194921

Ηράκλειον Κρήτή
ΣΑΒΒΑΤΟΝ 30 Ίουνίου 1973 "
. ΕΠΛΗΓΩΘΗ είς την μάχην
(ν ΔΕΡΒΕΚΆΚΙΩΝ.....
ΤΟ έΕαγγελθέν έκ των ύψωμά-
ων τής Άγίας Λαύρας των Κα-
ρβρύτιον υπό τοΰ έπισκόπου Πά
οιών Πατρών Γερμανοϋ καί των
ν ούτω γενναίων, «Ελευθερία
θάνατος» ήγειρεν επί πόδας
ΰλέμου κάθε Ελληνικήν συνεί-
{τΐοιν, κοί οί δοϋλοι άοπλοι καί
Ιμοχοι, ευρέθησαν άδελφωμένοι
;«εΐ ένθα τούς έκάλει ή προσφι-
ΐς Ελλάς των.
Αί ποώται ουγκρούσεις, έν Πε
Ιοποννήσω καί αλλαχού, τής β-
Ιίυϋερίας καί τής δουλείας άπέ-
(ηοον υπέρ τής θεοδωρήτου έ-
Άπό τήν Μ.κροο,ατ.κήν ιστορίαν τού 1821.
ΦΡΑΝΖΗΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
ΕΒΔ°ΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΑΟΓΙΚΗ - 0ΙΚ0Ν0Μ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ
- ΤΙΜΗ ΦΓΑΑΟΓ ΔΡΧ. 1,60. ΙΔΙΟΚΤΗΤΆΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ - ΔΕΤΘΤΝΤΗσΗΕτ,^Ιοσ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΚΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΚΑ. 3229.708
, Νίκης 25.-
Τουτο εξηνάγκασε την Υψη-
(ήν Πύλην νά καταρτΐοη έν Μα-
ιεδονΐα πολυάριθμον τακτικόν έμ
ιειρον στρατόν καί νά τόν έ£α-
πολύση κατά των έπαναστατών.
Πεντακόσιοι (500) κάμηλοι, δε-
α καί όκτώ χιλιάδες (18.000)
ππεϊα, τριόκοντα χιλιάδες (30.
ΜΟ) ήμίονοι μεταγωγικοί, καί
άλογον πεΖικόν, ώς όρμητικός
χίΐμαρρος, άνευ ουδενός σοβα¬
ραί έμποδίου, έπλημμύρηοε Μα-
κεδονίαν, Θεσσαλίαν, Στερεάν
^λλάδα, Βοιωτιαν,, Άττικήν καί
ίφθασεν είς τόν Ίσθμόν τής Κο
ΐνθου. Ήγεΐτο τούτων ό περιβό
ητος Μαχμούτ Δράμαλης μ£ συν-
«ργάτας 'Υπουργούς, πασάδες, δέ
ρεμπέηδες καί άλλους έμπεΙρου,Γ.
τής Μακεδονίας, θράκης, καί Μ.
'Ασίας Μθλεμικούς διακριθέντας
προηγουμένως, εις την έξόντω-
ιιν τού Άλή Πασά των ΊωαννΙ-
ων καί ΰλλων. Διαβάντες άμα-
ΐηιΐ ούτοι τό ότε νόν τοϋ Ίσθμοϋ
;αταλαβόντες τό έγκαταλειφθέν
ιχυρόν φρούριον τής Άκροκο-
Ινθου καί διατρέΕαντες άνενο-
λήτως τάς στενοπορίας (Κλει-
οοδρο, αγ. Σώστη κτλ.) τής Κο-
ινθίας ύπερηφάνως, ώς νικηταΙ,
έοτροτοπέδευοαν είς Άργος.
Εκ διαφόρων σοβαρών λόγων,
ηιχειρήοαντες οί άήττητοι ν6 έ-
ιστρέψωσιν είς Κόρινθον, είς
■α ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ, ύπέστησαν κυ
ιιολεκτικώς πανωλεθρίαν.
Ήεμηδενίσθη ή πολυάριθμος
:κείνη έκλεκτή τοϋ Σουλτσνου
οτροτιά. 'Υψηλάντης, Κολοκοτρώ
ής, Παπαφλέσσας, Φωτάκος, Πε
ιμεΓαΐοι, Μαυρομιχάλης, Παπα-
οώνης, Κεφάλας, Παπανίκας,
>ραντΖής κα'ι άΕ,ιωματικοί, πρόμα
(Οί, κατά τάς άπό 2β — 28 Ίουλί
(ίτ. 1822) συνεχεΐς αιματη¬
άς συγκρούσεις, μετά τής Θεο-
μισήτου δουλείας, ϋψωσαν έν
ΔερβενακΙοις, τό μεγαλύτερον Πε
^οποννησιακόν τρόπαιον.
Κορίνθιοι, Άρκάδες, Λακεδαι-
ονιοι, ΚαλαβρυτινοΙ, 'Αχαιοί.
Μεσοήνιοι, Τριφύλιοι, Ήλεϊοι καί
ενικώς οί άκούσαντες την πρόσ
λήσιν τού γέρου τοϋ Μορια Κο
^οκοτρώνη' έσπευσαν πρός έκδί
ιν τοϋ είσβολέως Δρόμαλη.
Είς την δόΕαν εκείνην των έλ
ηνικών δπλων ήτο παροϋσα καί
Μικρά ΆσΙα.
Μάλιστα τέκνον τής ΣΜΥΡ¬
ΝΗΣ έλαβεν έν άδιατίμητον πα¬
ράσημον, ήτοι μίαν ΠΛΗΓΗΝ.
Ιδού τί πιοτοποιοϋν έπιφανεϊς
οπλαρχηγο! περί τοϋ Σμυρναίου
ώτρομήτου άγωνιοτοϋ.
•Πιοτοποιητικόν
Οί ύποφαινόμενοι πιοτοποιοΰ-
μεν ότι γνωρίΖοντες τόν οτρατιω
τικόν ΑΝΔΡΕΑΝ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
ΦΡΑΝΤΖΗΝ Σμυρναϊον άπό τό
1821 έλθοντα είς Πελοπόννησον
Ευρέθη είς την πολιορκίαν ΤΡΙ¬
ΠΟΛΕΩΣ μετ' άλλους πεντήκον-
το (50) στρατιώτας, καί έστάθη
'ως τής κυριεύσεως τοϋ φρουρί-
ου Όσαύτως καί είς τάς πολιορ
κίας των λοιπών φρουρίων.
ΌμοΙως καί είς τάς κατά τού
Δρόμαλη καί ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΩΝ
πεισματώδεις γενομένας μά|χας,
*ποΟ εσχάτως ΕΠΛΗΓΩΘΗ είς
τόν ΔΕϊΙΟΝ ΠΟΔΑ, παρ' έχθρι-
κοΰ πυροβόλου Άφού δέ ύπέφε
Ρε πολύ, καί τέλος θεραηευθείς,
ανευ άναβολής, έτρεΕε πάλιν είς
την στρατιωτικήν χρείαν, εύρε-
βείε είς τάς όπου ή άνάγκη γενο
Ρένος κατά των Άράβων μάχας,
«ο! έν ένί λόγω άπ' άρχής μέχρι
τέλους έκτέλεσε χρείαν τού μα-
Χ'μου πολεμιστοϋ, μέ τόν άνήκον
τ<> Ζήλον, καί πατριωτισμόν,
"οί άπαιτουμένην εύπείθειαν καί
ύποταγάς είς τοϋς άνωτέρους
τ°υ. δεΙΕας άμεμπτον διαγωγήν.
Όθεν κατ' αίτησίν τού καί ά-
λΠθε(α ένδειΕιν,κ τώ δίδεται τα
"όρον.
Έν Αθήναις τή α' Νοεμβριού
1841.
θεόδωρος Κολοκοτρώνης, Πέτρ.
Μπυρομιχάλης, Παναγ. Γιατρά-
κ&ζ. *ν1αυρογιάννης, Βασιλειάδης
Τό έπώνυμον. τό βαπτιοτ,κόν
ως καί τό βνομα τοϋ πατρός
έκ Σμύρνης άγων.στοϋ
μέν ουχνάκ,ς
τήν
τοϋ
ουναντώ
Καλαβρύτων, καί ιδίως είς Κέρ-
τε2ην «.αί Μεσορρούγ,ον, ένθα έγ
κατεστάθη (βλέπε ημέτερον π0.
νημα. Άμβροσίου Φραντ?ή, Μέγα
οπηλιώτου β.ογραιρ,καί .οελίδβς
" · '973) ή πρόσφυξ έκ Κ)πό¬
λεως ίστορική οίκογένεια Φραν-
τΖή.
Έπ,κο.νωνίαν ή Σμύρνη μετά
των Πατρών κα! γενικώς τής Ά
χαίας εϊχε συχνήν, λόγω των έ-
κεϊ μετοχίων των ίερών Μονών
των Καλαβρύτων.
Άρκεϊ νά σημειωθή ότι τό Λά-
βαρον τής αγ. Λαύρας έφιλοτε-
Χνήθη καΐ έδωρήθη είς την Ιε¬
ράν Μονήν, υπό εύσεβών πατριω
των Σμυρναίων.
Ό Άθανάσιος Πανουτοόπου-
λος ή Καϊχτίής έμπορος είς Μ.
Ασίαν, κατά τήν έγγραφον όμο-
λογίαν τού, ήτο έκ Σοποτοϋ, ό-
μόρου τής ΚερτέΖης, ό δέ εύαγ-
γελισμάς τής Σμύρνης καί έπομέ
νως καί τής Μ. Άσίας περί τής
εξεγέρσεως τής Άχαίας κα! Πε
λοποννήοου, προήλθεν έκ Πα¬
τρών κατά τήν όμολογίαν τοϋ Νι
κολάου Καλαντ2ή έκ Σμύρνης.
Λόγω τοϋ όρεινοϋ τής επαρχί¬
ας καί των διαρκών έρΐδων καί
τοπικών συμπλοκών μετά των
Τούρκων ή καί φόνων αυτών έκ
λόγων έμπορικών, άρκετοί των
Χριστιανών κατέφευγον είς τήν
Σμύρνην καί Μ. Ασίαν, ώς ό
γνωστάς τής έπαναστσαεως γεν-
ναϊος άπλαρχηγός Νικόλαος Κρι
εΖώτης καί άλλοι.
Μήπως μέλος τι, των έν Καλα
βρύτοις οίκογενειών ΦραντΖή, κα
τέφυγεν είς Σμύρνην, καί εντεύ¬
θεν ή άνω οίκογένεια τοϋ όγωνι
στοϋ ΦραντΖή;
Είς τήν πεισματώδη, πολύνε-
κρον, όλλά λαμπράν καί νικηφό¬
ρον μάχην των ΔΕΡ,ΒΕΝΑΚΙΩΝ
συνηγωνίσθηααν μετά τοΰ Σμυρ-
ναίου ΑΝΔΡΕΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ και
οί, Άλευράς Πανάγος έκ Δεούλ-
λα — Μεοσήνης, Φαλίδας Βασί¬
λειος καί Άργυρόπουλος Γεώργι
ος (μπουλουΕής) έκ Φιλίων —
Καλαβρύτων, Πετραλιάς "Αγγε-
λος έκ Δίβρης — Ήλείας, Βασι¬
λειάδης Εμμανουήλ έκ Σμύρνης
Πρασσάς Δημήτριος έκ Τσορωτά
— Μεοσήνης, Πετρόπουλος Κων
σταντϊνος έκ Μποσιάκου — Τρι¬
πόλεως, Άναγνωστόπουλος 'Αρ-
γύρης έκ Μεσορρουγίου — Κα¬
λαβρύτων, Παπακυριακοϋ Δημή¬
τριος έκ Πόρου, ΠαπαΖαωειρόπου
λος Γεώργιος έφημέριος Λάστα
— Γορτυνίας, όστις αμα τή συγ-
κεντρώσει των στρατευμάτων, έ-
ψαλε παράκλησιν υπέρ εύοδώσε-
ως καί νίκης των 'Ελληνικών δ-
πλων, Θησεύς Νικόλαος έκ Κύ¬
πρου, Σταυρόγαμβρος Στεφανής
έκ Δεοινοϋ — Καλαβρύτων κά-
τοικος Σαββανών, Άποοτολόπου
λος Δημήτριος έφημέριος Ντεν-
τέμπεη — Γόρτυνος, Δημητρίου
Ιωάννης έκ Βουρλών Μ. Άοίας
Γεωργοϋλα Μπαλιάτσου τό γένος
Κόρμπα έκ Παγκρατίου — Καλα
ΕΧ ΟΚΙΕΝΤΚ
ΆνατοΑών τό φά»ι:)
"Εχουν περάσει 50 όλόκληρα λης, +Κ. Άμαντος, Στ.
χρόνια άπό τή Μικρασιατική συμ
φορά καί δμως οί "Ελληνες τής
Μικράς Άσίας καί τοϋ Πόντου
παρ' δλα τα άΕιοθαύμαστα έπιτεύ
γματά τους ο' όλους τούς τομεϊς
τής Κοινωνικής 2ωής δέν μπόρε-
σαν νά έξαλείψουν όλότελα ώρι
σμένες άντιπάθειες καί προκατα-
λήψεις είς βάρος τους έκ μέ-
ρους των άλλων Έλλήνων, πού
κατοικοϋν οτόν οημερινά Ελλαδι
κό χώρο. Καί δμως οί πρόσφυ-
γες βγήκαν μέσα άπό τήν κατα-
στροψή πιό δυνατοί, πιό παρογω-
γικοΙ, πιό "Ελληνες.
Τρίβει κανείς τα μάτια τού
μπροοτά οτά έπιτεύγματα των Μι
κρασιατών, οί όποϊοι μέ τή φλο-
γερή τους πίστι καί διάθεσι, τήν
όκοταπόνητη φιλοπονία τους καί
τό άνήσυχο δαιμόνιο τής 'Ελληνι
κης φυλής χωρίς καμμιά ίδιαίτε-
ρη προστασία κα'ι ένίσχυοι, προ-
χώρηοαν μόνοι τους καί χωρ'ις
νά πατήσουν σ' δλλων τίς πλάτες
άνέβηκαν ψηλότερα τόσο πολύ,
ώοτε νά κατέχουν σήμερα τα 20
% τής δλης επιχειρηματίας δρα
στηριότητος τής χώρας είς τόν
Βιομηχανικό, 'Εμπορικό καί Πνευ
ματικό τομέο.
Καί νά μερικά άναστήματα, πού
άποδεικνύουν τού λόγου τό άοφα
λές:
ΕΦΟΠΛΙΣΤΑΙ: Α. 'Ωνάσης Ν.
Κονιαλίδης, Ν. Καβουνίδης. Ν.
Γιαννουλδτοο.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ & ΕΜΠΟΡΟΙ:
Μποδοσάκης, Αθανασιάδης, Α.
Άβραμίδης, Σ. Προυσαλόγλου,
Άφοί Τσαούσογλου, Άφοί Καχρα
μάνογλου, Μ. Φωοτηρόπουλος Σ
Φωστηρόπουλος. ' Ι. Λαινόπουλος
Άφοί Κολοκοτρώνη, Άφοί Συμε
ώνογλου, Π. Χαραλαμπίδης, Β.
Σαγίρογλου, Άφοί Μεγκούσο-
γλου, Ι. Προυσανίδης καί άλλοι.
ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΙ: Ίωακείμο-
γλου. Μυλωνδς. ΒενέΖης, Σεφε-
ριάδης.
Γ. Σεφέρης (Ποιητής — Βρα¬
βείον Νόμηβλ), + Μ. Άργυρόπου
λος, Ν. ΤουτουντΖάκης, Όμ. Μπε
κές κλπ.
ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗ¬
ΜΙΟΥ: + Π. Καρολίδης, + Μ. Εύ
αγγελίδης, + Ι. Συκουτρής, +Στ.
ΣπεράντΖας, +Χρ. Άνδροϋτσος,
Κ. Μουρατίδης, θ. ΚουγιουμτΖέ-
βρύτων, Γιαννόπουλος Άναγνώ-
στης έξ Άμπελιώνας — Όλυμπί
άς, Γιώνης Νικόλαος έκ Κρανιδί
ου, Άναοτασόπουλος Ιωάννης έ
φημέριος Βουτιάνων — Λακεδαί
μονος, Γεωργακόπουλος "Ανάστα
σιος έκ Κυπαρισσίας, Στεφανό-
πουλος Γιάννης έκ Μικράς Άσί¬
ας, Γκρίτσαλης Δημήτριος (τραυ
ματισθείς) έκ Κ)πόλεως, Δουκό
κάκης Σταμάτιος έξ "Υδρας, Πά
σιόπουλος Σπήλιος ιερεύς έκ Ζσ
χόλης — Κορινθίας, Άντώνη Γε
ωργάκης έκ Σουλιμδ (Δωρίου)
Τριφυλίας, καί αλλοι πολλοί, τής
αίματοποτιομένης, άλλά καί δεδο
Εασμένης Ελλάδος, ήρωϊκά τέ¬
κνα.
Νικόλαος Παν. Παπαδόπουλος
Πρωθιερεύς
ΝΕΑ ΑΡΤΑΚΗ
Είς απόστασιν 8 χιλιομέτρων
Β. τής Χαλκίδος είναι ή Νέα Άρ
τάκη συνοικιοθεϊσα έκ προσφύ¬
γων τής Παλαιάς τοιαύτης, ήτις
ευρίσκετο είς τα ποράλια τής
Προποντίδος, είς τήν Χερσόνησον
τής ΚυΖίκου. Ή Άρτάκη ύπήρΕε
κατά τήν άρχαιότητα άποικία των
Μιλησίων, κατεστράφη δέ υπό
των Περσών, άνοικοδομηθεϊαα άρ
γότερα. Κατά τήν Βυζαντινήν πε
ρίοδον πολλοί λόγιοι διεκρίθησαν.
Τό 1356 κατελήφθη υπό τού
Σουλτάνου Μουράτ των Τούρκων.
■Επί Τουρκοκρατίας, έλαβε μέ
σουλτανικά φιρμάνια πολλά προ
νόμια καί ελέγετο τουρκιστί -Ερ
δέκ». Ήτο έδρα Μητροπόλεως
ΚυΖίκου καί τοϋ ΚαΖά καί εϊχε
12 έκκλησίες καί καλά έκπαιδευ
τήρια. Ή Άρτάκη εϊχε μεγάλην
πνευματικήν άνάίΐτυΕιν καί εμπο¬
ρικήν κίνησιν. Οί κάτοικοι κατά
τό πλείστον ήσαν -Ελληνες, ήσχο
λούντο δέ μέ τό εμπόριον ελαίου,
οίνου καί όπωρικών.
Ή οημερινή κωμόπολις έχει κα
λήν ρυμοτομίαν καί τακτικήν συγ
κοινωνίαν μέ τήν Χαλκίδα. Είς
τήν παραλιακήύν λεωφόρον Άγι-
Ν.κολάου, ήτις είναι λίαν έκ-
τεταμένη ύπάρχουν διάφορα κέν-
τρα έστιατόρια, ψαροταβέρνες,
ψητοπωλεία κλπ. Είς την κεντρι¬
κήν πλατείαν είναι τό Ήρώον
τού Έλληνος πολεμιστοϋ. Επι
ου
τετ
τής κεντρικής λεωφόρου είναι διά
φορα καταοτήματα καφενεϊα, Ζα
χσροπλαστεϊσ καί τα γραφεϊα τής
κοινότητος. Είς τό τέρμα τής Λε
ωφόρου Άγίου Νικολάου είναι τό
ϊενοδοχεϊον καί εστιατόριον ·ΤΕ
ΛΕ» μετά μεγάλου περιβόλου.
Είς άπόσταοιν ενός χιλιομέτρου
είναι ή έκκλησία τής Παναγίας
τής Φανερωμένης δπου ύπάρχει
θαυματουργότς εικών αυτής καί
συρρέει πλήθος κόομου. Είς άπό
στάσιν 1,5 — 2 χιλιομέτρων πρό
τής Νέας Άρτάκης είναι τα νεό-
κτιστα μοτέλ «Μπέλ» «Αΐρ» καί
«'ΑντΖελα·. Είς τήν Νέαν Άρτά
κην ύπάγεται ό συνοικισμός Βα·
τώντα. Οί κάτοικοι όσχολοϋνται
μέ τήν γεωργίαν, αλιείαν, κτηνο-
ιροφίαν καί είς άλλας εργασίας.
Ή πτηνοτροφία είναι λίαν άνεπτυ
γμένη καί λειτουργοϋν μεγάλα
καί πρότυπα πτηνοτροφεϊα άπό
τα καλυτέρα τής χώρας. Είς τήν
περιοχήν Νέας Άρτάκης λειτουρ
γεί νεοϊδρυθεν βιομηχανίαν συγ
κρότημα είδών παρσελάνης τό ο¬
ποίον θά άπασχολήση αρκετόν
προσωπικόν.
Κάτοικοι Νέας Άρτάκης συμ
φώνως μέ την απογραφήν 4.135.
Ή Ν. Άρτάκη είναι τόπος πα·
ραθερισμοϋ καί έκδρομικής κινή¬
σεως.
Μ. Δ.
Πλοκί-
δης (έΕ Άργυρουπόλεως Πόν¬
του), Άφοί Χαριτάντη (Πόντιοι)
Α. Μανώλης, Ι. Ίμβριώτης Ο.
Λουρίδας, Γ. Μπακαλάκης, (Χη
λή Πόντου), Χ. Χαριτωνίδης, Π.
δΕνεπεκίδης, (Πόντιος), Μ. Ά-
ναστασιάδη,ς, Δ. Ελευθερίου, Α.
Γούτας, Σετάτος. Πελεκανίδης,
Ν. Παπαπολίτης.
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΑΘΗΝΩΝ:
Χρυσ. Ποπαδόπουλος, Χρύοανθ.
Φιλιππίδης (ό άπό ΤραπεΖοϋν-
τος) καί Χρυσ. ΧατΖησταύρου.
ΚΑΘΗΓΗΤΑΙ ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ:
+Δημοσθ. Οίκονομίδης, +Άνθιμ.
Παπαδόπουλος, Όδ. Λαμψίδης,
Ι. Παμπούκης, Σ. Λιανίδης, Χρ.
Σαμουηλίδης καί άλλοι.
ΛΟΓΟΤΕΧΝΑΙ — ΣΥΓΓΡΑ-
ΦΕΙΣ: Χ. Σολωμονίδης, Ν. Μηλι
ωρης, +Ιενοφ. Άκογλου, Α. Δό
Εας, +Φίλων Κτενίδης (πολυγρα
φώτατος Ίατρός, ποιητής καί λα
ογράφος). Π. Φλώρος, + Άρχ.
Πονάρετος Τοπαλίδης, καί άλλοι.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ: Δ. Ψαθας
Γ. Λαμψίδηο, Φ. Γρηγοριάδης
βΠόντιαι), Παϋλ. Παλαιολόγον
καί άλλοι.
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΑΙ - ΖΩΓΡΑ-
ΦΟΙ - ΓΛΥΠΤΑΙ: Γ. Βελισσαρί-
δης, Άπάρτης, Ούσταπασίδης,
Ζυμαρίδης, Γ. Προκοπίου.
ΣΚΗΜΟΘΕΤΑΙ: Ό κορυφαϊ-
ος της έλληνικής σκηνής Τ. Μου
Ζενίδης (ΤραπεΖούντιος).
ΣΤΡΑΤΗΓΟΝ + Στ. Γονατάς,
+Νεοκοσμ. Γρηγοριάδης κ.ά.
ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ +Παναγ. Τοαλδά
ρης, +ΆλεΕ· Παπάγος (Πρωθυ-
πουργοί Μικ)κής καταγωγής)
+Λεων. Ίασονίδης, +Ν. Λεοντί-
δης, Ι ,Μελάς, Άθηνογένης, Όρ
φανίδη,ς, Σ. Παπαπολίτης καί
πολλοί άλλοι.
Παρ' δλα αύτά οί πρόσφυγες
παλαιότερα έβάλοντο άπό τήν άν
τιβενιΖελική παράταΕι, γιατί ήσαν
οί αϊτιοι τής επικρατήσεως τοϋ
ΒενιΖελιομοΰ. Καί γιατί, αυτή ή
άντιπάθεια καί τό μϊσος; Μήπως
ό ΒενιΖέλος ήταν Μικρααιατης ή
μήπως ή πολιτική τού δέν ήταν
σύμφωνη μέ τούς πόθους τοϋ Έλ
ληνισμοΰ; Κα'ι τότε έκσφενδονί-
2ονταν χυδαϊαι υβρείς εναντίον
των, πού ντρέπεται κανείς νά τις
αναγράψη: «Τουρκόσπορος», «λε
φούοια», «σαρικοφόροι» φράσεις,
πού θά τίς έχουν άκούσει οί πα-
λαιότεροι πρόοφυγες. Ο τ. Πρω < θυπουργός Παναγ. Κανελλόπου λος άν καί όνήκε στήν άντίπαλη παράταΕι πρός τόν ΒενιΖελισμό, γιατί ό Δημ. Γούναρης ήταν άδεΛ φός τής μητέρας τού, κατέκρινε πρός τιμήν τού, μέ όλην τού τήν είλικρίνεια τήν έπίθεσι εναντίον των προσφύγων. Άπό τότε, που οτομάτησε νά κυβερνά ό ΒενιΖε- Λιομός καί παρουσιάοτηκαν άλλοι κομματικοί οχηματισμοί πιστευθή- κε άπόλυτα, πώς έοβυοε κάθε άν τιπάθεια και έχθρότητα πρός τήν προοφυγιά. Καί δμως πού κα'ι ποΰ ύποδαυλίΖεται άπό μερικούς έλ- ληνες, πού ήθελον στά σίγουρα «μικρή καί ε'ντιμη 'Ελλάδα». "Ας ρίΕουν τα ύπολείμματα αύ τα μιά ματιά στή Μακεδονική καί θρακική γή, πού πήρε τό καθάριο Έλληνικό χρώμα άπό τόν καιρό τής εγκαταστάσεως των προσφύ¬ γων καί των Άκριτών τοϋ Πόν¬ του. Ποιοί έΕοντώθηκαν μέ τόση λύσσα άπ' τούς Βουλγάρους στήν κατοχή; Ποιοί δλλοι άπ' τούς πρόσφυγες, πού ερχόμενοι άπό τή Μ. Άσία άλλοίωναν τήν 'Εθνο λογική σύνθεσι τής Μακεδονίας καΐ χαλνοϋοαν τα όνειρα καί τα οχέδιά τους γιά τήν Μακεδονία τοϋ Αίγαίου! Καί ο" αύτούς στά θηκε φοβεράς τιμωρός τό παλλη κάρι τής Πάφρας ό Άντών Τσα- ούς μέ τούς άντάρτες τού. Παίρ νω άφορμή άπό κάποιο πρόσφα- το περιοτατικό: Σέ κάποινο Δή- μο τής Άττικής ένας δρόμος έ- φερε τό δνομα τοϋ ήρωος των ΠοντΙων Νίκου Καπετανίδη, δη- μοσιογράφου, πού άπαγχονίσθηκε τόν Σ)6ριο τοϋ 1921 στήν Αμά οεια γιά τήν Έλληνική Δημοκρα- τία τοϋ Πόντου. Έκεϊνο τό «Ιδής» τό κάπως ένοχλητικό καί ή έπιπο λαιότητα τοϋ Δημάρχου ωδήγησε στήν σύντομη μετονομασΐα τής ό- δοϋ μέ τήν πρόχειρη δικαιολογία ότι είς τα ύπάρχοντα λεξικά δέν όναγράφεται πουθενά τό δνομο τοΰ Καπετανίδη! "Ετσι δηλ. άπο- δεικνύεται καί ή ·ΙΣΤΟΡΙΑ» κά¬ πως μονόπλευρη καί μεροληπτι- κή, έφ' δσον θεληματικά ή άθέλη τα άγνοεΤ τούς άγώνες καί τούς "Ηριοες τοΰ Μικρασιατικοϋ Έλ- ληνισμοΰ, αυτού τοϋ έλληνισμοΰ τής Άνατολής, πού επί 1000 έτη μέ τήν ΒυΖαντινή τού Αύτοκρατο ρία στάθηκε άπόρθητο τεϊχος, προ στατεύοντας τόν Πολιτισμό τής Δύοεως άπό τίς "Αοιατικές όρ- Ίοτορικα σημειώματα Χωρίων καί Κωμωπόλ.ων πς τήν μειζονα Καππαδοκίαν Άγαπητέ ψίλε Σωκιράττη Άπά νεωτέρας ήρ^ΐιχ ίοτς μου ώς φοΐτηιτής τής Νομιιχής Σχαλής τοο Έθ.-ικοΟ Κοπγττσδισι·ριαίίθΟ Πσνε—ι σΤηρμιοο Αθηνών ·π-αραχολ(χκ8ών τοθς άγώ.χϊς σας διά τής ττροσφι λοθς μας έψομβρίδος σσς «Πρε-σ- Κόσιμος» άητό τϊσσοορα- κοντοτετίας κα'ι τπλέον μέ τος πο- λι/τίιμους καιΐ ττολΐΛτχιδεΤς άρθρο- γραφίας σας, καί των διαφόρων τταλο: ιμάχων σΐΛ/εργατών σας, διά τήν δ «τήρησιν τής μντίμ,ης τύη χαμιένον ττατρίδων ιμας μέ τα πό λυάρβμα καί χοι,ΐίωνκά ίδρύματα, άττό τούς παλα'οτέίρους «αί τούς έπιγενομέ νους- τα όττοΐα ή βάσχανος μοι- ρα μάς ηνάγκασε νά τα έγκταλεί ψοαμβν 6 αίως, σ—εύδω νά σάς έ.< φρόισω τόν άμιέρατον θαυμασμόν μου καί τα ττίιλλα σι/γ"χτχρητήριά μου διά τόν μεγάλον άθλον τ»; όττοΤον έττωμίσθητ£ ιμέ τα ττολυ- σχιδή καί πιλοθσια λαογραφχά, Ιστορ,κά ΐ»λκά τα όττοΤα συγχ&ν- τρώνονται είς τάς καθηιμερινάς σε λι'δας τού πτιροσφνλούς μας Προσ- Φυγ «ού Κόσμου. Δραττάίμ'ίνος τής εθκαιρίας τής τπρο μηνός περιττον άψίξεώς μου ειρ Άθή'.ας 1< Θεσ)νί«ης διά λό- γονς ύπηρεσιακούς καΐ άτομι«<ούς, είχον εττσκ'ςφθη τα γραφεϊα σας Νίκης 25 διά «ά τταρακαλέσω κα'ι ζητήσω την σΐΛ/εργασίαν σας δι' ίΛ> στΓοιΐδαίον Ιστορικόν Εργον
μοιτ;
«Ίστο>ρικόν δοκίιμιον τής μείζο
νος ΚατΓτταδε/ιας άττό αρχαιοτά¬
των χρόνων ήτοι 3.500 ττ.Χ ττερί
ττου ιμέχρι τής Μιιιοραισιατΐιχής να
τού 1922 μ.Χ καί έ;
γενικαίς, δλη,ς της Μικρασιατικής
τήν
ΤΟΥ κ.ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
στονς σελίδας τού «Προσφυγικόν
κόσμοιχ», τό ώς άνω σηιμιείωμά
μόν «αί θά εΤμαι τα μέγιστα πρός
υμάς ύττόχρεος.
την ταπεινήν γνώμην μόν
ή δη;μοσίιαισι·ς τοιούτων -μέχρι σή¬
μερον άγνωστον ί,ίς την έν γένει
Ιστορίαν τος εθΛΧΑ, ημών, θά ε&ε
τε άπλετον φώς διά τα τόσα θρη-
σκα/τικά και Ισταρικά κετμήλια,
τα όττο?α εχασεν ό "Ελληνικάς
ττροσφυγικός έν τή Μικιρασία κό-
σμος.
δτι θέλει εύνοϊκώς
γίνη άτΓοδεκτή ή τταιράχλησίς μου
διοτελώ ,μετά ττλείίστης τιμής. Αί
αν συντόμως θέλω όπτοοτείλη σν-
νοπτικόν σηιμιείωιμια δ.ά τήν αρχαί
αν Στανροττηιγειαικήν Μονήν τού
Ίωάννον Προ&ρόμον Φλαβιανών
(Ζιντζιδερε Καισαροίας) ώς καΐ
τής έν αυτή Βασιλεπάδος τού Άτ
γίον Βασίλειον τού Μεγάλον Και
γραμιμαϊς.
Δυστνχώς έπληιρσψορήΊθηιν
ή
άδ ιαθϊΐσια/ σας τηαρά τού δ ευ-
θύνοντος τα γραφεία σας καιΐ έ-
πειγάμονος νά έττ'στρέψω είς Θεσ
σαλονί*ην,
έπιστιρέψας
νά σάς άττοστ'είιλω άιτόυτΓασμα έκ
τού ώς άνω Ιστοριικού μόν έργον
Μστορκιά ση,μειώματα των ττόλε-
£*, - κωυοπ-όιλεων κοώ χωρίων τής
Ταξιάρχιης — Μονή
γ,αχή Ταξιαρχών Κασαιρείας.
Παρακαιλώ δέ θερμώς υμάς δ-
πως ευαρεστούμενοι έγκρίνητε καϊ
καταχωρηθή είς τάς πΕιρισττονιδά-
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΦΥΛΛΙΔΕΣ
Ο Μαρκαντονάκης στά Βουρλά
Τοθ χ. 1?ΙΚ0Γ Ε. ΜΗΑΙΟΡΗ
Μέ την αφορμήν τής εκδόσεως
τοϋ βιβλίου τοϋ κ. Μιχ. Νοταρα
.ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΩΝΙΑΝ, ΑΙΟΛΙΑΝ,
ΚΑΙ ΛΥΔΙΑΝ, ΠΡΙΝ 50 ΧΡΟ-
ΝΑ» καί των άρκετών σελίδων
τού, των άφιερωμένων στήν πό-
λιτεία τοϋ Ύπάτου Άρμοοτοϋ
τής Σμύρνης Άρ. Στεργιάδη, κα
θώς καί των σχετικών συΖητήσε-
ων πού έπακολονθήσαν, θεωρώ
σκόπιμο νά άναδημοσιευτή μιά
παλαιάτερη σχετική έπιφυλλίδα
μου (Πρωτοδημοοιεύτηκε οτόν
«Προσφυγικόν Κόσμον» τής 1Θ.2.
50). Έπισημαίνει ένα γεγονός,
άπό τό οποίον καταδεικνύεται πό
ση βαρύτητα έδινεν ό Ελευθέριος
ΒενιΖέλος στήν διοΐκηοη άπό τό
Στεργιάδη των κατεχομένων άπό
τόν Ελληνικόν Στρατόν περιοχών
τής Μικράς ΆοΙας" πόσο στηρι-
2όταν οέ τουτο ό Μεγάλος Έ-
θνάρχης κατά τήν διεΕαγωγήν τοϋ
σκληροϋ αγώνος τού, υπέρ των
Απόφοιτος τής κατά Καισάρειαν 'Ελληνΐ'κών Δικαίων:
'υερατικής Σχολής τού Ζΐ'/τζίδερε1 «Είναι ·μιά ιμικρή Ιστορία, μιά
Κσ·σαιρειθΓς. Σχολικήν έτος 1917
8
— 18.
Μονή
ΑΙ ΜΟΝΑΙ
Ταξιαρχών
τ,ροσωτπική ιμον άνάμνηρτχ, ττον έ¬
χει κάττΌΐαν άμεση σχίση νομίζω
μ' δσα εγράφησαν τόν τΕλεΐΛταΤον
καιρόν κα'ι γράφονται άκάμ·η γιέ
(Γιονάρ — Τάς ΜοναστηρΊ) έ-] τή δράση τού Στεργιάδη στήν Μι
τταρχίας Κασαρείας.
"11 Μονή των Ταξιαρχών
Λ>ς πρός τάς δαφόρους τταραδό
σεις των κατοίικων τής ττεροχής
εΤχεν ιδρύθη ττερΐ τα 335—340
μ Χ ϋττήρ'ξε δέ ιμ'ία έκ των αρχαί
οτιίρων μονών τής ΚΌππταδοκ4ας
κτισθείσα 50 ττ5ρί~ου ετη πρΓιν
τής Ίεράς Μονής τού Τΐιμίου Ιω
άν'ιθυ Προδράμου τού Βατττιστού
των Φλαβιανών (Ζιντζιδερέ) Κα'-
σαρείς. Αύτη εΤναι κτισμένη είς
τάς τίαρνφάς τού ορους Σκορδ!-
σχου ά—έχουσα 5 χιλιάμίτιρα τής
Κερμίιρας καΐ 20 χιλιόΐμετρα έκ
τής πόλεως Καισα.ρΕ.ίας. Πρός Ά
νατολάς ιμετά δέ τήν ανέγερσιν
τής Μονής ττλτρ-ίον αυτής άνοικο-
δομήθησαν'ττρός διισμάς αυτής αί
κατθΊΚ-Ιαι των κατοίκων τής Κω-
μοττόλεως των Ταξιοφτχών είς το-
κράν Ασίαν. Δέν ξαίρω άν πρό-
κειται νά προσθέση κάτι τό ότωσ
δήποτε ούσιώδες Πάντως άττοδει
κνεύει καί τό ■πιε.ριοτατικό αυτόν
μίαν έπίιμονη ττροσττάθεια τού Βε
νιζςλου νά επιβάλη τό Στεργιάτ
δη στήν κοινήν άντΚληψη των Μι-
κρασιατών, οί όττοίοι φαίνεται πώς
νωρίς τόν εΤχον καταίλάβη
κι' άρχισαν κατά διαφόρονς τρό-
ττους νά έκδηλωνουν τήν αντιδρά¬
ση τονς. ΆπΓοτελεΐ δέ άσ«?αιλώς
κάτΓθιο πράδληιμα, ϋστερα μάλι-
στα άττ' δσα ότττοκοίλύτττονται τώ
ρα τελευταίως, ττώς ό Βενιιζέλος,
μιά μ'εγαιλοφυΐα ποίλιτική, μέ ά-
ναιμιψισ6ή·τηηο αίσθηττίριο στήν έκ-
τί'μηση ττροσώπων καϊ καταστάσε
ών, εΤχε δλη έκείνη τήν ύττΐρβολι
«ήν ιμάίλιστα άδυναμία στό πρό-
σωττο τού ΣτεργιάιδΓΐ Σφάλμα
ττοθεσίαν εύάερον, μέ «Λΐμα γλν-1 'σως, θά ττού<ε μερικοί, κι' δλοι κύ, κατάιφυτσν ιμέ ό—ωρώνας καΐ' οί ττολιτικοι,» ηροσθέτοΐΛ/, δσο με- άμττϊλώνας καΐ διαΐρρεαμένη ά—ό γάλοι καϊ άν υπήρξαν, εχου·/ δια άφθονα νερά. άττοτεΙλοΜμένη δέ ά¬ ττό 1605 χριστιανικάς άρθοδό- ξονς οΐικογενείας. Περίιΐτου 520. ΣννεχίζΒται "Ενα άφΝέρωμα - Ομνοα γιά την προ- σψυγική άξιωσύνπ καΐ ή συμβολή τού κ. Γ. ΛαμψΙδη Τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ 2 τή χρονιά, πού κάς Λέρασε, έ τοπου. Καί τουτο, Διότι σ' αύτό γινοιν πολλίς έκδηλώσεις γιά τα τό ά<ριέ<>ιομά τού περιέχονται άρ-
Γιθχρονα τής έπετείου, τής Θλι6ε- Ηρα( μελέτες κβί κα^ιπάνιες, πού
ρής ίπετείοι>( τής Μικρασιατικής άν»ψώνοι>ν στην σωστή θέση ποΰ
μας Καταστροφής. Όμιλίες, φυι- τού άνήκει τό προσφιιγικό στοι-
τογρπιτικες έκθέσεις. δημοσιεύμα- χεϊο. 'Εξαίρονται οί άρετές τού
τα ποικίλης μορφής κλπ. Ό Τύ- καΐ ή συμΛολή τού στήν οίκονο-
πος, ήμερήσιος καί περιοδικός, φι
Λνορθωτική άνάπτι«ξη τοΰ
λοξένησε Αξιάλογα δημοσιεύματα τόποι·. Τα άρθρα τοϋ Ποθίδρου
.τνειματικΛν (Ίνθς«ί)πο)ν ΓΙροσφυ-1 τή; "Ενώσεως Σμυρ|ναίο>ν κ.
γιον καΐ μή. Ήταν. πράγματι,' Ν. Καραρά, τού Π. Παλαιολό-
μιά έκδήλθ)ση μέ πανελλήνιο χά- γου, των Καθηγητών Όρ. Λο^
ρακτήρα, πού ·κράτησε γιά πολ- [ ρίδη, Μιχ. ΆνηστΛκτιάδη, Στ.
λοΰς μήνες. "Ετσι διάθηρίε, γιά | Νικολαίδη, Γ. Λαμι|ΐ(δη κλπ., έν
μιά Λκύμη φοοά, ή εϋκαιρία, νά «νναρτήσει μέ άλλα άρθρα, μή
τηνισβή ή άξιωσΐπ'τ, καί ή( γιατί' προσφύγων, εκαναν αΰτό τό έκδο
δχι, σωτήρια οτμβολή τού Προσ. τικό θαΰμα τοϋ Ε'ιδικοϋ Άφιε-
φυγικοϋ στοιχείου στήν διαμάρφω/ ρώματος Νο 31 τοΰ «Οίκονομικοΰ
άν«γεννο)μένης Τα(χι>δρόμου» τή; 26.4.1973/.
ΆλΛά γιά λάγους δικαχοσύνης
«αί άΕιολογήσεΜς. πρέπει νά τονιι-
σθή τούτο: ή έπιτυχία γιά την
παρουσιάση τού πιό πάνω Ε'ιδι-
κοΰ Άφιερ(ί)ματος τού «Ο.Τ.» ό-
φπ'λεται σ' έναν άνθρωπο. Τόν
ση αιάς νέας,
Ελλάδος.
