195026
Αριθμός τεύχους
2226
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
13/10/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον Ρ'.ρήτης
ν
ΑΒβΝΗΐ'θΜΟΙΠΟΝ*!»
ποιοωιϊοτ,τϊηοτ '
Ϊά66ατον 13 Όκτωΰρίου 1973
ΑΜΒΑΕΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟ^ΟΑΜΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗιΡΡΣΦΓΓΙΚβΝ ΕΓ-ΦΕΙΙΟ»Ι»Ν
ΤΙΜΗ^ΓΑ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ _ 3ΚΑ0ΤΗΣ - ΑΕΤβϊΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑ3ΕΜ
Ο ΙΗΣΟΥΣ_ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ_ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ
ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΙΙΓΟΡΙΑΔΗ
Έπειδή ή σημερινή Νιολαία ι- , «Άν άλλάξη δ ΑΙΘίοπα; τα χοΛ
ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΕΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229..Τ08 -
σχνρίϊεται καί λέ·γ€ΐ, ότι γράμμιι
ακολουθούμεν τάς παραδόσει; τοΓ'
Ίησοϋ μα; Χριστοΰ, γνρω άπό
την άμφίεσιν καί την σημερινήν
της εξαλλη κάμη, ακριβώς γιάντα
ί.ιέλεξπ τό θέμιι τουτο, καΐ τό
«ποίον «(ττεοώνο) στή σημεοινή Νγ
ολαία μας, γιά νά διοαχθή κα' νά
ι'ιντλήση ωρισμένης γνιόοπς τιιΰ
Κνρίον ημών Ίησοΰ Χοιστοΰ, κιιί
νά παιδαγωγηθή σύμφωνα μέ τάς
ναοθήκα; Τού, ίδίο δέ στούς νέ¬
ον; Δημοδιδασκάλου; .-τού άσκοΪΛ·
τό υψηλόν λίΐτοΰργιιμα τοϋ ίΐαι-
δαγωγοΰ.
Ακριβώς την (Υιρα. πυύ εκα-
με ό Ιησούς μα; Οριαμβεντικά την
είσοδον Τού στά Ίεοοσόλνυι",
(την ημέραν των Βαίων) κι' άντ·
λαλοΰσαν χαρμόστΛ'ε; οί <|ωνίς μα τού δέοματός τού καί ή λεοπίρ δαλη τόν ποικίλο χριοματισμό τη-, τότε καί σεΐς θά μπορέπετε' νά ·<ά λό μετε τό καλό. τό κακό». ΙΙοιό -Λναι τώρα τϋ πρώτιστο κα¬ θήκον τ (Όν μεγάλον Ιτέναντι τώ»· νέοιν; 'Ο ίμπλουτισμός των μέ γνώ σεις; κάτι .είναι καί άπα.ιατίτητο εί ναι κι' αύτό. Μά δέν είναι τό ποώ τιστον Πρώτΐστον είναι τό καλό παοά- δειγμα, καί ν. αποφύγη τού κακοΰ παρσιδίίνματος — τού σκάνδαλον. Καί είναι κι* αύτό τό τελευταΐο άνελέητος ό λόγος τού Χοιστο: «"Οποίος σκανδαλίση έ:να άπό τονς μικρόν; αΰτούς, ποΰ πιοτεΰοΐ'ν σέ Μενά, τού είναι, προτιμότερο νά κρεμάση στό λαιμό τοι μιά μνλό- τού Λαοΰ, που τον σννιοδευεν άπό πετρα ::«ί νά καταποντισθή στό την Ιίηθανία, κ«ί τύ πλήθος ποΰ πέλαγος τής θαλάσσας». (ίγήκε άπύ την Αγίαν ΙΙόλη γιά Κια είναι διάφορα Τά σκάνδαλα νά Τύν υπο δεχθή, μία όμάΰα παι- διών άνάμεσα στά δνό άντίοοοπα πλήθη άκοι*· τό «Ώσαννά.» τιΐ>ν
μεγάλην, καί τό π,ώναξε ίπανειλ-
λημμενα κιιί δννατά μέ τό παιί..·
ν.ό της έν&υνσιασμύ καί τύν δικό
της ρνθμύ, τύσο; ποϋ ένοχλήθηκπιν
οί Αρχιερεί; κιι! Γραμματεϊς, ό¬
ταν ίιδια ή Πομπή έ:(( ΟασΕ στήν .τ
αύτά των μεγάλων. ΙΙότε εχυυν
την μορ'ΐή τής άδια'Γθρία; γιά τή
τύχη των μικρών, σάν τύν άπηό-»ε
κτο καπετάνιο, ποΰ ά(|ήνει τύ κιι·
ρά(Ίι νά (ίουλιάξη.
Κ αί πύτε ή (Ίντίδοιιση, σάν την
ΐνέογειιι των Μαθητών τού Χο
στοΰ, .τού αγιιναχτισμένοι ίμπύ^ι·
ζαν τα .παιδία νά τόν πλησιάσουν
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΛΠΙΣ
Κου ΕΤΕΛΠΙΔΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟ Τ
£ον
μιοχή τού Νιιοΰ, ποαοίνισιν ά.τ'ι ! γιά νά μή τύν στινοχοοήσουν!
«γιινάκτηση καί ((ΐόναΗαν στόν Ί Μά ή όργή τ ι > Γ> Μιγάλου ((ίλιιυ
ησοΰ: «Άκοΰς τί λέντ (ΐύτά τή των παιήιών τυϋς ΐ(οονημάχισι:
δά Νί ή ήα "Α τα παιδία ίλθείν ποός
"Αλλοτε δμτος τα σκάνδ χ
«Ναίν> ήταν ή) απαντήση
Τού. «λΚιΓι σεΐς ποτέ δεί1 ήκιθάσα- με!».
τί στή Βίίίλο, ίίτι «Άπύ τό στόαα λα των μεγάλον είναι πράξει; θε·
των νηπίων καί των μώρον ρ'νπ- , τικέ.', παγίδί-ς στά πύδια των ιιι.
μες, Κίριε, τόν νμνο ό"ου*; κρών, ίίταν μπροστά τους περιγ.,ά
"Ετσι μαστίγοισε- την νποκρισ'α φουν τού; <3θλους καί τα παοτ- τών πνευματικόν ύδηγών τού Ι·| στρατήματά τού; μέ κάποιαν ύπ·; (ΐοαήλ, .τού κατά ΰάθος'ήθελαν νά ρη', άνπα καί π«ρα<τΰροι·ν κι' ίν.ύ Εεσπάσουν εναντίον τόνι μεγάλον, νοι·ς στύν ύ'λιθρο. Ώραία τού; ϊιο γιατί αύτοι π(ΐρέσνραν τού; μι- γραιμ'ϊει ό Παοοιμιαβτής: «Εϊ· ν.ρούς. ·< ψραίνυνται γιά τίς κακές τους πρα Άλλ' ό Χριστύς έδι-δε την προτϊ ξεις καί χαίρουν γιά τή διαστη». μησή τού στοϋς μικρού; στά Νιδ· Τ'Ι τονς, παιδί μου, γιά νά σέ (5. τα, γιατί έ'βλεπε στά καθαρά κοΐ πομακρύνονν άπό τόν ϊσ;ο δρό ιο. σπιθοβόλα τους μάτια τόν άδο'.ο Μή παρασυρθή;!^. Είναι ΰμος εδ- καί άνυστίρόβουλο ενθουσιασιιό κολο αύτό; «Τα παραδείγματα τονς. ΟΊ μεγάλοι θά παρασυρθιΰν τ('>ν γονέοιν —είπεν ό Ι'οΜΐ'ΐίος
καί θά οΰρλιάζονν: «τΑρον, αρον ποιητής Ίονίίενάλιος—διαα, ΘγΓ{οι".·
Στανρυισον Αυτόν! !■> Ένώ οί μι· μέ μιά άκατανίκητη αϋθίντία». Καΐ
κροί δέν θά κάμουν πονΐενά την
ίμφάνισή τού; στήν ΐξίλιξιν τού
έ'τσι τα παιδία βαδι'ζουν πάντο οτά
βήματα των γονίων τους. '
μεγάλον δράματός Τού, γιατί ό πό ή ψυχή τους σάν τύ κερί
νο; γιά τήν άδικη έξόντυιση τοΰ τήν κΓΐκή σηραγϊΐία τόν
'Όσοι πιστεύουν είς τήν δύνα¬
μιν τοϋ ανθρωπίνου νού μέ τήν
ύπεροπτικήν καί αποκλειστικόν έμ
πιστοσύνην είς τήν έπάρκειαν
των άνθρωπίνων δυνάμεων καί
είς την ύπεροχήν τής έξωτερι-
κής δυνάμεως των υλικών μέσων
περιορίΖουν κατ' ανάγκην τήν έλ·
πίδα καί τα ίδανικά των ανθρώ-
πων είς τήν σφαίραν τοϋ παρο-
δικού θεωρούντες αυτόν άπλούν
έξάρτημα τής φύσεως καί τής
κοινωνίαν κα'ι δέσμιον τής έγω-
παθούς τού ότομικότητος. Αί
ιδέαι των άρνητών τοϋ ©εοϋ καί
τής Ήθικής των Φώϊερμπαχ, Νί-
τσε, Φρόϋντ, Μάρξ, Σάρτρ κ.ά.
είχον καί έχουν θλιβεράς ηθικάς
κα'ι κοινωνικάς συνεπείας καί ό-
δηγοϋν είς τήν ευρύτερον διάδο-
σιν τοϋ μηδενισμοϋ. Ή κατάργη¬
σις τοϋ δεομοϋ μέ τόν ανωτέ¬
ρας καί θείας τάξεως κόσμον τοϋ
πνεύματος καταλήγει είς τόν υ¬
ποβιβασμόν τοϋ άνθρώπου είς
τήν τάξιν τοϋ κτήνους.
«'Όχι μέ τόν κτηνάνθρωπον,
άλλά μέ τόν Θεάνθρωπον είναι
δυνατόν νά θεμελιωθή κα'ι νά δια¬
τηρηθή άληθινός πολιτισμός» λέ¬
γει ό διάσημος φιλόοοφος καί
παιδαγωγός Φόροτερ.
Είναι παράδοξον ότι ό σκυθρω-
πός μηδενισμός ιών ανωτέρω ιρι-
λοσόφων καί ό άπελπις άθεϊσμός
τοιν διατηρεϊ μίαν κάποιαν αΐοιο-
δοΕίαν, καθώς ό Νίτοε όραματΙ-
Ζεται τόν έρχομόν τοϋ ύπεραν-
θρώπου, ό Φρόϋντ αξιοί τήν παν-
σεξουαλικήν έρμηνεΐαν τοϋ κό-
σμου καί τής Ζωής καί ό Μάρξ.
διακηρύττει τήν έοχατολογικήν
πίστιν είς επίγειον παράδεισον,
ό οποίον κατ' ουδένα τρόπον εί¬
ναι δυνατόν νά δημιουργηθή διά
της βίας, παρά τα άναρίθμητα
θύματα των άνθρωπίνων ύπάρξε-
ών πού ουνεσώρευσε ή αίματηρά
δράσις των όπαδών τού. Ή τε-
χνική πρόοδος άψ' ετέρου, ή ό-
μεγά-:ποία δεοπόΖει είς την εποχήν
μιουργή τούς δρους τής άφοσιώ-
σειος είς τήν πνευματικήν Ζωήν.
Ό χριστιανός τρέφει δυσπιστίαν
καί άπαισιοδοξίαν ώς πρός τήν
ποοείαν τώ; άνθρωπίνων, ιδίως
όταν άπουοιάΖει ή θεία χάρις άπ'
ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΑΠΟ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ
Τ·ϋ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
ΆγαΛητέ κ. Σινανίδη,
Έν πρώτοις σάς ςύχαριστώ ,το-
λύ διά την καλωσννττν σας, νά μοΰ
στέλλετε στόν Βόλο τόν άγαπη.'ΐέ
νο «ΙΙ.Κ.»_ "Ηδη ενρίτκομαι στί;ν
κηί άσχολοϋμιιι μέ τ>)ν συγ
αυτών, παρά ταυτα είναι αύτονόη 70<ι<'ή καί έχιδοσ! τής «Ίστιχ.ι!·ις τον τό καθήκον τού νά άγωνίΖε- ται καί εναντίον τής ύλικής πτω- χείας καί αθλιότητος, όπως άγω- νίΖεται εναντίον των κινδύνων πού διατρέχει ή πίστις καί έν πάση περιπτώσει μόνον μέ τα πνευυατικά μέσα τής διαφωτίσε- ως. τής πειθούς καί τής ήθικής έπιθολής διά τοϋ παραδεΐγματος Πάντως όλαι αί έγκόομιαι επι- καί αυτών των άρνουμρ- γ η η ξη | Μεγάλου τιον τμλου ήτπν βαθΰς. | λων. ΕϊόατΓ ποτέ ί'ν« 'Λνθόκηπο,' μας Καθε αλλης προόδου. παρα- όπως άγνός είναι ύ σημερινάς των <"που μπαίνοι-ν τα γοι-ρούνια χαΐ ένε| Ποοοδθς πόνον όταν έν ένθουσιασμός. Καί ήταν πράγματι κιιί ιΐν.ιι ό ΧΡΙΣΤΟΙ' ό λος φίλο; των παιδιών καί τι:>ν
νέων. Τό έδειξϊ πολλές
τόν ποδο.τατοϋν καί τόν άτρανίϊοΐ'ν;
Αυτή είναι ή μοίοα των Νέτον ποϊι
έρχονται οί μεγάλοι καί ποδοπα-
τηΰν τόν ομορηο Άνθόκιιπο τής
ς των! Κια τραγονύα ιιέ
στήν ίπίγεια πορεία Τού, όταν ε· πόνο τό 'Λσμα των 'Λσμάτον:
λΕγΕ; Ι «"Ω, ποίος θά πιάση τίς άλεπτοΰ
<:'Άφετε τα παιδία ίλθείν πρό; δ*; καί τα άλεποκδάκια τους, ποί· με!> δταν έθεράπ€υι· τόν γυιό τού χ«λοΓ<ν τ' άμπέλκι τ" άνθισμένιι;·» Χονζά, τόν δοΰλο τού Έκατοντάρ Ποίος αλλος, παοά ό ΛΜ1ΙΕΛΟΤ χου καί την κόρη τής Χαναναίας, Ρ"ΟΣ; κι' ίίταν βδιδε τύ φώς στόν νε-ι-, Καί ποιύς «ίναι γιά τ' Άνθυαί ρά τικρλύ τού Σιλωάμ καί τή ξωή ' να έλληνικά νιατα ό Άμπελουο· στό μονάκριδο γυιό τής χήρ«ς "Λ" Πη11'" ν'" -""^-' Κ«τ« στή Ναίν_ Καί προβάλλει τό έρώτημα: που πρί.τιι καί γό;; Πολλοί καί κανένας! θλιπτική άλήθεια! Φτ'σικά δέν ·ί- ναφέοομαι στήν ποσότητα καί τήν Γιατί άραγε αυτή ή στοργή τοό' ποιότητα των ΚλασσικΛν καί των Ίησοΰ στά Νιάτα ή Ιεχωριστή; Ι γνώσεον, πού δίδονν ή όςρείλί>νν
Τήν απαντήση τήν έδωσε ό Γδιος νά δίδουν στή Νεότητα τα Σ/ο
μέ μιά διακηρύξη πανηγυρικν'ι: λεία καί τα Άνώτατα Πνευματικ,ί
«Των γάρ τοιούτιον εστίν ή Β α
βιλεία των Οΰρανών»,
Τί μεγάλος Λόγος! Τί ώραΐος νά δίδεται στούς νέονς μα
ΰμνος γιά τα νιιΐτα! Πρέπ*ι. νά ρΙ πού σκοπύν έχει νά έξΐυγενίση καί
ναι παιδί κανείς, νέος. | Τ» -ώμ«· κ«1 τίΐν ψυχή τους. ΙΙο>
Καί άν δέν είν«ι, νά γίνη, γιά λοί ο παράγοντες αυτής τή; Α
νά πολιτογραφηθή πολίτης τής Βχ Υ<»Υής: οί Γονεΐς, ή Κοινωνια, ή σιλείας Τού. "Οταν κάποτε τόν ε. Ι Πολίται και η Έκκλησια. Ολοι ρώτησαν οί μαθηταί Τού: «Ποιό; ™»·? θέλοι-ν νά τήν έπιδιώκουν. Λοαγε εΓν(1ι ό Μεγαλΰτερος στή Μά κανένας δέν τό πετιιχαίννι. Βασιλεία των Ουρανόν;;, ΐχάλΐσϊ Ι ιηχι; Λα ισχυη /ι ιδιο η λαικη κοντά τού ενα παιδάκι, τό & τηαε , Λαροιμία «όπου λαλοΰν πολλοι γ- μπροστά τους καί είπε: «"Αν δέν «ινοί, άργει να ξημεοωση»^ Και γνρίσετε πίσω στήν ηλικία σος } αήπω; αραγΐ θα πρεπει να αναξη καί δέν γενήτε σάν αύτό τύ παιΌί,' τήσωμεν τόν ενα — Αυτόν, ιου δέν μπορ*Ιτε νά μπήτε στή Βασι- «ά ταν ί.ανο; να συγκεντρωνη τα λπα τόν Ουρανόν., προσόν·™ όλω ν των παηαπάνιο πά Τα λουλοΰδια τής άνοιΕη; ϋΓ..><<γυντ..'ν, να εΓναι 1 ονεα; και γίνουν τύν ά'νθροπο. Καί τα λοί λούδια τοΰ μαγεΐουν τόν μέρες τής τή; διάσημος— ρες, μά πώς Γιατί ερχονται οί έπηυεαΛιί·. των μεγάλον καί δίδονν λανθασμέ νη πορεί(ΐ στίς όρμέ; των νέων, ί'Κ'1 «?γ, ς Κοινο.νια χ<α ΙΙ,ολιτεια χαι μένει πρόοδος μόνον όταν, έν στενώ συνδέσμω μετά τού πνευ- ματικοΰ πολιτισμοϋ, έΕυπηρετεϊ ήθικούς σκοπούς: την άπαλλαγήν τής πασχούσης ανθρωπότητος ά¬ πό τάν άμάθειαν, την πτωχείαν καί την ασθένειαν καί όταν δη- νων τήν μεταφυσικήν καί ηθικήν τάξιν φιλοσόφων, τής έπιοτημο- νικής ερεύνης καί γνώσεως. των κατακτήσεων τής τεχνοκρατίας καί των πολιτικών άνταγωνισμών άποτελοϋν ώχράς άπομιμήοεις των αϊωνίων πόθων καί έλπίδων τής χριστιονικής πίστεως. Εν άντιθέσ;ι πρός τάς άθέ- ους κοομοθεωρίας πού ποοαδεχον- ται, ότι είς τόν άνθρωπον ύπάρ- χει μόνον ώς καθαρόν στοιχείον τό Ζωώδες, τό Ευαγγέλιον άπο- βλέπον είς τόν άνθρωπον. ώς διπλούν τήν φύοιν, ώς μετέχον- τα ααρκός καί πνεύυατος, δίδει β»βαίως τό πρωτεϊον είς τήν πνευ ματικήν τού υπόστασιν καί έπο- μένως εξαίρει καί τήν πνευματι- κότητα τής έλπίδοο. Δέν παραβλέπει όμως καί τάς ανάγκας τής ύλικής φύσεως τού άνθρώπου μάλιστα δέ τήν θερα¬ πείαν των υλικών άναγκών των ,πτωχών καί άδυνάτων πλασμάτων τήν θέτει ώς κριτήριον τής έφαρ μογής της άγάπης: «Έ,φ' όσον έποιήοατε ένί τούτων των άδελ-1 ■ φών μου των ελαχίστων, έμοί έποιήσατε» κσί έτσι ό Χριστός ταυτι'Ζει τόν εαυτόν τού μέ τόν πάσχοντα άνθρωπον. Άποτρέπει βεβαίως τήν άγωνιώδη μέριμναν διά τήν ύλικήν διαβίωσιν, έπειδή τούτο αποτελεί έμπόδιον διά τήν πνευματικήν Ζωήν, δέν καταργεϊ όμως οϋτε τόν φυσικόν νόμον τής έργαοίας, οϋτε καταδικάΖει τήν ύλικήν άνόρθωσιν τής κοινω- νίας. ( ΣΐΛ'εχίζεται) τοθ μοναστηοιοι" τής γενετειοα; μοί· κιιί τού ίθνικοϋ 6ίοι· τής Χαλ οίας». ΙΙ{ΐύκπτ«ι .-ιγμΪ τής ΙΙανα γίας Γουμερά, ποϋ «νιστορήθη Ιίτροσφάτο); στό Μπέλε; καί π οί Λροορίςετιιι διά ΙΙνιυματικό Κέ" ·»ρο. Τό πολΰτιμο Ιστορ'.χύ ύλΐί.< μού έμεινι κνρίω; άπό τόν άεμ^νη ήτο Κάνι, που τό 1902—03 ήταν 6ιδάο"καλό; μου στό χιυοιό μου καί άνΜςέρΓΤαι στύν οόλο ποΐ' διεδ.'α μάτισ* τύ μοναστήυι σί' ΰλη τίτν Ανατολή ώς δισυπόστατο «Κ(,ι>·; Ί
Σχολειό» (Μοναστήρι κιχί Μετ,ι'.-
λεϊο).
Διά τύν λόγη αύτό χαί διότι ί.τι.·
βτ'μί, τό πόνημα ιιύτύ νά τίν»·,
κατά τύ δυνατόν, άρτιώτερον, ΐη·
την γενέτειρά τού, τόν θρνλιν.όν
Πόντο, εφυγε στό 'Τπβρπέραν ά-
ν^ητώντα; λίγη γαλήνη στήν πο·
νεμένη καί τοικυμισμένη ι|ΐ7.ι'ΐ τοι·,
την όποία καί βηήχρ, ίίταν πρό
τριών σχε-δύν ίτών έλήηθη ή ά-
ό γιά την άνιστύςιησι τοϋ £ν
ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΤΩ ΜΗΛΟΝ
Β'
και
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΚΗΜ01ΥΝΗΣ
Πρόσκλησις Γενικής Συνελεύσεως
Καλοΰνται τα μέλη τής Όρ-
ανώαεως «Έθνική Μνημοσύνη»
όπως προσέλθουν είς Γενικήν Συ¬
νέλευσιν, γενησομένην την 23ην
Όκτωθρίου 1973 ημέραν Τρίτην
καί ώραν 8 μ.μ. είς τα Γραφεία
τής 'Οργανώσεως όδός Νίκης 25
ήτοι είς τάς αιθούσας τής Εφη¬
μερίδος ό ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟ-
ΣΜΟΣ.
Έν περιπτώσει μή άπαρτίας, ή
Γενική Συνέλευσις θά επαναλη¬
φθή μετά όκτώ (8) ημέρας ήτοι
την 30ήν Όκτωβρίου 1973 ημέ¬
ραν Τρίτην καί ώραν 8 μμ. είς
τόν αυτόν ώς άνωθι τόπον, ό-
πότε αύτη θά θεωρηθή έν άΊαρ·
τία. όσαδήποτε μέλη καί άν πά-
ραστώοιν.
Θέματα Ημερησίας ΔιατάΕεωΓ
1) Λογοδοσία Διοικητικοϋ Συμ
θουλίου
2) "Εγκρισις πεπραγμένων
3) Έκλογή νέου Διοικητικοϋ
Συμβουλίου.
Αθήναι τή 9η Όκτωβρίου 1973
Ό Άντιπρόεδρος
Χρήοτος Σ. Σολομωνίδης
'Ο Γενικάς Γραμματεύς
Άρίστοτέλης Κ. Κων)νίδης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
Ό γιατρύς ποϋ μέ τιμα. μέ
τα ::οντών καί άνιιπολήπτων αν-
άνοίξουν τύ σΐόιια τού σα;
Εοε; Είδ.κες Άχη-
καί τότε πεθαίνο,-ν τα άγνά νιά- δημιε; Παιδαγογων, οπου να κ.«-
Γι' αΰτό ή μεγάλη αποστόλη | τατοπίζιυντιχι οί «ύριανοί παιδαγ,ο
γοί ε'ιδικά καί λεπτομερειακά πα-
ν/ιι σέ ό'λα τα προδλήματα, πού
παρουσίάζουν οί δύο παράγο.τε;
τοΰ Άνθρώπου — Σώμα καί ψυχή
νά άσκοΰνται πρώτα οί ίδιοι γιά
νά μ«τουσιώσουν στήν προσωπική
τού; ζοή τα Διδάγματ<ι κι' έπει^ νά τα μεταδίδονν στά παιδία, ύ'χι (.άν γνώσει; Ήθικέ; καί θρησκ ν τικές, Λλλά σάν πράξει; ζοιής. Ό νειρενομαι ενα ή πολλούς Χοιστια νού; — ιοκράτϊβς, ποϋ νά π<ιίρν«υν τα άγνά 'Ιίλληνύπουλα σέ όρισμέ νες όρ+ς νά κονίίεντιάιζουν μαξ! τού; πάνω σ' δλες τί; άνήβυχ^ς σκέψεις τους, πάνω στύ φοθίρύ θέμα τοΰ ΣΕΞ άκόμα, καί νά τα έξοπλίσουν μέ τίς απαραιτήτως ό δηγίες καί τό ζτοντανό παράδ-ι- γμα, γιά νά «Μορφιοθή» μέσα τού: ό Ίδανικώτερος άνθρωπος, πού πή θαρχίί δλες τίς όρμές καί τα πά¬ θη των μικρών —πειθαρχεϊ <αϊ δέν τα νεκρώνει σάν Άσκητής — καί δημιονργεΐ έτσι μιά δμορ ?η 2υνέχεια είς τήν Οην σελίδα τών ίιπευθΰνοίν γιά την μορφώση των Νίων «ίναι νά βροΰν καί νά δώσοι>ν την όρθή «Γραμμή πλ^ΐ'-
σεοις». Κάπου ό Όοάτιο; λέγει:
<ώ καοαλλάρης μαθαίνει στό μικοό καί άσυνήθιστο ά'λογο νά βαδίση χανονικά». "Ετσι καί Σΰ παιδάκι μοί», πρέ .τει άπό τώρα νά θέση; κανόν-ς στήν άγνή καρδιά 2 όν, καί νά 6«δίξης πάντίΐ στό καλ.ύτεοο. ' Κ- να καινοΰογιο βά'ά) διατήοεί πολϋ καιρύ τύ "Αροιμα Άπείραχτο». Μή.-τΐιι; ·δέν τό *ίπε- καί ό ΧΡΙ 2ΤΟΣ μ«;, μέ άλλη ε'ικύνα; «Τύ καινοιίργιο κρασί δέν τό δάζουν σέ παλιά άσκιά, άλλά σέ νέα, γιά νά διατηροϋνται άπείι>ο·-
χτα καί τα δυό^.
"Ετσι καί τα παιδία έχουν τύ
χάρισμα νά δεχτοϋν τα πρώτα
στοιχεία των καλών άρχών πο'ν
νά ςίσδύσοι»ν καί ριξώσουν στήν
άπαλή ψυχη τού; τα σπέρματα
τοΰ κακοϋ, γιατί τύτε θά συμβή
, ποϋ είπ« ό ΙΙοοφήτης:
νά (ΐΐ'ΐνάζετε: «Χταμάτα ηίλε,
μιΐς τάπϊς τόσες α,ορέ;». Ό γυ-
"Αρχΐιΐα νά άνακροΰοι πςιύμναν καί
νά τού (Ιιησκω έπιχειρήματα.. Αί»
τύ τύν εΰχαρίστησε κάπΐ'); καί οέ
τρύ; είν<ιι άπό τού; λίγουΐ εύνο- μιά στιγμή ένθονσιασμοΰ ιρωνάζ?ι ου'ΐένους των Θεών, πού 6χοι·ν . τύ πιιιδί τού. πλούσια δισκοθήκη καί κοντά σ' α» — Νά δής, γιατρέ, πύσο δίκαιο είναι προικισμένο; με λεπτό χι ένο). Κντταξε τα μάτια μόν καλά. οΰμορ καί μέ ςριλοσοςρική διάθ»"1.. | Βλέπει; τίποτε; "Ετσι προχθέ; πού τόν εΙδ« μοϋ! Ναί, εδλεπα διαιρορά στό χοώ ε'πι·. τό παρηκάτω περιστατιχύ: Ι μ<ι τής Γρΐ'δας. έναν καλύ μόν | ·— Τώρα δέ; καί τα μάτια τού ιιίλο σέ μιά ταθέρνα μιάς κοντινής παιδιοί· μου. έπαρχιακής πύλειος. Ό ταβερνά- { Τα ιδία νι' έδώ. ρης ήτιιν πολύγνοστύ ς μέ τύν ([ί ί — ΙΙρίσθηκ^ς τυ>ρα πώ; δέν ΰ-
λο'ιιου καί κάθησε κοντά μαί. Ά πάοχει καμμιά «μ(ΐι6ολί«:
πό συζήτησι σέ σι'ζήτηοι ατάσαΜε) — Καί Οέθαια. Είναι (ΐώς - ?α
σέ κάποιο σημεϊο πού θνμήθηκα ?- νάρι. Μπορεΐ νά τύ άμφισδητήσιι
να παληό λύγιο πού λέη πώ: τα κανένα::
παιδία είναι σίγονρα τί,ς μητΓΐ.κι.-Ι "Ο ανθρωπό; μας ϊΐχε ήσυχά-
άλλά Χ«>ί<ή άμ(Γΐι6ολ.ία ώ; ποΐς.σει ν.αί γιά νά γιοητάση τύν θοί- τύν χατέυθ: ' α*1*0 τ0" ^"» κέρασε κρασί άπό Ό <|,ίλο; μόν μοϋ πάτησε ότ'ύ | ενα Ίδιαίτερο (χιρέλι... το€Ϊς φοοέ; τύ πόδι γιά νά κατο-] "Οταν ανγαμε, εμαθα πώ; «Γ λαβω πώ; βρισκόμουνα σέ γλνστϊ όρισμένες δισάρεστες περιπέτει ρό ίΐδαφος άλλά δέν κατάλαβα νο πρό έτών μέ την γυν-αίκα τού. μίζοντας πώ; είναι άπροσε£ία τοι«. | Πόσο πρέπει νό. προσέχη κανίί; Από την δλλη πλενρά ό ταδερ-ι.Ί τα λόγια τον!».^ ρης άρχισε νά διαα,ιονεϊ καί νά 6οί Συικμονώ καί ί·πογρά<Γω. σκη πώ; πολλά άπύ τα σοφά ρητ(ΐ τού λαοΰ μα; ήτανε κατιισκενάσμα ΦΩΤ. ΟΤΛΚΕΡ Γώ την ήθ,κή ση-δηομή παντύς π^'^ γνοιρίζει πιοισσύτεςιι». Τύ ίπολι·γμά^ηστι σέ 10 άντίτυ ,τ«) διοοθώνω τα σιτάλματα πά παροοάματιι μέ κ.ύκκινη μελά.'η. "Ενα άντίτνπο θά στείλιο σέ σας. "Ίσως ΐΰρεθή κανείς νοσταλγός τού μεγιιλ.'ίου ίκείνου τού 'ΕλλπΜ σμοΰ τή; "Αν«τυλή; καί βοηθήση στήν άοτιιοτ,'ηα έμηάνισι τή; ίστ) ι,ιίας αυτής. Σημειώσατΐ' ΰτι ΰλη αυτή ή ερ¬ γασιαι προσμ έσεται όιορεάν. Ή διά θέσις τού Γιιβλίοΐ', μόλι; έκδοθΓ;, θά γίνιται υπό τή; Αδελφότητος τα δέ κέρδη θά ίίναι προιορισμένη διά τύν σχηματισμύν άποθεματικιΰ χριΐαλαίου πρό; ϊδς·νσιν τή; Βιθλι οθήκης τοί· Κέντρον. Διά τούς άνοτέοοι λόγονς εκο1 να σκύπιμο νά σά; στιίλια σχετιχ/ι σννεργασία μου στύν «Π.Κ.» τί,ν οποίαν, άν δέχεσθε, θά μποροϋια νά τήν συνΐχίσω μέ τα πλέον Λξι. όλ.ογα θέματιι, άγνωστα, νομίϊυι σέ πολλούς. Μέ έξαιρετική έκτίμησι ΙΩΑΝΝΗΣ Λ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ2 ΕΦΕΤΟ τύ ΔϊκαΛίνταΰγοΐ'ιΐτιι σΐ'μπληριόθηκαν 60 ακριβώς Ρ.η άπό τότε πού τύ μοναστήρι «II Λ- ΝΛΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» στή Μεσι- χαλόίιι μετετράπη σέ Κεντοινή — χολή - Λνκειο μέ 4 Γνμνασιακές τάξεις. Ή θαυμασία αυτή εμπνυ σις, δπιυ; έγράψαμι κα'ι δλλοττ. όιιείλ.!.ται στύν Κυού Χατζηιερε .ίο Μητροπολίτη Νικοπύλεως, άπύ τήν "Λδυσσα. Τήν ϋλοποίησί τη; δμ.ο; ή Θεία ΙΙρόνοια έπεφνλαΕε μετά πάροδο πολλών όΐκάιδων έτών στύν ίατρύ ^εοφύλακτο, ό οποίος άπύ τόν Όκτώ6ριο τοΰ 1910 έν- λ,'ιφθη τοΰ ϊητήματος, μέ τύν Παν τιακύ ΐδίωμα θάλ.εγιι <·έσυνεσέί··.ν τήν δοΐ'λείαν», άπύ κοινυϋ μετά τοΰ (μλομοΰσον Μητροπολίτου Χαλδί- ας, Κερασοΰντος καί Χεριάνων ά- οιδίμου Λανρεντίου. ΕΦΕΤΟ πάλι στίς παραμονάς τού Δεκαπ*ντανγούστον, συμπ1η- ρώθηκαν άκριβ'ός 12 ?τη, άφότον ό μεγάλος έκείνος καινοτόμος! Θε οφύλακτος, άηδιασμένος, πικραιιί νο; καί χολομένο; άπό τήν αΐσχοή συμπεριφορά των «έλέο θεοΰ» Ί σχνρών τή; γής πρό; την Ι ρα - ίΐατοίδα γενίκά καί ιδία Τό μήλο περιέχει τό εξής ου- .....,.-.., ,.....,.....__._.,,„, .„„ ... ατατικά: Φυτικόν ύδωρ 85%, ά- ποοκειμεΛ'ΐι) μονιιστηριοΰ πάνω στό Ζωτοϋχες οϋσίες 0,50%, λιπαρές 6οννό Μπέλε; τοΰ Σιδηροκάστριν,'^οΐες 020%, σάκχαρο 5% πι>" "ΐ.ιντόμιος θά όλοκληοωθή —Ι > · ■.·■ « «»«,
, , , , ' .' Ιμηλικον οξυ 0,92%.
-:τ<ιι γι αυτο το τεχνικο ε"-, ' . Λ«ύ έπετελέσθη ός τώοα—ν ά Επίοη(: πεΡ'έΧει δ'άφορες α- *ά λάβη όριστικά σιγκεκριμένη ρωματικές ρύοίες: δεψίνη, μηλι- μορφή. Σνξητ€Ϊται ήδη άν «οί- κά, τρυγικο καί κιτρικά δλατα, ά πςι, λιΊ γΛ·η έπάνδρωσί τον, ή νά μυλον, έθυλική άλκοόλη, κυττα- έπ,δκοχθή ή καθ,έθΐοσί τού ό; |ρίνη Καί 6φθονες 6ιτομίνες |δίο Ε. Π. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος τοΰ Πανεπιστημίου των Παρισίων. κος στομάχου, τού δωδεκαδοκτύ- λου, γαστρίτιδος (όΕύτητος), νευ- ΙΙνενματικοΰ — Μο?<τιοτικοΰ Ι- δηΰματος. Ι . Π οποια με τα την Ή πρώτη άποψις, νομίξω, ότι | Ανωτέρω ,ιιλατα θά άποτελοΰσε άσυγχιόρητο Λνα- δίψα. χρονισμό, έι<όσον πρό 60 ίτών ε-1 Τα μηλα δέν περιέχουν πολ- παψε νά δέχεται μοναχού; καί μι· λες θερμίδες όπως τα άλλα φρού· τετραπη σέ ΜΓοσοιτικύ "Ιδονικι. ' . . . . _.„ .„ ν . -,, , . , τα 1 χιλιόγραμμον περιέχει 300 Η δεΐ'τερη μάλλον ίίναι ϊΐΓ/ικτή., Λ "^ Κ Λ Γιατί, κατ' αρχήν, θά μπορή νά ^ονον θεΡΜ'δεε· ί;λθη συνε.τίκηνρο τής Κΰξείνον Ι Είναι μοναδικά διά την έξάει· Λέσχη; καί σνγκεκριμένα στό πά- ψιν τοϋ ηάχους, ώφελοΰν πολύ υάρτημά τη; «ΟΙΚΟΣ ΑΚΡΙΤΛ είε τήν χρονίαν έντεροκολίτιδα καί χρονίαν κολίτιδα ή μηλοθερα πειά δύναται νά εφαρμοσθή λίαν καί κατά τόν άπλοϋν κτική νποχρέωσι νά δημοσίευσιν- έντερικόν κατάρρον, πρό παντός αε στύ νπ' αριθ. ι) ΐ| νλλο τοΰ «Π. επί έντονωτέρων διαρροϊκών κα· τοοτάοεων. Ι ΜΗΛΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Οί Χάϊσλερ ΦΟΙΤΗΤΟΤ» (Ο.Λ.Φ.). Τηρώντα την ήποστολιχή ηήπι: κ.<α τιμη παντί το» ....... ιιενο τύ άγ(ΐθύν·> ίκρίναμε έπιτα- επιτυχώς
Κ.ι έ'να κ+ίμενο ά.τύ την «Ίστ·)·
»ί<ι τής Ι.Μ. Ιΐανιιγία; Γονμεοιΐ λαχ τοΰ έθνικοΰ 6ίου των νιυν τή; Επαρχίας Χαλδία;». Δέν ά ' και Μορο δ.α.τητ.κή αμ((·6άλλομε, ότι θά ίκανοποΊήσ,.ι- > θεραπεία δι1 ώμών μήλων, καθ
με τι'ρ· έπιθνμία τού κοινοΰ, συνε ήν οί άοθενεϊς ένήλικοι παιδία ή
χίζυντας καί σήμιρα διά των κα'βρέφη λομθάνουοιν επί 2 ημέρας
κείμενον: μόνον μήλα έν πολτώδη κατα-
ποιότητος
1ΊΖΩΛ1Ο [ μήλα, άτινα όποφλοιουνται καί
«Θά είναι μεγάλη ή εύθύνη
V
άπαλλάσοονται έκ των πυρήνων
Λ' ΤΟ ΙΙ
ΣΤΟ ΚΛΗΙΙ-
ιυ ιιι ι;ιι^ ι ιι ι.λ"ΐι- ,
ΚΟΝ ΜΑΙ' ΜΕΤΛ ΤΟΝ ΞΚΡ,ΟΤ00εΐ1
μών, δσοι έπΐ-ζήσαμΓ τοσέ; ?ύΓι'- (κόκκων) διά λειοτριβήσεως.
Ή ποσότης τού πολτ
λόγως τής ήλικίας εις 100 —
χεί; ήμέρε; καί έ'πειτα τοοϊ; δ»·«τ-1 Η ποσότης τοϋ πολτού άνα-
τνχεϊς, άπέναντι των προγόνον
μα;, τη; Ιστοριας και τιον ετ"ρ ... , . ο. «ν
. ... , . , 300 γμ. κατά γευμα καθ δλην
χομενοιν γινειον εάν αφήσωμε νά κ
κώνττθοΰν ϋ.τό τή; ΛΗΘΗΣ τα Τιίν ημέραν είς 500 - 1.500 γρ.
ζωντανά μνημιϊα, ΙΙΑΡΛΛΟ- κατανεμομένη εις 5 δόσεις, άνευ
ΣΕΙΣ κυϊ ΘΡΤΛΟΤΣ, μ((ρτ5- άλλης
π αι α^^νδΐ] ένΰό^οΐ' ί-υνιχοι» (ί'οΐ' |
καί Κο,νων,κής προύδου, ΓΪξ·α θαν · το λα ά£ λούδ,οτα δι0.
μασμοι·...ν (ΙΙερικοπη απο μαν υ-
μιλία τοΰ Θεοςνλάκτον).
»£0<ρης ή ύγρών. Οί ύγιι:ις προτιμωτερο νά τρώ- I τι ή φλοϋδα έκτός των ώφελι· <(ΔΕΤΤΕ ιϊς τούς Τάΐτονς. Εί; μοτότων συοτατικών πού περιέ- τού; Ύάί^ονς είναι ή ζοή. Εύτυχι- Χε|. ΤΙΊν κυτταρίνη, κατοπολεμα σμένοι οί λαο'ι ποΐ· χατανι·οΰν την τήν χρονίαν δυσκοιλιότητα μοοτιξ σημασίαν τόν τάτΐων, τίς ύποχοε τού συγχρόνου άνθρώπου λόγω ώσει: των ζωντοιν πρός αύτούς · . , καί νά άλ'.τλοΰν τού; νεκρόν;...» ... διδαγματα (Περ.κοπή «πά Λπό τού αυτοκινητου και της εν γένει τού 2ωής. ρή την έπίκλησι τού ίδιον, δταν ήτο] Καθαρί&ι τό πεπτικόν κα'ι έν· Γεν_ Διοικητή; Θράκη; καί Λ. Μα τερικόν ούστημα, θεραπεύει τάς κ.εδονίας, καί άγωνιξόταν γιά την δερματικάς νόσους (άκμή, έκ2ε· χαθΐίοωσι ετήσιον Παμποντ,ακοΓ- χαθΐίοωσι ετήσιον Παμποντ,ακοΓ- μνημόσυνον). τος Τας νοοους ηπα. ικτερον, τάς παθήσεις τής σχνρών τή; γή; πρό; την Μήτε-1 Μεγαλοϊδεάτη; θρος ΰλ.ακτο;, τού ιία πρ'>: 1
Β'
II
ΖϋΗ ΕΝ ΤΑΦΩ χοληδόχου κύστεως, ώς ή χολο-
Νοσταλγοί των Χαμένων Πατρί κυστϊτις (χολοκυοτατονία), δυσ-
διυν! "Εχΐτε προσέςει στί; σελί- πεψΐα νευρογεννής φύσεως, έλ-
δε; πού διαιδάσατε, ποϊο; ήταν έ. (
κεΐνο; πού φώναζε α' έσάς τούς "~^^~~~"^~™^~~^~^"^
ξερριϊίομένονς, δταν μέσα στί; <ια νάθλιε; έκεϊνες σννθήκες τής ποοσ φΐ'γιάς, καταπιαστήκ.ατε μέ την *5η μιουργία τή; Νέας σας Ζωής; «Δ^ΰτε εί; τούς τάφους... 'Αττό τού; τάφους ή ζωή...» Ήτο 5 γαλοϊδεάτη; θροςν (ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελ.) ραλγίας καί τής νευρασθενείας. Ωσαύτως είναι ύπνωτικόν, έν- δείκνυται είς τούς διαβητικούς. Τα μήλα ώς ελέχθη ανωτέρω είναι πλουαιώτατα είς βιταμϊνες, ουνιστάται είς όλους μικρούς κα'ι μεγάλους. Χωνεύονται είς 2.30' ώρας. Μία λαϊκή πσροιμία λέγει: .ί¬ να μήλο τήν ήμέρα, τόν γιατρό τόν κάνει π£ρα». Ό Χίτλερ κατά τόν άποκλει- σμόν τού, είς τήν καγκελλαρίαν, έτρέφετο, αποκλειστικώς μόνον μέ μήλα, επί τεσσαράκοντα ημέ¬ ρας. Κατά τήν Λαογραφίαν καί άπό παλαιοτάτου χρόνων τό μήλον έ¬ χει συνδεθή μέ τήν εκδήλωσιν προτιμήσεως καί άγάπης. Γνω¬ σταί είναι αί άρχοϊαι παραδόσεις περί τοΰ μήλου τής έριδος. Ή άρπαγή των χρυσών μήλων των Έοπερίδων των θυγατέρων τού Άτλαντος, τα όποία έφύλασαεν ό Έοπέριος δρόκων, ήτο είς έκ των άθλων τού Ηρακλέους. Ό υιός τοϋ Μεγάρεως Ίππο- μένης διά τής βοηθείας των χρυ¬ σών μήλων, τα όποία έλαβε παρά τής Αφροδίτης, ένίκηρεν είς τήν ταχύτητα τήν ώραιοτάτην Ά- ταλάντην, κόρην τοϋ έκ Βοιωτί- άς Σχοινέως καί έλαβε ταύτην ώς ούΖυγον. Πλείστοι δέ άλλοι άρχαίοι μϋθοι μεταζύ των άρχαίων Έλλήνων καί Ρωμαίων μνημονεύουν τήν α¬ ποστολήν μηλων είς τήν αγαπημέ¬ νην γυναικα είς ένδειξιν έρωτος, πολλαί δέ παραοτάσεις άρχαϊαι ά- πεικονίϋουν τήν αποστολήν μήλων ώς δώρων έρωτος. Όμοίως κατά τήν Βυζαντινήν παράδοσιν ό αύτοκράτωρ Θεόφι- λος χρυσουν μήλον προσέφερε είς τήν Θεοδώραν, τήν όποιαν έ- ΠίλεΕεν ώς σύζυγον. Τό χρυσουν μήλον πού εδόθη είς τόν Σόλωνα ώς επαθλον διά τό γνωμικόν, λεχθέν ύπ' αυτού είς τόν ναόν τοϋ Απόλλωνος .μηδέν ογαν· καί έγράφη είς τόν θεμέλιον λίθον τοϋ Μαντείου των Δελφών. Έκ των έπτά οοφών πρώτος όμίληοεν ό Θαλής Μιλή- σιος μέ τρείς λέΕεις «πάν μέ¬ τρον άριστον». (Συνεχϊζεται) ΣΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ) (Συνέχεια έκ ηροηγουμένου) — Έκείνο πάλι τό «στή διάρ¬ κεια τής Πασχαλινής κρουαΖ'έ- ρας των Κροίοων άνά τήν Μεοό- γειο» τί σας λέγει; Γλώσσα είναι αυτή; Καΐ δυστυχώς δέν ύπάρ- χει κύρωση γιά παρόμοιους θσρϋα ρισμούς. Τό «στή διάρκεια» είναι τα έξίσου κακόΖηλο τής κσθαρεύ- ουσας «κατά τήν διάρκειαν» πού ιόν τελευταϊο καιρό παίρνει καί δίνει τόσο οτόν τύπο όσο καΐ οτο ραδιόφωνο. Έδώ άντικρύΖομε σω- στή κρίση τοΰ γλωσσικοϋ αίσθή- ματος πού προκαλεϊ ή μετάβαση τής χρήοης τής δημοτικής στήν δημοσιογραφία, χρήσης γιά τήν όποία δέν έχει γίνει ή άνάλογη προπαρασκευή άπό έγκυρο όργα- Άκα- δημία Αθηνών, αν δέν έχώριεΖ τούς άκαδημαϊκούς ή διγλωσοία. Τότε πώς θά έπρεπε νά γραφεϊ ή άμφισβητούμενη φράοη; «.. έ- τήν άγάπη τοϋ Χριστοϋ στϊς φτωχες καρδιές νά κηρύΕπΰ ! δωσε οτο πολυτελέστατο θέα- ιρο τοϋ ύπερωκεανείου «Φράνς» ο κιθαρίστας Γ. Μηλιαρέσης κο- τά τόν πασχπλινόν γύρο (ή πε- [ ρίπλουν) των Κροίσων άνά τήν Μεσόγειο». Τό «κατά τόν» είναι χίλιες φορές προτιμότερο άπό ι ό ψεύτικο, τεχνητό, «στή διάρκεια». Ή δημοτική, οέ παρόμοιες περι- πτώσεις, χρησιμοποιεί τόν τύπο «στό διάατημα τοϋ γύρου». Ά¬ κόμα άπλούοτερα θά είταν «Στόν γύρο των Κροίσων άνά τήν Με- οόγειο... ό κιθαρίστας Γ. Μ. έδω- οε δύο άτομικά «ρεσιτάλ». Όπως καΐ νά είναι τό «στή διάρκεια» ό- φείλουν οί συντάκτες τύπου νά Ό "Υψιοτος οέ κάλεοε νωρίς στά Δώματα Τού, κ' ή τρισμακάριστη ψυχή σου άνάλαφρη άνέθαινε γοργά οτά ούράνια, ένώ τα Χερουβε'ιμ τα φτερωτά μέ σάλπιγγες σέ πρόσμεναν κι' αύτά στή.ν Πύλη τοϋ πανώριου Παραδείσου. Έκεϊ άψηλά, σέ δέχτηκε Μάρκος ό Εύαγγελιστής τής Άφρικης Απόστολος άπτό Θεο σταλϋένος. κι' εύτύς σέ όδηγησε νά θρονιαστής κ' έσύ, άνόμεσα στόν ίερό ιών δούλων τού Θεοϋ, Αρχιερέων, τό χορό. Λ Στόν κάτω Κόσμο έδώ, πυύ ή Ζωή ναι τόσο άμαρτωλη ^° οπως^θα είταν π.χ. έσένα προόρίσε τοϋ Πανάγαθου ή 6ουή, τής Κεντρώας Άφρικής τόν άρχιερατικό θρόνο νά τιμήσης, καΐ μέ τό Εύαγγέλιο στήν καρδιά Μέ τή σόφια σου καί τή σύνεσή σου, έσύ γερά κρατώντας τήν ποιμαντορική σου ράβδο τή χουσή, άπό τόν Άποστολικό σου θρόνο μειλίχια τήν ιεοή σου διδασκαλία σκορπούσες ' κ' έσωΖες των Μαύρων τίς ψυχές, μέ τόν διάφανο χιτώνα τοϋ Χριστοϋ, ποϋ τούς φοροϋοεΓ ·* 'ΑντάΕιος γιός Βασίλειου Πρωθιερέα, Άρχιερατικοϋ Έπίτροπου Φιλαδελφ^ίας καϊ Ικονίου. Πατοιαρχΐκοϋ Έπίτροπου στ' "Αδανα καϊ τή Μερσϊνα. Προϊστάμενου των Άσωμάτων ΤαΕιαρχών τοϋ Κοιμητήριου τής Σμύρνης μας κΓ άκόμα ίδρυτή τοϋ Άη Νικόλα πρώτης έκκλησιάς τής Προσφυγιδς τής Νέας Κοκκινιός. Λ Αίώνια ή μνήμη σου θά μένη στϊς καρδιές τοϋ πιστοϋ σου Μαύρου Ποίμνιου, γιατί κ" ή δικιά σου ή καρδιά μέ άγάπη καί συμπόνια ήτανε στολισμένη. Δρ.. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ρη λύση. Θά πρόσεΕε, πιστεύω, ό άνα- γνώστης ότι τό έπίθετο «πασχα- Λινόν» τό έγραψα μέ μικρό άρχι- κό. Είναι άκατανόητη ή κστάχρη- ση κεφαλαίων σέ έπίθετα όπως λ.χ. Ελληνικάς, Κυβερνητικάς, Νομαρχιακός, Χριστιανικός κ.ο.κ. Γιατί κεφαλαΐο; Γιατί αύτάς ό φόρτος πού δέν είναι παρά κο- τάλοιπο νεκροϋ βυΖοντινιομοϋ; — ΔιαθάΖω σέ έπιφυλλίδα γνω- •ατοϋ. αοβαροϋ λογοτέχνη: ·σ-ή Βέση τοϋ παληού κιτρινωποϋ σοβα ύπάρχει τώρα ένα θαυμάοιο γκρί πεταχτό, πιτσιλωτό». Άπορώ πώς ό καλάς αύτάς έργότης τοϋ λό- γου ήμπόρεσε νά γρόψει «γκρί». Είναι κάτι πού δέν τό χωρεϊ τό μυαλό μου, κάτι πού πληγώνει άφάνταστα τό γλωοοικό μου αί- οθημα. Έδώ χρειάΖεται μόνο νά έκφράσεις τήν βαθιά σου έκπλη- Εη καί νά προοπεράσειςΙ Γιοτί τόση άμέλεια: — "Αλλο άτοπο, έΕίσου άν - ελληνικό όπως ή κατάχρηση των άριθμητικών άπολύτων ή ή άγνοια ίθϋ εύφώνου νί, είναι ή τελευ¬ ταία αυτή όταν τό άρθρο τό ά- κολουθοϋν τα ούμφωνα: κ, ψ, π. Σέ μεγάλο πρωϊνό φύλλο διαβά- Ζω τα άκόλουθα (πού δέν είναι λόθη οτοιχειοθεσίας, διότι έπανέρ- χονται ο' όλόκληρο τό δημοσιευ- όμ;νο κείμενο, ανταποκριθή άπό τή Ν. Ύόρκη): «έξηγεϊ μέ τόν άκόλουθο τρόπο τή κατάσταση», «άπορρίπτουν τή πρόταση·. 'Ο άνταποκριτής τής εφημερίδας έ¬ χει χάοει τό γλωσσικό τού αϊσθη- τό ώποφεύγουν. Τό γλωσσικό Γ.ον . μα. Έλαφρυντικό θά έγινόταν ϊ- αϊσθημα, αν συνηθίσουν νά τό οως νά τοϋ καταλογισθεϊ: ή συμβουλεύονται, θά τούς δίνει κά- άπουσία άπό τόν τόπο τού. θε φορά τήν δσο γΐνεται καλύτε- Ι ΣΥΝΕΧΪΖΕΤΑΙ
ν
ΑΒβΝΗΐ'θΜΟΙΠΟΝ*!»
