς ίίτι ό «Βερμπαλισμος»
καθίσταται κίνδυνος άμεσος καί
*Λναπαν«)νται, είς
ακριβώς, οπο>; ?;ησαν. Διττοί, ώ;
Σπαρτιάται., αστομφοι ώ; ή άλ.ή
άπέριττοι, ίί.τ'ος ή πραγματι
τοις καί απεβίωσεν.
ημ ής ξγρ
λής. Βρισκόταν ό λνχνος στό κέν
χηο τής σφαγίδα<ς τής Σχολής 'κιϊί μέ τό ρητό πάνιο στά έ κτικά, τα άπολυτήιρια, τα προσκλη! χον άλλ θηνών, Δικηγύρο; είς Μντιλήνην Λέσϋον καί είς Αθήνας, πρώην Βονλευτής καΐ Γεοονσιαστής Λέ- σ6ου τής Δημοκρατικής Ενώσεως τοΰ άειμνήστον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. χος τιον Μα«ηματικών τοΰ 'Κθνι ι ί ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ, εύτυχήσας' κου Πανεπιστημίου Αθηνών καί <α νά άναδείξη τόν εκλεκτόν υϊόν αν τής Ίστορίας τής Τέχνης τοΰ Πά ματα: Σπυρίδων Τρικονπης, Αί κατερίνη άδελφή Αλέξανδρον Κονμπαράκον Ούρανία τού Χρή ΜαυοοχοοδΑτον, Χαρίλαος Τρικον __.,. > τ/,λ.ί τ-» - ττ,τκ» Σ οφιγι Τοΐχούπτι. Κ αι οιιο*^
στ ο ν εκ ΐο>ν;;ιοΛ,εακ. Ιΐτιτχιου- . ( , , *
χος των Μαθηματ,κών τοΰ 'Εθνι αυτ°ι οι «σ<™^ ^^, ™*< „„,-. ττ~,_______'-.. >»«_...-... ....· αι (ΐπλαϊ αναμνησεις, Λντιποοστο
Σταμάτιον, διακεκριμένον
κτικά, τα άπολυτήρια, τα ρη χον Σταμάτιον, διακεκριμένον
τήρια των έορτών καί τα άλλα πλ<ιστικόν Χειρουργόν Αθηνών εντυπα. ό&ός Μαυραμματαίων 5 καί ό&ς ρμμαίων 5 καί προ) Καί ή Άναξα'γόρειος των Βουλ. ην Έπιμελητήν τής Πλαστική; λών γίνηκε από τα πιό φημισμένα( χειρουργικής Κλινικής τοΰ Ίππο- σχολεϊα τής Άνατολής· Περίφη | κρατΕ(ου Γενιχοΰ Νοσοκομείον Ά- μη γιά τό κτίριο της — τό μι. 8ηνών. γαλείτερο κα^ έπιίλητικότερο άπο ολα τα σχολικά κτίρια τής Μ. Ά ς — γιΛ τόν άριθμό καί την Σχοινάς Νικόλαος τοΰ Στυ- Αναμνήσεις, Λντιπροστο έκαστος μίαν ολόκληρον έ αγωνίαν πυκνην κα. δο νεπιστημίου τής Φλωρεντίας, πρώ ην άν,ότερος ύπάλληλος τής Στα-· τιστικής .Τπηρεσίας τοΰ Τποιό-! » γείου Της Έθν.κής Οίκο^μί«ς, Τελείται σημερον μνημόσυνον άώ η 'Ελλάδ ί™0 **"Ρ«·«στατου πολιτου τίί? « τίί? ή μ, άντεντροσώπενσεν την 'Ελλάδα είς..™0 τό έν Οΰάσιγκτων των Ήνωμέ-'^δ Πόλεως, πού κατέστη τοΰ Ε νόν ίΐολιτειών τής Άμερικής Αι-!θΛί°ιι; πρΛτο' πολιτη' και πο° θα εθνές Στ,ατιστιχόν Σιητέδρ,ον ' *«>σπόζρι πάντα, είς την Ιστορίαν,
Κβώττν μέλος τοΰ •Εοασιτεχν,χοβ ώ ^^ έντόνου πνευματ,κύτη
έντόνου πνευματ,κύτη
„ έκ Σμύρνης, Πτυχιοΰχος Καλλιτεχνικον Τμήματος τής Έ- τ"' δτιμιονργικής πολιτικής σκέψε
άξία τού έκπαιδευτικοΰ της προ-. της Ίατρΐκής τοΰ Έθνικοΰ Πά- νώσεως "Προσφύγων Φοϊτητών·.
σωπικοΰ, γιά τό πλ.ήθος των τρο νεπιστημίου Αθηνών ε'ιδικενθείς Α
φίμων της, γιά τήν ΰποδειγματι-' εί- τήν Όφβαλμολογίαν, πρώην Περπινίάς Μιχαήλ, έκ Σμύο-
κή, καί γιά σήμερα άκάμη, εργασια Όφθαλμολύγος τοΰ 'Τπονργείον νης. Πτνο,ιοΰγο- ττιγ Ίατηινίί-
που γινοταν εκει μεσα, όπως ^το Κοινωτικών 'Τπηρεσιών καί τού
ΰ δλ δ έ ά'
μηιρτυροΰν δλ.οι,
πέρασαν άπ', Ίδρύματος Κοινωνικήν Άσφαλί-
έλ ά
(ος καί άναπλαστικής φυλετικής ί
κανότητος. Διότι ό Χαρίλαος Τρι
κόρπης υιός τοΰ Σπυρίδιονο; ίστο
Τπονργείον νης, ΠτνχιοΰχοΓτής' "ΊαΓρΓκή; -ικού τοί 'Αν«'νος καί πρώτον
" τοΰ Εθνικον Πανεπιστημίου Άθη Π°<'>0>·πονργον, επέρασεν άπό την
Μοΰ σημριώνει στό δημοσίενμά
τού πώς ίκτός άπό τό Φώτη Τσακί
ρη, τό δάσκαλο μας, πού γι' αυτόν
έγραψα, υπήρχαν καί άλλο< δα¬ σκάλοι στήν Άναξαγόρειο Σχολή των Βουολών. Καί 6έ<6αια υπήρχαν. - *Η Άναξαγάρειος ήταν ένα ά πό τα «ρημισμένα κο* δικαιολογη μενά φημισμένα σχολεία τοΰ Έλ ληνισμοΰ τής Άνατολής. Γιά χά ρη τοΰ παλιον αύτσΰ φίλου μου καί σνμμαθητή, τοΰ πολύ εΰ αίσθητου, πού τύ ξαίρω αλλωστε από σχετικά δημοσιεύματα τού κα τα καιροΰς στόν «Προσφυγικόν Κό σμόν», πόσο βαθιά τόν συγκινεί ή μνήμη τής χαμένης πατρίδας μας, θά άντιγράψω μερικές σελίδ-ες άπό τόν Α' τόμο — τα Ίστορικά — τοΰ βιβλίον μου γιά τα Βυυρλά. Άναφέρονται ακριβώς στή Σχο λή μας'τά δημοσίευμά μου τώρα κπ'ί έπειΐδή έχει έξαντληθή σήμερα τό 6ι6λίο μου αϋτό, τό νομίζω καί γενικότερα χρήσιμο, σ' οσονς έν διαφέρονται πάνω στά ίστορικά τοΰ Μικρασιατικοΰ Ελληνισμού" τό θεωρώ κα:,, πάλιν μιά προσφο ρά στίς Μικρασιατικές Σπουδές. Α «Οί τού λύχνου χοίίαν έχοντες έλαιον έπιχέουσιν» ρας). (Άνα|αγό- αυτή, γιά τα πλούσια τέλος άπο' σε(,)ν (Ι.