Ό Τύπος. λουτόν, μέ πριοτο-
πόρο πάντοτε τόν «Προβφι>γικο
Κόσμο», εδωσε «να βροντερό
«παρών» στίς έκδηλώσεις αύτές
των 50 χρόνον τής Καταστροφάς
μας. Παραδό5(ος/ α.τουσίαηε ό δαΐϋύνιβ δημοσιογράφο καί συγ
«ΟΙκονομικός Ταχυδρόμος»!
τα ποάγμα έξένι&ε κάπως,
Καί γραφέα κ. Γεώργιο Λαμψίδη. Τί
ΰ έστί Λαμι|«ίδης Γεώργιος, δλοι β
ν.αί έκΐκ^.ησιαστικά Λκαμη φΰλλα
{γ.(ύ.τ ίίρα όπως «Ή Σάλπιγξ
τής Όοθοδοξίας» τής Ί. Μηΐρο-
πόλεως Φλ.ίορίνης) συμμετεϊχαν
σ' «ϋτήν τήν Πανελλήνια εκδη¬
λώση.
'ΛλΛά νατος κι' ό «Οικονομι¬
κάς Ταχυδοόμος»! 'ΕστΜ καί πα-
ράοιοι, εστοι καί κά,τιος καθι>στε-
υημέ'να, «φάνιψίε» ή παρονσία
τον Μέ κΓΪνο το μνημριώδες, τα
όγκώδΕ; καί λίαν έπιμεληαένο τεΰ
χος τού, τό ύπ' άοιθ. 31 Εί&ικό
Άφιέρωμά τού τής 26 Απριλίου
1973, αέ τόν τίτλο: «ΟΙ ΠρθΣ-
ΦΤΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΠΕ-
ΝΗΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟ-
ΡΑΣ ΠΟΤ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΤΟ
ΠΟ», άπότισε κι' αύτάς τάν όφει-
λ.όαενο φόρο τιμής στό
γικό στοιχεΐο, τό τόσο δημιουργι-
κό καΐ ά^ιο,
Ό «ΟΙκονομικός Ταχυδρόμος»
ποοσέφεθΡ κι' αλλα είδικά τεύχη
τού άφιε()(ΐ>μ<ιτα. γιά αλλες περι- πτόκτρι;. Όμως, φρονώ, ότι τό τεΰχος τούτο θά μείνη ΐστορικό στά δημοσιογραφικόν χρονικά τού δές καί πού σήμερα καί στήν έ· δώ κοιτίδα τού μέ τήν Ζωντάνια καΐ τήν Έλληνική τού ψυχή άνε- βαΐνει πιό πολύ καί πιό ψηλά ΑΘΑΝ. ΑΣΙΑΤΙΔΗΖ σοι παοακοί.οΐ'θοΰν την καλή δή αοσΐΛγρα<ρ*:.ή δουλειά, άλ.λά καί ττϊν πνεΐΜΜΐτική κινήση τοϋ τόπου τό γνωρΐζονν. Ό κ. Γ. Λαμψίδης είναι ό συγγραφέας τοΰ δίτομου τοαγικοΰ χρονυκοΰ «ΤΟΠΑΛ — ΟΣΜΑΝ»# πού «τυχε διακρίσεως άπ' την «'Εστία Ν. Σμύρνης», τής έΕοχης μελέτης «ΑΙ ΚΑΛ- ΛΙΒΡΓΕΙΑΙ ΚΑΙ ΑΙ ΔΤιΣΧΕ- ΡΕΙΑΙ ΕΠΙΣΓΤΙΣΜΟΤ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΤΟΤ 1821». ποΰ δτνχε κι' αυτή διακρι- σεως παρά τής Ενώσεως Έλλή¬ νων Χημικών κατά τόν έος>τ«<τμόν των 150 χρόνοιν τής Έλλ.ηνική; 'Επαναστάσεοϊς/ καί τελειταίω; μιάς άξιοπρόσεκτης μελέτης τού ιιέ τόν έντυπωσιακό τίτλο «ΑΝΟΙ- ΞΤΕ ΤΑ ΠΑΡΑΘΤΡΑ», πού εί¬ ναι δ,τι ελειπε γιά τού; μελετη- τές τού γλωσσικοΰ «αί έκπαιδευ- τικοΰ προβλή-ματος τής Χώρας. Στά τόσα λοιπήν πετνχημέΐνια τού δημιοτ>ογηματα, συγκαταλέγϊ-
ται τώρα καί τό ε'ιδικό αύτό ά-
φιΐρβ>μα τοΰ «Ο.Τ.». Βεβαία συν-
έτειναν κατά πολύ καί τα πλούσια
έκδοτικά μέσα τού 'Εχδοτικού Όν
γανισμοΰ, πού έχει μαζί μέ
ιιεσα ένημερώσείος καί τόν «Ο.
Τ», άλλά, νομίζ(ο, ότι στήν έπι-
τυχία γιά τήν παρουσιάση ενός
τέ.τοιου τεύχοτ·; άναζητά κανεϊς
τόν δημιιοΜργό της, πβύ δέν εί-
{ναι άλλος άπά τόν κ. Γ. Λαμψϊδη,
ττράξει τα σφάΛματά τονς. Πιστεύ
ω δ,μως πώς ύττάρχει ιμιά εξηγήση
ποΰ θά ττρέτΓει ιμάλιστα δλως ιδι¬
αιτέρως νά την ύττοΐλογίσουμιε. Πί
«ττευε κι' αύτό δα τό ξαΐίΐρουιμε, τό
σο καλά όλοι ιμας, πίστενσε μέ
έξαιρετικ.ήν ?νταση ό Βενιζέλος,
στή,Μ ύτΓΟΘεση τή Μιχιρασιατική.
"Επιδιώξη τού βασιική 6τΓτ>ρ>ξεν έ-
κιεΐνα τα κρίσΐιμα χρόνια, «ά έ-
ττιβιάλη τήν "Έλλάδα καί στήν
έκτιμηση των Μϊγάλυον Δυνάμε-
ων, πού άττό τήν κ,ρίσηι καί τήν
άπόφασή τους, έξηραάτο τότε ή
τνχη τοΰ Μικραο-ιατικον 'Ελληνι-
σμού, άλλά «αί σ' αύτά τα μή έλ
ληνικά στοΐιχεΐα τής περιοχής τής
Σ.μύρΜης ττον εΤχε καταλάδει ό
'Ελληνι κός Στΐρατός κατά τήν
πρώτην περίοδον της έκεΐ ά,ποβά1-
σεώς τοι/. Ηθέλησε νά' πείση δ-
λονς γιά την α—άλυττη ΙοΌττολι-
ΐΐία τής 'Ελληινΐικής Διοικήσεως.
Καί νάμισε πώς γιά την έτπτυχία
αυτής τής 6αρυστ>μαντης γιά τις
σιινθηκες τής έττοχής έικείνης έπτι-
διώξεώς τον, γιά τό τιτάνειο έρ-
γο τον νά όλοχλη,ρώση τό ονειρο
της 'Ελληνικής 'Εθνικής άττοκατα
στάσεως, οργανό τοι> κατάλληλθ/
ττολύ ένδεδειγμιένο γιά την Μι¬
κράν Άσία, ήτανι ό Στεργιάδης.
Ή ίστορία θά τόν κρίνη καί σ' αΰ
τό τό σημεΐο. "Ισως νομίζω τονλά
χΐστον, νό .μην εΐτπε άκόμη την
τελενταία λέξη.
Ήταν λοιττόν κάπτοιο άτΓΟγευ-
μα τού Αύγουστον τού 1919· Οί
περισσότεροι Βονρλιώτες ενρί-
σκοντο Εξω ο*τ' άμτηέλια τους. *Α
πλωναν ή >μάζεναν τίς ροζαχιές,
κι' δσοι εΤχαν κατέβη στήν πόλη
γιά δουλειές, διάζονταν νά γι»ρί-
πίσω Καΐ οί σνναφλήδες ά¬
κόμη έτο 'μάζονταν νά κλείσονν
κάττως νωρίτερα μάλιστα άττό τό
συνηθισμένο τα μαναζιά τοος καί
τα έργαστή,ριά τονς καΐ νά ττάνε
κι' αύτοι έκΐΤ εξω στά σεριά, νά
δούνε άττλωμένο τό άγαττηιμιένο
τονς έκΐ.ίνο άγαθό. ΟΊ ψαμίλιές
τονς άλλοστε άττό καιρόν τώρα
μιένανε έκεΐ στά ντάΐμια καί τούς
κονλά&ς.
ΚόντΒ'ΐε νά οασιλεύση ό ήλιος,
δταν άκονστηχε ή φή>μη·, πώς ό
Κλέαρχος Μαρρκαντωνάχης, (ό
I-
διαίτερος γραμματεύς τού Βενι¬
ζέλον) έρχόταν στά Βουρλά. "Ε¬
μειναν δλοι, άνέοαίλαν ή καΐ μα-
τα'ίωσαν όριστικά γιά κείνο τό
6ράδν τα μιετό6αοτ| τους στ' άμ-
πέλι τους. Κόσιμος ττοτινς τόν ύ-
ττοδέχτηκί; στήν εΐσοδο τής πόλε¬
ως, στό Τσαρσί στό Καδάκ —
Λθΰ εϊχε την εύθύνη καί την ίπι-
μέλεια τοϋ τεύχους αυτού·
"Αν κανείς άπό μάς τούς πρόσ
φυγες, άπ' όποιοδήποτε μέρος
κ,ι' αν άνήκονμε, δέν άπόκτησε
τό τεΰχος αϋτό τού «Ο.Τ.»( τοτ}
συνιστώ νά φροντίση ·νά τό 6ρτ)
Είναι ποάγματι σ'ν^ιλίδι, άπόκττ>·
μα γιά κάθε προσφυγική Βιβλιο-
θήκη.
Ανδρέας Έλ. Ταταρίδης
Ζάκννθος 15.6.1978
ντιιμπή. "Ετσι λεγόταν τό σημεΐ
ο αύτό τής ττόλεως, άττό μιά 6ρύ
ση «οντά σ' ένα καβάκι (λεύκα)
ττον δρισκόταν έχιεΤ. Τόν σννόδεΛΛ-
σαν δλοι ώς τήν Μητροττολη. 'Ε-
χεί μίλησε στή Μεγάλη Αΐθονσα
Τελετών τής Κοινότησος πον εί¬
χεν ύττβρτπληιρωβή. Τόν θυμούμαι
ττοιλύ καλά, ιμικρόσωμο, ττολΰ ζω
ηιρό, μέ άρκετή εύφρά&εια, άλλά
καί ιμέ μίαν νενρΐ'κότητσ στΐς έκ-
φράσΐΐς καΐ στίς χϊΐρσνομιϊς τού.
Δέ μττορώ νά ττών εάν έττρόκει'ο
γιά ιμόνΐιμο χαρακτηριστικό τής
I-
διοσυγκριασίας τον, ή αν ωφείλετο
στούς εΐδιχότερονς λόγονς τής ά-
ποστολής
Φαινόταν τπάντως
άττό πρώτη-ς άρχής ττώς τόν κα-
τεΐχε κάητοια σττονδή.
Τόν δεχθήκαιμε δλοι μέ ττολύ
μεγάλον ένβονσιασμιό, γιατί βλέ-
τταμε σ' αυτόν έναν ττροσωιττικόν
άττεσταλμένον τού Βενιζέλον, ττον
οί Βουρλιώτες τόν λάτρβυαν κυ-
σάκ Άγιον καΐ σάν
Προφήτη τ" όλιγότβρο. Μέ λαχτσ>
ρα ττεριιμέναΐμε τα λόγια τον, τα
θεωρούσαιμ£ λόγια τού Τδιον τού
Βενιζέλου Μάς μίλτ>σεθ ττρό πάιν
των γιά τή σοβαρότητα τής σητο-
στολής τής Ελλάδος στήν Μι¬
κράν Άσία, γιά τό έκτΓολιτιοτι-
κό Εργο ττού άναλαιμ'βάνει. Ζήτη-
σε άπό μέρους τού Πρόεδρον μάι-
λκτταν νά δοηθήσουιμε δλοι στό
εργο αύτό, γιατί άττό την έττιτυ-
χία τον, θά έκρίκετο μονιιμοτερα ή
τύχη τής 'Ελληνΐικης Μικράς ΆσΙ
άς. Καΐ στό τέλος μάς μΐλησ*
«αί γιά την αξίαν τής ττροσωττι-
τού Στεργιάδη Σ' έναν τό
νο δέ. Ιδιαιτέρα καΐ ττολύ Εκδη-
λα ζωηρά. "Έττλεξε κυριολίχτικά
ενα έγικώμιο γιά τόν άνβρωτΓθν ε¬
κείνον. Καΐ καθοφά μάς τό εΤπε
μάλιστα κσΐ ιμάς τό ετόνισε ττώς
αύτη τού ή γνώμη γιά τόν *Ε!νλη
να 'Υττο—>ν Άρμοστή οτήν Μι-
«ρόν Άσία ήτακ γνώμη τού Τδιου
τού Βενιζέλου.
Πέρασαν τόσα χρόνια άττό τΐό-
τε. "Ηιμουν ττολύ νεαρός καΐ αττει
ρος σ£ ττολλά στράγιματα. Καί δ¬
μως θυμού,μαι σ)(εδόν με την Τ-
δια ζωηρότητα, την έντύττωση ιτοθ
μού έττροξγν>ησΈ αυτή ή άττοστρο
φή τής άμιλίας τού Μαβρκαντωνά-
κη Μιά βαθιά άττορία μον γεννη
θηκε μιέσαμον. δέ ιμτταρούσα νά
δι καιολογήοχο δσα εΤχα άκούοτι.
Τί ση·μασίβ εΤχε σκιετΓτάμονν, νά
τό πούν σέ 'μάς, αν ήταν τ^ δέν <τ- ταν στΓθνδαΤος άνθροττος ό γιαδης; 'Εττΐ τέλονς, γιά έναν δι- οικητΐιχό ύττάίλλΓΐλο έττρακειτο, Ε¬ στω καΐ άνΐέτειρο, ύτΓεύθυνο γιά τίς ένυργειές τον ό—έναντι των ττροϊστα·μιένων τον. Καΐ νώμιζα τγές ήταν μάλλον ττεριττό, αν οέν ύττήρχε κάττοιος άλλος λογος< να μόθουιμε κι' έμΐΐς εκ£ίνην τήν ώ- ρα καΐ μ' αύτό τό δημοσιο και άρκετά ττανηγυρικό τρόττο, ττοιά γνΐμη εΤχαν γιά τίς ύτταλληλικές τον ΙκανόχηΦες' οττοιανδήποτε άλλην αξίαν τού άνθρώπου αυτού οί ττροϊστάιμενο! τον- Τήν "διον ατΓορία καΐ σχόλια. καβώς θυμούμαι σκουσα καΐ άττό άλλονς, ττού βρέθηκαν έ- κϊΐ καί ττού δέν ηξαιραν κι' αύ¬ τοι· όπως κι' έγώ τόσον καλά τα ττράγιματα. Γιατΐ υπήρχεν ό λόγοςι δττως 'μάθαμε ϋστβρα, γι' αύτό τό έγκώμιο τού ΣτΘργιάδί). ΕΤχαν άρχίσιει οί σνγκρούσεις τού "Ελ¬ ληνος Άιρμοστούν μέ τούς Άρχιε ρεΤς και τονς άλλονς κοινοτικσύς τταράγοντες τής ττεριοχής τής Σμύρνης. "Εντονες διαμαρτυρίες γιά τήν άκατανόηίτη ονμπεριφορά τού Στεργιάση εΤχαν διαβιβασθή καΐ καΐ οτόν Τδιον τό Βενιζέλο, στό Παρίσι, οί όττοΐβς ττολν δ- ττως φάνηκε τόν έοτενοχώρεσαν. Τόν έθορύβοσοον ττρό ττάΛτων, για τί τόν εύρισκον σέ μίαν ττερίστα- ση- ττον διεξήγαγε δχτχερέιστατες λετττότατες δΐαττραγματΒυσεις γιά τό μέλλον των τότπων έκχίνων, μέ παράγοντες μάλιστα' τΓθύ δέν ή¬ σαν, σέ ,μιά σοβαρή άναλογία, διό λον εύνο-χοί" στήν έλληνική λύ¬ ση τού ,μικρασιατικού ττροβλήμα- τος. Γι' αύτό μάς Εστειλεν έττειγόν- τως τόν Μαρκαντωνάικΐτν καΐ δχι σάν κνβερνητικό δργανο, άλλά σάν καθαιρά δικό τον άνθρωττο. Μετά τήν Μητρόπολη. βιαοτι- κός ττήγε ό Μαρχαντίθτνάχης στό Τσαρσί κοοί στό ΔηιμαρχεΤο μίλη- σε λίγο στούς Τούρχους, τονίσας Ιδίως τούς έκττολιτιοτιικονς σκο- ποΰς καΐ την όττόφαση γιά δικαιο σύνη καΐ Ισοπολιτεία τής 'Ελ>Γ)
νίκης Διοικήσεως. Άργά πιά μ(λη
σε σέ μοτγοιο σττίτι, κα'ι στούς λί-
γονς 'Εδραίους τής ιτόλεώς μας.
Καΐ την "δια νύχατ γύρισε στή
"Ισως νά μην εΤναι ασκοττο νά
προσθέσιω μέ τήν ευκαιρίαν αυ¬
τήν καΐ ιμιάν άλλη λεττταμέρειαν έ-
τσι γιά την Ιστσρία έττίσης. Τί
στούς Έβραίους, ό 2κτακτος
έκεϊνος άττεσταλμένος τού Βενιζέ
λου ιοαΐ ττώς τα εΐττε, δέ θυμούμαι
ν' άκούστηικε· 'Είκϊ.ΐνο 5μως ττού
μάς έττροξένησιε ττολύ αίσθητή έν
τύττωση/, ύττήρξε, ττώς την £—αμέ-
νην ακριβώς αυτής τής έτποτκέψε-
ως, ττολλοΐ "Εβραϊοι συιμτιχ>λ!τες
μας, ξαναφόρεσαν φέσια, πού δ¬
λοι τονς άνΒξαιρέτως τα εΤχαν
βγάλη, άττό τό ττεροισιμιένο ΜάΤο».
ΝΙΚΟΣ Ε, ΜΗΛΙΩΡΗΣ

ΠΛΥΛΟΥ ΦΛβΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί Λνθρωποι
Δ. Γ. ΤΣΑΟΤΣΗ: Μετασχη-
ματισμοί καί άναθειορήσεις —έξη
κοινωνιολογικά δσκίμια γύρω άπό
-ή ούγχρονη κοινοινική πραγματι-
κότητα. Έκδόσεις Γκούτενμπεργκ,
Άθήνα, 1971, σελί&ες 112.
Διαγνίιίστικός καΐ διιαμΛιρφιοτι-
ν.ός: διττός δηλαδή είναι ό ρόλος
τοΰ κοινωνικον έπκττήμονα, τοΰ
κοΊναννιολόγαι» <τήμεςκχ. Ά|ντιΐκεΐ/- μενικότητα καί άξιολ/θγική οΰδετρ- ρστιητΛχ τταραιμιέΐνουν τα κύρια χα- .ρ«(κτηθ'5σιτι%ά τού έπιστημονΐ'κ-οθ ήθους, λέγει ό συγγρ«ψέας στόν πρόλογό τού. Τό διπλό έργο τοί κοιιντονιοίλόγου δέν —ερισρίεται μ ό νο στήν άνάλυση καί έρμηνεία των χοιΐντανιικών ττραγμάτπων. ττού εΐνα βεβαία τό κύριο μέλημά τού, άλλά έιμπλέκιεται ιόλοένα καί περισσότε- ρο στή δι;ρεύνηση έκείνου ποΰ γεν·- νιέται καί έκείνου πού προετοιμά- ζεται. «Καΐ πιό πέρα άκάμα. Στήν προσπαθεία, καθορισιαοΰ καί στή διαμορφώση έκείνου ποΰ θά πρέ- πει νά είναι». Αύτη είναι ή θέση πού παίρνει δ συγγραφέας καί πού την καθο- ρίζει στόν πρόλογό τού. Η τε¬ λευταία φράση δείχνει φανερά ότι δίνει στή θεώρηισή τού δεονταλογι- κή πραέκταση. Καί τούτο είναι κάτι τό χαρακτηριστικό τής ση- μερινής τάσης τοΰ έπιστημονικοϋ στοχασμοϋ ποΰ δέν άς>»είται στήν
διάγνωση τοΰ παρόντος άλλά ζη¬
τεί νά διανοίξει τόν δρόμο πρός
τό μέλλον.
Ιδού οί τίτλοι των €ξι Οοκΐιμί-
ων: «Ό χώρος κ-αΐ ό χρόνος σάν
κοινωνιολογική διάσταση», «Ή
τέχνη στη σύγχρονη κοινίονία»,
«Ό ρόλος τής γυναίκας σήμερα»,
«Ή συμδολή τής Έκκλησίας στήν
έξέιλιξη τής κοινωίνία,ς», «Πρός
μία Χριστια·νική άντίληψη τής ά-
ναΛΐύΙεαίς;»„ «Κοί/νωνψκαί όψεις
τής περκρερειακής άναπτύξεως».
Ή γλώσβα δημοτική, γερά
διαρθρωμένη, φράσεις σύντομ,ες.
Τό τελευταΐο δοκύμιο είναι ομιλία
πού έδόθηκε στό Μετσόβεΐο Πολυ-
τεχνεϊο στίς 2 Απριλίου -1970 καί
είναι γραμμβνο στήν καθαρεύουσα.
'Εργαοΐα έπιστηωονική, ό λόγος
σαφής δίχως περισσολογία.
ΦΙΛΙΠΠΟΤ Κ. ΦΑΛΜ1ΙΟΤ:
Ο ΦΡΑΓΚΟ,ΜΑΧΑΛΑΣ ΤΗΣ
ΣΜΤΡΝΗΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕ-
ΛΕΤΗ. Έκδόσεις «Ενώσεως
Σμυρναίων», Αθήναι, 1970, σε-
λίδες 289.
Ποίν άπό δύο ακριβώς χρόνια
εΐχα στείλει σύντομ,ο διβλιοκριτι-
κό σχόλιο σέ έγκριτο άθηναϊκό
Λεκαπενθήμερο περι.οδικό (πού ά¬
πό τό 1962 κ" έδώ ΰπήρξα τακτι¬
κάς καί σ-πενός συνβργάτης, τού).
Τό κείμενό μου, παρά, τίς έπανω-
τές ιύπομνήσεις μου, δέν έδημο-
σιεύθηκ,ε. Ξαναπαίρνω λοιπόν τώ-
ρα στά χέρια τόν τόσο τεκμηριω-
μένο καί. μελετημένο τόμο τού φί¬
λον συμπατριώτη γιά νά τόν πα-
ρουσιάσω στοΰς άναιγνώστες μου.
Σήμερα, πενήντα όλόκ.ληρα χρό-
νκχ άπό την καταρρεύση τοΰ Μι-
κρασΜχ,τικοΰ 'μετώπου καί τόν δλε-
θρο τής Σμύρνης, ή ένασχόληση
μέ τό ίστορικό αύτό εργο είναι ά¬
κάμα πιό έπΐιτακτική καΐ έπίκιαιρη,
Πλουτιβμένο μέ πολλές είκό-
νες| φωτοττί'πίιες ένθ|ιαφερόντω'ν
εγγράφων καί τεκμηρίων, χάρτες,
σχεδιαγράμματα, συμπληρωμένο
μέ πλούσ*·α βιβλιογραφία, πίνακες
δνομάτων καί λέξεων, ξένων ύνο-
μάτων καί λέξεων κα* πίνακα ρ'ι-
κόνων, τό άξιόλογο αύτό βιβλίο
<τέ εεσάγει στήν ίστορία τής ίωνι- κής μεγαλόπολης, άρχίξοντας <ίπό τόν ένδέκατον α'ιώνα, γιά νά κα- ταλήξει στήν γένεση, την έξέλι,ξη «αί την Ιστορία τού Φραγκομαχα- λά, πού είναι τό κύριο θέμα τής μελέτης τού. Ό ουγγροφέαςΐ ,συμ6οι»λευό- ιμενος πολυάριθμα χρονικά, ίστο- ρικά «ργα, τα|ιδιωτικές έντυπώ- σεις περιηγητήν καί ϊλλα τεκμή- ρια, 6δωσε συναρπαστιική κυριο- λεκτικά ε'ικόνα τοΰ Φραγκομαχα- λά^ τής συνοικίας αυτής πού, άρ- χικά σύνολο άπό έγκαταστάσεις φράγκων έπιχειρηματιών, έξελί- χθτροε σέ κεντρο έμπορικής καί πολιτιστικής κίνησης στήν νεότερη Σμύρνη. Ό άναγνώστης παρακο- λουθεϊ μέ θερμό ενδιαφέρον τίς δραματιχές έναλλαγές στήν Ιστο¬ ρία τής πολύπαθης πολιτείας πού, στό μετταίχμιο Άνατολης (Άσί- ας) καί Λύσεως, υπήρξε συχνά τό «μήλον τής έριδος» δύο αντίπαλον κόσμιον, θύμα άντιζηλιών, 6αρ6α- ρικών έπιδρομών καί κητακτήσε- ων, άφοΰ πρώτα υπήρξε θΰμα τού συγκεντρώση αμοθ τής Βασιλεύον- σας καί τής χιμαιρκής πολιτικής των βασιλέων καΐ ήγετών τοΰ Βυ ζαινπ-ίοΐί, άρχίζοντας άττ6 τα μετά τόν θάνατο τοΰ Μεγάλου αϊιτοκρά- τορα Βασιλείου Β' τοΰ Βουλγο- -
τεύουσας, άν ή έ'δρα τοΰ βασιλείου
τής Νικαίας δέν είχε μεταφερθεΐ
στήν Κωνστίΐ/ντινούπολη, άν εί¬
χον σννεννοηθεϊ καί συμμαχήσει
δλα μαζί τα τμήματα τοΰ βυξατι-
νοΰ χώρου ΒασΗλειΉ)νισα, θεσσα-
λονίκη, "Ηπειρος, ΠΓλοπόννησος,
Δ. Μικρασία, Παντός, τό καθένα
μέ τόν "Ελληνα ήγεμόνο τού, κάτι
σάν όμοσπον&ία;
Κορώνα γράμμα ιΐπαιξαν την
αύτοκρατορία οί πρόγονοί μας Βυ-
ξαντίνοι τόν Ιΐον αίώνα, άν αξιοί
διά,δοχοι τοΰ Βασιλείυ Β', ώσπου
τέλος την έχασαν. Κορώνα γράμ¬
μα έπαίξαμε κ' εμείς οί έπίγονοι
την Ίωνία: —στΐς βουΐλβυτικές έ-
κλογές τοΰ 19·2Ο— καί εφέτο;
μνημονεύομε την πεντηκοστή ϊπέ-
τ?ιο τού ολέθρου, τονίξοντας μέ
στόνους τόν έπιτάφιο θρήνο τής
Σμύρνης. "Ας μοΰ συγχωρεθεϊ ή
θλίίερή παρίτκδαση. Άλλά ή έλ
ληνική ίστορία —ή μεοαιοινική ί-
διαίτατα— μοΰ Ιχει γίνει άγιά-
τρεντ,ο πάθος.
2τό <προλογικό σημείωμα» ό Φίλ. Φάλμπος χαρακτηρίζει όρθο- τατα «μεγάλο τόλμημα» τύ θέμα ποΰ μ' αύτό κατ,απιάσθηκε. Καί ήμποροΓνμε νά εΐποΰμε ίίτι κατά- ψερε νιά ύτΓε)ρνιικ.ή|σει τις δυσχοιλί- ες. Σέ τουτο συντέλεσϊ καί ή ά- μεκτη επί τάπον παρουσία τού. ε- οτω καί &ν έγκαιτέλειψε νεαρός άκόμα την πατρική πολιτεία. Εί¬ ναι γνοΜΐτό ότι παιδικές καί νεα- νικές άιναμντ>ιτεις εχουν βαθειέ,ς
ρίξες ποΰ ξαναιβλασταίνΌυν κατα
την προχωρημένη ήλικία.
Πολύ σωστά έπίσης —χαί τουτο
μαρτυρεϊ κ,ριτική εύσιινειδησία—-
παρατηρεϊ ίίτι δέν «ΐιτρέπεται. νά
πιστεύομε έκατό στά <<κατύ τίς ί ξ ηρίε; πε,ριηγητών καί διωτών, προϊόν φευγαλέων έντν- πώσεων, παρανοήσεων κάποτε λό¬ γω τής άγνοιας των τοατικών ίδιω- μάτων. Μήτε καί στίς ε'ικόνες πρέ- πει νά στηρίζεται άπόλττα ό ίστο- ρικός, άφοΰ γνωστό είναι ότι τις έφιλοτεχνοΰσ;αν είτε άπό μνήμης είτε 6ε)5ει προχείρον σχε&ί(*ν, δταν πιά εΐχαν έπιστρέψει στην πατρίδα των, στό περυβάλλον τοΰ ϊνλ. Κατα π ληκτ:κη_ πλ ϊσ'γόρϊκο αναγνι3σμα Ι ΘΗ-ΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΐΑΤΙΠΟΓΛΟ Ά«ό τό ά^τούρ-γημα· τοϋ ΧΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ ■ .-Ο ΛιλΒΟΛΟΣ ΧΤΗ,Ν ΓΛΟΤ1ΤΚίΑ> · ,
ΕΟΡΤΑΙ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ
ΦΟΡΟΥΣ
©ΕΟ-
τήΐ; Α' «%ν Νικαία
Οίκουμενικης Ζυνόβου
ΥΠΟ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟ ΛΕΩΣ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ: 40ό
475ον
Την «προβέντία» έκείνης τής
ημέρας, κατά τό μεσημέρι την δι
αδέχθηκε όπως πάντα «μπουνά-
τοα». "Αποπνιχτική 2έστη σ' δλη
την Σμύρνη. Ύγρή καί χλιαρή
καταχνιά έκάλυψε την άτμόσφαι-
ρα καί την έκανε βαρεία. Στίς πυ
ρωμένες πέτρες τοϋ «καλντεριμι
ου» τής μεγάλης πόλης, θά μπο-
ροϋσες νά ψήσης αύγά. Κι' οοοι
έπατούσανε απάνω σ' αύτές άΕυ-
πόλητοι, χοροπηδοϋααν ώσάν
τούς τσαγανιούς στά κάρβουνα.
Τό χωμα των δρόμων στούς απά¬
νω μαχαλάδες καί στά περιβόλια,
είχε ζεραθεϊ καί οκάοει.
Οί
κόττες άνασαίνανε δύοκο-
άνοιχτό τό στόμα καί πολ-
σπουδαστηρίου των" αφησε πιά
την δόση τής £ξι.δανίκεικτης πού
ίμεάονε. την άξιοπιστία των είκο-
νων, έξιδανίκενσης ποΰ ποοέςχε- λές σκάβανε βαθιούς λάκκους
ται άπό θετικές ή άρνητικές διαθέ- καί χώνονταν μέσα σ' αύτούς γιά
σεις τής στιγμής, άνάλογα μέ την να δροσιστοϋν. Τα μπακακάΐκια
δπτική γωνία τού ταξιδιώτη. Ι 0Τα τρεχούμενα νερά. οτίο. άκρο
-Οντως ·χαοπός έπιμελείας καί, ες Κα| οτα λα0Π0νερα των
Λναπης πρός το αντικειμενο είναι , .
ή εκθέση τοϋ συγγοαφέα. Ποοσιο- "ΠΥαδ,ων κράζανε φουσκωνον-
πι.κά δταν κάθε τόσο όΊνατ,ρέχω σ' τα* κωμικά τίς μαγούλες τους,
αυτήν γιά νά άποσαιφηνίσω τούτο τ6 τζιτζίκια κρυμμένα στά πυκνά
ή έκεϊνο τό σημείο, δυσκολεΰομαι φυλλώματα των δέντρων τερετί-
νά άττΓοστταισθώ άττό την αναγνώση, ζανε έκνευρισπκά κα'ι τα συμπα-
τόσο μέ σαγηνενει. Στήν τοπα-1 θητικά γαϊδουράκια γκαρίΖανε πά
γραχρία τής Σμύρνης κατά τα | ραπονιαρικα
^#ηη4ΐι η 1 771 1 7 Ω Λ ι—λ«ι ^ν' εν****1***
Οί σαρκωμένες καί ροδομάγου
λες κοκκώνες, άλλες άνασκουμ-
πωμένες μέ τσόκαρα στά γυμνά
καΐ άάφράτα τους πόδια μέ τίς
ρόδινες φτέρνες, χύνανε κουβά-
δες τό νερό στό σανιδένια πατώ-
ματα καί στά πλακόστρωτα «χα-
γιάτια» των οπιτιών τους κι' άλ
λες έτοιμάΖανε λογής — λογής
«οερμπέτια» γιά τούς αντρες πού
γύριΖαν άπό τις δουλειές τους,
λεύει τή μνήμη μοί»: οί λεπτομέ-; γιά τό μεσημέρι, βαλαντωμένοι
ρειες άνα-φορικά μέ τα Σιδεο«-|καί μέ κουρκουτιασμένο τό «τσερ
δικα δπου τα σπίτι τοϋ θείον μου' βέλλο», άπό την άβάσταχτη 2έ-
Τζώρτζη Τοανοϋ, συζύγου τής ά-,' οτ_
δελφής τού πατέρα μου Όλυμπίας Ο| Ζιε δες, Πού πουλου
Αθ. Φλωρου, και οπου κατοικησα „ , , ,
χ , , „ . _., , . · αανεβουνισιο χιονι τυλιγμενο σε
και έγω ενα χρανο< σϊκοτροφος, Λ ΤΓ «ταν έφοιτοΰσα στή σχολή Άρώ-, «τσέδες καί οί «γλασατΖήδες-, νη (σελ. 6(>)- αί Διακονέσσες Κ°ντά σ' αύτούς κι" οί νερουλό»
(Σχολή Διακονισσών) πού μοΰ ά- δες καί οί «σερμπετΖήδες», πού
νέφερε συχνά ή ,τρώτη γυναίκοι μου ι κουβαλοϋσαν στήν πλατή, έκεϊνα
1771—1790, πού σ' αύτά
άναφϊρεται ή άφήγησή μου στΰ
μνθιστόρημά μου «Βλάσης Άσι
νάρης» (ίκδ. Γ. Βλέσσα, 1969)
γιά ιαεγάιλα παιδία καί νέους, μέ
έβοήθησαν πολύ τα σχεδιαγράμ-
ματα «αί οί λβπιτο,μέρειιεις γύρω
άπό τόν Φραγκαμαχολά καΐ τίς
μεγάλες άρΊηρίες τής πολιτείας,
οσο καί οί πληροςρορίες γύρω άπό
σεισιιούς, πυρκαγιές, δκογμους
καί άλλα παρόμοια.
Κάβε σχεδόν σελίδα άνασκ/ι-!
Λνλτ|—Φίιλοτιμένη μέ 'ένα σο)ρό
«άνέκδοτα» γύρίο άπό τίς διάφο-
ρες διακόνισσες (σελ. 69), Ή <5>-
ραία κοπέλα π«ύ εϊταν ή κάρη τοΰ
Μπλούμμπεογη, ίδιοκτήτη τοΰ δ-
Λτικοΰ καταστήματος στόν Φραγ-
κ,ομαχαλ,ά, υπήρξε έκε» συμμαθή-
τρια καί φιλή της. Άλλά βλεπο
ότι ξεστρατίξω σέ προσιοπικές
μνήμες, δεΐγμα δμτος τουτο τής
άμεσότητας πού άναδίνοΐ'ν οί γ· στη-ν θάλασσα. "Από τό Κο-
Διαφωτιστικό τό κεφάλαιο ποΰ) *°ΡΥΐαλ1 ώς στήν σκάλα τοϋ Πα-
άναφέρεται στήν πυρπόληση τής
'Σμύρνης (1922) καΐ τό τέλος τού
Φραγκομαχαλά (σελ. 138—140).
Άλλά καί τί, μέσα στήν πλησμο-
νή αύτη ίστορικών καί αλλων στοι
χείων, δέν είναι διαφωτιστικά.
Έπικαιοότατο τα εργο τοΰ Φιλ.
Φάλμπου, εφέτος πού συμπληρω-
θηκαν τα πενήντα χρόνια άπό τόν
ολεθρο, μάς θοηθεί καί νά ζεστά-
, νουμε την καρδΐά μας στήν θαλ-
πά, οί άκτές πήξανε άπό κολυμπη
τές, δντρες κι' άρσενικά παιδία.
Πολλοί όπ' αύτούς δσοι κάθον-
ταν άνάμεσα Πούντας καί Νταρα
γατσιού, εΐχανε κατεβάοει στό
γιαλό καί τ' άλογα καί τα σκυλιά
Γβυς, πό ύκολυμποϋοαν κι' αύτά
στά ρηχά, μαζί μέ τούς αφεντά¬
δες τους κι· έδηλώνανε την ευ¬
χαριστήση τους, μέ χαρούμενα
πωρή τής πατρικής γής. Ή εισ- χλιμιντρίσματα καί γαυγίσματα.
φορά τού είναι άντικειιιιενική συ- Ό Λεωνίδας δμσ γύρισε οτό
νάμα καί συναισθηματική. Γιά την , _.„ . .
« ». » . , ν , οπιτι τού, γδυθηκε και καταταλαι
θιπλη αυτή εισφοοα στην μνημη ,
τής Ία/νία-ς κάθε στοχαοτιχός πωΡΠΜένος κα. Εάγρυπνος όπως
Μικρασιάτης χνωστεϊ στόν συγ- πτανε δυό όλάκερα 24ωρα, έπε-
γραφέα εύγνο>μοσύ'η.
