194956
Αριθμός τεύχους
2216
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 47
Ημερομηνία Έκδοσης
4/8/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
"Ηράκλειον Κρήτης
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΒΜΤΙΣ - «ΙΑΟΛΟΓΙΚΗ - 01Κ0Ν0Μ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ
ϋΓΜΦΕΡΟΜΤΜ)
-0ΚΤ1ΠΗΣ - ΕΚΛΟΤΗΣ --
ΜΗΝΪΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΑΡΟΥ κ. Γ, ΠΑΠΑΔϋΠΟΥΑΟΥ
'. 2ΙΝΑΝΙΔΕ--ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ.
Γβαφεΐα: Νίκης 25;—·
Ό Πρόεδ,ρος κ. Γεώργιος Πα-
τιο-τήριον μήνυμα πρός τόν ελλη-
ν,χόν Λαόν, τό οποίον μιτεδοθη
Ιήι,· όλον των ραδιοτηλεοπτικί,ν δ,!
κτΰων τής χώρας. Τό κείμενον τού)
μηνΰματος εχει ώς ά
ΜΕΡΙΚΑ ΠΕΡΊΤΟΥ ΚΙΡΚΑΓΑΤΣ
Τι»", συνεργάτου ενσς κ ΑΠΟΛΛΩΝ Οί ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
Έλληνικέ Λαέ,
Σέ εύχαριστώ καί Σέ συγχαί-
(110 διά την χθεσινήν ετυμηγορίαι
νόν, ή όποία άνοίγει νέον λάμ¬
πον κεφάλαιον είς την ιστορίαν
τοθ "Έθνου; μας. Μέ την Βρια,μ-
Π'τιχήν θετικήν τ|ίήςρον Σου έπε-
ίπξες μεγάλην πολιτικήν ώριμο-
ητα κ«ϊ υψηλήν συνείδησιν
ς
Ως έντολοδόχα; Σου αίσθάνο-
μαι την στιγμήν αυτήν βαθείαν
51'γκίνησιν καί ύπόσχομαι διά μί¬
αν άχύμη φοράν ότι υπό την ίοιο-
τοΰ έψηφισμενου πρώτον
Πςοεδρου τής Έλληνικής Δημο.
θΐιτία; θά έκπληρώσο) μέχρι κε-
βίας τάς έ-ξαγγελίας μου καί. τό
καθήκον μοί·,
'Τπήρξαν Ιδεωδώς άδιάβλητοι
αί συνθήκαι, υπό τάς οποίας έ«< ο-ες την κυρίαρχον Λοΰλησίν 5Ιοι> καί διεπίστωσες ό ίδιος τό
γίγονός τούτο. Άπόλυτος έλευ-
κρία καί τάξις έπεκράτησεν είς
όκληρον την χώραν υπό τα ό'μ-
μ«τα χαί έκατοντάδων άπεσταμέ-
ΐιΐν είδησεογραφικών πρακτοςίεί·
«ν, τηλεοπτικών δικτΰων καί ρφη
ρίδων άπό ολόκληρον τόν κύ-
υμον. Τό χθεσινόν δημο-ι|ΐήφιαμα
ίλεσρ, μαζί μέ τό δημοψήφι-
αμα τοΰ 1968, την πλέον γνησίαν
ιιΐ άβίαστον λαϊκήν έτυμηγοοίαν
ί(; ολόκληρον την ελληνικήν πο¬
ιτικήν Ιστορίαν.
Μέ την σώφρονα καί ψύχραι-
4ον ψήφον Σου έπεκύρωσες την
ωτάργησιν τού βασιλικόν θεσμοΰ,
Ινίκρινες τό πολίτευμα τής Προ-
δοικής Κοινοβουλ.ευτικής Δημο-
■οατΐας, έπεδοκίμασες έκ νέου
ήν Επανάστασιν τής 21ης Άπρι
ίου καί τα έπιτεύγματά της, διε-
ηρνξρς ότι έπιθνμεΐ; νέαν πολιτει
ιιχίιν τάξιν καί νέαν πολιτικήν ή-
Υϊσίαν καί κατεδίκασες άνεκκλη-
Ό έκλεκτός συμπατριώτης κ.
Πάνος Εύαγ. Μεϊμαρΐδης μοϋ 6-
'·: —"■«■'ΐιοσεισαν ε? , στειλε, άπό τή θεσσαλονίκη δπου
•"ν κατά τή- έ*υ ■ "νΤιΟρα ( διαμένει, τήν ώραία καί έμπερι-
.ι.οσία.ς ζωης* τής ^^αΤ* ^ δη" ι στατωΜένη μονογραφία του περί
Ή άντίβοασι; αΰτή^^ έ Τ0° Κιρκαγότς.
νπ «τ! ή καταδίκη της εΓναι όριστι Το συΥΥΡ°εφα άΕΚει κόθε έπαι-
κίι_μετ" τΨ συντρυΐτικήν ήτταν ν°· Τα στ<"Χεϊα καί ιδιαιτέρα οί ^'τη^νηί"!^0^ ΐίΐν Ψ^θαιμί-1 πληροφορίες πού περιλαμδάνει προ- »—.... ι . . μ·αν | έρχονται κατά τό πλείστον άπό καί άνα- τών ελαχίστων έπιΖώντων γεροντοτέρων συμπατριωτών μας κΓ αύτές τό καθιστοϋν πολύτιμο. Γιατί ή έλλειψη σχετικών βιβλιο- γραφικών οτοιχείων είναι, σχεδόν, ό συγγρα- πρω- λ«εν ε-ναντ,ον Σου. Σέ άπεκάλε- « αγέλην, διότι διετοάνωσες την «πβιηιίαν Σου ν' απαλλαγή; α. «» τ,,ν κηδεαονίαν τό,ν χρεωκοπη παλαιοπολιτικών, οί όποίοι καταστήσει την ψ ϊδιοτελοΰς ς καί χυδαίας σ..^Λ11Ύη- Γους παραδίδω είς την περκμρό-' νησ,ν τοΰ 'Έθνους. Τά άποτελέσμα ♦«χ τού δημοψηφίσματος δχι μόνον β'ς τήν ύπαιθρον, άλλά καί είς την πρωτεύουσαν καί είς τά μεγα- λα άστικά κέντρα, μαρτυρούν δ- Τι άπώλεσαν παντοΰ πάσαν έλπ(δα «ολιτική.; έπιβιώσεως. Άοχίζει τιόρα νέα σημαντικη κ«ί άποφασιστική περίοιδος τής με νάλη; καί ενδόξου ίσΤορίας τής Ελλάδος. Αί εύθνναι τής έπιλο- είς τύν λαόν. 'Τπάρχει1 συνταγματιν.ή βάσις ύγιοΰ; καί | δημοκρατικής πολιτικής ζωής, εί;. την οποίαν ε,ίσερχόμεθα ομαλώς, καί τήν όποιαν β' άξιοποιήσοιμεν χωρίς κλυδωνισμοΰς "Ας συνεργασθώμεν τώρα ίίλοι Λια τό καλόν τής Πατρίδος έντός των πλαισίων τοΰ νέον Συντάγμα- τος. ανεξαρτήτου τής ψήφου την όποιαν ετρίψαμεν χόες. Αντά έ- πιτάσσει ή λαϊκή έτυμηγορία, ή δημοκρατική δεοντολογία καί τ0 συμφέρον τού 'Έθνους. Ή έπιτέ- λεσις τοΰ καθήκοντος άρτον θά δπλίση τήν Έλλάδα μέ νέαν δημι¬ ουργικήν δυναμιν καί θά μας κα¬ ταστήση αξίους τής εύγνωμοσύ- νης των γενεών, πού έρχονται. Ή Λημοκρατία πού εγκαθιδρύθη χθές ■Λιά τής ελευθέρας είναι δι' 8λον>;>.
χ
ψήφου Σου,
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ
Πέθανε χθές τό πρωΙ ατό σπίτι
τρυ, ϋοτερα άπό μακρά καί έπώ-
Ιυνη άρρώστια, ό Ηλίας ΒενέΖης,
οέ ήλικία βθ έτών.
Ό έκλιπών, όπό άρκετά χρόνια
μόνιμος ουνεργάτης τοϋ «Βήμα-
τος», ήταν άπό τούς κορυφαίους
;κπροσώπους τής λογοτεχνικής
•Γενιδς τού '3Ο» καί αυνέδεαε
τό έργο τού μέ τήν έθνική συμ-
Φορά τής Μικρασιατικής Καταστρο
Ό Ηλίας ΒενέΖης, λογοτεχνι-
ι ψευδώνυμο τοϋ Ήλία Μέλλου,
Υεννήθηκε τό 1904 οτίς Κυδω-
*ίες τής Μικράς Άσίας, δπου έ-
ιε ώς τό 1923. Κατά τήν διάρ-
«εια τής Μικρασιατικής Καταστρο-
.<:, έιρηβον άκόμα, τόν συνέλα- βαν οί Τοϋρκοι καί τόν έστειλαν οιχμάλωτο γιά καταναγκαστικά έρ ΥΟ στά «Τάγματα Εργασίας» τής Άνατολής. Άπελευθερώθηκε τό ΙΘ23. πέρασε στήν Έλλάδα δπου «α! έγκαταρτάθηκε άπό τότε μάνι- μα. Άπό τό '23 ώς τό 57 έργάσθη- κ· στήν Έθνική ΤράπεΖα τήο Έλ- Μδος, άπω τήγ όποία άποχώρη- °Ρ μέ τόν βαθμό τού ύποδιε,υθυν- 'βϋ- Παράλληλα, καί ο' δλο ούτό τ* διάστημα, άσχολήθηκε μέ τή *ογοτεχνία καί δημιούργησε ένα "Πμαντικό οέ ποιότητα άλλά καί °έ δγκο έργο, τό όποϊο τόν άνέ- ^ιζε οέ έναν άπό τούς σημαντι- κώτερους "Ελληνες πεΖογράφους τίΚ περιόδου αυτής καί τά έργα τθυ έγιναν πολύ δημοφιλή άπό τήν "Ρώτη στιγμή τής εκδόσεως τους. Τό πρώτο του μυθιστόρημα πού £κ5όθηκε ήταν «Τό νούμερο 31. 328· (1931). Ακολουθήσαν τά μυθιοτορήματα: .Γαλήνη» (1939), Άίολική Γή. (1943), ."ΕΕοδος· (1850), «Όκεανός» (1956. Λιη- γήματα: «ΑΙγσϊο» (1941), «Άνε- μοι» (1944), «Ωρα Πολέμου» (1946), «Νικημένοι (1955). Έπί- οης έΕέδωσε τό θεατρικό έργο «Μπλόκ Ο καί τά ταςιδιωτικά: «Φθινόπωρο στήν Ιταλία» (1950), «Άμερικανική Γή» (1955) καί «Άργοναϋτες» (1962). Τά περισσότερα άπό τά έργα του αύτά κυκλοφορήσαν σέ άλλε- πάλληλες έκδόσεις στά έλληνικά κα! πολλά μεταφράοτηκαν στό έ- Εωτερικό. Τό 1957, ό Ηλίας ΒενέΖης έ- Εελέγη μέλος τής Άκαδημίας Α¬ θηνών καί διετέλεσε πρόεδρρς τής ΤάΕεως Γραμμάτων κοί Τεχνών. Έπίοης διετέλεσε πρόεδρος τού Έλληνικοΰ Τμήματος τής Κοινότη τος των Εύρωπαίων Συγνραφέων καΐ ΐΕεπροοώπησε τήν Έλλάδα οέ πολλά διεθνή συνέδρια. Τό 1939 τιμήθηκε μέ τό Κρατικό Βραβεϊο Λογοτεν,νίας. Διετέλεσε, τέλοο δι οικητικός διευθυντής τού Έθνι- κοϋ Θεάτρου. Τιμήθηκε μέ τά παράσημα: Τα- Ειάρχης Γεωργίου τοϋ Α' καί Τα- Ειάρχης ΆΕίας τής Ίταλικής Δη¬ μοκρατίας. Ή σορός τοϋ ΉλΙα ΒενέΖη θά μεταφερθή, σύμφωνα μέ δική του έπιθυμία στό Μόλυβο, δπου καί θρ γίνη ή κηδεία αϋριο Κυριακή. ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Ό άείμνηστος ΒενέΖης μάς είχεν άπευθύνει τήν κατωτέρω ε¬ πιστολήν διά τά 46, ΧΡάνια τού -Προσφυγικοϋ Κόσμου*. 'Αγαπητέ κ. Σινρνίδη, Σ;§ς αυ,γχο,Ιρω γιά τό μέγα έ- πίτρυγμα: στά 50 χρόνια τής κα· ταστροφής τής Μικρασίας έοεΐς νά ουμπληρώνεται 46 χρόνια συνε- χοϋς εκδόσεως τοϋ .Προσφυγι¬ κοϋ Κόσμου». Στίς σελίδες του τόσων χρόνων έχετε άποθησαυρί- σει πολύτιμο ύλικό γιά τόν Έλ- ληνισμό τής Μικρασίας καί γιά τόν έπικό άγώνα του νά φτιάΕη νέες πατρίδες στήν ήπειρωτική Έλλάδα, νά σταθή καί σέ πολλές περιοχές τοΰ βίου νά θριαμδεύοη. Σας σφίγγω τό χέρι μέ πολλή πμή. •Ηλίας ΒενέΖης δέν τοβουλία καί τόν έξαιρετικά φι- Ζήλο νά συγκεντρώση τίς πληροφορίες πού παραθέτει πρίν έκλείψουν κα'ι οί τελευταϊοι τής γενιάς μας, ή Ζωή καί ή δράοη τής ουμπαθεστάτης καί έκλεκτής έλληνικής παροικίας τοϋ Κιρκα¬ γάτς θά χάνονταν μέσα στή βαθειά όμίχλη τής λήθης. Τό Κιρκαγάτς υπήρξε ή γενέ- τειρα τοϋ πατέρα καί τοϋ παπποϋ μου καί είναι εύνόητη ή συγκίνη- ση πού δοκίμασα μέ τήν αναγνώ¬ ση τής ίστορίας του κα'ι ιδιαιτέρα τής τελευταίας περιόδου. Ό παπ- ποΰς μου καί τά διαμένοντα στό Κιρκαγάτς μέλη τής οικογενείας του μετώκησαν στή Σμύρνη στά 1909. Στό Κιρκαγάτς πηγά γιά τελευταία φορά τό καλοκαϊρι τοΰ 1908 δταν δέν είχα συμπληρώοει, καλά καλό, τόν ένατο χρόνο τής ήλικίας μου. Οί άναμνήοεις μου άπό την πατρικήν γενέτειραν, μο¬ λονότι Ζωηρότατες, είναι έλάχι- στες. ΚΓ εύχαριστό τόν εκλεκτόν συμπατριώτην κ. Πόνον Μεϊμαρί- δη πού μέ τήν ωραίαν μονογραφί- αν του έπλούτισε τίς, περί αυτής, γνώσεις μου. Ώς τόσο άπό μερι- κές οίκογενειακές παραδόσεις, παύ έφθασαν μέχρις έ μοϋ μέ σπο- ραδικές άφηγήοεις τού παπποϋ μου καί τοϋ πατέρα μου, γνωρί- Ζω λίγα τινά περί τής προελεύσε¬ ως καί τής συνθέσεως τής έλληνι¬ κής παροικίας τοϋ Κιρκαγάτς κοί είδικώτερα των, άπό τή Πελοπόν- νηοο μεταναστών. Νομίζω ότι θά είναι χρήσιμον νά προσθέσω τίς, επί τοϋ προκειμένον πληροφορίες μου στά δοα έκθέτει ό κ. Πάνος Μεϊμαρίδης στό, υπό τόν τίτλον «Πληθυσμός — Καταγωγή», Γ' κεφάλαιον τής έμπεριστατωμένης μονογραφίας του. Κατά τίς, έν λόγω, πληροφορίες μου ή έγκατάσταση Έλλήνων οτό Κιρκαγάτς χρονολογεϊται άπό τίς άρχές τοϋ περασμένου αιώνος. Οί ποώτοι "Ελληνες έποικοι ήσαν Μυ- τιληναϊοι κπί ώς επί τό πλείστον Πετριανοί. Μερικοί όπ' αύτοϋς ό¬ πως οί Παλαιολόγοι καί οί Μιχαη- λίδες μετώκησαν άπό τής δεύτερης γενεάς στή Σμύρνη, οί πολλαί δ¬ μως, μετσξύ των οποίων οί Κο- τΖαμπόσογλοι, οί ΜεϊμαρΙδες, ο! Μάδηδες κ.α. έρρι'Ζωσαν κι' οί ά- πόγονοί τους διαμένανε οτό Κιρ¬ καγάτς μέχρι τής Συμφοράς τού 1922. Ό πρώτος Πελοποννήσιος πού έγκαταστάθηκε στό Κιρκαγάτς ή¬ ταν ό πρόπαππούς μου Άθανάσιος Γεωργίου Λεονταρίτης, άνηψιός ό¬ πό άδελφό τής Αικατερίνης συ- Ζύγου τοϋ θεοδώρου Κολοκοτρώ- νη καί κόρης τοϋ Εύαγγέλου ή Άγγέλου Καρούαου, προεστοΰ τού Λεονταρίου. Ό Άγγελος Καροϋ- σος, περισσότερο γνωστός μέ τό δνομα «Καρουσάγγελος» εϊχε, έκ- τός τής Αίκατερί^ης καί δυό. του¬ λάχιστον, γυιούς, τόν Θεόδωρο καί τόν Γιώργη. Στά 1805, ή κι' ένα δυά χρόνια πρωτίτερα, συνε¬ πεία των έντατικών διωγμών των Κολοκοτρωναίων καί των συγγε- νών τους υπό των Τούρκων, ο,ί ά- δελφοΐ Θεόδωρος καί Γιώργης Καραϋσοι οέ πλήρη άνδρική ήλι- κίρ, παντρεμένοι καί μέ παιδία, μετώκησαν στή Ζάκυνθο, δπου στά 1806 κατέφυγε κατατρεγμένος κΓ ό ©εόδωρος Κολοκοτρώνης. Ή¬ σαν εΰποροι καί, καθώς φαίνεται, κατόφεραν νά συναποκομίσουν τή κινητή πατρική περιουσία τους. Ά- πέκτησαν κτήματα, επεδόθησαν οτό έμπόριο κι- όπως συνέβαινε ουνήθως έκείνη τήν έποχή, άνε- φέροντο άπό τούς εντοπίους μέ τό τοπωνυμικό τους «Λεονταρί- τες». Άργότερα ενεγράφησαν στή Φιλική Έταιρεία μέ τό «Λεοντα¬ ρίτης» κατ' αρχάς ώς ψευδώνυμον κΓ έκτοτε τό διετήρησαν ώς επί¬ θετον άντί τοϋ οίκογενειακοΰ τους .■Καροϋσος». Τά παιδία τους έλαβον μέρος στήν Έθνεγερσίά καΓ τά έπιίήσαν- τα μετά τή λήΕη τοϋ Αγώνος έγ- καταστάθηκαν οτίς άπϊλευθερωθεϊ οας περιοχές. Άφηκαν πολλούς άπογόνους πού διαμένουν οήμερα στό Πύργο τής Ήλείας, σ.ά< Πά¬ τρας, στή Σπάρτη, οτή Καλαμάτα, ιστή θεσσαλία καί έδώ. Κατά μία πληροφορία πού μοϋ έδωσε ό άείμνηστος έρευνητής των θ'κογενειών των άγωνιστών, έγκριτος δικηγόρος, βουλευτής καί συγγραφεύς Αντώνιος Μάτεοις καί τήν όποιαν μεταδίδω μέ σχε¬ τικήν έπιφύλαΕη, ό Γιώργης Λεον¬ ταρίτης, άν καί ύπερεΕηκοντούτης, έδρασε οτή πολιορκία τοϋ Μεσο- Λογγίου μέ ίδιόκτητο πλεούμενο, έ- πιτυχών νά κομίοη δυό φορές τρό- φιμα στούς πολιορκουμένους. Δέν γνωρΙΖω ποϋ, πότε κα) πώς απέθανε ό Γιώργης Λεοντα¬ ρίτης. Πάντως ή ουμμετοχή των μελών τής οικογενείας του στήν Έπανάσταση τούς κατέστησε άνε- πιθυμήτους στίς Άγγλικές Άρχές τής Ζακύνθου. Περί τά τέλη τού Αγώνος, ό νεώτερος γυιός του, Άθανάσιος, άναγκάοθηκε νά έκ- πατρισθή. Ρευστοποίησε δσα μπό ρεοε άπό τή πατρική του κληρο νομία κι' έπειδή ή Πελοποννησος κατείχετο τότε άπό τόν Ίμπραήμ, προτίμηοε νά μεταναστεύση ατή Μικρά Άσία. Άποδιβάσθηκε στό Άϊβαλί, άνηφόρισε στό έσωτερι- κό κι' έφθασε στό Κιρκαγάτς δ¬ που απεφάσισε νά έγκατασταθή. Ή εύπορία του κΓ οί σημαντι- κές δωρεές του πρός τήν Κοι- νότητο, συνετέλεσαν νά κυκλο- Συμβολη ίίς τήν Ιστορίαν τής Μικρασιατικής Εκστρατείας ίριε Δΐίΐΐιηττά, τάξ(ιμε άπό τό Οψωμα». Σα; έβωκλειω άπόσπασμα άπό Αύ.ά γράφει ό στρατηγός - μ πό "»ό βιβλίον τού έν άποστρατεία τα ίιάρχου κ. Κων)τίνου Πανταί,η (όδός Πάίρου Π) <Σι<μ*ολή γ!; τήν Ιστορίαν τής Μικρασιατικής εκστρατείας 1919—1922», δπου ό Ιστορικός έξιστορών τάς έπιχειρη- σεις τού Ελληνικόν Στρατοϋ ν.α- ς γράμμα τοι· πού ϊδωσε τήν ?γκρι- σί τού νά δημοσιευθή τό έώλ άό ή στο άπόσπασμα άπό τό 6ιΛλ|Ό του, Μέ έκτίμησι "Εμμ. Παπαδόπουλος Χθυσοστόμου Σ μύρνη; 6 ΘΕΣ—ΝΙΚΗ τά τύν Σεπτέμβριον 1921 είς την ΕΛΛΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΕΞΑΙΡΕΙ περιοχήν Άφ,όν Καραχ.σάο, έςαί, Τ0Ν ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ρει την άνδρείαν των Άϊ6α'αω- τών /αί Βοι«ρι>.ΐ(ι)τϋΐν στρατκΛΤών
τού
'Εξητήοαμεν άπό τόν σνιγγρα-
φέα την άδειαν όπιο; δημοσιηισω
μέν τό άπόσπασμα τούτο. Ό σιρα
τηγό; μέ μεγάλην προθυμίαν πα-
ρεοχε την άδειαν καί είς την έπι-
στο>.ήν του προσέθεσε καί τα ά-
κόλοι·βα συγκινητικά λόγια:
«ΝοιώΘο) τόν πόνο Σας γιά
τίς χ;ιμένε; πατρίδες, γιά Τίς ο¬
ποίες καί ημείς, οί εντεύθεν τού
Αίγαίου, πολύ έπονέσαμε».
ΤΟΝ -ιΡΩΙ-ΣΜΟΝ ΤΩΝ Α Τ
ΒΑΛΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΡΛΙΩ-
ΤΩΝ ΣΤΒΑΤΙΩΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑ¬
ΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΕΚ
ΣΤΡΑΤΕΙΑΝ.
Ό Κωνσταντίνος ΠανταΙί);,
Ταξίαρχος έν άποστρατεία# εις
τό βιβλίον τού «Συμίολή εί; την
Ίστορ(αν τής Μικρασιατικής εκ¬
στρατείας (1919 — 1922)», πού
ά ά
γράφτηκε στά
κη· έκδόθηκε
η
Α.τό τίς έκδάσει; «ΔΩΔΩΝΗ>, είς
τά; σελίδας 72—74 άφ' ού ί|ι-
Αι»τός ό πόνο; μά; ?καμε νά στορεϊ τά τή; συμπτΰξίως τής
γράψωμεν τό 6ι6λίο «Σιιμίολη Στρατ,ά; μρτά την εκστρατείαν
είς την ιστορίαν τής Μικρασιατι- πρός Σαγγάριον καί τήν έγκατά
κή; Εκστρατείας 1919—1922» -«σιν ταύτης είς τάς άρχικά, πε
- γιά νά μάθουν οί νεώτεροι ?λλη- ρί τό 'Εσκή - Σεχίρ καί Σεϊντή
,. νε?< έν σι-·τομ|α, τί εγινε τότε Γαζή θεσει; έίορμήσίως, είς τό είς την Ελληνικήν Ίωνίαν, ώστε Κεφάλαιον : ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ νά παραδϊΐγματίζιονται άπό τάς ΑΦΙΟΝ ΚΑΡΑΧΙΣΑΡ Σεπτεμ άρετάς άλΛά καί νά άποφεύγουν 6ρ.η; 1921—> γράφει τά άκόλον
τά έλλατοψματα τής φυλή; μας, θα:
έπακύλουθο των οποίων ύπήρζϊ «Καθ1 όν χρόνον ή Στρατιά έγ
ή τραγωδία τοΰ Αύγούστου 1922 καθ-ίστατο είς τάς άρχικάς περΐ
καί ή άπώλεια τής ΈλΛηνικής Ί- τό Έσκή - Σεχ!ρ — Σεϊντή -
ο)νίας. Κάνο) μνείαν είς τό βιβλίον Γαζή θέσεις, άπό τάς «ποίας εΐ-
γιά την άνδρείαν των Άϊδαλιωτών χ,εν έξορμήβει, διά τάς πρός "Αγ
καί των Βουρλιωτών διότι τούς κυραν έπιχειρήσεις, φάλαγγε; έχ·
έγνώρισα εί; τά πίδία των μα- θρικές δυνάμεως 10—12 χιλιά-
Χ0>ν· διον άνδρών( προερχόμενα έξ Α-
φορήσουν άσθστατες φήμες περί Άναφέρω τόν Άίβαλιώτη Γε· νατολών έκινοΓ-ντο μέ κατεύθι··/-
τοϋ, δήθεν, ύπερβολικοϋ πλούτου ώργιο Σοιχΐατζή, κοντούλη, μελα σιν πρός Άφιόν Καραχισάο
τού καί τής προελεύσεως τού. Εί
ρς φ ρχάο μΓ
«. άλλά σπίθα ϊωντανή, μέ πρόθεσιν προφανώ; την κατάλη-
β' ί ό
τα λίρες καί μετΖΙτία
δτι ό
παν δτ. έφερε δυό δ,σάκ.α γεμδ ' ^Χ'Τ ναρβκϊ γβννα|α καί τόν ψ,ν τή; πόλεως, άποκοπήν τ*
1 Βουρλιωτη Κ(,ιν)τινο Μαραγκο, σιδηροδραμικής συγκοινωνία; πρός
, ·ψηλό, γεροδεμένο, έπι'σης γενναϊο Σμύρνην καί άπομόν(1)σιν τής
ϊδιος κι' ό γιαθέρης τού έφθα- παλ>.ηκάρι. Γιά τόν Σουφατξή έ- Στρατ,ά;. Είχε σνγκροτηθή τοτε
σαν πεΖή, ούροντες τ' δλογά τους ' χω μιά ξιοηρή άνάμνησι. Στή σε- καί ή ΆνεξάρΤητος Μεραρχία δια
άπό τά χαλινάρια, έπειδή τά Ζώα ι λίδα 63 τοΰ 6ι6λίου γράφω γιά τεθεϊσα εί; τό Γ' Σώμα Στρα-
1921
δέν βντεχαν νά σηκώσου κΓ αύ- ! τ*1
τούς καί τό χρήμαΙ Άργότερα
δταν μαθεύτηκε δτι ό πατέρας
του, Γιώργης Λεονταρίτης, πολέ-
μησε στήν Έπανάστασι μ" ίδιό-
κτητο πλεούμενο, διαδόθηκε ότι
τά, δήθεν άμύθητα
προήρχοντο άπό
κικών καραβιώνΙ
τή; 28ης Αύγουστον τοΰ. ΙΙληροφορηθρϊσα ή Στρατιά
ς τά τ'^ώματα τοΰ Κιλκίς τήν ώ; Λνο) κίνησιν των Τούρκων,
Κογιαλή, έξωθι τής Αγκύρα; πε διέταξεν άμεσος τό Α' Σώμο.
ριπου (!0 χιλιομετρα.
ί Στρατοΰ νά κινηθή
"Οταν έ?ώρίΐησεν ή Διμοιρια ποός Αφιύν/ ίίπου, άναλαμίάνον
εί; έιτοί)ον, μέ ηκολούθει μ;. τύ υπό την διοίκησιν τού καί τήν εκ
όπ/.ι,πολι>6όλον κατά .τόδας καί , Άφιόν έγκατεστημένην ΙΤ Μεραρ
|
ύθητα, πλούτη τού Ι φθάαΛαμρ πρωτοι οί δύο ζωντα- | χίαν, ν' αντιμετωπίση άποφασιστι
ϊπό κούρσεμα τουρ- ί νο<ι στο καράκωμα ποϋ ήταν ο[ κώς τά; έχθρικάς δυνάμεις, Τό - , Τοϋρκοι "Αρχισε άμρ'σοις 6ολή μέ, Σώμα τοΰ Στρατοΰ έφθασεν είς (Συνεχίζεται) ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΛΤΙΚΑ Άπό άρετ_;«ΐ τοϋ "■Ηίΐηνοχρι· στιανισμοϋ τοϋ Πόντου ΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ Ν. ΝΙΚΟΛΑΊΔΗ ΣΥΝ)ΧΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑ- ΙΔΟΣ ΑΛΛΗΛΟΤΧΙΑ «Νέπρε Γάβρεηλ. Έσύ ντ' ε- φτρς έξέρτς» (Νεαρέ μου Γαβρι- ήλ. Έού τό τί κάνεις ζέρεις). "Οταν τόν Όκτώβριο τοϋ 1915 τό έργατικό τάγμα πού ύπηρετοϋ- σα οτό Διπόταμο τοϋ Γκιουμούσχα- νέ (Άργυρούπολις) έπαιρνε με- τάθεσι στά Σούρμενα καί διαβαί- νοντας άπό τό Τορούλ (Άρδασ- σα) μας κράτησεν ό Καίμακάμης στό κέντρο τής Επαρχίας μας, άκουα νά κυκλοφορεί οτά στόμα- τα των όμοεθνών άπό τόν έμπο- ρικό κόομο τοϋ τόπου, μέ βα- ρύγδουπη προφορά τό: .Νέπρε Γά βρεηλ. Έαύ ντ' έφτάς έΕέρτς'». ' Εμενα περίεργος νά μάθω τό τί άφοροϋσε ή έκφρασι. Γιατί, κατά τήν σκοτεινή έκείνη περίοδο έπε- κρατοϋσαν άνάμεσα στούς Ρωμη- ούς, σάν άποκλεισμένους άπό παν τοϋ ύπόδουλους σχήν ΤουρκΙα καί συνθηματικά. Άνυπομονοϋοα γά μάθω, γιρτί τό ϋφος γιά τήν έκφρασι πού έ- παιρνε τ' °<ϊ^ Ρου· προσομοίαΖε τό θαρύγδουπο ύφος τού γνω- στοϋ Περικλή Κυριακίδη άπό τό χωριό Σαρπίοκια πού έμπορεύ- οντρν οτήν "Αρδαοοα μέ αυνεργά τη τόν γαμβρό του συγχωριανό καί συγγενή μου, Γαθριήλ Κορο- Εενίδη. Καί έσπευσο νά βρώ τόν ϊδιο, άείμνηστο Γαβριήλ πού μ" άφηγήθηκε τά άκόλουθα: «Θά Εέρεις, ϊσως, τόν γνωστό στήν Έπαρχία Πάν - άγα άπό τό χωρίον Κανάκ τοϋ ποταμίου Δερ- ρένας πού έχει κτήματα καί στά Χαιρίανα (1). Αύτάς, γιά νά προσ- τατεύη Έλληνικές άγροτικές Κοι- νότητες άπό τούς έπαχθεϊς φο- ρατίήδες δεκάτης, έπαιρνε μέρος οτίς δημοπρασίες. Άνεδεικνύον- ταν ένοικιοστής καί τά ρύθμιΖε ά- νώδυνα μέ τούς κατοίκους. Τίς ένέργειές του αύτές, δέν μπο- ροϋσαν νά τίς χωνεύσουν οί α¬ γάδες Τοϋρκοι καί συνωυότησρν νΊι τόν κυνηγήσρυν ώς ότου τόν; ρίΕουν σέ παγίδα· Σάν ύπερθε- ματισταί, άνέβασρν τήν δεκάτη ρω,μαϊκαυ χιαριαϋ αέ δυσανάλογα Άρχισε αμέσοις 6ολή μέ, Σώμα τού Στρατοΰ έφθασεν είς τό όπλο.τολι«6όλο καί τού; έθέρισΕ Άφιόν τήν 18ην Σ επτεμ<)ρίου καί μέ τί; ριπέ; ώσπου έφθασε όλο- ό διοικητής τού Σώματο; στριι- κληοος ή Διμοιρία καί τού; πε·^ τηγό; Κοντούλης άνε;λα6ε την Δ- οίκησιν χαί των λοιπών είς τήν πε¬ ριοχήν εκείνην μονάδί,ον άπό τον διοικοΰντα ταύτας ϋποστράτηγον Τρικούπην( ό όποϊο; ένημέριοσε τόν διοικητήν τοΰ Σώματο; μέ την τακτικήν κατάστασιν, μεθ' ο ό Τρικοΰπης ανέλαβε την διοίκη¬ σιν τοΰ Β' Σώματο; Στρατοΰ. Τό Α' Σ ωμα την 2Οήν Σ επτιμ βρίου έπεΤέθη κατά των βορείως Άφιόν ύψίΛμάτων Ίντεπέ χαί Κα ρά Άσλάν Τεπέ κατεχομέν(ΐ)ν 6- Λό Τουρκικών δυνάμεο>ν αί οποίαι
ανήρχοντο εί; 12 χιλιάδας πε
ζοΰς καί 5 χιλιάδας ίππείς. Διε¬
ξήχθη εί; τήν περιοχήν εκείνην
Οψη καί αφήκαν την δεκάτη πά-
νω οτόν Γιόν - αγα, πού έν γνώ¬
σει του ότι Ζημιώνει συνεβλήθη
μέ τό Τούρκικο Δημόοιο, καί σφο
δρά τήν έπιθυμία νά κρατάη άψη-
λά τό γόπτρό του, πού οί κυνηγη-
τα'ι έπεδίωκαν νά μειώσουν. Μιά
μερά πού κατέβηκε νά πληρώνη
μέρος τής- όφειλής του βρέθηκε
μπρσατά σέ ένταλμα συλλήψεως,
μέ άπαιτητό όλόκληρο τό ποσό
τής όφειλής. Μπήκαμε στήν πε¬
ρίοδο τού πολέμου καί άποκλει-
οθήκανε οί συναλλαγές μέ τήν
Ρωσσία. Ή έυπόλεμος κατάστα-
ση δέν έπέτρεπεν ένδικα μέσα
καί ό Πάν - άγάς άναγκάσθηκε
νά πάρη μιός ώρας άδειαν άπό
τόν Καϊμακάμη γιά νά συμπλη¬
ρώση τό ποσόν καί έφθασε στά
μαγαϋί μας, μέ συνοδεία χωρο-
φύλακα, μέ την παράκληοι νά τού
δρνείσωμε έΕήντα λίρες χρυσές.
Ό πεθερός μου γιά μιά στιγμή
δυσφόρησε. Έγώ δμως τοϋ 6δω·
σα θάρρος καί αέ συνέχεια τοϋ
μέτρησα τό ποσό χωρ'ις οϋτε ά-
πόδειΕι νό πάρο. Γύρισε στό Τα-
μεϊο. Πλήρωσε όλόκληρη τήν ό-
φειλή τού. Καί μέ άνυψωμένο τό
μέτωπο, γύρισε στό μαγαΖί. Μέ
τόν ένθουσιασμό πού τόν κατεϊχε,
εύχαρίστησε θερμά καί πρόσθεσε:
Γαβριήλ. Οϋτε άπόδειΕι έδωσα γιά
τό ποσόν πού μοϋδωσες. Οϋτε προ-
θεομία έπιστροφής μοϋ καθόρι-
οες. Τά λεφτά αύτά οϋτε θά τά
φέρω οϋτε θά τά στείλω άν δέν
έρθης μόνος σου στό οπίτι μου
οτό χωριό νά τά πάρης. Καί ά-
ποχαιρετώντας άνέβηκε στόν σε-
λωμένο κέλητά του καί έφυγε γιά,
τό Κανάκ τής Δέρρειας.
Κα'ι συνέχισε ό άείμνηστος κουμ
βάρος μου Γαβριήλ: «"Οπως Εέ¬
ρεις, τό κατάστημά μας έχει η«-
λατξία ξενητεμέγαΐ(ν στήν Ρω,οσία
πού τροφοδοτούοαμε μέ άλευρα
Ρούασικης προέλευσης, μάρκος
«Ραρμόλ». Δέν θώ πηγαινρ στόν
Παν - ά,γά γιά τίς λίρες αν δέν
έρχόταν αέ άνάγκη τό μαγαΖΊ άπό
Μ ε(ς τβν «ην οπλ»)
"Ο ΑΡ.Α1ΚΟΣ ΤΑΎ'ΓίΤΟ!
ΚΑΙ Π ΜΛΙΛΙίΜ [ΑΙΥΟΕΠΑ,,
Ή Καλαμάτα καί τά Καλάδρυ
τα διεκδικοΰν άπύ χρόνια τό προ
βάδισμα
ξεσήκίομα τοϋ 1821,
όγών σκληρός επί πενθήμερον.
Έπειδή έν τώ μετα£ϋ ό εχθράς
ίνσχνθη καί διά δύο εισέτι Μεραρ
χιών, ή Στρατιά έκίνησεν έσπευ-
σμ?να>ς τό Β' Σώμα Στρατοΰ
(Μεραρχία Τ καί
XIII),
μέ εν¬
τολήν νά (ΐπετση άπό Σεϊντή Γα
ζή πρό; Μπροντ». Τό 33ον Σύν-
ταγαα είς ΰ ΰπηρέτει δ γράφων
>έκι.νήθη την 25ην Σεπτέμβριον
είς όρρινήν καί δασωμένην άπό ε'·
λατα περιοχήν, βορείιο; Μπροντι
Ή διμοιρίαμ ου, ώ; δκρα προ
πομπάς έμποοσθοφνιλακής τοΰ
III
)33 ΤάγμαΤος, έφθασε τάς εσπε¬
ρινάς ώρας είς την κορυφήν τοθ
ορους, οποι> συνελάβοχμε τού; δι-
πλοσκοποΰ; έχθρικοΰ φυλακίου,
τοΰ όπο(ου οί λοιποί άνβρες έτρά
πησαν είς φιιγήν. Οί δΰο Τοθρ-
κ«ι στρητιδται, λόγω τού πνεον-
το; ισχυρόν άνέμου, δέν μας άντε-
λή((θησαν καί δέν έπρόλαβαν νά
πυροβολήσοΐ'Λ', διότι συνελήφθη¬
σαν έξ άπήνης καί άφ<»πλίσθηκαν άπό δΰο προπορευομένου; ο*τρατιώ τίς τής Δ.μοιρία;, τόν Μαραγκόν Κων άπό τά Βουρλά τή; Μ. Ά- σία; καί τόν Σουφατζήν Γειόργι- ον άπό τό Άϊβαλή. Τού; ένθυμοϋ μ«ι τούς στρατιώτας αΰτούς διότι ήσαν άπό τού; τολμηροτέρους τή; διμοιρία;. Σημειωτέον ότι τό 33 όν Σύνταγμα εΓχε πολλούς στρα¬ τιώτας άπό τό Άϊβαλή καϊ. τά Βουρλά τής Μ. Άσία; οί όποίοι ήσαν πολΰ καλοί πολεμισται, επι- δείξπντες ήροιϊσμόν καί αυταπάρ¬ νησιν κατά τάς μάχας Ιουλίου καί Αύγούστου 1921. ΟΊ Τοϋρκοι αντιληφθέντες τήν κυκλο>τικήν ενέργειαν τής Τ Μ,ε-
ραρχίας άπεχώρησαν ίσπευσμέ-
νιος πρό; Τοαΐ καί ο&τω τά ύψώ,
ματα "Ιν Τεπέ κΓ<| Καρά Άσλάν Τεπε, όπαυ είχον δοθΐϊ τάς προη- γουμρνας. ημέρας σ>τληραΙ μαχαι,
άνεκβτελήφβησο ν
τοΰ Α' Σώματος Στρατ·ατ>. Έν
συνεχε}α, τό Σώμα
λαβε τάς διαΐάο-εις
μ ,
χο)ρίς νά θυμηθούν ότι ό 'Εθνι-
κός μας ποιητή; Σολωμό; είπε:
«ή Έλη'θερία είναι βγαλμένη ά¬
πό τά κόκκαλα των Έλλήνων τά
Ίερά>.
Καί πραγματικά, κοντά στήν
άρχαία "Αμφεια, στά σννορα τη;
Άρκαδίας πρός την Μεσσηνία, ΰ-
στερα άπό παλιορκία παραδόθη-
καν, άλλά, παρά τήν οτνθήκη
ποϋ ίχαναν, έσφάγησαν -,<αΐ δφη- σαν έκεϊ τά κόκκαλα του; 6.000 "Ελληνες, στά 1460, ?ξη όλόκλη- ρα χρόνια μετά την άλωση τής ώραι'α; καί άλησμόνητης Κωνσταν τ ινουπόλεως. Μιά τοποθεσία τής «ΕΛΛΗΝΓΓΣΑΣ», τή; καταπρά σινης παραφιιάοος τού Ταίΐγέτου, όνομάξεται καί σήμερα «ΚΟΚΚΑ- ΛΑ», γιά νά θυμΐζει στίς νεώτε- ρες γενεάς, την φοβερή αύτη τρα γωδία τή; Φιλή; μαςι καί γιά νά μάθουν κοί τά παιδία των Άρκά- δο>ν, ποΰ ήλθαν ίιδω γιά νά συγ·
κληθή τό Παγκόσμιον Παναρκαδι
κόν Σιτνέδριον, καί τό 39ον Συ¬
νέδριον τή; ΙΙαναοχαδικής Όμο-
σπονδία; Άμερική; καί είς τύ 'Ε
τήσιον Συνέδριον Όμοσπονδίας
ΚΑΝΑΔΑ καί τό οποίον συνήλθε
καί εστέφθη μέ μεγάλην επιτυχί¬
αν την 20—26 Αύγουστον 1972
εί; τάς μ€γαλοπρεπεϊς αιθούσας
τοΰ Ξενοδοχείον «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕ
ΤΑΝΝΙΑ» είς Αθήνας καΐ άπό
26—28 Αυγουστον 1972 είς την
ήρωϊκήν Τριπολι τσάν μέ δοξολο¬
γίαν είς τάν ΜητΐΛπολιτικόν να¬
όν, μέ κατάβεσιν στεφάνου εί;
τόν ήρωϊκύν καί Γενναϊον Άνδρι
άντα τοϋ Γερου τοϋ Μωρηά Κολο
κοτρϋ')νη, ποΰ είναι στημένος εί;
την Πλατείαν τής Τριπολιτσας.
Διότι τα παιδία αύτά τής Άρκα-
δία;, ξενητεΰθησαν άπό μικρά παι
διά, καί ήλθαν έδώ στήν Έλλάδα
μας, γιά νά πάνε, νά προσκυνή-
σονν τά άγια χιόματα τή; γενέ·
τειρας πατρίδος των την Άρκαδί
αν, καί νά άποτίσοΐΎ εΰλαβικύν
φόρον Τί)!*!, στόν Μεγάλον Ά·
πελευθερωτήν τής Έλλάδο; καί
συμπατριώτην των «ΘΕΟΔΩΡΟΝ
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΝ» τόν ΓΕ¬
ΡΟΝ ΤΟΤ ΜΩΡΗΑ — καί γιά
νά ννωρίσονν τά «Κόκκαλα» καί
τόν Άρ,καδικόν Τανγετον καί τη
χιλιάκριβη 'Βλευθερίίί, καί γιό νά
θυ+ιίζρι τή φοβ·ερή αύτη τραγωδία
τής φι>λή; μας.
Ό Αειμνήστου Ν. ΒΕίΙΣ, σέ
μιά μελέτη τού στήν «Νέα Έστία»
(τόμο; 1949, 6.334 — 344) γρά¬
φει ,μέ έπιγραμίματ.κότητα, ότι, τό
ποίημα τοϋ Μαρτελάου «δθεν εΐ-
σβε των Έλλήνων παλαιά άνδρει-
(ι>μενα( κόκκίΐλα έσκορπισμενα...»,
εγινε άφορμή τοΰ «Έθνικοΰ μας
"Τμνοι-, στήν ΕΛΚΤΘΕΡΙΑ».
Είναι άλήθιεια, ότι. δέν ύπάρχει
γίονιά τή; έλληνικής μας γής,
πού νά μην ϊχουν γίνει πολλές
καί μεγάλες οχρατ.'ς.
Άπά τόν Παι<σανίαν (4, 5# 9) αΛαν; μαθαίνουμε, έδώ έγινε σία 743 π.Χ μιά άπό .1ς πρώτες σφα γέ; άπό τού; Σπαρτιάτες, οταν κατέλαβον αίφνιδιαστικά τήν "Αμ φεια, γιά νά την Ι-χουν ορμητήριον στόν Α' Μεβσηνιακό Πόλεμο: «Καϊ τα πόλισμα αίροΰσιν πτ·- λών άνείογμένην καί φυλακής ούκ ένούιίη; καί των Μεσσηνίων τούς έγκαταληφβτντας φονεΰουσι, τοίις μέν έν Εύναϊς τοΰς δ' ώς ήσθοντο πρό; τά Ίερά καί βιομοΰς καθη- μρνους Ίκέτας». Μεγάιλε; σφαγές, στήν περιο- χή αυτή πού είναι ώς Δερβένια τοΰ Λεονταρίου Μεγ) λεως, Εγι¬ ναν καί δλλοτε. Τρτοιες πολύνρκρες συγκρού- σεις έγιναν καί στά 1264 καί στά 1452 μ.Χ. σέ πολεμους μέ Φράγ¬ κον; καί Τούρκονς. Ή πιό μεγάλη δμως καί φοβε- ρή αίματοχικΐίΛ εγινε άπό τόν Γ- διο τόν Σοΐ'λτάνο Μωάμίθ τόν Β' στά 1460 μ.Χ. κα! είναι έκεί- ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ νη ποΰ έγινε άφορμή νά δημιουρ¬ γηθή ή σχετική λαϊκή παράδοση, πού διατηρεϊται καί σήμερα στά ΰ α χωρία. Στή θέση «ΚΟΚΚΑΛΑ>, δ-
ται οί τοϋρκοι πήραν τό κάστρο
τής Ώριάς, κατέβασαν τού; Χρι-
στιανοΰς, πον ήταν κλεισμένοι στό
κάστρο( τούς ίβαλαν στό άλώνι
καΐ τονς άλώνισαν μέ τ' άλογα.
Τό αίμα ?τρεξε ποτάμι, μιά ώρα
δρόμο, ώς τό σημερινό χωρία Αλ
λα (γ)ή)». (Δ. Πετρόπουλο; —
ΙΙΐλοποννησιακή Πρωτοχρο ν ι ά
1958 χ. 77—80). .Ο Κριτόβουλος
σάν Ίβτορικός τοΰ Μωάμεθ, άγω
νίξεται, στήν Ίστορία νά μετριά-
ση τήν κακή έντύπωση άπό την
σκληράτητα τού Λφέντη του. Μάς
δίνει δμως μιά πίρίφημη περιγρα-
φή τοΰ φρο»·ρίου (Κοιτ. 8 22, 1
-4):
«"Ακρα γάρ ήν ήλίβατος κατά
την είσοδον τοϋ μεγάλον "Ορους
τής Σπάρτης, ό δή Ζι·γός λέν/-
ται, Λκρης άνέχοι>σα κίχί ύπερκει-
μρνη κρημνώ τε μεγι'στω καί φά
ραγγι Λαθειά. έν κύκλω πάντοθεν
περιειργομενη καί κατησφολισμέ-
νη, μιά δέ μόνη παρόδο) καί Ταύ¬
τη 6ραχεία την είσοδον
Ό Χαλκοκονδνλης (στή σ. 474
?κδ. Βόννης), δίδει πιό άντικειμε
νίκη είκόνα των γργονότων καί ά-
εί καί τόν άριθμό των θυ·
μάτων:
«Σ υναπήχθησαν γάρ ές χιλιί-
ους μάλκΐτα καί βιονκοσίονς. Τού¬
τους δέ σύμΛαντας άπάγων είς Ι¬
να χώρον αΰτοΰ ταύτη διεχρήσα-
το, ώστρ μηδένα των τή; πόλεως
Λεονταρίου (Μεγ) λεως) προσόν-
λειφβήνα^ μήτε άνδρα μήτε
γνναΐκα. 'Επυβόμην δέ μετά ταύ¬
τα των πε<)ΐοίκοιν γίνεσθαι τά σώ μ<ιτα άμφί τα έκακισχίλια. 'Τπο- ξύγια δέ πολλαπλάσια». Ό πολύπαθος όμως Γεώργιος Φραντζής, στή σελ. 405 τής Ίστο ρίας του, πβραδίδει ώς εξής τίς πληροφορίες τού Κριτόβονλον: «Άνευ όμολογίας> καί «Όργήν
?χο)ν καί μήνιν Λικαίαν». «Αυτάς
δέ (ό Μωάμεθ) τοϋ; ορκους άρε-
τήσας καί τή μνησικακία καί χΓ
όργή κινούμενος, ϊν τινι πεδίω
μικρω σννάξας αύτούς πάντας καί
&εσμεί»σας παρανάλι^ια μαχαίρας
συν γτ«ναιξί καί π<ισί πεποίηκ*». Χιορίς νά παραλείψη νά προσθέ- σηση καί την πολΰ περίεργη διά- σιοση τον άρχοντα Μανουήλ Μ.'ίό· χαλη Λεοντάρη. "Ενα προάστειο τής Ζακύνθου, πού λέγεται καί σήμερον Μποχα- λη, τόσο δέθηκε μέ την παραμο- νή τοΰ θ. ΚολοκοΤρώνη στή Ζά¬ κυνθο, ώστε ό υιός του ό Γενναϊ- ος ελέγετο, Γιάννη; Μπαχαλιώ- της, όπως μάς γράφει στό λεξι- κό τής Ζακύνθου ό Π, Ζώης. Άπό τό ϊδιο τά λεξικό μαβαίνουμε δτι πολλές οίκογένειες μέ τό έπώνυμο Κολοκοτρώνης καί Λεονταρίτης εί χαν καταφύγει στή ΖάκΐΎθο ιδίως μετά τά Όρλοκρικά. Ή οίκογενεια τον φιλικόν καΐ προεστοΰ τοΰ Λεονταρίου Πέτρου Σαλαμανοΰ πού φέρεται στά ?γ- γρα<ρα τού 1821 ώς Σαλαμάνος, Σολομωνός καί Σολομώνας δέν άποκλείεται νά είχε ιτυγγένεια μέ την οίχογένεια τού Σολοιμοϋ ποϋ εΐχε τά ίδΐα έπώνυμα. "Ετσι ό Έ- θνικός μας Ποιητής έχοντος άρ· κετές πληροφορίες σχετικές άπό αλους αύτούς καί περισσότερο άπά τόν Γέρο τον Μοριά, πού γνώρι- ζε πολύ καλά τά μέρη αντά, δέν θά χρε,ιάστηκε νά καταφύγη στήν ένορατική του δύναμη γιά νά γρά- ■ψη στόν Έθνικό μας δμνο τόν στί χο: «Άπ' τά Κόκκαλα βγαλμένη των Έλλήν<ο)ν τα Ίερά». Άξιοβημείοιτη είναι ή σύμπτω' ση ί:τι ·στήν ϊδκχν περιοχή γεννή- θηκαν( έΐξησαν ή έδρασαν σειρά όλόκληρη προδρόμων τον 1821, δ- πϋ>ς ό Ράλλης, ό Κλαδάς, ό Μαν-
τάς, ό Ζαχαριάς, οί Κολοκοτοω-
ναϊοι καί οί Νικηταράδες/ ό Τρίγ
γο;, ό Καροΰσο;, ό Κεφάλας (ά-
Συνέχεια ϊΐ; την 6ην σελ|'δα
Γιά την πσσαρακονταοκταετία μας
Ή μηνιαία ίκδοσκ τή; 'Ενίό- πόνων καί διεκδικήσεων. Προσω-
σρο); Σμυρναάον «Μιχρασιατική πίδα τού Βήματο;: ΠΡΟιΣΦΤ-
Ήχώ», όργανον &τβς>ή; κα! ένη-| ΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ καί ίδρυτής
μερώσεο); τώ μελών της, εί; τό τον Ενας πρωτοπόρος καί άκσύρα-
φΰλλον μηνή,ς Ιούνιον έ".Ι. έοημο, στο; Μικρα«άτη;: ό Σωκράτη;
σίευσρ τά κάτωθι άρθρίδιον επί τή ΣινανίΑης. Σαράντα όχτώ χρό-
συμί.ληριι'ν»?< 48 έτών άπά τής έκ' νΐα ίκλεισαν άπό τότε ν,ά, τό δη- δόοεως τής εφημερίδος μας. Τό μόσιο αύτό Βήμα, ή εφημερίδα δημοσιεΰΌυμε μέ τάς ευχαριστίας | «ΊΙροσορυγικός Κόσμος» έξακολου μας πρός τούς καλούς φίλους τής θεΐ, πάντα νέα καί ζωντανή, νά κατέ¬ των άνατο λικών καί βορείιυν κλιτύων χθΰ Άκάρ Ντάγ καί εξησφάλισεν την σιδηροδρομικήν συγκοινωνίαν Ά¬ φιόν — Σμύρνης, ή όποία είχεν άπειληθή». Διά τήν άντιγραφήν Μανώλη: ΠαπαΛόπονλος ■Ενώσεως. ΕΦΗΜΕΡΙΣ «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Τρία χρόνια μετά τήν έ'ξοδο ά¬ πό τίς Μικρασιατινές πατρίδες, καί μόλις ό άνεμόδαρτος έκείνος κόσμος άρχισε νά πιάνη ρίζες στήν καινούργια γή, ενα Βήμα στήθηκε μέ παράξενη τόλμη, γιά ν' ακούεται άπό 'κεϊ ή φωνή των οιωγμένων, φωνή πόνον, νοβταλ- γικων άναμνήσεων καί έλπίδων, άλλά καί κ&ποιων σωστών παρα- ςκλοξενή στίς σίλίδες της τίς άνε ξάντλητες συγκινητικές άναμνή- σεις άπό Τί; παλιές άγαπημένες πατρίδες καί νά διαλαλή την δνθη ση κοΐ τήν πλονσια καρποφορι'α τού νψίκορμου καϊ πολύκλωνου προ οφυγικού δέντρου. Στόν κατά πάντα αξιο, άκούραοτο καί άγαπη τό διευθνντή τοΰ Προσφυγκοΰ Κό σμου Σωκράτη Σινανίδη, ή μικρόν λα «Μικρασιατική Ήχώ» προσφέ ρει άπό τόν κήπο της μίαν άνβο- δέβμη κα! τον εδχεται ΰγεία καί δνναμη, γιά νά κρατήση την εφη¬ μερίδα του, εφημερίδα μας, γιά χρόνια άχόμη πο'λλά.
ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΒΜΤΙΣ - «ΙΑΟΛΟΓΙΚΗ - 01Κ0Ν0Μ1ΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ
ϋΓΜΦΕΡΟΜΤΜ)
-0ΚΤ1ΠΗΣ - ΕΚΛΟΤΗΣ --
ΜΗΝΪΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΛΑΟΝ
ΤΟΥ ΠΡΟΕΑΡΟΥ κ. Γ, ΠΑΠΑΔϋΠΟΥΑΟΥ
'. 2ΙΝΑΝΙΔΕ--ΑΘΗΝΑΙ — ΤΗΛ.
Γβαφεΐα: Νίκης 25;—·
Ό Πρόεδ,ρος κ. Γεώργιος Πα-
τιο-τήριον μήνυμα πρός τόν ελλη-
ν,χόν Λαόν, τό οποίον μιτεδοθη
Ιήι,· όλον των ραδιοτηλεοπτικί,ν δ,!
κτΰων τής χώρας. Τό κείμενον τού)
μηνΰματος εχει ώς ά
ΜΕΡΙΚΑ ΠΕΡΊΤΟΥ ΚΙΡΚΑΓΑΤΣ
Τι»", συνεργάτου ενσς κ ΑΠΟΛΛΩΝ Οί ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
Έλληνικέ Λαέ,
Σέ εύχαριστώ καί Σέ συγχαί-
(110 διά την χθεσινήν ετυμηγορίαι
νόν, ή όποία άνοίγει νέον λάμ¬
πον κεφάλαιον είς την ιστορίαν
τοθ "Έθνου; μας. Μέ την Βρια,μ-
Π'τιχήν θετικήν τ|ίήςρον Σου έπε-
ίπξες μεγάλην πολιτικήν ώριμο-
ητα κ«ϊ υψηλήν συνείδησιν
ς
Ως έντολοδόχα; Σου αίσθάνο-
μαι την στιγμήν αυτήν βαθείαν
51'γκίνησιν καί ύπόσχομαι διά μί¬
αν άχύμη φοράν ότι υπό την ίοιο-
τοΰ έψηφισμενου πρώτον
Πςοεδρου τής Έλληνικής Δημο.
θΐιτία; θά έκπληρώσο) μέχρι κε-
βίας τάς έ-ξαγγελίας μου καί. τό
καθήκον μοί·,
'Τπήρξαν Ιδεωδώς άδιάβλητοι
αί συνθήκαι, υπό τάς οποίας έ«< ο-ες την κυρίαρχον Λοΰλησίν 5Ιοι> καί διεπίστωσες ό ίδιος τό
γίγονός τούτο. Άπόλυτος έλευ-
κρία καί τάξις έπεκράτησεν είς
όκληρον την χώραν υπό τα ό'μ-
μ«τα χαί έκατοντάδων άπεσταμέ-
ΐιΐν είδησεογραφικών πρακτοςίεί·
«ν, τηλεοπτικών δικτΰων καί ρφη
ρίδων άπό ολόκληρον τόν κύ-
υμον. Τό χθεσινόν δημο-ι|ΐήφιαμα
ίλεσρ, μαζί μέ τό δημοψήφι-
αμα τοΰ 1968, την πλέον γνησίαν
ιιΐ άβίαστον λαϊκήν έτυμηγοοίαν
ί(; ολόκληρον την ελληνικήν πο¬
ιτικήν Ιστορίαν.
Μέ την σώφρονα καί ψύχραι-
4ον ψήφον Σου έπεκύρωσες την
ωτάργησιν τού βασιλικόν θεσμοΰ,
Ινίκρινες τό πολίτευμα τής Προ-
δοικής Κοινοβουλ.ευτικής Δημο-
■οατΐας, έπεδοκίμασες έκ νέου
ήν Επανάστασιν τής 21ης Άπρι
ίου καί τα έπιτεύγματά της, διε-
ηρνξρς ότι έπιθνμεΐ; νέαν πολιτει
ιιχίιν τάξιν καί νέαν πολιτικήν ή-
Υϊσίαν καί κατεδίκασες άνεκκλη-
Ό έκλεκτός συμπατριώτης κ.
Πάνος Εύαγ. Μεϊμαρΐδης μοϋ 6-
'·: —"■«■'ΐιοσεισαν ε? , στειλε, άπό τή θεσσαλονίκη δπου
•"ν κατά τή- έ*υ ■ "νΤιΟρα ( διαμένει, τήν ώραία καί έμπερι-
.ι.οσία.ς ζωης* τής ^^αΤ* ^ δη" ι στατωΜένη μονογραφία του περί
Ή άντίβοασι; αΰτή^^ έ Τ0° Κιρκαγότς.
νπ «τ! ή καταδίκη της εΓναι όριστι Το συΥΥΡ°εφα άΕΚει κόθε έπαι-
κίι_μετ" τΨ συντρυΐτικήν ήτταν ν°· Τα στ<"Χεϊα καί ιδιαιτέρα οί ^'τη^νηί"!^0^ ΐίΐν Ψ^θαιμί-1 πληροφορίες πού περιλαμδάνει προ- »—.... ι . . μ·αν | έρχονται κατά τό πλείστον άπό καί άνα- τών ελαχίστων έπιΖώντων γεροντοτέρων συμπατριωτών μας κΓ αύτές τό καθιστοϋν πολύτιμο. Γιατί ή έλλειψη σχετικών βιβλιο- γραφικών οτοιχείων είναι, σχεδόν, ό συγγρα- πρω- λ«εν ε-ναντ,ον Σου. Σέ άπεκάλε- « αγέλην, διότι διετοάνωσες την «πβιηιίαν Σου ν' απαλλαγή; α. «» τ,,ν κηδεαονίαν τό,ν χρεωκοπη παλαιοπολιτικών, οί όποίοι καταστήσει την ψ ϊδιοτελοΰς ς καί χυδαίας σ..^Λ11Ύη- Γους παραδίδω είς την περκμρό-' νησ,ν τοΰ 'Έθνους. Τά άποτελέσμα ♦«χ τού δημοψηφίσματος δχι μόνον β'ς τήν ύπαιθρον, άλλά καί είς την πρωτεύουσαν καί είς τά μεγα- λα άστικά κέντρα, μαρτυρούν δ- Τι άπώλεσαν παντοΰ πάσαν έλπ(δα «ολιτική.; έπιβιώσεως. Άοχίζει τιόρα νέα σημαντικη κ«ί άποφασιστική περίοιδος τής με νάλη; καί ενδόξου ίσΤορίας τής Ελλάδος. Αί εύθνναι τής έπιλο- είς τύν λαόν. 'Τπάρχει1 συνταγματιν.ή βάσις ύγιοΰ; καί | δημοκρατικής πολιτικής ζωής, εί;. την οποίαν ε,ίσερχόμεθα ομαλώς, καί τήν όποιαν β' άξιοποιήσοιμεν χωρίς κλυδωνισμοΰς "Ας συνεργασθώμεν τώρα ίίλοι Λια τό καλόν τής Πατρίδος έντός των πλαισίων τοΰ νέον Συντάγμα- τος. ανεξαρτήτου τής ψήφου την όποιαν ετρίψαμεν χόες. Αντά έ- πιτάσσει ή λαϊκή έτυμηγορία, ή δημοκρατική δεοντολογία καί τ0 συμφέρον τού 'Έθνους. Ή έπιτέ- λεσις τοΰ καθήκοντος άρτον θά δπλίση τήν Έλλάδα μέ νέαν δημι¬ ουργικήν δυναμιν καί θά μας κα¬ ταστήση αξίους τής εύγνωμοσύ- νης των γενεών, πού έρχονται. Ή Λημοκρατία πού εγκαθιδρύθη χθές ■Λιά τής ελευθέρας είναι δι' 8λον>;>.
χ
ψήφου Σου,
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΠΕΝΘΗ
ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ
Πέθανε χθές τό πρωΙ ατό σπίτι
τρυ, ϋοτερα άπό μακρά καί έπώ-
Ιυνη άρρώστια, ό Ηλίας ΒενέΖης,
οέ ήλικία βθ έτών.
Ό έκλιπών, όπό άρκετά χρόνια
μόνιμος ουνεργάτης τοϋ «Βήμα-
τος», ήταν άπό τούς κορυφαίους
;κπροσώπους τής λογοτεχνικής
•Γενιδς τού '3Ο» καί αυνέδεαε
τό έργο τού μέ τήν έθνική συμ-
Φορά τής Μικρασιατικής Καταστρο
Ό Ηλίας ΒενέΖης, λογοτεχνι-
ι ψευδώνυμο τοϋ Ήλία Μέλλου,
Υεννήθηκε τό 1904 οτίς Κυδω-
*ίες τής Μικράς Άσίας, δπου έ-
ιε ώς τό 1923. Κατά τήν διάρ-
«εια τής Μικρασιατικής Καταστρο-
.<:, έιρηβον άκόμα, τόν συνέλα- βαν οί Τοϋρκοι καί τόν έστειλαν οιχμάλωτο γιά καταναγκαστικά έρ ΥΟ στά «Τάγματα Εργασίας» τής Άνατολής. Άπελευθερώθηκε τό ΙΘ23. πέρασε στήν Έλλάδα δπου «α! έγκαταρτάθηκε άπό τότε μάνι- μα. Άπό τό '23 ώς τό 57 έργάσθη- κ· στήν Έθνική ΤράπεΖα τήο Έλ- Μδος, άπω τήγ όποία άποχώρη- °Ρ μέ τόν βαθμό τού ύποδιε,υθυν- 'βϋ- Παράλληλα, καί ο' δλο ούτό τ* διάστημα, άσχολήθηκε μέ τή *ογοτεχνία καί δημιούργησε ένα "Πμαντικό οέ ποιότητα άλλά καί °έ δγκο έργο, τό όποϊο τόν άνέ- ^ιζε οέ έναν άπό τούς σημαντι- κώτερους "Ελληνες πεΖογράφους τίΚ περιόδου αυτής καί τά έργα τθυ έγιναν πολύ δημοφιλή άπό τήν "Ρώτη στιγμή τής εκδόσεως τους. Τό πρώτο του μυθιστόρημα πού £κ5όθηκε ήταν «Τό νούμερο 31. 328· (1931). Ακολουθήσαν τά μυθιοτορήματα: .Γαλήνη» (1939), Άίολική Γή. (1943), ."ΕΕοδος· (1850), «Όκεανός» (1956. Λιη- γήματα: «ΑΙγσϊο» (1941), «Άνε- μοι» (1944), «Ωρα Πολέμου» (1946), «Νικημένοι (1955). Έπί- οης έΕέδωσε τό θεατρικό έργο «Μπλόκ Ο καί τά ταςιδιωτικά: «Φθινόπωρο στήν Ιταλία» (1950), «Άμερικανική Γή» (1955) καί «Άργοναϋτες» (1962). Τά περισσότερα άπό τά έργα του αύτά κυκλοφορήσαν σέ άλλε- πάλληλες έκδόσεις στά έλληνικά κα! πολλά μεταφράοτηκαν στό έ- Εωτερικό. Τό 1957, ό Ηλίας ΒενέΖης έ- Εελέγη μέλος τής Άκαδημίας Α¬ θηνών καί διετέλεσε πρόεδρρς τής ΤάΕεως Γραμμάτων κοί Τεχνών. Έπίοης διετέλεσε πρόεδρος τού Έλληνικοΰ Τμήματος τής Κοινότη τος των Εύρωπαίων Συγνραφέων καΐ ΐΕεπροοώπησε τήν Έλλάδα οέ πολλά διεθνή συνέδρια. Τό 1939 τιμήθηκε μέ τό Κρατικό Βραβεϊο Λογοτεν,νίας. Διετέλεσε, τέλοο δι οικητικός διευθυντής τού Έθνι- κοϋ Θεάτρου. Τιμήθηκε μέ τά παράσημα: Τα- Ειάρχης Γεωργίου τοϋ Α' καί Τα- Ειάρχης ΆΕίας τής Ίταλικής Δη¬ μοκρατίας. Ή σορός τοϋ ΉλΙα ΒενέΖη θά μεταφερθή, σύμφωνα μέ δική του έπιθυμία στό Μόλυβο, δπου καί θρ γίνη ή κηδεία αϋριο Κυριακή. ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ Ό άείμνηστος ΒενέΖης μάς είχεν άπευθύνει τήν κατωτέρω ε¬ πιστολήν διά τά 46, ΧΡάνια τού -Προσφυγικοϋ Κόσμου*. 'Αγαπητέ κ. Σινρνίδη, Σ;§ς αυ,γχο,Ιρω γιά τό μέγα έ- πίτρυγμα: στά 50 χρόνια τής κα· ταστροφής τής Μικρασίας έοεΐς νά ουμπληρώνεται 46 χρόνια συνε- χοϋς εκδόσεως τοϋ .Προσφυγι¬ κοϋ Κόσμου». Στίς σελίδες του τόσων χρόνων έχετε άποθησαυρί- σει πολύτιμο ύλικό γιά τόν Έλ- ληνισμό τής Μικρασίας καί γιά τόν έπικό άγώνα του νά φτιάΕη νέες πατρίδες στήν ήπειρωτική Έλλάδα, νά σταθή καί σέ πολλές περιοχές τοΰ βίου νά θριαμδεύοη. Σας σφίγγω τό χέρι μέ πολλή πμή. •Ηλίας ΒενέΖης δέν τοβουλία καί τόν έξαιρετικά φι- Ζήλο νά συγκεντρώση τίς πληροφορίες πού παραθέτει πρίν έκλείψουν κα'ι οί τελευταϊοι τής γενιάς μας, ή Ζωή καί ή δράοη τής ουμπαθεστάτης καί έκλεκτής έλληνικής παροικίας τοϋ Κιρκα¬ γάτς θά χάνονταν μέσα στή βαθειά όμίχλη τής λήθης. Τό Κιρκαγάτς υπήρξε ή γενέ- τειρα τοϋ πατέρα καί τοϋ παπποϋ μου καί είναι εύνόητη ή συγκίνη- ση πού δοκίμασα μέ τήν αναγνώ¬ ση τής ίστορίας του κα'ι ιδιαιτέρα τής τελευταίας περιόδου. Ό παπ- ποΰς μου καί τά διαμένοντα στό Κιρκαγάτς μέλη τής οικογενείας του μετώκησαν στή Σμύρνη στά 1909. Στό Κιρκαγάτς πηγά γιά τελευταία φορά τό καλοκαϊρι τοΰ 1908 δταν δέν είχα συμπληρώοει, καλά καλό, τόν ένατο χρόνο τής ήλικίας μου. Οί άναμνήοεις μου άπό την πατρικήν γενέτειραν, μο¬ λονότι Ζωηρότατες, είναι έλάχι- στες. ΚΓ εύχαριστό τόν εκλεκτόν συμπατριώτην κ. Πόνον Μεϊμαρί- δη πού μέ τήν ωραίαν μονογραφί- αν του έπλούτισε τίς, περί αυτής, γνώσεις μου. Ώς τόσο άπό μερι- κές οίκογενειακές παραδόσεις, παύ έφθασαν μέχρις έ μοϋ μέ σπο- ραδικές άφηγήοεις τού παπποϋ μου καί τοϋ πατέρα μου, γνωρί- Ζω λίγα τινά περί τής προελεύσε¬ ως καί τής συνθέσεως τής έλληνι¬ κής παροικίας τοϋ Κιρκαγάτς κοί είδικώτερα των, άπό τή Πελοπόν- νηοο μεταναστών. Νομίζω ότι θά είναι χρήσιμον νά προσθέσω τίς, επί τοϋ προκειμένον πληροφορίες μου στά δοα έκθέτει ό κ. Πάνος Μεϊμαρίδης στό, υπό τόν τίτλον «Πληθυσμός — Καταγωγή», Γ' κεφάλαιον τής έμπεριστατωμένης μονογραφίας του. Κατά τίς, έν λόγω, πληροφορίες μου ή έγκατάσταση Έλλήνων οτό Κιρκαγάτς χρονολογεϊται άπό τίς άρχές τοϋ περασμένου αιώνος. Οί ποώτοι "Ελληνες έποικοι ήσαν Μυ- τιληναϊοι κπί ώς επί τό πλείστον Πετριανοί. Μερικοί όπ' αύτοϋς ό¬ πως οί Παλαιολόγοι καί οί Μιχαη- λίδες μετώκησαν άπό τής δεύτερης γενεάς στή Σμύρνη, οί πολλαί δ¬ μως, μετσξύ των οποίων οί Κο- τΖαμπόσογλοι, οί ΜεϊμαρΙδες, ο! Μάδηδες κ.α. έρρι'Ζωσαν κι' οί ά- πόγονοί τους διαμένανε οτό Κιρ¬ καγάτς μέχρι τής Συμφοράς τού 1922. Ό πρώτος Πελοποννήσιος πού έγκαταστάθηκε στό Κιρκαγάτς ή¬ ταν ό πρόπαππούς μου Άθανάσιος Γεωργίου Λεονταρίτης, άνηψιός ό¬ πό άδελφό τής Αικατερίνης συ- Ζύγου τοϋ θεοδώρου Κολοκοτρώ- νη καί κόρης τοϋ Εύαγγέλου ή Άγγέλου Καρούαου, προεστοΰ τού Λεονταρίου. Ό Άγγελος Καροϋ- σος, περισσότερο γνωστός μέ τό δνομα «Καρουσάγγελος» εϊχε, έκ- τός τής Αίκατερί^ης καί δυό. του¬ λάχιστον, γυιούς, τόν Θεόδωρο καί τόν Γιώργη. Στά 1805, ή κι' ένα δυά χρόνια πρωτίτερα, συνε¬ πεία των έντατικών διωγμών των Κολοκοτρωναίων καί των συγγε- νών τους υπό των Τούρκων, ο,ί ά- δελφοΐ Θεόδωρος καί Γιώργης Καραϋσοι οέ πλήρη άνδρική ήλι- κίρ, παντρεμένοι καί μέ παιδία, μετώκησαν στή Ζάκυνθο, δπου στά 1806 κατέφυγε κατατρεγμένος κΓ ό ©εόδωρος Κολοκοτρώνης. Ή¬ σαν εΰποροι καί, καθώς φαίνεται, κατόφεραν νά συναποκομίσουν τή κινητή πατρική περιουσία τους. Ά- πέκτησαν κτήματα, επεδόθησαν οτό έμπόριο κι- όπως συνέβαινε ουνήθως έκείνη τήν έποχή, άνε- φέροντο άπό τούς εντοπίους μέ τό τοπωνυμικό τους «Λεονταρί- τες». Άργότερα ενεγράφησαν στή Φιλική Έταιρεία μέ τό «Λεοντα¬ ρίτης» κατ' αρχάς ώς ψευδώνυμον κΓ έκτοτε τό διετήρησαν ώς επί¬ θετον άντί τοϋ οίκογενειακοΰ τους .■Καροϋσος». Τά παιδία τους έλαβον μέρος στήν Έθνεγερσίά καΓ τά έπιίήσαν- τα μετά τή λήΕη τοϋ Αγώνος έγ- καταστάθηκαν οτίς άπϊλευθερωθεϊ οας περιοχές. Άφηκαν πολλούς άπογόνους πού διαμένουν οήμερα στό Πύργο τής Ήλείας, σ.ά< Πά¬ τρας, στή Σπάρτη, οτή Καλαμάτα, ιστή θεσσαλία καί έδώ. Κατά μία πληροφορία πού μοϋ έδωσε ό άείμνηστος έρευνητής των θ'κογενειών των άγωνιστών, έγκριτος δικηγόρος, βουλευτής καί συγγραφεύς Αντώνιος Μάτεοις καί τήν όποιαν μεταδίδω μέ σχε¬ τικήν έπιφύλαΕη, ό Γιώργης Λεον¬ ταρίτης, άν καί ύπερεΕηκοντούτης, έδρασε οτή πολιορκία τοϋ Μεσο- Λογγίου μέ ίδιόκτητο πλεούμενο, έ- πιτυχών νά κομίοη δυό φορές τρό- φιμα στούς πολιορκουμένους. Δέν γνωρΙΖω ποϋ, πότε κα) πώς απέθανε ό Γιώργης Λεοντα¬ ρίτης. Πάντως ή ουμμετοχή των μελών τής οικογενείας του στήν Έπανάσταση τούς κατέστησε άνε- πιθυμήτους στίς Άγγλικές Άρχές τής Ζακύνθου. Περί τά τέλη τού Αγώνος, ό νεώτερος γυιός του, Άθανάσιος, άναγκάοθηκε νά έκ- πατρισθή. Ρευστοποίησε δσα μπό ρεοε άπό τή πατρική του κληρο νομία κι' έπειδή ή Πελοποννησος κατείχετο τότε άπό τόν Ίμπραήμ, προτίμηοε νά μεταναστεύση ατή Μικρά Άσία. Άποδιβάσθηκε στό Άϊβαλί, άνηφόρισε στό έσωτερι- κό κι' έφθασε στό Κιρκαγάτς δ¬ που απεφάσισε νά έγκατασταθή. Ή εύπορία του κΓ οί σημαντι- κές δωρεές του πρός τήν Κοι- νότητο, συνετέλεσαν νά κυκλο- Συμβολη ίίς τήν Ιστορίαν τής Μικρασιατικής Εκστρατείας ίριε Δΐίΐΐιηττά, τάξ(ιμε άπό τό Οψωμα». Σα; έβωκλειω άπόσπασμα άπό Αύ.ά γράφει ό στρατηγός - μ πό "»ό βιβλίον τού έν άποστρατεία τα ίιάρχου κ. Κων)τίνου Πανταί,η (όδός Πάίρου Π) <Σι<μ*ολή γ!; τήν Ιστορίαν τής Μικρασιατικής εκστρατείας 1919—1922», δπου ό Ιστορικός έξιστορών τάς έπιχειρη- σεις τού Ελληνικόν Στρατοϋ ν.α- ς γράμμα τοι· πού ϊδωσε τήν ?γκρι- σί τού νά δημοσιευθή τό έώλ άό ή στο άπόσπασμα άπό τό 6ιΛλ|Ό του, Μέ έκτίμησι "Εμμ. Παπαδόπουλος Χθυσοστόμου Σ μύρνη; 6 ΘΕΣ—ΝΙΚΗ τά τύν Σεπτέμβριον 1921 είς την ΕΛΛΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΕΞΑΙΡΕΙ περιοχήν Άφ,όν Καραχ.σάο, έςαί, Τ0Ν ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΝ ΚΑΙ ρει την άνδρείαν των Άϊ6α'αω- τών /αί Βοι«ρι>.ΐ(ι)τϋΐν στρατκΛΤών
τού
'Εξητήοαμεν άπό τόν σνιγγρα-
φέα την άδειαν όπιο; δημοσιηισω
μέν τό άπόσπασμα τούτο. Ό σιρα
τηγό; μέ μεγάλην προθυμίαν πα-
ρεοχε την άδειαν καί είς την έπι-
στο>.ήν του προσέθεσε καί τα ά-
κόλοι·βα συγκινητικά λόγια:
«ΝοιώΘο) τόν πόνο Σας γιά
τίς χ;ιμένε; πατρίδες, γιά Τίς ο¬
ποίες καί ημείς, οί εντεύθεν τού
Αίγαίου, πολύ έπονέσαμε».
ΤΟΝ -ιΡΩΙ-ΣΜΟΝ ΤΩΝ Α Τ
ΒΑΛΙΩΤΩΝ ΚΑΙ ΒΟΥΡΛΙΩ-
ΤΩΝ ΣΤΒΑΤΙΩΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑ¬
ΤΑ ΤΗΝ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΝ ΕΚ
ΣΤΡΑΤΕΙΑΝ.
Ό Κωνσταντίνος ΠανταΙί);,
Ταξίαρχος έν άποστρατεία# εις
τό βιβλίον τού «Συμίολή εί; την
Ίστορ(αν τής Μικρασιατικής εκ¬
στρατείας (1919 — 1922)», πού
ά ά
γράφτηκε στά
κη· έκδόθηκε
η
Α.τό τίς έκδάσει; «ΔΩΔΩΝΗ>, είς
τά; σελίδας 72—74 άφ' ού ί|ι-
Αι»τός ό πόνο; μά; ?καμε νά στορεϊ τά τή; συμπτΰξίως τής
γράψωμεν τό 6ι6λίο «Σιιμίολη Στρατ,ά; μρτά την εκστρατείαν
είς την ιστορίαν τής Μικρασιατι- πρός Σαγγάριον καί τήν έγκατά
κή; Εκστρατείας 1919—1922» -«σιν ταύτης είς τάς άρχικά, πε
- γιά νά μάθουν οί νεώτεροι ?λλη- ρί τό 'Εσκή - Σεχίρ καί Σεϊντή
,. νε?< έν σι-·τομ|α, τί εγινε τότε Γαζή θεσει; έίορμήσίως, είς τό είς την Ελληνικήν Ίωνίαν, ώστε Κεφάλαιον : ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ νά παραδϊΐγματίζιονται άπό τάς ΑΦΙΟΝ ΚΑΡΑΧΙΣΑΡ Σεπτεμ άρετάς άλΛά καί νά άποφεύγουν 6ρ.η; 1921—> γράφει τά άκόλον
τά έλλατοψματα τής φυλή; μας, θα:
έπακύλουθο των οποίων ύπήρζϊ «Καθ1 όν χρόνον ή Στρατιά έγ
ή τραγωδία τοΰ Αύγούστου 1922 καθ-ίστατο είς τάς άρχικάς περΐ
καί ή άπώλεια τής ΈλΛηνικής Ί- τό Έσκή - Σεχ!ρ — Σεϊντή -
ο)νίας. Κάνο) μνείαν είς τό βιβλίον Γαζή θέσεις, άπό τάς «ποίας εΐ-
γιά την άνδρείαν των Άϊδαλιωτών χ,εν έξορμήβει, διά τάς πρός "Αγ
καί των Βουρλιωτών διότι τούς κυραν έπιχειρήσεις, φάλαγγε; έχ·
έγνώρισα εί; τά πίδία των μα- θρικές δυνάμεως 10—12 χιλιά-
Χ0>ν· διον άνδρών( προερχόμενα έξ Α-
φορήσουν άσθστατες φήμες περί Άναφέρω τόν Άίβαλιώτη Γε· νατολών έκινοΓ-ντο μέ κατεύθι··/-
τοϋ, δήθεν, ύπερβολικοϋ πλούτου ώργιο Σοιχΐατζή, κοντούλη, μελα σιν πρός Άφιόν Καραχισάο
τού καί τής προελεύσεως τού. Εί
ρς φ ρχάο μΓ
«. άλλά σπίθα ϊωντανή, μέ πρόθεσιν προφανώ; την κατάλη-
β' ί ό
τα λίρες καί μετΖΙτία
δτι ό
παν δτ. έφερε δυό δ,σάκ.α γεμδ ' ^Χ'Τ ναρβκϊ γβννα|α καί τόν ψ,ν τή; πόλεως, άποκοπήν τ*
1 Βουρλιωτη Κ(,ιν)τινο Μαραγκο, σιδηροδραμικής συγκοινωνία; πρός
, ·ψηλό, γεροδεμένο, έπι'σης γενναϊο Σμύρνην καί άπομόν(1)σιν τής
ϊδιος κι' ό γιαθέρης τού έφθα- παλ>.ηκάρι. Γιά τόν Σουφατξή έ- Στρατ,ά;. Είχε σνγκροτηθή τοτε
σαν πεΖή, ούροντες τ' δλογά τους ' χω μιά ξιοηρή άνάμνησι. Στή σε- καί ή ΆνεξάρΤητος Μεραρχία δια
άπό τά χαλινάρια, έπειδή τά Ζώα ι λίδα 63 τοΰ 6ι6λίου γράφω γιά τεθεϊσα εί; τό Γ' Σώμα Στρα-
1921
δέν βντεχαν νά σηκώσου κΓ αύ- ! τ*1
τούς καί τό χρήμαΙ Άργότερα
δταν μαθεύτηκε δτι ό πατέρας
του, Γιώργης Λεονταρίτης, πολέ-
μησε στήν Έπανάστασι μ" ίδιό-
κτητο πλεούμενο, διαδόθηκε ότι
τά, δήθεν άμύθητα
προήρχοντο άπό
κικών καραβιώνΙ
τή; 28ης Αύγουστον τοΰ. ΙΙληροφορηθρϊσα ή Στρατιά
ς τά τ'^ώματα τοΰ Κιλκίς τήν ώ; Λνο) κίνησιν των Τούρκων,
Κογιαλή, έξωθι τής Αγκύρα; πε διέταξεν άμεσος τό Α' Σώμο.
ριπου (!0 χιλιομετρα.
ί Στρατοΰ νά κινηθή
"Οταν έ?ώρίΐησεν ή Διμοιρια ποός Αφιύν/ ίίπου, άναλαμίάνον
εί; έιτοί)ον, μέ ηκολούθει μ;. τύ υπό την διοίκησιν τού καί τήν εκ
όπ/.ι,πολι>6όλον κατά .τόδας καί , Άφιόν έγκατεστημένην ΙΤ Μεραρ
|
ύθητα, πλούτη τού Ι φθάαΛαμρ πρωτοι οί δύο ζωντα- | χίαν, ν' αντιμετωπίση άποφασιστι
ϊπό κούρσεμα τουρ- ί νο<ι στο καράκωμα ποϋ ήταν ο[ κώς τά; έχθρικάς δυνάμεις, Τό - , Τοϋρκοι "Αρχισε άμρ'σοις 6ολή μέ, Σώμα τοΰ Στρατοΰ έφθασεν είς (Συνεχίζεται) ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΛΤΙΚΑ Άπό άρετ_;«ΐ τοϋ "■Ηίΐηνοχρι· στιανισμοϋ τοϋ Πόντου ΤΟΥ ΑΝΑΝΙΑ Ν. ΝΙΚΟΛΑΊΔΗ ΣΥΝ)ΧΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΤΟΛΕΜΑ- ΙΔΟΣ ΑΛΛΗΛΟΤΧΙΑ «Νέπρε Γάβρεηλ. Έσύ ντ' ε- φτρς έξέρτς» (Νεαρέ μου Γαβρι- ήλ. Έού τό τί κάνεις ζέρεις). "Οταν τόν Όκτώβριο τοϋ 1915 τό έργατικό τάγμα πού ύπηρετοϋ- σα οτό Διπόταμο τοϋ Γκιουμούσχα- νέ (Άργυρούπολις) έπαιρνε με- τάθεσι στά Σούρμενα καί διαβαί- νοντας άπό τό Τορούλ (Άρδασ- σα) μας κράτησεν ό Καίμακάμης στό κέντρο τής Επαρχίας μας, άκουα νά κυκλοφορεί οτά στόμα- τα των όμοεθνών άπό τόν έμπο- ρικό κόομο τοϋ τόπου, μέ βα- ρύγδουπη προφορά τό: .Νέπρε Γά βρεηλ. Έαύ ντ' έφτάς έΕέρτς'». ' Εμενα περίεργος νά μάθω τό τί άφοροϋσε ή έκφρασι. Γιατί, κατά τήν σκοτεινή έκείνη περίοδο έπε- κρατοϋσαν άνάμεσα στούς Ρωμη- ούς, σάν άποκλεισμένους άπό παν τοϋ ύπόδουλους σχήν ΤουρκΙα καί συνθηματικά. Άνυπομονοϋοα γά μάθω, γιρτί τό ϋφος γιά τήν έκφρασι πού έ- παιρνε τ' °<ϊ^ Ρου· προσομοίαΖε τό θαρύγδουπο ύφος τού γνω- στοϋ Περικλή Κυριακίδη άπό τό χωριό Σαρπίοκια πού έμπορεύ- οντρν οτήν "Αρδαοοα μέ αυνεργά τη τόν γαμβρό του συγχωριανό καί συγγενή μου, Γαθριήλ Κορο- Εενίδη. Καί έσπευσο νά βρώ τόν ϊδιο, άείμνηστο Γαβριήλ πού μ" άφηγήθηκε τά άκόλουθα: «Θά Εέρεις, ϊσως, τόν γνωστό στήν Έπαρχία Πάν - άγα άπό τό χωρίον Κανάκ τοϋ ποταμίου Δερ- ρένας πού έχει κτήματα καί στά Χαιρίανα (1). Αύτάς, γιά νά προσ- τατεύη Έλληνικές άγροτικές Κοι- νότητες άπό τούς έπαχθεϊς φο- ρατίήδες δεκάτης, έπαιρνε μέρος οτίς δημοπρασίες. Άνεδεικνύον- ταν ένοικιοστής καί τά ρύθμιΖε ά- νώδυνα μέ τούς κατοίκους. Τίς ένέργειές του αύτές, δέν μπο- ροϋσαν νά τίς χωνεύσουν οί α¬ γάδες Τοϋρκοι καί συνωυότησρν νΊι τόν κυνηγήσρυν ώς ότου τόν; ρίΕουν σέ παγίδα· Σάν ύπερθε- ματισταί, άνέβασρν τήν δεκάτη ρω,μαϊκαυ χιαριαϋ αέ δυσανάλογα Άρχισε αμέσοις 6ολή μέ, Σώμα τού Στρατοΰ έφθασεν είς τό όπλο.τολι«6όλο καί τού; έθέρισΕ Άφιόν τήν 18ην Σ επτεμ<)ρίου καί μέ τί; ριπέ; ώσπου έφθασε όλο- ό διοικητής τού Σώματο; στριι- κληοος ή Διμοιρία καί τού; πε·^ τηγό; Κοντούλης άνε;λα6ε την Δ- οίκησιν χαί των λοιπών είς τήν πε¬ ριοχήν εκείνην μονάδί,ον άπό τον διοικοΰντα ταύτας ϋποστράτηγον Τρικούπην( ό όποϊο; ένημέριοσε τόν διοικητήν τοΰ Σώματο; μέ την τακτικήν κατάστασιν, μεθ' ο ό Τρικοΰπης ανέλαβε την διοίκη¬ σιν τοΰ Β' Σώματο; Στρατοΰ. Τό Α' Σ ωμα την 2Οήν Σ επτιμ βρίου έπεΤέθη κατά των βορείως Άφιόν ύψίΛμάτων Ίντεπέ χαί Κα ρά Άσλάν Τεπέ κατεχομέν(ΐ)ν 6- Λό Τουρκικών δυνάμεο>ν αί οποίαι
ανήρχοντο εί; 12 χιλιάδας πε
ζοΰς καί 5 χιλιάδας ίππείς. Διε¬
ξήχθη εί; τήν περιοχήν εκείνην
Οψη καί αφήκαν την δεκάτη πά-
νω οτόν Γιόν - αγα, πού έν γνώ¬
σει του ότι Ζημιώνει συνεβλήθη
μέ τό Τούρκικο Δημόοιο, καί σφο
δρά τήν έπιθυμία νά κρατάη άψη-
λά τό γόπτρό του, πού οί κυνηγη-
τα'ι έπεδίωκαν νά μειώσουν. Μιά
μερά πού κατέβηκε νά πληρώνη
μέρος τής- όφειλής του βρέθηκε
μπρσατά σέ ένταλμα συλλήψεως,
μέ άπαιτητό όλόκληρο τό ποσό
τής όφειλής. Μπήκαμε στήν πε¬
ρίοδο τού πολέμου καί άποκλει-
οθήκανε οί συναλλαγές μέ τήν
Ρωσσία. Ή έυπόλεμος κατάστα-
ση δέν έπέτρεπεν ένδικα μέσα
καί ό Πάν - άγάς άναγκάσθηκε
νά πάρη μιός ώρας άδειαν άπό
τόν Καϊμακάμη γιά νά συμπλη¬
ρώση τό ποσόν καί έφθασε στά
μαγαϋί μας, μέ συνοδεία χωρο-
φύλακα, μέ την παράκληοι νά τού
δρνείσωμε έΕήντα λίρες χρυσές.
