194858
Αριθμός τεύχους
2202
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
28/4/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Σάββατον 28 Απριλίου 1973
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑδΓαΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΙΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ -_ δεΪΘΤΝΤηΣ συντάξεως ΣβΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 —
2 Μαϊοιι Α άϊίχαστη
«ΧΟΣΤΛΛΓΙΑ»
.: Νίκης 25.-
Συνεργσ.τιδος μ«ς χας Νίνας
ϊανάρθε πάλι ή 2 Μαίου, Εα-
νάρΒαν γιά τούς Σμυρνηοϋς οί ά¬
ναμνήσεις καί ή νοσταλγία τής ό-
μορφης έκείνης μέρας πού ή Σμύρ
νη κΓ όλόκληρη ή Ανατολή ντύ-
θπκε στά γαλανόλευκα γιά νά υπο·
δεχθή τούς "Ελληνας 'Ελευθερω-
τάς, καί τί λουλούδια, τί ένθου-
οιασμός, τί λαχτάρα νά δοϋν ο:
Σμυρνηοί τά λεβεντόκορμα παλλη
κάρια τής λαχταριστής Μητέρας
τής Ελλάδος. Οί Σμυρνηοτοποϋ-
λες τά έρανον μέ ροδοπέταλα κοί
ρύΖι γιά νά στεριώσουν!.. Πόσες
άναμνήσεις άλήθεια γΓ αύτούς πού
έΖησαν έκείνη τήν άΕέχαστη Μα-
γιάτικη μερά... άλλά άναμνήσεις
κα'ι στούς δλλους πού δέν τήν έ-
Ζηααν άλλά μόνο άπό τίς άφηγή-
οεις μιάς Νενές καί μιάς Μητέρας
πού λάτρευαν την Πατρίδα τους...
καί άπό τούς Μεγάλους μας Σμυρ-
νηούς καί γενικώς Μικρασιάτες
πού καθένας, μέ τή σειρά του τρα-
ουδά τή χαρά του μά καί τόν
34ον
Στά 717, όταν οί "Αραβες πο-
λιορκοϋσαν τήν Πόλη, ή θαυμα-
τουργή είκόνα είχε μεταφερθεϊ
στά τείχη καί την έλιτάνευαν
νούν υέαη ήπ· · Π°ύ 6γ0ί' Υύί>ω άΠ' αύτά' νιά νά τα "Ρ°«-
νούν μεοα απ τη καρδ,ά του. Γνω Τατέψε, άπό τίς επ,θέοε,ς τοος
στη ^αρχηγνωστή χαρά πού τήν Άπό τότε, σέ κάθε περίπτωοη
μετέφερον κυρί-
Πύλη, αλλά καί
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
πόνο τού οί-
ή χαρά πού την Άπό τότ
Εεπερασε ή λύπη, εντούτοις κάθε κ,νδύνου,
χρόνο ύ
ερχεται ο
φέρ.
οτή
σημεϊα τών τειχών
Ό Ίωάν-
Πόλη, ή Οδηγήτρια μεταφέρθη-
κε οτό Ιερόν Παλάτιον καί άπ'
έκεϊ οτή Μονή τής Χώρας, γιά
νά είναι κοντά στά τείχη καί νά
λιτανεύεται κάθε τόσο σέ όλη τή
διάρκεια τής πολιορκίας. Έκεϊ
τή βρήκαν μέ τήν Άλωση οί Γρ-
νίτσαροι, τήν έγύμνωσαν άπό τόν
πολύτιμο διάκοομά της, καί τήν
μοιραιες μέρες γιά τή Σμύρνη μας Δέν ύπάρχουν πληροφορίες ! έκομμιάτισσαν μέ τά πελέκια
την όμορφη νυφοϋλα τής Ίωνί- γιά τήν τύχη τής Μονής στά τουε· "Η έκκλησία καί τό μονα-
ας, τή διαλεχτή πατρίδα τοϋ Ό- χρόνια τής Φραγκοκρατίας^ όλ- στΠΡΐ της άφανίσθηκαν πιθανότα·
μήρου, μοιραϊες μέρες γιά όλό- λά είναι πιθανότατο, ότι είχε κα- ,τα στά 1467, δταν ό Μωάμεθ όρ-
κληρη τήν όμορφη κα'ι εϋφορη Μ<· ταληφθεϊ άπό τούς Φράγκους. Ή Χισε νά χτΚει τό καινούργιο του κρα Άσια μας. Δυό όμορφοι μή· είκόνα είχε στό μεταΕύ μεταφερ- 'σαράι. νες τοϋ έτους -Μάϊος - Αϋγου- θεϊ στήν Άγία Σόφια, άπό όπου Βγαίνοντας άπό τήν περιοχή στος» πού ύπήρΕαν μοιραϊοι . στή οί Βενετοί τήν άρπαΕαν στά 1207 τών Τόπων, ύστερ· άπό τό φάρο άης φέρ νέ, Ζωντανη την άΕέχαστη έκε(νη οέ άΜα οημεα ^ μερά την .2 Μαίου 1919., χαρά τοϋ Ίεροϋ Παλατίου. ^ ._». που πν,γηκε κατόπ,ν οτό δάκρυ νης Κομνηνός την έκαμε παλλά- και .στόν πόνο, στόν πόνο πού φώ- διον τής Θεοφυλά,κτου Πόλεως· Λιασε μ,σό αίώνα καί περ,σσότε- τήν έφύλαγε οτό Παλάτ,ον κ' ρο ατα στήθη των Μικρασιατώ,/ έπαιρνε ένα άντίγραφό της μα?ί •2 Μαιου - τέλος Αύγούστου» του οτίς έκστρατείες ραιες μέρε ά ή Σ του. ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ γ- ΠΑΡΑΛίΑ ΤΕΙΧΗ, ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ Ζωή μας. κα| την οτή τοϋ ,του Γκιούλχανέ, δύο άκόμη ιύ- ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΕΧΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΠΑ2ΧΑΑΙΗ0 ΧΡΟΝΟίΡΑΦΗΜΑ Κανένας μετρά τόν πόνο του μέ ΓΙαντοκράτορος, παρά τόν άφορι |λες μέ τούρκικα όνόμαια είναι τό δικό του μέτροΙ σμό τοϋ Πάπα Ίννοκεντίου III βυ2αντινές: ή Μπαλούκχανέ κα· άπό τόν Πατριάρχη. Άπ' έκεϊ, . π°ύ (= πύλη τών Ψαράδικων) στίς 15 Αύγούστου 1261, μετα- κα' ή Άχοϋρ καπού (= πύλη ♦τ* φέρθηκε ή Οδηγήτρια οτήν Χρυ- ιτων σταύλων). Τό τούρκικο δνο- σήν Πύλην τών χερσαίων τει- Ρ° της τό όφείλει στούς γειτο- χών, γιά νά όδηγήσει τή θριαμ- 'νικούς της σταύλους τοϋ Σαρα- ΣΤΗΝ Τραπεζούντα μπροστα καί τών μεγάλων παιδιών κατά βευτική πομπή, πού συνόδευε τόν 'γιοϋ. Κάπου έδώ όμως ήταν καί ένορίες καί ουνοικισμούς από σπί ΜιΧ0Πλ Η' Παλαιολόγον, δταν £- τό βυΖαντινό «Καβαλλάριον», ά- τι σέ οπίτι χωρίς έΕαίρεσι. Μίση καμε τιΊν εϊισοδό του στήν άπε- πό δπου έθγοιναν οί αύτοκράτο- καί έχθρότητες έλειπαν μέ τό Εα· λευθερωμένη Πόλη. Την ήμέρα ρες έφιπποι, γιά νά επισκεφθούν γόρεμα όλων καί τήν μετάληψι! εκείνη άπετέθη ή είκόνα οτή Μο- .τίς έκκλησίες. Καί κάπου άνάμε- Τό τοούγκρισμα μέ κόκκινα ώ- νπ· το° Στουοίου· κ°ϊ άμέσως σα άπό τίς δύο πύλες τελείωνε 6ά ήταν ή άδυναμία νέων καί γέ- κατ0Γ" γύρισε πάλι στή θέση της, τό παράλιο τεϊχος τού ΒύΖαν- ρων. Χαρά ο' εκείνον πού έβρι- οτη Μονη των Όδηγών. Στήν τος. Λίγο δυτικότερα, ύστερ' ά- έκκλησία τής μονής αυτής καί πό ένα παλιό φάρο, σώΖονται ά- οτήν εϊσοδο τού Σαραϊοϋ (Διοικη- τηρίου) έκάθονταν πάντα όκλαδόν μερικοί κιατίπηδες (γραφιάδες) καί έΕυπηρετοϋοαν τόν κοσμάκη, γράφοντας οτό γόνατο κανένα άρ- ζουχάλι (άναφορά, αϊτηοι). Ό κα¬ θένας τους είχε μπροστά του άρα- διασμένα καλέμια μέ άναρτημένη οτό καθένα πινακίδα' πού έσημείω- νε τό ποοό τής άμοιθής άπό τό 1 γρόσι ώς τα 10 καί πλέον άκόμη καί ρωτοϋοε τόν πελάπη μέ ποιό καλέμι άπ' δλα προτιμοϋσε νά γρα- φτή τό άρ2ουχάλι του. Καί ό πε- λάτης, γιά σιγουριά, έπέλεγε ένα άπω τα μεγαλύτεραΙ £ΝΑ σχεδόν παρόμοιο, περιστα τικό παρουσιάσθηκε αύτές τίς ή- μέρες καί σ' έμένα, μέ τή διαφο- ρά ότι ό ϊδιος έγώ έπαιζα τόν ρό λο πρώτα τοϋ κιατίπη καί έπειτα τοϋ πελάτη, καθώς καί το ότι ή χρηματική συναλλαγή έλειπε όλο- οχερώς. Άς τό άφηγηθώ μέ λί- γα λόγια κατά τό δυνατόν: Μοϋ Ζητήθηκε νά γράψω, πώς, έκεϊ οτόν άληομόνητο Πόντο, ό κόομος έΕεδήλωνε τήν χαρά κα) άγαλ- λίασί του στήν Λαμπρή, αυτήν τήν «πανήγυριν των πανηγύρε- ων·. Δέν έφερα άντίρρησιν καί άμέσως έβαλα οέ ενεργεια τό μνη- μονικό μου. Καμμιά όμως άνάμνη- οι καί άνόπλασι παραστάσεων, ό- σο γλυκειές κ Γ άν ήσαν, δέν μέ ίκανοποίησε καθόλου. "Ολες τίς έ- χαρακτήριΖε ή κοινοτοπία! Ή γενέτειρά μου, ή Τσίτε τής 'Αργυρούπολης, δπου κατά κανό- να διερχόμουνα καί αύτές άκό- μα τίς διακοπές Χριστουγέννων καί Πάσχα οτά μαθητικά μου χρό νια στήν Άργυρούπολι καί Τρα- πεΖούντα, δέν έπαυε άπό τό νά είναι χωρία μέ 140 οίκογένειες, παρά τήν άΕιόλογη ίοτορικότητά ΤΓ)Ο. 1 ΔΕΝ άντιλέγω. Πολύ εντυπωσισ κή ήταν πρώτα ή διακόσμησι τής έκκλησίας ιδιαιτέρα μέ τήν έμ- φάνιαι τιμαλφών κειμηλίων, φυ- λαγμένων, διά τόν φόβον των Ί- ουδσΐων, σέ κρύπτη, πού μαρτυ- ρούοαν «περασμένα μεγαλεϊα·, ά- φιερώματα τέ,κνων της, διασήμων αρχιερέων καί άρχιμεταλλουρ- Υών. (1) Έπιβλητική κα'ι ή τελετή τής 'Αναστάσεως, όχι στίς 12, όπως έδώ, άλλά 2 - 3 ώρες προτοϋ νά Εημερώση. Σ' αυτήν προσέρχον- ιαν κα'ι οί λίγοι «κλωστοί» μας (Κρυφοχριστιανοί), οτούς Νυμφίους. καθως κα'ι σκε «γότ2 ώβόν»! Ό άσπαομός γινόταν τρείς φο- στ|1|ν 'Ανιά Σο<Ρια πρόσταΕε ό (κάμη τα έρείπια άπό τόν λεγόμε- ρές μεταΕύ ουγγενών καί φίλων ''|ωάννπο Η' Παλαιολόγος νά γί-^ον οίκον τοϋ Ίουστινιανοϋ, με- κα! τό .Χριστός ·Ανέστη - Άλη- νουν οΙ είδικε£: προσευχές γιά,γάλες συνεχόμενες αϊθουσες, μέ θώς Άνέστη» άντικαθιοτοϋσε κά- τήν ένωση των Έκκλησιών, δ- παράθυρα, άνοιγμένα μέ μαρμά- θε άλλο χαιρετ.σμό μέχρι τής Ά- ταν· οτά 1438' ί'ταν να ^ύ^ ρινα πλαίσια· στΠν πλευρά τής ναλήιμεως σΤ|ί ΦεΡΡαΡα κα' °τή Φλωρεντία, παραλίας. Είναι πιθανόν νά πρό- Στήν Δευτέρα Άνάστασι τό Εύ γιά νά τήν πραγματοποιήσει. [ κείται γιά τήν κατοικία τοϋ Τού· Ι Τήν δνο'εη τοΰ 1453 δταν τά στινιανοΰ πΡ1ν ανεβει οτό ΘΡ°- αγγέλιο δέν λεγόταν οέ Εένες γλώσσες. Μόνο γιά τόν Άπόστο- λο στήν Τουρκική τήν Α' ήμέρα γινόταν ό καυγάς μεταΕύ τών παι- διών. Όμολογώ είλικρινά ότι παρ' ό¬ λη τή βαθειά μου νοσταλγία καί συγκίνησι πού μοϋ προκαλοϋν οί άναμνήοεις αύτές, δέν μπορώ, λό¬ γω τής κοινοτοπίας τους, »ά τίς κατατάΕω πέραν τών πρώτων αρι¬ θμών τών πινακίδων άπό 1 γρόσι Τήν τοΰ 1453· δταν τά στινιανοΰ. ανεβει οτό τών τ|!Ιν ν°· Μολονότι δέν παρουοιάΖε. τά οίκοδομικά γνωρίσματα τοϋ ΣΤ' αίώνα. Πάντως είναι βέβαιο, πώς κάπου έδώ, στά 967, είχε χτίσει ό Νικηφόρος Φωκάς ένα όχυρό άνάκτορο, δπου κατέφευγε, γιά νά είναι προφυλαγμένος άπό τούς έχθρούς του. Έκεϊ βρήκε τό φρικτό του τέλος άπό τόν Ιωάν¬ νην Τσιμιοκήν καί τή φοβερή 0εο- φανώ τή νύχτα τής 10 Δεκεμβρι¬ ού 969. «Ό Ιωάννης Τσιμισκής», άνι- στορεϊ ό Λέων Διάκονος, «αφίκε¬ το μετά τών συνωμοτών, επί λέμ- βου τόν αίγιαλόν παραπλέων, καί τής ηπείρου προσεπιβαίνων, ίνα ό λίθινος λέων τόν ταϋρον Ζωγρεϊ (Βουκολέοντα τόν τόπον κέκληκεν ή συνήθεια)». Ύπάρ· χει σέ μικρή άπόσταση μιά πύλη μέ τό μονόγραμμα τοϋ Ίουστινια¬ νοϋ καί μέ τά συντρίμματα μιάς έπιγραφής, πού άναφέρεται στό ναό τοϋ Άγίου Άμαντίου. Καί προχωρώντας, έδώ, δπου ήταν ΙΑ' γίου καί Βάκχου. Πολύ πρίν άνέβει οτό θρόνο, ό Ίουστινιανός καί ό θεϊος τού Ίουστϊνος κατηγορήθηκαν, ότι εί- χαν όργανώοει συνωμοσία εναν¬ τίον τοϋ αύτοκράτορος •Αναστα¬ σίου, καί καταδικάστηκαν σέ θά- νατο. Τίς παραμονές, πού ήταν νά έκτελεσθοϋν, ό Αύτοκράτωρ εϊδε οτόν ϋπνο του τούς δύο στρατιωτικούς Αγίους, τόν Σέρ- ' ~ Ποο° πουλάς τή 2άχαρη μέ γιον καί τόν Βάκχον, πού είχαν τά γλυκό σου χείλια; μαρτυρήσει στό χρόνια τοϋ Μα· ~ Διαβάτη, δέ οοϋ τήν που- Ειμιανοϋ, τέλος τοϋ Γ' αίώνα. Οί λώ κι' αν δώσεις γρόσα χίλια "Αγιοι πρόοταΕαν τόν Αύτοκρά- ~ Ποσο πουλάς τ' άστραφτερά τορα νά χαρίσει οτούς καταδίκους στα "άτια σου διομάντια; τή Ζωή κ' έκεϊνος συμμορφωθή- ~ Τ' °στέρια, πού όλοι χαί- κε μέ τήν προσταγή τους. Ότσν, ρονται, τά βλέπουν άπ' άγνάν- ϋστερ' άπό χρόνια, τό 527, έγι- τι°· Ο ΒΑΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ Τ.δκ. ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΑΗ (σιωπά, έκεϊνος, κοιμισμένος στά δνειρά /[τού, Εεσχίζει σέ τραγούδια την καρ· (διά τού, γιά κείνη νέ ό Ίουστινιανός αύτοκράτωρ, ' ~ "όσο τά τριαντάφυλλα μία άπό τίς πρώτες πράΕεις τού οΤα ΦΡέσκα μάγουλά ΌθυΙ ήταν νά ίδρύσει καί νά προικί- ' ~ Τοΰ δόσμου τίς τριανταφυλ- σει πλούοια μίαν άνδρώα μονή ^ιε£: πΡ'ν Μάσε καί φαντάσου. μέ μιά περίλομπρη έκκλησία ά- ~ Κα' των μολλιών σου δέν φιερωμένη στούς σωτήρες του πουλάς τόν έβενο; Καί πόσο, Άγίους Σέργιον καί Βόκχον. Ή ~ Τπ- νύχτα ποίος άγόρασε, έκκλησία, άπά τόν τόπο όπου ι- Υια πούλημα νά δώσω; δρύθηκε, είχε τήν προσωνυμία ~ Πόσο πουλάς τών δοπρων τών Όρμίσδου ή έν τοίς Όρ- σου λαιΜών τ' σγνά τά χιόνιο; μίσδου. Σ- αυτήν, έκτός άπό άλ- ~ Ρώτα ενα άητό, πού στοϋ λα κειμήλια, ήταν θησαυρισμένε:; οουνου 2ή τίς κορφές αίώνια. 'καί οί κάρες τών δύο Άγίων, πού ~ Καί ποια ναι ΤΠ£ λαχτα- ι πού έσκλάβωσες τα λύ· ■°κτωβΡ|°"· άλλη βασιλική, τΡα: άλλοτε ό λιμήν τοϋ Βουκολέον- ^μνήμη τους γιορτάίεται στίς 7 Ρ<"= τος,, διακρίνει κανείς, καταχω- σμένο, τό νησάκι, όπου, ώς τό σεισμό τού 1532, ύπήρχε τό μαρ- μάρινο σύμπλεγμα μέ τό λιοντά- ρι, πού κατασπάραΖε τόν ταϋρο. 'Υπόρχει καί ένα ύπόλειμμα μώ- λου μέσα οτή θάλαοσα. Άκόμη δυτικότερα είναι τό ση- μεϊο, όπου βρισκόταν ή Τσατλαν- τί Καπού (=ραγισμένη πόρτα), πού τήν έταύτι£αν άλλοτε άβά- άφιερωμένη οτοθς άποστόλους Πέτρον καί Παϋλον, ήταν δίδυμη μαΖΙ της καί άποτελοϋσε τή βο ρινή προέκτασή της μέ κοινό νάρθηκα καί κοινή αύλή. Τή βα- οιλική αυτή τήν παραχωροϋσαν είναι < ή έκκληοιά ή πουλήτρα. — Καί γιατί δίνεις χάριυμα ίς γλώασας τό φαρμάκΐ; — Διαβάτη, τά πολώπαμε, κ&ι ή ή ή ραχωροϋσαν στούς νούντσιους τοϋ Πάπα, γιά τράβα τό σοκκόκι·· νά λειτουργοϋν, δποτε ήθελον. Ι "Ενα ποίημα πού θεωρήθηκε ά- κατά τό λατινικό τυπικόν. Όταν, ληθινό διαμάντι, μέσα ο' όλα γε· .... .... _______ ____ο ___ βγνωστο πώς καί πότε, ή βασι- νικά τά ποιήματά του είναι τό σιμα μέ τή βυΖαντ.νή Σιδηράν '"1 έεα<Ρανίσθ|Τ<ε, ή ϊδια παρα- «Νέϊ. πού καθρεφτί^ει ενα όλό- — όχι γΓ αύτούς - Οί «Σουλτάνοι» (π' άγαπά. . είναι μιά σει- Πύλην. Κα'ι άμέσως κατόπι σώΖε- ται, εύτυχώς άκέροιο, άλλά ί· Εωτερικά άρκετά άλλοιωμένο, ένα άπό τά άρχαιότερα μνημεϊα τής Πόλης; ό ναός τών Άγίων Σερ- ' χώρηση έΕακολούθησε νά γίνεται, κληρο κόσμο. Τό νέϊ είναι ένα στό ναό τών Άγίων Σεργίου κα! είδος αύλοϋ, πού μυστικόπαθα τό Βάκχου. «*! ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΑΛΗΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ 'Τπβστρατήγου έ.ά ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ., Συνέχειο έκ προηγοι»μένου Οί Έλληνες πρόκριτοι, άπευ- στό Μακεδονικό Μέτωπο τόν Ό- κτώβριο τοϋ 1918, φοβηθέντες μη τυχόν ό Έλλην. Στρατός κατα- λάβη μα2ί μέ τήν Άνατ. Θράκη άκόμη, πού μόνο οτίς πόλεις ου- |λες °' τηλ' έπικοινωνίες είχον | καί τήν έπαρχία Άγαθουπόλεως, ναντή κανείο σκόπιμα κοπή. 'Ύστερα άπό αύ- έβαλον φωτία στήν πόλι καί .ην καί άνω. Δέν βρήκα κάτ, τό γε βύνβησαν στίς Βουλγ. Άρχές, χω ν.κώτερο, έστω καί μιά πτυχή του Ρίς ν6. επιτύχουν τίποτε, γιατί 6- ναντα κανείς. Ώστόσο δέν άπελπίσθηκα. Ζή- τό, δρχισε ή άλλόφρων έέοδος τησα τήν βοηθεία τοϋ πεν,χροϋ τών Έλλήνων κατοίκων, οί όποϊ- οί μέ ό,τι πολύτιμο μποροϋσαν να είδικοϋ άρχείου μου, όπου άνε- | κάλυψα πασχαλινές έκδρομές με· ( " ταΕύ ΤραπεΖούντας, Κερασούντας ι πι6ι6«ωνται στά έλλ,μεν,σμενα Οί έπκσκέψεις έγΐνονταν όμαδι- , δημοσιεύσωμεν είς κά άπό τό σύνολο τών άνδρών γΐς μας φύλλον. Μέ τίς ίιόπτρις το(! #_0ΣΜβΓ» ΠΑΣΧΑ Τί έγι νέ λοιπόν Πίνδαρε, πού πέρασες τίς άγιες μέρες τοϋ Πό- °χα; 5 - Στό οπιτάκι μου φίλτατε, 6· κολούθησα όπως θλέπης τίς συμ δουλές οου καί σοϋ όμολογώ πώ^ δέν μετάνοιωσα, άπεναντιας εΐμ<ιι πολύ εύχαριστημένος κα'ι ό ϊδιος; καί ή φαμίλια. 'Εσύ πήγες που- 6ενά; - Μιά βόλτα στόν Μωρηά. - "Ωστε ετσι, άλλα διδάσκεια ><αί ύλλα πράττεις, άλλά άς είναι, περιμένω ν' άκούσω έντυπώσεις. - Τί νά σοϋ πώ Πίνδαρε, δέν νομΙΖω ότι ύπάρχει άλλη φυλή τόσο θερμή καί φιλόΕενη σάν τήν δική μας. Τό Πάσχα φίλε μου είναι γιορ- τή τών Έλλήνων. 'Απ' όπου κι αν πέρασα οί πάντες έσπευσαν νά μοϋ προσφέρουν χαράι. Τί ώραία πού είναι τά έλληνι- *α έθιμα. Άλλος κουβαλοϋσε αύγά, δλ· λος ψημένο άρν'ι και κρααΐ άκόμα καράβια τους, έγκαταλείποντες ο λη τήν κινητή κι' άκίνητη περιου σία τους. Τότε δμως οί Βουλγα ρικές Άρχές τούς είδοποίησον, ότι τά καράβια τους ήταν λεία πολέμου καί σάν τέτοια, εϊχυν κατασχεθή καί ότι γιά νά φ/ύγοί·ν μέ αύτά, έπρεπε νά καταθάλουν τα άντίτιμο τής άΕίας τους. Ά- ναγκάσθηκαν τότε οί δύστυχοι ί- διοκτήτες τών ίστιοφόρων έκεί- νων καραβιών νά κάνουν κοινό έρανο καί νά Εααγοράσουν τό καράβια τους. Μετά τήν ληστεία αυτή, άπς- πλευοαν τά πρώτα έννέα ίστιο- φόρα μέ 1200 περίπου δτομα καί ύστερα άπό έπικίνδυνο πλοϋ, έ- φθαοαν στήν Κων)πολι, όπου έ- τροφοδοτήθηκαν μερίμνη τοϋ Οί<< Πατριαρχείου κα'ι κατόπιν συνέχι σαν τόν πλούν καί έφθασαν στήν Θεσ) νίκη. Την ιδία διαδρομή ε κανε μέ άτμόπλοιο δλλη όμάδα ά πό 1800 περίπου άτομα, ένώ πε- ρί τίς 10.000 άκόμα οκόρπιοαν στήν έλεύθερη 'Ελλάδα, στόν Ππι ραιά, στόν Βόλο, στήν Μυτιλή- νη καί όλλα μέρη, πολλοί δέ άπο αύτούς, πήραν τόν δρόμο τής Εε- νητειάς πρός τήν Αμερική, όπο^.· καί δημιούργηιοαν στήν Νέα Ύ· εροέη τήν πρώτη Άγαθοπουλίτι- κη παροικία. Άκόμη φρικτότερες ήταν οί συνθήκες έκπατρισμοΰ τών γύρω έλληνικών χωρίων, Κωστή, Προ- μοϋ έφερε καί τό νόστιμο είναι (διλόιρου, Βασιλικοϋ καί ΚαλαντΖά Άμισοϋ... καί χρονογραφήματα. Σ' ένα άπό αύτά μοϋ φάίνηκε πώς έβλεπα άναρτημένη τήν πινακίδα γρ. 10. Καί τήν προτίμησα. Φέρει τόν τίτλο «ΠΑΣΧΑ ΦΛΟ ΓΕΡΟ» κα ίεϊναι γραμμένο άπό τόν διακεκριμένο συμπατριώτη μαο δημοσιογράφο κ. Δημ. Ψαθά, γιά /όν όποϊο δέ« άμφιβάλλω ποσώς δτι, χάριν τής Άναστάσεως, θά μέ συγχωρήση, γιατί χωρίς τήν άδειά του κάνω χρήσι τοϋ τόσο χαριτωμένου πασχαλινοϋ του χρο νογραφήματος. Άμφιβάλλω δμοκ πολύ, πάρα πολύ, άν τό ήδύμθλ· πό δοΕοστικό τής Άναστάσεως μέ τήν έπιταγή «συγχωρήσωμεν πάντα τή Άναστάσει» θά βρή τόν άντίλαλό του στίς καρδιές τών διοικούντων τίς Ποντιακές μας Όρ γανώσεις καί Σωματεϊα. Αθήναι Άπρίλιος 1973 (1) Τό Εύαγγέλιο έπενδυμένο μέ άσήμι έπίχρυσο βρίσκεται στόν "Αγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης (έκ δοοη Βενετίας 1729. Σ.Σ. Τό άναφερύμενο χρονο· γράφημα τού κ. Δημ. Ψαιθά βά προσε- καί γιαούρτι ένας γέρος χωρικός πού άπαίτησε τοϋ χρόνου νά Εα· ναπεράσω. — Κα'ι τά έπαιρνες; — "Α Πίνδαρε, οί Μωραΐτεί; δέν άνέχονται άκαταδεΕία, τό θε· ωροϋν προοβολή. — Τότε δέν έχεις παρά νά προγραμματίσης άπό τώρα γιά τό έπόμενο Πάσχα. — Άντιπαρέρχομαι τήν είρωνΐα καί σέ πληροφορώ πώς ύποσχέθη- κα νά Εαναπεράσω καί θά τό κο- νω, γιατί πολύ μοϋ όρεσαν αύ¬ τοι οί άνθρωποι. "Επειτα δέν σοΰ κρύβω πώς εί¬ ναι ή πρώτη φορά στήν Ζωή μου πού ένοιωσα έντονα τήν γιορτή τής άγάπης. Κατάλαβα πόσο ταιριάΖει σ' αύ τήν τό χωριό κα'ι πόσο κοντά του αίσθάνεσαι Χρκστιονός. Γι' αύτό Πίνδαρε όσο κρατούν τά κότσια μου Πάσχα θά κάνω πάντα σέ χωρία. ΒΙΣΦΟΣ κι, των οποίων οί κάτοικοι ύπό- στησαν τά πάνδεινα, δσο νά φθά σουν στήν Άγαθούπολι, δερόμε νοι καί ληστευόμενοι σ' δλη την διάρκεια τής διαδρομής τους. 'Ε- κεί έπιβιβάσθηκαν στό Βουλγα· ρικό άτμόπλοιο Μπουλγκάρια, τό όποϊο τούς έφερε καί τούς πέτα- Εε κυριολεκτικά στήν Κων)πολι, πέρνοντας γιά κάθε άτομο ναϋλα 6-10 χρυσές λίρες, πασά ίτερα- στιο γιά τήν έποχή έκείνη. Άπό τήν Κων)πολι, άφοϋ τούς περιέ- θαλψε κι' αύτούς τό Οίκ. Πατρ,- αρχεϊο, έπιβιβάσθηκαν στό Περ- σικό άτμόπλοιο Περσέπολις, μέ τό όποίο ήλθαν κι' αύτοι, 1.200 περίπου άτομα στήν Θεσ)νίκη, σέ άθλια κατόστασι. Άλλά κα'ι ή ϊδια ή Άγαθούπο- λις δέν γλύτωσε τήν μανία τών άπογόνων έκείνων τοϋ Κρούμ- έκαψαν όλόκληρη. Γλύτωσαν μο- νάχα 27 σπίτια καί τό καινούργιο άκόμα τότε κτίριο τής Άοτικης Σχολής Αρρενων. "Ετσι τέλειωσε τήν Ζωή της ή πανάρχαιη άποικία τών Μιληοί ών, 2.500 περίπου χρόνια μετά τήν ϊδρυσί της. 4. Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΑ ΘΟΠΟΥΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ ΔΑ Τί άπέγιναν όμως οί καταφυ- γόντες στήν 'Ελλάδα Άγαθοπου λΐτες; Σ' δλη τήν διάρκεια τού α' παγκοσμίου πολέμου, πού εί- χε κηρυχθή τόν ϊδιο μήνα τοϋ έκπατρισμοΰ τους, έΖησαν στά διάφορα μέρη πού είχαν καταφύ- γει, μέ τό δραμα τής παλινοστή οεως στήν άγαπημένη τους γε- νέτειρα, δραμα πού φαινόταν, πώς θά πραγματοποιηθή, μιά πού ή Βουλγαρία κα'ι ή Τουρκία, ή¬ ταν μέ τό μέρος των ήττημένων. Ή πυρπόλησίς της όμως άπο τούς Βουλγάρους καί ή παραχώ- ρησις μέ τία ουνθήκες τοϋ Σά/ Ρεμό καί τών Σεβρών στήν 'Ελ¬ λάδα τής Άν. Θράκης, χωρίς τήν έπαρχία τής Άγαθουπόλεως, ή όποία λόγω τής προηγηθείσης παραχωρήσεως της στήν Βουλγα¬ ρία, δέν θεωρεϊται πλέον μέρος τής Άν. Θράκης, διέλυσε τα ό- ραμα έκεϊνο τής έπανόδου στήν φιλτάτη πατρίδα. Μετά άπό αύτό οί καταφυγόν- τες στήν Θεσ) νίκη Άγαθοπουλϊ- τες, ϊδρυσαν τόν Αϋγουστο τοϋ 1920 τόν Σύνδεσμον Θρακών «Η ΑΛΥΤΡΛΤΟΣ ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ., μέ ένέργειες τοϋ όποίου οτήν Γενική Διοίκησι Θράκης, επέτυ¬ χον τήν αδεία ιδρύσεως νέας Ά- γαθουπόλεως στήν Θυνιάδα τότε "Ακρα τοϋ ΕύΕείνου Πόντου, λί- γα χλμ., νοτιώτερα άπό τήν πα¬ ληό. Όργανώθηκαν τότε συνερ- γεία ύλοτόμων άπό ΚωοΤηνούς χωρικούς, τά όποία υπό τήν έ- ποπτεία τοϋ Προέδρου τοϋ Συν- δέσμου, τοΰ προαναφϋρθέντος δι δασκάλου Παν. ΧατΖηγεωργίου, έγκαταστάθηκαν στά άπέραντα δα ση τής περιοχής Σαμοκοβίου κπί δρχισαν τήν ύλοτόμησι καί κσ- τεργασία τής απαιτουμένης οίκο δομησίμου Ευλείας. Σέ λίγες έ- βδομάδες είχαν ετοιμάσθη περί τά 600 κυβικά μέτρα κατεργασμέ νης Ευλείας. Δυστυχώς ή έπελ- θοϋσα καταστροφή τής Μ»κρδα Άσίας, πού παρέσυρε στόν χο- μό καί τήν Άνατολική Θράκη, έ- κοντά στήν παληό. "Υστερα άπο τό κακό αύτό, με- ρικοί Άγαθουπολϊτες Έμπορο πλοίαρχοι, μέ μιά όμάδα άπό 100 πατριωτών τους καί μέ Πρόεδρο περίπου άλλες οίκογένειες συμ- τής ίδρυτικής ΌμάΙδος τόν Παν Κυριακίδη, γυιό τοϋ προαναφερ- θέντος διδασκάλου - 'Εθναποστό λου, ϊδρυσαν στόν λιμένα 'Ελει·- θεροχωρίου Πιερίας, κοντά στί-ν σιδ. Σταθμό τής Μεθώνης τέ 1926 τόν Συνοικκσμό τής Νέας Άγαθουπόλεως, ό οποίος μέ τήν πάροδο τών χρόνων έΕελίχθη οέ λαμπρό παραθαλάσσιο τουρισΤικό κέντρο, όχι όμως καί Ναυτιλιακό, σάν τήν παληά Άγαθούπολι. Για¬ τί ό οιδηρόδρομος, πού περνάει κοντά της καί άργότερα καί τό αύτοκίνητο, επέφερον γρήγορα μέ τόν συναγωνισμό τους τόν μα- ρασμό τών Άγαθουπολίτικων Ι- οτιοφόρων, τά όποϊα, μή δυνάμε¬ να νά συντηρηθοϋν, οιγά - σιγά διαλύθηκαν καί πωλήθηκαν 3άν παληοσίδερα καί καυσόΕυλα. 'Εκτός άπό τήν Νέα Άγαθού¬ πολι, τής οποίας ό σημερινάς Πρόεδρος, είναι ό Θεόκλητος Κυ ριακίδης, γυιός τοϋ ίδρυτοϋ της καί ή όποία διαιωνίΖει τό όνομα καί τήν ίστορία τής παληάς τοϋ ΕύΕείνου Πόντου, οί Άγαθουπο¬ λϊτες σκόρπισαν σέ συμπαγεϊς μά Ζες, στήν ΆλεΕανδρούπολι, Θεσ) νίκη, Αθήνας καί Πειραια, Μι- τυλήνη καί Εϋβοια. ' Άπό τούς κατοίκους τών γύ- ρω χωρίων της, οί τοϋ παληού καί Νέου Βασιλικοϋ, έγκαταστά ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (ΣυνεχΙ2εται) "^^^^^πτ^^^τε^ε^ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ Ήμερα λαμπροφόοος παίΖουν καί τό χαίρονται οί δερ- βιαάδες. Μονάχα όσοι έχουν ά- κούσει τό νέϊ τών δερβισάδων, μπορεί νά νιώσουν τόν πόνο τοϋ τραγουδιού αυτού μέ τήν τόοη του άπλότητα, μά καί μαΖί μέ την τόοη του βαθύτητα: Ι Στ" άκρογιαλιοϋ τίς πέτρες χιο- άγάπης ι (ριστά, χώ τό θεμέλιον χοινής ζο>ης. Αγ' έκεΤ Πού ο6οΰν τά τούρΚικα σοκ-
γελικη οοασπ; τόν νούν ίκθιιμ- (κάκια
ϋοΰμενοι καί θεική ϊγέρσει την χ . . ■ . . , '
„„„', .(-■ ' Λ ' , μακριά άπο τά χαρέμια τά κλει-
ψυχην φωτιζομενοι τον Ανάστα λ ε- ε-
ντα έκ νεκρών Λυτρο)τήν καί Σμ ' ίστα
ή
μας ?ύλα6ή; .τροσκννήσω-
μεν Σταΐ'ρόν γάρ έβίλουσίως ύ-1
πομείνας δι» -μάς θανάτω θάνα-
τον ώλεσεν. Ή Τραπέζα γέμπ
Κανουνε
νιόβγαλτα τουρ
(κακια
Παιδάκι γλυκομάγουλο βαστά
τοιιι^ήα(υμεν πάντες κ-αί
άπολαύ- νιουατα από
' 6
καραφάκια·
σωμεν τό συμπόσιον τής Πίστεως. Κ|' 6νας· οιμα· Δερβίσης μέ οβ.η-
X
ΡΙΣΤΕ Δέσποτα Παντοκρά-' (0Γα
τωο ΰμνούμενε υπό Ά- Τα μάτια, τοϋς γλεντα μέ τρα-
γίων Άγγέλων έν Ού- (γουδάκ,α.
οανοίς
Ρ ώμην ψυχής χαί σι^ματος πα-
ράσχον ημίν τοίς παρα-
.-ταίουσι Χριστιανοϊς
Ι να ένδυναμοΰμενοι ν' άποφεύ-
γωμεν Έωσφόρον ϊργα
καί τοί>ς τκιρασμούς
Σ υνεχίζομεν καί τούς,, επί τή έν-
δόΐω Άναστάσει ΣΟΤ,
«Ιδελφικοϋς άσπασμούς
Τ ΡΙΑΔΟΣ Όμοουσίου καί Ά-
χωρίστου έχοντες την βο¬
ήθειαν καΐ την ίύλογίαν
Ο οθοιιοοσννη καί σι<μπνοία συν- εργαζώμεθα διά την .ι<ι- τρίδα καί τήν πίστιν Σου τήν Αγίαν Σ ώσον καί δπλισον ημάς οτΐιλοις δικαιοσύνης Σου δεόμε- νοι αίτοΰμεν. Α νά,-ΐακοον τάς ψυχάς πάντων των χαοισάντων ημίν τήν έλειθερίαν π·αρ)μεν Χ αί συγχώρησον τούς πλαίοντας Σ ΟΙ π( λ^λά, άδ«λφούς Καί κολλητό στό στόμα τού τό (Νέϊ πότε λαγγεύει, πότε πικροκλαϊει... Κι' ένώ τριγύρω ή νύχτα άχνο- ρά άπό τραγούδια, πού γράφτη- καν ϋστερα άπό μακρά παρατη- ρηση καί πολλή μελέτη καί σπου¬ δή τής ϋωής καί της έποχής, πού έΖησαν οί άνώτατοι ούτοι Άρχοντες τής Τουρκίας. 9ο μποροϋοε κανείς νά τά ώνόμαΖε πινακοθήκη άπό οοννέτα. Ή στι- χουργική τους είναι πλούσια κοί ή μουσικότητά τους μαλακή καί μ' έλιγμούς, ποϋ ταιριάΖουν στό είδος αύτό τοϋ τραγουδιοΰ. Εί¬ ναι πραγματικά θαυμαστό πώς ό ποιητής κατώρθωσε οτά οτενά πλαίσια τών δεκατέσοερων σΓί- χων τοϋ σοννέτου, νά κλείσει τή μορφή κάθε Σουλτάνου καί τ6 χαρακτηριστικό τής ίστορίας του. νίέσα ο' αύτά ΕεχωρίΖει ό Σουλ- άν Μετ2ήτ. Είναι χαρακτηρπστι- :ό τής άνατροφής τών Σουλτα- όπαιδων μέσα οτά παλάτια: Σάν στάθηκε ό Άβδούλ Με2ήτ (δεκάχρονο παιδί, μέ μάγουλα άνθοΖύμωτα καί με (μαλλιά μπουκλίσια, — μά στίς γραφές τού Κορανι- (νιοϋ, πρωτόχυτο κλαδί γιά καρπερά μαγιάπριλα, μ' όρ· (μή παλληκαρίσια, -< ή μάνα του ή ποθόπλαγχτη, Σουλ τάνα τρανταχτή, π' δλο κΓ άγάπες λόγιαΖε καί γιά τοϋ μονάκριβου της γυιοϋ (χάδια καί κοιμήοια, (τήν Εακουστή γιορτή, πλούσιο ριγάλο τοϋδωσε, δυό (οκλόβες, κυπαρίσσια. Κα'ι τό παιδί, τό άνίδεο στά Εένα (τά φιλιά, κρένει στίς σκλάβες, τρέχοντας (μ' όλάνοιχτη άγκαλιά: — «Καλώς τίς δυό τίς κοϋκλες (μου, νά παίΕωμε μαΖί;· Ή μάνα χαμογέλασε· καί σ' ένα (της σημάδι. γρήγορ' αύτές στοϋ χαρεμιοϋ τό (πήραν τό σκοτάδι, κι' άπό μικρά τό μάθαιναν πώς (θάπρεπε νά Ζεϊ. . Γιά τά «Τραγούδια τής Άνα- τολής· ό Δ. Ταγκόπουλος έγρρ- ψε: «Όλα τά Σμυρνιώτικα κα'. τά δεκαπέντε άνεΕάρτητα είναι νά τά πίνεις στό ποτήρι». (Συνβχίζετοι) ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΘΝΤΑΕΤΗΡΙΔΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Συγγράφεται υπό τών τότ« φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ- ΜΟΎ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τί)ς Όμοσ-ονδίας Προσφύγων Φτιτητών καί 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τ!)ς ΈνώσΛως Ποντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΓΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΙίΝΕΙ. μας νους Μιχαλόπουλος Εύρυσθένης τοΰ Ιωάννου, έΕ Άρτάκης τής Ε¬ παρχίας Κυφκάυ Μακράς Άσ:- τοΰς παραπλανοιμέ- |ας, πτυχιοϋχος τής Ίατρικής τοϋ Ε νίσχισον καί αύτοΰς ινα έπα- νέλθιοσιν είς την Όδόν 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών είδικευθείς είς τήν Λαρυγγολογί- αν, πρώην 'Επιμελητής τής Λο- τους στήν Θεσ) νίκη καί λιγότε- ροι, ατό Προόοτειό της Ν. Κορ- Πανεπιοτημιακής Νο πραγματειών. Λαυρεντίδης Ίσαάκ τοϋ Νικο- λάου, έΕ Όρτάκιοί Κάρς τοϋ Κσυκάσου, πτυχιοϋχος τής Νομι· κης τού 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος Σερρών επί , - - Σ°Τ ν™ς καΤΑέΛ0υ? ρυγγολογ,,κής θηκαν στο μεγαλυτερο ποσοστο Σ ι>μπαντος Κοσμου Αρχοντε; ι
καί Άρχόμενοι σι»νερχό-. ^ ,
μενοι νά ένδι«ν«μωθϋ>μεν'00Κ<>μείω Αθηνών υπό τόν Κα- ,τών προσφυγικήν δικαίων έντός
τοϋ Έλληνικοϋ Κοινο-
πολλά έτη, ώς καί
Σερρών, σθεναρός
Βουλευτής
άγωνιστής
μου. Γιατί, λίγες μέρες μετά τήν σβησε καί τα δνειρο έκεϊνο τής
ουνθηκολόγησι τής Βουλγαρίας ' ιδρύσεως νέας Άγαβουπόλεωςί
δελλιό καί στό παρά τήν δεΕια
όχθη τοϋ 'ΑΕιοϋ χωριό 'Άδεν-
δρο. Οί κάτοικοι τών άλλων χω¬
ρίων, Κωστή, Προδιλόφου, Κα-
λαντζάκι καί Αγ. Στεφανου, έγ-
καταστάθηκαν άναμίΕ, στόν Λαγ¬
καδά Θεσ) νίκης, (όπου σήμερον
Ζοϋν οί πιό πολλοί Άναστενάρη-
δες καί γίνονται κάθε χρόνο πυ·
ροβασίες) καί στά γύρω χωρία,
Ήράκλειο, Περιθολάκι καί Λαγ-
καδίκια, στήν Μελίκη Βεροίας,
στήν Μαυρολέκη Δράμας (όπου
έγινε όπως προανέφερα γιά πρώ¬
τη φορά, προπολεμικά πυροβο-
σία), στίς Σέρρες καί τά χωρία
της, Κερκίνη, Στρυμονικό, κυί
Άγία Ελένη (τήν δεύτερη με-
γάλη έστία Άναοτενάρηδων, ό¬
που έγινε ή πρώτη μεταπολε^ι-
κή πυροβαοία τό 1945).
Στ'ις πόλεις καί τά χωρία αύ¬
τά ϋοϋν σήμερα οί παληοί Άγα-
θουπολϊτες, νοσταλγοϋντες πάντο
τε τήν άΕέχαστη πατρίδα τους
καί μεταλαμπαδεύοντες τίς άνα¬
μνήσεις, τούς θρύλους καί τίς
παραδόσεις της οτά παιδία καί
στά έγγόνια τους. Κοινή μοίρα
όλων τών προσφύγων, πού έχα-
οαν τίς πατρογονικες έστίες τους.
Τ
κός καί ΰλης, νά άπελευ- κεκριμένος Λαρυγγολόγος Άθη-
θερωθώμεν Ινών, ήδη Άρχίατρος - Διευθυν-
II
μέοαν ζιοηφόρον Άναστάσεώς τής τής Ύγειονομικής Ύπηρεσί-
ΣΟΤ, έν ζοή εΰρισκόμε- ας τοο ΤΕΒΕ, εύτυχήσας νά άνα-
νοι Χοιστιανοί, νά εύφραν δείΕη τόν έΕαίρετον υϊόν αύτοϋ
βουλίου.
Παυλίδης
θώμεν.
Δ ίΰτε άδελτροί &οήθει«ν τού Παν
τσδυνάμου ΘΕΟΤ, προβευχο-
Νικόλαον Όφθαλμολόγον Αθη¬
νών,, γομβρός επί θυγατρί τοϋ
διακεκριμένου χειρουργοϋ καί Κα·
μενοι, νά επικαλεσθΛμεν ι
Λ πάντες <ριλ,οξενοϋμΕνοι ένταΰ- βηγητοθ τής Χε.ρουργ,κής κα. βα, βρλήματό; ΤΟΤ, νά άπο- αργότερον Πρυτανεως τοϋ Άρ.- λογηθόϊ^εν «τοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσα- Κ αθαοοΐ τή καρδίΛ, τής 'Επου-'λονίκης ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΖΑΡΑ ρανίου Βασιλείας ΤΟΤ^ κλη-|ΚΗ. ρονόμοι νά άξιιοθώμεν. ΚΤΡΙΟΙΣ 'Επιγείοη· καί 'Επου έκ Σμύρνης, πτυχιοϋχος τής Χη- μείας τοϋ 'Εθνικοϋ Πανεπιστημί¬ ου Αθηνών, πρώην Χημικός τοϋ ενικοϋ Χημείου τοϋ Κράτους ά- ποχωρήοας επί βαθμώ Διευθυν¬ τού, πρώην Χημικάς Διευθυντής του τής οανίων νεκοώσας τόν "Αδην τή Δημόπουλθς Στυλιανός τοϋ Δημοσθένους, έκ Νυμφαίου Μι- άστοαπή τής βεότητός ΤΟΤ. Ά-|κρσς Άσίας, Πτυχιοϋχος τής Νο- νέστη έκ νεκρο>ν. Ούδίίς έν τώ μ|κη-ς Τθ0 ·Εθνικοϋ Πανεπιοτημί-
μνήμπτι. 'Εγερθείς γάρ έκ τού | ου .Αθηνών Δ.κηγόρος Άθη-
μνήματος απαρχή των κεκοιμημέ-
ν(ι>ν εγένετο.
νών όδός Άκαδημίας 69, πρώην
Γενικός Γραμματεύς τού Ύπουρ-
ΑΤΤΩ Η ΔΟΗΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑ- Υείου Οίκονομικών, πρώην Βου-
ΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΑΙΟΝΑΣ 'λευτής Ηρακλείου Κρήτης, Συγ-
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ. ΑΜΗΝ.
γραφεύς άΕιολόγων Νομικων
Ή εφημερίς μας «δχεται είς τούς συνεργάτας,
συνδρομητάς καί αναγνώστας της
Κ ΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
ν
Κλέων
τοϋ Λουκά,
Οίνοποιείου
' Ενώσεως
Καρλοβασίου
Οίνοποιητικών
Συνεταιρισμών Σάμου καί συνερ
γάτης τής 'Εταιρείας Οΐνων κα< Οίνοπνευμάτων, ήδη Χημικάς Α¬ θηνών όδός Άγησιλάου 2. Λ Σγουρόγλου Σπυρίδων τοϋ Γε- ωργίου, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών τής Άνατολικής Θράκης, πτυχι· οϋχος τής Νομικής τοϋ 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, δικηγό- ροο Κομοτινής κα'ι πρώην Βου¬ λευτής Ροδόπης, εύτυχήσας νύ άναδβΙΕη τόν εκλεκτόν υϊόν αυ¬ τού ΓΕΩΡΓΙΟΝ, Νομικόν καί ή¬ δη Πρωτοδίκην Φορολογικόν Δι- καστηρίων Αθηνών, ήδη συντα- Ειοϋχος διαμένων είς Αθήνας ό¬ δός Μιχαήλ - Βόδα 109 - 111. Χριστοφορίδης Μαρϊνος τοθ (ΣΤΝϋΧΕΙΑ είς την 6ην αβλ.)
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΕΒΔΟΜΑδΓαΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟΠΚΗ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
ΙΛΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ -_ δεΪΘΤΝΤηΣ συντάξεως ΣβΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ. 3229.708 —
2 Μαϊοιι Α άϊίχαστη
«ΧΟΣΤΛΛΓΙΑ»
.: Νίκης 25.-
Συνεργσ.τιδος μ«ς χας Νίνας
ϊανάρθε πάλι ή 2 Μαίου, Εα-
νάρΒαν γιά τούς Σμυρνηοϋς οί ά¬
ναμνήσεις καί ή νοσταλγία τής ό-
μορφης έκείνης μέρας πού ή Σμύρ
νη κΓ όλόκληρη ή Ανατολή ντύ-
θπκε στά γαλανόλευκα γιά νά υπο·
δεχθή τούς "Ελληνας 'Ελευθερω-
τάς, καί τί λουλούδια, τί ένθου-
οιασμός, τί λαχτάρα νά δοϋν ο:
Σμυρνηοί τά λεβεντόκορμα παλλη
κάρια τής λαχταριστής Μητέρας
τής Ελλάδος. Οί Σμυρνηοτοποϋ-
λες τά έρανον μέ ροδοπέταλα κοί
ρύΖι γιά νά στεριώσουν!.. Πόσες
άναμνήσεις άλήθεια γΓ αύτούς πού
έΖησαν έκείνη τήν άΕέχαστη Μα-
γιάτικη μερά... άλλά άναμνήσεις
κα'ι στούς δλλους πού δέν τήν έ-
Ζηααν άλλά μόνο άπό τίς άφηγή-
οεις μιάς Νενές καί μιάς Μητέρας
πού λάτρευαν την Πατρίδα τους...
καί άπό τούς Μεγάλους μας Σμυρ-
νηούς καί γενικώς Μικρασιάτες
πού καθένας, μέ τή σειρά του τρα-
ουδά τή χαρά του μά καί τόν
34ον
Στά 717, όταν οί "Αραβες πο-
λιορκοϋσαν τήν Πόλη, ή θαυμα-
τουργή είκόνα είχε μεταφερθεϊ
στά τείχη καί την έλιτάνευαν
νούν υέαη ήπ· · Π°ύ 6γ0ί' Υύί>ω άΠ' αύτά' νιά νά τα "Ρ°«-
νούν μεοα απ τη καρδ,ά του. Γνω Τατέψε, άπό τίς επ,θέοε,ς τοος
στη ^αρχηγνωστή χαρά πού τήν Άπό τότε, σέ κάθε περίπτωοη
μετέφερον κυρί-
Πύλη, αλλά καί
ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
πόνο τού οί-
ή χαρά πού την Άπό τότ
Εεπερασε ή λύπη, εντούτοις κάθε κ,νδύνου,
χρόνο ύ
ερχεται ο
φέρ.
οτή
σημεϊα τών τειχών
Ό Ίωάν-
Πόλη, ή Οδηγήτρια μεταφέρθη-
κε οτό Ιερόν Παλάτιον καί άπ'
έκεϊ οτή Μονή τής Χώρας, γιά
νά είναι κοντά στά τείχη καί νά
λιτανεύεται κάθε τόσο σέ όλη τή
διάρκεια τής πολιορκίας. Έκεϊ
τή βρήκαν μέ τήν Άλωση οί Γρ-
νίτσαροι, τήν έγύμνωσαν άπό τόν
πολύτιμο διάκοομά της, καί τήν
μοιραιες μέρες γιά τή Σμύρνη μας Δέν ύπάρχουν πληροφορίες ! έκομμιάτισσαν μέ τά πελέκια
την όμορφη νυφοϋλα τής Ίωνί- γιά τήν τύχη τής Μονής στά τουε· "Η έκκλησία καί τό μονα-
ας, τή διαλεχτή πατρίδα τοϋ Ό- χρόνια τής Φραγκοκρατίας^ όλ- στΠΡΐ της άφανίσθηκαν πιθανότα·
μήρου, μοιραϊες μέρες γιά όλό- λά είναι πιθανότατο, ότι είχε κα- ,τα στά 1467, δταν ό Μωάμεθ όρ-
κληρη τήν όμορφη κα'ι εϋφορη Μ<· ταληφθεϊ άπό τούς Φράγκους. Ή Χισε νά χτΚει τό καινούργιο του κρα Άσια μας. Δυό όμορφοι μή· είκόνα είχε στό μεταΕύ μεταφερ- 'σαράι. νες τοϋ έτους -Μάϊος - Αϋγου- θεϊ στήν Άγία Σόφια, άπό όπου Βγαίνοντας άπό τήν περιοχή στος» πού ύπήρΕαν μοιραϊοι . στή οί Βενετοί τήν άρπαΕαν στά 1207 τών Τόπων, ύστερ· άπό τό φάρο άης φέρ νέ, Ζωντανη την άΕέχαστη έκε(νη οέ άΜα οημεα ^ μερά την .2 Μαίου 1919., χαρά τοϋ Ίεροϋ Παλατίου. ^ ._». που πν,γηκε κατόπ,ν οτό δάκρυ νης Κομνηνός την έκαμε παλλά- και .στόν πόνο, στόν πόνο πού φώ- διον τής Θεοφυλά,κτου Πόλεως· Λιασε μ,σό αίώνα καί περ,σσότε- τήν έφύλαγε οτό Παλάτ,ον κ' ρο ατα στήθη των Μικρασιατώ,/ έπαιρνε ένα άντίγραφό της μα?ί •2 Μαιου - τέλος Αύγούστου» του οτίς έκστρατείες ραιες μέρε ά ή Σ του. ΣΤΙΣ ΠΑΡΥΦΕΣ ΤΗΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΥ γ- ΠΑΡΑΛίΑ ΤΕΙΧΗ, ΠΡΟΠΟΝΤΙΣ Ζωή μας. κα| την οτή τοϋ ,του Γκιούλχανέ, δύο άκόμη ιύ- ΝΙΝΑ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΕΧΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΠΑ2ΧΑΑΙΗ0 ΧΡΟΝΟίΡΑΦΗΜΑ Κανένας μετρά τόν πόνο του μέ ΓΙαντοκράτορος, παρά τόν άφορι |λες μέ τούρκικα όνόμαια είναι τό δικό του μέτροΙ σμό τοϋ Πάπα Ίννοκεντίου III βυ2αντινές: ή Μπαλούκχανέ κα· άπό τόν Πατριάρχη. Άπ' έκεϊ, . π°ύ (= πύλη τών Ψαράδικων) στίς 15 Αύγούστου 1261, μετα- κα' ή Άχοϋρ καπού (= πύλη ♦τ* φέρθηκε ή Οδηγήτρια οτήν Χρυ- ιτων σταύλων). Τό τούρκικο δνο- σήν Πύλην τών χερσαίων τει- Ρ° της τό όφείλει στούς γειτο- χών, γιά νά όδηγήσει τή θριαμ- 'νικούς της σταύλους τοϋ Σαρα- ΣΤΗΝ Τραπεζούντα μπροστα καί τών μεγάλων παιδιών κατά βευτική πομπή, πού συνόδευε τόν 'γιοϋ. Κάπου έδώ όμως ήταν καί ένορίες καί ουνοικισμούς από σπί ΜιΧ0Πλ Η' Παλαιολόγον, δταν £- τό βυΖαντινό «Καβαλλάριον», ά- τι σέ οπίτι χωρίς έΕαίρεσι. Μίση καμε τιΊν εϊισοδό του στήν άπε- πό δπου έθγοιναν οί αύτοκράτο- καί έχθρότητες έλειπαν μέ τό Εα· λευθερωμένη Πόλη. Την ήμέρα ρες έφιπποι, γιά νά επισκεφθούν γόρεμα όλων καί τήν μετάληψι! εκείνη άπετέθη ή είκόνα οτή Μο- .τίς έκκλησίες. Καί κάπου άνάμε- Τό τοούγκρισμα μέ κόκκινα ώ- νπ· το° Στουοίου· κ°ϊ άμέσως σα άπό τίς δύο πύλες τελείωνε 6ά ήταν ή άδυναμία νέων καί γέ- κατ0Γ" γύρισε πάλι στή θέση της, τό παράλιο τεϊχος τού ΒύΖαν- ρων. Χαρά ο' εκείνον πού έβρι- οτη Μονη των Όδηγών. Στήν τος. Λίγο δυτικότερα, ύστερ' ά- έκκλησία τής μονής αυτής καί πό ένα παλιό φάρο, σώΖονται ά- οτήν εϊσοδο τού Σαραϊοϋ (Διοικη- τηρίου) έκάθονταν πάντα όκλαδόν μερικοί κιατίπηδες (γραφιάδες) καί έΕυπηρετοϋοαν τόν κοσμάκη, γράφοντας οτό γόνατο κανένα άρ- ζουχάλι (άναφορά, αϊτηοι). Ό κα¬ θένας τους είχε μπροστά του άρα- διασμένα καλέμια μέ άναρτημένη οτό καθένα πινακίδα' πού έσημείω- νε τό ποοό τής άμοιθής άπό τό 1 γρόσι ώς τα 10 καί πλέον άκόμη καί ρωτοϋοε τόν πελάπη μέ ποιό καλέμι άπ' δλα προτιμοϋσε νά γρα- φτή τό άρ2ουχάλι του. Καί ό πε- λάτης, γιά σιγουριά, έπέλεγε ένα άπω τα μεγαλύτεραΙ £ΝΑ σχεδόν παρόμοιο, περιστα τικό παρουσιάσθηκε αύτές τίς ή- μέρες καί σ' έμένα, μέ τή διαφο- ρά ότι ό ϊδιος έγώ έπαιζα τόν ρό λο πρώτα τοϋ κιατίπη καί έπειτα τοϋ πελάτη, καθώς καί το ότι ή χρηματική συναλλαγή έλειπε όλο- οχερώς. Άς τό άφηγηθώ μέ λί- γα λόγια κατά τό δυνατόν: Μοϋ Ζητήθηκε νά γράψω, πώς, έκεϊ οτόν άληομόνητο Πόντο, ό κόομος έΕεδήλωνε τήν χαρά κα) άγαλ- λίασί του στήν Λαμπρή, αυτήν τήν «πανήγυριν των πανηγύρε- ων·. Δέν έφερα άντίρρησιν καί άμέσως έβαλα οέ ενεργεια τό μνη- μονικό μου. Καμμιά όμως άνάμνη- οι καί άνόπλασι παραστάσεων, ό- σο γλυκειές κ Γ άν ήσαν, δέν μέ ίκανοποίησε καθόλου. "Ολες τίς έ- χαρακτήριΖε ή κοινοτοπία! Ή γενέτειρά μου, ή Τσίτε τής 'Αργυρούπολης, δπου κατά κανό- να διερχόμουνα καί αύτές άκό- μα τίς διακοπές Χριστουγέννων καί Πάσχα οτά μαθητικά μου χρό νια στήν Άργυρούπολι καί Τρα- πεΖούντα, δέν έπαυε άπό τό νά είναι χωρία μέ 140 οίκογένειες, παρά τήν άΕιόλογη ίοτορικότητά ΤΓ)Ο. 1 ΔΕΝ άντιλέγω. Πολύ εντυπωσισ κή ήταν πρώτα ή διακόσμησι τής έκκλησίας ιδιαιτέρα μέ τήν έμ- φάνιαι τιμαλφών κειμηλίων, φυ- λαγμένων, διά τόν φόβον των Ί- ουδσΐων, σέ κρύπτη, πού μαρτυ- ρούοαν «περασμένα μεγαλεϊα·, ά- φιερώματα τέ,κνων της, διασήμων αρχιερέων καί άρχιμεταλλουρ- Υών. (1) Έπιβλητική κα'ι ή τελετή τής 'Αναστάσεως, όχι στίς 12, όπως έδώ, άλλά 2 - 3 ώρες προτοϋ νά Εημερώση. Σ' αυτήν προσέρχον- ιαν κα'ι οί λίγοι «κλωστοί» μας (Κρυφοχριστιανοί), οτούς Νυμφίους. καθως κα'ι σκε «γότ2 ώβόν»! Ό άσπαομός γινόταν τρείς φο- στ|1|ν 'Ανιά Σο<Ρια πρόσταΕε ό (κάμη τα έρείπια άπό τόν λεγόμε- ρές μεταΕύ ουγγενών καί φίλων ''|ωάννπο Η' Παλαιολόγος νά γί-^ον οίκον τοϋ Ίουστινιανοϋ, με- κα! τό .Χριστός ·Ανέστη - Άλη- νουν οΙ είδικε£: προσευχές γιά,γάλες συνεχόμενες αϊθουσες, μέ θώς Άνέστη» άντικαθιοτοϋσε κά- τήν ένωση των Έκκλησιών, δ- παράθυρα, άνοιγμένα μέ μαρμά- θε άλλο χαιρετ.σμό μέχρι τής Ά- ταν· οτά 1438' ί'ταν να ^ύ^ ρινα πλαίσια· στΠν πλευρά τής ναλήιμεως σΤ|ί ΦεΡΡαΡα κα' °τή Φλωρεντία, παραλίας. Είναι πιθανόν νά πρό- Στήν Δευτέρα Άνάστασι τό Εύ γιά νά τήν πραγματοποιήσει. [ κείται γιά τήν κατοικία τοϋ Τού· Ι Τήν δνο'εη τοΰ 1453 δταν τά στινιανοΰ πΡ1ν ανεβει οτό ΘΡ°- αγγέλιο δέν λεγόταν οέ Εένες γλώσσες. Μόνο γιά τόν Άπόστο- λο στήν Τουρκική τήν Α' ήμέρα γινόταν ό καυγάς μεταΕύ τών παι- διών. Όμολογώ είλικρινά ότι παρ' ό¬ λη τή βαθειά μου νοσταλγία καί συγκίνησι πού μοϋ προκαλοϋν οί άναμνήοεις αύτές, δέν μπορώ, λό¬ γω τής κοινοτοπίας τους, »ά τίς κατατάΕω πέραν τών πρώτων αρι¬ θμών τών πινακίδων άπό 1 γρόσι Τήν τοΰ 1453· δταν τά στινιανοΰ. ανεβει οτό τών τ|!Ιν ν°· Μολονότι δέν παρουοιάΖε. τά οίκοδομικά γνωρίσματα τοϋ ΣΤ' αίώνα. Πάντως είναι βέβαιο, πώς κάπου έδώ, στά 967, είχε χτίσει ό Νικηφόρος Φωκάς ένα όχυρό άνάκτορο, δπου κατέφευγε, γιά νά είναι προφυλαγμένος άπό τούς έχθρούς του. Έκεϊ βρήκε τό φρικτό του τέλος άπό τόν Ιωάν¬ νην Τσιμιοκήν καί τή φοβερή 0εο- φανώ τή νύχτα τής 10 Δεκεμβρι¬ ού 969. «Ό Ιωάννης Τσιμισκής», άνι- στορεϊ ό Λέων Διάκονος, «αφίκε¬ το μετά τών συνωμοτών, επί λέμ- βου τόν αίγιαλόν παραπλέων, καί τής ηπείρου προσεπιβαίνων, ίνα ό λίθινος λέων τόν ταϋρον Ζωγρεϊ (Βουκολέοντα τόν τόπον κέκληκεν ή συνήθεια)». Ύπάρ· χει σέ μικρή άπόσταση μιά πύλη μέ τό μονόγραμμα τοϋ Ίουστινια¬ νοϋ καί μέ τά συντρίμματα μιάς έπιγραφής, πού άναφέρεται στό ναό τοϋ Άγίου Άμαντίου. Καί προχωρώντας, έδώ, δπου ήταν ΙΑ' γίου καί Βάκχου. Πολύ πρίν άνέβει οτό θρόνο, ό Ίουστινιανός καί ό θεϊος τού Ίουστϊνος κατηγορήθηκαν, ότι εί- χαν όργανώοει συνωμοσία εναν¬ τίον τοϋ αύτοκράτορος •Αναστα¬ σίου, καί καταδικάστηκαν σέ θά- νατο. Τίς παραμονές, πού ήταν νά έκτελεσθοϋν, ό Αύτοκράτωρ εϊδε οτόν ϋπνο του τούς δύο στρατιωτικούς Αγίους, τόν Σέρ- ' ~ Ποο° πουλάς τή 2άχαρη μέ γιον καί τόν Βάκχον, πού είχαν τά γλυκό σου χείλια; μαρτυρήσει στό χρόνια τοϋ Μα· ~ Διαβάτη, δέ οοϋ τήν που- Ειμιανοϋ, τέλος τοϋ Γ' αίώνα. Οί λώ κι' αν δώσεις γρόσα χίλια "Αγιοι πρόοταΕαν τόν Αύτοκρά- ~ Ποσο πουλάς τ' άστραφτερά τορα νά χαρίσει οτούς καταδίκους στα "άτια σου διομάντια; τή Ζωή κ' έκεϊνος συμμορφωθή- ~ Τ' °στέρια, πού όλοι χαί- κε μέ τήν προσταγή τους. Ότσν, ρονται, τά βλέπουν άπ' άγνάν- ϋστερ' άπό χρόνια, τό 527, έγι- τι°· Ο ΒΑΡΔΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΑΟΣ Τ.δκ. ΧΡΗΣΤΟΤ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΑΗ (σιωπά, έκεϊνος, κοιμισμένος στά δνειρά /[τού, Εεσχίζει σέ τραγούδια την καρ· (διά τού, γιά κείνη νέ ό Ίουστινιανός αύτοκράτωρ, ' ~ "όσο τά τριαντάφυλλα μία άπό τίς πρώτες πράΕεις τού οΤα ΦΡέσκα μάγουλά ΌθυΙ ήταν νά ίδρύσει καί νά προικί- ' ~ Τοΰ δόσμου τίς τριανταφυλ- σει πλούοια μίαν άνδρώα μονή ^ιε£: πΡ'ν Μάσε καί φαντάσου. μέ μιά περίλομπρη έκκλησία ά- ~ Κα' των μολλιών σου δέν φιερωμένη στούς σωτήρες του πουλάς τόν έβενο; Καί πόσο, Άγίους Σέργιον καί Βόκχον. Ή ~ Τπ- νύχτα ποίος άγόρασε, έκκλησία, άπά τόν τόπο όπου ι- Υια πούλημα νά δώσω; δρύθηκε, είχε τήν προσωνυμία ~ Πόσο πουλάς τών δοπρων τών Όρμίσδου ή έν τοίς Όρ- σου λαιΜών τ' σγνά τά χιόνιο; μίσδου. Σ- αυτήν, έκτός άπό άλ- ~ Ρώτα ενα άητό, πού στοϋ λα κειμήλια, ήταν θησαυρισμένε:; οουνου 2ή τίς κορφές αίώνια. 'καί οί κάρες τών δύο Άγίων, πού ~ Καί ποια ναι ΤΠ£ λαχτα- ι πού έσκλάβωσες τα λύ· ■°κτωβΡ|°"· άλλη βασιλική, τΡα: άλλοτε ό λιμήν τοϋ Βουκολέον- ^μνήμη τους γιορτάίεται στίς 7 Ρ<"= τος,, διακρίνει κανείς, καταχω- σμένο, τό νησάκι, όπου, ώς τό σεισμό τού 1532, ύπήρχε τό μαρ- μάρινο σύμπλεγμα μέ τό λιοντά- ρι, πού κατασπάραΖε τόν ταϋρο. 'Υπόρχει καί ένα ύπόλειμμα μώ- λου μέσα οτή θάλαοσα. Άκόμη δυτικότερα είναι τό ση- μεϊο, όπου βρισκόταν ή Τσατλαν- τί Καπού (=ραγισμένη πόρτα), πού τήν έταύτι£αν άλλοτε άβά- άφιερωμένη οτοθς άποστόλους Πέτρον καί Παϋλον, ήταν δίδυμη μαΖΙ της καί άποτελοϋσε τή βο ρινή προέκτασή της μέ κοινό νάρθηκα καί κοινή αύλή. Τή βα- οιλική αυτή τήν παραχωροϋσαν είναι < ή έκκληοιά ή πουλήτρα. — Καί γιατί δίνεις χάριυμα ίς γλώασας τό φαρμάκΐ; — Διαβάτη, τά πολώπαμε, κ&ι ή ή ή ραχωροϋσαν στούς νούντσιους τοϋ Πάπα, γιά τράβα τό σοκκόκι·· νά λειτουργοϋν, δποτε ήθελον. Ι "Ενα ποίημα πού θεωρήθηκε ά- κατά τό λατινικό τυπικόν. Όταν, ληθινό διαμάντι, μέσα ο' όλα γε· .... .... _______ ____ο ___ βγνωστο πώς καί πότε, ή βασι- νικά τά ποιήματά του είναι τό σιμα μέ τή βυΖαντ.νή Σιδηράν '"1 έεα<Ρανίσθ|Τ<ε, ή ϊδια παρα- «Νέϊ. πού καθρεφτί^ει ενα όλό- — όχι γΓ αύτούς - Οί «Σουλτάνοι» (π' άγαπά. . είναι μιά σει- Πύλην. Κα'ι άμέσως κατόπι σώΖε- ται, εύτυχώς άκέροιο, άλλά ί· Εωτερικά άρκετά άλλοιωμένο, ένα άπό τά άρχαιότερα μνημεϊα τής Πόλης; ό ναός τών Άγίων Σερ- ' χώρηση έΕακολούθησε νά γίνεται, κληρο κόσμο. Τό νέϊ είναι ένα στό ναό τών Άγίων Σεργίου κα! είδος αύλοϋ, πού μυστικόπαθα τό Βάκχου. «*! ΧΑΜΕΝΕΣ ΕΑΛΗΝΙΚΕΣ ΕΣΤΙΕΣ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΥΛΙΑΣ Η ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ 'Τπβστρατήγου έ.ά ΑΓΓΕΛΟΤ ΓΕΡΜΙΔΗ., Συνέχειο έκ προηγοι»μένου Οί Έλληνες πρόκριτοι, άπευ- στό Μακεδονικό Μέτωπο τόν Ό- κτώβριο τοϋ 1918, φοβηθέντες μη τυχόν ό Έλλην. Στρατός κατα- λάβη μα2ί μέ τήν Άνατ. Θράκη άκόμη, πού μόνο οτίς πόλεις ου- |λες °' τηλ' έπικοινωνίες είχον | καί τήν έπαρχία Άγαθουπόλεως, ναντή κανείο σκόπιμα κοπή. 'Ύστερα άπό αύ- έβαλον φωτία στήν πόλι καί .ην καί άνω. Δέν βρήκα κάτ, τό γε βύνβησαν στίς Βουλγ. Άρχές, χω ν.κώτερο, έστω καί μιά πτυχή του Ρίς ν6. επιτύχουν τίποτε, γιατί 6- ναντα κανείς. Ώστόσο δέν άπελπίσθηκα. Ζή- τό, δρχισε ή άλλόφρων έέοδος τησα τήν βοηθεία τοϋ πεν,χροϋ τών Έλλήνων κατοίκων, οί όποϊ- οί μέ ό,τι πολύτιμο μποροϋσαν να είδικοϋ άρχείου μου, όπου άνε- | κάλυψα πασχαλινές έκδρομές με· ( " ταΕύ ΤραπεΖούντας, Κερασούντας ι πι6ι6«ωνται στά έλλ,μεν,σμενα Οί έπκσκέψεις έγΐνονταν όμαδι- , δημοσιεύσωμεν είς κά άπό τό σύνολο τών άνδρών γΐς μας φύλλον. Μέ τίς ίιόπτρις το(! #_0ΣΜβΓ» ΠΑΣΧΑ Τί έγι νέ λοιπόν Πίνδαρε, πού πέρασες τίς άγιες μέρες τοϋ Πό- °χα; 5 - Στό οπιτάκι μου φίλτατε, 6· κολούθησα όπως θλέπης τίς συμ δουλές οου καί σοϋ όμολογώ πώ^ δέν μετάνοιωσα, άπεναντιας εΐμ<ιι πολύ εύχαριστημένος κα'ι ό ϊδιος; καί ή φαμίλια. 'Εσύ πήγες που- 6ενά; - Μιά βόλτα στόν Μωρηά. - "Ωστε ετσι, άλλα διδάσκεια ><αί ύλλα πράττεις, άλλά άς είναι, περιμένω ν' άκούσω έντυπώσεις. - Τί νά σοϋ πώ Πίνδαρε, δέν νομΙΖω ότι ύπάρχει άλλη φυλή τόσο θερμή καί φιλόΕενη σάν τήν δική μας. Τό Πάσχα φίλε μου είναι γιορ- τή τών Έλλήνων. 'Απ' όπου κι αν πέρασα οί πάντες έσπευσαν νά μοϋ προσφέρουν χαράι. Τί ώραία πού είναι τά έλληνι- *α έθιμα. Άλλος κουβαλοϋσε αύγά, δλ· λος ψημένο άρν'ι και κρααΐ άκόμα καράβια τους, έγκαταλείποντες ο λη τήν κινητή κι' άκίνητη περιου σία τους. Τότε δμως οί Βουλγα ρικές Άρχές τούς είδοποίησον, ότι τά καράβια τους ήταν λεία πολέμου καί σάν τέτοια, εϊχυν κατασχεθή καί ότι γιά νά φ/ύγοί·ν μέ αύτά, έπρεπε νά καταθάλουν τα άντίτιμο τής άΕίας τους. Ά- ναγκάσθηκαν τότε οί δύστυχοι ί- διοκτήτες τών ίστιοφόρων έκεί- νων καραβιών νά κάνουν κοινό έρανο καί νά Εααγοράσουν τό καράβια τους. Μετά τήν ληστεία αυτή, άπς- πλευοαν τά πρώτα έννέα ίστιο- φόρα μέ 1200 περίπου δτομα καί ύστερα άπό έπικίνδυνο πλοϋ, έ- φθαοαν στήν Κων)πολι, όπου έ- τροφοδοτήθηκαν μερίμνη τοϋ Οί<< Πατριαρχείου κα'ι κατόπιν συνέχι σαν τόν πλούν καί έφθασαν στήν Θεσ) νίκη. Την ιδία διαδρομή ε κανε μέ άτμόπλοιο δλλη όμάδα ά πό 1800 περίπου άτομα, ένώ πε- ρί τίς 10.000 άκόμα οκόρπιοαν στήν έλεύθερη 'Ελλάδα, στόν Ππι ραιά, στόν Βόλο, στήν Μυτιλή- νη καί όλλα μέρη, πολλοί δέ άπο αύτούς, πήραν τόν δρόμο τής Εε- νητειάς πρός τήν Αμερική, όπο^.· καί δημιούργηιοαν στήν Νέα Ύ· εροέη τήν πρώτη Άγαθοπουλίτι- κη παροικία. Άκόμη φρικτότερες ήταν οί συνθήκες έκπατρισμοΰ τών γύρω έλληνικών χωρίων, Κωστή, Προ- μοϋ έφερε καί τό νόστιμο είναι (διλόιρου, Βασιλικοϋ καί ΚαλαντΖά Άμισοϋ... καί χρονογραφήματα. Σ' ένα άπό αύτά μοϋ φάίνηκε πώς έβλεπα άναρτημένη τήν πινακίδα γρ. 10. Καί τήν προτίμησα. Φέρει τόν τίτλο «ΠΑΣΧΑ ΦΛΟ ΓΕΡΟ» κα ίεϊναι γραμμένο άπό τόν διακεκριμένο συμπατριώτη μαο δημοσιογράφο κ. Δημ. Ψαθά, γιά /όν όποϊο δέ« άμφιβάλλω ποσώς δτι, χάριν τής Άναστάσεως, θά μέ συγχωρήση, γιατί χωρίς τήν άδειά του κάνω χρήσι τοϋ τόσο χαριτωμένου πασχαλινοϋ του χρο νογραφήματος. Άμφιβάλλω δμοκ πολύ, πάρα πολύ, άν τό ήδύμθλ· πό δοΕοστικό τής Άναστάσεως μέ τήν έπιταγή «συγχωρήσωμεν πάντα τή Άναστάσει» θά βρή τόν άντίλαλό του στίς καρδιές τών διοικούντων τίς Ποντιακές μας Όρ γανώσεις καί Σωματεϊα. Αθήναι Άπρίλιος 1973 (1) Τό Εύαγγέλιο έπενδυμένο μέ άσήμι έπίχρυσο βρίσκεται στόν "Αγιο Δημήτριο Θεσσαλονίκης (έκ δοοη Βενετίας 1729. Σ.Σ. Τό άναφερύμενο χρονο· γράφημα τού κ. Δημ. Ψαιθά βά προσε- καί γιαούρτι ένας γέρος χωρικός πού άπαίτησε τοϋ χρόνου νά Εα· ναπεράσω. — Κα'ι τά έπαιρνες; — "Α Πίνδαρε, οί Μωραΐτεί; δέν άνέχονται άκαταδεΕία, τό θε· ωροϋν προοβολή. — Τότε δέν έχεις παρά νά προγραμματίσης άπό τώρα γιά τό έπόμενο Πάσχα. — Άντιπαρέρχομαι τήν είρωνΐα καί σέ πληροφορώ πώς ύποσχέθη- κα νά Εαναπεράσω καί θά τό κο- νω, γιατί πολύ μοϋ όρεσαν αύ¬ τοι οί άνθρωποι. "Επειτα δέν σοΰ κρύβω πώς εί¬ ναι ή πρώτη φορά στήν Ζωή μου πού ένοιωσα έντονα τήν γιορτή τής άγάπης. Κατάλαβα πόσο ταιριάΖει σ' αύ τήν τό χωριό κα'ι πόσο κοντά του αίσθάνεσαι Χρκστιονός. Γι' αύτό Πίνδαρε όσο κρατούν τά κότσια μου Πάσχα θά κάνω πάντα σέ χωρία. ΒΙΣΦΟΣ κι, των οποίων οί κάτοικοι ύπό- στησαν τά πάνδεινα, δσο νά φθά σουν στήν Άγαθούπολι, δερόμε νοι καί ληστευόμενοι σ' δλη την διάρκεια τής διαδρομής τους. 'Ε- κεί έπιβιβάσθηκαν στό Βουλγα· ρικό άτμόπλοιο Μπουλγκάρια, τό όποϊο τούς έφερε καί τούς πέτα- Εε κυριολεκτικά στήν Κων)πολι, πέρνοντας γιά κάθε άτομο ναϋλα 6-10 χρυσές λίρες, πασά ίτερα- στιο γιά τήν έποχή έκείνη. Άπό τήν Κων)πολι, άφοϋ τούς περιέ- θαλψε κι' αύτούς τό Οίκ. Πατρ,- αρχεϊο, έπιβιβάσθηκαν στό Περ- σικό άτμόπλοιο Περσέπολις, μέ τό όποίο ήλθαν κι' αύτοι, 1.200 περίπου άτομα στήν Θεσ)νίκη, σέ άθλια κατόστασι. Άλλά κα'ι ή ϊδια ή Άγαθούπο- λις δέν γλύτωσε τήν μανία τών άπογόνων έκείνων τοϋ Κρούμ- έκαψαν όλόκληρη. Γλύτωσαν μο- νάχα 27 σπίτια καί τό καινούργιο άκόμα τότε κτίριο τής Άοτικης Σχολής Αρρενων. "Ετσι τέλειωσε τήν Ζωή της ή πανάρχαιη άποικία τών Μιληοί ών, 2.500 περίπου χρόνια μετά τήν ϊδρυσί της. 4. Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ ΑΓΑ ΘΟΠΟΥΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑ ΔΑ Τί άπέγιναν όμως οί καταφυ- γόντες στήν 'Ελλάδα Άγαθοπου λΐτες; Σ' δλη τήν διάρκεια τού α' παγκοσμίου πολέμου, πού εί- χε κηρυχθή τόν ϊδιο μήνα τοϋ έκπατρισμοΰ τους, έΖησαν στά διάφορα μέρη πού είχαν καταφύ- γει, μέ τό δραμα τής παλινοστή οεως στήν άγαπημένη τους γε- νέτειρα, δραμα πού φαινόταν, πώς θά πραγματοποιηθή, μιά πού ή Βουλγαρία κα'ι ή Τουρκία, ή¬ ταν μέ τό μέρος των ήττημένων. Ή πυρπόλησίς της όμως άπο τούς Βουλγάρους καί ή παραχώ- ρησις μέ τία ουνθήκες τοϋ Σά/ Ρεμό καί τών Σεβρών στήν 'Ελ¬ λάδα τής Άν. Θράκης, χωρίς τήν έπαρχία τής Άγαθουπόλεως, ή όποία λόγω τής προηγηθείσης παραχωρήσεως της στήν Βουλγα¬ ρία, δέν θεωρεϊται πλέον μέρος τής Άν. Θράκης, διέλυσε τα ό- ραμα έκεϊνο τής έπανόδου στήν φιλτάτη πατρίδα. Μετά άπό αύτό οί καταφυγόν- τες στήν Θεσ) νίκη Άγαθοπουλϊ- τες, ϊδρυσαν τόν Αϋγουστο τοϋ 1920 τόν Σύνδεσμον Θρακών «Η ΑΛΥΤΡΛΤΟΣ ΑΓΑΘΟΥΠΟΛΙΣ., μέ ένέργειες τοϋ όποίου οτήν Γενική Διοίκησι Θράκης, επέτυ¬ χον τήν αδεία ιδρύσεως νέας Ά- γαθουπόλεως στήν Θυνιάδα τότε "Ακρα τοϋ ΕύΕείνου Πόντου, λί- γα χλμ., νοτιώτερα άπό τήν πα¬ ληό. Όργανώθηκαν τότε συνερ- γεία ύλοτόμων άπό ΚωοΤηνούς χωρικούς, τά όποία υπό τήν έ- ποπτεία τοϋ Προέδρου τοϋ Συν- δέσμου, τοΰ προαναφϋρθέντος δι δασκάλου Παν. ΧατΖηγεωργίου, έγκαταστάθηκαν στά άπέραντα δα ση τής περιοχής Σαμοκοβίου κπί δρχισαν τήν ύλοτόμησι καί κσ- τεργασία τής απαιτουμένης οίκο δομησίμου Ευλείας. Σέ λίγες έ- βδομάδες είχαν ετοιμάσθη περί τά 600 κυβικά μέτρα κατεργασμέ νης Ευλείας. Δυστυχώς ή έπελ- θοϋσα καταστροφή τής Μ»κρδα Άσίας, πού παρέσυρε στόν χο- μό καί τήν Άνατολική Θράκη, έ- κοντά στήν παληό. "Υστερα άπο τό κακό αύτό, με- ρικοί Άγαθουπολϊτες Έμπορο πλοίαρχοι, μέ μιά όμάδα άπό 100 πατριωτών τους καί μέ Πρόεδρο περίπου άλλες οίκογένειες συμ- τής ίδρυτικής ΌμάΙδος τόν Παν Κυριακίδη, γυιό τοϋ προαναφερ- θέντος διδασκάλου - 'Εθναποστό λου, ϊδρυσαν στόν λιμένα 'Ελει·- θεροχωρίου Πιερίας, κοντά στί-ν σιδ. Σταθμό τής Μεθώνης τέ 1926 τόν Συνοικκσμό τής Νέας Άγαθουπόλεως, ό οποίος μέ τήν πάροδο τών χρόνων έΕελίχθη οέ λαμπρό παραθαλάσσιο τουρισΤικό κέντρο, όχι όμως καί Ναυτιλιακό, σάν τήν παληά Άγαθούπολι. Για¬ τί ό οιδηρόδρομος, πού περνάει κοντά της καί άργότερα καί τό αύτοκίνητο, επέφερον γρήγορα μέ τόν συναγωνισμό τους τόν μα- ρασμό τών Άγαθουπολίτικων Ι- οτιοφόρων, τά όποϊα, μή δυνάμε¬ να νά συντηρηθοϋν, οιγά - σιγά διαλύθηκαν καί πωλήθηκαν 3άν παληοσίδερα καί καυσόΕυλα. 'Εκτός άπό τήν Νέα Άγαθού¬ πολι, τής οποίας ό σημερινάς Πρόεδρος, είναι ό Θεόκλητος Κυ ριακίδης, γυιός τοϋ ίδρυτοϋ της καί ή όποία διαιωνίΖει τό όνομα καί τήν ίστορία τής παληάς τοϋ ΕύΕείνου Πόντου, οί Άγαθουπο¬ λϊτες σκόρπισαν σέ συμπαγεϊς μά Ζες, στήν ΆλεΕανδρούπολι, Θεσ) νίκη, Αθήνας καί Πειραια, Μι- τυλήνη καί Εϋβοια. ' Άπό τούς κατοίκους τών γύ- ρω χωρίων της, οί τοϋ παληού καί Νέου Βασιλικοϋ, έγκαταστά ΠΕΡ. ΕΜ. ΚΟΜΝΗΝΟΣ (ΣυνεχΙ2εται) "^^^^^πτ^^^τε^ε^ ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ Ήμερα λαμπροφόοος παίΖουν καί τό χαίρονται οί δερ- βιαάδες. Μονάχα όσοι έχουν ά- κούσει τό νέϊ τών δερβισάδων, μπορεί νά νιώσουν τόν πόνο τοϋ τραγουδιού αυτού μέ τήν τόοη του άπλότητα, μά καί μαΖί μέ την τόοη του βαθύτητα: Ι Στ" άκρογιαλιοϋ τίς πέτρες χιο- άγάπης ι (ριστά, χώ τό θεμέλιον χοινής ζο>ης. Αγ' έκεΤ Πού ο6οΰν τά τούρΚικα σοκ-
γελικη οοασπ; τόν νούν ίκθιιμ- (κάκια
ϋοΰμενοι καί θεική ϊγέρσει την χ . . ■ . . , '
„„„', .(-■ ' Λ ' , μακριά άπο τά χαρέμια τά κλει-
ψυχην φωτιζομενοι τον Ανάστα λ ε- ε-
ντα έκ νεκρών Λυτρο)τήν καί Σμ ' ίστα
ή
μας ?ύλα6ή; .τροσκννήσω-
μεν Σταΐ'ρόν γάρ έβίλουσίως ύ-1
πομείνας δι» -μάς θανάτω θάνα-
τον ώλεσεν. Ή Τραπέζα γέμπ
Κανουνε
νιόβγαλτα τουρ
(κακια
Παιδάκι γλυκομάγουλο βαστά
τοιιι^ήα(υμεν πάντες κ-αί
άπολαύ- νιουατα από
' 6
καραφάκια·
σωμεν τό συμπόσιον τής Πίστεως. Κ|' 6νας· οιμα· Δερβίσης μέ οβ.η-
X
ΡΙΣΤΕ Δέσποτα Παντοκρά-' (0Γα
τωο ΰμνούμενε υπό Ά- Τα μάτια, τοϋς γλεντα μέ τρα-
γίων Άγγέλων έν Ού- (γουδάκ,α.