Κ.Α.) τυγχάνει Όφθαλ τελέσματα της στή διάπ.λαση τής μοΛόγος Νέας Ίωνίας Αθηνών δουρ,λιώτι,κης ι)/υχης· οί ρομαντικέΛ, ένθα εγκατεστάθη μονίμως, ηύτύ- καί κάπως άκαθόριστες κ«1 λίγο χησεν νά άναδείξη τούς νίούς αΰ- πριοτόγονες τάσεις των Βονρλιω το0 Άναστάσιον καί Χρήστον κα των, κάτω άπό τήν έπίδραση τής θηγητάς τής Άγγλικής, τόν Πέ- Άναξαγορείιου Σχολής -γίνηκαν τε τοαν ρτυχ(Οΰχον τοΰ Πανεπιστη- λικώς σα<ρή, στερεά καί παλμώδη μ[,ου τοο Μονάχου καί καθηγητήν έθνικά καί κοινωνικά ίδανικά. ' τής Γερμανικής καί τόν Στυλια- ζωήν ώς τεραστία έμ- ς δημιουρ νών, πρώην βοηθό; τοΰ Νοσοκο¬ μείον Προσφύγων Αθηνών, νυν τού "Ιπποκρατείον Γενικόν Νοσο- γιΚ?· κομείον Αθηνών, Παθολόγο; είς "Ενα; ««αγμητιχο; 7ΐγ«ς σκε Χίον καί ήδη είς Αϊγ,ον, τίος τού ^«^«ν ^χ^.^.αθ^οι'ας'_.°ίί_η γνωστόν έν Σμύρνη έκλεκτοΰ έμ- πόρου Τποδημάτων άειμνήστ ΠΕΡΠΙΝΙΑ αλησίον τή γελικής Σχολής, διαπρεπής είδι- να~ιστημίου 1Ιαρ:σίων ΊΙ (Ί.-,,τ τ,'νη /.όν ό;ύ) δέν τΓναι τόσον άθοο αάομαΛ'Ο. όσον τό νομί?ονν .ιολλοι. ΚΙναι μάχαιοα άμφίστομος, 'ιθι οις διά τα δυσκρασικά (άλλεργικά) άτομα "ιτομο, είς τοΰς πάσχοντας ♦·κ χρονίας γαστρίτ,δος. ΐλγης τού στόμαχον, τοΰ διοδεκαδακτύλου, κολ.ίτιδος κ·α Είς τάς περιπτώσεις αύτάς ά εΰθύς^ διά τόν ελληνισμόν. Και( παγοή
υί
γόνιμον καί αποδίδουσαν. (Πράξιν σ| τή. άσπιρίνης γίνεται είς ευρεί
παρόντος καί μελλ.οντος | αν κλίμακα, άφειδώς καί χωρί;
Συνεργάτΐ; σπονδαία καί άφο βλργχον.
σιωμένη, γνναίκα ανωτέρας περιω Παράλληλα δμω; ή άσπιρίνη ε
.τή;, παιδενσεως σπανίας καί εύ χΓι θαυματονργά; χημικάς ένεργεί
φνίας ίκΛλίικ,τ,.ν.ής, σ>·'δτ>τίζον"σα | α, ε;, τον ανθρώπινον οργανισμόν,
τήν θετικότητα μέ τήν διαίσθησιν, ,·;χ| αόν0ν εναντίον των διαφόρων
ή άδελφή τον Σόφια Τρικούπη.' κε(Γαλαλγιών, άλλά καί ώς παυσί
Αύτη παράπλευρος είς ϋλας τας πονον εναντίον παντός εϊδους ήμι
φάσεις των διακνμάνσειον, ποί) έ κρ·ανιών, είναι ώντιπνρετικιόν, λί
χει ή ζωή τοΰ πολιτικόν· Αύτη αν ωφέλιμον είς τονς οξείς ρενμα
ΐνθουσιώδη; εί'; στιγμάς όποφα τι(Τμο^; ,^ν σι»νδνασμώ μέ την πε
σιστικών έ^οομήσειον καί αύτη φι νικιλίνη.
λοσηφημένη ήοεμος καί έγκαρδιώ Σήμερον σώξονται χιλιάδας παι
νουσα είς ώρας άπογοητενσεων καΊ 5,ων άπό καρδιακάς έπι.τλοκά; τοΰ
π'κριών. Μία μεγάλη 'Ελληνίς κον Οευματικοϋ πνρετον, χάρις είς τήν
τα είς ενα μεγάλ.ο "Ελληνα. Και αίΤπκ(νττν
οί δύο των κοντά είς σποι·δαίονς «Ενκς Ρ·. Του; δέκα Ανθρωπον;
-1.0'_Μ'*3 ν τ.'ις τΐί,
•'-'β.Ι,
αΙ>μο.ΐΐταλί( (.■
ριιιν).
ΠΙ
Γ
Ή ούσία ΑΤΡ είναι
διά την συνένο>σιν των μ
ών καί παίζει σπονδαϊαν ^
εί; τήν ίμφάνισιν τοΰ θοόμ',,
πί των στεφανιαιίοιν άρτηοιί.
Ή άί έλώ
'.τα
'ΐνο;
'βλ.ί
νό/.ην
η
Ή άσπιρίνη έλαττώνει
ι
θίζησιν των αίμοπεταλίιον η(,(, ·
ναι γενεσινοργό; αίτία τής ([„
6ώσεο>ς των άρτηριών. Τρία (ΐιηχ|
άσπιρίνη; έμποδίζουν την ί^ι
θέρωσιν τή; θυσίας ΑΤΡ ;,■
γεΐΛ ή όποία Λιαρκεϊ επί *2^,,Μ
καί χιρειάζονται 4 Γο>ς 10 ήμ...
^ιά νά επέλθη ή ΑΤΡ είς την ^0
γενεστέραν της στάθμην, &λ/.,υ0ΤΕ
καί ή διάρκεια ζοιή; τθνν ϋΊ·4(),
ταλΛων είναι 4 ίήος 10 ήμι,,-
Ούτω μία μικρά δόσις άσηι^νη-
(Ι
(ΙΙΙ'
ιΰ
έκ τριών δισκίων έφ'
λαμΛάνει την μεγάλην
σιν ίμφράγματος έ'ως οτον
ό 'ιατρός. Τούτο ίχει μεγίσττκ αη !"ν
μασίαν διά τόν άσθενή, διόη 5^ ^
τήν άφιξιν τοΰ ίατοοΰ
ο>ρα 30'. Ό τϊλενταϊο; θά ^
νη 33' λεπτά διά νά ζητήσι
άσθενοφόρον αυτοκίνητον, 2.ν
πτά διά νά « θάση εί; τό £
γονείς, οί όποϊοι ΐνεστάλαζαν την αΓΤ[·ι τα 40—50
- < ματιστη; και ταντω πραγματοποι γονεις, οι υπυΐίΐι «νΕυια/Μΐι,ιιν ι>ι· αΓΤΙι χά 40—00 χρόνων
ιμνήστη· "'- Φ^ον μαζί τον τό στοιχείον πίστιν εί; τό ίδεώδες τής Πατρι ,.^,·, τι-, ^μφρ«γμα.