Ό πεθερός μου γιά μιά στιγμή
δυσφόρησε. Έγώ δμως τοϋ 6δω·
σα θάρρος καί αέ συνέχεια τοϋ
μέτρησα τό ποσό χωρ'ις οϋτε ά-
πόδειΕι νό πάρο. Γύρισε στό Τα-
μεϊο. Πλήρωσε όλόκληρη τήν ό-
φειλή τού. Καί μέ άνυψωμένο τό
μέτωπο, γύρισε στό μαγαΖί. Μέ
τόν ένθουσιασμό πού τόν κατεϊχε,
εύχαρίστησε θερμά καί πρόσθεσε:
Γαβριήλ. Οϋτε άπόδειΕι έδωσα γιά
τό ποσόν πού μοϋδωσες. Οϋτε προ-
θεομία έπιστροφής μοϋ καθόρι-
οες. Τά λεφτά αύτά οϋτε θά τά
φέρω οϋτε θά τά στείλω άν δέν
έρθης μόνος σου στό οπίτι μου
οτό χωριό νά τά πάρης. Καί ά-
ποχαιρετώντας άνέβηκε στόν σε-
λωμένο κέλητά του καί έφυγε γιά,
τό Κανάκ τής Δέρρειας.
Κα'ι συνέχισε ό άείμνηστος κουμ
βάρος μου Γαβριήλ: «"Οπως Εέ¬
ρεις, τό κατάστημά μας έχει η«-
λατξία ξενητεμέγαΐ(ν στήν Ρω,οσία
πού τροφοδοτούοαμε μέ άλευρα
Ρούασικης προέλευσης, μάρκος
«Ραρμόλ». Δέν θώ πηγαινρ στόν
Παν - ά,γά γιά τίς λίρες αν δέν
έρχόταν αέ άνάγκη τό μαγαΖΊ άπό
Μ ε(ς τβν «ην οπλ»)
"Ο ΑΡ.Α1ΚΟΣ ΤΑΎ'ΓίΤΟ!
ΚΑΙ Π ΜΛΙΛΙίΜ [ΑΙΥΟΕΠΑ,,
Ή Καλαμάτα καί τά Καλάδρυ
τα διεκδικοΰν άπύ χρόνια τό προ
βάδισμα
ξεσήκίομα τοϋ 1821,
όγών σκληρός επί πενθήμερον.
Έπειδή έν τώ μετα£ϋ ό εχθράς
ίνσχνθη καί διά δύο εισέτι Μεραρ
χιών, ή Στρατιά έκίνησεν έσπευ-
σμ?να>ς τό Β' Σώμα Στρατοΰ
(Μεραρχία Τ καί
XIII),
μέ εν¬
τολήν νά (ΐπετση άπό Σεϊντή Γα
ζή πρό; Μπροντ». Τό 33ον Σύν-
ταγαα είς ΰ ΰπηρέτει δ γράφων
>έκι.νήθη την 25ην Σεπτέμβριον
είς όρρινήν καί δασωμένην άπό ε'·
λατα περιοχήν, βορείιο; Μπροντι
Ή διμοιρίαμ ου, ώ; δκρα προ
πομπάς έμποοσθοφνιλακής τοΰ
III
)33 ΤάγμαΤος, έφθασε τάς εσπε¬
ρινάς ώρας είς την κορυφήν τοθ
ορους, οποι> συνελάβοχμε τού; δι-
πλοσκοποΰ; έχθρικοΰ φυλακίου,
τοΰ όπο(ου οί λοιποί άνβρες έτρά
πησαν είς φιιγήν. Οί δΰο Τοθρ-
κ«ι στρητιδται, λόγω τού πνεον-
το; ισχυρόν άνέμου, δέν μας άντε-
λή((θησαν καί δέν έπρόλαβαν νά
πυροβολήσοΐ'Λ', διότι συνελήφθη¬
σαν έξ άπήνης καί άφ<»πλίσθηκαν άπό δΰο προπορευομένου; ο*τρατιώ τίς τής Δ.μοιρία;, τόν Μαραγκόν Κων άπό τά Βουρλά τή; Μ. Ά- σία; καί τόν Σουφατζήν Γειόργι- ον άπό τό Άϊβαλή. Τού; ένθυμοϋ μ«ι τούς στρατιώτας αΰτούς διότι ήσαν άπό τού; τολμηροτέρους τή; διμοιρία;. Σημειωτέον ότι τό 33 όν Σύνταγμα εΓχε πολλούς στρα¬ τιώτας άπό τό Άϊβαλή καϊ. τά Βουρλά τής Μ. Άσία; οί όποίοι ήσαν πολΰ καλοί πολεμισται, επι- δείξπντες ήροιϊσμόν καί αυταπάρ¬ νησιν κατά τάς μάχας Ιουλίου καί Αύγούστου 1921. ΟΊ Τοϋρκοι αντιληφθέντες τήν κυκλο>τικήν ενέργειαν τής Τ Μ,ε-
ραρχίας άπεχώρησαν ίσπευσμέ-
νιος πρό; Τοαΐ καί ο&τω τά ύψώ,
ματα "Ιν Τεπέ κΓ<| Καρά Άσλάν Τεπε, όπαυ είχον δοθΐϊ τάς προη- γουμρνας. ημέρας σ>τληραΙ μαχαι,
άνεκβτελήφβησο ν
τοΰ Α' Σώματος Στρατ·ατ>. Έν
συνεχε}α, τό Σώμα
λαβε τάς διαΐάο-εις
μ ,
χο)ρίς νά θυμηθούν ότι ό 'Εθνι-
κός μας ποιητή; Σολωμό; είπε:
«ή Έλη'θερία είναι βγαλμένη ά¬
πό τά κόκκαλα των Έλλήνων τά
Ίερά>.
Καί πραγματικά, κοντά στήν
άρχαία "Αμφεια, στά σννορα τη;
Άρκαδίας πρός την Μεσσηνία, ΰ-
στερα άπό παλιορκία παραδόθη-
καν, άλλά, παρά τήν οτνθήκη
ποϋ ίχαναν, έσφάγησαν -,<αΐ δφη- σαν έκεϊ τά κόκκαλα του; 6.000 "Ελληνες, στά 1460, ?ξη όλόκλη- ρα χρόνια μετά την άλωση τής ώραι'α; καί άλησμόνητης Κωνσταν τ ινουπόλεως. Μιά τοποθεσία τής «ΕΛΛΗΝΓΓΣΑΣ», τή; καταπρά σινης παραφιιάοος τού Ταίΐγέτου, όνομάξεται καί σήμερα «ΚΟΚΚΑ- ΛΑ», γιά νά θυμΐζει στίς νεώτε- ρες γενεάς, την φοβερή αύτη τρα γωδία τή; Φιλή; μαςι καί γιά νά μάθουν κοί τά παιδία των Άρκά- δο>ν, ποΰ ήλθαν ίιδω γιά νά συγ·
κληθή τό Παγκόσμιον Παναρκαδι
κόν Σιτνέδριον, καί τό 39ον Συ¬
νέδριον τή; ΙΙαναοχαδικής Όμο-
σπονδία; Άμερική; καί είς τύ 'Ε
τήσιον Συνέδριον Όμοσπονδίας
ΚΑΝΑΔΑ καί τό οποίον συνήλθε
καί εστέφθη μέ μεγάλην επιτυχί¬
αν την 20—26 Αύγουστον 1972
εί; τάς μ€γαλοπρεπεϊς αιθούσας
τοΰ Ξενοδοχείον «ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΕ
ΤΑΝΝΙΑ» είς Αθήνας καΐ άπό
26—28 Αυγουστον 1972 είς την
ήρωϊκήν Τριπολι τσάν μέ δοξολο¬
γίαν είς τάν ΜητΐΛπολιτικόν να¬
όν, μέ κατάβεσιν στεφάνου εί;
τόν ήρωϊκύν καί Γενναϊον Άνδρι
άντα τοϋ Γερου τοϋ Μωρηά Κολο
κοτρϋ')νη, ποΰ είναι στημένος εί;
την Πλατείαν τής Τριπολιτσας.
Διότι τα παιδία αύτά τής Άρκα-
δία;, ξενητεΰθησαν άπό μικρά παι
διά, καί ήλθαν έδώ στήν Έλλάδα
μας, γιά νά πάνε, νά προσκυνή-
σονν τά άγια χιόματα τή; γενέ·
τειρας πατρίδος των την Άρκαδί
αν, καί νά άποτίσοΐΎ εΰλαβικύν
φόρον Τί)!*!, στόν Μεγάλον Ά·
πελευθερωτήν τής Έλλάδο; καί
συμπατριώτην των «ΘΕΟΔΩΡΟΝ
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΝ» τόν ΓΕ¬
ΡΟΝ ΤΟΤ ΜΩΡΗΑ — καί γιά
νά ννωρίσονν τά «Κόκκαλα» καί
τόν Άρ,καδικόν Τανγετον καί τη
χιλιάκριβη 'Βλευθερίίί, καί γιό νά
θυ+ιίζρι τή φοβ·ερή αύτη τραγωδία
τής φι>λή; μας.
Ό Αειμνήστου Ν. ΒΕίΙΣ, σέ
μιά μελέτη τού στήν «Νέα Έστία»
(τόμο; 1949, 6.334 — 344) γρά¬
φει ,μέ έπιγραμίματ.κότητα, ότι, τό
ποίημα τοϋ Μαρτελάου «δθεν εΐ-
σβε των Έλλήνων παλαιά άνδρει-
(ι>μενα( κόκκίΐλα έσκορπισμενα...»,
εγινε άφορμή τοΰ «Έθνικοΰ μας
"Τμνοι-, στήν ΕΛΚΤΘΕΡΙΑ».
Είναι άλήθιεια, ότι. δέν ύπάρχει
γίονιά τή; έλληνικής μας γής,
πού νά μην ϊχουν γίνει πολλές
καί μεγάλες οχρατ.'ς.
Άπά τόν Παι<σανίαν (4, 5# 9) αΛαν; μαθαίνουμε, έδώ έγινε σία 743 π.Χ μιά άπό .1ς πρώτες σφα γέ; άπό τού; Σπαρτιάτες, οταν κατέλαβον αίφνιδιαστικά τήν "Αμ φεια, γιά νά την Ι-χουν ορμητήριον στόν Α' Μεβσηνιακό Πόλεμο: «Καϊ τα πόλισμα αίροΰσιν πτ·- λών άνείογμένην καί φυλακής ούκ ένούιίη; καί των Μεσσηνίων τούς έγκαταληφβτντας φονεΰουσι, τοίις μέν έν Εύναϊς τοΰς δ' ώς ήσθοντο πρό; τά Ίερά καί βιομοΰς καθη- μρνους Ίκέτας». Μεγάιλε; σφαγές, στήν περιο- χή αυτή πού είναι ώς Δερβένια τοΰ Λεονταρίου Μεγ) λεως, Εγι¬ ναν καί δλλοτε. Τρτοιες πολύνρκρες συγκρού- σεις έγιναν καί στά 1264 καί στά 1452 μ.Χ. σέ πολεμους μέ Φράγ¬ κον; καί Τούρκονς. Ή πιό μεγάλη δμως καί φοβε- ρή αίματοχικΐίΛ εγινε άπό τόν Γ- διο τόν Σοΐ'λτάνο Μωάμίθ τόν Β' στά 1460 μ.Χ. κα! είναι έκεί- ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ νη ποΰ έγινε άφορμή νά δημιουρ¬ γηθή ή σχετική λαϊκή παράδοση, πού διατηρεϊται καί σήμερα στά ΰ α χωρία. Στή θέση «ΚΟΚΚΑΛΑ>, δ-
ται οί τοϋρκοι πήραν τό κάστρο
τής Ώριάς, κατέβασαν τού; Χρι-
στιανοΰς, πον ήταν κλεισμένοι στό
κάστρο( τούς ίβαλαν στό άλώνι
καΐ τονς άλώνισαν μέ τ' άλογα.
Τό αίμα ?τρεξε ποτάμι, μιά ώρα
δρόμο, ώς τό σημερινό χωρία Αλ
λα (γ)ή)». (Δ. Πετρόπουλο; —
ΙΙΐλοποννησιακή Πρωτοχρο ν ι ά
1958 χ. 77—80). .Ο Κριτόβουλος
σάν Ίβτορικός τοΰ Μωάμεθ, άγω
νίξεται, στήν Ίστορία νά μετριά-
ση τήν κακή έντύπωση άπό την
σκληράτητα τού Λφέντη του. Μάς
δίνει δμως μιά πίρίφημη περιγρα-
φή τοΰ φρο»·ρίου (Κοιτ. 8 22, 1
-4):
«"Ακρα γάρ ήν ήλίβατος κατά
την είσοδον τοϋ μεγάλον "Ορους
τής Σπάρτης, ό δή Ζι·γός λέν/-
ται, Λκρης άνέχοι>σα κίχί ύπερκει-
μρνη κρημνώ τε μεγι'στω καί φά
ραγγι Λαθειά. έν κύκλω πάντοθεν
περιειργομενη καί κατησφολισμέ-
νη, μιά δέ μόνη παρόδο) καί Ταύ¬
τη 6ραχεία την είσοδον
Ό Χαλκοκονδνλης (στή σ. 474
?κδ. Βόννης), δίδει πιό άντικειμε
νίκη είκόνα των γργονότων καί ά-
εί καί τόν άριθμό των θυ·
μάτων:
«Σ υναπήχθησαν γάρ ές χιλιί-
ους μάλκΐτα καί βιονκοσίονς. Τού¬
τους δέ σύμΛαντας άπάγων είς Ι¬
να χώρον αΰτοΰ ταύτη διεχρήσα-
το, ώστρ μηδένα των τή; πόλεως
Λεονταρίου (Μεγ) λεως) προσόν-
λειφβήνα^ μήτε άνδρα μήτε
γνναΐκα. 'Επυβόμην δέ μετά ταύ¬
τα των πε<)ΐοίκοιν γίνεσθαι τά σώ μ<ιτα άμφί τα έκακισχίλια. 'Τπο- ξύγια δέ πολλαπλάσια». Ό πολύπαθος όμως Γεώργιος Φραντζής, στή σελ. 405 τής Ίστο ρίας του, πβραδίδει ώς εξής τίς πληροφορίες τού Κριτόβονλον: «Άνευ όμολογίας> καί «Όργήν
?χο)ν καί μήνιν Λικαίαν». «Αυτάς
δέ (ό Μωάμεθ) τοϋ; ορκους άρε-
τήσας καί τή μνησικακία καί χΓ
όργή κινούμενος, ϊν τινι πεδίω
μικρω σννάξας αύτούς πάντας καί
&εσμεί»σας παρανάλι^ια μαχαίρας
συν γτ«ναιξί καί π<ισί πεποίηκ*». Χιορίς νά παραλείψη νά προσθέ- σηση καί την πολΰ περίεργη διά- σιοση τον άρχοντα Μανουήλ Μ.'ίό· χαλη Λεοντάρη. "Ενα προάστειο τής Ζακύνθου, πού λέγεται καί σήμερον Μποχα- λη, τόσο δέθηκε μέ την παραμο- νή τοΰ θ. ΚολοκοΤρώνη στή Ζά¬ κυνθο, ώστε ό υιός του ό Γενναϊ- ος ελέγετο, Γιάννη; Μπαχαλιώ- της, όπως μάς γράφει στό λεξι- κό τής Ζακύνθου ό Π, Ζώης. Άπό τό ϊδιο τά λεξικό μαβαίνουμε δτι πολλές οίκογένειες μέ τό έπώνυμο Κολοκοτρώνης καί Λεονταρίτης εί χαν καταφύγει στή ΖάκΐΎθο ιδίως μετά τά Όρλοκρικά. Ή οίκογενεια τον φιλικόν καΐ προεστοΰ τοΰ Λεονταρίου Πέτρου Σαλαμανοΰ πού φέρεται στά ?γ- γρα<ρα τού 1821 ώς Σαλαμάνος, Σολομωνός καί Σολομώνας δέν άποκλείεται νά είχε ιτυγγένεια μέ την οίχογένεια τού Σολοιμοϋ ποϋ εΐχε τά ίδΐα έπώνυμα. "Ετσι ό Έ- θνικός μας Ποιητής έχοντος άρ· κετές πληροφορίες σχετικές άπό αλους αύτούς καί περισσότερο άπά τόν Γέρο τον Μοριά, πού γνώρι- ζε πολύ καλά τά μέρη αντά, δέν θά χρε,ιάστηκε νά καταφύγη στήν ένορατική του δύναμη γιά νά γρά- ■ψη στόν Έθνικό μας δμνο τόν στί χο: «Άπ' τά Κόκκαλα βγαλμένη των Έλλήν<ο)ν τα Ίερά». Άξιοβημείοιτη είναι ή σύμπτω' ση ί:τι ·στήν ϊδκχν περιοχή γεννή- θηκαν( έΐξησαν ή έδρασαν σειρά όλόκληρη προδρόμων τον 1821, δ- πϋ>ς ό Ράλλης, ό Κλαδάς, ό Μαν-
τάς, ό Ζαχαριάς, οί Κολοκοτοω-
ναϊοι καί οί Νικηταράδες/ ό Τρίγ
γο;, ό Καροΰσο;, ό Κεφάλας (ά-
Συνέχεια ϊΐ; την 6ην σελ|'δα
Γιά την πσσαρακονταοκταετία μας
Ή μηνιαία ίκδοσκ τή; 'Ενίό- πόνων καί διεκδικήσεων. Προσω-
σρο); Σμυρναάον «Μιχρασιατική πίδα τού Βήματο;: ΠΡΟιΣΦΤ-
Ήχώ», όργανον &τβς>ή; κα! ένη-| ΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ καί ίδρυτής
μερώσεο); τώ μελών της, εί; τό τον Ενας πρωτοπόρος καί άκσύρα-
φΰλλον μηνή,ς Ιούνιον έ".Ι. έοημο, στο; Μικρα«άτη;: ό Σωκράτη;
σίευσρ τά κάτωθι άρθρίδιον επί τή ΣινανίΑης. Σαράντα όχτώ χρό-
συμί.ληριι'ν»?< 48 έτών άπά τής έκ' νΐα ίκλεισαν άπό τότε ν,ά, τό δη- δόοεως τής εφημερίδος μας. Τό μόσιο αύτό Βήμα, ή εφημερίδα δημοσιεΰΌυμε μέ τάς ευχαριστίας | «ΊΙροσορυγικός Κόσμος» έξακολου μας πρός τούς καλούς φίλους τής θεΐ, πάντα νέα καί ζωντανή, νά κατέ¬ των άνατο λικών καί βορείιυν κλιτύων χθΰ Άκάρ Ντάγ καί εξησφάλισεν την σιδηροδρομικήν συγκοινωνίαν Ά¬ φιόν — Σμύρνης, ή όποία είχεν άπειληθή». Διά τήν άντιγραφήν Μανώλη: ΠαπαΛόπονλος ■Ενώσεως. ΕΦΗΜΕΡΙΣ «ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ» Τρία χρόνια μετά τήν έ'ξοδο ά¬ πό τίς Μικρασιατινές πατρίδες, καί μόλις ό άνεμόδαρτος έκείνος κόσμος άρχισε νά πιάνη ρίζες στήν καινούργια γή, ενα Βήμα στήθηκε μέ παράξενη τόλμη, γιά ν' ακούεται άπό 'κεϊ ή φωνή των οιωγμένων, φωνή πόνον, νοβταλ- γικων άναμνήσεων καί έλπίδων, άλλά καί κ&ποιων σωστών παρα- ςκλοξενή στίς σίλίδες της τίς άνε ξάντλητες συγκινητικές άναμνή- σεις άπό Τί; παλιές άγαπημένες πατρίδες καί νά διαλαλή την δνθη ση κοΐ τήν πλονσια καρποφορι'α τού νψίκορμου καϊ πολύκλωνου προ οφυγικού δέντρου. Στόν κατά πάντα αξιο, άκούραοτο καί άγαπη τό διευθνντή τοΰ Προσφυγκοΰ Κό σμου Σωκράτη Σινανίδη, ή μικρόν λα «Μικρασιατική Ήχώ» προσφέ ρει άπό τόν κήπο της μίαν άνβο- δέβμη κα! τον εδχεται ΰγεία καί δνναμη, γιά νά κρατήση την εφη¬ μερίδα του, εφημερίδα μας, γιά χρόνια άχόμη πο'λλά.
Τό Έλληνικβ 'Αοτυνομιχό Μυθιατόρημ«
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
βίον
τού ηροοώπου μου. Τό 6λέμμα τού
Χομογέλαοε καί τα μότια τού
ψάΕανε προσεχτικά κάθε χιλιοοτό
μ' άνατρίχιαΖε καί δυνάμωνε τό
φόβο μου. Κούνηοε τό κεφάλι κα·
ταφατικά
κυττάέει.
— Πολύ
χωρίς νά πάψει νά μέ
καλά. Θά σέ ηεριμέ-
νω στήν ειαοδο. Έκτός κι' αν θέ-
λεις...
— "Οχι. Ευχαρίστου.
Προχώρησα λίγα βήματα βιαστι-
κά. Μ' άκολούθησε. Ρωτήθηκα:
— «Γιατί τόν οταμάτησα; Μπο-
ρεϊ νά μοϋλεγε: Έκτός κι' άν θέ-
λεις νά πάς μόνη οου στό σπίτι
τού ντετέκτιδ!..». Τώρα είναι οά
νά θέλω τή συντροφιά τού. Γύ-
ρισα καί τόν κύτταΕα. Μ' έφτασε
άμέσως.
— Σας ζητώ συγγνώμη. Μπορεί-
τε νά τελειώσετε τή φράαη οας;
Γέλασε άνοιχτόκαρδα.
— "Ηθελα νά οέ συνοδέψω ώς
απάνω!
— "Οχι. ΕύχαριστώΙ ξαναεϊπα
καί προχώρησα γρήγορα πρός την
αιθουσα άναμονής.
"Εφτασα στούς άνελκυοτήρες.
Κανένας δέν ήτανε κάτω. Κάλε-
σα καϊ περίμενα. Άπ' την ταραχή,
πού πήρα κατάλαβα πώς ήτανε πί-
οω μου.
βαρόζ.
Γύρισα. Μέ κύτταΕε σο-
'-ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗ- ΠΛ0ΚΗ2
^ΤΠΡΪΚΌ ΑΚΑΓΚΩΣΜΑ .
Ι ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
"Οταν μιά κοπέλλα λέει δυό
φορές «6χι·, σημαίνει «ναί», είπε
ήσυχα.
Προσπάθησα νά κρύψω την τα¬
ραχή μου, άλλά δέν ήΕερα άν τα
κατάφερα. Μπήκομε μέσα στό
μικρό χώρο άμίλητοι. Φτάσαμε.
— Θέλετε νά μέ περιμένετε έ-
δώ; τόν ρώτησα καί τοϋδειΕα
τούς καναπέδες στό φαρδύ διάδρο-
μο.
— Γιατΐ δχΐ;
Κάβισε στόν πρώτο. Τόν εΐδα
νά βγάΖει τα τοιγάρα τού. Τή στι-
γμή, πού έοτριβα, γύρισα. Κάπνι-
Ζε ήσυχα κυττάΖοντας τούς άνελ¬
κυστήρες. "ΕτρεΕα δσο μπόρεσα
πιό γρήγορα. "Εβγαλα, οτό δρόμο,
τό κλειδί άπ' την τσάντα μου. Ά-
νοιΕα την πόρτα, άναψα τό φώς
καί κλείδωσα άπό μέσα. Είχε δί-
κιο ό Ρόλαντ. Τα πράμματά μου
ήταν ακριβώς δπως προτοϋ τα
μσΖέψω... Μέ την Ιδία 6ία — σάν
την άλλη φορά — τα Εαναμά2ε-
ψα. Σέ πέντε λεπτά εϊμουνα ετοί¬
μη. Κουβάλησα τή βαλΐτσα ώοαμε
την πόρτα. "Εσβησα τό φώς κοί
Εεκλείδωσα άθόρυβα. ΆνοιΕα, οι-
γά - σιγά, τρέμοντας καί κύτταΕα
τριγύρω. Κανένας! Έβγαλα έΕω
τή βαλίτσα, έκλεισα την πόρτα ή-
συχα, αφήνοντας τό κλειδί άπό
μέσα κα'ι τράθηΕα άπ' την άντίθε-
τη πλευρά τού στενόμακρου διά-
δρομου. Εϊχα θυμήθεΐ — σάν δνει-
ρο — πώς άπό κεΐ είχαμε φύγει
μέ τόν άνθρωπάκο.
"Εφτασα γρήγορα στις σκάλβς.
Τό θάρος τή"; βαλίτσας έμπόδιΖε
τίς κινήσεις μου. Δυσκολεϋτηκα νά
βρώ την έΕοδο. Τό σκοτάδι τής
νύχτας δέ μέ φόβισε. 'Ανάπνευσα
ΑΪΡΑΣ Ν, ΔΡΟΣΟΓ
βαθειά τόν έλαφρό, άλλά τσουχτε-
ρό, άνεμο. "Επρεπε νά βρώ ταΕί-
Τό φώς, πού έβγαινε μέσ' όπ" τίς
κατεδασμένες κουρτίνες, ή γρίλιβς
τού Εενοδοχείου ήταν, σχεδάν, ά-
νύπαρκτο. Κοντά στή γωνία, πού
έβλεπε στό δημόσιο δρόμο μέ τούς
άραιούς ήλεκτρικούς στύλους, ένα
αύτοκίνητο σταματημένο. Τα φώ-
τα τού σδησμένα. Προχώρησα πρός
τό δρόμο σέρνοντας τή βαλίτσα.
Μ' εϊχε κουράοει πολύ. Δέν ειχα
πιά δύναμη νά την οηκώσω. Ε¬
φτασα στό παρκαρισμένο αυτοκί¬
νητο. Ό δγκος τού μ' έκρυδε κα¬
λά.
Ξαφνικά, χωρίς ν' άκούσω κα-
νένα θόρυβο, ένοιωσα ένα χέρι νά
μοϋ παίρνει τή βαλίτσα. "Εβγαλα
μιά πνιχτή φωνή καί τδβαλα στά
πόδια. Δέν πρόφτασα νά κάνω πολ-
λά βήματα. "Ενας ψηλός αντρας
πρόβαλε μπροστά μου! Μέσα στό
μισοσκόταδο τόν γνώρκσα. Ήταν
ό Φράνκ Χέντερσεν!.. |
Δέν εϊχα δύναμη
V
αντισταθή.
Άφέθηκα στήν τύχη μου Ι
Χωρίς μιλιά μέ βοήθησε νά
μπώ στ' αυτοκίνητο. "Εβαλε την
άσφάλεια στήν πόρτα κα'ι την έ-
κλεισε. "Υστερα άδουσα πώς άνοι-
Εε τό «πόρτ - μπαγκάϋ», μ' άμέ-
αως βρέθηκε στή θέση τού όδη-
γού δίπλα μου. Γύρισα κα'ι· κύττα¬
Εα μήπως τό είχε άφήσει άνοι-
χτό. "ΕθαΖε μπρός τή μηχανή, άλ¬
λά παρακολουθοθσε την κινήση
μου. Κατάλαβε την σκέψη μου:
— Κλείνει αύτόματα! είπε σο¬
βαρά.
Δέν τόλμησα νά τόν ρωτήσω
πώς μέ πρόλαβε. Γι' άρκετή ώρα
ό δρόμος εμενε πίοω μας χωρίς
νά μιλάμε. Ή τρομάρσ είχε κλει
δώσει τό στόμα μου. Κάποτε κα-
τάλαδα πώς δέν πηγαίναμε κεϊ, πού
έ'πρεπε! Δέν τού εϊχα πεϊ τή δι-
εύθυνση! "Αν τού την έλεγα;...
"Ισως...
— Δέν πιστεύω νά είναι άπό δώ
τό σπίτι τού κυρίου Λόγκγουντ...
Νομίζω...
— Ξέρω! μ' έκοψε ήουχα.
"Αρχισα νά τρέμω. Ό μεγάλος
φόβος γιγαντώνει ψυχές. Άντιμε-
τωπίίει γενναϊα πολυβόλα κι' αύ¬
τόματα. Φτιάχνει ήρωες... Γιά πρώ-
τη φορά στή Ζωή μου εϊχα τόσο
καθαρή σκέψη! Δούλευε μ' ένα
αλλο σϋστημα, όμως. Όλότελα ά-
γνωστο σ' οποίον δέ δοκίμασε τέ-
τοιο φόβο! Σ' οποίον δέν Εέρει
τί θά πή «άμεσος κίνδυνος»! Δέν
είχα καμμιά διέΕοδο γιά νά σωθώ!
Οί ένέργειες τού Χέντερσεν αύτό
μοϋλεγαν! "Αν δοκίμαϋα ν' άνοί-
Εω την πόρτα, ώσπου νά βγάλω
την άσφάλεια, θά μ' εϊχε έΕουδε-
τερώσει! Άλλά — γιά νά πώ την
άλήθεια — δέν μποροϋσα νά κά¬
νω καμμιά άπόπειρα. Εϊμουνα πα-
ράλυτη!.. Ώστόσο, ή γιγαντωμέ-
νη ψυχική μου δύναμη, εϊχε σκο-
πό ν' αντιμετωπίση άτρόμητα
κάθε λέΕη τού μελλοντικοΰ δολο-
φόνου μου Ι..
• ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤίΠΟΓΛΙ
. · : ■■■··*.·■■■■...··.: '·■ '-·^
Ι Άπό τό άρ·*στούργημα· χον ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ:^
Ι .' "Ο ΑΪλ'βΟΑΟΣ. ΣΤΗΝ ΤθΤΡΚίΑ* ' ;^
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΤΟΥ κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΌΠΟΥΛΟΥ
Γιάννη Γαλανοΰ: «Νέοι Καιροί»,
Ποιήματα. Άθήνα 1972.
Τοΰ Ιδίου: «Ταξιδεύοντας στά νη
σιά τοΰ Αίγαίου» χαξιδιωτικό.
Άθήνα 1973.
Πρίν δύο. χρόνια ακριβώς σχο-
λίασα τρείς ποιητικές συλλογές
τού κ. Γιάννη Γαλανοϋ.
Τώρα 3χω μπροστά μου μιά τέ-
ταρτη συλλογή, τού μέ τόν τίτλο
«Νέοι Καιροί».
ΣτΙς όγδονταπέντε σελίδες τού
6ι6λ(ου δημοσιεΰονταο διακάσια έ-
λεύθερα ποιήματα, πράγμα πού
μαρτυρεΐ πώς οί συστάσεις καί ύ-
ποδείξεις τής κριτικής δέ 6ρήκαν
άπήχηση.
Διά6ασα τή νέα έργονσία τοΰ
6ρω καί αύτό θέλω νά δώσω ηέ
τούτες τίς σελίδες μου» νράίρει.
Δέ ονμςρωνώ σ' αύτό, γιατΐ τό ση-
μερίι κάθε κομμάτων τής ό'μορ-
φης πατρίδας μας είναι, δεμένο μέ
την ίστορία κοί την παράδοση
κι δτσι πρέπει νά δίνεται στά ΐα-
ξιδιωτικά βιΰλία, άφοΰ γι' ιχΰτά
τα δυό άχώριστα στοιχεϊα, την 1-
στορκχ καί την όμορψιά τού τοπί-
ου, ξεκινοΰν οί τονρίστες άπό χι-
λιάδρς μίλια μακρυά νά γευτοΰν.
νά μάθουν καί νά χαροΰν Τό 'ίιιο
καί μ είς.
"Ομως, &ν δέν έπιμένει ό κ
Γαλανός στίς λεπτομερείς, χον-
δηικά μάς δίνει μερικές χρήσιμες
καί κατατοπιστικές ίστορικές
480ον
Ξαναΐγι»ρίζομε λιγες ωρ·ες
(Ίττό τα γεγονότα ττού άφηγηθή-
καμε στίς τελει/ταΤες σΐΛΊχειες.
"Οταν τ6 -μοιραΤο έκ'εΐνο 6ρά6υ
έ'ιρθασε ό Τάτα>ρης τού Μεγάλου
Βεζύρη <Ττήν Σιμύρνη, έττηγε ττρώ τα οτό Κον'άκι, για ν' ανακοινώ¬ ση στόν Άλή Έφέ/τη την π·ρο- σταγή τοΰ κυρίον τού να ττιάιρΓ, τό κΈψάιλΊ τοΰ Λεωνίδα καί νά μιαθη την διιενθΐΛΐσι τού οττιτιοθ τού. Ό Άλή 'ΕΞφέντης τόν δέχτη- Κ€ άμιέσως κ«1 ,μέ ά^ακούφιση α- κουαε την άτττόφαση τού Δοολπα τάν ττασά. Άτταιλλάισσθ'νταιν ετσι άτΓΟ την φροντϊιδα « βγάλη σύ- τός άπό την μέση τόν ντραγου- μόί.Ό τοΰ Μουσελίιμη, ττοΰ τοΰ εΐχΐ γίνει ΤΓραγμ'ατικΌς έφιάΐλτης "Α,ν καί πολλές φορές εΤχε ττροσταχθή γι' αΰτό άπο τόν ΜεγάΙλο Βεζύρη· ~αΰ δττως ξίρουμε ήτα'/ε οριγανό τού, ώστόσο δέν τό άιτιοφιάσΐζε, γ:<χτί ήξερε πώς ό Λεων'ίδας ή¬ το; ι ε ανθρυττος τοΰ Μουφτή ·καί άπολόϋδανε κ«ί τής έμτπστοσύνης τοά Σοολ-πάνουι. "Αν τόνι ξόχανιε γιά νά ευχαριστήση τόν Δαλττατάν ~<χσά. ήτοπνε σίγου ρο ττώς κινδύνευε νά 6,ρή τόν λά τού άττό τόν Πατΐισάχ. Άκόμ« νά χάση καί τό κίφάιλι τού. Στόν Δαιλπατά'Λ ττού δέν εΐχε «ιμττιέσ- σα», δέν εΤχε κοαμιμι,ά έμπΐ'στοσΰ- νη. "Οιχι .μίνο δέν θά 6<ανε κοτμμιά ττροσπάβεκχ ν<ά τόν ο-ώ-τη, μιά θά έττδίωκιε κ ι ούτος τον χσΛοοσιμό τού γιΐά νά τού «(λιϊΓιση ιμιά γιά ιτάντα τό στόι,οκ κα'ι το&το, γιατϊ ήξερε κσλά το τταρελθόν τού κοί ττσλιλές <3ατΐ) τίς άτΐμίες τον. Ό Άλή Έφέντης ττού ήτο?νε (ΐρ<ετά εξι/ττνος κι δττως Οί! ττιό- τεροι Τοόρκοι τοΰ Ν<το€ιλ)ΕΤ|θΰ· ττθ'λύ ττονη,ρος και καθό;ου «μτταυνταίλάς». τ<ά σκέφτηικε δλα αύτά καί μΐ ευχαριστήση τού ε- δω-σε την θιεύθυτνση τού σττιτιοΰ τού Λεωνίδα στον Τάταρη, χωρϊς ώστόσο νά ττ'ιο-πεύη πώς θά κσ- τάφςονε νά έττιτύχη τόν σκοττό τού. Τοΰ δόθηκε ποιλΐλές φοοές ή εν<αιιρ!α νά διατπστώση πώς ό Λεωνίδας ητανε τηραγμοπΊκό τταλ ληκάιριΐ καϊ γι' αύτό δέν θά άφη- Μ£ τόν Τάταρη νά τόν ξε*;άνη. Πέ- ρα άττ' οτύτό ό Άλή 'Εφέντης ή- ξερΈ πώς ό Λεωνίδας ττιροστατεύ- ο»^ταν άττό τον Νταή Βάΐσσο ποΰ δέν όπτθ'μοιχιρύνο.ταν «ροΰητι» άττ' αυτόν. Καί τόν Ντταη Βάσσο, δυο φο-ρές τόν εΤχε άντιιμιετ&~ί!σει ό ϊδ'ος καί ήιξβοε τι θηιρ·ό ήτ Μονάχρτ άν τύχ·αινε νά λείττη αύ- τός άττό τό οτττίτι καϊ ό Λεωνίδας δέν ύποτττιευιόταν τ£ν σ<οττό τού Τόίταρη, ή,μΐΓτοροΟσε ό τελειπαΐος να έπ·ιτύιχη την άτΓαστο'λή τού χτι—ώντας τδ θιιυα τού «μττσμττέ σικα» "Ανι ό Τάταρης δέν τά «ο τάφβρνε, τότε τίτανε χαμιέχΌς Στήν ~ερ';Πττ<Λ>σηι αυτή, ό Λεωνίδας
θά άνέιφ>-ρνε την άητόττΐΞΐιρα ένοτν-
ϊ τής ζωης τού στόν ΜεγάΛο
ν αύτόο Γττον
κα'ι ή θέση τού Βεζρη θά γΐ'νότοτ.'
ά<όιιη ττιό δύσκοΛη. γωοΐί νά κιν- δυνέψη καθέΐλου ό Άιλή Έφεν-της. ττού ύφ'στατο δ'ιθ'ρκώς πΐ'έσεις ά- ττό τόν ττασά ιμά ττού δέν ήθελε για κανένα λόγο νά τα χαλάση κα μέ τό τπεθ|6'άλιλον τοΰ Σουλτάνου. "Ητο/ε γι' αυτόν ζήτηιμα ζωής καϊ θαινάτοι;. "Εχοντας διλα αύτά υττ* δψη τού ό Άλή 'ΕΞφέντης καί φλεγόμε', ος άτπό την ττεΐριέοιγεια νά μάβη τό ατΓθ-πέ!λεσιμ|α, τΓρόστα'ξε τόν Τά- ταρΓι, Λφοΰ εκτελέση την ττροστα γή ττού επήρε, ν ό ξαιναττεαά'ση άπό τό Κονάκι 6ιά νά τοΰ ά/αψέρη τό ότττοτέλεσμα. ~ιΠρεττει, τού εΤττε, νά ξέοω σί- γουΐρο τι ε«τνες, ^γΐά Μα γράψω στ&ν αψέντη μας. —Πέκεΐ, δκ'θθνε ό Τότροιρης καί άφοΰ ιτροσχννησε, έφυ'γ'ε γιά νά εκτελέση, τό άτταίισιο ειργο τού. Τα διαβροιμιατισβέ!'/τα σ^ό ττί- τι τοΰ Λεονίιδα. δττως καί τή" τύχη τού Τάταρη, τό εΐτταΐμε τα ττροηγούμιενα καϊ τα ξέρετε... Έ- επήρε. Αύτό διμως δέν μάς έμπτο- δί.ει νά ττάιμε ώς έκεϊ καΐ νά 6ε- βσ,ιωθοΰμε μέ τα μάτια μας γιά τα διατ>ρέξαντα.
—"Οπως προσταζεις, έχανε ό
Τάταρης «ι εκλινε τό κεφάλι.
Ό Άλή Έψέντης σηκώθηκε ά-
τπο τό 'μιντέρι στό όττοϊο κάθον-
ταν ά λά τούρ<α καΐ χτύπησε τα χέρια τού. Μττηκε ό ύτταςητιστής τού «αι τόν τΓροσκύνησε. —"Ακοικτε» τοΰ εΐττε ό Άλή Έ- φέντης. "Αν δσο 6α λείττω ερβη ό Τάταρης πού ήτανιε προηγου¬ μένως έδώ, νά τοΰ ττής νά ττε,ρι- μένη. Δέν θ' άργήσω. Ό νεαρός Τοΰρκος τόν ττροσ- τοΰ Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡ1ΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΓΡΟΦΗ -39- 18. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΛΚΗΣ 5.— Ο ΚΑΛΟΣ ΚΟΜΙΣΣΑΡΙΟΣ μα καί κάνομε τό σταυρό μας δο ΕάΣοντας τό Θεό πού μάς βοήθη- ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΦΗ ΠΟΙΗΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ Γ,ά τίς τρΕϊ: Μ,ελέτες τού χ. ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ ΠΑΛΑΜΑ2, ΓΡΤΙΙΑΡΗΣ. ΜΑΒΙΛΗΣ Πού δημοσ.εύθηκαν στόν ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ Άντ,στοίχ.,ς: α. 1.3.970 6, 29.11.970 καί 4.4.971, γ, 20.11.971 Άφοομή γιά νά γράψουμε τού-, ?τσι. Άντίθετα τόν θΓωοοΰμρ σάν το τό Λ;.θοο μά; εδωσε- ό φιλος Λάμτΐρος Παραράς μρ τίς κύνησε πόιλι κ<ϊϊ 6γήκε Άμέσως "Ημασταν έΕι άνομάτοι. Έγώ, ή μητέρα μου, ή άδεριρή μου, ό μπάρμπα — Γρηγόρης ό Καπετα- ' νάκης κι' οί δυό γιοί τού, Άντώ- | νης καί Δημητρός. Κα'ι μόλις ά- | κούσαμε, πώς ό κομισσάριος μάς ' γυρεύει 5.00Ό μπακανότες γιά νά μάς σώση τή 2ωή, κυττάΖαμε ό ένας τόν αλλονε. Ποϋ νά τίς θρίσκαμε; Οί τρείς άντρες συγ- γενεϊς μου δέν ε'ιχανε τίποτα α¬ πάνω τους. Τούς τα εϊχανε πάρ'ει στό δρόμο οί έχθροί. Μόνο έγώ είχα 3.500 στή φόδρα μπακανότες ραμένες τοΰ σακακιοϋ μου, ποιητή. Διά,βασα καί τό προηγού-' οοφορίες. "Αν ιλλευταν κι αύτ,ές μρνο κριτικό σημείωμα. Βρισκω πώς τίποτε δέν έ'χο» νά προσθεσω ή ν άφαιρέσω άπ' αύ¬ τό. Εΰκολη συγκίνηση, ρϋκολη βτι- χουργία. Έπαναλαμβάνο) τή <τή- σταση. Ή μεγάλη ποιητική εΰαι- οθησία πού εχρι ό κ. Γ«λανύς ποέ πει νά γίνη πηγή ενός στ(χου Λαι- δρμρνο·.·, δυνατόν, τεχνικοΰ κι ώ- ραίου καί μ' αυτόν νά εκφράση την άγάπη καί την άνθρωπιά πού κλείνει ιιέσα τού. Τό βρύτερο βιβλίο του εΐνοι τα- ζιδιωτικό. Έκτό; άπό μιά είσαγοι γή τοΰ Ιδίου, ό συγγραφρας μάς δί"νει μιά καλή περιγραφή τοϋ τα- ξιδιοϋ ιου μ' άφετηοία καί κατα¬ λήξη την Άθήνα 6έ6αια, κνρίως ήμιος την Κύμη τής Εΰβοιας καί δρομολόγιο τα νησιά τού Λίγαίου Σκϋρο,, Άλόννησο, Σκόπελο καί Σκαάθο, ·μ' έπκττροφή μέσο) Βοι- ωτϊα; καί. Άττικής Πιστε-ύω ηύκ στύ εΐδο; αύτό τοΰ λόγου ό κ. Γα λανός Είναι καλλίτερος. | Έδώ έχομε καλαί άφήγηση κι' ι ώραϊες περιγραφάς, ιδίως στό αέ ρος τού βιβλίον πού μιλάει νιά τή 'Σκιάθο. Σ' δλη την άιτήγηση ό συγγρα φέας δρίσκει την εύκαιρία νά οώ ση διαλόγονς, νά κάνη παρατηρη- σεις, κρίσεις καί πνεΰμα, νιά κά¬ θε τί πού όκοΰει καί Γιλέπιι στο ταξίοι. Δέν έπιμένει σέ Ίστοοικές άνο- «Τό σήμε-ρα ι[»άχνιο νά θά ήταν μιά άδυναμι'α τοΰ ου. Τό ώραιότερο μέρος τού έίργου είναι ή περιγραφή τού «γήρου τής Σκιάθοι»». Σηιιειώνο) μιά παράλειψη, Ό συγγι.κΐΓΐ'έας επρεπε νά επισκεφθή τό νεκροταφεΐο τής Σ'/.ιάβου '/.ηϊ ■νά μας μιλήση, όπως Ικανε γιά τό σπίτι χον, γιά τάν άπαράδεκτα έγκαταλελειμένο τάφο τοΰ Παπά διαμάντη. Ε1ι κάτι ποΰ θά πρίπει νά αι ό Δήμος τής Σκιάθον. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ στο ουζο Σταϋρο Στό ςίλο -------------- , ί 'Υπερισχύεις στην ττροτι,μησηΐ (των έκλεκτών. Εσύ, τό οήζο, ό άνώτερος τώ·» (ποτών. Ξέρεις νά δίνης χαρά σέ ώρες (θλιιμ,μ'ένες. Ζωντανεΰε;ς στό Νού στιγμές (λησμονή μέ^ς. Κ ι δταν λείπης, οχι τό σώιμα, ή (ψυχή σέ νοσταίλγεί "Ισως έττειδή ψίρνεις τόν Παρά- (δεισο στή Γή. Παράκληση Ποτέ νά μή σέ στε- (ρηθο&με κ·εΤνος ττού δέν τα ήξιε,ρε ήτανε ό Άλή Έφ'έντης, πού τα εμβ&ε λί¬ γο άργότερα. δττος θά δοΰμε ά- μέσως τταρακάίτω. Μά ώρα ττάνω-ικάτω μετά την αναχωρήση τού ττρώτοι/ Τάταρη εφθοίσε στό Κονάικι αλλος Τάτα¬ ρης καϊ παρουσιάσητε στόν Ά λή Έφέντη. —Ό πολυχρονειμιένος μας Βε¬ ζύρη, τοΰ εΐττε, ττιρόσταξε ενα Τα ταΐρη νά ϊνλθη στήν Σμύρνη κοί νά ξεκιάνη κάττοιο γκΊαούρη ποθ δονιλεύει στό Κονάκϋ, Τόν λένε Λεωνιδα. Άμέισως δμως ϋστερα μετάνοιωσε κι §στειΙλ£ έμένα νά τον ττροιλάβω στό δρόμο καϊ νά τον έμττοδσω νά εκτελέση τή ττοοσταγή ττού ττηρε. Ό ότφέντης μας πρόοταξε νά μην χαλάσσυμε τόν γ<ιαούρη, ιμά νά τόν πιάσονμί και νο τον τηάμε ζωντο3·ό στήν Πόλη —^Καϊ γιά ττοιό λόγο ό ττοιλυι χρονεμιένος μας Βεζύρης άλλαξε άπίφαση; —Αύτό δέν τό ξέρω. Έκεΐνο πού ήμττοιρώ νά σοϋ ττώ- Έφέντη μου, εϊΛχι ττώς δέν κατάφ-ρα ά συ- ναντήσω στό δρό'μο τόν άλλο Τα τηιρη. "Αν έφταισε έδιό ττρϊν ά.ττό μενά δέν ίητσκλεΐεται νά ττή'ρε τό κ'ε.φάίλι τοΰ γκιαούρη καί νά εΤνα άργά τηά. Αύτό 'δμως δέν τ6 ξέ· ρω, γι' αύτό θέλω να ιμέ οδηγή σης στό σττίτι Ίθν. Μττορΐϊί νά μην έφθασε αχάμη ό Τάτβορη^ και νά τηρολάΐβου'με τό —Ό Τάταρης δυστυχώς εφ&ασε ττριϊν άττό σένα στήν Σιμύρνη κ έδώ καΐ >μιά ώρα έφνγε γιά τό
άττό τό
έδγή-
κε καΐ ό Άλή Έφ'έντης συνοδϊυό-
μενος άττο τόν Τάταιρη, κατέ'βη-
καν στο &ρόμσ, κα&άΐλ'λησαν στ'
άλογά τους καΐ ακολουθούμενοι
ά—ό τήν Ιφιτπτη ττειρΐττοιλο, πού
ττερίιμενε καβάΑΛα, τράβηιξαν μέ
καλπασ.μό γιά τό στπτι, τού Λε-
ωνίδα.
Σέ λίγο έφθασαν έΐξω άττό την
κεντρική ε'ίσοδο τοΰ στπτιοΰ στό
φραγκομο!χο1λά. Τό 6ρή<ανε ·<ι> χ ι
στό «αί καταισκΟΦί'νο. Καΐ σιω-
πηλό οηάν τάΐφς». Τίπτοτ'ε, ί.'ά τί-
ποτε, δέν μαρτυροΰ'σε ττώς ττρΊν
λίγο διαταιοάχτη'Κ'ε ή ήσαχία τού
Πώς εΤχε μεταβληθή σέ σφαγεΤο.
—Άν, σ<έφτηι«ε ό Άλή Έ- φέντης, ό Τάταρης τα κατάφερνς νά σ<οτώση τον Λεωνίδα- τό σττί τι τώρα θά ήτανε κατάφωτο κα' τό ττροσωτηικό άνάστατο. Γιά ·ά είναι βυθ'ΐσμέΐνο στό σκοτάδι και στήν α-',ωπτή, θά πή ττώς ό φονιάς δέν βρήκε τό σττίτι καΐ ττώς τό ττροισΐοττι.κό κο ιμόταν σιμέρι,.μι, ο. νά ξετρϊζιέψη, ττλησίασε ώττθ'ρτο δυνατά μέ τήν λατ6ή τοΰ μττατσ οθ» τού. Περίιμενε κάμττο- σο «ι έτηεΐ'δή ί<:χΐνένας δέν φ'άτ/η.κε νά τοΰ ανοίξη, Εαναχτύπησε ττιό δυνατά χαί ττΐό έττίιμονα τώρα. Μάτα'« δμως ττερίιμιενε. Κανένας δέν τοθϊ ν' ανοίξη τήν πό^τα. —Θά κο 'μθ'ΰντα'ΐ, τού εΐττε ό Τάταρης ττου τό1; άκολοΛοΰσε. —ΜτΓορε'ϊ καΐ νά φοβούντα: ·-' άνοίΕουν τ£τθ';α ώρα, έκανε ό Ά¬ λή Έφέντιης καΐ ττριίσθςσε. Ώ¬ στόσο ττράτπει νά ιμιάβθ'υιμε τί £- γινε, γι' αΰτό άς ττόαμιε άπό τό πίσω μέρος, δττοα είναι τα δισ>
μερίσματα των δούλων. Θά τούς
άναγκάσουιμΈ νά μάς ά.'θίξαυν
—"Οττως πιοοστάιζεις, άφέντη
μόν· εκανε ταττεινά ό Τάταρη·,
«αί τόν ά<ο!λοΰβησε ,μ'αζ'ι μέ τού-; μισους τζανταιϊμΐάιδες ττού άττο- τεΙλοΰσΌν ττν.' τπ3ρίττο1λο. —Έσεΐς, εΤττε στούς άλλοις, μεινετε έδώ «αί ·μήν άφήθ'ετε κα- νένα οΐίτε νά 6γή άπό τό σττϊι· οΰ'τε νά ιΐττη σ' αύτό, δίχως τή ττροσταγή ιμοο. Στό ιμεταξΰ σούτό, ή κερά Δω ροθέα. ή μένη πού έμ.ενε στό σττί τι έκΓ.ΐ'ν»η τήν ώρα, α:<ουσε τα χτυ πήματα καΐ άττό ιμ"ά χαραμάιδί' τής ττόραας εΤδϊ στό δρόμο τ' ά- σ<έρ·α. Ή καίαδ ά της ψτεροΰγ,- σε σάν ττουλόκι στά στήθη της ' Ή άνάισα της εγ:νε κιοντή ι:α' κρύος Ιδρώτας της έλουσε τό μοΰ τρο. Τα εΤχε χάσει καΐ δέν ήΕερε τί εττρετρε νά κάνη. Ν' ανοίξη η δχι; "Αν τούς άνοιγε κι αν μΐτταί- νοονε στό σττίτι οΊ αύλόγητοι· σί- γαυρα θά 'μιάιθαναν τό κακό ττού στάθη,^ε. Θά 6·ρίσ<ανε τόν σκο- τωμένο καμαριέρη, άνοβστατωμέ- νη την κριε,δαιτοκάμςτρο: τού άφένη της ικιαΐ τηληΓ/ωμ·ένο τόν σκώλο. Θά την έρωτοΰσαν τί έγιναν οί αλλο: δοϋλοι ·κα1 ό άψέντης της. Θά έ- ττέ^ενοΐ/ νά μιάβουν ττώς σκοτώ- θη<α ό δοΰιλος καΐ πώς λαδώβη- κε ό σκύλος καΐ θά την φέρνο?νε σέ δύσκοιλη θέση Μττορεΐ ά><ά·μα «αί νά την καθάιρΐιζαν καΐ την Ι¬ δία. Άν δέν τούς άνοιγε μπορεΤ νά φεύγανε. ΜΐτΓορεΐ στό μεταξύ νά γύριζαν ■και οί 6:ντιριε.ς άττό τού Κόνσολα, πού τούς ττερί.μ£νε άπτό λετττό σέ λετττό καΐ νά δίιναΜε στόν Άλή ΈφΕντη την τΓρέττούσ«' την σω- στή άττάντηιο~. Τό δούλεψε αύ¬ τό τό θίλΓ,ιμ'μα στό μυοιλό' της κι άποφάισ.'σε νά 'κοττεδή στήν καμάρα της καΊ νά κάνη τή · την κοΐιμισ.μιένη. Γύρισε λσ·ττόν άττοφασιστικά πού δέν μοΰ τίς πήρανε οί έχθρο'ι γιατ'ι είχα γαλλικό πιατοποιητικό. Αύτό μόλις τούς τό έδειχνα, δέν μέ άγγί2ανε. Άναγκάστηκα τότες ' νας δέν τα έχει δεί. Θά σοϋ οε νά σωθουμε. Τό καράβι μάς έ φερε στόν Πειραια. 6.— Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕ- ΛΙΟΥ Στό 1932, εϊχα πάει στήν Θεσ οαλονίκη δπου άίαφνα άντάμωοα μιά παληό γειτόνισσά μας την Έ λένη Τσάκου. Ήτανε πιά γερασμ νη καί οέ άΕιοθρήνητη κατάατα- ση. Θυμηθήκαμε τα παληό κ' εύ- τυχισμένα χρόνια τής Σμύρνης μας, μά καϊ την τραγική κατα- στροφή της καί συγκινηθήκαμε. Ή Ελένη τότες κούνησε τό κε- φόλι καί μοϋ λέει: «Έκεϊνα πού εϊδανε τα μάτια μου στήν κατα- στροφή τής Σμύρνης μας, κανέ- τες μελέτες τού στόν «Προβφΐ'γι- Κόσιιο»_ "Λοχισ,ε μέ τόν Κο>-
στή ΙΙαλαμά, .τού <ΐκιαγράφησε θαυμασία. "Ομως μπορώ ν ά ;ιώ πω νά τίς φανερώοω γιά νά τού τίς δώσωμε. Αύτός δμωο. άνένδοτος οτό ποσό πού όρισε. Καί τότες ό θεϊος τού λέει: «Νά σοϋ φιλήσω τα πόδια κομιο>σάριε, αοΰ όρκίΖο-
μα' οτή φιλία μας, αύτά είναι.
Δέν έχομε άλλα Θά οοϋ τα δώ¬
σωμε κα'ι θά μείνωμε έτσι δίχως
παράδες. Πίστεψε με».
Ό Κομιοσάριος τότες κατάλα-
6ε την είλικρίνεια τοϋ θείου μου
κα'ι τοϋ λέει: «Γρηγόρ' έφέντη,
αύτά τα χρήματα δέν είναι γιά μέ
κάτι πού δέν θά τό πιστέψης».
Τίς μρϋρες έκεΐνες μέρες τής
φωτιδς καί τής σφαγής τής Σμύρ
νης μας, έγώ, φτωχιά γυναίκα
καί ήλικιωμένη, οκανα θελήματα
οτόν κόομο τόν δυστυχιαμένονε
γιά νά μοϋ δώσουνε τίποτα παρά
δες νά έχω κάτι μέσ' στήν άνα-
μπουμπούλα. Πηγαινοερχόμουνα
άπ' την Προκυμαία οτήν Παράλ-
ληλο κα'ι στά Τράσσα.
"Εβλεπα λοιπόν τόν κιτρινιάρη
κα'ι πλατοοκέφαλο Άλή, τό κακό
να. Έγώ δέν θά πάρω τίποτα. Θά Ι σκυλί πού πρίν άπ' τό 1919 ήτα-
Νοομαστε γεραί, γιά νά μττοιρούμε
(νιά σέ πιοΰμε. Ι σττίτι τον γκιαούρηι, ,μέ άττόφαση
ΑΓΑΠ. Φ. Γ'ΑΠΑΔΟΠΟΥΑΟΣ να εκτελέση την -ροσταγή πού
τα δώσω σ' έκείνους πού θά μοϋ
δώσουνε τό χαρτί. Πρέπει νά τούς
ταΐσω». Ό καλάς αύτός Τοΰρκος
γνώριζε τό θεϊο μου άπτά παληό,
τότες πού ήτανε Κομισοάριος οτό
Καρακόλι τής ένορίας τής Άγίας
Κατερίνας, γιατ'ι ό θεϊος μου κα-
θότανε άπέναντι στόν κινηματο-
νράφο «ΦοϊνιΕ»· Τα πήρε λοιπόν
τα χρήματα κ' εφυγε.
Την άλλη μερά μας φερνει ένα
τούρκικο χαρτί γεμάτο σφραγίδες
κα'ι μδς λέει, πώς αϋριο πού θά
ερθη καράβι, θά στείλη μίαν έμ-
πιστη πολίτσια τού (άοτυφύλακα)
κι' αυτή θά μάς πάη στή ακάλα
τής Πούντας άπόπου θά μπαρκά-
ρωμε. Τότες, την δλλη μερά έρ¬
χεται ή πολίτσια μέ μιά καρότσα
καί μάς παίρνει καί τούς έΕι μέ¬
σα καί τραδοϋμε γιά την Πούντα.
Έκεϊ ομως οί διάφοροι μπαοιμπου
2οϋκοι μάς γυρεύανε χρήματα
γιά νά μάς άφήσουνε νά πληοιά-
σωμε στή σκάλα πού τηνέ φυλά-
γανε στρατιώτες μέ άΕιωματικό.
Οί έχθροί αύτοί δέν ήτανε μόνο
Τοΰρκοι παρά καί Όβραϊοι, έκεί-
νοι πού γυρίΖανε άλλοτες στούς
Ρωμνιομαχαλδδες κα'ι πουλούσα-
νε κουκουνάρες μέ άνταλλαγή
μπουκάλια. Γυρίσαμε οπίσω ατό
σπίτι.
Την άλλη μερά πάλι έπιχειρή-
σαμε νά πληοιάοωμε στή σκάλα
κα'ι πάλι οί ΐδιοι μπασιμπουζοϋκοι.
Άναγκαστήκαμε νά τό ποΰμε τοϋ
Κομισσόριου, καί την τρίτη φορά
μας συνοδεύει ό Ί'διος, καΐ μδς
μπάΖει στή οκάλα. Περνοϋμε ένα
— δυό σύρματα ελέγχου, έρχεται
ό άΕιωματικός διαβάζει τό τούρ¬
κικο χαρτί πού έγραφε γιά έΕι δ-
τομα. Περνοϋμε καί τόν τρίτον έ-
λεγχο καί μπαίνομε σέ μιά βάρ-
κα πού μας πάει κοντά στό καρά-
βι. Πλευρίζοντας τό καράθι, φι-
λοϋμε την κρεμαστή τού σκάλα
κι' άνεβαίνομε πιά, ζωντανοί. Φι-
λοϋμε μέ δάκρυα καί τό κατάστρω
νέ πολιτσία οτό Καρακολί τού
Φασουλά καί στήν Έλλήνική κα-
τοχή τής Σμύρνης σπιοϋνος. Αύ
τος βαοτοΰσε μπιστόλι κα'ι στήν
Προκυμαία έπαιρνε μέ τό Ζόρι πεν
τέΕι δντρες Ρωμνιούς καϊ τούς
πήγαινε στόν Κήπο τοϋ Γαλλικοϋ
ΠροΕενείου πού ήτανε κοντά στά
Τράσσα.
Μιά γυναίκα, πού τής πήρε αύ
τος τόν αντρα της, μέ παρακάλε
σε νά πάω άπό πίσω νά δώ τί θά
τονε κάνουνε. Όμπρός λοιπόν
πήγαινε ό Άλής μέ τούς πεντέ
Εί, κ' έγώ άποπίσω, σέ άπόσταση
όμως. Καί οάν φτάΕανε στόν Κή
πό αύτόνανε, τούς έμπασε μέσα
Ή πορτάρα ήτανε άνοιχτή κα
στάθηκα άπό μακρηά κ' έβλεπα.
Μέσα ήτανε 15 μέ 20 τ2αντάρ-
μες σάν έκτελεστικό άπόσπασμα.
Αύτούς, πού έφερνε τώρα ό Ά¬
λής, τούς ψάχνουνε καί τούς παίρ
νουνε ό,τι χρυσαφικό καί χρήμα
εϊχανε απάνω τους. Τούς δένου-
νε πιστάγκωνα καί τούς κλωτσοϋ
νέ νά πέσουνε καταγής. Τότες έ
νάνε — ένανε τού- κόβανε τό
λαιμό. Κι' αύτός στρίγγλιΖε. Τό
αϊμα πετιόντανε οά βρύση κα'ι οί
τΖαντάρμες πέφτανε απάνω στά
σφαγμένονε νά ρουφήΕουνε τα
φρέσκο αϊμα τού. Δέν τό πίστευα
αύτό πού έβλεπα. Μά, βγαίνανε
άπ' την πορτάρα τΖαντάρμες ποϋ
γλύφανε τα αίματοποτισμένα μου
στάκια τους. Κάποιος άπό
αύτούς πού μέ εϊδε μέ κυ-
νήγησε. Κ' έγώ έφυγα τρεχά·
τη νά μή μέ σκοτώση. Μέ πρόλα¬
βε κ' ήρθε κοντά μου. Δέν μέ
πείραΕε. Μοϋ έ-δειΕε δμως τα
μοϋτρα τού καΐ τα μουστάκια τού
πού ήτανε κόκκινα άπτό αϊμα καί
μοϋ γέλααε σατανικά. Τα μάτια
τού άπό εύχαρίστησι γυαλίζανε.
Άγριεύτηκα κα'ι φεύγω τρεχάτη.
Σοϋ τ' όρκίΖομαι στήν ψυχή μου,
σοϋ λέω την άλήθεια.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
πώ; «ί μελέτες το»' πάντ πιό πέ-
ρα άπ' τή σκιαγρπφία, δηλ«6ή την
Ίπόδοση τής σκιάς τού π?<)ΐγ../αμ· ιατος των ποιητικων Γργων πού ΓΪσχολήθηκε, κι' έχοι*ν την άπαί- ηση μιάς ρμπερΐ(?τ«τ(ΐ)μένης έι.)· γασί(ΐς( πού γίνεται .μέ με0ο5ικύ τοόπη. Κι" άν κρίνουμε άπό άλ- λ^ες παλιότερες έργασίες τού, εί ναι, όπ'οσδήποτ,-, ίνα; όίυδερκης κι' έμ.τριροτέχνη; κοιτικός άαλυ- τής καϊ σΐΎθέτης. Σέ τουτο συνρ τέλεσε κι' ή μακριά θηΤεία τού στά κλαοσικά γ,ράμμ'ατα καί φυ- σ·κά ή έρμηνε(α των άρχαάων κει μίνοιν. Έμπ,ηρία πού άπόκτησε ά¬ πό κπίπονες κα'ι έπίμονες φιλοΛο- γικί-ς άσχολίες. Δέ μάς εχοΐΓν συ· νηθ!σει σέ τρτοου εϊδους έργασί- ες κΓ άναλΰσεις. Κι' είναι ό με- θοδ'κύ; κ;' εύδόκιμος τρόπος που άκολουθεΐ ή παλιά κοιτ,κή, κ.ρι- νοντη; κι' άναλνοντας τα ,ιοιητι κά κείμενα σάν κάτι τό όργανικά τθ.πο ή άτελέ; όργανικό κατα- ί-.ιοικοδοιιητικό κ«ί πολύ διδαχτι κό Δέν εϊμαστε άπ' ίκείνους το{ι- φανατικους νεωτεριστές πού χό- οοι-ν ίίλε; τί; γέφυρες. Αΰτές θά πρέπει νά ΰπάρχουν νιά. νά μά; δπ'χνουν τα πεοάσματα άπ' τα πά λιό ώς τί; μέρρς αας καί πιό μποο στά άκόμα. 'Τ.τάοχει μιά άστ«μά- τηΤη διαμόρφικση, πού πολύ συ- χνά έπανη/.αμίίάνει τα πανάοχαια ποότνπα ή είδωλη τοΰ κ.υκ.λ«δικον πολιτισμοΰ κι' αυτή την άοχαική πλαστική πρόρμα. "Η τέχνη είναι πάντα μίμηση, 8έν έπαυσε νά μην είναι, γι' αύτό δέν μπορού,με ν' ά- ποκο.-οΰιιε άπ' τό παρελθόν, θά ΰπάρχει ετσι ό παλιός κι' ό νέος Τρόπος κριτικής θεώρησης σέ συ- νύπαρξη 'Έχουμε ΰπ' ό'ψιν μα; τίς τρεί.; θαυμάσιες άναλύσεις τού Λάμπρου ΙΙαραρά: Γιάννης Γρυ- πάρης, Λορέντσο; Μαδίλης καΐ Κίοστής Παλαμάς, -τού σύμφωνα μέ τή γνο')μη μ(ΐς, άποτελοΰν ίνα μοναδ'Χ.ύ τρίπτνχο καί ποΰ κάνον- με έδώ την ςύχή νά τυποιθεΐ σέ 6ι6λίο γιά νά τίς γνωρίσει κι' ά- πολαύσει αΐσθητικά τό εύρύτερο Λο:νό πού τρέφεται μέ τίς έλ.α ψθότητες. Ό παλιός τρόπος τού είναι κι' ό πλέον έπαγωγικός εΓ- σ/ει'ασμα. Είναι Μέθαια, βάλ.εγα, ντα μιά προσπαθεία αίσθητικής ά- ό παλιός κι' όρθόδο;ο; τρόπο; νάλυσης. Άντ κρύζρι τό έργο ,ίγ- τού φιλόλογον που έχη ν' άντιμε- ρισσόηερο άπ' την ηίσθητική τΟχ· τοιπίσει όογανκά κι' άρτια σύνο-| .(λευρά σάν ενα δρτιο ή οχι καλ- , δπιο; συμβαίνει μέ τα λ.ογοτε-' Μτρχνημα, άλλνά πού πραχι»ρεί χνήαατα των άοχαίων, νά τα έ;ε καί σέ στοχαστι^ό 6άθος. Τό σο- τάσει καί ά τα άν"(λΰσει μεθο&ι- .τ)ά έ'ργο τού Λάμπρου Παραρά, ε- κά καί σί'μτρονα μέ τα γνωστά δέ χρι την άναμφισΰήτητη ά^ία τού, δομρνα. "Ενα; τρόπυς έοΓννητι- , γίνεται μέ μργάλ.η άγάπη κι' ό- κ.ιΊϊ γι' έπαγοιγό;. ι ξι>δέοκεια, κ.αί διανθίζεται μέ τού;
Τούτη ή κ.ριτική Λνάλνση εΙν«ι καλ.ΰτερους στίχου; των ποιηΓών
σά μιά εξετάση ενός αρρώστου ποίι άσχολεϊται, εχει χαρή καί
ποϋ κΰριος στόχος παραμένει ό πλαστική δΰναμη, διανθϊϊετίΐι άκό
/αθορισμύς τή; νόσοιι ή «α τύ άν μα μέ γεγονύτα τή; ξωής κα» τή;
τίθετο τή; ΰγείας. Διάγνωση ή ποιητική; δράση; των ποιητών ί|
δ.αγνιόστική. Κάτι πού γίνεται με καΐ μ' δ,τι δήποτε αλλο στοιχεΐο
ολ.η τή δ.αγοάιιμιση, κάτ! σά σχε. χρήσ.μο γ,ά την τελεία κατονόη-
δίασμα τοΰ άτικΕίμενου μέ γοαμ- πή ή έμβάθυνση των στίχίον. Άλ
μρ; καί την προθολή των σΓ,μεί- | λά θά πρέπει νά συνεχιστεί καί
ών τού πάνιο στό έπί.τ^δο, καί ποϋ γιά ά?.λου; κλασσικού; καί μάλι-
φυσικά προϋποθέ'Ιει την τελεία | στα γιά τόν "Αγγελο Σικελιανό
γλ'ΐόση τή; άνατομίας ή τοΰ δργα- μέ τόν όποϊο, δπως καί μέ τό Γρυ
ν.κου σώματο;. Ιδού τό όρθολβγι^ πάρη. τόν σι>νέδεε παλιό; φιλικάς
στικό διάγρ'ΐμιια π,οΰ έγκλείει τόν δεσμός. Πιστεύοι>με πώς είναι δ
ηέοντα λυρισμό σά μιά πλατιά κοί μοναδικός μρλετητή; πού μπορεϊ
τη, την κινήση των ήχων καί, τοΰ ν ά μά; τόν δώσει σ' δλη τού την
φωτός. Είναι ό άοθόδοξο; τρό- Ι μεγαλόπρεπη παράσταση κι' άλη-
πο; τή; κριτική; θεώρησης Ρθΰι θοφάνεια. Ό θαλερό; φθ.ο; άπο-
εξετάζει '·ά πράγματα σά<ν ενα όθ( τέλει ενα μοναδικό φαινόμενο έπα γανικό σύνολο, καί πού άνέτοεψαν γο,γιχής κοιτικής, πού γίνεται μα· οί νέοι καιροί. λιστα μέ σχολαστικότητ«, τριλ.ολο Σήμερα ή τίχνη γινικά δέν έ·| γική σχολαστικότητα καί μέ μ.-γά- χ δέχεται έρμηνείες, άλλά παρερ- λη σαφήνεια/ δπ(ος κι' ό,λλοι φιλό μηνεΐε; Είναι άντρμήνευτη. Για ι λογοι γυμνασιάρχε; έχουν χάνει τί κατακρρματϊστηκρ κι' έγινε ά· ώς τώρα, τουλάχιστον τρείς Γο>;
φηρτ>μένη κι' άνεικονική κι* άπέ- τέσσερΐς, άπ' δσους έγώ ξέθω.
κοψε ολες τίς γέφυρε; μέ τό πά- 'Έχει πλ.αστεί γιά κριτικό;. Ή έχ
ΓΓλΟόν Γι' αύτό μέγα χάσιια δή- λογή τού είναι έπιτιχή; κι' ή κ^ι-
μιουργηθηκ.ε άνάμεσα στόν πα/.ιο Τςκή τού διάρθοωση άι)»ογη καί
καί στύ νέο κόσμο. Δέν πρόκειταΐ διαυγή;. Κι' άσχετα/ 6έ6αια, μέ
πιά γιά στέρεί; ο'ικοδομές, μέ δο· ( τίς άμφιδολίες πού ττ·χόν μποςτΐ
μέ; κ.αί μέ σκελετονς, άλλά γιά ν(ι γρννήσει ή καΐ την άντίθ-τη
ποιητικές κατ-ίΐσκενέί, ποΰ χτίζον γνώμη ώ; ,τρό; την άξιολόγηση
ται α? χά ΰλικά τοΰ παράλογου ή κι' ίεραρχική τοπηθέτηση των ,τοι·
τοΰ έξωιλογικοΰ <Ττο;χείου. "Αλλα-, ητίον, κηβϊστίΐττιι κανεί; κοινωνός ξε συνεπώ; κι' ή δομή, δγινε έσω τεοική. "Ετσι μποροΰιμε λά πούμε πώς άλλαξε κι' ή κριτική τρόπον; θτώρησης καί ττυσικά τή δομή της. Αύτοί ποΰ άκολουθοΰν την άφηρημένη τέχνη λένε πώς έργά- ζονται με νέου; τρόπον;, πού σκο πό εχοι>ν την άνσζήτηοη καΐ την
άνανρωση. Πιστεΰϋυν πώ; ή Τέ¬
χνη δέ μένει στάτιμη, άλλά πώ;
διαρκώς έξρλίσσρται. Στόχος εί-
τής άληθινής ποίησης καί τή; ά-
ληθινή; αίσθητικής άνάλνσης των
κειμένιον,
Στό Γουπάρη έπιχειρεϊ μιά σέ
6άθο; άνάλυση τής άλληγορίας
τού Ήλιογάβαλου καί τόν χρινει
σάν ενα άΗιόλογο λυρικό.
Οί δύο άλλοι, Μαβίλης καί Πά
λαμάς, κρίνονται κι' άξιολογουν-
ται σάν πατρ,ιδολ.άτρρς. Διάβασα
κ.αί ξαντιδιάδησα τα κριτικά ΧΕ|-
ναι πΊντα οί νετς μορφές καί τό μενα.' Μέ μΓνάχη αγα]τη ΧΓ
άγν-ωστο. Κι'^ είναι άλήθεια πως, στοχ(α μ,χ,·ει νια τον Μαβίλη
την τεχνολογία, πού έπηρεασε
δλα, ξϊπεράστηκ. ε τό
μέτρο, '·ό κλασσικο μρτρο, πού ΰ-
πήοχρ μέσ' στίς άομονικές του ά-
ναλογίες. Τό
ποΰ θεωροίν
| ταν σάν ό ΰασικό; πνοήνας δια-
; σπάστηκΓ,Ή τ'χνη δεν είναι π'ά
τα ό',ι γ αν ι ·, ά μέρη τού όλον, δέν
είναι π ά κάτι τό συγκεκριμένο άλ
».»» ■»■»«.«.»♦.>♦♦ >4»»»Φ»< »♦♦»♦♦♦♦♦♦♦·♦♦♦♦ V»»»* Ή Συγγραφική έργασΐα Τοϋ Βασ. Κουτούζη ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ.ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕΩΝ» ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΣΧΕ- ΣΕ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ κατά θέματα τόπους συγγραφήα κινεϊται ό Βα- σίλης Κουτουζής. Πότε γι6 νά πα¬ ρουσιάση μυθιστορηματική 6ιογρα- φία, πότε άφηγηματικά έργα καί, στόν( ,μ,,κιρό της όντά καΐ χώθπ-1 άκόμπ, εύθυμογραφήματα καί θεσ- ως το λα".ιμό κάτω άττό τα' ■ ' ί, , . ·■ ν ! τρικα σκετς. Καί ο ολα τουτσ υ- ] πάρχει τό όδηγητικό νήμα ενός εϋ Συνεχίζεται ληπτου καί καλοϋ λόγου. τό σκεπάισματά της. ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ ΜΑΡΛΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5, ΟΜΟΝΟ1Α ΤΗΛ. 528800 ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ - ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΙΜΑ ΚΑΙ ΛΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ • ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡ(ΘΡΙΤΙΔΕΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΟΥΝ ΑΜΕΣΩ- - ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ- ΚΑ - ΑΝΕΙΟΔΑ ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ ■<Α' ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ Η ΠΕΙΡΑ ΜΑΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ ΕΠ1ΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι ή δουλειά -ου ώς δημοσιογράφου (ύπεύθυνος Τύπου τής Νομαρχίας Πειραιώς, διευθυντής στήν σύνταΕι των εφη¬ μερίδων «Πειραϊκά Νέα» κα'ι «Ή Σημερινή») δέν άφήνει ΐκανά χρο- νικά περιθώρια. Καΐ ή κάποια βλ- λη πνευματική ένασχόλησι, είναι μία έπΙτευΕι, δταν μάλιστα σημα- δεύη την γενικώτερη κατάρτισι καί την πνευματική συγκρότησι τοϋ συγγραφέα. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ άφηγηματικό έργο τοϋ Βασίλη Κουτου2ή «Μιά φορά άκόμη» είναι κα'ι αύτό δεϊ- γμα τής άφηγηματικής γραφής. Ρέει δμορφα μέ πραγματικές καί ήνθρώπινες άπολήΕεις, μέ βιοτικές καί ψυχικές καταστάσεις. Ζωντα- νή ίστορία τής Ζωής, πού γεύεσαι τόν πικρόγλυιίο χυμό της. ΜΙΑ ΑΛΛΗ συγγραφική δουλειά τοϋ Πειοαιώτου δημοσιογράφου, είναι τό βιβλίο τού πού έκδόθπκβ τελευταία καί πού αύταποδεΐχνει την θετική έπίδοσί τού στόν το- μέα των Δημοσίων Σχέσεων. Έκ¬ τός πού ύπηρετεϊ άρκετό καιρό τόν θεσμόν αύτό, (είναι κπ'ι ούμ- βουλος δημ. σχέσεων των άεροπο- ρικών οχολών «Ωμέγα», μέ τίς γνώσεις καθηγητού πιά όλοκληρώ- νει την ούσιαοτική άπόδοισι. "Ε¬ τσι έγραψε την «Έφαρμογή Δη¬ μοσίων Σχέσεων», μελέτη πού ά- ητή καί ήριιια. Έ.τίβη; γιά την πά τριδολυατρεία τοΰ Παλιιμά, άν κι' αΰτά;/ σνμηοννα μέ τή γνώμη μόν, δρίσκεται μέσ' στίς άντκρασεις, στήν άρνηση καΐ τήν κίΐτάφαση. Κι' είναι γι' αύτό σνζητήσιμο -/.αί .ιάντα άνοιχτό τό θέμα δολατρε|α; τον. Ό Μαδίλης σ' λάχιβτα πο^ήματα μπορεϊ νά βιο¬ Άν κΐ' είναι τεχνίτης καί λα τύ άΐΐηρημρνο καί τ ό έσωτρρι-1 σ(1)0£1( . Αν χι, ε(νοι τεχνιτη. και κό. 'Έγινε κάτι τό άποσ.τασματικό δουλεντή; τού σονέττον. Τύ ίδιο καί τα εΈι» άπ' τού; βννηθισμί- 0Λ μποοοίσαμΒ να πο6με κ(1ί για νόν; κανόνες. Κάτι —ο· άπ' το' ύ Γονπαρη γΜχ νι4 τ6ν Παλαμά, μέτοο τό άρχαϊο, ή κατι χωρι; μέ την ά(ροοηΤη -ολυλ0γί«. κοί μρτρο, Βμο,ς αέ μια δική τον αυ- τ1ς σνχνέ. του έπαναληψει:. Ό βύπαίχτη δ άσταση, τή χο,οοχοο- Παλαμά; δέν είναι ό ποιητής τής νίκη. Μ' αίιτε-ς τις σχρψεις άντι- μρτωπίζρμε'ν σήμερα τό θέμα τής παλιά.; τοχνοκριτικής. Άλλά τί¬ ποτα δέ μά; δεσμεύει ν' άναθεωρή σονμε τί; παλ,ιές πνενματικές ά- ξίε; κ«1 νά τί; δοΓ*μρ άπό ε'νι δ,λλο πρΐσαα παλνδρικό, τό στ5γ- χρονο. Έπ|σης ,αποηεΐ νά έχονμρ τίς κάπο'.ε; άμφιδολίες μας γιά -;)όσω.τα καί γιά πράγματα ποΐι δέν τίνα!, πιά τοΰ καιροΰ ιμας ή .τοίι δ~ν Λ1α.ιτιΊσσοντα' μέβ' ονό νπ;)τερο κλΐμα, .191) .τροίίποθέτρι μιά κηινούογια μίηση. Δέν άρ- νούμαστε το πιρελνθόν, άλλά μ.ιο- οοϋμε νά τύ κρίνουμε καί νά τί) 'δοΰμρ μτσα άπό ενα αλλο φακο. Δέν άρνονμαστε άκόμα τύν παλιό τοόπο τής κριτικής άνάλνντη; γιά 8ηγα πού έ.τι6ήιλ.λετα( -,ά- γίνεται έποχή; μα;, πού μ,ιορεϊ νά ^ συγκινήσρι Ώστόσο δέν τα άονον κι' άναγνωρίζουμε πώς για ναφέρεται οτόν τοόπο άναπτύΕε- ως καί έφαρμογής των Δημοσίων Σχέσεων σέ συσχ'ΐτισμό μέ τίς ρν- τιδράοεις τού κοινοϋ. Καί ποϋ ση- μαδεύει τό έΕωφιλολογικό πνευ- ματικό δημιούργημα. Ό φιλανα- | γνώστης χαίρεται τό νέο £ργο τού ' Βοαίλη ΚουτουΖή, πού θά πρέπει νρ σημειωθή, ότι έκτός άπρ τα πνευματικά τομ ένδιαφέροντα έχει έπεκτρίνρι την δραστηριότητά του, παλαιότερα καΐ τώρα, ατήν δη¬ μοσία ζωή (Νομαρχιακάς σύμβου- λος Τροιζηνίας, Κυβερνητικάς Έ πίτροπος ΑΠΟ «Κερατοίνι-, Πρόε δρος Ενώσεως Συντακτών Πει¬ ραιώς, Περιφ. διοικητής Άλκίμων. Γεν. Γραμματεύς τοϋ Συνδέομου ΤροιΖηνίων, Γεν. Γραμματεύς τού Πνευματικοϋ Κέντρου Εργαζομέ¬ νων Πειραιώς) . Κ. ΤΡ. πολλούς στάθηκε δ Δάσχαλο; καΐ πώς σχεδόν ολη ή ξιοτιχή γ"1* μας μεγάλιικτε κάτο) άπ' τόν ϊσκιθ τού. Στό Γδιο κλκια βρίσκονται κι' οί δλλοι δύο, Γρνπάρης χ«Λ Μαδίλης, άλλ' όχι 6ε6εια στά υ- ψο; τον. Τύ νέο άνανεωτικό. «ιί γόνιμο κλϊιια, άρχΐζει κνρίως άπ τόν Καδάφη μέ την πεζολογική τον ίκφρκση (ηού άπω; ετντοχα ππςατηρεϊ ό έκλεχτό; φίλος^οιη- τή; Μηνά; Δημάκη;, στό Αΐιολο- γο δοκίμιύ τΟν, άρχίζει Λπ' Τ0" μεγάλο Μπρντελαίρ, ποι) ?πηοέο- σε καί τύν Καρυιοτάκη κι' &λλβ«5 καί τού; έμβολίασε μέ κ^Τι ^ κ-αινούργιο, (αΰτό τό νέο ριγο» τή; ποίηση;) καί τού; νεώτΕθθΐ'5· Είναι μ-ά προσπαθεία αποδΕομίΐ1- ση; τή; νεοελλ.ηνική; ποίηβη: τα γνωατά με'τρα Χιθί τ»; καταληξίε;. Ή ποίηση τώοα νινϊ- ται όλοένα καί πιό γιιμνή, μΕ ~" γώτερα στολίδια κι' έπίβετ«ι Ϋ θίοτερικός μονόλογος. Κι' ο,"1! Χ | νι-ι σέ μορφή τό κερδίζει ■"Λ°α Γιάθο·;, σέ «σωτερική Γράφονμε, δπιος μιλονμε χ·11 ' φορτΐιινόικιστε ολα τ' άο<Γ'')ί. κια άνώΐ(Ρλα Γ>άρη. Κομμ1" /*'"
τηδ:υμένη ποοσπάθεια, Ή π0(η '
<"πω; κι' ή γλωσση, σάν Ιλ'ο; ^ τανό; όργανισιιός δέ μέν?* σιμη, κ αί ή στύ χιιρότερο. "Αν δέν τσι θά μιλούσαμε ή θά οπω; οί άρχαίοι. "Ομο); δϊγι ται ετσι, γιΐατί σινί'40^*1 V* .Ιΐ φή διαλρχτική τοΰ μεγάλον _; κλριτου, τίποτα δέ καί άνάλλ.αχ'Ό κ«1 ΦΟΙΒΟΣ αίώνι°
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
βίον
τού ηροοώπου μου. Τό 6λέμμα τού
Χομογέλαοε καί τα μότια τού
ψάΕανε προσεχτικά κάθε χιλιοοτό
μ' άνατρίχιαΖε καί δυνάμωνε τό
φόβο μου. Κούνηοε τό κεφάλι κα·
ταφατικά
κυττάέει.
— Πολύ
χωρίς νά πάψει νά μέ
καλά. Θά σέ ηεριμέ-
νω στήν ειαοδο. Έκτός κι' αν θέ-
λεις...
— "Οχι. Ευχαρίστου.
Προχώρησα λίγα βήματα βιαστι-
κά. Μ' άκολούθησε. Ρωτήθηκα:
— «Γιατί τόν οταμάτησα; Μπο-
ρεϊ νά μοϋλεγε: Έκτός κι' άν θέ-
λεις νά πάς μόνη οου στό σπίτι
τού ντετέκτιδ!..». Τώρα είναι οά
νά θέλω τή συντροφιά τού. Γύ-
ρισα καί τόν κύτταΕα. Μ' έφτασε
άμέσως.
— Σας ζητώ συγγνώμη. Μπορεί-
τε νά τελειώσετε τή φράαη οας;
Γέλασε άνοιχτόκαρδα.
— "Ηθελα νά οέ συνοδέψω ώς
απάνω!
— "Οχι. ΕύχαριστώΙ ξαναεϊπα
καί προχώρησα γρήγορα πρός την
αιθουσα άναμονής.
"Εφτασα στούς άνελκυοτήρες.
Κανένας δέν ήτανε κάτω. Κάλε-
σα καϊ περίμενα. Άπ' την ταραχή,
πού πήρα κατάλαβα πώς ήτανε πί-
οω μου.
βαρόζ.
Γύρισα. Μέ κύτταΕε σο-
'-ΚΑΤΑΙΙΛΗΚΤΙΚΗ- ΠΛ0ΚΗ2
^ΤΠΡΪΚΌ ΑΚΑΓΚΩΣΜΑ .
Ι ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ 1922
"Οταν μιά κοπέλλα λέει δυό
φορές «6χι·, σημαίνει «ναί», είπε
ήσυχα.