σε ζερός στό κρεβάτι τού. "Αμέ-
Δέν βλέπω γιατί νά γράφει τό σως τόν επήρε θαθύς, ληθαργι-
Καί, την προκυμαία τής Σμύρ-'κός ϋπνος. Τουναντίον ό Νταή
νης: Κιέ καί Κέ, άφοΰ καί γαλ- Βάσσος, μ' δλη την «άνταγιάντι-
λικά ^^
*» 1ΡΙ ■— ^/ ^Λ
στη»
______________________κια»
ι
ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΥΨΟΥΣ 162,5 ΕΚ.,ΤΡ°·
κάΨα. έγύρΐΖε τα .σοκκά-
άναζητωντας τόν Αλέζαν-
Δεν τ0ν 6ΡΠκε οτο οπίτι
ΔΟΛΛ. ΚΑΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ
2ΜΗΝΟΝ ΤΟΥ 1973
τού, οΰτε στό Ξενοδοχεϊο τής Πέ |
ιροβικ, οϋτε σέ κανένα άπό τα
κέντρα δπου έσύχναΖε. Μή έχον-
Είς 162,5 έ,κατ. δολλαρια ά- τα(; πια καμμιά έλπίδα πώς θά τόν
νήλθεν η άξία τοϋ σύνολον τώ. εετρύπωνε, επέρασε άπό τό Χά
πραγματοπαιησεισών έζαγωγών κα ι . -λ. ,_ . . . „
, " ' ,, . νάκι τού Φασουλα, εκεινο που ή
τα την ττεριοδον Ιανουάριον —
Φεδρουοορίιου
τους, έναντι
τού τρέχοντος
έξαγωγών άξίας
τανε πλάϊ στής Τοικουδιδς τό
Χάνι καί πήρε άπό τόν μπάΐρμπα
126.8 έ<ατ. δειλλ. τής άντιΐςΓτοι-1 Γιακουμη δυό άλογα, πού τα χρει χοο περιόδου τού 1972, άζονταν έκείνη την νύχτα αύτός θείσης κατά 35,7 έ.κατ. δολλ· ή καί ό άφέντης τού, γιά νά πάνε κατά 28,2%. | στδ Σεβντίκιοϊ, δπου θά τούς πε 'Αναλί-ικώτερον αι έξαγωγα) ρίμεναν οί κληΡονόμο ιτοϋ Κιατί κατα χωιρας τπροορ οιμοθ κατά τό « ,Ε - χ-> Α
, . , ο, ., , , πογλου. Επήγε τα αλογα οτό σπι
εν λόγω δίμηνον εχουν ως ά·<ο-ι . 1 λούθως (έντός τταρε^έσεως αί έ- τι ΤΟυ Λεωνΐδα κα' τά έδθ3ε Οτ0 ξαγωγαί τοΰ 1972): «ντάμι». "Ύοτερα μέ τό έλεύτερο Γερμανιί« Δ.Ο. 31,6 (17,9) Γαλ λία 15,5 (10,0), Ιταλία 14.0 (12,5) Όλλανδια 8<3 (7,8) Βελ γιον Π Λούξ. 4,3 (3,5) Ήΐΐίωμ Πολιτειαι 14,0 (14,9), Ήνωμ. Βαισίλειον 8,6 (3,4) Γιουγκοσλα δία 6 2 (2,8) Παλωνια 5,6 (2,8) Ε.Σ.Σ.Δ. 5,4 (5,6) Ρουμανία 4,2 (,1) Σουηδια 3-8 (1,2) Γερ μοονιία 'ΑνχϊΤ. 3,7 (2,9) Ία—ωνία 3,7 Ϊ9,8) ΑΤγι—ος 3,4 (,Α, ΚύτΓρος 3,1 (1,9) Τσε,χισλοβακία 2,4 (4,1) ■Ελ6εΓτία 2,1 (1,9) Λι 60η 2,0 (3,0) Ίσττ«νία 1,7 (3,0) Αυστρία 1,7 (1,4) Ίράν 1,7 (0,4) Ούγγαιρία 1,6 (1,6) Ίσρα ή,λ 1,2 (0,6) ΛίΙοανος 1,1 (0,5) Άλγέριον 11 (0,2) Φιλανδία 1,1 (0,7) Βουλγαρία 1.1 (0,8). πού είχε, άνέβηκε στήν κρεβατο καμάρα τού καί τόν βρήκε νά κοιμάται άκόμα, τοϋ καλοϋ και- ροϋ, αν καί είχε άρχίσει πιά νά σουρουπώνη. Λυπήθηκε νά τόν Ευπνήση. Κατέβηκε στό «χαγιά- τι» καί «μπαιλντισμένος» κι' αύ¬ τός υπό την Ζέστη καί άπό την κούραση, έγειρε στό «μιντέρι» νά τόν πάρη καμμιά ώρίτσα. Στάθη- κε δμως άδύνατο νά κλείση τα μάτια τού. ΕΤχε προσταχθεϊ άπό τόν Λεωνίδα, νά βρή καί νά τοϋ πάη τόν ΆλέΕαντρο. Κι' αυτή την προσταγή τού δέν την έκτέ- λεσε, δέν μπόρεσε νά την εκτε¬ λέση, μιά καί δπως εϊπομε τό «τσογλάνι» αύτό, δπως χαρακτή- Ι ριΖε τόν ΆλέΕαντρο ό Νταή Βασ ' σος, σχίστηκε ή γή καί τόκατάπιε. ' "Αν είχε «κουράγια» θάπερνε πά λι τά «σοκκάκια» μά δέν είχε. Τώ ρα πού Εάπλωσε καί χαλαρώσανε τά νεΰρα τού, κατάλαβε, πόσο ή- | τανε κουρασμένος. Ξαφνικά τοϋ ήρθε ή ίδέα νά στείλή τόν «καμα ριέρη» τού Λεωνίδα νά τόν άνα- Ζητήοη. Εκάλεσε λοιπόν τόν δοϋ λο καί τόν παρακάλεσε νά κάνη μιά βόλτα στόν Φραγκομαχαλά, μήπως τράκαρε «πούβετα». ' — Νά τοϋ πής, άν τόν βρής, νά ερθει άμέσως νά συναντήση τόν άφέντη μας. ' —Νά παω, έκανε πρόθυμα ό Ίάκωβος. Μπορεί έγώ νά σταθώ πιό τυχερός άπ' έσένα. Ό Δοϋλος έφυγε καί ό Νταή Βάσσος γύρισε πρός τόν τοΐχο κι άμέσως τόν επήρε ό ϋπνος. Καί θά κοιμότανε ποίος Εέρει πόσο, άν κατά τίς έννηά, δέν τόν Ευ- πνοθσε φοβεράς έφιάλτης. Άνα κάθησε στό «μιντέρι», χασμουρή- θηκε, τεντώθηκε, έτριψε μέ τίς γροθιές τού τά μάτια καΐ προσπά θησε νά έΕηγήσή τό δνειρο. Κα'ι ό Νταή Βάσσος πίστευε στά όνεί ρωτα, γιατί τοϋ βγαίνανε. Καί τά καλά καϊ τά κακά. Κι' αύτό πού είχε δή είτανε κακό, φρικτό. ά- παίσιο. Καΐ δχι μονάχα γΓ αυτόν μά καί γιά τόν άφέντη τού, τόν Λεωνίδα, πού τόν εϊχε σάν παι- ( δ! τού κι" έτρεμε καΐ λσχταροϋσε γιά δαϋτον. — Καλό κι' εύλογήμένο μουρ- μούρισε καί σταυροκοπήθηκε. Σηκώθηκε κι" άνέβηκε πάλι οτήν καμάρα τού Λεωνίδα. Τό παλληκάρι κοιμώτανε άκόμα καί τόσο βαθειά, πού δέν άκουσε οϋ¬ τε τόν Κάστορα πού πρόβαλε κά τω άπό τό κρεθάτι μόλις είδε τόν Νταή Βάσσο κι' άρχισε νά τόν γαυγίΖη χαρούμενα καΐ νά τού κάνη παιγνίδια κουνώντας την κα λοβωμένη ούρά τού. Ό νταή Βασ Ι σος, τοϋ χάιδευψε την μουσούδα τόν ήσύχασε κα'ι κατέβηκε πάλι στό «χαγιάτι» χωρίς νά Ευπνήση τόν άφέντη τού. Θά τόν άφηνε νά κοιμηθή άκόμα καμμιά ώρα. "Αν καί τότε δέν Ευπνοϋσε θά τόν σήκωνε μέ τό «Ζόρι», γιατί δέν έπρεπε ν" άναβληθή άλλο ή συνάΐντησή τους μέ τούς Κιατιπο γλαίους στό Σεβντίκιοϊ. Είχε πα- ρατραβήΕει αύτη ή δουλειά. ^Ηρ θε δμως καϊ ή δεκάτη κα'ι ό Λεω- ί νίδας δέν Εύπνησε. Ό Νταή Βασ σος τό πήρε άπόφαση. Άνέβηκε στήν κρεβατοκάμαρα καί τόν τα- ι ρακούνηεε: | — Ξύπνα «τΖελεπή» καί νυχτιό- σαμε. Ό Λεωνίδας, μιμοιάΊνοι ξε τά μ ά τια τσυ, χασιμουιρήθηκε, κοίταξε άψηρηιμ'ένα τόν Νταή Βάσσο άττά νω άττό τό κιεφάλι τού καί τόν έ- ρώτησ'ε: Τί ώρα είναι; —Ποιεί δέ,κα «τζειλε—ή» μου. Ό Λεωνίδας ΰψωσε τό 6<λέμ.μα τού στό τα6άνι κι' εμεινε γιά λ'- γο σνλλογισμέΜος. "Υστερα κοί- ταιξε πάλι τον Νταή Βιάσσο καΐ τόν έ,οώτησε: —Ήρθε ό Άλέξαντρος; —"Οχι, γιατί δέν τόν 6ρή<α αν κι' εφερα τα τηόΊνω κάτω ούλη την Σ,μύρνηι. "ΙΞιστειλα ιηρίν λίγο Ί0,ν καμαρ 'έρ«η σου νά ψάξη νά τόν 6ρή. Στό μεταΐξύ έσύ σήκω νά έτοιιμάζεσαι. Δέν θά χάσουμε γιά την άΊφειντιά τοι/ καί την άπο ψινή νύχτα. Ό διάοιλος νά σκάση, θά πάμΐε ά—όψε στά Σεβντίκιοϊ. —Φρό^τισε γι' άΊλογα; —Άίττό τ' άττάγειμα είναι δεμέ να στό «ντάμ» σου, έτοιιμα. —'Εν τάιξει &κανε ό Λεωνίδας καί σηικώθηικΕ ό—ό τό κιρεδάτι. 'Ήτανε μούσικεΐμα στόν ίδρώτα κι' έρρ'ίιγηισε Τυλίχτηικιε στ ήν «.ρό μπα» τού καί πρόσ-ταιξ'ε τόν Νταή Βάσσο ΐά κατεδή στό «χαγιάτι» κα'ι νά τον περιμένη. Ό Νταή Βάσσος στράφηκε πρός την ττόρ- τα καί την άνοΐ'ξε. Βιρεθηικε «φά- τσα» ιμ·έ «τψάτσα» ιμέ τόν «καμα- ριιέρτ)» τού ΛεωνΓδα. —Τί έκανες τόν .ρώτησε, τό^ 6ρήκες τδν ττροικαμιμιένο; Ό δοϋλος χαμογέλαισε. —Τόν δρηκα. —Πέρασε μέσα τού φώναξε ό Λ·:- «νίδας. —Ποΰ τόν δρηκΕς; ρώτησε ό Νταή Βάσσας. —Στήν γρα.κΐ'κ.ή Λέσχη. Δίνε- ται άτπόψε έ<εΤ μεγαλος «μπτάλ- λος». Ό Λεωνίδας έκούνησΈ ττερ.φρο- νη,τιικά τό κεφάλι τού. —*Α·ναίστητος άντρας. Τολιμάει νά τταιρουκτιιάζεται ξετσίττωτα στόν κόσΐμο, ΰστειρα όπτό τό «ρεζιλ!.< » ττού ετταθε σήιμ€ιρ« άτπό τόν Ρο- δόλη. Σννεχίζειαι ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι .ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Καοαίσκου 1 ί1 - Τηλ. 477724 ΠΕΙΡΑΙΈΥΣ Σωκρότουο Η. Αθηναι Νίκαια Ίούνιος. — Ή νέα Νί- καια σύσαωμος μέ επί κεφαλής την Εκκλησίαν Νικαίας, την Κυ ριακήν 10 Ίουνΐου έ.έ. εώρτασε την Ιεράν Μνήμην των 'Αγίων και Θεοφόρων Πατέρων τής Έκ¬ κλησίας των συγκροτησάντων την έν Νικαία — Βιθυνίας Α' Οί κουμενικήν Σύνοδον. Αί μεγαλοπρεπεϊς έορταί καί έκδήλώσεις τάς οποίας ώργάνω- σει ή Ίερά Μητρόπολις Νικαίας ωδήγησαν την στέψιν όλων είς χρόνους καΐ τόπους έκκλησιαστι κου μεγαλείου, άγώνων καί θριάμ βου. Παρήλασαν άπό την όθόνην τής μνήμης μας Ίεράρχαι, Μάρ- τυρες καί Όμολογηταί μέ άκρω- τηριασμένα τα τίμια μέλη των διά την αφοσίωσιν των πρός την όρ- θοδοΕίαν. Άντικρύσαμεν μέ τής ψυχής τα μάτια άστέρας πολυφώ τους τής Έκκλησίας πρώτου με- γέθους πού ϋψιοααν θαρραλέα τό άνάστημά των εναντίον των άσε βούντων κατά τής Άγίας μας πί στεως αίρετικών κα) ήκούσαμεν μέ τούς δέκτας τής ψυχής τα πύ ρινα κηρύγματά των πού εκαυτη¬ ρίασαν καί έκονιορτοποίησαν τάς άσεθεϊς θεωρίας τοϋ Άρείου καί των όπαδών τού. Τό εσπέρας τοϋ Σαθθάτου έτε λέσθη Μέγας Εσπερινάς είς τόν Μητροπολιτικόν Ι. Ναόν Άγίου Νικολάου Νικαίας, χοροστατοϋν- τος τοϋ Σεβασμιωτάτου Μητροπο λίτου μας. Την πρωΐαν τής μεγάλης εορ¬ τής έτελέσθη μέ ΒυΖαντινήν με¬ γαλοπρέπειαν Άρχιερατική Θ. Λειτουργία ιουλλειτουργούντων των .Αρχιερέων Σεβ. Μητροπολί τού Νικαίας καί τοϋ Θεοφ. Τιτου λαρίου Έπισκόπου παρά τή Ί. Συ νόδω κ. Αναστασίου, συμπαραστα τομένων υπό πολλών Ίερέων, συμπροσευχομένου έν τώ Ίερώ Βήματι καί τοϋ Α' έκ Νικαίας κα ταγομένου Έπισκόπου Νικοπόλε ως κ. Είρηναίου (Τοΰ Πατριαρ- χείου ΆλεΕανδρείας). Κατά την Θ. Λειτουργίαν μέ πολλήν γραφυρότητα έΕεφώνησε τόν πανηγυρικόν λόγον τής έορ τής ό Πανοσιολ. Άρχιμ. π. "Αν- θιμος Ρούεας, Διευθυντής των ύ πηρεσιών τής 'Αποστολικής Δια- κονίας. Ό έΕαίρετος όμιλητής ε¬ τόνισεν ότι «Οϊ Πατέρες τής Έκ κλησίας Έπίσκοποι καί Ίερεϊς ά- ποτελοϋν μίαν άδιάκοπον καί άδιά πτωτον συνέχειαν των 'Αποοτό- λων, μίαν τοιαύτην ένότητα ή ό- ποία μαρτυρεϊ περί τού ΚυρΙου Ί ησοϋ Χριστοϋ, ή όποία εύαγγελί- Ζεται τόν λαόν, άγωνι'Ζεται κα'ι παρά τάς άνθρωπίνας όδυναμΐας, ύπόσχεται ότι θά κρατήση καί θά μεταφέρη καί είς τούς άπερχομέ νους πλέον την φλόγα τοΰ 'Αγ. Πνεύματος. Ό όμιλητής έν συνεχεία ύπε- γράμμισε τρείς βασικάς θέσεις των Άγίων Πατέρων ειπών, πρώ τον δτι «τούς Πατέρας τής Έκ¬ κλησίας Νικαίας άλλά καί γενικώς τούς Πατέρας δλων των έποχών, ενδιαφέρον κυρίως καί πρό πάν¬ των ό θεσμός τής Έκκληοίας μέ συ είς τόν κόσμον καί ή όποία εί ναι ή Κιβωτός τής σωτηρίας και ό λιμήν μέσα είς ι όν οποίον κα- ταφεύγομεν δλοι διά νά άποφεύ- γωμεν τούς πειρασμούς. Ό δεύ τερος στόχος των Πατέρων ήτο ή περί τής Θεότητος Ίησοΰ Χρι¬ στοϋ διδασκαλία τής ΈκκλησΙσς καΐ ήγωνίσθησαν μέ σθένος δια νά την διατηρήσουν άνόθευτον. Ό τρίτος στόχος των Πατέρων ύπήρΕεν ό Εύαγγέλισμός τοϋ λα- οϋ, ή άναγνώρισις τής άΕίας τοθ άνθρώπου, τοϋ ενός άνθρώπου, διά τόν οποίον ό Χριοτός έθυσια σθη διά νά τόν σώση καί διά να τόν καταστήση πολίτην τοϋ ούρα- νοϋ». ΚαΙ ή όμιλία έκλεισε μέ μίαν ώραιθτάτην καί συγκινητικήν προ σευχήν πρός τούς Άγίους Πατέ¬ ρας τής Έκκλησίας. Την Θείαν Λειτουργίαν παρη¬ κολούθησαν, ό έΕοχώτατος Άντι πρόεδρος της Έθνικής Κυβερνή σεως κ. Στυλιανός Παττακός με τα τής ουΖύγου τού, αί Τοπικαί Αρχαί κα'ι πλήθος λαοϋ. (Τό όπόγευμα τής ιδίας ημέρας εγένετο μετά πάσης έπισημότη- τος καί έκκλησιαστικής λαμπρό- τητος ή λιτάνευσις τής Ίεράς Εί κόνος των Άγίων Πατέρων χο- ροστατούντων των Σεβ. "Αρχιε¬ ρέων: τοϋ Μητροπολίτου Νικαί- ος κ. Γειοργίου, τοϋ ΈΕάρχου τοϋ Παναγίου Τάφου Άρχιεπισκό που Σεβαστείας κ. Γερμανοϋ κα'ι τού ,Επισκόπου πρ. Βαβυλώνος κ. Δωροθεου, τή συμμετοχή πολ¬ λών Ίερέων, άκολ^υθούντων των Άρχών τοϋ τόπ©Μ κις να χά-
νά
. Ή χαρκάο μας διμως αυτή
κιράτηιοιε δσο άνθίζουν ΐ'χ ρόδα-
γιατί τάν χαρμόσνιο ήχο τού κου
δοτΛΊθΰ διαβέχθηικε ή &ρα)(νή φω
νή τού παράνομον, ττοθ έπιτακτι-
<ά ελεγε: —'Τά ίτταιδιά τής ϋκτης να μή έτοιμασβοΰν και νιά τταροιμιείνΌυν στίς Θέ)σ3·ς ττον. ΑΛόλις ακούσαμε τα λόγια αύτά έξατιμιίσΛηκ'ε ικαΐ ή τεΛενταία έλ- πίδα >μας. Άμιεσως κατταιλάΐοαμε
δτι ήλθε ή ώρα τής λογοδασίας
καΐ των αύστηιρών κη^ρώσεων γιά'
την αύθαίρετη ττράξη ,μας. ΟΙ ά-
νη-συχόες ιμας αύτές έττιι6ει6αιώθη-
καν ίίστείρα απτό λίγο, δταν εΐδα-
μ·ε νά μπτ αί νούν στήν τάξη μας
ένας - ένας. 6λα τια μέλη της σχο
λΐ'κ,ής έφαρίας, ττού βΤχαν σι/γκιεν
τιρωθή αττό τιήν τπροιηΓ/ουιμενη ώρα
στήν αϊβοιισα των δαισικάΐλων —
σ'το σΐΛΌδικό οτπως λέγαμε —«αί
εΤχαν άτΓοφαισίσΘΐ έκεΐ την κατα-
δίικη μας στήν τηιό βαιρειΐά ττΈ-Ίβαιρ-
χκή ποινή. Στήν ττοιινή της ψάλαγ
γας. Γιά τόν σκοττό αύτό, είχον
δαΛέξειι άττό την τΐετράΐρτη τάξ,η
έναν ύψηλοσωιμα ιμαθητή, τόν Πέ¬
τρο Χατζηθεοούρου, ~ού θά μάς
κρατοΰσε τα πόδια κατά την εκ¬
τελέση τής τΓθινης
"Υστερα άττο ιμ.ιά οννοτΓτι^ή δι
αδικαισία. υτού δέν κιράτησε οϋτε
πέντε λ·—τα, σηκωθήκαιμε δλοι μέ
τή σεΐ'ρά και ττεράσαιμιε ό—ο την
όδυνηιρή αυτή δακιΐμασία. Αύτός
ήταΜν 6 θ^ιβειρος άττοιλογιισιμός
μιάς ποιδικής ιμας άπερισκεψίας,
Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΘΥ
πού την έττοχή έηείινη εΤχε
■κτη«ρσιθή σάν
δ κή άνταιρσία, χωρίς
κά.
Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ
ΡΑΡΧΩΝ. Όπως εΤναι ,
ή ιμειγώλη αύτη χιριστΐανική γιορ-
τή. έκτος άητο τή θρηκτκα/τιική οη
μασία ττ>ς, έχει «αί >μιά τϊλλη, £.
ξΐ'σου βα,ρύιουαα κβΙ άξιόλογη.
Την ήΊμ.ίιρα έκείνη γιορίτΐάζουν τ«
σχολεΐα ιμας καί ιμέ διιάψορες ττα
νηγΜρηκές έκδηλώσειις τιμοθν τή
μινήιμη των τ|ριών πα"ηέρων τής έκ
κιληαίθις ιμας, ή σνμβολή των ό-
ττσίων, για την <5ΜΟίτπνξη τώνι ίλ ληνιικών γραμιματων, ήταν έξαιρε- τικά ,μεγάλη. ΟΙ έκιδηλώαεις αύ- τές, στήν άξέχα—η γβνέτειρά μας Καρ6(5ιλη, τπαλλές φορές επαιρ^«ν τόν χαρακτήιρα τταλλαϊκοΰ οννα- γερμοΰ. Ό κόσΐμος συγΐκβνιτρωνό- ταν στή ,μεγάλη αΤθουσα τού Παρθεναγίαγείαυ —ού χωιροθαε ττά νω άττό 500 ατο,μα καί μέ αΐσθή- ματα άκιοάτητον ένθουσιασ,μοϋ πά ρακολουθούσιε έκΕ,ΐ τίς θεατρικές τταραστάσ'εΐις —ού όιργάνωνε ή ά- κο^ραστη διβυθύιίτρια τού Παρθε ναγωγείοι; Μαρία Χαττίνογλου κΌ;ί έκτεΐλούσαν ταλαντούχες μα- θήηρ·ιές της. ©' άναφέρω μιά α-' αύτές. ττού εΤχε —ρατνιματο—οιηθη κατά τό ετος 1920, δν δέν κάνω λάθος, καί εΤχε σημιειώισει έξαιρε τιική έτητιυχία. Ή αΤθουσα ήταν καλλΐτεχνΜΐ^α διακοσιμηιμιένη τή χϊι|μωνιάτικη ί- κεΊνη μέιρα. Τα ττάντα ήσαν τα- κτοποιηιμΐνα ιμέ έξαιιρετική καλαί σβηισιία κα» άκιρ!'6ειοβ. Ή γαλανό- λευκη, πού ήταν κιρΜμιμΐΛη σέ μιά καταΐττακίτή τού ΣΐΛθδι,κθΰ τού Άρρεναγωγείου. εΤχε βγή —ήν έττιφάνιεΐια καί εΤχε καταλάβει την ττιό τιιμητιική θέση μ^ισα στήν αί- θουσα. Στην —ροσοψη τού κτιρίου ήταν κρειμασιμέινη ψυσικά ή έρυ- &?όίλει/κη' γιά τόν φόβο των Ίου δαίχον. ΣυνεχΙ2·ται Τό Έλληνικό Άστυνομικο Μυθιστόρημα ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ Τής ββον Την κύτταΖε κι αύτός. "Απ" τή Θέση μου δέν μποροϋσα νά δώ την εκφράση τού. Δέν Εέρω τί έκανε τή Φύλλις νά σταθή, λίγα δευτερόλεπτα άκίνητη, χαμένη. ϊαφνικά τό όμορφο πρόσωπό της έλαμψε άπό ένα μυστηριακό πα- ράζενο φώς, λές κι έβγαινε άπ' τ' άπατα βάθη τής ψυχής της. Οί άνθρωποι τό λένε «ευτυχία·... ΠήδηΕε την άπόσταση, πού τούς χώριΖε, κι έπεσε στήν άγκαλιά τού. Σ' αύτό τό άσήμαντο διάστη μα ό "Αλμπερτ έβγαλε τα χέρια άπ' τίς τσέπες τού καί την έσφι Εε δύναται. "Ερρι£α τή θολωμένη ματιά μου στόν "Εντουαρντ. Είχε γυρί- σει πρός τό μέρος τής φωτιάς κι' είδα τή συγκινηθή στοκανονι- κό προφίλ τού... Τό 2ευγάρι τράβήΕε για την 6- Εοδο. Ττάνοντας στήν πόρτα, ή Φύλλις Εέφυγε άπ' την άγκαλιά τ' άντρός της κΓ έτρεΕε, σάν ά- λαφιαομένη, στόν "Εντουαρντ. "Επεσε πάνω τού κλαίγοντας μτ>
λυγμούς.
— "Εντουαρντ... "Εντουαρντ.
Συγχώρησέ με... άδερφέ μου..
"Ιδιος στοργικός πατέρας τής
χαμογέλασε βαθειά συγκινημέ-
νοο.
— Πήγαινε οτόν αντρα σου ι
Σέ περιμένειΙ
"Ο εύτυχιομένος δέ νοιάΖεται
γιά τίποτ" άλλο έΕω άπ" τόν έαυ-
τό τού. 'Ωστόσο ή Φύλλις, γύρι-
οε σέ μενά. Πετάχτηκα όρθή. Πό
τέ δέ φανταΖόμουνα δτι θά μέ θυ
μότανε μέσα στήν άπότομη άλλα
γή τής 2ωής της. Μ' άγκάλιασε
— Αΰρα.. Αΰρα μου... Σ' άγα-
πώΙ Μην τό Εεχάσεις ποτέ!..
Σά σίφουνας έτρεΕε στήν πόρ
τα καί χάθήκε στ' άνοιγμά της.
"Έμεινα κάμποση ώρα κυττάΖον-
τας στό ϊδιο σημείο. Ή άτμόσφαι
ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
ρα ήτανε γεμάτη άκόμα άπ' την
ευτυχία της! Μά, σιγά - σιγά, ή
χαρά πού είχε πλημμυρϊσει τή βι-
βλιοθήκη, λές καί την άκολούθη-
σε άπ" την άνοιχτή πόρτα. Έμει
νέ γιά μάς ή όνόμνησή της Ι
Λ
— «Την έχει πληγώσει βαθειά,
άγιάτρευταί..... Δέ χρειαζότανε
περισοότερα γιά νά καταλάβω. Ή
Κύνθια ήταν έν<^ άνθρωπόμορφο τέρας στήν ψυχήΙ — Ό,τι έκανε αυτή ή γυναϊκα ήταν ύπολογιομένο ώς την τελευ ταία λεπτομέρεια. Σάν ουνέχεια στή οκέψη μου ήρθε κείνη ή φράση τοϋ Έντου- αρντ. Τόν κύτταΕα. Λές καΐ μι· λοϋοε μόνος τού. Ήθελα νά τόν ρωτήσω όσα ή σκηνή, πού προη- γήθηκε μποροΰσε νά προκαλέση. Δέν τολμοϋσα. Δέν ήθελα νά πι· οτέψει πώς ή περιέργεια κινοϋσε τό ενδιαφέρον μου. Μά, ό "Εν¬ τουαρντ, είχε άποφασίσει νά βγά λει άπ' την καρδιά τού τό βά- ρος, πού την πίείε. Κάβισε άπέναντί μου. Τό κενό τραβοϋσε τά μάτια τού, σά νά Εα νάβλεπε κάθε είκόνα, πού ήτανε φυλαγμένη οτή θυμηθή τού. Ή φωνή τού σιγανή, μελαγχολικη δπως πάντα, γεμάτη πόνο. — Δέν τό πίοτευα, δέν τό φαν ταζόμουνα ποτέ! Ό "Αλμπερτ!.. "Αμα μοΰ τδπε ό πατέρας, κόντε ψα νά τόν μιοήσω... Μοϋκανε κό πό νά μην τόν λέω πιά «όδερφό· μου Αυτή ή συνήβεια, όκόμα καί τώρα, δέν φεύγει άπ' τά χεί- λη μου. "Εχει φύγει, δμως, απ' την καρδιά μου! Δέν είχα ποτέ άδερφό'... Σταμάτησε καί γύριοε τό κεφά λι οτή φωτία, αφήνοντας τό προ , φίλ τού στήν άδιακρισία των μα 1 τιών μου. Σ' αυτή τή οτόση συνέ χισε: (ΣυνεχΙΖεται) Η κίνησις τον κολλιεργίΐών ΙΠΡΩΙΜΑ ΚΗΠΕΥΤΙΚΑ Ι Έν άπό τα πλέον ευτυχή έτη δι άτήν καλλιέργειαν πρωίμων κη | πευτικών τής περιοχής μας υ¬ πήρξε τό εφετεινόν. Τό ένδιαφέ ρον τής άγορας δι' ολα τή πρώι- 1 μα κηπευτικά συνβχΙΖΒτβι άμείω τον. ΑΙ σημειοώμεναι άποδόσεις δέν είναι βεβαίως δριστοι άλλά εί ναι δμως ίκανοποιητικαΙ. "Ετσι οί περισσότεροι των καλλιεργητών μας θά άποκομίοουν ένα καλό γε ωργικόν είσόδημα καΐ τό 1973 θά τό ενθυμούνται πάντοτε ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ Είναι κα,άλληλος καιρός, οί παραγωγοί ν6 άρχίοουν τάς κα- ταπολεμήσεις των έχθρών των έ- σπεριδοειδών σύμφωνα πάντοιε μέ την καθοδήγησιν των ειδι¬ κήν. ΕΛΑΙΑΙ "Η τελευταίρ §ρρχόπτωσις ε! χεν εύμενή άποτελέσματα είς την έλαιοκαλλιέργειαν. Ή εμφάνισις γενικώς των έλαιοδένδρων εί¬ ναι λίαν ίκανοποιητική. Τα Τα¬ μείον Προστασίας έλαιοπαραγω· γής έχει άναλάβει καί φέττκ την καταπολέμησιν τοΰ ΔΑΚΟΥ δ|α δολωματικών ψεκαομών. Καλόν είναι δμως οί παραγωγο'ι των ί· λαιών καλαμών νά έπέμβουν Ρ* νοι των πρρκειμένου νά επιτύχουν δριστα προίόντρ θρωσίμων έ" λαιών. ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΑΙ ΚΑΛΛΙΙΡ ' ΓΕΙΑΙ Επερατώθη ό θεριϋαλωνισμοο των σιτηρών. Γενικώΰ αί όποδο· σεις διεκυμάνθησαν πέριΕ των 300 κιλών κατά στρέμμα ήτοι δ*ν ήσαν ίκανοπ^ϊΐητικαί είς γενικήν βεβαίως κλίμακα. ΟΨΙΜΑ ΚΗΠΕΥΤΙΚΑ Ήρχισε καί εφέτος πυρετιοδώε ή προετοιμασία διά την καλλιέΡ* γειαν όψίμων κηπευτικών, κυρί"·4 τομάτας καί δευτερευόντως ** χάνου, κουνουπιδιοϋ κλπ. Άπό συΖητήσεις πορσγωγδ" καί άπό την κατανάλωσιν προβλέπεται μεγάλπ λ

ΤΑ ΠΡΩΓΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
• ·ο
! ·Από τα δημοσιευθέντα οτοιχεΐ
Ι ο επί τής πορείας εκτελέσεως
τ0 ΟΚρατικοϋ Προγράμματος, κα¬
τά τό δίμηνο" Ίανουαρίου - Φε-
βρουαρΐου, προκύπτει ότι τύ λη¬
φθέντα τό παρελθόντα Δεκέμβρι¬
ον όντιθερμαντικά μέτρα, ήρχισαν
νό άποδίδουν. Τούτο ουνάγεται
έκ τού δτι α! μέν δαπάναι τοϋ Δη^
μοσίου, έναντι τοϋ άντιστοίχου δι
μήνου τού 1972, ηυξήθησαν μό¬
νον κατά 2,8%, τα δέ; ε'οοδα ενε-
φόνισαν θεαματικήν άνοοδον κα¬
τά 23,6%' Ειδικώτερον, ύπογραμ
μίΖεται, δτι αί δαπάναι τοϋ Τακτι
κου Προϋπολογισμόν είχον μίαν
φυσιολογικήν αύξησιν κατά 6.6!%,
ήτοι όνήλθον αυται είς 8.798 έ-
κατ. δραχμών, έναντι 8.257 έκατ.
δραχμών τοϋ άντιστοΐχου οιμήνοι»
Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 1972,
ϊνώ τοϋ Προγράμματος Δημοσίων
Έπενδύσεων έμειώθηααν κατά
23.5%' ήτοι διεμορφώθησαν είς
τα έπίπεδα των 803 έκατ. δρχ. β
ναντι τού άντιστοίχου έπισκοπου-
μένου διμήνου 1972.
•Η εξέλιξις αύτη τοϋ Κρατικοΰ
Προϋηολογισμοϋ, αποτελεί, ασφα¬
λώς, ενθαρρυντικόν στοιχείον τι-
θασσεύσεως των αλλεπαλλήλων
κυμάΐτων πληθωριστικών πιέσεων
τοθ έξωτερικοϋ, έφ' όσον ή όλη
προσπαθεία ενισχυθή καί μέ άλ-
>α μέοα - καΐ 6χι άλλα μέτρα
πέραν των ήδη ληφθέντων προσ-
θέτων διορθωτικών τοιούτων, τόν
παρελθόντα Μάρτιον— ώστε νά
άνακοπή τό ρεϋμα τής ύπερκατα-
ναλώσεως, τό οποίον διέπει την
οίκονομίαν μας. ΚαΙ, βεβαίως, είς
τοιαύτας περιπτώσρις, πληθωριστι¬
κών πιέαεων, ή Πΐρικοπή των δα-
πανών τοϋ Προγράμματος Δημοσί
ών Έπενδύοεων είναι ή μόνη όρ-
θή καί ένδεδειγμένη λύσις· έφ' δ
αον δέ τουτο δέν αποδώση τα ά-
ναυενόμενα άποτελέσματα, τότε,
ή προσφύγη καί είς αλλα μέτρα
είναι έπιβεβλημένη. Ή εγκαιρος
πρόθλεψις των διαγραφομένων οί
κονομικών έξελίξεων, έχει τό
καλόν δτι έπιτρέπει την λήψιν
των άπαραιτήτων έκείνων μέτρων
καί μόνον —καί έν προκειμένον
την περικοπήν των δημοσίων δα-
την ανάγκην προ
. είς αλλα μέτρα, τα όποϊα
έκτος -ο άντ.λαϊκοΟ τοϋ χαρα¬
κτήρος των, έχουν καί τάς ευρυ¬
τέρας έπιπτώσε,ς των είς την οι¬
κονομικήν ανάπτυξιν μ,δς χώρας.
ι Επί των ημερών μας, αΐ έντονοι
■ πληθωριοτικαί πιέσεις είς τ0 έΕω
| τερικόν, απέβησαν σύνηθες φαινό
μενον καί ή μία νομ,σματ,κή δια-
ταραχή ή κρίσις διεδέχετο την
άλλην. Μέσα είς αυτήν την διε-
θνή νομισματ.κήν λαίλαπα, τα κον
δύλια τοϋ Προγράμματος Δημοοί-
ων Έπενδύσεων έκινοϋντο μέ ου
νεχή άνοδον καί επί πλέον ένε-
γράφονο καί πρόσθετα ποσά-ώς
συνέβη τούτο κατά τα έτη 1971
καί 1972- είς τα άρχ,καά τοιαϋ-
τα.
Ούτως-, έφθάσαμεν τόν παρελ
θόντα Δεκέμβριον, ότε πλέον αί
πληθωριστικαί πιέσεις τοϋ έξωτε¬
ρικοϋ δέν ήτο δυνατόν νά άφή-
σουν άνεπηρέαστον την Ελληνι¬
κήν οίκονομίαν, είς την λήψιν
των γνωστών άντιθερμαντικών μέ
τρών καί είδομεν ήδη ότι ταύτα
ήρχισαν νά άποδίδουν. Καί άσφα
λώς, δέν θά παρίστατο ή άνάγκη
προσφυγής είς τα πρόσθετα διορ
θωτικά μέτρα τοϋ Μαρτίου 1973,
εάν τό ϋψος των δαπανών δημο¬
σίων έπενδύσεων ουνεκρατεϊτο
είς τα κανονικά όρια άντοχής μας
Ούδεμία δέ άμφιβολία ύπάρχει,
ότι κα'ι μέ τα τελευταία αύτά μέ-
τρς ή πορεία τής οίκονομίας μας
θά εξελιχθή ομαλώς καί δέν θά
παραστή, ούτως, άνάγκη νέων έ-
πεμβόοεων. "Ηδη, ώς έτονίσθη,
έκεϊνο τό οποίον άπαιτείται, σήμε
ρον, είναι ή έπιλογή των μέσων
— καί οχι μέτρων — διά την κα-
ταπράϋνσιν τής καταναλωτικής ρο
πής καί στροφής τοϋ κοινοϋ πρός
άποταμίευσιν διά μελλοντικάς άπο
δοτικάς έπενδύσεις. Ή κατανα-
όγκοι, οί όποίοι δημιουργοϋν την
κατάστασιν αυτήν. Ή άποθεματο
ποίησις είτε καταναλωτικών αγα¬
θών είτε βιομηχανικών είδών εί¬
ναι τό θέμα τό οποίον θά πρέπει
νά μάς άπασχολήση καί νά τό επι
τύχωμεν...
Φ»+»Φ»»»<♦♦»♦♦♦♦♦♦♦♦»»♦< ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΙ ΤΗΣ Ε. Ο. Κ. Ταχύτης - Σαφήνεια Ή Εύρωτταϊκή Οίκονομικη Κοι- νότης τπροχωρεΐ, ταχέως, είς την | υΐοθέτησιΐν τού Καταστατικόν Χαρ τού τής «Εύρωττοικής 'ΕταΓρειας» διά την καθ.έρωσιν ενιαίον βιομη χανΐ«ιοϋ <τυια·τή.ματος καϊ τόν συν- τονΐ'σιμόν των ετπχειιρτϊματικών πρωτοβουλίαν, έντός των τεθέντων ύττό -τή> ΕΟΚ οΐκονοιμΐ,κών καϊ κοι
ωΛκών <3ρ/τΐπ<£ι·.μ<£Λίΐι<ών σκοπώ/ της. "Ηδη, τό σχέδον τού Κατα- στατικοΰ σνητε?τα!ΐ. αύτην την στΐ γ μην άττο τούς άντιτπροσώττθ'ί-ς των κρατών - μιελών τής ΕΟιΚ, τό Εύ- ρωτταίκόν Κοινοβούλιον καί την Οίκιονομιικήν καϊ Κοινωνικήν 'Εττι- τροτΐτιν της Κοινότητος. Διά θ&στηκτεως ένιΐαίου Δΐχα>ίου
«Εύρωτταίκής 'Εταΐιρείσς», έττδιώ-
κ'ετσΐ ή καθιέρωσις συνιτονιισ.μέ-
νης έτπχεΐ'ρηιματικής άγαράς, διά
τής .χοίταργήσεως των τπάσης φύ¬
σεως έμττοδίίών (νσμικών οικονομ;
κων καί ψυχολογιικών). τα όττοΐα
Λαβυτοΰν δυσχερή την δακιρατι-
κήν οργάνωσιν χιαϊ άνάτττνξ,ν των
Κοιινοτιικών έ,'ταιιρειών. Προσδοκά-
τ«ι, έτττίσης, δτι ούτω θά εξασφα¬
λισθή ή ι/ιοβέτιηισις έκ ·μέροι/ς δ-
λωτ.' των ΐΓθλυιεβνικών Εύρωτταικών
έτοΕΊρειών όμοΊθγενοΰς δο,μής κσΐ
οργανώσεως, των αυτών εύθ.νών
εναΐΛι των μιετόχων, ύττοολλήλων
κα'ι ττιισιτωτών, ώς καιί των αυτών
ϋτΓαχρεώςΓΐων είς δ-τι αφοιρά είς
την δηιμο.3·ίευσι·.ν των λογαρια¬
σμόν καί των ίσοζυγίων πληρω¬
μάς Τοιουτοτιρόττως, ή ναμοθεσία
τής «Εύρωττα'ίκής 'ΕταιΙρείας» θά
σιιμβάλη,, ούθΊαστ «κώς, είς την θε
στάσιν Εύρωπταϊχοΰ Δι,κιαίου των Ι
ττολυ·)8νΊ<ών έταΊ'ρε·ιών, επί τή 6α' σει συγχρόνων συ^τηιμάιτον όργα ! νώσεως, ττρός άτΓθΤελεοιματηικήν· Ι προστασίαν όλον των ένδιαιψερο- μένων ,μΏρών. Έκ τταΐραλλήλου, δα τής έξαισφαλίσεως ναμοβετι- κής ττιροιστα)α-ί<χς κα'ι έγγυησεωυ είς τούς έτττιχειιρηιμαιτίας, πιστεύε ται, δτι θά έττιτευιχβή ή προοΐλκυ σις των (διωτι,κών κΕφαλαίων άττό τάς έ·τΓ:χειρήσ·εις, αί οποίαι έπι- θν,μοθν νά περιβληθούν την μορ¬ φήν τής «Εύρωτταϊκής 'Εταιρείας» Οΰτω, θά ενισχυθή ή έττ;νδυπ·ική δριαστη,ρ ότης ι.ις τάς έννέα χώ¬ ρας - μ,έΊλη τής ΕΟΚ, ίμέ ένδεχό- μΐνον άττοτέλί,σιμα την δη.μιουργί- αν κοι.ής άγοράς κιεφαλαίων, ήτις όττοτελεΐ 6ασχήν ττροϋπόβεσιν διά την οικονομικήν κα'ι νομισματική.' ίνωσιν τής Εύρώττης. Προσέτι, ή Λθνή νομΌθϊσία θά συντελέση εί; τήν καλλιτέραν χρηο-ιιμοττοίησι,.' των οικονομ,: κων ττόρων κα'ι των τεχναλογικω/ ,μιέοχοτ^, θά σττ|ρ!ζε- ται δέ αυτή είς τα δεδομέκχ τής Κοινής Άγοράς. ώς συνόλου κα" όχι είς τα έ—ι μέρους ο-τοιχεία των άγορών των έννέα νορατών— μελών τής Κοινότητος. Έξ άλλου, ή Εύρωτταϊκή έται- Ρ'.ική νομοθεσία θά αποβλέπη είς την έξι—-,ιρ,ίτηχχ,ν τόσον των συμ φερόντων των εργαζομένων, δσον κιαι! των τοιούτον των χρηιματοδο των των έπ.ιχειρήοτων, διά τής ά ν«γν&:ιρ';σεως τοθ δι,καιώματος σ.ιμιμετοχής των ττρώτων είς τή« λήψιν όττοφάσεον, αί όττοΤα>ι τούς
άψοιρούν. Ή Εύρωτταϊχή 'Επιτρο-
πή α~οθίδει ιδιαιτέραν σηιμασίαν
είς τό ζήτηιμα. αύτό καί θίορεΐ ά-
τταραιτητιοιν· την καίτά όμοιόμορ-
φθΊ/ τρόττο/ ρύθμισιν τού, επί Κοι
νοτμχοθ έττιιτέδου. Είς το σχέδιον
τού Καταπτατικοϋ ττροβλέττιεται,
ότι τό έν τρίτον τουλάχιστον των
μ-λών της «Έπιτροττής Έλέγχου»
θά προιέρχετα: άττό τούς έργαζο-
μί'.ους· Ή θέσις αύτη τής Εώρω-
τηαϊ<ής Έττιτραττής εΤνοοι ένηριμο- νισμβν» .μέ την γενικωτέρας τάσιν ήτις ποοροίτηρίΤται, σήιμειρον, είς τάς τΓβρισισοτέρβς Εϋρωτταϊκάς χώρας, ττρός θεσμθΓττοίησιν τής έκ τφασωττήσιεως των έργαζο,μΐνων είς τα αργανα διοικήσεως των ε¬ πι χεΐ'ρήσ>εων. Τό σχέδιον προολέ-
τηει,, ώσιαίιτως Δ'οικητιικον ΣΐΛμ-
6ούλ όν, έ—ιφοιρτισμένον .μέ όλας
■πάς άριμοδιότητας τής διαχειρίσε
Ίαπαινικόν
φάρμακον
κατά τήο
λευχαιμίαο
Συμφώνως πρός έκθέσεις ίαπω-
νικών νοσοκομείων, πλέον των 40
περιπτώσει λευχαιμίας καί λεμ-
φοοαρκωματώσεως έθεραπεύθη-
σαν κατόπιν τής χορηγήσεως τοΰ
'νέου άντικαρκινικοϋ φαρμόκου
«κυκλοσιτιΖίνη», τό οποίον παρε-
σκευάσθη είς τό Εθνικόν Κέντρον
Άντικαρκινικοϋ Αγώνος τοϋ Τό-
κιο.