οανοίς
Ρ ώμην ψυχής χαί σι^ματος πα-
ράσχον ημίν τοίς παρα-
.-ταίουσι Χριστιανοϊς
Ι να ένδυναμοΰμενοι ν' άποφεύ-
γωμεν Έωσφόρον ϊργα
καί τοί>ς τκιρασμούς
Σ υνεχίζομεν καί τούς,, επί τή έν-
δόΐω Άναστάσει ΣΟΤ,
«Ιδελφικοϋς άσπασμούς
Τ ΡΙΑΔΟΣ Όμοουσίου καί Ά-
χωρίστου έχοντες την βο¬
ήθειαν καΐ την ίύλογίαν
Ο οθοιιοοσννη καί σι<μπνοία συν- εργαζώμεθα διά την .ι<ι- τρίδα καί τήν πίστιν Σου τήν Αγίαν Σ ώσον καί δπλισον ημάς οτΐιλοις δικαιοσύνης Σου δεόμε- νοι αίτοΰμεν. Α νά,-ΐακοον τάς ψυχάς πάντων των χαοισάντων ημίν τήν έλειθερίαν π·αρ)μεν Χ αί συγχώρησον τούς πλαίοντας Σ ΟΙ π( λ^λά, άδ«λφούς Καί κολλητό στό στόμα τού τό (Νέϊ πότε λαγγεύει, πότε πικροκλαϊει... Κι' ένώ τριγύρω ή νύχτα άχνο- ρά άπό τραγούδια, πού γράφτη- καν ϋστερα άπό μακρά παρατη- ρηση καί πολλή μελέτη καί σπου¬ δή τής ϋωής καί της έποχής, πού έΖησαν οί άνώτατοι ούτοι Άρχοντες τής Τουρκίας. 9ο μποροϋοε κανείς νά τά ώνόμαΖε πινακοθήκη άπό οοννέτα. Ή στι- χουργική τους είναι πλούσια κοί ή μουσικότητά τους μαλακή καί μ' έλιγμούς, ποϋ ταιριάΖουν στό είδος αύτό τοϋ τραγουδιοΰ. Εί¬ ναι πραγματικά θαυμαστό πώς ό ποιητής κατώρθωσε οτά οτενά πλαίσια τών δεκατέσοερων σΓί- χων τοϋ σοννέτου, νά κλείσει τή μορφή κάθε Σουλτάνου καί τ6 χαρακτηριστικό τής ίστορίας του. νίέσα ο' αύτά ΕεχωρίΖει ό Σουλ- άν Μετ2ήτ. Είναι χαρακτηρπστι- :ό τής άνατροφής τών Σουλτα- όπαιδων μέσα οτά παλάτια: Σάν στάθηκε ό Άβδούλ Με2ήτ (δεκάχρονο παιδί, μέ μάγουλα άνθοΖύμωτα καί με (μαλλιά μπουκλίσια, — μά στίς γραφές τού Κορανι- (νιοϋ, πρωτόχυτο κλαδί γιά καρπερά μαγιάπριλα, μ' όρ· (μή παλληκαρίσια, -< ή μάνα του ή ποθόπλαγχτη, Σουλ τάνα τρανταχτή, π' δλο κΓ άγάπες λόγιαΖε καί γιά τοϋ μονάκριβου της γυιοϋ (χάδια καί κοιμήοια, (τήν Εακουστή γιορτή, πλούσιο ριγάλο τοϋδωσε, δυό (οκλόβες, κυπαρίσσια. Κα'ι τό παιδί, τό άνίδεο στά Εένα (τά φιλιά, κρένει στίς σκλάβες, τρέχοντας (μ' όλάνοιχτη άγκαλιά: — «Καλώς τίς δυό τίς κοϋκλες (μου, νά παίΕωμε μαΖί;· Ή μάνα χαμογέλασε· καί σ' ένα (της σημάδι. γρήγορ' αύτές στοϋ χαρεμιοϋ τό (πήραν τό σκοτάδι, κι' άπό μικρά τό μάθαιναν πώς (θάπρεπε νά Ζεϊ. . Γιά τά «Τραγούδια τής Άνα- τολής· ό Δ. Ταγκόπουλος έγρρ- ψε: «Όλα τά Σμυρνιώτικα κα'. τά δεκαπέντε άνεΕάρτητα είναι νά τά πίνεις στό ποτήρι». (Συνβχίζετοι) ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΘΝΤΑΕΤΗΡΙΔΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Συγγράφεται υπό τών τότ« φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ- ΜΟΎ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τί)ς Όμοσ-ονδίας Προσφύγων Φτιτητών καί 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τ!)ς ΈνώσΛως Ποντίων Φοιτητών ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΠΟΓΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΙίΝΕΙ. μας νους Μιχαλόπουλος Εύρυσθένης τοΰ Ιωάννου, έΕ Άρτάκης τής Ε¬ παρχίας Κυφκάυ Μακράς Άσ:- τοΰς παραπλανοιμέ- |ας, πτυχιοϋχος τής Ίατρικής τοϋ Ε νίσχισον καί αύτοΰς ινα έπα- νέλθιοσιν είς την Όδόν 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών είδικευθείς είς τήν Λαρυγγολογί- αν, πρώην 'Επιμελητής τής Λο- τους στήν Θεσ) νίκη καί λιγότε- ροι, ατό Προόοτειό της Ν. Κορ- Πανεπιοτημιακής Νο πραγματειών. Λαυρεντίδης Ίσαάκ τοϋ Νικο- λάου, έΕ Όρτάκιοί Κάρς τοϋ Κσυκάσου, πτυχιοϋχος τής Νομι· κης τού 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγόρος Σερρών επί , - - Σ°Τ ν™ς καΤΑέΛ0υ? ρυγγολογ,,κής θηκαν στο μεγαλυτερο ποσοστο Σ ι>μπαντος Κοσμου Αρχοντε; ι
καί Άρχόμενοι σι»νερχό-. ^ ,
μενοι νά ένδι«ν«μωθϋ>μεν'00Κ<>μείω Αθηνών υπό τόν Κα- ,τών προσφυγικήν δικαίων έντός
τοϋ Έλληνικοϋ Κοινο-
πολλά έτη, ώς καί
Σερρών, σθεναρός
Βουλευτής
άγωνιστής
μου. Γιατί, λίγες μέρες μετά τήν σβησε καί τα δνειρο έκεϊνο τής
ουνθηκολόγησι τής Βουλγαρίας ' ιδρύσεως νέας Άγαβουπόλεωςί
δελλιό καί στό παρά τήν δεΕια
όχθη τοϋ 'ΑΕιοϋ χωριό 'Άδεν-
δρο. Οί κάτοικοι τών άλλων χω¬
ρίων, Κωστή, Προδιλόφου, Κα-
λαντζάκι καί Αγ. Στεφανου, έγ-
καταστάθηκαν άναμίΕ, στόν Λαγ¬
καδά Θεσ) νίκης, (όπου σήμερον
Ζοϋν οί πιό πολλοί Άναστενάρη-
δες καί γίνονται κάθε χρόνο πυ·
ροβασίες) καί στά γύρω χωρία,
Ήράκλειο, Περιθολάκι καί Λαγ-
καδίκια, στήν Μελίκη Βεροίας,
στήν Μαυρολέκη Δράμας (όπου
έγινε όπως προανέφερα γιά πρώ¬
τη φορά, προπολεμικά πυροβο-
σία), στίς Σέρρες καί τά χωρία
της, Κερκίνη, Στρυμονικό, κυί
Άγία Ελένη (τήν δεύτερη με-
γάλη έστία Άναοτενάρηδων, ό¬
που έγινε ή πρώτη μεταπολε^ι-
κή πυροβαοία τό 1945).
Στ'ις πόλεις καί τά χωρία αύ¬
τά ϋοϋν σήμερα οί παληοί Άγα-
θουπολϊτες, νοσταλγοϋντες πάντο
τε τήν άΕέχαστη πατρίδα τους
καί μεταλαμπαδεύοντες τίς άνα¬
μνήσεις, τούς θρύλους καί τίς
παραδόσεις της οτά παιδία καί
στά έγγόνια τους. Κοινή μοίρα
όλων τών προσφύγων, πού έχα-
οαν τίς πατρογονικες έστίες τους.
Τ
κός καί ΰλης, νά άπελευ- κεκριμένος Λαρυγγολόγος Άθη-
θερωθώμεν Ινών, ήδη Άρχίατρος - Διευθυν-
II
μέοαν ζιοηφόρον Άναστάσεώς τής τής Ύγειονομικής Ύπηρεσί-
ΣΟΤ, έν ζοή εΰρισκόμε- ας τοο ΤΕΒΕ, εύτυχήσας νά άνα-
νοι Χοιστιανοί, νά εύφραν δείΕη τόν έΕαίρετον υϊόν αύτοϋ
βουλίου.
Παυλίδης
θώμεν.
Δ ίΰτε άδελτροί &οήθει«ν τού Παν
τσδυνάμου ΘΕΟΤ, προβευχο-
Νικόλαον Όφθαλμολόγον Αθη¬
νών,, γομβρός επί θυγατρί τοϋ
διακεκριμένου χειρουργοϋ καί Κα·
μενοι, νά επικαλεσθΛμεν ι
Λ πάντες <ριλ,οξενοϋμΕνοι ένταΰ- βηγητοθ τής Χε.ρουργ,κής κα. βα, βρλήματό; ΤΟΤ, νά άπο- αργότερον Πρυτανεως τοϋ Άρ.- λογηθόϊ^εν «τοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσα- Κ αθαοοΐ τή καρδίΛ, τής 'Επου-'λονίκης ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΒΑΖΑΡΑ ρανίου Βασιλείας ΤΟΤ^ κλη-|ΚΗ. ρονόμοι νά άξιιοθώμεν. ΚΤΡΙΟΙΣ 'Επιγείοη· καί 'Επου έκ Σμύρνης, πτυχιοϋχος τής Χη- μείας τοϋ 'Εθνικοϋ Πανεπιστημί¬ ου Αθηνών, πρώην Χημικός τοϋ ενικοϋ Χημείου τοϋ Κράτους ά- ποχωρήοας επί βαθμώ Διευθυν¬ τού, πρώην Χημικάς Διευθυντής του τής οανίων νεκοώσας τόν "Αδην τή Δημόπουλθς Στυλιανός τοϋ Δημοσθένους, έκ Νυμφαίου Μι- άστοαπή τής βεότητός ΤΟΤ. Ά-|κρσς Άσίας, Πτυχιοϋχος τής Νο- νέστη έκ νεκρο>ν. Ούδίίς έν τώ μ|κη-ς Τθ0 ·Εθνικοϋ Πανεπιοτημί-
μνήμπτι. 'Εγερθείς γάρ έκ τού | ου .Αθηνών Δ.κηγόρος Άθη-
μνήματος απαρχή των κεκοιμημέ-
ν(ι>ν εγένετο.
νών όδός Άκαδημίας 69, πρώην
Γενικός Γραμματεύς τού Ύπουρ-
ΑΤΤΩ Η ΔΟΗΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑ- Υείου Οίκονομικών, πρώην Βου-
ΤΟΣ ΕΙΣ ΤΟΤΣ ΑΙΟΝΑΣ 'λευτής Ηρακλείου Κρήτης, Συγ-
ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ. ΑΜΗΝ.
γραφεύς άΕιολόγων Νομικων
Ή εφημερίς μας «δχεται είς τούς συνεργάτας,
συνδρομητάς καί αναγνώστας της
Κ ΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
ν
Κλέων
τοϋ Λουκά,
Οίνοποιείου
' Ενώσεως
Καρλοβασίου
Οίνοποιητικών
Συνεταιρισμών Σάμου καί συνερ
γάτης τής 'Εταιρείας Οΐνων κα< Οίνοπνευμάτων, ήδη Χημικάς Α¬ θηνών όδός Άγησιλάου 2. Λ Σγουρόγλου Σπυρίδων τοϋ Γε- ωργίου, έκ Σαράντα 'Εκκλησιών τής Άνατολικής Θράκης, πτυχι· οϋχος τής Νομικής τοϋ 'Εθνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, δικηγό- ροο Κομοτινής κα'ι πρώην Βου¬ λευτής Ροδόπης, εύτυχήσας νύ άναδβΙΕη τόν εκλεκτόν υϊόν αυ¬ τού ΓΕΩΡΓΙΟΝ, Νομικόν καί ή¬ δη Πρωτοδίκην Φορολογικόν Δι- καστηρίων Αθηνών, ήδη συντα- Ειοϋχος διαμένων είς Αθήνας ό¬ δός Μιχαήλ - Βόδα 109 - 111. Χριστοφορίδης Μαρϊνος τοθ (ΣΤΝϋΧΕΙΑ είς την 6ην αβλ.)
ΧΡΥΖΒΥΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΟΝ ΕΟΝΟΜλΡΤΥΡλ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την Κυριακήν 15ην τρέχ. 6
Νομάρχης Πειραιώς καί ό Δήμαρ
χος Νέας Σμύρνης όργάνωσαν
μίαν ώραιοτάτην Τελετήν παραδύ
σεο>ς υπό τού Σ εβασμιωτάτον Άρ
χιεπισκόπον Β. καί Ν.
γ.. Ίακώβον τοΰ Στανοοΰ τού 'ΒΘ
νομάρτνρος Χουσοστόμου Σμύρ¬
νης.
Είς τα προπύλαια τής Νέας
Σμύρνης καί πρό τοΰ Άνδοιάν-
τος τοΰ μαρτνρικοΰ μας Δεσπότη
Χρνσοστόμον Σμύρνης εγινε έπι-
μνημόσννος Δέησις χοιροστατοΰν-
τος τού Σεβασμιωτάτου Άρχιεπι
σκοπόν Β. κ.αί Ν. Άμερικής κ.
Ίαχώβου. Τόν Ιερόν χώρον αυ¬
τόν πλαισίωναν μαθήτριαι δλων
των ήλικιών των σχολών τής Έ
στίας Νέας Σμύρνης μέ έθνικές
ένδυμασίες, πρόσκοποι καί μαθη¬
ταί των Άνωτάτων Σχολών κρα
τοΰσαν τα Λάβαρα καί τίς 'Ελλη-
νικές σημαϊες μας, πού περήφανα
κνμάτιζαν. Τό κόρο τής εκκλησί¬
αν τής Άγίας Φωτεινής εψαλλεν
τα έπιμνημόσυνα τροπάρια. Στό
τέλος ό Σεβασμιώτατος Άρχιε-
πίσκοπος κ. Ίάκωβος κατέθεσ*
στέφανον είς τόν 'Εθνομάρτνρα
μας Χρυσόστομον σννοδενόμενο
μέ συγκινηΠΜΐά λόγια πού εβγαι
ναν άπ' τήν Άγία ψνχή τον, κα¬
τόπιν ζήτησε ενός λεπτοΰ σιγή
είς μνήμην τοΰ μαρτυρήσαντος
ίΜητροπολίτον Σμύρνης. Ήταν
τόσο σνγκινητικές αϋτές οί στιγ-
μές, τόσο έπιβλητικές πού εμείς
οί Μικρασιάτες ϊύχαριστοΰμε έκε
νους πού όργάνωσαν τήν εορτήν
αυτήν καί τόν Αρχιεπίσκοπον
■κ. Ίάκωβον. Καί μέ την άνάκρου
σιν άπό την Φιλαρμονικήν τοΰ
Δήμου Νέας Σμύρνης τοΰ 'ΕΘ-
νικοΰ μας "Τμ,νου πού σνγκινεί
πάντα κάθε έλληνική ψνχή, τ«λει
ωσε ή δέησις αυτή. Κ,' ό ήλιος
πού ελαμπε στό στερέωμα εκαν«
πιό δμορφη τήν Ιερά αυτή στιγ
,μή τής δεήσεως: τό φωτοστέφα-
νο τοΰ Ίεράρχη μας ελαμπε στή
μνήμ,η μας όπως ό ήλιος τής ημέ¬
ρας έκ>είνης καί ζωντανό ήρβε τό
μ,αρτύοιό τού στά μάτια μας: Συμ
6ολο τής Σμύρνης μας!
"Ολοι οί παρενρεθέντες στόν
ίβρόν εκείνον χώρον τοΰ Χρνσο-
στόμον Σμύρνης, πον ήσαν άνα-
ρίθμητοι, μετά τήν δέησΐν πεοί ά-
ναπαύσεως τής ψνχής τού κατεν-
©ύνθησαν πρός τήν μεγάλην αΐ-
θονσαν Τελετών τής 'Εστίας Νέ¬
ας Σμύρνης δπον ό Σεβασμιώτα-
τος Άρχι,επίσκοπος Β. κοιί Ν. Ά
μερικής κ. Ίάκωβος παρέδωσε
•είς τόν Δήμαρχον Νέας Σμύρ¬
νης κ. Ι. Ρόκαν Χρυσουν Σταυ-
οόν, μεγάλου μεγέθους είς τό δ-
πισββν μίροις τοϋ οποίον ήσαν
χαραγμέναι αί λέξεις: «Ο ΣΜΤ
ΡΝΗΣ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜ Ο Σ».
Μέ βουρκωμένα τα μάτια άπό
τήν συγκίνησι καί μέ φωνή κομ-
μένη, ό αφθαστας Ίεράρχης μας
τής Άμερικής,, παιδί τής 'Ελλά-
δας μας, μάς μίλησε γιά τόν
Χρυσόν αυτόν Σταύρον πώς βρέ
θηκε στά χέρια τον άπ' τα νεανι-
κά τού χρόνια ένώ άνήκε στόν
Χρνσόστομο Σμύρνης. Ό Σταν-
θύς αύτάς τόν φύλαξε, τύν άνέ-
βασε ψηλά στύ άνώτατο αύτό ά-
ξίωμα πού «φθασε καί τώρα ήρθε
άπό τήν Άμε,ρική νά τόν παρα¬
δώση σ' εκείνον ποϋ άνηκε καί
πού θυσίασε τή ζωή τού γιά τύ
ποίμνιό τού: τύν ΧΡΤΣΟΣΤΟ-
ΜΟ ΣΜΤΡΝΗΣ. 'Ωραιότατα,
σνγκινητικώτατα, πονετικά λόγια
γιά τόν 'Εθτομάρτυρά μας, γιά
τήν Σμύρνη μας, γιά τήν Μικοά
Άσία μας, βγήκαν άπό τα χείλη
τού Σρβασμιιοτάτου Άρχιεπισκύ-
πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ία¬
κώβου. Ό Θεός νά τόν άξιώση
νά φθάση στό άνώτατο άξάομα
τοΰ Πατριάρχου. Εμείς οί Σμυρ
νηοί νοιώθωμε μεγάλη εύγνωμο-
σύνη γιά τή χειοονομία τοΰ Άγί
ου αυτού άνθρωπον, γιατΐ ό Δε-
σπάτης μας είναι τό σύμβολον
μας κα! ό Χρνσός αύτός Στανρός
τον θά μάς θυμίζει πάντα τύ μαρ
τύριό τον. Μερικές περικοπές άπ'
τίς ώραΐ«ς έκφράσεις τοΰ Ίεράρ-
χον κ. Ίακώβον: «Μάρτνρες οί
πρόσφνγες... γιά μενά μιά ίπο-
ποιΐα είναι τό 1920—1922.. Τό
1922 οί καμπάνες άρχισαν νά
χτνποϋν πένθιμα» — έδώ ή φω¬
νή τού Άιρχιεπισκόπου κ. Ίακώ¬
βου κόβεται, τόν πνίγει ή συγκί¬
νησις, τα μάτια τού βουρκώνονν,
Λναλΐογίζρται τό μσρτνοιο των
Μικρασιατών ^αί πονά καί σννε-
χ&ει βαρεία «στονς 'Εθνικονς καί
προσωπικονς πύνους βρίσκει κα-
ν*ίς σνντροφιά... ό πόνος μάς
, Κάς Ν'ΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
δοισε καί σάς τα παραδίδω. Μια
ίστορι/ή μερά είναι καί γιά μενά
ή σημερινή, μιά άπ' τίς πειό δ-
μορφες, πειό Άγιες. Τό χρε<"- στώ αύτό στό Στανρό καί σε σάς, ηταν τό τέλος τής άμιλίας τοΰ Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκο¬ πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ία¬ κώβου. Ό Δήμα,ρχος Νέας Σμύρνης Ι. Ράκας εύχαριστεΐ τόν έξαί- αΰτόν Ίεράρχην καί τόν κ. άνακηρύττ€ΐ Επίτιμον Δημότην τής Νέας Σμύρνης είς ένδειξιν Ιδιαιτέρας τιμής. 'Επίσης ό Πρόε,δρος τής 'Ε- στίας Νέας Σμύρνης κ. Π. Χαλ- ιδέζος εύχαριστεϊ τόν Άρχιεπίσκο πον κ. Ίάκωβον άποκαλώντας τον «εξοχον διάδοχον τού Οικου¬ μενικού Πατριαρχείον», εκδηλώσει τόν θαυμασμόν τον καί τοΰ άπο- νέμει. τόν τίτλον τοΰ Επίτιμον Πρόεδρον τής 'Εβτίας Νίας Ι Σμύρνης, τύν εύχαριστΐΐ άκόμη θερ,μά γιά τόν Στανρόν τοΰ Χρυ σοστόμου Σμύρνης, πον Εδωσε στόν Δήμαρχον Νέας Σμύρνης καί γιά ό',τι «κανε άπό τήν Άμ€ ρικήν γιά τήν Ελλάδα μας καί τιλειώνοντας ό κ. Π. Χαλδέζος τοΰ λέγει: «Παρακαλώ τόν Θεόν νά σάς δίνει πολλά «τη καί δημι· ουργικά "Άγιε Σεβασμιώτατε Δ σποτα» καί τοΰ δίδει τόν τίτλον τοϋ Επίτιμον Πρόεδρον τής Έ στίας Νέας Σμύρνης επί περγα μηνής. Ή τελετή αύτη ήταν πολύ ω ραία, πολύ σνγκινητική, πολύ έ- πιβλητική καί έξ όνόματας ί>λω
των Σμνρνηών πον άντιπροσω
πενω αύτην την στιγμήν, «ύχαρι-
στοΰμε άπό τό βάθος τής καριδι
άς μας τύν εξαίρετον Ιεράρχην
τύν Μακαριώτατον Αρχιεπίσκο¬
πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ίά¬
κωβον, γιά τόν Σταύρον πού μάς
Π ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΕ ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΙΤΗΜΑ ΕΙΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΝ
Ένεκαινιάσθη την 22αν Απρι¬
λίου 1973 καί ώραν 13.00 τό νέ¬
ον ύποκατάστημα τής Τραπέζης
Πίστεως είς Κατερίνην επί τής
Πλατείας Ελευθερίας αριθ. 4.
Είς την τελετήν των ΐγκαινί-
τικών ,Αρχιον καί των Σομάτίυν
Ασφαλείας, κ. Δήμαρχε Κυρίες
καί Κύριοι, Ι
Σάς εύχαριστώ πολύ γιά την
τιμή πού μά κάνετε νά παρευρ: θη
τε σήμερΐ' είς τα ίγκαίνια τού ν'
ΘΡΗΣΚΕ1Α ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗπΗ
υπο ορεστου α λουριδου
ομοτιμου καθηγητου του πανεπιστημιου αθηνων
ο>ν έχοροστάτησε ό Σεβασμιώτκ- ου μας Τποκαταστήαατος είς τήν
τος Μητροπολίτης Κίτρονς καί πόλιν σας. Ι
Κατ*ρίνης κ. Βαρνάβας καί πρέ Τό ϊτος πού μάς πέρασε ήταν (
στησαν ό έκπρύσωπος τής Συμ- δλλο ενα όρόσημο στήν μακρά ί- τύν
6ονλεντικής 'Επιτροαιής κ. Μων- στορία των 93 έτών τής Τραπε-
Β'
'Εν συνεχρία, ή τίγρις ένέδυε
)ρωπον μέ τό δε'ρμα της,
σίδης, ό Κοινοβονλευτικός 'Εκπρό ζης μας. Κ-ιθώς ϊσως θά ξ
σωπος κ. Μαμούνης, ό Στρατιιο- κατά τα τε'λη τοΰ 1972 ή όνο'<α- 'τικος Διοικητής Σ ννταγμ,ατάρ- σία τής Τραπε'ζης μας άλλαξε σε Χης κ. Συλβέστρος, δ Δήμαρχος ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ. Άπεφα Κατερίνης κ. Τσαλίδης, βιομήχα- | σίσθη έπίσης ή ανξησις τοΰ μετο- νοι Εμποροικαί πλήθος ΐκλεκτοϋ χικοϋ μ«.ς κρ((αλαίοιι καί των άπο ή βοΰς τόν ετοεφ* μέ τό γάλα κρέας της, ό ταϋ- έλέφας, ή δρομάς της καϊ μέ τ ρος, ό όνος. ^ οιξ τού ποωτογόνου άνθρώπου οί- ονεί οικογένειαν τίνα αίχμαλώ- των, των οποίον ή σίοματική ί- κόσμου, καθως καί ίΐλλυι έπίσημοι θρματικών μας κατά 90 έκατομμό σχ{,ς έχοησίμευεν αποκλειστικώς προσκεκιλημενοι ίξ Αθηνών , οα Οά τή εκδόσ 50000 έ| προσκεκιλημενοι, ίξ Αθηνών. , οια Οιά τής εκδόσεως 50.000 νέ-|πρ5ς υπηρεσίαν αΰτί-3. Πάσα ή Λιετά τόν 'Λγιασμύν, ό Πρόε- | όν μετοχών Ιτσι οστε σήμερα τα ζώσα φι',σ;ς ώμ,0[αζε προ; &θ(?οι- δρος τοΰ Διοικητικοΰ Συμδουλίου κεφάλαια καί τα άποθεματικά μας σαα ρύπειΌεστάτων τεχνιτόν, έζ Ίί | ' τής Τραπέζης ΊΙίστεως κ. Σπΰ- | νά νπερβαίνουν τα 3όυ έκατομμύ-| προσπαθούντων μόνον, όπως έξο- ρος Ι. Κωστόπουλος προσεφώνησε ρια δρχ.χωοίς νά έχη γίνη άνα- μ,^,χ',νονσι τα έμπροσθεν τοϋ άν- τον^ παρισταμενοτις ϊλ μερους | προσαρμογή των παγίων πρριον - ( οικ;)π0υ εμπόδια, νά διαννονν τάς τοΰ Διοικητικοΰ Σνιμθονλιον, έξα σιακών στοιχείων τής Τραπέζης ΟΛοαχό,αεις κ«1 νά έξνπηρετούν ρας τήν οικονομικήν άνάπτν^ν' μας. Ή μεγάλη αύξησις των έρ-' τής Κατερίνης και τονίσας την | γασιών μας τόσον €*ις τάς κατα- έμπιστοσύνην μέ την όποιαν τυ θέσεις όσον καί είς τάς χορηγή- κοινύν πιριβάλλει τήν Τράπεζαν, Ι σεις μάς έπιτρέπονν σήμερα νά δι _______ πράγμα τύ οποίον· επέτρεψε ν' αν- ανείμονμε είς τούς μετόχους μας' ^ύθον 'τοβ παλαιοτάτου ξηθοΰν αί εργασίαι της. | μέρισμα 40 δρχ. κατά μετοχήν, ό σιμωτέραν νλ.ην, έν άνάγκη δ£ καί αυτόν τύν ίδιον έκ τής μιάς αϋ-ρας των ήαείρων είς τήν άλλην. "Ηδη ό χάλιξ έχορήγει είς τού τον τύν σπινθήρα ώς οπλον κατά τον ψύχονς, διαλύοντα τό σκότος τής ννκτός, μετατρέποντα είς γο- ς κοιλάδας τα κατά τούς Έν συνεχΐία ωμίλησαν ό Δή- νομαστικής άξίας 100 δρχ. εκά- μαρχος Κατερίνης κ. Τσαλίδης, ό' στής, άντί των 35 δρχ. τοϋ 1972. Πρόεδρρς τοΰ 'Εμπορικοΰ 'Επ.με- Τό τ'ημος τοΰ εφετεινού Ίσολογι- λητηρίον Κατερίνης κ. Γι-αννιτσά σμοΰ άνέρχεται σέ 15 δισεκατομ- ρας καί τίλος ό Διενθυντής τοΰ μνοια περίπον έναντι των Π δι- παντοιοτροπως τόν κύριον των. .Η κάμηλος, ό τιθασσενθείς άγρι ος ίππος, ή εύγενής αυτή όντως κητάκτησις. μετέφερον κατά τύν προγόνου ημών τα βαρντερα αχθή, τήν χρη κ. Ι σεκατομμυράον σεο)ς 1971. τής χοή- 'Τποκαταστήματος Κατερίνης Ι. Άμίλλης. 'Είΐηκολοΰθησε δεξίωσις καί παι Άπό 1ης Ίανοικχρίον τού τρέ-, ,ν^., ^..^«.^ .>* ~>*.^ ^ν5
ρετίθη γεύμα πρός τιμήν των πά χΟντος ετους δ νίός μου ό Γιάν-' ποιότους χρόνους απειρα δάση, λε
ρενρεθέντων. | νης Κίιιστόπουλος τόν οποίον εχο) πτΰνοντα τύν σίδηρον καί μ/ετα-
Ό λόγος τοΰ κ. Σ. Κωστοπου-^ Χήν ευχαρίστησιν νά σάς παρουσιά ποιούντα τα υπό τοΰ άνθρωπον έ-
λου εχει ώς εξής:
σ<ι), ανέλαβε τα καθήκοντα τοΰι ςιχχθέντα εκ των Ίλιάδας καί έπίστεΐ'εν είς τόν θεόν. ώς τόν 'Τπέρτατον Κύριον τοϋ Παντός, δεδομ^νου, ύ'τι ή θρησκευτική πίστις είρηται φύσει ένπάοχοισα έν τω άνθρώπο) κα¬ τά Μ. Βασίλειον. Άλλ' ό &Λθρω- πος ησθάνετο μέν την οτνενματι κήν τού ύπεροχήν Ρναντι τοΰ συμ παντός, συγχρόνως ομιυς άντελαμ Γκίνετο καί την έλαχιστικότητά τού έναντι τής μ*γαλειότητος τοΰ Δηαιυυργοΰ. Διά καί είς τα άπύθ μενά τής ψυχής βάθη τε.λεσιοΐΜ?- γείται έκτοτε τό μυστήριον τής βιώσεος τοΰ θείον, τής έν ημίν παρουσιας τοΰ ©εοΰ, ή όποία εί¬ ναι ζοή καί παλμός καί δύναμις ιάπροσιιέτρητος καί κίνητρον πρύς δημιουργίαν καί ρυθμιστής τοΰ βίου καί άκτινοβάλος πηγή φο- τός. .Ο άδΰνατος ζητεί δύναμιν παοά τοΰ ύπεοτάτου τοΰ Κόσμον Κνβερνήτου, ό ένδεής ίκετίύει, ό θλιβύμενος άντλεϊ πιιρηγορίαν, ό Α. Κ4ΤΜΙΛΗΚΤ1ΚΚ2 ΠΛΟΚΗ- ΙΣΤΟΡ ι ΚΌ: ΑόΝΑΓΚΟΙΜΑ ' · Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ' Ό ΛϊΛϊΟΛΟΣ 5ΓΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ* 468ον Δέν επέρασε πολλή ώρο κΓ 6- κούστηκε τό ροχολητο τού βαρώ- νου Ό Λεωνίδας επλησίασε στό κρεδάτι κι' έιστάθηκε επάνω όπό τό κεφάλι τής "Αδέλας. — "Ακοΰα; την έρώτησε χα- μηλόφωνα. — ΝαΙ, τόν επήρε ό ϋπνος. — "Ωρα νά φεύγα) κι' ο Θεός βοηθός. — Πήγαινε στήν εύχή τού Χρι- στού καί τής Παναγίας Ό Λεωνίδας δέν ήμπόρεσε ν' αντισταθή στόν πειρασμό. Άγκά- λιασε την Άδέλα σφιχτά κΓ έκόλ- λησε στά χείλη της τα δικά τού εύηργετηιμένος εύγνιομονεΐ καί εύ- „.,„ ... „« ....! __.τ . »:.Ω....«..-__λ .„.-. α^.' ι Εκεινη μεταβλήθηκε σ ενα αοου χαριστεΐ. ό Εκθαμόο; πρό τού λο πλάομα καί δέν ου κάλλους κ-αί τής θείας άγαθό ,Λ τητυς υμνεί καί δοξολογεϊ, ό ά- |"Ενοιωσε γιά πρώτη μαρτολός έπικαλϊϊται ελεος, ό έγ περνάη στίς φλέβες της καυτό έ- αντέδρασε φορά νώ κατελελειμμένος προστασίαν. κεϊνο τό φιλί καί νά της μου- Τύ θείον είναι ή μόνη σταθερά διάΖη όλάκερο τό νεανικό της ί ή μ καί άκλόνητος άξία, είς την όποί- κορμί. αν δύναται νά στηριχθή ασφαλώς Λεωνίδας άΕυπολητος, μέ | τι θα εβγαινε μ αυτό; "Υοτερα ήτανε καί άοπλος. "Αν τού έρρι. χνόταν ό κλέφτης, θά επήγαινε σάν τό ακυλί στ' άμπέλι Εμέ. νέ αναποφάσιστος. Όπίσω τού 6. κουσέ το τρεχαλητό καί των δυ6 καθασάδων τοϋ Κονσολάτου που εβγήκαν κι' αύτοί νά καταδ'ώ- Εουν τόν κλέφτη. Τόν έπλησίασον καί ό ένας, ο πιό γεροδεμένος, τόν έρώτησε: — Άπό ποϋ επήγε; — Δέν Εέρω, δέν τόν είδα — Τότε, είπε στόν άλλο συν τροφό τού, πήγαινε έσύ δεξιά νά πάω έγώ Ζερβά. Κι' έτρύπωοε στά βράχια. Πρός τα δεΕιά τρ& 6η£ε και ό άλλος, βλαστημώντας τούρκικα. Ό Γαβριέλος, έφερε γύρου το σπίτι, μήπως ο κλέφτης έκρυβο- ταν, κάπου έκεϊ. Ό Κόνοολας, έμπήκε στό γραφεϊο τού κι' έρρι· £ ε μιά ματιά στήν παραδόκοοοα τού καί στήν άρχειοθήκη, πού έ- μετά πλήρονς δέ έμπιστοσννης ί> Τα ρο0χα του μΊΟνο σχό £να του|φύλαγε τα έγγραφα τοϋ Κονοο-
μ ή
ανθροπος, δ κλνδωνιζόμενος είς
την παροδικοτητα, εις την άστα-
Χ^ΡΊ
γ
αποφασ.στικα πά-'λάτου Μά τα έβρήκε καί τα δυό
Σεβασμιώτατί, κ. Νομα^χευ- Διενθννοντος Συμ&οΛου τής Τρα άκατέργαστα καί άνωφελή οϋτο
ών, κύριοι έκπρόσωποι των Στρα- πέζης. Τό έργον ποΰ ανέλαβε ?[-',μέταλλα είς πελέχεις, σπάθας, δό
ι ναι βαρύ καί επίπονον, είιιαι ομως ρατα, βραδύτερον δέ καί είς πολύ
ιΊλττί,.Μ τη- νΐί-' π' - - λι την πόρτα, την εΕεκλείδωσε,
οΛπων της γη,, θείαν και εις το ενπεριτρ«ττον ' Κ '
των έγκωσμίο.ν. έσταυροκοπήθηκε κι' έθγήκε άθό-
Πράγματι, ή θρησκεία κ<ιί ώς Ρυ6α ΟΤΟν διάδρομο Ή 'Αδελα ίι — Καί όμως έμονολόγησε, άπ' έδώ μέσα έβγήχε. Τόν είδα βεβαιος ότι θά συνεχίση την παι-' τιμα κοσμήαατα. Άπό τής έπο- ί μέ τίτλο «ΟΤΙ ΟΣ» (έ'μμετρο Μικρασιατικόν "Ε πος), πού έρχεται νά καλύψη σέ μ η μλτ ' «δοσιν τής σταθΓ.ράς καί επί ϋ- χή; ήδη τής φυλής (κ,ρο — Μάγ γιών συντηρητικων (ίάσεων άνα- πτνξεως τής Τραπέζης μας. Τα κνον τοΰ τελεανθρώπου οί άνδρε,ς έστόλιζον τάς γυναίκας των μέ μέχθι σήμερα λαμπρά άποτελέσμα] περιδέραια έξ έλεφαντοστοϋ συνέχεΐΛ τοΰ αθανατου, Ομήρου, χα Τί>ίιπήςης μας> μέ Χανουν| κΟγχι.λίο·ν, ήσαν έπιτήδειοι
τό χώρο τής μ/εγαλοπνοης ποιη- ....... ι
και
εί
έφερε τοΰ
θ μας; Δ«τπο- οης.
ενα μεγαλο παιτ,τικο
νά πιστεύω ότι, καί οί κάτοικοι| την χαρακτικήν καί έφωδίαζον
φρ ^ο ςΚ
τη τοΰ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ ΣΜΤ επιτευγμα, που με Τιτανιες «χο- Ν ο-
ΡΝΗΣ και γιά όσα είπε γ.α τη· ν-ες και ποιητικη εμπν«νση δινει ^
Σμύρνη μας,- τό αγαπημενο μας, «ναγλυφη ολη τη Μ,κρασ,ατι,κη
χώμα, καί γιά τόν 3τόνο μας που| Τραγωβια. Είναι απαραιτητο να
Κατ-ερίνης καί ολοκλήρου τοΰ
,^ , ,γ
όλον
τύν αίσθάνθηκε σδν δικύ τού.
Επηκολούθησε
τοΰ Δήμου Νέας
δεξίοισις
Σμύρνης
υπο
8ι«0Γαματίση ή Τραπέζα
1; .γ άναπτυξιν
οΐκονομίας τής πόλεως καί
οΐκονομίας τής πόλεως
το αποκτήση καθε Ελληνας και , έδ_ π { η
ιδιαιτέρα οί ξερριξοιμένοι τής Μι
είς! κρασιατικής γής.
τάς Αιθούσας τοΰ Μ^γάρου τής
'Εστίας Νέας Σμύρνης.
Παρευρέθησαν: Ό Νομάρχης
Πειραιώς κ. Βοΐλας, ό Γενικός
Διευθυντής τοΰ Άποδήμου 'Ελλη
νισμοϋ τοΰ 'Τπουργείου 'Εζωτερι-
ν.ών Στρατηγός Παπαλουκάς, δ
Νομάρχης Άττικής κ. Δημακό-
πονλος, ό κ. Καλα,μίδας τοϋ "Γ-
ΓΕΡ. ΚΟΡΟΛΗΣ
ιΔΙΟΡΘΩΣΙΙΣ ΤΤΠΟΓΡΑΦΙ
ΚΟΤ ΛΑθΟΤΣ
Είς χό φύλλον τής 18—4—73
τού «Κόσμον.» ό'πον εδημοσιεύθη ]
τό κριτακύν σημείωμά μόν διά τό
α είναι εϋφορο)Τί<.τη είς γρϋ>ργικά
προιόντα, μέ άνεπτυγμένη κτηνυ-
τροφίαν καί σηιιαντικήν παραγω-
γή καπνών. Είμαι έπίσης βεβαιος
τούς νεκρους
καί τρόφιμα.
τιον
Ώστ€.
μέ έργαλεϊα
ώς σημειοϊ ό
θά θελήσετε ν ά δηθήσίτε δλο
την προσπάθειαν τοΰ συμπολίτου
σας Διευθυντού τοϋ 'ΤπΌκαταστη
Χέτμπερτ Γουένθτ, ό Χόμο Σα-
πίενς Ντιλοι<6ιάλις ούδ€μίαν είχε βασικήν διαφοράν άπό τόν Χομο Σαπίενς τοΰ εύρωπαίκού πολιτι σμοΰ, ειμή μόνον ώς πρός τον βαθμόν κ«ί την έκτασιν τούτου. Έν σννεχεία, ή πεύκη άποκο- πεϊσα καί κατακρημνισθεϊσα έκ τού, οί μρλών τ°δ οποϊοι πλήν τόπ πονλος, ό κ. Καλα,μίδας ο , ποι^γείον Εξωτερικών Γενικάς βιβλίον τοΰ κ. Α. Κανακάρη «Ά- Υ Εξ Τποδ,ευθυντου είνα, αλοι γ ' τίΤ>ν ΰψ.κορύφων όρέυ)ν μεχρι των
κόλπων τοΰ άφρόεντος πόντον, έ-
λάμβανεν υπό τήν προστασίαν αύ
τής τόν κυρίον των θαλασσών καί
σχηματίζονσα επί τής επιφανείας
αυτής κινητάς γεφύρας καί πτε-
Γραμματεύς Υπουργείον Εξωτε¬
ρικών κ. Γιάνναρης, Στρατιωτι-
ριστομένης Προβΐλέγγιος» έγιναν
δύο τυπογρ, λάθη: είς τήν α' στή
λιται
ΐΔηλαδη πιρελήφθη ή λέξις αν
τρας. Ι
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
κός Διοικητής Αθηνών κ. Ραφα-] λην κάτω κάτω, παρελείφθη ή'
ηλάκης, οί Δήμαρχοι: Φαλήρου φράσις: «άφοΰ παιδώθεν έγαλου-
κ. ΒλαίχόποιΛος, ΚαλΛιθέας κ.' χήθην μέ τα ποιήματά τον». |
Καφίρης, Νικαίας κ. Πλυτζανό- | Καί ό κανονικάς 0' στϊχος τού
πονλος, Κορυδαλλοΰ κ. Καρυγιάν ποιήματος τοΰ Ραδιοφιον. Σταθ-
νης, Μοσχάτον κ. Λαδόπουλος,Ι μοΰ Αθηνών είναι: «Δέν ϊίμ' έ-
Ήλιουπύλεως κ. Δελαπάρτας, Ά-1 γώ κανΛνα: οίντρας πού πισώπλα- ^
λίμου κ. Μαγείρου κ.αί δλλοι Πρό τα 6αρά!·->.
€δροι, δ Δήμαρχος Νέας Σμίρ-
νης κ. Ι. Ρόκας καί τό Δημοτι¬
κόν Συμβούλιον ή άδελφή τοΰ
Άρχιεπισκόπου Β. καί Ν. Άμε
ρικής κ. Ίακώβου, πολλοί Κλη-
ρικοί μέ επί κεκραλής τόν προϊστά
μενον τής Αγίας Φωτεινής Άρ-!
χι,μανιδρίτην κ. Β. Τζοβλάν, ό
Άκόλονθος τοΰ Αρχιεπίσκοπον κ.'
Ίακώβου, Θεοφιλέστατος 'Επίσκο
πος κ. Σίλας, ό Πρύεδρος τής
'Εστίας Νέας Σμύρνης καί οί
Σύμβονλοί τού κ.κ. Άνδρέου,, Γ.
Ζαφείρης. Π. ΚαΊ'ερ, Ι. Μεσκού-
ρης Ν. Λωρέντης, Α. Κυριακόπου
λος, Τ. Τσακίρης, ό Πρόεδρος
τής Ενώσεως Σμυρναίιον κ. Νϊ-
*ος Καραράς μ«τά χών μελών τοΰ
Δ.Σ. κ κ. Α. Λεονταρίτη, Ι. Άκρι
θάκη, Μ. Εηρέα, Ι. Χάπα, Κ. Κο
λιοπούλου - Γρίβα μετά τοΰ σύζυ¬
γον της, Γ. Ίσιγόνη καί Ν. Άρτι)
νη, ό τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης κ
Καρύλος ό κ. Άχιλ. Γεωργιάδης,
Πρόεδροι των διαφόρων Μικρά- ι
σιατικών Σωματείων) 6 Σύλλο-
γυς των Φοιτησάντοΐν την ΕΤΑΓ-
ΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΝ, ΣΜΤΡ¬
ΝΗΣ, μέ έπικεφαλής τόν Προε
δρόν των, τόν Καθηγητήν τοΰ
Πανιεπιστηαίον κ. Μιχαήλ Άνα
στασιάοην, ό κ. Εύάγελος Δαβιώ
της Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης τής
Εφημερίδος «ΚΗΡΥΞ ΤΗΣ ΝΕ
ΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ». ό κ. Άραγιάν
νης Διενθυντής τής Εφημερίδος
«ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» Νέας ΣμΛρ
νης. ή κ. Ίσαβέλ,λα Μαλόβρονβα,
Ίοιοκτήτοια — 'Εκδοτρια Περιο
δικοϋ «ΣΜΤΡΝΑ» κ·αί πολλοί άλ
λοι έξίχυντες Μικηασιάται, Ν?ο
ι>μνονιωται, καί Μέλη τής "Ε-ατί
Σάς εΰχαριστω πολΰ!!!
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1990)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης
Διενθν·ντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κπτοικία Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ροτούς έμπορικοϋς οίκονς
καθί-
στα προσιτόν, πάν δ.τι ό Θεύς
είχε κατ' αρχάς χαρίσει, τάς γαί
άς., τάς φνλάς καί τούς διαφό¬
ρους Οησαυρονς. Μιά κώπη, εν
πηδάλιον ήρκεσαν, όπως κοινά κα
Τίΐστήσιοσι πάντα τα πλοΰτη καί
.-τάσας τάς επικρατείας τής ΰφη-
λίου.
Οΰτο, λ.οιπύν. μετ" αίώνας, ή
Λνθςιιοπίνη φνλή τέως άγρία καί
πλανιομένη ήγειρε πρός κατοικί¬
αν καί των μετά θάνατον Λειψά-;
Ι νόν της πυρααι'δες, έστιχονργίν
στοιχείον τού άντικειμενικοΰ πνεύ έσηκώθηκε άπά τό κρεβάτι, τήν "ι να ίητουσε άραγε;
ματος τοΰ πολιτισμόν καί ώς στοι έΕανακλείδωσε άπό μέσα κι' έ- ] Ο Λεωνίδας, έμπήκε βρε-
χιϊον τοΰ εσωτερικόν μας κόσμον, περίμενε όρθια, μέ κομμένη την μένος καί μέ τό μπόγο του οτο
ώς ένδόμνχος κατάστασις τοϋ ν- άνάσα άπό την άγωνία, τό άπο- Χέρι. στό μεγάλο χαγιότι τού
ποκειμένου είναι φαινόμενον καθο τέλεσμα τού τολμήματος τού Λε- οπιτιοΰ τού άπό τήν πίσω πόρτα
λικόν καί άνώλ*θρον. Ώς το.οϋ-Ιωνίδα Στήν οκέψη της όρθώνο.'του, πού τήν άιρηνε πάντα άνοι-
τον δέ δ,απιστωνει αντό τόσον η _ ^Λ *.,._.._,^Α. .^ εκαγο ' χτή, γιά ν6 μπα,νοβγοίνη όπ' ου-
ταν τό έρωτηματικό: ·
φερνε νά 6γή άπό τό σπίτι, χω·
ρις νά τόν αντιληφθή ό Βαρώ·
τή ό σκύλος. 'Εκεί εϊδε καθισμε-
νο στό «μιντέρι» τόν Νταή Βάοοο
' πού άπόρπσε βλέποντας τόν ά-
'Εθνολογία, δσον καί ή Ιστορία
μιΧ ή Ψνχολογία.
Οντε αύτοι οί θιασώται τής ά-
θεϊας καί οί έξ όνόματος δήθεν Ό Λεωνίδας βαδιζοντας τοϊχο, φέντη τθυ σ' αυτή τήν κατάοτα-
τής ΐπιστήμης — ώς οί φιλύσο- τοϊχο, μέ τίς μύτες των ποδιών ση. Τοϋ ήρθανε γέλια:
φοι Κέλσος καί Πορφύριος—κή- Του, στόν διάδρομο, έπροχώρη- | — Τί -μοσκαριλίκια» είναι αυ·
ρυκες τού θΐαάτον τού θεοΰ εί οε ως Τήν πορτα τοο δωματίου τα άφεντμκό; Άπό ποιανής κοκ·
ναι. είς τα έσώτερα 6ά6η των ξέ- που έβρισκότανσΛΟ βάθος. Ήτα- 'κώνας τήν «καριόλα» έφυγες κυ·
νοι πρός την πανκ.οσμιότητα τής '
θρησκείας καί τής παγκνριαρχίας
ούτής έν τή ζοιή. Ή άλαζονεια
_ ι κλ
έ. 'νηγημένος; Μά τόν Άγ,ο Βού·
ι επ , να να οε δώ
τέτοια χάλια. Μπά κι
λ
οντης εν τη ζωη. Η αλα&ονεια '..
< » ; . ' οαδοκαασά τού ' Εστοειυε τό πό ποτέ σέ και επαρσις ερεννητων τίνων, ν- Κ"""1^»-1"-1" '«"■ ι-νιμοψο ι« ΐ'« ( προτιμώσα την αξίαν ωρισμένων ε·°λο τής πόρτας καί τήν μισά- (εμπλεΕβς μ' έκείνη τήν λέρα τον έπιστημονικών επιτενγμάτων καί νοιΕε. Αύτό τό έκανε, γιά νά νο- Άλέξαντρο; δ,ακηούττονσα τό πανίσχνρον τής μισθή πώς άπ' έκεϊ έβγήκε, άν — "Οχι Νταή Βάσσο, αυτόν έπιστηιιονικής γνόσειος, δέν είναι τόν έπερνε χαμπάρι ό βαρώνος. δέν τόν είδα μά, δέν επέρασε είς θέσιν νά δώση πείτ)ονσαν έρ- 'Υοτερα μέ προσοχή έσήκωσε τό άπ' έδώ άπόψε; μηνείαν επί βασικωτάτων στοιχεί Τ2αμλίκι τού πλσινού παραθύρου, Ι — Ήρθε καθυστερημένος, γι' ών τού πνευματικόν καί φνσικοϋ Πού έ6λεπε στήν θάλασσα. Μα αυτόν τόν έπούλησα. Τού εΐπα τό καταραμένο αύτό, έτριΕε ά-,πώς τόν έπερίμενες, μά επειδής κόσμου. Διά τουτο έμφανίζονται ώς μάταιαι αί συχναΐ, άν ά τοΰς αίώνας άναφαινόμεναι προσπά- θπ,ποός τήςθρη^εί παίσια μέσα στήν μουγγαμάρα τής νύχτας καί ό βαρώνος έΕύ- ,ς ίν ήςρη ^ άς άπό τον ψυχικόν καί πνευμα- πνηοε. Ό Λεωνίδας, χωρίς νά | τικόν όρίζοντα τής άνθρΐοπότητος Χάση τό «κουράγιο» τού έκαβάλ- ή πρός αντικατάστασιν της τήν επιστήμην, τήν τέχνην, ηθικήν. Συνεχίζετσι άπό λησε τό παράθυρο, τήν στιγμή ά- τήν κριβώς πούό Βαρώνος ε;χε βγή στό διάδρομο και δρχιοε νά φω· νάΖη: Ι — Βοηθεία, κλέφτες. Γαβριέλο ^™"' κλέφτες. Ι Ο Λεωνίδας επήδησε έΕω κΓ ΛΑΜΔΑ ΑΛΟΑ δένει πολύ σφιχτά, περισσότ^ρο! «ς Νέας Σμύρνης πον μού δ·α άπ' τή χαρά... δ Στανρός αύτός «ΐενγονν τα όνόαατα δεδομένον δ βρέιθηκε στά χέρι« μου τύ 1959, τι ήταν ίυτερπλήρης ή αίθονσ'ΐ αύ στάθηκε γιά μενά καί δώρον καί| τη ή όποία μετά τοΰ 'Εντευκτηοί φυλναχτό: έν Τούτω Νίκα» ό | ου τού Κτιρίου περιλαιιβάνει πρ Στανρός νά γίνη δικός σας... κα!|νΙ τα 1000 άτοαα. φνλαχτό γιά τήν 'Εοτία γιά νά Ι άπ' την Άμ*οικανική Εφημερίδα τήν θερμαίνη πειό πολύ. Δεχθήτε Ι--------------------------------------- τον, άσπασθήτε τον.... γίνατε ενα ΕΚΔΟ ΣΕΙΣ ιμαζί τού. Μάς εδειξε τόν Σταύ¬ ρον μέ τύ «ό Σμύρνης Χρυσόστο ιμος» χαραγμένο πίσω στόν Σταυ .ρό, καί σννεχίζει ό Ί€ράρχης: «Κνριε ΔήμαρχΓ, κύριε Ρόκα, σάς άνήκει ώς έκπρόσωπος των Σμνρναίων, ή εύλογία εκείνον ποίι μαρτύρησε επάνο) βτό σταν¬ ρό καί ή ε/ύλογ.α εκείνον ποΰ μαρ τύρησε στή Σμύρνη νά είναι μα- ζί σας, καί τοΰ εδωσε τον Σταύ¬ ρον. Καί μιά σελίδα καδροιμένη τοΰ 1922 τήν παρέδιοσρ στόν Πρό έβρον τής .Εστίας Νέας Σμύρ¬ νης κ. Χαλδέζον, σαν κάδρο τής πανοχραίας καί πονεμενης ΣΜΤΡ 'ΝΗΣ. Ό κ. Χαλδέζος τού φιλά τό χρρι καί ό Σρβασμιώτατος Άρχιεπίσκοπος Β. καί Ν. Άμε¬ ρικής κ. Ίάκωβος σννεχίζει: «Σάς εύχαριστώ πον δεχθήκατε «.ϋτά τα δώρα. Βρέθηκαν στά χέ ρια ένύς Άμερικανοΰ πον ντράπη ν,ί. πού βρέ&ηκε στή Μικρασιατική Καταστροφή καί τα παρέδωσε ο' Ινα ΓΕΡΑΣΙΜΟΤ «ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ηματα) "1 στεηα άπό τύ ΚΟΡΟΛΗ: ΩΡΕΣ» (ποι βΐβλίο τον »«Στής ζωής τό γέρμα» πον ετν- χε Πρώτον Βρ-αβείον ΙΙοιήσεως στό Λονδΐνο, νπώ τοϋ «Άκηδη- μαικοΰ "Ελληνικόν Ίνστιτούτου» ό ποιητής καί πεζογράφος Γερά- σιαος Κορολής. έκ.νκλοφόρησε τώ ρα τίς «ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ Ω¬ ΡΕΣ». Μιά σειρά άπό ποιηματα γεμάτα νοσταλγία καί άγάπη γιά τούς συνο,νθρώπονς τού. Ίι'ΐν ποιητική τον αυτή σνλ-λ^ο- γή, πον είναι γραμαένη σέ πά ραδαστακύ στυλ, προλογίζε^ ό 6τ τεράνος των έλληνικών γραμμα- τρλ', ποιητής καί κριτικός Φωτός Γιοφύλλης. ΙΚΟΤΛΗ ΚΑΣΗ: «ΟΤΙ ΜΟΤ- ΠΕ Ο ΗΛΙΟΣ» (Μικ,ρασιατικόν "Επος»). | "Εκνκλοαόρη<τε μέ 150 σελίδες πού μοϋ τα παρέ-' τό επος τοϋ ποιητή Κούλη Κάοη, ! αρχισε νά τρέχη μ' δλη τού τήν δύναμη πρός τα βράχια τοθ για- λοϋ. Έκείνη τήν έποχή δέν εΐχε άκόμα γίνη ή παραλία τής Σμύρ¬ νης και σ' αυτήν, δέν ύπήρχονε παρά βράχια καί οί καραβόσκα- σπιτιών τού φοαγκομα- λες των χαλά. Ι Ό Λεωνίδας έχάθηκε όπίσω ά¬ πό τίς μεγάλες έκεϊνες πέτρες, έπροχώρησε στήν όκροθαλασσιά κι' έμπήκε στά ρ'ΐχά, ώς τήν μέ- ση. Ό ούρανός ήτανε μαΰρος 1 κι' ό δυνατάς άνεμος καί ή φου- σκοθαλασσιά, έμαρτυρούσανε πώς έρχότανε «προβέντζα». "Επερπά- τήσε μέσα στή θάλαοσα ώς έκα- τό μέτρα κΓ άνέβηκε τρέχοντας ,τήν σκαλίτσα τής καραβόσκαλας τοϋ ίδικοϋ τού σπιτιοΰ, γιά νά ι τόν ύποδεχθή μέ χαρούμενα γαυ- γίσματα ό πιστός τού Κάστορας, πού τόν έμυρίστηκε. Στό άναμετυζύ αύτό τό σπϊτι τού Κόνοολα, έγινε άνάστατο Ό Γαβριέλος έπαρουοιόστηκπ μαχμουρλής, φορώντας τήν μα- κρυά πουκαμίσα τού καί κρατών- τας άναμμένο φανάρι — Άπ' έδώ, τού εφώναξε ό βαρώνος καί τοϋ έδειΕε τό ππ- ράθυρο Απ έδώ έβγήκε, τόν είδα, έφοροΰσε νυχτικές Κυνήγη- σέ τον ,δέν ημπορεί νά επήγε μακρυά ΤρέΕε, κουνήσου. | Ο Γαβριέλος έουμμορφώθηκε μέ τήν προοταγή τού άφέντη τού, επήδησε εΕω άπό τό παράθυρο, Τό σκοτάδι όπως πυκνο καί τό φο- 1μά έστάθηκε εϊπομε. ήτανε νάρι δέν έφώτιΖε παρά μιά άκτί- |να ενός μέτρου γύρω τού Πρός τα ποϋ νά επήγαινε; Νά έχω· νόταν όπίσω άπό τα βράχια, Καί δργησε, άναγκάστηκες νά φυ· γης. Κάτι μοϋ έλεγς μέσα μου πώς θ' άργοϋσες, δπως κΓ έγι· νέ... — Καλά έκανες. Καί τώρα κα- ληνύχτα. Πάω νά πέσω γιατί εί- μαι ψώφιος. — Καί στήν δουλειά τοϋ Σε6· ντίκιοϊ δέν θά πδμε άφεντικό; Πάλε άναβολή; Ά, άλήθεια, ξέ· χασα νά στό πώ. Ή κόμησσα, ώε τίς έφτά δέν φάνηκε οτό Κου- κλουτίά. — Τό Εέρω τοϋ άπάντησε ό Λεωνίδας κΓ έτράβηΕε γιά την ακάλα τοϋ επάνω πατώματος, ό· που ήτανε ή κρεθατοκάμαρά τού τού. — Ποϋ τό Εέρεις; Ό Λεωνίδας κοντοοτάθηκε κο'. τόν έκοίταΕε. — "Αμα σοϋ λέω τό Εέρω, πά- εί «έμπίτισε» Τδ ποϋ τό Εέρ<»ι είναι δική μου δουλειό. — Καλά μή θυμώνεις ντέ Καί τό γράμμα τί νά τό κάνω, νύ τό κρατήσω; — Σχίσε το. Δέν χρειάΖεται πιά. Ή κόμησσα δέν πρόκειτοι νά πάη στής Κατίνας. — "Οπως προστάϋεις Μό δέν μοΰ άπάντηοες γιά τό 2ήτημα τοϋ Σεβντίκιοί, τί θά κάνουμε, θά παμε καμμιά βολά ή δέν θά πδμε; — Ιύπνησέ με στίς 4 νά φύ- γουμε, τώρα κουτουλάω άπό την νύστα καί δπως βλέπειο είμαι καί βρεμένος. Κοιμήσου λοιπόν καϊ τα λέμε τό πρωΐ — Μώρ' έγώ σ' άφήνω, μα * Άλή 'Εφέντης δέν Εέρω τί μα- γειρεύει. "Αντε τώρα, πήγαινε ν άλλάΕης γιά νά μην άρπάΕηο κα^' μιά πούντα κι' έχομε καινσύργιες άναβολές. Ό Λεωνίδας δέν τοϋ άπάντη¬ σε, άνέβηκε στήν καμάρα τού, άλλαΕε κι' έπεσε Εερόο στό κρε¬ βάτι τού. ΚΓ ό Νταή Βάσσοο έ· Εάπλωσε πάλι στό μιντέρι ' σκεπάστηκε κάππα τού. μέ την δασύμαλλΠ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Όσοι ταΕιδεύετε, άΕιοποιεϊτε καλυτέρα τό ταΕΙδι σαο υέ τα βιβλία τοϋ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (έντυπώσεις άπό την Ι¬ ταλία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία). - ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜίΩΝΙΑ (Ελβετία, Ισπανία, Γαλλία, Ι"£Ρ- μανία). - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (κρατικό βραβεϊο 1971): 22 κεφώ- λοια ατεριές καί θάλασσες τής έλλην. γής. - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ - ΑΙΓΑΙΟ (Κύπροο. Κω'· σταντινούπολη, "Ετρεσος, ·Αλικαρνασός, Σίφνος τό νπσί °π0' καλύψη). Στήν 'Αθήνα: Στά κεντρικά βιβλιοπωλεϊα. Στόν Πειραια: ΚαλούΛις όδός Καραίσκου 105 καί Λι' λωνος 31.