Προσπάθησα νά κρύψω την τα¬
ραχή μου, άλλά δέν ήΕερα άν τα
κατάφερα. Μπήκομε μέσα στό
μικρό χώρο άμίλητοι. Φτάσαμε.
— Θέλετε νά μέ περιμένετε έ-
δώ; τόν ρώτησα καί τοϋδειΕα
τούς καναπέδες στό φαρδύ διάδρο-
μο.
— Γιατΐ δχΐ;
Κάβισε στόν πρώτο. Τόν εΐδα
νά βγάΖει τα τοιγάρα τού. Τή στι-
γμή, πού έοτριβα, γύρισα. Κάπνι-
Ζε ήσυχα κυττάΖοντας τούς άνελ¬
κυστήρες. "ΕτρεΕα δσο μπόρεσα
πιό γρήγορα. "Εβγαλα, οτό δρόμο,
τό κλειδί άπ' την τσάντα μου. Ά-
νοιΕα την πόρτα, άναψα τό φώς
καί κλείδωσα άπό μέσα. Είχε δί-
κιο ό Ρόλαντ. Τα πράμματά μου
ήταν ακριβώς δπως προτοϋ τα
μσΖέψω... Μέ την Ιδία 6ία — σάν
την άλλη φορά — τα Εαναμά2ε-
ψα. Σέ πέντε λεπτά εϊμουνα ετοί¬
μη. Κουβάλησα τή βαλΐτσα ώοαμε
την πόρτα. "Εσβησα τό φώς κοί
Εεκλείδωσα άθόρυβα. ΆνοιΕα, οι-
γά - σιγά, τρέμοντας καί κύτταΕα
τριγύρω. Κανένας! Έβγαλα έΕω
τή βαλίτσα, έκλεισα την πόρτα ή-
συχα, αφήνοντας τό κλειδί άπό
μέσα κα'ι τράθηΕα άπ' την άντίθε-
τη πλευρά τού στενόμακρου διά-
δρομου. Εϊχα θυμήθεΐ — σάν δνει-
ρο — πώς άπό κεΐ είχαμε φύγει
μέ τόν άνθρωπάκο.
"Εφτασα γρήγορα στις σκάλβς.
Τό θάρος τή"; βαλίτσας έμπόδιΖε
τίς κινήσεις μου. Δυσκολεϋτηκα νά
βρώ την έΕοδο. Τό σκοτάδι τής
νύχτας δέ μέ φόβισε. 'Ανάπνευσα
ΑΪΡΑΣ Ν, ΔΡΟΣΟΓ
βαθειά τόν έλαφρό, άλλά τσουχτε-
ρό, άνεμο. "Επρεπε νά βρώ ταΕί-
Τό φώς, πού έβγαινε μέσ' όπ" τίς
κατεδασμένες κουρτίνες, ή γρίλιβς
τού Εενοδοχείου ήταν, σχεδάν, ά-
νύπαρκτο. Κοντά στή γωνία, πού
έβλεπε στό δημόσιο δρόμο μέ τούς
άραιούς ήλεκτρικούς στύλους, ένα
αύτοκίνητο σταματημένο. Τα φώ-
τα τού σδησμένα. Προχώρησα πρός
τό δρόμο σέρνοντας τή βαλίτσα.
Μ' εϊχε κουράοει πολύ. Δέν ειχα
πιά δύναμη νά την οηκώσω. Ε¬
φτασα στό παρκαρισμένο αυτοκί¬
νητο. Ό δγκος τού μ' έκρυδε κα¬
λά.
Ξαφνικά, χωρίς ν' άκούσω κα-
νένα θόρυβο, ένοιωσα ένα χέρι νά
μοϋ παίρνει τή βαλίτσα. "Εβγαλα
μιά πνιχτή φωνή καί τδβαλα στά
πόδια. Δέν πρόφτασα νά κάνω πολ-
λά βήματα. "Ενας ψηλός αντρας
πρόβαλε μπροστά μου! Μέσα στό
μισοσκόταδο τόν γνώρκσα. Ήταν
ό Φράνκ Χέντερσεν!.. |
Δέν εϊχα δύναμη
V
αντισταθή.
Άφέθηκα στήν τύχη μου Ι
Χωρίς μιλιά μέ βοήθησε νά
μπώ στ' αυτοκίνητο. "Εβαλε την
άσφάλεια στήν πόρτα κα'ι την έ-
κλεισε. "Υστερα άδουσα πώς άνοι-
Εε τό «πόρτ - μπαγκάϋ», μ' άμέ-
αως βρέθηκε στή θέση τού όδη-
γού δίπλα μου. Γύρισα κα'ι· κύττα¬
Εα μήπως τό είχε άφήσει άνοι-
χτό. "ΕθαΖε μπρός τή μηχανή, άλ¬
λά παρακολουθοθσε την κινήση
μου. Κατάλαβε την σκέψη μου:
— Κλείνει αύτόματα! είπε σο¬
βαρά.
Δέν τόλμησα νά τόν ρωτήσω
πώς μέ πρόλαβε. Γι' άρκετή ώρα
ό δρόμος εμενε πίοω μας χωρίς
νά μιλάμε. Ή τρομάρσ είχε κλει
δώσει τό στόμα μου. Κάποτε κα-
τάλαδα πώς δέν πηγαίναμε κεϊ, πού
έ'πρεπε! Δέν τού εϊχα πεϊ τή δι-
εύθυνση! "Αν τού την έλεγα;...
"Ισως...
— Δέν πιστεύω νά είναι άπό δώ
τό σπίτι τού κυρίου Λόγκγουντ...
Νομίζω...
— Ξέρω! μ' έκοψε ήουχα.
"Αρχισα νά τρέμω. Ό μεγάλος
φόβος γιγαντώνει ψυχές. Άντιμε-
τωπίίει γενναϊα πολυβόλα κι' αύ¬
τόματα. Φτιάχνει ήρωες... Γιά πρώ-
τη φορά στή Ζωή μου εϊχα τόσο
καθαρή σκέψη! Δούλευε μ' ένα
αλλο σϋστημα, όμως. Όλότελα ά-
γνωστο σ' οποίον δέ δοκίμασε τέ-
τοιο φόβο! Σ' οποίον δέν Εέρει
τί θά πή «άμεσος κίνδυνος»! Δέν
είχα καμμιά διέΕοδο γιά νά σωθώ!
Οί ένέργειες τού Χέντερσεν αύτό
μοϋλεγαν! "Αν δοκίμαϋα ν' άνοί-
Εω την πόρτα, ώσπου νά βγάλω
την άσφάλεια, θά μ' εϊχε έΕουδε-
τερώσει! Άλλά — γιά νά πώ την
άλήθεια — δέν μποροϋσα νά κά¬
νω καμμιά άπόπειρα. Εϊμουνα πα-
ράλυτη!.. Ώστόσο, ή γιγαντωμέ-
νη ψυχική μου δύναμη, εϊχε σκο-
πό ν' αντιμετωπίση άτρόμητα
κάθε λέΕη τού μελλοντικοΰ δολο-
φόνου μου Ι..
• ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤίΠΟΓΛΙ
. · : ■■■··*.·■■■■...··.: '·■ '-·^
Ι Άπό τό άρ·*στούργημα· χον ΣΤΕΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ:^
Ι .' "Ο ΑΪλ'βΟΑΟΣ. ΣΤΗΝ ΤθΤΡΚίΑ* ' ;^
ΚΡΙΤΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
ΤΟΥ κ. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΌΠΟΥΛΟΥ
Γιάννη Γαλανοΰ: «Νέοι Καιροί»,
Ποιήματα. Άθήνα 1972.
Τοΰ Ιδίου: «Ταξιδεύοντας στά νη
σιά τοΰ Αίγαίου» χαξιδιωτικό.
Άθήνα 1973.
Πρίν δύο. χρόνια ακριβώς σχο-
λίασα τρείς ποιητικές συλλογές
τού κ. Γιάννη Γαλανοϋ.
Τώρα 3χω μπροστά μου μιά τέ-
ταρτη συλλογή, τού μέ τόν τίτλο
«Νέοι Καιροί».
ΣτΙς όγδονταπέντε σελίδες τού
6ι6λ(ου δημοσιεΰονταο διακάσια έ-
λεύθερα ποιήματα, πράγμα πού
μαρτυρεΐ πώς οί συστάσεις καί ύ-
ποδείξεις τής κριτικής δέ 6ρήκαν
άπήχηση.
Διά6ασα τή νέα έργονσία τοΰ
6ρω καί αύτό θέλω νά δώσω ηέ
τούτες τίς σελίδες μου» νράίρει.
Δέ ονμςρωνώ σ' αύτό, γιατΐ τό ση-
μερίι κάθε κομμάτων τής ό'μορ-
φης πατρίδας μας είναι, δεμένο μέ
την ίστορία κοί την παράδοση
κι δτσι πρέπει νά δίνεται στά ΐα-
ξιδιωτικά βιΰλία, άφοΰ γι' ιχΰτά
τα δυό άχώριστα στοιχεϊα, την 1-
στορκχ καί την όμορψιά τού τοπί-
ου, ξεκινοΰν οί τονρίστες άπό χι-
λιάδρς μίλια μακρυά νά γευτοΰν.
νά μάθουν καί νά χαροΰν Τό 'ίιιο
καί μ είς.
"Ομως, &ν δέν έπιμένει ό κ
Γαλανός στίς λεπτομερείς, χον-
δηικά μάς δίνει μερικές χρήσιμες
καί κατατοπιστικές ίστορικές
480ον
Ξαναΐγι»ρίζομε λιγες ωρ·ες
(Ίττό τα γεγονότα ττού άφηγηθή-
καμε στίς τελει/ταΤες σΐΛΊχειες.
"Οταν τ6 -μοιραΤο έκ'εΐνο 6ρά6υ
έ'ιρθασε ό Τάτα>ρης τού Μεγάλου
Βεζύρη <Ττήν Σιμύρνη, έττηγε ττρώ τα οτό Κον'άκι, για ν' ανακοινώ¬ ση στόν Άλή Έφέ/τη την π·ρο- σταγή τοΰ κυρίον τού να ττιάιρΓ, τό κΈψάιλΊ τοΰ Λεωνίδα καί νά μιαθη την διιενθΐΛΐσι τού οττιτιοθ τού. Ό Άλή 'ΕΞφέντης τόν δέχτη- Κ€ άμιέσως κ«1 ,μέ ά^ακούφιση α- κουαε την άτττόφαση τού Δοολπα τάν ττασά. Άτταιλλάισσθ'νταιν ετσι άτΓΟ την φροντϊιδα « βγάλη σύ- τός άπό την μέση τόν ντραγου- μόί.Ό τοΰ Μουσελίιμη, ττοΰ τοΰ εΐχΐ γίνει ΤΓραγμ'ατικΌς έφιάΐλτης "Α,ν καί πολλές φορές εΤχε ττροσταχθή γι' αΰτό άπο τόν ΜεγάΙλο Βεζύρη· ~αΰ δττως ξίρουμε ήτα'/ε οριγανό τού, ώστόσο δέν τό άιτιοφιάσΐζε, γ:<χτί ήξερε πώς ό Λεων'ίδας ή¬ το; ι ε ανθρυττος τοΰ Μουφτή ·καί άπολόϋδανε κ«ί τής έμτπστοσύνης τοά Σοολ-πάνουι. "Αν τόνι ξόχανιε γιά νά ευχαριστήση τόν Δαλττατάν ~<χσά. ήτοπνε σίγου ρο ττώς κινδύνευε νά 6,ρή τόν λά τού άττό τόν Πατΐισάχ. Άκόμ« νά χάση καί τό κίφάιλι τού. Στόν Δαιλπατά'Λ ττού δέν εΐχε «ιμττιέσ- σα», δέν εΤχε κοαμιμι,ά έμπΐ'στοσΰ- νη. "Οιχι .μίνο δέν θά 6<ανε κοτμμιά ττροσπάβεκχ ν<ά τόν ο-ώ-τη, μιά θά έττδίωκιε κ ι ούτος τον χσΛοοσιμό τού γιΐά νά τού «(λιϊΓιση ιμιά γιά ιτάντα τό στόι,οκ κα'ι το&το, γιατϊ ήξερε κσλά το τταρελθόν τού κοί ττσλιλές <3ατΐ) τίς άτΐμίες τον. Ό Άλή Έφέντης ττού ήτο?νε (ΐρ<ετά εξι/ττνος κι δττως Οί! ττιό- τεροι Τοόρκοι τοΰ Ν<το€ιλ)ΕΤ|θΰ· ττθ'λύ ττονη,ρος και καθό;ου «μτταυνταίλάς». τ<ά σκέφτηικε δλα αύτά καί μΐ ευχαριστήση τού ε- δω-σε την θιεύθυτνση τού σττιτιοΰ τού Λεωνίδα στον Τάταρη, χωρϊς ώστόσο νά ττ'ιο-πεύη πώς θά κσ- τάφςονε νά έττιτύχη τόν σκοττό τού. Τοΰ δόθηκε ποιλΐλές φοοές ή εν<αιιρ!α νά διατπστώση πώς ό Λεωνίδας ητανε τηραγμοπΊκό τταλ ληκάιριΐ καϊ γι' αύτό δέν θά άφη- Μ£ τόν Τάταρη νά τόν ξε*;άνη. Πέ- ρα άττ' οτύτό ό Άλή 'Εφέντης ή- ξερΈ πώς ό Λεωνίδας ττιροστατεύ- ο»^ταν άττό τον Νταή Βάΐσσο ποΰ δέν όπτθ'μοιχιρύνο.ταν «ροΰητι» άττ' αυτόν. Καί τόν Ντταη Βάσσο, δυο φο-ρές τόν εΤχε άντιιμιετ&~ί!σει ό ϊδ'ος καί ήιξβοε τι θηιρ·ό ήτ Μονάχρτ άν τύχ·αινε νά λείττη αύ- τός άττό τό οτττίτι καϊ ό Λεωνίδας δέν ύποτττιευιόταν τ£ν σ<οττό τού Τόίταρη, ή,μΐΓτοροΟσε ό τελειπαΐος να έπ·ιτύιχη την άτΓαστο'λή τού χτι—ώντας τδ θιιυα τού «μττσμττέ σικα» "Ανι ό Τάταρης δέν τά «ο τάφβρνε, τότε τίτανε χαμιέχΌς Στήν ~ερ';Πττ<Λ>σηι αυτή, ό Λεωνίδας
θά άνέιφ>-ρνε την άητόττΐΞΐιρα ένοτν-
ϊ τής ζωης τού στόν ΜεγάΛο
ν αύτόο Γττον
κα'ι ή θέση τού Βεζρη θά γΐ'νότοτ.'
ά<όιιη ττιό δύσκοΛη. γωοΐί νά κιν- δυνέψη καθέΐλου ό Άιλή Έφεν-της. ττού ύφ'στατο δ'ιθ'ρκώς πΐ'έσεις ά- ττό τόν ττασά ιμά ττού δέν ήθελε για κανένα λόγο νά τα χαλάση κα μέ τό τπεθ|6'άλιλον τοΰ Σουλτάνου. "Ητο/ε γι' αυτόν ζήτηιμα ζωής καϊ θαινάτοι;. "Εχοντας διλα αύτά υττ* δψη τού ό Άλή 'ΕΞφέντης καί φλεγόμε', ος άτπό την ττεΐριέοιγεια νά μάβη τό ατΓθ-πέ!λεσιμ|α, τΓρόστα'ξε τόν Τά- ταρΓι, Λφοΰ εκτελέση την ττροστα γή ττού επήρε, ν ό ξαιναττεαά'ση άπό τό Κονάκι 6ιά νά τοΰ ά/αψέρη τό ότττοτέλεσμα. ~ιΠρεττει, τού εΤττε, νά ξέοω σί- γουΐρο τι ε«τνες, ^γΐά Μα γράψω στ&ν αψέντη μας. —Πέκεΐ, δκ'θθνε ό Τότροιρης καί άφοΰ ιτροσχννησε, έφυ'γ'ε γιά νά εκτελέση, τό άτταίισιο ειργο τού. Τα διαβροιμιατισβέ!'/τα σ^ό ττί- τι τοΰ Λεονίιδα. δττως καί τή" τύχη τού Τάταρη, τό εΐτταΐμε τα ττροηγούμιενα καϊ τα ξέρετε... Έ- επήρε. Αύτό διμως δέν μάς έμπτο- δί.ει νά ττάιμε ώς έκεϊ καΐ νά 6ε- βσ,ιωθοΰμε μέ τα μάτια μας γιά τα διατ>ρέξαντα.
—"Οπως προσταζεις, έχανε ό
Τάταρης «ι εκλινε τό κεφάλι.
Ό Άλή Έψέντης σηκώθηκε ά-
τπο τό 'μιντέρι στό όττοϊο κάθον-
ταν ά λά τούρ<α καΐ χτύπησε τα χέρια τού. Μττηκε ό ύτταςητιστής τού «αι τόν τΓροσκύνησε. —"Ακοικτε» τοΰ εΐττε ό Άλή Έ- φέντης. "Αν δσο 6α λείττω ερβη ό Τάταρης πού ήτανιε προηγου¬ μένως έδώ, νά τοΰ ττής νά ττε,ρι- μένη. Δέν θ' άργήσω. Ό νεαρός Τοΰρκος τόν ττροσ- τοΰ Δρος ΔΗΜ Ι· ΑΡΧΙΓΕΝΗ ΜΑΡΤΥΡ1ΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑΣ ΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΓΡΟΦΗ -39- 18. - ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΑΡΛΚΗΣ 5.— Ο ΚΑΛΟΣ ΚΟΜΙΣΣΑΡΙΟΣ μα καί κάνομε τό σταυρό μας δο ΕάΣοντας τό Θεό πού μάς βοήθη- ΦΟΙΒΟΥ ΔΕΛΦΗ ΠΟΙΗΤΗ ΚΡΙΤΙΚΗ Γ,ά τίς τρΕϊ: Μ,ελέτες τού χ. ΛΑΜΠΡΟΤ ΠΑΡΑΡΑ ΠΑΛΑΜΑ2, ΓΡΤΙΙΑΡΗΣ. ΜΑΒΙΛΗΣ Πού δημοσ.εύθηκαν στόν ΠΡΟΣΦΤΓΙΚΟ ΚΟΣΜΟ Άντ,στοίχ.,ς: α. 1.3.970 6, 29.11.970 καί 4.4.971, γ, 20.11.971 Άφοομή γιά νά γράψουμε τού-, ?τσι. Άντίθετα τόν θΓωοοΰμρ σάν το τό Λ;.θοο μά; εδωσε- ό φιλος Λάμτΐρος Παραράς μρ τίς κύνησε πόιλι κ<ϊϊ 6γήκε Άμέσως "Ημασταν έΕι άνομάτοι. Έγώ, ή μητέρα μου, ή άδεριρή μου, ό μπάρμπα — Γρηγόρης ό Καπετα- ' νάκης κι' οί δυό γιοί τού, Άντώ- | νης καί Δημητρός. Κα'ι μόλις ά- | κούσαμε, πώς ό κομισσάριος μάς ' γυρεύει 5.00Ό μπακανότες γιά νά μάς σώση τή 2ωή, κυττάΖαμε ό ένας τόν αλλονε. Ποϋ νά τίς θρίσκαμε; Οί τρείς άντρες συγ- γενεϊς μου δέν ε'ιχανε τίποτα α¬ πάνω τους. Τούς τα εϊχανε πάρ'ει στό δρόμο οί έχθροί. Μόνο έγώ είχα 3.500 στή φόδρα μπακανότες ραμένες τοΰ σακακιοϋ μου, ποιητή. Διά,βασα καί τό προηγού-' οοφορίες. "Αν ιλλευταν κι αύτ,ές μρνο κριτικό σημείωμα. Βρισκω πώς τίποτε δέν έ'χο» νά προσθεσω ή ν άφαιρέσω άπ' αύ¬ τό. Εΰκολη συγκίνηση, ρϋκολη βτι- χουργία. Έπαναλαμβάνο) τή <τή- σταση. Ή μεγάλη ποιητική εΰαι- οθησία πού εχρι ό κ. Γ«λανύς ποέ πει νά γίνη πηγή ενός στ(χου Λαι- δρμρνο·.·, δυνατόν, τεχνικοΰ κι ώ- ραίου καί μ' αυτόν νά εκφράση την άγάπη καί την άνθρωπιά πού κλείνει ιιέσα τού. Τό βρύτερο βιβλίο του εΐνοι τα- ζιδιωτικό. Έκτό; άπό μιά είσαγοι γή τοΰ Ιδίου, ό συγγραφρας μάς δί"νει μιά καλή περιγραφή τοϋ τα- ξιδιοϋ ιου μ' άφετηοία καί κατα¬ λήξη την Άθήνα 6έ6αια, κνρίως ήμιος την Κύμη τής Εΰβοιας καί δρομολόγιο τα νησιά τού Λίγαίου Σκϋρο,, Άλόννησο, Σκόπελο καί Σκαάθο, ·μ' έπκττροφή μέσο) Βοι- ωτϊα; καί. Άττικής Πιστε-ύω ηύκ στύ εΐδο; αύτό τοΰ λόγου ό κ. Γα λανός Είναι καλλίτερος. | Έδώ έχομε καλαί άφήγηση κι' ι ώραϊες περιγραφάς, ιδίως στό αέ ρος τού βιβλίον πού μιλάει νιά τή 'Σκιάθο. Σ' δλη την άιτήγηση ό συγγρα φέας δρίσκει την εύκαιρία νά οώ ση διαλόγονς, νά κάνη παρατηρη- σεις, κρίσεις καί πνεΰμα, νιά κά¬ θε τί πού όκοΰει καί Γιλέπιι στο ταξίοι. Δέν έπιμένει σέ Ίστοοικές άνο- «Τό σήμε-ρα ι[»άχνιο νά θά ήταν μιά άδυναμι'α τοΰ ου. Τό ώραιότερο μέρος τού έίργου είναι ή περιγραφή τού «γήρου τής Σκιάθοι»». Σηιιειώνο) μιά παράλειψη, Ό συγγι.κΐΓΐ'έας επρεπε νά επισκεφθή τό νεκροταφεΐο τής Σ'/.ιάβου '/.ηϊ ■νά μας μιλήση, όπως Ικανε γιά τό σπίτι χον, γιά τάν άπαράδεκτα έγκαταλελειμένο τάφο τοΰ Παπά διαμάντη. Ε1ι κάτι ποΰ θά πρίπει νά αι ό Δήμος τής Σκιάθον. ΑΝΤ. ΤΣΑΚΙΡΟΠΟΤΛΟΣ στο ουζο Σταϋρο Στό ςίλο -------------- , ί 'Υπερισχύεις στην ττροτι,μησηΐ (των έκλεκτών. Εσύ, τό οήζο, ό άνώτερος τώ·» (ποτών. Ξέρεις νά δίνης χαρά σέ ώρες (θλιιμ,μ'ένες. Ζωντανεΰε;ς στό Νού στιγμές (λησμονή μέ^ς. Κ ι δταν λείπης, οχι τό σώιμα, ή (ψυχή σέ νοσταίλγεί "Ισως έττειδή ψίρνεις τόν Παρά- (δεισο στή Γή. Παράκληση Ποτέ νά μή σέ στε- (ρηθο&με κ·εΤνος ττού δέν τα ήξιε,ρε ήτανε ό Άλή Έφ'έντης, πού τα εμβ&ε λί¬ γο άργότερα. δττος θά δοΰμε ά- μέσως τταρακάίτω. Μά ώρα ττάνω-ικάτω μετά την αναχωρήση τού ττρώτοι/ Τάταρη εφθοίσε στό Κονάικι αλλος Τάτα¬ ρης καϊ παρουσιάσητε στόν Ά λή Έφέντη. —Ό πολυχρονειμιένος μας Βε¬ ζύρη, τοΰ εΐττε, ττιρόσταξε ενα Τα ταΐρη νά ϊνλθη στήν Σμύρνη κοί νά ξεκιάνη κάττοιο γκΊαούρη ποθ δονιλεύει στό Κονάκϋ, Τόν λένε Λεωνιδα. Άμέισως δμως ϋστερα μετάνοιωσε κι §στειΙλ£ έμένα νά τον ττροιλάβω στό δρόμο καϊ νά τον έμττοδσω νά εκτελέση τή ττοοσταγή ττού ττηρε. Ό ότφέντης μας πρόοταξε νά μην χαλάσσυμε τόν γ<ιαούρη, ιμά νά τόν πιάσονμί και νο τον τηάμε ζωντο3·ό στήν Πόλη —^Καϊ γιά ττοιό λόγο ό ττοιλυι χρονεμιένος μας Βεζύρης άλλαξε άπίφαση; —Αύτό δέν τό ξέρω. Έκεΐνο πού ήμττοιρώ νά σοϋ ττώ- Έφέντη μου, εϊΛχι ττώς δέν κατάφ-ρα ά συ- ναντήσω στό δρό'μο τόν άλλο Τα τηιρη. "Αν έφταισε έδιό ττρϊν ά.ττό μενά δέν ίητσκλεΐεται νά ττή'ρε τό κ'ε.φάίλι τοΰ γκιαούρη καί νά εΤνα άργά τηά. Αύτό 'δμως δέν τ6 ξέ· ρω, γι' αύτό θέλω να ιμέ οδηγή σης στό σττίτι Ίθν. Μττορΐϊί νά μην έφθασε αχάμη ό Τάτβορη^ και νά τηρολάΐβου'με τό —Ό Τάταρης δυστυχώς εφ&ασε ττριϊν άττό σένα στήν Σιμύρνη κ έδώ καΐ >μιά ώρα έφνγε γιά τό
άττό τό
έδγή-
κε καΐ ό Άλή Έφ'έντης συνοδϊυό-
μενος άττο τόν Τάταιρη, κατέ'βη-
καν στο &ρόμσ, κα&άΐλ'λησαν στ'
άλογά τους καΐ ακολουθούμενοι
ά—ό τήν Ιφιτπτη ττειρΐττοιλο, πού
ττερίιμενε καβάΑΛα, τράβηιξαν μέ
καλπασ.μό γιά τό στπτι, τού Λε-
ωνίδα.
Σέ λίγο έφθασαν έΐξω άττό την
κεντρική ε'ίσοδο τοΰ στπτιοΰ στό
φραγκομο!χο1λά. Τό 6ρή<ανε ·<ι> χ ι
στό «αί καταισκΟΦί'νο. Καΐ σιω-
πηλό οηάν τάΐφς». Τίπτοτ'ε, ί.'ά τί-
ποτε, δέν μαρτυροΰ'σε ττώς ττρΊν
λίγο διαταιοάχτη'Κ'ε ή ήσαχία τού
Πώς εΤχε μεταβληθή σέ σφαγεΤο.
—Άν, σ<έφτηι«ε ό Άλή Έ- φέντης, ό Τάταρης τα κατάφερνς νά σ<οτώση τον Λεωνίδα- τό σττί τι τώρα θά ήτανε κατάφωτο κα' τό ττροσωτηικό άνάστατο. Γιά ·ά είναι βυθ'ΐσμέΐνο στό σκοτάδι και στήν α-',ωπτή, θά πή ττώς ό φονιάς δέν βρήκε τό σττίτι καΐ ττώς τό ττροισΐοττι.κό κο ιμόταν σιμέρι,.μι, ο. νά ξετρϊζιέψη, ττλησίασε ώττθ'ρτο δυνατά μέ τήν λατ6ή τοΰ μττατσ οθ» τού. Περίιμενε κάμττο- σο «ι έτηεΐ'δή ί<:χΐνένας δέν φ'άτ/η.κε νά τοΰ ανοίξη, Εαναχτύπησε ττιό δυνατά χαί ττΐό έττίιμονα τώρα. Μάτα'« δμως ττερίιμιενε. Κανένας δέν τοθϊ ν' ανοίξη τήν πό^τα. —Θά κο 'μθ'ΰντα'ΐ, τού εΐττε ό Τάταρης ττου τό1; άκολοΛοΰσε. —ΜτΓορε'ϊ καΐ νά φοβούντα: ·-' άνοίΕουν τ£τθ';α ώρα, έκανε ό Ά¬ λή Έφέντιης καΐ ττριίσθςσε. Ώ¬ στόσο ττράτπει νά ιμιάβθ'υιμε τί £- γινε, γι' αΰτό άς ττόαμιε άπό τό πίσω μέρος, δττοα είναι τα δισ>
μερίσματα των δούλων. Θά τούς
άναγκάσουιμΈ νά μάς ά.'θίξαυν
—"Οττως πιοοστάιζεις, άφέντη
μόν· εκανε ταττεινά ό Τάταρη·,
«αί τόν ά<ο!λοΰβησε ,μ'αζ'ι μέ τού-; μισους τζανταιϊμΐάιδες ττού άττο- τεΙλοΰσΌν ττν.' τπ3ρίττο1λο. —Έσεΐς, εΤττε στούς άλλοις, μεινετε έδώ «αί ·μήν άφήθ'ετε κα- νένα οΐίτε νά 6γή άπό τό σττϊι· οΰ'τε νά ιΐττη σ' αύτό, δίχως τή ττροσταγή ιμοο. Στό ιμεταξΰ σούτό, ή κερά Δω ροθέα. ή μένη πού έμ.ενε στό σττί τι έκΓ.ΐ'ν»η τήν ώρα, α:<ουσε τα χτυ πήματα καΐ άττό ιμ"ά χαραμάιδί' τής ττόραας εΤδϊ στό δρόμο τ' ά- σ<έρ·α. Ή καίαδ ά της ψτεροΰγ,- σε σάν ττουλόκι στά στήθη της ' Ή άνάισα της εγ:νε κιοντή ι:α' κρύος Ιδρώτας της έλουσε τό μοΰ τρο. Τα εΤχε χάσει καΐ δέν ήΕερε τί εττρετρε νά κάνη. Ν' ανοίξη η δχι; "Αν τούς άνοιγε κι αν μΐτταί- νοονε στό σττίτι οΊ αύλόγητοι· σί- γαυρα θά 'μιάιθαναν τό κακό ττού στάθη,^ε. Θά 6·ρίσ<ανε τόν σκο- τωμένο καμαριέρη, άνοβστατωμέ- νη την κριε,δαιτοκάμςτρο: τού άφένη της ικιαΐ τηληΓ/ωμ·ένο τόν σκώλο. Θά την έρωτοΰσαν τί έγιναν οί αλλο: δοϋλοι ·κα1 ό άψέντης της. Θά έ- ττέ^ενοΐ/ νά μιάβουν ττώς σκοτώ- θη<α ό δοΰιλος καΐ πώς λαδώβη- κε ό σκύλος καΐ θά την φέρνο?νε σέ δύσκοιλη θέση Μττορεΐ ά><ά·μα «αί νά την καθάιρΐιζαν καΐ την Ι¬ δία. Άν δέν τούς άνοιγε μπορεΤ νά φεύγανε. ΜΐτΓορεΐ στό μεταξύ νά γύριζαν ■και οί 6:ντιριε.ς άττό τού Κόνσολα, πού τούς ττερί.μ£νε άπτό λετττό σέ λετττό καΐ νά δίιναΜε στόν Άλή ΈφΕντη την τΓρέττούσ«' την σω- στή άττάντηιο~. Τό δούλεψε αύ¬ τό τό θίλΓ,ιμ'μα στό μυοιλό' της κι άποφάισ.'σε νά 'κοττεδή στήν καμάρα της καΊ νά κάνη τή · την κοΐιμισ.μιένη. Γύρισε λσ·ττόν άττοφασιστικά πού δέν μοΰ τίς πήρανε οί έχθρο'ι γιατ'ι είχα γαλλικό πιατοποιητικό. Αύτό μόλις τούς τό έδειχνα, δέν μέ άγγί2ανε. Άναγκάστηκα τότες ' νας δέν τα έχει δεί. Θά σοϋ οε νά σωθουμε. Τό καράβι μάς έ φερε στόν Πειραια. 6.— Ο ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΜΑΚΕ- ΛΙΟΥ Στό 1932, εϊχα πάει στήν Θεσ οαλονίκη δπου άίαφνα άντάμωοα μιά παληό γειτόνισσά μας την Έ λένη Τσάκου. Ήτανε πιά γερασμ νη καί οέ άΕιοθρήνητη κατάατα- ση. Θυμηθήκαμε τα παληό κ' εύ- τυχισμένα χρόνια τής Σμύρνης μας, μά καϊ την τραγική κατα- στροφή της καί συγκινηθήκαμε. Ή Ελένη τότες κούνησε τό κε- φόλι καί μοϋ λέει: «Έκεϊνα πού εϊδανε τα μάτια μου στήν κατα- στροφή τής Σμύρνης μας, κανέ- τες μελέτες τού στόν «Προβφΐ'γι- Κόσιιο»_ "Λοχισ,ε μέ τόν Κο>-
στή ΙΙαλαμά, .τού <ΐκιαγράφησε θαυμασία. "Ομως μπορώ ν ά ;ιώ πω νά τίς φανερώοω γιά νά τού τίς δώσωμε. Αύτός δμωο. άνένδοτος οτό ποσό πού όρισε. Καί τότες ό θεϊος τού λέει: «Νά σοϋ φιλήσω τα πόδια κομιο>σάριε, αοΰ όρκίΖο-
μα' οτή φιλία μας, αύτά είναι.
Δέν έχομε άλλα Θά οοϋ τα δώ¬
σωμε κα'ι θά μείνωμε έτσι δίχως
παράδες. Πίστεψε με».
Ό Κομιοσάριος τότες κατάλα-
6ε την είλικρίνεια τοϋ θείου μου
κα'ι τοϋ λέει: «Γρηγόρ' έφέντη,
αύτά τα χρήματα δέν είναι γιά μέ
κάτι πού δέν θά τό πιστέψης».
Τίς μρϋρες έκεΐνες μέρες τής
φωτιδς καί τής σφαγής τής Σμύρ
νης μας, έγώ, φτωχιά γυναίκα
καί ήλικιωμένη, οκανα θελήματα
οτόν κόομο τόν δυστυχιαμένονε
γιά νά μοϋ δώσουνε τίποτα παρά
δες νά έχω κάτι μέσ' στήν άνα-
μπουμπούλα. Πηγαινοερχόμουνα
άπ' την Προκυμαία οτήν Παράλ-
ληλο κα'ι στά Τράσσα.
"Εβλεπα λοιπόν τόν κιτρινιάρη
κα'ι πλατοοκέφαλο Άλή, τό κακό
να. Έγώ δέν θά πάρω τίποτα. Θά Ι σκυλί πού πρίν άπ' τό 1919 ήτα-
Νοομαστε γεραί, γιά νά μττοιρούμε
(νιά σέ πιοΰμε. Ι σττίτι τον γκιαούρηι, ,μέ άττόφαση
ΑΓΑΠ. Φ. Γ'ΑΠΑΔΟΠΟΥΑΟΣ να εκτελέση την -ροσταγή πού
τα δώσω σ' έκείνους πού θά μοϋ
δώσουνε τό χαρτί. Πρέπει νά τούς
ταΐσω». Ό καλάς αύτός Τοΰρκος
γνώριζε τό θεϊο μου άπτά παληό,
τότες πού ήτανε Κομισοάριος οτό
Καρακόλι τής ένορίας τής Άγίας
Κατερίνας, γιατ'ι ό θεϊος μου κα-
θότανε άπέναντι στόν κινηματο-
νράφο «ΦοϊνιΕ»· Τα πήρε λοιπόν
τα χρήματα κ' εφυγε.
Την άλλη μερά μας φερνει ένα
τούρκικο χαρτί γεμάτο σφραγίδες
κα'ι μδς λέει, πώς αϋριο πού θά
ερθη καράβι, θά στείλη μίαν έμ-
πιστη πολίτσια τού (άοτυφύλακα)
κι' αυτή θά μάς πάη στή ακάλα
τής Πούντας άπόπου θά μπαρκά-
ρωμε. Τότες, την δλλη μερά έρ¬
χεται ή πολίτσια μέ μιά καρότσα
καί μάς παίρνει καί τούς έΕι μέ¬
σα καί τραδοϋμε γιά την Πούντα.
Έκεϊ ομως οί διάφοροι μπαοιμπου
2οϋκοι μάς γυρεύανε χρήματα
γιά νά μάς άφήσουνε νά πληοιά-
σωμε στή σκάλα πού τηνέ φυλά-
γανε στρατιώτες μέ άΕιωματικό.
Οί έχθροί αύτοί δέν ήτανε μόνο
Τοΰρκοι παρά καί Όβραϊοι, έκεί-
νοι πού γυρίΖανε άλλοτες στούς
Ρωμνιομαχαλδδες κα'ι πουλούσα-
νε κουκουνάρες μέ άνταλλαγή
μπουκάλια. Γυρίσαμε οπίσω ατό
σπίτι.
Την άλλη μερά πάλι έπιχειρή-
σαμε νά πληοιάοωμε στή σκάλα
κα'ι πάλι οί ΐδιοι μπασιμπουζοϋκοι.
Άναγκαστήκαμε νά τό ποΰμε τοϋ
Κομισσόριου, καί την τρίτη φορά
μας συνοδεύει ό Ί'διος, καΐ μδς
μπάΖει στή οκάλα. Περνοϋμε ένα
— δυό σύρματα ελέγχου, έρχεται
ό άΕιωματικός διαβάζει τό τούρ¬
κικο χαρτί πού έγραφε γιά έΕι δ-
τομα. Περνοϋμε καί τόν τρίτον έ-
λεγχο καί μπαίνομε σέ μιά βάρ-
κα πού μας πάει κοντά στό καρά-
βι. Πλευρίζοντας τό καράθι, φι-
λοϋμε την κρεμαστή τού σκάλα
κι' άνεβαίνομε πιά, ζωντανοί. Φι-
λοϋμε μέ δάκρυα καί τό κατάστρω
νέ πολιτσία οτό Καρακολί τού
Φασουλά καί στήν Έλλήνική κα-
τοχή τής Σμύρνης σπιοϋνος. Αύ
τος βαοτοΰσε μπιστόλι κα'ι στήν
Προκυμαία έπαιρνε μέ τό Ζόρι πεν
τέΕι δντρες Ρωμνιούς καϊ τούς
πήγαινε στόν Κήπο τοϋ Γαλλικοϋ
ΠροΕενείου πού ήτανε κοντά στά
Τράσσα.
Μιά γυναίκα, πού τής πήρε αύ
τος τόν αντρα της, μέ παρακάλε
σε νά πάω άπό πίσω νά δώ τί θά
τονε κάνουνε. Όμπρός λοιπόν
πήγαινε ό Άλής μέ τούς πεντέ
Εί, κ' έγώ άποπίσω, σέ άπόσταση
όμως. Καί οάν φτάΕανε στόν Κή
πό αύτόνανε, τούς έμπασε μέσα
Ή πορτάρα ήτανε άνοιχτή κα
στάθηκα άπό μακρηά κ' έβλεπα.
Μέσα ήτανε 15 μέ 20 τ2αντάρ-
μες σάν έκτελεστικό άπόσπασμα.
Αύτούς, πού έφερνε τώρα ό Ά¬
λής, τούς ψάχνουνε καί τούς παίρ
νουνε ό,τι χρυσαφικό καί χρήμα
εϊχανε απάνω τους. Τούς δένου-
νε πιστάγκωνα καί τούς κλωτσοϋ
νέ νά πέσουνε καταγής. Τότες έ
νάνε — ένανε τού- κόβανε τό
λαιμό. Κι' αύτός στρίγγλιΖε. Τό
αϊμα πετιόντανε οά βρύση κα'ι οί
τΖαντάρμες πέφτανε απάνω στά
σφαγμένονε νά ρουφήΕουνε τα
φρέσκο αϊμα τού. Δέν τό πίστευα
αύτό πού έβλεπα. Μά, βγαίνανε
άπ' την πορτάρα τΖαντάρμες ποϋ
γλύφανε τα αίματοποτισμένα μου
στάκια τους. Κάποιος άπό
αύτούς πού μέ εϊδε μέ κυ-
νήγησε. Κ' έγώ έφυγα τρεχά·
τη νά μή μέ σκοτώση. Μέ πρόλα¬
βε κ' ήρθε κοντά μου. Δέν μέ
πείραΕε. Μοϋ έ-δειΕε δμως τα
μοϋτρα τού καΐ τα μουστάκια τού
πού ήτανε κόκκινα άπτό αϊμα καί
μοϋ γέλααε σατανικά. Τα μάτια
τού άπό εύχαρίστησι γυαλίζανε.
Άγριεύτηκα κα'ι φεύγω τρεχάτη.
Σοϋ τ' όρκίΖομαι στήν ψυχή μου,
σοϋ λέω την άλήθεια.
Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
πώ; «ί μελέτες το»' πάντ πιό πέ-
ρα άπ' τή σκιαγρπφία, δηλ«6ή την
Ίπόδοση τής σκιάς τού π?<)ΐγ../αμ· ιατος των ποιητικων Γργων πού ΓΪσχολήθηκε, κι' έχοι*ν την άπαί- ηση μιάς ρμπερΐ(?τ«τ(ΐ)μένης έι.)· γασί(ΐς( πού γίνεται .μέ με0ο5ικύ τοόπη. Κι" άν κρίνουμε άπό άλ- λ^ες παλιότερες έργασίες τού, εί ναι, όπ'οσδήποτ,-, ίνα; όίυδερκης κι' έμ.τριροτέχνη; κοιτικός άαλυ- τής καϊ σΐΎθέτης. Σέ τουτο συνρ τέλεσε κι' ή μακριά θηΤεία τού στά κλαοσικά γ,ράμμ'ατα καί φυ- σ·κά ή έρμηνε(α των άρχαάων κει μίνοιν. Έμπ,ηρία πού άπόκτησε ά¬ πό κπίπονες κα'ι έπίμονες φιλοΛο- γικί-ς άσχολίες. Δέ μάς εχοΐΓν συ· νηθ!σει σέ τρτοου εϊδους έργασί- ες κΓ άναλΰσεις. Κι' είναι ό με- θοδ'κύ; κ;' εύδόκιμος τρόπος που άκολουθεΐ ή παλιά κοιτ,κή, κ.ρι- νοντη; κι' άναλνοντας τα ,ιοιητι κά κείμενα σάν κάτι τό όργανικά τθ.πο ή άτελέ; όργανικό κατα- ί-.ιοικοδοιιητικό κ«ί πολύ διδαχτι κό Δέν εϊμαστε άπ' ίκείνους το{ι- φανατικους νεωτεριστές πού χό- οοι-ν ίίλε; τί; γέφυρες. Αΰτές θά πρέπει νά ΰπάρχουν νιά. νά μά; δπ'χνουν τα πεοάσματα άπ' τα πά λιό ώς τί; μέρρς αας καί πιό μποο στά άκόμα. 'Τ.τάοχει μιά άστ«μά- τηΤη διαμόρφικση, πού πολύ συ- χνά έπανη/.αμίίάνει τα πανάοχαια ποότνπα ή είδωλη τοΰ κ.υκ.λ«δικον πολιτισμοΰ κι' αυτή την άοχαική πλαστική πρόρμα. "Η τέχνη είναι πάντα μίμηση, 8έν έπαυσε νά μην είναι, γι' αύτό δέν μπορού,με ν' ά- ποκο.-οΰιιε άπ' τό παρελθόν, θά ΰπάρχει ετσι ό παλιός κι' ό νέος Τρόπος κριτικής θεώρησης σέ συ- νύπαρξη 'Έχουμε ΰπ' ό'ψιν μα; τίς τρεί.; θαυμάσιες άναλύσεις τού Λάμπρου ΙΙαραρά: Γιάννης Γρυ- πάρης, Λορέντσο; Μαδίλης καΐ Κίοστής Παλαμάς, -τού σύμφωνα μέ τή γνο')μη μ(ΐς, άποτελοΰν ίνα μοναδ'Χ.ύ τρίπτνχο καί ποΰ κάνον- με έδώ την ςύχή νά τυποιθεΐ σέ 6ι6λίο γιά νά τίς γνωρίσει κι' ά- πολαύσει αΐσθητικά τό εύρύτερο Λο:νό πού τρέφεται μέ τίς έλ.α ψθότητες. Ό παλιός τρόπος τού είναι κι' ό πλέον έπαγωγικός εΓ- σ/ει'ασμα. Είναι Μέθαια, βάλ.εγα, ντα μιά προσπαθεία αίσθητικής ά- ό παλιός κι' όρθόδο;ο; τρόπο; νάλυσης. Άντ κρύζρι τό έργο ,ίγ- τού φιλόλογον που έχη ν' άντιμε- ρισσόηερο άπ' την ηίσθητική τΟχ· τοιπίσει όογανκά κι' άρτια σύνο-| .(λευρά σάν ενα δρτιο ή οχι καλ- , δπιο; συμβαίνει μέ τα λ.ογοτε-' Μτρχνημα, άλλνά πού πραχι»ρεί χνήαατα των άοχαίων, νά τα έ;ε καί σέ στοχαστι^ό 6άθος. Τό σο- τάσει καί ά τα άν"(λΰσει μεθο&ι- .τ)ά έ'ργο τού Λάμπρου Παραρά, ε- κά καί σί'μτρονα μέ τα γνωστά δέ χρι την άναμφισΰήτητη ά^ία τού, δομρνα. "Ενα; τρόπυς έοΓννητι- , γίνεται μέ μργάλ.η άγάπη κι' ό- κ.ιΊϊ γι' έπαγοιγό;. ι ξι>δέοκεια, κ.αί διανθίζεται μέ τού;
Τούτη ή κ.ριτική Λνάλνση εΙν«ι καλ.ΰτερους στίχου; των ποιηΓών
σά μιά εξετάση ενός αρρώστου ποίι άσχολεϊται, εχει χαρή καί
ποϋ κΰριος στόχος παραμένει ό πλαστική δΰναμη, διανθϊϊετίΐι άκό
/αθορισμύς τή; νόσοιι ή «α τύ άν μα μέ γεγονύτα τή; ξωής κα» τή;
τίθετο τή; ΰγείας. Διάγνωση ή ποιητική; δράση; των ποιητών ί|
δ.αγνιόστική. Κάτι πού γίνεται με καΐ μ' δ,τι δήποτε αλλο στοιχεΐο
ολ.η τή δ.αγοάιιμιση, κάτ! σά σχε. χρήσ.μο γ,ά την τελεία κατονόη-
δίασμα τοΰ άτικΕίμενου μέ γοαμ- πή ή έμβάθυνση των στίχίον. Άλ
μρ; καί την προθολή των σΓ,μεί- | λά θά πρέπει νά συνεχιστεί καί
ών τού πάνιο στό έπί.τ^δο, καί ποϋ γιά ά?.λου; κλασσικού; καί μάλι-
φυσικά προϋποθέ'Ιει την τελεία | στα γιά τόν "Αγγελο Σικελιανό
γλ'ΐόση τή; άνατομίας ή τοΰ δργα- μέ τόν όποϊο, δπως καί μέ τό Γρυ
ν.κου σώματο;. Ιδού τό όρθολβγι^ πάρη. τόν σι>νέδεε παλιό; φιλικάς
στικό διάγρ'ΐμιια π,οΰ έγκλείει τόν δεσμός. Πιστεύοι>με πώς είναι δ
ηέοντα λυρισμό σά μιά πλατιά κοί μοναδικός μρλετητή; πού μπορεϊ
τη, την κινήση των ήχων καί, τοΰ ν ά μά; τόν δώσει σ' δλη τού την
φωτός. Είναι ό άοθόδοξο; τρό- Ι μεγαλόπρεπη παράσταση κι' άλη-
πο; τή; κριτική; θεώρησης Ρθΰι θοφάνεια. Ό θαλερό; φθ.ο; άπο-
εξετάζει '·ά πράγματα σά<ν ενα όθ( τέλει ενα μοναδικό φαινόμενο έπα γανικό σύνολο, καί πού άνέτοεψαν γο,γιχής κοιτικής, πού γίνεται μα· οί νέοι καιροί. λιστα μέ σχολαστικότητ«, τριλ.ολο Σήμερα ή τίχνη γινικά δέν έ·| γική σχολαστικότητα καί μέ μ.-γά- χ δέχεται έρμηνείες, άλλά παρερ- λη σαφήνεια/ δπ(ος κι' ό,λλοι φιλό μηνεΐε; Είναι άντρμήνευτη. Για ι λογοι γυμνασιάρχε; έχουν χάνει τί κατακρρματϊστηκρ κι' έγινε ά· ώς τώρα, τουλάχιστον τρείς Γο>;
φηρτ>μένη κι' άνεικονική κι* άπέ- τέσσερΐς, άπ' δσους έγώ ξέθω.
κοψε ολες τίς γέφυρε; μέ τό πά- 'Έχει πλ.αστεί γιά κριτικό;. Ή έχ
ΓΓλΟόν Γι' αύτό μέγα χάσιια δή- λογή τού είναι έπιτιχή; κι' ή κ^ι-
μιουργηθηκ.ε άνάμεσα στόν πα/.ιο Τςκή τού διάρθοωση άι)»ογη καί
καί στύ νέο κόσμο. Δέν πρόκειταΐ διαυγή;. Κι' άσχετα/ 6έ6αια, μέ
πιά γιά στέρεί; ο'ικοδομές, μέ δο· ( τίς άμφιδολίες πού ττ·χόν μποςτΐ
μέ; κ.αί μέ σκελετονς, άλλά γιά ν(ι γρννήσει ή καΐ την άντίθ-τη
ποιητικές κατ-ίΐσκενέί, ποΰ χτίζον γνώμη ώ; ,τρό; την άξιολόγηση
ται α? χά ΰλικά τοΰ παράλογου ή κι' ίεραρχική τοπηθέτηση των ,τοι·
τοΰ έξωιλογικοΰ <Ττο;χείου. "Αλλα-, ητίον, κηβϊστίΐττιι κανεί; κοινωνός ξε συνεπώ; κι' ή δομή, δγινε έσω τεοική. "Ετσι μποροΰιμε λά πούμε πώς άλλαξε κι' ή κριτική τρόπον; θτώρησης καί ττυσικά τή δομή της. Αύτοί ποΰ άκολουθοΰν την άφηρημένη τέχνη λένε πώς έργά- ζονται με νέου; τρόπον;, πού σκο πό εχοι>ν την άνσζήτηοη καΐ την
άνανρωση. Πιστεΰϋυν πώ; ή Τέ¬
χνη δέ μένει στάτιμη, άλλά πώ;
διαρκώς έξρλίσσρται. Στόχος εί-
τής άληθινής ποίησης καί τή; ά-
ληθινή; αίσθητικής άνάλνσης των
κειμένιον,
Στό Γουπάρη έπιχειρεϊ μιά σέ
6άθο; άνάλυση τής άλληγορίας
τού Ήλιογάβαλου καί τόν χρινει
σάν ενα άΗιόλογο λυρικό.
Οί δύο άλλοι, Μαβίλης καί Πά
λαμάς, κρίνονται κι' άξιολογουν-
ται σάν πατρ,ιδολ.άτρρς. Διάβασα
κ.αί ξαντιδιάδησα τα κριτικά ΧΕ|-
ναι πΊντα οί νετς μορφές καί τό μενα.' Μέ μΓνάχη αγα]τη ΧΓ
άγν-ωστο. Κι'^ είναι άλήθεια πως, στοχ(α μ,χ,·ει νια τον Μαβίλη
την τεχνολογία, πού έπηρεασε
δλα, ξϊπεράστηκ. ε τό
μέτρο, '·ό κλασσικο μρτρο, πού ΰ-
πήοχρ μέσ' στίς άομονικές του ά-
ναλογίες. Τό
ποΰ θεωροίν
| ταν σάν ό ΰασικό; πνοήνας δια-
; σπάστηκΓ,Ή τ'χνη δεν είναι π'ά
τα ό',ι γ αν ι ·, ά μέρη τού όλον, δέν
είναι π ά κάτι τό συγκεκριμένο άλ
».»» ■»■»«.«.»♦.>♦♦ >4»»»Φ»< »♦♦»♦♦♦♦♦♦♦·♦♦♦♦ V»»»* Ή Συγγραφική έργασΐα Τοϋ Βασ. Κουτούζη ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ.ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΕΩΝ» ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΣΧΕ- ΣΕ ΧΩΡΙΣΤΟΥΣ κατά θέματα τόπους συγγραφήα κινεϊται ό Βα- σίλης Κουτουζής. Πότε γι6 νά πα¬ ρουσιάση μυθιστορηματική 6ιογρα- φία, πότε άφηγηματικά έργα καί, στόν( ,μ,,κιρό της όντά καΐ χώθπ-1 άκόμπ, εύθυμογραφήματα καί θεσ- ως το λα".ιμό κάτω άττό τα' ■ ' ί, , . ·■ ν ! τρικα σκετς. Καί ο ολα τουτσ υ- ] πάρχει τό όδηγητικό νήμα ενός εϋ Συνεχίζεται ληπτου καί καλοϋ λόγου. τό σκεπάισματά της. ΛΟΥΤΡΑ ΦΟΙΝΙΞ ΜΑΡΛΚΑΣ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ 5, ΟΜΟΝΟ1Α ΤΗΛ. 528800 ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ - ΛΟΥΤΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΗΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΙΜΑ ΚΑΙ ΛΟΚΙΜΑΣΜΕΝΑ ΔΙΑ: • ΡΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ • ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ • ΣΠΟΝΔΥΛΟΑΡ(ΘΡΙΤΙΔΕΣ ΑΝΑΚΟΥΦΙΖΟΥΝ ΑΜΕΣΩ- - ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙ- ΚΑ - ΑΝΕΙΟΔΑ ΧΩΡΙΣ ΣΠΑΤΑΛΗ ΧΡΟΝΟΥ ■<Α' ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ Η ΠΕΙΡΑ ΜΑΣ ΤΩΝ 70 ΕΤΩΝ ΕΠ1ΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΧΑΜΑΜ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΟΜΑΔΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ, ότι ή δουλειά -ου ώς δημοσιογράφου (ύπεύθυνος Τύπου τής Νομαρχίας Πειραιώς, διευθυντής στήν σύνταΕι των εφη¬ μερίδων «Πειραϊκά Νέα» κα'ι «Ή Σημερινή») δέν άφήνει ΐκανά χρο- νικά περιθώρια. Καΐ ή κάποια βλ- λη πνευματική ένασχόλησι, είναι μία έπΙτευΕι, δταν μάλιστα σημα- δεύη την γενικώτερη κατάρτισι καί την πνευματική συγκρότησι τοϋ συγγραφέα. ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ άφηγηματικό έργο τοϋ Βασίλη Κουτου2ή «Μιά φορά άκόμη» είναι κα'ι αύτό δεϊ- γμα τής άφηγηματικής γραφής. Ρέει δμορφα μέ πραγματικές καί ήνθρώπινες άπολήΕεις, μέ βιοτικές καί ψυχικές καταστάσεις. Ζωντα- νή ίστορία τής Ζωής, πού γεύεσαι τόν πικρόγλυιίο χυμό της. ΜΙΑ ΑΛΛΗ συγγραφική δουλειά τοϋ Πειοαιώτου δημοσιογράφου, είναι τό βιβλίο τού πού έκδόθπκβ τελευταία καί πού αύταποδεΐχνει την θετική έπίδοσί τού στόν το- μέα των Δημοσίων Σχέσεων. Έκ¬ τός πού ύπηρετεϊ άρκετό καιρό τόν θεσμόν αύτό, (είναι κπ'ι ούμ- βουλος δημ. σχέσεων των άεροπο- ρικών οχολών «Ωμέγα», μέ τίς γνώσεις καθηγητού πιά όλοκληρώ- νει την ούσιαοτική άπόδοισι. "Ε¬ τσι έγραψε την «Έφαρμογή Δη¬ μοσίων Σχέσεων», μελέτη πού ά- ητή καί ήριιια. Έ.τίβη; γιά την πά τριδολυατρεία τοΰ Παλιιμά, άν κι' αΰτά;/ σνμηοννα μέ τή γνώμη μόν, δρίσκεται μέσ' στίς άντκρασεις, στήν άρνηση καΐ τήν κίΐτάφαση. Κι' είναι γι' αύτό σνζητήσιμο -/.αί .ιάντα άνοιχτό τό θέμα δολατρε|α; τον. Ό Μαδίλης σ' λάχιβτα πο^ήματα μπορεϊ νά βιο¬ Άν κΐ' είναι τεχνίτης καί λα τύ άΐΐηρημρνο καί τ ό έσωτρρι-1 σ(1)0£1( . Αν χι, ε(νοι τεχνιτη. και κό. 'Έγινε κάτι τό άποσ.τασματικό δουλεντή; τού σονέττον. Τύ ίδιο καί τα εΈι» άπ' τού; βννηθισμί- 0Λ μποοοίσαμΒ να πο6με κ(1ί για νόν; κανόνες. Κάτι —ο· άπ' το' ύ Γονπαρη γΜχ νι4 τ6ν Παλαμά, μέτοο τό άρχαϊο, ή κατι χωρι; μέ την ά(ροοηΤη -ολυλ0γί«. κοί μρτρο, Βμο,ς αέ μια δική τον αυ- τ1ς σνχνέ. του έπαναληψει:. Ό βύπαίχτη δ άσταση, τή χο,οοχοο- Παλαμά; δέν είναι ό ποιητής τής νίκη. Μ' αίιτε-ς τις σχρψεις άντι- μρτωπίζρμε'ν σήμερα τό θέμα τής παλιά.; τοχνοκριτικής. Άλλά τί¬ ποτα δέ μά; δεσμεύει ν' άναθεωρή σονμε τί; παλ,ιές πνενματικές ά- ξίε; κ«1 νά τί; δοΓ*μρ άπό ε'νι δ,λλο πρΐσαα παλνδρικό, τό στ5γ- χρονο. Έπ|σης ,αποηεΐ νά έχονμρ τίς κάπο'.ε; άμφιδολίες μας γιά -;)όσω.τα καί γιά πράγματα ποΐι δέν τίνα!, πιά τοΰ καιροΰ ιμας ή .τοίι δ~ν Λ1α.ιτιΊσσοντα' μέβ' ονό νπ;)τερο κλΐμα, .191) .τροίίποθέτρι μιά κηινούογια μίηση. Δέν άρ- νούμαστε το πιρελνθόν, άλλά μ.ιο- οοϋμε νά τύ κρίνουμε καί νά τί) 'δοΰμρ μτσα άπό ενα αλλο φακο. Δέν άρνονμαστε άκόμα τύν παλιό τοόπο τής κριτικής άνάλνντη; γιά 8ηγα πού έ.τι6ήιλ.λετα( -,ά- γίνεται έποχή; μα;, πού μ,ιορεϊ νά ^ συγκινήσρι Ώστόσο δέν τα άονον κι' άναγνωρίζουμε πώς για ναφέρεται οτόν τοόπο άναπτύΕε- ως καί έφαρμογής των Δημοσίων Σχέσεων σέ συσχ'ΐτισμό μέ τίς ρν- τιδράοεις τού κοινοϋ. Καί ποϋ ση- μαδεύει τό έΕωφιλολογικό πνευ- ματικό δημιούργημα. Ό φιλανα- | γνώστης χαίρεται τό νέο £ργο τού ' Βοαίλη ΚουτουΖή, πού θά πρέπει νρ σημειωθή, ότι έκτός άπρ τα πνευματικά τομ ένδιαφέροντα έχει έπεκτρίνρι την δραστηριότητά του, παλαιότερα καΐ τώρα, ατήν δη¬ μοσία ζωή (Νομαρχιακάς σύμβου- λος Τροιζηνίας, Κυβερνητικάς Έ πίτροπος ΑΠΟ «Κερατοίνι-, Πρόε δρος Ενώσεως Συντακτών Πει¬ ραιώς, Περιφ. διοικητής Άλκίμων. Γεν. Γραμματεύς τοϋ Συνδέομου ΤροιΖηνίων, Γεν. Γραμματεύς τού Πνευματικοϋ Κέντρου Εργαζομέ¬ νων Πειραιώς) . Κ. ΤΡ. πολλούς στάθηκε δ Δάσχαλο; καΐ πώς σχεδόν ολη ή ξιοτιχή γ"1* μας μεγάλιικτε κάτο) άπ' τόν ϊσκιθ τού. Στό Γδιο κλκια βρίσκονται κι' οί δλλοι δύο, Γρνπάρης χ«Λ Μαδίλης, άλλ' όχι 6ε6εια στά υ- ψο; τον. Τύ νέο άνανεωτικό. «ιί γόνιμο κλϊιια, άρχΐζει κνρίως άπ τόν Καδάφη μέ την πεζολογική τον ίκφρκση (ηού άπω; ετντοχα ππςατηρεϊ ό έκλεχτό; φίλος^οιη- τή; Μηνά; Δημάκη;, στό Αΐιολο- γο δοκίμιύ τΟν, άρχίζει Λπ' Τ0" μεγάλο Μπρντελαίρ, ποι) ?πηοέο- σε καί τύν Καρυιοτάκη κι' &λλβ«5 καί τού; έμβολίασε μέ κ^Τι ^ κ-αινούργιο, (αΰτό τό νέο ριγο» τή; ποίηση;) καί τού; νεώτΕθθΐ'5· Είναι μ-ά προσπαθεία αποδΕομίΐ1- ση; τή; νεοελλ.ηνική; ποίηβη: τα γνωατά με'τρα Χιθί τ»; καταληξίε;. Ή ποίηση τώοα νινϊ- ται όλοένα καί πιό γιιμνή, μΕ ~" γώτερα στολίδια κι' έπίβετ«ι Ϋ θίοτερικός μονόλογος. Κι' ο,"1! Χ | νι-ι σέ μορφή τό κερδίζει ■"Λ°α Γιάθο·;, σέ «σωτερική Γράφονμε, δπιος μιλονμε χ·11 ' φορτΐιινόικιστε ολα τ' άο<Γ'')ί. κια άνώΐ(Ρλα Γ>άρη. Κομμ1" /*'"
τηδ:υμένη ποοσπάθεια, Ή π0(η '
<"πω; κι' ή γλωσση, σάν Ιλ'ο; ^ τανό; όργανισιιός δέ μέν?* σιμη, κ αί ή στύ χιιρότερο. "Αν δέν τσι θά μιλούσαμε ή θά οπω; οί άρχαίοι. "Ομο); δϊγι ται ετσι, γιΐατί σινί'40^*1 V* .Ιΐ φή διαλρχτική τοΰ μεγάλον _; κλριτου, τίποτα δέ καί άνάλλ.αχ'Ό κ«1 ΦΟΙΒΟΣ αίώνι°
ΟΡΘΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΙΣ
ό τελειόφοιτος
ϊΐ ό άπόφοιτος τοϋ Γυμναοίου, άν
τι νά δ,αγκωνίΖετα, είς τούς προ
ύπηρεσι-
Έν δφε. ΜΕεως τοϋ άκαδημα- σανατολ,σμόν καί
ικοΰ έτους 1972 - 73, ήρχισαν αί
σχετικαί ενέργειαι διά την μεθό-
δευσιν τής άπααχολήσεως τών φοι
τη,τών, κατά την θερινήν περίο¬
δον, είς την βιομηχανίαν καί τόν
τουρισμόν. "Ηδη, είς συγκροτη-
θεϊσαν σύσκεψιν, μέ την συμμετο
χήν των ύπηρεσιακών παραγόν-
ταιν τοϋ Όργανισμοΰ Άπασχολή
σεως Έργατικοϋ Δυναμικοΰ —
είς τόν οποίον έχει ανατεθή τό
όλον έργον— καί εκπροσωπών
τού Συνδέσμου Έλλήνων Βιομη-
χάνιον, τού Ξενοδοχειακοϋ Έπι-
μελπτηρίου καί τής Έθνικής φοι-
τπτικάα Ενώσεως, συνεζητήθη ή
όρθολογικωτέρα άπασχόλησις των
φοιτητών κα'ι των οπουδαοτών
τεχνικών σχολών είς τούς τομεϊς
τής βιομηχανίας καί τοϋ τουρι-
ομοϋ κατά την διάρκειαν τοϋ θέ-
ρους.
"Η όρθολογικωτέρα άηασχόλη-
οιο των φοιτητών, μετά την πει-
ραματικήν εφαρμογήν τοϋ μέτρου
τούτου, κατέστη άναγκαία, δεδο-
μένου ότι, πέραν τής προσωρινής
καλύψεως των άνανκών των πσ-
ραγωγικών κλάδων τής οίκονομΙ-
ας είς εργατικάς χείρας κατά την
θερινήν περίοδον, παρέχεται ή
εύκαιρία είς τούς σπουδαστάς αύ
τούς καί διά τόν έν ουνεχεία έ-
παγγελματικόν προσανατολισμόν
των. Ή ένδιάμεσος αυτή έργασία
των φοιτητών δέν πρέπει νά έκ-
λαμβάνεται —τόσον άπό πλευρδς
έργοδοσίας, όσον καί άπασχολου-
μένων— μόνον ώς μεταβατική λύ
οις, θεραπεύουσα οτιγμιαίας άνάγ
κάς, άλλά καί ώς έπωφελής έμ-
πειρία δι' όλους. Ό φοιτητής, διά
τοϋ τρόπου αύτοϋ, θά έζοικειωθή
μέ την πρακτικήν εξάσκησιν, ένώ
ό έργοδότης -έγγράφει ύποθή-
κας» διά την στελέχωσιν τής έπι-
χειρήσεώς τού μέ Ικανά καί έΕει-
δικευμένα στελέχη, τόσον άπαραί
τπτα σήμερον είς την παραγωγι-
κήν διαδικασίαν. Ουδείς, επομέ¬
νας, δύναται νά αμφισβητήση, δ-
τι ό συνδυασμός τής θερινής ερ¬
γασίας πρός την πρακτικήν έΕά-
σκησιν καί την καλλιέργειαν δε-
ομών τής φοιτητιώσης νεολαίας,
μέ τάς έπιχειρήσεις θεωρεϊται ώς
ό πλέον πρόοφορος δι' αμφοτέ¬
ρας τάς πλευράς καί έν κατακλεΐ
δι, ό έπωφελέστερος καί διά την
Εθνικήν οίκονομίαν.
"Ετι ίδεωδεστέραν λύσιν — καί
τούτο έτονίσθη είς την σύσκεψιν
— θά άπετέλει ή τοποθετηθή
των φοιτητών είς εργασίαν, ανά¬
λογον πρός τάς σπουδάς των. Δή
λαδή, οί φοιτηταΐ των Θετικών ε¬
πιστήμων, φυσικά δέ καί των τε¬
χνικών σχολών, νά κατευθύνων-
ται εί ςτούς βιομηχανικούς κλά-
δους τής είδικότητός των, των
δέ θεωρητικών τοιούτων είς τόν
τουρισμόν. Πάσαι προκαταλήψεις
θά είχον διαλυθή, εάν οί σπουδα
σταί καί γενικώτερον οί νέοι, άπό
τής ήλικίας ήδη κατηυθύνοντο όρ
θώς είς τόν έπαγγελματικόν προ
θαλάμους των δημοοίων
ών, διά την κατάληψ,ν μ,βς'θε-
οούλας., περιεβάλλετο την έργα
τικήν -φόρμαν» καί έλάμβανεν ά
νά χείρας τό «σκαρπέλο. είς μί¬
αν Ευλουργικήν μονάδα, ή τήν
οφϋραν, είς δνα β,ομηχανο/τά-
οιονΐ Επί πλέον δέ. καί οί άπό-
οί
έπύκνω-
φοιτοι Γυμνασίου δέν θά
ναν τάς τάΕεις τών μεταναστών,
διά νά προυφέρουν τάς τόσον πό
λυτίμους διά την χώραν μας ύπη
ρεσίας των είς τα
τοϋ έΕωτερικοΰ...
Βεβαίως, τό δλον
ται τοϋ ύφιοταμένου έκπαιδευτι-
κοϋ προγράμματος· έκ τούτου 6-
μως, δέν έπεται ότι δέν πρέπει
νά έπωφελούμεθα τών εκάστοτε
παρουσιαΖομένων εύκαιριών, διά
την όρθολογικωτέραν κατεύθυν-
σιν τών νέων είς τούς παραγωγι-
κούς κλάδους τής οίκονομίας.
ΚαΙ μία τοιαύτη εύκαιρία είναι ή
θερινή άπασχόλησις των σπουδα-
οτών —δι" δ καί θά πρέπει νά έ-
πωφεληθώμεν αυτής...
ΤΟ ΕΒΕ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΔΑ-
ΝΕΙΟΝ ΤΩΝ 200 ΕΚ. ΔΟΛ.
Ή Διοίκησις τού Έμπορικοϋ
κα ΊΒιομηχανικοϋ Έπιμελητηρίου
Αθηνών διά τηλεγρφήματός της
πρός τόν άντιπρόεδρον τής Κυ¬
βερνήσεως κ. Ν. ΜακαρέΖον, έκ-
φράΖει τα συγχαρητήρια τών πα¬
ραγωγέων τάΕεων διά τήν σύνα¬
ψιν το ϋνέου δανείου έΕωτερικοΰ
ϋψους 200 έκατομ. δολλαρίων.
Άναφέρονται είς τό τηλεγρά-
φημα τα έΕής:
«Ή συναψις τοϋ δανείου ϋ¬
ψους 200 ρκ. δολλ. υπό όρους λί
αν εύνοϊκούς αποτελεί χαρακτηρι
στικόν δείγμα τής έμπιστοαύνης
τής διεθνοϋς κεφαλαιαγορας
πρός τήν ελληνικήν οίκονομίαν
καί τήν καλύτερον εγγύησιν διά
τό μέλλον τής χώρας. Άπό έλλη-
νικής πλευράς συμμεριζόμεθα την
έκδηλωθείσαν διεθνώς εμπιστοσύ¬
νην καί σδς διαβεβαιούμεν ότι αί
παραγωγικαί τάΕεις θά έΕακολου
θήσουν έκπληροϋσαι τό καθήκον
των διά τήν έπίτευΕιν τής κοινής
προσπαθείας έπ' άγαθώ τοΰ έλλη
νικοϋ λαοϋ».
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑ-
ΓΩΓΗ ΚΡΕΑΤΩΝ ΑΙΓΟΠΡΟ-
ΒΑΤΟΕΙΔΩΝ
Παρετάθη δι' αποφάσεως τής
Έπιτροπής Οίκονομικών 'Υποθέ-
σεων μέχρι τής 31ης Όκτωθρίου
1973 ή προθεσμία άτελοϋς είσα-
γωγής αίγοπροβατοειδών καΐ νω-
πών κρεάτων τούτων.
Διά τής αυτής αποφάσεως κα-
θορίΖεται ότι είς περίπτωσιν κα¬
τά τήν όποιαν αί τιμαά τών εισα¬
γομένων ώς άνω προϊόντων ύπο-
λείπονται τών άντιοτοίχων τιμών
τής έγχωρίου παραγωγής θά έπι-
βάλλεται άνάλογος άντμσταθμιστι-
κή είσφορά .
ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΝ
Α)ΣΜΟΜ ΕΓΧΟΡΙΟν ΠΡΟ Ι ΟΝΤΟΣ
Ή κατάρτιη συστήματος λογα
ριοοσιμών ττεριφερειακοϋ έγχωρίου
τηροϊόντος αποτελεί τόν προσέχη
οτόχο τής Διευθύνσεως Έθνικών
Λογαριασμόν τής Στατιστικής
•Υπηρεσίας. Σκοττός τής συντά-
ξεως τών λογαριααμών αυτών εί¬
ναι κυρίως ό ττροσδιαρισιμός των
παραγόντων της ζητή.—ως( έκ τών
ό! έξά
όττο!ω
έξαρτάτα, ή διαμορφώση
°τ·ς ? δ.οικητ:
| Συγχρόνως οί λογαριαοιμοΐ ού
θέμα άπτε- το! θ' ά—οτβλέσουν συιμ-τηλή,ρωμα
έδ τών &**> ■"«> 1955 δέ
μ
τών &**> ■"«> 1955 δηιμοσιευομέ-
1Εθν!ι1<ών λογαριασμόν της Οίκονομίας, ττού ώς κ<χι τό άχαθάρ>,_ο
ττροϊόν, την δ,ομόρψο*- τού η
κου είσοδή,μστος. τήν διαθέση τού.
ϊ ί ω
τιϊν
των οννσΛΛαγών τού
αγν τού
δημοσίου, την έξένι.ξη τής άττοτα
^ 1 ^ζ άκαβαρκττου
'.ΕνΛ' ή ****** τών
ακών λογαριασιμών έγχωρίαυ
ττροΐόντος 6ά άκαλουθή την ϊ&σ
μΐέθοδο των έθνικών λογαριασμόν.
εΐναι ττιό ,ττερισρισμΐνη άττό ττλευ-
ράς στοιχείων, τα οττοΐα καί θά
σ^νβέτουν τό τ£λΐκ> 'μέγεθος. Δή
λαδή ένώ θά ττιρΐίλα'μβά'νη τόν ύ-
•πχΐλογ^ίμον κατα π·εριψερεια«3ϋ
πριοτογενοΰς προϊόντος (γεωργ α·
<τηνοτροφία, άλιεία), τού πιροϊ- έντος έκ τής μετσ~οΐΐ>σεως (με-
ταλλια, βιοιμη,χανία, —αραγωγή
ενεργείας) καθώς καί τό είσόδη.μα
έΕ ύ
ή κα-ηάρτισή των, έν τούτοις θά' έ-ιδιωχθή,
(τονρισιμός. δΓ»μό-
σιο. ΰ.τάλληλο., έθνική άμΐΎα κ.
λ.ττ.), δέν θα ττεριέχη τα στοι-
χεία τού ίσοζκγίον πληρωμών (ε'ι-
σαγωγές — έξαγωγές, ιμε-ταδιβσ-
σει-ς, είσροή κεφαλαίων κ,.λ.π),
συνεπώ; δέν θά υπάρχη πλήρη;
αντιο-τοιχία σττ>ν <α£τά6αση άττό την έννθ'.α τοθ ττερ:φε,ρειαχοΰ έγ χωρι'σιι —ρ^ϊόντος στό έθνικό εί- <τόδη·μα: καΐ τουτο διότι είναι τε¬ χνικώς άδννατο νά πρρικλείιηνται στούς ™εριφερειακοΟς λογαρια- σμούς δλες οί δ:ακιρί<τεις των έ¬ θνικών λογαριασμόν». Ό στόχος τού ττροσδιαρμσιμοΰ τοΰ ττροϊοντος κατά ττεριφέρειαν, θά ,ττροχωρή— έν τούτοις είς 6ά- βος ιμιέ την δηιμιουργία γραφείων έθώ δι¬ θά ρ γρφ έθνικών λογαριασμών στΐς 7 οικητικώς ττεριιφέρειες "Ετσι, τπρτη φορα ή άνόίλυση τοθ μέσου ι<ατο( κεφαΛήν ςίσοδήιματος δχι μόνο ιτε.ρι<)>ερεια<ά άλλά καί καθ' άμάδες ττιλι>θΐΛ7μοϋ καί εΓσοδηιμοτπ
κων τάξεων. Ή μετρήση, έτπσης,
τού άχαθοορίστου ττροϊόντος κατά
ττεριφέρεια, θά έττεχταθή καί
στούς ττροσδιοριστικούς —αράγον
τες τού τοτπκού είσοδήιματος. Θά
εξετασθή δηλαδή τό αν ή κατα-
νάλωατι τού ττεριφερειακού ττροΤ-
όντος. γίνεται έτΓΐταττίως, είτε
στήν ύττάλοιιπη έγχώριο άγο,ρα
ε"τ€ τέλος, άν έξάγεται,...
Ευθύς ώς δημοσιευθή ό νόμος
γιά την δημιουργία γενικής διευ-
θύνσΐως έθνικϋν λσγαριασιμώ"^, θά
-ροχωρήση ή οργανωθή τής διευ¬
θύνσεως ττϊ,ριψερειαχών λογαρια-
σμών καΐ των γραψεων κατά πε-
ρ:«(>έρ£ΐα. Στό ,μ£ταξΰ οπτό ττρο-
σωρινές έκτ^,μήοτεις τής υπηρεσί¬
ας έθ.τκών λογβρια<τμών, ττροκΰ- τττει ότι εφέτος &ά σημειωθή ση- μαντκή αυξήση "Όϋ ακαθόριστον έθνιχοΰ είσοδήαατος σέ τρρχουσες τι.μές ιάλ·λιά μΐ'κροτέρβ της ττερσι- νής (10.5%) σέ οταθερές. Ή δι (ΧΡο?ά άφειλίται στήν αυξήση τών τ:μί>ν.
ΑΙΦΝΙΔ'Α ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΝ
Ζοτικά θεματα τοϋ Πειραιώς
'Εξαιρετιικού, αλίλα καΐ γενικω
τιέρου ένδιαφβροντος· είναι τα δσο.
έξετέθησαν κατά τήτν ττροχθεσινήι'
εύρεΐσν σύσκεψιν διά τα θέιματα
τήις ώνα—τάξεως τοΰ Πειιραϋιώς,
ύττό τού πρόεδρον" τού 'Εμττορ
κου καΐ Βιομηχανιικού Έπι·μελη,τη
ρίο Πειραιώς, κ Π'. Λάζου, πά
ρουσιάσαντος μίαν ρεαιλιστική^
είκόνα καθάλου ένβοιρρυντικήν, διά
τό μΐέΊλλον τού ττ.ρώτου λιμένος
άλιλά «αί σφριγούστι·ς άπό δρα
στη,ριότητα ιμεγάλης πόλεως τής
Χώρας αν δέν ληφθούν ταχέως
Τα ένΐδεικνυόμενα ιμέηρα.
Μακράν τού Πειιραιώς —έτονί
σθη ύτρό τού άμιλητού— θά ττρέ
ττει να ιμ'εταφερβούν τα έργσοτάσια
των οϊοηραδράμων κα!, διά λό-
γους ασφαλείας, αί άπτοθηικευ·1-
τικαΐ έγχαταστάσεις ιτετρελαίων.
Την ιμεγα)λυτιέραν ρύττανΐσιν είς
τόν Πειραια ττίρακαλεΐ σήμερον ή
διοχέτευσις διά τού κεντρικόν ά-
—οχετπειυτιΐκοΡ άγωγού βίλων των
άκαθάιρτων υδάτων τής ευρυτέ¬
ρας ττειριοχης τής Πρωτευούσης,
είς την είσοδον τού κεντρι'κοΰ λι¬
μένος. Μέ την κατασκευήν τού
νέον λΐιμενοοραχίοΐνος, μεταξύ
Δροατετσώνας καΐ Ψυτταλείας, τα
είς —όν ττεριοχήν αυτήν θαλάσσια
ρεώματα ατΓ»6πησ<α!ν κα'ι έττιβάλ λτπαι τό ταχύτερον, λ*3 γίνη ή ΚΟί τάίλλτ,λος βιθιμη,χανΐΜή έττεεεργα- σία ικαΐ έξσιίδετέρωσις των λυ- ,ματων, ττροτΌΰ ό ιμεγαλώτερος έ- ττιιβατικός λι.μήν τής χώρας μετα- ρταπή είς δζοντα ανοικτόν βα¬ θμόν! Ουδόλως, έΕ «δλιλου, ττροοθήθη ή ταχεΤα κατοχτκευή των ττρσβλεττο μένων ύττό των έγκβ*Ρ"μ£νων °"Χε' δίων, ιμεγαλης κυκλοφορίας όδι- κόν τηροσβοχτεων ττρος τούς λιιμέ- νας τού Πειραιώς. ΑΙ όδναΐ αύ¬ ται ττροο— ελάσεις θα έτηρεττε να είχον ηδη κατασκευασθή —Ιδίως είς την τπεριοχήν Δρο~ετσωνας τπρό τής έττβκτασεως τοΰ λιιμένος καΐ των έ·^απχ3στ>όΚΓεων έναιτοθη
«εύσεως ϋγρών «αοσΓιμων, ττέρις
των φλογοφάρων βιομη'χανιών καΐ
τόπ/ έλλΐ'μενισμένων ττ,λοίων, καθ
όσον αί έν λόγω όδιικαΐ ττροσπε-
λάσεις άφοροΰν είς την άσφάλεια,ν
έ^ ώρα 'κινδύνοιι, ολοκλήρου τής
πΒρΐοχής χαϊ, συνεττώς ή κατα-
σκ'ευή των 6έν έ-ττιδέχεται ά"α€ο·
λήΛ».
Πέριξ των δεζα|μβνών καυσίιμων
—ύπεγρά>μ'μισεν ό όμιΛητής—- ση¬
μειούνται, τβλει/ταίως, είς την πκ
ριοχήν τού Μεΐιζονος Λΐ'μΐένος, αλ-
λεττ'άιλιλιηλοι μεγάλαι ταιιρχαϊαί.
έντός δέ τού τελει/ταίου μόνον μη
νος έξερράγηοχΐν καί τρείς θα-να-
τηφόροι τοιαύτοοιι! ΟΙ έργαζάμε-
νοι είς τα έργοστάσια καϊ τάς έμ
τΓθρο·ναι/·ιΛιθ3κάς έτπχει>ρήσχις, ώς
καΐ οί ττολιπτληθεΐς κάτοικοι τής
ττερισχής, έλιλείψει καί έτταρκών
έςόδων κινδύνου, διέρχονται 4φ:-
αλτικάς ώρας άγωνίας και ττανΐκοϋ
Πολλοί έ£ αυτών, δν προσερχ^-
τσι είς τάς εργασίας των! Δι" ό
καΐ ή άσφάλειά των είναι ζήτημα
όττειγού—ς ανάγκης.
Τέλσς, έτονϊσθη, δτι ατ έπικρα
ΛΟΝΔΙΝΟ, 27. Μετά άπό μιά
μακρά καί σταθερή άνοδική πο-
ρεία, οί τιμές τών μή σιδηρούχων
μετάλλων κατρακύλησαν χθές αί-
φνίδια στήν άγορά τοϋ Λονδίνου.
Ίσχυρό κϋμα άναλήψεως τών κερ
δών έκ τών προσφάτων άνατιμή-
αεων προκάλεσε κάθετη πτώση
τών τιμών τοϋ χαλκοϋ, τού μολύ-
βδου καί τοϋ κασσιτέρου, άλλά
οί συναλλαγές στήν άγορά μετάλ
λου τοϋ Λονδίνου ήσαν χθές πο-
λύ πεοιορισμένες. Οί τιμές τοϋ
χαλκοϋ, συγκεκριμένως, ύπεχώρη
οαν στίς 792 £ άνά τόννο μέ,
τρίμηνη παράδοση ,χάνοντας σέ
μιά μερά 51,25 £. ένώ πρός στι¬
γμή έκάμφθησαν στίς 755 £.
Συγχρόνως, οί τιμές τοϋ μο-
λύβδου έκάμφθησαν κατά 35.75Ε
στίς 177. 25 άνά τόννο καί τρίμη
νη παράδοση, άφοϋ πρό τοϋ κλει
σίματος είχον καμφθή στίς 165
£ ό τόννος. Ή πτώση, δμως,
τού ψευδαργύρου ήταν άκόμη πιό
θεαματική, καθώς τό μέταλλο έ-
χασε 48 οτερλΐνες άνά τόννο. ύ-
ποχωρώντας στίς 342,5 £ μέ τρί
μηνη παράδοση, φτάνοντας στό
ϋψος τών 290 £ άνά τόννο σέ
μιά φάση τών χθεσινών συναλλα-
γών.
Ή υποχωρήση τών τιμών τών
μή σιδηρούχων μετάλλων. άποδί-
δεται στϊς μέχρι τώρα σημειωθεϊ-
οες άνατιμήσεις πού έθεωοοΰντο
άπό τήν άγορά σάν μή κοστολονι
κές. Τό σημείωμα ι.ού άκολουθεί
έκθέτει τα μέχρι τούδε αϊτια τής
άνόδου τών τιμών τών μετάλλων
διεθνώς.
Ζεται σημαντικάς χρόνος γιά νά
έπανακτηθή τό χαμένο έδαφος, ή
άγορά σήμερα τών μετάλλων καί
μεταλλευμάτων έμφανϊΖεται έΕαι-
ρετικά ύπερθεμαομένη, πιεζομένη
άπό τή Ζητήση κΓ άπό άλλους πά
ράγοντες (κερδοσκοπία).
Χαρακτηριστικά είναι τα όσα
συμβαίνουν στόν τομέα τού χαλ¬
κοϋ, οί τιμές τοϋ όποίου, υετά ά¬
πό μιά διετία [71 —72) κατά τήν
όποία προσήγγισαν τα χαμηλά έ¬
πίπεδα τών 400 στερλινών άνά
τόννο, έπήδηΕσν κα'ι πάλι άπό τίς
άρχές τοϋ 1973 πρός τα άνω, χω
ρίς άκόμη νά έχουν φθόσει τα ά-
νώτατα σημεϊα πού είχαν πετύχει
στίς άρχές τοϋ 1970.
Χαρακτηριστικά άναφέρεται δ¬
τι, ένώ ή τιμή τοϋ χαλκοϋ στίς
άρχές τοϋ 1970, σέ έλβετικά φρά
γκα, άνήρχετο στίς 700 μονάδες,
σήμερα έχει προσεγγίσει τίς 500.
ένώ στίς άρχές τοϋ έτους βρισκό
ταν στά χαμηλότατα έπίπεδα τών
400.
Είδικά, δμως, γιά τόν χαλκό,
ή σημερινή άνατίμηση όφείλεται
καί σέ όρισμένους έΕωγενεϊς πα-
ράγοντες: Ή δυσχέρανση τής
προοφορδς έκ μέρους τής Ζαμπί
άς, τής Χιλής καί τοϋ Καναδδ.
Ή διακοπή τών μεταφορών Ζαμ-
πιανοϋ χαλκοϋ μέσω τών ροδεσια
νών σιδηροδρόμων έχει προκαλέ-
σει δυοκολίες στήν έΕαγωγή τοΰ
κοκκίνου μετάλλου άπό τή χώρα
αυτή μέσω τοϋ λιμένος τοΰ Ντα-
ρλ Σαλάμ, ένώ στή Χιλή, μιά ά-
περγία πού διαρκεϊ 76 ήμέρες έ¬
χει έΕαρθρώσει τήν παραγωγή
σιτεροπαραγωγών χοιρών ενα σύ-
στημα ποσοστϋ'ισεων των πωλήσε
ών στήν διεθνή άγορά, πού περιο-
ρίζει ήδη την ποοσφορά τοϋ με-
τάλλου. Ή ελευθέρα διακνμαναη
τού δαλλαρίου τής Μαλαισίας καί
ή άποδέσμευσή τού πρός τή 6ρε-
ταννική στεηλίνα, συνέοαλε σέ
κάποια στρθτροποίηση τών τιμών
τού μέταλλον στή διεθνή άγορά.
Οί τιμές τού μετάλλου άνήλθαν
την περασμ.'νη έδδομάδα στά ΰψη
των 2.005 - 10 στεολινών άνά
τόννο μετρητοϊς πηϋ είναι τα ά-
νώτερα πού εΓχαν μέχοι σήμερα
σημεκοθή.
Άλλά οί άνατιμήσεις, τόσο τού
κασσιτέρου δσο καΐ τοΰ ψευδαργύ
ηου ύποκρΰπτουν καί τό ποσοστό
ύποτιμήσεως τής στερλίνας.
Ό μόλι»6δος, έ| άλλ.ου, εΐχε
φθάσει προχθές στά ίτψη ρεκόρ
των 236,75 - 239 στερλινών ήνά
τόννο, μέ τρ(μηνη π·αράδοση στήν
άγοοά τοΰ Λονδίνου άλλά τελικά
ύπεχώρησε γιά νά κλείση στά υ-
ψη των 213 £ άνά τόννο. Τέλος,
ό αργυρος άνήλθε σέ νέα ϋψη ρε-
κόρ τών 11Β.2 πεννών άνά. ούγγία,
προβεγγόζοντας γιά μιά στιγμή
καί τα έπίπεδα τών 120
ΚΕΡΔΗ 2,5 ΕΚΑΤ. ΔΡ*. ΕΙΣ
ΤΥΧΕΡΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΌΝ ΔΑ-
ΝΕΙΩΝ
Κατά τόν παρελθόντα μήνα Ι¬
ούνιον 1973, κατεβλήθησαν κέρ-
δη συνολικοϋ ποσοΰ 2.525.000
δρχ. είς τυχηρούς κατόχους όμο
λογιών διαφόρων λαχειοφόρων
δανείων οίκονομικής άναπτύΕβως
διά τήν έΕόφλησιν λαχνών κερδι-
Ζόντων ποσά άνω τών 75.000 δρ.