ς Εύαγ- τη; ι6αθρία?, τϊίξ ν'ζι*ή;. τή; «ν·ι °°;. έιδίδαξαν την άνθρο>πίνην ά Σήμερον δυνάμεθα
ίΐί είδι- ΟΤικίί? μεταδολής των έλληνικών ξιοπρέπειαν είς τήν κορύφωσις σ(,)μρν άκόμη καί τόν α
άπειλεϊται
νά έμποδί
αίφνί-διον θά
Μιά διειξοδική κατά τα δυνατόν νόν Πολιτικόν Μηχανικόν τοΰ Πο' Μονσικής.
εκθέση τής ίστορικής άνελίιξεως λντεχνείον τής ΠΙ2ΑΣ τής Ίτα-
τής Σχολής αυτής, τής άΐίζει χιο λ(α;.
ρίς άλλο, γ<ά ολα αύτά, χωρίς νά ,& .ταραβλέψονμε άκομη, πώς θά φο Ταμονρίιδης Ελευθέριος τού τ.σθή άλλη μιά φορά καϊ μ' ενα Παύλον, «κ Λίτζασας τής Νικοπό ϊδιο φώς ή γενικότερη ίστορκι' λεω; τού |Πόντον,, Πτυχιοΰχος τής των Βονρλών άπό τα μέσα τοθ Άνωτάτης Γεωπονκής Σχολής 18ον αίώνα ως τα τελενταϊα χρύ Αθηνών, Προϊστάμενος Γεωπόνος|ρ νια1, 'τοϋ Γραφείον 'Εποικισμοΰ Νομοΰ ΩΤΙΚΗΣ Όογανώσεος καί σθε Ιαπρωτα γράμματα οί παλιοί Κοζάνης καί τής Γεωργικής ·Τ-'ναοο. άγωνιστής των Προσφυγι- πρότρεξεν ασφαλώς κύς Ίεροψάλτης τής Βυζαντινής ΐ0«Υμ«το)ν τα οποία, με την παμ της και εδωσαν τον κανονα μιας ν ναΤ0ν τον πρ·οερχόμενον άπό οξείαν φοντον σκέψιν τον διεμόρφ<οσε κα'ι ποδειγματικής ζο>ής, σφνρηλαττ^
έ ί υ
ν(')0σν
στεφανιαίων άοτηριών
Έρνθραίας
χιοΰχος τής Νομικής τοϋ Έθνι¬
κοΰ
κηγό
ίχος τής Νομική- τοΰ Έθνι- , ι ά/.γονς πον εντοπιςει
Πανεπιστημίον 'Άθηνών Δι-τε σ»»μ6ι6<»αμόν έραστής τής άπο' τον. Τό μνημόσυνον τό οποίον επι πΟ0Χαοοιακήν καί θα άοος Άθηνο-.ν, πρώην Γε'νικός λι'του δ;"υν"α: *™ γοητενιον δι τού άπροίττου τάφον έν τώ Α . οαν_ Ται^οχρονω; ή αλγονς πον έντοπίζεται είς την θωρακικ.ήν χώ- ί ί ν V ν 5 *βνΐ|·νίΐ^ Ι(^μ/Ι|ΐ ΛίΗ'ΐ,ι^ -._ / ) ραμματεύς τή; ΠΑΜΒΟΤΡΛΙ- δάσκαλος τής αρετής πνευματικής Νεκροταφειω ΤΙΚΗΣ Όονανώσεο. «αί σθε *<ά ^ι*^- ό Χ«διλ'«? Τρικ.ονπη; πιστοποιει — ; άσπιρίνη ■ * · · ....... «"Ίρΐ**·^ λ^*" •"ι·» * ι-ι"νιΐΛΊϊΐ - ι Ύ(ΐ^ο», «γυ)νκ Βονολιωτε;, κι άπ* αύτσύ; οσ<Η Λ πτ>ρεσίας τοθ Νομοϋ Φθιοτιδοφω-; ΧίΤ)ν "διν^χίίον
Αθηνών τελείται, λαττωνει τήν ταχνκαρδίαν κατά
πρέπει άσφαλώ; νά την κο((Τιν τ^. στηιΟάγχη; π0ν "Ι
τή; έποχή; πιστοπο.ή — έκεΐν0 πον αποτελεί ναι λίαν Ανησι-χητικόν διά τόν ά
χα·ν τόν καιρό καί τό μεγαλείτι; κ(βο;
νιος τον
γνο)στον του·
, την μεγάλην μαρτνρίαν των ζον
Δέν την έ'ξέ'φρασεν απλώς. Την τανών λαών. "Οτι διδάσκονται άπ
Επιθεωρητης Μεγαλοσταφιλ
μέση δύσις άσπιρίνης είναι 6
ήαερησίθ); καί ή μεγίστη δό
σις είναι 12 δισκία ημερησίας.
Κατά τόν ΒΕ"Ι·ΣΣ ή άσπις,ινη
τιον ο
νι>?
ίας,
κες τής Παναγίας καί τοϋ Άγιον θυντής τού Τπονργείον
Γεοκ?γιο»^ άπο παπαδες. Κληρικ.ιι η'.τνχήσας νά άναδείξη τόν νίόν| ·ΕφημΓρίδο; μας «ΠΡΟΣΦΤΓΙ
αλλωστε ήσαν κ(ΐιί οί πρώτοι δασκά αντοΰ Παΰλον Άρχιτέκτονα Μηχα' '"-—------■---------
Ε[ναι
φάρμακον
λοι, τοΰ η, ήη μς
σχολειοΰ, πού ίδρ-νθηκε στά Βοι«ρ'νικός Διευθνντής τού "Τπονργεί-
πρώτον σνστηματικοϋ νικόν Αθηνών, ήδη έπίτιμος Γε-
ύ ίδρ-νθηκε στά Βοι«ρ'νικός Διευθνντής τού "Τπονργεί
λά.
ου Γεωργίας.
Κι' αύτό γίνηκε κατά τό 1750.
Είναι ή έποχή, πού τό ενα μετά
ΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ».
λον Φ,λώ-? ρής Ε[ναι φάρμακον άνταγωνιστικόν
^,^ της ξέπ-λησβε δέ μόνον. Κι^ίιος επει ζονα λόγον, ίίταν πρόκειται πε^ι τ(Τ)ν πρ0σταγλανδινών, ούσίαι πού
ΟΣΦΤΓΙ-' θεν' Εγνώριζε νά άγη το φαινό τής Ελλάδος, ή όποίιν προώριστπι οι»9μί£ο>ν τήν άγγειοσνστολήν κα!
_.-. _.-,-----.-. μέ Λνεσν μα να ^ Δηλ«6ή νά δημιουργή και άδλή ω άώ έξ
μενον τού πολιτικόν μέ ανεσιν μα νά
οι9μί£ο ήν άγγειοσνστολήν κα!