' Ή «κυκλοσιτιΖίνη» έπενοήθη υ¬
πό ομάδος είδικών, μέ επί κεφα¬
λής τόν δρα ΚαΖοϋο Κουρετάνι,
διευθυντήν τοΰ ψήματος φαρμα-
κολογικών δοκιμών τοΰ ανωτέρω
κέντρου.
| Μέχρι τής παρελθούσης ανοίξε¬
ως, ή «κυκλοοιτιΖίνη» δέν εΐχε δο-
κιμασθή πορά μόνον επί Σώων. "Ο-
ταν διεπιστώθη ή έλλειψις παρε·
νεργειών, ήρχισαν αί κλινικαί δο¬
κιμαί είς 40 καί πλέον νοσοκομεϊα.
Όταν ληφθούν όλαι αί έκθέ-
οεις, ή έταιρία «ΚοΖίν», πού κα·
τέχει τό δίπλωμα εύρεσιτεχνίας,
θά ζητήση άπό τό ίαπωνικόν ύ-
,πουργεϊον 'Υγιεινής την αδειαν νά
διοχετεύση τό φάρμακον αύτό είς
τό εμπόριον.
ως κα,Ι «Έ-ΠΊτροττήν Έλεγχουϊ-
ήτις θά έττ 'βλέπτη, οννεχώς, την
δ-αχειίιριοι.ν καί γενιικήν σννέλευσιν
των ιμετόχωιν. Τό βασΐικόν ττλεονέ
κτηιμα τού σι/στήιμιατος τούτου, ι ό
οποίον είσιάγε· σοψή διαιχορισμόν
καθηχόντων τού Διθ'.·αγπκου Συμ
δουλίου χα'ι τής «ΈΐΓτιτροττής Έ-
λέγχσο*. σνν ίσταται είς την δια-
σφάλισιν τού τπριΐγ'μ'ατΊκοΰ έλέ/-
χο·υ τής δ αχειρίσεως, όπτό τπρόσω
ττα τα όττοϊα δεν έξα;ρτο0ν έτταγ-
γελιματΐ'κά συμψέροντα άττό την
έτα.'ρείαιν.
Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ
ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗΙΜ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΥΣΑ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ
Ό Σύνδεομος Βιομηχάνων Βο
ρείου "Ελλάδος —όστις καί άλλο¬
τε μός απησχόλησε μέ την ανά¬
ληψιν εύοτόχων πρωτοθουλιών ή
έπισήμανσιν πολλών κακώς κειμέ
νων— έρχεται νά θίζη τώρα, είς
δημοοιευόμενον είς τό μηνιαίον
δελτίον τού δρθρον, υψίστης ση-
μασίας θέμα, τό οποίον έπτεται
εύθέως τής πανταχόθεν καταβαλ
λομένης προσπαθείας, διά την οί
κονομικήν άνάπτυΕιν τής χώρας.
Τό θιγόμενον θέμα άναφέρεαι είς
την καθυστέρησιν τής έφαρμογής
των έξαγγελθέντων κατά καιρούς
οίκονομικοϋ περιεχομένου νόμων
διαταγμάτων καί άποφάσεων, ώς
καί είς την άσάφειαν πολλών έΕ
αυτών, μέ άποτέλεσμα, άντί νά
προάγεται ό τεθείς δι" αυτών σκο
πός, αντιθέτως, σημειοϋται άσυγ-
χώρητος βραδύτης καί αί παρα-
γωγικαί τάΐεις πελαγοδρομοϋν
έν μέσω κυκεώνος νομοθετημά-
των!
Συγκεκριμένως, τονίΖεται ότι
γνωστόν είναι, ότι τα οίκονομικοϋ
περιεχομένου νομοθετήματα πρέ¬
πει νά είναι ώλοκληρωμένα καί
σαφή, διά νά μή άναβάλλεται, ού-
σιαστικώς, ή έφαρμογή των μέχρι
τής όλοκληρώσεώς των καί διά νά
μή προκαλοϋνται ερμηνευτικαί άμ-
φιοβητήσεις ή νά άνακύπτουν, κα¬
τόπιν, προβλήματα. Προσέτι, είναι
γνωστόν, ότι τό αύνολον των μέ¬
τρων, τα όποϊα, τελικώς, συνιστοϋν
την οικονομικήν πολιτικήν, θά
πρέπει νά έχουν δεδομένην χρο-
νικήν διάρκειαν καί δή μακράν,
νά μή μεταβάλλωνται δέ εκάστο¬
τε — ώστε νά έΕασφαλίΖεται ή
οταθερότης τής οίκονομικής πο-
λιτικής. Τοιουτοτρόπως, οί φο-
ρεϊς οίκονομικών δραστηριοτή-
των θά δύνανται νά γνωρίΖουν,
σαφώς, τό πλαίσιον έντός τοϋ ό-
ποΐου καλοϋνται νά άναπτύΕουν
έπιχειρηματικάς πρωτοβουλίας.
Πλήν, δμως, δέν συμβαίνει πάν-
τοτε ούτω καί είναι λίαν ένδιαφέ
ροντα τα δσα είς τό έν λόγω άρ
θρον παρατίθενται, διά την άντι-
νομΐαν αυτήν τοϋ νομικοϋ πλαισί
ου καί καθεστώτος έντός τοϋ ό-
ποίου ό επιχειρηματίας καλείται
νά αναπτύξη καί εξαντλήση τάς
πρωτοβουλίαν κα'ι δραστηριότη¬
τος τού...
"Ηδη, ή χώρα γνωρίΖει, όμο·
λογουμένως, μίαν άνοδον είς 6-
λα τα οίκονομικά μεγέθη καί ή
θιομηχανική παραγωγή, ειδικώτε¬
ρον, παρουσιόΖει συνεχή αϋΕησιν
μέ προοπτικήν περαιτέρω καί πλέ
όν έντυπωσιακής αύίήσεως ταύ-
της' την αυτήν δέ εξέλιξιν, πα-
ρουσιάΖουν κα'ι αί έξαγωγαί 6ιο-
μηχανικών προϊόντων. Τουτο, ό-
υως, δέν πρέπει νά προκαλή έ-
φησυχασμούς, ή την δημιουργίαν
έντυπώσεων ότι έπιτρέπονται κα
θυστερήαεις είς την όλοκλήρω-
σιν των μέτρων, ή ότι δικαιολο-
γεϊται μείωσις των υφισταμένων
κινήτρων. Ώς έκ τούτου, ούδέπο
τε έβλαψεν ή ταχύτης είς την ό-
λοκλήρωσιν μέτρων τινών, ή ά-
ποφυγή παρερμηνειών καί ή στα-
θερότης των υφισταμένων νομι¬
κών καί οίκονομικών πλαισίων.
Ούτως, άντί νά άναλισκώμεθα
μέ την άκαιρον άνακίνηα»ν θεμά-
των ,θά ήτο προτιμότερον νά ά-
φεθοϋν έλεύθεροι οί φορεϊς τής
ίδιωτικής πρωτοβουλίας είς τό
νά έπιδοθοϋν άπερίσπαστοι είς
τάς δραστηριότητος των, διά την
περαιτέρω ανάπτυξιν τής οίκονο
μίας τής χώρας. Τουτο, διότι εί¬
ναι φυσικόν ή κατατριδή των φο-
ρέων τής ίδιωτικής πρωτοβουλί¬
ας είς τοιαϋτα θέματα -τα όποϊα
έξ άρχής δέον νά χαρακτηρίζον
ται άπό σαφήνειαν κα! σταθερό-
τητα έφαρμογής των— εύνότητον
είναι, νά τούς άποσπα άπό τάς
έπιχειρηματικάς δραστηριότητος
των...
Έπαναλο,μβάνεται ή πληηος;»-
θία ότι ϊντός τοϋ Αύγούστου θά
άφεθοϋν οί τΐιμές στό Χρηματισχή-
ρΐο Αθηνών νά διαμορφώνωνται,
βάσει τής ποοσςροράς καί τής ζη-
τήσ>εως/ ταυτόχρ.ονα μέ την έΐ,«-
σφάλιση προϋποθρσεονν άνέτου άν-
τιοΐοκρίσεως τής διαθέβεως μ?το-
χικών κεφαλ<ιίων. 2νγκεκοιμενως, προΰλ.έπεται, έντός τού μηνός Αΰγούστου., ή εί- σις»δος των μιετοχών τού ΟΤΕ στό Χαηματιστήριο, γεγονός τό όποϊο αν κοιιθή, τηρουμένων των άναλο- γ ών μέ την πηόβφατη έ'κδοση τού μετατοεψίμου όμοΑογιακοϋ δανίί- ου τής ΔΕΗ, θά σημαίνη την ά- πιοςοόφηοη σημαντικήν άποταμι- ειιμάτων, πού βυνθέτουν τώρα την έ.τ,ι'φοβη γιά τούς άρμοδίους ύ- τΓερβάλλοιχτα ρευστότητια καιί την μεγάλη/ ένδεχομέντος, άνατίαηση των μετοχήν, λόγω στενότητος τής προσφοράς. Άναφέρεται, ίίτι ό ΟΤΕ θά δ.αθέση ιμετοτίές σι>νο-
λικής άςίας 3 δισ. δραχ. πρός 1.
50Ο δραχ. την μετοχή, σέ απλούς
καί π.ολλαπλοΰς τίτλους. Τουτο,
πιστεύεται. ότι θά έχη μεγαλύτε-
ρη άπήχηση στό έπενδυτικό κοινό
ά,τ' δ,τι ή Ικδοση τής ΔΕΗ( ή ό-
ποία, πάντως, κρίνεται σάν έπιτιν
χής, άν ληφθή ύπ' όψιν ότι μέσω
μόνο τού Χρηματι,στηρίου, διετέ¬
θησαν όμολογίες 120 έκατομμυρίων
δραχ^ ένώ ουνήθως οί έκδόσίΐ;
της διετίθεντο μέσω Τραπεζών
καί κυρίοις στά Νομικά Πρόσωπα
Δημοσίου Δίκαιον, ποΰ φαίνεται
τώςια ϋτι άπέσχον των άγορών, χά¬
ριν τού άτποταμιιε'υτΐ'κσί} «οίνου.
Οί λόγο-, ΰμιος, ποΰ τελικά θά
ύπαγοοεΰσουν την άπελευθέρωση
τού Χρηματιστηρίου σΐ'νδυάζονται
μέ την έξέλιξη τής γενικώτερης
οιΐκ,ονοψιικής σ·γκυρ!·ο,ς, παρά μ'
πύτό καθ' έβυτό τό κλϊμα των χρη-
ματιστηριακών σνναλλαγών τό ό-
ποϊο παντός δέν οτερεϊται σημα-
σίας, καθ' ην στιγμή δια.πιστοΰν·-
τ<ιι δηλ«δή, ότι οί διέξοδοι τής ρι:υστότητος εχουν, άν οχι διακοπή, τοτλάχιστον δυσχερανθή (λ.χ. ά- κίνητα, λίρες, καλές μετοχες), ή ναερθέθμα"νση τή; οίκονομίας έ- ξ,αναγκάζεται νά. έκτονωθή είτε στήν άγορά δεντερΐ:υονση; άξίας χαοτιών, είτε στήν άποθεματοποί- ηση αγαθών, είτε, τέλος, στήν κατανά,λονση, δταν παρά την άντί κόστοος ττροο-ττάθειαοεν 6ρ'ι σκη τελικώς εύκαιρίες έπενδύσε- ιος. "Ολα αύτά/ όμως, τα φαινό- αενα —ϊσο>ς πλήν τοΰ πρώτον—
πιέζουν δευτερογενως πρός τα έ-
πάνιο τό έπίπεδο των τΐιμών καί Ι
κυρίοις τί; είσΛγοιγές, χο>ρί; μά-1
λιστα νά υπάρχη συγκίΐκριμένος
δργανικός λόγος τής οίκονοιμί«ς. ι
"Ετσι, οί άρμόδιοι έ'λκονται τώ-
<ια δραδέως πρός την ίδέα πώς τό Χρτ,ματιστήρι-ι θά μποροϋσε νά εΐνα, μ> ά καλή «διέξοδος» στην
ύπερδάλλουσα ζητήση, άπότοκο τοϋ
ϋι|)ηλοΟ είσιιδήματος τοΰ πεοσ.νοΰ
ρτους, μέ τό άγαθό μάλιβτα άπο¬
τέλεσμα, άν ζημιώση διαχρονικώς
μεοικούς., μέ χοιμηλέ; άποδόσεις,
εξ αίτίας των ΐη)>ηλίάν τιμών κτή-
σεως μετοχικών τίτλων νά κατα¬
στήση αίσθητή την ωφελεία —
άοα την συγκρι'σιμη— τής άγοράς
■άμολογιών (σταθεοό είσόδημα)
καί τής τοποθετήσεως καί πάλι
των ίοτοτα/μιει·μάτο)ν στίς καταθ:'-
σεις ταμιενττκ>ίου καί πρ<ιθεσμιας, πού τώρα άπολαμ.δάνου^' καλυτέ οίον έπιτοκίων. "Αν ή έκτόν<οση αυτή, μέσω τοϋ Χρηματιστήριον, συνεπκρέοη στ'-,'κράτηση τής ύΊυ- -Ερ·ογενοϋς π'έσεω; επί των τιμών καί συμβάλη στήν σταθεροποίησή τους, μέ περισσότερο φιλελεύθερα μέτρα, τότε τα χρηματιστήοιο θά μποροϋσε νά αποβή 6ραχ·χρονίο)ς ή λύση τού προβλήμ-ατος τής ρεν- ■ II 52ΕΙΣΕΤΙΕΙΔΗ& ΠΑΡΟΧΑΙ Ι.ΞΗΡΕΘΗΣΑΝ ΤΗΣΛΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ6ΛΕΓΧΟΥΤΙΜΩΝΝ.Λ.9Ι8 στότί)το;, πέοαν τής σνμβολή; τοΐ' στήν κΓφαλχιιαγορά, γιατ: πάντο); είναι καλ.ιιτροα νά έ.τρν- δΰη κίΐνρί; πτιοά νά καταναλίσκη πέρ-αν των άναγχϋ')ί.)ησαν άχολοΰθίος καί ΰστε-
ρα ύ.τοχώρησαν σέ ΕΛΪπρδα ΐσορ-
ροπίας. Τουτο όείχνει —ΰποστη-
ρίζοιτν— ίίτι ή άγορά «λογίζεταΐ»
καί δέν π<ιραλογίζεται. Συγχρό¬ νως, όμιος, τό παρατεινόμενο πά- γοιμα των τιμών των τριιπεζικών χαρτιών, των τσιμέντιον καί των αλλων «καλώ/» ιμΒτοχικών τίτλων Οοά σέ 6άρος τού ά.ποχ«μιευτικοΰ κο νού ."ΐοί' έξαναγκάξεται νά στρρ-1 ψεται σέ δευτερευούσης άξίας χαρ-' τιά, τα όποϊα έπωφελοϋνται άνα- τιμήσρο>ν ποΰ προφανώς είναι
δυσανάλογες πρός τίς τιμές των
ελληνικήν «μπλοΰ - τσίπ;», |
. Ι
"Ολοι οί παράγοντες αύτοι πεί-,
θουν, πώς δέν είναι μακριά ή ήμέ-
οα, πού οί σνναλ>ναγές στό Χοη-
ματιστήριο θά βρο&ν τό σύνηθες
ναΐ'ος τους, τό όποϊο τώρ« εχει
πέσει στά 10—15 έκατομ. δραχ.
ήμεοησίο>ς |
Έκτός τής διαδικασίαν τού Νο
.μοκ 918)71 ττ>3ρ1 έλέγχου των τι
μών ετέθησαν 52 εΤδη κοτΐ ττοΐρο-
Εϊς τόν σχετικόν τγλόχο, ττοθ
έ<ο.νοττοιήθη είς τάς ένδιαφειρομέ «χς όργανώσεις, ττΐΒρ:Ιλα;μ6ανον- ται: Συκτκευαΐ αίκΐθοκού έξοπτλι- σμοΰ, ήλεκτρκαί ή μή, σιδηιρό- φυλλα. σίθηρος, ήλεκτρικαΐ συσκευ αί «αί αί τηαιροχαϊ των κένηρων δ.αοσχεδάσεος δλων των κατηγο- ριών, των έστιατορίων μπτάρ, κυ- λικείον, ταδβρνώνι. ζαχαιροττλα- στιειων, γαλακτοττωιλείϊον, γαλα- «τοζαιχοΐροττλαςπΐειων1 κατεταγμέ- Ά*> είς τάς καπηγοΐρίας ϋττερτΓθλι;
τεΛείΐας. τπολοπϊΛείαις καί Α' δια-
κεκριιμένης Ό νέος ττίνθξ των έ-
ξαι.ρουμένων είδών εχει, ώς εξής:
Σιδηιρόφυλλα (λαιμΐαρΐΜες), γαλ-
6σλ»:ζέ έττίτΡΏδα μεχρι 4,5 χιλ.
γαλβον.ιζέ αύλσκωτά, μαθρα αιύλα
κωτά- μανρΐα θειρμής έξείλάσεως
μέχρι 3 χιλ., μαύρα θερμής έξε-
λόί3ΐ£χος 3 έως 4,5 χλ., μτίΐλε κε-
χρωματισιμένχϊ φυκτιχοί) χρώματος
ψυχράς έξελάσεως ιμέχρι 3 χιλ.,
φυσΐ'κσΰ χρώμα!τος ψι/χρας έξελά-
οιεως 3 έως 4-5 χιιλ. έτΓ^δεδν,μέ-
ι»α διά ττλαιστιικοθ, γαλδστ^ι.έ έττί-
ττδδα ανω των 4,5 χιλ., ψυσικού
χρώματος ψι;χ,ράς έξίΛάοιεως άνω
των 4.5 χιλ.., ,μαθρα βδρμής έξε-:
λάσεως μίττσϊκιλαβωτά, κασσιϊϊρω·
μενά, ·πνριτιο0χα κ°3Ϊ μαγνιη,τικά, |
σ/^οξεί'δωτΐα ,μέχρ1 3 χιλ., άνοξεί-
δωτα άνω των 3 χιλ.., λευκοσίδιη-
ρος. ψεϋ5·ά)ργΜΡος είς (|>ύλλο!< σιδη ροστέφοΐ/α φιχτιικού χρώματος γαλ βανιζέ έττικ'νικαλωιμέ'.α· αττοντα έν θϊιρμώ ή έν ψνχρώ, σιδηιρόφυλ- | λα έκ χάλυβος (άτισαίλολαιμαιρϊ· ναι). Σίιδηιρος έμτποιρίου, στρογγαλός είς 'ράδδοΜς διαμέπρσυ μέχρι 35 χιλ., στιρογγΐΑλός είς ράβδοιος δια μΐτιρου άνω των 35 χιλ., τιετ,ρόΐγω νος, ήιμι'σπρόγγυλος, λά<μαι, γωνΐ- α>'., τάφ, τπροφΐλέ τταιραθύρων, δο-
κοΐ σχή.ματος Ι, υ, Ω, κάτω τώ"
80 χιΐλ:αο<τών. δοκοϊ σχόματος Ι, ι), Ω, άνω των 80 χιλιοστών. Οί ίδίου σχήιμιστος κιαΐ 'μορφής ττρός τώ ώς ομο εΤδη έκλεκτοΐ χάλυβες δι' άινβρακος καί τα χαλι^6δο- «^^^0^0 (άτσάλια;). Άιμττοίούρ σιυΐσ·κ6υαΐ οίκιακοθ έξοτπλισ,μοΰ, ή- λικτΐρικ'αί ή ιμή, ώς κα σχεύη αυ¬ τών Πτο": ύάλινα ΡΥΚΕΧ, άναξεί δωτα έν γένει· άλοΐίμ'ινίον ή εμα¬ γιέ δι' ήλε<τρ·κόβς έστίας καϊ ή- λεκτρικους φούρνοος, ήλεκτιρι^αί ξυρ'στικαϊ μηχαναί, λειμο·;οστύ- φται- αύτόιματοι τνλοαιρικα! φριτέ ζοτι, ονσκΐ'.ιαΐ ττοιφλο·ιώσ'£ως γεω- μήλων καί έξαρτήματο: αυτών, στ.έρσ.1 — λ%ιρ:ζοίλιόραι:, στ&γνω γνωτήιρΕς χειιρών. συσ'κεΐΛϊί έψήσε ως λο·α<ανίι«ον, σικσκεΐΛϊί αύτόμα- τοι κ00· 'μή· ττωλησεως ά^ψι^<τι- κών, πολλαττλαΐ σνσιοεν» μπάρ, μηχαι.ιαί καιφέ Έσττιρέσα©, συσκευ αί ττςχγοκύδων, ήλεχτιρόφωνα, σχοι νιά ·<αί σττάγγοι έκ ο·υνβετικών Ινω^, τοτπογριαιφ^κά, φωτογροομΐμε- τρικά κα'ι μετειΜΐρολογικά άργανα, μικροσκότΓΐα καί έργαλεία σχεδιά σεως καί ύττολοιγισ,μού δαοτμολ. κλάσ-εων 90.12. 90.13, 90.14 καΐ 90.16, παιροχαί ύτπηιρεσιών χα,ρά ξεως πλοκίδίων κοοΐ διαβέοχως έ- φ^δΐων μηχανων "Αντρες Σσγκράφ ττ,ροϊΟΜτα άμιαντοτισΊιμέντοο. λικέρ και κοιιάκ 5 άατπέιρων «αί άνω έγχωρίοκ τπρΐβλεύσεως, άνηβό'λη' τταιραισχ|ευάσιματα διατηροφής δα· σ.μολογικήκ κλάσεωχ 2107 Ζ, Σε λιζόλ, 'μονοιμβρές στυιρόλι,ον, το- λοϋόλη. ξαλόλη, κι»'4λοεξάνιον 6εν ζόλιον μηιχανοτΓθίΐΓ|ται τάττητες τε , λιΐδάνιον. συσχευαί «^Ρ10 διασκεδάσε- ως ατΓνΛτώ/ των κατηγοριών ώς καί έσ-τι.ατέιρια μ^όιρ, εΛ«>.!ΐκ£.ΐα'
τα)δέ|ς'.'αι ζσχαροπλαΐττεΐα, γαλα-
»έντίρα, κατατε-
είς τάς κιατηγορίας ύ-
ΐΓερτταλι/τΐελείας, τταλιιτελείας καί
Α' διακε<;ρΐιμΐέι.ης δι' &τταντα τα ύττ' αυτών ττιροσψειρούμενα κ«ί ττω ΑΊ "Ριμαΐ των ύττό των ώς άνω κιέντιρων καί κο:ταισ·πη.μάτων τροσ φπρομένων είδων, έλέ,γχονται κα- τα τάς ττειρΐ Οττιε,ρδολιικοΟ κέρδους ύφ ιχηα,μΐέΜας δ;αιτάξίΐις, Μετα.φορι%ά κιαί φαρτοβκφοιρτωτι κά -χά ιμέντοκ άττό τάς έτακρίας είς την ά~οθΓ)κην τοΰ ττοιραλήτΓΌυ ύδωρ έιμφιαλωμένον τεχνητών Ία- ,ματικών Λοι/πρών ΚαθηγηΦού Δαιμ δέ,ργηι, έμψιαλωμένοι οΤνοι ττολυ- τελείας. ών ή σημβρ,νή τυμή κατά Φ άληΐ7 τώ·/ 640 γραιμ. ύ~ερ6αί- νει τάς 10 δραχμ'άς- τπρόσθετα λ ι τπχ/τηκά- ' ήτοι •τταραισικ'ευάσμθΓτο: ΑΝΤΩΝ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΙΤΤ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ Έκπρόσωποι τής ΙΤΤ (Διε- νοϋς Έταιρείας Τηλεφωνίας καί Τηλεγραφίας) καί ή Σοβιετική Κυβερνητική Έπιτροπή Επιστή¬ μων καί Τεχνολογίας υπέγραψαν στή Μόσχα συμφωνία, διά τής ο¬ ποίας ή ΙΤΤ καί οί ρωσικές κυ- βερνπτικές ύπηρεσίες θά άνταλ- λάσσουν έπιστημονικές καί τεχνι κές πληροφορίες σέ τέασερις το μεϊς: τηλεπικοινωνίες, ήλεκτρβ- νικά καί ήλεκτρομηχανολογικα 4- Εαρτήματα, καταναλωτικά άγαθύ καί την δημοσίευσι επιστημονικαί καϊ τεχνικών πληροφοριών. Ή συμφωνία είναι πενταετοΰι: διαρκείας, τα δέ συμδαλλόμενα μέρη θά άνταλλάσσουν πληροφο- ρίετ?, βάοει των κριτηρίων, πού 6 χούν καθιερώσει οί κυβερνήσει τους. ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΘΑ ΖΗΤΗΣΗ Η Γ.Σ.Σ.Β.Ε. Την κεφαλαιοποΐησιν των όψει λών πρός τούς άσφαλιστικούς όρ γανιομοϋς καί τό ΤΕ Β Ε άπεφάσι σε νά ζητήση άπό τούς άρμοδίους τό έκατονταμελές Δ.Σ. τής Γεν κης ΣυνομοσπονδΙας Έπαγγελ- ματιών — Βιοτεχνών, αί έργασΙ αι τού όποίου έληζαν ήδη. 'ΕΕ δλλου, εθίγησαν θέματα ουνδεόμενα μέ τό άγορανομικόν αποφασισθέντος δπως Ζητηθή ή έπαναφορά των παλαιών ποσο- στών κέρδους είς τάς λιανικώς πωλήσεις, μέ τούς ύγειονομικούς έλέγχους, την πιστοδότησιν των μικρομεσαίων έπιχειρήσεων κλπ. αυξήσεως τού Ιξύδους των λιιπιαν- τελαίων με όντι6',αι6ρωτΐικας Ικα- νοτητας έτα'.ιρίας Μπαιρντάλ· ττροϊ όντα (άφρώδη ή μή) έκ ττλαο-τι- κών όλών, ήλεκτρικά καμινιέτα, έπιτραττέζιαι κουζιναι, καλορι- φέρ, σίδερα, γυναιικΐεΐα έσωροτ/χα καί δαγκάναι ΘΑ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗ Η ΤΙΜΗ ΤΟϊ ΦΩΜΙΟΥ ΑΜΕΤΑΒΛΗΤΗ; ΛΗΙΕϊΗΟΓΙΙΜΟΚ ΦέΡ™ ..α γνώσ,ν των Αε,οτ. Λ.ο,κπο«ων ' Ητα,ρεκον «Α ΙτΓα.ρ.,ών Περ.ωρ.σμένηα Εϋθύνπο *η ,όσε^ ,οθ κ. Υπουρνοθ *"££ τη*: 18)12)85. δημαο.βιιθε.σηο • Ε.Κ. (Δ^τ,ον -ΑνωνύΐΗον Ε,α.ρβ-ων). 6ρΒ«- βτ, ,ο, νά ουν.χ.οο«. δημοσ,ευουσα. έγκύρωο τοο ^ων Γ.ν,κ*ν Συν«λβυσ.«ν κα. 'ΑθγΙ ^ οικονομ,^ ραο έφα,.ρ.500 ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. «ς •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ- πρό γγΚ συγχων.ύο.ώο ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΒΑΣ.,Ι. ΛΑΖΑΝΑΟ Ο «ΣΤΕΦΑ¬ ΝΟΣ ΤΟΥ ΜΕΛΕΑΓΡΟΥ» Ό ιμιε-ηαφραιστής καΐί μελετητής τού άρχαίου έλληνι«<οΰ έττιγράΐμμσ. τος κ. Βασ. Ι. Λαζανάς κυκλοφό ρηαε τή νέα τσυ ,μιελέτη, σχετική, ,καί ττάλι, με άρχαΐο έλληνικό έ- Ίτίγρα,μμΐο:. Ή νέα τού μιελέτη ά- νιαφέρεται στόν άρχαΐο έπιγραμμα τοττοιό ΑΛελέαγρο ττού έξεττόνησε τό 60 π.Χ. την ττερίφηιμη σιΛλο- γή άρχα'κΜ έ^τιγραΐμιμάτων μέ τόν τίτλοΰ «ΣτέφοΜος». Ή μελέτη δηιμοσιιβύθτίκί. στό ττεριοβικό «Παρνοοσσός» (τεύχος Σειτπτ. — .Οκτ — Δεκ. 1972) καί λ φορέϊ τέρα ώς ολ'ογτ'ιλτο- Ο Ε. Ο. Ε. Χ. ΕΧΟΡΗΓΉΣΕ ΠΙΣΤΩΣ ΕΙΣ ΕΙΣ ΧΕΙ- ΡΟΤΕΧΝΑΣ ΚΑΙ ΒΙΟ- ΤΕΧΝΑΣ Κατά τό τελευταίον διάστημ,α, τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ Έθνικοΰ Όογανισμοΰ 'Ελληνικής Χε.ροτεχνίες ενέκρινε την χορή¬ γησιν, είς 22 χειροτέχνας καί 6ιο- τρ|χνας παραγο>γούς, δίΐνρίοιν
σι»νΛκοΰ νψονς 1.934.000 δρα-
χμων/ διά την υπό τούτον ν εκτέ¬
λεσιν κτιριακών έγκαταστάσεων,
προμήθειαν ιμηχανικοΰ έξοπλιβμοΰ
ώς καί διά κεφάλαιον κινήσεως
των έπιχειρήσεών των.
Έπίοης, ί>πό τού Δ. Σνμδου-
λίου τού Ε.Ο.Ε.Χ. ενεκρίθη ή .ιι-
στοδότησις,, διά σιινολικοΰ ποσοϋ
1.416.000 δραχμών, όκτώ παοα-
γωγών — έ^αγιογέων προιόνττον
χειροτεχνία; καχ 6ιιοτεχνίας, διά
την έκτρλεσιν σημαντικήν παραγ-
γελιών προοριζομίνων διά τό έ-
ξιοτερικόν.
ΛΕΙΤΟΤΡΓΕΙ ΕΠΙΤΤΧΩΣ ΕΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΤΚΗ Η ΕΚ
ΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑ Σ
ΕΒΡΟΤ
Μεγάλην επιτυχίαν σημειώνει ή
όργανο.θεϊσα έν Θεσσαλονίκ.η, υπό
τοϋ Παραρτήματο; Βορείου Ελ-
λάδος, τού Έθνικοΰ Όργανιομοΰ
Έλληνικτ,ς Χειροτεχνίας, ένδιαφέ-
ρουσα έκθεσις χειροτεχνικών ,τροϊ-
όντων ΰφαντικής καί κεντήματος,
μαλλίνων καί μεταξίνων, παραγο)-
γή; χειροτεχνών, 6ι.οτεχνών καί
των Σαρακατσάνιον τή; περιοχή;
"Ε6ρου_
Ή έν λόγω έκθεσις λειτουργεϊ
εί; τό παρά τφ Παραρτήμο.τι δει-
γματολογικόν έκθετήριον (Μεγά-
λου Αλεξάνδρου 90), συγκεντρώ-
νεί δέ συνεχώς πολυαρίβμους έτιι-
σκέττταις, "Ελληνας καί ξένονς, οί
όποϊθι δχι, μόνον, θαΐΗΐάζουν την
έκλεκτήν ποιότητα καί την αίσθη-
τικήν αρτιότητα των έκθρμάτοιν
— των όποίιον ή ■μορ^'θλογία. καί
τα διακοσμητικά σχρόια είναι ίμ-
πνενσμένα άπό την παράδοσιν τής
έλληνικής χειροτεχνίας τής Άνα-
τολι-.ής καί Βορςίου θράκης —
άλλά καί έκδηλώνουν σο·6αοόν εν¬
διαφέρον διά την .προμήθειαν δια-
((ηο)ν τοιοντιον είδών.
Ή αναφερομένη προβολή λει-
τουργεϊ κατά τάς ώρας 8_30' π.μ.
—1.30' μ.μ. καί δ—7 μ.μ., κα-
θημερινώ;.
ΤΟ ΤΑΧΤΔΡΟΜΙΚΟΝ ΓΡΑ¬
ΦΕΙΟΝ ΔΕΜΑΤΩΝ ΔΙΑ
ΤΑΣ ΞΕΝΑΣ ΧΩρΑΣ
Κατά τό δίμηνον Απριλίου —
Μαίον έ.ε., τό ειδικόν Ταχνδρο-
μικόν Γραφειον άποστολ.ή; δεμά-
των είδών χειιροτεχνίας είς τό ε¬
ξωτερικόν -—τό οποίον ιδρύθη καί
λειτονργεϊ πρωτοβουλία τοϋ Έθνι¬
κοΰ Όργανισμοΰ Έλληνικής Χει-
ροτεχνίας-— εσημείωσε την ακό¬
λουθον κίνησιν είς έξαγο>γάς τοι¬
ούτοι προϊόντο)ν:
Δέματα: 2.232
Βάρος, χ.λιόγραμμα: 12.823
Άξία, δραχμαί: 2.973.000
Τα σταλέντα είς διαφόρους χώ¬
ρας τής Εύρώπης, τή; Άσίας, της
Άφρική; καί των .Ηντομένων Πο-
λιτειών τή; Άμερική; χει^οτεχνή-
ματα καί καλλιτεχνικά προϊόντα
διοτεχνία; καί λαϊκής τέχνης ή¬
σαν: ΰτρ<ιιντά εϊδη άμφΐΐσεως καί ρ.-ΐιβτρώσεοις, κεντήματα,, διάςρορα ποοϊόντα χειροπλεκτικής, μεταλ- λοπλαστικά, άργ>ροχρνσοχ·οίκάΒ
κοσμήματα, κεραμικά/ δερ.μάτινα,
ξΐ'λόγλιιπτα, κομψοτεχνή,ματα έξ
άλαβάστρου κ. ά. ύλών, κοΰκλαι,
κομβολόγια καί ποικίλα άντικεί-
μενα.
Τό έν λόγίυ ταχνδρομικόν γρα¬
φειον είναι εγκατεστημένον κατά
την οδόν Νίκης 33 (παρά την πλα¬
τείαν Συντάγματος) καί λειτουρ-
γεΐ κατά τάς εργασίμους ημέρας
καΐ ώρας 7.-30 π.μ.—8 μ.μ.
Δέν πρόκειται νά μεταβληθή ή
τιμή τοϋ ψωμιοϋ, παρά την αυξή¬
ση τής τιμής ασφαλείας τοϋ σί-
του κατά 15% καί τουτο γιατί ή
άνατίμηση τοϋ σταριοϋ εχει την
μορφή είσοδηματικής ένισχύσεως
στόν σιτοπαραγωγό καί θά καλυ¬
φθή άπ' εύθείας άπό τόν κρατικό
προϋπολογισμό. Τουτο εδήλωσε
χθές αρμοδία πηγή, μέ την κατη
γορηματική διαβεβαιώση ϋτι του¬
λάχιστον επί τοϋ παρόντος ή τι¬
μή τοϋ ψωμιοϋ θά μείνη άμετά-
6λητηι. χάριν τπροιστασίας τού τ'ιΐΐα
ρίθμου κόστους Ζωής των λαϊκών
τάΕεων.
Τό ύφιστάμενο, έΕ σλλου, θέ¬
μα τής άνόδου τοϋ κόστους πα-
ραγωγής των αλεύρων έΕετάίε-
ται άπό την Έπιτροπή Τιμών. δ¬
χι όμως ώς πρός την επιβαρυν¬
θή τού άπό την δνοδο τής τιμής
τού σταριοΰ, άλλά άπό τίς έπι-
πτώσεις των όλλων οτοιχεΐων κΟ
στους (έργατικά, καύσιμα, μετα-
φορικά κλπ.). Στήν περίπτωση
αυτή, έφ' δσον άποδειχθή άναπό
δραστη ή αναγνωρίση τής αυξή¬
σεως τής τιμής των αλεύρων (ά¬
πό 4,26 δρχ. τό κιλό μέση τιμή
γιά τόν τύπο 70% σέ 4,60 δρχ.),
τότε ή δασιική τιΐμή τοϋ ψωμιοϋ
τύπου 70% (5,60 δρχ.) ϊσως με¬
ταβληθή, κατά 5% περίπου, στίς
5,90 δρχ. οτρογγυλά. Θά πρέπει
νά σημειωθή ότι ύπάρχει καί τό
θέμα τής πι,ρυσινής αυξήσεως
τής τιμής συγκεντρσεως τοϋ σί-
του άπό 2,60 σέ 2,70 δρχ., πού
έφερε τίς τιμές προμηθείας τοΰ
σταριοϋ άπό την ΚΥΔΕΠ στίς 3
δρχ. τό κιλό γιά τίς άλευροβιομη
χανίες. Ή αυξήση αυτή μέχρι ότι
γμής δέν δχει μετακυλισθή στό
ψωμί. "Αν τουτο τελικά δέν άπορ
ροφηθή άπό την είσοδημα~ική έ-
νίσχυση, τότε τό άλεϋρι θά πάη
στίς 3,73 δρχ. τό κιλό καί τό ψω
μί στίς 5,965 δρχ., δηλαδή στρογ
γυλοποιούμενο στίς 6 δρχ. τό κι¬
λό. Τα στοιχεϊα αύτά βασίΖονται
σέ ύπολογισμούς των άλευροβιο-
μηχάνων.
Άπό την άλλη μεριά ύπενθυμί
Ζετα τό πόρισμα τής Ομάδος
Εργασίας επί των άρτοποιητικών
θεμάτων, πού εΐχε συσταθή καί
εργασθή πό την προεδρίαν τοΰ γε
νικοϋ δύιευθυντοϋ τοϋ ύπουργεί-
ου 'Εθνικής Οίκονομίας (τομεύς
'Εμπορίου) κ. Ίπποκράτη Παπαϊ-
ωάννου, ή όποία εΐχε ύποοτηρί-
ξει την αποψη ότι πρέπει νά αυ¬
ξηθή ή τιμή τοϋ ψωμιοϋ, λόγω
κόστους παρασκευής τού. Συγκε
κριμένως, εΤχε καταλήξει στό συμ
πέρασμα ότι: ·'Εφ· όαον καθορί
ίονται άγορανομικώς αί άνώτα-
ται τιμαί τοϋ όρτου, δέον όπως
ή κοστολόγηση παρασκευής καί
διαθέσεώς τού περιλαμθάνη άπαν
τα τα συνιστώντα τό έν λόγω κό
οτος οτοιχεϊα. Έν προκειμένον, έ
πί κοοτολογήοεως αρτου τύπου
70% καί 85% είς την περιοχήν
πρωτευούσης, διά μέν τόν άρτον
τύπου 70% προκύπτει τιμή πωλή
σεως δρχ. 7,02 (έναντι 5,00 δρ.
σημερινή τιμή), διά δέ τόν άρ¬
τον τύπου 85% ή προκύψασα τι¬
μή πωλήσεως άνέρχεται είς 6,42
δρχ., έναντι αημερινής τιμής δια¬
τίμησεως 4,80 δρχ.».
Κατόπιν όλων αυτών γεννάται
τό έρώτημα, σέ ποιό ϋψος θά δια
μορφωθή ή τιμή τοϋ ψωμιοθ, τό
όποϊο, πάντως, δέν πρέπει νά θε
ωρήται πλέον σάν ή βάση διατρο
φής τοϋ πληθυσμοϋ — άρα κα'ι
τοϋ «καλάθου τοϋ καταναλωτού»
— δοθέντος ότι, έξ αίτίας τής ού
σιαοτικής άνόδου τοϋ είοοδήμα-
τος, έβελτιώθησαν οί συνθήκες
2ωής καί, συνεπώς, ή διατροφή,
των λαϊκών τάξεων έπαυσε νά
στηρί2εται, κατά κύριο λόγο, στή
Άατόδειξη είναι τό Υΐ.γονός ότι
Άπόδειξη είναι τό ■ γεονός ότι
ή παραγωγή αλεύρων τύπου 70%
πέφτει ετησίως μ' ένα ρυθμό 10
%, ένώ τα άλευρα πολυτελείας αύ
ξάνουν την συμμετοχή τους στό
ούνολο τής παραγωγής των άλευ
ροβιομηχανιών καί ό τύπος των
αλεύρων 85% έχει περιορισθή
στοϋς 36.000 τόννουτ:, μόλις στό
7% τής συνολικής παραγωγής α¬
λεύρων.
···■······■·······
Ταχυτάτη ή οίκονομικη ανάπτυξις
τής 'ϊ-λλάδοα διαπιστώνει καί ό ΟΗΕ
Ταχυτάτην οικονομικήν άνάπτυ-
ξι τής Ελλάδος διαπιστώνει έκ¬
θεσις τοϋ ΟΗΕ μέ αϋξησι τοϋ
άκαθαρίστου έγχωρίου προϊον-
τος είς 10,2% ή όποία όφείλεται
κυρίως είς έπιτάχυνσιν τοϋ ρυ-
θμοϋ άνόδου τής παραγωγής, τό¬
σον είς την Γεωργίαν δσον κα'ι
είς την Βιομηχανίαν.
— Είς την σχετ.κήν έρευναν
τής οίκονομικής Έπιτροπής τοϋ
ΟΗΕ διά την Ευρώπην άναφέρον-
ται μεταξύ άλλων διά την Έλλά-
δσ κα'ι τα εξής:
1) Έδιπλασιάσθησαν σχεδόν οί
ξένες έπενδύσεις ένώ αί ίδιωτι-
καί έπενδύσεις ηυξήθησαν ταχύ¬
τερον τό 1972 έν συγκρίσει πρός
τό 1971.
2) Αύξήθηκε ή άπασχόλησις
είς την Βιομηχανίαν καί εμειώ¬
θη ούσιωδώς ή μετανάστευσις.
