194928
Αριθμός τεύχους
2212
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
7/7/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
?«υαν βιβλιοθήκην
Ηρακλειον Κρήτης
Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ 1821
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΑΟΓΙΚΗ - ΟΪΚΟνΤ)μΙκ]Β ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡθϊφΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ~-----------------------------
- ΤΙΜΗ ΦΓΛΑΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ - ΑΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 —- Γ~φε,«: Νίκης 25.—
„ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗ Σ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ ΤΗΣ φ|
ΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Γύρω στά έξακόθΊα χρόνια έ¬
μειναν σικλαιδωμέινα σ-,ούς Τούρ-
«χις τα ττερισσότερα μέρη τής
μας Θράκης. Καΐ στά μαΰ
ρα χρόνιια τής σικλαβιάς, οί σκλα
{ωμένοι Θράκες, κράτησοον
το^ς, άσδεστο, τόν πόθο γιά τήν
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
- «αί ξεσηκωμοί, θυ
7ΐες. Άγώνες, πν!γη.καν στό αΐμα
-αί τίς ττερισσότερες φορές κρα¬
τικόν ιμυστικοΐ άττό τοϋς κατα-
,τητές, ιμιά καΐ εΤχαν άτΓΟλυτη έ-
;ι>υσια «αι τα μιέσα έτπκοινονίας
ϊτον σχϊ'δόν άνύτταρικτα.
Άπό τήν πρώτη μερά τής σκλα
ίιάς, ό Θρυλικός καΐ Γενναϊος,
θρακικός Ααός, συσπειρώθηκε
πάν Έλληνιομό, γύρω άπά τόν
θρακικόν 'Ελληνισμό, καί γύρω
οπο τήν φυσική του ήγεοία, τούς
Κληρικούς καί τούς δασκάλους,
μ τα 'Εθνικά τους τραγούδιε) καί
ίθ παραδόοεις, μέ τίς έλπίδες
ου, περιμένοντας τό «Πάλι μέ
ρόνια μέ καιρούς πάλι δικά μας
ίναι·. Παρά τίς άντι'Ε,οες συνθή
χ, τούς πολιτικοστρατιωτικούς
ιγους, οί όποίοι δέν ήσαν καθό
30 ένθαρρυντικοί γιά τούς ύπο-
πολλές φορές Ε,εσηκώ-
ΐκαν, 2ητώντας δ^αμικά τήν
ΛΕΥΘΕΡΙΑΝ τους. Είναι δμως
γονός ότι καμμιά, τέτοια, άπό-
ιιρα, δέν τελεσφόρησε καί οί Εε
κωμοί έκείνοι δέν γενικεύθη-
αν, όπως στήν Ήρωϊκή Πελο-
ιννησο, μέ τόν Γενναϊον καί
Ιρυλικόν Γέρο τοϋ Μωρια, τού
θεοδώρου Κολοκοτρώνη, καί
οτήν Ρούμελη, μέ τόν Γενναϊον
ώργιον Καραϊσκάκη, άλλά πα-
ιμειναν τοπικά έπειοόδια, πνι-
ιένα κατά κανόνα στό αίμα. Οί
ίγοι, πού άπέκλειαν τήν γενί-
ίυοιν τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡ-
ΕΩΣ στήν Θράκη, είναι:
Α) Ή περιοχή αυτή, γεωγραφι
ώς περικλείουαα τήν πρωτεύου-
α τής Όθωμανικής Αύτοκρατο-
ιας, άποτελοϋοε άντικείμενο ου
'εν,οϋς καΐ άθιαλείτττου
ών κατακτητών, οί όποϊοι φυσι-
ά δέν ήταν διατεθειμένοι νά επι
ιρέψουν κάθε έϊδους έΕέγερσιν,
ύρω άπό τήν έδραν τής Αύτο-
ρατορίας τους.
Β) Γιά λόγους ασφαλείας οί
ουλτανοι διατηροϋσαν στήν Θρά
:Γ| μεγάλο άριθμό στρατιωτικών
ρονάδων καί κυρίως τούς διαβόη-
τους Γενιτσάρους ('Ελληνόπουλα
«τουρκισθέντα), πραγμα ποϋ έ-
ιέτρεπε άμεσο έπέμδαση σέ κάθε
ιερίπτωσι εξεγέρσεως.
Γ) Γιά πολιτικούς λόγους οί
τόν ΙΕ'
ογήη,ν ή Μεγά-
ΕΛλην,κή Βιβλιοθήκη τής Ά-
νβοίιας, καί στήν Ευρώπην,
εδημιουργήθη ή Α
των Ιραμμάτων, κατά
«ώνα, διά έξοσίας λόγω πτώσε¬
ως της Κων),λεος, ΰλων τών λο.
Ύΐων καί διακεκριμένον έπιστημό
νόν τού ΒπζαντΙου, πού κατεφιν-
γον εις την Ευρώπην, κατά την
παλαιάν δνομααία Έσπεοίαν. ,,Λ
ούτω, εδημιουργήθη· στήν Είνώ
■την την Αναγέννησιν των Γρο
ματο).
Πρέπη νά σημειωθή, δτι
πτο>ιια
:ιμ
το
τού ΚΤΡΙΛΛΟΤ τοΰ ΣΤ'
τί) άπέοριψαν οί Δήμιοι, στόν "Ε
6θο ποταμό καί τό πεοωάζεψε
στο Πιθιο, ιενας έλληνας ό Χρή-
στος Άργυοίου, ό όποϊο; κ«ί τό
έθαψΓ. Ειρήσθω δέ έν παρόδω,
την ιδίαν τύχην, όπως τοΰ ΚΤ¬
ΡΙΛΛΟΤ τοϋ ΣΤ' είχεν χιιΐ ό
Μητοοπολίτης Κορυτσά; ΦΩΤΙ-
ΟΣ τότε (ό άττό ΚερασΌΰντος
Πόντον ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΣΠΙΔΗΣ)
καί υπέστη τα Ιδία βασανιστήοια,
δπτο; ό Γρηγόριος δ Ε' Πατοιάρ'
χης Κοινίπόλ.ρο);., όπως άναφέρη
ό ποώην ϋπουργάς καί Μακεδών
Γ. ΜΟΔΗΣ, Είς τό τελευταίον έκ
δοθέν (1ι6λίον του «ΜΑΚΕΔΟΝΙ-
ΚΕΣ ΓΣΤΟΡΙΕΣ» χεις
ΆνεκπλήρΜ-τες (εκδοοις ΠΑ1ΙΤ-
ΡΟΤ 1972).
Άλλά καί ό Μητοοπολίτης Ά-
δοιηνουπόλειπς Κυρός ΔΩΡΟΘΕ-
ΟΣ, ευρισκόμενος είς χήν Κο>ν)
).ν, δταν έξεοοάγη ή 'Ελληνική
Επανάστασιν τοΰ 1821 <ίπηγχονί «θη λίγο μετά τόν ΚΤρΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ τάν Ε',, ώς ίθΰ- νων νοΰς τής Έπαναστάσεως στήν ΘΡΑΚΗ. Βαρΰς δμως ύττή,ριξεν ό φόρος αϊματος ποϋ έπλήρ(.οσαν καί αλ.- λθ; κληρικοί, άπαγχονισθέντες, ο ταν έξερράγη ή 'Επανάσ^ίσις τού 1821 στήν Νότιο ΕΛΛΑΔΑ, δπο>ς ό Μητροππλίτης Σίοξοπόλε
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΙ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπο των τότε φοιτητΛν, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καΐ ττίς
Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κ*1 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τίίς Ένώσβως Ποντίων Φοιτπτών
ΣΓΝΕΧΙΣΪΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΙΙΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΓΤατταίδότΓθυλ(>ς Θωμάς τού Δη¬
μήτριος έκ Σαρόντα 'Εκκλησιώ-'
Ανατοιλιικης θρόκης, Πτυχιοθχος
τής Νομίζη*; τού ΈθνικοΟ Ποτνεπ
στηιμίου Αθηνών, Δικηγόρος Άθη
νόν ώδός Εύττόλιδος 14, πολύτι-
μος «αί σθεναρώς άγωνιοτής των
ττροσφυγικών δικαίων, ηδη Π-ρόε-
δρος τού Θροοκικοά Κέντρου Γωνία
Π·ανεπιστη·μίοι; καί Ίπττοικροττους
34.
Λ
Πατταδέπτσολος Παιναγιώτης Το0
Γεωργιος, έ< Κβρασοθνϊος τού Πόντου, Πτυχιοΰχος κει/τι«ής τού τής Φοηρμα- Γ^αι·/ε^τι^Γ^η- μίου Άιβτινών, ΦαρμαικΌττοιός Α¬ θηνών όδός Άχαρνων 301, εϋτυ- χηχας νά άνΜδείξη την θυγατέρα αυτού ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΛΑΧΟΥ, Φαρμθικοττοιον καΐ διάδοχον αθ- τοθ. Λ Καψης Άριστόδη·μΌς τού Άρ;- στιείδου, έκ Σαράντα 'Εκικιλησιών Άνατολιΐκής θράκης, Πτυχιούχος τής Ιατρικής τού 'Ε'θνικοΰ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εΓ&ΐ'κ-εοθεΙς είς τόν Δερμ<χταογίαν, Δεριματολό- γος — Άφραδκτιολόγος Άθη.νών καΐ τοϋ ΊδρύμοπΌς Κσινωνικών Ά σψαλ ίσ;ων (Ι Κ Α). "Απεβίωσεν Λ Φαράτσης Ίωσήψ τοθ Ιωάν¬ νου έξ Άιδριανοι,τΓΟλεως Άνατολι κης Θράκης, ΙΤτυχιοϋχος τής Φαρ μαιχενπ'κή'ς τού Εθν-ιικού Πανιετη- ατημιου Αθηνών, Φαρμσκοττο'ός έγ^ατοίσταβεΐς μονίμως είς Άλε- ξαν&ρούττολιν Δυτιικής Θράκης- Α Γαρυφαλλίδης Αντώνιος τοθ Δη'μητρίου, έκ Κίοιο Βιθυνίας τού Ναμοΰ Προύσης Μ κρός Άσίας, Πτυχιοθχος καΐ Διδάκτωρ τής Ία ως ΠΑ'ΓΣΙΟΣ., ό Μητροπολί-Ι τΡΐκης τού Έβνικού Πανετπσττνμι- της Άγχιάλου ΕΤΓΕ,ΝΙΟ Σ, ό Μητροπολίτης Μεσημβρίας ΙΩ¬ ΣΗΦ, ό Μητροπολίτας Μυριθφύ- τοΐ' ΝΕΟΦΤΤΟΣ, ό ΜητροποΛί- Τ|ϊζ .τής Καμδιοίλογικής Κλιννκής ου Άΐθη'νών, είδικε·ι/θε'ις είς Κοορδι ολογίαν, Καρδιολόγος Αθηνών ό¬ δός Άκαδηιμίας 34 ηδη της Γάνου τής Χώρας, ό α.ί -τ-.- τ°ΰ ΙΚΛ Γ1εντέλη.ς, άξιαλόγων 'Επτστηιμονιικών έργασΐ ών «ής εΐδικό'τητός τού, υιός τοΰ έκλεικτοΰ Φαρ'μακοτΓθιοΰ καΐ ψί- λου έχοντος Φαρμακείον είς Νέαν ΜΗ Τ ΡΙΟ Υ Γ ΑΡ'ΥΦΑΛΛ ΙΔΟΥ. .*· Χατζηΐτταύρου Διονύσιος τοΰ Σταύρου, έξ Αϊδινίοα Μικράς Ά της ιέβαλαν την τάΕι οτήν περιοχή χείνη. Δ) Οί κατακτητές γιά νά έπι- Κιχουν τοΰς ανωτέρω άναφερο- ΐιένους λόγους, έφήρμοσαν ίδιαί- ερη Δημοσιογραφική Πολιτική οτήν Θράκη, γιά νά δημιουργή- πλειοψηφία τοϋ Τουρκικοΰ ληθυαμοϋ καΐ Ε) Τό έκτεταμένο πεδινό έδα- Φθς τής Θράκης, δέν έπέτρεπε |ν δράσιν καί άπόκρυψιν ένό- ιλων όμάδων, όπως συνέδαινε "τή Νότιο ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ. Παρ' δλους δμως τοΰς ουσμε- 'εϊς παράγοντος,, οί Γενναίοι καί ΊΡωϊκοί μας Θράκες, άπό την πρώτην στιγμή, ουνειδητοποίηοαν ί|ν όνάγκην τών Ήρωϊκών των ιοί γενναίων Άγώνων καί δέν 6- διά τής άπουσίας των, καθένα Έθνικό Προσκλητή- Ρ'ο, τής Αίωνίας μας Ελλάδος, «τω καί μέπολλές θυσίες, υπέρ Όΰ βωμοϋ τής ελευθερίας καί % απελευθερώσεως καί τής ώ- Ροίας μας ©ράκης άπό τόν κατα "τητήν. Ή Ίοτορινι άνηφέρετ παμπολ- «; σφαγές γενναίων καί ήρωϊ- '.ΐιΐν **ρακών, πού ήταν Αποτέλε- είτε Έπανασταγΐκής κινήσε είτε λόγου έκδικήσεοις γιά έ- στήν Νότιο 'Ελλάδα, σύγγελος τή; Ίεράς Μητροπόλιε- (ιις Άδηιανονπόλεο)ς ΘΕΟΚΛΗ- ΤΟΣ κ α Είναι ομω; γεγονός, ίίτι πολλές φορές καί π*ιρά τα πολυάηιθμα έμπόδια οί Γενναϊοι καί ήρωϊκ.οΐ έ'λυληνες τής ΘΡΑΚΗΣ, πήοαν τα οπλα καί άντιμετώπισαν τούς κατακτητές. Τέτοι,?ς εξεγέρσει; έγιναν στήν περιοχή μοθοάκη, στήν Αίνο, οτά Λάθα- ρα, στήν Χρρσόνησο Κα,λ,λιπόλε- _ . ,.. . ■ ν ου Πρσσφυγων Αθηνών (ος κ.α. ,, Κ / _ ' „ ., "„ ,., , ,,, ., .1 τΓΤΓακ'ρατειοι; Γενιικσυ Νσσοκο- Παοαλληλα, πο,λλα παλληχα- . 7Αλ - π α λ- ι , ; , <. , μιειον Αθηνών, Παθολογος έγκα- οιγ , μη υπομενοντας τον ϋυγο . . , ,1ΛΚ, , . . .ι . . ". τασταθεις είς XI ΟΝ, ττοωηη/ ιΐ£- |νόπλθ)ν δννάμεοιν καί όμάδων, κάνοντας, οΰτως ειπείν, τόν κλε- φτοπόλεμο. Τέτοιοι όπλαοχηγοί, ν ι τού 'Εθνιικοΰ ΠανετΓΐστηιμίου Άθη 1 " '" - *-*- είς την Παθολογί Οθωμανοί μέ σιδηράν πυγμήν έ- «βγηκαν στο χλαοι» επι κεφαλής .Ερασιτεχν,.κοΰ Καλλ,τε- χνιικού Τμή·ματος (Βιολΐ) τής Ε¬ νώσεως Προσφύγων Φοιτητών καΐ την δράσιν το>ν όποίιον έξΰμνησβ .·γ
ή Λίΐϊκή Μοϋσα τής Θράκη;, ή¬
ταν:
ανεψιός τού άει,μ·νήσοτι; Μητροπο¬
Φιλαδελφείο
Καδάλας
κα; τελ,κώς
,, , . Ι Άρχιεττισκόττου Αθηνών ΧΡΥΣΟ-
Ό 'Αβανασιο; Καοαμπελια;, ΣΤ0Μ0Υ χΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ.
άπό την Κοβνοφωλια Εοοου, ό Α
δ.τ.οϊος αέ την όμάιδ« τού μετέβη
στην
στό '
καί
άχ·6η
ΕΟτέρττη τοΰ
«οΛθϋ-ΛαΛΐ- ^ *"Τ-*^ Σταύρου — Τούμττη, έξ /Λϊδινίιυ
Επαναστατ,κον ΣΩΜΑ ΤΟΤ ^^ ,^.^ ^^ ^^,
'Τψηί.άντον.
ΚαράμΛελιας τελικώς άπηγ
Μανούσης Χαράλαμπος, έξ Ά-
ττολλωνιάδος Βιθυνίας ΝομοΟ
Προύσης Μικράς Άσίας, Πτυχιοό
χος τής Νομικής τού 'ΕΞΘ*ϊ·κού Πά
νετπΌ-πΐμίου Αθηνών, Διχηγόρος
έγχαταστσθεΐς είς Ξάνθην Διηι-
κής βράχης, ανεψιός τοΰ άλλοτε
Βουλευτοΰ Σερρών καΐ Ύπουρ-
γοθ "Εργασίας άλλά κα/ΐ τακτι-
κσΰ σΐΛίεργάτου τής εφημερίδος
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ά-
ε,ιμντκττου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΌΥ-
ΣΗ.
Λοιμψίδης Όδασσεύς τοϋ Άχιλ
λεως, έκ Τρα-€ζού*τος τού Πόν-
του, Πτι/χιούχος καί Άριοτοΰχος
Δ'δάκτωρ τής ΦΤλοΛογίας τού Έ-
θνικοΰ Ποτ/ετηο-τηιμίου Αθηνών,
Καθηγηαής των Φ,λολογ κων μάθη
μιάτων, τής Γερμανικής Σχολής
Άθτινών, δ'.οκεκριΐμένος Βυζαντινο-
λόγος ·<αί Λογοτέχνης καί σι/γγρα φεύς πολιλών αύτστελών μελετών δημοσιευθεισών &ίς 'Ελληνικά καιί Ξένα περιοδικά, Ήΐτχολήθη μέ την έρευναν τής Ίστορίσς τοΰ Πό λιτιοψού τοΰ Μεσαιονικοϋ Βι/ζαν· τ.νοθ 'Ελληνΐ'σμοΟ, μέ την διάλε- «α! την Ιστορίαν τού Πο- λΐίτισΐμού τού Ποπ"ιιακού 'Ελλη- νΐ'σιμού, τυγχάνει έττϊ 20 καί πλέον ετη (1952) Διεοθυντής τών έκβόσείον τής Έπιτροττής Ποντια)<ών Μίλετών καί τού Πε Ρΐοδικού «Άρχεϊθνι τοΰ Πόντον καί τέιλος Πρόεδρος τής 'Εττιτρο πής Ποντιοοκών Μθλετών. Προ- σκηλεΐται καί άμίλεΐ σνχνάκις, ες Διεθνή Έτηστηιμονικά Σι<νέ- ΚΑΙ ΑΜΗ ΠΤΥΧΗ. ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥθΑ ΤΗΣ ΣΙΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ 1820 ΜΙΚΡΑ- Εμπρακτη άδελφική άγάπη ΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ Ν. ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗ ΣΥΝ)ΧΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑ- ΙΔΟΣ Καμττέρογλου Κίιμων τοΰ Δη- μητρϊον, έκ Μαγνησίας Μΐικιράςί Άσίας, Πτυχιούχος τής Ίατρικής' τοϋ ΕΘμικοΟ Πανεπιοτηιμίου Αθη¬ νών ε'ίδιχειυθεΐς είς την Όρθοπεδι, ■κήν, πρώην 'ΕτΓΐιμελητής τής Όρ! θοττεδικής Κλινιικής τοΰ Γενικού Κραττικο 5 Νοσοκοιμιΐίου Αθηνών υπό την διεύθυνοΊν τού νΌυ Σιμυρναίου ΧειρουργοΟ Όρβο ττεδιικού άειιμνήιστου ΑΛΕΞΑΝ- ΔΡ ΟΥ ΧΑΤΖΗΓΕΠΡΓΙΟΥ, πρώ¬ ην ΔιευθΐΛτής τής Όρθοπεδικής Κλινικής τού Νοσοκομείον ΚΊΛ- ΚΙ Σ Μακεδονίας και ήδη Διευθυν τής της Ό'ρθοττεδιικής Κλι^ικής ΠΙΚΠΑ Πεντέλης, διακιεκριιμένος Χειιρουιργός ΌρθοτΓεδικός όδός Σίνα 10 Αθήναι, υιΐός τού έκίλε- κτοθ ' Εττιο-τήιμονος καΐ Χεΐιρουρ- γοΰ είς Μαγνησίαν Μικράς Άσί¬ ας, άευμνή~ου ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ ΚΑ ΜΠΕΡΟΓΛΟΥ. Λ ΒοΐΛρόττουίλος Νικόλαος τού Ά- ναστασιον έκ Σιμύρνης, Πτυχιού¬ χος τής Ναμικ,ής τού 'Εθνικού Π« Μετπ'στηιμίου Αθηνών, καί Διττλω- ματούχος των Γαλιλικού καί Άγ- γΛικού Ίνστιτούτων Άθη''ών, ττοώην άνώτερος ίπτάιλληλος τού Υπουργείον 'Εμττορίο1», άντιττρο- σωπεύσας έτπ δθκαετία'/ την Έλ- λάδα είς τό Συμβούλιον τής Εόρώ ττης είς Στρασβούργον έττί ΰττηρε σ:α"<«ν βΐ'μάτων, ττρώην 'Εμττορι- κός Άκόλονθος τταρά τή 'Ελληνι κη Πρεσδει'α τής Βό·ννης Δυτικής Μέ την άπόβασι τών 'Ελλ. Δυ- νάμεων στήν Σμύρνη τό 1920, ό πως έχει διεκραγωδηθή πλείστα κις. δτακτα στίφη Τούρκων έπε δόθηοαν σέ άσύδοτες διώΕεις κα¬ τά τών 'Ελλήνων ύπηκόων τής Τουρκίας καί οτίς αλλες περιφέ- ρειες τής Μ. Άσίας. Ό άπεινής έκεϊνος διωγμός μέ ανηκουστες βιαιοπραγίες έφθασε καί στό χωρίον ΚιρεΖλή τής πε¬ ριφερείας Άδα ΠαΖάρ Νικομαδεί άς. κι έκυμε «φτερά καί ωύλλα» ιόν έλληνικό του πληθυσμό οέ 6αθμό πού έχαν' ή μάνα τό παιδί καΐ τό παιδί τή μάνα. Σέ παιδική ήλικία τότε ό κ. Χρηστος Τσουλερίδης κάτοικος Σταυροϋ Βεροίας, χωρία άπό γο- νεϊς καί άδέλφια, κυνηγημένοο οάν κλανσσόπουλο καί κατώρθωσε νά έπιβιβαοθή σέ έλληνικό πλοϊο κοΙ νά φθάση οτήν Ραιδεστό Θρό κης, άπ' δπου νά καταφύγη κατο πιν κθτω στά φτερά τής Μεγάλης μας Μάνας Ελλάδος. Μέσ' τόν άγώνα διαθίωοη καΐ ριΖοβολήματα στόν Σταυρό Βε¬ ροίας όπου έχει έγκατασταθεϊ τόν ένέβαλε σέ θλίψι ή θλιβερά άγγε λία απωλείας γονέων καί άδελ- φών και τοϋ δφηνε την παρήγο- ρη έλπίδα νά βρή τόν μικροτερό τού άδελφό Γιωργάκη πού. κατά πληροφορίας, έφθασε οτήν Έλ- λάδα. Μέ τίς συνεχεϊς άναίητήσεις τοϋ άδελφοϋ του Γιωργάκη ονα την 'Ελλάδα πού απέβαινον άκαρ ποι, ό Χρήοτος πήρε την πληρο- φορία πώς θρι'σκεται περιπλανω- μενος στήν Καλαμάτα τής Μεσ- σηνίας. Καί άπό τό 1952 κατά τρείς κατά καιρούς περιόδους κα τέβαινε δι' αναζήτησιν χωρίς νδ κατορθώση τίποτε τό θετικόν, ώς ότου τόν Ιανουάριον έ.έ. άντάμω σε δγνωστό του άΕιωματικόν τοϋ στρατοϋ, ποϋ νόν παρέπεμπε δι' αναζήτησιν είς τό χωρίον Άκρι- νή τοϋ Νομοϋ Κοζάνης δπου, κα τα πιθανότητας, έφθασε κατά την Κατοχήν άπό τό Άλβανικό μέτωπο πού ύπηρετοΰοεν ώς Γιώ ργος Κωνσταντόπουλος. Μέ άγω νιώδη σπουδήν έπιστρέφει άπ' την Καλαμάτα. Φτάνει στήν "Α- κρινή ΚοΖάνης. Έρευνά. Καί ου ναντώνται τ' άδέλφια μέ δάκρυα χαρας καί ουγκινήσεως, πού τ' άγκαλιάσματα καί οί περιπτύΕεις πλημμυρίΖουν άπό δάκρυα τόν κά σμόν πού παροκολουθοϋσε. Σέ λίνο, την σχετική ήρέμησι άναφλέγουν αί άφηγήσεις άπό τα συγκλονιστικά μυθιστορηματι- κά γεγονότα. Τό πώς κατέβαινε άπό την Άκρινή κστά περιόδους γιά έργασία στούς κτημκατίας τοϋ Σταυροϋ. Τό πώς επανειλημ¬ μένας έργάσθηκε καί στά κτήμα- τα τοϋ άδελφοϋ του χωρίς νά γνωρι'Ζωνται. Καί τώσα άλλα πού προκ.αλούσαν δάκρυα συγκίνησης καί στ- άδέλφια, όλλά καί οτόν κόσμο πού παρακολουθοΰσε την σκηνή. Καί τώρα, έπαληθεύει Εανά ή παροιμία: «Τ' άδέλφια όντας ομί γουνε τριαντάφυλλ' άνοιγμένα». Γιατί ό πόλος έλΕεως άπό τό συναίσθημα τής άδελφικής άγά- πης ποΰνοι φυτευμένο άπό τόν Δημιουρν'ό στά ψυχικά κατάβαθα τοϋ άνθρώπου, άνέβαλλε στάν ι Χρήοτο Ήλία Τοολερίδη, ϋστερ' άπό 53 έτών νόστο καί άγωνία. Καί παρέλαβε τόν άδελφό του Γιώργο άπό την Άκρινή οίκογε- . νειακώς στόν Σταυρό Βεροίας. | Τοϋ παρεχώρησε μέρος τοϋ οίκο- πέδου τής κατοικίας του. Καΐ τόν ένισχύει οέ άνέγερσι κατοικί άς γιά νά Ζοϋν άγαπημένα άδέλ φια πλάί πάϊ, διότι, ό αδελφάς του αύτάς «Νεκρός ήν καί άνέ- Ζησε και άπολωλός ήν καί ευρέ¬ θη. (Λουι-., ιε' 32). Πτολεμαίς — Ίούνιος 1973 Άνανίσς Ν. Νικολαΐδης ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ (.γητουργεΪ0ν .γ .^ Γε-ρμανΐας τ,,μητ,κής δ:α- οΐκουοαί- νονίσθτι στήν ΑοοιανουποΑΐ. ί·- . ' „ , _, Χ^!".... ....... .".«.-λ. »......οί «Ο, σι^υγος τού ττρωην Είσαγγε να Θοακιώτικο οαγοΰδ, έξ την δράσιν μέ τοϋτα τα λόγια: Ποιό; είδε ήλιον τό 6ραδΰ καί δστρο τό μεσημέρι ποιό; εΓδε τόν Καοάμπελιαν τού Κο—ετάν Θοοναση. λεως Έφετών καί ήδη ουντοοξιού- χου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥΜΠΗ. Λ 'Υφαντίιδης Νικόλαος τοΰ Άρι- στσκλή, έξ ΆργυροντΓΟλεως Χωλ- κρισεως τοΰ τταραισήμου τού Σταυ ρού Α' τάιξεως τής Κυβερνήσεως τής Δυτικής Γερμανίας. ήδη Σιλ- ταξιοθχος. Α Άσβεστάς Γεώργιος τού Μι¬ χαήλ, έξ ΆλιικαρναισοΟ (Μττου τον Κα-ετάν Θοοναση. · η&^ου, Πτυχ,ονχος τής τρουμΐου) Μ.^,ράς Άσίας, Πτνιχι· •ΑλήθΡΐα μείς τον ειδαμε να είναι ? ' Πανεπ,στη. οθχος τής Φ,λολογίας τού Έθνι- λαθωμένος τύν .-πάσαν καί χον δέσανε. πάνε νά τόν κρ·εμάσονν χίλιοι πηγηίνοιν άπό μπροστά, χίλιοι πηγαι νούν πίσιο δ,εκρί- Νομικής τού 'ΕΘ/ΐικού Πανεττιστη- μίοιο Άβηνών, Διικηγόρος Άθηνώ/ Πλατεΐα Καρύτση 5. Λ Σαμεωνίδης Ία:άννης τού Χρή- Προύσης Μικράς Άσίας ήσαν: λα'ο; άπό τό Σχολάριον Άνατολι στοΰς κατακτη-^ές !ΐ(»τροικοΰς λόγους τίς ΐιον Άνυπερασπί<ττ(ον ■' π»λΐ'άνθρο)πε; σφαγές I- ϊιναν στήν Σαμοθοάκη, στό 'ϊ- '»άχιον, στό Σοφικόν, στό Άση ^νιο, βτήν ωραίαν μας καί άλη- 'ϋόνητον Άδριανούποιλιν, οτό Δι ίινότειχο, στήν ΛΓνο, στίς -«- βΙίνΐ« Έκκλησίες, στήν Φιλιππού βμως νά μνημονει<θή δ ιμός τοΰ πρώτου Οίκου- Πατριάρχου μας ΚΤΡΙΛ ΣΤ', στήν Άδριανούπολι. Λθϊ °ιινίΐτος ανάλογο; πρός τύν τρα ^ικδ βάνατο τού, έκ τής Ίεράς ^ω; Λημητσάν'ής, ΓΡΗΓΟΡΙ- °Τ ΤΟΤ Ε' στήν ωραίαν μας 'αι Λληηικ/νητον Ιϊασιλειάδα των ^λεων, την ΚωναταΜτινούττολιν. Τΐν ίδραν καΐ τόν φάρον τής Όρ °οοξίας μας^ πο{, μίτά την α/.ω ''ν της, ιμιετελο)μΓΐτάδει«σε τόν ττο- "ιοιμόν τόσον στήν Άλεξάνδρει- 4νι δσον καί στήν Ευρώπην καί ,; Θράκη;, Λ Καπίτάν βάνογλου άπό την ωραίαν μας χά τε ΡαιδΓστό, ό Κιχπεΐάν Στ?φα- νής άπό τό ' Σημιτλή, καί ό Κα- πετάν Β«γγέλη; Λάξος Λπό τα Αάδαρα. ΟΙ ΘΡΑΚΕΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΤ.ΚΗ ΕΤΛΙΡΕΙΑ •Ο Ίστοριχ.ό; Ίοιάννης Φιλή- μο)ν ίγραψε ότι τήν Φιλιχή Έται ρ,εία οί «"Ελληνε; τή; Θοάκη; την έθήλησαν». Ή <τράβις ηΰτή, δείχν-ει ακριβώς τό μέγεθο; τής προσφοράς των Θρακών στήν Όρ γάνιοπι." ποίι ίτοίμασε τό Μεγάλο Εεση.κωμό τού "Εθνους. Ή Κων- σταντ.νούπαλις, ή Άδριανονπολι, τοΰ "Ε&/"<οΰ Μετσοβείου χνεΐου Αθηνών, Πολιτικάς κός Αθηνών όδός Άκαδηιμίας 77 καί 'ΕτρχεΓρη'ματίας Δηιμοσίων "Εργων. σταντινούπς, ή ή φι,λιπ.τούπολι καί ή Αίνος (ίΐί λεσαν τα Κέντρα τής Φιλικής Έ ίας, ένώ πολυαρ.&μοι Γεν¬ ροκυπτει α¬ τιρ ναίοι Θοάχΐς. όπως προκυπτει πό τα άοχεϊα της, ποοσέφι-οαν νρήμ(ΐτα αλλά καί τίς υπηρεσιες νιά την έπιτυχία τών σκο- " Ο ΡΗΓΑΣ «Ρ; ής. η «Ο ΡΗΓΑΣ .ν ής. Ο Ρ ; ΡΑΙΟΣ κατ' έπ«ναληφιν, επισκε πτεται τήν Άδριανούπολι καί μυ « τοΰς €Ιερείς καί τους Προκρι τ τοΰς €Ιερείς καί Αί τους. *νό5 στήν Αίνο ποωτοστα- Τοϋν' ό Αντώνης χαΐ ή Λομνα Βι ίοΐζη, <> Κάρπο; Παπαδοπουλο;
καΐ ό Στρατή; Σκόρδίΐς. ^ ^
ΙΙοέ.-τει δέ νά σημειωθή, ότι η
μοναο«ή Στολή Τερολοχί.του,
τοΰ Σώματος ποίι είχε δημιουργή
ο-ρ, ό ΑΛΕΞΑΝΔρΟΣ ΤΨΗ-
ΛΑΝΤΗΣ καί ή ό.τοία σιί)ζε·ται
στύ Ίστεριχό καί 'Εθνολογικό
Μουσεϊο, «νήκει στόν ΞενοκράΤη,
ΊΕηολοχίτη καταγόμενο Λπό τα
Σαμοκύβι Άνατολικής θράκης.
Ή αύθάομητη, εύγενής καί γεν
ναία προσο,ορά τών Θρ<ικών στήν 'Εθνική ύττοβεσι ϊπτήρξε άνίκ,τίμη- τη. Τα γεγονότα καί τα πρόσοπα τα όποΐα άναςρέραιμε, δέν άποτε- ,λοϋν παρά μόνο έ'να μέρος τής θρακικής 'Επο.τοιίας. Χιλιάδες άλλοι έττώνυιμοι καί άνώνομοι Θρά- κες. οχνέβαλαν στήν άττελευβ'έ- ριοσι τής ΕΛΛΑΔΟΣ, πολε,μών- τας είτε στήν πατρίδα τους είτε σέ άλλα μέρη χης Ελλάδος, ό¬ πως μαρτιιροΰν έκατοντάδες επι¬ σήμων εγγράφων ττού βρίσκονται (ττά Γενικά Άρχτϊα τοϋ Κράτους. Τό βραχΰ αΰχό σημεάομά μου, ά άλό Μ δ; θεωρηθή ή εν« άπ.λό Μνη- δ; ρηή ιιιόσιινο, στήν Μνήμη τών θρακών ^οίι προσέφεραν ίί,τι μπόρεσαν, β ή Αίωνία μας γιά να ρ ΕΛΛΑΣ άπό τόν Εενικό ξυγό. Γ ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ κου Πανεττιστηιμίου Αθηνών, Καθη γητής τής Φ.λολογίας είς Δηιμό- σια Γωμνάσια καί ήδη "Επίτι:μος Γι/μινοκτιάρχης. Α Δηιμητριάδης Γεώργιος τού Νι- κολάου, έκ Σώμα Μικιράς Άσίας, Πτυχιθΰχος τής Όθοντιατρικής τοΰ Εθνικοΰ Πανετπο-τηιμίοΐ' "Αθη¬ νών, Όδοντίατρος Αθηνών καί ιδίως είς Δήμον Ταόρου Αθηνών, 65ος Βασ Σοφίας καί Θρώκης 5. **· Π«τταθεοδώρου Παΰλος τοΰ Κι>-
ριιάκου, έκ Σπάρτης τής Πεσιδίας
Μικράς Άσίαςι Πτυχιούχος τής
Ίατρΐ'κής τού 'Εθνικοΰ Πανετηστη
μίου Αθηνών, είδικευθείς είς τή·;
Παθολογίαι·Λ Παθολόγος — Κοορ-
διολόγος "Αθηνών και Νέας Φιλα-
δελφείας Αθηνών
Άττεδίωσεν
Α
Λιανίδης Σΐμος τού ΦωκΊω-Λς,
έκ Σάνιτας Τραττεζοΰντος τού Πόν
τού, Πτυχιούχος τής Φιλολογίας
τού Άριστοτελείου Πανεττιο"Τη»μίου
Θεισσαλονίικης, Καθΐτγητής τής Φι
λολογίας είς Γυμνιάσιον τού Πειραι
ώς, Λογοτέχνης καί Συγγραφεύς
πολλών Λογοτεχνικών, Θεολογι-
κών καΐ 'Επιστηιμονιχών 6ι6λίων,
Μέλος ττολλών 'Ετπστηιμονικών
καΐ Γενικάς Γραιμιμα
τεύς τής 'Επιτροττής Ποντιακών
Μελετών
— ***** —
Χρυοόστομος Α. θεοδωρίδης
Ίατρός έκ ΝαΖλ.η Μ. ·Ασίας
Σωκράτης Γ. ίχλαδδο
Δικηγόρος έκ Χαλδίας τοΰ Πόντον
Τό Καρττούζι (Ύδρβττέττων)
Υπο Ε. Η. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τοΰ Πανεπιστημίου τών Παρισίων.
Τό καρπούΖι άνήκει είς τήν οι¬
κογένειαν τών κολοκυνθοειδών,
είναι φυτςν ποώδες, κληματώδες
καί έρπον, ίθαγενές τής Κεντρι-
κής Άφρικής, όπου είναι αύτοφυ
όμενον επί μεγάλων έκτάοεων.
Είναι πολυφορώτατον, οί δέ καρ
ποί του ένίοτε γίνονται όγκωδέ-
οτατοι, ΖυγΙΖονται καί μέχρι δέ-
κα έως δέκα πέντε κιλό.
Γό καρπούΖι είναι φρΰθτο τής
έποχής, οί κάτοικοι τής Άφρικής
άπό τα τέλη Μαϊου κρεμνοϋν είς
τούς τοίχους τών οίκιών τάς
κασσεράλας των καί δέν μαγειρεύ
ουν, κάμνουν πραγματικήν καρ
πουΖοθεραπείαν.
«Κάποτε ένας Δερβίοης (Μωα
μεθυνός μονοχός), επέστρεψεν ά
πό ένα χωρία, δπου εϊχε μεταβή
πρός κατήχησιν.
Κουρασμένος άπό τήν μεγάλην
Ζέστην, βλέπει μίαν μεγάλην 6α-
λανιδιάν (δρϋς) πλησίον τού
δένδρου έκελάρυΖεν, ήρέμως μι¬
κρά πηγή μέ δροσερόν ϋδωμ,
πλύνεται, κάμνει τήν προσευχήν
του, γευματίίει καί κουραομένος
άπό τόν μακρυνόν δρόμον, πέ-
φτει υπό τήν σκιάν τής δρυός
γιά νά κοιμηθή.
Μόλις όμως τόν παίρνει ό ϋ-
πνος, ένα βαλανίδι άπό ψηλά τοϋ
δένδρου πέφτει είς τό μέτωπον
του καί τόν Ευπνά. ΌργίΖεται,
τα βάΖει μέ τόν Θεόν, διαμαρτύ
ρεται, γιατί αύτοι οί σκληροί καρ
ποί τού δένδρου, νά πίπτουν άπό
ψηΜ καί άνησυχοϋν τόν ύπνον
του, άλλά μετανοεϊ άμέσως, έγεί
ρεται καί βλέπει γύρω του, ότι ύ
πήρχαν πολύ όγκωδέστατοι καρ
ποί: πεπόνια, καρπούΖια, κολοκύν
θια, τα τελευταία ήσαν τόσον με
γάλα πού εΐχαν βάρος 20 — 40
κιλά καί γονυπετής, προσεύχεται
καί Ζητεί μετάνοιαν άπό τόν Θε
όν, πώς τα πάντα έν σόφια έποί-
ησεν, εάν αύτοι οί μεγάλοι καρ
ποί ήσαν, ύψηλά καί έπεφταν είς
τήν γήν, όχι μόνον δέν θά Ευ-
πνοϋσα νά σέ προοεύχομαι, άλλά
καί δέν θά έβλεπα τα θαυμαστά
οου έργα καί τό ακατανίκητον με
γαλείον σου έφ" όλης τής γής.
Τελειώνων την προσευχήν του ά-
νεφώνησεν: είς Θεός μέγας, είς
©εόο μέγας ό ποιώ,ν θαυμασία
μόνον*. Τα καρπούΖισ τα έγνώρι
Ζον καί οί Άρχαϊοι Έλληνες καί
οί Ρωμαϊοι, ό Ίπποκράτης τα ου-
νιστοϋσεν ώς δροσιστικά, άντιδη
νιοτοϋσεν ώς δροσιστικά, άντιδι-
ψικά, διουρητικά καί ύπακτικά.
Σήμερον ή καρπουΖοθεραπεία
συνιστάται εναντίον τών νοσημά
των τοϋ ούροποιητικού ουστήμα-
τος είς όοους πάσχουν άπό ήπατί
τιδα νευρασθένεια, χολοκυστίτι-
δα νεφρολιθίασιν, κυστίτιδα κ.ά.
Ιδιαιτέρως ώφελεϊ είς τούς
παχυσάρκους, άρθριτικούς καί είς
τήν άρτηριοσκλήρυνοιν.
Οί πάσχοντες έκ κολίτιδος τοϋ
παχέος έντέρου νά προτιμοϋν τό
φυτικό του ύδωρ.
Τό φροϋτο αύτό είναι μία θαυ
μααία τροφή πλήν τών ώφελίμων
συστατικών πού περιέχει βιταμϊ-
νες Α.Β. καί Γ. ελευθέρα όΕέα
1,80%, σάκχαρον 6%, άλλά πε-
ριέχει είς μεγάλη ποσότητα φυτι-
κοΰ ύδατος 95%, φυτικό' λεύκωμα
καί χρωστική ϋλη. Περιέχει κατά
χιλιόγραμμον 300 θερμίδες.
Τό σάκχαρό .τού πλήν τής σάκ
χορόΖης τό περισσότερο είναι ό-
πωροοάκχαρο, καΐ είναι ύγιεινή
τροφή καί διά τούς διαβητικούς
δέν βλάπτει κατά τήν ανταλλαγήν
τΠ^ ϋλης, αποτελεί τήν άλιγώτε-
ρη έπικίνδυνη σακχαροϋχο τρο¬
φή καί μάλιστα τρώγεται όταν τό
πρωί νήστις καί τα άπόγευμα.
Πλήν τών ανωτέρω, τό φυτικόν
ύδωρ τοϋ καρπουΖιοϋ είναι άπηλ-
λυγμένο άπό νοσογόνους μικρο-
οργανισμούς, οί όποίοι δέν δύ¬
ναται νά είσχωρήσουν, διότι είναι
υπό τήν φύσιν κονσερβοποιημένο
μέ τήν χονδρή του φλούδα.
Ποτέ μην τρώτε καρπούΖι, ρα-
γισμένο ή κτυπημένο διότι είσβάλ
λουν, άμέσως μικροοργανισμοί
μύκητες κ.α. καί είναι πολύ βλα
βερόν.
Τό καρπού^ι χωνεύεται άμέσως,
πρέπει νά τρώγεται ώριμο, τό φυ
τικό νερό ηο ύπεριεχει καθαρΓζει
τό αϊμα, παρασύρει τήν ψομΓασιν
καϊ δλες τίς σκουριές καί τα νε-
κρωμένα κύτταρα τοϋ Όργανι-
σμοϋ. Οί σπόροι του συνιστοϋν-
ται κατά τήν δυσκοιλιότητα καΐ
κατά των έντερικών παρασίτωνό
ώς καί διά τούς όΕυούρους.
Ε. ΣΥΜΕΩΝ1ΛΗΣ
Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
Περικλέου^ Έπιτάφιοο
Ι. ΜΕΛΑΣ
Άπέδωσε
Κριτικό σημείωμα ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΓνΙΗΛΙΩΡΗ
Την μικρασιατικήν είσφοράν
στήν πνευματικήν άνάπτυΕη καί
γενικώτερο τήν πολιτιστικήν πρό
οδο τής πατρίδος μας, κάθε φο-
ρά πού μάς δίδεται ή άφορμή νά
τήν έπισημάνωμε, τό κάνουμε, ό
χι βεβαία μέ μίαν άοτοχην όσφα
λώς τοπικιοτικήν καί λόγω πλέ
όν καταγωγής £παρση, άλλά
μέ τήν διαιολογημένην ίκανοποί
ηση, άπό τήν διαπιστωθη, πώς
κοί οί Έλληνες, οί προερχόμε-
νοι άπό τούς πέραν τού Αίγαίου
χώρους τής Άνατολής, συνετέλε
σαν καί ουντελοϋν καί αύτοι καί
σέ σοβαρά υπολογιζόμενον βα
θμό, ο' ό,τι χαρακτηρίΖουμε νεο-
ελληνικόν πνευματικςν πολιτι¬
σμόν.
Τό εύφρόουνο τούτο ουναίσθη
μα, μάς τό £ανάδωσε τελευταία
καί πάλιν ά Μικραοιάτης, πάλαι
άς πολιτικάς καί μέ σημαντική
δράση, άλλά λόγιος πρό πάντων,
Ιωάννης Μελάς. Κυκλοφόρησε
έργο του, οέ μίαν ύποδειγματικά
καλαίοθητη έμφάνιση καί οέ δεύτε
ρη έκδοοη Ο ΕΠΓΓΑΦΙΟΣ ΤΟΥ
ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, μεταφράση οτή
δημοτική καί μέ ένα πολυσέλιδο
προοίμιο «συνηγορία γιά τόν Θου
κυδίδη» όπως ένδΐΐκτικά καί μέ
τόν όρον άπό τήν έπαγγελματική
του παιδείαν, τό καθορίΖει ό Ι-
διός.
Τό άρχαι'ο αύτό κείμενο, λίγο
πολύ, είναι γνωοτό, οέ κάθε καί
οτοιχειωδώς καλλιεργημένον ' Ελ
ληνα καί άπό τή σχολική του μα
θητεία καί άπά τίς άρκετές μετα
φράοεις πού έχουν γίνει καί
κατά τούς χρόνους μας καί κατά
γο παρελθόν, καθώς καί άπά μίαν
κατά καιρούς καί άπό διαφόρους,
κατά περίπτωση, προβολή τών ίδε-
ων του. Ή καινούρια τώρα τού¬
τη έργααίπ, πήρε κι αυτή τή θέση
της, στή σχετική βιβλιογραφία'
καί θέση πράγματι άΕιοσημείωτη
προοθήκη σημαντική, είσφορά ού
οιαοτική άπό πολλές άπόψεις.
Αποτελεί άθλημα, γενικώτερα
άναγνωριΖόμενο, νά καταπιαστή
κανείς μέ τή μεταγλώττιοη, τοϋ
πυκνοϋ, σφιχτοδεμένου καί ύψη-
λονόητου κειμένου τοϋ Θουκυδί-
δη. Ό Ιωάννης Μελας τα έπιχεί
ρησε μέ οτοχοοτική έμβάθυνση,
μέ αϊο3τ\ια ευθυνής καί ήθική κα!
πνευματική συνεπεία καί τό έφε
ρε οέ αίσιον πέρας. Άπέδειξε
καί τούτο- πώς ή δημοτική, ή
ούγχρονη, ή νεοελληνική γλώσ-
σα, όχι μονάχα άντέχει ο' αυτού
τοϋ εϊδους τίς κρίοιμες δοκιμα-
σίες, άλλά είναι καί τό άρτιο καΐ
πρόσφορο δργανο κατά τήν άπό
δοση καί τών θαθύτερων καί τών
ύψηλοτέρων διανοημάτων. Είναι
ένα κομμάπ, τό πιό όργανικό μά
λιστα άπό τήν ψυχήν τοϋ "Ε-
θνους" καί ίδέες αάν κι αύτές πού
συμηπυκνώνονται ατόν 'Επιτάφιον
τοϋ Περικλέους, ή Δημοκρατία, η
"Ελευθερία, ή Ίσότητα, ή Δικαι-
οσύνη ή έΕαρση πρός τό Ίδεώ-
δες, ή προσφορά καί τής ύπάτης
θυσίας άκάμη γιά κάποια βαοικα
κοινωνικά ίδανικά, μονάχα μέ τη
δημοτική — πρέπει νά θεωρήτσι
κοινότοπο τούτο — είναι δυνα¬
τόν νά φτάσουν στήν πειστικώτε
ρη καΐ συναρπαστικότερη έκ-
φραοη. Ό "Ι. Μελάς, σωστά έ-
οκόπευσε καί μέ θαυμαστή έπιτυ-
χΐα επέτυχε στό στόχο του, κι-
νημένος καΐ άπό μιά έμφυτη, άλ
λά καί ένισχυμένη άπό τήν παι-
δεία του, εύαισθησία, στά συναφή
θέματα καί όπως θίγονται οτό
κείμενο τοϋ Θουκυδίδη.
Άλλά δέν είναι μονάχα ή με¬
ταφράση, η πλαστουργημένη λο-
γοτεχνικά, δίνοντας τήν έντύπω-
οη μιας νέας δημιουργίας, ό,τι ά-
1;ιολογεί τό βιθλίο τούτο. Ύπήρ-
χε καί ύπάρχει ίνα πρόβλημα πού
άπασχολεί άπό τα άρχαϊα χρόνια
άκ τους καιρούς μας τούς φιλο
λόγους καΐ τούς ερευνητές, τα
πρόβλημα τής αύθεντικότητας τοϋ
'Επιταφίου τοϋ Περικλέους' αν
τον «ΐπεν ό Περικλής, άν είναι ά
ίδιος ό λόγος πού έΕεφωνησεν ο
Άθηνοϊος περιώνυμος ήγέτης
στούς νεκρούς τοϋ πρώτου ετους
του Πελοποννησιακού πολέμου ή
πρόκειαι γιά λογοτεχνική δημι-
ούργημα τοϋ Θουκυδίδη, πού τό
καταχώρησε στήν ΙοτορΙα του οκθ
πιμα καΐ γιά διαφόρους άναΖητου
μενους γενικώτερους λόγους. Τό
θέμα λοιπόν τό ερευνα καί τό ε-
ίιαντλεϊ, μποροϋμε νά τό ποϋμε,
μέ τήν εύκαιρΐα πού τού δόθηκε
καΐ ό Τ Μελάς στό μακρότατο
προοίμιο τοϋ βιβλίου του, μέ μίαν
έκπληκτικήν όμολογουμένως φι-
λολογικήν έμβρίθεια καί μέ έμ·
φανή άντικειμενικότητα. Κόποιοι
εΐδικοί φιλόλογοι, άοχοληθέντες
Ισως άποκλειστικότερα καΐ πλα
ιυτερα μέ τό θέμα, δυνατόν νά
εχουν ένδεχομένως τίς παρατη-
ρήσεις των σχετικά μέ τήν άνα-
πτυσσομένην έπιχειρημοτολογία,
ή" καί τίς έπιφυλάΕεις των οτά
ιελικά συμπεράοματα. Δέν είμ'α'ι
σέ θέση νά προβλέψω πώς θά συμ
6ή κάτι τέιαιο. 'Εκεϊνο δμως πού
αίσθάνθηκα, διαβάΖοντας μέ τήν
έπιβαλλομένη κατά τή γνώμη μου
πμοσοχή τήν έργασία στό θέμα
τουτο τοϋ Ι. Μελά, υπήρξεν £-
νας είλικρινέστατος θαυμασμός
γιά τήν πληθώρα καί τή σοβαρότη
τα τών πηγών πού χρησιμοποιήθη
καν, γιά τήν γενικότκρπ Ιστορική
καί φιλολογική κατάρτιση τοϋ συγ
γραφέα, γιά τήν αντικειμενικήν
του εύρύτητα κατά τήν κοιτικήν
τών διαφόρων άπόψεων. γιά τό
οεβασμό του πρός τήν προσωπικό
τητα τών έρευνητών κα'ι δταν ά-
κόμη δέν συμφωνεϊ μέ τίς άντιλή
ψεις των. Πρόκειται δηλ. γιά ένα
επί πλέον κείμενο, πού υάο πεΙ
θει γιά τή συνεπεία τού ήθους καΐ
γιά τήν πνευματικότητο, γιά τή
βαθύτερη κα ίπλατειά έπίοης καλ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
>♦♦♦♦♦♦♦♦< ►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ» ΧΡΕΟΣ Τό Βασιλι«ό, τό γραφικό χω- ριό τής Ηπείρου οί ττυρετώδη βρίσιοεται τούτες τίς μέρες κίνη- <"1. Μέσα στούς κόλττους του σφι- χταγικαλιάζει τό σττΙΤι ττού γεννή- θη<ε ή μ€γάλη έκείνη φυσιογνω- μία τής Όρθοδοξίας ό άείιμνη- στος Πατριάρχης Άθηναγόρας. Ό Ιστοριικός καί Ιερός ούτος χώρος στόν όττοίον βά τοττοθετη- θή καΐ ή ττροταμή τού Πατριάρ- χη, θά άνακιηρυχθή άττο την Πο·λι- τεία σέ έθνικό μουσεΐο . Στή·ν τεΐλετή θά τταιραστού/ έ< τος των δλλων έτησήμων καί ό άρχιεττίσκοτΓος ΆμΕρι·κής κ. Ίά- κωβος συνοδειιάμενος αττό εκατόν καΐ τπλέον διακΒκρι,μένους άμογε- νεΐς· έκείνους ό)χ.ρι6ώς ττού οτάθη καν τταλΰ κοντά τού καί τόν 6οή- θη·σαν στό ιμεγάλο καΐ δύσκολο έθνΐικό έργο ποΰ έττετέλεσε στόν χώρο τής έκίΐ αμογενεΐαικής κοι- νότητας! στό άν£—ανάληίτττο έκεΐ- νο εργο ττού μόνον ή άκτινοβολοΰ σα τού Άθηναγόρα μορφή μπο- ρούσε ν' άναλάιδη καΐ νά Φέρη είς ττέρας· Ή τοτΓθθέτηση του αλλωστε είς τόν άρχΐΐτπσικοτΓΐικό θρόνο τής Ά ,μερικής δχι μόνον υπήρξε θεάρε- στος, άλλά συγχρΟΜως άτΓεηέλεσε καί δικαιώση διά τούς πρότειναν τας ταύτην. Ιδιαιτέρως ίκανοποί ησε τάς ττροβλίψεις τού άε'μνή- στοι; μητροτΓθλίτου Κορινβίας καί κατάιτιν άρΙχιετπσκότΓου καί άντι βασιλέως Δαιμασκηνοΰ. Στο Βασιλική «τπτελείται £να χρέος, ένα έλάχιστο χρέας όλο- κλήρου τοΰ έλληνιικοΰ έθνους ιτρός άττότιση φόρον τιιμής στή μνήμη τού διαλιάιμψαντος φωστηρος τήκ Όρθοδσξίας. "Ετγ' εύκαιρία ή στηλη καΐ ή έφηιμερΐς κλείνουν ευλαβώς τό γό νυ ττρό τής Ίεράς μνήιμης τού Πα¬ τριάρχου ΚωνσταντινοΐΛττόλεως Ά- θηναγόρου τού Α'. ΒΙΣΦΟΣ ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΝ Στόν Μεγάλον καί Πανοέβαστον Οικουμενικόν Πατριάρχην Κων¬ σταντινουπόλεως Κυρόν Άθη ναγάραν Α' Σέ δυσκόλους καιροϋς έπρωτο- στότηοες ώφέλιμα ίδρύματα έρύθμισες μέ θάρρος τούς σκληρούς άντιμε τώπισες καί μόχθησες μέ πΐστη στή Ζωή σου νά γΐνης πρωτοπόρος γιά τήν "Ε νωση κ' άς τϋχαιναν έμπόδια στό διά βα σου... κα! τ' Αρίστα σου έργο πού μδο χάρισες στή μνήμη θά μάς φέρνη τή μορ φή σου. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ.
Ηρακλειον Κρήτης
Η ΘΡΑΚΗ ΣΤΟ 1821
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΑΟΓΙΚΗ - ΟΪΚΟνΤ)μΙκ]Β ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡθϊφΓΓΙΚΩΝ ΣΓΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ~-----------------------------
- ΤΙΜΗ ΦΓΛΑΟΓ ΔΡΧ. 1,50. ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΕΚΔΟΤΗΣ - ΑΕΤΘΤΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229.708 —- Γ~φε,«: Νίκης 25.—
„ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗ Σ ΣΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΙΝ ΤΗΣ φ|
ΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ
ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Γύρω στά έξακόθΊα χρόνια έ¬
μειναν σικλαιδωμέινα σ-,ούς Τούρ-
«χις τα ττερισσότερα μέρη τής
μας Θράκης. Καΐ στά μαΰ
ρα χρόνιια τής σικλαβιάς, οί σκλα
{ωμένοι Θράκες, κράτησοον
το^ς, άσδεστο, τόν πόθο γιά τήν
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
- «αί ξεσηκωμοί, θυ
7ΐες. Άγώνες, πν!γη.καν στό αΐμα
-αί τίς ττερισσότερες φορές κρα¬
τικόν ιμυστικοΐ άττό τοϋς κατα-
,τητές, ιμιά καΐ εΤχαν άτΓΟλυτη έ-
;ι>υσια «αι τα μιέσα έτπκοινονίας
ϊτον σχϊ'δόν άνύτταρικτα.
Άπό τήν πρώτη μερά τής σκλα
ίιάς, ό Θρυλικός καΐ Γενναϊος,
θρακικός Ααός, συσπειρώθηκε
πάν Έλληνιομό, γύρω άπά τόν
θρακικόν 'Ελληνισμό, καί γύρω
οπο τήν φυσική του ήγεοία, τούς
Κληρικούς καί τούς δασκάλους,
μ τα 'Εθνικά τους τραγούδιε) καί
ίθ παραδόοεις, μέ τίς έλπίδες
ου, περιμένοντας τό «Πάλι μέ
ρόνια μέ καιρούς πάλι δικά μας
ίναι·. Παρά τίς άντι'Ε,οες συνθή
χ, τούς πολιτικοστρατιωτικούς
ιγους, οί όποίοι δέν ήσαν καθό
30 ένθαρρυντικοί γιά τούς ύπο-
πολλές φορές Ε,εσηκώ-
ΐκαν, 2ητώντας δ^αμικά τήν
ΛΕΥΘΕΡΙΑΝ τους. Είναι δμως
γονός ότι καμμιά, τέτοια, άπό-
ιιρα, δέν τελεσφόρησε καί οί Εε
κωμοί έκείνοι δέν γενικεύθη-
αν, όπως στήν Ήρωϊκή Πελο-
ιννησο, μέ τόν Γενναϊον καί
Ιρυλικόν Γέρο τοϋ Μωρια, τού
θεοδώρου Κολοκοτρώνη, καί
οτήν Ρούμελη, μέ τόν Γενναϊον
ώργιον Καραϊσκάκη, άλλά πα-
ιμειναν τοπικά έπειοόδια, πνι-
ιένα κατά κανόνα στό αίμα. Οί
ίγοι, πού άπέκλειαν τήν γενί-
ίυοιν τής ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡ-
ΕΩΣ στήν Θράκη, είναι:
Α) Ή περιοχή αυτή, γεωγραφι
ώς περικλείουαα τήν πρωτεύου-
α τής Όθωμανικής Αύτοκρατο-
ιας, άποτελοϋοε άντικείμενο ου
'εν,οϋς καΐ άθιαλείτττου
ών κατακτητών, οί όποϊοι φυσι-
ά δέν ήταν διατεθειμένοι νά επι
ιρέψουν κάθε έϊδους έΕέγερσιν,
ύρω άπό τήν έδραν τής Αύτο-
ρατορίας τους.
Β) Γιά λόγους ασφαλείας οί
ουλτανοι διατηροϋσαν στήν Θρά
:Γ| μεγάλο άριθμό στρατιωτικών
ρονάδων καί κυρίως τούς διαβόη-
τους Γενιτσάρους ('Ελληνόπουλα
«τουρκισθέντα), πραγμα ποϋ έ-
ιέτρεπε άμεσο έπέμδαση σέ κάθε
ιερίπτωσι εξεγέρσεως.
Γ) Γιά πολιτικούς λόγους οί
τόν ΙΕ'
ογήη,ν ή Μεγά-
ΕΛλην,κή Βιβλιοθήκη τής Ά-
νβοίιας, καί στήν Ευρώπην,
εδημιουργήθη ή Α
των Ιραμμάτων, κατά
«ώνα, διά έξοσίας λόγω πτώσε¬
ως της Κων),λεος, ΰλων τών λο.
Ύΐων καί διακεκριμένον έπιστημό
νόν τού ΒπζαντΙου, πού κατεφιν-
γον εις την Ευρώπην, κατά την
παλαιάν δνομααία Έσπεοίαν. ,,Λ
ούτω, εδημιουργήθη· στήν Είνώ
■την την Αναγέννησιν των Γρο
ματο).
Πρέπη νά σημειωθή, δτι
πτο>ιια
:ιμ
το
τού ΚΤΡΙΛΛΟΤ τοΰ ΣΤ'
τί) άπέοριψαν οί Δήμιοι, στόν "Ε
6θο ποταμό καί τό πεοωάζεψε
στο Πιθιο, ιενας έλληνας ό Χρή-
στος Άργυοίου, ό όποϊο; κ«ί τό
έθαψΓ. Ειρήσθω δέ έν παρόδω,
την ιδίαν τύχην, όπως τοΰ ΚΤ¬
ΡΙΛΛΟΤ τοϋ ΣΤ' είχεν χιιΐ ό
Μητοοπολίτης Κορυτσά; ΦΩΤΙ-
ΟΣ τότε (ό άττό ΚερασΌΰντος
Πόντον ΦΩΤΙΟΣ ΚΑΣΠΙΔΗΣ)
καί υπέστη τα Ιδία βασανιστήοια,
δπτο; ό Γρηγόριος δ Ε' Πατοιάρ'
χης Κοινίπόλ.ρο);., όπως άναφέρη
ό ποώην ϋπουργάς καί Μακεδών
Γ. ΜΟΔΗΣ, Είς τό τελευταίον έκ
δοθέν (1ι6λίον του «ΜΑΚΕΔΟΝΙ-
ΚΕΣ ΓΣΤΟΡΙΕΣ» χεις
ΆνεκπλήρΜ-τες (εκδοοις ΠΑ1ΙΤ-
ΡΟΤ 1972).
Άλλά καί ό Μητοοπολίτης Ά-
δοιηνουπόλειπς Κυρός ΔΩΡΟΘΕ-
ΟΣ, ευρισκόμενος είς χήν Κο>ν)
).ν, δταν έξεοοάγη ή 'Ελληνική
Επανάστασιν τοΰ 1821 <ίπηγχονί «θη λίγο μετά τόν ΚΤρΟΝ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ τάν Ε',, ώς ίθΰ- νων νοΰς τής Έπαναστάσεως στήν ΘΡΑΚΗ. Βαρΰς δμως ύττή,ριξεν ό φόρος αϊματος ποϋ έπλήρ(.οσαν καί αλ.- λθ; κληρικοί, άπαγχονισθέντες, ο ταν έξερράγη ή 'Επανάσ^ίσις τού 1821 στήν Νότιο ΕΛΛΑΔΑ, δπο>ς ό Μητροππλίτης Σίοξοπόλε
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙΑΙ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπο των τότε φοιτητΛν, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καΐ ττίς
Όμοσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κ*1 2) ΣΩΚΡΑΤΟΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τίίς Ένώσβως Ποντίων Φοιτπτών
ΣΓΝΕΧΙΣΪΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΙΙΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΓΤατταίδότΓθυλ(>ς Θωμάς τού Δη¬
μήτριος έκ Σαρόντα 'Εκκλησιώ-'
Ανατοιλιικης θρόκης, Πτυχιοθχος
τής Νομίζη*; τού ΈθνικοΟ Ποτνεπ
στηιμίου Αθηνών, Δικηγόρος Άθη
νόν ώδός Εύττόλιδος 14, πολύτι-
μος «αί σθεναρώς άγωνιοτής των
ττροσφυγικών δικαίων, ηδη Π-ρόε-
δρος τού Θροοκικοά Κέντρου Γωνία
Π·ανεπιστη·μίοι; καί Ίπττοικροττους
34.
Λ
Πατταδέπτσολος Παιναγιώτης Το0
Γεωργιος, έ< Κβρασοθνϊος τού Πόντου, Πτυχιοΰχος κει/τι«ής τού τής Φοηρμα- Γ^αι·/ε^τι^Γ^η- μίου Άιβτινών, ΦαρμαικΌττοιός Α¬ θηνών όδός Άχαρνων 301, εϋτυ- χηχας νά άνΜδείξη την θυγατέρα αυτού ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΒΛΑΧΟΥ, Φαρμθικοττοιον καΐ διάδοχον αθ- τοθ. Λ Καψης Άριστόδη·μΌς τού Άρ;- στιείδου, έκ Σαράντα 'Εκικιλησιών Άνατολιΐκής θράκης, Πτυχιούχος τής Ιατρικής τού 'Ε'θνικοΰ Πανε¬ πιστημίου Αθηνών εΓ&ΐ'κ-εοθεΙς είς τόν Δερμ<χταογίαν, Δεριματολό- γος — Άφραδκτιολόγος Άθη.νών καΐ τοϋ ΊδρύμοπΌς Κσινωνικών Ά σψαλ ίσ;ων (Ι Κ Α). "Απεβίωσεν Λ Φαράτσης Ίωσήψ τοθ Ιωάν¬ νου έξ Άιδριανοι,τΓΟλεως Άνατολι κης Θράκης, ΙΤτυχιοϋχος τής Φαρ μαιχενπ'κή'ς τού Εθν-ιικού Πανιετη- ατημιου Αθηνών, Φαρμσκοττο'ός έγ^ατοίσταβεΐς μονίμως είς Άλε- ξαν&ρούττολιν Δυτιικής Θράκης- Α Γαρυφαλλίδης Αντώνιος τοθ Δη'μητρίου, έκ Κίοιο Βιθυνίας τού Ναμοΰ Προύσης Μ κρός Άσίας, Πτυχιοθχος καΐ Διδάκτωρ τής Ία ως ΠΑ'ΓΣΙΟΣ., ό Μητροπολί-Ι τΡΐκης τού Έβνικού Πανετπσττνμι- της Άγχιάλου ΕΤΓΕ,ΝΙΟ Σ, ό Μητροπολίτης Μεσημβρίας ΙΩ¬ ΣΗΦ, ό Μητροπολίτας Μυριθφύ- τοΐ' ΝΕΟΦΤΤΟΣ, ό ΜητροποΛί- Τ|ϊζ .τής Καμδιοίλογικής Κλιννκής ου Άΐθη'νών, είδικε·ι/θε'ις είς Κοορδι ολογίαν, Καρδιολόγος Αθηνών ό¬ δός Άκαδηιμίας 34 ηδη της Γάνου τής Χώρας, ό α.ί -τ-.- τ°ΰ ΙΚΛ Γ1εντέλη.ς, άξιαλόγων 'Επτστηιμονιικών έργασΐ ών «ής εΐδικό'τητός τού, υιός τοΰ έκλεικτοΰ Φαρ'μακοτΓθιοΰ καΐ ψί- λου έχοντος Φαρμακείον είς Νέαν ΜΗ Τ ΡΙΟ Υ Γ ΑΡ'ΥΦΑΛΛ ΙΔΟΥ. .*· Χατζηΐτταύρου Διονύσιος τοΰ Σταύρου, έξ Αϊδινίοα Μικράς Ά της ιέβαλαν την τάΕι οτήν περιοχή χείνη. Δ) Οί κατακτητές γιά νά έπι- Κιχουν τοΰς ανωτέρω άναφερο- ΐιένους λόγους, έφήρμοσαν ίδιαί- ερη Δημοσιογραφική Πολιτική οτήν Θράκη, γιά νά δημιουργή- πλειοψηφία τοϋ Τουρκικοΰ ληθυαμοϋ καΐ Ε) Τό έκτεταμένο πεδινό έδα- Φθς τής Θράκης, δέν έπέτρεπε |ν δράσιν καί άπόκρυψιν ένό- ιλων όμάδων, όπως συνέδαινε "τή Νότιο ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ. Παρ' δλους δμως τοΰς ουσμε- 'εϊς παράγοντος,, οί Γενναίοι καί ΊΡωϊκοί μας Θράκες, άπό την πρώτην στιγμή, ουνειδητοποίηοαν ί|ν όνάγκην τών Ήρωϊκών των ιοί γενναίων Άγώνων καί δέν 6- διά τής άπουσίας των, καθένα Έθνικό Προσκλητή- Ρ'ο, τής Αίωνίας μας Ελλάδος, «τω καί μέπολλές θυσίες, υπέρ Όΰ βωμοϋ τής ελευθερίας καί % απελευθερώσεως καί τής ώ- Ροίας μας ©ράκης άπό τόν κατα "τητήν. Ή Ίοτορινι άνηφέρετ παμπολ- «; σφαγές γενναίων καί ήρωϊ- '.ΐιΐν **ρακών, πού ήταν Αποτέλε- είτε Έπανασταγΐκής κινήσε είτε λόγου έκδικήσεοις γιά έ- στήν Νότιο 'Ελλάδα, σύγγελος τή; Ίεράς Μητροπόλιε- (ιις Άδηιανονπόλεο)ς ΘΕΟΚΛΗ- ΤΟΣ κ α Είναι ομω; γεγονός, ίίτι πολλές φορές καί π*ιρά τα πολυάηιθμα έμπόδια οί Γενναϊοι καί ήρωϊκ.οΐ έ'λυληνες τής ΘΡΑΚΗΣ, πήοαν τα οπλα καί άντιμετώπισαν τούς κατακτητές. Τέτοι,?ς εξεγέρσει; έγιναν στήν περιοχή μοθοάκη, στήν Αίνο, οτά Λάθα- ρα, στήν Χρρσόνησο Κα,λ,λιπόλε- _ . ,.. . ■ ν ου Πρσσφυγων Αθηνών (ος κ.α. ,, Κ / _ ' „ ., "„ ,., , ,,, ., .1 τΓΤΓακ'ρατειοι; Γενιικσυ Νσσοκο- Παοαλληλα, πο,λλα παλληχα- . 7Αλ - π α λ- ι , ; , <. , μιειον Αθηνών, Παθολογος έγκα- οιγ , μη υπομενοντας τον ϋυγο . . , ,1ΛΚ, , . . .ι . . ". τασταθεις είς XI ΟΝ, ττοωηη/ ιΐ£- |νόπλθ)ν δννάμεοιν καί όμάδων, κάνοντας, οΰτως ειπείν, τόν κλε- φτοπόλεμο. Τέτοιοι όπλαοχηγοί, ν ι τού 'Εθνιικοΰ ΠανετΓΐστηιμίου Άθη 1 " '" - *-*- είς την Παθολογί Οθωμανοί μέ σιδηράν πυγμήν έ- «βγηκαν στο χλαοι» επι κεφαλής .Ερασιτεχν,.κοΰ Καλλ,τε- χνιικού Τμή·ματος (Βιολΐ) τής Ε¬ νώσεως Προσφύγων Φοιτητών καΐ την δράσιν το>ν όποίιον έξΰμνησβ .·γ
ή Λίΐϊκή Μοϋσα τής Θράκη;, ή¬
ταν:
ανεψιός τού άει,μ·νήσοτι; Μητροπο¬
Φιλαδελφείο
Καδάλας
κα; τελ,κώς
,, , . Ι Άρχιεττισκόττου Αθηνών ΧΡΥΣΟ-
Ό 'Αβανασιο; Καοαμπελια;, ΣΤ0Μ0Υ χΑΤΖΗΣΤΑΥΡΟΥ.
άπό την Κοβνοφωλια Εοοου, ό Α
δ.τ.οϊος αέ την όμάιδ« τού μετέβη
στην
στό '
καί
άχ·6η
ΕΟτέρττη τοΰ
«οΛθϋ-ΛαΛΐ- ^ *"Τ-*^ Σταύρου — Τούμττη, έξ /Λϊδινίιυ
Επαναστατ,κον ΣΩΜΑ ΤΟΤ ^^ ,^.^ ^^ ^^,
'Τψηί.άντον.
ΚαράμΛελιας τελικώς άπηγ
Μανούσης Χαράλαμπος, έξ Ά-
ττολλωνιάδος Βιθυνίας ΝομοΟ
Προύσης Μικράς Άσίας, Πτυχιοό
χος τής Νομικής τού 'ΕΞΘ*ϊ·κού Πά
νετπΌ-πΐμίου Αθηνών, Διχηγόρος
έγχαταστσθεΐς είς Ξάνθην Διηι-
κής βράχης, ανεψιός τοΰ άλλοτε
Βουλευτοΰ Σερρών καΐ Ύπουρ-
γοθ "Εργασίας άλλά κα/ΐ τακτι-
κσΰ σΐΛίεργάτου τής εφημερίδος
«ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ*, ά-
ε,ιμντκττου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΝΌΥ-
ΣΗ.
Λοιμψίδης Όδασσεύς τοϋ Άχιλ
λεως, έκ Τρα-€ζού*τος τού Πόν-
του, Πτι/χιούχος καί Άριοτοΰχος
Δ'δάκτωρ τής ΦΤλοΛογίας τού Έ-
θνικοΰ Ποτ/ετηο-τηιμίου Αθηνών,
Καθηγηαής των Φ,λολογ κων μάθη
μιάτων, τής Γερμανικής Σχολής
Άθτινών, δ'.οκεκριΐμένος Βυζαντινο-
λόγος ·<αί Λογοτέχνης καί σι/γγρα φεύς πολιλών αύτστελών μελετών δημοσιευθεισών &ίς 'Ελληνικά καιί Ξένα περιοδικά, Ήΐτχολήθη μέ την έρευναν τής Ίστορίσς τοΰ Πό λιτιοψού τοΰ Μεσαιονικοϋ Βι/ζαν· τ.νοθ 'Ελληνΐ'σμοΟ, μέ την διάλε- «α! την Ιστορίαν τού Πο- λΐίτισΐμού τού Ποπ"ιιακού 'Ελλη- νΐ'σιμού, τυγχάνει έττϊ 20 καί πλέον ετη (1952) Διεοθυντής τών έκβόσείον τής Έπιτροττής Ποντια)<ών Μίλετών καί τού Πε Ρΐοδικού «Άρχεϊθνι τοΰ Πόντον καί τέιλος Πρόεδρος τής 'Εττιτρο πής Ποντιοοκών Μθλετών. Προ- σκηλεΐται καί άμίλεΐ σνχνάκις, ες Διεθνή Έτηστηιμονικά Σι<νέ- ΚΑΙ ΑΜΗ ΠΤΥΧΗ. ΑΠΟ ΤΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥθΑ ΤΗΣ ΣΙΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ 1820 ΜΙΚΡΑ- Εμπρακτη άδελφική άγάπη ΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ Ν. ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗ ΣΥΝ)ΧΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑ- ΙΔΟΣ Καμττέρογλου Κίιμων τοΰ Δη- μητρϊον, έκ Μαγνησίας Μΐικιράςί Άσίας, Πτυχιούχος τής Ίατρικής' τοϋ ΕΘμικοΟ Πανεπιοτηιμίου Αθη¬ νών ε'ίδιχειυθεΐς είς την Όρθοπεδι, ■κήν, πρώην 'ΕτΓΐιμελητής τής Όρ! θοττεδικής Κλινιικής τοΰ Γενικού Κραττικο 5 Νοσοκοιμιΐίου Αθηνών υπό την διεύθυνοΊν τού νΌυ Σιμυρναίου ΧειρουργοΟ Όρβο ττεδιικού άειιμνήιστου ΑΛΕΞΑΝ- ΔΡ ΟΥ ΧΑΤΖΗΓΕΠΡΓΙΟΥ, πρώ¬ ην ΔιευθΐΛτής τής Όρθοπεδικής Κλινικής τού Νοσοκομείον ΚΊΛ- ΚΙ Σ Μακεδονίας και ήδη Διευθυν τής της Ό'ρθοττεδιικής Κλι^ικής ΠΙΚΠΑ Πεντέλης, διακιεκριιμένος Χειιρουιργός ΌρθοτΓεδικός όδός Σίνα 10 Αθήναι, υιΐός τού έκίλε- κτοθ ' Εττιο-τήιμονος καΐ Χεΐιρουρ- γοΰ είς Μαγνησίαν Μικράς Άσί¬ ας, άευμνή~ου ΔΗΜΗΤΡ Ι ΟΥ ΚΑ ΜΠΕΡΟΓΛΟΥ. Λ ΒοΐΛρόττουίλος Νικόλαος τού Ά- ναστασιον έκ Σιμύρνης, Πτυχιού¬ χος τής Ναμικ,ής τού 'Εθνικού Π« Μετπ'στηιμίου Αθηνών, καί Διττλω- ματούχος των Γαλιλικού καί Άγ- γΛικού Ίνστιτούτων Άθη''ών, ττοώην άνώτερος ίπτάιλληλος τού Υπουργείον 'Εμττορίο1», άντιττρο- σωπεύσας έτπ δθκαετία'/ την Έλ- λάδα είς τό Συμβούλιον τής Εόρώ ττης είς Στρασβούργον έττί ΰττηρε σ:α"<«ν βΐ'μάτων, ττρώην 'Εμττορι- κός Άκόλονθος τταρά τή 'Ελληνι κη Πρεσδει'α τής Βό·ννης Δυτικής Μέ την άπόβασι τών 'Ελλ. Δυ- νάμεων στήν Σμύρνη τό 1920, ό πως έχει διεκραγωδηθή πλείστα κις. δτακτα στίφη Τούρκων έπε δόθηοαν σέ άσύδοτες διώΕεις κα¬ τά τών 'Ελλήνων ύπηκόων τής Τουρκίας καί οτίς αλλες περιφέ- ρειες τής Μ. Άσίας. Ό άπεινής έκεϊνος διωγμός μέ ανηκουστες βιαιοπραγίες έφθασε καί στό χωρίον ΚιρεΖλή τής πε¬ ριφερείας Άδα ΠαΖάρ Νικομαδεί άς. κι έκυμε «φτερά καί ωύλλα» ιόν έλληνικό του πληθυσμό οέ 6αθμό πού έχαν' ή μάνα τό παιδί καΐ τό παιδί τή μάνα. Σέ παιδική ήλικία τότε ό κ. Χρηστος Τσουλερίδης κάτοικος Σταυροϋ Βεροίας, χωρία άπό γο- νεϊς καί άδέλφια, κυνηγημένοο οάν κλανσσόπουλο καί κατώρθωσε νά έπιβιβαοθή σέ έλληνικό πλοϊο κοΙ νά φθάση οτήν Ραιδεστό Θρό κης, άπ' δπου νά καταφύγη κατο πιν κθτω στά φτερά τής Μεγάλης μας Μάνας Ελλάδος. Μέσ' τόν άγώνα διαθίωοη καΐ ριΖοβολήματα στόν Σταυρό Βε¬ ροίας όπου έχει έγκατασταθεϊ τόν ένέβαλε σέ θλίψι ή θλιβερά άγγε λία απωλείας γονέων καί άδελ- φών και τοϋ δφηνε την παρήγο- ρη έλπίδα νά βρή τόν μικροτερό τού άδελφό Γιωργάκη πού. κατά πληροφορίας, έφθασε οτήν Έλ- λάδα. Μέ τίς συνεχεϊς άναίητήσεις τοϋ άδελφοϋ του Γιωργάκη ονα την 'Ελλάδα πού απέβαινον άκαρ ποι, ό Χρήοτος πήρε την πληρο- φορία πώς θρι'σκεται περιπλανω- μενος στήν Καλαμάτα τής Μεσ- σηνίας. Καί άπό τό 1952 κατά τρείς κατά καιρούς περιόδους κα τέβαινε δι' αναζήτησιν χωρίς νδ κατορθώση τίποτε τό θετικόν, ώς ότου τόν Ιανουάριον έ.έ. άντάμω σε δγνωστό του άΕιωματικόν τοϋ στρατοϋ, ποϋ νόν παρέπεμπε δι' αναζήτησιν είς τό χωρίον Άκρι- νή τοϋ Νομοϋ Κοζάνης δπου, κα τα πιθανότητας, έφθασε κατά την Κατοχήν άπό τό Άλβανικό μέτωπο πού ύπηρετοΰοεν ώς Γιώ ργος Κωνσταντόπουλος. Μέ άγω νιώδη σπουδήν έπιστρέφει άπ' την Καλαμάτα. Φτάνει στήν "Α- κρινή ΚοΖάνης. Έρευνά. Καί ου ναντώνται τ' άδέλφια μέ δάκρυα χαρας καί ουγκινήσεως, πού τ' άγκαλιάσματα καί οί περιπτύΕεις πλημμυρίΖουν άπό δάκρυα τόν κά σμόν πού παροκολουθοϋσε. Σέ λίνο, την σχετική ήρέμησι άναφλέγουν αί άφηγήσεις άπό τα συγκλονιστικά μυθιστορηματι- κά γεγονότα. Τό πώς κατέβαινε άπό την Άκρινή κστά περιόδους γιά έργασία στούς κτημκατίας τοϋ Σταυροϋ. Τό πώς επανειλημ¬ μένας έργάσθηκε καί στά κτήμα- τα τοϋ άδελφοϋ του χωρίς νά γνωρι'Ζωνται. Καί τώσα άλλα πού προκ.αλούσαν δάκρυα συγκίνησης καί στ- άδέλφια, όλλά καί οτόν κόσμο πού παρακολουθοΰσε την σκηνή. Καί τώρα, έπαληθεύει Εανά ή παροιμία: «Τ' άδέλφια όντας ομί γουνε τριαντάφυλλ' άνοιγμένα». Γιατί ό πόλος έλΕεως άπό τό συναίσθημα τής άδελφικής άγά- πης ποΰνοι φυτευμένο άπό τόν Δημιουρν'ό στά ψυχικά κατάβαθα τοϋ άνθρώπου, άνέβαλλε στάν ι Χρήοτο Ήλία Τοολερίδη, ϋστερ' άπό 53 έτών νόστο καί άγωνία. Καί παρέλαβε τόν άδελφό του Γιώργο άπό την Άκρινή οίκογε- . νειακώς στόν Σταυρό Βεροίας. | Τοϋ παρεχώρησε μέρος τοϋ οίκο- πέδου τής κατοικίας του. Καΐ τόν ένισχύει οέ άνέγερσι κατοικί άς γιά νά Ζοϋν άγαπημένα άδέλ φια πλάί πάϊ, διότι, ό αδελφάς του αύτάς «Νεκρός ήν καί άνέ- Ζησε και άπολωλός ήν καί ευρέ¬ θη. (Λουι-., ιε' 32). Πτολεμαίς — Ίούνιος 1973 Άνανίσς Ν. Νικολαΐδης ΘΕΜΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ (.γητουργεΪ0ν .γ .^ Γε-ρμανΐας τ,,μητ,κής δ:α- οΐκουοαί- νονίσθτι στήν ΑοοιανουποΑΐ. ί·- . ' „ , _, Χ^!".... ....... .".«.-λ. »......οί «Ο, σι^υγος τού ττρωην Είσαγγε να Θοακιώτικο οαγοΰδ, έξ την δράσιν μέ τοϋτα τα λόγια: Ποιό; είδε ήλιον τό 6ραδΰ καί δστρο τό μεσημέρι ποιό; εΓδε τόν Καοάμπελιαν τού Κο—ετάν Θοοναση. λεως Έφετών καί ήδη ουντοοξιού- χου ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΟΥΜΠΗ. Λ 'Υφαντίιδης Νικόλαος τοΰ Άρι- στσκλή, έξ ΆργυροντΓΟλεως Χωλ- κρισεως τοΰ τταραισήμου τού Σταυ ρού Α' τάιξεως τής Κυβερνήσεως τής Δυτικής Γερμανίας. ήδη Σιλ- ταξιοθχος. Α Άσβεστάς Γεώργιος τού Μι¬ χαήλ, έξ ΆλιικαρναισοΟ (Μττου τον Κα-ετάν Θοοναση. · η&^ου, Πτυχ,ονχος τής τρουμΐου) Μ.^,ράς Άσίας, Πτνιχι· •ΑλήθΡΐα μείς τον ειδαμε να είναι ? ' Πανεπ,στη. οθχος τής Φ,λολογίας τού Έθνι- λαθωμένος τύν .-πάσαν καί χον δέσανε. πάνε νά τόν κρ·εμάσονν χίλιοι πηγηίνοιν άπό μπροστά, χίλιοι πηγαι νούν πίσιο δ,εκρί- Νομικής τού 'ΕΘ/ΐικού Πανεττιστη- μίοιο Άβηνών, Διικηγόρος Άθηνώ/ Πλατεΐα Καρύτση 5. Λ Σαμεωνίδης Ία:άννης τού Χρή- Προύσης Μικράς Άσίας ήσαν: λα'ο; άπό τό Σχολάριον Άνατολι στοΰς κατακτη-^ές !ΐ(»τροικοΰς λόγους τίς ΐιον Άνυπερασπί<ττ(ον ■' π»λΐ'άνθρο)πε; σφαγές I- ϊιναν στήν Σαμοθοάκη, στό 'ϊ- '»άχιον, στό Σοφικόν, στό Άση ^νιο, βτήν ωραίαν μας καί άλη- 'ϋόνητον Άδριανούποιλιν, οτό Δι ίινότειχο, στήν ΛΓνο, στίς -«- βΙίνΐ« Έκκλησίες, στήν Φιλιππού βμως νά μνημονει<θή δ ιμός τοΰ πρώτου Οίκου- Πατριάρχου μας ΚΤΡΙΛ ΣΤ', στήν Άδριανούπολι. Λθϊ °ιινίΐτος ανάλογο; πρός τύν τρα ^ικδ βάνατο τού, έκ τής Ίεράς ^ω; Λημητσάν'ής, ΓΡΗΓΟΡΙ- °Τ ΤΟΤ Ε' στήν ωραίαν μας 'αι Λληηικ/νητον Ιϊασιλειάδα των ^λεων, την ΚωναταΜτινούττολιν. Τΐν ίδραν καΐ τόν φάρον τής Όρ °οοξίας μας^ πο{, μίτά την α/.ω ''ν της, ιμιετελο)μΓΐτάδει«σε τόν ττο- "ιοιμόν τόσον στήν Άλεξάνδρει- 4νι δσον καί στήν Ευρώπην καί ,; Θράκη;, Λ Καπίτάν βάνογλου άπό την ωραίαν μας χά τε ΡαιδΓστό, ό Κιχπεΐάν Στ?φα- νής άπό τό ' Σημιτλή, καί ό Κα- πετάν Β«γγέλη; Λάξος Λπό τα Αάδαρα. ΟΙ ΘΡΑΚΕΣ ΚΑΙ Η ΦΙΛΤ.ΚΗ ΕΤΛΙΡΕΙΑ •Ο Ίστοριχ.ό; Ίοιάννης Φιλή- μο)ν ίγραψε ότι τήν Φιλιχή Έται ρ,εία οί «"Ελληνε; τή; Θοάκη; την έθήλησαν». Ή <τράβις ηΰτή, δείχν-ει ακριβώς τό μέγεθο; τής προσφοράς των Θρακών στήν Όρ γάνιοπι." ποίι ίτοίμασε τό Μεγάλο Εεση.κωμό τού "Εθνους. Ή Κων- σταντ.νούπαλις, ή Άδριανονπολι, τοΰ "Ε&/"<οΰ Μετσοβείου χνεΐου Αθηνών, Πολιτικάς κός Αθηνών όδός Άκαδηιμίας 77 καί 'ΕτρχεΓρη'ματίας Δηιμοσίων "Εργων. σταντινούπς, ή ή φι,λιπ.τούπολι καί ή Αίνος (ίΐί λεσαν τα Κέντρα τής Φιλικής Έ ίας, ένώ πολυαρ.&μοι Γεν¬ ροκυπτει α¬ τιρ ναίοι Θοάχΐς. όπως προκυπτει πό τα άοχεϊα της, ποοσέφι-οαν νρήμ(ΐτα αλλά καί τίς υπηρεσιες νιά την έπιτυχία τών σκο- " Ο ΡΗΓΑΣ «Ρ; ής. η «Ο ΡΗΓΑΣ .ν ής. Ο Ρ ; ΡΑΙΟΣ κατ' έπ«ναληφιν, επισκε πτεται τήν Άδριανούπολι καί μυ « τοΰς €Ιερείς καί τους Προκρι τ τοΰς €Ιερείς καί Αί τους. *νό5 στήν Αίνο ποωτοστα- Τοϋν' ό Αντώνης χαΐ ή Λομνα Βι ίοΐζη, <> Κάρπο; Παπαδοπουλο;
καΐ ό Στρατή; Σκόρδίΐς. ^ ^
ΙΙοέ.-τει δέ νά σημειωθή, ότι η
μοναο«ή Στολή Τερολοχί.του,
τοΰ Σώματος ποίι είχε δημιουργή
ο-ρ, ό ΑΛΕΞΑΝΔρΟΣ ΤΨΗ-
ΛΑΝΤΗΣ καί ή ό.τοία σιί)ζε·ται
στύ Ίστεριχό καί 'Εθνολογικό
Μουσεϊο, «νήκει στόν ΞενοκράΤη,
ΊΕηολοχίτη καταγόμενο Λπό τα
Σαμοκύβι Άνατολικής θράκης.