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΝ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την Κυριακήν 15ην τρέχ. 6
Νομάρχης Πειραιώς καί ό Δήμαρ
χος Νέας Σμύρνης όργάνωσαν
μίαν ώραιοτάτην Τελετήν παραδύ
σεο>ς υπό τού Σ εβασμιωτάτον Άρ
χιεπισκόπον Β. καί Ν.
γ.. Ίακώβον τοΰ Στανοοΰ τού 'ΒΘ
νομάρτνρος Χουσοστόμου Σμύρ¬
νης.
Είς τα προπύλαια τής Νέας
Σμύρνης καί πρό τοΰ Άνδοιάν-
τος τοΰ μαρτνρικοΰ μας Δεσπότη
Χρνσοστόμον Σμύρνης εγινε έπι-
μνημόσννος Δέησις χοιροστατοΰν-
τος τού Σεβασμιωτάτου Άρχιεπι
σκοπόν Β. κ.αί Ν. Άμερικής κ.
Ίαχώβου. Τόν Ιερόν χώρον αυ¬
τόν πλαισίωναν μαθήτριαι δλων
των ήλικιών των σχολών τής Έ
στίας Νέας Σμύρνης μέ έθνικές
ένδυμασίες, πρόσκοποι καί μαθη¬
ταί των Άνωτάτων Σχολών κρα
τοΰσαν τα Λάβαρα καί τίς 'Ελλη-
νικές σημαϊες μας, πού περήφανα
κνμάτιζαν. Τό κόρο τής εκκλησί¬
αν τής Άγίας Φωτεινής εψαλλεν
τα έπιμνημόσυνα τροπάρια. Στό
τέλος ό Σεβασμιώτατος Άρχιε-
πίσκοπος κ. Ίάκωβος κατέθεσ*
στέφανον είς τόν 'Εθνομάρτνρα
μας Χρυσόστομον σννοδενόμενο
μέ συγκινηΠΜΐά λόγια πού εβγαι
ναν άπ' τήν Άγία ψνχή τον, κα¬
τόπιν ζήτησε ενός λεπτοΰ σιγή
είς μνήμην τοΰ μαρτυρήσαντος
ίΜητροπολίτον Σμύρνης. Ήταν
τόσο σνγκινητικές αϋτές οί στιγ-
μές, τόσο έπιβλητικές πού εμείς
οί Μικρασιάτες ϊύχαριστοΰμε έκε
νους πού όργάνωσαν τήν εορτήν
αυτήν καί τόν Αρχιεπίσκοπον
■κ. Ίάκωβον. Καί μέ την άνάκρου
σιν άπό την Φιλαρμονικήν τοΰ
Δήμου Νέας Σμύρνης τοΰ 'ΕΘ-
νικοΰ μας "Τμ,νου πού σνγκινεί
πάντα κάθε έλληνική ψνχή, τ«λει
ωσε ή δέησις αυτή. Κ,' ό ήλιος
πού ελαμπε στό στερέωμα εκαν«
πιό δμορφη τήν Ιερά αυτή στιγ
,μή τής δεήσεως: τό φωτοστέφα-
νο τοΰ Ίεράρχη μας ελαμπε στή
μνήμ,η μας όπως ό ήλιος τής ημέ¬
ρας έκ>είνης καί ζωντανό ήρβε τό
μ,αρτύοιό τού στά μάτια μας: Συμ
6ολο τής Σμύρνης μας!
"Ολοι οί παρενρεθέντες στόν
ίβρόν εκείνον χώρον τοΰ Χρνσο-
στόμον Σμύρνης, πον ήσαν άνα-
ρίθμητοι, μετά τήν δέησΐν πεοί ά-
ναπαύσεως τής ψνχής τού κατεν-
©ύνθησαν πρός τήν μεγάλην αΐ-
θονσαν Τελετών τής 'Εστίας Νέ¬
ας Σμύρνης δπον ό Σεβασμιώτα-
τος Άρχι,επίσκοπος Β. κοιί Ν. Ά
μερικής κ. Ίάκωβος παρέδωσε
•είς τόν Δήμαρχον Νέας Σμύρ¬
νης κ. Ι. Ρόκαν Χρυσουν Σταυ-
οόν, μεγάλου μεγέθους είς τό δ-
πισββν μίροις τοϋ οποίον ήσαν
χαραγμέναι αί λέξεις: «Ο ΣΜΤ
ΡΝΗΣ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜ Ο Σ».
Μέ βουρκωμένα τα μάτια άπό
τήν συγκίνησι καί μέ φωνή κομ-
μένη, ό αφθαστας Ίεράρχης μας
τής Άμερικής,, παιδί τής 'Ελλά-
δας μας, μάς μίλησε γιά τόν
Χρυσόν αυτόν Σταύρον πώς βρέ
θηκε στά χέρια τον άπ' τα νεανι-
κά τού χρόνια ένώ άνήκε στόν
Χρνσόστομο Σμύρνης. Ό Σταν-
θύς αύτάς τόν φύλαξε, τύν άνέ-
βασε ψηλά στύ άνώτατο αύτό ά-
ξίωμα πού «φθασε καί τώρα ήρθε
άπό τήν Άμε,ρική νά τόν παρα¬
δώση σ' εκείνον ποϋ άνηκε καί
πού θυσίασε τή ζωή τού γιά τύ
ποίμνιό τού: τύν ΧΡΤΣΟΣΤΟ-
ΜΟ ΣΜΤΡΝΗΣ. 'Ωραιότατα,
σνγκινητικώτατα, πονετικά λόγια
γιά τόν 'Εθτομάρτυρά μας, γιά
τήν Σμύρνη μας, γιά τήν Μικοά
Άσία μας, βγήκαν άπό τα χείλη
τού Σρβασμιιοτάτου Άρχιεπισκύ-
πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ία¬
κώβου. Ό Θεός νά τόν άξιώση
νά φθάση στό άνώτατο άξάομα
τοΰ Πατριάρχου. Εμείς οί Σμυρ
νηοί νοιώθωμε μεγάλη εύγνωμο-
σύνη γιά τή χειοονομία τοΰ Άγί
ου αυτού άνθρωπον, γιατΐ ό Δε-
σπάτης μας είναι τό σύμβολον
μας κα! ό Χρνσός αύτός Στανρός
τον θά μάς θυμίζει πάντα τύ μαρ
τύριό τον. Μερικές περικοπές άπ'
τίς ώραΐ«ς έκφράσεις τοΰ Ίεράρ-
χον κ. Ίακώβον: «Μάρτνρες οί
πρόσφνγες... γιά μενά μιά ίπο-
ποιΐα είναι τό 1920—1922.. Τό
1922 οί καμπάνες άρχισαν νά
χτνποϋν πένθιμα» — έδώ ή φω¬
νή τού Άιρχιεπισκόπου κ. Ίακώ¬
βου κόβεται, τόν πνίγει ή συγκί¬
νησις, τα μάτια τού βουρκώνονν,
Λναλΐογίζρται τό μσρτνοιο των
Μικρασιατών ^αί πονά καί σννε-
χ&ει βαρεία «στονς 'Εθνικονς καί
προσωπικονς πύνους βρίσκει κα-
ν*ίς σνντροφιά... ό πόνος μάς
, Κάς Ν'ΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
δοισε καί σάς τα παραδίδω. Μια
ίστορι/ή μερά είναι καί γιά μενά
ή σημερινή, μιά άπ' τίς πειό δ-
μορφες, πειό Άγιες. Τό χρε<"- στώ αύτό στό Στανρό καί σε σάς, ηταν τό τέλος τής άμιλίας τοΰ Σεβασμιώτατον Αρχιεπίσκο¬ πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ία¬ κώβου. Ό Δήμα,ρχος Νέας Σμύρνης Ι. Ράκας εύχαριστεΐ τόν έξαί- αΰτόν Ίεράρχην καί τόν κ. άνακηρύττ€ΐ Επίτιμον Δημότην τής Νέας Σμύρνης είς ένδειξιν Ιδιαιτέρας τιμής. 'Επίσης ό Πρόε,δρος τής 'Ε- στίας Νέας Σμύρνης κ. Π. Χαλ- ιδέζος εύχαριστεϊ τόν Άρχιεπίσκο πον κ. Ίάκωβον άποκαλώντας τον «εξοχον διάδοχον τού Οικου¬ μενικού Πατριαρχείον», εκδηλώσει τόν θαυμασμόν τον καί τοΰ άπο- νέμει. τόν τίτλον τοΰ Επίτιμον Πρόεδρον τής 'Εβτίας Νίας Ι Σμύρνης, τύν εύχαριστΐΐ άκόμη θερ,μά γιά τόν Στανρόν τοΰ Χρυ σοστόμου Σμύρνης, πον Εδωσε στόν Δήμαρχον Νέας Σμύρνης καί γιά ό',τι «κανε άπό τήν Άμ€ ρικήν γιά τήν Ελλάδα μας καί τιλειώνοντας ό κ. Π. Χαλδέζος τοΰ λέγει: «Παρακαλώ τόν Θεόν νά σάς δίνει πολλά «τη καί δημι· ουργικά "Άγιε Σεβασμιώτατε Δ σποτα» καί τοΰ δίδει τόν τίτλον τοϋ Επίτιμον Πρόεδρον τής Έ στίας Νέας Σμύρνης επί περγα μηνής. Ή τελετή αύτη ήταν πολύ ω ραία, πολύ σνγκινητική, πολύ έ- πιβλητική καί έξ όνόματας ί>λω
των Σμνρνηών πον άντιπροσω
πενω αύτην την στιγμήν, «ύχαρι-
στοΰμε άπό τό βάθος τής καριδι
άς μας τύν εξαίρετον Ιεράρχην
τύν Μακαριώτατον Αρχιεπίσκο¬
πον Β. καί Ν. Άμερικής κ. Ίά¬
κωβον, γιά τόν Σταύρον πού μάς
Π ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΝΕΚΑΙΝΙΑΣΕ ΝΕΟΝ ΚΑΤΑΙΤΗΜΑ ΕΙΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΝ
Ένεκαινιάσθη την 22αν Απρι¬
λίου 1973 καί ώραν 13.00 τό νέ¬
ον ύποκατάστημα τής Τραπέζης
Πίστεως είς Κατερίνην επί τής
Πλατείας Ελευθερίας αριθ. 4.
Είς την τελετήν των ΐγκαινί-
τικών ,Αρχιον καί των Σομάτίυν
Ασφαλείας, κ. Δήμαρχε Κυρίες
καί Κύριοι, Ι
Σάς εύχαριστώ πολύ γιά την
τιμή πού μά κάνετε νά παρευρ: θη
τε σήμερΐ' είς τα ίγκαίνια τού ν'
ΘΡΗΣΚΕ1Α ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗπΗ
υπο ορεστου α λουριδου
ομοτιμου καθηγητου του πανεπιστημιου αθηνων
ο>ν έχοροστάτησε ό Σεβασμιώτκ- ου μας Τποκαταστήαατος είς τήν
τος Μητροπολίτης Κίτρονς καί πόλιν σας. Ι
Κατ*ρίνης κ. Βαρνάβας καί πρέ Τό ϊτος πού μάς πέρασε ήταν (
στησαν ό έκπρύσωπος τής Συμ- δλλο ενα όρόσημο στήν μακρά ί- τύν
6ονλεντικής 'Επιτροαιής κ. Μων- στορία των 93 έτών τής Τραπε-
Β'
'Εν συνεχρία, ή τίγρις ένέδυε
)ρωπον μέ τό δε'ρμα της,
σίδης, ό Κοινοβονλευτικός 'Εκπρό ζης μας. Κ-ιθώς ϊσως θά ξ
σωπος κ. Μαμούνης, ό Στρατιιο- κατά τα τε'λη τοΰ 1972 ή όνο'<α- 'τικος Διοικητής Σ ννταγμ,ατάρ- σία τής Τραπε'ζης μας άλλαξε σε Χης κ. Συλβέστρος, δ Δήμαρχος ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΣΤΕΩΣ. Άπεφα Κατερίνης κ. Τσαλίδης, βιομήχα- | σίσθη έπίσης ή ανξησις τοΰ μετο- νοι Εμποροικαί πλήθος ΐκλεκτοϋ χικοϋ μ«.ς κρ((αλαίοιι καί των άπο ή βοΰς τόν ετοεφ* μέ τό γάλα κρέας της, ό ταϋ- έλέφας, ή δρομάς της καϊ μέ τ ρος, ό όνος. ^ οιξ τού ποωτογόνου άνθρώπου οί- ονεί οικογένειαν τίνα αίχμαλώ- των, των οποίον ή σίοματική ί- κόσμου, καθως καί ίΐλλυι έπίσημοι θρματικών μας κατά 90 έκατομμό σχ{,ς έχοησίμευεν αποκλειστικώς προσκεκιλημενοι ίξ Αθηνών , οα Οά τή εκδόσ 50000 έ| προσκεκιλημενοι, ίξ Αθηνών. , οια Οιά τής εκδόσεως 50.000 νέ-|πρ5ς υπηρεσίαν αΰτί-3. Πάσα ή Λιετά τόν 'Λγιασμύν, ό Πρόε- | όν μετοχών Ιτσι οστε σήμερα τα ζώσα φι',σ;ς ώμ,0[αζε προ; &θ(?οι- δρος τοΰ Διοικητικοΰ Συμδουλίου κεφάλαια καί τα άποθεματικά μας σαα ρύπειΌεστάτων τεχνιτόν, έζ Ίί | ' τής Τραπέζης ΊΙίστεως κ. Σπΰ- | νά νπερβαίνουν τα 3όυ έκατομμύ-| προσπαθούντων μόνον, όπως έξο- ρος Ι. Κωστόπουλος προσεφώνησε ρια δρχ.χωοίς νά έχη γίνη άνα- μ,^,χ',νονσι τα έμπροσθεν τοϋ άν- τον^ παρισταμενοτις ϊλ μερους | προσαρμογή των παγίων πρριον - ( οικ;)π0υ εμπόδια, νά διαννονν τάς τοΰ Διοικητικοΰ Σνιμθονλιον, έξα σιακών στοιχείων τής Τραπέζης ΟΛοαχό,αεις κ«1 νά έξνπηρετούν ρας τήν οικονομικήν άνάπτν^ν' μας. Ή μεγάλη αύξησις των έρ-' τής Κατερίνης και τονίσας την | γασιών μας τόσον €*ις τάς κατα- έμπιστοσύνην μέ την όποιαν τυ θέσεις όσον καί είς τάς χορηγή- κοινύν πιριβάλλει τήν Τράπεζαν, Ι σεις μάς έπιτρέπονν σήμερα νά δι _______ πράγμα τύ οποίον· επέτρεψε ν' αν- ανείμονμε είς τούς μετόχους μας' ^ύθον 'τοβ παλαιοτάτου ξηθοΰν αί εργασίαι της. | μέρισμα 40 δρχ. κατά μετοχήν, ό σιμωτέραν νλ.ην, έν άνάγκη δ£ καί αυτόν τύν ίδιον έκ τής μιάς αϋ-ρας των ήαείρων είς τήν άλλην. "Ηδη ό χάλιξ έχορήγει είς τού τον τύν σπινθήρα ώς οπλον κατά τον ψύχονς, διαλύοντα τό σκότος τής ννκτός, μετατρέποντα είς γο- ς κοιλάδας τα κατά τούς Έν συνεχΐία ωμίλησαν ό Δή- νομαστικής άξίας 100 δρχ. εκά- μαρχος Κατερίνης κ. Τσαλίδης, ό' στής, άντί των 35 δρχ. τοϋ 1972. Πρόεδρρς τοΰ 'Εμπορικοΰ 'Επ.με- Τό τ'ημος τοΰ εφετεινού Ίσολογι- λητηρίον Κατερίνης κ. Γι-αννιτσά σμοΰ άνέρχεται σέ 15 δισεκατομ- ρας καί τίλος ό Διενθυντής τοΰ μνοια περίπον έναντι των Π δι- παντοιοτροπως τόν κύριον των. .Η κάμηλος, ό τιθασσενθείς άγρι ος ίππος, ή εύγενής αυτή όντως κητάκτησις. μετέφερον κατά τύν προγόνου ημών τα βαρντερα αχθή, τήν χρη κ. Ι σεκατομμυράον σεο)ς 1971. τής χοή- 'Τποκαταστήματος Κατερίνης Ι. Άμίλλης. 'Είΐηκολοΰθησε δεξίωσις καί παι Άπό 1ης Ίανοικχρίον τού τρέ-, ,ν^., ^..^«.^ .>* ~>*.^ ^ν5
ρετίθη γεύμα πρός τιμήν των πά χΟντος ετους δ νίός μου ό Γιάν-' ποιότους χρόνους απειρα δάση, λε
ρενρεθέντων. | νης Κίιιστόπουλος τόν οποίον εχο) πτΰνοντα τύν σίδηρον καί μ/ετα-
Ό λόγος τοΰ κ. Σ. Κωστοπου-^ Χήν ευχαρίστησιν νά σάς παρουσιά ποιούντα τα υπό τοΰ άνθρωπον έ-
λου εχει ώς εξής:
σ<ι), ανέλαβε τα καθήκοντα τοΰι ςιχχθέντα εκ των Ίλιάδας καί έπίστεΐ'εν είς τόν θεόν. ώς τόν 'Τπέρτατον Κύριον τοϋ Παντός, δεδομ^νου, ύ'τι ή θρησκευτική πίστις είρηται φύσει ένπάοχοισα έν τω άνθρώπο) κα¬ τά Μ. Βασίλειον. Άλλ' ό &Λθρω- πος ησθάνετο μέν την οτνενματι κήν τού ύπεροχήν Ρναντι τοΰ συμ παντός, συγχρόνως ομιυς άντελαμ Γκίνετο καί την έλαχιστικότητά τού έναντι τής μ*γαλειότητος τοΰ Δηαιυυργοΰ. Διά καί είς τα άπύθ μενά τής ψυχής βάθη τε.λεσιοΐΜ?- γείται έκτοτε τό μυστήριον τής βιώσεος τοΰ θείον, τής έν ημίν παρουσιας τοΰ ©εοΰ, ή όποία εί¬ ναι ζοή καί παλμός καί δύναμις ιάπροσιιέτρητος καί κίνητρον πρύς δημιουργίαν καί ρυθμιστής τοΰ βίου καί άκτινοβάλος πηγή φο- τός. .Ο άδΰνατος ζητεί δύναμιν παοά τοΰ ύπεοτάτου τοΰ Κόσμον Κνβερνήτου, ό ένδεής ίκετίύει, ό θλιβύμενος άντλεϊ πιιρηγορίαν, ό Α. Κ4ΤΜΙΛΗΚΤ1ΚΚ2 ΠΛΟΚΗ- ΙΣΤΟΡ ι ΚΌ: ΑόΝΑΓΚΟΙΜΑ ' · Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ' Ό ΛϊΛϊΟΛΟΣ 5ΓΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑ* 468ον Δέν επέρασε πολλή ώρο κΓ 6- κούστηκε τό ροχολητο τού βαρώ- νου Ό Λεωνίδας επλησίασε στό κρεδάτι κι' έιστάθηκε επάνω όπό τό κεφάλι τής "Αδέλας. — "Ακοΰα; την έρώτησε χα- μηλόφωνα. — ΝαΙ, τόν επήρε ό ϋπνος. — "Ωρα νά φεύγα) κι' ο Θεός βοηθός. — Πήγαινε στήν εύχή τού Χρι- στού καί τής Παναγίας Ό Λεωνίδας δέν ήμπόρεσε ν' αντισταθή στόν πειρασμό. Άγκά- λιασε την Άδέλα σφιχτά κΓ έκόλ- λησε στά χείλη της τα δικά τού εύηργετηιμένος εύγνιομονεΐ καί εύ- „.,„ ... „« ....! __.τ . »:.Ω....«..-__λ .„.-. α^.' ι Εκεινη μεταβλήθηκε σ ενα αοου χαριστεΐ. ό Εκθαμόο; πρό τού λο πλάομα καί δέν ου κάλλους κ-αί τής θείας άγαθό ,Λ τητυς υμνεί καί δοξολογεϊ, ό ά- |"Ενοιωσε γιά πρώτη μαρτολός έπικαλϊϊται ελεος, ό έγ περνάη στίς φλέβες της καυτό έ- αντέδρασε φορά νώ κατελελειμμένος προστασίαν. κεϊνο τό φιλί καί νά της μου- Τύ θείον είναι ή μόνη σταθερά διάΖη όλάκερο τό νεανικό της ί ή μ καί άκλόνητος άξία, είς την όποί- κορμί. αν δύναται νά στηριχθή ασφαλώς Λεωνίδας άΕυπολητος, μέ | τι θα εβγαινε μ αυτό; "Υοτερα ήτανε καί άοπλος. "Αν τού έρρι. χνόταν ό κλέφτης, θά επήγαινε σάν τό ακυλί στ' άμπέλι Εμέ. νέ αναποφάσιστος. Όπίσω τού 6. κουσέ το τρεχαλητό καί των δυ6 καθασάδων τοϋ Κονσολάτου που εβγήκαν κι' αύτοί νά καταδ'ώ- Εουν τόν κλέφτη. Τόν έπλησίασον καί ό ένας, ο πιό γεροδεμένος, τόν έρώτησε: — Άπό ποϋ επήγε; — Δέν Εέρω, δέν τόν είδα — Τότε, είπε στόν άλλο συν τροφό τού, πήγαινε έσύ δεξιά νά πάω έγώ Ζερβά. Κι' έτρύπωοε στά βράχια. Πρός τα δεΕιά τρ& 6η£ε και ό άλλος, βλαστημώντας τούρκικα. Ό Γαβριέλος, έφερε γύρου το σπίτι, μήπως ο κλέφτης έκρυβο- ταν, κάπου έκεϊ. Ό Κόνοολας, έμπήκε στό γραφεϊο τού κι' έρρι· £ ε μιά ματιά στήν παραδόκοοοα τού καί στήν άρχειοθήκη, πού έ- μετά πλήρονς δέ έμπιστοσννης ί> Τα ρο0χα του μΊΟνο σχό £να του|φύλαγε τα έγγραφα τοϋ Κονοο-
μ ή
ανθροπος, δ κλνδωνιζόμενος είς
την παροδικοτητα, εις την άστα-
Χ^ΡΊ
γ
αποφασ.στικα πά-'λάτου Μά τα έβρήκε καί τα δυό
Σεβασμιώτατί, κ. Νομα^χευ- Διενθννοντος Συμ&οΛου τής Τρα άκατέργαστα καί άνωφελή οϋτο
ών, κύριοι έκπρόσωποι των Στρα- πέζης. Τό έργον ποΰ ανέλαβε ?[-',μέταλλα είς πελέχεις, σπάθας, δό
ι ναι βαρύ καί επίπονον, είιιαι ομως ρατα, βραδύτερον δέ καί είς πολύ
ιΊλττί,.Μ τη- νΐί-' π' - - λι την πόρτα, την εΕεκλείδωσε,
οΛπων της γη,, θείαν και εις το ενπεριτρ«ττον ' Κ '
των έγκωσμίο.ν. έσταυροκοπήθηκε κι' έθγήκε άθό-
Πράγματι, ή θρησκεία κ<ιί ώς Ρυ6α ΟΤΟν διάδρομο Ή 'Αδελα ίι — Καί όμως έμονολόγησε, άπ' έδώ μέσα έβγήχε. Τόν είδα βεβαιος ότι θά συνεχίση την παι-' τιμα κοσμήαατα. Άπό τής έπο- ί μέ τίτλο «ΟΤΙ ΟΣ» (έ'μμετρο Μικρασιατικόν "Ε πος), πού έρχεται νά καλύψη σέ μ η μλτ ' «δοσιν τής σταθΓ.ράς καί επί ϋ- χή; ήδη τής φυλής (κ,ρο — Μάγ γιών συντηρητικων (ίάσεων άνα- πτνξεως τής Τραπέζης μας. Τα κνον τοΰ τελεανθρώπου οί άνδρε,ς έστόλιζον τάς γυναίκας των μέ μέχθι σήμερα λαμπρά άποτελέσμα] περιδέραια έξ έλεφαντοστοϋ συνέχεΐΛ τοΰ αθανατου, Ομήρου, χα Τί>ίιπήςης μας> μέ Χανουν| κΟγχι.λίο·ν, ήσαν έπιτήδειοι
τό χώρο τής μ/εγαλοπνοης ποιη- ....... ι
και
εί
έφερε τοΰ
θ μας; Δ«τπο- οης.
ενα μεγαλο παιτ,τικο
νά πιστεύω ότι, καί οί κάτοικοι| την χαρακτικήν καί έφωδίαζον
φρ ^ο ςΚ
τη τοΰ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ ΣΜΤ επιτευγμα, που με Τιτανιες «χο- Ν ο-
ΡΝΗΣ και γιά όσα είπε γ.α τη· ν-ες και ποιητικη εμπν«νση δινει ^
Σμύρνη μας,- τό αγαπημενο μας, «ναγλυφη ολη τη Μ,κρασ,ατι,κη
χώμα, καί γιά τόν 3τόνο μας που| Τραγωβια. Είναι απαραιτητο να
Κατ-ερίνης καί ολοκλήρου τοΰ
,^ , ,γ
όλον
τύν αίσθάνθηκε σδν δικύ τού.
Επηκολούθησε
τοΰ Δήμου Νέας
δεξίοισις
Σμύρνης
υπο
8ι«0Γαματίση ή Τραπέζα
1; .γ άναπτυξιν
οΐκονομίας τής πόλεως καί
οΐκονομίας τής πόλεως
το αποκτήση καθε Ελληνας και , έδ_ π { η
ιδιαιτέρα οί ξερριξοιμένοι τής Μι
είς! κρασιατικής γής.
τάς Αιθούσας τοΰ Μ^γάρου τής
'Εστίας Νέας Σμύρνης.
Παρευρέθησαν: Ό Νομάρχης
Πειραιώς κ. Βοΐλας, ό Γενικός
Διευθυντής τοΰ Άποδήμου 'Ελλη
νισμοϋ τοΰ 'Τπουργείου 'Εζωτερι-
ν.ών Στρατηγός Παπαλουκάς, δ
Νομάρχης Άττικής κ. Δημακό-
πονλος, ό κ. Καλα,μίδας τοϋ "Γ-
ΓΕΡ. ΚΟΡΟΛΗΣ
ιΔΙΟΡΘΩΣΙΙΣ ΤΤΠΟΓΡΑΦΙ
ΚΟΤ ΛΑθΟΤΣ
Είς χό φύλλον τής 18—4—73
τού «Κόσμον.» ό'πον εδημοσιεύθη ]
τό κριτακύν σημείωμά μόν διά τό
α είναι εϋφορο)Τί<.τη είς γρϋ>ργικά
προιόντα, μέ άνεπτυγμένη κτηνυ-
τροφίαν καί σηιιαντικήν παραγω-
γή καπνών. Είμαι έπίσης βεβαιος
τούς νεκρους
καί τρόφιμα.
τιον
Ώστ€.
μέ έργαλεϊα
ώς σημειοϊ ό
θά θελήσετε ν ά δηθήσίτε δλο
την προσπάθειαν τοΰ συμπολίτου
σας Διευθυντού τοϋ 'ΤπΌκαταστη
Χέτμπερτ Γουένθτ, ό Χόμο Σα-
πίενς Ντιλοι<6ιάλις ούδ€μίαν είχε βασικήν διαφοράν άπό τόν Χομο Σαπίενς τοΰ εύρωπαίκού πολιτι σμοΰ, ειμή μόνον ώς πρός τον βαθμόν κ«ί την έκτασιν τούτου. Έν σννεχεία, ή πεύκη άποκο- πεϊσα καί κατακρημνισθεϊσα έκ τού, οί μρλών τ°δ οποϊοι πλήν τόπ πονλος, ό κ. Καλα,μίδας ο , ποι^γείον Εξωτερικών Γενικάς βιβλίον τοΰ κ. Α. Κανακάρη «Ά- Υ Εξ Τποδ,ευθυντου είνα, αλοι γ ' τίΤ>ν ΰψ.κορύφων όρέυ)ν μεχρι των
κόλπων τοΰ άφρόεντος πόντον, έ-
λάμβανεν υπό τήν προστασίαν αύ
τής τόν κυρίον των θαλασσών καί
σχηματίζονσα επί τής επιφανείας
αυτής κινητάς γεφύρας καί πτε-
Γραμματεύς Υπουργείον Εξωτε¬
ρικών κ. Γιάνναρης, Στρατιωτι-
ριστομένης Προβΐλέγγιος» έγιναν
δύο τυπογρ, λάθη: είς τήν α' στή
λιται
ΐΔηλαδη πιρελήφθη ή λέξις αν
τρας. Ι
Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ
κός Διοικητής Αθηνών κ. Ραφα-] λην κάτω κάτω, παρελείφθη ή'
ηλάκης, οί Δήμαρχοι: Φαλήρου φράσις: «άφοΰ παιδώθεν έγαλου-
κ. ΒλαίχόποιΛος, ΚαλΛιθέας κ.' χήθην μέ τα ποιήματά τον». |
Καφίρης, Νικαίας κ. Πλυτζανό- | Καί ό κανονικάς 0' στϊχος τού
πονλος, Κορυδαλλοΰ κ. Καρυγιάν ποιήματος τοΰ Ραδιοφιον. Σταθ-
νης, Μοσχάτον κ. Λαδόπουλος,Ι μοΰ Αθηνών είναι: «Δέν ϊίμ' έ-
Ήλιουπύλεως κ. Δελαπάρτας, Ά-1 γώ κανΛνα: οίντρας πού πισώπλα- ^
λίμου κ. Μαγείρου κ.αί δλλοι Πρό τα 6αρά!·->.
€δροι, δ Δήμαρχος Νέας Σμίρ-
νης κ. Ι. Ρόκας καί τό Δημοτι¬
κόν Συμβούλιον ή άδελφή τοΰ
Άρχιεπισκόπου Β. καί Ν. Άμε
ρικής κ. Ίακώβου, πολλοί Κλη-
ρικοί μέ επί κεκραλής τόν προϊστά
μενον τής Αγίας Φωτεινής Άρ-!
χι,μανιδρίτην κ. Β. Τζοβλάν, ό
Άκόλονθος τοΰ Αρχιεπίσκοπον κ.'
Ίακώβου, Θεοφιλέστατος 'Επίσκο
πος κ. Σίλας, ό Πρύεδρος τής
'Εστίας Νέας Σμύρνης καί οί
Σύμβονλοί τού κ.κ. Άνδρέου,, Γ.
Ζαφείρης. Π. ΚαΊ'ερ, Ι. Μεσκού-
ρης Ν. Λωρέντης, Α. Κυριακόπου
λος, Τ. Τσακίρης, ό Πρόεδρος
τής Ενώσεως Σμυρναίιον κ. Νϊ-
*ος Καραράς μ«τά χών μελών τοΰ
Δ.Σ. κ κ. Α. Λεονταρίτη, Ι. Άκρι
θάκη, Μ. Εηρέα, Ι. Χάπα, Κ. Κο
λιοπούλου - Γρίβα μετά τοΰ σύζυ¬
γον της, Γ. Ίσιγόνη καί Ν. Άρτι)
νη, ό τ. Δήμαρχος Ν. Σμύρνης κ
Καρύλος ό κ. Άχιλ. Γεωργιάδης,
Πρόεδροι των διαφόρων Μικρά- ι
σιατικών Σωματείων) 6 Σύλλο-
γυς των Φοιτησάντοΐν την ΕΤΑΓ-
ΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΝ, ΣΜΤΡ¬
ΝΗΣ, μέ έπικεφαλής τόν Προε
δρόν των, τόν Καθηγητήν τοΰ
Πανιεπιστηαίον κ. Μιχαήλ Άνα
στασιάοην, ό κ. Εύάγελος Δαβιώ
της Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης τής
Εφημερίδος «ΚΗΡΥΞ ΤΗΣ ΝΕ
ΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ». ό κ. Άραγιάν
νης Διενθυντής τής Εφημερίδος
«ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΙΣ» Νέας ΣμΛρ
νης. ή κ. Ίσαβέλ,λα Μαλόβρονβα,
Ίοιοκτήτοια — 'Εκδοτρια Περιο
δικοϋ «ΣΜΤΡΝΑ» κ·αί πολλοί άλ
λοι έξίχυντες Μικηασιάται, Ν?ο
ι>μνονιωται, καί Μέλη τής "Ε-ατί
Σάς εΰχαριστω πολΰ!!!
'Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1990)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης
Διενθν·ντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κπτοικία Σπαρτάκου 19
ΑΜΦΙΑΛΗ
ροτούς έμπορικοϋς οίκονς
καθί-
στα προσιτόν, πάν δ.τι ό Θεύς
είχε κατ' αρχάς χαρίσει, τάς γαί
άς., τάς φνλάς καί τούς διαφό¬
ρους Οησαυρονς. Μιά κώπη, εν
πηδάλιον ήρκεσαν, όπως κοινά κα
Τίΐστήσιοσι πάντα τα πλοΰτη καί
.-τάσας τάς επικρατείας τής ΰφη-
λίου.
Οΰτο, λ.οιπύν. μετ" αίώνας, ή
Λνθςιιοπίνη φνλή τέως άγρία καί
πλανιομένη ήγειρε πρός κατοικί¬
αν καί των μετά θάνατον Λειψά-;
Ι νόν της πυρααι'δες, έστιχονργίν
στοιχείον τού άντικειμενικοΰ πνεύ έσηκώθηκε άπά τό κρεβάτι, τήν "ι να ίητουσε άραγε;
ματος τοΰ πολιτισμόν καί ώς στοι έΕανακλείδωσε άπό μέσα κι' έ- ] Ο Λεωνίδας, έμπήκε βρε-
χιϊον τοΰ εσωτερικόν μας κόσμον, περίμενε όρθια, μέ κομμένη την μένος καί μέ τό μπόγο του οτο
ώς ένδόμνχος κατάστασις τοϋ ν- άνάσα άπό την άγωνία, τό άπο- Χέρι. στό μεγάλο χαγιότι τού
ποκειμένου είναι φαινόμενον καθο τέλεσμα τού τολμήματος τού Λε- οπιτιοΰ τού άπό τήν πίσω πόρτα
λικόν καί άνώλ*θρον. Ώς το.οϋ-Ιωνίδα Στήν οκέψη της όρθώνο.'του, πού τήν άιρηνε πάντα άνοι-
τον δέ δ,απιστωνει αντό τόσον η _ ^Λ *.,._.._,^Α. .^ εκαγο ' χτή, γιά ν6 μπα,νοβγοίνη όπ' ου-
ταν τό έρωτηματικό: ·
φερνε νά 6γή άπό τό σπίτι, χω·
ρις νά τόν αντιληφθή ό Βαρώ·
τή ό σκύλος. 'Εκεί εϊδε καθισμε-
νο στό «μιντέρι» τόν Νταή Βάοοο
' πού άπόρπσε βλέποντας τόν ά-
'Εθνολογία, δσον καί ή Ιστορία
μιΧ ή Ψνχολογία.
Οντε αύτοι οί θιασώται τής ά-
θεϊας καί οί έξ όνόματος δήθεν Ό Λεωνίδας βαδιζοντας τοϊχο, φέντη τθυ σ' αυτή τήν κατάοτα-
τής ΐπιστήμης — ώς οί φιλύσο- τοϊχο, μέ τίς μύτες των ποδιών ση. Τοϋ ήρθανε γέλια:
φοι Κέλσος καί Πορφύριος—κή- Του, στόν διάδρομο, έπροχώρη- | — Τί -μοσκαριλίκια» είναι αυ·
ρυκες τού θΐαάτον τού θεοΰ εί οε ως Τήν πορτα τοο δωματίου τα άφεντμκό; Άπό ποιανής κοκ·
ναι. είς τα έσώτερα 6ά6η των ξέ- που έβρισκότανσΛΟ βάθος. Ήτα- 'κώνας τήν «καριόλα» έφυγες κυ·
νοι πρός την πανκ.οσμιότητα τής '
θρησκείας καί τής παγκνριαρχίας
ούτής έν τή ζοιή. Ή άλαζονεια
_ ι κλ
έ. 'νηγημένος; Μά τόν Άγ,ο Βού·
ι επ , να να οε δώ
τέτοια χάλια. Μπά κι
λ
οντης εν τη ζωη. Η αλα&ονεια '..
< » ; . ' οαδοκαασά τού ' Εστοειυε τό πό ποτέ σέ και επαρσις ερεννητων τίνων, ν- Κ"""1^»-1"-1" '«"■ ι-νιμοψο ι« ΐ'« ( προτιμώσα την αξίαν ωρισμένων ε·°λο τής πόρτας καί τήν μισά- (εμπλεΕβς μ' έκείνη τήν λέρα τον έπιστημονικών επιτενγμάτων καί νοιΕε. Αύτό τό έκανε, γιά νά νο- Άλέξαντρο; δ,ακηούττονσα τό πανίσχνρον τής μισθή πώς άπ' έκεϊ έβγήκε, άν — "Οχι Νταή Βάσσο, αυτόν έπιστηιιονικής γνόσειος, δέν είναι τόν έπερνε χαμπάρι ό βαρώνος. δέν τόν είδα μά, δέν επέρασε είς θέσιν νά δώση πείτ)ονσαν έρ- 'Υοτερα μέ προσοχή έσήκωσε τό άπ' έδώ άπόψε; μηνείαν επί βασικωτάτων στοιχεί Τ2αμλίκι τού πλσινού παραθύρου, Ι — Ήρθε καθυστερημένος, γι' ών τού πνευματικόν καί φνσικοϋ Πού έ6λεπε στήν θάλασσα. Μα αυτόν τόν έπούλησα. Τού εΐπα τό καταραμένο αύτό, έτριΕε ά-,πώς τόν έπερίμενες, μά επειδής κόσμου. Διά τουτο έμφανίζονται ώς μάταιαι αί συχναΐ, άν ά τοΰς αίώνας άναφαινόμεναι προσπά- θπ,ποός τήςθρη^εί παίσια μέσα στήν μουγγαμάρα τής νύχτας καί ό βαρώνος έΕύ- ,ς ίν ήςρη ^ άς άπό τον ψυχικόν καί πνευμα- πνηοε. Ό Λεωνίδας, χωρίς νά | τικόν όρίζοντα τής άνθρΐοπότητος Χάση τό «κουράγιο» τού έκαβάλ- ή πρός αντικατάστασιν της τήν επιστήμην, τήν τέχνην, ηθικήν. Συνεχίζετσι άπό λησε τό παράθυρο, τήν στιγμή ά- τήν κριβώς πούό Βαρώνος ε;χε βγή στό διάδρομο και δρχιοε νά φω· νάΖη: Ι — Βοηθεία, κλέφτες. Γαβριέλο ^™"' κλέφτες. Ι Ο Λεωνίδας επήδησε έΕω κΓ ΛΑΜΔΑ ΑΛΟΑ δένει πολύ σφιχτά, περισσότ^ρο! «ς Νέας Σμύρνης πον μού δ·α άπ' τή χαρά... δ Στανρός αύτός «ΐενγονν τα όνόαατα δεδομένον δ βρέιθηκε στά χέρι« μου τύ 1959, τι ήταν ίυτερπλήρης ή αίθονσ'ΐ αύ στάθηκε γιά μενά καί δώρον καί| τη ή όποία μετά τοΰ 'Εντευκτηοί φυλναχτό: έν Τούτω Νίκα» ό | ου τού Κτιρίου περιλαιιβάνει πρ Στανρός νά γίνη δικός σας... κα!|νΙ τα 1000 άτοαα. φνλαχτό γιά τήν 'Εοτία γιά νά Ι άπ' την Άμ*οικανική Εφημερίδα τήν θερμαίνη πειό πολύ. Δεχθήτε Ι--------------------------------------- τον, άσπασθήτε τον.... γίνατε ενα ΕΚΔΟ ΣΕΙΣ ιμαζί τού. Μάς εδειξε τόν Σταύ¬ ρον μέ τύ «ό Σμύρνης Χρυσόστο ιμος» χαραγμένο πίσω στόν Σταυ .ρό, καί σννεχίζει ό Ί€ράρχης: «Κνριε ΔήμαρχΓ, κύριε Ρόκα, σάς άνήκει ώς έκπρόσωπος των Σμνρναίων, ή εύλογία εκείνον ποίι μαρτύρησε επάνο) βτό σταν¬ ρό καί ή ε/ύλογ.α εκείνον ποΰ μαρ τύρησε στή Σμύρνη νά είναι μα- ζί σας, καί τοΰ εδωσε τον Σταύ¬ ρον. Καί μιά σελίδα καδροιμένη τοΰ 1922 τήν παρέδιοσρ στόν Πρό έβρον τής .Εστίας Νέας Σμύρ¬ νης κ. Χαλδέζον, σαν κάδρο τής πανοχραίας καί πονεμενης ΣΜΤΡ 'ΝΗΣ. Ό κ. Χαλδέζος τού φιλά τό χρρι καί ό Σρβασμιώτατος Άρχιεπίσκοπος Β. καί Ν. Άμε¬ ρικής κ. Ίάκωβος σννεχίζει: «Σάς εύχαριστώ πον δεχθήκατε «.ϋτά τα δώρα. Βρέθηκαν στά χέ ρια ένύς Άμερικανοΰ πον ντράπη ν,ί. πού βρέ&ηκε στή Μικρασιατική Καταστροφή καί τα παρέδωσε ο' Ινα ΓΕΡΑΣΙΜΟΤ «ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ ηματα) "1 στεηα άπό τύ ΚΟΡΟΛΗ: ΩΡΕΣ» (ποι βΐβλίο τον »«Στής ζωής τό γέρμα» πον ετν- χε Πρώτον Βρ-αβείον ΙΙοιήσεως στό Λονδΐνο, νπώ τοϋ «Άκηδη- μαικοΰ "Ελληνικόν Ίνστιτούτου» ό ποιητής καί πεζογράφος Γερά- σιαος Κορολής. έκ.νκλοφόρησε τώ ρα τίς «ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΕΣ Ω¬ ΡΕΣ». Μιά σειρά άπό ποιηματα γεμάτα νοσταλγία καί άγάπη γιά τούς συνο,νθρώπονς τού. Ίι'ΐν ποιητική τον αυτή σνλ-λ^ο- γή, πον είναι γραμαένη σέ πά ραδαστακύ στυλ, προλογίζε^ ό 6τ τεράνος των έλληνικών γραμμα- τρλ', ποιητής καί κριτικός Φωτός Γιοφύλλης. ΙΚΟΤΛΗ ΚΑΣΗ: «ΟΤΙ ΜΟΤ- ΠΕ Ο ΗΛΙΟΣ» (Μικ,ρασιατικόν "Επος»). | "Εκνκλοαόρη<τε μέ 150 σελίδες πού μοϋ τα παρέ-' τό επος τοϋ ποιητή Κούλη Κάοη, ! αρχισε νά τρέχη μ' δλη τού τήν δύναμη πρός τα βράχια τοθ για- λοϋ. Έκείνη τήν έποχή δέν εΐχε άκόμα γίνη ή παραλία τής Σμύρ¬ νης και σ' αυτήν, δέν ύπήρχονε παρά βράχια καί οί καραβόσκα- σπιτιών τού φοαγκομα- λες των χαλά. Ι Ό Λεωνίδας έχάθηκε όπίσω ά¬ πό τίς μεγάλες έκεϊνες πέτρες, έπροχώρησε στήν όκροθαλασσιά κι' έμπήκε στά ρ'ΐχά, ώς τήν μέ- ση. Ό ούρανός ήτανε μαΰρος 1 κι' ό δυνατάς άνεμος καί ή φου- σκοθαλασσιά, έμαρτυρούσανε πώς έρχότανε «προβέντζα». "Επερπά- τήσε μέσα στή θάλαοσα ώς έκα- τό μέτρα κΓ άνέβηκε τρέχοντας ,τήν σκαλίτσα τής καραβόσκαλας τοϋ ίδικοϋ τού σπιτιοΰ, γιά νά ι τόν ύποδεχθή μέ χαρούμενα γαυ- γίσματα ό πιστός τού Κάστορας, πού τόν έμυρίστηκε. Στό άναμετυζύ αύτό τό σπϊτι τού Κόνοολα, έγινε άνάστατο Ό Γαβριέλος έπαρουοιόστηκπ μαχμουρλής, φορώντας τήν μα- κρυά πουκαμίσα τού καί κρατών- τας άναμμένο φανάρι — Άπ' έδώ, τού εφώναξε ό βαρώνος καί τοϋ έδειΕε τό ππ- ράθυρο Απ έδώ έβγήκε, τόν είδα, έφοροΰσε νυχτικές Κυνήγη- σέ τον ,δέν ημπορεί νά επήγε μακρυά ΤρέΕε, κουνήσου. | Ο Γαβριέλος έουμμορφώθηκε μέ τήν προοταγή τού άφέντη τού, επήδησε εΕω άπό τό παράθυρο, Τό σκοτάδι όπως πυκνο καί τό φο- 1μά έστάθηκε εϊπομε. ήτανε νάρι δέν έφώτιΖε παρά μιά άκτί- |να ενός μέτρου γύρω τού Πρός τα ποϋ νά επήγαινε; Νά έχω· νόταν όπίσω άπό τα βράχια, Καί δργησε, άναγκάστηκες νά φυ· γης. Κάτι μοϋ έλεγς μέσα μου πώς θ' άργοϋσες, δπως κΓ έγι· νέ... — Καλά έκανες. Καί τώρα κα- ληνύχτα. Πάω νά πέσω γιατί εί- μαι ψώφιος. — Καί στήν δουλειά τοϋ Σε6· ντίκιοϊ δέν θά πδμε άφεντικό; Πάλε άναβολή; Ά, άλήθεια, ξέ· χασα νά στό πώ. Ή κόμησσα, ώε τίς έφτά δέν φάνηκε οτό Κου- κλουτίά. — Τό Εέρω τοϋ άπάντησε ό Λεωνίδας κΓ έτράβηΕε γιά την ακάλα τοϋ επάνω πατώματος, ό· που ήτανε ή κρεθατοκάμαρά τού τού. — Ποϋ τό Εέρεις; Ό Λεωνίδας κοντοοτάθηκε κο'. τόν έκοίταΕε. — "Αμα σοϋ λέω τό Εέρω, πά- εί «έμπίτισε» Τδ ποϋ τό Εέρ<»ι είναι δική μου δουλειό. — Καλά μή θυμώνεις ντέ Καί τό γράμμα τί νά τό κάνω, νύ τό κρατήσω; — Σχίσε το. Δέν χρειάΖεται πιά. Ή κόμησσα δέν πρόκειτοι νά πάη στής Κατίνας. — "Οπως προστάϋεις Μό δέν μοΰ άπάντηοες γιά τό 2ήτημα τοϋ Σεβντίκιοί, τί θά κάνουμε, θά παμε καμμιά βολά ή δέν θά πδμε; — Ιύπνησέ με στίς 4 νά φύ- γουμε, τώρα κουτουλάω άπό την νύστα καί δπως βλέπειο είμαι καί βρεμένος. Κοιμήσου λοιπόν καϊ τα λέμε τό πρωΐ — Μώρ' έγώ σ' άφήνω, μα * Άλή 'Εφέντης δέν Εέρω τί μα- γειρεύει. "Αντε τώρα, πήγαινε ν άλλάΕης γιά νά μην άρπάΕηο κα^' μιά πούντα κι' έχομε καινσύργιες άναβολές. Ό Λεωνίδας δέν τοϋ άπάντη¬ σε, άνέβηκε στήν καμάρα τού, άλλαΕε κι' έπεσε Εερόο στό κρε¬ βάτι τού. ΚΓ ό Νταή Βάσσοο έ· Εάπλωσε πάλι στό μιντέρι ' σκεπάστηκε κάππα τού. μέ την δασύμαλλΠ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Όσοι ταΕιδεύετε, άΕιοποιεϊτε καλυτέρα τό ταΕΙδι σαο υέ τα βιβλία τοϋ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (έντυπώσεις άπό την Ι¬ ταλία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία). - ΕΥΡΩΠΑΊΚΗ ΣΥΜίΩΝΙΑ (Ελβετία, Ισπανία, Γαλλία, Ι"£Ρ- μανία). - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (κρατικό βραβεϊο 1971): 22 κεφώ- λοια ατεριές καί θάλασσες τής έλλην. γής. - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ - ΑΙΓΑΙΟ (Κύπροο. Κω'· σταντινούπολη, "Ετρεσος, ·Αλικαρνασός, Σίφνος τό νπσί °π0' καλύψη). Στήν 'Αθήνα: Στά κεντρικά βιβλιοπωλεϊα. Στόν Πειραια: ΚαλούΛις όδός Καραίσκου 105 καί Λι' λωνος 31.
Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
•Η αίτησις τή; γεο)ργική; πα-
γωγης καί κυρίοις ή αναδιάρ-
ίΐ(κοσις της πρός κάλυψιν των συ-
ιρχα-); διευθυνομένων άναγκών
,ή; παγκοσμίου άγοράς. €[νί»ι ή
(αοική έπιδίιοξι; των διεξαγομέ-
«ον είς Παρισίους συνομιλιών
ίβτονργών Γεωργίας των χ(ι)
ρα>ν μρλών τού Όργανισμοΰ Οί-
'ς Συνεργσίας καί Ά να¬
ώ; (Ο.Ο.Σ.Α.), είς τάς ό-
άπο
,ιοίας ίκπροσιοπεϊται
διά τού
Οίκονομίας επί θΐμάτων
χ. Π. Παπαπαναγιώτου.
Ή άγροτική οίκονομία αντιμρ-
ΙτοΜΐίξει τα Ιδία, σχεδόν, προδλή-
ματο είς όλας τάς χώςκις τού κό
υμον, ή δέ άστάββια των δι εθνών
ίγορών ίπισωρεύει νέας δυσχερεί
είς την αναζήτησιν ίσορροπίας
παραγο,γής καί διαθέσεω;
επί έθνικοΰ, όσον κίΐί £πί
ιαγκοβμίου επίπεδον. Ή ελλειι|η,ς
«.ντονισμοΰ είς τόν γ*ωργικόν το
ιιέα μεταξν των ένδιαφερομένοη·
;ι»ρών /αί ιδιαιτέρως μεταξΰ χ(ο
5ών - παοαγωγών όμοειδών προ-
ϊύντιον, εΐνα, άπό τού; πλέον 6α-
βιχούς συντελεστάς τή; έπικρατού
, σήμερον, άναρχία; εί; τήν
γεοχ?γίίί·ν. Οΰτω, παρατηρεϊται τό
γον( άλλοτε μέν ή παγκό-
ημΐος γ*ωργική παηαγωγή νά εί¬
ναι πλεονασματική, άλλοτε δέ έλ-
λειμματική. Καί παρουσιάξεται τό
φαινόμενον, τελειτώντο;, όσονού-
ιιο, τού 2οΰ αιώνος — τοϋ αίώ-
τοΰ άτομον καί των διαπλανη
τιχών ταξειδί(»ν — όλόκληροι λα
οί νά λιμοκτονοΰν!.... Τα έθνη
χαί οί λαοί δέν επέτυχον, εισέτι
νά χαράξονν ένιαίαν η, έν πάση
.«{ΐπτώσει, μίαν παραιδεκτήν άπό
όλοΐ'ς άγροτικήν πολιτικήν καί
όντ' αΰτΌΰ, ό διεξαγόμενο; με-
ταξΰ των διαφόρων οϊκονομιών,
άνταγωνιαμός, αποβαίνει, πολλά¬
κις, έΐθντωτικός, τα δέ έπίχειρα
τής ίίλης αυτή;
ρώνουν αί
καί μάζαι. Δέν
ότι χύ άγροτικόν
παγκόσμίθ»· κλίμακα, ?ί-
τά πλέον δισεπίλυτα, αί
δέ κατά καιροΰς καταβαλλόμεναι
προσπάθειαι πρ·ο<τκρούουν είς πλεί στας δυσχερείας. Χαοακτηριστι- κή απόδειξις αυτού είναι ΛΤίοσις τής ΕύοωπΑϊκής κης Κοινότητος, ή δποία οεν κα¬ τώρθωσε, μέχρι σήαερον, νά έ- Γειοργί- | ξεύρη λύσιν είς την άγροτικήν λιτικήν της!.. Έλ- πό Ή χώρα μας, άντιμετωπίξου- σα καί (χΐτή τα Γδια καί πεναντο)μένα·ς
οποίαι, έν τούτοις,
π€·ριορισ6>ϋν διά
τής ηΰξηαένης σΐΛ'ρεγασία;—πε-
ριλτχμιβανούσης ανταλλαγήν άπό-
ψεων επί των προοπτικών παο<χ- γωγής καί διαθέσε(ΐ>ς, αμοιβαίαν
κατατοπισμόν επί των θ
καί των προγραμμάτο)ν κ«ί
ιιόνισνν αυτών. Δέν πρέπει, όμως,
νά παραγνωρισθή τό νεΥονός, ότι
το ποόδλτιιια ίναρμονίσεοις τής ά-
ή λ σνναντά πολ-
λόγω διαφο¬
άναπτύ|εως μετα|ύ
έναρ-
νοοτικής πολιτικής,
λς δυσχερείας,
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής Άνωνύμου Έ-
ταιρείας «ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥΑ.Ε.. είς τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν.
ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΗΠΕΙΡΟΥ Α.Ε.
Αποφάσει τού Διοικητικοϋ Συμ
βουλίου καί συμφώνως τώ Νομώ
καί τώ Καταστατικώ τής 'Εταιρεί-
ας, καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής
έν Ίωαννίνοις έδρευούσης Άνω¬
νύμου Έταιρείας «Μαρμαροθιομη-
χανία Ηπείρου Α.Ε.· είς τακτι¬
κήν Γενικήν Συνέλευσιν την 28η/
Μαίου έ.έ. ημέραν Δευτέραν καί
ώραν 10 π.μ. είς τ6 έν Ίωαννί-
νοις καί είς τό 5ον χιλιόμετρον
τής 'Εθνικής όδού Ιωαννίνων —
Αθηνών γ/ραφεϊα τής 'Εταιρείας
πρός λήψιν άποφάοεων επ) των
κάτωθι θεμάτων:
1) "Εγκρισις Ίσολογισμοϋ Έ-
ταιοικής χρήσεως 1972 μετά των
άκροάσεων των έπ' αυτού έκθέ-
οεων τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου
καί των 'Ελεγκτών.
2) Απαλλαγή των μελών τού
Διοικητικοϋ Συμβουλίου καί των
'Ελενκτών άπό πάσης ευθυνής διά
την 'Εταιρικήν χρήσιν 1972.
3) Έκλογή δύο τακτικών καί
δύο άνοπληρωματικών έλεγκτών
διά την χρήσιν άπό 1)1)1973 με¬
χρι 31)12)1973 καί καθορισμόο
τής άμοιθής των.
4) "Εγκρισις καταβληθεισών ά-
ποΖημιώσεων είς τα μέλη τοϋ Δι-
ϋ&ς δαιθμών άναπτύξεως μεταξύ!οικΐτικοϋ Συμβουλίου διά τάς ο-
τών χωρών, δννατοτήτων> άναγ-[νεΕαρτήτως των καθηκόντων των
ν-ΰ# ώς συντΐλεστάς παραγιογής, [προοφερθείοας υπηρεσίας κατά
ίλάν.ΐΛΤΑ- ν.ΐττ Έπίσης, έξε τήν λήΕασαν έταιρικήν χρήσιν.
πόσον ύπάρ- 5) Αύξησις τοϋ Μετοχικοϋ Κε-
χουν αί άπαραίτητοι προϋποθέσεις'φαλαίου
διά τόν 6αθμι«ϊον σΐΎτονισμόν τής
γεωογικής πολιτικής, τέλος δέ ά-
συναλλάγμητο
ταστέον είναι,
κλπ.
κατά
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ & ΥΙΟΣ
Ανώνυμος Έμπορική καί Βιο
μηχανική έταιρία τυποποιημέ-
νων τροφίμων — ποτών Α.Ε.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Συμφώνως τώ νομώ καί τώ κα-
αοτατικώ τής έταιρίας καλοϋν-
ται οί κ.κ. Μέτοχοι τής Άνωνύ¬
μου 'Εμπορικής καί Βιομηχανικής
εταιρίος τυποποιημένων τροφίμων
- ποτών ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑ¬
ΛΗΣ & ΥΙΟΣ Α.Ε. είς Ετησίαν
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τήν
30ην Ίουνίου 1973 ημέραν Σάβ¬
βατον καί ώραν 17ην, είς τα έν
Αθήναις γραφεΐα τής έταιρίας ό-
δός Σοφοκλέους 27α πρός λήψιν
αποφόοεων επί των κάτωθι θεμά-
ηυν τής ημερησίας Διατάξεως.
ΘΕΜΑΤΑ
1. Ύποβολή καί έγκρισις ίσολο
γιομού 31-12 — 72 καί των άπο-
τελεσμάτων χρήσεως μετά των
επ1 αυτών έκθέοεων τοϋ Διοικη¬
τικοϋ Συμβουλίου κα'ι των έλεγ¬
κτών. !
2. Απαλλαγή τοϋ Διοικητικοϋ
Συμβουλίου καί των 'Ελεγκτών α-
πό πάσης ευθυνής, άποΖημιώσε-
ως διά τήν διαχείρισιν μεχρι 31
-12-72.
3. Έκλογή δύο τακτικών καί ι-
ααρίθμων άναπληρωματικών έλεγ
κτών διά τήν χρήσιν 1973 καί κα
θοριομός τής άμοιβής αυτών.
Α. 'Έγκρισις καταβληθέντων
μισθών είς έργαΖομένους Συμθου
*ους.
5. Λήψις αποφάσεως περί δισ-
θέσεως τώ νκαθαρών κερδών χρή
οεως επί ίοολογισμοϋ 31—12 —
72.
β. Έκλογή μελών Διοικητικοϋ
Συμβουλίου ληγούοης κατά τό κρ
ταατατικόν τής θητείας τών' πα¬
λαιών τήν 3Ο-6-73-
Μέτοχοι επιθυμούντες νά με-
τόοχωαι τής Γενικής Συνελεύσε-
")ΰ δέον όπως, συμφώνως τώ νό-
μ« καί τώ ΰρθρω 21 τού καταατα
τικοθ τής έταιρίας, καταθέσωσι
'ίκ; μετοχάς αυτών είς τό Ταμεί¬
ον τής έταιρίας ή προσογάγωσι
απόδειξιν περί καταθέσεως τού¬
των είς τό Ταμείον Παρσκαταθη-
κων καί Δανείων ή είς οίανδήπο-
τε ΤροπεΖικήν Άνώνυμον Έται-
Ρίον έν Ελλάδι ή καί έν τή Άλ-
λοδαπή, ώς καί τα έγγραφα έν
περιπτώσει άντιπροσωπεϋσεώς
των πρό πέντε (5) τουλάχιστον
ημερών άπό τής ορισθείσης συν¬
εδριάσεως.
Εν Αθήναις τή 21 Μαρτίου 1973
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
κόμη καί ή καλή θέλησις..
»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
*♦«
: Έταιρείας.
6) Λοιπαί άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. Μέτοχοι οί επιθυμούν¬
τες νά μετάσχα>σι τής Γενικής Συ
ΤΑΥντΑΤυυ ΑϋΑητν-ιυΓελεύοεως δεον δπωι: καταθεσω-
ΙΑλΤΙΑΙπΝ ΑΝΑΙΠΤΐΙΝ!01 τ^ μετοχάς των είς τό Ταμε;-
'ον τής Έταιρείας ή είς τό Ταμεϊ-
Όν Παρακαταθηκών καί Δανείων
ή είς τίνα των έν Ελλάδι Τραπε-
Ζών πέντε (5) τουλάχιστον ημέ¬
ρας πρό τής ορισθείσης διά τήν
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΟΙ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΗΝ. ΕΘΝΩΝ
άκόμη έ-
οίκονομικής άνα
"Έλλάδα μέ αδ-
Γενικήν Συνέλευσιν χρονολογίαο.
Έν Ίωαννίνοις τή 16)4)1973
τό Διοικ. Συμβούλιον
τού Δ.Σ.
Γερογιάννης
ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ Α. Ε.
Ισολογισμός τής 31)12)72 (Τρίτον έτος Λειτουργίας)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
θΐχόπεδα
Κτίρια 6.827.429
Μεΐον άποσβέσεις 1.487.3X0
Μηχανήματα 12.068.489
Μεΐον άποσβέσεις 4.215.174
Βοηθητικά έργαλεία 135.723
Μεΐον άποσβέσεις 135.723
Μέσα Μεταφοριΐς 2.880.033
Μεΐον άποσβέσεις 1.048.564
"Εΐΐιπλα καί Σκεύη 165.940
Μεϊσν άποσβέσεις 99.564
"Έπιπ.
Γραφ, Αθηνών ' 97.551
Μεϊβν άποσβέσεις 58.531
1971
1.219.833
5 340.119
7.853.315
1.831 469
66,376
39.020
7.174.586
1.9Ρ7.313
13.698.686
5.585.042
151.736
141.736
3.4Ο6.62Ο
1.769.395
179.905
135.5*5
108.414
80 214
1972
1.224.893
5.187.273
8.113.644
1Ο.ΟΟΟ
1.637.225
44.360
Λατομεϊα —
Πρώται ύλαι 4.483 071
'Υλικά άναλώσιμα 777.738
"Υλικά Συσκίυασίας —
Προϊό-τα έργοστασίου 1.213.812
Πελάται 6.292 216
Προσωρ. χρεωστ. Λογ)σμοί 1.877.234
Γρυμμάτια εΐσπρακτέα 23.000
Γραμμάτια έπ' ένεχ. παρά Τραπ. —
Γραμμάτια παρά Γ πρός εΐσπρ. 837.475
Γρσμμ. ε(σ)τέα είς χείρας μας 1.353.770
Συμμετβχαί είς Έταιρίας 340.000
Άνοίγματ. πιστώσ. έξωτερικ. 110.181
Χρεώγραφα 402.247
Ταμείον 2.735.275
Ζημεία Χρήσεως — 301.361,40
Μεΐον κέρδη ετους 1971 — 11.343
28.200
50.000
2,918.398
1.218.948
115.467
5.239.611
7.140.285
2.061.107
5.763.760
103.989
3.89Ο.Ο6Ο
340.000
652.247
812.958
289.518.40
Σύνολον 'Εν)*ου 39.796.151
Λογαριασμόν Τάξεως Χρεωστικοί 3.231
46 841.933,40
16,230
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1971
1972
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(60ΟΟ μετοχαΙΧΙΟΟΟ δρχ. εκάστη)
6.0ΟΟ.ΟΟΟ
6.00Ο.ΟΟΟ
Άπβθεματικόν Νέων Έγκαταϋτά-
σεων ΑΝ 147)67
2.172.307
2.172.307
Τακτικόν άποθεματικόν
287.089
287.039
Κέρδη είς Νέον
10.295
—
Προβλέψεις
281.624
628.107
Ύποχρεώσεις προθεσμίας
16,319.769
15.348.578,50
Δάνβια έπ' ενεχύρω Γραμματίων
—
4.904.176
Γραμμάτια πληρωτεα
10.062 580
6.433.629
Προμηθευταί
1.148.077
893.646
Διάφοροι ΙΙιστ)κοί Λογ) σμοϊ
1.165.405
4.343.673
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
1.244.826
1.407.047
Ληξι.-τρόθεσμοι ύποχρεώσεις
744.229
1,495.211,90
Μερίσματα πληρωτεα
360.000
223.200
ΙΙροχαταβολαί πελατών μας
—
2.710.319
Σύνολον Παθητικοΰ
Λογ) σμοϊ Τάξεως Πιστ)κοί
Γενικόν Σύνολον
39.796.161
3.231
46.841.938,40
16.230
Γενικόν Σύνολον 39.799.382 46 858.163,40
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ : Επί των παγίων ττεριουσιακων στοιχείων υφίσταται ύποθήκη υπέρ Ε.Τ.Β.Α.
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματσ Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
39.799.882 46.868.168,40
ΑΏΡΥΦΏΡΏΙ Άνώνυμος Τεχνικιΐ Έταιρεία
Τό 1972 νιπήρζ<ν εν τος λίαν ταχείας πτύξεως είς την ξησιν τοϋ προϊόντίον είς σταθεράς τιμάς, κα'Δ~. τα 10^% όφ«ιλομένην κυρίως είς ο τήν έπιτάχιινβιν τού ρκθμοϋ άνα- πτΰξείος τής παραγωγής τόσον είς Κων)νος τήν γειοργίαν (ίσον καί τήν 6ιο' μηχανίαν. Τουτο ώα<ρέρεται είς έρευναν την οποίαν έπραγματοποίησεν ή Οίκονομική Έπιτροπή τού ΟΗΕ ιδία τήν Ευρώπην επί τής οίκονο- μικής άναπτνξειος τής .Ελλάδος καί τής Κύπρου. Είς την ?ρει»ναν τονίξεται Ιπί- Αί ίδιωτικαί έπενδΰσεις ηυξήθη σαν ταχύτερον, έν συγκρίσει πρός τό 1971 ένώ αί ξέναι έπενδύσεις σχεδόν ϊδΐΛλασιάσθησα'ν. Ηυξήθη - άπασχόλησις *ίς τήν διομ,ηχανίαν μέ ούσιώδη μείωσιν τής καθαράς μεταναστεύσεως. Αί έξαγογαί τής Ελλάδος εση¬ μείωσαν έντυπωσιακήν ανο&ον, τούτο δέ όφείλεται είς την ταχεϊ- (χν επέκτασιν των έλληνικών προ ιόντων είς τάς ξένας άγοράς. Τό πλέον έντνπωσιακόν χ«(*ι-'Μέσα Μεταφορδς κτηριστικόν τής έλληνικής οϊκο- Μεϊον άποσβεσθέντα μίας κατά τό 1972 υπήρξεν ό συμ ( ι ι . 6ιι&ασμός ενός λίαν ταχέος ρυί- Μηχαν.-δργανα-Συσκευαί 457.646,50 μοΰ άναπτύξεος καί ενός σχίτι- ( Μεΐον άποσβοθθέντα 199.462,00 χαμηλοΰ ρυθμοϋ άνόδου 1971 1972 "Εξοδο μή έπιμεριοθέντα "ΕξοΑα αυτοκίνητον Διοικήσεως 441.237 479.788 Γραφική ΰλη καϊ εντυπα 47.033 74.632 Διάφορα ίξοδα 306.919 126 782 Άμοιβαί τρίτων 102.000 202.250 Ο.Τ.Ε, 116.136 226.283 Μισθοϊ Προσωπικού 712.541 390 585 "Εξοδα Γραφείου Αθηνών 663.688 121.079 Άμοιβαί Διοιχητικοΰ Συμ)λίου 536.000 468.000 Άποσβέσεις 6ΟΟ.ΟΟΟ 1.018.800 Δώραι δείγματα 31.804 — Κέρδη χρήσεως 28.359 — ΠΙΖΤΩ-ΙΣ 1971 Κέρδη έκ πωλήσεως προϊόν. 8.159.357 Κέρδη Μ«ρ)'ας Αθηνών 88.168 Διάφορα ίσοδα Ζημίαι χρήσεως 388.192 1972 2.294.648,60 512.189 301.361.40 '0 Πρόεδρος τοθ Δ)κο0 Συμβουλίου καί Διευθύνων Συμβουλάς ΚΩΝ)ΝΟΖ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ 3.585.717 3.108.199 Έν Ίωαννίνοις τή 20)3)73 Είς εΐδικ. ίξουσιοδοτηθ. Συμβουλάς ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ 3.585.717 3.108.199.- Ό 'Υπεύθυνος τοθ Λογιοτηρίβυ Δ. ΤΖΙΑΑΛΑΣ Τ" 7 ««.1 ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ - 23ης ΦεβρουαρΙου 1 4ος ΙΧΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 1972 22205 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1. Πάγιον Γήπεδα Κτίρια Μεΐον άποσβεοθέντα Μηχανήμα Μεΐον 1971 1.014.400,00 18.385.779,40 6.939.216,-11.446.563,50 61.000,03 1.016,00 1972 3.374.632,00 59.984,00 26.422.647,70 8.920.555,50 17.502.092,20 5.586.5*6,00 2.597.952,00 2.988.604,00 8.992.183,00 3.296.511.60 5.695.671,40 κο,ς ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ,Σ; ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ' Μεΐον άτΐοσβεσθέντα Χυμμετοχαΐ είς ίτέρ. έπιχ. 122.818,ΟΟ 73.777.ΟΟ Μέ την Ο.Ε.Χ. συμπΛράστασιν τοϋ Ε. 258.184,50 49.041,00 3.140.262.-18.897.055,00 785.241,50 254.982.40 197.611,00 107.580,00 530.259,10 90.031^00 4.84Ο.ΟΟΟ.—32.092.669,70 2. Κυκλοψοροθν 'Εργοδάται Περιθώρια — Άντεγγυήσιις Άτΐπιτήβ. έκ βραχ. δαν. Άποθέματα άναλωοίμων τού Έ Δοσ)κοί λογ)ομοί μετόχων Ό Γενιχός Διενθυντής Θνικοΰ Όργανισιιοΰ Ελληνικής ' Διάφοροι Χρεόοται Χειθοτεχνίας κ. Χρ. Ήλιόπουλας ι Πελάται μετέβη εσχάτως είς Ίοιάννινα,1 ΠροκαταβολαΙ Κέρκυραν καί Πάτρας πρός έπι-| 3. Αιαθέοιμον Ενεργητικόν 'θεωρησιν τοη· η.υτο>θι Παοαρτημα- Ταμείον
των τοΰ Ε-Ο.Ε.Χ. καί εξέτασιν Καταθέσεις τταρά Τροτπέζαις
Χρεώγραφα
Έγγυήσεις
690.000,ΟΟ
755.784,00
243.957,00
521 919.00
17.276,30
1.294.921,15
2.180.626,00 5.704.483.45
ίυνολον
.διαφόοων θεμάτοιν τής χειοοτεχ-
νίας των έν λόγιο περιθκχών.