ποιοωιϊοτ,τϊηοτ '
Ϊά66ατον 13 Όκτωΰρίου 1973
ΑΜΒΑΕΤΗΤΟΣ ΕΒΑΟΜΑΔΙΑΙΑ ΠΟΑΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΑΟΛΟΓΙΚΗ — ΟΙΚΟ^ΟΑΜΚΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΗιΡΡΣΦΓΓΙΚβΝ ΕΓ-ΦΕΙΙΟ»Ι»Ν
ΤΙΜΗ^ΓΑ
ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ _ 3ΚΑ0ΤΗΣ - ΑΕΤβϊΝΤΗΣ ΣΥΝΤΑ3ΕΜ
Ο ΙΗΣΟΥΣ_ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΟΙ
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ_ΦΙΛΟΣ ΤΩΝ
ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΙΙΓΟΡΙΑΔΗ
Έπειδή ή σημερινή Νιολαία ι- , «Άν άλλάξη δ ΑΙΘίοπα; τα χοΛ
ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΑΕΣ-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 3229..Τ08 -
σχνρίϊεται καί λέ·γ€ΐ, ότι γράμμιι
ακολουθούμεν τάς παραδόσει; τοΓ'
Ίησοϋ μα; Χριστοΰ, γνρω άπό
την άμφίεσιν καί την σημερινήν
της εξαλλη κάμη, ακριβώς γιάντα
ί.ιέλεξπ τό θέμιι τουτο, καΐ τό
«ποίον «(ττεοώνο) στή σημεοινή Νγ
ολαία μας, γιά νά διοαχθή κα' νά
ι'ιντλήση ωρισμένης γνιόοπς τιιΰ
Κνρίον ημών Ίησοΰ Χοιστοΰ, κιιί
νά παιδαγωγηθή σύμφωνα μέ τάς
ναοθήκα; Τού, ίδίο δέ στούς νέ¬
ον; Δημοδιδασκάλου; .-τού άσκοΪΛ·
τό υψηλόν λίΐτοΰργιιμα τοϋ ίΐαι-
δαγωγοΰ.
Ακριβώς την (Υιρα. πυύ εκα-
με ό Ιησούς μα; Οριαμβεντικά την
είσοδον Τού στά Ίεοοσόλνυι",
(την ημέραν των Βαίων) κι' άντ·
λαλοΰσαν χαρμόστΛ'ε; οί <|ωνίς μα τού δέοματός τού καί ή λεοπίρ δαλη τόν ποικίλο χριοματισμό τη-, τότε καί σεΐς θά μπορέπετε' νά ·<ά λό μετε τό καλό. τό κακό». ΙΙοιό -Λναι τώρα τϋ πρώτιστο κα¬ θήκον τ (Όν μεγάλον Ιτέναντι τώ»· νέοιν; 'Ο ίμπλουτισμός των μέ γνώ σεις; κάτι .είναι καί άπα.ιατίτητο εί ναι κι' αύτό. Μά δέν είναι τό ποώ τιστον Πρώτΐστον είναι τό καλό παοά- δειγμα, καί ν. αποφύγη τού κακοΰ παρσιδίίνματος — τού σκάνδαλον. Καί είναι κι* αύτό τό τελευταΐο άνελέητος ό λόγος τού Χοιστο: «"Οποίος σκανδαλίση έ:να άπό τονς μικρόν; αΰτούς, ποΰ πιοτεΰοΐ'ν σέ Μενά, τού είναι, προτιμότερο νά κρεμάση στό λαιμό τοι μιά μνλό- τού Λαοΰ, που τον σννιοδευεν άπό πετρα ::«ί νά καταποντισθή στό την Ιίηθανία, κ«ί τύ πλήθος ποΰ πέλαγος τής θαλάσσας». (ίγήκε άπύ την Αγίαν ΙΙόλη γιά Κια είναι διάφορα Τά σκάνδαλα νά Τύν υπο δεχθή, μία όμάΰα παι- διών άνάμεσα στά δνό άντίοοοπα πλήθη άκοι*· τό «Ώσαννά.» τιΐ>ν
μεγάλην, καί τό π,ώναξε ίπανειλ-
λημμενα κιιί δννατά μέ τό παιί..·
ν.ό της έν&υνσιασμύ καί τύν δικό
της ρνθμύ, τύσο; ποϋ ένοχλήθηκπιν
οί Αρχιερεί; κιι! Γραμματεϊς, ό¬
ταν ίιδια ή Πομπή έ:(( ΟασΕ στήν .τ
αύτά των μεγάλων. ΙΙότε εχυυν
την μορ'ΐή τής άδια'Γθρία; γιά τή
τύχη των μικρών, σάν τύν άπηό-»ε
κτο καπετάνιο, ποΰ ά(|ήνει τύ κιι·
ρά(Ίι νά (ίουλιάξη.
Κ αί πύτε ή (Ίντίδοιιση, σάν την
ΐνέογειιι των Μαθητών τού Χο
στοΰ, .τού αγιιναχτισμένοι ίμπύ^ι·
ζαν τα .παιδία νά τόν πλησιάσουν
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΕΛΠΙΣ
Κου ΕΤΕΛΠΙΔΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟ Τ
£ον
μιοχή τού Νιιοΰ, ποαοίνισιν ά.τ'ι ! γιά νά μή τύν στινοχοοήσουν!
«γιινάκτηση καί ((ΐόναΗαν στόν Ί Μά ή όργή τ ι > Γ> Μιγάλου ((ίλιιυ
ησοΰ: «Άκοΰς τί λέντ (ΐύτά τή των παιήιών τυϋς ΐ(οονημάχισι:
δά Νί ή ήα "Α τα παιδία ίλθείν ποός
"Αλλοτε δμτος τα σκάνδ χ
«Ναίν> ήταν ή) απαντήση
Τού. «λΚιΓι σεΐς ποτέ δεί1 ήκιθάσα- με!».
τί στή Βίίίλο, ίίτι «Άπύ τό στόαα λα των μεγάλον είναι πράξει; θε·
των νηπίων καί των μώρον ρ'νπ- , τικέ.', παγίδί-ς στά πύδια των ιιι.
μες, Κίριε, τόν νμνο ό"ου*; κρών, ίίταν μπροστά τους περιγ.,ά
"Ετσι μαστίγοισε- την νποκρισ'α φουν τού; <3θλους καί τα παοτ- τών πνευματικόν ύδηγών τού Ι·| στρατήματά τού; μέ κάποιαν ύπ·; (ΐοαήλ, .τού κατά ΰάθος'ήθελαν νά ρη', άνπα καί π«ρα<τΰροι·ν κι' ίν.ύ Εεσπάσουν εναντίον τόνι μεγάλον, νοι·ς στύν ύ'λιθρο. Ώραία τού; ϊιο γιατί αύτοι π(ΐρέσνραν τού; μι- γραιμ'ϊει ό Παοοιμιαβτής: «Εϊ· ν.ρούς. ·< ψραίνυνται γιά τίς κακές τους πρα Άλλ' ό Χριστύς έδι-δε την προτϊ ξεις καί χαίρουν γιά τή διαστη». μησή τού στοϋς μικρού; στά Νιδ· Τ'Ι τονς, παιδί μου, γιά νά σέ (5. τα, γιατί έ'βλεπε στά καθαρά κοΐ πομακρύνονν άπό τόν ϊσ;ο δρό ιο. σπιθοβόλα τους μάτια τόν άδο'.ο Μή παρασυρθή;!^. Είναι ΰμος εδ- καί άνυστίρόβουλο ενθουσιασιιό κολο αύτό; «Τα παραδείγματα τονς. ΟΊ μεγάλοι θά παρασυρθιΰν τ('>ν γονέοιν —είπεν ό Ι'οΜΐ'ΐίος
καί θά οΰρλιάζονν: «τΑρον, αρον ποιητής Ίονίίενάλιος—διαα, ΘγΓ{οι".·
Στανρυισον Αυτόν! !■> Ένώ οί μι· μέ μιά άκατανίκητη αϋθίντία». Καΐ
κροί δέν θά κάμουν πονΐενά την
ίμφάνισή τού; στήν ΐξίλιξιν τού
έ'τσι τα παιδία βαδι'ζουν πάντο οτά
βήματα των γονίων τους. '
μεγάλον δράματός Τού, γιατί ό πό ή ψυχή τους σάν τύ κερί
νο; γιά τήν άδικη έξόντυιση τοΰ τήν κΓΐκή σηραγϊΐία τόν
'Όσοι πιστεύουν είς τήν δύνα¬
μιν τοϋ ανθρωπίνου νού μέ τήν
ύπεροπτικήν καί αποκλειστικόν έμ
πιστοσύνην είς τήν έπάρκειαν
των άνθρωπίνων δυνάμεων καί
είς την ύπεροχήν τής έξωτερι-
κής δυνάμεως των υλικών μέσων
περιορίΖουν κατ' ανάγκην τήν έλ·
πίδα καί τα ίδανικά των ανθρώ-
πων είς τήν σφαίραν τοϋ παρο-
δικού θεωρούντες αυτόν άπλούν
έξάρτημα τής φύσεως καί τής
κοινωνίαν κα'ι δέσμιον τής έγω-
παθούς τού ότομικότητος. Αί
ιδέαι των άρνητών τοϋ ©εοϋ καί
τής Ήθικής των Φώϊερμπαχ, Νί-
τσε, Φρόϋντ, Μάρξ, Σάρτρ κ.ά.
είχον καί έχουν θλιβεράς ηθικάς
κα'ι κοινωνικάς συνεπείας καί ό-
δηγοϋν είς τήν ευρύτερον διάδο-
σιν τοϋ μηδενισμοϋ. Ή κατάργη¬
σις τοϋ δεομοϋ μέ τόν ανωτέ¬
ρας καί θείας τάξεως κόσμον τοϋ
πνεύματος καταλήγει είς τόν υ¬
ποβιβασμόν τοϋ άνθρώπου είς
τήν τάξιν τοϋ κτήνους.
«'Όχι μέ τόν κτηνάνθρωπον,
άλλά μέ τόν Θεάνθρωπον είναι
δυνατόν νά θεμελιωθή κα'ι νά δια¬
τηρηθή άληθινός πολιτισμός» λέ¬
γει ό διάσημος φιλόοοφος καί
παιδαγωγός Φόροτερ.
Είναι παράδοξον ότι ό σκυθρω-
πός μηδενισμός ιών ανωτέρω ιρι-
λοσόφων καί ό άπελπις άθεϊσμός
τοιν διατηρεϊ μίαν κάποιαν αΐοιο-
δοΕίαν, καθώς ό Νίτοε όραματΙ-
Ζεται τόν έρχομόν τοϋ ύπεραν-
θρώπου, ό Φρόϋντ αξιοί τήν παν-
σεξουαλικήν έρμηνεΐαν τοϋ κό-
σμου καί τής Ζωής καί ό Μάρξ.
διακηρύττει τήν έοχατολογικήν
πίστιν είς επίγειον παράδεισον,
ό οποίον κατ' ουδένα τρόπον εί¬
ναι δυνατόν νά δημιουργηθή διά
της βίας, παρά τα άναρίθμητα
θύματα των άνθρωπίνων ύπάρξε-
ών πού ουνεσώρευσε ή αίματηρά
δράσις των όπαδών τού. Ή τε-
χνική πρόοδος άψ' ετέρου, ή ό-
μεγά-:ποία δεοπόΖει είς την εποχήν
μιουργή τούς δρους τής άφοσιώ-
σειος είς τήν πνευματικήν Ζωήν.
Ό χριστιανός τρέφει δυσπιστίαν
καί άπαισιοδοξίαν ώς πρός τήν
ποοείαν τώ; άνθρωπίνων, ιδίως
όταν άπουοιάΖει ή θεία χάρις άπ'
ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΑΠΟ ΕΠΕΤΕΙΟΥΣ
Τ·ϋ κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ
ΆγαΛητέ κ. Σινανίδη,
Έν πρώτοις σάς ςύχαριστώ ,το-
λύ διά την καλωσννττν σας, νά μοΰ
στέλλετε στόν Βόλο τόν άγαπη.'ΐέ
νο «ΙΙ.Κ.»_ "Ηδη ενρίτκομαι στί;ν
κηί άσχολοϋμιιι μέ τ>)ν συγ
αυτών, παρά ταυτα είναι αύτονόη 70<ι<'ή καί έχιδοσ! τής «Ίστιχ.ι!·ις τον τό καθήκον τού νά άγωνίΖε- ται καί εναντίον τής ύλικής πτω- χείας καί αθλιότητος, όπως άγω- νίΖεται εναντίον των κινδύνων πού διατρέχει ή πίστις καί έν πάση περιπτώσει μόνον μέ τα πνευυατικά μέσα τής διαφωτίσε- ως. τής πειθούς καί τής ήθικής έπιθολής διά τοϋ παραδεΐγματος Πάντως όλαι αί έγκόομιαι επι- καί αυτών των άρνουμρ- γ η η ξη | Μεγάλου τιον τμλου ήτπν βαθΰς. | λων. ΕϊόατΓ ποτέ ί'ν« 'Λνθόκηπο,' μας Καθε αλλης προόδου. παρα- όπως άγνός είναι ύ σημερινάς των <"που μπαίνοι-ν τα γοι-ρούνια χαΐ ένε| Ποοοδθς πόνον όταν έν ένθουσιασμός. Καί ήταν πράγματι κιιί ιΐν.ιι ό ΧΡΙΣΤΟΙ' ό λος φίλο; των παιδιών καί τι:>ν
νέων. Τό έδειξϊ πολλές
τόν ποδο.τατοϋν καί τόν άτρανίϊοΐ'ν;
Αυτή είναι ή μοίοα των Νέτον ποϊι
έρχονται οί μεγάλοι καί ποδοπα-
τηΰν τόν ομορηο Άνθόκιιπο τής
ς των! Κια τραγονύα ιιέ
στήν ίπίγεια πορεία Τού, όταν ε· πόνο τό 'Λσμα των 'Λσμάτον:
λΕγΕ; Ι «"Ω, ποίος θά πιάση τίς άλεπτοΰ
<:'Άφετε τα παιδία ίλθείν πρό; δ*; καί τα άλεποκδάκια τους, ποί· με!> δταν έθεράπ€υι· τόν γυιό τού χ«λοΓ<ν τ' άμπέλκι τ" άνθισμένιι;·» Χονζά, τόν δοΰλο τού Έκατοντάρ Ποίος αλλος, παοά ό ΛΜ1ΙΕΛΟΤ χου καί την κόρη τής Χαναναίας, Ρ"ΟΣ; κι' ίίταν βδιδε τύ φώς στόν νε-ι-, Καί ποιύς «ίναι γιά τ' Άνθυαί ρά τικρλύ τού Σιλωάμ καί τή ξωή ' να έλληνικά νιατα ό Άμπελουο· στό μονάκριδο γυιό τής χήρ«ς "Λ" Πη11'" ν'" -""^-' Κ«τ« στή Ναίν_ Καί προβάλλει τό έρώτημα: που πρί.τιι καί γό;; Πολλοί καί κανένας! θλιπτική άλήθεια! Φτ'σικά δέν ·ί- ναφέοομαι στήν ποσότητα καί τήν Γιατί άραγε αυτή ή στοργή τοό' ποιότητα των ΚλασσικΛν καί των Ίησοΰ στά Νιάτα ή Ιεχωριστή; Ι γνώσεον, πού δίδονν ή όςρείλί>νν
Τήν απαντήση τήν έδωσε ό Γδιος νά δίδουν στή Νεότητα τα Σ/ο
μέ μιά διακηρύξη πανηγυρικν'ι: λεία καί τα Άνώτατα Πνευματικ,ί
«Των γάρ τοιούτιον εστίν ή Β α
βιλεία των Οΰρανών»,
Τί μεγάλος Λόγος! Τί ώραΐος νά δίδεται στούς νέονς μα
ΰμνος γιά τα νιιΐτα! Πρέπ*ι. νά ρΙ πού σκοπύν έχει νά έξΐυγενίση καί
ναι παιδί κανείς, νέος. | Τ» -ώμ«· κ«1 τίΐν ψυχή τους. ΙΙο>
Καί άν δέν είν«ι, νά γίνη, γιά λοί ο παράγοντες αυτής τή; Α
νά πολιτογραφηθή πολίτης τής Βχ Υ<»Υής: οί Γονεΐς, ή Κοινωνια, ή σιλείας Τού. "Οταν κάποτε τόν ε. Ι Πολίται και η Έκκλησια. Ολοι ρώτησαν οί μαθηταί Τού: «Ποιό; ™»·? θέλοι-ν νά τήν έπιδιώκουν. Λοαγε εΓν(1ι ό Μεγαλΰτερος στή Μά κανένας δέν τό πετιιχαίννι. Βασιλεία των Ουρανόν;;, ΐχάλΐσϊ Ι ιηχι; Λα ισχυη /ι ιδιο η λαικη κοντά τού ενα παιδάκι, τό & τηαε , Λαροιμία «όπου λαλοΰν πολλοι γ- μπροστά τους καί είπε: «"Αν δέν «ινοί, άργει να ξημεοωση»^ Και γνρίσετε πίσω στήν ηλικία σος } αήπω; αραγΐ θα πρεπει να αναξη καί δέν γενήτε σάν αύτό τύ παιΌί,' τήσωμεν τόν ενα — Αυτόν, ιου δέν μπορ*Ιτε νά μπήτε στή Βασι- «ά ταν ί.ανο; να συγκεντρωνη τα λπα τόν Ουρανόν., προσόν·™ όλω ν των παηαπάνιο πά Τα λουλοΰδια τής άνοιΕη; ϋΓ..><<γυντ..'ν, να εΓναι 1 ονεα; και γίνουν τύν ά'νθροπο. Καί τα λοί λούδια τοΰ μαγεΐουν τόν μέρες τής τή; διάσημος— ρες, μά πώς Γιατί ερχονται οί έπηυεαΛιί·. των μεγάλον καί δίδονν λανθασμέ νη πορεί(ΐ στίς όρμέ; των νέων, ί'Κ'1 «?γ, ς Κοινο.νια χ<α ΙΙ,ολιτεια χαι μένει πρόοδος μόνον όταν, έν στενώ συνδέσμω μετά τού πνευ- ματικοΰ πολιτισμοϋ, έΕυπηρετεϊ ήθικούς σκοπούς: την άπαλλαγήν τής πασχούσης ανθρωπότητος ά¬ πό τάν άμάθειαν, την πτωχείαν καί την ασθένειαν καί όταν δη- νων τήν μεταφυσικήν καί ηθικήν τάξιν φιλοσόφων, τής έπιοτημο- νικής ερεύνης καί γνώσεως. των κατακτήσεων τής τεχνοκρατίας καί των πολιτικών άνταγωνισμών άποτελοϋν ώχράς άπομιμήοεις των αϊωνίων πόθων καί έλπίδων τής χριστιονικής πίστεως. Εν άντιθέσ;ι πρός τάς άθέ- ους κοομοθεωρίας πού ποοαδεχον- ται, ότι είς τόν άνθρωπον ύπάρ- χει μόνον ώς καθαρόν στοιχείον τό Ζωώδες, τό Ευαγγέλιον άπο- βλέπον είς τόν άνθρωπον. ώς διπλούν τήν φύοιν, ώς μετέχον- τα ααρκός καί πνεύυατος, δίδει β»βαίως τό πρωτεϊον είς τήν πνευ ματικήν τού υπόστασιν καί έπο- μένως εξαίρει καί τήν πνευματι- κότητα τής έλπίδοο. Δέν παραβλέπει όμως καί τάς ανάγκας τής ύλικής φύσεως τού άνθρώπου μάλιστα δέ τήν θερα¬ πείαν των υλικών άναγκών των ,πτωχών καί άδυνάτων πλασμάτων τήν θέτει ώς κριτήριον τής έφαρ μογής της άγάπης: «Έ,φ' όσον έποιήοατε ένί τούτων των άδελ-1 ■ φών μου των ελαχίστων, έμοί έποιήσατε» κσί έτσι ό Χριστός ταυτι'Ζει τόν εαυτόν τού μέ τόν πάσχοντα άνθρωπον. Άποτρέπει βεβαίως τήν άγωνιώδη μέριμναν διά τήν ύλικήν διαβίωσιν, έπειδή τούτο αποτελεί έμπόδιον διά τήν πνευματικήν Ζωήν, δέν καταργεϊ όμως οϋτε τόν φυσικόν νόμον τής έργαοίας, οϋτε καταδικάΖει τήν ύλικήν άνόρθωσιν τής κοινω- νίας. ( ΣΐΛ'εχίζεται) τοθ μοναστηοιοι" τής γενετειοα; μοί· κιιί τού ίθνικοϋ 6ίοι· τής Χαλ οίας». ΙΙ{ΐύκπτ«ι .-ιγμΪ τής ΙΙανα γίας Γουμερά, ποϋ «νιστορήθη Ιίτροσφάτο); στό Μπέλε; καί π οί Λροορίςετιιι διά ΙΙνιυματικό Κέ" ·»ρο. Τό πολΰτιμο Ιστορ'.χύ ύλΐί.< μού έμεινι κνρίω; άπό τόν άεμ^νη ήτο Κάνι, που τό 1902—03 ήταν 6ιδάο"καλό; μου στό χιυοιό μου καί άνΜςέρΓΤαι στύν οόλο ποΐ' διεδ.'α μάτισ* τύ μοναστήυι σί' ΰλη τίτν Ανατολή ώς δισυπόστατο «Κ(,ι>·; Ί
Σχολειό» (Μοναστήρι κιχί Μετ,ι'.-
λεϊο).
Διά τύν λόγη αύτό χαί διότι ί.τι.·
βτ'μί, τό πόνημα ιιύτύ νά τίν»·,
κατά τύ δυνατόν, άρτιώτερον, ΐη·
την γενέτειρά τού, τόν θρνλιν.όν
Πόντο, εφυγε στό 'Τπβρπέραν ά-
ν^ητώντα; λίγη γαλήνη στήν πο·
νεμένη καί τοικυμισμένη ι|ΐ7.ι'ΐ τοι·,
την όποία καί βηήχρ, ίίταν πρό
τριών σχε-δύν ίτών έλήηθη ή ά-
ό γιά την άνιστύςιησι τοϋ £ν
ΘΕΜΑΤΑ ΥΓΙΕΙΝΗΣ
ΤΩ ΜΗΛΟΝ
Β'
και
ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΚΗΜ01ΥΝΗΣ
Πρόσκλησις Γενικής Συνελεύσεως
Καλοΰνται τα μέλη τής Όρ-
ανώαεως «Έθνική Μνημοσύνη»
όπως προσέλθουν είς Γενικήν Συ¬
νέλευσιν, γενησομένην την 23ην
Όκτωθρίου 1973 ημέραν Τρίτην
καί ώραν 8 μ.μ. είς τα Γραφεία
τής 'Οργανώσεως όδός Νίκης 25
ήτοι είς τάς αιθούσας τής Εφη¬
μερίδος ό ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟ-
ΣΜΟΣ.
Έν περιπτώσει μή άπαρτίας, ή
Γενική Συνέλευσις θά επαναλη¬
φθή μετά όκτώ (8) ημέρας ήτοι
την 30ήν Όκτωβρίου 1973 ημέ¬
ραν Τρίτην καί ώραν 8 μμ. είς
τόν αυτόν ώς άνωθι τόπον, ό-
πότε αύτη θά θεωρηθή έν άΊαρ·
τία. όσαδήποτε μέλη καί άν πά-
ραστώοιν.
Θέματα Ημερησίας ΔιατάΕεωΓ
1) Λογοδοσία Διοικητικοϋ Συμ
θουλίου
2) "Εγκρισις πεπραγμένων
3) Έκλογή νέου Διοικητικοϋ
Συμβουλίου.
Αθήναι τή 9η Όκτωβρίου 1973
Ό Άντιπρόεδρος
Χρήοτος Σ. Σολομωνίδης
'Ο Γενικάς Γραμματεύς
Άρίστοτέλης Κ. Κων)νίδης
ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΜΑΥΑ
ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙΣ
Ό γιατρύς ποϋ μέ τιμα. μέ
τα ::οντών καί άνιιπολήπτων αν-
άνοίξουν τύ σΐόιια τού σα;
Εοε; Είδ.κες Άχη-
καί τότε πεθαίνο,-ν τα άγνά νιά- δημιε; Παιδαγογων, οπου να κ.«-
Γι' αΰτό ή μεγάλη αποστόλη | τατοπίζιυντιχι οί «ύριανοί παιδαγ,ο
γοί ε'ιδικά καί λεπτομερειακά πα-
ν/ιι σέ ό'λα τα προδλήματα, πού
παρουσίάζουν οί δύο παράγο.τε;
τοΰ Άνθρώπου — Σώμα καί ψυχή
νά άσκοΰνται πρώτα οί ίδιοι γιά
νά μ«τουσιώσουν στήν προσωπική
τού; ζοή τα Διδάγματ<ι κι' έπει^ νά τα μεταδίδονν στά παιδία, ύ'χι (.άν γνώσει; Ήθικέ; καί θρησκ ν τικές, Λλλά σάν πράξει; ζοιής. Ό νειρενομαι ενα ή πολλούς Χοιστια νού; — ιοκράτϊβς, ποϋ νά π<ιίρν«υν τα άγνά 'Ιίλληνύπουλα σέ όρισμέ νες όρ+ς νά κονίίεντιάιζουν μαξ! τού; πάνω σ' δλες τί; άνήβυχ^ς σκέψεις τους, πάνω στύ φοθίρύ θέμα τοΰ ΣΕΞ άκόμα, καί νά τα έξοπλίσουν μέ τίς απαραιτήτως ό δηγίες καί τό ζτοντανό παράδ-ι- γμα, γιά νά «Μορφιοθή» μέσα τού: ό Ίδανικώτερος άνθρωπος, πού πή θαρχίί δλες τίς όρμές καί τα πά¬ θη των μικρών —πειθαρχεϊ <αϊ δέν τα νεκρώνει σάν Άσκητής — καί δημιονργεΐ έτσι μιά δμορ ?η 2υνέχεια είς τήν Οην σελίδα τών ίιπευθΰνοίν γιά την μορφώση των Νίων «ίναι νά βροΰν καί νά δώσοι>ν την όρθή «Γραμμή πλ^ΐ'-
σεοις». Κάπου ό Όοάτιο; λέγει:
<ώ καοαλλάρης μαθαίνει στό μικοό καί άσυνήθιστο ά'λογο νά βαδίση χανονικά». "Ετσι καί Σΰ παιδάκι μοί», πρέ .τει άπό τώρα νά θέση; κανόν-ς στήν άγνή καρδιά 2 όν, καί νά 6«δίξης πάντίΐ στό καλ.ύτεοο. ' Κ- να καινοΰογιο βά'ά) διατήοεί πολϋ καιρύ τύ "Αροιμα Άπείραχτο». Μή.-τΐιι; ·δέν τό *ίπε- καί ό ΧΡΙ 2ΤΟΣ μ«;, μέ άλλη ε'ικύνα; «Τύ καινοιίργιο κρασί δέν τό δάζουν σέ παλιά άσκιά, άλλά σέ νέα, γιά νά διατηροϋνται άπείι>ο·-
χτα καί τα δυό^.
"Ετσι καί τα παιδία έχουν τύ
χάρισμα νά δεχτοϋν τα πρώτα
στοιχεία των καλών άρχών πο'ν
νά ςίσδύσοι»ν καί ριξώσουν στήν
άπαλή ψυχη τού; τα σπέρματα
τοΰ κακοϋ, γιατί τύτε θά συμβή
, ποϋ είπ« ό ΙΙοοφήτης:
νά (ΐΐ'ΐνάζετε: «Χταμάτα ηίλε,
μιΐς τάπϊς τόσες α,ορέ;». Ό γυ-
"Αρχΐιΐα νά άνακροΰοι πςιύμναν καί
νά τού (Ιιησκω έπιχειρήματα.. Αί»
τύ τύν εΰχαρίστησε κάπΐ'); καί οέ
τρύ; είν<ιι άπό τού; λίγουΐ εύνο- μιά στιγμή ένθονσιασμοΰ ιρωνάζ?ι ου'ΐένους των Θεών, πού 6χοι·ν . τύ πιιιδί τού. πλούσια δισκοθήκη καί κοντά σ' α» — Νά δής, γιατρέ, πύσο δίκαιο είναι προικισμένο; με λεπτό χι ένο). Κντταξε τα μάτια μόν καλά. οΰμορ καί μέ ςριλοσοςρική διάθ»"1.. | Βλέπει; τίποτε; "Ετσι προχθέ; πού τόν εΙδ« μοϋ! Ναί, εδλεπα διαιρορά στό χοώ ε'πι·. τό παρηκάτω περιστατιχύ: Ι μ<ι τής Γρΐ'δας. έναν καλύ μόν | ·— Τώρα δέ; καί τα μάτια τού ιιίλο σέ μιά ταθέρνα μιάς κοντινής παιδιοί· μου. έπαρχιακής πύλειος. Ό ταβερνά- { Τα ιδία νι' έδώ. ρης ήτιιν πολύγνοστύ ς μέ τύν ([ί ί — ΙΙρίσθηκ^ς τυ>ρα πώ; δέν ΰ-
λο'ιιου καί κάθησε κοντά μαί. Ά πάοχει καμμιά «μ(ΐι6ολί«:
πό συζήτησι σέ σι'ζήτηοι ατάσαΜε) — Καί Οέθαια. Είναι (ΐώς - ?α
σέ κάποιο σημεϊο πού θνμήθηκα ?- νάρι. Μπορεΐ νά τύ άμφισδητήσιι
να παληό λύγιο πού λέη πώ: τα κανένα::
παιδία είναι σίγονρα τί,ς μητΓΐ.κι.-Ι "Ο ανθρωπό; μας ϊΐχε ήσυχά-
άλλά Χ«>ί<ή άμ(Γΐι6ολ.ία ώ; ποΐς.σει ν.αί γιά νά γιοητάση τύν θοί- τύν χατέυθ: ' α*1*0 τ0" ^"» κέρασε κρασί άπό Ό <|,ίλο; μόν μοϋ πάτησε ότ'ύ | ενα Ίδιαίτερο (χιρέλι... το€Ϊς φοοέ; τύ πόδι γιά νά κατο-] "Οταν ανγαμε, εμαθα πώ; «Γ λαβω πώ; βρισκόμουνα σέ γλνστϊ όρισμένες δισάρεστες περιπέτει ρό ίΐδαφος άλλά δέν κατάλαβα νο πρό έτών μέ την γυν-αίκα τού. μίζοντας πώ; είναι άπροσε£ία τοι«. | Πόσο πρέπει νό. προσέχη κανίί; Από την δλλη πλενρά ό ταδερ-ι.Ί τα λόγια τον!».^ ρης άρχισε νά διαα,ιονεϊ καί νά 6οί Συικμονώ καί ί·πογρά<Γω. σκη πώ; πολλά άπύ τα σοφά ρητ(ΐ τού λαοΰ μα; ήτανε κατιισκενάσμα ΦΩΤ. ΟΤΛΚΕΡ Γώ την ήθ,κή ση-δηομή παντύς π^'^ γνοιρίζει πιοισσύτεςιι». Τύ ίπολι·γμά^ηστι σέ 10 άντίτυ ,τ«) διοοθώνω τα σιτάλματα πά παροοάματιι μέ κ.ύκκινη μελά.'η. "Ενα άντίτνπο θά στείλιο σέ σας. "Ίσως ΐΰρεθή κανείς νοσταλγός τού μεγιιλ.'ίου ίκείνου τού 'ΕλλπΜ σμοΰ τή; "Αν«τυλή; καί βοηθήση στήν άοτιιοτ,'ηα έμηάνισι τή; ίστ) ι,ιίας αυτής. Σημειώσατΐ' ΰτι ΰλη αυτή ή ερ¬ γασιαι προσμ έσεται όιορεάν. Ή διά θέσις τού Γιιβλίοΐ', μόλι; έκδοθΓ;, θά γίνιται υπό τή; Αδελφότητος τα δέ κέρδη θά ίίναι προιορισμένη διά τύν σχηματισμύν άποθεματικιΰ χριΐαλαίου πρό; ϊδς·νσιν τή; Βιθλι οθήκης τοί· Κέντρον. Διά τούς άνοτέοοι λόγονς εκο1 να σκύπιμο νά σά; στιίλια σχετιχ/ι σννεργασία μου στύν «Π.Κ.» τί,ν οποίαν, άν δέχεσθε, θά μποροϋια νά τήν συνΐχίσω μέ τα πλέον Λξι. όλ.ογα θέματιι, άγνωστα, νομίϊυι σέ πολλούς. Μέ έξαιρετική έκτίμησι ΙΩΑΝΝΗΣ Λ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗ2 ΕΦΕΤΟ τύ ΔϊκαΛίνταΰγοΐ'ιΐτιι σΐ'μπληριόθηκαν 60 ακριβώς Ρ.η άπό τότε πού τύ μοναστήρι «II Λ- ΝΛΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ» στή Μεσι- χαλόίιι μετετράπη σέ Κεντοινή — χολή - Λνκειο μέ 4 Γνμνασιακές τάξεις. Ή θαυμασία αυτή εμπνυ σις, δπιυ; έγράψαμι κα'ι δλλοττ. όιιείλ.!.ται στύν Κυού Χατζηιερε .ίο Μητροπολίτη Νικοπύλεως, άπύ τήν "Λδυσσα. Τήν ϋλοποίησί τη; δμ.ο; ή Θεία ΙΙρόνοια έπεφνλαΕε μετά πάροδο πολλών όΐκάιδων έτών στύν ίατρύ ^εοφύλακτο, ό οποίος άπύ τόν Όκτώ6ριο τοΰ 1910 έν- λ,'ιφθη τοΰ ϊητήματος, μέ τύν Παν τιακύ ΐδίωμα θάλ.εγιι <·έσυνεσέί··.ν τήν δοΐ'λείαν», άπύ κοινυϋ μετά τοΰ (μλομοΰσον Μητροπολίτου Χαλδί- ας, Κερασοΰντος καί Χεριάνων ά- οιδίμου Λανρεντίου. ΕΦΕΤΟ πάλι στίς παραμονάς τού Δεκαπ*ντανγούστον, συμπ1η- ρώθηκαν άκριβ'ός 12 ?τη, άφότον ό μεγάλος έκείνος καινοτόμος! Θε οφύλακτος, άηδιασμένος, πικραιιί νο; καί χολομένο; άπό τήν αΐσχοή συμπεριφορά των «έλέο θεοΰ» Ί σχνρών τή; γής πρό; την Ι ρα - ίΐατοίδα γενίκά καί ιδία Τό μήλο περιέχει τό εξής ου- .....,.-.., ,.....,.....__._.,,„, .„„ ... ατατικά: Φυτικόν ύδωρ 85%, ά- ποοκειμεΛ'ΐι) μονιιστηριοΰ πάνω στό Ζωτοϋχες οϋσίες 0,50%, λιπαρές 6οννό Μπέλε; τοΰ Σιδηροκάστριν,'^οΐες 020%, σάκχαρο 5% πι>" "ΐ.ιντόμιος θά όλοκληοωθή —Ι > · ■.·■ « «»«,
, , , , ' .' Ιμηλικον οξυ 0,92%.
-:τ<ιι γι αυτο το τεχνικο ε"-, ' . Λ«ύ έπετελέσθη ός τώοα—ν ά Επίοη(: πεΡ'έΧει δ'άφορες α- *ά λάβη όριστικά σιγκεκριμένη ρωματικές ρύοίες: δεψίνη, μηλι- μορφή. Σνξητ€Ϊται ήδη άν «οί- κά, τρυγικο καί κιτρικά δλατα, ά πςι, λιΊ γΛ·η έπάνδρωσί τον, ή νά μυλον, έθυλική άλκοόλη, κυττα- έπ,δκοχθή ή καθ,έθΐοσί τού ό; |ρίνη Καί 6φθονες 6ιτομίνες |δίο Ε. Π. ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΓ Διδάκτορος τοΰ Πανεπιστημίου των Παρισίων. κος στομάχου, τού δωδεκαδοκτύ- λου, γαστρίτιδος (όΕύτητος), νευ- ΙΙνενματικοΰ — Μο?<τιοτικοΰ Ι- δηΰματος. Ι . Π οποια με τα την Ή πρώτη άποψις, νομίξω, ότι | Ανωτέρω ,ιιλατα θά άποτελοΰσε άσυγχιόρητο Λνα- δίψα. χρονισμό, έι<όσον πρό 60 ίτών ε-1 Τα μηλα δέν περιέχουν πολ- παψε νά δέχεται μοναχού; καί μι· λες θερμίδες όπως τα άλλα φρού· τετραπη σέ ΜΓοσοιτικύ "Ιδονικι. ' . . . . _.„ .„ ν . -,, , . , τα 1 χιλιόγραμμον περιέχει 300 Η δεΐ'τερη μάλλον ίίναι ϊΐΓ/ικτή., Λ "^ Κ Λ Γιατί, κατ' αρχήν, θά μπορή νά ^ονον θεΡΜ'δεε· ί;λθη συνε.τίκηνρο τής Κΰξείνον Ι Είναι μοναδικά διά την έξάει· Λέσχη; καί σνγκεκριμένα στό πά- ψιν τοϋ ηάχους, ώφελοΰν πολύ υάρτημά τη; «ΟΙΚΟΣ ΑΚΡΙΤΛ είε τήν χρονίαν έντεροκολίτιδα καί χρονίαν κολίτιδα ή μηλοθερα πειά δύναται νά εφαρμοσθή λίαν καί κατά τόν άπλοϋν κτική νποχρέωσι νά δημοσίευσιν- έντερικόν κατάρρον, πρό παντός αε στύ νπ' αριθ. ι) ΐ| νλλο τοΰ «Π. επί έντονωτέρων διαρροϊκών κα· τοοτάοεων. Ι ΜΗΛΟΘΕΡΑΠΕΙΑ. Οί Χάϊσλερ ΦΟΙΤΗΤΟΤ» (Ο.Λ.Φ.). Τηρώντα την ήποστολιχή ηήπι: κ.<α τιμη παντί το» ....... ιιενο τύ άγ(ΐθύν·> ίκρίναμε έπιτα- επιτυχώς
Κ.ι έ'να κ+ίμενο ά.τύ την «Ίστ·)·
»ί<ι τής Ι.Μ. Ιΐανιιγία; Γονμεοιΐ λαχ τοΰ έθνικοΰ 6ίου των νιυν τή; Επαρχίας Χαλδία;». Δέν ά ' και Μορο δ.α.τητ.κή αμ((·6άλλομε, ότι θά ίκανοποΊήσ,.ι- > θεραπεία δι1 ώμών μήλων, καθ
με τι'ρ· έπιθνμία τού κοινοΰ, συνε ήν οί άοθενεϊς ένήλικοι παιδία ή
χίζυντας καί σήμιρα διά των κα'βρέφη λομθάνουοιν επί 2 ημέρας
κείμενον: μόνον μήλα έν πολτώδη κατα-
ποιότητος
1ΊΖΩΛ1Ο [ μήλα, άτινα όποφλοιουνται καί
«Θά είναι μεγάλη ή εύθύνη
V
άπαλλάσοονται έκ των πυρήνων
Λ' ΤΟ ΙΙ
ΣΤΟ ΚΛΗΙΙ-
ιυ ιιι ι;ιι^ ι ιι ι.λ"ΐι- ,
ΚΟΝ ΜΑΙ' ΜΕΤΛ ΤΟΝ ΞΚΡ,ΟΤ00εΐ1
μών, δσοι έπΐ-ζήσαμΓ τοσέ; ?ύΓι'- (κόκκων) διά λειοτριβήσεως.
Ή ποσότης τού πολτ
λόγως τής ήλικίας εις 100 —
χεί; ήμέρε; καί έ'πειτα τοοϊ; δ»·«τ-1 Η ποσότης τοϋ πολτού άνα-
τνχεϊς, άπέναντι των προγόνον
μα;, τη; Ιστοριας και τιον ετ"ρ ... , . ο. «ν
. ... , . , 300 γμ. κατά γευμα καθ δλην
χομενοιν γινειον εάν αφήσωμε νά κ
κώνττθοΰν ϋ.τό τή; ΛΗΘΗΣ τα Τιίν ημέραν είς 500 - 1.500 γρ.
ζωντανά μνημιϊα, ΙΙΑΡΛΛΟ- κατανεμομένη εις 5 δόσεις, άνευ
ΣΕΙΣ κυϊ ΘΡΤΛΟΤΣ, μ((ρτ5- άλλης
π αι α^^νδΐ] ένΰό^οΐ' ί-υνιχοι» (ί'οΐ' |
καί Κο,νων,κής προύδου, ΓΪξ·α θαν · το λα ά£ λούδ,οτα δι0.
μασμοι·...ν (ΙΙερικοπη απο μαν υ-
μιλία τοΰ Θεοςνλάκτον).
»£0<ρης ή ύγρών. Οί ύγιι:ις προτιμωτερο νά τρώ- I τι ή φλοϋδα έκτός των ώφελι· <(ΔΕΤΤΕ ιϊς τούς Τάΐτονς. Εί; μοτότων συοτατικών πού περιέ- τού; Ύάί^ονς είναι ή ζοή. Εύτυχι- Χε|. ΤΙΊν κυτταρίνη, κατοπολεμα σμένοι οί λαο'ι ποΐ· χατανι·οΰν την τήν χρονίαν δυσκοιλιότητα μοοτιξ σημασίαν τόν τάτΐων, τίς ύποχοε τού συγχρόνου άνθρώπου λόγω ώσει: των ζωντοιν πρός αύτούς · . , καί νά άλ'.τλοΰν τού; νεκρόν;...» ... διδαγματα (Περ.κοπή «πά Λπό τού αυτοκινητου και της εν γένει τού 2ωής. ρή την έπίκλησι τού ίδιον, δταν ήτο] Καθαρί&ι τό πεπτικόν κα'ι έν· Γεν_ Διοικητή; Θράκη; καί Λ. Μα τερικόν ούστημα, θεραπεύει τάς κ.εδονίας, καί άγωνιξόταν γιά την δερματικάς νόσους (άκμή, έκ2ε· χαθΐίοωσι ετήσιον Παμποντ,ακοΓ- χαθΐίοωσι ετήσιον Παμποντ,ακοΓ- μνημόσυνον). τος Τας νοοους ηπα. ικτερον, τάς παθήσεις τής σχνρών τή; γή; πρό; την Μήτε-1 Μεγαλοϊδεάτη; θρος ΰλ.ακτο;, τού ιία πρ'>: 1
Β'
II
ΖϋΗ ΕΝ ΤΑΦΩ χοληδόχου κύστεως, ώς ή χολο-
Νοσταλγοί των Χαμένων Πατρί κυστϊτις (χολοκυοτατονία), δυσ-
διυν! "Εχΐτε προσέςει στί; σελί- πεψΐα νευρογεννής φύσεως, έλ-
δε; πού διαιδάσατε, ποϊο; ήταν έ. (
κεΐνο; πού φώναζε α' έσάς τούς "~^^~~~"^~™^~~^~^"^
ξερριϊίομένονς, δταν μέσα στί; <ια νάθλιε; έκεϊνες σννθήκες τής ποοσ φΐ'γιάς, καταπιαστήκ.ατε μέ την *5η μιουργία τή; Νέας σας Ζωής; «Δ^ΰτε εί; τούς τάφους... 'Αττό τού; τάφους ή ζωή...» Ήτο 5 γαλοϊδεάτη; θροςν (ΣΤΝΕΧΕΙΑ είς την 6ην σελ.) ραλγίας καί τής νευρασθενείας. Ωσαύτως είναι ύπνωτικόν, έν- δείκνυται είς τούς διαβητικούς. Τα μήλα ώς ελέχθη ανωτέρω είναι πλουαιώτατα είς βιταμϊνες, ουνιστάται είς όλους μικρούς κα'ι μεγάλους. Χωνεύονται είς 2.30' ώρας. Μία λαϊκή πσροιμία λέγει: .ί¬ να μήλο τήν ήμέρα, τόν γιατρό τόν κάνει π£ρα». Ό Χίτλερ κατά τόν άποκλει- σμόν τού, είς τήν καγκελλαρίαν, έτρέφετο, αποκλειστικώς μόνον μέ μήλα, επί τεσσαράκοντα ημέ¬ ρας. Κατά τήν Λαογραφίαν καί άπό παλαιοτάτου χρόνων τό μήλον έ¬ χει συνδεθή μέ τήν εκδήλωσιν προτιμήσεως καί άγάπης. Γνω¬ σταί είναι αί άρχοϊαι παραδόσεις περί τοΰ μήλου τής έριδος. Ή άρπαγή των χρυσών μήλων των Έοπερίδων των θυγατέρων τού Άτλαντος, τα όποία έφύλασαεν ό Έοπέριος δρόκων, ήτο είς έκ των άθλων τού Ηρακλέους. Ό υιός τοϋ Μεγάρεως Ίππο- μένης διά τής βοηθείας των χρυ¬ σών μήλων, τα όποία έλαβε παρά τής Αφροδίτης, ένίκηρεν είς τήν ταχύτητα τήν ώραιοτάτην Ά- ταλάντην, κόρην τοϋ έκ Βοιωτί- άς Σχοινέως καί έλαβε ταύτην ώς ούΖυγον. Πλείστοι δέ άλλοι άρχαίοι μϋθοι μεταζύ των άρχαίων Έλλήνων καί Ρωμαίων μνημονεύουν τήν α¬ ποστολήν μηλων είς τήν αγαπημέ¬ νην γυναικα είς ένδειξιν έρωτος, πολλαί δέ παραοτάσεις άρχαϊαι ά- πεικονίϋουν τήν αποστολήν μήλων ώς δώρων έρωτος. Όμοίως κατά τήν Βυζαντινήν παράδοσιν ό αύτοκράτωρ Θεόφι- λος χρυσουν μήλον προσέφερε είς τήν Θεοδώραν, τήν όποιαν έ- ΠίλεΕεν ώς σύζυγον. Τό χρυσουν μήλον πού εδόθη είς τόν Σόλωνα ώς επαθλον διά τό γνωμικόν, λεχθέν ύπ' αυτού είς τόν ναόν τοϋ Απόλλωνος .μηδέν ογαν· καί έγράφη είς τόν θεμέλιον λίθον τοϋ Μαντείου των Δελφών. Έκ των έπτά οοφών πρώτος όμίληοεν ό Θαλής Μιλή- σιος μέ τρείς λέΕεις «πάν μέ¬ τρον άριστον». (Συνεχϊζεται) ΣΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΕΝΤΡΩΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ (ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ) (Συνέχεια έκ ηροηγουμένου) — Έκείνο πάλι τό «στή διάρ¬ κεια τής Πασχαλινής κρουαΖ'έ- ρας των Κροίοων άνά τήν Μεοό- γειο» τί σας λέγει; Γλώσσα είναι αυτή; Καΐ δυστυχώς δέν ύπάρ- χει κύρωση γιά παρόμοιους θσρϋα ρισμούς. Τό «στή διάρκεια» είναι τα έξίσου κακόΖηλο τής κσθαρεύ- ουσας «κατά τήν διάρκειαν» πού ιόν τελευταϊο καιρό παίρνει καί δίνει τόσο οτόν τύπο όσο καΐ οτο ραδιόφωνο. Έδώ άντικρύΖομε σω- στή κρίση τοΰ γλωσσικοϋ αίσθή- ματος πού προκαλεϊ ή μετάβαση τής χρήοης τής δημοτικής στήν δημοσιογραφία, χρήσης γιά τήν όποία δέν έχει γίνει ή άνάλογη προπαρασκευή άπό έγκυρο όργα- Άκα- δημία Αθηνών, αν δέν έχώριεΖ τούς άκαδημαϊκούς ή διγλωσοία. Τότε πώς θά έπρεπε νά γραφεϊ ή άμφισβητούμενη φράοη; «.. έ- τήν άγάπη τοϋ Χριστοϋ στϊς φτωχες καρδιές νά κηρύΕπΰ ! δωσε οτο πολυτελέστατο θέα- ιρο τοϋ ύπερωκεανείου «Φράνς» ο κιθαρίστας Γ. Μηλιαρέσης κο- τά τόν πασχπλινόν γύρο (ή πε- [ ρίπλουν) των Κροίσων άνά τήν Μεσόγειο». Τό «κατά τόν» είναι χίλιες φορές προτιμότερο άπό ι ό ψεύτικο, τεχνητό, «στή διάρκεια». Ή δημοτική, οέ παρόμοιες περι- πτώσεις, χρησιμοποιεί τόν τύπο «στό διάατημα τοϋ γύρου». Ά¬ κόμα άπλούοτερα θά είταν «Στόν γύρο των Κροίσων άνά τήν Με- οόγειο... ό κιθαρίστας Γ. Μ. έδω- οε δύο άτομικά «ρεσιτάλ». Όπως καΐ νά είναι τό «στή διάρκεια» ό- φείλουν οί συντάκτες τύπου νά Ό "Υψιοτος οέ κάλεοε νωρίς στά Δώματα Τού, κ' ή τρισμακάριστη ψυχή σου άνάλαφρη άνέθαινε γοργά οτά ούράνια, ένώ τα Χερουβε'ιμ τα φτερωτά μέ σάλπιγγες σέ πρόσμεναν κι' αύτά στή.ν Πύλη τοϋ πανώριου Παραδείσου. Έκεϊ άψηλά, σέ δέχτηκε Μάρκος ό Εύαγγελιστής τής Άφρικης Απόστολος άπτό Θεο σταλϋένος. κι' εύτύς σέ όδηγησε νά θρονιαστής κ' έσύ, άνόμεσα στόν ίερό ιών δούλων τού Θεοϋ, Αρχιερέων, τό χορό. Λ Στόν κάτω Κόσμο έδώ, πυύ ή Ζωή ναι τόσο άμαρτωλη ^° οπως^θα είταν π.χ. έσένα προόρίσε τοϋ Πανάγαθου ή 6ουή, τής Κεντρώας Άφρικής τόν άρχιερατικό θρόνο νά τιμήσης, καΐ μέ τό Εύαγγέλιο στήν καρδιά Μέ τή σόφια σου καί τή σύνεσή σου, έσύ γερά κρατώντας τήν ποιμαντορική σου ράβδο τή χουσή, άπό τόν Άποστολικό σου θρόνο μειλίχια τήν ιεοή σου διδασκαλία σκορπούσες ' κ' έσωΖες των Μαύρων τίς ψυχές, μέ τόν διάφανο χιτώνα τοϋ Χριστοϋ, ποϋ τούς φοροϋοεΓ ·* 'ΑντάΕιος γιός Βασίλειου Πρωθιερέα, Άρχιερατικοϋ Έπίτροπου Φιλαδελφ^ίας καϊ Ικονίου. Πατοιαρχΐκοϋ Έπίτροπου στ' "Αδανα καϊ τή Μερσϊνα. Προϊστάμενου των Άσωμάτων ΤαΕιαρχών τοϋ Κοιμητήριου τής Σμύρνης μας κΓ άκόμα ίδρυτή τοϋ Άη Νικόλα πρώτης έκκλησιάς τής Προσφυγιδς τής Νέας Κοκκινιός. Λ Αίώνια ή μνήμη σου θά μένη στϊς καρδιές τοϋ πιστοϋ σου Μαύρου Ποίμνιου, γιατί κ" ή δικιά σου ή καρδιά μέ άγάπη καί συμπόνια ήτανε στολισμένη. Δρ.. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ρη λύση. Θά πρόσεΕε, πιστεύω, ό άνα- γνώστης ότι τό έπίθετο «πασχα- Λινόν» τό έγραψα μέ μικρό άρχι- κό. Είναι άκατανόητη ή κστάχρη- ση κεφαλαίων σέ έπίθετα όπως λ.χ. Ελληνικάς, Κυβερνητικάς, Νομαρχιακός, Χριστιανικός κ.ο.κ. Γιατί κεφαλαΐο; Γιατί αύτάς ό φόρτος πού δέν είναι παρά κο- τάλοιπο νεκροϋ βυΖοντινιομοϋ; — ΔιαθάΖω σέ έπιφυλλίδα γνω- •ατοϋ. αοβαροϋ λογοτέχνη: ·σ-ή Βέση τοϋ παληού κιτρινωποϋ σοβα ύπάρχει τώρα ένα θαυμάοιο γκρί πεταχτό, πιτσιλωτό». Άπορώ πώς ό καλάς αύτάς έργότης τοϋ λό- γου ήμπόρεσε νά γρόψει «γκρί». Είναι κάτι πού δέν τό χωρεϊ τό μυαλό μου, κάτι πού πληγώνει άφάνταστα τό γλωοοικό μου αί- οθημα. Έδώ χρειάΖεται μόνο νά έκφράσεις τήν βαθιά σου έκπλη- Εη καί νά προοπεράσειςΙ Γιοτί τόση άμέλεια: — "Αλλο άτοπο, έΕίσου άν - ελληνικό όπως ή κατάχρηση των άριθμητικών άπολύτων ή ή άγνοια ίθϋ εύφώνου νί, είναι ή τελευ¬ ταία αυτή όταν τό άρθρο τό ά- κολουθοϋν τα ούμφωνα: κ, ψ, π. Σέ μεγάλο πρωϊνό φύλλο διαβά- Ζω τα άκόλουθα (πού δέν είναι λόθη οτοιχειοθεσίας, διότι έπανέρ- χονται ο' όλόκληρο τό δημοσιευ- όμ;νο κείμενο, ανταποκριθή άπό τή Ν. Ύόρκη): «έξηγεϊ μέ τόν άκόλουθο τρόπο τή κατάσταση», «άπορρίπτουν τή πρόταση·. 'Ο άνταποκριτής τής εφημερίδας έ¬ χει χάοει τό γλωσσικό τού αϊσθη- τό ώποφεύγουν. Τό γλωσσικό Γ.ον . μα. Έλαφρυντικό θά έγινόταν ϊ- αϊσθημα, αν συνηθίσουν νά τό οως νά τοϋ καταλογισθεϊ: ή συμβουλεύονται, θά τούς δίνει κά- άπουσία άπό τόν τόπο τού. θε φορά τήν δσο γΐνεται καλύτε- Ι ΣΥΝΕΧΪΖΕΤΑΙ
ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΠΙΚΡΑ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑΣ
Ή ότηοθοχώρησι τής Μικράς 'Ασίας
ΦΤΛΑ3ΟΤ ΑΠ' ΤΟΝ ΦΙΛΟ Σ ΟΤ, ΠΙΟ ΠΟΛΤ ΑΠ' ΤΟΝ ΕΧ
ΘΡΟ ΣΟΤ
ΟΙ Άγγλο - Γάλλθ! κ' Ιταλοί
σύμμαχοΐ μα; χριοτιανοί
(ρίλοι μας καί κρντροί έχθροί,
Αφοΰ αναψαν τα δαδί)
Εαττνου άλλαξαν πολιτική,
ρ'νινον Τουρκόφΐλοι
δι,-τλωιιατία νπονλη,
άνέλπιστη ,-τοοδοσία,
πανοΰργα,, καταχθονία,
σατανική. όλεθοία,
σκόοπισβ πήθη, συμφορά,
Θοάκη, Πόντο, Σμύρνη Μουδανιά
«· » ·
Γιά συμτρέροντα τοανά,
μαύοισε γη; καί θάλασσα
ά.τ. άνθοιόπινα κορμιά)
£φεραν την καταστοοφή
κόλασι πραγματική
την άντιχοιστιανική
καί όπισθοχώοησι
την Μικρασιατική,
έξόντοισι όλοκληρωτική
άπό την γή την προγονική,
αίώνες κληοονομική,
κυνηγημένοι καί γυμνοί
άθέλητα &ρ'εθήκαμε
σ' άλ?.«Ή τόποι μακρυνοι'.