3) Άνήλθον έντυπωσιακώς π:
έξαγωγαί, όφείλεται δέ τουτο είο
την ταχείαν επέκτασιν των Έλ-
ληνικών προϊόντων είς τάς ξέ¬
νας άγοράς.
4) Είς την έκθεσιν τέλος υπο-
γραμμίΖεται τό ότι ή Ελλάς έπέ-
τυχεν διά τό 1972 ταχύ ρυθμό
ανππ-αιξεωο καί σχετικάς χυμη-
λόν ρυθμόν άνόδου των τιμών.
Συγκέντρωσις σίτου καί κριθής
Κατόπιν άποφάσεω; τοϋ ύφυ-
πουργοϋ επί ιθεμάτων Γεωργίας
κ. ΙΙα.-ταπαναγιώτου καθΐορίσθη-
σαν τα τής άγορΰστικής παρεμ-
δάσεο); τού Δημοσίου διά την σνγ
κέντοωσι,ν των πλεονασμάτων τής
παραγωγής σίτου καί κριθή; ε¬
σοδείας τρέχοντος ετους.
—Ή συγκέντρωσις των πλεο-
ν«σμ«τ<ι)ν παραγωγή; θά γίνη μέ- σο) τή; ΚΤΔΕΠ καί των ένταλο- δόχίον της 'Ενώσεων Γ. Συνεται- ρκτμών ή δέ έξόφληβις μέσω τής Αγροτικάς Τραπέζης. —Ή παράδοσις σίτου καί κρι- βή; είναι ελευθέρα διά άπαντας τού; καλλιεργητάς τού; άλωνι- στά; καί θε{?ιζοαλωνκττάς μ*τά τοϋ προσωπικού αυτών. Εξουσιοδοτήθη ή ΚΤΔΕΠ ό- πό»; έν συνεργασία μέ τάς κατά τόπον; Ε.Γ. 'Συνεταιρισμών κα- τοΜ?τίση τα απαραίτητα σννεργεΐα σι<γκνετρώσεως μόνιμα ή επί μζ· ταφορικοϋ μέσου καθ' άπασαν την χώραν διά την εξυπηρέτησιν των ππ-ραγο>γών, πλήριος έπηνδρωμέ-
να δι' έξειδικειιμένου προσωπικού
καί έξωπλισμένα διά των άπαραι»
τήτων όργάνων καί σκευών.
Οίκογενειακά έπιδόματα
Διά τού ύπ' άρ. 1153)72 Ν.
Δ)τος «Περί προστασίας πολυμε-
λών οίκογενειών» παρέχονται οί-
κογενειακά έπιδόματα είς οικογε¬
νείας ώς κατωτέρω:
1) Είς οικογενείας αΐτινες την
1 Ίανουαρίου 1972 είχον τέσ¬
σαρα (4) τέκνα καί άνω μέχρις
ήλικΐας 16 έτών.
Ζ) Είς οικογενείας αΐτινες έ¬
χουσαι μέχρι την 1 Ίανουαρίου
1972 δύο τέκνα, άπέκτησαν μετά
τήν ώς άνω ήμερομηνίαν έτερον
ή έτερα τέκνα.
— Διά την χορήγησιν των ώς
δνω έπιδομάτων δέον νά ύποβλη-
θοϋν αίτήσεις υπό των άρχηγών
των οίκογενειών είς τόν ανταπο¬
κριτήν τοϋ ΟΓΑ τοϋ Δήμου ή τής
Κοινότητος τής μονίμου κατοικί-
άς των παρά των οποίων καί πα-
ρέχονται πλείονες πληροφορίαι ε¬
πί τού έν λόγω θέματος.

ΕΙΣ ΑΝΟΔΟΝ Αί ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΒΙΟΤΕΧΝΙΚΩΝ
ΜΑΣ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ
©έματα αφορώντα είς τόν κλά
δόν τής καλλιτεχνικής θιοτεχνίας
εξήτασε ό ύφυπουργός Βιομηχα
νίας κ. Άν. Χωριατόπουλος κα-
τά την διάρκειαν μεγάλης συγ¬
κεντρώσεως στελεχών τής 6ιοτε
χνίας τής πρωτευούσης καί με-
λών τοϋ Πανελληνίου Συνδέσμου
Καλλιτεχνικής Βιοτεχνίας.
Ομιλών ό κ. Χωριατόπουλος
εΐπε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Πρέπει νά ομολογήσωμεν ότι
υπήρξεν ραγδαία ή άνέλεξις τής
καλλιτεχνικής βιοτεχνίας στήν
Έλλάδα, κατά την τελευταίαν έ-
ξαετίαν. Καί εϊμαι θέβαιος πώς
καί έοεϊς άναγνωρίΖετε Οτι ή Κυ
θέρνησις έβοήθησε θετικώς καί
πολυτρόπως, διά πρώτην φοράν
στήν Ιστορία τοϋ παραγωγικοϋ
οας κλάδου, στήν άνέλιξι αυτή,
εφαρμόζουσα σειράν ευεργετικήν
μέτρων καί συντελεστικών κινή-
τρων, διά την επαγγελματικήν α¬
νάπτυξιν καί προαγωγήν τοϋ έρ-
γου των θιοτεχνών καλλιτεχνών
μας.
• Άποφασιστική επί τοθ προκει
μένου είναι ή συμβολή τοϋ Έθνι
κου Όργανιισμοϋ Έλληνικής Χει
ροτεχνίας στήν όργάνωσι καί ά-
νάπτυΕι τής παραγωγής, ώς και
στήν έμπορική διάθεαι καί εύρεϊα
κατανάλωσι των έλληνικών καλ-
λιτεχνικών προιόντων βιοτεχνίας
καί λαϊκής τέχνης. Ό Έθνικός
Όργανισμός Έλληνικής Χειροτε-
χνίας, έφαρμόΖων εύρύ καί όρθο
λογικόν πρόγραμμα άναπτύξεως
θιοτεχνίας, έτυχε, σ' όλην αυτήν
την προσπάθειαν τού κατά την
τελευταίαν έξαετίαν, τής πλήρους
οίκονομικής ένισχύσεως άπό μέ-
ρους τοϋ Κράτους, διά τοϋ Το-
μέως τής Βιομηχανίας.
•Χαρακτηριστικώς, έπίσης, ά-
ναφέρω, ότι κατά τό έτος 1972
αί έξαγωγαί έλληνικών χειροτε-
χνημάτων καί καλλιτεχνικον προ
Ιόντων χειροτεχνίας, εσημείωσαν
άλματώδη αϋΕησι. "Οπως προκύ-
πτει άπό τα έπίσημα στοιχεϊα, ή
άξία των έξαχθέντων είς διαφό¬
ρους χώρας προιόντων τοϋ άνα-
φερομένου παραγωγικοϋ κλάδου
κατά τό 1972 ανήλθεν είς 530
εκατ. δραχ. έναντι 426 έκ. δρχ.
τοϋ προηγουμένου έτους 1971.
Δηλαδή, εσημειώθη αύξησις κα¬
τά ποσοστόν περίπου 26%.
»Έξ άλλου, κατά τα ανωτέρω
δεδομένα, ή άξία των έξαχθέν-
των προιόντων χειροτεχνίας καί
καλλιτεχνικής θιοτεχνίας κατά
τό 1972 όκταπλασιάσθη περίπου,
έν σχέσει πρός την άξία των οί-
κείων εξαγωγήν τοϋ έτους 1966.
»"Ολα δσα άνέφερα καταδει-
κνύουν σαφώς τα συντελεσθέντα
υπό τής Κυβερνήσεως σημαντικά
έπιτεύγματα υπέρ τής έλληνικής
χειροτεχνίας καί καλλιτεχνικής 6ι
οτεχνίας. Καί, βεβαίως, ή μέρι-
μνα, αί προσπάθειαι καί ή έν γέ¬
νει δραστηριότης υπέρ τοϋ δρ.1)!-
ουργικοϋ κλάδου σας, συνεχίΖον
ται καί άναπτύσσονται, πρός πλή
ρη όξιοποίησίν τους.
-Πιστεύομεν ότι οί Έλληνες
βιοτέχνες - καλλιτέχνες, πού τό¬
σον θετικώς ύπεστηρίχθησαν υπό
τής Κυβερνήσεως. άποβλέπουν
— καί εϊμαι βέβαιος δι" αύτό —μέ
εμπιστοσύνην πρός αυτήν καί ά-
ναπτύσσουν κατά τόν άποδοτικώ
τερον τρόπον την παραγωγικήν
των δραστηριότητα, μέ την ύπε-
ρήφανον συναίσθησιν, δτι συντε-
λοϋν στήν πρόοδο τής έλληνικής
οίκονομίας καί την ευημερίαν τού
λαοϋ μας».
"Απευθύνων χαιρετισμόν πρός
τόν κ Χωριατόπουλον, ό πρόεδρος
τοϋ Βιοτεχνικοϋ Έπψελητηρίου
Αθηνών, ετόνισεν δτι τα χρονί-
έοντα προβλήματα τής Βιοτεχνί-
ας έρρυθμίσθηοαν, χάρις είς τό
ενδιαφέρον τού, έξέφρααε δέ την
βεθαιότητα ότι καί τα άλλα προ¬
βλήματα πού ύπάρχουν θά έπιλυ-
θοϋν συντόμως.
Είς την συγκέντρωσιν παρέστη
σαν ό άναπληρωτής γεν. γραμμα
τεύς τοϋ ύπουργείου Έθνικής Οί
κονομίας επί θεμάτων Βιομηχανί
άς κ. Α. Θρόνος, μέλη τοϋ διοι-
κητικοϋ συμδουλίου τού ΕΟΕΧ,
το ϋΚΕΒΑ καί τής Α.Ε. «Έλληνι
καί 'Εξαγωγαί».
ΔΑΝΕΙΟΝ ΕΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΑΣ
ΓΕΩΡΠΚΑΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Ή 'Επιτροπή Οίκονομικών 'Υ
ποθέσεων ενέκρινε την παροχήν
δανείων υπό τής ΑΤΕ είς ίδιωτι
κάς γεωργικάς βιομηχανίας, πρός
απόκτησιν ύπ' αυτών μηχανολογι
κου έξοπλισμοϋ έπεξεργασίας καϊ
παρασκευής Ζωοτροφών.
Τα δάνεια θά χορηγηθοϋν είς
βιομηχανίας οπορελαιουργίας,
πτηνοσφαγεϊα καά πτηνοτροφεϊα
ΕΝΒΑΙΜΑΤΑ 23 ΕΚ.ΔΟΛ. ΤΟΝ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΑ
ΜΑΡΠϋΝ ΑΙΊϋ ΕΡΓΑΖΟίΙΕΝΟΥΙϋΝϋΓΕΝΕΙΙ
πρός στοιχΒΪα της
Τραπέζης τής .Ελλάδος, αί είς ε¬
λεύθερον σΐΛ»άλλαγμα καταθβσεις
έν 'ΕΞλλάδι των είς τό εξωτερικόν
εργαζομένων Έλλήνων, ώς καί
των είς ποντοττορα πιλοία ύπηρε-
τούντων ινοίοτί,κώιν ιμας εσημείω¬
σαν κατά τον ιμήνα Μάρτιον
1973 περαιτέρω σημαντικήν κα-
θαράν αύξηισιν, άΜ&ρχομένηιν είς
10 032.000 δαλλ.
Κατόπιν καί τής νίβας αυτής
αυξήσεως, τό συνολικόν υπόλοι¬
πον των καταθεσεων τής κατιηγο-
ριας αυτής, άνηλθε κατά την 31 ην
Μάρκον 1973 είς 224.Ο4Ο.ΟΟΟ
δολλ. έναντι 95.765.000 δολλ.
τής άντιστοίχου στερκσινής ήιμιερο-
μηινίας, σηιμιειωθείσηις ούτω καθα
,ράς αυξήσεως, κατά 128.275.000
δοιλλ. ή 133.9%.
Σημειωτέον, δτι ή συνοϋλλαγμα-
τιική ωφελεία τής χώρας έκ των
ελεύθερον είς συινάλλαγμα κατα-
θέισεων τής κατηγαρίας αύτής εί¬
ναι κατά τροιλϋ ιμεγαλι/τέρα, υπέρ
6αίινοι»σα τα 383 έκατ. δολλ.,
καθ" όσον, >μ,εχρι τέλους Μαρτίαυ
1973, αί δικαΊ'θΌχαι καταθέται έ-
οραχμιοττΐοίιησαν καί ανέλαβον·· ά¬
πό τους όν Ελλάδι λογαριασιμούς
των, διαφορα ττοκτά. άντΜστοιχούν
τα έν συνόλω είς 159.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δοιλλ.
Τάλος. ύττογροΐμιμί'ζεται ιδιαιτέ¬
ρως, ότι τό συνολικόν ϋψος των
άτραοΐταιλέινττων ύττό των Έλλήνων
τού έξωτοριικιοΰ έμβασιμάτων πρός
κατάθεσιν είς τας έν 'ΕΞλιλοοδι Τρα
ττέΐζας άνήλβέ. κατα τόν ιμήνα
Μάρτιον 1973, είς τό ίσόττοσον
των 23 687.500 δοΐλλ. έναντι, 14.
1 16.000 δολλ. τού Μαρτίου 1972
σημιειιωθΐΐσης αύτω αυξήσεως κα¬
τά 67.8%.
Ειδικώτερον το εΐσαχθέν σννάλ
λαγιμα διά κοπαθέϋ'βΐς 'Ελλήνων
ναυτικόν άνήλθε κατιά τόν μήινα
Μάρκον 1973 είς 5.8ΟΟ.ΟΟΟ δολ
λάρια έναντι 4.7ΟΟ.ΟΟΟ δολλαρί-
ων τού άντιστοίχου ιμηινός τοΰ έ-
τοιις 1972 σηιμΕΐωβε'ίισης οΰ^ω αύ
ξήσϊως κατιά 23.4%.
Τέλος, το συΜοΙλικον ΰψος των κα
ταθέισεων των "ΕΞλλή^ων ιαιυπΊ<κών είς έλειυθέρως ιμιεταΓτΐρεψί|μο·υ·ς λο- γαριασιμοΰς συναλλάγμιαίτος άνηλ- θε την 31 ην ΜαιρΓΠου 1973 είς ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ 56.9ΟΟ.ΟΟΟ δολλάριια έναντι 47. 3ΟΟ.ΟΟΟ δολλαριων τής 31ης Δέ κεμδρίοι/ 1972 σηιμΐειωθείσιης ού¬ τω αυξήσεως κατά 20.3%. ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΒΑΜΒΑΚΟΣ ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΙΑ Εργοστάσιον έτΡΞξεργασιας -ΰ δροφιλου δάμ'δακος θά Ιδρύθη είς τόν νομόν Κθίρδιΐτιση'ς. Σχετικήν α τΓοφασιιν ι!—έγραψεν ό Ύφυπουρ· γός - Περ ιφερειακός Διοικητής Θεισσαλίας κ Χιρ. Μίχαλος. Διά τής άττοιφάσεως χορηιγεΐται αδεία σκοτπιμάτηιτο·ς ειίς τόν ίδιώπης έτπ χε ιρΐΓ,ιμαΐτ ίαι/ Δημ ΒΙλάχον διά την ίδρυσιν τού όργοκττΐασίου. τό ό- ποΐον θά παιριάγη άνά άκτάω'ρον 500 κιλά ύδροφίλοι/ 6άμ6α<ος, 500 «ιΛά 6ιάιμ6αικος χειιρουργείοι; καί 1Ο.ΟΟΟ τεμάχιια τΓετσετών ύ- ικ:ι»Μς. Διά την λεΐΓτοιυΐργίαν τοϋ έργοαταισηοιυ θα έγικατασταθούν μηχανήιματα άξίας 14 έκατ. δρχ. Η ΠΑΝΕΛΛΗΝ1ΟΣ ΕΚΘΕΣΙΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΕΙΣ ΡΟ- ΔΟΝ Κατά τό δ.άστημα 8—22 Ιου¬ λίου έ έ., θά οργανωθή είς την Ρόδον ή έτησία πανελλήνιος έκθε¬ σις χειροτεχνίας, διά την άρτκοτέ- ραν έπιτΐκχία-ν τής οποίας ό 'ΕΟνι- κός Όργανισμός .Ελληνικής Χει¬ ροτεχνίας θά παράσχη σημαντι¬ κήν, τεχνικηΎ καί κ«λλιτεχνικήν,' συμπαοάστα,σιν. | Ή αναφερομένη έκδήλοισις — είς την όποιαν θά ΐτ,ροόληθοίτν πρι>ίόντα διαφόρων κλάδον χει-
ροτεχνίας κ.αί καλλιτεχνικής μορ-
φής διοτεχνίας, παοαγωγών έξ 6-
λης τής Χώρας— θά έγκατασταθή
καί θά λειτουργήση είς τόν εύρυν
περίβολον τοΰ έκεϊ «Ξενοδοχείον
των Ρόδων».
Υπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1990)1938
Ίδιοκτήτης — 'Εκδότης
Διευθυντής
ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικια Ναυάρχου Βότση 55
Προϊστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
ΚπτοικΙα Σπαρτάκου 18
ΑΜΦ1ΑΛΗ
Είς σταυοφορία·ν ύττέρ τής σιτο
καλΛΐεργείας, των 5ηιμηΐτιριακών έν
γένει καί των ζωοτιριοφών καΠΛεΤ
ταύς άγιρό'τας ό ύφυττουιργός Έθ>/ι
κης Οίκονοιμαας έττ &ε.μάτων γεωρ
γιας κ. Πατηατταναγιώτου είς ά-
νακοινώοτεις τού άιναφειραμιένας είς
την άνιεγγελθϊΐσαν νέαν' τταλιτι,-
κήν διά τον σΐτον καί δηΐμηιτΐρια-
κιά.
'Ή ηύξη;μ€ντι παραγωγή σίτου
κατά τό παρελθόν, άναφέρει ό κ.
ύφα/τΓθΜΡγός, έτπιε6ά;ρυινιε δκσαναλό-
>ως τόν κρατικόν —ροϋττο<λογι- σμόν, διά τήν εξαγωγήν τού ττλε- ονάισ.ματος. Άττό τού ετους διμως, 1971. τα τπλιεανάσιματα τοΰ σίτου ήρχισα·/ νιά διατίθ£νταιι είς τήιν κτηνατρο- έν ση/νδυασιμό τηρος αλΛας Ούτω δέν υφίσταται τπλέον ττειρισρισιμός είς τήν αύξησιν τής σιτοπαραγωγης. Είς την, έττέικτιασιιν τής σΊΤθκαλ λΐΐ,αγείας. ττρο κ'όιλυψιιν των άναγ κων τής διατιραφής τού έλληνικού λαού ικιαί της .μέ ταχύν ρυθμόν ολ«χ πτυσισαμιένη'ς ««τηνοτροφίας. απο- βλέτΓτοιυιν καϊ τα έξαγγειλιθέντα, μό λις τπροχθές. ύτπό της Έθνικής Κυβερνήσεως, νέα σιπικιά μΐτιρα. Τα >μ'έτ|ρα ταύτα ήφνιιδίαισαν τοΰς
σιτοτταιραγωγους διότι διά τπρώ-]
την φαρόι/ άττό τού ετιους 1961,'
έττληροιφιοιρηθηισαν δτι τό τπροϊόν ]
των κατέστη ήδη δυναμικόν καί
πε'ρΐ'σσότερςιν δια™ραγματΐεύσιιμον ,
είς τήν αγοράν. Διότι·, ιμέ την
παιρ3)θθ|μιέντ}ν αύξησιν των 50 λε- ι
τττ,ών κατ,ά κιΛόν, οτυνυπολοΐγιζο- '
ΚΕΡΚΥΡΑ.— Τό ενταύθα Φο-
ρολογΐικόι/ Πιρωτοδι,κεΐον έξέδωσεν
έ^διΐαφιάρουσαν άττόιφασιν (ΰπ' ά-
ρ,θ. 24)1973). διά τής οποίας δι !
βικιρ.νίζ'ϊτΐςΐι αί θείστΓί'σασαι τάς φο'
ρολογικάς άττοίλλαγάς ύττέρ τώ; ι
ξενοι5Γ>χε α<ών έττιχειιρή,σεων δια'τά τάιξε,ς τού Α.Ν. 543)1968. ώς έτροττοπτσιήθη ύττό τού Ναμοθετι- κού Δ·ατάγΐ).Ίατος 848) 1971. Πρόκ'Ξί-ΐοιτι 6ασι κώς ττ&ρί τής διατάξεως τού αΊρθρσι; 6 τταρ. 2 τού Α.Ν 543)1968 «τττβρί παρο- χής είδ.κων ατοοιλΛΰΐγών1 καί έκ- πτώ.σΐων είς ξιεινο'δοχειακάς έπιχει ρήσ<εις». Δι' αυτής είχεν ορισθή, ότι αιΐ 6φ>ιιστ.ΰί)μιε(ν<οει κατά τήν δη- μσσΊευσιν τού ώς αν·ω Άναγκ. Νό μου έττιχιειΐρησεις τού εΤδους αύ- μιένηις κα! τής έκ 10 λετττών αύξή σεως, ή όττοία εδόθη τον τταρελ- θόντα Ό'κτώ&ρισι/, αί τιιμαϊ τού σίτου άνηλθον άττό 2160 είς 3,10 δρχ. δ',ά τον μαλακόν καί άπό 3,40 -είς 3·9Ο δρχ. διά τόν σκλη ρόν, 2. Έκ των πτ,ροαναφειρθέΜτων προ κύτττ'ει τό σΜμΐττέροΧΓ,μια δτι ή ττο- λιτιική επί τού σίτοιι/ εχει άλλά- ξει βασικώς κοοί δτι. ,μέ την πα- ρασχεθεΐσοΐν είς τό ττιροϊό'ι' τούτο τΐιμήν καί κίντϊτρον. κατευθύνιεται ορθώς καί πιειριισισότειρον άποτελε- σ,ματ.κώς ό σιιτ'οηταριοίγωγός κια! έι/τάισισεται, ώς ένειριγός τταράγων οίς τα νέα δυναμιιχά προγράΊμ'μα- τα τής γεω,ργ'ΐικής άναπτπυιξιαικήικ ττραστταθείας. Μέ την νέαν σιιτ'ΐικιήν πολιτικην, κατε,ληζεν ό κ. ύφίτΐτουιργός. δχι μόνον θά ΊκανοτΓθΐήσωιμΐϊν ττλήρως τάς ανάγκας είς σΐτον τις>ύ έΜη-
ι/ικοϋ πληθυαιμού, άλΐλά καί θά
θασφιαλίισωιμΐΐν τάς πιροολεττοιμέ-
νοις ττςΐλύ σΐΓΐματ/τ ικάς ττοσότητας
σίτοιυ, δ,ά τάς άνΐάγκας τής κτη
νοτραφ'ας. αί όττοΤαι —ροητραμιμσ-
τίζον'ται δα τό 1977 είς 5ΟΟ.ΟΟΟ
ΖΗ ΤΗ Μ Α ΤΙΜΩΝ
Φλέγον ζήτημα ή κάλυψις των
άναγκών τής έσωτερικής άγοράς
είς καταναλωτικά άγαθά καί ώρι
σμένα βιομηχανικά ειδή, συνεδυά
σθή τούτο μέ τό όλον εξαγωγι¬
κόν πρόβλημα της χώρας καϊ τήν
συγκράτηαιν των πληθωρ)ΐστικα>ν
πιέσεων. Πρός τόν σκοπόν αυ¬
τόν, άνεζητήσαμεν τήν διέξοδον,
άφ' ενός μέν είς τήν αθρόαν εισ
αγωγήν αγαθών άφ' ετέρου δέ
είς τήν άπαγόρευσιν των έ£αγω-
γών σειράς γεωργικών προϊόν-
των καί 6ιομηχανικών είδών καί
είς τόν έλεγχον των τιμών. ' Τα
μέτρα αύτά ήσαν κα'ι είναι, έκ
πρώτης όψεως, τα πλέον ένδεδει
γμένα διά τήν αντιμετώπισιν πα-
ρομοίων καταστάσεων καί όλαι
αί οίκονομίαι προσφεύγουν, κατ'
ανάγκην, είς αύτά προσκαίρως ή
μακροχρονίως, μέχρι όμαλοποιή-
σεως τής έσωτερικής άγοράς.
Έν τούτοις, τα μέτρα αύτά δέν
άποτελοϋν κα'ι πανάκειαν διά μί¬
αν επίλυσιν των οικονομικόν προ
βλημάτων μιάς χώρας, άλλά α¬
πλώς πρόκειται περί «τονωτικών»
ή μακροχρόνιος χρήσις των όποί
ών ημπορεί νά αποβή καταστρε-
* πτική δι ύγιά πρότινος οίκονομι
μικόν οργανισμόν... Κατά τούτο,
ή άθρόα είσαγωγή αγαθών, προ¬
σωρινώς, άνακουφΙΖει τήν έσωτε
ρικήν αγοράν μιάς οίασδήποτε
χώρας, άλλά ό «έθισμός» ούτος
όπομακρύνει τόν χρόνον έπιλύσε
ως τοϋ προβλήματος καί καθίστα
ται τούτο χρονΙΖον, μέ όλας τάς
εντεύθεν δυσχερείας διά τήν όμα
λήν εξέλιξιν τής οίκονομίας. ΚαΙ
τούτο, διότι ή έπιτυγχανομένη δι
ό τής άθρόας εΐσαγωγής συμπίε
αίς των τιμών άποθαρρύνει τόν
παραγωγόν άπό τό νά δραστηριο
ποιηθή διά τήν αύξησιν τής πα¬
ραγωγής τού. Άλλά επί των ήμε
ρών μας μέ τάς συνεχεϊς νομισυα
τικάς άναπροσαρμογάς καί τόν <:· νισχυόμενον πληθωρισμός τρίτων χωρών, συ2ητήσιμον είναι εάν έ- πιτυγχάνεται ό σκοπός τής διατη ρήσεως των τιμών είς τα έπιθυ- μήτά έπίπεδα' Αντιθέτως, διά τοθ τρόπου αυτού, καΙ τόν παραγωγόν άποστεροϋμεν ενός των ίσχυροτε ρων κινήτρων — ώς είναι αί Ικα- νοποιητικαί τιμαί διά τήν αύξη¬ σιν τής παραγωγής καί είς τόν καταναλωτήν δέν προσφερομεν ούσιαστικήν υπηρεσίαν. 'Ενώ έκ παραλλήλου ή καταπολέμησις τοϋ είσαγομένου πληθωρισμοϋ καταν τα σκιαμαχία... Ή ατταγόρευσις των έξοτγοϊγω έξ άλλου. ττροσικαίρως καΐ αύτη δηιμιουργεΤ εύφσρίαν είς την έσω- τβρΐ'ν.κήν αγοράν ένω τα έκ τού ,μέτρου αύταΰ άνακύτττοντα ττρο- 6λήματα εΤναι όξύτατα. Ούτω. μΐα οΐκονομία τελοΰσα έν έξαγω- γική άναπτύξει κινδυνεύει νά ά ττωλέση οιομαντικάς άγοράς τού έ- ξωτερΐικ,οΰ, αί δέ έττιπτώσεις τή'. τταλιτιικής αυτής δέν άντΐ'κατοτττρ ζονται μόνον είς τό εμπορικον ί· σοζύγιον, άλλά εΤναι εύρύτβραι, μέ κατάληξιν καί πάλιν είς τήν άνάσχεσΐν τής τταιροΐγωγης. Αιΐ έ- ςαγωγαί δηιμκ>υργούν εύρυτάτην
ζήτησιν, ήτις, μέ τήν σειράν της-
σι,νετΓάγετ'αι καλλιτέρας τΐιμάς διά
τόν τταιραγωγόν.. Ό ρόλος των
έξαγωγών εΤ.αι σημαντικάς ένιρ-χυ
πκός τιαράγων αύξήσ'εως τής ττα
ραγωγής τό ιμεγαλείτβρον ποσο¬
στόν τής όττοίας κατά κα^όνα.
δΐΌχετεύεται είς την εσωτερικήν
άγοιρίΜ, ώστε ή ττροσφιυγή είς
τάς είσαγωγάς δέ.ν θά καθίστα-
ται τόσον έτπτακ'τική καί ό ειίσα-
νόμενος τπλΓ,βωρι σιμός θά εΤναι ττε
ριωρ.ισμέι.ος· Και έρωτάται, εάν
άντ) τοΰ είσαγομένου τηλη'θωρ,-
σμθΰ δέν θά ήτο τπροτιιμοτόρα ή
άτΓ'ΞλεΐίΘέρωσις τώ^ τ.ιμώ·/ ή όποία
θά εΐχε τό καλόν δτι ούτω θά ττα
ρεκινούν'το οί τταραγωγοί είς τήν
αύξησιν τής παραγωγής των καί
ή εξέλιξις των «λληλοεςαρτωιμ'έ-
νων αυτών τηροβληιμάτωιν θά ομαλο
γγο,εΙτο αύτοιμάτως. Ή έτπβαλλο
μένη αύξησις της τηοοραγωγής
τηροϋτταθέτει καί καλλιτέρας τι¬
μάς διά τόν -παραγωγόν καί όπω
σδηττοτε δέν θά είναι ό ιμόνος κγ.ρ
δισμένος άττό μίαν τοιαύτην ττο-
λιτκήν. άλλά κα! τό κοινωνικόν
σύνολον...
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΙΣ &
ΑιΘΕΜΙΤΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙ-
ΣΜΟΣ
ΑΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΗΟΡΑΜΑ
Είς τό κ'εί,μΐενσν τής
θείσης χθές, είς τάς στήλας αύ¬
τάς, περιλήψεως τής ύττ' αριθμόν
700)73 αποφάσεως τού Πρωτοδ'
,<ειοι> Αθηνών άνιεγΐράφείτο έν τέ¬
λει, δτι ή απλώς άντικιεΐιμενικίος
άναληθής δαφήμ.ισις διά νά εΤ-
ναι άρκετή διά νά κατασ'τήση τό·/
έ,μττορικόν άνταγωνισιμόν ά&έμι-
τον, <ατά την ωνοΊαν τού σχετι- κού νόιμου 146)1914. Πρέττειι να είναι 'καί Ικανή να ποραγάγήι τήν τταραττλανητιικήν έντύττωο-ιν ιδιαι¬ τέρως εθνο'ικήις τηροσφοράς Ή ά- ι/ωτέρο κρίσις αϊτιολογεΐται πε¬ ραιτέρω είς τό σκετττικόν της δι- καστμκή'ς αύτής αποφάσεως με την σκέψιν δτι ένίοτε, τό ΰν.τικει- μενικώς άναληθή στοιχεΐα τής δια φηιμίσεως δέν έττηιρεάζουν τήν α- γοραστΐ'κήν πρόθεσιν τού κατανα λωτού. Καί τούτο είτε διότι άπο- τΐ&λοΰν γενικάς ικαΐ εύχιρήστοΐίς έν νσίας των σι>ναλιλαγώνν οί όττοΐοι
δέν έκιλαμ&ά/ονται ύττό τό άκρι-
οές περιεχόμενον των, εΤτε διότι
εΤναι παμπύδεις ύττεριβολαί, αί 6-
τΓθϊαι δέν έκλαμ>6άνονται ώς σοβα
ραι, δεδαμιένου δτι είς τήν φύσιν
τής δαψηιμίσεως ένΛυσπάιρχουν στοι
χεΤα ύττΗρβολής, ττού είναι όντως
άνεκτή έφ' δσον εύρίοικεται μεσα
είς τα δρια των συναλλακτικών
Τά ληφθέντα τήν περαομένη
έβδομάδα μέτρα τής άμερικανι-
κής κυβερνήσεως γιά τήν συγκρά
τηοη τού πληθωρισμοϋ στ'ιν Ήνω
μένες Πολιτεϊες συγκέντρωσαν
τήν προσοχήν των διεθνών παρα
τηρητων παρα τό γεγονός δτι ά¬
πό μακροϋ χρόνου ανεμένετο. Σέ
ανακοινώοεις τού πρός τόν ύμε-
ρικανικΰ λαό, ό πρόεδρος ΝίΕον
ονεφερε μεταξϋ αλλων. ότι έπι-
βάλλεται πάγωμα των λιανικών
τιμων πωλήσεως των είδών δια-
τροφης καί ένδύσεως γιά διάστη-
μα τουλάχιστον 60 ημερών, μέ¬
χρις Οτου εκπονηθή δνα νεον άν
τιπληβωριστικό πρόγραμμα, χω-
ρΐς Ομως τό πάγωμα αύτό νά συν
δυάΖεται μέ καθήλωση των άμοι-
6ων κα'ι των ήμερομισθίων. Τό
γεγονός ουνεδυάσθη αρχικώς μέ
βελτιώση τής τιμής τοΰ δολλαρί-
ου στίς διεθνεΐς άγορ£ς συναλλά
γματος καί μέ ανοδο των τιμών
καί τού κύκλου εργασιών στό
χρηματιστήριο τής Νέαο Υόρκης
μέ άποτέλεαμα ότι ό βιομηχανι¬
κώς δείκτης ΝΤΟΟΥ ΤΖΟΝΣ θά
ανέλθη τίς 925 μονάδβς κερδί^ον
τες έντός 7ημέρου περϊ τίς 25.
"Ακολούθως, δμως, ή επανεκτίμη
ση των ληφθέντων μέτρων προ-
κάλεσε άπογοήτευση, ώστε τό
μέν δολλάριο νά υποχωρήση στά
χαμηλότερα τοϋ μηνός έπίπεδα,
1 ό δέ χρυσός νά ανέλθη στά 120
δολλάρια άνά ούγγία
Στήν διεθνή άγορά υυναλλά-
γματος τά εύρομάρκα επέτυχον
τά μεγαλύτερα κέρδη τήν περα-
σμένη έβδομάδα φθάνοντας τα ύ-
ψηλότερα έπίπεδα Ζητήσεως καί
έπιτοκίων μεταξύ δλων των άλ¬
λων κεφαλαίων των έκπεφρασμέ
νων σέ διεθνή οκληρά συναλλά-
γματα. Τούτο ωφείλετο είς διακυ
μάνσεις των τιμών πού έπιτρέ-
πονται μεταξύ των νομισμάτων
της ΕύρωπαΤκής Οίκονομικής Κοι
νότητος ,στά πλαι'οια τής ένιαίας
διακυμάνσεως. Έπίσης, ή στερλί
να διεκινήθη σέ σχετικώς σταθε
ρά έπίπεδα των 2,57 — 2,50 δολ
λαρίων.
| Στό μεταξύ ό Νομικός Σύμβου
λος τοΰ Άμερικανοϋ προέδρου
κ. Γουΐλλιαμ Έμπερλε εδήλωσε
τήν περασμένη έβδομάδα ότι ή
πίεση επί τοϋ δολλαρίου, κατά
τίς τελευταϊες έβδομάδες, ωφεί¬
λετο σέ μία παρεξήγηση τής άμε
ρικανικής άντιπληθωριστικής πο-
λιτικής, καθώς έπίσης καί στήν ά
νοδο των τιμών, ή όποία σημειω¬
θή κατά τό πρώτο τρίμηνο τοϋ
τρέχοντος έτους στίς Ήνωμένες
Πολιτεϊες. Ό κ. "Εμπερλε ετόνι¬
σε ότι οί νέοι έλεγχοι επί των τι
μών των κυριωτέρων βιομηχανι-
κών προϊόντων, καθώς έπίσης
καί επί τοΰ κρέατος δέν είναι ά-
ναγκαίον νά συνδυασθοϋν μέ κα¬
θήλωση των μιοθών. Μιλώντας
σχετικώς μέ τό διεθνές νομισμα-
τικό σΰστημα ό κ. "Εμπερλε ετό¬
νισε δτι δέν θά πρέπει νά άναμέ-
νεται μία τελική λύση τού προβλή
ματος αυτού μίχρις δτου επιτευ¬
χθή μία εύρυτέρα συμφωνία.
Ό δείκτης τιμών καταναλωτού
στόν Καναδά αύξήθηκε τόν πε-
ρασμένο Μάίο κατά 0,7% έναντι
τοϋ Απριλίου καί 7,3% έν συγ-
κρίσει πρός τά έπίπεδα πρό έ¬
τους περίπου. Είδικά τά τρόφιμα
άνετιμήθηοαν κατά 14,6% έντός
δωδεκαμήνου διαστήματος ένώ
τά ύπόλοιπα ειδή εύρείας κατα¬
ναλώσεως κατά 4,6%. Έν τού¬
τοις, παρά τό γεγονός ότι τόν
Μάϊο εσημειώθη μία αυξήση τοϋ
δείκτου τιμών τροφίμων κατά Ο,
8% έναντι των έπιπέδων τοϋ κρέ
ατος, των ψαρικών καΙ των που-
λερικών τοθ περασμένου Νοεμ¬
βριού εσημειώθη μία πραγματική
μεΐωση κατά 1,9% έντός τοϋ 7
μήνου διαστήματος. Ή κάμψη αύ
τή όμως άντεσταθμίοθη άπό κάθε
γο ά νοδο των τιμών των φρού-
των καί λαχανικών. |
Ή νέα ίταλική κυβέρνηση πού
θά προκύψη άπό τό «δνοιγμα
πρός τά άριστερά» τοϋ Χριστιανο
δημοκρατικοΰ κόμματος κατόπιν
τής παραιτήσεως τής Κυβερνήσε
ως τοϋ κ. Άντρεότι πρόκειται νά
αντιμετωπίση σοβαρά οίκονομικά
προβλήματα, παρά τό γεγονός ό¬
τι ή παραιτήση τής κυβερνήσεως
έτυχε εύμενοϋς ύποδοχής υπό
των έργατικών αυνδικάτων, τά ό-
ποϊα καί άνέβαλαν σειρά άπεργι-
ών, τίς οποίες εϊχαν προγραμμα-
τίσει έξ αίτίας τής άπροθυμίας
τής Κυβερνήσεως νά άντιμετωπί
ση τό θέμα .βελτιώσεως των μι-
σθών των, εργαζομένων. Ή νέα
ίταλική κυβέρνηση πρόκειται νά
αντιμετωπίση έκτός των άλλων
καί πρόβλημα τής ελλείψεως ύ-
γρών καυσίμων καθώς καί τής ά-
νατιμήσεως των τιμών τοϋ πετρε
λαίου. Ή δευτέρα φάση τής με-
ταρρυθμίσεως τοϋ φορολογικόν
συστήματος, πού πρόκειται νά τε
θή σέ λειτουργία άπό 1ης Όκτω
βρίου, θά αποτελέση ένα νέον
πρόβλημα γιά τήν νέα κεντροαρι
οτερή κυβέρνηση τής Ιταλίας κα
θώς ό φόρος επί τής προστιθεμέ
νης άξίας πού ετέθη σέ λειτουρ-
γία άπό τής 1 ής τοϋ περασμένου
Ίανουαρίαυ έχει προκαλέσει μία
χαώδη κατάστασι είς τά οίκονομι
κά των έυμέσων φόρων τής Ίτα
λίας. Δέν χρειάζεται έπίσης νά
όναφερθη ότι ένα άπό τά προβλή
, ματα πού θά αντιμετωπίση ή νέα
Κυβέρνηση τής Ιταλίας θά είναι
! ή λήψη έπειγόντων μέτρων γιά
τήν άνάσχεση τοϋ πληθωρισμοϋ
πού άνέρχεται τώρα μέ ρυθμούς
12—15% ετησίως. Συνάλληλο εί
ναι τό πρόβλημα τοϋ έλέγχου τής
μεγάλης αυξήσεως των δημοσίων
δαπανών, πού ένεκρίθησαν προσ-
φάτως άπό τό υπουργείον Οίκο-
νομικών τής "Ιταλίας, έξ αίτίας
τής άνόδου τοϋ κόστους των δή-
μοσϊων έπενδύσεων καί τής κοι-
νωνικής προνοίας. Ή νέα κεντρο
αριστερή Κυβέρνηση τής "Ιταλί¬
ας θά πρέπει νά αντιμετωπίση έκ
τάς άπό τά πολιτικά προβλήματα '
καί τό Ζήτημα τής ύποτιμήσεως
τής λιρέττας, ή αποκατασταθή
τής ίσοτιμίας τής οποίας θά πρέ¬
πει νά συνδυασθή μέ αύστηρό πε
ριορισμό των πιστώσεων καί ρυ¬
θμίση τής οίκονομικής δραστηριο
τητος οτά έπίπεδα έκεϊνα πού θά
έπιτρέπουν τήν συνεχίση της, χω
ρΐς ανοδο των τιμών.
Νεα κοροφή τιμών εσημείωσε
ή άγορά ■έλαστικοΰ τού Λονδίνου
τήν περασμένη έβδομάδα. Ή τι-
μή μετρητοϊς γιά ποιότητα Νο 1
ΕΡ. ΕΣ.ΕΣ. έφθασε στά μέσα
τής περασμένης εβδομάδος στΓς
28,8 πέννες άνά κιλό. Ώς αίτιον
τής άνατιμήοεως θεωρεϊται ή εϊ-
σοδος τής Κίνας καθώς κοί των
άλλων Άνατολικών χωρών στήν
άγορά τοϋ προϊόντος καθώς αύ-
ξήθηκαν οί πωλήσεις έλαστικοΰ
στήν Ίαπωνία, μέ φόρτωση τόν
Ίούλιο. Έπίσης, οί τιμές τοϋ ψευ
δαργύρου άνήλθον στίς 2.50 στερ
λίνες άνά τόννον τήν περασμένη
έβδομάδα, φθάνοντας στά ύψηλό-
τερα έπίπεδα όλων των έποχών
στό Χρηματιστήριο μετάλλων τοΰ
Λονδίνου. Ή έλλειψη ποσοτήτων
άμέσου παραδόσεως εθεωρήθη
οάν τό αϊτιο πού προκάλεσε τήν
κατά 7 στερλίνας ανοδο τής τι¬
μής τοΰ ψευδαργύρου στήν άγο¬
ρά τοϋ Λονδίνου. ένώ ή άνακοι-
νωθεϊσα μείωση τής παραγωγής
τής Βορείου Κορέας καθώς κα'ι
ωρισμένων έργοστασίων στίς Η.