"Επίσης. δ κ. Χρ. Ήλιόπουλος
μρτέσχεν. έν Ίοαννίνοις, εύρείας
συσκ.εψεο',ς, υπό την προ,δριαν μβς^
τού ΰφνπουογοΰ — πεοιφερειακοΰ 'Εγγυητικσί επιστολαί
διοικητοΰ Ήπίίροι· κ. Π. Κο>τσέ Μηχανήματα τρίτων
λη, κατά την οποίαν εξητάσθησαν Έμπράγματα βάρη
ζητήματα άναπτύξείο; τής ήπΐΐρω
τικής χειροτεχνίας καί άπε<τ«σί- σθη ή όργάνο)σις αύτόθι μεγάλης εκθέσεως πανηπειοωτικής χειρο- τεχνίας ^αί καλλιτ*χνικοϋ χαρα¬ κτήρος διοτεχνίας καί λαϊκής τέ- χνης, κατά τόν προσέχη Αιίγου- : στον, τή θετιχή ύπο6οηθή<τει καί Ι τού ΕΟΕΧ. 3.963.75 10.189,70 1.531.000,00 1.545.153,45 26.146.681,90 99Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 1.616.084,00 248.700,00 1.425Ο70.ΟΟ 17.276,80 1.119.786,05 33.168.40 4.828.755,70 10.278.830,45 774.038,25 973.779.60 186.?ΟΟ,ΟΟ 2.500,00 1.936.817,75 26.739.374,50 10.314 702,00 357.000,00 — 36.411.076,50 ♦έοετα. είς γνβαιν τ»ν 'ΑΕιοτ. Αιοικήοεων 'Αν»νήμ«ιίν καί Ετοιρειών Περιωρισμένης Εύβύνης ότι βι* άηο- Φέβεως ,βΟ κ. ΎπουρναΟ ΈμηορΙου ύπ' αριθ. ββ37β)412β "V: 1β)12)β5. δημοσιευθβΐοης εκ: τ© ύη' άριβ. ββθ)23.12.β5 •ΕΚ. (ΛϊλτΙον 'ΑνωνύΐΗον Έταιρίιβν). όρΙΖειαι ότι βύναν- τοι νά συνεχΙσυΜΐ δημοσιεϋουσαι εγκύρως τέκ ΠροοκΛτ*ισε« τΛν ΓβνικΛν Συνελιύσββν κβΙ τοής 'ΙσοΑογισιιβύο των δια της οΐκονομ,κής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚη - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. Οκ εγένετο μεχρι τοθ»· διά ττ,τί ·°*ΟΝΟΜΟΛΟΓ ΙΚΗΣ- πρ* τ*Κ αυγχωνεύαεχΐκ ?ηβ Γενικόν Σύνολον 62 567.768,40 44.308 317,90 61 772.712,00 Ι7.378.5ΟΟ.ΟΟ 357.000.00 2.4ΟΟ.00Ο,—81.908.212,03 126.216.529,90 1. Παγία Κεφαλαιοδότησις Μετοχ. κεφ. (μετοχαΙ 9ΟΟΟ Χ 1000) Κεφαλαιν)τα άπ)τικβ ΑΝ 147)67 Τακτικόν άποθεματικόν "Έκτακτον άττοθεματικόν 2. Μακρβπρόθεσμον Παθητικόν "Υποχ)σεις έξ έκχωρήσεως άπαιτήβ, 3. Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηθευταί 'Βκμινβωταί— ύπεργολάβοι Άμοιβαί προσ)κοΰ πληρωτέαι "Υποχρ. έκ βραχ. δαν. Μερίσματα πληρωτεα Γραμμάτ.α πληρωτεα Κρατ. καί εΐσφ. πληρ. Διάφοροι πιοτωταί "Εσοδα επομένης χρήσεως Πελάται 1971 9.000.000,00 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1972 9.000.000,00 4.5ΟΌ.ΟΟΟ,—13.500.000,00 537.722,00 4,538.611.30 14.071.333,30 1.779.749,80 327.161.40 656.470.00 85.000,00 1.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 5.896.059,00 822.635,00 1.105.454,80 37.988.-12.060.368.00 721.671,20 67.660,8014.289.321,90 6.526.304,00 5.586.404.00 3.393.822,30 636.499,40 953.963,00 2.48Ο.9Ο1.00 2.70Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 12.276.993.40 998.751,30 1.073.330,00 - 24.364.860,40 14.990,60 26.146.691,90 Σύνολον 'Υπεραξία αρθρου 9 ΝΔ 3765)57 Λογαριαομοί Τάξεως "Εργα έκτϊλεστια λορηγ)ταί έγγ. έπιστ. Δικαιοθχοι μηχ. τρίτων Πιοτ. ήοφ. δι* έ|ΐπράγμ. δικ. Γενικόν Σύνολον 26.146 691,90 25.739.374,50 10.314.702.00 357,000,00 36.411.076.50 "62.567.768.40 44.179.975,90 128.342.00 61.772.712 ΟΟ 17.378.600,03 367.0ΟΟ.ΟΟ 2.40Ο.ΟΟΟ.-81.908.218.00 126.216.939,90 Ανάλυσις ΛογσριοσμοΟ — Άποτελέσματα Χρήσεως ΕΞΟΔΑ Δαπάναι Διοικήσεως Δαπάναι έργοταξίων Άναλώσιμα ύλικά Άποσβέσεις Φόροι καί είσφοραί Καθαρί· κέρδη χρήσεως 2.262.62Ο.3Ο 10.277.434,60 7.976.273,80 6.613.336,50 1.916.467,00 4.835.513,30 3.319.504,40 14.073.621,50 9.424.083.70 3.084.580.50 3.945.304,70 3.687.988,20 33.881.615,50 37.535.083,00 Πιστοποιήοεις "Εσοδα έξ ύπηρεοιθν ΟΙκονομικά Εσοδα Πωλήσεις Διάφορα Εσοδα 33.676.491,00 115.781,00 80.228,50 9.145,00 ΕΣΟΔΑ 36.861.423,00 662.850,00 95.810,00 415.000,00 33.881.646,50 37.535.083,00 Δ ι α ν ο μ ή Καθαρών Κερδών 1971 1972 241.776.00 183.949,20 1.350.000,00 2.700.000,00 950.000,00 770.000,00 2.293.737,00 34.039,00 Είς Τακτικόν άποθεματικόν Είς μερίσματα πλΐιρωτέα Είς άμοιβάς Δ.Σ. Είς Εκτακτον άποθεματικόν 4.835.513,30 8.687.988,20 Σημείωσις : Επί των γηπέδων τ^ς έταιρεΐβς υφίσταντο κατά την 31.12.72 έμπράγματα βάρη συνολικοθ ποοοθ δρχ. 2.400.000 ϊναντι χορηγηθίντων Τρατιιζικθν βανεΐων. Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ. ΧΡ1ΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ •Εν ΉγουμενΕτοη τρ 24)2)1973 Ό Έντβταλμένος Σύμβουλος ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Ό Λογιστής ΧΡΙϊΤΟΦΟΡΟΣ ΑΛΙΓΙΑΝΝΗΕ
•Η αίτησις τή; γεο)ργική; πα-
γωγης καί κυρίοις ή αναδιάρ-
ίΐ(κοσις της πρός κάλυψιν των συ-
ιρχα-); διευθυνομένων άναγκών
,ή; παγκοσμίου άγοράς. €[νί»ι ή
(αοική έπιδίιοξι; των διεξαγομέ-
«ον είς Παρισίους συνομιλιών
ίβτονργών Γεωργίας των χ(ι)
ρα>ν μρλών τού Όργανισμοΰ Οί-
'ς Συνεργσίας καί Ά να¬
ώ; (Ο.Ο.Σ.Α.), είς τάς ό-
άπο
,ιοίας ίκπροσιοπεϊται
διά τού
Οίκονομίας επί θΐμάτων
χ. Π. Παπαπαναγιώτου.
Ή άγροτική οίκονομία αντιμρ-
ΙτοΜΐίξει τα Ιδία, σχεδόν, προδλή-
ματο είς όλας τάς χώςκις τού κό
υμον, ή δέ άστάββια των δι εθνών
ίγορών ίπισωρεύει νέας δυσχερεί
είς την αναζήτησιν ίσορροπίας
παραγο,γής καί διαθέσεω;
επί έθνικοΰ, όσον κίΐί £πί
ιαγκοβμίου επίπεδον. Ή ελλειι|η,ς
«.ντονισμοΰ είς τόν γ*ωργικόν το
ιιέα μεταξν των ένδιαφερομένοη·
;ι»ρών /αί ιδιαιτέρως μεταξΰ χ(ο
5ών - παοαγωγών όμοειδών προ-
ϊύντιον, εΐνα, άπό τού; πλέον 6α-
βιχούς συντελεστάς τή; έπικρατού
, σήμερον, άναρχία; εί; τήν
γεοχ?γίίί·ν. Οΰτω, παρατηρεϊται τό
γον( άλλοτε μέν ή παγκό-
ημΐος γ*ωργική παηαγωγή νά εί¬
ναι πλεονασματική, άλλοτε δέ έλ-
λειμματική. Καί παρουσιάξεται τό
φαινόμενον, τελειτώντο;, όσονού-
ιιο, τού 2οΰ αιώνος — τοϋ αίώ-
τοΰ άτομον καί των διαπλανη
τιχών ταξειδί(»ν — όλόκληροι λα
οί νά λιμοκτονοΰν!.... Τα έθνη
χαί οί λαοί δέν επέτυχον, εισέτι
νά χαράξονν ένιαίαν η, έν πάση
.«{ΐπτώσει, μίαν παραιδεκτήν άπό
όλοΐ'ς άγροτικήν πολιτικήν καί
όντ' αΰτΌΰ, ό διεξαγόμενο; με-
ταξΰ των διαφόρων οϊκονομιών,
άνταγωνιαμός, αποβαίνει, πολλά¬
κις, έΐθντωτικός, τα δέ έπίχειρα
τής ίίλης αυτή;
ρώνουν αί
καί μάζαι. Δέν
ότι χύ άγροτικόν
παγκόσμίθ»· κλίμακα, ?ί-
τά πλέον δισεπίλυτα, αί
δέ κατά καιροΰς καταβαλλόμεναι
προσπάθειαι πρ·ο<τκρούουν είς πλεί στας δυσχερείας. Χαοακτηριστι- κή απόδειξις αυτού είναι ΛΤίοσις τής ΕύοωπΑϊκής κης Κοινότητος, ή δποία οεν κα¬ τώρθωσε, μέχρι σήαερον, νά έ- Γειοργί- | ξεύρη λύσιν είς την άγροτικήν λιτικήν της!.. Έλ- πό Ή χώρα μας, άντιμετωπίξου- σα καί (χΐτή τα Γδια καί πεναντο)μένα·ς
οποίαι, έν τούτοις,
π€·ριορισ6>ϋν διά
τής ηΰξηαένης σΐΛ'ρεγασία;—πε-
ριλτχμιβανούσης ανταλλαγήν άπό-
ψεων επί των προοπτικών παο<χ- γωγής καί διαθέσε(ΐ>ς, αμοιβαίαν
κατατοπισμόν επί των θ
καί των προγραμμάτο)ν κ«ί
ιιόνισνν αυτών. Δέν πρέπει, όμως,
νά παραγνωρισθή τό νεΥονός, ότι
το ποόδλτιιια ίναρμονίσεοις τής ά-
ή λ σνναντά πολ-
λόγω διαφο¬
άναπτύ|εως μετα|ύ
έναρ-
νοοτικής πολιτικής,
λς δυσχερείας,
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής Άνωνύμου Έ-
ταιρείας «ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥΑ.Ε.. είς τακτικήν
Γενικήν Συνέλευσιν.
ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ
ΗΠΕΙΡΟΥ Α.Ε.
Αποφάσει τού Διοικητικοϋ Συμ
βουλίου καί συμφώνως τώ Νομώ
καί τώ Καταστατικώ τής 'Εταιρεί-
ας, καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής
έν Ίωαννίνοις έδρευούσης Άνω¬
νύμου Έταιρείας «Μαρμαροθιομη-
χανία Ηπείρου Α.Ε.· είς τακτι¬
κήν Γενικήν Συνέλευσιν την 28η/
Μαίου έ.έ. ημέραν Δευτέραν καί
ώραν 10 π.μ. είς τ6 έν Ίωαννί-
νοις καί είς τό 5ον χιλιόμετρον
τής 'Εθνικής όδού Ιωαννίνων —
Αθηνών γ/ραφεϊα τής 'Εταιρείας
πρός λήψιν άποφάοεων επ) των
κάτωθι θεμάτων:
1) "Εγκρισις Ίσολογισμοϋ Έ-
ταιοικής χρήσεως 1972 μετά των
άκροάσεων των έπ' αυτού έκθέ-
οεων τοϋ Διοικητικοϋ Συμβουλίου
καί των 'Ελεγκτών.
2) Απαλλαγή των μελών τού
Διοικητικοϋ Συμβουλίου καί των
'Ελενκτών άπό πάσης ευθυνής διά
την 'Εταιρικήν χρήσιν 1972.
3) Έκλογή δύο τακτικών καί
δύο άνοπληρωματικών έλεγκτών
διά την χρήσιν άπό 1)1)1973 με¬
χρι 31)12)1973 καί καθορισμόο
τής άμοιθής των.
4) "Εγκρισις καταβληθεισών ά-
ποΖημιώσεων είς τα μέλη τοϋ Δι-
ϋ&ς δαιθμών άναπτύξεως μεταξύ!οικΐτικοϋ Συμβουλίου διά τάς ο-
τών χωρών, δννατοτήτων> άναγ-[νεΕαρτήτως των καθηκόντων των
ν-ΰ# ώς συντΐλεστάς παραγιογής, [προοφερθείοας υπηρεσίας κατά
ίλάν.ΐΛΤΑ- ν.ΐττ Έπίσης, έξε τήν λήΕασαν έταιρικήν χρήσιν.
πόσον ύπάρ- 5) Αύξησις τοϋ Μετοχικοϋ Κε-
χουν αί άπαραίτητοι προϋποθέσεις'φαλαίου
διά τόν 6αθμι«ϊον σΐΎτονισμόν τής
γεωογικής πολιτικής, τέλος δέ ά-
συναλλάγμητο
ταστέον είναι,
κλπ.
κατά
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ & ΥΙΟΣ
Ανώνυμος Έμπορική καί Βιο
μηχανική έταιρία τυποποιημέ-
νων τροφίμων — ποτών Α.Ε.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ
ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
Συμφώνως τώ νομώ καί τώ κα-
αοτατικώ τής έταιρίας καλοϋν-
ται οί κ.κ. Μέτοχοι τής Άνωνύ¬
μου 'Εμπορικής καί Βιομηχανικής
εταιρίος τυποποιημένων τροφίμων
- ποτών ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑ¬
ΛΗΣ & ΥΙΟΣ Α.Ε. είς Ετησίαν
Τακτικήν Γενικήν Συνέλευσιν τήν
30ην Ίουνίου 1973 ημέραν Σάβ¬
βατον καί ώραν 17ην, είς τα έν
Αθήναις γραφεΐα τής έταιρίας ό-
δός Σοφοκλέους 27α πρός λήψιν
αποφόοεων επί των κάτωθι θεμά-
ηυν τής ημερησίας Διατάξεως.
ΘΕΜΑΤΑ
1. Ύποβολή καί έγκρισις ίσολο
γιομού 31-12 — 72 καί των άπο-
τελεσμάτων χρήσεως μετά των
επ1 αυτών έκθέοεων τοϋ Διοικη¬
τικοϋ Συμβουλίου κα'ι των έλεγ¬
κτών. !
2. Απαλλαγή τοϋ Διοικητικοϋ
Συμβουλίου καί των 'Ελεγκτών α-
πό πάσης ευθυνής, άποΖημιώσε-
ως διά τήν διαχείρισιν μεχρι 31
-12-72.
3. Έκλογή δύο τακτικών καί ι-
ααρίθμων άναπληρωματικών έλεγ
κτών διά τήν χρήσιν 1973 καί κα
θοριομός τής άμοιβής αυτών.
Α. 'Έγκρισις καταβληθέντων
μισθών είς έργαΖομένους Συμθου
*ους.
5. Λήψις αποφάσεως περί δισ-
θέσεως τώ νκαθαρών κερδών χρή
οεως επί ίοολογισμοϋ 31—12 —
72.
β. Έκλογή μελών Διοικητικοϋ
Συμβουλίου ληγούοης κατά τό κρ
ταατατικόν τής θητείας τών' πα¬
λαιών τήν 3Ο-6-73-
Μέτοχοι επιθυμούντες νά με-
τόοχωαι τής Γενικής Συνελεύσε-
")ΰ δέον όπως, συμφώνως τώ νό-
μ« καί τώ ΰρθρω 21 τού καταατα
τικοθ τής έταιρίας, καταθέσωσι
'ίκ; μετοχάς αυτών είς τό Ταμεί¬
ον τής έταιρίας ή προσογάγωσι
απόδειξιν περί καταθέσεως τού¬
των είς τό Ταμείον Παρσκαταθη-
κων καί Δανείων ή είς οίανδήπο-
τε ΤροπεΖικήν Άνώνυμον Έται-
Ρίον έν Ελλάδι ή καί έν τή Άλ-
λοδαπή, ώς καί τα έγγραφα έν
περιπτώσει άντιπροσωπεϋσεώς
των πρό πέντε (5) τουλάχιστον
ημερών άπό τής ορισθείσης συν¬
εδριάσεως.
Εν Αθήναις τή 21 Μαρτίου 1973
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
κόμη καί ή καλή θέλησις..
»♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦«
*♦«
: Έταιρείας.
6) Λοιπαί άνακοινώσεις.
Οί κ.κ. Μέτοχοι οί επιθυμούν¬
τες νά μετάσχα>σι τής Γενικής Συ
ΤΑΥντΑΤυυ ΑϋΑητν-ιυΓελεύοεως δεον δπωι: καταθεσω-
ΙΑλΤΙΑΙπΝ ΑΝΑΙΠΤΐΙΝ!01 τ^ μετοχάς των είς τό Ταμε;-
'ον τής Έταιρείας ή είς τό Ταμεϊ-
Όν Παρακαταθηκών καί Δανείων
ή είς τίνα των έν Ελλάδι Τραπε-
Ζών πέντε (5) τουλάχιστον ημέ¬
ρας πρό τής ορισθείσης διά τήν
ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΟΙ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΩΝ ΗΝ. ΕΘΝΩΝ
άκόμη έ-
οίκονομικής άνα
"Έλλάδα μέ αδ-
Γενικήν Συνέλευσιν χρονολογίαο.
Έν Ίωαννίνοις τή 16)4)1973
τό Διοικ. Συμβούλιον
τού Δ.Σ.
Γερογιάννης
ΜΑΡΜΑΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ Α. Ε.
Ισολογισμός τής 31)12)72 (Τρίτον έτος Λειτουργίας)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
θΐχόπεδα
Κτίρια 6.827.429
Μεΐον άποσβέσεις 1.487.3X0
Μηχανήματα 12.068.489
Μεΐον άποσβέσεις 4.215.174
Βοηθητικά έργαλεία 135.723
Μεΐον άποσβέσεις 135.723
Μέσα Μεταφοριΐς 2.880.033
Μεΐον άποσβέσεις 1.048.564
"Εΐΐιπλα καί Σκεύη 165.940
Μεϊσν άποσβέσεις 99.564
"Έπιπ.
Γραφ, Αθηνών ' 97.551
Μεϊβν άποσβέσεις 58.531
1971
1.219.833
5 340.119
7.853.315
1.831 469
66,376
39.020
7.174.586
1.9Ρ7.313
13.698.686
5.585.042
151.736
141.736
3.4Ο6.62Ο
1.769.395
179.905
135.5*5
108.414
80 214
1972
1.224.893
5.187.273
8.113.644
1Ο.ΟΟΟ
1.637.225
44.360
Λατομεϊα —
Πρώται ύλαι 4.483 071
'Υλικά άναλώσιμα 777.738
"Υλικά Συσκίυασίας —
Προϊό-τα έργοστασίου 1.213.812
Πελάται 6.292 216
Προσωρ. χρεωστ. Λογ)σμοί 1.877.234
Γρυμμάτια εΐσπρακτέα 23.000
Γραμμάτια έπ' ένεχ. παρά Τραπ. —
Γραμμάτια παρά Γ πρός εΐσπρ. 837.475
Γρσμμ. ε(σ)τέα είς χείρας μας 1.353.770
Συμμετβχαί είς Έταιρίας 340.000
Άνοίγματ. πιστώσ. έξωτερικ. 110.181
Χρεώγραφα 402.247
Ταμείον 2.735.275
Ζημεία Χρήσεως — 301.361,40
Μεΐον κέρδη ετους 1971 — 11.343
28.200
50.000
2,918.398
1.218.948
115.467
5.239.611
7.140.285
2.061.107
5.763.760
103.989
3.89Ο.Ο6Ο
340.000
652.247
812.958
289.518.40
Σύνολον 'Εν)*ου 39.796.151
Λογαριασμόν Τάξεως Χρεωστικοί 3.231
46 841.933,40
16,230
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1971
1972
Μετοχικόν Κεφάλαιον
(60ΟΟ μετοχαΙΧΙΟΟΟ δρχ. εκάστη)
6.0ΟΟ.ΟΟΟ
6.00Ο.ΟΟΟ
Άπβθεματικόν Νέων Έγκαταϋτά-
σεων ΑΝ 147)67
2.172.307
2.172.307
Τακτικόν άποθεματικόν
287.089
287.039
Κέρδη είς Νέον
10.295
—
Προβλέψεις
281.624
628.107
Ύποχρεώσεις προθεσμίας
16,319.769
15.348.578,50
Δάνβια έπ' ενεχύρω Γραμματίων
—
4.904.176
Γραμμάτια πληρωτεα
10.062 580
6.433.629
Προμηθευταί
1.148.077
893.646
Διάφοροι ΙΙιστ)κοί Λογ) σμοϊ
1.165.405
4.343.673
Κρατήσεις υπέρ τρίτων
1.244.826
1.407.047
Ληξι.-τρόθεσμοι ύποχρεώσεις
744.229
1,495.211,90
Μερίσματα πληρωτεα
360.000
223.200
ΙΙροχαταβολαί πελατών μας
—
2.710.319
Σύνολον Παθητικοΰ
Λογ) σμοϊ Τάξεως Πιστ)κοί
Γενικόν Σύνολον
39.796.161
3.231
46.841.938,40
16.230
Γενικόν Σύνολον 39.799.382 46 858.163,40
ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ : Επί των παγίων ττεριουσιακων στοιχείων υφίσταται ύποθήκη υπέρ Ε.Τ.Β.Α.
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ Άποτελέσματσ Χρήσεως
ΧΡΕΩΣΙΣ
39.799.882 46.868.168,40
ΑΏΡΥΦΏΡΏΙ Άνώνυμος Τεχνικιΐ Έταιρεία
Τό 1972 νιπήρζ<ν εν τος λίαν ταχείας πτύξεως είς την ξησιν τοϋ προϊόντίον είς σταθεράς τιμάς, κα'Δ~. τα 10^% όφ«ιλομένην κυρίως είς ο τήν έπιτάχιινβιν τού ρκθμοϋ άνα- πτΰξείος τής παραγωγής τόσον είς Κων)νος τήν γειοργίαν (ίσον καί τήν 6ιο' μηχανίαν. Τουτο ώα<ρέρεται είς έρευναν την οποίαν έπραγματοποίησεν ή Οίκονομική Έπιτροπή τού ΟΗΕ ιδία τήν Ευρώπην επί τής οίκονο- μικής άναπτνξειος τής .Ελλάδος καί τής Κύπρου. Είς την ?ρει»ναν τονίξεται Ιπί- Αί ίδιωτικαί έπενδΰσεις ηυξήθη σαν ταχύτερον, έν συγκρίσει πρός τό 1971 ένώ αί ξέναι έπενδύσεις σχεδόν ϊδΐΛλασιάσθησα'ν. Ηυξήθη - άπασχόλησις *ίς τήν διομ,ηχανίαν μέ ούσιώδη μείωσιν τής καθαράς μεταναστεύσεως. Αί έξαγογαί τής Ελλάδος εση¬ μείωσαν έντυπωσιακήν ανο&ον, τούτο δέ όφείλεται είς την ταχεϊ- (χν επέκτασιν των έλληνικών προ ιόντων είς τάς ξένας άγοράς. Τό πλέον έντνπωσιακόν χ«(*ι-'Μέσα Μεταφορδς κτηριστικόν τής έλληνικής οϊκο- Μεϊον άποσβεσθέντα μίας κατά τό 1972 υπήρξεν ό συμ ( ι ι . 6ιι&ασμός ενός λίαν ταχέος ρυί- Μηχαν.-δργανα-Συσκευαί 457.646,50 μοΰ άναπτύξεος καί ενός σχίτι- ( Μεΐον άποσβοθθέντα 199.462,00 χαμηλοΰ ρυθμοϋ άνόδου 1971 1972 "Εξοδο μή έπιμεριοθέντα "ΕξοΑα αυτοκίνητον Διοικήσεως 441.237 479.788 Γραφική ΰλη καϊ εντυπα 47.033 74.632 Διάφορα ίξοδα 306.919 126 782 Άμοιβαί τρίτων 102.000 202.250 Ο.Τ.Ε, 116.136 226.283 Μισθοϊ Προσωπικού 712.541 390 585 "Εξοδα Γραφείου Αθηνών 663.688 121.079 Άμοιβαί Διοιχητικοΰ Συμ)λίου 536.000 468.000 Άποσβέσεις 6ΟΟ.ΟΟΟ 1.018.800 Δώραι δείγματα 31.804 — Κέρδη χρήσεως 28.359 — ΠΙΖΤΩ-ΙΣ 1971 Κέρδη έκ πωλήσεως προϊόν. 8.159.357 Κέρδη Μ«ρ)'ας Αθηνών 88.168 Διάφορα ίσοδα Ζημίαι χρήσεως 388.192 1972 2.294.648,60 512.189 301.361.40 '0 Πρόεδρος τοθ Δ)κο0 Συμβουλίου καί Διευθύνων Συμβουλάς ΚΩΝ)ΝΟΖ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ 3.585.717 3.108.199 Έν Ίωαννίνοις τή 20)3)73 Είς εΐδικ. ίξουσιοδοτηθ. Συμβουλάς ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΟΓΙΑΝΝΗΣ 3.585.717 3.108.199.- Ό 'Υπεύθυνος τοθ Λογιοτηρίβυ Δ. ΤΖΙΑΑΛΑΣ Τ" 7 ««.1 ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ - 23ης ΦεβρουαρΙου 1 4ος ΙΧΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Χρήσεως 1972 22205 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ 1. Πάγιον Γήπεδα Κτίρια Μεΐον άποσβεοθέντα Μηχανήμα Μεΐον 1971 1.014.400,00 18.385.779,40 6.939.216,-11.446.563,50 61.000,03 1.016,00 1972 3.374.632,00 59.984,00 26.422.647,70 8.920.555,50 17.502.092,20 5.586.5*6,00 2.597.952,00 2.988.604,00 8.992.183,00 3.296.511.60 5.695.671,40 κο,ς ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ,Σ; ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ ' Μεΐον άτΐοσβεσθέντα Χυμμετοχαΐ είς ίτέρ. έπιχ. 122.818,ΟΟ 73.777.ΟΟ Μέ την Ο.Ε.Χ. συμπΛράστασιν τοϋ Ε. 258.184,50 49.041,00 3.140.262.-18.897.055,00 785.241,50 254.982.40 197.611,00 107.580,00 530.259,10 90.031^00 4.84Ο.ΟΟΟ.—32.092.669,70 2. Κυκλοψοροθν 'Εργοδάται Περιθώρια — Άντεγγυήσιις Άτΐπιτήβ. έκ βραχ. δαν. Άποθέματα άναλωοίμων τού Έ Δοσ)κοί λογ)ομοί μετόχων Ό Γενιχός Διενθυντής Θνικοΰ Όργανισιιοΰ Ελληνικής ' Διάφοροι Χρεόοται Χειθοτεχνίας κ. Χρ. Ήλιόπουλας ι Πελάται μετέβη εσχάτως είς Ίοιάννινα,1 ΠροκαταβολαΙ Κέρκυραν καί Πάτρας πρός έπι-| 3. Αιαθέοιμον Ενεργητικόν 'θεωρησιν τοη· η.υτο>θι Παοαρτημα- Ταμείον
των τοΰ Ε-Ο.Ε.Χ. καί εξέτασιν Καταθέσεις τταρά Τροτπέζαις
Χρεώγραφα
Έγγυήσεις
690.000,ΟΟ
755.784,00
243.957,00
521 919.00
17.276,30
1.294.921,15
2.180.626,00 5.704.483.45
ίυνολον
.διαφόοων θεμάτοιν τής χειοοτεχ-
νίας των έν λόγιο περιθκχών.
"Επίσης. δ κ. Χρ. Ήλιόπουλος
μρτέσχεν. έν Ίοαννίνοις, εύρείας
συσκ.εψεο',ς, υπό την προ,δριαν μβς^
τού ΰφνπουογοΰ — πεοιφερειακοΰ 'Εγγυητικσί επιστολαί
διοικητοΰ Ήπίίροι· κ. Π. Κο>τσέ Μηχανήματα τρίτων
λη, κατά την οποίαν εξητάσθησαν Έμπράγματα βάρη
ζητήματα άναπτύξείο; τής ήπΐΐρω
τικής χειροτεχνίας καί άπε<τ«σί- σθη ή όργάνο)σις αύτόθι μεγάλης εκθέσεως πανηπειοωτικής χειρο- τεχνίας ^αί καλλιτ*χνικοϋ χαρα¬ κτήρος διοτεχνίας καί λαϊκής τέ- χνης, κατά τόν προσέχη Αιίγου- : στον, τή θετιχή ύπο6οηθή<τει καί Ι τού ΕΟΕΧ. 3.963.75 10.189,70 1.531.000,00 1.545.153,45 26.146.681,90 99Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 1.616.084,00 248.700,00 1.425Ο70.ΟΟ 17.276,80 1.119.786,05 33.168.40 4.828.755,70 10.278.830,45 774.038,25 973.779.60 186.?ΟΟ,ΟΟ 2.500,00 1.936.817,75 26.739.374,50 10.314 702,00 357.000,00 — 36.411.076,50 ♦έοετα. είς γνβαιν τ»ν 'ΑΕιοτ. Αιοικήοεων 'Αν»νήμ«ιίν καί Ετοιρειών Περιωρισμένης Εύβύνης ότι βι* άηο- Φέβεως ,βΟ κ. ΎπουρναΟ ΈμηορΙου ύπ' αριθ. ββ37β)412β "V: 1β)12)β5. δημοσιευθβΐοης εκ: τ© ύη' άριβ. ββθ)23.12.β5 •ΕΚ. (ΛϊλτΙον 'ΑνωνύΐΗον Έταιρίιβν). όρΙΖειαι ότι βύναν- τοι νά συνεχΙσυΜΐ δημοσιεϋουσαι εγκύρως τέκ ΠροοκΛτ*ισε« τΛν ΓβνικΛν Συνελιύσββν κβΙ τοής 'ΙσοΑογισιιβύο των δια της οΐκονομ,κής μας εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚη - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. Οκ εγένετο μεχρι τοθ»· διά ττ,τί ·°*ΟΝΟΜΟΛΟΓ ΙΚΗΣ- πρ* τ*Κ αυγχωνεύαεχΐκ ?ηβ Γενικόν Σύνολον 62 567.768,40 44.308 317,90 61 772.712,00 Ι7.378.5ΟΟ.ΟΟ 357.000.00 2.4ΟΟ.00Ο,—81.908.212,03 126.216.529,90 1. Παγία Κεφαλαιοδότησις Μετοχ. κεφ. (μετοχαΙ 9ΟΟΟ Χ 1000) Κεφαλαιν)τα άπ)τικβ ΑΝ 147)67 Τακτικόν άποθεματικόν "Έκτακτον άττοθεματικόν 2. Μακρβπρόθεσμον Παθητικόν "Υποχ)σεις έξ έκχωρήσεως άπαιτήβ, 3. Βραχυπρόθεσμον Παθητικόν Προμηθευταί 'Βκμινβωταί— ύπεργολάβοι Άμοιβαί προσ)κοΰ πληρωτέαι "Υποχρ. έκ βραχ. δαν. Μερίσματα πληρωτεα Γραμμάτ.α πληρωτεα Κρατ. καί εΐσφ. πληρ. Διάφοροι πιοτωταί "Εσοδα επομένης χρήσεως Πελάται 1971 9.000.000,00 ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1972 9.000.000,00 4.5ΟΌ.ΟΟΟ,—13.500.000,00 537.722,00 4,538.611.30 14.071.333,30 1.779.749,80 327.161.40 656.470.00 85.000,00 1.36Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 5.896.059,00 822.635,00 1.105.454,80 37.988.-12.060.368.00 721.671,20 67.660,8014.289.321,90 6.526.304,00 5.586.404.00 3.393.822,30 636.499,40 953.963,00 2.48Ο.9Ο1.00 2.70Ο.ΟΟΟ.ΟΟ 12.276.993.40 998.751,30 1.073.330,00 - 24.364.860,40 14.990,60 26.146.691,90 Σύνολον 'Υπεραξία αρθρου 9 ΝΔ 3765)57 Λογαριαομοί Τάξεως "Εργα έκτϊλεστια λορηγ)ταί έγγ. έπιστ. Δικαιοθχοι μηχ. τρίτων Πιοτ. ήοφ. δι* έ|ΐπράγμ. δικ. Γενικόν Σύνολον 26.146 691,90 25.739.374,50 10.314.702.00 357,000,00 36.411.076.50 "62.567.768.40 44.179.975,90 128.342.00 61.772.712 ΟΟ 17.378.600,03 367.0ΟΟ.ΟΟ 2.40Ο.ΟΟΟ.-81.908.218.00 126.216.939,90 Ανάλυσις ΛογσριοσμοΟ — Άποτελέσματα Χρήσεως ΕΞΟΔΑ Δαπάναι Διοικήσεως Δαπάναι έργοταξίων Άναλώσιμα ύλικά Άποσβέσεις Φόροι καί είσφοραί Καθαρί· κέρδη χρήσεως 2.262.62Ο.3Ο 10.277.434,60 7.976.273,80 6.613.336,50 1.916.467,00 4.835.513,30 3.319.504,40 14.073.621,50 9.424.083.70 3.084.580.50 3.945.304,70 3.687.988,20 33.881.615,50 37.535.083,00 Πιστοποιήοεις "Εσοδα έξ ύπηρεοιθν ΟΙκονομικά Εσοδα Πωλήσεις Διάφορα Εσοδα 33.676.491,00 115.781,00 80.228,50 9.145,00 ΕΣΟΔΑ 36.861.423,00 662.850,00 95.810,00 415.000,00 33.881.646,50 37.535.083,00 Δ ι α ν ο μ ή Καθαρών Κερδών 1971 1972 241.776.00 183.949,20 1.350.000,00 2.700.000,00 950.000,00 770.000,00 2.293.737,00 34.039,00 Είς Τακτικόν άποθεματικόν Είς μερίσματα πλΐιρωτέα Είς άμοιβάς Δ.Σ. Είς Εκτακτον άποθεματικόν 4.835.513,30 8.687.988,20 Σημείωσις : Επί των γηπέδων τ^ς έταιρεΐβς υφίσταντο κατά την 31.12.72 έμπράγματα βάρη συνολικοθ ποοοθ δρχ. 2.400.000 ϊναντι χορηγηθίντων Τρατιιζικθν βανεΐων. Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. Σ. ΧΡ1ΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ •Εν ΉγουμενΕτοη τρ 24)2)1973 Ό Έντβταλμένος Σύμβουλος ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Ό Λογιστής ΧΡΙϊΤΟΦΟΡΟΣ ΑΛΙΓΙΑΝΝΗΕ
'Εηραγματοίΐοιήθη πρό ολίγων
ημερών «ίς την Τράπεζαν τής
Ελλάδος ή έτησία τακτική γενι-
κή συνέλευσις των μετόχων τού
Ίδρύματος, κατά την οποίαν ό
'Διοικητής αυτής κ. Δ. Γαλάνης ά
νέγνωσε την "Εκθεσιν τού επί τού
ΛΙσολιογισμοΰ τής διαρρευσάσης
χρήσεοις 1972, τα κυριώτερα ση-
μεϊα τής «ποίας £χονγ. ώς άκολού
«ως:
Κύριοι Μέτοχοι,
Συμφώνως πρός την ανάλυσιν
των κίποτελεαμάτων τής χρήσεως
1972, τα άκαθάριστα Εβοδα τής
Τραπέζης έκ των έν γένει, εργα¬
σιών της άνήλθον είς 1.745.878.
84<5 δραχμάς, εΜό τό σύνολον των έντάς τής αυτής χρήσεως δαπα- νών λΐΐτουργίας της, περιλαμβα- νομένων καί των άποσβέσεων καί προβλέψεων, διεμορφώθη είς 949 003.845 δραχμάς. Έπομένως, τα καιθαρά κέρδη της χρήσεως άτήλ- ιθο-ν είς 796.&75.0ΟΟ δραχμάς ενα ντι 476.&Θ6.668 δραχμών τής πα¬ ρελθούσης χρήσεως. Κατ' εφαρμογήν τοΰ αρθρον 71 τού Καταστατικόν τής Τραπέ¬ ζης, ώς τούτο ετροποποιήθη διά τού Ν.ιΔ. 513)1970, αποτείνομεν πρός "ΓμΛς την διάθεσιν ποσοΰ 39.843.500 δραχμών διά τάς κα- θοριίζομένας ϋπ' αυτού προβλέψεις καί ποσοϋ 31.500.000 δραχμών διά την καταβολήν πρώτον μερί- σματος έκ 12% επί τοΰ κεφαλαί- ου τής Τοαΐίέζης. Έπειδή έξ &λ- λου, τό τακτικόν ιάποθ€ματικόν έ- χει ήδη έξισωθή πρός τό μετοχι- κόν κεφάλαιον, προτείνομεν πε¬ ραιτέρω, συμφώνως πρός τό αύ- τό ώς ανω άρθρον τοΰ Καταστα¬ τικόν, την διάθεσιν καί ετέρου ποσοϋ έξ 64.125.000 δραχμών διά την καταβολήν προσθέτου μερί- -σματος, είς τρόπον ώστε τό σν- νολικώς διανεμόμενον μέρισμα νά ανέλθη είς τό ποσόν των 95.625. 000 δραχμών, ήτοι ·εΙς ποσοστόν 12% των «αθαρών κ&ρδών τής χρήσεως. Κατόπιν τούτου, τό συ νολικόν μέρισμα Τής χρήσεως ά- νέρχεται είς 765 δραχμάς κατά μετοχήν, έναντι 572 δραχμών τοΰ προηγούμενον ετους. Προτείνομ?ν έπίσης, την διάθεσιν τού υπολει¬ πομένου έκ των κερδών τής χρή σεως ποσοΰ, ήτοι δραχμήν 661. 400.500 υπέρ τοΰ Δημοσίου ώί κατά λόιμον συμμετοχήν τού είς τα κέρδη τής Τραπέζης. Τύ ποσόν τούτο είναι ύπερδιπλάσιον τοΰ δια τέθεντος κατά την προηγουμένην χρήσιν (328.833.167 δσαν, έξ άλλον, αί πάσης
φύσεως δαπάναι τής Τραπέζης πε
Οΐλαμβανομτνων καί των άποσβέ-
σεων καί προβλέψεων. Αυτή ά¬
νωθεν είς 90.595.384 δραχμάς ή
10,6%. Ούτως ή άναλογία των έ-
ξόδων επί των έσόδων περιωρί¬
σθη περαιτέρω τό 1972 διαμορφω
θεϊσα είς 54,3% έναντι 64,3% τό
1971 καί 67,3% τό 1970.
Κατά τάέ'πισκοπούμενον ?τος
συνεχισθή ή ταχεία διόγκωσις των
ΐργασιών τής Τραπέιζης έναντι
τής οποίας επραγματοποιήθη έλα-
φρά μόνον δι«νρυνσις τοΰ άριθ-
θμοΰ των έν αύτη εργαζομένων.
Ή εξέλιξις αυτή ύπογραμμίζει την
περαιτέρω άνοδον τής παραγωγι-
κότητος, έν τώ Ίδρνματι, είς την
οποίαν συνέβαλε καί ή συνεχισθεί
σα πρόοδος έν σχέσει πρός τό όρ
νανωτικάν πλαίσιον έντός τοθ δ-
ιόποίου άναπτύσσεται - δραστηριό-
της τής Τραπέζης.
Κΰριοι Μέτοχοι,
Έπιθνμώ νά 6ε6αιώσω διά μί¬
αν εισέτι φοράν την Γενικήν Συ¬
νέλευσιν των Μετόχων τοΰ Ιδού
ματος, ότι τουτο συνεχίζον την ν-
ψηλήν παράδοσίν τον,, άνταποκοί-
νετοΐι πλήρως πρός τάς νποχρ*ώ-
σεις έκ τής παλυσχιΐδοΰς δραστη¬
ριότητος της, -διά τής οποίας κα¬
τά γενικωτέραν αναγνώρισιν
Η ΙΊΑΙ:ΊΣ ΤΗΣ ΕΑΑΗΝΙΚΗΣ (ΙΙΙΟιΊΟΗΙΑΙ ΚΑΤΑ Ιθ 1972
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΔΙΟΙΚΗΤ ΟΤ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. Δ. ΓΑΛΑΝΗ Κ ΑΤΑ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙ-
συμδάλλει ούσαοδώς είς την
κα'θ' όλον οικονομικήν πρόοδον
τής χώρας. Διά την επίτευξιν ταύ
την, προέχουσα υπήρξε καί κατα-
τό λήξαν έτος ή συμΛολή τοΰ ποο
σωπικοΰ τής Τραπέζης, τό οποίον
μέ την αρτίαν επαγγελματικήν
τού κατάρτισιν τόν ζήλον τού και
την ΰι|>ηλήν αίσθησιν καθήκοντος.
άνταπεκοίθη πλήρως είς τάς προ
σδοκίας τής Διοικήσεως. Ανήκη
συνεπώς είς άπαν τό προσωπικόν
τοΰ Ίδρύματος άπό των άνωτά
τιον μέχρι των κατωτάτων 6αθ
μών, δίκαιος ε'παινος τόν οποίον
παρακαλώ όπως ή Γενική Σννέ
λενσις εκφράση μεθ' ημών πρόι,
τύ σύνολον των ύπαλλήλω·ν.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Κατά τύ 1972 συνεχισθή ή ί
πιταχύνσις τοΰ άνοδικοϋ ρυθμοϋ
τής Έλληνικη; οίκονομίας, ένόι
οί προσδιοριστικοί παράγοντες τής
Λ'ομισματικής Ίσορροπίαζ διεμορφα')
θησαν ολιγώτερον εύνοικώς έν
σχέσει πρός την αντίστοιχον έμ-
πειρίαν των τελευταίον έτών.
Η οίκονομική δραστηριότης έ
κινήθη καθ" όλον τό έτος επί ύψη
λής καί άνοδικώς έξε-λισσο,μένης
στάθμηςμέ άποτέλεσμα τό εθνικόν
είσόδημα νά σημειώση μίαν των
μεγαλύτερον μεταπολεμικάς πρα
γματικών αΰξήσεων ήτις ήτο καί
διεθνώς έκ των νψηλοτέρων τοΰ
1972.
Ή σημεωιθεϊσα άνοδος άντι-
στοιχεί είς διαστάσεις καί σύνθε¬
σιν τής έθνικής παραγιογής αί όποί
αι είς γενικάς γραμμάς δέν άπέ
χούν ούσιιοδώς των άντιστοίχως
τεθέντων στσχονν νπό τού λήξαν
τος Πενταίτοΰς Προγράμματος
Οίκονομικής Άναπτΰξεως 1968
— 1972. Γενικώς ή εύρεία οίκο-
ΚΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤ ΣΙΝ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
νομική επέκτασις κατά τό υπό κρί λην αύξησιν τοΰ άκαθαρίστου έθ-
σιν ?τος συνονδεύθη μέχρις ενός νικοϋ είσοδήματος, είς σταθεράς
σημείον υπό περαιτέροι έλαφράς τιμάς κατά τό έπισκοποΰμενον έ-
βελτκόσειο; εί; την συνολικήν δο- τος, ή όποία βάσει εκτιμήσεως
μην τής οίκονομίας ένώ όλιγώτε- τής 'Τπηρεσίας 'Εθνικών Λογα-
ρον ίκανοποιητικαί υπήρξαν αί άν ριασμών τού 'Τπονργείου Προ-
τίστοιχοι έξελίξει; «ι; την διάρ- γραμματισμοΰ καί Κυβερνητικής
θρωπιν ωρισμένων επί μέρους το- Πολιτικής, (ανήλθεν «η; 10,5% καί
μέων αυτής.
συγκρίνεταχ πρός αντίστοιχον αν©
Αί διαμορφο>θείσαι συνθήκαι δόν έξ 9% τό 1971 καί 8,5% τό
κατέστησαν αναγκαίαν κατά τό 1970.
τέλος τοΰ έτονς την άναπροσαρ-
II
άντοτέρω πραγματική αΰξη-
μογήν τής οίκονομική; πολιτικής σις τοΰ ρίσοδήματος είναι ή με-
είς τόν δημοσιονομικόν καί νομι- γαλ.υτέρα έν Έλλδάδι κατά την
σματικόν χώρον μέ κατεύθυνσιν τελευταίαν δεκαετίαν καί ή κορυ-
τήν εξασφάλισιν πλέον άποτελε φα(«. σιιγκριτικώς πρός τάς άντι-
σματικοΰ έλέγχου τής Ινρργοΰ ζή στοίχους αύξήσεις δλων των %κ>·
τήσεως. ρών τής ΕΟΚ καί τοΰ ΟΟΣΑ κα
ΕΘΝΙΚΟΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ τα τό 1972. Είναι, έξ άλλον, άξιο
ι σημείωτον, ίίτι κατόπιν καί τής
των αυξήσεως αυτής ό πραγματοποιη-
,ΠΑΡΑ,ΓΩΓΗ
Ή οΰσιώδης διεύρυνσις
προγραμμάτων επενδύσεοΐν τοΰ δή θείς μέσος έτήσιος ρυθμός άνόδου
μοσίου τομέως, αί ?ντονοι έπεκτα τού άκαιθαρίστου έγχο)ρίου προι
τικαί τάσεις είς την Ιδιιητικήν ζή όντος είς σταθεράς τιμάς» έντύς
τησιν αγαθών έπ*νδύσεων, κνρίο>ς τής ληξάσης τό 1972 π«νταετίας
άκινήτων, καί ή ταχεία αύξησις τοΰ προγράμματος Ο'ικονομικής
τής εκ τοΰ έξωτερικοΰ ζητήσειος Άναπτύξεοις, άνήλθε σχεδύν "ΐς
προιόντο^ν καί νπηρεσιών, απετέ- τό ανώτατον όριον τοΰ άντιστοί-
λεσαν τούς κυρίους προο>θητικούς χου στόχου (7,5—8,5%).
παράγοΛ'τας τής οικονομικήν; δρα-' ΕΙ; την ε'ισοδηματικήν αύξησιν
στηριύτητος κατά τό υπό κρίσιν τοΰ λήξαντος ετους συμμετέσχον
ρτος.' Τπύ την επίδρασιν τίΰν πά- ολθι οί οικονομικόν τομείς, κατ' έ-
ραγόντοιν τούτων, ήτις κατέστη ξοχήν» δμως, συνέβαλεν ή δευτε-
περισσότερον α'ισθητή είς τούς ρογενής παραγωγή, ή όποία έκά
κλάδους τούς εμφανίϊ,οντας μέγα- λνψεν άνο) τοΰ ήμίσεος αυτής. Ή
λυτέραν έλαστικότητα ποοσφοράς, σημ.ειωθεϊσα έπιτάχυνσις τής δ*υ-
ή συνολική οίκονομική δρηστηριό- [ τςοογενοϋ; παραγωγής άντανακλά
της κινονμένη μέ ταχύν ρυθμόν κνρίως αντίστοιχον έντασιν τή;
καθ1 όλην την προηγηθεΐσαν τρι μετοιποιητικής κίΐί τή; κατασκευα
ετίαν έσημείιοσε περαιτέρω επι- στικής δραστηριότητος Κατ3 ά-
τάχυνσιν Ιντός τοΰ 1972 διαμορ- κολουθίαν αυτή; τό συνολικόν εί-
φμιθεϊσα ΐ'ις α<τυνήθη ύψηλά έπί-| σόδημα τοΰ τομέο); εσημείωσε τό πεδα κατά τα τέλη τοΰ ετους. Ή 1972 — κατ' έκτιμήσεις τής άρ- κώς υψηλόν ρυθμόν (+33,7%) με¬ τά την στασιμότητα, την όποιαν σχειδόν επέδειξαν τό 1971. Τό με γαλείτροον μέρο; τοΰ έκ 1.571,6 ίνατ. δολλ. έμπορικοΰ ίλλείμμα- τος ίκάλιιψαν αί καθαραί Γιδηλοι «Μαπράξρι;. αί οποίαι διεμορφο>0η
σαν εί; ΰψος κατα 22,9% άνώτρ
ρον τοΰ άντιστοίχου τό 1971. Τα
χρίς ρνθμούς εσημείωσαν βίδικα»-
τος πραγματικήν αύξησιν πέριξ ι τερον κατά τό έπισκοπούμενον ί-
τού 26%; μέ συνέππαν νά σημειω- τος αί εΐσπράξεις εκ τονρισμοϋ
θή καί πάλιν άνοδος τής άναλο (+2<8.'!% έναντι +57,7% τύ 1971) γίας τούτον επί τοΰ σύνολον των κα.ί τα μεταναστευτικά έμβάσμα- ιεπτνδύσεον. Κατόπιν τούτου, - τα (+21.7% έναντι 36,3% τό ενρεϊα επέκτασις των συνολικών 1971). 'Τψηλήν αύξησιν ένεφάνι >'">- σαν, ίπίοης, αί ναυτιλιακαί είσ-
ήν» πράΕεις διαμορ({ωθεϊσαι «ίς έπι-
κατά τό 1972 σ»Λ·ο
δεΰθη άπό όλ.ιγο>τερον εΰνοικήν
έν σχέσει πρό; χά τελευταία έ'τη, πεδον κατά 17,4% ανώτερον τού
σύνθεσιν αυτών άπύ απόψεως έπε προηγουμένου ετου; (1971: +33,
κτάσεως τοΰ παραγο>γικοΰ δυνα-3%). 3Εκ τοΰ σι>νόλου των άνωτέ
αικοΰ. ρω κινήσειον προέκυψε τελικω; έν
Πέραν τόν διαρθρωτικών επι- σχέσει πρός τό προηγούμενον ?-
πτώσεών της ή ύπβρεπέκτασις τής τος, ελαιαρά διεύρννσις καί τοϋ Λ
οίκιστικής δραστηριότητος ένίσχυ νοίγματο; των τρεχουσών αι»ναλ-
σε καί τα; εμφανισθείσα; πιέσεις λαγών (1972: 373,8 έκατ. δο.λλ.
επί τή; νομισματικής ίσορροπίας 1971: 327.,2 εκατ. δολλ), τό ΐ>-
κυρίιος κατά τό δεύτερον ήμισυ ποίον πάντως παρέμεινε κατώτε
τοϋ 1972. Ή άνοδος των είσοδη- ρον τοΰ αντίστοιχον τοΰ 1970
μάτο>ν έκ τοΰ ο'ικοδομικοΰ όργα- (401,6 έκατ. δολλ.). Κατόπιν ι:ης
σμοΰ συνέδαλεν «ίς την διεύρυνσιν ΐντός τού Ετου; ούσιώδους αΰξή-
τής ζητήβεος, ή όποάι συνέ6εσε σΡ(,,; τή; βΐαροή; κεφαιλαίων - Ο"
κατάλληλον περιβάλλον έντό; τού νολική διαμόρφοσι; τοθ ίσοζνγίου
Ιόποίου έξετράφησαν αί έκ τοΰ έ- πληριοιιών κατέστη σαψώς .ιλεοα
ξοιτ^ρικοΰ άνατιμητικαί πιέσεις. σματική ένισχυθέντο; άποφασιστι-
Ταυτοιχρύνιος, ή οίκοδομική ύπε- κώ;, ο'); άνεφέρθη ήδη, τοθ συν.-
οεπέκτασις άναπτυχθεΐσα υπό γε- α,λλαγματικοΰ άποθέματος τής Ι
νικωτέρας σΐΎθήκας ϋψηλοΰ 6α·θ χώρας,
μοΰ άπασχολήσεως τοΰ παραγωγι- Η ΝΕΑ ΔΙΕΟΝΗΣ ΣΤΝΑΛΛΑ
ποία πς>οο((έ!?Ρΐ ή νας,αλαι.ιγοοη
ώς μηχανισιιός χί>ηματοη»τηοΡ(0.
τή; ΐπενδυτινής δηαατηριότητο-'
Ή δΐΓί'ί-αινομένη, έξ Λλλου, Τ4^.
επιΛραδΰνβΡίος Ε{ς τΐιν ρ>·Ομόγ ,1
τήσεως ρευοτιΤ,ν τοποθετήσΓΜν-,
κου δυνα,μικοΰ — κυρίω; τοΰ έρ
γατικοΰ __ έπέτεινεν ίσχνρώ; την
ΓΜΑΤΙΚΗ ΡΤΘΜΙ2ΙΣ
Κατά τα; αρχάς Φεβρουάριον
εξέλιξις αυτή άντικατροπτίιζεται
είς την πραγματοποιηθεϊσαν μέγα
ελεγκανσ,, ε. π. ε.
Ίσολογισμός 31)12)1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Διαϋέσιμον
Ταμείον
Τράπεζαι
49.220.-
857.999.—
1971
616.—
907.219.— 881.059·—
Πάγιον
"Επιπλα καί Σκεύη 43.644,20
Μεΐον άποσβέοεις 17.185,60
26.458,60
80.872,20
33.546,60
1972
881.675.—
47 325,60
Κυκλοφοροθν
"Εμπορεύματσ
Έγγυοδοοίαι
Φόροι Δημοσίου
Χρεωσται
'Υποχρεώοεις
Διάφοροι Λ)ομοί
Λογ)σμοί 'Εταίρων
1.731.733.—
24.321,40
1.000,-
104.904.—
42,301.—
2.264.427.—
24.321.40
586.-
137.435.—
344.ΟΟΟ.-
2.837.937.-
3.699.770.—
Κεφάλαιον Άτΐοθεματικά
Μερίδισ 45 Χ 10.000
Τακτικόν Άττοθεματικόν
"Εκτακτον Άποθεματικόν
Ύποχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Πιστωταί
Διάφοροι Λογ)σμοΙ '
Κέρδη χρήσεως πρός διάθεσιν
1971
450.000.-
150.000.-
400.000 —
1.210.787. -
42.150.-
585.000.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
450 000.—
160X00.-
600.000 —
1.607.408.—
52,992 -
29.370 —
810.000.—
2.837.937 - 3.699.770.—
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Κέρδη καί Ζημίαι»
Μιοθοί Προσωπικο0 92Ι,329,—
Άσφαλιστ. Ταμεϊα 93.307,—
Ενοίκιον 276.042.-
Άτιοζ. ΠροσωπικοΟ
Άμοιβαί Τρίτων 49.118.—
Τόκοι καί Προμήθ. 6,947.—
Φ.Μ.Υ. καί Χαρτόσ. 5.947.—
Έργατική 'Εστία 754.—
Γενικά ϊξοδα 160.545,50
"Εξοδα πωλήσεων
Μισθοί έταίρων
Άποοβ. έπίπλων 7.932.- 1.521.921,50
586.543.-
103.412.—
276.072.—
120.400.—
48.585,80
4.497.-
922.-
212.421.70
597.—
327.000 —
16.361·— 1.696.811,50
Καθαρόν Κέρδος πρός
Διάθεσιν :
Τακτ. άποθεματ. 5Ο.ΟΟΟ.—
"Βκτακτ, άποθεμ. 148.500.— ^ 200.000.—
Κέρδος πρός διάθε-
, σιν 585.ΟΟΟ.— 783.500.- 810.000.- 1.Ο1Ο.00Ο.—
Μ. κέρδος έκ πωλήο. Έμπ)των
Άπό έκπτώσεις καί Διαφοράς
Άπό διάφορα 2σοδα
'Ατιό Τόκους καί Προμηθείας
2.213.970 50
89 601.—
1.850.—
2.608 689.-
95.245. -
2.877,^0
2.305.421,50 2.706.811,50
2.305.421,50 2.7Ο6.8Π.5Ο
Ό Διαχειριστής
ΓΕΩΡΓ. Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••«•••••••••••II
—························»·········>»··········
Ό Λογιστής
Κ. Γ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ & ΥΙΟΣ Α. Ε.
ΑΝΙΝΥΜΟ: ίΙΟΡΙΚΗ & ΒΙΟΜΒΧΑΗΙΚΗ ΕΤΑΙΓΙΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΗΟΗ ΤΡΟΦΙΜΟΝ - ΠΟΤΟΝ
1ος Ίσολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
"Επιπλα — Σκεύη 151.654.—
Μεΐον άποσβέαεις 2Ο.ΟΟ7.—
Μηχαναί — 'Εγκατ)σϊΐς 94 679.—
Μεΐον άποσβέσεις 14.360.—
Αύτοκίνητα 75.000.—
Μεϊον άποσβέσβις 16.250.—
Έγγυοδοσίαι μας
Κυκλοφορούν
'Εμπορεύματα
Κοινοπρακτικαί εΐσαγωγαί
Εισαγωγαί εξωτερικόν
ΕΙσαγ. έξωτερ. κοινοπ. μετά τρίτων
Χρεώσται
Διαβέσιμον
Ταμείον
Καταϋέσιις οψεως
131.647,-
80.319.-
58.750.-
4Ο.3ΟΟ.-
311.016.—
5.091.636.—
654.986.—
885.951,50
406 811,50
3 151.045,8010,190.430,80
1.965.225,40
1.5ΟΟ.Ο0Ο.— 3 465.225,40
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαια — Άποθβματικά
Μετοχικόν κεφάλαιον : (Διηρημένον είς
5.ΟΟΟ μετοχάς έκάστης δρχ. 1.000
όλοσχερώς καταβεβλημένον) δ,ΟΟΟ.ΘΟΘ,—
Τακτικόν άποθεματικόν 127.630.—
Κέρδη υπόλοιπον είς νέον 263,60 '.
"Υποχρεώσεις
Πιστωτβί 4.687.320.60
Γραμμάτια πληρωτεα 760.000.—
Εμπορική Τραπέζα Λ)σμδς Δανείου 547.554.—
Κοινοπρατοΰντες 2β3.ΟΟΟ,—■
Προσωρινόν Λ)σμοί 808.414 —
Μερίσματα πληρωτεα 300.000,—
Άμοιβαί Διοικ. Συμβουλίου 2.045,500.-
Φόροι Δημοσίου 68 §56.—
ΟΓΑ επι φόρων
10.330.- 8.735.984,60
ΠροΡλέψεις ('Επιτροπής δρ». 9 Ν. 2190)20
δ>' ένδεχομένπν ϋποτίμηαιν ή έπισφά-
λεια ενίων στοιχείον ενεργητικοϋ)
102.794 -
13.966.672,20
Ανάλυσις Λογ)σμο0 Άποτελέσμστσ Χρήσεως
Γενικά εξοδα
"Εξοδα ιδρύσεως καί οργανώσεως
Τέλη — Χαρτόσημα
Άμοιβαί Τριτων
Άμοιβσί ελευθέρων έπαγγελματιων
Άμοιβαί προσωπικού
'Εργοδοτιχαί συνεισφοραι
Τόκοι — Τραπεζ. εξοδα
Ένοίκια
Καθαρά κέρδη
428.387.—
26.848.-
970.981,50
30.365.—
18.650.-
1,068.378.-
146,562.—
48.192.-
304.300.-
3.042.663,50
2.552.589.60
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως έμπο·
ρευμάτων
"Εκτακτοι ώφέλειαι
5.587.921, ΓΟ
7.331,30
5.595.253,10
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
Είς τακτικόν άποθεματικόν 127.630.—
Είς Μερίσματα πληρωτεα 300.000.—
Είς άμοιβάς Διοικητ. Συμβουλίου 2.Ο45.5ΟΟ.—
Είς φόρους Δημοσίου 68.866.—
Είς Ο.Γ.Α. επί φόρων Δημοσίου 10.330.—
Υπόλοιπον άφιέμενον είς νέον 263,60
5 596,253.10
πιεραιτέρω οΰσιώ-
μοδίας 'Τπηρεσίας τοϋ 'Τπουργεί
ου Προγρ«4χματισμοΰ καί Κτ>6ερ-
νητική; Πολιτικής — πραγματι¬
κήν αύξησιν «κ 15,6% ίναντι 12%
τοϋ 1971 καΧ 11,1% τού 1970. Ή
ι&ιομηχανική παραγωγή είδικώτε-
ρον>
δη έπιτάχυνσνν έντός τοΰ έτους,
μέ άποτέλεσμα νά προκύψη βάσει
τοϋ οίκείου δείκτου τής ΕΣΤΕ,
αίίξησις αυτής τό 1972 κατά 13%
έναντι 9,8% τού 1971 καί 10,97ο
τού 1970. Η ίσχυρά προώθησις
τής βιοαηχανικής παραγωγής κα-
τά τό παρελθόν έ'τος *στηρίχθη τό
σον επί τής .έξωτερικής όσον και
επί τής έσιοτερικής ζητήσεως. Ή
διεύρυνσις τής τελευταίας συνδέ-
εται κτ>ρίο>; πρό; τάς ηύξημένα;
δαπάνας τοΰ δημοσίου τομέω; καί
την έντασιν τής οίκοδομική; δρα
στηοιότητο; ή όποία επί πλέον ηύ
νόησεν αμεσώτερον την επέκτασιν
τής παραγογής των Ιξηρτημένων
αυτής βιομηχανικών κλάδων.
Οΰσιώδης, έξ άλλον, ήτο ή έπ€-
τακτική ώθησις έ λ τής ηύξημένης
έξιοτερική; ξητήσεω; εκδηλωθεί¬
σα κυρίο>ς επί τής παραγογής ώ-
ρισμένων σημαντικών βιομηχανι-
νών κλάδοιν.
ΣΤΝΘΕιΣΙΣ ΕΘΝΙΚΟΤ ΕΙΣ Ο
ΔΗΜΑΤΟ Σ
Η ε^αρσις τή; μεταποιητική;
τασεων.
ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΑΡΙΘΜΟ,Σ
ιϊ,ήτησιν παραγϋ>γικών συντελε- έ.ε , έλαβε χώραν νέα διεθνή; συ
στών μέ άποτέλεσμα την διόγκω ναλλίχγματική άναπροσαρμογή ει¬
σίν τού παραγογικοΰ κόστου; καί τό πλαίσιον τής όποία; ή χώρα
την ενίσχυσιν των άνατιμητικών μας διετήρησε καί πάλιν άμετάβλη
τον την άπό τοΰ 1953 σταθερώς
ίσχνουσαν ίσοτιμίαν των τριάκον-
Αί τιμαί μετά μακράν περίοδον τα δραχμων πρός εν Άμερικανι-
στασιμότητος ή ήπίας ύψωτϋκής κόν δολλάριον. ΣΐΛ'έπεια τούτου
ίξε-λνύξεως, «κινήθησαν ΐντός τοΰ είναι δτι παρέμ«ινε σταθερον τό
ΐπισκοπουμένου ετους μέ έπιταχύ συναλλαγματικό ,μα; καθε<ττώ; έν νόμ«νον άνοδικόν ρτιθμόν, άπεικο- σχέσει πρός ούσιώδε; τμήμα των νιζόμενον είς τάς σχετικάς μετα- συνολικών οΐκονομικών συναλλα- βολά; των τιμαρίθμων. Ό δεί- γοΛ' τής χώρας, ήτοι τό διε|αγό κτη; τιμών καταναλωτοΰ παρου ' μενον εί; δολλάρια, παραλλήλθ3ς σίασε μεταξύ άρχής καί τέλους ομως. κίίτ' ακολουθίαν τής ύποτι- τοΰ 1972 άνοδον κατά 6,ό% συγ- μήσεω; τοΰ δολλαρίου έναντι ώρι κ.ρινομένην πρό; αντίστοιχον; αύ- σμένο>ν νομισμάτων — κυρίως χω
ξήσε<; έκ 3% τύ 1971, 3,7% τό | ρών τής ΕΟΚ καί τής Ισπανία; 1970 καί 2,2% τό 1969. Περισσό- __ εσημειώθησαν άντίστοιχοι με- τερον χαρακτηριστική των ασκή | ταβολαΐ είς τα; ο'ικείας ί<Η>τιμίας
θεισών έπιδράσεων ήτο ή άντί- : τή; δραχμής. Ό προκρι·θείς χει-
στοιχος κίνησις τοΰ τιμαρίθμου χον ρισμός, ώς άναλυτικώς επετέθη
δρική; πο)λήσεο>; ό οποίος έπηρεα κατά τό παρελθόν ?τος έπ' εύκαι-
ζόμενο; αμεσώτερον έκ των ρΊ- ρία τής άντιστοίχου άναπροσαρμο
σαγαμένων είδών ένεοράνισεν αίξη γή; τοΰ τέλου; τοΰ 1971, τέλει ύ
σιν έκ 10,5% έναντι 4,6% καί 1, πό είίλογον σχέσιν πρό; την άνάγ
6% άντιστοίχως κατά τα δύο προη κην ένισχύσιως μακροχρονίως τής
γοΰμενα τού έπισκοπουμένου έτη. άνταγ<ονιστικής θέσειος τής Ελ- Αί έπιδράσει; αί οποίαι έπέφε ρον την έπιτάχυνσιν των τιμών έξεπορεΰθησαν βασικώς έκ των άνατιμητικών έ^ελίξεων είς τό ε¬ ξωτερικόν. Αυται μέσω τής άνό¬ δου τ°ΰ κόστους των εισαγομένων ληνκιής οίκονομίας είς τόν διεθνή χώρον καί μεγαλειτέρας κινητο- ποιήσεω; των παραγωγικών της πόρων. Είς τό πλαίσιον των επι· διώςεων τοΰτιον είναι εύκρτνέ; ό¬ τι ή γενομένη συν«λλαγμ<ατική ποοίόντοιν, κυριω; δέ ωρισμένων προσαρμογή μακν δια οίκονομίαν «δλογα πλεονεκτήματα
τροφής, πρώτων ΰλων καί καυσί- δεδομένον. ό'τι κατόπιν αυτής κα-
μων, Λνατιμηθέντοιν έντοΛως
τας διεθνείς άγορας, έπηρέασαν
άποφασ4στικώ; τα; τιμάς, έπενερ
γισασαι ίν συνδυασμώ πρός υφι¬
σταμένας δια,ριθρωτικάς στενότη-
χας είς την 7/ροσφοράν ωρισμένων
ίγχωρίων άγροτικών ποιόντο)ν.
Πρός την αυτήν κατεύθυνσιν έπέ
δρασε καί ή έν γένε^ έπιβάρυνσις
δραστηριότητο; κατά τό 1972, τό χο^ παραγωγικοϋ κόστους κατ' ά
οποίον ήτο τό τελευταίον ετος τής Χ0λουθίαν τής ταχείας οίκονομι-
πενταετοΰς περιάδου τοΰ Προγράμ| κη- «νόδου. Δέον, δμως, νά υπ
ματος, συνέτεινεν είς την περαι^ γραμμ1(Τθή, 'ότι τάς έν λόγω δια-
έλά βλί ή θ
^ γρμμή, ς γ
ρω έλαφράν βελτίωσιν τής συνθε! ταΰαχτιγ.άς επιδράσεως διηυκόλυν€
σεως τοΰ έθνικοΰ €ίσοδήματος. Ου νΛι £νίσχυεν ή ούσιώδης άνοδο;
εώθ ξ ή
χ ή ης ;
τως, εσημειώθη νέα αύξησις τής τ^ς £νεργον ζητήσεως καί τής ρευ
συμμετοχής τής μεταποιήσεως ώς στ6τητος τής οίκονομίας. Αυτή
ί ϋ ολ ή δϋ' ώ
η
καί τοϋ σύνολον τής δευτερογενοϋς' π£ραν
εί έθ ί|
γενικών έπιπτώσεών
π£ραν τβν γν έ
παραγωγής επί τοΰ έθνικοϋ είσο-| της συνΡ6αλεν ειδικώτερον είς
δήματος είς έκτασιν μεγαλυτέραν τα- άνατιμητικάς ίξελίξεις ϊίς
τής άστιστοίχου προβλέψεως τού τ4ς άγοράς άκινήτων καί μετοχι
Πά Σέ'
ς γρς ή μχ
Προγράμματος. Συγκεκριμένως,' κΰ·,ν άξ,ών, αί οποίαι εσχον καί
τό σχετικόν μ.ερίδιον τής μ€ταποι σχετικούς ψ»χολογικούς άντικτύ-
ήσεο>ς (είς τιμάς 1958) ανήλθεν πους.