■ * ·
Τα επακόλονθα τής πολιτικής
τ' άραδιάζω μέ 6αθύ πόνο
έξορίε;, ποΐάμια, .τνιγμοί,
σφαγή, θάλασσα, φωτιά(
έ,ρείπΐα δάκρνα καιπά,
άνάπηροι, αίχμάλωτοι
πτώματα ζοίντανά,
νεκροί( χήρες, όηςτανά,
άγχόνες, εξισλαμισμόν
ά<τ6:στη σ,λόγα, λάβη, καϋμός, των κακούργον ένστικτον έντεχνο; ΰποδαυλισμός καί κτηνώδης κορεσμύς. Τραγικάς κι' 6 άπολογισμύ;: άστεγοι, (ΐτώχ:α, πεϊ.α, προσιρ·- γιά, άνε.ργο;, άρώσΤειες) Χάυος, ςενη- τειά, δλα έγκλήματα 6ας:·ειά, άγρια, βάρβαρα σκληρά, άποτρύπαια,· τρομερά είναι τα πο&εμικά δςινά, στιγματίξουν τόν ■/.Λ τόν πολιτισμό στόν α'ιώνα τόν ε'ικοστό •πλήρωσ ε άθώος λαός την ψεΰτικη φΐλία καί την ϋποκρισία, ΰπάρχΕΐ ομως ό Θ, ό δίκαιο; καί τιμωρός. . * * "Τστεοα άπ' δλα αύτά τα λάφυρα πολίμικά, τα είόιχθή κι' αίμοχαρή κ' άγρ« άνθ2ΐ»ποσφαγή) άκολουθοΰν ύ.-τοκοισίες, .-τοοπόσεις, χειραψίες, δΓξο')σεις, συμττιλιώσεις, καί συνθηκολογήσεις ίαογραφές, γί'λο.α, χαρά, αε σΐΛχτίδησι έλαφρά καί μέ καοδία καθαρά πηίΕουν τοϋς άνθρωπον; άπω: στόν μασκάρα καί νίπτονν τα; χείρας :ιε αίμα φΐλικά. ... Μέ δάκρνα των θνμάτιυν γίνονται οί προ.ιόσεις αΰΤές μέ αίμα των άθώων στραγΐδε; «αί ΰπογραφές. Μή ^εχνάτε δφοονες την μάταια ζ(υή στ.Ί τέλος καταλήγουν ητόν ϊδιο πάντα τόπο βαθειά μέσα στήν γή πλούσιοι καί φτωχοί μεγάλοι καί τρανοί ολοι, ίίμω; γυμνοί όλον; δέ1 τονς θάτττοτ'Λ· ναί. όλον; οί μικραί, * * · Φθάνει τόση άπληστία ή άτέλειωτη άδικία. α; κλείση πλέον ή πληγή ώ; πότ·? θά αίμορραγεϊ! <θάφοϋ προσιυρινοί στή γή», νά παύση πλέον ό λαός μέ δάκρνα νι'ι την πλένη μ' αίμα ν ά την αίμοδυτεϊ. Σόφια Κ. Χ«σιάδου έκ ΙΙαλλαδαρίου Προύσης Μικράς Άσία; Έν θεσ) νίκη τή 2!)η)8)ΐ9ϊ2 ΪΝΑ. ΚΑΤΑ.ΙΤΛΗΚΤΙΚΗΣ ΪΙΛΟΚΗΪ Ι ΘΗΙΑΥΡΟ1 ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άλο τύ άρι^ύργημα· οϋ ΣΤΒΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ: ; Ι -Ό ΔΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡ/ΚίΑ» '- " :· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ Σ 489ον τα γράςΐι ό ΙΙατισάχ, μά ό Γριιμ "Τστερκ άπ' δσα έ'μαθε' άπΰ α', ματικός τού καί συνήθοις ό Βεζΰ- νιι δ άφέντης μου, γιά τύ παοελ ρης. Κι' ά·κύμα, πώς τα πιότεοα θόν τού Μεγάλου Βεζι'ρη, παρου- δέν τα ΰπογράφει ό ΐ&ιος; σιάστηκε στόν Μ«γάλο Μουφτή, | — Δέν τό ξέριυ άφέντ·,) μοί·, συνεχίση ό Νταή Βάσσος, καί τού ίκανε παράπονα γιά τήν άδικη μ ι ταχείριση καί τύν κατατρεγμύ τής «ψαμίλιας» τού άπό τόν Δαλπα- τάν πασά. Τού άποκάλνψε πώ; τα «κάλ.τικα» πού κατηγορηθηκε ό μα καρίτης ό πατέρας τού τοίις εροι- |« στό «τσαρσί» τού τα είχε διό- σει ό πασάς γιά γερά καί τύν κα τήγγιιλε άνοιχτά, γιά «καλποι-';* νο». Τοΰ τίπε πώς αύτάς μέ τόν Κιατίπογλου φτιάνανε τα κάλπι/'ΐ έήώ. Καί πώς ήμ."«ροΰσε νά τοΰ τό άποδείξη αύτύ) παρουσιάξοντ,χς γιά μάρτυρα, άνθρωπο πού δούλε.·ε τότε μαζί τους, άν τοΰ ΰπόαχοταν τού άπάντησιτ, μά ίτσι πρέπει νά είναι. Οπως τό λές. — 'Έτσι είναι. Καί τό «φιρμά- νι» τού Κικτίπογλου, μοΰ είπε, τό «γ,ραψε ό Μΐ·,άλος Βεζύρης. Λές νά. πρόστεσε τήν παράγραφο γιά τήν δήμευση τής περιουσίας τού. γιά νά τ,ήν έχη ωφελεία τό «Ντο- 6λέτι»; — Σεδαστέ μου άψέντη, -τ^Ο άπάντησα, σοΰ ;ίπα πώς ξέροί χί.· λά τί κυυμάσι είναι ό Μεχμέτ Δαλ πατάν. Γι' αύτό πιστεύω πώς δ:ν δίνει γρόσι γιά τό Κράτυς. Σκρφθηκε πονηρά. Νά πάρη τό ντοδλέτι τήν άκίνητη περιουσία τού πώ; θά τόν προστάτευε ά.τύ την μακαρίτη τοΰ Κιατίπογλου, μ ·Ί έκδίκηση τοΰ Δαλπατάν_ Ό Μεγάλος Μονφτής πού ένδια φέροΐαν ν ο. άποκαλυφθή ή άλήθεια γιά νά τιμιορηθή ό ενοχος, τού ά κι' αυτή δέν ήμποροΰσε νά τήν κςύ ψη καί νά βάλη αύτάς στό χέρι τύ τΐιιραδάκι τού. Γι' αύτό τύ λόγο επιασε κι' έκλεισε στά «μπουντρού ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤσΕιάρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης περιγρσφή τής έπικής μά χης τής Πίνδου μετά συντόμου έΕιστορήσεωί; ολοκλήρου τοΰ πολέμου 1840 - 41. (Συνέχεια εκ προηγουμένου) Ήτο λίαν σκληρός ό αγών μέ χρι τής προσεγγίσεως των τμη- μάτων μας είς τήν αφετηρίαν τής έφόδου, περί τά 50 — 60 μέτρα άπό τάς ιταλικάς θέσεις, όπου δι" ολίγα λεπτά εσταμάτησαν νά άναπνεύσουν, έν μέσω δαιμονιώ- δους κρότου των έκρήΕεων των χειροβομθίδων τού έχθροϋ. ΚαΙ τότε, οί στρατιώται μας, έπωφεληθέντες τής μικράς έκεί- νης διακοπής τής μάχης, παρε¬ κάλουν μέ συγκινητικάς έκφρά- σεις τούς ΆΕιωματικούς των νά μην έκτίθενται τόσον πολύ κατά τήν προχώρησιν. Κατόπιν, έζαπελύθη αποτόμως ή έφοδος διά τής λόγχης κατά των τελευταίων ίταλικών χαρακω μάτων, έκ των οποίων έΕετοπί- οθησαν περίτρομοι οί Ιταλοί, καμ φθέντες άπό τήν απαράμιλλον όρ [σκέψιν: «Έγώ, εΐμαι καλάς άν πάγτησε πώς άν ό μάοτνράς τού μια-ί> τού τόν ταμία τού, τόν Χα-
Λέν ήτανε παραμυθάς, ό'χι μόνο | τζή Ίσούφη. Καί ξέρεις, ό μακοι-
ίιέν ίίχε τίποτα νά φοβηθή άπύ τί; ρίτής είχε < καζαντίση» πυλλούς άρχές μά καί θά προστατεΐ'οταν | πάοα πολλούς παράδες, άπό τα αΰτές, στήν .τερίπτωση πού κάλπικα. θά πρέπει τό διός πού θά προσπαθοΰσκ νά τόν 6λάψη ό άφησε νά *Ιναι μρη Μενάλος Βεζΰρης. Ό άφέντης — Λές νά τύ δρήκε στύ μετα ιιου τύν 6ε6αίωσε: γιά τήν άξιοπι- ξύ ό Βεξύρης; μ' ερώτησις στία ιιου γιατί όπως κατάλ«·6οί Ι — "Οσο ήμουνιι έγώ στΐ;ν νει;, έγώ ήμουνα αΰτός ό σπου- Σμύρνηι ύ'χι. Μποριΐ νά τό ϋρή- δαΐος μάρτυρας καί την άλλη μέ-' κε ΰστερα καί μπορεΐ καί ό'χι, τού Ι κε ΰστερα οα μέ παοουσίασρ εμποός τού. Ι ά,τάντησα. — 'Εϊΐιΐι, μοϋ ίΤπ« μέ σονρωμέ-. Ό Μεγά,'.ος Μουφτής ής Ιμιινε να τά φρΰδια ό Μεγάλας Μουφτής, συλλογισμένος. Χάι&ει;»ε τα γένια ό Λεωνίδας άφέντης κατηγορεΐ τύν τού, κοίτα,ξε τόν Ούλεμά .τού κ.ά- κ. ΛΝΔΡΕΟΤ Σ. ΤΣΟΪΡΑ Ό Αυρικ6*? ποιητΑνΐ τού Παρ- νασσοΰ ΦοίβΟς ΚΡΐτΐΚΗ ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΠΈΛΛΤΟΓ, ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ "Εχω διαβάσει πολλές άναλύ- όλες τίς έκδηλώσεις της σοϋ σεις διά τό έργον τού αγαπημέ- ' στάθηκε πάθος κΓ έκσταση». Πράγματι, μόνον πνευματικάς Μεγάλο μας Βεζΰρη, γιά φο6εοά θοταν άλά τοΰρκα πλάϊ τ<η> στύ
.-τοάματα, άκύμα καί σάν «καλποι· ι χαλί κι' 'έγραφε τά ό'σα έ'λεγα <ί" ζάνο». Τί ζέριις έσύ γιά τύν Δαλ ίίστερα στράφηκε στόν κύριο Λε- πατάν πασά κιιί ποϋ τά ξέριις; ωνίόα. Πρώτη φορά σιύρ ^Κύνσυλα; — Ξ?ρ*ις τί σκέφθηκα Λε,ωνίδα βϋΐοκόαουνα μπροστά στόν Ιΐατ^ι έφεντη; Νά σέ στείλω στήν Σμύο άρχη των Μωαμεθανών καί τάχα-] νη μέ τύν Νταή Βάσσο πού είναι «τα. 'Έπαθα γλωσσοδέτη καί δέν άπ' ΐκεϊ καί ποΰ γνώρισε τύν Κια ήξ*ρα τί νά Τοΰ άπαντήσο. "Τστε τίπογλου καί σινεργάστηκε μαζί ρα έκεϊνο τύ παγιομένο τού μοΓ»-( του στά κάλπικα. νά ψάξετε- γΓ τρο μέ τρόμαζε. __ Αέγε μπρέ μυύ ιίπε ρει; καί μή, φοβάσαι. Δέν θά σο€ μεταρρνθμίσίΐς, έ'χει ενα σοορό 1- πάρθ3 τό κ.ϊφάλΐ5 οίίτε θά σέ ρίξω νάγκ.ε;. Πρώτα ϋμω; πρέπει νά στά «μπουντρούμι.α». "Ο,τι έκανες. μάθοιμε άν τόν 6ρήκε ό Βεζύρη;, «Φακίρ φουκαράς» ςίσαι κι' δ.τως γιά νά μην ψάχνετε τσάμπα. Μό- 6λέπ«) καί «μπουνταλάς». "Ας σέ νο γι' είς την έπίτασιν τού πανικοΰ των Ίταλών καί τήν διασκόρπι- οίν των μέ πολλάς άΓιωλείας. . Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΔΑ ΒΑΚΗΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΠΤΑΧΩΡΙΟΝ Καθώς άφηγήθη βραδύτερον είς τόν ύποφαινόμενον ό Συντα- γματάρχης Δαθάκης, τήν 11 ην ώ ραν τής 2ας Νοεμβριού τοϋ 1940. ημέρας τοϋ τραυματισμοϋ τού, εύ ρεθείς μόνος τού είς τήν Μονήν τής Παναγίας Κλαδόρμης, προη- σθάνθη ότι μετά τινάς ώρας ή θά φονευθή ή θά τραυματισθή κα¬ τά τήν μάχην. 'Εκάθισε τότε επί τινος βρά- χου καί ήρχισε νά γράφη τήν διαθήκην τού... Γράφων όμως, δέν έπαυσε νά σχολιάΖη καθ' ε¬ αυτόν τό περίεργον προαΐοθημά τού, κατέληξε δέ είς τήν έΕής ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΠΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔ05Η ΤΟΥ Ε- ©ΝΟΥΣ - ΣΕιΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό τή Ζωή τού Τ. Μακρυγιόννη) ΤΟΛΑΘΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΗΛΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ "Οταν ό Χοιρσίτ κίνησε άτό τίιν Πίλοπόννησο γιά την Ήπ-Ί- '_ιο μέ τό στρατό τού εναντίον τ )ϋ 'Λλή Πασά, ξέοομτ -πώς δίν πήπ<·- μαϊΰ τοι· τοϋς" ΛοΓκινίτις Τούρ¬ και·;, γιατί ήταν (τίλοι τοΰ εχθρόν τού. Λΰτοί ήτιιν κά,του χίλιοι /(·'. είχιιν αρχηγόν; πολλούς άΕιυιματι κούς. ΠρωτοστατοΡσε ό Έλμάζ Μέτζος_ Μέ τύν ςρσηκιομό των Έλλήνιον στήν ΙΙελοπάννησο καί βτή Ροΰμελη δτ)θεν γιά ΰποστήτι- ξη τού Άλή στέλνονν εϊδηση σ' αυτόν, τόν Έλμάζ δηλα,δή, αν θε λη νά ένιι>θαΰ^^ οί δυνάμει; τους
καί νά Οοηθήσουν καί οί 'Λρβανί-
τε; το>| στόν ι'ινωνιι εναντίον τοϋ
Συυλτάνου καί υπέρ τυΰ 'Λλή. Λϋ
τοί δέχτηκαν μέ χαοά κι' έ'τσι Γίρ-
χισε ή ποοεία. τού; άπό τήν Πελο-
πόννησο στή Ρούμιλη, γκιτί επ;ιι-
πε νά συγ-κεντρωθοϋνε άπΰ
ρα μέρη στύ Κομπύτι κι άπύ κ1 ι
ν' άρχίσουν οί έπιχ·?ιρήσεις μέ
σκοπό τήν κατάληψη τής "Άρτης.
Οί Άρβανΐτε; πίστεψαν στού;
μην, τάς άγρίας κραυγάς καί τούς
τρομερούς λογχισμούς των έπι-
θρωπος κα'ι δέν έθλαψα ποτέ κα-
νένα. Ό Θεός δένΛ θά μέ αφήση
ι "Ελληνε; καί ποτέ δέν
■ καν τό κα-χό πού τοΰ;
' στό δρύμο. Ό 'Ελμάζ ά.τό
| στία αφησε σκύρπιο τύ στράτευμά
, τού νά πορείίται καί νά τύ σνν ι-
ιιθεμένων Ελλήνων. Ή Φούρκα ' νά πεθάνω!» Καί, μέ αυτήν τήν Ίδενουν οί Ρωμιοί, "Ετσι αύτάς έ
ήλευθερώθη' έν συνεχεία δέ τής πεποίθησιν, ρσχισε τό χαρτί πού'(ΐτασε μέ τοΰ; πρώτου; στύ Κο-
' πότι καί δέν κατάλαδε, τί γίνηκ"
πίσοι τού.
Οί "Ελληντς καθώ; είδαν τοΰ;
'ΛρΟανϊτις ποΰ ξώμειν·<ιν λιποψυ χ,σμένου; κ«ί πεθαμένους άπ' την , π+ΐνα κ.ιιί την κ.ούραση) άντί νά _ Οοοΰνε τρό.ιο νά τοΰς Οοηθήσοινρ ο τού μοϋ τού στά κάλπικα. νά ψάξεη γϊ | αύτό τύν θησαυοό. 'Λ^ίςει τόν κό· ίπε ϋσυ ξέ-ι πό. Τύ «,Ντοϋλέτι» τώριι μί τίς Δέ θά € θί έ' έ' ό ώπηνοθς καταδιώξεως τού £- χθροϋ, νοτΐως ταύτης κατελή- φθησαν τά ύψώματα τής Λιάγκης. Ήτο άπερίγραπτος τότε ό πανι- κός τών ύποχωρούντων Ίταλών, οί όποϊοι έτράπησαν πρός Ζεκί- ρι, Κεράσοθον καί Ταμποϋρι, κα- ταδιωκόμενοι άπό τά πυρά τών πολυδόλων καί τών όλμων. Άκόμη κα'ι ό Ούλαμός πυρο- βολικοϋ τοθ 'Υπολοχαγοϋ Άδρί- μη, ευρισκόμενος καθ' οδόν έν κινήσει πρός τόν Προφήτην ' Ηλι¬ ον Φούρκας, έσπευσε νά ταχθή μέ πρωτοβουλίαν τοϋ ένθουσιώ- ι δούς διοικητοϋ του καί νά συν¬ τελέση μέ τά εϋστοχα πυρά του νού μου Φοίθου Δέλφη. Ποιητής μέ τόσην άΕίαν, μέ τόσον μέγε- θος γνησιότητος, μέ τόσον παλμόν καί φραστικόν πλούτον, μέ τόσον είλικρινή καί άνεπιτήδευτον λυρι- σμόν, φυσικόν είναι νά γίνεται έπίκεντρον αναλύσεως, νά έξετά- Ζεται άπό δλες τίς πλευρές τής πνευματικής προσφοράς καί τής ποιότητος τού, νά κατατάσσεται καί νά τοποθετήται έκεϊ, δπου τοϋ άΕΙΖει. Αυτή δμως ή μελέτη τοϋ άγαπητοϋ φίλου κ. Ανδρέα Σ. Τσούρα,. μέ τόν τίτλον «Ό λυρικός τοϋ Παρνασσοϋ — Φοϊ- 6ος Δέλφης» είναι άπό τίς κα- λύτερες, πού έχω διαβάσει. Τήν έχάρηκα κυριολεκτικώς. Καί έ- χει πάρα πολϋ δίκαιον ό άγαπη- τός Φοϊβος Δέλφης, πού, είς ε¬ πιστολήν τού πρός τόν κ. 'Ανδρέ- αν Τοούραν, τοϋ γράφεΐ: «ΕΙσαι ό δριστος έρμηνευτής τής ποιη- τικής ψυχής τοΰ εργου, πού κα- ταπιάστπκες κι' εϊδες άπ' τή δι- κή σου σκοπιά ή τήν όπτική γω- νία». Καί ευθύς άμέοως: «'Όλα έρχονται έΕω άπό τά 6άθη σάν * ι κρίνη δ Άλλάχ. Φτάνΐΐ νά ιιοθ | Τοΰ άφέντη μου τοΰ κΰρ ϋ πή; την άλήθεια σ' αύτά πού σέ ν'δα, τοΰ ήρθε μιά Ιδέα. ρώτησα, σάν καλό; <ντο6λετλής·<> | — Θά τό μάθω έγώ τοΰ
Ξεθάρρεψα καί ξίφοΰρνισα στόν — Πώς; τόν έρώτησε ό
Μου
άνθρωπος, μέ τόσον έντονον ά-
,Γ ,, -Λ - , , , , ,ι
, Μεγαλο Μοιφτη με το νι και αε φτής.
οίγμ(1)
γιΛ τύγ άν.
Θά παρουσιασθή) στόν Β ι-
φιέρωαιν στήν εϊκόνα τής δημι- ( τιχριστο, άπό τόν καιηό ποΰ ιόν ςύρη) θά τού θυμίσω τήν
έώ έδ άλά ά'Β έ ύ έ ά
ουργίας καί μέ τόσον πάθος γιά έγνώρισα έδώ «άλανιάρη»,
' ' άδί
τού μέ τύν πατέρα μου, θά τοΰ αι-
ργ μ
την ποίησιν, όπως ό κ. Ανδρέας ' νΜ'ι άδίσταχτο κακοΰργο, ω; ιήν λήσιο γιά την άθλια ο'ικονομιχή
Τσούρας θά ήμποροΰσε νά άποδώ- Ι ί^ΧΠ^ού διίλυσε την σι^εογασία| κ,αάστ«ση τή; εφαμίλιας·» μαυ
. . Ι
ση αυτήν τήν εξοχον πνευματι
κήν, ποιητικήν ζωγραφιάν, πού
Ι τού μέ τόν Κιατίπογλου κ.ι' έφυ- καί θά τοϋ ζήτησιν νά μέ βάλη ο έ
'" Ι γε άπ' έδώ γιά νά Ίκανοποιήστ» | καμμιά δουλειά γιά νά τήν Ορέ·
υ , στήν Ιΐόλη τά φιλάδοΐα σχέοιΐ ψω, Γιά νά τοΰ δεί^ω τήν εύγνω-
λέγεται ποίησις τού Φοίδου Δέλ- ! τού. Τοΰ έμίλησα γιά τά «κάλπι- μοσύνη μου, θά προσηεηθώ ν ά
φη. Μέ πασην δέ διαύγειαν καί κα» καί τοΰ μαρτύρησα τύν τύττο ψάξω γιά τού; θησαυπονς τοϋ Κια
εγραφε την διαθήκην τού.
Μετά τόν τραυματισμόν τού, ό-
ταν οί πέριΕ τού 'ΑΕιωματικο'ι έ-
κίνουν θλιβερώς τό κεφάλι, ά-
ναμένοντες τό τέλος τού, λόγω
τοϋ σοβαρωτάτου τραύματος καί
,; καί νά τοΰς ένισχΰσουΗ- τύ ήθιχό.
; οστε νά πολεμήσονν (ΐυπιο μεθιιί-
τής νάρκης είς τήν όποιαν έδυ- ' ()(υ ίΛ,(ΐντ(ον Τών ΰλλων" Όθωμ ι-
θίσθη ό Συνταγματάρχης, συνε¬
πεία τής απωλείας πολλοϋ αίμα
τος, πορακολουθών ώς έν όνεί
νών τοϋ Σονλτάνου, σκέΐίτηκαν
νά τοΰς ξεκάνουν. "Ετσι τύ θηρ'ο
1 τοϋ μίσου; γιά Τού; Άρβανίτ1·-;
'" ' ΰ εΤχαν αινλακισμένο μέσα στήν
ρω τάς κινήσεις καί τάς χαμηλο- ψνχή τού; ίς αίτία; τής σν^μαχι'-
Λ έθ ά ά
φώνους συζητήσεις
ψν
των, έλεγε α' το
έλα·θιπ0 νά
| τύ κ.ατκστροίρικό τού έογο. Τοΰς
πεθαίνω...».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
καθ' εαυτόν μέ πεποίθησιν: «Λέ-1 ?πιασαν κα1;'το;ις ;;6ισαν μί. μιΛ
τε σεϊς ό,τι θέλετε... έγώ δέν τοιχιά στό λαιμό καί τού; πέταξ ιν
σ' Ινα ρέμα πού ήταν νά οκιβοΐν
κοντά στύ Μακρυνύρυς. Μετά τύ
άποτρύπαιυ αΰτύ ϊΎκλημα μοίραπ'ΐν
τά ροϋχα καί τά ϋ.ιλ.α των πνιγ ιέ
νων κι έκιί άπάνου πιάστηκαν κα'ι
βρίστηκαν καί άναμεταξύ τού;, για
τί πιά ΪΛΐκρατυΰσΓ ό κακύς δαίιιο-
να; μέσα του; καί ϋχι ή ίύέα τή;
πατρίδος.
"Ενας λίιι σ' ί'ναν άλλο:
— Γιά σένα γουμάρι έπνιξα
τόν άγαθό Άρβανίτη;
Κι' αύτάς:
— Γιά όλοινοι'; μας. Γιά
Τδ 'Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρ.ημα
ασπρεΓτουλιπεσ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
101 όν
κριτικήν ακρίοειαν
;
πκήιιπ που δρισκοταν το εργ«στηρι τους τιπογλου, γιά λογαοιασμο τού, άν
ακομη ; , _ , ι · · ■ . ,- , .
ι πτιι «ιιττοΐ'ντηουιιια» τηιι κπστοιυ ιιί- τητηΗΓτιιηπ ιττμ «βΤνηνηνι~> τ7"
Μήποι; δέν; άστειευότανε καί π·ε
υίμενε τό γυρισμό τού Φράνκ;
Μπήκα στήν κρε&6<ιτοκάμαρα ιιέ μιά παράξενη άνησνχία. Λίσταζ'ΐ νά γδυθώ. Νόμιϊα ότι τά μάτια τού Χέντερσεν ήτανε καρ<τωμένα πάνω μου. Άναγκάστηκα νά σβη- σ(ΐ) τό φώς. "Οταν έ'.-ΐ€σα στό Η,μεβ βάτι, μοϋ κριτικην ακριοειαν κιυουκι υκυμιι ; , - , . , ' , ' ' . '.'./, ' . Ι μοΰ πΐίίεΐ την καοδΐά Τί € , . . , . | στα «μπουντρουμια» του καστραυ μέ τοποθε-τηση στ0 «Κον·σκι-> τη; 1" ,.
V5
, ' ·™ν"ΐα. 11 *
κα. στΐς λεπτοτερες πλευρές, Υ'α άπάνω στον λυφο το0 ΙΙαγου ,-;. νμν(ινη-. -Αν δέν το1ν 6οηχ, Ι Γ.»ΐν «Αλτ, με^α θα περνουσα
νά δώση τήν απόλυτον πληρότη-< _ χα1 τοΛ, χροπο μέ τον όποίο | νομ[ϊί,, πώ- θα μο0 άναθέση αύ.ίι Τ ΠΕτς),°" Τ1 ω"αι° Μ01·111» άπό μίαν προφητική ή όραματικήν κείνην έΕοχον εργασίαν τού, διά άποκάλυψη. Σέ βλέπω άκόμα μέ τόν Ζωγράφον Ήλίαν Φέρτην, τό προσηλωμένο βλέμμα τοϋ έρη- γύρω άπό τήν όποιαν τόσα έγ- μίτη νά στέκεσαι σιωπηλός, συγ- ' κώμια ύπεγρόμμισεν ή κριτική. κεντρωμένος όλος στήν είκόνα , "ΕΕοχοι γραφές, δι" έΕοχον ποιη¬ τής άθάνατης δημιουργίας. Κα'ι την. τό /«έω αύτδ καί τό τονίΖω γιατί Ι ή ποίηση καί γενικά ή τέχνη σ' ' ΧΙ-ΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Ή γένεσις τών κόσμων ΤΟ ΓΊΓΝΕΣΘΑ! ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ Μετάφρασις Β. Κουζηνοπούλου έπιτίμ. Γυμνασ)χου (Συνέχεια έκ τοθ τΓροηγουμένοι,') Εύλον, ό έχει έν έαυτώ καρ·,όν «Καί είπεν ό θεός' έΕαγαγέ- απ,£ρματος οπορίμου, ύμϊν έσται τω ή γή ψυχήν Ζώσαν κατά γέ- εί(. βρώσιν' καϊ πάσι τοις θηρι- (οις τής γί^ς κα'ι πάσι τοις πε- τεινοΐς τοθ ούρανοϋ και παντί έρ νος, τετράποδα καί έρπετά καί θηρία τής γής κατά γένος. Κσ'ι εγένετο ούτως. Καί έποίηοεν ό " ποντι εΠ| δ έχει εν ε. των πετεινών τού ούρανου των κτηνών πάσης τής γής καί Θεός ίχθύων τής θαλάσσης κα'ι αυτω ψυχήν Ζωής, και πάντα χθρ κα' ,τον χλωρόν είς θρώοιν. Καί έ γένετο ούτως. ΚαΙ είδεν δ Θεόο τα πάντα, δσα έποΐπ,σε καί Ιδού καλά λίαν. Καί εγένετο έσπέρα καί εγένετο πρωΐ, ήμέρα Εκιη» «Καί συνετελέσθησαν ο ούρανΰς καί ή γη καί πας ό κδσμος αύ τών. Καί συνετελεοεν ό Θεός έν τη" ήμέρα τή έκτη τά £ργα αυ¬ τού, α ·έποίήσε καί κατέπαυσε τή ήμέρα τή έβδόμη άπό πθντων τών έργων αυτού, ών εποίησε. Καί εύλόγησεν ό Θεός τήν ήμέ ραν τήν έθδόμήν καί ήγΐασεν αύ την ότι έν αύτη κατέπαυσεν άπό πάντων τών έργων αύτοθ, ών ήρΕατο ό Θεός ποιήσαι». (Γεν Ι §24 - 31 καί Β § 1 - 3) (ΣυνεχΙΖεται) πάντων των έρπετών, τών έρπόν- των καί τής γής. Καί έποίησεν ό Θεός τόν άνθρωπον, κατ' εί¬ κόνα Θεοϋ έποίησεν αυτόν, άρ- σεν καί θήλυ έποίησεν αύτούς. Καί εύλόγησεν αύτούς ό Θεός λέγων αύΕάνεοθε καί πληθύνεοθε καί πληρώσατε τήν γήν καί κα- τακυριεύσατε αυτής καί άρχετι. τών ίχθύων τής θαλάσσης καί καί τών πετεινών τοϋ ούρανου καί πάντων τών κιηνών καί πά¬ σης τής γής καί πάντων τών έο- πετών τών έρπόντων επί τής γής. ΚαΙ είπεν ό Θεός· ιδού δέ- δωκα υμίν πάντα χόρτον σπόρι- μον άπειρον οπέρμα, β εστίν ε¬ πάνω πάσης τής γής, και πβν ι α» καί στα «τσαησιά». Ι Οεια. Αγοράζανε σεβαστέ μου ϋε Ό Μουιττής τόν — 'Όχι! φώναξα δυνατά.ΕΙναι ^άσινο! ί Μά. μέ κανίνα τρόπο δέ.ν μπύ. χ ΟύΓΥσάμ7τοΰν'ε'ι:παΓ μέ'^άλ' άπίΓτΓοασά 'τον"ς ονδ'Γχαμογέ- ;*Ζ.ί Τ'^-.ί ..^ -ΊΤ ιξε κάτ,Ί ΐα, νά έΕηγήση κα'ι νά οδηγήση αύτό; καί ό Κιατίπογλου ρίχναν* τήν άποστολ^ή μέ μεγάλη τού εύχα τόν άναγνώστην είς τόν έΕαίσιον ! την «κάλπικη» «μονέδα» ποΰ φτιά ρίστηση, διαφοςΐιττικά θά άδιαφο- κοσμον τού λυρικοϋ λόγου, δπου ' κνανί;> στή «μπόρσα» στά «παζ-χ^ ρήση. Έτσι θά μάθοιμε τίν άλή·
αί ιδέαι γίνονται πίνακες κα'ι ό-
5ηγο'ι δυνάμεως είς μίαν πορείαν
λυτρώοεως κα'ι δημιουργίας. Καί
είναι άνεπιφύλακτα τά συγχαρη-
τήρια διά τόν φίλον κ. Άνδρέαν
Σ. Τοούραν, ό οποίος, όπως είς
την ποίησιν του, έτσι καί είς τό
δοκίμιον βραβεύεται πάντοτε ώς
δεΕιοτέχνης τοϋ βάθους καί τής
5ιερευνητικής αληθείας. Καί είναι
αί άρετα'ι αύται ακριβώς έκεϊναι,
πού σφραγί2ουν καί την άλλην έ-
λαζο...
1ιατια του< -κ("Η?ογα- πικονς» «πασάδες» δ^ι δέν ήμπο- λασε, έστρο,σε τό μονστάκι τού αέ , ρεΐ νά φαντασθή ό νοϋς σου. Το·ρ τό μεγάλ.ο δάχτνλο τοΰ δεξιοΰ τού. ΐ,οΰ - ΐουρλοΰ πράματα μέ δικονς χε,οιοΰ καί τοΰ είπρ. γμ'"ιΧϋ τον 1Ιε ΕΕσαι ίξυπνος Λίωνίδα έφέν τη. Μπράβο σου. Γιά μρνα πο'- Ι πού ίΐχε έτοιμάσει. Ποϋ θά πηγαι ναμε; Αύτό θά ήταν,ε τό πρώιτο ά· ,ραντεβοΰ τής ζωήσ μου! τους άνθρωπον·;, πού τά πουλού- σανε ΰστρρα μισοτιμής μέ γερά ν,,. ^,ιν^,,>, „>,.. χ >,^ ^Γ „. «»■-._,. ν,. , ,. „. , , ,
γρόσα. «Ο χοσμάκτ,ς ίκμίταλλεύο- πει νά σά; πώ έκείνο πού έχει ^ ^^Α^^^Τ^^Ι^
ταν αύτη την εΰκαιρία γιά ν' άγο ξία είναι νά μάθονμε αν στ' άλή-
οάζη φτηνά μά οί έ'μποροι έκόν- θεια ΰπάρχει αύτός ό θησαυρος. )
τευαν νά λολαθοΰν. Πολλοί ά;τ' , Τό άν τόν επήρε ή 8χι ό Δαλ-τατάν , » τ'Ί ^°ητπη<,ιτ,ου?· , αυτού; τού; «φουκαράδες» «εμού δέν μέ νο.άζε,. Εάν τόν έβρΓ,κ, ^.™^ΟΙ2ΐ^».^_α. Τ-.. -«Ι1 με τ° με ,λουζέψανε». καί τύν ε6αλ, στήν <κάσσα» τον της ηλ.κ.ας μόν. Ορ- '.ι τον. Τά θνμάμαι αύτά, εκανε. τέλο; τοΰ Κιατίπογλον. Ι φηκε στόν Ούλεμά καί τοΰ ζή τη- — Καί βεβαία τύ Ιερω, τοΰ εί- σε τά χαρτιά πού κρατοΰσε. 'Εκ€Ϊ· πά. Ήρθ€ στή Σμύρνη μέ βασι- νο; σην.ώθηκε καί τού τά έ'διοσΓ. λικύ καράβι ό ϊδιο; ό Βεζι'ρη;, -<ι" | — Θά τά υπογράψη; μπρέ, νά ά.τάνμ) σ' αύτό, εκανε τραπεζι τοΰ τά διαβάσω; Μέ έρώτησε. Κιατίπογλου, πού ήτανε Μουσελ'- — Καί μέ τά δυό μου χέρια σε μης. Αύτό; επήγε στύ «τσιμπιύ- βαστέ μου Μονφτή, τού άπάντητ,ΐ σι» άνΰποπτος μέ τόν ταμία τον, άδίσταχτα τόν Χατζή Ίσούφη. Τό καράιβι έ'- "Ητανε ή καταθέση μου έναν- κανρ πανιά κα'ι μεσοπέλαγα ό τίον τοΰ Δαλπατάν, γραμμένη φυ Δαλ.πατάν μέ φιρμάνι τοΰ Σονλτά σικά τούρκικα. "Οταν τέλειωσρ ιό νόν έκρέμασε σ' έ'να άπό τά κατάο διάβασμα, πού ίδοισ« α τρ. ού καί τια Του τύν Κιατίπογλον. Τύ φιρ την νπόγραψα. Τόν είχ<ι τυλίξ^ι μ χνι ό'μιος, ίίπως 6 αδόθηκε τύτ? γιά καλά τόν κόνιαλη. ) ίύοιζρ νά παρέ'διοε ό Βρζύρ»ι; ( Συνρχίζεται) τύν Κιατίπογλου στύν Σουλτάνο Ι — — μά αύτύ; τοΰ επήγε μόνο τό κε- ΛΙ ΘΕΩΡΗ Σ ΕΙΣ ΤΩΝ ΒΙΠ ΛΙ φάλι τού. Αύτό τύ έκανε γιά νά ΑΡΙΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΤΜΕ- ιιην τύν .π,ςοδώση στύν ΙΙατισάχ ό ΝΩΝ παληό; τον σύντροψο;. Τά πώς Νά καταχον^ίζεται όπωσδήποτ'. Ό" Κονσολας έκούνησε τό κεφά-' μ,ά καί ανήκη στύ'«Ντο6λέτι» θά κ?ι «Ιώνια5 πισττ1ζ>, που «
τοΰ τον παρουμε, αν οχι θα ψαξου
με νά τύν βροΰμε εμείς. Πε,ρίπτο-
Πώ; νά μην τά θυμάσαι, Γί ιτη νά μά; γελάση, πρόστεσε, δέν
πε ό Νταή Βάσσοςι πού άναστατώ ΰπάρχει γκιτί μαζί μέ τύ θησαυρύ
Οηκε τότ^ όλάκιτρη ή 'ΛΛατολή αύτό, θά τού πάρουμΐ κ(ΐί τό δικύ
Έχόντεψε νά «φαλιρίσει» τό τονρ του 6ιό; όλόκληρο καί μαζί καί τύ
κ;κο άπύ την μιά άκρη ώ; την ά», κεφάλι. Τέτοιου; «κιαφίρηδε;» δέν
λη. Ό Μεγάλο; Μουφτή; άμα τε τού; χρειάζεται τύ «Ντοβλέτι» κι'
λείωσα μέ έρώτησε άν ήξερα τό ουτΕ τοΰ; θέλει τό Ίσλάμ. Στοα
.τοτί. ιδίΐνατό ν ά μ' άγαπήσει!...
Μέ βρήκ.ε άπροιττάτευτη, έρημη,
δυστυχισμένη. Μέ λυΛηθηκε. Αύ αλλο:
μείνονμ*· λιγώτεροι καί
ψτάνονν οί τουφέ;.
νά
νά μά;
; άλλο; πάλι εΐπε σ' έναν
τ ι»
ή τ α ν!..
. 'Ενώ οί άλλοι μέ Ι __ Μετανογάω τώρα γι αύτ·')
-' ;:,,„. „■■ α:.. ...'■' __. -..........« ..>ι______ ..-κ.........
ιστα αο6οΰμαι
κορόίΛινιιν! Άπ' υΛον κι' άν γύ- πού κάναμε καί μάλι
ριζιι ("ίκουγκ. τά εΐροινικά σχύλια μή καί τό πλιρώσονμε' άκριβά μό
και τα γέλιιι τοϋ Ι'όλαντ! Ο 11έ ?,ι; ιιτάσουμι· στύ Κομπύτι καί μ<· ' Ε ; , μοί1. Εϊμου Οιΐ'τή. Ι Τί,κις ι'ιταντ τής ν·(ΐ ό'μυμιιη, πολύ καλιια^τιαγμένη ΊΓ τΰχη μ' έρρι'ξκ στά χέρια· Καί τίινιΓχα κννηγήσίι ι
ό Γώγος ό Μπακύλας κι ό Μα/.ου
γιάννη;.
Μόλι; έ'μαθαν τύ εγκλημα τών
δικών τον; δάγκασαν τά χιίλια
τον;. Ό Μιικρυγιάννης είπε:
— Ν ά πάμ«· νά διοΰμε.
ΙΙήγαν ό'λοι μαζύ επί τύπου κ<Ί διεπίστωσαν ι'ίτι ό άνθρωπο; εΐ.ιρ την άλήθεια, Μπροστά στή θέιι των πνιγμένιον ενα; Τοΰρκος άξι ωματικά; κραύγασ:: Τό νύη·αα των λόγων τού έξέτιραζε βαθειά πίκρα κιιΐ άπογοήτευση. "Λλλοι .ιυΰ ήτιιν εκεϊ ερριξαν ματιές πολύ νποπτ·:; καί γεμάτες ύργή καί φό 6ο στοΰ; "Ελληνε; αρχηγόν;. Αύ¬ τοι προσ.τάθησαν νά ρίξονν ΰλη την π'ιθΰνη σέ μεοικά κακοποιιΊ στοιχεΐα πυΰ δέν ΰπακοΰνε στή διαταγή Του;. «Όμως τό καρττί τού; εμεινε των Τούρκων ν. Η συμμαχία τού; βέϋαια δέν εσ-τασρ. Τού; ένωνε άκόμα ό κοΐνό; σκο¬ πό;. Δέν ήξίραν πώ; οί "Ελλην ς ξεσηκώθηκαν γιά τή λ.ρντεριά τον;. Πίστευιΐν ,τώς .τολεμπΓ'σαν ολοι ;ιο) ζί) γιά την ΰπόθεση τον 'Λλή. Ώ στόσο μία σκιά ύποιΐηών καί κακήν διαθέσεων ήταν φυσικύ νά υπάρχη στίς σχέσιι; μετα,κύ τού;. ΤΗ<>θε ό καιρό; κ.ι έγιν·ϊ ίι ίπί-
θεαη στήν "Αοτιι. Ό -πόλεμο; ή-
τ<ιν δΰσκολο; γιατί τήν κρατονσ>!
ίσχνρύ; Τονρκικό; στρατύ; κάπ >υ
χ-λιάιδε;. Γι αΰτό οί "Ελληνες
ήοθαν σ' έπαφή καί μέ τού; Σου
λιωτε; καί μέ τού; Τοΰρκον; τού
Άλή Πασά καί μάλιστιι παράγγη
λάν καί σ' άλλον; 'Ελληνε; τού
νά ίνωθοΰνΐ ό'λοι
στό Κομπότι καί στό ΙΙέτα, πηο-
τοΰ άρχίσουν τήν έ.τιχείρηση. 'Εν-
ν·οεΤτ<ιι μαζύ του; σάν ίνα; στρα¬ τό; καί οί ΆρβανΪΛε; τής ΙΙε«ι- πηνήσον καί ό Έλμάλ Μέτζο;. Μιιζε'ΰτη/αν κά.του τέσιρις χιλιά- δες, όμω; τύν άγώνα τόν έκαν«ν δνό σιόματα, ποΰ εόειςαν κατα- πληκτική τ«χύτητ<ι καί άνος-είν/. Τύ ίνα μέ τρακόσιους άνδρε; κιιί τύ άλλο μέ ίκατό. Οί τρανό- σιοι ,τιάσανε τού; Μύλους έξω άπ' την Άρτα, Εκεί τού; γίνεται αιά ϊπίθεση μεγάλη. Χιλιάδε; πεζυ'. καί Ίπ.τικύ. Ώρμοΰσαν θαρρετοί καί άσΰνταχτοι. Οί δικοί μ«ς .τού *1· χαν πιασμέντς θέσεις μόλι ς .τλησία σαν οί πρώτοι οίχνονν μέ τά ντου ςρέκια κι 6'πω; έπεφταν αύτοι, πλη γοιμένοι καί ντκροί, βγάζονν τα σ.ταθιά καί όρμάντ. 'Έκαναν σφι'ι- να, τά'/ασαν οί Τοΰρκοι ό.τ' .την τριλλή ύημί| των 'Ελλήνων. "Εκα ναν δε'ξιά άο,ιστερά κι ι5στερα άπό μιά μεγάλη σύγχιση έπέστρ€ψαν ηορτσάτοι στήν "Αρτα χαηονμεναι καί ντοοπιασμέν μαζν. "II χαοά ήταν γιατί γλΰτωσαν άπ' τή λιιί- λα.τα έστω .προσιυρινά. Ή ντροπή γιατί τοσέ; χιλιάδες στρατός την έ'παθαν ετσι άπύ μιά χοΰατα Ρο μιοΰς. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ■δώ!... ΪΙοιύ; Ηέριι τί ήτανρ πηΰγοαμμα- τής άλλης ιιέ •πας! "Ισίο; μιά άπόπειρα νά προ- σθέσκι χαί μενά στύν κατάλογα αέ τί; πρύχειρες κατακτήσει; του!.# "Ε.τρεΛε, νά ε δέ μπορεϊ; •— Κι άν μαθευτή; ρώτησε ΰ άλλος. Τότε, αΰτύ; ίίπι μιά βρισιά κά- νοντα; μιά πρόστΐοχη κινήση. Άπ' τοΰς .-τνιγμένους γλύτιυσε άπ' αυτή τή ΐ| (,βροή ίστοοία. Μά ίνα;. Δέν τοίίχαν σαίξει τή Οηλει'ι πώ;; Ή οΰνιΐμη τοϋ μυαλοΰ μου στύ λ<ιιμύ καί σώθηκε. Μισάννχτ'ί ίσοφάριζε μέ τύ μη|οέν! φτάνει στύ Κομπύτι καί ζητάει. νά Ξαναγΰρισα στήν αίτία, πού αέ βρή τύν 'Ελμάζ Μέτζο. Διηγήθν- κρατοΰσ» δεμένη στύ Λονδϊνο. Ι ·κρ μέ τύ νί :| ί μέ τύ σίγμα ΰλο Φαντάστηκα την ΰπύθεση σάν ρνα τύ κακύ ποΰπαθε τύ στράτρυμιι. σκοινί γρμάτο κόμπους. Ό τρλευ-] — Καί τάκαναν αύτά οί συμ ια ταίο; ήτανρ τύ δηάμα, πού παίχτη χοι οί ραγιάδες; Ψέλισε ό 'Έλιιάλ •ν.ε μπροστά .στά μάτια μόν. Λυθή σά χαμένο;. κε μύνο; τον. Ή "Ελεν κι' ό "Κν) Τήν άλλη μέρκ τήν ώρα ποΰ ή- -ΐοναρντ εΐχανε ξεμ^ΐλέξει μ·ερικαΰς ταν ξτοιμο, οί "Ελληνο; νά κινή- «.τ' την άρχή. 'Εγώ Θάπκινα. τύν σονν γιά έπιχείηηση στύ Νιοχώί', μέ τυ πριοτο χαστουκι τού μεγάλο-ν άδΓοφοΰ... Τά τρία τελευταία, χού ν ι ο. μ' ρ'6εναν μέ τύν Καναδά. Δέν χαταδεχύμοννΓί κανένιι! 'Εκεϊ πί- στευα πώ; θάβρισκα τόν πρίγν,ι- πα... Ό Πέτρο; —'δέν ήταν οΰτε φλέρτ γιά μενά. Τό ταξίίη τού, ίΐποτ-ε κι άν συνιχιζύταν, ,θάφηνε τή φιλία μπλ.εγμένη μέ την άνά- ιινηση τής τραγική; περιπέτειας! Τόν ξανάφερα στά νοϋ μου αέ ι ά σκουρογάλαζα μάτια τοΰ Φράνκ Θά δοκίμαζε νά μέ φιλήσει;.. Ά δύνατο νά β,ρώ τό σχήμα άπ' ό στόμα τού. ΙΙήρε χι' αΰτύ, σιγά σιγά, τά ύπέροχα χείλη τοΰ Χέγ- τ'ρσ-ρν!... Κι' ήταν ενα άνακάτω μα παράξενο, πού άλλ.αζε λίγο— λίγο. Γίνηκε έ'να σνννεφο... Γι-Ί νά βγιϊ —μέσ' άπ' αύτύ— κατα ν.άθαρη ή μορ<| ή τοϋ Φράνκ! Αέν άπύμ«ινε κανένα γνώρισμα ά.τ' τύν Πέτρο! Μόνο τά έλλην'ικά. .τού, ώστόσο, μ' μαζί τοι·. ί!δ: ναν κ" στό Σουλτάνο δέν κατά την ίνημέροσιν τών τύ ξέρω. Τύν Χατζή Ίσονίτη ποΰ κων βιβλιιιρίιυν ((οοολογουμένων, στάθηκ.ε ώ; τό τέλο; πιστό; στόν /αί ή θεώρησις περί τής υ,ορυλογι Κίατίπογλοΐ' σία τ·ιμίας τού ήςε- κης ένημερότητο; τούτων, έψ' ο- οε πολλά, τύν κατ«χώνιασε στά σον ΰεβαίΐ'ΐς «Ί κάτοχοί των τυγ- μπονντρυΐ'μια τού γιά νά τύν άναγ χάνουν ηορολογικώ; ίνήμ*·ροι, ό- κάση μέ βασιΐνιστήρ'», νά μαρτυ- νε'ΐαρτήτιο; αίτήσεω; ή μή πας,ά ρήσ)| ποϋ έ'χει κριμμέν» τύ ϋιό; τών ένδια((ρρομένιυν. Τουτο ΐντέλ του ό άφέντη; τού. "Αμα τύ ιιά- λεται τό υπουργείον Οίκονομικών θαινε 6ά τόν γιχλοΰσ-ϊ γ.ι' αυτόν, ί>ι' έγ/νκλίου του πρό; τά Δηαύ·
ϋπιιι; ψιιίνΕΤαι πώς ρ'κανε, γιά νά σία Ταμε,ϊα.
ιιή [ΐάθη ποτέ τύ ντυθλέτι γι' αύ- Κατά τν έγκικλιον, ή ώς ά'νΊ}
τύ τύ (Ιιός. Σοΐ1 είπα καί πιό .-ΐρίν θεώρησις, τόσον επί τής ένδε'ξε-
σιύ·.) Κόνσυλ.α, πώ; στό «Ίτχρμάνι» ω; της άφορώσης «ί; την .ϊσποαΗι
ί)ιν πιοόσταζε ό πυλνχρονεμένο; χς>ημάτιυν, έκτελιυνισμόν κλπ. ΰ-
ιια; ΙΙατισάχ νά συλληφθή μόνο σον καί επί τή; δι" αναχώρησιν
ό Κιατίπογλου, μά καί ν ά κατασχε εί; τό εξωτερικόν ο'ικεία; ένδείξε
Οή άλάχ.Ερη ή πρηιονσία του -κινη· ως, θά συντελήται έ.πί τή ΰποδολή
τή κ αί άκ'νητη κ.αί πώ; μετηητά υπό τοϋ ένδιαιτερομένου τή; νπ0,.1-
>>έν βρέθηκαν. Α θύνου δηλώσΐω;) ή όποία είναι έν
— Ξέπνΐς μ' έρώτησί; ό Μου- , σωματωμένη είς τό ατομικόν 6ι6>ι
ιΐτή^ πώ; τά φι,ρμάνια ποτέ δέν άριον φορολογονμένου.
"Αναψα τύ φώς κι* άνακάθησα
στύ κρεββάτι. Τί ναρδι'1, ποΰ ή¬
ταν! Χωροΰσε τρεί; άνθριόπον;!
"Αν έρ/.όταν ό Χέντερσεν μέ τή
(ρλρνάδα τού....
"Ενα τεράστιο ΐ|ίδι μέ
Μ' έ'σιμ^ρ. Μ' έπνιξϊ! Τά ίχίκ,ονα
'-'σταιιάτητα. ρ(ΐντίζαν'ι>. τά σεντό-
νκι, τίς κονύ'έρτκ;, τά μαξηλ.άρια.
Γιατί έκλαιγα; Μέ ποιύ δικαίωιια
ζήλευα;.. Εϊμουνα ί'νο τίποτιι. Κι
Γ» Φοάνκ Χέντιρσον, ποώην διπ
μάτη; καί τιυρινύ; γινικύ; ε.πιθεω
νητι'ι; τής Ίντ·. οπύλ) όέν ί'ιτανι··
•τροτελρτ'ταΐο. Τί ήθρλρ ή Κϋνθια
(ττό ξενοόοχεϊο; «"Ισω; νά ήταν
ήποχαιο*·τιστήριο ραντεβον», είχ?