Π.Α. προκαλεϊ φόβους γιά έλλει¬
ψη τοϋ μετάλλου διεθνώς.
Σάν άποτέλεσμα γενικωτέρων
έξελίξεων οτήν άγορά πρώτων ύ
λών οί τιμές στήν Μ. Βρεταννία
αύξήθηκαν κατά 1% τόν περασμέ
νο μήνα γιά πρώτη φορά κατά
την διάρκεια τής δευτέρας τράσε
ως στήν αντιμετωπίση τοϋ πληθω
ρισμοϋ πού έφαρμό2εται στήν
Βρεταννία. 'Άνοδος τιμών 1,8%
έχει σημειωθή έντός ών 5 μηνών
μεταξύ Νοεμβριού καί Μαρτίου
τοϋ τρέχοντος έτους. Οί μέσες
τιμές των πρώτων ύλών καθώς
καί των καυσίμων αύξήθηκαν τόν
περασμένο μήνα κατά 0,75% σέ
έπίπεδα δμως πού είναι ανωτέρα
κατά 23% τοΰ πρό δωδεκαμήνου
διαστήματος. "Επ" εύκαιρία, ή
ΤράπεΖα τής Αγγλίας προειδοποί
ησε τήν βρεταννική Κυβέρνηση
ότι θά πρέπει νά πάρη τά κατάλ-
ληλα μέτρα διά νά περιορίση τήν
Ζητήση καθώς οί πρώτες ενδεί¬
ξεις παρέχονται, ότι ή βρεταννική
οίκονομία φθάνει τά δρια τής πλή
ρους άπασχολησεως.
Στά πλαίσια τής άντιπληθωρι-
κη·ς πολιτικάς πού άκολουθεΐται
διεθνώς ό Καναδδς ηύεησε τό
προεΕοφλητικό έπιτόκιο κατά 0,5
% στά έπίπεδα τοθ 6,25. Είναι ή
τρίτη άνοδος το ΟΤραπεζικοο επι
τοκΓου έντός των δύο τελευταί-
ων μηνών, πού πραγματοποιεπται
εις τόν Καναδά, πρός περιορι¬
σμόν των πιστώσεων, οί οποίες Λ
μυς βχουν δείξει σημαντική αϋξη
ση κατά τήν διάρκειαν τού περα¬
σμένου ετους.
Ή δ:ιςχισφάλιισι>ς της ανωτέρω
πΊ:ιςΓΟτητ3ς σίταιι δ·ά τήν κιτιηνο-
τοφίαν Θά σνΛβΚίσχ] είς την έξσι
κοινόιμηισΊν ίσαπόισου άραδοσίτου,
είσιαγθιμένοιυ σήιμειρον έκ τού έξω-
τειριικού, μέ συναλλοιγματικήν δα-
ττάΐίην 50 έκατ. δολλαρίων, ή ό-
ττο·ία τοιιουτοτρόττως, Θά άττΌφευ-
τού είτε ώς ττρ^σοϊπιικαί έττιχειιρή
σεΐ'ς. εΤτε ϋττό την μορφήν ό,μαρ-
ρύθμιου ή έτειρορρύθ,μου έταιρεί-
ας, δταν ιμΕτατρέ—ωνται ή σι/γχω
νεύωνται είς Α.Ε_ ή Ε.(Π.Ε.( ατΓοιλ
λάσσονται παντός φάρςω, τέλους
(χαιρτοσημου κλπ.) ή είσφαράς ύ-
ττέρ τού Δημοσίου ή τρίταα, πού
άτταιτιαΰντοίι διά τήν αιτίαν αύ¬
την, έφ' δσον ή .μΐτατιροττή ή ή
σι/γχωνΐΕυισ-ιις τΓραγ,ματοττο ηβή ιμί-
χρις ώρ·σιμςνης ~ροθεοΐμ!ας. Ή
δ'άταξι αύτη έτροτροίττσιήθη καί
σΐΛ-Ηίτπλη,ρώθη 6ραδύτ"ΐΐοον ύττό τοΰ
αρθ,ρου 4 τού Ν·Δ. 848)1971, ι-1
δίως ώς ττρος τάς ττροθεσιμίας. |
Είς τό σ'κετπ'.τιικόν τής άττοφάσε
ως τού Φοιροιλογιικού Πρωτοδικε!-
ου οηιμεΐούιαι, δτι έκ τού συνδυα
σμιού των ανωτέρω διατάξεως, αί
όττοϊαΐ τπρεττει νά έιρμιηινευθούν έν
δψει καί τού σκοττού τού νόμου, |
ά—σβλέτΓθινηας είς τήν ένθάρρυν-
σ'ν τής δη'μΌΜργίας μ·εγάλων ξε-
νοδοχε'αΐκώιν ιμθΜΟ&ων, συνάγον-
ται τα έιξής:
Ή τπροδλετΓαμιέινη άπταλλαγή ά-
τρο τπαντός ψάρου, τέλους κλπ.—
σι/νεπώς καί έκ τού φάρου μετα-
δΐ'δάΐσίεως άκιινήτΓων — διά την με
τΰιτιρο~ήν μιεταξύ αίλιλων καί άτομι
ικήις ξενοδοχειιακήΊς εΐπΐιχειρήο-εως
είς άνώνυμιθν έταΐιρείανι, τταρέχε-
ΐαΐ, κατ' αρχήν υπό τήν προϋπό¬
θεσιν δτι ή άταμ'ΐική έπιχείρηισις
ύψίσταταΊ κα'ι ήισκει ξετ.«οδοχεια^
κήν έκιμιετΐάλιλευισιν κατά τόν χρό¬
νον της δηιμοσΓεύσκως τού Α.Ν.
543)1968, ήτοι κχχτά την 14)9)
1968 καί ύττό τόν 6ρον τήις δηιμ ι-
σιιεύ,ςπεως τής ττΐριάΐξεως ιμιϊιτατρο-
πής είς την Εφημερίδα· τής Κυ-
δ'ερνήισεωις μέχιρι κια! τής 31)9)
1971 Κατ'" εξαίρεσιν δέ τταιρέχε
ται «αί αν.ει/ τής συν&ροιμής τής
πιρώτιης των ανω —ροϋτΓοβέκτεων,
έψ' δσον δμως ή έ— ιχεΙρησΊς εί¬
χεν έγκεικρι,μένα ύττό τού ΕΟΤΙ
σχέδια άνεγέιρσειως ξιενοδοχειακής
μουάδος Γ' τάξεως καί ανωτέρας.
—Έξ άλλου, τό αύτό φορολο¬
γικόν δικαστήριον εδέχθη, δα
τής ύπ' άριθ,μ. 20)1973 άττοφά-
σιεές τού (έττί διακροιράς άφσρώ-
ση·ς είς ύττολσγισΐμόν τού έπιδλη-
τέσυ Φ.Μ.Α.), δτι..:
,,.κα'τά τά δεδσ,μιένα τής Κοι-
νής ττείιρας, τπρο««εΐιμΐέινοιι; ττδρί γρα
φιείων, είς τά όττοΐα κατά τοι'
ττ;ρς>ιοριοιμ·όν των έττΊτειλεΤται ιδίως
ττνε'ϋματμκή έρτγασία καί οί έττι
σκΐέψεις ττελατών γίιν'/ντΐαιι ττρός
τταιρσΐμΌ'.ήν είς αύτα έπ' άιρκετή^
ώιραν ή ώρας (έν αντιθέσει πρός
τά ■καταατή,ματα, δτηοιυ· ή πρσσέ-
λεκσκς ττΐΒλατών είναι άλιγόχρΌΐ-
νος, είσάγονται δέ είς αύτα καΐ
έμτΓαριεύμαιΐα.), τά εύρισκόμεινα
είς ύψηΐλότε,ρον οροφον έξι.ητο-;ρϊ,-
τοώμιενιον δμως ύττά άνιελικ,υστή-
ρος, ώς εχοντα όλΐιγώτε;ρον θόρι/-
6ον, ττειρΊσσ,ότερον ήλιον καί κα-
θαιρώτερον άά,οα είναι πλεονβκτι-
κώτειρα. .
'Αλλ' είς την σιι/γκ'εκρι,μένην ~ε Ι
ριττ'τιωσιν εκρίθη δ·ι/ά τής άττοφ·ά-
σιεως, δτι «τό τηλεονέι><τηιμια τούτο τού Ε' ό,ρόψοιι έναντι τού Δ' έ- ξα^δετε,ρούται (...) έκ τής άν<_ταρ κείας τού ανελκύσηηρος, χωρητι- κότητοςτιριιών μό'ον άτό!μων, ττρός έξυππήΐρέτηισιν έξ όρόφων, ώς καί τής κακής πο,ότητος αυτού ΕΞΕΠΟΙΗΘΗΣΑΝ 85 ΑΚΙΝΗΤΑ ΕΚ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΞΙΜΟΥ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΝ ΜΑΪΟΝ Ανεκοινώθη ότι τό Γενικόν Λο γιστήριον τού Κράτους συνέχισε καί κατά τόν παρελθόντα Μάϊον τήν καταβολήν των άποΖημιώσε- ων, βάσει των έκδοθεισών άπο- φάσεων των έκδικαστικών έπιτρο πών, είς τούς έκ Ρουμανίας, Βοι,ΐλγαρ^ας καί Αυστρίας ΈΙλλη νας έκ των καταβληθεισών υπό των προαναφερομένων χωρών πό σών. Έπίσης προέβη είς τήν έκποίη σιν 85 άκινήτων έκ τής άνταλλα θίμου περιουσίας, προϋπολογισθεί σης άξίας 1.108.767 δρχ. άντί 2. 950.282 δραχμων. Τό έκ τής έκ- ποιήσεως τής ανταλλαξίμου περι¬ ουσίας προερχόμενον ποσόν χρη ματοδοτεΐται, ώς γνωστόν, διά τήν ανέγερσιν προσφυγικόν πολυ κατοικιών. Τέλος διεβίβασεν είς τήν Γενι κήν Γραμματείαν τού Προέδρου κ Γ. Παπαδοπούλου, πρός τελι¬ κήν έγκρισιν, τό Ν. Διάταγμα διά τοϋ όποίου εύρύνεται ό κύκλος των δικαιουμένων στεγαστικών δανείων δημοσίων ύπαλλήλων καί παρέχει επιπροσθέτως ρυνατότη- τα στεγαστικής άποκαταστάσεως ωρισμένων κατηγοριών έλευθέ- ρων έπαγγελμάτων. ΤΟ «ΔΕΛΤΙΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ¬ ΩΣ» ΤΟΥ Ο'ΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ Εξεδόθη τό 35ον τεΰχος τού Μέ πολλά, ποικίλα κα'ι ένδια- φέροντα κείμενα, είκονογραφημέ νόν καί καλαίσθητον τήν εμφάνι¬ σιν, έκυκλοφόρησε τό 35ον (Α¬ πριλίου 1973) τεϋχος τοΰ «ΔΕΛ- ΤΙΟΥ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ-, τό ο¬ ποίον έκδίδει ό Έθνικός Όργανι ομάς Έλληνικής Χειροτεχνίας πρός ένημέρωσιν των παραγω- γών καί των έμπόρων — έξαγω- γέων προϊόντων χειροτεχνίας καί βιοτεχνίας επί των ένδιαφερόν- των αύτούς παραγωγέων καί έμ- πορικών θεμάτων κα'ι έξελίξεων, ώς καί των άοκουμένων υπό τοϋ Ε.Ο.Ε.Χ. θετικών δραστηριοτήτων διά τήν οργάνωσιν τής παραγο>
γής καί τήν προώθησιν τής έμπο-
ρίας καί των έξαγωγών των προ
ϊόντων ιών έν λόγω κλάδων είς
τάς ξένας άγοράς.
Μεταξύ των περιεχόμενον τού
έν λόγω τεύχους τοϋ -Δελτίου
τοϋ ΕΟΕΧ σημειοϋμεν: τό διάγ-
γελμα τοϋ Πρωθυπουργού κ. Γ.
Παπαδοπούλου καί άρθρον τού
Άντιπροέδρου τής Κυβερνήσεως
κ. Ν. ΜακαρέΖουν διά τήν έκτην
επέτειον τής Έπαναστάσεως τής
21ης Απριλίου 1967, κείμενα
τού καλλιτέχνου κ. Γ. Κολέφα
(διά τήν τεχνικήν τού ψηφιδω-
τοΰ), τής κ. Σ. Ζωντοϋ (άνάλε-
κτα τής χειροτεχνίας), πλήρες ρε
πορτάΖ τής κυβερνητικής δραστη
ριότητος, ειδησεογραφίαν των
πρωτοβουλιών, δραστηριοτήτων
καί έπιτευγμάτων τοϋ Όργανι-
σμοΰ Χειροτεχνίας καί των άνά
τήν Χώραν Παραρτημάτων αύτοΰ,
κατάλογον μετά διευθύνσεων ξέ-
νων άγοραστών έλληνικών χείρα
τεχνημάτων, βιοτεχνικάς είδήσεις
κ.ά(.
ΗΛΕΗ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗΤΑ ΦΥΙΙΚΑ
ΑΕΡΙ' θ ΣΟΥΕΙΣΣΤΑΘ . 600 ΜΕΓΑΒΑΤΤ
©ά χρησι>μοτΓθΊήΐ6ούν τα φυσικά
αφια; τού Ί«οϊτ·άσματος ττού άνε-
«οΛύφθ-τ, είς την θαιλασσίαν πειρ·ιο
χήν τής Θάσσι». διά την κίνησιν
στΰθμού τρσι,:αγωγής ήλεκτρ'κής
έι/ε',ογ'είαις, ση-ΐμφώνως τηρος ατπολύ
τως θετΜκάς σπληιροφοιρΐ'ςχς μας.
Σχετικαί δ;ατιιρα·γμαΐτϊύσΐϊ".ς ττιρό-
κεσαι ν' άρχίισου'/ συντάιμως, με·
ταξύ τής Δ^μοισίιας Έττιχ. Ήλι.<- τρισ,μού άφ' ενός καΐ τής έταιρί- ας Κολοράντο Πκιρήις "Ο'ύλ Κορ- τροι,αέϊσοιν άφ' έτέΐροιι». Άντ,κιείιαε.- νον των έν λόγω οΐΛΌΐμιιΙλιών. ειδι¬ κώτερον, ή ύττό τής Δημοσίας Έ ττ χε'ΐοηισιειως ιμι-ιλετωιμιίνιη εγκατά¬ στασις θϊρμι'κυύ σταβμού παραγω γήις ήιλΒκ,Τιρ«ής ένΐειρκγιε.ίΐαΕς, ίσχύος 600 μεγαιβάτ κια! ή υπό τής Κο- λειράντο έξ'αισψόίλιισις καΐ διοχέ- τευσις των· οπταιιτουμιέ'.'ων ττοοΌτή των φυσικόν άειρίων. δ·ά τήν λει¬ τουργίαν τ©ι>_ Ό σταθμός προ-
βλέπ'ϊ'ται, δτι θά έγκατασταθή
είς την Βόρειον Έλλάδα, ένδεχοι-
•μιένως δέ βίς τήν ττηροχήν τής Κα
6άλας.
Κατά τάς αύτάς —άντοτε ττλη
ροφοιρίας, έ< των ιμέχρΐ' σήμερον μιελετών. τοροιέΐκ'υψεν, δτ·ι το κοίτα σμα της Θάσου έτταρκεΐ διά τήιν τροψθιδότΐΓ|θ-ιν τού σταθμού αυτού, επί μίαν ττερίτΓου εΐκοσαετίανι. Έν τώ ,μιεταιξύ, συνεχίζονττΐαιι αί αρευ κα είς τούς τταιρα<'ειΐμι,<'.*σΐίς των τηρώτιων. 6ρίζοντιας τής θαλασσί- ας ττεριοχής τού θειρμαϊ'κού, δι' ν «έων τττίγών ύδρογο- , καθώς έπτίοτκς καΐ ή ιέξέτασ-ις των ιμιέχρι τούδε εύρη- μάτων — μετρήισεις τής ττιέσε- ως τού πετρελαίου καΐ των άερί- ων χλττ. — τπρός έκτί,μησΊν ήτς εκτάσεως τούτων. ΑΙ ερεν.αι ττρο- βλέττεται. δτι θά όλακΛηρωθούν έντός τώ/ ττοοσεχών 3 ή 4 μηνών. — Προωβ:Ττα·, έξ άλλου, προ- σχοι^ινή λύσις τού ττροδλήιματος τού δευτΐέΐροιο κιςτνισίιμου — ήτοι δι α οαής δηλαδή ά-ιρίου πόλεως, είς την ττειριοχήν π·ρωτ-ΛΧ;ύσηις. κα¬ τά τ,ήν ιττοώτην φάσ·ΐν, μέσω τοθ δ κτύαυ τής ΔΕΦΑ. Αύτη σι>ς δτου
άφ' έν»ς ιμέν όλακληιρωθούν αί ε-
ρευναιι διά τά φκσι,κά άέρια της
Βάσ^υ, άφ' έτιέιροΐί δέ ιδρύθη ό
νέιος Είδιικός Κρατ,ικός Φοιρεύς Έ
νειργείιας. ό όττοΐος θ' αναλάβη,
πλήν αλλων, καΐ τά θέιματα ττοΰ
σΐΛ'5έοινται ,μέ τήν άίξιοττοίιησιυ
των λοιττώ^ ένιε,ργε■ια^ων πόρων
τής χώρας.
ΟΙ Α.Ε. ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΕΦΑ-
ΛΑΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΑ ΑΠΟ-
ΘΕΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥΣ
Οί ύφιστάμενες άνώνυμες έ-
ταιρίες μπροοϋν νά κεφαλαιοποι-
ήσουν τά άττοθεμιοΐτικά τού Α.Ν
147)1967, υπό τίς προυποθέσεις
καί τούς περιορισμούς των διατά
ξεων τοϋ αρθρου 1 τού Α.Ν. 148)
1967, οί οποίες καΙ μετά τήν δή
μοσίευσιν τοϋ Ν.Δ. 1314)1972
έξακολουθοΰν ίσχύουσες. Μέ χθε
σινή σχετική έγκύκλιο τοϋ ύπου-
γείου Οικονομικήν δΐήυκρινίσθη
ότι καί μετά τήν ίσχύ των Ν.Δ.
1312)1972 καί 1314)1972 οί ύφι¬
στάμενες άνώνυμες έταιρίες δικαι
οϋνται νά κεφαλοποιήσουν τά ώς
άνω άποθεματικό, έιστω καί άν εί¬
ναι άφορολόγητα.
ΣΕ ΑΝΟΔΟ Ο ΔΕΙΚΤΗΣ ΤΙ¬
ΜΩΝ
"Ανοδο κατά 2% εσημείωσε ό
δείκτης τιμών καταναλωτοϋ των
αστικήν περιοχήν τής χώρας κα¬
τά τόν παρελθόντα μήνα Μάϊον έ.
έ. έναντι τοϋ "Απριλίου καί κατά
2,2% άνήλθε τό μέσον επίπεδον
τοΰ γενικοϋ δείκτου τιμών κατα¬
ναλωτοϋ έντός τοϋ πρώτου 5μή-
νου. Ό είδικός δείκτης των εί¬
δών διατροφής κατά τό αύτό διά
στημα αύξήθηκε κατά 4,7%.
ΔΕΝ ΕΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗ
ΠΡΟΓΛΑΜΜΑ
ΕΚΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΥ
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΩΝ
Είς ουδένα των μελών τής
"Ενώσεως Ξενοδοχείον Ελλάδος
έχει κοινοποιηθή πρόγραμμα έκ
πλειστηριασμοΰ.
Τουτο άναφέρεται είς πρόσφα
τον ανακοίνωσιν τής Ενώσεως
Ξενοδοχείον, είς τήν όποιαν προ
οτίθεται ότι ανετέθη ή διεξαγωγή
ερεύνης τού δλου θέματος, μετά
τήν άναγραφήν τής είδήσεως πε·
ρί έκπλειστηριασμοϋ 50 ξενο¬
δοχείον.
ΤΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ-
ΤαΕιδιωτικέα έντυπώσεις τοϋ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"ΕΕω άπό οχηματικές, παραδοσιακές άπλουστεύ-
σεις, ό ουγγραφέας οίκειώνει τό όναγνώστη μέ τό
νόημα πέντε τόπων τοϋ άλλοτινοϋ καΐ τοϋ σημερι-
νού έλληνικοϋ χώρου: τήν Κύπρο, τήν Κωνοταντι-
νούπολη, την Έφεσο, τήν Άλικαρνασό καΐ τήν «Σί-
φνο τό νησΐ άποκάλυψη».
200 σελίδες Δρ. 80
Στά βιβλιοπωλεϊα:
- Καρυβάκου (Πεσμαζόγλου 3) — Πατσιλινάκου
(Πεσμαζόγλου 9) - Κολλάρου - Σ.δέρη - Έλευ-
θερουδάκη - Βαγ.ονάκη (Ίπποκράτους 15) - Βα-
σιλείου (Ιπποκράτους 15) - "Αλφα Ώμέγα Κα2θύ-
ρη (Στοα ΆκαδημΐαΓ. 57) - Κουνάδη (ΣόλωνθΟ
116).

ΙΗΑΡΤΗΜ.βΣΙβΣΚιΙΙΠΕΡΙΧΙΙΓΟΚ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ
Γ
ττάντα ταύτα, ιμιετά τή/
τής Σμύρνης. πιροχω-
κ.
ΣΤΑΜΟΥ ΠΑ ΠΑΔΑΚΗ
( 0 ΈλΛηνικός Στρατός μέχρις
< όροθετικής γρα,μ,μής τής Όρ ,<ας, Χ«Ρ'ζ διόλου νά δρώση τού. Άλλά, έ.ν«α μιικιρό &ιάστ*τμα μετά- ή Συνθή , των Σεβρών τού 1920, άνα- τά ττράγ,ματα, «αί ό Έλ- Στρατός όττΐ'σθοχω'ριεΐ είς γραμμήν. λίγα χιλιόμίτρα ,3(110 την Σΐμύρνην. Γίνεται άνοκατιάληψ ς υπό των Τούρ ν των έγκαταλ.ηιφθέντων πέλε- ] ΐχονΐτες ώς πιροψυλακή,ν τούς «τσέ- οποίων ή άγιριότης έ- παντός έχθρού τού «Ίσ- μνους ένέδυσιαν. Τούς γυ ίΑ , ■ ~°ύς άσδενεΐς, ον./ήιγαγον, είς Τούς δέ ι Τούς γ τούς Οΐκους ΜΕΤΕΦΕΡΘΗ ΕΞ ΑΠΟΥ ΟΡ/ΟΥΣ ΤΟ ΤΙΜΪ0Ν~ΞΥΛΟΝ ΕΙΣ ΙΕΡΟΝ ΝΑΟΝ ΕΣΤΑΥΡΩΜ ΕΝΟΥ ΑΙΓΑΛΕΩ Ι ΙΟΑΙΪΝΟΓ Α, ΒΚΡΚΑΡΔΟΓ - Ταξιάρχου ΠΑ. ααβακηΓϊινδοσ κον Δίκβ,-.. Ή μεσητεία τα** Σ —Χ» δ.ο—ιΐο~οβή πολλάκις κατά' τρόπον αναντί,ριρΓντον *_ ^ έ να θλιββρα γεγονόηα δτι ώρισιμέ ζωής, ξεττερνοΰσε την των πραγάνιων των. Σελ- :ΙΛ, Τό ΑΛΛΕ — ΡΕΤΟΥΡ &εν εψ&ρε μόνον τόν αΐμα- δόροοιρο κα' τ|Πν ττρώττ ,μάς εστειλε καί τής γε Ρ'ζιχής καταστροφής μηνύματα. Λίτο έοώ διμως φχίζει καί τό Υάλο δρΛμα μας. Ή Αγγλία ^,οχϊ — ώς ανακ(>έ.ραιμε — τήν
τού Ίρακ «αί τής
έκ τού διοομιελισίμού
, τής άφαιιμάξίως Κρατών, τής
ι έκτπαμΐένντις Αύτοικιρατοιρί-
τής Τουρχίιας — "Ελέω τής
ονίας των Εθνών— θέλει· πό
ΐήν άπησχόλησιν των Τούρ-
διά την οριστικήν είς αυτήν
^οχύρωσιν των Πετρβλαίων, διά
οί ΕΙδικοΐ Οίκονομικοί καΐ Τε-
{γθ τη.ς Συμβουλαί, είχον άττο
νθή ίύνοϊκώς διά τό μέλλον
^ Πετ,ρελα'οειδών. 'Υττοδεικνύει
Ιρός τούτο, άΐνευ βοηθείας
]ίλιν, παιρά τάς τόσας έχικλή-
;ις μακ;, άλλά ιμβνον μέ ευχάς
ττώς άφήνουν άινε.ξίττ|λα τα ·Λ·ν.|
των είς την ψυχήν παντός άνθρώ-
πβτυ. Όσα λαιτρνό χίρόνια καί ε¬
άν ττεράσοΐΛ', αύτά πού έτφοσέφε-
ρον οί Στταρταλήδες είς τούς συ»
νανβρώποκς των, δέν
νά ξεχασβούν.
Λένε διμως, ττώς ή ευτυχία
ή χαιρά δέν «ρατώ πολύ. Δι' ««-
τό, ό άνβρωτιτος τηρέττει νά είναι
είς τάς δεινώς έ«τά-
και
αύ-
™άνηα —
κτους
ττ)ροετοΐΐ|μΐασιμέ
νά
ό
τού
νος διά τό χειιιρόαερον! ! Κοοΐ
δ;απ"ί. Ήλθε λίγο ιμιετά τοτϊ,
άικείττωτος έκ'εΐνος Αύγουστος ,^
1922, ό μην τής όδύνης κοί τής
έβνικής σομφορράς, πού εψ&ρε τό
γενικό ξφρίζωμά ιμας, άλλά «αί
τή τροεγικήν δι' δλοος μακ; κατα-
Νίκαια 28. Μέ βαθυτάτην εύ- τινήν μεγαλοπρέπειαν καί μεγα-
λάβειαν καί ιεράν συγκίνησιν ό '·-τ-
λαός τής περιοχής Αίγάλεω ΰπε-
δέχθη τό Τίμιον Ξύλον, τό οποίον
μεταφερθή άπό την Ί. Μονην
Ξηροποτάμου τοΰ Άγίου "Ορους.
Τό Τίμιον Ξύλον είναι αύτονοι-
ον, δηλαδή μέρος τοϋ Τιμίου καί
Ζιυοποιοΰ Σταυρ-οϋ, επί
τού ό¬
του
η συν·
στιροφήν. «Αϊώνων ώμϋ>ρφιΐιές,
α,ίώνων κόττοι γκρεμ'ίσ€ιη>καν
και
καί
ίν ηιραέλασιν τού ενδόξου Στρα
ήι ιμος, πρός τά 6άθη τής Άνα
Όλής.
Εμείς πιόΐλιιν κατ' άπΘρίσκϊ—τον
ιρι,χνώμϊθα πλέον έπιικιν-
είς την μεγάλην έ*είντ>ν ττε
■ΐΓττειαν — άφού ή άντίδρασ-ις
όν λεγομένων συ:μ>μάχων μας ήτο
εκιδηλος διά τό ό—οτέ
!«τμκχ των έκλογών τού Νοειμ6>ρ!
τού 1920— όλως άφελώς νο
χχν— ς, ττώς ήλθε ή εΰλογπιμέ-
ώρα, «νά ττάΐρ»)μ£ την Πόλιν
Ι» την Άγιά Σαψιά, διώχνοντας
■ούς Τούρκαυς στήν κάκκινη μη-
Θαρρέψοομε πώς ή κατ' όιμοίω-
ν ττερίπου' μέ τόν Μο—ολεόντι-
Πόλβμον, μέ την ανευ Στα-
0 τπροέλασιν, δτι θά έψ&ρνε, τό
[αίσιον «αί μάν>ιιμιθν πέρας. Οΰτε
φορά, δέν ,μάς έττέιρασε άπό
ΐό μοαλό· πώς αί Τούρκαι βάσιει
τίί>ν Γάλλων, έκαμαν μΐλε
πλέον ύττοχώιρηαιν διά νά
μάς ~«ρασύρουν πιρο της Άγκυ¬
ρας. "Οπως καΐ δέν έλάβαμιε ΰττ'
μος, την έΐμφανιη &' Εργων
μεταστροφήν εναντίον
Λς των άπταισχύντωυ Γάλλων, μέ
ι την Συνθήκην των ΜΠΟΥΛ-
<0Ν — ΚΕΜΑΛ τόν Όκτώ6ρι- » τοθ 1921, δηλαβή. 10 μή,νας ί» τής μεγάλης έττ.ιθέσ<εως των Ιούρκων τού Αύγουστον τού 1922 ίι» και επήλθε ή τιραγική κατα «ροψή μας. Ή άξιοθρηνιητος καί ίανδρος έκιείνη Βρούηείθς Συνθή •Ι έκ μφονς των Γάλλον, ήτο ή έπιιββδαίωσιις των 'ροσδοχιών των Τούρκων, οί όττοί είχον «τη>ντάρειι» έτπ τού άσψα
1ς, είς τάς μεγάλας αντεπιθέ-
:ιις των Κ·ρατών ττού δ.ιεμοΐ'ρά·
ίησαν ·ηότε' τά Ι,μάτιά της
Άττό έδώ κιατ' άικολοοθιαν άιρ-
ΐζουν τά μβγάλια μαρτύρια των
ϊ«στιονώ«. Ό ιΊρωϊκός Στρκχτός
«ζ ττροχωρεΤ πλέαν. τπρός τόν
Σιγγάριθν τηοτοιμον καί τον δια
!<Ί*ι εΙΙς ώρισ^μένκχ σηιμιεΤα. Οί Τ<.ΰρ»αοι ίπτοχωρούν εΐίς τά ένδοτε » μέρη τής Χώρας των, άλλά δ- *>ς ονγχράνως, σφάζθΜνν, έρηιμώ
"' τας πόλεις διά π.υιρός, καί
'ίρνουν ώς όμήρους τούς έπιζή-
Λντας χρ.στιανούς όλακλήριου
Νομοΰ ΆΊδινίου. Τότε πέρ-
«χν καΐ τούς οχιιμιπατριΐώτας μας
των οποίων ήτο πολλοί
^Υγωεΐς ,μου. Ε-Τναι άδύ»/ατο'ν
η 'Π'εριι,γράψη καΜεΐς τα δσα ύττέ
γίινανε ιρημάο.α «δττως λέν«, πά-
νω — «άτω, οί ποιιηταίι. Καί έ¬
ται έφθάσαμιε ;μέ τήν ψυχή είς
τό στόιμα- είς τά κοντινά ή άπό-
ιμακιρα έλΐληνικά λιιμάνια τής σω-
τηιρίας·
ΕΤναι φαίινεταΊ ττολύ σωστό, δ-
ταν λέΐμε, ή ζ»ή των άνβρώιπων
ν.ώς συνίσπαται άπτο λ—ττομερεί-
ας άλλά καί έκπλήξεις. Μία κα-
λή λβπτομιέριεια τής ζωής, άς την
είποΰμε ετσ>ι. νά βρεθοΰιμε πάλιν
ιμαζι μέ τούς Σπαρπαλήδες. Ήλ¬
θον 6λοι σχεδον νά κατοικήσοον
ε,ίς την Νέαν Ίωνίαν, φέρονταις
ταύς Διδασιιοάλους των, τούς Ί-
βρεΤς των< κωΐ επάνω α—ό δλοας, τόν "Αγιον Οαττάρων Μ-λίτιον. ΟΊ ΣπαρτιαΙλήδΒς — δ~ως δλοι μας— δέν χάΜουν καιιρό. Άρχί- ζουν μέ κά&ζ βΊθτροιριιστικό έπάγ γελμα, καΐ άλλαι πάλιν, οτήινουν τούς άργαλειιούς διά νά παρά- γουν τούς ττεφτκμ'ΐσιμιέΐνθ'υς άνά το·/ κόα,μο τάτΓητας, πιοιότητος «Σπάιρ τα» καΐ <Σι6άς>. "Εται άνασυν-
τάοισΌνται οιΊκονρμιικώς< καΐ έφθα¬ σαν οί άλλοτε πτωχοΐ καΐ κατε- στραιμιένοι τηρόσψυγες τής Σπάρ¬ της, νά εχουν είς τά χέιρια των σή μιερονι, τό 70% ττερίπιου τής 'Εριο διομηχανιίΐοις τής 'Ελλάιδος. Διειΐγμα υπέροχον τής ττροοδευι- τικότητός των κα' τής δρασ·τηιριόττ|ΓΓΟς των, ειΐναιι καΐ δημιουιργία τού τταρό'ντος ΟΤκου. "Εγιναν είς τό παρελθόν, άπό οιμιυίρναίους καΐ αλλους, ττνειυιματι ικαί καΐ κοινωνικαί έκδηλώσεις, άλλά άτττέτυχον νά ιμονιιματτοιήσουν κάτι στα0ειρόιν καϊ δΊςιον λόγου Οί ΣτταρταλήδΕς έτηέτι/χον καΐ χά ,ρις είς αύτούς, εχομεν έν τή Πό- λειΐ ιμας, αύτό τό ττερίλαμπροιν Κέντρον. ΕΥΓΕ ρΰ, επί τον -τοίοΐ' έσταυρώθη ό Λυτρωτής κόσμου, ό Χριβτός. Ή ίερά άντιπροσωπεί« ή „... οδεύουσα τό Τίμιον Ξύλον αφιχθη είς Αθήνας την 5ην μ.μ. (οραν. Είς την σνμβολήν των όδών Κη· φισσοϋ καί Καβάλας κληρΐλοί τής "Ι. Μητροπόλεως προσεφέρον θυμίαμα ευχαριστίας είς τόν θε¬ όν ενώπιον τού Τιμίου Ξ,ύλου, Ά κολούθος ή σχηματισθεϊσα πομπή πλ«ΐΛΐουμίνη τιμητικ.ώς διά μοτο- ηυκλετιστών τής Τρο,χαίας άφί- χθη είς την διαοταύρωσιν των ό¬ δών θηβών καί Ίεράς Όδοΰ, ο- που ανέμενον ό Σε6. Μητροπολί της μετά τού ίεροΰ Κλήρον τής Ί. Μητροπόλεοις, απασαι* αί Το¬ πικαί Αρχαί καί χιλιάδες λαοϋ. Έν ιιέίΤίο δαθιτάτης κΛτανΰ'ςεΐος έψάλ.η δέηβις (καί ϋν βυνεχεία έσχηιιατίσθη μεγαλοπρεπώς πομπή μέ κατεΰθΐΛ'σιν πρός τόν Ίει,.όν Ναόν 'Τψώσΐί»; τοΰ Τιμίου Σταυ ΰ Αίάλ Αίγάλεω_ Ή ίερά πομπή Έπίσκοπον/ τόν Κλήρον, ά- Τό Τίμιον Ξύλον ένα.τϊτέθη είς τόν Ί. Ναόν επί εΐδικοΰ χρυ- σοΰ Κοι«οι·κΜου καί επηκολού¬ θησεν μέγας ΈσπεοινΟΓ ιχρτ' Άο τοκλασίας. Τό θέαμα πού παρουβια (Συνέχεια έκ προηγουμένου) 'Επίοης όντικατέοτηοε καί τόν διοικητήν τοϋ 9ου Λόχου διά τοΰ Ύπολοχαγού Άνυφαντή. Την III "ν Πολυβολαρχίαν τοϋ Ύπολοχαγοϋ ίαζεν ϋΙ'Α^Φοντπ όνέθηκεν είς τόν Άν βνορήσειος όλοχλήρου τοθ ΐϊολε>ου 1940-41.
παρουβιαζεν ο Ι
Ι. Ναός ήτο συγκλαν,στικόν. Ό, &™λ°Χ°Υ°* Ρογκόκον Βασ. Ο
λαώς άσΐυγκράτητο; ί3)νέμενε νά | έφεδρος Άνβυπολοχαγός Π., έ-
άσπασβή τό Τίμιον Ξύλον καί νά τεθή υπό διοικητικήν προφυλάκι-
λάΓιη την εύλογίαν. Είναι άπο- Ι σιν οί δέ άρχιιοώς
ική απάντησις είς τόν »'< εί ό θέ ι σιν οί δέ άρχιιοώς ΰστΘρήσαν-τες στομωτική απάντησις είς τόν »'<- είΰ ψυχικόν σθένος καί ίκανότη- λόφρονα κόσμον, ότι ή πίστις τού τα επαγγελματικήν κατά τη Έλληνικοΰ Λαοΰ είς τόν Χριοτον) ι: Ελληνικοΰ Λαοΰ είς τόν Χριστον) *·8ναι ρ»ζωμε>νη Ής ι
τού.
Ό Σ εί ασμιώτατος δαθύτατα
ν συμ
πτυΕιν τού Άποσπάσματος Πίν-
δου, κατόπιν όμως πολεμήσαντες
καλώς, αφέθησαν είς τάς θέσεις
συγκεκ*νημενος ήρκέσθη είς όλί-1Των
γα; μονον φράσεις νά είπη πρός
τόν πιστόν λαόν τού βεοΰ
«Παρα,κο,λΛι,
κήν
σητε ότι ή καρδία μου συγχλονί-' ρ,Κήν
Ό Συνταγματάρχης Δαβάχης
περιγράφει ώς κάτωθι την γενι-
νά π4στ*>· ' κήν τού εντύπωσιν άπό την ίοτο-
υ συγλνί' ή ημέραν τής 31ης
/ ήρ,
γήματα Στρατοΰ καί Ναυτικόν.
μουσικής τοΰ Δήμου Αίγάλεω κα;|
τοΰ Ναντικοΰ, Λάβαοα Σοματπ'-
('ΐν, Σημαίας Σχθιλείονν, μέ τάς
νεάνιδας .τού έρανον τόν Τίμιον
Σταύρον μέ άρώματα καΐ ανθη,
ό λαΐός π«ύ έ'κλ.αιε άΛΟ χαράν
καί σνγκίνησιν, ένεθύμιζε 6λΐ-αν-
ζεται άπά τήν οα«ειαν σα; πίστιν .Οχτοδρίοο 194Ο,'καθ' ή,
άπο το ψυχικόν πύρονμα πού αι*- α2ε τήν αντεπίθεοίν τΟυ.
χαλιτψ» ή θΐα τοΰ Τ,μίου Σταυ-. . Ό ^
οου Αυτος είναι ό Ελληνικο; Ι . _
Χβιστια-νιχό: λαός μέ τά; Ιεοα; οματος ""ΠΡ^εν ευτυχής, διαπι·
χ.αταβολά; τής ν|ΐϊ>χής τού. Κίμαι,
πιστεί·σατέ μοί, νπερήφανος διά
τόν λαόν ποϋ ποιμένω
Εΰχομαι ύ Τίμ,ιος Σταύρος ν ά
δίδη είς τύν εύλογημένον αυτόν
λαόν πλουσίαν την χάριν καί την
εύλογίαν.
ΧριστΙνς Άνέστη».
Μέχρι βαθε-ίας ντ»κτό; ό λαος
μέ τάξιν καί άπέιραντον εύλάύει-
αν ανέμενε την σειράν διά νά
προαοαινήση τό Τίμιον Ξύλον^ τό
όπ. Γον θά παραμείνη επί ένα .ιε-
Οΐποτ· μηνα.
Α.Λ Ρ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Κριτιιιό Σημείωμα
ΤΟΥΣ.
'ΕκεΤ ήιμως ττού παρατη,ρεΐται
,μία άντιφατιικ,ή κατώστασις· έν
ονσχΕ,τιΐσ,μώ, μέ τήν δλην πληβω-
ριικήν δρασιν των Σπαρταλήδων,
είναι ή μικρά άττόιδοσις — άς
ιμάς έ~ισιρατΓη ή έκφρασις γνώμης
•— τής εύγενοθς καΐ άξιοτπρεποϋς
κατά τά αλλα νεολαίας των.
ΣυνεχΙ^εται
ΧΡΧΣΤΟΣ Μ. ΚΑΤΖΑΚΗΣ
ΜΚΗΓΟΡΟΣ
ΟΔΟΣ ΑΛΕΞΗ ΠΑΤΛΗ ?«
ΑΜΠΕΛΟΧΗΠΟΙ
ΑΘΗΝΑΙ (606)
"Ετσι καθώς τά τελευταία χρό
νια δίνεται μιά άποφαοιοτική ώ-
θηαη γιά τουριστική άζιοποΐηση
πολλών προνομιακών περιοχών
τής πατρίδος μος καί γιά τήν προ
βολή τοϋ Έλληνικοΰ χώρου στάν
όοωτερικό καί κυρίως στάν έΕω-
τερικό τουρισμό, ή έκδοΕη βιβλί
ών μέ ταΕιδιωτικό περιεχόμενο,
είναι όναμφίβολα μιά συμθολή καί
μιά προσφορά στή γενική αυτή
προσπαθεία ποϋχει σά σκοπό τή
γνωριμία ενός ουγκεκριμένου τό
που ή μιάς εύρύτερης πεοιοχής
άΕιας νά προβληθή, στό εύρύτερο
κοινό.
"Ενα τέτοιο βιβλίο είναι καί ή
έκδοση «Ταξίδι στήν Ούρανούπο
λη καί τά Άγιον Όρος» τής κ.
'Ερατώς Μέλλου.
Ή σημασία τής έκδοοηο αυτής
βαραίνει άκόμη καί πιό πολύ για
τί έρχεται ακριβώς στήν έποχή
πού μόλις στράφηκε ή προσοχή
στήν τουριατική άνόπτυΕη τής
πανέμοοφης μά άγνωστης πλα-
τειά Χαλκιδικής.