Ό κόσμος τώρα πληρώνει τα χαλκοϋ στά μεγαλύτερο χαλκομε ΚΕΝΤΡΟ ΜΟΔΑΣ ΤΗΣ ΓΡΑΜ-
σπασμένα μιάς περιόδου ύφέσε-
ως στή διεθνή άγορά μεταλλευμά
των κα'ι μετάλλων, πού δημιουρ-
γήθηκε κατά τήν διάρκεια τής
φάσεως άπό τών άρχών τοϋ 1970
μέχρι τέλους 1972 καί κατά τήν
όποία οί τιμές τών μετάλλων εί¬
χαν συμπιεοθή σοβαρώς. Άποτέ¬
λεσμα τής καταστάσεως αυτής ή¬
ταν νά πέση ή παραγωγή καί νά
άναβληθοϋν οί έπενδύσεις στόν
τομέα τών μεταλλείων καί τής με
ταλλουργίας.
Ή ϋπαρΕη τότε οημαντικών
πλεονασμάτων μετάλλων στήν διε
ταλλεϊο τοϋ κόσμου, τοϋ Έλ Τε-
νιέντε.
Προβλήματα έπίσης έχουν δη-
μιουργηθεί γιά τήν χιλιανή παρα-
γωγή χαλκοϋ, έΕ αίτίας τής άπο-
χωρήσεως τών Άμερικανών τε-
χνικών. κατόπιν τής έθνικοποιή-
σεως τών χαλκομετσλλείων τής
Χιλής καϊ τών
κων διενέΕεων πού έχουν άνακύ
ψει μεταΕύ χιλιανής κυβερνήσε¬
ως καί τών χαλκομεταλλευτών.
Έν τώ μεταΕύ, στόν τομέα τής
καταναλώσεως, ένώ τα άποθέμα-
τα είναι έΕαιρετικώς χαμηλά είς
ΜΑΤΕΙΑΣ ΜΑΛΛΙΟΫ ΕΙΣ Ι¬
ΑΠΩΝΙΑΝ
Τό Ίαπωνικό Γραφεϊο τής Διε¬
θνοϋς Γραμματείας Μαλλιοϋ ϊδρυ
σε κέντρο μόδας, πού θά συνερ-
γάΖεται μέ τήν έριοϋφαντουργία
[ τής χώρας. Ό πυρήνας τοϋ κέν-
τρου λειτουργεί ήδη στά γραφεϊα
έργατοεργοδοτι- τής Γραμματείας Μαλλιοϋ τοΰ Τό
κιο. Στά μέσα τοΰ έπομένου έ-
. τους τό κέντρο θά λειτουργήση
■ πλήρως στήν πόλι Μαγκόγια,
τήν καρδιά τής ίαπωνικής έριοβιο
μηχανίας. Τό κέντρο θά συμβου-
λεύη τούς βιομηχάνους προσφέ-
θνή άγορά- καί τό χαμηλό έπίπεδο ουνήθη έπίπεδα, σάν άποτέλεσμα φοντάς τους δείγματα μοντέρνων
τών τιμών τους, προκάλεσε κάμ-
ψη τών κερδών τών μεταλλευτι-
κών έταιριών. Καί καθώς χρειά-
τοΰσαι ίδιαίτεραι συνθήκαι είς
τόν Μείζονα Λϋμένα καΐ μέ τόν πό
λειμΐικόν Ναύσταβ,μον έντός αι/1 ού,
έπι6άλλοιυν την λήψιν αύστηρώ»
έχτάχτων προληιτΓτΐ'κων ,μετρων
κατά των ττι/ρκαϊών, μεταξύ τω·.·
οπαίιΐν ττεριλαιμΐβάνεται καΐ ή α-
τταγόρευσις ένιατττοθηικεύσεως με-
γάλων; ττοσοτήτων ύγρών καυσι-
μων.
ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕ1ΙΣ0Α0ΠΣΜΠΝ
Φέρεται είς γνώσιν τΛν ΆΕιοτ. Δ.ο.κήσβων Αναινύμων
Εταιρειων καί Έτα.ρβιών Περιωρ·σμένΠς Εύθύνικ: 6τ. Λ' όπο-
φάσεως νού κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' βρ.β. ββ37β)4ΐ2β
της 1β)12)β5. δπμοο.βυβεΐσπς «* τδ ύπ' αριθ. ββθ)23.12.βδ
Φ.Ε.Κ. (Δβλτίον ΆνωνΟΐΗον Έταιρβιών). όρΐΖετοι βτι δονον
τα. νά συνεχΐσωσ. δημοσ.εύουσαι έγκύρωο τας ΠροοκΑήσειο
των Γέν.κό>ν Γυνΐλβύσβ&ν καΐ τοϋο Ίσολογ.ο«ούο των δ.ό
τΠβ οίκονομ,κπο μος έφπμερ.δοο -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώο εγένετο μέχρ. τοθβ* διά ττΤς
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό ττΐα ουγχωνβύσβώο νηο.
ό χαλκός σέ ράβδους έφθασε
στά μέσα τής εβδομάδος, στά έ¬
πίπεδα τών 851 στερλινών άνά
τόννο, έΕ αίτίας τής μειώσεως
τής παραγωγής στήν Άμερική —
δπου ή ΑΝΑΚΟΝΤΑ έκήρυΕε -α¬
νωτέρα βία»— καί στή Γιουγκο-
σλαβία, δπου ή κρατική χαλκουρ-
γία ΜΠΟΡ άναγκάσθηκε νά περι¬
ορίση τήν παραγωγή της λόγω μη
χανικών βλαβών.
ύφασμάτων, καθώς καί ίδέες γιά
χρήματα καί σχέδια, θά αυνδυάΖη
μέ τήν θεωρητική καί πρακτική έ-
νημέρωσι επί θεμάτων μόδας καί
θά συγκεντρώνη στοιχεΐα άπ' δλο
τνό κόσμο έρευνώντας ιδιαιτέρως
τήν έγχώρια άγορά. Τέλος, τό κέν
τρο δέν θά περιορίΖεται στά καθι
ερωμένα, άλλά θά ένθαρρύνη νέ-
ους σχεδιαστάς προβάλλοντας
τίς Ιδέες τους γιά τήν άΕιοποίησι
Στόν τομέα έξ δλλου, τού ψευ τού μαλλιοϋ.
ά '
ΠΛΟΙΑ 20.000 ΤΟΝΝΩΝ
ΘΑ ΝΑΥΠΗΓΟΥΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑ
Διά τοϋ ύπ' αριθ. 62 προεδρι-
κοϋ Διατάγματος, δημοσιευομένου
είς τήν Εφημερίδα τής Κυβερνή-
δαργΰρον παρατηρείται γενικά μιά
ελλειψη διεθνώς, μέ άποτέλεσμα
τήν άνευ προηγούμενον ανοδο τών
τιμών τού μέταλλον στά νψη των
410 στερλινών άνά τόννο, μέχρι
τα μέσίΐ τής εβδομάδος. Ή αίίςη
ση τής παραγωγής χάλνβος Λροκά
λεσε μιά σημαντική ανοδο τής κα- ^
ταναλώσεως γαλβανισμένων σνρ- σεως (άρ. 144, τεϋχος Β' 16.7.
μάτων καί πλατεοιν πςοϊόντων, τή 73), ενεκρίθη ή είσσγωγή κεφα-
στιγμή .κατά τήν όποία ή άμεοικα-' λαίων έκ τοϋ έΕωτερικοΰ παρά τής
νίκη ποοσφορά ψενδαργύρου ^ είχε έταιρίας «Ναυπηγεϊα Ελευσίνος·,
μεκοθή σημαντικά καί έξ αίτ(ας
των νέιον νόμο)ν προβτασίας τοΰ
φνσικοΰ πεοιότίλλοντος στίς Ήνω
μένες ΠολιΤείες.
Στόν τομέα τοϋ κασσιτέρου δέν
εχει άκόμη εμφανισθή έλλειμμα
προσφοράς διε1θνί).ς/ καθώς μάλι-
στα οί Αμερικανόν έπανέλαβαν
τίς ρει<(ΐτοποιή(Τεις υπό τα στρατη- γικά τονς άποβέματα, πρός μεγα- λη δυσαρέσκεια των παραγωγών. Άπό τόν περασμένο Ίανουάριο έφαρμόζεται έκ μέρονς τών κασ- πρός τόν σκοπόν συμπληρώοεως καί επεκτάσεως τών είς Έλευσί να έγκαταστάσεων έπισκευής, με- τασκευής καί κατασκευήν πλοίων. Τό είσαγόμενον ποσόν άνέρχε- Γαι είς 12.000.000 δολλάρια, έχει δέ την μορφήν δανείου. Διά τής θεμελιώσεως τών έγ καταστόσεων θά καταστή δυνατή ή ναυπήγησις πλοίων μέχρι 200. 000 τόννων. ΛΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΚΘ ΠλΗΟΡλΜΛ Μέ τό δολλάριο καί την στερ- λίνα .πάλι ΐιπό φθίνοΐΌα ΐσοτιμία έναντι των άλλων δι εθνών νομι- σμάτων, ή παρελθοΰσα έβδομάδα διέρρευσε, μέ δυο νέα στοιχεία, πού άφοροΰν άμεσα την έξέλιξη των διεθνών νομισματικών πραγμά τ(·)ν_ Ή άμερικανική κεντρική τραπέζα «Τζένεραλ ριζέρβ Μπώρ ντ» έπιοεβαίωσε δτι από τής 10ης Ιουλίου άρχισε νά παρεμθαίνη είς την διεθνή αγοράν σι·ναλλά- γματος, ττρός τόν σκοπόν ϊσχι/ρο- ττοιήσεως τού δολλαρίου χαΐ ταυ- τόχ&ονα ΰπεσχρθη υτι «δραστηρ(α παρέμδασις πρόκΐιται νά άσκηθή κατά την διάρκεια τοϋ προσεχούς μέλλοντος, άνεξαρτήτιος τού χοό νού καΐ των ■π-οσοτήίτων σΐΛΌίλλσ- γματος πού χρειάϊονται διά νά δι ατηρηθή ή άγοοά σέ όμαλές σ·ν- θήκες». Ταυτόχρονα οί κεντρικές τράπε ζε-ς τοϋ Δντικοΰ Κόσμον εγνώσθη ότι συντόμως πρόκειτα^ νά έπανα- λάδοιιν τί; πωλήσεις χρυσοΰ είς την έλει·θέρα άγορά στό λίαν προ σεχέ; μέλλον. Κατόπιν τής σνναντήσείΐ)ς τών εκπροσωπών τών χίορών - μελών πού μετέχοι«ν στήν έπιτροπή τών 20 πλουσκοτέρων κρατών τής Δύ- σεως, ή όποία επραγματοποιήθη την προηγουμένη έβδομάδα στήν Οϋάσιγκτιον, εδόθη ή έντυπιοση, δτι. αΰξάνονται οί πιθανότητες πώς ή σι>μφωνία τοΰ 1968, μέ την όποί
α απηγορεύθη ή έπίσημη παρέμ-
(ίαση των κεντρικών τραπεϊών
στήν διεθνή άγορά χρυσού διά
τού άποκλεισμού τή; πίολήσεοις
τού κ.ιτρίνοι· μέταλλον σ' αύτην,
πρόχειται νά καταργηθή, έντός
τοΰ τρέχοντος μηνός. Γενικώς πι-
στεύεται δτι ή έπανάληψη τής ιω
λήσεως χρνσοΰ άπό τίς κεντρικάς
τράπεζε; στά σημερινά ί'ψηλά επί
πεδα τή; τιμή; τοΰ χρ>σού των
120 δολλαρίων άνά ούγγία θά τίς
έφοδιάση μέ χρηματικά ποσά σκλη
ροϋ συναλλάγματος( τα όποϊα
ποόκειται νά χρησομοπο.ηθοΰν γιά
την χαλάρωση τή; πιεσεω; επί
τού δολλαρίου, άπ>ού τό προϊόν τή;
πωλήσειο; τού χονσοϋ σέ δυτικο-
γερμανικά μάρκα, έλδετικά φράγ¬
κα καί άλλα σκληρά νομίσματα,
ποόκ·ειται νά διατεθή γιά την ά-
πορρόφηση τής διεθνοΰς ρευστότη
τος, σέ δολλάρια, Παρά την ανα¬
κοινώση δτι ένδέχομενιος, συντό¬
μως θά άρχί<τουν οί πωλήσεις χρυ σοΰ, ή τιμή τοϋ μέταλλον στήν ά- γο<ρά τοΰ Λονδίνον διετηρήθη στά ίπί,-τεδα μεταξϋ τών 119 έ'ως 121 δολλαρίιον καί θά ύπέθετ,ε κανείς, πώς ή είδηση έπρεπε νά είχε έ- πίδραση πιστωτική επί τής τιμής τοΰ κιτρίνου μετάλλου. Ή αυξή¬ ση τής προσς-οράς τού στήν διε¬ θνή άγοοά, ώφειλε νά προκαλέση μιά πτώση τής τιμής τού. Έν τού τοιι;, άποδεικνύετ<α δτ^ ό χρυσός τταίρουισι-άζει έξα»ιρεΤ|,κά ίσχυρή ά- νελαστικότητα. Έν τούτοι;, ή έπα νάληψη των ποίλήσεοιν χρυσοΰ ά¬ πό τα έπίσημα διεθνή άποθέματα, πέραν των ψι>χολογικών έπιπτώσε
ών πού θά έχη στήν διεθνή άγορά
συΛταλλάγματο;, έκ τοΰ γεγονάτος
ότι θά συμβιοΊλη στήν ττεριστολή
τή; διεθνοϋς ρενστότητο;, καί άνε
ξαρτήτιος τού δτι άπέδειξε πώς
ή έξιορεαλκττική συμφοινία τοΰ
1968 υπήρξε τελείως άκαρπος
(ποΰ προσπάθησε επιτυχώς νά δια
τηρήση την τιμή τού χρυσοΰ στά
35 δολλάρια άνά ούγγία) εϊνα* πό
λΰ πιθανόν δτι θά σημάνη καϊ τή
έπίσημη άνατίμηση χθΰ χρυσοΰ
στά έπίπ·:δΓ(. τή; διρθνοϋς άγοράς,
"Ηδη ή έπίσημη αυτή τιμή βρί-
σκεται στά 42 δολλάρια άνά ούγ
γία μετά την τελευταία υποτιμή¬
ση τοϋ δολλαρίου, ένώ αύΕάνε-
ται ή πίεση γιά την άπονομισματο
ποίηση τοϋ χρυσοΰ. Μιλώντας
σχετικώς ό δόκτωρ "Εμινγκερ,
άντιπρόεδρος τής γερμανικής
Μπούντες - Μπάνκ, τόνισε την
περασμένη έβδομάδα, ότι ή έπα-
νάληψη τών πωλήσεων χρυσοΰ ά
πό τίς κεντρικές τράπείες, δέν
οημαίνει αυτομάτως την άπονομι-
οματοποίηση τοϋ κιτρίνου μετάλ¬
λου. Καθώς συνέθη καί μέ τόν
αργυρο, πρό 30 έτών, ή άπονομι
σματοποίηση τοϋ χρυσοΰ, θά προ
γματοποιηθή σέ διάφορα οτάδια.
Τό πρώτο βήμα επραγματοποιή¬
θη ήδη μέ την καταργήση τής με-
τατρεψιμότητος τοϋ δολλαρίου οέ
χρυοό. Τό δεύτερο βήμα, πιθα¬
νόν νά είναι ή καταργήση τής ε¬
πισήμου τιμής τοϋ χρυσοΰ όν καί
τότε τό κίτρινο μέταλλο θά έΕα-
κολουθή νά παί£η ρόλο στίς έπί-
σημες συναλλαγές, σάν μέσο πλη
ρωμών. Μέ την διεθνή δμως νο-
μισματική μεταρρύθμιοη, ή όποία
προβλέπεται γιά τό 1975, τό θέ¬
μα τοϋ χρυοοϋ κατά την άποψη
τοϋ κ. "Εμινγκερ, αποτελεί δευ-
τερεϋον πρόβλημα. Κατεβλήθη
προσπαθεία, ό ρόλος τοϋ χρυσοΰ
νά άντικατασταθή μέ τα είδικά
τραβηχτικά δικαιώματα, τα όποϊα
θά έχουν έν τούτοις μιά σταθερά
ίσοτιμία, έν σχέσει πρός τό χρυ-
σό. "Αρα τό κίτρινο μέταλλο θά
έΕακολουθή 6μεαα νά έπηρεάΖη
μέ την τρέχουσα τιμή τού, τα διε
θνή νομισματικά άποθέματα.
Έν τώ μεταΕύ, την περασμένη
έβδομάδσ τό δολλάριο έκλεισε
ατά χαμηλότερα καί πάλι έπίπε¬
δα έναντι τών νομισμάτων τής
Κοινής Άγοράς, άφ' ότου πρό δύ
ου περίπου έβδομάδων άρχισε νδ
έπαναλειτουργή τό ούοτημα Σου-
άπ. Ταυτόχρονα ή στερλίνα συνέ
χισε νά ύποτιμάται έναντι τών εύ
ρωπαίκών νομισμάτων μέ άποτέ¬
λεσμα, ή μέση σταθμική υποτιμή¬
ση τοϋ βρεταννικοϋ νομίσματος
έναντι τοϋ Δεκεμβριού τοϋ 1971
νά ύπολογιοθή σέ 17,40% έναντι
16,96 τής περασμένης Τρίτης.
Τό δολλάριο έφθασε ήδη τα 2,
30 δυτικογερμανικά μάρκα, όλλά
ή ίοχυρθποίηοη τοϋ γερμανικοϋ
νομίσματος όφείλεται κυρίως στή
στενότητα ρευστοϋ χρήματος στή
δυτικογερμανική κεφαλαιαγορά
παρά στήν άποδυνάμωση τοϋ δολ
λαρίου. Άποτέλεσμα, τό δυτικο-
γερμανικό μάρκο ευρέθη καί πά¬
λι στήν κορυφή τής περιορισμέ-
νης διακυμάνσεως τών συναλλα-
γμάτων τής Κοινής Άγοράς, ή δέ
δυτικογερμανική κυβέρνηση ήναγ
κάσθη νά παρέμβη γιά την ύπο-
στήριΕη τής έλβετικής κορώνας,
πού αποτελεί αυτή την στιγμή τό
χαλαρώτερο νόμισμα μεταΕύ έκεί
νων τα όποϊα ^υνιστοϋν την κοι·
νή διακύμανση.
Τό άμερικανικό ύπουργεϊο Οί¬
κονομικών άνακοίνωσε την περα¬
σμένη έβδομάδα, την θέση σέ έ-
φαρμογή τής τετάρτης φάσεως
τού έλέγχου τών τιμών οτ'ις Ή-
νωμένες Πολιτεϊς καθ' ήν οτιγμή
ύπάρχουν σοβαρές ένδείΕεις ότι
ή άμερικανική οίκονομία έπιτυγχά
νει την συγκροτήση τών τιμών σέ
ίκανοποιητικούς ρυθμούς.
ΈΕ ΰλλου, μετά άπό καθυστέ-
ρηση άρκετών μηνών, τό Κογ-
κρέοσο τών Ήνωμένων Πολιτει-
ών, ενέκρινε τό σχέδιο γιά τόν
άγωγό πετρελαίου άπό την Άλά-
οκα καΐ τό απέστειλε πρός τελι-
κή έγκριση στή Γερουσία. Ύποτί-
θεται δτι ό άγωγός αύτάς, τοϋ ό¬
ποίου ή κατασκευή θά έπιδοτηθή
άπό τό άμερικανικό Δημόσιο, θά
κοστίοη 3,5 δια. δολλάρια καί θά
φέρη τα φυσικά άέρια κα! πετρέ-
λαια τής Άλάσκας στά καταναλω
τικά κέντρα τών Ήνωμνέων Πο-
λιτειών.
Τα έπιτόκια στίς Ήνωμένες
βΑ ΕΙΣΑΧΉΟΤΝ 5.000 ΤΟΝ-
ΝΟΙ ΦΑΣΟΛΙΑ
Μέχρι 31η; Όκτωβρίοι· θά εί-
σαχθοϋν έκ τοΰ εξωτερικόν 5.000
τόννοι φασόλια_ Σχετική έγκρι
σις διά την χορήγησιν τών άπαι-
τουμένιον άδειών είσαγωγής τής
ώς ανθ) ποστόητος παρίσχέθη υπό
τοϋ ΰφνπουργοϋ Έθνικής Οίκονο¬
μίας επί θεμάτιυν εμπόριον.
| Κατά την έν ,λόγω απόφασιν,
ι ή πραθεσμι'α ΰποβολή; τών αιτή¬
σεων νπό τών ενδιαφερομένων εί
σαγωγέων όρίζεται μέχρι καί τής
31ης τρέα. μηνός.
5.000 ΜΑΘΗΤΑΙ ·
ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΕΧΝΙΚΑΣ
ΣΧΟΛΛΣ ΤΟΥ ΟΑΕΔ
Είς 5.000 θά ανέλθη ό συνο-
■ λικός άριθμός των μαθητών-τεχνι
των ττού θά εΐσαχθούν ειρ τα Κέν
Ι τρο: κα'ι Άς Σχολάς Μαθη,τείας
' τού "Οργανισμόν Άπασχολήσεχος
'Εργοτηκού Δυναμικοΰ κατά τό
τηροσεχές σχολικόν έτος 1973—-
1974·. ΟΙ ϋΤΓΌψήφιοι τών σχολών
ττρέττει νά είναι ήλικίας 14—18
ίτών καΐ Μά εχουν όπτολυτήριοΜ
Δη,μοτΐικού Σχολείου. ΟΙ ένδιαψε
Ι ρόμενοι δύνανται νά όπτευθύνων-
| ταΐ είς τάς υπηρεσίας τού ΟΛΕΔ
ττάΐντως, τα απαιτούμεν^ δικοιο
λογητΐ'κά εΤκαι αίτηισις, πιστο-
ττοιητικόν γεννήσ·εως καΐ ττιστο
Πολιτεϊες άνήλθαν καθώς ή Φέρ-
στ Νασιοναλ Μπάνκ τού Σικάγου
άνακοίνωσε την περασμένη έβδο¬
μάδα δτι αύΕάνει τό προεΕοφλη-
τικό έπιτόκιο σέ 8,5%.
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΙΝ ΒΑΜ
«ΑΚΕΡΩΝ ΝΗΜΑΤΩΝ
Τα; άπι'ίψεις των διά την άντι-
ιιετώπισιν τής συνεχιζομρνη; έλ-
λείψείος δαμβακονημάτων {«έβα¬
λον χθές εί; τόν ύφυπονογόν Ε¬
θνική; Οίκονομίας (τομεϋς έμπο-
ρίον) κ Μπαλόπουλον αί διοική-
σει; τού Πανελλήνιον Συνδέσμου
ΠλεκτοόΊομηχάν'ον καί τοΰ Συν-
δέσιιον Πλεκτοδιομηχάνων Βορεί-
οΰ Έλλάδο:. Είς χθεσινάς δηλώ
σεις τού, $ξ άλλον, ό γενικός
νοα.μματεΰς τοΰ Συνδέσμου Βορ.
Ελλάδος κ. Χαραλαμπίδης, ετόνι¬
σεν δτι ή ίλλειψις θά σιΐνεχισβή
δ'ότι ή έπιδύτησις τών έπιτοκίων
αποτελεί μέγιστον κίνητρον διά
την νηιμθττουργίαν ττρός αύξησιν
των έξαγωγών^ σΐ'νέπειαν των 5-
ποίων αποτελεί ό άνεπαρκής άνε-
φοδιασμός τής έσωτεριχής άγο¬
ρά;. Προσέθεσεν ότι μοναδική λύ
σις τού ττρο6λή·ματος είναι ή ιοσ>
τάργησι; των ίπιτοκίιον ώς πρός
τα νήματα, όπότε θά μειο)3οΰν
αί έξαγωγαί τιον καί θά ίκανοποι-
ηθή ή ζήτησις των έξηρτημίνων
μονάδων, ο όμαλό; ρφοδιασμός
οποίων άττοτελεΤ ττρωταρχικήν
ανάγκην.
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΝΟ
ΜΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΡΟ-
ΣΑΡΜΟΓΕΣ
Εγνώσθη δτι τό Κεφαλαιο Ά
σφαλΐσεως Πιστώσεων (Κ.Α.Π.)
έπαυσ ε νά δέχεται αίτήοεις έ£α
γωγέων γιά την άσφάλιση τών έ-
Εαγωγών κατά τών κινδύνων έν
νομιομστικών όναπροσαρμογών.
Οί έΕαγωγεϊς, δμως, ύποστηρΙ-
Ζουν, δτι ή άσφάλιοη κατά τών
κινδύνων αυτών προβλέπεται υπό
τοϋ Ιδρυτικοϋ νόμου τοϋ όργανι-
ομοϋ, κα! προσθέτουν δτι είναι
άστοχη όποιαδήπθτε ενεργεια ά-
ναστολής της.
ΠΑ ΡΑΤΑΠΣ ΣΤΛΛΟΓΪΚΩΝ
ΣΤΜΒΑΣ2ΩΝ
Μέ αποφάσει; τού ίκρυπουργοΰ
Άπασχολήσεως, παρ,ετάθη επί 2μη
νόν ή ίσχΰ; των σνλογικών σνμ-
βάσεων εργασίας τοϋ Διοικητικόν
καί τεχνικόν προσωπικοΰ τής Α Ε.
ΑΣ ΠΑ, τών γεωτρυπανιστών τοΰ
υπουργείον Έθνικής Οίκονομίας
τομεύς Γριοργίας κ-αί τού προσω¬
πικού ίδιωτικοΰ δικαίου τοϋ υπουρ
γείον Έθνικής Οίκονομίας τομεύς
Γεωργίας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΥΛΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΥ-
ΚΟΛΥΝΣΙΝ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ.-
Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος 'ΕΕα-
γωγέων δι' ύπομνήματός τού, τό
οποίον υπεβλήθη είς την όμάδα
έργοοίας μελέτης έΕαγωγικών
προβλημάτων, Ζητεί την εφαρμο¬
γήν τού άρθρου 6 τοϋ Ν.Δ. 226)
69, περί έπιδοτήσεως τών ναύ-
λων έΕαγωγίμων προϊόντων καΐ
κυρίως τών μεταλλευτικών τοιού¬
των.
Είς τό ύπόμνημα τονίΖεται δτι,
λόγω τών ύψηλών ναύλων είς σει
ράν Έλληνικών προϊόντων δημι-
ουργοϋται προβλήματα όΕαγωγής
αυτών. Έν τούτοις, προστίθεται,
ή έΕαγωγή αυτών θά ηδύνατο νά
ενισχυθή νομοτύπως έναντι τής
ΓΚΑΤΤ καί άποδοτικών έναντι τοϋ
διεθνοϋς άπηνοϋς άνταγωνισμοϋ,
μέ μικράν δαπάνην διά τό Κρά·
τος, μέσω τής έπιδοτήσεως τών
ναύλων.
ΑΝ&ΠΓΥΞΙΣ ΚΑΙ Ο.Ο.Σ.Α.
Συμφώνως πρός την τακτικήν
έΕαμηνιαίαν έπισκόπησιν τοϋ ΟΟ
ΣΑ, ό ρυθμός άνοπτύΕεως, κατά
τό τρέχον έτος, είς τάς χώρας -
μέλη τοΰ έν λόγω Όργανισμοΰ,
χαρακτηρίΖεται «σχεδόν 6νευ προ
ηγουμένου», άνερχομένου είς 7 -
1 7,5%. Αί δέ προθλέψεις διά την
αύξησιν τοϋ άκαθαρίατου έθνικού
' προϊόντος, διά τάς μεγαλειτέρας
χώρας - μέλη τοϋ ΟΟΣΑ, διά τό
τρέχον έτος, θά είναι: Ίαπωνία
13,5%, Ήνωμ. Πολιτειαι - Κανα-
δάς 7,25%, Δυτική Γερμανία -
Αγγλία 6,25%, Γαλλία 6% καί Ι¬
ταλία 4,5%.
Δέον νά σημειωθή, ότι οί ύψη
λοί ρυθμοί άναπτύΕεως, άπό τοϋ
δευτέρου ήμίοεος τού 1972, διέ-
ψευσαν αίσθητώς τάς γενομένας
πρό έτους προβλέψεις, είναι δέ οί
ύψηλότεροι έπιτευχθέντες,, άπό τα
πρώτα έτη τής ΙΟετίας τοϋ 1950.
"Αν καΐ οί ρυθμοί άναπτύΕεως
— τονίΖεται έν συνεχεία είς την
έπισκόπησιν — θά έΕακολουθήσουν
τόν αύΕητικόν ρυθμόν των είς τάς
περισσοτέρας χώρας - μέλη τού
ΟΟΣΑ καί κατά τό επόμενον έ¬
τος, έν τούτοις ή άνοδός των προ-
βλέπεται δτι θά έπιβραδυνθή κα¬
Ι τα τα τέλος τοϋ τρέχοντος έτους.
Ούτω, κατά τό πρώτον δμηνον
τοϋ 1974. άναμένεται πτώσις τοϋ
ρυθμοϋ άναπτύΕεως έν Ίαπωνία
είς 10,5%, έναντι 13,5% τοϋ 1973.
Είς Γαλλίαν, προβλέπεται ότι ό
ρυθμός άναπτύΕεως θά είναι 6%,
είς Καναδάν, Ιταλίαν καί Δυτι¬
κήν Γερμανίαν 5,5% καί είς ΗΠΑ
καί ΒρεταννΙαν 4,5%.
Ή έπισκόπησις τού ΟΟΣΑ α¬
ναφερομένη είς τούς παράγοντος,
οΐτινες·, συνετέλεσαν είς τούς ύ-
ψηλούς αύτούς ρυθμούς άναπτύ¬
Εεως, θεωρεϊ ότι ή σημειωθεϊσσ
χαλάρωσις τών ρυθμών άναπτύΕε-
| ως κατά τό 1971. ιδίως κατά τό
τέλος αύτοϋ, απετέλεσε την κυ¬
ρίαν προωθητικήν αιτίαν, λόγω
τής ηύΕημένης διεθνώς ένεογού
Ζητήσεως, μιάς νέας Ισχυράς ά¬
νόδου τών ρυθμών αυτών.
Τέλος, προστίθεται, δτι αί εϋοί-
ωνοι προοπτικαί διά μίαν έτι πε¬
ραιτέρω άνόπτυΕιν τής οίκονομι-
κής δραστηριότητος είς τάς χώ¬
ρας — μέλη τοϋ ΟΟΣΑ καί κα¬
τά την μετά τό 1974 διετίαν, θά
έΕαρτηθοϋν άπό την άναμενομένην
έΕισορρόπησιν τής διεθνοϋς νομι-
σματικής άγοράς, ήτις θά επιτρέ¬
ψη την άνάπτυΕιν τοϋ διεθνοϋς έμ
πορίου καί τών συναλλαγών γενι-
ι κώς.
ό τελειόφοιτος
ϊΐ ό άπόφοιτος τοϋ Γυμναοίου, άν
τι νά δ,αγκωνίΖετα, είς τούς προ
ύπηρεσι-
Έν δφε. ΜΕεως τοϋ άκαδημα- σανατολ,σμόν καί
ικοΰ έτους 1972 - 73, ήρχισαν αί
σχετικαί ενέργειαι διά την μεθό-
δευσιν τής άπααχολήσεως τών φοι
τη,τών, κατά την θερινήν περίο¬
δον, είς την βιομηχανίαν καί τόν
τουρισμόν. "Ηδη, είς συγκροτη-
θεϊσαν σύσκεψιν, μέ την συμμετο
χήν των ύπηρεσιακών παραγόν-
ταιν τοϋ Όργανισμοΰ Άπασχολή
σεως Έργατικοϋ Δυναμικοΰ —
είς τόν οποίον έχει ανατεθή τό
όλον έργον— καί εκπροσωπών
τού Συνδέσμου Έλλήνων Βιομη-
χάνιον, τού Ξενοδοχειακοϋ Έπι-
μελπτηρίου καί τής Έθνικής φοι-
τπτικάα Ενώσεως, συνεζητήθη ή
όρθολογικωτέρα άπασχόλησις των
φοιτητών κα'ι των οπουδαοτών
τεχνικών σχολών είς τούς τομεϊς
τής βιομηχανίας καί τοϋ τουρι-
ομοϋ κατά την διάρκειαν τοϋ θέ-
ρους.
"Η όρθολογικωτέρα άηασχόλη-
οιο των φοιτητών, μετά την πει-
ραματικήν εφαρμογήν τοϋ μέτρου
τούτου, κατέστη άναγκαία, δεδο-
μένου ότι, πέραν τής προσωρινής
καλύψεως των άνανκών των πσ-
ραγωγικών κλάδων τής οίκονομΙ-
ας είς εργατικάς χείρας κατά την
θερινήν περίοδον, παρέχεται ή
εύκαιρία είς τούς σπουδαστάς αύ
τούς καί διά τόν έν ουνεχεία έ-
παγγελματικόν προσανατολισμόν
των. Ή ένδιάμεσος αυτή έργασία
των φοιτητών δέν πρέπει νά έκ-
λαμβάνεται —τόσον άπό πλευρδς
έργοδοσίας, όσον καί άπασχολου-
μένων— μόνον ώς μεταβατική λύ
οις, θεραπεύουσα οτιγμιαίας άνάγ
κάς, άλλά καί ώς έπωφελής έμ-
πειρία δι' όλους. Ό φοιτητής, διά
τοϋ τρόπου αύτοϋ, θά έζοικειωθή
μέ την πρακτικήν εξάσκησιν, ένώ
ό έργοδότης -έγγράφει ύποθή-
κας» διά την στελέχωσιν τής έπι-
χειρήσεώς τού μέ Ικανά καί έΕει-
δικευμένα στελέχη, τόσον άπαραί
τπτα σήμερον είς την παραγωγι-
κήν διαδικασίαν. Ουδείς, επομέ¬
νας, δύναται νά αμφισβητήση, δ-
τι ό συνδυασμός τής θερινής ερ¬
γασίας πρός την πρακτικήν έΕά-
σκησιν καί την καλλιέργειαν δε-
ομών τής φοιτητιώσης νεολαίας,
μέ τάς έπιχειρήσεις θεωρεϊται ώς
ό πλέον πρόοφορος δι' αμφοτέ¬
ρας τάς πλευράς καί έν κατακλεΐ
δι, ό έπωφελέστερος καί διά την
Εθνικήν οίκονομίαν.
"Ετι ίδεωδεστέραν λύσιν — καί
τούτο έτονίσθη είς την σύσκεψιν
— θά άπετέλει ή τοποθετηθή
των φοιτητών είς εργασίαν, ανά¬
λογον πρός τάς σπουδάς των. Δή
λαδή, οί φοιτηταΐ των Θετικών ε¬
πιστήμων, φυσικά δέ καί των τε¬
χνικών σχολών, νά κατευθύνων-
ται εί ςτούς βιομηχανικούς κλά-
δους τής είδικότητός των, των
δέ θεωρητικών τοιούτων είς τόν
τουρισμόν. Πάσαι προκαταλήψεις
θά είχον διαλυθή, εάν οί σπουδα
σταί καί γενικώτερον οί νέοι, άπό
τής ήλικίας ήδη κατηυθύνοντο όρ
θώς είς τόν έπαγγελματικόν προ
θαλάμους των δημοοίων
ών, διά την κατάληψ,ν μ,βς'θε-
οούλας., περιεβάλλετο την έργα
τικήν -φόρμαν» καί έλάμβανεν ά
νά χείρας τό «σκαρπέλο. είς μί¬
αν Ευλουργικήν μονάδα, ή τήν
οφϋραν, είς δνα β,ομηχανο/τά-
οιονΐ Επί πλέον δέ. καί οί άπό-
οί
έπύκνω-
φοιτοι Γυμνασίου δέν θά
ναν τάς τάΕεις τών μεταναστών,
διά νά προυφέρουν τάς τόσον πό
λυτίμους διά την χώραν μας ύπη
ρεσίας των είς τα
τοϋ έΕωτερικοΰ...
Βεβαίως, τό δλον
ται τοϋ ύφιοταμένου έκπαιδευτι-
κοϋ προγράμματος· έκ τούτου 6-
μως, δέν έπεται ότι δέν πρέπει
νά έπωφελούμεθα τών εκάστοτε
παρουσιαΖομένων εύκαιριών, διά
την όρθολογικωτέραν κατεύθυν-
σιν τών νέων είς τούς παραγωγι-
κούς κλάδους τής οίκονομίας.
ΚαΙ μία τοιαύτη εύκαιρία είναι ή
θερινή άπασχόλησις των σπουδα-
οτών —δι" δ καί θά πρέπει νά έ-
πωφεληθώμεν αυτής...
ΤΟ ΕΒΕ ΑΘΗΝΩΝ ΔΙΑ ΤΟ ΔΑ-
ΝΕΙΟΝ ΤΩΝ 200 ΕΚ. ΔΟΛ.
Ή Διοίκησις τού Έμπορικοϋ
κα ΊΒιομηχανικοϋ Έπιμελητηρίου
Αθηνών διά τηλεγρφήματός της
πρός τόν άντιπρόεδρον τής Κυ¬
βερνήσεως κ. Ν. ΜακαρέΖον, έκ-
φράΖει τα συγχαρητήρια τών πα¬
ραγωγέων τάΕεων διά τήν σύνα¬
ψιν το ϋνέου δανείου έΕωτερικοΰ
ϋψους 200 έκατομ. δολλαρίων.
Άναφέρονται είς τό τηλεγρά-
φημα τα έΕής:
«Ή συναψις τοϋ δανείου ϋ¬
ψους 200 ρκ. δολλ. υπό όρους λί
αν εύνοϊκούς αποτελεί χαρακτηρι
στικόν δείγμα τής έμπιστοαύνης
τής διεθνοϋς κεφαλαιαγορας
πρός τήν ελληνικήν οίκονομίαν
καί τήν καλύτερον εγγύησιν διά
τό μέλλον τής χώρας. Άπό έλλη-
νικής πλευράς συμμεριζόμεθα την
έκδηλωθείσαν διεθνώς εμπιστοσύ¬
νην καί σδς διαβεβαιούμεν ότι αί
παραγωγικαί τάΕεις θά έΕακολου
θήσουν έκπληροϋσαι τό καθήκον
των διά τήν έπίτευΕιν τής κοινής
προσπαθείας έπ' άγαθώ τοΰ έλλη
νικοϋ λαοϋ».
ΠΑΡΕΤΑΘΗ Η ΑΤΕΛΗΣ ΕΙΣΑ-
ΓΩΓΗ ΚΡΕΑΤΩΝ ΑΙΓΟΠΡΟ-
ΒΑΤΟΕΙΔΩΝ
Παρετάθη δι' αποφάσεως τής
Έπιτροπής Οίκονομικών 'Υποθέ-
σεων μέχρι τής 31ης Όκτωθρίου
1973 ή προθεσμία άτελοϋς είσα-
γωγής αίγοπροβατοειδών καΐ νω-
πών κρεάτων τούτων.
Διά τής αυτής αποφάσεως κα-
θορίΖεται ότι είς περίπτωσιν κα¬
τά τήν όποιαν αί τιμαά τών εισα¬
γομένων ώς άνω προϊόντων ύπο-
λείπονται τών άντιοτοίχων τιμών
τής έγχωρίου παραγωγής θά έπι-
βάλλεται άνάλογος άντμσταθμιστι-
κή είσφορά .
ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΝ
Α)ΣΜΟΜ ΕΓΧΟΡΙΟν ΠΡΟ Ι ΟΝΤΟΣ
Ή κατάρτιη συστήματος λογα
ριοοσιμών ττεριφερειακοϋ έγχωρίου
τηροϊόντος αποτελεί τόν προσέχη
οτόχο τής Διευθύνσεως Έθνικών
Λογαριασμόν τής Στατιστικής
•Υπηρεσίας. Σκοττός τής συντά-
ξεως τών λογαριααμών αυτών εί¬
ναι κυρίως ό ττροσδιαρισιμός των
παραγόντων της ζητή.—ως( έκ τών
ό! έξά
όττο!ω
έξαρτάτα, ή διαμορφώση
°τ·ς ? δ.οικητ:
| Συγχρόνως οί λογαριαοιμοΐ ού
θέμα άπτε- το! θ' ά—οτβλέσουν συιμ-τηλή,ρωμα
έδ τών &**> ■"«> 1955 δέ
μ
τών &**> ■"«> 1955 δηιμοσιευομέ-
1Εθν!ι1<ών λογαριασμόν της Οίκονομίας, ττού ώς κ<χι τό άχαθάρ>,_ο
ττροϊόν, την δ,ομόρψο*- τού η
κου είσοδή,μστος. τήν διαθέση τού.
ϊ ί ω
τιϊν
των οννσΛΛαγών τού
αγν τού
δημοσίου, την έξένι.ξη τής άττοτα
^ 1 ^ζ άκαβαρκττου
'.ΕνΛ' ή ****** τών
ακών λογαριασιμών έγχωρίαυ
ττροΐόντος 6ά άκαλουθή την ϊ&σ
μΐέθοδο των έθνικών λογαριασμόν.
εΐναι ττιό ,ττερισρισμΐνη άττό ττλευ-
ράς στοιχείων, τα οττοΐα καί θά
σ^νβέτουν τό τ£λΐκ> 'μέγεθος. Δή
λαδή ένώ θά ττιρΐίλα'μβά'νη τόν ύ-
•πχΐλογ^ίμον κατα π·εριψερεια«3ϋ
πριοτογενοΰς προϊόντος (γεωργ α·
<τηνοτροφία, άλιεία), τού πιροϊ- έντος έκ τής μετσ~οΐΐ>σεως (με-
ταλλια, βιοιμη,χανία, —αραγωγή
ενεργείας) καθώς καί τό είσόδη.μα
έΕ ύ
ή κα-ηάρτισή των, έν τούτοις θά' έ-ιδιωχθή,
(τονρισιμός. δΓ»μό-
σιο. ΰ.τάλληλο., έθνική άμΐΎα κ.
λ.ττ.), δέν θα ττεριέχη τα στοι-
χεία τού ίσοζκγίον πληρωμών (ε'ι-
σαγωγές — έξαγωγές, ιμε-ταδιβσ-
σει-ς, είσροή κεφαλαίων κ,.λ.π),
συνεπώ; δέν θά υπάρχη πλήρη;
αντιο-τοιχία σττ>ν <α£τά6αση άττό την έννθ'.α τοθ ττερ:φε,ρειαχοΰ έγ χωρι'σιι —ρ^ϊόντος στό έθνικό εί- <τόδη·μα: καΐ τουτο διότι είναι τε¬ χνικώς άδννατο νά πρρικλείιηνται στούς ™εριφερειακοΟς λογαρια- σμούς δλες οί δ:ακιρί<τεις των έ¬ θνικών λογαριασμόν». Ό στόχος τού ττροσδιαρμσιμοΰ τοΰ ττροϊοντος κατά ττεριφέρειαν, θά ,ττροχωρή— έν τούτοις είς 6ά- βος ιμιέ την δηιμιουργία γραφείων έθώ δι¬ θά ρ γρφ έθνικών λογαριασμών στΐς 7 οικητικώς ττεριιφέρειες "Ετσι, τπρτη φορα ή άνόίλυση τοθ μέσου ι<ατο( κεφαΛήν ςίσοδήιματος δχι μόνο ιτε.ρι<)>ερεια<ά άλλά καί καθ' άμάδες ττιλι>θΐΛ7μοϋ καί εΓσοδηιμοτπ
κων τάξεων. Ή μετρήση, έτπσης,
τού άχαθοορίστου ττροϊόντος κατά
ττεριφέρεια, θά έττεχταθή καί
στούς ττροσδιοριστικούς —αράγον
τες τού τοτπκού είσοδήιματος. Θά
εξετασθή δηλαδή τό αν ή κατα-
νάλωατι τού ττεριφερειακού ττροΤ-
όντος. γίνεται έτΓΐταττίως, είτε
στήν ύττάλοιιπη έγχώριο άγο,ρα
ε"τ€ τέλος, άν έξάγεται,...
Ευθύς ώς δημοσιευθή ό νόμος
γιά την δημιουργία γενικής διευ-
θύνσΐως έθνικϋν λσγαριασιμώ"^, θά
-ροχωρήση ή οργανωθή τής διευ¬
θύνσεως ττϊ,ριψερειαχών λογαρια-
σμών καΐ των γραψεων κατά πε-
ρ:«(>έρ£ΐα. Στό ,μ£ταξΰ οπτό ττρο-
σωρινές έκτ^,μήοτεις τής υπηρεσί¬
ας έθ.τκών λογβρια<τμών, ττροκΰ- τττει ότι εφέτος &ά σημειωθή ση- μαντκή αυξήση "Όϋ ακαθόριστον έθνιχοΰ είσοδήαατος σέ τρρχουσες τι.μές ιάλ·λιά μΐ'κροτέρβ της ττερσι- νής (10.5%) σέ οταθερές. Ή δι (ΧΡο?ά άφειλίται στήν αυξήση τών τ:μί>ν.
ΑΙΦΝΙΔ'Α ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ ΜΕΤΑΛΛΟΝ
Ζοτικά θεματα τοϋ Πειραιώς
'Εξαιρετιικού, αλίλα καΐ γενικω
τιέρου ένδιαφβροντος· είναι τα δσο.
έξετέθησαν κατά τήτν ττροχθεσινήι'
εύρεΐσν σύσκεψιν διά τα θέιματα
τήις ώνα—τάξεως τοΰ Πειιραϋιώς,
ύττό τού πρόεδρον" τού 'Εμττορ
κου καΐ Βιομηχανιικού Έπι·μελη,τη
ρίο Πειραιώς, κ Π'. Λάζου, πά
ρουσιάσαντος μίαν ρεαιλιστική^
είκόνα καθάλου ένβοιρρυντικήν, διά
τό μΐέΊλλον τού ττ.ρώτου λιμένος
άλιλά «αί σφριγούστι·ς άπό δρα
στη,ριότητα ιμεγάλης πόλεως τής
Χώρας αν δέν ληφθούν ταχέως
Τα ένΐδεικνυόμενα ιμέηρα.
Μακράν τού Πειιραιώς —έτονί
σθη ύτρό τού άμιλητού— θά ττρέ
ττει να ιμ'εταφερβούν τα έργσοτάσια
των οϊοηραδράμων κα!, διά λό-
γους ασφαλείας, αί άπτοθηικευ·1-
τικαΐ έγχαταστάσεις ιτετρελαίων.
Την ιμεγα)λυτιέραν ρύττανΐσιν είς
τόν Πειραια ττίρακαλεΐ σήμερον ή
διοχέτευσις διά τού κεντρικόν ά-
—οχετπειυτιΐκοΡ άγωγού βίλων των
άκαθάιρτων υδάτων τής ευρυτέ¬
ρας ττειριοχης τής Πρωτευούσης,
είς την είσοδον τού κεντρι'κοΰ λι¬
μένος. Μέ την κατασκευήν τού
νέον λΐιμενοοραχίοΐνος, μεταξύ
Δροατετσώνας καΐ Ψυτταλείας, τα
είς —όν ττεριοχήν αυτήν θαλάσσια
ρεώματα ατΓ»6πησ<α!ν κα'ι έττιβάλ λτπαι τό ταχύτερον, λ*3 γίνη ή ΚΟί τάίλλτ,λος βιθιμη,χανΐΜή έττεεεργα- σία ικαΐ έξσιίδετέρωσις των λυ- ,ματων, ττροτΌΰ ό ιμεγαλώτερος έ- ττιιβατικός λι.μήν τής χώρας μετα- ρταπή είς δζοντα ανοικτόν βα¬ θμόν! Ουδόλως, έΕ «δλιλου, ττροοθήθη ή ταχεΤα κατοχτκευή των ττρσβλεττο μένων ύττό των έγκβ*Ρ"μ£νων °"Χε' δίων, ιμεγαλης κυκλοφορίας όδι- κόν τηροσβοχτεων ττρος τούς λιιμέ- νας τού Πειραιώς. ΑΙ όδναΐ αύ¬ ται ττροο— ελάσεις θα έτηρεττε να είχον ηδη κατασκευασθή —Ιδίως είς την τπεριοχήν Δρο~ετσωνας τπρό τής έττβκτασεως τοΰ λιιμένος καΐ των έ·^απχ3στ>όΚΓεων έναιτοθη
«εύσεως ϋγρών «αοσΓιμων, ττέρις
των φλογοφάρων βιομη'χανιών καΐ
τόπ/ έλλΐ'μενισμένων ττ,λοίων, καθ
όσον αί έν λόγω όδιικαΐ ττροσπε-
λάσεις άφοροΰν είς την άσφάλεια,ν
έ^ ώρα 'κινδύνοιι, ολοκλήρου τής
πΒρΐοχής χαϊ, συνεττώς ή κατα-
σκ'ευή των 6έν έ-ττιδέχεται ά"α€ο·
λήΛ».
Πέριξ των δεζα|μβνών καυσίιμων
—ύπεγρά>μ'μισεν ό όμιΛητής—- ση¬
μειούνται, τβλει/ταίως, είς την πκ
ριοχήν τού Μεΐιζονος Λΐ'μΐένος, αλ-
λεττ'άιλιλιηλοι μεγάλαι ταιιρχαϊαί.
έντός δέ τού τελει/ταίου μόνον μη
νος έξερράγηοχΐν καί τρείς θα-να-
τηφόροι τοιαύτοοιι! ΟΙ έργαζάμε-
νοι είς τα έργοστάσια καϊ τάς έμ
τΓθρο·ναι/·ιΛιθ3κάς έτπχει>ρήσχις, ώς
καΐ οί ττολιπτληθεΐς κάτοικοι τής
ττερισχής, έλιλείψει καί έτταρκών
έςόδων κινδύνου, διέρχονται 4φ:-
αλτικάς ώρας άγωνίας και ττανΐκοϋ
Πολλοί έ£ αυτών, δν προσερχ^-
τσι είς τάς εργασίας των! Δι" ό
καΐ ή άσφάλειά των είναι ζήτημα
όττειγού—ς ανάγκης.
Τέλσς, έτονϊσθη, δτι ατ έπικρα
ΛΟΝΔΙΝΟ, 27. Μετά άπό μιά
μακρά καί σταθερή άνοδική πο-
ρεία, οί τιμές τών μή σιδηρούχων
μετάλλων κατρακύλησαν χθές αί-
φνίδια στήν άγορά τοϋ Λονδίνου.
Ίσχυρό κϋμα άναλήψεως τών κερ
δών έκ τών προσφάτων άνατιμή-
αεων προκάλεσε κάθετη πτώση
τών τιμών τοϋ χαλκοϋ, τού μολύ-
βδου καί τοϋ κασσιτέρου, άλλά
οί συναλλαγές στήν άγορά μετάλ
λου τοϋ Λονδίνου ήσαν χθές πο-
λύ πεοιορισμένες. Οί τιμές τοϋ
χαλκοϋ, συγκεκριμένως, ύπεχώρη
οαν στίς 792 £ άνά τόννο μέ,
τρίμηνη παράδοση ,χάνοντας σέ
μιά μερά 51,25 £. ένώ πρός στι¬
γμή έκάμφθησαν στίς 755 £.
Συγχρόνως, οί τιμές τοϋ μο-
λύβδου έκάμφθησαν κατά 35.75Ε
στίς 177. 25 άνά τόννο καί τρίμη
νη παράδοση, άφοϋ πρό τοϋ κλει
σίματος είχον καμφθή στίς 165
£ ό τόννος. Ή πτώση, δμως,
τού ψευδαργύρου ήταν άκόμη πιό
θεαματική, καθώς τό μέταλλο έ-
χασε 48 οτερλΐνες άνά τόννο. ύ-
ποχωρώντας στίς 342,5 £ μέ τρί
μηνη παράδοση, φτάνοντας στό
ϋψος τών 290 £ άνά τόννο σέ
μιά φάση τών χθεσινών συναλλα-
γών.
Ή υποχωρήση τών τιμών τών
μή σιδηρούχων μετάλλων. άποδί-
δεται στϊς μέχρι τώρα σημειωθεϊ-
οες άνατιμήσεις πού έθεωοοΰντο
άπό τήν άγορά σάν μή κοστολονι
κές. Τό σημείωμα ι.ού άκολουθεί
έκθέτει τα μέχρι τούδε αϊτια τής
άνόδου τών τιμών τών μετάλλων
διεθνώς.
Ζεται σημαντικάς χρόνος γιά νά
έπανακτηθή τό χαμένο έδαφος, ή
άγορά σήμερα τών μετάλλων καί
μεταλλευμάτων έμφανϊΖεται έΕαι-
ρετικά ύπερθεμαομένη, πιεζομένη
άπό τή Ζητήση κΓ άπό άλλους πά
ράγοντες (κερδοσκοπία).
Χαρακτηριστικά είναι τα όσα
συμβαίνουν στόν τομέα τού χαλ¬
κοϋ, οί τιμές τοϋ όποίου, υετά ά¬
πό μιά διετία [71 —72) κατά τήν
όποία προσήγγισαν τα χαμηλά έ¬
πίπεδα τών 400 στερλινών άνά
τόννο, έπήδηΕσν κα'ι πάλι άπό τίς
άρχές τοϋ 1973 πρός τα άνω, χω
ρίς άκόμη νά έχουν φθόσει τα ά-
νώτατα σημεϊα πού είχαν πετύχει
στίς άρχές τοϋ 1970.
Χαρακτηριστικά άναφέρεται δ¬
τι, ένώ ή τιμή τοϋ χαλκοϋ στίς
άρχές τοϋ 1970, σέ έλβετικά φρά
γκα, άνήρχετο στίς 700 μονάδες,
σήμερα έχει προσεγγίσει τίς 500.
ένώ στίς άρχές τοϋ έτους βρισκό
ταν στά χαμηλότατα έπίπεδα τών
400.
Είδικά, δμως, γιά τόν χαλκό,
ή σημερινή άνατίμηση όφείλεται
καί σέ όρισμένους έΕωγενεϊς πα-
ράγοντες: Ή δυσχέρανση τής
προοφορδς έκ μέρους τής Ζαμπί
άς, τής Χιλής καί τοϋ Καναδδ.
Ή διακοπή τών μεταφορών Ζαμ-
πιανοϋ χαλκοϋ μέσω τών ροδεσια
νών σιδηροδρόμων έχει προκαλέ-
σει δυοκολίες στήν έΕαγωγή τοΰ
κοκκίνου μετάλλου άπό τή χώρα
αυτή μέσω τοϋ λιμένος τοΰ Ντα-
ρλ Σαλάμ, ένώ στή Χιλή, μιά ά-
περγία πού διαρκεϊ 76 ήμέρες έ¬
χει έΕαρθρώσει τήν παραγωγή
σιτεροπαραγωγών χοιρών ενα σύ-
στημα ποσοστϋ'ισεων των πωλήσε
ών στήν διεθνή άγορά, πού περιο-
ρίζει ήδη την ποοσφορά τοϋ με-
τάλλου. Ή ελευθέρα διακνμαναη
τού δαλλαρίου τής Μαλαισίας καί
ή άποδέσμευσή τού πρός τή 6ρε-
ταννική στεηλίνα, συνέοαλε σέ
κάποια στρθτροποίηση τών τιμών
τού μέταλλον στή διεθνή άγορά.
Οί τιμές τού μετάλλου άνήλθαν
την περασμ.'νη έδδομάδα στά ΰψη
των 2.005 - 10 στεολινών άνά
τόννο μετρητοϊς πηϋ είναι τα ά-
νώτερα πού εΓχαν μέχοι σήμερα
σημεκοθή.
Άλλά οί άνατιμήσεις, τόσο τού
κασσιτέρου δσο καΐ τοΰ ψευδαργύ
ηου ύποκρΰπτουν καί τό ποσοστό
ύποτιμήσεως τής στερλίνας.
Ό μόλι»6δος, έ| άλλ.ου, εΐχε
φθάσει προχθές στά ίτψη ρεκόρ
των 236,75 - 239 στερλινών ήνά
τόννο, μέ τρ(μηνη π·αράδοση στήν
άγοοά τοΰ Λονδίνου άλλά τελικά
ύπεχώρησε γιά νά κλείση στά υ-
ψη των 213 £ άνά τόννο. Τέλος,
ό αργυρος άνήλθε σέ νέα ϋψη ρε-
κόρ τών 11Β.2 πεννών άνά. ούγγία,
προβεγγόζοντας γιά μιά στιγμή
καί τα έπίπεδα τών 120
ΚΕΡΔΗ 2,5 ΕΚΑΤ. ΔΡ*. ΕΙΣ
ΤΥΧΕΡΟΥΣ ΚΡΑΤΙΚΌΝ ΔΑ-
ΝΕΙΩΝ
Κατά τόν παρελθόντα μήνα Ι¬
ούνιον 1973, κατεβλήθησαν κέρ-
δη συνολικοϋ ποσοΰ 2.525.000
δρχ. είς τυχηρούς κατόχους όμο
λογιών διαφόρων λαχειοφόρων
δανείων οίκονομικής άναπτύΕβως
διά τήν έΕόφλησιν λαχνών κερδι-
Ζόντων ποσά άνω τών 75.000 δρ.
Ό κόσμος τώρα πληρώνει τα χαλκοϋ στά μεγαλύτερο χαλκομε ΚΕΝΤΡΟ ΜΟΔΑΣ ΤΗΣ ΓΡΑΜ-
σπασμένα μιάς περιόδου ύφέσε-
ως στή διεθνή άγορά μεταλλευμά
των κα'ι μετάλλων, πού δημιουρ-
γήθηκε κατά τήν διάρκεια τής
φάσεως άπό τών άρχών τοϋ 1970
μέχρι τέλους 1972 καί κατά τήν
όποία οί τιμές τών μετάλλων εί¬
χαν συμπιεοθή σοβαρώς. Άποτέ¬
λεσμα τής καταστάσεως αυτής ή¬
ταν νά πέση ή παραγωγή καί νά
άναβληθοϋν οί έπενδύσεις στόν
τομέα τών μεταλλείων καί τής με
ταλλουργίας.
Ή ϋπαρΕη τότε οημαντικών
πλεονασμάτων μετάλλων στήν διε
ταλλεϊο τοϋ κόσμου, τοϋ Έλ Τε-
νιέντε.
Προβλήματα έπίσης έχουν δη-
μιουργηθεί γιά τήν χιλιανή παρα-
γωγή χαλκοϋ, έΕ αίτίας τής άπο-
χωρήσεως τών Άμερικανών τε-
χνικών. κατόπιν τής έθνικοποιή-
σεως τών χαλκομετσλλείων τής
Χιλής καϊ τών
κων διενέΕεων πού έχουν άνακύ
ψει μεταΕύ χιλιανής κυβερνήσε¬
ως καί τών χαλκομεταλλευτών.
Έν τώ μεταΕύ, στόν τομέα τής
καταναλώσεως, ένώ τα άποθέμα-
τα είναι έΕαιρετικώς χαμηλά είς
ΜΑΤΕΙΑΣ ΜΑΛΛΙΟΫ ΕΙΣ Ι¬
ΑΠΩΝΙΑΝ
Τό Ίαπωνικό Γραφεϊο τής Διε¬
θνοϋς Γραμματείας Μαλλιοϋ ϊδρυ
σε κέντρο μόδας, πού θά συνερ-
γάΖεται μέ τήν έριοϋφαντουργία
[ τής χώρας. Ό πυρήνας τοϋ κέν-
τρου λειτουργεί ήδη στά γραφεϊα
έργατοεργοδοτι- τής Γραμματείας Μαλλιοϋ τοΰ Τό
κιο. Στά μέσα τοΰ έπομένου έ-
. τους τό κέντρο θά λειτουργήση
■ πλήρως στήν πόλι Μαγκόγια,
τήν καρδιά τής ίαπωνικής έριοβιο
μηχανίας. Τό κέντρο θά συμβου-
λεύη τούς βιομηχάνους προσφέ-
θνή άγορά- καί τό χαμηλό έπίπεδο ουνήθη έπίπεδα, σάν άποτέλεσμα φοντάς τους δείγματα μοντέρνων
τών τιμών τους, προκάλεσε κάμ-
ψη τών κερδών τών μεταλλευτι-
κών έταιριών. Καί καθώς χρειά-
τοΰσαι ίδιαίτεραι συνθήκαι είς
τόν Μείζονα Λϋμένα καΐ μέ τόν πό
λειμΐικόν Ναύσταβ,μον έντός αι/1 ού,
έπι6άλλοιυν την λήψιν αύστηρώ»
έχτάχτων προληιτΓτΐ'κων ,μετρων
κατά των ττι/ρκαϊών, μεταξύ τω·.·
οπαίιΐν ττεριλαιμΐβάνεται καΐ ή α-
τταγόρευσις ένιατττοθηικεύσεως με-
γάλων; ττοσοτήτων ύγρών καυσι-
μων.
ΑΗΜΟΣΙΕΥΣΕ1ΙΣ0Α0ΠΣΜΠΝ
Φέρεται είς γνώσιν τΛν ΆΕιοτ. Δ.ο.κήσβων Αναινύμων
Εταιρειων καί Έτα.ρβιών Περιωρ·σμένΠς Εύθύνικ: 6τ. Λ' όπο-
φάσεως νού κ. ΎπουργοΟ ΈμπορΙου ύπ' βρ.β. ββ37β)4ΐ2β
της 1β)12)β5. δπμοο.βυβεΐσπς «* τδ ύπ' αριθ. ββθ)23.12.βδ
Φ.Ε.Κ. (Δβλτίον ΆνωνΟΐΗον Έταιρβιών). όρΐΖετοι βτι δονον
τα. νά συνεχΐσωσ. δημοσ.εύουσαι έγκύρωο τας ΠροοκΑήσειο
των Γέν.κό>ν Γυνΐλβύσβ&ν καΐ τοϋο Ίσολογ.ο«ούο των δ.ό
τΠβ οίκονομ,κπο μος έφπμερ.δοο -ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗ —
ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ-. ώο εγένετο μέχρ. τοθβ* διά ττΤς
«ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΗΣ. πρό ττΐα ουγχωνβύσβώο νηο.
ό χαλκός σέ ράβδους έφθασε
στά μέσα τής εβδομάδος, στά έ¬
πίπεδα τών 851 στερλινών άνά
τόννο, έΕ αίτίας τής μειώσεως
τής παραγωγής στήν Άμερική —
δπου ή ΑΝΑΚΟΝΤΑ έκήρυΕε -α¬
νωτέρα βία»— καί στή Γιουγκο-
σλαβία, δπου ή κρατική χαλκουρ-
γία ΜΠΟΡ άναγκάσθηκε νά περι¬
ορίση τήν παραγωγή της λόγω μη
χανικών βλαβών.
ύφασμάτων, καθώς καί ίδέες γιά
χρήματα καί σχέδια, θά αυνδυάΖη
μέ τήν θεωρητική καί πρακτική έ-
νημέρωσι επί θεμάτων μόδας καί
θά συγκεντρώνη στοιχεΐα άπ' δλο
τνό κόσμο έρευνώντας ιδιαιτέρως
τήν έγχώρια άγορά. Τέλος, τό κέν
τρο δέν θά περιορίΖεται στά καθι
ερωμένα, άλλά θά ένθαρρύνη νέ-
ους σχεδιαστάς προβάλλοντας
τίς Ιδέες τους γιά τήν άΕιοποίησι
Στόν τομέα έξ δλλου, τού ψευ τού μαλλιοϋ.
ά '
ΠΛΟΙΑ 20.000 ΤΟΝΝΩΝ
ΘΑ ΝΑΥΠΗΓΟΥΝΤΑΙ
ΕΙΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑ
Διά τοϋ ύπ' αριθ. 62 προεδρι-
κοϋ Διατάγματος, δημοσιευομένου
είς τήν Εφημερίδα τής Κυβερνή-
δαργΰρον παρατηρείται γενικά μιά
ελλειψη διεθνώς, μέ άποτέλεσμα
τήν άνευ προηγούμενον ανοδο τών
τιμών τού μέταλλον στά νψη των
410 στερλινών άνά τόννο, μέχρι
τα μέσίΐ τής εβδομάδος. Ή αίίςη
ση τής παραγωγής χάλνβος Λροκά
λεσε μιά σημαντική ανοδο τής κα- ^
ταναλώσεως γαλβανισμένων σνρ- σεως (άρ. 144, τεϋχος Β' 16.7.
μάτων καί πλατεοιν πςοϊόντων, τή 73), ενεκρίθη ή είσσγωγή κεφα-
στιγμή .κατά τήν όποία ή άμεοικα-' λαίων έκ τοϋ έΕωτερικοΰ παρά τής
νίκη ποοσφορά ψενδαργύρου ^ είχε έταιρίας «Ναυπηγεϊα Ελευσίνος·,
μεκοθή σημαντικά καί έξ αίτ(ας
των νέιον νόμο)ν προβτασίας τοΰ
φνσικοΰ πεοιότίλλοντος στίς Ήνω
μένες ΠολιΤείες.
Στόν τομέα τοϋ κασσιτέρου δέν
εχει άκόμη εμφανισθή έλλειμμα
προσφοράς διε1θνί).ς/ καθώς μάλι-
στα οί Αμερικανόν έπανέλαβαν
τίς ρει<(ΐτοποιή(Τεις υπό τα στρατη- γικά τονς άποβέματα, πρός μεγα- λη δυσαρέσκεια των παραγωγών. Άπό τόν περασμένο Ίανουάριο έφαρμόζεται έκ μέρονς τών κασ- πρός τόν σκοπόν συμπληρώοεως καί επεκτάσεως τών είς Έλευσί να έγκαταστάσεων έπισκευής, με- τασκευής καί κατασκευήν πλοίων. Τό είσαγόμενον ποσόν άνέρχε- Γαι είς 12.000.000 δολλάρια, έχει δέ την μορφήν δανείου. Διά τής θεμελιώσεως τών έγ καταστόσεων θά καταστή δυνατή ή ναυπήγησις πλοίων μέχρι 200. 000 τόννων. ΛΙΕΟΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΚΘ ΠλΗΟΡλΜΛ Μέ τό δολλάριο καί την στερ- λίνα .πάλι ΐιπό φθίνοΐΌα ΐσοτιμία έναντι των άλλων δι εθνών νομι- σμάτων, ή παρελθοΰσα έβδομάδα διέρρευσε, μέ δυο νέα στοιχεία, πού άφοροΰν άμεσα την έξέλιξη των διεθνών νομισματικών πραγμά τ(·)ν_ Ή άμερικανική κεντρική τραπέζα «Τζένεραλ ριζέρβ Μπώρ ντ» έπιοεβαίωσε δτι από τής 10ης Ιουλίου άρχισε νά παρεμθαίνη είς την διεθνή αγοράν σι·ναλλά- γματος, ττρός τόν σκοπόν ϊσχι/ρο- ττοιήσεως τού δολλαρίου χαΐ ταυ- τόχ&ονα ΰπεσχρθη υτι «δραστηρ(α παρέμδασις πρόκΐιται νά άσκηθή κατά την διάρκεια τοϋ προσεχούς μέλλοντος, άνεξαρτήτιος τού χοό νού καΐ των ■π-οσοτήίτων σΐΛΌίλλσ- γματος πού χρειάϊονται διά νά δι ατηρηθή ή άγοοά σέ όμαλές σ·ν- θήκες». Ταυτόχρονα οί κεντρικές τράπε ζε-ς τοϋ Δντικοΰ Κόσμον εγνώσθη ότι συντόμως πρόκειτα^ νά έπανα- λάδοιιν τί; πωλήσεις χρυσοΰ είς την έλει·θέρα άγορά στό λίαν προ σεχέ; μέλλον. Κατόπιν τής σνναντήσείΐ)ς τών εκπροσωπών τών χίορών - μελών πού μετέχοι«ν στήν έπιτροπή τών 20 πλουσκοτέρων κρατών τής Δύ- σεως, ή όποία επραγματοποιήθη την προηγουμένη έβδομάδα στήν Οϋάσιγκτιον, εδόθη ή έντυπιοση, δτι. αΰξάνονται οί πιθανότητες πώς ή σι>μφωνία τοΰ 1968, μέ την όποί
α απηγορεύθη ή έπίσημη παρέμ-
(ίαση των κεντρικών τραπεϊών
στήν διεθνή άγορά χρυσού διά
τού άποκλεισμού τή; πίολήσεοις
τού κ.ιτρίνοι· μέταλλον σ' αύτην,
πρόχειται νά καταργηθή, έντός
τοΰ τρέχοντος μηνός. Γενικώς πι-
στεύεται δτι ή έπανάληψη τής ιω
λήσεως χρνσοΰ άπό τίς κεντρικάς
τράπεζε; στά σημερινά ί'ψηλά επί
πεδα τή; τιμή; τοΰ χρ>σού των
120 δολλαρίων άνά ούγγία θά τίς
έφοδιάση μέ χρηματικά ποσά σκλη
ροϋ συναλλάγματος( τα όποϊα
ποόκειται νά χρησομοπο.ηθοΰν γιά
την χαλάρωση τή; πιεσεω; επί
τού δολλαρίου, άπ>ού τό προϊόν τή;
πωλήσειο; τού χονσοϋ σέ δυτικο-
γερμανικά μάρκα, έλδετικά φράγ¬
κα καί άλλα σκληρά νομίσματα,
ποόκ·ειται νά διατεθή γιά την ά-
πορρόφηση τής διεθνοΰς ρευστότη
τος, σέ δολλάρια, Παρά την ανα¬
κοινώση δτι ένδέχομενιος, συντό¬
μως θά άρχί<τουν οί πωλήσεις χρυ σοΰ, ή τιμή τοϋ μέταλλον στήν ά- γο<ρά τοΰ Λονδίνον διετηρήθη στά ίπί,-τεδα μεταξϋ τών 119 έ'ως 121 δολλαρίιον καί θά ύπέθετ,ε κανείς, πώς ή είδηση έπρεπε νά είχε έ- πίδραση πιστωτική επί τής τιμής τοΰ κιτρίνου μετάλλου. Ή αυξή¬ ση τής προσς-οράς τού στήν διε¬ θνή άγοοά, ώφειλε νά προκαλέση μιά πτώση τής τιμής τού. Έν τού τοιι;, άποδεικνύετ<α δτ^ ό χρυσός τταίρουισι-άζει έξα»ιρεΤ|,κά ίσχυρή ά- νελαστικότητα. Έν τούτοι;, ή έπα νάληψη των ποίλήσεοιν χρυσοΰ ά¬ πό τα έπίσημα διεθνή άποθέματα, πέραν των ψι>χολογικών έπιπτώσε
ών πού θά έχη στήν διεθνή άγορά
συΛταλλάγματο;, έκ τοΰ γεγονάτος
ότι θά συμβιοΊλη στήν ττεριστολή
τή; διεθνοϋς ρενστότητο;, καί άνε
ξαρτήτιος τού δτι άπέδειξε πώς
ή έξιορεαλκττική συμφοινία τοΰ
1968 υπήρξε τελείως άκαρπος
(ποΰ προσπάθησε επιτυχώς νά δια
τηρήση την τιμή τού χρυσοΰ στά
35 δολλάρια άνά ούγγία) εϊνα* πό
λΰ πιθανόν δτι θά σημάνη καϊ τή
έπίσημη άνατίμηση χθΰ χρυσοΰ
στά έπίπ·:δΓ(. τή; διρθνοϋς άγοράς,
"Ηδη ή έπίσημη αυτή τιμή βρί-
σκεται στά 42 δολλάρια άνά ούγ
γία μετά την τελευταία υποτιμή¬
ση τοϋ δολλαρίου, ένώ αύΕάνε-
ται ή πίεση γιά την άπονομισματο
ποίηση τοϋ χρυσοΰ. Μιλώντας
σχετικώς ό δόκτωρ "Εμινγκερ,
άντιπρόεδρος τής γερμανικής
Μπούντες - Μπάνκ, τόνισε την
περασμένη έβδομάδα, ότι ή έπα-
νάληψη τών πωλήσεων χρυσοΰ ά
πό τίς κεντρικές τράπείες, δέν
οημαίνει αυτομάτως την άπονομι-
οματοποίηση τοϋ κιτρίνου μετάλ¬
λου. Καθώς συνέθη καί μέ τόν
αργυρο, πρό 30 έτών, ή άπονομι
σματοποίηση τοϋ χρυσοΰ, θά προ
γματοποιηθή σέ διάφορα οτάδια.
Τό πρώτο βήμα επραγματοποιή¬
θη ήδη μέ την καταργήση τής με-
τατρεψιμότητος τοϋ δολλαρίου οέ
χρυοό. Τό δεύτερο βήμα, πιθα¬
νόν νά είναι ή καταργήση τής ε¬
πισήμου τιμής τοϋ χρυσοΰ όν καί
τότε τό κίτρινο μέταλλο θά έΕα-
κολουθή νά παί£η ρόλο στίς έπί-
σημες συναλλαγές, σάν μέσο πλη
ρωμών. Μέ την διεθνή δμως νο-
μισματική μεταρρύθμιοη, ή όποία
προβλέπεται γιά τό 1975, τό θέ¬
μα τοϋ χρυοοϋ κατά την άποψη
τοϋ κ. "Εμινγκερ, αποτελεί δευ-
τερεϋον πρόβλημα. Κατεβλήθη
προσπαθεία, ό ρόλος τοϋ χρυσοΰ
νά άντικατασταθή μέ τα είδικά
τραβηχτικά δικαιώματα, τα όποϊα
θά έχουν έν τούτοις μιά σταθερά
ίσοτιμία, έν σχέσει πρός τό χρυ-
σό. "Αρα τό κίτρινο μέταλλο θά
έΕακολουθή 6μεαα νά έπηρεάΖη
μέ την τρέχουσα τιμή τού, τα διε
θνή νομισματικά άποθέματα.
Έν τώ μεταΕύ, την περασμένη
έβδομάδσ τό δολλάριο έκλεισε
ατά χαμηλότερα καί πάλι έπίπε¬
δα έναντι τών νομισμάτων τής
Κοινής Άγοράς, άφ' ότου πρό δύ
ου περίπου έβδομάδων άρχισε νδ
έπαναλειτουργή τό ούοτημα Σου-
άπ. Ταυτόχρονα ή στερλίνα συνέ
χισε νά ύποτιμάται έναντι τών εύ
ρωπαίκών νομισμάτων μέ άποτέ¬
λεσμα, ή μέση σταθμική υποτιμή¬
ση τοϋ βρεταννικοϋ νομίσματος
έναντι τοϋ Δεκεμβριού τοϋ 1971
νά ύπολογιοθή σέ 17,40% έναντι
16,96 τής περασμένης Τρίτης.
Τό δολλάριο έφθασε ήδη τα 2,
30 δυτικογερμανικά μάρκα, όλλά
ή ίοχυρθποίηοη τοϋ γερμανικοϋ
νομίσματος όφείλεται κυρίως στή
στενότητα ρευστοϋ χρήματος στή
δυτικογερμανική κεφαλαιαγορά
παρά στήν άποδυνάμωση τοϋ δολ
λαρίου. Άποτέλεσμα, τό δυτικο-
γερμανικό μάρκο ευρέθη καί πά¬
λι στήν κορυφή τής περιορισμέ-
νης διακυμάνσεως τών συναλλα-
γμάτων τής Κοινής Άγοράς, ή δέ
δυτικογερμανική κυβέρνηση ήναγ
κάσθη νά παρέμβη γιά την ύπο-
στήριΕη τής έλβετικής κορώνας,
πού αποτελεί αυτή την στιγμή τό
χαλαρώτερο νόμισμα μεταΕύ έκεί
νων τα όποϊα ^υνιστοϋν την κοι·
νή διακύμανση.
Τό άμερικανικό ύπουργεϊο Οί¬
κονομικών άνακοίνωσε την περα¬
σμένη έβδομάδα, την θέση σέ έ-
φαρμογή τής τετάρτης φάσεως
τού έλέγχου τών τιμών οτ'ις Ή-
νωμένες Πολιτεϊς καθ' ήν οτιγμή
ύπάρχουν σοβαρές ένδείΕεις ότι
ή άμερικανική οίκονομία έπιτυγχά
νει την συγκροτήση τών τιμών σέ
ίκανοποιητικούς ρυθμούς.
ΈΕ ΰλλου, μετά άπό καθυστέ-
ρηση άρκετών μηνών, τό Κογ-
κρέοσο τών Ήνωμένων Πολιτει-
ών, ενέκρινε τό σχέδιο γιά τόν
άγωγό πετρελαίου άπό την Άλά-
οκα καΐ τό απέστειλε πρός τελι-
κή έγκριση στή Γερουσία. Ύποτί-
θεται δτι ό άγωγός αύτάς, τοϋ ό¬
ποίου ή κατασκευή θά έπιδοτηθή
άπό τό άμερικανικό Δημόσιο, θά
κοστίοη 3,5 δια. δολλάρια καί θά
φέρη τα φυσικά άέρια κα! πετρέ-
λαια τής Άλάσκας στά καταναλω
τικά κέντρα τών Ήνωμνέων Πο-
λιτειών.
Τα έπιτόκια στίς Ήνωμένες
βΑ ΕΙΣΑΧΉΟΤΝ 5.000 ΤΟΝ-
ΝΟΙ ΦΑΣΟΛΙΑ
Μέχρι 31η; Όκτωβρίοι· θά εί-
σαχθοϋν έκ τοΰ εξωτερικόν 5.000
τόννοι φασόλια_ Σχετική έγκρι
σις διά την χορήγησιν τών άπαι-
τουμένιον άδειών είσαγωγής τής
ώς ανθ) ποστόητος παρίσχέθη υπό
τοϋ ΰφνπουργοϋ Έθνικής Οίκονο¬
μίας επί θεμάτιυν εμπόριον.
| Κατά την έν ,λόγω απόφασιν,
ι ή πραθεσμι'α ΰποβολή; τών αιτή¬
σεων νπό τών ενδιαφερομένων εί
σαγωγέων όρίζεται μέχρι καί τής
31ης τρέα. μηνός.
5.000 ΜΑΘΗΤΑΙ ·
ΕΙΣ ΤΑΣ ΤΕΧΝΙΚΑΣ
ΣΧΟΛΛΣ ΤΟΥ ΟΑΕΔ
Είς 5.000 θά ανέλθη ό συνο-
■ λικός άριθμός των μαθητών-τεχνι
των ττού θά εΐσαχθούν ειρ τα Κέν
Ι τρο: κα'ι Άς Σχολάς Μαθη,τείας
' τού "Οργανισμόν Άπασχολήσεχος
'Εργοτηκού Δυναμικοΰ κατά τό
τηροσεχές σχολικόν έτος 1973—-
1974·. ΟΙ ϋΤΓΌψήφιοι τών σχολών
ττρέττει νά είναι ήλικίας 14—18
ίτών καΐ Μά εχουν όπτολυτήριοΜ
Δη,μοτΐικού Σχολείου. ΟΙ ένδιαψε
Ι ρόμενοι δύνανται νά όπτευθύνων-
| ταΐ είς τάς υπηρεσίας τού ΟΛΕΔ
ττάΐντως, τα απαιτούμεν^ δικοιο
λογητΐ'κά εΤκαι αίτηισις, πιστο-
ττοιητικόν γεννήσ·εως καΐ ττιστο
Πολιτεϊες άνήλθαν καθώς ή Φέρ-
στ Νασιοναλ Μπάνκ τού Σικάγου
άνακοίνωσε την περασμένη έβδο¬
μάδα δτι αύΕάνει τό προεΕοφλη-
τικό έπιτόκιο σέ 8,5%.
ΟΙ ΠΛΕΚΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΟΙ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΙΝ ΒΑΜ
«ΑΚΕΡΩΝ ΝΗΜΑΤΩΝ
Τα; άπι'ίψεις των διά την άντι-
ιιετώπισιν τής συνεχιζομρνη; έλ-
λείψείος δαμβακονημάτων {«έβα¬
λον χθές εί; τόν ύφυπονογόν Ε¬
θνική; Οίκονομίας (τομεϋς έμπο-
ρίον) κ Μπαλόπουλον αί διοική-
σει; τού Πανελλήνιον Συνδέσμου
ΠλεκτοόΊομηχάν'ον καί τοΰ Συν-
δέσιιον Πλεκτοδιομηχάνων Βορεί-
οΰ Έλλάδο:. Είς χθεσινάς δηλώ
σεις τού, $ξ άλλον, ό γενικός
νοα.μματεΰς τοΰ Συνδέσμου Βορ.
Ελλάδος κ. Χαραλαμπίδης, ετόνι¬
σεν δτι ή ίλλειψις θά σιΐνεχισβή
δ'ότι ή έπιδύτησις τών έπιτοκίων
αποτελεί μέγιστον κίνητρον διά
την νηιμθττουργίαν ττρός αύξησιν
των έξαγωγών^ σΐ'νέπειαν των 5-
ποίων αποτελεί ό άνεπαρκής άνε-
φοδιασμός τής έσωτεριχής άγο¬
ρά;. Προσέθεσεν ότι μοναδική λύ
σις τού ττρο6λή·ματος είναι ή ιοσ>
τάργησι; των ίπιτοκίιον ώς πρός
τα νήματα, όπότε θά μειο)3οΰν
αί έξαγωγαί τιον καί θά ίκανοποι-
ηθή ή ζήτησις των έξηρτημίνων
μονάδων, ο όμαλό; ρφοδιασμός
οποίων άττοτελεΤ ττρωταρχικήν
ανάγκην.
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΝΟ
ΜΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΡΟ-
ΣΑΡΜΟΓΕΣ
Εγνώσθη δτι τό Κεφαλαιο Ά
σφαλΐσεως Πιστώσεων (Κ.Α.Π.)
έπαυσ ε νά δέχεται αίτήοεις έ£α
γωγέων γιά την άσφάλιση τών έ-
Εαγωγών κατά τών κινδύνων έν
νομιομστικών όναπροσαρμογών.
Οί έΕαγωγεϊς, δμως, ύποστηρΙ-
Ζουν, δτι ή άσφάλιοη κατά τών
κινδύνων αυτών προβλέπεται υπό
τοϋ Ιδρυτικοϋ νόμου τοϋ όργανι-
ομοϋ, κα! προσθέτουν δτι είναι
άστοχη όποιαδήπθτε ενεργεια ά-
ναστολής της.
ΠΑ ΡΑΤΑΠΣ ΣΤΛΛΟΓΪΚΩΝ
ΣΤΜΒΑΣ2ΩΝ
Μέ αποφάσει; τού ίκρυπουργοΰ
Άπασχολήσεως, παρ,ετάθη επί 2μη
νόν ή ίσχΰ; των σνλογικών σνμ-
βάσεων εργασίας τοϋ Διοικητικόν
καί τεχνικόν προσωπικοΰ τής Α Ε.
ΑΣ ΠΑ, τών γεωτρυπανιστών τοΰ
υπουργείον Έθνικής Οίκονομίας
τομεύς Γριοργίας κ-αί τού προσω¬
πικού ίδιωτικοΰ δικαίου τοϋ υπουρ
γείον Έθνικής Οίκονομίας τομεύς
Γεωργίας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ Η ΕΠΙΔΟΤΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΝΑΥΛΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΥ-
ΚΟΛΥΝΣΙΝ ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ.-
Ό Πανελλήνιος Σύνδεσμος 'ΕΕα-
γωγέων δι' ύπομνήματός τού, τό
οποίον υπεβλήθη είς την όμάδα
έργοοίας μελέτης έΕαγωγικών
προβλημάτων, Ζητεί την εφαρμο¬
γήν τού άρθρου 6 τοϋ Ν.Δ. 226)
69, περί έπιδοτήσεως τών ναύ-
λων έΕαγωγίμων προϊόντων καΐ
κυρίως τών μεταλλευτικών τοιού¬
των.
Είς τό ύπόμνημα τονίΖεται δτι,
λόγω τών ύψηλών ναύλων είς σει
ράν Έλληνικών προϊόντων δημι-
ουργοϋται προβλήματα όΕαγωγής
αυτών. Έν τούτοις, προστίθεται,
ή έΕαγωγή αυτών θά ηδύνατο νά
ενισχυθή νομοτύπως έναντι τής
ΓΚΑΤΤ καί άποδοτικών έναντι τοϋ
διεθνοϋς άπηνοϋς άνταγωνισμοϋ,
μέ μικράν δαπάνην διά τό Κρά·
τος, μέσω τής έπιδοτήσεως τών
ναύλων.
ΑΝ&ΠΓΥΞΙΣ ΚΑΙ Ο.Ο.Σ.Α.
Συμφώνως πρός την τακτικήν
έΕαμηνιαίαν έπισκόπησιν τοϋ ΟΟ
ΣΑ, ό ρυθμός άνοπτύΕεως, κατά
τό τρέχον έτος, είς τάς χώρας -
μέλη τοΰ έν λόγω Όργανισμοΰ,
χαρακτηρίΖεται «σχεδόν 6νευ προ
ηγουμένου», άνερχομένου είς 7 -
1 7,5%. Αί δέ προθλέψεις διά την
αύξησιν τοϋ άκαθαρίατου έθνικού
' προϊόντος, διά τάς μεγαλειτέρας
χώρας - μέλη τοϋ ΟΟΣΑ, διά τό
τρέχον έτος, θά είναι: Ίαπωνία
13,5%, Ήνωμ. Πολιτειαι - Κανα-
δάς 7,25%, Δυτική Γερμανία -
Αγγλία 6,25%, Γαλλία 6% καί Ι¬
ταλία 4,5%.
Δέον νά σημειωθή, ότι οί ύψη
λοί ρυθμοί άναπτύΕεως, άπό τοϋ
δευτέρου ήμίοεος τού 1972, διέ-
ψευσαν αίσθητώς τάς γενομένας
πρό έτους προβλέψεις, είναι δέ οί
ύψηλότεροι έπιτευχθέντες,, άπό τα
πρώτα έτη τής ΙΟετίας τοϋ 1950.
"Αν καΐ οί ρυθμοί άναπτύΕεως
— τονίΖεται έν συνεχεία είς την
έπισκόπησιν — θά έΕακολουθήσουν
τόν αύΕητικόν ρυθμόν των είς τάς
περισσοτέρας χώρας - μέλη τού
ΟΟΣΑ καί κατά τό επόμενον έ¬
τος, έν τούτοις ή άνοδός των προ-
βλέπεται δτι θά έπιβραδυνθή κα¬
Ι τα τα τέλος τοϋ τρέχοντος έτους.
Ούτω, κατά τό πρώτον δμηνον
τοϋ 1974. άναμένεται πτώσις τοϋ
ρυθμοϋ άναπτύΕεως έν Ίαπωνία
είς 10,5%, έναντι 13,5% τοϋ 1973.
Είς Γαλλίαν, προβλέπεται ότι ό
ρυθμός άναπτύΕεως θά είναι 6%,
είς Καναδάν, Ιταλίαν καί Δυτι¬
κήν Γερμανίαν 5,5% καί είς ΗΠΑ
καί ΒρεταννΙαν 4,5%.
Ή έπισκόπησις τού ΟΟΣΑ α¬
ναφερομένη είς τούς παράγοντος,
οΐτινες·, συνετέλεσαν είς τούς ύ-
ψηλούς αύτούς ρυθμούς άναπτύ¬
Εεως, θεωρεϊ ότι ή σημειωθεϊσσ
χαλάρωσις τών ρυθμών άναπτύΕε-
| ως κατά τό 1971. ιδίως κατά τό
τέλος αύτοϋ, απετέλεσε την κυ¬
ρίαν προωθητικήν αιτίαν, λόγω
τής ηύΕημένης διεθνώς ένεογού
Ζητήσεως, μιάς νέας Ισχυράς ά¬
νόδου τών ρυθμών αυτών.
Τέλος, προστίθεται, δτι αί εϋοί-
ωνοι προοπτικαί διά μίαν έτι πε¬
ραιτέρω άνόπτυΕιν τής οίκονομι-
κής δραστηριότητος είς τάς χώ¬
ρας — μέλη τοϋ ΟΟΣΑ καί κα¬
τά την μετά τό 1974 διετίαν, θά
έΕαρτηθοϋν άπό την άναμενομένην
έΕισορρόπησιν τής διεθνοϋς νομι-
σματικής άγοράς, ήτις θά επιτρέ¬
ψη την άνάπτυΕιν τοϋ διεθνοϋς έμ
πορίου καί τών συναλλαγών γενι-
ι κώς.