νά δημιουργή κ.αι άγγειοδιαστολήν των άοττ>ριών έξ
ι-^/εχώς άνανεουμέ
(άπε6ίο>σεν) θηματικής θετικότητος. Καί αύτό νά ήγήταιε'ις σι-^/εχώς άνανεουμέ οδ σιιντεχουν είς την έξονδετέροϊ
άπετέλει τό σημαντικότερον γν(όρι, νην εθνικήν θανματοποιίαν και σιν τ(-ν ^νδαητηοιακών θοόαβτον
Πηλείδη; Κοινσταντΐνος
Γεώργιον, έξ Άργτ«ρονπόλεοις
Παπαδόπονλος ΙΠάρις τοϋ^ Άν Χαλοία- το0 Πόντον, (Πτνχΐΰΰχος
το0 σμα τοΰ ΰπερφνοΰς τον ταλάντου. παγκόσμιον εκπολιτιστικήν ανοδον.
ΤΗτο ό γεννημένος βναμο'ρφω ΧΡ. Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟ2.
τ(-ν ^νδαρτηριακών θρόμβιον.
.— ασπιρίνη έμποδίξει την άπε
νΐ|ΙΕ
όν Νοσοκομείον καί άλλα Π' ^
πτά διά τήν τοποθρτησιν ιοΓι ^
σθενοΰς είς καρδιολογικ τμίιΜ
Διά τό χρονικόν τούτο ίΐιάβτη
μα των 3 ώρών καί 30' λ?Λ
ασβενής είναι κεκαλι>μμένο;
λισμρνο;) δι' έν 24ο>ρον μ,·
μόνην ιάγωγήν τή; Λσπιρίνη;,
τι δέν γνωρίζομεν εάν ό άιθίνή-
θά ε«"ρη άμέσο>ς κενή κλίνη η; τό
καρδιολογικόν τμήμα ή θά Λ(^α
μείνη είς τόν διάδρομον τ(>{ι {<ρη μρρενοντος Νοσοκομπ'ον. Σήμερον αί δνσκολίαι αύται ά νήκονν είς τό παρελθόν, ή Άβή να έ'χει «Λοκτήσει προσφάτ >ις Ρ( ^
■θμιστικόν Κέντρον Διαλογής Άοί( ^
νών είς τό Γενικόν Κρατιχ.,ν Νο ^
σοκομεϊον, τό οποίον είναι ΝΌοο ^
κομεϊον μόνιμον έφημερίας <ηβ' 5 σον τό 24(οοον διά την δμε την νο " σην νοση^εάα|ν ίπΐειγόντΐιη περι ">
στατικών, καθώς κο^ είς ι ήν ■/& ^
τανομήν είς τα λοιπά Νοσο^.ομ?ία "ι
είς τοΰς σταθιιού; Α' βοιθίΐών, ι*
ΰ'πως τό Αίγάλεω, τής Νέας Ίωνί ]
<ις, Βούλις Κηφισιάς, κλπ. Οντο) ή θνητύτης τοϋ έμφ·.«Υμα το; έχει μειωθή άπό 33',ί> εϊ;
ίντός διαρευσάσης
άτι
καί όσον ονπω θά μεκοθή (Ι; τα
5%.
Ε. ΣΤΜΕΩΝΪΔΗΣ
τό όνλλο ίδρύονται σχολεία στά διά τωνίου, έκ Κρήνης τής Έρυ- ^ φ,,σικ,ομαθηματικής Σχολής
φορω μέρη τοΰ νποδονλον Έλλη θραίας Μικράς Άσίας, Πτνχιοΰ-,του Έθνικοΰ Πανεπιστημίυ Άθη-
νισμοΰ, κυρίως μάλιστα στίς έλλη Χ°5 Ό&οντιατικής τοϋ Έθνικοΰ | νιΤ)ν είδικει>θεί:; ΧΓ1- ασχοληθείς μέ
νιχές κοινότητες τής Μ· Άσίας.' Πανεπιστημίου Αθηνών, Όοοντί χίιν Μετεωρολογίαν, πρώην Μετε
Ήίδρι·ση τοΰ πρώτον σχολείον των'ατνθζ έγκατασταθεΐς μονίμως είς (ορολονος ΤοΓ, Άστε,ροσκοπειον Ά-
Βιβλιοαρισία
τού Δρο< ΛΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Βονρλών όφείλεται κνριώτατα στήν πρωτοβουλία καί τή μεγάλη' γιά τήν εποχήν εκείνην, δω»·
Στ.δέσμον ΈλλήνωνΙηΩΤΟΤ . '. ,,',,, Μια κιΓ,ο,τος πον περ,έχει ο,τι
χρόνων τής πρώτης άναλαμπής τού' α
έθνικοΰ μας ξημε^ώματος, πον ή ν
ψνχή τον εφλέγετο άπό τόν πόθο σιάρχης, έκλεκτός Λογοτέχνης καί
γ.ά τήν πνενματΐΓ'.ήν καί ήθική μέλος τού Σιινδέσμου Έλλήνων _______ _ ............„,..,„.„.
άννιΐιωση των σκλαδωμένοιν όμο Λογοτεχνών πρωην Επιμελητάς ΕΤΓΕΝΙΟΤ ΦΩΚΑ νεώτεοος Λ-
εθνών τον. Ό Μανουήλ Γεδεών! Αρχαιοτάτων είς Δυτικήν Θρά- ,δ(;λ(ΕΟί τ01-, ΕκλεκτηΓ, Βοηλρντού
στά Χρονικά τής Πατριαρχικής Ά κην καταρτίσας Άρχαιολογικας
καδημίας άναφέρ·ει καί αλλ«ς ση' Συλλογάς είς Κο.μοτινήν, Μαρώ-
«Ή Μάδυτος» ενα
6λιο
ξέδωςτε
«Ά§ιότιμε κ. Δΐίνθνντά,
Ό άγαπητός μου Δάσκαλος κ.
Λ. Λαμπρικίδης, δέν παραλείπει
εύκαι,ρίαν (ίπον νά μην έξωτερικεν-
ση τα πατριιοτικά τον αΐσθήματα
ί-ΐ ε· ' · ι/'ί- καί τόν εθνικόν ,παλμόν πού έύο
όγκωδες διοσω την γνώμην μοί/. Και ενω . , , , „ , ,
ΙΙΛ-14'Τγ /νιτιι τ» ιιπ'εΐητ,/υ/ι ιιιϊ*ι υηΑ
Η ΜΑΔΥΤΟΣ,,
ΙΑΤΡιΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΣΙΤΑΡΑ + 1919
λ! ΜΜΗΜλΙ ΤΟΝ ΕΑλΗΝΟΝ ΗΡΟΟΜ
Έν .Ηρακλείω Κρήτης 20 3.73 μείων - άνδριάντιον υπό των Δή-
6ι6λιο άττό 510 σελίδες πού έ-( ή κστάσταση τής ύγείας τού ην,
1971 τό Άγαθοερ- ταν κρΐσΐιμωτάτη, ώςττόσο έκεΐ-
μαντικότατες Λράξεις τής έθνικής
καί Κιλκίς σννάμα δέ Σνλ-
δράσεως κα:, φιλοδωρίας τού. Ι λογήν εργιον Λαϊκής Τέχνης καί
Τα ίστορικά τής Ιδρύσεως καί θρακικών Κειμηλίων καΐ, "Ιδρυ-
τής άρχικής εξελίξεως τοΰ πρώ- σεν τόν Μορφωτικόν "Ομιλον Κο
'δελφός τοΰ έκλεκτοΰ Βουλευτού
ΔΡΑΜΑΣ, αειμνήστου ΣΤΑΪ-
ΡΟΤ ΠΗΛΕΙΔΟΤ.