πρϊ υ ΡόλΛντ. Μά, κρίνη, δέν ρί-
%ΐ βγάλει οίίτι- τύ... καπέλο τη>ς!
Ήτανε τραβηγμένο πρύ; τά πί-
■σω... Άκοΐ'μτοΰσρ στύ μαξηλάοι
όι' είχε
σχε&όν άπ' τό
τράλι της. Ητανε σάν μαΰ,ρο στε
ιτ.άνι τριγΰρω στά μαλλιά της!.._
Ή όμοιόχριομη τσάντα .ηερασμένη
στό χέρι άπ' τό μεγάλο χαλ.κά, ρΙ-
%ΐ άντβεΐ ώ; τόν ώμο... Τί καθ
X-
ρή ίίκ.όνα μπροστά στά μάτια μόν.
Πετάχτηκα άπ' τό κρεββάτι. Τό
καπϊλο ήταν (.ΰκολο τά τό ίρίξπι
«π' τό μπαλ/ίόνι, ό δολοφόνος. Άλ
λά την τσάντα; θ' άνοιγε χι' δ,τι
μέσιι θά σκορπιζόταν άπάνο
πέρα άπ' τύ ποτάμι, υ'.του είχαν
μαζευτή πολλοί Τοδρκοι τού Χουρ
ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΕΤΘΕΡΩΝ ΑΝ-
ΤΛΛΛΛΓΩΝ ΜΕΤΑΞΤ ΦΙΝ·
ΛΛΝΔΙΛΣ ΚΛ1 ΕΟΚ
ΗΡΤΞΕΛΛΛΙ__Ή σνμφωνία
άντ<ιλλ(ΐγών μεταςύ τή; Φινλανδία; καί τής Ο'ικονομική; Κοινότητος, αί διαπ?α γματεύσει; διά την οποίαν διεξή- χθησαν κατά τύ 1972 ίντεγράψη- σαν ένταΐ'θα, ανεκοίνωσε ή έπιτοο πή τής ΕΟΚ. Ή σνμφωνία θά υπογραφή υπό των μονίμων άντιπροσώ.των τί>ν
έννέα χωρών μρλών τής Κοινής
Άγορά; καί τοΰ .τρρσβευτοϋ τή;
Φινλανδΐα; είς ϋο,υξέλλα; κ. Πέν
τί Ταλθιτιέ.
ΤΟ ΛΑΜΠΡΟΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ
"Η ΕΛΑΗΝΟ - ΒΕΛΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
Έκυκλοφόρησ.ε τό νέον τεϋχο;
τή; «Έλληνο - Βελγική; Έπιθεα)-
ρήσεω;> Νο 4 — 3 τή; Ένώσεω;
Δι.τλτοματούχων ΙΙ«νΕΛΐστημίων
καί Άνωτάτων Σχολων Βελγίου,
πού ίίναι άφιερτυμένον εί; την
5Ο)ετηρί6α τού Προσφυγικόν Έλ·
ληνισμοΰ, πολυτελές, πλουσίως νί·
κονογρα([ημρνον, μέ 132 σελίδο -
στήν χλύη.'Ίσΐ'ΐς νά την έβαλε στί) κ.<ιί μέ έκλεκτάς σννεργασία; τόιν βαλίτσα. Θά μ.τοοοΰσε·. νά την χω-1 άκα'δημαϊν.ών Γη Κιισιμάτη, Γ. ρέσει; 'ΙΙτίΐν άρκ«τά μεγάλη. "Ο ποίος ταξι&ενει, παίρνει πολλά πρά ματ(ΐ μαζί τον... Ξανάφεοα στή Οΰμησή μόν τύ χέρι τοϋ οολοφό- νου έτσι, όπως τύν είχα δεί μπρ·>
στά μου νά βαδίζει βιαστικά. 3λ-
τάκουσα την άπότομη φωνή του ν'
άονιέται, στύν άνθρτοπο μέ την
κύκκινη στολή, τή βοηθεία, πό*
τοΰ πρόσφερ^. Ή κινήση, πού ί'-
κανε γιά ν' άποπ,ύγει τό θυρωηό...
ΙΙερίεργο, Νά πηγαίνει πέρίΐ - δά-
θε μέ τέτοια ιΰκολίιιΐ,.. Σάν αδεία
νή;·..
"Εμιινα άκίνητη, Χαμένη..
Τώρα τδξ«ρα Ή βαλίτσα) πού
κρατοΰσε ό δολοηόνος, δέν ΐ:Γχ?
άλλο 6άρο; Λπ' τ'Ί δικύ της!..
(Συνεχίζεται)
Χ
ΧΡ,ΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. Σελίδες 712 καί 163 είκόνες
ΠωλεΤται είς τά Βιθλιοπωλεϊα κα'· παρά τφ συγγρσφεί
(Φρυνίχου 4. — "Αθήναι 119)
'Λθάνα καί Ήλία 1?^νέζη, α'ι; χαί
καθηγητών Πανεπιστημίου^ ποέσβε
ών, μητροπολίτην, λογοτε·/νών καί
συγγραφέιυν τοϋ 15-ελγίου, τής
Γαλλία; κ<ιί 'Ελλάδο;, γαλλητί κ<ιι έλληνιστί. Είναι τύ μόνον πε¬ ριοδικόν εί; τήν χιό,ραν μας, πιυ πσοΰάλλει εΊς πολλά ξένα κςάτη ίδίιο; τής Εύρώπης, τό έργον τών λογοτεχνών, καλλιτέχνην καί έν γένει των πνευματικήν μας άνθρώ .-των. Είς τό ίδιον τεΰχος δημοσίου ον,'ται κοιτικαί θεατρον, ε'ικαστ·· κων τεχν-ών καί 6ι6λίιον, γαλλιστί καί έλληνιστί. ΚορνΐΓαΐοι δέ τών Γοαμμάτων κια τής Πολιτικής το- νί'νονν ιϊς τόν ανωτέρω τρΰχος, ΰ- τι ί; «Έλληνο - Βελγική Έπιθεο') ρησι;-> ,-ιρέπΐΐ <νά χαρά'ςη καί αλ- λου; έϊ«ρύτερους δρύμους: ήτοι νά έχη πανευρωπαϊκόν χαρακτήρα_ Μέ ιδιαιτέραν ικανοποίησιν καί ενθουσιασμόν έχαιρέτησαν μέ συγ χαρητήοια γράμμιΐτα τό ώς άνυ τεΰχος πρύεδροι Θρακικών, Μικρά σιατικών καί Ποντιακών Όργανώ σ:ων, ό δέ πρώην 'Τπουργός κ.. Χρ. Σολομο,νίδης (Σμυρναϊο;) απέστειλε θι-ρμύν συγχαρητήριον τηλεγράτΐημα. Διευθυντή; τή; έν λ.όγω Έγτι- θειυρήσειο; είναι ό γν«>στύς συγ¬
γραφεύς κ. Τριαντάφνλλο; θεί-
δωρίδης, πρόεδρος τή; Ένώσεω;
Διπλωματονχονν Πανεπιστημί ιο ν
Βελγίου, όδός Άοιστοτέλους 115
—Αθήναι (Τ.Τ. 813) τηλέφιον.
Ρ,37.4ι12 καί 80.28.097.
ΤΡΑΠΕΖΑ «ΙΠΣΤΕΩΣ>:
Έκ μέρους τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ι
II
2ϋΤΕΩΣ ύ ΙΙούεδρο; τοΰ Δι-
οικητικοΰ 1'υμβονλίου αυτής, κύ·
ριος Σπύρος Ι Κωστύπουλο;, πά-
ρέθεσε την Κυριακήν 80 Σεπτ«μ·
βριον, δείπνον πρό; τιμήν τών μ°
λών τοΰ ΣΤ' Πανελνληνίου Σιλ·β
δριου 'Εμποοικών Αντιπρόσωπον
πού έλαβε χώραν είς Ίωάννινμ ά¬
πύ :!().!).7.1 ΐ:ω; 2.1(1.73.
Εί; τό δείπνον τύ οποίον παρε¬
τάθη είς τό κέντρον «Σκορπιότ*
τών Ιωαννίνων, παρεκάθησαν ό
Νοαάρχης Ίιιιαννίνων κ Χ. Πό-
π<ι5ύπουλος, ό Λήμ«.ρχυς Ίωαννί νων κ. Ι. Καμπέοη;) Λικ.αστικ.οί ίκπρύσωποι, τά μέλη τοθ Συνεβςι υυ κα'ι άλλαι. Κατά τό δείπνον <"> κ. Σ
ΚιυστΟΛονλο; ανήγγειλε, την
τής Τραπέζης Πίστεως έκ. δραγ,ιι.
50000 υπέρ τών σκο,πών τής Σχο
λη; "Εμπορικήν Άντιπροσώπιον.
Τπεύθννοι συμφώνως τφ νόμ<Ρ 1890)1^38 Ίδιοκτήτη; — 'Εκδότη; Διευθυντής ΣίίΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κάτοικία Ναύαρχον Βότση ί>5
Προϊστάμενο; Τν.τογραφβίυΐ»
ΙΆΒΡΙΗΛ ΙΆΒΡΙΗΛΙΔΉ2
Κατοικίαν Σπαρτάκου 19
ΛΜΦΙΑΛΗ
Ή ότηοθοχώρησι τής Μικράς 'Ασίας
ΦΤΛΑ3ΟΤ ΑΠ' ΤΟΝ ΦΙΛΟ Σ ΟΤ, ΠΙΟ ΠΟΛΤ ΑΠ' ΤΟΝ ΕΧ
ΘΡΟ ΣΟΤ
ΟΙ Άγγλο - Γάλλθ! κ' Ιταλοί
σύμμαχοΐ μα; χριοτιανοί
(ρίλοι μας καί κρντροί έχθροί,
Αφοΰ αναψαν τα δαδί)
Εαττνου άλλαξαν πολιτική,
ρ'νινον Τουρκόφΐλοι
δι,-τλωιιατία νπονλη,
άνέλπιστη ,-τοοδοσία,
πανοΰργα,, καταχθονία,
σατανική. όλεθοία,
σκόοπισβ πήθη, συμφορά,
Θοάκη, Πόντο, Σμύρνη Μουδανιά
«· » ·
Γιά συμτρέροντα τοανά,
μαύοισε γη; καί θάλασσα
ά.τ. άνθοιόπινα κορμιά)
£φεραν την καταστοοφή
κόλασι πραγματική
την άντιχοιστιανική
καί όπισθοχώοησι
την Μικρασιατική,
έξόντοισι όλοκληρωτική
άπό την γή την προγονική,
αίώνες κληοονομική,
κυνηγημένοι καί γυμνοί
άθέλητα &ρ'εθήκαμε
σ' άλ?.«Ή τόποι μακρυνοι'.
■ * ·
Τα επακόλονθα τής πολιτικής
τ' άραδιάζω μέ 6αθύ πόνο
έξορίε;, ποΐάμια, .τνιγμοί,
σφαγή, θάλασσα, φωτιά(
έ,ρείπΐα δάκρνα καιπά,
άνάπηροι, αίχμάλωτοι
πτώματα ζοίντανά,
νεκροί( χήρες, όηςτανά,
άγχόνες, εξισλαμισμόν
ά<τ6:στη σ,λόγα, λάβη, καϋμός, των κακούργον ένστικτον έντεχνο; ΰποδαυλισμός καί κτηνώδης κορεσμύς. Τραγικάς κι' 6 άπολογισμύ;: άστεγοι, (ΐτώχ:α, πεϊ.α, προσιρ·- γιά, άνε.ργο;, άρώσΤειες) Χάυος, ςενη- τειά, δλα έγκλήματα 6ας:·ειά, άγρια, βάρβαρα σκληρά, άποτρύπαια,· τρομερά είναι τα πο&εμικά δςινά, στιγματίξουν τόν ■/.Λ τόν πολιτισμό στόν α'ιώνα τόν ε'ικοστό •πλήρωσ ε άθώος λαός την ψεΰτικη φΐλία καί την ϋποκρισία, ΰπάρχΕΐ ομως ό Θ, ό δίκαιο; καί τιμωρός. . * * "Τστεοα άπ' δλα αύτά τα λάφυρα πολίμικά, τα είόιχθή κι' αίμοχαρή κ' άγρ« άνθ2ΐ»ποσφαγή) άκολουθοΰν ύ.-τοκοισίες, .-τοοπόσεις, χειραψίες, δΓξο')σεις, συμττιλιώσεις, καί συνθηκολογήσεις ίαογραφές, γί'λο.α, χαρά, αε σΐΛχτίδησι έλαφρά καί μέ καοδία καθαρά πηίΕουν τοϋς άνθρωπον; άπω: στόν μασκάρα καί νίπτονν τα; χείρας :ιε αίμα φΐλικά. ... Μέ δάκρνα των θνμάτιυν γίνονται οί προ.ιόσεις αΰΤές μέ αίμα των άθώων στραγΐδε; «αί ΰπογραφές. Μή ^εχνάτε δφοονες την μάταια ζ(υή στ.Ί τέλος καταλήγουν ητόν ϊδιο πάντα τόπο βαθειά μέσα στήν γή πλούσιοι καί φτωχοί μεγάλοι καί τρανοί ολοι, ίίμω; γυμνοί όλον; δέ1 τονς θάτττοτ'Λ· ναί. όλον; οί μικραί, * * · Φθάνει τόση άπληστία ή άτέλειωτη άδικία. α; κλείση πλέον ή πληγή ώ; πότ·? θά αίμορραγεϊ! <θάφοϋ προσιυρινοί στή γή», νά παύση πλέον ό λαός μέ δάκρνα νι'ι την πλένη μ' αίμα ν ά την αίμοδυτεϊ. Σόφια Κ. Χ«σιάδου έκ ΙΙαλλαδαρίου Προύσης Μικράς Άσία; Έν θεσ) νίκη τή 2!)η)8)ΐ9ϊ2 ΪΝΑ. ΚΑΤΑ.ΙΤΛΗΚΤΙΚΗΣ ΪΙΛΟΚΗΪ Ι ΘΗΙΑΥΡΟ1 ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ Άλο τύ άρι^ύργημα· οϋ ΣΤΒΦΑΝΟΤ. ΞΕΝΟΤ: ; Ι -Ό ΔΪΑΈΟΛΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΤΡ/ΚίΑ» '- " :· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ Σ 489ον τα γράςΐι ό ΙΙατισάχ, μά ό Γριιμ "Τστερκ άπ' δσα έ'μαθε' άπΰ α', ματικός τού καί συνήθοις ό Βεζΰ- νιι δ άφέντης μου, γιά τύ παοελ ρης. Κι' ά·κύμα, πώς τα πιότεοα θόν τού Μεγάλου Βεζι'ρη, παρου- δέν τα ΰπογράφει ό ΐ&ιος; σιάστηκε στόν Μ«γάλο Μουφτή, | — Δέν τό ξέριυ άφέντ·,) μοί·, συνεχίση ό Νταή Βάσσος, καί τού ίκανε παράπονα γιά τήν άδικη μ ι ταχείριση καί τύν κατατρεγμύ τής «ψαμίλιας» τού άπό τόν Δαλπα- τάν πασά. Τού άποκάλνψε πώ; τα «κάλ.τικα» πού κατηγορηθηκε ό μα καρίτης ό πατέρας τού τοίις εροι- |« στό «τσαρσί» τού τα είχε διό- σει ό πασάς γιά γερά καί τύν κα τήγγιιλε άνοιχτά, γιά «καλποι-';* νο». Τοΰ τίπε πώς αύτάς μέ τόν Κιατίπογλου φτιάνανε τα κάλπι/'ΐ έήώ. Καί πώς ήμ."«ροΰσε νά τοΰ τό άποδείξη αύτύ) παρουσιάξοντ,χς γιά μάρτυρα, άνθρωπο πού δούλε.·ε τότε μαζί τους, άν τοΰ ΰπόαχοταν τού άπάντησιτ, μά ίτσι πρέπει νά είναι. Οπως τό λές. — 'Έτσι είναι. Καί τό «φιρμά- νι» τού Κικτίπογλου, μοΰ είπε, τό «γ,ραψε ό Μΐ·,άλος Βεζύρης. Λές νά. πρόστεσε τήν παράγραφο γιά τήν δήμευση τής περιουσίας τού. γιά νά τ,ήν έχη ωφελεία τό «Ντο- 6λέτι»; — Σεδαστέ μου άψέντη, -τ^Ο άπάντησα, σοΰ ;ίπα πώς ξέροί χί.· λά τί κυυμάσι είναι ό Μεχμέτ Δαλ πατάν. Γι' αύτό πιστεύω πώς δ:ν δίνει γρόσι γιά τό Κράτυς. Σκρφθηκε πονηρά. Νά πάρη τό ντοδλέτι τήν άκίνητη περιουσία τού πώ; θά τόν προστάτευε ά.τύ την μακαρίτη τοΰ Κιατίπογλου, μ ·Ί έκδίκηση τοΰ Δαλπατάν_ Ό Μεγάλος Μονφτής πού ένδια φέροΐαν ν ο. άποκαλυφθή ή άλήθεια γιά νά τιμιορηθή ό ενοχος, τού ά κι' αυτή δέν ήμποροΰσε νά τήν κςύ ψη καί νά βάλη αύτάς στό χέρι τύ τΐιιραδάκι τού. Γι' αύτό τύ λόγο επιασε κι' έκλεισε στά «μπουντρού ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ - ΤσΕιάρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ Πλήρης περιγρσφή τής έπικής μά χης τής Πίνδου μετά συντόμου έΕιστορήσεωί; ολοκλήρου τοΰ πολέμου 1840 - 41. (Συνέχεια εκ προηγουμένου) Ήτο λίαν σκληρός ό αγών μέ χρι τής προσεγγίσεως των τμη- μάτων μας είς τήν αφετηρίαν τής έφόδου, περί τά 50 — 60 μέτρα άπό τάς ιταλικάς θέσεις, όπου δι" ολίγα λεπτά εσταμάτησαν νά άναπνεύσουν, έν μέσω δαιμονιώ- δους κρότου των έκρήΕεων των χειροβομθίδων τού έχθροϋ. ΚαΙ τότε, οί στρατιώται μας, έπωφεληθέντες τής μικράς έκεί- νης διακοπής τής μάχης, παρε¬ κάλουν μέ συγκινητικάς έκφρά- σεις τούς ΆΕιωματικούς των νά μην έκτίθενται τόσον πολύ κατά τήν προχώρησιν. Κατόπιν, έζαπελύθη αποτόμως ή έφοδος διά τής λόγχης κατά των τελευταίων ίταλικών χαρακω μάτων, έκ των οποίων έΕετοπί- οθησαν περίτρομοι οί Ιταλοί, καμ φθέντες άπό τήν απαράμιλλον όρ [σκέψιν: «Έγώ, εΐμαι καλάς άν πάγτησε πώς άν ό μάοτνράς τού μια-ί> τού τόν ταμία τού, τόν Χα-
Λέν ήτανε παραμυθάς, ό'χι μόνο | τζή Ίσούφη. Καί ξέρεις, ό μακοι-
ίιέν ίίχε τίποτα νά φοβηθή άπύ τί; ρίτής είχε < καζαντίση» πυλλούς άρχές μά καί θά προστατεΐ'οταν | πάοα πολλούς παράδες, άπό τα αΰτές, στήν .τερίπτωση πού κάλπικα. θά πρέπει τό διός πού θά προσπαθοΰσκ νά τόν 6λάψη ό άφησε νά *Ιναι μρη Μενάλος Βεζΰρης. Ό άφέντης — Λές νά τύ δρήκε στύ μετα ιιου τύν 6ε6αίωσε: γιά τήν άξιοπι- ξύ ό Βεξύρης; μ' ερώτησις στία ιιου γιατί όπως κατάλ«·6οί Ι — "Οσο ήμουνιι έγώ στΐ;ν νει;, έγώ ήμουνα αΰτός ό σπου- Σμύρνηι ύ'χι. Μποριΐ νά τό ϋρή- δαΐος μάρτυρας καί την άλλη μέ-' κε ΰστερα καί μπορεΐ καί ό'χι, τού Ι κε ΰστερα οα μέ παοουσίασρ εμποός τού. Ι ά,τάντησα. — 'Εϊΐιΐι, μοϋ ίΤπ« μέ σονρωμέ-. Ό Μεγά,'.ος Μουφτής ής Ιμιινε να τά φρΰδια ό Μεγάλας Μουφτής, συλλογισμένος. Χάι&ει;»ε τα γένια ό Λεωνίδας άφέντης κατηγορεΐ τύν τού, κοίτα,ξε τόν Ούλεμά .τού κ.ά- κ. ΛΝΔΡΕΟΤ Σ. ΤΣΟΪΡΑ Ό Αυρικ6*? ποιητΑνΐ τού Παρ- νασσοΰ ΦοίβΟς ΚΡΐτΐΚΗ ΤΟΓ κ. ΧΡΗΣΤΟΓ Γ. ΕΓΑΠΈΛΛΤΟΓ, ΕΠΙΤ1ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ "Εχω διαβάσει πολλές άναλύ- όλες τίς έκδηλώσεις της σοϋ σεις διά τό έργον τού αγαπημέ- ' στάθηκε πάθος κΓ έκσταση». Πράγματι, μόνον πνευματικάς Μεγάλο μας Βεζΰρη, γιά φο6εοά θοταν άλά τοΰρκα πλάϊ τ<η> στύ
.-τοάματα, άκύμα καί σάν «καλποι· ι χαλί κι' 'έγραφε τά ό'σα έ'λεγα <ί" ζάνο». Τί ζέριις έσύ γιά τύν Δαλ ίίστερα στράφηκε στόν κύριο Λε- πατάν πασά κιιί ποϋ τά ξέριις; ωνίόα. Πρώτη φορά σιύρ ^Κύνσυλα; — Ξ?ρ*ις τί σκέφθηκα Λε,ωνίδα βϋΐοκόαουνα μπροστά στόν Ιΐατ^ι έφεντη; Νά σέ στείλω στήν Σμύο άρχη των Μωαμεθανών καί τάχα-] νη μέ τύν Νταή Βάσσο πού είναι «τα. 'Έπαθα γλωσσοδέτη καί δέν άπ' ΐκεϊ καί ποΰ γνώρισε τύν Κια ήξ*ρα τί νά Τοΰ άπαντήσο. "Τστε τίπογλου καί σινεργάστηκε μαζί ρα έκεϊνο τύ παγιομένο τού μοΓ»-( του στά κάλπικα. νά ψάξετε- γΓ τρο μέ τρόμαζε. __ Αέγε μπρέ μυύ ιίπε ρει; καί μή, φοβάσαι. Δέν θά σο€ μεταρρνθμίσίΐς, έ'χει ενα σοορό 1- πάρθ3 τό κ.ϊφάλΐ5 οίίτε θά σέ ρίξω νάγκ.ε;. Πρώτα ϋμω; πρέπει νά στά «μπουντρούμι.α». "Ο,τι έκανες. μάθοιμε άν τόν 6ρήκε ό Βεζύρη;, «Φακίρ φουκαράς» ςίσαι κι' δ.τως γιά νά μην ψάχνετε τσάμπα. Μό- 6λέπ«) καί «μπουνταλάς». "Ας σέ νο γι' είς την έπίτασιν τού πανικοΰ των Ίταλών καί τήν διασκόρπι- οίν των μέ πολλάς άΓιωλείας. . Ο ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΔΑ ΒΑΚΗΣ ΜΕΤΑΦΕΡΕΤΑΙ ΕΙΣ ΕΠΤΑΧΩΡΙΟΝ Καθώς άφηγήθη βραδύτερον είς τόν ύποφαινόμενον ό Συντα- γματάρχης Δαθάκης, τήν 11 ην ώ ραν τής 2ας Νοεμβριού τοϋ 1940. ημέρας τοϋ τραυματισμοϋ τού, εύ ρεθείς μόνος τού είς τήν Μονήν τής Παναγίας Κλαδόρμης, προη- σθάνθη ότι μετά τινάς ώρας ή θά φονευθή ή θά τραυματισθή κα¬ τά τήν μάχην. 'Εκάθισε τότε επί τινος βρά- χου καί ήρχισε νά γράφη τήν διαθήκην τού... Γράφων όμως, δέν έπαυσε νά σχολιάΖη καθ' ε¬ αυτόν τό περίεργον προαΐοθημά τού, κατέληξε δέ είς τήν έΕής ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΥΣΜΠΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔ05Η ΤΟΥ Ε- ©ΝΟΥΣ - ΣΕιΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό τή Ζωή τού Τ. Μακρυγιόννη) ΤΟΛΑΘΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΥΡΗΛΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ "Οταν ό Χοιρσίτ κίνησε άτό τίιν Πίλοπόννησο γιά την Ήπ-Ί- '_ιο μέ τό στρατό τού εναντίον τ )ϋ 'Λλή Πασά, ξέοομτ -πώς δίν πήπ<·- μαϊΰ τοι· τοϋς" ΛοΓκινίτις Τούρ¬ και·;, γιατί ήταν (τίλοι τοΰ εχθρόν τού. Λΰτοί ήτιιν κά,του χίλιοι /(·'. είχιιν αρχηγόν; πολλούς άΕιυιματι κούς. ΠρωτοστατοΡσε ό Έλμάζ Μέτζος_ Μέ τύν ςρσηκιομό των Έλλήνιον στήν ΙΙελοπάννησο καί βτή Ροΰμελη δτ)θεν γιά ΰποστήτι- ξη τού Άλή στέλνονν εϊδηση σ' αυτόν, τόν Έλμάζ δηλα,δή, αν θε λη νά ένιι>θαΰ^^ οί δυνάμει; τους
καί νά Οοηθήσουν καί οί 'Λρβανί-
τε; το>| στόν ι'ινωνιι εναντίον τοϋ
Συυλτάνου καί υπέρ τυΰ 'Λλή. Λϋ
τοί δέχτηκαν μέ χαοά κι' έ'τσι Γίρ-
χισε ή ποοεία. τού; άπό τήν Πελο-
πόννησο στή Ρούμιλη, γκιτί επ;ιι-
πε νά συγ-κεντρωθοϋνε άπΰ
ρα μέρη στύ Κομπύτι κι άπύ κ1 ι
ν' άρχίσουν οί έπιχ·?ιρήσεις μέ
σκοπό τήν κατάληψη τής "Άρτης.
Οί Άρβανΐτε; πίστεψαν στού;
μην, τάς άγρίας κραυγάς καί τούς
τρομερούς λογχισμούς των έπι-
θρωπος κα'ι δέν έθλαψα ποτέ κα-
νένα. Ό Θεός δένΛ θά μέ αφήση
ι "Ελληνε; καί ποτέ δέν
■ καν τό κα-χό πού τοΰ;
' στό δρύμο. Ό 'Ελμάζ ά.τό
| στία αφησε σκύρπιο τύ στράτευμά
, τού νά πορείίται καί νά τύ σνν ι-
ιιθεμένων Ελλήνων. Ή Φούρκα ' νά πεθάνω!» Καί, μέ αυτήν τήν Ίδενουν οί Ρωμιοί, "Ετσι αύτάς έ
ήλευθερώθη' έν συνεχεία δέ τής πεποίθησιν, ρσχισε τό χαρτί πού'(ΐτασε μέ τοΰ; πρώτου; στύ Κο-
' πότι καί δέν κατάλαδε, τί γίνηκ"
πίσοι τού.
Οί "Ελληντς καθώ; είδαν τοΰ;
'ΛρΟανϊτις ποΰ ξώμειν·<ιν λιποψυ χ,σμένου; κ«ί πεθαμένους άπ' την , π+ΐνα κ.ιιί την κ.ούραση) άντί νά _ Οοοΰνε τρό.ιο νά τοΰς Οοηθήσοινρ ο τού μοϋ τού στά κάλπικα. νά ψάξεη γϊ | αύτό τύν θησαυοό. 'Λ^ίςει τόν κό· ίπε ϋσυ ξέ-ι πό. Τύ «,Ντοϋλέτι» τώριι μί τίς Δέ θά € θί έ' έ' ό ώπηνοθς καταδιώξεως τού £- χθροϋ, νοτΐως ταύτης κατελή- φθησαν τά ύψώματα τής Λιάγκης. Ήτο άπερίγραπτος τότε ό πανι- κός τών ύποχωρούντων Ίταλών, οί όποϊοι έτράπησαν πρός Ζεκί- ρι, Κεράσοθον καί Ταμποϋρι, κα- ταδιωκόμενοι άπό τά πυρά τών πολυδόλων καί τών όλμων. Άκόμη κα'ι ό Ούλαμός πυρο- βολικοϋ τοθ 'Υπολοχαγοϋ Άδρί- μη, ευρισκόμενος καθ' οδόν έν κινήσει πρός τόν Προφήτην ' Ηλι¬ ον Φούρκας, έσπευσε νά ταχθή μέ πρωτοβουλίαν τοϋ ένθουσιώ- ι δούς διοικητοϋ του καί νά συν¬ τελέση μέ τά εϋστοχα πυρά του νού μου Φοίθου Δέλφη. Ποιητής μέ τόσην άΕίαν, μέ τόσον μέγε- θος γνησιότητος, μέ τόσον παλμόν καί φραστικόν πλούτον, μέ τόσον είλικρινή καί άνεπιτήδευτον λυρι- σμόν, φυσικόν είναι νά γίνεται έπίκεντρον αναλύσεως, νά έξετά- Ζεται άπό δλες τίς πλευρές τής πνευματικής προσφοράς καί τής ποιότητος τού, νά κατατάσσεται καί νά τοποθετήται έκεϊ, δπου τοϋ άΕΙΖει. Αυτή δμως ή μελέτη τοϋ άγαπητοϋ φίλου κ. Ανδρέα Σ. Τσούρα,. μέ τόν τίτλον «Ό λυρικός τοϋ Παρνασσοϋ — Φοϊ- 6ος Δέλφης» είναι άπό τίς κα- λύτερες, πού έχω διαβάσει. Τήν έχάρηκα κυριολεκτικώς. Καί έ- χει πάρα πολϋ δίκαιον ό άγαπη- τός Φοϊβος Δέλφης, πού, είς ε¬ πιστολήν τού πρός τόν κ. 'Ανδρέ- αν Τοούραν, τοϋ γράφεΐ: «ΕΙσαι ό δριστος έρμηνευτής τής ποιη- τικής ψυχής τοΰ εργου, πού κα- ταπιάστπκες κι' εϊδες άπ' τή δι- κή σου σκοπιά ή τήν όπτική γω- νία». Καί ευθύς άμέοως: «'Όλα έρχονται έΕω άπό τά 6άθη σάν * ι κρίνη δ Άλλάχ. Φτάνΐΐ νά ιιοθ | Τοΰ άφέντη μου τοΰ κΰρ ϋ πή; την άλήθεια σ' αύτά πού σέ ν'δα, τοΰ ήρθε μιά Ιδέα. ρώτησα, σάν καλό; <ντο6λετλής·<> | — Θά τό μάθω έγώ τοΰ
Ξεθάρρεψα καί ξίφοΰρνισα στόν — Πώς; τόν έρώτησε ό
Μου
άνθρωπος, μέ τόσον έντονον ά-
,Γ ,, -Λ - , , , , ,ι
, Μεγαλο Μοιφτη με το νι και αε φτής.
οίγμ(1)
γιΛ τύγ άν.
Θά παρουσιασθή) στόν Β ι-
φιέρωαιν στήν εϊκόνα τής δημι- ( τιχριστο, άπό τόν καιηό ποΰ ιόν ςύρη) θά τού θυμίσω τήν
έώ έδ άλά ά'Β έ ύ έ ά
ουργίας καί μέ τόσον πάθος γιά έγνώρισα έδώ «άλανιάρη»,
' ' άδί
τού μέ τύν πατέρα μου, θά τοΰ αι-
ργ μ
την ποίησιν, όπως ό κ. Ανδρέας ' νΜ'ι άδίσταχτο κακοΰργο, ω; ιήν λήσιο γιά την άθλια ο'ικονομιχή
Τσούρας θά ήμποροΰσε νά άποδώ- Ι ί^ΧΠ^ού διίλυσε την σι^εογασία| κ,αάστ«ση τή; εφαμίλιας·» μαυ
. . Ι
ση αυτήν τήν εξοχον πνευματι
κήν, ποιητικήν ζωγραφιάν, πού
Ι τού μέ τόν Κιατίπογλου κ.ι' έφυ- καί θά τοϋ ζήτησιν νά μέ βάλη ο έ
'" Ι γε άπ' έδώ γιά νά Ίκανοποιήστ» | καμμιά δουλειά γιά νά τήν Ορέ·
υ , στήν Ιΐόλη τά φιλάδοΐα σχέοιΐ ψω, Γιά νά τοΰ δεί^ω τήν εύγνω-
λέγεται ποίησις τού Φοίδου Δέλ- ! τού. Τοΰ έμίλησα γιά τά «κάλπι- μοσύνη μου, θά προσηεηθώ ν ά
φη. Μέ πασην δέ διαύγειαν καί κα» καί τοΰ μαρτύρησα τύν τύττο ψάξω γιά τού; θησαυπονς τοϋ Κια
εγραφε την διαθήκην τού.
Μετά τόν τραυματισμόν τού, ό-
ταν οί πέριΕ τού 'ΑΕιωματικο'ι έ-
κίνουν θλιβερώς τό κεφάλι, ά-
ναμένοντες τό τέλος τού, λόγω
τοϋ σοβαρωτάτου τραύματος καί
,; καί νά τοΰς ένισχΰσουΗ- τύ ήθιχό.
; οστε νά πολεμήσονν (ΐυπιο μεθιιί-
τής νάρκης είς τήν όποιαν έδυ- ' ()(υ ίΛ,(ΐντ(ον Τών ΰλλων" Όθωμ ι-
θίσθη ό Συνταγματάρχης, συνε¬
πεία τής απωλείας πολλοϋ αίμα
τος, πορακολουθών ώς έν όνεί
νών τοϋ Σονλτάνου, σκέΐίτηκαν
νά τοΰς ξεκάνουν. "Ετσι τύ θηρ'ο
1 τοϋ μίσου; γιά Τού; Άρβανίτ1·-;
'" ' ΰ εΤχαν αινλακισμένο μέσα στήν
ρω τάς κινήσεις καί τάς χαμηλο- ψνχή τού; ίς αίτία; τής σν^μαχι'-
Λ έθ ά ά
φώνους συζητήσεις
ψν
των, έλεγε α' το
έλα·θιπ0 νά
| τύ κ.ατκστροίρικό τού έογο. Τοΰς
πεθαίνω...».
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
καθ' εαυτόν μέ πεποίθησιν: «Λέ-1 ?πιασαν κα1;'το;ις ;;6ισαν μί. μιΛ
τε σεϊς ό,τι θέλετε... έγώ δέν τοιχιά στό λαιμό καί τού; πέταξ ιν
σ' Ινα ρέμα πού ήταν νά οκιβοΐν
κοντά στύ Μακρυνύρυς. Μετά τύ
άποτρύπαιυ αΰτύ ϊΎκλημα μοίραπ'ΐν
τά ροϋχα καί τά ϋ.ιλ.α των πνιγ ιέ
νων κι έκιί άπάνου πιάστηκαν κα'ι
βρίστηκαν καί άναμεταξύ τού;, για
τί πιά ΪΛΐκρατυΰσΓ ό κακύς δαίιιο-
να; μέσα του; καί ϋχι ή ίύέα τή;
πατρίδος.
"Ενας λίιι σ' ί'ναν άλλο:
— Γιά σένα γουμάρι έπνιξα
τόν άγαθό Άρβανίτη;
Κι' αύτάς:
— Γιά όλοινοι'; μας. Γιά
Τδ 'Ελληνικό Άστυνομικό Μυθιστόρ.ημα
ασπρεΓτουλιπεσ
Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΥ
101 όν
κριτικήν ακρίοειαν
;
πκήιιπ που δρισκοταν το εργ«στηρι τους τιπογλου, γιά λογαοιασμο τού, άν
ακομη ; , _ , ι · · ■ . ,- , .
ι πτιι «ιιττοΐ'ντηουιιια» τηιι κπστοιυ ιιί- τητηΗΓτιιηπ ιττμ «βΤνηνηνι~> τ7"
Μήποι; δέν; άστειευότανε καί π·ε
υίμενε τό γυρισμό τού Φράνκ;
Μπήκα στήν κρε&6<ιτοκάμαρα ιιέ μιά παράξενη άνησνχία. Λίσταζ'ΐ νά γδυθώ. Νόμιϊα ότι τά μάτια τού Χέντερσεν ήτανε καρ<τωμένα πάνω μου. Άναγκάστηκα νά σβη- σ(ΐ) τό φώς. "Οταν έ'.-ΐ€σα στό Η,μεβ βάτι, μοϋ κριτικην ακριοειαν κιυουκι υκυμιι ; , - , . , ' , ' ' . '.'./, ' . Ι μοΰ πΐίίεΐ την καοδΐά Τί € , . . , . | στα «μπουντρουμια» του καστραυ μέ τοποθε-τηση στ0 «Κον·σκι-> τη; 1" ,.
V5
, ' ·™ν"ΐα. 11 *
κα. στΐς λεπτοτερες πλευρές, Υ'α άπάνω στον λυφο το0 ΙΙαγου ,-;. νμν(ινη-. -Αν δέν το1ν 6οηχ, Ι Γ.»ΐν «Αλτ, με^α θα περνουσα
νά δώση τήν απόλυτον πληρότη-< _ χα1 τοΛ, χροπο μέ τον όποίο | νομ[ϊί,, πώ- θα μο0 άναθέση αύ.ίι Τ ΠΕτς),°" Τ1 ω"αι° Μ01·111» άπό μίαν προφητική ή όραματικήν κείνην έΕοχον εργασίαν τού, διά άποκάλυψη. Σέ βλέπω άκόμα μέ τόν Ζωγράφον Ήλίαν Φέρτην, τό προσηλωμένο βλέμμα τοϋ έρη- γύρω άπό τήν όποιαν τόσα έγ- μίτη νά στέκεσαι σιωπηλός, συγ- ' κώμια ύπεγρόμμισεν ή κριτική. κεντρωμένος όλος στήν είκόνα , "ΕΕοχοι γραφές, δι" έΕοχον ποιη¬ τής άθάνατης δημιουργίας. Κα'ι την. τό /«έω αύτδ καί τό τονίΖω γιατί Ι ή ποίηση καί γενικά ή τέχνη σ' ' ΧΙ-ΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ Ή γένεσις τών κόσμων ΤΟ ΓΊΓΝΕΣΘΑ! ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ Μετάφρασις Β. Κουζηνοπούλου έπιτίμ. Γυμνασ)χου (Συνέχεια έκ τοθ τΓροηγουμένοι,') Εύλον, ό έχει έν έαυτώ καρ·,όν «Καί είπεν ό θεός' έΕαγαγέ- απ,£ρματος οπορίμου, ύμϊν έσται τω ή γή ψυχήν Ζώσαν κατά γέ- εί(. βρώσιν' καϊ πάσι τοις θηρι- (οις τής γί^ς κα'ι πάσι τοις πε- τεινοΐς τοθ ούρανοϋ και παντί έρ νος, τετράποδα καί έρπετά καί θηρία τής γής κατά γένος. Κσ'ι εγένετο ούτως. Καί έποίηοεν ό " ποντι εΠ| δ έχει εν ε. των πετεινών τού ούρανου των κτηνών πάσης τής γής καί Θεός ίχθύων τής θαλάσσης κα'ι αυτω ψυχήν Ζωής, και πάντα χθρ κα' ,τον χλωρόν είς θρώοιν. Καί έ γένετο ούτως. ΚαΙ είδεν δ Θεόο τα πάντα, δσα έποΐπ,σε καί Ιδού καλά λίαν. Καί εγένετο έσπέρα καί εγένετο πρωΐ, ήμέρα Εκιη» «Καί συνετελέσθησαν ο ούρανΰς καί ή γη καί πας ό κδσμος αύ τών. Καί συνετελεοεν ό Θεός έν τη" ήμέρα τή έκτη τά £ργα αυ¬ τού, α ·έποίήσε καί κατέπαυσε τή ήμέρα τή έβδόμη άπό πθντων τών έργων αυτού, ών εποίησε. Καί εύλόγησεν ό Θεός τήν ήμέ ραν τήν έθδόμήν καί ήγΐασεν αύ την ότι έν αύτη κατέπαυσεν άπό πάντων τών έργων αύτοθ, ών ήρΕατο ό Θεός ποιήσαι». (Γεν Ι §24 - 31 καί Β § 1 - 3) (ΣυνεχΙΖεται) πάντων των έρπετών, τών έρπόν- των καί τής γής. Καί έποίησεν ό Θεός τόν άνθρωπον, κατ' εί¬ κόνα Θεοϋ έποίησεν αυτόν, άρ- σεν καί θήλυ έποίησεν αύτούς. Καί εύλόγησεν αύτούς ό Θεός λέγων αύΕάνεοθε καί πληθύνεοθε καί πληρώσατε τήν γήν καί κα- τακυριεύσατε αυτής καί άρχετι. τών ίχθύων τής θαλάσσης καί καί τών πετεινών τοϋ ούρανου καί πάντων τών κιηνών καί πά¬ σης τής γής καί πάντων τών έο- πετών τών έρπόντων επί τής γής. ΚαΙ είπεν ό Θεός· ιδού δέ- δωκα υμίν πάντα χόρτον σπόρι- μον άπειρον οπέρμα, β εστίν ε¬ πάνω πάσης τής γής, και πβν ι α» καί στα «τσαησιά». Ι Οεια. Αγοράζανε σεβαστέ μου ϋε Ό Μουιττής τόν — 'Όχι! φώναξα δυνατά.ΕΙναι ^άσινο! ί Μά. μέ κανίνα τρόπο δέ.ν μπύ. χ ΟύΓΥσάμ7τοΰν'ε'ι:παΓ μέ'^άλ' άπίΓτΓοασά 'τον"ς ονδ'Γχαμογέ- ;*Ζ.ί Τ'^-.ί ..^ -ΊΤ ιξε κάτ,Ί ΐα, νά έΕηγήση κα'ι νά οδηγήση αύτό; καί ό Κιατίπογλου ρίχναν* τήν άποστολ^ή μέ μεγάλη τού εύχα τόν άναγνώστην είς τόν έΕαίσιον ! την «κάλπικη» «μονέδα» ποΰ φτιά ρίστηση, διαφοςΐιττικά θά άδιαφο- κοσμον τού λυρικοϋ λόγου, δπου ' κνανί;> στή «μπόρσα» στά «παζ-χ^ ρήση. Έτσι θά μάθοιμε τίν άλή·
αί ιδέαι γίνονται πίνακες κα'ι ό-
5ηγο'ι δυνάμεως είς μίαν πορείαν
λυτρώοεως κα'ι δημιουργίας. Καί
είναι άνεπιφύλακτα τά συγχαρη-
τήρια διά τόν φίλον κ. Άνδρέαν
Σ. Τοούραν, ό οποίος, όπως είς
την ποίησιν του, έτσι καί είς τό
δοκίμιον βραβεύεται πάντοτε ώς
δεΕιοτέχνης τοϋ βάθους καί τής
5ιερευνητικής αληθείας. Καί είναι
αί άρετα'ι αύται ακριβώς έκεϊναι,
πού σφραγί2ουν καί την άλλην έ-
λαζο...
1ιατια του< -κ("Η?ογα- πικονς» «πασάδες» δ^ι δέν ήμπο- λασε, έστρο,σε τό μονστάκι τού αέ , ρεΐ νά φαντασθή ό νοϋς σου. Το·ρ τό μεγάλ.ο δάχτνλο τοΰ δεξιοΰ τού. ΐ,οΰ - ΐουρλοΰ πράματα μέ δικονς χε,οιοΰ καί τοΰ είπρ. γμ'"ιΧϋ τον 1Ιε ΕΕσαι ίξυπνος Λίωνίδα έφέν τη. Μπράβο σου. Γιά μρνα πο'- Ι πού ίΐχε έτοιμάσει. Ποϋ θά πηγαι ναμε; Αύτό θά ήταν,ε τό πρώιτο ά· ,ραντεβοΰ τής ζωήσ μου! τους άνθρωπον·;, πού τά πουλού- σανε ΰστρρα μισοτιμής μέ γερά ν,,. ^,ιν^,,>, „>,.. χ >,^ ^Γ „. «»■-._,. ν,. , ,. „. , , ,
γρόσα. «Ο χοσμάκτ,ς ίκμίταλλεύο- πει νά σά; πώ έκείνο πού έχει ^ ^^Α^^^Τ^^Ι^
ταν αύτη την εΰκαιρία γιά ν' άγο ξία είναι νά μάθονμε αν στ' άλή-
οάζη φτηνά μά οί έ'μποροι έκόν- θεια ΰπάρχει αύτός ό θησαυρος. )
τευαν νά λολαθοΰν. Πολλοί ά;τ' , Τό άν τόν επήρε ή 8χι ό Δαλ-τατάν , » τ'Ί ^°ητπη<,ιτ,ου?· , αυτού; τού; «φουκαράδες» «εμού δέν μέ νο.άζε,. Εάν τόν έβρΓ,κ, ^.™^ΟΙ2ΐ^».^_α. Τ-.. -«Ι1 με τ° με ,λουζέψανε». καί τύν ε6αλ, στήν <κάσσα» τον της ηλ.κ.ας μόν. Ορ- '.ι τον. Τά θνμάμαι αύτά, εκανε. τέλο; τοΰ Κιατίπογλον. Ι φηκε στόν Ούλεμά καί τοΰ ζή τη- — Καί βεβαία τύ Ιερω, τοΰ εί- σε τά χαρτιά πού κρατοΰσε. 'Εκ€Ϊ· πά. Ήρθ€ στή Σμύρνη μέ βασι- νο; σην.ώθηκε καί τού τά έ'διοσΓ. λικύ καράβι ό ϊδιο; ό Βεζι'ρη;, -<ι" | — Θά τά υπογράψη; μπρέ, νά ά.τάνμ) σ' αύτό, εκανε τραπεζι τοΰ τά διαβάσω; Μέ έρώτησε. Κιατίπογλου, πού ήτανε Μουσελ'- — Καί μέ τά δυό μου χέρια σε μης. Αύτό; επήγε στύ «τσιμπιύ- βαστέ μου Μονφτή, τού άπάντητ,ΐ σι» άνΰποπτος μέ τόν ταμία τον, άδίσταχτα τόν Χατζή Ίσούφη. Τό καράιβι έ'- "Ητανε ή καταθέση μου έναν- κανρ πανιά κα'ι μεσοπέλαγα ό τίον τοΰ Δαλπατάν, γραμμένη φυ Δαλ.πατάν μέ φιρμάνι τοΰ Σονλτά σικά τούρκικα. "Οταν τέλειωσρ ιό νόν έκρέμασε σ' έ'να άπό τά κατάο διάβασμα, πού ίδοισ« α τρ. ού καί τια Του τύν Κιατίπογλον. Τύ φιρ την νπόγραψα. Τόν είχ<ι τυλίξ^ι μ χνι ό'μιος, ίίπως 6 αδόθηκε τύτ? γιά καλά τόν κόνιαλη. ) ίύοιζρ νά παρέ'διοε ό Βρζύρ»ι; ( Συνρχίζεται) τύν Κιατίπογλου στύν Σουλτάνο Ι — — μά αύτύ; τοΰ επήγε μόνο τό κε- ΛΙ ΘΕΩΡΗ Σ ΕΙΣ ΤΩΝ ΒΙΠ ΛΙ φάλι τού. Αύτό τύ έκανε γιά νά ΑΡΙΩΝ ΦΟΡΟΛΟΓΟΤΜΕ- ιιην τύν .π,ςοδώση στύν ΙΙατισάχ ό ΝΩΝ παληό; τον σύντροψο;. Τά πώς Νά καταχον^ίζεται όπωσδήποτ'. Ό" Κονσολας έκούνησε τό κεφά-' μ,ά καί ανήκη στύ'«Ντο6λέτι» θά κ?ι «Ιώνια5 πισττ1ζ>, που «
τοΰ τον παρουμε, αν οχι θα ψαξου
με νά τύν βροΰμε εμείς. Πε,ρίπτο-
Πώ; νά μην τά θυμάσαι, Γί ιτη νά μά; γελάση, πρόστεσε, δέν
πε ό Νταή Βάσσοςι πού άναστατώ ΰπάρχει γκιτί μαζί μέ τύ θησαυρύ
Οηκε τότ^ όλάκιτρη ή 'ΛΛατολή αύτό, θά τού πάρουμΐ κ(ΐί τό δικύ
Έχόντεψε νά «φαλιρίσει» τό τονρ του 6ιό; όλόκληρο καί μαζί καί τύ
κ;κο άπύ την μιά άκρη ώ; την ά», κεφάλι. Τέτοιου; «κιαφίρηδε;» δέν
λη. Ό Μεγάλο; Μουφτή; άμα τε τού; χρειάζεται τύ «Ντοβλέτι» κι'
λείωσα μέ έρώτησε άν ήξερα τό ουτΕ τοΰ; θέλει τό Ίσλάμ. Στοα
.τοτί. ιδίΐνατό ν ά μ' άγαπήσει!...
Μέ βρήκ.ε άπροιττάτευτη, έρημη,
δυστυχισμένη. Μέ λυΛηθηκε. Αύ αλλο:
μείνονμ*· λιγώτεροι καί
ψτάνονν οί τουφέ;.
νά
νά μά;
; άλλο; πάλι εΐπε σ' έναν
τ ι»
ή τ α ν!..
. 'Ενώ οί άλλοι μέ Ι __ Μετανογάω τώρα γι αύτ·')
-' ;:,,„. „■■ α:.. ...'■' __. -..........« ..>ι______ ..-κ.........
ιστα αο6οΰμαι
κορόίΛινιιν! Άπ' υΛον κι' άν γύ- πού κάναμε καί μάλι
ριζιι ("ίκουγκ. τά εΐροινικά σχύλια μή καί τό πλιρώσονμε' άκριβά μό
και τα γέλιιι τοϋ Ι'όλαντ! Ο 11έ ?,ι; ιιτάσουμι· στύ Κομπύτι καί μ<· ' Ε ; , μοί1. Εϊμου Οιΐ'τή. Ι Τί,κις ι'ιταντ τής ν·(ΐ ό'μυμιιη, πολύ καλιια^τιαγμένη ΊΓ τΰχη μ' έρρι'ξκ στά χέρια· Καί τίινιΓχα κννηγήσίι ι
ό Γώγος ό Μπακύλας κι ό Μα/.ου
γιάννη;.
Μόλι; έ'μαθαν τύ εγκλημα τών
δικών τον; δάγκασαν τά χιίλια
τον;. Ό Μιικρυγιάννης είπε:
— Ν ά πάμ«· νά διοΰμε.
ΙΙήγαν ό'λοι μαζύ επί τύπου κ<Ί διεπίστωσαν ι'ίτι ό άνθρωπο; εΐ.ιρ την άλήθεια, Μπροστά στή θέιι των πνιγμένιον ενα; Τοΰρκος άξι ωματικά; κραύγασ:: Τό νύη·αα των λόγων τού έξέτιραζε βαθειά πίκρα κιιΐ άπογοήτευση. "Λλλοι .ιυΰ ήτιιν εκεϊ ερριξαν ματιές πολύ νποπτ·:; καί γεμάτες ύργή καί φό 6ο στοΰ; "Ελληνε; αρχηγόν;. Αύ¬ τοι προσ.τάθησαν νά ρίξονν ΰλη την π'ιθΰνη σέ μεοικά κακοποιιΊ στοιχεΐα πυΰ δέν ΰπακοΰνε στή διαταγή Του;. «Όμως τό καρττί τού; εμεινε των Τούρκων ν. Η συμμαχία τού; βέϋαια δέν εσ-τασρ. Τού; ένωνε άκόμα ό κοΐνό; σκο¬ πό;. Δέν ήξίραν πώ; οί "Ελλην ς ξεσηκώθηκαν γιά τή λ.ρντεριά τον;. Πίστευιΐν ,τώς .τολεμπΓ'σαν ολοι ;ιο) ζί) γιά την ΰπόθεση τον 'Λλή. Ώ στόσο μία σκιά ύποιΐηών καί κακήν διαθέσεων ήταν φυσικύ νά υπάρχη στίς σχέσιι; μετα,κύ τού;. ΤΗ<>θε ό καιρό; κ.ι έγιν·ϊ ίι ίπί-
θεαη στήν "Αοτιι. Ό -πόλεμο; ή-
τ<ιν δΰσκολο; γιατί τήν κρατονσ>!