Ή κ. Μέλλου, γνωστή άπό ου-
νεργαοίες της μέ πεΖά οτά διά-
Φορα λογοτεχνικά περιοδικό, ϋστε
ρα άπ" τό πρώτο της βιβλίο ·Ό-
ταν οί Θεοί γίνονταν άνθρωποι»
πού κυκλοφόρησε σέ δύο έκδό-
σεις (1Θ62 καί 1968), μάς δί-
νει τώρα (1972 τά ταΕιδιωτικό
της «ΤαΕίδι στήν Ούρανούπολη
καί τό "Αγιον "Ορος», πού νομί
Ζω πώς είναι τό πρώτο θιβλίο
ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΠΟΙΗΜΑΤηΝ
«*Αντίλαλοι
ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ
Τού ΔΗΜΗΤ/ΡΗ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
Υττό ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΛΑΜΠΡΙΚ ΙΔΗ
"Ενα βιβλίο — ποιημάτων —
γραμμένο άπό τόν έκλεκτό φωτι
χατα την μαρτυιρικην τωκ.
. κα! ιδίως είς τό τρο,μί- °Μένο καί πολυγραφώτατον πνευ
ό ΰθ ύ ί ί
καϊ φρικτον. ΈγερΜτίρ. ΟΙ (
δ νά βαδίσουν έφονεύ-, διακεκριμένος
ΟΙ ( ματικόν ΰνθρωπο πού είναι καί
επιστήμων μέ πο-
καί έγκαταλείποντο άτταφοι.' λυάριθμα προοόντα κ. Δημήτριον
ψοθς έχθροθ
ΚαΙ άκολουθοθν έμπνευσμένα
πολλά ποιήματα, μέ ποιμαντορικά
μέ άφιερώματα οτόν άείμνηστο
Φώτη Κόντογλου, στόν Σμυρναϊ
όν ποιητήν Στέργιον Σκιαδά, οτά
έκιροττούντο είς τά πό ] Άρχιγένη, ένα βιβλίο μέ τίτλο ' πενήντα χρόνια πού περόοανε ά
των, 1-·ιρνον κθΜράγιο, μέ .ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ
ίδέανπώςθά σωθαΰν εάν ήμ Ι
ψβασο.. είς τά
.· 0 »»- μ* ^ άλλον
'Επικουρικά Ποιή¬
ματα, εδόθη είς τήν κοινή άνά-
γνωσι πρίν λίγο καιρό.
ΜυρίΖει θύμηση — νοσταλγία
^αντά. Καί τηρόγματι, έσώ-1 - συγκΐνηση - άγάπη καί φλο
.—» δσοι έφθασαν είς δύο ονέ- γΙΖει κάθε προσιρυγική καρδιά.
"1·είςτό Ντνΐιρκαΐ είς τά Σπάρ Τό πρώτο ποίημα άναφέρεται
'α< άφοϋ τταθάναΐ'/ καϊ χαθήκον,οτή Σμύρνη μας. Στή Σμύρνη τήν ! Τά Σπάρττα είναι ^' οδόν ττόιρα τπολλοί! ! ! Καί '0Τ£ «Τνοι και —ρέ—εί νά θαυμά- "1 κανε,ΐς τό ψυχικό ΐΓτανα·/θίΐώτη- * ^Χϊίλισμα των Στταρταλήδων, τού Ντι·νέ,ρ. Ελλείψει δέν δύναμαι νά έττονο- τούς σωτή,ρας των σνναν- των< καΐ ώς έκ τούτου * εώνν«μοΜΪ> άνιωνύμως. Άλ-
^ός αυτού, των Σπαρταλή"-
" Π ΤΓροσφο,ρά ήτο καθελικΠ·
ζ Μθδ ετητ,ρέψει &μως ό ότγαττη
νύμφη τοϋ Αίγαίου πούναι κτι-
σμένη στοϋ Σίκυλου τή ριΖοπλα-
γιά κι είναι Πατρίδα τοϋ "Ομή¬
ρου — πού μέ τήν άθάνατη γλώο
οα τού, ϋμνησε τόν Ίωνικό πο·
λιτιομό. Στή Σμύρνη μέ τήν Εύ,αγ
γελική Σχολή κρί την Άγια Φω
τείνη μέ τό θεόρατο κρμπανβριό
ιρύλαΕε επί χρόνια καί χρόνια τόν
'Εθνισμόν καί τήν πΐοτη των 'Ελ
Π>!«δρος τού *ΟΙΚΟΥ ΣΠΑΡ , λήνων Μικρασιατών.
Ε» κ. Νικολίαίδτ>ς, νά ττροβώ| Τό δετύερο ποίημα «Ή 2 Μαί-
^ν α—ακάλυψ-ν, δτι εφηδος ου 1919» θυμίΖει τήν λευτεριά
καΐ εύρ σίκό)μεΛ/ος που ή οκλάβα Σμύρνη έπεσε
Ντ
έπ·:φαρτίΐσθη^ τή έντο 6γκαλιά τής Μάννας Έλλά
,μ'^στον εύ-ατρίδου 6 ά
εύ-ατρίδου
οκλα6ωμενο1 Π,ά
>· Ν
>
άς των δ:ασωθέντων έκ τής
,ύγων. Πιράγματι ό
}χοΛβτ5ηΊς, έξιε-λήρωσϊ τήν ττα
τοι' έττϋβκμία1·^ πλώον τού
δι' δ καΐ τόν εύχσρι
Όλοι δέ δμως μαζί, είτε
'τν, εΤτιε ες Ντινιέρ. Εί
οί, είτε άνων'υμο·!. Τούς
ίχόρταααν. Τούς δι
τή Λύρα τοϋ Ομήρου κι ά-
κούοτηκαν άλλαλαγμο) χαρας —
παιάνες ->ρόπαια καί θούρια —
Στό τρίτο ποίημα περιγράφε-
ται μέ ποιητικό βαθύ πραγματικό
οϊστρο ή κατοατροφή καί ή θυσία
τοϋ Μάρτυρα Δεσπότη Χρυσοοτό
μου μέ τούς δυό δημογέροντες
καΐ τά ούρλιασματα τοΰ αίμοδι-
πά τότε. Κι άκολουθοϋν ϋμνοι
μουσικοί στή Ν. Σμύρνη, στήν
Εύαγγελική Σχολή, στή μεγάλη
προσφυγούπολι Νίκαια καί οτόν
άείμνηστο Χρυοόστομο Σμύρνης.
Αύτό δέν είναι βιβλίο ποιημά
των. Είναι τό Ευαγγέλιον τοϋ
Προσφυγικόν Κόσμου.
Είναι λοιπάν άνάγκη κόθε Σμυρ
νιός, κάθε πρόσφυγας, κάθε Σω
ματεϊον Προσφύγων καί κάθε Δή
μος καί Κοινότης μά καί κάθε
μορφωμένος "Ελληνος ,να προ
μηθευθοϋν τό άριστο αύτό θιβλίο
πού έποναφέρει στή θυμηθή μας
τήν Πατρίδα μας καί τίς θυσίες έ
κείνων, πού μέ αγάπην καί λαχτά
ραν αφήοαμεν όριστικά — φεύ-
γοντες.
Ό συγγραφεύς έΕοχώτατος κ.
Δημήτριος Άρχιγέννης είναι ύ-
£ιος όχι μόνον θερμοτάτων συγ-
χαρητηρίων καί έπαίνων — άλλά
καί ήθικής υποστηρίξεως — πού
επί πεντήκοντα συνεχτΐ χρόνια ά
σχολεϊται μέ άκαταπόνητον Ζή¬
λον, άλλοτε μέν μέ τήν λογοτε-
χνίαν άλλοτε δέ τήν ποίησιν καί
μέ τήν μουσικήν.
Λάμπρος Κ. ΛαμπρικΙδης
Συνταξιοϋχος 'Εκπαιδευτικός
Ν. Σμύρνη, Μάρτιος 1Θ73
ΤΟΥ κ. ΑΝ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΥΛΟΥ
ι
οτό είδος πού άσχολεϊται μέ τίς
όμορφιές τής Ούρανούπολης καί
τοϋ "Αθω, τήν «πόρτα» τής Μονα
χικής Πολιτείας καί τό «Περιβό-
λι τής Παναγίας» όπως μας λέει
ή συγγραφέας.
Ή κ. Ε. Μέλλου καταφέρνει
νά μας μεταδώση τίς προσωπικές
της συγκινήσεις καί μέ τή δύναμη
τής άφηγηματικής τέχνης πού τήν
διακρίνει, τήν περιγραφικότητα
καί τήν άγάπη γιά τή φύση νά μάς
πάρη δίπλα της στ" όμορφο ταΕί
δι τοϋ περίπλου των Άόω.
ΤΑ κειμενο Ζωντανό, παραστα
τικώτατο, πορεύεται χέρι μέ χέρι
στό σήμερα καί οτό χτές, τήν ό-
μορφιά καί τήν παράδοση.
Τό πρώτο μέρος τού βιβλίου ά
νοφέρεται στήν Ούρ·νούπολη,
τήν ΊστορΙα της καί τήν έΕέλιΕή
της στήν έποχή μας, μά κυρίως
στήν Ιοτορία τοϋ Πύργου της
τοϋ ΒυΖαντινοϋ.
Τό δετύερο μέρος άναφέρεται
οτό Άγιο "Ορος. Μέ Ζήλο, εύλά
βεια κι άγάπη ή ουγγραφέας συγ-
κέντρωσε τά άπαραίτητα στοιχεία
καί πληροφορίες άπό κατοίκους
καπετάνιους καί μοναχούς καί βά
Ζοντας την προσωπική της σφρα-
γίδα μάς προαφέρει μιά θαυμά
οια περιγραφή κάθε μοναοτηριοΰ,
'Εκκλησίας καί Σκήτης, έΕωτερι
κή καί έσωτερική, μέ πλήθος ί-
οτορικών δεδομένων, παρά τό γε
γονός ότι σάν γυναίκα δέν μπό
ρεσε νά μπή στά χώοο τοϋ Άγίου
Ορουο.
Άπό τήν περιγραψή των Μο·
ναστηριών μιά διαπιστωθη πικρή"
γίνεται, πώς ή Μοναχική Πολιτεία
πεθαίνει κι έρημώνεται, γιατΙ σπά
νια οήμερα κανείς άποφαοΙΖει νά
στερηθή τά έγκόσμια καί νά γ!
νη καλόγερος. Κι έπειδή δλα στα
ματοϋν σέ τούτη δώ τή διαπίοτω
οη, ΰς μοϋ επιτραπή ή έκφρα
ση τής γνώμης ποΰχω άπά χρό¬
νια πάνω σ' αύτό τό θέμα.
Θά πρέπει άντ! τοϋ έθελοντι-
κοϋ μοναχισμοϋ ίδιωτικής καί κο
σμικής προέλευσης, νά θεσπισθή
άπά τήν 'Εκκλησία ή τήν Πολι¬
τεία ή ύποχρεωτική θήτευοη γιά
<άποιο χρονικό διάστημα των ίε- ρωμένων στά Μοναστήριο — 6- πως γίνεται μέ τούς γιατρούς στά χωρία — καί ή υποχρεωθή νά περάσουν τό ύπόλοιπο τής Ζωής τους έκεϊ όλοι οί αυνταΕιοϋχοι Δέ οποτες, άφοϋ ήδη έχουν άποφασί σει νά Ζήσουν χωρίς οίκογένεια καί νά άφιερωθοϋν στόν Θεό. "Ε τσι θά σταματήση ή έρήμωση καί τό σβήσιμο μιδς λαμπρής έποχής χιλΐων χράνων τής Ίστορίας μας πού Ζωντανεύουν τά κειμήλια αύ- τά. Κι έπανέρχομαι στό ώραϊο 6ι· βλίο τής κ. 'Ερατώς Μέλλου. Πολλές δμορφες φωτογραφίες των Μονών ύπάρχουν στό Β' μέ ρος τοϋ βιβλίου, πού βοηθοϋν τόν άναγνώστη νά σχηματίση πληρέ οτερη είκόνα τοϋ κάθε τοπίου. Ή γλώσσα πού χρησιμοποιεϊ ή συγγραφέας είναι άπλή καί στρω τή όπως καί οτό πρώτο της βι· βλίο Τό γράψιμο γίνεται πιό γλαφυ ρό καί τά ϋφος πιό όμορφο άκό¬ μη στήν παραθεση των μύθων καί των παραδόσεων. 'Εκεί ατούς μύ θους καί τίς περιγραφές είκόνω,ν, ή ροή των φράοεων θυμίΖει τά στώσας ότι τό ληφθέν μέτρον τής συμπτύξεως ήτο επιβεβλημέ¬ νον, άλλά καί καρποφόρον. Α¬ σφαλώς, χρειάΖεται μέγα ψυχι¬ κόν σθένος διά νά λάβη τις τήν ευθύνην εκτελέσεως τοιούτων έ- λιγμών, οΐτινες έχουσιν επίδρα¬ σιν σοβαρόν επί των γεγονότων καί τόν έκθέτουν ήθικώς, ιδία δ- ταν γνωρίΖη ότι έχει νά κάμη μέ γνωστήν νοοτροπίαν. Πλήν, ό Ή- γήτωρ δέν πρέπει νά άντιμετωπί- Ζη μέ οθένος καί ψυχραιμίαν τά πυρά μόνον, άλλά καί όλας τάς άντιθέσεις. Είς στιγμάς καθ' άς παίΖεται ή τύχη τής Πατρίδος, τό τί θά λεχθή άπό τούς κακεντρε- χεϊς, τούς μεμψιμοίρους καί τούς έκ τού άσφαλούς ήρωας, δέν πρέ¬ πει νά τόν έπηρεάΖη ποσώς, άλλά μέ κρίσιν διαυγή δέον νά βαίνη είς τήν εφαρμογήν των άποφάσε ών τού άνευ ούδεμιάς ύστεροβου λίας ή ψυχικής άτολμίας. Καί, μέ αύτάς τάς σκέψεις, ό διοικητής τοϋ Άποοπάοματος έλαβε τάς ά- ποφάσεις τού, καίτοι έγνώριΖεν ό τι τυχόν άποτυχία τού θά τόν έ£έ θετεν είς τήν ατίμωσιν, παρεχο- μένης τής έπιθυμητης εύκαιρίας είς τούς έκ τοϋ άσφαλοϋς ήρωϊ- κοίις έπικριτός τού. •Λαβών ευκαιρίαν άμέσου έπα φής μέ τούς ΆΕιωματικους καί όπλίτας τού ό Διοικητής τοΰ Ά- ποσπάοματος, κατώρθωσε νά με- ταδώο·η είς τούτους την πίστιν τού επί τήν τελικήν νίκην. • ,Απομακρύνας τούς ανικάνους καϊ άναθέοας την διοίκησιν των Λόχων είς ΆΕιωματικους δοκιμα σθέντας, τονώσας τό ηθικόν ό- λων, νομι'Ζει ότι ουνέβαλεν είς τήν επιτυχίαν τής άντεπιθέσεως, έΕ ής άνεπήδησεν ή σωτηρία. »... Τό ότι τά έν σχετικίί αταξία, κατόπιν πολυημέρου υπό δυσμε- νείς συνθήκας αγώνος, τμήματα τοϋ Άποσπάσματος έμαγαλούργη σαν, μόλις ήλθον είς επαφήν προ σωπικήν μέ τόν Διοικητήν των, ά ποδεικνύει πόθεν μετεδόθη ή φλό£ καί πόσον μέγα ήτο τθ επι¬ τελεσθέν έργον ήθικώς καί υλι- κώς, καί αποτελεί απάντησιν είς τούς ίσχυρισμούς των. «Οί υπαίτιοι ενός έπαισχύντου σχεδίου δέν θά έπρεπεν, εάν εί¬ χον συνείδησιν, παρά μόνον νά σιγώοι. Άντ) τούτου, προαπσθοϋ αι νά καταβιβάσωσι μέχρι τής μι- κρότητός των ένα μεγαλούργημα 'Ελληνικής ψυχής. Επί ματαίω, εύτυχώς...·. 'ΕκφράΖει τήν πικρίαν τού διά τούς άναισχύντους έπικριτάς ή συ κοφάντας τοϋ μεγαλειώδους έρ- γου τού ά νικητής τής Πίνδου" διό τι, όπως ουμβαίνει π ά ν τ ο τ ε είς τή" 'Ελλάδα, υπό τήν σκιάν των έκλεκτών τέκνων της φύε- ται τό δηλητηριώδες χόρτον τοϋ φθόνουΐ Άλλ' έπ' αυτών θά επανέλθω¬ μεν έν καιρώ. "Ηδη, άς παρακολουθήσωμεν τάς προετοιμασίας τής άντεπιθέ¬ σεως είς 'Επταχώριον. Μετά τήν διανομήν τοϋ μεσημ βοινοϋ συσσιτίου, ό Συνταγματάρ χης Δαβάκης έπέβλεψε προσωπι- κώς τήν εκτέλεσιν διαταγής τού περΐ μετακινήσεως έΕ 'ΕπταχωρΙ- ου των Λόχων 5ου καί 9ου μετ' Ούλαμοΰ πυροβολικού πρός Πριά σωπον, δπου ευρίσκετο καί ή "I- λη Ίππικοϋ υπό τόν "Ιλαρχον Γε ωργιάδην. "Επί κεφαλής των ά- περχομένων Λόχων ήιο ό Άντι συνταγματάρχης Μιούρης, ό ο¬ ποίος θ' ανελάμβανε τήν διοίκη¬ σιν τοϋ όλου Μικτοϋ Άποσπάσμα τος. Μέχρι τού Σαραντοπθοου πο- ιυμοϋ, δηλαδή περί τά πέντε χι- λιόμετρα, συνώδευε τούς ώς ά νω Λόχους ό Συνταγματάρχης Δαβάκης, ή παρουσία τοϋ όποίου ενεψύχωσε τούς μοχητάς. "Ενός ύπαΕιωματικός πού εΐχι διαταχθη άπό τής προτεραίας ν αναμείνη έκεϊ διά νά άνατινόΕη τήν γέφυραν τού ττοταμού, έν ι περιπτώσει ό "Ιλαρχος Γεωργιΰ δης συνεπτύοσετο πρός 'Επταχώ ρίο- , απωλέσας τήν ψυχραιμίαν τού κατά τήν νύκτα, έκαμε τήν άνοτίναΕιν χωρίς νά συντρέχη ό ανωτέρω λόγος' αύτό δέ, θά ή¬ το σπουδαίον έμπόδιον είς την διάβασιν των δύο Λόχων. Άλλ' ό παρών Συνταγματάρχης Δαβά¬ κης έμ'δρίιμνησιε, ττρασωττΐ'κώς κα τευθύνων τάς εργασίας, νά κατα σκευασθή έντός έλαχίστου χρό- νου δλλη πρόχειρος γέφυρα, έκ τής οποίας διήλθον τά τμήματα. Λ Όταν ό Δαβάκης επέστρεψεν είς 'Επταχώριον, εκάλεσε παρ' έ αυτώ τούς διοικητάς των Λόχων: 2ου Άνθυπολοχαγόν Σπυρόπου- λον καί 7ου έφ. Λοχαγόν Χρυσο- οτόμου Δημ., ώς καί τόν Ταγμα¬ τάρχην Καραβίαν, διά νά τούς προοανατολίση σχετικώς πρός τήν αποστολήν των κατά τήν άν- επίθεσιν, τήν όποιαν είχεν από¬ φασιν νά έΕαπολύοη κατά τοϋ έχ θροϋ τήν επομένην. Είς τόν Ταγματάρχην Καραβί¬ αν Ιωάν., όστις, καίτοι απεστά¬ λη έκεϊ ώς Σύνδεσμος τής Στρα- τιάς Δυτικής Μακεδονίας, προσε φερθή λίαν προθύμως νά εκτελέ¬ ση καί μάχιμον υπηρεσίαν υπό τάς διαταγάς τοϋ Διοικητοϋ τοϋ Άποσπάσματος, άνέθεοε νά έπο- πτεύη τήν ενέργειαν τής Διλοχί- άς Βαοιλοπούλου' καθώρισε δέ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922 τοθ Δρος ΔΗΜ Ι. ΆΡΧΙΓΈΝΗ νΐΑΡ/ΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ 36 17.-ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΚΑΝΤΖΟΥ Ή Χαρίκλε.α ΚάντΖου. κόρη . νοηθήκανε μαΖί τού καί έτο.μαστή τοϋ Άρχιμανδρίτη Άβραάμ Παπα|καμε όλο. οί Άδανιώτες νάνεβοθ - Άβραάμ, γεννήθηκε στό 1909 |( με στό καράβ. καί μαΖί μας καί εν συνεχεία, είς μέν τόν 2ον Λό χον ότι θά έκινεϊτο πρός τά νώ- τα τού ύψώματος Προφήτης Η¬ λίας Φούρκας, διά τής μεταξύ Γκρίμπομαν καί ύψώματος 1496 όδεύοεως, είς δέ τόν 7ον Λόχον ότι θά κατηυθύνετο καί θά ένήρ- γει επί τοϋ ύψώματος 1401. Είς τούς ώς άνω ΆΕιωματι- κούς κατέστησεν ωσαύτως γνω- στόι, ότι ό ,μέ/ Ούλαιμός ΊπττΐχθΟ θά έκινεϊτο πρός Φούρκαν, ή δέ Διλοχία Βασιλοπούλου (Ταγμα- τάρχης Καραβίας) πρός Τσούκαν καί ϋψωμα 1525. Πρέπει δέ νά σημειώσωμεν ό¬ τι ή Διλοχία Βασιλοπούλου άνή- κεν είς τό Ι Τάγμα τού 4ου Συν- τάγματος πεΖικοϋ καί συνέκειτο έκ των Λόχων 1ου καί 2ου. Τοϋ τελευταίου τούτου Λόχου διοικη- τής ήτο ό 'Υπολοχαγός ΠεΖικοϋ Διάκος Άλέζανδρος. Άλλά ήτο τό σύστημα τοϋ Συνταγματάρχου Δαβάκη άνεκα- θεν καί ουδέποτε τά παρημέλεΐ' Τούς έκτελεστάς των διαταγών τού εφρόντισε νά 7 ούς προσανα- τολίΖη διά Ζώσης σχετικώς πρός τήν ενέργειαν των, νά τούς κα- θοδηγή καϊ νά τούς έμψυχώνη. Ουδέποτε περιωρίσθη είις τήν έκ¬ δοσιν Εηρών διαταγών πρός ι ούς Διοικητάς των ποτεταγμένων Τα γμάτων. (ΣυνεχίΖεται) στά "Αδανα τής Μικράς Άοίας, οτό «Μπελεντιέ μαχαλεσί» (τουρκ = τής Δημαρχίας συνοικία) . Καί μάς τά ίθ'όρησε στά 1958, πού τότες ήτανε 49 χρονώ. 1.- Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ Ό πατέρας μου Άβραάμ Πα¬ πά - Άβραάμ ήτανε πολύ μορφω μένος καί πολύγλωσσος. Επί 15 χρόνια έκανε τόν είσαγγελέα στά τούρκικα δικαστήρια. "Υστερα, χειροτονήθηκε διάκος καί παπάς καί άρκετά χρόνια ήτανε άρχι- μανδρίτης στάν "Αη Νικόλα τή μοναδικιά έκκλησία των Άδά· νων. Στό Μικρασιατικό Πόλεμο έκτελούσε καθήκοντα έπιοκόπου. Ή Μητρόπολη Ταροοϋ καί Άδά νων άνήκε στά Πατριαρχεϊο Άντι οχείας. 2- ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙ ΔΑ ΜΑΣ ΤΑ ΑΔΑΝΑ ΠΑ ΝΑ ΜΗ ΣΦΑΧΤΟΥΜΕ ΑΠ' ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ Έφτά μήνες πρίν άπ- τήν κα ταστροφή τής Σμύρνης, δηλ. τόν Ίανουάριο 1922, ό γαλλικός στρατός πού βριακόντανε στά Ά δανα έτοιμάστηκε νά αναχωρήση Οί Γάλλοι λοιπόν αύτοι δώσανε τά πυρομαχικά τους στόν έχθρό καί μάς εϊπανε. «'Εμεϊΐ φεύγο- με, κ' έσεϊς οί ΧριοτιανοΙ θά μεΙ νετε τώρα άπροστάτευτοι. Ό εχθράς μπορεϊ νά σάς οφάΕη. Γι' αύτό καλό είναι ν' άφήσετε τήν Πατρίδα σας καί νά φύγετε». Καί τότες εμείς, όρον - όρον Εεοηκω θήκαμε Ρωμνιοί καί Άρμένηδες ά φύγωμε μέ τό τραίνο γιά τή νΐερσίνα. Ό αιδηροδρομικός οτα- θμός είχε γεμίσει άπό μάα, καί στά σπίτια μας τώρα μπαίνανε οί Όύρκοι κάτοι^οι. Φύγαμε γιά ή Μεροίνα, άφήσαμε όμως στά Αδανα δυό - τρείς δντρες, επι- τροπή γιά νά μαΖέψη τά ίερά κει μήλια καί τίς υίκόνες άπ' τήν έκ ληοιά μας γιά νά τά φέρουνε τή Μερσίνα. Στή Μερσίνα καθήκοντα 'Ελ- ηνα προξένου έκανε ό κ. Μαυ ιομμάτης, πού ήτανε Ρώσος ύπή οος. Ή Μερσίνα, είναι τό λιμά ι των Άδάνων καί τής Ταρσοϋ. Κ' έται ενήργησε νά έρθη καρά- βι άπ' τήν 'Ελλάδα νά μάς πάρη. "Υοτερα λοιπόν άπό ένα μήνα ήρ θε τό «Κωνσταντινούπολις» πού δταν τό είδαμε κλάψαμε άπ' τή ουγκίνησι. Μόλις οραΕε τό καράβι, κα- τεβήκανε "Ελληνες άΕιωματικοΙ τοϋ Ναυτικοϋ καί άρωτήσανε, ποϋ είναι ή Έκκλησία. Ζητήσανε καί τόν άνώτερο έκκλησιαστικό λευΤ- τη. Καί τότες παρουσιάστηκε ό πατέρας μου, άφοϋ έκτελοϋσε κα θήκοντα έπισκόπου. Κ" έτοι συνεν οί Μεροινιώτες. Οί Άρμένηδες οί καημένοι τό τες δέν είχανε Μητέρα Πατρίδα έλεύθερη όπως εμείς, γιά νά μη νύσουνε καράβι νά έρθη νά τούς πάρη. Κι έτσι θά πομένανε έκεϊ γιά νά σφαχτοϋνε 6π' τόν έχ¬ θρό. Μά ό Άρμενόπαπας έτρεξε εύτύς και παρακάλεσε τόν πατέ ρα μου νά μεσολαβήση γιά νά φύ γουνε μέ τά καράβι αύτά καί οί άρμένικες οίκογένειες των Άδά νων καί τής Μερσίνας. Ό πατέ ρας μου λοιπάν έΕήγησε στούς'ά Ειωματικούς ότι καί οί άρμένικες οίκογένειες πού είναι χριστιανι·° κές κι αύτές θά σφαχτοϋν άπ' ΓΟν έχθρό άν μείνουνε. Γι' αύτό θά ήτανε μεγάλη φιλανθρωπική πράΕη, δν τίς παίρνανε κι αύτές μαΖΊ. Οί άΕιωματικοί νοιώσανε Γόν πόνο των άρμένικων αυτών οΐκογενειών καί άποφασίσανε νά τίς πάρουνε. Κ' έτσι τά καράβι Εέχειλο άπό Ρωμνιούς καί Άρμέ νηδες πρόσφυγες Ε,εκΙνηοε γιά τήν 'Ελλάδα. Κανένας Χριστιανός δέν είχε μείνει οτά Άδανα οϋτε Άδανιώτης οϋτε καϊ Μερσινιώ- της. 3. - ΗΡΘΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙ- ΔΑ ΕΛΛΑΔΑ "Οταν ήρθαμε στήν Άθήνα, ό πρώτος σκοπός τοϋ πατέρα μου ήτανε νά φυλάξη τά Ιερά κειμή λια, τίς είκόνες καί τά χρυσόδε- τα βιβλία των Άδάνων. Καί έται ενήργησε καί τοποθετηθήκανε στό χτίριο των Βασιλικών Σταύ- λων ώσότου οί Άδανιώτες άπο- κατασταθοϋν καί τά χρησιμοποιή- σουνε πάλι. Πήγε άκόμα καί πα¬ ρουσιάστηκε στόν Βασιλέα Κων- σταντϊνο γιά νά τόν παρακαλέση γιά τήν άποκατάαταση των πατρι ωτών τού. Ό βασιλεύς τοϋ τά ύ· ποοχέθηκε άλλά δυστυχώς ό πα¬ τέρας μου πέθανε καί οϋτες ά βασιλιάς τό κατόρθωοε. "Υοτερα όπό έξι μήνες γίνε ται ή καταατροφή τής Σμύρνης. Οί έφημερίδες γράφουνε τά δυ· αάρεστα. Σέ μιά εφημερίδα πού διόβαΖε ά πατέρας μου, βλέπει δ Εαφνα μιά φωτογραφία. "Ητανε 6 Χρυσόστομος Μητροπολίτης Σμύρ νης πού ό έχθρικός όχλος τάν έσερνε χάμω τραθώντας τον άπ' τά μαλλιά τού. ΚαΙ θυμήθηκε πού τόν είχε γνωρίαει στά Πα- τριαρχεία τής Κωνσταντινουπόλε Ης, τό Σεπτέμβριο τοϋ 1918. Ή πίκρα τού ήτανε μεγάλη, δρχισε νά δακρύΖη καί τοϋ έρχεται ευθύς έγκεφαλική συμφόρηρη. Σέ 24 ώρες Εεψύχησε, ψελλίΖοντας τά τροπάριο τοϋ Σταυροϋ «Σώοον, Κύριε, τόν λαόν σου...». Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Ρευοτότπτες ιιαι μεταπτώοεις οτήν άνθρωπότπτα Ιτροττιώτης στήν Τουρκία κατα τόν Α' ηαγκοσριον Πόλεμον Τού ΑΜΑΝ! Α ΝΙΚΟΛΑ ΙΔΗ· σννταξιούχου ιΓραμματέ«ς) Δ^μου Π'ολ*μαΐδος (Συνέχ,εια έκ τοΰ προηγούμενον) Τραγική κατάοτασι. Νά θλέπης νά οθύνη κάθε λαμπάδα στά πε- ριβόλια, οτϊς φυτεϊες, στά σπαρ- τά. Νά μην πιάνουν τόπον οί δια- μαρτυρίες. Καί νά σοϋ γεννάται τό αϊσθημα ότι τίποτε άπ' αύτά •••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«•••ι τά Όοοι ταΕιδεϋετε, άΕιοποιεϊτε καλυτέρα τό ταΕΙδι οας μέ βιθλία τού ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ - ΣΤΑΝ.'ΡΟΔΡΟΜΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (έντυπώσεις άπά τήν Ι¬ ταλία, Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία). - ΕΥΡΩΠΑΊ'ΚΗ ΣΥΜΟΩΝΙΑ (Ελβετία, Ισπανία, Γαλλία, Γερ- ./«ίΙΙί - ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΔΡΟΜΟΙ (κρατικά βραβεϊο 1971): 22 κεφά- λαια στεριές καί θάλασσες τής έλλην. γής. - ΚΥΠΡΟΣ - ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ - ΑΙΓΑΙΟ (Κύπρος, Κων- σταντινούπολη, 'Εφεσος, Άλικαρνοοός, ΣΙφνος τά νησ! άπο- καλύψη). Στήν Άθήνα. Στά κεντρικά βιβλιοπωλεϊα. Στάν Πειραια: ΚαλούΒης όδός ΚαραΤσκου 105 κϋ ν1)!- λωνος 31. ποι» , Σ' όλο τό βιβλίο είναι διάχυτη ή άγάπη τής κ. Ε. Μέλλου γιά τήν φύση, τήν Πατρίδα καΐ τή θρησκεία. Τό «ΤαΕίδι στήν Ούρανούπολη καί τό "Αγιον "Ορος» είναι μιά έπιτυχημένη έκδοση, έπίκαιρη καϊ ώφέλιμη σέ κάθε άναγνώστη πό ύθέλει νά ένημερωθή τουρι στικά γιά τις όμορφιές τής Πατρί δας μας, παράλληλα δέ καϊ ίοτο ρικά γιά νά μάθη τήν ίστορία καί τίς παραδόσεις τοϋ ϊδιου τοπίου πού Ισως κάποτε επισκεφθή. Τά έΕώφυλλο τοϋ βιβλίου μέ τή μακέττα τοϋ Ζωγράφου Γιάν¬ νη Παπαδόπουλου κα) τή βυΖαντι- νή γράφη, βρίσκεται στά κλϊμα ■'Οταν οί Θεο! γίνωνται ανθρω ^ τοΑ ηερ,ιεχομένρΜ. ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΙΜΊΞ ΜΑΡΙΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5, 0Μ0Ν0ΙΑ ΤΗΛ. 528800 ΑΝΤΙ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΕΙΣ ΣΤΑ ΛΟΥΤΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΕΚΕΙΝΑ ΣΕ ΣΑΣ ΑΝΕΪΟΔΑ - ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΑ - ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ - ΘΕΡΜΑ ΘΑΛΑΣΣ1ΝΑ ΙΑΜΑΤΙΚΑ ΛΟΥΤΡΑ - ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΟΥ ΕΪΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ • ΑΡΘΡ1ΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΙΣ - ΠΕΙΡΑ 70 ΕΤΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ:ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙ- Κ Α ΚΑΙ ϋΜΑίιΙΚΑ πού άντικρύΖεις οτήν περιουσία σου δέν σ' άνήκει, δέν όρίΖει τί¬ ποτε καϊ νά καταντάς άνάμελος θεατής στίς καταοτροφές. Νεκρά δηλαδή χωρίς πεθαμένο. Όμολο γώ ότι έγώ γιά τόν εαυτόν μου αίαθάνθηκα τύψεις καΐ διενοήθη- κα πώς είναι τιμωρία άπό τόν Θεό διά τήν άχαριστΓαν πού επε- δείξαμε στήν κυρίαρχή μας Τουρ κία. Δέν Εέρω αν ό άναγνώστης θά μέ βρή άψίκορο στόν χαρακτή ρα. Συμπτυχθήκαμε σάν πουλιά κατά χειμωνάτικη θύελλα καί σκε πτόμαστε τήν αντιμετωπίση τής κατάστασης πού ήρθε σέ άντίθε αι μέ τήν προομονή μας σάν ·κε· ραυνός έν αϊθρία», πού δέν ά- πεϊχε άπό τίς ενδείξεις τής Πον- τιοκής λαϊκής παροιμίας «Εϋγα μαοοϋρα. "Εμπα κιντέαη (βγήκεν ή άγριοροδή πού άγκυλώνει καΐ μπήκεν ή τσουκνίδα πού πρήΖει). ' Ήταν βεβαία άκαταστάτακτη ή κατάσταση. Βρισκόμασταν άνά μεσα σέ δύο πυρά Ρωσίας καί Τουρκίας. Όπως ήρθαν τά πρά· γματα ευρισκόμεθα σέ Ρώασικη κατοχή σκέφθηκα καί πρέπει νά βοηθήσω τό άδέλφια οτά έσωτε- ρικά είς τήν ΤραπεΖοϋντα ώς ό¬ του διαπιστώσω δν θά μπορέοω νά συγκομίοω τήν παραγωγή καΐ δν δέν γίνη προέλασι νά κατεβώ κΓ έγώ μ' όλα τά μέλη τής οικο¬ γενείας ατήν ΤραπεΖοϋντα γιά νέ ες βάσεις δι' άνασυγκρότησι καΐ άνόρθωσι. Τρείς μέρες περάσανε — Πέμ- πτη Παραακευή και Σάββατο — κα! ή κατάοταση δέν έπαιρνε με- ταβολή. Την σκέψι μου άνέφερα οτήν μαμά πού τήν επεκράτησε μονόχα γιά τόν Βασίλη νά φύγη γιατϊ ά μικρότερος είναι άπαραί- τητος γιά τήν συγκομιδή. Τήν έ- πόμενη Κυριαχή 17 Ιουλίου 1β1θ π.μ. έφυγε μέ δλλους συγχωρια- νούς οτήν ΤραπεΖοϋντα ό Βασ!· λης μαο. (ΣυνεχΙΖβτοι)

ΘΕΜΑ.ΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
Η ΦΡΑΟΥΛΑ (Χαμαιυέρασα)
Υπό Ε. Π. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΎ ΔιΒάκτορος
τού Πανεπιστημίου των Παρισίων.
'ΗΙ φροουλα είναι φυτόν τής οί
κογενεΐας των ροδανθών, καλλι-
εργεϊται Ιδίυκ: είς ΜακεδονΙαν
(περιφέρεια Φλωρίνης, νομοϋ
Πέλλης καί θεσσαλονίκης) άλλά
κα) άπανταχοϋ τής γής διά τόν
εθχυμον,, εϋγεστον, άρωματικόν
καί άναψυκτικόν καρπόν της.
Π ο ι κ ι λ Ι α ι. 'Από τα πολ
λα εΐδη (100 περΐπου) θά ανα¬
φέρωμεν δύο ειδή μόνον: ή μι-
κρόκαρπος ή άειθαλής καί ή μέγα
λόκαρπος ή έδώδιμος.
Ή μικρόκαρπος φράουλα (τα
βουνήσια χαμαικέρασα) είναι πό
λϋ, ασυγκρίτως ανωτέρα, γευβτι-
κώτερα καί άρωματικώτερα, άπό
έκεϊνα πού καλλιεργοθνται είς
τούς κήπους καί είς τα θερμοκή
πια, μέ χημικά λιπάοματα, μέ διά;
φορα έντομοκτόνα ραντίσματα κα'ι
χίλιες δυό αλλες περιποιήσεις.
'Ηι φράουλα των θερμοκηπίων,
είναι βεβαίως πολύ πιό μεγάλη
καί ώραΐα είς την εμφάνισιν, Αχι
δμωα καί είς την νοστιμάδα καί
ιΐς την ώφελιμότητα.
Ή φράουλα εΤναι άπό τα πιό
εθγεστο, τα πιό εύγενικά φροΰτα
τοθ τόπου μας.
Είναι ίνα φροϋτο χάρμα ο¬
φθαλμού, άλλά καί πολύ ευχάρι¬
στον διά τόν φόρυγγα καί τόν οί
οοφάγον, ιδίως δταν τρώγεται μέ
σάκχαρι καί άνθόγαλο (φρουτό-
κρεμα τής ώρας).
Ή φράουλα περιέχει 2 — 5%
οάκχαρι όργανική άφομοιώσιμη,
φραγαριανίνη καί ταννΐνη. ΈπΙσης
περιέχει καί Ιτιϋλικόν νάτριον.
Ωσαύτως περιέχει κατά χιλιδ-
γραμμον 330 θερμίδες. "Εχει με
γάλη ποσότητα ύδατος (φυτικοΰ)
πού μαΓι μέ τίς διάφορες ένώσεις
τού Ιτεϋλικοϋ νατρίου, ένεργεϊ ώς
διουρητικό καί συντελεί πολύ είς
την άποτοΕΙνωσι τού όργανιομοϋ.
Ή συστηματική φραουλοθεραπεία
1500 γραμμ. ημερησίως, συνιστά-
ται πολύ είς τούς πάσχοντος άπό
ρευματισμοϋς, έκ λιθιάσεως, είς
τούς ήπατικούς, άρθριτικούς, νευ-
ροπαθεϊς ώς καί κατά της έντερι
κης άτονίας. Προσοχή άπαγορεύ
εται είς τούς δυσκρασικούς (άλ-
λεργικούς) είς το^. πάσχοντος ά-
ύπδ έκΖέματα.
Ή ρΙΖα της είναι διουρητική καί
καθαρτική τού αΤματος 25 ΥΡ-
είς 1000 γρ. ύδατος, είς τούς πά
σχοντας έκ νεκρολιθιάσεως καί
είς τούς πάσχοντος έκ δερματο-
πάθειας.
Ό χυμδς τής φράουλας έπιβο
ηθεϊ είς την ταχείαν έπούλωσιν
των πληγών καί των τραυμάτων.
Έπίσης ό χυμός χρησιμοποιεϊ-
ται ώς καλλυντικό τοϋ προσώπου
άφαιρεϊ τίς φακίδες καί τού δί¬
δει φρεσκάδα.
Τουτο προφανώς νά όφείλεται
είς την κερατολυτικήν δράσιν
τού ίτεϋλικοϋ όζέως πού περιέ¬
χει, όπως καί τό ίτεϋλικόν νά¬
τριον πού ώφελεϊ είς τούς ρευμα
τκσμούς.
Ή φράουλα συνιοτδται καί είς
την τριχόπτωσιν.
Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ
Βιβλιουριτιιιή
Ή εφημερίς «"Ερευνα» των
Τρικάλων ΘεσσαλΙας έδημοσίευ
σε την άκόλουθη κριτική τοϋ κ.
Χρυοοοτόμου Ε. Ζήση γιά τό βι-
βλΐο «τό Νύμφαιο» τοϋ συνεργά
τού μας κ .Νίκου Καραρά.
ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΡΑ
«ΤΟ ΝΥΜΦΑΙΟ.