Ή αύθάομητη, εύγενής καί γεν
ναία προσο,ορά τών Θρ<ικών στήν 'Εθνική ύττοβεσι ϊπτήρξε άνίκ,τίμη- τη. Τα γεγονότα καί τα πρόσοπα τα όποΐα άναςρέραιμε, δέν άποτε- ,λοϋν παρά μόνο έ'να μέρος τής θρακικής 'Επο.τοιίας. Χιλιάδες άλλοι έττώνυιμοι καί άνώνομοι Θρά- κες. οχνέβαλαν στήν άττελευβ'έ- ριοσι τής ΕΛΛΑΔΟΣ, πολε,μών- τας είτε στήν πατρίδα τους είτε σέ άλλα μέρη χης Ελλάδος, ό¬ πως μαρτιιροΰν έκατοντάδες επι¬ σήμων εγγράφων ττού βρίσκονται (ττά Γενικά Άρχτϊα τοϋ Κράτους. Τό βραχΰ αΰχό σημεάομά μου, ά άλό Μ δ; θεωρηθή ή εν« άπ.λό Μνη- δ; ρηή ιιιόσιινο, στήν Μνήμη τών θρακών ^οίι προσέφεραν ίί,τι μπόρεσαν, β ή Αίωνία μας γιά να ρ ΕΛΛΑΣ άπό τόν Εενικό ξυγό. Γ ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ κου Πανεττιστηιμίου Αθηνών, Καθη γητής τής Φ.λολογίας είς Δηιμό- σια Γωμνάσια καί ήδη "Επίτι:μος Γι/μινοκτιάρχης. Α Δηιμητριάδης Γεώργιος τού Νι- κολάου, έκ Σώμα Μικιράς Άσίας, Πτυχιθΰχος τής Όθοντιατρικής τοΰ Εθνικοΰ Πανετπο-τηιμίοΐ' "Αθη¬ νών, Όδοντίατρος Αθηνών καί ιδίως είς Δήμον Ταόρου Αθηνών, 65ος Βασ Σοφίας καί Θρώκης 5. **· Π«τταθεοδώρου Παΰλος τοΰ Κι>-
ριιάκου, έκ Σπάρτης τής Πεσιδίας
Μικράς Άσίαςι Πτυχιούχος τής
Ίατρΐ'κής τού 'Εθνικοΰ Πανετηστη
μίου Αθηνών, είδικευθείς είς τή·;
Παθολογίαι·Λ Παθολόγος — Κοορ-
διολόγος "Αθηνών και Νέας Φιλα-
δελφείας Αθηνών
Άττεδίωσεν
Α
Λιανίδης Σΐμος τού ΦωκΊω-Λς,
έκ Σάνιτας Τραττεζοΰντος τού Πόν
τού, Πτυχιούχος τής Φιλολογίας
τού Άριστοτελείου Πανεττιο"Τη»μίου
Θεισσαλονίικης, Καθΐτγητής τής Φι
λολογίας είς Γυμνιάσιον τού Πειραι
ώς, Λογοτέχνης καί Συγγραφεύς
πολλών Λογοτεχνικών, Θεολογι-
κών καΐ 'Επιστηιμονιχών 6ι6λίων,
Μέλος ττολλών 'Ετπστηιμονικών
καΐ Γενικάς Γραιμιμα
τεύς τής 'Επιτροττής Ποντιακών
Μελετών
— ***** —
Χρυοόστομος Α. θεοδωρίδης
Ίατρός έκ ΝαΖλ.η Μ. ·Ασίας
Σωκράτης Γ. ίχλαδδο
Δικηγόρος έκ Χαλδίας τοΰ Πόντον
Τό Καρττούζι (Ύδρβττέττων)
Υπο Ε. Η. ΣΓΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος
τοΰ Πανεπιστημίου τών Παρισίων.
Τό καρπούΖι άνήκει είς τήν οι¬
κογένειαν τών κολοκυνθοειδών,
είναι φυτςν ποώδες, κληματώδες
καί έρπον, ίθαγενές τής Κεντρι-
κής Άφρικής, όπου είναι αύτοφυ
όμενον επί μεγάλων έκτάοεων.
Είναι πολυφορώτατον, οί δέ καρ
ποί του ένίοτε γίνονται όγκωδέ-
οτατοι, ΖυγΙΖονται καί μέχρι δέ-
κα έως δέκα πέντε κιλό.
Γό καρπούΖι είναι φρΰθτο τής
έποχής, οί κάτοικοι τής Άφρικής
άπό τα τέλη Μαϊου κρεμνοϋν είς
τούς τοίχους τών οίκιών τάς
κασσεράλας των καί δέν μαγειρεύ
ουν, κάμνουν πραγματικήν καρ
πουΖοθεραπείαν.
«Κάποτε ένας Δερβίοης (Μωα
μεθυνός μονοχός), επέστρεψεν ά
πό ένα χωρία, δπου εϊχε μεταβή
πρός κατήχησιν.
Κουρασμένος άπό τήν μεγάλην
Ζέστην, βλέπει μίαν μεγάλην 6α-
λανιδιάν (δρϋς) πλησίον τού
δένδρου έκελάρυΖεν, ήρέμως μι¬
κρά πηγή μέ δροσερόν ϋδωμ,
πλύνεται, κάμνει τήν προσευχήν
του, γευματίίει καί κουραομένος
άπό τόν μακρυνόν δρόμον, πέ-
φτει υπό τήν σκιάν τής δρυός
γιά νά κοιμηθή.
Μόλις όμως τόν παίρνει ό ϋ-
πνος, ένα βαλανίδι άπό ψηλά τοϋ
δένδρου πέφτει είς τό μέτωπον
του καί τόν Ευπνά. ΌργίΖεται,
τα βάΖει μέ τόν Θεόν, διαμαρτύ
ρεται, γιατί αύτοι οί σκληροί καρ
ποί τού δένδρου, νά πίπτουν άπό
ψηΜ καί άνησυχοϋν τόν ύπνον
του, άλλά μετανοεϊ άμέσως, έγεί
ρεται καί βλέπει γύρω του, ότι ύ
πήρχαν πολύ όγκωδέστατοι καρ
ποί: πεπόνια, καρπούΖια, κολοκύν
θια, τα τελευταία ήσαν τόσον με
γάλα πού εΐχαν βάρος 20 — 40
κιλά καί γονυπετής, προσεύχεται
καί Ζητεί μετάνοιαν άπό τόν Θε
όν, πώς τα πάντα έν σόφια έποί-
ησεν, εάν αύτοι οί μεγάλοι καρ
ποί ήσαν, ύψηλά καί έπεφταν είς
τήν γήν, όχι μόνον δέν θά Ευ-
πνοϋσα νά σέ προοεύχομαι, άλλά
καί δέν θά έβλεπα τα θαυμαστά
οου έργα καί τό ακατανίκητον με
γαλείον σου έφ" όλης τής γής.
Τελειώνων την προσευχήν του ά-
νεφώνησεν: είς Θεός μέγας, είς
©εόο μέγας ό ποιώ,ν θαυμασία
μόνον*. Τα καρπούΖισ τα έγνώρι
Ζον καί οί Άρχαϊοι Έλληνες καί
οί Ρωμαϊοι, ό Ίπποκράτης τα ου-
νιστοϋσεν ώς δροσιστικά, άντιδη
νιοτοϋσεν ώς δροσιστικά, άντιδι-
ψικά, διουρητικά καί ύπακτικά.
Σήμερον ή καρπουΖοθεραπεία
συνιστάται εναντίον τών νοσημά
των τοϋ ούροποιητικού ουστήμα-
τος είς όοους πάσχουν άπό ήπατί
τιδα νευρασθένεια, χολοκυστίτι-
δα νεφρολιθίασιν, κυστίτιδα κ.ά.
Ιδιαιτέρως ώφελεϊ είς τούς
παχυσάρκους, άρθριτικούς καί είς
τήν άρτηριοσκλήρυνοιν.
Οί πάσχοντες έκ κολίτιδος τοϋ
παχέος έντέρου νά προτιμοϋν τό
φυτικό του ύδωρ.
Τό φροϋτο αύτό είναι μία θαυ
μααία τροφή πλήν τών ώφελίμων
συστατικών πού περιέχει βιταμϊ-
νες Α.Β. καί Γ. ελευθέρα όΕέα
1,80%, σάκχαρον 6%, άλλά πε-
ριέχει είς μεγάλη ποσότητα φυτι-
κοΰ ύδατος 95%, φυτικό' λεύκωμα
καί χρωστική ϋλη. Περιέχει κατά
χιλιόγραμμον 300 θερμίδες.
Τό σάκχαρό .τού πλήν τής σάκ
χορόΖης τό περισσότερο είναι ό-
πωροοάκχαρο, καΐ είναι ύγιεινή
τροφή καί διά τούς διαβητικούς
δέν βλάπτει κατά τήν ανταλλαγήν
τΠ^ ϋλης, αποτελεί τήν άλιγώτε-
ρη έπικίνδυνη σακχαροϋχο τρο¬
φή καί μάλιστα τρώγεται όταν τό
πρωί νήστις καί τα άπόγευμα.
Πλήν τών ανωτέρω, τό φυτικόν
ύδωρ τοϋ καρπουΖιοϋ είναι άπηλ-
λυγμένο άπό νοσογόνους μικρο-
οργανισμούς, οί όποίοι δέν δύ¬
ναται νά είσχωρήσουν, διότι είναι
υπό τήν φύσιν κονσερβοποιημένο
μέ τήν χονδρή του φλούδα.
Ποτέ μην τρώτε καρπούΖι, ρα-
γισμένο ή κτυπημένο διότι είσβάλ
λουν, άμέσως μικροοργανισμοί
μύκητες κ.α. καί είναι πολύ βλα
βερόν.
Τό καρπού^ι χωνεύεται άμέσως,
πρέπει νά τρώγεται ώριμο, τό φυ
τικό νερό ηο ύπεριεχει καθαρΓζει
τό αϊμα, παρασύρει τήν ψομΓασιν
καϊ δλες τίς σκουριές καί τα νε-
κρωμένα κύτταρα τοϋ Όργανι-
σμοϋ. Οί σπόροι του συνιστοϋν-
ται κατά τήν δυσκοιλιότητα καΐ
κατά των έντερικών παρασίτωνό
ώς καί διά τούς όΕυούρους.
Ε. ΣΥΜΕΩΝ1ΛΗΣ
Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ
Περικλέου^ Έπιτάφιοο
Ι. ΜΕΛΑΣ
Άπέδωσε
Κριτικό σημείωμα ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΓνΙΗΛΙΩΡΗ
Την μικρασιατικήν είσφοράν
στήν πνευματικήν άνάπτυΕη καί
γενικώτερο τήν πολιτιστικήν πρό
οδο τής πατρίδος μας, κάθε φο-
ρά πού μάς δίδεται ή άφορμή νά
τήν έπισημάνωμε, τό κάνουμε, ό
χι βεβαία μέ μίαν άοτοχην όσφα
λώς τοπικιοτικήν καί λόγω πλέ
όν καταγωγής £παρση, άλλά
μέ τήν διαιολογημένην ίκανοποί
ηση, άπό τήν διαπιστωθη, πώς
κοί οί Έλληνες, οί προερχόμε-
νοι άπό τούς πέραν τού Αίγαίου
χώρους τής Άνατολής, συνετέλε
σαν καί ουντελοϋν καί αύτοι καί
σέ σοβαρά υπολογιζόμενον βα
θμό, ο' ό,τι χαρακτηρίΖουμε νεο-
ελληνικόν πνευματικςν πολιτι¬
σμόν.
Τό εύφρόουνο τούτο ουναίσθη
μα, μάς τό £ανάδωσε τελευταία
καί πάλιν ά Μικραοιάτης, πάλαι
άς πολιτικάς καί μέ σημαντική
δράση, άλλά λόγιος πρό πάντων,
Ιωάννης Μελάς. Κυκλοφόρησε
έργο του, οέ μίαν ύποδειγματικά
καλαίοθητη έμφάνιση καί οέ δεύτε
ρη έκδοοη Ο ΕΠΓΓΑΦΙΟΣ ΤΟΥ
ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, μεταφράση οτή
δημοτική καί μέ ένα πολυσέλιδο
προοίμιο «συνηγορία γιά τόν Θου
κυδίδη» όπως ένδΐΐκτικά καί μέ
τόν όρον άπό τήν έπαγγελματική
του παιδείαν, τό καθορίΖει ό Ι-
διός.
Τό άρχαι'ο αύτό κείμενο, λίγο
πολύ, είναι γνωοτό, οέ κάθε καί
οτοιχειωδώς καλλιεργημένον ' Ελ
ληνα καί άπό τή σχολική του μα
θητεία καί άπά τίς άρκετές μετα
φράοεις πού έχουν γίνει καί
κατά τούς χρόνους μας καί κατά
γο παρελθόν, καθώς καί άπά μίαν
κατά καιρούς καί άπό διαφόρους,
κατά περίπτωση, προβολή τών ίδε-
ων του. Ή καινούρια τώρα τού¬
τη έργααίπ, πήρε κι αυτή τή θέση
της, στή σχετική βιβλιογραφία'
καί θέση πράγματι άΕιοσημείωτη
προοθήκη σημαντική, είσφορά ού
οιαοτική άπό πολλές άπόψεις.
Αποτελεί άθλημα, γενικώτερα
άναγνωριΖόμενο, νά καταπιαστή
κανείς μέ τή μεταγλώττιοη, τοϋ
πυκνοϋ, σφιχτοδεμένου καί ύψη-
λονόητου κειμένου τοϋ Θουκυδί-
δη. Ό Ιωάννης Μελας τα έπιχεί
ρησε μέ οτοχοοτική έμβάθυνση,
μέ αϊο3τ\ια ευθυνής καί ήθική κα!
πνευματική συνεπεία καί τό έφε
ρε οέ αίσιον πέρας. Άπέδειξε
καί τούτο- πώς ή δημοτική, ή
ούγχρονη, ή νεοελληνική γλώσ-
σα, όχι μονάχα άντέχει ο' αυτού
τοϋ εϊδους τίς κρίοιμες δοκιμα-
σίες, άλλά είναι καί τό άρτιο καΐ
πρόσφορο δργανο κατά τήν άπό
δοση καί τών θαθύτερων καί τών
ύψηλοτέρων διανοημάτων. Είναι
ένα κομμάπ, τό πιό όργανικό μά
λιστα άπό τήν ψυχήν τοϋ "Ε-
θνους" καί ίδέες αάν κι αύτές πού
συμηπυκνώνονται ατόν 'Επιτάφιον
τοϋ Περικλέους, ή Δημοκρατία, η
"Ελευθερία, ή Ίσότητα, ή Δικαι-
οσύνη ή έΕαρση πρός τό Ίδεώ-
δες, ή προσφορά καί τής ύπάτης
θυσίας άκάμη γιά κάποια βαοικα
κοινωνικά ίδανικά, μονάχα μέ τη
δημοτική — πρέπει νά θεωρήτσι
κοινότοπο τούτο — είναι δυνα¬
τόν νά φτάσουν στήν πειστικώτε
ρη καΐ συναρπαστικότερη έκ-
φραοη. Ό "Ι. Μελάς, σωστά έ-
οκόπευσε καί μέ θαυμαστή έπιτυ-
χΐα επέτυχε στό στόχο του, κι-
νημένος καΐ άπό μιά έμφυτη, άλ
λά καί ένισχυμένη άπό τήν παι-
δεία του, εύαισθησία, στά συναφή
θέματα καί όπως θίγονται οτό
κείμενο τοϋ Θουκυδίδη.
Άλλά δέν είναι μονάχα ή με¬
ταφράση, η πλαστουργημένη λο-
γοτεχνικά, δίνοντας τήν έντύπω-
οη μιας νέας δημιουργίας, ό,τι ά-
1;ιολογεί τό βιθλίο τούτο. Ύπήρ-
χε καί ύπάρχει ίνα πρόβλημα πού
άπασχολεί άπό τα άρχαϊα χρόνια
άκ τους καιρούς μας τούς φιλο
λόγους καΐ τούς ερευνητές, τα
πρόβλημα τής αύθεντικότητας τοϋ
'Επιταφίου τοϋ Περικλέους' αν
τον «ΐπεν ό Περικλής, άν είναι ά
ίδιος ό λόγος πού έΕεφωνησεν ο
Άθηνοϊος περιώνυμος ήγέτης
στούς νεκρούς τοϋ πρώτου ετους
του Πελοποννησιακού πολέμου ή
πρόκειαι γιά λογοτεχνική δημι-
ούργημα τοϋ Θουκυδίδη, πού τό
καταχώρησε στήν ΙοτορΙα του οκθ
πιμα καΐ γιά διαφόρους άναΖητου
μενους γενικώτερους λόγους. Τό
θέμα λοιπόν τό ερευνα καί τό ε-
ίιαντλεϊ, μποροϋμε νά τό ποϋμε,
μέ τήν εύκαιρΐα πού τού δόθηκε
καΐ ό Τ Μελάς στό μακρότατο
προοίμιο τοϋ βιβλίου του, μέ μίαν
έκπληκτικήν όμολογουμένως φι-
λολογικήν έμβρίθεια καί μέ έμ·
φανή άντικειμενικότητα. Κόποιοι
εΐδικοί φιλόλογοι, άοχοληθέντες
Ισως άποκλειστικότερα καΐ πλα
ιυτερα μέ τό θέμα, δυνατόν νά
εχουν ένδεχομένως τίς παρατη-
ρήσεις των σχετικά μέ τήν άνα-
πτυσσομένην έπιχειρημοτολογία,
ή" καί τίς έπιφυλάΕεις των οτά
ιελικά συμπεράοματα. Δέν είμ'α'ι
σέ θέση νά προβλέψω πώς θά συμ
6ή κάτι τέιαιο. 'Εκεϊνο δμως πού
αίσθάνθηκα, διαβάΖοντας μέ τήν
έπιβαλλομένη κατά τή γνώμη μου
πμοσοχή τήν έργασία στό θέμα
τουτο τοϋ Ι. Μελά, υπήρξεν £-
νας είλικρινέστατος θαυμασμός
γιά τήν πληθώρα καί τή σοβαρότη
τα τών πηγών πού χρησιμοποιήθη
καν, γιά τήν γενικότκρπ Ιστορική
καί φιλολογική κατάρτιση τοϋ συγ
γραφέα, γιά τήν αντικειμενικήν
του εύρύτητα κατά τήν κοιτικήν
τών διαφόρων άπόψεων. γιά τό
οεβασμό του πρός τήν προσωπικό
τητα τών έρευνητών κα'ι δταν ά-
κόμη δέν συμφωνεϊ μέ τίς άντιλή
ψεις των. Πρόκειται δηλ. γιά ένα
επί πλέον κείμενο, πού υάο πεΙ
θει γιά τή συνεπεία τού ήθους καΐ
γιά τήν πνευματικότητο, γιά τή
βαθύτερη κα ίπλατειά έπίοης καλ
Συνέχεια είς την 6ην σελίδα
>♦♦♦♦♦♦♦♦< ►♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦ο Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ» ΧΡΕΟΣ Τό Βασιλι«ό, τό γραφικό χω- ριό τής Ηπείρου οί ττυρετώδη βρίσιοεται τούτες τίς μέρες κίνη- <"1. Μέσα στούς κόλττους του σφι- χταγικαλιάζει τό σττΙΤι ττού γεννή- θη<ε ή μ€γάλη έκείνη φυσιογνω- μία τής Όρθοδοξίας ό άείιμνη- στος Πατριάρχης Άθηναγόρας. Ό Ιστοριικός καί Ιερός ούτος χώρος στόν όττοίον βά τοττοθετη- θή καΐ ή ττροταμή τού Πατριάρ- χη, θά άνακιηρυχθή άττο την Πο·λι- τεία σέ έθνικό μουσεΐο . Στή·ν τεΐλετή θά τταιραστού/ έ< τος των δλλων έτησήμων καί ό άρχιεττίσκοτΓος ΆμΕρι·κής κ. Ίά- κωβος συνοδειιάμενος αττό εκατόν καΐ τπλέον διακΒκρι,μένους άμογε- νεΐς· έκείνους ό)χ.ρι6ώς ττού οτάθη καν τταλΰ κοντά τού καί τόν 6οή- θη·σαν στό ιμεγάλο καΐ δύσκολο έθνΐικό έργο ποΰ έττετέλεσε στόν χώρο τής έκίΐ αμογενεΐαικής κοι- νότητας! στό άν£—ανάληίτττο έκεΐ- νο εργο ττού μόνον ή άκτινοβολοΰ σα τού Άθηναγόρα μορφή μπο- ρούσε ν' άναλάιδη καΐ νά Φέρη είς ττέρας· Ή τοτΓθθέτηση του αλλωστε είς τόν άρχΐΐτπσικοτΓΐικό θρόνο τής Ά ,μερικής δχι μόνον υπήρξε θεάρε- στος, άλλά συγχρΟΜως άτΓεηέλεσε καί δικαιώση διά τούς πρότειναν τας ταύτην. Ιδιαιτέρως ίκανοποί ησε τάς ττροβλίψεις τού άε'μνή- στοι; μητροτΓθλίτου Κορινβίας καί κατάιτιν άρΙχιετπσκότΓου καί άντι βασιλέως Δαιμασκηνοΰ. Στο Βασιλική «τπτελείται £να χρέος, ένα έλάχιστο χρέας όλο- κλήρου τοΰ έλληνιικοΰ έθνους ιτρός άττότιση φόρον τιιμής στή μνήμη τού διαλιάιμψαντος φωστηρος τήκ Όρθοδσξίας. "Ετγ' εύκαιρία ή στηλη καΐ ή έφηιμερΐς κλείνουν ευλαβώς τό γό νυ ττρό τής Ίεράς μνήιμης τού Πα¬ τριάρχου ΚωνσταντινοΐΛττόλεως Ά- θηναγόρου τού Α'. ΒΙΣΦΟΣ ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΝ Στόν Μεγάλον καί Πανοέβαστον Οικουμενικόν Πατριάρχην Κων¬ σταντινουπόλεως Κυρόν Άθη ναγάραν Α' Σέ δυσκόλους καιροϋς έπρωτο- στότηοες ώφέλιμα ίδρύματα έρύθμισες μέ θάρρος τούς σκληρούς άντιμε τώπισες καί μόχθησες μέ πΐστη στή Ζωή σου νά γΐνης πρωτοπόρος γιά τήν "Ε νωση κ' άς τϋχαιναν έμπόδια στό διά βα σου... κα! τ' Αρίστα σου έργο πού μδο χάρισες στή μνήμη θά μάς φέρνη τή μορ φή σου. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ.
ΗίΠΛΡΤΜ
ΠΕΡΙΧΟΡΟΗ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΣΤΑΜΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Δ1
Βεβαία δέν θά άποοιωπήσωμεν
τάς λαμπράς έΕοιρέσεις ωρισμέ¬
νων νέων καί δή τού Διοικητικόν)
ΣυμβουλΙου τής Ενώσεως των,
Άλλά αί έΕαιρέσεις δέν συνι-
οτοϋν πάντοτε κα'ι όλους τούς
καλοΰς κανόνας. "Ισως, όμως,
καί νά είμεθα εμείς οί πρεσβύτε
ροι — παρά την δύσκολον καμ
πήν πού διέρχεται τό ανθρώπινον
γένος — παραλόγως άπαιτητικοί
διά νά Ζητοϋμε άπό την σημερι¬
νήν νεολαίαν γενικώς, νά ιιλειοδο
τήση είς όοα έπροσέφερον κατά
παλαιοτέρους χοίρους οί σεβαστοί
γονείς των. Συνεπώς, αί τυχόν
αίτιάοεις των, διά τα μεγάλα
προβλήματα τής ζωης υπό τα ση
μερινά δεδομένα, δημιουργοϋν δί
καιον ,τό οποίον πρέπει νά δεχθώ
μέν διά νά μην φθάνωμεν είς άν-
τινομίαν τοϋ λόγου μα£ί των.
"Αλλα ποέπει νά δεχθοϋν κα'ι αύ-
τοΙ, ότι έχομεν καί εμείς μίαν κα
λήν δικαιολογίαν δια να τους εϊμε
θα κατα επίμονον τρόπον, σέ μι¬
κρόν ί^ μεγάλον βαθμόν φορτι-
κοΐ. Είμεθα καλοί φίλοι των γο-
νεων των1 άλλά καί των ίδίων,
καί θέλομεν ώς έκ τούτου, τούς
εκ Σπάρτης καταγομένους νέους
— πολλοί των Οποίων δχουν μά
λιστα λίαν άΕιόλογον προβολήν —
νά μην ύοτερούν ουδόλως τοϋ
ευεργετικοθ άταθιομοϋ επί τοϋ
κοινωνικον πεδίου των προγό
νων των. Κα'ι θα είναι κρϊμα.
πολύ κρίμα, νά μην άντιγράψουν
τους προγόνους των, τούς όποί-
ους μέ κάθε σεβασμόν δυνάμεθα
νά άποκαλέσωμεν διακριτικώο
«Οραχμάνους» χριστιανους τής έν
δοτερας Τουρκίας. Μία λοιπόν
συλλογική προσπαθεία των, έχον
τας συμπατριώτας μέ μεγάλην οί
κονομικήν επιφάνειαν, θά ήμπο-
ροθοε να δώοη πολλά. Ό ΟΊΚΟΣ
αύτθς, περιμένει άπό αύτούς διά
να μεγαλώση. Καί πρέπει νά, με
γαλώση. Είναι λοιπόν δι' άλλην
μίαν φοράν κρίμα νά μην ύλοποι
ήσουν την Σπαρταλίδικη φαιάν
θυσίαν των προγόνων των. ' Εστω
καί κατά τό δυνατόν!! Άς δια
θέσουν μίαν μικράν δύναμιν πί¬
στεως <Ίπό τα πολλά ψυχικά άπο θέματα πού έχουν. Δέν εΤναι δύσκολον. Φθόνει νά έγ καταλείψουν — έστω διά λΐγο — την ΟΤΙΟΥΜ ΓΚΡΕΚΟΥΜ πού έχουν συνηθίσει!! 'Επιβάλλεται δμως εν προκει- μένω, νά τούς δώσω καί τάς δε- ούσας έΕηγήσεις διά τδ τόλμημά μου, δηλονότι είμαι ένας έπίλυς, όσχέτως εάν θά λάβω ή όχι, την «δφεσιν των κακών». Πρέπει νθ πιστέψουν κατ' αρχήν είς τιιν I- διάζουσαν έΕ δγχους άσθμαίνου- σαν εποχήν μας, πώς δέν αΐσθάνε ται διόλου εύχαριστημένος κα- νείς, δταν άναγκάΖεται νά χαρΙ- Ζή καλάς συμβουλάς, μέ μονον τόν λόγον, ότι έώρακε ενωρίτε¬ ρον των δλλων, τα φώς τής ήμέ ρας. Φυσικώ τώ λόγω, πολύ πε ρισσότερον ή ταπεινότης μου. Εάν δμως σήμερον παρακάμπτω την σωστήν ρεαλιοτικήν αυτήν θε σιν, καί παραβαίνω την συνήθειαν μου, είναι διότι μέ έσπρωΕε πολύ, δυνατά ό πειρασμός τοϋ ένδια- φέροντος, κα'ι όχι οίοσδήποτε προ οωπικός ή έστω ληρώδης λόγος. Άλλά παρακαλώ, πρός αποφυγήν παρεΕηγήσεως ή όποΐα δύναται νά γεννηθή έκ συσχετίσεως, τό «λη» είς την λέξιν «ληρώδης», νά γρα φή μέ ήτα, καί δχι μέ «γιώτα». .Ο δχαρις ρεμβασμός είς τα πί οω χρόνια, άλλά καί αί συναφεϊς προσθήκαι κράτησαν πολύ. Πρέπει ιαυνεπώς νά σταματήσω. Πρίν ό- μως σταματήσω, ζητώ άπό δλους συγγνώμην, διότι σας έκούραοα άσχέτως εάν σάς είχα προειδοποι π,σει, ότι θά τό διανθίσωμεν κά- πως τό θέμα, καθότι, θέματα τα όποϊα άνάγονται είς την τραγικήν Μικοασιατικήν περιπέτειαν, δταν «άνοίΕουν», δέν «κλείνουν» τόσο εϋκολα. Είναι άπό τα θέματα πού δέν είκάΖονται. άλλά οϋτε καί τεκμαίρονται, διότι περικλείουν ά βάατακτον πόνον κα'ι αϊυα πολύ! ! Καί νά σκέπτεται κανείς. διά τό μεγάλο αύτό δράμα, έκεϊνοι πού δέν έωταιΕαν διόλου, ή έατω κα τα πολύ ολιγώτερον, είναι οί 'Έλ λπνες! Ι "Αλλοι είναι έκεϊνο πού έφταιΕαν. Είναι αύτοι πού Ή γένεσις των κόσμων υας άγαποϋν τόσο, όσο μας ε- χουν ανάγκην. Είναι αύτοι πού δέν θέλουν, έν τή πραγματικότη- τι, την Έλλάδα μεγάλην, ένδο- Εον καί εύημεροϋσαν. Είναι αύ¬ τοι πού θέλουν την μοναδικήν Κληρονόμον τού άθανάτου Άπολ λωνίου πνεύυατος. οίκονομικώς καί πολιτικώς ύπανάπτυκτον. "Ας μάθουν όμως δλοι, καΐ ποωτίστως οί φίλοι μας «δαναοί», πώς χά¬ ρις είς τό δαιμόνιον τής φυλής καί τής απαραμίλλου δραστηριό τητος τοϋ περιούσιου λαοϋ μας, ότι ή ώρα, πού ή Ελλάς θά «σπά¬ ση» τό φράγμα τής συλλογικής οί κονομικής νευρώσεως, δέν είναι μακράν. Αύτά δι' ημάς τούς πα¬ ρόντος. Προέχει δμως καί — ώς ελά¬ χιστον άντί των μεγίστων — ή κατά κανόνα όφειλομένη μεγάλη τιμή είς τούς νεκρούς μας, τούτέ σιν, τούς διά πάντα άπαντας! ! 'Επειδή επί χρόνια καί χρόνια, ό Άγιος Δεοπότης των, άοίδιμος Μητροπολίτης Παττάρων Μελέ τίος, ήτο καί Δεσπότης μας. ΟΊ σεπτο'ι ίερεϊς των, ίερεϊς μας. ΟΙ Διδάσκαλοί των, Διδάσκαλοί μας. Καί οί νεκροϊ των, νεκροί μας. Θά τηρήοωμεν είς την αγίαν μνήμην των, καθώς καί δι' όλους τούς καθ' οιονδήποτε τρόπον ά- πωλεσθέντας Μικρασιάτας, ενός (1) λεπτοϋ σιγήν. Αίνος σοϋ πρέπει Δέοπο- τα διά τα "Εργα Σου. Μέ όοα έπρόσφερες είς ημάς κα'ι ιδιαιτέρως — ώς άλ- λος Μωϋσής — είς τόν ά Ειον καθ' όλα έκ Σπάρτης Λαόν σου, είσήλθες δι- καίως είς την χαράν τοο ΚΥΡΙΟΥ ΣΟΥ, έν χώρω Αγ Ιω ν. Κάτι ανάλογον πρέπει νά είποϋ με καί διά τούς έκλιπόντας δ¬ λους ίερεϊς των, καί ιδιαιτέρως διά τάν άοίδιμον Αίδεσιμώτατον Ίωακείμ ΠεσματΖόγλου. Ήτο τυποις καί έννοία έντολοδόχος τοϋ Θεοΰ καί ύπηρέτησεν την 'Εκκλη οίαν κατά όλοκληρωμένον τρό¬ πον. Πέραν δμως αυτών, ήτο καί μία ήγετική μορφή τοϋ γένους, χωρ'ις καμμίαν επαρσιν. Όταν δι- εϊδε τότε, ότι ό κίνδυνος διά τούς χρισιανούς ήτο μεγάλος καί δέν αταματοϋσε διότι ήρχετο καθ' ώ¬ ραν μέ κακόν κυματισμόν, έπρο έβαλλε είς τούς Τούρκους ίθύνον τας τό έπιχείρημα, επί λέξεΐ: «Διατί διώκετε, μέ τόσην μανίαν τούς χριστιανους, άφοϋ Εεύρετε Οτι εμείς έδώ, δέν οάς έδώσαμεν ουδεμίαν αφορμήν καθότι άΐλλους άπό έσδς δέν έγνωρίσαμε». Αύ¬ τά μάς διηγήθηκε, μέ την χαρα- κτηριστικήν ωραίαν ;νρινον φω¬ νήν τού, όταν είχαμε ύπάγει πρό χρόνων μέ τόν μακαρίτην Πά τέρα μου νά τόν έπισκεφθοΰμε. "Ισως νά μην είμαι ό κατάλλη λος διά νά Ζωντανέψω διά λό¬ γων, τοϋς Άγίους αύτούς νε¬ κρούς, παίρνοντας ωρισμένα πε-, ριστατικά τής Ζωής των μέσα ά¬ πό τό θάμβος, της προσωπικής των ίοτορίας. Οϋτε φυσικά μοϋ επιτρέπεται νά κάμω κλιμάκωαιν διά τα άγαθά καί ίερά των "Ερ γα. Αύτό είναι "Εργον "ΑλλουΙ Είναι 'Εκείνου, είς τθν Οποίον εύ ρίοκονται Εύαγγελικώς κα'ι Άπο οτολικώς τεταγμένοι. Έκ των διοτύπων >όγων τούτων, ή ζρη
οκευτική προβολή έχει άποκτήσει
δική τής συνιαταμένην. Παρά πάν
τα ταυτα δμως, πιατεϋω, πές κα'ι
δ Πατήρ ΙΩΑΚΕΙΜ συγκαταλέγε-
ται μεταΕύ των ΜακαρΙων σήμε¬
ρον .διότι έν Νομώ ΚΥΡιΙΟΥ κα'ι
τΓ|ς άγάπης τοϋ Λαοϋ τού έπορεύ
θη καθ' όλον τού τόν βίον. Ού δυ
νάμεθα νά προσφέρωμεν δι' δ¬
λους τούς μνημονευθένιας νέ
Λρούς, καί ιδιαιτέρως διά τούς
διακανονίσαντας έν τή 'Εκκληοία
τοϋ ΧΡΙΣΤΟΥ, εγκώμιον έ π ά
Ειον, ίΐλέον της εύσεβοϋς
διαβεβαιώσεως ότι
θά διατηρήσωμεν α Ι ω ν ι α ν
την μνήμην των. Οΐκοθεν νοεϊτα
δτι τούτο έκ πολλών λόγων ου-
νάγεται. "Εκ των ούκ άνευ δμως
έν παντί καί πάντοτε, πρέπει, νά
συνάδεται.
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοπούλου έιιιτίμου Γυμνασιάρχου
Ε1
Γιά την ώρα ή έπιστημονική αύ
τή διαπίστωσις τής θιβλικής διη-
γήσεως, περί τής δημιουργίας τοϋ
κόσμου, είναι σχεδόν πλήρης.
Δέν είναι καθολοκληρίαν πλήρης
εάν άφ' ενός ή έΕήγησις τοϋ πρώ
τού κεφαλαίου τής Γενέσεως τοπο
θετηθή μέσα στό άληθινό φώς
κα'ι άφ' ετέρου, ή έπιστήμη έλευ
θερωμένη άπό τίς παραφυάδες
σέ άντίθεση πρός τόν Μωυση.
"Οσον άφορά τέλος την Ά-
στρονομίαν, αυτή δέν μπομβί νά
παραδεχθή ότι τό σύμπαν έχει η¬
λικίαν μόνον έΕ ή οπτά χιλιάδων
έτών. Ό Χέρσελ εχει άποδείΕει ό¬
τι τό φώς ωρισμένων αστέρων
χρειάΖεται τουλάχιστον δύο £κα-
τομμύρια χρόνια έως ότου νά
φθάση σ' έμάς. Βεβαίωσις κατά
τα φαινόμενα πολύ τολμηρή.
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Τα£ιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Η
έκ προηγούμενον)
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΚΤΟΝ
ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ
(Συνέχεια)
της, θά εκτελέση πλήρως τό έρ- ! Έν τούτοις έχει άποδειχθή σή
γον της. ι μερά ότι ούτος έχει μείνει πολύ ό-
"Εως τότε, κατά την γνώμην ι πϊσω άπό την άλήθεια.
μου, δέν ύπάρχει γιά τό πνεϋμα ] Ή γεωλογία δγει στά ιδία άπο
κα'ι την ταπεινή έπιστήμη τίποτε
τελέσματα. "Εχει σχίσει τδν φλοι
υπεράνω άπό την παντοδύναμη | όν τής γής, όπως εμείς σχ!2ομε
θείαν διαφώτισιν, γιά την πιστή ' τόν φλοιόν τοϋ πορτοκαλιοϋ καί
καρδιά τίποτε τό πιό εύεργετικό βρήκε παντοϋ άποδείΕεις άνυπο-
όοον ή μελέτη τής έΕαήμερης δή λόγιοτης ήλικίας. "Εχει κάνει πρά
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής ΠΙνδβυ μετά συντόμου
έΕιστορήοεω^ ολοκλήρου τού πολέμου 1840 - 41.
λειώνουμε.
Θά ήτο έβδόμη εσπερινή ώρα,
ι πού οί δύο ΆΕιωματικοί είσήλ-
| θον είς τό Διοικητήριον τοϋ Α¬
Ι ποσπάσματος Πίνδου,, καταλη-
φθέν άπό τής προτεραίας υπό τοϋ
Έπιτελείου τής Ι Μεραρχίας, ένώ
ό Συνταγματάρχης Δαβάκης πε¬
ριωρίσθη είς έν δωμάτιον τής οί
κίας τοϋ παντοπώλου Δημητρίου
ΤΖιμοπούλου, παρά την κεντρικήν
πλατείαν τοϋ χωρίου.
Είς τό γραφείον τοϋ Μεράρχου
ευρίσκοντο συνεργαΖόμενοι την
στιγμήν εκείνην μετ' αυτού ό Επι
Ή
1.
άντεπίθεσις Δαβάκη
Ή διαταγή τής άντεπιθέσεως
...Μέ τό τραγούδι όρμοϋν,
ΑογχίΖουν, πεφτουνε
κορμιά μαρτύρων οί ήρωες έ
κείνοι
"Ενα τραγούδι είναι γι' αύ
τούς ό θάνατος
κΓ ή μνήμη των ένα τραγού
δι θ' απομείνη.
Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ
τελάρχής τής Ι Μεραρχίας 'Αντι
συνταγματάρχης Πυροβολικου
Σπυρόπουλος καί ό Διευθυντής
', τοϋ
III
Έπιτελικοΰ Γραφείου
Άφοϋ ανεχώρησαν έκ τοϋ γρα- ] Ταγματάρχης ΠεΖικοΰ Κριεκού-
μιουργίας, κάτω άπό τό φως των
νέων άνακαλύψεων. Αυτήν την
μελέτην θέλομε τώρα νά αρχί¬
σωμε, χωρίς νά αφήσωμε τόν έ- {
αυτόν μας νά άποθαρρυνθή άπό
οιαδήποτε δυσκολία. |
λ :
«Έν άρχη έποίησεν ό Θεός τόν
εύρανόν καί την γήν». (Γεν. Ι
§ 1).
Αυτή είναι ή πρώτη είκόνα ή '
όποία Εετυλίχθηκε μπροστά στά
ματια τοϋ Μωυσέως. Βλέπει την
δημιουργική πρδΕι ή όποία «έν
άρχή» εκάλεσε τά πάντα είς τό
«είναι». Προηγουμένως δέν ύ-
πήρχε τίποτε. Τώρα ύπάρχουν ό
ουρανός καί ή γή ή τουλάχιστον
αύτό άπό τό οποίον πρέπει νά
χηματισθοΰν. «Δέν πιστεύομε»,
σημειώνει ό Γεώργιος Μπου-
φφόν (1) «ότι ό Θεός στήν άρ-
<ή εδημιούργησε τόν Ούρανο κα'ι την γή δπως είναι τώρα: διότι ά μέσως κατόπιν ή Άγία Γράφη λέ 'ει ότι «ή γή ήν άόρατος κα'ι άκα ασκεύαατος» καί ότι ό ήλιος, ή αελήνη κα'ι τά άστρα κατά την τετάρτην ημέραν έτοποθετήθη- ααν. Τό κείμενον τής Βίβλου αύ- τό καθ' έαυτό θά βρισκόταν σέ άντίφασι, εάν θέλομε νά βεβαιώ σωμε ότι ό Θεός, στήν άρχή έδη μιούργησε τόν ουρανόν καί την ή όπως είναι τώρα. (Πρώτον, άργότερα έδωσε στήν ϋλη την παρούσαν μορφή της καΐ καθώρισε στόν ούρανό την θέσιν τοΰ ηλίου, τής σεληνης κα'ι των αστέρων. Γιά να άντιληφθούμε λοιπόν όρθά την πρώτη λέΕι τής βιβλικής διηγήσεως, πρέπει νά παρεμβόλωμε, μιά μικρή λέΕ', κατ' ανάγκην, ή' όποία χωρίς άμ φιβολία διαφωτίΖει τό νόημα, ώς έΕής: «Έν άρχή έποίησεν ό Θε¬ ός την ύλην τοϋ ούρανοϋ καί τής γής». Τουτο σημαίνει ότι ό Θε¬ ός εδημιούργησε την τεραστίαν έ κείνην όμιχλώδη κηλϊδα μέ την όποιαν ήρχισεν ό κόσμος κα'ι άπό την όποιαν, μέ την θέλησιν καΐ την πρόνοιαν τοϋ Θεοΰ προήλθον δλοι οί άστερισμοί. "Ετσι διδάσκουν ό Λαπλάς (2), ό Χέοσελ (3) καΐ ό Άραγκώ (4). Πότε έπακολούθησε ή πρώτη αυτή δημιουργική πράΕις; Ποιό χρονικό διάστημα την χωρίΖει ά¬ πό την έμφάνισι τοϋ άνθρώπου; Αϋτό είναι δύσκολο νά τό βεβαι ώσωμε. Μερικοί θεολόγοι οί ό- ποίοι όρμώνται άπό την αρχήν ό¬ τι οί ούρανο'ι γιά την γή έδημι- ουργήθηκαν δπως καί ή γή γιά τούς άνθρώπους καΐ ύπολόγιϋαν ότι ή δημιουργία τοϋ τελευταίου ' τό πολύ φθάνει έως τά 6 έως 7 χιλιάδες έτη, ενόμισαν Λτι γιά την όλην δημιουργίαν την ίδια χρονολογία πρέπει νά παραδε- χθούν. Ό Μωυοης δμως δέν τό βεβαιώνει αύτό. Ή έπιστήμη βε- βαιώνει ακριβώς τό άντίθετο. καΐ μιά βαθύτερη θεολογική άποψις έ- Εηγεϊ ότι ή έπιοτήμη έχει δίκηο. έν τούτοις δέν βρίσκεται καθόλου Σας εύχαριστώ δλους θερμ'ό τατα. ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ ΜΑΡΚΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5. ΟΜ0Ν01Α ΤΗΛ. 528800 ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ;- ■ • ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡ(ΘΡ1ΤΙΔΕΣ γματι σπουδαϊες έΕακριβώσεις. Ι. Στό μέγα βάθος των 12 χι λιομέτρων, στό οποίον κατώρθω σε νά φθάση, βρήκε μέταλλα λυω μενά άπό τό πϋρ, μεγάλους όγ- κους γρανϊτου, κόκκινους άμμώ δεις λίθους άπό πορφύριο κα'ι γνεύσιο μέ δμμο καί αργιλλο λυω μενά, των οποίων ή ήλικια δέν είναι δυνατόν νά καθορισθή. II. Επάνω άπό τό στρώμα αύ τό, τό βαθύτερο άπ' όλα τ' άλλα! κάτω άπό τό όποϊο συναν^οϋμε φωτία βρήκαν σχηματισμούς πε- τροκάρβουνου. Σέ μερικές χώρες όπως στήν Αγγλία, την Άμερική, την βόρειο Γαλλία ύπάρχουν κοι- τάσματα σέ βάθος 3600 μέτρων, 80 — 100 διάφορα στρώματα άν- θράκων, τό ένα επάνω στό άλλο, χωριΖόμενα άπό πολλά ενός πο- δός πάχους στρώματα άργίλλου. Σέ κάθε στρώμα άνθράκων πρέ πει νά άναγνωρίσωμε ένα δάσος τό οποίον γεννήθηκε, αύΕήθηκε καί απέθανε. Φυτική γή τό εϊχε καλύψει επί μακρόν χρόνον. "Ενα δεύτερο δάσος γεννήθηκε έπίσης άπό ένα τρίτο καί ούτω καθεΕης. Τώρα βρίσκονται έκατό τέτοια στρώματα. Αύτό προϋποθέτει πό- σες έκατοντάδες έτών! Δέν πρέ πει δμως νά λησμονήσωμε συνάμα ότι ή περίοδος των πετροκάρβου νων είναι μόνον μία άπό τίς πολ λές περιόδους δπου επέρασε ή γή καί δχι μάλιστα ή μακρότερη. III. Επάνω άπό τό στρώμα των πετροκάρβουνων βρίσκομε την κρητίδα. Μερικά στρώματα άπ' αυτήν έχουν πάχος μέχρι 1000 ποδών. Άλλά τώρα είναι γνωστόν γενικώς ότι τα στρώμα¬ τα τής κρητϊδος δέν είναι τίποτε άλλο παρά μαΖικοί τάφοι ενός πό λύ μικροϋ έγχυματικοϋ Ζωΰφιου, άπό τό οποίον έκατομμύρια θά , θαρρύνη γελών: φείου τοϋ Συνταγματάρχου Δα- 6άκη οί διοικήται των Λόχων 2ου καί 7ου, έμεινε δέ τελευταϊος ό ταγματάρχης Καραβίας, διημεί- <ρθη μεταΕύ των δύο ανωτέρω α Ειωματικών στιχομυθία χαρακτη ριστική τής καταστάσεως. — "Εχετε πάντοτε την έλπίδα Συνταγματάρχα μου, δτι θά έπιτύ χη ή άντεπίθεσις; — "Εχω, Γιάννη, απόλυτον πε¬ ποίθησιν δτι θά τούς μαντρώσω τούς ΊταλούςΙ — Έγώ άυφιβάλλω, έπειδή αί δυνάμεις μας είναι πολύ μικρότε- ραι, οί δέ Λόχοι τοϋ Άποσπάσμα τος σας είναι κατάκοποι. — Μέ αύτούς τούς Λόχους θά κάμω την άντεπίθεσιν! Θά τούς δής! Ό δγκος, άλλως τε, των Ί ταλών δέν μέ τρομάΖει έπειδή ε¬ χω την γνώμην πώς οί φαντάροι μας, αμα διοικοϋνται καλά, είναι άπαράμιλλοι. Θά μπώ αϋριο μπροστάΙ — Θά μοϋ έπιτρέψετε Συντα¬ γματάρχα μου, νά μή συμφωνήσω μαΖί σας. Εάν πάθετε κακό; — Καραβϊα, έπήρες εϊδησι πώς τα παίΖουμε όλα γιά δλα; Ήτο (οανερά ή πρόθεσις τοϋ Συνταγματάρχου Δαβάκη νά νι- κήση τούς Ίταλούς ή νά πέση ε¬ πι τοϋ πεδίου ·Λης μάχης" διότι έ- γνώριΖεν αρίστα ότι δέν θ'άπέμε νέ πλέον δλλη εύκαιρία είς τόν Ελληνικόν Στρατόν νά άναμετρη θή πρός τούς είσβολεϊς. Καί αύτό τό κατενόησε πλήρως άπό την ώς ανω απάντησιν ό Τα γματάρχης Καραβίας, ό οποίος κατά την επίσημον εκείνην στι¬ γμήν ησθάνθη φρικίασιν είς όλό κλήρον τό θώμα τού. Φαίνεται δέ ότι ή δλη έκφρασίς τού θά έπρόδιδε την ψυχικήν τα ραχήν τού, διότι ό Συνταγματάρ χης έσπευσεν άμέσως νά τόν έν- ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΙ-ΖΙΔΗ Μιά Κυριαιιάτιιιη φορεσιά Δ Ι Η Γ Η Μ Α κης . Ό Στρατηγάς ύπεδέχθη μέ προ σήνειαν καί ανακούφισιν τούς νεο ελθόντας ΆΕιωματικούς' μετά δέ την ανταλλαγήν των τυπικών χαιρετισμώ/, ό Συνταγματάρχης Δαβάκης ήρχισεν ύπαγορεύων είς τόν Έπιτελή τής Μεραρχίας , την κατωτέρω ιστορικήν διαταγήν | τής άντεπιθεσεως, ένώ πάντες οί άλλοι ΆΕιωματικοί σκευτικήν σιγήν: «Ι ΜΕΡΑΡΚΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟΝ III ΑΡΙΘΜ. 23 έτήρουν θρη 'Σ.Δ. 31 ΌκτωβρΙου 2940 ■Ωρα 2230 ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ 1ην ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1940 Χ ά ρ τ η ς: Νεστόριον Κόνιτοα — Τό τΓχρ άποφασίσει δ Τάκης. θά ποΰλαγρ τό καλό Κνοιακάτι- κο κο.υστοιιμάκι τού. Μέ τα χρή- αατα ποϋ θδποιιρνιε, θ' άγόραζε τ' απαιτουμένη φάςιμακα καί τρό- κΓ μα γιά την άοροιστη μάννα τοι», ποΰ εμενρ κιΐτάκοιτη <ττι> κρε6ά-
ιι τού πόνοιι στό νοσοκομρίο.
— Κακοήθη; άνα,μίοι! εΐχε πή
ό γιατρός καί μίαν άλλη λέξη
πϊύ δέν την σιγx^άτη^ε τα δω-
δίκάχρονο ιιναλ.ουδάκι τού. «Περ
νίΐμε μέρ^ς δΰσκολες_ Βαρύ χει-|
μωνιχ. Άπάνθρ(ι>πη κα^οχή τοο
:941». Τα λόγκι τον γιατ^οθ άν-Ι
τηχοίσανε άλοένα έπίμονα στ'
'-'ύτιά τού, κ.αθώς πηγαινοερχότα-!
νέ τή στενή πνιγερή καμοιροΰλ.α'
ποΰ 6οισκότανε στό €άθο; Λν- 1
Οιγιεινής (ίύλής.
Οί σκέψεις, σάν κύιιατα άλ>.ε-
πάλληλα μιά- θαλάσσας φουρτου-
Μΐαχτμένης. -την τιιρηιννοΰσαν κ«ί
τόν 6(ΐσάνιζαν.
Τα πόί)ια του τάνοιωθε κοιμμε-
να; τό κ.εαάλι τού πονοί>σε, τό μέ-
τωπό το> έκαιγε, σά νάχε· πυρε-
-ύ.
"Οταν ήτανε καλά ή μαννου-1
λα τοι·, το δωματιάκι τους φάντα-
ΐ.ε καθίΐοό. "Ε,λαμπρ άπό πά- ,
στοα. "Ολα δείχνανε ταχτοποιη-'
ιήα <τρ τά5η ν.'.' εύπρέπεια. Τα ηονχαλ.άκια τού τα ρΰρισκε φοε- σκοπλνμένα, κ(ΐ).οσιδεοωμένα. Μά ό χαμύς τοΰ ,τατέρα -τού πού πο- λ.ρμοΰσε ήρω.ϊκά στά ΰιΐ'ώματα τής Β. Ηπείρου ν.ι' ή δουλϊκχ, ή Γρχώχεια, ή Λρΐνα την είχανε ά- "οκ.ήιιει .παράκαιρα τή μάννα, σάν Τό λυγΓρύκορμο κυπαρίσσι -ού πέφτει άπότομα άπ' τ' άλύ- πτ.ια ντυπήματα ενός άδίστα- κτου Τσε^ουριού. ' Την ϊίΓΐλ.ρπΓ ποΰ πηγαι νέ ααιλη- ι τη( σκιτττή, λυ.τημένη μ' άχροι- ,μα χείλη, μέ τό κεφά,λι μέο' τό μαΰρο ξειττισμένο τσεμπέρι νά πάρη τή φ-^ωχική ούνταςι ή νά <Γεοη μέσ' τό τενεκεδένιο κουτί ή χυλό γιά νά συντηρη- μποροϋσαν νά τοποθετηθοϋν στή μύτη ενός κονδυλομάχαιρου. Ή φαντασία δέν μπορεϊ νά ύπολογί ση πόσες γενεές τοιουτότροπων ΖωυφΙων θά έχρειάΖοντο γιά νά παραγάγουν άοβεστώδες ες μδΖες άπό κρητίδα. Οί γιγαν τιαϊες "Ανδεις καί τα τεράοτια κορδιλλιανά δρη δέν είναι τϊπο- τε άλλο παρά νεκρές πόλεις άπό — Στά γλέντια πού έχουμε κά νει μέ τούς φανταρους τού "Απο- σπόσματός μου, π ρ ώ τ ο ς έ σερνα πάντα τό χορό... "Ετσι θά γίνη κα'ι αϋριο. Τώρα πάμε στό μέ τό μικροσκοπικό ' γραφεϊο τοϋ Στρατηγοϋ γιά νά τε κέλυφός των τέτοι- |___________________________ Ι. Πληροφορίαι έ - χ θ ρ ο ϋ: Ό έχθρός φαίνεται ότι κατέχει δι' ελαφρών τμημά των την περιοχήν Κ ά ν τ Ζ ι - κου. Ημετέρα τμήματα κα¬ τέλαβον σήμερον την γραμμήν: Ά ρένα — Πριάσω- π ο ς. Άναγνώρισις πρός Φ ο ύ ρ κ α ν ανέφερεν ότι δέν κατέχεται, ώς καί ή Λ υ κ ο ρ- Ρ ά χ η. II. Αποστόλη Με¬ ρά ρ χ ί α ς: Ή Μεραρχία θά κινηθή αυριον πρός τάς κα- τευθύνσεις: α) Φ ο ύ ρ κ α — Τ α μΐ- π ο Ο ρ. ι —- Γύφτισ- σ α. θ)Πριάσωπος — Λ υ κοΡΡάχη — Ό Ευα, πρός κατάληψιν των κάτωθι άν- τικειμενικών σκοπών: 1) Φούρκα— Προιρήτης Ηλίας — ΣιουμολάΖαρη — Επάνω Ά ρένα. 2) Λιάγκη — Ταμποϋρι — λύβια — Προφήτης "Ηλίας Σταύρος. 3) Μπολιάνα — Γύφτισσα. (Συνεχιζετσι) Έκείνος ΰταν ιεμενε λεύτερο; 071" τό σχολειό,, έργαζόταν σ' ΐμ- .-.^ρικΰ καιάστημα. Άλυλά τύ ιιαγαζΐ 'ε'κλεισε κι' έ- :ιειν: χοορίς δοι>λειά, διωγμενος
υτούς ερημους δρόμους. Τότε άρ
ρώστησε ή μάννα. Άναγκάσθηκε
να μπή σέ νασοκομρίο γιά θερα-
^εία. Την τρλεΐ'ττιία μερά .τού
έφευγε άπ' τό δωματιάκι τού,
τοΰ «ρριξε ενα δλέμ^α πού δέν
θά. τό ξεχνούσε ποτέ: "Εκλεινε
κατι σπαρακ^ικό, μά καΐ περή-
τρανη.
- Έσύ, τού ψιθύρισε, πρρπει
νά κρατήσει.; ψηλά τό τιμημ^νο δ
νυιια τού πατέρα σου. Να μην
λυγ.'σεις ποτέ. γιά χά καλό —υ,
γιά την Έλλάδα μπς!
Τί νά κάμει δ μικρ»; Τακης
-ιού Λπ' ενωρίς μπήκε στά 6άσα-
·α τής πικοης ζωής; Πότε που-
λπϋπε τσιγάρα άπό κοΰτες -γ0ο
μπακάλη — χά κουτιά πού «·ίχα-
νρ έ/ατό τσιγάρα — πότε μά^νε
χόρτα άπ' τα περιδόλια, πόΐε με
τέφρρε μέ καρροτσάκι λαχανίδρς
σ-τήν άγοοά. Ή παιδιακίσια ξε-
•"οιασιίι καί τό χαμόγελο είχαν
γ.αθεϊ γΓ «ΰτόν.
"Ο φόδος άπ' την ελλειψη Γι-
σφάλειας ή άναμονή νέων στερή-
πεο»ν καί πόνων, τοΰ είχαν άφαι-
ρέσει κάβε ίχνος άφροντιβιας.
Μπροστά τού όρθα'ινονταν άναρί-
Ομητες έχθρότητιρς. Αϊσθανοταν
ιιόνος Λησμονημένος, στήν τρα-
ν.κή δοκιμιωϊία πού περίσκ.εται άναπάν-
τεχα έκτεθειμένο στό μέσο μα-
νιασμένου άνήμερου ώκεανοΰ. Γύ
ρι£ε νο>ρίς, έξηνΤλτ)μρνο;/ άπελ-
πΐΛαένος στήν κ-αμαρούλα τού,
γιά νά ^^άε^ τα ·ψίχονλα τής κί-
τρινης μπομπότας, την κ.ρΰα χορ
τόσουπα,. ένώ χό τσουχτερό κρύο
ριιπαινΕ άπό τό σ.τασμένο τζαμι
τού φεγγίτη πού τόν εΐχε οη.χά-
«τει μέ σκούρα κουρτίνα γιά τή
σνσκόχΐση, μ' ένταλή τής Κομαν
τατοι'ρ. Οί κλοΰΛες, τα μπλόχ.α,
οί σειρήνες ίΐοϋ ούρλκιξαν άναγ-
γήλοντας άεροπορικές έπι&ρομές.
η ανθρωπίνη άθλιότητα είτανε
γ' αυτόν Ρνα έφιαλτικό δραμα.
— Πεινάω! ακουγε νά φοινά-
ζουν σπ«ρακτικά τα δράδνα οί
νποσιτισμένοι άνίκανοι νά κινη-
θοΰν άλ'θρωποι στί; γωνιές των
σπΐτΐών, ποΰ πέθαιναν άπό χρύο
καί πεϊνα.
Πάν(ι) στά ξυλενια χειροκίνη-
τα καρροτσάκια τους, έβλεπε τα
χαράματα, τα γυμνά πτώματα
των κοκκαλιασμένων άνθρώπων,
,μ,έ ύρθάνηικτα τα γυαλένια τους
,μάτια. Τα κάρρα τής Δημ,αοχί-
ας αάζεινιν τα άνώνυμα ,ττώμτι-
τα καΐ τα στοίβαζαν τό ενα πά-
λο στ1 αλλο^ γιά νά Τά μετα-
φέρουν στούς ομαδικούς ταφονς
των νεκροταφείον. Την ίδια στι-
γμή οί Οδννοι περναΰσαν δΐΛλο,
άδιάφαρι μέ τό 6ήμα τής χήνας.
-ρραγουδώντα,ς!
— Όλαρία... Όλαλά...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ:
'ΣΤΙΓΜΑΤΑ ΣΙΟΠΗΣ,, ΡΟΥΑΑΣ ΜΕΛΙΤΑ
Κα
έγχυματικά
Ζωΰφια.
(ΣυνεχίΖεται)
(1) Γεώργιος Μπουφφόν. Γάλ-
λος φυσιοδίφης (1707 —
1788). Φυσική Ίστορία «Έ
ποχή τής φύσεως» Τρίτος τό
μος σελίς 193.
(2) Σίυων, Πέτρος Λαπλάς
(1749 - 1827) Γάλλος μα
θηματικός καί άστρονόμοο
(3) Ουΐλλιαμ Χέρσελ (1738 -
1822) Άστρονόμος. Άνα-
κάλυψε τόν πλανήτην Ούρα-
νά καί τοϋς δύο δορυφό-
ρους τού.
(4) Φραγκϊσκος Άραγκώ (1786
•-1853) Άστρονόμος καΐ
φυσικάς.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ κ. ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕ ΠΡΟΛΟΓΟΝ ΤΟΥ κ.ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
«ΣΥΡΡΑΞΙΣ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΙΟΥΕΖ 1956»
Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τ»ς ΑΙΓΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
87ον μαθα, κατάλαβα γιατί δέν μοί)·
— Ό ΐδ'ος .-ΐόνος μάς έ'δεσε ρίπε τίποτα ό «άδερφός» μου! Θά
σφ χτά. Ή μητίρα τοΰ Άλ- περιφρονούσι καί τύν πατέρα
υ,π^τ Στούαρτ πέθανΡ στή Ζυ- .μου άκόμα, αν μάθαινα κάποια
ρ!χη( άπο φνματίιοση Ό ,-τατέ- Ι ενεργεια τον, πού βά είχε τύ συμ
ρπς τον τόν έκλεισρ έσωτι·ρικύ ) φέρον γιά όδηγύ! Κι' 6 Ά>-
,στύ κολλέγιο, .τού πηγά κι' έγώ! ιαπερτ τίξερε!.. "Ετσι, συμπάθη
άργύτερα καί ξαναπαντρεύτηκε. | σα πάρα πολ.ύ τή Φι'λλις., προ-
"Τστεηα άπύ τρία χρόνια αΰτθ-! τοΰ τή γνωο,ίσοι! Άλλά, αϊτή ή
κηοεμο-
γυναίκα
Δέν είναι εϋκολο, πάντα, νά
κλπίνης περιφρονητικά μιά ποι-
ητική συλλογή πού σοϋ προσέφε-
ρε κάποιο τής «νέας σχολής» Εε
πεταρούδι. Διότι άν συλλογιστής
τίς υψηλές «κορφές» τής τέχνης
(στήν ποίηση, στήν Ζωγραφική κ.
λ.π.) πού άναγνωρΐστηκαν στόν
20όν αίώνα μας, προβληματίΖεοαι
... άν στό βιαστικό σου Ε,εφύλλι-
σμα διάβασες τέσσερες γραμ-
μές σάν κι αύτές:
«Κι άν στό γέρμα τού ό ή-
(λιος
μάς στείλη μιά παράΕενη ά-
(χτίδα έλπιδοφόρα
την κρατάμε γερά
για' είναι αύτό πού περιμέ-
(ναμε»
·σνμπάθεια#
άγάπη
«ίχε. άφαιρεθεϊ άπ
μου στόν "Αλμπερτ!..
κτόνησε, αφήνοντας την
νία τού "Αλμπερτ στή
τον. Έκείνη δέν τόν είδε .τόχε.
'Λδ αφό;ησε γ>ά τί^ τύχη τού ..,,,.=-
κιί παντρεύτηκε τόν πατίηα μου! Ι Γοητεύτηκα μέ την προσο)πικότη
Πηγαίναμε στήν Ιδία χάξη, μέ-1 τά της. Δέν ήταν ό τύπος, ποΰ
νπιιε στύν ϊδιο θάλοαο κι' ή ήθελα γιά σύνΤρο·φο τής
συιιπτ.οση αυτή, μ,άί ρχ. ε «ι- | ,ιιπν. Ήταν
"Αμα τή γνο>ρισπ, τά ξεχασα
λα! 'Ενθονσιάστηκα μαζί
Τ' ά'λλα π·αδιά ζη-
άγάπη μας καί μά;
έ/ρΐνη, πού μοδλει-
π?: Ή άδερφή!.. Ώστόσο1, ό
"Α,λιυιερτ δέν την άγαποΰσε. 'Ε-
κανε νά μή δισψεύσουμε την άνύ
πιρχτη συγγένεια! Μόλις τελειώ
σομε τό κολ.λέγ.ο. ό "Αλμπρρτ ρ
φνγρ γιά τή Ζνρίχη, νά ςαναςων
έ.ιιχειρήσεις τού πά-
δέν ητ«νΕ
ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΟΥΝ
ΚΑ - ΑΝΕΞΟΔΑ
ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ
ΠΕΙΡΑ
ΑΜΕΣΟΣ — ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ-
ΧΩΡ1Σ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟ.ΜΟΥ
ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ Η
ΜΑΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ
ιΕΠΙΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙΚΑ
ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ
Έκυκλοφόρησε τό νέο βιβλίον
τής κ. Δέσποινας Σεβαστοπού-
λου — ΒογιατΖή υπό τόν τίτλον:
«Σύρραξις Διώρυγος ΣουέΖ 1956»
μέ πρόλογον τού Έπιτίμου Προέ
δρου τής Ενώσεως των Έλλή-
νων Λογοτεχνών κ. Χρήστου Γ.
Εύαγγέλου. Σημειοϋμεν τόν έπίλο
γον τοϋ προλόγου τοϋ κ. Εύαγγε
λάτου, κατατοπιστικόν τής άξί-
ας τοϋ νέου βιβλίου τής διακεκρι
μένης ουγγραφέως κα'ι ποιητρίας
κ. Δέσποινας Σεβαστοπούλου —
Βογιατζή: «Καί είναι βιβλίον —
έπιλέγει ό κ. Εύαγγελάτος —
σπουδαίον. Βιβλίον γραμμένο μέ
γνώσιν βαθείαν τοϋ Μεαανατολι-
κοϋ προβλήματος, άπό τής άρχι
Λής τού (Βάοεως μέχρι των λε-
πτομερειακών τού άνελίΕεων, μέ
ϋφος εξαίρετον, μέ διαύγειαν πά
ραστατικής διατυπώσεως καΐ
βάθος οτοχασμοϋ καί πάνω άη" δ¬
λα μέ πάθος καί συγκινητικόν
.θαυμασμόν, διά τόν Ελληνισμόν
τανεψπ τίς
τ.-;οπ χθυ.
πλ'(θμένοι· γιά μεγάλα έ;γα. Δέν
άνέδηκε πολύ Χ'' οί'ιτε στάθηκε
1 κεϊ, ποΰ ρφτασρ ό ϊδιος! Στύ τρ-
τής Μέσης Άνατολής καΐ ιδίως ( λος ρμεινε μέ ·μιά μικρή, άσήμαν
τόν ΑΙγυπτιώτην, πού τόσα προ
οέφερε καί τόσα υπέστη. Είναι
κατά την εκτίμησιν μου, τό βιβλί
όν αύτό ή πλέον έπιτυχής σύν-
θεσις καί άναλυτική παρουσίασις
τοϋ πλέον λεπτοϋ κα'ι δυσχεροϋς
προβλήματος, τό οποίον είδικώ
τερον, είς τούς καιρούς μας, ευ¬
ρίσκεται είς τό έπϊκεντρον τής
διεθνοΰς έπικαιρότητος καί άπό
καθαράς Έλληνικής πλευράς προ
σφέρει σελίδας έΕόχου ένδιαφε-
ροντος. αί οποίαι δέν ημπορεί πά
ρά νά οταματήσουν την προσο¬
χήν. Καΐ πολλαπλώς νά έντυπω·
σιάσουν. Διότι χωρίς έμφασιν ά-
φήνουν τά γεγονότα νά όμιλοϋν.
Κα'ι αποτελεί αύτό πρόσθετον
μαρτυρίαν τής Ίκανότητος τής
συγγραφέως, ή όποία έπιβεβαιώ-
νει καί έν προκειμένω τό τάλαν-
τον. μέ τόν οποίον τόσον ώραϊα
κείμενα έχομεν χαρή μέχρι τοΰ
δέ».
χώοιστους.
λεύανε την
φώναζαν «άδέριτια». "Οταν γίνη »<πνπ τύν λάτρευε! Αυτή ή άνο- κ.αμε αντρες, ή συνήθεια μάς έ-, μοιύτητα σ^ά αΐσθήματά τους, μέ στενοχώρ,νσε π·ολ, Άλλά δνν μποροΰσα νά κάνω τίποτα. Δέ,ι επ οάλλεται ή άγάπη. "Εοχρ- τίΐ' μόνη τη;... Σηκώθηκρ. Άνακάτεψε τή φω τ,ά κι' Ερριξε δνό κϋΰτσυυρα μέ¬ σα. "Α.μα κεΐνα λαμπάδιασαλ, "ίη νακάθισε στή θέστι τού και συ- νέχισε: — Έπιθνμία τού "Αλμπερτ ν« ΐγ>.ααστ«Οοΰνε στο Λονυΐλο. Γιά
τύ χατήρι της Φύλλις, ποΰ εϊχτ
την "Εστερ μίυρόΓ τού;
σα. Άγόρασ-α τή μικρή έπιχε'-
ρηση, .Ορήκα τθΐ»ς κοτά,λληλους
άνθριό,τον; κιιί. σ' Ρνα χρόνο, <ι δουλειές τού πατίρα Στούαρτ ά θ.ζαν ΰπ(ος πρΛτα! "Ο "Αλμπερτ τίίρρ §ρ σττιν τυχη. Τύν ά'ο, ησ« νά τη ρ.τιχείοηση. Πέρ«σΓ .-ολ.ΰ δνσ κολε; μέρες, είναι αλήθειαι Στήν άρχή δίν μ.ιοροΰισα νά τού πςοσ 'ρίρω σχεδον τίποτα. Άργότερα, αιΐ'ΐ κληρονόαησα την .τεοΌνσ^ιι Ττ,ςς μητέρίΐ; μου, τόν βοήθη,σιι ά,-ΐατελ.ε<τματικά. Μά δί-ν ?γινρ Ι τΐποτη... Ό ξαφνικάς τού γάμος, Ι δυό μέρες προτθΰ νά φύγο) γιά την Ίνδία, μ' άπογοήτενσε! Δέν μοΰ τό είχε πεϊ! Ώστόσο, πηγά στή Ζνρίχη καί τόν άποχαιρέτη- σα μιά 6δο·μάδα π ι ά μπροστά!.. <"'ά ξανα&λ.Ρπόμαστε ΰίΓτΐρ' άπύ ενα χρόνο, ϊσως πιό πολν! Μά τύν έ'νοκοθα πραγραατικά σάν ά- δερφό. Πίστενα πώς είχε άνάγ- τή;ν ·,ιη άπ' τίς σν-μ6ου,λ&ς μόν προστασία μου! Εησι, τύ δρομολόγιό μου την τελευταία ί έ ά ή στ'γμή Ζνρίχη! ">ιί ί(ΐναπέρ«σα άπ' τή
Μ' αύτάς έλειπε! Είχε
τό γαμήλιο ταξ,ίδι τ
άπ' την -προηγονμένη μερά!.. Ή
Φΰλλις είχε πολύ πλούσιον; συγ
γενεΐς, μά παντρεύχηκε χωρ
τή συγκατάθΐσή τους. "Αμα τό'-
Άποτείνομαι, βεβαία, ιδίως,
πρός τά νειάτα γιατί ή χρονική ά
πόσταση πού χωρίΖει τόν γρά-
φοντα μέ την ποιήτρια ΜΕΛΙΤΑ
(πού έΕέδωσε τό δετύερο τεϋ-
χος «στίγματα σιω-
π ή ς») είναι μεγάλη, (τοΰ χρο
νικοϋ όρίου ουμβολικώς λαμβα-
νομένου): σάν την άπόστασή μι-
άς «άνατολής» καί μιάς «δύ-
σης».
Εμείς οί παληοί, άν νοιώσα
με μόνο έστω τις πιό πάνω τέο
οερες γραμμές, πού άνέφερα, άς
μην θεωρηθοΰμε προκαταθολικά
— προκατειλημμένοι — ώς «άκα
τανόητα» τά ποιήματα των σελί-
δών — τής συλλογής της: 3, 12,
15, 20, 23 τοϋ πρώτου μέροοπ
καί 49. 52. 53, 59 τοϋ δευτέρου
γιατί... έκεϊνο, τό όλιγόλογο (οχε
δόν οιωπηρό) τής 46ης σελίδας:
«Τό άλογο
τοϋ τελευταίου καδαλάρη
νεκρά»
......πού Εεπρόβαλε κατά τό
ψεφύλλισμά μου τής ποιητικίΤς
συλλογής της, μ' έκανε νά πι-
στέψω (κλείνοντάς την, ϊσως κά
πως άνικανοποίηταλ δτι γιά μερι
κά άπά τά ύπόλοιπα φταίω έγώ
πού δέν τά ένοιωσα (-.ώς......
ΛΥΣΙΣ)...... τπν ποίηση μιάς
«......ΑΥΓΗΣ.Ι
. . . .« Πόσα £οϋν
σέ σιωπή (
δέν μιλοϋν
#
Οί πλαγιές
των βουνών
θαλασσών
'κρογιαλιές.··»
ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΝΤΩΝΗΣ
(λογοτέχνης)
Σ.Σ. Οί τελευτοϊοι στΐχοι ά
νήκουν είς τόν ύπογράφ<>ντα· Ι
τιποτα
πιστϊ>'ιη ότι δέν ε[χα δεί
άνώμαλο στά .ιαλιά δι6λ£α. 'ί2σ-
τόσο, ποτε δέν τοποθέτησε στήν
?πιχείοηση τά λεφτά, που ξητοΰ-
σε άπό μενά! Άργό-^ρρα πούλη
σα τή «ρίρμα κΓ άγόι,'ασα Ενα
σπ!τι στ' δνομα τής Φύλλις. Νό-
μισα πώς ό "ΑλμΛεοτ θά κατα-
λάδαιν* πύση άξια είχε, γιά με¬
νά, ή γυναΐκα τού.
πρόσεχε πιό ίΐολΰ.
οαι! —· Χαμογέλασε Ολιμμέν«.
-— Ό «άδερφός» μου δέν ε^ε-
πε τίποτα.. Γνρίξοντας άπο /ά Ι
.τοιο ταξίδι μου/ τούς 6ρήκα έγ-
κατεστημένους έδώ μέσα. Τό σπί
τι τής Φύλλις εΐχε πονληθ·εΐ.
«-^ - ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κι' ίσως την
Μά δέ 6αριέ
ΤΟ ΕΓΉΚΑΙΡΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ»
ΤαΕιδιωτικέα έντυπώσεις τού
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"Εξω άπό οχηματΐκές, παραδοσιακές άπλουστευ·
σεις, ό συγγραφέας οϊκειώνει τό άναγνώστη μέ τ0
νόημα πέντε τόπων τοϋ άλλοτινοϋ καί τοϋ σημεΡ'"
νού έλληνικοϋ χώρου: την Κύπρο, την Κωνσταντ·
νούπολη, την Έφεσο, την Άλικαρνασό καΐ την ·Σ>
φνο τό νησι άποκάλυψη».
200 σελίδες Δρ. 80
Στά βιβλιοπωλεϊα:
- Καρυβάκου (Πεσμαζόγλου 3) - Πατσιλιν
(Πεσμαζόγλου 9) - Κολλάρου - Σιδέρη - Ελ$υ'
θερουδάκη - Βαγιονάκη (Ίπποκράτουα 15) 0α'
σιλείου (Ίπποκράτουΰ 15) — Άλφα Ώμέγα
ρη (Στοα 'Ακαδημϊαο. 57) - Κουνάδπ
116).
- 0α'
ΠΕΡΙΧΟΡΟΗ
ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΣΤΑΜΟΥ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Δ1
Βεβαία δέν θά άποοιωπήσωμεν
τάς λαμπράς έΕοιρέσεις ωρισμέ¬
νων νέων καί δή τού Διοικητικόν)
ΣυμβουλΙου τής Ενώσεως των,
Άλλά αί έΕαιρέσεις δέν συνι-
οτοϋν πάντοτε κα'ι όλους τούς
καλοΰς κανόνας. "Ισως, όμως,
καί νά είμεθα εμείς οί πρεσβύτε
ροι — παρά την δύσκολον καμ
πήν πού διέρχεται τό ανθρώπινον
γένος — παραλόγως άπαιτητικοί
διά νά Ζητοϋμε άπό την σημερι¬
νήν νεολαίαν γενικώς, νά ιιλειοδο
τήση είς όοα έπροσέφερον κατά
παλαιοτέρους χοίρους οί σεβαστοί
γονείς των. Συνεπώς, αί τυχόν
αίτιάοεις των, διά τα μεγάλα
προβλήματα τής ζωης υπό τα ση
μερινά δεδομένα, δημιουργοϋν δί
καιον ,τό οποίον πρέπει νά δεχθώ
μέν διά νά μην φθάνωμεν είς άν-
τινομίαν τοϋ λόγου μα£ί των.
"Αλλα ποέπει νά δεχθοϋν κα'ι αύ-
τοΙ, ότι έχομεν καί εμείς μίαν κα
λήν δικαιολογίαν δια να τους εϊμε
θα κατα επίμονον τρόπον, σέ μι¬
κρόν ί^ μεγάλον βαθμόν φορτι-
κοΐ. Είμεθα καλοί φίλοι των γο-
νεων των1 άλλά καί των ίδίων,
καί θέλομεν ώς έκ τούτου, τούς
εκ Σπάρτης καταγομένους νέους
— πολλοί των Οποίων δχουν μά
λιστα λίαν άΕιόλογον προβολήν —
νά μην ύοτερούν ουδόλως τοϋ
ευεργετικοθ άταθιομοϋ επί τοϋ
κοινωνικον πεδίου των προγό
νων των. Κα'ι θα είναι κρϊμα.
πολύ κρίμα, νά μην άντιγράψουν
τους προγόνους των, τούς όποί-
ους μέ κάθε σεβασμόν δυνάμεθα
νά άποκαλέσωμεν διακριτικώο
«Οραχμάνους» χριστιανους τής έν
δοτερας Τουρκίας. Μία λοιπόν
συλλογική προσπαθεία των, έχον
τας συμπατριώτας μέ μεγάλην οί
κονομικήν επιφάνειαν, θά ήμπο-
ροθοε να δώοη πολλά. Ό ΟΊΚΟΣ
αύτθς, περιμένει άπό αύτούς διά
να μεγαλώση. Καί πρέπει νά, με
γαλώση. Είναι λοιπόν δι' άλλην
μίαν φοράν κρίμα νά μην ύλοποι
ήσουν την Σπαρταλίδικη φαιάν
θυσίαν των προγόνων των. ' Εστω
καί κατά τό δυνατόν!! Άς δια
θέσουν μίαν μικράν δύναμιν πί¬
στεως <Ίπό τα πολλά ψυχικά άπο θέματα πού έχουν. Δέν εΤναι δύσκολον. Φθόνει νά έγ καταλείψουν — έστω διά λΐγο — την ΟΤΙΟΥΜ ΓΚΡΕΚΟΥΜ πού έχουν συνηθίσει!! 'Επιβάλλεται δμως εν προκει- μένω, νά τούς δώσω καί τάς δε- ούσας έΕηγήσεις διά τδ τόλμημά μου, δηλονότι είμαι ένας έπίλυς, όσχέτως εάν θά λάβω ή όχι, την «δφεσιν των κακών». Πρέπει νθ πιστέψουν κατ' αρχήν είς τιιν I- διάζουσαν έΕ δγχους άσθμαίνου- σαν εποχήν μας, πώς δέν αΐσθάνε ται διόλου εύχαριστημένος κα- νείς, δταν άναγκάΖεται νά χαρΙ- Ζή καλάς συμβουλάς, μέ μονον τόν λόγον, ότι έώρακε ενωρίτε¬ ρον των δλλων, τα φώς τής ήμέ ρας. Φυσικώ τώ λόγω, πολύ πε ρισσότερον ή ταπεινότης μου. Εάν δμως σήμερον παρακάμπτω την σωστήν ρεαλιοτικήν αυτήν θε σιν, καί παραβαίνω την συνήθειαν μου, είναι διότι μέ έσπρωΕε πολύ, δυνατά ό πειρασμός τοϋ ένδια- φέροντος, κα'ι όχι οίοσδήποτε προ οωπικός ή έστω ληρώδης λόγος. Άλλά παρακαλώ, πρός αποφυγήν παρεΕηγήσεως ή όποΐα δύναται νά γεννηθή έκ συσχετίσεως, τό «λη» είς την λέξιν «ληρώδης», νά γρα φή μέ ήτα, καί δχι μέ «γιώτα». .Ο δχαρις ρεμβασμός είς τα πί οω χρόνια, άλλά καί αί συναφεϊς προσθήκαι κράτησαν πολύ. Πρέπει ιαυνεπώς νά σταματήσω. Πρίν ό- μως σταματήσω, ζητώ άπό δλους συγγνώμην, διότι σας έκούραοα άσχέτως εάν σάς είχα προειδοποι π,σει, ότι θά τό διανθίσωμεν κά- πως τό θέμα, καθότι, θέματα τα όποϊα άνάγονται είς την τραγικήν Μικοασιατικήν περιπέτειαν, δταν «άνοίΕουν», δέν «κλείνουν» τόσο εϋκολα. Είναι άπό τα θέματα πού δέν είκάΖονται. άλλά οϋτε καί τεκμαίρονται, διότι περικλείουν ά βάατακτον πόνον κα'ι αϊυα πολύ! ! Καί νά σκέπτεται κανείς. διά τό μεγάλο αύτό δράμα, έκεϊνοι πού δέν έωταιΕαν διόλου, ή έατω κα τα πολύ ολιγώτερον, είναι οί 'Έλ λπνες! Ι "Αλλοι είναι έκεϊνο πού έφταιΕαν. Είναι αύτοι πού Ή γένεσις των κόσμων υας άγαποϋν τόσο, όσο μας ε- χουν ανάγκην. Είναι αύτοι πού δέν θέλουν, έν τή πραγματικότη- τι, την Έλλάδα μεγάλην, ένδο- Εον καί εύημεροϋσαν. Είναι αύ¬ τοι πού θέλουν την μοναδικήν Κληρονόμον τού άθανάτου Άπολ λωνίου πνεύυατος. οίκονομικώς καί πολιτικώς ύπανάπτυκτον. "Ας μάθουν όμως δλοι, καΐ ποωτίστως οί φίλοι μας «δαναοί», πώς χά¬ ρις είς τό δαιμόνιον τής φυλής καί τής απαραμίλλου δραστηριό τητος τοϋ περιούσιου λαοϋ μας, ότι ή ώρα, πού ή Ελλάς θά «σπά¬ ση» τό φράγμα τής συλλογικής οί κονομικής νευρώσεως, δέν είναι μακράν. Αύτά δι' ημάς τούς πα¬ ρόντος. Προέχει δμως καί — ώς ελά¬ χιστον άντί των μεγίστων — ή κατά κανόνα όφειλομένη μεγάλη τιμή είς τούς νεκρούς μας, τούτέ σιν, τούς διά πάντα άπαντας! ! 'Επειδή επί χρόνια καί χρόνια, ό Άγιος Δεοπότης των, άοίδιμος Μητροπολίτης Παττάρων Μελέ τίος, ήτο καί Δεσπότης μας. ΟΊ σεπτο'ι ίερεϊς των, ίερεϊς μας. ΟΙ Διδάσκαλοί των, Διδάσκαλοί μας. Καί οί νεκροϊ των, νεκροί μας. Θά τηρήοωμεν είς την αγίαν μνήμην των, καθώς καί δι' όλους τούς καθ' οιονδήποτε τρόπον ά- πωλεσθέντας Μικρασιάτας, ενός (1) λεπτοϋ σιγήν. Αίνος σοϋ πρέπει Δέοπο- τα διά τα "Εργα Σου. Μέ όοα έπρόσφερες είς ημάς κα'ι ιδιαιτέρως — ώς άλ- λος Μωϋσής — είς τόν ά Ειον καθ' όλα έκ Σπάρτης Λαόν σου, είσήλθες δι- καίως είς την χαράν τοο ΚΥΡΙΟΥ ΣΟΥ, έν χώρω Αγ Ιω ν. Κάτι ανάλογον πρέπει νά είποϋ με καί διά τούς έκλιπόντας δ¬ λους ίερεϊς των, καί ιδιαιτέρως διά τάν άοίδιμον Αίδεσιμώτατον Ίωακείμ ΠεσματΖόγλου. Ήτο τυποις καί έννοία έντολοδόχος τοϋ Θεοΰ καί ύπηρέτησεν την 'Εκκλη οίαν κατά όλοκληρωμένον τρό¬ πον. Πέραν δμως αυτών, ήτο καί μία ήγετική μορφή τοϋ γένους, χωρ'ις καμμίαν επαρσιν. Όταν δι- εϊδε τότε, ότι ό κίνδυνος διά τούς χρισιανούς ήτο μεγάλος καί δέν αταματοϋσε διότι ήρχετο καθ' ώ¬ ραν μέ κακόν κυματισμόν, έπρο έβαλλε είς τούς Τούρκους ίθύνον τας τό έπιχείρημα, επί λέξεΐ: «Διατί διώκετε, μέ τόσην μανίαν τούς χριστιανους, άφοϋ Εεύρετε Οτι εμείς έδώ, δέν οάς έδώσαμεν ουδεμίαν αφορμήν καθότι άΐλλους άπό έσδς δέν έγνωρίσαμε». Αύ¬ τά μάς διηγήθηκε, μέ την χαρα- κτηριστικήν ωραίαν ;νρινον φω¬ νήν τού, όταν είχαμε ύπάγει πρό χρόνων μέ τόν μακαρίτην Πά τέρα μου νά τόν έπισκεφθοΰμε. "Ισως νά μην είμαι ό κατάλλη λος διά νά Ζωντανέψω διά λό¬ γων, τοϋς Άγίους αύτούς νε¬ κρούς, παίρνοντας ωρισμένα πε-, ριστατικά τής Ζωής των μέσα ά¬ πό τό θάμβος, της προσωπικής των ίοτορίας. Οϋτε φυσικά μοϋ επιτρέπεται νά κάμω κλιμάκωαιν διά τα άγαθά καί ίερά των "Ερ γα. Αύτό είναι "Εργον "ΑλλουΙ Είναι 'Εκείνου, είς τθν Οποίον εύ ρίοκονται Εύαγγελικώς κα'ι Άπο οτολικώς τεταγμένοι. Έκ των διοτύπων >όγων τούτων, ή ζρη
οκευτική προβολή έχει άποκτήσει
δική τής συνιαταμένην. Παρά πάν
τα ταυτα δμως, πιατεϋω, πές κα'ι
δ Πατήρ ΙΩΑΚΕΙΜ συγκαταλέγε-
ται μεταΕύ των ΜακαρΙων σήμε¬
ρον .διότι έν Νομώ ΚΥΡιΙΟΥ κα'ι
τΓ|ς άγάπης τοϋ Λαοϋ τού έπορεύ
θη καθ' όλον τού τόν βίον. Ού δυ
νάμεθα νά προσφέρωμεν δι' δ¬
λους τούς μνημονευθένιας νέ
Λρούς, καί ιδιαιτέρως διά τούς
διακανονίσαντας έν τή 'Εκκληοία
τοϋ ΧΡΙΣΤΟΥ, εγκώμιον έ π ά
Ειον, ίΐλέον της εύσεβοϋς
διαβεβαιώσεως ότι
θά διατηρήσωμεν α Ι ω ν ι α ν
την μνήμην των. Οΐκοθεν νοεϊτα
δτι τούτο έκ πολλών λόγων ου-
νάγεται. "Εκ των ούκ άνευ δμως
έν παντί καί πάντοτε, πρέπει, νά
συνάδεται.
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοπούλου έιιιτίμου Γυμνασιάρχου
Ε1
Γιά την ώρα ή έπιστημονική αύ
τή διαπίστωσις τής θιβλικής διη-
γήσεως, περί τής δημιουργίας τοϋ
κόσμου, είναι σχεδόν πλήρης.
Δέν είναι καθολοκληρίαν πλήρης
εάν άφ' ενός ή έΕήγησις τοϋ πρώ
τού κεφαλαίου τής Γενέσεως τοπο
θετηθή μέσα στό άληθινό φώς
κα'ι άφ' ετέρου, ή έπιστήμη έλευ
θερωμένη άπό τίς παραφυάδες
σέ άντίθεση πρός τόν Μωυση.
"Οσον άφορά τέλος την Ά-
στρονομίαν, αυτή δέν μπομβί νά
παραδεχθή ότι τό σύμπαν έχει η¬
λικίαν μόνον έΕ ή οπτά χιλιάδων
έτών. Ό Χέρσελ εχει άποδείΕει ό¬
τι τό φώς ωρισμένων αστέρων
χρειάΖεται τουλάχιστον δύο £κα-
τομμύρια χρόνια έως ότου νά
φθάση σ' έμάς. Βεβαίωσις κατά
τα φαινόμενα πολύ τολμηρή.
ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - Τα£ιάρχου Π.Δ.
ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ
Η
έκ προηγούμενον)
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΕΚΤΟΝ
ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΙΝΔΟΥ
(Συνέχεια)
της, θά εκτελέση πλήρως τό έρ- ! Έν τούτοις έχει άποδειχθή σή
γον της. ι μερά ότι ούτος έχει μείνει πολύ ό-
"Εως τότε, κατά την γνώμην ι πϊσω άπό την άλήθεια.
μου, δέν ύπάρχει γιά τό πνεϋμα ] Ή γεωλογία δγει στά ιδία άπο
κα'ι την ταπεινή έπιστήμη τίποτε
τελέσματα. "Εχει σχίσει τδν φλοι
υπεράνω άπό την παντοδύναμη | όν τής γής, όπως εμείς σχ!2ομε
θείαν διαφώτισιν, γιά την πιστή ' τόν φλοιόν τοϋ πορτοκαλιοϋ καί
καρδιά τίποτε τό πιό εύεργετικό βρήκε παντοϋ άποδείΕεις άνυπο-
όοον ή μελέτη τής έΕαήμερης δή λόγιοτης ήλικίας. "Εχει κάνει πρά
Πλήρης περιγραφή τής έπικής μάχης τής ΠΙνδβυ μετά συντόμου
έΕιστορήοεω^ ολοκλήρου τού πολέμου 1840 - 41.
λειώνουμε.
Θά ήτο έβδόμη εσπερινή ώρα,
ι πού οί δύο ΆΕιωματικοί είσήλ-
| θον είς τό Διοικητήριον τοϋ Α¬
Ι ποσπάσματος Πίνδου,, καταλη-
φθέν άπό τής προτεραίας υπό τοϋ
Έπιτελείου τής Ι Μεραρχίας, ένώ
ό Συνταγματάρχης Δαβάκης πε¬
ριωρίσθη είς έν δωμάτιον τής οί
κίας τοϋ παντοπώλου Δημητρίου
ΤΖιμοπούλου, παρά την κεντρικήν
πλατείαν τοϋ χωρίου.
Είς τό γραφείον τοϋ Μεράρχου
ευρίσκοντο συνεργαΖόμενοι την
στιγμήν εκείνην μετ' αυτού ό Επι
Ή
1.