είς 22,!)% τό 1972, έναντι 22,3%! Οί ανωτέρω ένισχυτικοί τής ά-
τό 1971, 18,8% τό 1967 καί 16, νο5ου των τιμών παράγοντες έμ-
5% πρό δεκαετίας (1962). 'Επί-' φανίζονται έν δυναμική άναπτΰ|ει
οης ή δειηερογενής παραγωγή ^ ώ ί ΰλ ή
οης, ή δειηερογενής παραγωγή
είναι εΰλογο; ή προ
^ ς γ; ή ρ
συμμετέβχε κατά 33,5%; επί τοΰ οπτική σννεχίσεω; των σχετικών
ακαθόριστον έγχωρίου προιόντο; πιέσεο)ν κατά τό τρέχον Ιτο;. %Τ
ύ 19 έ άί
έ ρχ
τού 1972 έναντι άντιστοίχως προ πο τα- συνθήκας αύτάς, ϊ
γραμματισθεντος στύχου έκ 30,' τ0νόητο; ή άνάγκη είδική
9%. ι νης πρό; έξοσφάλισιν όμα
ϊίναι αΰ
Μείωσις, έξ δλλου, πέραν τής
,
τ0νόητο; ή άνάγκη είδικής μερίμ
ι νης πρό; έξοσφάλισιν όμαλή; προ
ό αγαθών καί αποτροπήν
ποογραμματισθείσης, έσημ€ΐώ6η | κερδο<τκοπικών τάσεων, ένώ καθί- εί; την αντίστοιχον συμμετοχήν σταται άναμφισβήτητο; ή σκοπι- τοΰ άγροτικοΰ είσοδήματος, τό ό-ι μοτης τωΛΓ έν έξελίξει γενικωτέ- ποϊον ένεφάνισε μικράν άνοδον ( ρ(ον οΐκονομικών ρυθμ,ίσεων πρός ίτό;ς τοΰ έπισκοπουμένου έτους ( + ( άποτελεσματικώτερον έλεγχον τής 3,,4%) έναντι στασιμότητος, σχε- ^νεργοΰ ζητήσεω; καί τής ρευστό §όν, κατά τό 1971. | ΣΤιΝΟ,ΛΪΚΗ ΔΑίΙΑΝΗ ΚΑΙ ΒΠΕΝΛΤΣΕΙΣ' ΙΐΣΟΖΤΓΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ■"Η συνολική άκάθαρτη δαπάνη ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΐή; οίκονΌμίας ηυξήθη τό 1972,| Αί έξελίξεις είς τόν έξωτερι- είς σταθεράς τιμάς κατά 10,4% ε'-( κον τομ£α τή- οίκονομίας ίχαρο ; ω; κςιι συγκρατησιν τοΰ πά ραγωγικοϋ κόστους. κτηρ·ίσθησαν κυρίως υπό διευρύν- ς τρϋ εμπορικον «λλυείμματο^ νανϊι άνΐιστοίχου άνόδου έξ τρ 1971 κτμ 7,5% τό 1970. '} αλλου, ή μέση έτησία αύξησις τψ, περαιτέροι ταχείας άνόδου των τη-; έντός τής ληξάσης πεντοΐτί-. δή-λων πόριον καί σημαντικής επι α; τρΰ Προγράμματος ανήλθεν είς ^ ταχύνσεως τή; είσροής κεφαλαί- 8 6% συγκρινομένη πρό,ς άνΐίσΐοί, - - - χον πρό,&λεψιν αΰτοΰ «<| 8,3%. 'Η (ίτψηλή αύξησις τή; σι·νρλι- θίστανται έν (ΐί ΓΪσαγίογαί μέρει άκριβότεραι ίύθηνότεραι άντι- στοίχο)ς αί έξαγοιγαί προϊόντων καί ΰπηρεσιών μας καΐ εύΛΌΐκώτε ραι αί συνθήκαι είσροής άπιχΐΐρη ματικών κεφαλαίων. Δέον έπιπρο σθέτιος νά σημειωθή ότι καιθ' 3- μοιον τρόπον άντιμετώπισαν τό πρόβληιιπ., ποοβΛσαι είς τόν αϋ τόν χωρισμόν, καί αί άνταγονι στριαι τής Ελλάδος: χώραι είς τόν ίξαγωγικόν χομέα^ όμοροι καί μη. ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΙ- ΣΤΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΤΣ 'Η διαμόρφωσις των νομισαο- τικών μεγεθών έντός τού 1972 έ χαρακτηρισθή υπό έπιταχυνομε- νης επεκτάσεως, κυρίοις κατά τους τετλευταίους μήνας τοΰ ?του; ένώ καί ή ρευστότης τής οίκονο¬ μίας έσημείωορ περαιτέρω ανοΛον, Η π.ρ·οσφο·ρά χρήματος καί ή νομισματική κυκλοφορία εΐδικώτε- ρον ηυξήθησαν ταχύτερον τοϋ προ ηγουμενου ετους. Συγκεκριμένως, ή νομισιματική κΐκκλοφορία^ ή ό¬ ποία, ώς γνωστόν, αποτελεί παρ' ής δαπάνηξ κα^ά τό λήξαντος υψεν ι»πό. δνισον άνο,^ικήν κί η των ^υνιστ,φντϋίν αυτήν μΐ- γεβων, κατόπιν τής οποίας έσημε», ϋΜ ή ώθη πϊραιτέοω τής συν "Ο Πρόεδρος τού Διοικητικοϋ Συμβουλίου ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ 2.552.589,60 Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Διευθύνων τό Λογιστήριον ' ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Χ. ΚΟΥΛΑΛΗΣ. . . ΙΩΑΝΝΗΣ Ε. ΑΛΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ θέβεώ; της. Οδτος, οοσΐΜ&ώς χύτεοον τή; καταναλώσεο); ηυξή¬ θησαν αί έπενδύσεις παγίον κεφα λαίου δ ρυθμός των οποίων έση- μείιοσε καί σαφή έπιτάχι>νσιν ένα¬
ντι τής προηγηθείσης διετίας
•'νκεκρϊ^ωξ το σύνολον των
διεμορφώθη έντά; τού
1972, είί ί^>ος ΰπερβαϊνον, είς
σταθεράς τιμάς ^,γ-Τά 21,7% τό άν
ϊίστοιχρν τοϋ π'ροηγ^υαένου ε"του;
) ϊναντι 6νό6(»υ ίχ "10% ΐό 1971
' καί 2% τό 1970. "Υψηλήν α*ίξηίΐί«ν
εσημείωσαν τόσον αί δημοσία*. (-
πενδύσεις (+20,9%) όσον καί αί
ίδαοτικαί, αί οποίαι ένεφάνισαν
#μ{> έκδηλον έπιτάχυνσιν έναντι
Ι '^ον λμ^ΜΡ1 μένου έτους (1972:+
Ι :ΑΙ °ΕΓίΕΝΔΤί*;Ιί ΕΙΣ ΤΟΝ
Ι φΙΚΙΣΜθΝ ' " "
| ΑΙ ίπενδύσεις είς τόν οίκισμ,όν
^,ατά τό παρελθόν 'ί-
ον. Συνολικώ; αί συναλλαγματι-
καί είσοοαί έκ σνναλλαγών
μεταφοράν κεφαλαίων
ήμϊν τό κύριον μέγεθος τής προσ
φοράς χρήματος, ανήλθεν είς τό
τέλος τοΰ 1972 είς ΰψος άνιίντε-
ρον κατά 7.562 έκατ. δρχ. ή 17,
6% Εναντι τής Λρχής τοϋ Ιτους,
της αυξήσεως αυτής συγκρινομέ¬
νη; πρός αντίστοιχον ανοδον έκ
4.128 έκατ. δρχ. ή 10,6% έντός
τού 1971 "Ετι ιιεγαλειτέρα έπιιά
χυνσις έξ έκτάκτων δμως καί συμ
πτωματικών λόγων, εσημειώθη
είς την επέκτασιν τοϋ ετέρου των
υυνιστα')ντ(ι>ν την προσφοράν χρή
ματος μεγεθών, ήτοι των κατουθέ-
σεοιν δψίίος. Αί τοιαΰτα, έξελί-
ξίΐς συνδέοντοί κυριιος πρός την
έπιτάχυνσιν τής πιστωτικής έπε-
κτάσειος — ίκ πηγών εσωτερικόν
καί έξιοτερικοΰ — καί έλαβον χώ
ραν κυίΗΐος κατά τού; τελευταί-
υυ; μήνας τοΰ ετους. Ώς έκ τον
τού τό μέσον επίπεδον "τής νομι-
«ματικής κυκλοφορίας έντός όλ.ο-
κλήρου τοΰ ετους διεμορφώθη είς
ά ^η
ούσιιοδώς τα; άντιστοίχους έκρο-
άς μέ συνέπειαν νά πραγματοποι
ηθή έντός τοΰ 1972 νέα εντυπωσισ;
κή ενίσχυσις τοϋ εί; χρυσόν καί
συνάλλ,αγμα αποθ,εματος τή; χο>-
ρα;. Τ<ίΰτρ. συγκεκριμένιος, περι λα,μβανομένη; *(4 τή; ρκ ?7>δ Ρ"
κατ. δολλ, συμμετοχής της Έλλά
δο; «Ι; τό Διεθνές Νομισματικον
Ταμείον, Ανήλθε κατά τό τΛλος
τοΰ 1972 είς τό ποσόν των 1.003,
9 έκατ. δολλ έναντι 502,8 καί
810,1 έκατ. δολλ. κατά τό τέλος
των έτών 1971 καί 1970 άντιστοί
χως.
Περαιτέρω διεύρυνσις ώς άνε
μένετο, εσημειώθη είς τό ελλειμ-
μα τοΰ έμπορικοΰ ίσοζυγίου, άα>ει
'λ<τ·Ηέν;(ΐ είς την μεγάλην ανοδον των (ίβαγ'μίγ*Ι)ν. Αί πληρωμαΐ δι' είσαγωγάς ηυξήθησαν κατ,ά 24,9 % τό 1972, Ιναντι Ανάδου των κα τα 13.6% τό προηγούμενον 8τος. Είς απόλυτον μέγεθος ή αύξησις των είσαγωγών ύπερεκάλι»ψε την αντίστοιχον επέκτασιν τώνι έξαγω γών παρά τό γεγονός ότι αί τε¬ λευταίαι ηυξήθησαν μέ έντυπωσια και υ^>ο; συνεπαγυμρνον δ,νοδον Εναν
τι τοϋ προηγούμενον ούχι οΰσιω-
χ ο
δώς υψηλοτέραν τής άντιοτοίχου
μεταξύ 1!)71 καί 1<»7Ο (13,3% 3- ναντ, +10%) καί έν πάση περι¬ πτώσει ΰπολειπομένττν καί πάλιν τής αυξήσεως τοΰ έθ,νικοΰ πρ^ιόν τος είς τρεχούσα; τιμάς. Τρΰτο σημαίνει ότι ή άπό τού 1969 πά- ρατηρηθείσα άνοδική ή ρρψη τή; εΐυοοηματική; ταχύτητος τοτ5 χρηματο; έΐηκολοΐ'θησξ καί κατά τό υπό κρίσιν δτος, άντανακλώσα την φυσικήν μακροχρονίως βαθμι- αίαν χαλάρωσιν τής τάσεως δια- κρατήσεως άποτα^ιΐΕύσεαητ είς αύ τούσιον χρήμα. Η ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑ Αί διαμορφίοθείσαι σνΛ'βήκαι ά¬ πό άπόψετος ζητήσεω; καί τιμών μετοχικών τίτλων παρέχουν ήοη έξαιρέτους προυποθέσεις καί π«οο πτικάς φυσιολογικώς όδηγούσα'ς εί; στροφήν των ΐπιχειρήσεανγ ό ό ή ή ποιό; τό χρηματιστήριον άλ ττ)ν μήρ 4 ττ)ν άντλησιν κεφαλαίων. 'Η 4ν6άρ- ρυνστ; των σχετικών τάσρων άπο τελεϊ είίλογον προσανατολασμόν τή; ο'ικονομική; πολιτικής δοθεν- των των πλεονεκτημάτων, τα ό κνι>ίο>ς καταθέσεοιν — ΰ
ε, καί την ανάγκην χντίρ,,
προΐι>θήσεως τή; κεφαλαιαγο^.*
είς τόν ού/όν όργανον βθς*
νποκαθιατ<ϊ>ντος τόν
μηχανισμον «ντλήσειο;
ών καί διοχΓτει<τί<ί); τ(Ον ^{; διαδικασίαν τής άναπτύξεω;. Το» το προυπαθέτει έπίσ-πευσιν χαί |ν. τάσιν των καταβαλλομένιον ^ σπαθειών κκοίοις πρό; τάς χατί«. θύνσει; τού (ΐΰξτιτικοΰ ΐπηρ«α. σμοΰ τής Λροσ(| οράς μετοχικήν Τι τλων κ<α τή; πλέον ίπαρκοϋ; |Υ γένει λειτουργία; καί όργανώοε. "Κ τή; χρηαατιστηριακή; άγορδ- ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ " Καί κατά τό υπό έπισκόπησΐν ?τος - δημοσιονομική πολιτιχή ή. το πρβσηνατολκτμκνη πρός την προώθησιν τής άναπτύξεως τού¬ του ΰλοποιηθέντο; εί; την εκτελή σιν ούσιωδώ; ηΰξημενο>ν προγρομ
μάτην δημοσίων έπενδύσεων. Εί-
δικιότερον, βάσει προσωρινών στοι
χείων τα σννολικά εσοδα τοΰ χρα
τικοΰ προυπολογΐΛμοϋ, περιλαμβα-
νομέν·(ον καί των είδικών έσόδιον
έκ των ιδημοσίων έπενδύσεων, 4-
νή.λθον εί; 72 448 *κατ. δρχ, |.
ναντι 61.972 έκατ. δρχ. τοΰ 1971
Έξ αλλου τό σύνολον των δαπα-
νών τοϋ τακτικοΰ προυπολογισμόν
πλέον των δαπανών τού προγραμ
ματο; δημοσίων έπενδύσεων άνή/.
θεν εί; 86.202 έκατ. δρχ. έναντι
72.027 έκατ. δρχ. τοΰ 1971. 'Η
ύπ>εροχή των δαπανών έναντι των
έσάδων τοΰ γϊνικοΰ κρατικοΰ προ
υπολογισμοΰ άνερχομένη «ίς 13_
754 έκατ. δρχ. προέρχεται έξ ο¬
λοκλήρου έκ των ηύ§ημένων πλη
ρίομών τοϋ προυπαλογνσμοΰ δημο-
σίιον έπενδύσειον, ένώ άντιθέτιης
ό τακτικό; προϋπολογισμώ; χατε-
λιπε καί πάλιν πλεόνασμα. Πέραν
τής συμβολής τοϋ τακτικόν πρου-
πολΛγισμοΰ καί τίόν είδικών έ| έ
π·ενιδύσει»ν έσυδων αί δαπάναι δι'
έπενδύσεις τοΰ κρατικοΰ προγράμ
,ματης έκαλύφθησαν κατά 10.526
έκατ. δρχ. έξ εσωτερικόν δανει-
σμοΰ καί κατά τό υπόλοιπον των
3.228 έκατ. δρχ. έκ πόρο>ν έξω-
Τ€ρικοΰ.
Τα εξοδα τού τακτικοΰ προυπο
λογισμοΰ άνήλβον εί; 70.600 έχ.
'δ-οχ. σημειο>θείσης αυξήσεως χα-
τά 15,1% έν σχέσει πρός τό 1971
έναντι άντιστοίχου άνόδου κατά
τό ετος αύτό έξ 11,2%. Τα έχ φο
ρολογίας εσοδα ειδικώτερον άπέ-
δωσαν 05.611 έκατ. δρχ., ήτοι πό
σό κατά 16,2% ανώτερον τοί
1971 (άντίβτοιχος αθξησις τό
1971: +11,7%). Τό ποσόν τουτο
προήλθε καί πάλιν κατά κύριον
λόγον έκ των έμαέσων φόρων, οί
όποϊοι απέβησαν 49.980 έκατ. δρ.
ένώ τα εσοδα ρκ των άμέσων ΐρο-
ριον άνήλθον είς 15.631 έκατ. δρ.
Έν τούτοι;, ή αύξησι; των άμέ¬
σων ψόρων έναντι τοΰ προηγου-
μένου ίτου; ήτο κατά τό λήδαν
ετος ταχυτέρα τής αντίστοιχον
των έμμέσων φύριον (18,2% έναν
τι 15,0%).
Σ υνεχίξεται
ΤΟ ΤΑΧΤΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑ¬
ΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟ-
ΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕ¬
ΝΑΣ ΧΩΡΑΣ
Ή κίνησις Μάρτιον έ. ε.
Κατά τόν μήνα Μάρτιον £. ε.,
τό ειδικόν Ταχτ<δρομικόν Γραφεί¬ ον άποστολής δεμάτων είδών χ» ροτεχνίας είς τό εξωτερικόν — τό οποίον ί'δρνθη καί λειτουργεϊ πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοΰ Όΐγα- νισμοΰ Έλλ,ηνικής Χειροτίχνία; — έσημετϊοσε. την ακόλουθον χι- νησιν: Δέαατα: 1.04,1. Βάρος, χιλιό- γρα+ιμα: 5.797. Άξία δραχμβί: 1.402.260 Τα σταλέντα ίί; οιαφόρουζ χώρας τής Εύρώπη;, τή; Άσίτΐς, τής Άφρική; καί των Ήνωμένων Πολιτειών τής Άμερικής χ·ειρο- τεχνήματα καί καλλιτεχνιχά προϊ όντα βιοτεχνίας, καί λαικής τέχ- νη; ήσαν: ύφαντά, ειδή άμφΐ£- σειο; καί έπιστριίκίεω;, κεντήμα- τα, διάφορα προιόντα χειροπλεκτι κης, μεταλ,λοπλαστικά, άργυροχρν σοχοϊκά, κοσμήματα, κεΐεαμικά, δερμάτινα, Ευλόγλυπτα κομψοτί- χνήματα έξ άλαβάστρου κ. δ· ί· λών, κοΰκλοα, κομβολόγια χαί Λ»1 κίλα άντικείμενα. Τό έν λόγω ταχυδρομιον γρα¬ φείον είναι έγκατεστημρνον χατα την οδόν Νίνη; 33 (παρά την πλατείαν Σι·ντάγματο;) "αί λίΐ· τουργεϊ κατά τάς έργασίιιον; V 8 — "Τί'θί ο?Ί 5όΛμ ιτ>κ ^ταΆ^
ιι. μ.
ΗΡΧΙΣΕ ΛΕΙΤΟΤΡΓΟΤΣΑ Η
ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΟΝ
ΔΩΡΩΝ ΤΟΤ ΠΑΣΧΑ
ΕΊ; την αίθουσαν τοϋ ΕΟΕΧ
"Ηρχισε λειτοι·ργοϋσα, Ιν τή
κειντρική αιθούση τού μεγαρον
τοΰ Έθνικοΰ "Οργανισμόν Έλλη-
νικής Χειροτεχνίας (ΜητροΛΟλίθζ
9), ή παρ' αυτού όργανο)*Β(Κΐ
"Εκθεσις Χεΐφοτεχνικιον Δώρων
τοϋ Πάσχα, μέ σκοπόν να ένημ'·
ρώση καί υποβοηθήση τό Λβττναί
κ(>ν κοινόν ε'(ς τ-ήν έπιλργή ί'·^
νίκων χειροτίχνημάτων κω
λιτεχνικόν άντικειμενων
νίας καί λαΐ'κής τέχνης διά
λινά δώρα.
Είς την έκθεσιν πραοάλλοντω
χαρακτηριστικά διά την βελτιω-
αένην ποιότητα καί την έξειλιΥΜ*
νην μορφο,λογίαν καί, έν Υ8*!»
αίσθητικήν αρτιότητα των τοια»1"
τα εϊδη, τα όποϊα, άπό τής Λ**1"
τη; ήμέρα; τή; εκδηλώσεως, *ί°
■καλοΰν τόν θαυμασμόν καί Τ<) "' γοραστικόν ενδιαφέρον των *ΛΙ' σκεπτών, μεταξύ των οποίων Χ* πολλαί ξένοι περιηγηταί. Ή δκβεσι; λειτουργεΐ, μέ ,·"_ λευθέ^αν τ,ήν «ίσι^Οον ' "Εργασίμους ήμέ-ρας καί 30 π.α. — 1.30 μ.μ. "«ι μμ·, θά διαρκέση δέ καί τιον έορτών τού Πάσχα.
ημερών «ίς την Τράπεζαν τής
Ελλάδος ή έτησία τακτική γενι-
κή συνέλευσις των μετόχων τού
Ίδρύματος, κατά την οποίαν ό
'Διοικητής αυτής κ. Δ. Γαλάνης ά
νέγνωσε την "Εκθεσιν τού επί τού
ΛΙσολιογισμοΰ τής διαρρευσάσης
χρήσεοις 1972, τα κυριώτερα ση-
μεϊα τής «ποίας £χονγ. ώς άκολού
«ως:
Κύριοι Μέτοχοι,
Συμφώνως πρός την ανάλυσιν
των κίποτελεαμάτων τής χρήσεως
1972, τα άκαθάριστα Εβοδα τής
Τραπέζης έκ των έν γένει, εργα¬
σιών της άνήλθον είς 1.745.878.
84<5 δραχμάς, εΜό τό σύνολον των έντάς τής αυτής χρήσεως δαπα- νών λΐΐτουργίας της, περιλαμβα- νομένων καί των άποσβέσεων καί προβλέψεων, διεμορφώθη είς 949 003.845 δραχμάς. Έπομένως, τα καιθαρά κέρδη της χρήσεως άτήλ- ιθο-ν είς 796.&75.0ΟΟ δραχμάς ενα ντι 476.&Θ6.668 δραχμών τής πα¬ ρελθούσης χρήσεως. Κατ' εφαρμογήν τοΰ αρθρον 71 τού Καταστατικόν τής Τραπέ¬ ζης, ώς τούτο ετροποποιήθη διά τού Ν.ιΔ. 513)1970, αποτείνομεν πρός "ΓμΛς την διάθεσιν ποσοΰ 39.843.500 δραχμών διά τάς κα- θοριίζομένας ϋπ' αυτού προβλέψεις καί ποσοϋ 31.500.000 δραχμών διά την καταβολήν πρώτον μερί- σματος έκ 12% επί τοΰ κεφαλαί- ου τής Τοαΐίέζης. Έπειδή έξ &λ- λου, τό τακτικόν ιάποθ€ματικόν έ- χει ήδη έξισωθή πρός τό μετοχι- κόν κεφάλαιον, προτείνομεν πε¬ ραιτέρω, συμφώνως πρός τό αύ- τό ώς ανω άρθρον τοΰ Καταστα¬ τικόν, την διάθεσιν καί ετέρου ποσοϋ έξ 64.125.000 δραχμών διά την καταβολήν προσθέτου μερί- -σματος, είς τρόπον ώστε τό σν- νολικώς διανεμόμενον μέρισμα νά ανέλθη είς τό ποσόν των 95.625. 000 δραχμών, ήτοι ·εΙς ποσοστόν 12% των «αθαρών κ&ρδών τής χρήσεως. Κατόπιν τούτου, τό συ νολικόν μέρισμα Τής χρήσεως ά- νέρχεται είς 765 δραχμάς κατά μετοχήν, έναντι 572 δραχμών τοΰ προηγούμενον ετους. Προτείνομ?ν έπίσης, την διάθεσιν τού υπολει¬ πομένου έκ των κερδών τής χρή σεως ποσοΰ, ήτοι δραχμήν 661. 400.500 υπέρ τοΰ Δημοσίου ώί κατά λόιμον συμμετοχήν τού είς τα κέρδη τής Τραπέζης. Τύ ποσόν τούτο είναι ύπερδιπλάσιον τοΰ δια τέθεντος κατά την προηγουμένην χρήσιν (328.833.167 δσαν, έξ άλλον, αί πάσης
φύσεως δαπάναι τής Τραπέζης πε
Οΐλαμβανομτνων καί των άποσβέ-
σεων καί προβλέψεων. Αυτή ά¬
νωθεν είς 90.595.384 δραχμάς ή
10,6%. Ούτως ή άναλογία των έ-
ξόδων επί των έσόδων περιωρί¬
σθη περαιτέρω τό 1972 διαμορφω
θεϊσα είς 54,3% έναντι 64,3% τό
1971 καί 67,3% τό 1970.
Κατά τάέ'πισκοπούμενον ?τος
συνεχισθή ή ταχεία διόγκωσις των
ΐργασιών τής Τραπέιζης έναντι
τής οποίας επραγματοποιήθη έλα-
φρά μόνον δι«νρυνσις τοΰ άριθ-
θμοΰ των έν αύτη εργαζομένων.
Ή εξέλιξις αυτή ύπογραμμίζει την
περαιτέρω άνοδον τής παραγωγι-
κότητος, έν τώ Ίδρνματι, είς την
οποίαν συνέβαλε καί ή συνεχισθεί
σα πρόοδος έν σχέσει πρός τό όρ
νανωτικάν πλαίσιον έντός τοθ δ-
ιόποίου άναπτύσσεται - δραστηριό-
της τής Τραπέζης.
Κΰριοι Μέτοχοι,
Έπιθνμώ νά 6ε6αιώσω διά μί¬
αν εισέτι φοράν την Γενικήν Συ¬
νέλευσιν των Μετόχων τοΰ Ιδού
ματος, ότι τουτο συνεχίζον την ν-
ψηλήν παράδοσίν τον,, άνταποκοί-
νετοΐι πλήρως πρός τάς νποχρ*ώ-
σεις έκ τής παλυσχιΐδοΰς δραστη¬
ριότητος της, -διά τής οποίας κα¬
τά γενικωτέραν αναγνώρισιν
Η ΙΊΑΙ:ΊΣ ΤΗΣ ΕΑΑΗΝΙΚΗΣ (ΙΙΙΟιΊΟΗΙΑΙ ΚΑΤΑ Ιθ 1972
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΔΙΟΙΚΗΤ ΟΤ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ κ. Δ. ΓΑΛΑΝΗ Κ ΑΤΑ ΤΗΝ ΕΤΗΣΙΑΝ ΤΑΚΤΙ-
συμδάλλει ούσαοδώς είς την
κα'θ' όλον οικονομικήν πρόοδον
τής χώρας. Διά την επίτευξιν ταύ
την, προέχουσα υπήρξε καί κατα-
τό λήξαν έτος ή συμΛολή τοΰ ποο
σωπικοΰ τής Τραπέζης, τό οποίον
μέ την αρτίαν επαγγελματικήν
τού κατάρτισιν τόν ζήλον τού και
την ΰι|>ηλήν αίσθησιν καθήκοντος.
άνταπεκοίθη πλήρως είς τάς προ
σδοκίας τής Διοικήσεως. Ανήκη
συνεπώς είς άπαν τό προσωπικόν
τοΰ Ίδρύματος άπό των άνωτά
τιον μέχρι των κατωτάτων 6αθ
μών, δίκαιος ε'παινος τόν οποίον
παρακαλώ όπως ή Γενική Σννέ
λενσις εκφράση μεθ' ημών πρόι,
τύ σύνολον των ύπαλλήλω·ν.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Κατά τύ 1972 συνεχισθή ή ί
πιταχύνσις τοΰ άνοδικοϋ ρυθμοϋ
τής Έλληνικη; οίκονομίας, ένόι
οί προσδιοριστικοί παράγοντες τής
Λ'ομισματικής Ίσορροπίαζ διεμορφα')
θησαν ολιγώτερον εύνοικώς έν
σχέσει πρός την αντίστοιχον έμ-
πειρίαν των τελευταίον έτών.
Η οίκονομική δραστηριότης έ
κινήθη καθ" όλον τό έτος επί ύψη
λής καί άνοδικώς έξε-λισσο,μένης
στάθμηςμέ άποτέλεσμα τό εθνικόν
είσόδημα νά σημειώση μίαν των
μεγαλύτερον μεταπολεμικάς πρα
γματικών αΰξήσεων ήτις ήτο καί
διεθνώς έκ των νψηλοτέρων τοΰ
1972.
Ή σημεωιθεϊσα άνοδος άντι-
στοιχεί είς διαστάσεις καί σύνθε¬
σιν τής έθνικής παραγιογής αί όποί
αι είς γενικάς γραμμάς δέν άπέ
χούν ούσιιοδώς των άντιστοίχως
τεθέντων στσχονν νπό τού λήξαν
τος Πενταίτοΰς Προγράμματος
Οίκονομικής Άναπτΰξεως 1968
— 1972. Γενικώς ή εύρεία οίκο-
ΚΗΝ ΓΕΝΙΚΗΝ ΣΤΝΕΛΕΤ ΣΙΝ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΩΝ
νομική επέκτασις κατά τό υπό κρί λην αύξησιν τοΰ άκαθαρίστου έθ-
σιν ?τος συνονδεύθη μέχρις ενός νικοϋ είσοδήματος, είς σταθεράς
σημείον υπό περαιτέροι έλαφράς τιμάς κατά τό έπισκοποΰμενον έ-
βελτκόσειο; εί; την συνολικήν δο- τος, ή όποία βάσει εκτιμήσεως
μην τής οίκονομίας ένώ όλιγώτε- τής 'Τπηρεσίας 'Εθνικών Λογα-
ρον ίκανοποιητικαί υπήρξαν αί άν ριασμών τού 'Τπονργείου Προ-
τίστοιχοι έξελίξει; «ι; την διάρ- γραμματισμοΰ καί Κυβερνητικής
θρωπιν ωρισμένων επί μέρους το- Πολιτικής, (ανήλθεν «η; 10,5% καί
μέων αυτής.
συγκρίνεταχ πρός αντίστοιχον αν©
Αί διαμορφο>θείσαι συνθήκαι δόν έξ 9% τό 1971 καί 8,5% τό
κατέστησαν αναγκαίαν κατά τό 1970.
τέλος τοΰ έτονς την άναπροσαρ-
II
άντοτέρω πραγματική αΰξη-
μογήν τής οίκονομική; πολιτικής σις τοΰ ρίσοδήματος είναι ή με-
είς τόν δημοσιονομικόν καί νομι- γαλ.υτέρα έν Έλλδάδι κατά την
σματικόν χώρον μέ κατεύθυνσιν τελευταίαν δεκαετίαν καί ή κορυ-
τήν εξασφάλισιν πλέον άποτελε φα(«. σιιγκριτικώς πρός τάς άντι-
σματικοΰ έλέγχου τής Ινρργοΰ ζή στοίχους αύξήσεις δλων των %κ>·
τήσεως. ρών τής ΕΟΚ καί τοΰ ΟΟΣΑ κα
ΕΘΝΙΚΟΝ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΚΑΙ τα τό 1972. Είναι, έξ άλλον, άξιο
ι σημείωτον, ίίτι κατόπιν καί τής
των αυξήσεως αυτής ό πραγματοποιη-
,ΠΑΡΑ,ΓΩΓΗ
Ή οΰσιώδης διεύρυνσις
προγραμμάτων επενδύσεοΐν τοΰ δή θείς μέσος έτήσιος ρυθμός άνόδου
μοσίου τομέως, αί ?ντονοι έπεκτα τού άκαιθαρίστου έγχο)ρίου προι
τικαί τάσεις είς την Ιδιιητικήν ζή όντος είς σταθεράς τιμάς» έντύς
τησιν αγαθών έπ*νδύσεων, κνρίο>ς τής ληξάσης τό 1972 π«νταετίας
άκινήτων, καί ή ταχεία αύξησις τοΰ προγράμματος Ο'ικονομικής
τής εκ τοΰ έξωτερικοΰ ζητήσειος Άναπτύξεοις, άνήλθε σχεδύν "ΐς
προιόντο^ν καί νπηρεσιών, απετέ- τό ανώτατον όριον τοΰ άντιστοί-
λεσαν τούς κυρίους προο>θητικούς χου στόχου (7,5—8,5%).
παράγοΛ'τας τής οικονομικήν; δρα-' ΕΙ; την ε'ισοδηματικήν αύξησιν
στηριύτητος κατά τό υπό κρίσιν τοΰ λήξαντος ετους συμμετέσχον
ρτος.' Τπύ την επίδρασιν τίΰν πά- ολθι οί οικονομικόν τομείς, κατ' έ-
ραγόντοιν τούτων, ήτις κατέστη ξοχήν» δμως, συνέβαλεν ή δευτε-
περισσότερον α'ισθητή είς τούς ρογενής παραγωγή, ή όποία έκά
κλάδους τούς εμφανίϊ,οντας μέγα- λνψεν άνο) τοΰ ήμίσεος αυτής. Ή
λυτέραν έλαστικότητα ποοσφοράς, σημ.ειωθεϊσα έπιτάχυνσις τής δ*υ-
ή συνολική οίκονομική δρηστηριό- [ τςοογενοϋ; παραγωγής άντανακλά
της κινονμένη μέ ταχύν ρυθμόν κνρίως αντίστοιχον έντασιν τή;
καθ1 όλην την προηγηθεΐσαν τρι μετοιποιητικής κίΐί τή; κατασκευα
ετίαν έσημείιοσε περαιτέρω επι- στικής δραστηριότητος Κατ3 ά-
τάχυνσιν Ιντός τοΰ 1972 διαμορ- κολουθίαν αυτή; τό συνολικόν εί-
φμιθεϊσα ΐ'ις α<τυνήθη ύψηλά έπί-| σόδημα τοΰ τομέο); εσημείωσε τό πεδα κατά τα τέλη τοΰ ετους. Ή 1972 — κατ' έκτιμήσεις τής άρ- κώς υψηλόν ρυθμόν (+33,7%) με¬ τά την στασιμότητα, την όποιαν σχειδόν επέδειξαν τό 1971. Τό με γαλείτροον μέρο; τοΰ έκ 1.571,6 ίνατ. δολλ. έμπορικοΰ ίλλείμμα- τος ίκάλιιψαν αί καθαραί Γιδηλοι «Μαπράξρι;. αί οποίαι διεμορφο>0η
σαν εί; ΰψος κατα 22,9% άνώτρ
ρον τοΰ άντιστοίχου τό 1971. Τα
χρίς ρνθμούς εσημείωσαν βίδικα»-
τος πραγματικήν αύξησιν πέριξ ι τερον κατά τό έπισκοπούμενον ί-
τού 26%; μέ συνέππαν νά σημειω- τος αί εΐσπράξεις εκ τονρισμοϋ
θή καί πάλιν άνοδος τής άναλο (+2<8.'!% έναντι +57,7% τύ 1971) γίας τούτον επί τοΰ σύνολον των κα.ί τα μεταναστευτικά έμβάσμα- ιεπτνδύσεον. Κατόπιν τούτου, - τα (+21.7% έναντι 36,3% τό ενρεϊα επέκτασις των συνολικών 1971). 'Τψηλήν αύξησιν ένεφάνι >'">- σαν, ίπίοης, αί ναυτιλιακαί είσ-
ήν» πράΕεις διαμορ({ωθεϊσαι «ίς έπι-
κατά τό 1972 σ»Λ·ο
δεΰθη άπό όλ.ιγο>τερον εΰνοικήν
έν σχέσει πρό; χά τελευταία έ'τη, πεδον κατά 17,4% ανώτερον τού
σύνθεσιν αυτών άπύ απόψεως έπε προηγουμένου ετου; (1971: +33,
κτάσεως τοΰ παραγο>γικοΰ δυνα-3%). 3Εκ τοΰ σι>νόλου των άνωτέ
αικοΰ. ρω κινήσειον προέκυψε τελικω; έν
Πέραν τόν διαρθρωτικών επι- σχέσει πρός τό προηγούμενον ?-
πτώσεών της ή ύπβρεπέκτασις τής τος, ελαιαρά διεύρννσις καί τοϋ Λ
οίκιστικής δραστηριότητος ένίσχυ νοίγματο; των τρεχουσών αι»ναλ-
σε καί τα; εμφανισθείσα; πιέσεις λαγών (1972: 373,8 έκατ. δο.λλ.
επί τή; νομισματικής ίσορροπίας 1971: 327.,2 εκατ. δολλ), τό ΐ>-
κυρίιος κατά τό δεύτερον ήμισυ ποίον πάντως παρέμεινε κατώτε
τοϋ 1972. Ή άνοδος των είσοδη- ρον τοΰ αντίστοιχον τοΰ 1970
μάτο>ν έκ τοΰ ο'ικοδομικοΰ όργα- (401,6 έκατ. δολλ.). Κατόπιν ι:ης
σμοΰ συνέδαλεν «ίς την διεύρυνσιν ΐντός τού Ετου; ούσιώδους αΰξή-
τής ζητήβεος, ή όποάι συνέ6εσε σΡ(,,; τή; βΐαροή; κεφαιλαίων - Ο"
κατάλληλον περιβάλλον έντό; τού νολική διαμόρφοσι; τοθ ίσοζνγίου
Ιόποίου έξετράφησαν αί έκ τοΰ έ- πληριοιιών κατέστη σαψώς .ιλεοα
ξοιτ^ρικοΰ άνατιμητικαί πιέσεις. σματική ένισχυθέντο; άποφασιστι-
Ταυτοιχρύνιος, ή οίκοδομική ύπε- κώ;, ο'); άνεφέρθη ήδη, τοθ συν.-
οεπέκτασις άναπτυχθεΐσα υπό γε- α,λλαγματικοΰ άποθέματος τής Ι
νικωτέρας σΐΎθήκας ϋψηλοΰ 6α·θ χώρας,
μοΰ άπασχολήσεως τοΰ παραγωγι- Η ΝΕΑ ΔΙΕΟΝΗΣ ΣΤΝΑΛΛΑ
ποία πς>οο((έ!?Ρΐ ή νας,αλαι.ιγοοη
ώς μηχανισιιός χί>ηματοη»τηοΡ(0.
τή; ΐπενδυτινής δηαατηριότητο-'
Ή δΐΓί'ί-αινομένη, έξ Λλλου, Τ4^.
επιΛραδΰνβΡίος Ε{ς τΐιν ρ>·Ομόγ ,1
τήσεως ρευοτιΤ,ν τοποθετήσΓΜν-,
κου δυνα,μικοΰ — κυρίω; τοΰ έρ
γατικοΰ __ έπέτεινεν ίσχνρώ; την
ΓΜΑΤΙΚΗ ΡΤΘΜΙ2ΙΣ
Κατά τα; αρχάς Φεβρουάριον
εξέλιξις αυτή άντικατροπτίιζεται
είς την πραγματοποιηθεϊσαν μέγα
ελεγκανσ,, ε. π. ε.
Ίσολογισμός 31)12)1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Διαϋέσιμον
Ταμείον
Τράπεζαι
49.220.-
857.999.—
1971
616.—
907.219.— 881.059·—
Πάγιον
"Επιπλα καί Σκεύη 43.644,20
Μεΐον άποσβέοεις 17.185,60
26.458,60
80.872,20
33.546,60
1972
881.675.—
47 325,60
Κυκλοφοροθν
"Εμπορεύματσ
Έγγυοδοοίαι
Φόροι Δημοσίου
Χρεωσται
'Υποχρεώοεις
Διάφοροι Λ)ομοί
Λογ)σμοί 'Εταίρων
1.731.733.—
24.321,40
1.000,-
104.904.—
42,301.—
2.264.427.—
24.321.40
586.-
137.435.—
344.ΟΟΟ.-
2.837.937.-
3.699.770.—
Κεφάλαιον Άτΐοθεματικά
Μερίδισ 45 Χ 10.000
Τακτικόν Άττοθεματικόν
"Εκτακτον Άποθεματικόν
Ύποχρεώσεις
Γραμμάτια πληρωτεα
Πιστωταί
Διάφοροι Λογ)σμοΙ '
Κέρδη χρήσεως πρός διάθεσιν
1971
450.000.-
150.000.-
400.000 —
1.210.787. -
42.150.-
585.000.-
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
450 000.—
160X00.-
600.000 —
1.607.408.—
52,992 -
29.370 —
810.000.—
2.837.937 - 3.699.770.—
Ανάλυσις ΛογαριασμοΟ «Κέρδη καί Ζημίαι»
Μιοθοί Προσωπικο0 92Ι,329,—
Άσφαλιστ. Ταμεϊα 93.307,—
Ενοίκιον 276.042.-
Άτιοζ. ΠροσωπικοΟ
Άμοιβαί Τρίτων 49.118.—
Τόκοι καί Προμήθ. 6,947.—
Φ.Μ.Υ. καί Χαρτόσ. 5.947.—
Έργατική 'Εστία 754.—
Γενικά ϊξοδα 160.545,50
"Εξοδα πωλήσεων
Μισθοί έταίρων
Άποοβ. έπίπλων 7.932.- 1.521.921,50
586.543.-
103.412.—
276.072.—
120.400.—
48.585,80
4.497.-
922.-
212.421.70
597.—
327.000 —
16.361·— 1.696.811,50
Καθαρόν Κέρδος πρός
Διάθεσιν :
Τακτ. άποθεματ. 5Ο.ΟΟΟ.—
"Βκτακτ, άποθεμ. 148.500.— ^ 200.000.—
Κέρδος πρός διάθε-
, σιν 585.ΟΟΟ.— 783.500.- 810.000.- 1.Ο1Ο.00Ο.—
Μ. κέρδος έκ πωλήο. Έμπ)των
Άπό έκπτώσεις καί Διαφοράς
Άπό διάφορα 2σοδα
'Ατιό Τόκους καί Προμηθείας
2.213.970 50
89 601.—
1.850.—
2.608 689.-
95.245. -
2.877,^0
2.305.421,50 2.706.811,50
2.305.421,50 2.7Ο6.8Π.5Ο
Ό Διαχειριστής
ΓΕΩΡΓ. Κ. ΚΟΥΤΣΟΥΡΗΣ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«••••••••••••••••••••••«•••••••••••II
—························»·········>»··········
Ό Λογιστής
Κ. Γ. ΓΚΟΤΣΙΝΑΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ & ΥΙΟΣ Α. Ε.
ΑΝΙΝΥΜΟ: ίΙΟΡΙΚΗ & ΒΙΟΜΒΧΑΗΙΚΗ ΕΤΑΙΓΙΑ ΤΥΠΟΠΟΙΗΜΕΗΟΗ ΤΡΟΦΙΜΟΝ - ΠΟΤΟΝ
1ος Ίσολογισμός 31ης Δεκεμβριού 1972
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
"Επιπλα — Σκεύη 151.654.—
Μεΐον άποσβέαεις 2Ο.ΟΟ7.—
Μηχαναί — 'Εγκατ)σϊΐς 94 679.—
Μεΐον άποσβέσεις 14.360.—
Αύτοκίνητα 75.000.—
Μεϊον άποσβέσβις 16.250.—
Έγγυοδοσίαι μας
Κυκλοφορούν
'Εμπορεύματα
Κοινοπρακτικαί εΐσαγωγαί
Εισαγωγαί εξωτερικόν
ΕΙσαγ. έξωτερ. κοινοπ. μετά τρίτων
Χρεώσται
Διαβέσιμον
Ταμείον
Καταϋέσιις οψεως
131.647,-
80.319.-
58.750.-
4Ο.3ΟΟ.-
311.016.—
5.091.636.—
654.986.—
885.951,50
406 811,50
3 151.045,8010,190.430,80
1.965.225,40
1.5ΟΟ.Ο0Ο.— 3 465.225,40
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κεφάλαια — Άποθβματικά
Μετοχικόν κεφάλαιον : (Διηρημένον είς
5.ΟΟΟ μετοχάς έκάστης δρχ. 1.000
όλοσχερώς καταβεβλημένον) δ,ΟΟΟ.ΘΟΘ,—
Τακτικόν άποθεματικόν 127.630.—
Κέρδη υπόλοιπον είς νέον 263,60 '.
"Υποχρεώσεις
Πιστωτβί 4.687.320.60
Γραμμάτια πληρωτεα 760.000.—
Εμπορική Τραπέζα Λ)σμδς Δανείου 547.554.—
Κοινοπρατοΰντες 2β3.ΟΟΟ,—■
Προσωρινόν Λ)σμοί 808.414 —
Μερίσματα πληρωτεα 300.000,—
Άμοιβαί Διοικ. Συμβουλίου 2.045,500.-
Φόροι Δημοσίου 68 §56.—
ΟΓΑ επι φόρων
10.330.- 8.735.984,60
ΠροΡλέψεις ('Επιτροπής δρ». 9 Ν. 2190)20
δ>' ένδεχομένπν ϋποτίμηαιν ή έπισφά-
λεια ενίων στοιχείον ενεργητικοϋ)
102.794 -
13.966.672,20
Ανάλυσις Λογ)σμο0 Άποτελέσμστσ Χρήσεως
Γενικά εξοδα
"Εξοδα ιδρύσεως καί οργανώσεως
Τέλη — Χαρτόσημα
Άμοιβαί Τριτων
Άμοιβσί ελευθέρων έπαγγελματιων
Άμοιβαί προσωπικού
'Εργοδοτιχαί συνεισφοραι
Τόκοι — Τραπεζ. εξοδα
Ένοίκια
Καθαρά κέρδη
428.387.—
26.848.-
970.981,50
30.365.—
18.650.-
1,068.378.-
146,562.—
48.192.-
304.300.-
3.042.663,50
2.552.589.60
Μικτόν κέρδος έκ πωλήσεως έμπο·
ρευμάτων
"Εκτακτοι ώφέλειαι
5.587.921, ΓΟ
7.331,30
5.595.253,10
Διάθεσις Καθαρών Κερδών
Είς τακτικόν άποθεματικόν 127.630.—
Είς Μερίσματα πληρωτεα 300.000.—
Είς άμοιβάς Διοικητ. Συμβουλίου 2.Ο45.5ΟΟ.—
Είς φόρους Δημοσίου 68.866.—
Είς Ο.Γ.Α. επί φόρων Δημοσίου 10.330.—
Υπόλοιπον άφιέμενον είς νέον 263,60
5 596,253.10
πιεραιτέρω οΰσιώ-
μοδίας 'Τπηρεσίας τοϋ 'Τπουργεί
ου Προγρ«4χματισμοΰ καί Κτ>6ερ-
νητική; Πολιτικής — πραγματι¬
κήν αύξησιν «κ 15,6% ίναντι 12%
τοϋ 1971 καΧ 11,1% τού 1970. Ή
ι&ιομηχανική παραγωγή είδικώτε-
ρον>
δη έπιτάχυνσνν έντός τοΰ έτους,
μέ άποτέλεσμα νά προκύψη βάσει
τοϋ οίκείου δείκτου τής ΕΣΤΕ,
αίίξησις αυτής τό 1972 κατά 13%
έναντι 9,8% τού 1971 καί 10,97ο
τού 1970. Η ίσχυρά προώθησις
τής βιοαηχανικής παραγωγής κα-
τά τό παρελθόν έ'τος *στηρίχθη τό
σον επί τής .έξωτερικής όσον και
επί τής έσιοτερικής ζητήσεως. Ή
διεύρυνσις τής τελευταίας συνδέ-
εται κτ>ρίο>; πρό; τάς ηύξημένα;
δαπάνας τοΰ δημοσίου τομέω; καί
την έντασιν τής οίκοδομική; δρα
στηοιότητο; ή όποία επί πλέον ηύ
νόησεν αμεσώτερον την επέκτασιν
τής παραγογής των Ιξηρτημένων
αυτής βιομηχανικών κλάδων.
Οΰσιώδης, έξ άλλον, ήτο ή έπ€-
τακτική ώθησις έ λ τής ηύξημένης
έξιοτερική; ξητήσεω; εκδηλωθεί¬
σα κυρίο>ς επί τής παραγογής ώ-
ρισμένων σημαντικών βιομηχανι-
νών κλάδοιν.
ΣΤΝΘΕιΣΙΣ ΕΘΝΙΚΟΤ ΕΙΣ Ο
ΔΗΜΑΤΟ Σ
Η ε^αρσις τή; μεταποιητική;
τασεων.
ΤΙΜΑΙ ΚΑΙ ΤΙΜΑΡΙΘΜΟ,Σ
ιϊ,ήτησιν παραγϋ>γικών συντελε- έ.ε , έλαβε χώραν νέα διεθνή; συ
στών μέ άποτέλεσμα την διόγκω ναλλίχγματική άναπροσαρμογή ει¬
σίν τού παραγογικοΰ κόστου; καί τό πλαίσιον τής όποία; ή χώρα
την ενίσχυσιν των άνατιμητικών μας διετήρησε καί πάλιν άμετάβλη
τον την άπό τοΰ 1953 σταθερώς
ίσχνουσαν ίσοτιμίαν των τριάκον-
Αί τιμαί μετά μακράν περίοδον τα δραχμων πρός εν Άμερικανι-
στασιμότητος ή ήπίας ύψωτϋκής κόν δολλάριον. ΣΐΛ'έπεια τούτου
ίξε-λνύξεως, «κινήθησαν ΐντός τοΰ είναι δτι παρέμ«ινε σταθερον τό
ΐπισκοπουμένου ετους μέ έπιταχύ συναλλαγματικό ,μα; καθε<ττώ; έν νόμ«νον άνοδικόν ρτιθμόν, άπεικο- σχέσει πρός ούσιώδε; τμήμα των νιζόμενον είς τάς σχετικάς μετα- συνολικών οΐκονομικών συναλλα- βολά; των τιμαρίθμων. Ό δεί- γοΛ' τής χώρας, ήτοι τό διε|αγό κτη; τιμών καταναλωτοΰ παρου ' μενον εί; δολλάρια, παραλλήλθ3ς σίασε μεταξύ άρχής καί τέλους ομως. κίίτ' ακολουθίαν τής ύποτι- τοΰ 1972 άνοδον κατά 6,ό% συγ- μήσεω; τοΰ δολλαρίου έναντι ώρι κ.ρινομένην πρό; αντίστοιχον; αύ- σμένο>ν νομισμάτων — κυρίως χω
ξήσε<; έκ 3% τύ 1971, 3,7% τό | ρών τής ΕΟΚ καί τής Ισπανία; 1970 καί 2,2% τό 1969. Περισσό- __ εσημειώθησαν άντίστοιχοι με- τερον χαρακτηριστική των ασκή | ταβολαΐ είς τα; ο'ικείας ί<Η>τιμίας
θεισών έπιδράσεων ήτο ή άντί- : τή; δραχμής. Ό προκρι·θείς χει-
στοιχος κίνησις τοΰ τιμαρίθμου χον ρισμός, ώς άναλυτικώς επετέθη
δρική; πο)λήσεο>; ό οποίος έπηρεα κατά τό παρελθόν ?τος έπ' εύκαι-
ζόμενο; αμεσώτερον έκ των ρΊ- ρία τής άντιστοίχου άναπροσαρμο
σαγαμένων είδών ένεοράνισεν αίξη γή; τοΰ τέλου; τοΰ 1971, τέλει ύ
σιν έκ 10,5% έναντι 4,6% καί 1, πό είίλογον σχέσιν πρό; την άνάγ
6% άντιστοίχως κατά τα δύο προη κην ένισχύσιως μακροχρονίως τής
γοΰμενα τού έπισκοπουμένου έτη. άνταγ<ονιστικής θέσειος τής Ελ- Αί έπιδράσει; αί οποίαι έπέφε ρον την έπιτάχυνσιν των τιμών έξεπορεΰθησαν βασικώς έκ των άνατιμητικών έ^ελίξεων είς τό ε¬ ξωτερικόν. Αυται μέσω τής άνό¬ δου τ°ΰ κόστους των εισαγομένων ληνκιής οίκονομίας είς τόν διεθνή χώρον καί μεγαλειτέρας κινητο- ποιήσεω; των παραγωγικών της πόρων. Είς τό πλαίσιον των επι· διώςεων τοΰτιον είναι εύκρτνέ; ό¬ τι ή γενομένη συν«λλαγμ<ατική ποοίόντοιν, κυριω; δέ ωρισμένων προσαρμογή μακν δια οίκονομίαν «δλογα πλεονεκτήματα
τροφής, πρώτων ΰλων καί καυσί- δεδομένον. ό'τι κατόπιν αυτής κα-
μων, Λνατιμηθέντοιν έντοΛως
τας διεθνείς άγορας, έπηρέασαν
άποφασ4στικώ; τα; τιμάς, έπενερ
γισασαι ίν συνδυασμώ πρός υφι¬
σταμένας δια,ριθρωτικάς στενότη-
χας είς την 7/ροσφοράν ωρισμένων
ίγχωρίων άγροτικών ποιόντο)ν.
Πρός την αυτήν κατεύθυνσιν έπέ
δρασε καί ή έν γένε^ έπιβάρυνσις
δραστηριότητο; κατά τό 1972, τό χο^ παραγωγικοϋ κόστους κατ' ά
οποίον ήτο τό τελευταίον ετος τής Χ0λουθίαν τής ταχείας οίκονομι-
πενταετοΰς περιάδου τοΰ Προγράμ| κη- «νόδου. Δέον, δμως, νά υπ
ματος, συνέτεινεν είς την περαι^ γραμμ1(Τθή, 'ότι τάς έν λόγω δια-
έλά βλί ή θ
^ γρμμή, ς γ
ρω έλαφράν βελτίωσιν τής συνθε! ταΰαχτιγ.άς επιδράσεως διηυκόλυν€
σεως τοΰ έθνικοΰ €ίσοδήματος. Ου νΛι £νίσχυεν ή ούσιώδης άνοδο;
εώθ ξ ή
χ ή ης ;
τως, εσημειώθη νέα αύξησις τής τ^ς £νεργον ζητήσεως καί τής ρευ
συμμετοχής τής μεταποιήσεως ώς στ6τητος τής οίκονομίας. Αυτή
ί ϋ ολ ή δϋ' ώ
η
καί τοϋ σύνολον τής δευτερογενοϋς' π£ραν
εί έθ ί|
γενικών έπιπτώσεών
π£ραν τβν γν έ
παραγωγής επί τοΰ έθνικοϋ είσο-| της συνΡ6αλεν ειδικώτερον είς
δήματος είς έκτασιν μεγαλυτέραν τα- άνατιμητικάς ίξελίξεις ϊίς
τής άστιστοίχου προβλέψεως τού τ4ς άγοράς άκινήτων καί μετοχι
Πά Σέ'
ς γρς ή μχ
Προγράμματος. Συγκεκριμένως,' κΰ·,ν άξ,ών, αί οποίαι εσχον καί
τό σχετικόν μ.ερίδιον τής μ€ταποι σχετικούς ψ»χολογικούς άντικτύ-
ήσεο>ς (είς τιμάς 1958) ανήλθεν πους.
είς 22,!)% τό 1972, έναντι 22,3%! Οί ανωτέρω ένισχυτικοί τής ά-
τό 1971, 18,8% τό 1967 καί 16, νο5ου των τιμών παράγοντες έμ-
5% πρό δεκαετίας (1962). 'Επί-' φανίζονται έν δυναμική άναπτΰ|ει
οης ή δειηερογενής παραγωγή ^ ώ ί ΰλ ή
οης, ή δειηερογενής παραγωγή
είναι εΰλογο; ή προ
^ ς γ; ή ρ
συμμετέβχε κατά 33,5%; επί τοΰ οπτική σννεχίσεω; των σχετικών
ακαθόριστον έγχωρίου προιόντο; πιέσεο)ν κατά τό τρέχον Ιτο;. %Τ
ύ 19 έ άί
έ ρχ
τού 1972 έναντι άντιστοίχως προ πο τα- συνθήκας αύτάς, ϊ
γραμματισθεντος στύχου έκ 30,' τ0νόητο; ή άνάγκη είδική
9%. ι νης πρό; έξοσφάλισιν όμα
ϊίναι αΰ
Μείωσις, έξ δλλου, πέραν τής
,
τ0νόητο; ή άνάγκη είδικής μερίμ
ι νης πρό; έξοσφάλισιν όμαλή; προ
ό αγαθών καί αποτροπήν
ποογραμματισθείσης, έσημ€ΐώ6η | κερδο<τκοπικών τάσεων, ένώ καθί- εί; την αντίστοιχον συμμετοχήν σταται άναμφισβήτητο; ή σκοπι- τοΰ άγροτικοΰ είσοδήματος, τό ό-ι μοτης τωΛΓ έν έξελίξει γενικωτέ- ποϊον ένεφάνισε μικράν άνοδον ( ρ(ον οΐκονομικών ρυθμ,ίσεων πρός ίτό;ς τοΰ έπισκοπουμένου έτους ( + ( άποτελεσματικώτερον έλεγχον τής 3,,4%) έναντι στασιμότητος, σχε- ^νεργοΰ ζητήσεω; καί τής ρευστό §όν, κατά τό 1971. | ΣΤιΝΟ,ΛΪΚΗ ΔΑίΙΑΝΗ ΚΑΙ ΒΠΕΝΛΤΣΕΙΣ' ΙΐΣΟΖΤΓΙΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ■"Η συνολική άκάθαρτη δαπάνη ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΐή; οίκονΌμίας ηυξήθη τό 1972,| Αί έξελίξεις είς τόν έξωτερι- είς σταθεράς τιμάς κατά 10,4% ε'-( κον τομ£α τή- οίκονομίας ίχαρο ; ω; κςιι συγκρατησιν τοΰ πά ραγωγικοϋ κόστους. κτηρ·ίσθησαν κυρίως υπό διευρύν- ς τρϋ εμπορικον «λλυείμματο^ νανϊι άνΐιστοίχου άνόδου έξ τρ 1971 κτμ 7,5% τό 1970. '} αλλου, ή μέση έτησία αύξησις τψ, περαιτέροι ταχείας άνόδου των τη-; έντός τής ληξάσης πεντοΐτί-. δή-λων πόριον καί σημαντικής επι α; τρΰ Προγράμματος ανήλθεν είς ^ ταχύνσεως τή; είσροής κεφαλαί- 8 6% συγκρινομένη πρό,ς άνΐίσΐοί, - - - χον πρό,&λεψιν αΰτοΰ «<| 8,3%. 'Η (ίτψηλή αύξησις τή; σι·νρλι- θίστανται έν (ΐί ΓΪσαγίογαί μέρει άκριβότεραι ίύθηνότεραι άντι- στοίχο)ς αί έξαγοιγαί προϊόντων καί ΰπηρεσιών μας καΐ εύΛΌΐκώτε ραι αί συνθήκαι είσροής άπιχΐΐρη ματικών κεφαλαίων. Δέον έπιπρο σθέτιος νά σημειωθή ότι καιθ' 3- μοιον τρόπον άντιμετώπισαν τό πρόβληιιπ., ποοβΛσαι είς τόν αϋ τόν χωρισμόν, καί αί άνταγονι στριαι τής Ελλάδος: χώραι είς τόν ίξαγωγικόν χομέα^ όμοροι καί μη. ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΙ- ΣΤΩΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΤΣ 'Η διαμόρφωσις των νομισαο- τικών μεγεθών έντός τού 1972 έ χαρακτηρισθή υπό έπιταχυνομε- νης επεκτάσεως, κυρίοις κατά τους τετλευταίους μήνας τοΰ ?του; ένώ καί ή ρευστότης τής οίκονο¬ μίας έσημείωορ περαιτέρω ανοΛον, Η π.ρ·οσφο·ρά χρήματος καί ή νομισματική κυκλοφορία εΐδικώτε- ρον ηυξήθησαν ταχύτερον τοϋ προ ηγουμενου ετους. Συγκεκριμένως, ή νομισιματική κΐκκλοφορία^ ή ό¬ ποία, ώς γνωστόν, αποτελεί παρ' ής δαπάνηξ κα^ά τό λήξαντος υψεν ι»πό. δνισον άνο,^ικήν κί η των ^υνιστ,φντϋίν αυτήν μΐ- γεβων, κατόπιν τής οποίας έσημε», ϋΜ ή ώθη πϊραιτέοω τής συν "Ο Πρόεδρος τού Διοικητικοϋ Συμβουλίου ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΥΛΑΛΗΣ 2.552.589,60 Ό Διευθύνων Σύμβουλος Ό Διευθύνων τό Λογιστήριον ' ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Χ. ΚΟΥΛΑΛΗΣ. . . ΙΩΑΝΝΗΣ Ε. ΑΛΜΠΑΝΟΠΟΥΛΟΣ θέβεώ; της. Οδτος, οοσΐΜ&ώς χύτεοον τή; καταναλώσεο); ηυξή¬ θησαν αί έπενδύσεις παγίον κεφα λαίου δ ρυθμός των οποίων έση- μείιοσε καί σαφή έπιτάχι>νσιν ένα¬
ντι τής προηγηθείσης διετίας
•'νκεκρϊ^ωξ το σύνολον των
διεμορφώθη έντά; τού
1972, είί ί^>ος ΰπερβαϊνον, είς
σταθεράς τιμάς ^,γ-Τά 21,7% τό άν
ϊίστοιχρν τοϋ π'ροηγ^υαένου ε"του;
) ϊναντι 6νό6(»υ ίχ "10% ΐό 1971
' καί 2% τό 1970. "Υψηλήν α*ίξηίΐί«ν
εσημείωσαν τόσον αί δημοσία*. (-
πενδύσεις (+20,9%) όσον καί αί
ίδαοτικαί, αί οποίαι ένεφάνισαν
#μ{> έκδηλον έπιτάχυνσιν έναντι
Ι '^ον λμ^ΜΡ1 μένου έτους (1972:+
Ι :ΑΙ °ΕΓίΕΝΔΤί*;Ιί ΕΙΣ ΤΟΝ
Ι φΙΚΙΣΜθΝ ' " "
| ΑΙ ίπενδύσεις είς τόν οίκισμ,όν
^,ατά τό παρελθόν 'ί-
ον. Συνολικώ; αί συναλλαγματι-
καί είσοοαί έκ σνναλλαγών
μεταφοράν κεφαλαίων
ήμϊν τό κύριον μέγεθος τής προσ
φοράς χρήματος, ανήλθεν είς τό
τέλος τοΰ 1972 είς ΰψος άνιίντε-
ρον κατά 7.562 έκατ. δρχ. ή 17,
6% Εναντι τής Λρχής τοϋ Ιτους,
της αυξήσεως αυτής συγκρινομέ¬
νη; πρός αντίστοιχον ανοδον έκ
4.128 έκατ. δρχ. ή 10,6% έντός
τού 1971 "Ετι ιιεγαλειτέρα έπιιά
χυνσις έξ έκτάκτων δμως καί συμ
πτωματικών λόγων, εσημειώθη
είς την επέκτασιν τοϋ ετέρου των
υυνιστα')ντ(ι>ν την προσφοράν χρή
ματος μεγεθών, ήτοι των κατουθέ-
σεοιν δψίίος. Αί τοιαΰτα, έξελί-
ξίΐς συνδέοντοί κυριιος πρός την
έπιτάχυνσιν τής πιστωτικής έπε-
κτάσειος — ίκ πηγών εσωτερικόν
καί έξιοτερικοΰ — καί έλαβον χώ
ραν κυίΗΐος κατά τού; τελευταί-
υυ; μήνας τοΰ ετους. Ώς έκ τον
τού τό μέσον επίπεδον "τής νομι-
«ματικής κυκλοφορίας έντός όλ.ο-
κλήρου τοΰ ετους διεμορφώθη είς
ά ^η
ούσιιοδώς τα; άντιστοίχους έκρο-
άς μέ συνέπειαν νά πραγματοποι
ηθή έντός τοΰ 1972 νέα εντυπωσισ;
κή ενίσχυσις τοϋ εί; χρυσόν καί
συνάλλ,αγμα αποθ,εματος τή; χο>-
ρα;. Τ<ίΰτρ. συγκεκριμένιος, περι λα,μβανομένη; *(4 τή; ρκ ?7>δ Ρ"
κατ. δολλ, συμμετοχής της Έλλά
δο; «Ι; τό Διεθνές Νομισματικον
Ταμείον, Ανήλθε κατά τό τΛλος
τοΰ 1972 είς τό ποσόν των 1.003,
9 έκατ. δολλ έναντι 502,8 καί
810,1 έκατ. δολλ. κατά τό τέλος
των έτών 1971 καί 1970 άντιστοί
χως.
Περαιτέρω διεύρυνσις ώς άνε
μένετο, εσημειώθη είς τό ελλειμ-
μα τοΰ έμπορικοΰ ίσοζυγίου, άα>ει
'λ<τ·Ηέν;(ΐ είς την μεγάλην ανοδον των (ίβαγ'μίγ*Ι)ν. Αί πληρωμαΐ δι' είσαγωγάς ηυξήθησαν κατ,ά 24,9 % τό 1972, Ιναντι Ανάδου των κα τα 13.6% τό προηγούμενον 8τος. Είς απόλυτον μέγεθος ή αύξησις των είσαγωγών ύπερεκάλι»ψε την αντίστοιχον επέκτασιν τώνι έξαγω γών παρά τό γεγονός ότι αί τε¬ λευταίαι ηυξήθησαν μέ έντυπωσια και υ^>ο; συνεπαγυμρνον δ,νοδον Εναν
τι τοϋ προηγούμενον ούχι οΰσιω-
χ ο
δώς υψηλοτέραν τής άντιοτοίχου
μεταξύ 1!)71 καί 1<»7Ο (13,3% 3- ναντ, +10%) καί έν πάση περι¬ πτώσει ΰπολειπομένττν καί πάλιν τής αυξήσεως τοΰ έθ,νικοΰ πρ^ιόν τος είς τρεχούσα; τιμάς. Τρΰτο σημαίνει ότι ή άπό τού 1969 πά- ρατηρηθείσα άνοδική ή ρρψη τή; εΐυοοηματική; ταχύτητος τοτ5 χρηματο; έΐηκολοΐ'θησξ καί κατά τό υπό κρίσιν δτος, άντανακλώσα την φυσικήν μακροχρονίως βαθμι- αίαν χαλάρωσιν τής τάσεως δια- κρατήσεως άποτα^ιΐΕύσεαητ είς αύ τούσιον χρήμα. Η ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑ Αί διαμορφίοθείσαι σνΛ'βήκαι ά¬ πό άπόψετος ζητήσεω; καί τιμών μετοχικών τίτλων παρέχουν ήοη έξαιρέτους προυποθέσεις καί π«οο πτικάς φυσιολογικώς όδηγούσα'ς εί; στροφήν των ΐπιχειρήσεανγ ό ό ή ή ποιό; τό χρηματιστήριον άλ ττ)ν μήρ 4 ττ)ν άντλησιν κεφαλαίων. 'Η 4ν6άρ- ρυνστ; των σχετικών τάσρων άπο τελεϊ είίλογον προσανατολασμόν τή; ο'ικονομική; πολιτικής δοθεν- των των πλεονεκτημάτων, τα ό κνι>ίο>ς καταθέσεοιν — ΰ
ε, καί την ανάγκην χντίρ,,
προΐι>θήσεως τή; κεφαλαιαγο^.*
είς τόν ού/όν όργανον βθς*
νποκαθιατ<ϊ>ντος τόν
μηχανισμον «ντλήσειο;
ών καί διοχΓτει<τί<ί); τ(Ον ^{; διαδικασίαν τής άναπτύξεω;. Το» το προυπαθέτει έπίσ-πευσιν χαί |ν. τάσιν των καταβαλλομένιον ^ σπαθειών κκοίοις πρό; τάς χατί«. θύνσει; τού (ΐΰξτιτικοΰ ΐπηρ«α. σμοΰ τής Λροσ(| οράς μετοχικήν Τι τλων κ<α τή; πλέον ίπαρκοϋ; |Υ γένει λειτουργία; καί όργανώοε. "Κ τή; χρηαατιστηριακή; άγορδ- ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ " Καί κατά τό υπό έπισκόπησΐν ?τος - δημοσιονομική πολιτιχή ή. το πρβσηνατολκτμκνη πρός την προώθησιν τής άναπτύξεως τού¬ του ΰλοποιηθέντο; εί; την εκτελή σιν ούσιωδώ; ηΰξημενο>ν προγρομ
μάτην δημοσίων έπενδύσεων. Εί-
δικιότερον, βάσει προσωρινών στοι
χείων τα σννολικά εσοδα τοΰ χρα
τικοΰ προυπολογΐΛμοϋ, περιλαμβα-
νομέν·(ον καί των είδικών έσόδιον
έκ των ιδημοσίων έπενδύσεων, 4-
νή.λθον εί; 72 448 *κατ. δρχ, |.
ναντι 61.972 έκατ. δρχ. τοΰ 1971
Έξ αλλου τό σύνολον των δαπα-
νών τοϋ τακτικοΰ προυπολογισμόν
πλέον των δαπανών τού προγραμ
ματο; δημοσίων έπενδύσεων άνή/.
θεν εί; 86.202 έκατ. δρχ. έναντι
72.027 έκατ. δρχ. τοΰ 1971. 'Η
ύπ>εροχή των δαπανών έναντι των
έσάδων τοΰ γϊνικοΰ κρατικοΰ προ
υπολογισμοΰ άνερχομένη «ίς 13_
754 έκατ. δρχ. προέρχεται έξ ο¬
λοκλήρου έκ των ηύ§ημένων πλη
ρίομών τοϋ προυπαλογνσμοΰ δημο-
σίιον έπενδύσειον, ένώ άντιθέτιης
ό τακτικό; προϋπολογισμώ; χατε-
λιπε καί πάλιν πλεόνασμα. Πέραν
τής συμβολής τοϋ τακτικόν πρου-
πολΛγισμοΰ καί τίόν είδικών έ| έ
π·ενιδύσει»ν έσυδων αί δαπάναι δι'
έπενδύσεις τοΰ κρατικοΰ προγράμ
,ματης έκαλύφθησαν κατά 10.526
έκατ. δρχ. έξ εσωτερικόν δανει-
σμοΰ καί κατά τό υπόλοιπον των
3.228 έκατ. δρχ. έκ πόρο>ν έξω-
Τ€ρικοΰ.
Τα εξοδα τού τακτικοΰ προυπο
λογισμοΰ άνήλβον εί; 70.600 έχ.
'δ-οχ. σημειο>θείσης αυξήσεως χα-
τά 15,1% έν σχέσει πρός τό 1971
έναντι άντιστοίχου άνόδου κατά
τό ετος αύτό έξ 11,2%. Τα έχ φο
ρολογίας εσοδα ειδικώτερον άπέ-
δωσαν 05.611 έκατ. δρχ., ήτοι πό
σό κατά 16,2% ανώτερον τοί
1971 (άντίβτοιχος αθξησις τό
1971: +11,7%). Τό ποσόν τουτο
προήλθε καί πάλιν κατά κύριον
λόγον έκ των έμαέσων φόρων, οί
όποϊοι απέβησαν 49.980 έκατ. δρ.
ένώ τα εσοδα ρκ των άμέσων ΐρο-
ριον άνήλθον είς 15.631 έκατ. δρ.
Έν τούτοι;, ή αύξησι; των άμέ¬
σων ψόρων έναντι τοΰ προηγου-
μένου ίτου; ήτο κατά τό λήδαν
ετος ταχυτέρα τής αντίστοιχον
των έμμέσων φύριον (18,2% έναν
τι 15,0%).
Σ υνεχίξεται
ΤΟ ΤΑΧΤΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑ¬
ΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟ-
ΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΞΕ¬
ΝΑΣ ΧΩΡΑΣ
Ή κίνησις Μάρτιον έ. ε.
Κατά τόν μήνα Μάρτιον £. ε.,
τό ειδικόν Ταχτ<δρομικόν Γραφεί¬ ον άποστολής δεμάτων είδών χ» ροτεχνίας είς τό εξωτερικόν — τό οποίον ί'δρνθη καί λειτουργεϊ πρωτοβουλία τοϋ Έθνικοΰ Όΐγα- νισμοΰ Έλλ,ηνικής Χειροτίχνία; — έσημετϊοσε. την ακόλουθον χι- νησιν: Δέαατα: 1.04,1. Βάρος, χιλιό- γρα+ιμα: 5.797. Άξία δραχμβί: 1.402.260 Τα σταλέντα ίί; οιαφόρουζ χώρας τής Εύρώπη;, τή; Άσίτΐς, τής Άφρική; καί των Ήνωμένων Πολιτειών τής Άμερικής χ·ειρο- τεχνήματα καί καλλιτεχνιχά προϊ όντα βιοτεχνίας, καί λαικής τέχ- νη; ήσαν: ύφαντά, ειδή άμφΐ£- σειο; καί έπιστριίκίεω;, κεντήμα- τα, διάφορα προιόντα χειροπλεκτι κης, μεταλ,λοπλαστικά, άργυροχρν σοχοϊκά, κοσμήματα, κεΐεαμικά, δερμάτινα, Ευλόγλυπτα κομψοτί- χνήματα έξ άλαβάστρου κ. δ· ί· λών, κοΰκλοα, κομβολόγια χαί Λ»1 κίλα άντικείμενα. Τό έν λόγω ταχυδρομιον γρα¬ φείον είναι έγκατεστημρνον χατα την οδόν Νίνη; 33 (παρά την πλατείαν Σι·ντάγματο;) "αί λίΐ· τουργεϊ κατά τάς έργασίιιον; V 8 — "Τί'θί ο?Ί 5όΛμ ιτ>κ ^ταΆ^
ιι. μ.
ΗΡΧΙΣΕ ΛΕΙΤΟΤΡΓΟΤΣΑ Η
ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΟΝ
ΔΩΡΩΝ ΤΟΤ ΠΑΣΧΑ
ΕΊ; την αίθουσαν τοϋ ΕΟΕΧ
"Ηρχισε λειτοι·ργοϋσα, Ιν τή
κειντρική αιθούση τού μεγαρον
τοΰ Έθνικοΰ "Οργανισμόν Έλλη-
νικής Χειροτεχνίας (ΜητροΛΟλίθζ
9), ή παρ' αυτού όργανο)*Β(Κΐ
"Εκθεσις Χεΐφοτεχνικιον Δώρων
τοϋ Πάσχα, μέ σκοπόν να ένημ'·
ρώση καί υποβοηθήση τό Λβττναί
κ(>ν κοινόν ε'(ς τ-ήν έπιλργή ί'·^
νίκων χειροτίχνημάτων κω
λιτεχνικόν άντικειμενων
νίας καί λαΐ'κής τέχνης διά
λινά δώρα.
Είς την έκθεσιν πραοάλλοντω
χαρακτηριστικά διά την βελτιω-
αένην ποιότητα καί την έξειλιΥΜ*
νην μορφο,λογίαν καί, έν Υ8*!»
αίσθητικήν αρτιότητα των τοια»1"
τα εϊδη, τα όποϊα, άπό τής Λ**1"
τη; ήμέρα; τή; εκδηλώσεως, *ί°
■καλοΰν τόν θαυμασμόν καί Τ<) "' γοραστικόν ενδιαφέρον των *ΛΙ' σκεπτών, μεταξύ των οποίων Χ* πολλαί ξένοι περιηγηταί. Ή δκβεσι; λειτουργεΐ, μέ ,·"_ λευθέ^αν τ,ήν «ίσι^Οον ' "Εργασίμους ήμέ-ρας καί 30 π.α. — 1.30 μ.μ. "«ι μμ·, θά διαρκέση δέ καί τιον έορτών τού Πάσχα.