Ή Ελληνικοτης τής ναυτιλίικ
Χρήζουν ιδιαιτέρας προσοχής,
έκ μέρους τής Κυβερνήσεως, τα
δσα είοπγεϊται, ή "Ενωσις Έλλή-
νων Έφοπλιστών, δι" έγγράφου
της αποσταλέντος πρός τό Υπουρ¬
γείον Έμπορικής Ναυτικής — Με-
ταφορών καί Έπικοινωνιών, ώς
πρός την προστασίαν τής Έλληνο
κτήτου ναυτιλίας, έκ τής είσβολής
είς αυτήν ξένων συμφερόντων,
συναγωνιίομένων, έν συνεχεία, έκ
των ένδον, την Ελληνικήν ναυτι-
λιακήν δραοταριοτητα.
Ό επιβαλλομένας — τονίζεται
είς τό ανωτέρω έγγραφον — ε-
λεγχος τής Έλληνικότητος των
ουμφερόντων, δέον νά έπεκτεϊνε-
ται είς βάθος, δταν δέν πρόκει-
ται περί των γνωοτών, Έλληνι-
κών εκ παοαδόσεως, ναυτιλιακών
κύκλων. Αντιθέτως, ό έλεγχος
δέον νώ καδίσταται ούσιαστικός,
δταν υπάρχη παρά τού Ύπουργεί-
ου άμφιβολία περ'ι τής Έλληνικό-
τητος».
Ειδικώτερον, ή "Ενωσις Έλλή-
νων Έφοπλιστών, ύποδεικνύει. δ-
τι, προκειμένου περί έλέγχου τής
εθνικότητος των συμφερόντων,
διά την υπογραφήν συμβάσεως
άσφαλίσεως πληρώματος είς τό
Ναυτικόν Άπομαχικόν Ταμείον
^IΜΑΤ), δέον νά καταργηθή ό δι-
πλοϋς έλεγχος, υπό τού Ύπουρ-
γεΐου καϊ τού ΝΑΤ, ό οποίος άπα-
σχάλησιν καΐ καθυστέρησιν μόνον
προκαλεϊ, δοθέντος ότι τό ΝΑΤ
είναι, έκ τής κειμένης νομοθεσϊ-
ας, αρμόδιον νά ασκή τοιούτον έ¬
λεγχον διά των ύπηρεσιών τού
καί τοΰ ΔΣ αυτού, είς τό οποίον
μετέχουν καϊ έκπρόσωποι των έ¬
φοπλιστών καί τής Πανελληνίου
Ναυτικής Όμοοπονδίας (ΠΝΟ).
'ΕπΙσης, γίνεται εισήγησις ό¬
πως παρασχεθή ή εύχέρεια αντι¬
καταστάσεώς των δικαιολογητικών,
των άφορώντων είς τό καταστα¬
τικόν καί την 6ε6αίωσιν τής προ-
Εενικής 'Αρχής, είτε ή πλοιοκτη-
σία άνήκει είς άλλοδαπήν εταιρεί¬
αν,, είτε είς ήμεδαπόν νομικόν
πρότυπον, διά συμβολαιογραφικής
πράξεως, δι" ής νά βεβαιοϋνται
δηλώοεις απάντων των αποτελούν¬
των τό Δ.Σ. τής πλοιοκτησίας,
περί υπάρξεως εταιρείαι, περί
των προσώπων των αποτελούντων
τό ΔΣ αυτής, μετά πλήρων στοι-
χεΐων, ώς καί τού έξ αυτών δε-
σμεύοντος την εταιρείαν διά τής
ϋπογραφής τού, όστις δέον νά
είναι "Ελλην ύπήκοος, ύπογράφων,
περ'ι των ανωτέρω, καί ιδίαν δή¬
λωσιν ή βεβαίωσιν (Ν.Δ. 105)
1969).
Τέλος, ή εισήγησις τής ΕΕΕ,
άφοϋ τονίΖει δτι έχει τεθή ήδη
ύπ' όψει τού 'Υπουργείου ή έπιθυ-
μία τού Έλληνικοϋ έφοπλισμοϋ, ό¬
πως άνασταλή τελείως ή είσροή
πλοίων Εένων συμφερόντων είς
τό "Ελληνικόν "Εμπορικόν Ναυτι¬
κόν, έπισημαίνει ότι τα ληφθησό-
μενα μέτρα δέν πρέπει νά προκα-
λοϋν δυσχερείας είς τόν παραδο-
σιακόν έφοπλισμόν, οϋτε καί νά
έμποδίΖουν την εξέλιξιν των νέων
έφοπλιστών, οΐτινες, δι" ύγιών οί-
κονομικών συνδυασμών, έπιθυμοΰν
νά εισέλθουν είς τόν στίβον των
θαλασσίων μεταφορών.
ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ - ΧΟΡΗΓΉΣΕΩΣ
"Εδημοσιεύθησαν είς τό ύπ' αρι¬
θμόν 155 φύλλον τής 26ης Ιου¬
λίου 1973 τής «Εφημερίδος τής
Κυβερνήσεως» αί άποφάσεις τής
Νομιοματικής Έπιτροπής διά των
οποίων καθωρίσθησαν ηύξημένα έ-
πιτόκια καταθέσεων καί χορηγήσε-
ων.
ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ .
ΧΡΙΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ
"Εδημοσιεύθη είς την "Εφημερί¬
δα τής Κυβερνήσεως ή απόφασις
τής Νομισματικής "Επιτροπής, διά
τής οποίας θεσπίΖονται είδικά μέ¬
τρα χρηματοδοτήσεως τής βιοτε-
χνίας.
Τα ανωτέρω μέτρα άναφέρονται,
ώς γνωστόν, είς την εγγύησιν τοΰ
Δημοσίου επί των έκ των εΐδι-
κών κεφαλαίων χορηγουμένων υ¬
πό των εμπορικήν Τραπε2ών δα-
νείων πρός την βιοτεχνίαν.
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΣΥΝ ΑΛΛΑΓΜΑ
Αί είς ελεύθερον συνάλλαγμα
καταθέσεις των είς τό εξωτερι¬
κόν εργαζομένων Έλλήνων καί
των είς ποντοπόρα πλοϊα ύπηρε-
τούντων ναυτικών μας, εσημείω¬
σαν τόν "Απρίλιον 1973, νέαν
σηματικήν καθαράν αύξησιν 10.
000.000 δολλ.
Κατόπιν καί τής νέας αυτής
αυξήσεως, τό συνολικόν υπόλοι¬
πον των καταθέσεων τής κατηγο-
ρίας αυτής, άνήλθε την 30ήν "Α¬
πριλίου 1973, είς 234.051.000
δολλ., έναντι 1Ο4.7Ο6.ΟΟΟ δολλ.
τής άντιστοίχου περυαινής ήμε-
ρομηνίας, σημειωθείσης ούτω κα-
θαράς αυξήσεως, κατά 129344.
000 δολ. ή 123,5%.
ΕΞΗΡΕΘΗΣΑΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΙΜΩΝ
Τα κατεψυγμένα όπωρολαχανικά
καί τα εϊδη τα προσφερόμενα διά
δημοπρασιών είς τόν Αύτόνομον
Σταφιδικον "Οργανισμόν, έξηρέθη-
σαν άπό 23ης τρέχοντος μηνός
τής διαδικασίαν τού Ν.Δ. Θ18)
1971 περ'ι έλέγχου των τιμών.
Τούτο σημαίνει ότι, διά τυχόν ά-
ναπροσαρμογήν των τιμών των εί-
δών αυτών, δέν άπαιτεϊται προη-
γουμένη έγκρισις τής Έπιτροπής
Τιμών.
Είς την σχετικήν απόφασιν τού
ύπουργείου "Εθνικής Οίκονομίας
(τομεύς έμπορίου) άναφέρεται, ό¬
τι τα ανωτέρω ειδή, έξαιρούμενα
εφεξής των διατάξεων τού Ν.Δ.
918)71, ώς τούτο ετροποποιήθη
καί συνεπληρώθη μεταγενεστέρως,
νοούνται ανεξαρτήτως προελεύσε¬
ως έσωτερικοϋ ή έξωτερικοϋ.
σθρ σθρ σθρ σθρδ σθρδ σθρ σθτα
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ΗΚΥΡΏΘΗ διά τής ύπ' άριθμ.
2491)1973 αποφάσεως τής όλο-
μελεΐας τοϋ Συμβουλίου τής "Επι
κρατείος, διά παράβασιν ούσιώ-
δούς διαδικαστικού τύπου, τό βα
σιλικόν διάταγμα 74β τής 30ής
Νοεμβριού 1971, διά τοϋ όποίου
είχον κυρωθή τροποποιήσεις τοϋ
όργανισμοΰ τής 'Εθνικής Τραπέ-
Ζης τής "Ελλάδος.
Σχετικήν αίτησιν άκυρώσεως
είχε καταθέσει ό σύλλογος των
ύπαλλήλων τής Τραπέζης, προσ-
βάλλων τό διάταγμα κατά τάς δι
ατάξεις τού τάς άφορώσας είς
την πρόσληιμιν προσωπικού επί
συμβάσει. Παρέμβασις είς την δί¬
κην τής ιδίας τής Τραπέζης, υ¬
πέρ τοϋ κύρους τοϋ διατάγματος,
απερρίφθη.
Ή παράδοσις τοϋ ούσιώδους
διαδικαστικού τύπου συνίστατο
είς ότι τό άκυρωθέν διάταγμα ε¬
ξεδόθη καί δημοσιευθή χωρϊς νά
υποβληθή έκ νέου είς την κατά
τό Σύνταγμα επεξεργασίαν τοϋ
Συμβουλίου τής "Επικρατείας, καί
τοι, έν συνεχεία προηγηθείσης έ-
πεξεργασίας, υπέστη άναμόρφω-
σιν είς πλείστ ασημεϊα τού.
ΗΚΥΡΩΘΗ ωσαύτως διά τής
ύπ" αριθμόν 2631)1973 άποφάσε
ως τοϋ δικαστηρίου ή άπό 3ης
Δεκεμβριού 1970 πράξις τοϋ προ
Ισταμένου τής υπηρεσίας οίκισμοϋ
τοϋ ύπουργείου Δημοοίων "Ερ¬
γων, έπικυρώσασα πράξιν τοϋ γρα
φείου πολεοδομίας "Αθηνών, διά
τής οποίας είχον τακτοποιηθή οϊ-
κόπεδα είς την "Αγίαν Παρασκευ
ήν παρά την διασταύρωοιν των ό
δών Ναυαρίνου καί Πάρου.
Τό δικαστήριον ήκύρωσε την
πράξιν, διότι αυτή υπεγράφη υπό
τού ώς άνω προϊσταμένου, άντί
τοϋ ύπουργοϋ Δημοσίων "Εργων,
δεδομένου ότι, ώς εδέχθη, πρά-
ξεις τακτοποιήσεως οίκοπέδων
κειμένων έντός τής περιφερείας
τής τέως διοικήσεως πρωτευού¬
σης ύπόκεινται είς έγκρισιν μό¬
νον παρά τοΰ ύπουργοϋ τούτου.
Άναρμοδίως δέ — διευκρινίζεται
είς την άκυρωτικήν απόφασιν —
έπιλαμβάνεται ταύτης είτε αύτε-
παγγέλτως είτε κατόπιν ένστάσε-
ως των ενδιαφερομένων, πρός
έπικύρωσιν, αναθεώρησιν ή ακύ¬
ρωσιν, ό προϊστάμενος τής υπη¬
ρεσίας οίκισμοϋ τοϋ ύπουργείου
Δημοσίων έργων.
Λ ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ διά τής ύπ' άρ.
2445)1973 αποφάσεως τοϋ αύ-
τοϋ δικαστηρίου αίτησις άκυρώσε
ως, άσκηθεϊσα υπό τοΰ Συνδέ-
σμοι* Πρατηριούχων Σιγαρέττων
"Αθηνών, Πειραιώς κα'ι Θεσσαλο¬
νίκης κατά τής άπό 7ης Όκτω-
βρίου 1971 πράξεως τοϋ άναπλη
ρωτοϋ ύπουργοϋ 'Εθνικής Οίκονο
μίας. διά τής οποίας καθωρίσθη¬
σαν τα κατώτατα όρια μισθών των
ύπαλλήλων πρατηρίων χονδρικής
πωλήσεως σιγαρέττων ολοκλήρου
τής χώρας.
Παρέμβασις, την όποιαν ήσκη-
σεν υπέρ τοϋ κύρους τής ϋπουρ-
γικής πράξεως ό Σύλλογος Ύ¬
παλλήλων Πρατηρίων Χονδρικής
Πωλήσεως Σιγαρέττων "Αθηνών
— Πειραιώς εγένετο, διά τής αυ¬
τής άπορριπτικής αποφάσεως, δέ
κτή.
•••••••••••••••••••••••••■••••••β···································
Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΝ! ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΝ
Παρ' δλα τα ληφθέντα, σχε-
δόν, άπό διετίας, άλλ' ιδίως εφέ¬
τος «συντονισμένα» μέτρα. πρός
μείοισιν τής ο'ικοδομικής δραστηριό
τητος —«ν τώ πλαισίω των κυ¬
βερνητικήν μ·ετρων διά την περι-
στολήν τής ρευστότητος—■ έν ού¬
τοι ς, αυτή, συμφώνως πρός τα δι
αμορφωθέντα στοιχείον έμφανίζει
&νοδ.ον, κατά την διάρκειαν τοΰ
πρώτου 4μήνου, είς όλας τάς περι
οχάς τής χο>ρας, έν συγκρ(σει
πρός τό αντίστοιχον 4μηνον τού
παρελθόντος έ'τους.
Ιδιαιτέρως ηΰξημένη έ,μφανιζε
ται ή οίκοδομική δραστηριότης,
κατά. τό ανωτέρω 4μηνον, είς
Κρήτην, μέ ποσοστόν 133,7%, έ¬
ναντι τοΰ περυσινοϋ, ώς καί είς
ττνν περιοχήν Άττικής, συμπεριλαμ
Λανομένου κ α» τοΰ Διαμερισματος
Πειραιώς, μέ ποσοστόν 89,9%.
ΆναλυτικώτΕρον, ή σημειωθεΐ-
σα είς ποοαστά αύξησις είς τάς
διαφόρους περιοχάς τής χώρας
■—πάντοτε κατά τό πρώτον έφεη
νόν τετράμηνον— έχει ώς άκολού
βως:
Νομός Άττικής 01,2%, Στε
θεά Ελλάς - Είίδαια 41,1%, ΙΙελο
«όνντκτος 89,9%( Ίόνιοι Νήσοι
!),1% Ήπειρος 48,1% Θεσσαλία
29,8%, Μακεδονία 10,3% «εσοα-
λονίκη 22,1% ωράκη 34,4% Νήσοι
Λίγαίου 55'9% καί Κρήτη 133,7%.
Έξ δλλου, αύξησις κατα ποσο-
ητόν μεγαλειτέρον τοΰ 100% έμ-
ορανΐζεται είς τούς νομούς: Άχαί
αΰ κατά 168,3%, έναντι τοϋ πεου
σινοΰ πρώτου 4μήνου, Ηρακλείου
155,7% Χανίων 137,5% Κορινθίας
122,6%.
Αντιθέτως, μΠωσις παρετηρή¬
θη είς την Κέρκυραν κατά 11,9%
»ιΙ είς την Μεσσηνίαν κατά 15.
1%.
Πιστεί>εται, πάντως, δτν τα τε¬
λευταίως ληφθέντα μέτρα, πρός
περιστολήν τής ο'ικοδομικής δρα¬
στηριότητος, θά έμφανίσουν την ε¬
πίδρασιν των κατά. τό δεύτερον
χαί τρίτον τρίμηνον τοΰ 1973.
Έξ άλλον, άπό τό μόλις κυκλο
φορησαν, μέ μεγάλην καθυστϊρη-
<7ΐν, Δελτίον τοΰ Ιανουάριον τρέ¬ χοντος Ετους τής Ε.Σ.Τ,Ε., προ- κΰπτει, δτι. ή άίία των σνναλλαγών επί άκινήτων ηυξήθη κατά τό 10 μηνον τού 1972, έναντι τοϋ ΙΟμή- νου τοΰ 1971, κατά 50% περίπου. Δέον. πάντως, νά σημειωθή, ότι οημαντικόν τμήμα τής αυξήσεως των συναλλαγών κατά τό 1972, δφει'λεται είς την ανοδον των τι- αών. Ένδξΐκτικώς άναφέρετω, ό¬ τι, κατά τό ώς άνω Ιθμηνον τοϋ 1972, μετεβιβάσθησαν είς Ίονί- ους Νήσους 764 οίκόπεΐδα άξίας 321,1 έκατ. δρχ., έναντι 465 οίκο- -τέδων συνολικής άξίας 34,4 έκατ. δρχ. Τουτο σημαίνει, δτι ή μέση τιμή κατά μεταβιβικτθέν οικόπε¬ δον ηυξήθη άπό 73.600 δρχ. τώ 1971, είς 420.000 δρχ., τώ 1972. ΣΧΟΛΗ ΚΡΕΑΤΟΣ ΑΝ ΕΙΣ ΛΑΜΙ- Άπό τοϋ προσεχούς Σεπτεμ- βρίου θά αρχίση νά λειτουργή είς Λαμίαν Σχολή Κρέατος, σκοπός τής οποίας είναι νά συμθάλη είς την έπιμόρφωαιν απάντων των τε χνιτών κρέατος (κρεοπωλών, έκ- δοδοσφαγέων κλπ.) καί τόν έκ- συγχρονισμόν τής έμπορίας των των κρεάτων είς την χώραν μας. Οϊ επιθυμούντες νά παρακολου θήσουν ένα των ανωτέρω τριών κύκλων έκπαιδεύσεως όφείλουν νά ύποβάλουν εγκαίρως σχετικήν αίτησιν είς την Σχολήν Λαμίας. Πληροφορίαι δίδονται άπό τόν ·κ>
μέα Γεωργίας (Άχαρνών 2, Γ"
δροφος, γραφ. 523, τηλ. 3291.
338).
ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΚΡΑΤΙΚΟΝ
ΣΟΠΕΞΛΑΙΩΝ
Κρατιικά σογιϋλαια θά διατΐβεν
ται είς τας χονδρειμττορΐικάς έτπ-
χειρήσεις έλαιων ττρός διοχέτευ¬
σιν των ε,ίς την κατανάλωοΊν. Η
τιιμή διαθέσεως ωρίσθη είς Τ 6,50
δρσχ. το κιλον ττλέον χσρτοσή'μον.
Σχετικήν ότττόφοοσιν ύττέγροψίν
ό ιόψίπτοκρΎΟς 'Εμττοριου κ. Μιχ
Μπαλόϊττουλος, δηιμοσιεύετοι δί
αυτή ε,[ ςτήν Εφημερίδα, τής Κ»
δερνήσεως (άο. 855, τ. Β' 24-
7-1973).
Τό ' πρόβλημα τής ελλείψεως
νημάτων καΐ βάμβακος, είς την
εσωτερικήν αγοράν, παραμένει δ-
λυτον άπό μακροϋ, διατηρεί δέ
όλην τού την όξύτητα, μετά άπό
μακράν περίοδον άμβλήτητος. Λύ
σις τοϋ προβλήματος αυτού δέν
είναι δυνατή, παρά μόνον διά τής
άποφασιστικής παρεμβάσεως των
αρμοδίων διοικητικών ύπηρεσιών.
Την άποψιν αυτήν διετύπωσε ό
γενικάς γραμματεύς τοϋ Συνδέ-
σμου Βιομηχάνων Βιοτεχνιον Πλε
κτικής Βορείου Ελλάδος κ. Γ.
Χαραλαμπίδης, ό οποίος αφίκετο
ενταύθα διά νά μετάσχη συσκέψε
ως μέ θέμα τό Ενιαίον Πρόγραμ
μα Κρατικών Προμηθειών. Άνέφε
ρεν έπίσης ότι ωρισμέναι νημα-
τουργικαΐ έξαγωγικαί βιομηχανί-
αι, αί οποίαι ανέλαβον έναντι της
Ενώσεως Βιομηχάνων Βαμβακου
ργών Ελλάδος όπως παραδίδουν
τό 70% τής είς νήματα παραγω-
γής των είς την εσωτερικήν αγο¬
ράν, άκολουθοϋν παρελκυστικήν
τακτικήν, καί ότι διαθέτουν είς
τάς έξηρτημένας μονάδας 6αι6α
κονήματα κακής ποιότητος καί
είς τιμάς ανωτέρας καί των έξα-
γωγικών τοιούτων. Ή διοίκησις
τοϋ συλλογικοϋ φορέως τής βαμ-
Λίαν ευνοικαί υπήρξαν καί κα¬
τά τό πεντάμηνον ΊανουαρΙου —
Μαΐου τού τρέχοντος έτους αί
έξελίξεις είς τό ίσοζύγιον πληρω
μών τής χώρας. Ή αύξησις των
έξαγωγών κατά 38% των είσαγω
γών κεφαλαιουχικών αγαθών κα¬
τά 60,6% ,ή συνέχισις τής ραγ-
δαίας άνόδου των είς συνάλλα-
γμα καταθέσεων καί ή περαιτέρω
αύξησις τού συναλλαγμτικοϋ άπο-
θέματος είς τό επίπεδον τοΰ 1.
090.6 έκατ. δολλ. άποτελουν τα
Ι κύρια χαρακτηριστικά τής ένθαρ-
ρυντικής πορείας τοϋ ϊσοζυγίου
πληρωμών. Προσέτι, α! έξελίξεις
αύται πιστοποιοϋν ότι, παρά την
γενικήν διεθνή άναταραχήν καί
τα έξ αυτής δημιουργούμενα καί
διά την χώραν μας προβλήματα,
ή ανάπτυξις τής έλληνικής οίκονο
μίας συνεχίζεται υπό καθεστώς
άσφαλοϋς έξωτερικής ϊσορροπΙ-
ας.
"Αναλυτικώτερον, αί οημειωθεϊ
οαι κατά τό δμηνον Ίανουαρίου
— Μαΐου 1973 κυριώτεροι έξελί¬
ξεις είς τό ίσοΖύγιον πληρωμών
τής Χώρας, έχουν ώς ακολού¬
θως:
1. Αί έξαγωγαί άνήλθον είς
462.7 έκατ. δολλ., ήτοι εσημείω¬
σαν, έναντι τοϋ 1972. ραγδαίαν
άνοδον κύτά 38% οφειλομένην
εις την αύξησιν των έξαγωγών ό
λων των κατηγοριών έξαγωγίμων
προϊόντων καί συγκεκριμένως:
των γεωργικών — κτηνοτροφι-
κών καί άλιευτικών κατά 26%
των όρυκτών καί μεταλλευμάτων
κατά 16.5% καί των ποοϊόντων
μεταποιήσεως κατά 52.2%.
Έκ των προϊόντων τής μετα-
ποιήσεως, ιδιαιτέρως έπισημαΐνε-
ται ή έξαγωγική έπίδοσις των
προϊόντων των γεωργικών βιομη-
χανιών (αύξησις 40,9%). κλωστο
ϋφαντουργικών (87,1%), χημικών
— Φαρμακευτικών (30%), εδών
έκ μετάλλου (57,91%), ύποδημά-
των καί είδών έκ δέρματος (102.
5%) καί είδών λαϊκής τέχνης
(85,2%).
2. Αί είσαγωγαί (πληρωμαί καί
έμπορικα) πιστώσεις) άνήλθον είς
1.361.9 έκατ. δολλ. ήτοι σημεί-
ωσαν έναντι τοϋ ίδίου 5μήνου
τοϋ 1972, αύξησιν κατά 51,9%.
Δέον νά σημειωθή δτι είς την
οόν κατά 77,3% ύψηλότερον τοϋ εξής:
Η νομιοματική άναταραχη
Συμ{Γΐί)νως πρός διεξαχθεϊσαν,
είσρεύσαντος κατά τό αύτό 5μη- ' 5,5 έ,<αιτ. δρχ. διά την άνέ- πρό τίνων έδδομάδων, εύρεϊαν ε- ' γερσιν κτιρίων των κένιτρων +ια- ρευναν υπό έγκύρου Εύοωπαικης^ θηιτίείας είς ιέτταιρχκακάς -ττ,όλί,ις,' οϊκονομικής έπιθεωοήσείος, ^ επί νόν τοϋ 1Ο7?. 5. Τελικόν άποτέλεσμα των ώς 6νω έξελίξεων είς τάς εξωτερι¬ κάς συναλλαγάς τής Χώρας, ύπήρ 23,5 έκατ. δραχ· διά την χορήγη¬ σιν δανείον στεγάσεως είς έρτγα- τούτταίΜλΓνλοι/ς, 5^51 έκατ. δραχ. ξεν ή περαιτέρω ενίσχυσις τοϋ διά την άνέτγειρσΊν έριγατικών κα- συναλλαγματικοΰ άποθέματος τής ' τοικ'ΐων. 203.000 δραιχ. διά την Χώρας, τό οποίον άνήλθε, κατά την 31 ην Μαίου 1973, είς 1.090, 6 έκατ. δολλ. έναντι 689,1 έκατ. δολλ. κατά την ιδίαν ήμερομηνί- αν τοϋ 1972" ι λειτουργίαν των Κέντρον Εργα¬ ζόμεναι; Κοριτσιο0 καί Νεότητος, 451.000 δραχ. διιά την ττροικοδό- τησιν 82 έργαζαμόνχον 'Ελληνί- δων, 313.ΟΟΟ δραχ. διά τό ΐττρό- Δι' άτΓοφάσ'εοΛ/ τής Διαιιτησίας ή διά σιΛλογικών συμιβάσετον ερ¬ γασίας έχορηγήθησαν αύξήσεις τής νομισματικής κρίσεως καί τής θέσεο,ς τοϋ δαλλαρίου, χά τς>ία τε-
ταρτ« των έρωττ)θέντων Εύρωπαί
ο>ν έιιπριρογνωμόνιον σι·νρφο>ν ή¬
σαν, επί των άκολούθοιν «ημει-
ων:
Ι) Ή έκ των ενόντων άναδιοο
γάνωσις τοϋ διεθνοΰς νομισμΐ/τι-
κοϋ σιστημ{ΐτος, άμέσο>ς μετά την
μεγάλην κρίσιν τηϋ παρελθόντος
Υΐ>οομ.μα ψυχαγωγίϋος των έργατο- Φίβοουαρίου —ττ]ς οποίας τα κΰ-
ύττοολΐλήλων, 419.ΟΟΟ δραχ. ύττέρ οια στοιχεια είναι ή δευτέρα έν-
όργανώσεων καί κοινωνΐικών σκο- τος Ιόθημέρου ΰνποτίμησις τοΰ δολ
ττών, 191.000 δραχ. διά τό πρό-
γραμμα άνεγ'έιρσ·£ως κτιρίων ττ.ρος
είς τάς άττοδοχάς 22 κλάδων ερ-} στέγαισιν των εργατικήν όργανώ-
γαζοιμένον, «ατά τόν τταΐρελθόντα
μήνα 'ούνιον.
Κατά τόν ίδιον .μήνα δΊετέθη,
ττοσόν 34 έικατ. δρχ. ύττέρ των
εργαζομένων κατανεμάμενον ώς
Τα ώς αιω στο'χεία περιλαμ-
6άνοντα·ι είς την ιμηνιαίαν εκθε-
σ,ν πεττραγμίΓ/ων τοθ ταμέοις Ά-
ττασχολήισεως.
"Η καταβληθεϊσα υπό τού κα- | Τα ανωτέρω άναφέρονται είς
πνεμπορίου είς τούς παραγωγούς τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον Στατι-
γενική μέση τιμή διά τα άνατο- οτικόν Δελτίον τής Καπνεμπορι-
λικά καπνά εσοδείας 1972 ήτο ά- κης Όμοσπονδίας τής Ελλάδος
νωτέρα τής άντιστοίχου τιμής τής καί έπιβεβαιώνουν την ίδιόΖουοαν
εσοδείας 1971 κατά 43,7%. Μέγα- συμβολήν τοϋ καπνοϋ είς τό Ισο-
λύτεραι τού γενικοϋ μέοου ορου Ζύγιον τοϋ έξωτερικοϋ έμπορίου
αύξήσεις (μέχρι 71%) εσημειώθη- ι καί την οίκονομίαν τής Ελλάδος,
σαν είς τάς ποικιλίας Μπασμα, γενικώτερον.
Μυρ. Σμύρνης Θήβών, Καμπά
Κουλάκ Θεσσαλίας, Ζιχνομυρωδά-
τα καί Μαϋρα έξαγώγιμα Θεσσαλί¬
ας. Ανάλογον αύξησιν εσημείω¬
σε καί τό συνολικόν ακαθόριστον
είσόδημα των παραγωγόν.
"Εληξαν ωσαύτως αί άγοραί
των καπνών έσωτερικής κατανα¬
λώσεως τής εσοδείας 1972, άπορ-
ΑΤΞΑΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΟΡ1ΆΝΙ-
ΚΑΙ ΘΕΣ ΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΦΟ
ΡΟΛΟΠΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΛ
Διά Νοαοθετικοϋ Διατάγματοις
βακουργίας, παρά την καλήν διά¬
θεσιν πού επιδεικνύει, ετόνισεν
έν συνεχεία, δέν έχει την δυνατό
τητα νά εξασφαλίση τόν ομαλόν
άνεφοδιασμόν τής έσωτερικής ά-
γορας διά βαμβακερών νημάτων.
'Επομένως, κατέληξε, μόνον διά
συγκεκριμένον μέτρων των άρ-
χών είναι δυνατή ή όριστική ίκα-
νοποίησις τοϋ αίτήματος των έξ-
ηρτημένων μονάδων τής βαμβα-
κουργΐας, αί οποίαι άντιμετωπί-
Ζουν κίνδυνον διακοπής τής λει-
τουργΐας των.
— Αί πολύπλοκοι διαδικασίαι
διεξαγωγής των μειοδοτικών δια-
γωνισμών υπό τής "Υπηρεσίας
Κρατικών Προμηθειών καί ή κα¬
θυστέρησις τής έξοφλήσεως των
σχετικών τιμολογίων των προμη-
θευτών, άποτελοϋν τόν δασικδν
λόγον τής άπροθυμίας των φορέ-
ων τής κλωστοϋφαντουργίας καί
πλεκτικής, νά προσέρχωνται ίΐς
τούς προκηρυοσομένους διαγωνι-
σμούς. Τουτο είναι τό συμπέρα-
σμα τής συσκέψεως των εκπρο¬
σωπών των ώς άνω κλάδων τής
οποίας μετέσχε καί ό γενικός δι-
ευθυντής τοϋ επί θεμάτων έμπο¬
ρίου, ύφυπουργός " Εθνικής Οίκο¬
νομίας κ. Βαρθολωμαϊος.
αίοθητήν ταύτην αϋξηοιν των εί-
σαγωγών δέν συνετέλεσεν ή δνο
δος των είααχθέντων βιομηχανι-
κών εϊδών καταναλώσεως (ή ά-
ξία των οποίων ηυξήθη μόνον κα¬
τά 32,6%), άλλά ή ταχυτέρα δ-
νοδος των εϊσαγωγών κεφαλαιου
χικοϋ έξοπλισμοΰ, πρώτων βιομη-
χανικών ύλών καί άργοϋ πετρε-
λαΐου. Πράγματι, ή άξία των έν
λόγω αγαθών ανήλθεν είς 758 έ¬
κατ. δολλ., ήτοι έκάλυψε τό 55.
7% των συνολικών εισαγωγήν
τής Χώρας.
Ειδικώτερον, α! είσαγωγαί κε·
φαλαιουχικοϋ έξοπλισμοΰ άνήλ¬
θον είς 420 έκατ. δολλ., ήτοι έ
σημείωσαν αύξησιν κατά 60,6%,
γεγονός τό οποίον είναι ενδει¬
κτικόν τής συνεχοΰς άνόδου τής
έπενδυτικής δραστηριότητος είς
την Χώραν.
3. Αί ε'ισπράξεις έξ άδήλων πό
ρων, έμφανίοασαι άξιόλογον αύ¬
ξησιν (κατά 32,6%) άνήλθον είς
718,4 οκατ. δολλ., έναντι 541,7
έκατ. δολλ. τοϋ άντιστοίχου 5μή-
νου τοΰ 1972. Αναλυτικώτερον,
είς τάς κυριωτέρας κατηγορίας
άδήλων είοπράξεων, εσημειώθη¬
σαν αί άκόλουθοι έξελίξεις:
α) Τό τουριστικόν συνάλλαγμα
ανήλθεν είς 136 έκατ. δολλ. (αϋ
ξησις 37,3%).
β) Τό ναυτιλιακόν συνάλλαγμα
ανήλθεν είς 206,5 έκατ. δολλ.,
(αύξησις 26%).
γ) Τό μεταναστευτικόν συνάλ¬
λαγμα ανήλθεν είς 253,6 έκατ.
δολλ. (αύξησις ?3,9%).
4. Ίκανοποιητική υπήρξεν, έξ
■ άλλου, ή εξέλιξις είς την είσρο-
ήν των πάσης φύσεως κεφαλαί¬
ων έκ τοϋ έξωτερικοϋ τα όποϊα
άνήλθον συνολικώς είς 512 έκατ.
δολλ. έναντι 468,9 έκατ. δολλ.
τοΰ άντιστοίχου δμήνου τού 1972
(αύξησις β,2%).
Ιδιαιτέρως έπιοημαίνεται, έν
προκειμένον, ή περαιτέρω σταθερά
κα'ι ταχεϊα δνοδος τής είσροής έ
λευθέρως μετατρεψίμου συναλλά
γματος, διά τάς έν Ελλάδι κατα¬
θέσεις των έν τώ εξωτερικώ δια-
βιούντων καί εργαζομένων 'Ελλη
νων.
Ούτω. έντός τοΰ δμήνου "ία-
νουαρίου — Μαΐου 1973, είσέρ-
ρευσον 172,4 έκατ. δολ., ήτοι πό
έκδοθτντος ποοτάσει τοΰ Τποιν-
ροφηθείοπς τελικώς υπό των έγχω νικο0 -ινι6ουλ£ον κα1 δημοσιει.
ρ(ων καπνοβιομηχανιών είς τιμάς θέντος είς την Έφη.μερίδα τής
έλαφρώς ανωτέρας των τιμών ά- Κυβερνήσεως, αύ^άνεται ό αρτ
σφαλείας, συνολικης ποσότητος
θμός των όργανικών 'θέσ.εο)ν των
14.681 τόννων, επί δηλωθείσης ' δ·καστικων λειτουργων τής Φοοο-
λογικής Δικαιοσύνης, διά την επί
σπτυσιν έκδικάσεως έκκρεμών προ
σφυγών των πολιτών ώς ακολού¬
θως:
α) Των άντε,τιτΐΐόπο)ν παρά τώ
γενικώ έπιτρόπω τή; Επικρατεί¬
ας επί τή; Φορολογικής Δικαιοσύ
νης άπό 1 εί; 2.
β) Των ποοέδρων των Φορολο
γι.κών Έφετείων άπό 8 εί; 11.
γ) Των ιέφςτών άπό 40 είς 48.
δ) Των ποοέδοο>ν των Φορολο
γικών Πρωτοδικείων από 40 είς
46 καΐ.
ε) Των πριοτοδικών - παρέδοιον
άπό 120 είς 153.
Διά τοΰ αύτοΰ Νομοθετικοΰ Δια
τάγμα,τος ό Λριθμός των όργανι¬
κών θέσεοιν των ίικαστικών ύπαλ
λήλων αϋξάνεται ώς ακολούθως:
α) Τή; Φορολογικής Δικαιοσύ¬
νης τοΰ Κλάδου Αί επί 6«θμοίς
5ω εως 4(ο άπό 21 είς 26 καί τοΰ
Κλάδου Β1 επί θαθμοϊς 11ω εως
6ο) άπό 230 είς 2β3 καί
6) Των Πολιτικόνν καί Ποινι-
κών Δικαστηρ(ίον καί Ε'ισαγγελει
ών τοΰ Κλάδου 132 κα! επί 6α-
θμο'ις 11 ο) ?ο>ς 6ω άπό 2.233 είς
2.433.
παραγωγής 15.932 τόννων. Τα
είς χείρας των παραγωγών ύπό-
λοιπα θά συγκεντρωθοϋν υπό τοϋ
"Εθνικοϋ "Οργανισμοϋ Καπνοϋ μέ¬
χρι τής 10ης Αύγούστου.
Κατά τόν διενεργηθέντα υπό
τοϋ "Εθνικοϋ "Οργανιομοϋ Καπνοϋ,
την 24ην "Ιουλίου, πλειοδοτικόν
διαγωνισμόν, διά την εκποίησιν 2.
200 τόννων καπνών έκ των κρατι¬
κών άποθεμάτων, τό έκδηλωθέν
άγοραστικόν ενδιαφέρον αφεώρα
είς 970 τόννους περίπου κατωτέ¬
ρων κατά τό πλείστον ποιοτήτων.
Κατά τό πρώτον τετράμηνον τοϋ
1973 αί έξαγωγαί των κυριωτέ¬
ρων γεωργικών προϊόντων άνήλ¬
θον είς 147,3 έκατομμ. δολλαρί-
ων, ένώ τό σύνολον των έλληνι-
κών έξαγωγών είς 370,3. Αί έξα-
γωγαί καπνοϋ, άνελθοϋσαι είς
52,6 έκατ. δολλαρίων, εκάλυψαν
τό 35,5% των έξαγωγών των α¬
νωτέρω γεωργικών προϊόντων καί
τό 14% τοϋ συνόλου των έλληνι-
κών έξαγωγών.
Καθολίκευσιν τής έπικουρικής
άσφαλίσειος ζητεί τό Έργατοϋπαλ
ληλικόν Κέντρον Άθηνώ είς σχε¬
τικήν ανακοίνωσιν τού δέ άναφέ-
ρει επί τοΰ θέματο; τα εξής:
Κατά τα γνοιστά, δλονέν καί
διευρΰνεται ό κύκλος των οίκ^ίοιν
έπιχειρήσεων, αί οποίαι άπομακρύ
νονται έκ τής περιοχής τής τέως
Διοικήσε(ος Πρωτευούσης, συν
τοίς άλλοις, διά νά έπωφεληθοΰν
των υπό τής Κυβερνήσεως καθιε-
ροιθεισών π-ροσφάτως εύεργετικών
διατάξεονν επί τή έφαρμογή τού
ποογράμματος περιφερειακής άνα-
ς τής οίκονομίας τής χω-
ρας"
Είς. την έν λόγω περίπτωσιν τα
μετακινουμενα πρόσιοπα ή τα έζ
αυτών προσλαμΰανόμενα έκ των
καλουμένοον Άσφαλιστικών Κέν-
τρ(ον τοΰ περί ού ή παροθσα άνα-
φορό. 'Επικονρικ.οΰ Ταμείου^ διακό
Λτουν ύποχρεωτικώς την συνέχι¬
σιν τής έπικουρικής των
σεως καί, τοιουτοτρόπως, ή οικο¬
νομικαί; έπιδαλλομένη χιορική μΓ
ταστάθμευσις τοΰ έπιχειρησιακοΐ»
φορέως άποτκιίνει εύθέως και ίπΙ
μεγίστη ζημία τοΰ άποβεχομίνοο
να μίτακινηθή έργατοτεχνικοΓ'
προσωπικού. Αυτή ή συνεπεία άπο
τέλει σαδαράν άντικίνητρον τής ηε
ς μας άναπτύξεως καί.
μάλιστα υπό τό διαπιστωιιένον κ<ι Βεστώς τής στενότητος έργατικοϋ ουν'αμικοϋ. "Ωστόσο καί διά τοος προερχο- μένους ίκ περΐοχών δπου δέν Ί- σχΰει ή κλαδική έπικονρική άσφάλι σις, θά ήτο οϋσιώδες κίνητρον η διαοιράλισις ούχι μόνον τής ας, άλλά καί της έπικουρικής τιον άσφαλίσεως, ή όποία θά καθίβτα το δέλεαρ διά την προσφοράν ές· γασίας καί την άποκόλλησιν αύ των άπό τοΰς τομείς μή έντονο>ς
παραγωγικούς.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑ-
ΘΜΙΣΤΤΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑ,Σ.—
'Τπό τοΰ ύπουργοΰ Εθνικής Οίκο
νομίας υπεγράφη άπόφασις( διά
τής οποίας αιοεται ή άντισταθμι
στική είσφορά, ή όποία είχεν επι¬
βληθή επί τοΰ ρίσαγομένου έξ άλ-
λοδαπής 6.αμι6«κοσπάρου. Ή &ρ-
σις τής είσφοράς εκρίθη ίπι6ε6λη
μένη μετά την διαπ|στ(ι)σιν, δτι
αί διεθνεί; τςέχουσαι τιμαί προσ
φοράς 6πμ6ακοσπόρου (έλευθέρου
είς την αποθήκην είσαγωγέως), ΰ-
περέβησαν τα ιέπίπΓδα τής ύπολο-
γισθείσης ώς ένδεδειγμένης .τιμης
6αμ6ακοσπόρου είς χείρας παραγω
γοΰ. Ώ; έκ τούτον, έξέλιπεν ή ά-
νάγκη °δι.ασφαλίσεως ϊσο)ν δρων σι
ναγωνκτμοΰ είς τήν εσωτερικήν α¬
γοράν, τόσον τού έγχωρίου όσον
καί τοΰ ξενικοϋ 6αμ6ακοσπόρου.
ΚΑΙ ΝΕΟΝ ΕΛΑΙΟΝ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΛΑΪΚΑΣ ΑΓΟΡΑΣ. —
'Τπό τοΰ ύπονργείου 'Εθνικής Οί-
κονομία; (ταμεύς Έμπορίου), άνε
κθινώθη, δΤι πέραν των ποσοτή-
τοιν έλαιολάδοι» των Κρατικήν
Άποθεμάτίον, αί οποίαι διατ|θεν·
ται είς την κατανάλωσιν μέσω των
λαρίου, ώς κ.αί ή ά--ιύ κ.οινοΰ όια
κϋμανσις πολλών νομισμά'Γων τή;
Δ>·τ. Εύοώπης έναντι τοΰ Άμίρι
κανικοΰ νομίσματος— δέν δημ·ου-
γεί πολλάς ελπίδας, δτι θά είναι
είς θέσιν (ή έν λόγω ά.να5ιοργά-
νωσις) νά απαλλάξη την διεθνή
αγοράν σιιναλλάγματος άπό νέας
νομισματικάς άναταραχάς, πέραν
τοΰ τέλους τοΰ τρέχοντος ετους.
2) Ή έπίσημος τιμή τού χρΐ1-
σοΰ, ήτοι ή μεταξύ κεντρικών Τρα
πτζών, πρέ-πει νά ορισθή τούλάχι
στον είς 100 δολλ. την ούγγίαν,
ή —^πράγμα τό οποίον θά κοΤέλη
γεν έν τή πράξει σχεδόν είς τόν
ίδιον παρονομαστην— είς τό έκά
στοτε επίπεδον τής ελευθέρας ά-
γορας χρνσοΰ.
3) Λέν 8ά ύπάοξη νέα ΰποτίμη-
σις τού δολλαρίου, διότι τοΰτοΠ
την άποψιν Βρεταννοΰ οίκο-
νομολόγοιι— θά «άπετέλει κατα¬
στροφήν, κατά την άποψιν δέ
Γάλλου τραπεζίτου, θά ήτο «,ίγχ-
ράλογος καί σκανδαλώδης ίοέα>
Ή γενική εντύπωσις είναι, ότι,
άν καί αί δυνάμεις τής άγορόνς έν
δέχεται νά συμπιέσουν έτι περαι-
τέρω την τιμήν τοϋ Άμερικανικοϋ
νομϊσματος, ή πτώσις τού δέν θά
είναι μεγάλη.
Διχασμέναι ήσαν αί γνωμαι των
Εύοωπαίον έΐΑπειρογνϋ)μόνι»ν επί
τοΰ θέμοιτος των σταθερών ίσοτι-
μιών τών Δυτικών νομισμάτιον.
Επί τοΰ δι,λήμματος: Σταθεραί
Ισοτιμίαι καί αϋστηοοΐ ελεγχοι τής
κινήσεως κεφαλαίων η καθεστώς
έλενθ.-οο); κνιιαινομένοιν ίσοτιμι-
ών: οί έριοτη'θέντε; Ικηρνχθησαν,
κατά 40% ΰπέο τοΰ πρώτου σκέ-
λους Τοΰ διλήμματος καί τό υπό¬
λοιπον 60% <πέο τοΰ δευτέρου. Καταφανήν, έπίσης, είς τάς ά- παντήσεις ϊτο ή Λντιπάθεια πρός τοΰς έλέγχους. Οΰτως, οί ελεγ¬ χοι των αετακινήσεων -θερμοΰ χρή ,ματος, έρχονται. τελευταΐοι είς την σειράν προτεραιότητος την ό ποίαν προτρίνονν οί έρ(οτηθένΤες εϊδικοί. Χαρακτηριστική δέ επί τού προκειμένον είναι ή άποψις Γερμανβϋ ειδικόν τονίσαντος, δτι «έκείνο, τό 'όποϊον πρέπει νά γί¬ νη, είναι νά σταλοϋν είς τα σπι'- τια των δλοι άμοΰ οί γραφειοκρά- ται τοΰ Διεθνοΰς Νομισμ)κοϋ Τα- με{ου νά πωληθή τα κτίριόν τού εί.; την ΟύάσιγκΤο>ν κα! νά μή
γίνεται, πλέον, λόγος διά τα πε-
ρίφημα «είδικά τραβηκτικά δικαι
ωματά τού».
Τέλος, ώς πρώτον πρόβλημα—
σμιον νομιαματιν.ήν σκηνήν, τή;
οποίας οί άιποτροπιάζοντες κλονι-
σμοί καί αί συνοδεύουσαι τούτοΐ';,
εν ΡΪ&π παρενεργειών, άδεβαιότη
τες, ταλ.αιπιοροΰν τόσον τόν σύγ-
χρ.ονον έπιχειοηματ(αν!...
Η ΠΡΟΥΠΗΡιΕΣΙΑ
ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΙΣ ΤΑ
ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Ή προϋπηρεσία των ύπαλλή¬
λων τοϋ Δημοσίου καί των ΝΠ
ΔΔ είς την Χωροφυλακήν, ώς
τακτικών χωροφυλάκων, άπό τής
ήμερομηνίας όνομασίας των ώς
μονίμων, ώς καί ήτοιαύτη είς την
"Αστυνομίαν Πόλεων άπό τής άπο
φοιτήσεώς των έκ τής άστυνομι-
κής σχολής καί όρκωμοσίας των
ώς άστυφυλάκων δύναται νά λη
ωθή ύπ" δψιν διά την χορήγησιν
έπιδόματος εύδοκίμου παραμονής
(τριετιών), ανεξαρτήτως εάν κα'ι
ποό τής κατατάξεώς των είχον ή
όχι έκπληρώσει τάς στρατιωτικάς
των ύποχρεώοεις.
Προκειμένου, όμως, περί ύπαλ
λήλων οί όποϊοι κατετάγησαν είς
τό σώμα τής Χωροφυλακής όχι
ως τακτικοί, άλλά ώς επί θητεία
χωροφύλακες καί διά τούς όποί-
ους βεβαίως δέν ένεφυλλοχώρησε
πράξις όνομασίας των ώς μονί¬
μων, ό χρόνος προϋπηρεσίας των
είς την Χωροφυλακήν θά ληφθή
ύπ" όψιν, μόνον μετ" άφαίρεσιν
τοϋ χρόνου κατά τόν οποίον έκα
στος θά ύπηρέτει υπό τα όπλα ώς
κληρωτός κα'ι έφεδρος, εάν δέν
κατετάσσετο είς την Χωροφυλα¬
κήν.
Τα ανωτέρω διευκρίνισε τό υ¬
πουργείον Οικονομικήν δι" έγκυ-
κλίου τού πρός άπαντα τα ύπουρ-
γεία έξ άφορμής ύποβαλλομένων
κατά καιρούς έρωτημάτων σχετι¬
κώς μέ την δυνατότητα κα'ι τάς
προϋποθέσεις ύπολογισμοΰ τής
προϋπηρεσίας ύπαλλήλων τοΰ Δή
μοσίου κα'ι Ν.Π Δ Δ. είς την Χω¬
ροφυλακήν κα'ι "Αστυνομίαν διά
την χορήγησιν έπιδομάτων τριετι
ών καί πολυετούς υπηρεσίας.
Ειδικώς προκειμένου περί προϋ
πηρεσίας ύπαλλήλων, οί όποίοι
τής κατατάξεώς των είς την Χω
ροφυλακήν, είχον έκπληρώσει α¬
πάσας τάς στρατιωτικάς των υπο-
χρεώσεις, ή προϋπηρεσία των αύ¬
τη είς την Χωροφυλακήν, ώς έθε
λοντική θά ληφθή ύπ" όψιν όλό-
κλήρος, διά την χορήγησιν τριε-
τιών.
Προκειμένου περί προσαυξήσε-
ως λόγω πολυετούς υπηρεσίας ή
είς την Χωροφυλακήν προϋπηρε¬
σία κατά την εγκύκλιον, ώς έθε-
λοντική τοιαύτη ΰπολογίζεται μετ"
άφαίρεσιν τού χρόνου τόν όηοϊ-
καί πρό πάσης θεσμικής άλλαγής' όν έδει νά ύηηρετήση ά ύπάλλη
— έρχεται είς την προτεινομένην
υπό των εΐδικών κλίμακα προ'ρ-
ραιοτήτων, τό «άμέσως άπαιτη-
τόν έκ σι·ναλλαγματικών ελλειμ¬
μάτων Αμερικανικόν έ^ιοτερικόν
χρέος», τό οποίον, κατά τινάς υπο
λογισμούς, φθάνει τα 80 δισεκ.
δαλλ,! Ή παγιοποίησίς τού, σιηΌ
δευομένη υπό συλλογική,ς δράσε¬
ώς πρός νξάλειψιν των τρεχόντων
Άμερικανικών συναλλονγματικών
έλλειμμάτιον, θεωρεϊται εκ των
ανευ, διά νά έπανέλτ)η ή «ί-
λος υπό τα δπλα, ώς κληρωτός
καί έφεδρος, εάν δέν κατετάσσε¬
το ώς έθελοντή<ΐ είς τό θώμα τουτο. Ή προϋπηρεσία, δμως, είς την ■Αστυνομίαν Πόλεων των ώς βνω ύπαλλήλων, καταλήγει ή έγκύκλι- ος, άναγνωρίζεται βπασα διά την χορήγησιν προσαυξήσεως πολυε¬ τούς υπηρεσίας, άναγνωρίΖομέ- νου καί τού χρόνου φοιτήσεοκ ρήνη καί ή ήρεμία είς την παγν.ό- είς την άστυνομικήν σχολήν. ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ ΦΑΓΗΤΩΝ ΤΩΝ Ε,ΣΤΙΑΤΟ'ΡΙΩΝ 'Υττο τής Νοιμοορχίας 'Αττι,κής εξεδόθη ή ύττ' αριθ. 7)1973 άγο ροονσμική διάταξις 6 ά τής οποί¬ ας <4νΌ~ροσαΐρμ-όΐζοινται αί τΐιμαί ραογητόν ττροσφερο.μένοον υπο έ— στιαταρίιω·^ καί λοιττών πσρομοί- (Μ «ατταιστηιμιάιτων τής ττεριφερεί άς τού ναμοθ Άττικής κα'ι καθο- ρίζονται έυκΐΤαι τιιμα·ί ΤΓρθ'σηιυιξη- μέναι κατά 5% διά τα έστιατό- ρια καί λοιττά: κιέντιρα των ττεριο- χών Βάρης, Λούτσοίς, Ραφήνας, ΔρΓΧτιάς, Πϊικερμίου, Αίγίνης, Σα λαμΐνος, Άγκιιστρίου, "Υβρας, Σττετσών, Πόροο ωαί των λειτουρ γούνττον κατά μήκος των ώκτών τού νοιμού Άττικής. ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΣΙΔΗΡΟΥ ΕΜ- λαϊκών άγοοών', παρεσχέθη ή έγ- ΠΟΡΙΟΥ ΕΞΗΡΕ0ΗΣΑΝ ΤΟΥ κρίσις καί ήρξατο ή διάθεσις είς τάς λαϊκάς άγοράς έλαιολάδου έ- Ν.Δ. 918)71.- Έκ τοϋ υπουρ- 'κλεκτής πο.ότητος κα1 υπό συνερ- γε(ου Έβν|κής Ο|κονομ.α(. (το Η ΧΟΡΗΓΗΣΙΣ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΩΝ ΣΟΠΕΑΑΙΟΥ Διά την χορήγησιν διατσκτΐικήι, σογιΐλαιου προ οριζομένου διά χονδρικήν ιτώλησ'ν άτταιτεΐται ή ττροηγουιμιένη ΰττοθλή υπό των έμ- ττόρων ινττϊΐιθύνοι; δηιλσεως μ'έ τα ττλήιρη στοιχεια τιιμολογίων ττωλή- σεως τού κρατικαί) σογΐδλαίου έκ Ι τυχόν προηγουμένης παραλαδής. Ι Τα άκατν-ραφάμενα είς τάς κατα- στάσε'ς τΐιμολότγια ττ&>λή|σεως,
ττρέπ·ει νά κοίλύπ-τουν ϊσαπόστος
την αϋτουιμιένην ττοσότηιτα σογιε-
λαίου. Σχεττυκήν άττάφαισιν ύττέγρα
ψ;ν ό ΰφι/τΓ0Ί.ιριγός Έμ—ορίου κ
Μιχ. ΑΑτηο&άττουλος.
Αύστοίαν.
γείου
Ι
------------------------------------------------Μεύς Έμπορίου), διευκρινΚεται
ότι τα εϊδη σιδήρου έμπορίου τα
ραν μας. Ειδικώτερον, θά άνταλ- όποϊα έξηρέθησαν τής διαδικασί-
λαγοΰν άπόψει; διά τάς έξαγω- ας το0 Ν Δ 918)7
γας νωπων όπιοροκηπευτικων εις Τω0,.
α) Στρογγυλός είς ράβδους δι
αφορών διαμετρημάτων (πλήν σι
δήρου μπετόν). β) Τετράγωνον
ήμιοτρόγγυλος, λάμαι. γ) Δοκοϊ
σχήματος Ι. Υ, Ω. δ) Γωνίαι «Τ.
«Ζ·, προφιλέ παραθύρων. ε) Οί
ίδίου οχήματος καί μορφής πρός
τα ώς άνω εϊδη, έκλεκτοί χάλυ-
6ες δι" άνθρακος καί τα χαλυβο-
κράματα (άτσάλια).
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ
ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
Δι" άγορανοιμικής διατάξεως
τοθ ύφιπτουργοΰ 'Εμττορίου κ. Μ.
Μτταλοττούλου, ό>/αγνωρίζεται ώς
στοιχείον κόστους τό τέλος χαρ-
τοσήμου των τιμοΛογίων λιανο-
πωλητών.
'Αναφέρεταΐι είς την διάταξιν
ότι; «Επί ττωλήσεων τκχρά λια-1
νοπωλητών ττρός έττιτηδευιματίας
διατετυμηιμένων ή μή είδών, έφ' δ-
σον τό τ'έλος χαΐρτοσήιμου τού
ΜΕΧΡΙ 31.8.73 Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙ-
ΣΜΟΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕ-
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΦΡΟΤΤΩΝ ΕΙΣ ( σχετι,κοθ τιμολογϊου έπιρρίττ—τσι ΝΩΝ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
ΑΤΠΣΤΡΙΑΝ
Θέματα Ιμπορικων άνταλΛαγων
μεταξύ Ελλάδος καί Αυστρίας θά
συξητηθοΰν την Τετάρτην μεταξύ
τοΰ προέδρου τοΰ Συνδέσμου "Ελ
λήνο)ν 'Εξαγιογέων καί τοΰ έκπρο
σώπου τοΰ ύπουργείου Έξωτ^ρι-
κοΰ Έμπορίου τής Αυστρίας κ.
'Έρτλ( ποΰ έρχεται είς την χώ-
είς τόν αγοραστήν τουτο αποτε¬
λεί ττροσθετικόν στοιιχεΐον κόστονς
των αγορασθέντων ύπτ' αυτών ττροι
όντων, των πωλητών των ύποχρε
οημένων όπως είς την περίπτωσιν
ταύτην άναγράφωσιν έττί τού τι-
μολογίου δτι τό τέΛος χαρτοσή-
μου χαιτ€6ιΛήθη ττό των άγορα-
στών.
Παρετάθη μέχρ, τής 31ης Αΰ-
γουστου ή προθεσμία διακανονι-
σμοΰ καί έκτελωνισμοΰ των μετα-
χειρισμένων αύτοκινήτων των εί-
σαχθέντων μετά κρατικοΰ συναλ-
λάγματος.
Σχετικήν απόφασιν υπέγραψε ό
υπουργός Εθνικής Οίκονομίας
Ν. "Εφέσιος. ■-**» <* κ. ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙ' ΑΝΑ- ΜΟΡΦΩΣΙΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟ- ΘΕΣΙΑ1Σ ΠΕΡΙ Α.Ε. Πρός τόν σκοπόν τής άναμορ- φώσεως τής νομοθεσίας περί Ά- νίονύμιον 'Εταιριων συνεστήθη, δι' αποφάσεως τοΰ ΰπουογείου Έ θνικής Οίκονομίας, ομάς εργασί¬ ας, ή όποία θά άσχοληβή μέ τ ό θέμ« τούτο. Τής ομάδος θό προ- εδρεΰη δ άναπληρίοτής γενικάς γραμματεύς τοϋ υπουργείον "Εθνι- κης Οίκονομία^ μετέχουν δέ αυ¬ τής καθηγηταί τού Πανεπιστημί¬ ου καί ύπηρεσιακοΐ παοάγοντες των υπουργείων Εθνικής Οίχονο- μίας καί Προγραμματισμοϋ Κυ- βερνητικής Πολιτικής. ΑΙ ένΥαΛΪ αι τής 'Ομάδος "Εργασίας άπο- 6.λέποντν είς την διατύπωσιν είση- γήσεων πρός έκσυγχρονισμόν τής περί Α.Ε. νομοθεσίας· Τό έργον τής "Ομάδος Εργα¬ σίας θά όλοκληρωθή μέχρι τέλου; Νοεμβριού έ.ε. ΘΑ ΤΠΕΡΒΗ ΤΑ 500 ΕΚΑΤ. ΔΑΛΛ ΤΟ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΟΝ ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ ΤΟ 1973 Κατά τάς υπαρχούσας προβλέ ψεις, εφέτος τό ναντιλιακόν οαι· νάλλαγμα θά υπερβή τα 500 έχ. δολλ^άρια. Τουτο προκύπτει έκ τού νότο; δτ! κ«τά μέσον όρον είσίΡ οιιν είς την χώραν μηνιαίως ΛΕ01 τα 40 έκατοαμύρια δολλάρια, ένω κατά τό τελευταίον δίμηνον τού έτοι>ς/ λόγω των έορτών τα έμ6α-
σματ« τόσον των έφοπλιστών, ό¬
σον καί των ναυτιλλομένων.
Έν τιΐ) μεταξύ ώς ανεκοινώθη
έκ τού υπουργείον Ναντιλίας -^Ε
ταφορών καί Έπικοινωνίών Το
ε'ιορεΰσαν είς την χώραν μ»» ^
τιλιοκόν σι.·νάλλαγμα, κατά τον
μήνα Μάϊον· 1973 ανήλθεν εί; 3''
9 έκατ. δολλαονα έναντι 34 έχαΤ·
δολλ. τού άντιστοίχου μηνός ΤΊ"
ετους 1972 σημειωθείσης οΰτω "^
ξήσεως κατά 17%.
Έξ άλλον, τό συνολικώς '^'
έ κατά τό Α' πεντάμΤ**
19Τ3 ναν>τιλ.ιακόν σΐΛτάλλαγμ* .'
νήλθεν ής 198,2 έκατ. δολλοίι'
ών τού άντκηοί,χου ή^ί
τοΰ 1972, σημειωθείσης *°* **
προκειμένω αύξήσεοις κατά 2Τ7«,
Χρήζουν ιδιαιτέρας προσοχής,
έκ μέρους τής Κυβερνήσεως, τα
δσα είοπγεϊται, ή "Ενωσις Έλλή-
νων Έφοπλιστών, δι" έγγράφου
της αποσταλέντος πρός τό Υπουρ¬
γείον Έμπορικής Ναυτικής — Με-
ταφορών καί Έπικοινωνιών, ώς
πρός την προστασίαν τής Έλληνο
κτήτου ναυτιλίας, έκ τής είσβολής
είς αυτήν ξένων συμφερόντων,
συναγωνιίομένων, έν συνεχεία, έκ
των ένδον, την Ελληνικήν ναυτι-
λιακήν δραοταριοτητα.
Ό επιβαλλομένας — τονίζεται
είς τό ανωτέρω έγγραφον — ε-
λεγχος τής Έλληνικότητος των
ουμφερόντων, δέον νά έπεκτεϊνε-
ται είς βάθος, δταν δέν πρόκει-
ται περί των γνωοτών, Έλληνι-
κών εκ παοαδόσεως, ναυτιλιακών
κύκλων. Αντιθέτως, ό έλεγχος
δέον νώ καδίσταται ούσιαστικός,
δταν υπάρχη παρά τού Ύπουργεί-
ου άμφιβολία περ'ι τής Έλληνικό-
τητος».
Ειδικώτερον, ή "Ενωσις Έλλή-
νων Έφοπλιστών, ύποδεικνύει. δ-
τι, προκειμένου περί έλέγχου τής
εθνικότητος των συμφερόντων,
διά την υπογραφήν συμβάσεως
άσφαλίσεως πληρώματος είς τό
Ναυτικόν Άπομαχικόν Ταμείον
^IΜΑΤ), δέον νά καταργηθή ό δι-
πλοϋς έλεγχος, υπό τού Ύπουρ-
γεΐου καϊ τού ΝΑΤ, ό οποίος άπα-
σχάλησιν καΐ καθυστέρησιν μόνον
προκαλεϊ, δοθέντος ότι τό ΝΑΤ
είναι, έκ τής κειμένης νομοθεσϊ-
ας, αρμόδιον νά ασκή τοιούτον έ¬
λεγχον διά των ύπηρεσιών τού
καί τοΰ ΔΣ αυτού, είς τό οποίον
μετέχουν καϊ έκπρόσωποι των έ¬
φοπλιστών καί τής Πανελληνίου
Ναυτικής Όμοοπονδίας (ΠΝΟ).
'ΕπΙσης, γίνεται εισήγησις ό¬
πως παρασχεθή ή εύχέρεια αντι¬
καταστάσεώς των δικαιολογητικών,
των άφορώντων είς τό καταστα¬
τικόν καί την 6ε6αίωσιν τής προ-
Εενικής 'Αρχής, είτε ή πλοιοκτη-
σία άνήκει είς άλλοδαπήν εταιρεί¬
αν,, είτε είς ήμεδαπόν νομικόν
πρότυπον, διά συμβολαιογραφικής
πράξεως, δι" ής νά βεβαιοϋνται
δηλώοεις απάντων των αποτελούν¬
των τό Δ.Σ. τής πλοιοκτησίας,
περί υπάρξεως εταιρείαι, περί
των προσώπων των αποτελούντων
τό ΔΣ αυτής, μετά πλήρων στοι-
χεΐων, ώς καί τού έξ αυτών δε-
σμεύοντος την εταιρείαν διά τής
ϋπογραφής τού, όστις δέον νά
είναι "Ελλην ύπήκοος, ύπογράφων,
περ'ι των ανωτέρω, καί ιδίαν δή¬
λωσιν ή βεβαίωσιν (Ν.Δ. 105)
1969).
Τέλος, ή εισήγησις τής ΕΕΕ,
άφοϋ τονίΖει δτι έχει τεθή ήδη
ύπ' όψει τού 'Υπουργείου ή έπιθυ-
μία τού Έλληνικοϋ έφοπλισμοϋ, ό¬
πως άνασταλή τελείως ή είσροή
πλοίων Εένων συμφερόντων είς
τό "Ελληνικόν "Εμπορικόν Ναυτι¬
κόν, έπισημαίνει ότι τα ληφθησό-
μενα μέτρα δέν πρέπει νά προκα-
λοϋν δυσχερείας είς τόν παραδο-
σιακόν έφοπλισμόν, οϋτε καί νά
έμποδίΖουν την εξέλιξιν των νέων
έφοπλιστών, οΐτινες, δι" ύγιών οί-
κονομικών συνδυασμών, έπιθυμοΰν
νά εισέλθουν είς τόν στίβον των
θαλασσίων μεταφορών.
ΤΑ ΕΠΙΤΟΚΙΑ
ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ - ΧΟΡΗΓΉΣΕΩΣ
"Εδημοσιεύθησαν είς τό ύπ' αρι¬
θμόν 155 φύλλον τής 26ης Ιου¬
λίου 1973 τής «Εφημερίδος τής
Κυβερνήσεως» αί άποφάσεις τής
Νομιοματικής Έπιτροπής διά των
οποίων καθωρίσθησαν ηύξημένα έ-
πιτόκια καταθέσεων καί χορηγήσε-
ων.
ΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ .
ΧΡΙΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΒΙΟΤΕΧΝΙΑΣ
"Εδημοσιεύθη είς την "Εφημερί¬
δα τής Κυβερνήσεως ή απόφασις
τής Νομισματικής "Επιτροπής, διά
τής οποίας θεσπίΖονται είδικά μέ¬
τρα χρηματοδοτήσεως τής βιοτε-
χνίας.
Τα ανωτέρω μέτρα άναφέρονται,
ώς γνωστόν, είς την εγγύησιν τοΰ
Δημοσίου επί των έκ των εΐδι-
κών κεφαλαίων χορηγουμένων υ¬
πό των εμπορικήν Τραπε2ών δα-
νείων πρός την βιοτεχνίαν.
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΑΙ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΣΥΝ ΑΛΛΑΓΜΑ
Αί είς ελεύθερον συνάλλαγμα
καταθέσεις των είς τό εξωτερι¬
κόν εργαζομένων Έλλήνων καί
των είς ποντοπόρα πλοϊα ύπηρε-
τούντων ναυτικών μας, εσημείω¬
σαν τόν "Απρίλιον 1973, νέαν
σηματικήν καθαράν αύξησιν 10.
000.000 δολλ.
Κατόπιν καί τής νέας αυτής
αυξήσεως, τό συνολικόν υπόλοι¬
πον των καταθέσεων τής κατηγο-
ρίας αυτής, άνήλθε την 30ήν "Α¬
πριλίου 1973, είς 234.051.000
δολλ., έναντι 1Ο4.7Ο6.ΟΟΟ δολλ.
τής άντιστοίχου περυαινής ήμε-
ρομηνίας, σημειωθείσης ούτω κα-
θαράς αυξήσεως, κατά 129344.
000 δολ. ή 123,5%.
ΕΞΗΡΕΘΗΣΑΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
ΠΕΡΙ ΤΙΜΩΝ
Τα κατεψυγμένα όπωρολαχανικά
καί τα εϊδη τα προσφερόμενα διά
δημοπρασιών είς τόν Αύτόνομον
Σταφιδικον "Οργανισμόν, έξηρέθη-
σαν άπό 23ης τρέχοντος μηνός
τής διαδικασίαν τού Ν.Δ. Θ18)
1971 περ'ι έλέγχου των τιμών.
Τούτο σημαίνει ότι, διά τυχόν ά-
ναπροσαρμογήν των τιμών των εί-
δών αυτών, δέν άπαιτεϊται προη-
γουμένη έγκρισις τής Έπιτροπής
Τιμών.
Είς την σχετικήν απόφασιν τού
ύπουργείου "Εθνικής Οίκονομίας
(τομεύς έμπορίου) άναφέρεται, ό¬
τι τα ανωτέρω ειδή, έξαιρούμενα
εφεξής των διατάξεων τού Ν.Δ.
918)71, ώς τούτο ετροποποιήθη
καί συνεπληρώθη μεταγενεστέρως,
νοούνται ανεξαρτήτως προελεύσε¬
ως έσωτερικοϋ ή έξωτερικοϋ.
σθρ σθρ σθρ σθρδ σθρδ σθρ σθτα
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ - ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ΗΚΥΡΏΘΗ διά τής ύπ' άριθμ.
2491)1973 αποφάσεως τής όλο-
μελεΐας τοϋ Συμβουλίου τής "Επι
κρατείος, διά παράβασιν ούσιώ-
δούς διαδικαστικού τύπου, τό βα
σιλικόν διάταγμα 74β τής 30ής
Νοεμβριού 1971, διά τοϋ όποίου
είχον κυρωθή τροποποιήσεις τοϋ
όργανισμοΰ τής 'Εθνικής Τραπέ-
Ζης τής "Ελλάδος.
Σχετικήν αίτησιν άκυρώσεως
είχε καταθέσει ό σύλλογος των
ύπαλλήλων τής Τραπέζης, προσ-
βάλλων τό διάταγμα κατά τάς δι
ατάξεις τού τάς άφορώσας είς
την πρόσληιμιν προσωπικού επί
συμβάσει. Παρέμβασις είς την δί¬
κην τής ιδίας τής Τραπέζης, υ¬
πέρ τοϋ κύρους τοϋ διατάγματος,
απερρίφθη.
Ή παράδοσις τοϋ ούσιώδους
διαδικαστικού τύπου συνίστατο
είς ότι τό άκυρωθέν διάταγμα ε¬
ξεδόθη καί δημοσιευθή χωρϊς νά
υποβληθή έκ νέου είς την κατά
τό Σύνταγμα επεξεργασίαν τοϋ
Συμβουλίου τής "Επικρατείας, καί
τοι, έν συνεχεία προηγηθείσης έ-
πεξεργασίας, υπέστη άναμόρφω-
σιν είς πλείστ ασημεϊα τού.
ΗΚΥΡΩΘΗ ωσαύτως διά τής
ύπ" αριθμόν 2631)1973 άποφάσε
ως τοϋ δικαστηρίου ή άπό 3ης
Δεκεμβριού 1970 πράξις τοϋ προ
Ισταμένου τής υπηρεσίας οίκισμοϋ
τοϋ ύπουργείου Δημοοίων "Ερ¬
γων, έπικυρώσασα πράξιν τοϋ γρα
φείου πολεοδομίας "Αθηνών, διά
τής οποίας είχον τακτοποιηθή οϊ-
κόπεδα είς την "Αγίαν Παρασκευ
ήν παρά την διασταύρωοιν των ό
δών Ναυαρίνου καί Πάρου.
Τό δικαστήριον ήκύρωσε την
πράξιν, διότι αυτή υπεγράφη υπό
τού ώς άνω προϊσταμένου, άντί
τοϋ ύπουργοϋ Δημοσίων "Εργων,
δεδομένου ότι, ώς εδέχθη, πρά-
ξεις τακτοποιήσεως οίκοπέδων
κειμένων έντός τής περιφερείας
τής τέως διοικήσεως πρωτευού¬
σης ύπόκεινται είς έγκρισιν μό¬
νον παρά τοΰ ύπουργοϋ τούτου.
Άναρμοδίως δέ — διευκρινίζεται
είς την άκυρωτικήν απόφασιν —
έπιλαμβάνεται ταύτης είτε αύτε-
παγγέλτως είτε κατόπιν ένστάσε-
ως των ενδιαφερομένων, πρός
έπικύρωσιν, αναθεώρησιν ή ακύ¬
ρωσιν, ό προϊστάμενος τής υπη¬
ρεσίας οίκισμοϋ τοϋ ύπουργείου
Δημοσίων έργων.
Λ ΑΠΕΡΡΙΦΘΗ διά τής ύπ' άρ.
2445)1973 αποφάσεως τοϋ αύ-
τοϋ δικαστηρίου αίτησις άκυρώσε
ως, άσκηθεϊσα υπό τοΰ Συνδέ-
σμοι* Πρατηριούχων Σιγαρέττων
"Αθηνών, Πειραιώς κα'ι Θεσσαλο¬
νίκης κατά τής άπό 7ης Όκτω-
βρίου 1971 πράξεως τοϋ άναπλη
ρωτοϋ ύπουργοϋ 'Εθνικής Οίκονο
μίας. διά τής οποίας καθωρίσθη¬
σαν τα κατώτατα όρια μισθών των
ύπαλλήλων πρατηρίων χονδρικής
πωλήσεως σιγαρέττων ολοκλήρου
τής χώρας.
Παρέμβασις, την όποιαν ήσκη-
σεν υπέρ τοϋ κύρους τής ϋπουρ-
γικής πράξεως ό Σύλλογος Ύ¬
παλλήλων Πρατηρίων Χονδρικής
Πωλήσεως Σιγαρέττων "Αθηνών
— Πειραιώς εγένετο, διά τής αυ¬
τής άπορριπτικής αποφάσεως, δέ
κτή.
•••••••••••••••••••••••••■••••••β···································
Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΝ! ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΝ
Παρ' δλα τα ληφθέντα, σχε-
δόν, άπό διετίας, άλλ' ιδίως εφέ¬
τος «συντονισμένα» μέτρα. πρός
μείοισιν τής ο'ικοδομικής δραστηριό
τητος —«ν τώ πλαισίω των κυ¬
βερνητικήν μ·ετρων διά την περι-
στολήν τής ρευστότητος—■ έν ού¬
τοι ς, αυτή, συμφώνως πρός τα δι
αμορφωθέντα στοιχείον έμφανίζει
&νοδ.ον, κατά την διάρκειαν τοΰ
πρώτου 4μήνου, είς όλας τάς περι
οχάς τής χο>ρας, έν συγκρ(σει
πρός τό αντίστοιχον 4μηνον τού
παρελθόντος έ'τους.
Ιδιαιτέρως ηΰξημένη έ,μφανιζε
ται ή οίκοδομική δραστηριότης,
κατά. τό ανωτέρω 4μηνον, είς
Κρήτην, μέ ποσοστόν 133,7%, έ¬
ναντι τοΰ περυσινοϋ, ώς καί είς
ττνν περιοχήν Άττικής, συμπεριλαμ
Λανομένου κ α» τοΰ Διαμερισματος
Πειραιώς, μέ ποσοστόν 89,9%.
ΆναλυτικώτΕρον, ή σημειωθεΐ-
σα είς ποοαστά αύξησις είς τάς
διαφόρους περιοχάς τής χώρας
■—πάντοτε κατά τό πρώτον έφεη
νόν τετράμηνον— έχει ώς άκολού
βως:
Νομός Άττικής 01,2%, Στε
θεά Ελλάς - Είίδαια 41,1%, ΙΙελο
«όνντκτος 89,9%( Ίόνιοι Νήσοι
!),1% Ήπειρος 48,1% Θεσσαλία
29,8%, Μακεδονία 10,3% «εσοα-
λονίκη 22,1% ωράκη 34,4% Νήσοι
Λίγαίου 55'9% καί Κρήτη 133,7%.
Έξ δλλου, αύξησις κατα ποσο-
ητόν μεγαλειτέρον τοΰ 100% έμ-
ορανΐζεται είς τούς νομούς: Άχαί
αΰ κατά 168,3%, έναντι τοϋ πεου
σινοΰ πρώτου 4μήνου, Ηρακλείου
155,7% Χανίων 137,5% Κορινθίας
122,6%.
Αντιθέτως, μΠωσις παρετηρή¬
θη είς την Κέρκυραν κατά 11,9%
»ιΙ είς την Μεσσηνίαν κατά 15.
1%.
Πιστεί>εται, πάντως, δτν τα τε¬
λευταίως ληφθέντα μέτρα, πρός
περιστολήν τής ο'ικοδομικής δρα¬
στηριότητος, θά έμφανίσουν την ε¬
πίδρασιν των κατά. τό δεύτερον
χαί τρίτον τρίμηνον τοΰ 1973.
Έξ άλλον, άπό τό μόλις κυκλο
φορησαν, μέ μεγάλην καθυστϊρη-
<7ΐν, Δελτίον τοΰ Ιανουάριον τρέ¬ χοντος Ετους τής Ε.Σ.Τ,Ε., προ- κΰπτει, δτι. ή άίία των σνναλλαγών επί άκινήτων ηυξήθη κατά τό 10 μηνον τού 1972, έναντι τοϋ ΙΟμή- νου τοΰ 1971, κατά 50% περίπου. Δέον. πάντως, νά σημειωθή, ότι οημαντικόν τμήμα τής αυξήσεως των συναλλαγών κατά τό 1972, δφει'λεται είς την ανοδον των τι- αών. Ένδξΐκτικώς άναφέρετω, ό¬ τι, κατά τό ώς άνω Ιθμηνον τοϋ 1972, μετεβιβάσθησαν είς Ίονί- ους Νήσους 764 οίκόπεΐδα άξίας 321,1 έκατ. δρχ., έναντι 465 οίκο- -τέδων συνολικής άξίας 34,4 έκατ. δρχ. Τουτο σημαίνει, δτι ή μέση τιμή κατά μεταβιβικτθέν οικόπε¬ δον ηυξήθη άπό 73.600 δρχ. τώ 1971, είς 420.000 δρχ., τώ 1972. ΣΧΟΛΗ ΚΡΕΑΤΟΣ ΑΝ ΕΙΣ ΛΑΜΙ- Άπό τοϋ προσεχούς Σεπτεμ- βρίου θά αρχίση νά λειτουργή είς Λαμίαν Σχολή Κρέατος, σκοπός τής οποίας είναι νά συμθάλη είς την έπιμόρφωαιν απάντων των τε χνιτών κρέατος (κρεοπωλών, έκ- δοδοσφαγέων κλπ.) καί τόν έκ- συγχρονισμόν τής έμπορίας των των κρεάτων είς την χώραν μας. Οϊ επιθυμούντες νά παρακολου θήσουν ένα των ανωτέρω τριών κύκλων έκπαιδεύσεως όφείλουν νά ύποβάλουν εγκαίρως σχετικήν αίτησιν είς την Σχολήν Λαμίας. Πληροφορίαι δίδονται άπό τόν ·κ>
μέα Γεωργίας (Άχαρνών 2, Γ"
δροφος, γραφ. 523, τηλ. 3291.
338).
ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΚΡΑΤΙΚΟΝ
ΣΟΠΕΞΛΑΙΩΝ
Κρατιικά σογιϋλαια θά διατΐβεν
ται είς τας χονδρειμττορΐικάς έτπ-
χειρήσεις έλαιων ττρός διοχέτευ¬
σιν των ε,ίς την κατανάλωοΊν. Η
τιιμή διαθέσεως ωρίσθη είς Τ 6,50
δρσχ. το κιλον ττλέον χσρτοσή'μον.
Σχετικήν ότττόφοοσιν ύττέγροψίν
ό ιόψίπτοκρΎΟς 'Εμττοριου κ. Μιχ
Μπαλόϊττουλος, δηιμοσιεύετοι δί
αυτή ε,[ ςτήν Εφημερίδα, τής Κ»
δερνήσεως (άο. 855, τ. Β' 24-
7-1973).
Τό ' πρόβλημα τής ελλείψεως
νημάτων καΐ βάμβακος, είς την
εσωτερικήν αγοράν, παραμένει δ-
λυτον άπό μακροϋ, διατηρεί δέ
όλην τού την όξύτητα, μετά άπό
μακράν περίοδον άμβλήτητος. Λύ
σις τοϋ προβλήματος αυτού δέν
είναι δυνατή, παρά μόνον διά τής
άποφασιστικής παρεμβάσεως των
αρμοδίων διοικητικών ύπηρεσιών.
Την άποψιν αυτήν διετύπωσε ό
γενικάς γραμματεύς τοϋ Συνδέ-
σμου Βιομηχάνων Βιοτεχνιον Πλε
κτικής Βορείου Ελλάδος κ. Γ.
Χαραλαμπίδης, ό οποίος αφίκετο
ενταύθα διά νά μετάσχη συσκέψε
ως μέ θέμα τό Ενιαίον Πρόγραμ
μα Κρατικών Προμηθειών. Άνέφε
ρεν έπίσης ότι ωρισμέναι νημα-
τουργικαΐ έξαγωγικαί βιομηχανί-
αι, αί οποίαι ανέλαβον έναντι της
Ενώσεως Βιομηχάνων Βαμβακου
ργών Ελλάδος όπως παραδίδουν
τό 70% τής είς νήματα παραγω-
γής των είς την εσωτερικήν αγο¬
ράν, άκολουθοϋν παρελκυστικήν
τακτικήν, καί ότι διαθέτουν είς
τάς έξηρτημένας μονάδας 6αι6α
κονήματα κακής ποιότητος καί
είς τιμάς ανωτέρας καί των έξα-
γωγικών τοιούτων. Ή διοίκησις
τοϋ συλλογικοϋ φορέως τής βαμ-
Λίαν ευνοικαί υπήρξαν καί κα¬
τά τό πεντάμηνον ΊανουαρΙου —
Μαΐου τού τρέχοντος έτους αί
έξελίξεις είς τό ίσοζύγιον πληρω
μών τής χώρας. Ή αύξησις των
έξαγωγών κατά 38% των είσαγω
γών κεφαλαιουχικών αγαθών κα¬
τά 60,6% ,ή συνέχισις τής ραγ-
δαίας άνόδου των είς συνάλλα-
γμα καταθέσεων καί ή περαιτέρω
αύξησις τού συναλλαγμτικοϋ άπο-
θέματος είς τό επίπεδον τοΰ 1.
090.6 έκατ. δολλ. άποτελουν τα
Ι κύρια χαρακτηριστικά τής ένθαρ-
ρυντικής πορείας τοϋ ϊσοζυγίου
πληρωμών. Προσέτι, α! έξελίξεις
αύται πιστοποιοϋν ότι, παρά την
γενικήν διεθνή άναταραχήν καί
τα έξ αυτής δημιουργούμενα καί
διά την χώραν μας προβλήματα,
ή ανάπτυξις τής έλληνικής οίκονο
μίας συνεχίζεται υπό καθεστώς
άσφαλοϋς έξωτερικής ϊσορροπΙ-
ας.
"Αναλυτικώτερον, αί οημειωθεϊ
οαι κατά τό δμηνον Ίανουαρίου
— Μαΐου 1973 κυριώτεροι έξελί¬
ξεις είς τό ίσοΖύγιον πληρωμών
τής Χώρας, έχουν ώς ακολού¬
θως:
1. Αί έξαγωγαί άνήλθον είς
462.7 έκατ. δολλ., ήτοι εσημείω¬
σαν, έναντι τοϋ 1972. ραγδαίαν
άνοδον κύτά 38% οφειλομένην
εις την αύξησιν των έξαγωγών ό
λων των κατηγοριών έξαγωγίμων
προϊόντων καί συγκεκριμένως:
των γεωργικών — κτηνοτροφι-
κών καί άλιευτικών κατά 26%
των όρυκτών καί μεταλλευμάτων
κατά 16.5% καί των ποοϊόντων
μεταποιήσεως κατά 52.2%.
Έκ των προϊόντων τής μετα-
ποιήσεως, ιδιαιτέρως έπισημαΐνε-
ται ή έξαγωγική έπίδοσις των
προϊόντων των γεωργικών βιομη-
χανιών (αύξησις 40,9%). κλωστο
ϋφαντουργικών (87,1%), χημικών
— Φαρμακευτικών (30%), εδών
έκ μετάλλου (57,91%), ύποδημά-
των καί είδών έκ δέρματος (102.
5%) καί είδών λαϊκής τέχνης
(85,2%).
2. Αί είσαγωγαί (πληρωμαί καί
έμπορικα) πιστώσεις) άνήλθον είς
1.361.9 έκατ. δολλ. ήτοι σημεί-
ωσαν έναντι τοϋ ίδίου 5μήνου
τοϋ 1972, αύξησιν κατά 51,9%.
Δέον νά σημειωθή δτι είς την
οόν κατά 77,3% ύψηλότερον τοϋ εξής:
Η νομιοματική άναταραχη
Συμ{Γΐί)νως πρός διεξαχθεϊσαν,
είσρεύσαντος κατά τό αύτό 5μη- ' 5,5 έ,<αιτ. δρχ. διά την άνέ- πρό τίνων έδδομάδων, εύρεϊαν ε- ' γερσιν κτιρίων των κένιτρων +ια- ρευναν υπό έγκύρου Εύοωπαικης^ θηιτίείας είς ιέτταιρχκακάς -ττ,όλί,ις,' οϊκονομικής έπιθεωοήσείος, ^ επί νόν τοϋ 1Ο7?. 5. Τελικόν άποτέλεσμα των ώς 6νω έξελίξεων είς τάς εξωτερι¬ κάς συναλλαγάς τής Χώρας, ύπήρ 23,5 έκατ. δραχ· διά την χορήγη¬ σιν δανείον στεγάσεως είς έρτγα- τούτταίΜλΓνλοι/ς, 5^51 έκατ. δραχ. ξεν ή περαιτέρω ενίσχυσις τοϋ διά την άνέτγειρσΊν έριγατικών κα- συναλλαγματικοΰ άποθέματος τής ' τοικ'ΐων. 203.000 δραιχ. διά την Χώρας, τό οποίον άνήλθε, κατά την 31 ην Μαίου 1973, είς 1.090, 6 έκατ. δολλ. έναντι 689,1 έκατ. δολλ. κατά την ιδίαν ήμερομηνί- αν τοϋ 1972" ι λειτουργίαν των Κέντρον Εργα¬ ζόμεναι; Κοριτσιο0 καί Νεότητος, 451.000 δραχ. διιά την ττροικοδό- τησιν 82 έργαζαμόνχον 'Ελληνί- δων, 313.ΟΟΟ δραχ. διά τό ΐττρό- Δι' άτΓοφάσ'εοΛ/ τής Διαιιτησίας ή διά σιΛλογικών συμιβάσετον ερ¬ γασίας έχορηγήθησαν αύξήσεις τής νομισματικής κρίσεως καί τής θέσεο,ς τοϋ δαλλαρίου, χά τς>ία τε-
ταρτ« των έρωττ)θέντων Εύρωπαί
ο>ν έιιπριρογνωμόνιον σι·νρφο>ν ή¬
σαν, επί των άκολούθοιν «ημει-
ων:
Ι) Ή έκ των ενόντων άναδιοο
γάνωσις τοϋ διεθνοΰς νομισμΐ/τι-
κοϋ σιστημ{ΐτος, άμέσο>ς μετά την
μεγάλην κρίσιν τηϋ παρελθόντος
Υΐ>οομ.μα ψυχαγωγίϋος των έργατο- Φίβοουαρίου —ττ]ς οποίας τα κΰ-
ύττοολΐλήλων, 419.ΟΟΟ δραχ. ύττέρ οια στοιχεια είναι ή δευτέρα έν-
όργανώσεων καί κοινωνΐικών σκο- τος Ιόθημέρου ΰνποτίμησις τοΰ δολ
ττών, 191.000 δραχ. διά τό πρό-
γραμμα άνεγ'έιρσ·£ως κτιρίων ττ.ρος
είς τάς άττοδοχάς 22 κλάδων ερ-} στέγαισιν των εργατικήν όργανώ-
γαζοιμένον, «ατά τόν τταΐρελθόντα
μήνα 'ούνιον.
Κατά τόν ίδιον .μήνα δΊετέθη,
ττοσόν 34 έικατ. δρχ. ύττέρ των
εργαζομένων κατανεμάμενον ώς
Τα ώς αιω στο'χεία περιλαμ-
6άνοντα·ι είς την ιμηνιαίαν εκθε-
σ,ν πεττραγμίΓ/ων τοθ ταμέοις Ά-
ττασχολήισεως.
"Η καταβληθεϊσα υπό τού κα- | Τα ανωτέρω άναφέρονται είς
πνεμπορίου είς τούς παραγωγούς τό κυκλοφορήσαν μηνιαίον Στατι-
γενική μέση τιμή διά τα άνατο- οτικόν Δελτίον τής Καπνεμπορι-
λικά καπνά εσοδείας 1972 ήτο ά- κης Όμοσπονδίας τής Ελλάδος
νωτέρα τής άντιστοίχου τιμής τής καί έπιβεβαιώνουν την ίδιόΖουοαν
εσοδείας 1971 κατά 43,7%. Μέγα- συμβολήν τοϋ καπνοϋ είς τό Ισο-
λύτεραι τού γενικοϋ μέοου ορου Ζύγιον τοϋ έξωτερικοϋ έμπορίου
αύξήσεις (μέχρι 71%) εσημειώθη- ι καί την οίκονομίαν τής Ελλάδος,
σαν είς τάς ποικιλίας Μπασμα, γενικώτερον.
Μυρ. Σμύρνης Θήβών, Καμπά
Κουλάκ Θεσσαλίας, Ζιχνομυρωδά-
τα καί Μαϋρα έξαγώγιμα Θεσσαλί¬
ας. Ανάλογον αύξησιν εσημείω¬
σε καί τό συνολικόν ακαθόριστον
είσόδημα των παραγωγόν.