ίσχνρύ; Τονρκικό; στρατύ; κάπ >υ
χ-λιάιδε;. Γι αΰτό οί "Ελληνες
ήοθαν σ' έπαφή καί μέ τού; Σου
λιωτε; καί μέ τού; Τοΰρκον; τού
Άλή Πασά καί μάλιστιι παράγγη
λάν καί σ' άλλον; 'Ελληνε; τού
νά ίνωθοΰνΐ ό'λοι
στό Κομπότι καί στό ΙΙέτα, πηο-
τοΰ άρχίσουν τήν έ.τιχείρηση. 'Εν-
ν·οεΤτ<ιι μαζύ του; σάν ίνα; στρα¬ τό; καί οί ΆρβανΪΛε; τής ΙΙε«ι- πηνήσον καί ό Έλμάλ Μέτζο;. Μιιζε'ΰτη/αν κά.του τέσιρις χιλιά- δες, όμω; τύν άγώνα τόν έκαν«ν δνό σιόματα, ποΰ εόειςαν κατα- πληκτική τ«χύτητ<ι καί άνος-είν/. Τύ ίνα μέ τρακόσιους άνδρε; κιιί τύ άλλο μέ ίκατό. Οί τρανό- σιοι ,τιάσανε τού; Μύλους έξω άπ' την Άρτα, Εκεί τού; γίνεται αιά ϊπίθεση μεγάλη. Χιλιάδε; πεζυ'. καί Ίπ.τικύ. Ώρμοΰσαν θαρρετοί καί άσΰνταχτοι. Οί δικοί μ«ς .τού *1· χαν πιασμέντς θέσεις μόλι ς .τλησία σαν οί πρώτοι οίχνονν μέ τά ντου ςρέκια κι 6'πω; έπεφταν αύτοι, πλη γοιμένοι καί ντκροί, βγάζονν τα σ.ταθιά καί όρμάντ. 'Έκαναν σφι'ι- να, τά'/ασαν οί Τοΰρκοι ό.τ' .την τριλλή ύημί| των 'Ελλήνων. "Εκα ναν δε'ξιά άο,ιστερά κι ι5στερα άπό μιά μεγάλη σύγχιση έπέστρ€ψαν ηορτσάτοι στήν "Αρτα χαηονμεναι καί ντοοπιασμέν μαζν. "II χαοά ήταν γιατί γλΰτωσαν άπ' τή λιιί- λα.τα έστω .προσιυρινά. Ή ντροπή γιατί τοσέ; χιλιάδες στρατός την έ'παθαν ετσι άπύ μιά χοΰατα Ρο μιοΰς. (ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ) ■δώ!... ΪΙοιύ; Ηέριι τί ήτανρ πηΰγοαμμα- τής άλλης ιιέ •πας! "Ισίο; μιά άπόπειρα νά προ- σθέσκι χαί μενά στύν κατάλογα αέ τί; πρύχειρες κατακτήσει; του!.# "Ε.τρεΛε, νά ε δέ μπορεϊ; •— Κι άν μαθευτή; ρώτησε ΰ άλλος. Τότε, αΰτύ; ίίπι μιά βρισιά κά- νοντα; μιά πρόστΐοχη κινήση. Άπ' τοΰς .-τνιγμένους γλύτιυσε άπ' αυτή τή ΐ| (,βροή ίστοοία. Μά ίνα;. Δέν τοίίχαν σαίξει τή Οηλει'ι πώ;; Ή οΰνιΐμη τοϋ μυαλοΰ μου στύ λ<ιιμύ καί σώθηκε. Μισάννχτ'ί ίσοφάριζε μέ τύ μη|οέν! φτάνει στύ Κομπύτι καί ζητάει. νά Ξαναγΰρισα στήν αίτία, πού αέ βρή τύν 'Ελμάζ Μέτζο. Διηγήθν- κρατοΰσ» δεμένη στύ Λονδϊνο. Ι ·κρ μέ τύ νί :| ί μέ τύ σίγμα ΰλο Φαντάστηκα την ΰπύθεση σάν ρνα τύ κακύ ποΰπαθε τύ στράτρυμιι. σκοινί γρμάτο κόμπους. Ό τρλευ-] — Καί τάκαναν αύτά οί συμ ια ταίο; ήτανρ τύ δηάμα, πού παίχτη χοι οί ραγιάδες; Ψέλισε ό 'Έλιιάλ •ν.ε μπροστά .στά μάτια μόν. Λυθή σά χαμένο;. κε μύνο; τον. Ή "Ελεν κι' ό "Κν) Τήν άλλη μέρκ τήν ώρα ποΰ ή- -ΐοναρντ εΐχανε ξεμ^ΐλέξει μ·ερικαΰς ταν ξτοιμο, οί "Ελληνο; νά κινή- «.τ' την άρχή. 'Εγώ Θάπκινα. τύν σονν γιά έπιχείηηση στύ Νιοχώί', μέ τυ πριοτο χαστουκι τού μεγάλο-ν άδΓοφοΰ... Τά τρία τελευταία, χού ν ι ο. μ' ρ'6εναν μέ τύν Καναδά. Δέν χαταδεχύμοννΓί κανένιι! 'Εκεϊ πί- στευα πώ; θάβρισκα τόν πρίγν,ι- πα... Ό Πέτρο; —'δέν ήταν οΰτε φλέρτ γιά μενά. Τό ταξίίη τού, ίΐποτ-ε κι άν συνιχιζύταν, ,θάφηνε τή φιλία μπλ.εγμένη μέ την άνά- ιινηση τής τραγική; περιπέτειας! Τόν ξανάφερα στά νοϋ μου αέ ι ά σκουρογάλαζα μάτια τοΰ Φράνκ Θά δοκίμαζε νά μέ φιλήσει;.. Ά δύνατο νά β,ρώ τό σχήμα άπ' ό στόμα τού. ΙΙήρε χι' αΰτύ, σιγά σιγά, τά ύπέροχα χείλη τοΰ Χέγ- τ'ρσ-ρν!... Κι' ήταν ενα άνακάτω μα παράξενο, πού άλλ.αζε λίγο— λίγο. Γίνηκε έ'να σνννεφο... Γι-Ί νά βγιϊ —μέσ' άπ' αύτύ— κατα ν.άθαρη ή μορ<| ή τοϋ Φράνκ! Αέν άπύμ«ινε κανένα γνώρισμα ά.τ' τύν Πέτρο! Μόνο τά έλλην'ικά. .τού, ώστόσο, μ' μαζί τοι·. ί!δ: ναν κ" στό Σουλτάνο δέν κατά την ίνημέροσιν τών τύ ξέρω. Τύν Χατζή Ίσονίτη ποΰ κων βιβλιιιρίιυν ((οοολογουμένων, στάθηκ.ε ώ; τό τέλο; πιστό; στόν /αί ή θεώρησις περί τής υ,ορυλογι Κίατίπογλοΐ' σία τ·ιμίας τού ήςε- κης ένημερότητο; τούτων, έψ' ο- οε πολλά, τύν κατ«χώνιασε στά σον ΰεβαίΐ'ΐς «Ί κάτοχοί των τυγ- μπονντρυΐ'μια τού γιά νά τύν άναγ χάνουν ηορολογικώ; ίνήμ*·ροι, ό- κάση μέ βασιΐνιστήρ'», νά μαρτυ- νε'ΐαρτήτιο; αίτήσεω; ή μή πας,ά ρήσ)| ποϋ έ'χει κριμμέν» τύ ϋιό; τών ένδια((ρρομένιυν. Τουτο ΐντέλ του ό άφέντη; τού. "Αμα τύ ιιά- λεται τό υπουργείον Οίκονομικών θαινε 6ά τόν γιχλοΰσ-ϊ γ.ι' αυτόν, ί>ι' έγ/νκλίου του πρό; τά Δηαύ·
ϋπιιι; ψιιίνΕΤαι πώς ρ'κανε, γιά νά σία Ταμε,ϊα.
ιιή [ΐάθη ποτέ τύ ντυθλέτι γι' αύ- Κατά τν έγκικλιον, ή ώς ά'νΊ}
τύ τύ (Ιιός. Σοΐ1 είπα καί πιό .-ΐρίν θεώρησις, τόσον επί τής ένδε'ξε-
σιύ·.) Κόνσυλ.α, πώ; στό «Ίτχρμάνι» ω; της άφορώσης «ί; την .ϊσποαΗι
ί)ιν πιοόσταζε ό πυλνχρονεμένο; χς>ημάτιυν, έκτελιυνισμόν κλπ. ΰ-
ιια; ΙΙατισάχ νά συλληφθή μόνο σον καί επί τή; δι" αναχώρησιν
ό Κιατίπογλου, μά καί ν ά κατασχε εί; τό εξωτερικόν ο'ικεία; ένδείξε
Οή άλάχ.Ερη ή πρηιονσία του -κινη· ως, θά συντελήται έ.πί τή ΰποδολή
τή κ αί άκ'νητη κ.αί πώ; μετηητά υπό τοϋ ένδιαιτερομένου τή; νπ0,.1-
>>έν βρέθηκαν. Α θύνου δηλώσΐω;) ή όποία είναι έν
— Ξέπνΐς μ' έρώτησί; ό Μου- , σωματωμένη είς τό ατομικόν 6ι6>ι
ιΐτή^ πώ; τά φι,ρμάνια ποτέ δέν άριον φορολογονμένου.
"Αναψα τύ φώς κι* άνακάθησα
στύ κρεββάτι. Τί ναρδι'1, ποΰ ή¬
ταν! Χωροΰσε τρεί; άνθριόπον;!
"Αν έρ/.όταν ό Χέντερσεν μέ τή
(ρλρνάδα τού....
"Ενα τεράστιο ΐ|ίδι μέ
Μ' έ'σιμ^ρ. Μ' έπνιξϊ! Τά ίχίκ,ονα
'-'σταιιάτητα. ρ(ΐντίζαν'ι>. τά σεντό-
νκι, τίς κονύ'έρτκ;, τά μαξηλ.άρια.
Γιατί έκλαιγα; Μέ ποιύ δικαίωιια
ζήλευα;.. Εϊμουνα ί'νο τίποτιι. Κι
Γ» Φοάνκ Χέντιρσον, ποώην διπ
μάτη; καί τιυρινύ; γινικύ; ε.πιθεω
νητι'ι; τής Ίντ·. οπύλ) όέν ί'ιτανι··
•τροτελρτ'ταΐο. Τί ήθρλρ ή Κϋνθια
(ττό ξενοόοχεϊο; «"Ισω; νά ήταν
ήποχαιο*·τιστήριο ραντεβον», είχ?
πρϊ υ ΡόλΛντ. Μά, κρίνη, δέν ρί-
%ΐ βγάλει οίίτι- τύ... καπέλο τη>ς!
Ήτανε τραβηγμένο πρύ; τά πί-
■σω... Άκοΐ'μτοΰσρ στύ μαξηλάοι
όι' είχε
σχε&όν άπ' τό
τράλι της. Ητανε σάν μαΰ,ρο στε
ιτ.άνι τριγΰρω στά μαλλιά της!.._
Ή όμοιόχριομη τσάντα .ηερασμένη
στό χέρι άπ' τό μεγάλο χαλ.κά, ρΙ-
%ΐ άντβεΐ ώ; τόν ώμο... Τί καθ
X-
ρή ίίκ.όνα μπροστά στά μάτια μόν.
Πετάχτηκα άπ' τό κρεββάτι. Τό
καπϊλο ήταν (.ΰκολο τά τό ίρίξπι
«π' τό μπαλ/ίόνι, ό δολοφόνος. Άλ
λά την τσάντα; θ' άνοιγε χι' δ,τι
μέσιι θά σκορπιζόταν άπάνο
πέρα άπ' τύ ποτάμι, υ'.του είχαν
μαζευτή πολλοί Τοδρκοι τού Χουρ
ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΕΤΘΕΡΩΝ ΑΝ-
ΤΛΛΛΛΓΩΝ ΜΕΤΑΞΤ ΦΙΝ·
ΛΛΝΔΙΛΣ ΚΛ1 ΕΟΚ
ΗΡΤΞΕΛΛΛΙ__Ή σνμφωνία
άντ<ιλλ(ΐγών μεταςύ τή; Φινλανδία; καί τής Ο'ικονομική; Κοινότητος, αί διαπ?α γματεύσει; διά την οποίαν διεξή- χθησαν κατά τύ 1972 ίντεγράψη- σαν ένταΐ'θα, ανεκοίνωσε ή έπιτοο πή τής ΕΟΚ. Ή σνμφωνία θά υπογραφή υπό των μονίμων άντιπροσώ.των τί>ν
έννέα χωρών μρλών τής Κοινής
Άγορά; καί τοΰ .τρρσβευτοϋ τή;
Φινλανδΐα; είς ϋο,υξέλλα; κ. Πέν
τί Ταλθιτιέ.
ΤΟ ΛΑΜΠΡΟΝ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΝ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ
"Η ΕΛΑΗΝΟ - ΒΕΛΓΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ
Έκυκλοφόρησ.ε τό νέον τεϋχο;
τή; «Έλληνο - Βελγική; Έπιθεα)-
ρήσεω;> Νο 4 — 3 τή; Ένώσεω;
Δι.τλτοματούχων ΙΙ«νΕΛΐστημίων
καί Άνωτάτων Σχολων Βελγίου,
πού ίίναι άφιερτυμένον εί; την
5Ο)ετηρί6α τού Προσφυγικόν Έλ·
ληνισμοΰ, πολυτελές, πλουσίως νί·
κονογρα([ημρνον, μέ 132 σελίδο -
στήν χλύη.'Ίσΐ'ΐς νά την έβαλε στί) κ.<ιί μέ έκλεκτάς σννεργασία; τόιν βαλίτσα. Θά μ.τοοοΰσε·. νά την χω-1 άκα'δημαϊν.ών Γη Κιισιμάτη, Γ. ρέσει; 'ΙΙτίΐν άρκ«τά μεγάλη. "Ο ποίος ταξι&ενει, παίρνει πολλά πρά ματ(ΐ μαζί τον... Ξανάφεοα στή Οΰμησή μόν τύ χέρι τοϋ οολοφό- νου έτσι, όπως τύν είχα δεί μπρ·>
στά μου νά βαδίζει βιαστικά. 3λ-
τάκουσα την άπότομη φωνή του ν'
άονιέται, στύν άνθρτοπο μέ την
κύκκινη στολή, τή βοηθεία, πό*
τοΰ πρόσφερ^. Ή κινήση, πού ί'-
κανε γιά ν' άποπ,ύγει τό θυρωηό...
ΙΙερίεργο, Νά πηγαίνει πέρίΐ - δά-
θε μέ τέτοια ιΰκολίιιΐ,.. Σάν αδεία
νή;·..
"Εμιινα άκίνητη, Χαμένη..
Τώρα τδξ«ρα Ή βαλίτσα) πού
κρατοΰσε ό δολοηόνος, δέν ΐ:Γχ?
άλλο 6άρο; Λπ' τ'Ί δικύ της!..
(Συνεχίζεται)
Χ
ΧΡ,ΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. Σελίδες 712 καί 163 είκόνες
ΠωλεΤται είς τά Βιθλιοπωλεϊα κα'· παρά τφ συγγρσφεί
(Φρυνίχου 4. — "Αθήναι 119)
'Λθάνα καί Ήλία 1?^νέζη, α'ι; χαί
καθηγητών Πανεπιστημίου^ ποέσβε
ών, μητροπολίτην, λογοτε·/νών καί
συγγραφέιυν τοϋ 15-ελγίου, τής
Γαλλία; κ<ιί 'Ελλάδο;, γαλλητί κ<ιι έλληνιστί. Είναι τύ μόνον πε¬ ριοδικόν εί; τήν χιό,ραν μας, πιυ πσοΰάλλει εΊς πολλά ξένα κςάτη ίδίιο; τής Εύρώπης, τό έργον τών λογοτεχνών, καλλιτέχνην καί έν γένει των πνευματικήν μας άνθρώ .-των. Είς τό ίδιον τεΰχος δημοσίου ον,'ται κοιτικαί θεατρον, ε'ικαστ·· κων τεχν-ών καί 6ι6λίιον, γαλλιστί καί έλληνιστί. ΚορνΐΓαΐοι δέ τών Γοαμμάτων κια τής Πολιτικής το- νί'νονν ιϊς τόν ανωτέρω τρΰχος, ΰ- τι ί; «Έλληνο - Βελγική Έπιθεο') ρησι;-> ,-ιρέπΐΐ <νά χαρά'ςη καί αλ- λου; έϊ«ρύτερους δρύμους: ήτοι νά έχη πανευρωπαϊκόν χαρακτήρα_ Μέ ιδιαιτέραν ικανοποίησιν καί ενθουσιασμόν έχαιρέτησαν μέ συγ χαρητήοια γράμμιΐτα τό ώς άνυ τεΰχος πρύεδροι Θρακικών, Μικρά σιατικών καί Ποντιακών Όργανώ σ:ων, ό δέ πρώην 'Τπουργός κ.. Χρ. Σολομο,νίδης (Σμυρναϊο;) απέστειλε θι-ρμύν συγχαρητήριον τηλεγράτΐημα. Διευθυντή; τή; έν λ.όγω Έγτι- θειυρήσειο; είναι ό γν«>στύς συγ¬
γραφεύς κ. Τριαντάφνλλο; θεί-
δωρίδης, πρόεδρος τή; Ένώσεω;
Διπλωματονχονν Πανεπιστημί ιο ν
Βελγίου, όδός Άοιστοτέλους 115
—Αθήναι (Τ.Τ. 813) τηλέφιον.
Ρ,37.4ι12 καί 80.28.097.
ΤΡΑΠΕΖΑ «ΙΠΣΤΕΩΣ>:
Έκ μέρους τής ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Ι
II
2ϋΤΕΩΣ ύ ΙΙούεδρο; τοΰ Δι-
οικητικοΰ 1'υμβονλίου αυτής, κύ·
ριος Σπύρος Ι Κωστύπουλο;, πά-
ρέθεσε την Κυριακήν 80 Σεπτ«μ·
βριον, δείπνον πρό; τιμήν τών μ°
λών τοΰ ΣΤ' Πανελνληνίου Σιλ·β
δριου 'Εμποοικών Αντιπρόσωπον
πού έλαβε χώραν είς Ίωάννινμ ά¬
πύ :!().!).7.1 ΐ:ω; 2.1(1.73.
Εί; τό δείπνον τύ οποίον παρε¬
τάθη είς τό κέντρον «Σκορπιότ*
τών Ιωαννίνων, παρεκάθησαν ό
Νοαάρχης Ίιιιαννίνων κ Χ. Πό-
π<ι5ύπουλος, ό Λήμ«.ρχυς Ίωαννί νων κ. Ι. Καμπέοη;) Λικ.αστικ.οί ίκπρύσωποι, τά μέλη τοθ Συνεβςι υυ κα'ι άλλαι. Κατά τό δείπνον <"> κ. Σ
ΚιυστΟΛονλο; ανήγγειλε, την
τής Τραπέζης Πίστεως έκ. δραγ,ιι.
50000 υπέρ τών σκο,πών τής Σχο
λη; "Εμπορικήν Άντιπροσώπιον.
Τπεύθννοι συμφώνως τφ νόμ<Ρ 1890)1^38 Ίδιοκτήτη; — 'Εκδότη; Διευθυντής ΣίίΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κάτοικία Ναύαρχον Βότση ί>5
Προϊστάμενο; Τν.τογραφβίυΐ»
ΙΆΒΡΙΗΛ ΙΆΒΡΙΗΛΙΔΉ2
Κατοικίαν Σπαρτάκου 19
ΛΜΦΙΑΛΗ
Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ.
Ποιχρά ήσαν τα ά.τοτελ.ε'σματυ
τής έτησίας συνύδου τοΰ λιεθνοΰ;
Νπΐι σματικοΰ Ί'αιιείον, διά τήν ρύ
θμπιν τ<Ό παγκόσμιον νομισματι- ■/.οΓ' προβλήματος, παρά τάς έν «ο χή διατυπωθείσας αισιοδόξονς ποο δλέιΐ'εις, ίίτι (ίαίνομεν πρός μονι- μι·)Τίραν διευθέτησιν τοΰ θέματος. ΟΡτϋΐς, ό χρόος μετΐιρρυθμίσρος τοΰ νομισματικοϋ σνστήμιαος μ<·τα τίθεται καί κλιμακοϋται πρό; όλο- κλήΐ'οσίν του μέχρι τής προσεχούς σινόδον τού Λτθνοΰς Νομισματι κου Ταμείον, τύν ΙΊ.ιτέμβριον τού 1974, (.ι; την Οΰάσιγκτων. Κατά τα αεσολαβοϋν αϋτό διάστη. μη καί μτχρι τής 31ης Ιουλίου "74 ίι «Έπιτροπή των 2Ο, Οά όλοκλη οώοη τύ έργον τη; χαί θά ΰποβά λη τάς σχετικάς προτάσ,Μ; της είς την σύνοδον τού ΑτΟνον; Νομι- οιιατικοΰ Τα}ΐεϊον, τόν προσέχη Σεπτέμβριον. Τό κν'πην πρόβλπιια τής διινθε τήσεως τού νομισματι/.ού σνστήμα τος, ϊγχ.ΐΐται είς τήν εξεύρεσιν λ ό σεως επί τή; μετατρεψ μύτητοτ των νομισμάτων. Ή άπο>:ατάστκ·
σις τής μετατρεψιμότητος των νο
μισμάτικν αποτελεί την λυδίαν λί-
Οον διά τήν ρύθμισιν τοΰ νομισμα
Συμβουλιον το.
αμείοι-.
Νομισματικοΰ Τ
μέ
ιιβν
"Εστω και μί θυσίας...
Ή άνάληψις, άπό τής προαε- [κατάστασιν, έστω καί άν διά την
αί δααονίοι
πάση.
έμφανεϊς
χοϋς εβδομάδος, τής κυβερνητι-
κής έΕουσίας άπό τόν κ Σπ.
θά οημάνη τό τέλος
είς τήν περίοδον άναμονής, διά
τήν αντιμετώπισιν των
Αί ενεργειακαΐ πηγαι
' / κ
III
·. — ί·..·ι«υςιι ^ι συνο©ο; ι * ---— ——— — ·. «*»
τού Διεθνούς ΝομιαματικοΌ Ταμ*ί- οικονομικόν προβλημάτων τής
ου κατέδε.ιξα την έπ,θνμίαν ΰλων, Χώρας. Ως είναι γνωοτόν, άπό
Ο α την ταχντέοαν δΐριΌρτ%,/»,Α, ^™-. _^« ><_____>
διευθέτησιν
νομισμχτ,κοϋ συστήματος, διότ,.
Μεταπσλ,τεύσεως καί εντεύ
.τιΐροϋσα κατάστασις ΐγκνμονεί σο' Τ° Πθλιτικα ΥεΥονοτα και αί
υς κινδΰνους διά
παγχύ-
έΕελίΕεις μάς άπερρόφησαν κατα
σμόν οι>ονομίαν. Ήδη, ό νέο; τό Μεγαλειτέρον μέρος τής δρα-
κυκλος δασκέψ:ον κια σνσκέψε-* στηριότητος, ήτο δέ φυσικόν, τα
τ!!-. μΛΧο1 -ηςχ,ποο<"Χοϊ'ϊ σύνοδον άλλα προβλήματα νά περιελθουν τού Λκονους Νομισματικοΰ Ταιιπ έπίτευΕιν τού στόχοΐ' τούτου, τό ] τίμημα θά είναι βαρυ δι" όλους .. Εντεύθεν, θά πρέπει νά άνα- διοργανωθϋμεν καϊ νά χωρήσω· μέν είς τήν αποτελεσματικήν αν¬ τιμετώπισιν καί επίλυσιν των επί μέρους προβλημάτων, τα όποϊα θά έπιτρϋψουν νά άναλάβωυεν α- γώνα, διά νά έπαναφέρωμεν τό οκάφος τής Οικονομιας μας είς τήν κανονικήν πορείαν του Φυ¬ οικά, δέν τρέφομεν αυταπατας, ς μματικ ου θα {-τρέψη, ώ; ελπί "Ιίθοΰν αί Οασιχαί αύται δια., ονί. Ι «ι, ΙΙρκς τόν σκοπόν αυτόν, σημ«ν του-**αι αντιμετωπίσαμεν τικυν ρόλον θά διαδραματίΓΤουν <ιί οτοτε άναωυόυενα πι ώς πρός τάς δυσχερείας τάς ο- δευτέραν μοίραν. Ειδικώς ι.ι<_ ποίας δια., ονί 16,τι άφορα είς τον οικονομ'κον ..π ια εκιι- ιργασιας συστιιθασαι 4 ομάδος τή; «Έ.τιτροπής των 20* "διά τή'ν ο.ευθίτησιν τού διεθνοΰς νομισμο- τ.χοθ συστήματος. Είς εκάστην ό μάδα ανετέθησαν συγκεκρμιένα κα θήκοντα, ήτοι ή διευθέτησις τής Ισοτιμίας των νομισμάτιον, 6 διαχ ι νονισμός πολυμ.ρροΰς συστήματος παρεμθάσεος είς τα; άγοράς αν αλλάγματος; ή μεταφορά κεααλαί- ων (άπύ τάς πλονπία;, πρό; τα; πτο)χάς χώρας) καί ή διεθνής ρΓυ ραματίσουν (ά οτοτε άναφυόμενα προβληματα έκ των ενόντων καί ούχι, ως έ- πέβαλον αί στιγμαί, επί στοθερω- τέρων χα'ι μονιμωτέρων βάσεων Ούτως, η υπό όρκωμοσίαν τε- λοϋοα νέα Κυβέρνησις εχει νά εχομεν να αντιμετωπισιν- μέν, δια τήν επάνοδον τής Οικο- νομίας είς τόν ομαλόν ρυθμόν της' άλλ' άς μή είμεθα άπαισιό- δοΕοι, διότι τό υποβαθρον της Έλληνικής οικονομιας μάς παρέ- χει τάς δυνατότητας αύτάς διά τήν έκ νέου άνέλιζιν μας Είς τουτο, θά μάς βοηθήση καί η .Ομολογούμεν ότι μέ φθόνον τήν διεθνή αγοράν πετρελι,ιοειδών τ0 Γ'κούσαμεν την έκ Κωνσταντίνου- μέ τάς συνεχεϊς ανατιμηοεις των καί τα άλλα συμβαίνοντα, πρω¬ τεύουσαν σημαίαν εχει ο εντοπι- σμός νέων κοιτασμάτων. Τούτο δέ τό έχουν αντιληφθή περισσό¬ τερον οί Εέναι, δι' ό καί τό έπι- δεικνυόμενον εσχάτως ενδιαφέρον των διά τήν απόκτησιν δικαιωμά- των ερεύνης είς τόν Έλλαδικόν χώρον, πρός ανεύρεσιν πετρε- λαίων. Καί είναι καιρος πλέον, όπως καί ημείς κατανοήσωμεν τό συμφέρον μας και η έπιλογή μετα- αντιμετωπίση γεν,κώτερα καί εί-(Γροϊούσα 6ελτίωοις της διεθνούς |δικώτερα προβλήματα τής οικο- τικυυ συστημιιτος κι;ι £·,ν αυτού «ι διαφοραί άπύι|<εον ,?Κ'«ι μεγά¬ λαι. Δι* υ καί τύ θέμα τουτο, άνε-ί στύτης= *αί" τό ποήβλημα τεθή πρό; μελέτην α; τό Αιοικη-1 σεως> των Εύρωθολλαοίον '
Ό άτΐθΛογιομός τής Εβδομάδος
Ή παραίτησις τού κ. Ν. Μακα των άποθιματικόν
ρείου, άπο τή; θίσεώ; τού ώ; β'ι — Δι' αποφάσεως τυΰ άομοδίοι-
άντιπριιέδρου τής Κυβερνήσεως, έ υπουργείον, όρίϊιται ίΐτι, άντί τή-
πεσκίασε πάσαν άλλην εξέλιξιν είς Τραπ*ζικής. δύναται νά κατατίθι-
τύν εσωτερικόν (ΐίκονομικόν τυμέα. ται καί πουσοπική έγγύτισ-ι κατά
νομίας τής Χώρας. Τα γενικώ-
τερα ταυτα προβλήματα συνδέον
ται μέ τήν ρευστότητα τής οικο¬
νομιας κα'ι είναι το νομισματ1-
κόν, τό πιοτωτικόν, αι τιμαί, τα
είοοδήματα, ή παραγωγή κλπ.
Έπ' αυτών, ουδεμια καθυστέ¬
ρησις έπιτρέπεται εις την λήψιν
των ένδεδειγι^ένων μέτρων, ώ-
στε τό συντομώτερον νά ε£ελ-
θωμεν άπό τήν παρούσαν κατά¬
στασιν. Βεβαίως, δέν γνωρί^ο-
προσοπική έγγύησ;ι κατά Μεν ιήν έπ' αυτών άκολουθησο-
Τοΰτο, διότι ό κ. Μακαπέζιις, ά.τό τα; ιίσαγογά; ζώντον ζώον πρός'μένην πολιτικήν της νέας Κυβερ
τοΰ 'Λ.τιιιλίου τοΰ ΙΚ(ί" μέΥ<>ι τή- σιΐανι'ιν Ι ^ ..., .
, , τ '. Λ- ' ΐΜ,ιιγιρ. νήοειυς, αλλά επιοημαινομεν την
παραιτησιως του εΓχο' επομισθή _ Λιά δημυσιιυθέντος λκ
τάς ίύθΰνα; τής υϊκοναμίας τή; γματος, πρ,ρί άναδιαρθρώσεος των ι
χώρας, πολλαί δέ έ^ελ.ίξεις, εί; ι ΰποι-ργεάΐΛ·, καταογΗτ,α ή Έπιτηο ταχύτερον δυνατόν, διά νά κερδί-
τόν τομέ'ΐ αυτόν, φέρουν την προ- πή Οικονομικόν 'Τπιθέσκον καΐ ά-'σωμεν κα'ι τόν άπολεσθέντα χρό-
'άναγκαιότητα λήψεως μέτρων τό
σι-..τιχήν τού σφοαγίοα
Εξ α/.λου. κατα την
παν ι(ι·θ(ΐυασ», έτε
γϊγονός ,',παν οί δηλώσπς τού δι-
ιτιΗενται εί; την Νομισματικήν νόν. Τό προέχον στοιχείον είς
την παοιλθον- Έ,ττηο.τήν τΐϋίτιιιέναι Γιιιιιηηιότιι- ι - , ...
. ι ' , Ί^'ΐμ»."" "ι.'ιμμμιιμι την Παρουοαν φασιν, είναι η ό¬
ρον σημαντικόν τ·:-ς ος και ποογενεστειιον.
' — Έδημϋσ,ιιιθη ιί;ήν ·Κ,Ρ|.:λοκλΠΡω0Ι£; Π άναθεώρησις προ-
Γ γενοστέρως ληφθέντων μέτρων
) διά τήν άποθερμανσιν τής οίκο-
νομίας κα'ι τήν τιθάοοευοιν των
ημη ςή ιη
ηιχητοΰ τού ΟΤΕ κ. Λ. Άλεξαν- μεςιίδα τής Κι6εονήσεω; (τΕϋχ^ς
όοο,τούλον, ότι ό Όργιθ'ΐσμός ιι | Λ' αριθ. (ρΰλ. 233) τό Ν.Λ. 167)
τετοάπη είς Α.Ε.. δημοσιευθέντος 73. Τό νέον δασμολόγιον ποοιόν- νομίας και τήν τιθάσσευοιν των
τού σχεπκοϋ Διατάγματος καί ότι των σιδηο.διοαηχανίας, τό οποίον' ΠΑηθωριατικιόν τάσεων. Οιαδήπο-
ίντος τοΰ .ιρωτου ΙΟημίρου τοΰ ετέθη έν Ισχύϊ ι/.τύ τοΐ> πιιοιλθόν- . , - .
Νοεμβριού, θά είσ<ιχθοϋν είς το το; Χρηματιστήριον αί μ·-τοχαί. Συνο — 'Τ.τίύλήθη άρμοδίΐ'ΐς τε και εάν είναι τα μέτρα αύτά, ό σκοπός πρέπει νά είναι είς κα'ι ρημήρ μχ ι ήη μίς ποτ.; λι·/ώς, θά δ ατΓθοΐν '-' ίκ«τ μετο-' σις, ο,-ιΐ'ΐς άφεθή ίλίνθέρα. ή είσα- ώμετακίνητος. Ή έξοδος, τό συν χών, όνυμαοτικής «'ξίας 1.000 δο. νογή έλπιολάδου υπό τού ίδ'.οτι- τομώτερον δυνατόν, άπό τήν πά ά ί ί ή ό | ' ίκάστης καί ιίς τιμήν εκδόσεως | κου ίμΛορίου, πρός κάλνψ.ν ύ.τέο τό δρτιον, ή όποία θά καθότι άναγκών τής έσιοτεηικής σθή ΰ.τό τής Έπιτροπής Κεΐμτλαια λώσπο;. γοράς. Ι —· 'Κπ^-οιΐ,τη ή ίςαγογι'^ ΰ.ιό 'Επίσης, καιά τό ίπισκοποίμενον ώρισαι-'νις ποοΐ'ποθέσεις, 1.500 έ.ιταήμρηον, ιϊχομεν την συγκέν- Ι τόννον μηλον π<>ός Γχομηχανοποίη
τυιυσιν τιον ίκπροσιόπον γ^ίοργι- σιν.
κων αυνε,ταιρισμων ιίς τήν Λήοι-Ι — Π«ηιτά())| δι' έ:ν ετος ήτοι
σαν. Κατά την ίν λόγι» στγκε';- μίχρι 30ής Ίουνίου 1974^ τό έμ/ίΐι
τοίυσιν,'ίζητήθη ή αύξησις των π- ηικάν πυωτόκολλον μιτά τής Τσι
ιιιΤιν τϋίγ γιοπγικών ποοιόντιιιν καί χησλιιΓχικκις.
δυοοιωνον οικονομικήν
οικονομικης καταστάσεως — άν
καί δέν πρέπει νά στηριίώμεθα
ή νά ανα^ητώμεν, έν παντί και
παντοτε, έΕωτερικά αϊτια είς τα
ιδικά μας προβλήματα. "Επ αυ¬
τού, έχει γίνει μεγάλη κατόχρη-
πόλεως μεταδοθεϊαον πληροφορί¬
αν, ότι ή γείτων Τουρκια ανεκαλυ
ψε νέα/ πετρελαιοπηγήν, είς τό
Εύρωπαϊκαν αυτήν την φοράν,
τμημα της, είς τήν Άνατ. Θρά¬
κην καί πλησίον των ουνόρων τη<'. πρός τή Βουλγαρίαν. Η πληρο- φορία αυτή, έν τούτοις, έχει και δι ημάς τό θετικόν της στοιχεί¬ ον, διότι, ούτως, ένιοχύονται αί υφιστάμεναι ενδείξεις, ότι ή Έλ λάς δεν στερεϊται πηγών ενερ¬ γείας, οίκονομικώς εκμεταλλευθή Εύ των Εένων ενδιαφερομένων μων. Καί, ακριβώς, το ίήτημα διά τήν ανάληψιν γεωτρητικών έ- Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜ6Σ ΧΟΝΑΡΙΚΗΙ Τα .τού ήιιερών άνακοινωθίντη έξελέξημτν την ό6ύν αυτήν, δέν υπό τη: 'ΚΟνικής Στατιστικήν 'Τ ιίναι το0 .τα.,.όντος. Γΐγοός, πάν- .ΐΓ,οϊσ.ας, στοιχεια επι της πομπ¬ άς τοϋ γενικοΰ δείκτου των τίμιον χο.'δοικής .τοιλσειος τελικών προϊ- τοις, είναι, ότι υπο την πίεσιν των -τοαγμάτι,ιν νπ.χοεώθημεν νά μετ» Οάλωμεν τήν πολιτικήν αύτην κηί ντων κατά τύν παρελθόντιι Αί- | ούτοι δέν πρέπη νά μά; έκ,ιλήσση ■οΐ'στον (αίί5ησις 2,39^, έν σι·γκρί τό ότι ό δείκτη; τού τομέως ·»«λι- κων .ιοοϊόντιον τής έγχ'ορίοΐ' πρΐβ έγκειται είς τό εάν καί κατά πό¬ σον αι διεσπαρμένοι είς τόν Έλ¬ λαδικόν χώρον τοιαύται πηγαι έ- ρευνών επί τού Έλλαδικου χώ- ρου νά καταστή αύστηροτέρα. Κα'ι φυοικά έπιβάλλεται ή στενή πα· νεργεΐας προσφέροντσι καί δι' οί- ρακολούθησις των διενεργουμέ- κονομικήν εκμετάλλευσιν. Διότι τό νων έρευνών, μέ ειδικώς κατηρτι- ότι ό ύπόγειος καί υποθαλάσσιος ομένους ' Ελληνας έμπειρογνώμο- Ελλαδικός χώρος υποκρίπτει πλεί νας, ώστε νά μή επαφιέμεθα μό- οτας όσας ναι κοινόν πηγάς ενεργείας, ει- μυστικον καί ουδείς δύναται νά τό αμφισβητηθή νόν εις τήν κρίσιν των ξένων. Επί πλέον, θά πρέπει νά δρα- όν γουστον σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Ίούλ'ον), εΐλαι χαρακτηριστιχά καί αρκούντως διαφιοτιστικά ίίς τμπ(ο;, τα σκήπτοα εί; τάς άνοδι- ίΐ.τι άφθί/ά είς τήν εξέλιξιν τοΰ τι κάς τάσπ; τοΰ τι;ιαρι'Ομου. Ό Λει'κτη;, έ.τίσης, τοΰ τομέω; μιιρίθμου είς τήν χώηιιν μας. Σι·γκεχηιμ?νως, ή έν λόγω αν- ξησις —ώς άναςέρεται κ«ί εί; την σχετ.χήν άναχοίνιυσιν τής Ε. Σ.Τ.Ε.— όττείλετ((ΐ, κνρ!ος, είς την ί.τίδραοιν τής άνόόοΐ' των »ίδι κων δίΐκτών τ^λ'κιϋν προϊόντιον τή; έγχΐ'ΐ.'ίοΐ' ποιοτ.ιγενοϋ; καί (ίο μς τελ-χών .τροϊόντων τής έγχ<·Η>ίοΐ'
Ο:ομηχανική; παραγάγη; στ·νετέλε
σε καί ούτος άς τήν κατά τα άνω
τ?ριο διαμόρΐΐΜσν τοΰ γενιχοΰ δεί
χτογ των τιμήν χονδο·χή; .τωλήσε-
ως, άλλά εί ςμ κροτρριιν -/.λΐμαγ.α,
ένιιντι «ΐ'τηϋ τή; ποίοτογΕνοϋς πα-
μηχινικής ,ταηαγ(·ιγής δι' έσιοτερι, ί'αγογή; {'2,'2ΓΑ)_ Κπί είς τήν ποο
ν.ήν κατανάλωσιν. ΙΙοάγιιατ^ έν. ■ κειμρνην .τερίπτιυσιν, οί σ»Λ·τΓλ·?στι
των .νΐςατ.θιμένων στοιχείων, ποο κοί παράγοντες τής εξελίξεως α,ν-
κίπτει 8τι την μεγαλειτέρον επί- τής, ήσαν τα άγαθά διατροφής χαϊ
δρασιν είς τήν διαμόοςι·>σιν τοϋ τι ωρισμένα δλλα πςΌϊόντα, δια τήν
μαρίθμου χον-δοική; ήσκησαν ό δεί παρησκενήν των οποίον χρησιμο-
κτης τού τομέιυς τελικών προϊόν- ποιοΰνται .τρώται ίθ.αι τή; .τρωτο-
τον έγχωρΓου .ιρι>>το«γνοΰ; παρα-, γενοΰ; παυαγογής. Άντιθέτιο;,
γωγής (ανξηπι; 3,0'ί) καί εΐδιχώ την μικροτε;οαν επίδρασιν (ιινξη -
τιρον: α) Γεοργ.'α; (ς>οοάκν:,ι, | σ.ς Ι,Ο'/ί) είχον τα τιλικά .τροϊύν
ρακές, κμΰγδιιλα, οίιος, έλαιύλ<ι· Σημερον, τό ενδιαφέρον μας οτηριοποιηθώμεν ετι περαιτέρω ( {1ον> κτι1.'οτ,_,ο(,,α') Χ(ιτα' ο
έντοπίΖεται εις τήν Οαλασσίαν πε· πρός την κατεύθυνσιν αυτήν, διότι | Κτηνοτροιι ίας (χρίιι; νο,τόν, γα·
λκχταχομιχά προϊύντα^ ώά) χκτά
Ά.ΰΓΛ). γ) Άλι?ίας (ίχθΰ:ς νω·
.-τοί) κιιτά 1.4 ,ί Ή χ<ιτά τα άνω- ριοχήν τής Θάσου καί Λήμνου, ό- πάσα καθυστέρησις αποβαινει είς πιτρέπουν πολλά ενθορρυντικά βάρος μας Υπό τήν πίεσιν τής σις καί ουνηθιοαμε νά έπιρριπτω- ] οτοιχεϊα περι ύπάρξβως σοβαρών ' άνάγκης διά τήν εξασφάλισιν ή- κοιταομάτων φυσικών αερίων καί λεκτρικής ενεργείας, άπεδύθημεν μέν τα δεινά μας είς τα έξωθεν πληθωριστικά ή άλλα φαινόμενα Δέν παραγνωριίεται, ασφαλώς, τό γεγονός, ότι ή οίκονομική ά- κων άερίων κρίνονται έπαρκή, ή ύδρογονανθράκων Ειδικώτερον τα εις τήν εκμετάλλευσιν των δεδο- ανακαλυφθέντα κοιτασματα φυσι- ' μένων πλουτοπαραγωγ,κών ππγών ναρχία τού έξωτερικοϋ έπηρέοσε καί τήν χώραν μας' εξ ίοου, ό- δέ χρησιμοποίησις των είς τήν οί- κονομίαν τής χώρας είναι Ζήτημα οαι ερευναι επιτρέπουν σχετικήν αισιοδοξίαν. Κα'ι λέγομεν τούτο, μως, δέν πρέπει νά άγνοήαωμεν χρόνου. Άλλά καί είς ό,τι άφορά καί τό γεγονός, ότι, καθ1 ήν την ύπαρξιν κοιτασμάτων πετρε- στιγμήν αί ξέναι οίκονομίαι έλάμ . λαίου, αί μέχρι τούδε διεξαχθει- βανον δραστικά άντιπληθωριστι- κά μέτρα, ημείς κατηρτίσαμε^ προυπολογιομούς των 100 δισεκα- [διότι, άν και άπό επισήμου πλευ- τομμυρίων δραχμών!.. ρας ουδέν ανακοινούται, έν τού¬ τοις, ή διεξάγουοα τάς ερεύνας Άμερικανική ί-αιρεία φρονεί ότι όλαι αί ενδείξεις είναι ενθαρρυν- μας (ύδωρ, λιγνίτης, τύρφη), αί οποίαι θά ηδύναντο να διαδραμα- τίσουν ρόλον έφεδρείας, είς κρι¬ σίμους στιγμάς. Βεβαίως, δμως, προηγοϋνται τα πετρέλαια κα'ι τα φυοικά άέρια. τα προίλενσεο; ;Ιωτερικ<ιΰ. Τοί>-
το δέ, ίκτό; των άλ.ον, διότι, Λπό
μακρον, «Ι τιμαί τον .τροϊόντων ί
(ΐΰτιον έξελίσσοντο κανονικω;, ι»
ρίς ί.τεμ(Ίάσπ; ή αλλοΐ'ς Λντιοικο-
νο;ιιχοί>; χειρισμοί'ς.
τέ;ηο ΐ.τ δρασ ς τοΰ .τποιτογενοΰ; ι "Λστταλώς, ή κατΰστησι; δεν θά
τομι'ος ^ής οΐχονυμι'α; είς την τοι Ι ήτο διαφοοετ χή ώς πρός την δια
^ ι Ι
δίν ιίνιιι άνεξήγητο; καί
αυτή τής ΐ([αςιμοσθ<ίσης πολιτιχής πςιός την κατΓΐΌννσιν αυτήν. Ε¬ πί σίιράν ίτών( αί τιμαί των κ.ό,· γιοργιχιυν πςιοϊόντον μόρΐ((·ισιν τού τ,μαοίθιιου, ίάν ί|- κολ.οιθρϊτο ή ,τολ'τική τής όμαλ.ή; ίςελίξεως τόν ΐιιιών. Ό.τιοσδή- Ι Έν πάση περιπτώσει. επιτα- κτική προθάλλει ήδη, ή ανάγκη αντιμετωπίαεως όλων αυτών των .τ,οτε ομιος, δ:ν θά :ύρισκύμ<·θα, ι σήμερον, πρό τού άνατιμητικοΰ αντοΰ κι'ματυ;, ή χατα.->ολέμησις
νόν άμ· τάβλητ»;ι ή, έν πάση περι-' τοΓ· όπο'υν χαί δυσχερή; κΓνια ;αΙ
πτόσιι, ή εξέλιξις τ<ον, έναντι των ,τολλά π'οβλ.ν,ΐιατα μά; δημιουργΓΐ άλ.ον προϊόντων, δίν ήτο άα'ιλ.ο- εί; την άσσ,αλή πορίία,· τή; ο'ιχο- γος. Δ ατί καί δα πο'ους λόγον;,' νοιιΐα; τή; χόρα:. ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΛΖΟΥΝ Οί ΙΔΙΟΤΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕϊ ΕΙΣ προθλημάτων κα'ι χωρίς νά άνα- τικαί, ώς πρός τήν ύπαρξιν κοι- Σχετική βελτιώση παρουαιάΖει μενωμεν θαύματα, ' ευελπιστούμεν ότι, τελικώς, ή Έλληνική οΐκονο- τασμάτων πετρελαίου. η νομισματικοπιστωτική κατάοτα- Έξακολουθούμεν, όμως, νά δια Οη τής χώρας, σύμφωνα μέ πλη γενικώτεπον η έ.τίλυσι; διαΐ|άηιι>ν
άλλΐ'ΐν προβλημάτοΛ·, τα όποϊ(ΐ άν-
τιμετωπίζει σήμεραν ί) άγροτική οί
κον< μία τής χώρας. Λί λοιπαί οικονομικαί ϊξελίξ·.ις συνοψίζονται ώς άκολούθιος: — Ιί'ις σιιγκροτηθείσαν σι'σκ:- ψν τού Γενικοΰ Σ'μ6ουλίου τοΰ Συνδίσμου Έλλήνων Ιίιομηχάνιον εξητάσθησαν τα προβλήματα τοΰ χλάοον, έν δι|ιει τής νέας κτ<6ερντι τικής μεταβολής καί τής άναμενο- μένη; έξαγγιλίας μέτρων αίκονομι κης πολιτικής. — Υπό τοϋ 'Τπουργικοΰ Σ ιΐι- 6Όυλίου έψη<μσθησ«.ν τα Νομοθτ- Τ'χά Διατάγματα πρρί μ'.τατροπής των ΚΤΕΛ ιίς άνιόνυμον εταιρεί¬ αν καί πε·'>ί Μίταλλυετικυΰ Κώδι-
χος.
— Ή ■Ολϋμέλιια τής Συμβου
λευτικής 'Επιτροπής, άνέ6αλ« την
σιΐήτηπιν επί των σγ^δίον Ν. Δ)-
τιι>ν .-τεηί 'Κμπορικοΰ Μητοώου και
ΤΙπιιχπτικοΰ Κώδικος. 'Κπίσης,
ό εκόπη διά την τρέχο·σ((ν ί(ίδο-
μάιδ», ή συζήτησις, ιίς τήν υπο1
.ιιτρο.τήν τής Συμδουλιυτικής 'Κ-
πιτροπής επί τοΰ σχεδίου ^ Ν. 4)-
τος π*ρί Κώδικος Εργασίας.
__ Τα έ,ιι6ατικά αύτοκίνητα αΓ-
τετάγησαν δι' Αγοοανομικής Δια¬
τάξεως, είς την κατηγορίαν τόν
ούσιιοδών έν έπαρκεία είδών_ Οίί-
τω δ?, αί τιμαί των θά διαμορτχοϊ'ν
ΤΓΐι, ΐ<ρεξής, ΰπ' εύθύνη τώ"ν ένδια φέρομεν ών κοί θά έλίγχιυνται 5ι' υπερβολικόν κέρΐδος. —Διά τχρτικής αποφάσεως, »ιΰ ξήθη είς 21,50 δρχ. άπύ 18,20 ή τ μή διαθέσεος κρατικοϋ σογιελί'- οΐ' οαιΐινέ πρό; τάς βιομηχανίας καί Οιυτεχνίας τού ίϊδους. 1Γαρ<~λ- μία, χάρις είς τήν πείραν γ αί τήν κατεχώμεθα από τήν αμφιβολίαν, ροφορίες καλώς ενημερωμενων ικανότητα των νέων έμπνευστών κατα πόσον τα άνακαλυφθησομενα πηγών. Συγχρόνως, η ανοοχεση της, θά επανέλθη είς τήν όρθήν , κοιτάσματα θα είναι και οίκονο- ΤΟυ ρυθμοϋ ανόδου των εισαγω- πορείαν της. ' Εστω καί μέ θυ- μικώς έκμεταλλεύσιμα. Υπό τάς γών, κατά τό διάστημα τοϋ πε- σίας... 5 ^'1"ΪΤ!Γ σημερινάς, όμως, έΕελίΕεις είς ρασμενου μηνός Σεπ,εμβρίου δή- μιουργεϊ την ελπίδα κάποιας ά- νεσεως οτήν καλύψη τοϋ μεγά- λου άνοιγματος έκ τρεχουσών αυναλλαγών. Ή βελτιώση τής ίσοτιμίας τού δολλαριου οτίς διεθνεϊς χρημα- ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣ ΙΔΡΥΣΙΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣ€ΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ Κατόπιν σχ·ετική; αποφάσεως τή; Κνβερνήσεω;, οί παλινοστοϊ'ν Καθοι.ιίσθη ·π; 2,"Ο δρχ. ν.-ι' τε; έκ τού ίξοτερΐκοΰ "Ελληνε; τα χιλ)ιιον ή τιιιή διαθίσιΐυ; κρα ίργαίΐόμενοι, οί όποίοι ίπ'θυμιιΰν τικοΰ σίτου πρύ; τάς άλευποβιοιιη νά 'ιδρύσουν σιγχρόγυυ; γειοργι- χανία;. άτί τή; μέχρι τυΰδι ισχυ κά; ή κτηνοτρο<4ικά; μονάδα;, θά οΰση; τ μής τόν 2,110 δρχ. | τυγχάνουν ίδ,αιτέρας χρηματοδο'ι —'Εδημοσείθησαν εί; τήν Έ(| η κης μρταχειρίσεο; έκ μέρους τής μερ'δα -[ής Κυβερήσςο; (Τεΰχο; | Άγροτικής Τραπέζης τής Ελ^λά- Α', αρθ. φύλ. 220), τα Ν. Δ)τα δοςς. π'μί ϊδΐιικατο.κήσειος καί κληροδο-| 'Τπογραμμίζ+ται, ότι έσχάτιος τημάτιον, ώς καί τό Ν Δ)γμα, π' ήρχισεν ίκδηλ.υύμενον ζοιηρόν ΐν- ρί ίςοφλήσεος χρεόν πρό; τύ Δή διαφέρον Έλλ.νων άπασχολονμέ- μύσ ο1". [ νιον τίς τύ έξωτερικύν δι' άνάλ.η- ——^Εΐς τύ Χρηματιστήριον Άξι- ψιν έπιχει.ρηματικόν ποοτοβονλι- ών Αθηνών επεκράτησε-, καθ" όλην ών είς τόν γεο>ογο-κτηνοτροφικύν
τήν πορελβοΰσαν οβδομάδα, πτοιτι τοαεα. Τήν έπθνμητήν αυτήν τά-
κή τάσις εί; τάς τ "άς τόν μετο- σιν τόν ί;γα^ομένι·>ν Έλλήνων
χον. Είς πολλάς· .-ΐ.'-οιπτώσιις, ή τοΰ έξιοτερικοΰ ποοσπ<ιθεϊ νά ένι- πτόσις τόν τιμόν ήτο σημαντιχή, σχι''.ιη ή ΚυιΓιέρλΓ,σι; διά τή; υλπΙχ ενό ή σνναλλακτική έν γένει δρα- προτε.ρα ότητοι χρημ«τούοτι'ισ·.ώ; στηη'ύτη; διετηρήθη είς σχετικός των, μέ σκοπόν την άιιεσον καί ίκανοπ.οιητικά έπίπεδα. πλήρη έπιιγγι-λματικήν άποκατά- Είς τόν εσωτερικόν οϊκονομικύν στάσιν των, μετά την επιστροφήν τΐ'μέα, τό κυριώτερον γεγονο; ηΐο ή σΐ'νηδο; τού Διεθνοΰς Ν«μισμαπ| κου Ταμ-αου. Τα άποτελ.έσματιι (ΐϋ 1ς την Έλλ.άδα. ΜΕΤΡΛ ΛΝΛ1ΙΤΤΞΕΩΣ μ τής, ώς πρός την διη0Γ:τησιν τού ( 'ΓΙΙΪ ΕΛΛ1ΙΝΙΚΙ1Σ ΚΙΝΗ- ή δ·ιθν.ιΰς νομιηιι/τιχοΰ σνστήιιατος ΜΛΤΟΓΡΛΦΙΛΣ ήσι/ν π;-νιχοά καί ό χρύνο; όριστι Εδημοσιεύθη ι.ΐς τή 'Εψημερί- κής ριθμίσεως αϋτοϊι μετετέθη δ'ά δα τής Κυβερνήσεως τό κίίμενον τήν προσέχη σύνοδον^ τόν Σεπτέιι τοΰ Ν_. 58)1973 «περί μέτρων βριον τοΰ 1971. διά τήν άνάπτιξιν ΐής κινηματο- γηαφΐα; έν Ελλάδι·»"-. Δ:ά τού έν λόγω νομοθετήματο; Τ ν. ΑΝΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΤΙΜΩΝ ' θεσπίζ:ται σειοά μέτρων διά τήν ΤΟΤ ΡΛΜΒΑΚΟΣ11ΟΡΟΤ ποοστασ.αν τής έλληνικής κινημα- I τογραΐτ^ας καί καθιεροΰται ή χορή 'Τ.πά τού ύπουογιίου Έθνικιις γη.σι; ίιψηλών οικονομικόν ένισχϋ- Οίκονομία; τομ:ΰς 'Κμπο.ι.ου /.α- | ΟΙ.ιον> ,·„- ·/α έτέροιν ισχυρόν κ.ι-
θΐ'ΐοίσθησαν τα άνώτατι ϋρ:ΐι "- νήΤ!}ων διά την άνάπτνξιν τοΰ ση-
μόν βπμβακοσπόρου, βαμβακο.τ ;■ | μαν·{ΐκο5 τούτου παρα ί
τας και 6αμ6ακελαίον είς 4,10
.V
^ χα;νλιτεχνικοϋ κλάδοι·.