, ΛΑΜΠΡΟΥ ΠΑΡΑΡ>»
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
1377 — 1940
ΤΟ ΠΔΟΥΡΤΙ (όξύγαλα)
Υπό Ε. Π. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου των Παρισίων.
β* ριδίων, τών εχόντων ειδικήν ση
Τ6 μικρόβια κατατρώγονται καί ψιγόνον ενέργειαν, ούτω δέ τί-
τά λευκά αί θεται τέρμα είς τάς αύτοενδοτο-
ΙΙΕΡΙΠΑΤΟΣ
πλάνη ίκ,νη .Γμ!,
Η ψυχή μου είναι 6ου<>ή. Ή
αρά την Ατοχαιρέτηβε. Ή ένρρ-
ριλ την ξέχιισε. Τά παοενκλή-
,ο τι) διώχνουν, κΐ'ττάξει τύν κό
/αί σωπαίνει.
τιόρα, καθώς περνοΰμ-ε <Λνά- ιροα <"ήν πλάση. πόσο ρϊμαστ,ρ Οημοι. Κανένα δέντρ/θ δρ ρώτη- ποι' πηγαίνουμε. νερό δέν έστάθηκε νά μά; φΓθρτίση. Τό κοράκι δέ χαμή ιιιχτεν — οΰτϊ γιά νά ΐ'δή δν εϊ- πΐθαμενοι. Γ άβτέρια δέν αναψαν γιά μας. Γά ποιλιά πάγ«ιναν νά κοιμηθοϋν νά μάς ριοτήσουν αν εχω- ί( νά τού; δώσωμε μήννμα —σ ις ποΰ μάς λησμόνηοτιν. 'ΑΛηντήσαμε τή νυχτα στό δρόμο _ καί δέ μάς πήρε στά παραμύ- Ιια της. Κι' δμως — κ&ποια παράδοξη ζέ- (ΐτο νοιώσαμε στήν έρημιά εμείς ρρημοι. Κάποια παράδοξη χά δοθίΐμάσααε 6ι·θισμέ>νοι στήν
ιίΛΡραντη άδιαψορία τής πλάσης
_ πού μάς έσφιγγε μέ στοργή,
χιοοΐς νά γνωρίζη ούτε μάς, ογχΐ
ΐόν εαυτόν της.
Ο σκεπτισμός καί ή άγνωσία γί-
«ΐβ< ή κοσμοθεωρία τού, ό Πυρ- οωνηβμός καί ή άμφιβολία γιά ο- Ια, ή φιλοσοφία. τού. ΕΙ Μ Α Ρ Μ ΕΝ Η των θίΰιν, μητέρα τή; Ιβτοοίας. Είμαρμένη στά 6άθη ί; Ανατολή; ΰψώνεσαι πελώριο νά μά; άνάψη 1! Ιήν ίλάβη — ^^ __ χέρι να (τφίξ(ΐ)με — ο- {ιΛ0 V ακολουθήσωμε — πηγαί- άνάμεΛΛ στήν πλάση χοιρίς ό ίγώ κι' τό* Γ Εινώσεις. Πλήν τής άΕεοποιήσειυς έντερικής χλαιρίδος τό Ή Συμβολη των Βουρλιωτών έν Ελλάδι κατά τα πή 1922-1972 τής 6άθη. ΓΊά κάθε παραστρχε; αύτούς π γμένονς. αχρηστεύονται άπό μοσφαίρια. | Κατά τόν Μετσνικώφ, πλήν τής φυσικής καί έπικτήχου άνο σου λές οίας, ύπάρχει καί μικροβιακή ά- προφυλάσσει τόν οργανισμόν όπό ! . Ό πό- νοσία, δταν ό όργανιομός άντι- τά διάφορα μολυοματικά νοαήμα- . Αχομα δρα κατά των μ.κροβίων καί ά- τα, παράσιτα, δηλητηρ,άσεις κ.ά Ι και μπο- νοοία άντ,τοΕική, όταν ό όργανι- ( Ενθυμούμαι, όταν είς τήν Κων σμος άντίδρά κατά των τοΕινών. σταντ.νούπολιν ή Ύγιειονομική θα Ούτος άπέδε,Εεν, ότι ή λήψ,ς ό- Ύπηρεσία τοϋ Δήμου δηλητηρία αί Ευγάλακτος ένισχύει τήν άντιτο Ζε τά άδέσποτα σκυλιά μέ στρυ άναοίαν, ταυτοχρόνως δέ χνίνην (σφοδρόν δηλητήριον), με τήν φαγοκυττάρωσιν. Συν ταΕύ αυτών δηλητηρ.άΖοντο κα! άλλοις καταπολεμεϊ τάς αι>- κυνηγεχικά σκυλιό, Ζώα ά£ίας.
τοενδοΤοΕινώσεις, συντελεί είς ; Οί κάτοχοι των οκύλων αυτών
χαμόγελο πού ε'χεις τήν υακΡ°2ωίαν, είς τήν καλήν έσπευδαν άμέοως είς τόν τόπον
γιά κάθε ματιά σου σέ πέΨιν Κα' έΧει αντισηψιγόνον ι- τής δηλητηριάοεως καί τά έπό-
σέ οΰση. Γ,ά αύτοΰς πού διότηχα. 'ΤιΖαν μέ άραιωμένο γιαούρτΐι τα
σοΰ μέλλοντας μπόρές
Περίμ,ενε. Άκόμα ή ΐ·νχή
λησμονημένους. Γι | Ως γνωστόν κατά τήν Ζύμω-
<σι<,μπόναγρ; κατατρε- σιν τού όΕυγάλακτος γίνονται 'Τπό Ύποσχέθηι;α είς προηγούμενον Β' 12. Τρυπιά "Αννα τοΰ Νικ. 13. ΚανταρτΖής Κων. 14. Κονδύλης Μιχαήλ Φαρμα- κοποιός I. Παπαγρηγοριάδης Σάδθας ι 2. Τσακύρης Φώτιος 3. Άφαλωνιάτης Δημήτριος 4. Μαλαθούρας Κυριάκος 5. Παραράς Λάμπρος 6. Βαμβακάς Κώστας 7. Γκαρμάτης Νικ. 8. Γκαρμάτη Άννα β. Καρακουλάκης Γεώργ. 10. Λαμπρικίδου ΈλίΖα. II. Χριστοφίδου Ίλιόνα. δέ Ζώα έσώΖοντο άκόμη κοί έ- |3α Διδόκτ°Ρ<* Θεολογίας διάσπασις, κατά πρώτον τό γα- φάσι άν ευρίσκοντο είς τήν τελικήν Βαμ°ακου Νεκόλαος ΕγΙ- ιν τής δηλητηρ,άσεως άπό , Ι ΟΚ°Π0<; Άν χίτ,αίες «45ο. αν σέ βοόαι- λαΚΤ°°ά1Κχαρ°7ν "Ρ* νλυκόΖην τεταν.κούς οπασμούς. Τό άραιω Ι 2^ Γ'αννέΑ^ Κ"_Ρ'^ Ήν* ρ σε β0ύβη. "Αν £χ«ι; πεσμενες χέ; άναστήσει. Πά κάθε γαλακΤόΖην, ακολούθως ένα μένο γιαούρτι χορηγείται ώς άν άπο τά δυο αύτά . . _.- .—τ ~^ν "^ τίδοτο "έ σάκχαρι είς όλας έν Φΐά πού στοχάστηκες πού ειδρ; Υαλακτοσακχάρου Ζυμοϋται πρός γένει τάς δηλητηριάσεις —.λ _λ ,.-----------,.. . .· γαλακτ,κόν όΕύ. ι Το γιαούρτι φυλαοσε, τόν όρ. Τό γαλακτπκόν όΕύ είναι άντι- γανισμόν κατά τόν βομβαρδιομόν σηψιγόνον είς τήν ιατρικήν χο- ' ραδιενεργείας. Γιά έλπίιδες. τα υ,τνοψαντασματα., γιά τίς Των ασπροιν συννεφων ρηγεϊται κατά των διαρροΊον τή λύσσα. Πού φύγανε χιόνια καί των βρεφών, παλαιότερσ Τού πισσα. πόνου στ,μαίνουν Ό άνθρωπος έχει τό μόνον είς τ6 γιαούρτι. τόν τυφοειδή πυρετόν, είς τήν ι Τό σκεφθήκατε ποτέ σας, πώς φυματίωσιν τοϋ λάρυγγος κ.ό. Ό Όύτή ή λευκή μάΖα σάν τό χιόν. μενος Μονής Αγ. Όρους 3. Παπαγρηγοριήδης Σάθδος 4. Μαλαθούρας Κυριάκος. ώοες.. στ,μαίνουν μεσούοανα Ι Γη ΡνΥ«= Κ·Ο· " αυτή ή λευκή μάΖα σάν τό χιόνι Οοβός νά δεχτή; τί: βνθΡ»Π«: θά έ2Π 150 έτη, εάν νά μάς προστατεύη άπό ραδ.ενέρ | ό °έν υπήρχεν ή έντερική σήις ! ' 4. Άπόφοιτοι Βιομηχανικής Σχο λής 1. Διαμαντάκης Ιωάν. 2. Πασπάτης Γεώργ. 3. Χριστοφορίδης Μαρϊνος. 5. Γεωπόνοι 1. Κωνοταντινίδης Άδαμάντι- ος ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Σ υνταξιούχου 'ΕκΛαι,δευτικοΰ 2. Στραβαρίδης Νικόλαος 3. ΚουτΖούκος Ιωάννης 4. Κοπελοϋσος Χρήστος 5. Τρυπιάς Νικ. 6. Σχραβαρίδης Έμμ. 7. Φουρούλης Σταύρος 8. Μανέτσος Άχιλλεύς. Επιχειρηματίαι πάσης φύσεως 1. Λαμπρικίδης Άριστοτέλης 2. Βαϊγκοόοης Μαρϊνος 3. Βαϊγκούσης Ιωάννης 4. Σταυρινάκης Νικόλαος 5. Σταυρινάκης Γεώργιος 6. Γρατοέοχ: Έμμαν. 7. ΔΕιώτη Άδελφοί - Κόκκος — Λάμπρος 8. ΒαρκάτΖας Κων. τοϋ Μιχ 9. ϊυνός Δημ. 10. Βαλοϋρδος Ιωάν. 11. Περιβόλης Δημ. 12. Περιβόλης Κων. 13. Κοκκίνης Ιωάν. (Γιάννα- ρος) 14. Χ'' Κυριάκος Άναστάσιος 15. Χ'' Κυριάκος Υιός Άνα- ς ος χή; τί: μ μελλοΰμρνρς μπόρες. Στή μαύρη °έν υπήρχεν ή έντερική σήψις, !γειαν καί 66ή λά ά δια τ^ οπί λύ μμς μρς. Στή μαύρη 6οι>6ή λησμονιά νά δυθίσης. Κα- δια
θώς - αίμ(υό6ρεχτη
οποίας προκαλοϋνται ου- κτίνας (Χ καί γ) που προέρχον- ι
τή; Δύ- νεΧεϊ<: ούτοενδοτοΕινώσεις. 'ται από τό ύπερπέραν (άπειρον) στΐ?' , , , Ι 'Αρκε' νά σημειώσωμεν, ότι έν Καί νά μάς μαυρίΖη τό δέρμα Αλλοτε ή ιαπελπισια τού γίνε- γραμμάριον περιττωμάτων (κο-'υας· ται πιό στυγνή ·λ —'- '-----'■ - - · ρμ (υας· υγνή, ,μέ τή λαχτάρα πράνων) περιέχει 10,10 μικροβί- , Ί'δου πώς. Ή ανοο|α τήν 0. ί* Ζ.«ρ-ΐ" * π°υ ων δηλ0δή 10000°000000 κα" "οίαν έξασφαλίΖε, τό γ,ααύρτ, ό τού δέ ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ Σήμερκ ρίμαι ό κοινάς κι' λάθρυτος προφήτης. ρω έκείνα πού νά τα ποΰν. ^ γραμμάριον, εάν δέ πολλαπλα σιάσωμεν διά τό 150 φείλεται είς τρείς βασικάς ούσί- 200 γραμ., 'ας (άμινοΕέα), ήτοι την κυστί- , . , 2. Βαλλίδης Παϋλος άπό τάς κοομικάς α- 'β ,. , . _ . . .._, ..λ _„.. _._χ____ .β· Απόφοιτοι Διδασκαλειων 1. Λαμπρικίδης Λάμπρος 2. Τσϊγκος Κώστας 3. Μουτάφης Στυλιανός 4. Καρύδης Χαράλαμπος 5. Ξενόπουλος Ίωακείμ β. ΧατΖηστυλιανός Ιωάν. 7. ΧατΖησπϋρος Κώοτας. πού είναι τό ποσόν χών περιττω- νηνι την γλουτίνην καί τήν θρυ- Σήμεοα ξέ- ^άτων τοΰ 24ώρου, σκεφθήτε τό 'πτοφάνην. ύ οί αλλοι τοεμουν ολίγον τί τεράστιαι άπορροφήσεις ι ·Η κυοτίνη εΐναι μια Ου0ία θε , γίνονται έκ τού έντεοικοϋ πεοιε- Λ.-..,--. „„.·. .·,^α«.,-. α.. λ.~ο«..:. οϋχος, πού ύπάρχει έν άφθονία (οι<νό μέ γτ>ναίκας.
χομένουείς τήν γενικήν κυκλο-ιείς την κερατίνην το0 δέρματος,
Ώοαία χοπέλλα, στήν άσπρη αύ- ΦθρΙαν τού αϊματος.
γή τού γέλιοι» σου ί>λέπω τόν "Α Εύτυχώς δμως, τα βακτηρίδια
•δή των δοντιών πού θά λείψουν. τού όΕυγάλακτος, τή βοηθεία καί
των μαλλιών *..(>'.
Ή γλουτίνη είναι ύποπροτόν
προερχόμενον έκ τής προσμίΕεως
'Ωραϊα γυναίκα! Στό μονσικό των έντερικών βακτηριδΐων παρά 'Κυστίνης καί γλουταμινικοθ όΕέ-
πεοπάτημά σου 6λρπω τήν πόδα- γ0υν σημαντικάς ποσότητας βιτα
ΰ θά ί 6βί ή λ
γς>α ΐτοΰ θά σέ 6υβίση στήν πολυ- μίνης Κ
θρόνα — οταν ααλεΰοντα; τό κά-
τϋ) σαγόνι, πολύ γρηά» θά παρα-
ν" άκουστής.
μοσφαίρια) τό γιαούρτι ώς έκ !μα τοΰ δέρματος κα| αύτό όφεί
Άχούω τόν άγώνα τή;'Τ0υτ0υ είναι λίαν ωφέλιμον είς ;λεται είς δυο Πρωτα απ0 τα δέ-
γεροντική; σου βακτηρία; απάνω Του(: όργανισμούς προκεχωρημέ- κα κυριωτερα άμινοΕέα.
Τό σημαντικώτερον δλων των
λειτουργίαν τοΰ δέρματος είναι
ό μεταβολισμός τής μελανίνης.
στις
»αχρ,ς ,εχαστη.
φωχός καί παράγεται έκ τής
, , , , , ,τυροσίνης καί φαινυλαλανίνης (ά
Ροδινα προσωπα γυρω στη λαμ- ΠιδρΟϋν κα! είς την ύδρολυτικήν Ι ινοεέα) εντ0£. των μελανοκυτ-
πα τοΰ χαοουμενου σπητιοι. Ι Α- διασπαο|ν των λευκωματων άπό |τάρων τής βαο(κή<; ^^ τής έπιδερμίδος ένθα έΕαοκοϋν προσ τάφων. τή 6ροχή νά σ6ύνη τήν έ«ι-'τφ, των εσχάτων των των άδροτέρων τμημάτων, γράφη ίών χορταριασμένο>ν σα; __
πιβοηθοϋν μετά των πεπτικιί*· φυ
Τό έργο τοΰ ποιητή πού θανμάζω' ραμάτων κα! είς τήν πέψιν.
σαπίξει στό πάλαιοπωλείο τοϋ δοό Άλλα δύο βακτηρίδια τό βα-
,μον. κτηρίδιον τής γαλακτικής Ζυ-
μώοεως καί ό στρεπτόκοκκος
Ό ιάπόστρατος σέρν*ι την ή'ΐιπλη Τής γαλακτικής ζυμώσεως έχου-
γία τού μέ βροντεοά σπηροΰνια 'οιν Τήν ΐδιότηχα, νά διασπώσι
πρός τόν δημόσιο πάγκο. |Τού(, ύδατάνθρακας.
Ετέρα χρήσιμος λειτουργία
Ή κόρη σου ή Δημιουργία, δταν
«ιθρεφτίζεται στήν άγοινία τή;
ί.ιιστημης κοί τή; Τέχνης τήν εκ
βταση, καίγεται Λπ' τόν πόθο νά
μάθη ποία είσαι συ ποΰ την έκα-
ΐιρ; τόσο ώοαία.
ό Λνη<μα ζητεί τό σκοπιό τη; Εΐθονομία; σοι^ δταν τίνα^ΐ; στό χάος τούς κόσμους χαί τούς νό- μοι·ς των. Ίοτί την ίστορα τήν πήγε; άπό χίϊνο τό δρύμο; Γιατί την ψυχή μου την ττερίμεν*; σ' ίκενη τή ϊύχτα; Τό άστρο γιατ τό γκρέμι- στό διάστημ«; Τό λαό πού .ιήγαινε γιατί τόν σταμάτησρς; Πώς ξέρεις τό δρύμο τής κατα- στροχρης; Οώς 6ρίσκεις τό μονο- .τάτι τής σωτηρίας; "Ω ,τέτρινη .διάνοια, 6οι>νό πού
; στά 6άθη τής Άνατολής
& δγναα. Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Η φωνή μου χτνπωντας στά κρύα
οτήθη της, χορίς ν1 άκουστή ξα-
ναγύρισε καθ<ΐ>ς πήγε κι' ή Ε'ιμαρ
μοΰ άπάντησε' — Γιατί; Γι-α
τί; Γκχτί;
Άπό τίς ήδιάκ·οπες διαψρΰσεις
ιιιά χαχνποψία ίρχεται νά έπισκιά
μέ τό φάσμα της άκόμα καί
τί: στιγμές τής γαλήνης... Ό
τό είπε: Πλανιοϋνται
οί άνθρϋΜΐοι νομίξοντίς πώς προ-
«Οΐσμός τής ζοιής «Γναι ή χαρά
την όποία έσονται νά ταοάξουν οηαατίϊουν οί
<η πόνοι. Οχι. Προορισμος της ■"'ι ^ '· είναι ό πάνος, πού κάποτε μπορεί ακ 5' νά β,αχ&ΓΤΕΤαι άπό κάπο,α μ.κί,ή ,,Ω ^^,, ^ λήβη! ,Απόψε δ. χτιοα χαρα;... ^ ^^ &χχ^ ^^ σ&, ακούΜ. ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ V— .6 η,άνάα Πίρίμρνε. Φτάνον.ν χειρότερες ώ- (ΣννεχΛεται) οΙμεΤτ^^ Ώς μέλος τής «Έλληνικής κάμποσους μαθητές τού. Ό Άν- Μορφωτικής Έταιρίας- Αθηνών τρέ Σολού, ό έλληνομαθής φιλό (που προεδρεύεται άπό τόν άκα· λογος, μαθητής άλλοτε τοϋ Άν- δημαίκό Μέν. Παλάντ.ο καί γραμ | τρέ Μ.ραμπέλ καί τού Θράσου Ρατέας της είναι ό μυθιστοριογρά- , Καστανάκη στό Παρίσι, έ£έφρα· Φός Τάσος Αθανασιάδης), ό σε τήν ίκανοποίησή τού γιά τήν ουνεργάτης μας λογοτέχνης Παϋ- άρτια άρθρωση, καθώς τήν έχα- 'ος φλώρος έδωοε τίς άκόλου· ρακτήρισε, καί τήν όρθοφωνία τού όμιλητή. Τό σημεϊο τουτο θά προκαλέσει δίχως άμφιβολία τό ος. ΡΡ, Β, Β2 καί Β12. συντελεί είς τόν σχη- ιΖείνην τθ0 γαλακτος. έρυθρών κυττάρων (αί-| Ή μελανίνη. Τό μέλαν Ή θρυπτοφάνη παράγει τήν κα χρώ. νης ήλικίας. Οί δύο φυσιολογικοί ένοικοι | Ερωτα! Βλεπω τα φεγγαοια να το0 παχέος έντέρου, τό κολ,θα- στοογγυλα κι οταν κτηρίδιον τοΰ -£οχεριχ κα, ό έν. τερόκοκκος τού Γκάρτνερ, πλήν (τής συνθέσεως χών βιταμινων, έ στή λαμ- πιδροϋν καί είς την ύδρολυτικήν Ι ι» ! μέχρι άμινοΕέων, έ- Σ τόν Λ«ληό κήπο οί δύο έ()(οτρνμρνθι σανε — σάν νά μην εΐχαν ποτέ γνωριστή. άπαντήθηκαν αί προσπερά- Τών Μικροβίων τού έντερικου σω¬ λήνος είναι ή καταστροφή πα- Τό αλογο τής ενεργείας κιιλίστη- κ,ε στά 6άθη μιάς χαράδρας. Ό πο-νεμένος ληομόνησε. θογόνων μικροβίων. Συμφώνως πρός προσφάτους έ ρεύνας ή λειτουργία αυτή αύΕά- νεται μέ τήν χρήσιν χοΰ όξυγά»- λακτος, αί δέ καθαραί καλλιέρ- γειαι προερχόμεναι άπό τό πεπη- γμένο γάλα (γιαούρτι), άγουν έντός έΕ ημερών περίπου είς τόν έντερικόν σωλήνα τήν ταχείαν άνάπτυΕιν τοϋ γαλακτικοϋ βακίλ λου καί τήν μετατροπήν χής άλ· καλικής αντιδράσεως τοϋ έντερι κου περιεχομένου είς ουδετέραν | ή όΕινον διά τοϋ γαλακτικοϋ ό- Εέος. Ούτω τά βακτηρίδια τού όΕυ¬ γάλακτος άνταγωνίΖονται χά βλα- βερά βακτηρίδια τοϋ έντερικου περιεχομένου. Διά τών έΕεργασιών τούτων καταπνίγεται ή περιορίΖεται ή ά- νάπΤυΕις των θλαπτικών βακτη- °ες όμιλίες: Στήν Κερκύρα: «Τό ταΕίδι τοθ Σατωμπριάν οτήν Έλλάδα», στίς οίθουαες τής Άναγνωστικής Έ 'αιρίος (28 Μαρτίου). Στήν Πρέβεζα: «Ό ίππότης "οιητής ΛορέντΖος Μαβίλης» (1 Απριλίου). Στήν Νιγρίτα: «Τό ταΕίδι τοϋ ίατωμπριάν οτήν Έλλάδα» (8 Απριλίου). Στήν Καβάλα: «Ό Κυβερνή- 'Πί Καποδίοτριας ο«οδόμος Κρά- 10υς», οτή Στέγη τοϋ Συνδέ- 'μου φίλων γραμμάτων καί τε· Χνών Καβάλας» (9 Απριλίου) Στήν Δράμα: «Ό κυβερνήτης Καποδίοτριας κλπ.. (10 "Απρι¬ λίου). 'ΑΕιοσημείωτο είναι τό γεγονός 'τι ο' όλες τίς παραπάνω πολι- ΤΕϊες λειτουργοϋν άπό χρόνια τ°πικοί σύλλογοι καί ούνδεσμοι Μθρφωτικοί, φίλων τών γραμμά- των καί τεχνών κλπ. πού συγκεν τΡώνουν τήν πολιτιστική Ζωή τού κ4θε τόπου. Στήν Κέρκυ,ρα πα- Ρθκολούθηοε τήν όμιλία τοΰ Π. Ηώρου, άνάμεαα σ' αΑλους, κα' ^ διευθυντής τού έκεϊ Γαλλικοΰ Ιν°τιτούτου (παραρτήματος τοϋ Ιν"τιτούτου Αθηνών), μαΖ! μέ ενδιαφέρον των αναγνωστών τοϋ Παύλου Φλώρου, ίδιαίτατα έκει- νων πού παρακολουθοϋν και τίς έδώ όμιλίες τού. Ό Ρενέ Σολού έρώτησε τόν όμιλητή άν, προσκαλούμενος εί- δικά γιό τόν σκοπόν αυτόν, θά έδεχότ'ΐν νά δώσει τήν ιδία όμι- λία οτό Γαλλικό Ίνστιτοϋτο τής Κερκύρας. .Άγωνιστικός τύπος», καθώς τόν είχε χαρακτηρίσε. πρίν άπό 3 - 4 χρόνια ό λογοτέ¬ χνης καί κριτικός Γιάννης ΧατΖ, νηα, ό Παϋλος Φλώρος άγωνΙΖε- ται χρόνια τώρσ κατά τοϋ έκβαρ- βαρισμοϋ τοϋ γραπτοϋ καί τού προφορικοϋ λόγου στόν τόπο μας. Στήν άποδαρβάρωση τούτη, καθώς τήν ' όνομάΖει, τής γλώσ- σας συμβάλλει καί ή άπουσίπ τού είδικοϋ μαθήματος τής ό ρ- τατευτικήν λειτουργίαν, διότι ά- πορροφοϋν τάς ύπεριώδεις άκτί νας. Τά έγκαύματα πρώχου βαθμοΰ είς τάς πλάζ θεραπεύονται μέ μόνην έπάλειψιν όΕυγάλακτος. Ώααύτως τά χημικά έγκαύμα τα τοϋ οίσοφάγου θεραπεύονται μέ άραιωμένο γιαούρτι 300 γρ άνά 2ωρον επί τρείς συνεχεϊΓ ημέρας. Ή τυροοίνη καΐ ή φαινυλαλα νίνη αμφότερα είναι προϊόντα τής ΚαΖείνης, ήτις είναι ή κυρία πρωχεϊνική ϋλη τοϋ γάλακτος. Τή έπιδράσει των ήλισκών ά· κτίνων διασπώνται τά δύο άμινο¬ Εέα τυροσίνη - φαινυλαλανίνη καί παράγεται ή πυροκατεχίνη τή έπιδρόοει τοϋ νευροφυτικοΰ συ- στήματος, έκ τής πυροκατεχίνης τέλος παράγεται ή μελανίνη ή ό- διά τά κύτταρο τοϋ σώματος ύ- ποία άπορροφά τάς έπιβλαβείς περιώδεις άκτϊνας. Ούτω ή αϋΕησις τής περιεκΤι- κότητος είς μελανίνην τού αν¬ θρωπίνου δέρματος συντελεί είς τήν προσχσσίαν τούτου έναντι των έπιδράσεων τοϋ ήλιακοϋ φω¬ τός, τής έν γένει άκτινοβολίας καί ραδιενεργείας. Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ Β' ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΙ ΈΕαγωγεϊς 1. Φλώρος Γεώργιος τοΰ Ά θανασίου 2. Άδελφοϊ Κωνοτανχΐνίδη — Σταύρος καί Κωστής 3. Άδελφοί Σ. Κωνοταντινί- δη — Γεώργιος — Στυλιανός τού Κων. — Άδαμάντιος — Γε¬ ώργιος τοϋ Κόκκου. 4. Φλώρος Γεώργιος (ΜΊκά- δος) 5. Χριστοφίδης Κων)νος τού Γ. Βιομήχανοι 1. Μελεμένης Γεώργιος τοϋ Ά θανασίου καί Υίοί 2. Άδελφοί Πουλάκη — "Ιω¬ άννης, Εύάγγ. Γενικοϋ ΈμπορΙου 1. Χ''Πέτρος καί Τσάφος Δημ 2. Άγγελίδης Γεώργιος 3. Μακαρώνας Γεώργιος 4. Μητρόπουλος Α. Χ''Κυ- ριοκος Κοκκ., Τσάφος Έμμ. 5. Μηλιώρης Γεωργ. β. Μηλιώρης Γεώργιος το5 Εύαγγέλου 7. Κοκκίνης καί "Αρχοντάκης 8. Κυπαρίσσης Παρίσσης 8. Πάχνη Άδελφοί τού Β. 10. Σϊμος Γεώργιος 11. Χιώχης Νικόλαος 12. Άφαλιωνιάτης ΆλέΕαν- δρος 13. Άδελφοί Βουρβούλιου 14. Χριστοφίδης Γεώργ. 15. Πασπάτης "Αντώνιος 16. Κεχαγιάς Δημήτριος ΥΦΑΣΜΑΤΕΜΠΟΡΟΙ 1. Πολυκράτης Στυλιανός 2. Κούρτη Άδελφοί — "Ανα- οτάσιος — "Ιωάννης 3. Κοϋτης Φώτιος 4. ΔΖέρμπη Άδελφοί 5. Βαφεύς Δημ. 6. Τενεκίδης Γρηγ. τοΰ Ε. Ζωέμποροι - Χονδρέμποροι 1. Φουρούλης Σωτήριος ΛΙΑΛΓΜΛ Η ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤίΙΕΤΙβ ΤΟΥ κ. ΚΒΝΣΤ. ΓΕΟΡΓΑΚΟΠΟΥΑΒΥ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Έπαίμου Προέδρου Τή; Έ νώσβως Έλλήνων Λογοτεχνών Δίδαγμα γενικωτέρας σημασΙ- άς, άαψαλώο., αποτελεί τό ίωβη- ας. Αργότερον, επί των ημερών τού Ιωάννου ΜεταΕά, τόν έχαι- λαίον τού άγαπητοΰ μου, τού ά- ρέτησα καί τόν έχάρηκα, ώς ύ· δελφικοϋ μου φΐλου Κώστα Γε- πουργόν Παιδείας. Καί είς τόν ωργακοπούλου είς τήν Προεδρίαν τομέα αυτόν άπεδωσε πλουσίως. Στασσός Νικόλαος τοϋ Μιχαήλ στασιου 16. Μιλτ. 17. Χ "Μιχάλης Νταής 18. Κρασοιάς Βασ. 19. Τσιργιώχης Ευάγγελος 20. Γιγουρτσής Σωκράτης 21. Κελάνδριας Ανδρέας 22. Γκούμας Δημ. τοϋ Α. 23. Διαμαντάκης ΆλεΕ. τοϋ Γ. 24. ΆλεΕίου Δημ. (Μπόμπα- κιάς) 25. Ντελεφές Νικολάκης 26. Βαμβάκος Ιωάννης τοϋ Τιμοθέόυ 27. Παύλου Σωτήρος 28. ΚιουτΖούκος Ανδρέας 29. Κιουτ2ούκος Σωτήρος 30. Ζερβός Ιωάν. 33. Μπελώνης Σάβθας τοϋ Γ. 32. Μπελώνης Νικητάς 31. Καμπακλής Άθανάσιος 34. ΝτινιόΖος Λάμπρς τού Ί. τοϋ Έλλην»κοϋ Έρυθροϋ Στου- ρού. Είκοσιπέντε πλήρη έτη είς τό άξίωμα είναι, όπωοδήποτε, γε¬ γονός χωρίς προηγούμενον. Μιά όλόκληρος Ζωή Ι Καί ένα έΕοχον παράδειγμα. Διότι, βεβαίως, ή το σον μακρά πσραμονή δέν είναι παρά άναγνώρισις τής άΕίας καί τής άρετής τοϋ άνδρας, δέν είναι παρά εκδήλωσις βαθύτατης τιμής καί θαυμασμού, δέν είναι παρα έκφρασις κοινής συνειδήσεως, ε¬ πί τής οποίας είναι πυργωμέ- νη ή έΕοχος προοωπικότης καί ή, έθνικώς, μεγίστη, προσφορά της. Καλαβρυτινός ύπηρέτει είς Ί- ωάννινα ώς δικοστής ό Κωνσταν¬ τίνος Γεωργακόπουλος. Καί έκεϊ, ενθυμούμαι, τόν έγνώριοα, διά πρώτην φοράν. "Ητο έντονος, ά¬ πό τής πρώτης στιγμής, ή έντύ· προσωπικότ.ιτός πωσις έκ τής τού. 'Ηοθάνετο ΎπήρΕεν έκ των καλλιτέρων ύ· πουργών, πού επέρασαν άπό αύ¬ τό τό υπουργείον. Καί αποτελεί τούτο κοινήν καί δικαίαν ανα¬ γνώρισιν. Καί έπειτα είχον τήν δυνατότητα, κυριολεκτικώς, να τόν θαυμάση, ώς Πρόεδρον τού Έλληνικοϋ Έρυθροϋ Σταυροϋ. 1 Υπουργός Άποκαταστάοεως των Ίονίων Νήοων άντιμετώπι^α προ- βλήματα πελωρίων διαστάοεων. Προβλήματα κυρίως περιθάλψεως καί μακροπροθέσμου καί βραχυ- προθεσμου, τά όποία κα! έδημι- ούργουν ψυχολογίαν μέ όντικτύ- πους καί έπιπτώοεις. Καί είς ε¬ κείνην τήν κρίσιμον φάσιν είχα τήν ευτυχίαν, δχι απλώς νά έχω αμέριστον καί γενναίαν τήν αυμ- παράστασιν τοϋ Έρυθροϋ Σταυ¬ ροϋ, άλλά καί νά βλέπω δτι ού¬ τος έκινεϊτο μέ σύοτημα καί όργα- νωτικόν μηχανισμόν, πού προεκά κανείς άμέσωα, 'λει θαυμασμόν. Ό Γεωργακόπου ότι ενώπιον τού είχεν άνθρωπον : λος είχε ·καταστήσει τόν Έρυ- συνέοεως καί δικαιοσύνης, κυ- θρόν Σταύρον ύποδειγματικήν ριαρχούμενον άπό έΕορσιν καί λειτουργίαν. Καί τό υψηλόν τολ πάθος προσφοράς, υπέρ τής Πά- επίπεδον διεπιστώθη είς όλας τάς τρίδος. Ήτο ό γνήσιος Καλα¬ βρυτινός, ό γαλουχημένος μέ τήν ρας τού, ό διακατεχόμενος άπό _ εύγενή παράδοσιν τής γενετεί· τόν δημιουργικόν παλμόν της, ό [πορευόμενος μέ τήν ύπερηφάνει- αν τής άρετής καί τήν διαύγειαν τοϋ πνεύματος. "Εκτοτε ουνεδέ- θημεν. Ό Γεωργακόπουλος, μέ τήν βαθείαν νομικήν σκέψιν, πού τόν έχαρακτήριΖε, μέ τήν εύρυ- τάτην γενικήν μόρφωσιν, μέ τήν ίηλευτήιν συγκρότησιν, ή όποία 35. ΝτινιόΖος Κόκκος χοϋ Έμ. έσφραγίΖετο άπό θετικήν κρίσιν ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΥΖΙΡΙΔΗΣ Την 27ην Μαρτίου έ.έ. άπεβί- ωσεν ό Πηναγιώτης Κυζιρίδης, ς των γνοκττών σέ όλόκλη- ύ β ο φ ω ν Ι α ς στά οχολεία, μαθήματος θεμελιακοΰ στήν παι- δεία των πολιτισμένον χωρών τής Δύσης. Στήν ελλειψη αυτή ό Π. Φλώρος αποδίδει καί' τήν έ- λαττωματική προφορά των σημε- μαθαίνουν ρινών Εένες έλλήνων που γλώσσες. ρ ρο τό Μαροΰσι οίκογενειών. Ού¬ τος εγεννήθη στό χοκ>ιο Λαχανά
τής Τριπόλεως τοϋ Πόντου πρίν
88 χρόνια (1885). Διά νά μή κα-
τ«ταγή στόν Τουρκικό Στρατό
έγκατρστάθη τό 1909 είς Γιάλταν
τή; Κριμαί«ς, ασχοληθείς μέ κα-
πνοφυτεϊες. Έκ·Ρί χάρις ρίς την
έργατικότητά του^ την φιλοξ€νία
τής Άγίας Ρακκτία; καί τόν πλοϋ
τον τής Κριμαϊκή; γής, βπρόκο
ψε καί άνήλθε σέ καλή σειρά ζω
ής. Φρΰγ(ον τά; Ρωσ<τικά; ανα¬ στατώσει;, ηναγκάσθη τόν Ιού¬ νιον 1919 νά προσφύγη στήν Μά- ν« 'ΕλλάΛα. Μέ μεγάλον οτμΛα- ραστάτην καί όδηγόν τήν ,-ΐολίι- πεΐΛον σίζυγύν τού Κυριακήν, σέονοντας τρία μικρά (θεόφιλον, Κωνσταντίνον καί Σπΰρον) μέ μόνον έφόδιον κάποιο μπόγο άπό ράκη τελών διαρκιός υπό στρρή- Άοχικω; στό Λαι'ιριο^ τήν Καλ- λιβία, τήν Άμφιλο·χίαν γιά νά κυυρνιάση τελικά τόν Ίούνιο 1923 μέ 4 μικρά σέ ενα διομάτιο άπό πλίθες κοά τενεκέδ-ε; στό Μαροϋ- σι, έκεϊ απού εΤναι σήμερα τα Σχολ€Ϊα. Μέ λύσσα έρρίφΒησαν 36. ΝτινιόΖος Λάμπρος τοϋ ι Έμμ. 37. ΝτινιόΖος Άρμόδιος τοϋ Έμμ. 38. Κουφόπουλος Δημ. 39. Παληός Δημ. 40. Παληός Ιωάν. 41. Λαγωγιάννης Σάββας Στυλιανός καί "Αντ. — Υίοί 42. Ψιχουλάς Μιχαλάκης 43. Χ'"Γιάννης, Χ'Ρώφτης 44. Κατερίνης Απόστολος 45. Τσϊγκος Γεώργ, καί Υιός 46. Βαλδιράς Χαρ. 47. Περιβόλας Έμμ. τοϋ Θεοδ 48. Βατίδης Δήμος ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ 1. Φλώρος Παϋλος τοΰ Γ. 2. Μηλιώρης Νικ. τοΰ Ε. 3. Παραράς Λάμπρος 4. Μανίκας Ιωάν. 5. Βατίδου φιλή | 6. Βατίδου Όλγα |Η' Δημοσιογραφοι - Έρασιτέχναι 1. Παραράς Λάμπρος 2. Φλώρος Παϋλος 3. Μηλιώρης Νικόλαος 4. Λαμπρικίδης Λάμπρος 5. Μικρέλλης ΆλεΕ. 6. Παραρά Ελένη 7. Ψηλοπάχης Άντ. 8. Μανίκας Ιωάν. 9. Λαγοϋρος Κυριάκος. 10. Βατίδου Όλγα. Θ' Διπλωματικαί 'Υπάλληλοι . κοί άπό καλωσύνην κα! σιομφυα μέ τόν χαρακτήρα ευγένειαν, έ- πορεύετο την οδόν τής επιτυχί¬ ας. Κα! έδικαιώνετο μέ τήν γενι¬ κήν εκτίμησιν, ή όποία τόν περιέ- βαλλε καί τόν έι.ράτυνεν είς τήν συνέχειαν τών ύψηλοφρόνων στό _ χων τού, τούς όποίους, πάντοτε έθετε ύψηλούς, πάντοτε υπερά¬ νω τών μικρών καί τών έφημέ- ρων, πάντοτε είς περιοχάς ήθι- κής καί πνευματικής άκτινοβολί- περιπετείας καί θεομηνίας, πού ηκολούθησαν. Είναι χαρακτηρίση- κόν, ότι οί Εένοι, είς τά κράτη τών οποίων ό Έρυθρός Σταύ¬ ρος έχει παράδοσιν κα! δυνατό- τητας σπουδαίας δέν έχουν άφή- σει εγκώμιον πού νά μή πλέΕουν διά τόν Ελληνικόν Έρυθρόν Σταύρον καί τόν Πρόεδρον τού. Άλλ' αί υπηρεσίαι τοϋ Κωνσταν τί νού Γεωργακοπούλου δέν έΕαν- τλοϋνται έδώ. ΠροεΕετάθησαν καί επί τοΰ πολιτΐ'κοΰ πεδίου. Ώς ύπηρεαιακός πρωθυπουργός, είς φάσιν εξαιρετικόν εύαίσθητον διά τόν δημόσιον βίον, έτυχε γενικήο άναγνωρίοεως. Κα'ι ή γενική υύ· ιή άναγνώρισις κορυφώνεται τώ- ρα, ώς εκδήλωσις τιμής μέ τήν είκοσιπενταετίαν τής προεδρίας τού είς τόν Έρυθρόν Σταύρον. Μετέχω είς αυτήν τήν εκδήλω¬ σιν, μέ όλην μου τήν ψυχήν. Συγχαίρω. Κα! εϋχομαι διά τόν αγαπημένον φίλον μου. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Τό Έλληνιχό Άβχυνομικο Μυθιατορτ,μα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ "Ητανε 77ον Νοέμβρης. Τά δέντρα άπλώνανε τά γυμνά κλαδιά τους περιμένοντας τόν έρχομό τής ά- νοιΕης. Ύποταγμένα στή θείκή μοϊρα τους! Ή πρασινάδα φύτρω- νε άκόμα κα! λίγα χειμωνιάτικα λουλούδια άνθίΖανε ποΰ καί ποΰ. Σταμάτησα κοντά σ' ένα μικρά ποτάμι. Κόντευε μεοημέρι. Ο ού- ρανός όλόκληρος σκεπασμένος μ' ένα γκριΖόασπρο σύννεφο, σιω- πηλός, γαλήνιος. Περίμενε, λες, 1. ΚιουΖές - ΠεΖάς Σταμάτιοο. καλλίτερες μέρες γιά νά λάμψει — Πρεσβευτής 2. Χαλκιάς Χρήστος τοϋ ΠρόΕενος "Αγγλίας Συνβχίιζεται Νικ ΟΙ "ΑΝΤΙΛΑΑΟΙ,, ΤΟΥ ΔΗΜ, Ι, ΑΡΧΙΓΕΝΗ οτΛ Ρα8ιοΐρΐιι>νικΑ ΈκπομπΑ
Στή Ραδιος-ίονιχή έκπομπή Έ-
νόπλων Δννάμρον «Χαοούμενο με
πηαέοι» τήν Τοίτην 17 Απριλίου
1973, 13.00 — 14.00., ό έκςροννη-
τή; τοΰ ΕΙΡ, οαδιοσυγγραφρΰς
καί Πράεδρο; τής «ΈΛ'ώΛεο); Νέ-
(·>ν Έλλήνίον Λογοτεχνων κ. Τά-
κης Α. Νατσούλης παρουσίασε τό
νεο 6ι6λίο τοΰ Δ»μιήτρη Ι. Άρχι-
γένη «Άντίλαλοι» καί άνέφερε τά
εξής:
«Ό γΐΛτοός λογοτρχνης Δημή-
τοης Ά«χιγέΛ«ης μάς έδωσε μίοιν
επικολυοιχή σΐ'λλογή ποιημάτων
τό ύπέροχο χρωμα τού. 'Υποτα-
γμένος κι' αύτός στούς νόμους
τής φύσηςΙ
Βγήκα επ" τ' αύτοκίνητο. Δέ
φυσοϋσε κοθόλου. Παντοϋ σιωπήΙ
Πουθενά άνθρωπος. Κι' ώστόσο,
ένοιωθα χιλιόδες μάτια νά μέ
παροκολουθούν. Λές κι' εϊμουνα
άνάμεσα σέ δύο άντίπαλα στρατό-
πεδα κι' ή σιωπή έκείνη ήτανε
τό προμήνυμα τής ψονικής μά-
- ' " 'χης! Πληοίασα τό ποταμάκι. Στίς
τοΐ', 6γαλμένα μέ πόνο μεσ' άπ' όχθες τού μάταια άγωνίΖονταν νά
τή νοσταλγία τού γιά τίς χαμένες Ζήσουνε μερικά άγριολούλουδα.
πατοίδες. Άκοΰστε λίγρ; στροφρς Οί ρί2ες τους ρουφούσανε τό νε-
Λπ'τό τοαγοΐ'δι τον ό Πόνος τού ρ0, μά ό άνεμος έδερνε τά κορ-
Γέοου Ποόσφυγα.
Άλ' την πατρίδα μου δδικα
μέ διώξανε νά φΰγω
κηί πρόί.φνγα; νά σέρνωμαι
στή; ξενητιάς τά μρρη.
Τώρα, πρνήντα ,-τέρα.σαν
χρόνια, κι' δμως άχόμα
μιά τους. Λιγοστές μικρές φιλλύ-
ρες ηρασίνιΖαν έδώ κι' έκεί. Κι'
άπέναντί μου, οτήν άλλη όχθη...
Ι Σταμάτησε. ΆναστέναΕε κι' έ-
κλεισε τά μάτια. Τ' όμορφο πρό-
σωπό τού πήρε θεϊκή εκφράση.
μέ τοώ' ή πίκρα 'φτή βαβειά, Καί στάθηκε έτοι, έκοτατικός, α¬
πού «νας θρός τό ξρρρι».
τικέ; άναστατώσίΐ; τής χώρας
π«τέρας. μάνα καί μικρά στί1ν( μας μττόρεσαν νά τόν γονατίσουν.
πάλη τή; ξ(«ής. Σκληρό .ιολΰ ή-| "Εςτθασε τά 88 καί δούλευε, φαι-
ταν τό ξεκίνημά τοτ· στό Μαροΰ-, νόμτνον ύγείας καί Λντοχής. "Ο
ί ό Άά |
σ( πρίν 50 χρόνια. Άγάπησε^ πο-|
λΰ τή νέα τού πατρίδα γιατί οί
ό λ
έμενρ
- τον
καί
ς έμενρ παντα ^οθκ, χυ
άνθρωποι ήσαν καλοί καί τό κλϊ- ρ'ι; ν> άοο(0σΓή«η ποτέ στή ξωή
μα τού Μαροιχΐιοΰ ταίριαζε μ' έ-
άλ
Τ0,,
κεΐνο τού ,Πόντου καί τή; Γιάλ-( Λ.^)ν
τα;. Άλλά καί οί Μαρονσιώτες»
α/.οι τύτε ό περί,τον χιλιάβε; κα-
τοικοι μαζί μέ τήν Πεντέλη, τα
Μελίσβιτ^ τή Μαγκουφάνα καί τή
Λνκόβρυση άγάπη«ην τόν κυο '
Παναγιώτη Κι^ιρίδη. Καί άνε6αι
νΐ τά σκαλοΐιάτια τής ζωής ά-
κούραστος καί δκαμπτος άπύ τις
διάφοοες γενικές καί οικογενεια¬
κάς πληγές. Είς τόν Έλληνοϊτα
Πρό ολίγον μη-
πατος, πέθανΐ τό μεσημερι τής
26ης Μαρτίου 1973, τριγυρισμί·-
νος άπό παιδία^ νύφ·ε;., έγγόνια
καί φίλου;. Ετάφη στό Νεκροτα-
τοϋ Μαρουσιού, τοΰ όποίου
τό χοηια θά τόν σκεπάζρ» πλέον
ρλαφρά γΐΛτί επί 50 χρόνια τό
πότισε μέ τόν ίδρώτα τής τιμίας
καί έντατικής εργασίας τού. Ή
ιμνήμη τού ά; είναι αΐωνία.
«Μαρου<τιώτης» σεις, γΰμνια, πεϊνα, άσθένειες χαί λικο πολ*μο έχασε τον γνιο τού ίίσες άλλες κακουχίες δημιοι·ργοΰν θεόφιλο ποϋ εφονεύθη την 31 ην ο! πόλεμοι χαί μάλιστα σέ χώοα Μαρτίου 1941 στό Τομόρι τής Άλ καθημαγμένη Από πολνετεϊ; πό- 6ανία; έν μέσω πολλών Μαροι>-
λέμους καί κτυπημένη άπό τό Μι σιωτών (Ιον Σΰντ. Πεζικοΰ). Ου
κρασιατικό κϋμα. περι.τλοινάται έ- τε ή λαίλαψ τή; Γερμανοϊταλικής
δώ καΐ έ*ε'ι ίΐτων καταφύγιον. Κατοχής, οΰτε οί μετο-ιελενθερω-
Μόλιο εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΗΑΤΙΣΗΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,,
Πωλεΐται είς δλα τοΓΚεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
ναπνέοντας βαθειά, μέ μισάνοιχτο
στόμα! Λές καί Ζούοε την είκό-
να κείνη. Τή ρουφοϋσε. Την κα-
ταστάλαΖε και στήν πιό μικρή ί¬
να τής ϋπαρΕής τού! Άργησε
πολύ νά Εαναφέρει τό νού τού
οτή βιβλιοθήκη. Δέν τολμοϋσα νά
κάνω καμμιά κίνηαη. Φοβόμουνα
μήπως καταστρέψω τίς λίγες στι¬
γμές εύτυχίας, πού έβλεπα χαρα-
γμένας στό χλωμό τού πρόσωπο.
Άναστενά2οντας άίνοιΕε τά μάτια.
Μέ κύτταΕε κα! χαμογέλασε θλιμ-
μένα:
— Συγχώρησέ με...
Ή φωνή τού τρεμούλιαΖε ώ-
απού νά μοϋ περιγράψει τή θεία
είκόνα, πού εϊχε άντικρύσει. Μιά
κατάΕανθη κοπέλλα, σάν ΰγγελος,
ντυμένη οτ' άσπρα, ΖωγράφιΓ.ε
τήν προσμονή ,τής νεκρωμένης φύ
σηςί
Τά νεϋρα τού Εοναβρήκανε τήν
ίσορροπία τους. Ή σκέψη τού
καθάρισε. Ή γαλήνη τάν άγκά-
λιασε. Δέν τόλμησε νά τήν άνη-
συχήσει. Μά, κείνη, τόν εΤδε καϊ
τοθ χαμογέλασε. Σά μαγνητισμέ-
ΔΓΡΑ_ Ν, ΔΡ020Γ
νος πέραοε τό μικρό γεφύρι καί
τήν πληοίασε. Εϊπανε λίγα άσή-
μαντα λόγια, πού, ώστόσο, χα·
ραχτήκανε βαθειά μέσα στίς καρ
διές καί τών δύο! Εϊχανε κοι-
νούς φίλους κι' ήταν άπίστευτο
πώς δέν γνωρίΖονταν άπό καιρό.
Χάρηκε όσο μπόροαε πιό πολύ
τή ουντροφια, της καί, φεύγον-
τας, πήρε μαΖί τού γιά πάντα
τή μορφή της Γ..
Γύρισε πολύ άργά σπίτι τού.
Θά κοντεύανε μεσάνυχτα. "Ητα¬
νε χαρούμενος. Θά μποροϋσε,
πιά, ν' άντιμετωπίαει όποιαδήπο-
τε παράλογη έπιθυμία τοϋ πατέ-
ρα τού. Δέ νοιαζότανε γιά τά
νεϋρα καί τίς ίδιοτροπίες τού. Μά
όχι γιά τήν είκόνα, πού άντίκρυ-
οε σέ ΑίγοΙ..
— Βρήκα τόν Τόμας νά μέ πε-
ριμένει οτό κεφαλόσκαλο. Τό
πρόσωπό τού μοϋ φάνηκε πολύ
γερασμένο. Ό πόνος τό σημά-
δευε. "Ετρεμε. Τόν άγαποϋσα
πολύ. Ήταν ή προσωποποίηοη
τής άφοσίωσης. Τού χρωοτοϋσα
εύγνωμοσάνη. Όσο οπούδαΖα,
μοϋστελνε όλο τό μιαθό τού! ινιά
κι' ό μισθός τής καλής μου "Ε-
λεν τόν ϊδιο καιρό, ήτανε δικός
μουΙ.. Δέν λογαριάΖονε κι' οί
δύο, άνταμοιβέςΙ "Εδιναν άγάπη
κι' άς μην παίρνανε τίποταΙ Ή
Έλεν οϋτε ένα γράμμα, δεκα-
τρία όλόκληρα χρόνια Ι Δέν εί-
χά δικαίωμανά τής γράψω. Ή¬
ταν άντίθετο μέ τούς νόμους τής
μητρυιάς μου Ι Ή διαθήκη τής
μητέρας μου μ' ήθελε άνεΕάρτη-
το οίκονομικά οτά είκοαιπέντε
μου χρόνια. Τότε λογάριαΖε πώς
θά τελείωνα τίς σπουδές μου.
Τότε θά μοΰ χρειοΖότανε τ' δγοι-
γμα οτή Ζωή Ι
Σταμάτησε λίγο, σά νάθελε νά
ουγκεντρώσει τίς σκέψεις τού.
"ΕρριΕε ούίσκυ στά ποτήρια μας,
ρούφηΕε δλο τό δικό τού καί ου-
νέχιαε:
— Ό «γεράκος» μου, όπως
συνήθιΖα νά τόν λέω, μοϋ δπλω-
σε τά χέρια ίκετευτικά.
— «"Ελα, παιδί μου... ΔόΕα νΰ-
χει ό Θεός! Πίστευα πιά πώς δέ
θά πρόφταινες κανένα μας Ζων-
τανόί..».
— «Τί ουμθαίνει;» τάν ρώτη-
οα βλέποντας τά δάκρυα νά θο-
λώνουν τά γεροντικά τού μάτια.
— «Ό κύριός μου...» κατόρθω·
σε νά πεϊ. ΜοΰδειΕε τήν άνοιχτή
πόρτα τής κρεββατοκάμαρας και
Εέσπασε σέ λυγμού».
ΖΑΧΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ
1377 — 1940
ΤΟ ΠΔΟΥΡΤΙ (όξύγαλα)
Υπό Ε. Π. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τού Πανεπιστημίου των Παρισίων.
β* ριδίων, τών εχόντων ειδικήν ση
Τ6 μικρόβια κατατρώγονται καί ψιγόνον ενέργειαν, ούτω δέ τί-
τά λευκά αί θεται τέρμα είς τάς αύτοενδοτο-
ΙΙΕΡΙΠΑΤΟΣ
πλάνη ίκ,νη .Γμ!,
Η ψυχή μου είναι 6ου<>ή. Ή
αρά την Ατοχαιρέτηβε. Ή ένρρ-
ριλ την ξέχιισε. Τά παοενκλή-
,ο τι) διώχνουν, κΐ'ττάξει τύν κό
/αί σωπαίνει.
τιόρα, καθώς περνοΰμ-ε <Λνά- ιροα <"ήν πλάση. πόσο ρϊμαστ,ρ Οημοι. Κανένα δέντρ/θ δρ ρώτη- ποι' πηγαίνουμε. νερό δέν έστάθηκε νά μά; φΓθρτίση. Τό κοράκι δέ χαμή ιιιχτεν — οΰτϊ γιά νά ΐ'δή δν εϊ- πΐθαμενοι. Γ άβτέρια δέν αναψαν γιά μας. Γά ποιλιά πάγ«ιναν νά κοιμηθοϋν νά μάς ριοτήσουν αν εχω- ί( νά τού; δώσωμε μήννμα —σ ις ποΰ μάς λησμόνηοτιν. 'ΑΛηντήσαμε τή νυχτα στό δρόμο _ καί δέ μάς πήρε στά παραμύ- Ιια της. Κι' δμως — κ&ποια παράδοξη ζέ- (ΐτο νοιώσαμε στήν έρημιά εμείς ρρημοι. Κάποια παράδοξη χά δοθίΐμάσααε 6ι·θισμέ>νοι στήν
ιίΛΡραντη άδιαψορία τής πλάσης
_ πού μάς έσφιγγε μέ στοργή,
χιοοΐς νά γνωρίζη ούτε μάς, ογχΐ
ΐόν εαυτόν της.
Ο σκεπτισμός καί ή άγνωσία γί-
«ΐβ< ή κοσμοθεωρία τού, ό Πυρ- οωνηβμός καί ή άμφιβολία γιά ο- Ια, ή φιλοσοφία. τού. ΕΙ Μ Α Ρ Μ ΕΝ Η των θίΰιν, μητέρα τή; Ιβτοοίας. Είμαρμένη στά 6άθη ί; Ανατολή; ΰψώνεσαι πελώριο νά μά; άνάψη 1! Ιήν ίλάβη — ^^ __ χέρι να (τφίξ(ΐ)με — ο- {ιΛ0 V ακολουθήσωμε — πηγαί- άνάμεΛΛ στήν πλάση χοιρίς ό ίγώ κι' τό* Γ Εινώσεις. Πλήν τής άΕεοποιήσειυς έντερικής χλαιρίδος τό Ή Συμβολη των Βουρλιωτών έν Ελλάδι κατά τα πή 1922-1972 τής 6άθη. ΓΊά κάθε παραστρχε; αύτούς π γμένονς. αχρηστεύονται άπό μοσφαίρια. | Κατά τόν Μετσνικώφ, πλήν τής φυσικής καί έπικτήχου άνο σου λές οίας, ύπάρχει καί μικροβιακή ά- προφυλάσσει τόν οργανισμόν όπό ! . Ό πό- νοσία, δταν ό όργανιομός άντι- τά διάφορα μολυοματικά νοαήμα- . Αχομα δρα κατά των μ.κροβίων καί ά- τα, παράσιτα, δηλητηρ,άσεις κ.ά Ι και μπο- νοοία άντ,τοΕική, όταν ό όργανι- ( Ενθυμούμαι, όταν είς τήν Κων σμος άντίδρά κατά των τοΕινών. σταντ.νούπολιν ή Ύγιειονομική θα Ούτος άπέδε,Εεν, ότι ή λήψ,ς ό- Ύπηρεσία τοϋ Δήμου δηλητηρία αί Ευγάλακτος ένισχύει τήν άντιτο Ζε τά άδέσποτα σκυλιά μέ στρυ άναοίαν, ταυτοχρόνως δέ χνίνην (σφοδρόν δηλητήριον), με τήν φαγοκυττάρωσιν. Συν ταΕύ αυτών δηλητηρ.άΖοντο κα! άλλοις καταπολεμεϊ τάς αι>- κυνηγεχικά σκυλιό, Ζώα ά£ίας.
τοενδοΤοΕινώσεις, συντελεί είς ; Οί κάτοχοι των οκύλων αυτών
χαμόγελο πού ε'χεις τήν υακΡ°2ωίαν, είς τήν καλήν έσπευδαν άμέοως είς τόν τόπον
γιά κάθε ματιά σου σέ πέΨιν Κα' έΧει αντισηψιγόνον ι- τής δηλητηριάοεως καί τά έπό-
σέ οΰση. Γ,ά αύτοΰς πού διότηχα. 'ΤιΖαν μέ άραιωμένο γιαούρτΐι τα
σοΰ μέλλοντας μπόρές
Περίμ,ενε. Άκόμα ή ΐ·νχή
λησμονημένους. Γι | Ως γνωστόν κατά τήν Ζύμω-
<σι<,μπόναγρ; κατατρε- σιν τού όΕυγάλακτος γίνονται 'Τπό Ύποσχέθηι;α είς προηγούμενον Β' 12. Τρυπιά "Αννα τοΰ Νικ. 13. ΚανταρτΖής Κων. 14. Κονδύλης Μιχαήλ Φαρμα- κοποιός I. Παπαγρηγοριάδης Σάδθας ι 2. Τσακύρης Φώτιος 3. Άφαλωνιάτης Δημήτριος 4. Μαλαθούρας Κυριάκος 5. Παραράς Λάμπρος 6. Βαμβακάς Κώστας 7. Γκαρμάτης Νικ. 8. Γκαρμάτη Άννα β. Καρακουλάκης Γεώργ. 10. Λαμπρικίδου ΈλίΖα. II. Χριστοφίδου Ίλιόνα. δέ Ζώα έσώΖοντο άκόμη κοί έ- |3α Διδόκτ°Ρ<* Θεολογίας διάσπασις, κατά πρώτον τό γα- φάσι άν ευρίσκοντο είς τήν τελικήν Βαμ°ακου Νεκόλαος ΕγΙ- ιν τής δηλητηρ,άσεως άπό , Ι ΟΚ°Π0<; Άν χίτ,αίες «45ο. αν σέ βοόαι- λαΚΤ°°ά1Κχαρ°7ν "Ρ* νλυκόΖην τεταν.κούς οπασμούς. Τό άραιω Ι 2^ Γ'αννέΑ^ Κ"_Ρ'^ Ήν* ρ σε β0ύβη. "Αν £χ«ι; πεσμενες χέ; άναστήσει. Πά κάθε γαλακΤόΖην, ακολούθως ένα μένο γιαούρτι χορηγείται ώς άν άπο τά δυο αύτά . . _.- .—τ ~^ν "^ τίδοτο "έ σάκχαρι είς όλας έν Φΐά πού στοχάστηκες πού ειδρ; Υαλακτοσακχάρου Ζυμοϋται πρός γένει τάς δηλητηριάσεις —.λ _λ ,.-----------,.. . .· γαλακτ,κόν όΕύ. ι Το γιαούρτι φυλαοσε, τόν όρ. Τό γαλακτπκόν όΕύ είναι άντι- γανισμόν κατά τόν βομβαρδιομόν σηψιγόνον είς τήν ιατρικήν χο- ' ραδιενεργείας. Γιά έλπίιδες. τα υ,τνοψαντασματα., γιά τίς Των ασπροιν συννεφων ρηγεϊται κατά των διαρροΊον τή λύσσα. Πού φύγανε χιόνια καί των βρεφών, παλαιότερσ Τού πισσα. πόνου στ,μαίνουν Ό άνθρωπος έχει τό μόνον είς τ6 γιαούρτι. τόν τυφοειδή πυρετόν, είς τήν ι Τό σκεφθήκατε ποτέ σας, πώς φυματίωσιν τοϋ λάρυγγος κ.ό. Ό Όύτή ή λευκή μάΖα σάν τό χιόν. μενος Μονής Αγ. Όρους 3. Παπαγρηγοριήδης Σάθδος 4. Μαλαθούρας Κυριάκος. ώοες.. στ,μαίνουν μεσούοανα Ι Γη ΡνΥ«= Κ·Ο· " αυτή ή λευκή μάΖα σάν τό χιόνι Οοβός νά δεχτή; τί: βνθΡ»Π«: θά έ2Π 150 έτη, εάν νά μάς προστατεύη άπό ραδ.ενέρ | ό °έν υπήρχεν ή έντερική σήις ! ' 4. Άπόφοιτοι Βιομηχανικής Σχο λής 1. Διαμαντάκης Ιωάν. 2. Πασπάτης Γεώργ. 3. Χριστοφορίδης Μαρϊνος. 5. Γεωπόνοι 1. Κωνοταντινίδης Άδαμάντι- ος ΛΑΜΠΡΟΤ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ Σ υνταξιούχου 'ΕκΛαι,δευτικοΰ 2. Στραβαρίδης Νικόλαος 3. ΚουτΖούκος Ιωάννης 4. Κοπελοϋσος Χρήστος 5. Τρυπιάς Νικ. 6. Σχραβαρίδης Έμμ. 7. Φουρούλης Σταύρος 8. Μανέτσος Άχιλλεύς. Επιχειρηματίαι πάσης φύσεως 1. Λαμπρικίδης Άριστοτέλης 2. Βαϊγκοόοης Μαρϊνος 3. Βαϊγκούσης Ιωάννης 4. Σταυρινάκης Νικόλαος 5. Σταυρινάκης Γεώργιος 6. Γρατοέοχ: Έμμαν. 7. ΔΕιώτη Άδελφοί - Κόκκος — Λάμπρος 8. ΒαρκάτΖας Κων. τοϋ Μιχ 9. ϊυνός Δημ. 10. Βαλοϋρδος Ιωάν. 11. Περιβόλης Δημ. 12. Περιβόλης Κων. 13. Κοκκίνης Ιωάν. (Γιάννα- ρος) 14. Χ'' Κυριάκος Άναστάσιος 15. Χ'' Κυριάκος Υιός Άνα- ς ος χή; τί: μ μελλοΰμρνρς μπόρες. Στή μαύρη °έν υπήρχεν ή έντερική σήψις, !γειαν καί 66ή λά ά δια τ^ οπί λύ μμς μρς. Στή μαύρη 6οι>6ή λησμονιά νά δυθίσης. Κα- δια
θώς - αίμ(υό6ρεχτη
οποίας προκαλοϋνται ου- κτίνας (Χ καί γ) που προέρχον- ι
τή; Δύ- νεΧεϊ<: ούτοενδοτοΕινώσεις. 'ται από τό ύπερπέραν (άπειρον) στΐ?' , , , Ι 'Αρκε' νά σημειώσωμεν, ότι έν Καί νά μάς μαυρίΖη τό δέρμα Αλλοτε ή ιαπελπισια τού γίνε- γραμμάριον περιττωμάτων (κο-'υας· ται πιό στυγνή ·λ —'- '-----'■ - - · ρμ (υας· υγνή, ,μέ τή λαχτάρα πράνων) περιέχει 10,10 μικροβί- , Ί'δου πώς. Ή ανοο|α τήν 0. ί* Ζ.«ρ-ΐ" * π°υ ων δηλ0δή 10000°000000 κα" "οίαν έξασφαλίΖε, τό γ,ααύρτ, ό τού δέ ΚΟΙΝΗ ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ Σήμερκ ρίμαι ό κοινάς κι' λάθρυτος προφήτης. ρω έκείνα πού νά τα ποΰν. ^ γραμμάριον, εάν δέ πολλαπλα σιάσωμεν διά τό 150 φείλεται είς τρείς βασικάς ούσί- 200 γραμ., 'ας (άμινοΕέα), ήτοι την κυστί- , . , 2. Βαλλίδης Παϋλος άπό τάς κοομικάς α- 'β ,. , . _ . . .._, ..λ _„.. _._χ____ .β· Απόφοιτοι Διδασκαλειων 1. Λαμπρικίδης Λάμπρος 2. Τσϊγκος Κώστας 3. Μουτάφης Στυλιανός 4. Καρύδης Χαράλαμπος 5. Ξενόπουλος Ίωακείμ β. ΧατΖηστυλιανός Ιωάν. 7. ΧατΖησπϋρος Κώοτας. πού είναι τό ποσόν χών περιττω- νηνι την γλουτίνην καί τήν θρυ- Σήμεοα ξέ- ^άτων τοΰ 24ώρου, σκεφθήτε τό 'πτοφάνην. ύ οί αλλοι τοεμουν ολίγον τί τεράστιαι άπορροφήσεις ι ·Η κυοτίνη εΐναι μια Ου0ία θε , γίνονται έκ τού έντεοικοϋ πεοιε- Λ.-..,--. „„.·. .·,^α«.,-. α.. λ.~ο«..:. οϋχος, πού ύπάρχει έν άφθονία (οι<νό μέ γτ>ναίκας.
χομένουείς τήν γενικήν κυκλο-ιείς την κερατίνην το0 δέρματος,
Ώοαία χοπέλλα, στήν άσπρη αύ- ΦθρΙαν τού αϊματος.
γή τού γέλιοι» σου ί>λέπω τόν "Α Εύτυχώς δμως, τα βακτηρίδια
•δή των δοντιών πού θά λείψουν. τού όΕυγάλακτος, τή βοηθεία καί
των μαλλιών *..(>'.
Ή γλουτίνη είναι ύποπροτόν
προερχόμενον έκ τής προσμίΕεως
'Ωραϊα γυναίκα! Στό μονσικό των έντερικών βακτηριδΐων παρά 'Κυστίνης καί γλουταμινικοθ όΕέ-
πεοπάτημά σου 6λρπω τήν πόδα- γ0υν σημαντικάς ποσότητας βιτα
ΰ θά ί 6βί ή λ
γς>α ΐτοΰ θά σέ 6υβίση στήν πολυ- μίνης Κ
θρόνα — οταν ααλεΰοντα; τό κά-
τϋ) σαγόνι, πολύ γρηά» θά παρα-
ν" άκουστής.
μοσφαίρια) τό γιαούρτι ώς έκ !μα τοΰ δέρματος κα| αύτό όφεί
Άχούω τόν άγώνα τή;'Τ0υτ0υ είναι λίαν ωφέλιμον είς ;λεται είς δυο Πρωτα απ0 τα δέ-
γεροντική; σου βακτηρία; απάνω Του(: όργανισμούς προκεχωρημέ- κα κυριωτερα άμινοΕέα.
Τό σημαντικώτερον δλων των
λειτουργίαν τοΰ δέρματος είναι
ό μεταβολισμός τής μελανίνης.
στις
»αχρ,ς ,εχαστη.
φωχός καί παράγεται έκ τής
, , , , , ,τυροσίνης καί φαινυλαλανίνης (ά
Ροδινα προσωπα γυρω στη λαμ- ΠιδρΟϋν κα! είς την ύδρολυτικήν Ι ινοεέα) εντ0£. των μελανοκυτ-
πα τοΰ χαοουμενου σπητιοι. Ι Α- διασπαο|ν των λευκωματων άπό |τάρων τής βαο(κή<; ^^ τής έπιδερμίδος ένθα έΕαοκοϋν προσ τάφων. τή 6ροχή νά σ6ύνη τήν έ«ι-'τφ, των εσχάτων των των άδροτέρων τμημάτων, γράφη ίών χορταριασμένο>ν σα; __
πιβοηθοϋν μετά των πεπτικιί*· φυ
Τό έργο τοΰ ποιητή πού θανμάζω' ραμάτων κα! είς τήν πέψιν.
σαπίξει στό πάλαιοπωλείο τοϋ δοό Άλλα δύο βακτηρίδια τό βα-
,μον. κτηρίδιον τής γαλακτικής Ζυ-
μώοεως καί ό στρεπτόκοκκος
Ό ιάπόστρατος σέρν*ι την ή'ΐιπλη Τής γαλακτικής ζυμώσεως έχου-
γία τού μέ βροντεοά σπηροΰνια 'οιν Τήν ΐδιότηχα, νά διασπώσι
πρός τόν δημόσιο πάγκο. |Τού(, ύδατάνθρακας.
Ετέρα χρήσιμος λειτουργία
Ή κόρη σου ή Δημιουργία, δταν
«ιθρεφτίζεται στήν άγοινία τή;
ί.ιιστημης κοί τή; Τέχνης τήν εκ
βταση, καίγεται Λπ' τόν πόθο νά
μάθη ποία είσαι συ ποΰ την έκα-
ΐιρ; τόσο ώοαία.