Ι
Ελευθερίου Ίιοάννη; τοΰ Πα-
ναγιώτου., εκ Σμύρνης, Πτνχιοΰ-
χος τής Νομικής τού Έθνικοΰ ϊΐα
τρωθή γΐά τήν διατηρήση τής
μ^ήμης τής Μαδύτου. Μία πα-
ραχαταβήκη γιά τίς έττερχόμε-
νες γελ'εές, παραχαταθήκη πα-
τριωτική άλλά καί έβνική, μία
χρυσή σελίς γιά την ΐστορία τοΰ
Έιλληνιοιμοΰ τής ©ράκης. Γιατι,
τής άρχικής εξελίξεως τού πρώ ρφ μ τή Ν ική „ Έθνικο0 ϊ1α
τού αυτού σχολείον των Βουρλών,' μοτ ινής ούτ,νο; διετέλεσεν ό ν α(ου ·Αβ ^ Δ ορΰ- η_Μαδυτος_ σφριγνλη πολιτεια
λύθ έ άέ ί πρώτο; Πρόεδρος διαπρεπης Σνγ ^ ^ ^'^ ©Ρ^'^ς χεροον—ου. άπο
χ ρ,
πληροφορούμεθα μέ άρκετές καί πρώτο; Πρόεδρος, διαπρεπης Σνγ
χρήσιμες λΐητομέοεκς άπό τα γραφενς .διαφόρων Λογοτεχνιχών
ξ ω οί λέ
.Αβηνο-^( πρώην Σ^ι6ονλο- τή;
■Εν(;)ί,ε(,Κ γη[ Γενικός Γί?αμμα.
χεροον—ου.
άπο
τΠζ ιδρύσεως της από τους Α-
χρήμς μέος Εν(;)ί,ε(,Κ γη[ Γενικός Γί?αμμα.
πρακτικά τοϋ παλαιοϋ σχετικά Κώ έργον μεαξν των οποίων, μελέτην τε{). -. Ομοσπονδία- Ποοσφν- 6!Γ-°"ουζ στον 6ο>ν π·Χ· σιωνσ
........ ' διά τόν έκ Βιξύης (Βιζώ) τής Ά ! :· ' ^ν 81ν Νοεμ6Ρ 1922 6π
δικά, ό οποίος διεφυλάσσετο στή
Βι6λιοθήκη τής Άναξαγορείον.
'ϊΐ σημασία των κειμίνων αυτών
γιά μάς σήμεοα είναι όμολογονμέ
νως πολύτιμη καί ή οφείλη μας συ
νεπώς άνάλογη στό φιλότιμον έ-
κεϊνο δάσκαλο τής Άναξογορεί
ου Σχολής, τόν Κλήμη Ίατρίδη,
πού κατά τό 1906 άντέγραψεν καί
"Ετσι αιίσθά,νθηκα'ν οί Βονρ-1 έτύπωσε αύτούσιο τό πεοιεχάμενο
λιώτες τό Σχολειό των, άπό τήν, τους στό περιοδικό τοΰ Μικρασια
άρχή τον, άπό την πρώτη τον ί'δρν- τικοΰ Σύλλογον «Ανατολή» «Ξε
ση ώς τίς ήδμέρες τής Καταστρο νοφάνης» (τόμος Γ' σελ. 506 κ.
φής· σάν ίνα λνχνάρι πού φώτι έ),
ζε, ενα λυχνάρι δμως, πού έπρεπε ' (Σννεχίξεται)
ΕΘΝΙΚΗ ΛΤΡΓΚΗ ΣΚΗΝΗ
Ριγολέττος
Ό Ριγολέττο; τού μεγάλον Ί
ταλοΰ μονσονργοΰ Ιωσήφ Β ε όν
τι πον θεο>ρεϊται τό πρώτο άπό τα
εργα τή; δεύτερης δηαιονργικής
τον περίοδον περικλείει θανμάσιε;
άποχρώσεις δραματικής τέχνης.
Τό τετρΟΛρακτο αντό μελ.όδρα
μα μέ κείμενο τον λιμπρετίστα
Φραγκίσκον Μαρία Πιά6ε πρωτο
παίχθηκε μέ έπιτυχία στό θέατρο
Φενίτσε τής Βενετίας τό 1831.
Είναι έμπνενσμένο άπό τό δρα
μα— Ό Βασιλιάς Διασκεδάζει —
τοΰ ά'θάνατον Γάλλον σνγγραφέα
καί ποιητή Βίκτωρος Ουγκώ. Ό
διακεκριμένος όαρύτονος τής δπε
ρας τής Βέρνης Βασίλης Γιαννου
λάκος πού ένσάρκωσε τόν Ρ*γολέΐ
το, έχρι»μάτι<ϊξ μέ καταφανη μοί1 σικότητα τα κύρια μέρη τοΰ μελο δράματος. Ιδιαιτέρα μάλιστα τή στιγμή πού άναζητοΰσε στό Παλάτι τού Δοΰκα τής Μάντοθας τή χαμένη τού κόρη Τζίλντα καί μέ ψυχικό πόνο τονς αύλικούς νά τοΰ ποΰν τήν άλήθεια. (Πόσο μάς συγκίνησε !. . Ήταν θανμόσιος, έξαίρετος, μάς εΐχε σνναρπάσει. Παράλληλα» ή μετακληθεΐσα ά πό τή Ζυρίχη ύψίφωνος Μαρία Κο ρομάντζου στό ρόλο τής Τξίλντα; έπραγματοποίησε μιά άξιόλογον έμ φάνισι. "Εδοσε παλμά στήν έρμη νεία της. Ή φιονή της ήχοΰσε εν χάριστα καί, οί κινήσει ς της ήσαν πειΦθιρχημένες Έπίσης ό τενόρος Τάκης Σκιις^ί δας ώς Δούκας τή; Μάνταβας μέ τό λΐγνί>ό παράστημά τον ήταν στά
περισσύτερα σημεΐα πολύ άποδοτι-
κύς. Δέν μπύρεσε οαως καϊ πάλι
νά δώση Όέρμη στή φιονή τον για
νά τήν πλουτίση μέ ήχητικές άν
τανγειες.
Γενικά ή παράστασις τής 18ης
Μάρτιον μέ σκηνοθεσία τού Ρέμο
ντέ λ.'ά Πέργκλα ήταν ίπιμελημέ
διά τόν έκ Βιξύης (Βιζώ) τής Ά ! φο,:· &
.ε,^^^Ζ0! Έθασιτεχνιχοϋ Καλλιτεχνικον Τμή
ματ3ς (Βιολί) τής Ενώσεως
Νοεμ6Ρ' 1922' 6πότε
καί ,Ποιητήν ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΒΙΖΤ-
ΗΝΟΝ, ΣύμδοιΑος τής 'Ενώσε-
ο>ς Σμνρναίων.