άντεπίθεσις Δαβάκη
Ή διαταγή τής άντεπιθέσεως
...Μέ τό τραγούδι όρμοϋν,
ΑογχίΖουν, πεφτουνε
κορμιά μαρτύρων οί ήρωες έ
κείνοι
"Ενα τραγούδι είναι γι' αύ
τούς ό θάνατος
κΓ ή μνήμη των ένα τραγού
δι θ' απομείνη.
Ι. ΠΟΛΕΜΗΣ
τελάρχής τής Ι Μεραρχίας 'Αντι
συνταγματάρχης Πυροβολικου
Σπυρόπουλος καί ό Διευθυντής
', τοϋ
III
Έπιτελικοΰ Γραφείου
Άφοϋ ανεχώρησαν έκ τοϋ γρα- ] Ταγματάρχης ΠεΖικοΰ Κριεκού-
μιουργίας, κάτω άπό τό φως των
νέων άνακαλύψεων. Αυτήν την
μελέτην θέλομε τώρα νά αρχί¬
σωμε, χωρίς νά αφήσωμε τόν έ- {
αυτόν μας νά άποθαρρυνθή άπό
οιαδήποτε δυσκολία. |
λ :
«Έν άρχη έποίησεν ό Θεός τόν
εύρανόν καί την γήν». (Γεν. Ι
§ 1).
Αυτή είναι ή πρώτη είκόνα ή '
όποία Εετυλίχθηκε μπροστά στά
ματια τοϋ Μωυσέως. Βλέπει την
δημιουργική πρδΕι ή όποία «έν
άρχή» εκάλεσε τά πάντα είς τό
«είναι». Προηγουμένως δέν ύ-
πήρχε τίποτε. Τώρα ύπάρχουν ό
ουρανός καί ή γή ή τουλάχιστον
αύτό άπό τό οποίον πρέπει νά
χηματισθοΰν. «Δέν πιστεύομε»,
σημειώνει ό Γεώργιος Μπου-
φφόν (1) «ότι ό Θεός στήν άρ-
<ή εδημιούργησε τόν Ούρανο κα'ι την γή δπως είναι τώρα: διότι ά μέσως κατόπιν ή Άγία Γράφη λέ 'ει ότι «ή γή ήν άόρατος κα'ι άκα ασκεύαατος» καί ότι ό ήλιος, ή αελήνη κα'ι τά άστρα κατά την τετάρτην ημέραν έτοποθετήθη- ααν. Τό κείμενον τής Βίβλου αύ- τό καθ' έαυτό θά βρισκόταν σέ άντίφασι, εάν θέλομε νά βεβαιώ σωμε ότι ό Θεός, στήν άρχή έδη μιούργησε τόν ουρανόν καί την ή όπως είναι τώρα. (Πρώτον, άργότερα έδωσε στήν ϋλη την παρούσαν μορφή της καΐ καθώρισε στόν ούρανό την θέσιν τοΰ ηλίου, τής σεληνης κα'ι των αστέρων. Γιά να άντιληφθούμε λοιπόν όρθά την πρώτη λέΕι τής βιβλικής διηγήσεως, πρέπει νά παρεμβόλωμε, μιά μικρή λέΕ', κατ' ανάγκην, ή' όποία χωρίς άμ φιβολία διαφωτίΖει τό νόημα, ώς έΕής: «Έν άρχή έποίησεν ό Θε¬ ός την ύλην τοϋ ούρανοϋ καί τής γής». Τουτο σημαίνει ότι ό Θε¬ ός εδημιούργησε την τεραστίαν έ κείνην όμιχλώδη κηλϊδα μέ την όποιαν ήρχισεν ό κόσμος κα'ι άπό την όποιαν, μέ την θέλησιν καΐ την πρόνοιαν τοϋ Θεοΰ προήλθον δλοι οί άστερισμοί. "Ετσι διδάσκουν ό Λαπλάς (2), ό Χέοσελ (3) καΐ ό Άραγκώ (4). Πότε έπακολούθησε ή πρώτη αυτή δημιουργική πράΕις; Ποιό χρονικό διάστημα την χωρίΖει ά¬ πό την έμφάνισι τοϋ άνθρώπου; Αϋτό είναι δύσκολο νά τό βεβαι ώσωμε. Μερικοί θεολόγοι οί ό- ποίοι όρμώνται άπό την αρχήν ό¬ τι οί ούρανο'ι γιά την γή έδημι- ουργήθηκαν δπως καί ή γή γιά τούς άνθρώπους καΐ ύπολόγιϋαν ότι ή δημιουργία τοϋ τελευταίου ' τό πολύ φθάνει έως τά 6 έως 7 χιλιάδες έτη, ενόμισαν Λτι γιά την όλην δημιουργίαν την ίδια χρονολογία πρέπει νά παραδε- χθούν. Ό Μωυοης δμως δέν τό βεβαιώνει αύτό. Ή έπιστήμη βε- βαιώνει ακριβώς τό άντίθετο. καΐ μιά βαθύτερη θεολογική άποψις έ- Εηγεϊ ότι ή έπιοτήμη έχει δίκηο. έν τούτοις δέν βρίσκεται καθόλου Σας εύχαριστώ δλους θερμ'ό τατα. ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ ΜΑΡΚΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5. ΟΜ0Ν01Α ΤΗΛ. 528800 ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ;- ■ • ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡ(ΘΡ1ΤΙΔΕΣ γματι σπουδαϊες έΕακριβώσεις. Ι. Στό μέγα βάθος των 12 χι λιομέτρων, στό οποίον κατώρθω σε νά φθάση, βρήκε μέταλλα λυω μενά άπό τό πϋρ, μεγάλους όγ- κους γρανϊτου, κόκκινους άμμώ δεις λίθους άπό πορφύριο κα'ι γνεύσιο μέ δμμο καί αργιλλο λυω μενά, των οποίων ή ήλικια δέν είναι δυνατόν νά καθορισθή. II. Επάνω άπό τό στρώμα αύ τό, τό βαθύτερο άπ' όλα τ' άλλα! κάτω άπό τό όποϊο συναν^οϋμε φωτία βρήκαν σχηματισμούς πε- τροκάρβουνου. Σέ μερικές χώρες όπως στήν Αγγλία, την Άμερική, την βόρειο Γαλλία ύπάρχουν κοι- τάσματα σέ βάθος 3600 μέτρων, 80 — 100 διάφορα στρώματα άν- θράκων, τό ένα επάνω στό άλλο, χωριΖόμενα άπό πολλά ενός πο- δός πάχους στρώματα άργίλλου. Σέ κάθε στρώμα άνθράκων πρέ πει νά άναγνωρίσωμε ένα δάσος τό οποίον γεννήθηκε, αύΕήθηκε καί απέθανε. Φυτική γή τό εϊχε καλύψει επί μακρόν χρόνον. "Ενα δεύτερο δάσος γεννήθηκε έπίσης άπό ένα τρίτο καί ούτω καθεΕης. Τώρα βρίσκονται έκατό τέτοια στρώματα. Αύτό προϋποθέτει πό- σες έκατοντάδες έτών! Δέν πρέ πει δμως νά λησμονήσωμε συνάμα ότι ή περίοδος των πετροκάρβου νων είναι μόνον μία άπό τίς πολ λές περιόδους δπου επέρασε ή γή καί δχι μάλιστα ή μακρότερη. III. Επάνω άπό τό στρώμα των πετροκάρβουνων βρίσκομε την κρητίδα. Μερικά στρώματα άπ' αυτήν έχουν πάχος μέχρι 1000 ποδών. Άλλά τώρα είναι γνωστόν γενικώς ότι τα στρώμα¬ τα τής κρητϊδος δέν είναι τίποτε άλλο παρά μαΖικοί τάφοι ενός πό λύ μικροϋ έγχυματικοϋ Ζωΰφιου, άπό τό οποίον έκατομμύρια θά , θαρρύνη γελών: φείου τοϋ Συνταγματάρχου Δα- 6άκη οί διοικήται των Λόχων 2ου καί 7ου, έμεινε δέ τελευταϊος ό ταγματάρχης Καραβίας, διημεί- <ρθη μεταΕύ των δύο ανωτέρω α Ειωματικών στιχομυθία χαρακτη ριστική τής καταστάσεως. — "Εχετε πάντοτε την έλπίδα Συνταγματάρχα μου, δτι θά έπιτύ χη ή άντεπίθεσις; — "Εχω, Γιάννη, απόλυτον πε¬ ποίθησιν δτι θά τούς μαντρώσω τούς ΊταλούςΙ — Έγώ άυφιβάλλω, έπειδή αί δυνάμεις μας είναι πολύ μικρότε- ραι, οί δέ Λόχοι τοϋ Άποσπάσμα τος σας είναι κατάκοποι. — Μέ αύτούς τούς Λόχους θά κάμω την άντεπίθεσιν! Θά τούς δής! Ό δγκος, άλλως τε, των Ί ταλών δέν μέ τρομάΖει έπειδή ε¬ χω την γνώμην πώς οί φαντάροι μας, αμα διοικοϋνται καλά, είναι άπαράμιλλοι. Θά μπώ αϋριο μπροστάΙ — Θά μοϋ έπιτρέψετε Συντα¬ γματάρχα μου, νά μή συμφωνήσω μαΖί σας. Εάν πάθετε κακό; — Καραβϊα, έπήρες εϊδησι πώς τα παίΖουμε όλα γιά δλα; Ήτο (οανερά ή πρόθεσις τοϋ Συνταγματάρχου Δαβάκη νά νι- κήση τούς Ίταλούς ή νά πέση ε¬ πι τοϋ πεδίου ·Λης μάχης" διότι έ- γνώριΖεν αρίστα ότι δέν θ'άπέμε νέ πλέον δλλη εύκαιρία είς τόν Ελληνικόν Στρατόν νά άναμετρη θή πρός τούς είσβολεϊς. Καί αύτό τό κατενόησε πλήρως άπό την ώς ανω απάντησιν ό Τα γματάρχης Καραβίας, ό οποίος κατά την επίσημον εκείνην στι¬ γμήν ησθάνθη φρικίασιν είς όλό κλήρον τό θώμα τού. Φαίνεται δέ ότι ή δλη έκφρασίς τού θά έπρόδιδε την ψυχικήν τα ραχήν τού, διότι ό Συνταγματάρ χης έσπευσεν άμέσως νά τόν έν- ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥΙ-ΖΙΔΗ Μιά Κυριαιιάτιιιη φορεσιά Δ Ι Η Γ Η Μ Α κης . Ό Στρατηγάς ύπεδέχθη μέ προ σήνειαν καί ανακούφισιν τούς νεο ελθόντας ΆΕιωματικούς' μετά δέ την ανταλλαγήν των τυπικών χαιρετισμώ/, ό Συνταγματάρχης Δαβάκης ήρχισεν ύπαγορεύων είς τόν Έπιτελή τής Μεραρχίας , την κατωτέρω ιστορικήν διαταγήν | τής άντεπιθεσεως, ένώ πάντες οί άλλοι ΆΕιωματικοί σκευτικήν σιγήν: «Ι ΜΕΡΑΡΚΙΑ ΓΡΑΦΕΙΟΝ III ΑΡΙΘΜ. 23 έτήρουν θρη 'Σ.Δ. 31 ΌκτωβρΙου 2940 ■Ωρα 2230 ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ 1ην ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1940 Χ ά ρ τ η ς: Νεστόριον Κόνιτοα — Τό τΓχρ άποφασίσει δ Τάκης. θά ποΰλαγρ τό καλό Κνοιακάτι- κο κο.υστοιιμάκι τού. Μέ τα χρή- αατα ποϋ θδποιιρνιε, θ' άγόραζε τ' απαιτουμένη φάςιμακα καί τρό- κΓ μα γιά την άοροιστη μάννα τοι», ποΰ εμενρ κιΐτάκοιτη <ττι> κρε6ά-
ιι τού πόνοιι στό νοσοκομρίο.
— Κακοήθη; άνα,μίοι! εΐχε πή
ό γιατρός καί μίαν άλλη λέξη
πϊύ δέν την σιγx^άτη^ε τα δω-
δίκάχρονο ιιναλ.ουδάκι τού. «Περ
νίΐμε μέρ^ς δΰσκολες_ Βαρύ χει-|
μωνιχ. Άπάνθρ(ι>πη κα^οχή τοο
:941». Τα λόγκι τον γιατ^οθ άν-Ι
τηχοίσανε άλοένα έπίμονα στ'
'-'ύτιά τού, κ.αθώς πηγαινοερχότα-!
νέ τή στενή πνιγερή καμοιροΰλ.α'
ποΰ 6οισκότανε στό €άθο; Λν- 1
Οιγιεινής (ίύλής.
Οί σκέψεις, σάν κύιιατα άλ>.ε-
πάλληλα μιά- θαλάσσας φουρτου-
Μΐαχτμένης. -την τιιρηιννοΰσαν κ«ί
τόν 6(ΐσάνιζαν.
Τα πόί)ια του τάνοιωθε κοιμμε-
να; τό κ.εαάλι τού πονοί>σε, τό μέ-
τωπό το> έκαιγε, σά νάχε· πυρε-
-ύ.
"Οταν ήτανε καλά ή μαννου-1
λα τοι·, το δωματιάκι τους φάντα-
ΐ.ε καθίΐοό. "Ε,λαμπρ άπό πά- ,
στοα. "Ολα δείχνανε ταχτοποιη-'
ιήα <τρ τά5η ν.'.' εύπρέπεια. Τα ηονχαλ.άκια τού τα ρΰρισκε φοε- σκοπλνμένα, κ(ΐ).οσιδεοωμένα. Μά ό χαμύς τοΰ ,τατέρα -τού πού πο- λ.ρμοΰσε ήρω.ϊκά στά ΰιΐ'ώματα τής Β. Ηπείρου ν.ι' ή δουλϊκχ, ή Γρχώχεια, ή Λρΐνα την είχανε ά- "οκ.ήιιει .παράκαιρα τή μάννα, σάν Τό λυγΓρύκορμο κυπαρίσσι -ού πέφτει άπότομα άπ' τ' άλύ- πτ.ια ντυπήματα ενός άδίστα- κτου Τσε^ουριού. ' Την ϊίΓΐλ.ρπΓ ποΰ πηγαι νέ ααιλη- ι τη( σκιτττή, λυ.τημένη μ' άχροι- ,μα χείλη, μέ τό κεφά,λι μέο' τό μαΰρο ξειττισμένο τσεμπέρι νά πάρη τή φ-^ωχική ούνταςι ή νά <Γεοη μέσ' τό τενεκεδένιο κουτί ή χυλό γιά νά συντηρη- μποροϋσαν νά τοποθετηθοϋν στή μύτη ενός κονδυλομάχαιρου. Ή φαντασία δέν μπορεϊ νά ύπολογί ση πόσες γενεές τοιουτότροπων ΖωυφΙων θά έχρειάΖοντο γιά νά παραγάγουν άοβεστώδες ες μδΖες άπό κρητίδα. Οί γιγαν τιαϊες "Ανδεις καί τα τεράοτια κορδιλλιανά δρη δέν είναι τϊπο- τε άλλο παρά νεκρές πόλεις άπό — Στά γλέντια πού έχουμε κά νει μέ τούς φανταρους τού "Απο- σπόσματός μου, π ρ ώ τ ο ς έ σερνα πάντα τό χορό... "Ετσι θά γίνη κα'ι αϋριο. Τώρα πάμε στό μέ τό μικροσκοπικό ' γραφεϊο τοϋ Στρατηγοϋ γιά νά τε κέλυφός των τέτοι- |___________________________ Ι. Πληροφορίαι έ - χ θ ρ ο ϋ: Ό έχθρός φαίνεται ότι κατέχει δι' ελαφρών τμημά των την περιοχήν Κ ά ν τ Ζ ι - κου. Ημετέρα τμήματα κα¬ τέλαβον σήμερον την γραμμήν: Ά ρένα — Πριάσω- π ο ς. Άναγνώρισις πρός Φ ο ύ ρ κ α ν ανέφερεν ότι δέν κατέχεται, ώς καί ή Λ υ κ ο ρ- Ρ ά χ η. II. Αποστόλη Με¬ ρά ρ χ ί α ς: Ή Μεραρχία θά κινηθή αυριον πρός τάς κα- τευθύνσεις: α) Φ ο ύ ρ κ α — Τ α μΐ- π ο Ο ρ. ι —- Γύφτισ- σ α. θ)Πριάσωπος — Λ υ κοΡΡάχη — Ό Ευα, πρός κατάληψιν των κάτωθι άν- τικειμενικών σκοπών: 1) Φούρκα— Προιρήτης Ηλίας — ΣιουμολάΖαρη — Επάνω Ά ρένα. 2) Λιάγκη — Ταμποϋρι — λύβια — Προφήτης "Ηλίας Σταύρος. 3) Μπολιάνα — Γύφτισσα. (Συνεχιζετσι) Έκείνος ΰταν ιεμενε λεύτερο; 071" τό σχολειό,, έργαζόταν σ' ΐμ- .-.^ρικΰ καιάστημα. Άλυλά τύ ιιαγαζΐ 'ε'κλεισε κι' έ- :ιειν: χοορίς δοι>λειά, διωγμενος
υτούς ερημους δρόμους. Τότε άρ
ρώστησε ή μάννα. Άναγκάσθηκε
να μπή σέ νασοκομρίο γιά θερα-
^εία. Την τρλεΐ'ττιία μερά .τού
έφευγε άπ' τό δωματιάκι τού,
τοΰ «ρριξε ενα δλέμ^α πού δέν
θά. τό ξεχνούσε ποτέ: "Εκλεινε
κατι σπαρακ^ικό, μά καΐ περή-
τρανη.
- Έσύ, τού ψιθύρισε, πρρπει
νά κρατήσει.; ψηλά τό τιμημ^νο δ
νυιια τού πατέρα σου. Να μην
λυγ.'σεις ποτέ. γιά χά καλό —υ,
γιά την Έλλάδα μπς!
Τί νά κάμει δ μικρ»; Τακης
-ιού Λπ' ενωρίς μπήκε στά 6άσα-
·α τής πικοης ζωής; Πότε που-
λπϋπε τσιγάρα άπό κοΰτες -γ0ο
μπακάλη — χά κουτιά πού «·ίχα-
νρ έ/ατό τσιγάρα — πότε μά^νε
χόρτα άπ' τα περιδόλια, πόΐε με
τέφρρε μέ καρροτσάκι λαχανίδρς
σ-τήν άγοοά. Ή παιδιακίσια ξε-
•"οιασιίι καί τό χαμόγελο είχαν
γ.αθεϊ γΓ «ΰτόν.
"Ο φόδος άπ' την ελλειψη Γι-
σφάλειας ή άναμονή νέων στερή-
πεο»ν καί πόνων, τοΰ είχαν άφαι-
ρέσει κάβε ίχνος άφροντιβιας.
Μπροστά τού όρθα'ινονταν άναρί-
Ομητες έχθρότητιρς. Αϊσθανοταν
ιιόνος Λησμονημένος, στήν τρα-
ν.κή δοκιμιωϊία πού περίσκ.εται άναπάν-
τεχα έκτεθειμένο στό μέσο μα-
νιασμένου άνήμερου ώκεανοΰ. Γύ
ρι£ε νο>ρίς, έξηνΤλτ)μρνο;/ άπελ-
πΐΛαένος στήν κ-αμαρούλα τού,
γιά νά ^^άε^ τα ·ψίχονλα τής κί-
τρινης μπομπότας, την κ.ρΰα χορ
τόσουπα,. ένώ χό τσουχτερό κρύο
ριιπαινΕ άπό τό σ.τασμένο τζαμι
τού φεγγίτη πού τόν εΐχε οη.χά-
«τει μέ σκούρα κουρτίνα γιά τή
σνσκόχΐση, μ' ένταλή τής Κομαν
τατοι'ρ. Οί κλοΰΛες, τα μπλόχ.α,
οί σειρήνες ίΐοϋ ούρλκιξαν άναγ-
γήλοντας άεροπορικές έπι&ρομές.
η ανθρωπίνη άθλιότητα είτανε
γ' αυτόν Ρνα έφιαλτικό δραμα.
— Πεινάω! ακουγε νά φοινά-
ζουν σπ«ρακτικά τα δράδνα οί
νποσιτισμένοι άνίκανοι νά κινη-
θοΰν άλ'θρωποι στί; γωνιές των
σπΐτΐών, ποΰ πέθαιναν άπό χρύο
καί πεϊνα.
Πάν(ι) στά ξυλενια χειροκίνη-
τα καρροτσάκια τους, έβλεπε τα
χαράματα, τα γυμνά πτώματα
των κοκκαλιασμένων άνθρώπων,
,μ,έ ύρθάνηικτα τα γυαλένια τους
,μάτια. Τα κάρρα τής Δημ,αοχί-
ας αάζεινιν τα άνώνυμα ,ττώμτι-
τα καΐ τα στοίβαζαν τό ενα πά-
λο στ1 αλλο^ γιά νά Τά μετα-
φέρουν στούς ομαδικούς ταφονς
των νεκροταφείον. Την ίδια στι-
γμή οί Οδννοι περναΰσαν δΐΛλο,
άδιάφαρι μέ τό 6ήμα τής χήνας.
-ρραγουδώντα,ς!
— Όλαρία... Όλαλά...
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ:
'ΣΤΙΓΜΑΤΑ ΣΙΟΠΗΣ,, ΡΟΥΑΑΣ ΜΕΛΙΤΑ
Κα
έγχυματικά
Ζωΰφια.
(ΣυνεχίΖεται)
(1) Γεώργιος Μπουφφόν. Γάλ-
λος φυσιοδίφης (1707 —
1788). Φυσική Ίστορία «Έ
ποχή τής φύσεως» Τρίτος τό
μος σελίς 193.
(2) Σίυων, Πέτρος Λαπλάς
(1749 - 1827) Γάλλος μα
θηματικός καί άστρονόμοο
(3) Ουΐλλιαμ Χέρσελ (1738 -
1822) Άστρονόμος. Άνα-
κάλυψε τόν πλανήτην Ούρα-
νά καί τοϋς δύο δορυφό-
ρους τού.
(4) Φραγκϊσκος Άραγκώ (1786
•-1853) Άστρονόμος καΐ
φυσικάς.
ΤΟ ΝΕΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ ΤΗΣ κ. ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕ ΠΡΟΛΟΓΟΝ ΤΟΥ κ.ΧΡ. Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΥ
«ΣΥΡΡΑΞΙΣ ΔΙΩΡΥΓΟΣ ΙΟΥΕΖ 1956»
Τό Έλληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρημα
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
Τ»ς ΑΙΓΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
87ον μαθα, κατάλαβα γιατί δέν μοί)·
— Ό ΐδ'ος .-ΐόνος μάς έ'δεσε ρίπε τίποτα ό «άδερφός» μου! Θά
σφ χτά. Ή μητίρα τοΰ Άλ- περιφρονούσι καί τύν πατέρα
υ,π^τ Στούαρτ πέθανΡ στή Ζυ- .μου άκόμα, αν μάθαινα κάποια
ρ!χη( άπο φνματίιοση Ό ,-τατέ- Ι ενεργεια τον, πού βά είχε τύ συμ
ρπς τον τόν έκλεισρ έσωτι·ρικύ ) φέρον γιά όδηγύ! Κι' 6 Ά>-
,στύ κολλέγιο, .τού πηγά κι' έγώ! ιαπερτ τίξερε!.. "Ετσι, συμπάθη
άργύτερα καί ξαναπαντρεύτηκε. | σα πάρα πολ.ύ τή Φι'λλις., προ-
"Τστεηα άπύ τρία χρόνια αΰτθ-! τοΰ τή γνωο,ίσοι! Άλλά, αϊτή ή
κηοεμο-
γυναίκα
Δέν είναι εϋκολο, πάντα, νά
κλπίνης περιφρονητικά μιά ποι-
ητική συλλογή πού σοϋ προσέφε-
ρε κάποιο τής «νέας σχολής» Εε
πεταρούδι. Διότι άν συλλογιστής
τίς υψηλές «κορφές» τής τέχνης
(στήν ποίηση, στήν Ζωγραφική κ.
λ.π.) πού άναγνωρΐστηκαν στόν
20όν αίώνα μας, προβληματίΖεοαι
... άν στό βιαστικό σου Ε,εφύλλι-
σμα διάβασες τέσσερες γραμ-
μές σάν κι αύτές:
«Κι άν στό γέρμα τού ό ή-
(λιος
μάς στείλη μιά παράΕενη ά-
(χτίδα έλπιδοφόρα
την κρατάμε γερά
για' είναι αύτό πού περιμέ-
(ναμε»
·σνμπάθεια#
άγάπη
«ίχε. άφαιρεθεϊ άπ
μου στόν "Αλμπερτ!..
κτόνησε, αφήνοντας την
νία τού "Αλμπερτ στή
τον. Έκείνη δέν τόν είδε .τόχε.
'Λδ αφό;ησε γ>ά τί^ τύχη τού ..,,,.=-
κιί παντρεύτηκε τόν πατίηα μου! Ι Γοητεύτηκα μέ την προσο)πικότη
Πηγαίναμε στήν Ιδία χάξη, μέ-1 τά της. Δέν ήταν ό τύπος, ποΰ
νπιιε στύν ϊδιο θάλοαο κι' ή ήθελα γιά σύνΤρο·φο τής
συιιπτ.οση αυτή, μ,άί ρχ. ε «ι- | ,ιιπν. Ήταν
"Αμα τή γνο>ρισπ, τά ξεχασα
λα! 'Ενθονσιάστηκα μαζί
Τ' ά'λλα π·αδιά ζη-
άγάπη μας καί μά;
έ/ρΐνη, πού μοδλει-
π?: Ή άδερφή!.. Ώστόσο1, ό
"Α,λιυιερτ δέν την άγαποΰσε. 'Ε-
κανε νά μή δισψεύσουμε την άνύ
πιρχτη συγγένεια! Μόλις τελειώ
σομε τό κολ.λέγ.ο. ό "Αλμπρρτ ρ
φνγρ γιά τή Ζνρίχη, νά ςαναςων
έ.ιιχειρήσεις τού πά-
δέν ητ«νΕ
ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΟΥΝ
ΚΑ - ΑΝΕΞΟΔΑ
ΚΑΙ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ
ΠΕΙΡΑ
ΑΜΕΣΟΣ — ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ-
ΧΩΡ1Σ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟ.ΜΟΥ
ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ Η
ΜΑΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ
ιΕΠΙΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙΚΑ
ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ
Έκυκλοφόρησε τό νέο βιβλίον
τής κ. Δέσποινας Σεβαστοπού-
λου — ΒογιατΖή υπό τόν τίτλον:
«Σύρραξις Διώρυγος ΣουέΖ 1956»
μέ πρόλογον τού Έπιτίμου Προέ
δρου τής Ενώσεως των Έλλή-
νων Λογοτεχνών κ. Χρήστου Γ.
Εύαγγέλου. Σημειοϋμεν τόν έπίλο
γον τοϋ προλόγου τοϋ κ. Εύαγγε
λάτου, κατατοπιστικόν τής άξί-
ας τοϋ νέου βιβλίου τής διακεκρι
μένης ουγγραφέως κα'ι ποιητρίας
κ. Δέσποινας Σεβαστοπούλου —
Βογιατζή: «Καί είναι βιβλίον —
έπιλέγει ό κ. Εύαγγελάτος —
σπουδαίον. Βιβλίον γραμμένο μέ
γνώσιν βαθείαν τοϋ Μεαανατολι-
κοϋ προβλήματος, άπό τής άρχι
Λής τού (Βάοεως μέχρι των λε-
πτομερειακών τού άνελίΕεων, μέ
ϋφος εξαίρετον, μέ διαύγειαν πά
ραστατικής διατυπώσεως καΐ
βάθος οτοχασμοϋ καί πάνω άη" δ¬
λα μέ πάθος καί συγκινητικόν
.θαυμασμόν, διά τόν Ελληνισμόν
τανεψπ τίς
τ.-;οπ χθυ.
πλ'(θμένοι· γιά μεγάλα έ;γα. Δέν
άνέδηκε πολύ Χ'' οί'ιτε στάθηκε
1 κεϊ, ποΰ ρφτασρ ό ϊδιος! Στύ τρ-
τής Μέσης Άνατολής καΐ ιδίως ( λος ρμεινε μέ ·μιά μικρή, άσήμαν
τόν ΑΙγυπτιώτην, πού τόσα προ
οέφερε καί τόσα υπέστη. Είναι
κατά την εκτίμησιν μου, τό βιβλί
όν αύτό ή πλέον έπιτυχής σύν-
θεσις καί άναλυτική παρουσίασις
τοϋ πλέον λεπτοϋ κα'ι δυσχεροϋς
προβλήματος, τό οποίον είδικώ
τερον, είς τούς καιρούς μας, ευ¬
ρίσκεται είς τό έπϊκεντρον τής
διεθνοΰς έπικαιρότητος καί άπό
καθαράς Έλληνικής πλευράς προ
σφέρει σελίδας έΕόχου ένδιαφε-
ροντος. αί οποίαι δέν ημπορεί πά
ρά νά οταματήσουν την προσο¬
χήν. Καΐ πολλαπλώς νά έντυπω·
σιάσουν. Διότι χωρίς έμφασιν ά-
φήνουν τά γεγονότα νά όμιλοϋν.
Κα'ι αποτελεί αύτό πρόσθετον
μαρτυρίαν τής Ίκανότητος τής
συγγραφέως, ή όποία έπιβεβαιώ-
νει καί έν προκειμένω τό τάλαν-
τον. μέ τόν οποίον τόσον ώραϊα
κείμενα έχομεν χαρή μέχρι τοΰ
δέ».
χώοιστους.
λεύανε την
φώναζαν «άδέριτια». "Οταν γίνη »<πνπ τύν λάτρευε! Αυτή ή άνο- κ.αμε αντρες, ή συνήθεια μάς έ-, μοιύτητα σ^ά αΐσθήματά τους, μέ στενοχώρ,νσε π·ολ, Άλλά δνν μποροΰσα νά κάνω τίποτα. Δέ,ι επ οάλλεται ή άγάπη. "Εοχρ- τίΐ' μόνη τη;... Σηκώθηκρ. Άνακάτεψε τή φω τ,ά κι' Ερριξε δνό κϋΰτσυυρα μέ¬ σα. "Α.μα κεΐνα λαμπάδιασαλ, "ίη νακάθισε στή θέστι τού και συ- νέχισε: — Έπιθνμία τού "Αλμπερτ ν« ΐγ>.ααστ«Οοΰνε στο Λονυΐλο. Γιά
τύ χατήρι της Φύλλις, ποΰ εϊχτ
την "Εστερ μίυρόΓ τού;
σα. Άγόρασ-α τή μικρή έπιχε'-
ρηση, .Ορήκα τθΐ»ς κοτά,λληλους
άνθριό,τον; κιιί. σ' Ρνα χρόνο, <ι δουλειές τού πατίρα Στούαρτ ά θ.ζαν ΰπ(ος πρΛτα! "Ο "Αλμπερτ τίίρρ §ρ σττιν τυχη. Τύν ά'ο, ησ« νά τη ρ.τιχείοηση. Πέρ«σΓ .-ολ.ΰ δνσ κολε; μέρες, είναι αλήθειαι Στήν άρχή δίν μ.ιοροΰισα νά τού πςοσ 'ρίρω σχεδον τίποτα. Άργότερα, αιΐ'ΐ κληρονόαησα την .τεοΌνσ^ιι Ττ,ςς μητέρίΐ; μου, τόν βοήθη,σιι ά,-ΐατελ.ε<τματικά. Μά δί-ν ?γινρ Ι τΐποτη... Ό ξαφνικάς τού γάμος, Ι δυό μέρες προτθΰ νά φύγο) γιά την Ίνδία, μ' άπογοήτενσε! Δέν μοΰ τό είχε πεϊ! Ώστόσο, πηγά στή Ζνρίχη καί τόν άποχαιρέτη- σα μιά 6δο·μάδα π ι ά μπροστά!.. <"'ά ξανα&λ.Ρπόμαστε ΰίΓτΐρ' άπύ ενα χρόνο, ϊσως πιό πολν! Μά τύν έ'νοκοθα πραγραατικά σάν ά- δερφό. Πίστενα πώς είχε άνάγ- τή;ν ·,ιη άπ' τίς σν-μ6ου,λ&ς μόν προστασία μου! Εησι, τύ δρομολόγιό μου την τελευταία ί έ ά ή στ'γμή Ζνρίχη! ">ιί ί(ΐναπέρ«σα άπ' τή
Μ' αύτάς έλειπε! Είχε
τό γαμήλιο ταξ,ίδι τ
άπ' την -προηγονμένη μερά!.. Ή
Φΰλλις είχε πολύ πλούσιον; συγ
γενεΐς, μά παντρεύχηκε χωρ
τή συγκατάθΐσή τους. "Αμα τό'-
Άποτείνομαι, βεβαία, ιδίως,
πρός τά νειάτα γιατί ή χρονική ά
πόσταση πού χωρίΖει τόν γρά-
φοντα μέ την ποιήτρια ΜΕΛΙΤΑ
(πού έΕέδωσε τό δετύερο τεϋ-
χος «στίγματα σιω-
π ή ς») είναι μεγάλη, (τοΰ χρο
νικοϋ όρίου ουμβολικώς λαμβα-
νομένου): σάν την άπόστασή μι-
άς «άνατολής» καί μιάς «δύ-
σης».
Εμείς οί παληοί, άν νοιώσα
με μόνο έστω τις πιό πάνω τέο
οερες γραμμές, πού άνέφερα, άς
μην θεωρηθοΰμε προκαταθολικά
— προκατειλημμένοι — ώς «άκα
τανόητα» τά ποιήματα των σελί-
δών — τής συλλογής της: 3, 12,
15, 20, 23 τοϋ πρώτου μέροοπ
καί 49. 52. 53, 59 τοϋ δευτέρου
γιατί... έκεϊνο, τό όλιγόλογο (οχε
δόν οιωπηρό) τής 46ης σελίδας:
«Τό άλογο
τοϋ τελευταίου καδαλάρη
νεκρά»
......πού Εεπρόβαλε κατά τό
ψεφύλλισμά μου τής ποιητικίΤς
συλλογής της, μ' έκανε νά πι-
στέψω (κλείνοντάς την, ϊσως κά
πως άνικανοποίηταλ δτι γιά μερι
κά άπά τά ύπόλοιπα φταίω έγώ
πού δέν τά ένοιωσα (-.ώς......
ΛΥΣΙΣ)...... τπν ποίηση μιάς
«......ΑΥΓΗΣ.Ι
. . . .« Πόσα £οϋν
σέ σιωπή (
δέν μιλοϋν
#
Οί πλαγιές
των βουνών
θαλασσών
'κρογιαλιές.··»
ΜΑΡΙΟΣ ΚΑΝΤΩΝΗΣ
(λογοτέχνης)
Σ.Σ. Οί τελευτοϊοι στΐχοι ά
νήκουν είς τόν ύπογράφ<>ντα· Ι
τιποτα
πιστϊ>'ιη ότι δέν ε[χα δεί
άνώμαλο στά .ιαλιά δι6λ£α. 'ί2σ-
τόσο, ποτε δέν τοποθέτησε στήν
?πιχείοηση τά λεφτά, που ξητοΰ-
σε άπό μενά! Άργό-^ρρα πούλη
σα τή «ρίρμα κΓ άγόι,'ασα Ενα
σπ!τι στ' δνομα τής Φύλλις. Νό-
μισα πώς ό "ΑλμΛεοτ θά κατα-
λάδαιν* πύση άξια είχε, γιά με¬
νά, ή γυναΐκα τού.
πρόσεχε πιό ίΐολΰ.
οαι! —· Χαμογέλασε Ολιμμέν«.
-— Ό «άδερφός» μου δέν ε^ε-
πε τίποτα.. Γνρίξοντας άπο /ά Ι
.τοιο ταξίδι μου/ τούς 6ρήκα έγ-
κατεστημένους έδώ μέσα. Τό σπί
τι τής Φύλλις εΐχε πονληθ·εΐ.
«-^ - ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Κι' ίσως την
Μά δέ 6αριέ
ΤΟ ΕΓΉΚΑΙΡΟ ΒΙΒΛΙΟ
«ΚΥΠΡΟΣ — ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ — ΑΙΓΑΙΟ»
ΤαΕιδιωτικέα έντυπώσεις τού
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"Εξω άπό οχηματΐκές, παραδοσιακές άπλουστευ·
σεις, ό συγγραφέας οϊκειώνει τό άναγνώστη μέ τ0
νόημα πέντε τόπων τοϋ άλλοτινοϋ καί τοϋ σημεΡ'"
νού έλληνικοϋ χώρου: την Κύπρο, την Κωνσταντ·
νούπολη, την Έφεσο, την Άλικαρνασό καΐ την ·Σ>
φνο τό νησι άποκάλυψη».
200 σελίδες Δρ. 80
Στά βιβλιοπωλεϊα:
- Καρυβάκου (Πεσμαζόγλου 3) - Πατσιλιν
(Πεσμαζόγλου 9) - Κολλάρου - Σιδέρη - Ελ$υ'
θερουδάκη - Βαγιονάκη (Ίπποκράτουα 15) 0α'
σιλείου (Ίπποκράτουΰ 15) — Άλφα Ώμέγα
ρη (Στοα 'Ακαδημϊαο. 57) - Κουνάδπ
116).
- 0α'
ΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΑΗΑΟΙ
Ή Άνωτάτηη Διοιικοΰσα 'Ετητρο
•πή Δημοσίων 'ΥτκχΙλλήλων (Α.Δ¬
Ε.Δ.Υ.), είς σχετικάς άνακοινώ-
σεις της, διβκτραγωδε την δυσχε
ρή οικονομικήν θέσιν είς την ό-
τΓθίσν εχοιον ττεριέλθεΊ οί μ,'σθω-
τοΐ τού Δηιμοσίου, σιυνεττιεί'α των
τιιμοιρΐιθμιΐκών έξελίξεων αί οποίαι
είχον ώς άτττοτίλεσμα νιά μειωθή
ή άγοραστΐική των δύναμις. Μά-
λιστα. είς τάς άνακοινώσεις αύ¬
τάς, ή Α.Δ.Ε.Δ.Υ. άμιιλεϊ ττερΐ ά-
τΓθγνωσεως τοΰ δηιμοσιου—αλληλι-
κοΰ κοσιμου τής χώρας, ζητεί δέ
τήν κατ'£ττεΐιγουσαν χορήγησιν έκ
τάκτου σίκσνομικής ένισχύσεως,
μέχρις άριστ κης ρνθμ;,σεως ΤΟ1}
μισβολογιικού των πρ©6λή.ματος.
"Εν τούτοις, ή ανατηροσαρμογή
των οπτσδοχών τών δηιμοσίων ύπαλ
λήλων. έττΐ τή βάσει των νέων τι
μαριθ,μΐικών δεδομιένων, κατέστη ά
ναητόφευχτος —ττρός την κατεύ¬
θυνσιν αυτήν, άλλως τε, καταλή-
γδΐ κα'ι ή Πολιτεία— καΐ έ< λό¬ γων Ισης μεταχε'ΐρίσεως των δια¬ φόρων Κ'λάΐΧΛ' τών έργααμένων Συγικεκιριιμένως, οί ,μπσθοί των ύ- ττοΡλλήλων τού Δηιμοσίου. έν αντι¬ θέσει ττρός έκ'είναυς αλλων τάξε- ων, έξοκολθιυοθοϋν νά τταραιμιένον καθηλωμένοι,, ένώ τό κόστος ζω- ής εχει αυξηθή σημαντικώς οϋτω δέ, ή οικονομ ική ά—οδυνάμωσις τού κλάδου εχει ττιροσλάβει άνη- σαχητικάς διαστάσιεις. Έξ αλλου. 5έν« δύναται νά ύτΓοστηιριιχθή, σο¬ βαρώς, δτι ή κατ' Ετος χαρηγου-' ιμένη αύξησις των αττοδοχών, κα- ' τα 5%, τών έν ένΐιργε'ία ^αΐ συν- ταξιούχων δηιμοσίων ύτταλλή,λων, είναι δυνατόν νά καλύψη την διαφο ράν τού τιμαριβμΊκού κόστους. Άλλά, πέραν τής άρχής τής Τ¬ ση*; ιμΐΓαχειιρίισεως, ή άναατροσαρ μογή τών άτΓθδοχών τών δηιμοσί¬ ων ύποιλλήλων κ,ρίνεται άναγκα'ια χαΐ έξ δλλων ττλατνπέρων καΐ 6α θυτέρων λόγων: Ή συιμιβολή τών δημόσιον ύτταλλήλων είς τό έργον τής κρατικής μηχα/ής εΤνΐαι άναμ- φισβητητος καΐ ή κΡ^Π λειτουργία αυτής έιξαρτάται άττό την ΐκανό- τητα αυτών- Ιδιαιτέρως σή,μερον ή έτπάνδρωσις των δη,μοσίων ϋπτη- ρεσιών καΐ δή των οικονομ ικών τομέων, δι" ΐΜανοΰ ττροσωτπκού, άττοτελεΐ ττρωταιρχιικόν τταράγον- τα, τταρέχο δέ την ευχέρειαν είς ? ? ^ ί«>ιματεύετα.
με ημϊΤΒρους ή ξένους έττενδυτάς,
με έν,-σχυιμένην την θέσ,ν τού Ό
■κυ&ερνητκός έκ—,ρόσωττος χαράσ-
«. τα γεν** πΐλαίσ,α
φάσεως η ενός ,μέι1ρ0Οι έν& & ^
—ρεσ,,Λος ^
νος ό ο-οΐος θά έττ,,ση,μάνη έλλε;
ψε.ς, θα εισηγηθή λετττο,μερείας
κα. ούτω, θε ττρο^λάξ,η τό Κρά-
^ος άττο άνεπ,θυμήτους ένεργε!ας
η πράξεις
Ή Ελλάς, οιυ,, κεντιρώνουισα σή
■μερον το έπενδυπκόν ένδ'αψέρον
των ξένων, εχε, ανάγκην, «^ α1
αρ,μοδ,αι υπηρεσίαι της εΤΛςχι έ-
ττην.δΐρωμβν«ι ,μέ ίκανά στελέχη,,
δια νιά άνταιτροκ,ρ'θοθν είς τάς ηύ-'
■,η,μένας αύτάς ευθύνας Λιά την
τπροσέλκυσιν, δμως, Ικανήν <-£*£ Χων είς τό Δημόσιον, ά-αραίτητος ττροϋπόθεσις είναι ή ~αροχή ίσχυ Ρών κινήτιρων καί, πρώτον, ή χ0- ρήγηισις ίκανιοτηοιητι.^ών άττοδο- χών. Σήιμ.ε,ρον, μέ ^ <3ΓΛΪιμφισ6ή τητον ανάίτττθξ,ιν τής οΐκονο,μίας, ό ϊδιωτικός τομεθς άνταγωνίζ^τα, έπι-κι,νδύνως τό Δη,μόσιον είς την τηροσιέίλκ.·»σιν Ικανων στελεχών ΠαιρήΊλθεν ή έττοχή, καθ> ήν ή κα!
τάληψις μ,άς δεμοσίας θέσεως 6-
ττό τών τττυχιούχων Άι*>τάτω·;
Σχαλών εθεωρείτο ,μένα έτΓτίτίΐΐίγμα
κσΐ ικιάθε έλλτ,νιικ,ή οίκογενεια ώνει
ρεύετο νά ίδη τον βλοοστόν της ·Λα
σταδιο,δρα^ή είς τό Δη,μόσιον. Τό
~λεονέ<τη,μα τής ,μονκμδτητος, τό α~οίον τηροισφιέρει τό Δημόσιον, δέν δύναται, ττλέον, νά ϊσοφαρ'ιση τάς άλλας εΰκαιρίας, τάς όττοίας ττε,ρικλειιει ή σταδιοδρομία είς τόν ίδιωτικόν στϊβθνι (ύψηλαΐ ά- τηοδοχαί, ταχυττ^ρα έξέλι.ξις κλπ.). Καΐ ενθυμούμεθα την τθΒρίτττωσιν τού ύτΓθΐυιργείου Οιίκονοιμικών, τό όττοΐον, διά νά ττροσιείλκύση τοθς ίκανωτέιρους νέαυς εΐΐς πιροκηιρυχ- θέντα ύττ' αύτοθ διαγωνισ,μόν προ σλήψεως έ(|>αρΐ(ϊ<ών ΰπτΰΐλλήλωνέ δι «φήμιζε τα άγαθά τής σταδιοδρο μίας είς τό Δη,μό,σιον. 'ΕΞιν τπάση Γττειριπτώσει, τό Δηιμό σιον εχει άνάγκηινι Ικανών στϊλε- χών, διά νά άντσ—οικ,ριθή είς τή>'
ττολλιο—'λήν ότττοστολήν τοι/. Καΐ
τουτο, δύναται νά επιτευχθή μό-
κον, διά τής δελτιώσεως τής οί<ο νοΐμΐκής θέσεως των δηιμοσίων ύ —αλλήλων·.. ΑΙ ΕΠΕΝΑΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΞΕΝΗΝ >♦»♦♦♦♦♦♦♦>»<ο»>♦♦♦»♦♦♦»♦♦»»
·»»♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦
Ο ΠΟΑΥΠΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΗ8ΩΡΙΣΜ0Υ
Ό καλπάζων πληθωρισμός είς
τάς χώρας - μέλη τής Εύρωπαι-
κής Οίκονοιμικής Κουφότητος, θά
άττασχσλήση τό έξ Ύττουργών Συμ
βούλιον αυτής, τό όττοίον συνέρχε
ται την Πέμπτην, είς τό Λοι/ξεμ
δοΰργον. Κατά την έν λόγω Σύ¬
νοδον, έλτπζεται δτι θά ττροέλθσυν
οτΐμαντι,καΐ άττοφάσεις διά τ ήν κα
ταπολέμιησιν τού ττίληβωρισιμοΰ, ό
οποίος, έν είδει... πολύττοιδος, ε¬
χει καλύψει δλας τάς προηγμέ-
νας οικονομ ίας καΐ άπτειλεΐ μέ
κατάρρευσΐν άλόΐκιληιρον τό οίκηνο
μικόν οίκοδόμη,μα τού Δυτικοϋ κό
σμου!
Έν τούτοις, μεγάλας σκετττικι-
σμός έπικρατεϊ, κατά ττόσον καΐ
άπό τήν έν λόγω Σύνοδον τού έξ
ΎτΓουργών Συμβουλιον τής Ε.Ο.
Κ. θά ττροκΰψουν θετικά όπτοτβλέ-
σματα. ώς έκ τής φύσεως τού
ττρός αντιιμετώττισΐν φαινομέ'.ου
τού ττληθωρισιμού. Έπ' αυτού ι*1
Τραπέζα Δηεθνών Διαχανονισ,μώ.
είς τήν ετησίαν Εκθεσιν της, έκ-
φράζει σοβαράς ά-μΐφι6ολ!ας, κα¬
τά πόσον αί κιυβερνήσΐΐ'ς είναι
ττράγίματι είς θέσιν νά έλέγξουν
τόν πληθωρΐισμόν, ύττηο τάς παρού
σας πολιτικάς καΐ οικονομικάς
οννθήκας, Ή Τραπέζα Διακανονι
οΐμών. ώς θερατ—ίαν τού παγκο¬
σμίου πληθωρισιμού, ύπογραίμμί-
ζει την άνάγκ'ΐν δττως άρχίσουν,
ΤΓάραυτα, ττροετοιμαισίσι. διά την
επάνοδον είς τό καθεστώς των
οταθερών συναλλαΐγ'ματικών ίσστι-
μιών, έστω καΐ αν συνεχίζεται, έ-
ττί τού παρόντος, τό σύστηιμα ι
των κιυμαινομιένων ίσοτιιμιών. Ή ,
μετατρεψιιμότης, ιδία δέ τού δολ-
Λαρίου, ήτο ό άκρογωνιαΐος *ί-
6ος τού συστήματος τού Μπρέτ-
τον Γούδς (σταθεραΐ Ισοτιμίαι)
καΐ είναι αξιοσημείωτον, δτι τό
«αθεστώς τώ..* σταθερών ίσοτμμι-
&ν έπέζηισε τής έτπσή'μου καταρ¬
γήσεως τής μετατρεψιιμότητος τού
δολΐλαρίου έττΐ 18 ιμήνας. μέχρι
όε τής ύττοκαταστάσεώς τού, ου¬
δέν μελλοντικον σύστ,ηιμα σταθε¬
ράς ίσοτΐιμίας ύπάρχει έν όψει. .
Ή άναζήτηισις ιλύσεως τού πλη'
^«ριστικού ττροβλήματος καθίστα |
τοι ϊτι .δυσχερεστέρα, έξ άφορ-
εΐής τών ύφισταιμένων διαφωνιών
κβ1 διαφόρων άττόψεων, ιμεταξΰ
των έταίρων τής Κοινότητος, ώς
'Ελληνική αποστόλη τοθ Έμπο
ρικοθ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμελη
τηρίου "Αθηνών, εύρ»κομένη είς
την Λιβερίαν, διαπρανματεύεται
θέματα παροχής τεχνικήο βοηθεί
αο καί συΖητεϊ τάς δυνατότητας
έπενδύσεως είς την έν λόγω ό-
φρικανικήν χώραν. Πρόκειται διά
την δευτέραν περίπτωσιν, έντός
τών τελευταίων μηνών καθ" ήν τό
"Ελληνικόν κεφάλαιον άναϋητεϊ
εύκαιρίαο τοποθετήσεως τού είς
την Εένην. Ως γνωστόν, τό πα¬
ρελθόν φθινόπωρον, έπ' εύκαιρίο
επισκέψεως κυθερνητικοϋ παρά¬
γοντος είς Αίγυπτον, είχον διε¬
ξαχθή σχετικαί ουΖητήσεις διά
την έπένδυσιν 'Ελληνικών κεφα
λαΐων είς την έν λόγω χώραν.
"Εκτοτε, όμως, ούδ εμία υυνέ-
χεια εδόθη — ΐσως καί λόγω τών
περιοριστικών μέτρων. τα όποία
έδετον οί Αίγύπτιοι διά τόν σκο¬
πόν αυτόν" είναι δέ άγνωστον, ε¬
άν καΐ αί νέαι ουνομιλίαι, μέ την
ΛιβεοΙαν. θά άπολήΕουν είς θετι
κά άποτελέσματα, ή θά έχουν την
τύχην τών προηγουμένας.
Γεγονός πάντως είναι, δτι ά-
πό μακροϋ τό Ελληνικόν κε¬
φάλαιον ευρίσκεται είς άναΣήτη
σιν καταλλήλων εύκαιριών, δΓ έ-
πενδυτικάς δραστηριότητος είς τό
έΕωτερικόν. ΚαΙ βεβαίως, τάς εύ
καιρΐας αύτάς θά άναΖητήσωμεν
είς χώρας, αί οποίαι ύστεροϋν έ¬
ναντι ήυών είς οικονομικήν άνά
πτυειν ή βιομηχανικήν καΐ τεχνο
λογικήν έξέλιΕιν. Ώς τοιαύται
χωραι. πρωτίστως προσφέρονται
βΙ άφρικανικαί τοιαύται, διά πολ
λοΰς καί διαφόρους λόγους, κυρί
ως δέ λόγω τής γειτνιάσεώς μας
πρός αύτάς. Άλλωστε, εις δ,τι
οτρορα είς τήν Λιβερίαν έχομεν τό
ποοηγούμενον τοϋ έγκατεστημέ-
νου έκεϊ Έλληνικοΰ έφοπλιοτικοϋ
κεφαλαίου καί, ώς έκ τούτου, ή
ουνεργασΐα μας καΐ είς άλλους
τοιιεϊς νά μή έμφανίΖεται άνέφι-
"τος. Όπωσδήποτε, δμως, αί ά-
φρικανικαί χώραι προσιδιάΖουν
πεοισσότερον πρός τάς ιδικάς
μας 6υνατότητας· καί, πράγματι,
θέλωμεν να αντιμετωπίσω-
μεν τό πρόβλημα τούτο μέ τήν
έπιβαλλομένην σύνεσιν, πρός αύ
την τήν κατεύθυνσιν θά πρέπει νά
οτρέψωμεν τήν προσοχήν μας...
Ή άνάπτυΕις, έν πάση περι¬
πτώσει, τής έλληνικής βιομηχα-
νίας μ9ς έπιτρέπει σήμερον, νά
έπιδιώζωμεν έπενδυτικάς δραστη
ριθτητος είς τό έΕωτερικόν. Διά
τοΰ τρόπου ούτοϋ, έΕερχόμεθα
από τα στενά έθνικά πλαίσια, δι
κτυωνόμεθα μέ τήν διεθνή άγο
ρΰν καί, τό σπουδαιότερον, θά
δυνηθώμεν ούτω νά δημιουργήσω
μέν σοβαράν ύποδομήν διοχετεύ
σεως τών προϊόντων μας, επί τό
που, είς τάς άγοράς αύτάς. Βε¬
βαίως τό πάν έΕαρτάται άπό τάς ■ τόν μικρόν καί νπεράγαν κατετμη
παρεχομένου υπό των Εένων χω μένον γεοιργικόν κλήρον, την μο
ρών, διευκολύνοεις καΐ διασφαλί φολογίαν τού έδάφους, ή ύποία
σεις διά τό έπενδυόμενον ή έπεν
δυθησόμενον άλλοδαπόν κεφάλαι
όν είς αύτάς. Άπό τής πλευρός
Η ΑΓΡΟΤίΚΗ ΟίΚΟΝΟΜΙΙΙ
Μέ ίδιαίτΓρον ενδιαφέρον άνα-
ΗενοντίΗ αί προχ&ρσιναί άνακοινώ
σεις τοΰ άντιπρορδρου τής Κιι6ερ
νήσΓως, κ. Ν Μακαρϊξου, διά τα
νρα υ^τρα Λνα.ττι·ξεο)ς τής
κή; οΐΑ(ονομνΐΛ;4 Πιστεύεται,
τά ταό έξαγγελίαν μέτρα θά άνα
φροωνται είς τό ό/.ον κύκλωμα
τη; παραγίογής καΐ έμΛθοίας των
γείοργικών προϊόντων, τόσον διά
την κάλυψιν τών άναγκών τής έ-
σιοτεοικής άγοράς, όσον καΐ διά
την ομαλήν πορείαν των έςαγω-
γ*ν.
Ή 'Ελληνική άγροτική οίκονο
μία, όπως καί αί τοιαύται πολλών
αλ).(,>ν χωρών, εμφανίζη τάς αύ¬
τάς, σχεδόν, έγγενεϊς δ·σχερ>εί-
ών, .την επέκτασιν τών ρ
<ον καΐ την έκμηχάνισιν της γεωρ γί«ς... Αί διαρθριοτικαί όδυναμίαι τής Έλλϊ(νιχής γ^ιοογίας/ ηντικα Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΟΡΙΑ ΤΒΝ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΔΤΩΝ Διά την άρτιωτέραν —αραχολού θηιςπν, έτΓθτττείαν καΐ έλεγχον τήι δια<ιυήσιεως των κατεψυγμένωιν άφ' ενός μέν νά προσ- φΰγιομεν εί; τήν αθρόαν είσαγιο γ>'ΐν πολλών άγροτικών προιύντ(»ν
Λφ' ετέρου δέ, εί; τήν άπαγόρευ
σιν τών έξαγιογών σειράς γε<ορ- γικών έ.τίση; πς·οϊόν·των/ διά -την κάλ^αν τών έσωτερικών αναγ- κών. Βεβαάος, εί; τήν κητάοτα- σ.ν ταύτην ήχθημεν εκ πολλών α;, η δέ αναζητησι; λύσεων άπαι-| λόγιον καϊ ούχι συνεπεία τής μει- τει και (ΐΐτο.^ρλεϊ ίτι,ννρηί,/τι,ηυ' /.«τιγ/.»- τ-ΐϊ- *<-...»«.,....»_ α ι_-.*_ πολλών παοαγόντων_ "Αλλ.ιο; τε, τό άγροτιχόν πρόβλημα είναι άπό τα ό^ντζρα ξητήματα, τα όποία άντιμετ'οπίζουν όλαι αί προηγμέ- ναι οΐκονομίαι, ώς έκ τούτον δέ, δένάποτελεΐ μόνον Ελληνικόν φαι νόιιενον. Ή διαφαρά τής Έλλη¬ νικής οΐκονομίας ωέ τάς τοιαύτα; τών ξένον χ(ορών( ίγκειται είς τό ότι ήυεϊ; εχομεν νά άντιμετιοπί- σιομεν καί πρόσθετα προβλήματα, την βάσιν των είς δέ έπιτρέπει την έκμηχάνισιν των καλΛιεργειών είς ύλην την έκτα¬ σιν τιον καί, έν γένει, τίς αυτήν ταύτην την φύσιν τή; καλλιεργη 1>6 αυτής πρό πάσης ενεργείας ^,. ίηι66βίως τβν νεω(?νων β1ς
έβάλλ ά ίσ ύ
^ ς ν(? ς
έπιβάλλεται νά γνωρίσωμεν τούς τα; άσχολίας των. Επί δεκαετί-
δρους προσελκύσεως καί έπενδύ α; ό>.οκ.λήρους, ή γειοογία ήσκεϊ-
σεως κεφαλαίων είς τάς έν λό το κατά τόν πατοοπαοάδοτον χαί
παοαδοσιακόν τρόπον, μολις δέ έ-
σχάτίος γίνονται ποοσπάθειαι διά
την όογάνιοσιν αυτής επί κ«θα-
ρώς ίπιχποηματικίϋν Οάβεοηί. Είς
νω χώρας. Καί νομίζομεν, δτι εί
ναι έργον καί καθήκον τής Πολι
τείας ,νά ένημερώνη πλήρως τοϋς
ενδιαφερομένους δι' έπενδύσεις
τήν πεο(πΤΜσιν
πολα. έλ_
είο τό έΕωτερικόν -Ελληνας επι- π[8α. έχημΐν στηρίξε. είς τόν Οε-
χειρηματίας... ι σμδτ των όμαδικών καλλιεργει-
ΕΞΗΓΓΕΑΟΗ 10 ΝΕΟΝ 5ΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ
ΓΕΙΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΕΕ8Ι 1973 -1977
ΣΧΕΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙ ΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡ ΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
' κ. ΝΙΚΟΛ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ
της παςαγοιγής, ή όποία
χρινομενη ϊί; τό σύνολον της,
δ.-ν ίνεφάνισεν
; διαχν-
πρός τόν τ,ρόπον καΐ τα μέσα έ-
πιτεύξεως τού έπιδιωκαμ'ένου σ<ο >
ποΰ. Άνιτι,μέτωποι είς τό θέιμα
τούτο, είναι ή Γαλλία καΐ ή Δι/τ.
Γερμανία, εκάστη των οποίων έ-
πιδιώκει νά ττροεταΐ'ρσθή μέ τό μέ
ρος της «αί τάς άλλας χώρας —
μιέλη τής ΕΟΚ, διά νά επιβάλη
τάς άπτόψεις της. 'Υττογροΐμμιιζε-
τ«ι, δτι. διά την άντιιμετώπισιν
τού ττροιβλήιματος τού ττληθωρι-
σμού, ή Έκτελεστΐ'κή 'Επιτροΐττή
τής Κοινότητος πιροτείΜει τήν μεί
ώσιν κατά 20% των είσαγωγικώ"
δασμών τών διομηχανικώ-^ ττροϊόν
τ&>ν άπό τρίτας χώρας. Ή ττρό-
τασις αυτή. άρχμκώς, υπεβλήθη
τόν τταρελθόντα' Ιανουάριον, άλ¬
λά τό συνελθόν, τότε, Σκμ6ούλι-
ον 'Υπουργών είχεν άττορρίψίι
τή·ν πιρότασΐν τής Έπιτροπής.
ΠρέτΓει δέ νά οτρμ'ειωθή, ότι, έττϊ
τής ττρ.-'τάσεακ αυτής, ή Γαλλία
τπρσέβαλί. σταθεράν άρνησιν, δελ-
θεΐσα· μόνον, νά εξετασθή τό εν¬
δεχόμενον δ·ακ|ρατΐικής μ'ειωσεως
των ττοσοστώσεων, έκτός τού
Γτλαισίο·υ των ΤΓροτταιρασκευών
διά τάς νέας &ιεβνείς εμπορικάς
διοττραγιματεύσεις. τού ττροσε-
χούς φθινσττώρου. Ή Δ. Γερμα-
νία, άπό πλείΐράς της, εΐχε ταχ¬
θή Οπερ τής τρροτάσεως τής Έκ-
τβλεστικής Έπιτιροττής, μετά δέ
τήν αρνησΐι,ι τής Γαλλίας, εδέχθη,
ώς ιμιέσττν λύσιν, μίαν μεταβατι¬
κήν περίοδον σταιθεροττοιή<τεως τής διαδικασίας πρός την οίκονο- μ'ίοήν κα 1ομισματικήν "Ενωσιν τής Κοινότητος, την όττοίαν 6ασι ζει, ττρωτίστως, είς την καταττο- λέμηισιν τού πληθωρισιμού. 'Υττό την σ<ιάν των ανωτέρω, σι/ν'έρχεται τό έξ ύττουιργών Συμ¬ βούλιον τής ΕΟ'Κ ϋττό ττάντων. δ | μως, άναγνωρίζεται ή ότ.ιάγκη έ-1 ξευρέσεως Ιλύσεως, διά την κατα-1 ττολιέμηισιν τού ττληθωρισμού, ό ό- ττοϊος καλττάζεΐ ιμέ επικίνδυνον ρν θμόν έντός των «ΟλιτΓκν τής Κοι¬ νότητος. Σι»γκ£κ'ριιμΐένως, άναφέρε- ται ότι ό τταρών ττνΝηθωρισιμός κυ μαίνετσι μεταξύ 10-5% - 6,8%, έ¬ νώ ό μέσος έτήσιος ρυθμός άνα- τττύξεως είς τάς γωρας - μώλη τής ΕΟΚ θά είναι μόνον 6%, είς σταθεράς τιμάς, κατά τό τρέχο» ετος. . Τάς 6ασι«άς κατευθύνσεις καΐ στόχους τού νέου ττενταετΌύς ττρο γράμ,ματος 1973)77 είς τόν τ0- μέα τής Γεωργίας, έ^ήγγειλε κα¬ τά την διάρκειαν είδιικής συνιεν- τεύξεως Τύττου, είς τό υπουργείον 'Εθνικής Οιίκοναμίας (τοιμεύς Γε¬ ωργίας), ό άντιπρ'όΐεδρος τής κυ δερνήσεως κ· Ν. Μαχαρέζος, ττα- ρουισία των υτΓθυργού καΐ ΰφυ- πουργού αναττληρωτοΰ 'Εθνικής Οικονομ ίας κ.«. Έφεσίου καΐ Κα ρύδα. τού ύφυπουργού επί θεμάκ των Γεωργίας κ. ΠατΓατταναγιώ- του, τού γεν. γραμιματέως τού ϋ- φυττουργού κ. Γκόλια, τού άναττλη ρωτοΰ γεν. γραμμαίέως κ. Δημο ττούλου καΐ άλλων ύττηρ&σιακών τταραγοντων. Άρχιικώς ό κ. Μακαρέζος έτόν.ι σεν δτι τα ληκρθέντα την 6ην τρέ¬ χοντος ιμέτιρα υπό τοΰ Κυδερνητι- κοϋ Πολιτι.κοΰ Συμιοσυλίου δια- ,μοριρώνουν ,μίαν ^έαν δυναμΐ'Κ.ήν ά- ΑΒΜΟΣΙΕΥΣΕΙΧΙΣΟΛΟΠΣΜΟΜ Φέρβτοι είς γνώσιν τών -ΑΕιθτ. Διοικήσβων 'Αν»νύυ«ν Ετοιρβιβν καΐ Εταιρβιβν Πεβιωρισμένηο Εύθύνηθ ότι ^Γ όπο- Φάοεως νοθ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. ββ3**β)412Β ^ς 18)12)95. δπμοο.βυθβΙσπο «* τό ύπ' 6ρ.θ. ββθ)23.ΐ2.β5 ♦Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύιιων Έταιρβ.ων). όρΙΖβτοι βτι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωσι δημοσιβύουοαι έγκύρακ: τάς Προοκλήσβ« τ«ν Γ,ν,κΛν Συν«Α«ύαβ«ν καΐ τβίκ: Ίοολογ.οιιοΛ: των δ.ά τ*ς Οΐκονομ,κής μ«: εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι «Λδε διά τί* "ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό της ουγχωνβύσεώς *>&
γροτικήν ττοληιικήιν άνταττοικρινο-
μιένων ττρός τάς Ανιάγκας διατρο-
ψής τού έλ,ληνικού λ'αού καΐ τάς
άηταιτησεις τής 'Εθνιχής Οΐκονο¬
μίας.
Ό 6ασι·κός στόχος, είπεν έν σν
νεχεία, ό όποΤος έπιδιώκεται μέ
τήν νέαν γ·εωργΐ'κήν ττολιτικην είς
τα ττλαίσΐα τού νέου τηεντΌοετούς
ττρογράιμιματος 1973—77 έγκει¬
ται είς την έν τελει/ταία α*.·αλύ-
σει, μεγαλυτέραν δυνατήν αύξη¬
σιν τής τταραγωγής· Ή αύξησις
τής τταραγωγής ττρός τάς όρθάς
καΐ δυνοομικάς κατευθύνσεις απο¬
βλέπει είς τήιν μ·εγί«ττην δυνατήν
σμί'κρυνσιν τού χάσματος μεταξύ
τών τταιραγοιμέκων γεωργ ιιχών ττρο
ϊόντων κοτΐ τώ-/ άναγκών τής κα-
ταναΐλώσεως. είς τόν ίμηδενισιμόν
τοΰ άνοίγματος είς άλλα ·π·ροϊόν-
τα καί, σινεττώς, είς την έξοχτφά-
λισιν τής άτταΓΐΤονμένης οχιταρκε!
άς. Ή επίτευξις τού τοΰ στόχου
τούτου 8ά έπιτριέψη καΐ την μεγ'ι-
στην δυνατήν ττροώθησιν τών έξα
γωγών γεωργιικών τΓροϊόντων.
Παροίλλή'λως έτπδ.ώκεται ή αύ¬
ξησις τοΰ ε,ΐσοδήιματος των τταρα-
γωγώ^ ιμας καΐ ή έναρμόνισις τής
γεωργικής ττολιτι.κής μας ττροοδευ
τικώς μέ την γεωργ ικήν ττολιτικήν
τής Κοινής Άγοράς.
Ώς ττρός τα ληφθέντα μέτρα
καΐ ειδικώς ώς ττρός την επέκτα¬
σιν των έργων ύ—οδαμής — κα-
τεύθυνσις ττρός τήν όττοίαν θά κα-
ταβληθή σοβαρά ττροσπιάθεια —
('έργα έγγειοβΐλτιιωτικά κλιτ.) δι
ατίθενται δ.ά τό '/έον ττενταετΕς
ττρόγραιαμα πιστώσεις 23-500.
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.. δηλαδή σχεδόν δι-
τπλάισιον άττό τίς τπστώσεις πού
διετέθησαν κατά τό προηγούμε¬
νον ττενταετές, αί όττοΐαι άν<ήρχον το είς 12,7 δΐς δρχ. Ούτω θά έ- ττιρευχθή επέκτασις των άρδευομέ νων σήιμΐρον έκτώσεων κατά 3.ΟΟΟ 000 στρέμματα. — ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ: Ώς πρός τόν άκαδασμόν, ττροδλέτΓεται ή έ- τρέχτασίς τού επί εκτάσεως 5. ΟΟΟ.ΟΟΟ στρεμμάτων. Διά τόν σκοπόν αυτόν θά σι/γκροτηθούν 80 άκάμη τοττογραφικά οτνεργεΤα. — ΑΙ ΟΜΑΔΙιΚΑΙ ΚΑΛΑΙΕΡ- ΓΕΙΑΙ: Ώς ττρός τάς ομαδικάς γεωργ ικάς έκ'μεταλλεύσεις. διετέ¬ θησαν δλαι αί πιστώσεις αί ό-) ττάσης φύσεως. ττοϊαι έκιτμμάται δτι θά άτταιιτη- θούν. Π'ροδλέτΓεται διά τό τρέχον ετος ή σι/γκρότησις 90 όμαδικών καλλιεριγειών φυτικής τταραγωγής, 140 όμαδικών έκτροψών ζώων καΐ 20 ϋττοδειγματιικού χαρακτήρος ό¬ μαδικών φυτειών βάμβαικος. — ΕΞΥΠΑΝΣΙΣ ΒΚΜΕΤΑΛ. ΛΕΥΣΕΩΝ: Ώς πρός την έξυγί- ανσιν τών γεωργικών έκΐμΐταλλεύ' σεων θά εφαρμοσθή ενα ειδικόν π"ρόγραιμιμα οργανώσεως και έκ- συγχρονισμού 1ΟΟ.ΟΟΟ γεωργι¬ κών έκιμεταλλεύσεων. Πρός τόν σκοττόν αυτόν θά ττροσλη<|>θοΰι< 400 άκόμη γεωπόνοι, πέραν τών όργακΐκών θέσεων, ακριβώς διά νά άναλάβσυν αύτό τό έργον. Διά τόν αυτόν σκοπόν βιετέθη πίστω¬ σις 250.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ττού έκτι- μάται δτ' θά άτταιτηθοΰν- "Ηδη διά τό τρίχον έτος διετέθησαν 30.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά την πρόσλη ψιν άναλόγου π·ροσωττικοΰ άττό νέ ούς γεωπόνους — ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ "Ως ττ.ρός τήν άναδιοργάνωσιν των γε¬ ωργικών συνεταΓρισιμών, ττροωθεΐ ται σχετικόν νομοσχέδιον είς τΐρο- κεχωρηιμιένον στάδιον, ϊνα ούτω αί έν λόγω όργαινώσεκ; άποτελέσου"/ φσρεΐς διά την έττίτευξΐν των εξής σκοττών: — Τήν άνάΐτΓτυξιν τής γεωργι- κής τταραγωγή·ς. — Την ιμετατάτπθΊν τού μεγα¬ λυτέρου δ^ινατοΰ μέρους των γε¬ ωργικών τΓροϊόντων. — Τήν εμπορίαν γεωργιικών ιττρο Ί'όντων. καΐ — Την ένίσχΐΛτΐν των παραγω- γών. — Η ΕΜΠΟ ΡΙ Α" Διά τήν κα- ιλυτέροτ/ οργάνωσιν τής έμττορίας των γεωργικώ/ ττροιοντων άττεφα- σίσθη ή Τδρικτις ττολυαθρίθμων το ττκών άγαρών, κατά νόμον, ϋττό τήν ευθύνην της τοττικής 'Ε-'ώσε- ως Γεωργικώ'/ Συνεταιρισ,μών. Ειδικώς Ιδρυθησόμενος κεντρικός ύ τοττικών άγορών. Θά έχη φρς ώς άττοστολήν τήν ΐΓαρακολούΘη- σν των αναγκών τής καταναλωσε ως, κατά ττεριοχάς, είς γεωργικά ττροίόντα ώς καΐ τής διοομορφω- σεως των τι.μών τούτων κλτΐ· Ό νέος φορεύς θά προκύψη έκ τής συγχωνεύσεως τής «Νέας Ά- γρέξ» μέ την Ε.Τ.Ε.Α.Π. Είς τάς τοπΐικάς αύτάς άγοράς θά διατί- θενται άγροτικά ·π;ροϊόντα. κρέα- τα καΐ ίχθυηιρά — ΟΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΟΙ Χώ ροι: Συνολικ,ή πίστωσΐ'ς. έξ αλ- λου διατίθεται διά την δετίαν έξ 790 έκατ. δρχ., διά την Τδρυσιν άτΓθθηκευτικών χώρων, ττρός συγ κέντρωσιν —καΐ έναττοθήικευσιν γε ωργικών, ττροϊόντω'/ καΐ δη.μιουργί Δι' εφέτος πραβλέττεται νά ίδρυ θαύν 3.ΟΟΟ νέαι κτηνοτρσφικαΐ μο νάδες ττάσης φύσεως. Διά την ε¬ πίτευξιν αυτού τού σ<οττού, τής αϋταρκείας δηλ. >μέχρι τέλους τού
ττενταετούς ΤΓρογράιμιματος, προσ-
λαμδάνονται τπροο&ευτικώς μέχρι
400 νέοι κτηνίατροι,
Η ΑΛΙΕΙΑ
Διά την ήνάτττυξ ν καΐ έκσυγ-
χρονισμόν τής άλιείας διατίθεν-
ται ττιστωσεις έν συνόλω 900 000
ΟΟΟ δραχμών, ήτοι 795.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δραχμαΐ άτπό τόν τΓρούτπολογι-
σμόν Δηιμοσίων Έττενδύσεων καΐ
105.000 000 δραχιμών άττο τόν
τακτικόν τπροϋπολογισιμόν δι' ερ-
γα ύτΓθδομής καΐ οίκοναμικήν έν!
σχυσιν των νέω·/ 'μοινάδων ττού με
λετάται νά ΙδριΛοΰν. Καθιεροΰται
νέα τΓΐστωτική ττολιτική διά τάς
άλιεχλπκάς έπιχεμρηΛτεις καΐ ΤΓροσ
λαιμιβάνσνιται 80 Ιχθυολόγοι · διά
νά ένιισχΰσουν είς τήιν άναπττυξια-
κήν προσπάθειαν είς τόν χώρον
τής άλιείας.
ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΦΥΤΙΚΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΝ
Τα μέτρα ταύτα έ'χουν ώς ακο¬
λούθως:
Άναττροσαρμόζονται αί τιιμα'ι
τών βασικών γεωργικών ττροϊόν-
των.
Διατίθενται ττιστώσεις 1.211.
000 000 δραχ.μαΐ διά τήν αϋξη-
ιν τής τραραγωγΐ'κότητος καΐ διά
τήν άναδιάρθρωσν των καλλιερ-
γειών,
Ή τροναγωγή βάιμβακος ττρο-
βλέττεται νά αυξηθή είς 450.000
τό.νους συστπ:,χ>υ καΐ 150.000
τόννους έικκοκικισμάνου βάμβακος.
Πρός διευκόλυνσιν τής μηχανιχής
το.ττριζονται εί; την ΰςρι«ταμε-1 κρεάτων, εξεδόθη ή ύττ' άριθλ 67.
νην σημερον χατίΐστασιν τή; στε | |973 Άγορανομιική Διάταξις, διά
νοτητο; της γεοργικής παραγο- τής οποίας όρίζονται, μεταξύ άλ-
γης, γεγονό; τό οποίον μά; ΰπε- λων· καΐ τα εξής:
— Έτγϊ σκοπώ άμαλού έφοδια
σμού άτΓΟντων τών καταστημάτων
λιανικής πτοΐλιίσεως κατεψυγμιενων
βοείου καΐ αίγοττρσβείου κρέατος
ανευ όστών υπό μορφήν
ου, μτπάλλας καΐ ρόλλου, άπαγο-
ρεύεται είς τούς λιανοτΓωλητάς
κρεοπώλας τού Νομού Άττιοίής ή
κατοχή καΐ έναττόθεσις τοιούτων
κρεάτων είς χώρους πλήν τών κα
ταστηιμάτων των καΐ είς ποσάτη-
τα μεγαλυτέρα τών 500 κιλών.
Εϊδιχώς διά τούς λιανοττωλητάς
μανσεις. Αύξομε.ώσεις είς την κρεοπώλας τής Κεντρικής Άγο-
.ιαοαγιογην των επί «ιέοους προ- ^ .Αθηνών ή —ο-6—ς ^^ δύ-
Ιοντων ασφαλώς εσημειώθησαν,] νστα, ^ άνέρχετα, μέχρ, 5.ΟΟΟ
χαι_ εν πάση περιπτο'ισει, ή άνά-
πτυξ ς τή; άγροτική; οίκονομία;
δέν ηκολούθησε τθύς ρτ»θμοΰς ά-
νόδου των άλλον παραγωγικων
κλάδων τής οίχονομίας τής Χώ¬
ρας. Πέραν τούτον, όμως, ή 6ελ
τίιοσις τού βιοτικοϋ έπιπέδου τοΰ
Έλληνικοΰ λαοϋ, έν συνδυασμώ
καί πρό; την αθξησιν των έξαγιο
γών άγροτικών προϊόντων, φαίνε
ται ότι είναι τα κύρια αϊτια τή;
, οΰτΐι) διαμορφωθείση; καταστάσε
ο);, τήν οποίαν καλούμεθα τό συν
τοίΐώτερον νά εξομαλύνωμεν.
Ήμεϊ; πιστεύομεν είς τύ μέλ-
λον τή, Έλληνικής γεωργίας καΐ
ότι πρώτιστον φροντίδα μα; πρέ
πει νά αποτελέση ή ανάπτυξις αύ
τή; εί; τα άνώτατα 6>νατά έπίπε
δα. Ό ίσχνρισμό; πολλών, ΰτι
προτιμώτερον είναι νά ε'ισάγωμεν
παρά νά παράγο»μεν γειοργικά προ
ίόντα, υπό την ση,μερινήν θεώρη-
σιν τών πραγμάτιον, είναι τό ολι¬
γώτερον Λνεδαφικός. Είδομεν, ό¬
τι ή έλλειψις πολλών γεωργικών
προϊόντοίν μας ηνάγκασε νά λάβω
μέν μέτρα (Λθρόίΐ είσαγο)γή - ά-
παγόρευσι; έξιχγωγών), τα ΰποια,
ίιπά μορφήν μέν προσωρινότητος
καλώς έ'χουν μακροχροΛΪως, ο-
μος, θά μάς περιαγάγονν είς άδι-
Ό ίντεινόμ.ενος πληθω¬
ρισμός είς τό έξωτερικόνκα ι αί
συνεχείς νομισματικ<ιΙ άναταρα- χαί( δέν πρέπει νά άγνοηθοΰν είς τήν προκειμένην περίπτωσιν, άλλ άντιθέτω; δρον οποι; μάς άνησυ χούν καί έπνδάλλεται, τό συντο- μώτερον νά προέλθωμεν είς τάς κατάλληλον; «νεργείας, διά νά μί) καταστοΰν, τα σημερινά προδλή- ιιατα, έφιάλτες μίαν ήμρραν, όπό τε καί βά ϊδονμεν εάν είναι βυμφε ρ(ότεηον νά είβάγοιμεν ή νά πα- ράγωμεν καί νά ίξάγοιμεν άγοο- τικά προϊόντα... κιλά. — Άπαγορεύεται καθ" άπασαν την Έτπικράτειαν ή κατοχή καί ή πώλησις κατεψυγμένων έν γέ·/ει κιρεάτων υπό έτπχειρήσεων καΐ ά- τόμων 'μή έχόντω.^ την Ιδιότητα τού χονδρεμπόρου κρέατος ή λια- ύ, τής ιδιότητος τωμ ταύ της άττοδεικνυομιένης καΐ δι' είδι- κής βεβαιώσεως έκθιδομένης ττα- ρά των συνδιικαλιστικών των όργα νώσεων έντός διιμήνου άττό τής ί- σχύος τής παρούσης, έξαιροαμέ- νων τής άπαγορεύσεως ταύτης των παντός εΤδσυς έττι.χειρήσεων σχετικών ιμέ την άνάλωσιν τού κρέατος τούτου (έστιατόρια, του- ριστιικαΐ έττιχειρτίσεις κΙλιτΓ.) ώς καΐ οΛλαντοττωλείων, άλλαντοτΓθΐ- είων καΐ έττιχεΐιρήσεων τυποποιή- σεως κατεψυγμένων κρεάτων. — ΟΙ είσαγωγε?ς καΐ χονδρέμ ποροι κατεψΐίγιμιένων κρεάτων, αί βιομηχανίαι ψύχους καΐ τα ναυτι- λιονκ,ά ττρακτορεΐα ή ναυτιλιακα'ι ε¬ πι χειρήσεις ή γραφεΤα διεθνών με- ταφορών, υποχρεούνται δττως ϋπο- Αναδιαρθρο')σιι)ιμεν τήν άγροτΐκή'.' οίκονομίαν μας πέοαν των θε<τμικών πλαισίων. κοίνεται απαραίτητον νά αναθεο>ρήσ(ΐηι.εν
ϊίαί τήν πολιτικήν μας επ! τών τι
μών τών γεαιργικών προϊόντο)ν.
Τουτο θά αποτελέση τύ ίσχυοότε-
ρον κίνητρον διά νά ώθήσωμεν
τού; άγρότ«; νά έπιδοθοΰν »ίς
τάς καλλιεογεία; των —εάν όέν
θέλιαμεν νά τούς μεταβάλοιμεν είς
μρτανάστας ΐ| βιομηνανικούς έργά
τας. 'Άς μή αύταπατώμεθα. διά
νά σνγκοατήσονμεν τόν γεοιργον
εις τόν αγρόν τού, ποέπει νά 6ελ
τκόσοιιμεν τό βιοτικάν τού επίπε¬
δον — τό οποίον, δυστΐκχώς^ δέν
ευρίσκεται καΐ είς τόσον επίζηλον
θέσιν, έν συγκρίσει μέ τό βιοτικόν
Άλλά διά νά Λναπτύξίομεν καί επίπεδον των άστικών περιοχών.
δάλλουν αρμοδίως καταστάσε,ις,
εις τάς όττοία'; νά ττεριλαιμιβάνων-
ται στοιχεΐα σχετικά σχετικά μέ
τάς είσαγομένας ποσότητας κρέ-
ατος, την τ (μην των, τήν είσκομι-
σθεΤσαν είς τα ψυγεϊα καϊ έξαχθεΐ
σαν έξ αυτών ττοσότητα εορέατος,
τήν ήμερομηνίϋον άφίξεως τώ« με-
ταφοριικών .μέσω* μέ κρέατα κλιτ.
— ΟΙ είσαγωγεΐς καΐ χονδρέιμ-
ποροι κατεψυγμένων κρεάτων γε
νικώς ύτΓοχρεούνται δττως ύποοάλ-
λουν καθημερινώς είς τάς Ύττηρε
σίας Έμττορίου τής £6ρας των
καΐ ο! τής ττεριοχής Τ.Δ. Πρωτευ
ούσης, είς τάς οΐκείας 'Υποδ)ν-
σεις Άγορανοιμίας Άστυνσμίας
Πόλεων καΐ Χωρ)κης, άντίγραιφα
τών καθ" εκάστην εκδιδομένων τι
μαλογιων ττωλΐγσιεως ή καταστά-
σεις διαλαμβανούσας τό σύνολον
τών έκδαθέντων τιμολογίων μέ ττλή
ρη στοιχεία αυτών.
Διά της Άγορανομιικής Διατά¬
ξεως όρίζονται έτΓίσης καΐ τα ε¬
ξής"
— 'Εττιιτ,ρέτΓετα·! ή παρασκευή
κιμά έκ τταντος είδους κατεψυγιμέ
νού κιρέατος έκ τειμαίχίων τής έκ-
λογής τοΰ ττελάτου καΐ κοττταμιένου
τταρουσία τούτου. Ή τΐιμή διαθέ-
σεως τοΰ κατά τα άνω τταρασκευ
αζαμιένου κιιμά καθορίζεται είς την
τοαύτην τής ττωλήοτεως των τβμα
χίων έξ ών ττροέρχεται ούτος· 'Εφ'
δσον ό κι,μας τΓαρασχευάζεται έκ
τεμιαΐχίων μετ" όστών οΰδεμία προ
σαύξησις τής τιμής τούτου έττι-
τρέτττεται, λόγω τυχόν αφαιρέσε¬
ως τών όστών, τών λιανοττωλητών
οντων ϋΐτοχρέων είς την ζύγισιν
καΐ ττράδοσΐΜ τούτων μετά τοΰ
κιμά.
— Τα ανωτέρω άφοροΰν εΐίς
τάς τιιμάς καΐ τόν τρόττον τταρα-
σκευής τού κιμά έκ τειμαχίων κα-
τεψυγμένου βοείου ή ττρσβείου κ,ρέ
ατος μετ" όστών καΐ ανευ όστών< μή θΐγαμένης έν ττροκειμιένω τής ύττ' αριθ. 55)73 Α.Δ. ττερΐ διατι- μΐγσεως των κατεψυγΐμένων δοείων ή ττροτ5είων κρεάτων των είσαγομέ νων ϋττό ιμορφήν τατπόΐλλας, ρολ- λών καΐ ιμασουρίων. ή όποία έξα- κολο<<βεΤ Ισχύουσα. ΣΧΟΛΗ ΤΑΠΗΤΟΥΡΠΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ Σχολή ταττητουργίας Ιδρϋεται ε'ς τόν "Αγιον Νικόλαον Διστο¬ μού τού ναμοΰ Βοιωτίαςέ κατότπν αποφάσεως τού ύφυτΓουργού Βιο μη,χανίας κ. Άντ. Χωριατοττού- λου. ,Η Σχολή θά έττοτΓτεύεται ύ- ττό τού 'Εθνικού 'Οργανισμοϋ 'ΕλληΜΐικής Χειροτεχνίας, θά φοι- τού δέ είς αυτήν, κυρίως, τέκνα τών εργαζομένων είς τήν έταιρίαν «Άλουμίνιον τής Ελλάδος», ή όττοία καί άναλαμιβάκει τα εξοδα τής Σχολής έπτΐ διετίαν. Γερμανικέα έπενδύσειο στίς χώρεο προελεύσεως τών ζένων έργατών ΑΜΒΟΥΡΓΟ. — 'Αινχχττροσαριμό νων έργατών στήν χώρα αύτη. καΐ ζεται ή πολιτικήν των δυτικογερ- γιά τόν σκοπό αύτό τα μέτρα μα/ιικων έττενδύσεων στό έξωτερι κό. "Η νέα άντίληψτ>. ή όττοία ά-
ποσκοττεΤ στήν ταχεΐα έκβιαμη,χά
νι,ση τών χωρών, άττό τίς οποίες
ττραέρχονται οί ξένοι έργάτες τής
Δυτικής Γερμανίας, ταυτόχρονα έ-
πιδιώκει τήν έπίλυση των ττρσβλη
μάτων ττοΰ άνακύτΓΓουν έξ αυτών
καΐ άναλύεται σέ ένα δηιμοσίευ.μα
τής 13.6.73 τής έγκύρου έφηιμερί
δος τού Άμβούργου «ΧΑΝΤΕΛ-
ΣΜΠΛΑΤ».
Συγκεκ'ρι,μένως. προτείνεται ή
έφαρμογή ιμέτρων έττιταχύνισεως
τών γεριμανΐΛών έττενδυσεων ττρός
τίς χώρες, άττό τίς όττοΤες ττροέρ
χονται οί ξένοι έργάτες. Τό σχε-
τ ιικό σχέδ ο εχει εκπονηθή άττό τό
ύττουργεΤο 'Εθνιικής Οΐκονομίας
τής Δυτιικής Γερμανίας,
Ό άριθμός των ξΓνων έργατών
στήν Δυτιική Γερμανία εχει φθάση
τα 2,4 έικαταμ.μύριαέ χωρΐς νά
ΰττο.λογίζωνται τα μιίλη των οίκο-
γεινειών των Πρώτοι σέ άριθμό
σαλλογής 6·όιμβακος ττροβλέττετα! ερχονται οί Τουρκοι. 2τΓονται_ ο_«
ή δ'άθ:σις ττ.στώσεως 635 000
000 δραχιμών, ώστε οί παραγω-
γοΐ ν ά άττ^κτήσθί,ν σύγχρονα συλ
λε·<τκά μηχανήματα. Ή καλλιέργεια δρετττών ανθέ¬ ων ττροβλέττεται '<ά αυξηθή άττό 5.ΟΟΟ είς 10 000 τουλάχιστον στρεμ. Δ'ατίθϊνται ττρός τόν σκο ττίιν αυτόν 200 ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχμ. Εάν κρ θή άναγκαΐον διά την έν τάσιν τής έν λόγω προσπαθείας, θά καταβληθούν αί απαιτούμεν α ι πιστώσεις, ώστε ό δυναμΐίίός κλά δος τής όν.θοκομίας νά ητιροωθηθή έτι ττεραιτέρω. Ή καλλ,έργεια άρω,ματικών κα'ι ψυτών έτπδιώκεται νά αυξηθή άπό 29.000 είς 65. 000 στρέμιματα, δ.ατιθειμένου πρός τόν ούτον σκοπόν ττιστώσε- ως 80.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχιμάς. Είς τόν ταμέα τής έλαιοκομίας άττο3ΐκοτρ;ΐται ή αύξησις τής μέ- στ>ς έτησίας τταραγωγης είς 210.
000 τόννους έλαιολάδου. Διατίθε
ρ
αν ρυθμιστικών άττοθεμάτων είς ται πίστωσις 4Ο5ΟΟΟ 000 δρα-
χεΤρας τής κυβερνήσεωςν ττρός κά χ.μών διά τή, εγκατάστασιν ττυ-
λυψιν των αναγκών της καταναλώ
σεως.
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ
κνής φυτεύσεως έλαιώνων. Έν ττρο
κεΊμέτΛθ έτπΐδιώκεται ττρός ,αντιμε-
τώττ.σιν τού τπραβλιίματος συλλο-
Ώς πρός τήκ ζωΐκήν παρσγω-] γης τού έλαιοκάρτΓου, ή άντικατά
γήν, ότ/τικειιμενικός σκοττός είναι Ί στάσις των ύψΐνλών δένδρων μέ
νά καλυφθή τό δνοιγιμα καΐ νά έττι χαμηλού άναστήματος τοιαύτα πυ
τευχθή έπάρκεια κρέατος μέχρι
τέλους τοΰ πενταετοϋς ττρογράιμ-
δηλαδή ιμέ στόχον ιτκρα-
γωγής 555.ΟΟΟ τόννων ιορέατος
κνής φι/τεύσεως, τα όττοΤα καΐ τα
χέως άναιτΓτύσσονται καΐ μεγαλυ
τέραν ό—όδασιν δχουν.