"Εληξαν ωσαύτως αί άγοραί
των καπνών έσωτερικής κατανα¬
λώσεως τής εσοδείας 1972, άπορ-
ΑΤΞΑΝΟΝΤΑΙ ΑΙ ΟΡ1ΆΝΙ-
ΚΑΙ ΘΕΣ ΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑ ΦΟ
ΡΟΛΟΠΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΛ
Διά Νοαοθετικοϋ Διατάγματοις
βακουργίας, παρά την καλήν διά¬
θεσιν πού επιδεικνύει, ετόνισεν
έν συνεχεία, δέν έχει την δυνατό
τητα νά εξασφαλίση τόν ομαλόν
άνεφοδιασμόν τής έσωτερικής ά-
γορας διά βαμβακερών νημάτων.
'Επομένως, κατέληξε, μόνον διά
συγκεκριμένον μέτρων των άρ-
χών είναι δυνατή ή όριστική ίκα-
νοποίησις τοϋ αίτήματος των έξ-
ηρτημένων μονάδων τής βαμβα-
κουργΐας, αί οποίαι άντιμετωπί-
Ζουν κίνδυνον διακοπής τής λει-
τουργΐας των.
— Αί πολύπλοκοι διαδικασίαι
διεξαγωγής των μειοδοτικών δια-
γωνισμών υπό τής "Υπηρεσίας
Κρατικών Προμηθειών καί ή κα¬
θυστέρησις τής έξοφλήσεως των
σχετικών τιμολογίων των προμη-
θευτών, άποτελοϋν τόν δασικδν
λόγον τής άπροθυμίας των φορέ-
ων τής κλωστοϋφαντουργίας καί
πλεκτικής, νά προσέρχωνται ίΐς
τούς προκηρυοσομένους διαγωνι-
σμούς. Τουτο είναι τό συμπέρα-
σμα τής συσκέψεως των εκπρο¬
σωπών των ώς άνω κλάδων τής
οποίας μετέσχε καί ό γενικός δι-
ευθυντής τοϋ επί θεμάτων έμπο¬
ρίου, ύφυπουργός " Εθνικής Οίκο¬
νομίας κ. Βαρθολωμαϊος.
αίοθητήν ταύτην αϋξηοιν των εί-
σαγωγών δέν συνετέλεσεν ή δνο
δος των είααχθέντων βιομηχανι-
κών εϊδών καταναλώσεως (ή ά-
ξία των οποίων ηυξήθη μόνον κα¬
τά 32,6%), άλλά ή ταχυτέρα δ-
νοδος των εϊσαγωγών κεφαλαιου
χικοϋ έξοπλισμοΰ, πρώτων βιομη-
χανικών ύλών καί άργοϋ πετρε-
λαΐου. Πράγματι, ή άξία των έν
λόγω αγαθών ανήλθεν είς 758 έ¬
κατ. δολλ., ήτοι έκάλυψε τό 55.
7% των συνολικών εισαγωγήν
τής Χώρας.
Ειδικώτερον, α! είσαγωγαί κε·
φαλαιουχικοϋ έξοπλισμοΰ άνήλ¬
θον είς 420 έκατ. δολλ., ήτοι έ
σημείωσαν αύξησιν κατά 60,6%,
γεγονός τό οποίον είναι ενδει¬
κτικόν τής συνεχοΰς άνόδου τής
έπενδυτικής δραστηριότητος είς
την Χώραν.
3. Αί ε'ισπράξεις έξ άδήλων πό
ρων, έμφανίοασαι άξιόλογον αύ¬
ξησιν (κατά 32,6%) άνήλθον είς
718,4 οκατ. δολλ., έναντι 541,7
έκατ. δολλ. τοϋ άντιστοίχου 5μή-
νου τοΰ 1972. Αναλυτικώτερον,
είς τάς κυριωτέρας κατηγορίας
άδήλων είοπράξεων, εσημειώθη¬
σαν αί άκόλουθοι έξελίξεις:
α) Τό τουριστικόν συνάλλαγμα
ανήλθεν είς 136 έκατ. δολλ. (αϋ
ξησις 37,3%).
β) Τό ναυτιλιακόν συνάλλαγμα
ανήλθεν είς 206,5 έκατ. δολλ.,
(αύξησις 26%).
γ) Τό μεταναστευτικόν συνάλ¬
λαγμα ανήλθεν είς 253,6 έκατ.
δολλ. (αύξησις ?3,9%).
4. Ίκανοποιητική υπήρξεν, έξ
■ άλλου, ή εξέλιξις είς την είσρο-
ήν των πάσης φύσεως κεφαλαί¬
ων έκ τοϋ έξωτερικοϋ τα όποϊα
άνήλθον συνολικώς είς 512 έκατ.
δολλ. έναντι 468,9 έκατ. δολλ.
τοΰ άντιστοίχου δμήνου τού 1972
(αύξησις β,2%).
Ιδιαιτέρως έπιοημαίνεται, έν
προκειμένον, ή περαιτέρω σταθερά
κα'ι ταχεϊα δνοδος τής είσροής έ
λευθέρως μετατρεψίμου συναλλά
γματος, διά τάς έν Ελλάδι κατα¬
θέσεις των έν τώ εξωτερικώ δια-
βιούντων καί εργαζομένων 'Ελλη
νων.
Ούτω. έντός τοΰ δμήνου "ία-
νουαρίου — Μαΐου 1973, είσέρ-
ρευσον 172,4 έκατ. δολ., ήτοι πό
έκδοθτντος ποοτάσει τοΰ Τποιν-
ροφηθείοπς τελικώς υπό των έγχω νικο0 -ινι6ουλ£ον κα1 δημοσιει.
ρ(ων καπνοβιομηχανιών είς τιμάς θέντος είς την Έφη.μερίδα τής
έλαφρώς ανωτέρας των τιμών ά- Κυβερνήσεως, αύ^άνεται ό αρτ
σφαλείας, συνολικης ποσότητος
θμός των όργανικών 'θέσ.εο)ν των
14.681 τόννων, επί δηλωθείσης ' δ·καστικων λειτουργων τής Φοοο-
λογικής Δικαιοσύνης, διά την επί
σπτυσιν έκδικάσεως έκκρεμών προ
σφυγών των πολιτών ώς ακολού¬
θως:
α) Των άντε,τιτΐΐόπο)ν παρά τώ
γενικώ έπιτρόπω τή; Επικρατεί¬
ας επί τή; Φορολογικής Δικαιοσύ
νης άπό 1 εί; 2.
β) Των ποοέδρων των Φορολο
γι.κών Έφετείων άπό 8 εί; 11.
γ) Των ιέφςτών άπό 40 είς 48.
δ) Των ποοέδοο>ν των Φορολο
γικών Πρωτοδικείων από 40 είς
46 καΐ.
ε) Των πριοτοδικών - παρέδοιον
άπό 120 είς 153.
Διά τοΰ αύτοΰ Νομοθετικοΰ Δια
τάγμα,τος ό Λριθμός των όργανι¬
κών θέσεοιν των ίικαστικών ύπαλ
λήλων αϋξάνεται ώς ακολούθως:
α) Τή; Φορολογικής Δικαιοσύ¬
νης τοΰ Κλάδου Αί επί 6«θμοίς
5ω εως 4(ο άπό 21 είς 26 καί τοΰ
Κλάδου Β1 επί θαθμοϊς 11ω εως
6ο) άπό 230 είς 2β3 καί
6) Των Πολιτικόνν καί Ποινι-
κών Δικαστηρ(ίον καί Ε'ισαγγελει
ών τοΰ Κλάδου 132 κα! επί 6α-
θμο'ις 11 ο) ?ο>ς 6ω άπό 2.233 είς
2.433.
παραγωγής 15.932 τόννων. Τα
είς χείρας των παραγωγών ύπό-
λοιπα θά συγκεντρωθοϋν υπό τοϋ
"Εθνικοϋ "Οργανισμοϋ Καπνοϋ μέ¬
χρι τής 10ης Αύγούστου.
Κατά τόν διενεργηθέντα υπό
τοϋ "Εθνικοϋ "Οργανιομοϋ Καπνοϋ,
την 24ην "Ιουλίου, πλειοδοτικόν
διαγωνισμόν, διά την εκποίησιν 2.
200 τόννων καπνών έκ των κρατι¬
κών άποθεμάτων, τό έκδηλωθέν
άγοραστικόν ενδιαφέρον αφεώρα
είς 970 τόννους περίπου κατωτέ¬
ρων κατά τό πλείστον ποιοτήτων.
Κατά τό πρώτον τετράμηνον τοϋ
1973 αί έξαγωγαί των κυριωτέ¬
ρων γεωργικών προϊόντων άνήλ¬
θον είς 147,3 έκατομμ. δολλαρί-
ων, ένώ τό σύνολον των έλληνι-
κών έξαγωγών είς 370,3. Αί έξα-
γωγαί καπνοϋ, άνελθοϋσαι είς
52,6 έκατ. δολλαρίων, εκάλυψαν
τό 35,5% των έξαγωγών των α¬
νωτέρω γεωργικών προϊόντων καί
τό 14% τοϋ συνόλου των έλληνι-
κών έξαγωγών.
Καθολίκευσιν τής έπικουρικής
άσφαλίσειος ζητεί τό Έργατοϋπαλ
ληλικόν Κέντρον Άθηνώ είς σχε¬
τικήν ανακοίνωσιν τού δέ άναφέ-
ρει επί τοΰ θέματο; τα εξής:
Κατά τα γνοιστά, δλονέν καί
διευρΰνεται ό κύκλος των οίκ^ίοιν
έπιχειρήσεων, αί οποίαι άπομακρύ
νονται έκ τής περιοχής τής τέως
Διοικήσε(ος Πρωτευούσης, συν
τοίς άλλοις, διά νά έπωφεληθοΰν
των υπό τής Κυβερνήσεως καθιε-
ροιθεισών π-ροσφάτως εύεργετικών
διατάξεονν επί τή έφαρμογή τού
ποογράμματος περιφερειακής άνα-
ς τής οίκονομίας τής χω-
ρας"
Είς. την έν λόγω περίπτωσιν τα
μετακινουμενα πρόσιοπα ή τα έζ
αυτών προσλαμΰανόμενα έκ των
καλουμένοον Άσφαλιστικών Κέν-
τρ(ον τοΰ περί ού ή παροθσα άνα-
φορό. 'Επικονρικ.οΰ Ταμείου^ διακό
Λτουν ύποχρεωτικώς την συνέχι¬
σιν τής έπικουρικής των
σεως καί, τοιουτοτρόπως, ή οικο¬
νομικαί; έπιδαλλομένη χιορική μΓ
ταστάθμευσις τοΰ έπιχειρησιακοΐ»
φορέως άποτκιίνει εύθέως και ίπΙ
μεγίστη ζημία τοΰ άποβεχομίνοο
να μίτακινηθή έργατοτεχνικοΓ'
προσωπικού. Αυτή ή συνεπεία άπο
τέλει σαδαράν άντικίνητρον τής ηε
ς μας άναπτύξεως καί.
μάλιστα υπό τό διαπιστωιιένον κ<ι Βεστώς τής στενότητος έργατικοϋ ουν'αμικοϋ. "Ωστόσο καί διά τοος προερχο- μένους ίκ περΐοχών δπου δέν Ί- σχΰει ή κλαδική έπικονρική άσφάλι σις, θά ήτο οϋσιώδες κίνητρον η διαοιράλισις ούχι μόνον τής ας, άλλά καί της έπικουρικής τιον άσφαλίσεως, ή όποία θά καθίβτα το δέλεαρ διά την προσφοράν ές· γασίας καί την άποκόλλησιν αύ των άπό τοΰς τομείς μή έντονο>ς
παραγωγικούς.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑ-
ΘΜΙΣΤΤΚΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑ,Σ.—
'Τπό τοΰ ύπουργοΰ Εθνικής Οίκο
νομίας υπεγράφη άπόφασις( διά
τής οποίας αιοεται ή άντισταθμι
στική είσφορά, ή όποία είχεν επι¬
βληθή επί τοΰ ρίσαγομένου έξ άλ-
λοδαπής 6.αμι6«κοσπάρου. Ή &ρ-
σις τής είσφοράς εκρίθη ίπι6ε6λη
μένη μετά την διαπ|στ(ι)σιν, δτι
αί διεθνεί; τςέχουσαι τιμαί προσ
φοράς 6πμ6ακοσπόρου (έλευθέρου
είς την αποθήκην είσαγωγέως), ΰ-
περέβησαν τα ιέπίπΓδα τής ύπολο-
γισθείσης ώς ένδεδειγμένης .τιμης
6αμ6ακοσπόρου είς χείρας παραγω
γοΰ. Ώ; έκ τούτον, έξέλιπεν ή ά-
νάγκη °δι.ασφαλίσεως ϊσο)ν δρων σι
ναγωνκτμοΰ είς τήν εσωτερικήν α¬
γοράν, τόσον τού έγχωρίου όσον
καί τοΰ ξενικοϋ 6αμ6ακοσπόρου.
ΚΑΙ ΝΕΟΝ ΕΛΑΙΟΝ ΕΙΣ
ΤΑΣ ΛΑΪΚΑΣ ΑΓΟΡΑΣ. —
'Τπό τοΰ ύπονργείου 'Εθνικής Οί-
κονομία; (ταμεύς Έμπορίου), άνε
κθινώθη, δΤι πέραν των ποσοτή-
τοιν έλαιολάδοι» των Κρατικήν
Άποθεμάτίον, αί οποίαι διατ|θεν·
ται είς την κατανάλωσιν μέσω των
λαρίου, ώς κ.αί ή ά--ιύ κ.οινοΰ όια
κϋμανσις πολλών νομισμά'Γων τή;
Δ>·τ. Εύοώπης έναντι τοΰ Άμίρι
κανικοΰ νομίσματος— δέν δημ·ου-
γεί πολλάς ελπίδας, δτι θά είναι
είς θέσιν (ή έν λόγω ά.να5ιοργά-
νωσις) νά απαλλάξη την διεθνή
αγοράν σιιναλλάγματος άπό νέας
νομισματικάς άναταραχάς, πέραν
τοΰ τέλους τοΰ τρέχοντος ετους.
2) Ή έπίσημος τιμή τού χρΐ1-
σοΰ, ήτοι ή μεταξύ κεντρικών Τρα
πτζών, πρέ-πει νά ορισθή τούλάχι
στον είς 100 δολλ. την ούγγίαν,
ή —^πράγμα τό οποίον θά κοΤέλη
γεν έν τή πράξει σχεδόν είς τόν
ίδιον παρονομαστην— είς τό έκά
στοτε επίπεδον τής ελευθέρας ά-
γορας χρνσοΰ.
3) Λέν 8ά ύπάοξη νέα ΰποτίμη-
σις τού δολλαρίου, διότι τοΰτοΠ
την άποψιν Βρεταννοΰ οίκο-
νομολόγοιι— θά «άπετέλει κατα¬
στροφήν, κατά την άποψιν δέ
Γάλλου τραπεζίτου, θά ήτο «,ίγχ-
ράλογος καί σκανδαλώδης ίοέα>
Ή γενική εντύπωσις είναι, ότι,
άν καί αί δυνάμεις τής άγορόνς έν
δέχεται νά συμπιέσουν έτι περαι-
τέρω την τιμήν τοϋ Άμερικανικοϋ
νομϊσματος, ή πτώσις τού δέν θά
είναι μεγάλη.
Διχασμέναι ήσαν αί γνωμαι των
Εύοωπαίον έΐΑπειρογνϋ)μόνι»ν επί
τοΰ θέμοιτος των σταθερών ίσοτι-
μιών τών Δυτικών νομισμάτιον.
Επί τοΰ δι,λήμματος: Σταθεραί
Ισοτιμίαι καί αϋστηοοΐ ελεγχοι τής
κινήσεως κεφαλαίων η καθεστώς
έλενθ.-οο); κνιιαινομένοιν ίσοτιμι-
ών: οί έριοτη'θέντε; Ικηρνχθησαν,
κατά 40% ΰπέο τοΰ πρώτου σκέ-
λους Τοΰ διλήμματος καί τό υπό¬
λοιπον 60% <πέο τοΰ δευτέρου. Καταφανήν, έπίσης, είς τάς ά- παντήσεις ϊτο ή Λντιπάθεια πρός τοΰς έλέγχους. Οΰτως, οί ελεγ¬ χοι των αετακινήσεων -θερμοΰ χρή ,ματος, έρχονται. τελευταΐοι είς την σειράν προτεραιότητος την ό ποίαν προτρίνονν οί έρ(οτηθένΤες εϊδικοί. Χαρακτηριστική δέ επί τού προκειμένον είναι ή άποψις Γερμανβϋ ειδικόν τονίσαντος, δτι «έκείνο, τό 'όποϊον πρέπει νά γί¬ νη, είναι νά σταλοϋν είς τα σπι'- τια των δλοι άμοΰ οί γραφειοκρά- ται τοΰ Διεθνοΰς Νομισμ)κοϋ Τα- με{ου νά πωληθή τα κτίριόν τού εί.; την ΟύάσιγκΤο>ν κα! νά μή
γίνεται, πλέον, λόγος διά τα πε-
ρίφημα «είδικά τραβηκτικά δικαι
ωματά τού».
Τέλος, ώς πρώτον πρόβλημα—
σμιον νομιαματιν.ήν σκηνήν, τή;
οποίας οί άιποτροπιάζοντες κλονι-
σμοί καί αί συνοδεύουσαι τούτοΐ';,
εν ΡΪ&π παρενεργειών, άδεβαιότη
τες, ταλ.αιπιοροΰν τόσον τόν σύγ-
χρ.ονον έπιχειοηματ(αν!...
Η ΠΡΟΥΠΗΡιΕΣΙΑ
ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΕΙΣ ΤΑ
ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
Ή προϋπηρεσία των ύπαλλή¬
λων τοϋ Δημοσίου καί των ΝΠ
ΔΔ είς την Χωροφυλακήν, ώς
τακτικών χωροφυλάκων, άπό τής
ήμερομηνίας όνομασίας των ώς
μονίμων, ώς καί ήτοιαύτη είς την
"Αστυνομίαν Πόλεων άπό τής άπο
φοιτήσεώς των έκ τής άστυνομι-
κής σχολής καί όρκωμοσίας των
ώς άστυφυλάκων δύναται νά λη
ωθή ύπ" δψιν διά την χορήγησιν
έπιδόματος εύδοκίμου παραμονής
(τριετιών), ανεξαρτήτως εάν κα'ι
ποό τής κατατάξεώς των είχον ή
όχι έκπληρώσει τάς στρατιωτικάς
των ύποχρεώοεις.
Προκειμένου, όμως, περί ύπαλ
λήλων οί όποϊοι κατετάγησαν είς
τό σώμα τής Χωροφυλακής όχι
ως τακτικοί, άλλά ώς επί θητεία
χωροφύλακες καί διά τούς όποί-
ους βεβαίως δέν ένεφυλλοχώρησε
πράξις όνομασίας των ώς μονί¬
μων, ό χρόνος προϋπηρεσίας των
είς την Χωροφυλακήν θά ληφθή
ύπ" όψιν, μόνον μετ" άφαίρεσιν
τοϋ χρόνου κατά τόν οποίον έκα
στος θά ύπηρέτει υπό τα όπλα ώς
κληρωτός κα'ι έφεδρος, εάν δέν
κατετάσσετο είς την Χωροφυλα¬
κήν.
Τα ανωτέρω διευκρίνισε τό υ¬
πουργείον Οικονομικήν δι" έγκυ-
κλίου τού πρός άπαντα τα ύπουρ-
γεία έξ άφορμής ύποβαλλομένων
κατά καιρούς έρωτημάτων σχετι¬
κώς μέ την δυνατότητα κα'ι τάς
προϋποθέσεις ύπολογισμοΰ τής
προϋπηρεσίας ύπαλλήλων τοΰ Δή
μοσίου κα'ι Ν.Π Δ Δ. είς την Χω¬
ροφυλακήν κα'ι "Αστυνομίαν διά
την χορήγησιν έπιδομάτων τριετι
ών καί πολυετούς υπηρεσίας.
Ειδικώς προκειμένου περί προϋ
πηρεσίας ύπαλλήλων, οί όποίοι
τής κατατάξεώς των είς την Χω
ροφυλακήν, είχον έκπληρώσει α¬
πάσας τάς στρατιωτικάς των υπο-
χρεώσεις, ή προϋπηρεσία των αύ¬
τη είς την Χωροφυλακήν, ώς έθε
λοντική θά ληφθή ύπ" όψιν όλό-
κλήρος, διά την χορήγησιν τριε-
τιών.
Προκειμένου περί προσαυξήσε-
ως λόγω πολυετούς υπηρεσίας ή
είς την Χωροφυλακήν προϋπηρε¬
σία κατά την εγκύκλιον, ώς έθε-
λοντική τοιαύτη ΰπολογίζεται μετ"
άφαίρεσιν τού χρόνου τόν όηοϊ-
καί πρό πάσης θεσμικής άλλαγής' όν έδει νά ύηηρετήση ά ύπάλλη
— έρχεται είς την προτεινομένην
υπό των εΐδικών κλίμακα προ'ρ-
ραιοτήτων, τό «άμέσως άπαιτη-
τόν έκ σι·ναλλαγματικών ελλειμ¬
μάτων Αμερικανικόν έ^ιοτερικόν
χρέος», τό οποίον, κατά τινάς υπο
λογισμούς, φθάνει τα 80 δισεκ.
δαλλ,! Ή παγιοποίησίς τού, σιηΌ
δευομένη υπό συλλογική,ς δράσε¬
ώς πρός νξάλειψιν των τρεχόντων
Άμερικανικών συναλλονγματικών
έλλειμμάτιον, θεωρεϊται εκ των
ανευ, διά νά έπανέλτ)η ή «ί-
λος υπό τα δπλα, ώς κληρωτός
καί έφεδρος, εάν δέν κατετάσσε¬
το ώς έθελοντή<ΐ είς τό θώμα τουτο. Ή προϋπηρεσία, δμως, είς την ■Αστυνομίαν Πόλεων των ώς βνω ύπαλλήλων, καταλήγει ή έγκύκλι- ος, άναγνωρίζεται βπασα διά την χορήγησιν προσαυξήσεως πολυε¬ τούς υπηρεσίας, άναγνωρίΖομέ- νου καί τού χρόνου φοιτήσεοκ ρήνη καί ή ήρεμία είς την παγν.ό- είς την άστυνομικήν σχολήν. ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΙΜΑΣ ΦΑΓΗΤΩΝ ΤΩΝ Ε,ΣΤΙΑΤΟ'ΡΙΩΝ 'Υττο τής Νοιμοορχίας 'Αττι,κής εξεδόθη ή ύττ' αριθ. 7)1973 άγο ροονσμική διάταξις 6 ά τής οποί¬ ας <4νΌ~ροσαΐρμ-όΐζοινται αί τΐιμαί ραογητόν ττροσφερο.μένοον υπο έ— στιαταρίιω·^ καί λοιττών πσρομοί- (Μ «ατταιστηιμιάιτων τής ττεριφερεί άς τού ναμοθ Άττικής κα'ι καθο- ρίζονται έυκΐΤαι τιιμα·ί ΤΓρθ'σηιυιξη- μέναι κατά 5% διά τα έστιατό- ρια καί λοιττά: κιέντιρα των ττεριο- χών Βάρης, Λούτσοίς, Ραφήνας, ΔρΓΧτιάς, Πϊικερμίου, Αίγίνης, Σα λαμΐνος, Άγκιιστρίου, "Υβρας, Σττετσών, Πόροο ωαί των λειτουρ γούνττον κατά μήκος των ώκτών τού νοιμού Άττικής. ΠΟΙΑ ΕΙΔΗ ΣΙΔΗΡΟΥ ΕΜ- λαϊκών άγοοών', παρεσχέθη ή έγ- ΠΟΡΙΟΥ ΕΞΗΡΕ0ΗΣΑΝ ΤΟΥ κρίσις καί ήρξατο ή διάθεσις είς τάς λαϊκάς άγοράς έλαιολάδου έ- Ν.Δ. 918)71.- Έκ τοϋ υπουρ- 'κλεκτής πο.ότητος κα1 υπό συνερ- γε(ου Έβν|κής Ο|κονομ.α(. (το Η ΧΟΡΗΓΗΣΙΣ ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΩΝ ΣΟΠΕΑΑΙΟΥ Διά την χορήγησιν διατσκτΐικήι, σογιΐλαιου προ οριζομένου διά χονδρικήν ιτώλησ'ν άτταιτεΐται ή ττροηγουιμιένη ΰττοθλή υπό των έμ- ττόρων ινττϊΐιθύνοι; δηιλσεως μ'έ τα ττλήιρη στοιχεια τιιμολογίων ττωλή- σεως τού κρατικαί) σογΐδλαίου έκ Ι τυχόν προηγουμένης παραλαδής. Ι Τα άκατν-ραφάμενα είς τάς κατα- στάσε'ς τΐιμολότγια ττ&>λή|σεως,
ττρέπ·ει νά κοίλύπ-τουν ϊσαπόστος
την αϋτουιμιένην ττοσότηιτα σογιε-
λαίου. Σχεττυκήν άττάφαισιν ύττέγρα
ψ;ν ό ΰφι/τΓ0Ί.ιριγός Έμ—ορίου κ
Μιχ. ΑΑτηο&άττουλος.
Αύστοίαν.
γείου
Ι
------------------------------------------------Μεύς Έμπορίου), διευκρινΚεται
ότι τα εϊδη σιδήρου έμπορίου τα
ραν μας. Ειδικώτερον, θά άνταλ- όποϊα έξηρέθησαν τής διαδικασί-
λαγοΰν άπόψει; διά τάς έξαγω- ας το0 Ν Δ 918)7
γας νωπων όπιοροκηπευτικων εις Τω0,.
α) Στρογγυλός είς ράβδους δι
αφορών διαμετρημάτων (πλήν σι
δήρου μπετόν). β) Τετράγωνον
ήμιοτρόγγυλος, λάμαι. γ) Δοκοϊ
σχήματος Ι. Υ, Ω. δ) Γωνίαι «Τ.
«Ζ·, προφιλέ παραθύρων. ε) Οί
ίδίου οχήματος καί μορφής πρός
τα ώς άνω εϊδη, έκλεκτοί χάλυ-
6ες δι" άνθρακος καί τα χαλυβο-
κράματα (άτσάλια).
ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ
ΕΙΣ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ
ΤΟ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΝ
Δι" άγορανοιμικής διατάξεως
τοθ ύφιπτουργοΰ 'Εμττορίου κ. Μ.
Μτταλοττούλου, ό>/αγνωρίζεται ώς
στοιχείον κόστους τό τέλος χαρ-
τοσήμου των τιμοΛογίων λιανο-
πωλητών.
'Αναφέρεταΐι είς την διάταξιν
ότι; «Επί ττωλήσεων τκχρά λια-1
νοπωλητών ττρός έττιτηδευιματίας
διατετυμηιμένων ή μή είδών, έφ' δ-
σον τό τ'έλος χαΐρτοσήιμου τού
ΜΕΧΡΙ 31.8.73 Ο ΕΚΤΕΛΩΝΙ-
ΣΜΟΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕ-
ΑΙ ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΦΡΟΤΤΩΝ ΕΙΣ ( σχετι,κοθ τιμολογϊου έπιρρίττ—τσι ΝΩΝ ΑΤΤΟΚΙΝΗΤΩΝ
ΑΤΠΣΤΡΙΑΝ
Θέματα Ιμπορικων άνταλΛαγων
μεταξύ Ελλάδος καί Αυστρίας θά
συξητηθοΰν την Τετάρτην μεταξύ
τοΰ προέδρου τοΰ Συνδέσμου "Ελ
λήνο)ν 'Εξαγιογέων καί τοΰ έκπρο
σώπου τοΰ ύπουργείου Έξωτ^ρι-
κοΰ Έμπορίου τής Αυστρίας κ.
'Έρτλ( ποΰ έρχεται είς την χώ-
είς τόν αγοραστήν τουτο αποτε¬
λεί ττροσθετικόν στοιιχεΐον κόστονς
των αγορασθέντων ύπτ' αυτών ττροι
όντων, των πωλητών των ύποχρε
οημένων όπως είς την περίπτωσιν
ταύτην άναγράφωσιν έττί τού τι-
μολογίου δτι τό τέΛος χαρτοσή-
μου χαιτ€6ιΛήθη ττό των άγορα-
στών.
Παρετάθη μέχρ, τής 31ης Αΰ-
γουστου ή προθεσμία διακανονι-
σμοΰ καί έκτελωνισμοΰ των μετα-
χειρισμένων αύτοκινήτων των εί-
σαχθέντων μετά κρατικοΰ συναλ-
λάγματος.
Σχετικήν απόφασιν υπέγραψε ό
υπουργός Εθνικής Οίκονομίας
Ν. "Εφέσιος. ■-**» <* κ. ΟΜΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΙ' ΑΝΑ- ΜΟΡΦΩΣΙΝ ΤΗΣ ΝΟΜΟ- ΘΕΣΙΑ1Σ ΠΕΡΙ Α.Ε. Πρός τόν σκοπόν τής άναμορ- φώσεως τής νομοθεσίας περί Ά- νίονύμιον 'Εταιριων συνεστήθη, δι' αποφάσεως τοΰ ΰπουογείου Έ θνικής Οίκονομίας, ομάς εργασί¬ ας, ή όποία θά άσχοληβή μέ τ ό θέμ« τούτο. Τής ομάδος θό προ- εδρεΰη δ άναπληρίοτής γενικάς γραμματεύς τοϋ υπουργείον "Εθνι- κης Οίκονομία^ μετέχουν δέ αυ¬ τής καθηγηταί τού Πανεπιστημί¬ ου καί ύπηρεσιακοΐ παοάγοντες των υπουργείων Εθνικής Οίχονο- μίας καί Προγραμματισμοϋ Κυ- βερνητικής Πολιτικής. ΑΙ ένΥαΛΪ αι τής 'Ομάδος "Εργασίας άπο- 6.λέποντν είς την διατύπωσιν είση- γήσεων πρός έκσυγχρονισμόν τής περί Α.Ε. νομοθεσίας· Τό έργον τής "Ομάδος Εργα¬ σίας θά όλοκληρωθή μέχρι τέλου; Νοεμβριού έ.ε. ΘΑ ΤΠΕΡΒΗ ΤΑ 500 ΕΚΑΤ. ΔΑΛΛ ΤΟ ΝΑΤΤΙΛΙΑΚΟΝ ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑ ΤΟ 1973 Κατά τάς υπαρχούσας προβλέ ψεις, εφέτος τό ναντιλιακόν οαι· νάλλαγμα θά υπερβή τα 500 έχ. δολλ^άρια. Τουτο προκύπτει έκ τού νότο; δτ! κ«τά μέσον όρον είσίΡ οιιν είς την χώραν μηνιαίως ΛΕ01 τα 40 έκατοαμύρια δολλάρια, ένω κατά τό τελευταίον δίμηνον τού έτοι>ς/ λόγω των έορτών τα έμ6α-
σματ« τόσον των έφοπλιστών, ό¬
σον καί των ναυτιλλομένων.
Έν τιΐ) μεταξύ ώς ανεκοινώθη
έκ τού υπουργείον Ναντιλίας -^Ε
ταφορών καί Έπικοινωνίών Το
ε'ιορεΰσαν είς την χώραν μ»» ^
τιλιοκόν σι.·νάλλαγμα, κατά τον
μήνα Μάϊον· 1973 ανήλθεν εί; 3''
9 έκατ. δολλαονα έναντι 34 έχαΤ·
δολλ. τού άντιστοίχου μηνός ΤΊ"
ετους 1972 σημειωθείσης οΰτω "^
ξήσεως κατά 17%.
Έξ άλλον, τό συνολικώς '^'
έ κατά τό Α' πεντάμΤ**
19Τ3 ναν>τιλ.ιακόν σΐΛτάλλαγμ* .'
νήλθεν ής 198,2 έκατ. δολλοίι'
ών τού άντκηοί,χου ή^ί
τοΰ 1972, σημειωθείσης *°* **
προκειμένω αύξήσεοις κατά 2Τ7«,
ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ - ΜΟΝΑΣΤΗ¬
ΡΙΑ. Στήν Καρβάλη καί την πε¬
ριοχή της ύπάρχουν τόοες πολλές
έκκλησις καί μοναοτήρια, πού ό
αρ.ιθμός των καί σήμερα άκόμη
παραμένει άνεΕακρίβωτος. Οί πε-
ρισσότερες άπά τίς έκκλησίες αύ¬
τές είναι λαΕεμμένες στούς μαλα·
κούς έκείνους βράχους, πού δη·
μιουργήθηκαν στά πολύ παλιά χρό-
νια άπό τά Εεχειλίσματα των γύ-
ρω ήφαιοτείων καί μέ την έπίδρα-
οη τοϋ πετροκαταλύτη χρόνου καί
των καιρικών ουνθηκών πήραν
διάφορα παράΕενα σχήματα. Μερι·
κοί μονόλιθοι μοιάΖουν μέ χοντρο-
κομμένα άγάλματα, δλλοι μέ πελώ-
ρια μυτερά έργαλεϊα, οί περισοό-
τεροι δμως κληρονόμησαν τό κω-
νικό οχήμα των ήφαιστείων, άπό
τά έγκατα των οποίων έχουν την
προέλευσή των. Αύτάς είναι ό. λό-
γος γιά τόν οποίον πολλοί Εένοι,
όταν επισκεφθούν την περιοχή αυ¬
τή, νομίζουν πώς μεταφέρθηκαν σ'
ένα κόσμο εντελώς διαφορετικό,
σ' ένα μυθικό περιβάλλον, όπου
κυριαρχεί ή πρωτόγοντ) όμορφιά
καί ή ίδιότυπη γραφικότητα.
Έκεϊνο όμως πού έντυπωαιά2ει
περισσότερο τούς έπισκέπτες, δέν
είναι ή έΕωτερική έμφάνιση των
φαλακρών καί άνεμοδαρμένων αύ
των βράχων, άλλά ή έσωτερική
των κατεργασία κα) διαρρύθμισή.
Όλοι τους σχεδόν, άπό τόν μι-
κρότερο ώς τόν μεγαλύτερο, εί¬
ναι κούφιοι άπά μέσα κι' έχουν
διαμορφωθή μέ την άΕίνα καί τό
φτυάρι σέ μοναστήρια, έκκλησίες,
παρεκκλήσια, άσκηταριά, ύπόγεια
καταφύγια, κατακόμβες καί δλλους
Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ
Χώρους χριοτ,αν.κής λατρείας.
•Απορεϊ κανείς, καθώς περ,φέ-
ρετα. ο,ωπηλός οτά έρημ,κά αύτά
μερη καί πολλές φορές νο.ώθε. την
όνάγκη νά δ,ερωτηθή: Πώς μπαρέ-
σαν άραγε Οί καλόγηρο, τής Καπ-
παδοκίας νά δημ,ουργήσουν ένα
τετοιο τεράστιο έργο, μέ Τ' άτε-
λέστατα έργαλεϊα πού διάθεταν
την έποχή έκείνη; Μέ πο.ό τρόπο
έοκαδαν τα πολυδαίδαλα έκεϊνα ύ¬
πόγεια καταφύγια, μέ τίς στενό-
μακρες διαδόσεις, καί πώς γινό-
ταν ή μεταφορά τού σκαμμένου ύ-
λικοθ; Τέτοιου εϊδους έρωτήμα-
τα καί πολλά άλλα στροβιλίΖονται
οτό μυαλό τού άνθρώπου, χωρίς
νά μπορέση νά δώση μιά ίκανοποι-
ητική άπάντηοη.
Οί μοναστικές αύτές οίκήσεις
ίδρύθηκαν την έποχή πού ό άναχω-
ρητιομός δνθιζε οτήν Καππαδοκία
κι' έγκαθιδρύθηκαν στά πιό κα-
τάλληλα σημεϊα, σέ τρόπον ώστε
νά έΕααφαλΚεται ή ψυχική άπομό-
νωση καί ή όσφάλεια των μονα-
στών. Τα περιααότερα άπό τα μο-
ναστήρια ήσαν κοινοβιακό, δπως
άποδεικνύεται άπό την έσωτερική
διαρρύθμισή των (αϊθουσες φαγη-
τοϋ κλπ.) καί άπό μερικές έπιγρα-
φές, πού σώΖονται άκόμη. Στό
σημεϊο αύτό, οί καλόγηροι τής
Καππαδοκίας άκολουθούσαν πιστά,
δπως φαίνεται, τίς ύποθήκες τού
Μ. Βασιλείου, ό οποίος ήθελε τα
μοναστήρια νά είναι κοντά στίς
πόλεις καί νά συνδυάζουν τόν ά-
ακητισμό μέ την κοινωνικότητα
(Γρηγ. Θεολόγου έπιτάφιος είς
Μ. Βασίλειον, παράγρ. 71).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΓΙΑΝΝΗ Π· ΛΟΥΙΖΙΔΗ
Κυριακατικη φορεσιά
Α Ι Η Γ Η Μ Α
Ε"
ΠΑΥΛβΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί Άνθροττοι
ΒΛΠΑΣ ΠΑΝΑΠΩΤΟίΙΟΥΛΟΣ:
ΤΕΞΧΝΗ ΚΑΙ ΒΠΟΧΗ. Δοκί-
,μιο θεωρηιτικής έρμηιΐιείας τής
σύγχρονης εύαισθησίας. Άβή
ναι 1969. Σελίιδες 366, Γεώ
ργιος Νιικολε,τάκης, Τι/ττσγρά-
φος — Έ<5ότης, Πεύκη Άτ- τιικής. Ό κομψοττ/ττωιμένος τόμος εί¬ ναι τό θεύτερο 6ι<6λίο πού εΤχα 6ελήσ·ει νά σχολιρισω, άττό τή σει ρά των τριΐύν δοΐκιιμιογρ'αφΐ'κών έργων ττού εΤχσ χαρακτη.ρίσεΐ ά- ξιόλογα. Τό πρώτο «Αύτοψία τής έττοχης», δοκΓιμια, τού Κέστα Τσι ρόττουλο1), τό έσχΌΐλίακτα στό τεΰ χος Αριθ. 41 (Ίανουύριος) τού ιτεριοδιικού «Σμύρκσ». Τό Τιρίτο ε'ναϊ «Ή εσπερινή δΐ'άσταση», δοκί,μια συγχρόνου πιρο&λη,ματι- σμοΰ, τού Χρήιστου Μαιλεδίτση.. Οά τό σιχολΐιάσω ,μέ π.ρώτη εύ- καιρία. Στόν —ρόλογο ό συγγροοφότς, ζωγράφος, μέλος τοθ Καίλλιτε χνΐ'Κθύ Έττιΐιμελητηιρίαυ, καθηγητής Μέσης Παιδείαν καθαρίζει καί διαγράψει τό θεμα τού γιά νά τό τοττοθετήσει ιμέσα σέ σαψή όρια. έτσι ώστε ό άνο:γνώιστη<ς «ά εΐνα· άττ" άρχής κσταττοπισμένος επάνω στις προθέσεις «αί τή 6ασικ>ή
θέση τού βιβλίον. Χωρΐς νά ύττο-
τ,ιμά την επίδρασιν τού περιβάλ-
λοντος επάνω στήν τέχνη, ό συγ-
γροίφςας θεωρεΐ ώς τόσο τόν 6πο
χ-ειμΐνικό ττοριάγοντα άττοψασιστικό
στή διαμορφώση τού καΛλιτεχνή-
ματος. ©ά 3λεγ« δτι ή τέχνη,
«ττνευματικό φαινόμενο έξ όρι-
σ.μοθ» (δ—ως τό χαρακτη,ρίζει ό
συιγγραφγας) είναι ταιτόχρονα
φαινόμεχ) ιμυθΐικό, ιμιά καί εΐνα,
-ρο'ίόν τής άτομικής ττλαστικής
φαντασίας τοθ καλλιιτέχνη.
Τό έργο τού Β. Πανογΐωτοττού-
λου άγκαλιάιζει τό φαινάμενο τέ-
χνη, ττού τόσο σηιμοοντΐ'κή πή,ρξε ή
έπίβραση της έττάνω στήν αίσθη-
τκή κοΛλΐ'έργεια> μιετοορσΐωιση
κα! τέρψη τού ανθρώττου, άττό 6-
λες της τίς ττλεκρές. Ό συγγρσ
<|>έας κοοτέχει -κ«λά τό βέμα τού
καί, καβώς δείχνει ό τίτιλος, άνα·
λύει τό καλλιτεχνιικό γεγονός ώς
ίνα άττό τα ΐστορικό στοι.χεΐα,
τό τταρακολοΐίθεΐ έττοιμένως στη
διαχρονκή -τού ύττόστσση· Η με
θοδός τοο είναι Ιστορική κα'ι κρι-
τ.κή. "Ετσι έξετ(3ιζΐΐ την τέχνη σ'
όλάκιληρη την έξελβκτική της τγο-
ρεία- ττάντοτε σέ σΐΛ"α·ρτησηι μέ
την· βιοθεωρίβ κσι την κοσμοβεω-
ριβ κβΐ ό ττεριΛάλΙλιον τής καθε
Ιστορικής «έττσχής», ϊστορικής ττε-
ριόδοι», ττοΰ 'τηλάγι στόν προσωπι-
«ό τταράιγοντ<χ, τόν ψνχισιμό τού καλλιτέχνηι, εΤναι οί σΐΛΤεταγμέ- νες πού πιρσσδιορίιζοΐΛ' την κοθλΧι- τε^ική έχδήΑωσηι. Ή συσχέτιση, ώς τόσο. τέχνιης κβΐ έττοχής ττσ ρουσιάζει καί δνσ^ρειες κατά τούτο, καθότι «τα δριά τους*. ό- ττωςλέγει ό σαγγραψέοτς «ε'Λχι ρέστα*. «Ή τ£χνη στήν έννοια τη; άντιοτβΐ'χίας της πρός την έττοχη (έκψεραμένη συνήθως >μέ την πρό·
τοοση ττροσαρμογής στό ΐστορικό
-εριβάλλον) αποτελεί ττρόδληιμα
δι*σεττίλυτο», τονίιζει στόν «Άττο-
λογο τού διδλίου (σελ. 351).
Οϊ δισττιστώσεις. άπό τήν ό-
ιττική αυτή γωνία, τού σνΫΎΡ™-
<>έα είναι σέ ττολιλσ σηιμεΐα άττόρ-
Ροια αττροκοΓτάληΓΤΓτης θεώρησης
■τοΰ ,μαρτυρεΐ είλικρίνεια κοΐ κά-
θε άλλο τταιρά ττροσκόλληση δ-
ττως τόσο συχνά σνιιμβοίίνεΐ σέ
τιέτοιοΐ) εΤδοκς άξιολογησεις, σί
τταραδοσιοοκές, σχηιματικές/ σννσι
σβη,'μοτΓΐικίς ττροττοθέσεις. Καΐ έ-
χω ύπ' δψη ιμοα λ.χ. την τσποθέ-
τηση τού ρόλον τής τέχνης στή'
κοινωνία τού Βυζαντίοι/ι τοποβέ-
τηση πού ιμ' αύτην συιμφθΑϊνώ στίς
γενι.κές γραμ,μές της ττρόθυιμα,
Θέλω νά ττώ ϊδιαίτατα καϊ είδικά
τής είκαστικΐς τέχνης.
"Εχω γραψει συχν«ά δτι ή άπο-
στεωμένη σχηιματικότητα της είκα
στΐικής τέχνης τού Βυζαντίου μα,ρ
τυρεϊ ξεττεσμό τοθ καλλιτεχνικον
συναισθήιμστρος, ίίλλειψη γνήσιας
καιλλιτεχνΐικός δμττνευσης καΐ τοό
σΓοιχείου τής κινησης πού εΐ«<χ οΓχίώ.Ιϊίΐστο άτττό τα φανερώματα τής δίωσης τής ζωης. Στόν «Ά πόλογό» τού ό Β. Παναίγιωτόττου λος διαττιστώνει την άντίληψη τής τέχνηις στό Βυζάντιο ώς «ούσια- στιικοθ δρου δει/τεριευιούο-ης ση·- ιμΐΐσίαΐςΐ». Τήιν χαΐροίκτηριζΕΐ τέ- χνιη τπαρακιμής, άφοΰ «στέρεψε, ζεράθηκε, ά—έ,τυχε» (σελ. 353) 1 Άντίθετα στήν άρχιτεκτονική καί. την διακοσιμητιική έβωσε καρπούς Άλιλά τό τειλιευταΤο τοότο γεγο-1 ι·ος ίτΓΐ6ει6σ.ιώνει ΐσα ϊσα έναργέ-' στερα, χατά την γνώμη μου, τή·1 τταρακιμή τής είκαστικής τέχνης λ.χ. άν την σί»γ«<ρίνουιμε μέ την Αρχαίσ. έΛληνική. Γιατί; Διότι ή εϊκαστική τέχνη, δπως χαί ή τέ¬ χνη τού λόγου είναι ή κατ' εξο¬ χήν τέχνη, μ>αζΐ ιμ' αύτές βεβαία
καΐ ή μοοσιική.
— τίς στρεϊς αύτές τέχνες έξωτε-
ρικεύεται σέ ιμΐγάίλο 6αθ.μό ή
έσωτερΐκότητα τού καλλπέχνη
ττού ταυτίζίται ιμέ την άτοιμΐ'κή ε¬
λευθερία, ένώ ή διαχοσμητική καί
ή άρχιτεκτονική, Λπό την άττο-
ψη τοή σκοττοθ πού έ^ττληρώνοι/ν
μετέχσυν ττειρισσότερο τού κοινω¬
νικον στοιχείοο. ΆλΙλά άς στσιμα
τήσοι^μιε έδώ, διότι ή ττοοοατΓέοα
διερεύνηση τοθ είδΐ'κού αύτοΰ &έ-
ματος (ή τέχνη στό Β·^ζάντιο) θά
υάς 6δηγοί>σε τταλύ μα<ριά. βεωρώ σκόττι.μο, γι,ά νά σχη- ματίσει ό άναγνώστης πληιθίττε- ■ρη εΙ'ΚΟνβ της συΓ/ι<ιρό'τησης καί τής διάρθροση<ς τού τόιμου « Γέχν'ΐ κίΐί Έποχή», νά παραθέσω σέ νβνΓκές γραμιμές τα «ιΠεριεχόιμ£- *«<: Πρόλογος. Βιολογι.κή καΐ κοινωνική ΰποδομή, 'Ατοιμικό καΐ, σιΛλογικό, Κλασσΐικό καΐ σύ/-' χρονο, Τέ>τνη ·<αΐ τεχνιχή, Εί<αστι κή ττραγιματικότητα, Π'ναξ κυρί¬ ων όνομιάτων. Ό «Λττόλογος» εΤ ναι τό τιελευταΤο κεφάιλσ'ο τού ττέμπτο-υ -μέρους τοί> δι€λίου.
Ή έργασία τού Βάνια Π«κα-
γιωτσττούλον ττηγαίνει σέ 6άθος
•καΐ αποτελεί δχι μόνο σοδαρή κα;
άξιόλογη συιμβολή στή βεωρητι-
,<ή Λνάλυισι τής τέχνης άλλά καΐ προσττάθεια συ·γκ'ρ:τι.κής σι/νει&η τοττοίηιοτ,ς τοθ φσινομέ'.χχ; τέχνη, τόσο άναγκαίας Οστερα άττό τίς τόσες ση'μερΐ'ν'ές εκδηλώσεις σ-ι^ο-·<ο τισμοθ τού. "Ισωςβά δ.αττίστωνε 6 (3—αιτη-τιικθι. άναγνώστης μέ δυοαρέσκεια την βλλ'ειψη 6:6λιο- γραφίας ττού δέν δολεϊ ν»ά την ύ ττοκαταστήσηι ό πίνακας κιτρίω.' άναμάτων. Εΐνα· άλήθεκχ ότι γί- νεται τταρατΓσμττή σέ σν/γρβφΐΤςι βιβλία, ττεριοδιικά κ.λ.ττ. ι'^το μορ φήν, ίτττοσηιμ'ειώίτεως στό τΛλος τής σελίδας. Νοιώβω την άνάγικη νά έττα'/έ- σω την καλιλιεργηιμιενη γλώσσα Ακριβώς διμως έττειδή ή γλώστα είναι κολλιεργη,μιένη χτΐΛΤτά!:ι πε¬ ρισσότερο στό ιμάτι ή έλλε'ψη τού νΐ στό άρβρο της αΐτιστικής τ «γ άρσενικόν άναμάτω'/, ξπτερσσ.μέ νο πλέον στμΐ>ρα κοοτοΛοιιγο τοθ
ψι/χαρικοΰ δηιμοτιικΐσιμού: λ.χ. γ ά
τ ό σηιμερινό :μας κόοιμο, άντέχοι»-
άκάμη στό χρονο, ·<ατ« τ ό βαθμό ττού ή γλώσσσ. άποτελε: σναιγκαιότηιτα τού λόγου· κ.ια-, άντΐ τόν. Μέ τό φροντισιμένΓ ύφος δέν συιμβι&άζετσι καβόλου, άικάμα όλιγότερο .μέσα σέ έιτιστη μονικό ικείιμενο, τό ατταρά&οκτο κολόδωμα τοθ ό;ρθρου. Βλέπει τό κουστουμάκι τού καί συνέρχεται. Τό άγαπά γιατί τού θυμΚει τά περασμένα. Κάθε τί ώ- ραϊο, εύτυχισμένο πού διάβηκε οάν όνειρο λησμονημένο καί πού δέν θά ΕαναγύριΖε πιά. Τόν πνίγουν άναφυλλητά ΣτηρίΖει τό κεφάλι στίς παλά- μες των καχεκτικών χεριών καΐ κλαίει σιωπηλά. Τά δάχτυλά τού, χαϊδεύουν τ' άπαλό ύφασμσ καί νοιώθει άνακούφιση. Νά, ποϋ τώρα θά τοϋ χρησιμεύ σει γιά σωτήριο σκοπό. Μέ τά χρήματα πού θά πάρει. θά φροντίσει τή μαννούλα τού. Τί την θέλει την κυριακατικη Φορεσιά; Δέν εϊχε διαθέση νά την βάλει άφοϋ ή μαννούλα τού είτα ν άρρωστη. Όταν γι νόταν καλά. έκεϊνος θ' άγόραΖε άλλην! — Γιατί μέ πουλάς, γιατί υέ πουλδς άφοϋ μ" άγαπβς; Άνεσκίρτησε. Ποίος τοϋ εϊχε μιλήοει; Αυτή ή φωνούλα. σά νά έοχόταν άπ' την όλοκάθαρη φορε σιά τού. — Δέν θέλω νά στολΐσω δλλο κορμάκι άπ' τό δικό σουΙ Έσύ μέ προφύλαΕες καιρό. Τώρα, θές νά υέ πουλήοης, σέ Εένα χέρια; νά μέ χαλάσουν: συνέχιοβ ή άπόκο- ο-μη φωνή. Ένώ έμενε μέ γυρμένα μάτια τό βλέμμα τού έπεσε σέ δυθ πε· λώρια παπούτσια πού εϊχανε λές κοοφωθεϊ σιμά τού. Σηκιί'νοντας άργά τά μάτια, εϊδε πώς τά πα- ποϋτσια άνήκανε στά πόδια ενός χοντροϋ, γιγάντιου άντρα πού χά μογελοΰσε... — Τό πουλάς τό κουστοΰμΐ; τόν ρώτησε μέ βαρεία, Ζεστή φω "Εσκυψε τά κεφάλι. Έκείνος τό πήρε γιά κατάφασπ. Τού τό τράβηΕε άπ" τά χέρια Δ καλοθρεμμένος μαυρσγορίτης κΓ δρχισε νά·τό έΕετάΖει. Φάνηκε ίκανοποιημένος, γιατί τού εϊπε ■. — ©ά τδ άγοράσω. θα σοϋ δώ αω πολλά ,. "Έβγαλε μάτσο τά χαρτονομί- ουατα άπ' την τσέπη κΓ δρχισε νά μετρά... — Νά, μικρέ, τοϋ εϊπε καί τοθ πρότεινε χρήματα, ένώ ό Τάκης τόν κοίταΖε άμίλητος. Σάν αύτόματο δπλωσε τό χέ- ρι· Ό χοντρός κύριος έκανε ένα δέμα τό κουστουμάκι, τόβαλε κά τω άπ' τή μασχάλη, τού γύρισε την πλατή κα'ι χάθηκε στό πλή- 8ος. "ΑΕαφνα τινάχτηκε δρθιος γιατΐ θυμήθηκε πώς στήν έσωτε¬ ρική τσέπη τής φορεσιάς, εϊχε ά¬ πό καιρό λησμονήσει τή ψωτογρα φΐα τής μάννας τού. " Επρεπε νά την είχε κρατήσει. 'ΕτρεΕε μ' όγωνΐα νά βρεί τθν χοντρό άνάμεσα οτό πλήθος πού τόν έσπρωχνε έμποδίζοντάς τον να προχωρσει. "Αδικος κάπος. Είχε έΕαφανιστεΙ. Τά κυριακάτικα, μαΖ με τή φω τογραφία τής μόννας δέν θά τά Εανάβρισκε... Σέ λίγο δμως, θββλεπε την Ι¬ δία την μαννούλα καί τά σύννε- φα τής άπέραντης λύπης, θά δια λυότανε άπ' τά στακτογάλαξα κα θάρια μάτια τού. Βιαστικά άπό μαυραγορίτες ψώνισε κονοέρβες, τυριά, μπόμπα τες γιά την μαννούλα τού. Οί που λητές τώρα έτοιμάΖανε τίς φορη τές λυχνίες μέ οσετυλίνη πού θά τούς χρησίμευαν γιά φωτισμό σάν έπεφτε τά σκοτάδι. Πήγε σ' ένα φαρμακεϊο καί μέ την συντα- Υή τοϋ γιατροϋ πήρε τά φάρμα- κα. Ή στενοχώρια δρχισε νά γορ γοπετα μακρυά τού. Τού μένανε κάμποοα χρήματα. Άπ' αύτά θά- δινε οτή νοσοκόμα, πού περιποιώ τανε τή μητέρα τού. Τρέχοντας άρκετό διάοτημα, ά τένιΖε · έπιτέλους τό νοσοκομεϊο. Μιά φωτερή άχτίδα Ζωήρεψε τό χλωμό τού πρόοωπο. Λ Μέσα άπ' την μώγάλη τ2σμαρία τοϋ νοσοκομείου, ποϋ τά τΖάμια της προστατευότανε άπό συγκολ- λητικές ταινίες. ό γιατρός καί ή προϊοταμένη μείνανε δναυδοι, μορ μαρωμένοι στή θέση τους, σάν εί δαν τόν Τάκπ νά πλησιάΖει, άπό μακρυά πηδώντας άνάλαφρα, χα- ρούμενα. Περνοϋσε γορνά κάτω άπ' τά πανύψηλα δέντρα τοϋ κήπου, κρο τώντας ένα δίχτυ, μέ φαγώσιμα γιά νά τά προσφέρει σ' εκείνην. —θεέ μου! έφθασε ό Τάκης, πρόφερε μέ τρεμουλιοστή φωνή, κατάχλωμη άπ' την ίσχυρή συγκί- νηση ή γυναϊκα. Πώς θά τοϋ τό ποϋμε; Ό γιατρός άλαλος, έσκυ- ψε μέ συντοιθή τό λευκό κεφάλι. —Λές νά φέρνει τά φάρμακα: Τώρα δμως είναι πολύ άργά! κα τάφερε νά ψελλίσει. Τόν ήΕερε τόν Τάκη πού έρχόταν νά δεί την μαννούλα τού, πού είχε άλλοίμο- νο Εεψυχήσει πρίν δυό ώρες άπό συγκοπή. Δέν είχε άνθέΕει ή ά- δύναμη πονεμένη καρδιά της... Προτοϋ πεθάνει ή χήρα τοϋ θύ ματος τοϋ πολέμου, τόν εϊχε ίκε- τευτικά παρακαλέσει νά φροντί- οει γιά τό μοναχοπαϊδι της. Ή λεπτή της φωνή, ή γλυκειά όμιλία της, ή εύγενική της έκφρα ση ΕαναγύριΖαν τώρα σάν άπόμα κρός θρήνος στήν άκοή τού. Εϊτανε τής μάννας ή άγωνιώ- δης παράκληση. Εϊτανε τής μητέ- ρας ή φωνή, πού Ζητοϋσε μέ 6α- θύ σπαραγμό οίκτο γιά τό οπλά- χνο της! Μόνο, άνίσχυρο τί θά γινόταν τώρα οτή δίνη τής φρι- χτής κατοχής; Είχε συνεννοήθη μέ τόν διευ- θυντή τοϋ νοσοκομείου κι' εϊχαν ΰποφασίσει νά τόν βάλουν βοη- θό στό θυρωρεΐο, γιατί αυτή ή θε ση έμενε δδεια. — Είναι ένα τοοο καλό παιδάκι μουρμούρισε ό γιατρός. Θά τό το ποθετήσουμε οτό θυρωρειο, 6οη- θό θυρωροϋ. 0ά τόν βάΖαμε στό άοσανσέρ άλλά αύτό δέν λειτουρ γεΐ πιά. Θά τρώει άπ' τό συσοί- τιο, θά πηγσΐνει καί στό σχολειό. — "Ετσι θά σωθεϊ τό παιδί, εί- πε οιγαλά ή προϊσταμένη καί χα- μογελασεΙ Μιά άναοτάσιμη, λαμπρή, Ζωο- γόνο έλπίδα λές κα'ι γέμιοε τίς ψυχές τους, καθώς αύθόρμητα ρί Εανε τά βλέμματά τους ψηλά οτόν ούρανό. Άπ' τά καταθλιπτικά γκρίΖα σύννεφα τής Αθήνας, Εεπρόβα- λαν αίφνίδια ήλιαχτίδες χρυσοφτέ ρωτες προλέγοντας συνεχή φωτό λουστη καλοκαιρία πού δέν θ' άρ γοϋσε οίγουρα νά φανερωθεϊ με τά την άπελπιστική βαρυχειμω- νιά. Νά, τά βήματα τοϋ μικροϋ άγο ριοϋ άκουγόντανε πάνω στόν μα· κρύ διάδρομο τοϋ νοσοκομείου δ- λο καί νά πλησιάΖουνε. "Επειτα άπό χρόνια τά βήματα τά Ιδία θά εϊτανε. Θά εϊτανε δμως ενός άνθρώπου πού θδβλεπε μέ άγαλλίαση ψυχής, μέ μάτια δλο χαρά τή λευτεριά τής τιμημένης πατρίδος τού καί τής πολυαγαπη- μένης τού "Αθήνας την αίώνια δό Εα νά ΕαναγυρίΖει. ΓΙΑΝΝΗΣ Π. ΛΟΥΓΖΙΔΗΣ ΙΟΑΝΚΟΓ Α, ΒΒΡ5ΑΡΔ0Γ - Τβξιάρχου ΠΑ. ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης Λεριγραφή τί)ς έπικί]ς μάχης τΐ,ς Πίνδου μετ* σοντόμου έξιοΐορήσεως όλοχλτ^ρου τοθ πολΐμου 1940 - 41, Ρευοτότητες ααι μεταπτώοεις οτήν άνθρΜπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκία κα-»4τ τόν Α' Παγκόσμιον Πόλίμον τοθ ΑΝΑΝίΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι Λ.Η συν τοξιούχου ιΓρσμματέως) Δήμον που διέμενε καί ό μπαμπάς, δάσκα λος τής Έλληνικής κοινότητος. Άπό τό Βστούμ σιδηροδρομικώς φτάσαμε στήν Τιφλίδα. Βρισκό- μασταν όμως σέ άπόστασι άπό τό Κασκαταλά πάνω άπό 120 χιλιό- μετρα καί τά μέσα συγκοινωνίας ήσαν μονάχα καραβάνια άπό κα- ραγωγεϊς καΐ αύτά δχι τακτικά· καί επρεπε νά ψάΕουμε γιά έΕα- σφόλιαι μετάβαοης. Μέ την άφορ- μή αυτή δύο μέρες περιεργαΖόμα- σταν την Τιφλίδα, την άλλοτε πρωτεύουσαν Γεωργιανών. Δέν μάς έντυπωοίαΖε άπό άποψι εύ- πρέπειας σάν μεγαλούπολι καί μέ Ζωηρά κίνησι. Ή άκαταστασία κα'ι ή έλλειψι καθαριότητος μποροϋοαν νά την κρατήσουν κάτω άπό μά- στιγας έπιδημιών άν δέν την διέ- σχιΖε ό ποταμός Κΰρος πού χύνε- ται στήν Κααπία καί έΕυπηρετούσε την καθαριότητα τής μεγαλουπό λεως. Την τρίτη μερά Εεκινήσαμε μέ κάρρα. Καί ϋστερ' άπό άλλες τρείς μέρες διαδρομή, φτάοαμκ καί μάς (Συνέχεια έκ προηγουμένου) ΚΓ' ΤΑϋΔΙ ΣΤΗΝ ΤΙΦΛΙΔΑ ΠΑ ΕΠΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Μέ λαχτάρα έκπλήοωσις ίερού καθήκοντος πρός γονεϊς, μέ άοτε- ρόφωτη δραδυά τοϋ πρώτου δε- καήμερου τοϋ Μάη 1917 π.ή. έ- πεβιβάσθηκα σέ βαπόρι γιά τό Βα τούμ, μέ κατεύθυνσι την Τιφλί- δα μέ σκοπό νά έπιδιώΕω έπάνοδο τοϋ μπαμπά άπό τόν δωδεκαετή Εενητεμό καΐ την έπιμονή νά μην επανέλθη γιατί είχε όρκο. Συντα- Ειδιώτη μου εϊχα τόν γνωστό ά¬ πό την § ΙΗ' τής πραγματείας αυτής Θεοφύλακτο Γεωργιάδη, πού είχε τούς γονεϊς τού στό χωριό Κασκαταλά τής Τιφλίδος, δ Καΐ'ρός είναι νά πιροσέξουν τό ση· μΐΐο τούτο οί άρχισνντάκτες τού καθημερινού Τύττου ττού στί.<εται στήν ττρωτοτΓορία τής χρήσης τής νεοελλη'νικής δηιμοτικής. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Ήτο άνάγκη, άφ' ενός μέν νά αναγνωρίση έκ τού σύνεγγυς τόν χώρον είς τόν οποίον θά διεΕή- το ή μόχη, όφ' ετέρου δέ νά 'ΐλη- ροφορηθή περί τής αίτίας των κανονιοβολισμών. Περί την 6.30' ώρον έφθασεν είς τόν Προφήτην "Ηλιον 'Επταχωρίου καί διεπίστω- σεν ότι ιταλικαι φάλαγγες έκι- νοϋντο διά Φούρκας πρός Σαμα- ρίναν. Εναντίον αυτών έβαλλεν ή Πυροβολαρχία τοϋ Ύπολοχαγοϋ Ά δοίμη, πρός τόν οποίον ό Δαβά- κης έδωσεν σαφεϊς διαταγάς κα- νονισμοϋ τής βολής τού εναντίον των έχθρικών θέσεων. Μετά ήμίσειαν ώραν ανήλθεν κατέβασαν οέ κατάστημα τής δΐα- οταυρώσεως τοϋ δημοσίου έκείνου δρόμου, μέ τούς μουλσρόδρομους πού φέρνουν μέ άνηφοριά δεΕιά στό Κασκαταλά καί άριστερά στό ΤοαμπαχίΖε, πού καί τά δύο ήσαν κατωκημένα άπό Ποντίους μετανά οτες τού χωρίου μσς καί περιχώ- ρων. Κατά την διαδρομήν γιά Εενο- δοχείον ύπνου και τίς δυό νύχτες πού περάσαμε, μάς έΕαοφάλιΖαν τά τεντόστεγα κάρρα. Στρωμνές δέ οί τεράστιες γοϋνες των καρ- ραγωγέων. Όοο γιά Εενοδοχεϊα φαγητοϋ, μας έΕυπηρετοϋσαν τά δίχτυα μέ τά έδέσματα πού φρον τίοαμε άπό την Τιφλίδα. Πλούτον άπό κτηνοτροφία, πτη- νοτροφία, χοιροτροφία καί άμπε- λουργία παρουσίαΖαν τά γύρω τής δημοσιάδας χωρία. Μέ τόση όμως έκτασι όπισθοδρομικότητας ώστε γιά κρασοπότηρα βουβαλίσια κέρα- τα κατεργασμένα χρηοιμοποιοϋοαν. Μετά άπό μιάμιοης πάνω κάτω μέρας διαδρομή, άπρόομενα άντι- κρύοαμε πάνω οτή δημοοιάδα εύ πρεπέοτατο χωρία μέ άμεμπτες οί κοδομές, άΕιόλογη ρυμοτομία, δεν δροφυτεία κα'ι πάρκα μέ παρτέρια καταστόλιοτα, σάν δασι μέσα σέ έρημο. Κατάπληκτοι έκδηλώοαμε έπιθυμία νά τό περιεργαΖόμεθα. Τό πρόγραμμα δμως των κάρρα- γωγέων δέν τό έπέτρεπε κα'ι μο¬ νάχα μέ δδεια τού επί κεφαλήν μποροϋοε νά γίνη έΕαίρεσι. Καί σάν σταμάτηοε ή οφυρΐκτρα τοϋ καρραγωγέως δλα τά κάρρα γιά δδεια, ό επί κεφαλής δέν τό επέ¬ τρεψε καί μάς πήρε οτό κάρρο τό δικό τού νά έΕηγηθή. Άρμένιος την έθνότητα ό άρχη- γός των καρραγωγέων. Σπουδαί- ος συΖητητής μέ κοινωνική μόρ- φωσι καί χειριστής τής Τούρκικης γλώσοας πού Εέραμε κ' εμείς. Γιά ν' ανταποκριθή στήν περιέργειά μας έπιασε νά μάς έπεΕηγήση μέ τά περίπου όκόλουθα: «Δέν έπέτρε ψα σταθμό γιά Εεκούρασι έδώ γιά νά μην έκτρέπομαι άπό τό πρό¬ γραμμα καί χαλαρώνει ή πειθαρ- χία των καρραγωγέων. Όοο γιά τό χωριό πού μέ τόν καλλωπισμό τού σάς κίνηοε την περιέργειά δέν είναι Ρουασοκατοίκητο. Άπο τέλει «Καλώνια» (ουνεταιρισμός ύποδειγματικής καλλιέργειας) μέ κατοίκους Αύστρογερμανούς είδι- κούς καλλιεργητάς κα'ι μέ παρο¬ χήν έκ μέρους τού Κράτους έκ- τάσεων καί μέσων καλλιεργείας σάν ύποδειγματική όργάνωσι. Ή περιοχή καλείται «Πέλαϊκλούτς» (Άσπρο κλειδί), άλλά τό χωριό τό λέμε «Νεμσάδικα» γιατί τούς κατοίκους τους τούς λένε «Νέ- μετς». Άσκοπες όμως οί Κρατι- κές προσπάθειες καί δστοχες οί δαπάνες γιά ϊδρυσι καί λειτουργία τού θεσμοϋ πού κα'ι σέ δλλα μέρη τοϋ Κράτους λειτουργοϋν, γιατί ό Ρούσοικος λαός είναι άναφομοί- ωτο στοιχείο καί άνεπίδεκτο γιά μάθησι». Άφήγηοι διανθισμένη μέ πολλά εύτράπελα χαρακτηριστι κά εύφυίας. Σημαντικοΰ ένδιαφέροντος ή εϋθυμη καί χαριτόβρυτη πολυλο- γία τοϋ Άρμένη άγωγιάτη, μα- γνήτιΖε την προσοχή μας καί ά- κούραστα περνοϋσαν ρί ώρες τής διαδρομής καί τής Ιδίας καί τής επομένης ημέρας ώς ότου φτάσα με στό τέρμα πού ήταν τό κατά¬ στημα πού μνημονεύουμε πιό πά¬ νω καί άποχαιρετισθήκαμε. Ή κάθοδός μας μέ βαλίτσες ά¬ πό τά κάρρα κίνηοε τό ενδιαφέ¬ ρον τοϋ καταστηματάρχη καί επέ¬ μενε νά μάθη καί έμαθε την ταυ- τότητά μαο. Άπό την περιποίησι πού μάς έκαμε διεπιστώναμε πόσο εϋφημα ήταν γνωστάς καί πάση έκτίμηοι έχαιρεν ό μπαμπάς οάν δάσκαλος, ώς ότου δρχισε καί τά έγκωμιαστικά τού. "Εκτός τοϋ δτι, χωρίς νά ΰπο- πέση στήν όντίληψί μας έστειλεν άγγελιοφόρο στό χωριό, φόρτωσε καί τίς βαλίτσες μας, χωρ'ις νά δέ- χεται άμοιβή οέ όδηγό σκληραγω γημένο λεβέντη νά μάς οδηγή σάν συνοδός στόν ανήφορο πού έκαμε μιά ώρα νά φέρη οτό χωριό. ΣκνβχΙζβται είς τό παρατηρητήριον τοϋ Πυρο- βολικοϋ καί ό Μέραρχος μετά τού "Επιτελείου τού. Είχεν, ασφαλώς, κάτι τό τελετουργικόν ή άνοδος τοϋ Στρατηγοϋ είς τό ϋψωμα έ- κείνο υπό τούς κρότους των πυ¬ ροβόλων. Διότι δέν έΕηγεϊται άλ¬ λως πως, ή παράδοζος άκαμψία μέ την όποιαν ούτος έσπευσε νά παρέμθη καί νά δώση όδηγίας διά τόν κανονιομόν τής βολής — ό¬ δηγίας όμως εσφαλμένος, αί ο¬ ποίαι είς ουδέν συνετέλεσαν — καθώς καί τό ϋφος πού έχρηοι- μοποίηοε διά νά εκφράση πρός τόν Συνταγματάρχην Δαθάκην την δυσφορίαν τού διά την βραδύτητα έΕορμήσεως των τμημότων τοϋ ΠεΖικσϋ. Διατί δμως έβρόδυναν νά έΕορ μήσουν τά τμήματα τοϋ Πεζικοϋ; Ήτο αδικαιολόγητος ή βραδύτης των; ή ό Στρατηγός ευρίσκετο έν αδίκω; Συνέβαινε, δυστυχώς, τό δεύτερον1 διότι: — Πρίν έΕορμήσουν οί Λόχοι 2 ος καί 7ος, επρεπε, διά λόγους τακτικούς νά κινηθή ή Διλοχία Βα σιλοπούλου εναντίον τοϋ ύψώμα- τος Τσούκα, έκ τού όποίου έβάλ λετο καθ1 όλον τού τό μήκος τά ρεϋμα Μαρδίτσα, όπερ ήσαν ύ· ποχρεωμένοι νά διαβούν, διά νά άνέλθουν τά βορειοανατολικά άν- τερείσματα τής Παναγίας Κλαδόρ μης. — Τό ρεϋμα Μαρδίτσα ήτο πο¬ λύ δύσβατον καί τά πρώτα έλαφρά τμήματα των Λόχων 2ου καΐ 7ου δυσχερώς προεχώρουν. Πρ'ιν ή φθάσουν όμως αύτά είς την Μονήν τής Παναγίας Κλαδόρμης, δέν ή το δυνατόν οϋτε καί τακτικώς ορ¬ θόν νά προωθηθή ό δγκος των δύο Λόχων. — Τέλος, είναι άνάγκη νά το- τονισθή ίδιαΖόντως ενταύθα, ότι ό εχθράς κατεϊχεν ίσχυρότατα τό ϋψωμα Τσούκα κα'ι συνεπώς δέν ήτο δυνατόν νά τόν ανατρέψη εύ χερώς ή διλοχία Βασιλοπούλου. Πάντως, ό Συνταγματάρχης Δα βάκης ήγανάκτει, διότι ύποχρεω- μένος νά όχούη άστηρίκτους ου"· στάσεις, χωρίς νά έχη καιρόν νά έπεΕηγήση τό οφαλερόν κα'ι δστο- χον τής διατυπώσεώς των, έπει- δή επρεπε νά παρακολουθή έντα- τικώτατα τάς κινήσεις των τμη- μάτων τού, νά έπιτηρή τάς έχθρι κάς θέσεις καί νά ένεργή αναλό¬ γως. Ό εχθράς, έν τώ μεταΕύ, άντι- ληφθείς κινήσεις έγγύς τού πα- ρατηρΐου, ήρχισεν αιφνιδίως νά κανονιοβολή σφοδρότατα τό ϋψω¬ μα. Ό Δαβάκηα διά νά μείνη έ- λεύθερος είς τάς σκέψεις κα'ι ε¬ νεργείας τού, άπεμακρύνθη έκ τοϋ ύψώματος τοϋ Προφήτου Ή- λία καί κατηύθυνε τάς κινήσεις των τμημάτων τού. ώς επεβάλλε¬ το άπό την τακτικήν κατάοτασιν. Ήτο δέ τόσον μεγάλη ή αγα¬ νάκτησις τού, ώστε καλπάΖων έ¬ φθασε τά υπό τόν Ύπολοχαγόν Γερακίνην τμήματα των όλυων καί πολυβόλων είς την δυτικήν όχθην Μαρδίτσα, δταν τά πρώτα τμήμα¬ τα τοϋ 7ου Λόχου κατελάμβανον την επί τής άντιπέραν όχθης Μο¬ νήν τής Παναγίας Κλαδόρμης. "Ε- σπευσεν εν συνεχεία ,ιρός τά έν ι δευτέρα γραμμη τμήματα τού 7ου Λόχου και, τεθείς επί κεφαλής αυτών, παρώρμα τούς δνδοας νά διαβοϋν τό ρεύυα Μαρδίταας. Ή μεταΕύ των άνδρών παρου- σία τοϋ λατρευτοϋ Διοικητοϋ των τούς είχεν εμψυχώσει είς αφάν¬ ταστον βαθμόν. 'Ενώ επρόκειτο ά¬ πό στιγμής είς στιγμήν νά άντ·- μετωπίσουν τόν θάνατον, ήσαν έν- θουσιασμένοι! Τά βλέμματά δλων είχον προσηλωθή επί τοϋ Συντα¬ γματάρχου Δαβάκη, μέ την τυφλήν εμπιστοσύνην πού έχει ό πιστός καί άφοσιωμένος οκύλος είς τάν κύριον τού, μικρόν πρίν ή δοθή παρ' αυτού τό σύνθημα νά ριφθή κατά τοϋ αίμοβόρου θηράματος. "Ενώ έγέλα κα'ι ήοτεΐΖετο μετ' αυτών ώς άγοπητός ουνάδελφος, ή μορφή τού ήτο έπιβλητική, τό δλέμμα διαπεραστικόν, ή φωνή οταθερά καί βροντώδης. 'Εκράτει δέ ράβδον έκ κερα- οέας είς την δεΕιάν, διά νά οτη- ρίΖηται όταν, έπορεύετο πεΖός μετά των όπλιτών τού καΐ ήτο ύπο- χρεωμένος νά όλιοθαίνη ή νά άναρ ριχάται είς τό βραχώδες έδαφος των χαραδρών ή των ύψωμάτων. Την έχρησιμοποίει δμως καί ώς όργανον σηματοδοοίας. πού τό πε- ριέστρεφεν ύπερθεν τής κεφαλής διά νά προχωρήσουν ή νά σταθοϋν, νά άκροβολισθοΰν ή νά πέσουν πρη νηδόν τά τμήματα τού. Ή «κε- ρασέα» ήτο σήμα διοικήσεως τού Πολεμάρχου· σήμα οεβαστόν, άλλά καί τρομερόν είς την δεΕιάν τού. όσον δέν θά ήτο μία οτραταρχική ράβδος. άπό έκείνας πού προσιρέ- ρονται κατά τόν αίώνα μας καί είς άπολέμους άκόμη άνδρας. Ούτως, ή κατάληψις τοθ ένδια- μέοου άντικειμενικοΰ ακοποθ υπό ΠΡΘΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ Β' κηδεύτηκε στίς 4 Σεπτεμβρίου μέ ■Ενας βομβαρδισμός πό»; κρά- | πάνδημο συμμετοχή καί πένθος τησε 25 λεπτά - από τίς 5 το ιλθκλήρου τοϋ νπσιοϋ καί τής "Α- ίΐπόγευμα μέχρι τίς 5.25' — απο άπόσταση 300 μέτρων άπό τό Φρούριο, έφερε τούς Ίταλούς μέ¬ σα στήν πόλη. " Οπως ήταν έπόμενο, τά ΦροΟ- ρια — Τό Παληό καί τό Νέο — πήραν τό μεγαλύτερο μέρος άπό τίς όβίδες. Τό Παληό Φρούριο, γε- μάτο πρόσφυγες, είχε την πικρη τύχη νά "δή περισσότερη ουμφο- ρά. Οί άτυχοι αύτοι ανθρωποι, πού τούς κυνήγηοε ή μοϊρα τους μέ χρις έκεί, δηλαδή στόν πιό γαλή νιο τόπο, βγήκαν στά τείχη νά 'δοϋν τί άραγε γίνεται, κι' έκει' βρήκαν τό θάνατο. Δεκατρεΐς πρόσφυγες καί δύο ντόπιοι ήταν τά θύματα τού πα- ράφρονα Μουσσολίνι. Καί θά ήταν όπωσδήποτε άνάμεσό τους ή Έρ μιόνη καί τό παιδί της, γιατί στή θέση έκ-είνη μένανε πού δεχτή κε τίς περιοσότερες όβίδες, αν δέν βρίσκονταν μαΖί μας ούτή την ώρα στό σπίτι τοϋ θείου μου, ό¬ που δλοι εμείς, κλειομένοι καί μέ άπερίγροπτη άγωνία, παρακολου- θούσαμε τόν αΕαφνο βομβαρδισμό καί τή τρομακτική άνθρωποθάλασ- σα άπό τόν πανικόβλητο κόσμο. Κανείς δέ θά μπορέση ποτέ νά περιγράψη την ήμέρα έκείνη. Τό· τε οκοτώθηκε ή Μαρίκα Βρυώνη, ή Εαδερφούλα μου, τό έΕάχρονο έκεϊνο άγγελούδι, μοΖί μέ την γκουβερνάντα της, την Άγαθή. Ή οίκογένεια τής μικρής κατοι- κουσέ στό Φρούριο. Ο πατέρας της, ό Λοχαγός Βρυώνης, εϊχε οκοτωθή στήν υποχωρήση τής Σμύρνης. Σ' αυτή τή χαροκαμμέ- νη θεία πηγαίναμε δταν είδα την 'Ερμιόνη οτό φοϋρνο μπροστά. 'ΕκάπνιΖαν άκόμα τά έρείπια τής Μικράς Άοίας, δταν οτήν Κέρ κυρα χυνότανε προσφυγικά αίμα. Μετά τόν βομθαοδισμό, άκο- λούθησε ή άπόβαση κι' ευθύς ά- μέοως ύψώθηκε ή Ίταλική οη- μαία κι' έπειτα φορτώθηκαν τά πτώματα οέ δύο κάρρα καΐ με¬ ταφέρθηκαν στό νεκροταφεϊο μέσα στή νύχτα. Ή διαταγή των Ίταλών ήταν νά ταφοϋν πρό τής άνατολής τοϋ ηλίου, καί χωρίς πομπή. Οί "Ελ- ληνες άΕιωματικο'ι μέ άπερίγροητη ψυχραιμία καΐ θάρρος, κατορθώοα- νε καΐ καταγράψανε τά θύματα προτοϋ ταφοϋν. Αύτά είναι τά έΕής: 1) Κωνσταντίνος Άθανασίου, έ- τών 12 έκ Μ. Άσίας, 2) Χαρά- λαμπος Γ. Πραοίνης έτών 14 έκ Μ. Άσίας, 3) Κυριακούλα Ψη· φτογιάννενα, έτών 65 έκ Μ. Ά¬ σίας, 4) Καραμπέτ Ότογιάν, έ- τών 55 έκ Μ. Άσίας, 5) Θεόδω- ρος Φράγγος, έτών 60 έκ Μ. Ά¬ σίας, 6) Αίκατερίνη Θ. Λεπτίδη, έτών 50 έ£ Ικονίου, 7) Μαρία Γ. Λεπτίδη, έτών 30 έ£ Ικονίου, 8) Θεοδοσία Δ. ΤσακατΖόγλου, έ¬ τών 45 έ£ Ικονίου, 9) Γιαννώιρ ΝαΖαριάν, έτών 52 έ£ Ικονίου, 10) Καβάς Σοκόγλου, έτών 12 έΕ "Ικονίου, 11) Άγαθή (αγνώ¬ στου έπιθέτου) έτών 50 έκ Πα- τρών, (γκουβερνάντα τής οικογε¬ νείας Βρυώνη). Είς αύτούς πρέπει νά προοτε- θοϋν οί έΕής, πού ύπέκυψαν μετά τρείς ήμέρες: 12) Χαράλαμπος Κ. Δασκαλό- πουλος, έτών 15 έΕ "Ικονίου, 13) Διαμάντω Κυρίλλου, έτών 40 έκ Μ. Άοίας, 14) Χαοίκ Χαστριάν, έτών 6 έκ Μ. ΆσΙσς καί 15) Μα¬ ρίκα Γ. Βρυώνη, έτών 6 έκ Κερ¬ κύρας. Άπό τούς παραπάνω νεκρούς, πλήν τής Μαρίκας Βρυώνη πού γαθής πού δέν περιλήφθηκε στούς πρόσφυγες, οί ύπόλοιποι δεκατρεϊς τόφηκαν σέ δύο όμαδικούς τά- φους είς τό νεκροταφεϊο Κερκύ¬ ρας. Ό τότε 'Επίσκοπος Κερκύρας, καί μετά Οίκουμενικός Πατριάρ- χης Άθηναγόρας, ή Μεγάλη Αυ¬ τή Έκκληοιαστική Φυοιογνωμία τού Όποίου την παρουοία εύτύ- χησε ή Κερκύρα νά έχη οτίς πιό δύσκολες ώρες της, μέ άγανάκτη- οη καυτηρίαοε την έπαίσχυντη έ- πίθεση των Ίταλών οτήν άνοχύ- ρωτη πόλη: «...τά κατορθώματα τοϋ Στό- λου σας, — εϊπε οτόν Ίταλό Ναύ- ορχο — ό οποίος έδολοφόνησε δο- πλα καί άθώα θύματα, τά όποία διέφυγον την Κεμαλικήν μάχαι¬ ραν διά νά πέοωσιν υπό τά πλή- γματα των οβίδων τής Δύσεως...». Ή μεγάλη καρδιά τοϋ 'Επισκά- που άπάλυνε πολύ τόν πόνο των Προσφύγων. Ή 'Ερμιόνη ήταν ά- παρηγόρητη' μή έχοντος τή δύνα- μη νά μείνη έκεΐ δπου πρώτα εί- χε τόοους συμπατριώτες της, έ- φυγε άπό τό Φρούριο καΐ μετα- κόμισε σέ δλλο οημείο τής πόλε¬ ως. -Ειρηνικήν» ώνόμασε ό Ί- ταλικός Τύπος, την κατάληψη τής Κερκύρας. Ή άποχώρηση των Ίταλών τά πρωΐ τής 27ης Σεπτεμβρίου 1923 χάρισε στούς Κερκυραίους και οτούς πολυπαθεϊς πρόσφυγες τή συγκινηθή νά δοϋνε τό άντιτορ- πιλλικό «Σμύρνη», — πού ποίος Εέρει άπό ποία τραγική σύμπτω- ση μέ θαθύτερο συμθολισμό — στάλθηκε άπό την Κυβέρνηση γιά νά άποδίδη κατά την άνύψωση τής Ελληνικής οημαίας μετά την ύ- ποοτολή τής Ίταλικής . Στό πάνδημο μνημόσυνο, στίς 10 Όκτωβρίου 1923, ό δήμαρχος ΜανιαρίΖης εϊπε: «Άτυχής άγγε- λιοφόρος κόρη καί σεϊς, άτυχείς άδελφοί ημών Πρόσφυγες, πού διεφύγατε τό πϋρ καί την μάχαι¬ ραν τής Τουρκικής θηριωδίας καί ήλθοτε έδώ διά νά εϋρετε θάνα¬ τον οικτρόν υπό τάς άθίδας Κρά¬ τους πολιτισμένον..». Καί δταν κατέθεσε στέφανον κατέληΕε: «Ή Κερκύρα κλίνουσα ευλαβώς τό γόνυ...». Όλόκληρη ή "Εκκληοία άντη- χοϋσε άπό τούς 3ρήνους τοϋ Προσ φυγικοΰ κόσμου. Ό άδιάσπαστος αυτάς μελανός όγκος πού πρίν άπά ένα μόλις έ- τος έφθανε στήν Κερκύρα, θρη· νοϋσε καί πάλι... —' Ύπερήφανο Κάστρο άσκώνει την κραυγή τού ψηλά ώς τά νέφη καί τά γέρικσ στήθεια ματώνει πού κουρνιάΖουν χιλιάδες ψυχές, ώς ή Χώρα άλλόφρονη τρέχει κουρνιαχτό, δάκρυ, αϊμα κι" άντά- (ρα οτή καινούργια τού τόπου λαχτάρα νά θρηνήση τίς νέες πληγές... — Φέτος, πού ή θλιβερή "Επέ- τειος των πενήντα χράνων άπά την 'Εθνική συμφορά — τά συγ- κλονιστικό αύτό γεγονός τοϋ ό- λοκληρωτικοϋ άφανισμοϋ τοθ έκεΐ "Ελληνισμοϋ, πού γιά χιλιετηρΙ- δες όλόκληρες βρισκότανε σέ συ¬ νεχή δνθηση — σφίγγει τίς κορ- διές δλων μας, μιά παρήγορη σκέ- ψη έρχεται ν' άπαλύνη τή θλίψη μας.- δτι ο! Μικραοιάτες άδελφοί μας βρήκαν κάτω άπό τόν καταγά- λανο 'Ελληνικό ούρανό, στή Μητέ¬ ρα ΠατρΙδα, τό πολυτιμώτερο καΐ άκριβότερο άγαθό πού μπορεϊ να ποθήση κάθε δνθρωπος: την "Ελευθερία. Μαρκησία ΤΖιμοπούλου των Λόχων 7ου καΐ 2ου συνεπλη- ρώθη περί την μεσημβρίαν. Περί την 13ην ώραν, ό Ταγμα- τάρχης Καραβίας ουνήντησεν είς τό ρεϋμα Μαρδίτσας τόν Συντα¬ γματάρχην Δαβάκην καί ανέφερεν είς αυτόν τά κάτωθι: «Περί την 11.30" ώραν, ά 2ος Λόχος τοϋ 4ου Συντάγματος Πε- Ζικοϋ, καθ1 δν χρόνον έκ τοϋ έν- διαμέσου άντικειμενικοΰ σκοποϋ όνερριχάτο είς τάς δαοώδεις καί άποτόμους ύπωρείαο τοϋ ύψώμα¬ τος Τσούκα, εδέχθη σφοδροτάτην άντεπίθεσιν τοϋ έχθροϋ, συνοδευο- μένην υπό πυκνοϋ πυρός δλμων καί άνετράπη καθ1 όν χρόνον τό δεΕιόν επροχώρει. (ΣυνεχίΖεται) ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1.»οο ΤΟΝΝ ΝΩ- ΠΟΤ ΒΟΤΤΤΡΟΤ Έπκεΐμίνης τής ε'ισαγωγής πό σότητο; 1.900 τόν. νωποΰ 6ουτύ- ροϋ επί μεαομένη (ΐντισταθμιστική εΐσφορά (15,25 άντ! 25 δρχ. κατά κιλόν)( τό ΰπουογρϊον 'Εθνι-κής ΟΊ κονομίας καλεΐ τούς ενδιαφερομέ¬ νους έμΛΟρους - εϊσαγωγεϊς, όπως δηλώσονν συμ,μετοχήν, μέχρι τής 28ης Ιουλίου, είς την κατανομήν τοΰ εΐδονς. Είς τήτν κατανομήν δύνανται νά. μΕτάσχουν ένώαεις, κοινοπρα- ξία^ σιινεταιρισμοί καί άνώνυμοι εταιρίαι παντοπωλών ώς καί σοΰ- περ μάρκετ;. Ό έκτελωνισμός τοθ είδους πρέπει νά γίνη μέχρι τής 31ης Αύγονστου. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΪΕΛΙΙΕ1Σ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΕ¬ ΩΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑ ΔΙ.— Είς τό κυκλοφορήσαν τεϋ- χος τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βι ομηχάνων, άναφέρεται, δτι υπό τής Συμβουλευτικής, Οίκονομι- κής καί Βιομηχανικής 'Επιτροπής τοϋ Ο.Ο.Σ.Α. —γνωστή ώς Βί- ΑΚ— έκπονεϊται μελέτη επί τής κινήσεως των κεφαλαίων έν Ελ¬ λάδι. Ή σχετική απόφασις ελήφθη κατά την ουνελθοϋοαν, τελευταί¬ ως, είς Παρισίους, ετησίαν γενι¬ κήν Συνέλευσιν τής ΒΙΑΚ, είς την όποιαν άντεπροσωπεύθη, καθ" ό μέλος της, καί ό Σύνδεομος Έλλήνων Βιομηχάνων. Τά πορίσμστα τής συνελεύσε¬ ως, τά όποϊα θά άποτελέσουν τά αντικείμενον μελέτας διά την λή¬ ψιν σχετικών είοηγήσεων πρός τάς χώρας - μέλη τοϋ Ο.Ο.Σ.Α. καλύπτουν. έπίσης, θέματα 4νο» ποιήσεως τής νομοθεσιας τής έρ- γατικής καΐ κοινωνικάς πολιτικής των έν άναπτύΕει χωρών, καθώς καΐ συστηματοποιήσεως τοθ αγώ¬ νος διά την προστασίαν τοθ περι- βάλλοντος. "Επί τοϋ τελευταίου τούτου θέματος, εγένετο δεκτή ό μοφώνακ;, υπό τής γενικής συνε¬ λεύσεως τής ΒΙΑΚ, πρότασις ύ· ποβληθείοα υπό τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων.