Λ
Εύκλείδον Λουκία τοϋ Εύκλεί-
δη - Σαφλιάνη, έκ Ναζλή Μικράς
Άσίας, Πτυχιοΰχος τής Φαρμα-
κεντικής τού Έθνικοΰ Πανεπιστη
μίον Αθηνών διατηρούσα Φαρμα¬
κείον έν Αθήναις επί τ()ς όδοΰ
Άκαδημίας 20, τυγχάνει ή μικρο-
τέρα θνγάτηρ τού έν Ναξλή έκ¬
λεκτοΰ Ίατροΰ καί άνθρωπον ά;.ι
μνήστου ΕΤΚΛΕΙΔΗ ΕΤΚΛΕΙ-
ΔΟΤ καί άδελφή δύο άρίσΐτων
Ιατρών, τοΰ αειμνήστου ^Ιολοθί-
ου πρώην Άστιάτρου καί Νομιά-
τοου Άττικής καί τοΰ Κοννσταντί-
νον Γενικόν Άρχιάτρ-Γΐ; έ.ά. καί
καί Λρώην Δεομοιτολόγον Αθη¬
νών, ευτυχήσασα νά άναδείξη τήν
μέν θυγατέρα αυτής "Ερσην Γ.
Προσφύγων Φοιτητών, ήδη Συγ¬
γραφεύς καί τακτικάς Συνρργά-
τη; τοΰ Διαρκού; Κιύδικος Νομο-
θεσία; τον Σμνρναίου Έκοότου
ΠΑΝΤΕΛΗ ΡΑΠΤΑΡΧΟΤ όδός
Χαρ. Τρικούπη δ.
ΧΡΤΣΟΣΤ. Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατοός, έκ Ναζλή Μ. Άσίας
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑ Σ
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας Πόντον
(Συνεχίξεται)
Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΝ ΝΕΟΝ
ΝΟΣΗΑΕΥΤΙΚΩΝ
ΜΟΝΑΔΩΝ
Είς τόν διεξαχθέντα, κατόττ·.
σχετικής ττροκηρύξεως τού υπουρ
γείου Κοινωνικάς 'Υπηρεσιών,
διεθνή διαγωνισμόν διά την κ«-
Σαφλιάνη Φαρμακοποιόν καί διά ™κευ^ νέων^ νοσηλευτικών μο
δϊχον ταύτης έν τώ Φαρμακείιο'
τήν δέ Χριστίναν Πολιτικόν Μη¬
χανικόν τοΰ 'Τπονργείον Δημοσί-
Λάρΐσα>ν, Κα-
δάλοτν, καί Ρόδον. εγνώσθη ότι
έμειοδότησεν ή άνώνυμος τεχνική
(όν "Εργον τνγχάνει έξαδέλφη τού. έταιΡ€!α «Άλιάκμων», μέ προ
της πολίτης, υπήρξε πάντοτε ά-
κραιφνής έλληνική. Άλλά καί
προσηλωμένη· στήν Όρθοδοξ,.α
αι^οΰ εΤχε καταστή ΤΓρωτΰφα"έ(,
φιιτώρΐο Ίερωμένων στήν Ιστο-
ρία.
Μαδιιτινο! διεκρίθησαν άνά την
ελληνικήν Ό'ρβοδοιξίαν ώς μσνα-
χοί, Ίερεΐς, άρχι,μανδρΐται. έπί-
σκοποι, μητροττολίται, άρχιεπί-
σκοττοι, ττατριάρχαι· "Οπως ό
Αγιος Εύθύμιος Έττίσκοπος Μα-
δύτοΐ' καί Κούλης^ πολιοθχος τής
Μαδύτου/ ό Έττίσκσπος Κλαυδι-
οιτττόιλεως Παντβλεήιμων· οί Μη¬
τροπολίται Άμασείας "Ανθΐιμος,
Άνέων Κωνστα·/τΤνος, Νικοπόλε-
ως καί Πρεβέζης Κουμάς, Φιλα-
νος μ ε παρότρυνε να τού
όρισμένα ένδιαψέροντα στοιχεΐα
γιά τό δι&λίο τού τγοΟ το& τα
εΤχα ύττοςτχιεθή, μέ τήιν έλπίδα
πώς βά άινάρρωνε γρήγορα καί
θά έ'φερε είς ττέραις τό μνηιμειώ-
δες έ'ργο ττού ανέλαβε. Τέτοια
ήτα1^ ή άγάπη τού ττρός την γε-
νέτειρά τού Μάδι/το.
Ίσάξιός τον δμως φάνηικε καί
ό κ. Μιχαήλ Χρ. Κατιζάο<ης γιά τήν γενέτειρά τού Μάδυτο. Πτιι χιοΰχος τής Παντείου Άνωτάτης' νονσε άπο τα μα'θητικά μου χρό- νι α, καί δονεϊ καί τώρα διάν τού· Ένθνμοΰμαι Ιενα πεοιστατικό άπό τα πολλά πον εχει νά παρου¬ σιάση είς τό ένεργητικύ τον καί τό όποίο, θ' άναφέρω Ακολούθϋΐς χάριν των άναγνω-στών μον. Κα- | τα τό έτος 1914 αρχάς τοΰ προ) | τον Παγκόσμιον πόλεμον, είχε ?λ ών Οιΐ Ιογ Ιί ΐρρι ών όν) είς τα Βουρλά είς άνώτατος Τοΰρκος Στρατιωτικάς, πού έπρε- μων, ή τοποθέτησι; είς λονς χώροτ·ς Λναμνηβτικών κων, αί όνομασίτιι όδών καί ,ι).α· τειών φερονσών τα όνοματε;ιώνν μά τιον. Δέν είδα, ίίμως μετά λν.-ΐη; μυιι εοι; τώρα, καμμίαν οδόν τής πό¬ λεώς μα; νά φέρη τό δνομα το» άρχηγοΰ τής ρ&νικής αντισταθή»; Καπετάν Μανιόλη Μπαντοΐ"6ά — τό φόβητρον των Κατακτητών-. "'Ρ Οντε είς κααμίαν οδόν των πιοβ '«Ψ φνγικών Σ»νοικισμών τού Η^α- ΙΙΤ«ι κλείου μέ τό δνομα τον άληο,ιο- 'ΐ; νήτον σι>μπατριώτου μας ' Α · »
ναστασίου
Μ π ο ι
*" καθήκον νά τόν ύποδεχθώ-
καί ημείς οί ΰπόθουλοι μαΐα
χα ΣχολεΙ(χ μας_ π- λο^· νενέτειη· "«;
.'ςί μοσίενμα, μεταξύ των ήρίόίον τι'ι; ^μ
τώϊ
, πάν> χήν τά|ιγ μας φ,λονερός «ά.ταραίτητρς συμπληβώσπί» .·:
Σχαλης Πολ.τ.κ^, Επ.σττ,μων δ,δάσκαλος κ. Λ. Λαμπραί- τόν αγαπητόν μον «Προοφνγιχόν