:ΐ,30 καί 23.50 δρχ. κατά κιλόν
νοινιχοΰ ,τρούπολογισμοΰ τοΰ ΟΓΛ
έκ των έν λόγω αΰξήσειον, άνέρ-
ίς Β.-ιΟ ίκατ δρχ. ετησίως.
οευνητιχα κεντρα,
τούτου παραγιογικοΰ καί
αντ'στοιχως.
' ΤΚ Υ ν
θά
λήλο- δέ" ηυξήθη καί ή τιμή τόν' Ή τιμη του
Χοόν βαρελίωνάπό 200 είς 300 ί-,ολσγίζετ,α κατ' αν,οτυτον υ,,ον,
δραχμάς.
__. Τό υπουργείον Οικονομικόν
ανεκοίνωσεν, ότι δέν άντιμετωπίΐΐ:-
ιΐπ θέμα παρατάσεως τού Ν. 147)
ϋ7 διά τήν δημιουργίαν ά<( ορθλον') ΤΕΣΣΛΡΕΣ ΕΙΣΕΤΙ ΕΤΑΙ- | ΡΕΙΛΙ ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙ- ΚΤΗΡΙΟΝ Κδημοσκι'θη ιίς την "Ειιημι-ρί- καί μιιργαρινών κατά την κοσιο- ^α τι-. Κυβερνήσεως απόφασις ών βιομηχανιών καί (ίιοτεχνι παρασκευής μαγειρικων λι.ιόν λύγησιν των ί'π' αυτόν π'οραγομέ- νων προιοντων. I Φέρετο. είς γνώσιν των ΆΕ.στ. Δ,ο.κήοε«ον Ά Ετοΐρεΐων καί Έταφε,ων Περ.ωρ,σμ^ ΕΟΘυνπα 6τ, ΒΓ *«■ φόοεοχ: «Ο κ- ·ΥπουργοΟ Έμπορ.ου Οπ' 6ρ.θ. ■»««» τ*: 18) 12)85. δπμοσ.ευθε^ ε.€ τό «π' 6ρ.θ. «0)23Μ215 ΦΕΚ (Δελτίον 'Ανα,νύρων Ετα.ρβ.ων). όρΙΖετο. βτ. *»<** ,α, νύ συνεχΐαωσ. δπμοσ-εθουσα, έγκύρωο τάς Προσκλήσε,.: των Γβν,κών Συνελεύσει κα. τοικ: ΊσοΛογ.α.ουο τ^ Μ τ* οικονομικαί μαα έΦΠμερ.δοο ^'ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓ1ΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. ώς εγένετο μέχρ. τοθδε δ-ά ττΚ ·ΟΙΚΟΝΟΓν#>ΛΟΓΊΚΗΣ- πρό νης συγχωνίυσειίκ:
τής 'Επιτροπής Χρηματιστηρίου,
διά τήν άσαγογήν είς τό Χρηιια-
τιστι'ιπΐυν Αξιών 'Λθηνόν τόν με
τυχόν τ<Τ·ν άνωνύμον «Ε?ύμβυζ> «Φελ.ιζύλ»,
εταιρειοιν
«ΙΙετζίτά-
κι;> κ«ί ^Βιχέπ - Μιρινός .
Συγκνκριμενιυς διιτέθησαν ^ίς
τό ΚοΛ'όν 40.000 μϊτοχαί τή;
«Ι3όμ6ι>*> -τρύς 750 δρχ. εκάστη,
ΙΊθ.Οθθ τή; «Φιλιξύλ*. πρός 230
δρχ., 80.000 τή;
ΙΙετζρτάκις»
πρύ; 350 δρχ. Χ.αί 50.000 τής «Βι-
χίπ - Μερινύς-> πρός -Ί'> δρχ.
ΤΞΑΝΟΝΤΛΙ ΛΝΛΛΡΟΜΙ-
ΚίίΣ ΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΑΣ ΣΤΝ
ΤΑΞΕΙ Σ
Διά δημοσιευθέντος Νομοθετι¬
κόν Διατάγματος, αί άγροτικαΐ συν
-,ά'ίν-ις ('ϋ-άνονται άναδρομικώς ά |
ΜΕΤ Ι1 Α ΠΡΟϋβΗΣΚΩΣ ΤΗΣ
ΙΈίίΡΓΙΚΙΐν ΛΝΑ1ΙΤΤΞΕ-
ΩΣ
Λιά ,τροηη-άτυυ Κΐ'Λιρνητική; ά
ποφάσεως καθιεροΰται ή χορήγη-
σις ηϋξημενων οικονομικόν ένισχύ
σεων, διά τήν άάπτυξιν καί τύν
πλέον άποδοτιχόν προσανατολσμύν
τόν γειοργιχόν καλλι«ργειών καί
τή; χτηνοτροφίας.
Αί χορηγούμεναι οικονομικαί έν
σχϋσεις άφοροΰν είς την προμήθει
αν μηχανημάτον καλλιεργείας
Οάμθακος καί καπνοθ τήν συγκρό
τησιν έκκοκιστηρίων βάμβακο; έκ
μηχ,ινικής σιλλογής, τήν ανάπτυ¬
ξιν παραγογής άοοματικόν και
ο, αρμακΕντικών αυτόν καί τής ά-
Οοκομία;, τύν έκσυγχρονισμύν τής
ίλατοκομίας. δενδροκομία; καί άμ
πιλονργίιις, την προώθησιν τής
καλλι-ργεία; έξαγωγίμιον κηπευτι-
κόν προιόντοιν, την ε'κμηχάνισιν
τοΰ κλάδον δη.ιιητριακόν - ψι·χαν-
θόν, την επέκτασιν τής καλλιϊρ-
γείας ΰβριδίων άραβοσίτου, τήν ά-
νάπττξν τοΰ ϊωικοΰ κεφάλαιον
δ. Ωσαύτως, ΰιά τής νεας
νητικής αποφάσεως καθορίζονται
ζώναι πρίωθήσεως δυναμικόν καλ
λιεργειών.
ΛΞΙΟΠΟΙΟΤΝΤΑΙ ΤΑ ΤΠΟ-
ΓΕΙΛ ΤΔΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣ-
£ ΛΛΙΑ Σ
ΙΙροωθοΟνται μέ ταχΰν ονθμύν
τα έργα άςιο.τοιήσειυς τόν ϋπογπ'
ών υδάτων τΓις Θρσσί'λίας. Αί οχι
τικαί εργασίαι περιλ.αμβάνουν 1
ΙίΟΟ γειυτρήσεις .-τοό·; άρδευσιν
400.000 στρεμμάτϋΐν τή; θ:σσα>.ι
κης πιδιάδος δα κατα-.ονισμοΰ
(τ·ΓχνητΓ|; 6;ιοχής), Λ; καί κατ»-
σχενήν τόν σνναφόν στραγγιστι-
κών - άποχετεντικόν καί ό·5ιχόν
διχττκον.
"Ηδη, ιΐναι έ'το',μαι πρό; λ;ι-
τοΐ'ργίαν αί ποώται ίχ ττον ε.κτι
λ-σθεισών καί έζοπλισθεισόν γ*ο-
τπήσί-ιυν είς την περιοχήν των Τρι
-{όλον, προΐ'.λέπιτιιι δέ ΰτ^ τό Ο¬
λον έργον, έκτελ.οι'ιιινον σταδκ··
κως, θά ϋχη άποπιρατΐ'ΐθή ϊντός
τοθ 1)Ίύ.
Σΐ3ΐ·ποΰται υ'τι τύ έργον άιξιο·
ποιήσεω; τόν ν.τογείον υδάτων
τής Β:σσαλικής .τεδιάδο; χοηματο
ιδιτρίτ,ιι ν.τό τή; Λ'εθνονς Τοιι.τη-
:η; δ ά ποσοΰ 25.000.000 δολλ.,
ό δρ προΐ'πιιλογκτμό; δαπάνης αύ¬
τοι* άνερχιτ<ιι ·.!; δρχ. 1.500. δια. ΣΥΝΕΚΡΟΤΗΘΗ ΣΤΜΒΟΤ- . ο ταγορές, σάν άποτέλεσμα της ,----------..... .-, συνεκροτήθη Υ μ ν" Συμβουλιον έκ στνλεχών τοΰ Τ- διαφαινομενης αποκαταοτασεως ί- πουργείοΐ' Έθνική; Οίκονομίας χαί οοσκελΐοεως στό άμερικανικό έμ- Καθηγητόν των άνοτάτων έκπαι- πορικό ίοοΖύγιο, περί τα δευτιχών Ίδρι μάτι·»ν. Τό συγκροτηθέν Σιμβοΰλιον IV οιργικών Έρευνών, ώς κεντρικ επιτελικόν συντονιστ,κόν καί γνοι τού έτους, ουμπαραουρει τέλη τήν , „ ίσοτιμία τής δραχμης έναντι των λοιπών οκληρών συναλλαγμάτων μο*οτικόν όργανον είς τόν τομέα πρός τα άνω, πράγμα που στερει τήςγειοργική ; ίρεΰνης, θά έχη ώς περιεχόμενον κάθε ίδέα γιά άνα· έργον: α) τύν γενικύν προγραμ- τιμήση ή άποδέομευση, αυτή τήν αατισμόν των ΐρί-υνών έφ' δλο>ν
τόν δραστηριοτήτων τοΰ γε'οργι-
κοΰ τομέως, 6) την γνωμοδότησιν
επί των καταοτ.ϊομένον επί ιιέ-
ροι·; προγραμμάτων γεοιργική; ι-
οτιγμή, τού έθνικοϋ μας νομίσμα-
τος άπό τό δολλάριο. Ύπενθυμί-
2εται ότι κάθε άνατίμηση διευ-
κολύνει τίς είσαγωγές, ύπόθεαη
ρ:ύνη; καί γ) την παροχήν των ά πού δέν συμβιβάΖεται μέ τό 6ρο·
ναγκαί(ι)ν σύμβουλον καί ίπτοόεί· Χιιχρόνιο πρόθλημα ίσοΖυγίου πλη
ξεων διά την ύργάνωσ.ν χαί χα· ρωμων πού αντιμετωπί2ε, έφέ.
τρυθΐΛ"σ ν τού ερευνητικοΰ εργου
χαί τήν άξ,οποίησιν τόν άποτελρ- τος Π °"<°νομ.α τής χώρας. ' Τό πρόβλημα αύτό, έν τούτοις παρουσιάίει κάποια υφεοη τελευ- ΙΔΡΤΕΤΑΙ όιν ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ταίως. "Εναντι ϋψους είσαγωγών 400 έκατ. δολλαρίων, πού είχον φτάσει οί πληρωμές γιά ειοαγω· σματων τοιν γεοργικων ερ·:ννων ΣΑΚΧΑΡΟΤΡΓΕ1ΟΝ Κατρκυρόθη είς τόν ΙΙολιυνικύν Οίκον «-ΙΙολΐμέξ-Τσικύπ» ή προμή Ομεια τοΰ έξοπλισμοΰ καί ή κατα- στα τ£λΠ τού οκταμηνου. 6 ΟΝ ΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚίίΝ ΕΡΕΤ- 1η"; Ιουλίου 1973, κατά ποσο-, Ιίρός π:ραιτέρο προόθιισιν και έ στύν άπύ 30—33%- ι Ή συνολχιή έπιβάρυνσις τοθ κοι ρς ρρ ρ ί σνντονισμόν τόν διενεργονμένον έ σκευή τοΰ πέμπτου Σα/χαρουργίί ΣεπΤεμβριος παρουσιασε σχετικη όν τή; Χώρας. Τό νέον έργοστά- κάμψη και οί είσαγωγές λέγεται σιον σακχάρεως, δυναμικότητος _ οτ, με,ώθηκαν στά 320 έκατ. δολ· κατεργασίας 3000 τόννιον ζαχσ- ςιοτεύτλων άνά ·:ίκοσιτετράωρον, Οά έγκατασταθή είς τήν περιοχήν Όρ-στιάδος τοΰ Νομοΰ "Εβρου καί θά είναι Ετοιμον πρός λειτουργίαν :τός τοΰ 1975. ΕΒΕΛΤΙΩΘΗ II ΣΤΜΒΑΣΙΣ ΜΕΓΑ ΤΗΣ >.ΓΙΕΖΩ — ΡΕ
Μ2-.
'Τπεγοάΐρ', τήν 3ην Λνγοι'στ'ου
1973, συμφωνια τροποποιήσκ»; τή;
μρταξΰ τού Έλληνικοΰ ΔΓ,μοΛίον
καί των Γαλλικόν Έταιρπών Ι1Ε
ΖΩ καί ΡΕΝΩ συμβάσεως, διά
τήν ίδρυσιν αντοκινητοβιομηχανίας
είς Βόλον.
Δ'ά τή; έγκρ,Οείσης τροποποιή-
σ:ϋΐς αΰϊάνεται' τό Λρχ'κύν Γί|μ;
τή; έπίνδνσεος άπύ 0.7θθΟΟ() έκ.
δολ. είς 13.900.000 δολλ καί σνγ-
κεκριιιενοποιοΰνται αί ύποχρεόσει;
τή; υπό ίδρυσιν αϋτοκινητοβιομη-
χανία; δ ά τήν πριιαήθειαν μερών
καί έξαρτημάτιυν ά.τό την ελληνι¬
κήν β ομηχανίαν. Έξ άλλον, άνα-
λ.αμβάνεται, υπό τόν
είς τα άνά τήν Χώραν έ-
στόν, ή νποχρέωπι; .-τραγματοποιή
σ·Γ0>; ί-Εαγωγών αντοκινήτοιν, ίπο-
λ(ΐγ.ζο(ΐρν(υν τί; κιιθωριπμ£ν<ι λο- σοστά ί.τί των ε'ν Ελλάδι πΐ'ΐλή- σεόν τιιιν. ΕΞΛΠ1ΓΗ ΜΙΙΛΩΝ ΠΡΟΣ 151 ΟΜΗΧΛΧΟΠΟΙΗΣΙΝ Κιιτό.τιν ά.τηΐ[ Ίσ;(ΐι; ην ί'[ν- .τουργοΰ Ίίμ.ιορίην κ. Μ. Μπ<(λε- πΐϊΰλοχ·, ίπετηάπη ''.τύ προθποθέ σει;, ή έξαγογί) μίιλων .ιρύς 6ιο- μηχανοποΐησιν μίχρι 1.500 τύν. Οί ένδιαφ-ί'όμενοι ίξιιγυιγεϊ; τρεπει νά απευθ'ΐνθοΰν στήν 'Τπη ρεσία Έξαγωγ·ΰν τής Τραπέζης •Κλ,λάδος. λάρια μηνιαίως περίπου, που ώ- στόσο είναι ένα μέγεθος, τό ό- ποίο άφήνει ενο» οημαντικό κενό οτίς τρέχουσες συναλλαγάς μέ τό έΕωτερικό. Γιά τήν καλύψη τοϋ έλλείμίματος αυτού κινητοποιοθν- ται είορέοντα κεφάλαια όχι καί τόσο ασημάντου κοινωνικοΰ κό στους, άν και οί καταθέσεις σέ ουνάλλαγμα των εμπορικόν Τρα- ΠΓ.ϋών έμφανι'2ουν κάπως 6ραδύ- τερο ρυθμό άνόδου. Τουλάχιστον δμως μέχρι στιγμής δέν εχει γί- προσφατου δανείου 200 έκατομ. καί δέν διερρευσαν σέ άλλες το· δολλαρίων, πού ουνήψε κατά τό ποθετηοεις. θέρος ή Τραπέζα τής Ελλάδος ( Ή αϋΕηοη, έΕ άλλου, των Ιδιω οτήν άγορά εύρωδολλαρίων. τοϋ τικών καταθέσεων, κατά 4 δια. Λονδινου. Τούτο ύποστηρι2ειαι, δρχ. τόν Αυγουοτο καί κατά 1,5 ότι παρέχει άνεση χειριομών γιά δια. δρχ. τόν Σεπτέμβριο δημι- τήν αντιμετωπίση τοϋ πραγματι- ουργεί μιά οχετική άνεση στήν κου όλλείμματος τής χώρας σέ ουνάλλαγμα, μέχρι τέλους τού 6 τους. Στό μεταζύ, έλπίΖεται ότι οί είσαγωγές θά εμφανίσουν ουσια- στική επιβράδυνοη τόσο συνεπείσ των ήδη πραγματοποιηθείσας ύ· περεισαγωγών και άποθεματοποι- ησεων υπο των ίδιωτών είοαγω- γέων καί τοϋ κράτους, δσο καί άπό τήν διαφαινομένη σταθερο- ποίηση των τιμών των πρώτων ύ· λών καί τροφιμων διεθνώς. Παράλληλα, τα συνεχιϋόμενο συσταλτικά μέτρα τής ρευστότη- τος καί ή προσπαθεία συγκρατή- σεως τής συνολικής δαπάνης πι- οτεύεται, ότι, έφ' όσον συμπο· ρευθή μέ μιά ψυχραιμοτέρα ψυχο- λογική στ03.η τής άγοράς έναντι των γενικωτέρων έΕελιΕεων, θό οδηγήση τελικά οέ άνάκτηοη τής αποδοτικότητος των φρένων τής νομισματοπιοτωτικής πολιτικής, ιού μέχρι πρό τινος τουλάχιστον 5έν κατόρθωναν νά πειθαρχήοουν το αυτονόμως κινούμενον όχημο τής οικονομιας. Στά πλαίοια των συοταλτικών αυτών μέτρων τής ρευστότητος δέν πρέπει νά άναμένεταΓ ποσο- τική έπέκταση τής χρηματοδοτή- σεως της ίδιωτικής οικονομιας άλλά όντιθετα περαιτέρω ούσφιγ Εη, πού αν δέν θά ε·ναι ποσοτι- κή, θά είναι τό ολιγώτερον ποιο τική. Δηλαδή, ό έλεγχος τής πί στεως, πού ασκειται άπό τις νο· μισματικές άρχές, θά έπεκτείνε- ται όχι μόνον στό άν έτηρήβη- σαν τα ταγμένα όρια 10% πάνω άπό πέρυοι σ' όλες τίς μορφίο χρηματοδοτησεως των έπιχειρήσε- ών ή στην σχρση 3θ°/ο ίδίων πρός Εένα κεφάλαια οτίς νέες έπενδύ- σεις άλλά άκόμη καί στό αν οί πι οτώοεις χρησιμοποιηθηκαν γιά νει προσφύγη στό προϊόν τού τόν σκοπό πού δικαιολογήθηκαν ύγιά χρηματοδότηση τοϋ πιστωτι- κοϋ προγράμματος καί κυρίως έ- πιτρέπει την μή περαιτέρω αϋΕη ση τής ήδη αρκετά υψηλής νο- μισματικής κυκλοφορίας, πού έ- πιχειρεϊτοι νά συγκρατηθή στά ϋψη των 59 δισ δραχμών, τού- λάχιστο μέχρι των έορτών. Τουτο οημαίνει ότι οί νομιοματικές άρ¬ χές δέν φαίνονται πρόθυμες νά χρηματοδοτήοουν προκαταδολές γιά τυχόν κρατικές συγκεντρώ- σεις άγροτικών προϊόντων όλλά αντιθέτως παροτρύνουν σέ άπευ- θείας άγοραπωλησι'ες μεταξύ πα- ραγωγών καί έμπόρων. "Ήδη ό- ναμένεται ή δημοσιευθή των στοι χείων τοϋ βμήνου όσον άφορά τις ίδιωτικές καταθέσεις, τα όποίσ ι,χουν μείνει οτόν Μάρτιον ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΙΜΟΝ ΒΑΜΒΑΚΟΣΠΟΡΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΠΙΤΤΑΣ ΚΑΙ ΒΑΜΒΑΚΕΛΑΙΟΥ Διά τής ύπ' αριθμόν 123)1973 Άγορανομικής ΔιατάΕεως, ωρίσθη ανώτατον όριον τιμών πωλήσεως υπό των βιομηχανιών, ονά κιλόν, τοϋ θαμβακοσπόρου 4,40 δραχ., τής βαμβακόπιττας 3,30 δραχ. καί τοϋ βαμβυκελαίου ραφινέ 23,50 δραχμάς. Ή ανωτέρω τιμη βαμβακοσπό- ρου νοεϊται επί πλάστιγγος έκκο¬ κιστηρίων, τής δέ βαμδακόπιττας κα) τοϋ βαμβακελαίου ραφινέ με- ιά Φ Κ Ε επι θύραις έργοστασίου σπορελαιουργίας Ή τ:μή τοϋ Οαμβακελαίου θά ύπολογι2εται κατ ανώτατον όριον υπό των βιομηχανιών καί βιοτε- χνιών παρασκευής μαγειρικων λι- πών καί μαργαρινών κατά τήν κο- οτολόγησιν των ύπ' αυτών παρα- γομένων προϊόντων, καθ" δ πο- οοστόν τουτο ύπεισέρχεται ώο ποώτη ϋλη είς την άΕίαν των έν λόγω είδών. ΙΙατροπαράδοτα μουσικά οργανιι θά "ίκονίζιονται στή νέα σειρά 4 γραμματοσήμων σαν στό Μαλάονϊ. ποΰ
Ποιχρά ήσαν τα ά.τοτελ.ε'σματυ
τής έτησίας συνύδου τοΰ λιεθνοΰ;
Νπΐι σματικοΰ Ί'αιιείον, διά τήν ρύ
θμπιν τ<Ό παγκόσμιον νομισματι- ■/.οΓ' προβλήματος, παρά τάς έν «ο χή διατυπωθείσας αισιοδόξονς ποο δλέιΐ'εις, ίίτι (ίαίνομεν πρός μονι- μι·)Τίραν διευθέτησιν τοΰ θέματος. ΟΡτϋΐς, ό χρόος μετΐιρρυθμίσρος τοΰ νομισματικοϋ σνστήμιαος μ<·τα τίθεται καί κλιμακοϋται πρό; όλο- κλήΐ'οσίν του μέχρι τής προσεχούς σινόδον τού Λτθνοΰς Νομισματι κου Ταμείον, τύν ΙΊ.ιτέμβριον τού 1974, (.ι; την Οΰάσιγκτων. Κατά τα αεσολαβοϋν αϋτό διάστη. μη καί μτχρι τής 31ης Ιουλίου "74 ίι «Έπιτροπή των 2Ο, Οά όλοκλη οώοη τύ έργον τη; χαί θά ΰποβά λη τάς σχετικάς προτάσ,Μ; της είς την σύνοδον τού ΑτΟνον; Νομι- οιιατικοΰ Τα}ΐεϊον, τόν προσέχη Σεπτέμβριον. Τό κν'πην πρόβλπιια τής διινθε τήσεως τού νομισματι/.ού σνστήμα τος, ϊγχ.ΐΐται είς τήν εξεύρεσιν λ ό σεως επί τή; μετατρεψ μύτητοτ των νομισμάτων. Ή άπο>:ατάστκ·
σις τής μετατρεψιμότητος των νο
μισμάτικν αποτελεί την λυδίαν λί-
Οον διά τήν ρύθμισιν τοΰ νομισμα
Συμβουλιον το.
αμείοι-.
Νομισματικοΰ Τ
μέ
ιιβν
"Εστω και μί θυσίας...
Ή άνάληψις, άπό τής προαε- [κατάστασιν, έστω καί άν διά την
αί δααονίοι
πάση.
έμφανεϊς
χοϋς εβδομάδος, τής κυβερνητι-
κής έΕουσίας άπό τόν κ Σπ.
θά οημάνη τό τέλος
είς τήν περίοδον άναμονής, διά
τήν αντιμετώπισιν των
Αί ενεργειακαΐ πηγαι
' / κ
III
·. — ί·..·ι«υςιι ^ι συνο©ο; ι * ---— ——— — ·. «*»
τού Διεθνούς ΝομιαματικοΌ Ταμ*ί- οικονομικόν προβλημάτων τής
ου κατέδε.ιξα την έπ,θνμίαν ΰλων, Χώρας. Ως είναι γνωοτόν, άπό
Ο α την ταχντέοαν δΐριΌρτ%,/»,Α, ^™-. _^« ><_____>
διευθέτησιν
νομισμχτ,κοϋ συστήματος, διότ,.
Μεταπσλ,τεύσεως καί εντεύ
.τιΐροϋσα κατάστασις ΐγκνμονεί σο' Τ° Πθλιτικα ΥεΥονοτα και αί
υς κινδΰνους διά
παγχύ-
έΕελίΕεις μάς άπερρόφησαν κατα
σμόν οι>ονομίαν. Ήδη, ό νέο; τό Μεγαλειτέρον μέρος τής δρα-
κυκλος δασκέψ:ον κια σνσκέψε-* στηριότητος, ήτο δέ φυσικόν, τα
τ!!-. μΛΧο1 -ηςχ,ποο<"Χοϊ'ϊ σύνοδον άλλα προβλήματα νά περιελθουν τού Λκονους Νομισματικοΰ Ταιιπ έπίτευΕιν τού στόχοΐ' τούτου, τό ] τίμημα θά είναι βαρυ δι" όλους .. Εντεύθεν, θά πρέπει νά άνα- διοργανωθϋμεν καϊ νά χωρήσω· μέν είς τήν αποτελεσματικήν αν¬ τιμετώπισιν καί επίλυσιν των επί μέρους προβλημάτων, τα όποϊα θά έπιτρϋψουν νά άναλάβωυεν α- γώνα, διά νά έπαναφέρωμεν τό οκάφος τής Οικονομιας μας είς τήν κανονικήν πορείαν του Φυ¬ οικά, δέν τρέφομεν αυταπατας, ς μματικ ου θα {-τρέψη, ώ; ελπί "Ιίθοΰν αί Οασιχαί αύται δια., ονί. Ι «ι, ΙΙρκς τόν σκοπόν αυτόν, σημ«ν του-**αι αντιμετωπίσαμεν τικυν ρόλον θά διαδραματίΓΤουν <ιί οτοτε άναωυόυενα πι ώς πρός τάς δυσχερείας τάς ο- δευτέραν μοίραν. Ειδικώς ι.ι<_ ποίας δια., ονί 16,τι άφορα είς τον οικονομ'κον ..π ια εκιι- ιργασιας συστιιθασαι 4 ομάδος τή; «Έ.τιτροπής των 20* "διά τή'ν ο.ευθίτησιν τού διεθνοΰς νομισμο- τ.χοθ συστήματος. Είς εκάστην ό μάδα ανετέθησαν συγκεκρμιένα κα θήκοντα, ήτοι ή διευθέτησις τής Ισοτιμίας των νομισμάτιον, 6 διαχ ι νονισμός πολυμ.ρροΰς συστήματος παρεμθάσεος είς τα; άγοράς αν αλλάγματος; ή μεταφορά κεααλαί- ων (άπύ τάς πλονπία;, πρό; τα; πτο)χάς χώρας) καί ή διεθνής ρΓυ ραματίσουν (ά οτοτε άναφυόμενα προβληματα έκ των ενόντων καί ούχι, ως έ- πέβαλον αί στιγμαί, επί στοθερω- τέρων χα'ι μονιμωτέρων βάσεων Ούτως, η υπό όρκωμοσίαν τε- λοϋοα νέα Κυβέρνησις εχει νά εχομεν να αντιμετωπισιν- μέν, δια τήν επάνοδον τής Οικο- νομίας είς τόν ομαλόν ρυθμόν της' άλλ' άς μή είμεθα άπαισιό- δοΕοι, διότι τό υποβαθρον της Έλληνικής οικονομιας μάς παρέ- χει τάς δυνατότητας αύτάς διά τήν έκ νέου άνέλιζιν μας Είς τουτο, θά μάς βοηθήση καί η .Ομολογούμεν ότι μέ φθόνον τήν διεθνή αγοράν πετρελι,ιοειδών τ0 Γ'κούσαμεν την έκ Κωνσταντίνου- μέ τάς συνεχεϊς ανατιμηοεις των καί τα άλλα συμβαίνοντα, πρω¬ τεύουσαν σημαίαν εχει ο εντοπι- σμός νέων κοιτασμάτων. Τούτο δέ τό έχουν αντιληφθή περισσό¬ τερον οί Εέναι, δι' ό καί τό έπι- δεικνυόμενον εσχάτως ενδιαφέρον των διά τήν απόκτησιν δικαιωμά- των ερεύνης είς τόν Έλλαδικόν χώρον, πρός ανεύρεσιν πετρε- λαίων. Καί είναι καιρος πλέον, όπως καί ημείς κατανοήσωμεν τό συμφέρον μας και η έπιλογή μετα- αντιμετωπίση γεν,κώτερα καί εί-(Γροϊούσα 6ελτίωοις της διεθνούς |δικώτερα προβλήματα τής οικο- τικυυ συστημιιτος κι;ι £·,ν αυτού «ι διαφοραί άπύι|<εον ,?Κ'«ι μεγά¬ λαι. Δι* υ καί τύ θέμα τουτο, άνε-ί στύτης= *αί" τό ποήβλημα τεθή πρό; μελέτην α; τό Αιοικη-1 σεως> των Εύρωθολλαοίον '
Ό άτΐθΛογιομός τής Εβδομάδος
Ή παραίτησις τού κ. Ν. Μακα των άποθιματικόν
ρείου, άπο τή; θίσεώ; τού ώ; β'ι — Δι' αποφάσεως τυΰ άομοδίοι-
άντιπριιέδρου τής Κυβερνήσεως, έ υπουργείον, όρίϊιται ίΐτι, άντί τή-
πεσκίασε πάσαν άλλην εξέλιξιν είς Τραπ*ζικής. δύναται νά κατατίθι-
τύν εσωτερικόν (ΐίκονομικόν τυμέα. ται καί πουσοπική έγγύτισ-ι κατά
νομίας τής Χώρας. Τα γενικώ-
τερα ταυτα προβλήματα συνδέον
ται μέ τήν ρευστότητα τής οικο¬
νομιας κα'ι είναι το νομισματ1-
κόν, τό πιοτωτικόν, αι τιμαί, τα
είοοδήματα, ή παραγωγή κλπ.
Έπ' αυτών, ουδεμια καθυστέ¬
ρησις έπιτρέπεται εις την λήψιν
των ένδεδειγι^ένων μέτρων, ώ-
στε τό συντομώτερον νά ε£ελ-
θωμεν άπό τήν παρούσαν κατά¬
στασιν. Βεβαίως, δέν γνωρί^ο-
προσοπική έγγύησ;ι κατά Μεν ιήν έπ' αυτών άκολουθησο-
Τοΰτο, διότι ό κ. Μακαπέζιις, ά.τό τα; ιίσαγογά; ζώντον ζώον πρός'μένην πολιτικήν της νέας Κυβερ
τοΰ 'Λ.τιιιλίου τοΰ ΙΚ(ί" μέΥ<>ι τή- σιΐανι'ιν Ι ^ ..., .
, , τ '. Λ- ' ΐΜ,ιιγιρ. νήοειυς, αλλά επιοημαινομεν την
παραιτησιως του εΓχο' επομισθή _ Λιά δημυσιιυθέντος λκ
τάς ίύθΰνα; τής υϊκοναμίας τή; γματος, πρ,ρί άναδιαρθρώσεος των ι
χώρας, πολλαί δέ έ^ελ.ίξεις, εί; ι ΰποι-ργεάΐΛ·, καταογΗτ,α ή Έπιτηο ταχύτερον δυνατόν, διά νά κερδί-
τόν τομέ'ΐ αυτόν, φέρουν την προ- πή Οικονομικόν 'Τπιθέσκον καΐ ά-'σωμεν κα'ι τόν άπολεσθέντα χρό-
'άναγκαιότητα λήψεως μέτρων τό
σι-..τιχήν τού σφοαγίοα
Εξ α/.λου. κατα την
παν ι(ι·θ(ΐυασ», έτε
γϊγονός ,',παν οί δηλώσπς τού δι-
ιτιΗενται εί; την Νομισματικήν νόν. Τό προέχον στοιχείον είς
την παοιλθον- Έ,ττηο.τήν τΐϋίτιιιέναι Γιιιιιηηιότιι- ι - , ...
. ι ' , Ί^'ΐμ»."" "ι.'ιμμμιιμι την Παρουοαν φασιν, είναι η ό¬
ρον σημαντικόν τ·:-ς ος και ποογενεστειιον.
' — Έδημϋσ,ιιιθη ιί;ήν ·Κ,Ρ|.:λοκλΠΡω0Ι£; Π άναθεώρησις προ-
Γ γενοστέρως ληφθέντων μέτρων
) διά τήν άποθερμανσιν τής οίκο-
νομίας κα'ι τήν τιθάοοευοιν των
ημη ςή ιη
ηιχητοΰ τού ΟΤΕ κ. Λ. Άλεξαν- μεςιίδα τής Κι6εονήσεω; (τΕϋχ^ς
όοο,τούλον, ότι ό Όργιθ'ΐσμός ιι | Λ' αριθ. (ρΰλ. 233) τό Ν.Λ. 167)
τετοάπη είς Α.Ε.. δημοσιευθέντος 73. Τό νέον δασμολόγιον ποοιόν- νομίας και τήν τιθάσσευοιν των
τού σχεπκοϋ Διατάγματος καί ότι των σιδηο.διοαηχανίας, τό οποίον' ΠΑηθωριατικιόν τάσεων. Οιαδήπο-
ίντος τοΰ .ιρωτου ΙΟημίρου τοΰ ετέθη έν Ισχύϊ ι/.τύ τοΐ> πιιοιλθόν- . , - .
Νοεμβριού, θά είσ<ιχθοϋν είς το το; Χρηματιστήριον αί μ·-τοχαί. Συνο — 'Τ.τίύλήθη άρμοδίΐ'ΐς τε και εάν είναι τα μέτρα αύτά, ό σκοπός πρέπει νά είναι είς κα'ι ρημήρ μχ ι ήη μίς ποτ.; λι·/ώς, θά δ ατΓθοΐν '-' ίκ«τ μετο-' σις, ο,-ιΐ'ΐς άφεθή ίλίνθέρα. ή είσα- ώμετακίνητος. Ή έξοδος, τό συν χών, όνυμαοτικής «'ξίας 1.000 δο. νογή έλπιολάδου υπό τού ίδ'.οτι- τομώτερον δυνατόν, άπό τήν πά ά ί ί ή ό | ' ίκάστης καί ιίς τιμήν εκδόσεως | κου ίμΛορίου, πρός κάλνψ.ν ύ.τέο τό δρτιον, ή όποία θά καθότι άναγκών τής έσιοτεηικής σθή ΰ.τό τής Έπιτροπής Κεΐμτλαια λώσπο;. γοράς. Ι —· 'Κπ^-οιΐ,τη ή ίςαγογι'^ ΰ.ιό 'Επίσης, καιά τό ίπισκοποίμενον ώρισαι-'νις ποοΐ'ποθέσεις, 1.500 έ.ιταήμρηον, ιϊχομεν την συγκέν- Ι τόννον μηλον π<>ός Γχομηχανοποίη
τυιυσιν τιον ίκπροσιόπον γ^ίοργι- σιν.
κων αυνε,ταιρισμων ιίς τήν Λήοι-Ι — Π«ηιτά())| δι' έ:ν ετος ήτοι
σαν. Κατά την ίν λόγι» στγκε';- μίχρι 30ής Ίουνίου 1974^ τό έμ/ίΐι
τοίυσιν,'ίζητήθη ή αύξησις των π- ηικάν πυωτόκολλον μιτά τής Τσι
ιιιΤιν τϋίγ γιοπγικών ποοιόντιιιν καί χησλιιΓχικκις.
δυοοιωνον οικονομικήν
οικονομικης καταστάσεως — άν
καί δέν πρέπει νά στηριίώμεθα
ή νά ανα^ητώμεν, έν παντί και
παντοτε, έΕωτερικά αϊτια είς τα
ιδικά μας προβλήματα. "Επ αυ¬
τού, έχει γίνει μεγάλη κατόχρη-
πόλεως μεταδοθεϊαον πληροφορί¬
αν, ότι ή γείτων Τουρκια ανεκαλυ
ψε νέα/ πετρελαιοπηγήν, είς τό
Εύρωπαϊκαν αυτήν την φοράν,
τμημα της, είς τήν Άνατ. Θρά¬
κην καί πλησίον των ουνόρων τη<'. πρός τή Βουλγαρίαν. Η πληρο- φορία αυτή, έν τούτοις, έχει και δι ημάς τό θετικόν της στοιχεί¬ ον, διότι, ούτως, ένιοχύονται αί υφιστάμεναι ενδείξεις, ότι ή Έλ λάς δεν στερεϊται πηγών ενερ¬ γείας, οίκονομικώς εκμεταλλευθή Εύ των Εένων ενδιαφερομένων μων. Καί, ακριβώς, το ίήτημα διά τήν ανάληψιν γεωτρητικών έ- Ο ΤΙΜΑΡΙΘΜ6Σ ΧΟΝΑΡΙΚΗΙ Τα .τού ήιιερών άνακοινωθίντη έξελέξημτν την ό6ύν αυτήν, δέν υπό τη: 'ΚΟνικής Στατιστικήν 'Τ ιίναι το0 .τα.,.όντος. Γΐγοός, πάν- .ΐΓ,οϊσ.ας, στοιχεια επι της πομπ¬ άς τοϋ γενικοΰ δείκτου των τίμιον χο.'δοικής .τοιλσειος τελικών προϊ- τοις, είναι, ότι υπο την πίεσιν των -τοαγμάτι,ιν νπ.χοεώθημεν νά μετ» Οάλωμεν τήν πολιτικήν αύτην κηί ντων κατά τύν παρελθόντιι Αί- | ούτοι δέν πρέπη νά μά; έκ,ιλήσση ■οΐ'στον (αίί5ησις 2,39^, έν σι·γκρί τό ότι ό δείκτη; τού τομέως ·»«λι- κων .ιοοϊόντιον τής έγχ'ορίοΐ' πρΐβ έγκειται είς τό εάν καί κατά πό¬ σον αι διεσπαρμένοι είς τόν Έλ¬ λαδικόν χώρον τοιαύται πηγαι έ- ρευνών επί τού Έλλαδικου χώ- ρου νά καταστή αύστηροτέρα. Κα'ι φυοικά έπιβάλλεται ή στενή πα· νεργεΐας προσφέροντσι καί δι' οί- ρακολούθησις των διενεργουμέ- κονομικήν εκμετάλλευσιν. Διότι τό νων έρευνών, μέ ειδικώς κατηρτι- ότι ό ύπόγειος καί υποθαλάσσιος ομένους ' Ελληνας έμπειρογνώμο- Ελλαδικός χώρος υποκρίπτει πλεί νας, ώστε νά μή επαφιέμεθα μό- οτας όσας ναι κοινόν πηγάς ενεργείας, ει- μυστικον καί ουδείς δύναται νά τό αμφισβητηθή νόν εις τήν κρίσιν των ξένων. Επί πλέον, θά πρέπει νά δρα- όν γουστον σει πρός τόν προηγούμενον μήνα Ίούλ'ον), εΐλαι χαρακτηριστιχά καί αρκούντως διαφιοτιστικά ίίς τμπ(ο;, τα σκήπτοα εί; τάς άνοδι- ίΐ.τι άφθί/ά είς τήν εξέλιξιν τοΰ τι κάς τάσπ; τοΰ τι;ιαρι'Ομου. Ό Λει'κτη;, έ.τίσης, τοΰ τομέω; μιιρίθμου είς τήν χώηιιν μας. Σι·γκεχηιμ?νως, ή έν λόγω αν- ξησις —ώς άναςέρεται κ«ί εί; την σχετ.χήν άναχοίνιυσιν τής Ε. Σ.Τ.Ε.— όττείλετ((ΐ, κνρ!ος, είς την ί.τίδραοιν τής άνόόοΐ' των »ίδι κων δίΐκτών τ^λ'κιϋν προϊόντιον τή; έγχΐ'ΐ.'ίοΐ' ποιοτ.ιγενοϋ; καί (ίο μς τελ-χών .τροϊόντων τής έγχ<·Η>ίοΐ'
Ο:ομηχανική; παραγάγη; στ·νετέλε
σε καί ούτος άς τήν κατά τα άνω
τ?ριο διαμόρΐΐΜσν τοΰ γενιχοΰ δεί
χτογ των τιμήν χονδο·χή; .τωλήσε-
ως, άλλά εί ςμ κροτρριιν -/.λΐμαγ.α,
ένιιντι «ΐ'τηϋ τή; ποίοτογΕνοϋς πα-
μηχινικής ,ταηαγ(·ιγής δι' έσιοτερι, ί'αγογή; {'2,'2ΓΑ)_ Κπί είς τήν ποο
ν.ήν κατανάλωσιν. ΙΙοάγιιατ^ έν. ■ κειμρνην .τερίπτιυσιν, οί σ»Λ·τΓλ·?στι
των .νΐςατ.θιμένων στοιχείων, ποο κοί παράγοντες τής εξελίξεως α,ν-
κίπτει 8τι την μεγαλειτέρον επί- τής, ήσαν τα άγαθά διατροφής χαϊ
δρασιν είς τήν διαμόοςι·>σιν τοϋ τι ωρισμένα δλλα πςΌϊόντα, δια τήν
μαρίθμου χον-δοική; ήσκησαν ό δεί παρησκενήν των οποίον χρησιμο-
κτης τού τομέιυς τελικών προϊόν- ποιοΰνται .τρώται ίθ.αι τή; .τρωτο-
τον έγχωρΓου .ιρι>>το«γνοΰ; παρα-, γενοΰ; παυαγογής. Άντιθέτιο;,
γωγής (ανξηπι; 3,0'ί) καί εΐδιχώ την μικροτε;οαν επίδρασιν (ιινξη -
τιρον: α) Γεοργ.'α; (ς>οοάκν:,ι, | σ.ς Ι,Ο'/ί) είχον τα τιλικά .τροϊύν
ρακές, κμΰγδιιλα, οίιος, έλαιύλ<ι· Σημερον, τό ενδιαφέρον μας οτηριοποιηθώμεν ετι περαιτέρω ( {1ον> κτι1.'οτ,_,ο(,,α') Χ(ιτα' ο
έντοπίΖεται εις τήν Οαλασσίαν πε· πρός την κατεύθυνσιν αυτήν, διότι | Κτηνοτροιι ίας (χρίιι; νο,τόν, γα·
λκχταχομιχά προϊύντα^ ώά) χκτά
Ά.ΰΓΛ). γ) Άλι?ίας (ίχθΰ:ς νω·
.-τοί) κιιτά 1.4 ,ί Ή χ<ιτά τα άνω- ριοχήν τής Θάσου καί Λήμνου, ό- πάσα καθυστέρησις αποβαινει είς πιτρέπουν πολλά ενθορρυντικά βάρος μας Υπό τήν πίεσιν τής σις καί ουνηθιοαμε νά έπιρριπτω- ] οτοιχεϊα περι ύπάρξβως σοβαρών ' άνάγκης διά τήν εξασφάλισιν ή- κοιταομάτων φυσικών αερίων καί λεκτρικής ενεργείας, άπεδύθημεν μέν τα δεινά μας είς τα έξωθεν πληθωριστικά ή άλλα φαινόμενα Δέν παραγνωριίεται, ασφαλώς, τό γεγονός, ότι ή οίκονομική ά- κων άερίων κρίνονται έπαρκή, ή ύδρογονανθράκων Ειδικώτερον τα εις τήν εκμετάλλευσιν των δεδο- ανακαλυφθέντα κοιτασματα φυσι- ' μένων πλουτοπαραγωγ,κών ππγών ναρχία τού έξωτερικοϋ έπηρέοσε καί τήν χώραν μας' εξ ίοου, ό- δέ χρησιμοποίησις των είς τήν οί- κονομίαν τής χώρας είναι Ζήτημα οαι ερευναι επιτρέπουν σχετικήν αισιοδοξίαν. Κα'ι λέγομεν τούτο, μως, δέν πρέπει νά άγνοήαωμεν χρόνου. Άλλά καί είς ό,τι άφορά καί τό γεγονός, ότι, καθ1 ήν την ύπαρξιν κοιτασμάτων πετρε- στιγμήν αί ξέναι οίκονομίαι έλάμ . λαίου, αί μέχρι τούδε διεξαχθει- βανον δραστικά άντιπληθωριστι- κά μέτρα, ημείς κατηρτίσαμε^ προυπολογιομούς των 100 δισεκα- [διότι, άν και άπό επισήμου πλευ- τομμυρίων δραχμών!.. ρας ουδέν ανακοινούται, έν τού¬ τοις, ή διεξάγουοα τάς ερεύνας Άμερικανική ί-αιρεία φρονεί ότι όλαι αί ενδείξεις είναι ενθαρρυν- μας (ύδωρ, λιγνίτης, τύρφη), αί οποίαι θά ηδύναντο να διαδραμα- τίσουν ρόλον έφεδρείας, είς κρι¬ σίμους στιγμάς. Βεβαίως, δμως, προηγοϋνται τα πετρέλαια κα'ι τα φυοικά άέρια. τα προίλενσεο; ;Ιωτερικ<ιΰ. Τοί>-
το δέ, ίκτό; των άλ.ον, διότι, Λπό
μακρον, «Ι τιμαί τον .τροϊόντων ί
(ΐΰτιον έξελίσσοντο κανονικω;, ι»
ρίς ί.τεμ(Ίάσπ; ή αλλοΐ'ς Λντιοικο-
νο;ιιχοί>; χειρισμοί'ς.
τέ;ηο ΐ.τ δρασ ς τοΰ .τποιτογενοΰ; ι "Λστταλώς, ή κατΰστησι; δεν θά
τομι'ος ^ής οΐχονυμι'α; είς την τοι Ι ήτο διαφοοετ χή ώς πρός την δια
^ ι Ι
δίν ιίνιιι άνεξήγητο; καί
αυτή τής ΐ([αςιμοσθ<ίσης πολιτιχής πςιός την κατΓΐΌννσιν αυτήν. Ε¬ πί σίιράν ίτών( αί τιμαί των κ.ό,· γιοργιχιυν πςιοϊόντον μόρΐ((·ισιν τού τ,μαοίθιιου, ίάν ί|- κολ.οιθρϊτο ή ,τολ'τική τής όμαλ.ή; ίςελίξεως τόν ΐιιιών. Ό.τιοσδή- Ι Έν πάση περιπτώσει. επιτα- κτική προθάλλει ήδη, ή ανάγκη αντιμετωπίαεως όλων αυτών των .τ,οτε ομιος, δ:ν θά :ύρισκύμ<·θα, ι σήμερον, πρό τού άνατιμητικοΰ αντοΰ κι'ματυ;, ή χατα.->ολέμησις
νόν άμ· τάβλητ»;ι ή, έν πάση περι-' τοΓ· όπο'υν χαί δυσχερή; κΓνια ;αΙ
πτόσιι, ή εξέλιξις τ<ον, έναντι των ,τολλά π'οβλ.ν,ΐιατα μά; δημιουργΓΐ άλ.ον προϊόντων, δίν ήτο άα'ιλ.ο- εί; την άσσ,αλή πορίία,· τή; ο'ιχο- γος. Δ ατί καί δα πο'ους λόγον;,' νοιιΐα; τή; χόρα:. ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΛΖΟΥΝ Οί ΙΔΙΟΤΙΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕϊ ΕΙΣ προθλημάτων κα'ι χωρίς νά άνα- τικαί, ώς πρός τήν ύπαρξιν κοι- Σχετική βελτιώση παρουαιάΖει μενωμεν θαύματα, ' ευελπιστούμεν ότι, τελικώς, ή Έλληνική οΐκονο- τασμάτων πετρελαίου. η νομισματικοπιστωτική κατάοτα- Έξακολουθούμεν, όμως, νά δια Οη τής χώρας, σύμφωνα μέ πλη γενικώτεπον η έ.τίλυσι; διαΐ|άηιι>ν
άλλΐ'ΐν προβλημάτοΛ·, τα όποϊ(ΐ άν-
τιμετωπίζει σήμεραν ί) άγροτική οί
κον< μία τής χώρας. Λί λοιπαί οικονομικαί ϊξελίξ·.ις συνοψίζονται ώς άκολούθιος: — Ιί'ις σιιγκροτηθείσαν σι'σκ:- ψν τού Γενικοΰ Σ'μ6ουλίου τοΰ Συνδίσμου Έλλήνων Ιίιομηχάνιον εξητάσθησαν τα προβλήματα τοΰ χλάοον, έν δι|ιει τής νέας κτ<6ερντι τικής μεταβολής καί τής άναμενο- μένη; έξαγγιλίας μέτρων αίκονομι κης πολιτικής. — Υπό τοϋ 'Τπουργικοΰ Σ ιΐι- 6Όυλίου έψη<μσθησ«.ν τα Νομοθτ- Τ'χά Διατάγματα πρρί μ'.τατροπής των ΚΤΕΛ ιίς άνιόνυμον εταιρεί¬ αν καί πε·'>ί Μίταλλυετικυΰ Κώδι-
χος.
— Ή ■Ολϋμέλιια τής Συμβου
λευτικής 'Επιτροπής, άνέ6αλ« την
σιΐήτηπιν επί των σγ^δίον Ν. Δ)-
τιι>ν .-τεηί 'Κμπορικοΰ Μητοώου και
ΤΙπιιχπτικοΰ Κώδικος. 'Κπίσης,
ό εκόπη διά την τρέχο·σ((ν ί(ίδο-
μάιδ», ή συζήτησις, ιίς τήν υπο1
.ιιτρο.τήν τής Συμδουλιυτικής 'Κ-
πιτροπής επί τοΰ σχεδίου ^ Ν. 4)-
τος π*ρί Κώδικος Εργασίας.
__ Τα έ,ιι6ατικά αύτοκίνητα αΓ-
τετάγησαν δι' Αγοοανομικής Δια¬
τάξεως, είς την κατηγορίαν τόν
ούσιιοδών έν έπαρκεία είδών_ Οίί-
τω δ?, αί τιμαί των θά διαμορτχοϊ'ν
ΤΓΐι, ΐ<ρεξής, ΰπ' εύθύνη τώ"ν ένδια φέρομεν ών κοί θά έλίγχιυνται 5ι' υπερβολικόν κέρΐδος. —Διά τχρτικής αποφάσεως, »ιΰ ξήθη είς 21,50 δρχ. άπύ 18,20 ή τ μή διαθέσεος κρατικοϋ σογιελί'- οΐ' οαιΐινέ πρό; τάς βιομηχανίας καί Οιυτεχνίας τού ίϊδους. 1Γαρ<~λ- μία, χάρις είς τήν πείραν γ αί τήν κατεχώμεθα από τήν αμφιβολίαν, ροφορίες καλώς ενημερωμενων ικανότητα των νέων έμπνευστών κατα πόσον τα άνακαλυφθησομενα πηγών. Συγχρόνως, η ανοοχεση της, θά επανέλθη είς τήν όρθήν , κοιτάσματα θα είναι και οίκονο- ΤΟυ ρυθμοϋ ανόδου των εισαγω- πορείαν της. ' Εστω καί μέ θυ- μικώς έκμεταλλεύσιμα. Υπό τάς γών, κατά τό διάστημα τοϋ πε- σίας... 5 ^'1"ΪΤ!Γ σημερινάς, όμως, έΕελίΕεις είς ρασμενου μηνός Σεπ,εμβρίου δή- μιουργεϊ την ελπίδα κάποιας ά- νεσεως οτήν καλύψη τοϋ μεγά- λου άνοιγματος έκ τρεχουσών αυναλλαγών. Ή βελτιώση τής ίσοτιμίας τού δολλαριου οτίς διεθνεϊς χρημα- ΔΑΝΕΙΑ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ ΠΡΟΣ ΙΔΡΥΣΙΝ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣ€ΟΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ Κατόπιν σχ·ετική; αποφάσεως τή; Κνβερνήσεω;, οί παλινοστοϊ'ν Καθοι.ιίσθη ·π; 2,"Ο δρχ. ν.-ι' τε; έκ τού ίξοτερΐκοΰ "Ελληνε; τα χιλ)ιιον ή τιιιή διαθίσιΐυ; κρα ίργαίΐόμενοι, οί όποίοι ίπ'θυμιιΰν τικοΰ σίτου πρύ; τάς άλευποβιοιιη νά 'ιδρύσουν σιγχρόγυυ; γειοργι- χανία;. άτί τή; μέχρι τυΰδι ισχυ κά; ή κτηνοτρο<4ικά; μονάδα;, θά οΰση; τ μής τόν 2,110 δρχ. | τυγχάνουν ίδ,αιτέρας χρηματοδο'ι —'Εδημοσείθησαν εί; τήν Έ(| η κης μρταχειρίσεο; έκ μέρους τής μερ'δα -[ής Κυβερήσςο; (Τεΰχο; | Άγροτικής Τραπέζης τής Ελ^λά- Α', αρθ. φύλ. 220), τα Ν. Δ)τα δοςς. π'μί ϊδΐιικατο.κήσειος καί κληροδο-| 'Τπογραμμίζ+ται, ότι έσχάτιος τημάτιον, ώς καί τό Ν Δ)γμα, π' ήρχισεν ίκδηλ.υύμενον ζοιηρόν ΐν- ρί ίςοφλήσεος χρεόν πρό; τύ Δή διαφέρον Έλλ.νων άπασχολονμέ- μύσ ο1". [ νιον τίς τύ έξωτερικύν δι' άνάλ.η- ——^Εΐς τύ Χρηματιστήριον Άξι- ψιν έπιχει.ρηματικόν ποοτοβονλι- ών Αθηνών επεκράτησε-, καθ" όλην ών είς τόν γεο>ογο-κτηνοτροφικύν
τήν πορελβοΰσαν οβδομάδα, πτοιτι τοαεα. Τήν έπθνμητήν αυτήν τά-
κή τάσις εί; τάς τ "άς τόν μετο- σιν τόν ί;γα^ομένι·>ν Έλλήνων
χον. Είς πολλάς· .-ΐ.'-οιπτώσιις, ή τοΰ έξιοτερικοΰ ποοσπ<ιθεϊ νά ένι- πτόσις τόν τιμόν ήτο σημαντιχή, σχι''.ιη ή ΚυιΓιέρλΓ,σι; διά τή; υλπΙχ ενό ή σνναλλακτική έν γένει δρα- προτε.ρα ότητοι χρημ«τούοτι'ισ·.ώ; στηη'ύτη; διετηρήθη είς σχετικός των, μέ σκοπόν την άιιεσον καί ίκανοπ.οιητικά έπίπεδα. πλήρη έπιιγγι-λματικήν άποκατά- Είς τόν εσωτερικόν οϊκονομικύν στάσιν των, μετά την επιστροφήν τΐ'μέα, τό κυριώτερον γεγονο; ηΐο ή σΐ'νηδο; τού Διεθνοΰς Ν«μισμαπ| κου Ταμ-αου. Τα άποτελ.έσματιι (ΐϋ 1ς την Έλλ.άδα. ΜΕΤΡΛ ΛΝΛ1ΙΤΤΞΕΩΣ μ τής, ώς πρός την διη0Γ:τησιν τού ( 'ΓΙΙΪ ΕΛΛ1ΙΝΙΚΙ1Σ ΚΙΝΗ- ή δ·ιθν.ιΰς νομιηιι/τιχοΰ σνστήιιατος ΜΛΤΟΓΡΛΦΙΛΣ ήσι/ν π;-νιχοά καί ό χρύνο; όριστι Εδημοσιεύθη ι.ΐς τή 'Εψημερί- κής ριθμίσεως αϋτοϊι μετετέθη δ'ά δα τής Κυβερνήσεως τό κίίμενον τήν προσέχη σύνοδον^ τόν Σεπτέιι τοΰ Ν_. 58)1973 «περί μέτρων βριον τοΰ 1971. διά τήν άνάπτιξιν ΐής κινηματο- γηαφΐα; έν Ελλάδι·»"-. Δ:ά τού έν λόγω νομοθετήματο; Τ ν. ΑΝΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΤΙΜΩΝ ' θεσπίζ:ται σειοά μέτρων διά τήν ΤΟΤ ΡΛΜΒΑΚΟΣ11ΟΡΟΤ ποοστασ.αν τής έλληνικής κινημα- I τογραΐτ^ας καί καθιεροΰται ή χορή 'Τ.πά τού ύπουογιίου Έθνικιις γη.σι; ίιψηλών οικονομικόν ένισχϋ- Οίκονομία; τομ:ΰς 'Κμπο.ι.ου /.α- | ΟΙ.ιον> ,·„- ·/α έτέροιν ισχυρόν κ.ι-
θΐ'ΐοίσθησαν τα άνώτατι ϋρ:ΐι "- νήΤ!}ων διά την άνάπτνξιν τοΰ ση-
μόν βπμβακοσπόρου, βαμβακο.τ ;■ | μαν·{ΐκο5 τούτου παρα ί
τας και 6αμ6ακελαίον είς 4,10
.V
^ χα;νλιτεχνικοϋ κλάδοι·.