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ - ΜΟΝΑΣΤΗ¬
ΡΙΑ. Στήν Καρβάλη καί την πε¬
ριοχή της ύπάρχουν τόοες πολλές
έκκλησις καί μοναοτήρια, πού ό
αρ.ιθμός των καί σήμερα άκόμη
παραμένει άνεΕακρίβωτος. Οί πε-
ρισσότερες άπά τίς έκκλησίες αύ¬
τές είναι λαΕεμμένες στούς μαλα·
κούς έκείνους βράχους, πού δη·
μιουργήθηκαν στά πολύ παλιά χρό-
νια άπό τά Εεχειλίσματα των γύ-
ρω ήφαιοτείων καί μέ την έπίδρα-
οη τοϋ πετροκαταλύτη χρόνου καί
των καιρικών ουνθηκών πήραν
διάφορα παράΕενα σχήματα. Μερι·
κοί μονόλιθοι μοιάΖουν μέ χοντρο-
κομμένα άγάλματα, δλλοι μέ πελώ-
ρια μυτερά έργαλεϊα, οί περισοό-
τεροι δμως κληρονόμησαν τό κω-
νικό οχήμα των ήφαιστείων, άπό
τά έγκατα των οποίων έχουν την
προέλευσή των. Αύτάς είναι ό. λό-
γος γιά τόν οποίον πολλοί Εένοι,
όταν επισκεφθούν την περιοχή αυ¬
τή, νομίζουν πώς μεταφέρθηκαν σ'
ένα κόσμο εντελώς διαφορετικό,
σ' ένα μυθικό περιβάλλον, όπου
κυριαρχεί ή πρωτόγοντ) όμορφιά
καί ή ίδιότυπη γραφικότητα.
Έκεϊνο όμως πού έντυπωαιά2ει
περισσότερο τούς έπισκέπτες, δέν
είναι ή έΕωτερική έμφάνιση των
φαλακρών καί άνεμοδαρμένων αύ
των βράχων, άλλά ή έσωτερική
των κατεργασία κα) διαρρύθμισή.
Όλοι τους σχεδόν, άπό τόν μι-
κρότερο ώς τόν μεγαλύτερο, εί¬
ναι κούφιοι άπά μέσα κι' έχουν
διαμορφωθή μέ την άΕίνα καί τό
φτυάρι σέ μοναστήρια, έκκλησίες,
παρεκκλήσια, άσκηταριά, ύπόγεια
καταφύγια, κατακόμβες καί δλλους
Τοθ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΛΟΥΚΙΔΟΥ
Χώρους χριοτ,αν.κής λατρείας.
•Απορεϊ κανείς, καθώς περ,φέ-
ρετα. ο,ωπηλός οτά έρημ,κά αύτά
μερη καί πολλές φορές νο.ώθε. την
όνάγκη νά δ,ερωτηθή: Πώς μπαρέ-
σαν άραγε Οί καλόγηρο, τής Καπ-
παδοκίας νά δημ,ουργήσουν ένα
τετοιο τεράστιο έργο, μέ Τ' άτε-
λέστατα έργαλεϊα πού διάθεταν
την έποχή έκείνη; Μέ πο.ό τρόπο
έοκαδαν τα πολυδαίδαλα έκεϊνα ύ¬
πόγεια καταφύγια, μέ τίς στενό-
μακρες διαδόσεις, καί πώς γινό-
ταν ή μεταφορά τού σκαμμένου ύ-
λικοθ; Τέτοιου εϊδους έρωτήμα-
τα καί πολλά άλλα στροβιλίΖονται
οτό μυαλό τού άνθρώπου, χωρίς
νά μπορέση νά δώση μιά ίκανοποι-
ητική άπάντηοη.
Οί μοναστικές αύτές οίκήσεις
ίδρύθηκαν την έποχή πού ό άναχω-
ρητιομός δνθιζε οτήν Καππαδοκία
κι' έγκαθιδρύθηκαν στά πιό κα-
τάλληλα σημεϊα, σέ τρόπον ώστε
νά έΕααφαλΚεται ή ψυχική άπομό-
νωση καί ή όσφάλεια των μονα-
στών. Τα περιααότερα άπό τα μο-
ναστήρια ήσαν κοινοβιακό, δπως
άποδεικνύεται άπό την έσωτερική
διαρρύθμισή των (αϊθουσες φαγη-
τοϋ κλπ.) καί άπό μερικές έπιγρα-
φές, πού σώΖονται άκόμη. Στό
σημεϊο αύτό, οί καλόγηροι τής
Καππαδοκίας άκολουθούσαν πιστά,
δπως φαίνεται, τίς ύποθήκες τού
Μ. Βασιλείου, ό οποίος ήθελε τα
μοναστήρια νά είναι κοντά στίς
πόλεις καί νά συνδυάζουν τόν ά-
ακητισμό μέ την κοινωνικότητα
(Γρηγ. Θεολόγου έπιτάφιος είς
Μ. Βασίλειον, παράγρ. 71).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΓΙΑΝΝΗ Π· ΛΟΥΙΖΙΔΗ
Κυριακατικη φορεσιά
Α Ι Η Γ Η Μ Α
Ε"
ΠΑΥΛβΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί Άνθροττοι
ΒΛΠΑΣ ΠΑΝΑΠΩΤΟίΙΟΥΛΟΣ:
ΤΕΞΧΝΗ ΚΑΙ ΒΠΟΧΗ. Δοκί-
,μιο θεωρηιτικής έρμηιΐιείας τής
σύγχρονης εύαισθησίας. Άβή
ναι 1969. Σελίιδες 366, Γεώ
ργιος Νιικολε,τάκης, Τι/ττσγρά-
φος — Έ<5ότης, Πεύκη Άτ- τιικής. Ό κομψοττ/ττωιμένος τόμος εί¬ ναι τό θεύτερο 6ι<6λίο πού εΤχα 6ελήσ·ει νά σχολιρισω, άττό τή σει ρά των τριΐύν δοΐκιιμιογρ'αφΐ'κών έργων ττού εΤχσ χαρακτη.ρίσεΐ ά- ξιόλογα. Τό πρώτο «Αύτοψία τής έττοχης», δοκΓιμια, τού Κέστα Τσι ρόττουλο1), τό έσχΌΐλίακτα στό τεΰ χος Αριθ. 41 (Ίανουύριος) τού ιτεριοδιικού «Σμύρκσ». Τό Τιρίτο ε'ναϊ «Ή εσπερινή δΐ'άσταση», δοκί,μια συγχρόνου πιρο&λη,ματι- σμοΰ, τού Χρήιστου Μαιλεδίτση.. Οά τό σιχολΐιάσω ,μέ π.ρώτη εύ- καιρία. Στόν —ρόλογο ό συγγροοφότς, ζωγράφος, μέλος τοθ Καίλλιτε χνΐ'Κθύ Έττιΐιμελητηιρίαυ, καθηγητής Μέσης Παιδείαν καθαρίζει καί διαγράψει τό θεμα τού γιά νά τό τοττοθετήσει ιμέσα σέ σαψή όρια. έτσι ώστε ό άνο:γνώιστη<ς «ά εΐνα· άττ" άρχής κσταττοπισμένος επάνω στις προθέσεις «αί τή 6ασικ>ή
θέση τού βιβλίον. Χωρΐς νά ύττο-
τ,ιμά την επίδρασιν τού περιβάλ-
λοντος επάνω στήν τέχνη, ό συγ-
γροίφςας θεωρεΐ ώς τόσο τόν 6πο
χ-ειμΐνικό ττοριάγοντα άττοψασιστικό
στή διαμορφώση τού καΛλιτεχνή-
ματος. ©ά 3λεγ« δτι ή τέχνη,
«ττνευματικό φαινόμενο έξ όρι-
σ.μοθ» (δ—ως τό χαρακτη,ρίζει ό
συιγγραφγας) είναι ταιτόχρονα
φαινόμεχ) ιμυθΐικό, ιμιά καί εΐνα,
-ρο'ίόν τής άτομικής ττλαστικής
φαντασίας τοθ καλλιιτέχνη.
Τό έργο τού Β. Πανογΐωτοττού-
λου άγκαλιάιζει τό φαινάμενο τέ-
χνη, ττού τόσο σηιμοοντΐ'κή πή,ρξε ή
έπίβραση της έττάνω στήν αίσθη-
τκή κοΛλΐ'έργεια> μιετοορσΐωιση
κα! τέρψη τού ανθρώττου, άττό 6-
λες της τίς ττλεκρές. Ό συγγρσ
<|>έας κοοτέχει -κ«λά τό βέμα τού
καί, καβώς δείχνει ό τίτιλος, άνα·
λύει τό καλλιτεχνιικό γεγονός ώς
ίνα άττό τα ΐστορικό στοι.χεΐα,
τό τταρακολοΐίθεΐ έττοιμένως στη
διαχρονκή -τού ύττόστσση· Η με
θοδός τοο είναι Ιστορική κα'ι κρι-
τ.κή. "Ετσι έξετ(3ιζΐΐ την τέχνη σ'
όλάκιληρη την έξελβκτική της τγο-
ρεία- ττάντοτε σέ σΐΛ"α·ρτησηι μέ
την· βιοθεωρίβ κσι την κοσμοβεω-
ριβ κβΐ ό ττεριΛάλΙλιον τής καθε
Ιστορικής «έττσχής», ϊστορικής ττε-
ριόδοι», ττοΰ 'τηλάγι στόν προσωπι-
«ό τταράιγοντ<χ, τόν ψνχισιμό τού καλλιτέχνηι, εΤναι οί σΐΛΤεταγμέ- νες πού πιρσσδιορίιζοΐΛ' την κοθλΧι- τε^ική έχδήΑωσηι. Ή συσχέτιση, ώς τόσο. τέχνιης κβΐ έττοχής ττσ ρουσιάζει καί δνσ^ρειες κατά τούτο, καθότι «τα δριά τους*. ό- ττωςλέγει ό σαγγραψέοτς «ε'Λχι ρέστα*. «Ή τ£χνη στήν έννοια τη; άντιοτβΐ'χίας της πρός την έττοχη (έκψεραμένη συνήθως >μέ την πρό·
τοοση ττροσαρμογής στό ΐστορικό
-εριβάλλον) αποτελεί ττρόδληιμα
δι*σεττίλυτο», τονίιζει στόν «Άττο-
λογο τού διδλίου (σελ. 351).
Οϊ δισττιστώσεις. άπό τήν ό-
ιττική αυτή γωνία, τού σνΫΎΡ™-
<>έα είναι σέ ττολιλσ σηιμεΐα άττόρ-
Ροια αττροκοΓτάληΓΤΓτης θεώρησης
■τοΰ ,μαρτυρεΐ είλικρίνεια κοΐ κά-
θε άλλο τταιρά ττροσκόλληση δ-
ττως τόσο συχνά σνιιμβοίίνεΐ σέ
τιέτοιοΐ) εΤδοκς άξιολογησεις, σί
τταραδοσιοοκές, σχηιματικές/ σννσι
σβη,'μοτΓΐικίς ττροττοθέσεις. Καΐ έ-
χω ύπ' δψη ιμοα λ.χ. την τσποθέ-
τηση τού ρόλον τής τέχνης στή'
κοινωνία τού Βυζαντίοι/ι τοποβέ-
τηση πού ιμ' αύτην συιμφθΑϊνώ στίς
γενι.κές γραμ,μές της ττρόθυιμα,
Θέλω νά ττώ ϊδιαίτατα καϊ είδικά
τής είκαστικΐς τέχνης.
"Εχω γραψει συχν«ά δτι ή άπο-
στεωμένη σχηιματικότητα της είκα
στΐικής τέχνης τού Βυζαντίου μα,ρ
τυρεϊ ξεττεσμό τοθ καλλιτεχνικον
συναισθήιμστρος, ίίλλειψη γνήσιας
καιλλιτεχνΐικός δμττνευσης καΐ τοό
σΓοιχείου τής κινησης πού εΐ«<χ οΓχίώ.Ιϊίΐστο άτττό τα φανερώματα τής δίωσης τής ζωης. Στόν «Ά πόλογό» τού ό Β. Παναίγιωτόττου λος διαττιστώνει την άντίληψη τής τέχνηις στό Βυζάντιο ώς «ούσια- στιικοθ δρου δει/τεριευιούο-ης ση·- ιμΐΐσίαΐςΐ». Τήιν χαΐροίκτηριζΕΐ τέ- χνιη τπαρακιμής, άφοΰ «στέρεψε, ζεράθηκε, ά—έ,τυχε» (σελ. 353) 1 Άντίθετα στήν άρχιτεκτονική καί. την διακοσιμητιική έβωσε καρπούς Άλιλά τό τειλιευταΤο τοότο γεγο-1 ι·ος ίτΓΐ6ει6σ.ιώνει ΐσα ϊσα έναργέ-' στερα, χατά την γνώμη μου, τή·1 τταρακιμή τής είκαστικής τέχνης λ.χ. άν την σί»γ«<ρίνουιμε μέ την Αρχαίσ. έΛληνική. Γιατί; Διότι ή εϊκαστική τέχνη, δπως χαί ή τέ¬ χνη τού λόγου είναι ή κατ' εξο¬ χήν τέχνη, μ>αζΐ ιμ' αύτές βεβαία
καΐ ή μοοσιική.
— τίς στρεϊς αύτές τέχνες έξωτε-
ρικεύεται σέ ιμΐγάίλο 6αθ.μό ή
έσωτερΐκότητα τού καλλπέχνη
ττού ταυτίζίται ιμέ την άτοιμΐ'κή ε¬
λευθερία, ένώ ή διαχοσμητική καί
ή άρχιτεκτονική, Λπό την άττο-
ψη τοή σκοττοθ πού έ^ττληρώνοι/ν
μετέχσυν ττειρισσότερο τού κοινω¬
νικον στοιχείοο. ΆλΙλά άς στσιμα
τήσοι^μιε έδώ, διότι ή ττοοοατΓέοα
διερεύνηση τοθ είδΐ'κού αύτοΰ &έ-
ματος (ή τέχνη στό Β·^ζάντιο) θά
υάς 6δηγοί>σε τταλύ μα<ριά. βεωρώ σκόττι.μο, γι,ά νά σχη- ματίσει ό άναγνώστης πληιθίττε- ■ρη εΙ'ΚΟνβ της συΓ/ι<ιρό'τησης καί τής διάρθροση<ς τού τόιμου « Γέχν'ΐ κίΐί Έποχή», νά παραθέσω σέ νβνΓκές γραμιμές τα «ιΠεριεχόιμ£- *«<: Πρόλογος. Βιολογι.κή καΐ κοινωνική ΰποδομή, 'Ατοιμικό καΐ, σιΛλογικό, Κλασσΐικό καΐ σύ/-' χρονο, Τέ>τνη ·<αΐ τεχνιχή, Εί<αστι κή ττραγιματικότητα, Π'ναξ κυρί¬ ων όνομιάτων. Ό «Λττόλογος» εΤ ναι τό τιελευταΤο κεφάιλσ'ο τού ττέμπτο-υ -μέρους τοί> δι€λίου.
Ή έργασία τού Βάνια Π«κα-
γιωτσττούλον ττηγαίνει σέ 6άθος
•καΐ αποτελεί δχι μόνο σοδαρή κα;
άξιόλογη συιμβολή στή βεωρητι-
,<ή Λνάλυισι τής τέχνης άλλά καΐ προσττάθεια συ·γκ'ρ:τι.κής σι/νει&η τοττοίηιοτ,ς τοθ φσινομέ'.χχ; τέχνη, τόσο άναγκαίας Οστερα άττό τίς τόσες ση'μερΐ'ν'ές εκδηλώσεις σ-ι^ο-·<ο τισμοθ τού. "Ισωςβά δ.αττίστωνε 6 (3—αιτη-τιικθι. άναγνώστης μέ δυοαρέσκεια την βλλ'ειψη 6:6λιο- γραφίας ττού δέν δολεϊ ν»ά την ύ ττοκαταστήσηι ό πίνακας κιτρίω.' άναμάτων. Εΐνα· άλήθεκχ ότι γί- νεται τταρατΓσμττή σέ σν/γρβφΐΤςι βιβλία, ττεριοδιικά κ.λ.ττ. ι'^το μορ φήν, ίτττοσηιμ'ειώίτεως στό τΛλος τής σελίδας. Νοιώβω την άνάγικη νά έττα'/έ- σω την καλιλιεργηιμιενη γλώσσα Ακριβώς διμως έττειδή ή γλώστα είναι κολλιεργη,μιένη χτΐΛΤτά!:ι πε¬ ρισσότερο στό ιμάτι ή έλλε'ψη τού νΐ στό άρβρο της αΐτιστικής τ «γ άρσενικόν άναμάτω'/, ξπτερσσ.μέ νο πλέον στμΐ>ρα κοοτοΛοιιγο τοθ
ψι/χαρικοΰ δηιμοτιικΐσιμού: λ.χ. γ ά
τ ό σηιμερινό :μας κόοιμο, άντέχοι»-
άκάμη στό χρονο, ·<ατ« τ ό βαθμό ττού ή γλώσσσ. άποτελε: σναιγκαιότηιτα τού λόγου· κ.ια-, άντΐ τόν. Μέ τό φροντισιμένΓ ύφος δέν συιμβι&άζετσι καβόλου, άικάμα όλιγότερο .μέσα σέ έιτιστη μονικό ικείιμενο, τό ατταρά&οκτο κολόδωμα τοθ ό;ρθρου. Βλέπει τό κουστουμάκι τού καί συνέρχεται. Τό άγαπά γιατί τού θυμΚει τά περασμένα. Κάθε τί ώ- ραϊο, εύτυχισμένο πού διάβηκε οάν όνειρο λησμονημένο καί πού δέν θά ΕαναγύριΖε πιά. Τόν πνίγουν άναφυλλητά ΣτηρίΖει τό κεφάλι στίς παλά- μες των καχεκτικών χεριών καΐ κλαίει σιωπηλά. Τά δάχτυλά τού, χαϊδεύουν τ' άπαλό ύφασμσ καί νοιώθει άνακούφιση. Νά, ποϋ τώρα θά τοϋ χρησιμεύ σει γιά σωτήριο σκοπό. Μέ τά χρήματα πού θά πάρει. θά φροντίσει τή μαννούλα τού. Τί την θέλει την κυριακατικη Φορεσιά; Δέν εϊχε διαθέση νά την βάλει άφοϋ ή μαννούλα τού είτα ν άρρωστη. Όταν γι νόταν καλά. έκεϊνος θ' άγόραΖε άλλην! — Γιατί μέ πουλάς, γιατί υέ πουλδς άφοϋ μ" άγαπβς; Άνεσκίρτησε. Ποίος τοϋ εϊχε μιλήοει; Αυτή ή φωνούλα. σά νά έοχόταν άπ' την όλοκάθαρη φορε σιά τού. — Δέν θέλω νά στολΐσω δλλο κορμάκι άπ' τό δικό σουΙ Έσύ μέ προφύλαΕες καιρό. Τώρα, θές νά υέ πουλήοης, σέ Εένα χέρια; νά μέ χαλάσουν: συνέχιοβ ή άπόκο- ο-μη φωνή. Ένώ έμενε μέ γυρμένα μάτια τό βλέμμα τού έπεσε σέ δυθ πε· λώρια παπούτσια πού εϊχανε λές κοοφωθεϊ σιμά τού. Σηκιί'νοντας άργά τά μάτια, εϊδε πώς τά πα- ποϋτσια άνήκανε στά πόδια ενός χοντροϋ, γιγάντιου άντρα πού χά μογελοΰσε... — Τό πουλάς τό κουστοΰμΐ; τόν ρώτησε μέ βαρεία, Ζεστή φω "Εσκυψε τά κεφάλι. Έκείνος τό πήρε γιά κατάφασπ. Τού τό τράβηΕε άπ" τά χέρια Δ καλοθρεμμένος μαυρσγορίτης κΓ δρχισε νά·τό έΕετάΖει. Φάνηκε ίκανοποιημένος, γιατί τού εϊπε ■. — ©ά τδ άγοράσω. θα σοϋ δώ αω πολλά ,. "Έβγαλε μάτσο τά χαρτονομί- ουατα άπ' την τσέπη κΓ δρχισε νά μετρά... — Νά, μικρέ, τοϋ εϊπε καί τοθ πρότεινε χρήματα, ένώ ό Τάκης τόν κοίταΖε άμίλητος. Σάν αύτόματο δπλωσε τό χέ- ρι· Ό χοντρός κύριος έκανε ένα δέμα τό κουστουμάκι, τόβαλε κά τω άπ' τή μασχάλη, τού γύρισε την πλατή κα'ι χάθηκε στό πλή- 8ος. "ΑΕαφνα τινάχτηκε δρθιος γιατΐ θυμήθηκε πώς στήν έσωτε¬ ρική τσέπη τής φορεσιάς, εϊχε ά¬ πό καιρό λησμονήσει τή ψωτογρα φΐα τής μάννας τού. " Επρεπε νά την είχε κρατήσει. 'ΕτρεΕε μ' όγωνΐα νά βρεί τθν χοντρό άνάμεσα οτό πλήθος πού τόν έσπρωχνε έμποδίζοντάς τον να προχωρσει. "Αδικος κάπος. Είχε έΕαφανιστεΙ. Τά κυριακάτικα, μαΖ με τή φω τογραφία τής μόννας δέν θά τά Εανάβρισκε... Σέ λίγο δμως, θββλεπε την Ι¬ δία την μαννούλα καί τά σύννε- φα τής άπέραντης λύπης, θά δια λυότανε άπ' τά στακτογάλαξα κα θάρια μάτια τού. Βιαστικά άπό μαυραγορίτες ψώνισε κονοέρβες, τυριά, μπόμπα τες γιά την μαννούλα τού. Οί που λητές τώρα έτοιμάΖανε τίς φορη τές λυχνίες μέ οσετυλίνη πού θά τούς χρησίμευαν γιά φωτισμό σάν έπεφτε τά σκοτάδι. Πήγε σ' ένα φαρμακεϊο καί μέ την συντα- Υή τοϋ γιατροϋ πήρε τά φάρμα- κα. Ή στενοχώρια δρχισε νά γορ γοπετα μακρυά τού. Τού μένανε κάμποοα χρήματα. Άπ' αύτά θά- δινε οτή νοσοκόμα, πού περιποιώ τανε τή μητέρα τού. Τρέχοντας άρκετό διάοτημα, ά τένιΖε · έπιτέλους τό νοσοκομεϊο. Μιά φωτερή άχτίδα Ζωήρεψε τό χλωμό τού πρόοωπο. Λ Μέσα άπ' την μώγάλη τ2σμαρία τοϋ νοσοκομείου, ποϋ τά τΖάμια της προστατευότανε άπό συγκολ- λητικές ταινίες. ό γιατρός καί ή προϊοταμένη μείνανε δναυδοι, μορ μαρωμένοι στή θέση τους, σάν εί δαν τόν Τάκπ νά πλησιάΖει, άπό μακρυά πηδώντας άνάλαφρα, χα- ρούμενα. Περνοϋσε γορνά κάτω άπ' τά πανύψηλα δέντρα τοϋ κήπου, κρο τώντας ένα δίχτυ, μέ φαγώσιμα γιά νά τά προσφέρει σ' εκείνην. —θεέ μου! έφθασε ό Τάκης, πρόφερε μέ τρεμουλιοστή φωνή, κατάχλωμη άπ' την ίσχυρή συγκί- νηση ή γυναϊκα. Πώς θά τοϋ τό ποϋμε; Ό γιατρός άλαλος, έσκυ- ψε μέ συντοιθή τό λευκό κεφάλι. —Λές νά φέρνει τά φάρμακα: Τώρα δμως είναι πολύ άργά! κα τάφερε νά ψελλίσει. Τόν ήΕερε τόν Τάκη πού έρχόταν νά δεί την μαννούλα τού, πού είχε άλλοίμο- νο Εεψυχήσει πρίν δυό ώρες άπό συγκοπή. Δέν είχε άνθέΕει ή ά- δύναμη πονεμένη καρδιά της... Προτοϋ πεθάνει ή χήρα τοϋ θύ ματος τοϋ πολέμου, τόν εϊχε ίκε- τευτικά παρακαλέσει νά φροντί- οει γιά τό μοναχοπαϊδι της. Ή λεπτή της φωνή, ή γλυκειά όμιλία της, ή εύγενική της έκφρα ση ΕαναγύριΖαν τώρα σάν άπόμα κρός θρήνος στήν άκοή τού. Εϊτανε τής μάννας ή άγωνιώ- δης παράκληση. Εϊτανε τής μητέ- ρας ή φωνή, πού Ζητοϋσε μέ 6α- θύ σπαραγμό οίκτο γιά τό οπλά- χνο της! Μόνο, άνίσχυρο τί θά γινόταν τώρα οτή δίνη τής φρι- χτής κατοχής; Είχε συνεννοήθη μέ τόν διευ- θυντή τοϋ νοσοκομείου κι' εϊχαν ΰποφασίσει νά τόν βάλουν βοη- θό στό θυρωρεΐο, γιατί αυτή ή θε ση έμενε δδεια. — Είναι ένα τοοο καλό παιδάκι μουρμούρισε ό γιατρός. Θά τό το ποθετήσουμε οτό θυρωρειο, 6οη- θό θυρωροϋ. 0ά τόν βάΖαμε στό άοσανσέρ άλλά αύτό δέν λειτουρ γεΐ πιά. Θά τρώει άπ' τό συσοί- τιο, θά πηγσΐνει καί στό σχολειό. — "Ετσι θά σωθεϊ τό παιδί, εί- πε οιγαλά ή προϊσταμένη καί χα- μογελασεΙ Μιά άναοτάσιμη, λαμπρή, Ζωο- γόνο έλπίδα λές κα'ι γέμιοε τίς ψυχές τους, καθώς αύθόρμητα ρί Εανε τά βλέμματά τους ψηλά οτόν ούρανό. Άπ' τά καταθλιπτικά γκρίΖα σύννεφα τής Αθήνας, Εεπρόβα- λαν αίφνίδια ήλιαχτίδες χρυσοφτέ ρωτες προλέγοντας συνεχή φωτό λουστη καλοκαιρία πού δέν θ' άρ γοϋσε οίγουρα νά φανερωθεϊ με τά την άπελπιστική βαρυχειμω- νιά. Νά, τά βήματα τοϋ μικροϋ άγο ριοϋ άκουγόντανε πάνω στόν μα· κρύ διάδρομο τοϋ νοσοκομείου δ- λο καί νά πλησιάΖουνε. "Επειτα άπό χρόνια τά βήματα τά Ιδία θά εϊτανε. Θά εϊτανε δμως ενός άνθρώπου πού θδβλεπε μέ άγαλλίαση ψυχής, μέ μάτια δλο χαρά τή λευτεριά τής τιμημένης πατρίδος τού καί τής πολυαγαπη- μένης τού "Αθήνας την αίώνια δό Εα νά ΕαναγυρίΖει. ΓΙΑΝΝΗΣ Π. ΛΟΥΓΖΙΔΗΣ ΙΟΑΝΚΟΓ Α, ΒΒΡ5ΑΡΔ0Γ - Τβξιάρχου ΠΑ. ΔΑΒΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης Λεριγραφή τί)ς έπικί]ς μάχης τΐ,ς Πίνδου μετ* σοντόμου έξιοΐορήσεως όλοχλτ^ρου τοθ πολΐμου 1940 - 41, Ρευοτότητες ααι μεταπτώοεις οτήν άνθρΜπότητα Στρατιώτης στήν Τουρκία κα-»4τ τόν Α' Παγκόσμιον Πόλίμον τοθ ΑΝΑΝίΑ ΝΙΚΟΛΑ Ι Λ.Η συν τοξιούχου ιΓρσμματέως) Δήμον που διέμενε καί ό μπαμπάς, δάσκα λος τής Έλληνικής κοινότητος. Άπό τό Βστούμ σιδηροδρομικώς φτάσαμε στήν Τιφλίδα. Βρισκό- μασταν όμως σέ άπόστασι άπό τό Κασκαταλά πάνω άπό 120 χιλιό- μετρα καί τά μέσα συγκοινωνίας ήσαν μονάχα καραβάνια άπό κα- ραγωγεϊς καΐ αύτά δχι τακτικά· καί επρεπε νά ψάΕουμε γιά έΕα- σφόλιαι μετάβαοης. Μέ την άφορ- μή αυτή δύο μέρες περιεργαΖόμα- σταν την Τιφλίδα, την άλλοτε πρωτεύουσαν Γεωργιανών. Δέν μάς έντυπωοίαΖε άπό άποψι εύ- πρέπειας σάν μεγαλούπολι καί μέ Ζωηρά κίνησι. Ή άκαταστασία κα'ι ή έλλειψι καθαριότητος μποροϋοαν νά την κρατήσουν κάτω άπό μά- στιγας έπιδημιών άν δέν την διέ- σχιΖε ό ποταμός Κΰρος πού χύνε- ται στήν Κααπία καί έΕυπηρετούσε την καθαριότητα τής μεγαλουπό λεως. Την τρίτη μερά Εεκινήσαμε μέ κάρρα. Καί ϋστερ' άπό άλλες τρείς μέρες διαδρομή, φτάοαμκ καί μάς (Συνέχεια έκ προηγουμένου) ΚΓ' ΤΑϋΔΙ ΣΤΗΝ ΤΙΦΛΙΔΑ ΠΑ ΕΠΑΝΟΔΟ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Μέ λαχτάρα έκπλήοωσις ίερού καθήκοντος πρός γονεϊς, μέ άοτε- ρόφωτη δραδυά τοϋ πρώτου δε- καήμερου τοϋ Μάη 1917 π.ή. έ- πεβιβάσθηκα σέ βαπόρι γιά τό Βα τούμ, μέ κατεύθυνσι την Τιφλί- δα μέ σκοπό νά έπιδιώΕω έπάνοδο τοϋ μπαμπά άπό τόν δωδεκαετή Εενητεμό καΐ την έπιμονή νά μην επανέλθη γιατί είχε όρκο. Συντα- Ειδιώτη μου εϊχα τόν γνωστό ά¬ πό την § ΙΗ' τής πραγματείας αυτής Θεοφύλακτο Γεωργιάδη, πού είχε τούς γονεϊς τού στό χωριό Κασκαταλά τής Τιφλίδος, δ Καΐ'ρός είναι νά πιροσέξουν τό ση· μΐΐο τούτο οί άρχισνντάκτες τού καθημερινού Τύττου ττού στί.<εται στήν ττρωτοτΓορία τής χρήσης τής νεοελλη'νικής δηιμοτικής. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Ήτο άνάγκη, άφ' ενός μέν νά αναγνωρίση έκ τού σύνεγγυς τόν χώρον είς τόν οποίον θά διεΕή- το ή μόχη, όφ' ετέρου δέ νά 'ΐλη- ροφορηθή περί τής αίτίας των κανονιοβολισμών. Περί την 6.30' ώρον έφθασεν είς τόν Προφήτην "Ηλιον 'Επταχωρίου καί διεπίστω- σεν ότι ιταλικαι φάλαγγες έκι- νοϋντο διά Φούρκας πρός Σαμα- ρίναν. Εναντίον αυτών έβαλλεν ή Πυροβολαρχία τοϋ Ύπολοχαγοϋ Ά δοίμη, πρός τόν οποίον ό Δαβά- κης έδωσεν σαφεϊς διαταγάς κα- νονισμοϋ τής βολής τού εναντίον των έχθρικών θέσεων. Μετά ήμίσειαν ώραν ανήλθεν κατέβασαν οέ κατάστημα τής δΐα- οταυρώσεως τοϋ δημοσίου έκείνου δρόμου, μέ τούς μουλσρόδρομους πού φέρνουν μέ άνηφοριά δεΕιά στό Κασκαταλά καί άριστερά στό ΤοαμπαχίΖε, πού καί τά δύο ήσαν κατωκημένα άπό Ποντίους μετανά οτες τού χωρίου μσς καί περιχώ- ρων. Κατά την διαδρομήν γιά Εενο- δοχείον ύπνου και τίς δυό νύχτες πού περάσαμε, μάς έΕαοφάλιΖαν τά τεντόστεγα κάρρα. Στρωμνές δέ οί τεράστιες γοϋνες των καρ- ραγωγέων. Όοο γιά Εενοδοχεϊα φαγητοϋ, μας έΕυπηρετοϋσαν τά δίχτυα μέ τά έδέσματα πού φρον τίοαμε άπό την Τιφλίδα. Πλούτον άπό κτηνοτροφία, πτη- νοτροφία, χοιροτροφία καί άμπε- λουργία παρουσίαΖαν τά γύρω τής δημοσιάδας χωρία. Μέ τόση όμως έκτασι όπισθοδρομικότητας ώστε γιά κρασοπότηρα βουβαλίσια κέρα- τα κατεργασμένα χρηοιμοποιοϋοαν. Μετά άπό μιάμιοης πάνω κάτω μέρας διαδρομή, άπρόομενα άντι- κρύοαμε πάνω οτή δημοοιάδα εύ πρεπέοτατο χωρία μέ άμεμπτες οί κοδομές, άΕιόλογη ρυμοτομία, δεν δροφυτεία κα'ι πάρκα μέ παρτέρια καταστόλιοτα, σάν δασι μέσα σέ έρημο. Κατάπληκτοι έκδηλώοαμε έπιθυμία νά τό περιεργαΖόμεθα. Τό πρόγραμμα δμως των κάρρα- γωγέων δέν τό έπέτρεπε κα'ι μο¬ νάχα μέ δδεια τού επί κεφαλήν μποροϋοε νά γίνη έΕαίρεσι. Καί σάν σταμάτηοε ή οφυρΐκτρα τοϋ καρραγωγέως δλα τά κάρρα γιά δδεια, ό επί κεφαλής δέν τό επέ¬ τρεψε καί μάς πήρε οτό κάρρο τό δικό τού νά έΕηγηθή. Άρμένιος την έθνότητα ό άρχη- γός των καρραγωγέων. Σπουδαί- ος συΖητητής μέ κοινωνική μόρ- φωσι καί χειριστής τής Τούρκικης γλώσοας πού Εέραμε κ' εμείς. Γιά ν' ανταποκριθή στήν περιέργειά μας έπιασε νά μάς έπεΕηγήση μέ τά περίπου όκόλουθα: «Δέν έπέτρε ψα σταθμό γιά Εεκούρασι έδώ γιά νά μην έκτρέπομαι άπό τό πρό¬ γραμμα καί χαλαρώνει ή πειθαρ- χία των καρραγωγέων. Όοο γιά τό χωριό πού μέ τόν καλλωπισμό τού σάς κίνηοε την περιέργειά δέν είναι Ρουασοκατοίκητο. Άπο τέλει «Καλώνια» (ουνεταιρισμός ύποδειγματικής καλλιέργειας) μέ κατοίκους Αύστρογερμανούς είδι- κούς καλλιεργητάς κα'ι μέ παρο¬ χήν έκ μέρους τού Κράτους έκ- τάσεων καί μέσων καλλιεργείας σάν ύποδειγματική όργάνωσι. Ή περιοχή καλείται «Πέλαϊκλούτς» (Άσπρο κλειδί), άλλά τό χωριό τό λέμε «Νεμσάδικα» γιατί τούς κατοίκους τους τούς λένε «Νέ- μετς». Άσκοπες όμως οί Κρατι- κές προσπάθειες καί δστοχες οί δαπάνες γιά ϊδρυσι καί λειτουργία τού θεσμοϋ πού κα'ι σέ δλλα μέρη τοϋ Κράτους λειτουργοϋν, γιατί ό Ρούσοικος λαός είναι άναφομοί- ωτο στοιχείο καί άνεπίδεκτο γιά μάθησι». Άφήγηοι διανθισμένη μέ πολλά εύτράπελα χαρακτηριστι κά εύφυίας. Σημαντικοΰ ένδιαφέροντος ή εϋθυμη καί χαριτόβρυτη πολυλο- γία τοϋ Άρμένη άγωγιάτη, μα- γνήτιΖε την προσοχή μας καί ά- κούραστα περνοϋσαν ρί ώρες τής διαδρομής καί τής Ιδίας καί τής επομένης ημέρας ώς ότου φτάσα με στό τέρμα πού ήταν τό κατά¬ στημα πού μνημονεύουμε πιό πά¬ νω καί άποχαιρετισθήκαμε. Ή κάθοδός μας μέ βαλίτσες ά¬ πό τά κάρρα κίνηοε τό ενδιαφέ¬ ρον τοϋ καταστηματάρχη καί επέ¬ μενε νά μάθη καί έμαθε την ταυ- τότητά μαο. Άπό την περιποίησι πού μάς έκαμε διεπιστώναμε πόσο εϋφημα ήταν γνωστάς καί πάση έκτίμηοι έχαιρεν ό μπαμπάς οάν δάσκαλος, ώς ότου δρχισε καί τά έγκωμιαστικά τού. "Εκτός τοϋ δτι, χωρίς νά ΰπο- πέση στήν όντίληψί μας έστειλεν άγγελιοφόρο στό χωριό, φόρτωσε καί τίς βαλίτσες μας, χωρ'ις νά δέ- χεται άμοιβή οέ όδηγό σκληραγω γημένο λεβέντη νά μάς οδηγή σάν συνοδός στόν ανήφορο πού έκαμε μιά ώρα νά φέρη οτό χωριό. ΣκνβχΙζβται είς τό παρατηρητήριον τοϋ Πυρο- βολικοϋ καί ό Μέραρχος μετά τού "Επιτελείου τού. Είχεν, ασφαλώς, κάτι τό τελετουργικόν ή άνοδος τοϋ Στρατηγοϋ είς τό ϋψωμα έ- κείνο υπό τούς κρότους των πυ¬ ροβόλων. Διότι δέν έΕηγεϊται άλ¬ λως πως, ή παράδοζος άκαμψία μέ την όποιαν ούτος έσπευσε νά παρέμθη καί νά δώση όδηγίας διά τόν κανονιομόν τής βολής — ό¬ δηγίας όμως εσφαλμένος, αί ο¬ ποίαι είς ουδέν συνετέλεσαν — καθώς καί τό ϋφος πού έχρηοι- μοποίηοε διά νά εκφράση πρός τόν Συνταγματάρχην Δαθάκην την δυσφορίαν τού διά την βραδύτητα έΕορμήσεως των τμημότων τοϋ ΠεΖικσϋ. Διατί δμως έβρόδυναν νά έΕορ μήσουν τά τμήματα τοϋ Πεζικοϋ; Ήτο αδικαιολόγητος ή βραδύτης των; ή ό Στρατηγός ευρίσκετο έν αδίκω; Συνέβαινε, δυστυχώς, τό δεύτερον1 διότι: — Πρίν έΕορμήσουν οί Λόχοι 2 ος καί 7ος, επρεπε, διά λόγους τακτικούς νά κινηθή ή Διλοχία Βα σιλοπούλου εναντίον τοϋ ύψώμα- τος Τσούκα, έκ τού όποίου έβάλ λετο καθ1 όλον τού τό μήκος τά ρεϋμα Μαρδίτσα, όπερ ήσαν ύ· ποχρεωμένοι νά διαβούν, διά νά άνέλθουν τά βορειοανατολικά άν- τερείσματα τής Παναγίας Κλαδόρ μης. — Τό ρεϋμα Μαρδίτσα ήτο πο¬ λύ δύσβατον καί τά πρώτα έλαφρά τμήματα των Λόχων 2ου καΐ 7ου δυσχερώς προεχώρουν. Πρ'ιν ή φθάσουν όμως αύτά είς την Μονήν τής Παναγίας Κλαδόρμης, δέν ή το δυνατόν οϋτε καί τακτικώς ορ¬ θόν νά προωθηθή ό δγκος των δύο Λόχων. — Τέλος, είναι άνάγκη νά το- τονισθή ίδιαΖόντως ενταύθα, ότι ό εχθράς κατεϊχεν ίσχυρότατα τό ϋψωμα Τσούκα κα'ι συνεπώς δέν ήτο δυνατόν νά τόν ανατρέψη εύ χερώς ή διλοχία Βασιλοπούλου. Πάντως, ό Συνταγματάρχης Δα βάκης ήγανάκτει, διότι ύποχρεω- μένος νά όχούη άστηρίκτους ου"· στάσεις, χωρίς νά έχη καιρόν νά έπεΕηγήση τό οφαλερόν κα'ι δστο- χον τής διατυπώσεώς των, έπει- δή επρεπε νά παρακολουθή έντα- τικώτατα τάς κινήσεις των τμη- μάτων τού, νά έπιτηρή τάς έχθρι κάς θέσεις καί νά ένεργή αναλό¬ γως. Ό εχθράς, έν τώ μεταΕύ, άντι- ληφθείς κινήσεις έγγύς τού πα- ρατηρΐου, ήρχισεν αιφνιδίως νά κανονιοβολή σφοδρότατα τό ϋψω¬ μα. Ό Δαβάκηα διά νά μείνη έ- λεύθερος είς τάς σκέψεις κα'ι ε¬ νεργείας τού, άπεμακρύνθη έκ τοϋ ύψώματος τοϋ Προφήτου Ή- λία καί κατηύθυνε τάς κινήσεις των τμημάτων τού. ώς επεβάλλε¬ το άπό την τακτικήν κατάοτασιν. Ήτο δέ τόσον μεγάλη ή αγα¬ νάκτησις τού, ώστε καλπάΖων έ¬ φθασε τά υπό τόν Ύπολοχαγόν Γερακίνην τμήματα των όλυων καί πολυβόλων είς την δυτικήν όχθην Μαρδίτσα, δταν τά πρώτα τμήμα¬ τα τοϋ 7ου Λόχου κατελάμβανον την επί τής άντιπέραν όχθης Μο¬ νήν τής Παναγίας Κλαδόρμης. "Ε- σπευσεν εν συνεχεία ,ιρός τά έν ι δευτέρα γραμμη τμήματα τού 7ου Λόχου και, τεθείς επί κεφαλής αυτών, παρώρμα τούς δνδοας νά διαβοϋν τό ρεύυα Μαρδίταας. Ή μεταΕύ των άνδρών παρου- σία τοϋ λατρευτοϋ Διοικητοϋ των τούς είχεν εμψυχώσει είς αφάν¬ ταστον βαθμόν. 'Ενώ επρόκειτο ά¬ πό στιγμής είς στιγμήν νά άντ·- μετωπίσουν τόν θάνατον, ήσαν έν- θουσιασμένοι! Τά βλέμματά δλων είχον προσηλωθή επί τοϋ Συντα¬ γματάρχου Δαβάκη, μέ την τυφλήν εμπιστοσύνην πού έχει ό πιστός καί άφοσιωμένος οκύλος είς τάν κύριον τού, μικρόν πρίν ή δοθή παρ' αυτού τό σύνθημα νά ριφθή κατά τοϋ αίμοβόρου θηράματος. "Ενώ έγέλα κα'ι ήοτεΐΖετο μετ' αυτών ώς άγοπητός ουνάδελφος, ή μορφή τού ήτο έπιβλητική, τό δλέμμα διαπεραστικόν, ή φωνή οταθερά καί βροντώδης. 'Εκράτει δέ ράβδον έκ κερα- οέας είς την δεΕιάν, διά νά οτη- ρίΖηται όταν, έπορεύετο πεΖός μετά των όπλιτών τού καΐ ήτο ύπο- χρεωμένος νά όλιοθαίνη ή νά άναρ ριχάται είς τό βραχώδες έδαφος των χαραδρών ή των ύψωμάτων. Την έχρησιμοποίει δμως καί ώς όργανον σηματοδοοίας. πού τό πε- ριέστρεφεν ύπερθεν τής κεφαλής διά νά προχωρήσουν ή νά σταθοϋν, νά άκροβολισθοΰν ή νά πέσουν πρη νηδόν τά τμήματα τού. Ή «κε- ρασέα» ήτο σήμα διοικήσεως τού Πολεμάρχου· σήμα οεβαστόν, άλλά καί τρομερόν είς την δεΕιάν τού. όσον δέν θά ήτο μία οτραταρχική ράβδος. άπό έκείνας πού προσιρέ- ρονται κατά τόν αίώνα μας καί είς άπολέμους άκόμη άνδρας. Ούτως, ή κατάληψις τοθ ένδια- μέοου άντικειμενικοΰ ακοποθ υπό ΠΡΘΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΕΡΚΥΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ Β' κηδεύτηκε στίς 4 Σεπτεμβρίου μέ ■Ενας βομβαρδισμός πό»; κρά- | πάνδημο συμμετοχή καί πένθος τησε 25 λεπτά - από τίς 5 το ιλθκλήρου τοϋ νπσιοϋ καί τής "Α- ίΐπόγευμα μέχρι τίς 5.25' — απο άπόσταση 300 μέτρων άπό τό Φρούριο, έφερε τούς Ίταλούς μέ¬ σα στήν πόλη. " Οπως ήταν έπόμενο, τά ΦροΟ- ρια — Τό Παληό καί τό Νέο — πήραν τό μεγαλύτερο μέρος άπό τίς όβίδες. Τό Παληό Φρούριο, γε- μάτο πρόσφυγες, είχε την πικρη τύχη νά "δή περισσότερη ουμφο- ρά. Οί άτυχοι αύτοι ανθρωποι, πού τούς κυνήγηοε ή μοϊρα τους μέ χρις έκεί, δηλαδή στόν πιό γαλή νιο τόπο, βγήκαν στά τείχη νά 'δοϋν τί άραγε γίνεται, κι' έκει' βρήκαν τό θάνατο. Δεκατρεΐς πρόσφυγες καί δύο ντόπιοι ήταν τά θύματα τού πα- ράφρονα Μουσσολίνι. Καί θά ήταν όπωσδήποτε άνάμεσό τους ή Έρ μιόνη καί τό παιδί της, γιατί στή θέση έκ-είνη μένανε πού δεχτή κε τίς περιοσότερες όβίδες, αν δέν βρίσκονταν μαΖί μας ούτή την ώρα στό σπίτι τοϋ θείου μου, ό¬ που δλοι εμείς, κλειομένοι καί μέ άπερίγροπτη άγωνία, παρακολου- θούσαμε τόν αΕαφνο βομβαρδισμό καί τή τρομακτική άνθρωποθάλασ- σα άπό τόν πανικόβλητο κόσμο. Κανείς δέ θά μπορέση ποτέ νά περιγράψη την ήμέρα έκείνη. Τό· τε οκοτώθηκε ή Μαρίκα Βρυώνη, ή Εαδερφούλα μου, τό έΕάχρονο έκεϊνο άγγελούδι, μοΖί μέ την γκουβερνάντα της, την Άγαθή. Ή οίκογένεια τής μικρής κατοι- κουσέ στό Φρούριο. Ο πατέρας της, ό Λοχαγός Βρυώνης, εϊχε οκοτωθή στήν υποχωρήση τής Σμύρνης. Σ' αυτή τή χαροκαμμέ- νη θεία πηγαίναμε δταν είδα την 'Ερμιόνη οτό φοϋρνο μπροστά. 'ΕκάπνιΖαν άκόμα τά έρείπια τής Μικράς Άοίας, δταν οτήν Κέρ κυρα χυνότανε προσφυγικά αίμα. Μετά τόν βομθαοδισμό, άκο- λούθησε ή άπόβαση κι' ευθύς ά- μέοως ύψώθηκε ή Ίταλική οη- μαία κι' έπειτα φορτώθηκαν τά πτώματα οέ δύο κάρρα καΐ με¬ ταφέρθηκαν στό νεκροταφεϊο μέσα στή νύχτα. Ή διαταγή των Ίταλών ήταν νά ταφοϋν πρό τής άνατολής τοϋ ηλίου, καί χωρίς πομπή. Οί "Ελ- ληνες άΕιωματικο'ι μέ άπερίγροητη ψυχραιμία καΐ θάρρος, κατορθώοα- νε καΐ καταγράψανε τά θύματα προτοϋ ταφοϋν. Αύτά είναι τά έΕής: 1) Κωνσταντίνος Άθανασίου, έ- τών 12 έκ Μ. Άσίας, 2) Χαρά- λαμπος Γ. Πραοίνης έτών 14 έκ Μ. Άσίας, 3) Κυριακούλα Ψη· φτογιάννενα, έτών 65 έκ Μ. Ά¬ σίας, 4) Καραμπέτ Ότογιάν, έ- τών 55 έκ Μ. Άσίας, 5) Θεόδω- ρος Φράγγος, έτών 60 έκ Μ. Ά¬ σίας, 6) Αίκατερίνη Θ. Λεπτίδη, έτών 50 έ£ Ικονίου, 7) Μαρία Γ. Λεπτίδη, έτών 30 έ£ Ικονίου, 8) Θεοδοσία Δ. ΤσακατΖόγλου, έ¬ τών 45 έ£ Ικονίου, 9) Γιαννώιρ ΝαΖαριάν, έτών 52 έ£ Ικονίου, 10) Καβάς Σοκόγλου, έτών 12 έΕ "Ικονίου, 11) Άγαθή (αγνώ¬ στου έπιθέτου) έτών 50 έκ Πα- τρών, (γκουβερνάντα τής οικογε¬ νείας Βρυώνη). Είς αύτούς πρέπει νά προοτε- θοϋν οί έΕής, πού ύπέκυψαν μετά τρείς ήμέρες: 12) Χαράλαμπος Κ. Δασκαλό- πουλος, έτών 15 έΕ "Ικονίου, 13) Διαμάντω Κυρίλλου, έτών 40 έκ Μ. Άοίας, 14) Χαοίκ Χαστριάν, έτών 6 έκ Μ. ΆσΙσς καί 15) Μα¬ ρίκα Γ. Βρυώνη, έτών 6 έκ Κερ¬ κύρας. Άπό τούς παραπάνω νεκρούς, πλήν τής Μαρίκας Βρυώνη πού γαθής πού δέν περιλήφθηκε στούς πρόσφυγες, οί ύπόλοιποι δεκατρεϊς τόφηκαν σέ δύο όμαδικούς τά- φους είς τό νεκροταφεϊο Κερκύ¬ ρας. Ό τότε 'Επίσκοπος Κερκύρας, καί μετά Οίκουμενικός Πατριάρ- χης Άθηναγόρας, ή Μεγάλη Αυ¬ τή Έκκληοιαστική Φυοιογνωμία τού Όποίου την παρουοία εύτύ- χησε ή Κερκύρα νά έχη οτίς πιό δύσκολες ώρες της, μέ άγανάκτη- οη καυτηρίαοε την έπαίσχυντη έ- πίθεση των Ίταλών οτήν άνοχύ- ρωτη πόλη: «...τά κατορθώματα τοϋ Στό- λου σας, — εϊπε οτόν Ίταλό Ναύ- ορχο — ό οποίος έδολοφόνησε δο- πλα καί άθώα θύματα, τά όποία διέφυγον την Κεμαλικήν μάχαι¬ ραν διά νά πέοωσιν υπό τά πλή- γματα των οβίδων τής Δύσεως...». Ή μεγάλη καρδιά τοϋ 'Επισκά- που άπάλυνε πολύ τόν πόνο των Προσφύγων. Ή 'Ερμιόνη ήταν ά- παρηγόρητη' μή έχοντος τή δύνα- μη νά μείνη έκεΐ δπου πρώτα εί- χε τόοους συμπατριώτες της, έ- φυγε άπό τό Φρούριο καΐ μετα- κόμισε σέ δλλο οημείο τής πόλε¬ ως. -Ειρηνικήν» ώνόμασε ό Ί- ταλικός Τύπος, την κατάληψη τής Κερκύρας. Ή άποχώρηση των Ίταλών τά πρωΐ τής 27ης Σεπτεμβρίου 1923 χάρισε στούς Κερκυραίους και οτούς πολυπαθεϊς πρόσφυγες τή συγκινηθή νά δοϋνε τό άντιτορ- πιλλικό «Σμύρνη», — πού ποίος Εέρει άπό ποία τραγική σύμπτω- ση μέ θαθύτερο συμθολισμό — στάλθηκε άπό την Κυβέρνηση γιά νά άποδίδη κατά την άνύψωση τής Ελληνικής οημαίας μετά την ύ- ποοτολή τής Ίταλικής . Στό πάνδημο μνημόσυνο, στίς 10 Όκτωβρίου 1923, ό δήμαρχος ΜανιαρίΖης εϊπε: «Άτυχής άγγε- λιοφόρος κόρη καί σεϊς, άτυχείς άδελφοί ημών Πρόσφυγες, πού διεφύγατε τό πϋρ καί την μάχαι¬ ραν τής Τουρκικής θηριωδίας καί ήλθοτε έδώ διά νά εϋρετε θάνα¬ τον οικτρόν υπό τάς άθίδας Κρά¬ τους πολιτισμένον..». Καί δταν κατέθεσε στέφανον κατέληΕε: «Ή Κερκύρα κλίνουσα ευλαβώς τό γόνυ...». Όλόκληρη ή "Εκκληοία άντη- χοϋσε άπό τούς 3ρήνους τοϋ Προσ φυγικοΰ κόσμου. Ό άδιάσπαστος αυτάς μελανός όγκος πού πρίν άπά ένα μόλις έ- τος έφθανε στήν Κερκύρα, θρη· νοϋσε καί πάλι... —' Ύπερήφανο Κάστρο άσκώνει την κραυγή τού ψηλά ώς τά νέφη καί τά γέρικσ στήθεια ματώνει πού κουρνιάΖουν χιλιάδες ψυχές, ώς ή Χώρα άλλόφρονη τρέχει κουρνιαχτό, δάκρυ, αϊμα κι" άντά- (ρα οτή καινούργια τού τόπου λαχτάρα νά θρηνήση τίς νέες πληγές... — Φέτος, πού ή θλιβερή "Επέ- τειος των πενήντα χράνων άπά την 'Εθνική συμφορά — τά συγ- κλονιστικό αύτό γεγονός τοϋ ό- λοκληρωτικοϋ άφανισμοϋ τοθ έκεΐ "Ελληνισμοϋ, πού γιά χιλιετηρΙ- δες όλόκληρες βρισκότανε σέ συ¬ νεχή δνθηση — σφίγγει τίς κορ- διές δλων μας, μιά παρήγορη σκέ- ψη έρχεται ν' άπαλύνη τή θλίψη μας.- δτι ο! Μικραοιάτες άδελφοί μας βρήκαν κάτω άπό τόν καταγά- λανο 'Ελληνικό ούρανό, στή Μητέ¬ ρα ΠατρΙδα, τό πολυτιμώτερο καΐ άκριβότερο άγαθό πού μπορεϊ να ποθήση κάθε δνθρωπος: την "Ελευθερία. Μαρκησία ΤΖιμοπούλου των Λόχων 7ου καΐ 2ου συνεπλη- ρώθη περί την μεσημβρίαν. Περί την 13ην ώραν, ό Ταγμα- τάρχης Καραβίας ουνήντησεν είς τό ρεϋμα Μαρδίτσας τόν Συντα¬ γματάρχην Δαβάκην καί ανέφερεν είς αυτόν τά κάτωθι: «Περί την 11.30" ώραν, ά 2ος Λόχος τοϋ 4ου Συντάγματος Πε- Ζικοϋ, καθ1 δν χρόνον έκ τοϋ έν- διαμέσου άντικειμενικοΰ σκοποϋ όνερριχάτο είς τάς δαοώδεις καί άποτόμους ύπωρείαο τοϋ ύψώμα¬ τος Τσούκα, εδέχθη σφοδροτάτην άντεπίθεσιν τοϋ έχθροϋ, συνοδευο- μένην υπό πυκνοϋ πυρός δλμων καί άνετράπη καθ1 όν χρόνον τό δεΕιόν επροχώρει. (ΣυνεχίΖεται) ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1.»οο ΤΟΝΝ ΝΩ- ΠΟΤ ΒΟΤΤΤΡΟΤ Έπκεΐμίνης τής ε'ισαγωγής πό σότητο; 1.900 τόν. νωποΰ 6ουτύ- ροϋ επί μεαομένη (ΐντισταθμιστική εΐσφορά (15,25 άντ! 25 δρχ. κατά κιλόν)( τό ΰπουογρϊον 'Εθνι-κής ΟΊ κονομίας καλεΐ τούς ενδιαφερομέ¬ νους έμΛΟρους - εϊσαγωγεϊς, όπως δηλώσονν συμ,μετοχήν, μέχρι τής 28ης Ιουλίου, είς την κατανομήν τοΰ εΐδονς. Είς τήτν κατανομήν δύνανται νά. μΕτάσχουν ένώαεις, κοινοπρα- ξία^ σιινεταιρισμοί καί άνώνυμοι εταιρίαι παντοπωλών ώς καί σοΰ- περ μάρκετ;. Ό έκτελωνισμός τοθ είδους πρέπει νά γίνη μέχρι τής 31ης Αύγονστου. ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΪΕΛΙΙΕ1Σ ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΕ¬ ΩΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑ ΔΙ.— Είς τό κυκλοφορήσαν τεϋ- χος τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βι ομηχάνων, άναφέρεται, δτι υπό τής Συμβουλευτικής, Οίκονομι- κής καί Βιομηχανικής 'Επιτροπής τοϋ Ο.Ο.Σ.Α. —γνωστή ώς Βί- ΑΚ— έκπονεϊται μελέτη επί τής κινήσεως των κεφαλαίων έν Ελ¬ λάδι. Ή σχετική απόφασις ελήφθη κατά την ουνελθοϋοαν, τελευταί¬ ως, είς Παρισίους, ετησίαν γενι¬ κήν Συνέλευσιν τής ΒΙΑΚ, είς την όποιαν άντεπροσωπεύθη, καθ" ό μέλος της, καί ό Σύνδεομος Έλλήνων Βιομηχάνων. Τά πορίσμστα τής συνελεύσε¬ ως, τά όποϊα θά άποτελέσουν τά αντικείμενον μελέτας διά την λή¬ ψιν σχετικών είοηγήσεων πρός τάς χώρας - μέλη τοϋ Ο.Ο.Σ.Α. καλύπτουν. έπίσης, θέματα 4νο» ποιήσεως τής νομοθεσιας τής έρ- γατικής καΐ κοινωνικάς πολιτικής των έν άναπτύΕει χωρών, καθώς καΐ συστηματοποιήσεως τοθ αγώ¬ νος διά την προστασίαν τοθ περι- βάλλοντος. "Επί τοϋ τελευταίου τούτου θέματος, εγένετο δεκτή ό μοφώνακ;, υπό τής γενικής συνε¬ λεύσεως τής ΒΙΑΚ, πρότασις ύ· ποβληθείοα υπό τοϋ Συνδέσμου Έλλήνων Βιομηχάνων.
Ή γόνεσις των κόομων
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝθΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοηούλου έπιτίμου Γυμνασιάρχου
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΘΝΤΛΕΤΗΡΙΔΙ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
(Χννέχεια. εκ τού ίτβοηγανμένου»
«Καί είπεν ό ©εός" γεννηθήτω
φώς· καί εγένετο φώς. Κα'ι είδεν
ό Θεός τό φώς ότι καλόν» (Γεν.
1 33, 4). Ό Λονζίν βρήκε την
ηρώτη φράσι έΕοχη. Είναι κάτι πε-
ριοσότερο: Είναι θεία. Ουδέποτε
ένας ΰνθρωπος θά μιλοϋοε Ιτοι.
Έδώ καί χιλιάΰες χρόνια αύτη ή
λέξις βάίει σέ άμηχανία την πίστι
καϊ έπαναστατεϊ εναντίον της ή
λογική. Πώς! "Επρεπε πρώτα νά
δημιουργηθή τό φώς, προτήτερα
άπό την γή, την οποίαν αύτό προ-
οριΖόταν νά φωτίΖηί Γιά ποιό
σκοπό; Προτήτερα άπό τόν ήλιο
τοϋ όποΐου ή λάμψις δημιουργεί
τό φώς Ι Είναι δυνατόν αύτό; ΚαΙ
αύτός ό ϊδιος ό ήλιος πρέπει νά
εμφανισθή την τρίτην ημέραν πο-
λύ Οστερα άπό τα δνθη, τούς
καρποΰς, τα δένδρα στά όποία
αθτός παρέχει την ζωήί Δέν είναι
αυτό μιΰ τελείως ανάποδη παγ·
κοσμια διάταξΐ;
Πολλά χρόνια τώρα ή άπιστία
εχλεύαζε τδ σημείον αύτό τής
Βίβλου. άλλά ή έπιστήμη σήμερα,
εις πείσμα δλων των χλευασμών,
βεβαιώνει την αλήθειαν τής εικό¬
νος π ού μθς παρουσιάίει ό Μωϋ-
Ό ήλιος είναι πράγματι τό λαμ
πρότατα μεταΕύ των φωτεινών (
σωμάτων πού είναι διασκορπισμέ- (
να στόν ούρανό, δέν είναι όμως ·
διόλου καί τό μοναδικό. Έτσι π.χ. (
είναι δυνατό ένα ήλεκτρικό φώς
Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
■I
ΜΟΓΆ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Ιϊροέδρου τής Ενώσεως καϊ τής
'" Όμοσπονδίας Προσφύγων Φ^ιτητών κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΎΣ
^ ^ζ^^^^^ Πρέδρου ττ>ς 'Ενώστως Ποντίων Φοιτητώ
, Προδρου τβς Ένώστ,ως Ποντίων Φοιτητών
ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ Ε2ί Γ_ΝΕΙ.
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΟΠΗΖ ΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΥ -- ΓΡΙΒΑ
■•Ίβυνικό 1821»
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΑΘΗΝΑ 1971
Κριτικό σημ,είωμα
Τοθ συνεργάτου μας κ. 13ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
ή τό Βόρειον σέλας νά Εεπερνά Ι Ραδόπουλος Γεώργιος τού Πά-
. . α Αν/ λπιιπιι Μέ- ναγιώτου, εκ Κυδωνιων Μικράς
ι όν ήλ.ο ως πρός την λαμιμι. Με ^ ,'Ττι(¥1ηΓ(νηΓ τΒρ -τ,,τη,ν,ν
Ασίας. ΙΙτυχιοΰχος τής Ίατρικής
• ππγ- 'Λσιιις. ιιιΐκΛ"·»>Ά»ι, ι Ί^, ±ι». ιδικής
σα στϊς χημικές έκεινες ένωσεις ^, ·Εθνικου Πανεπιστημίου Άθη
οί οποίες δημιουργοϋνται στόν αί-
θέρα άδιάκοπα είναι ανάγκη
νά
ε1οιχη4Θ(4ς Ρ·ις τήν Όφθαλ-
Ένετάχθη είς τήν Τ-
λάμπη σταθερά δνα Ισχυρό φώς. νειονομικήν υπηρεσίαν τού Στρα
•Αλλά έπιπλέον ή έπιστήμη ά- -τού ένθα διέΛρε-ψεν, άνώτερος Γε
•νίκας Άρχίατρας έ.Λ. Όφβαλμο-
ποδειχνεΐ:
πρό τού ήλι- ' Λ"'"' ',
ε> 2(, 2υν)σμος
Τεπελενιου
ος Παπαγου.
2(
ου ήτο άνάγκη νά έχη δημιουργή- ; Λ
θή ένα λαμπρό φώς. Διότι στό ^ Λημητριάδης Γεώργιος τού Πέ-
ώ α όποϊα
άνθρακοφόρα στρώματα, τα όποϊα
τρον>
Μπουρνόβα Σμύρνης.
ρ> μρης
είναι λείψανα ενός έΕαφανισθέν- Πτ,νχοιϋχος τής Ίατρικής τού 'Κ-
τος κόσμου άνακάλυψαν τεραστία θνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών εί-
δέντοα τα όποϊα άκόμη καί στή 'δικενθείς είς την Φυματιολογ,'αν
—>
ί Ε Α Ιΐαιγ«.», ^ι·γωΐ|ν υ,ι:ινι/> · ι),
ρινό ήλ.ακό φώς τέτο.ων διαστά- Σανατορ[οχ) Πατοων> Φυμ,
οεων ουδέποτε θά υπήρχαν. Ή γοξ ττατρΓ:ν.
έπιστήμη βρήκε σέ δλες τίς Ζώ-}
τού
ατιολό
νεα άκόμη καί στϊς πιό ψυχρές ' Α
χώρες καθώς έπίσης καί κάτω ά-' Άναστασιάδης Άναστάσιος τού
πό τόν πάγο τής περιοχής τοϋ .Ιωάννου, έκ Σαράντα Έκκλησΐ-
βορείου Πόλου. τέτοια δέντρα, ι ^ Άνατολικής^θράκης. Πτυχίον
στό Τδιο γιγάντιο μήκος κα'ι μέ
τήν ίδια άφθονία καί μέ περισαό-
Διότι ή καθαρή γνώσις τής ! τερη φυτική βλάστηαι άπό όστι
επιστήμης των νεωτερων χρόνων | παρατηρεϊται στϊς τροπικές χώ- . τή; Δημόσιον
μος δεΐχνει: | ρες. γ,· αυτό χωρίς νά «άμφιβάλ
χος Πολιτικάς Μηχανικάς τοΰ Έ-
Θνικοΰ Μρτσοβείον Πολντρχκα'ον
ένταχθείς είς τήν Δημο-
σίαν υπηρεσίαν, πριόην Έπιθ'Όΐρη
"Έργων.
Λ
Ι. "Οτι τό φώς ήτο άνάγκη κα-
τθ πρώτον να γεννηθή πρό τού
ηλίου καί πρό τής γής. Διότι έκεϊ-
νες οί ρευστές μαζες οί οποίες μέ
την σύνδεσί των ώφειλον νά σχη-
ματτσουν την γήΐνη οφαϊρα, δέν
Οά ήταν δυνατό νά συμηυκνωθοϋν
καί χημικως νά ένωθοϋν άναμετα
Εύ των, χωρίς αμέσως νά άιρή-
οουν νά εκρεΰση φως. Όταν ή
Ολη άπό τήν άεριώδη μορφή της
ηλθε στήν ρευστή καί άπό τήν
ρευοτΤι στήν οτέρεα κατάοτασι, έ¬
λαβε χώραν άμέσως καί πρό παν¬
τός αλλου μιά έκροή φωτός. Άλ¬
λά ή έπιστήμη δμως έπιπρόοθετα
ίχει διευκρινΐσεΐ;
2. "Οτι τα φως μπορεΐ νά
λουν» λέγουν οί σοφοί «Κατ' ά- ι Κανάκης Άλκιδιάδτνς τοΰ Λου
** *» Μαλακοπής ού Νομοΰ Κα
**· *» Μαλακοπής τού Νομοΰ Και
σαρειας περιοχης Καππιιδοκ'ας
. ΠτνχιοΓ)χο.
νάγκην στόν άρχαϊο κόομο θά ύ-
πήρχε ένα δ,λλο φώς, διαφορετικό
άπό τό σημερινό φώς τού ηλίου. | ΐατ'ρ,κης τόν "Άριστοτελ'είον Πα-
ένα πολύ πιό θερμό φώς, ένα φώς νε-πιστη,μίαν θεσσαλονίκης ε'ιδικεν
χωρίς τίς μεταβολές πού παίρνει θείς είς την Φνματιολογίαν καί
τήν ήμέρα καί τήν νύχτα, ένα ! Πνίνμονολογίαν,
φώς τό όηοϊο σέ όλόκλήρη τήν Ι πολλ(* ?"1 >Επ1^
, , _ , , . πιν Διενθυντης Κλινικής τοΰ Κεν
έπιφάνεια της γης συμμέτρως ή- ν, , ^,, ,-,
•τ ι- τ ι ι-ι- ε- ι τοοι, Νοσηματ(1)ν 0ωρακος Βο<^ει ταν διασκορπ.σμένο. Οί βοτανικοί ' ου Έλλάδος -Ηδη φυμο.τιολόγος οτό Ζήτημα αύτό έχουν τήν ϊδια γνώμη μέ τούς φυοικούς. "Εχουν μελετήσει τα πρωτόγονα έκεϊνα διετέλεσεν επι ς καί -,ατο δέντρα καί διαπιστώσει ότι άναπτύ χθηκαν μέσα σέ μιά δμεσα όπο- πνικτική άτμόσφαιρα κάτω άπό πθρχη άνεΕάρτητα άπό τόν ήλιο. σκιά καί καμμιά απολύτως άκτίνα ϋ-1 τοϋ ηλίου δέν τα είχε έγγίσει. 1 Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑ Υ ΓΕΤΟΣ (2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ ) πάγονος τοΰ όποίου είναι ό σημε¬ ρινάς Γενικάς Γραμματεύς τοΰ ΰ- πουργείου Κοινωνικον ύπηρεσιών, Στρατηγός κ. Δημήτριος Κεφά- λας), δ Άναγνωστόπουλος καί δ Παπαφλέσας, ποϋ δ;ν ελειπαν «μή¬ τε "Αγια Λαύρα θά είχοψιε άλλά καί μήτε κοιί 21». "Οταν ήρ&ε τό πλήρο,ψια τοΰ χρόνου καί στϊς 6 Ίανουαρίου ό θεόδωρος Καλοκοτρώνης άποδιβά- στηκε στήν Καρδοψιύλη, στήν πε ριοχή αυτή τοΰ Ταϋγέτου, 6ρηκε τό κήουγμά τού την χαλύτερη άν- ταπόκριση. 'Εκεϊ ήταν δ "Άκοβος, πού εΐ- χε κανει δώδεκα χρόνια άρματω- λός καΐ έ*εΐ έξακολουοθοΰσαν νά μίνουν οί συγγενεΐς τής γυναίκας τού, κόρης τοΰ έκτελεσβέντος θρυ λικοϋ άγωνιστοΰ Καρούτσου. Έ- %ϋ κοντά ήταν τα Κόκκαλα. Έ- κεϊ «αί τό χαλασμένο χωοιό 'Ρου πάκι, πού πολλά χρόνια πρίν εΐ- χαν μείνει οί Τσεργίνηδες, ή ρί- ζα δηλαιδή τής γενιάς των Κολο- κβτρωναίων. "Ετσι άπό τα σπλά- χνα -[θϋ Ταϋγέτου 6γήκε ό άπελευθερωτικός Στρατό; ?οΰ ? σάν νά ξεφντρωσε πραγμα- άπό τα Κόκκαλα των Έλλή- νων τα Ίερά. Ό Έπαναστατικός σπινθηρας πού 6γήκε άπό τίς σπηλιές τοϋ Τα υγέτου κοΐ πρίν άπό τήν ώριβμε νη ωοα, άπό τόν Άνυπόμονο Πα· παφλέσσα, μεταδόθηκε καΊ. στά ή ρωϊκά Καιλάδρυτα, φώτισε τό Μο- ναστήρι τής Ρεκίτσας. Ή λάμψη τού σέ λίγο δπλωσε στό Μοναστήοι τής Σολομονής καί ΰστερα στό Μαρδάκι, Τ(μιο &α "αί Βελανιδιά καί συγκλόνισε την ήρωϊκή Καλαμάτα. 'Εκεί κον¬ τά, πάλιν, άργότερα, στήν Τραμπά λα, δ Γέρσς τοϋ Μοριά κράτησε σέ διήμερο πεισματώδη άγώνα τόν περίφημο Ίμβραήμ καί στά γειτονικά Αερβένια δ Νικηταράς θερίξει μέ τίς χωσιές τού εκατόν τάδες τουρκοαιγυπτίους. Είναι έ'ργο δικαιοσύνης άξιο ά¬ πό την μάχη στό Τσιαούση, πού έ'πε,σαν Άρκάδες, Άρκαδικό ήτιιν τό χέρι πού σκότωσε τόν τοΰρκο Μουτάφη, πού δοκίμασε νά μπή στήν Τριπολιτσά, ή έπιγραφή πού εστήθη στό Ναό των Άποστολων τής Καλαμάτας όλοκληρώθη ώς εξής: «Άνεμέμφθη δέησις Πάνδημος κατά των Τούρκων, επί Κα¬ λαμάτας άλώσει υπό Άρκά- δων, Λακόνων καί Μεσσηνί- ων( σννδραμόντων έν ετει 1821 Μάρτιος 22». Στόν έορτασμό των 100 έτών άπό τό 1821, σύμφωνα μέ ενα θρϋ λο, στήβηκε τό μνημείο τής Έλευ θερίας σέ ενα ΰψιομα κοντά στήν "Αγια Λαύρα. Στά 150 χρόνια εγινε κατά τα άποκαλυπτήρια τοΰ άνδριάντα τοΰ Νικηταρβ στά Τουρκβλέκα μόνο ενα. μνημύσυνο «Των ήρωϊκώς α¬ γωνισθέντων καί άγρίω·ς κ^εουρ- τήν κατά τό 1460, είς θέσιν ΚΟΚΚΑΛΑ, πρσγόνων ημών». Μένΐΐ έθνικό μ«ς χρέος, μέχρις οτοι» νά συμπληοωθοΰν 200 χρόνια νά στηθή αί γειτονικόν ΰψωμα πρός τα Κόκκαιλα ίνα άντά'4ιο μνημείο τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, με τό έπ(γραμμα: «Άπ' τα Κόκκαλα των Έλλήνον τα Ίϊοά καί σάν πρώτα χαίρε! ώ χαίρε ΕΛΕΤΘΕΡΙΑ». Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΖ — Πνενμονιολόγος τού ΙΚΑ καί ίπαγγελματίας Θεσσαλονίκης ό- δό; "Ιωνος Δραγούμη 53. Α Καλδής Γεώργιος τοϋ Κ(ονσ'·νν τίνον, έκ Σμύρνης. Πτνχιοϋχος τής Όδοντιατρικής τοΰ Εθνικον Πανεπιστημίου Αθηνών, Όδοντί- ατρος Αθηνών, νεοντετρος άδεν.- φάς τοΰ έκ Σμύρνης Παθολόγον — 'Τγεινολόγου καί κατόπιν Νο μιάτρου Καρδίτσης Νικόλαον Καλ δή, Απεβίωσεν Λ Σκορδομπέκης Έλε·θέριος τοΰ Γεώργιον, έκ Σμύςνης. Πτν χιοΰχος τής Ίατρικής τοΰ Πανε¬ πιστημίου Μονπελιέ κα» Παρισίων τής Γαλλίας, είδικευθείς είς τήν Φυματιολογίαν, Διενθνντής καί Κλινικάρχης τοΰ Σανατορίον Με- λισσίων Άττικής καί Διευθνντής τού Δκιγνωστικοΰ Ίνστιτούτου Ά διαπρεπής Φτ»ματιολόγος Αθηνών. Απεβίωσεν. Α Ταμονρίδον Όλγα — Άθανα σιάδον, Ικ Κά,ρς τθΰ Καυκάσον. Πτνχιοΰχος τής Ίατρικής ΐοΰ Ε- θνικιθΰ Πανεπιστημίου Αθηνών εί δικενθεϊσα είς την Φνματιαλο/ί- αν, Φνματιολόγος μονίμιος είς Θεσσαλονίκην. Λ Εμμανουήλ Γεώργιος τοΰ λείου έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχος τής Όδοντιατρικής τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίον Αθηνών, Όδοντί- «τρος έγκατασταθείς είς Πάτρας ένθα ειργάσθη έ'ΰδοκίμιος, πρώην μέλος τού Έρασιτεχνικοΰ Καλ.λι- τεχνικοΰ Τμήματος τής Ένώσειυς Προσφύγων Φοιτητών. Λ Μαϊνώφ Ίορδάνη; τού Μελετί- ο* £κ Κωνσταντινονπόλειος. Πτν- χιοϋχος Τής Ίατρικής τοΰ Έθνι¬ κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών καί ίδί<»ς ϊίς Καίσαρ ι ανήν καί Παγ- κράτι ιΑύ; Ίατ,ρυΰ £Ύ Κο>ν)λει.
νών, Δικηγόρος Αθηνών.
Α
Βλουμίδης ΙΙαρμενίονν τοΰ Ίο>-
άννον έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχος
τής Νομικής τού Έθνικοΰ ΙΙανεπι
στημ[ον Αθηνών, Δικηγόρος Α¬
θηνών.
Α
Βλονμίδης Άντο')νιος τοΰ Ιω
άννον, έκ Σμύονης. Πτνχιοΰχος
τής Ίατρικής τοϋ Έθνικοΰ ΙΙανε
πιστημίον Αθηνών, Διευθνντής
"Όΰ Όφθαλμολογικοΰ Τμήματος
Γ.Ν. Νοσοκομείου Αθηνών, διακ<; κριμένος Όφθαλμίατρος Αθη¬ νών όδός Βησσαρίωνος 3. ·** Βλονμίδης Εΰριπίδης τοΰ Εΰ- ιιγγέλον, Ικ Σμύρνης. Πτυχιοΰ¬ χος τής Φαρμακεντικής τού Έθνι κου μακοποιός Αθηνών. Άπεΰίοισεν Λ Ραδόπουλος Ά'θανάσιος τοϋ Ρα δαμάνθους, έκ Σαράντα Έκκλη- σιών Άνατολικής Θράκης; Πτν¬ χιοΰχος τής *Ια.τρικής τοΰ Έθνι¬ κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών <τίδι- κευθείς είς την Παθολογίατ, πρώ ην 6οτ)θός Παθολογικής Κλινικής τοϋ Νοσοκομείου Προσφύγων "Α¬ θηνών, νυν τοΰ Ίπποκρατείου Γε- νικοΰ Νοσοκομείου, διακεκριμέ- νος Π«'θολόγας Αθηνών όδός Ξε νίας 5 Λ Σπυράντης Άνΐδρέας τοΰ Ά- θ«νασίου, έκ Σάντας το; τοΰ Πόντου. Πτυχιοϋχος Πο¬ λιτικάς Μηχανικάς τοΰ Εθνικον Μετσο6ίίου ΠολυτρχνειΌ" Αθη¬ νών, πρ(όην Έπΐθρο>ρητής Δ-,|μο-
σίων "Εργων.
Απεβίωσεν
Α
Κουτσουοοπουλος Άλέξανδρος
-•ου Ί(ΐ)άννου, έκ Κων)πόλε<ΐ)ς. Πτυχιοΰχος τής Νομικής τού Ε- θνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, ή- σχολήθη αρχικώς μέ τα Χρηματι- στηρκΐκά καί κατόπιν δΐετέλεσε"" «πί μακρόν Κεντρικάς Ταμίας της Δημοσίας Έ,πιχειρήίτεως Ήλεκτρι σμοϋ (ΔΕΗ), εύτυχήσας νά άνα- δει'ξη τάν εκλεκτόν υϊόν αυτού I- Τό έΕαιρετικής έθνικής σημαοί- ας βιβλίο τής έκλεκτής λογοτέ- χνιδος κυρίας Κ. Κολιοπούλου — Γρίθα, πού έκυκλοφόρησε πέρισυ, μέ την εύκαιρία τοϋ πανελλήνιον έορτασμοϋ των 150 χρόνων άπό την έναρΕι των έπικών άγώνων τοθ "Εθνους μας γιά τήν άπελευ- θέρωσί τού άπό τό τούρκικο Ζυ- γό, ήρθε νά συμπληρώση ένα έ- Εοργιστικά άδικαιολόγητο κενό στήν Ίστορία τής 'Ελληνικής Έ- παναστάσεως τοϋ 1821. Τό κενό τής μή πλήρους καί λεπτομεροθς αναγραφής είς τα ίστορικά μας δοκίμια καί είς τα λογοτεχνικά έρ- γα τής σημαντικής συμβολής τοθ μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ είς ΩΑΝΝΗΝ Άρχιτέκτονα — Μη- Παλιγγενεσίαν. Συμβολής είς αίμα, είς χρήμα, είς ψυχικήν καί διανοη τικήν προσφοράν. Είς πολλάς ε¬ κατοντάδας έχουν κυκλοφορήσει είς τήν ελευθέραν Έλλάδα άνα γνωστικά βιβλία τών σχολείων τής δημοτικής καί τής μέσης έκπαι- δεύσεως, πού περιλαμβάνουν μι¬ κρά ή μεγάλα άποσπάσματα καί ποιήματα σχετικά μέ την 'Επα¬ νάστασιν τοϋ 1821. Καί δέν ύ- πάρχει "Ελληνας, έστω καί στοι- χειωδώς μορφωμένος, πού δέν Εέ ρει γιά τήν δρδσι τών ήρώων μας στήν Εηρά καί στή θάλαοσα, πού δέν θυμάται εϊκοοι - τριάντα ή κα'ι περισοότερα άκόμη όνόματα τών δοξασμένων άγωνιστών όπως λ.χ., τοϋ Κολοκοτρώνη, τοϋ Καραισκά- κη, τοϋ Μπάτσαρη, τοϋ Κανάρη, τοθ Μιαουλη, τοϋ Τζαδέλα, τοϋ Νικηταρα, τοϋ... τοϋ... γιά ν' ά παριθμήοω λίγους άπό τίς χιλιά- δες τών ήρώων τοϋ 1821 πού διέ πρεψαν. Πόοοι δμως, έστω καί ά¬ πό τούς πιό μορφωμένους, έδιά- θασαν γιά τό τεράστιο έθνικό έρ- γο τών Σμυρναίων έταίρων τής Φιλικής Έταιρείας, γιά τή δράσι τών μυημένων οτήν Έταιρεία Κυ δωνιατών, γιά τοϋς μικρασιάτεο Άγιορείτης Βασίλειος τοΰ 'ί*».- έκ Μάκρης Μικράς Άσί' άς, Πτυχΐοϋχος τής Νομικής τοθ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη- ίΡΐοιιαΐΗΜΐιι · ιμιικο - α,ε. ;. γ9^ ^ ΓΐΝΙΚΟΣ ΐεθΛΟΓΙΗΟΓ ΤΗΣ 31/ις ΑΕΚ£«#ΙΒν 19Τ2(ϊτο<; 10ον). ^ πενΓΗτικιη....................______ η.........1Π!.............1*2!__. ϋίίϋΠϊ™______...__„..........,_____„. .«.«,.,ίί™________—--___ (ι»ηΐ.ομα κΤον λκ 5.962.252.80 ο»ί.πο».χο. .2.«62.ίΐδ^θ 13.32β.2?Β,- 3.099.437,10 ΕΤκΐ ΛβΤο .......420ιΓ "Ιτβιμ· προΤίντο 'νλΐΜέΙ-Άνταλλοκτικεΐ Γ' ηΡΑΓΜΤΟΠΟΙΗΙΙΟΟΝ 31,902,50 107,550,30 65.7051- 71.575,70 300,- •13.957,- 166.557,35 62.560,95 ^5.705,· 26Ο.Κ«,7Ο 120.00·,- 510.324,- 5.277,- οχθζ έκάΌτη τϋν 500 6ρΐ· αββματικβν ΔημβθΙθν Ταμ.Τθν-.βΓ Τρίκοίμβνοι λογ/ομοΙ ρ)ηακραηρββ.ιτμοι 'Λνοι.τοί λον/σμβί ΆίΓαι πληπυτίαι Λογ/σμοΓ Προσ/καά ήίν.ιον ΕΤΒΑ ν)ΒραχυηοβΒ»|ΐΟΙ ΆζΓοι ηΧηρυτίαι .οροι-ΚρητΙσΕ Προσ/νοΓ Αογ/ομοί Λοι/σμοΓ ηρΐηπι, Γλογ/θμθί 60Θ.093,- 555.143,- 511.037,45 12.000,- 405.000,. 7 350.547,- 4.94Β.1&4,- 200,026,50 007.376,20 611» «»,45 12,000,. 154.920,* «,437.124,- 150,791,60 Τ·μ«Τβν " Ί Κμτ«·<·* τ·ίου Ε4ί··ης Τροιΐίζοιις 26.337,60 5.192,60 1.000^- 32.530,20 7.2·β.971,90 24.83·,70 1.142,70 1.000,- ΣΗΚΙΟΣΙΣ ι 1βν η#·ρλβιΐθμίνη «ιΚολι-η' 4ΐ ΈκΓ των παγίυν κερι ουοΐ Λ »τΕριβ»βΛ·*.τ1ν «τθΐχκι'υν υβτί τ(ΐν ανοπραοβρμογήν ο6τ3ν θ ιχείον !χ$ίοτ*νΐΒί εΜοΒ^και Βρίς οσφαΐλειαν μοκροπροΐίσμων τοβ Λ.·,. Ί4·/ΐίί(,·/ ί^ λΰν ττρβς τβ Αηϋίε^^ον/ ί 29.547.§50,- ^.Κ-.Α. κβί την £ΤΒΛ«- ΧΜΟΤθαικονομιβ Ι^ο 'λυαιραΤ τρίτυν Αι—#νβι *ιοι«ήσ*ϋς(ΒιοΐΒΓ υπειλΚ^ Αβνβναι ΠαραγυνΤ|<;( ΗμιρομΓββιο) Πήθπ ι >Νλ^σΐ(.ις τροΤΐν
(Ιηχβνημίτυν
ιιζι
221.508.60
314.317,50
116.109,-
■554.622,-
-7·.0,934,50
Ζημϊ«ΐ
1ΪΖ1
404.628,90
1*4.809,-
373.477,-
479,2βί,-
12.»1.-
12.000,-
543.-
4.294.846,10
Ι.226.707,90 'ί.561.110,70
1ΪΙ2
Γγϊ·(«'δι« χογ/ι>μί» τρί™
Ζημίαι
922.987,-
16.749,-
, 5.1.2.823,90
1.313.Β84 7.2Β6.971,90
"ν.
339,441,«
».294.846,«β
847.977,10
5.962.1Β0.70
•Ι ΑΙΕΥβΥΝΠΝ ΙΥΙίΟΥΛΟΙ
Π. ΙΤΜΟΥΛΗΧ
τί ΕΠ! ΤΟΥ Α0ΓΙΙΤ»#1·*
4ΜΜΑ ΕΛΕΪβΕίΊΑΑΟΤ
χ«Λ'ΐκόν τοϋ Πανεπιστημίου τού
"Ααχεν τής Δντιχής Γερμανίσ;.
Βαλλίδης Παΰλος τοΰ Εμμα¬
νουήλ, έκ Βρυούλλων τής Έρυ-
θρί'άχς Μικράς Άσίιχς. Πτυχιοϋ
χ.ος τής Άνωτάτης Γεωπονικη;
Σχολής "Αθηνών^ Γειοπόνος Α¬
θηνών, πρώην άνώτατος ΰπά/λη-
λος τού υπουργείον Γεωργίας 'Λαί
Διευθυντης τοϋ Μπενακείου Φοτο
παθολογικοΰ Ίνστιτούτου Κηφι-
σιάς Αθηνών.
Α
Σαδράμης Π·αγκοάτιος — Ί
δηρίτης έκ Κυδονιών Μικράς Ά-
ας. Πτι·χιοΰχος τής Ίατρικής
τού Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών μέ σχολήν Μοναχοΰ της
Μονής Ίβήροχν τοΰ Άγιον "Ο-
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗ
ΡΙΔΑ
ρους, μετ« την αποπεράτωσιν των
σπουδήν αΰτοΓ' Ί|νγή.σθη ώς Ία-
τρό; είς τάς Καρνάς τοΡ Άγίου
Όρους καί κ.ατόπιν εγένετο Ή·
γονμενος τής Μονής Βλατάδιον,
πρώην δοηθός τού Νοσοκομείον
Ποοσφύγοιν Αθηνών καί ήδη ίδιώ
της Ίατρό; είς ©εσσιιλονίκην.