Έττίσης, θά καταβληθη ττροσ-
Γιοιτ/κοσλάβοι καΐ άκσλοιυθοΰν οί
Ιταλοί, "Ελληνες, Ίοττα'ΛϊΙ καΐ
Πορτογάλοι. ΟΙ χώρες των τριών
τελευταίων έθν'κοτήτων δέν τυγ-
χάνουν ιμέχρι τούδε τής εύνοίας
τού ύτΓουργείου Άναπτύξεως τής
Δστικής Γβρμαναίς, άλλά θά ε-
•π-ρεττε ^ά ένισχυθούν. δτπως καΐ οί
τπρώτιες, χαρή στό νέο σχέδιο τής
γερμιανικής κυβερνήσεως.
Κατ' αρχήν, ό έφαρμοζόμενος
νόμος ττερΐ έξαγωγής κεφαλαίω"
έκ Δυτικής Γερμανίας ίσχύει μέ¬
χρι τέλους τού έτους, άδιακρίτως
χώρας πραγματοποιήσεως των.
Στό /μέίλλον. δμως, οί έπΐ'νδύσεις
αύτές θά ένθΓθρρύνωνται, έφ' δσον
πραγματοτΓθΐοΰνται.
Τό σχέδιο προβλέτηει, μεταξύ
αλλων, κ'ίνητρα έτηστροφής τών
ξένων έργατών στΐς χώρες των
καΐ την άτπασχόλησή των στΐς βοι
μηχανίες, πού θά δημιουργηθεν
μρ τα γειρμανικά κεφάλαια. τα ό-
πΌΪα θά έτπενδυθούν. 'ΥτΓΟρχουν
σκέψνς δηιμιουργίας ΐτρογραμμά-
των έκΐτταιδεύσεως στΐς χώρες μέ
έργατιικό πλεόνασμα. Μιά γερμα-
νική έπΊιχείιρηση εχειι ηδη ύποβά-
λει ενα τέτοιο αΐτημα γιά την χο
ρήγηση βοηθείας άττό τήν δυτικο
γερμανική κυβΒρνηση, ττρός έφαρ
μογή ενός έκτταιιδεσε χθές κα'ι συνεχίζεται
σήμερα Τρίτη τό Συιμβούλιο τώ·;
ύπιοιοργών Εξωτερικών τών χω¬
ρών - μελών τής Ευρωττα ι κης Κοι
νότητος «αί άσχολήβηκε μέ την υι¬
οθετήση τής έντολής (ιμαντάτε)
ή όττοία θά επιτρέψη στΐς άρχές
τής ΕΟΚ ν' άρχίσουν διαπραγμα
τεύαεις μέ τήν Ισπανία, τό Ίσ-
ραήλ, την Άλγερία, τό Μαρόκο
καΐ την Τυνησία έττΐ τής λειγομέ-
νης γενμκής προσεγγίσεως τής
Μεσογεια<ής π·ολιτιικής τής Εύρω τταϊκής Κοινότητος Τα θέματα ε¬ πί των οποίων υφίσταται άκόμη έ<·κ.ρ-,μότης είναι πιερι,ορισμΕνα. Συγκεκρ.ιμένα στόν άγροτκό το- μ'έα υφίσταται ένα θόμα ττροοδευ- τΐ'κότητος των τταραχωρήσεων τής Κοι.ιίτητος ττρός τό Ίσραήλ καΐ τήν Ισπανία ένώ στόν διομηχα- νικό ταμία ύττάρχει θέμα μειώσε ως τών εύαισθήτων τΓρο'ιάντων, γρά τα ότΓθΐα, ώς γνωστόν, έητι- βάλλεται μιά πιό μακιρά περίο- δος δασμολογικών μειώσεων. Στό μεταξύ ύπογράφεται σήιμε Βρυξέλλες ή έμπτο ρα Τρίτη ρική συμιφωνία ΕΟΚ καΐ Γιουγκο σλαβίας, ένώ στήν "Αγκύρα έτοι- ,μώζεται νά συνέλθη (30.6.73) τό Σϋμιβούλιον Συνδέσεως ΕΟ'Κ — Τουρκίας. Ή σύνοδος αυτή θεω- ρεΐται ιδιαιτέρας σηιμασίας γιατί ■κατ' αύτην θά ύττογραφή τό ττρόσ θετο τΓρωτόκαλλον έπβκτάσεως τής συμφωνίας συν,δέσεως Τουρ¬ κίας καΐ τών 6 χωρών τής ΕΟΚ καΐ στΐς 3 χώρες νέα μιέλη της (Βρεταννία, Δανία, Ίρλανοΐα). Τό Συμβούλιον τής ΕΟΚ θά υΐ οθετήσΐί στό μεταξύ ιμία μεταοα- τι,κή συμφωνία πού θά καταστή¬ ση ένβριγούς όριοιμένες έ,μττορικές ρήτρες τού ιτροσθέτου ττρωτοκόλ λου άμέσως καΐ πιρό τής θέσεως ΚΙΙΙΛΟΓΉ ΑΝΕΡΓΏΝ ΔΙ· Ε- ΠΑΓΤΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΕΚ¬ ΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΕΙΣ ΣΧΟ- ΛΑΣ ΤΟΤ ΟΑΕΔ Έκ τού 'Οργανισμοϋ Άπασχο λήσεως 'Βργατικοΰ Δυναμικοϋ α¬ νακοινούται ότι έντός τοϋ προσε χοΰς μηνός Ίουλίον θά έπιλεγουν 31 άρρενες ανεργοι, ήλικίας 18— 46 έτών, οί όποϊοι κέκτηνται άπο λυτηρίου Δηυοτικοΰ Σ χολείου, προκειμένου νά καταρτισθούν έ- παγγελματικώς εί; τα Κέντρα 'Ε παγελματικής Καταρτίσεως Άθη νών καί θεσσαλονίκης ώ; βι: — Τήν 2αν Ιουλίου θά έπι-λε γοΰν 31 δνεργοι είς τό ΚΕΚΑ- ΤΕ θεσσαλονίκης, οί όποϊοι θά ίκπαιδενθοΰν είς τάς είδικότητας τοΰ σνγκολλητοϋ καΐ τεχνιτού με- ταλλικών κατασκευών. —Τήν 16ην Ιουλίου βά έπιλε γοΰν 00 δνεργοι εί; τό Πρότυ¬ πον Κέντρον Έπαγγελματικής Καταρτίσειος 'Ενηλίκων Αθηνών προκειμένον νά τύχονν έπαγγελμα τική; καταρτίζει»; εί; τα; ε'ιδιχό τητας φραιζαδόρον,, τεχνιτού με- ταλ? ικών κατασκευών, ήλεκτρολό- γου έγκατ<ιστάτου καί έλαιοχρω- ματιστοΰ. Ή έν λόγο) έκπαίδευσις βά είναι είς αμφοτέρας* τάς περυΐτο') «εις διαρκείας 180 εργάσιμον η¬ μερών καί οί έκπαιδυνόμενοι θά λαμβάνυν ήμερήσιον έκπαιδευτι- χόν έπίδομ^ έξ 125 δραχμών. ΤΟΤΡΚΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟ ΝΟΜΙΑΝ Ή εγκυρο; τονρκική εφημερίς ϊ'Ισταμπούλ Τιτζαρέτ» έδημοσίευ- σε προσφάτω; έμπεριστατωμενβν άρθρον π£ρί τί); οίκονομική; κα- τής Ελλάδος καί τής σπγκριτική; θέσεως τής έλληνι¬ κής οΐκονομίας έν βχέσει πρός την τονρκικήν. ό Ή Ελλάς, γράφει ή τουρκική εφημερίς, προηγεΓται άπό πλευ- ρά; ΰψους τού κατά κεφαλήν «I- σοδήματος τή; "Ισπανία;, τής Πορτογαλίας και τής Τουρκίας, πλησιαζει δέ ταχέως τό «α-τά κε- φίΐλήν ε'ισόδημα τής Ιταλίας. Έπίσης ή εφημερίς έπιβημαί- νει 6τι, ένώ σήμερον είς τήν Τουρκίαν άναλογοΰν επί χιλίων ά τόμων 4 αύτοκίντντθ,, 14. τηλέφω- να καΐ 0,4 ϊατροί, είς τήν Έλλά- 6α άναλογοΰν 22 αΰτοκίνητα, 100 τηλέφωνα καί 1,5 ϊατροί.
Ή Άνωτάτηη Διοιικοΰσα 'Ετητρο
•πή Δημοσίων 'ΥτκχΙλλήλων (Α.Δ¬
Ε.Δ.Υ.), είς σχετικάς άνακοινώ-
σεις της, διβκτραγωδε την δυσχε
ρή οικονομικήν θέσιν είς την ό-
τΓθίσν εχοιον ττεριέλθεΊ οί μ,'σθω-
τοΐ τού Δηιμοσίου, σιυνεττιεί'α των
τιιμοιρΐιθμιΐκών έξελίξεων αί οποίαι
είχον ώς άτττοτίλεσμα νιά μειωθή
ή άγοραστΐική των δύναμις. Μά-
λιστα. είς τάς άνακοινώσεις αύ¬
τάς, ή Α.Δ.Ε.Δ.Υ. άμιιλεϊ ττερΐ ά-
τΓθγνωσεως τοΰ δηιμοσιου—αλληλι-
κοΰ κοσιμου τής χώρας, ζητεί δέ
τήν κατ'£ττεΐιγουσαν χορήγησιν έκ
τάκτου σίκσνομικής ένισχύσεως,
μέχρις άριστ κης ρνθμ;,σεως ΤΟ1}
μισβολογιικού των πρ©6λή.ματος.
"Εν τούτοις, ή ανατηροσαρμογή
των οπτσδοχών τών δηιμοσίων ύπαλ
λήλων. έττΐ τή βάσει των νέων τι
μαριθ,μΐικών δεδομιένων, κατέστη ά
ναητόφευχτος —ττρός την κατεύ¬
θυνσιν αυτήν, άλλως τε, καταλή-
γδΐ κα'ι ή Πολιτεία— καΐ έ< λό¬ γων Ισης μεταχε'ΐρίσεως των δια¬ φόρων Κ'λάΐΧΛ' τών έργααμένων Συγικεκιριιμένως, οί ,μπσθοί των ύ- ττοΡλλήλων τού Δηιμοσίου. έν αντι¬ θέσει ττρός έκ'είναυς αλλων τάξε- ων, έξοκολθιυοθοϋν νά τταραιμιένον καθηλωμένοι,, ένώ τό κόστος ζω- ής εχει αυξηθή σημαντικώς οϋτω δέ, ή οικονομ ική ά—οδυνάμωσις τού κλάδου εχει ττιροσλάβει άνη- σαχητικάς διαστάσιεις. Έξ αλλου. 5έν« δύναται νά ύτΓοστηιριιχθή, σο¬ βαρώς, δτι ή κατ' Ετος χαρηγου-' ιμένη αύξησις των αττοδοχών, κα- ' τα 5%, τών έν ένΐιργε'ία ^αΐ συν- ταξιούχων δηιμοσίων ύτταλλή,λων, είναι δυνατόν νά καλύψη την διαφο ράν τού τιμαριβμΊκού κόστους. Άλλά, πέραν τής άρχής τής Τ¬ ση*; ιμΐΓαχειιρίισεως, ή άναατροσαρ μογή τών άτΓθδοχών τών δηιμοσί¬ ων ύποιλλήλων κ,ρίνεται άναγκα'ια χαΐ έξ δλλων ττλατνπέρων καΐ 6α θυτέρων λόγων: Ή συιμιβολή τών δημόσιον ύτταλλήλων είς τό έργον τής κρατικής μηχα/ής εΤνΐαι άναμ- φισβητητος καΐ ή κΡ^Π λειτουργία αυτής έιξαρτάται άττό την ΐκανό- τητα αυτών- Ιδιαιτέρως σή,μερον ή έτπάνδρωσις των δη,μοσίων ϋπτη- ρεσιών καΐ δή των οικονομ ικών τομέων, δι" ΐΜανοΰ ττροσωτπκού, άττοτελεΐ ττρωταιρχιικόν τταράγον- τα, τταρέχο δέ την ευχέρειαν είς ? ? ^ ί«>ιματεύετα.
με ημϊΤΒρους ή ξένους έττενδυτάς,
με έν,-σχυιμένην την θέσ,ν τού Ό
■κυ&ερνητκός έκ—,ρόσωττος χαράσ-
«. τα γεν** πΐλαίσ,α
φάσεως η ενός ,μέι1ρ0Οι έν& & ^
—ρεσ,,Λος ^
νος ό ο-οΐος θά έττ,,ση,μάνη έλλε;
ψε.ς, θα εισηγηθή λετττο,μερείας
κα. ούτω, θε ττρο^λάξ,η τό Κρά-
^ος άττο άνεπ,θυμήτους ένεργε!ας
η πράξεις
Ή Ελλάς, οιυ,, κεντιρώνουισα σή
■μερον το έπενδυπκόν ένδ'αψέρον
των ξένων, εχε, ανάγκην, «^ α1
αρ,μοδ,αι υπηρεσίαι της εΤΛςχι έ-
ττην.δΐρωμβν«ι ,μέ ίκανά στελέχη,,
δια νιά άνταιτροκ,ρ'θοθν είς τάς ηύ-'
■,η,μένας αύτάς ευθύνας Λιά την
τπροσέλκυσιν, δμως, Ικανήν <-£*£ Χων είς τό Δημόσιον, ά-αραίτητος ττροϋπόθεσις είναι ή ~αροχή ίσχυ Ρών κινήτιρων καί, πρώτον, ή χ0- ρήγηισις ίκανιοτηοιητι.^ών άττοδο- χών. Σήιμ.ε,ρον, μέ ^ <3ΓΛΪιμφισ6ή τητον ανάίτττθξ,ιν τής οΐκονο,μίας, ό ϊδιωτικός τομεθς άνταγωνίζ^τα, έπι-κι,νδύνως τό Δη,μόσιον είς την τηροσιέίλκ.·»σιν Ικανων στελεχών ΠαιρήΊλθεν ή έττοχή, καθ> ήν ή κα!
τάληψις μ,άς δεμοσίας θέσεως 6-
ττό τών τττυχιούχων Άι*>τάτω·;
Σχαλών εθεωρείτο ,μένα έτΓτίτίΐΐίγμα
κσΐ ικιάθε έλλτ,νιικ,ή οίκογενεια ώνει
ρεύετο νά ίδη τον βλοοστόν της ·Λα
σταδιο,δρα^ή είς τό Δη,μόσιον. Τό
~λεονέ<τη,μα τής ,μονκμδτητος, τό α~οίον τηροισφιέρει τό Δημόσιον, δέν δύναται, ττλέον, νά ϊσοφαρ'ιση τάς άλλας εΰκαιρίας, τάς όττοίας ττε,ρικλειιει ή σταδιοδρομία είς τόν ίδιωτικόν στϊβθνι (ύψηλαΐ ά- τηοδοχαί, ταχυττ^ρα έξέλι.ξις κλπ.). Καΐ ενθυμούμεθα την τθΒρίτττωσιν τού ύτΓθΐυιργείου Οιίκονοιμικών, τό όττοΐον, διά νά ττροσιείλκύση τοθς ίκανωτέιρους νέαυς εΐΐς πιροκηιρυχ- θέντα ύττ' αύτοθ διαγωνισ,μόν προ σλήψεως έ(|>αρΐ(ϊ<ών ΰπτΰΐλλήλωνέ δι «φήμιζε τα άγαθά τής σταδιοδρο μίας είς τό Δη,μό,σιον. 'ΕΞιν τπάση Γττειριπτώσει, τό Δηιμό σιον εχει άνάγκηινι Ικανών στϊλε- χών, διά νά άντσ—οικ,ριθή είς τή>'
ττολλιο—'λήν ότττοστολήν τοι/. Καΐ
τουτο, δύναται νά επιτευχθή μό-
κον, διά τής δελτιώσεως τής οί<ο νοΐμΐκής θέσεως των δηιμοσίων ύ —αλλήλων·.. ΑΙ ΕΠΕΝΑΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΞΕΝΗΝ >♦»♦♦♦♦♦♦♦>»<ο»>♦♦♦»♦♦♦»♦♦»»
·»»♦♦♦♦»»♦♦♦♦♦♦
Ο ΠΟΑΥΠΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΗ8ΩΡΙΣΜ0Υ
Ό καλπάζων πληθωρισμός είς
τάς χώρας - μέλη τής Εύρωπαι-
κής Οίκονοιμικής Κουφότητος, θά
άττασχσλήση τό έξ Ύττουργών Συμ
βούλιον αυτής, τό όττοίον συνέρχε
ται την Πέμπτην, είς τό Λοι/ξεμ
δοΰργον. Κατά την έν λόγω Σύ¬
νοδον, έλτπζεται δτι θά ττροέλθσυν
οτΐμαντι,καΐ άττοφάσεις διά τ ήν κα
ταπολέμιησιν τού ττίληβωρισιμοΰ, ό
οποίος, έν είδει... πολύττοιδος, ε¬
χει καλύψει δλας τάς προηγμέ-
νας οικονομ ίας καΐ άπτειλεΐ μέ
κατάρρευσΐν άλόΐκιληιρον τό οίκηνο
μικόν οίκοδόμη,μα τού Δυτικοϋ κό
σμου!
Έν τούτοις, μεγάλας σκετττικι-
σμός έπικρατεϊ, κατά ττόσον καΐ
άπό τήν έν λόγω Σύνοδον τού έξ
ΎτΓουργών Συμβουλιον τής Ε.Ο.
Κ. θά ττροκΰψουν θετικά όπτοτβλέ-
σματα. ώς έκ τής φύσεως τού
ττρός αντιιμετώττισΐν φαινομέ'.ου
τού ττληθωρισιμού. Έπ' αυτού ι*1
Τραπέζα Δηεθνών Διαχανονισ,μώ.
είς τήν ετησίαν Εκθεσιν της, έκ-
φράζει σοβαράς ά-μΐφι6ολ!ας, κα¬
τά πόσον αί κιυβερνήσΐΐ'ς είναι
ττράγίματι είς θέσιν νά έλέγξουν
τόν πληθωρΐισμόν, ύττηο τάς παρού
σας πολιτικάς καΐ οικονομικάς
οννθήκας, Ή Τραπέζα Διακανονι
οΐμών. ώς θερατ—ίαν τού παγκο¬
σμίου πληθωρισιμού, ύπογραίμμί-
ζει την άνάγκ'ΐν δττως άρχίσουν,
ΤΓάραυτα, ττροετοιμαισίσι. διά την
επάνοδον είς τό καθεστώς των
οταθερών συναλλαΐγ'ματικών ίσστι-
μιών, έστω καΐ αν συνεχίζεται, έ-
ττί τού παρόντος, τό σύστηιμα ι
των κιυμαινομιένων ίσοτιιμιών. Ή ,
μετατρεψιιμότης, ιδία δέ τού δολ-
Λαρίου, ήτο ό άκρογωνιαΐος *ί-
6ος τού συστήματος τού Μπρέτ-
τον Γούδς (σταθεραΐ Ισοτιμίαι)
καΐ είναι αξιοσημείωτον, δτι τό
«αθεστώς τώ..* σταθερών ίσοτμμι-
&ν έπέζηισε τής έτπσή'μου καταρ¬
γήσεως τής μετατρεψιιμότητος τού
δολΐλαρίου έττΐ 18 ιμήνας. μέχρι
όε τής ύττοκαταστάσεώς τού, ου¬
δέν μελλοντικον σύστ,ηιμα σταθε¬
ράς ίσοτΐιμίας ύπάρχει έν όψει. .
Ή άναζήτηισις ιλύσεως τού πλη'
^«ριστικού ττροβλήματος καθίστα |
τοι ϊτι .δυσχερεστέρα, έξ άφορ-
εΐής τών ύφισταιμένων διαφωνιών
κβ1 διαφόρων άττόψεων, ιμεταξΰ
των έταίρων τής Κοινότητος, ώς
'Ελληνική αποστόλη τοθ Έμπο
ρικοθ καί Βιομηχανικοϋ Έπιμελη
τηρίου "Αθηνών, εύρ»κομένη είς
την Λιβερίαν, διαπρανματεύεται
θέματα παροχής τεχνικήο βοηθεί
αο καί συΖητεϊ τάς δυνατότητας
έπενδύσεως είς την έν λόγω ό-
φρικανικήν χώραν. Πρόκειται διά
την δευτέραν περίπτωσιν, έντός
τών τελευταίων μηνών καθ" ήν τό
"Ελληνικόν κεφάλαιον άναϋητεϊ
εύκαιρίαο τοποθετήσεως τού είς
την Εένην. Ως γνωστόν, τό πα¬
ρελθόν φθινόπωρον, έπ' εύκαιρίο
επισκέψεως κυθερνητικοϋ παρά¬
γοντος είς Αίγυπτον, είχον διε¬
ξαχθή σχετικαί ουΖητήσεις διά
την έπένδυσιν 'Ελληνικών κεφα
λαΐων είς την έν λόγω χώραν.
"Εκτοτε, όμως, ούδ εμία υυνέ-
χεια εδόθη — ΐσως καί λόγω τών
περιοριστικών μέτρων. τα όποία
έδετον οί Αίγύπτιοι διά τόν σκο¬
πόν αυτόν" είναι δέ άγνωστον, ε¬
άν καΐ αί νέαι ουνομιλίαι, μέ την
ΛιβεοΙαν. θά άπολήΕουν είς θετι
κά άποτελέσματα, ή θά έχουν την
τύχην τών προηγουμένας.
Γεγονός πάντως είναι, δτι ά-
πό μακροϋ τό Ελληνικόν κε¬
φάλαιον ευρίσκεται είς άναΣήτη
σιν καταλλήλων εύκαιριών, δΓ έ-
πενδυτικάς δραστηριότητος είς τό
έΕωτερικόν. ΚαΙ βεβαίως, τάς εύ
καιρΐας αύτάς θά άναΖητήσωμεν
είς χώρας, αί οποίαι ύστεροϋν έ¬
ναντι ήυών είς οικονομικήν άνά
πτυειν ή βιομηχανικήν καΐ τεχνο
λογικήν έξέλιΕιν. Ώς τοιαύται
χωραι. πρωτίστως προσφέρονται
βΙ άφρικανικαί τοιαύται, διά πολ
λοΰς καί διαφόρους λόγους, κυρί
ως δέ λόγω τής γειτνιάσεώς μας
πρός αύτάς. Άλλωστε, εις δ,τι
οτρορα είς τήν Λιβερίαν έχομεν τό
ποοηγούμενον τοϋ έγκατεστημέ-
νου έκεϊ Έλληνικοΰ έφοπλιοτικοϋ
κεφαλαίου καί, ώς έκ τούτου, ή
ουνεργασΐα μας καΐ είς άλλους
τοιιεϊς νά μή έμφανίΖεται άνέφι-
"τος. Όπωσδήποτε, δμως, αί ά-
φρικανικαί χώραι προσιδιάΖουν
πεοισσότερον πρός τάς ιδικάς
μας 6υνατότητας· καί, πράγματι,
θέλωμεν να αντιμετωπίσω-
μεν τό πρόβλημα τούτο μέ τήν
έπιβαλλομένην σύνεσιν, πρός αύ
την τήν κατεύθυνσιν θά πρέπει νά
οτρέψωμεν τήν προσοχήν μας...
Ή άνάπτυΕις, έν πάση περι¬
πτώσει, τής έλληνικής βιομηχα-
νίας μ9ς έπιτρέπει σήμερον, νά
έπιδιώζωμεν έπενδυτικάς δραστη
ριθτητος είς τό έΕωτερικόν. Διά
τοΰ τρόπου ούτοϋ, έΕερχόμεθα
από τα στενά έθνικά πλαίσια, δι
κτυωνόμεθα μέ τήν διεθνή άγο
ρΰν καί, τό σπουδαιότερον, θά
δυνηθώμεν ούτω νά δημιουργήσω
μέν σοβαράν ύποδομήν διοχετεύ
σεως τών προϊόντων μας, επί τό
που, είς τάς άγοράς αύτάς. Βε¬
βαίως τό πάν έΕαρτάται άπό τάς ■ τόν μικρόν καί νπεράγαν κατετμη
παρεχομένου υπό των Εένων χω μένον γεοιργικόν κλήρον, την μο
ρών, διευκολύνοεις καΐ διασφαλί φολογίαν τού έδάφους, ή ύποία
σεις διά τό έπενδυόμενον ή έπεν
δυθησόμενον άλλοδαπόν κεφάλαι
όν είς αύτάς. Άπό τής πλευρός
Η ΑΓΡΟΤίΚΗ ΟίΚΟΝΟΜΙΙΙ
Μέ ίδιαίτΓρον ενδιαφέρον άνα-
ΗενοντίΗ αί προχ&ρσιναί άνακοινώ
σεις τοΰ άντιπρορδρου τής Κιι6ερ
νήσΓως, κ. Ν Μακαρϊξου, διά τα
νρα υ^τρα Λνα.ττι·ξεο)ς τής
κή; οΐΑ(ονομνΐΛ;4 Πιστεύεται,
τά ταό έξαγγελίαν μέτρα θά άνα
φροωνται είς τό ό/.ον κύκλωμα
τη; παραγίογής καΐ έμΛθοίας των
γείοργικών προϊόντων, τόσον διά
την κάλυψιν τών άναγκών τής έ-
σιοτεοικής άγοράς, όσον καΐ διά
την ομαλήν πορείαν των έςαγω-
γ*ν.
Ή 'Ελληνική άγροτική οίκονο
μία, όπως καί αί τοιαύται πολλών
αλ).(,>ν χωρών, εμφανίζη τάς αύ¬
τάς, σχεδόν, έγγενεϊς δ·σχερ>εί-
ών, .την επέκτασιν τών ρ
<ον καΐ την έκμηχάνισιν της γεωρ γί«ς... Αί διαρθριοτικαί όδυναμίαι τής Έλλϊ(νιχής γ^ιοογίας/ ηντικα Η ΔΙΑΚΙΝΗΣΙΣ ΚΑΙ Η ΕΜΠΟΡΙΑ ΤΒΝ ΚΑΤΕΨΥΓΜΕΝΩΝ ΚΡΕΔΤΩΝ Διά την άρτιωτέραν —αραχολού θηιςπν, έτΓθτττείαν καΐ έλεγχον τήι δια<ιυήσιεως των κατεψυγμένωιν άφ' ενός μέν νά προσ- φΰγιομεν εί; τήν αθρόαν είσαγιο γ>'ΐν πολλών άγροτικών προιύντ(»ν
Λφ' ετέρου δέ, εί; τήν άπαγόρευ
σιν τών έξαγιογών σειράς γε<ορ- γικών έ.τίση; πς·οϊόν·των/ διά -την κάλ^αν τών έσωτερικών αναγ- κών. Βεβαάος, εί; τήν κητάοτα- σ.ν ταύτην ήχθημεν εκ πολλών α;, η δέ αναζητησι; λύσεων άπαι-| λόγιον καϊ ούχι συνεπεία τής μει- τει και (ΐΐτο.^ρλεϊ ίτι,ννρηί,/τι,ηυ' /.«τιγ/.»- τ-ΐϊ- *<-...»«.,....»_ α ι_-.*_ πολλών παοαγόντων_ "Αλλ.ιο; τε, τό άγροτιχόν πρόβλημα είναι άπό τα ό^ντζρα ξητήματα, τα όποία άντιμετ'οπίζουν όλαι αί προηγμέ- ναι οΐκονομίαι, ώς έκ τούτον δέ, δένάποτελεΐ μόνον Ελληνικόν φαι νόιιενον. Ή διαφαρά τής Έλλη¬ νικής οΐκονομίας ωέ τάς τοιαύτα; τών ξένον χ(ορών( ίγκειται είς τό ότι ήυεϊ; εχομεν νά άντιμετιοπί- σιομεν καί πρόσθετα προβλήματα, την βάσιν των είς δέ έπιτρέπει την έκμηχάνισιν των καλΛιεργειών είς ύλην την έκτα¬ σιν τιον καί, έν γένει, τίς αυτήν ταύτην την φύσιν τή; καλλιεργη 1>6 αυτής πρό πάσης ενεργείας ^,. ίηι66βίως τβν νεω(?νων β1ς
έβάλλ ά ίσ ύ
^ ς ν(? ς
έπιβάλλεται νά γνωρίσωμεν τούς τα; άσχολίας των. Επί δεκαετί-
δρους προσελκύσεως καί έπενδύ α; ό>.οκ.λήρους, ή γειοογία ήσκεϊ-
σεως κεφαλαίων είς τάς έν λό το κατά τόν πατοοπαοάδοτον χαί
παοαδοσιακόν τρόπον, μολις δέ έ-
σχάτίος γίνονται ποοσπάθειαι διά
την όογάνιοσιν αυτής επί κ«θα-
ρώς ίπιχποηματικίϋν Οάβεοηί. Είς
νω χώρας. Καί νομίζομεν, δτι εί
ναι έργον καί καθήκον τής Πολι
τείας ,νά ένημερώνη πλήρως τοϋς
ενδιαφερομένους δι' έπενδύσεις
τήν πεο(πΤΜσιν
πολα. έλ_
είο τό έΕωτερικόν -Ελληνας επι- π[8α. έχημΐν στηρίξε. είς τόν Οε-
χειρηματίας... ι σμδτ των όμαδικών καλλιεργει-
ΕΞΗΓΓΕΑΟΗ 10 ΝΕΟΝ 5ΕΤΕΣ ΠΡΟΓΡΛΜΜΛ
ΓΕΙΡΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΕΕ8Ι 1973 -1977
ΣΧΕΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΟΙ ΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡ ΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
' κ. ΝΙΚΟΛ. ΜΑΚΑΡΕΖΟΥ
της παςαγοιγής, ή όποία
χρινομενη ϊί; τό σύνολον της,
δ.-ν ίνεφάνισεν
; διαχν-
πρός τόν τ,ρόπον καΐ τα μέσα έ-
πιτεύξεως τού έπιδιωκαμ'ένου σ<ο >
ποΰ. Άνιτι,μέτωποι είς τό θέιμα
τούτο, είναι ή Γαλλία καΐ ή Δι/τ.
Γερμανία, εκάστη των οποίων έ-
πιδιώκει νά ττροεταΐ'ρσθή μέ τό μέ
ρος της «αί τάς άλλας χώρας —
μιέλη τής ΕΟΚ, διά νά επιβάλη
τάς άπτόψεις της. 'Υττογροΐμμιιζε-
τ«ι, δτι. διά την άντιιμετώπισιν
τού ττροιβλήιματος τού ττληθωρι-
σμού, ή Έκτελεστΐ'κή 'Επιτροΐττή
τής Κοινότητος πιροτείΜει τήν μεί
ώσιν κατά 20% των είσαγωγικώ"
δασμών τών διομηχανικώ-^ ττροϊόν
τ&>ν άπό τρίτας χώρας. Ή ττρό-
τασις αυτή. άρχμκώς, υπεβλήθη
τόν τταρελθόντα' Ιανουάριον, άλ¬
λά τό συνελθόν, τότε, Σκμ6ούλι-
ον 'Υπουργών είχεν άττορρίψίι
τή·ν πιρότασΐν τής Έπιτροπής.
ΠρέτΓει δέ νά οτρμ'ειωθή, ότι, έττϊ
τής ττρ.-'τάσεακ αυτής, ή Γαλλία
τπρσέβαλί. σταθεράν άρνησιν, δελ-
θεΐσα· μόνον, νά εξετασθή τό εν¬
δεχόμενον δ·ακ|ρατΐικής μ'ειωσεως
των ττοσοστώσεων, έκτός τού
Γτλαισίο·υ των ΤΓροτταιρασκευών
διά τάς νέας &ιεβνείς εμπορικάς
διοττραγιματεύσεις. τού ττροσε-
χούς φθινσττώρου. Ή Δ. Γερμα-
νία, άπό πλείΐράς της, εΐχε ταχ¬
θή Οπερ τής τρροτάσεως τής Έκ-
τβλεστικής Έπιτιροττής, μετά δέ
τήν αρνησΐι,ι τής Γαλλίας, εδέχθη,
ώς ιμιέσττν λύσιν, μίαν μεταβατι¬
κήν περίοδον σταιθεροττοιή<τεως τής διαδικασίας πρός την οίκονο- μ'ίοήν κα 1ομισματικήν "Ενωσιν τής Κοινότητος, την όττοίαν 6ασι ζει, ττρωτίστως, είς την καταττο- λέμηισιν τού πληθωρισιμού. 'Υττό την σ<ιάν των ανωτέρω, σι/ν'έρχεται τό έξ ύττουιργών Συμ¬ βούλιον τής ΕΟ'Κ ϋττό ττάντων. δ | μως, άναγνωρίζεται ή ότ.ιάγκη έ-1 ξευρέσεως Ιλύσεως, διά την κατα-1 ττολιέμηισιν τού ττληθωρισμού, ό ό- ττοϊος καλττάζεΐ ιμέ επικίνδυνον ρν θμόν έντός των «ΟλιτΓκν τής Κοι¬ νότητος. Σι»γκ£κ'ριιμΐένως, άναφέρε- ται ότι ό τταρών ττνΝηθωρισιμός κυ μαίνετσι μεταξύ 10-5% - 6,8%, έ¬ νώ ό μέσος έτήσιος ρυθμός άνα- τττύξεως είς τάς γωρας - μώλη τής ΕΟΚ θά είναι μόνον 6%, είς σταθεράς τιμάς, κατά τό τρέχο» ετος. . Τάς 6ασι«άς κατευθύνσεις καΐ στόχους τού νέου ττενταετΌύς ττρο γράμ,ματος 1973)77 είς τόν τ0- μέα τής Γεωργίας, έ^ήγγειλε κα¬ τά την διάρκειαν είδιικής συνιεν- τεύξεως Τύττου, είς τό υπουργείον 'Εθνικής Οιίκοναμίας (τοιμεύς Γε¬ ωργίας), ό άντιπρ'όΐεδρος τής κυ δερνήσεως κ· Ν. Μαχαρέζος, ττα- ρουισία των υτΓθυργού καΐ ΰφυ- πουργού αναττληρωτοΰ 'Εθνικής Οικονομ ίας κ.«. Έφεσίου καΐ Κα ρύδα. τού ύφυπουργού επί θεμάκ των Γεωργίας κ. ΠατΓατταναγιώ- του, τού γεν. γραμιματέως τού ϋ- φυττουργού κ. Γκόλια, τού άναττλη ρωτοΰ γεν. γραμμαίέως κ. Δημο ττούλου καΐ άλλων ύττηρ&σιακών τταραγοντων. Άρχιικώς ό κ. Μακαρέζος έτόν.ι σεν δτι τα ληκρθέντα την 6ην τρέ¬ χοντος ιμέτιρα υπό τοΰ Κυδερνητι- κοϋ Πολιτι.κοΰ Συμιοσυλίου δια- ,μοριρώνουν ,μίαν ^έαν δυναμΐ'Κ.ήν ά- ΑΒΜΟΣΙΕΥΣΕΙΧΙΣΟΛΟΠΣΜΟΜ Φέρβτοι είς γνώσιν τών -ΑΕιθτ. Διοικήσβων 'Αν»νύυ«ν Ετοιρβιβν καΐ Εταιρβιβν Πεβιωρισμένηο Εύθύνηθ ότι ^Γ όπο- Φάοεως νοθ κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' αριθ. ββ3**β)412Β ^ς 18)12)95. δπμοο.βυθβΙσπο «* τό ύπ' 6ρ.θ. ββθ)23.ΐ2.β5 ♦Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύιιων Έταιρβ.ων). όρΙΖβτοι βτι δύναν¬ ται νά συνεχΐσωσι δημοσιβύουοαι έγκύρακ: τάς Προοκλήσβ« τ«ν Γ,ν,κΛν Συν«Α«ύαβ«ν καΐ τβίκ: Ίοολογ.οιιοΛ: των δ.ά τ*ς Οΐκονομ,κής μ«: εφημερίδος -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώς εγένετο μέχρι «Λδε διά τί* "ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό της ουγχωνβύσεώς *>&
γροτικήν ττοληιικήιν άνταττοικρινο-
μιένων ττρός τάς Ανιάγκας διατρο-
ψής τού έλ,ληνικού λ'αού καΐ τάς
άηταιτησεις τής 'Εθνιχής Οΐκονο¬
μίας.
Ό 6ασι·κός στόχος, είπεν έν σν
νεχεία, ό όποΤος έπιδιώκεται μέ
τήν νέαν γ·εωργΐ'κήν ττολιτικην είς
τα ττλαίσΐα τού νέου τηεντΌοετούς
ττρογράιμιματος 1973—77 έγκει¬
ται είς την έν τελει/ταία α*.·αλύ-
σει, μεγαλυτέραν δυνατήν αύξη¬
σιν τής τταραγωγής· Ή αύξησις
τής τταραγωγής ττρός τάς όρθάς
καΐ δυνοομικάς κατευθύνσεις απο¬
βλέπει είς τήιν μ·εγί«ττην δυνατήν
σμί'κρυνσιν τού χάσματος μεταξύ
τών τταιραγοιμέκων γεωργ ιιχών ττρο
ϊόντων κοτΐ τώ-/ άναγκών τής κα-
ταναΐλώσεως. είς τόν ίμηδενισιμόν
τοΰ άνοίγματος είς άλλα ·π·ροϊόν-
τα καί, σινεττώς, είς την έξοχτφά-
λισιν τής άτταΓΐΤονμένης οχιταρκε!
άς. Ή επίτευξις τού τοΰ στόχου
τούτου 8ά έπιτριέψη καΐ την μεγ'ι-
στην δυνατήν ττροώθησιν τών έξα
γωγών γεωργιικών τΓροϊόντων.
Παροίλλή'λως έτπδ.ώκεται ή αύ¬
ξησις τοΰ ε,ΐσοδήιματος των τταρα-
γωγώ^ ιμας καΐ ή έναρμόνισις τής
γεωργικής ττολιτι.κής μας ττροοδευ
τικώς μέ την γεωργ ικήν ττολιτικήν
τής Κοινής Άγοράς.
Ώς ττρός τα ληφθέντα μέτρα
καΐ ειδικώς ώς ττρός την επέκτα¬
σιν των έργων ύ—οδαμής — κα-
τεύθυνσις ττρός τήν όττοίαν θά κα-
ταβληθή σοβαρά ττροσπιάθεια —
('έργα έγγειοβΐλτιιωτικά κλιτ.) δι
ατίθενται δ.ά τό '/έον ττενταετΕς
ττρόγραιαμα πιστώσεις 23-500.
ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ.. δηλαδή σχεδόν δι-
τπλάισιον άττό τίς τπστώσεις πού
διετέθησαν κατά τό προηγούμε¬
νον ττενταετές, αί όττοΐαι άν<ήρχον το είς 12,7 δΐς δρχ. Ούτω θά έ- ττιρευχθή επέκτασις των άρδευομέ νων σήιμΐρον έκτώσεων κατά 3.ΟΟΟ 000 στρέμματα. — ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ: Ώς πρός τόν άκαδασμόν, ττροδλέτΓεται ή έ- τρέχτασίς τού επί εκτάσεως 5. ΟΟΟ.ΟΟΟ στρεμμάτων. Διά τόν σκοπόν αυτόν θά σι/γκροτηθούν 80 άκάμη τοττογραφικά οτνεργεΤα. — ΑΙ ΟΜΑΔΙιΚΑΙ ΚΑΛΑΙΕΡ- ΓΕΙΑΙ: Ώς ττρός τάς ομαδικάς γεωργ ικάς έκ'μεταλλεύσεις. διετέ¬ θησαν δλαι αί πιστώσεις αί ό-) ττάσης φύσεως. ττοϊαι έκιτμμάται δτι θά άτταιιτη- θούν. Π'ροδλέτΓεται διά τό τρέχον ετος ή σι/γκρότησις 90 όμαδικών καλλιεριγειών φυτικής τταραγωγής, 140 όμαδικών έκτροψών ζώων καΐ 20 ϋττοδειγματιικού χαρακτήρος ό¬ μαδικών φυτειών βάμβαικος. — ΕΞΥΠΑΝΣΙΣ ΒΚΜΕΤΑΛ. ΛΕΥΣΕΩΝ: Ώς πρός την έξυγί- ανσιν τών γεωργικών έκΐμΐταλλεύ' σεων θά εφαρμοσθή ενα ειδικόν π"ρόγραιμιμα οργανώσεως και έκ- συγχρονισμού 1ΟΟ.ΟΟΟ γεωργι¬ κών έκιμεταλλεύσεων. Πρός τόν σκοττόν αυτόν θά ττροσλη<|>θοΰι< 400 άκόμη γεωπόνοι, πέραν τών όργακΐκών θέσεων, ακριβώς διά νά άναλάβσυν αύτό τό έργον. Διά τόν αυτόν σκοπόν βιετέθη πίστω¬ σις 250.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. ττού έκτι- μάται δτ' θά άτταιτηθοΰν- "Ηδη διά τό τρίχον έτος διετέθησαν 30.ΟΟΟ.ΟΟΟ δρχ. διά την πρόσλη ψιν άναλόγου π·ροσωττικοΰ άττό νέ ούς γεωπόνους — ΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ "Ως ττ.ρός τήν άναδιοργάνωσιν των γε¬ ωργικών συνεταΓρισιμών, ττροωθεΐ ται σχετικόν νομοσχέδιον είς τΐρο- κεχωρηιμιένον στάδιον, ϊνα ούτω αί έν λόγω όργαινώσεκ; άποτελέσου"/ φσρεΐς διά την έττίτευξΐν των εξής σκοττών: — Τήν άνάΐτΓτυξιν τής γεωργι- κής τταραγωγή·ς. — Την ιμετατάτπθΊν τού μεγα¬ λυτέρου δ^ινατοΰ μέρους των γε¬ ωργικών τΓροϊόντων. — Τήν εμπορίαν γεωργιικών ιττρο Ί'όντων. καΐ — Την ένίσχΐΛτΐν των παραγω- γών. — Η ΕΜΠΟ ΡΙ Α" Διά τήν κα- ιλυτέροτ/ οργάνωσιν τής έμττορίας των γεωργικώ/ ττροιοντων άττεφα- σίσθη ή Τδρικτις ττολυαθρίθμων το ττκών άγαρών, κατά νόμον, ϋττό τήν ευθύνην της τοττικής 'Ε-'ώσε- ως Γεωργικώ'/ Συνεταιρισ,μών. Ειδικώς Ιδρυθησόμενος κεντρικός ύ τοττικών άγορών. Θά έχη φρς ώς άττοστολήν τήν ΐΓαρακολούΘη- σν των αναγκών τής καταναλωσε ως, κατά ττεριοχάς, είς γεωργικά ττροίόντα ώς καΐ τής διοομορφω- σεως των τι.μών τούτων κλτΐ· Ό νέος φορεύς θά προκύψη έκ τής συγχωνεύσεως τής «Νέας Ά- γρέξ» μέ την Ε.Τ.Ε.Α.Π. Είς τάς τοπΐικάς αύτάς άγοράς θά διατί- θενται άγροτικά ·π;ροϊόντα. κρέα- τα καΐ ίχθυηιρά — ΟΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΤΙΚΟΙ Χώ ροι: Συνολικ,ή πίστωσΐ'ς. έξ αλ- λου διατίθεται διά την δετίαν έξ 790 έκατ. δρχ., διά την Τδρυσιν άτΓθθηκευτικών χώρων, ττρός συγ κέντρωσιν —καΐ έναττοθήικευσιν γε ωργικών, ττροϊόντω'/ καΐ δη.μιουργί Δι' εφέτος πραβλέττεται νά ίδρυ θαύν 3.ΟΟΟ νέαι κτηνοτρσφικαΐ μο νάδες ττάσης φύσεως. Διά την ε¬ πίτευξιν αυτού τού σ<οττού, τής αϋταρκείας δηλ. >μέχρι τέλους τού
ττενταετούς ΤΓρογράιμιματος, προσ-
λαμδάνονται τπροο&ευτικώς μέχρι
400 νέοι κτηνίατροι,
Η ΑΛΙΕΙΑ
Διά την ήνάτττυξ ν καΐ έκσυγ-
χρονισμόν τής άλιείας διατίθεν-
ται ττιστωσεις έν συνόλω 900 000
ΟΟΟ δραχμών, ήτοι 795.ΟΟΟ.ΟΟΟ
δραχμαΐ άτπό τόν τΓρούτπολογι-
σμόν Δηιμοσίων Έττενδύσεων καΐ
105.000 000 δραχιμών άττο τόν
τακτικόν τπροϋπολογισιμόν δι' ερ-
γα ύτΓθδομής καΐ οίκοναμικήν έν!
σχυσιν των νέω·/ 'μοινάδων ττού με
λετάται νά ΙδριΛοΰν. Καθιεροΰται
νέα τΓΐστωτική ττολιτική διά τάς
άλιεχλπκάς έπιχεμρηΛτεις καΐ ΤΓροσ
λαιμιβάνσνιται 80 Ιχθυολόγοι · διά
νά ένιισχΰσουν είς τήιν άναπττυξια-
κήν προσπάθειαν είς τόν χώρον
τής άλιείας.
ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ
ΦΥΤΙΚΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΝ
Τα μέτρα ταύτα έ'χουν ώς ακο¬
λούθως:
Άναττροσαρμόζονται αί τιιμα'ι
τών βασικών γεωργικών ττροϊόν-
των.
Διατίθενται ττιστώσεις 1.211.
000 000 δραχ.μαΐ διά τήν αϋξη-
ιν τής τραραγωγΐ'κότητος καΐ διά
τήν άναδιάρθρωσν των καλλιερ-
γειών,
Ή τροναγωγή βάιμβακος ττρο-
βλέττεται νά αυξηθή είς 450.000
τό.νους συστπ:,χ>υ καΐ 150.000
τόννους έικκοκικισμάνου βάμβακος.
Πρός διευκόλυνσιν τής μηχανιχής
το.ττριζονται εί; την ΰςρι«ταμε-1 κρεάτων, εξεδόθη ή ύττ' άριθλ 67.
νην σημερον χατίΐστασιν τή; στε | |973 Άγορανομιική Διάταξις, διά
νοτητο; της γεοργικής παραγο- τής οποίας όρίζονται, μεταξύ άλ-
γης, γεγονό; τό οποίον μά; ΰπε- λων· καΐ τα εξής:
— Έτγϊ σκοπώ άμαλού έφοδια
σμού άτΓΟντων τών καταστημάτων
λιανικής πτοΐλιίσεως κατεψυγμιενων
βοείου καΐ αίγοττρσβείου κρέατος
ανευ όστών υπό μορφήν
ου, μτπάλλας καΐ ρόλλου, άπαγο-
ρεύεται είς τούς λιανοτΓωλητάς
κρεοπώλας τού Νομού Άττιοίής ή
κατοχή καΐ έναττόθεσις τοιούτων
κρεάτων είς χώρους πλήν τών κα
ταστηιμάτων των καΐ είς ποσάτη-
τα μεγαλυτέρα τών 500 κιλών.
Εϊδιχώς διά τούς λιανοττωλητάς
μανσεις. Αύξομε.ώσεις είς την κρεοπώλας τής Κεντρικής Άγο-
.ιαοαγιογην των επί «ιέοους προ- ^ .Αθηνών ή —ο-6—ς ^^ δύ-
Ιοντων ασφαλώς εσημειώθησαν,] νστα, ^ άνέρχετα, μέχρ, 5.ΟΟΟ
χαι_ εν πάση περιπτο'ισει, ή άνά-
πτυξ ς τή; άγροτική; οίκονομία;
δέν ηκολούθησε τθύς ρτ»θμοΰς ά-
νόδου των άλλον παραγωγικων
κλάδων τής οίχονομίας τής Χώ¬
ρας. Πέραν τούτον, όμως, ή 6ελ
τίιοσις τού βιοτικοϋ έπιπέδου τοΰ
Έλληνικοΰ λαοϋ, έν συνδυασμώ
καί πρό; την αθξησιν των έξαγιο
γών άγροτικών προϊόντων, φαίνε
ται ότι είναι τα κύρια αϊτια τή;
, οΰτΐι) διαμορφωθείση; καταστάσε
ο);, τήν οποίαν καλούμεθα τό συν
τοίΐώτερον νά εξομαλύνωμεν.
Ήμεϊ; πιστεύομεν είς τύ μέλ-
λον τή, Έλληνικής γεωργίας καΐ
ότι πρώτιστον φροντίδα μα; πρέ
πει νά αποτελέση ή ανάπτυξις αύ
τή; εί; τα άνώτατα 6>νατά έπίπε
δα. Ό ίσχνρισμό; πολλών, ΰτι
προτιμώτερον είναι νά ε'ισάγωμεν
παρά νά παράγο»μεν γειοργικά προ
ίόντα, υπό την ση,μερινήν θεώρη-
σιν τών πραγμάτιον, είναι τό ολι¬
γώτερον Λνεδαφικός. Είδομεν, ό¬
τι ή έλλειψις πολλών γεωργικών
προϊόντοίν μας ηνάγκασε νά λάβω
μέν μέτρα (Λθρόίΐ είσαγο)γή - ά-
παγόρευσι; έξιχγωγών), τα ΰποια,
ίιπά μορφήν μέν προσωρινότητος
καλώς έ'χουν μακροχροΛΪως, ο-
μος, θά μάς περιαγάγονν είς άδι-
Ό ίντεινόμ.ενος πληθω¬
ρισμός είς τό έξωτερικόνκα ι αί
συνεχείς νομισματικ<ιΙ άναταρα- χαί( δέν πρέπει νά άγνοηθοΰν είς τήν προκειμένην περίπτωσιν, άλλ άντιθέτω; δρον οποι; μάς άνησυ χούν καί έπνδάλλεται, τό συντο- μώτερον νά προέλθωμεν είς τάς κατάλληλον; «νεργείας, διά νά μί) καταστοΰν, τα σημερινά προδλή- ιιατα, έφιάλτες μίαν ήμρραν, όπό τε καί βά ϊδονμεν εάν είναι βυμφε ρ(ότεηον νά είβάγοιμεν ή νά πα- ράγωμεν καί νά ίξάγοιμεν άγοο- τικά προϊόντα... κιλά. — Άπαγορεύεται καθ" άπασαν την Έτπικράτειαν ή κατοχή καί ή πώλησις κατεψυγμένων έν γέ·/ει κιρεάτων υπό έτπχειρήσεων καΐ ά- τόμων 'μή έχόντω.^ την Ιδιότητα τού χονδρεμπόρου κρέατος ή λια- ύ, τής ιδιότητος τωμ ταύ της άττοδεικνυομιένης καΐ δι' είδι- κής βεβαιώσεως έκθιδομένης ττα- ρά των συνδιικαλιστικών των όργα νώσεων έντός διιμήνου άττό τής ί- σχύος τής παρούσης, έξαιροαμέ- νων τής άπαγορεύσεως ταύτης των παντός εΤδσυς έττι.χειρήσεων σχετικών ιμέ την άνάλωσιν τού κρέατος τούτου (έστιατόρια, του- ριστιικαΐ έττιχειρτίσεις κΙλιτΓ.) ώς καΐ οΛλαντοττωλείων, άλλαντοτΓθΐ- είων καΐ έττιχεΐιρήσεων τυποποιή- σεως κατεψυγμένων κρεάτων. — ΟΙ είσαγωγε?ς καΐ χονδρέμ ποροι κατεψΐίγιμιένων κρεάτων, αί βιομηχανίαι ψύχους καΐ τα ναυτι- λιονκ,ά ττρακτορεΐα ή ναυτιλιακα'ι ε¬ πι χειρήσεις ή γραφεΤα διεθνών με- ταφορών, υποχρεούνται δττως ϋπο- Αναδιαρθρο')σιι)ιμεν τήν άγροτΐκή'.' οίκονομίαν μας πέοαν των θε<τμικών πλαισίων. κοίνεται απαραίτητον νά αναθεο>ρήσ(ΐηι.εν
ϊίαί τήν πολιτικήν μας επ! τών τι
μών τών γεαιργικών προϊόντο)ν.
Τουτο θά αποτελέση τύ ίσχυοότε-
ρον κίνητρον διά νά ώθήσωμεν
τού; άγρότ«; νά έπιδοθοΰν »ίς
τάς καλλιεογεία; των —εάν όέν
θέλιαμεν νά τούς μεταβάλοιμεν είς
μρτανάστας ΐ| βιομηνανικούς έργά
τας. 'Άς μή αύταπατώμεθα. διά
νά σνγκοατήσονμεν τόν γεοιργον
εις τόν αγρόν τού, ποέπει νά 6ελ
τκόσοιιμεν τό βιοτικάν τού επίπε¬
δον — τό οποίον, δυστΐκχώς^ δέν
ευρίσκεται καΐ είς τόσον επίζηλον
θέσιν, έν συγκρίσει μέ τό βιοτικόν
Άλλά διά νά Λναπτύξίομεν καί επίπεδον των άστικών περιοχών.
δάλλουν αρμοδίως καταστάσε,ις,
εις τάς όττοία'; νά ττεριλαιμιβάνων-
ται στοιχεΐα σχετικά σχετικά μέ
τάς είσαγομένας ποσότητας κρέ-
ατος, την τ (μην των, τήν είσκομι-
σθεΤσαν είς τα ψυγεϊα καϊ έξαχθεΐ
σαν έξ αυτών ττοσότητα εορέατος,
τήν ήμερομηνίϋον άφίξεως τώ« με-
ταφοριικών .μέσω* μέ κρέατα κλιτ.
— ΟΙ είσαγωγεΐς καΐ χονδρέιμ-
ποροι κατεψυγμένων κρεάτων γε
νικώς ύτΓοχρεούνται δττως ύποοάλ-
λουν καθημερινώς είς τάς Ύττηρε
σίας Έμττορίου τής £6ρας των
καΐ ο! τής ττεριοχής Τ.Δ. Πρωτευ
ούσης, είς τάς οΐκείας 'Υποδ)ν-
σεις Άγορανοιμίας Άστυνσμίας
Πόλεων καΐ Χωρ)κης, άντίγραιφα
τών καθ" εκάστην εκδιδομένων τι
μαλογιων ττωλΐγσιεως ή καταστά-
σεις διαλαμβανούσας τό σύνολον
τών έκδαθέντων τιμολογίων μέ ττλή
ρη στοιχεία αυτών.
Διά της Άγορανομιικής Διατά¬
ξεως όρίζονται έτΓίσης καΐ τα ε¬
ξής"
— 'Εττιιτ,ρέτΓετα·! ή παρασκευή
κιμά έκ τταντος είδους κατεψυγιμέ
νού κιρέατος έκ τειμαίχίων τής έκ-
λογής τοΰ ττελάτου καΐ κοττταμιένου
τταρουσία τούτου. Ή τΐιμή διαθέ-
σεως τοΰ κατά τα άνω τταρασκευ
αζαμιένου κιιμά καθορίζεται είς την
τοαύτην τής ττωλήοτεως των τβμα
χίων έξ ών ττροέρχεται ούτος· 'Εφ'
δσον ό κι,μας τΓαρασχευάζεται έκ
τεμιαΐχίων μετ" όστών οΰδεμία προ
σαύξησις τής τιμής τούτου έττι-
τρέτττεται, λόγω τυχόν αφαιρέσε¬
ως τών όστών, τών λιανοττωλητών
οντων ϋΐτοχρέων είς την ζύγισιν
καΐ ττράδοσΐΜ τούτων μετά τοΰ
κιμά.
— Τα ανωτέρω άφοροΰν εΐίς
τάς τιιμάς καΐ τόν τρόττον τταρα-
σκευής τού κιμά έκ τειμαχίων κα-
τεψυγμένου βοείου ή ττρσβείου κ,ρέ
ατος μετ" όστών καΐ ανευ όστών< μή θΐγαμένης έν ττροκειμιένω τής ύττ' αριθ. 55)73 Α.Δ. ττερΐ διατι- μΐγσεως των κατεψυγΐμένων δοείων ή ττροτ5είων κρεάτων των είσαγομέ νων ϋττό ιμορφήν τατπόΐλλας, ρολ- λών καΐ ιμασουρίων. ή όποία έξα- κολο<<βεΤ Ισχύουσα. ΣΧΟΛΗ ΤΑΠΗΤΟΥΡΠΑΣ ΕΙΣ ΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ Σχολή ταττητουργίας Ιδρϋεται ε'ς τόν "Αγιον Νικόλαον Διστο¬ μού τού ναμοΰ Βοιωτίαςέ κατότπν αποφάσεως τού ύφυτΓουργού Βιο μη,χανίας κ. Άντ. Χωριατοττού- λου. ,Η Σχολή θά έττοτΓτεύεται ύ- ττό τού 'Εθνικού 'Οργανισμοϋ 'ΕλληΜΐικής Χειροτεχνίας, θά φοι- τού δέ είς αυτήν, κυρίως, τέκνα τών εργαζομένων είς τήν έταιρίαν «Άλουμίνιον τής Ελλάδος», ή όττοία καί άναλαμιβάκει τα εξοδα τής Σχολής έπτΐ διετίαν. Γερμανικέα έπενδύσειο στίς χώρεο προελεύσεως τών ζένων έργατών ΑΜΒΟΥΡΓΟ. — 'Αινχχττροσαριμό νων έργατών στήν χώρα αύτη. καΐ ζεται ή πολιτικήν των δυτικογερ- γιά τόν σκοπό αύτό τα μέτρα μα/ιικων έττενδύσεων στό έξωτερι κό. "Η νέα άντίληψτ>. ή όττοία ά-
ποσκοττεΤ στήν ταχεΐα έκβιαμη,χά
νι,ση τών χωρών, άττό τίς οποίες
ττραέρχονται οί ξένοι έργάτες τής
Δυτικής Γερμανίας, ταυτόχρονα έ-
πιδιώκει τήν έπίλυση των ττρσβλη
μάτων ττοΰ άνακύτΓΓουν έξ αυτών
καΐ άναλύεται σέ ένα δηιμοσίευ.μα
τής 13.6.73 τής έγκύρου έφηιμερί
δος τού Άμβούργου «ΧΑΝΤΕΛ-
ΣΜΠΛΑΤ».
Συγκεκ'ρι,μένως. προτείνεται ή
έφαρμογή ιμέτρων έττιταχύνισεως
τών γεριμανΐΛών έττενδυσεων ττρός
τίς χώρες, άττό τίς όττοΤες ττροέρ
χονται οί ξένοι έργάτες. Τό σχε-
τ ιικό σχέδ ο εχει εκπονηθή άττό τό
ύττουργεΤο 'Εθνιικής Οΐκονομίας
τής Δυτιικής Γερμανίας,
Ό άριθμός των ξΓνων έργατών
στήν Δυτιική Γερμανία εχει φθάση
τα 2,4 έικαταμ.μύριαέ χωρΐς νά
ΰττο.λογίζωνται τα μιίλη των οίκο-
γεινειών των Πρώτοι σέ άριθμό
σαλλογής 6·όιμβακος ττροβλέττετα! ερχονται οί Τουρκοι. 2τΓονται_ ο_«
ή δ'άθ:σις ττ.στώσεως 635 000
000 δραχιμών, ώστε οί παραγω-
γοΐ ν ά άττ^κτήσθί,ν σύγχρονα συλ
λε·<τκά μηχανήματα. Ή καλλιέργεια δρετττών ανθέ¬ ων ττροβλέττεται '<ά αυξηθή άττό 5.ΟΟΟ είς 10 000 τουλάχιστον στρεμ. Δ'ατίθϊνται ττρός τόν σκο ττίιν αυτόν 200 ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχμ. Εάν κρ θή άναγκαΐον διά την έν τάσιν τής έν λόγω προσπαθείας, θά καταβληθούν αί απαιτούμεν α ι πιστώσεις, ώστε ό δυναμΐίίός κλά δος τής όν.θοκομίας νά ητιροωθηθή έτι ττεραιτέρω. Ή καλλ,έργεια άρω,ματικών κα'ι ψυτών έτπδιώκεται νά αυξηθή άπό 29.000 είς 65. 000 στρέμιματα, δ.ατιθειμένου πρός τόν ούτον σκοπόν ττιστώσε- ως 80.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχιμάς. Είς τόν ταμέα τής έλαιοκομίας άττο3ΐκοτρ;ΐται ή αύξησις τής μέ- στ>ς έτησίας τταραγωγης είς 210.
000 τόννους έλαιολάδου. Διατίθε
ρ
αν ρυθμιστικών άττοθεμάτων είς ται πίστωσις 4Ο5ΟΟΟ 000 δρα-
χεΤρας τής κυβερνήσεωςν ττρός κά χ.μών διά τή, εγκατάστασιν ττυ-
λυψιν των αναγκών της καταναλώ
σεως.
ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ
κνής φυτεύσεως έλαιώνων. Έν ττρο
κεΊμέτΛθ έτπΐδιώκεται ττρός ,αντιμε-
τώττ.σιν τού τπραβλιίματος συλλο-
Ώς πρός τήκ ζωΐκήν παρσγω-] γης τού έλαιοκάρτΓου, ή άντικατά
γήν, ότ/τικειιμενικός σκοττός είναι Ί στάσις των ύψΐνλών δένδρων μέ
νά καλυφθή τό δνοιγιμα καΐ νά έττι χαμηλού άναστήματος τοιαύτα πυ
τευχθή έπάρκεια κρέατος μέχρι
τέλους τοΰ πενταετοϋς ττρογράιμ-
δηλαδή ιμέ στόχον ιτκρα-
γωγής 555.ΟΟΟ τόννων ιορέατος
κνής φι/τεύσεως, τα όττοΤα καΐ τα
χέως άναιτΓτύσσονται καΐ μεγαλυ
τέραν ό—όδασιν δχουν.
Έττίσης, θά καταβληθη ττροσ-
Γιοιτ/κοσλάβοι καΐ άκσλοιυθοΰν οί
Ιταλοί, "Ελληνες, Ίοττα'ΛϊΙ καΐ
Πορτογάλοι. ΟΙ χώρες των τριών
τελευταίων έθν'κοτήτων δέν τυγ-
χάνουν ιμέχρι τούδε τής εύνοίας
τού ύτΓουργείου Άναπτύξεως τής
Δστικής Γβρμαναίς, άλλά θά ε-
•π-ρεττε ^ά ένισχυθούν. δτπως καΐ οί
τπρώτιες, χαρή στό νέο σχέδιο τής
γερμιανικής κυβερνήσεως.
Κατ' αρχήν, ό έφαρμοζόμενος
νόμος ττερΐ έξαγωγής κεφαλαίω"
έκ Δυτικής Γερμανίας ίσχύει μέ¬
χρι τέλους τού έτους, άδιακρίτως
χώρας πραγματοποιήσεως των.
Στό /μέίλλον. δμως, οί έπΐ'νδύσεις
αύτές θά ένθΓθρρύνωνται, έφ' δσον
πραγματοτΓθΐοΰνται.
Τό σχέδιο προβλέτηει, μεταξύ
αλλων, κ'ίνητρα έτηστροφής τών
ξένων έργατών στΐς χώρες των
καΐ την άτπασχόλησή των στΐς βοι
μηχανίες, πού θά δημιουργηθεν
μρ τα γειρμανικά κεφάλαια. τα ό-
πΌΪα θά έτπενδυθούν. 'ΥτΓΟρχουν
σκέψνς δηιμιουργίας ΐτρογραμμά-
των έκΐτταιδεύσεως στΐς χώρες μέ
έργατιικό πλεόνασμα. Μιά γερμα-
νική έπΊιχείιρηση εχειι ηδη ύποβά-
λει ενα τέτοιο αΐτημα γιά την χο
ρήγηση βοηθείας άττό τήν δυτικο
γερμανική κυβΒρνηση, ττρός έφαρ
μογή ενός έκτταιιδεσε χθές κα'ι συνεχίζεται
σήμερα Τρίτη τό Συιμβούλιο τώ·;
ύπιοιοργών Εξωτερικών τών χω¬
ρών - μελών τής Ευρωττα ι κης Κοι
νότητος «αί άσχολήβηκε μέ την υι¬
οθετήση τής έντολής (ιμαντάτε)
ή όττοία θά επιτρέψη στΐς άρχές
τής ΕΟΚ ν' άρχίσουν διαπραγμα
τεύαεις μέ τήν Ισπανία, τό Ίσ-
ραήλ, την Άλγερία, τό Μαρόκο
καΐ την Τυνησία έττΐ τής λειγομέ-
νης γενμκής προσεγγίσεως τής
Μεσογεια<ής π·ολιτιικής τής Εύρω τταϊκής Κοινότητος Τα θέματα ε¬ πί των οποίων υφίσταται άκόμη έ<·κ.ρ-,μότης είναι πιερι,ορισμΕνα. Συγκεκρ.ιμένα στόν άγροτκό το- μ'έα υφίσταται ένα θόμα ττροοδευ- τΐ'κότητος των τταραχωρήσεων τής Κοι.ιίτητος ττρός τό Ίσραήλ καΐ τήν Ισπανία ένώ στόν διομηχα- νικό ταμία ύττάρχει θέμα μειώσε ως τών εύαισθήτων τΓρο'ιάντων, γρά τα ότΓθΐα, ώς γνωστόν, έητι- βάλλεται μιά πιό μακιρά περίο- δος δασμολογικών μειώσεων. Στό μεταξύ ύπογράφεται σήιμε Βρυξέλλες ή έμπτο ρα Τρίτη ρική συμιφωνία ΕΟΚ καΐ Γιουγκο σλαβίας, ένώ στήν "Αγκύρα έτοι- ,μώζεται νά συνέλθη (30.6.73) τό Σϋμιβούλιον Συνδέσεως ΕΟ'Κ — Τουρκίας. Ή σύνοδος αυτή θεω- ρεΐται ιδιαιτέρας σηιμασίας γιατί ■κατ' αύτην θά ύττογραφή τό ττρόσ θετο τΓρωτόκαλλον έπβκτάσεως τής συμφωνίας συν,δέσεως Τουρ¬ κίας καΐ τών 6 χωρών τής ΕΟΚ καΐ στΐς 3 χώρες νέα μιέλη της (Βρεταννία, Δανία, Ίρλανοΐα). Τό Συμβούλιον τής ΕΟΚ θά υΐ οθετήσΐί στό μεταξύ ιμία μεταοα- τι,κή συμφωνία πού θά καταστή¬ ση ένβριγούς όριοιμένες έ,μττορικές ρήτρες τού ιτροσθέτου ττρωτοκόλ λου άμέσως καΐ πιρό τής θέσεως ΚΙΙΙΛΟΓΉ ΑΝΕΡΓΏΝ ΔΙ· Ε- ΠΑΓΤΕΛΜΑΤΙΚΗΝ ΕΚ¬ ΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΕΙΣ ΣΧΟ- ΛΑΣ ΤΟΤ ΟΑΕΔ Έκ τού 'Οργανισμοϋ Άπασχο λήσεως 'Βργατικοΰ Δυναμικοϋ α¬ νακοινούται ότι έντός τοϋ προσε χοΰς μηνός Ίουλίον θά έπιλεγουν 31 άρρενες ανεργοι, ήλικίας 18— 46 έτών, οί όποϊοι κέκτηνται άπο λυτηρίου Δηυοτικοΰ Σ χολείου, προκειμένου νά καταρτισθούν έ- παγγελματικώς εί; τα Κέντρα 'Ε παγελματικής Καταρτίσεως Άθη νών καί θεσσαλονίκης ώ; βι: — Τήν 2αν Ιουλίου θά έπι-λε γοΰν 31 δνεργοι είς τό ΚΕΚΑ- ΤΕ θεσσαλονίκης, οί όποϊοι θά ίκπαιδενθοΰν είς τάς είδικότητας τοΰ σνγκολλητοϋ καΐ τεχνιτού με- ταλλικών κατασκευών. —Τήν 16ην Ιουλίου βά έπιλε γοΰν 00 δνεργοι εί; τό Πρότυ¬ πον Κέντρον Έπαγγελματικής Καταρτίσειος 'Ενηλίκων Αθηνών προκειμένον νά τύχονν έπαγγελμα τική; καταρτίζει»; εί; τα; ε'ιδιχό τητας φραιζαδόρον,, τεχνιτού με- ταλ? ικών κατασκευών, ήλεκτρολό- γου έγκατ<ιστάτου καί έλαιοχρω- ματιστοΰ. Ή έν λόγο) έκπαίδευσις βά είναι είς αμφοτέρας* τάς περυΐτο') «εις διαρκείας 180 εργάσιμον η¬ μερών καί οί έκπαιδυνόμενοι θά λαμβάνυν ήμερήσιον έκπαιδευτι- χόν έπίδομ^ έξ 125 δραχμών. ΤΟΤΡΚΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΟΙΚΟ ΝΟΜΙΑΝ Ή εγκυρο; τονρκική εφημερίς ϊ'Ισταμπούλ Τιτζαρέτ» έδημοσίευ- σε προσφάτω; έμπεριστατωμενβν άρθρον π£ρί τί); οίκονομική; κα- τής Ελλάδος καί τής σπγκριτική; θέσεως τής έλληνι¬ κής οΐκονομίας έν βχέσει πρός την τονρκικήν. ό Ή Ελλάς, γράφει ή τουρκική εφημερίς, προηγεΓται άπό πλευ- ρά; ΰψους τού κατά κεφαλήν «I- σοδήματος τή; "Ισπανία;, τής Πορτογαλίας και τής Τουρκίας, πλησιαζει δέ ταχέως τό «α-τά κε- φίΐλήν ε'ισόδημα τής Ιταλίας. Έπίσης ή εφημερίς έπιβημαί- νει 6τι, ένώ σήμερον είς τήν Τουρκίαν άναλογοΰν επί χιλίων ά τόμων 4 αύτοκίντντθ,, 14. τηλέφω- να καΐ 0,4 ϊατροί, είς τήν Έλλά- 6α άναλογοΰν 22 αΰτοκίνητα, 100 τηλέφωνα καί 1,5 ϊατροί.
ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΘΙ!...
ΟΙ τεθέντες διά τού έΕαγγελ-
θέντος προχθές νέου προγράμμα
τος γεωργικής άναητύξεως (1973
— 1977) στόχοι, έναρμονίζονται
πλήρωα πρός τάς γενικωτέρας έ-
πιδιώξεις τής άοκουμένης άγρο
τικής πολιτικής καί την έξυπιιρέ
τηαιν των δι' αυτής ύπαγορευομέ
νων κοινωνικών ακοπών. Άπό
μακροϋ ήδη, εϊχε καταστή άναγ-
καία ή χάραξις νέας δυναμικής ά
γροτικής πολιτικής, ίνα έξαγάγω
μέν την γεωργίαν άπό τα παραδο
σιακά της πλαίοια, προκειμένου
αύτη νά δυνηθή νά φέρη τό 6ά-
ρος τής διαθρέψεως καί διατρο-
Φής τοθ Έλλήνικοΰ λαοθ, περαι
τέρω δέ, νά διαδραματίοη τόν
προοήκοντα ρόλον της είς τα δή
μοοιονομικά πράγματα τής χώ¬
ρας, διά τής άναπτύΕ,εως των έ-
ξαγωγών κλπ.
Καί πράγματι, θασικο'ι στόχοι
τής νέας αυτής πολιτικής — ώς
διαγράφονται είς τό πενταετές
πρόγραμμα — είναι ή έΕασφάλι-
οις έπαρκείας των γεωργικών
προϊόντων διά την διατροφήν τού
Έλληνικοϋ λαοϋ, ή διεύρυνβις
των έξαγωγών γεωργικών προϊ¬
όντων καί ή αύξησις τού κατά κε
φαλήν είσοδήματος των άγροτών
— καί κατ' ακολουθίαν, ή βελτίω
οις τού βΐοτικοϋ έπιπέδου αυτών
Οί στόχοι ούτοι άποτελούν, πρά
γματι, την ουνισταμένην όλων
των έπιδιώξεών μας διά την άνά
πτυΕι τής άγροτικής οίκονομίας.
Τούτο, διότι μόνον διά τής έ£α-
οφαλίσεως έπαρκούς γεωργικής
παραγωγής έπιτυγχάνετοι, ώς εί
ναι αύτονόητον, ή έξιθορρόπησις
τής προσφοραί καί τής 2ητήοε-
ως, ή όμαλοποΐησις τής άγοράς
καί ή. δυνατότης έφαρμογής πολι
τικής σταθερότητος τιμών.
Ή σημασία έξασφαλίσεως έπαρ
κείας αγαθών, είναι οήμερα, πλέ
όν ή όφθαλμοφανής, εάν άναλο
γιοθώμεν ότι ή έλλειψις αυτών έ
δημιούργησε μίαν παράλληλον α¬
γοράν είς την εθνικήν οίκονομϊαν
μέ τα γνωοτά -καπέλλα», συνέτει
νεν είς την καλλιέργειαν τάσεως
άποθεμοτοποιήοεως προϊόντων
καί έν γένει είχεν ώς άποτέλεσμα
νά περιέλθωμεν είς την παροΰοαν
όσφυκτικήν κατάστασιν, έκ τής
οποίας ουδέν τό καλόν δύναται
νά προκύψη διά την οίκονομίαν
μας. Ήι διεύθυνσις των έξαγω-
γών άγροτικών ηρο'όντων, έ£ άλ
λου, θά μας επιτρέψη νά σταθε
ροποιήοωμεν την θέσιν μας — έν
αντιθέσει μέ τούς οημερινούς πε
ριορισμούς αυτών — είς τάς ά¬
γοράς τοϋ έΕωτερικοϋ, έπ' ωφε¬
λεία των συναλλαγματικάς μας
πόρων, τόσον όπαραιτήτων διά
την βελτίωσιν τού έμπορικοϋ καί
γενικώτερον τοϋ ίσοΖυγίου πλη
ρωμών τής χώρας μετά την αλ-
ματώδη ανάπτυξιν των είοαγω-
γών. Ή βελτίωσις, ωσαύτως, τοΰ
θιοτικοϋ έπιπέδου των άγροτών,
ύπαγορεύεται κα) ύπά εύρυτέρων
κοινωνικών καί έθνικών λόγων,
μόνον δέ έθελοτυφλοϋντες δέν
τολμοϋν νά όμολογήσουν δτι τδ
γενικώτερον συμφέρον επιβάλλει
νά συγκρατήσωμεν τόν άγροτικόν
πληθυσμόν είς τάς έστίας τού, διά
νά είμεθα είς θέσιν νά τροφοδο
τώμεν συνεχώς τούς άλλους κλά!
δούς τής οίκονομίας μέ τό απαι¬
τούμενον εργατικόν δυναμικόν...
Έξ δλλου, ό τεθε'ις διά τοϋ
προγράμματος στόχος έναρμονί
οεως τής γεωργικής πολιτικής
τής Ελλάδος πρός εκείνην τής
Εύρωπαι'κής Οίκονομικής Κοινό
τητος έχει την σημασίαν, τού, διό
τι ούτως άφαιρεϊται έν άκόμη
πρόσχημα άπό τούς καλοθελητός
μας τής ΕΟΚ, ώς πρός την πλή
ρη ένταξίν μας είς αυτήν. Δέν
θά έπιμείνωμεν, δμως, περισσότε¬
ρον έπ' αυτού, δεδομένου ότι ή
παροϋσα ατήλη κατ' επανάληψιν
έθιΕε τό θέμα τουτο., ώς καί τούς
βαβυτέρους λόγους τής παρελκυ-
στικής τακτικής τής ΕΟΚ είς την
εφαρμογήν τής Συμφωνίας Συν
δέσεως Αθηνών...
Όπωσδήποτε, θεωρούμεν, ώς
τό πλέον ίδιάΖον στοιχείον τής
χαραχθείσης, διά τοϋ έν λόγω
προγράμματος, νέας γεωργικής πό
λιτικής, πρός μετάθεσιν τοϋ βά
ρους άπό τάς οικονομικάς ένι-
οχύσεις είς τάς τιμάς. Τό έξαγ
γελθέν, ότι θά έξετάΖεται έγκαί
ρως ό καθοριβμός τής προσηκού-
σής τιμής παραγωγοϋ, αποτελεί
όρθήν, πράγματι, αντιμετώπισιν
τοϋ δλου προβλήματος. Επί τέ-
λους, εδέησε νά αντιληφθώμεν
ότι άνευ ικανοποιητικάς τιμών
διά τθν παραγωγόν, θά ήτο μαλ
λον ματαιοπονΐα νά όμιλώμεν πε
ρί άναπτύξεως τής γεωργίας...
Γενικώς, οί στόχοι τοΰ νέου
προγράμματος, κατατείνουν είς
τό νά καταστώμεν αύτοδϋναμοι
είς τόν γεωργικόν τομέα, θά ή¬
το δέ ισφάλμα εάν τούτο δέν ά-
πετέλει μόνιμον επιδίωξιν μας, δι
ούς λόγους καί προχθές ύπεγραμ
μίσαμεν.
"Ηδη, έκεϊνο τό οποίον πρέπει
νά προσέξωμεν περαιτέρω είναι
ή πιστή έφαρμογή καΐ εκτέλεσις
τοϋ έξαγγελθέντος προγράμμα-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Διά τής ύπ' αριθ. 2192)73 α¬
ποφάσεως τού τό 6' τιμήιμα τού
ΐ Έί δ
ΣαμΐδουΙλιου
Έτπκρο-είας δι-
δίοι> περιοχάς·
Άλλά είς τήν περίπτωσιν αύ¬
την —ττροσι ίβεται — τΓροϋπόθε-
ηικρίνη·σε διά .μίαν όκάμη φοράν, Ι σιν τής επεκτάσεως τής ύττηιρεσ
συμφώνως πρός την τταγίαν νοσο¬
λογιαν τού» την έννοιαν τής διατά
ξεως τής ττοιρ. 1 τού άρθρ. 21 τού
κω&. 6ασ· διατάγιματος της 24.9
__ 2Ο.1ΟΜ958 περί δηιμοτικών
πρόσοδον άφσρώσης είς τό τέλος
καθαριότητος.
Πρό«·ειται ττερί τής διατάξεως,
κατά την όποιαν «διά τάς υπό
τού δήμον ή κοινότητος τταρεχο-
μένας υπηρεσίας καθαριότητος
των άδων τηλατειών καί κοινοχρή
στων χώρων, τής περισι/λλογής
καί άττοικομιλής των ότττσρριιμμά-
των τής τπάλεως έτπδάλλεται τέ¬
λος άριζάμενον δι' αποφάσεως τοΰ
(δηιμΐοτιικοΰ ή κοΐ'νοτιικοΰ) συ,μιδου
λίοι»· ύποκιειιμένης είς την έγκρισιν
τοϋ νομάρχου»
Είς τήν απόφασιν τού ανωτά¬
του διοΐικηΓΤιικού δΐ'καστηιρίου ση,μει
ούται, δτι κατά την έννοιαν τής
διατάξεως αυτής, τα 6η>μοτικά καΐ
άς καθαριότητος αποτελεί ή διο-
—ίστωσις τής υπάρξεως άνάγκης
έπΐιδαλλούσης την έττΐέκταισιν αυ¬
τήν <αΐ είς την έκ,τός τοϋ έγκεκρ: μένου σχεδιου τής πόλεως περιο χήν, είτε ώς έκ τού γεγονότος δ¬ τι τυγχάνει αύτη ττυκνακοπΌΐκηιμέ νηι «αί οίκ,ι.στικώς διαμορφούμενη, είτε ώς έκ των είδικών σΐΛ/Θηκών ύγιει'κής, οο'ι οποίαι έπικρατοϋν είς την περιφέρειαν, ιδίως λόιγω τής ■έκεϊ εγκαταστάσεως βιομηχανίαν καϊ τοϋ τρόττοι/ λειτοκργίας των. Ή δ,αττίστωσις δέ αυτή πρέπει νά ·εΤναι ήτιολογηιμένη, δηλαδή νά στηρίζεται επί συγχΒκριιμ'ένων στοι χείων διά τάς συνθήκας καθαριό¬ τητος τής πιεριοχής κλπ., άναφε- ρσμΐένων είς την σχετικήν απόφα¬ τοΰ δημοτικόν συιμοουλίου1. ή κοινοτικοϋ — Έξ άλιλου, ή όλαμέλεια τοϋ Συιμ<6ουΙλίου τής Έπικρατείας έ- δέχίθη, διά τώ,. Οττ' άριθμ. 2220 ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΤΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ Ό Ποόεδοος τού Εμπορικον Σύλλογον Πειραιώς κ. Κούμς ε¬ πεσκέφθη τόν ΰφυπουργόν Έθνι- κή; Οίκονομίας επί θεμάτων Έμ πορίου κ. Μιχ. Μπαλόποΐυλον,, κΌ.νοτικάΙ συμβούλια εχουν κατ' κοίΐ 2236)1973 άποψάσεών της, αρχήν άρμοδ'ότητα πρός επιβολήν . δύο αΐτήσεις ενδιαφερομένων, πορΐ τοΰ ανωτέρω τέλους καΐ είς τους ' άκυρώσεως ίσαρίθμων πράιξεων τοΰ χρησμμοποιοΰντας άχίνη,τα κεί'με- ] γενιικοΰ γραμ'ματ'ςως τοΰ υπουρ¬ γείον Γεωργίας, διά τών οποίον εΤχοΜ όπτορρΐ'φθή αίτήιματά των διά τήν χορήγησιν άδειών λειτουρ να έκτός τού εγκεκριμένου σχεδί- ου τής πόλεως, έφ' δσον ή ύπηρε σία καθαριότητος έπεκτείνεται θή, δτι ολόκληρον την (άττό 1ης Μαΐοι») επιβάρυνσιν πρέτττει νά υ¬ ποστή ή κατανάλωσις, ή δέ αϋξη σις τής τκμής των ύγιρών κολ/σί- μων δέν βά πιρέττει καιτ' ουδένα τράτΓον νιά είναι ιμιεγαλυτέρα των 15% (μέ την πλέον γενναιόδωρον παραχώρησιν πρός τάς ττετρελαιο •κάς έτπχειρήσεις) τού μερ'ΐδίου τοΰ άργοΰ πετρέλαιον (10% — 11%) είς τό κόστος των πετρ=λαι οειδών. "Αρα (ττρσχείρως) 0,10 ΧΟ.15- 1,5%. Άνατίιμησις των ττετιρίλαισει- δών βά ήτο δυνατόν να αποφευ¬ χθή 'έπτί τοΰ παρόντος, εάν ο) άλλοι σι-ντελεσταί τής παραγω¬ γής «αι τής έμτταρίας, ιδίως δέ τό Δημόσιον, ήθελον "Περιορίση ικιάττως τάς άτταιτήσεις των. Άλ- ,λά ύττιόΐρχει καί ό κίνδυνος νά κΐλη θή ή χοΤ'ανάλωσις κ<χΐ κατά πιρο- έκτασιν ή ττετρελαιοφάρος βιαμη- χανία νά π'ληιρώση μέ την εύκοι- ρίαν τής άννατι,μήοτειως τοΰ πετρε λαίου λητή.ριον Βονλ
ρίας κ. Ροισλάγκωφ, ήρχισε τάς γαρίας θά παρόσχηι κιάθε συνδρο
έτταφιάς τού1 <μί έατι·μιελητηιριο;κούς ,μήν διά νά εύο'δωθοΰν ο'ι έκατέρω παράγοντας τής χώρας μας, διά θεν έτπ'διωκό'μενοι σκοποί, πιρός την περαιτέρω ανάπτυξιν των έμ περαιτέρω ανάπτυξιν των έλληνο- 6ουλγαιρι.κώιν συναλλοιγών. Έξ σΑλου, ό χ. Ρασιλόγκωφ έ- Σι;γκΐΒχρΐιμένως ό κ. Ρασλόγ- πεσκιέφβη τόν ά-ΛιττρόΙεδρον τοϋ κωφ, έττεσίίέφ&η τόν πρόεδρον τοϋ Ε.Β.Ε Αθηνών κ. Πατταιδασιλό- Εμπθιρικοΰ καΐ Βιοΐμηχανιικοϋ Έ πουλον καί άντήλλοίξαν ά~όψεις πιμιϊλητηρ'ίου Πειραιώς κ· Πάνον' διά την προώθησιν των έμττορι- ή λώ Ελλάδ πορικών σχέσεων μετα'ξύ 'Ελλά- δος καΐ Βουλγαρίας. μη Λώζον, ιμετά τοΰ όττοίου συνβζή · τησε θέματα έμπορικσΰ ένΐ&ιαφε- κώ; συναλλαγών Ελλάδος — Βουλγαρίας. Έπίσης, σι/νεΐζήτη- η μ 1 ροντος διά τάς δύα χώρας. Κατά σαν καΐ τό θέμια τής μεταβάσε- τήν συνάντησιν, ό κ. Λώζος ύττε- ως είς την βουλγαρίαν, τόν προ- γράμμισε τό ένδ.αφέρον μέ το ό- σεχή Σετττέιμβριοιν, έπΊιμελητηρια ΤΓθΐον τό Ε.Β.Ε. Πειιραιώς παιρα- κης άττοοτολής, έττ' εΰ<αιιρία τής κολουβεΐ την άνάπτυ'ξιν των έμττο εκθέσεως τοΰ Πλόντιβ. ριικών σχέσεων μεταξυ των δύο χωρων, ενδιαφέρον τό όττοΐον έπα Η ΒΛΛΑ Σ ΕΙ Σ ΤΗΝ νειλη,μμένως εχει έπιδειχθή διά ΕΚΘΕΣΙΝ ΠΛΒΚΤΩΝ τής άνναλήψεως παρά τού Έττ'με ΕΝΔΤΜΑΤΩΝ ΤΟΤ ληΓΓη,ρίου της οργανώσεως τού ΝΤΤΣιΣΒΛΝΤΟΡΦ 'Ελλη'/,ικοΰ Περιτττέρου είς Πλάν-' τι6, τής έπιοκέψεως τσΰ κ. Λώ- Τύ Συμβούλιον Προωθήσεως ζου, π,ροσκλήσει τής δσαλγαρικής' 'Εξηγωγών 6ά αναλάβη την συμ κυβερνήσεως, είς Βουλγαρίαν, κα- μρτοχήν τής "Ελλάδος καί εί; θώς έπίσης καί. τρρσσκλήσει τού την Διεθνή "Εκθεσιν πλεκτών καί Κεντρΐ'κοΰ 'Επιμείλητηρίου Σοφι-' ετοίμων ένδυμάτΐον, ή όποία θά άς, ιμετσδάσεως τούτου είς την πραγματοποιηθή ,είς τό Ντύσσ·λ πρός τόν οποίον εξέθεσε τα πουί §ου,λγαρΜ0ην( πρ<^ευουσαν δπου ντορφ άπό 20 εως 30 Όκτωορί- σματα τού συνελθόντος διοιχητι- . ———Ευρέθη είς είδ.,κήν δί' βουλιον τού Σύλλογον ε- - - - κυΰ συμβουλιον τού Σύλλογον, ε- δέ την παρέιμβασίν τού λοΰς Πρωτοδΐχείου 'Αβηνών, είς τό οποίον προστίθοται, δτι ή δια φήιμησις είναι τοιουτοτ,ρόπως θϊ- μιτή μέθο,δος έ-λ&υθέρου άνταγωνι σμοΰ, έφ' δσον τα άνακοινούμε- να υττ' ούτης στοηχεΐα εΐναΊ αλη¬ θή καΐ άνταττσκιρίνονται πρός τα διαφηιμιζάμιενα π,ροϊόντα. Αντιθέτως — διευχ,ρινίζεται ττε ραιτέρω-— ή όιαφήμιηισις άττοτελεί άβέμιτον άνταγωνισμόν άίλλα κσΐ πράξιν άνΓΓΐκιειμένην είς τα χρη- στά έΊμπΌρκ,ά ήβή, οσάκις μετα- ζύ —Φέρει είς γνώσιν τού λωτιικοθ «οίνου άνοκιρΐιβή κοστολό γηισιν των. έ,μττοιρ£υμάτων« ώστε νά δη,μιουιργήται ή εντύπωσις, δτι ταυτα πκλοϋνται είς μειωμένην τιΐμήν «αί — Έιμΐφανίζειΐ την έ,τπχείριηισιν ώς βιομηχανίαν τταιραγωγής των διαφηιμιζο,μένων π,ροϊόντων, όνώ αύ τή διατηιρεΐ άττλοΰν τεχνικόν όρ- γαστήριον συναιρμολογήσ'εως των προϊόντων, τα όποΐα ττρομηθεύε- ται άπό άλλού είς τβμά,χια.— έ< τος 6ε6αιως άν> μετά την την συ
ναρμ'ολόγησιν, τα έτπ-εξιεργάζεται
ττεραιιτέρω, τΓρθ'σδίδουσα είς αΰτά
πάθΐΐα δ,ά την άντικατάιστοιισιν
όλον των γηιραοιμΐένων έλαιοοεν-
δρων μέ ηύξη,μιένης πα.ραγωγικότη
τος έλαιώκας. Παραλλήλως θά έ-
νισχυθοΰν σ'ι έλαιοτταραγωγοί διά
την ΟΛτό<τηο-ιν έλαιοττάνων καί πλαστιικών δικτύων συλλογής. Τέλος, ώς πρός τήν αψιπβλουιρ γίαν, προωθίΐται ή καλλιέργεια είς ορισμένας περιοχάς αμπέλων διά τήν παραγωγήν έκλεικτής ποι | Ή έπίσκεψη τού Σοβιετικού ή ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΛ ΤΟΥ Ε.Ο.Ε. Χ. ΠΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΩΝ 'ΕγΛρισει τού Δ. Συιμδουλίου τού 'ΕθΐΊΐκού Όργανισμού 'Είλλη- νικής Χεΐ'ροτεχνίας, είς τό έν Ρε- Βύμνω έδρεύθν Παράρτηιμα αυτού Κρήτης έλειτούργησαν έττιτυχώς —είς τα τταρ' αυτώ πειραιματικά έργαστή,ρια— φροντιστήρια έκτται δεύσεως 30 άγροτίδων τής π'εριο χής τού Παραρτήματος είς τό κίντηιμα, την 'μετολλοτεχνίαν, την κουκλοποιίαν καΐ τό χειροτεχνικόν σχέδιον. Έν τώ μεταξύ συνεχίζεται ή λεΐτοΜργία τού ψροντιστηρίου κά¬ την τελικήν μορφήν. 'Αλλ' ώς παιρατηριεΤτοι έν συν- εχειία1 είς τό σικ£.πτιικόν τής άποφά σεως- άκόιμη καιΐ ή άντιχε.ΐιμενικώς άναληθής διαφήιμισις δέν άρκεΐ διά νά «ατσίστήιση τόν άνταγωνισ'μόν άθέιμιτον κατά την εννοιαιν τού νό χών εως ένδαφερομένων στελε- είς την χειροτεχνίαν τοϋ σμάλτου. Τές οίκϊίας γνώσ-ειφ μετ χτιικών έφαρμογών άνέτττυξαν είς τούς έκτταιδευθςντας αρμοδία τε- χνι.κά χαί καλλιτεχνιΛά στελςχη τού ΌργανισμοΟ Χειροτε^ίας. Ο ΕΟ.Ε.Χ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΚΟΙΝΩ ΦΕΛΗ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Δι' ανάπτυξιν τής χειροτεχνίσς Υπό τοϋ Διοΐικ,ητΓΚθύ Σ«μβου- λίου τού ΈθκιικοΟ Όργοτ^ισμοΰ ΧΐΓροτεχνίας διετέιθη οΐκονομική ενίσχυσις 35.ΟΟΟ δρβχμών πρός τό έν Ρόδω λεΐΓτουργοΰν Κέν-τρον Έργαζομένου Κο,ριτσιού, ττροκ,ει- ,μ'ένου νά ττρθιμηθευθη τα άναγκαϊα μιτ)χανι,κά ιμέσα καί -ρά ΰλικά' διά την εκπαίδευσιν των σττονδαιστρι- ών τούτου είς διαφόρους είδικότη τας τής χειροτεχνίας. Έπισης, ή Διοίκησις τοΰ Ε.Ο. Ε.Χ., διΐέθεσε δωρεάν ποσότητα βαμδοοκερών κ.ά ντρμάτων, άξίας 10.ΟΟΟ δραχμών, διά τάς ανάγ¬ κας τής έκτταιδεύσεως είς την ϋ- μοί/. Διά να συ,μιδή τούτο, πρέπει φαντουργίαν τών μαθητριών τής νά είναι !ιοαιή νά παραγάγη την Οίκακ,υριικής, Βιοτεχν^χής καί Έ- παραπλανητμ^ήν έντύπτωσιν, Ιδία· παγγελματικής Σχολής «Τό έλλη τέ'ρως εΰνοϊκιής πιροσφοράς. νικό Σττίτιν ΑΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΧΟΜΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΗΒ πρό; επίλυσιν των έν έκκρεμοτη- Τ(, βασικών θεμάτον τοΰ έμπορί- ου. "Ο κ. ύψνπ!ουργ|ά|ς απαντών, έδήλιοσεν δτι δέν έφθασεν εισέ¬ τι αέχρις αύ^ον σχετ^ν ύπό- μνημα τοΰ Εμπορικον Σύλλογον Πειραιώς, τό οποίον νά πραγμα- τενεται περί τών έκκρεμων τού- τι»ν θεμάτ(ον/ ευθύς δέ ώς πε¬ ριέλθη είς αύΗιόν ιθά μελετήση τούτο καί έν συνεχεία θά κληθή ό κ. Κοΰμς καί οί λοιποί έκπρό σιοποι τού έμπορίου πρός συζήτη σιν τών τρόπων άντιμεωτπίσεΐ'ΐς τών έν λόγω έκκρε,μών θεμάτων. σιν των μελών τού. Πρύκειται διά την μεγαλυτέραν ωργ1Κής 'Εν συνεχεία ό κ. Λώζος άνεφέρ ( έκθεσιν γυναικείου Πρέτ - ά- πορ- ε[ς Αρμ^;^ __ _^ _._. _____^ θη είς τούς πιροσφώτως άνανεω ' τρ τή; Γερμανία;,^ μέ εμτραισιν τ^ς ^^ξ^ς τής" χώρας Β|ς την θέντας πίνακας άνταλλαχτέων προ είς τό πλεκτύ, ή όποία^ θά συγ Εύρω-αϊκήν Οκονοιμιχήν Κοι^ότη ϊόντων. είς τούς όττσίους προσετέ | κ,ρντριόση άνοοαστάς άπό πλεΐ- — .—; —α. _λ.. —,.^.. „«.,.„»„,_ θησαν νέα τοιαΰτα, ένώ έκ ττα- ραλλήλου ηυξήθη ό δγκος τόν ήδη ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής Άνωνύμου Τουριστικής Έταιρείαο Λέσβου (ΤΕΛ) είς Τακτικήν Γενικήν Συ νέλευσιν. Κατόπιν αποφάσεως τού Διοι- κητικοϋ Συμβουλίου τής ήμετέ- ρας Έταιρείας καί συμφώνως τώ Νομώ καΐ τώ Καταστατικόν αυτής καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής ώς δνω έταιρείας είς τακτικήν γενι κήν Συνέλευσιν,, συγκληθηαομέ- νην έν Μυτιλήνησ έν τή έδρα τής έταιοείας καΐ είς τα γραφεΐα αύ τάς κείμενα επί τής ποοκυμαίας (Στοα Κουρτζή) την 4ην Αύγού- ατου 1973 ήμέοαν Σάββατον καί ώοαν 6.30 μ.μ. ίνα άποφανθώσιν επί των κάτωθι θεμάτων τής ήμε ρηοίας διατάΕεωο. 1. Ύποβολή εκθέσεως τού Δι οικητικοϋ Συμβουλίου καί των Έ λενκτών επί τού Ισολογισμόν χρή οεως άπό 1.1.1972 - 31.12.72 έτους. 2. Περί έγκρίσεως τοΰ Ίσολο γιομοϋ τής ώς ΰνω χρήσεως. 3. Περί άπαλλαγής τοΰ Διοικη τι κου Συμβουλίου καί των Έλεγ κτών άπό πάσης ευθυνής άπο2η υιώσεως διά την χρήσιν 197?. 4. Περ'ι έκλογής δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών Έλκγ κτών διά την χρήσιν 1973 καί κα θορισμός άμοιβής τούτων. ΟΙ κ.κ. Μέτοχοι ίνα μετάσχω- σι τής Γενικής Συνελεύσεως δέ¬ ον δπως συμφώνως τώ Καταστα τικώ πέντε (5) τουλάχιστον ήμέ ρας πρό αυτής καταθέσωσι τάς μετοχάς των είς τό Ταμείον τής Έταιρεϊας ή είς τό Ταμείον Πα- ρακαταθηκών καί Δανείων ή είς οιανδήποτε 'Ανώνυμον Τραπεζικήν "Εταιρείαν προσάγοντες την *πΐ τούτω άπόδειζιν ώς καί πάν έγ¬ γραφον αντιπροσωπείαι. Έν Μυτιλήνπ τΜ 26 Ίουνίου 1973 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ Ένημερωτική διάλεξις επί εί- δικών θεμάτων συναλλάγματοο ώρ γανώθη είς Θεσοαλονίκην, χά¬ ριν τών Οπαλλήλων τών έκεϊ Κα ταστημάτων τών ΤραπεΖών τού Συγκροτήματος τήο Έμπορικής Τραπέζης. Τήν διάλεξιν παρηκο λούθησαν 150 ύπάλληλοι, έπηκο Ι λούθησε δέ καί συζήτησις. Είσηγητής ήτο ό προϊστάμενος τοϋ Τμήματοο συναλλάγματος Κεντρικοϋ Καταστήματοο τής 'Εμπορικής Τραπέζης κ. 'Αθ. Κάρ εγγεγραμμένοι καΐ έπεισήιμανε τό γεγονός τής συσφίξεως τώ^ σχέσε ών ιμεταξύ των δύο χωριόν, άίΐτο- δειικνυάμιενον καί έκ. τής προσφά>-
του ιέττισήιμου έττιο-κέψεως τού ϋ-
πουργοϋ των 'Εξοϊτεριικών τής
Βουλγαρίας είς Αθήνας
Κατά τάς συζητήσεως ιταρευιρέ
θη καΐ 6 πρόεδρος τού Έμπορι¬
κοϋ καΐ Βιομη,χσΛικού Έπΐ'μελητη
ριου Θεσσαλονιικης κ. Μιχ· Δια¬
μαντής, ειδικώς αφιχθείς έκ Θεσ¬
σαλονίκης, ό οποίος ύττο τό ίδιον
ττνεΰ,μα ανέπτυξε τάς έλληνοβουλ
γαρι.κ,άς σν^αλλαγάις.