:ΐ,30 καί 23.50 δρχ. κατά κιλόν
νοινιχοΰ ,τρούπολογισμοΰ τοΰ ΟΓΛ
έκ των έν λόγω αΰξήσειον, άνέρ-
ίς Β.-ιΟ ίκατ δρχ. ετησίως.
οευνητιχα κεντρα,
τούτου παραγιογικοΰ καί
αντ'στοιχως.
' ΤΚ Υ ν
θά
λήλο- δέ" ηυξήθη καί ή τιμή τόν' Ή τιμη του
Χοόν βαρελίωνάπό 200 είς 300 ί-,ολσγίζετ,α κατ' αν,οτυτον υ,,ον,
δραχμάς.
__. Τό υπουργείον Οικονομικόν
ανεκοίνωσεν, ότι δέν άντιμετωπίΐΐ:-
ιΐπ θέμα παρατάσεως τού Ν. 147)
ϋ7 διά τήν δημιουργίαν ά<( ορθλον') ΤΕΣΣΛΡΕΣ ΕΙΣΕΤΙ ΕΤΑΙ- | ΡΕΙΛΙ ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙ- ΚΤΗΡΙΟΝ Κδημοσκι'θη ιίς την "Ειιημι-ρί- καί μιιργαρινών κατά την κοσιο- ^α τι-. Κυβερνήσεως απόφασις ών βιομηχανιών καί (ίιοτεχνι παρασκευής μαγειρικων λι.ιόν λύγησιν των ί'π' αυτόν π'οραγομέ- νων προιοντων. I Φέρετο. είς γνώσιν των ΆΕ.στ. Δ,ο.κήοε«ον Ά Ετοΐρεΐων καί Έταφε,ων Περ.ωρ,σμ^ ΕΟΘυνπα 6τ, ΒΓ *«■ φόοεοχ: «Ο κ- ·ΥπουργοΟ Έμπορ.ου Οπ' 6ρ.θ. ■»««» τ*: 18) 12)85. δπμοσ.ευθε^ ε.€ τό «π' 6ρ.θ. «0)23Μ215 ΦΕΚ (Δελτίον 'Ανα,νύρων Ετα.ρβ.ων). όρΙΖετο. βτ. *»<** ,α, νύ συνεχΐαωσ. δπμοσ-εθουσα, έγκύρωο τάς Προσκλήσε,.: των Γβν,κών Συνελεύσει κα. τοικ: ΊσοΛογ.α.ουο τ^ Μ τ* οικονομικαί μαα έΦΠμερ.δοο ^'ΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓ1ΚΟΣ ΚΟΣΜΟΙ-. ώς εγένετο μέχρ. τοθδε δ-ά ττΚ ·ΟΙΚΟΝΟΓν#>ΛΟΓΊΚΗΣ- πρό νης συγχωνίυσειίκ:
τής 'Επιτροπής Χρηματιστηρίου,
διά τήν άσαγογήν είς τό Χρηιια-
τιστι'ιπΐυν Αξιών 'Λθηνόν τόν με
τυχόν τ<Τ·ν άνωνύμον «Ε?ύμβυζ> «Φελ.ιζύλ»,
εταιρειοιν
«ΙΙετζίτά-
κι;> κ«ί ^Βιχέπ - Μιρινός .
Συγκνκριμενιυς διιτέθησαν ^ίς
τό ΚοΛ'όν 40.000 μϊτοχαί τή;
«Ι3όμ6ι>*> -τρύς 750 δρχ. εκάστη,
ΙΊθ.Οθθ τή; «Φιλιξύλ*. πρός 230
δρχ., 80.000 τή;
ΙΙετζρτάκις»
πρύ; 350 δρχ. Χ.αί 50.000 τής «Βι-
χίπ - Μερινύς-> πρός -Ί'> δρχ.
ΤΞΑΝΟΝΤΛΙ ΛΝΛΛΡΟΜΙ-
ΚίίΣ ΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΑΣ ΣΤΝ
ΤΑΞΕΙ Σ
Διά δημοσιευθέντος Νομοθετι¬
κόν Διατάγματος, αί άγροτικαΐ συν
-,ά'ίν-ις ('ϋ-άνονται άναδρομικώς ά |
ΜΕΤ Ι1 Α ΠΡΟϋβΗΣΚΩΣ ΤΗΣ
ΙΈίίΡΓΙΚΙΐν ΛΝΑ1ΙΤΤΞΕ-
ΩΣ
Λιά ,τροηη-άτυυ Κΐ'Λιρνητική; ά
ποφάσεως καθιεροΰται ή χορήγη-
σις ηϋξημενων οικονομικόν ένισχύ
σεων, διά τήν άάπτυξιν καί τύν
πλέον άποδοτιχόν προσανατολσμύν
τόν γειοργιχόν καλλι«ργειών καί
τή; χτηνοτροφίας.
Αί χορηγούμεναι οικονομικαί έν
σχϋσεις άφοροΰν είς την προμήθει
αν μηχανημάτον καλλιεργείας
Οάμθακος καί καπνοθ τήν συγκρό
τησιν έκκοκιστηρίων βάμβακο; έκ
μηχ,ινικής σιλλογής, τήν ανάπτυ¬
ξιν παραγογής άοοματικόν και
ο, αρμακΕντικών αυτόν καί τής ά-
Οοκομία;, τύν έκσυγχρονισμύν τής
ίλατοκομίας. δενδροκομία; καί άμ
πιλονργίιις, την προώθησιν τής
καλλι-ργεία; έξαγωγίμιον κηπευτι-
κόν προιόντοιν, την ε'κμηχάνισιν
τοΰ κλάδον δη.ιιητριακόν - ψι·χαν-
θόν, την επέκτασιν τής καλλιϊρ-
γείας ΰβριδίων άραβοσίτου, τήν ά-
νάπττξν τοΰ ϊωικοΰ κεφάλαιον
δ. Ωσαύτως, ΰιά τής νεας
νητικής αποφάσεως καθορίζονται
ζώναι πρίωθήσεως δυναμικόν καλ
λιεργειών.
ΛΞΙΟΠΟΙΟΤΝΤΑΙ ΤΑ ΤΠΟ-
ΓΕΙΛ ΤΔΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΣ-
£ ΛΛΙΑ Σ
ΙΙροωθοΟνται μέ ταχΰν ονθμύν
τα έργα άςιο.τοιήσειυς τόν ϋπογπ'
ών υδάτων τΓις Θρσσί'λίας. Αί οχι
τικαί εργασίαι περιλ.αμβάνουν 1
ΙίΟΟ γειυτρήσεις .-τοό·; άρδευσιν
400.000 στρεμμάτϋΐν τή; θ:σσα>.ι
κης πιδιάδος δα κατα-.ονισμοΰ
(τ·ΓχνητΓ|; 6;ιοχής), Λ; καί κατ»-
σχενήν τόν σνναφόν στραγγιστι-
κών - άποχετεντικόν καί ό·5ιχόν
διχττκον.
"Ηδη, ιΐναι έ'το',μαι πρό; λ;ι-
τοΐ'ργίαν αί ποώται ίχ ττον ε.κτι
λ-σθεισών καί έζοπλισθεισόν γ*ο-
τπήσί-ιυν είς την περιοχήν των Τρι
-{όλον, προΐ'.λέπιτιιι δέ ΰτ^ τό Ο¬
λον έργον, έκτελ.οι'ιιινον σταδκ··
κως, θά ϋχη άποπιρατΐ'ΐθή ϊντός
τοθ 1)Ίύ.
Σΐ3ΐ·ποΰται υ'τι τύ έργον άιξιο·
ποιήσεω; τόν ν.τογείον υδάτων
τής Β:σσαλικής .τεδιάδο; χοηματο
ιδιτρίτ,ιι ν.τό τή; Λ'εθνονς Τοιι.τη-
:η; δ ά ποσοΰ 25.000.000 δολλ.,
ό δρ προΐ'πιιλογκτμό; δαπάνης αύ¬
τοι* άνερχιτ<ιι ·.!; δρχ. 1.500. δια. ΣΥΝΕΚΡΟΤΗΘΗ ΣΤΜΒΟΤ- . ο ταγορές, σάν άποτέλεσμα της ,----------..... .-, συνεκροτήθη Υ μ ν" Συμβουλιον έκ στνλεχών τοΰ Τ- διαφαινομενης αποκαταοτασεως ί- πουργείοΐ' Έθνική; Οίκονομίας χαί οοσκελΐοεως στό άμερικανικό έμ- Καθηγητόν των άνοτάτων έκπαι- πορικό ίοοΖύγιο, περί τα δευτιχών Ίδρι μάτι·»ν. Τό συγκροτηθέν Σιμβοΰλιον IV οιργικών Έρευνών, ώς κεντρικ επιτελικόν συντονιστ,κόν καί γνοι τού έτους, ουμπαραουρει τέλη τήν , „ ίσοτιμία τής δραχμης έναντι των λοιπών οκληρών συναλλαγμάτων μο*οτικόν όργανον είς τόν τομέα πρός τα άνω, πράγμα που στερει τήςγειοργική ; ίρεΰνης, θά έχη ώς περιεχόμενον κάθε ίδέα γιά άνα· έργον: α) τύν γενικύν προγραμ- τιμήση ή άποδέομευση, αυτή τήν αατισμόν των ΐρί-υνών έφ' δλο>ν
τόν δραστηριοτήτων τοΰ γε'οργι-
κοΰ τομέως, 6) την γνωμοδότησιν
επί των καταοτ.ϊομένον επί ιιέ-
ροι·; προγραμμάτων γεοιργική; ι-
οτιγμή, τού έθνικοϋ μας νομίσμα-
τος άπό τό δολλάριο. Ύπενθυμί-
2εται ότι κάθε άνατίμηση διευ-
κολύνει τίς είσαγωγές, ύπόθεαη
ρ:ύνη; καί γ) την παροχήν των ά πού δέν συμβιβάΖεται μέ τό 6ρο·
ναγκαί(ι)ν σύμβουλον καί ίπτοόεί· Χιιχρόνιο πρόθλημα ίσοΖυγίου πλη
ξεων διά την ύργάνωσ.ν χαί χα· ρωμων πού αντιμετωπί2ε, έφέ.
τρυθΐΛ"σ ν τού ερευνητικοΰ εργου
χαί τήν άξ,οποίησιν τόν άποτελρ- τος Π °"<°νομ.α τής χώρας. ' Τό πρόβλημα αύτό, έν τούτοις παρουσιάίει κάποια υφεοη τελευ- ΙΔΡΤΕΤΑΙ όιν ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ταίως. "Εναντι ϋψους είσαγωγών 400 έκατ. δολλαρίων, πού είχον φτάσει οί πληρωμές γιά ειοαγω· σματων τοιν γεοργικων ερ·:ννων ΣΑΚΧΑΡΟΤΡΓΕ1ΟΝ Κατρκυρόθη είς τόν ΙΙολιυνικύν Οίκον «-ΙΙολΐμέξ-Τσικύπ» ή προμή Ομεια τοΰ έξοπλισμοΰ καί ή κατα- στα τ£λΠ τού οκταμηνου. 6 ΟΝ ΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΚίίΝ ΕΡΕΤ- 1η"; Ιουλίου 1973, κατά ποσο-, Ιίρός π:ραιτέρο προόθιισιν και έ στύν άπύ 30—33%- ι Ή συνολχιή έπιβάρυνσις τοθ κοι ρς ρρ ρ ί σνντονισμόν τόν διενεργονμένον έ σκευή τοΰ πέμπτου Σα/χαρουργίί ΣεπΤεμβριος παρουσιασε σχετικη όν τή; Χώρας. Τό νέον έργοστά- κάμψη και οί είσαγωγές λέγεται σιον σακχάρεως, δυναμικότητος _ οτ, με,ώθηκαν στά 320 έκατ. δολ· κατεργασίας 3000 τόννιον ζαχσ- ςιοτεύτλων άνά ·:ίκοσιτετράωρον, Οά έγκατασταθή είς τήν περιοχήν Όρ-στιάδος τοΰ Νομοΰ "Εβρου καί θά είναι Ετοιμον πρός λειτουργίαν :τός τοΰ 1975. ΕΒΕΛΤΙΩΘΗ II ΣΤΜΒΑΣΙΣ ΜΕΓΑ ΤΗΣ >.ΓΙΕΖΩ — ΡΕ
Μ2-.
'Τπεγοάΐρ', τήν 3ην Λνγοι'στ'ου
1973, συμφωνια τροποποιήσκ»; τή;
μρταξΰ τού Έλληνικοΰ ΔΓ,μοΛίον
καί των Γαλλικόν Έταιρπών Ι1Ε
ΖΩ καί ΡΕΝΩ συμβάσεως, διά
τήν ίδρυσιν αντοκινητοβιομηχανίας
είς Βόλον.
Δ'ά τή; έγκρ,Οείσης τροποποιή-
σ:ϋΐς αΰϊάνεται' τό Λρχ'κύν Γί|μ;
τή; έπίνδνσεος άπύ 0.7θθΟΟ() έκ.
δολ. είς 13.900.000 δολλ καί σνγ-
κεκριιιενοποιοΰνται αί ύποχρεόσει;
τή; υπό ίδρυσιν αϋτοκινητοβιομη-
χανία; δ ά τήν πριιαήθειαν μερών
καί έξαρτημάτιυν ά.τό την ελληνι¬
κήν β ομηχανίαν. Έξ άλλον, άνα-
λ.αμβάνεται, υπό τόν
είς τα άνά τήν Χώραν έ-
στόν, ή νποχρέωπι; .-τραγματοποιή
σ·Γ0>; ί-Εαγωγών αντοκινήτοιν, ίπο-
λ(ΐγ.ζο(ΐρν(υν τί; κιιθωριπμ£ν<ι λο- σοστά ί.τί των ε'ν Ελλάδι πΐ'ΐλή- σεόν τιιιν. ΕΞΛΠ1ΓΗ ΜΙΙΛΩΝ ΠΡΟΣ 151 ΟΜΗΧΛΧΟΠΟΙΗΣΙΝ Κιιτό.τιν ά.τηΐ[ Ίσ;(ΐι; ην ί'[ν- .τουργοΰ Ίίμ.ιορίην κ. Μ. Μπ<(λε- πΐϊΰλοχ·, ίπετηάπη ''.τύ προθποθέ σει;, ή έξαγογί) μίιλων .ιρύς 6ιο- μηχανοποΐησιν μίχρι 1.500 τύν. Οί ένδιαφ-ί'όμενοι ίξιιγυιγεϊ; τρεπει νά απευθ'ΐνθοΰν στήν 'Τπη ρεσία Έξαγωγ·ΰν τής Τραπέζης •Κλ,λάδος. λάρια μηνιαίως περίπου, που ώ- στόσο είναι ένα μέγεθος, τό ό- ποίο άφήνει ενο» οημαντικό κενό οτίς τρέχουσες συναλλαγάς μέ τό έΕωτερικό. Γιά τήν καλύψη τοϋ έλλείμίματος αυτού κινητοποιοθν- ται είορέοντα κεφάλαια όχι καί τόσο ασημάντου κοινωνικοΰ κό στους, άν και οί καταθέσεις σέ ουνάλλαγμα των εμπορικόν Τρα- ΠΓ.ϋών έμφανι'2ουν κάπως 6ραδύ- τερο ρυθμό άνόδου. Τουλάχιστον δμως μέχρι στιγμής δέν εχει γί- προσφατου δανείου 200 έκατομ. καί δέν διερρευσαν σέ άλλες το· δολλαρίων, πού ουνήψε κατά τό ποθετηοεις. θέρος ή Τραπέζα τής Ελλάδος ( Ή αϋΕηοη, έΕ άλλου, των Ιδιω οτήν άγορά εύρωδολλαρίων. τοϋ τικών καταθέσεων, κατά 4 δια. Λονδινου. Τούτο ύποστηρι2ειαι, δρχ. τόν Αυγουοτο καί κατά 1,5 ότι παρέχει άνεση χειριομών γιά δια. δρχ. τόν Σεπτέμβριο δημι- τήν αντιμετωπίση τοϋ πραγματι- ουργεί μιά οχετική άνεση στήν κου όλλείμματος τής χώρας σέ ουνάλλαγμα, μέχρι τέλους τού 6 τους. Στό μεταζύ, έλπίΖεται ότι οί είσαγωγές θά εμφανίσουν ουσια- στική επιβράδυνοη τόσο συνεπείσ των ήδη πραγματοποιηθείσας ύ· περεισαγωγών και άποθεματοποι- ησεων υπο των ίδιωτών είοαγω- γέων καί τοϋ κράτους, δσο καί άπό τήν διαφαινομένη σταθερο- ποίηση των τιμών των πρώτων ύ· λών καί τροφιμων διεθνώς. Παράλληλα, τα συνεχιϋόμενο συσταλτικά μέτρα τής ρευστότη- τος καί ή προσπαθεία συγκρατή- σεως τής συνολικής δαπάνης πι- οτεύεται, ότι, έφ' όσον συμπο· ρευθή μέ μιά ψυχραιμοτέρα ψυχο- λογική στ03.η τής άγοράς έναντι των γενικωτέρων έΕελιΕεων, θό οδηγήση τελικά οέ άνάκτηοη τής αποδοτικότητος των φρένων τής νομισματοπιοτωτικής πολιτικής, ιού μέχρι πρό τινος τουλάχιστον 5έν κατόρθωναν νά πειθαρχήοουν το αυτονόμως κινούμενον όχημο τής οικονομιας. Στά πλαίοια των συοταλτικών αυτών μέτρων τής ρευστότητος δέν πρέπει νά άναμένεταΓ ποσο- τική έπέκταση τής χρηματοδοτή- σεως της ίδιωτικής οικονομιας άλλά όντιθετα περαιτέρω ούσφιγ Εη, πού αν δέν θά ε·ναι ποσοτι- κή, θά είναι τό ολιγώτερον ποιο τική. Δηλαδή, ό έλεγχος τής πί στεως, πού ασκειται άπό τις νο· μισματικές άρχές, θά έπεκτείνε- ται όχι μόνον στό άν έτηρήβη- σαν τα ταγμένα όρια 10% πάνω άπό πέρυοι σ' όλες τίς μορφίο χρηματοδοτησεως των έπιχειρήσε- ών ή στην σχρση 3θ°/ο ίδίων πρός Εένα κεφάλαια οτίς νέες έπενδύ- σεις άλλά άκόμη καί στό αν οί πι οτώοεις χρησιμοποιηθηκαν γιά νει προσφύγη στό προϊόν τού τόν σκοπό πού δικαιολογήθηκαν ύγιά χρηματοδότηση τοϋ πιστωτι- κοϋ προγράμματος καί κυρίως έ- πιτρέπει την μή περαιτέρω αϋΕη ση τής ήδη αρκετά υψηλής νο- μισματικής κυκλοφορίας, πού έ- πιχειρεϊτοι νά συγκρατηθή στά ϋψη των 59 δισ δραχμών, τού- λάχιστο μέχρι των έορτών. Τουτο οημαίνει ότι οί νομιοματικές άρ¬ χές δέν φαίνονται πρόθυμες νά χρηματοδοτήοουν προκαταδολές γιά τυχόν κρατικές συγκεντρώ- σεις άγροτικών προϊόντων όλλά αντιθέτως παροτρύνουν σέ άπευ- θείας άγοραπωλησι'ες μεταξύ πα- ραγωγών καί έμπόρων. "Ήδη ό- ναμένεται ή δημοσιευθή των στοι χείων τοϋ βμήνου όσον άφορά τις ίδιωτικές καταθέσεις, τα όποίσ ι,χουν μείνει οτόν Μάρτιον ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟΝ ΟΡΙΟΝ ΤΙΜΟΝ ΒΑΜΒΑΚΟΣΠΟΡΟΥ ΒΑΜΒΑΚΟΠΙΤΤΑΣ ΚΑΙ ΒΑΜΒΑΚΕΛΑΙΟΥ Διά τής ύπ' αριθμόν 123)1973 Άγορανομικής ΔιατάΕεως, ωρίσθη ανώτατον όριον τιμών πωλήσεως υπό των βιομηχανιών, ονά κιλόν, τοϋ θαμβακοσπόρου 4,40 δραχ., τής βαμβακόπιττας 3,30 δραχ. καί τοϋ βαμβυκελαίου ραφινέ 23,50 δραχμάς. Ή ανωτέρω τιμη βαμβακοσπό- ρου νοεϊται επί πλάστιγγος έκκο¬ κιστηρίων, τής δέ βαμδακόπιττας κα) τοϋ βαμβακελαίου ραφινέ με- ιά Φ Κ Ε επι θύραις έργοστασίου σπορελαιουργίας Ή τ:μή τοϋ Οαμβακελαίου θά ύπολογι2εται κατ ανώτατον όριον υπό των βιομηχανιών καί βιοτε- χνιών παρασκευής μαγειρικων λι- πών καί μαργαρινών κατά τήν κο- οτολόγησιν των ύπ' αυτών παρα- γομένων προϊόντων, καθ" δ πο- οοστόν τουτο ύπεισέρχεται ώο ποώτη ϋλη είς την άΕίαν των έν λόγω είδών. ΙΙατροπαράδοτα μουσικά οργανιι θά "ίκονίζιονται στή νέα σειρά 4 γραμματοσήμων σαν στό Μαλάονϊ. ποΰ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Κατά την συνεδρίασιν της ή δι1 πλώς την ψήφισι όποιονί)ήποτ€ κω
οίκησις τού Βιοτεχνικοΰ 'Επιμελη-( δικος.
τηρίου Αθηνών ήσχολήθη μέ τόν. Τελικώς απεφασίσθη όπως το
Κώδικα Εργασίας, τύ Εμπορικόν, Έ.τμελη«ήριον έμμείνη εί; την
Μητρώον καί τόν Πτωχευτικόν θέσιν τού μέχρις ότου παρασχεθή
Κώδικα. ό χρόνο; είς τα παραγιογικάις τά-
Ό πρόεδρος τοΓ· Έπιμ€λητηρί- ξ:ις νά σνγκεκριμενοποιησουν τα;
ου κ. Κων. Βογιατζής άναφερόαε Ο.'σ.Γΐς των επί τού θέματος.
νος *1ς τα ώς άνω θέματα άνέφε-'
Προέδρων Κοινοτήτων, διά τήν . καθ1 υπέρβασιν τοϋ νομίμου δι-
ύποβολήν υπό τών καπνοποραγω ' καιώματος παραχθείσης, καταθά-
,ρεν τα εξής:.
—■ Έκ τής μελέτης τού κώδι-
κος προέκυψεν παρατηρήσεις ποΐι
ΣΟΤΗΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ
ΑΘΗΝΑΣ
Ή είκοσαμελής Οιυμηχανική
άποκτοΰν ίδιάζουσα σημασία δεδιι έμπορική σοντ;δική αποστόλη ή δ-
μένου ότι προερχονται απο φοράς
γνώσβως καί έμπειρίας όπως είναι
τά βιοτεχνΐΛα έπμελητήρια καί
πρέπει νά έκτιμηθοΰν δεόντως.
Σχετικόν νπόμνημα θά υποβληθή
είς την Κυβέρνησιν.
—Τό σχέδιον τοΰ 'Εμπβρικοΰ
Μητρώου πρέπει νά άποσυρθή τά-
ραυτα καί νά γίνουν οί τροποποιή¬
ση πού ζήτησε ή βιοτεχνική τά¬
ξις, άλλως άδηγονμΐθα ρίς κνκεώ
νέ γραφειοκ,ρατικών διαδικασίαν
μέ παράλληλον έξασθένησιν τού θε
σμοϋ των 'Επιμελητηρκον.
— Τό σχέδιον πτωχεντικυΰ /ώ-
δικος δέν έκφράζει τίς θέσεις των
παραγωγικών τάξεων διότι δεν
διασφαλ^ζει συντόμους διαιδικασί-
ας. Αί παραγωγικαί τάξεις δέν ε¬
ζήτησαν τήν διασφάλισιν των αν-
ναλλαγών καί έξυγίανσι, δχι ά·
ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΒΐΩΣΗ Ο ΑΝ.
147)1967 ΠΕΡΙ ΚΙΝΗΤΡΩΝ
•Ο Α.Ν. 147)67 περί φορολογι
κων κινήτ,ρων, πού έληξε τόν Δε¬
κέμβριον 1972. δέν πρύ::ειται νά
άναβιώση. Τούτο άναφέρεται «ι;
έγγραφον τον ύπουργείου Οίκονυ-
μικών πρός την Πανελλήνιον "Ενα)
σιν Βιομηχάνων Βαμ6ακουργών.
είς απάντησιν ύπομνήματάς τηχ.
δα τοϋ οποίον έζητεϊτο ή έκ νέ ,ι>
θέσις έν ισχύϊ τού άνωτ.-ρω νομο-
θετήματος.
ποίαι άναμένεται νά φθάση την
6ην Όκτωθρίου είς Αθήνας, θά
έχη σννομιλία; μέ έκπροσώπονς
τοΰ ΣΕΒ, είς συναντήσεις αί ο¬
ποίαι έπρογοαμματίσθησαν είς Τυ
πλούσιον τοΰ «νημεριοτικοΰ ταξ,δί-
ου της είς την Έλλάδα.
Πέραν των έν λόγω συναντήσϊ-
ών οί Συυηδοί ΐκπρύσωποι θά ελ
Οοΰν είς επαφήν μέ έκπροσώπους
έξαγιογικιϋν βιομηχανίαν. Τά ί¬
δη δα τά όποϊα ένδιαφρρεται ίι|
σοιτ,δκή πλρυρά είναι κλωστονφαν
τονογικά, κονσε.ρ6α», μεταλλενμα-
τα, γονναρικά ώς έπίσης καί γε·
ωργικά προϊύντα.
Η ΤΙΜΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΚΡΑΤΤ
ΚΟΤ ΣΟΓΙΕΛΑΙΟΤ
Ή τιμή διαθέσεως τοΰ κρατ.-
κου σογιελαίου ραφινέ ορισθή ρϊ;
21,50 δρχ. άνά κ.λόν καθαροϋ 6ά
γών τών δηλώσεων παραχθέντος
καπνοϋ τρεχούσης εσοδείας ή ό¬
ποία δέον νά συντελεσθή μέχρι
καί τής 30ής Νοεμ6ρίου έ.£.
Ή ύποβολή τών δηλώσεων πα-
ραγωγής καπνών ποικιλίας Μπέρ-
λεϋ καί λοιπϋν ξενικών ποικιλιών,
θά πραγματοποιηθή μέχρι κα'ι τής
31ης Δεκεμβριού τρ. έτους.
Είς τήν ;γκύκλιον τονίζεται, ό¬
τι δέον, όπως μερίμνη τών νο-
μαρχιών καί τών έφοριών καπνοϋ,
ένημερωθοϋν οί καπνοπαραγωγο'ι
Ινα είς ·ιάς ύποβαλλομένας δη-
λώσεις των περιλάβουν άπασαν
τήν ύπ' αυτών παραχθεϊσαν κα'ι
άποθήκευθεϊσαν ποσότητα καπνοϋ
λουν δέ ούτοι τήν άπαιτουμένην
έπιμέλειαν διά τήν ζύγισιν τών
καπνών των, δπου ταυτα έχουν
δεματοποΐήθή ή διά τόν κατά τό
δυνατόν άκριθή ύπολογισμόν τοϋ
βάρους αυτών έκεϊ όπου ή χω·
ρική συσκευασία δέν έχει εισέτι
αποπερατωθή.
Έπισημαίνεται έπίσης, υπό τοϋ
πουργεΐου Οίύκονομικών, τό κα¬
θήκον τών αρμοδίων φορολογι-
κων ύπηρεσιών, όπως καταβάλουν
πάσαν προσπάθειαν, διά ,τήν πρό¬
ληψιν σχετικών παραθάσεων καί
ώς έκ τούτου δυσαρεσκειών, Ι¬
δία έκ μέρους παραγωγών έξα-
γωγίμων καπνών άνατολικοϋ τύ·
ουμπεριλαμβανομένης καί τής ά- που, των οποίων έπιδιώκεται ή,
ποχωρισθείσης ώς μή έμπορευσί- διά παντός νομίμου μέοου, έν-
μου, τής πρός ίδιόχρησιν προο- θάρρυναις, πρός επέκτασιν τής
ριΖομένης τοιαύτης, ώς καί τής καλλιεργείας των.
Έσωτερικαί έξελιξεις
Ο Σ.Ε.Β. ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩ ΝΤΙΜΩΝ. - Ό
ρονς, τοις μετρητοϊς, πλέον χατ Σύνδεσμος Έλλήνων Βιομηχά-
τοσήμον τ;μολογίου, διά την παρά,νων, είς άρθρον τού, δημοσιευ-
δοσίν τον επί πλάστιγγος τών ό
ποθηκών τού Δημοσίου.
Ή ανωτέρω τιμή θά ληψθή 6/1*
όψιν, ώς βάσις υπό τών (ίιομηχα·
ν.ών καί 6ιοτ.ςχνών παρασκενής
μαγειρικών λ'πών καί μαργαρινών,
κατά τήν κοστολύγησιν των ΰπ* αύ
των παραγομένιον προϊόντιον κατά
τά ποσοστόν πού νπεισέςχεται αυ¬
τή δ:ά την ,τρασκενήν τών έν '.ό-
γω εί'δών.
"Ατοπον καί όί-καιρον θπο,ρεΐ ΰ
Σύνδεσμο; Έλλήνων Β ομηχάνων
τάν περί τάς τιμάς θόρυβον κατά
τήν στιγμήν αυτήν, έν ό'ψει τής
κυβερνητικής μεταβολάς. Έξ άλ¬
λον, ένώ άντιτ'θεται, φρονεί ίίτι
έπ.βάλλεται άναμονή, μέχρις έξΛγ
γελίας τοΰ οίκονομικοΰ προγ.ρά'ΐ-
ματος τής νέας Κυβερνήσεως. Τά
ώς άν οί άναφέρονται τίς κύριον
αρθρον, δημοσιευύμενον είς τί» π-
λευταίον τεϋχος τοΰ δ*λτίου τοΰ
ΣΕΒ.
ΙΙροστίθεται ότι δέν ιίναι φρ3-
νιμον νά άγνοηθή τό γεγονός, δή
είς ουδεμίαν χώραν, έστω καί είς
τήν πλέον προηγμένην, άπέβη Λ-
ποτΐλεσματική ή προσπαθεία ρν-
θμίσεως τής οίκονομία; της δι" '■
λέγχιον. Ακολούθως άναφέροντ Λ»
τά εξής:
«Είναι πράγματι, τόσον πολ'-
πλο/ος καί εναίσθητος ή λειτουι-
γία τής οίκονομίας,
κάθε :'-
χνητή .τα',ιέμ6ασις καί κάθε καΤιϊ-
ναγκασμό; της νά άοηγή είς άπορ-
αποτελέσματιι. Άπόιδίΐ
ξιν τούτου αποτελεί ί) άποόιοργά-
νωσις τής οίκονομίας των ολοκλη¬
ρωτικήν χικρών, οσάκις έ.-τεχειρή-
θη έξαναγκα'σμό; τής παραγοιγής
τα προσαρμοσθή .τοός «νιιιθεν ποί
γραμματισμένας ανάγκας τής /α-
ταναλώσιιος. Τό πείραμα παντοΰ,
εΐχε στερεοτύπτυς, αντίθετον τοΰ
προσδοκωμένου άποτελέσματος, μέ
ά.τόληξιν τήν αναγκαστικήν
δόν είς τό καθεστώς τού μηχανι-
σμοΰ των τίμιον
Άκόμη δυσχερέστε,ρος έμφανίζΐ-
ται δ εί.εγχσς των τιμών των πς>ο-
ιόντων τού πριοτογενοθς τομέιυς,
Ούθίίς κατιόρθωσι: μέχρι σήμερον,
άκόμη καί είς τάς προαναιτερθ6!-
σας όλοκληρωτικάς χιόρας, νά υπο
χρεώση τόν γεωργόν νά διαθέση
τα προϊόντα.1 τού είς τιμάς έκτός
αγοράς, τάς οποίας οΰτος θεωρεϊ
άσυμφύρους. Διότι ό παραγιογός,
εάν πιεσθή δι' αστυνομικον μρ-
τρων, προσφΐύγει εί; ενα αλλο ΐι
καίωμα, πού θά έστερεϊτο μόνον
έφ' όσον θά ήτο δουλοπάροικος:
Έγκαταλείπεΐ τήν γήν τού διά νά
τραπή πρός άστικά έπαγγέλματα.
Βεθοίως, οί άνοτ/^ω συλλογι-
σμοί δέν πρέπη νά μάς απομακρύ¬
νουν άπό μίαν ΰ.-τάρχονσαν πράγαν
τικότητα, την φοβίίΐν τού πληθ λ-
ρισμοϋ. Άλλ' ή καταπολέμησίν
της είναι νομίζομεν ές'.κτή μέ δλ-
λα, πλέον όρθόδοΙ(ΐ μ.'τρα, τα ό-
ποΐα θ« πρέπ:ι ν ά Ροκιμασθοΐ»»
πρίν φθάσωμεν είς άχραίας λΰσ;ις
ώς είναι τό πάγωμα καί ό ελεγ
π'.ραν των τελικών ποοΐόντιον, νά
π·:ρ.λάβη καί τα είσοδήματα.
Άλλ' ΓΪποιμεν. ΙΙαρόμοια
κά φάρμακα τα χρησιμοποιεϊ ν.σ.·
νας είς τήν έσχάτην ανάγκην. Κα'ι
ασφαλώς ή έλληνική οίκονομία
πρός την οποίαν ή έμπΐστοσΐητ,
μας είνοι άχ.Γραία, δέν έφθασε "Ίς
τέτοιο κρίσ,μον σημείον, ώστε ν>
χρειάζεται άκραίας έ.τεμβάσεις δι
ά νά ϊπαναφέρη τήν ίσορροπίαν
της».
ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΕΜ
ΙΙΟΡΙΟΤ ΜΕΤΑΞΤ ΕΟΚ &
ΙΣΡΑΗΛ.
υΡΤΞΕΛΛΑΙ.— Ετερματίσθη¬
σαν Είς πρώτον στάδιον αί διαπρι
γματςνσεις μεταξίι Ίσραήλ /αί
ΚυΛή; Άγορά;, δ'ά τήν οημιονρ
γίαν ζιόνης ελεύθερον έμπορίου
Τύ Ίσραήλ. έν προκειμένω ζητ^ΐ
άψ' ενός ϊσην μιταχείρισιν μέ αί-
λ'ΐς μρσογειακά; χιόρας ίίσον άφο·
θά ΡΪ; χά άγροτικά πρηϊόντα τ>· ^
τά έ§αγύμινα ιΐς Δυτικήν Ευρώ¬
πην κπί ά'(' ετέρου προστασίαν
τής δ.ομηχανίας τού άπύ τύν <.ύ- ρΐοπαϊκύν άνταγωνισμόν. Είς κοινόν ανακοινωθέν, τονίζ» τ ι ίίτ! (ά διαπραγματευθή; διεξη }Όησαν «είς θαυμασίαν ατμόσφαι¬ ραν καί μ{· πνεϋμα συνεργασιαι·». < Κ διαπ,ραγματευταΐ τής Κοινότη ίί>; πρόκ.ειται νά ζητήσουν σνμπλη
ηιιματικάς όδηγίας άπό τάς
νήσεις τών χωρών - μελών την
5ην προσεχούς Νοέμβριον προκΐ-ι-
■έου νά καταστή ίη-νατί ή θέσις
έν ισχύϊ τής συμφωνίας άπό 1ης
Ιανουάριον 1974.
ΤΟ ΒΕΛΓΙΟΝ ΛΤΞΑΝΕΙ ΤΟ
ΠΡΟΕΞΟΦΛΗΤΙΚΟΝ ΕΠΙ-
ΤΟΚΙΟΝ ΕΙΣ 7%
ΒΡΤΞΕΛΛΛΙ.— Ή Έθνικ.ή
Τραπέζα τοΰ Βέλγιον αύξάνει τό
ίπιτόκιον προεξοφλήσοως άπό 6,
.">% είς 8%. Ή αύξησις αυτή τών
έπιτοκίων είς τό Βέλγιον —τετάρ
τη έντός τοΰ τρέχοντος έτους—-
Ίφείλ·:ται άφ' ενός μέν είς τήν
:ς·οσπάθειαν άνασχέσεως τοΰ πλη
Ήορισμοΰ, άφ' ετέρου δέ ·?1ς την
επιθυμίαν προσεγγίσεως μέ έκεΐνο
τής Κεντρικής Τραπέζης τής Όλ
λονδία; — 7,5%.
ίΙΣΑΪΏΓΗ 236,5 ΤΟΝΝΩΝ
ΗΟΤΤΤΡΟΤ
Είς 236,5 τύν. θά ανέλθη ή >·ί·
νω.ιοθ βυυτύρου επί
μ
μένη άντισταθμιστιχή ΐίσςοοα ε
ναντι 600 τύν ποϋ ιίχε προγοαϋ-
■ιατισθή άοχικώς.
Σχετική απόφασις τοϋ ύπουργ5!
ου Έθνικής Οίκονομίας προ6?.ί·
χο; των τιμών ΆφΛσμεν δέ ό'τι, | πει άνακαιανομήν τοΰ δικαιώματος
εί; τάς περ'.πτώσεις αύτάς, το χν , εΐσαγωγής μεταξύ εμπόριον - είσα
γωμα καί ό έλεγχ<'ς θά πρέπει, γωγέιον ίίλης τής χώρας. Διά μακράς άνακοινώσεώς τού νωσιν άνσφρρεται ότι όσον άφο- ό Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς ρά τό έπιχείρημα τής έπιβολής ΧΡΠ- Πα- ύπ' άπαντα είς δημοσίευμα τού 'Εμ- πορικοϋ καί Βιομηχανικοϋ 'Επιμε- λητηρίου Πατμών, σχετικόν μέ τήν ουμφόρησιν διαφόρων εισαγομέ¬ νων έίδών είς τάς αποθήκας τοϋ Όργανισμοϋ Λιμένος Πειραιώς. «Δέν είναι αληθή, άναφέρεται μεταξύ άλλων είς τήν ανακοίνω¬ σιν, τα είς τό ώς άνω δημοσίευ- μα άναφερόμενα ,δτι ό λιμήν τοϋ Πειραιώς, πάσχει άπό ύπερσυγ- κέντρωσιν. Διότι τυγχάνει γνω¬ στόν είς τό Πανελλήνιον, ότι ό λιμήν ούτος είναι ό μεγαλύτερος τής χώρας μέ τεράστιον αριθμόν κατάπλου σκαφών μεγάλης χωρη¬ τικότητος. ΔΓ αυτόν ακριβώς τόν λόγον αλλωστε εδημιουργήθη κα'ι ό «Μεί2ων λιμήν» τοϋ Πειραιώς, διά τήν κατασκευήν τοϋ όποίου εγένοντο τεράστιαι δοπάναι μέ αποκλειστικόν σκοπόν τήν εξυπη¬ ρέτησιν τών γενικωτέρων συμφε ρόντων τής Έθνικής Οίκονομίας». Έν συνεχεία είς τήν άνακοί- έπιναύλου κ.λ.π., τό οποίον σιμοποιεϊται υπό τοϋ Ε.Β.Ε. τρών, είς έπίρρωσιν δήθεν αυτού ύποστηριζομένων, ή εμφά¬ νισις το ϋθέματος τούτου άνάγε- ται είς άλλα αϊτια καί κυρίως είς τήν ουμφόρησιν έκ τοϋ μεγάλου άριθμοϋ πλοίων, είς τήν έλλειψιν τοϋ άπαιτουμένου άριθμοϋ έργα- των - φορτοεκφορτωτών». Τέλος, τονίΖεται είς τήν ανα¬ κοίνωσιν, ότι ούδεμία κυβερνήτι- κή άνακοίνωοις εξεδόθη, ή όποϊα νά ομιλή περί τής έγκαταστάσε ως Διεθνοϋς Κέντρου Διαμετακο μιστικοϋ έμπορίου, είς τόν λ'ιμένα Πατρών. Διά τό θέμα τουτο, 6λ· Ι λωστε, ή είδική ομάς εργασίας τοϋ ύπουργείου Έθνικής Οίκονο¬ μίας, κατόπιν έμπεριστατωμένης μελέτης, έπέλεΕε τόν λιμένα Πει ραιώς, ώς τόν καταλληλότερον διά τήν δημιουργίαν τοϋ προανα- φερθέντος κέντρου. θέν είς τό κυκλοφορήσαν δελτί¬ ον αύτοϋ, έπανέρχεται είς τό θέ- μα τών τιμών καί ζητεί τήν απε¬ λευθέρωσιν αυτών. "Ως τονίζεται είς τό άρθρον, είς καμμίαν χώραν τοΰ κόσμου, ουδέ καί είς τήν πλέον προηγμέ¬ νην, άπέβη άποτελεσματική ή προσπαθεία ρυθμίσεως τής οίκο¬ νομίας δΓ έλέγχων, ούδαμοϋ δέ ό καθορισμός τών τιμών άνωθεν επέτυχε νά φαλκιδεύσή τόν νό¬ μον τής προσφορδς καί τής Ζη· τήσεως. Βεβαίως, προστίθεται, δέν πρέ¬ πει νά άγνοήσωμεν τήν φοθΐαν τού πληθωριομοΰ. "Αλλ' ή καταπο- λέμησίς τού ,τονίΖεται, είναι έφι- κτή μέ ΰλλα, πλέον όρθόδοξα μέ- τρα, τά όποϊα θά πρέπει νά δοκι- μασθούν πρίν φθάσωμεν είς ά¬ κραίας λύσεις, ώς είναι τό πάγω μα καί ό έλεγχος τών τιμών, μή έξαιρουμένων κα) τών είσοδημά- των. Άλλά ή Έλληνική οίκονομία πρός τήν οποίαν ή έμπιστοσύνη τού είναι άκεραία, δέν έφθασεν είς τοιούτον σημείον, ώστε νά χρειάΖεται άκραίας έπεμβάσεις, διά νά επανεύρη τήν ίσορροπίαν της. Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΚΟΝ Ε¬ ΤΟΣ 1973 — 74.- Ή είσφορά δα- κοκτονίας, έλαιοκομικοϋ έτους 1973 — 74 ωρίσθη είς 0,40 δραχ. κατά χιλ) μόν παραγομένου έλαι- ολάδου καί 2% επί τής άξίας τών χονδρικώς πωλουμένων έλαιων. Σχετική τηλεγραφική διαταγή τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών, ε¬ κοινοποιήθη πρός τούς οίκονομι- κούς έφόρους καί ταμίας τοϋ Κράτους. Η ΛΟΠΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.- ,Από τήν κυκλοφορήοασαν 15θή- μερον λογιστικήν κατάστασιν τής Τραπέζης τής Ελλάδος, τής 15ής Σεπτεμβρίου, προκύπτουν αί άκό- λουθοι μεταβολαί: 1) Μείωσις τής νομισματικής κυκλοφορίας κατά δρχ. 305,6 έκ. ώς έπίσης καί μείωσις τών συναλ λαγματικών διαθεσίμων κατά δρχ. 83,8 έκατ. ή δολλάρια 2,8 έκατ. 2) Μείωσις τών συναλλαγματι- κών καί γραμματίων κατά δραχ. 252 έκατ. 3) Μείωσις κατά δρχ. 323 έκ. τής χρήματοδοτήσεως προμηθειών καταναλωτικών αγαθών καί αϋξη σις τών έντόκων γραμματίων κα¬ τά δρχ. 273,3 έκατ. 4) Αϋξηαις τών καταθΐσεων Τραπεζών πρός τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος κατά δρχ. 764,3 έκατ καί αύξησις τών χορηγήσεων πρός Τραπέζας καί ιδιώτας κατά δρχ 534,3 έκατομ. 5) Αύξησις τών υποχρεώσεων όψεως είς τό εξωτερικόν κατά δρχ. 43 έκατομ. ΑΝΕΒΛΗΘΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΩΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΝ ΚΩΔΙΚΑ.- Η Όλομέλεια τής Συμβουλευτικής 'Επιτροπής άνέβαλε τήν συζήτη¬ σιν επί τοϋ σχεδίου Ν. Δ)τος περί Έμπορικοϋ Μητρώου. Ή συ¬ ζήτησις ανεβλήθη, κατόπιν προτά¬ σεως μελών τής 'Επιτροπής, προ- κειμένου νά έκθέσουν τάς άπό- ψεις των αί παραγωγικαί τάξεις. Έπίσης, μετά πρότασιν των όρ μοδίων εϊσηγητών ανεβλήθη και ή συζήτησις επί τοϋ σχεδίου Ν. τό επόμενον ή τό μεθεπόμενον έτος. Τουτο, όμως, υπό τήν προϋ πόθεσιν, ότι ή ζήμία αύτη άνε γνωρίσθη παρά τόν καθορισμόν τών άποτελεσμάτων τής περιόδου κατά τήν όποιαν προέκυψε. Έφ' όσον, όμως, ή περί ής πρόκειται ζημία δέν άνεγνωρίσθη, δΓ οιονδήποτε λόγον, κατά τόν προσδιορισμόν τών άποτελεσμά¬ των τής περιόδου αυτής δέν εί¬ ναι δυνατή ή άναγνώρισις καί με ταφορά της είς τό επόμενον έτος φορολογίας. ΑΤΕΛΩΣ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ Α- ΣΥΡΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗ- ΣΕΙΣ.— Τό υπουργείον Οίκονο- μικών διά τής ύπ' αριθ. Ε. 9768) πολ. 193)21-9-73 έγκυκλίου τού, έδωαεν όδηγίας πρός τάς τελω- νειακάς Αρχάς, όπως κατά τάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)61, συατή ματα άσυρμάτου έπικοινωνίας (ά αζητήσεως προσώπων) τών έπι- χειρήσεων, χαρακτηριζόμενα ώς άναγκαϊος ή χρήσιμος «λοιπός έ- ξοπλισμός». Τουτο, έν όψει τοΰ διά τοϋ ανωτέρω Νόμου έπιδιω- <ομένου σκοποϋ, διά τήν δημιουρ ίαν μεγάλων κα'ι συγχρόνων βιο μηχανικών μονάδων, έφωδιασμέ- /ων μέ τά άπαραίτητα τεχνικά έσα πρός επίτευξιν τοϋ μεγαλυ¬ τέρου δυνατοϋ οίκονομικοϋ άπο- ελέσματος. Εν αναμονη... Αί παραγωγίκαί τάΐεις τής Χώ τιί>ν ππός επίλυσιν προβλημάτων
ρ«; τελοΰν έν άναμονή ί·κκαθα..·ϊ- ί)νν συνεσΜπενθη, ώς έτονισθη, έν
σεο.ς τοΰ πολιτικόν ποοΛλήματος, μ·.α ήμέρα· άπό μακροΰ χρόνου,
προκειμένου νά θέσονν ΰπ' δψ·ι | αί παραγωγικαί τάΗεις τής χώρας
τής νιΉς Κιβεηνήσεοις τα άπασχο κχουν θέσει επί τάπητος τα έκκοε
λυϋντα αύτάς θέματα. Ή έκκρε- Ι μοιΐντα ιιύτά πρσ6λήματ«, ή έξέ-
μότης περί τό ΰλην πολιτικόν πρό- τάσις των οποίων, διά πολλαίς καί
δλ.ημα, μΐτρθεσεν, ώς ήτο έπύμι- υΐαΐ(όρους λύγους, δέν κατέστη μέ
ό ό ά
νόν, τόν χρόνον άντιμετιυπίσεως
των έν λόγω θεμάτον, π«ρά τό έ-
χοι σίΊμίρον δυνατή.
Κατά
συνέπειαν, δεν είναι ,ΐί.-
τύ φαινόμενον —^άλλιυς
%ε εί'Οισται τούτο είς παραμονάς
κ.υίίερνητικών μεταβολών.— νά κα
πεϊγον τής επιλύσεως ωρισμένην ρίεογον
έξ (ΐύτών, διά την άπηόοκοπτον
πορείαν τή; οίκονομίας. Τά προ-
Ολήματα καί αίτήματα αύτά, πα-' τιικλυζώμΐθα άπό σωρείαν αίτημά
λα«'· ιερόν καί άρτι άναφυέντα καί των των ένδιαφεοομένων κλάδων,
νποβληθέντα, άναφέρονται είς γί- ή Ικανοποίηαις τών όποίιον οέν έ-
νικώτεριι θέματα, τά όποϊα άντιιι»··- πετεύχθη μέχρι τοϋδε, έσττο καί
τωπίζουν αί διάφοροι παραγιογικ^xί αν τό μεσολαβήσαν χρονικόν διά-
όργανώσπς τής Χώρας, συνδέον-
τ(ΐι δκ μέ την όλην οικονομικήν
δραστηριότατη. Λί επί μέρους κλα
δικαί όργίΐνιόσπς, κατά και.ροϋς
κια είς σειράν ύπομνημάτων τοιν,
ίχυυν £·-ισημάνει τα πούς επίλυσιν
θ?ματά τιον. Λέν θά αν<χτ( ε·>θω
στημα είναι έπταετία...
II
ΒΙΟΜΗΧΛΝΙΚΗ ΙΙΑΡΛΓΟ.
ΓΗ ΙΙΤΞΗΘΠ
ΙΟΤΑΙΟΝ
ΚΛΤΛ ΤΟΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τής Έθνικής
είς έκαστον των προθλημάτων τού Στατιστικής 'Τπηρτσίας, ό γενι-
τιον, δ-εδομένου ότι ταυτα είναι1 κός δείκτης τής βιομηχανικής πα·
γνιοστά κια κατ' επανάληψιν έχουν' ραγογή:, μετά ηλεκτρισμόν - ΐ(ΐο
θιγή, έκ πυλλών πλευρών. Γεγο- ταΓρίου καί όρυχείων, ίνΐαάνισε
νός, πάντιος, ;ίν·(/ι, ίίτι εύρισκόμρ- κ.ατά τόν πτιοελθόντα Ιούλιον ά'νο
θα πρό κνματος αίτημάτων καί δόν έναντι τού Ιουλίου 1971! κατά
πβσβλημάτων, τών οποίων ίΐητεί- | 12%. Ειδικώς, ό μέν δείκτης β:ο-
ται ή έπίλυσις, είς τάν συντοιιώ- μηχανικής παραγωνή·ς ιιόνον ηύξη
τερον δυνατόν χρόνον. Καί άσφα- θη κατά 12,9% ό δείκτης ήλεκτρι-
λώς, δέν είναι τοΰ παρόντος νά σμοΰ - αιοταερι'ου κατά 6,5% καί
άναφερθώμ·ΐν είς τοί'ς λόγους οί ό- ό δείτκη; παραγωγή; των όριχ?ί
πυίοι μάς ωδήγησαν :ϊς την παροΰ- ών κατά 14.5%.