Αθηναι 1966
«Στΐς χαμένες πατρΐδες, στήν
όνειρεμένη άντίπερα ΑΙγαιοπελα
γίτικη γη, μάς μεταφέρει ό κ. Νϊ-
κος Καραρδς μέ τό ίστορικολαο-
γραφικό κείμενό τού «Τό Νύμ¬
φαιο» ■ Ι
ένάρασις έΜΟς γιγανπ-ιαίαυ τΓνβύμα
τος. τότε τπρέπτ·εΐΐ νά ττοΜμΐε·. έ-
κτός τοθ δτι ή Ιδέα τής «δηιμιοορ
γίας» ήτο τεΐλείως αγνωστη κσττά
την άρχαιότητα, τποι,ό ττνεϋμα θά
ήτο τόσον δΐσΛτρεπές ώστΐε νά
μ~αροΰοιε νά μαντεύση τί> μυστή
ριο των ΛλλΕ—άλΐλη^ων ττΐεριόδων
τής γής, τό ό~ο·Τον ή έττιιοττήιμη
τώρα -τχϊάς τελευταίαι"; χιράνουις α¬
πεκάλυψε;
Στο πρώτο
τής Γε'/έ
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••««••«••«•••••••••••••ο····*
Ή γένεσις των κόσμων
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοπούλου έιιιτίμου Γυμνασιάρχου
δβύτβρη —γγή —ληροφαριών, δηιλα
δή τα άητκ/τΒλέισιμισΓτκχ τής γεωλο-
γικής ερεύνης ε'χουν έν τούτοις ή¬
Δ'
"Ας «ΚίΤΒβούμε τώρα ττιά ά—ό
τα ύψη «σΛ &<> άσχοληθού
μ« ,μέ την
<μα>ς ύδρογεια
σφσίρΐα, την γή ιμας, έ~άνω στήν
ό—σία γβννηθήκαμε καί έπτοΜο
στήν 6—οία, τώρα καί 6.000 χρό
νια —αίζεται τό ιμϋ/αΐλβιώδΐες καί
τιραγικο θροΐμΐα τής
τος. "Εχομε ιμόΛιικτπα σχετικσ. μέ
την αρχαιοτάτη κΐαπατγ'ωγή της
δύο —ληροφορίες οί οποίες ένώ
ττραφχοντα,ι άπτό δηαφορετιικ,ή πη¬
γή ή κάθε >μιώ συιμφωινοθν δμως
καί κατταλήγουν στα Τδικχ συιμττε-
ράσΐμΐατσ: «αιί τίς χα,αοίκτηρίζει
ώραιόχητσ;. Ή ττιρώη-η
Ιχει γράφη πιρο 4000 έτών. ο—ό
μέσον ριαις έρήμοι/ άπτό ένοο 6ο-
σκον ττοΰ τό δνο,μά τού είναι· Μω
ϋσης. Ή δευτέρα ένώ ήρχισε πρό
60 έτών (1) δέν εχει σΜμΐπΛιτΐρω-
θη σκό,μη. ΌΙλοι οί σοφοί τής
Εύρώπης έαγάιςοντσι γι' οίύτό τόν
σκαττο., χωρίς διακοττή,. Αύτη ή
σΐως δέν εχομεν την διδακτικήν ά-
ττΌκάλ.υψϊν τού μυστήριον τής δη¬
μ ιουιργίσς ούτε άκό,μη ολιγώτε¬
ρον την έτπστηιμονιική τταιράχΓτ'ασί
τηις. Βλιέ—ομε ένώτηιόν ,μας τίς £ξ
μβγσ)λειώδί.ις είικόνες τίς οττΌΪ^ς ό
Θεος κατά σειράν έ>ειριε προ των
όφθαλιμών τού Μωυσέως καί μέσα
σ' αύτές Ιδειΐξεν τίς κάριες σκη·
νές τή,ς δηιμΐισαργίιας. Έφόσον 6
Μωϋσής τόσον1 φο>τ!ισβτ|.κ'ε όπό τον
Θεόν. ιμιπαροΰμ'ειν όπτωσδτνποτε νά
τταροδε)(6ούμιε δτι έ—ΐ,ιιδή κσττά
σειιράίν παρσττηιρούσιε τίς σιαηινές
τής δημιθΜΡΥίας οί άμέτΐρτγηες λε
τττοιμιέιρειές της διέυγσν τήιν προσο
χήν τού. "Ο—ως οτυιμβαίνει στόν
οαβόνα —ού Ιχει ένώπηον των ό-
φθοολιμών τού μίαν ιμβγάλη εΐκόνα,
κοη ό Μτοϋσής
μέ χονδρές —νείλι^ς δ,τι ια«ρίως
τού τφοξενοΰσιε ζωη>ρή έντύπωσι.
Τα δευετρβύοντα σ~μιεκχ δέν τα
«αί έδώ βιρίσικετσι ττ4-
θαννώς έτπ·ί'σης ή δμΘυκ,ρίινηισι μειρι-
κάν δυσηοολιών·. Ά/ττο τό περιεχό-
.μενο τής διοικήσεως τού Μωϋσέ-
«ς καΐ άττό ώρισιμιένες ί6ιαζ(χισες
δή· φθασβι σέ σημεΤα άρκετά Ικα-
νοτ—χηττικό, ώσηε να μάς παρον-
σιιάζαυν κ,αθαριή άττόδειξι της θεο-
ττνευοτίας τής τηρώτης. 'Εαν ά-
ττορρίψωμε την Ο—όθεσιν τής ©εί
ος εμπνεύσεως σιχΒτΗικά με τήν'.
ιμοορτυρίας τού Μωυσιέως. τότε ή·
διήγησις τής ΓενΕσβως είνε ά-1
δλέττοιμΕΐν έν τούτοις ότι τό
τού εΤχε λουσθη σπτο ύ-
τηεργόϊνο φώς. Δέν εύρισκε συχνά
έκφράσ«ως, ώστε
τό ότΓοΐον Εδλετηε να τό όπτοδώση
τελείως σαφώς. Ί χνογοαφούσε τα
πράγιμαΓτα δττως τού τταρουσιαζον
το χωρίς ίσως να τα άντιλαμίβάΓ
νιεται ορθώς, χωρϊς ώστοσο να έκ
πλήττετται καί χωρίς Ιδιαιτέρως
νά ένδιαψέΐρετΐαιι, γιβ την άπορία
τηλώς
'Αττο ττοΰ θά| ττον κατ' άνάγκηη/ θά -ροκοολού-
Εττριε~ε κοίΓα~ιν τούτου νά Εχη
την ,καταγωγήΐν' της; ΠρόκΕΐται έν
τούτοις γιά τίΐράγιμοτΓαι τΐά όττοΐα
προηιγοθνται της έμιφαν!»ευς τού
άνθρώτκχι! «ΠοΟ ήσουν», λέγει ό
Θβός στώνι Ίώβ, «δταν έγώ έθε-
'Εκβί στήν χιλιοτραγουδιβμένη Ί
ωνική γή ήταν τό Νύμφαιο, πού ό
λαός τού τό ώνόμαϋε Νύφιο καί
Νυφιό. Όνουασία πού τοϋ όρμο
Ζε γιατί είχε πολλή όμορφιά. Τώ
ρα πιά έχααε καί τό δνομα καί
τόν παλμό τού. Μένει δμως ώς
νοοταλγική άνάμνησις θρονιασμέ
νπ στήν ψυχή των άνθρώπων πού
ή φύτρα τού γέννησε. "Ετσι, με-
τά την Μικρασιατική καταστροφή
τό γραφικά Νύμφαιο ώνομάστη-
κε άπό τούς Τούρκους «Κεμάλ—
Πασά» καί ό καθάριος τού έλλη
νικόο παλμός άποδυναματίστηκε
μέ τό ξερρΐίωμα των κατοΐκων
τού καί μέ τίς τόσες άντιξοότητες
πού δέχτηκε στά μετά τό 1922
χρόνια. Σήμερα είναι σεμνό προ
σκυνητάρι γιά τούς συμπαθεϊς ζε
ριΖωμένους άνθρώπους τού, πού
διατηρούν τή θύμησή τού στά μύ
χια τής καρδίας.
Τό Νύμφαιο αύτό, τό στολίδι
τής Λυδίας, οτήν περιοχή τής
Σμύρνης, πού άπροσδόκητα £γι-
νε πρωτεύουσα τοϋ ΒυΖαντινοϋ
Κράτους. μάς παρουσιάΖει ό νο-
σταλγός των Χαμένων Πατρίδω/
κ .Νϊκος Καραραο στήν όμώνυμη
πραγματεία τού, πού διακρίνειαι
γιά την πληρότητα καί την τεκ
μηρίωσι. Κάπου έκεϊ κοντά, στο
χωριό Μπουρνόβα, γεννήθηκε δ
Ιδιος καί άνδρώθηκε. Καί δταν
ήρθε ή συμφορά έκλσψε πικμά μα
Ζ μέ τίς χιλιάδες ΕεριΖωμένες έλ
ληνικές ψυχές. Ό πόνος τού καί
τό δάκρυ τού έγιναν τό πεννοκα-
λαμάρι καί ή νβσταλγία τθ χαρ-
τί, ποϋ -ύλοποίησε» την τρικυμια
τής ψυχής τού γιά την γενέθλια
γή τού. "Ετσι Εεπήδησε άπό τό
πύβωμα τής καρδίας τού ήπραγμα
τεία τού γιά τό χωριό τού Μυσυρ
νόβα μέ νοσταλγικές περιγραφες'
μιά έργασία ,στήν όποΐα καθρε-
πτΙ2εται ή Έλληνική ψοχΠ τής
Μικρασιατικής γής τής Ίωνι-
κής περιοχής. ■Υστερα μάς έδω-
σε τό «Σεβντίκιοϊ», τό λεβέντικο
χωριό τής Σμύρνης «ένα δώρο ά
γόπης πρός την πατρίδα τού», ό¬
πως γρόχρει ό σεβαστόν μου φί-
λος κ. Χρ. Σολομωνίδης οτήν
εφημερίδα «Προσφυγικός κόσμος»
(29.11.1964). "Ετσι, ό κ. Νϊ-
κος Κοραράς διατηρεϊ με την
πέννα τού άσβεστο τό φώς τής Ί
ωνικής γής. Αύτός »<αί μερικοί άλλοι. Καί πάνω άπ" δλους δ ι- οτοοιοδΐφης τής ΊωνΙας, ό κ. Χρή στος Σολομωνίδης, γιά τόν όπστο τόσες φορες μδς δόθηκε ή ευκαι μολίιωσα την (Ιωβ κεψ- 38 § 4) «'Ερωτήσω 6έ σε ού δέ μοί άττακιρίθητη, ττοΰ ής έν τώ θε,μελι- αΰν .με την γτν·;> 'Αννλά θά ήθελε
κανεΐς νά θεωρήοη τίς ττληραφορί
ες ττειρί τής Γεινέσβως δτι δέν εί¬
ναι τ'κττοτε δίλΛο —οβρά ιμιά ψ'λο-
αν σν κάσ,μο όϊ λέξεις'"τοι; Ό ' Ρ|α να ΥΡύψωμε.
Μωθσής εΐχβν όντως ττροαισθαν-· 'ΑναλογΙΖεται κανκίς τόν μδ
θή δτιι ή διαττίστωσις της άξιολό χθο πού χρειάστηκε αυτή ή έρ¬
γον κοοι ιμβγαλει,ωδουις διηγήσΕως γαοία δταν ό ουγγραφεας της εΐ-
τοο, τόστε ϋστεΐρα Αττο 4000 χρό _ νοι ύποχρεωμενος νά άναΣητή πή
ν:α· θά έκτπηβούσιε άτπο τον κολ-'
ττον τής γής;
(Συνεχίζεται)
(1) Τό σχετικό μέ την μίλέτη
γές καί στοιχεϊα πού ό χρόνοο
καί πιό πολύ ή καταστροφή τοϋ
πολέμου άφάνισε. Μπροστά στήν
έσωτερική Λμως έπιταγή, στό πρό
τής ιμυχήι:, ό μόχθοο πα-
Ποντιακοί Χοροι στήν "Εν«>-
:ΐς
·ΚΙΙ1Μ1·«".
οη ΠοντίΐΑν Νίκαίας
ρυδαΗΒοϋι»
καί Κο
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
"Εχομε φαίνεται άδυναμία στήν
&ιδασκαλία των Ποντιακών Χο-
οο>ν, άφοΰ κάθε τόσο καταπιανό-
μαστε μέ τό εΐδος «ΰτό τό λαο-
γραφικό!
Δουλενψαμε ■χ.αχ έξακολουθοίιμε
νά δουλεύομε άπό τού 1921 τούς
Ποντιακούς Χορούς,, μπάζοντας
σέ μεθοδικά καλούπια!
Είναι σ' δλοΐ'ς γν«)στό τό έ'ρ-
γο τή; περισυλλογής των ποοσφι-
λών ιιας χορών, τούς όποίους επί
τάσα χρόνια τοΰς έ&βάξαμε καί
τοίις παρουσιβσαμε στόν «Παρνασ-
σο».
Στό σΓΐμερινό μα; δημοσίευμα
οέν
ποόθεση νά έξιστορή
κών Χορών# τής «"Ενωση; Ποντί
ών Νικαίας»;
Ποΰ νά όφείλεται τό γεγονθς,
ώ
ΚΠΑΏΣΣΏΙ
Κολοσοοί φίλτατε, νά τούς έ- εκείνοι όλεΐ σχεδόν τίς γλώαοος
πισκεφθής στό συνιστώ, θά μεί , τού κδσμου.
νης κατάπληκτος, θά θαυμάσης
5τι δέν ^
στή Σχολή των Ποντιακών Χο¬
ρών καΐ τραγονδιών μαθπτές κια
τα έπιτεύγματα τοϋ άνθρώπου, θά
νοιώσης ϊλιγγο άλλά καί φοβΐα
συγχρόνως.
Μέχρι πρ'ιν λίγο καιρό τα πρω
τεϊα είχε τό έμπάιρ στέιτ μπίλν-
μαθήτριες, ένω άλλοτε ή Σχολή Τιγκ στή Ν. Ύόρκη μέ εκατόν
πέντε πατώματα. Τώρα τό ϋψος
άνίβηκε καί τό προβάδισμα δα
άριθμοϋσε 1251
"Εάν τώρα
παρακολουθήσομε
τα δυό μικρά παιδία, χον Χοιρα-
λαμπο "Αι&ρα4χίδη/ γιό τοϋ κα-
θηκε στό Σικάγο μέ διαφορά εϊ-
λοΰ μου φίλου κ. Ανασταση Α- ,.-.„.„
6ρ«μί8η καί τή μ.κρή χαριτο,μένη| - Δηλαδή Πινδαρε μέγαρο μέ
Άναστασία Σουμελίδου, νά χσ- εκατόν εϊκοσι όκτώ πατώματα;
ρεύονν τόν Σέοα - χοοό/ μέ τα ΚαΙ δέν συνέδη ποτέ βτι καί
μαχαίρια, πού τόν έδιοάχθηκαν ε|ς την παλαιά διαθήκη μέ τόν
ή Σλή ή "Ε Νί'
αύήεργν00κ^ίμ
λίου ΛΛτπουγκώ έξεδώθΓ> τό 1877.' ραμερΐζεται, φεύγει. «ΑΙσθάνομαι
σΌφική φανταιστιική τταιράΊσταοσις ή — γράψει ό κ Καραρας — ποβι: '
σομε τίς διάφορες προσπάθειές
μας πάνω στόν Ποντιακό χορά,
μα νά Λνοίξομΐ τή ούρα τής .«"Ε
νωσης Ποντίων Νικαίας — Κορυ-
δ-αλλοϋ» γιά νά δοΰμε τί γινεται
έκεϊ σχετικά μέ την διδασκαλία
ιών Ποντιακών Χοοών!
"Επί Ποοεδρίας των προσφι-
λών μου φ/λων κ.κ. Ήλία Σπανά¬
κη καί Γεωργ. Σακκά, ή «"Ενω-
ση» Ποντίοιν Νιικαίαζ». είχε άνε-
6εϊ στά ιΐ»πλότερα σκαλοπάτια της
δράσης της, μέ τοίκ 125 μάθη¬
τε^ καί μαθήτριες τής τότε Σχο-
λης Ποντιακών Χορών!
Τύτρ ποΰ οί δύο αύτοι δνβρες
επ.·αναν στά άτσαλένια χέρια των
την δλη ύπόθεση τοΰ οίκοδομήμα-
τος τής «"Ενωσης».
Βεβαία καί βλλοι έβοήιβησαν
κοί άλλοι συνεισέφεραν για ΐόν
ώοαϊο αύτό σκοπώ!!!
Τώρα, δέν είναι κρίμα να στα-
ματήσει ή διδασκαλ.ία των Ποντια
βν δέν άναλάβωμε εμείς αυτή
την φροντίδα, οί έπίγονοι θά υδς '
καταλογίσουν θαρειές εϋθϋνεο
γι' αυτή μας την άμέλεια» (σελ.
11). Σκέψις σωστή, έθνική. Άλ
λοΐμονο άν χαθοϋν οί ρίΖες τής
έθνικής μας Ζωής. ΚαΙ ή έθνική
μας £ωή δέν διαλαμβάνεται μόνο
ϋτό σημερινά μας ελευθέρα εδά
φη. Ύπάρχει παντοϋ βπου β-
στραψε ή Έλληνική ψυχή. ΓΓ αύ
το, κάθε έργασία πού άναφέρεται
στΐς ρΚεο τοϋ έλληνισμοΰ είναι έ-
Βνική. "Ετοι τό -Νύμφαιο· τοϋ κ.
Νίκου Καραρά γΐνεται έθνικός
πυρσός πού φωτίΖει τόν Έλληνι
•υμό τής ΊωνΙας καί διατηρεϊ τόν
απόηχο τής Έλλη νίκης ολκής μέ
τή μαγεία τής νοσταλγίας. Ό συγ
γραφέας μάς όστεώνει την μελέ
τη τού σέ έπίσημες πηγές καί σέ
6,τι διετήρησε ή μνήμη των μέγα
Λυτέρων γιά νά μάς δώση, ετσι,
μιά όλοκληρωμενη εργαοΐο γεμά-
τη παλμό καί φρόνημα μέ πυρήνα
την Έλληνική ίδέα. Σάν πβριωρι
ομενο γεωγραφικό χώρο τοθ Νυμ
φαίου κρϋβεται μιά άπέραντη έπο-
χή ΒυΖαντινής αϊγλης ακί έθνι¬
κής περισυλλογής καί ακούεται
τό βουβό κλάμα μιδς έθνικής τρο
γωδίας, ένώ ή νοσταλγική άνο-
μ
στήν Σχολή τής «"Ενωσης Νικαίτ
άς», δίκαια θά νοιώσομε μιά 0α-
βειά σνγικίνηση, μαζύ καί μέ με-
στ,μερ.νό «κλεκτό δ,ο.κ. συμ
Πύργο Βαβέλ;
— Καί αύτό συνέβη, διότι οί
χτΐστες βν τούς χαρακτηρΓσουμε
έτοι, παρά τό γεγονός ότι δέν
βούλιο τής «"Ενωσης» ηοΰ «εί- [ χρησιμοποιοθν αμμο ,πέτρεο, ά-
χνει πώ; ?χει Λ|ι<λ καί δραστήριο σβέστη, τοιμέντο, παρα μόνο 6- μέιλη, &ς θελήσει νά διαιωνισει ( τσάλι καί κρύσταλλο, μιλοϋν τούς χορούς μας, συντηρώντας μιά άξιόλογη Σχολή/ ποϋ παρου σίασε τόν λαυγραφικό μας πλοΰτο, τραγούδι, καί χορό, τόσες ^ρορές στόν «Παρνασσό»!! Δημ. Κουτσογΐαννόπουλος ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΕΜΠΌΡΙΚΗ Α¬ ΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣ Ν ΚΟΡΕ- Έμτηοριική αποστόλη τής Νοτίου Κορέας άναμιένεται είς 'Χθήνας, διά την ύτΓογραφή,νι ίδιωτικών έμ- ττορμκών συιμβθ5ΐλαίων ιμέ "Ελλη,νας ενδιαφερομένους. Σν»γικιεικρ«μιένως, τα ιμόλη τής άποστολής, ένδιαφέ- ρονται διά την εξαγωγήν είς την χώραν ιμας σειράς πιροϊονττον κσί κυρίως κατεψυγ'μιένων κιρεάτων. ΠΏΣ ΘΑ ΚΛΛΥΠΤΩΝΤΑΙ ΑΙ Ατ ΝΑΓΚΑΙ ΕΙΣ ΚΡΙΘΗΝ ΤΩΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΑΙ <5τνάγχαι είς κριέ)ήν, τώνι έ§υ ττηιρετουμιέ!ν«ν ιμέσω των κίντρων τής Άγροτιΐχής Τρσ~έζης κτηινο- πτη·νοτρ04>ων, θά καλύτττωνται έκ
των άτταθεΐμάτων εσοδείας 1973,
μεΓα την τπλήρη κατά ττεριφέρειαν
εξάντλησιν των τοιούτων εσοδείας
1972* Σχετικήν; άττόφασιν ύττέ-
γραψεν ό ύττουργός Έθνΐικής Οί-
κοναμίας- διά τής οποίας ενεκρίθη
έπίσης δΐττως, ό έφοδιασμός των
βιομηχανιών και βιοτεχνιών ζωο-
τροφών, ώνβργίνται έκ των αποθε-
μάτων εσοδείας 1973
Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΝΑΥΤΙΛΙΑ-
ΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
'Υπάγονται είς τΓτν όορμοδιότη-
τα τοϋ κοΐτά τάττον άρμοδίου οΓκο
νθμικοΰ έφόρου διά την φορολο¬
γίαν τώ/ ττλοίων καί τα γραφεΐα
των ήιμεδαττών ή άλλοοαττών' νού-
τΛιιοκών έπ·ι/ειρήσεων ή μικτ··········
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΜΤΗΚ0ΝΤΑΕΤΗΡΙ.1 ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΐΑΤΙΚΙίΣ ΚΑΤΑ-ΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπο των τόχε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ένώοεως *αΙ τί);
Όμοσπονδίας Προσφύγων Φ-χτητών χχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤ0ΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, ΠΓΛέδρσυ τί>ς Ένώστ,ως; Ποντίων Φοιτητών
ΣΓΝΕΧ1Σ1Σ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔ10-
ΔΡ0ΜΙΑΣ ΤΩΝ αΡΟΣΦΙΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΚΑΙ
Ί «οοχιεί,μογλοο Εύριητίδης
Ήλία, έχ Σιμύρνης,
τού (Λουλέ — ΜτΓε·υιργάζ) τής Άνα-
Πτυχιοθχος τσλικ,ης θρ·άικιης έκλβκτοθ έκποκ-
Ποονε δευτκοϋ άιειμνήστ°υ ΓΕΩΡΓ!ΟΥ
τής Ίατριικής τού
— στηιμίοι; Άβηνων εΐδικειϋεις είς ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ.
την Παθολοιγίαν. Παβολόγος Άβη
νώννι αδος 'ΑθανΌοσιάιδο1; 6 'Αμττε
λά<ηιτΓ0ΐ( άτι»εψιί>ς τού δ;απτρεπτούς
Μ'Λρ)τοΙι ΚοϊθηιγηιτοΟ τού Πανεπ.
καί Άκαδτιμαικού ΓΕΩΡΠΟΥ
ΙΩΑΚΕΙΜΟΓΛΟΥ.
ΠαπαδότΓουλος *Λ6ραάμ τού
ΧριστΌφάρου, έκ ιΜεταλΑιείου "Ακ
σοψ,κ,ή φανταστιικ,ή ~αιράσταοσι·ς, ή — γράψει 6 κ. Κοραρδς — ποβί; | μνησις διστηρεϊται δσβεστη».
ΤΠΥΡΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΕΣΒΏΥ Α. Ε.
Γενικάς ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 31ης ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 1972
(Δισχειριστική περΕοδος 1ης Ίανουσρίου 1972 — 31ης Δεκεμβριού 1972)
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Α' Πάγιον
1. Άκίνητα
α) ΟΙκότιεβα—ΚΙτήματα
Χρήσις 1972
13.672.692,20
Χρήσις 1971
13.739.883,90
♦♦β) Κτίρια—Έγκατ)σβις 8.643.416,40
γ) Μελέται ΟΙκίσκων
2.624.288,50 11.282.703.90
2. Μηχ)χσ καί Έγκ)σεις
Κτήματος Μηθ.
Μείον άποοβεσθέντα
115.000.-
60.893,70
15.223,70
2.624.288,50 11.282.703,90
8.543.415,40
115.000.—
45 670,—
60 893,70 60.893,70
3, "Επιτιλα καί Σκβύη 1.142.146,30 2.112.730,30
ΜεΤον άιχοσβεσθίντα 30.216,—
4. "Εξοβα "Ιδρύσεως
Μεϊον άποσβεοθέντα
Β. Μέσσ Κινήσεως
(Αύτοκίνητα Ι.Χ.)
Μίΐον άποσβΐσθέντα
149.372.-
37.343.-
112.029.—
169.412.— 119.559.—
89.863.-
Β' Κυκλοφορούν
1. ΈκκΙσις Ξενοδοχείου «ΔΙ·
όπ. τροφ. κλπ.
2. Χβεώστα· :
3. 'Εκκρεμιϊς Λ)σμοί Χρεωστικοί
Γ' Διαθέσψον
1. Ταμείον
2. Τράπεζαι — Κατσθ. οψεως
Δ' Άτΐοτελέσ. Χρήσεως
α) Ζημία παρελθουσων χρήο.
β) Ζημία παρούσης χρήσεως
50.936.-
360.653,20
29.282,60
20.421,60
268,60
440.871,80
20 690,20
2.113.
26
883,90
381,60
2.087
,502,30
186
37.
715,10
,343,10
149
.372.—
199
.265.-
159
.412.—
39
.853.—
48.
292.
31.
373.359,50
730,70
773,90
854,90
3.043,80
9.158.40
12.202,20
5.705.392.30
218.770,10
5.924.162.40
5.123.651,80
681.740,50
5.705.392,30
Λ)ομοΙ Τάξεως :
Μή διδουλευμένοι τόκοι ΔανεΙων Ε,Τ.Β.Α.
20.068.416,60
462.974,10
19.830.837,90
600.700,50
Σύνολον Δρχ. 20.521.390,70
20.431.538,40
Α' Κεφάλαιον
α) Άρχικ. Μετ.
β) Ιον Συμπλ. » ·
γ) 2ον » »
δ) 3ον » »
Χρίΐσις 1972
15.(01000.—
1Ο.ΟΟΟΧ3ΟΟ δρχ. 3ΟΤΟ.Ο03
1Ο.ΟΟΟΧ3ΟΟ » 3.000 000
2Ο.0ΟΟΧ3ΟΟ . 6.ΟΟΟ 000
10.000X300 » 3.ΟΟΟ.Ο3Ο
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1971
3.ΟΟΟΟΟΟ.-
3.000 030.-
6 000 000.—
3.ΟΟΟ.ΟΟΟ.-
15.Ο0Ο.ΟΓ0.-
Β' 'Υτιοχρεώοεις 5 063 416,60
1. Μακροτιρόθεσμοι 2.044.728.90
Λάν. 'Ενυπ. ΕΤΒΑ 2.044.728,90
2. Βραχυτφόθεομοι 3.013.687.70
2.176.315.20
2.176 316.20
4 830.837,90
2.654,522,70
α) ΠιστωταΙ
β) Πρ. Κατ)σεις Μετ.
γ) 'Εκκρ. Λ^ομοΙ Πιστ
102 514,60
2.776.676.—
134 497.10
127.904.Γ0
488.121,70
38.496,40
Λ)σμοί Τάξεως :
Δικσιοθχοι μή δεδουλευμένων τόκων
20.058 416,(0
4« 974 10
Σύνολον δραχ. 20.521.390,70
19.^3,1.837,90
600.700.50
20.431.5^8,40
*♦ Υφίσταται ύποθήκη Ε.Τ.Β.Α.
διά το ποσόν δολλ. ΗΠΑ 152.ΟΟΟ
ΧΡΕΩΣΙΣ
1. Υπόλοιπον παρελθ. χρήσεων
2. Άποσβέσεις
α) 'Επίπλων καί Σκευών
β) Αύτοκινήτων Ι.Χ.
γ) 'Εξόδων Ιδρύσεως
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
δ) Μηχ)των &, 'Έγκ)σέων Κτ. 16.233,70
3. Έξοδα Διαχειρίσεως
α) Γραψείου Μυτιλήνης 390.418.90
σ) Γραφιίου Πειραιώς 16 837,70
Χρήσις 1972
5.705.392,30
122.635.70
30.216.-
39.363.-
37.343.-
X
ρήσις 1971
26.381.60
39.853.—
37.343,10
5,123.651,80
103.577,70
406.256.60
369.979,60
25.967,20
395.946 80
4. Διαφοραί Πωλήσεως Άκινήτων
Ξινοδ. ΔΙΙ 'Ερεσοΰ
Δρχ. 6.334.284,60
1. Καθαρόν κέρδος Έκμ)σεως Ξενοδ. «ΔΙ»
Μηθύμνης
2, Καθαρόν κέρδος 'Εκμ)οεω^ κτήματος
Μηθύμνης
Χρήσις 1972
233 433,20
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
Χρήσις 1971
213.298,50
.... 26.689.-
3. Καθαρόν κέρδος ίκ γεωργικων τιροϊόντων —
4. Χρεωοτική διαφοοά βΐο Νίο« «5.Ρ24 ΙΗ:
ρή φρ είς Νέ
α) Ζημίαι παρελθ. χρήοεων
β) Ζημίαι παρούσης χρήσεω;
5.705.392.30
218.770,10
5.924.162,40
5 123 651,80
581.741·,5Ο
18.893.—
9.236.-
5.705.392.30
Ό Πρόβδρος τοθ Διοικητ. Συμβουλίου
ΑΡΙΣΔΒΙΔΗ2 ΠΥΛΑΣ
323.613,50
5.946,819,8ο1
Έν Μυτιλήνη τη 27η φββρουαρίου 1973
(Ο "Εντεταλμένος Σύμβουλος
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΕΡΑΤΙΚΟΣ
Δρχ. 6.234.284,60
5.946.819,80
Ό Λογιστής * '' '^^'
ΓΕΩΡΓ. ΠΑΠΑΠΑΝΛΠΩΤΗΣ
— Ντάγ τού Πό'/τοιυ,
τής Νομικής τού "Εθνηκού Πανεττι
στημίθυ "Αθηνών, Δι«η,γόρο·ς Σερ
ρών ικαί "|δη ΣυνταξΤοΰχος
Α
ΠατταδότΓθΐ,λος Άναστάσιος
τοΰ Χρ.στοφάροκ, έκ ΛΛετοβλλείου
'Άκ—Ντάγ τού Πόντου, Πτυχιού
χος τής θεολογικής Σχολής τού
'ΕθνΊκοΟ Πανεττιστηιμίον Αθηνών,
ένταχθείς είς την ί—η.ρεισίαν τής
ΆρχιεττισΐκοτΓής Αθηνών, ©εολό-
γος ύττηρετών ώς —ρωτοττρεσούτε-
ρος έν τώ Ίβρώ Ναώ Όσίας Ξέ-
νης έν Νικαία· τού Πει·ραιώς, τυγ
χάνει ΤΓολύτιιμος 'Είθνικός, Έκκλη
σιαστιικός κοΧ Κοινωνικάς τταρά-
γων τής Νικαίας.
Λ
Βλαχόττουλος Ποΐ^αγιώτης τοϋ!
Νικολάου έκ Σσιρά,ντα Έκκλησι¬
ών Άνατολικής ©ράκης, Πτυιχού-
χος τής Γεωττονιικής Σχολή>ς τής
Γβλλίας (ΜοντΓελ^έ) Γεωττόνος
καΐ ττρώην Διεοθυντής τού ϊπτουρ-
γείον Γεωργίας ηδη Συντοοξιοΰ-
χος.
Λ
Πέτπτάς Νικόλαος τοϋ Χαραλα
μιποας, έκ Σιμύρνης, Πτυχιούχος
τής Ίατρκής τού ΈθΛ/ικοΰ Πβτνε
ττιστη,μίου "Αθηνών βΐδΐικβυθείς ιΐς
την Μαιεντκκήν ■— ΓυναικολογΙ-
ανν, Μαιιιειυιτήιρ — Γιιναικολόγος
ΑΟηκών κ<ΧΪ 'δίιως Νέσς Σ>μύρνης
όδός Άγίας Φωτεινής 55, ευτυχή
σας νά άναδείξη τούς έκλεκτού,τ,
υΐοΰς αυτού ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΝ καΐ
ΕΥΑΓΓΕΛΟΝ Πτοιχιούχους τής
' Ι ατριικής,
Α
Μαρατσΐνος Ίωάνννιης τού Α¬
ριστείδου, έκ Μάθρη,ς Μικράς Ά
σίας, Πτυχιούχος τής Ν&μική^
τού Έθ-^ιικοΰ Παινεππιστημιΐου Άθη
νών ένταιχθείς είς την Δηιμοσϊαν υ¬
πηρεσίαν κατΐ διαττρέψας είς τού¬
των ώς ΟΙκοναμ·:κός "Εφορος, εύ-
τυχήσας νά άναδείξη τόν εκλε¬
κτόν υιό ν αυτού ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΝ,
Πτυχιούχον τής 'Ανχοιτάΐτης Παν-
τεΐου Ιχολής καί ύττάλληλον τής
Τραπέζης Πίστ(εω.ς( ήδη Έ-Ιτι.
μος ΔιβυΘυντής χοθ
ΟΙκονο,μικών,
Λ
Γραμματικο—οιΑος Βασίλειος
έκ Κάρς τού Κσνκάσου Πτνχι-
ούχος της Σχολής Τοττογράφων
τοθ 'Εθνικοΰ ΜΕτσοβείου
χνείου "Αθηνών, — ρώην
τοθ ϋιτΓθνργϊΙ-
Μοσχοβάικης Κων)τϊνσς τού
Άντωνίου εχ Κρή,νιτ·ς τής "Εριε.
ΒραΙας Μικράς Άαίας ΓΤτυχιούχος
τής Ίατρικήνς τού 'Ειθνικοΰ Πανε¬
ί β είς
~ρώτγν
πιστημίου 'Αβηνών
την ΜικροβιοΛογίαν, Μρ
γος Άβηινών όδος Πκ—ούσα 4
τβία ΚΟΛΝγγος, υΙος τού
ττεριΦήμου είς Ικανότητα Αρ,χινο
σοκόμου των Εξωτερικών *Ιο
τρείων τοΰ Νοσοκο,μίίβΐί Προσφύ¬
γων Αθηνών αειιμινήστου ΛΝΤΩ-
ΝΙΟΥ ΜΟΣΧΟ8ΛΚΗ,
Λ
Παντειριμαιλής ΔηιμΑτριος τοθ Μ-
ωάννου, έικ Κβλλιττόλεως 'Αν&το-
λ^ής ©ρακης, ΓΗ^χιοΟχος τής
Ναμικής τού 'Ε^νικού Πανεητιστη
μίου Αθηνών, Δικηγόρος *Α§η-
νών, Νο·μΐ'κός Σύ)μοο«λος τής Έ-
νώβιειωζ Σώ Ή
'Αβηνι&ν κβΐ φό
Άσ^αλι^τικών ΤαμεΙ-
ρων
Γεωργιαδου Πολάμνια τού Γε¬
ώργιον, έκ. Σιμύρντρς, Πτυχιοί>χος
τής Όδοντισ/τρΐ'κτις τού 'Εθνικοΰ
Πανεπτιστηιμ ιου Αθηνών, Όδοντία
τρος 'Αβηινών, σύζυγος τοθ Σιμυρ
ν«ίον ηολιτιβοού Μηχανιικού τού
'Εθνΐκού Μετσοβείου Παλυτεχνείου
•Αθηνών ΟΜΗΡΟΥ ΕΥΑΓΓΕ-
ΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΞΛΙΝΟΥ καϊ θυγά-
-τηρ τού έξ Άδ
©εοδορίδου Σωττν»ία — Μαυρο
γένους, έκ Κάρς τοθ Κανκάθον
Πτυχιοαχος τής Ίατιρικής τού 'Ε-
θνκού ΠανΓπιστΓ>μ+αυ Άθηνώ»
ε ιδρυθείσα είς την ΛΛαΐίυτικί|ν
— -Γυναιικολογίαν «αί έγκατο—α-
θεΐσα είς Μακβδονίαν και Ιδίως
είκ Δράιμαν καί Θεσσαλονίκην, ού
£.υγος τού
Δπμοσίων
"Εργων
Έιτηθείι»ρτ|ΤοΟ
κσΐ μΐέλους τού Διοικ,τττιχοϋ Συμ-
6ουλίου τής Όιμοσττονδίας Προσ-
ψύγων Φοιτηιτών, έκλβκτού *£λου
ΣΤνΛΙΛΝΟΥ ΑΑΑΥΡΟΓΕΝΟΥΣ.
Α
Άδραμίδης Γϊώργιος τού Πέ¬
τρου, έκ Προύσης της Βιθυνίας
Μικράς Άσιας, Πτιτχιοΰχος τής
Ίατρικής τού Έθνικού Πσνβτπστη
μιου Αθηνών εΐδικβυθεις είς την
Παθολογ ίαν Παθαλι&γος "Αθηνών
καΐ ιδίως είς Ν4αν Χαλκηδονο
καί Νιέοτιν ΦιλαδέΑφειαν Άθηινώ'/,
άνώτειρος ΰ—άλληλος της Ύγειονο
μιικής Ύ·—(ρβσίας τού Ύττουργεί-
οι; Κοινωνικών ύιτηρεσιών καί υι¬
ός τού γ'Λχττοϋ έκ Γίρούστις Μέγα
λβυ,ΤΓσρου καϊ Κτηιματίου, άειμνη
στου ΠΕΤΡΟΥ ΑΒΡΑΜΙΔΟΥ,
πρώτου Πιροέδρου τής Κοινότη¬
τος Νέας Χαλκηιδόνος Αθηνών.
Α
Κεφαλίδης Ήλίος τού Νικο·λό-
ου, έχ Σοράντα "Εκκλησιών "Α·
νοτσλικττς Θράχης Πτι/χιούχος τη;
Νοιμικής τού Έθνρκού ΠανεττιστΠ"
μίοο "Αθηνών, Δκηγόρος έγκστβ
σταθεϊς μονί,μως
κην.
είς ΘεσσαλονΙ-
Τσουιρος Άλέξαινδρος τού Κιριό
κου έκ Κρήνης τί)ς 'Ερυθραίοις Μι
«,ράς 'Ασίας Πτχιούχος τής Άω
τβττης Σχολής ΟΙκονοιμικών κα'
'Εψιττορ'ΐκών 'ΕτΓΐσττιιμών εντο-
χβεΐς είς τό Πόλεμον Νβυτ«όν
<ί>ς ΟΙκονσιμικος Άξιωματικός, ί¬
δη 'Υ—οναύαρχος Οικονομικόν 'Υ-
—ηρεσιών ε.ά. νεώτερος άδελφος
τού "Ειτίΐτίιμου Γικμνσσιάσχου ΓΕ¬
ΩΡΓ! ΟΥ ΤΣΟΥΡΟΥ.
Α
Ήλι6—οαλος Κίονίτϊντχ; τοθ
θ€θδώρου, έχ Κκδωνιών Μικράς
'Ασίας, Πτοχιούχος της Νομικής
τού "Εθνι^ού ΠανΒπ«σ~|μίου "Α¬
θηνών Διιατγόρος Αθηνών όδος
Πεχτιματζόγλου 1, ττρώην Πρόεορος
τής Κοινοττντος Στ«μώτος 'Αττι-
κης, Ίαρυτικον μέ?Λς τοθ ΟΙχοδο
μιι«5ΰ Σίνεταιιρσιμού ή «ΝΕΑ Λ·-
ΟΛΙΣ» έδτμοσίίυσεν τάς έξπϊ
Τό Κττιματολόινιον της
οί Άνάπττΐίΐοι ώς την γε
ωργίαν αί *Αγρο"ΊΜα1 «ΜοχχΛ',
ή άνιάγκη μεταρρυθμϊσεωζ Τ1<>
Δ λ
Νοιμοθεσιας και
Α
ΚάΊζης Κων—ταντΛος τοό 'Αρι-
στεϊοου έκ Σαράντα
Άνατολικής Οράχίτς
της Φαρμακει/Ίκης τού 'Εβ«κοο
Πανεπ ιστηψι ίου "Αθηνών
σταθεις ,μονί.μως είς
κην, Φαρμαχοτροιός καΐ
μττοιρος Θ£σ)νί·^ης.
Α
Πά—όζογΑον Δημήτριος ~"
Σταματίου, 1< Σιβρισαλίου ιΐ1; Έ,ρυβραίας Μ'κράς Άσίας, Νομ1 κός ήσχονήτ>ϊ κομ άφοσιώθπ
—ιχειρήσεις καϊ Ιδίβς
Εργων —ρώην ΓΤρθΕδρος
ΠΑΜ1ΟΥΡΛΙΩΤΙ0ΚΗΣ
ς ^
ΕΝΩΣ6
ΩΣ καί έςαδελ<»ος 'ού έΐτΐβπς ** ΣιΛρισαίλίου καταγοιμένου, ιμ·ντέ~ειτα Αθηνών, ΑΛΚΙΒΙΑΔΟΥ ΔΟΥΛΓΕΡΙΔΟ;· διατελέσαντος Βο^ιλ€τ/τοΰ νών (1926) κβι μετθειτα σιαοτοθ 'Αττικοβοιωτίαις. "Α·—Λίωοτν. Α Γιανναχο—ουλος Κων)νος Αναστασίου, έκ Σμύρνη ούχος της Νοιμικής το·* Πανετπιστηιμιίου 'Αθηνών, ρος Άβηνών, υιός τοΰ έκ Σ μύρνης Φσιριμακοτττ>
μνήστοι; ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
ΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ.
Ά—.βίί»σ€ν·
Χρυοοατομοο Α.
Ιατρδς βκ ΝοΖλή Μ
Σωκρθτπβ Γ.
Δικηγόοβς έκ ΧαλΟΪΛί η· Π*"
, έν-
ΠΑΝ·
: '·* ι ■