10 Πρόεδρος τοΰ Κ'εντρκού Έ
ττι.μελητηρίου Βουλγαρίας κ. Ρασ
λόγκωφ/ συνεφώνησε ιμέ τα ώς α¬
ί ____Λί___ __> ____ια__^
^ άπό πλεϊ-
στ« 'ύοη κράτη τόσον τής Εύρώ-
ότητος οΐνων καί τι—οττοίησιν αυ¬
τών, ώστε ν ά δημιουργήσωμεν εύ-
νοϊκωτέρας συνθήκας διαθέσεώς
των είς την Κοινήν "Αγοράν καί
άντιμετωπίσω,μεν, ούτω, τόν άνα-
πτυσσάμβνον είς τόν χώρον αυτόν
άνταγωνιισμόν. Πρός τόν σκοπόν
αυτόν διατίθεται διά την πενταε¬
τίαν ποσόν 22Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ,μ
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
Μετά τόν κ- Μακαιρόζον ωμίλη¬
σεν ό ΰφυττουργός 'Εθνικής Οίκο¬
νομίας επί βειματτων Γεωργίας κ·
Παπατταναγιώτου, ό οποίος και
προέβη είς ειδικώτερον ανάλυσιν
τών ληφθέντων ιμέτρων καί των ά-
ναμενοιμένων ώφελειών έξ. αυτών καί
ό όττοϊος ϋ~εγράιμιμιισεν δτι τό 6α
σικόν 'γνώριισιμα τής άττσφαθΊσθεί
σης νέας άγ,ροτικής ττολιτικής εί¬
ναι ή μετάθεσις τού οάρους ά—ό
τάς οικονομ «άς ένιισχύσεις είς
τάς τιιμάς, καθώς καί είς τά θε-
σμικά όργανωτικά μέτρα άνατΓτύ
ξεως τής γεωργίας.
Έν συνεχεία καί είς άττάντησιν
ιόποβληιθεισών έρωτήσεον, ό άντι-
πρόεδρος κ. Μακαρόζος καί ό ύ-
φι/ττουιργός κ. Πα~ο—αναγιώτου
προέβησαν είς τάς άκολούθους δι
ευκρινΐισεις:
— Οί καθοριζάμενοι στόχοι γε
τα Κσ|«
κοινην γεωργ,-
της
πή;, όσον καί. Λλλιον χορών τη; _ Ή μ,έση έτησίσ. αύξησις τού
'Τδρογείου.
γεω.ργμκού είσοδήμιατος κατά
Είς την έκθεσιν αυτήν χιλιά- πενταετίαν έκτι,μάται είς 3,5% άλ
ρς οίκο! έοίμον γυναικείον έν ό ^^ £ Λ
ρς οίκο!
γυναικείον έν- λα
α
δυμ,'ΐτος θά παρουσιασθή μοντε/.α
μεγοΛυ.
σνίμασ[ην εΤνα, ή π,ροδλεπο
ανοίξεως και θέοους τού 1974. ,μένη σηιμ0[ντ,Κή σΰξησ,ς τής παρα
Τό ΣΠΕ τό οποίον εχει άν α- γωγικδτη—,ς τής ΎΐΑίργ<χ<; λά6ει τήν όλην έργάρ-ώσιν τής _ -ρτ,^ς τής πενταετίας καί έλληνικής έκπροσωπησεως, προ- εΙς 7α πλαίσια τού έττιΰιωκομέ- εΙς 7σ ^^ τού μ κ,πμενου τα καταρτίση τον τβλι- ^ έκσυγχρον.σ,μοΰ τής γεωργί- ό Έλλή έθ τ κόν πινακα των Έλλήνων έκθε- β έκμηιχαν;αεως καλ ας 5ώ ^ς κμηχς των, θασει είδικοϋ χανονισμοβ λ,ιεργειών, τής αυξήσεως των άρ- κριτηριον, δέχεται δηλώσεις συμ- δευο,μΐνων έκττάσεων κλ-., προδλέ μετοχή; μέχοι 20ής Ιουλίου. | ^^θ*{> 220
__σ,
220.
ΟΟΟ ατομα, άπτασχολούμενια είς
5 ΕΛΑΤ1 _Δ^·.^!^..ΤΥΧΗ- Γ>_γε«Ργίαν, ώστε νά ^ «πορροφη-
"" θοϋν άτττό τούς λοπτούς ταμεΐς.
— ©ά καθορίζωνται έικαστοτε
τοιαύται τιιμαί γεωργο<τηνοτροφι- ΡΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΝΙΕΙΩΝ νω άνο—τυχθέντα καΐ προσέθεσε | Κατά τόν τταρελθόντα μηνα Μά κω-7 τΓροϊόντων. ώστε νά άποτε- ύ λ ί ά 6λήθ έδ λ τήν ύττάρχουσαν καλήν πίστιν ά-, ιον, κατε6.λήθη,σαν «έρδη συνολι- §ια Την αύξησιν , ^^ ηρ η ξη πό 6ουλγαρι.κής πλευράς. Έτόνι-ί κου ποσου 5.Ο5Ο.ΟΟΟ δρχ. είς τυ Της παΐραγωγής, όΙλλά ττα·ραλλή σε ίδιαιτέρος, δτι πιρέττει νά γί-Ι χηρούς κα-τόχους όμολογιών δια- παρακολοοβοΰνται καί θά νωνται εκατέρωθεν έμττοριικαΐ 1&ι-[ φόρον λαχειοφόρων δανείων σίκο- έλ£γχων<ται ,μέ προσοχήν, —ώστε ωτιικαί σι/ναντήσεις τών ένδιαψερο νσμκής αναπτύξεως. ν^ παριέχουν μέν τό ττριέττόν κέρ· 1 δος είς τούς τΓαραγωγούς, χωρις σ.ς τού συντιελεστού τής ώς άνω &μως νά θίγωνται τά εΰλογα σι>μ
ΠΡΟβΗΚΑΙ - ΨΥΓΕΙΑ ΕΙΣ ΤΑ
ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ
Μέχρι της 31ης Δεκεμβριού
1973 οί λιανοττωληταί νωπών καί
«οττεψυγμιένων κρεάτων πρέττει νά
εχουν τοττοθετήσει είς τα καταστή
ματα των προθήκας - ψυγεΐα, Ή
ττροθεοιμία έληγε την 30ήν Ίουνί
ου, παρετάθη ομως έττΐ εν εξάμη¬
νον.
ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟΝ ΕΜ¬
ΠΟΡΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΤΘΕ
ΡΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΖΩΝΑ1
Τό ίνδιαφέρον τού Ε.Β.Ε, Πει
οαιώς. διά την δημιουργίαν εύνο-
ϊκοϋ χλίμαχος πρός ανάπτυξιν τοΐί
διοψιετΐικομιστικοΰ έμαορίου, το-
νίζει είς χθεσινάς άνακοινώσεις
<ί£)ά πιρέττει νά έξετασβή μετά μεγάΐλης προσοχής τό ίσοδίκαιον | τήζ κατανρμής μεταξΰ τώ/ κατανα λωτών*, τής έπτι6αρύν«σεως ή ό¬ ποία πιρθΑύτπιει άπό την σν,μφωνη πρό τΐ'«·ος είς Γΐ,νεύην μετα ξΰ τοΰ 'Οιργανιισιμιοΰ των Πετρε- λαιοτταραγωγών χωρων καί των Δυτικών Έταιρειών δών άνατίΐμησιν τού άργοΰ πετρε- λαίου. Τούτο τονίζεται είς 6ρ- θρον δηιμασιευόμ'ενον είς τό κυχλο φαρήσαν Δίτλτίον τοΰ 'Βλλήνων Β ιομηχάνων, δτηου ϋπο- γραμιμίζεται ότι «τα φαι,νάμενα ΤΓθΐροβττλανρύι/ συχνά ή τταρέχου·/ δ>* ΰπ£ΐρ6ολΐι.<άς ά- ·ατψήσ>εις».
Τα ιούρια σηιμ·εΐα τής συμφωνί¬
ας τής Γενέυης, όναψέρεται,
τα άκόλο·Λα;
—^Πρώτον, αά έπίση,μοι τΐιμαΊ
αί οποίαι χρησΐιμιεύοΐΛ' ώς άναφο-
ρά διά τόν ΰτΓθλογισΐμόν των δι-
καιωμάτω-/ των τταραγωγών χω-
ρών αύξάνονται κατά 11,9% διά
νά άντισ·ταβμισβς>ύν αί συνεπεία
τού δ πρόεδρος τοθ 'Επιμελητηρί έκ τής ύττοτιιμήσϊως τού δοιλλσρι
ου κ. ΙΙάνος Λώζος, έξ άφοομής! °υ· καΐ τής ελευθέρας διακυιμάνσ;
ώ ά
5Γμ)θι(ΐιενμάν<ι)ν. Από¬ δειξιν τού ένδιαφέφΛτος «ΰτοο ίπιοιιμαίνει ό κ. Λώζος.. αποτελεί ως ώρισ.μέΛθν δυτιικών νομ;οιμά- των. Δεδομΐνου δτι τόν Ιανουά¬ ριον 1972 τό άργόν εΤχ;ν άνατι- σχέσεως. Ι φέροντα των καταναλωτών. Τρίτον, είς την δασικ,ήν τιιμήν,' — Είς τά πλαίσια της έττεκτά- έπί τής οποίας άναφέρεται ή συμ' σεως καΐ κατοχυιρώσεως^ τοϋ άνα- φωνηθεΤσα αύξησις, —ροστίθεται δασμοΰ, θά ναμοθετηβούν νέαι ρυ καΐ -όσον 5 σέντς άνά 6αρέλιον θμίσεις τού κληρονομι«ού δικστίου^ τό οποίον θά καταβάΛλσται είς ώςττε νά ά™οψεύγεται νέος κατα- ή απόφασις τοΰ Ε.Β.Ε.Π. λτ ] μηδή άπό 1.5.72 κατά 5,8% έκπονήσεως μελρ-της/ μέ θέμα Ι νέα ά<ατίμησις θά είναι 6,1%· τ ώιαίχετακοιμιστικ,όν κηί ίλίί'βεοαι ζών«ι. εμπόριον ΙΓοός τουτο, σΐ'νέοτηοεν όμά- δα ρογασίας, άποτελουμένην έκ — Δεύτερον» συμφωνηθείσα οηυνε—ληιρέθη ή τόν Ιανουάριον τοϋ 1972 «φάρμουλα» διά την πε ρίπτωσιν νέων ιμεταοολών των I- τοιν κ.κ. Παν. Λίαυράκη, ύφΓ,νη' σοτιΐμιών των νομΐσμάτων, μέ την τοϋ Πολυτ>εχνείον, ©εοδ. Χριστο
δουλίδη, ΰφηγητ'οθ Πανεπιστημί¬
ου θεσσαλονίκης, Χρ, Άογυρίου,
έπιτίμου διευθυντού Ο.Λ.Π, Χβί
Ίυ). Καλομοίρη, τμηματάρχο* Ε,
Β,Κ Π. ή όποί« θά μελετήση τό
«λον θέμα, υπό -πό πρίσμα τοδ γε
νικιυτέρο» συμφέροντος τής έμπο
ριχής οίκονομίβς. Ή ομάς έργα-
ο-ί«ς τ)ά τέλη υπό την εποπτείαν
το» χαθηγητοΰ της Αιμενολογία;
κ. Δημ. Πίππα καί υπό τόν ουν-
ΐοΰ προέδρου τβϋ 'βΛΐ-
μελητηρίο» Πειραιώς.
προσθήκην δυο άκόμηιν
ήτοι τού κοΓ.αδ·<οΰ καί τού Αώ- υτ.ραλιαινοΰ. Κατά την συμφωνί¬ αν θά έττανΐεξετοΐζεται κατά μήνα ή εξέλιξις τής τιιμής τού δολλα- ΐ>ίου άφ' ένιός καί των 11 δυτΐι^ών
νχ>μ«7ιμάτων, ήτοι, πΛήν των άνω
τέρω δύβ, τού Άγγιλικού, τού Γερ
μανικοΰ. τβ& Ίοατωνιικού, τού Γαλ
λικοΰ, τού Σουηι&ιικοΰ, τού Ίταλι
κου, τού 'ΕλδεΐΓ.ικού· τοΰ Βελγι¬
κου καιΐ τού Όλλανδυκοϋ, λαβήν
δέ είς αύξησιν τής τιιμής τού «άρ
νού» θα ~σρέχη ή
1% αύξη
τάς παραγωγοϋς χώρας Λπό τοΰ
1971 έν είδει άποζηιμιώσεως διά
τ ά ό—οτιελέοιματα τού διεθνούς
πιληθω,ριθΊμοϋ.
Περαιτέρω τό Δελτίον προβαί¬
νει είς τάς άκολούθους παρατηρή
σ€ΐς:
Έκ τής ά.'θΓΤΊμήσιεως ζηιμιούν-
ται μόινον αί χώραι, ώς ή Ελλάς
των οποίαν τά νομιίισιματα πάρη
κσλούθησαν τό δολλάριον των Η-
Γ1Α είς την ϋ~οτίιμησιίν του.' ΑΊ
χώραι των οποίων τά νοιμίσματα
άνετιιμήθησαν (ή θά έξοκαλουθή-
σ^Ά^^ να άνατιιμώνται λόγω έλειυθί
ρας διακομάνισεως) έν σχέσει πρός
τό δολλάιριοιν, παύουν άπιλώς να
«ερδίζουν είς δαιρος των παραγω
γών χωρώ·^.
Τό 'κοστος τού «άργοθ» εΤνα
είς έκ των ποΐλλών
τού χόστους των πετιμελαιοειβών
Προττίθεν^αι ττολλοΐ 6λλοι συντε
λεστβί, δπως τά μεταφορικά, τα
εξοδα έπτςξεργασιοις, διαναμής
εοςχΐ υττέ,ρ ττάν άλλο ή δαρυτάτη,
κατά ττεριτττώσεις, φοιρολογια. Ά
ξιοπρόσεκ,τος εΚ«ι ή δήλωσις είς
Γενεύην τοϋ γενι.κοθ γραμματέως
τής οργανώσεως των πετρελαιοπα
χωρών ·μετά την συμφω-
νία.ν;
«ΟΙ καταναλωταί πρέττει νά ίΤ-
να· ένήιμ'εροι τοΰ γεγονότος, δτι
έκ τής τιμής, την όποιαν καταβάλ
λουν δ.ά την βενζίνην των, τα 55
% είναι φάροι είσΤΓραττόμενοι υπό
τών
των <αί δτι τό μΐιρίδιον των τοαιραγωγών χωρών ποι < ίιλιλε ι ιμεταξΰ 10%—11%». Καΐ τό Δελτίον τοΰ Σ.Ε.6. κα ταλήγει: Τό πρθ'χύτττον έκ τής τελευταί¬ ας ταύτης (έγκύρου) δηλώσεως συιμττιέρασιμα είναι, δτι καί είς πε ρίπτωσιν κατά την Δτχοί.αν θά ιςρι ιοειρματιοιμός διά κληιρονοιμικοάς λόγους· Παραλλήλως μελεττάτα! καΐ τό ττρ6ολη·μα των σχολαζου- σών γεοργικών καΐ κτηνοτροφικώ» έχτάισεων, τηροκειιμένου νά λη¬ φθούν μέτρα διά την λύσιν τού ττροβλήιματος. "Ενα άπό τά μέσα τοΰ κ,ρατούν τος έττί τού οίκονομικού ττιδίου, έλει/θέρου άι'τ'αγων.ισ·μού εΤ.α" κα¬ τά τό δο,:φο,ι 3 τού νόμον 146) 1914 «ττερί άθςιμίτου άνταγονι- σμθύ «αι ή διαφήιμ'ισις. Δή αδη ό επαινος κοιΐ ή πραδολή τών έμιτο- ρ··.ιμ.άτων μιάς έπιιχειρήσΐως διά την ττροσιέιλικιυσιν καταναλωτών, της«γματο.ΤΓθιοιιμένη 'μέ εν'τνττα, εί κόνας, ραδιοφυον'Λάς ή τηλεοπτι- «?άς έκπτοιμπ'άς Δ ά την άνάισχεσιν δμως τών μ τού έλευθέρου ά ταγωνισμού> ό οποίος όδηγεΐ .-ίς
την πιρς»σπόθ-αν επικρατήσεως ε¬
πί τού έμπορικοΰ πΐδίου, διά τής
χρήσεως άθε,μ'ίτκν ένίοτε μεθ'ό-
δων, ό Τδιος νόμος θέτει φιραγ-
μοϋς. Μέ τοθς ψραγμοϋς αύτούς
έπιδιώκεται ή πρΌσταισία των
συμφΕρόντ&;1/, δχι ιμόνθιν των ~λητ
θό
τομένων
τάς μεθόδους αύτάς
όμοεΐ'δών έπιχει.ρήσεων, άλλά καί
τού ικαταναΐλωτοΰ. Έττ'.διώ<ιεται έπίσης ν' άσκ,ήιχχι ή έ/μπο,ρία μέ- σα είς τά πλαίισια τής σνναΐνλαί κτιι<ης ■χρηστοηθϊίας, χω,ρΐς δο λίας ή άττατηλάς ιμιεθόδους. Τέ¬ λος ό—οτρέττεται, ή τταιραΊτλάνησις πού δη,μιοΐΛργεΤ ή εντύπωσις, δτι ή πρασφορά διαφηιμιζοιμένωτ' πιροϊόντων είναι Ιδιαιτέρως εύνοϊ- χή κιαλυτβρα τής τίΐροκτφοράς τού ά/ταγωνιστού, Ή,ροσπΌρίζουσα είς τόν» αγοραστήν άνύπαιρκτοι όφέλη Τά ανωτέρω σηιμιειώνονται είς τό σικΕΠτΐικόν τής ϋττ' αριθ. 700) 1973 όπτοΐφάσεως τού Μονομε- γέτου Μπρένζνιεφ στήν Ούάσιγ- κτων, την πεο«σμένη έβδομάδα. (Τΐ»νδυάζεται όυς)ό ^οίις οίκανιομι- κούς παρατηρητέ'ς, μέ μιά άνα- ιιενομένη νέα συμφοννία πιολήσε- ιο; άμερι-κανικοΰ σίτου στή Σο- 6ιετιική "Ενοιση κατά τό τρέχον £τος. Τούτο άνέφεραν στά μέσα τής περασμένης έδδθιμάδος πη- γές προσκείμενες στό άμερικιινι- κό ύ.πουργείο Γεοιργίας, μέ την προσθήκη οτγι ή πωλήση άφορά 15 έκίχτομ. τόννους καί θά γίνη στά πλαίσια τής νέας σοδιετοαμε ρικανίκής (ΐΜμφιονίας ίΐιινεργώτί- ας ή οποίαι υπεγράφη άπό τούς ΰπουργους 'Εξιοτερικών τών δύο χωρίον, παιοοιιβία τοΰ προέδρου Νίξον ·καί τοΰ Σοδιετικού ηγέ¬ του Λειονί,δα Μπρέζνιεφ. Θά πρέπει νά σημειωθή, δτι οί άγορές άμεριικανικοϋ σίτου υ¬ πό τής Σοβιετικάς Ενώσεως, κατά την δ.άρκεια τού αερασμέ- νου ετους, υπήρξαν ε"νας άπό τούς πλέον ίΐποφασιστικούς παράγοντες τής <ιΰξήσειος τού κόστους των αμερικανικόν Σι»νιεπώς καί ή νέα, έφετεινή, πωλήση, αι στεύεται ΐίτι θά έπηρεάση τά σχέδια τοΰ προέδρου Νίξον, γιά νά παρεμποδίση την §ένη ζητήση άπό τό νά ΑνεβΟΛη τίς έγχώριες τιμέ; στΐς Ήνίο,μένες Πολιτεϊρς, δ,ά καθιερώσεως ά,τ«γορΓΐ'σ?ως τών έξαγωγων. καί τής προϊούσης δυσκαμψία; των τιμών». Ή Τ.Δ.Δ. ύποστηρίξει, δμιο;, ίίτι ή σταθερότη.; τών τιμών υπέρ 6αίνει τώρα τί; δυνάμεις καί τίς δυνατότητες τών διαφόρων κυ- 6ερνήσεο>ν/ μέσα σ' ενα κόσμο
εντάσεως καί ρευοτότητος. Ή έ-
πιταγή τή; Κοινής Γνώμης ν-
πεχρέοισε τί; ικυ&ερνήσεις νά
βώσουν προτεραιότητα στήν έπί-
τευ^η πλήρους άπασχολήσεως καί
αύξήσεω; τοΰ εΐοοδήματος. έν(7>
οί έπιδιώξει; αλλων στόχων υ¬
πήρξαν είτε άτελεΐς «ίτε διακο-
πτόμενες.
Σ χολιάξοντα; τή,ν έμπειρία
τών άπ' ρύθείας έλέγχων των τι-
ιιιον καί των είσοδηαάττον, ή εκ-
τής Τ.Δ.Δ. ύποστηοίζει, δτι
οί ενδείξεις τής πολιτικής αυτής
Φανερώνουν τίς δνσκολίες τής θε
ραπείας των προβλημάτοη·, πού
άνακνπτουν άπό τήν έφαρμογή
τους.
'Στόν τομεα τής άγοράς τών
εύρωδολλαοίων ή Τ.Δ.Δ. προβαί¬
νει σέ μερικούς ύπολογισμ,οΰς καί
έκτιμά τίς διαστάσεις τής άγοράς
σέ 91 δισ. $ στά τέλη τοΰ 1972
καί σέ 100 $ «τά τέλη Μάρτιον
έ έ. 'Τποστηρίξεται μετ" έμφάσε-
μ; δτι ή μργαλύτερη χρήση τή;
άγοράς των εύρωδολλαρίων γίνε-
ται μεταΕύ των Τραπεζών, ΰοΐιό
μορφή μιά; άγορά; διατραπεζι-
κών κεςραλ.αίων.
Έξ τϊλλου^ μεταξύ τών συμ-1 Στόν τοιιία τή; διεθνοΰς συν-
κινιων σι*νεργασίας τής Σοβιετι αλλαγματική; καταβτάσειο; ή
κης "Ενώσεως καί Άμερυκής πε-, Τ.Δ.ΙΔ., ά<ροΰ άναφέρει τίς εύ- ριλ/αμβάνονται οί άνταλλαγέ; έ-' ρεΐες διακ»>μάνσεις τών διαφό-
πιστημονικών πληροφοριών, δσον ρων συναλλαγμάτιον^ ποΰ συνε-
άφορά τήν ανάπτυξιν τής γεωργί δησαν προσφάτυ); κατ' έπέκταση
ας καί Ιδιαιτέρα των σιτηρών.
Έν τοντοις), τό άμερικαινικόν
Κογκρέσσον έξακολουθεΐ νά αρνή¬
ίΤ\» Ι τΐί
τής ύποτιμήσεω; τοϋ δολλαρίου,
τονίίΐει δτι είναι δύσκολο νά τα¬
χθή κανεί; νπέρ τής μιάς ή τής άλ
ται στήν Σοΰιετι,κή "Ενωση τήν λης απόψεως (δηλ. τοΰ αν καί κα-
ρήτρα τοΰ μάλλον εύνοουμέ',νου τά πόσον οί σημερινές ίοοτιμιες
κράτους, έ'ο>; ότου τουλάχιστον οί άντα.·τοκοίλονται στήν πραγματική
ρώσοι βροι<ν τούς περιορισμόν; άξία τών διαφόρων νομισμάτιον). πού ϋχουν έπιδάλει επί τή; άπο- Ιδιαιτέρα υπό τήν άπαισιόδο'ςη δημία; τών 'Εδραάον έκ τής Σο- προο,ττική των προβλημάτων. πού' βιετΐικής Ενώσεως. Τό γεγονό; θά προκνψουν.· καθώς αύξάνονται αντό σηιιαίνρι δτι τά ρωσικά προ- οί είσαγωγικές άνάγκες τών Η. ϊόντα έπι·6«ρύνονται μέ υψηλόν; Π.Α. καί Ιδίως οί είσαγωγες πε- δασμοίις δταν ε'ισάγωνται στήν Ά τρελαίου. ιιρρική. ■— Σκρπτικισμό; έκφράζεται, κίες τού διεθνοΰ; νομισματικοΰ συ άπό τού; διεθνεΐ; οικονομικόν; στήματος, ή Τ.Δ.Δ. έκςρράζει σκε- κύκλους δσον άφορά τίς προσόο- πτικισμό αν είναι Ετοιμος ό κό- κίες γιά Λμεση πρόοδο πρός .την σμο; νά επανέλθη σέ σταθερέ; κατευθυνθή τής ,μεταρρυθμίσεως ίσοτι,μίες, άλλά ένθαιρρύνει τήν ά τοΰ διεθνοΰς νοαισματΐικοΰ συστή ποψη δτι ή έπίσημη τιμή τού χρυ ματος, αν τό .τράγμα κριθή 6ά- σον πρίπει νά έγκαταλειφθή καί σει των συζητήσεων πού διεξή- νά άφπθονν έλενθερες οί κεντρι- χθηπαν τήν περασμένη έβδομάδα ,κές τράπεζε; νά άγοράσοιιν τα <ττά πλαίσια τή; έτησίας σύνοδον κίτρινο μέταλλο στήν έλΐύθερη ά τής Τραπέζης Διεθνών Διακανο- γορά. Ι Τέλος, όσον άφορά τί; προσδο νισμών τή; έλδετική; πόλεοι; Βα — ίτιλεία. οί τιμέ; τοϋ ψευδαρ- ψρ γύρου άνήλθαν στήν άγορά με- ά Σύμφονα μέ τήν σχετική Ικ- τάλλων τοΰ Λονδίνον την πιρα- θεση τή; Τραπέζης αυτής, άπό σμένη «6δομά6α κατά 19 στεολί τήν άνάλυση τών δυσκολιών καί νες στίς 277 ό μετρικό; τόννος, τίϊιν διαφωνιών, οί οποίες έχουν ήδη άνοοαψει στοΰς κλ?Λους τή; καλουιιένης έπιτροπής των 20, προ κνπτει ή διαπιστωθη, δτι «οί δια- ποαγμ'ίΐτεύσεις ά.ιλώς είναι χρο- νοδόοες». Ό χαραικτηρισμός αϋ- τό; είναι ένδεικτικός της άνε- ; ποοόδου τών σνζητήσε- ς μετρητοίς, οί κα<ιρικέ; σνινθήκες στήν Νότιο Βραζιλία μέ τίς χ«- αηλές τού; θρριμ<4.ρασίες, ένδέ- χεται νά πλήξουν τι'νν παραγο>γή
καφέ τής Βραζιλίας κατά την προ¬
σέχη περίοδο*. Στό μ,εταξϋ δλα
τά έμπορείματα άνήλθαν την πε-
ρασμενη έβδομάδα: Ό χαλκός ά
ή
οιν στίιν επιτραπή αυτή, ή όποία | ττιμήθη κατά 1.'!,7ό !)! άνά τό
ίιποτΐθρται δτι εχει άναλάΰει τήν | νόν στίς 07!),73 μετρητοίς, ό μ
ι,|ονότος δτι ΐό ίσπηνικό προϊόν
θά καταστή περισσότερον άνταγο)
ό
νιστικό.
— Άλλά τό
σημαντικιότρρο
ΓΪσήγηση επί τής έπι6ε6λημένης
με-ταρρυθμίσϊω; τοϋ ιδιεθνοθς νο-
μισμ(ΐτικοΰ συστήματος.
Ή είσήγηση αΰτή .πρόκειται νά
,τροσδώση Ίόιαίτερη δαρύτητα στά
Είδ;κά Τραβηκτικά
σάν τό κύριο άποθεματικά
διεθνών πληρωμήν ν.αί θά χ
ρηση νά άποδΐΛ'αμώση τόν ρόλ«
τοΰ χρυσοΰ, ταυτόχρονα μέ την
καθ.έοωση ΛεριορισμοΙΰ, πρό: ά-
ποφυγή συσσο)ρεύσεως καί δλλο)ν
δολλαρίων σάν συναλλαγματιχων
άποθεμάτίον μεταξύ τών διαφόρων
χωρών.
"II
Τραπέζα Δ.Δ. Γκφραξπ, ε-
ί ί
τόν¬
ης, μο-
λι>6δ»; κατά 6,5 $ στί; 171,7ο,
καί ό κασσίτερο; κατά 18 $ στίς
1.790,δ άνά τόννον( εϋνοηθείς καί
ά.-τύ την έλ.εύθΓρη 6ιακ«μανση
τού νομίσματο; τής Μαλαισιας. Έ
π!ση;. τό έλαστικόν ϋίτβασε νέα
ΰι|ιη ρεκόρ στήν τιμή τών 33 πέν-
άά λί
νες άνά λίβρα,
ι
κακάο άνήλθαν κατά 16
74Κ.75 § άνά τόννον
οί τιμές τοΰ
δοση Σ
στίς
μέ παρά-
Στόν τοαέα των πολυτίμων με
τάλλων, άντίθετα/ οί αύξήσεις ή-
ταν πιόήπιες: Ό χρυσός κέ
ταν πιό.ήπιε
Ό
χρυσός κέρ-
δισε έντός τοΰ 7ημέρου 0,50 $
στά 119.75 άνά οΰγγία, ό δργυ-
πί<της, τί; άμφιδολίες της γιά ρος 3 πέννες στί; 101,1 καί ή την έπιτυχία τής διεθνοϋ; μάχης πλατίνη άνετιμήθη έλαφρώ; στήν κατά τοΰ πληθωρισ,μοϋ. Διατυπώ- ίΐο·'·η»"« *■-----' νει σειοά π«ραγόντο)ν, πού προ- καλ.οΰν δνοδο τών τιμών γεγονό; τήν περαπμένη έβδομάδα στήν Κοινή Άγορά υπήρξε ή σι»μ ρ)νία, τήν όποία επέτυχον οί ΰ- πουργοί Γεωργία; τή; Κοινότητος ίίσον ά(ρορά τήν Μεσογειαχή πό λιτική τή; ΕύροΜΐαϊκή; Οίκονομι κή; Κοινότητος. Οί ΰπουργοί κα- τέληξαν σέ συμφωνία επί δύο κρι σίμων θεμάτων καί συγκεκριμέ¬ νως απεφάσισαν νά προθοΰν σέ παραχωρήσεως στόν ίμπορικό το¬ μέα πρός πέντε μ.Εβογειακές χώ- ρε;, τήν Ισπανία, τήν Άλγεοία, τό Μαράκο, τό Ίσραήλ καί την Τυνησία καί νά προσδιορίσουν τί; παραχωρήσει; αύτέ;, κυρίο>; ύ.τ.0
τήν ϊννοια περιορισμόν τών δα-
σμών επί τών «εσαγωγών φροΰ-
των. λαχανικών καί οΐνων σέ συν
&ι>ίΐσμό μέ μέτ^α πΐριοστασία;
τϋΐ άντιστοίχων συμφερόντιον τών
άγροτών τή; Εύιρωπαϊκή; Οίκο-
νομικής Κοινότητος. Οί περιορι-
σμοί των δασμών θά παραχωροΰν
ται κυοί(ο; σέ περίοδον;, κατά
τάς ιόπο,'ας δέ·ν Λαρά^ανται τα
άντίστοιχα προάόνΐα στίς χώρε;
τή; Κοινή; 'ΑΙγ^ρά;, δηλαδή
κατά τήν χειμερινή περίοδο.
— Ειδικώς γιά τά έσπεριδοει-
δή, ή Ιταλία έξηοφάλισε τήν
κοινοτική βοηθεία γιά τήν διαθέ¬
ση στήν άγορά τή; ΕΟΚ τής πα-
οαγιογής τη; σέ πορτοκάλια καί
μανταρίνια, .τροκίΐμένου νά συμ¬
φωνήση στήν παραχο>ρηση δασμο
λιογικών Ιλαιρρΰνβεω'ν πρό; τήν
άντίστοιχη παραγοιγή των μεσο-
γριακών χωρών Τέλο;^ ή Κοινή
Άγορά θά παραχοιρήση μείωση
τοΰ δασμόν κατά 25% στον; οί-
νους στά μ«σογειακά κράτη, τά ό-
ποΪΓί, δμως, θά πρέπει νά οέβιον-
ται τήν τιμή άναγωγής, ή όποία'
£χει καθορισθή διά τά είσαγόμε-
να ,τοο'ίόντα έξ άλλων χωρών.
— Στήν διεθνή άγορά σνναλ-
λαγμάτων καί χρΐΌοΰ, οί έξελα'-
ξεις τήν περασμένη (Ίβδομάδα πα-
οουσίασαν τίς εξής τάσει;: Ό
χρυσό; μάλλον διετηρήθη σταθε-
ρό;, ένώ ή στερλίνα έχασε εδα-
φο; στό ΰψο; 2(574·5 δολλ. Άν-
τιστοίχως, τό δολλάριο στά μέσα
τή; εβδομάδος άνέναμψε στί;
διεθνεϊς άγορέ; σι>ναλλάγ)ΐατο;
καί κέρδισε ολίγον νψος, άφοδ
προηγουμένως εϊχε φθάση στώ
νέα κατώτατα έπίπεδα ίσοτιμίας,
έναντι τών κυριωτέρου σκληρών
συναλλαγμάτων. ευ άνοδο; τών
αμερικανικόν έπιτοκίων (άπό 7,5
σέ 7,3)4%) έ*οήθηβε τήν θέση
τοϋ δολλαρίου καί ή κάμψη τών
έπιτοκίων τών υραχΐ'Λβοθέσμιον
καταθέσεων οέ δυτικογϊρμανιχά
μάρκα, προκάλεσε 6ελτίο>ση τού
δολλαρίου, Εναντι τοΰ γρρμανιχοΐ
•νομίσματος.
— Τό Χρηματιστήριο τής Ν.
'Τόρκης παρουσίασε κάποια μικ?ή
6ελτίοχΐη/ μέ άποτέλεσμα νά α¬
νέλθη ό δείκτης Ντόου Τζόοι·νς
στά έπίπίδα των 881 μονάδων.
Τό Χρηματιστήριο τού Λονδίνον
παρουσίασε κάποια άνοδο, ΐνώ "'
μετοχές τών χρυσωρυχείον '«Ε"
χιί>ρησαν έξ αΐτία.ς τή;
άναλήψεως κερδών, υπό τή;
δοσκοπίας.
— Έν τώ μετα|ΰ, κύκλοι
τα, εδιναν έιιφαση, την πρρασμέ-
κείμενοι στήν Εΐ'ρω.'ΐαϊκή Κοινότη
νη έ6δομάδα, στήν άποδοτική '£(
τουργία τού Κοινοτικόν μΐΧανι'
σμοθ γιά την δραχυπρόθεσμη ί«ο-
στήΰ'ξη τή; ίταλΐΛή;
Ή Ίταλίιι απερρόφησε
1.5 δισ. δολλ. περίπου άπό δ»»·
θέσιμα τής Κοινότητος, γιά νά υ¬
ποστηρίξη τό νόμισμα τής
κατά τήν διάρκεια τής
πολιτικής της κρίσεως,
να, δμως, ή "Ιταλία ίλαβε
γιά τήν αντιμετωπίση τού πληθ»
ρισμοΰ, δπω; ό περιοοισμός τη;
έλεύθερη άγορά.
— Οί
πρώτε; ποσότητε; γαλ-
. λ-ΐκών ό,το)οολαχανικ6»ν, |φ>θασαν
6 — 10% έτησίιο;, 8πω; ή ύπερ-| τήν πεοασμενη έβδομάδα στήν
βάλλουσα αυξήση των άμοιδβν, λαχαναγορά τοΰ Λονδ[νρυ Κόδεν
τής εργασίας, ή δνοδο; τού γρ»! Γκ.άρντεν καί ήρχισαν νά διατί-
ιοργικοΰ είσοδήματο; καΐ οί έλ- · θενται βάσει των νέων κανονι-
λείψεις. έμπορευμάτων, καθώ; σμών εΐσαγωγή; άπςορολαχανι-
-,«! * ?ντΓ.Λ», τί- ί·~Α-.,..- ' --,ν Χή. Βρεταννίας άπό χώρε;
καί ή ?νταση τής ζητήσεως.
Έ
Επιπροσθέτως, «μως, συγκατα- τής Κτκνής Άγοράς. Ταυτόχρονα,
λτ/Γ-ει «Γτονς πα^άγοντε; αυτόν; τό καθεστώ; είσαγωγής τοΰ ίσπα
την αυξανομένη έλαστικότητα των νικοΰ τσεου ατ«ν ΚΛιν« ά..«..^
την
τιμών
των
(νικοΰ τσέρυ στήν Κοινή Άγορά,
πράκειτα ά έ
όν των διεθνών συναλλαγμά- πράκειται νά έπεκταθή καί στήν
, ή όποία καταλήγει σέ πλη Βρεταννία, μέ άμεσο άποτέλεσμα
θορίστικές πιέσεις «δεδομένης τήν δυβχέοανση τών άντιστοίχιον
τής όλιγοπωλιακής οργανώσεως ίξαγωγών τή; Κύπρον στήν βρε
των βιομηχανικών συμπλεγμάτων ναννική άγορά, έξ α'ιτίας τοϋ γε
αυξήσεως
τής νομισματτκής
κλοφορίας καί ή ένίβχνοη ^
παραγωγικών έπενδΰβεΜν, 8Λ<ας Μ ΐνιοχ·ρεωτική άγορά υπό των ν ταλικόιν Τοαπεζών «αί ·^ τικων ΰμαλό,γιυν πραγμα ποίον θά περιορίση την ρ ια -ϊίίν Τραπεξών καΐ 6ά χί' ®' ποδ,ίίτη απο τό νά έξαγάγουν *(· φιλλ.αια. Πρέπει νά σημειωθή τι έκτός 1,5 δ*σ. δοί.λ. ποΰ ?λΛ- 6ε άπό την Κοινή Άγορά ή *' ταλαα γιά νά υποστηρίξη τό ν^" μιομά της, Λλλο 1,3 όισ. δολ^8· τέθηπαν υπό των Ήν(ομένο»ν Ι10" λιτειών, μέ άποτέλεσμα νά ο11*11" θοΰν τά βιαθέσιμα τής Ίτολιαί - άπό. 5,7 σέ 8,7 διβ. 5ολλ«*ι«·
ΟΙ τεθέντες διά τού έΕαγγελ-
θέντος προχθές νέου προγράμμα
τος γεωργικής άναητύξεως (1973
— 1977) στόχοι, έναρμονίζονται
πλήρωα πρός τάς γενικωτέρας έ-
πιδιώξεις τής άοκουμένης άγρο
τικής πολιτικής καί την έξυπιιρέ
τηαιν των δι' αυτής ύπαγορευομέ
νων κοινωνικών ακοπών. Άπό
μακροϋ ήδη, εϊχε καταστή άναγ-
καία ή χάραξις νέας δυναμικής ά
γροτικής πολιτικής, ίνα έξαγάγω
μέν την γεωργίαν άπό τα παραδο
σιακά της πλαίοια, προκειμένου
αύτη νά δυνηθή νά φέρη τό 6ά-
ρος τής διαθρέψεως καί διατρο-
Φής τοθ Έλλήνικοΰ λαοθ, περαι
τέρω δέ, νά διαδραματίοη τόν
προοήκοντα ρόλον της είς τα δή
μοοιονομικά πράγματα τής χώ¬
ρας, διά τής άναπτύΕ,εως των έ-
ξαγωγών κλπ.
Καί πράγματι, θασικο'ι στόχοι
τής νέας αυτής πολιτικής — ώς
διαγράφονται είς τό πενταετές
πρόγραμμα — είναι ή έΕασφάλι-
οις έπαρκείας των γεωργικών
προϊόντων διά την διατροφήν τού
Έλληνικοϋ λαοϋ, ή διεύρυνβις
των έξαγωγών γεωργικών προϊ¬
όντων καί ή αύξησις τού κατά κε
φαλήν είσοδήματος των άγροτών
— καί κατ' ακολουθίαν, ή βελτίω
οις τού βΐοτικοϋ έπιπέδου αυτών
Οί στόχοι ούτοι άποτελούν, πρά
γματι, την ουνισταμένην όλων
των έπιδιώξεών μας διά την άνά
πτυΕι τής άγροτικής οίκονομίας.
Τούτο, διότι μόνον διά τής έ£α-
οφαλίσεως έπαρκούς γεωργικής
παραγωγής έπιτυγχάνετοι, ώς εί
ναι αύτονόητον, ή έξιθορρόπησις
τής προσφοραί καί τής 2ητήοε-
ως, ή όμαλοποΐησις τής άγοράς
καί ή. δυνατότης έφαρμογής πολι
τικής σταθερότητος τιμών.
Ή σημασία έξασφαλίσεως έπαρ
κείας αγαθών, είναι οήμερα, πλέ
όν ή όφθαλμοφανής, εάν άναλο
γιοθώμεν ότι ή έλλειψις αυτών έ
δημιούργησε μίαν παράλληλον α¬
γοράν είς την εθνικήν οίκονομϊαν
μέ τα γνωοτά -καπέλλα», συνέτει
νεν είς την καλλιέργειαν τάσεως
άποθεμοτοποιήοεως προϊόντων
καί έν γένει είχεν ώς άποτέλεσμα
νά περιέλθωμεν είς την παροΰοαν
όσφυκτικήν κατάστασιν, έκ τής
οποίας ουδέν τό καλόν δύναται
νά προκύψη διά την οίκονομίαν
μας. Ήι διεύθυνσις των έξαγω-
γών άγροτικών ηρο'όντων, έ£ άλ
λου, θά μας επιτρέψη νά σταθε
ροποιήοωμεν την θέσιν μας — έν
αντιθέσει μέ τούς οημερινούς πε
ριορισμούς αυτών — είς τάς ά¬
γοράς τοϋ έΕωτερικοϋ, έπ' ωφε¬
λεία των συναλλαγματικάς μας
πόρων, τόσον όπαραιτήτων διά
την βελτίωσιν τού έμπορικοϋ καί
γενικώτερον τοϋ ίσοΖυγίου πλη
ρωμών τής χώρας μετά την αλ-
ματώδη ανάπτυξιν των είοαγω-
γών. Ή βελτίωσις, ωσαύτως, τοΰ
θιοτικοϋ έπιπέδου των άγροτών,
ύπαγορεύεται κα) ύπά εύρυτέρων
κοινωνικών καί έθνικών λόγων,
μόνον δέ έθελοτυφλοϋντες δέν
τολμοϋν νά όμολογήσουν δτι τδ
γενικώτερον συμφέρον επιβάλλει
νά συγκρατήσωμεν τόν άγροτικόν
πληθυσμόν είς τάς έστίας τού, διά
νά είμεθα είς θέσιν νά τροφοδο
τώμεν συνεχώς τούς άλλους κλά!
δούς τής οίκονομίας μέ τό απαι¬
τούμενον εργατικόν δυναμικόν...
Έξ δλλου, ό τεθε'ις διά τοϋ
προγράμματος στόχος έναρμονί
οεως τής γεωργικής πολιτικής
τής Ελλάδος πρός εκείνην τής
Εύρωπαι'κής Οίκονομικής Κοινό
τητος έχει την σημασίαν, τού, διό
τι ούτως άφαιρεϊται έν άκόμη
πρόσχημα άπό τούς καλοθελητός
μας τής ΕΟΚ, ώς πρός την πλή
ρη ένταξίν μας είς αυτήν. Δέν
θά έπιμείνωμεν, δμως, περισσότε¬
ρον έπ' αυτού, δεδομένου ότι ή
παροϋσα ατήλη κατ' επανάληψιν
έθιΕε τό θέμα τουτο., ώς καί τούς
βαβυτέρους λόγους τής παρελκυ-
στικής τακτικής τής ΕΟΚ είς την
εφαρμογήν τής Συμφωνίας Συν
δέσεως Αθηνών...
Όπωσδήποτε, θεωρούμεν, ώς
τό πλέον ίδιάΖον στοιχείον τής
χαραχθείσης, διά τοϋ έν λόγω
προγράμματος, νέας γεωργικής πό
λιτικής, πρός μετάθεσιν τοϋ βά
ρους άπό τάς οικονομικάς ένι-
οχύσεις είς τάς τιμάς. Τό έξαγ
γελθέν, ότι θά έξετάΖεται έγκαί
ρως ό καθοριβμός τής προσηκού-
σής τιμής παραγωγοϋ, αποτελεί
όρθήν, πράγματι, αντιμετώπισιν
τοϋ δλου προβλήματος. Επί τέ-
λους, εδέησε νά αντιληφθώμεν
ότι άνευ ικανοποιητικάς τιμών
διά τθν παραγωγόν, θά ήτο μαλ
λον ματαιοπονΐα νά όμιλώμεν πε
ρί άναπτύξεως τής γεωργίας...
Γενικώς, οί στόχοι τοΰ νέου
προγράμματος, κατατείνουν είς
τό νά καταστώμεν αύτοδϋναμοι
είς τόν γεωργικόν τομέα, θά ή¬
το δέ ισφάλμα εάν τούτο δέν ά-
πετέλει μόνιμον επιδίωξιν μας, δι
ούς λόγους καί προχθές ύπεγραμ
μίσαμεν.
"Ηδη, έκεϊνο τό οποίον πρέπει
νά προσέξωμεν περαιτέρω είναι
ή πιστή έφαρμογή καΐ εκτέλεσις
τοϋ έξαγγελθέντος προγράμμα-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Διά τής ύπ' αριθ. 2192)73 α¬
ποφάσεως τού τό 6' τιμήιμα τού
ΐ Έί δ
ΣαμΐδουΙλιου
Έτπκρο-είας δι-
δίοι> περιοχάς·
Άλλά είς τήν περίπτωσιν αύ¬
την —ττροσι ίβεται — τΓροϋπόθε-
ηικρίνη·σε διά .μίαν όκάμη φοράν, Ι σιν τής επεκτάσεως τής ύττηιρεσ
συμφώνως πρός την τταγίαν νοσο¬
λογιαν τού» την έννοιαν τής διατά
ξεως τής ττοιρ. 1 τού άρθρ. 21 τού
κω&. 6ασ· διατάγιματος της 24.9
__ 2Ο.1ΟΜ958 περί δηιμοτικών
πρόσοδον άφσρώσης είς τό τέλος
καθαριότητος.
Πρό«·ειται ττερί τής διατάξεως,
κατά την όποιαν «διά τάς υπό
τού δήμον ή κοινότητος τταρεχο-
μένας υπηρεσίας καθαριότητος
των άδων τηλατειών καί κοινοχρή
στων χώρων, τής περισι/λλογής
καί άττοικομιλής των ότττσρριιμμά-
των τής τπάλεως έτπδάλλεται τέ¬
λος άριζάμενον δι' αποφάσεως τοΰ
(δηιμΐοτιικοΰ ή κοΐ'νοτιικοΰ) συ,μιδου
λίοι»· ύποκιειιμένης είς την έγκρισιν
τοϋ νομάρχου»
Είς τήν απόφασιν τού ανωτά¬
του διοΐικηΓΤιικού δΐ'καστηιρίου ση,μει
ούται, δτι κατά την έννοιαν τής
διατάξεως αυτής, τα 6η>μοτικά καΐ
άς καθαριότητος αποτελεί ή διο-
—ίστωσις τής υπάρξεως άνάγκης
έπΐιδαλλούσης την έττΐέκταισιν αυ¬
τήν <αΐ είς την έκ,τός τοϋ έγκεκρ: μένου σχεδιου τής πόλεως περιο χήν, είτε ώς έκ τού γεγονότος δ¬ τι τυγχάνει αύτη ττυκνακοπΌΐκηιμέ νηι «αί οίκ,ι.στικώς διαμορφούμενη, είτε ώς έκ των είδικών σΐΛ/Θηκών ύγιει'κής, οο'ι οποίαι έπικρατοϋν είς την περιφέρειαν, ιδίως λόιγω τής ■έκεϊ εγκαταστάσεως βιομηχανίαν καϊ τοϋ τρόττοι/ λειτοκργίας των. Ή δ,αττίστωσις δέ αυτή πρέπει νά ·εΤναι ήτιολογηιμένη, δηλαδή νά στηρίζεται επί συγχΒκριιμ'ένων στοι χείων διά τάς συνθήκας καθαριό¬ τητος τής πιεριοχής κλπ., άναφε- ρσμΐένων είς την σχετικήν απόφα¬ τοΰ δημοτικόν συιμοουλίου1. ή κοινοτικοϋ — Έξ άλιλου, ή όλαμέλεια τοϋ Συιμ<6ουΙλίου τής Έπικρατείας έ- δέχίθη, διά τώ,. Οττ' άριθμ. 2220 ΤΑ ΕΚΚΡΕΜΗ ΘΕΜΑΤΑ ΤΟΤ ΕΜΠΟΡΙΟΤ ΤΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΩΝ Ό Ποόεδοος τού Εμπορικον Σύλλογον Πειραιώς κ. Κούμς ε¬ πεσκέφθη τόν ΰφυπουργόν Έθνι- κή; Οίκονομίας επί θεμάτων Έμ πορίου κ. Μιχ. Μπαλόποΐυλον,, κΌ.νοτικάΙ συμβούλια εχουν κατ' κοίΐ 2236)1973 άποψάσεών της, αρχήν άρμοδ'ότητα πρός επιβολήν . δύο αΐτήσεις ενδιαφερομένων, πορΐ τοΰ ανωτέρω τέλους καΐ είς τους ' άκυρώσεως ίσαρίθμων πράιξεων τοΰ χρησμμοποιοΰντας άχίνη,τα κεί'με- ] γενιικοΰ γραμ'ματ'ςως τοΰ υπουρ¬ γείον Γεωργίας, διά τών οποίον εΤχοΜ όπτορρΐ'φθή αίτήιματά των διά τήν χορήγησιν άδειών λειτουρ να έκτός τού εγκεκριμένου σχεδί- ου τής πόλεως, έφ' δσον ή ύπηρε σία καθαριότητος έπεκτείνεται θή, δτι ολόκληρον την (άττό 1ης Μαΐοι») επιβάρυνσιν πρέτττει νά υ¬ ποστή ή κατανάλωσις, ή δέ αϋξη σις τής τκμής των ύγιρών κολ/σί- μων δέν βά πιρέττει καιτ' ουδένα τράτΓον νιά είναι ιμιεγαλυτέρα των 15% (μέ την πλέον γενναιόδωρον παραχώρησιν πρός τάς ττετρελαιο •κάς έτπχειρήσεις) τού μερ'ΐδίου τοΰ άργοΰ πετρέλαιον (10% — 11%) είς τό κόστος των πετρ=λαι οειδών. "Αρα (ττρσχείρως) 0,10 ΧΟ.15- 1,5%. Άνατίιμησις των ττετιρίλαισει- δών βά ήτο δυνατόν να αποφευ¬ χθή 'έπτί τοΰ παρόντος, εάν ο) άλλοι σι-ντελεσταί τής παραγω¬ γής «αι τής έμτταρίας, ιδίως δέ τό Δημόσιον, ήθελον "Περιορίση ικιάττως τάς άτταιτήσεις των. Άλ- ,λά ύττιόΐρχει καί ό κίνδυνος νά κΐλη θή ή χοΤ'ανάλωσις κ<χΐ κατά πιρο- έκτασιν ή ττετρελαιοφάρος βιαμη- χανία νά π'ληιρώση μέ την εύκοι- ρίαν τής άννατι,μήοτειως τοΰ πετρε λαίου λητή.ριον Βονλ
ρίας κ. Ροισλάγκωφ, ήρχισε τάς γαρίας θά παρόσχηι κιάθε συνδρο
έτταφιάς τού1 <μί έατι·μιελητηιριο;κούς ,μήν διά νά εύο'δωθοΰν ο'ι έκατέρω παράγοντας τής χώρας μας, διά θεν έτπ'διωκό'μενοι σκοποί, πιρός την περαιτέρω ανάπτυξιν των έμ περαιτέρω ανάπτυξιν των έλληνο- 6ουλγαιρι.κώιν συναλλοιγών. Έξ σΑλου, ό χ. Ρασιλόγκωφ έ- Σι;γκΐΒχρΐιμένως ό κ. Ρασλόγ- πεσκιέφβη τόν ά-ΛιττρόΙεδρον τοϋ κωφ, έττεσίίέφ&η τόν πρόεδρον τοϋ Ε.Β.Ε Αθηνών κ. Πατταιδασιλό- Εμπθιρικοΰ καΐ Βιοΐμηχανιικοϋ Έ πουλον καί άντήλλοίξαν ά~όψεις πιμιϊλητηρ'ίου Πειραιώς κ· Πάνον' διά την προώθησιν των έμττορι- ή λώ Ελλάδ πορικών σχέσεων μετα'ξύ 'Ελλά- δος καΐ Βουλγαρίας. μη Λώζον, ιμετά τοΰ όττοίου συνβζή · τησε θέματα έμπορικσΰ ένΐ&ιαφε- κώ; συναλλαγών Ελλάδος — Βουλγαρίας. Έπίσης, σι/νεΐζήτη- η μ 1 ροντος διά τάς δύα χώρας. Κατά σαν καΐ τό θέμια τής μεταβάσε- τήν συνάντησιν, ό κ. Λώζος ύττε- ως είς την βουλγαρίαν, τόν προ- γράμμισε τό ένδ.αφέρον μέ το ό- σεχή Σετττέιμβριοιν, έπΊιμελητηρια ΤΓθΐον τό Ε.Β.Ε. Πειιραιώς παιρα- κης άττοοτολής, έττ' εΰ<αιιρία τής κολουβεΐ την άνάπτυ'ξιν των έμττο εκθέσεως τοΰ Πλόντιβ. ριικών σχέσεων μεταξυ των δύο χωρων, ενδιαφέρον τό όττοΐον έπα Η ΒΛΛΑ Σ ΕΙ Σ ΤΗΝ νειλη,μμένως εχει έπιδειχθή διά ΕΚΘΕΣΙΝ ΠΛΒΚΤΩΝ τής άνναλήψεως παρά τού Έττ'με ΕΝΔΤΜΑΤΩΝ ΤΟΤ ληΓΓη,ρίου της οργανώσεως τού ΝΤΤΣιΣΒΛΝΤΟΡΦ 'Ελλη'/,ικοΰ Περιτττέρου είς Πλάν-' τι6, τής έπιοκέψεως τσΰ κ. Λώ- Τύ Συμβούλιον Προωθήσεως ζου, π,ροσκλήσει τής δσαλγαρικής' 'Εξηγωγών 6ά αναλάβη την συμ κυβερνήσεως, είς Βουλγαρίαν, κα- μρτοχήν τής "Ελλάδος καί εί; θώς έπίσης καί. τρρσσκλήσει τού την Διεθνή "Εκθεσιν πλεκτών καί Κεντρΐ'κοΰ 'Επιμείλητηρίου Σοφι-' ετοίμων ένδυμάτΐον, ή όποία θά άς, ιμετσδάσεως τούτου είς την πραγματοποιηθή ,είς τό Ντύσσ·λ πρός τόν οποίον εξέθεσε τα πουί §ου,λγαρΜ0ην( πρ<^ευουσαν δπου ντορφ άπό 20 εως 30 Όκτωορί- σματα τού συνελθόντος διοιχητι- . ———Ευρέθη είς είδ.,κήν δί' βουλιον τού Σύλλογον ε- - - - κυΰ συμβουλιον τού Σύλλογον, ε- δέ την παρέιμβασίν τού λοΰς Πρωτοδΐχείου 'Αβηνών, είς τό οποίον προστίθοται, δτι ή δια φήιμησις είναι τοιουτοτ,ρόπως θϊ- μιτή μέθο,δος έ-λ&υθέρου άνταγωνι σμοΰ, έφ' δσον τα άνακοινούμε- να υττ' ούτης στοηχεΐα εΐναΊ αλη¬ θή καΐ άνταττσκιρίνονται πρός τα διαφηιμιζάμιενα π,ροϊόντα. Αντιθέτως — διευχ,ρινίζεται ττε ραιτέρω-— ή όιαφήμιηισις άττοτελεί άβέμιτον άνταγωνισμόν άίλλα κσΐ πράξιν άνΓΓΐκιειμένην είς τα χρη- στά έΊμπΌρκ,ά ήβή, οσάκις μετα- ζύ —Φέρει είς γνώσιν τού λωτιικοθ «οίνου άνοκιρΐιβή κοστολό γηισιν των. έ,μττοιρ£υμάτων« ώστε νά δη,μιουιργήται ή εντύπωσις, δτι ταυτα πκλοϋνται είς μειωμένην τιΐμήν «αί — Έιμΐφανίζειΐ την έ,τπχείριηισιν ώς βιομηχανίαν τταιραγωγής των διαφηιμιζο,μένων π,ροϊόντων, όνώ αύ τή διατηιρεΐ άττλοΰν τεχνικόν όρ- γαστήριον συναιρμολογήσ'εως των προϊόντων, τα όποΐα ττρομηθεύε- ται άπό άλλού είς τβμά,χια.— έ< τος 6ε6αιως άν> μετά την την συ
ναρμ'ολόγησιν, τα έτπ-εξιεργάζεται
ττεραιιτέρω, τΓρθ'σδίδουσα είς αΰτά
πάθΐΐα δ,ά την άντικατάιστοιισιν
όλον των γηιραοιμΐένων έλαιοοεν-
δρων μέ ηύξη,μιένης πα.ραγωγικότη
τος έλαιώκας. Παραλλήλως θά έ-
νισχυθοΰν σ'ι έλαιοτταραγωγοί διά
την ΟΛτό<τηο-ιν έλαιοττάνων καί πλαστιικών δικτύων συλλογής. Τέλος, ώς πρός τήν αψιπβλουιρ γίαν, προωθίΐται ή καλλιέργεια είς ορισμένας περιοχάς αμπέλων διά τήν παραγωγήν έκλεικτής ποι | Ή έπίσκεψη τού Σοβιετικού ή ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΛ ΤΟΥ Ε.Ο.Ε. Χ. ΠΡΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΩΝ 'ΕγΛρισει τού Δ. Συιμδουλίου τού 'ΕθΐΊΐκού Όργανισμού 'Είλλη- νικής Χεΐ'ροτεχνίας, είς τό έν Ρε- Βύμνω έδρεύθν Παράρτηιμα αυτού Κρήτης έλειτούργησαν έττιτυχώς —είς τα τταρ' αυτώ πειραιματικά έργαστή,ρια— φροντιστήρια έκτται δεύσεως 30 άγροτίδων τής π'εριο χής τού Παραρτήματος είς τό κίντηιμα, την 'μετολλοτεχνίαν, την κουκλοποιίαν καΐ τό χειροτεχνικόν σχέδιον. Έν τώ μεταξύ συνεχίζεται ή λεΐτοΜργία τού ψροντιστηρίου κά¬ την τελικήν μορφήν. 'Αλλ' ώς παιρατηριεΤτοι έν συν- εχειία1 είς τό σικ£.πτιικόν τής άποφά σεως- άκόιμη καιΐ ή άντιχε.ΐιμενικώς άναληθής διαφήιμισις δέν άρκεΐ διά νά «ατσίστήιση τόν άνταγωνισ'μόν άθέιμιτον κατά την εννοιαιν τού νό χών εως ένδαφερομένων στελε- είς την χειροτεχνίαν τοϋ σμάλτου. Τές οίκϊίας γνώσ-ειφ μετ χτιικών έφαρμογών άνέτττυξαν είς τούς έκτταιδευθςντας αρμοδία τε- χνι.κά χαί καλλιτεχνιΛά στελςχη τού ΌργανισμοΟ Χειροτε^ίας. Ο ΕΟ.Ε.Χ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΚΟΙΝΩ ΦΕΛΗ ΙΔΡΥΜΑΤΑ Δι' ανάπτυξιν τής χειροτεχνίσς Υπό τοϋ Διοΐικ,ητΓΚθύ Σ«μβου- λίου τού ΈθκιικοΟ Όργοτ^ισμοΰ ΧΐΓροτεχνίας διετέιθη οΐκονομική ενίσχυσις 35.ΟΟΟ δρβχμών πρός τό έν Ρόδω λεΐΓτουργοΰν Κέν-τρον Έργαζομένου Κο,ριτσιού, ττροκ,ει- ,μ'ένου νά ττρθιμηθευθη τα άναγκαϊα μιτ)χανι,κά ιμέσα καί -ρά ΰλικά' διά την εκπαίδευσιν των σττονδαιστρι- ών τούτου είς διαφόρους είδικότη τας τής χειροτεχνίας. Έπισης, ή Διοίκησις τοΰ Ε.Ο. Ε.Χ., διΐέθεσε δωρεάν ποσότητα βαμδοοκερών κ.ά ντρμάτων, άξίας 10.ΟΟΟ δραχμών, διά τάς ανάγ¬ κας τής έκτταιδεύσεως είς την ϋ- μοί/. Διά να συ,μιδή τούτο, πρέπει φαντουργίαν τών μαθητριών τής νά είναι !ιοαιή νά παραγάγη την Οίκακ,υριικής, Βιοτεχν^χής καί Έ- παραπλανητμ^ήν έντύπτωσιν, Ιδία· παγγελματικής Σχολής «Τό έλλη τέ'ρως εΰνοϊκιής πιροσφοράς. νικό Σττίτιν ΑΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΧΟΜΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΗΒ πρό; επίλυσιν των έν έκκρεμοτη- Τ(, βασικών θεμάτον τοΰ έμπορί- ου. "Ο κ. ύψνπ!ουργ|ά|ς απαντών, έδήλιοσεν δτι δέν έφθασεν εισέ¬ τι αέχρις αύ^ον σχετ^ν ύπό- μνημα τοΰ Εμπορικον Σύλλογον Πειραιώς, τό οποίον νά πραγμα- τενεται περί τών έκκρεμων τού- τι»ν θεμάτ(ον/ ευθύς δέ ώς πε¬ ριέλθη είς αύΗιόν ιθά μελετήση τούτο καί έν συνεχεία θά κληθή ό κ. Κοΰμς καί οί λοιποί έκπρό σιοποι τού έμπορίου πρός συζήτη σιν τών τρόπων άντιμεωτπίσεΐ'ΐς τών έν λόγω έκκρε,μών θεμάτων. σιν των μελών τού. Πρύκειται διά την μεγαλυτέραν ωργ1Κής 'Εν συνεχεία ό κ. Λώζος άνεφέρ ( έκθεσιν γυναικείου Πρέτ - ά- πορ- ε[ς Αρμ^;^ __ _^ _._. _____^ θη είς τούς πιροσφώτως άνανεω ' τρ τή; Γερμανία;,^ μέ εμτραισιν τ^ς ^^ξ^ς τής" χώρας Β|ς την θέντας πίνακας άνταλλαχτέων προ είς τό πλεκτύ, ή όποία^ θά συγ Εύρω-αϊκήν Οκονοιμιχήν Κοι^ότη ϊόντων. είς τούς όττσίους προσετέ | κ,ρντριόση άνοοαστάς άπό πλεΐ- — .—; —α. _λ.. —,.^.. „«.,.„»„,_ θησαν νέα τοιαΰτα, ένώ έκ ττα- ραλλήλου ηυξήθη ό δγκος τόν ήδη ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Των Μετόχων τής Άνωνύμου Τουριστικής Έταιρείαο Λέσβου (ΤΕΛ) είς Τακτικήν Γενικήν Συ νέλευσιν. Κατόπιν αποφάσεως τού Διοι- κητικοϋ Συμβουλίου τής ήμετέ- ρας Έταιρείας καί συμφώνως τώ Νομώ καΐ τώ Καταστατικόν αυτής καλοϋνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής ώς δνω έταιρείας είς τακτικήν γενι κήν Συνέλευσιν,, συγκληθηαομέ- νην έν Μυτιλήνησ έν τή έδρα τής έταιοείας καΐ είς τα γραφεΐα αύ τάς κείμενα επί τής ποοκυμαίας (Στοα Κουρτζή) την 4ην Αύγού- ατου 1973 ήμέοαν Σάββατον καί ώοαν 6.30 μ.μ. ίνα άποφανθώσιν επί των κάτωθι θεμάτων τής ήμε ρηοίας διατάΕεωο. 1. Ύποβολή εκθέσεως τού Δι οικητικοϋ Συμβουλίου καί των Έ λενκτών επί τού Ισολογισμόν χρή οεως άπό 1.1.1972 - 31.12.72 έτους. 2. Περί έγκρίσεως τοΰ Ίσολο γιομοϋ τής ώς ΰνω χρήσεως. 3. Περί άπαλλαγής τοΰ Διοικη τι κου Συμβουλίου καί των Έλεγ κτών άπό πάσης ευθυνής άπο2η υιώσεως διά την χρήσιν 197?. 4. Περ'ι έκλογής δύο τακτικών καί δύο άναπληρωματικών Έλκγ κτών διά την χρήσιν 1973 καί κα θορισμός άμοιβής τούτων. ΟΙ κ.κ. Μέτοχοι ίνα μετάσχω- σι τής Γενικής Συνελεύσεως δέ¬ ον δπως συμφώνως τώ Καταστα τικώ πέντε (5) τουλάχιστον ήμέ ρας πρό αυτής καταθέσωσι τάς μετοχάς των είς τό Ταμείον τής Έταιρεϊας ή είς τό Ταμείον Πα- ρακαταθηκών καί Δανείων ή είς οιανδήποτε 'Ανώνυμον Τραπεζικήν "Εταιρείαν προσάγοντες την *πΐ τούτω άπόδειζιν ώς καί πάν έγ¬ γραφον αντιπροσωπείαι. Έν Μυτιλήνπ τΜ 26 Ίουνίου 1973 Τό Διοικητικόν Συμβούλιον ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΕΠΙ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ Ένημερωτική διάλεξις επί εί- δικών θεμάτων συναλλάγματοο ώρ γανώθη είς Θεσοαλονίκην, χά¬ ριν τών Οπαλλήλων τών έκεϊ Κα ταστημάτων τών ΤραπεΖών τού Συγκροτήματος τήο Έμπορικής Τραπέζης. Τήν διάλεξιν παρηκο λούθησαν 150 ύπάλληλοι, έπηκο Ι λούθησε δέ καί συζήτησις. Είσηγητής ήτο ό προϊστάμενος τοϋ Τμήματοο συναλλάγματος Κεντρικοϋ Καταστήματοο τής 'Εμπορικής Τραπέζης κ. 'Αθ. Κάρ εγγεγραμμένοι καΐ έπεισήιμανε τό γεγονός τής συσφίξεως τώ^ σχέσε ών ιμεταξύ των δύο χωριόν, άίΐτο- δειικνυάμιενον καί έκ. τής προσφά>-
του ιέττισήιμου έττιο-κέψεως τού ϋ-
πουργοϋ των 'Εξοϊτεριικών τής
Βουλγαρίας είς Αθήνας
Κατά τάς συζητήσεως ιταρευιρέ
θη καΐ 6 πρόεδρος τού Έμπορι¬
κοϋ καΐ Βιομη,χσΛικού Έπΐ'μελητη
ριου Θεσσαλονιικης κ. Μιχ· Δια¬
μαντής, ειδικώς αφιχθείς έκ Θεσ¬
σαλονίκης, ό οποίος ύττο τό ίδιον
ττνεΰ,μα ανέπτυξε τάς έλληνοβουλ
γαρι.κ,άς σν^αλλαγάις.
10 Πρόεδρος τοΰ Κ'εντρκού Έ
ττι.μελητηρίου Βουλγαρίας κ. Ρασ
λόγκωφ/ συνεφώνησε ιμέ τα ώς α¬
ί ____Λί___ __> ____ια__^
^ άπό πλεϊ-
στ« 'ύοη κράτη τόσον τής Εύρώ-
ότητος οΐνων καί τι—οττοίησιν αυ¬
τών, ώστε ν ά δημιουργήσωμεν εύ-
νοϊκωτέρας συνθήκας διαθέσεώς
των είς την Κοινήν "Αγοράν καί
άντιμετωπίσω,μεν, ούτω, τόν άνα-
πτυσσάμβνον είς τόν χώρον αυτόν
άνταγωνιισμόν. Πρός τόν σκοπόν
αυτόν διατίθεται διά την πενταε¬
τίαν ποσόν 22Ο.ΟΟΟ.ΟΟΟ δραχ,μ
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
Μετά τόν κ- Μακαιρόζον ωμίλη¬
σεν ό ΰφυττουργός 'Εθνικής Οίκο¬
νομίας επί βειματτων Γεωργίας κ·
Παπατταναγιώτου, ό οποίος και
προέβη είς ειδικώτερον ανάλυσιν
τών ληφθέντων ιμέτρων καί των ά-
ναμενοιμένων ώφελειών έξ. αυτών καί
ό όττοϊος ϋ~εγράιμιμιισεν δτι τό 6α
σικόν 'γνώριισιμα τής άττσφαθΊσθεί
σης νέας άγ,ροτικής ττολιτικής εί¬
ναι ή μετάθεσις τού οάρους ά—ό
τάς οικονομ «άς ένιισχύσεις είς
τάς τιιμάς, καθώς καί είς τά θε-
σμικά όργανωτικά μέτρα άνατΓτύ
ξεως τής γεωργίας.
Έν συνεχεία καί είς άττάντησιν
ιόποβληιθεισών έρωτήσεον, ό άντι-
πρόεδρος κ. Μακαρόζος καί ό ύ-
φι/ττουιργός κ. Πα~ο—αναγιώτου
προέβησαν είς τάς άκολούθους δι
ευκρινΐισεις:
— Οί καθοριζάμενοι στόχοι γε
τα Κσ|«
κοινην γεωργ,-
της
πή;, όσον καί. Λλλιον χορών τη; _ Ή μ,έση έτησίσ. αύξησις τού
'Τδρογείου.
γεω.ργμκού είσοδήμιατος κατά
Είς την έκθεσιν αυτήν χιλιά- πενταετίαν έκτι,μάται είς 3,5% άλ
ρς οίκο! έοίμον γυναικείον έν ό ^^ £ Λ
ρς οίκο!
γυναικείον έν- λα
α
δυμ,'ΐτος θά παρουσιασθή μοντε/.α
μεγοΛυ.
σνίμασ[ην εΤνα, ή π,ροδλεπο
ανοίξεως και θέοους τού 1974. ,μένη σηιμ0[ντ,Κή σΰξησ,ς τής παρα
Τό ΣΠΕ τό οποίον εχει άν α- γωγικδτη—,ς τής ΎΐΑίργ<χ<; λά6ει τήν όλην έργάρ-ώσιν τής _ -ρτ,^ς τής πενταετίας καί έλληνικής έκπροσωπησεως, προ- εΙς 7α πλαίσια τού έττιΰιωκομέ- εΙς 7σ ^^ τού μ κ,πμενου τα καταρτίση τον τβλι- ^ έκσυγχρον.σ,μοΰ τής γεωργί- ό Έλλή έθ τ κόν πινακα των Έλλήνων έκθε- β έκμηιχαν;αεως καλ ας 5ώ ^ς κμηχς των, θασει είδικοϋ χανονισμοβ λ,ιεργειών, τής αυξήσεως των άρ- κριτηριον, δέχεται δηλώσεις συμ- δευο,μΐνων έκττάσεων κλ-., προδλέ μετοχή; μέχοι 20ής Ιουλίου. | ^^θ*{> 220
__σ,
220.
ΟΟΟ ατομα, άπτασχολούμενια είς
5 ΕΛΑΤ1 _Δ^·.^!^..ΤΥΧΗ- Γ>_γε«Ργίαν, ώστε νά ^ «πορροφη-
"" θοϋν άτττό τούς λοπτούς ταμεΐς.
— ©ά καθορίζωνται έικαστοτε
τοιαύται τιιμαί γεωργο<τηνοτροφι- ΡΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΝΙΕΙΩΝ νω άνο—τυχθέντα καΐ προσέθεσε | Κατά τόν τταρελθόντα μηνα Μά κω-7 τΓροϊόντων. ώστε νά άποτε- ύ λ ί ά 6λήθ έδ λ τήν ύττάρχουσαν καλήν πίστιν ά-, ιον, κατε6.λήθη,σαν «έρδη συνολι- §ια Την αύξησιν , ^^ ηρ η ξη πό 6ουλγαρι.κής πλευράς. Έτόνι-ί κου ποσου 5.Ο5Ο.ΟΟΟ δρχ. είς τυ Της παΐραγωγής, όΙλλά ττα·ραλλή σε ίδιαιτέρος, δτι πιρέττει νά γί-Ι χηρούς κα-τόχους όμολογιών δια- παρακολοοβοΰνται καί θά νωνται εκατέρωθεν έμττοριικαΐ 1&ι-[ φόρον λαχειοφόρων δανείων σίκο- έλ£γχων<ται ,μέ προσοχήν, —ώστε ωτιικαί σι/ναντήσεις τών ένδιαψερο νσμκής αναπτύξεως. ν^ παριέχουν μέν τό ττριέττόν κέρ· 1 δος είς τούς τΓαραγωγούς, χωρις σ.ς τού συντιελεστού τής ώς άνω &μως νά θίγωνται τά εΰλογα σι>μ
ΠΡΟβΗΚΑΙ - ΨΥΓΕΙΑ ΕΙΣ ΤΑ
ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΑ
Μέχρι της 31ης Δεκεμβριού
1973 οί λιανοττωληταί νωπών καί
«οττεψυγμιένων κρεάτων πρέττει νά
εχουν τοττοθετήσει είς τα καταστή
ματα των προθήκας - ψυγεΐα, Ή
ττροθεοιμία έληγε την 30ήν Ίουνί
ου, παρετάθη ομως έττΐ εν εξάμη¬
νον.
ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΤΙΚΟΝ ΕΜ¬
ΠΟΡΙΟΝ ΚΑΙ ΕΛΕΤΘΕ
ΡΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΖΩΝΑ1
Τό ίνδιαφέρον τού Ε.Β.Ε, Πει
οαιώς. διά την δημιουργίαν εύνο-
ϊκοϋ χλίμαχος πρός ανάπτυξιν τοΐί
διοψιετΐικομιστικοΰ έμαορίου, το-
νίζει είς χθεσινάς άνακοινώσεις
<ί£)ά πιρέττει νά έξετασβή μετά μεγάΐλης προσοχής τό ίσοδίκαιον | τήζ κατανρμής μεταξΰ τώ/ κατανα λωτών*, τής έπτι6αρύν«σεως ή ό¬ ποία πιρθΑύτπιει άπό την σν,μφωνη πρό τΐ'«·ος είς Γΐ,νεύην μετα ξΰ τοΰ 'Οιργανιισιμιοΰ των Πετρε- λαιοτταραγωγών χωρων καί των Δυτικών Έταιρειών δών άνατίΐμησιν τού άργοΰ πετρε- λαίου. Τούτο τονίζεται είς 6ρ- θρον δηιμασιευόμ'ενον είς τό κυχλο φαρήσαν Δίτλτίον τοΰ 'Βλλήνων Β ιομηχάνων, δτηου ϋπο- γραμιμίζεται ότι «τα φαι,νάμενα ΤΓθΐροβττλανρύι/ συχνά ή τταρέχου·/ δ>* ΰπ£ΐρ6ολΐι.<άς ά- ·ατψήσ>εις».
Τα ιούρια σηιμ·εΐα τής συμφωνί¬
ας τής Γενέυης, όναψέρεται,
τα άκόλο·Λα;
—^Πρώτον, αά έπίση,μοι τΐιμαΊ
αί οποίαι χρησΐιμιεύοΐΛ' ώς άναφο-
ρά διά τόν ΰτΓθλογισΐμόν των δι-
καιωμάτω-/ των τταραγωγών χω-
ρών αύξάνονται κατά 11,9% διά
νά άντισ·ταβμισβς>ύν αί συνεπεία
τού δ πρόεδρος τοθ 'Επιμελητηρί έκ τής ύττοτιιμήσϊως τού δοιλλσρι
ου κ. ΙΙάνος Λώζος, έξ άφοομής! °υ· καΐ τής ελευθέρας διακυιμάνσ;
ώ ά
5Γμ)θι(ΐιενμάν<ι)ν. Από¬ δειξιν τού ένδιαφέφΛτος «ΰτοο ίπιοιιμαίνει ό κ. Λώζος.. αποτελεί ως ώρισ.μέΛθν δυτιικών νομ;οιμά- των. Δεδομΐνου δτι τόν Ιανουά¬ ριον 1972 τό άργόν εΤχ;ν άνατι- σχέσεως. Ι φέροντα των καταναλωτών. Τρίτον, είς την δασικ,ήν τιιμήν,' — Είς τά πλαίσια της έττεκτά- έπί τής οποίας άναφέρεται ή συμ' σεως καΐ κατοχυιρώσεως^ τοϋ άνα- φωνηθεΤσα αύξησις, —ροστίθεται δασμοΰ, θά ναμοθετηβούν νέαι ρυ καΐ -όσον 5 σέντς άνά 6αρέλιον θμίσεις τού κληρονομι«ού δικστίου^ τό οποίον θά καταβάΛλσται είς ώςττε νά ά™οψεύγεται νέος κατα- ή απόφασις τοΰ Ε.Β.Ε.Π. λτ ] μηδή άπό 1.5.72 κατά 5,8% έκπονήσεως μελρ-της/ μέ θέμα Ι νέα ά<ατίμησις θά είναι 6,1%· τ ώιαίχετακοιμιστικ,όν κηί ίλίί'βεοαι ζών«ι. εμπόριον ΙΓοός τουτο, σΐ'νέοτηοεν όμά- δα ρογασίας, άποτελουμένην έκ — Δεύτερον» συμφωνηθείσα οηυνε—ληιρέθη ή τόν Ιανουάριον τοϋ 1972 «φάρμουλα» διά την πε ρίπτωσιν νέων ιμεταοολών των I- τοιν κ.κ. Παν. Λίαυράκη, ύφΓ,νη' σοτιΐμιών των νομΐσμάτων, μέ την τοϋ Πολυτ>εχνείον, ©εοδ. Χριστο
δουλίδη, ΰφηγητ'οθ Πανεπιστημί¬
ου θεσσαλονίκης, Χρ, Άογυρίου,
έπιτίμου διευθυντού Ο.Λ.Π, Χβί
Ίυ). Καλομοίρη, τμηματάρχο* Ε,
Β,Κ Π. ή όποί« θά μελετήση τό
«λον θέμα, υπό -πό πρίσμα τοδ γε
νικιυτέρο» συμφέροντος τής έμπο
ριχής οίκονομίβς. Ή ομάς έργα-
ο-ί«ς τ)ά τέλη υπό την εποπτείαν
το» χαθηγητοΰ της Αιμενολογία;
κ. Δημ. Πίππα καί υπό τόν ουν-
ΐοΰ προέδρου τβϋ 'βΛΐ-
μελητηρίο» Πειραιώς.
προσθήκην δυο άκόμηιν
ήτοι τού κοΓ.αδ·<οΰ καί τού Αώ- υτ.ραλιαινοΰ. Κατά την συμφωνί¬ αν θά έττανΐεξετοΐζεται κατά μήνα ή εξέλιξις τής τιιμής τού δολλα- ΐ>ίου άφ' ένιός καί των 11 δυτΐι^ών
νχ>μ«7ιμάτων, ήτοι, πΛήν των άνω
τέρω δύβ, τού Άγγιλικού, τού Γερ
μανικοΰ. τβ& Ίοατωνιικού, τού Γαλ
λικοΰ, τού Σουηι&ιικοΰ, τού Ίταλι
κου, τού 'ΕλδεΐΓ.ικού· τοΰ Βελγι¬
κου καιΐ τού Όλλανδυκοϋ, λαβήν
δέ είς αύξησιν τής τιιμής τού «άρ
νού» θα ~σρέχη ή
1% αύξη
τάς παραγωγοϋς χώρας Λπό τοΰ
1971 έν είδει άποζηιμιώσεως διά
τ ά ό—οτιελέοιματα τού διεθνούς
πιληθω,ριθΊμοϋ.
Περαιτέρω τό Δελτίον προβαί¬
νει είς τάς άκολούθους παρατηρή
σ€ΐς:
Έκ τής ά.'θΓΤΊμήσιεως ζηιμιούν-
ται μόινον αί χώραι, ώς ή Ελλάς
των οποίαν τά νομιίισιματα πάρη
κσλούθησαν τό δολλάριον των Η-
Γ1Α είς την ϋ~οτίιμησιίν του.' ΑΊ
χώραι των οποίων τά νοιμίσματα
άνετιιμήθησαν (ή θά έξοκαλουθή-
σ^Ά^^ να άνατιιμώνται λόγω έλειυθί
ρας διακομάνισεως) έν σχέσει πρός
τό δολλάιριοιν, παύουν άπιλώς να
«ερδίζουν είς δαιρος των παραγω
γών χωρώ·^.