ό Λνη<μα ζητεί τό σκοπιό τη; Εΐθονομία; σοι^ δταν τίνα^ΐ; στό χάος τούς κόσμους χαί τούς νό- μοι·ς των. Ίοτί την ίστορα τήν πήγε; άπό χίϊνο τό δρύμο; Γιατί την ψυχή μου την ττερίμεν*; σ' ίκενη τή ϊύχτα; Τό άστρο γιατ τό γκρέμι- στό διάστημ«; Τό λαό πού .ιήγαινε γιατί τόν σταμάτησρς; Πώς ξέρεις τό δρύμο τής κατα- στροχρης; Οώς 6ρίσκεις τό μονο- .τάτι τής σωτηρίας; "Ω ,τέτρινη .διάνοια, 6οι>νό πού
; στά 6άθη τής Άνατολής
& δγναα. Γιατί; Γιατί; Γιατί;
Η φωνή μου χτνπωντας στά κρύα
οτήθη της, χορίς ν1 άκουστή ξα-
ναγύρισε καθ<ΐ>ς πήγε κι' ή Ε'ιμαρ
μοΰ άπάντησε' — Γιατί; Γι-α
τί; Γκχτί;
Άπό τίς ήδιάκ·οπες διαψρΰσεις
ιιιά χαχνποψία ίρχεται νά έπισκιά
μέ τό φάσμα της άκόμα καί
τί: στιγμές τής γαλήνης... Ό
τό είπε: Πλανιοϋνται
οί άνθρϋΜΐοι νομίξοντίς πώς προ-
«Οΐσμός τής ζοιής «Γναι ή χαρά
την όποία έσονται νά ταοάξουν οηαατίϊουν οί
<η πόνοι. Οχι. Προορισμος της ■"'ι ^ '· είναι ό πάνος, πού κάποτε μπορεί ακ 5' νά β,αχ&ΓΤΕΤαι άπό κάπο,α μ.κί,ή ,,Ω ^^,, ^ λήβη! ,Απόψε δ. χτιοα χαρα;... ^ ^^ &χχ^ ^^ σ&, ακούΜ. ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ V— .6 η,άνάα Πίρίμρνε. Φτάνον.ν χειρότερες ώ- (ΣννεχΛεται) οΙμεΤτ^^ Ώς μέλος τής «Έλληνικής κάμποσους μαθητές τού. Ό Άν- Μορφωτικής Έταιρίας- Αθηνών τρέ Σολού, ό έλληνομαθής φιλό (που προεδρεύεται άπό τόν άκα· λογος, μαθητής άλλοτε τοϋ Άν- δημαίκό Μέν. Παλάντ.ο καί γραμ | τρέ Μ.ραμπέλ καί τού Θράσου Ρατέας της είναι ό μυθιστοριογρά- , Καστανάκη στό Παρίσι, έ£έφρα· Φός Τάσος Αθανασιάδης), ό σε τήν ίκανοποίησή τού γιά τήν ουνεργάτης μας λογοτέχνης Παϋ- άρτια άρθρωση, καθώς τήν έχα- 'ος φλώρος έδωοε τίς άκόλου· ρακτήρισε, καί τήν όρθοφωνία τού όμιλητή. Τό σημεϊο τουτο θά προκαλέσει δίχως άμφιβολία τό ος. ΡΡ, Β, Β2 καί Β12. συντελεί είς τόν σχη- ιΖείνην τθ0 γαλακτος. έρυθρών κυττάρων (αί-| Ή μελανίνη. Τό μέλαν Ή θρυπτοφάνη παράγει τήν κα χρώ. νης ήλικίας. Οί δύο φυσιολογικοί ένοικοι | Ερωτα! Βλεπω τα φεγγαοια να το0 παχέος έντέρου, τό κολ,θα- στοογγυλα κι οταν κτηρίδιον τοΰ -£οχεριχ κα, ό έν. τερόκοκκος τού Γκάρτνερ, πλήν (τής συνθέσεως χών βιταμινων, έ στή λαμ- πιδροϋν καί είς την ύδρολυτικήν Ι ι» ! μέχρι άμινοΕέων, έ- Σ τόν Λ«ληό κήπο οί δύο έ()(οτρνμρνθι σανε — σάν νά μην εΐχαν ποτέ γνωριστή. άπαντήθηκαν αί προσπερά- Τών Μικροβίων τού έντερικου σω¬ λήνος είναι ή καταστροφή πα- Τό αλογο τής ενεργείας κιιλίστη- κ,ε στά 6άθη μιάς χαράδρας. Ό πο-νεμένος ληομόνησε. θογόνων μικροβίων. Συμφώνως πρός προσφάτους έ ρεύνας ή λειτουργία αυτή αύΕά- νεται μέ τήν χρήσιν χοΰ όξυγά»- λακτος, αί δέ καθαραί καλλιέρ- γειαι προερχόμεναι άπό τό πεπη- γμένο γάλα (γιαούρτι), άγουν έντός έΕ ημερών περίπου είς τόν έντερικόν σωλήνα τήν ταχείαν άνάπτυΕιν τοϋ γαλακτικοϋ βακίλ λου καί τήν μετατροπήν χής άλ· καλικής αντιδράσεως τοϋ έντερι κου περιεχομένου είς ουδετέραν | ή όΕινον διά τοϋ γαλακτικοϋ ό- Εέος. Ούτω τά βακτηρίδια τού όΕυ¬ γάλακτος άνταγωνίΖονται χά βλα- βερά βακτηρίδια τοϋ έντερικου περιεχομένου. Διά τών έΕεργασιών τούτων καταπνίγεται ή περιορίΖεται ή ά- νάπΤυΕις των θλαπτικών βακτη- °ες όμιλίες: Στήν Κερκύρα: «Τό ταΕίδι τοθ Σατωμπριάν οτήν Έλλάδα», στίς οίθουαες τής Άναγνωστικής Έ 'αιρίος (28 Μαρτίου). Στήν Πρέβεζα: «Ό ίππότης "οιητής ΛορέντΖος Μαβίλης» (1 Απριλίου). Στήν Νιγρίτα: «Τό ταΕίδι τοϋ ίατωμπριάν οτήν Έλλάδα» (8 Απριλίου). Στήν Καβάλα: «Ό Κυβερνή- 'Πί Καποδίοτριας ο«οδόμος Κρά- 10υς», οτή Στέγη τοϋ Συνδέ- 'μου φίλων γραμμάτων καί τε· Χνών Καβάλας» (9 Απριλίου) Στήν Δράμα: «Ό κυβερνήτης Καποδίοτριας κλπ.. (10 "Απρι¬ λίου). 'ΑΕιοσημείωτο είναι τό γεγονός 'τι ο' όλες τίς παραπάνω πολι- ΤΕϊες λειτουργοϋν άπό χρόνια τ°πικοί σύλλογοι καί ούνδεσμοι Μθρφωτικοί, φίλων τών γραμμά- των καί τεχνών κλπ. πού συγκεν τΡώνουν τήν πολιτιστική Ζωή τού κ4θε τόπου. Στήν Κέρκυ,ρα πα- Ρθκολούθηοε τήν όμιλία τοΰ Π. Ηώρου, άνάμεαα σ' αΑλους, κα' ^ διευθυντής τού έκεϊ Γαλλικοΰ Ιν°τιτούτου (παραρτήματος τοϋ Ιν"τιτούτου Αθηνών), μαΖ! μέ ενδιαφέρον των αναγνωστών τοϋ Παύλου Φλώρου, ίδιαίτατα έκει- νων πού παρακολουθοϋν και τίς έδώ όμιλίες τού. Ό Ρενέ Σολού έρώτησε τόν όμιλητή άν, προσκαλούμενος εί- δικά γιό τόν σκοπόν αυτόν, θά έδεχότ'ΐν νά δώσει τήν ιδία όμι- λία οτό Γαλλικό Ίνστιτοϋτο τής Κερκύρας. .Άγωνιστικός τύπος», καθώς τόν είχε χαρακτηρίσε. πρίν άπό 3 - 4 χρόνια ό λογοτέ¬ χνης καί κριτικός Γιάννης ΧατΖ, νηα, ό Παϋλος Φλώρος άγωνΙΖε- ται χρόνια τώρσ κατά τοϋ έκβαρ- βαρισμοϋ τοϋ γραπτοϋ καί τού προφορικοϋ λόγου στόν τόπο μας. Στήν άποδαρβάρωση τούτη, καθώς τήν ' όνομάΖει, τής γλώσ- σας συμβάλλει καί ή άπουσίπ τού είδικοϋ μαθήματος τής ό ρ- τατευτικήν λειτουργίαν, διότι ά- πορροφοϋν τάς ύπεριώδεις άκτί νας. Τά έγκαύματα πρώχου βαθμοΰ είς τάς πλάζ θεραπεύονται μέ μόνην έπάλειψιν όΕυγάλακτος. Ώααύτως τά χημικά έγκαύμα τα τοϋ οίσοφάγου θεραπεύονται μέ άραιωμένο γιαούρτι 300 γρ άνά 2ωρον επί τρείς συνεχεϊΓ ημέρας. Ή τυροοίνη καΐ ή φαινυλαλα νίνη αμφότερα είναι προϊόντα τής ΚαΖείνης, ήτις είναι ή κυρία πρωχεϊνική ϋλη τοϋ γάλακτος. Τή έπιδράσει των ήλισκών ά· κτίνων διασπώνται τά δύο άμινο¬ Εέα τυροσίνη - φαινυλαλανίνη καί παράγεται ή πυροκατεχίνη τή έπιδρόοει τοϋ νευροφυτικοΰ συ- στήματος, έκ τής πυροκατεχίνης τέλος παράγεται ή μελανίνη ή ό- διά τά κύτταρο τοϋ σώματος ύ- ποία άπορροφά τάς έπιβλαβείς περιώδεις άκτϊνας. Ούτω ή αϋΕησις τής περιεκΤι- κότητος είς μελανίνην τού αν¬ θρωπίνου δέρματος συντελεί είς τήν προσχσσίαν τούτου έναντι των έπιδράσεων τοϋ ήλιακοϋ φω¬ τός, τής έν γένει άκτινοβολίας καί ραδιενεργείας. Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ Β' ΜΕΓΑΛΕΜΠΟΡΟΙ ΈΕαγωγεϊς 1. Φλώρος Γεώργιος τοΰ Ά θανασίου 2. Άδελφοϊ Κωνοτανχΐνίδη — Σταύρος καί Κωστής 3. Άδελφοί Σ. Κωνοταντινί- δη — Γεώργιος — Στυλιανός τού Κων. — Άδαμάντιος — Γε¬ ώργιος τοϋ Κόκκου. 4. Φλώρος Γεώργιος (ΜΊκά- δος) 5. Χριστοφίδης Κων)νος τού Γ. Βιομήχανοι 1. Μελεμένης Γεώργιος τοϋ Ά θανασίου καί Υίοί 2. Άδελφοί Πουλάκη — "Ιω¬ άννης, Εύάγγ. Γενικοϋ ΈμπορΙου 1. Χ''Πέτρος καί Τσάφος Δημ 2. Άγγελίδης Γεώργιος 3. Μακαρώνας Γεώργιος 4. Μητρόπουλος Α. Χ''Κυ- ριοκος Κοκκ., Τσάφος Έμμ. 5. Μηλιώρης Γεωργ. β. Μηλιώρης Γεώργιος το5 Εύαγγέλου 7. Κοκκίνης καί "Αρχοντάκης 8. Κυπαρίσσης Παρίσσης 8. Πάχνη Άδελφοί τού Β. 10. Σϊμος Γεώργιος 11. Χιώχης Νικόλαος 12. Άφαλιωνιάτης ΆλέΕαν- δρος 13. Άδελφοί Βουρβούλιου 14. Χριστοφίδης Γεώργ. 15. Πασπάτης "Αντώνιος 16. Κεχαγιάς Δημήτριος ΥΦΑΣΜΑΤΕΜΠΟΡΟΙ 1. Πολυκράτης Στυλιανός 2. Κούρτη Άδελφοί — "Ανα- οτάσιος — "Ιωάννης 3. Κοϋτης Φώτιος 4. ΔΖέρμπη Άδελφοί 5. Βαφεύς Δημ. 6. Τενεκίδης Γρηγ. τοΰ Ε. Ζωέμποροι - Χονδρέμποροι 1. Φουρούλης Σωτήριος ΛΙΑΛΓΜΛ Η ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤίΙΕΤΙβ ΤΟΥ κ. ΚΒΝΣΤ. ΓΕΟΡΓΑΚΟΠΟΥΑΒΥ ΤΟΥ κ. ΧΡΗΣΤΟΥ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ Έπαίμου Προέδρου Τή; Έ νώσβως Έλλήνων Λογοτεχνών Δίδαγμα γενικωτέρας σημασΙ- άς, άαψαλώο., αποτελεί τό ίωβη- ας. Αργότερον, επί των ημερών τού Ιωάννου ΜεταΕά, τόν έχαι- λαίον τού άγαπητοΰ μου, τού ά- ρέτησα καί τόν έχάρηκα, ώς ύ· δελφικοϋ μου φΐλου Κώστα Γε- πουργόν Παιδείας. Καί είς τόν ωργακοπούλου είς τήν Προεδρίαν τομέα αυτόν άπεδωσε πλουσίως. Στασσός Νικόλαος τοϋ Μιχαήλ στασιου 16. Μιλτ. 17. Χ "Μιχάλης Νταής 18. Κρασοιάς Βασ. 19. Τσιργιώχης Ευάγγελος 20. Γιγουρτσής Σωκράτης 21. Κελάνδριας Ανδρέας 22. Γκούμας Δημ. τοϋ Α. 23. Διαμαντάκης ΆλεΕ. τοϋ Γ. 24. ΆλεΕίου Δημ. (Μπόμπα- κιάς) 25. Ντελεφές Νικολάκης 26. Βαμβάκος Ιωάννης τοϋ Τιμοθέόυ 27. Παύλου Σωτήρος 28. ΚιουτΖούκος Ανδρέας 29. Κιουτ2ούκος Σωτήρος 30. Ζερβός Ιωάν. 33. Μπελώνης Σάβθας τοϋ Γ. 32. Μπελώνης Νικητάς 31. Καμπακλής Άθανάσιος 34. ΝτινιόΖος Λάμπρς τού Ί. τοϋ Έλλην»κοϋ Έρυθροϋ Στου- ρού. Είκοσιπέντε πλήρη έτη είς τό άξίωμα είναι, όπωοδήποτε, γε¬ γονός χωρίς προηγούμενον. Μιά όλόκληρος Ζωή Ι Καί ένα έΕοχον παράδειγμα. Διότι, βεβαίως, ή το σον μακρά πσραμονή δέν είναι παρά άναγνώρισις τής άΕίας καί τής άρετής τοϋ άνδρας, δέν είναι παρά εκδήλωσις βαθύτατης τιμής καί θαυμασμού, δέν είναι παρα έκφρασις κοινής συνειδήσεως, ε¬ πί τής οποίας είναι πυργωμέ- νη ή έΕοχος προοωπικότης καί ή, έθνικώς, μεγίστη, προσφορά της. Καλαβρυτινός ύπηρέτει είς Ί- ωάννινα ώς δικοστής ό Κωνσταν¬ τίνος Γεωργακόπουλος. Καί έκεϊ, ενθυμούμαι, τόν έγνώριοα, διά πρώτην φοράν. "Ητο έντονος, ά¬ πό τής πρώτης στιγμής, ή έντύ· προσωπικότ.ιτός πωσις έκ τής τού. 'Ηοθάνετο ΎπήρΕεν έκ των καλλιτέρων ύ· πουργών, πού επέρασαν άπό αύ¬ τό τό υπουργείον. Καί αποτελεί τούτο κοινήν καί δικαίαν ανα¬ γνώρισιν. Καί έπειτα είχον τήν δυνατότητα, κυριολεκτικώς, να τόν θαυμάση, ώς Πρόεδρον τού Έλληνικοϋ Έρυθροϋ Σταυροϋ. 1 Υπουργός Άποκαταστάοεως των Ίονίων Νήοων άντιμετώπι^α προ- βλήματα πελωρίων διαστάοεων. Προβλήματα κυρίως περιθάλψεως καί μακροπροθέσμου καί βραχυ- προθεσμου, τά όποία κα! έδημι- ούργουν ψυχολογίαν μέ όντικτύ- πους καί έπιπτώοεις. Καί είς ε¬ κείνην τήν κρίσιμον φάσιν είχα τήν ευτυχίαν, δχι απλώς νά έχω αμέριστον καί γενναίαν τήν αυμ- παράστασιν τοϋ Έρυθροϋ Σταυ¬ ροϋ, άλλά καί νά βλέπω δτι ού¬ τος έκινεϊτο μέ σύοτημα καί όργα- νωτικόν μηχανισμόν, πού προεκά κανείς άμέσωα, 'λει θαυμασμόν. Ό Γεωργακόπου ότι ενώπιον τού είχεν άνθρωπον : λος είχε ·καταστήσει τόν Έρυ- συνέοεως καί δικαιοσύνης, κυ- θρόν Σταύρον ύποδειγματικήν ριαρχούμενον άπό έΕορσιν καί λειτουργίαν. Καί τό υψηλόν τολ πάθος προσφοράς, υπέρ τής Πά- επίπεδον διεπιστώθη είς όλας τάς τρίδος. Ήτο ό γνήσιος Καλα¬ βρυτινός, ό γαλουχημένος μέ τήν ρας τού, ό διακατεχόμενος άπό _ εύγενή παράδοσιν τής γενετεί· τόν δημιουργικόν παλμόν της, ό [πορευόμενος μέ τήν ύπερηφάνει- αν τής άρετής καί τήν διαύγειαν τοϋ πνεύματος. "Εκτοτε ουνεδέ- θημεν. Ό Γεωργακόπουλος, μέ τήν βαθείαν νομικήν σκέψιν, πού τόν έχαρακτήριΖε, μέ τήν εύρυ- τάτην γενικήν μόρφωσιν, μέ τήν ίηλευτήιν συγκρότησιν, ή όποία 35. ΝτινιόΖος Κόκκος χοϋ Έμ. έσφραγίΖετο άπό θετικήν κρίσιν ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΓ ΦΕΓΓΟΓΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΥΖΙΡΙΔΗΣ Την 27ην Μαρτίου έ.έ. άπεβί- ωσεν ό Πηναγιώτης Κυζιρίδης, ς των γνοκττών σέ όλόκλη- ύ β ο φ ω ν Ι α ς στά οχολεία, μαθήματος θεμελιακοΰ στήν παι- δεία των πολιτισμένον χωρών τής Δύσης. Στήν ελλειψη αυτή ό Π. Φλώρος αποδίδει καί' τήν έ- λαττωματική προφορά των σημε- μαθαίνουν ρινών Εένες έλλήνων που γλώσσες. ρ ρο τό Μαροΰσι οίκογενειών. Ού¬ τος εγεννήθη στό χοκ>ιο Λαχανά
τής Τριπόλεως τοϋ Πόντου πρίν
88 χρόνια (1885). Διά νά μή κα-
τ«ταγή στόν Τουρκικό Στρατό
έγκατρστάθη τό 1909 είς Γιάλταν
τή; Κριμαί«ς, ασχοληθείς μέ κα-
πνοφυτεϊες. Έκ·Ρί χάρις ρίς την
έργατικότητά του^ την φιλοξ€νία
τής Άγίας Ρακκτία; καί τόν πλοϋ
τον τής Κριμαϊκή; γής, βπρόκο
ψε καί άνήλθε σέ καλή σειρά ζω
ής. Φρΰγ(ον τά; Ρωσ<τικά; ανα¬ στατώσει;, ηναγκάσθη τόν Ιού¬ νιον 1919 νά προσφύγη στήν Μά- ν« 'ΕλλάΛα. Μέ μεγάλον οτμΛα- ραστάτην καί όδηγόν τήν ,-ΐολίι- πεΐΛον σίζυγύν τού Κυριακήν, σέονοντας τρία μικρά (θεόφιλον, Κωνσταντίνον καί Σπΰρον) μέ μόνον έφόδιον κάποιο μπόγο άπό ράκη τελών διαρκιός υπό στρρή- Άοχικω; στό Λαι'ιριο^ τήν Καλ- λιβία, τήν Άμφιλο·χίαν γιά νά κυυρνιάση τελικά τόν Ίούνιο 1923 μέ 4 μικρά σέ ενα διομάτιο άπό πλίθες κοά τενεκέδ-ε; στό Μαροϋ- σι, έκεϊ απού εΤναι σήμερα τα Σχολ€Ϊα. Μέ λύσσα έρρίφΒησαν 36. ΝτινιόΖος Λάμπρος τοϋ ι Έμμ. 37. ΝτινιόΖος Άρμόδιος τοϋ Έμμ. 38. Κουφόπουλος Δημ. 39. Παληός Δημ. 40. Παληός Ιωάν. 41. Λαγωγιάννης Σάββας Στυλιανός καί "Αντ. — Υίοί 42. Ψιχουλάς Μιχαλάκης 43. Χ'"Γιάννης, Χ'Ρώφτης 44. Κατερίνης Απόστολος 45. Τσϊγκος Γεώργ, καί Υιός 46. Βαλδιράς Χαρ. 47. Περιβόλας Έμμ. τοϋ Θεοδ 48. Βατίδης Δήμος ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ 1. Φλώρος Παϋλος τοΰ Γ. 2. Μηλιώρης Νικ. τοΰ Ε. 3. Παραράς Λάμπρος 4. Μανίκας Ιωάν. 5. Βατίδου φιλή | 6. Βατίδου Όλγα |Η' Δημοσιογραφοι - Έρασιτέχναι 1. Παραράς Λάμπρος 2. Φλώρος Παϋλος 3. Μηλιώρης Νικόλαος 4. Λαμπρικίδης Λάμπρος 5. Μικρέλλης ΆλεΕ. 6. Παραρά Ελένη 7. Ψηλοπάχης Άντ. 8. Μανίκας Ιωάν. 9. Λαγοϋρος Κυριάκος. 10. Βατίδου Όλγα. Θ' Διπλωματικαί 'Υπάλληλοι . κοί άπό καλωσύνην κα! σιομφυα μέ τόν χαρακτήρα ευγένειαν, έ- πορεύετο την οδόν τής επιτυχί¬ ας. Κα! έδικαιώνετο μέ τήν γενι¬ κήν εκτίμησιν, ή όποία τόν περιέ- βαλλε καί τόν έι.ράτυνεν είς τήν συνέχειαν τών ύψηλοφρόνων στό _ χων τού, τούς όποίους, πάντοτε έθετε ύψηλούς, πάντοτε υπερά¬ νω τών μικρών καί τών έφημέ- ρων, πάντοτε είς περιοχάς ήθι- κής καί πνευματικής άκτινοβολί- περιπετείας καί θεομηνίας, πού ηκολούθησαν. Είναι χαρακτηρίση- κόν, ότι οί Εένοι, είς τά κράτη τών οποίων ό Έρυθρός Σταύ¬ ρος έχει παράδοσιν κα! δυνατό- τητας σπουδαίας δέν έχουν άφή- σει εγκώμιον πού νά μή πλέΕουν διά τόν Ελληνικόν Έρυθρόν Σταύρον καί τόν Πρόεδρον τού. Άλλ' αί υπηρεσίαι τοϋ Κωνσταν τί νού Γεωργακοπούλου δέν έΕαν- τλοϋνται έδώ. ΠροεΕετάθησαν καί επί τοΰ πολιτΐ'κοΰ πεδίου. Ώς ύπηρεαιακός πρωθυπουργός, είς φάσιν εξαιρετικόν εύαίσθητον διά τόν δημόσιον βίον, έτυχε γενικήο άναγνωρίοεως. Κα'ι ή γενική υύ· ιή άναγνώρισις κορυφώνεται τώ- ρα, ώς εκδήλωσις τιμής μέ τήν είκοσιπενταετίαν τής προεδρίας τού είς τόν Έρυθρόν Σταύρον. Μετέχω είς αυτήν τήν εκδήλω¬ σιν, μέ όλην μου τήν ψυχήν. Συγχαίρω. Κα! εϋχομαι διά τόν αγαπημένον φίλον μου. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Τό Έλληνιχό Άβχυνομικο Μυθιατορτ,μα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ "Ητανε 77ον Νοέμβρης. Τά δέντρα άπλώνανε τά γυμνά κλαδιά τους περιμένοντας τόν έρχομό τής ά- νοιΕης. Ύποταγμένα στή θείκή μοϊρα τους! Ή πρασινάδα φύτρω- νε άκόμα κα! λίγα χειμωνιάτικα λουλούδια άνθίΖανε ποΰ καί ποΰ. Σταμάτησα κοντά σ' ένα μικρά ποτάμι. Κόντευε μεοημέρι. Ο ού- ρανός όλόκληρος σκεπασμένος μ' ένα γκριΖόασπρο σύννεφο, σιω- πηλός, γαλήνιος. Περίμενε, λες, 1. ΚιουΖές - ΠεΖάς Σταμάτιοο. καλλίτερες μέρες γιά νά λάμψει — Πρεσβευτής 2. Χαλκιάς Χρήστος τοϋ ΠρόΕενος "Αγγλίας Συνβχίιζεται Νικ ΟΙ "ΑΝΤΙΛΑΑΟΙ,, ΤΟΥ ΔΗΜ, Ι, ΑΡΧΙΓΕΝΗ οτΛ Ρα8ιοΐρΐιι>νικΑ ΈκπομπΑ
Στή Ραδιος-ίονιχή έκπομπή Έ-
νόπλων Δννάμρον «Χαοούμενο με
πηαέοι» τήν Τοίτην 17 Απριλίου
1973, 13.00 — 14.00., ό έκςροννη-
τή; τοΰ ΕΙΡ, οαδιοσυγγραφρΰς
καί Πράεδρο; τής «ΈΛ'ώΛεο); Νέ-
(·>ν Έλλήνίον Λογοτεχνων κ. Τά-
κης Α. Νατσούλης παρουσίασε τό
νεο 6ι6λίο τοΰ Δ»μιήτρη Ι. Άρχι-
γένη «Άντίλαλοι» καί άνέφερε τά
εξής:
«Ό γΐΛτοός λογοτρχνης Δημή-
τοης Ά«χιγέΛ«ης μάς έδωσε μίοιν
επικολυοιχή σΐ'λλογή ποιημάτων
τό ύπέροχο χρωμα τού. 'Υποτα-
γμένος κι' αύτός στούς νόμους
τής φύσηςΙ
Βγήκα επ" τ' αύτοκίνητο. Δέ
φυσοϋσε κοθόλου. Παντοϋ σιωπήΙ
Πουθενά άνθρωπος. Κι' ώστόσο,
ένοιωθα χιλιόδες μάτια νά μέ
παροκολουθούν. Λές κι' εϊμουνα
άνάμεσα σέ δύο άντίπαλα στρατό-
πεδα κι' ή σιωπή έκείνη ήτανε
τό προμήνυμα τής ψονικής μά-
- ' " 'χης! Πληοίασα τό ποταμάκι. Στίς
τοΐ', 6γαλμένα μέ πόνο μεσ' άπ' όχθες τού μάταια άγωνίΖονταν νά
τή νοσταλγία τού γιά τίς χαμένες Ζήσουνε μερικά άγριολούλουδα.
πατοίδες. Άκοΰστε λίγρ; στροφρς Οί ρί2ες τους ρουφούσανε τό νε-
Λπ'τό τοαγοΐ'δι τον ό Πόνος τού ρ0, μά ό άνεμος έδερνε τά κορ-
Γέοου Ποόσφυγα.
Άλ' την πατρίδα μου δδικα
μέ διώξανε νά φΰγω
κηί πρόί.φνγα; νά σέρνωμαι
στή; ξενητιάς τά μρρη.
Τώρα, πρνήντα ,-τέρα.σαν
χρόνια, κι' δμως άχόμα
μιά τους. Λιγοστές μικρές φιλλύ-
ρες ηρασίνιΖαν έδώ κι' έκεί. Κι'
άπέναντί μου, οτήν άλλη όχθη...
Ι Σταμάτησε. ΆναστέναΕε κι' έ-
κλεισε τά μάτια. Τ' όμορφο πρό-
σωπό τού πήρε θεϊκή εκφράση.
μέ τοώ' ή πίκρα 'φτή βαβειά, Καί στάθηκε έτοι, έκοτατικός, α¬
πού «νας θρός τό ξρρρι».
τικέ; άναστατώσίΐ; τής χώρας
π«τέρας. μάνα καί μικρά στί1ν( μας μττόρεσαν νά τόν γονατίσουν.
πάλη τή; ξ(«ής. Σκληρό .ιολΰ ή-| "Εςτθασε τά 88 καί δούλευε, φαι-
ταν τό ξεκίνημά τοτ· στό Μαροΰ-, νόμτνον ύγείας καί Λντοχής. "Ο
ί ό Άά |
σ( πρίν 50 χρόνια. Άγάπησε^ πο-|
λΰ τή νέα τού πατρίδα γιατί οί
ό λ
έμενρ
- τον
καί
ς έμενρ παντα ^οθκ, χυ
άνθρωποι ήσαν καλοί καί τό κλϊ- ρ'ι; ν> άοο(0σΓή«η ποτέ στή ξωή
μα τού Μαροιχΐιοΰ ταίριαζε μ' έ-
άλ
Τ0,,
κεΐνο τού ,Πόντου καί τή; Γιάλ-( Λ.^)ν
τα;. Άλλά καί οί Μαρονσιώτες»
α/.οι τύτε ό περί,τον χιλιάβε; κα-
τοικοι μαζί μέ τήν Πεντέλη, τα
Μελίσβιτ^ τή Μαγκουφάνα καί τή
Λνκόβρυση άγάπη«ην τόν κυο '
Παναγιώτη Κι^ιρίδη. Καί άνε6αι
νΐ τά σκαλοΐιάτια τής ζωής ά-
κούραστος καί δκαμπτος άπύ τις
διάφοοες γενικές καί οικογενεια¬
κάς πληγές. Είς τόν Έλληνοϊτα
Πρό ολίγον μη-
πατος, πέθανΐ τό μεσημερι τής
26ης Μαρτίου 1973, τριγυρισμί·-
νος άπό παιδία^ νύφ·ε;., έγγόνια
καί φίλου;. Ετάφη στό Νεκροτα-
τοϋ Μαρουσιού, τοΰ όποίου
τό χοηια θά τόν σκεπάζρ» πλέον
ρλαφρά γΐΛτί επί 50 χρόνια τό
πότισε μέ τόν ίδρώτα τής τιμίας
καί έντατικής εργασίας τού. Ή
ιμνήμη τού ά; είναι αΐωνία.
«Μαρου<τιώτης» σεις, γΰμνια, πεϊνα, άσθένειες χαί λικο πολ*μο έχασε τον γνιο τού ίίσες άλλες κακουχίες δημιοι·ργοΰν θεόφιλο ποϋ εφονεύθη την 31 ην ο! πόλεμοι χαί μάλιστα σέ χώοα Μαρτίου 1941 στό Τομόρι τής Άλ καθημαγμένη Από πολνετεϊ; πό- 6ανία; έν μέσω πολλών Μαροι>-
λέμους καί κτυπημένη άπό τό Μι σιωτών (Ιον Σΰντ. Πεζικοΰ). Ου
κρασιατικό κϋμα. περι.τλοινάται έ- τε ή λαίλαψ τή; Γερμανοϊταλικής
δώ καΐ έ*ε'ι ίΐτων καταφύγιον. Κατοχής, οΰτε οί μετο-ιελενθερω-
Μόλιο εξεδόθη
Δημ. Ί. Μαγκριώτη
"ΠΝΕΥΗΑΤΙΣΗΟΣ - ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ,,
Πωλεΐται είς δλα τοΓΚεντρικά Βιβλιο-
πωλεϊα (Σταδίου - Ίπποκράτους κλπ.)
ναπνέοντας βαθειά, μέ μισάνοιχτο
στόμα! Λές καί Ζούοε την είκό-
να κείνη. Τή ρουφοϋσε. Την κα-
ταστάλαΖε και στήν πιό μικρή ί¬
να τής ϋπαρΕής τού! Άργησε
πολύ νά Εαναφέρει τό νού τού
οτή βιβλιοθήκη. Δέν τολμοϋσα νά
κάνω καμμιά κίνηαη. Φοβόμουνα
μήπως καταστρέψω τίς λίγες στι¬
γμές εύτυχίας, πού έβλεπα χαρα-
γμένας στό χλωμό τού πρόσωπο.
Άναστενά2οντας άίνοιΕε τά μάτια.
Μέ κύτταΕε κα! χαμογέλασε θλιμ-
μένα:
— Συγχώρησέ με...
Ή φωνή τού τρεμούλιαΖε ώ-
απού νά μοϋ περιγράψει τή θεία
είκόνα, πού εϊχε άντικρύσει. Μιά
κατάΕανθη κοπέλλα, σάν ΰγγελος,
ντυμένη οτ' άσπρα, ΖωγράφιΓ.ε
τήν προσμονή ,τής νεκρωμένης φύ
σηςί
Τά νεϋρα τού Εοναβρήκανε τήν
ίσορροπία τους. Ή σκέψη τού
καθάρισε. Ή γαλήνη τάν άγκά-
λιασε. Δέν τόλμησε νά τήν άνη-
συχήσει. Μά, κείνη, τόν εΤδε καϊ
τοθ χαμογέλασε. Σά μαγνητισμέ-
ΔΓΡΑ_ Ν, ΔΡ020Γ
νος πέραοε τό μικρό γεφύρι καί
τήν πληοίασε. Εϊπανε λίγα άσή-
μαντα λόγια, πού, ώστόσο, χα·
ραχτήκανε βαθειά μέσα στίς καρ
διές καί τών δύο! Εϊχανε κοι-
νούς φίλους κι' ήταν άπίστευτο
πώς δέν γνωρίΖονταν άπό καιρό.
Χάρηκε όσο μπόροαε πιό πολύ
τή ουντροφια, της καί, φεύγον-
τας, πήρε μαΖί τού γιά πάντα
τή μορφή της Γ..
Γύρισε πολύ άργά σπίτι τού.
Θά κοντεύανε μεσάνυχτα. "Ητα¬
νε χαρούμενος. Θά μποροϋσε,
πιά, ν' άντιμετωπίαει όποιαδήπο-
τε παράλογη έπιθυμία τοϋ πατέ-
ρα τού. Δέ νοιαζότανε γιά τά
νεϋρα καί τίς ίδιοτροπίες τού. Μά
όχι γιά τήν είκόνα, πού άντίκρυ-
οε σέ ΑίγοΙ..
— Βρήκα τόν Τόμας νά μέ πε-
ριμένει οτό κεφαλόσκαλο. Τό
πρόσωπό τού μοϋ φάνηκε πολύ
γερασμένο. Ό πόνος τό σημά-
δευε. "Ετρεμε. Τόν άγαποϋσα
πολύ. Ήταν ή προσωποποίηοη
τής άφοσίωσης. Τού χρωοτοϋσα
εύγνωμοσάνη. Όσο οπούδαΖα,
μοϋστελνε όλο τό μιαθό τού! ινιά
κι' ό μισθός τής καλής μου "Ε-
λεν τόν ϊδιο καιρό, ήτανε δικός
μουΙ.. Δέν λογαριάΖονε κι' οί
δύο, άνταμοιβέςΙ "Εδιναν άγάπη
κι' άς μην παίρνανε τίποταΙ Ή
Έλεν οϋτε ένα γράμμα, δεκα-
τρία όλόκληρα χρόνια Ι Δέν εί-
χά δικαίωμανά τής γράψω. Ή¬
ταν άντίθετο μέ τούς νόμους τής
μητρυιάς μου Ι Ή διαθήκη τής
μητέρας μου μ' ήθελε άνεΕάρτη-
το οίκονομικά οτά είκοαιπέντε
μου χρόνια. Τότε λογάριαΖε πώς
θά τελείωνα τίς σπουδές μου.
Τότε θά μοΰ χρειοΖότανε τ' δγοι-
γμα οτή Ζωή Ι
Σταμάτησε λίγο, σά νάθελε νά
ουγκεντρώσει τίς σκέψεις τού.
"ΕρριΕε ούίσκυ στά ποτήρια μας,
ρούφηΕε δλο τό δικό τού καί ου-
νέχιαε:
— Ό «γεράκος» μου, όπως
συνήθιΖα νά τόν λέω, μοϋ δπλω-
σε τά χέρια ίκετευτικά.
— «"Ελα, παιδί μου... ΔόΕα νΰ-
χει ό Θεός! Πίστευα πιά πώς δέ
θά πρόφταινες κανένα μας Ζων-
τανόί..».
— «Τί ουμθαίνει;» τάν ρώτη-
οα βλέποντας τά δάκρυα νά θο-
λώνουν τά γεροντικά τού μάτια.
— «Ό κύριός μου...» κατόρθω·
σε νά πεϊ. ΜοΰδειΕε τήν άνοιχτή
πόρτα τής κρεββατοκάμαρας και
Εέσπασε σέ λυγμού».
ΜΙΚΡΑ ΙΣΤ0Ρ1ΚΑ
Η ΑΝΑΞΑΓΟΡΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΒΟΥΡΛΩΝ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
τική έπίσης δωρεά ενός άπλοϋ
-5-
"Αν θελήσουμε νά χωρίσουμε
σέ τρείς περιόδους την ιστορίαν
τής Αναξαγορείου Σχολής των
Βουρλών, κατά τό 1892 τελειώ-
νει ή δευτέρα περίοδον κ αί άρχί-
Ζει ή τρίτη κα'ι ισπουδαιότερη άπό
απόψεως άκμής, πού έκλειοε μέ
τό τέλος καί τού τόπου ώς Έλ-
ληνικοϋ κέντρου.
«παπλωματαά», άλλά νοικοκυρη
ιών Βουρλών, τού ΧατΖή Κωσταν
τή Τελατινίδη —Παπλωματά' μέσυ
στό γέρικο κουφάρι τού λαχταρου
οε μιά καρδιά γεμάτη φιλογένεια
καί πίστη· άνοιΕε την παλιά τού
κασέλλα καί έ6γαλε τίς χρυσές
λίρες, πού είχε μαΖεύσει μιά Ζωή
όλόκληρη καί τίς έδωοε μαΖύ μέ
Ή πρώτη περίοδος (1760 - την εύχή τού. νά άποκτήσουν πά
1821) χαρακτηρίΖεται, όπως είδα
με, άπό την πρώτη ιδρύση καί
την άρχικήν όργάνωση σχολείου
στά Βουρλά, άπό απόψεως κτιρί-
ων καί διδακτικοϋ προσωπικού.
ΊΗ δευτέρα περίοδος, πού συμπε-
•ραίνομε νά άρχίΖει κατά τό 1830,
τελειώνει, όπως εϊπαμε κατά τό
1892. Π' αύτη την περίοδο γρά-
φει ό Τρ. Εύαγγελίδης στό σύγ·
γραμμά τού «Ή παιδεία επί Τουρ-
κοκρατίας» ότι «ηύδοκίμησεν— ή
ΆναΕαγόρειος Σχολή Βουρλών —
διά τής είοαγωγής τής άλληλοδι-
δακτικής μεθόδου τού Γ. Κλεο-
βούλου».
Κατά Φεβρουάριο λοιπόν τού
1892 έΕεδόθη αύτοκρατορικό φιρ
μάνι — ήμερομηνίας ακριβώς 3.
Σαμπάν 1209 = 20 Φεβρουαρίου
1892 - γιά την άνέγρεοη σχο¬
λείου στά Βουρλά.
λάτι — σκολειό, τα παιδία τού
τόπου τού. Καί όλοι οί δλλοι
Βουρλιώτες πρόσφεραν πρόθυμα
καί ένθουσιαστικά ό καθενας, ό,-
-ι μποροϋσε καί δ,τι διέθετε: χρή
ματα, σταφίδες, λάδι, έργασία.
«Συγκινητικόν θέαμα, γραφει ή
εφημερίδα «Σύνταγμα», πού έβ-
ναινε τότε στά Βουρλά, παρουσία
ζε την παρελθούσαν Κυριακήν ό
πόλις των Βουρλών. Τα μέλη τής
καλλίστης Συντεχνίας των Παντο
πωλών καί Άλευροπωλών. δι' ής
ιιαντοτε πραγματοποιειται εν τή
ήμετεοα Κοινότητι, πας εύγενής
σκοπος, συνεννοη,θέντα καί συμ-
φωνικααντα μετέβησαν πρός με
τακάμισιν δωρεάν άμμου διά τό
ανεγειρόμενον κτίριον τήο Άνα-
ζαγορεΐου Σχολής.
«Ή δίσοδος είς την πόλιν των
καλών τούτων πατριωτών, όδη-
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ - 65ΧΡΟΝΑ και 50ΧΡΟΝΑ -
Ο ΠΑΤΕΡ ΑΣ ΜΟΥ
- ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ -
τοθ συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ή Παναγιά καί ό Άγιος—Γε- γουντων αυτοπροσώπως τα μέ
ώργιος διαθέτουν τα περισσεύμα- άμμον φορτωμένα 70 καί 6νω ύ-
τα των ε'κιοδημάτων των. Τα σχέ- ' ποΖύγιά των, παρουσίαΖε θέαμα
δια όμως καί οί φιλοδσΕίες των ' συγκινητικόν έβλεπέ τις είς τα
Βουρλιωτών γιά τό καινούριγο ' Νμοσωπα αυτών την χαράν καί
σχολειό των είναι μεγάλα καί τό ί,ύχαρίστησιν έΖωγραφιαμένην, διά
κεφάλαιο δέν έπαρκεί. Καταρτί-
Ζονται έπιτροπές γιά τή συλλογή
έράνων σέ μετρητά, άλλά καί σέ
είδος — σταφίδες ή λάδι. Καί
ιι έκαστος ησθάνετο έν τή συνει¬
δήσει αυτού, ότι την στιγμήν έκεί
ντιν Επραττε τό καλόν, συνεβάλ-
λβτο κατά τό ένόν είς την πρα-
πάλιν δμως, τό έργον κινδυνεύκι νματωσιν τού έκτελοιιμενου μέγα
νά σταματήσει. Τότε οί γυναίκες |Λυυ κοινοτικοϋ εργου, δπερ μετ'
των Βουρλών, προσφέρουν τα ΐ'.ο · Ολίγον θά ίδωμεν ίστάμενον έκεΐ
σμήματά των — τα φαρδιά έκεί- "μεγαλοπρεπώς, άποτελοϋν τό στο
να γνωστά καί βαρεία μαλαματέ
νια άλυσιδωτά βραχιόλια — καί
λι6ι καί τό καμάρι της ήμετέροο
πατρίδος καί δεχόμενον υπό τάς
μέ ένέχυρο τα κοσμήματα αύτα |μίγαλοπρεπεϊς αύτοθ πτέρνας τα
συνάπτεται δάνειο άπό την Επι- ΙψΐΛτατα ημών τέκνα, ίνα μορφω-
τροπή τής Παναγίας καί τελιώνει Ιοπ αοτα χριστιανικόν καί έλληνο-
Εϊχανε περάσει όκτώ μήνες ά
πό τή μικρασιατική καταατροφή,
πού έμεινα αίχμάλωτος των Τούρ¬
κων, μαΖί μέ τούς δλλους συμμα-
θητάς μου τοϋ Ούλαμοϋ έφέδρων
αξιωματικών πεΖικοϋ τοϋ Άφιόν
— Καραχισάρ. Πολεμήσαμε, φυ
σικά, σάν ένας Λόχος τυφεκιο·
φόρων οτό 'Εϋρέτ, στό Άλή -
βέρην καί στό Μουράτ ντάγ, μά
δταν στό τέλος βρεθήκαμε κυ-
κλωμένοι άπό μία Μεραρχία στή
χαράδρα τοϋ Γύμαρη, μάς αί-
χμαλωτίσανε κοντά στό χωρία
ιΣορκάιν καί μάς κλείσανε στό
οτρατόπεδο αίχμαλώτων τού Ού-
οάκ. : , |
Π' αύτό, άμα τό καράβι πού
μδς έφερνε όπό τή Σμύρνη, ό
«'Άγιος Ιωάννης τής Μεδούης»,
έφθασε στόν Πειραια κα'ι άγκυ-
ροβόλησε έΕω άπό τό Λοιμοκα-
θαρτήριο τού Άγίου Γεωργίου,
τριγυρισμένο άπό μικρά καί με-
καράβια, καίκια, μαοϋνεο,
τό σχολικό κτίριο. Τα κοσμήμοτα
αύτά θά έπιστρέφοντο άργότερα
στίς νοικοκυρές των. Τελικά ό¬
μως δλες σχεδόν τα χάρισαν στην
Παναγία.
"Ετσι κτίστηκε ή δυτική πτέρυ-
γα τής ΆναΕαγορείου Σχολής, ό-
που στεγάστηκε τό άρρεναγωγεϊο
πρώτα, οτό χώρο των παλαιοτέ-
ρων σχολείων των Βουρλών, τοϋ
οίκοπέδου δηλ. πού άγόρασε ώς
«βιρχανέ» ή Παναγία άπό τόν Κα
ριώτη καί τού οίκοπέδου πού 5ώ·
ρηοε κατά τό 1850 ό ΧατΖή —Νι-' ,<■ το 1760, αν έξαιρέσομε την πρεπώς καί ποτίση ώς φιλάστορ γος μήτηρ τό άθάνατον γάλα τής παιδείαν...·. Τό παραπά-νω δημοσ{ετ>μα, κα-
0ώ; καί άλλα τής εφημερίδας πού
έθγαξε τότε στά Βουρλά ό άείμ-
νηστος ΈθΛομάρτνρας Κωστής Δ.
Φουρούλης, δίδουν μίαν εϊκόνα
τοϋ γενικού συναγερμοϋ των Βουρ
λιωτών γιά την άνέγερση της νέ-
,ις πτέρυγας τής σχολής των καί
μαρτυροΰν άχόμη μιά φορά, πώς
ή Άναξαγόρειος Σχολή, άπύ την
άκόμη, τής ιδρύσεως της,, ά-
κήτας ό Μπάρμπογλου — Βάρβο-
γλης - δνας χώρος άρκετά έκ-
τεταμένος.
Τό σχέδιο τής οίκοδομής είχε
γίνει άπό τόν παλιό Σμυρναϊο άρ
χιτέκτονα Δ. Αποστολίδη
Ή πρόσοψη τής παλαιάς αυ¬
τής πτέρυγας τής "ΑναΕαγορείου
Σχολής είχε μήκος υπέρ τα 3ι2
μέτρα καί βάθος υπέρ τα 24 μέ¬
τρα" ουνεπώς δλη τού ή έχτααη
ήταν 770 τετραγωνικά μέτρα. "Ε¬
άν σ' αύτά προσθέσουμε την εκ-
ταση τής νεώτερης, τής άνατολι-
κης πτέρυγας - μεγαλείτερης κά
πως σέ μήκος — κα'ι τόν άρκετά
εύρύχωρον περίθολο, ό χώρος
τοϋ κεντρικοϋ κτιρίου τής Άνα¬
Εαγορείου Σχολής, έφτανε περί-
που τα 3.000 τετρ. μέτρα.
;Κοτά τόν "Απρίλιον τοϋ 1908
γίνεται ή θεμελίωση τής άνατολι-
κής πτέρυγας άπό τό Μητροπολί-
τη Έφέσου "Ιωακείμ Εύθυβούλη.
Τό σχέδιο περίπου τό Ιδιο, μέ τίς
άπαραίτητες τροποποιήσεις ύπήρ-
Εεν έργο τοϋ Σμυρναίου έπίσης
άρχιτέκτονα Δ. Ραμπαιόνη.
Κεφάλαια κύρια καΐ πάλιν τα πε
ρισσεϋματα των έκκλησιών, τής
Ποναγίας πρό πάντων, άλλά καί
τοϋ "Αγίου Γεωργίου καί τοϋ Ά¬
γίου Χαραλφπους, καί μιά σημαν
■♦#ε>ΦΦ»··»<"» Λερίπτιοση τής δθ)ρ«άς τού Χρυ- «ΐογιάννη καί μερικών μεταγενε- βτέρων δωρεών τού Μητροπολίτη Β'δύνης Κυρίλλου, τού Χατξή Νι. *ήτ·α Μπάρμπογλου, τού Χατζή Κιοσταντή Παπλωματδ> υπήρξεν
Λαντοτε καί άπό πάσης απόψεως,
δημιούργημα τής συνολικής προ
σ:ταθεί«ς καί συνεισφοοάς ολων
των Βουρλκοτών, άδιακ.ρίτοις φϋ-
λου τάξεοις κοΧ υίκονομικής κα-
ίαστάσεως, έργο των
άλ.-
λσ. καί των μόχιθονν τού 6ουρλιώ-
ηκου λ.αοΰ γενικώς.
Βεβαία δέν
άτμάκατους κα'ι βάρκες γεμάτες
άνθρώπους, πού μέ λαχτάρα πε-
ριμένανε νά έλευθερωκοινωνη-
σουμε κα'ι νά συναντήσουν τούς
δικούς τους, δέν εγνώριζα εάν
άνάμεσα στούς άλλους θά βρι-
σκότανε καί κανένας δικός μου...
Είναι άδύνατο νά περιγράψω τό
τί ένοιωοα, δταν, μετά τίς δια-
τυπώσεις τοϋ Λοιμοκαθαρτηρίου,
άντίκρυσα δίπλα μου τόν πατέ-
ρα μου, πού έτρεξε κλαίοντας
καί μ' έσφιΕε στήν άγκαλιά τού,
τή στιγμή πού σάν χαμένος έκύτ·
ταΖα δεΕιά κι' άριστερά...
Ήταν έκείνη ή πρώτη φορά
στή Ζωή μου πού τόν είδα νίί
εκδηλώνη τόσο άνεπιφύλακτα
την πατρική τού στοργή, ένώ σ'
ολα μου τα χρόνια τόν έγνώρι
Ζα μονοκόμματο κα'ι αύστηρό ά-
πέναντι σέ μενά κα'ι τ" άλλα τέο·
σερα άδέλφια μου.
Τρομερά συγκινημένος, εύχαρί-
στησα θερμά τόν Θεόν, πού μο-
Ζί μέ την άπελευθέρωσί μου ά¬
πό την αίχμαλωσία, μοϋ έχάρ.-
οε καί την άπερίγραπτη χαρά νά
νοιώσω τα κρυμμένα α'ισθήματα
τοϋ πατέρα μου στήν Ιστορική έ¬
κείνη οτιγμή τής άδυναμίας τού
Ήταν ή βδομάδα τής Διακαι-
νησίμου τοϋ 1923. Στό πατρικό
μου σπίτι γιορτάσαμε γιά δεύτε-
ρη φορά τή μεγαΛη γιορτή τοϋ
Πάσχα, όνομαστική γιορτή κα'ι
(ού πατέρα μου. Βιαστικά τούς
εϊπα την ίστορία τής αίχμαλω·
μου, κι' έμαθα πώς ό πά-
Ψήφισμα της Γ^ικής
Ιδιόκτητον Περιοδικου Τύπου
Υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των μελών τής Ενώσεως
Ι Ιδιόκτητον Περιοδικου Τύπου, πραγμαιαποιηθείσαν την 27τ|ν
' Μαρτίου 1973, "εγένετο δεκτόν τό ακόλουθον ψήφισμα:
οανε όλα στη Σμύρνη, μας είχκ ' Ι " Η γενική συνέλευσις των μελών τής Ενώσεως Ίδιοκτη-
συνηθίσει σέ αύστηρή πειθαρχίο, ' των Περιοδικου Τύπου συνελθούσα έν Αθήναις καί είς την αϊ-
τυφλή ύπακοή στούς γονεϊς, τα· ' θουσαν τοϋ 'Εμπορικοϋ 'Επιμελητηρίου Αθηνών την 27ην Μαρ-
κτικο έκκλησιασμό, επίμονο καί τίου 1973, άκούοασα τού προέδρου αυτής καί των διαφόρων ο
προσεκτικό διάβασμα στήν έκπαί
δευσί μας καί αποφύγη ουνανα-
ατροφών μέ άλλα συνομήλικα
μιλητων
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ
ΈκφράΖει τάς ευχαριστίας καί την ευγνωμοσύνην της πρός
μας παιδία, χωρίς την έγκρισι ' την ευγνωμοσύνην της πρός την Εθνικήν Επαναστατικήν Κυ
καί τόν έλεγχο των γονέων ' ' βέρνησιν καί ιδιαιτέρως πρός τόν πρωθυπουργόν κ. Γεώργιον
μας. Ι ' Παπαδόπουλον, τους άντιπροέδρους τής Κυβερνήσεως κ.κ. Στυλ.
Δεκατέσσερα χρόνια πρίν την ' Παττακόν καί Νικόλαον ΜακαρέΖον, τόν υπουργόν Κοινιονικών
έπιστροφή μου άπό την αίχμαλω· ' ! Ύπηρεσιών κ. Ιωάννην Λοδάν διά την ψήφισιν καί δημοσίειι
σία, δηλαδή στά 1908, είχαμε
πάει μέ άμάΕι άπό τή Σμύρνη
σιό χωρία Μερσινλή ή Μερσίν-
κιοί, νά περάσουμε οίκογενεια
κώς την Κυριακή τοϋ Θωμά, στο
έζοχικό πανδοχεϊο ενός φίλοι·
τοϋ πατέρα μας, τοϋ κυρ - Παν·
τέλη. Πηγαίναμε συχνά τίς γιορ-
ιές έκεϊ άπό τό πρωί - πρωί και
μέναμε όλη την ήμέρα. Είχε γιά
μάς ένα δωμάτιο, ν' άναπαυθοϋ
με μετά τό μεσημεριανό φαγητό,
είχε κούνιες μέ σανιδένιο κάθι-
σμα, πού κρέμονταν οέ δυό πα·
νύψηλες λεϋκες κα'ι ώραϊο άν- Ι
θό«ηπο περίγυρα. Λιγοστός κό-
σμος στό πανδοχεϊο. Οί πιό πολ.
σιν τοϋ Νομοθετικοϋ Διατάγματος περί συστάσεως παρά τώ Γο-
μείω Ίδιοκτητών Συντακτών καί Ύπαλλήλων Τύπου Κλάδων Ά
σθενείας καί 'Επικουρήσεως.
ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ
την απόλυτον των μελών αυτής πίστιν κα'ι αφοσίωσιν πρό'ί
την Εθνικήν Επανάστασιν τής 21ης Απριλίου 1967, είς τό πλευ¬
ρόν τής οποίας ό περιοδικός Τύπος ετέθη άπό τής πρώτης στι-
γμής, διότι Ικανοποίησεν ένα 2ωτικωτάτης σημασίας αίτημα των
εργαζομένων είς τόν περιοδικόν Τύπον δημοσιογραφίαν έκκρε·
μοϋν άπό πολλών δεκαετηρίδων διααφαλίοασα παραλλήλως και
την αυτοτέλειαν τοϋ 'Αοφαλιστικοϋ των Όργανισμοϋ.
ΑΙΤΕΙΤΑΙ
την έπανεΕέτασιν τοϋ θέματος τοϋ άγγελιοσήμου τοϋ πε¬
ριοδικου Τύπου επι τώ τέλει όπως:
1) 'Απαλλαγοϋν τής καταβολής άγγελιοσήμου όσαι έκ των
μικράς κυκλοφορίας περιοδικών έκδόσεων δέν είσέπραζαν τού
το κατά τα έτη 1968 — 1972 δεδομένου ότι άναγνωριοθείσης
λοί έκδρομεϊς προτιμούσανε νά ' επισήμως άμέοως μετά την δημοσίευσιν τοϋ Α.Ν. 248)67 της
μένουν στο δασωμένο ΰπαιθρο Εα ' άνάγκης τροποποιήσεως των διατάζεών τού ώς καθορίζοντος ύ-
πλώνοντας κάτω άπό τα δέντρα ' περθολικόν ποσοστόν άγγελιοσήμου, ανεφάρμοστον δι' αύτάς, ε-
Έκείνη την Κυριακή τοϋ Θω- δημιουργηθή πεποίθησις μή είσπράζεως αυτού όπερ πράγματ
μά,
πού έμεινε ίστορική σ' όλό· κα'ι δέν είσέπραξαν οί έκδόται των.
κληρη τή Ζωή μου, μετά τό φο- Ι
γητό οί γονεΤς καί τ' άδέλφ;α
μου πήγανε ν' άναπαυθοϋν στό
2) 'Επεκταθή τό άγγελιόσημον καί είς τάς περιοδικάς έκ-
δόοεις ολοκλήρου τής 'Επικρατείας ώστε νά καταβάλουν καί αί
' έκδόσεις αύται έφεΕής άγγελιόσημον ώς συμβαίνει μέ τα είς την
δωμάτιο τοϋ πανδοχείου, ένώ έ- ' περιοχήν πρωτευούσης καί την Θεσσαλονίκην έντυπα, ή κατα·
γώ έμεινα παρόντος στή μιά ά¬
πό τίς κούνιες έ£ω. Έκεί ήρθε
στόν Πειραια νά μάθη άν ήρθι.
κανένα καράβι άπό τή Σμύρνη,
καί κλαίγοντας πλησίαΖε κάθε
φαντάρο πού έβλεπε στό λιμάνι,
γιά νά τόν ρωτήση τί άπόγινε
Ο Ούλαμός τοϋ Άφιόν - Καρά-
χισσάρ καί αν τυχόν μέ είχε. .
συναντήσει!
"Υστερα μέ πληροφορήσανε οί
δικοί μου, γιά τή συμφορά τήο
Σμύρνης, όπως τούς την περιγριΊ-
ψανε οί ΕερριΖωμένοι άπό έκεί
καί αί κά συγγενεϊς μας, δταν συγκεντρω-
σοδαρότερες είσφορές των εύ $ήκανε όλοι τους στό πατρικό
τού τόπου.,
(Ττήν εφημερίδα «Άμάλβει,α» τής
Σμύρνης τής 13.5.910 6ια6ιι£ου-'
με τα άκόλουθα: Ι
«Πρός άποπεράτοισιν τής Ά^
κάμηοσες θδομάδες, ώς που
νά τακτοποιηθοϋνε.
"Οταν άποφάγαμε, τό πρώτο έ-
«Πρός αποπεράσν ής
ναξαγορείου Σχολής είς συνεδοία κεϊνο μεσημεριάτικο γευμα, έβγα
σιν τής Δτνμογεροντίίΐς δ Γϊώργι-' λα μέ τόν φυσικώτερο τρόπο τα
ος Φλώρος εδήλωσαν βτι, ό πατήρί σιγάρα μου καί πηγά ν' άνάψω,
τού δοιρεί 150 λίρας Τονρκίας. Έ προσφέροντας τό πακέτο μου
δήλίοσαν έπίσης ότι παρέχοΐΓν ΰ-, οτον Πατέρα, πρώτα, καί στόν
πό τύπον δανείον 300 εΤκοσόφραγΙ μεγαλύτερο άδελφό μου, τόν Κώ-
κα «ό Έμμ. Κοντολαός. 100 λίρας,| στα ΰοτερα ·ο αδελφός μου ά-
κα «ό Έμμ
ό Μητοοπολίτης
30 ό
Στ. Σταυρίδης 40 ό Άλ. Κορές
καί 10 ή Δέσποινα Κορέ. Ό Κ.
Ν. Κωνσταντινίδης εδήλωσεν ότι
ποσόν».
Σ υνεχίζεται
ΗΚΤΚΛΌΦΟΡΗΣΕ καί πωλεΐται στά κΐντρικά 6ι6ιλιοπ(ολεΐ« ε-
να άποκαλτιπτικό ίστορικό εργο τοϋ
Λιυίΐριι Πιορνόρι
«Η Μ
ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ||Β
ΚΑΙ Η ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΩΝ ΕΤΩΝ 1924-1935»
Ή έκτασις της μεγάλης Έθνι-
κής Συμφοράς — ΑΊ συνέπειαι
καί ή εκτέλεσις των ΈΕη άντιβε-
νιΖελικών άρχηγών — Ό ρόλος
τοϋ Ελευθ. Βενιζέλου καί ό Ύ-
πατος Άρμοστής "Αριστείδης
Στεργιάδης — Οί κύριοι Ύπεύθυ-
νοι καί οί λόγοι τής τυφλώσεως
πολλών 'Ελλήνων — Τα έπακόλου
θα τής Καταστροφής — Ό Ιω.
ΜεταΕάς κα'ι ή εγκαθίδρυσις Δη-
μοκρατικοϋ πολιτεύματος επί 12
χρόνια — Πλαστήρας, Άλ. Παπα¬
ναστασίου, Γ. Κονδύλης, Θ. Πάγ¬
καλος, Π. Τσαλδάρης καί Γεώργι-
ος Β' — Ή πτώσις τής Δημοπρα
τίος κλπ.
Τα προηγούμενα έργα τού Δημ.
Πουρνάρα πωλοϋνται έπίσης στά
βιβλιοπωλεϊα 1) Ίστορικά: Τρίτο-
μη καί τετράτομη βιογραφία 'Ελ.
Βενιζέλου. Δίτομη βιογραφία Χα-
ριλ. Τρικούπη. Τό «Κατηγορώ»
τής Κύπρου. Ίστορία τοϋ έθνικοϋ
δράματος τής έλληνικής
νήσου. Φρειδερίκη, Καραμανλής, ' άδερφός σου;>
κάποιο δεκάχρονο παιδί, έπαιΕ'.:
μαΖί μου καί υστερα, γνέφοντός
μου πονηρά, μέ πήρε κα'ι πήγο-
με στό τεΖάκι τοϋ πανδοχείου.
Δέν Εέρω πώς έκανε, καί άφοθ
άνοιΕε ένα συρτάρι, μοΰ έδειΕε
μερικά μεταλλίκια, όχταράκια και
τεοσαράκια (τούρκικα νομίσματα
ενός γροσιοϋ, όχτώ κα' τοσσα-
ρων), καί μοϋ είπε πώς μέ ένα
μεταλλίκι μπορούσαμε ν' άγορα-
σουμε άπό τό κοντινό έμπορικάκ·
ζαχαρότα. Πήρε δυό .μεταλλί-
κια, έκλεισε τό συρτάρι, βγήκα-
με στό περιβόλι, έφυγε ν' άγορά
ση τα Ζαχαρότα καί άμα γύρισε.
τα μοιραστήκαμε. "Υστερα έγώ
πηγά κλεφτά - κλεφτά στό δω
μάτιο καί Εάπλωσα νά κοιμηθώ...
Φαίνεται όμως ότι ό πατέρας
μου είχε παρακολουθήσει άθέατος
την κλοπή, δέν εϊπε τίποτα έκεϊ,
άλλά συμφωνήσανε μέ την μητέ¬
ρα μου γιά τό εϊδος τής τιμωρί :
τέρας μου κατέβαινε κάθε μερά Ι άς μου. Καί όταν τό θράδυ γυ·
ρίσαμε στό οπίτι, ένώ όλοι οί ιίλ-
λοι πήγανε στά δωμάτιά τους νά
κοιμηθοϋν, ό πατέρας μου, μέ ϋ-
φος δγριο είπε σέ μενά: «Έσυ
νά μή κοιμήθής!.. οέ θέλω Ι». Μς
πήρε ο' ένα άδειο δωμάτιο τοϋ
κάτω πατώματος (είχαμε διώρο-
φο σπίτι στήν όδό Άντελ'ιπ άρ.
5 τοϋ Άγίου Δημητρίου), έκάθη-
σε σέ μιά καρέκλα, μέ πρόοτϋ-
Εε νά σταθώ μπροστά τού καί μοί."
είπε μέ φωνή φοβερά ήρεμη:
«-"Ωστε έτσι, γυιέ μου, θά γίνης
ένας κλέφτης!». Κι' ένώ έγώ
άρχισα νά τρέμω, κι' έκανα πρός
τα πίσω, μοϋ είπε: «Κοντά, έλο
'δώ!...» Καί σφίγγοντάς με άν<Ί· μεσα στά δυό τού γόνατα έπρόσ- θεσε: «Τα εϊδα όλα Ι Θά γίνηο κλέφτης θρέ;» Πηγά νά διαμαρ- τυρηθώ πώς τό δλλο παιδί πήρε τα μεταλλίκια... Τότε μοϋ δστρα· ψε τό πρώτο σκαμπίλι, κι' έγω κατουρήθηκα Εετρελλαμένος άπο την τρομάρα μου. «Μέ κλέφτε·; πάς, κλέφτης θά γίνης!·. Δεύτε ρο σκαμπίλι μ' έκαμε νά... γεμί σω τό βρακί μου... Κι' ένώ συνέ- χισε χωρίς άγριοφωνάρες όλλά μέ ήρεμη φωνή καί τρίΖοντας τό δόντια τού, άνοίγει Εαφνικά ή πόρτα καί παρουσιάΖεται κατα* τρομαγμένη ή μητέρα μου, πού άπό πολύ μικράς την ύπεραγαπού- σα. Έρώτησε τρέμοντας τί συμ- βαίνει (ένώ ήΕερε), καί δείχνον- τάς με ό πατέρας τής άποκρίθη- κε βαρεία: «Νά, ό γυιός μας εί¬ ναι ένας κλέφτης! «Έκείνη έβα- λε άμέσως τα κλάμματα, κυττά- Ζοντάς προπάντων τα χάλια μου. κα'ι είπε αάν άπελπισμένη: «Κλέ¬ φτης;... Πάω νά πέσω άπό την ταράτσα!.. δέν τή θέλω τή Ζωή μου!..». Κλείνει την πόρτα και την άκούω ν' άνεβαίνη τή ακάλσ. ϊεχνώ τόν τρόμο μου άπό τόν ά- νελέητο πατέρα, Εεφεύγω, άνοί γω την πόρτα καϊ τρέχω νά προ- λάβω τή μητέρα μου νά μή σκο- τωθή! Σκόνταψα, φαίνεται ότι λιπο θύμησα άπό τή λαχτάρα μου καί δέν Εέρω ϋστερ' άπό πόσην ώρα, βρέθηκα στό κρεββατάκι μου κλαί γοντας καί εϊδα πάνωθέ μου τα δακρυσμένα καί άνήσυχα μάτια τής μητέρας μου, νά μέ κυπά- Ζουν μέ άπερίγραπτη στοργή. Αύτό ήτανε τό δίδαγμα τοϋ άλη ομόνητου πατέρα μου, πού έγινε άφορμή νά μην έγγίΖω, άπό τό- ΰοτερα ·ο αδελφός μου ά- ά * *·" δ κώνοντας τό χείλι τού μου εγνε- ψε πρός τό μέρος τού πατέρα εΐναι ποόθνμος νά* παράσχε, τό | μας. Μέ τόν άέρα τοϋ ταλαιπω- ίιπάλοΐΛον πρός συμπλήρωσιν τ ου ρημένου πολεμιστή, όποκρίθηκα τότε οτό γνέψιμο τού Κώστα: «Μήπως δέν τό Εέρει ό πατέρας ότι καπνίΖουμε; Δέν είναι σεβα- σμός ή ύποκρισία!». Καί ό άλλα- γμένος πατέρας μας συμπλήρω- σε γελώντας: «'Έχε την εύχή μου, πσιδί μου, δλλα καμώματα των παιδιών είναι άσέβεια... κα', προπάντων δμα τα κρύθουνε!.. δέν είναι άσέβεια τό νά καπνίσης ένα τσιγάρο μετά τό φαγητό μπροστά στόν πατέρα σου, άφοϋ τό Εέρει πώς εϊσαι... θερια- κλής...» Ή ήλικία μας ήτανε τό¬ τε, τοϋ Κώστα 26 καί έμένα 22 έτών... Μέχρι τα δεκαοκτώ χρόνια μου, πού πηγά φαντάρος στή μι- κρασιατική έκοτρατεία, ό πατέρας υου, φτωχός κα'ι κουρασμένος βιοπαλαιστής, μέ σύΖυγό τού ά¬ πό άρχοντική γενηά τοϋ Τσιρίγου, την Μαρία τό γένος Λιανοΰ, καϊ μέ πέντε παιδία, πού τ' άποκτή- ατικης γενοκτονίας καί τοϋ έθνι¬ κοϋ άλληλοσπαραγμοϋ. Όκτώ μυ- θιστορήματα τσέπης άπό την ιδία τραγική περίοδο «Ή Παναγιά τής Καλλιακούδας», «Ό Διαβολογια- τρός·, «Άστροπελέκι έπεοε!...» ' βάληται υπό τούτων έφ' άπαΕ έτησία είσφορά], ώς έπίσης πρα γματοποιηθή ή επέκτασις κα'ι είς τόν Ήμερήσιον Έπαρχιακόν Τύπον δεδομένου ότι οί έκδόται αυτού είναι ήσφαλιομένοι είς τό ΤΑΙΣΥΤ καί δικαιοϋνται ύγειονομικής περιθάλψεως καί έπι- κουρήσεως. 3) Μειωθή τό καταβαλλόμενον είς τό ΤΣΠΕΘ ποσοστόν έ* τού άγγελιοσήμου τοϋ περιοδικου Τύπου είς 3)20 άντί των 7. 1)2)20 πού λαμβάνει σήμερον καθ' όσον οί έργαΖόμενοι εις τόν περιοδικόν Τύπον συντάκται των ήμερησίων εφημερίδων άνέρ- χονται μόνον είς 8—10, ένώ παραλλήλως δέον ν' αποκλεισθή τό ανωτέρω Ταμείον, ούτινος τα μέλη δέν προέρχονται έκ τού περιοδικου Τύπου, τής άπολήψεως χρημάτων έκ τοϋ άγγελιοσή- μου των μικράς κυκλοφορίας έκδάσεων, είς τάς οποίας ουδείς συντάκτης έργάΖεται καί δέν δικαιολογεϊται τοιούτος χαρισμός πόρου Εένου πρός τόν σκοπόν διά τόν οποίον νομοθετικώς προο- ρϊζεται. ι η ,^ ^ϋ_, ||>_[.
4) Καταργηθοϋν τα πρός τάς διαφόρους δημοσιογραφικάς
ένώσεις χορηγούμενα ποσοστά έκ τοϋ πόρου τού άγγελιοσήμου
διά την λειτουργίαν των γραφείων των, δεδομένου ότι ό έκ τού
άγγελιοσήμου πόρος προορίΖεται διά κόιν.ωνικούς σκοπούς μη¬
δεμίαν εχόντων σχέσιν μέ την λειτουργίαν των γραφείων των
Ένώσεων, αί οποίαι δύνανται νά έΕυπηρετηθοϋν έκ των συνδρο-
μών των μελών των, τα δέ έκ τοϋ άγγελιοσήμου χορηγούμενα
πρός αύτάς ποσοστά περιέλθουν είς τα οίκεϊα Ταμεϊα πρός έΕυ-
πηρέτησιν των κοινωνικών σκοπών δι' ούς επεβλήθη τό άγγελιό¬
σημον.
5) Ό έλεγχος των έκ τοϋ άγγελιοσήμου ποσοστών ανα¬
τεθή είς τό ΤΑΙΣΥΤ ώς φυσικοϋ1 φορέως τοϋ πόρου τούτου, προ-
οριΖομένου διά τούς έργαΖομένους είς τόν περιοδικόν Τύπον.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ
διά την έΕίοωσιν των έν τή έννοία τοϋ όρου τοϋ αρθρου 1
τοϋ ΝΔ 1004)71 «περ'ι δημοσιογραφικοϋ έπαγγέλματος» δημο¬
σιογράφων όσον άφορά τα έπαγγελματικά γνωρίσματα επί τώ
τέλει όπως:
1) Χορηγηθή πρός όλους τούς δημοσιογράφους κα'ι όχι μό¬
νον ωρισμένους δικαίωμα άτελοϋς είσόδου είς τα δημοσία θεα¬
ματα, πρός οακησιν τοϋ δημοσιογραφικοϋ των λειτουργήματος.
2) Χορηγηθή είς όλους τούς δημοσιογράφους κα'ι όχι μόνον
είς ωρισμένους έΕ αυτών τό δικαίωμα τού δωρεάν ταΕιδίου δι'
όλων των χεροαίων, θαλασσίων καί έναερίων συγκοινωνιακόν
μέσων πρός ελευθέραν άσκησιν τοϋ έπαγγέλματος των.
3) Επιτραπή ή δωρεάν διακίνησις διά των άστικών συγκοι-
νωνιών όλω ν των δημοσιογράφων καί όχι μόνον ωρισμένων εξ
αυτών, πρός ελευθέραν έπίσης δσκησιν τοϋ έπαγγέλματος των.
4) Μελετηθή τό θέμα στεγαοτικής συνδρομής των στερου-
μένων στέγης έπαγγελματιών δημοσιογράφων καί ληφθούν μέ¬
τρα στεγαστικής άποκαταοτάσεως των εχόντων ανάγκην τοιαύτης.
ΑΝΑΘΕΤΕΙ
είς την νέαν διοίκησιν όπως επιδώση τό παρόν Ψήφισμα
πρός την Κυβέρνησιν καί τούς λοιπούς άρμοδίους καί μεριμνή¬
ση διά την ικανοποίησιν των έν αύτω διαλαμβανομένων δικαί-
ων αίτημάτων.
"Ο Πρόεδρος τής συνελεύσεως
ΔΗΜ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ»
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΙ
Ρευοϊότητες ηαι
ϋτχιν άνθρωπότπτα
Ιτρατιώτης στήν Τουρκία »ατό τον Α' Πσγιιοσμ,ον Πολίμο,
'ού ΑΝΑΝ'Α ΝΙΚΟΛΑ Ι ίΜ σνν ταξιούχον ιΓραμμοι^, .
Πτολ«μαΐ6<>ς
ΙΣΤ" ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΟ ΣΥΝλι
ΣΘΗΜΑ
ΣΘΗΜΑ
Μέ την διαπίοτωσι ότι ή Κίνηοι
των όκτώ όπλισμένων Τούρκ
δέν άπέβλεπε σέ καταδίω,Ε,ί
Ε
(Συνέχεια έκ προήγουμένου) κείται γιά φυγόστρατους Τλλ,
Ήταν ή 8 Ιουλίου 1916 π.μ. κους καί άναπνευσαμε. η,οόκ
ήμέρα Παρασκευή πού πέρααε λεν δμως άνάγκη άναμονΛς °
άπ' έΕω άπ' τό Τσιμπρικά ό Ζιά - ' Εεκούρασης καί φυγής Τ(ον ""'
μπέης μέ την κατεύθυνσι πού
V
άπαλλαγοϋμε άπ' την πό
μνημονέψαμε' καί την έπόμενη σία τους. Γιατί, Τοϋρκοι λ
ή μεθεπόμενη βρέθηκε καί στό κι' αύτοι. Ποϋ όμως νά
Χόψα. σθοϋμε πώς θά μάς φανοϋν ν1°,
Διότι πήρε αυτή την κατεΰθυν- σιμοΐ;
σι άναγκαοθήκαμε άντί νά πάρο>-
με τόν κανονικόν εκείνον μουλα-
ρόδρομο νά πάρωμε γιά άσφό-
λεια τα δεΕιά ύψώματα μέ στόχο
τό σπίτι τού καθένας μας· γιατί
έκτός τού δτι ό Καϊμακάμης
βρισκότανε σέ χωρία τής Επαρ¬
χίας είχαμε καί την άντίσΤαοι
Τουρκικών μονάδων στήν Ρούσ-
σικη προέλασι άπό πιοω μας, καί
οί κίνδυνοι πού έπρεπε ν' άποφύ-
γουμε γινόντανε πολλαπλοί Λαι
ή κατά ώρες τής ημέρας κίνησι
έπισφαλής.
ι Γιά νά μή δώσουμε οτόχο, α-
νεβήκαμε οτό χωριό Παλαιχώο έκεϊ ποϋ κύταε άπό τα άραλίκια
πού είχε μονάχα Ρωμηούς κατοί- τής πόρτας γνώρισε άπό τούς -..