ανβρω-οςμε ανωτέρα -ατρ,ωτ,- δης χα1 Ι
κα κα, έθνικα αίσθηματα α ί1
δελφείας Λου<άς, Αιτίτσης (Θρά Φώτιος, Φλωρί'-ης Χρυσόστομος <αί Ρόδςνυ Άττόστολος. Οί Άρ- χ::ττίσ<οττοι Δυρραχίου — Χρι) σα·.θος ό διάσημος μεταρρυθμι- κά και έθνικά αίσΰη·ματα καί ί-1 δανΐκά μέ ·εΟρύνοιοον καί διορα-· άνέλαίβε τα περισπού δοΐστα πολύτιμα γρατττά τού α¬ ειμνήστου Σιταρά. Νά τα μελε- δΐ ορ&ώση, σνμπληιρώση, έτταυξήση καί πλουτίση, ώστε νά παρουσιαστή ενα ττρότυπον σύγ- γραμμα. Ό δραστήριος αΰτός άπό έτών ττρόεδρος τού Άγαθο- εςγοϋ Σ(οματείον Μαδντινών «Ό Έλλήσττοντος» μ<έ την συνεργασί¬ αν των Μελών τοΰ Διοικητικόν Συμοουλίευ ίοχϊξίων δραοτηιρί(<>ν
καί αυτών ττατριωτών καί μέ τάς
χρη>ματικάς συινεισφοράς ευγενώς
καί φΐλοττάτριδωκ συμττατριωτώ·
κατόρθωσε νά φέρη είς πέρας
τήν πολυτελή αύτην έκδοση τού
6ι6λ!ου. Μέ ττλούσιο δέ περιέχο-
μενο ίστο·ρίας, γεωγραφΐκής- το-
πρός σΐΎάντη- Κόσμον». '.ίο
είς μίαν, Δικαίως λοιπήν θά παρα.·ΐο·οί'· "«ι
οικίαν των Κωνστ αν-, μεθα οί Λίικρασιάται κάτοικοι των ίικ
τινί,δηδ'ον — ό'χι είς την τον Ι π^οοαναφερ-θεισών περιοχήν, διά Ιιιο
Σταύρον αυτή, ήδη, χρησιμοποι- τήν παράλνειψιν αυτήν υπό τοθ Δΐ|· <ιμ εϊται υπό των Τούρκων είς Δή- μου ιμας. Πώ; θά έν&αοπννωμ''ν ΐ/η, μαρχεΐον — καί, ώς νά τοΰ ηλ- τούς μεταγενεστέρονς έξ ίιμών' ι; «, θε έξαφνικά ή έ'μχνενσις μάς εί- ή ϊ
γενεσ.'ας τοΰ 1821 τού; ποομοχή- <αΐ παρα αίκτή, αύτη ή νπύδονλο; Ί- σι, ?πρΓΙξε τό πάν διά νά ωνία, νπό τό πέλμα τοΰ τονρκι- τονς ήρωας τής έ&νι«η; κου ξυγοΰ! Το^δε ασμα, άπ' ίίσα ένθνμοΰ- (ταντ«;" υπέρ τή; έλη-θ«>ί«; «αι
μαι, άρχιζε ώ; εξής: - - - ·
«"Οπου κι αν στρρ-ψω ύρφανή, |
τό έ,ρημύ μου βήμα,
άνεξαρτησία; τοΰ Κρότον;
δλ*α μόν φαίνονται
Γί,
στής τής έκκλησιαστικής
έκ Ναξιλή Ίατροΰ Χρυσοστόμου
Α· θεοδορίδον.
Α
Σκαναβής Όδνσσεύς τοΰ Γερ-
νη. Ό άρχιμουσικός Βνρων Κολά νού, έκ Κο«)πόλεως, Ά.τόφοιτος
σης ό&ήγησε μέ σταθερότητα τήν
όρχήστρα καί τονς μοναδούς,
Ή χοριυδία τοΰ Μιχάλη Βονρ
τής Στρατιωτικής Σχολ.ής Εύελ
πίδιον διααρέψας έν τώ Στρατεΐ
ματι, 'Τποστράτηγος έ.ά. (άπεθί-
τση ηκολούθησε μέ άνεση τόν δρό ωσεν).
μο της. Οί σκηνογραφίες τοϋ Μά
ριον Άγγελόπονλον καθώς καί οί; Γαρονφαλίδης Αριστείδης τοΰ
φαντιχχτερές καί πολΰχρωμες ένδυ Ι Εμμανουήλ έκ Σμύρνης Άπόφοι
σιροράν, 2,2 δισεικοπΌμμυρ!&>ν δρα
χμών ή όποία είναι κατά 3."Ο
έκατομμύρια δραχμών μικροτέρα
τής άμέσως επομένης προσφο-
?άς.
Η ΧΟΡΗΓΗΣΙΣ ΔΑΝΕΙΩΝ
ΔΙ· ΙΔΡΥΣΙΝ ΠΡΟΤΥΠΟΝ
ΣΤΑΦΙΔΕΡΓΟΣΤΑΣΙ ΟΝ
Συνεττληρώβηισαν δι' άποφασε-
τής "Επιτροπής ΟΓκονομικω-
μασίες τού Β. Σταματίον ήσαν
ιίντυποσιακές
τελικά οίχορο
γραφίες τοΰ "Αγγ. Γριμάνη δέν
π^ρέκλαναν άπό τή ρνθμική τονς
γραμμη.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
"Ολους δσονς είχον την καλίοσϋ
νην καί την ψχικΐΐν ευγένειαν νά
σνμ,·τα.ρασταθοϋν είς τόν πόνον μας
διά τόν θάνατον τού λατρεντοϋ
μα; σύζυγον καί ιΊοΰ
ΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤΥΛ. ΠΑΠΑΔΑΚΗ
έκφράξαμεν την βαθυτάτην εύγνθ)
μοσύνην μας.
Ή σύζυγος: Κλειώ· Ό ν'ιός:
ΐ'Στελιος.
μμή μρη; φ μ
χΟς τής Στρατιωτικής Σχολής1 'Υττο&έσεοΐν, αί ττροϋπο&έσεις χο
ή^ δί
των Εύελπίδων, πρτόην άνώτερος'
ς χ
δανείθ)ν υπό τής Ά-
Άξκοματικός τοΰ Πυροβολικοΰ έ. Ι ΥΡθτικης Τραττέζης τής *Ελαο.)%
ά· υίός τοΰ περιφήμου Καθηγητού δ'α τιϊν άνέγε,ρσΐν προτύπων στα
τή; Τουοκική; γνώσσης της Εΰ Φΐ'δεργοστασΐων·
αγγελικής Σχο,λής Σμύρνης, ά-1 Κατά την έν λόγω απόφασιν,
ειανήστον ΕΜΜΑΝΟΤΛ ΓΑΡΟΤ ειδικώτερον, οί έξαγωγείς (μεμο
ΦΑΛΙΛΟΤ. νωμένοι ή υπό μορφήν έζσγωγ·-
Λ κης έταιρςίας) δέον νά έχουν ιτρα
Βασιλικ.ιώτης Άηιοτοτέλης τού γματοττοιήσεΐ άθροιστικώς κατο!