Τό 'κοστος τού «άργοθ» εΤνα
είς έκ των ποΐλλών
τού χόστους των πετιμελαιοειβών
Προττίθεν^αι ττολλοΐ 6λλοι συντε
λεστβί, δπως τά μεταφορικά, τα
εξοδα έπτςξεργασιοις, διαναμής
εοςχΐ υττέ,ρ ττάν άλλο ή δαρυτάτη,
κατά ττεριτττώσεις, φοιρολογια. Ά
ξιοπρόσεκ,τος εΚ«ι ή δήλωσις είς
Γενεύην τοϋ γενι.κοθ γραμματέως
τής οργανώσεως των πετρελαιοπα
χωρών ·μετά την συμφω-
νία.ν;
«ΟΙ καταναλωταί πρέττει νά ίΤ-
να· ένήιμ'εροι τοΰ γεγονότος, δτι
έκ τής τιμής, την όποιαν καταβάλ
λουν δ.ά την βενζίνην των, τα 55
% είναι φάροι είσΤΓραττόμενοι υπό
τών
των <αί δτι τό μΐιρίδιον των τοαιραγωγών χωρών ποι < ίιλιλε ι ιμεταξΰ 10%—11%». Καΐ τό Δελτίον τοΰ Σ.Ε.6. κα ταλήγει: Τό πρθ'χύτττον έκ τής τελευταί¬ ας ταύτης (έγκύρου) δηλώσεως συιμττιέρασιμα είναι, δτι καί είς πε ρίπτωσιν κατά την Δτχοί.αν θά ιςρι ιοειρματιοιμός διά κληιρονοιμικοάς λόγους· Παραλλήλως μελεττάτα! καΐ τό ττρ6ολη·μα των σχολαζου- σών γεοργικών καΐ κτηνοτροφικώ» έχτάισεων, τηροκειιμένου νά λη¬ φθούν μέτρα διά την λύσιν τού ττροβλήιματος. "Ενα άπό τά μέσα τοΰ κ,ρατούν τος έττί τού οίκονομικού ττιδίου, έλει/θέρου άι'τ'αγων.ισ·μού εΤ.α" κα¬ τά τό δο,:φο,ι 3 τού νόμον 146) 1914 «ττερί άθςιμίτου άνταγονι- σμθύ «αι ή διαφήιμ'ισις. Δή αδη ό επαινος κοιΐ ή πραδολή τών έμιτο- ρ··.ιμ.άτων μιάς έπιιχειρήσΐως διά την ττροσιέιλικιυσιν καταναλωτών, της«γματο.ΤΓθιοιιμένη 'μέ εν'τνττα, εί κόνας, ραδιοφυον'Λάς ή τηλεοπτι- «?άς έκπτοιμπ'άς Δ ά την άνάισχεσιν δμως τών μ τού έλευθέρου ά ταγωνισμού> ό οποίος όδηγεΐ .-ίς
την πιρς»σπόθ-αν επικρατήσεως ε¬
πί τού έμπορικοΰ πΐδίου, διά τής
χρήσεως άθε,μ'ίτκν ένίοτε μεθ'ό-
δων, ό Τδιος νόμος θέτει φιραγ-
μοϋς. Μέ τοθς ψραγμοϋς αύτούς
έπιδιώκεται ή πρΌσταισία των
συμφΕρόντ&;1/, δχι ιμόνθιν των ~λητ
θό
τομένων
τάς μεθόδους αύτάς
όμοεΐ'δών έπιχει.ρήσεων, άλλά καί
τού ικαταναΐλωτοΰ. Έττ'.διώ<ιεται έπίσης ν' άσκ,ήιχχι ή έ/μπο,ρία μέ- σα είς τά πλαίισια τής σνναΐνλαί κτιι<ης ■χρηστοηθϊίας, χω,ρΐς δο λίας ή άττατηλάς ιμιεθόδους. Τέ¬ λος ό—οτρέττεται, ή τταιραΊτλάνησις πού δη,μιοΐΛργεΤ ή εντύπωσις, δτι ή πρασφορά διαφηιμιζοιμένωτ' πιροϊόντων είναι Ιδιαιτέρως εύνοϊ- χή κιαλυτβρα τής τίΐροκτφοράς τού ά/ταγωνιστού, Ή,ροσπΌρίζουσα είς τόν» αγοραστήν άνύπαιρκτοι όφέλη Τά ανωτέρω σηιμιειώνονται είς τό σικΕΠτΐικόν τής ϋττ' αριθ. 700) 1973 όπτοΐφάσεως τού Μονομε- γέτου Μπρένζνιεφ στήν Ούάσιγ- κτων, την πεο«σμένη έβδομάδα. (Τΐ»νδυάζεται όυς)ό ^οίις οίκανιομι- κούς παρατηρητέ'ς, μέ μιά άνα- ιιενομένη νέα συμφοννία πιολήσε- ιο; άμερι-κανικοΰ σίτου στή Σο- 6ιετιική "Ενοιση κατά τό τρέχον £τος. Τούτο άνέφεραν στά μέσα τής περασμένης έδδθιμάδος πη- γές προσκείμενες στό άμερικιινι- κό ύ.πουργείο Γεοιργίας, μέ την προσθήκη οτγι ή πωλήση άφορά 15 έκίχτομ. τόννους καί θά γίνη στά πλαίσια τής νέας σοδιετοαμε ρικανίκής (ΐΜμφιονίας ίΐιινεργώτί- ας ή οποίαι υπεγράφη άπό τούς ΰπουργους 'Εξιοτερικών τών δύο χωρίον, παιοοιιβία τοΰ προέδρου Νίξον ·καί τοΰ Σοδιετικού ηγέ¬ του Λειονί,δα Μπρέζνιεφ. Θά πρέπει νά σημειωθή, δτι οί άγορές άμεριικανικοϋ σίτου υ¬ πό τής Σοβιετικάς Ενώσεως, κατά την δ.άρκεια τού αερασμέ- νου ετους, υπήρξαν ε"νας άπό τούς πλέον ίΐποφασιστικούς παράγοντες τής <ιΰξήσειος τού κόστους των αμερικανικόν Σι»νιεπώς καί ή νέα, έφετεινή, πωλήση, αι στεύεται ΐίτι θά έπηρεάση τά σχέδια τοΰ προέδρου Νίξον, γιά νά παρεμποδίση την §ένη ζητήση άπό τό νά ΑνεβΟΛη τίς έγχώριες τιμέ; στΐς Ήνίο,μένες Πολιτεϊρς, δ,ά καθιερώσεως ά,τ«γορΓΐ'σ?ως τών έξαγωγων. καί τής προϊούσης δυσκαμψία; των τιμών». Ή Τ.Δ.Δ. ύποστηρίξει, δμιο;, ίίτι ή σταθερότη.; τών τιμών υπέρ 6αίνει τώρα τί; δυνάμεις καί τίς δυνατότητες τών διαφόρων κυ- 6ερνήσεο>ν/ μέσα σ' ενα κόσμο
εντάσεως καί ρευοτότητος. Ή έ-
πιταγή τή; Κοινής Γνώμης ν-
πεχρέοισε τί; ικυ&ερνήσεις νά
βώσουν προτεραιότητα στήν έπί-
τευ^η πλήρους άπασχολήσεως καί
αύξήσεω; τοΰ εΐοοδήματος. έν(7>
οί έπιδιώξει; αλλων στόχων υ¬
πήρξαν είτε άτελεΐς «ίτε διακο-
πτόμενες.
Σ χολιάξοντα; τή,ν έμπειρία
τών άπ' ρύθείας έλέγχων των τι-
ιιιον καί των είσοδηαάττον, ή εκ-
τής Τ.Δ.Δ. ύποστηοίζει, δτι
οί ενδείξεις τής πολιτικής αυτής
Φανερώνουν τίς δνσκολίες τής θε
ραπείας των προβλημάτοη·, πού
άνακνπτουν άπό τήν έφαρμογή
τους.
'Στόν τομεα τής άγοράς τών
εύρωδολλαοίων ή Τ.Δ.Δ. προβαί¬
νει σέ μερικούς ύπολογισμ,οΰς καί
έκτιμά τίς διαστάσεις τής άγοράς
σέ 91 δισ. $ στά τέλη τοΰ 1972
καί σέ 100 $ «τά τέλη Μάρτιον
έ έ. 'Τποστηρίξεται μετ" έμφάσε-
μ; δτι ή μργαλύτερη χρήση τή;
άγοράς των εύρωδολλαρίων γίνε-
ται μεταΕύ των Τραπεζών, ΰοΐιό
μορφή μιά; άγορά; διατραπεζι-
κών κεςραλ.αίων.
Έξ τϊλλου^ μεταξύ τών συμ-1 Στόν τοιιία τή; διεθνοΰς συν-
κινιων σι*νεργασίας τής Σοβιετι αλλαγματική; καταβτάσειο; ή
κης "Ενώσεως καί Άμερυκής πε-, Τ.Δ.ΙΔ., ά<ροΰ άναφέρει τίς εύ- ριλ/αμβάνονται οί άνταλλαγέ; έ-' ρεΐες διακ»>μάνσεις τών διαφό-
πιστημονικών πληροφοριών, δσον ρων συναλλαγμάτιον^ ποΰ συνε-
άφορά τήν ανάπτυξιν τής γεωργί δησαν προσφάτυ); κατ' έπέκταση
ας καί Ιδιαιτέρα των σιτηρών.
Έν τοντοις), τό άμερικαινικόν
Κογκρέσσον έξακολουθεΐ νά αρνή¬
ίΤ\» Ι τΐί
τής ύποτιμήσεω; τοϋ δολλαρίου,
τονίίΐει δτι είναι δύσκολο νά τα¬
χθή κανεί; νπέρ τής μιάς ή τής άλ
ται στήν Σοΰιετι,κή "Ενωση τήν λης απόψεως (δηλ. τοΰ αν καί κα-
ρήτρα τοΰ μάλλον εύνοουμέ',νου τά πόσον οί σημερινές ίοοτιμιες
κράτους, έ'ο>; ότου τουλάχιστον οί άντα.·τοκοίλονται στήν πραγματική
ρώσοι βροι<ν τούς περιορισμόν; άξία τών διαφόρων νομισμάτιον). πού ϋχουν έπιδάλει επί τή; άπο- Ιδιαιτέρα υπό τήν άπαισιόδο'ςη δημία; τών 'Εδραάον έκ τής Σο- προο,ττική των προβλημάτων. πού' βιετΐικής Ενώσεως. Τό γεγονό; θά προκνψουν.· καθώς αύξάνονται αντό σηιιαίνρι δτι τά ρωσικά προ- οί είσαγωγικές άνάγκες τών Η. ϊόντα έπι·6«ρύνονται μέ υψηλόν; Π.Α. καί Ιδίως οί είσαγωγες πε- δασμοίις δταν ε'ισάγωνται στήν Ά τρελαίου. ιιρρική. ■— Σκρπτικισμό; έκφράζεται, κίες τού διεθνοΰ; νομισματικοΰ συ άπό τού; διεθνεΐ; οικονομικόν; στήματος, ή Τ.Δ.Δ. έκςρράζει σκε- κύκλους δσον άφορά τίς προσόο- πτικισμό αν είναι Ετοιμος ό κό- κίες γιά Λμεση πρόοδο πρός .την σμο; νά επανέλθη σέ σταθερέ; κατευθυνθή τής ,μεταρρυθμίσεως ίσοτι,μίες, άλλά ένθαιρρύνει τήν ά τοΰ διεθνοΰς νοαισματΐικοΰ συστή ποψη δτι ή έπίσημη τιμή τού χρυ ματος, αν τό .τράγμα κριθή 6ά- σον πρίπει νά έγκαταλειφθή καί σει των συζητήσεων πού διεξή- νά άφπθονν έλενθερες οί κεντρι- χθηπαν τήν περασμένη έβδομάδα ,κές τράπεζε; νά άγοράσοιιν τα <ττά πλαίσια τή; έτησίας σύνοδον κίτρινο μέταλλο στήν έλΐύθερη ά τής Τραπέζης Διεθνών Διακανο- γορά. Ι Τέλος, όσον άφορά τί; προσδο νισμών τή; έλδετική; πόλεοι; Βα — ίτιλεία. οί τιμέ; τοϋ ψευδαρ- ψρ γύρου άνήλθαν στήν άγορά με- ά Σύμφονα μέ τήν σχετική Ικ- τάλλων τοΰ Λονδίνον την πιρα- θεση τή; Τραπέζης αυτής, άπό σμένη «6δομά6α κατά 19 στεολί τήν άνάλυση τών δυσκολιών καί νες στίς 277 ό μετρικό; τόννος, τίϊιν διαφωνιών, οί οποίες έχουν ήδη άνοοαψει στοΰς κλ?Λους τή; καλουιιένης έπιτροπής των 20, προ κνπτει ή διαπιστωθη, δτι «οί δια- ποαγμ'ίΐτεύσεις ά.ιλώς είναι χρο- νοδόοες». Ό χαραικτηρισμός αϋ- τό; είναι ένδεικτικός της άνε- ; ποοόδου τών σνζητήσε- ς μετρητοίς, οί κα<ιρικέ; σνινθήκες στήν Νότιο Βραζιλία μέ τίς χ«- αηλές τού; θρριμ<4.ρασίες, ένδέ- χεται νά πλήξουν τι'νν παραγο>γή
καφέ τής Βραζιλίας κατά την προ¬
σέχη περίοδο*. Στό μ,εταξϋ δλα
τά έμπορείματα άνήλθαν την πε-
ρασμενη έβδομάδα: Ό χαλκός ά
ή
οιν στίιν επιτραπή αυτή, ή όποία | ττιμήθη κατά 1.'!,7ό !)! άνά τό
ίιποτΐθρται δτι εχει άναλάΰει τήν | νόν στίς 07!),73 μετρητοίς, ό μ
ι,|ονότος δτι ΐό ίσπηνικό προϊόν
θά καταστή περισσότερον άνταγο)
ό
νιστικό.
— Άλλά τό
σημαντικιότρρο
ΓΪσήγηση επί τής έπι6ε6λημένης
με-ταρρυθμίσϊω; τοϋ ιδιεθνοθς νο-
μισμ(ΐτικοΰ συστήματος.
Ή είσήγηση αΰτή .πρόκειται νά
,τροσδώση Ίόιαίτερη δαρύτητα στά
Είδ;κά Τραβηκτικά
σάν τό κύριο άποθεματικά
διεθνών πληρωμήν ν.αί θά χ
ρηση νά άποδΐΛ'αμώση τόν ρόλ«
τοΰ χρυσοΰ, ταυτόχρονα μέ την
καθ.έοωση ΛεριορισμοΙΰ, πρό: ά-
ποφυγή συσσο)ρεύσεως καί δλλο)ν
δολλαρίων σάν συναλλαγματιχων
άποθεμάτίον μεταξύ τών διαφόρων
χωρών.
"II
Τραπέζα Δ.Δ. Γκφραξπ, ε-
ί ί
τόν¬
ης, μο-
λι>6δ»; κατά 6,5 $ στί; 171,7ο,
καί ό κασσίτερο; κατά 18 $ στίς
1.790,δ άνά τόννον( εϋνοηθείς καί
ά.-τύ την έλ.εύθΓρη 6ιακ«μανση
τού νομίσματο; τής Μαλαισιας. Έ
π!ση;. τό έλαστικόν ϋίτβασε νέα
ΰι|ιη ρεκόρ στήν τιμή τών 33 πέν-
άά λί
νες άνά λίβρα,
ι
κακάο άνήλθαν κατά 16
74Κ.75 § άνά τόννον
οί τιμές τοΰ
δοση Σ
στίς
μέ παρά-
Στόν τοαέα των πολυτίμων με
τάλλων, άντίθετα/ οί αύξήσεις ή-
ταν πιόήπιες: Ό χρυσός κέ
ταν πιό.ήπιε
Ό
χρυσός κέρ-
δισε έντός τοΰ 7ημέρου 0,50 $
στά 119.75 άνά οΰγγία, ό δργυ-
πί<της, τί; άμφιδολίες της γιά ρος 3 πέννες στί; 101,1 καί ή την έπιτυχία τής διεθνοϋ; μάχης πλατίνη άνετιμήθη έλαφρώ; στήν κατά τοΰ πληθωρισ,μοϋ. Διατυπώ- ίΐο·'·η»"« *■-----' νει σειοά π«ραγόντο)ν, πού προ- καλ.οΰν δνοδο τών τιμών γεγονό; τήν περαπμένη έβδομάδα στήν Κοινή Άγορά υπήρξε ή σι»μ ρ)νία, τήν όποία επέτυχον οί ΰ- πουργοί Γεωργία; τή; Κοινότητος ίίσον ά(ρορά τήν Μεσογειαχή πό λιτική τή; ΕύροΜΐαϊκή; Οίκονομι κή; Κοινότητος. Οί ΰπουργοί κα- τέληξαν σέ συμφωνία επί δύο κρι σίμων θεμάτων καί συγκεκριμέ¬ νως απεφάσισαν νά προθοΰν σέ παραχωρήσεως στόν ίμπορικό το¬ μέα πρός πέντε μ.Εβογειακές χώ- ρε;, τήν Ισπανία, τήν Άλγεοία, τό Μαράκο, τό Ίσραήλ καί την Τυνησία καί νά προσδιορίσουν τί; παραχωρήσει; αύτέ;, κυρίο>; ύ.τ.0
τήν ϊννοια περιορισμόν τών δα-
σμών επί τών «εσαγωγών φροΰ-
των. λαχανικών καί οΐνων σέ συν
&ι>ίΐσμό μέ μέτ^α πΐριοστασία;
τϋΐ άντιστοίχων συμφερόντιον τών
άγροτών τή; Εύιρωπαϊκή; Οίκο-
νομικής Κοινότητος. Οί περιορι-
σμοί των δασμών θά παραχωροΰν
ται κυοί(ο; σέ περίοδον;, κατά
τάς ιόπο,'ας δέ·ν Λαρά^ανται τα
άντίστοιχα προάόνΐα στίς χώρε;
τή; Κοινή; 'ΑΙγ^ρά;, δηλαδή
κατά τήν χειμερινή περίοδο.
— Ειδικώς γιά τά έσπεριδοει-
δή, ή Ιταλία έξηοφάλισε τήν
κοινοτική βοηθεία γιά τήν διαθέ¬
ση στήν άγορά τή; ΕΟΚ τής πα-
οαγιογής τη; σέ πορτοκάλια καί
μανταρίνια, .τροκίΐμένου νά συμ¬
φωνήση στήν παραχο>ρηση δασμο
λιογικών Ιλαιρρΰνβεω'ν πρό; τήν
άντίστοιχη παραγοιγή των μεσο-
γριακών χωρών Τέλο;^ ή Κοινή
Άγορά θά παραχοιρήση μείωση
τοΰ δασμόν κατά 25% στον; οί-
νους στά μ«σογειακά κράτη, τά ό-
ποΪΓί, δμως, θά πρέπει νά οέβιον-
ται τήν τιμή άναγωγής, ή όποία'
£χει καθορισθή διά τά είσαγόμε-
να ,τοο'ίόντα έξ άλλων χωρών.
— Στήν διεθνή άγορά σνναλ-
λαγμάτων καί χρΐΌοΰ, οί έξελα'-
ξεις τήν περασμένη (Ίβδομάδα πα-
οουσίασαν τίς εξής τάσει;: Ό
χρυσό; μάλλον διετηρήθη σταθε-
ρό;, ένώ ή στερλίνα έχασε εδα-
φο; στό ΰψο; 2(574·5 δολλ. Άν-
τιστοίχως, τό δολλάριο στά μέσα
τή; εβδομάδος άνέναμψε στί;
διεθνεϊς άγορέ; σι>ναλλάγ)ΐατο;
καί κέρδισε ολίγον νψος, άφοδ
προηγουμένως εϊχε φθάση στώ
νέα κατώτατα έπίπεδα ίσοτιμίας,
έναντι τών κυριωτέρου σκληρών
συναλλαγμάτων. ευ άνοδο; τών
αμερικανικόν έπιτοκίων (άπό 7,5
σέ 7,3)4%) έ*οήθηβε τήν θέση
τοϋ δολλαρίου καί ή κάμψη τών
έπιτοκίων τών υραχΐ'Λβοθέσμιον
καταθέσεων οέ δυτικογϊρμανιχά
μάρκα, προκάλεσε 6ελτίο>ση τού
δολλαρίου, Εναντι τοΰ γρρμανιχοΐ
•νομίσματος.
— Τό Χρηματιστήριο τής Ν.
'Τόρκης παρουσίασε κάποια μικ?ή
6ελτίοχΐη/ μέ άποτέλεσμα νά α¬
νέλθη ό δείκτης Ντόου Τζόοι·νς
στά έπίπίδα των 881 μονάδων.
Τό Χρηματιστήριο τού Λονδίνον
παρουσίασε κάποια άνοδο, ΐνώ "'
μετοχές τών χρυσωρυχείον '«Ε"
χιί>ρησαν έξ αΐτία.ς τή;
άναλήψεως κερδών, υπό τή;
δοσκοπίας.
— Έν τώ μετα|ΰ, κύκλοι
τα, εδιναν έιιφαση, την πρρασμέ-
κείμενοι στήν Εΐ'ρω.'ΐαϊκή Κοινότη
νη έ6δομάδα, στήν άποδοτική '£(
τουργία τού Κοινοτικόν μΐΧανι'
σμοθ γιά την δραχυπρόθεσμη ί«ο-
στήΰ'ξη τή; ίταλΐΛή;
Ή Ίταλίιι απερρόφησε
1.5 δισ. δολλ. περίπου άπό δ»»·
θέσιμα τής Κοινότητος, γιά νά υ¬
ποστηρίξη τό νόμισμα τής
κατά τήν διάρκεια τής
πολιτικής της κρίσεως,
να, δμως, ή "Ιταλία ίλαβε
γιά τήν αντιμετωπίση τού πληθ»
ρισμοΰ, δπω; ό περιοοισμός τη;
έλεύθερη άγορά.
— Οί
πρώτε; ποσότητε; γαλ-
. λ-ΐκών ό,το)οολαχανικ6»ν, |φ>θασαν
6 — 10% έτησίιο;, 8πω; ή ύπερ-| τήν πεοασμενη έβδομάδα στήν
βάλλουσα αυξήση των άμοιδβν, λαχαναγορά τοΰ Λονδ[νρυ Κόδεν
τής εργασίας, ή δνοδο; τού γρ»! Γκ.άρντεν καί ήρχισαν νά διατί-
ιοργικοΰ είσοδήματο; καΐ οί έλ- · θενται βάσει των νέων κανονι-
λείψεις. έμπορευμάτων, καθώ; σμών εΐσαγωγή; άπςορολαχανι-
-,«! * ?ντΓ.Λ», τί- ί·~Α-.,..- ' --,ν Χή. Βρεταννίας άπό χώρε;
καί ή ?νταση τής ζητήσεως.
Έ
Επιπροσθέτως, «μως, συγκατα- τής Κτκνής Άγοράς. Ταυτόχρονα,
λτ/Γ-ει «Γτονς πα^άγοντε; αυτόν; τό καθεστώ; είσαγωγής τοΰ ίσπα
την αυξανομένη έλαστικότητα των νικοΰ τσεου ατ«ν ΚΛιν« ά..«..^
την
τιμών
των
(νικοΰ τσέρυ στήν Κοινή Άγορά,
πράκειτα ά έ
όν των διεθνών συναλλαγμά- πράκειται νά έπεκταθή καί στήν
, ή όποία καταλήγει σέ πλη Βρεταννία, μέ άμεσο άποτέλεσμα
θορίστικές πιέσεις «δεδομένης τήν δυβχέοανση τών άντιστοίχιον
τής όλιγοπωλιακής οργανώσεως ίξαγωγών τή; Κύπρον στήν βρε
των βιομηχανικών συμπλεγμάτων ναννική άγορά, έξ α'ιτίας τοϋ γε
αυξήσεως
τής νομισματτκής
κλοφορίας καί ή ένίβχνοη ^
παραγωγικών έπενδΰβεΜν, 8Λ<ας Μ ΐνιοχ·ρεωτική άγορά υπό των ν ταλικόιν Τοαπεζών «αί ·^ τικων ΰμαλό,γιυν πραγμα ποίον θά περιορίση την ρ ια -ϊίίν Τραπεξών καΐ 6ά χί' ®' ποδ,ίίτη απο τό νά έξαγάγουν *(· φιλλ.αια. Πρέπει νά σημειωθή τι έκτός 1,5 δ*σ. δοί.λ. ποΰ ?λΛ- 6ε άπό την Κοινή Άγορά ή *' ταλαα γιά νά υποστηρίξη τό ν^" μιομά της, Λλλο 1,3 όισ. δολ^8· τέθηπαν υπό των Ήν(ομένο»ν Ι10" λιτειών, μέ άποτέλεσμα νά ο11*11" θοΰν τά βιαθέσιμα τής Ίτολιαί - άπό. 5,7 σέ 8,7 διβ. 5ολλ«*ι«·
ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΑΡΙΧΗ
ΑΠΟ 70 ΝΕΟΝ ΙΔΡΥΜΑ
ΗβΚείΙΤ
είς απόρους
ΕΠΕΔΩΚΕΝ ηΤ^ηΤροΤΪολισ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΝΙκαια.- Τό Νεοουσταθέν
,Ίδρυμα Συμπαραστάσεως καί
Α,ποκαταστάσεως Άπόρων Κορα
ι,ιδων· (ΙΣΑΑΚ) ήρχισε τό
κοινωνικόν καί εύλογημένον τού
έργον την Κυριακήν 28 Μαϊου έ.
Ι είς τή Μεγάλην Αίθουσαν τού
Πνευματικόν καί Κοινωνικον Κέν
Ιτρου, ε^ σεμνήν. άλλά πολύ ουγ
Ικΐνητικήν τελετήν.
Παρουοία των ύπευθϋνων Ιε-
ρέων κα'ι 44 μητέρων όρφανών
καί όπόρων κορασίδων, ό Σεβ.
ΜπτροπολΙτης, μετά την δοΕολο-
νικήν προσευχήν, ωμίλησε μέ πολ
^ήν αγάπην καί άπλότητα, έκθέ-
τόν σκοπόν τού νέου Ίδρύ-
ματοο, τοθ όποίου είναι καί Πρό
ε
ί .Ή Ι. Μητρόπολις., είπεν ο
■ Σεβασμιώτατοΰ «εσκέφθη με-
το£ύ των άλλων δραστηριότητος
γΠΟ, νά εκδηλώση την στοργήν
,καί τΓ)ν αγάπην της είς τ6 όρφα
1 ν6 καί απορα κορίτσια της περιο
] κης της καί νά λάβη μεριμναν,
ϋατε δταν αύτά φθάσουν είς ήΛΐ
κίαν νάμου ,νώ υπάρχη £να χρη-
! ματικόν ποσόν, κατατεθειμένον
| ίΐς την Τράπεζαν, διά τή άτιμε-
τώπισιν των πρώων καί όυέσων
αναγκών τοθ γύρου των.
Εκατόν περίπου όρφανΰ καί 3
πορα κορίτσια Θ6 προικοδοτοϋνται
κατ' Ετος άπό τό "Ιδρυμα καί ίλ
πΙΖομεν βτι έντός δεκαετΐας θα
προικοδοτηβοθν χΐλια περίπου κο
ρΓτσια.
Πρός τουτο παρεκλήθησαν οί
εύλαβέστατοι Έφημέριοι νά όνα
καλύψουν άπό τάς "Ενορίας των
ορφανά καί δπορα κορίτοια, έν
έως δύο, καϊ νά τα ύποβάλουν
ε'ς Τήν Διο"<ο0οον -Επιτροπήν πρός τελικήν έγκρισιν Τώ οπα,τούμενα χρηματ,κό πο- °ΰ.θά «λύπιωνται άπό δίσκαυς που θά περ,άγωντα, είς τους Ί Ναούς, τά Χο,στούγεννα καί τήν Κυρ,ακήν των ' ΒαΤων κα. εκ τού ταμεΐου των «Άχθοφόρων τής α Υάπης», ώς καί άπό έπωνύμους π άνωνύμους δωρητας. Ελπίζομεν βτ, θά αναγνωρισθή άπο τούς, διά τού ιρόπου αυτού εν,οχυομένους, ή αγάπη κα| τ0 ενδιαφέρον τής Έκκλησίας διά τα πα,δ,ά, ό δέ Θεός τής όγάπης νά τά εύλογή, ώοτε νά γίνουν κα λοί Χριστιανοί καί δλοι μας νά το χαρουμε νυφοϋλες. ΠαρακαλΟ τούς γονεις νά τά άνατρέφουν κατά Χρ,οτόν, διά νά τά καμαρώνη ή κοινωνία, νά τά χαίρεται ή Πατρίδα καί νά τά εύλογή ό Θεός». Κατόπιν ό Σεδασμιώτατος έκά λεσε τάς μητέρας μέ τά παιδία των καί έν μέσω Ζωηράς συγκ,νή σεως, επέδωκε τά βιβλιάρια προι κοδοτήσεως, εύλογών καί συγ- χαίρων ένα έκαστον. Επεδόθησαν έν ουνόλω 44 βιβλιάρια. ΈΕ αυτών τά 29 προ- ήρχαντα άπό τήν Ί. Μητρόπολ,ν κα! έτερα 15 άπό διαφόρους έ¬ πωνύμους καί άνωνύμους εύγε- γενεϊο δωρητάς. ΚαΙ ή ώραία αυτή τελετή έλη- Εε μέ ευχαριστηριον προσευχήν καί διανομήν γλυκισμάτων. Πολλαί μητέρες έκλαιον άπό τήν χαράν καί τήν συγκίνησιν τυν διά τήν στοργήν τής Μητρός Έκκλησίας. Λ.Γ.Ρ. πλοκηϊ ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Δ¬ Ή τελετή ήρχισε μέ την εκτε¬ λέση τού 'Εθνικοϋ ϋμνου καί τού ϋμνου των τριών Ίεραρχών. άπό μαθητές καί μαθήτριες τού σχο- Αει'ου. - Την φαιδράν εορτήν των τριών - της μεγάλης Τριάδος ποι- μένων - έκτελοϋντες φαιδρώς πρός θεόν - άναπέμπομεν δόξαν καί αϊ- νον. 'Επειτα ήλθε ή σειρά των ποι- ημάτων καί πάνω στή σκηνή έμ φανίσθηκαν τρείς μαθήτριες γιά ν όπαγγείλουν έναλλάΕ τό άλ- ληγορικό ποίημα τού Βαλαωρίτη •ό θράχος καί τό κϋμα». "Όταν ή άπαγγελία έφθασε στή τελευταία οτροφή, '- Ό βράχος έβουβάθηκε, τό κΰμα στήν όρμή τού - έκαταπόντισε μέ μιάς τδ κου φιο τό κορμί τού». ή μαθήτρια ποϋ παρΐστανε τόν βρόχο, αωριάοθηκε κατά γής μέ πόταγο, καί πάνω της άπλώθηκε μέ άνάλαφρους κυματισμούς, ή γαλανόλευκη. 'Εκεϊνο δμως πού εΤχε ήλεκ- τρίοει τούς παρισταμένους κα! εί χε προκαλέοει τα ένθουσιώδη χειροκροτήματά των, ήταν ή θεα τρική παράσταοη τού 'Αθανασίου Διάκου, γιά την προετοιμασΐα τής οποίας, είχε διαθέσει όλη την έ- νεργητικότητά της ή άκαταπόνη- τη διευθύντρια τού ΠαρθεναγωγεΙ ου. Τόν ρόλο τής μητέρας 'Ελλά δας είχε ύποδυθή μέ μεγάλη φυ- οικότητα ή χαριτωμένη μαθήτρια Έλισάδετ Ζουμπουλίδου. 'Νταν ντυμένη μέ μιά χιονόλευκη έσθή- τα, πού την στόλιΖαν, στίς παρυ- φές και οέ διάφορα άλλα μέρη γαλοΖιες κορδέλλες. Πάνω άπό τούς δύο ώμους της έπεφταν μέ χαρή τα καστανόΕανθα μαλλιά της. Δίπλα στό σκαμνΐ πού καθό- ταν, είχε μιά μεγάλη κοτρώνα γιά προσκέφαλο καί κοντά ο' έκεΐνη, ένα κομμάτι Εερό ψωμΐ κα'ι μιά πήλινη κανάτα μέ νερό. Είχαν βουρκώοει τα μάτια των θεατών, πταν άρχισε νά τραγουδάη μέ πά δος καί μέ φωνή παλλόμενη άπό ουγκΐνηση τό οχολικό τραγούδΐ: ~ *Ω παιδία μου όρφανά' μου ~ σκορπισμένα δώ κι έκεΐ - ύβρισμέν διωγμένα ~ άπ' τα έθνη πανοικεί. Ιυπνήστε τώρσ ήλθε ή ώρα ήλθε ό Δέίπνος ό Μυστικάς. Τούς ρόλους τού Όμέρ Βρυώ- νΤ καί τού ύπασπιατοΰ τού, είχαν έρμηνεύσει μέ άφθαστη ύποκριτι- ΚΊ τέχνη οί μαθήτριες Βασιλική Πετρίδου καί Μαρίκα ΛουκΙδου το0 Αλεξάνδρου. 'Ακόμα καί σή- ΤοΟ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ μερά δχω μπροστά μου τόν έΕωμό τη Άλβανό, νά κάθεται σταυροπο δι πάνω στό άναπαυτικό μιντέρι τού καί ρουφώντας τόν αμαλτο- ποίκιλτο ναργιλέ τού, νά δίνη τίς προσταγές τού. Την πρωτεύουσα δμως θέοη ο" όλη την παράσταση, εΤχε καταλά βει ή μαθήτρια Καλλιόπη Κάλφο γλου, πού εϊχε ύποδυθή τόν Άθα νάσιο Διάκο. Προικισμένη άπό τή φύση μέ μεγάλη έρμηνευτική ίκα- νότητα, εϊχε στούς τρόπους καί τίς κινήσεις της μιά τέτοια δνε- ση, μιά τέτοια Ζωντάνια, πού θά τίς Ζήλευαν καί αύτοι οί ήθοποιο'ι άκόμη. Κάθε έμφάνισή της πάνω στή σκηνή, μέ τή λευκή φουστα- νέλλα καί τα έβέννινα μαλλιά ριγμένα πάνω ^τούς δυό ώμους, σκορποϋσε ρίγη στήν αϊθουσα καί την έκαμνε νά τραντάϋεται άπό θύελλα χειροκροτημάτων. Ίδιαΐτε ρα συγκινητική ήταν ή στιγμή ποϋ βγήκε άπά την φυλακή καί σέρ- νοντας τίς άλυσίδες της μέ βή- μα άργό καί σταθερό, παρουσιά σθηκε στόν Όμέρ Βρυώνη καί τοθ βροντοφώνησε: «Σκυλιά κι άν με οουβλίσετε ένας γραικός έχά- θη». ■Ήταν δμως μοιραίο, ή μικρή καί θελκτική αυτή κοπέλλα, που δέν είχε συμπληρώσει οϋτε τα 12 χρόνια της άκόμη, V άρρωστήση ύστερα άπό μερικές μέρες κα'ι νά φύγη γιά τόν άλλο κόσμο. Πολλοί είχον αποδώσει τόν θά- νατό της στή μαγική έπήρεια τού ματιάσματος, άλλά τό βέβαιο εί¬ ναι ότι τ' άστέρι της έσβησε πρίν νά φθάση στό μεσουράνημά τού. "Οταν τελείωσαν οί έκδηλώ- σεις αύτές, ή γιορτή είχε φθάσει πιά στό άποκορύφωμά της καί εί χε δημιουργηθή τό κατάλληλο ψυ- χολογικό κλϊμα γιά V ακολουθήση ένα δλλο έθιμο, πάρα πολύ συ- νηθισμένο στήν Καρβάλη. Τό έθι- μ στής τιμητικής προσφοράς (σε ρέφ), Σύμφυνα μέ τό έθιμο αύ- τό, σηκωνόταν ένας άπό τούς παρευρισκομένους καί μέ την πά ρόρμηση τοϋ ένθουσιααμοϋ πού τόν κατεϊχε, πρόσφερνε ένα χρη ' ματικό ποσόν, γιά την έκπλήρω- ■ σπ κάποιου άγαθοεργοϋ σκο- > ποϋ. Τό παράδειγμά τού άκολου-
ί θοϋσαν καί άλλοι, σέ τρόπον ώο¬
τε νά δημιουργηθή μία εύνοϊκή
άτμόσφα.ρα γιώ μιά εύγενική ά-
μιλλα. Όπως θυμάμαι, έκείνη τή
μερά είχε συγκεντρωθή ένα άρ
κετά σημαντικό ποσό, γιά την έ-
νίσχυση των έκπαιδευτηρίων. Την
1 6λλη μερά μάλ»στα, ή έρανική έ-
πιτροπή είχε επισκεφθή στά μα-
γαΖιά των, τα πρόσωπα έκείνα,
πο ύδέν μπόρεσαν νά έλθουν στήν
τελετή καί νά προσφέρουν τή
συνδράμη των. Μέ τέτοιες πατρ.
ωτ.κές εκδηλώσει κατώρθωοαν
ο! Καρβαλιώτες νά διατηρήσουν
δσβηστη τή φλόγα τοϋ ώθν.κου
φρονήματός των.
(ΣυνεχίΖεται)
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
τό άρ^τοΐργημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ
- "Ο ΑΪΑΊΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ Τ0ΤΡΚίΑ> "'
Διασχ ενή:· ΑΤΤΌ'Γ-ΤΟΤ ΣΚΛΑ
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΡΙΘΓν'.ΟΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ ΤΩΝ
ΓΡΑΦΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ Ιηα ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1β72
ΕΙΝΑΙ
3220.708 ΚΑΙ
47Κσν
Λιες, πώς τονε θέλει
ό Αφρντης μας; ·ΕΟ.ο>ττ;ΐτε .τόν
οοΰλο ό Νταή Βάσσος
— Ναΐσκρ. Τού τόπα γΜ μοο
άπάντησε πώς θά εοθη, δμα σκο-
λ.άση ό μπάλλο;.
—· Κι· δν κρητήση Τό «ξεύκι»
ώς τα χαοάματα;
.Ό ,,δοΓ'λο' έσήκΐικτϊ μ' ήπορία
τοΰς ώμοΐ'ς τού.
'Εμπήκε στήν κοΐ'βέντα ό Λεοι-
νίδας.
— "Ακουσε, ε[Λε στόν δοΰλο
χοΐ'. Εμείς θά Γρ-ύγοι>α.ε τώρα. "Α
μα ερθη ό κνριο; Άλέξαντορς,
νά τί>ΰ πής, πώ; θά τόν πε^ιμέ-
νι·) έδώ αδριο τ' άπόγεμα. Κα-
τάλαβες;
— Ναίσκε. ?κανε πάλι. ό δοϋ-
λος κ·.1 έρώτησε. Μέ θέλετε τί-
ποχε άλλο;
— "Οχι, μ-τοοείς νά φύγη;ι
Ό δοΰλο; ε-6γήκε άπό τήν'χά-
μαρα.
Ό Λεωνίδας έπ.ληβίαΛε στον
τοϊχο οπου ύχΐ κρετμασμένα τα
ίίπλα τον κι" επήρε Απ' έκεϊ δυό
πιστάλΓς γεμάτες καί τί; εδωσε
στον Νταή Βάσσο.
— Βάλ.ε τις, τοθ είτε, στίς
ΘΓ)κ.ες τής σέλλος τού άλόγου μόν.
Κ(ΐί τόν ε·<>ώτημένος;
Ό Νταής έπειράχτηκε:
— Φαίνεται πώς χιορατεΰσεις
τσειλε.τή μου. ΙΙάνε στήν «μπα-
τάγια» οίχίος άρ.ματα; Μ' δλων
των λογιών τά σιδερικά είμαι
φορτοίμένος. "Εχ(ο τό χρειαζού-
μενο πράμα, γιά την πάσα άνάγ-
κη. Κηί ξρροι οΰλα νά τά «κο-
λ-αντρίζο)» μαστοοικά καί στά γοή
γορα. Μή νοιάξεσαι γιά την &-
φεντιά μοι>. Δέν είμαι οίίτε «μποι>ν
ταλας»/ μήτε «άτζαμής».
Ό Λεωνίδας έχαμογέλασε
I-
κανοποιημένος καί ό Κάστορας
παύ παρακολουθοΰσε την κονδέν-
τα τοι·ς καί κατάλίΐΒε., τό πανέ-
ξυπνο ζωντανό πώς έτοιμάζονταν
γιά «παρτέντξα», δ,οχισε νά πη-
δάη, νά γαυγίζη χαρονμενρ χ*ά
νά κοΐ'νάη την οΰρά τοτ·.
Ό καλόκαρδο; Νταή Βάσσος,
§?συννέςριασρ, έκοίταξε στο<}γικά ■τόν Λεωνίδα κ.ίΐί κινώντας γιά την πόοτα τού γΓλρ : — Άντε παιδί μου( έτοιμα- σου νά ςρεύγουμε^ Έβγήκ,ε άπό την κάμτ/ρα κα' κατέβηκε στό ντάμι. Ό ΛΕο>νίδας ντύθηκε στό άψε
- σ6ήσε, &εκρέμ·ασε άπό τόν τοϊ¬
χο τό έλαφρύ ξίφος τού, τό ζώ-
στηκε κι' έτοιμάστ^κε ν ά κατε6ή
στό χιιγιάτι θχαν χτύπησε ή πόρ
τα κι' έμπήκε στήν καμάρα ό
δοϋλος τού:
— Άφέντη μου, τού εΐπε τα
πεινάΓ μαλι; έφθασε άπιύ την
ΙΙόλη ταχυδρόμος,, μέ γράφη 3-
π(ο; λέει, τοϋ Μεγάλοι> Βεζύρη.
Ζητάει νά τάν δ?χθής.
"Ο Λε(ονίδα; ταράχτηκε.
— Ταχυδρόμο; τού Βεζύρη,
μουρμονρισε, Έκοίταξε κα^άμα-
τα τόν δοϋλο τού κι' ά'ρχισε νά
σνλλογάται... Τί νά τού έγοα-φε ό
Δαλπατάν; Μπορεί νά τόν καλοϋ
σε σ-[ί)ν Πόλη, γιά νά τού πάρη
ό'χι μονάχα την θάση ποΰ είχε
στύ Κονάκι τής Σμύρνης, μά
καί τό κεφάλι... στήν περίπτιοση
πού θά έμαθε .-τώ; έδούλευε γιά
λογαοιασ^ί τοϊ' Μεγάλιου Μιον-
φτή καί πώ; αυτόν τόν έκορόϊ-
δευ?... "Οπως καί νάτανε ίΐμως
δέν τόχε σκο.πά νά γυρι'ση στην
Πόλη, προτοϋ άΛ'ακαλύψη την
κρυψώνα των Θησαυρων τού Κια
■^ί-ΐογλου... Κι' αΰτό θά γινότην
την ϊδια έκ·είνη νύχτα ποΰ θά
πήγαινε μέ τάν πιστό τού Νταή
Βάσσο στό ΣΧΊντι'κΐοϊ... "Τσ-τεςκι,
θάφευγε γιά την Πόλη/ άλλά δέ
θά ποοονσΐ αζύτπν λτ||^ Ιΐεζΰρη
μά οτόν Μ,εγάλο Μουφτή,.. ΚαΙ
τό-τ;: ΰχι μονάχα δέν θά κινδύ-
νρνε πιά αύτάς, μά δ ΐδιος ό κα-
ταςαμένος Δά>Λπτάν πασάς... θά
Ογαίνανε στήν ςρόρα δλες τού οί
άτι.ιιίες Ι'ί ό Σουλτάνος, σίγοι·-
ρα θά τόν έκοψοκεφάλιαζε...
Αύτές οί σκέψει; καθησυχάσα-
ν,ε τόν Λε.(ι>νίδα. Κι' άποφάοισε
νά δεχθή τόν Τάταρη τοΰ Μεγά¬
λον Βεζΰρη.
— Νά περάση^ είπ·ε στόν ΰ-
πηρρτη τού.
Σέ λίγο ρμ,ταινε στήν κάμα-
οά τού. ό Τάταοης τοΰ Δαλπα-
τάν... "Ενας ι|>ηλόλιγνο; ξερακια-
νός άοάπΐ);, όπλισμένος σάν ά-
στακός, μ' αγρια δψη, άραιό γέ-
νι καί ιμαδημενο άπό την βλογιά
μουστάκι, πού δέν τοΰ εΐχ* κα-
ταφάει μονάχα αύτό μά τοϋ εί-
χρ σημαδέι|·ίΐ μέ όαθιές αίιλές .
καί τά μάγουλα καί τό κούτελο.
Εχαιρέτησε τόν Λεωνίδα μέ
τόν μουσουλμανικα τρό.·^ φί{>-
νοντας χήν π;'.λ<ί|.ιη τοϋ δεξιοϋ τον, στά χ.είλη, στό μέτωπο καί στήν καρδιά κι' 2κανε κάτι νά .πή μά έμεινε μέ τά χίίλη μισά- νοι'χχα καί τά μάτια γονρλωμένα άπό τόν τρόμο_ ^ | Ό Κάστοοας ποΰ δέν τοϋ ά-, ρεσε ό άγριάνθριοπος έκείνος, τι νάχτηκε άπό την γιονιά τού, στε-( ρ,εώθηκΕ καλά στά γερά τού πο-^ δια καί μέ άνορθωμένο τό τρί-· χιομα, άρχ.σε νά μονγγρίζη καί νά τοΰ δείχνη άπειληχΐκά τά κο-ι φτερά τού δόντια. | Ό Τάταοης, έφερε καλοΰ - κα- κοίι τό χέοι στήν λάβη τής -ι-1 .στόλ.α; τού, πού έξεΐχ* άπό τά. πέτσινο σελάχι τού καί πού ίίτα- νε σοστό όπλοσταΛΐο. Ό Λϊΐ»νίδας ρδιοσε μιά γεμή κ,λωτσιά στήν κοιλιά τού σκύλου ποϋ «ύρλιάζοντας Από τόν πόνο, χώθηκε κάτω άπό τό κρεβάτι. •Ο Τάταρης άνάσανε μ' άνα- «)7)73 = ΕΠΙ ΤΩ ΕΤΗΣΙΩ ΜΝ ΗΜΟΣΥΝΩ ΤΟΥ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΟΗΝΑΓΟΡΑΣ Α1. Φτερούγ' άγάπης άπλωσες μέγα- | χο τόν Πλάστη κοιιφιση. "Εβγαλε άπό τόν ταχυ- δρομικό τον σάκκο, πού ήτανε κρεμασμένος Από τόν ώμο τοι ε να φάκελο καί τόν ίδιοσε στόν Λεο>νίδα:
— Ό πολνχρονεμένος μου ά-
ίΓέντη; τοΰ εΊλρ, σού στέλνε^ μα-
ίϊ μέ τά χαιρετίσματά του αυτή
τή γράφη καί θέλει άμεσος Α-
.-ΐόκριση. Διάβασέ την.
Ό Λε,ιονίδα; πλησίασε στό τρα
πεϊάκι ίίπου βρισκόταν ή λάμπα
καί μέ την πλατή στόν τοΐχο, α
ναιξε τό φά»ελο κ.ι' άρχιβ« νά
διαβάζη τό γράμμα.
Ξαφνικά ό άράπης/ μέ μιά Α-
στραπιαία κινήση ξεθηκάρωσε τό
χατζάρι τον καί τό κάρφωσε ά-
νάμεσα στούς ώμου; τοΰ Λνύπο-
πτου παλληκαριοΰ. ΚαΙ ήτανε τό¬
σο δυνατό τό χτύπημα, πού τό
σκληρό Ατσάλι διαπέρασε τό σώ-
μα τού καί καρςρώθηκε βαθιά
στόν ξϋλινο τοϊχο τής καμάρας.
Ό Άράπης προσπαθήση ν' άπο-
σπάση τό σπαθί άπ' έκεϊ, μά
παρ' δλη τή δύναμη πού εβαλε,
δέν τά κατάφερε. Τό μόνο πού
έκανε ήταν,ε νά μεγαλώση τήν
Λληγή. Κ«ί Οά την έίράρδαινε
άκόμα πιότερο, γιατί επέμενε
στήν προσπαθεία του( δν ό Κά¬
στορας δέν τοΰ ριχνόταν μέ λνσ-
σα καί δέν Αν(ΐγκαζότανε ν' Αφή¬
ση τό θΰμα τού καρφο>μένο στόν
τοϊχο, γιά νά αντιμετωπίση κω.
εξουδετερώση τάν άποοσδόκητο
καί φοβερό έκεΐνο εχθρά. Αύτό
όμως δέν ήτανε ευκολ.ο, γιατ1 τό
μεγαλόσωμο σκυλί τόν είχε άνα-'
τρέψΕΐ καί τόν δάγκωνρ, μέ μα-
νία δπον εύρισκε. Στό .τρόσοιπο, '
στό λαιμό, καί στά χέθία, κάβε '
φορά πού Ικανε νά τά φέρη στό
σελάχι τού. Έαί τέλους ό Ά-
ράπης/ σέ κάποια στιγμή τά κα-
τάφερε νά βγάλη τήν κουμπούρα
τού καί νά πυροβολήση. Τό 6όλι
έ6.ρήχ.ε τόν Κάστορα κάτιο Από
τήν κοιλιά κι' έβγήκε. Από τό
ζερδί τον σκέλος. Ό πιστός σΰν-
τροφο; Τοΰ Λειονίδα, οίίρλια^ε Α¬
πό τόν πόνο καί κάθησε στά πι-
σινά του. Ό Τάταρης έβρήκε
τήν εύκαιρία καί γρήγορος ΐρά-
βηξ,ε κατά την πόρτα. Δέν πρό-
<ρτασρ ΐίαΜ; νά την Ανοίξη κ-ι' έμΛήκρ στήν καμάρα τραμαγμέ- νο; Από τόν πυροβολισμό πού ά- κουσε ό καμαριέρης τοΰ Λεοινί- δα. Ό Τάταρης χωρίς άργητα, τράβηξε Από τό σελάχι του τήν δΐύτερη κοι>μπούρίΐ τού καϊ την
δδειασ,ε, στό πρόσωπο τοΰ δού-
'λου ποί' φρρνοντα; τίς παλάμτς
του σ' αύτό, έκανε δυό βήματα
πίσιο κι' επεσε μπρούμντα άψυ-
χ^ς Εμπρός στήν πόρτα. Ό φο-
νι άς του τόν δρασκέλισε, μά ό
Κάστοςας, σνγκεντρώνοντας τίς
?>»νάμ(Ρ. ς το)", τινάχτηκε πάλι
άπάνο) κι' άρχισ* νά τόν δαγκώ-
νη στά πισινά. Ό άοάπης, εβγα¬
λε μιά φωνή πόνον καί τ^οβών-
τας τόν λά^ο τον, έκανε νά χΐν-
πήση τον σκνλο. Έκείνη δμως ΐήν
ώοα έμπήκε "την καμάρα έξαγριιο
μρνο; ό Νταή Βάσσος πού άκονσε
κι' αύτάς τίς πιστολιές καί άπο-
σπώντας τάν λάζο του( ρίχττμε
σάν θηρίο στόν Άράπη. Κι' ήτανε
ΚΌΐοάς, γιατί ό Κάστορας δεν
άντεξε άλ.λο. Έξαντλημρνος, ξρ-
(«ριξ,ε τί; δαγκβινε; τον άπό τά
πισινά τοΰ Μαύρον κί' επρσε ούρ-
λιάζοντα; έμπρός στά πόδια τοϋ
Λροινίδα. ΟΊ δνό αντρες σφιγμέ-
νοι σ' άγκάλιασμα θανατον, προσ
παθούσαν νά καρφώση ό ενας
τάν αλλο. Μά ό Άράπης., αν καί
κ.ο»'ρασ·ιιένος καί κατα.τληγα>μένος
άπά τά δαγκώματα τοΰ σκύλον,
σάν .τιό νέος καί πιό σδέλτος
ολο ·τ;ύν Νταή Βάσσο, αντεχε
στήν μεγάλη δΰναμη τοΰ Αντίπα¬
λον του. Ό Νταή; τοΰ Λεοννιδα
("μω; ήτανε πιό τΐχνίτης άπ' αύ-
τΟΛ·. Άπάφΐνγε τά χτυπΐίνματά
τοι» καί τόν έπιλάτενε, γιά νά
τδν παραλΰση. Κάποτε θά άπόκα-
νε καί τότε θά τοΰ ϊδινε τήν θα-
να^ρρή μαχαιριά. Αΰτό ήτανε τό
σοστηιια τοΰ Νταή Βάσσου. κά¬
θε φορά ποΰ άντΐιμετώπιζε γερό
Αντί.·ΐα.λο. Τό ϊδιο έφάρμοσε καί
τώοα... Ό Άράπης σιγά - σιγά
ά'ρχισε νά κονράζεται καί νά άγ-
Μθμαχάη. Κόμποι Ιδρώτα φάνη-
καν στό κούτελο του καί ή βα-
Οΐά Ανάσα του, έβγαινε καυτή Λ-
πό τά πλακΛντσιοτά ρονθούνιιι
του. Οί άσπροι 6ολβοί των ματι-
ων τού, εγέμισαν αίμα. Τά νεΰ-
ρα τον άοχισαν νά τρεμοπαίζονν.
Ό Νταή Βάσσο; .-ιαρακολουθοΰ-
(τε αυτή τήν βαθμιαία εξαντλήση
των 3ι>νάμεων τοϋ αντίπαλον τον
καί στήν κατάλληλη στιγμή, τόν
έσ.τριοξε κι' εκανε δυό πηδήμα-
τα .-τίσο), γιά νά πάρη φόρα. Ό
Άράπης, δέν τά έχασε. Τόν έ-
δάλενε ή θέση ποϋ βρισκόταν ό
άντίπαλός τού καί τήν έ/μεταλ-
λεύτψ.ιι χορίς νά χάση καιρό.
Τοΰ έκβφενδόνισε μέ δύναμη τό
μαχαίρι τον καί τράβηξε Από τό
σελάχι τον, τήν τρίτη καί τελευ¬
ταία πι—όλα του. Ό Νταή Βασ-,
σος, δέν Α.·ΐόψνγε τό χτύπημα. Ό
λάζος. καρφιίΛηκ,ε βαθειά κάτω
άπό τόν δεξιό τον ώμο. Άνά-
μρσα 6ι>ζιοϋ καί «Αμασκάλης».
Μούγγρισε άπό τόν .πό«νο. Άπό-.
σπασε τό μαχαίρι ά.-τό την π,η-(
γή μέ τό £ερβί τον και το .τετα-,,
ξε μακρυά. Τό μοΰτρο τού μελα-
νιασε Από την λύσβα. Κι' όλος,
Ιγινε «να σμάρι νεΰρα. Σπιθες
π·ετάξανε τά μάτια τον. "Εακυψε
τό κεφάλι καί σάν μανιασμίνο
βοιιβάλα, ώρμησε κατά τοΰ Άρά¬
πη, πρίν προφτάση νά τόν πυ¬
ροβολήση αύτός. Τόν κάρφωσε
κατάκαρδα. Αϋτό ήτατν. Ό Α-
«α.-ης δφησε την πιστόλα, κλο-
νίβτηκε καί μέ τό θολό του 6λέμ-
λη
πάνω στήν οίκουμένη, σταυραη-
τέ!
"Εγυρες κΓ άναθέματα έσβησες
μ' αϊμα τής καρδίας, μακάριε σο-
φέί
#
ΔόΕες... δέν έμόλεψαν
τή δυνατή ψυχή σου.
Άγιότητα κι άπλότητα
οί άφέντες τής καρδίας σου
ΦώτιΖε ή λάμψη οου
τή Βασιλίδα Πόλη
ναυαγών παρηγοριύ
στής τρικυμιάς την πάλη.
Ή καρδιά σου καρδιά σύμπαντος
κόσμου
εύλαβικά ύψώνονταν οτόν δνσρ-
ίκεσία γιά εύδοκία καί ειρήνη
στής γής την οίκουμένη.
"Αγάπης Χριστοϋ πλύμμυρα ή καρ
διά σου
ένίκησε τρανοαν παραφροσύνες,
διδαχή έδωκε στόν είκοστό... αί-
ώνα
τί... άΕίΖει στής £ωής τΰν προ-
μαχώνα!
Κλαίει ή "Αγιά Σόφια τόν άγιο
θάνατό σου
Μεγάλε Πατριάρχη Άθηναγόρα,
κλαίει ή Οίκουμένη τόν χαμό
οέ κοίσιμη τού κόομου ιδρα.
_ · _
Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Ίωάννινα
***********************»················«·······················ι··.
Ρευοτότητες ααί μεταπτώσεις
στήν άνθρωπότητα
Ιτρατιώτης σττίν Τουρκία κατά τόν Α' Πα-/«όσριον Πόλ€μον
Τοί ΑΜΑΝ!Α ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ ο»ν ταξιούχον ιΓραμμοπένς) Δήμον
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
' ΜΕΣ' ΣΤΗ ΡΟΥΣΣΙΚΗ
ΚΑΤΟΧΗ
Ως τά σήμερα είχαμε τή μιοαλ
λόδοΕ,η Τούρκικη κυριρχία καί ψω
νίίαμε ταλαιπωρίες, πού μάς ά-
ναγκάΖανε νά άγωνιοϋμε γιά Ρούσ
οικη κατοχή, μέ όνειροπολήματα
εύημερίας. Γιατ'ι ήταν όμόδοΕη
καί μέ πολλές δυνατότητες Αύ-
τοκρατορία. Τώρα μάς ήρθε. Θά
την έχουμε δμως δπως όνειροπο
λούσαμε; Θέμα άπροσδιόριστο.
«Άλλαι μέν βουλαί άνθρώπων,
άλλα δέ Θεός κελεύει.»...
Ή πρώτη έμφάνισή της δέν έν
θουσίαΖε. "Ισως διότι άποτελού-
βε έμπροσθοφυλακή όπως μέ ά-
ουδοσίαν καταπατοϋσε την ύποδο
μή τής άγροτικής διαβίιοοής μας.
"Εν τούτοις, δέν μας κυρίευεν ά-
πελπισία γιατί υπήρχεν ή έλευθε
ρία οτίς κινήσεις μέο' στήν ά-
πέραντη αύτοκρατορία τής πλού-
σιας Ρωσίας πού παρεϊχεν έγ-
γύησι άνασυγκρότησης καί άνόρ-
θωσης μιά πού ή ύγεία μας ήταν
άκμαία καί ένθουαιαομός δέν μδς
έλειπε. "Εφθανεν οί κινήσεις μας
γιά κατάλληλη έπαγγελματική στέ
γασι νά γινότανε όρθολογιστικά
χωρίς ένδιαφέροντα πολιτικής.
Υπό τό πνεύμα αύτό άναμένα-
με μέ άγωνία την προέλασι των
Ρώοων πού κατεϊχαν την Άνατο
λική πλευρά τοϋ χωρίου, γιά προ-
ώθηρι των Τούρκων ποΰ ήσαν
οτρατοπεδευμένοι στή Δυτική
πνευρά, άπό τό οροπέδιον «Άχ-
μούτ» καί πέρα. ΚαΙ όταν κατά
τό άπόγευμα τής Τρίτης 19)7)
1916 π.ή. διέταΕαν οί Ροϋσσοι
άπομάκρυνσι τού πληθυομοϋ τού
χωρίου πρός τά ένδότερα, γιατί
επρόκειτο νά γίνουν έπιχειρή-
σεις, Εεσπιτωθήκαμε μέ ένθουσια-
σμό καί προχωρήσαμε πρός τά κα
τεχόμενα άπό Ρώσους χωρία μέ
την έλπίδα επικειμένης όλοκλή
ρωσης τής άπελευθέρωσης, γιά
νά γυρίσουμε σέ λίγεο μέρες στά
οπίτια μας, γιά τίς είρηνικές έργα
σίες άνόρθωσης άπό τά δεινά πού
περάσαμε. Ποίος μποροϋσε νό
φαντασθή πώς θά καταστήοουν
νεκρό τό χωριό μας μέ την δεκα-
εννάμηνη άπραΕία τους" καί ό
προσωρινάς Εεσπιτωμός θά γίνη
οριστικάς άπό αρχάς τοϋ Φλεβά-
ρη τής 1918 χρονίας;
Πόσες ηικρόφορες είκόνες ηα
ρουοιάΖει στήν μνήμη μας ή περί-
οδος, μέ κάποια δόοι γλύκας;
Λυπούμαι πού δέν μ' έπιτρέπει
οϋτε ό χώρος οϋτε ό χρόνος νά
μπώ σέ λεπτομέρειες άπό περιστα
τικά πού άνιστορεϊ ή μνήμη μου
πολλά άπό τά όποία έχουν καί ί
στορική ατ\ιααα καί είμαι ύποχρε
ωμένος νά έπισημάνω μερικούς
στόχους τής οίκογενειακής μας
κίνησης μέσ' οτή Ρούσσικη κατο
χή, ίκανοποιούμενος μονάχα γιά
τό δτι διασώΖονται πολλά στήν
χειράγραφη περιγραφή τής Ζωής
μου,. Άλλωστε, άπό την άρχή
ύποσχέθηκα νά εϊμαι σύντομος καί
περιληπτικός. Κα'ι μ' όλα ταύτα
πόλι, πόσες φορές στή σειρά των
άναμνήσεων παρασύρθηκα άπό
την φλογερή έλΕ" τους καί άσυ-
ναίοθητα Εεδίπλωνα πτυχές άπό
άναμφιοβήτητα κραυγαλέα περι-
ατατικά. Καί αίσθάνομαι τώρα την
υποχρεωθή νά Ζητών συγγνώμη ά
πό τούς άναγνώστες γιά την άου
νέπεια νά παραβιάΖω την ουντο-
μίσ. Άλλά καί πάλι, γιά νά μή μεί
μα ανα.ήτησε κατι γυι νά στηρι¬
χθή. Μά οί δννάμεις τού δέν τόν
βοηθοΰσαν ,-ΐιά. Τά γόνα-τά τού
έλΐ'γισαν κ·.' επεσε χαροπαλεύον-
τας στά πάτοχυα. Ό Νταή Βάσ¬
σος. έσκού,-ιισε μέ τά μανίκι, τό
ίοροΗΐενο τού κούτελο κι' ίκανε
.-τίσο) γιά ν' Ακθΐ'μ-'τήση στό ντον-
βάρι. Έγλΰστρησε ξαφνικά στά
"ίματα μέ τά όιοϊα ήτανε γε-
μάτο; ό τόπος κι' έπείεε δαρύς
άνάσκελα. Χτύπησε χά οπίσω με-
ρος τοϋ κεφαλΐΛΰ του Απάνοι Α¬
πάνω στή λάβη τής πιστόλας τοΰ
Ά,ραπη πού 6ρ*σκόταν .τεσμένη
στό πάτοιμα κι' εμεινε «σέκος*.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
νη Εεκρέμαστη ή πραγματεία μου
καί παρουαιάϋονται μπροστα στόν
άναγνώοτη έρωτήματα γιά την έκ
6αοι, συνοφίΖω την είκόνα πορεί-
ας τής κατάστασης κατά την Ρβύ
σικη κατοχή στά άκόλουθα:
Μέ την διαταγή έκκένωσης
τού χωρίου 19-7-1916 πού δό
θηκε άπόγευμα δέν πρόλαβα νά
βγώ άπό την περιοχή τοϋ χωρίου
μου, όπως οί αλλοι συγχωριανοί
καί περάααμε την νύχτα έκείνη
μέ όοτροφεγγιά οτή θέσι «Τη-
βράσα τά πηγάδια» τής περιοχής
μας καί την έπόμενη φτάσαμε οί
συγγενεϊς μας σπίτι στόν μαχαΚά
Άγιώργη τοϋ χωρίου Αμβρικόν
των. Ό ουνωστισμός όμως μ' ά-
νάγκασε, γιά νά μή γίνω βαρε-
τός, νά προχωρήσω. Καί κατέφυ
γα στίς 24 τοϋ ϊδιου μήνα στό
πλησιέστερο πρός τό κέντρο τής
επαρχίας χωριό Ρυάκι γιά νά ότε
γάσω την έννεαμελή οίκογένεια
σέ άτημέλητο άχυρώνα πού είχα
διευθετήοει πρόχειρα. Τή βρα-
δυό έκείνη δώααμε καί τά πρώτο
θϋμα τοϋ Εεσπιτωμοϋ μέ τό φτε-
ρούγισμα γιά αίωνιότητα τής τρί
χρονης άγγελούδας κόρης μου
Κίτοας. Δέν άργησε νά πλημμυ
ρίΖη καί τό χωριό αύτό άπό οίκο-
γένειες, γιατί πήρε διαταγή γιά
' έκκένωσι καί ό μαχαλας του Ά¬
γιώργη καί φορέσαμε τόν μανδύα
της προσφυγιάς.
Μπροοτά μας τώρα προβάλλει
τό έπιαιτιστικό. 'ΕπεδίωΕα ουλλο
γική άντιμετώπιοη ενεργείας, άν-
τΐκρυοα όμως έκδιαμέτρου άντίθε
τες άπόψεις πού μ' άνάγκασαν
νά περιορι'Ζωμαι οτίς προσωπικές
! μου δραστηριότητες. Σ' ενα μονά
χά γείτονα, στόν Γιώργο Ρωμανί
δή βρήκα κατανόησι καί παρου-
οιασθήκαμε μαΖί στόν Σ υ ντα γμα
τάρχη πού ήταν στήν Τσίτι καί κα
ταφέραμε νά έφοδιαΖόμαοθε γιά
εϊκοσι άνδρες πενθήμερη αδεία
μετάβαοης στό χωριό, εργασίας
καί έιΐιστροφής την ΐόια μερά χω
ρίς διανυκτέρευοι. Κάναμε κάθε
μερά τετράωρη πορεία γιά μετά-
βαση. Όσοι προλαβαίναμε γιά
έργασία να τινάΖουμε άστάχια ά¬
πό τά σπαρτά μας κα'ι νά έπιστρέ-
ψουμε φορτωμένοι άλλη τετράω¬
ρη διαδρομή. Άφήνω στόν άνα-
γνώστη νά έκτιμήση τίς ταλαιπω¬
ρίες πού είχαμε, χωρ'ις νά έπιχει
ρήαω νά τίς άπεικονίοω μέ την
πολυποίκιλτη άπόχρωσί τους.
Όπως ήταν έπόμενο ή άκατα
στασία στέγης, ό συνωοτισμός, οί
ταλαιπωρίες ϋπνου, ή άνθυγιεινή
διατροφή καί γενικά ή έλλειψι μέ
σων, επέφερον έπιδημία δυσεντε
ρίας θανατηφόρου πού μ' άνάγκα
σε νά προωθήοω καί τόν έτερο ά
δελφό μου Λευθέρη νά κατέβη
στόν άδελφό μας Βασίλη στήν
ΤραπεΖούντα πού είχε ρεστωράν
συνεταιρικά μέ τόν έΕάδελφό μας
Άνέστη 'ΕΕακουστίδη. Γιατί δέν
μπορούσαμε νά Εέρουμε τί θά μάς
έφερνε τό Εημέρωμα τής έπομέ
νης. Καί στίς 30)7)1916 έφυγε
κι αύτός.
Καί τώρα σάν μόνος προστάτης
τής τετραμελοϋς προσωπικής μου
οικογενείας, τής μαμάς μέ τίς
δυό κόρες της φορτώθηκα την
φροντίδα συγκράτησης Ζωής καί
ύγείας τους. Κα'ι μέ την ιδία ρου
τίνα φτόσαμε στό τρίτο δεκαήμε·
Ρθ τού Αύγούστου, χωρίς καμμιά
ένδειΕι κίνησης γιά προέλαση. Ά
ποκλεισμένοι στά άκριτικά έκεΐνα
μέρη είχα μεοάνυχτα άπό την κα
τάοταση τοϋ μετώπου μας. Καί
πολύ περισσότερο άπό την γενική
τής παγκόσμιας έκείνης σύρραΕης
Όπως ήμουνα Εαπλωμένος πά-
| νω στά σιτόρια πού συγκεντρώσα-
με χωρίς στρώμα, γιά νά έΕασφα
λίΖω ήσυχον ύπνον γιά τά άλλα
μέλη, ή σκέψη μου πήρε νά λέγη
στόν έσωτερικό μου κόσμο. Ή
κατάστασι δείχνει σταθερότητα
πού δενή μέ συμφέρει γιατί άπο-
Γελεϊ δρνησι Ζωής. Θά πρέπει νά
κατέβω στήν ΤραπεΖοϋντα. Νά
έΕασφολίΖω οτέγασι. Νά πάρω θε
βι δασκάλου άπ' την Μητρόπολι
πό ύμέ ιΧέρει άπό τώ Μ3Ο7 —
Βιβλιοαρισία
τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙ ΣΤΟΥ κ. ΠΑΥΛΟΥ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
Ό Διδάκτωρ Άνατολιστής τέ¬
ως Λέκτωρ τοϋ Πανεπιστημίου
τής Βόννης (Γερμονίας) καί νυν
προϊστάμενος τοϋ «Κέντρου 'Ε-
πιστημονικών 'Ερευνών Κύπρου»
κ. Παϋλος Χιδίρογλου μας παρου
σίοσε τρείς νεώτερες περιοπούδα
στες δημοσιευόμενες έργαοίες
του. Αύτές είναι:
1. ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΕΓ
ΓΡΑΦΑ ΑΝΑΦΕΡΙΟΜΕΝΑ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΛΑΝ ΤΗΣ ΚΥ¬
ΠΡΟΥ.
Ίστοριοδιφική έργασία, πού δή
μοσιεύστηκε στήν «'Επετηρίδα
τοϋ Κέντρου 'Επιστημονικών "Ε
ρευνών», 4ος τόμος, Λευκωοία
1970 - 1971, ο.σ. 29 - 132.
Την πρωτότυπη αυτήν εργασί¬
αν του ό κ. Παϋλος Χιδίρογλου
την διαιρεϊ σέ 7 κεφάλαια
μέ τούς έΕής τίτλους:
1. Ή έκδοσις των Όθωμανικών
εγγράφων τής Κύπρου
2. Οί άποστολεϊς καί τό περιε
χόμενον των εγγράφων
3. Τό έΕωτερικό γνώριαμα των
εγγράφων.
α) Γραφική ϋλη, β) Εϊδη
γραφής, γ) Σφραγίς.
4. Τά εσωτερικώ γνωρίσματα
των εγγράφων
α) Γλώσοα, β) Προσαγόρευ
σις, γ) Έπίλογος, δ) Χρο
νολογία.
5. "Εγγραφα.
6. Μετάφρασις
7. Σημειώσεις
Ό συγγραφεύς τονίΖει δτι .ή ά
ναδίφησις τής τουρκοκρατι'ας συν
τέλει ώστε νά αυνειδητοποιηθή ύ
πό των Κυπρίων έπιστημόνων τό
ιστορικόν θέμα τής έπιβιώσεως
τού Κυπριακοϋ 'Ελληνιαμοϋ διά
μέσου τής Όθωμανικής κυριαρ
χίας» 'Επίσης δέ ότι θά αποτε¬
λέση συμθολήν είς την ιστορίαν
τής Κυπριακής 'Εκκλησίας, ή ό¬
ποία κατά την περίοδον τής Τουρ
κοκρατίας ευρέθη πρό τοϋ τουρ
κικοϋ μουισουλμανικοϋ οτοιχείου
σήμερον δέ μεταΕύ των λοιπών
περιβαλόντων αυτήν μουοουλμα
νίκων λαών.
Τά έπίσημα όθωμανικά έγ-
γραφα πού μάς παρουοιάΖει είναι
42 γράμματα ποικίλου περιεχομέ-
νου, άνθολογημένα άπό την συλ
λογή όθωμανικών εγγράφων τοϋ
Τουρκικοϋ Άρχείου τοϋ Κέντρου
, Επιστημονικαί 'Ερευνών Κύ¬
πρου. Είναι δέ γνήοια, δηλ. στό
πρωτότυπο, ταΕινομημένα, μέ
6άοη την ήμερομηνίαν τους καί ά
ναφέρονται ατό πρόσφατο ίστο
ρικό παρελθόν (1832 - 1868).
"Εχουν αποσταλή πρός τούς Άρ
χιεπισκόπους τής Κύπρου άπό την
'Υιμηλή Πύλη, άπό τοπικές όθω-
μανικές άρχές τής νήσου καί άπό
άλλους Όθωμανούς έπισήμους.
Μάς τά παρουσιάΖει λοιπόν πρώ
τα γραμμένα στήν τουρκική γλώο
οα καί μέ άραθικά πτοιχεϊα τοϋ
τύπου. Κατόπιν δέ στήν έλληνι-
κή μεταφράση τους καί τέλος φω
τοτυπιαν των 10 άπό αύτά γιά
να αντιληφθή κανείς τόν τρόπον
τής γραφης τους.
Στίς «Σημειώσεις» ό συγγρα¬
φεύς προοθέτει καί ωρισμένα
σχόλια γιά τό κάθε γράμμα. Κ* έ
τσι, άπό όλη την έπίπονη αύτην
άναδιφηοη μας Εεδιπλώνεται μιά
πτυχη τής τότε κυπριακής Ζωής.
2. ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΑ ΒΕΡΑΤΙΑ Υ
ΠΕΡ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟ-
ΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΣΩΦΡΡΝ1-
ΟΥ Γ'
"Ιστοριοδιφική έργασία πού
δημοοιεύτηκε στόν ΛΕ' τόμο
Τ971 τής 'Εταιρείας Κυπριακών
Σπουδών σ.σ. 143 — 164. Ό
συγγραφεύς μας παρουσιάΖει τρία
ΰερότια άναφερόμενα στόν Άρ
χιεπίσκοπο Σωφρόνιο Γ' (1865
- 1900). Τό ένα άπό αύτά εί¬
ναι ένθρονιστήριο ή έπικυρωτικό
σουλτανικό έγγραφο τής έκλο·
γής τοϋ έν λόγω Άρχιεπιοκόπου
Τά δέ δλλα δύο δόθηκαν ώς δι-
πλώυατα οτόν Άρχιεπίοκοπο έκ
μέρους τοϋ Σουλτάνου κατά την
άπονομή των δύο παρασήμων Με
τίητιέ.
3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΩ
ΑΡΧΕΙΩ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Ε-
ΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥ -
ΝΩΝ ΕΝΑΠΟΚΕίΜΕΝΩΝ Ο¬
ΘΩΜΑΝΙΚΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Ίστοριοδιφική έργασία πού δη-
μοσιεύτηκε οτή ν «'Επετηρίδα τοϋ
Κέντρου Επιστημονικήν Έρευ-
νών» 5ος Τόμος 1971 — 1972
σ.α. 257 — 385. Κατόπιν είοαγω
γής ό συγγραφεύς μας παρουσιά
έει σχόλια 422 όθωμανικώχ χει
ρογράφων. Άπό αύτά 22 είναι
διαταγές σουλτάνικες (Φερμάν)
4 Διατάγματα διοικητήν βεΖυρών
(Ίλάμ), 12 Ρϊιτρες ίερονομικές
(Φετβά), 13 Άντίγραφα διατα-
γών (σουρέτ —ι έμιρναμέ), β
Διπλώματα όΕιωματικών, παραοή
μων, προνομίων (Μπεράτ), 154
γράμματα (Σουκά Μπεκτούμπ),
3 Συνθέσεις (Τακρίρ), β Άναφο
ρές Άρχιεπιοκόπου κα'ι Λαϊκών
πρός την Ύψηλή Πύλη (Άρτ2ου
χάλ), β Άδειες έπισκευής έκκλη
σιών (Μουρασελέ), 19 Αίτήσεις
(ΆρτΖουχάλ), 83 Τίτλοι ίδιοκττι-
σίας, 9 Κτηματολογικά έγγραφα
Βρεταννικής περιόδου, 2 Πρακτι
κά ουμβολαίων, 5 Φορολογικές ά
παλλαγές καί όδειες όπλοφορί-
ας.
20 Χρεωοτικά όμόλογα, Άπο-
δείΕεις, 1 Κατάλογο πληθυσμοθ
(Νουφούς ντεφτερί, οιτΖίλλ—ι
νουφούς). 41 Διοριστήρια έγ-
γραφα κλητήρων.
Άκολουθοϋν δύο πίνακες. Ό
πρώτος γιά έλληνικά όνόματα καί
δρους κα) ό δεύτερος γιά τουρ
κικά όνόματα καί δρους. ΚαΙ τέ
λος φωτοτυπίες 12 άπό αύτά τά
όθωμανικά έγγραφα. 'Εργαοία ά
Ειέπαινη, άλλά καί έθνικού συμ-
φέροντος.
Δρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι. ΛαΙ[ανά:
ΔΙΗΓΗΗΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΩΦΑΛΑΛΩΝ
Έκυκλοφόρησε μιά νέα φιλολο
γική καί λογοτεχνική έργασία τοϋ
Βοσ. Ι. ΛαΖανα, διευθυντού τοΰ
'Εθνικοϋ Ίδρύματοο Προοτασίας
Κωφαλάλων καί συγγραφέως.
Πρόκιιιται γιά μιά σειρά άπό δι
ηγήματα μεγάλων συγγραφέων,
έμπνευουένα άπ' τή Ζωή των κω
φαλάλων. των οποίων άποκαλύ-
πτουν τόν ψυχικό καί πνευματικό
κόσμο. ένώ συγχρόνως καθρεφτί
2ουν καί τίς προκαταλήψεις με
γάλων στρωμάτων τής κοινωνίας
έναντι των άναπήρων αυτών.
— Στό Γ.ρώτο διήγημα τού Μυσ
σέ «Πέτρος κα'ι Καμίλλη. ακιαγρα
φεϊται ή ίοτορία δύο κωφαλάλων
νέων. ένώ συγχρόνως, γίνονται '
ύπαινιγμοί γιά τίς πρώτες προσ
1908 πού μ' άνέθεσε τό έθνικό
Λειτούργημα στό χωριό Φυσερα
καί νά γυρίσω νά κατεβάσω την
οίκογένεια νά την γλυτώσω άπό
τοϋς κινδύνους πού την άπειλοϋν,
μιά πού έλπίδες έπιστροφής στό
χωριό δέν ύπάρχουν, ένώ προχω-
ροϋμε πρός τόν χειμώνα πού δέν
θά μπορέσουμε ν' άντιμετωπίσω-
με την κατάστασι αυτή. Ι
Μέ τά Εημερώματα είπα σχετι-.
κά τής μαμάς πού επεκράτησε
την οκέψι μου καί κατέβηκα στό
κέντρο Τορούλ (Άρδάσσα) μπρο¬
στά άπό τό μεσημέρι τής Ιδίας μέ
ρας. Έδώ άνοιΕεν ή ψυχή μου μέ
τίς άπέραντες στρατιωτικές κινή
οεις, μέ τόν πλούτον των έφο-
δίων καί των μέοων κινήσεως
στόν δημόσιον δρόμον Τραπε·
Ζοθτος 'ΕρΖερούμ. Καί μέ την
φαντασία τής έκστασης τής κίνη¬
σης αυτής καθ' δλο τό μέτωπο
Καυκάσου, Ζωντάνεψε τό θάρρος
μου γιά την διαβίωσι καί ουντή-
ρησι, οΐκογ^ν&ιας κα'ι πλησίοσα
μεταγωγικά γιά νά βρώ μέσο κα-
θόδου στήν Τραπεζοϋντα.
(ΣυνεχΙζεται)
πάθειες γιά την άγωγή των κω
φαλάλων. Στό διήγημα τοΰ Ταγ
κόρ «Ή Μουγγή» δίνεται ή δραμα
τική Ιοτορία μιάς κωφάλαλης νέ
άς πού παραμερίϋεται καί παρα-
γκωνίΖεται καί φυτοΖωεΐ στό πε-
ριθώριο της κοινωνίας. Στό δι¬
ήγημα «Μουμοΰ», ό Τουργκένιεφ
άποκαλύπτει, μέ ενεργεια καί
παραστατικότητα, τίς προκαταλή¬
ψεις τής κοινωνίας έναντι των κω
φαλάλων, ένώ, παοαλλήλως,
ποοβάλλει καί καταυγάΖει μέ λαμ
πρό φώς κα'ι τό μεγαλεϊο κα'ι τό
άνώτερο ήθικά έπίπεδο πού πολ¬
λές φορές κρύβουν στήν ψυχή
καί τά ατομα αύτά έστω κι' δν
μειονεκτοϋν άπό ΰλλες άπόψεις.
Στό διήγημα τοϋ Άυερικανοϋ
συγγραφέα Χοφσταίτερ δίδεται
τό δράμα ενός κωφαλάλου πού
τά δνειρά του ουνθλίβονται άπό
τίς δεισιδαιμονίες καί τίς προλή-
ψεις τοΰ περιβάλλοντος. Τέλος
στό διήγημα τοϋ Ντέ Άμίτοις δι
νεται μιά ένθαρρυντική κα'ι αίαιό
δοΕη είκόνα. Έδώ οί κωφάλαλοι
δέν είναι πλέον έγκατελειμμένοι.
Αντιθέτως έκπαιδεύονται μέ σύγ
χρονες μεθόδους καί παρουοιά-
Ζουν μάλιοτα τέτοιες προόδους,
ώοτε νά μένουν κατάπληκτοι δσοι
τούς πλησιάΖουν.
— Ό Βασ. Ι. ΛαΖανός, μελετη
τής κα'ι μεταφραστής τού άρχικοϋ
έλληνικοϋ έπιγράμματος καθώς
κα ίτών κορυφαϊων Γερμανών λυ
ρικών ποιητών μεταφράΖει καί
σχολιάΖει τά διηγήματα σέ ώραία
στρωτή γλώοσα κα'ι σέ ύφος λαμ
πρό καί γλαφυρό.
Ύπβύθυνοι συμφωνίας τΦ νομώ
11)90)1938
Ίδνοκτήτης — 'Βκδότης
Διευβνντής
ΣΩΚΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ
ΚατοικΙα Ναυόρχου Βότση 55
Ποοΐοτάμενος ΤυπογοοφΗου
ΓΑΒΡΙΉΛ ΓΑΒΡ1ΗΑΙΑΗΣ
ΚατοικΙα Σπορτπκου 10
ΑΜΦ1ΑΑΗ
ΑΠΟ 70 ΝΕΟΝ ΙΔΡΥΜΑ
ΗβΚείΙΤ
είς απόρους
ΕΠΕΔΩΚΕΝ ηΤ^ηΤροΤΪολισ ΝΙΚΑΙΑΣ
ΝΙκαια.- Τό Νεοουσταθέν
,Ίδρυμα Συμπαραστάσεως καί
Α,ποκαταστάσεως Άπόρων Κορα
ι,ιδων· (ΙΣΑΑΚ) ήρχισε τό
κοινωνικόν καί εύλογημένον τού
έργον την Κυριακήν 28 Μαϊου έ.
Ι είς τή Μεγάλην Αίθουσαν τού
Πνευματικόν καί Κοινωνικον Κέν
Ιτρου, ε^ σεμνήν. άλλά πολύ ουγ
Ικΐνητικήν τελετήν.
Παρουοία των ύπευθϋνων Ιε-
ρέων κα'ι 44 μητέρων όρφανών
καί όπόρων κορασίδων, ό Σεβ.
ΜπτροπολΙτης, μετά την δοΕολο-
νικήν προσευχήν, ωμίλησε μέ πολ
^ήν αγάπην καί άπλότητα, έκθέ-
τόν σκοπόν τού νέου Ίδρύ-
ματοο, τοθ όποίου είναι καί Πρό
ε
ί .Ή Ι. Μητρόπολις., είπεν ο
■ Σεβασμιώτατοΰ «εσκέφθη με-
το£ύ των άλλων δραστηριότητος
γΠΟ, νά εκδηλώση την στοργήν
,καί τΓ)ν αγάπην της είς τ6 όρφα
1 ν6 καί απορα κορίτσια της περιο
] κης της καί νά λάβη μεριμναν,
ϋατε δταν αύτά φθάσουν είς ήΛΐ
κίαν νάμου ,νώ υπάρχη £να χρη-
! ματικόν ποσόν, κατατεθειμένον
| ίΐς την Τράπεζαν, διά τή άτιμε-
τώπισιν των πρώων καί όυέσων
αναγκών τοθ γύρου των.
Εκατόν περίπου όρφανΰ καί 3
πορα κορίτσια Θ6 προικοδοτοϋνται
κατ' Ετος άπό τό "Ιδρυμα καί ίλ
πΙΖομεν βτι έντός δεκαετΐας θα
προικοδοτηβοθν χΐλια περίπου κο
ρΓτσια.