κους γιά νά άνασάνουμε. Άνα- κτώ Εένους Τούρκους ένα
κούφισι μάς παρεϊχεν ό ένθου- φίλο τού καί πελάτη όταν έμπο·
σιασμός πού έπεκρατοϋσε μέ τους ' ρεύονταν στό ΤΖαερά τοϋ Κιουρ-
κανονιοβολισμούς των Ρώσσων τιούν πού ήταν έδρα Μιοτήρι (Δ,
πού άκούονταν Ζωηρά στήν όρε.· οικ. Διευθυντή). Μέ πλησίαοε οί-
νή έκείνη θέσι τοϋ χωρίου καί ή ' γανά καί μοϋ είπε στ' αύτί πώς
άπελευθέρωσί τού ήταν έπικεΙ- θά βγή έΕω νά τόν συναντησισ
μένη. Φιλόφρονα μας ύποδεχθή- Παρά την έπιμονή μου νό τό/
κανε καί προτείνανε νά μάς πα· 'άποτρέψω, δέν κρατήθηκε. "Ανοι
ραθέσουν γεύμα, γιατί βλέπαν Εε την πόρτα καί βγήκε έξω. "Ε
ών
- μας
Εετρυπωναμε ένας - ένας απ
τούς μέσα σέ χόρτα κρυψών^
μας καί οί τέσσαρες. Δυό άδε/-
φια μέ δυό δλλους συγχωριανους
μας καί πληοιάΖαμε μέ μερικ6
θά,ρρος την κλεισμένη πόρτα.
Πρεσβύτερος άπ' δλους μας η.
ταν ό Πέτρος Άν. "Ορφανίδης
πού μός συνόδευε άπό τό Τθιΐι·
πρικά, συγχωριανός μος. Αύτός,
πώς είμεθα χωρίς εφόδια.
| Την όρεΕι γιά φαγί πού μας ά-
νέκοψεν ή διέλευσι τοϋ Καϊμα-
' κάμη άπ' τό Τσιμπρικά πού έιοι-
να Ζωηρά: (Άχ! τα μάτια οοβ
νά χαρώ Πέτρο έφέντη, έού έ·
δώ είσαι;) καί άγκαλιασμένοι
άνταλλάΕανε άδελφικά φιλιά μέ
μαΖόμοσταν νά φαμε, μας την άνεπηρέαστο άπό θρήοκευμα καί
' έπανέφερε ή αίσιοδοΕ'α των Πά- φυλή άνθρωπισμό.
1 λαιοχωριτών καί μέ τίς έκδήλω-
Μέ έκπληΕι, άλλά κα'ι αυγκί
| σεις νά εύχαριστήσουμε γιά δΛυ, νησι παρακολουθούσαμε οί άλλοι
παρακαλέσαμε καί βγάλανε σαν τρείς πού βγήκαμε άπ' τόν άχυ·
| θερίστριες στά γύρω οκοπούς ό- ρωνα, άλλά καί οί έπτά Τοϋρκοι
πό γυναίκες μέ μικρά παιδάκ>α φυγόοΤρατοι καί άπό γύρω ό κο·
- αυνδέσμους των. Άλλά καί πά- Όμος πού συνωστίοθηκε, σέ βα·
λι προτοϋ καθήσωμε στό τραπέ- ' θμό πού μερικοί δθελά τους δα·
Ζι μας πληροφοροϋσαν ότι Εαφνι κρύσανε. Τό περιστατικό όπετέ·
κά Εεφύτρωσαν όπλοφόροι πού 'λεσε μάθημα γιά όλους μας όπ;
κοντεύουν νά μποϋν στόν μαχπ- | Στόν έμφυτον άνθρωπισμό σωβι·
λά χωρίς νά γίνουν αντιληπταί, 'νισμός δέν χωρεϊ. Οϋτε περιστά-
Δέν μάς έπαιρνε καιρός ούτε δέ σεις τόν ΕερριΖώνουν όλότελα
καί τό μέρος εύνοούσε νά κατα· Όϋτε καταστάσεις τόν έπιοι<ιά· φύγουμε στά έΕω ύψώματα καί Ζουν. άναγκασθήκαμε νά χωθοϋμε σέ. Ι Οί διαχύσεις ά^ίφεοα στούς άχυρώνα μισογεμισμένο χόρτο, δυό φίλους τόν ένα Ρωμηό καί μέ ύπόσχεσι Των φιλοΕενητών |τόν άλλον Τοϋρκο μέ την τόση νά κατοπτεύουν ώς ότου επέλθη θολούρα .στήν περίοδο καί τόσο/ τό σκοτάδι τής νύκτας πού θα τα χαϊδευτικά χαριτολογήματα έΕασφάλιΖε φύγη. [Ζόφον στήν άτμόοφαιρα, μοϋί μέ Δαιμόνια ούμπτωσι. "Ωσπου (ι Πού αντηλλάγησαν προΕένησαν μας πληροφορήσουν γιά τις κι- ' ιέσσαρες άκόμα ώρες, σάν 3έν νήσεις των καί νά τους! φτά- μάς έχη σπίτι πρίν άπό τρείς καί σανε μπροστά στόν άχυρώνα και ' θαθειά συγκίνησι στούς φιλοΕενη- καθίσανε στήν πρααινάδα σταυ- Τούρκους καί τέσσαρες Ρωμη- ροπόδι μέ τα πολεμικά άπλωμό- Τάς καί παραθέσανε σέ όκτω να στά γόνατα. Τούρκους καί τέσσαρες Ρωμη· Ψυχρολουσθήκαμε στήν σρχή ' ους πλούσιο τραπέΖι μέ συνδαι- μέ την παρουσία τους. Άναοά- ]τημ6νες δλλους τέσσαρες άν- ναμε όμως σάν μδς έπέτρεψαν 5ρες τοϋ Παλαιχώρ κα'ι μέ άδεΛφι τα άραλίκια τής πόρτας νά δια- κές διαχύοεις καί γειτονικές έκ· κρίνουμε τα χάλια τους. Κουρε- δηλώσεις ίκανοποιηθήκανε καί λιασμένοι κα! Ευπΐόλυτοι μακρ;- ' φ,λοΕενούμενοι κα'ι φιλοΕενητές. νής όδοιπορίας, πού τό όλο πά- ι ραοτατικό τους έπειθε πώς πρό- (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ♦♦♦■»♦' >♦< (ΣΤΧΕΧΕ1Α έκ της 1ης σελ) λής Αθηνών, πρώην Διευθυντής Θεοδοσίου, έκ Βρυούλλων τής Έ | Άγροτικοϋ Οίκοτροφείου Ίωαν- ρυθραίας Μικράς Άσίας, πτυχιοϋ νίνων καί πρώην Γενικάς Διευθυν χος τής Χημείας τοϋ Έθνικοϋ τής Έθνικών Ίδρυμάτων τού Ύ- Πανεπιστημίου Αθηνών, ήδη φαρ μακέμπορος Αθηνών όδός Με- νάνδρου 75, πρώην επί μακρά έ¬ τη Γενικάς Γραμματεύς τής ΠΑΜ ΒΟΥΡΛΙΩΤΙΚΗΣ Οργανώσεως καί σθεναρός άγωνιοτής των προσφυγικών δικαίων, εύτυχήσας νά άναδείΕη τούς έκλεκτούς υί- ούς αύτοϋ, τόν μέν πρωτότοκον ΘΕΟΔΟΣΙΟΝ Χημικόν Μηχανι¬ κόν τού Έθνικοϋ Μετσοβείου Πο- λυτεχνείου Αθηνών κα'ι ήδη Προ ϊστάμενον τοϋ Χημικοϋ Έργα· στηρίου Δημοσίων "Εργων Ηρα¬ κλείου Κρήτης, τόν δέ ΧΡΗ- ΣΤΟΝ άπόφοιτον των Τεχνικών Σχολών ΔΟΞΙΑΔΟΥ κα'ι Σχεδια- στήν. Α ΜεταΕά Ξένη τού Γεωργίου, έκ Σμύρνης, πτυχιοϋχος Όδον- τιατρικής τοϋ Έθνικοϋ Πανεπι¬ στημίου Αθηνών, πρώην Σύμβου- λος τής Ενώσεως Προσφύγων Φοιτητών, Όδοντίατρος Αθηνών όδός Όμήρου 18 κα'ι σύΖυγος έθνικοϋ «Ή Βουρλιώτιοσα», «Ό Τρελλός» | τε κα'ι πέρα, οϋτε μιά... όδοντο- τού διακεκριμένου Όδοντιάτρου μεγαλο- ♦Κάϊν!..., Κάϊν!.., ποϋ είναι ό γλυφίδα Εένη! Πώς, λοιπόν, νά Αθηνών ΕΡΝΕΣΤΟΥ ΦΡΑΝ- Άθηνών «Τό "Αγριοκάτσι- μή τόν θυμηθώ μέ άγάπη κι' εύ- ΚΕ. Μακάριος, Γρίβας κλπ. 2) Λογοτεχνικά: «Ό ΒνειΖέ- ι λος καί ό Χίτλερ των Έλλήνων», μεγάλο μυθιστόρημα τής Μικρασι [κο τής Κηφισιδς», «Κοντοίτα κα'ι Κάρμεν». Πληροφορίες: Πιπίνου 106 — ΑΘΗΝΑΙ - 201 - Τηλ. 812.140 γνωμοσύνη σ' αύτές τίς χαρμό- ουνες 'μέρες τής Πασχαλιάς; Άπρίλιος 1973 Ιωάννης Α. Βερνάρδος Τσακίρης Παντελής τού Δη¬ μητρίου, έκ Σμύρνης, Πτυχιοϋχος | τής "Ανωτάτης Γεωπονικής Σχο- πουργείου Κοινωνικών Ύπηρεσι¬ ών, άναδείΕας τόν υϊόν αυτού ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ Πτυχιοϋχον τής Ά νωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς, την δέ θυγατέρα αύ¬ τοϋ ΧΡΥΣΑΝΘΗ Πτυχιούχου τής Παντείου Σχολής. Λ Δούλης Πλούταρχος τοϋ Εμ¬ μανουήλ, έκ Θείρων Μικράς Ά¬ σίας, Πτυχιοϋχος τής Ανωτάτης Έμπορικής Σχολής Αθηνών καΐ τής Νομικής τοϋ Έθνικοϋ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών, πρώην Διευ¬ θυντής τοϋ Ύπουργείου Οίκονο- μικων (Οικονομικάς 'Έφορος) η δή άπό 15ετίας Δικηγόρος Αθη¬ νών, γυναικάδελφος τοϋ γνωστοϋ έν Σμύρνη καί Αθήναις Φαρμα- κοποιοϋ, αειμνήστου ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΩΡ>ΑΊΤΙΔΟΥ καί θεϊος τού Πο-
λιτικοϋ Μηχανικοϋ Αθηνών Άγ-
γέλου Μωραϊτίδου.
Χονδρογιάννης Ιωάννης τοϋ
ΆντωνΙου, έκ Παραδείσου Σμύρ¬
νης, Πτυχιοϋχος τής Ίατρικής
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου "Α¬
θηνών είδικευθείς είς την Παθο-
λογίαν, Παθολόγος Αθηνών λεω-
φόρος Βασ. Σοφίας 8, πρώην
Δήμαρχος τοϋ Δήμου Ταύρου Α¬
θηνών κα'ι ανεψιός τοϋ αρίστου
Σμυρναίου έκπαιδευτικοϋ καί φί-
λου ΠΕΤΡΟΥ ΒΟΡΙΤΣΗ.
Λ
Κελαϊδίτης Γεώργιος τοϋ Κων)
τίνου, έΕ Άρτάκης Μικράς Άσί¬
ας, Πτυχιοϋχος Χημικάς Μηχανι-
κός τοϋ Έθνικοϋ Μετσοβείοϋ
Πολυτεχνείου Αθηνών καί "Εκ-
τακτος Καθηγητής αύτο τοϋ Πο¬
λυτεχνείου.
Λ
Κυφωνίδης Ιωάννης τού Ά-
βραάμ, έκ Γαλιένης ΤραπεΖοϋν-
τος τοϋ Πόντου, Άπόφοιτος τής
Στρατιωτικής Σχολής των Εύελ-
πίδων διακριθείς έν τώ Στρατεύ-
ματι, νυν Ύποστράτηγος έ.ά. καΐ
Πολιτικάς Μηχανικάς διαμένων
έν τή οδώ Κυρηνείας 14 τοϋ Οί-
κισμοϋ Παπυίγου, εύτυχήσας νά
•Ίναδει'Εη τούς έκλεκτούς υίούς
αύτοϋ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΝ κα'ι Α-
ΒΡΑΑΜ έν ενεργεια άΕιωματι-
κούς τοϋ Μηχανικοϋ Ταγματάρ¬
χην καί Λοχαγόν άντιστοίχως,
τόν δέ νεώτερον ΘΕΟΔΩΡΟΝ,
Πτυχιοϋχον τής Ανωτάτης Σχο¬
λής Έμπορικών καί Οίκονομικών
Επιστήμων.
*.*
Κωτσής Μιχαήλ τού Κωνσταν¬
τίνου, έκ Σαράντα Έκκληοιών
Άνατολικής Θράκης, Πτυχιοϋχος
τής Ίατρικής τοϋ Έθνικοϋ Πανε¬
πιστημίου Άθηγών, Παθο>όγος -
Παιδίατρος έν Μακεδονία καί
αργότερον εγκατεστάθη είς Νέ¬
αν Υόρκην τής Άμερικής, έπι-
σκεπτόμενος συχνάκις την Έλλή-
δα.
Α
Μιχαηλίδης Μιχαήλ τού ΘεοΠώ-
ρου, έκ Σαμψοϋντος τού Πόντου,
Πτυχιοϋχος τής ΌδοντιατρικΓ,ς;
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών, Όδοντίατρος — Στομα-
τολόγος Αθηνών όδός Απόλλω¬
νος 1.
V
Ζουμπουλίδης Κων)νος τοϋ
Θρασυβούλου, έκ Μαγνησίας Μι¬
κράς Άσίας, Πτυχιοϋχος τής Νο¬
μικής καί Πολιτικών Επιστήμων
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Ά-
θηνών ώς καί τοϋ Γαλλικοΰ καί
Ιταλικού Ίνστιτούτου Αθηνών,
πρώην Διευθυντής Μελετών καί
Στατιστικής τοϋ Όργανιομοϋ Λι¬
μένος Πειραιώς, Λογοτέχνης καί
Συγγραφεύς άΕιολόγων έγκυκλο-
παιδικών καί κοινωνικών έργων
κα'ι ιδίως τού πρώτου μετά την
Μικρασιατικήν καταστροφήν έκδο
θέντοο καί βροβευθέντος Σμυρνα
|ϊκοϋ μυθιστορήματος «ΝΙΟΒΗ·,
υιός τοϋ έκλεκτοϋ Σχολάρχου
| πολλών Έλληνικών Κοινοτήτων
,τής Ίωνίας, αειμνήστου ΘΡ*'
ΣΥΒΟΥΛΟΥ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΟΥ.
Συμεωνίδης Κων)τίνοα τού λ
ναστασίου, έΕ ΈρΖικίου τού Κου·
κάσου, Πτυχιοϋχος της
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου
Άθη
νών, πρώην Δικαστικός ΟπάλΑη-
λος καί ήδη Συνεργάτης τού Δι¬
' αρκοϋς Κώδικος Νομοθεσίαο τοΰ
Σμυρναίου έκδότου ΠΑΝΤΕΛΗ
| Ρ.ΑΠΤΑΡΧΟΥ όδός Χαρ. Τρικου-
πη 5 "Αθήναι.
ΚάΕης Δημήτριος τού "Αριθ*1·
>υ, έκ Σαράντα "Εκκλησιών'Α·
'νατολικής Θράκης, Πτυχιοϋχοα
| τής Νομικής τοϋ Έθνικού Πα«·
'πιστημίου Αθηνών, Δικηγόροα ί
'κατασταθείς είς ΘεσσαλονικΠ»
μονίμως.
Χρυσόστομος Α. θεοδωρίδπε
"Ιατρός έκ Ναγλή Μ. ^^
Σωκράτης Γ. Κλαδάο
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας ^
Σημείωσις: Χάριν της α^'
άς προβαίνομεν είς την έ:Επε
όρθωσιν: Είς τό ύπ' άριδ· 2·ζ
άπό 14.4.1973 φύλλον
γράφη, Άρχιγένης Δημήτρ100
Ι Ιωάννου, έκ Σμύρνης,
άνε-
τοθ
Πτυχ'»5"
*
χος τής Ίατρικής τού
Πανεπιστημίου "Αθηνών κ™
δόκτωρ τοϋ Πανεπιστημίοΐ'
σΓων, άντί τοϋ ορθού
Δημήτριος τοϋ "Ιωάννου
Σμύρνης, Διδάκτωρ τήα
κης Σχολής των Παρισίων.
Πορ1-
Η ΑΝΑΞΑΓΟΡΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΒΟΥΡΛΩΝ
ΤοΟ κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΛΑΜΠΡΟ ΛΑΜΠΡΙΚΙΔΗ
τική έπίσης δωρεά ενός άπλοϋ
-5-
"Αν θελήσουμε νά χωρίσουμε
σέ τρείς περιόδους την ιστορίαν
τής Αναξαγορείου Σχολής των
Βουρλών, κατά τό 1892 τελειώ-
νει ή δευτέρα περίοδον κ αί άρχί-
Ζει ή τρίτη κα'ι ισπουδαιότερη άπό
απόψεως άκμής, πού έκλειοε μέ
τό τέλος καί τού τόπου ώς Έλ-
ληνικοϋ κέντρου.
«παπλωματαά», άλλά νοικοκυρη
ιών Βουρλών, τού ΧατΖή Κωσταν
τή Τελατινίδη —Παπλωματά' μέσυ
στό γέρικο κουφάρι τού λαχταρου
οε μιά καρδιά γεμάτη φιλογένεια
καί πίστη· άνοιΕε την παλιά τού
κασέλλα καί έ6γαλε τίς χρυσές
λίρες, πού είχε μαΖεύσει μιά Ζωή
όλόκληρη καί τίς έδωοε μαΖύ μέ
Ή πρώτη περίοδος (1760 - την εύχή τού. νά άποκτήσουν πά
1821) χαρακτηρίΖεται, όπως είδα
με, άπό την πρώτη ιδρύση καί
την άρχικήν όργάνωση σχολείου
στά Βουρλά, άπό απόψεως κτιρί-
ων καί διδακτικοϋ προσωπικού.
ΊΗ δευτέρα περίοδος, πού συμπε-
•ραίνομε νά άρχίΖει κατά τό 1830,
τελειώνει, όπως εϊπαμε κατά τό
1892. Π' αύτη την περίοδο γρά-
φει ό Τρ. Εύαγγελίδης στό σύγ·
γραμμά τού «Ή παιδεία επί Τουρ-
κοκρατίας» ότι «ηύδοκίμησεν— ή
ΆναΕαγόρειος Σχολή Βουρλών —
διά τής είοαγωγής τής άλληλοδι-
δακτικής μεθόδου τού Γ. Κλεο-
βούλου».
Κατά Φεβρουάριο λοιπόν τού
1892 έΕεδόθη αύτοκρατορικό φιρ
μάνι — ήμερομηνίας ακριβώς 3.
Σαμπάν 1209 = 20 Φεβρουαρίου
1892 - γιά την άνέγρεοη σχο¬
λείου στά Βουρλά.
λάτι — σκολειό, τα παιδία τού
τόπου τού. Καί όλοι οί δλλοι
Βουρλιώτες πρόσφεραν πρόθυμα
καί ένθουσιαστικά ό καθενας, ό,-
-ι μποροϋσε καί δ,τι διέθετε: χρή
ματα, σταφίδες, λάδι, έργασία.
«Συγκινητικόν θέαμα, γραφει ή
εφημερίδα «Σύνταγμα», πού έβ-
ναινε τότε στά Βουρλά, παρουσία
ζε την παρελθούσαν Κυριακήν ό
πόλις των Βουρλών. Τα μέλη τής
καλλίστης Συντεχνίας των Παντο
πωλών καί Άλευροπωλών. δι' ής
ιιαντοτε πραγματοποιειται εν τή
ήμετεοα Κοινότητι, πας εύγενής
σκοπος, συνεννοη,θέντα καί συμ-
φωνικααντα μετέβησαν πρός με
τακάμισιν δωρεάν άμμου διά τό
ανεγειρόμενον κτίριον τήο Άνα-
ζαγορεΐου Σχολής.
«Ή δίσοδος είς την πόλιν των
καλών τούτων πατριωτών, όδη-
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ - 65ΧΡΟΝΑ και 50ΧΡΟΝΑ -
Ο ΠΑΤΕΡ ΑΣ ΜΟΥ
- ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ -
τοθ συνεργάτου μας κ. Ι. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ή Παναγιά καί ό Άγιος—Γε- γουντων αυτοπροσώπως τα μέ
ώργιος διαθέτουν τα περισσεύμα- άμμον φορτωμένα 70 καί 6νω ύ-
τα των ε'κιοδημάτων των. Τα σχέ- ' ποΖύγιά των, παρουσίαΖε θέαμα
δια όμως καί οί φιλοδσΕίες των ' συγκινητικόν έβλεπέ τις είς τα
Βουρλιωτών γιά τό καινούριγο ' Νμοσωπα αυτών την χαράν καί
σχολειό των είναι μεγάλα καί τό ί,ύχαρίστησιν έΖωγραφιαμένην, διά
κεφάλαιο δέν έπαρκεί. Καταρτί-
Ζονται έπιτροπές γιά τή συλλογή
έράνων σέ μετρητά, άλλά καί σέ
είδος — σταφίδες ή λάδι. Καί
ιι έκαστος ησθάνετο έν τή συνει¬
δήσει αυτού, ότι την στιγμήν έκεί
ντιν Επραττε τό καλόν, συνεβάλ-
λβτο κατά τό ένόν είς την πρα-
πάλιν δμως, τό έργον κινδυνεύκι νματωσιν τού έκτελοιιμενου μέγα
νά σταματήσει. Τότε οί γυναίκες |Λυυ κοινοτικοϋ εργου, δπερ μετ'
των Βουρλών, προσφέρουν τα ΐ'.ο · Ολίγον θά ίδωμεν ίστάμενον έκεΐ
σμήματά των — τα φαρδιά έκεί- "μεγαλοπρεπώς, άποτελοϋν τό στο
να γνωστά καί βαρεία μαλαματέ
νια άλυσιδωτά βραχιόλια — καί
λι6ι καί τό καμάρι της ήμετέροο
πατρίδος καί δεχόμενον υπό τάς
μέ ένέχυρο τα κοσμήματα αύτα |μίγαλοπρεπεϊς αύτοθ πτέρνας τα
συνάπτεται δάνειο άπό την Επι- ΙψΐΛτατα ημών τέκνα, ίνα μορφω-
τροπή τής Παναγίας καί τελιώνει Ιοπ αοτα χριστιανικόν καί έλληνο-
Εϊχανε περάσει όκτώ μήνες ά
πό τή μικρασιατική καταατροφή,
πού έμεινα αίχμάλωτος των Τούρ¬
κων, μαΖί μέ τούς δλλους συμμα-
θητάς μου τοϋ Ούλαμοϋ έφέδρων
αξιωματικών πεΖικοϋ τοϋ Άφιόν
— Καραχισάρ. Πολεμήσαμε, φυ
σικά, σάν ένας Λόχος τυφεκιο·
φόρων οτό 'Εϋρέτ, στό Άλή -
βέρην καί στό Μουράτ ντάγ, μά
δταν στό τέλος βρεθήκαμε κυ-
κλωμένοι άπό μία Μεραρχία στή
χαράδρα τοϋ Γύμαρη, μάς αί-
χμαλωτίσανε κοντά στό χωρία
ιΣορκάιν καί μάς κλείσανε στό
οτρατόπεδο αίχμαλώτων τού Ού-
οάκ. : , |
Π' αύτό, άμα τό καράβι πού
μδς έφερνε όπό τή Σμύρνη, ό
«'Άγιος Ιωάννης τής Μεδούης»,
έφθασε στόν Πειραια κα'ι άγκυ-
ροβόλησε έΕω άπό τό Λοιμοκα-
θαρτήριο τού Άγίου Γεωργίου,
τριγυρισμένο άπό μικρά καί με-
καράβια, καίκια, μαοϋνεο,
τό σχολικό κτίριο. Τα κοσμήμοτα
αύτά θά έπιστρέφοντο άργότερα
στίς νοικοκυρές των. Τελικά ό¬
μως δλες σχεδόν τα χάρισαν στην
Παναγία.
"Ετσι κτίστηκε ή δυτική πτέρυ-
γα τής ΆναΕαγορείου Σχολής, ό-
που στεγάστηκε τό άρρεναγωγεϊο
πρώτα, οτό χώρο των παλαιοτέ-
ρων σχολείων των Βουρλών, τοϋ
οίκοπέδου δηλ. πού άγόρασε ώς
«βιρχανέ» ή Παναγία άπό τόν Κα
ριώτη καί τού οίκοπέδου πού 5ώ·
ρηοε κατά τό 1850 ό ΧατΖή —Νι-' ,<■ το 1760, αν έξαιρέσομε την πρεπώς καί ποτίση ώς φιλάστορ γος μήτηρ τό άθάνατον γάλα τής παιδείαν...·. Τό παραπά-νω δημοσ{ετ>μα, κα-
0ώ; καί άλλα τής εφημερίδας πού
έθγαξε τότε στά Βουρλά ό άείμ-
νηστος ΈθΛομάρτνρας Κωστής Δ.
Φουρούλης, δίδουν μίαν εϊκόνα
τοϋ γενικού συναγερμοϋ των Βουρ
λιωτών γιά την άνέγερση της νέ-
,ις πτέρυγας τής σχολής των καί
μαρτυροΰν άχόμη μιά φορά, πώς
ή Άναξαγόρειος Σχολή, άπύ την
άκόμη, τής ιδρύσεως της,, ά-
κήτας ό Μπάρμπογλου — Βάρβο-
γλης - δνας χώρος άρκετά έκ-
τεταμένος.
Τό σχέδιο τής οίκοδομής είχε
γίνει άπό τόν παλιό Σμυρναϊο άρ
χιτέκτονα Δ. Αποστολίδη
Ή πρόσοψη τής παλαιάς αυ¬
τής πτέρυγας τής "ΑναΕαγορείου
Σχολής είχε μήκος υπέρ τα 3ι2
μέτρα καί βάθος υπέρ τα 24 μέ¬
τρα" ουνεπώς δλη τού ή έχτααη
ήταν 770 τετραγωνικά μέτρα. "Ε¬
άν σ' αύτά προσθέσουμε την εκ-
ταση τής νεώτερης, τής άνατολι-
κης πτέρυγας - μεγαλείτερης κά
πως σέ μήκος — κα'ι τόν άρκετά
εύρύχωρον περίθολο, ό χώρος
τοϋ κεντρικοϋ κτιρίου τής Άνα¬
Εαγορείου Σχολής, έφτανε περί-
που τα 3.000 τετρ. μέτρα.
;Κοτά τόν "Απρίλιον τοϋ 1908
γίνεται ή θεμελίωση τής άνατολι-
κής πτέρυγας άπό τό Μητροπολί-
τη Έφέσου "Ιωακείμ Εύθυβούλη.
Τό σχέδιο περίπου τό Ιδιο, μέ τίς
άπαραίτητες τροποποιήσεις ύπήρ-
Εεν έργο τοϋ Σμυρναίου έπίσης
άρχιτέκτονα Δ. Ραμπαιόνη.
Κεφάλαια κύρια καΐ πάλιν τα πε
ρισσεϋματα των έκκλησιών, τής
Ποναγίας πρό πάντων, άλλά καί
τοϋ "Αγίου Γεωργίου καί τοϋ Ά¬
γίου Χαραλφπους, καί μιά σημαν
■♦#ε>ΦΦ»··»<"» Λερίπτιοση τής δθ)ρ«άς τού Χρυ- «ΐογιάννη καί μερικών μεταγενε- βτέρων δωρεών τού Μητροπολίτη Β'δύνης Κυρίλλου, τού Χατξή Νι. *ήτ·α Μπάρμπογλου, τού Χατζή Κιοσταντή Παπλωματδ> υπήρξεν
Λαντοτε καί άπό πάσης απόψεως,
δημιούργημα τής συνολικής προ
σ:ταθεί«ς καί συνεισφοοάς ολων
των Βουρλκοτών, άδιακ.ρίτοις φϋ-
λου τάξεοις κοΧ υίκονομικής κα-
ίαστάσεως, έργο των
άλ.-
λσ. καί των μόχιθονν τού 6ουρλιώ-
ηκου λ.αοΰ γενικώς.
Βεβαία δέν
άτμάκατους κα'ι βάρκες γεμάτες
άνθρώπους, πού μέ λαχτάρα πε-
ριμένανε νά έλευθερωκοινωνη-
σουμε κα'ι νά συναντήσουν τούς
δικούς τους, δέν εγνώριζα εάν
άνάμεσα στούς άλλους θά βρι-
σκότανε καί κανένας δικός μου...
Είναι άδύνατο νά περιγράψω τό
τί ένοιωοα, δταν, μετά τίς δια-
τυπώσεις τοϋ Λοιμοκαθαρτηρίου,
άντίκρυσα δίπλα μου τόν πατέ-
ρα μου, πού έτρεξε κλαίοντας
καί μ' έσφιΕε στήν άγκαλιά τού,
τή στιγμή πού σάν χαμένος έκύτ·
ταΖα δεΕιά κι' άριστερά...
Ήταν έκείνη ή πρώτη φορά
στή Ζωή μου πού τόν είδα νίί
εκδηλώνη τόσο άνεπιφύλακτα
την πατρική τού στοργή, ένώ σ'
ολα μου τα χρόνια τόν έγνώρι
Ζα μονοκόμματο κα'ι αύστηρό ά-
πέναντι σέ μενά κα'ι τ" άλλα τέο·
σερα άδέλφια μου.
Τρομερά συγκινημένος, εύχαρί-
στησα θερμά τόν Θεόν, πού μο-
Ζί μέ την άπελευθέρωσί μου ά¬
πό την αίχμαλωσία, μοϋ έχάρ.-
οε καί την άπερίγραπτη χαρά νά
νοιώσω τα κρυμμένα α'ισθήματα
τοϋ πατέρα μου στήν Ιστορική έ¬
κείνη οτιγμή τής άδυναμίας τού
Ήταν ή βδομάδα τής Διακαι-
νησίμου τοϋ 1923. Στό πατρικό
μου σπίτι γιορτάσαμε γιά δεύτε-
ρη φορά τή μεγαΛη γιορτή τοϋ
Πάσχα, όνομαστική γιορτή κα'ι
(ού πατέρα μου. Βιαστικά τούς
εϊπα την ίστορία τής αίχμαλω·
μου, κι' έμαθα πώς ό πά-
Ψήφισμα της Γ^ικής
Ιδιόκτητον Περιοδικου Τύπου
Υπό τής Γενικής Συνελεύσεως των μελών τής Ενώσεως
Ι Ιδιόκτητον Περιοδικου Τύπου, πραγμαιαποιηθείσαν την 27τ|ν
' Μαρτίου 1973, "εγένετο δεκτόν τό ακόλουθον ψήφισμα:
οανε όλα στη Σμύρνη, μας είχκ ' Ι " Η γενική συνέλευσις των μελών τής Ενώσεως Ίδιοκτη-
συνηθίσει σέ αύστηρή πειθαρχίο, ' των Περιοδικου Τύπου συνελθούσα έν Αθήναις καί είς την αϊ-
τυφλή ύπακοή στούς γονεϊς, τα· ' θουσαν τοϋ 'Εμπορικοϋ 'Επιμελητηρίου Αθηνών την 27ην Μαρ-
κτικο έκκλησιασμό, επίμονο καί τίου 1973, άκούοασα τού προέδρου αυτής καί των διαφόρων ο
προσεκτικό διάβασμα στήν έκπαί
δευσί μας καί αποφύγη ουνανα-
ατροφών μέ άλλα συνομήλικα
μιλητων
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ
ΈκφράΖει τάς ευχαριστίας καί την ευγνωμοσύνην της πρός
μας παιδία, χωρίς την έγκρισι ' την ευγνωμοσύνην της πρός την Εθνικήν Επαναστατικήν Κυ
καί τόν έλεγχο των γονέων ' ' βέρνησιν καί ιδιαιτέρως πρός τόν πρωθυπουργόν κ. Γεώργιον
μας. Ι ' Παπαδόπουλον, τους άντιπροέδρους τής Κυβερνήσεως κ.κ. Στυλ.
Δεκατέσσερα χρόνια πρίν την ' Παττακόν καί Νικόλαον ΜακαρέΖον, τόν υπουργόν Κοινιονικών
έπιστροφή μου άπό την αίχμαλω· ' ! Ύπηρεσιών κ. Ιωάννην Λοδάν διά την ψήφισιν καί δημοσίειι
σία, δηλαδή στά 1908, είχαμε
πάει μέ άμάΕι άπό τή Σμύρνη
σιό χωρία Μερσινλή ή Μερσίν-
κιοί, νά περάσουμε οίκογενεια
κώς την Κυριακή τοϋ Θωμά, στο
έζοχικό πανδοχεϊο ενός φίλοι·
τοϋ πατέρα μας, τοϋ κυρ - Παν·
τέλη. Πηγαίναμε συχνά τίς γιορ-
ιές έκεϊ άπό τό πρωί - πρωί και
μέναμε όλη την ήμέρα. Είχε γιά
μάς ένα δωμάτιο, ν' άναπαυθοϋ
με μετά τό μεσημεριανό φαγητό,
είχε κούνιες μέ σανιδένιο κάθι-
σμα, πού κρέμονταν οέ δυό πα·
νύψηλες λεϋκες κα'ι ώραϊο άν- Ι
θό«ηπο περίγυρα. Λιγοστός κό-
σμος στό πανδοχεϊο. Οί πιό πολ.
σιν τοϋ Νομοθετικοϋ Διατάγματος περί συστάσεως παρά τώ Γο-
μείω Ίδιοκτητών Συντακτών καί Ύπαλλήλων Τύπου Κλάδων Ά
σθενείας καί 'Επικουρήσεως.
ΔΙΑΚΗΡΥΣΣΕΙ
την απόλυτον των μελών αυτής πίστιν κα'ι αφοσίωσιν πρό'ί
την Εθνικήν Επανάστασιν τής 21ης Απριλίου 1967, είς τό πλευ¬
ρόν τής οποίας ό περιοδικός Τύπος ετέθη άπό τής πρώτης στι-
γμής, διότι Ικανοποίησεν ένα 2ωτικωτάτης σημασίας αίτημα των
εργαζομένων είς τόν περιοδικόν Τύπον δημοσιογραφίαν έκκρε·
μοϋν άπό πολλών δεκαετηρίδων διααφαλίοασα παραλλήλως και
την αυτοτέλειαν τοϋ 'Αοφαλιστικοϋ των Όργανισμοϋ.
ΑΙΤΕΙΤΑΙ
την έπανεΕέτασιν τοϋ θέματος τοϋ άγγελιοσήμου τοϋ πε¬
ριοδικου Τύπου επι τώ τέλει όπως:
1) 'Απαλλαγοϋν τής καταβολής άγγελιοσήμου όσαι έκ των
μικράς κυκλοφορίας περιοδικών έκδόσεων δέν είσέπραζαν τού
το κατά τα έτη 1968 — 1972 δεδομένου ότι άναγνωριοθείσης
λοί έκδρομεϊς προτιμούσανε νά ' επισήμως άμέοως μετά την δημοσίευσιν τοϋ Α.Ν. 248)67 της
μένουν στο δασωμένο ΰπαιθρο Εα ' άνάγκης τροποποιήσεως των διατάζεών τού ώς καθορίζοντος ύ-
πλώνοντας κάτω άπό τα δέντρα ' περθολικόν ποσοστόν άγγελιοσήμου, ανεφάρμοστον δι' αύτάς, ε-
Έκείνη την Κυριακή τοϋ Θω- δημιουργηθή πεποίθησις μή είσπράζεως αυτού όπερ πράγματ
μά,
πού έμεινε ίστορική σ' όλό· κα'ι δέν είσέπραξαν οί έκδόται των.
κληρη τή Ζωή μου, μετά τό φο- Ι
γητό οί γονεΤς καί τ' άδέλφ;α
μου πήγανε ν' άναπαυθοϋν στό
2) 'Επεκταθή τό άγγελιόσημον καί είς τάς περιοδικάς έκ-
δόοεις ολοκλήρου τής 'Επικρατείας ώστε νά καταβάλουν καί αί
' έκδόσεις αύται έφεΕής άγγελιόσημον ώς συμβαίνει μέ τα είς την
δωμάτιο τοϋ πανδοχείου, ένώ έ- ' περιοχήν πρωτευούσης καί την Θεσσαλονίκην έντυπα, ή κατα·
γώ έμεινα παρόντος στή μιά ά¬
πό τίς κούνιες έ£ω. Έκεί ήρθε
στόν Πειραια νά μάθη άν ήρθι.
κανένα καράβι άπό τή Σμύρνη,
καί κλαίγοντας πλησίαΖε κάθε
φαντάρο πού έβλεπε στό λιμάνι,
γιά νά τόν ρωτήση τί άπόγινε
Ο Ούλαμός τοϋ Άφιόν - Καρά-
χισσάρ καί αν τυχόν μέ είχε. .
συναντήσει!
"Υστερα μέ πληροφορήσανε οί
δικοί μου, γιά τή συμφορά τήο
Σμύρνης, όπως τούς την περιγριΊ-
ψανε οί ΕερριΖωμένοι άπό έκεί
καί αί κά συγγενεϊς μας, δταν συγκεντρω-
σοδαρότερες είσφορές των εύ $ήκανε όλοι τους στό πατρικό
τού τόπου.,
(Ττήν εφημερίδα «Άμάλβει,α» τής
Σμύρνης τής 13.5.910 6ια6ιι£ου-'
με τα άκόλουθα: Ι
«Πρός άποπεράτοισιν τής Ά^
κάμηοσες θδομάδες, ώς που
νά τακτοποιηθοϋνε.
"Οταν άποφάγαμε, τό πρώτο έ-
«Πρός αποπεράσν ής
ναξαγορείου Σχολής είς συνεδοία κεϊνο μεσημεριάτικο γευμα, έβγα
σιν τής Δτνμογεροντίίΐς δ Γϊώργι-' λα μέ τόν φυσικώτερο τρόπο τα
ος Φλώρος εδήλωσαν βτι, ό πατήρί σιγάρα μου καί πηγά ν' άνάψω,
τού δοιρεί 150 λίρας Τονρκίας. Έ προσφέροντας τό πακέτο μου
δήλίοσαν έπίσης ότι παρέχοΐΓν ΰ-, οτον Πατέρα, πρώτα, καί στόν
πό τύπον δανείον 300 εΤκοσόφραγΙ μεγαλύτερο άδελφό μου, τόν Κώ-
κα «ό Έμμ. Κοντολαός. 100 λίρας,| στα ΰοτερα ·ο αδελφός μου ά-
κα «ό Έμμ
ό Μητοοπολίτης
30 ό
Στ. Σταυρίδης 40 ό Άλ. Κορές
καί 10 ή Δέσποινα Κορέ. Ό Κ.
Ν. Κωνσταντινίδης εδήλωσεν ότι
ποσόν».
Σ υνεχίζεται
ΗΚΤΚΛΌΦΟΡΗΣΕ καί πωλεΐται στά κΐντρικά 6ι6ιλιοπ(ολεΐ« ε-
να άποκαλτιπτικό ίστορικό εργο τοϋ
Λιυίΐριι Πιορνόρι
«Η Μ
ΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ
ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ||Β
ΚΑΙ Η ΑΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΤΩΝ ΕΤΩΝ 1924-1935»
Ή έκτασις της μεγάλης Έθνι-
κής Συμφοράς — ΑΊ συνέπειαι
καί ή εκτέλεσις των ΈΕη άντιβε-
νιΖελικών άρχηγών — Ό ρόλος
τοϋ Ελευθ. Βενιζέλου καί ό Ύ-
πατος Άρμοστής "Αριστείδης
Στεργιάδης — Οί κύριοι Ύπεύθυ-
νοι καί οί λόγοι τής τυφλώσεως
πολλών 'Ελλήνων — Τα έπακόλου
θα τής Καταστροφής — Ό Ιω.
ΜεταΕάς κα'ι ή εγκαθίδρυσις Δη-
μοκρατικοϋ πολιτεύματος επί 12
χρόνια — Πλαστήρας, Άλ. Παπα¬
ναστασίου, Γ. Κονδύλης, Θ. Πάγ¬
καλος, Π. Τσαλδάρης καί Γεώργι-
ος Β' — Ή πτώσις τής Δημοπρα
τίος κλπ.
Τα προηγούμενα έργα τού Δημ.
Πουρνάρα πωλοϋνται έπίσης στά
βιβλιοπωλεϊα 1) Ίστορικά: Τρίτο-
μη καί τετράτομη βιογραφία 'Ελ.
Βενιζέλου. Δίτομη βιογραφία Χα-
ριλ. Τρικούπη. Τό «Κατηγορώ»
τής Κύπρου. Ίστορία τοϋ έθνικοϋ
δράματος τής έλληνικής
νήσου. Φρειδερίκη, Καραμανλής, ' άδερφός σου;>
κάποιο δεκάχρονο παιδί, έπαιΕ'.:
μαΖί μου καί υστερα, γνέφοντός
μου πονηρά, μέ πήρε κα'ι πήγο-
με στό τεΖάκι τοϋ πανδοχείου.
Δέν Εέρω πώς έκανε, καί άφοθ
άνοιΕε ένα συρτάρι, μοΰ έδειΕε
μερικά μεταλλίκια, όχταράκια και
τεοσαράκια (τούρκικα νομίσματα
ενός γροσιοϋ, όχτώ κα' τοσσα-
ρων), καί μοϋ είπε πώς μέ ένα
μεταλλίκι μπορούσαμε ν' άγορα-
σουμε άπό τό κοντινό έμπορικάκ·
ζαχαρότα. Πήρε δυό .μεταλλί-
κια, έκλεισε τό συρτάρι, βγήκα-
με στό περιβόλι, έφυγε ν' άγορά
ση τα Ζαχαρότα καί άμα γύρισε.
τα μοιραστήκαμε. "Υστερα έγώ
πηγά κλεφτά - κλεφτά στό δω
μάτιο καί Εάπλωσα νά κοιμηθώ...
Φαίνεται όμως ότι ό πατέρας
μου είχε παρακολουθήσει άθέατος
την κλοπή, δέν εϊπε τίποτα έκεϊ,
άλλά συμφωνήσανε μέ την μητέ¬
ρα μου γιά τό εϊδος τής τιμωρί :
τέρας μου κατέβαινε κάθε μερά Ι άς μου. Καί όταν τό θράδυ γυ·
ρίσαμε στό οπίτι, ένώ όλοι οί ιίλ-
λοι πήγανε στά δωμάτιά τους νά
κοιμηθοϋν, ό πατέρας μου, μέ ϋ-
φος δγριο είπε σέ μενά: «Έσυ
νά μή κοιμήθής!.. οέ θέλω Ι». Μς
πήρε ο' ένα άδειο δωμάτιο τοϋ
κάτω πατώματος (είχαμε διώρο-
φο σπίτι στήν όδό Άντελ'ιπ άρ.
5 τοϋ Άγίου Δημητρίου), έκάθη-
σε σέ μιά καρέκλα, μέ πρόοτϋ-
Εε νά σταθώ μπροστά τού καί μοί."
είπε μέ φωνή φοβερά ήρεμη:
«-"Ωστε έτσι, γυιέ μου, θά γίνης
ένας κλέφτης!». Κι' ένώ έγώ
άρχισα νά τρέμω, κι' έκανα πρός
τα πίσω, μοϋ είπε: «Κοντά, έλο
'δώ!...» Καί σφίγγοντάς με άν<Ί· μεσα στά δυό τού γόνατα έπρόσ- θεσε: «Τα εϊδα όλα Ι Θά γίνηο κλέφτης θρέ;» Πηγά νά διαμαρ- τυρηθώ πώς τό δλλο παιδί πήρε τα μεταλλίκια... Τότε μοϋ δστρα· ψε τό πρώτο σκαμπίλι, κι' έγω κατουρήθηκα Εετρελλαμένος άπο την τρομάρα μου. «Μέ κλέφτε·; πάς, κλέφτης θά γίνης!·. Δεύτε ρο σκαμπίλι μ' έκαμε νά... γεμί σω τό βρακί μου... Κι' ένώ συνέ- χισε χωρίς άγριοφωνάρες όλλά μέ ήρεμη φωνή καί τρίΖοντας τό δόντια τού, άνοίγει Εαφνικά ή πόρτα καί παρουσιάΖεται κατα* τρομαγμένη ή μητέρα μου, πού άπό πολύ μικράς την ύπεραγαπού- σα. Έρώτησε τρέμοντας τί συμ- βαίνει (ένώ ήΕερε), καί δείχνον- τάς με ό πατέρας τής άποκρίθη- κε βαρεία: «Νά, ό γυιός μας εί¬ ναι ένας κλέφτης! «Έκείνη έβα- λε άμέσως τα κλάμματα, κυττά- Ζοντάς προπάντων τα χάλια μου. κα'ι είπε αάν άπελπισμένη: «Κλέ¬ φτης;... Πάω νά πέσω άπό την ταράτσα!.. δέν τή θέλω τή Ζωή μου!..». Κλείνει την πόρτα και την άκούω ν' άνεβαίνη τή ακάλσ. ϊεχνώ τόν τρόμο μου άπό τόν ά- νελέητο πατέρα, Εεφεύγω, άνοί γω την πόρτα καϊ τρέχω νά προ- λάβω τή μητέρα μου νά μή σκο- τωθή! Σκόνταψα, φαίνεται ότι λιπο θύμησα άπό τή λαχτάρα μου καί δέν Εέρω ϋστερ' άπό πόσην ώρα, βρέθηκα στό κρεββατάκι μου κλαί γοντας καί εϊδα πάνωθέ μου τα δακρυσμένα καί άνήσυχα μάτια τής μητέρας μου, νά μέ κυπά- Ζουν μέ άπερίγραπτη στοργή. Αύτό ήτανε τό δίδαγμα τοϋ άλη ομόνητου πατέρα μου, πού έγινε άφορμή νά μην έγγίΖω, άπό τό- ΰοτερα ·ο αδελφός μου ά- ά * *·" δ κώνοντας τό χείλι τού μου εγνε- ψε πρός τό μέρος τού πατέρα εΐναι ποόθνμος νά* παράσχε, τό | μας. Μέ τόν άέρα τοϋ ταλαιπω- ίιπάλοΐΛον πρός συμπλήρωσιν τ ου ρημένου πολεμιστή, όποκρίθηκα τότε οτό γνέψιμο τού Κώστα: «Μήπως δέν τό Εέρει ό πατέρας ότι καπνίΖουμε; Δέν είναι σεβα- σμός ή ύποκρισία!». Καί ό άλλα- γμένος πατέρας μας συμπλήρω- σε γελώντας: «'Έχε την εύχή μου, πσιδί μου, δλλα καμώματα των παιδιών είναι άσέβεια... κα', προπάντων δμα τα κρύθουνε!.. δέν είναι άσέβεια τό νά καπνίσης ένα τσιγάρο μετά τό φαγητό μπροστά στόν πατέρα σου, άφοϋ τό Εέρει πώς εϊσαι... θερια- κλής...» Ή ήλικία μας ήτανε τό¬ τε, τοϋ Κώστα 26 καί έμένα 22 έτών... Μέχρι τα δεκαοκτώ χρόνια μου, πού πηγά φαντάρος στή μι- κρασιατική έκοτρατεία, ό πατέρας υου, φτωχός κα'ι κουρασμένος βιοπαλαιστής, μέ σύΖυγό τού ά¬ πό άρχοντική γενηά τοϋ Τσιρίγου, την Μαρία τό γένος Λιανοΰ, καϊ μέ πέντε παιδία, πού τ' άποκτή- ατικης γενοκτονίας καί τοϋ έθνι¬ κοϋ άλληλοσπαραγμοϋ. Όκτώ μυ- θιστορήματα τσέπης άπό την ιδία τραγική περίοδο «Ή Παναγιά τής Καλλιακούδας», «Ό Διαβολογια- τρός·, «Άστροπελέκι έπεοε!...» ' βάληται υπό τούτων έφ' άπαΕ έτησία είσφορά], ώς έπίσης πρα γματοποιηθή ή επέκτασις κα'ι είς τόν Ήμερήσιον Έπαρχιακόν Τύπον δεδομένου ότι οί έκδόται αυτού είναι ήσφαλιομένοι είς τό ΤΑΙΣΥΤ καί δικαιοϋνται ύγειονομικής περιθάλψεως καί έπι- κουρήσεως. 3) Μειωθή τό καταβαλλόμενον είς τό ΤΣΠΕΘ ποσοστόν έ* τού άγγελιοσήμου τοϋ περιοδικου Τύπου είς 3)20 άντί των 7. 1)2)20 πού λαμβάνει σήμερον καθ' όσον οί έργαΖόμενοι εις τόν περιοδικόν Τύπον συντάκται των ήμερησίων εφημερίδων άνέρ- χονται μόνον είς 8—10, ένώ παραλλήλως δέον ν' αποκλεισθή τό ανωτέρω Ταμείον, ούτινος τα μέλη δέν προέρχονται έκ τού περιοδικου Τύπου, τής άπολήψεως χρημάτων έκ τοϋ άγγελιοσή- μου των μικράς κυκλοφορίας έκδάσεων, είς τάς οποίας ουδείς συντάκτης έργάΖεται καί δέν δικαιολογεϊται τοιούτος χαρισμός πόρου Εένου πρός τόν σκοπόν διά τόν οποίον νομοθετικώς προο- ρϊζεται. ι η ,^ ^ϋ_, ||>_[.
4) Καταργηθοϋν τα πρός τάς διαφόρους δημοσιογραφικάς
ένώσεις χορηγούμενα ποσοστά έκ τοϋ πόρου τού άγγελιοσήμου
διά την λειτουργίαν των γραφείων των, δεδομένου ότι ό έκ τού
άγγελιοσήμου πόρος προορίΖεται διά κόιν.ωνικούς σκοπούς μη¬
δεμίαν εχόντων σχέσιν μέ την λειτουργίαν των γραφείων των
Ένώσεων, αί οποίαι δύνανται νά έΕυπηρετηθοϋν έκ των συνδρο-
μών των μελών των, τα δέ έκ τοϋ άγγελιοσήμου χορηγούμενα
πρός αύτάς ποσοστά περιέλθουν είς τα οίκεϊα Ταμεϊα πρός έΕυ-
πηρέτησιν των κοινωνικών σκοπών δι' ούς επεβλήθη τό άγγελιό¬
σημον.
5) Ό έλεγχος των έκ τοϋ άγγελιοσήμου ποσοστών ανα¬
τεθή είς τό ΤΑΙΣΥΤ ώς φυσικοϋ1 φορέως τοϋ πόρου τούτου, προ-
οριΖομένου διά τούς έργαΖομένους είς τόν περιοδικόν Τύπον.
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙ
διά την έΕίοωσιν των έν τή έννοία τοϋ όρου τοϋ αρθρου 1
τοϋ ΝΔ 1004)71 «περ'ι δημοσιογραφικοϋ έπαγγέλματος» δημο¬
σιογράφων όσον άφορά τα έπαγγελματικά γνωρίσματα επί τώ
τέλει όπως:
1) Χορηγηθή πρός όλους τούς δημοσιογράφους κα'ι όχι μό¬
νον ωρισμένους δικαίωμα άτελοϋς είσόδου είς τα δημοσία θεα¬
ματα, πρός οακησιν τοϋ δημοσιογραφικοϋ των λειτουργήματος.
2) Χορηγηθή είς όλους τούς δημοσιογράφους κα'ι όχι μόνον
είς ωρισμένους έΕ αυτών τό δικαίωμα τού δωρεάν ταΕιδίου δι'
όλων των χεροαίων, θαλασσίων καί έναερίων συγκοινωνιακόν
μέσων πρός ελευθέραν άσκησιν τοϋ έπαγγέλματος των.
3) Επιτραπή ή δωρεάν διακίνησις διά των άστικών συγκοι-
νωνιών όλω ν των δημοσιογράφων καί όχι μόνον ωρισμένων εξ
αυτών, πρός ελευθέραν έπίσης δσκησιν τοϋ έπαγγέλματος των.
4) Μελετηθή τό θέμα στεγαοτικής συνδρομής των στερου-
μένων στέγης έπαγγελματιών δημοσιογράφων καί ληφθούν μέ¬
τρα στεγαστικής άποκαταοτάσεως των εχόντων ανάγκην τοιαύτης.
ΑΝΑΘΕΤΕΙ
είς την νέαν διοίκησιν όπως επιδώση τό παρόν Ψήφισμα
πρός την Κυβέρνησιν καί τούς λοιπούς άρμοδίους καί μεριμνή¬
ση διά την ικανοποίησιν των έν αύτω διαλαμβανομένων δικαί-
ων αίτημάτων.
"Ο Πρόεδρος τής συνελεύσεως
ΔΗΜ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ»
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΔΙ
Ρευοϊότητες ηαι
ϋτχιν άνθρωπότπτα
Ιτρατιώτης στήν Τουρκία »ατό τον Α' Πσγιιοσμ,ον Πολίμο,
'ού ΑΝΑΝ'Α ΝΙΚΟΛΑ Ι ίΜ σνν ταξιούχον ιΓραμμοι^, .
Πτολ«μαΐ6<>ς
ΙΣΤ" ΑΚΑΤΑΝΙΚΗΤΟ ΣΥΝλι
ΣΘΗΜΑ
ΣΘΗΜΑ
Μέ την διαπίοτωσι ότι ή Κίνηοι
των όκτώ όπλισμένων Τούρκ
δέν άπέβλεπε σέ καταδίω,Ε,ί
Ε
(Συνέχεια έκ προήγουμένου) κείται γιά φυγόστρατους Τλλ,
Ήταν ή 8 Ιουλίου 1916 π.μ. κους καί άναπνευσαμε. η,οόκ
ήμέρα Παρασκευή πού πέρααε λεν δμως άνάγκη άναμονΛς °
άπ' έΕω άπ' τό Τσιμπρικά ό Ζιά - ' Εεκούρασης καί φυγής Τ(ον ""'
μπέης μέ την κατεύθυνσι πού
V
άπαλλαγοϋμε άπ' την πό
μνημονέψαμε' καί την έπόμενη σία τους. Γιατί, Τοϋρκοι λ
ή μεθεπόμενη βρέθηκε καί στό κι' αύτοι. Ποϋ όμως νά
Χόψα. σθοϋμε πώς θά μάς φανοϋν ν1°,
Διότι πήρε αυτή την κατεΰθυν- σιμοΐ;
σι άναγκαοθήκαμε άντί νά πάρο>-
με τόν κανονικόν εκείνον μουλα-
ρόδρομο νά πάρωμε γιά άσφό-
λεια τα δεΕιά ύψώματα μέ στόχο
τό σπίτι τού καθένας μας· γιατί
έκτός τού δτι ό Καϊμακάμης
βρισκότανε σέ χωρία τής Επαρ¬
χίας είχαμε καί την άντίσΤαοι
Τουρκικών μονάδων στήν Ρούσ-
σικη προέλασι άπό πιοω μας, καί
οί κίνδυνοι πού έπρεπε ν' άποφύ-
γουμε γινόντανε πολλαπλοί Λαι
ή κατά ώρες τής ημέρας κίνησι
έπισφαλής.
ι Γιά νά μή δώσουμε οτόχο, α-
νεβήκαμε οτό χωριό Παλαιχώο έκεϊ ποϋ κύταε άπό τα άραλίκια
πού είχε μονάχα Ρωμηούς κατοί- τής πόρτας γνώρισε άπό τούς -..
κους γιά νά άνασάνουμε. Άνα- κτώ Εένους Τούρκους ένα
κούφισι μάς παρεϊχεν ό ένθου- φίλο τού καί πελάτη όταν έμπο·
σιασμός πού έπεκρατοϋσε μέ τους ' ρεύονταν στό ΤΖαερά τοϋ Κιουρ-
κανονιοβολισμούς των Ρώσσων τιούν πού ήταν έδρα Μιοτήρι (Δ,
πού άκούονταν Ζωηρά στήν όρε.· οικ. Διευθυντή). Μέ πλησίαοε οί-
νή έκείνη θέσι τοϋ χωρίου καί ή ' γανά καί μοϋ είπε στ' αύτί πώς
άπελευθέρωσί τού ήταν έπικεΙ- θά βγή έΕω νά τόν συναντησισ
μένη. Φιλόφρονα μας ύποδεχθή- Παρά την έπιμονή μου νό τό/
κανε καί προτείνανε νά μάς πα· 'άποτρέψω, δέν κρατήθηκε. "Ανοι
ραθέσουν γεύμα, γιατί βλέπαν Εε την πόρτα καί βγήκε έξω. "Ε
ών
- μας
Εετρυπωναμε ένας - ένας απ
τούς μέσα σέ χόρτα κρυψών^
μας καί οί τέσσαρες. Δυό άδε/-
φια μέ δυό δλλους συγχωριανους
μας καί πληοιάΖαμε μέ μερικ6
θά,ρρος την κλεισμένη πόρτα.
Πρεσβύτερος άπ' δλους μας η.
ταν ό Πέτρος Άν. "Ορφανίδης
πού μός συνόδευε άπό τό Τθιΐι·
πρικά, συγχωριανός μος. Αύτός,
πώς είμεθα χωρίς εφόδια.
| Την όρεΕι γιά φαγί πού μας ά-
νέκοψεν ή διέλευσι τοϋ Καϊμα-
' κάμη άπ' τό Τσιμπρικά πού έιοι-
να Ζωηρά: (Άχ! τα μάτια οοβ
νά χαρώ Πέτρο έφέντη, έού έ·
δώ είσαι;) καί άγκαλιασμένοι
άνταλλάΕανε άδελφικά φιλιά μέ
μαΖόμοσταν νά φαμε, μας την άνεπηρέαστο άπό θρήοκευμα καί
' έπανέφερε ή αίσιοδοΕ'α των Πά- φυλή άνθρωπισμό.
1 λαιοχωριτών καί μέ τίς έκδήλω-
Μέ έκπληΕι, άλλά κα'ι αυγκί
| σεις νά εύχαριστήσουμε γιά δΛυ, νησι παρακολουθούσαμε οί άλλοι
παρακαλέσαμε καί βγάλανε σαν τρείς πού βγήκαμε άπ' τόν άχυ·
| θερίστριες στά γύρω οκοπούς ό- ρωνα, άλλά καί οί έπτά Τοϋρκοι
πό γυναίκες μέ μικρά παιδάκ>α φυγόοΤρατοι καί άπό γύρω ό κο·
- αυνδέσμους των. Άλλά καί πά- Όμος πού συνωστίοθηκε, σέ βα·
λι προτοϋ καθήσωμε στό τραπέ- ' θμό πού μερικοί δθελά τους δα·
Ζι μας πληροφοροϋσαν ότι Εαφνι κρύσανε. Τό περιστατικό όπετέ·
κά Εεφύτρωσαν όπλοφόροι πού 'λεσε μάθημα γιά όλους μας όπ;
κοντεύουν νά μποϋν στόν μαχπ- | Στόν έμφυτον άνθρωπισμό σωβι·
λά χωρίς νά γίνουν αντιληπταί, 'νισμός δέν χωρεϊ. Οϋτε περιστά-
Δέν μάς έπαιρνε καιρός ούτε δέ σεις τόν ΕερριΖώνουν όλότελα
καί τό μέρος εύνοούσε νά κατα· Όϋτε καταστάσεις τόν έπιοι<ιά· φύγουμε στά έΕω ύψώματα καί Ζουν. άναγκασθήκαμε νά χωθοϋμε σέ. Ι Οί διαχύσεις ά^ίφεοα στούς άχυρώνα μισογεμισμένο χόρτο, δυό φίλους τόν ένα Ρωμηό καί μέ ύπόσχεσι Των φιλοΕενητών |τόν άλλον Τοϋρκο μέ την τόση νά κατοπτεύουν ώς ότου επέλθη θολούρα .στήν περίοδο καί τόσο/ τό σκοτάδι τής νύκτας πού θα τα χαϊδευτικά χαριτολογήματα έΕασφάλιΖε φύγη. [Ζόφον στήν άτμόοφαιρα, μοϋί μέ Δαιμόνια ούμπτωσι. "Ωσπου (ι Πού αντηλλάγησαν προΕένησαν μας πληροφορήσουν γιά τις κι- ' ιέσσαρες άκόμα ώρες, σάν 3έν νήσεις των καί νά τους! φτά- μάς έχη σπίτι πρίν άπό τρείς καί σανε μπροστά στόν άχυρώνα και ' θαθειά συγκίνησι στούς φιλοΕενη- καθίσανε στήν πρααινάδα σταυ- Τούρκους καί τέσσαρες Ρωμη- ροπόδι μέ τα πολεμικά άπλωμό- Τάς καί παραθέσανε σέ όκτω να στά γόνατα. Τούρκους καί τέσσαρες Ρωμη· Ψυχρολουσθήκαμε στήν σρχή ' ους πλούσιο τραπέΖι μέ συνδαι- μέ την παρουσία τους. Άναοά- ]τημ6νες δλλους τέσσαρες άν- ναμε όμως σάν μδς έπέτρεψαν 5ρες τοϋ Παλαιχώρ κα'ι μέ άδεΛφι τα άραλίκια τής πόρτας νά δια- κές διαχύοεις καί γειτονικές έκ· κρίνουμε τα χάλια τους. Κουρε- δηλώσεις ίκανοποιηθήκανε καί λιασμένοι κα! Ευπΐόλυτοι μακρ;- ' φ,λοΕενούμενοι κα'ι φιλοΕενητές. νής όδοιπορίας, πού τό όλο πά- ι ραοτατικό τους έπειθε πώς πρό- (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ♦♦♦■»♦' >♦< (ΣΤΧΕΧΕ1Α έκ της 1ης σελ) λής Αθηνών, πρώην Διευθυντής Θεοδοσίου, έκ Βρυούλλων τής Έ | Άγροτικοϋ Οίκοτροφείου Ίωαν- ρυθραίας Μικράς Άσίας, πτυχιοϋ νίνων καί πρώην Γενικάς Διευθυν χος τής Χημείας τοϋ Έθνικοϋ τής Έθνικών Ίδρυμάτων τού Ύ- Πανεπιστημίου Αθηνών, ήδη φαρ μακέμπορος Αθηνών όδός Με- νάνδρου 75, πρώην επί μακρά έ¬ τη Γενικάς Γραμματεύς τής ΠΑΜ ΒΟΥΡΛΙΩΤΙΚΗΣ Οργανώσεως καί σθεναρός άγωνιοτής των προσφυγικών δικαίων, εύτυχήσας νά άναδείΕη τούς έκλεκτούς υί- ούς αύτοϋ, τόν μέν πρωτότοκον ΘΕΟΔΟΣΙΟΝ Χημικόν Μηχανι¬ κόν τού Έθνικοϋ Μετσοβείου Πο- λυτεχνείου Αθηνών κα'ι ήδη Προ ϊστάμενον τοϋ Χημικοϋ Έργα· στηρίου Δημοσίων "Εργων Ηρα¬ κλείου Κρήτης, τόν δέ ΧΡΗ- ΣΤΟΝ άπόφοιτον των Τεχνικών Σχολών ΔΟΞΙΑΔΟΥ κα'ι Σχεδια- στήν. Α ΜεταΕά Ξένη τού Γεωργίου, έκ Σμύρνης, πτυχιοϋχος Όδον- τιατρικής τοϋ Έθνικοϋ Πανεπι¬ στημίου Αθηνών, πρώην Σύμβου- λος τής Ενώσεως Προσφύγων Φοιτητών, Όδοντίατρος Αθηνών όδός Όμήρου 18 κα'ι σύΖυγος έθνικοϋ «Ή Βουρλιώτιοσα», «Ό Τρελλός» | τε κα'ι πέρα, οϋτε μιά... όδοντο- τού διακεκριμένου Όδοντιάτρου μεγαλο- ♦Κάϊν!..., Κάϊν!.., ποϋ είναι ό γλυφίδα Εένη! Πώς, λοιπόν, νά Αθηνών ΕΡΝΕΣΤΟΥ ΦΡΑΝ- Άθηνών «Τό "Αγριοκάτσι- μή τόν θυμηθώ μέ άγάπη κι' εύ- ΚΕ. Μακάριος, Γρίβας κλπ. 2) Λογοτεχνικά: «Ό ΒνειΖέ- ι λος καί ό Χίτλερ των Έλλήνων», μεγάλο μυθιστόρημα τής Μικρασι [κο τής Κηφισιδς», «Κοντοίτα κα'ι Κάρμεν». Πληροφορίες: Πιπίνου 106 — ΑΘΗΝΑΙ - 201 - Τηλ. 812.140 γνωμοσύνη σ' αύτές τίς χαρμό- ουνες 'μέρες τής Πασχαλιάς; Άπρίλιος 1973 Ιωάννης Α. Βερνάρδος Τσακίρης Παντελής τού Δη¬ μητρίου, έκ Σμύρνης, Πτυχιοϋχος | τής "Ανωτάτης Γεωπονικής Σχο- πουργείου Κοινωνικών Ύπηρεσι¬ ών, άναδείΕας τόν υϊόν αυτού ΔΗΜΗΤΡΙΟΝ Πτυχιοϋχον τής Ά νωτάτης Βιομηχανικής Σχολής Πειραιώς, την δέ θυγατέρα αύ¬ τοϋ ΧΡΥΣΑΝΘΗ Πτυχιούχου τής Παντείου Σχολής. Λ Δούλης Πλούταρχος τοϋ Εμ¬ μανουήλ, έκ Θείρων Μικράς Ά¬ σίας, Πτυχιοϋχος τής Ανωτάτης Έμπορικής Σχολής Αθηνών καΐ τής Νομικής τοϋ Έθνικοϋ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών, πρώην Διευ¬ θυντής τοϋ Ύπουργείου Οίκονο- μικων (Οικονομικάς 'Έφορος) η δή άπό 15ετίας Δικηγόρος Αθη¬ νών, γυναικάδελφος τοϋ γνωστοϋ έν Σμύρνη καί Αθήναις Φαρμα- κοποιοϋ, αειμνήστου ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΜΩΡ>ΑΊΤΙΔΟΥ καί θεϊος τού Πο-
λιτικοϋ Μηχανικοϋ Αθηνών Άγ-
γέλου Μωραϊτίδου.
Χονδρογιάννης Ιωάννης τοϋ
ΆντωνΙου, έκ Παραδείσου Σμύρ¬
νης, Πτυχιοϋχος τής Ίατρικής
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου "Α¬
θηνών είδικευθείς είς την Παθο-
λογίαν, Παθολόγος Αθηνών λεω-
φόρος Βασ. Σοφίας 8, πρώην
Δήμαρχος τοϋ Δήμου Ταύρου Α¬
θηνών κα'ι ανεψιός τοϋ αρίστου
Σμυρναίου έκπαιδευτικοϋ καί φί-
λου ΠΕΤΡΟΥ ΒΟΡΙΤΣΗ.
Λ
Κελαϊδίτης Γεώργιος τοϋ Κων)
τίνου, έΕ Άρτάκης Μικράς Άσί¬
ας, Πτυχιοϋχος Χημικάς Μηχανι-
κός τοϋ Έθνικοϋ Μετσοβείοϋ
Πολυτεχνείου Αθηνών καί "Εκ-
τακτος Καθηγητής αύτο τοϋ Πο¬
λυτεχνείου.
Λ
Κυφωνίδης Ιωάννης τού Ά-
βραάμ, έκ Γαλιένης ΤραπεΖοϋν-
τος τοϋ Πόντου, Άπόφοιτος τής
Στρατιωτικής Σχολής των Εύελ-
πίδων διακριθείς έν τώ Στρατεύ-
ματι, νυν Ύποστράτηγος έ.ά. καΐ
Πολιτικάς Μηχανικάς διαμένων
έν τή οδώ Κυρηνείας 14 τοϋ Οί-
κισμοϋ Παπυίγου, εύτυχήσας νά
•Ίναδει'Εη τούς έκλεκτούς υίούς
αύτοϋ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΝ κα'ι Α-
ΒΡΑΑΜ έν ενεργεια άΕιωματι-
κούς τοϋ Μηχανικοϋ Ταγματάρ¬
χην καί Λοχαγόν άντιστοίχως,
τόν δέ νεώτερον ΘΕΟΔΩΡΟΝ,
Πτυχιοϋχον τής Ανωτάτης Σχο¬
λής Έμπορικών καί Οίκονομικών
Επιστήμων.
*.*
Κωτσής Μιχαήλ τού Κωνσταν¬
τίνου, έκ Σαράντα Έκκληοιών
Άνατολικής Θράκης, Πτυχιοϋχος
τής Ίατρικής τοϋ Έθνικοϋ Πανε¬
πιστημίου Άθηγών, Παθο>όγος -
Παιδίατρος έν Μακεδονία καί
αργότερον εγκατεστάθη είς Νέ¬
αν Υόρκην τής Άμερικής, έπι-
σκεπτόμενος συχνάκις την Έλλή-
δα.
Α
Μιχαηλίδης Μιχαήλ τού ΘεοΠώ-
ρου, έκ Σαμψοϋντος τού Πόντου,
Πτυχιοϋχος τής ΌδοντιατρικΓ,ς;
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών, Όδοντίατρος — Στομα-
τολόγος Αθηνών όδός Απόλλω¬
νος 1.
V
Ζουμπουλίδης Κων)νος τοϋ
Θρασυβούλου, έκ Μαγνησίας Μι¬
κράς Άσίας, Πτυχιοϋχος τής Νο¬
μικής καί Πολιτικών Επιστήμων
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου Ά-
θηνών ώς καί τοϋ Γαλλικοΰ καί
Ιταλικού Ίνστιτούτου Αθηνών,
πρώην Διευθυντής Μελετών καί
Στατιστικής τοϋ Όργανιομοϋ Λι¬
μένος Πειραιώς, Λογοτέχνης καί
Συγγραφεύς άΕιολόγων έγκυκλο-
παιδικών καί κοινωνικών έργων
κα'ι ιδίως τού πρώτου μετά την
Μικρασιατικήν καταστροφήν έκδο
θέντοο καί βροβευθέντος Σμυρνα
|ϊκοϋ μυθιστορήματος «ΝΙΟΒΗ·,
υιός τοϋ έκλεκτοϋ Σχολάρχου
| πολλών Έλληνικών Κοινοτήτων
,τής Ίωνίας, αειμνήστου ΘΡ*'
ΣΥΒΟΥΛΟΥ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΔΟΥ.
Συμεωνίδης Κων)τίνοα τού λ
ναστασίου, έΕ ΈρΖικίου τού Κου·
κάσου, Πτυχιοϋχος της
τοϋ Έθνικοϋ Πανεπιστημίου
Άθη
νών, πρώην Δικαστικός ΟπάλΑη-
λος καί ήδη Συνεργάτης τού Δι¬
' αρκοϋς Κώδικος Νομοθεσίαο τοΰ
Σμυρναίου έκδότου ΠΑΝΤΕΛΗ
| Ρ.ΑΠΤΑΡΧΟΥ όδός Χαρ. Τρικου-
πη 5 "Αθήναι.
ΚάΕης Δημήτριος τού "Αριθ*1·
>υ, έκ Σαράντα "Εκκλησιών'Α·
'νατολικής Θράκης, Πτυχιοϋχοα
| τής Νομικής τοϋ Έθνικού Πα«·
'πιστημίου Αθηνών, Δικηγόροα ί
'κατασταθείς είς ΘεσσαλονικΠ»
μονίμως.
Χρυσόστομος Α. θεοδωρίδπε
"Ιατρός έκ Ναγλή Μ. ^^
Σωκράτης Γ. Κλαδάο
Δικηγόρος, έκ Χαλδίας ^
Σημείωσις: Χάριν της α^'
άς προβαίνομεν είς την έ:Επε
όρθωσιν: Είς τό ύπ' άριδ· 2·ζ
άπό 14.4.1973 φύλλον
γράφη, Άρχιγένης Δημήτρ100
Ι Ιωάννου, έκ Σμύρνης,
άνε-
τοθ
Πτυχ'»5"
*
χος τής Ίατρικής τού
Πανεπιστημίου "Αθηνών κ™
δόκτωρ τοϋ Πανεπιστημίοΐ'
σΓων, άντί τοϋ ορθού
Δημήτριος τοϋ "Ιωάννου
Σμύρνης, Διδάκτωρ τήα
κης Σχολής των Παρισίων.
Πορ1-