';' γενικά όπλαρχηγούς καί θαΚαασί
λυκους πού πολεμήσανε ήρωϊκά
κα'ι προσφέρανε τό αίμα τους γιά
την άπελευθέρωσι τής Έλλάδοα;
Πόσοι γνωρίΖουν πώς άκόμη καί
τό Λάβαρο τοθ 1821, πού ϋψωοε
στήν Άγια Λαϋρα ό Παλαιών Πα-
τρών Γερμανός τό ε'ιχανε κεντή-
σει «κόραι σεμναί τής Ίωνίας,
γιά νά τ' άφιερώσουν στό Μονα-
στήρι τής "Αγιας Λαύρας — «Νύ
χτες καί μέρες άτέλειωτες κεν-
τοϋσαν οί παρθένες τό Ιερό κέν-
τημα, ψέλνοντας τίς παρακληθείς
τής Παναγίας»;
Αύτό καί δλλα πολλά καί οη·
μαντικά έκθέτει οτό θαυμάσιο 6ι-
βλίο της ή κ. Κολιοπούλου —
Γρίβα, πού εφρόντισε μέ κοπιώ-
δεις - φιλότιμες προσπάθειες νά
σταχυολογήση άπό δικές μας καί
ξένες Ιστορικές πηγές καί νά συμ
περιλάβη στό ίστορικό της έργο
μέ μίαν Ιδιότυπη έκδοτική τακτο-
ποίηοι.
Στά είσαγωγικά τοΰ βιδλίου ά-
ναφέρεται οτό σάλπισμα τού Ρήγα
.. ,. _,,"* ,,, - ί·> ι Φεοαίου πρός τούς Πανέλληνες.
Μακριδης Ε«οιπΐ'δης τού Θεο- [ ψ'μ _ Κ .
δώοου, έκ Κιον)πόλεως. Πτι»χιού-
'Απαριθμεϊ έπειτα τίς «πηγές» τοϋ
χος τής Νο,μικής τού ΈθΛΐκοΰ| έργου, «άπ' δπου φαίνεται ή ά
Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγο-
λήθεια γιά τή συμβολή δλων των
ρος Αθηνών όδός Σανταρόξα Ι,' Έλλήνων στόν άγώνα τής λευτε-
Πς,ύεδοος τοΰ Κέντρου Κωνσταν- ς_ Ν , Σαλτέλης (Κυδω
τινονπολιτών, αναπτνσσοη· αΕιολο- . . ,. _, ,.
ε - ,, - ϊ " . νιάτης 1882), Γ. Σάκκαρης (ιοτο-
γον δρασιν, νιος τού δο,'.πρεπονς | '_ ""*■'■ _ .
Άρχαιολόγου Κωνσταντινουπόλε- Ρ'° τών Κυδωνιων), Ι. Καραπλιας
ως καί Διενθνντοΰ τών Μουσείον (ίστορία τών Κυδωνιων) , Σπύρος
ταύτης, αειμνήστου ΜΑΚΡΙΔΠ Μελδς (Παπαφλέοσας), Δ. Κυρια
Π.4-22ΣΑ· | κίδης, Θεοδ. ΚουγιουμτΖέλης,
.*? Ι Βαλσαμάκης, Ι. Μελετόπουλος, Ι.
Τβαχβυρί^ης Α^ζ<ιρΛίΐ έκ Κάρς τού Καυκάσον, Πτυχιοΰχος ΤφποΙ γράφος — Μηχανικάς τοΰ Έθνι-1 σιογράφος). κοΰ Μετσοΰείου Πολυτεχνείου Α¬ θηνών, Τοπογράςρος — Μηχανι- Κάρολος Τρικόν Σπύρ. Τρικούπης, Κούμας, Άμ6ρ. Φραντζής, Γιάν¬ νης Βλαχβγιάννιρ,ς, Χρήστος Σολο- χός Δημοσίων "Έργιον, έργασθείς! μωνίδής, Γεώργιος Βαλέτας, μακρόν είς Μακεδονίαν. ωργός σ' ένα χωράφι των Κυδω- νιών. ΗΒΑ6ΥΤΕΡΑ2Η·1ΛΣ!1 ΤΗΣ ΕΑΠΙΔΟΣ _!Α 1ΚΙΚ ηι*ΕΥΜΑ.Ιιίί.Ν ΖΟΚΝ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ (Συνρχε.α ΐκ .-τροηγουμένου) ι θέχει ή ζωή, έστω κιιϊ αν Ικχπλί. ΊΙ ελλειψ,ς τού παιδιοΰ δέν Ι ζή άπό υγείαν καί δύναμιν». ο είναι μόνον ίίτι άγνοεί ποίον είναι , θάνατος, καί πολΰ ολιγώτερον, ·χ4 θλιβερά περισ-τατικά τής ζωής, αΐ όδι»νηραί άσθένειαι. ή άγο)νία, τό βασανιστήρια τοΰ σώματος/ αί κα· κοττ»χίαι καί τό πένθος δέν είναι «ή άσθένεια πρός "θανατον». Ό σον 6αρύς καί «κλήρος είναι ό έ- πραγματικώς έκεϊνο πού ποοκα- λεϊ τόν τρόμον( έν αντιθέσει πρός τόν μεγάλον πο^ τό γνωρίζει, άλ¬ λά τό ίί,τι έν τή άγνοία τού φοβεί¬ ται έκεϊνο πού δέν είναι διά νά ώρθωσε νά σώση έναν ' τό^φοδηθή.^ "Ετβι καί ό_ φυσικάς Τοΰρκο άΕιωματικό άπό τίς πολε- μικές ταλαιπωρίες, — τόν Χασάν ΤΖελάερλη —, πού δταν μέ τό πέ- ποΰ εύνίσκεται' .πίγειος μ«ς τΪΛοτε διά φόβος καί ή φρί- δμω. το0 Τρόμθυ>
δέν είναι 6ε6αί-
τόν χριστιανόν δίν είναι θανάσι¬
μος άσθένεια. Αυτήν την μεγαλο-
ψνχίαν διδάσκει ό χοιστιανισμός
Χουοόοτομεκ Α- φ
Ίοτρός έκ Ναζλ* Μ- ΑσΙος
Σωκράτην Γ. Ι'νλαδάς
/έκ Χαλδίας τού Πόντον
ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ
Ο κ. ΔΗΜΟΣ ΚΑΚΡΙΔΑΣ
Πρδ ημερών ανεχώρησεν έξ Ά
θηνών δ διακεκριμένος ομογενής
κ. Δήμος Κακριδδς.
Ώς γνωστόν ό κ. Κακριδ&ς
συμβάλλε^ μέ χον Ίδΐίοτικό Ρα-
διοφωνικά Σταθμό πού διατηρεΐ
είς την Βοστώνην καί μέ την ο-
Μηλιώρης, Νϊκος Καραράς κ α.π.
"Επειτα, άντί γιά κειράλαια, χρη-
οιμοποιεϊ τόν χαρακτηρισμό ΣελΙ-
δα, κρί γράφ£ΐ:
££λίδα πρώτ,π: ,·Τό ρεμπελιό
τής Σμύρνης». Περιγράφει τίς
σφαγές πού έκαμαν έκ£ϊ οί 79"Ο-
κβι τ°ν Μάρτη τοϋ 1823, μέ 7!9
τοϋ Γάλλου δημοσιο-
«Ή παιδεία
Κρρόλου
Σελίδα δευτέ;ρο:
οτή Σμύρνη πρόδρομος τοΰ
«ωμοθ της γιό τόν άγώνο» - 2
Γνΐαρτίου 1611.
Σελίδα τρίτη; ·Ή Φιλική Έ-
λην έπιχειρηματικήν καί κοινωνι- ταιρία στή Σμύρνη·. Άναγράφεται
κήν τού δραστηριότητα, είς τήν ως πρωτοπόρος ό ϊατρός Μιχαήλ
ρη το0 ρμ> αλλα δέν είναι 6ε6αί ψχ
ροσμα τοϋ χρόνου έγινε Μέγας ως το τρομερόν έκεϊνο πού φοβεί·! καί δι' αυτής ό χοιστιανος πν ΰπηρε- ^Σε^ίδα
σιών τού αυτών είς τήν πρ-οοίβη- ^ργ
σιν των Έλληνοο+ιερικανικ.ών σχέ αΠ0
^ ^ ^^,μ,, άσθένεια» π
τυχε μέ αύτοκρατορικό Διάταγμα «χει ώ; διέξοδον καί τέρμα τόν
_ 1773 — είδικά προνόμια γιά θάνατον. Άλλά ή άπελπισία δέν
τίς Κυδωνίες, χάρι στά όποϊα τό θά εκαλείτο θανάσιμος άσθένεια
μ,κρό ψαράδ.'κο χωριό, έγ.νε σι- διά τάν χρτστ,ανόν, διότι ό θάνα-
. α. -1^ πΛΧ.η καί ΟΠ- το? δι> αντον 'να' Ή Υί(Ρι1Οα 1 Τ""
νπ . αινά υεναλη πθΛΐς και ΐ"ΐ '
Υα σιγα μ*γ ι
θάνατον.
Άπό αυτής τής ύψηλής πνευ-
ματικής σκοπιάς όρωμένη ή άπελ-
πού' πισίίΐ γίνεται νίκη κατά τού κό·
νπ . αινά υεναλη
Υα σιγα μ*.γ ι
νπ . αινά υεναλη πθΛΐς και ΐ , . ,
Υα σιγα μ*.γ ι _ _ ^ τάγονσα είς την άληθινην ζωην.
μαντικό πνευματ.κό κέντρο τού υ- -Απ& ^., Α_ΛΜ_,β0_. αύτης ^νίν
πόδουλου Έλληνισμοϋ.
αύτης
φυσι./όν κακόν δέν είναι δι' αυτόν
Σελίδα έκτη: «Ή παιδεία στίς «θκ·νάσιμος άσθένεια» λέγι δ Κιρ-
Κυδωνίες προετοιμά2ει τόν Εεοη- κγκάορντ.
κωμό της». Περιγράφε. μέ λεπτο- ' «Ο θάνατος θέτει τέρμα είς -,>
μέρειες άπό ίοτορικές πηγές πώς
χτίσθηκαν ή Σχολή τής Παναγίας
τών Όρφανών καί ή -Ακαδημία
μέ πρωτοβουλίες τοϋ παπά - Οίκο-
καθ'
δέν
Έ-
είναι ή άπελπισία. Ό θάνατος, συ
τήν αυστηράν έννοιαν αντής, εί-
κακόν πού καταλήγει °ίς
γαι
ήγ ς
νόμου καί μέ ουμμετοχή τής Όρ- Τον θάνατον καί ουδέν πλέον.
θοδόΕου 'Εκκλησίας, ποιοί ήσαν Καί τοιαύτη θανάσιμος άσθένεια
οί πρώτοι μαθηταί τους καί δ.δά- Ιναι ή άχχελπισία. Ό θάνταος, σν-
άναπτύΕανε στή Φιλική Έταιρία
γιά τή διαφώτισι τών ύποδού-
λων Έλλήνων καί τήν προετοιμα-
οία τής Έπαναστάσεως.
Σελίδα εβδόμη: «Ή Φιλική Έ-
λντέρας ελπίδας πού δέν μάς πα-
σμου καί ανοίγη την υύραν τού μβ
γαλείου, πάντοτε βεβαίως υπό τήν
προϋπόθεσιν τής παραιτήσεως μας
άπό τοΰ έγωκεντοιομοΰ έκείνου,
τού όποίου ή ΰπε.ρή((Ηχνος άγνοια
τόν καθιστο, Ανίκανον νά σΐσθαν-
θή την μικ<>ότητά τού άπέναντι
τοΰ μυστηρίου τής δημιουργίας καί
νά ζητήση καταφύγιον είς τόν κό¬
σμον τοΰ πνεΰματος, οπου 6ασι-
λεύει ή είρήνη( ή χαρά κ αί απού
ή λύτρωσις.
Ή ύπερηφάνε'α άγνοεϊ τήν α¬
γάπην καί είναι ξένη πρός τήν ά-
νεκλάλητον χαράν πού πηγάζει ά¬
πό αυτήν.
Άντιθέτιος ή ύπερη<ράνεια εί¬ ναι ή μητερίΐ τοΰ ,μίσονς, τοΰ φθό νόν, τής 6ίας καί τή,; άπανθρώ- που σκληρότητος. (Συνεχίξεται) Διακεκριμμένοι έπιστήμονες ταιρία οτίς Κυδωνίες Σελίδα όγδόη: Κυδωνιων στόν άγώνα τοϋ 21'». Άναφέρονταΐ: ή Τασούλα Άιβα- λιώτη, ή Εύανθία Καίρη, ή Πανω- Ή γυναΤκα τών Δημοσιει'ομεν κατωτέρω βιογραφι-, τοΰ αϊματος προσφύγων καί γηγε· κόν ση,μεί'ομα τού κ. Χαλίδη νών/ έξ ών τα ούο ό^ρρενα, τόν Ίωάινου άρχιτέκτονος μηχα- ΜΑΡΙΟΝ, άπόφοιτνο Άνο)Τάτης νικοΰ «κ Σμύρνης, διακριθέν- ] Οίκονομικής Έμπορικής Σχολής, ραία ΧατΖηκώστα καί ή συγκινη¬ θή έθνική δρασι τους. το; τύσον ε'ις "τ^" έπαγγελμα- διατελέσαντα επί σειράν έτών Δι· τικήν τού σταδιοδρομίαν όσον καί είς τον κοινιονικόν Οίον, Σελίδα έννάτη: «Τό όλοκαύτω-' ΧΑΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ τοΰ μα τών Κυδωνιων τής 3ης Ίου- Πυθοδώρου, Άρχιτέκτων Μηχανι. νίου 1821». Περιγραφή τής λέη-' κύς τοΰ Έθνικοΰ Μετσοθείου Πο- λασίας των Κυδωνιων, τής σφα- ' ^η^ον, ύπάλληλος τοΰ 'Τ- . , ι πουργειου Δημοσαον Εργων εις γής τών κατοικων κα, τού έμπρη- | τήν .Τπηρεσίαν Παλεοδομίας Δυ- σμοϋ της άπό τούς Τούρκους. Ή- ρωικοί άγώνες τών Κυδωνιατών κατά τοϋ τυράννου. Σελίδα δεκάτη: «Οί Κυδωνιάτες οτήν έπαναστατημένη Έλλάδα». Ά ναφέρονται οί: Άγγελος Ζωντα- νός, Χατ2η - Άποστόλης, Γα- βριήλ Άμανίτης, Δημήτριος Σαλ- τέλης, Άν. Σαλτέλης, Μαν. Άμα- νίτης, Γεώργιος ΧατΖηαθανασίου, Παν. Πίσσας, Δημ. Καπανδάρος, Ευστρ. Πίσσας, Δημήτριος Μοσχο νησιώτης, Νικόλαος Άϊβαλιώτης, Κωνοτ. Άϊβαλιώτης, Γεώργιος Σαϊ τάρης, Χρήστος Άϊβαλιώτης, Στρα τής Άιθα,λιώτής, Σωτήρης 'Αϊβαλι ώτης, Νϊκος ΧατΖηδήμου, Νικόλα¬ ος Σκορδομπέκης καί ή ήρωΐκή δρασι τους ώς κα'ι ή πνευματική τους συμ&ολή είς τήν Επανάστα¬ σιν τοϋ 1821 καί μετέπειτα είς τήν άναουγκρότησιν τοϋ "Εθνους. Άκολουθεϊ ή Σελίδα δίχως άρι- θμό... Όπου ή συγγρεφεύς, ώο έν επιλόγω τοϋ έργου της, έκφράζει τό πικρό παράπονο τών Μικρασια- τών πού δέν άναφέρει ή Ίστορία παρά έλάχιοτα στοιχεϊα γιά τή συμ τους στόν άγώνα τής λευτε- ευθυντή; καί Στμ£ονλος τής 'Ε- ταιρείας «ΙΖΟΛΑ» καί νυν Διευ- θνντής των Γραφείων Όργανώσε ως Έπιχειρήσεως νάδων καί τόν Μεγάλων Μο· ΘΕΟΔΩΡΟΝ, ριός καί παραθέτει ένα γράμμα τοΰ Απόλλωνος Καλογεροπούλου πρός την εφημερίδα «Κυδωνιήτι- κος Άστήρ» — δπου άναφέρεται ενός λοχαγός - διαφωτιστής, ποή άγνοοϋαε τί ήταν το Άϊβρλί δωνίαι)... καί μιά άναφορά, γο^ Σ. Πέτρου, πληρεξούσιοι; των έν Σύρω Κυδωνιαίων κσί Μοσχρνη- οίων πρός τήν έν "Αργει Δ' Ε¬ θνικήν των Έλλήνων Συνέλευσιν, τής 16.7.1829, — δπου έκφρά- Ζουν τό παράπονον των Μικρά- σιατών διά την λησμοαύνην τήρ συμβολής των είς αίμα, χρήμα καί πνευματικήν προσφοράν κατά τήν Επανάστασιν τοϋ 1821. Αύτό είναι τό βιβλίον τής κ. Καλ. Κολιοπούλου - Γρίβα καί αύ τςί ώ^ς διά τήν αρτιότητα καί ε¬ θνικήν χρησιμότητά τού κρίσεις μου, έν συντομία. ΈκφράΖω τα συγχαρητήριά μου διά τήν κοπιώ- δή προσπάθειαν της καί εϋχομα; νά καρποφορήοη αύτη είς τήν ψυ¬ χήν τι^ν συγχρόνων μας ιστορι¬ κήν κοί πνευματικήν γενικώς άν- θρώπων, ^στε νά έκλείψουν πλέ¬ ον είς τό μέλλον τα δίκαια παοά- πονα των Μικρασ!ατώ,ν. ©ά εϊχα δέ νά προτείνω είς τήν Άττικής, νά τψήοη τα τ.έκγα τικης ·Αττικηςί ν1ος το σαντ0ς ίατοοΰ Πυθοδώρου Χαλί¬ δη έκ Σμύρνης κ-αί τής Ν(νας Κα τσιιότη τοΰ Σταύρον, Καπνεμπο- ρου έκ Σμύρνης (Βοντζό), ασκή» σαντος καί μετά τήν καταστροφήν τοΰ 1922 τό αύτό έπάγγελμα και εκθρέψαντος παρά την πλήρη οι¬ κονομικήν έξαθλίοκπν λόγοι τής προσφνγιάς μετά τής άκαμάτου συ- ζύγου τού Άναστασίας Βλαντή— Κατσιώτη τέσσαρα τέκνα, κατα- λαιΰύντα άξιθλύγοΐ'ς θέοεις εις την Έ)»ληνικήν - Κοινωνίαν, τήν πρ·οελθοϋσαν εκ τοΰ έμδολισμοΰ σπον&άσαντα Νομικά καί διατελέ· οαντ<ι ιέπί σειράν έτών Διευ6υν. τή; καί Σύμδονλο; τής 'Εμπορΐ' κης Λατομικής Έταιρεία; ΚΕ- ΚΡΩΨ — ΛΑΜ'Τ (Ψιαικόν), τέ κνα τοΰ όποίου είναι ό ΣΤΑΤ- ΡΟΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗΣ, Χημικάς — Φαρμακοποιάς καί ή ΛΙΛΗ Κατσιώτη, άποβιώσαντα .ιροσφά- τ(ος καί δύο θήλεα: τήν ΝΙΝΑ, μητέρα τού άνω Άρχιτέκτονος ϊ ο>άννου Χαλίδη καί τήν ΦΩΤΕ1-
ΝΗΝ νυν Άνδρια·δέλλη έχουσαν
δύο τέκνα τήν ΑΝΑ ΣΤΑ ΣΙΑΝ
Καλλιτεχνικόν Διευθυντήν τής Δια
ψημιστικής Έταιρε(α »*ΑΛΙΚΗ»
κ«ί την ΕΙΡΗΝΗΝ, ύπάλληλον
τοΰ ΈλληνικοΈρ"θροΰ Στανροΰ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΪΝΕ
ΛΕΤΣΕΩΣ ΤΩΝ
ΧΩΝ ΤΗΣ Α.Ε. ΤΠΟ ΤΗΝ
ΕΠΩΝΤΜΙΑΝ «ΕΡΙΟΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ ΣΕΦΕΚΟ — Α-
ΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ»
Αποφάσει τοθ Διοικητικού Συμ-
Οουλίον καί σνμφώνιος τώ κατα-
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ. Μέτο
χοι τή; έν Θεσσαλονίκη έδρευού-
σης άνωνύμου έταιρείας ύπτό την
ίπωνυμίαν «ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑ ΣΕΦΕΚΟ —ΑΝΩΝΤΜΟΣ
ΚΤΑΙΡΕΙΑ» είς Τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν γενησομένην είς
τα έν ^εσσαλονΐκη καί επί τής ό-
6ού Άγιον Μηνά 3 Γιραφεία της
Έταιοε'ας τήν ε'ικοστήν ενάτην
('ί9ην) Αΰγούστου 1973 τπιέραν
Τετάοτην καί ώραν Οην μ.μ. πρός
συζήτησιν καί λήψιν άποτράσεων
επί των κάτοιΌι θεμάτων τής Η¬
μερησίας Διατάξεως:
1) "Εγκρισις τοΰ ισολογισμόν
ή
πέμπτη: «Κυδωνίες -
αί Κυδωνίαι κατά τό έτος
δάφορ^ μέρη τής Αίολίδος
τής Αίολίδος,
σεων, έτ,μήθη κατά την έδώ «α-1 που ίκα^.1Τβ 1 Τ0ν πρώτο
τού υπο τοΰΔημου Αθη-1 _- ,_ " :'' ! κ '
' πυρήνα». Πως έδρασεν έκει ό $ρι^-
Ίωάννης Οίκονόμου,
νοίων £ιά τοΰ χρυσοΰ άναμνηστι-
κβδ μεταλλίου χομ 'Αθηναϊκού Ά|
γών«5 1821 —
Ιηρϋ έργβΖόμενος οόν φτωχός γε-
δΐδουσα επισήμως την
Νέαι Κυδωνιαι ή Νέον Άϊβαλί Ρίς
ένα έκ τών καλλιτέρων συνοικι¬
σμόν των Αθηνών, άπό αύτούς
πού έχουν περιέργους ή άοχέτους
πρός τήν Εθνικήν μας Ιστορίαν
όνομασίας, όπως λόγου χάριν:
Άμπελόκηποι, Ψυχικό, ΚαλογρέΖα
καί λοιπά πολλά.
"Ιωάννης Α. Βερνάρδος
Υπέύθυνοι συμφωνίας τώ νόμα'
1ϋ9·)ΐβ'.Ι8
'1&ιοκτήι.ης —
της χθήσε(||ς 1972 μετά των έπ'
ηύτοΰ έκ.θέσεων τοΰ Διοικητικόν
Συμδονλίου «αί τ^ν "Ελεγκ'τ.ώ'ν.
2) "Απαλλαγή των μελων τού
Διοικητικόν Σ υμβρυ,".ίου τής χρή¬
σεως 1972 άπό πάσης ευθυνής.
.'!) Απαλλαγή των έλεγκτών
τής χρησεοις 1972 άπό πάσης ιύ-
θύνης.
4) Έκλογή δύο τακτικών και
δι'»ο άναπληρίοματικών έλ,εγκτών
της %1'ήσεως 19711 καί καθοοισμός
τής άμο·6ής αύτ<7>ν.
■"·) "Εγκρισις τής αποφάσεως
τού Λιοικητικοϋ ΣυμΛοΐ'λίου δι'
Γ;ς καθωρίσθη ή άμο.δη τοΰ διρν-
ΟΰλΌΛτος σνμβοΰλοτ».
(!) "Εγκρισις τής εκλογής υπό
τού Διοικητικόϋ Συμβουλιον δύο
;ιυοσιορινών συμϋουλ'ων είς άνά-'
κλήρωσιν ίσα,ρίθμων παραιτηθέν-
-. ι η ν συμβούλιον.
7) Αύξησις τοΰ ίταιρικού κε-
ΐαλαίου δι' αναπροσαρμογής τής
ά'-^ας των παγίιον περιονσιακών
σΤοιχείων τής έταιοειας κατά τάς
ΣΩΚΡ. 7.ΙΝΑΝΙΑΗΣ
ΚατοικΙα Νσυσρχου Βατοη 55
ΠοοΤοτάμενος Τυπο^οβφβΐου
ΓΑΒΡ1ΗΛ ΓΑΒΡΠβΙΓΔΗΣ
ΚατοικΙα
τού Α.Ν. 148)1967 ώς
ετροποποιήθη κλπ. καί τροποποίη-
σις τό>ν περί κεφάλαιον αρθρον
τοΰ καταστατικόν αυτής.
8) Μεταφορά τής ?8ρας τής ε-
Τα'.ρείας από (^εσσαλρνί^ης είς
"ϋί-----"" ' Τςοποποιηρις των
17 τού κατ>ασ·τατι-
01 έπιθΐ'μοθντεξ νά μετασχο>σιν
είς τήν ώς αΎιο Γρνικήν Σι·νέλίν
οφείλουσι νά κα
σιν κ.κ.
τάς μετοχάς των ΐίς τό
Ταμείον τής Έιαιρείας ή είς το
Ταμείον Παρακαταθήκας καί Δα-
ντίων ή παρ' οιαδήποτε εν Έλ-
/.αδι Άνωνήμω ΤραΛεζικη Έται-
ρει'α κ(ά νά έγχειρίσίοσι τάς άπο-
δείξεις των καταθέσεων τών ,με-
τοχών ώς καί τα τυχόν εγγοαφα
άντιπροσοΐνΐεύσεως πρό πέντΕ (5)
τουλάχιστον ημερών άπό τής όρι
σθείσης σινεδριάσιεως είς τό τα.
μεϊον τής Έταιρείας.
Έν Θεσσαλονίκη τή 30)7)1973
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΪΛΙΟΝ
. ( ι
ΑΠΟ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
άλευρα. Ήταν άνάγκη νό έξει)-
θΐ» μέσο, νά μην άφήσω την πε-
λατεΐα χωρίς ψωμί μέα' τήν ατεντ)
έκΒίνη περίοδο καί θυμήθήκα τον
Γιάν - άγΰ. Χωρίς νά πώ τίποτε
στόν πεθερό μου παράγγειλα άπό
τό χωριό μας τό 2ώο καβάλας. Ά
νέβηκα καί σέ τέσσερες ώρες έ-
φθαοα στό Κανάκ. Ποϋ νά πλησιά-
σω δμως στό σπίτι τοϋ Γιάν - άγδ.
όπό τα μεγαλόσωμα μαντρόσκυλα
πού μέ κρατούσαν στροθιλίζοντα
καβάλα, ώς δτου <(>θάσαν οί τσο-
πάνηδες τών κοπαδιών τού καί
τα περιμάΖεψαν.
Δέν μπορώ, συνεχίΖει, μέ λόγια
νά παραοτήσω τίς έκδηλώσεις τού
καί γήν χαρά πού είχε νά μέ κρα¬
τήση φιλοΕενούμενο τήν βραδυά,
πού μοϋ δόθηκε ή εύκαιρία νά ά-
πεικονίσω την κατάστςσι τής άνάγ·
κης τού μαγαΖιοΰ.
Μέ τήν φιλρνθρωπία πού τόν
χαρακτήριΖε καί τήν άγάπη πρός
τούς όμοεθνεϊς πού έτρεφεν ό
Γιάν - άγάς, τήν έπομένη προτοϋ
φύγω, μέ γύριοε οτ'ις πλούσιες υ¬
πό οιτηρά άποθήκες τού καί είπε:
"Ολα αύτά τα έχω οτή διάθεσι τοθ
μαγαΖιοϋ σου μέ τήν πρόσθετη ύ-
ποχρέωσι
V
άλέθω κατά καιρούς
σέ νερόμυλους καί νά σέ στείλω
άλευρα μέ τα Ζώα μου τα φορτη-
γά. Κύττα μόνον νά μην άφήνηο
νά πεινδνε δικοί μας. Φόρτωσε
πέντε μουλάρια τού δλευρα κ' έ·
στειλε μα2ί μου έπιατρέφοντας
ρτό μαγαίί, μέ συνοδρυς άγωγια-
τες δικούς τού.
Σάν φτάσαμε στήν "Αρδασσα
κρ! εϊδε τα άλευρα ό
μου, αιροϋ δκουσε μέ προσοχή την
άφήγηοί μου γιά τίς περιποιήσεια
πού μ' έπεφύλαΕε ό Γιφν -
καί τίς ύποαχέσεις τού, είπε μ*
ομγκϊνησΐ: «Νέπρε Γάβρεηλ. Ερή
ντ' έφτρς έΕέρτ«:«.
Αίιτή είναι ή άφορμή τήα ίκ'
φραοης, χωρίς νά υπάρχη τίηοτϊ
τό συνθηματικό, εΤπε τότε ό όβΙ-
μνηστος οήμερα, κουμβάρος Ρ°υ
Γαβριήλ Χαρ. ΚοροΕενίδης.
Πτολεμαίς Φεβρουάριος 1Θ73
ΑΝΑΝΙΑΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
(2) Ό Γιάν άγδς ήταν άπόγο-
νος τών Παλτατσήδων, πού
μυημένοι στήν Έπανάστασι 1β2'
οάν οί πιό έμπιοτοι μαΖί μέ τ*ν
Ίάκωβο Γρηγοράντη τόν τότε Μπ·
τροπολίτη Χαλδείας άοίδιμον Σ*
βέστρον Β. ΛαΖαρίδη πού είχε κα·
ταγωγή τό χωριό Τσίτι τής Ε
μας.
ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝθΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ
Μετάφρασις Β . ΚουΖηνοηούλου έπιτίμου Γυμνασιάρχου
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΝΤΗΚΘΝΤΛΕΤΗΡΙΔΙ ΤΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
(Χννέχεια. εκ τού ίτβοηγανμένου»
«Καί είπεν ό ©εός" γεννηθήτω
φώς· καί εγένετο φώς. Κα'ι είδεν
ό Θεός τό φώς ότι καλόν» (Γεν.
1 33, 4). Ό Λονζίν βρήκε την
ηρώτη φράσι έΕοχη. Είναι κάτι πε-
ριοσότερο: Είναι θεία. Ουδέποτε
ένας ΰνθρωπος θά μιλοϋοε Ιτοι.
Έδώ καί χιλιάΰες χρόνια αύτη ή
λέξις βάίει σέ άμηχανία την πίστι
καϊ έπαναστατεϊ εναντίον της ή
λογική. Πώς! "Επρεπε πρώτα νά
δημιουργηθή τό φώς, προτήτερα
άπό την γή, την οποίαν αύτό προ-
οριΖόταν νά φωτίΖηί Γιά ποιό
σκοπό; Προτήτερα άπό τόν ήλιο
τοϋ όποΐου ή λάμψις δημιουργεί
τό φώς Ι Είναι δυνατόν αύτό; ΚαΙ
αύτός ό ϊδιος ό ήλιος πρέπει νά
εμφανισθή την τρίτην ημέραν πο-
λύ Οστερα άπό τα δνθη, τούς
καρποΰς, τα δένδρα στά όποία
αθτός παρέχει την ζωήί Δέν είναι
αυτό μιΰ τελείως ανάποδη παγ·
κοσμια διάταξΐ;
Πολλά χρόνια τώρα ή άπιστία
εχλεύαζε τδ σημείον αύτό τής
Βίβλου. άλλά ή έπιστήμη σήμερα,
εις πείσμα δλων των χλευασμών,
βεβαιώνει την αλήθειαν τής εικό¬
νος π ού μθς παρουσιάίει ό Μωϋ-
Ό ήλιος είναι πράγματι τό λαμ
πρότατα μεταΕύ των φωτεινών (
σωμάτων πού είναι διασκορπισμέ- (
να στόν ούρανό, δέν είναι όμως ·
διόλου καί τό μοναδικό. Έτσι π.χ. (
είναι δυνατό ένα ήλεκτρικό φώς
Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
■I
ΜΟΓΆ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Ιϊροέδρου τής Ενώσεως καϊ τής
'" Όμοσπονδίας Προσφύγων Φ^ιτητών κχΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΎΣ
^ ^ζ^^^^^ Πρέδρου ττ>ς 'Ενώστως Ποντίων Φοιτητώ
, Προδρου τβς Ένώστ,ως Ποντίων Φοιτητών
ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ Ε2ί Γ_ΝΕΙ.
ΚΑΙ
ΚΑΛΛΙΟΠΗΖ ΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΥ -- ΓΡΙΒΑ
■•Ίβυνικό 1821»
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΑΘΗΝΑ 1971
Κριτικό σημ,είωμα
Τοθ συνεργάτου μας κ. 13ΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΓ
ή τό Βόρειον σέλας νά Εεπερνά Ι Ραδόπουλος Γεώργιος τού Πά-
. . α Αν/ λπιιπιι Μέ- ναγιώτου, εκ Κυδωνιων Μικράς
ι όν ήλ.ο ως πρός την λαμιμι. Με ^ ,'Ττι(¥1ηΓ(νηΓ τΒρ -τ,,τη,ν,ν
Ασίας. ΙΙτυχιοΰχος τής Ίατρικής
• ππγ- 'Λσιιις. ιιιΐκΛ"·»>Ά»ι, ι Ί^, ±ι». ιδικής
σα στϊς χημικές έκεινες ένωσεις ^, ·Εθνικου Πανεπιστημίου Άθη
οί οποίες δημιουργοϋνται στόν αί-
θέρα άδιάκοπα είναι ανάγκη
νά
ε1οιχη4Θ(4ς Ρ·ις τήν Όφθαλ-
Ένετάχθη είς τήν Τ-
λάμπη σταθερά δνα Ισχυρό φώς. νειονομικήν υπηρεσίαν τού Στρα
•Αλλά έπιπλέον ή έπιστήμη ά- -τού ένθα διέΛρε-ψεν, άνώτερος Γε
•νίκας Άρχίατρας έ.Λ. Όφβαλμο-
ποδειχνεΐ:
πρό τού ήλι- ' Λ"'"' ',
ε> 2(, 2υν)σμος
Τεπελενιου
ος Παπαγου.
2(
ου ήτο άνάγκη νά έχη δημιουργή- ; Λ
θή ένα λαμπρό φώς. Διότι στό ^ Λημητριάδης Γεώργιος τού Πέ-
ώ α όποϊα
άνθρακοφόρα στρώματα, τα όποϊα
τρον>
Μπουρνόβα Σμύρνης.
ρ> μρης
είναι λείψανα ενός έΕαφανισθέν- Πτ,νχοιϋχος τής Ίατρικής τού 'Κ-
τος κόσμου άνακάλυψαν τεραστία θνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών εί-
δέντοα τα όποϊα άκόμη καί στή 'δικενθείς είς την Φυματιολογ,'αν
—>
ί Ε Α Ιΐαιγ«.», ^ι·γωΐ|ν υ,ι:ινι/> · ι),
ρινό ήλ.ακό φώς τέτο.ων διαστά- Σανατορ[οχ) Πατοων> Φυμ,
οεων ουδέποτε θά υπήρχαν. Ή γοξ ττατρΓ:ν.
έπιστήμη βρήκε σέ δλες τίς Ζώ-}
τού
ατιολό
νεα άκόμη καί στϊς πιό ψυχρές ' Α
χώρες καθώς έπίσης καί κάτω ά-' Άναστασιάδης Άναστάσιος τού
πό τόν πάγο τής περιοχής τοϋ .Ιωάννου, έκ Σαράντα Έκκλησΐ-
βορείου Πόλου. τέτοια δέντρα, ι ^ Άνατολικής^θράκης. Πτυχίον
στό Τδιο γιγάντιο μήκος κα'ι μέ
τήν ίδια άφθονία καί μέ περισαό-
Διότι ή καθαρή γνώσις τής ! τερη φυτική βλάστηαι άπό όστι
επιστήμης των νεωτερων χρόνων | παρατηρεϊται στϊς τροπικές χώ- . τή; Δημόσιον
μος δεΐχνει: | ρες. γ,· αυτό χωρίς νά «άμφιβάλ
χος Πολιτικάς Μηχανικάς τοΰ Έ-
Θνικοΰ Μρτσοβείον Πολντρχκα'ον
ένταχθείς είς τήν Δημο-
σίαν υπηρεσίαν, πριόην Έπιθ'Όΐρη
"Έργων.
Λ
Ι. "Οτι τό φώς ήτο άνάγκη κα-
τθ πρώτον να γεννηθή πρό τού
ηλίου καί πρό τής γής. Διότι έκεϊ-
νες οί ρευστές μαζες οί οποίες μέ
την σύνδεσί των ώφειλον νά σχη-
ματτσουν την γήΐνη οφαϊρα, δέν
Οά ήταν δυνατό νά συμηυκνωθοϋν
καί χημικως νά ένωθοϋν άναμετα
Εύ των, χωρίς αμέσως νά άιρή-
οουν νά εκρεΰση φως. Όταν ή
Ολη άπό τήν άεριώδη μορφή της
ηλθε στήν ρευστή καί άπό τήν
ρευοτΤι στήν οτέρεα κατάοτασι, έ¬
λαβε χώραν άμέσως καί πρό παν¬
τός αλλου μιά έκροή φωτός. Άλ¬
λά ή έπιστήμη δμως έπιπρόοθετα
ίχει διευκρινΐσεΐ;
2. "Οτι τα φως μπορεΐ νά
λουν» λέγουν οί σοφοί «Κατ' ά- ι Κανάκης Άλκιδιάδτνς τοΰ Λου
** *» Μαλακοπής ού Νομοΰ Κα
**· *» Μαλακοπής τού Νομοΰ Και
σαρειας περιοχης Καππιιδοκ'ας
. ΠτνχιοΓ)χο.
νάγκην στόν άρχαϊο κόομο θά ύ-
πήρχε ένα δ,λλο φώς, διαφορετικό
άπό τό σημερινό φώς τού ηλίου. | ΐατ'ρ,κης τόν "Άριστοτελ'είον Πα-
ένα πολύ πιό θερμό φώς, ένα φώς νε-πιστη,μίαν θεσσαλονίκης ε'ιδικεν
χωρίς τίς μεταβολές πού παίρνει θείς είς την Φνματιολογίαν καί
τήν ήμέρα καί τήν νύχτα, ένα ! Πνίνμονολογίαν,
φώς τό όηοϊο σέ όλόκλήρη τήν Ι πολλ(* ?"1 >Επ1^
, , _ , , . πιν Διενθυντης Κλινικής τοΰ Κεν
έπιφάνεια της γης συμμέτρως ή- ν, , ^,, ,-,
•τ ι- τ ι ι-ι- ε- ι τοοι, Νοσηματ(1)ν 0ωρακος Βο<^ει ταν διασκορπ.σμένο. Οί βοτανικοί ' ου Έλλάδος -Ηδη φυμο.τιολόγος οτό Ζήτημα αύτό έχουν τήν ϊδια γνώμη μέ τούς φυοικούς. "Εχουν μελετήσει τα πρωτόγονα έκεϊνα διετέλεσεν επι ς καί -,ατο δέντρα καί διαπιστώσει ότι άναπτύ χθηκαν μέσα σέ μιά δμεσα όπο- πνικτική άτμόσφαιρα κάτω άπό πθρχη άνεΕάρτητα άπό τόν ήλιο. σκιά καί καμμιά απολύτως άκτίνα ϋ-1 τοϋ ηλίου δέν τα είχε έγγίσει. 1 Ο ΑΡΚΑΔΙΚΟΣ ΤΑ Υ ΓΕΤΟΣ (2ΤΝΕΧΕΙΑ έκ τής 1ης σελ ) πάγονος τοΰ όποίου είναι ό σημε¬ ρινάς Γενικάς Γραμματεύς τοΰ ΰ- πουργείου Κοινωνικον ύπηρεσιών, Στρατηγός κ. Δημήτριος Κεφά- λας), δ Άναγνωστόπουλος καί δ Παπαφλέσας, ποϋ δ;ν ελειπαν «μή¬ τε "Αγια Λαύρα θά είχοψιε άλλά καί μήτε κοιί 21». "Οταν ήρ&ε τό πλήρο,ψια τοΰ χρόνου καί στϊς 6 Ίανουαρίου ό θεόδωρος Καλοκοτρώνης άποδιβά- στηκε στήν Καρδοψιύλη, στήν πε ριοχή αυτή τοΰ Ταϋγέτου, 6ρηκε τό κήουγμά τού την χαλύτερη άν- ταπόκριση. 'Εκεϊ ήταν δ "Άκοβος, πού εΐ- χε κανει δώδεκα χρόνια άρματω- λός καΐ έ*εΐ έξακολουοθοΰσαν νά μίνουν οί συγγενεΐς τής γυναίκας τού, κόρης τοΰ έκτελεσβέντος θρυ λικοϋ άγωνιστοΰ Καρούτσου. Έ- %ϋ κοντά ήταν τα Κόκκαλα. Έ- κεϊ «αί τό χαλασμένο χωοιό 'Ρου πάκι, πού πολλά χρόνια πρίν εΐ- χαν μείνει οί Τσεργίνηδες, ή ρί- ζα δηλαιδή τής γενιάς των Κολο- κβτρωναίων. "Ετσι άπό τα σπλά- χνα -[θϋ Ταϋγέτου 6γήκε ό άπελευθερωτικός Στρατό; ?οΰ ? σάν νά ξεφντρωσε πραγμα- άπό τα Κόκκαλα των Έλλή- νων τα Ίερά. Ό Έπαναστατικός σπινθηρας πού 6γήκε άπό τίς σπηλιές τοϋ Τα υγέτου κοΐ πρίν άπό τήν ώριβμε νη ωοα, άπό τόν Άνυπόμονο Πα· παφλέσσα, μεταδόθηκε καΊ. στά ή ρωϊκά Καιλάδρυτα, φώτισε τό Μο- ναστήρι τής Ρεκίτσας. Ή λάμψη τού σέ λίγο δπλωσε στό Μοναστήοι τής Σολομονής καί ΰστερα στό Μαρδάκι, Τ(μιο &α "αί Βελανιδιά καί συγκλόνισε την ήρωϊκή Καλαμάτα. 'Εκεί κον¬ τά, πάλιν, άργότερα, στήν Τραμπά λα, δ Γέρσς τοϋ Μοριά κράτησε σέ διήμερο πεισματώδη άγώνα τόν περίφημο Ίμβραήμ καί στά γειτονικά Αερβένια δ Νικηταράς θερίξει μέ τίς χωσιές τού εκατόν τάδες τουρκοαιγυπτίους. Είναι έ'ργο δικαιοσύνης άξιο ά¬ πό την μάχη στό Τσιαούση, πού έ'πε,σαν Άρκάδες, Άρκαδικό ήτιιν τό χέρι πού σκότωσε τόν τοΰρκο Μουτάφη, πού δοκίμασε νά μπή στήν Τριπολιτσά, ή έπιγραφή πού εστήθη στό Ναό των Άποστολων τής Καλαμάτας όλοκληρώθη ώς εξής: «Άνεμέμφθη δέησις Πάνδημος κατά των Τούρκων, επί Κα¬ λαμάτας άλώσει υπό Άρκά- δων, Λακόνων καί Μεσσηνί- ων( σννδραμόντων έν ετει 1821 Μάρτιος 22». Στόν έορτασμό των 100 έτών άπό τό 1821, σύμφωνα μέ ενα θρϋ λο, στήβηκε τό μνημείο τής Έλευ θερίας σέ ενα ΰψιομα κοντά στήν "Αγια Λαύρα. Στά 150 χρόνια εγινε κατά τα άποκαλυπτήρια τοΰ άνδριάντα τοΰ Νικηταρβ στά Τουρκβλέκα μόνο ενα. μνημύσυνο «Των ήρωϊκώς α¬ γωνισθέντων καί άγρίω·ς κ^εουρ- τήν κατά τό 1460, είς θέσιν ΚΟΚΚΑΛΑ, πρσγόνων ημών». Μένΐΐ έθνικό μ«ς χρέος, μέχρις οτοι» νά συμπληοωθοΰν 200 χρόνια νά στηθή αί γειτονικόν ΰψωμα πρός τα Κόκκαιλα ίνα άντά'4ιο μνημείο τής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, με τό έπ(γραμμα: «Άπ' τα Κόκκαλα των Έλλήνον τα Ίϊοά καί σάν πρώτα χαίρε! ώ χαίρε ΕΛΕΤΘΕΡΙΑ». Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΖ — Πνενμονιολόγος τού ΙΚΑ καί ίπαγγελματίας Θεσσαλονίκης ό- δό; "Ιωνος Δραγούμη 53. Α Καλδής Γεώργιος τοϋ Κ(ονσ'·νν τίνον, έκ Σμύρνης. Πτνχιοϋχος τής Όδοντιατρικής τοΰ Εθνικον Πανεπιστημίου Αθηνών, Όδοντί- ατρος Αθηνών, νεοντετρος άδεν.- φάς τοΰ έκ Σμύρνης Παθολόγον — 'Τγεινολόγου καί κατόπιν Νο μιάτρου Καρδίτσης Νικόλαον Καλ δή, Απεβίωσεν Λ Σκορδομπέκης Έλε·θέριος τοΰ Γεώργιον, έκ Σμύςνης. Πτν χιοΰχος τής Ίατρικής τοΰ Πανε¬ πιστημίου Μονπελιέ κα» Παρισίων τής Γαλλίας, είδικευθείς είς τήν Φυματιολογίαν, Διενθνντής καί Κλινικάρχης τοΰ Σανατορίον Με- λισσίων Άττικής καί Διευθνντής τού Δκιγνωστικοΰ Ίνστιτούτου Ά διαπρεπής Φτ»ματιολόγος Αθηνών. Απεβίωσεν. Α Ταμονρίδον Όλγα — Άθανα σιάδον, Ικ Κά,ρς τθΰ Καυκάσον. Πτνχιοΰχος τής Ίατρικής ΐοΰ Ε- θνικιθΰ Πανεπιστημίου Αθηνών εί δικενθεϊσα είς την Φνματιαλο/ί- αν, Φνματιολόγος μονίμιος είς Θεσσαλονίκην. Λ Εμμανουήλ Γεώργιος τοΰ λείου έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχος τής Όδοντιατρικής τοΰ Έθνικοΰ Πανεπιστημίον Αθηνών, Όδοντί- «τρος έγκατασταθείς είς Πάτρας ένθα ειργάσθη έ'ΰδοκίμιος, πρώην μέλος τού Έρασιτεχνικοΰ Καλ.λι- τεχνικοΰ Τμήματος τής Ένώσειυς Προσφύγων Φοιτητών. Λ Μαϊνώφ Ίορδάνη; τού Μελετί- ο* £κ Κωνσταντινονπόλειος. Πτν- χιοϋχος Τής Ίατρικής τοΰ Έθνι¬ κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών καί ίδί<»ς ϊίς Καίσαρ ι ανήν καί Παγ- κράτι ιΑύ; Ίατ,ρυΰ £Ύ Κο>ν)λει.
νών, Δικηγόρος Αθηνών.
Α
Βλουμίδης ΙΙαρμενίονν τοΰ Ίο>-
άννον έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχος
τής Νομικής τού Έθνικοΰ ΙΙανεπι
στημ[ον Αθηνών, Δικηγόρος Α¬
θηνών.
Α
Βλονμίδης Άντο')νιος τοΰ Ιω
άννον, έκ Σμύονης. Πτνχιοΰχος
τής Ίατρικής τοϋ Έθνικοΰ ΙΙανε
πιστημίον Αθηνών, Διευθνντής
"Όΰ Όφθαλμολογικοΰ Τμήματος
Γ.Ν. Νοσοκομείου Αθηνών, διακ<; κριμένος Όφθαλμίατρος Αθη¬ νών όδός Βησσαρίωνος 3. ·** Βλονμίδης Εΰριπίδης τοΰ Εΰ- ιιγγέλον, Ικ Σμύρνης. Πτυχιοΰ¬ χος τής Φαρμακεντικής τού Έθνι κου μακοποιός Αθηνών. Άπεΰίοισεν Λ Ραδόπουλος Ά'θανάσιος τοϋ Ρα δαμάνθους, έκ Σαράντα Έκκλη- σιών Άνατολικής Θράκης; Πτν¬ χιοΰχος τής *Ια.τρικής τοΰ Έθνι¬ κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών <τίδι- κευθείς είς την Παθολογίατ, πρώ ην 6οτ)θός Παθολογικής Κλινικής τοϋ Νοσοκομείου Προσφύγων "Α¬ θηνών, νυν τοΰ Ίπποκρατείου Γε- νικοΰ Νοσοκομείου, διακεκριμέ- νος Π«'θολόγας Αθηνών όδός Ξε νίας 5 Λ Σπυράντης Άνΐδρέας τοΰ Ά- θ«νασίου, έκ Σάντας το; τοΰ Πόντου. Πτυχιοϋχος Πο¬ λιτικάς Μηχανικάς τοΰ Εθνικον Μετσο6ίίου ΠολυτρχνειΌ" Αθη¬ νών, πρ(όην Έπΐθρο>ρητής Δ-,|μο-
σίων "Εργων.
Απεβίωσεν
Α
Κουτσουοοπουλος Άλέξανδρος
-•ου Ί(ΐ)άννου, έκ Κων)πόλε<ΐ)ς. Πτυχιοΰχος τής Νομικής τού Ε- θνικοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών, ή- σχολήθη αρχικώς μέ τα Χρηματι- στηρκΐκά καί κατόπιν δΐετέλεσε"" «πί μακρόν Κεντρικάς Ταμίας της Δημοσίας Έ,πιχειρήίτεως Ήλεκτρι σμοϋ (ΔΕΗ), εύτυχήσας νά άνα- δει'ξη τάν εκλεκτόν υϊόν αυτού I- Τό έΕαιρετικής έθνικής σημαοί- ας βιβλίο τής έκλεκτής λογοτέ- χνιδος κυρίας Κ. Κολιοπούλου — Γρίθα, πού έκυκλοφόρησε πέρισυ, μέ την εύκαιρία τοϋ πανελλήνιον έορτασμοϋ των 150 χρόνων άπό την έναρΕι των έπικών άγώνων τοθ "Εθνους μας γιά τήν άπελευ- θέρωσί τού άπό τό τούρκικο Ζυ- γό, ήρθε νά συμπληρώση ένα έ- Εοργιστικά άδικαιολόγητο κενό στήν Ίστορία τής 'Ελληνικής Έ- παναστάσεως τοϋ 1821. Τό κενό τής μή πλήρους καί λεπτομεροθς αναγραφής είς τα ίστορικά μας δοκίμια καί είς τα λογοτεχνικά έρ- γα τής σημαντικής συμβολής τοθ μικρασιατικοϋ Έλληνισμοϋ είς ΩΑΝΝΗΝ Άρχιτέκτονα — Μη- Παλιγγενεσίαν. Συμβολής είς αίμα, είς χρήμα, είς ψυχικήν καί διανοη τικήν προσφοράν. Είς πολλάς ε¬ κατοντάδας έχουν κυκλοφορήσει είς τήν ελευθέραν Έλλάδα άνα γνωστικά βιβλία τών σχολείων τής δημοτικής καί τής μέσης έκπαι- δεύσεως, πού περιλαμβάνουν μι¬ κρά ή μεγάλα άποσπάσματα καί ποιήματα σχετικά μέ την 'Επα¬ νάστασιν τοϋ 1821. Καί δέν ύ- πάρχει "Ελληνας, έστω καί στοι- χειωδώς μορφωμένος, πού δέν Εέ ρει γιά τήν δρδσι τών ήρώων μας στήν Εηρά καί στή θάλαοσα, πού δέν θυμάται εϊκοοι - τριάντα ή κα'ι περισοότερα άκόμη όνόματα τών δοξασμένων άγωνιστών όπως λ.χ., τοϋ Κολοκοτρώνη, τοϋ Καραισκά- κη, τοϋ Μπάτσαρη, τοϋ Κανάρη, τοθ Μιαουλη, τοϋ Τζαδέλα, τοϋ Νικηταρα, τοϋ... τοϋ... γιά ν' ά παριθμήοω λίγους άπό τίς χιλιά- δες τών ήρώων τοϋ 1821 πού διέ πρεψαν. Πόοοι δμως, έστω καί ά¬ πό τούς πιό μορφωμένους, έδιά- θασαν γιά τό τεράστιο έθνικό έρ- γο τών Σμυρναίων έταίρων τής Φιλικής Έταιρείας, γιά τή δράσι τών μυημένων οτήν Έταιρεία Κυ δωνιατών, γιά τοϋς μικρασιάτεο Άγιορείτης Βασίλειος τοΰ 'ί*».- έκ Μάκρης Μικράς Άσί' άς, Πτυχΐοϋχος τής Νομικής τοθ Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Άθη- ίΡΐοιιαΐΗΜΐιι · ιμιικο - α,ε. ;. γ9^ ^ ΓΐΝΙΚΟΣ ΐεθΛΟΓΙΗΟΓ ΤΗΣ 31/ις ΑΕΚ£«#ΙΒν 19Τ2(ϊτο<; 10ον). ^ πενΓΗτικιη....................______ η.........1Π!.............1*2!__. ϋίίϋΠϊ™______...__„..........,_____„. .«.«,.,ίί™________—--___ (ι»ηΐ.ομα κΤον λκ 5.962.252.80 ο»ί.πο».χο. .2.«62.ίΐδ^θ 13.32β.2?Β,- 3.099.437,10 ΕΤκΐ ΛβΤο .......420ιΓ "Ιτβιμ· προΤίντο 'νλΐΜέΙ-Άνταλλοκτικεΐ Γ' ηΡΑΓΜΤΟΠΟΙΗΙΙΟΟΝ 31,902,50 107,550,30 65.7051- 71.575,70 300,- •13.957,- 166.557,35 62.560,95 ^5.705,· 26Ο.Κ«,7Ο 120.00·,- 510.324,- 5.277,- οχθζ έκάΌτη τϋν 500 6ρΐ· αββματικβν ΔημβθΙθν Ταμ.Τθν-.βΓ Τρίκοίμβνοι λογ/ομοΙ ρ)ηακραηρββ.ιτμοι 'Λνοι.τοί λον/σμβί ΆίΓαι πληπυτίαι Λογ/σμοΓ Προσ/καά ήίν.ιον ΕΤΒΑ ν)ΒραχυηοβΒ»|ΐΟΙ ΆζΓοι ηΧηρυτίαι .οροι-ΚρητΙσΕ Προσ/νοΓ Αογ/ομοί Λοι/σμοΓ ηρΐηπι, Γλογ/θμθί 60Θ.093,- 555.143,- 511.037,45 12.000,- 405.000,. 7 350.547,- 4.94Β.1&4,- 200,026,50 007.376,20 611» «»,45 12,000,. 154.920,* «,437.124,- 150,791,60 Τ·μ«Τβν " Ί Κμτ«·<·* τ·ίου Ε4ί··ης Τροιΐίζοιις 26.337,60 5.192,60 1.000^- 32.530,20 7.2·β.971,90 24.83·,70 1.142,70 1.000,- ΣΗΚΙΟΣΙΣ ι 1βν η#·ρλβιΐθμίνη «ιΚολι-η' 4ΐ ΈκΓ των παγίυν κερι ουοΐ Λ »τΕριβ»βΛ·*.τ1ν «τθΐχκι'υν υβτί τ(ΐν ανοπραοβρμογήν ο6τ3ν θ ιχείον !χ$ίοτ*νΐΒί εΜοΒ^και Βρίς οσφαΐλειαν μοκροπροΐίσμων τοβ Λ.·,. Ί4·/ΐίί(,·/ ί^ λΰν ττρβς τβ Αηϋίε^^ον/ ί 29.547.§50,- ^.Κ-.Α. κβί την £ΤΒΛ«- ΧΜΟΤθαικονομιβ Ι^ο 'λυαιραΤ τρίτυν Αι—#νβι *ιοι«ήσ*ϋς(ΒιοΐΒΓ υπειλΚ^ Αβνβναι ΠαραγυνΤ|<;( ΗμιρομΓββιο) Πήθπ ι >Νλ^σΐ(.ις τροΤΐν
(Ιηχβνημίτυν
ιιζι
221.508.60
314.317,50
116.109,-
■554.622,-
-7·.0,934,50
Ζημϊ«ΐ
1ΪΖ1
404.628,90
1*4.809,-
373.477,-
479,2βί,-
12.»1.-
12.000,-
543.-
4.294.846,10
Ι.226.707,90 'ί.561.110,70
1ΪΙ2
Γγϊ·(«'δι« χογ/ι>μί» τρί™
Ζημίαι
922.987,-
16.749,-
, 5.1.2.823,90
1.313.Β84 7.2Β6.971,90
"ν.
339,441,«
».294.846,«β
847.977,10
5.962.1Β0.70
•Ι ΑΙΕΥβΥΝΠΝ ΙΥΙίΟΥΛΟΙ
Π. ΙΤΜΟΥΛΗΧ
τί ΕΠ! ΤΟΥ Α0ΓΙΙΤ»#1·*
4ΜΜΑ ΕΛΕΪβΕίΊΑΑΟΤ
χ«Λ'ΐκόν τοϋ Πανεπιστημίου τού
"Ααχεν τής Δντιχής Γερμανίσ;.
Βαλλίδης Παΰλος τοΰ Εμμα¬
νουήλ, έκ Βρυούλλων τής Έρυ-
θρί'άχς Μικράς Άσίιχς. Πτυχιοϋ
χ.ος τής Άνωτάτης Γεωπονικη;
Σχολής "Αθηνών^ Γειοπόνος Α¬
θηνών, πρώην άνώτατος ΰπά/λη-
λος τού υπουργείον Γεωργίας 'Λαί
Διευθυντης τοϋ Μπενακείου Φοτο
παθολογικοΰ Ίνστιτούτου Κηφι-
σιάς Αθηνών.
Α
Σαδράμης Π·αγκοάτιος — Ί
δηρίτης έκ Κυδονιών Μικράς Ά-
ας. Πτι·χιοΰχος τής Ίατρικής
τού Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Α¬
θηνών μέ σχολήν Μοναχοΰ της
Μονής Ίβήροχν τοΰ Άγιον "Ο-
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗ
ΡΙΔΑ
ρους, μετ« την αποπεράτωσιν των
σπουδήν αΰτοΓ' Ί|νγή.σθη ώς Ία-
τρό; είς τάς Καρνάς τοΡ Άγίου
Όρους καί κ.ατόπιν εγένετο Ή·
γονμενος τής Μονής Βλατάδιον,
πρώην δοηθός τού Νοσοκομείον
Ποοσφύγοιν Αθηνών καί ήδη ίδιώ
της Ίατρό; είς ©εσσιιλονίκην.
';' γενικά όπλαρχηγούς καί θαΚαασί
λυκους πού πολεμήσανε ήρωϊκά
κα'ι προσφέρανε τό αίμα τους γιά
την άπελευθέρωσι τής Έλλάδοα;
Πόσοι γνωρίΖουν πώς άκόμη καί
τό Λάβαρο τοθ 1821, πού ϋψωοε
στήν Άγια Λαϋρα ό Παλαιών Πα-
τρών Γερμανός τό ε'ιχανε κεντή-
σει «κόραι σεμναί τής Ίωνίας,
γιά νά τ' άφιερώσουν στό Μονα-
στήρι τής "Αγιας Λαύρας — «Νύ
χτες καί μέρες άτέλειωτες κεν-
τοϋσαν οί παρθένες τό Ιερό κέν-
τημα, ψέλνοντας τίς παρακληθείς
τής Παναγίας»;
Αύτό καί δλλα πολλά καί οη·
μαντικά έκθέτει οτό θαυμάσιο 6ι-
βλίο της ή κ. Κολιοπούλου —
Γρίβα, πού εφρόντισε μέ κοπιώ-
δεις - φιλότιμες προσπάθειες νά
σταχυολογήση άπό δικές μας καί
ξένες Ιστορικές πηγές καί νά συμ
περιλάβη στό ίστορικό της έργο
μέ μίαν Ιδιότυπη έκδοτική τακτο-
ποίηοι.
Στά είσαγωγικά τοΰ βιδλίου ά-
ναφέρεται οτό σάλπισμα τού Ρήγα
.. ,. _,,"* ,,, - ί·> ι Φεοαίου πρός τούς Πανέλληνες.
Μακριδης Ε«οιπΐ'δης τού Θεο- [ ψ'μ _ Κ .
δώοου, έκ Κιον)πόλεως. Πτι»χιού-
'Απαριθμεϊ έπειτα τίς «πηγές» τοϋ
χος τής Νο,μικής τού ΈθΛΐκοΰ| έργου, «άπ' δπου φαίνεται ή ά
Πανεπιστημίου Αθηνών, Δικηγο-
λήθεια γιά τή συμβολή δλων των
ρος Αθηνών όδός Σανταρόξα Ι,' Έλλήνων στόν άγώνα τής λευτε-
Πς,ύεδοος τοΰ Κέντρου Κωνσταν- ς_ Ν , Σαλτέλης (Κυδω
τινονπολιτών, αναπτνσσοη· αΕιολο- . . ,. _, ,.
ε - ,, - ϊ " . νιάτης 1882), Γ. Σάκκαρης (ιοτο-
γον δρασιν, νιος τού δο,'.πρεπονς | '_ ""*■'■ _ .
Άρχαιολόγου Κωνσταντινουπόλε- Ρ'° τών Κυδωνιων), Ι. Καραπλιας
ως καί Διενθνντοΰ τών Μουσείον (ίστορία τών Κυδωνιων) , Σπύρος
ταύτης, αειμνήστου ΜΑΚΡΙΔΠ Μελδς (Παπαφλέοσας), Δ. Κυρια
Π.4-22ΣΑ· | κίδης, Θεοδ. ΚουγιουμτΖέλης,
.*? Ι Βαλσαμάκης, Ι. Μελετόπουλος, Ι.
Τβαχβυρί^ης Α^ζ<ιρΛίΐ έκ Κάρς τού Καυκάσον, Πτυχιοΰχος ΤφποΙ γράφος — Μηχανικάς τοΰ Έθνι-1 σιογράφος). κοΰ Μετσοΰείου Πολυτεχνείου Α¬ θηνών, Τοπογράςρος — Μηχανι- Κάρολος Τρικόν Σπύρ. Τρικούπης, Κούμας, Άμ6ρ. Φραντζής, Γιάν¬ νης Βλαχβγιάννιρ,ς, Χρήστος Σολο- χός Δημοσίων "Έργιον, έργασθείς! μωνίδής, Γεώργιος Βαλέτας, μακρόν είς Μακεδονίαν. ωργός σ' ένα χωράφι των Κυδω- νιών. ΗΒΑ6ΥΤΕΡΑ2Η·1ΛΣ!1 ΤΗΣ ΕΑΠΙΔΟΣ _!Α 1ΚΙΚ ηι*ΕΥΜΑ.Ιιίί.Ν ΖΟΚΝ ΕΥΕΛΠΙΔΟΥ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΥ (Συνρχε.α ΐκ .-τροηγουμένου) ι θέχει ή ζωή, έστω κιιϊ αν Ικχπλί. ΊΙ ελλειψ,ς τού παιδιοΰ δέν Ι ζή άπό υγείαν καί δύναμιν». ο είναι μόνον ίίτι άγνοεί ποίον είναι , θάνατος, καί πολΰ ολιγώτερον, ·χ4 θλιβερά περισ-τατικά τής ζωής, αΐ όδι»νηραί άσθένειαι. ή άγο)νία, τό βασανιστήρια τοΰ σώματος/ αί κα· κοττ»χίαι καί τό πένθος δέν είναι «ή άσθένεια πρός "θανατον». Ό σον 6αρύς καί «κλήρος είναι ό έ- πραγματικώς έκεϊνο πού ποοκα- λεϊ τόν τρόμον( έν αντιθέσει πρός τόν μεγάλον πο^ τό γνωρίζει, άλ¬ λά τό ίί,τι έν τή άγνοία τού φοβεί¬ ται έκεϊνο πού δέν είναι διά νά ώρθωσε νά σώση έναν ' τό^φοδηθή.^ "Ετβι καί ό_ φυσικάς Τοΰρκο άΕιωματικό άπό τίς πολε- μικές ταλαιπωρίες, — τόν Χασάν ΤΖελάερλη —, πού δταν μέ τό πέ- ποΰ εύνίσκεται' .πίγειος μ«ς τΪΛοτε διά φόβος καί ή φρί- δμω. το0 Τρόμθυ>
δέν είναι 6ε6αί-
τόν χριστιανόν δίν είναι θανάσι¬
μος άσθένεια. Αυτήν την μεγαλο-
ψνχίαν διδάσκει ό χοιστιανισμός
Χουοόοτομεκ Α- φ
Ίοτρός έκ Ναζλ* Μ- ΑσΙος
Σωκράτην Γ. Ι'νλαδάς
/έκ Χαλδίας τού Πόντον
ΑΝΕΧΩΡΗΣΕΝ
Ο κ. ΔΗΜΟΣ ΚΑΚΡΙΔΑΣ
Πρδ ημερών ανεχώρησεν έξ Ά
θηνών δ διακεκριμένος ομογενής
κ. Δήμος Κακριδδς.
Ώς γνωστόν ό κ. Κακριδ&ς
συμβάλλε^ μέ χον Ίδΐίοτικό Ρα-
διοφωνικά Σταθμό πού διατηρεΐ
είς την Βοστώνην καί μέ την ο-
Μηλιώρης, Νϊκος Καραράς κ α.π.
"Επειτα, άντί γιά κειράλαια, χρη-
οιμοποιεϊ τόν χαρακτηρισμό ΣελΙ-
δα, κρί γράφ£ΐ:
££λίδα πρώτ,π: ,·Τό ρεμπελιό
τής Σμύρνης». Περιγράφει τίς
σφαγές πού έκαμαν έκ£ϊ οί 79"Ο-
κβι τ°ν Μάρτη τοϋ 1823, μέ 7!9
τοϋ Γάλλου δημοσιο-
«Ή παιδεία
Κρρόλου
Σελίδα δευτέ;ρο:
οτή Σμύρνη πρόδρομος τοΰ
«ωμοθ της γιό τόν άγώνο» - 2
Γνΐαρτίου 1611.
Σελίδα τρίτη; ·Ή Φιλική Έ-
λην έπιχειρηματικήν καί κοινωνι- ταιρία στή Σμύρνη·. Άναγράφεται
κήν τού δραστηριότητα, είς τήν ως πρωτοπόρος ό ϊατρός Μιχαήλ
ρη το0 ρμ> αλλα δέν είναι 6ε6αί ψχ
ροσμα τοϋ χρόνου έγινε Μέγας ως το τρομερόν έκεϊνο πού φοβεί·! καί δι' αυτής ό χοιστιανος πν ΰπηρε- ^Σε^ίδα
σιών τού αυτών είς τήν πρ-οοίβη- ^ργ
σιν των Έλληνοο+ιερικανικ.ών σχέ αΠ0
^ ^ ^^,μ,, άσθένεια» π
τυχε μέ αύτοκρατορικό Διάταγμα «χει ώ; διέξοδον καί τέρμα τόν
_ 1773 — είδικά προνόμια γιά θάνατον. Άλλά ή άπελπισία δέν
τίς Κυδωνίες, χάρι στά όποϊα τό θά εκαλείτο θανάσιμος άσθένεια
μ,κρό ψαράδ.'κο χωριό, έγ.νε σι- διά τάν χρτστ,ανόν, διότι ό θάνα-
. α. -1^ πΛΧ.η καί ΟΠ- το? δι> αντον 'να' Ή Υί(Ρι1Οα 1 Τ""
νπ . αινά υεναλη πθΛΐς και ΐ"ΐ '
Υα σιγα μ*γ ι
θάνατον.
Άπό αυτής τής ύψηλής πνευ-
ματικής σκοπιάς όρωμένη ή άπελ-
πού' πισίίΐ γίνεται νίκη κατά τού κό·
νπ . αινά υεναλη
Υα σιγα μ*.γ ι
νπ . αινά υεναλη πθΛΐς και ΐ , . ,
Υα σιγα μ*.γ ι _ _ ^ τάγονσα είς την άληθινην ζωην.
μαντικό πνευματ.κό κέντρο τού υ- -Απ& ^., Α_ΛΜ_,β0_. αύτης ^νίν
πόδουλου Έλληνισμοϋ.
αύτης
φυσι./όν κακόν δέν είναι δι' αυτόν
Σελίδα έκτη: «Ή παιδεία στίς «θκ·νάσιμος άσθένεια» λέγι δ Κιρ-
Κυδωνίες προετοιμά2ει τόν Εεοη- κγκάορντ.
κωμό της». Περιγράφε. μέ λεπτο- ' «Ο θάνατος θέτει τέρμα είς -,>
μέρειες άπό ίοτορικές πηγές πώς
χτίσθηκαν ή Σχολή τής Παναγίας
τών Όρφανών καί ή -Ακαδημία
μέ πρωτοβουλίες τοϋ παπά - Οίκο-
καθ'
δέν
Έ-
είναι ή άπελπισία. Ό θάνατος, συ
τήν αυστηράν έννοιαν αντής, εί-
κακόν πού καταλήγει °ίς
γαι
ήγ ς
νόμου καί μέ ουμμετοχή τής Όρ- Τον θάνατον καί ουδέν πλέον.
θοδόΕου 'Εκκλησίας, ποιοί ήσαν Καί τοιαύτη θανάσιμος άσθένεια
οί πρώτοι μαθηταί τους καί δ.δά- Ιναι ή άχχελπισία. Ό θάνταος, σν-
άναπτύΕανε στή Φιλική Έταιρία
γιά τή διαφώτισι τών ύποδού-
λων Έλλήνων καί τήν προετοιμα-
οία τής Έπαναστάσεως.
Σελίδα εβδόμη: «Ή Φιλική Έ-
λντέρας ελπίδας πού δέν μάς πα-
σμου καί ανοίγη την υύραν τού μβ
γαλείου, πάντοτε βεβαίως υπό τήν
προϋπόθεσιν τής παραιτήσεως μας
άπό τοΰ έγωκεντοιομοΰ έκείνου,
τού όποίου ή ΰπε.ρή((Ηχνος άγνοια
τόν καθιστο, Ανίκανον νά σΐσθαν-
θή την μικ<>ότητά τού άπέναντι
τοΰ μυστηρίου τής δημιουργίας καί
νά ζητήση καταφύγιον είς τόν κό¬
σμον τοΰ πνεΰματος, οπου 6ασι-
λεύει ή είρήνη( ή χαρά κ αί απού
ή λύτρωσις.
Ή ύπερηφάνε'α άγνοεϊ τήν α¬
γάπην καί είναι ξένη πρός τήν ά-
νεκλάλητον χαράν πού πηγάζει ά¬
πό αυτήν.
Άντιθέτιος ή ύπερη<ράνεια εί¬ ναι ή μητερίΐ τοΰ ,μίσονς, τοΰ φθό νόν, τής 6ίας καί τή,; άπανθρώ- που σκληρότητος. (Συνεχίξεται) Διακεκριμμένοι έπιστήμονες ταιρία οτίς Κυδωνίες Σελίδα όγδόη: Κυδωνιων στόν άγώνα τοϋ 21'». Άναφέρονταΐ: ή Τασούλα Άιβα- λιώτη, ή Εύανθία Καίρη, ή Πανω- Ή γυναΤκα τών Δημοσιει'ομεν κατωτέρω βιογραφι-, τοΰ αϊματος προσφύγων καί γηγε· κόν ση,μεί'ομα τού κ. Χαλίδη νών/ έξ ών τα ούο ό^ρρενα, τόν Ίωάινου άρχιτέκτονος μηχα- ΜΑΡΙΟΝ, άπόφοιτνο Άνο)Τάτης νικοΰ «κ Σμύρνης, διακριθέν- ] Οίκονομικής Έμπορικής Σχολής, ραία ΧατΖηκώστα καί ή συγκινη¬ θή έθνική δρασι τους. το; τύσον ε'ις "τ^" έπαγγελμα- διατελέσαντα επί σειράν έτών Δι· τικήν τού σταδιοδρομίαν όσον καί είς τον κοινιονικόν Οίον, Σελίδα έννάτη: «Τό όλοκαύτω-' ΧΑΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ τοΰ μα τών Κυδωνιων τής 3ης Ίου- Πυθοδώρου, Άρχιτέκτων Μηχανι. νίου 1821». Περιγραφή τής λέη-' κύς τοΰ Έθνικοΰ Μετσοθείου Πο- λασίας των Κυδωνιων, τής σφα- ' ^η^ον, ύπάλληλος τοΰ 'Τ- . , ι πουργειου Δημοσαον Εργων εις γής τών κατοικων κα, τού έμπρη- | τήν .Τπηρεσίαν Παλεοδομίας Δυ- σμοϋ της άπό τούς Τούρκους. Ή- ρωικοί άγώνες τών Κυδωνιατών κατά τοϋ τυράννου. Σελίδα δεκάτη: «Οί Κυδωνιάτες οτήν έπαναστατημένη Έλλάδα». Ά ναφέρονται οί: Άγγελος Ζωντα- νός, Χατ2η - Άποστόλης, Γα- βριήλ Άμανίτης, Δημήτριος Σαλ- τέλης, Άν. Σαλτέλης, Μαν. Άμα- νίτης, Γεώργιος ΧατΖηαθανασίου, Παν. Πίσσας, Δημ. Καπανδάρος, Ευστρ. Πίσσας, Δημήτριος Μοσχο νησιώτης, Νικόλαος Άϊβαλιώτης, Κωνοτ. Άϊβαλιώτης, Γεώργιος Σαϊ τάρης, Χρήστος Άϊβαλιώτης, Στρα τής Άιθα,λιώτής, Σωτήρης 'Αϊβαλι ώτης, Νϊκος ΧατΖηδήμου, Νικόλα¬ ος Σκορδομπέκης καί ή ήρωΐκή δρασι τους ώς κα'ι ή πνευματική τους συμ&ολή είς τήν Επανάστα¬ σιν τοϋ 1821 καί μετέπειτα είς τήν άναουγκρότησιν τοϋ "Εθνους. Άκολουθεϊ ή Σελίδα δίχως άρι- θμό... Όπου ή συγγρεφεύς, ώο έν επιλόγω τοϋ έργου της, έκφράζει τό πικρό παράπονο τών Μικρασια- τών πού δέν άναφέρει ή Ίστορία παρά έλάχιοτα στοιχεϊα γιά τή συμ τους στόν άγώνα τής λευτε- ευθυντή; καί Στμ£ονλος τής 'Ε- ταιρείας «ΙΖΟΛΑ» καί νυν Διευ- θνντής των Γραφείων Όργανώσε ως Έπιχειρήσεως νάδων καί τόν Μεγάλων Μο· ΘΕΟΔΩΡΟΝ, ριός καί παραθέτει ένα γράμμα τοΰ Απόλλωνος Καλογεροπούλου πρός την εφημερίδα «Κυδωνιήτι- κος Άστήρ» — δπου άναφέρεται ενός λοχαγός - διαφωτιστής, ποή άγνοοϋαε τί ήταν το Άϊβρλί δωνίαι)... καί μιά άναφορά, γο^ Σ. Πέτρου, πληρεξούσιοι; των έν Σύρω Κυδωνιαίων κσί Μοσχρνη- οίων πρός τήν έν "Αργει Δ' Ε¬ θνικήν των Έλλήνων Συνέλευσιν, τής 16.7.1829, — δπου έκφρά- Ζουν τό παράπονον των Μικρά- σιατών διά την λησμοαύνην τήρ συμβολής των είς αίμα, χρήμα καί πνευματικήν προσφοράν κατά τήν Επανάστασιν τοϋ 1821. Αύτό είναι τό βιβλίον τής κ. Καλ. Κολιοπούλου - Γρίβα καί αύ τςί ώ^ς διά τήν αρτιότητα καί ε¬ θνικήν χρησιμότητά τού κρίσεις μου, έν συντομία. ΈκφράΖω τα συγχαρητήριά μου διά τήν κοπιώ- δή προσπάθειαν της καί εϋχομα; νά καρποφορήοη αύτη είς τήν ψυ¬ χήν τι^ν συγχρόνων μας ιστορι¬ κήν κοί πνευματικήν γενικώς άν- θρώπων, ^στε νά έκλείψουν πλέ¬ ον είς τό μέλλον τα δίκαια παοά- πονα των Μικρασ!ατώ,ν. ©ά εϊχα δέ νά προτείνω είς τήν Άττικής, νά τψήοη τα τ.έκγα τικης ·Αττικηςί ν1ος το σαντ0ς ίατοοΰ Πυθοδώρου Χαλί¬ δη έκ Σμύρνης κ-αί τής Ν(νας Κα τσιιότη τοΰ Σταύρον, Καπνεμπο- ρου έκ Σμύρνης (Βοντζό), ασκή» σαντος καί μετά τήν καταστροφήν τοΰ 1922 τό αύτό έπάγγελμα και εκθρέψαντος παρά την πλήρη οι¬ κονομικήν έξαθλίοκπν λόγοι τής προσφνγιάς μετά τής άκαμάτου συ- ζύγου τού Άναστασίας Βλαντή— Κατσιώτη τέσσαρα τέκνα, κατα- λαιΰύντα άξιθλύγοΐ'ς θέοεις εις την Έ)»ληνικήν - Κοινωνίαν, τήν πρ·οελθοϋσαν εκ τοΰ έμδολισμοΰ σπον&άσαντα Νομικά καί διατελέ· οαντ<ι ιέπί σειράν έτών Διευ6υν. τή; καί Σύμδονλο; τής 'Εμπορΐ' κης Λατομικής Έταιρεία; ΚΕ- ΚΡΩΨ — ΛΑΜ'Τ (Ψιαικόν), τέ κνα τοΰ όποίου είναι ό ΣΤΑΤ- ΡΟΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗΣ, Χημικάς — Φαρμακοποιάς καί ή ΛΙΛΗ Κατσιώτη, άποβιώσαντα .ιροσφά- τ(ος καί δύο θήλεα: τήν ΝΙΝΑ, μητέρα τού άνω Άρχιτέκτονος ϊ ο>άννου Χαλίδη καί τήν ΦΩΤΕ1-
ΝΗΝ νυν Άνδρια·δέλλη έχουσαν
δύο τέκνα τήν ΑΝΑ ΣΤΑ ΣΙΑΝ
Καλλιτεχνικόν Διευθυντήν τής Δια
ψημιστικής Έταιρε(α »*ΑΛΙΚΗ»
κ«ί την ΕΙΡΗΝΗΝ, ύπάλληλον
τοΰ ΈλληνικοΈρ"θροΰ Στανροΰ.
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΪΝΕ
ΛΕΤΣΕΩΣ ΤΩΝ
ΧΩΝ ΤΗΣ Α.Ε. ΤΠΟ ΤΗΝ
ΕΠΩΝΤΜΙΑΝ «ΕΡΙΟΒΙΟ-
ΜΗΧΑΝΙΑ ΣΕΦΕΚΟ — Α-
ΝΩΝΤΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ»
Αποφάσει τοθ Διοικητικού Συμ-
Οουλίον καί σνμφώνιος τώ κατα-
στατικώ καλοΰνται οί κ.κ. Μέτο
χοι τή; έν Θεσσαλονίκη έδρευού-
σης άνωνύμου έταιρείας ύπτό την
ίπωνυμίαν «ΕΡΙΟΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΙΑ ΣΕΦΕΚΟ —ΑΝΩΝΤΜΟΣ
ΚΤΑΙΡΕΙΑ» είς Τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν γενησομένην είς
τα έν ^εσσαλονΐκη καί επί τής ό-
6ού Άγιον Μηνά 3 Γιραφεία της
Έταιοε'ας τήν ε'ικοστήν ενάτην
('ί9ην) Αΰγούστου 1973 τπιέραν
Τετάοτην καί ώραν Οην μ.μ. πρός
συζήτησιν καί λήψιν άποτράσεων
επί των κάτοιΌι θεμάτων τής Η¬
μερησίας Διατάξεως:
1) "Εγκρισις τοΰ ισολογισμόν
ή
πέμπτη: «Κυδωνίες -
αί Κυδωνίαι κατά τό έτος
δάφορ^ μέρη τής Αίολίδος
τής Αίολίδος,
σεων, έτ,μήθη κατά την έδώ «α-1 που ίκα^.1Τβ 1 Τ0ν πρώτο
τού υπο τοΰΔημου Αθη-1 _- ,_ " :'' ! κ '
' πυρήνα». Πως έδρασεν έκει ό $ρι^-
Ίωάννης Οίκονόμου,
νοίων £ιά τοΰ χρυσοΰ άναμνηστι-
κβδ μεταλλίου χομ 'Αθηναϊκού Ά|
γών«5 1821 —
Ιηρϋ έργβΖόμενος οόν φτωχός γε-
δΐδουσα επισήμως την
Νέαι Κυδωνιαι ή Νέον Άϊβαλί Ρίς
ένα έκ τών καλλιτέρων συνοικι¬
σμόν των Αθηνών, άπό αύτούς
πού έχουν περιέργους ή άοχέτους
πρός τήν Εθνικήν μας Ιστορίαν
όνομασίας, όπως λόγου χάριν:
Άμπελόκηποι, Ψυχικό, ΚαλογρέΖα
καί λοιπά πολλά.
"Ιωάννης Α. Βερνάρδος
Υπέύθυνοι συμφωνίας τώ νόμα'
1ϋ9·)ΐβ'.Ι8
'1&ιοκτήι.ης —
της χθήσε(||ς 1972 μετά των έπ'
ηύτοΰ έκ.θέσεων τοΰ Διοικητικόν
Συμδονλίου «αί τ^ν "Ελεγκ'τ.ώ'ν.
2) "Απαλλαγή των μελων τού
Διοικητικόν Σ υμβρυ,".ίου τής χρή¬
σεως 1972 άπό πάσης ευθυνής.
.'!) Απαλλαγή των έλεγκτών
τής χρησεοις 1972 άπό πάσης ιύ-
θύνης.
4) Έκλογή δύο τακτικών και
δι'»ο άναπληρίοματικών έλ,εγκτών
της %1'ήσεως 19711 καί καθοοισμός
τής άμο·6ής αύτ<7>ν.
■"·) "Εγκρισις τής αποφάσεως
τού Λιοικητικοϋ ΣυμΛοΐ'λίου δι'
Γ;ς καθωρίσθη ή άμο.δη τοΰ διρν-
ΟΰλΌΛτος σνμβοΰλοτ».
(!) "Εγκρισις τής εκλογής υπό
τού Διοικητικόϋ Συμβουλιον δύο
;ιυοσιορινών συμϋουλ'ων είς άνά-'
κλήρωσιν ίσα,ρίθμων παραιτηθέν-
-. ι η ν συμβούλιον.
7) Αύξησις τοΰ ίταιρικού κε-
ΐαλαίου δι' αναπροσαρμογής τής
ά'-^ας των παγίιον περιονσιακών
σΤοιχείων τής έταιοειας κατά τάς
ΣΩΚΡ. 7.ΙΝΑΝΙΑΗΣ
ΚατοικΙα Νσυσρχου Βατοη 55
ΠοοΤοτάμενος Τυπο^οβφβΐου
ΓΑΒΡ1ΗΛ ΓΑΒΡΠβΙΓΔΗΣ
ΚατοικΙα
τού Α.Ν. 148)1967 ώς
ετροποποιήθη κλπ. καί τροποποίη-
σις τό>ν περί κεφάλαιον αρθρον
τοΰ καταστατικόν αυτής.
8) Μεταφορά τής ?8ρας τής ε-
Τα'.ρείας από (^εσσαλρνί^ης είς
"ϋί-----"" ' Τςοποποιηρις των
17 τού κατ>ασ·τατι-
01 έπιθΐ'μοθντεξ νά μετασχο>σιν
είς τήν ώς αΎιο Γρνικήν Σι·νέλίν
οφείλουσι νά κα
σιν κ.κ.
τάς μετοχάς των ΐίς τό
Ταμείον τής Έιαιρείας ή είς το
Ταμείον Παρακαταθήκας καί Δα-
ντίων ή παρ' οιαδήποτε εν Έλ-
/.αδι Άνωνήμω ΤραΛεζικη Έται-
ρει'α κ(ά νά έγχειρίσίοσι τάς άπο-
δείξεις των καταθέσεων τών ,με-
τοχών ώς καί τα τυχόν εγγοαφα
άντιπροσοΐνΐεύσεως πρό πέντΕ (5)
τουλάχιστον ημερών άπό τής όρι
σθείσης σινεδριάσιεως είς τό τα.
μεϊον τής Έταιρείας.
Έν Θεσσαλονίκη τή 30)7)1973
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΤΜΒΟΪΛΙΟΝ
. ( ι
ΑΠΟ ΑΡΕΤΕΣ ΤΟΥ
ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ
ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
άλευρα. Ήταν άνάγκη νό έξει)-
θΐ» μέσο, νά μην άφήσω την πε-
λατεΐα χωρίς ψωμί μέα' τήν ατεντ)
έκΒίνη περίοδο καί θυμήθήκα τον
Γιάν - άγΰ. Χωρίς νά πώ τίποτε
στόν πεθερό μου παράγγειλα άπό
τό χωριό μας τό 2ώο καβάλας. Ά
νέβηκα καί σέ τέσσερες ώρες έ-
φθαοα στό Κανάκ. Ποϋ νά πλησιά-
σω δμως στό σπίτι τοϋ Γιάν - άγδ.
όπό τα μεγαλόσωμα μαντρόσκυλα
πού μέ κρατούσαν στροθιλίζοντα
καβάλα, ώς δτου <(>θάσαν οί τσο-
πάνηδες τών κοπαδιών τού καί
τα περιμάΖεψαν.
Δέν μπορώ, συνεχίΖει, μέ λόγια
νά παραοτήσω τίς έκδηλώσεις τού
καί γήν χαρά πού είχε νά μέ κρα¬
τήση φιλοΕενούμενο τήν βραδυά,
πού μοϋ δόθηκε ή εύκαιρία νά ά-
πεικονίσω την κατάστςσι τής άνάγ·
κης τού μαγαΖιοΰ.
Μέ τήν φιλρνθρωπία πού τόν
χαρακτήριΖε καί τήν άγάπη πρός
τούς όμοεθνεϊς πού έτρεφεν ό
Γιάν - άγάς, τήν έπομένη προτοϋ
φύγω, μέ γύριοε οτ'ις πλούσιες υ¬
πό οιτηρά άποθήκες τού καί είπε:
"Ολα αύτά τα έχω οτή διάθεσι τοθ
μαγαΖιοϋ σου μέ τήν πρόσθετη ύ-
ποχρέωσι
V
άλέθω κατά καιρούς
σέ νερόμυλους καί νά σέ στείλω
άλευρα μέ τα Ζώα μου τα φορτη-
γά. Κύττα μόνον νά μην άφήνηο
νά πεινδνε δικοί μας. Φόρτωσε
πέντε μουλάρια τού δλευρα κ' έ·
στειλε μα2ί μου έπιατρέφοντας
ρτό μαγαίί, μέ συνοδρυς άγωγια-
τες δικούς τού.
Σάν φτάσαμε στήν "Αρδασσα
κρ! εϊδε τα άλευρα ό
μου, αιροϋ δκουσε μέ προσοχή την
άφήγηοί μου γιά τίς περιποιήσεια
πού μ' έπεφύλαΕε ό Γιφν -
καί τίς ύποαχέσεις τού, είπε μ*
ομγκϊνησΐ: «Νέπρε Γάβρεηλ. Ερή
ντ' έφτρς έΕέρτ«:«.
Αίιτή είναι ή άφορμή τήα ίκ'
φραοης, χωρίς νά υπάρχη τίηοτϊ
τό συνθηματικό, εΤπε τότε ό όβΙ-
μνηστος οήμερα, κουμβάρος Ρ°υ
Γαβριήλ Χαρ. ΚοροΕενίδης.
Πτολεμαίς Φεβρουάριος 1Θ73
ΑΝΑΝΙΑΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
(2) Ό Γιάν άγδς ήταν άπόγο-
νος τών Παλτατσήδων, πού
μυημένοι στήν Έπανάστασι 1β2'
οάν οί πιό έμπιοτοι μαΖί μέ τ*ν
Ίάκωβο Γρηγοράντη τόν τότε Μπ·
τροπολίτη Χαλδείας άοίδιμον Σ*
βέστρον Β. ΛαΖαρίδη πού είχε κα·
ταγωγή τό χωριό Τσίτι τής Ε
μας.