Πρός τουτο παρεκλήθησαν οί
εύλαβέστατοι Έφημέριοι νά όνα
καλύψουν άπό τάς "Ενορίας των
ορφανά καί δπορα κορίτοια, έν
έως δύο, καϊ νά τα ύποβάλουν
ε'ς Τήν Διο"<ο0οον -Επιτροπήν πρός τελικήν έγκρισιν Τώ οπα,τούμενα χρηματ,κό πο- °ΰ.θά «λύπιωνται άπό δίσκαυς που θά περ,άγωντα, είς τους Ί Ναούς, τά Χο,στούγεννα καί τήν Κυρ,ακήν των ' ΒαΤων κα. εκ τού ταμεΐου των «Άχθοφόρων τής α Υάπης», ώς καί άπό έπωνύμους π άνωνύμους δωρητας. Ελπίζομεν βτ, θά αναγνωρισθή άπο τούς, διά τού ιρόπου αυτού εν,οχυομένους, ή αγάπη κα| τ0 ενδιαφέρον τής Έκκλησίας διά τα πα,δ,ά, ό δέ Θεός τής όγάπης νά τά εύλογή, ώοτε νά γίνουν κα λοί Χριστιανοί καί δλοι μας νά το χαρουμε νυφοϋλες. ΠαρακαλΟ τούς γονεις νά τά άνατρέφουν κατά Χρ,οτόν, διά νά τά καμαρώνη ή κοινωνία, νά τά χαίρεται ή Πατρίδα καί νά τά εύλογή ό Θεός». Κατόπιν ό Σεδασμιώτατος έκά λεσε τάς μητέρας μέ τά παιδία των καί έν μέσω Ζωηράς συγκ,νή σεως, επέδωκε τά βιβλιάρια προι κοδοτήσεως, εύλογών καί συγ- χαίρων ένα έκαστον. Επεδόθησαν έν ουνόλω 44 βιβλιάρια. ΈΕ αυτών τά 29 προ- ήρχαντα άπό τήν Ί. Μητρόπολ,ν κα! έτερα 15 άπό διαφόρους έ¬ πωνύμους καί άνωνύμους εύγε- γενεϊο δωρητάς. ΚαΙ ή ώραία αυτή τελετή έλη- Εε μέ ευχαριστηριον προσευχήν καί διανομήν γλυκισμάτων. Πολλαί μητέρες έκλαιον άπό τήν χαράν καί τήν συγκίνησιν τυν διά τήν στοργήν τής Μητρός Έκκλησίας. Λ.Γ.Ρ. πλοκηϊ ΚΑΠΠΑΔΟΚ1ΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Δ¬ Ή τελετή ήρχισε μέ την εκτε¬ λέση τού 'Εθνικοϋ ϋμνου καί τού ϋμνου των τριών Ίεραρχών. άπό μαθητές καί μαθήτριες τού σχο- Αει'ου. - Την φαιδράν εορτήν των τριών - της μεγάλης Τριάδος ποι- μένων - έκτελοϋντες φαιδρώς πρός θεόν - άναπέμπομεν δόξαν καί αϊ- νον. 'Επειτα ήλθε ή σειρά των ποι- ημάτων καί πάνω στή σκηνή έμ φανίσθηκαν τρείς μαθήτριες γιά ν όπαγγείλουν έναλλάΕ τό άλ- ληγορικό ποίημα τού Βαλαωρίτη •ό θράχος καί τό κϋμα». "Όταν ή άπαγγελία έφθασε στή τελευταία οτροφή, '- Ό βράχος έβουβάθηκε, τό κΰμα στήν όρμή τού - έκαταπόντισε μέ μιάς τδ κου φιο τό κορμί τού». ή μαθήτρια ποϋ παρΐστανε τόν βρόχο, αωριάοθηκε κατά γής μέ πόταγο, καί πάνω της άπλώθηκε μέ άνάλαφρους κυματισμούς, ή γαλανόλευκη. 'Εκεϊνο δμως πού εΤχε ήλεκ- τρίοει τούς παρισταμένους κα! εί χε προκαλέοει τα ένθουσιώδη χειροκροτήματά των, ήταν ή θεα τρική παράσταοη τού 'Αθανασίου Διάκου, γιά την προετοιμασΐα τής οποίας, είχε διαθέσει όλη την έ- νεργητικότητά της ή άκαταπόνη- τη διευθύντρια τού ΠαρθεναγωγεΙ ου. Τόν ρόλο τής μητέρας 'Ελλά δας είχε ύποδυθή μέ μεγάλη φυ- οικότητα ή χαριτωμένη μαθήτρια Έλισάδετ Ζουμπουλίδου. 'Νταν ντυμένη μέ μιά χιονόλευκη έσθή- τα, πού την στόλιΖαν, στίς παρυ- φές και οέ διάφορα άλλα μέρη γαλοΖιες κορδέλλες. Πάνω άπό τούς δύο ώμους της έπεφταν μέ χαρή τα καστανόΕανθα μαλλιά της. Δίπλα στό σκαμνΐ πού καθό- ταν, είχε μιά μεγάλη κοτρώνα γιά προσκέφαλο καί κοντά ο' έκεΐνη, ένα κομμάτι Εερό ψωμΐ κα'ι μιά πήλινη κανάτα μέ νερό. Είχαν βουρκώοει τα μάτια των θεατών, πταν άρχισε νά τραγουδάη μέ πά δος καί μέ φωνή παλλόμενη άπό ουγκΐνηση τό οχολικό τραγούδΐ: ~ *Ω παιδία μου όρφανά' μου ~ σκορπισμένα δώ κι έκεΐ - ύβρισμέν διωγμένα ~ άπ' τα έθνη πανοικεί. Ιυπνήστε τώρσ ήλθε ή ώρα ήλθε ό Δέίπνος ό Μυστικάς. Τούς ρόλους τού Όμέρ Βρυώ- νΤ καί τού ύπασπιατοΰ τού, είχαν έρμηνεύσει μέ άφθαστη ύποκριτι- ΚΊ τέχνη οί μαθήτριες Βασιλική Πετρίδου καί Μαρίκα ΛουκΙδου το0 Αλεξάνδρου. 'Ακόμα καί σή- ΤοΟ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ μερά δχω μπροστά μου τόν έΕωμό τη Άλβανό, νά κάθεται σταυροπο δι πάνω στό άναπαυτικό μιντέρι τού καί ρουφώντας τόν αμαλτο- ποίκιλτο ναργιλέ τού, νά δίνη τίς προσταγές τού. Την πρωτεύουσα δμως θέοη ο" όλη την παράσταση, εΤχε καταλά βει ή μαθήτρια Καλλιόπη Κάλφο γλου, πού εϊχε ύποδυθή τόν Άθα νάσιο Διάκο. Προικισμένη άπό τή φύση μέ μεγάλη έρμηνευτική ίκα- νότητα, εϊχε στούς τρόπους καί τίς κινήσεις της μιά τέτοια δνε- ση, μιά τέτοια Ζωντάνια, πού θά τίς Ζήλευαν καί αύτοι οί ήθοποιο'ι άκόμη. Κάθε έμφάνισή της πάνω στή σκηνή, μέ τή λευκή φουστα- νέλλα καί τα έβέννινα μαλλιά ριγμένα πάνω ^τούς δυό ώμους, σκορποϋσε ρίγη στήν αϊθουσα καί την έκαμνε νά τραντάϋεται άπό θύελλα χειροκροτημάτων. Ίδιαΐτε ρα συγκινητική ήταν ή στιγμή ποϋ βγήκε άπά την φυλακή καί σέρ- νοντας τίς άλυσίδες της μέ βή- μα άργό καί σταθερό, παρουσιά σθηκε στόν Όμέρ Βρυώνη καί τοθ βροντοφώνησε: «Σκυλιά κι άν με οουβλίσετε ένας γραικός έχά- θη». ■Ήταν δμως μοιραίο, ή μικρή καί θελκτική αυτή κοπέλλα, που δέν είχε συμπληρώσει οϋτε τα 12 χρόνια της άκόμη, V άρρωστήση ύστερα άπό μερικές μέρες κα'ι νά φύγη γιά τόν άλλο κόσμο. Πολλοί είχον αποδώσει τόν θά- νατό της στή μαγική έπήρεια τού ματιάσματος, άλλά τό βέβαιο εί¬ ναι ότι τ' άστέρι της έσβησε πρίν νά φθάση στό μεσουράνημά τού. "Οταν τελείωσαν οί έκδηλώ- σεις αύτές, ή γιορτή είχε φθάσει πιά στό άποκορύφωμά της καί εί χε δημιουργηθή τό κατάλληλο ψυ- χολογικό κλϊμα γιά V ακολουθήση ένα δλλο έθιμο, πάρα πολύ συ- νηθισμένο στήν Καρβάλη. Τό έθι- μ στής τιμητικής προσφοράς (σε ρέφ), Σύμφυνα μέ τό έθιμο αύ- τό, σηκωνόταν ένας άπό τούς παρευρισκομένους καί μέ την πά ρόρμηση τοϋ ένθουσιααμοϋ πού τόν κατεϊχε, πρόσφερνε ένα χρη ' ματικό ποσόν, γιά την έκπλήρω- ■ σπ κάποιου άγαθοεργοϋ σκο- > ποϋ. Τό παράδειγμά τού άκολου-
ί θοϋσαν καί άλλοι, σέ τρόπον ώο¬
τε νά δημιουργηθή μία εύνοϊκή
άτμόσφα.ρα γιώ μιά εύγενική ά-
μιλλα. Όπως θυμάμαι, έκείνη τή
μερά είχε συγκεντρωθή ένα άρ
κετά σημαντικό ποσό, γιά την έ-
νίσχυση των έκπαιδευτηρίων. Την
1 6λλη μερά μάλ»στα, ή έρανική έ-
πιτροπή είχε επισκεφθή στά μα-
γαΖιά των, τα πρόσωπα έκείνα,
πο ύδέν μπόρεσαν νά έλθουν στήν
τελετή καί νά προσφέρουν τή
συνδράμη των. Μέ τέτοιες πατρ.
ωτ.κές εκδηλώσει κατώρθωοαν
ο! Καρβαλιώτες νά διατηρήσουν
δσβηστη τή φλόγα τοϋ ώθν.κου
φρονήματός των.
(ΣυνεχίΖεται)
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
τό άρ^τοΐργημα τρϋ ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ
- "Ο ΑΪΑΊΒΟΛΟΣ ΣΤΉΝ Τ0ΤΡΚίΑ> "'
Διασχ ενή:· ΑΤΤΌ'Γ-ΤΟΤ ΣΚΛΑ
ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΡΙΘΓν'.ΟΙ ΤΗΛΕΦΩΝΟΝ ΤΩΝ
ΓΡΑΦΩΝ ΜΑΣ ΑΠΟ Ιηα ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1β72
ΕΙΝΑΙ
3220.708 ΚΑΙ
47Κσν
Λιες, πώς τονε θέλει
ό Αφρντης μας; ·ΕΟ.ο>ττ;ΐτε .τόν
οοΰλο ό Νταή Βάσσος
— Ναΐσκρ. Τού τόπα γΜ μοο
άπάντησε πώς θά εοθη, δμα σκο-
λ.άση ό μπάλλο;.
—· Κι· δν κρητήση Τό «ξεύκι»
ώς τα χαοάματα;
.Ό ,,δοΓ'λο' έσήκΐικτϊ μ' ήπορία
τοΰς ώμοΐ'ς τού.
'Εμπήκε στήν κοΐ'βέντα ό Λεοι-
νίδας.
— "Ακουσε, ε[Λε στόν δοΰλο
χοΐ'. Εμείς θά Γρ-ύγοι>α.ε τώρα. "Α
μα ερθη ό κνριο; Άλέξαντορς,
νά τί>ΰ πής, πώ; θά τόν πε^ιμέ-
νι·) έδώ αδριο τ' άπόγεμα. Κα-
τάλαβες;
— Ναίσκε. ?κανε πάλι. ό δοϋ-
λος κ·.1 έρώτησε. Μέ θέλετε τί-
ποχε άλλο;
— "Οχι, μ-τοοείς νά φύγη;ι
Ό δοΰλο; ε-6γήκε άπό τήν'χά-
μαρα.
Ό Λεωνίδας έπ.ληβίαΛε στον
τοϊχο οπου ύχΐ κρετμασμένα τα
ίίπλα τον κι" επήρε Απ' έκεϊ δυό
πιστάλΓς γεμάτες καί τί; εδωσε
στον Νταή Βάσσο.
— Βάλ.ε τις, τοθ είτε, στίς
ΘΓ)κ.ες τής σέλλος τού άλόγου μόν.
Κ(ΐί τόν ε·<>ώτημένος;
Ό Νταής έπειράχτηκε:
— Φαίνεται πώς χιορατεΰσεις
τσειλε.τή μου. ΙΙάνε στήν «μπα-
τάγια» οίχίος άρ.ματα; Μ' δλων
των λογιών τά σιδερικά είμαι
φορτοίμένος. "Εχ(ο τό χρειαζού-
μενο πράμα, γιά την πάσα άνάγ-
κη. Κηί ξρροι οΰλα νά τά «κο-
λ-αντρίζο)» μαστοοικά καί στά γοή
γορα. Μή νοιάξεσαι γιά την &-
φεντιά μοι>. Δέν είμαι οίίτε «μποι>ν
ταλας»/ μήτε «άτζαμής».
Ό Λεωνίδας έχαμογέλασε
I-
κανοποιημένος καί ό Κάστορας
παύ παρακολουθοΰσε την κονδέν-
τα τοι·ς καί κατάλίΐΒε., τό πανέ-
ξυπνο ζωντανό πώς έτοιμάζονταν
γιά «παρτέντξα», δ,οχισε νά πη-
δάη, νά γαυγίζη χαρονμενρ χ*ά
νά κοΐ'νάη την οΰρά τοτ·.
Ό καλόκαρδο; Νταή Βάσσος,
§?συννέςριασρ, έκοίταξε στο<}γικά ■τόν Λεωνίδα κ.ίΐί κινώντας γιά την πόοτα τού γΓλρ : — Άντε παιδί μου( έτοιμα- σου νά ςρεύγουμε^ Έβγήκ,ε άπό την κάμτ/ρα κα' κατέβηκε στό ντάμι. Ό ΛΕο>νίδας ντύθηκε στό άψε
- σ6ήσε, &εκρέμ·ασε άπό τόν τοϊ¬
χο τό έλαφρύ ξίφος τού, τό ζώ-
στηκε κι' έτοιμάστ^κε ν ά κατε6ή
στό χιιγιάτι θχαν χτύπησε ή πόρ
τα κι' έμπήκε στήν καμάρα ό
δοϋλος τού:
— Άφέντη μου, τού εΐπε τα
πεινάΓ μαλι; έφθασε άπιύ την
ΙΙόλη ταχυδρόμος,, μέ γράφη 3-
π(ο; λέει, τοϋ Μεγάλοι> Βεζύρη.
Ζητάει νά τάν δ?χθής.
"Ο Λε(ονίδα; ταράχτηκε.
— Ταχυδρόμο; τού Βεζύρη,
μουρμονρισε, Έκοίταξε κα^άμα-
τα τόν δοϋλο τού κι' ά'ρχισε νά
σνλλογάται... Τί νά τού έγοα-φε ό
Δαλπατάν; Μπορεί νά τόν καλοϋ
σε σ-[ί)ν Πόλη, γιά νά τού πάρη
ό'χι μονάχα την θάση ποΰ είχε
στύ Κονάκι τής Σμύρνης, μά
καί τό κεφάλι... στήν περίπτιοση
πού θά έμαθε .-τώ; έδούλευε γιά
λογαοιασ^ί τοϊ' Μεγάλιου Μιον-
φτή καί πώ; αυτόν τόν έκορόϊ-
δευ?... "Οπως καί νάτανε ίΐμως
δέν τόχε σκο.πά νά γυρι'ση στην
Πόλη, προτοϋ άΛ'ακαλύψη την
κρυψώνα των Θησαυρων τού Κια
■^ί-ΐογλου... Κι' αΰτό θά γινότην
την ϊδια έκ·είνη νύχτα ποΰ θά
πήγαινε μέ τάν πιστό τού Νταή
Βάσσο στό ΣΧΊντι'κΐοϊ... "Τσ-τεςκι,
θάφευγε γιά την Πόλη/ άλλά δέ
θά ποοονσΐ αζύτπν λτ||^ Ιΐεζΰρη
μά οτόν Μ,εγάλο Μουφτή,.. ΚαΙ
τό-τ;: ΰχι μονάχα δέν θά κινδύ-
νρνε πιά αύτάς, μά δ ΐδιος ό κα-
ταςαμένος Δά>Λπτάν πασάς... θά
Ογαίνανε στήν ςρόρα δλες τού οί
άτι.ιιίες Ι'ί ό Σουλτάνος, σίγοι·-
ρα θά τόν έκοψοκεφάλιαζε...
Αύτές οί σκέψει; καθησυχάσα-
ν,ε τόν Λε.(ι>νίδα. Κι' άποφάοισε
νά δεχθή τόν Τάταρη τοΰ Μεγά¬
λον Βεζΰρη.
— Νά περάση^ είπ·ε στόν ΰ-
πηρρτη τού.
Σέ λίγο ρμ,ταινε στήν κάμα-
οά τού. ό Τάταοης τοΰ Δαλπα-
τάν... "Ενας ι|>ηλόλιγνο; ξερακια-
νός άοάπΐ);, όπλισμένος σάν ά-
στακός, μ' αγρια δψη, άραιό γέ-
νι καί ιμαδημενο άπό την βλογιά
μουστάκι, πού δέν τοΰ εΐχ* κα-
ταφάει μονάχα αύτό μά τοϋ εί-
χρ σημαδέι|·ίΐ μέ όαθιές αίιλές .
καί τά μάγουλα καί τό κούτελο.
Εχαιρέτησε τόν Λεωνίδα μέ
τόν μουσουλμανικα τρό.·^ φί{>-
νοντας χήν π;'.λ<ί|.ιη τοϋ δεξιοϋ τον, στά χ.είλη, στό μέτωπο καί στήν καρδιά κι' 2κανε κάτι νά .πή μά έμεινε μέ τά χίίλη μισά- νοι'χχα καί τά μάτια γονρλωμένα άπό τόν τρόμο_ ^ | Ό Κάστοοας ποΰ δέν τοϋ ά-, ρεσε ό άγριάνθριοπος έκείνος, τι νάχτηκε άπό την γιονιά τού, στε-( ρ,εώθηκΕ καλά στά γερά τού πο-^ δια καί μέ άνορθωμένο τό τρί-· χιομα, άρχ.σε νά μονγγρίζη καί νά τοΰ δείχνη άπειληχΐκά τά κο-ι φτερά τού δόντια. | Ό Τάταοης, έφερε καλοΰ - κα- κοίι τό χέοι στήν λάβη τής -ι-1 .στόλ.α; τού, πού έξεΐχ* άπό τά. πέτσινο σελάχι τού καί πού ίίτα- νε σοστό όπλοσταΛΐο. Ό Λϊΐ»νίδας ρδιοσε μιά γεμή κ,λωτσιά στήν κοιλιά τού σκύλου ποϋ «ύρλιάζοντας Από τόν πόνο, χώθηκε κάτω άπό τό κρεβάτι. •Ο Τάταρης άνάσανε μ' άνα- «)7)73 = ΕΠΙ ΤΩ ΕΤΗΣΙΩ ΜΝ ΗΜΟΣΥΝΩ ΤΟΥ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΟΗΝΑΓΟΡΑΣ Α1. Φτερούγ' άγάπης άπλωσες μέγα- | χο τόν Πλάστη κοιιφιση. "Εβγαλε άπό τόν ταχυ- δρομικό τον σάκκο, πού ήτανε κρεμασμένος Από τόν ώμο τοι ε να φάκελο καί τόν ίδιοσε στόν Λεο>νίδα:
— Ό πολνχρονεμένος μου ά-
ίΓέντη; τοΰ εΊλρ, σού στέλνε^ μα-
ίϊ μέ τά χαιρετίσματά του αυτή
τή γράφη καί θέλει άμεσος Α-
.-ΐόκριση. Διάβασέ την.
Ό Λε,ιονίδα; πλησίασε στό τρα
πεϊάκι ίίπου βρισκόταν ή λάμπα
καί μέ την πλατή στόν τοΐχο, α
ναιξε τό φά»ελο κ.ι' άρχιβ« νά
διαβάζη τό γράμμα.
Ξαφνικά ό άράπης/ μέ μιά Α-
στραπιαία κινήση ξεθηκάρωσε τό
χατζάρι τον καί τό κάρφωσε ά-
νάμεσα στούς ώμου; τοΰ Λνύπο-
πτου παλληκαριοΰ. ΚαΙ ήτανε τό¬
σο δυνατό τό χτύπημα, πού τό
σκληρό Ατσάλι διαπέρασε τό σώ-
μα τού καί καρςρώθηκε βαθιά
στόν ξϋλινο τοϊχο τής καμάρας.
Ό Άράπης προσπαθήση ν' άπο-
σπάση τό σπαθί άπ' έκεϊ, μά
παρ' δλη τή δύναμη πού εβαλε,
δέν τά κατάφερε. Τό μόνο πού
έκανε ήταν,ε νά μεγαλώση τήν
Λληγή. Κ«ί Οά την έίράρδαινε
άκόμα πιότερο, γιατί επέμενε
στήν προσπαθεία του( δν ό Κά¬
στορας δέν τοΰ ριχνόταν μέ λνσ-
σα καί δέν Αν(ΐγκαζότανε ν' Αφή¬
ση τό θΰμα τού καρφο>μένο στόν
τοϊχο, γιά νά αντιμετωπίση κω.
εξουδετερώση τάν άποοσδόκητο
καί φοβερό έκεΐνο εχθρά. Αύτό
όμως δέν ήτανε ευκολ.ο, γιατ1 τό
μεγαλόσωμο σκυλί τόν είχε άνα-'
τρέψΕΐ καί τόν δάγκωνρ, μέ μα-
νία δπον εύρισκε. Στό .τρόσοιπο, '
στό λαιμό, καί στά χέθία, κάβε '
φορά πού Ικανε νά τά φέρη στό
σελάχι τού. Έαί τέλους ό Ά-
ράπης/ σέ κάποια στιγμή τά κα-
τάφερε νά βγάλη τήν κουμπούρα
τού καί νά πυροβολήση. Τό 6όλι
έ6.ρήχ.ε τόν Κάστορα κάτιο Από
τήν κοιλιά κι' έβγήκε. Από τό
ζερδί τον σκέλος. Ό πιστός σΰν-
τροφο; Τοΰ Λειονίδα, οίίρλια^ε Α¬
πό τόν πόνο καί κάθησε στά πι-
σινά του. Ό Τάταρης έβρήκε
τήν εύκαιρία καί γρήγορος ΐρά-
βηξ,ε κατά την πόρτα. Δέν πρό-
<ρτασρ ΐίαΜ; νά την Ανοίξη κ-ι' έμΛήκρ στήν καμάρα τραμαγμέ- νο; Από τόν πυροβολισμό πού ά- κουσε ό καμαριέρης τοΰ Λεοινί- δα. Ό Τάταρης χωρίς άργητα, τράβηξε Από τό σελάχι του τήν δΐύτερη κοι>μπούρίΐ τού καϊ την
δδειασ,ε, στό πρόσωπο τοΰ δού-
'λου ποί' φρρνοντα; τίς παλάμτς
του σ' αύτό, έκανε δυό βήματα
πίσιο κι' επεσε μπρούμντα άψυ-
χ^ς Εμπρός στήν πόρτα. Ό φο-
νι άς του τόν δρασκέλισε, μά ό
Κάστοςας, σνγκεντρώνοντας τίς
?>»νάμ(Ρ. ς το)", τινάχτηκε πάλι
άπάνο) κι' άρχισ* νά τόν δαγκώ-
νη στά πισινά. Ό άοάπης, εβγα¬
λε μιά φωνή πόνον καί τ^οβών-
τας τόν λά^ο τον, έκανε νά χΐν-
πήση τον σκνλο. Έκείνη δμως ΐήν
ώοα έμπήκε "την καμάρα έξαγριιο
μρνο; ό Νταή Βάσσος πού άκονσε
κι' αύτάς τίς πιστολιές καί άπο-
σπώντας τάν λάζο του( ρίχττμε
σάν θηρίο στόν Άράπη. Κι' ήτανε
ΚΌΐοάς, γιατί ό Κάστορας δεν
άντεξε άλ.λο. Έξαντλημρνος, ξρ-
(«ριξ,ε τί; δαγκβινε; τον άπό τά
πισινά τοΰ Μαύρον κί' επρσε ούρ-
λιάζοντα; έμπρός στά πόδια τοϋ
Λροινίδα. ΟΊ δνό αντρες σφιγμέ-
νοι σ' άγκάλιασμα θανατον, προσ
παθούσαν νά καρφώση ό ενας
τάν αλλο. Μά ό Άράπης., αν καί
κ.ο»'ρασ·ιιένος καί κατα.τληγα>μένος
άπά τά δαγκώματα τοΰ σκύλον,
σάν .τιό νέος καί πιό σδέλτος
ολο ·τ;ύν Νταή Βάσσο, αντεχε
στήν μεγάλη δΰναμη τοΰ Αντίπα¬
λον του. Ό Νταή; τοΰ Λεοννιδα
("μω; ήτανε πιό τΐχνίτης άπ' αύ-
τΟΛ·. Άπάφΐνγε τά χτυπΐίνματά
τοι» καί τόν έπιλάτενε, γιά νά
τδν παραλΰση. Κάποτε θά άπόκα-
νε καί τότε θά τοΰ ϊδινε τήν θα-
να^ρρή μαχαιριά. Αΰτό ήτανε τό
σοστηιια τοΰ Νταή Βάσσου. κά¬
θε φορά ποΰ άντΐιμετώπιζε γερό
Αντί.·ΐα.λο. Τό ϊδιο έφάρμοσε καί
τώοα... Ό Άράπης σιγά - σιγά
ά'ρχισε νά κονράζεται καί νά άγ-
Μθμαχάη. Κόμποι Ιδρώτα φάνη-
καν στό κούτελο του καί ή βα-
Οΐά Ανάσα του, έβγαινε καυτή Λ-
πό τά πλακΛντσιοτά ρονθούνιιι
του. Οί άσπροι 6ολβοί των ματι-
ων τού, εγέμισαν αίμα. Τά νεΰ-
ρα τον άοχισαν νά τρεμοπαίζονν.
Ό Νταή Βάσσο; .-ιαρακολουθοΰ-
(τε αυτή τήν βαθμιαία εξαντλήση
των 3ι>νάμεων τοϋ αντίπαλον τον
καί στήν κατάλληλη στιγμή, τόν
έσ.τριοξε κι' εκανε δυό πηδήμα-
τα .-τίσο), γιά νά πάρη φόρα. Ό
Άράπης, δέν τά έχασε. Τόν έ-
δάλενε ή θέση ποϋ βρισκόταν ό
άντίπαλός τού καί τήν έ/μεταλ-
λεύτψ.ιι χορίς νά χάση καιρό.
Τοΰ έκβφενδόνισε μέ δύναμη τό
μαχαίρι τον καί τράβηξε Από τό
σελάχι τον, τήν τρίτη καί τελευ¬
ταία πι—όλα του. Ό Νταή Βασ-,
σος, δέν Α.·ΐόψνγε τό χτύπημα. Ό
λάζος. καρφιίΛηκ,ε βαθειά κάτω
άπό τόν δεξιό τον ώμο. Άνά-
μρσα 6ι>ζιοϋ καί «Αμασκάλης».
Μούγγρισε άπό τόν .πό«νο. Άπό-.
σπασε τό μαχαίρι ά.-τό την π,η-(
γή μέ τό £ερβί τον και το .τετα-,,
ξε μακρυά. Τό μοΰτρο τού μελα-
νιασε Από την λύσβα. Κι' όλος,
Ιγινε «να σμάρι νεΰρα. Σπιθες
π·ετάξανε τά μάτια τον. "Εακυψε
τό κεφάλι καί σάν μανιασμίνο
βοιιβάλα, ώρμησε κατά τοΰ Άρά¬
πη, πρίν προφτάση νά τόν πυ¬
ροβολήση αύτός. Τόν κάρφωσε
κατάκαρδα. Αϋτό ήτατν. Ό Α-
«α.-ης δφησε την πιστόλα, κλο-
νίβτηκε καί μέ τό θολό του 6λέμ-
λη
πάνω στήν οίκουμένη, σταυραη-
τέ!
"Εγυρες κΓ άναθέματα έσβησες
μ' αϊμα τής καρδίας, μακάριε σο-
φέί
#
ΔόΕες... δέν έμόλεψαν
τή δυνατή ψυχή σου.
Άγιότητα κι άπλότητα
οί άφέντες τής καρδίας σου
ΦώτιΖε ή λάμψη οου
τή Βασιλίδα Πόλη
ναυαγών παρηγοριύ
στής τρικυμιάς την πάλη.
Ή καρδιά σου καρδιά σύμπαντος
κόσμου
εύλαβικά ύψώνονταν οτόν δνσρ-
ίκεσία γιά εύδοκία καί ειρήνη
στής γής την οίκουμένη.
"Αγάπης Χριστοϋ πλύμμυρα ή καρ
διά σου
ένίκησε τρανοαν παραφροσύνες,
διδαχή έδωκε στόν είκοστό... αί-
ώνα
τί... άΕίΖει στής £ωής τΰν προ-
μαχώνα!
Κλαίει ή "Αγιά Σόφια τόν άγιο
θάνατό σου
Μεγάλε Πατριάρχη Άθηναγόρα,
κλαίει ή Οίκουμένη τόν χαμό
οέ κοίσιμη τού κόομου ιδρα.
_ · _
Κατίνα Χ. Χαροπούλου
Ίωάννινα
***********************»················«·······················ι··.
Ρευοτότητες ααί μεταπτώσεις
στήν άνθρωπότητα
Ιτρατιώτης σττίν Τουρκία κατά τόν Α' Πα-/«όσριον Πόλ€μον
Τοί ΑΜΑΝ!Α ΝΙΚΟΛΑ Ι ΔΗ ο»ν ταξιούχον ιΓραμμοπένς) Δήμον
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
' ΜΕΣ' ΣΤΗ ΡΟΥΣΣΙΚΗ
ΚΑΤΟΧΗ
Ως τά σήμερα είχαμε τή μιοαλ
λόδοΕ,η Τούρκικη κυριρχία καί ψω
νίίαμε ταλαιπωρίες, πού μάς ά-
ναγκάΖανε νά άγωνιοϋμε γιά Ρούσ
οικη κατοχή, μέ όνειροπολήματα
εύημερίας. Γιατ'ι ήταν όμόδοΕη
καί μέ πολλές δυνατότητες Αύ-
τοκρατορία. Τώρα μάς ήρθε. Θά
την έχουμε δμως δπως όνειροπο
λούσαμε; Θέμα άπροσδιόριστο.
«Άλλαι μέν βουλαί άνθρώπων,
άλλα δέ Θεός κελεύει.»...
Ή πρώτη έμφάνισή της δέν έν
θουσίαΖε. "Ισως διότι άποτελού-
βε έμπροσθοφυλακή όπως μέ ά-
ουδοσίαν καταπατοϋσε την ύποδο
μή τής άγροτικής διαβίιοοής μας.
"Εν τούτοις, δέν μας κυρίευεν ά-
πελπισία γιατί υπήρχεν ή έλευθε
ρία οτίς κινήσεις μέο' στήν ά-
πέραντη αύτοκρατορία τής πλού-
σιας Ρωσίας πού παρεϊχεν έγ-
γύησι άνασυγκρότησης καί άνόρ-
θωσης μιά πού ή ύγεία μας ήταν
άκμαία καί ένθουαιαομός δέν μδς
έλειπε. "Εφθανεν οί κινήσεις μας
γιά κατάλληλη έπαγγελματική στέ
γασι νά γινότανε όρθολογιστικά
χωρίς ένδιαφέροντα πολιτικής.
Υπό τό πνεύμα αύτό άναμένα-
με μέ άγωνία την προέλασι των
Ρώοων πού κατεϊχαν την Άνατο
λική πλευρά τοϋ χωρίου, γιά προ-
ώθηρι των Τούρκων ποΰ ήσαν
οτρατοπεδευμένοι στή Δυτική
πνευρά, άπό τό οροπέδιον «Άχ-
μούτ» καί πέρα. ΚαΙ όταν κατά
τό άπόγευμα τής Τρίτης 19)7)
1916 π.ή. διέταΕαν οί Ροϋσσοι
άπομάκρυνσι τού πληθυομοϋ τού
χωρίου πρός τά ένδότερα, γιατί
επρόκειτο νά γίνουν έπιχειρή-
σεις, Εεσπιτωθήκαμε μέ ένθουσια-
σμό καί προχωρήσαμε πρός τά κα
τεχόμενα άπό Ρώσους χωρία μέ
την έλπίδα επικειμένης όλοκλή
ρωσης τής άπελευθέρωσης, γιά
νά γυρίσουμε σέ λίγεο μέρες στά
οπίτια μας, γιά τίς είρηνικές έργα
σίες άνόρθωσης άπό τά δεινά πού
περάσαμε. Ποίος μποροϋσε νό
φαντασθή πώς θά καταστήοουν
νεκρό τό χωριό μας μέ την δεκα-
εννάμηνη άπραΕία τους" καί ό
προσωρινάς Εεσπιτωμός θά γίνη
οριστικάς άπό αρχάς τοϋ Φλεβά-
ρη τής 1918 χρονίας;
Πόσες ηικρόφορες είκόνες ηα
ρουοιάΖει στήν μνήμη μας ή περί-
οδος, μέ κάποια δόοι γλύκας;
Λυπούμαι πού δέν μ' έπιτρέπει
οϋτε ό χώρος οϋτε ό χρόνος νά
μπώ σέ λεπτομέρειες άπό περιστα
τικά πού άνιστορεϊ ή μνήμη μου
πολλά άπό τά όποία έχουν καί ί
στορική ατ\ιααα καί είμαι ύποχρε
ωμένος νά έπισημάνω μερικούς
στόχους τής οίκογενειακής μας
κίνησης μέσ' οτή Ρούσσικη κατο
χή, ίκανοποιούμενος μονάχα γιά
τό δτι διασώΖονται πολλά στήν
χειράγραφη περιγραφή τής Ζωής
μου,. Άλλωστε, άπό την άρχή
ύποσχέθηκα νά εϊμαι σύντομος καί
περιληπτικός. Κα'ι μ' όλα ταύτα
πόλι, πόσες φορές στή σειρά των
άναμνήσεων παρασύρθηκα άπό
την φλογερή έλΕ" τους καί άσυ-
ναίοθητα Εεδίπλωνα πτυχές άπό
άναμφιοβήτητα κραυγαλέα περι-
ατατικά. Καί αίσθάνομαι τώρα την
υποχρεωθή νά Ζητών συγγνώμη ά
πό τούς άναγνώστες γιά την άου
νέπεια νά παραβιάΖω την ουντο-
μίσ. Άλλά καί πάλι, γιά νά μή μεί
μα ανα.ήτησε κατι γυι νά στηρι¬
χθή. Μά οί δννάμεις τού δέν τόν
βοηθοΰσαν ,-ΐιά. Τά γόνα-τά τού
έλΐ'γισαν κ·.' επεσε χαροπαλεύον-
τας στά πάτοχυα. Ό Νταή Βάσ¬
σος. έσκού,-ιισε μέ τά μανίκι, τό
ίοροΗΐενο τού κούτελο κι' ίκανε
.-τίσο) γιά ν' Ακθΐ'μ-'τήση στό ντον-
βάρι. Έγλΰστρησε ξαφνικά στά
"ίματα μέ τά όιοϊα ήτανε γε-
μάτο; ό τόπος κι' έπείεε δαρύς
άνάσκελα. Χτύπησε χά οπίσω με-
ρος τοϋ κεφαλΐΛΰ του Απάνοι Α¬
πάνω στή λάβη τής πιστόλας τοΰ
Ά,ραπη πού 6ρ*σκόταν .τεσμένη
στό πάτοιμα κι' εμεινε «σέκος*.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
νη Εεκρέμαστη ή πραγματεία μου
καί παρουαιάϋονται μπροστα στόν
άναγνώοτη έρωτήματα γιά την έκ
6αοι, συνοφίΖω την είκόνα πορεί-
ας τής κατάστασης κατά την Ρβύ
σικη κατοχή στά άκόλουθα:
Μέ την διαταγή έκκένωσης
τού χωρίου 19-7-1916 πού δό
θηκε άπόγευμα δέν πρόλαβα νά
βγώ άπό την περιοχή τοϋ χωρίου
μου, όπως οί αλλοι συγχωριανοί
καί περάααμε την νύχτα έκείνη
μέ όοτροφεγγιά οτή θέσι «Τη-
βράσα τά πηγάδια» τής περιοχής
μας καί την έπόμενη φτάσαμε οί
συγγενεϊς μας σπίτι στόν μαχαΚά
Άγιώργη τοϋ χωρίου Αμβρικόν
των. Ό ουνωστισμός όμως μ' ά-
νάγκασε, γιά νά μή γίνω βαρε-
τός, νά προχωρήσω. Καί κατέφυ
γα στίς 24 τοϋ ϊδιου μήνα στό
πλησιέστερο πρός τό κέντρο τής
επαρχίας χωριό Ρυάκι γιά νά ότε
γάσω την έννεαμελή οίκογένεια
σέ άτημέλητο άχυρώνα πού είχα
διευθετήοει πρόχειρα. Τή βρα-
δυό έκείνη δώααμε καί τά πρώτο
θϋμα τοϋ Εεσπιτωμοϋ μέ τό φτε-
ρούγισμα γιά αίωνιότητα τής τρί
χρονης άγγελούδας κόρης μου
Κίτοας. Δέν άργησε νά πλημμυ
ρίΖη καί τό χωριό αύτό άπό οίκο-
γένειες, γιατί πήρε διαταγή γιά
' έκκένωσι καί ό μαχαλας του Ά¬
γιώργη καί φορέσαμε τόν μανδύα
της προσφυγιάς.
Μπροοτά μας τώρα προβάλλει
τό έπιαιτιστικό. 'ΕπεδίωΕα ουλλο
γική άντιμετώπιοη ενεργείας, άν-
τΐκρυοα όμως έκδιαμέτρου άντίθε
τες άπόψεις πού μ' άνάγκασαν
νά περιορι'Ζωμαι οτίς προσωπικές
! μου δραστηριότητες. Σ' ενα μονά
χά γείτονα, στόν Γιώργο Ρωμανί
δή βρήκα κατανόησι καί παρου-
οιασθήκαμε μαΖί στόν Σ υ ντα γμα
τάρχη πού ήταν στήν Τσίτι καί κα
ταφέραμε νά έφοδιαΖόμαοθε γιά
εϊκοσι άνδρες πενθήμερη αδεία
μετάβαοης στό χωριό, εργασίας
καί έιΐιστροφής την ΐόια μερά χω
ρίς διανυκτέρευοι. Κάναμε κάθε
μερά τετράωρη πορεία γιά μετά-
βαση. Όσοι προλαβαίναμε γιά
έργασία να τινάΖουμε άστάχια ά¬
πό τά σπαρτά μας κα'ι νά έπιστρέ-
ψουμε φορτωμένοι άλλη τετράω¬
ρη διαδρομή. Άφήνω στόν άνα-
γνώστη νά έκτιμήση τίς ταλαιπω¬
ρίες πού είχαμε, χωρ'ις νά έπιχει
ρήαω νά τίς άπεικονίοω μέ την
πολυποίκιλτη άπόχρωσί τους.
Όπως ήταν έπόμενο ή άκατα
στασία στέγης, ό συνωοτισμός, οί
ταλαιπωρίες ϋπνου, ή άνθυγιεινή
διατροφή καί γενικά ή έλλειψι μέ
σων, επέφερον έπιδημία δυσεντε
ρίας θανατηφόρου πού μ' άνάγκα
σε νά προωθήοω καί τόν έτερο ά
δελφό μου Λευθέρη νά κατέβη
στόν άδελφό μας Βασίλη στήν
ΤραπεΖούντα πού είχε ρεστωράν
συνεταιρικά μέ τόν έΕάδελφό μας
Άνέστη 'ΕΕακουστίδη. Γιατί δέν
μπορούσαμε νά Εέρουμε τί θά μάς
έφερνε τό Εημέρωμα τής έπομέ
νης. Καί στίς 30)7)1916 έφυγε
κι αύτός.
Καί τώρα σάν μόνος προστάτης
τής τετραμελοϋς προσωπικής μου
οικογενείας, τής μαμάς μέ τίς
δυό κόρες της φορτώθηκα την
φροντίδα συγκράτησης Ζωής καί
ύγείας τους. Κα'ι μέ την ιδία ρου
τίνα φτόσαμε στό τρίτο δεκαήμε·
Ρθ τού Αύγούστου, χωρίς καμμιά
ένδειΕι κίνησης γιά προέλαση. Ά
ποκλεισμένοι στά άκριτικά έκεΐνα
μέρη είχα μεοάνυχτα άπό την κα
τάοταση τοϋ μετώπου μας. Καί
πολύ περισσότερο άπό την γενική
τής παγκόσμιας έκείνης σύρραΕης
Όπως ήμουνα Εαπλωμένος πά-
| νω στά σιτόρια πού συγκεντρώσα-
με χωρίς στρώμα, γιά νά έΕασφα
λίΖω ήσυχον ύπνον γιά τά άλλα
μέλη, ή σκέψη μου πήρε νά λέγη
στόν έσωτερικό μου κόσμο. Ή
κατάστασι δείχνει σταθερότητα
πού δενή μέ συμφέρει γιατί άπο-
Γελεϊ δρνησι Ζωής. Θά πρέπει νά
κατέβω στήν ΤραπεΖοϋντα. Νά
έΕασφολίΖω οτέγασι. Νά πάρω θε
βι δασκάλου άπ' την Μητρόπολι
πό ύμέ ιΧέρει άπό τώ Μ3Ο7 —
Βιβλιοαρισία
τού Δρος ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΤΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙ ΣΤΟΥ κ. ΠΑΥΛΟΥ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ
Ό Διδάκτωρ Άνατολιστής τέ¬
ως Λέκτωρ τοϋ Πανεπιστημίου
τής Βόννης (Γερμονίας) καί νυν
προϊστάμενος τοϋ «Κέντρου 'Ε-
πιστημονικών 'Ερευνών Κύπρου»
κ. Παϋλος Χιδίρογλου μας παρου
σίοσε τρείς νεώτερες περιοπούδα
στες δημοσιευόμενες έργαοίες
του. Αύτές είναι:
1. ΕΠΙΣΗΜΑ ΟΘΩΜΑΝΙΚΑ ΕΓ
ΓΡΑΦΑ ΑΝΑΦΕΡΙΟΜΕΝΑ ΕΙΣ
ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΛΑΝ ΤΗΣ ΚΥ¬
ΠΡΟΥ.
Ίστοριοδιφική έργασία, πού δή
μοσιεύστηκε στήν «'Επετηρίδα
τοϋ Κέντρου 'Επιστημονικών "Ε
ρευνών», 4ος τόμος, Λευκωοία
1970 - 1971, ο.σ. 29 - 132.
Την πρωτότυπη αυτήν εργασί¬
αν του ό κ. Παϋλος Χιδίρογλου
την διαιρεϊ σέ 7 κεφάλαια
μέ τούς έΕής τίτλους:
1. Ή έκδοσις των Όθωμανικών
εγγράφων τής Κύπρου
2. Οί άποστολεϊς καί τό περιε
χόμενον των εγγράφων
3. Τό έΕωτερικό γνώριαμα των
εγγράφων.
α) Γραφική ϋλη, β) Εϊδη
γραφής, γ) Σφραγίς.
4. Τά εσωτερικώ γνωρίσματα
των εγγράφων
α) Γλώσοα, β) Προσαγόρευ
σις, γ) Έπίλογος, δ) Χρο
νολογία.
5. "Εγγραφα.
6. Μετάφρασις
7. Σημειώσεις
Ό συγγραφεύς τονίΖει δτι .ή ά
ναδίφησις τής τουρκοκρατι'ας συν
τέλει ώστε νά αυνειδητοποιηθή ύ
πό των Κυπρίων έπιστημόνων τό
ιστορικόν θέμα τής έπιβιώσεως
τού Κυπριακοϋ 'Ελληνιαμοϋ διά
μέσου τής Όθωμανικής κυριαρ
χίας» 'Επίσης δέ ότι θά αποτε¬
λέση συμθολήν είς την ιστορίαν
τής Κυπριακής 'Εκκλησίας, ή ό¬
ποία κατά την περίοδον τής Τουρ
κοκρατίας ευρέθη πρό τοϋ τουρ
κικοϋ μουισουλμανικοϋ οτοιχείου
σήμερον δέ μεταΕύ των λοιπών
περιβαλόντων αυτήν μουοουλμα
νίκων λαών.
Τά έπίσημα όθωμανικά έγ-
γραφα πού μάς παρουοιάΖει είναι
42 γράμματα ποικίλου περιεχομέ-
νου, άνθολογημένα άπό την συλ
λογή όθωμανικών εγγράφων τοϋ
Τουρκικοϋ Άρχείου τοϋ Κέντρου
, Επιστημονικαί 'Ερευνών Κύ¬
πρου. Είναι δέ γνήοια, δηλ. στό
πρωτότυπο, ταΕινομημένα, μέ
6άοη την ήμερομηνίαν τους καί ά
ναφέρονται ατό πρόσφατο ίστο
ρικό παρελθόν (1832 - 1868).
"Εχουν αποσταλή πρός τούς Άρ
χιεπισκόπους τής Κύπρου άπό την
'Υιμηλή Πύλη, άπό τοπικές όθω-
μανικές άρχές τής νήσου καί άπό
άλλους Όθωμανούς έπισήμους.
Μάς τά παρουσιάΖει λοιπόν πρώ
τα γραμμένα στήν τουρκική γλώο
οα καί μέ άραθικά πτοιχεϊα τοϋ
τύπου. Κατόπιν δέ στήν έλληνι-
κή μεταφράση τους καί τέλος φω
τοτυπιαν των 10 άπό αύτά γιά
να αντιληφθή κανείς τόν τρόπον
τής γραφης τους.
Στίς «Σημειώσεις» ό συγγρα¬
φεύς προοθέτει καί ωρισμένα
σχόλια γιά τό κάθε γράμμα. Κ* έ
τσι, άπό όλη την έπίπονη αύτην
άναδιφηοη μας Εεδιπλώνεται μιά
πτυχη τής τότε κυπριακής Ζωής.
2. ΣΟΥΛΤΑΝΙΚΑ ΒΕΡΑΤΙΑ Υ
ΠΕΡ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟ-
ΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΣΩΦΡΡΝ1-
ΟΥ Γ'
"Ιστοριοδιφική έργασία πού
δημοοιεύτηκε στόν ΛΕ' τόμο
Τ971 τής 'Εταιρείας Κυπριακών
Σπουδών σ.σ. 143 — 164. Ό
συγγραφεύς μας παρουσιάΖει τρία
ΰερότια άναφερόμενα στόν Άρ
χιεπίσκοπο Σωφρόνιο Γ' (1865
- 1900). Τό ένα άπό αύτά εί¬
ναι ένθρονιστήριο ή έπικυρωτικό
σουλτανικό έγγραφο τής έκλο·
γής τοϋ έν λόγω Άρχιεπιοκόπου
Τά δέ δλλα δύο δόθηκαν ώς δι-
πλώυατα οτόν Άρχιεπίοκοπο έκ
μέρους τοϋ Σουλτάνου κατά την
άπονομή των δύο παρασήμων Με
τίητιέ.
3. ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΤΩ
ΑΡΧΕΙΩ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ Ε-
ΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥ -
ΝΩΝ ΕΝΑΠΟΚΕίΜΕΝΩΝ Ο¬
ΘΩΜΑΝΙΚΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ
Ίστοριοδιφική έργασία πού δη-
μοσιεύτηκε οτή ν «'Επετηρίδα τοϋ
Κέντρου Επιστημονικήν Έρευ-
νών» 5ος Τόμος 1971 — 1972
σ.α. 257 — 385. Κατόπιν είοαγω
γής ό συγγραφεύς μας παρουσιά
έει σχόλια 422 όθωμανικώχ χει
ρογράφων. Άπό αύτά 22 είναι
διαταγές σουλτάνικες (Φερμάν)
4 Διατάγματα διοικητήν βεΖυρών
(Ίλάμ), 12 Ρϊιτρες ίερονομικές
(Φετβά), 13 Άντίγραφα διατα-
γών (σουρέτ —ι έμιρναμέ), β
Διπλώματα όΕιωματικών, παραοή
μων, προνομίων (Μπεράτ), 154
γράμματα (Σουκά Μπεκτούμπ),
3 Συνθέσεις (Τακρίρ), β Άναφο
ρές Άρχιεπιοκόπου κα'ι Λαϊκών
πρός την Ύψηλή Πύλη (Άρτ2ου
χάλ), β Άδειες έπισκευής έκκλη
σιών (Μουρασελέ), 19 Αίτήσεις
(ΆρτΖουχάλ), 83 Τίτλοι ίδιοκττι-
σίας, 9 Κτηματολογικά έγγραφα
Βρεταννικής περιόδου, 2 Πρακτι
κά ουμβολαίων, 5 Φορολογικές ά
παλλαγές καί όδειες όπλοφορί-
ας.
20 Χρεωοτικά όμόλογα, Άπο-
δείΕεις, 1 Κατάλογο πληθυσμοθ
(Νουφούς ντεφτερί, οιτΖίλλ—ι
νουφούς). 41 Διοριστήρια έγ-
γραφα κλητήρων.
Άκολουθοϋν δύο πίνακες. Ό
πρώτος γιά έλληνικά όνόματα καί
δρους κα) ό δεύτερος γιά τουρ
κικά όνόματα καί δρους. ΚαΙ τέ
λος φωτοτυπίες 12 άπό αύτά τά
όθωμανικά έγγραφα. 'Εργαοία ά
Ειέπαινη, άλλά καί έθνικού συμ-
φέροντος.
Δρ ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
Ι. ΛαΙ[ανά:
ΔΙΗΓΗΗΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΚΩΦΑΛΑΛΩΝ
Έκυκλοφόρησε μιά νέα φιλολο
γική καί λογοτεχνική έργασία τοϋ
Βοσ. Ι. ΛαΖανα, διευθυντού τοΰ
'Εθνικοϋ Ίδρύματοο Προοτασίας
Κωφαλάλων καί συγγραφέως.
Πρόκιιιται γιά μιά σειρά άπό δι
ηγήματα μεγάλων συγγραφέων,
έμπνευουένα άπ' τή Ζωή των κω
φαλάλων. των οποίων άποκαλύ-
πτουν τόν ψυχικό καί πνευματικό
κόσμο. ένώ συγχρόνως καθρεφτί
2ουν καί τίς προκαταλήψεις με
γάλων στρωμάτων τής κοινωνίας
έναντι των άναπήρων αυτών.
— Στό Γ.ρώτο διήγημα τού Μυσ
σέ «Πέτρος κα'ι Καμίλλη. ακιαγρα
φεϊται ή ίοτορία δύο κωφαλάλων
νέων. ένώ συγχρόνως, γίνονται '
ύπαινιγμοί γιά τίς πρώτες προσ
1908 πού μ' άνέθεσε τό έθνικό
Λειτούργημα στό χωριό Φυσερα
καί νά γυρίσω νά κατεβάσω την
οίκογένεια νά την γλυτώσω άπό
τοϋς κινδύνους πού την άπειλοϋν,
μιά πού έλπίδες έπιστροφής στό
χωριό δέν ύπάρχουν, ένώ προχω-
ροϋμε πρός τόν χειμώνα πού δέν
θά μπορέσουμε ν' άντιμετωπίσω-
με την κατάστασι αυτή. Ι
Μέ τά Εημερώματα είπα σχετι-.
κά τής μαμάς πού επεκράτησε
την οκέψι μου καί κατέβηκα στό
κέντρο Τορούλ (Άρδάσσα) μπρο¬
στά άπό τό μεσημέρι τής Ιδίας μέ
ρας. Έδώ άνοιΕεν ή ψυχή μου μέ
τίς άπέραντες στρατιωτικές κινή
οεις, μέ τόν πλούτον των έφο-
δίων καί των μέοων κινήσεως
στόν δημόσιον δρόμον Τραπε·
Ζοθτος 'ΕρΖερούμ. Καί μέ την
φαντασία τής έκστασης τής κίνη¬
σης αυτής καθ' δλο τό μέτωπο
Καυκάσου, Ζωντάνεψε τό θάρρος
μου γιά την διαβίωσι καί ουντή-
ρησι, οΐκογ^ν&ιας κα'ι πλησίοσα
μεταγωγικά γιά νά βρώ μέσο κα-
θόδου στήν Τραπεζοϋντα.
(ΣυνεχΙζεται)
πάθειες γιά την άγωγή των κω
φαλάλων. Στό διήγημα τοΰ Ταγ
κόρ «Ή Μουγγή» δίνεται ή δραμα
τική Ιοτορία μιάς κωφάλαλης νέ
άς πού παραμερίϋεται καί παρα-
γκωνίΖεται καί φυτοΖωεΐ στό πε-
ριθώριο της κοινωνίας. Στό δι¬
ήγημα «Μουμοΰ», ό Τουργκένιεφ
άποκαλύπτει, μέ ενεργεια καί
παραστατικότητα, τίς προκαταλή¬
ψεις τής κοινωνίας έναντι των κω
φαλάλων, ένώ, παοαλλήλως,
ποοβάλλει καί καταυγάΖει μέ λαμ
πρό φώς κα'ι τό μεγαλεϊο κα'ι τό
άνώτερο ήθικά έπίπεδο πού πολ¬
λές φορές κρύβουν στήν ψυχή
καί τά ατομα αύτά έστω κι' δν
μειονεκτοϋν άπό ΰλλες άπόψεις.
Στό διήγημα τοϋ Άυερικανοϋ
συγγραφέα Χοφσταίτερ δίδεται
τό δράμα ενός κωφαλάλου πού
τά δνειρά του ουνθλίβονται άπό
τίς δεισιδαιμονίες καί τίς προλή-
ψεις τοΰ περιβάλλοντος. Τέλος
στό διήγημα τοϋ Ντέ Άμίτοις δι
νεται μιά ένθαρρυντική κα'ι αίαιό
δοΕη είκόνα. Έδώ οί κωφάλαλοι
δέν είναι πλέον έγκατελειμμένοι.
Αντιθέτως έκπαιδεύονται μέ σύγ
χρονες μεθόδους καί παρουοιά-
Ζουν μάλιοτα τέτοιες προόδους,
ώοτε νά μένουν κατάπληκτοι δσοι
τούς πλησιάΖουν.
— Ό Βασ. Ι. ΛαΖανός, μελετη
τής κα'ι μεταφραστής τού άρχικοϋ
έλληνικοϋ έπιγράμματος καθώς
κα ίτών κορυφαϊων Γερμανών λυ
ρικών ποιητών μεταφράΖει καί
σχολιάΖει τά διηγήματα σέ ώραία
στρωτή γλώοσα κα'ι σέ ύφος λαμ
πρό καί γλαφυρό.
Ύπβύθυνοι συμφωνίας τΦ νομώ
11)90)1938
Ίδνοκτήτης — 'Βκδότης
Διευβνντής
ΣΩΚΡ. Σ1ΝΑΝΙΔΗΣ
ΚατοικΙα Ναυόρχου Βότση 55
Ποοΐοτάμενος ΤυπογοοφΗου
ΓΑΒΡΙΉΛ ΓΑΒΡ1ΗΑΙΑΗΣ
ΚατοικΙα Σπορτπκου 10
ΑΜΦ1ΑΑΗ
Η ΒΑΒΥΤΕΡΑ ΣΗΜΑΣΙΑ
ΤΗΣ ΕΑΠΙοΟΣ ΔΙΑ ΤΝΗ ΠΝΕΥΜλΤΙΚΗΝ ΖΟΗΗ
Ε1
"Ας οτρέψωμεν τα βλέμματα
καΐ πρός την φιλοοοφίαν διά νά
τα ίδωμεν ποϊοι έκ των άρχαιων
καί νεωτέρων φιλοσώφων μεταδί
δουν μήνυμα έλπίδος ή αντιθέτως
επαγγέλλονται τόν άπαισιόδοξον.
Ελπίς καί άπελπισία, αίαιοδοξια
καί άπαισιοδοξία προκύπτουν, ώς
πρακτικά πορίσματα έκ της έρμη
νείας τοϋ κόσμου καί τής £ωής
πού έηιχειροϋν αί διάφοραι κο-
αμοθεωρίαι των φιλοαόφων.
Κάθε δέ κοσμοθεωρία άντικα-
τοπτρίΖει τόν χαρακτήρα, την νο¬
οτροπίαν! την ψυχοσύνθεσιν εν
γένει καί τας υποκειμενικάς προ-
τιμήσέις των φιλοοόφων. Πάντως
υπεράνω των προσωπικών αντι¬
λήψεων καί προτιμήσεων των φι-
λοοοφων μία κοινή πίστις δια-
πνέει τα μεγάλα φιλοσοφικά αυ-
οτήματα άρχαϊα καί νεώιερα πκ-
ρί τής υπάρξεως τοϋ Θεοΰ, τοθ
ήθικοϋ νόμου καί τής πνευματι-
κης φώοεως τού άνθρώπου.
Είς την πλατωνικην φιλοοο
φίαν ό κόσμος είναι το εϊδωλον
καί ή σκιά το ΰάρχετύπου κόσμου
των ίδεων καί έπομένως ό χρό
νος είναι κάτι τό άστατον, παρι-
στα την διαρκή ροήν τού γίγνε-
οθαι έναντι τής αίωνιότητος.
Είς τόν κόσμον λοιπόν τού γί
γνεσθαι, είς τόν οποίον τίποτε
δέν είναι οταθερόν και μόνιμον
δέν θά ύπήρχε περιθώριον έλπί¬
δος και αίαιοδοξίας,, εάν άπετέλει
οκοπθν καθ' εαυτόν, χωρία την ά
ναφοράν πρός την αΐωνιότητα.
Είς τόν κόσμον αυτόν τής αίσθη
τής πραγματικότητος,, ή ιμυχή έκ-
πληροϊ την θητείαν της καί α¬
ληθής οκοπός αυτής είναι ή άνύ
ψωσις μέχρι τού αίωνίου.
"Ο κλήρος ημών είναι νά έπι-
Ζητώμεν ένα τέρμα' τελικός στα-
θμός είναι τό θείον πού αποτελεί
καί την πηγήν τοϋ άληθοϋς, τοϋ
ώραίου καί τοϋ Ογαθοΰ. Ο β'ιος
τού φιλοσόφου πρέπει νά είναι
«άσκησις είς τό άποθνήσκειν» δή
λαδή ή πνευματική ανύψωσις υ¬
περάνω τοϋ αίσθητοϋ κόσμου έν
τή προβλέψει τοϋ αίωνίου.
«Διό καί πειρδσθαι χρή ένθέ-
νδεν έκεϊσε φεύγειν δτι τάχιστα
φύγη δέ όμοΐωαις τώ Θεώ κατά
τό δυνατόν» (Θεαίτητος)
Μέ θαυμάσιον τέχνην περιγρά-
φει ό Πλάτων είς τόν κλασσικόν
ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
του διάλογον .φαίδων» τάς τελευ
ταίας στιγμάς τοϋ Σωκράτους είς
τήν φυλακήν διαλεγόμενον περί
αθανασίας τής ψυχής. Περί τού
διαλόγου αύτοϋ πού αποτελεί αίώ
νιον μνημεϊον τής ύπερόχου προ-
οωπικότητος τοΰ Σωκράτους λέ
γει οοφός Έλληνιστής: «Ουδέν
ύπάρχει είς τήν αρχαίαν καΐ νε-
ωτέραν τραγωδίαν, είς τήν ποίη¬
σιν ή κα ίτήν ιστορίαν άμιλλώμε
νόν πρός τάς τελευταίας ώρας
τοϋ Σωκράτους. δπως τάς περι-
γράφει ό Πλάτων».
Ό άνθρωπος λοιπόν λόγω της
συγγενείας του πρός τό θείον καί
ώς φορεύς θείας καί άθανάτου
ψυχής μετ'έχει τοϋ νοητοϋ κό¬
σμου καί άνέρχεται πρός αυτόν,
διά τού ίεροϋ καί σφοδροϋ πά-
θους τοϋ έρωτος, πορευόμενος
διά των άναβαθμών πού περιγρά-
φει ή Διοτίμα είς τό «Συμπό¬
σιον» τό ύψιστον αύτό έργον
τής δημιουργικής πε^ογραφίας δ-
λων τών αίώνων. τό άνυπέρθλη-
τον εις δύναμιν καί κάλλος (1)
Είς τόν τελευταίον άναβαθμόν
πού είναι τό τέρμα τής έρωτικής
μυσταγωγίας θά αντικρύση ή ψυχή
τό άπέραντο πέλαγος τοϋ κάλ-
λους.
Άπό τό ύπερφυές αύτό κάλ¬
λος, ή εύρισκομένη ψυχή έγγύ-
τατα τού Άγαθοϋ καί τής άληθεί
άς τρέφεται έξ αυτών, καρποφο-
ρεϊ άληθινήν αρετήν καί γίνεται
θεοφιλής καί άθάνατος.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή
πλατωνική φιλοσοφία παρά τα κε
νά καί τάς άδυναμίας της, έφθα
σεν είς τοιαϋτα ϋψη μεταφσσικών
ένοράσεων, ώοτε δικαίως οί Πα-
τέρες τής "Ανατολικώς καί Δυτί
κης 'Εκκλησίας θαυμάέουν τόν
Πλάτωνα, τόν αποκαλοϋν θείον
καί τόν θεωροϋν Πρόδρομον τοϋ
Χριστιανισμόν Είς τόν αιώνιον πό
λεμον τοϋ καλοϋ κα'ι τοϋ κακοϋ
ό Πλάτων μέ τό έΕ,αστράπτον ύ-
περκόσμιον μεγαλείον τής φιλο-
σοφίας του εύαγγελίζεται αγαθάς
ελπίδας διά τόν τελικόν θρίαμβον
τοϋ Άγαθοϋ.
(Συνεχίζεται)
1. Τζίλμπερ Μάρραιν: Ίστορία
τής Άρχ. Έλλην. Λογοτεχνί
άς. Μετάφρ. Σ. Μενάρδου σε
λίς 306.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡίΤ.ΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
37
18. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ
Ό Γεώργιος Δαράκης γεννήθα τήν προοτασία τής Ζωής μου, άλ
λά κα'ι τών δύο γυναικώνε πού εί
κε στό 1898 στή Σμύρνη,
μάς τα ίστόριοε στό 1973
Καί
πού
τώρα είναι 75 χρονώ καί κάτοι-
κος Χαϊδαρίου Αθηνών.
Μετά την καταοτροφή τής
Σμύρνης, πρόσφυγας πήγε στό
Ήράκλειο Κρήτης, όπου διετέλε
σε Πρόεδρος τοϋ Προσφυγικόν
Συνδέσμου τοϋ Ν ομού Ήρακλεί
ου. Μέ Γραμματέα δέ τόν Γεώρ
γιο Μπαλοϋρδο, Βουρλιώτη, έ·
νέργηαε ατή διανομή των κλή-
ρων γής στοθς αγρότες πρόσφυ
γες (1923 - 1926). Άπό τό
1929 κάτοικος τοϋ Αίγάλεω καί
ένας άπό τούς πρώτους οίκιστέο
τοϋ Συνοικισμοϋ τούτου.
1.- ΤΟ ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ ΓΑΛ
ΛΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΟΥ
ΣΟΥ ΕΣΩΖΕ ΤΗ ΖΩΗ
Τώ σπίτι μας ήπανε στό Μπουλ
6άρ — ■Αλιόττι κοντά στήν Πούν
τα. Στήν άναμπουμπούλα λοιπόν
έκείνη τής Σμύρνης δταν μπήκα
νέ στήν πολιτεία οί Τσέτες και
σκοτώνανε. άτιμάίανε κι κλέδα
νέ ,πήρα τή μητέρα μου καί την
άδελφή καί πήγαμε στό σπίτι τοϋ
άξάδερφοϋ μου Δημητροϋ Καπε-
τανάκη, πού ήτανε κοντά οτό
μεγάλο κήπο τοϋ Γαλλικοϋ Προ
Εενείου. έκεί οτά Τράοοα. Σκκ
χά μαΖί μου. ΓΊατί, ό έχθρός έμ-
παινε στά σπίτια των Ρωμνιώνε κ'
έκανε δ,τι ήθελε.
2.- ΚΕΝΤΡΟ ΠΑ ΟΡΓΙΑ ΚΑΙ
ΕΞΟΝΤΩΣΗ.
Έκεϊ κοντά στό σπιτι τοϋ ά
ξαδέρφου μου ήτανε ένα σπίτι με
γάλο κάποιου πλούσιου Ρωμνιοϋ,
πού πρόλαβε κ' εφυγε άπ' τή
Σμύρνη πρίν άπ" την άναμπου¬
μπούλα. Αύτό λοιπόν ό έχθρός τό
μεταχειρίστηκε γιά κέντρο νά δια
σκεδάΖουνε οί άξιωματικοί καί οί
μπέηδες μέ όργια, νά ίκανοποιοϋ
νέ τίς σαρκικές τους όρέΕεις καϊ
νά έΕοντώνουνε τίς Ρωμνιές
Σμυρνιοποϋλες.
Βαλτοί Τοϋρκοι Σμυρνΐοί, πού
Εεύρανε ποϋ κάθουνται ώραϊες
Σμυρνιοποϋλες, μπαίνανε μέσ'
στά οπίτια
καί τίς παίρνανε
μέ τό Ζόρι γιά νά τίς πδνε ατό
κέντρο αι,τό. "Οσει: λοιπόν δέν
θελανε νά πανε τίί σκοτώνανε.
Μά κι αν λάχαινε κα'ι πηγαίνανε
έκεϊ καμμιά, κι αυτή άρνιώντανε
νά υποκύψη, τότες τηνέ πετού-
σανε άπ' τό άψηλό μπαλκόνι τοϋ
σπιτιοϋ, νά πέση στό λιθόστρωτο
τού δρόμου καί νά τασκιοτή.
Εμείς, κλεισμένοι πιά μέσ' στό
φτηκα, πώς αυτού θά έχωμε με | οπίτι, ακούαμε τίς άγριες στριγ
γαλείτερη άσφάλεια. Μά κα'ι ό ά | γλιές των δυστυχισμένων κορι-
ξάδερφός μου είχε έκεϊ στή γω τσιών. Κι' άπ' τα μισόκλειστα
νιά της όδοϋ Τράσσα κα'ι όδου
Σαρνώ ένα όχτάρικο (ψιλικατΖή-
μπατΖούρια θλέπαμε τό τραγικό ρί
Ε,ιμο των κοριτσίστικων κορμιών
δικο) πού ήτανε τό καλλίτερο καί Ι άπ' τό μπαλκόνι. Ό άραμπάς τοϋ
Εακουστό τής Σμύρνης, καί έτσι.
είχε πολλές γνωριμίες, πρό πάν¬
των μέ Φραγκολεδαντίνους. Γνώ
ριΖε κα'ι ένανε πού τα είχε κα
Μπελεντιέ (τής Δημαρχίας) πη-
γαινοερχότανε πολλές φορές τή
μερά γιά νά μα2έψη τα κοιτούμε-
να στό δρόμο μισόγυμνα αύτά α-
ψυχα κορμιά μέ Ζωγραφισμένη
λά μέ τό Γαλλικό προΕενεϊο καί
πού άναλάμβανε νά προμηθεύη σε) ; την άγωνία στά όρθάνοιχτα νε-
Ρωμνιούς πιστοποιητικά,, πώς εί- ■ κρικα τους μάτια. Καί τα κορμιά
ναι Γάλλοι ύπήκοοι. Κ" ετοι ό έχ ι αύτά τα πήγαινε καΐ τα πετοΰσε
θρός δχι μόνο δέ μποροθοε να | μέσ στή θάλασοα τής Προκυμαί
βάλη χέρι απάνω τους άλλά καί | Ο(;.
οΰτες νά τούς μποδϊΖη νθ κυκΛο-
φοροϋνε λεύτερα. Γιαατό καΐ τα
πιστοποιητικθ αύτά
«λαισσε — πασσε»
τα λέγανε
Ή Γαλλία
βλέπεις, τα είχε καλά μέ τόν έχ-
θρό, γιατί τοϋ είχε προμηθεύσει
καΐ τοθ προμήθευε δπλα. Γιά νά
άποκτήσης δμως ένα τέτοιο πι-
στοποιητικό, έπρεπε νά τό άκρι-
βοπλερώαης. Εκμεταλλευθή! Γιά
νά πάρω λοιπόν κι έγώ στά χέρια
μου ένα τέτοιο, πλήρωσα άλάκερη
περιουσΐα. Τί νά έκανα; όμπρός
στή Ζωή, τώ χρήματα στή φοβερή
έκείνη οπγμή, δέν εϊχανε καμμιά
αΕΙα. Μέ τό χαρτΐ αύτό θά είχα
Κ' είχαμε προσέΕει, πώς, ένας
οπ' αύτούς πού κουδαλούσανε μέ
τό 2όρι στό σπίτι αύτό Σμυρνιοκό
μιτσα, ήτανε καί ό Άλής, ένας κι
τρινιάρης πλατσοκέφαλος, πού ώς
τίς 2 ΜαΤου 1919 ήτανε πολίτσια
(άστυφύλακας) στό καρακόλι (ά
στυνομ. σταθμό) τής ένορίας τοϋ
Φασουλα. Αύτάς ήΕερε καλά οέ
ποία σπίτια τής περιφερείας τοΰ
Φασουλα καί τοϋ γειτονεμούμενου
Φράγκο— μαχαλά κάθουνται όμορ
φα Σμυρνιοκόριτσα. Καί μέ αύτό
τόν τρόπο τα έΕόντωνε κιόλας.
2. Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΛΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΟΟΥΜΕ ΜΟΝΟ! ΜΑΣ - ΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ Χ6ΕΣ
Ο ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΟΜΙΛΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΓΟΠΚλΣ ΤΔΞΕΙΣ
"Ιούλιον τοΰ 1973 μία
νέκχ Δημοκρατία ξαναγεννιέται. Ά
ληθινή, στερεά, άξιοπτρεττής, Ικανή
νά προστατεύση γιά πάντ<ι την ζωήν, την τι,μήν, την γαλήνην, την1 περιουσίαν καί τοΰς καρπούς τού μόχθαυ σας. "Ας σταθοΰμε δλοι κοντά της. Άτπεΐδείξαμιεν δτι ήμπο ροΰμε νά κ'ερ'δίζωμιε μόνοι την έ- λευθερΊαν καΐ την ττρόοδόν μας. "Ας άττοδείιξωμεν ότι είμεθα αξιοί τού έ'αιιτού .μας, αξιοί τού εργου μας. "Οτι ήμττορούμιε νιά κυδ&ρ- νηθούμε ιμόνοι μας κ<χί νά είμεθα ΰπ.ρΰθυνοι διά την ζοιήν μας» Τα (Ανωτέρω ετόνισεν ό άντιπτρό εδρος τής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μα ΕΓΚΛΙΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡλΦΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ Την 2αν Ιουλίου 1973 καί ώ¬ ραν 6.30 μ μ. ένεκαινιάσθη είς τό 'Τποκατάστημα Πύργου Αθηνών τής Τραπέζης Πίστροκ Μεσογεί- (ον 2, έκθεσις φωτογραφιών -των κ.κ. Ι. Αποστολίδη, προϋσταμέ- νού τής Γραμμα,τείας τής Άσφα- λιστικής Έται.ρί-ας «Η ΒΜΠΟΡΙ ΚΗ» καί Ζ. Στρλα/ Προϊσταμέ- νου τοΰ τμήματος καταθέσπον καί σιαλλάγματος τοΰ Καταητήμ<ι τύς της Πύργου Αθηνών. Ό κ. Ι. Αποστολίδης είναι μέ λος τής Φωτογραφικής Έταιριας (Ε.Φ.Ε.). "Εχει τιμηθή μέ -τόν τί τλον Α.Φ.Ι.Α Ρ. κπι έδραβΕυθη είς πολλάς εκθέσεις έσΜτ,ρρ,κοϋ καί έΐοτερικοΰ. Ό κ. Ζ_ Στέλλκς ιείναι μέλος τής Φίοτογραφικής 'Ετ·αιρίης (Ε. Φ_Ε.). 'Ετιμήθη μέ τούς τί-τλους α'.Φ.Ι.Α.Ρ. καί Ε.Φ.Ι.Α.Ρ. καί μΓ πολλά χρυσά καί άργυρά μ?- τάλλια σέ Διεθνρίς έκθε'σεις εσω¬ τερικόν καί έ|(ΐ)τερ,κοΰ. Ή εκθτσις θά διαρκέση επί τρ! μηνον. κορέζος είς χθεσινή συγκέντρίοσι των εκπροσωπών τ«ν έτταγγΒλμα- τΐικών «αί έμποραδιομηχοονΐ'κών ό- μάδων των Αθηνών είς τό κινηιμα- τοθέατρον «-Παλλάς». Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΜΑΚΑΡΕ- ΖΟΥ ΆτΓευθυ.νάμ'ενος ττρος τούς κρντρωθρΛτ«ς ό κ. Μακαρέϊος. εν μέσω ένβουισιωδών έττϊυφη,μιών καΐ ϊητίοκοαυγών, ρ[,,Γ τα ι'/5ής: «Άγατττητο! ιμου φίλοι, Ζήτ(ο ή Δημοκρατία! Σεΐς διλοι, οί ά(ΤΓθτελοί)·/τες τάς παοαγοι γικάς δυνάμεις τής χώ¬ ρας, εχετε, ττερκτσότ^ρον τταντός αλλου, βαθυτέραν έτπγνωσιν τού τί έτπετολέσαιμ'εν δλοι μαζί ήνωμέ νοι, άδελφωμέ"Λ3ΐ/ συνεργαιζόμε- νοχ, καί τπροσηΐλωμένοι είς ένα με γΥ3)λον σικοττά^: την ττρόσδον τής Παττρίδος καί την ευημερίαν τοϋ ΛαοΟ Σεΐς, οί έτΓαγγελματίαι, οί εμ- ττοροι, οί βιομήχανοι, οί διοτέ- χναι, οί έργοίζόμενοι δλοι σεΐς ο δη.μιουργοί των ιμ·εγάλθ3ν οίικο·;αϋ|ι κων έντΓΐτΐιιιγιμ>άΓτων τής έξαετίας, έ-
ττρωτοστοοτή'σατιε καί ένικήοατε
είς τόν ϋττέροχον ειρηνικόν άγώνα
τής τπρο'όΐδου.
Εΐ.μϊχι εύτοχής διότι, διαπιστώ-
νω δτι καί ττά&ιν ττρωτοστατείτε
είς τόν κρίσιμον άγω-« ολοκλή¬
ρου τοΰ Λααΰ μας νά τπεριφρουρή
ση, μέ την ψήφον τού, τα έ,τπτεύ-
γματα αύτά τής οιί'κονοιμικής τού
ίτών, ή Δημοκρατία έταπεινώθη,
έχλεΐυάίσβη, έσύρθη, θ
καί έττυρπολήθη είς ιά ττεζοδρό-
ιμια.
Τόν Ίούλ'ον τού 1973 μία νέα
Δημοκρατία ξαναγεννιέται. Άληθι
νή, στιέρεα άξιοττρεπής, ΐκα«^ή νά
προστατεύση γιά πάντα την ζω¬
ήν, την τιιμήν,, την γαλήινην, τή"'
περιουισίαν καί τοΰς καρττοΰς τού
μόχθο όσας.
ΑΞΙΟΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΑΛΑΣ
. "Ας σταθούμε δλοι κοντά της
Ά—Εδεί'ξαιμ'εν· δτι ημπορούμε νά
κερδίσωμεν μόνοι τήν ελευθερία/
καΐ την πρόοδον μας.
"Ας αποδείξωμεν ότι είμεθα α¬
ξιοί τοΰ έαυτοθ μας, αξιοί τού ερ
γου .μας. "Οτι ημπορούμε νά κυ-
6ερ"/ηθο0με μόνοι .μας και νά εί¬
μεθα ΰττεύθυνοι διά την ζωήν μας.
"Ας διικαιώσωμ.ε τούς ττόθου';
τοΰ 'Ε,λληνισμοΰ μέ ενα ττβλώριο
ΝΑΙ στό Δημοψήφιοιμα τής 29ης
Ιουλίου.
ΝΑΙ στήν σταθερότητα, στήι··
προκοπή, στό «οικοκ,υριό, στήν έ-
νότητα, στήν γαλήνη, στήν έλει>θε
ρϊα.
ΝΑΙ στήν αληθ'νή κυριαρχία
τού Λαοΰ. ΝΑΙ στήν νέα 'Ελληνι
•/.ή Προεδρική Κοινο6ονλεντική Δή
μοκρατία. "Ας 6ροντοφτΑ>νάξουν αί
τταραγωγικαι δυνάμεις τού "Ε-
διθ'υς ιμας:
Ζήτω τό '' Εθνος!
Ζήτω ή Δημοκρατία!».
άναπτύξεως, τούς καρττούς τοΰ μό Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΜΙΧ. ΜΠΑ
χθου τού, τα ποίλύτι,μα άγαθά
τής κοινωνικής γαλήνης καΐ τής
έθνκής του ένότητος. 1
ΑΚΛΟΝΗΤΟΝ ΤΟ ΕΡΓΟΝ Ι
^ Αί παααγωγκκαΐ δυνάαεις τοΰ ( —3,^, ό οποίος εΐτπε τα άχόλου
'Έθνους δέν θά έττιτ.ρέιψουν νά φ,^.
«'Εξοχώτατε κύριε Άντιπιράε-
ΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ά<οΛούθως ώιμϊληκτεν ό ύπουρ- γός 'Εβνι.κής Οί<ονομίας επί θε¬ έμπτορίου κ. Μ·χ. Μπ<.λό- κύριοι έ<ττρ·£σωποι τοΰ 'Εμπορ- λοΟ «αί 'Ετταγγελ,ματικοΰ κόσμου τής χώρας, έβροντοφω/ήσατε ήδη ενα μιεγάλο «ΝΑΙ» είς τό δημοψή φιαμα τής 29ης Ίσυιλίου 1973. Τό ΝΑΙ αύτό ττροέρχεται άττό τοθς άνθρώπους οί όττοΤοι άττοτε- την στΓΟ'νδΐΛλιικήινι στήλην τού έ'λληνικοΰ λαοΰ. Πιροέρχεται τό ΝΑΙ άτπο τούς διαμορφωτάς τής καινής γνώμης, ττοΰ εΤσθε σεΐς· Υπήρξε μεγάλη ή κατασυικο- φό?ντηο-ις τής 'Ετηαναστόισεως ά¬ πό την 21 ην Απρίλιον μέχρι την Ιην Ίουνίου 1973. Μάς κατηγο- ροΰσαν διά δικτάτορας, δτι ήλθα με διά νά καθήσωιμεν είς τόν σδέρ κον τοϋ έλληνικοϋ λαού. Ή5η ηλ θε.ν ό χρόνος νά τού παραδώσω¬ μεν την εξουσίαν καΐ στενοχω- ροΰνται κατάκαρΐδα δι" αύτό τό οττοΤον Στενοχ"'Ρ'0^νται Ιατορικά σημειώματα Χωρίων και Κωμωπολ£ων ιίς τ;,ν Καππαδοκίαν ΤΟΥ κ.ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ διότι κατελύσαμ'Βν, άχι την Δημο¬ κρατίαν, άλλά την δ'κτατορίαν των 300 ο'ΐκογενειών τής 'Ελλά- δος, την δικτατορίαν αυτώ·/ των 300 οίκογενειών, οί όττοΐοι ενόμι¬ σαν δτι είχον τό δικαίωμα τούς πρωθυτΓουργικοΰς καΐ υττουργι- κούς θώκους νά τούς δίδουν είς τα τέκνα τους καΐ τούς έγγονους τους. Είναι φυσικόν αύτοι οί αν- θρωττοι νά στενοιχωρούνται. | Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ | ΚοΓτηργήσσιμεν. την δικτατορίαν τού ανωτάτου άρχοντος, ό όπτοΐ- ος ένόμι.σιεν ότι είχε τό δΐ'καίωμα νά λέγη ΟΧΙ είς τό 53% τοΰ έλ¬ λην ικοΰ λαοΰ. Καΐ λέγω τό 53%, διότι είναι πρόσφατον τό γεγο- νός ικαΐ τό γνωρίζουν καΐ τα παι διά μας. Αύτη, ικύρ,σι, είναι ή δικτατο- ρία την όποιαν κατέλυσεν ή 'Επα νάστασις τής 21ης Απριλίου δρε τής Κυβερνήσεως, άξιότι.μοι Ι 1967. ΠΕΡΙΚΛΞΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΤΛ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕ ΩΣ «ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΧΕΙ- ΡΟΤΕΧΝΙΑ» Λιειτοιογρϊ είς την «ϊθουσαν τού Ε.Ο.Ε.Χ. Είς έπιβλη-τ',κήν συγκέντρωσιν — έν τή αιθούση έκθέσε.ον τού Έιθνικοΰ Όργαντσ,μού Έλλην" κης Χειροτεχνίας — ετελέσθησαν τα έγκαίνι« π.ρωτοτύπου προί>α
λής, υπό τόν τίτλον «Θάλασσα καί
Χειοοτεχνία», την οποίαν ώργά-
νιοσεν ό Ε.Ο.Ε.Χ. επί τή εύκαι
ρία τοΰ έορτασμοΰ τής Ναντικήλ,
Εβδομάδος 1973.
Είς την τελετήν παρέστησαν ο
ΰπαρχηγός τοΰ Πολε.μικοΰ Χ«υνι
κου ύ.ιονηιΰαρχος κ. Π. Κόνιαλι,ς
— ύ οποίος καΐ έκήρυξε τήγ έ.τι
σημον έναρξιν λειτουργίης ττ,^,
έκθέσεΓος/ ό Πρόεδ,ρος τής Συμ
δουλευτικής 'Επιτροπής κ. Άπό
στο-λος Βογιατζής, ό ύπαρχηγός
τοΰ Λρχηγείου 'Ενόπλ.οον Δυ,άμε
ών, άντιστράτηγος κ. Ο. Μουρι-
κης, άρμόδιοι ύπηρεσιακοί Λαρα-
γοντες τοϋ Τομέοις Βιομηχανίας
τοΰ 'Τπουογείου 'Εθνική; Ο>λ
Ύομίας( έκπρόσοιπο· των βιοτεχνι-
κών όργανώσεων τοΰ κέντρου, τα
μέλη τής διοικήσειος τοΰ ΕΟΕΧ
και αλλοι ίκ,λεκτοί κεκλημένοι.
Όμιλών κατά τα έγκαίνια, ό
Πρύεδρος τοΰ Δ. Συμβουλίου τοΰ
Όργανισμοΰ Χειροτεχνίας κ. Δ.
Άγιθπετρίτης, βι' έμπνευσμένης
προσλαλιάς, εξήρε τόν ρόλον τής
παναρχαίας ναυτικής έπιδόσειος
των Έλλ^ηΛ'ΐον καί την άποίρασι-
στικήν συμβολήν αυτής τόσον είς
τούς θριάμδους των κατά θάλασ¬
σαν ΐθνικών άγώνοιν υπέρ τής ε¬
λευθερίας, όσον καί είς την δή
μουργίαν τής πολιτικής, οίκον αιιι'
κης καί κοινωνικής άκ.μής τοΰ έλ
λ.ηνισμοϋ, άνέκαθιεν καί έ'ίος τής
σήμερον· ,
Άκ.ρι6ώς δέ — ετόνισεν ό ό '
μ'.λητής — την ιστορικήν αυτήν
κατά θάλασσαν δράσιν τής έλλη
νίκης Φυλ.ής σκοπεϊ νά προβάλη
παρ«.στατικώς ή είο.κή αυτή έκ-,
θέσις τοΰ ΕΟΕΧ, ή όποία, υπό
τόν τίτλον «θάλασσα καί Χειρο
τ,ΐχνία», ρμφανίζει χαρακτηριστι
κήν σι-λλογήν έλληνικών χειρο-
τεχνημάτο)ν κ«1 καλλιτΐ'χνικών εί'
διον (ΐ.οτεχνίη;, είκόνιυν λυιΊνής τέ
χης κλπ,, των όποίιι>ν ή τε σχη
μ,ατσλογία καί ή διακοσμητική
μαρφολογία των είναι έμπνευσμέ
να·, έκ θαλασσινών θεμάτων καί
τής έν γένει έλληνικής ΰφαντι-
κής δραστηριότητος.
Ή αναφερομένη έκθεσις λει-
ιονργεϊ, μέ έλευβέςαν είσοδον,1
ζατά τάς έργοοσίμονς ημέρας καΐ
ό')ρας 9.30' π.μ. — 1 Ρ·μ. "«ι
Γ) — 8 μ.μ., θά διαρκέση δέ μέ-'
χρι τής προσεχθΰς Κυοιακής.
Όταν ήρθε ό ελληνικάς στρα
τος στή Σμύρνη, ό Άλής έφυγε
άπ' τό καρακόλι καί έκανε τόν κα
-,άσκοπο. ΣύχναΖε στά μεγάλα μα
γα2ιά τοϋ «Μπόν μαρσέ» κοί στό
μαγαΖί τοΰ Σολάρι, ποϋ κα'ι τα
δυό ήτανε στό Φράγκο — μαχα
λά. Καί στά μέν μαγαρά τοϋ
«Μπόν — μαρσέ» διαβάΖανε τίς
Εένες έφημερίδες κα'ι προλέγανε
τα μελλούμενα γιά την καταοτρο
φή μας, πού τα έτοίμαΖε ό Άρ-
μοστής Στεργιάδης. Στό δέ μαγα
Ζ τοϋ Σολάρι τοΰ Ιταλού ήτανε
ή σφηγκοφωλιά των κατασκόπων
' Ό 'Αλής λοιπόν στεκόντανε άπό
! Εω πότες στό ένα καί πότες στό
άλλο άπ' τα μαγαρά αύτά μ' ένα
καλαθάκι αύγα κρεμασμένο άπ'
τό μπράτσο τού, τόχατις πφς τα
πουλα, γιά νά σκεπάΖη τόν κα
τασκοπικό τού ρόλο.
Καί όταν πιά ό ελληνικάς οτρα
τος έφυγε άπ' τή Σμύρνη, τότες
πιά 6 Άλής Εεσπάθωσε κα'ι έκα¬
νε δ,τι μπ©ροϋσε γιά νά έΕοντώ-
ση τή Ρωμνιωσύνη.
(Συνεχί&τατ)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧίΓΕΝΗΣ
γκρειμισβή τό μέγα έργον πού έ-
πετέλιεσαν.
Δέν θά διακινδυνιεύσουν τήν ττρο
κοπήν, την ευημερίαν καΐ τήν εΰ-'
τυχίαν τού λαοΰ μας, τό άσφαλέςΐ
μέλλον τού "Εθνο·υς μας. |
Θά σταθοΰν, μέ τόν τεράστιον Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος χαιότητα, θεσμόν άπάνθρωπον, ο
όγκον των, άδιο-ιέεαιττον φράγμα λιέργεια, τοϋ ουγγραφέα. Σάν ' σον κΓ άν τόν δικαιολογεϊ, μιά
είς τάς^ σκοτεινάς δυνάμεις τής Μ,κραο,ότης, όμολογώ, πώς αί- ' κηλίδα, δπως καί νά τό κάνουμε,
πα,, *μι1,' Λ , , , ' σθάνθηκα κα'ι μίαν ύπερηφάνΒΐα. στόν έικπαγλον πολιτισμόν τών
Και σα θειμελι.ωσοιν την ττρα- , . ι
γ.ματ·<ήν την άληθΜήν Δημοκρατί Αύτές τ'ε ήθικέ(: και πνευματικες χρονων έκε.νων. αν τής δη,μβουργίας, τής έθ/ιχής άλλωστε άρετές τοϋ Ι. Μελδ, πού Γράφει ό ϊδιος: ένότητος, τής άγάττης, τής κοινω δέν είναι, άς πώ καί τούτο, τόσο νΐ'.<ής δικαιοσύνης, τής οΰσιαστι- ουνηθισμένες, τίς θυμοϋμαι κπί κης ελευθερίας, τής αξιοπρεπείας άπό άλλες προηγούμενες έρνασί καί τής ποοόδου. > ες Τ0υ Καί μα-λιστα έκείνην τι™
«Ό μεγάλος, ό άληθινός πολι-
τιομός. άνθίΖει άποκλειστικά στήν
κοπριά τής σκλαβιάς. Σ' αυτή τήν
ιδία τήν κοπριά θά μΓορέση ν'
Αυτήν τή* Δημοκρατίαν έπηγ- δ( ,Ίαιορία τής νηοου ... ανθοθολήση καί νά Ζήση άμάραν
γελθη ή 'Επανασταο-ις της 21ης
Άπρ'λίου. Αύτην ώραματίσθησαν
άλόκ,ληροι έλλην,,καΐ γενεαί. Αΰ-' Θέλω δΜω<: να σημειώσω καΐ την εχει ανάγκην τό "Εθνος. Αύ- κάτι δλλ0 άκόμη, πού μ' έκανε τήν την Δημοκρατίαν σύσσωιμος ό στοχαστικά νά σταματήσω, σάν έλλι-,νΐ'κός Λαός θά αναςττήο— την δτομο προβληματιΖόμενο πάνω στή μοϊρα τής ανθρωπότητος κα τα τούς καιρούς μας, καί κατά 29η.,,! Ιουλίου. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΤΗ π-Τ , , , τούς καιρούς, πού θά άκολουθή- Εις τας συχνας έπαφας και συ ναργασίας ιμέ τούς έ<τηροσώπους σουν με τ!ς τεραστ,ες έπιδράσε.ς σας, εχομεν, ήδη Λτπό καιρού έ-ι τής άναπτυσσομένης, σ' έναν ί- έν τή ττράιξΐι την άλη- λιγγιωδώς έπιταχυνόμενο ρυθμό θώς δηιμοκρατΐ'κήν δια5''καίσίαν συ ζητήαεως τ<α1 επιλύσεως των προ- σας. Τήι^ 29ηιν Ιουλίου καλούμεθα νά προο-δώσωμεν είς την διαδικα¬ τεχνολογϊας. Μιά κα'ι ΐσως δχι καί τόσον παράτολμη αίσιοζο^ία τού, σχετική μέ τό θέμα τούτο. Ό λΛγος, άναλϋοντας τήν πε- σίαν αύτην χαρακτηρςτ ύτπ-υθύνου ί>Ικλειαν έη0™ν· τον έ(ΡεΡε κα!
μερί'μνη·ς τής Πολιτείας.
οτήν ύπόθεση τής δουλείας κα¬
Κόπτοιον ' Ιούλ·σν, πρό ολίγων τα τήν κλασσικήν ελληνικήν άρ
ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΙ ΝΟΙΤΑΛΓΟΙ ΤΩΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
Δημ. Καιφοϋ, ό Άδραμυττινόο
Τού κ. ΑΝΔΡΐΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Είναι πιά κοινό μυστικό, θά λέ
γαμε, ότι οί "Ελληνες πού προέρ
χονται άπό τήν "Ανατολή, άπό
τήν Μικρασία γενικώτερα, είναι
όθεράπευτα νοσταλγοί τών ίερών
έκείνων μερών, πού άφησαν θε-
λημένα ή μάλλον άθέλητα, πρό
καί μετά τήν Μικρασιατική Κατα
στροφή. Κι' ή νοσταλγία τους αύ
τή γιά τ' άγια έκεϊνα χώματα τών
Πατρίδων τους, τα αίματοπότιστα
είναι βαθειά άποτυπωμένη στά
λογ'ις—λογίς κεΐμενά τους, πού
δημοοιεύονται στόν «Προσφυγικό
Κόσμο», άλλά κα'ι σ" αλλες περιο
δικές έκδόοεις τών Προσφυγικών
Σύλλογον.
Άλλ' ένα δρθρο, δσο καλοδια
τυπωμένο κι' άν είναι, δημοσιευ-
μένο σέ μιά εφημερίδα ή ένα πε-
ριοδικό, «χάνεται». Άντίθετα.
μιά έργασία συγχεντρωμένη καΐ
παρουσιασμένη σέ βιβλίο, όπωσ
δήποτε εχει άλλη άπήχηση' διαβά
2εται πιά προσεκτικά, πιό συστη-
ματικά.
Κα'ι είναι, εύτυχώς, πολλοί οί
νοσταλγοί αύτοι, πού «ανέστη-
οαν» τίς Χαμένες Πατρίδες τους
μέ τα βιβλία τους. Δέν μπορώ νά
τούς άναφέρω δλους, γιατί δέν
τους γνωρίΖω κα'ι δέν γνωρί2ω
καΐ τό έργο τους. Ένδεικτικά μό
νο θά άναφέρω τα όνόματα των: νω Ζεϊ «άπομονωμένος» στή μαρ
Νίκου Μηλιώρη, Γ. Χιωτάκη, Φ. ] τυρική μας Κύπρο μέ τή νοσταλ
Κόντογλου, Β. Κουκουναρά, Τιμ. | γία πάντα ριΖωμένη στήν καρδιά
Προυφυγικό στοιχείο, εν τούτοις
δέν «Εέκοψε» τους δεσμούς τού
μέ τούς συμπατριώιες τού καί
τήν γεννέθλια γή τού. Ό πόνος,
ή άγάπη καί ή άθεράπευτη νο-
σταλγία γιά τό Άδραμύττι τοϋ εί
ναι άποτυπωμένα ζ ω ν τ α νά
στό όμώνυμο αύτό βιβλίο τού,
πού έρχεται νά προοτεθή κι' αύ¬
τό σάν ένα πολύτιμο στολίδι οτό
Θηοαυροφυλάκΐο τής Μικρασιατι-
κής Βιβλιογραφίας.