"Ιερεμία., εξ Εΰπίΐτορίας τής Κρι ι ήν τελευταίαν εξαγωγικόν τρι-
μαι'ας Ρο>σίας, Φοιτητής τή; Σχο ετίαν, έξαγωγάς τουλάχ.στον
λής Καλών Τεχνών τού Εθνικον 15.000 τόννων σταφίδος, προ«<ε:- Μετσοδείον Πολυτεχνίον Αθηνών μένου νά χαρα<:τηρισθοόν δικαι- •άποπερατώσας τα; σπον'δά; αύ- οϋχοΐ χαμλλοτέρων δανείων έκ τού εί; τήν Σχολήν Καλών Τε- μέρους τής· ΑΤΕ, διά την Τδρυ- χνών των Παρισίων, Ζωγράφος σιν νέων προτύ-'Λ/ σταφιδεργο- είς ιΠα.ρισίονς κα1; κατόπιν είς Ά- στασιον κορινθίακής σταφίδος. Γ'άζης Στέφανος καί Αθηνών κα πάσης Ελλάδος Χρυσόστοιμος. Τέλος ό Πάττας κα! Πατριάρχης Άλεξανδρείας «αί Πάσης Άφρι- χής Χριστόφοηος. 'Εξόν «πό την σωρεία των ίερωμένων ή Μάδυ- τος άνέδϊΐ'ξε και επιστήμονας· δ-'ΐνιονμένον;, εύεργέτας τού Γένους, έθνικούς άγωνΐστάς, στρα τ^ωτικούς, άλλά κα! διασήιμευς ά?χιτέ<τονας των Σουλτανικώ^ ά.α^τόρων δττως τόκ Χατζή Αν¬ δρέα τεν Άρχιγένη Βασίλ' πασ¬ σά, κίςχί τούς τρείς άδελψούς Γα'ι τα-ακηδες, Χατζή Στεφονή. Χα¬ τζή Δηιμητρη καί Χατζή Σά66α. Τή·ν (δέα τής συγγραφής ενός τέτο,ου άξ,όλογου διβλίου εΐχε συλλάβει ό άείμνηστος Άπόστο- λο Σιταράς, έκλεχτός ίατρός εγ κατέστη μένος στήν Καλλιθέα. Τό έΤχε δέ φέρει σχεδόν είς ττέρας άλλά δέν κατόρθωσε νά τό ί<- δώση λόγω τοΰ άττροσδοικήτου θανάτου τού ττού έττήλθε τό 1949 Εϊχε πάβει σοδαρήν καρδΐα- <ήν ττροσδολήν καί μέ προσκάλε σε νά τόν έπ:σ·<εφ9ώ, σάν ϊατρός καρδιολόγος ττού ήμουν γιά νά διογραφίαν των Μαδυτών ττού δ:ε πρεψαν καί τίιμησαν την πατρίδοι τους καί τό "Εθ/ος( καβως επ, σης και ισιυγγραφώτ/ των έττιγό- Άλλά Οά ίπρεπε παρ«Αλήλ(ο; • ' , '· . ».'-'''. α ' '-"'»■-". ι '— "·------'—ν "·"■*"·*» κια επί τή ρί'καιρία, νά μην «Υ1 κης) Νικηφορος, Άργολιδος Ά-1 ττοθεσισς, κοινωνικης ζωη·ς, Λαο·|παντον τα., πάντα σχ.οτινπά. ηθοϋν κα: οί μεταγενέστεροι έχ το» «,. θανάσΐος- Πολιανής καί Κλισίου ΥΡαφίας τής Μαδΰτου καθώς κα· παντοΰ τα πάντα μνήμα. των α?τΐνε;, ΰχι ολιγώτερον τΓβν «^ . . ποώτοιν εδρασαν κατά την ;ρνι' ·'«ν στόν κόσμον τ(όρα, κην Κατοχήν, καί Ακολονθω: η™ Ρ ί; γι' άδέλφια μου τόν τον σνμαοριτο.-τάλ.εμον. Χ'"^ ,ν" ί τέ>
στεναγμόν, τνχοισ. μέχοι τούδε, ο(<δΓμι&; 'Αι' Η νων τω/- Καί ά<όμα πλήθος εί- κό-ω;. Πολύμοχθος καί άξιέτται- νος εργασίαι. Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΟΙ ΠΑΡΛΓΩΓΟΙ ΝΘΟΚΟ- ΜίΚΩΝ ΠΡΟ ΙΌΝΤΩΝ Θέμοαα άφο·ρωντα τούς τταρα- γωγούς ά/θ^κομικών προϊόντων εξητάσθησαν ίίς σύσκεψιν υπό την ττροεδριαν τού ύψυπουιργοϋ 'ΕΘ.Ίκή.ς Οίκονομίας επί θεμάτων Βιομηχανίας χ. Χωριατοττούλου· μετέσχον οί κυ τού κλά- μήμ ΕΓμαι όρφανή χρισερημη, μ{αα εχω γιά φίλονς τόν κατατοεγμόν, κης ή ήθική; τα οακρνα για δώρ«3 τα οακρνα για δώρ«3>. |
Άλλά, παρε.τ.μπτόντω; άνέφε-
ό ό
ΊΙ πόλις τοΓι Ήραχλείοΐ' χηίη·
; φ Π .Τό:ς τοΰ Ηρακλ
ρα τό γεγονό; ατ'.τύ κάτι δλλο ή- μερ,νώ; έξΜράίςεται χβί
Οελα νά έπισημάνω κα' έξηγοΰ- ται καί κοσμρίται εί; Αν
:
>»ι
'.τ
"Πό:
μο ι :
Αί πράξπς των
ρώιον, νεκοών καί ζ'όντων, οπον
γης καί αν έδ-ρασαν ούτοι χάριν
Ττϊ^ ρ/ΡΐπττίϊηΐΓί"· ττι-έ?*τ€·ι Λ —... _ ν.'.___
κοσμριται εί; ανίοπί
.τλοιΊτον, έξα.-τλονται δέ Κ«' Εί! .„
Έλληνος ή- έκτασιν όπότε, θά δηΐιιονργΐ90"*
V
νέα· οδοί κτίί πλατείαι.
Άς πράξη όθεν, δ ΑΛιλ: Ά
Είς την σύσκεψΐιν
ριώτεροι
τή; έλετιθεοίας, ποέπει όπωσδήπο- ραχ,ρί.ην, καί πρό; την χ<Π£# τε αι μνήμα ι των νά διαιωνιοθοΰν. σιν αυτήν τύ κ«θήχον τον. & Εκτος άπό την άναγραφήν των εόπραξε καί πράττη διά τόβα ..νομάτ'ον των είς τάς δέλτονς λα, διά τόν εύπρεπισμόν χβί της τλληνικής ίστορία;, ι',πάρχονν προί,ολήν τής πόλεώς μ*? ** «ΊΤ(1 ραγοντες. ρεσιακοί ττα , ζαΐ ξωντανοί. Ι "Οπως είναι: ή ανέγερσις μνη- *♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦·♦♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦«)♦♦♦< Εξεδόθη καί τό βιβλίον τοθ κ. Τιμοθέου Καζαδέλλη ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΚΓΔΩΝΙΕΣ — ΑΤΒΑΛΙ ΝοσταλγικοΙ άντίλαλοι άπό μιά χαμένην Ελληνικήν Πατρίδα Πωλεΐται πρός δρχ. 100 από ίόν συγγραφέα δδός '' Δαμασκηνοΰ άρ. 2, Νέα Σμύρνη (Αθηνών), τηλ. 938.564. |! ♦♦·♦»♦»♦♦»»< Γός τής Δ'ύτι κατ' εμέ, α ι ' κ (ι ί άμοιβαί διά τού; στάς δλων των έποχών νΐ ίλενθερίας καί δι' Ανθο<ο ίδεώδη, είναι άσνγκρίτω; ραι των ύλ.ικών τοιοντιον. Μετά τιμής ΑΝΤΩΝ. ΕΛ. ΨΗΛΟΠΑΤΗϊ ΖΚΤΕΙΤΑΙ μικράς. οδηγή" ποδήλατον. αι είς τα γραφεΐο 25 Άβττνα'. Πλη 6; 2 ε^