Χαρή οτήν πρωτοδουλία τού κα
λοϋ Μικρααιάτη καί Άδραμυττι-
νοϋ κ. "Αθαν. Καρύλλου καί στήν
έξοχη πέννα τοΰ κ. Δημ. Κωφοΰ
δημιουργήθηκε αύτό τό ώραϊο 6ι
6λίο. Βιβλίο γραμμένο μέ άγάπη
καΐ πάθος! "Αν καί γραμμένο
οτήν «δύοκολη» καθαρεύουοα, έν
τούτοις διαδάίεται εύχάριστα. Δι
ότι εί»αι πολύ κατατοπιστικό καΐ
περιγραφικό. "Ολη ή κοινωνική,
έκκλησιαστική, έμπορική καί έκ-
παιδευτική δραστηριότητα τοϋ 'Ελ
ληνικώτατου στοιχείου τοϋ Άδρα-
τος, γιά πάντα, ό πολύχυμος, ό
Εωτικός άνθός τοϋ οικουμενικού
πολιτισμού, τής παναθρώπινης Ά
θήνας. Μέ μιά διαφορά. Τή μόνη
διαφορά, πώς αυτή τή φορά, θά
Εαναγυρίοη ό θεσμός αύτάς μέ τή
μορφή τής «άψύχου» δουλείας.
Τα μέσα παραγωγής, οί νεώτε-
ροι σκλάβοι, οί προ'ιδεασμένοι ά
πό τόν στοχασμό τοϋ μεγάλου
Σταγειρίτη αύτοι πού τούς αίχμα
λώτιοε σέ δύσκολες μάχες καί
σκοτεινές πειρατεϊες ό άνθρώπι-
νος νοϋς, φθασμένοι σέ άποδοτι
κή έντέλεια, μέ όλοκληρωμένο
τόν αύτοματισμό, θά γίνουν οί
«βαναυοουργοί», οί δουλευτές τής
ανθρωπίνης κοινότητος.
Τότε ή Άνθρωπότητα κυρίαρ-
Χή πάνω στούς άψυχους σκλά-
6ους κι άπελευθερωμένη άπό τή
σημερινή της δουλεία, θ' άΕιωθή
νά χαρή κάτω άπό ένα φιλάνθρω
πό ήλιο τή ζήση πού τή χαίρον-
ταν οί λιγοστοί τοϋ Ε' αίώνα. Κι'
ό κλήρος έκείνων των λιγοστών
θά γυρισθή σέ κοινό κλήρ0 όλων
των «υίών των άνθρώπων».
Όραματισμός, πού συναρπά-
2ει χωρίς δλλο!
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ
Οί Δήμαρχοι Κερατσινίου. κα'ι
Δραπετσώνος κ.κ. Παναγιώτης
Λεοντιάδης κα'ι Γεώργιος Παπαν¬
τωνίου προοκαλοϋν άπαντας τούς
Δημότας των δπως παραστοϋν
στήν ώργανουμένην ύπότής'Ενώ
οεως Ποντίων Πειραιώς συγκέν¬
τρωσιν καθ' ήν ό επί τής 'Εθνι-
κής Παιδείας ύφυπουργός κ. Κων
σταντϊνος Άσλανίδης θά ομιλή¬
ση μέ θέμα:
-Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
Ή έν λόγω συγκέντρωσις θά
πραγματοποιηθή τήν 10ην τρέχον
τος ημέραν Τρίτην κα'ι ώραν 8ην
Ζ ω ν¬
μυττίου καί τών πέριζ παρουσιά- Ι μμ· είς Τι1ν Ποντιακήν Στέγην
Πειραιώς (Καπετανίδου καί Σω¬
κράτους, Δραπετοώνα).
Μετό τό πέρας τής όμιλίας
τοϋ κ. ύφυπουργοϋ ό χορευτικάς
ζοντα! στό βιβιλίο αύτό
τα ν ά !
Ό κ. Δημ. Κωφοϋ, πετυχημέ
νος στήν Ζωή, μέ μιά καλή συγ-
κροτημένη οίκογένεια κα'ι αποκα
Β'
Ή Μονή αυτή άπό αρχαιοτά¬
των χρόνων εχαιρε ,μεγάλης αρ¬
χαί αλογικής άξίας καΐ επί αίώ-
νας ττροσήλκυε τό ενδιαφέρον των
περιηγητών καΐ άρχαιολόγων- τού
έξωτερικού ώς καΐ τών επισκέ¬
πτας τών ττέριιξ αυτής πόλεων,
.κωμοττάλεων καΐ χωρίων, Χριστια¬
νών κα'ι άλλοθρτνσκων··
Πε,ρΐ τού τρόττου τής Ιδρύσεως
τής Μονής ύπήΐρχε τταράδοσις ή
κάτωθι, -μιεταιξύ των κατοίκων τής
Κωμοπόλεως ώς καΐ των ττεριξ.:
"Κ Άγία "Ελένη ή .μήτηρ τοΰ Αύ-
τοκ'ράτορος Μεγάλου Κ ών) νού με
τα6αίνουσα είς Άγίους Τόπους
δ.ά νά επισκεφθή τα ϊερά .μέρη δ-
ττοΰ εζησε, έθκυματούργησε καΐ
εμαρτύρησε ό Σωτήρ τού Κόσμου
Θε.άνβρωτΓος Κύριος ημών Ιησούς
Χοΐ'στός, είχεν σταθμιεύση ττρός
άνάπταυςτιν καΐ διανυκτέρευσιν είς
τ Αν τοτΓοθεισίοί^ είς την όποιαν εί¬
ναι σήι'^ε'ρον .κτισ,μένη ή Μονή. Τή/
νύκτα κατ' δναρκ.η. παρουσιάσθη
είς την Άΐγίαν 'Ελένην ό Άριχάγ-
γελος Γαβριήλ ύττΐέδειξεν αυτής, δ
τι καιά την .μετάβασιν Της είς
ταύς Άγίους Τόττους θά εύρη είς
τό ση,'αεΐον τού δρους Γολγοθά δ-
ιτθ'υ εΤ,ναι κρι.ιμμέ.νος τόν Τίιμΐον
Σταορόν καΐ δττου θά τής ύττεδεί-
κα»υε. Καί ττριΟΓ/'ματι μεταβάσα είς
*Ιβροθ"όλυμα καΐ .μ'ετά πολλάς ε¬
ρεύνας ανεκάλυψε τόν Τί.μιον
Σταυρέν. Κατά την έπιστροφή-'
της είς Κων)~αλ'ν σταβμεύσασα
καΐ πάλιν είς τόν "διον ση.μεΐον
δπαυ είχεν διανυιχτερεύση κα.τά
τήν μετάβασιν της ε[ς Ίεροσόλυ-
μα ή Άγία "Ελένη είς ενδειιξιν Εύ
γνω·αοσύνης· ττρός τόν Ά.ρχάγγε-
λον Γαβριήλ άπεφιάσΐ'σε και διέτα
ξε νά άνεγερθή περικαλλής καΐ
Μεγαλοττρεττής Ναός είς Άλσίδι-
ον, είς ΣηιαεΤον δττου καΐ ιτάλιν
τής ύπέδειξειν ό Άρχάγγελος
κατ' οναρ τη.ς.
Κατά την έκοτκαφήν των θε'μιελ
ών τού Ναού είς μέσον τού "Άλ
σους εΤχεν· ευρεθή >μ!α άρκετά εύ-
ϋε.γέθης πέτρο δίχρωμος ερυθρά
καΐ χρύζί.σουσα καΐ ή όττοία ιμετά
την άττοττεράτωσ ν τής 'ΒκκλΓσί
σς είχεν τοποθετηθή είς τόν δς
ξιόν τοΐχον τού Ίεροΰ Βήιματος
καΐ μέ την τττώσιν δέ των Ήλια-
κώΜ άκτίνων έπ' αυτής έξέττειμτπεν
ψαισματαίγσρι.κάς άκτίνας έντός
τής "Ε<ικιληισίας αί οποίαι ττροε- κιάιλουν τον θαυιμασίμον των θεα- Τών. (Ό έκττονητής τού πονήιμα τος τούτου κατα την έπίσκεψη .μας διά τρροσκύνηιμα είς την Μο- νην τό Σχοληκόν έτος 1913—1' όα μσβητής τού έν Φλαβιανή Γυ ιμ'Λΐσίου (Ζντζίδερε) ύττήρξαμε α-ύτόττται μάρτυρες). Ή παράδοσις αύτη είναι Ιστο οικώς έξηκρ'βωιμένη, διότι καϊ μΐέχ-«ΐ σήιμε'ρθν καΐ οί τούρκοι ^<όμι> τής τρςριοχης άπιε·<άλουιν ι'ην Μονήν (Άγι):λήν Μονΐαστη- ρί) Μονή Άγίας 'ΕΙλένης. Αοτη συνετηρεΐτο κατά παράδο σιν έ< τής έττιχορηγήσεως των έ- κιάστοτε αύτοκρατόρων τής Κων) πόλεως ώς «αί των δωρεών καΐ άφ'ερκιμάτων των κατοίκω-^ των δι αφορών ττόλεων καΐ χωρίον τής Επαρχίας Καιααρείας καΐ έ< των έσόδων των κτηιμάιτων αυτής. Αργότερον ,μετά τήν κατάλη¬ ψιν τής ττερΐοχής ύττΌ των Τούρκων ότε καΐ ήρχισεν ό αττηνής διωγμός των Χριστιανών τής ττεριοχής υπό των κατακτητών, ή Μονή εΤχεν έ- ρΓ,αωθ,Ιι, οί ιμοναχοι δέ είχον άνα χωρήση είς τάς οικίας των καί ή Μονή είχεν τταρη'κιμ,άιση καΐ ττερι- εττέση είς άφάι.ιειαν. ΕΤχεν τταρα- μίίνη είς την Μονήν ό Ήγούμίνος τρρός φύλαξ,ν των κτισ-μιάτων καϊ ιώγ κτηιμάτων της. ^"Αργότερον ,μετά την πτώσιν τήν Κων)ττόλεως «αί την παραχώ¬ ρησιν υπό τού Μωά,μεθ των -ρονο μι«ν είς τούς χρ'ιστιανούς, καΐ κυ ρίως ό,ττό τοΰ 1720 καΐ εντεύθεν ήρχισεν ή άνακαίνισις των έρε.πω θέντων κτσμάτων των 'Ε.<κλτ>σι-
«ν καΐ Κελλίων τής Μονής ώς καΐ
των Σχοιλειοϊν·
Ούτω τό 1720 έττΐ Μητροττολι
τού Καισαιρείας Νεοφύτου καΐ με-
σολαβή.ο-ει τού τταρά τώ Βεζύρη
Κω-.·)ττόλεως Ταμάτ Ί μττραιχή,μ
Παο-α '<αταγοιμένο.υ ί< Νίο~ςλΐ- "ζ της Καισαιυείας καΐ τυγχάιι,οι/ τος ψ'λος τοΰ Μητροττοΐλίτου Νεο- Φύτοο, εξεδόθη Σουλτάν,ΚΟ/ Φερ- μά/·ον έτττρί-ον την έττισκει,ήν και άακαινσ.ν τής Μο,ής. Έ~ί δέ τής έττοχής τού Σο·υλτάινου τού καΐ των κατοίκων τής κωμοττόλεως την επισκευήν των κτισιμάτςον και μέ τούς γλίσχρους ττάρσυς της Μο νης. Διά την ατΓθττεράτωσιν ομως τού δλου ζρϊον άττητοΰντο ττολ- .λαΐ δαττάιναι καΐ διά τήν πληρω¬ μήν των ήιμερομ μσβίων τών τεχνι- τών κ(χ τών έργατών άττητώηο ττοιλλά χρηματα, ηναγκάσθη ώς £< τούτου, νά συνάψη δάνειον σεδα- στοΰ ποσού αττό τόν Ζάμττλουτον τοΰρκον τού χωρίου και ούτω έττε τεύχθη ή ττλήρης άτΓΟΤΓεράτωσις τής άνακαινίσεως τής Μονης Μέ¬ χρι τού 1540 ή Μονή μέ τα εσο- δά της συνετή.ρεΓ ττερι τα 50 όρ- φα'Λ καΐ απορα παιδία τής ττΘρι οχής καΐ τα όμόρφωνε τταρέχουσα τα νάματα το- 'Ελληνσχιριστιανι- κού ποΐλιτισιμού. Τό δέ 1844 έν- σκύψα'/τσς ε>ίς τήν ττεριοχήν μεγά
λου λπμοΰ ή Μονή ηναγκάσθη καί
πάλιν νά διακόψη την λειτουργίαν
τοΰ Σχολείου καί τού Όρφανο-
τραφςίου μέχρι τού 1847.
Τήν έττοχήν εκείνην κατά καλήν
τύχην έπασκ.έφθη την ττβριοχήν καΐ
δή την Μονήν των Ταξιαρχών ενας
ΡώσσΌς ΤΓεριηγη'Γής ονόματι Πέ-
τρος Άλειξάνο·ρο6ιτς, δστις έττ,-
σκειφ.θεΐς τήν Μονήν καί ίδών τήν
άξιολύττητον κατάστασιν της( έλυ
πήθη καί επιστρέψας είς Κων)πο-
λιν ένήργη<τε δ'<ά τού ττρβσβευ- τού τής Ρωσίας καΐ έττέτνχε νά χορηγηθή τταρά τού Αύτο<ράτο- ρος τής εττοχής έκείκης ή τταρα- χώρησις αδείας διενεργείας έρό- νού άνά πάσαν την Ρωσσίαν· Ό "Ανθιμος άμα τή λήψει τής αδείας .μετέβη είς την Ρωσίαν κα' τή συνίδρομή Θε&σε6ών γυναικώ·/ συνέλειξε άρ<£τά σεδαστά ττοσά καΐ έττιιστρέψαν είς τήν Μονήν έ- ξώφλησεν κατ' αρχήν τό χρέας τού Ταύρκου δανεΐιστού καΐ μέ τα έναττσμείναντα ττοσά χρηιμάτο·/ ττροέδη είς την αγοράν χρυσόν άρτοφορίου, έζωγραφήθη μία εί- κ.ών εικ δωδειοο: τεμαχιων άττϊικον! ζουσα δλους τούς Άγίους τής ΧριστιοΝθσύνης. καΐ διάψορα σκ·εύη καΐ άμφια κ.λ. άντικείιμενα χρήσ ιμα διά την Μονήν. 'Εττίσης έφρόντισεν δα τήν άν'έγ'ερισιν δι- δα<τη.ρίου τού 'Ειλλη.ν<ικοΰ Σχολεί¬ ου έγαλοχούντο .μέ τα νάματα τού 'Είλληνσχριοτιανακΰ Πολιτι- σμοΰ τα τταιδιά τής ττεριφερείας ίι· ττό τού Άρχΐ'μανδρίτου Άνβίμου άττό τοΰ 1852 — 1864. Τό δέ 1865 είς 6αβύ γήρας ηαρψ^τ τής Ήγουμενίας καΐ άντ' αυτού ύ- ττό τού Παρθενίου ώς διδάσκαλος ό Πρόδρομος έξ Ίνιτζέσου όστις καϊ έδίδαξε μέχρι τού 1867 Α¬ ποβιώσαντος δέ τοΰ *Ηγου.μένου Παρ>9ενίου τό 1871 διωρίσθη ή·
γούμενος ό Κοσμ.κός έι< Καισο- ρΐϊίας Μιχαήλ ΚεσίσογνΧου, ό ό- ττοΐος ήγοτ.(μόνειυσε μέχρι τού 1874, δστνς ιμε«' εξάμηνον άητελύ Θη καΐ άντ' αυτού καΐ πάλιν ό "Α© .μσς. Τό 1880 ό Μητροττολίτης Κσι- σαρείας Εύστάιθιος Κλεόβουλος διώρ.σεν Ήγούμβνον τόν έκ Πά- φρας τής "Επαρχίας Άμασείσς "Άλ.'9 .μόν καΐ μ£τά εξάμηνον άνέ- λαδεν και ττόιλιν ό "Ανβιμος Ή ο·ί«ονοιμΐ"<ή κατάστασις δμως της Μο^νής καϊ τού Σχολείου δέν ήτο είς άνθηράν κατάστασιν καϊ *Τ- χεν πολλάς δυσχερείας νά άντιμε τωττίστι τή^ διατροφήν τών μοθη· τών κα'ι των όρφανών. ΑΛέχρι δέ τού τέλονς τοϋ 1891 ήγοίΐμενεύ- σας άττίδΐωσε είς 6α80 γόρας. Μ;τά τό-/ θάνα'Όν τού 'Ανθί.μου διωρίσθη Ήγούιαιενος ό έκ Καισα ρείας Χ" "Ανθιαος όστις διηύθιι νέ την Μονήν μέχρι τού 1899- Έ ττειθή δμως ήτο πολΰ ύττίρήλιξ έ- δοηθεΤτο είς τα καθηχοντά του υ¬ πό τού Ίερίως της 'Εχκλησίας τού χωρίου Ταξ.άρχη Παττα Κων)νον. Κατά τό 1 898 κατά την ττανήγιι Ρ'ν ή όττοΐα έτελεΐτο τήν εορτήν τού Μιχαήλ Άρ,χαγγέλοι/ είς την Μονήν ικατάτπν ττροσκλήθΐως του Μητροπολίτου Καιισαρείας 'Αει· μνήο-του Ιωάννου είχον ττορευρεβη καΐ τα ιμέλη τού Μητροττολιτικοί) Συμδοκλίου οί κ.«. Νι.κόλαος Ί»- ακε'μίιοης έχ ΚερμΊρα, ό Γεώργιος Ούραήλογλου έ< Κα.σορείας καΐ ό ΆΛτστιάςτιος Μ. Αεοίδης καΐ γε νομένης συζητήσεως διά την μΐ «ΰρΊ,βμον λειτουργίαν έν γένει τήί Μονής καΐ τού όρι}>ανο>τρο<|>ε!ου Τ<ΛΙ Ταξ αρχών ττσ-ρσυσία καί τών ττροο τού χωρίου ά/ττεφασίσθΊ έ» Ποντιακός Όμιλος "Αθηνών θά τεστημένα παιδία, καθως μαθαί- εκτελέση Ποντιακούς χορούς συ- νοδεία ποντιακής λύρας. ΚαΖαδέλη, Τ. ΜουμτΖή, Κ. Ίορ- δανίδη, Άπ. Λεονταρΐτη, Γ. Σγου ρίδη, Στεφ. Παπαδόπουλο, γιά νά Γεριοριστώ μόνο σ' αϋτούς. Πολλά λοιπόν τα βιβλία, πού δι δάσκουν σέ μάς τοος νεώτερους τί ήσαν αυτές οί Χαμένες ΠατφΙ- 6ες, τί θησαυρό κλείναν «μέσα» τους, τ ι οφύίου·σα 'Ελληνικότη- τα εϊχαν. Τελευταία χαρή ο' ένα Κύ- πριο φίλο μου άπθκτησα ένα θαυ μασιώτατο βιβλίο, πού μιλα κι' αύ ϊό γιά μιά Χαμένη Πα,ρίδα τής Άνατολής: τό Άδραμύττι! Συγ- γραφέας τού ό κ. Δημ. Κωφοΰ, πτίύ αν κα'ι Ζε? μακρυά άπ' τόν 'Ελλαδικό χώρο (2εϊ μόνιμα στήν Κύπρο), καί μακρυά φυσικά άπό Λυμπατριώτεα τού καί γενικά τό τού γιά τίς ά Ε έ χ α σ τ ε ς Πατρίδες (άπορρίπτει τόν νεολογισμό: Χαμένες Πατρίδες, διότι έΕακολουθεϊ νά πιστεύη σέ θ α ύ μ α τ α, σέ χίμαιρες, κα- θώς λέει στό τέλος τοϋ θιβλίου του). Ή φθορά τοϋ χρόνου έφε- ρε κα'ι σ' αυτόν ό,τι κα'ι σέ κάθε ανθρωπο τής ήλικίας τού: τα κα- κά τοϋ γήρατος "Ετσι σχεδόν τυ φλός δέν μπορεί πιά νά καταγίνε ται στήν προσφιλή του άσχολία: τό γράψιμο- Ό Δάσκαλος τοϋ Άδραμυττιοΰ έχαοε τό φώς του καί βλέπει πιά μέ τα μάτια τής ΥΠΑΓΟΓΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙ τ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΔΓ (ΐτΓθφ·άσεως των ύτρουργώ" Εθ/κής Οίκο'ΛΐμΙας κα'ι Οικονο¬ μικήν, κατά τόν τταρεΐλθόντα Μ ού νιον: — 'Ενεκιρίθη βάσει τού Ν.Δ. 2687)53 ή είσαγωγή ίδιωτικών κ·ε ' φοιλαίων έ< τού εξωτερικόν συνο-] λικοΰ ττοσοΰ 9.786 877 δοΛλαρ; ών. — 'Υπήχθησαν είς τάς δ'ατά- ξεις τού Ν. 4171)61 ίδιωτικαΐ έ- πΐνδύσεις ΰψους 1.266.500000 δραχ.μ. — 'Εχορηγήίδη σίικονο·μική ενί¬ ψυχής του, πού είναι οτραμμένα [ σχΥσ^'Α &ά?*[^Ζ°~ ^'Ν' 147)67 πάντα στό άγαπημένο το1. ΑΔΡΑ ΜΥΤΤ.Ι... γ κ<χ; τ Οιίκονομικ ε/ σχι,απ των «ατοίκων καΐ -ρΟ- σωτΓ..<ή ίΡΎΟ!σ;α τω.^ έττΒσχευάσθτι σαν τα έρειττω.9·ίντα κτί.σματα Έ ττειδη δμως ττρός έτπά^5ρωσ,ν'τής Μονης δέν ττροσήρχοντο δέ Μθνα- Χ»ι Π Μο.,ή μετ,ετράττ,η είς γυνα,. κ£.«/ Μ3,.ήν ύττό την ΉγουμΣνίαν τού _ Παττα,^ραι,μίου. Παρέμε -/εν δέ ως τΟιαύτη έτΓ! τρ,οκονταπεν- ταετιαν. Μετά δέ τόν θάνατον τού του δστ,ς ^ ήγου,μό^υοιεν μέ ΧΡ, τοθ 1798, τή μεαολαδ^, των Κε,ρμ,ριωτ»/ διωρίσθη Ήγού- μεν-ος ό "Ανθ,μος έτΓ,.,«λούμενος (Τζΐν ΤζακμΛ<) λόγω τής μεγά. λης τού δ-α,ττηρ,ότηαος καί ΐκα- νοτητος τον. Μέ τήν συν,5ρομήν «. «υρ.«ς τή, Κερμ,,ρ,^ών κ«1 τώ-, τπερ· χώρον ττεριετοί,χ,οαν τούς ά- γρους τής Μθι/ης κα; έδηιμιού Άνδρέρ/. 'βλ Ταταρΐδης καΐ Ν.Δ 1312)72, υπό μορφήν έπιδοτήσεως έπιτοκίων επι δα : ακών κεφαλαίων ίδιωτικαϊ έττενδύ-' σεΐς σννολικοΰ ύψους 909.830 ι 397 δρχ. Ι :μεγ6Λους δεν5ρο,κήπα °:<ΐ των έσόδων αυτών καΐ των κτ.σματκν σ^εττηροΰντο οί Μο- ναχοι. Τό 1827 κατά τόν έτπσι.μδάν- τα τροΐμακτικόν σειισ,μόν ό Τρού λος τής Έκ.<λη.σ,ας. τό Παρεκκλή σιον των "Αγίων Άναργύρο·/ κσ1 -δ α τότε Ήγού,μενος ^Ανθι,μος επεχείρησε ,μέ τήν _ρ^ έρτασίαν των μονοοχών Τ) Ή αντικατάστασις τού ρήΛι^ος 'Α.νθίμον ύττό το0 έ< ν'ασού Μονιαχού Ξενσφώντος ΠαίΦενίου. 2) Νά γίνη ή ό—ογραψή τής τΓϊρχίΧΓΪας τής Μονής καΐ άχίινητος καΐ τταραδοθη διά ττρωτοκόΙΧλσυ είς τόν ανωτέρω 3) ΟΊ άγροί καΐ τα ϊηΓΟλο^0 άγροτι.χ,ά κτηιματα της Μσνης ™ δίδωντα1 ιμ'ε'σ'ακά διά ττλειοδοτι· κή-ς δτ-υοττιρααίας διά τό τής Μο·νής. έφόςτον ή έογεια των άγρών ήτο άνέφ"1"^ 'Εττίσης τα συγκεντρούμενα ΧΡΊ' ματα κατά τάς ττανηγύρϊις «*' ί- ορτάς νά .μή κατασττατοίλώντα1 "' λογίστως Λλλά νά διστίθεναι δ[β τάς έττισ<ευάς καΐ εϋττρεττ|0ν τών κτιρίον. 'ΕτΓί'σης ύά$ιΦα' ωρισμένα» ά— οφάσεις ττερΐ τ* *' σωτερ·'<ού κανονιιο-μού διά ρυβαον λειτουργίαν τής Καΐ έττειδή ό Ναος τής Μονης *' εΤχεν Κσιμηπαναρίον ό εύρισκόΐ"" νος κατά την. τελετήν έχ Μ01^ σκης ττρούχων Άγαθάγγΐλος ^ τζητζόγλου έδώρησεν δώδεκσ χρυσάς λίρας δα την κατσσ^ τοΰ Καμτταναιρίου, οί δέ κ κ βραάιμ Νεφτιτόγλου κσ)1 Π. γουρλόγλου ανέλαβον την ήν τής δεξαμενής τού κττποΐ' την λιθάστρωσιν τού Μονής.
ΤΗΣ ΕΑΠΙοΟΣ ΔΙΑ ΤΝΗ ΠΝΕΥΜλΤΙΚΗΝ ΖΟΗΗ
Ε1
"Ας οτρέψωμεν τα βλέμματα
καΐ πρός την φιλοοοφίαν διά νά
τα ίδωμεν ποϊοι έκ των άρχαιων
καί νεωτέρων φιλοσώφων μεταδί
δουν μήνυμα έλπίδος ή αντιθέτως
επαγγέλλονται τόν άπαισιόδοξον.
Ελπίς καί άπελπισία, αίαιοδοξια
καί άπαισιοδοξία προκύπτουν, ώς
πρακτικά πορίσματα έκ της έρμη
νείας τοϋ κόσμου καί τής £ωής
πού έηιχειροϋν αί διάφοραι κο-
αμοθεωρίαι των φιλοαόφων.
Κάθε δέ κοσμοθεωρία άντικα-
τοπτρίΖει τόν χαρακτήρα, την νο¬
οτροπίαν! την ψυχοσύνθεσιν εν
γένει καί τας υποκειμενικάς προ-
τιμήσέις των φιλοοόφων. Πάντως
υπεράνω των προσωπικών αντι¬
λήψεων καί προτιμήσεων των φι-
λοοοφων μία κοινή πίστις δια-
πνέει τα μεγάλα φιλοσοφικά αυ-
οτήματα άρχαϊα καί νεώιερα πκ-
ρί τής υπάρξεως τοϋ Θεοΰ, τοθ
ήθικοϋ νόμου καί τής πνευματι-
κης φώοεως τού άνθρώπου.
Είς την πλατωνικην φιλοοο
φίαν ό κόσμος είναι το εϊδωλον
καί ή σκιά το ΰάρχετύπου κόσμου
των ίδεων καί έπομένως ό χρό
νος είναι κάτι τό άστατον, παρι-
στα την διαρκή ροήν τού γίγνε-
οθαι έναντι τής αίωνιότητος.
Είς τόν κόσμον λοιπόν τού γί
γνεσθαι, είς τόν οποίον τίποτε
δέν είναι οταθερόν και μόνιμον
δέν θά ύπήρχε περιθώριον έλπί¬
δος και αίαιοδοξίας,, εάν άπετέλει
οκοπθν καθ' εαυτόν, χωρία την ά
ναφοράν πρός την αΐωνιότητα.
Είς τόν κόσμον αυτόν τής αίσθη
τής πραγματικότητος,, ή ιμυχή έκ-
πληροϊ την θητείαν της καί α¬
ληθής οκοπός αυτής είναι ή άνύ
ψωσις μέχρι τού αίωνίου.
"Ο κλήρος ημών είναι νά έπι-
Ζητώμεν ένα τέρμα' τελικός στα-
θμός είναι τό θείον πού αποτελεί
καί την πηγήν τοϋ άληθοϋς, τοϋ
ώραίου καί τοϋ Ογαθοΰ. Ο β'ιος
τού φιλοσόφου πρέπει νά είναι
«άσκησις είς τό άποθνήσκειν» δή
λαδή ή πνευματική ανύψωσις υ¬
περάνω τοϋ αίσθητοϋ κόσμου έν
τή προβλέψει τοϋ αίωνίου.
«Διό καί πειρδσθαι χρή ένθέ-
νδεν έκεϊσε φεύγειν δτι τάχιστα
φύγη δέ όμοΐωαις τώ Θεώ κατά
τό δυνατόν» (Θεαίτητος)
Μέ θαυμάσιον τέχνην περιγρά-
φει ό Πλάτων είς τόν κλασσικόν
ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ
του διάλογον .φαίδων» τάς τελευ
ταίας στιγμάς τοϋ Σωκράτους είς
τήν φυλακήν διαλεγόμενον περί
αθανασίας τής ψυχής. Περί τού
διαλόγου αύτοϋ πού αποτελεί αίώ
νιον μνημεϊον τής ύπερόχου προ-
οωπικότητος τοΰ Σωκράτους λέ
γει οοφός Έλληνιστής: «Ουδέν
ύπάρχει είς τήν αρχαίαν καΐ νε-
ωτέραν τραγωδίαν, είς τήν ποίη¬
σιν ή κα ίτήν ιστορίαν άμιλλώμε
νόν πρός τάς τελευταίας ώρας
τοϋ Σωκράτους. δπως τάς περι-
γράφει ό Πλάτων».
Ό άνθρωπος λοιπόν λόγω της
συγγενείας του πρός τό θείον καί
ώς φορεύς θείας καί άθανάτου
ψυχής μετ'έχει τοϋ νοητοϋ κό¬
σμου καί άνέρχεται πρός αυτόν,
διά τού ίεροϋ καί σφοδροϋ πά-
θους τοϋ έρωτος, πορευόμενος
διά των άναβαθμών πού περιγρά-
φει ή Διοτίμα είς τό «Συμπό¬
σιον» τό ύψιστον αύτό έργον
τής δημιουργικής πε^ογραφίας δ-
λων τών αίώνων. τό άνυπέρθλη-
τον εις δύναμιν καί κάλλος (1)
Είς τόν τελευταίον άναβαθμόν
πού είναι τό τέρμα τής έρωτικής
μυσταγωγίας θά αντικρύση ή ψυχή
τό άπέραντο πέλαγος τοϋ κάλ-
λους.
Άπό τό ύπερφυές αύτό κάλ¬
λος, ή εύρισκομένη ψυχή έγγύ-
τατα τού Άγαθοϋ καί τής άληθεί
άς τρέφεται έξ αυτών, καρποφο-
ρεϊ άληθινήν αρετήν καί γίνεται
θεοφιλής καί άθάνατος.
Πρέπει νά σημειωθή ότι ή
πλατωνική φιλοσοφία παρά τα κε
νά καί τάς άδυναμίας της, έφθα
σεν είς τοιαϋτα ϋψη μεταφσσικών
ένοράσεων, ώοτε δικαίως οί Πα-
τέρες τής "Ανατολικώς καί Δυτί
κης 'Εκκλησίας θαυμάέουν τόν
Πλάτωνα, τόν αποκαλοϋν θείον
καί τόν θεωροϋν Πρόδρομον τοϋ
Χριστιανισμόν Είς τόν αιώνιον πό
λεμον τοϋ καλοϋ κα'ι τοϋ κακοϋ
ό Πλάτων μέ τό έΕ,αστράπτον ύ-
περκόσμιον μεγαλείον τής φιλο-
σοφίας του εύαγγελίζεται αγαθάς
ελπίδας διά τόν τελικόν θρίαμβον
τοϋ Άγαθοϋ.
(Συνεχίζεται)
1. Τζίλμπερ Μάρραιν: Ίστορία
τής Άρχ. Έλλην. Λογοτεχνί
άς. Μετάφρ. Σ. Μενάρδου σε
λίς 306.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
τού Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΜΑΡίΤ.ΥΡΙΕΣ
ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
37
18. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ
Ό Γεώργιος Δαράκης γεννήθα τήν προοτασία τής Ζωής μου, άλ
λά κα'ι τών δύο γυναικώνε πού εί
κε στό 1898 στή Σμύρνη,
μάς τα ίστόριοε στό 1973
Καί
πού
τώρα είναι 75 χρονώ καί κάτοι-
κος Χαϊδαρίου Αθηνών.
Μετά την καταοτροφή τής
Σμύρνης, πρόσφυγας πήγε στό
Ήράκλειο Κρήτης, όπου διετέλε
σε Πρόεδρος τοϋ Προσφυγικόν
Συνδέσμου τοϋ Ν ομού Ήρακλεί
ου. Μέ Γραμματέα δέ τόν Γεώρ
γιο Μπαλοϋρδο, Βουρλιώτη, έ·
νέργηαε ατή διανομή των κλή-
ρων γής στοθς αγρότες πρόσφυ
γες (1923 - 1926). Άπό τό
1929 κάτοικος τοϋ Αίγάλεω καί
ένας άπό τούς πρώτους οίκιστέο
τοϋ Συνοικισμοϋ τούτου.
1.- ΤΟ ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ ΓΑΛ
ΛΙΚΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΟΥ
ΣΟΥ ΕΣΩΖΕ ΤΗ ΖΩΗ
Τώ σπίτι μας ήπανε στό Μπουλ
6άρ — ■Αλιόττι κοντά στήν Πούν
τα. Στήν άναμπουμπούλα λοιπόν
έκείνη τής Σμύρνης δταν μπήκα
νέ στήν πολιτεία οί Τσέτες και
σκοτώνανε. άτιμάίανε κι κλέδα
νέ ,πήρα τή μητέρα μου καί την
άδελφή καί πήγαμε στό σπίτι τοϋ
άξάδερφοϋ μου Δημητροϋ Καπε-
τανάκη, πού ήτανε κοντά οτό
μεγάλο κήπο τοϋ Γαλλικοϋ Προ
Εενείου. έκεί οτά Τράοοα. Σκκ
χά μαΖί μου. ΓΊατί, ό έχθρός έμ-
παινε στά σπίτια των Ρωμνιώνε κ'
έκανε δ,τι ήθελε.
2.- ΚΕΝΤΡΟ ΠΑ ΟΡΓΙΑ ΚΑΙ
ΕΞΟΝΤΩΣΗ.
Έκεϊ κοντά στό σπιτι τοϋ ά
ξαδέρφου μου ήτανε ένα σπίτι με
γάλο κάποιου πλούσιου Ρωμνιοϋ,
πού πρόλαβε κ' εφυγε άπ' τή
Σμύρνη πρίν άπ" την άναμπου¬
μπούλα. Αύτό λοιπόν ό έχθρός τό
μεταχειρίστηκε γιά κέντρο νά δια
σκεδάΖουνε οί άξιωματικοί καί οί
μπέηδες μέ όργια, νά ίκανοποιοϋ
νέ τίς σαρκικές τους όρέΕεις καϊ
νά έΕοντώνουνε τίς Ρωμνιές
Σμυρνιοποϋλες.
Βαλτοί Τοϋρκοι Σμυρνΐοί, πού
Εεύρανε ποϋ κάθουνται ώραϊες
Σμυρνιοποϋλες, μπαίνανε μέσ'
στά οπίτια
καί τίς παίρνανε
μέ τό Ζόρι γιά νά τίς πδνε ατό
κέντρο αι,τό. "Οσει: λοιπόν δέν
θελανε νά πανε τίί σκοτώνανε.
Μά κι αν λάχαινε κα'ι πηγαίνανε
έκεϊ καμμιά, κι αυτή άρνιώντανε
νά υποκύψη, τότες τηνέ πετού-
σανε άπ' τό άψηλό μπαλκόνι τοϋ
σπιτιοϋ, νά πέση στό λιθόστρωτο
τού δρόμου καί νά τασκιοτή.
Εμείς, κλεισμένοι πιά μέσ' στό
φτηκα, πώς αυτού θά έχωμε με | οπίτι, ακούαμε τίς άγριες στριγ
γαλείτερη άσφάλεια. Μά κα'ι ό ά | γλιές των δυστυχισμένων κορι-
ξάδερφός μου είχε έκεϊ στή γω τσιών. Κι' άπ' τα μισόκλειστα
νιά της όδοϋ Τράσσα κα'ι όδου
Σαρνώ ένα όχτάρικο (ψιλικατΖή-
μπατΖούρια θλέπαμε τό τραγικό ρί
Ε,ιμο των κοριτσίστικων κορμιών
δικο) πού ήτανε τό καλλίτερο καί Ι άπ' τό μπαλκόνι. Ό άραμπάς τοϋ
Εακουστό τής Σμύρνης, καί έτσι.
είχε πολλές γνωριμίες, πρό πάν¬
των μέ Φραγκολεδαντίνους. Γνώ
ριΖε κα'ι ένανε πού τα είχε κα
Μπελεντιέ (τής Δημαρχίας) πη-
γαινοερχότανε πολλές φορές τή
μερά γιά νά μα2έψη τα κοιτούμε-
να στό δρόμο μισόγυμνα αύτά α-
ψυχα κορμιά μέ Ζωγραφισμένη
λά μέ τό Γαλλικό προΕενεϊο καί
πού άναλάμβανε νά προμηθεύη σε) ; την άγωνία στά όρθάνοιχτα νε-
Ρωμνιούς πιστοποιητικά,, πώς εί- ■ κρικα τους μάτια. Καί τα κορμιά
ναι Γάλλοι ύπήκοοι. Κ" ετοι ό έχ ι αύτά τα πήγαινε καΐ τα πετοΰσε
θρός δχι μόνο δέ μποροθοε να | μέσ στή θάλασοα τής Προκυμαί
βάλη χέρι απάνω τους άλλά καί | Ο(;.
οΰτες νά τούς μποδϊΖη νθ κυκΛο-
φοροϋνε λεύτερα. Γιαατό καΐ τα
πιστοποιητικθ αύτά
«λαισσε — πασσε»
τα λέγανε
Ή Γαλλία
βλέπεις, τα είχε καλά μέ τόν έχ-
θρό, γιατί τοϋ είχε προμηθεύσει
καΐ τοθ προμήθευε δπλα. Γιά νά
άποκτήσης δμως ένα τέτοιο πι-
στοποιητικό, έπρεπε νά τό άκρι-
βοπλερώαης. Εκμεταλλευθή! Γιά
νά πάρω λοιπόν κι έγώ στά χέρια
μου ένα τέτοιο, πλήρωσα άλάκερη
περιουσΐα. Τί νά έκανα; όμπρός
στή Ζωή, τώ χρήματα στή φοβερή
έκείνη οπγμή, δέν εϊχανε καμμιά
αΕΙα. Μέ τό χαρτΐ αύτό θά είχα
Κ' είχαμε προσέΕει, πώς, ένας
οπ' αύτούς πού κουδαλούσανε μέ
τό 2όρι στό σπίτι αύτό Σμυρνιοκό
μιτσα, ήτανε καί ό Άλής, ένας κι
τρινιάρης πλατσοκέφαλος, πού ώς
τίς 2 ΜαΤου 1919 ήτανε πολίτσια
(άστυφύλακας) στό καρακόλι (ά
στυνομ. σταθμό) τής ένορίας τοϋ
Φασουλα. Αύτάς ήΕερε καλά οέ
ποία σπίτια τής περιφερείας τοΰ
Φασουλα καί τοϋ γειτονεμούμενου
Φράγκο— μαχαλά κάθουνται όμορ
φα Σμυρνιοκόριτσα. Καί μέ αύτό
τόν τρόπο τα έΕόντωνε κιόλας.
2. Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΑΛΗ
ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΟΟΥΜΕ ΜΟΝΟ! ΜΑΣ - ΔΙΕΚΗΡΥΞΕΝ Χ6ΕΣ
Ο ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΟΜΙΛΟΝ ΠΡΟΣ ΤΑΣ ΠΑΡΑΓΟΠΚλΣ ΤΔΞΕΙΣ
"Ιούλιον τοΰ 1973 μία
νέκχ Δημοκρατία ξαναγεννιέται. Ά
ληθινή, στερεά, άξιοπτρεττής, Ικανή
νά προστατεύση γιά πάντ<ι την ζωήν, την τι,μήν, την γαλήνην, την1 περιουσίαν καί τοΰς καρπούς τού μόχθαυ σας. "Ας σταθοΰμε δλοι κοντά της. Άτπεΐδείξαμιεν δτι ήμπο ροΰμε νά κ'ερ'δίζωμιε μόνοι την έ- λευθερΊαν καΐ την ττρόοδόν μας. "Ας άττοδείιξωμεν ότι είμεθα αξιοί τού έ'αιιτού .μας, αξιοί τού εργου μας. "Οτι ήμττορούμιε νιά κυδ&ρ- νηθούμε ιμόνοι μας κ<χί νά είμεθα ΰπ.ρΰθυνοι διά την ζοιήν μας» Τα (Ανωτέρω ετόνισεν ό άντιπτρό εδρος τής Κυβερνήσεως κ. Ν. Μα ΕΓΚΛΙΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡλΦΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ Την 2αν Ιουλίου 1973 καί ώ¬ ραν 6.30 μ μ. ένεκαινιάσθη είς τό 'Τποκατάστημα Πύργου Αθηνών τής Τραπέζης Πίστροκ Μεσογεί- (ον 2, έκθεσις φωτογραφιών -των κ.κ. Ι. Αποστολίδη, προϋσταμέ- νού τής Γραμμα,τείας τής Άσφα- λιστικής Έται.ρί-ας «Η ΒΜΠΟΡΙ ΚΗ» καί Ζ. Στρλα/ Προϊσταμέ- νου τοΰ τμήματος καταθέσπον καί σιαλλάγματος τοΰ Καταητήμ<ι τύς της Πύργου Αθηνών. Ό κ. Ι. Αποστολίδης είναι μέ λος τής Φωτογραφικής Έταιριας (Ε.Φ.Ε.). "Εχει τιμηθή μέ -τόν τί τλον Α.Φ.Ι.Α Ρ. κπι έδραβΕυθη είς πολλάς εκθέσεις έσΜτ,ρρ,κοϋ καί έΐοτερικοΰ. Ό κ. Ζ_ Στέλλκς ιείναι μέλος τής Φίοτογραφικής 'Ετ·αιρίης (Ε. Φ_Ε.). 'Ετιμήθη μέ τούς τί-τλους α'.Φ.Ι.Α.Ρ. καί Ε.Φ.Ι.Α.Ρ. καί μΓ πολλά χρυσά καί άργυρά μ?- τάλλια σέ Διεθνρίς έκθε'σεις εσω¬ τερικόν καί έ|(ΐ)τερ,κοΰ. Ή εκθτσις θά διαρκέση επί τρ! μηνον. κορέζος είς χθεσινή συγκέντρίοσι των εκπροσωπών τ«ν έτταγγΒλμα- τΐικών «αί έμποραδιομηχοονΐ'κών ό- μάδων των Αθηνών είς τό κινηιμα- τοθέατρον «-Παλλάς». Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ κ. ΜΑΚΑΡΕ- ΖΟΥ ΆτΓευθυ.νάμ'ενος ττρος τούς κρντρωθρΛτ«ς ό κ. Μακαρέϊος. εν μέσω ένβουισιωδών έττϊυφη,μιών καΐ ϊητίοκοαυγών, ρ[,,Γ τα ι'/5ής: «Άγατττητο! ιμου φίλοι, Ζήτ(ο ή Δημοκρατία! Σεΐς διλοι, οί ά(ΤΓθτελοί)·/τες τάς παοαγοι γικάς δυνάμεις τής χώ¬ ρας, εχετε, ττερκτσότ^ρον τταντός αλλου, βαθυτέραν έτπγνωσιν τού τί έτπετολέσαιμ'εν δλοι μαζί ήνωμέ νοι, άδελφωμέ"Λ3ΐ/ συνεργαιζόμε- νοχ, καί τπροσηΐλωμένοι είς ένα με γΥ3)λον σικοττά^: την ττρόσδον τής Παττρίδος καί την ευημερίαν τοϋ ΛαοΟ Σεΐς, οί έτΓαγγελματίαι, οί εμ- ττοροι, οί βιομήχανοι, οί διοτέ- χναι, οί έργοίζόμενοι δλοι σεΐς ο δη.μιουργοί των ιμ·εγάλθ3ν οίικο·;αϋ|ι κων έντΓΐτΐιιιγιμ>άΓτων τής έξαετίας, έ-
ττρωτοστοοτή'σατιε καί ένικήοατε
είς τόν ϋττέροχον ειρηνικόν άγώνα
τής τπρο'όΐδου.
Εΐ.μϊχι εύτοχής διότι, διαπιστώ-
νω δτι καί ττά&ιν ττρωτοστατείτε
είς τόν κρίσιμον άγω-« ολοκλή¬
ρου τοΰ Λααΰ μας νά τπεριφρουρή
ση, μέ την ψήφον τού, τα έ,τπτεύ-
γματα αύτά τής οιί'κονοιμικής τού
ίτών, ή Δημοκρατία έταπεινώθη,
έχλεΐυάίσβη, έσύρθη, θ
καί έττυρπολήθη είς ιά ττεζοδρό-
ιμια.
Τόν Ίούλ'ον τού 1973 μία νέα
Δημοκρατία ξαναγεννιέται. Άληθι
νή, στιέρεα άξιοττρεπής, ΐκα«^ή νά
προστατεύση γιά πάντα την ζω¬
ήν, την τιιμήν,, την γαλήινην, τή"'
περιουισίαν καί τοΰς καρττοΰς τού
μόχθο όσας.
ΑΞΙΟΙ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΑΛΑΣ
. "Ας σταθούμε δλοι κοντά της
Ά—Εδεί'ξαιμ'εν· δτι ημπορούμε νά
κερδίσωμεν μόνοι τήν ελευθερία/
καΐ την πρόοδον μας.
"Ας αποδείξωμεν ότι είμεθα α¬
ξιοί τοΰ έαυτοθ μας, αξιοί τού ερ
γου .μας. "Οτι ημπορούμε νά κυ-
6ερ"/ηθο0με μόνοι .μας και νά εί¬
μεθα ΰττεύθυνοι διά την ζωήν μας.
"Ας διικαιώσωμ.ε τούς ττόθου';
τοΰ 'Ε,λληνισμοΰ μέ ενα ττβλώριο
ΝΑΙ στό Δημοψήφιοιμα τής 29ης
Ιουλίου.
ΝΑΙ στήν σταθερότητα, στήι··
προκοπή, στό «οικοκ,υριό, στήν έ-
νότητα, στήν γαλήνη, στήν έλει>θε
ρϊα.
ΝΑΙ στήν αληθ'νή κυριαρχία
τού Λαοΰ. ΝΑΙ στήν νέα 'Ελληνι
•/.ή Προεδρική Κοινο6ονλεντική Δή
μοκρατία. "Ας 6ροντοφτΑ>νάξουν αί
τταραγωγικαι δυνάμεις τού "Ε-
διθ'υς ιμας:
Ζήτω τό '' Εθνος!
Ζήτω ή Δημοκρατία!».
άναπτύξεως, τούς καρττούς τοΰ μό Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ κ. ΜΙΧ. ΜΠΑ
χθου τού, τα ποίλύτι,μα άγαθά
τής κοινωνικής γαλήνης καΐ τής
έθνκής του ένότητος. 1
ΑΚΛΟΝΗΤΟΝ ΤΟ ΕΡΓΟΝ Ι
^ Αί παααγωγκκαΐ δυνάαεις τοΰ ( —3,^, ό οποίος εΐτπε τα άχόλου
'Έθνους δέν θά έττιτ.ρέιψουν νά φ,^.
«'Εξοχώτατε κύριε Άντιπιράε-
ΛΟΠΟΥΛΟΥ
Ά<οΛούθως ώιμϊληκτεν ό ύπουρ- γός 'Εβνι.κής Οί<ονομίας επί θε¬ έμπτορίου κ. Μ·χ. Μπ<.λό- κύριοι έ<ττρ·£σωποι τοΰ 'Εμπορ- λοΟ «αί 'Ετταγγελ,ματικοΰ κόσμου τής χώρας, έβροντοφω/ήσατε ήδη ενα μιεγάλο «ΝΑΙ» είς τό δημοψή φιαμα τής 29ης Ίσυιλίου 1973. Τό ΝΑΙ αύτό ττροέρχεται άττό τοθς άνθρώπους οί όττοΤοι άττοτε- την στΓΟ'νδΐΛλιικήινι στήλην τού έ'λληνικοΰ λαοΰ. Πιροέρχεται τό ΝΑΙ άτπο τούς διαμορφωτάς τής καινής γνώμης, ττοΰ εΤσθε σεΐς· Υπήρξε μεγάλη ή κατασυικο- φό?ντηο-ις τής 'Ετηαναστόισεως ά¬ πό την 21 ην Απρίλιον μέχρι την Ιην Ίουνίου 1973. Μάς κατηγο- ροΰσαν διά δικτάτορας, δτι ήλθα με διά νά καθήσωιμεν είς τόν σδέρ κον τοϋ έλληνικοϋ λαού. Ή5η ηλ θε.ν ό χρόνος νά τού παραδώσω¬ μεν την εξουσίαν καΐ στενοχω- ροΰνται κατάκαρΐδα δι" αύτό τό οττοΤον Στενοχ"'Ρ'0^νται Ιατορικά σημειώματα Χωρίων και Κωμωπολ£ων ιίς τ;,ν Καππαδοκίαν ΤΟΥ κ.ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ διότι κατελύσαμ'Βν, άχι την Δημο¬ κρατίαν, άλλά την δ'κτατορίαν των 300 ο'ΐκογενειών τής 'Ελλά- δος, την δικτατορίαν αυτώ·/ των 300 οίκογενειών, οί όττοΐοι ενόμι¬ σαν δτι είχον τό δικαίωμα τούς πρωθυτΓουργικοΰς καΐ υττουργι- κούς θώκους νά τούς δίδουν είς τα τέκνα τους καΐ τούς έγγονους τους. Είναι φυσικόν αύτοι οί αν- θρωττοι νά στενοιχωρούνται. | Η ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ | ΚοΓτηργήσσιμεν. την δικτατορίαν τού ανωτάτου άρχοντος, ό όπτοΐ- ος ένόμι.σιεν ότι είχε τό δΐ'καίωμα νά λέγη ΟΧΙ είς τό 53% τοΰ έλ¬ λην ικοΰ λαοΰ. Καΐ λέγω τό 53%, διότι είναι πρόσφατον τό γεγο- νός ικαΐ τό γνωρίζουν καΐ τα παι διά μας. Αύτη, ικύρ,σι, είναι ή δικτατο- ρία την όποιαν κατέλυσεν ή 'Επα νάστασις τής 21ης Απριλίου δρε τής Κυβερνήσεως, άξιότι.μοι Ι 1967. ΠΕΡΙΚΛΞΟΥΣ ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΤΛ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΕ ΩΣ «ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΧΕΙ- ΡΟΤΕΧΝΙΑ» Λιειτοιογρϊ είς την «ϊθουσαν τού Ε.Ο.Ε.Χ. Είς έπιβλη-τ',κήν συγκέντρωσιν — έν τή αιθούση έκθέσε.ον τού Έιθνικοΰ Όργαντσ,μού Έλλην" κης Χειροτεχνίας — ετελέσθησαν τα έγκαίνι« π.ρωτοτύπου προί>α
λής, υπό τόν τίτλον «Θάλασσα καί
Χειοοτεχνία», την οποίαν ώργά-
νιοσεν ό Ε.Ο.Ε.Χ. επί τή εύκαι
ρία τοΰ έορτασμοΰ τής Ναντικήλ,
Εβδομάδος 1973.
Είς την τελετήν παρέστησαν ο
ΰπαρχηγός τοΰ Πολε.μικοΰ Χ«υνι
κου ύ.ιονηιΰαρχος κ. Π. Κόνιαλι,ς
— ύ οποίος καΐ έκήρυξε τήγ έ.τι
σημον έναρξιν λειτουργίης ττ,^,
έκθέσεΓος/ ό Πρόεδ,ρος τής Συμ
δουλευτικής 'Επιτροπής κ. Άπό
στο-λος Βογιατζής, ό ύπαρχηγός
τοΰ Λρχηγείου 'Ενόπλ.οον Δυ,άμε
ών, άντιστράτηγος κ. Ο. Μουρι-
κης, άρμόδιοι ύπηρεσιακοί Λαρα-
γοντες τοϋ Τομέοις Βιομηχανίας
τοΰ 'Τπουογείου 'Εθνική; Ο>λ
Ύομίας( έκπρόσοιπο· των βιοτεχνι-
κών όργανώσεων τοΰ κέντρου, τα
μέλη τής διοικήσειος τοΰ ΕΟΕΧ
και αλλοι ίκ,λεκτοί κεκλημένοι.
Όμιλών κατά τα έγκαίνια, ό
Πρύεδρος τοΰ Δ. Συμβουλίου τοΰ
Όργανισμοΰ Χειροτεχνίας κ. Δ.
Άγιθπετρίτης, βι' έμπνευσμένης
προσλαλιάς, εξήρε τόν ρόλον τής
παναρχαίας ναυτικής έπιδόσειος
των Έλλ^ηΛ'ΐον καί την άποίρασι-
στικήν συμβολήν αυτής τόσον είς
τούς θριάμδους των κατά θάλασ¬
σαν ΐθνικών άγώνοιν υπέρ τής ε¬
λευθερίας, όσον καί είς την δή
μουργίαν τής πολιτικής, οίκον αιιι'
κης καί κοινωνικής άκ.μής τοΰ έλ
λ.ηνισμοϋ, άνέκαθιεν καί έ'ίος τής
σήμερον· ,
Άκ.ρι6ώς δέ — ετόνισεν ό ό '
μ'.λητής — την ιστορικήν αυτήν
κατά θάλασσαν δράσιν τής έλλη
νίκης Φυλ.ής σκοπεϊ νά προβάλη
παρ«.στατικώς ή είο.κή αυτή έκ-,
θέσις τοΰ ΕΟΕΧ, ή όποία, υπό
τόν τίτλον «θάλασσα καί Χειρο
τ,ΐχνία», ρμφανίζει χαρακτηριστι
κήν σι-λλογήν έλληνικών χειρο-
τεχνημάτο)ν κ«1 καλλιτΐ'χνικών εί'
διον (ΐ.οτεχνίη;, είκόνιυν λυιΊνής τέ
χης κλπ,, των όποίιι>ν ή τε σχη
μ,ατσλογία καί ή διακοσμητική
μαρφολογία των είναι έμπνευσμέ
να·, έκ θαλασσινών θεμάτων καί
τής έν γένει έλληνικής ΰφαντι-
κής δραστηριότητος.
Ή αναφερομένη έκθεσις λει-
ιονργεϊ, μέ έλευβέςαν είσοδον,1
ζατά τάς έργοοσίμονς ημέρας καΐ
ό')ρας 9.30' π.μ. — 1 Ρ·μ. "«ι
Γ) — 8 μ.μ., θά διαρκέση δέ μέ-'
χρι τής προσεχθΰς Κυοιακής.
Όταν ήρθε ό ελληνικάς στρα
τος στή Σμύρνη, ό Άλής έφυγε
άπ' τό καρακόλι καί έκανε τόν κα
-,άσκοπο. ΣύχναΖε στά μεγάλα μα
γα2ιά τοϋ «Μπόν μαρσέ» κοί στό
μαγαΖί τοΰ Σολάρι, ποϋ κα'ι τα
δυό ήτανε στό Φράγκο — μαχα
λά. Καί στά μέν μαγαρά τοϋ
«Μπόν — μαρσέ» διαβάΖανε τίς
Εένες έφημερίδες κα'ι προλέγανε
τα μελλούμενα γιά την καταοτρο
φή μας, πού τα έτοίμαΖε ό Άρ-
μοστής Στεργιάδης. Στό δέ μαγα
Ζ τοϋ Σολάρι τοΰ Ιταλού ήτανε
ή σφηγκοφωλιά των κατασκόπων
' Ό 'Αλής λοιπόν στεκόντανε άπό
! Εω πότες στό ένα καί πότες στό
άλλο άπ' τα μαγαρά αύτά μ' ένα
καλαθάκι αύγα κρεμασμένο άπ'
τό μπράτσο τού, τόχατις πφς τα
πουλα, γιά νά σκεπάΖη τόν κα
τασκοπικό τού ρόλο.
Καί όταν πιά ό ελληνικάς οτρα
τος έφυγε άπ' τή Σμύρνη, τότες
πιά 6 Άλής Εεσπάθωσε κα'ι έκα¬
νε δ,τι μπ©ροϋσε γιά νά έΕοντώ-
ση τή Ρωμνιωσύνη.
(Συνεχί&τατ)
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧίΓΕΝΗΣ
γκρειμισβή τό μέγα έργον πού έ-
πετέλιεσαν.
Δέν θά διακινδυνιεύσουν τήν ττρο
κοπήν, την ευημερίαν καΐ τήν εΰ-'
τυχίαν τού λαοΰ μας, τό άσφαλέςΐ
μέλλον τού "Εθνο·υς μας. |
Θά σταθοΰν, μέ τόν τεράστιον Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος χαιότητα, θεσμόν άπάνθρωπον, ο
όγκον των, άδιο-ιέεαιττον φράγμα λιέργεια, τοϋ ουγγραφέα. Σάν ' σον κΓ άν τόν δικαιολογεϊ, μιά
είς τάς^ σκοτεινάς δυνάμεις τής Μ,κραο,ότης, όμολογώ, πώς αί- ' κηλίδα, δπως καί νά τό κάνουμε,
πα,, *μι1,' Λ , , , ' σθάνθηκα κα'ι μίαν ύπερηφάνΒΐα. στόν έικπαγλον πολιτισμόν τών
Και σα θειμελι.ωσοιν την ττρα- , . ι
γ.ματ·<ήν την άληθΜήν Δημοκρατί Αύτές τ'ε ήθικέ(: και πνευματικες χρονων έκε.νων. αν τής δη,μβουργίας, τής έθ/ιχής άλλωστε άρετές τοϋ Ι. Μελδ, πού Γράφει ό ϊδιος: ένότητος, τής άγάττης, τής κοινω δέν είναι, άς πώ καί τούτο, τόσο νΐ'.<ής δικαιοσύνης, τής οΰσιαστι- ουνηθισμένες, τίς θυμοϋμαι κπί κης ελευθερίας, τής αξιοπρεπείας άπό άλλες προηγούμενες έρνασί καί τής ποοόδου. > ες Τ0υ Καί μα-λιστα έκείνην τι™
«Ό μεγάλος, ό άληθινός πολι-
τιομός. άνθίΖει άποκλειστικά στήν
κοπριά τής σκλαβιάς. Σ' αυτή τήν
ιδία τήν κοπριά θά μΓορέση ν'
Αυτήν τή* Δημοκρατίαν έπηγ- δ( ,Ίαιορία τής νηοου ... ανθοθολήση καί νά Ζήση άμάραν
γελθη ή 'Επανασταο-ις της 21ης
Άπρ'λίου. Αύτην ώραματίσθησαν
άλόκ,ληροι έλλην,,καΐ γενεαί. Αΰ-' Θέλω δΜω<: να σημειώσω καΐ την εχει ανάγκην τό "Εθνος. Αύ- κάτι δλλ0 άκόμη, πού μ' έκανε τήν την Δημοκρατίαν σύσσωιμος ό στοχαστικά νά σταματήσω, σάν έλλι-,νΐ'κός Λαός θά αναςττήο— την δτομο προβληματιΖόμενο πάνω στή μοϊρα τής ανθρωπότητος κα τα τούς καιρούς μας, καί κατά 29η.,,! Ιουλίου. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝ ΤΗ π-Τ , , , τούς καιρούς, πού θά άκολουθή- Εις τας συχνας έπαφας και συ ναργασίας ιμέ τούς έ<τηροσώπους σουν με τ!ς τεραστ,ες έπιδράσε.ς σας, εχομεν, ήδη Λτπό καιρού έ-ι τής άναπτυσσομένης, σ' έναν ί- έν τή ττράιξΐι την άλη- λιγγιωδώς έπιταχυνόμενο ρυθμό θώς δηιμοκρατΐ'κήν δια5''καίσίαν συ ζητήαεως τ<α1 επιλύσεως των προ- σας. Τήι^ 29ηιν Ιουλίου καλούμεθα νά προο-δώσωμεν είς την διαδικα¬ τεχνολογϊας. Μιά κα'ι ΐσως δχι καί τόσον παράτολμη αίσιοζο^ία τού, σχετική μέ τό θέμα τούτο. Ό λΛγος, άναλϋοντας τήν πε- σίαν αύτην χαρακτηρςτ ύτπ-υθύνου ί>Ικλειαν έη0™ν· τον έ(ΡεΡε κα!
μερί'μνη·ς τής Πολιτείας.
οτήν ύπόθεση τής δουλείας κα¬
Κόπτοιον ' Ιούλ·σν, πρό ολίγων τα τήν κλασσικήν ελληνικήν άρ
ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΟΙ ΝΟΙΤΑΛΓΟΙ ΤΩΝ ΑΞΕΧΑΣΤΩΝ ΠΑΤΡΙΔΩΝ
Δημ. Καιφοϋ, ό Άδραμυττινόο
Τού κ. ΑΝΔΡΐΕΑ ΕΛ. ΤΑΤΑΡΙΔΗ
Είναι πιά κοινό μυστικό, θά λέ
γαμε, ότι οί "Ελληνες πού προέρ
χονται άπό τήν "Ανατολή, άπό
τήν Μικρασία γενικώτερα, είναι
όθεράπευτα νοσταλγοί τών ίερών
έκείνων μερών, πού άφησαν θε-
λημένα ή μάλλον άθέλητα, πρό
καί μετά τήν Μικρασιατική Κατα
στροφή. Κι' ή νοσταλγία τους αύ
τή γιά τ' άγια έκεϊνα χώματα τών
Πατρίδων τους, τα αίματοπότιστα
είναι βαθειά άποτυπωμένη στά
λογ'ις—λογίς κεΐμενά τους, πού
δημοοιεύονται στόν «Προσφυγικό
Κόσμο», άλλά κα'ι σ" αλλες περιο
δικές έκδόοεις τών Προσφυγικών
Σύλλογον.
Άλλ' ένα δρθρο, δσο καλοδια
τυπωμένο κι' άν είναι, δημοσιευ-
μένο σέ μιά εφημερίδα ή ένα πε-
ριοδικό, «χάνεται». Άντίθετα.
μιά έργασία συγχεντρωμένη καΐ
παρουσιασμένη σέ βιβλίο, όπωσ
δήποτε εχει άλλη άπήχηση' διαβά
2εται πιά προσεκτικά, πιό συστη-
ματικά.
Κα'ι είναι, εύτυχώς, πολλοί οί
νοσταλγοί αύτοι, πού «ανέστη-
οαν» τίς Χαμένες Πατρίδες τους
μέ τα βιβλία τους. Δέν μπορώ νά
τούς άναφέρω δλους, γιατί δέν
τους γνωρίΖω κα'ι δέν γνωρί2ω
καΐ τό έργο τους. Ένδεικτικά μό
νο θά άναφέρω τα όνόματα των: νω Ζεϊ «άπομονωμένος» στή μαρ
Νίκου Μηλιώρη, Γ. Χιωτάκη, Φ. ] τυρική μας Κύπρο μέ τή νοσταλ
Κόντογλου, Β. Κουκουναρά, Τιμ. | γία πάντα ριΖωμένη στήν καρδιά
Προυφυγικό στοιχείο, εν τούτοις
δέν «Εέκοψε» τους δεσμούς τού
μέ τούς συμπατριώιες τού καί
τήν γεννέθλια γή τού. Ό πόνος,
ή άγάπη καί ή άθεράπευτη νο-
σταλγία γιά τό Άδραμύττι τοϋ εί
ναι άποτυπωμένα ζ ω ν τ α νά
στό όμώνυμο αύτό βιβλίο τού,
πού έρχεται νά προοτεθή κι' αύ¬
τό σάν ένα πολύτιμο στολίδι οτό
Θηοαυροφυλάκΐο τής Μικρασιατι-
κής Βιβλιογραφίας.
Χαρή οτήν πρωτοδουλία τού κα
λοϋ Μικρααιάτη καί Άδραμυττι-
νοϋ κ. "Αθαν. Καρύλλου καί στήν
έξοχη πέννα τοΰ κ. Δημ. Κωφοΰ
δημιουργήθηκε αύτό τό ώραϊο 6ι
6λίο. Βιβλίο γραμμένο μέ άγάπη
καΐ πάθος! "Αν καί γραμμένο
οτήν «δύοκολη» καθαρεύουοα, έν
τούτοις διαδάίεται εύχάριστα. Δι
ότι εί»αι πολύ κατατοπιστικό καΐ
περιγραφικό. "Ολη ή κοινωνική,
έκκλησιαστική, έμπορική καί έκ-
παιδευτική δραστηριότητα τοϋ 'Ελ
ληνικώτατου στοιχείου τοϋ Άδρα-
τος, γιά πάντα, ό πολύχυμος, ό
Εωτικός άνθός τοϋ οικουμενικού
πολιτισμού, τής παναθρώπινης Ά
θήνας. Μέ μιά διαφορά. Τή μόνη
διαφορά, πώς αυτή τή φορά, θά
Εαναγυρίοη ό θεσμός αύτάς μέ τή
μορφή τής «άψύχου» δουλείας.
Τα μέσα παραγωγής, οί νεώτε-
ροι σκλάβοι, οί προ'ιδεασμένοι ά
πό τόν στοχασμό τοϋ μεγάλου
Σταγειρίτη αύτοι πού τούς αίχμα
λώτιοε σέ δύσκολες μάχες καί
σκοτεινές πειρατεϊες ό άνθρώπι-
νος νοϋς, φθασμένοι σέ άποδοτι
κή έντέλεια, μέ όλοκληρωμένο
τόν αύτοματισμό, θά γίνουν οί
«βαναυοουργοί», οί δουλευτές τής
ανθρωπίνης κοινότητος.
Τότε ή Άνθρωπότητα κυρίαρ-
Χή πάνω στούς άψυχους σκλά-
6ους κι άπελευθερωμένη άπό τή
σημερινή της δουλεία, θ' άΕιωθή
νά χαρή κάτω άπό ένα φιλάνθρω
πό ήλιο τή ζήση πού τή χαίρον-
ταν οί λιγοστοί τοϋ Ε' αίώνα. Κι'
ό κλήρος έκείνων των λιγοστών
θά γυρισθή σέ κοινό κλήρ0 όλων
των «υίών των άνθρώπων».
Όραματισμός, πού συναρπά-
2ει χωρίς δλλο!
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΟΜΙΛΙΑ
Οί Δήμαρχοι Κερατσινίου. κα'ι
Δραπετσώνος κ.κ. Παναγιώτης
Λεοντιάδης κα'ι Γεώργιος Παπαν¬
τωνίου προοκαλοϋν άπαντας τούς
Δημότας των δπως παραστοϋν
στήν ώργανουμένην ύπότής'Ενώ
οεως Ποντίων Πειραιώς συγκέν¬
τρωσιν καθ' ήν ό επί τής 'Εθνι-
κής Παιδείας ύφυπουργός κ. Κων
σταντϊνος Άσλανίδης θά ομιλή¬
ση μέ θέμα:
-Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
Ή έν λόγω συγκέντρωσις θά
πραγματοποιηθή τήν 10ην τρέχον
τος ημέραν Τρίτην κα'ι ώραν 8ην
Ζ ω ν¬
μυττίου καί τών πέριζ παρουσιά- Ι μμ· είς Τι1ν Ποντιακήν Στέγην
Πειραιώς (Καπετανίδου καί Σω¬
κράτους, Δραπετοώνα).
Μετό τό πέρας τής όμιλίας
τοϋ κ. ύφυπουργοϋ ό χορευτικάς
ζοντα! στό βιβιλίο αύτό
τα ν ά !
Ό κ. Δημ. Κωφοϋ, πετυχημέ
νος στήν Ζωή, μέ μιά καλή συγ-
κροτημένη οίκογένεια κα'ι αποκα
Β'
Ή Μονή αυτή άπό αρχαιοτά¬
των χρόνων εχαιρε ,μεγάλης αρ¬
χαί αλογικής άξίας καΐ επί αίώ-
νας ττροσήλκυε τό ενδιαφέρον των
περιηγητών καΐ άρχαιολόγων- τού
έξωτερικού ώς καΐ τών επισκέ¬
πτας τών ττέριιξ αυτής πόλεων,
.κωμοττάλεων καΐ χωρίων, Χριστια¬
νών κα'ι άλλοθρτνσκων··
Πε,ρΐ τού τρόττου τής Ιδρύσεως
τής Μονής ύπήΐρχε τταράδοσις ή
κάτωθι, -μιεταιξύ των κατοίκων τής
Κωμοπόλεως ώς καΐ των ττεριξ.:
"Κ Άγία "Ελένη ή .μήτηρ τοΰ Αύ-
τοκ'ράτορος Μεγάλου Κ ών) νού με
τα6αίνουσα είς Άγίους Τόπους
δ.ά νά επισκεφθή τα ϊερά .μέρη δ-
ττοΰ εζησε, έθκυματούργησε καΐ
εμαρτύρησε ό Σωτήρ τού Κόσμου
Θε.άνβρωτΓος Κύριος ημών Ιησούς
Χοΐ'στός, είχεν σταθμιεύση ττρός
άνάπταυςτιν καΐ διανυκτέρευσιν είς
τ Αν τοτΓοθεισίοί^ είς την όποιαν εί¬
ναι σήι'^ε'ρον .κτισ,μένη ή Μονή. Τή/
νύκτα κατ' δναρκ.η. παρουσιάσθη
είς την Άΐγίαν 'Ελένην ό Άριχάγ-
γελος Γαβριήλ ύττΐέδειξεν αυτής, δ
τι καιά την .μετάβασιν Της είς
ταύς Άγίους Τόττους θά εύρη είς
τό ση,'αεΐον τού δρους Γολγοθά δ-
ιτθ'υ εΤ,ναι κρι.ιμμέ.νος τόν Τίιμΐον
Σταορόν καΐ δττου θά τής ύττεδεί-
κα»υε. Καί ττριΟΓ/'ματι μεταβάσα είς
*Ιβροθ"όλυμα καΐ .μ'ετά πολλάς ε¬
ρεύνας ανεκάλυψε τόν Τί.μιον
Σταυρέν. Κατά την έπιστροφή-'
της είς Κων)~αλ'ν σταβμεύσασα
καΐ πάλιν είς τόν "διον ση.μεΐον
δπαυ είχεν διανυιχτερεύση κα.τά
τήν μετάβασιν της ε[ς Ίεροσόλυ-
μα ή Άγία "Ελένη είς ενδειιξιν Εύ
γνω·αοσύνης· ττρός τόν Ά.ρχάγγε-
λον Γαβριήλ άπεφιάσΐ'σε και διέτα
ξε νά άνεγερθή περικαλλής καΐ
Μεγαλοττρεττής Ναός είς Άλσίδι-
ον, είς ΣηιαεΤον δττου καΐ ιτάλιν
τής ύπέδειξειν ό Άρχάγγελος
κατ' οναρ τη.ς.
Κατά την έκοτκαφήν των θε'μιελ
ών τού Ναού είς μέσον τού "Άλ
σους εΤχεν· ευρεθή >μ!α άρκετά εύ-
ϋε.γέθης πέτρο δίχρωμος ερυθρά
καΐ χρύζί.σουσα καΐ ή όττοία ιμετά
την άττοττεράτωσ ν τής 'ΒκκλΓσί
σς είχεν τοποθετηθή είς τόν δς
ξιόν τοΐχον τού Ίεροΰ Βήιματος
καΐ μέ την τττώσιν δέ των Ήλια-
κώΜ άκτίνων έπ' αυτής έξέττειμτπεν
ψαισματαίγσρι.κάς άκτίνας έντός
τής "Ε<ικιληισίας αί οποίαι ττροε- κιάιλουν τον θαυιμασίμον των θεα- Τών. (Ό έκττονητής τού πονήιμα τος τούτου κατα την έπίσκεψη .μας διά τρροσκύνηιμα είς την Μο- νην τό Σχοληκόν έτος 1913—1' όα μσβητής τού έν Φλαβιανή Γυ ιμ'Λΐσίου (Ζντζίδερε) ύττήρξαμε α-ύτόττται μάρτυρες). Ή παράδοσις αύτη είναι Ιστο οικώς έξηκρ'βωιμένη, διότι καϊ μΐέχ-«ΐ σήιμε'ρθν καΐ οί τούρκοι ^<όμι> τής τρςριοχης άπιε·<άλουιν ι'ην Μονήν (Άγι):λήν Μονΐαστη- ρί) Μονή Άγίας 'ΕΙλένης. Αοτη συνετηρεΐτο κατά παράδο σιν έ< τής έττιχορηγήσεως των έ- κιάστοτε αύτοκρατόρων τής Κων) πόλεως ώς «αί των δωρεών καΐ άφ'ερκιμάτων των κατοίκω-^ των δι αφορών ττόλεων καΐ χωρίον τής Επαρχίας Καιααρείας καΐ έ< των έσόδων των κτηιμάιτων αυτής. Αργότερον ,μετά τήν κατάλη¬ ψιν τής ττερΐοχής ύττΌ των Τούρκων ότε καΐ ήρχισεν ό αττηνής διωγμός των Χριστιανών τής ττεριοχής υπό των κατακτητών, ή Μονή εΤχεν έ- ρΓ,αωθ,Ιι, οί ιμοναχοι δέ είχον άνα χωρήση είς τάς οικίας των καί ή Μονή είχεν τταρη'κιμ,άιση καΐ ττερι- εττέση είς άφάι.ιειαν. ΕΤχεν τταρα- μίίνη είς την Μονήν ό Ήγούμίνος τρρός φύλαξ,ν των κτισ-μιάτων καϊ ιώγ κτηιμάτων της. ^"Αργότερον ,μετά την πτώσιν τήν Κων)ττόλεως «αί την παραχώ¬ ρησιν υπό τού Μωά,μεθ των -ρονο μι«ν είς τούς χρ'ιστιανούς, καΐ κυ ρίως ό,ττό τοΰ 1720 καΐ εντεύθεν ήρχισεν ή άνακαίνισις των έρε.πω θέντων κτσμάτων των 'Ε.<κλτ>σι-
«ν καΐ Κελλίων τής Μονής ώς καΐ
των Σχοιλειοϊν·
Ούτω τό 1720 έττΐ Μητροττολι
τού Καισαιρείας Νεοφύτου καΐ με-
σολαβή.ο-ει τού τταρά τώ Βεζύρη
Κω-.·)ττόλεως Ταμάτ Ί μττραιχή,μ
Παο-α '<αταγοιμένο.υ ί< Νίο~ςλΐ- "ζ της Καισαιυείας καΐ τυγχάιι,οι/ τος ψ'λος τοΰ Μητροττοΐλίτου Νεο- Φύτοο, εξεδόθη Σουλτάν,ΚΟ/ Φερ- μά/·ον έτττρί-ον την έττισκει,ήν και άακαινσ.ν τής Μο,ής. Έ~ί δέ τής έττοχής τού Σο·υλτάινου τού καΐ των κατοίκων τής κωμοττόλεως την επισκευήν των κτισιμάτςον και μέ τούς γλίσχρους ττάρσυς της Μο νης. Διά την ατΓθττεράτωσιν ομως τού δλου ζρϊον άττητοΰντο ττολ- .λαΐ δαττάιναι καΐ διά τήν πληρω¬ μήν των ήιμερομ μσβίων τών τεχνι- τών κ(χ τών έργατών άττητώηο ττοιλλά χρηματα, ηναγκάσθη ώς £< τούτου, νά συνάψη δάνειον σεδα- στοΰ ποσού αττό τόν Ζάμττλουτον τοΰρκον τού χωρίου και ούτω έττε τεύχθη ή ττλήρης άτΓΟΤΓεράτωσις τής άνακαινίσεως τής Μονης Μέ¬ χρι τού 1540 ή Μονή μέ τα εσο- δά της συνετή.ρεΓ ττερι τα 50 όρ- φα'Λ καΐ απορα παιδία τής ττΘρι οχής καΐ τα όμόρφωνε τταρέχουσα τα νάματα το- 'Ελληνσχιριστιανι- κού ποΐλιτισιμού. Τό δέ 1844 έν- σκύψα'/τσς ε>ίς τήν ττεριοχήν μεγά
λου λπμοΰ ή Μονή ηναγκάσθη καί
πάλιν νά διακόψη την λειτουργίαν
τοΰ Σχολείου καί τού Όρφανο-
τραφςίου μέχρι τού 1847.
Τήν έττοχήν εκείνην κατά καλήν
τύχην έπασκ.έφθη την ττβριοχήν καΐ
δή την Μονήν των Ταξιαρχών ενας
ΡώσσΌς ΤΓεριηγη'Γής ονόματι Πέ-
τρος Άλειξάνο·ρο6ιτς, δστις έττ,-
σκειφ.θεΐς τήν Μονήν καί ίδών τήν
άξιολύττητον κατάστασιν της( έλυ
πήθη καί επιστρέψας είς Κων)πο-
λιν ένήργη<τε δ'<ά τού ττρβσβευ- τού τής Ρωσίας καΐ έττέτνχε νά χορηγηθή τταρά τού Αύτο<ράτο- ρος τής εττοχής έκείκης ή τταρα- χώρησις αδείας διενεργείας έρό- νού άνά πάσαν την Ρωσσίαν· Ό "Ανθιμος άμα τή λήψει τής αδείας .μετέβη είς την Ρωσίαν κα' τή συνίδρομή Θε&σε6ών γυναικώ·/ συνέλειξε άρ<£τά σεδαστά ττοσά καΐ έττιιστρέψαν είς τήν Μονήν έ- ξώφλησεν κατ' αρχήν τό χρέας τού Ταύρκου δανεΐιστού καΐ μέ τα έναττσμείναντα ττοσά χρηιμάτο·/ ττροέδη είς την αγοράν χρυσόν άρτοφορίου, έζωγραφήθη μία εί- κ.ών εικ δωδειοο: τεμαχιων άττϊικον! ζουσα δλους τούς Άγίους τής ΧριστιοΝθσύνης. καΐ διάψορα σκ·εύη καΐ άμφια κ.λ. άντικείιμενα χρήσ ιμα διά την Μονήν. 'Εττίσης έφρόντισεν δα τήν άν'έγ'ερισιν δι- δα<τη.ρίου τού 'Ειλλη.ν<ικοΰ Σχολεί¬ ου έγαλοχούντο .μέ τα νάματα τού 'Είλληνσχριοτιανακΰ Πολιτι- σμοΰ τα τταιδιά τής ττεριφερείας ίι· ττό τού Άρχΐ'μανδρίτου Άνβίμου άττό τοΰ 1852 — 1864. Τό δέ 1865 είς 6αβύ γήρας ηαρψ^τ τής Ήγουμενίας καΐ άντ' αυτού ύ- ττό τού Παρθενίου ώς διδάσκαλος ό Πρόδρομος έξ Ίνιτζέσου όστις καϊ έδίδαξε μέχρι τού 1867 Α¬ ποβιώσαντος δέ τοΰ *Ηγου.μένου Παρ>9ενίου τό 1871 διωρίσθη ή·
γούμενος ό Κοσμ.κός έι< Καισο- ρΐϊίας Μιχαήλ ΚεσίσογνΧου, ό ό- ττοΐος ήγοτ.(μόνειυσε μέχρι τού 1874, δστνς ιμε«' εξάμηνον άητελύ Θη καΐ άντ' αυτού καΐ πάλιν ό "Α© .μσς. Τό 1880 ό Μητροττολίτης Κσι- σαρείας Εύστάιθιος Κλεόβουλος διώρ.σεν Ήγούμβνον τόν έκ Πά- φρας τής "Επαρχίας Άμασείσς "Άλ.'9 .μόν καΐ μ£τά εξάμηνον άνέ- λαδεν και ττόιλιν ό "Ανβιμος Ή ο·ί«ονοιμΐ"<ή κατάστασις δμως της Μο^νής καϊ τού Σχολείου δέν ήτο είς άνθηράν κατάστασιν καϊ *Τ- χεν πολλάς δυσχερείας νά άντιμε τωττίστι τή^ διατροφήν τών μοθη· τών κα'ι των όρφανών. ΑΛέχρι δέ τού τέλονς τοϋ 1891 ήγοίΐμενεύ- σας άττίδΐωσε είς 6α80 γόρας. Μ;τά τό-/ θάνα'Όν τού 'Ανθί.μου διωρίσθη Ήγούιαιενος ό έκ Καισα ρείας Χ" "Ανθιαος όστις διηύθιι νέ την Μονήν μέχρι τού 1899- Έ ττειθή δμως ήτο πολΰ ύττίρήλιξ έ- δοηθεΤτο είς τα καθηχοντά του υ¬ πό τού Ίερίως της 'Εχκλησίας τού χωρίου Ταξ.άρχη Παττα Κων)νον. Κατά τό 1 898 κατά την ττανήγιι Ρ'ν ή όττοΐα έτελεΐτο τήν εορτήν τού Μιχαήλ Άρ,χαγγέλοι/ είς την Μονήν ικατάτπν ττροσκλήθΐως του Μητροπολίτου Καιισαρείας 'Αει· μνήο-του Ιωάννου είχον ττορευρεβη καΐ τα ιμέλη τού Μητροττολιτικοί) Συμδοκλίου οί κ.«. Νι.κόλαος Ί»- ακε'μίιοης έχ ΚερμΊρα, ό Γεώργιος Ούραήλογλου έ< Κα.σορείας καΐ ό ΆΛτστιάςτιος Μ. Αεοίδης καΐ γε νομένης συζητήσεως διά την μΐ «ΰρΊ,βμον λειτουργίαν έν γένει τήί Μονής καΐ τού όρι}>ανο>τρο<|>ε!ου Τ<ΛΙ Ταξ αρχών ττσ-ρσυσία καί τών ττροο τού χωρίου ά/ττεφασίσθΊ έ» Ποντιακός Όμιλος "Αθηνών θά τεστημένα παιδία, καθως μαθαί- εκτελέση Ποντιακούς χορούς συ- νοδεία ποντιακής λύρας. ΚαΖαδέλη, Τ. ΜουμτΖή, Κ. Ίορ- δανίδη, Άπ. Λεονταρΐτη, Γ. Σγου ρίδη, Στεφ. Παπαδόπουλο, γιά νά Γεριοριστώ μόνο σ' αϋτούς. Πολλά λοιπόν τα βιβλία, πού δι δάσκουν σέ μάς τοος νεώτερους τί ήσαν αυτές οί Χαμένες ΠατφΙ- 6ες, τί θησαυρό κλείναν «μέσα» τους, τ ι οφύίου·σα 'Ελληνικότη- τα εϊχαν. Τελευταία χαρή ο' ένα Κύ- πριο φίλο μου άπθκτησα ένα θαυ μασιώτατο βιβλίο, πού μιλα κι' αύ ϊό γιά μιά Χαμένη Πα,ρίδα τής Άνατολής: τό Άδραμύττι! Συγ- γραφέας τού ό κ. Δημ. Κωφοΰ, πτίύ αν κα'ι Ζε? μακρυά άπ' τόν 'Ελλαδικό χώρο (2εϊ μόνιμα στήν Κύπρο), καί μακρυά φυσικά άπό Λυμπατριώτεα τού καί γενικά τό τού γιά τίς ά Ε έ χ α σ τ ε ς Πατρίδες (άπορρίπτει τόν νεολογισμό: Χαμένες Πατρίδες, διότι έΕακολουθεϊ νά πιστεύη σέ θ α ύ μ α τ α, σέ χίμαιρες, κα- θώς λέει στό τέλος τοϋ θιβλίου του). Ή φθορά τοϋ χρόνου έφε- ρε κα'ι σ' αυτόν ό,τι κα'ι σέ κάθε ανθρωπο τής ήλικίας τού: τα κα- κά τοϋ γήρατος "Ετσι σχεδόν τυ φλός δέν μπορεί πιά νά καταγίνε ται στήν προσφιλή του άσχολία: τό γράψιμο- Ό Δάσκαλος τοϋ Άδραμυττιοΰ έχαοε τό φώς του καί βλέπει πιά μέ τα μάτια τής ΥΠΑΓΟΓΗ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΕΙ τ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΔΓ (ΐτΓθφ·άσεως των ύτρουργώ" Εθ/κής Οίκο'ΛΐμΙας κα'ι Οικονο¬ μικήν, κατά τόν τταρεΐλθόντα Μ ού νιον: — 'Ενεκιρίθη βάσει τού Ν.Δ. 2687)53 ή είσαγωγή ίδιωτικών κ·ε ' φοιλαίων έ< τού εξωτερικόν συνο-] λικοΰ ττοσοΰ 9.786 877 δοΛλαρ; ών. — 'Υπήχθησαν είς τάς δ'ατά- ξεις τού Ν. 4171)61 ίδιωτικαΐ έ- πΐνδύσεις ΰψους 1.266.500000 δραχ.μ. — 'Εχορηγήίδη σίικονο·μική ενί¬ ψυχής του, πού είναι οτραμμένα [ σχΥσ^'Α &ά?*[^Ζ°~ ^'Ν' 147)67 πάντα στό άγαπημένο το1. ΑΔΡΑ ΜΥΤΤ.Ι... γ κ<χ; τ Οιίκονομικ ε/ σχι,απ των «ατοίκων καΐ -ρΟ- σωτΓ..<ή ίΡΎΟ!σ;α τω.^ έττΒσχευάσθτι σαν τα έρειττω.9·ίντα κτί.σματα Έ ττειδη δμως ττρός έτπά^5ρωσ,ν'τής Μονης δέν ττροσήρχοντο δέ Μθνα- Χ»ι Π Μο.,ή μετ,ετράττ,η είς γυνα,. κ£.«/ Μ3,.ήν ύττό την ΉγουμΣνίαν τού _ Παττα,^ραι,μίου. Παρέμε -/εν δέ ως τΟιαύτη έτΓ! τρ,οκονταπεν- ταετιαν. Μετά δέ τόν θάνατον τού του δστ,ς ^ ήγου,μό^υοιεν μέ ΧΡ, τοθ 1798, τή μεαολαδ^, των Κε,ρμ,ριωτ»/ διωρίσθη Ήγού- μεν-ος ό "Ανθ,μος έτΓ,.,«λούμενος (Τζΐν ΤζακμΛ<) λόγω τής μεγά. λης τού δ-α,ττηρ,ότηαος καί ΐκα- νοτητος τον. Μέ τήν συν,5ρομήν «. «υρ.«ς τή, Κερμ,,ρ,^ών κ«1 τώ-, τπερ· χώρον ττεριετοί,χ,οαν τούς ά- γρους τής Μθι/ης κα; έδηιμιού Άνδρέρ/. 'βλ Ταταρΐδης καΐ Ν.Δ 1312)72, υπό μορφήν έπιδοτήσεως έπιτοκίων επι δα : ακών κεφαλαίων ίδιωτικαϊ έττενδύ-' σεΐς σννολικοΰ ύψους 909.830 ι 397 δρχ. Ι :μεγ6Λους δεν5ρο,κήπα °:<ΐ των έσόδων αυτών καΐ των κτ.σματκν σ^εττηροΰντο οί Μο- ναχοι. Τό 1827 κατά τόν έτπσι.μδάν- τα τροΐμακτικόν σειισ,μόν ό Τρού λος τής Έκ.<λη.σ,ας. τό Παρεκκλή σιον των "Αγίων Άναργύρο·/ κσ1 -δ α τότε Ήγού,μενος ^Ανθι,μος επεχείρησε ,μέ τήν _ρ^ έρτασίαν των μονοοχών Τ) Ή αντικατάστασις τού ρήΛι^ος 'Α.νθίμον ύττό το0 έ< ν'ασού Μονιαχού Ξενσφώντος ΠαίΦενίου. 2) Νά γίνη ή ό—ογραψή τής τΓϊρχίΧΓΪας τής Μονής καΐ άχίινητος καΐ τταραδοθη διά ττρωτοκόΙΧλσυ είς τόν ανωτέρω 3) ΟΊ άγροί καΐ τα ϊηΓΟλο^0 άγροτι.χ,ά κτηιματα της Μσνης ™ δίδωντα1 ιμ'ε'σ'ακά διά ττλειοδοτι· κή-ς δτ-υοττιρααίας διά τό τής Μο·νής. έφόςτον ή έογεια των άγρών ήτο άνέφ"1"^ 'Εττίσης τα συγκεντρούμενα ΧΡΊ' ματα κατά τάς ττανηγύρϊις «*' ί- ορτάς νά .μή κατασττατοίλώντα1 "' λογίστως Λλλά νά διστίθεναι δ[β τάς έττισ<ευάς καΐ εϋττρεττ|0ν τών κτιρίον. 'ΕτΓί'σης ύά$ιΦα' ωρισμένα» ά— οφάσεις ττερΐ τ* *' σωτερ·'<ού κανονιιο-μού διά ρυβαον λειτουργίαν τής Καΐ έττειδή ό Ναος τής Μονης *' εΤχεν Κσιμηπαναρίον ό εύρισκόΐ"" νος κατά την. τελετήν έχ Μ01^ σκης ττρούχων Άγαθάγγΐλος ^ τζητζόγλου έδώρησεν δώδεκσ χρυσάς λίρας δα την κατσσ^ τοΰ Καμτταναιρίου, οί δέ κ κ βραάιμ Νεφτιτόγλου κσ)1 Π. γουρλόγλου ανέλαβον την ήν τής δεξαμενής τού κττποΐ' την λιθάστρωσιν τού Μονής.