σιιν κατάστασιν, ήτις ουδόλως έν-' ——-———-———-
οείκννται νά παραταθή περαιτέρω
άλλ' άντιθέτιος έπιβάλλ^εται ή τα-
χεϊα ι'χκαθάρισίς της. διά νά άπ>1
φύγιομεν τά; έκ τή; τοιαύτη; έκ-,
κρεμύτητος πολλαπλαΐσκίστικάς
Δημοσία εργα καί έργολήπται
Η ΗΒΗ ΑΝΕΛΑΒΕ
ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ
Εδημοσιεύθη είς τήν Έφημε-
πιπτώσεις ιί; την καθύλυυ 'ΐίλλη- ρίδα τής Κυβερνήσεως ή ύπογρα
ν:κήν οίκονομίαν.
φεϊσα τήν 29ην Σεπτεμβρίου συμ
Ας μή θίΐορηθή, ομο.ς, δτι ΰλα βασις μεταΕύ το0 Ελληνικο0 Δη.
τα εκκρεμούντα ποούληματα ή ν- , , ,_ _
,.,η. - . Γ .·, μοσιου αφ' ενός, των Εταιριω«
πούληθεντα αιτηματα είναι και α- Η *
πηλλαγμένα τών στενών κλαδικών «Έλληνική Έταιρεία Οΐνων και
έπι-διώξεων. Δέν παΐουν, έν τού- ! Ρ'ινοπνευμ(άτων» κα'ι «ΛΑΡΚΟ»
τοις, νά άποτελοϋν καί αΰτά προ- έκ δευτέρου κα'ι τής Α.Ε. ΗΒΗ
βληματα, τά όποία ένδιαφέροι-ν μί _ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ έκ τρίτου,
αν σνγκεκρ.,μένην τάξιν Γ, κλάδον ' διά όπο(ος ή τελευταία ανα.
τΓι; οίκονομίας μας και, οις τοκιΰ
τα, οέν πρέπει νά τα άγνοήσωμνν λαμ6ανεΐ τάς ύποχρεώσεις και τά
—άνκεί, 1:τ6αίως, νά μή άντιστρα δικαιώματα τών δύο άλλων («Οϊ-
τΐΰιυντατ τά συμφέροντα άλλιον νων» κα'ι «ΛΑΡΚΟ») τά άπορ-
παραγιογικών κλάδων η τού κοινο ρέοντα άπό τήν σύμβασιν ίδρύσε
νιν.ου συνόλοι· |
Πάντως., τό χι/.ρακτηριστικόν,
στοχεϊον είς την προκειμένην περί
,ττωσιν είναι, ότι ό ό'γκος αύτός
II
ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΛΚΟΚΤΟΝΙΑ2
"Η είσφορά δακοκτονίας έλα ι -
κομικοΰ έ'τονς 1973—74 ωρίσθη
είς τ:σσαοάκοντα λεπτά κατά χιλι
ως έργοστασίων ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ.
Ώς γνωστόν, διά τής άπό 27
"Απριλίου 1971 συμβάσεως τοϋ
Δημοσίου άφ' ένάς καί άφ έτέ-
ρου των έταιρειών «Οΐνων καί
Οίνοπνευμάτων» καί .ΛΑΡΚΟ», ή
πρώτη ανελάμβανε την ίδρυσιν
ουο εργοστασιων εμφιαλωσεως
ύγοαμμον παραγομένου έλαιολ/ι- Και
ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ είς
ΚΑΘΩΡΙΣΘΗ Η ΤΙΜΗ ΔΙΑΘΕ
ΣΕΩΣ ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΡΠΟΥ ΔΙ'
ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ.- Είς τήν Εφη¬
μερίδα τής Κυβερνήσεως (Τ.Ε.
Κ. Β" 1121)28-9-73), εδημοσι¬
εύθη σχετική ύπουργική απόφα¬
σις, διά τής οποίας καθωρίσθη
είς 10,30 δρχ. κατά χιλ)μόν, ή
τιμή διαθέσεως σταφιδοκάρ.ιου υ¬
πό τού Α.Σ.Ο., πρός παραγωγήν
καθαροΰ καί μετουσιουμένου οί-
νοπνεύματος. Ή τιμή αύτη νοείται
διά σταφιδόκαρπον, παραδοτέον
είς αποθήκας τού Α.Σ.Ο. καί διά
Χ1ΉΜΛΤΟΔΟΤΟΤΝΤΑΙ Τ Λ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΛΤ11ΗΓΕΙΛ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΕΚ
ΤΕΤΑΜΕΝΟΤ ΠΡΟΓΡΑΜ-
ΜΑΤΟΣ ΝΑΤ1ΙΗΓΗΣΕΩΝ
Ά.-ΐίφασίσθη άρμοδίιος ή χρημα
τοδότησις υπό τής Ε.Τ.Β.Α. των
υπό εκτέλεσιν ναυπηγικΰν προγραμ
μάτων τών δι'ο μεγαλυτέρου ναυ
πηγ-είων τήΐς Χώρας. Συγκεκριμέ¬
νως, είς τά «Έλληνικά Ναυπηγεί-
α» παρέχεται δάνειον έξ 102 Ικ.
δολλ. διά την περίοδον 1973-77.
ΚΙΙ; υιιυσιικυι; ιυυ ΐΛ.£..ν. κυι οιυ ι , . „ . ,. „
προκειμένον να ναυπηγηθουν (ι δέ-
οταφιδόκαρπον περιεκτικότητος ξαμΕνοπλοια - τών 120.000 τόννων
62% είς σάκχαρον. Ή ανωτέρω έκαστον καί δΰο «Μπάλκ - Κάρρι-
τιμή αύξομειοϋται αναλόγως τής ερς» των 37.000 τόννων έκαστον,
περιεκτικότητος τού σταφιδοκάρ-
που είς σάκχαρον.
ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
"Ηρχισαν είς τό Ηράκλειον
Κρήτης αί εργασίαι τής γενικής
συνελεύσεως τής Διεθνοϋς Όμο-
σπονδίας Έλαιοκαλλιεργείας. Κατ'
αυτήν ωμίλησεν ό διευθυντής τής
«ΈλαιουργΙικής» κ. Καρυωτάκης
ύπογραμμίσας τήν σημασίαν τής
συγκλήσεως ταύτης είς τήν κατ'
εξοχήν ελαιοπαραγωγήν χώραν.
δου καί δύο επί τοίς εκατόν επί Αθήνας καί Θεσσαλονίκην, συνο-
τής άξί(ΐ; των χονδρικώς πιολου- λικης δυναμικότητος 5 έκατ. κι-
μένων έλαιων. | 6ωτ(ων των 24 φιαλών μέ δα-
Τυΰτυ άναφέρετ,α π; τηλεγο,- πάνην επενδύσεως 120 έκ. δρχ.,
ιρικην διατιιγην τού υπυνργειου Οί ,. . .
κονομικών πούς τοΰ; Οίκον,,μ,κ.ί ς' η δε δευτερα τη νυποχρεωσ.ν ε-
'Εφύηονς καί Ταμίας τοΰ Κοά· , πεκτάσεως τών είς Λάρυμναν καί
τονς. 1 Εϋβοιαν έγκαταστάοεων πρός αΰ·
________________________ ξησιν τής έτησίας παραγωγής νι-
κελίου άπό 11.000 είς 20 — 22.
.000 τόννους έτηοίως, μέ συνο¬
λικήν έπένδυσιν 476 έκατ. δρχ.
Διά τής νέας συμβάσεως ή Έ-
ταιρεία Οΐνων άπαλλάσσεται τών
ουναφων υποχρεώσεων, αί οποί¬
αι μεταθιβάζονται είς τήν «ΗΒΗ»
άπό 1-11-73, ή δέ ΛΑΡΚΟ άπαλ-
λάοσεται πά^ηΓ υποχρεώσεως ή
ευθυνής διά τήν Εταιρείαν ΗΒΗ
ύποχρεουμένη μόνον είς εκτέλε¬
σιν τών υποχρεώσεων επεκτάσε¬
ως τών είς Λάρυμναν καί Εϋβοι¬
αν μεταλλευτικών έγκαταστάσε-
ών της.
Την νέαν σύμβασιν υπέγραψαν
οί ύπουργοί κ.κ. Έφέοιος κα>
Κούλης άπό πλευρας Δημοσίου,
ό κ. Μποδοσάκης άπό μέρους τών
έταιρειών ΛΑΡΚΟ καί Οΐνων καί
ό κ. Λ. Γεωργακόπουλος διά λο¬
γαριασμόν τής «ΗΒΗ».
συνολικής άξίας 170 έκατ δολλ.
Ωσαύτως, είς τα «Νανπηγεία
Ελευσίνος» χορηγεΐται τό ποσόν
των 82 έκατ. δολλ. διά τήν περίο
δόν 1Η73 79, πρός ναυπήγησιν 4
δεξαμενοπλοίιον των 120.000 τόν¬
νων καί δύο «Μπάλκ - Κάρριιρς»
των 43.000 τόννων έκαστον, συνο¬
λικής άξίας 135,8 έν.ατ δολλ.
ταυτα
Μετά
προσφώνησιν
απήντησεν είς τήν
ό πρόεδρος τής
Κατόπιν επειγούσης έγκυκλίου δείας 1973, διετάχθησαν αί Έφο
τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών καί ρίαι Καπνοϋ όπως μεριμνήσουν
έν όψει τής αποπερατώσεως κα'ι
άποξηράνσεως των καπνών έσο- υχσω των οίκείων Δημάρχων ή
συμφώνως πρός τόν Νόμον καί
Δ) τος
κ,ος.
περί Πτωχευτικοΰ Κώδι-
Ο ΣΥΜΨΗΦΙΣ!ΜΟΣ Εί ΕΜΠΟ
ΡΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΣ. - Τό
Συμβούλιον τής Έπικρατείας (Β'
Τμήμα, αριθ. άποψ. 3097)73), ε¬
δεχθη ότι όοάκις 2ημία έξ έμπο-
ρικής έπιχειρήοεαχ: δέν εκαλύ¬
φθη, διά συμψηφισμοϋ πρός θε-
τικά είσοδήματα φορολογητέα κα¬
τά τό αύτό έτος, δύναται νά με¬
ταφερθή πρός ουμψηφισμόν είς
Ρ.Ι.Ο. κ. Μποννέτ, όστις καί ηύ
χαρίστησε διά τήν παρεχομένην
φιλοξενίαν.
Τάς εργασίας τής γεν. συνε¬
λεύσεως παρακολουθοϋν υπέρ
τούς πεντήκοντα άντιπροοωποι έκ
των/ διαφόρων χωρών. Ούτοι θά
επισκεφθούν έλαιώνας είς Κρή¬
την ώς καί τόν έλαιώνα "Αμφίσ-
σης, έγκαταστάσεις τής «Έλαι-
ουργικής» είς Στυλίδα κ.λ.π.
ΔΙΕΡΕΤΝΗΤΙΚΑΙ Ε11ΑΦΑΙ ΔΙ
ΙΔι'ΤΣΙΝ ΜΟΝΛΔΩΝ ΗΛ
ΡΛΓΩΓΗΣ ΜΟΝΩΤΙΚΩΝ &
ΔΟΜΙΚΩΝ ΤΛ1ΚΩΝ
'Επενδύσεις είς τόν κλάδον πα·
ηαγωγής 6ομικΛν καί μονοιτικων
υλικών, θά πραγματυπυιήση ή διε
νής 'Εταιρεία Τξόνς — Μάνδιλ.
Ειδικώτερον, ό πρόεδρος τής έται
ρείας κ. Γκούντοϊν, ό δ ποίος άφι
κετο ίίς Αθήνας, έδήλοισεν
αποβλέπει είς συνεργασίαν μέ "Ελ.
ληνας βιυμηχανικοϋς φορεϊς διά
την ίδρυσιν είς τήν χώραν μας μ
νάδων παραγωγής μονωτικών ύλι
κώ, μέ πρώτην ύλην τόν άμίαντο
καί οίκοδομικών ΰλών.
Κνρία δραστηριότης τής έται-
ρείας Μάνβιλ, ή έ^όρυξις καί έκ-
μετάλλιυσις άμιάντου καί ή 6ιομη
χανική κατεργασία τού. Ό κ.
Γούντοϊν θά δι ενεργήση ενταύθα
διερευνητικάς έπαφάς.
Τελευταίως, παρατηρείται ά-
προθυμία τών έργοληπτών είς τήν
συμμετοχήν των είς διαγωνισμούς
εκτελέσεως έργων τών διαφόρων
Δημοσίων όργανισμών προσέτι
δ,έ, ένιοι τών έν λόγω κατασκευα-
στών καταθέτουν τά πτυχία των
είς τάς άντιστοίχους έργοληπτι-
κάς όργανώσεις των — ώς συμ-
βαίνει τουτο, κατ' αύτάς, είς Θεσ
σαλονίκην...
Έκ τών ανωτέρω διαφαίνεται
οαφώς, ότι αί έργοληπτικαί επι-
χειρή~σεις καί οί έργολήπται δη¬
μοσίων έργων γενικώτερον, άν-
τιμετωπίζουν πολλά προβλήματα,
τά όποία τούς όδηγοΰν είς άδιέ-
ξοδον. Ή όλη κατάστασις άπο-
δίδεται, κυρίως, είς τάς άνατιμή-
σεις τών υλικών, αί οποίαι ήρχι¬
σαν άπό τοϋ πρώτου εξαμήνου
τοϋ τρέχοντος έτους καί βαίνουν
αύξανόμεναι μέ καλπάζοντα ρυ¬
θμόν. Έπίσης, είς τήν αύξησιν
τών ήμερομισθίων τών έργατοτε-
χνιτών καί είς τό ότι οί προϋπο-
λογισμοί υπηρεσίας τών διαφό-
• ρων δημοσίων έργων, έχουν χα-
μηλάς τιμάς, διότι συνετάγη-
σαν πρό τών άνατιμήσεων. Τέ-
λος, έξ αίτίας τής άνεπαρκείας
τοϋ Νόμου 4489)65 καί τοϋ ΑΝ
442)68, νά καλύψουν τάς ύπερ-
τιμήσεις διά τής αναθεωρήσεως
τών τιμών. Έπ' αύτοΰ, αί ένδια-
φερόμεναι έργοληπτικα'ι όργανώ-
σεις ζητοϋν τήν τροποποίησιν
τών ώς άνω Νομοθετημάτων, ώ-
στε ή άναθεώρησις τών τμών νά
γίνεται άνά τρίμηνον (ώς ϊσχυε
πρό τοϋ ΑΝ 442)68) καί ούχι
άνά εξάμηνον — ώς συμβαίνει σή
μερον — λόγω τών συχνών ά¬
νατιμήσεων έντός εξαμήνου. Είς
τήν αναθεώρησιν δέ, νά ύπα-
χθοΰν καί τά μηχανήματα καί ύ-
λικά προελεύσεως έξωτερικοϋ,
λόγω τών έπελθουσών σημαντι-
κών αύξήσεων τών τιμών αυτών
είς τήν διεθνή αγοράν.
Έξ όλων αυτών καί δεδομένου
ότι ή παράτασις τής καταστάσε¬
ως αυτής θά άπέβαινεν είς βά-
ρος τής εκτελέσεως άπαραιτή-
των δημοσίων έργων έπιβάλλεται
νά άναζητήσωμεν τάς δεούσας
λύσεις. Αί ενδιαφερομένη έμ^ο-
ληπτικαί έπιχειρήσεις, διά σχετι¬
κών ύπομνημάτων των, έχουν ζη-
τήσει τήν κατάργησιν τής διά τοΰ
ΑΝ 442)68 είσαχθείοης έκ,πτώ-
σεως επί τοϋ άναθεωρητέου πο-
οοΰ 5%, τήν αναστολήν τών πλη
ρωμών τών πρός τό ΙΚΑ εισφο¬
ρών άπό 1.1.1973 κα'ι άπαλλα-
γήν των, λόγω καθυατερήοεως
καταβολών, έκ τοΰ προσθέτου τέ-
λους 3% μηνιαίως. Ζητούν, έπί-
>σης, τήν χορήγησιν χρηματικής έ
νισχύοεως είς τούς άναδόχους
τών έργων είτε υπό μορφήν προ-
καταθολής έκ τής ύπολειπομένης
άξίας τών πρός εκτέλεσιν έρ¬
γων, είτε ώς αποζημίωσιν πρός
κάλυψιν τών, συνεπεία τών άνα¬
τιμήσεων. . έπελθουσών διαφορο-
ποιήσεων έντός τών άνσΘεωρήτί-
κών έξαμήνων.
Άνεξαοτήτως, πάντως, τού δι-
καίου ή μή τών αίτημάτων αυτών,
δέν πρέπει νά άγνοηθή ή σοβα-
ρότης τής καταστάσεως. Ή δια-
κοπή τών έργων σημαίνει καθυ-
στέοησιν εκτελέσεως των καί. αυ
συνεπώς, αϋξη'σιν τοϋ κόστους
τούτων κα'ι βραδύτερον εκμετάλ¬
λευσιν καί απόδοσιν των. Γνωρί¬
ζομεν, βεβαίως, ότι τό πρόβλη-
μα τής εκτελέσεως δημουίων 6ο··
γων, συνδυάζεται μύ τήν πολιτι¬
κήν καταπολεμήσεως τού πληθω-
ρισμοϋ' άλλά, φρονούμεν, δέν
πρέπει νά φθάσωμεν είς τάς ά¬
κραίας λύσεις καί νά άγνοήσωμεν
τά δίκαια αίτήματα τών ένδιαφε·
ρομένων όργανώσεων. Ή άπροθυ
μία τών έργοληπτών νά μετά¬
σχουν είς τούς διαγωνισμούαΓ
καθιστά προβληματικήν τήν εκτέ¬
λεσιν τών προγραμματιζομένων ά
παραιτήτων δημοσίων έργων —
δι" ό καί κάποια λύσις πρέπει νά
δοθή είς τό άνακΰψαν ζήτημα....5
Ή άνατροπή τής ίσορροττίας οίκολογικοϋ περιβάλλοντθς
Αποκαλυπτική έκθεσις τοϋ ΚΕΠΕ
Ή Ελλάς σήμερα καί κατά
τήν προσέχη ΙΟΐτία δέν κνριαρχεΐ
ται μόνο άπό τα σύγχρονα προβλ.ή
ματ« ρυπάνσεως τού φυσικόν πεπι
βάλοντος, πυΰ κατατρΰχουν τίς
διομηχανικές χώρες, άλλά άντιμϊ
τωπίζι ι τό ζήτημα τής αλογίστου
χρήσεως των ίηολογικώς άνανϊθυ
μένιον φυσικών πό^ιυν. Τούτο υπο
στηριΐε" ή ΰποεπιτροπή Φύσεως
γιά την ποοστασία τοϋ περιβάλλον
τος τοΰ ΚΕΠΕ, ή ύποία τονίζει σέ
σχιτική της εκθέση ίίτι τύ πρόδλη
μα τής άνατροπής τής οίκολογικής
ίσυρροπί<ις είναι καθολικύ κ<ά ά- φο,ρά όλόκληρο τόν έλληνικύ χώ- ρο. Δέν διασπάτιιι —ϋποις δημιουρ γεϊται μερικές ΐ(ορές ή έντΰπωση — σέ ρΰπανση τοΰ αέρος καί με- ρικων θαλάσσιον άπό Τήν δράση '').;< σμένων άστικών καί βιομηχανικώς ζιονίόν. Μ-εγάλες έπίσης περιοχές τής ύπαίθρου κυριαρχοΰνται άπύ οΐκολογική (1) άναρχία. Ή επικρατήση στόν ήύ τής κλειστής οίκονομίας έ'χει ίπιφέρει μακροχρυνίιιις τα δυσμϊ- νή της (ΊποΤίλέσματα. Τό μισο των άροτριαίων καλ.λιεργειών ;/- τάσεως 10 έκατομ. στ,ρεμμάτων .ιοΰ έ'χουν δημιουργηθή άπό έκχερ σώσεις δασών έχ?ι έγκιπαλειφθή. Περί τα 20 έκατυμ. στρέμματα 6α σίόν έ'χουν καταστςιαφή άπό πυρκα ιές. Περί τα 25 έκατυμ. στρέμιια τα έχουν διαβρωθή κατά 30 - 100 'Αι, "Ο,τι έχει άπο-μείνει, καί ιυς παραλιακές δασικές περιοχές καί τα νησ;ά, Ορίσκονται κάτι» ά- πο πιεστικές συνθήκας πο.υτικής καί ποσοτικής ζητήσεως. Έξ άλ,ου, τά τελευταία οί «τεχνολογικές είσροές», όπως οί Παθειές άρόσεις, οί άρδεΰσεις, οί λιπάνσ-εις, τα ύδρίδια, οί μικρότεροι κϋκλοι παραγιογής καί -τα έντομο- κτονα δχονν ιίσαγάγει Λυνάμεις μέσα στά έλληνικά έ'δάφη μέ έπακόλονθο την άνατροπή τοΰ οίκολογικοϋ περιβάλλοντος. Ή κατανάλωσις ιΐΰικώτερα <| ν- το(( αομάκιον στήν χώρα μας έ'ΐ}θΓ/- σρ τύ 1!)7Ο τηυς 1.920 τόννονς Ορο.στιχών ονσιών, μέ άποτέλείτμΓί ό έλΛηνικύς χώοος νά οίναι τόσο μολααμένος, ό'σο, τη,ρουμένων των Λναλογιών, οί Ήνοιμένες Πολι.^ϊ ες τό 1Κ0.Ί, υποστηρί'Ιει ή 'Τποε- πιτριιπή. ΟΊ τ|<ρκαπμοί τού δάκον, ■επί εκτάσεως 4,7 έκατομ. στρεμμά πό ν, δηλα'δή τοϋ 12% τής σννα- κης καλλιρυργονμένης έκτάσε'ΐος, χρησιμοποιοϋν 127 τύννους ΰογανο φωσφορικων ονσιών καί ή χρησι- μοποίηοη 220 τόννων χλιο,οιονμί- νιον ίιδρογονανθράκων επί 1,4 έκ. στιΐίμμάτων (Ίαμδακος ντειών έντιι νούν τοϋς κινδΰνους τής ρυπάνσ·;· (ος (((θορά θηραματικοΰ πλσντον, ΰποθάθμισις χλιοοίδος κλπ.). "Γπύ καθεοτώς ίντατικής γεωο- γίας δημιουργοΰνται κίνδννοι ·αί γιά τήν ιδία τήν γεωργία, άπό τήν μονοκαλλιέργπα καί άπύ τά φυτο- φάρμιικα (Λημιοΐ'ργα άνθε-κτικών παοασίτων κλπ.). Μεγάλα, έπίσης, προδλήματα άντιμετωπίζουν τά έλ λ.ηνικά δάση, τά (ίυσκοτύπια καί ό άλιευτικύς πλοντος τής χώρας. Γιά την αντιμετωπίση τής κατα στάσεως αυτής ή 'Τποεπιτροπΰ προτείνει μιά πολ^τική ποί' νά έ- ναρμονίζη την ο'ικονομική άντ'ιπτν- ξη μέ τήν πρυστασία τοϋ οίκολογι¬ κοϋ περιδάλλοντος, μέ τήν Ί των ακολούθων άρχών καί τάσεοον άναπροσανατολισμοΰ των κατευ- θύνσεων τής γε,ωργικής πολιτικής: — Πρός καλλιέργεια των λό- καί των κλιτύων περισσότερο Ο Ε Ο.Κ.Χ ΠΙΣΤΟΔΟΤΕΙ ΧΕΙ ΡΟΤΕΧΝΛΣ ΚΛΙ ΒΙΟΤΕ^ ΧΝΛΣ *** Λι' Λνάπτν'Γιν τού έργον τιον Κατόπιν (τχρτικών π.ίτημάτίθ" καί ιιεΘ' αρμοδία; ·δκικοι6ώσ?ις καί πσηγήσεις, τύ Λιοικητιν.ύν Συμβούλιον τοΰ Εθνικον Όργανι σμοΰ Έλί.ηνικής Χειροτ^χνΐας ·; ;έ κρινε, τύ τελευταίον θιάστημα, την διάθεσιν πιστώσπον πρός ένίσχ ·- σιν προσπαθπών χπ^οτεχνών καί Οιοτεχνών, δΓ ανάπτυξιν τής πα· ραγογής των, ούτω: Είς 10 παραγωγοϋς δάν^ια ;4ο- <τοΰ 986.000 δραχμών έν σιηόλο), διά την νπό τοΰτιον προμήθε'ΐν μηχανημάτων, πρός συμπλήρωσ ν ίθδ τ?χνικοΰ έξοπλισμοϋ τών έογα στηρίΐαν αυτών, επί τώ σκοπώ ·- ναπτνξεως τής παραγιογής, 6ετ. σπος των ,-τροϊύντιον τιυν καί μιι- ώσειος τοΰ κύστους αυτών. Είς 31 παραγωγόν; δάνεια σι·ν- ολικοΰ ΰψους 2.(ϊ!)5.θΟΟ δραχμών, διά κεφάλαιον κινήσεως. Εί; 2 παραγωγόν; δάν«τια σνν?λι κου ΰι|'ονς 550.000 δραχμών, διά κ.τιριακάς έγκαταστάσεις τών ϊρ. γαστη,ρίων αυτών. Έξ άλλον, τό Δ. Συμβούλιον τού Ε.Ο.Ε.Χ ενέκρινε την χορή¬ γησιν ϊίς 10 χειροτέχνας - &οιτε!· χνας, μέλη τού σωματείον κατι- σκΓυαστών ιί<)ών λαϊκής τεχνης τής Βο;ιείυυ 'Ελλάδο;, δανεί όν σννολικοΰ νψονς 4.44Κ.ΟΟΟ όραχμ. διά την πας»* αυτών απόκτησιν έ- παγελ|ΐατικής στέγης *ίς ανεγη¬ ρομένην ειδικώς οικοδομήν έν θεσσαλονίκη. Συνολικώς είς τού; ώς άνω Γ>.1
παραγωγόν; προϊόντιον χξΐροτε»νί
άς καί βιοτεχνίας αί ΰπύ τού Όο
γανισμοΰ Χειροτεχνίας διατεθϊ'-
σαι π'.στώσεις άνέρχονται είς 8.
οτυ.οοο.
ΝΕΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΫ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Διά κοινής αποφάσεως των
υπουρ γών Έθνικής ΟΙκονομίσς
καί Οίκονομικών (ΦΕΚ 1150 Β),
παρεσχέθη συμπληρωματική έγκρι
σις είσαγωγής κεφαλαίων είς τόν
κ. 'Αχ. Κομινόν ·,ή είς ετέρα
φυσικά ή νομικά πρόσωπα» καί
μέχρι τοΰ ποσοΰ 7,5 — 8 έκατ.
δολλαρίων, διά τό μετοχικόν κε¬
φάλαιον ιής Τραπέζης Έξωτερι¬
κοϋ Έμπορίου..
-ι» <ιυ,ννυΐ3ο$| κοι ΛυΌρ^οΰι: λΙιι ΛΝΑΓΚΛΙΛ II ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΣ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΣΤΝΛΓΩΝΙ- ΣΜΟΤ Συνήλθε εί; τυ Λονδίνον, υπό πυνργοϋ Ναντιλία;, ή όλομέλεια τή; ναντιλιακή; σνμϋονλεντικής ο¬ μάδος, υίς επίπεδον νπονργών. Τής ομάδος μετέχοι·ν αί κν-Νΐό- τ«ραι ναντιλιακαί χώραι τής Εύοώ πης καί ή Ίαπωνία. Την Έλλάδα έκπροσωπεϊ ό ΰ- πουργύς Ναυτιλίας, Μεταφοράν καί 'Επικοινιονιών κ. Όρ. Γιάκας, ό οποίος κατά τήν έναρκτήριον ό- μιλίαν τού, «νέλνσε τούς κινδν- νονς, τούς οποίον; ένδέχεται νά αντιμετωπίση, είς τό μέλλον, ή διε θνής ναυτιλία. Διετύπιοσεν, έπί¬ σης, ένδιαφεοούσα; άπύν|»;ι; διά την αντιμετώπισιν των κίνδυνον αυτών. Ιδιαιτέρως, έτονίσθη, υπό τοΰ κ. Γιάκα, ή άνάγκη διατηρή¬ σεως καθεστώτος ίλενθε'ί>ον συνα-'
γιονισμού, είς τάς θαλασσίιις μρ-
ταφοράς, Οασιζομένον επί τί7>ν άρ
χών τάς οποίας εχει καθορίσει 6
Όργανΐσμός ΟΊκονομικής Συνερ-
γασίας καί Αναπτύξας.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΕΚΤΑΣΙΣ
ΤΟΤ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΤ ΔΙ
ΝΑΜΙΚΟΤ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Είς 156.183 κλίνας άνήλθΐ τό
«πρασινη, (καλλ,εργί,ες πολυετών ξενοδ ,·ν ,δ χόν Τη χώ.
...........'ι'!ν κ'α ^«Τθών) την 3Οήν Ίοννίου 1973, ό δέ
κ'α
«γροστο
-— Πούς
σμένη στΐς υίκυλογικές άπαιτή-
σεις.
—'Πρύς εκ.μετάλλειση τών φυσι
•/ών Οοσκοτύπων βάσει τής σοσ/.ο
ικανύτητύς των.
—Πού; ΐχθυυλογική ΐκμετάλλ υ
ση Οιιλασσών καί λιμνών, χάσει
τή; ίχθυυχωρητικύτητύς των.
Πρύς Οηοαματική εκμεταλλευθή
(ίάσει τής Σαρροίνγκ Σαοασίτυ
τών {Ιιοτόπων.
—ιΐΐρύς ποοστασία τοϋ πολυτί¬
μου (ίιολογικοϋ πλοί'Τϋν τής χλω-
ρίδος ν.ιιί πανί'δος μ(ίς.
—^Δέν θά ίίναι δυσχερής ό σχι-
διασμύς καί ή έφαρμογή άλιευτι
κης πολιτικής, έναρμονισμένητ
πρός τήν Σαηοονίνγκ Σαρασίτν.
— Προκειμένον πεηί τής θην>α
ματική; πολιτική;, ή κατ' έπιτα-
χυνόμρνο ουθμύ προίίλεπομένη πίε
οί, γιά γιά «περισσύτερο θήρααι
ί'πύ περισσοτέρων κννηγών>, θά ό
ιδηγήση σέ συνδυασμό με άπαγορϊν
τικά μέτυα στύν πλ.ηθνσμιακύ έμ-|
πλοΐ'τισμύ τον θηράματο;
"Αν δέν πριιγματοποιηθή ό συν
δνασμύ; αϋτός, θά άχθώμτν έντύ;
ολίγων «των σέ «θτ^αματική κ'ρ!-
ση», καταλήγει ή εκθίση.
δοχειακών μονάδων είς 2.586.
Παραλλήλως, σημαντική αύξη¬
σις ΐσημριιόθΐ| καί είς τήν τυυρι-
στικήν κίνησιν κατά τύ πρώτον ε¬
ξάμηνον τού 1973, μέ άπυτέλεσμα
την άνοδον των έκ τοΰ τουρισμού
συναλλανματικών έσόδων είς 281
9 έκατ. δολλ.( έναντι 133,5 έκατ_
δολλ. τοϋ ίδιον εξάμηνον τοΰ '72
(αύξησις 38.57ο).
Ο ΩΝΛΣΗΣ ΛΙΌΡΛΣΕ ΜΡ-
ΓΑΛΗΝ ΕΚΤΑΣΙΝ ΕΙΪ
ΤΗΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΝ
ΘΕΣ)ΝΙΚΗ— Ό κ. Άρισ.ο
τέλης Ιίνάσης ήγύρασε μεγάλην
οίκοπεδικήν έκτασιν κατά τήν πυό
σφατον ϊπίσκει|'ν τον είς, Σα'ΐο-
θράκην, κατέβαλε δέ ώς ;
(1) Οίκολογικό πίριθάλλον εί-
νικ τύ άποτελοΰμεγο άπό τύ κλϊμα
τύ εδαφος, τονς φυσικους πόρους,
την χλιυρίδα, τήν πανίδα κλπ. φυ
σικό περιδάλλον.
ς ρ
•βολήν τύ ποσόν τών 3 έκ. δρ«Χ
Ούτος θά άξιοποιήση τίνν ΐν.νιο ν
μέ τουριστικάς έγκαταστάσει;.
ΗΡΧΙΣΕ ΤΟ ΣΤΝΕΔΡ1ΟΝ Ε-
ΛΑΙΟ Κ ΛΑΛΙΕ Ρ1ΈΙΑ Σ
"Ηρχισαν είς τύ Ήράκλειην
Κρήτης αί εργασίαι τή; Γενι»Γις
Σλ
τής
'Ελαιοκιιλλιεργείας, μέ
συμμετοχήν 50 πεοίπον άντ«ου3ΐί>
πων προερχομένων έκ 13 έλαια;τϊ·
οαγωγικών χωρών (Άλγερίας, Ά
γεντινής, Ισπανία;, Γαλλίας, "Κλ
λάδος, Ίσραήλ. Ιταλία; Λιβάνον
Μαρόκον, Πουτογαλίας, Λιβύη;,
Ι Συοίας καί Τύνιδος).
Κατά την συνεδρίασιν της ή δι1 πλώς την ψήφισι όποιονί)ήποτ€ κω
οίκησις τού Βιοτεχνικοΰ 'Επιμελη-( δικος.
τηρίου Αθηνών ήσχολήθη μέ τόν. Τελικώς απεφασίσθη όπως το
Κώδικα Εργασίας, τύ Εμπορικόν, Έ.τμελη«ήριον έμμείνη εί; την
Μητρώον καί τόν Πτωχευτικόν θέσιν τού μέχρις ότου παρασχεθή
Κώδικα. ό χρόνο; είς τα παραγιογικάις τά-
Ό πρόεδρος τοΓ· Έπιμ€λητηρί- ξ:ις νά σνγκεκριμενοποιησουν τα;
ου κ. Κων. Βογιατζής άναφερόαε Ο.'σ.Γΐς των επί τού θέματος.
νος *1ς τα ώς άνω θέματα άνέφε-'
Προέδρων Κοινοτήτων, διά τήν . καθ1 υπέρβασιν τοϋ νομίμου δι-
ύποβολήν υπό τών καπνοποραγω ' καιώματος παραχθείσης, καταθά-
,ρεν τα εξής:.
—■ Έκ τής μελέτης τού κώδι-
κος προέκυψεν παρατηρήσεις ποΐι
ΣΟΤΗΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΕΙΣ
ΑΘΗΝΑΣ
Ή είκοσαμελής Οιυμηχανική
άποκτοΰν ίδιάζουσα σημασία δεδιι έμπορική σοντ;δική αποστόλη ή δ-
μένου ότι προερχονται απο φοράς
γνώσβως καί έμπειρίας όπως είναι
τά βιοτεχνΐΛα έπμελητήρια καί
πρέπει νά έκτιμηθοΰν δεόντως.
Σχετικόν νπόμνημα θά υποβληθή
είς την Κυβέρνησιν.
—Τό σχέδιον τοΰ 'Εμπβρικοΰ
Μητρώου πρέπει νά άποσυρθή τά-
ραυτα καί νά γίνουν οί τροποποιή¬
ση πού ζήτησε ή βιοτεχνική τά¬
ξις, άλλως άδηγονμΐθα ρίς κνκεώ
νέ γραφειοκ,ρατικών διαδικασίαν
μέ παράλληλον έξασθένησιν τού θε
σμοϋ των 'Επιμελητηρκον.
— Τό σχέδιον πτωχεντικυΰ /ώ-
δικος δέν έκφράζει τίς θέσεις των
παραγωγικών τάξεων διότι δεν
διασφαλ^ζει συντόμους διαιδικασί-
ας. Αί παραγωγικαί τάξεις δέν ε¬
ζήτησαν τήν διασφάλισιν των αν-
ναλλαγών καί έξυγίανσι, δχι ά·
ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΒΐΩΣΗ Ο ΑΝ.
147)1967 ΠΕΡΙ ΚΙΝΗΤΡΩΝ
•Ο Α.Ν. 147)67 περί φορολογι
κων κινήτ,ρων, πού έληξε τόν Δε¬
κέμβριον 1972. δέν πρύ::ειται νά
άναβιώση. Τούτο άναφέρεται «ι;
έγγραφον τον ύπουργείου Οίκονυ-
μικών πρός την Πανελλήνιον "Ενα)
σιν Βιομηχάνων Βαμ6ακουργών.
είς απάντησιν ύπομνήματάς τηχ.
δα τοϋ οποίον έζητεϊτο ή έκ νέ ,ι>
θέσις έν ισχύϊ τού άνωτ.-ρω νομο-
θετήματος.
ποίαι άναμένεται νά φθάση την
6ην Όκτωθρίου είς Αθήνας, θά
έχη σννομιλία; μέ έκπροσώπονς
τοΰ ΣΕΒ, είς συναντήσεις αί ο¬
ποίαι έπρογοαμματίσθησαν είς Τυ
πλούσιον τοΰ «νημεριοτικοΰ ταξ,δί-
ου της είς την Έλλάδα.
Πέραν των έν λόγω συναντήσϊ-
ών οί Συυηδοί ΐκπρύσωποι θά ελ
Οοΰν είς επαφήν μέ έκπροσώπους
έξαγιογικιϋν βιομηχανίαν. Τά ί¬
δη δα τά όποϊα ένδιαφρρεται ίι|
σοιτ,δκή πλρυρά είναι κλωστονφαν
τονογικά, κονσε.ρ6α», μεταλλενμα-
τα, γονναρικά ώς έπίσης καί γε·
ωργικά προϊύντα.
Η ΤΙΜΗ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ ΚΡΑΤΤ
ΚΟΤ ΣΟΓΙΕΛΑΙΟΤ
Ή τιμή διαθέσεως τοΰ κρατ.-
κου σογιελαίου ραφινέ ορισθή ρϊ;
21,50 δρχ. άνά κ.λόν καθαροϋ 6ά
γών τών δηλώσεων παραχθέντος
καπνοϋ τρεχούσης εσοδείας ή ό¬
ποία δέον νά συντελεσθή μέχρι
καί τής 30ής Νοεμ6ρίου έ.£.
Ή ύποβολή τών δηλώσεων πα-
ραγωγής καπνών ποικιλίας Μπέρ-
λεϋ καί λοιπϋν ξενικών ποικιλιών,
θά πραγματοποιηθή μέχρι κα'ι τής
31ης Δεκεμβριού τρ. έτους.
Είς τήν ;γκύκλιον τονίζεται, ό¬
τι δέον, όπως μερίμνη τών νο-
μαρχιών καί τών έφοριών καπνοϋ,
ένημερωθοϋν οί καπνοπαραγωγο'ι
Ινα είς ·ιάς ύποβαλλομένας δη-
λώσεις των περιλάβουν άπασαν
τήν ύπ' αυτών παραχθεϊσαν κα'ι
άποθήκευθεϊσαν ποσότητα καπνοϋ
λουν δέ ούτοι τήν άπαιτουμένην
έπιμέλειαν διά τήν ζύγισιν τών
καπνών των, δπου ταυτα έχουν
δεματοποΐήθή ή διά τόν κατά τό
δυνατόν άκριθή ύπολογισμόν τοϋ
βάρους αυτών έκεϊ όπου ή χω·
ρική συσκευασία δέν έχει εισέτι
αποπερατωθή.
Έπισημαίνεται έπίσης, υπό τοϋ
πουργεΐου Οίύκονομικών, τό κα¬
θήκον τών αρμοδίων φορολογι-
κων ύπηρεσιών, όπως καταβάλουν
πάσαν προσπάθειαν, διά ,τήν πρό¬
ληψιν σχετικών παραθάσεων καί
ώς έκ τούτου δυσαρεσκειών, Ι¬
δία έκ μέρους παραγωγών έξα-
γωγίμων καπνών άνατολικοϋ τύ·
ουμπεριλαμβανομένης καί τής ά- που, των οποίων έπιδιώκεται ή,
ποχωρισθείσης ώς μή έμπορευσί- διά παντός νομίμου μέοου, έν-
μου, τής πρός ίδιόχρησιν προο- θάρρυναις, πρός επέκτασιν τής
ριΖομένης τοιαύτης, ώς καί τής καλλιεργείας των.
Έσωτερικαί έξελιξεις
Ο Σ.Ε.Β. ΕΠΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ
ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩ ΝΤΙΜΩΝ. - Ό
ρονς, τοις μετρητοϊς, πλέον χατ Σύνδεσμος Έλλήνων Βιομηχά-
τοσήμον τ;μολογίου, διά την παρά,νων, είς άρθρον τού, δημοσιευ-
δοσίν τον επί πλάστιγγος τών ό
ποθηκών τού Δημοσίου.
Ή ανωτέρω τιμή θά ληψθή 6/1*
όψιν, ώς βάσις υπό τών (ίιομηχα·
ν.ών καί 6ιοτ.ςχνών παρασκενής
μαγειρικών λ'πών καί μαργαρινών,
κατά τήν κοστολύγησιν των ΰπ* αύ
των παραγομένιον προϊόντιον κατά
τά ποσοστόν πού νπεισέςχεται αυ¬
τή δ:ά την ,τρασκενήν τών έν '.ό-
γω εί'δών.
"Ατοπον καί όί-καιρον θπο,ρεΐ ΰ
Σύνδεσμο; Έλλήνων Β ομηχάνων
τάν περί τάς τιμάς θόρυβον κατά
τήν στιγμήν αυτήν, έν ό'ψει τής
κυβερνητικής μεταβολάς. Έξ άλ¬
λον, ένώ άντιτ'θεται, φρονεί ίίτι
έπ.βάλλεται άναμονή, μέχρις έξΛγ
γελίας τοΰ οίκονομικοΰ προγ.ρά'ΐ-
ματος τής νέας Κυβερνήσεως. Τά
ώς άν οί άναφέρονται τίς κύριον
αρθρον, δημοσιευύμενον είς τί» π-
λευταίον τεϋχος τοΰ δ*λτίου τοΰ
ΣΕΒ.
ΙΙροστίθεται ότι δέν ιίναι φρ3-
νιμον νά άγνοηθή τό γεγονός, δή
είς ουδεμίαν χώραν, έστω καί είς
τήν πλέον προηγμένην, άπέβη Λ-
ποτΐλεσματική ή προσπαθεία ρν-
θμίσεως τής οίκονομία; της δι" '■
λέγχιον. Ακολούθως άναφέροντ Λ»
τά εξής:
«Είναι πράγματι, τόσον πολ'-
πλο/ος καί εναίσθητος ή λειτουι-
γία τής οίκονομίας,
κάθε :'-
χνητή .τα',ιέμ6ασις καί κάθε καΤιϊ-
ναγκασμό; της νά άοηγή είς άπορ-
αποτελέσματιι. Άπόιδίΐ
ξιν τούτου αποτελεί ί) άποόιοργά-
νωσις τής οίκονομίας των ολοκλη¬
ρωτικήν χικρών, οσάκις έ.-τεχειρή-
θη έξαναγκα'σμό; τής παραγοιγής
τα προσαρμοσθή .τοός «νιιιθεν ποί
γραμματισμένας ανάγκας τής /α-
ταναλώσιιος. Τό πείραμα παντοΰ,
εΐχε στερεοτύπτυς, αντίθετον τοΰ
προσδοκωμένου άποτελέσματος, μέ
ά.τόληξιν τήν αναγκαστικήν
δόν είς τό καθεστώς τού μηχανι-
σμοΰ των τίμιον
Άκόμη δυσχερέστε,ρος έμφανίζΐ-
ται δ εί.εγχσς των τιμών των πς>ο-
ιόντων τού πριοτογενοθς τομέιυς,
Ούθίίς κατιόρθωσι: μέχρι σήμερον,
άκόμη καί είς τάς προαναιτερθ6!-
σας όλοκληρωτικάς χιόρας, νά υπο
χρεώση τόν γεωργόν νά διαθέση
τα προϊόντα.1 τού είς τιμάς έκτός
αγοράς, τάς οποίας οΰτος θεωρεϊ
άσυμφύρους. Διότι ό παραγιογός,
εάν πιεσθή δι' αστυνομικον μρ-
τρων, προσφΐύγει εί; ενα αλλο ΐι
καίωμα, πού θά έστερεϊτο μόνον
έφ' όσον θά ήτο δουλοπάροικος:
Έγκαταλείπεΐ τήν γήν τού διά νά
τραπή πρός άστικά έπαγγέλματα.
Βεθοίως, οί άνοτ/^ω συλλογι-
σμοί δέν πρέπη νά μάς απομακρύ¬
νουν άπό μίαν ΰ.-τάρχονσαν πράγαν
τικότητα, την φοβίίΐν τού πληθ λ-
ρισμοϋ. Άλλ' ή καταπολέμησίν
της είναι νομίζομεν ές'.κτή μέ δλ-
λα, πλέον όρθόδοΙ(ΐ μ.'τρα, τα ό-
ποΐα θ« πρέπ:ι ν ά Ροκιμασθοΐ»»
πρίν φθάσωμεν είς άχραίας λΰσ;ις
ώς είναι τό πάγωμα καί ό ελεγ
π'.ραν των τελικών ποοΐόντιον, νά
π·:ρ.λάβη καί τα είσοδήματα.
Άλλ' ΓΪποιμεν. ΙΙαρόμοια
κά φάρμακα τα χρησιμοποιεϊ ν.σ.·
νας είς τήν έσχάτην ανάγκην. Κα'ι
ασφαλώς ή έλληνική οίκονομία
πρός την οποίαν ή έμπΐστοσΐητ,
μας είνοι άχ.Γραία, δέν έφθασε "Ίς
τέτοιο κρίσ,μον σημείον, ώστε ν>
χρειάζεται άκραίας έ.τεμβάσεις δι
ά νά ϊπαναφέρη τήν ίσορροπίαν
της».
ΣΤΜΦΩΝΙΑ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΕΜ
ΙΙΟΡΙΟΤ ΜΕΤΑΞΤ ΕΟΚ &
ΙΣΡΑΗΛ.
υΡΤΞΕΛΛΑΙ.— Ετερματίσθη¬
σαν Είς πρώτον στάδιον αί διαπρι
γματςνσεις μεταξίι Ίσραήλ /αί
ΚυΛή; Άγορά;, δ'ά τήν οημιονρ
γίαν ζιόνης ελεύθερον έμπορίου
Τύ Ίσραήλ. έν προκειμένω ζητ^ΐ
άψ' ενός ϊσην μιταχείρισιν μέ αί-
λ'ΐς μρσογειακά; χιόρας ίίσον άφο·
θά ΡΪ; χά άγροτικά πρηϊόντα τ>· ^
τά έ§αγύμινα ιΐς Δυτικήν Ευρώ¬
πην κπί ά'(' ετέρου προστασίαν
τής δ.ομηχανίας τού άπύ τύν <.ύ- ρΐοπαϊκύν άνταγωνισμόν. Είς κοινόν ανακοινωθέν, τονίζ» τ ι ίίτ! (ά διαπραγματευθή; διεξη }Όησαν «είς θαυμασίαν ατμόσφαι¬ ραν καί μ{· πνεϋμα συνεργασιαι·». < Κ διαπ,ραγματευταΐ τής Κοινότη ίί>; πρόκ.ειται νά ζητήσουν σνμπλη
ηιιματικάς όδηγίας άπό τάς
νήσεις τών χωρών - μελών την
5ην προσεχούς Νοέμβριον προκΐ-ι-
■έου νά καταστή ίη-νατί ή θέσις
έν ισχύϊ τής συμφωνίας άπό 1ης
Ιανουάριον 1974.
ΤΟ ΒΕΛΓΙΟΝ ΛΤΞΑΝΕΙ ΤΟ
ΠΡΟΕΞΟΦΛΗΤΙΚΟΝ ΕΠΙ-
ΤΟΚΙΟΝ ΕΙΣ 7%
ΒΡΤΞΕΛΛΛΙ.— Ή Έθνικ.ή
Τραπέζα τοΰ Βέλγιον αύξάνει τό
ίπιτόκιον προεξοφλήσοως άπό 6,
.">% είς 8%. Ή αύξησις αυτή τών
έπιτοκίων είς τό Βέλγιον —τετάρ
τη έντός τοΰ τρέχοντος έτους—-
Ίφείλ·:ται άφ' ενός μέν είς τήν
:ς·οσπάθειαν άνασχέσεως τοΰ πλη
Ήορισμοΰ, άφ' ετέρου δέ ·?1ς την
επιθυμίαν προσεγγίσεως μέ έκεΐνο
τής Κεντρικής Τραπέζης τής Όλ
λονδία; — 7,5%.
ίΙΣΑΪΏΓΗ 236,5 ΤΟΝΝΩΝ
ΗΟΤΤΤΡΟΤ
Είς 236,5 τύν. θά ανέλθη ή >·ί·
νω.ιοθ βυυτύρου επί
μ
μένη άντισταθμιστιχή ΐίσςοοα ε
ναντι 600 τύν ποϋ ιίχε προγοαϋ-
■ιατισθή άοχικώς.
Σχετική απόφασις τοϋ ύπουργ5!
ου Έθνικής Οίκονομίας προ6?.ί·
χο; των τιμών ΆφΛσμεν δέ ό'τι, | πει άνακαιανομήν τοΰ δικαιώματος
εί; τάς περ'.πτώσεις αύτάς, το χν , εΐσαγωγής μεταξύ εμπόριον - είσα
γωμα καί ό έλεγχ<'ς θά πρέπει, γωγέιον ίίλης τής χώρας. Διά μακράς άνακοινώσεώς τού νωσιν άνσφρρεται ότι όσον άφο- ό Εμπορικάς Σύλλογος Πειραιώς ρά τό έπιχείρημα τής έπιβολής ΧΡΠ- Πα- ύπ' άπαντα είς δημοσίευμα τού 'Εμ- πορικοϋ καί Βιομηχανικοϋ 'Επιμε- λητηρίου Πατμών, σχετικόν μέ τήν ουμφόρησιν διαφόρων εισαγομέ¬ νων έίδών είς τάς αποθήκας τοϋ Όργανισμοϋ Λιμένος Πειραιώς. «Δέν είναι αληθή, άναφέρεται μεταξύ άλλων είς τήν ανακοίνω¬ σιν, τα είς τό ώς άνω δημοσίευ- μα άναφερόμενα ,δτι ό λιμήν τοϋ Πειραιώς, πάσχει άπό ύπερσυγ- κέντρωσιν. Διότι τυγχάνει γνω¬ στόν είς τό Πανελλήνιον, ότι ό λιμήν ούτος είναι ό μεγαλύτερος τής χώρας μέ τεράστιον αριθμόν κατάπλου σκαφών μεγάλης χωρη¬ τικότητος. ΔΓ αυτόν ακριβώς τόν λόγον αλλωστε εδημιουργήθη κα'ι ό «Μεί2ων λιμήν» τοϋ Πειραιώς, διά τήν κατασκευήν τοϋ όποίου εγένοντο τεράστιαι δοπάναι μέ αποκλειστικόν σκοπόν τήν εξυπη¬ ρέτησιν τών γενικωτέρων συμφε ρόντων τής Έθνικής Οίκονομίας». Έν συνεχεία είς τήν άνακοί- έπιναύλου κ.λ.π., τό οποίον σιμοποιεϊται υπό τοϋ Ε.Β.Ε. τρών, είς έπίρρωσιν δήθεν αυτού ύποστηριζομένων, ή εμφά¬ νισις το ϋθέματος τούτου άνάγε- ται είς άλλα αϊτια καί κυρίως είς τήν ουμφόρησιν έκ τοϋ μεγάλου άριθμοϋ πλοίων, είς τήν έλλειψιν τοϋ άπαιτουμένου άριθμοϋ έργα- των - φορτοεκφορτωτών». Τέλος, τονίΖεται είς τήν ανα¬ κοίνωσιν, ότι ούδεμία κυβερνήτι- κή άνακοίνωοις εξεδόθη, ή όποϊα νά ομιλή περί τής έγκαταστάσε ως Διεθνοϋς Κέντρου Διαμετακο μιστικοϋ έμπορίου, είς τόν λ'ιμένα Πατρών. Διά τό θέμα τουτο, 6λ· Ι λωστε, ή είδική ομάς εργασίας τοϋ ύπουργείου Έθνικής Οίκονο¬ μίας, κατόπιν έμπεριστατωμένης μελέτης, έπέλεΕε τόν λιμένα Πει ραιώς, ώς τόν καταλληλότερον διά τήν δημιουργίαν τοϋ προανα- φερθέντος κέντρου. θέν είς τό κυκλοφορήσαν δελτί¬ ον αύτοϋ, έπανέρχεται είς τό θέ- μα τών τιμών καί ζητεί τήν απε¬ λευθέρωσιν αυτών. "Ως τονίζεται είς τό άρθρον, είς καμμίαν χώραν τοΰ κόσμου, ουδέ καί είς τήν πλέον προηγμέ¬ νην, άπέβη άποτελεσματική ή προσπαθεία ρυθμίσεως τής οίκο¬ νομίας δΓ έλέγχων, ούδαμοϋ δέ ό καθορισμός τών τιμών άνωθεν επέτυχε νά φαλκιδεύσή τόν νό¬ μον τής προσφορδς καί τής Ζη· τήσεως. Βεβαίως, προστίθεται, δέν πρέ¬ πει νά άγνοήσωμεν τήν φοθΐαν τού πληθωριομοΰ. "Αλλ' ή καταπο- λέμησίς τού ,τονίΖεται, είναι έφι- κτή μέ ΰλλα, πλέον όρθόδοξα μέ- τρα, τά όποϊα θά πρέπει νά δοκι- μασθούν πρίν φθάσωμεν είς ά¬ κραίας λύσεις, ώς είναι τό πάγω μα καί ό έλεγχος τών τιμών, μή έξαιρουμένων κα) τών είσοδημά- των. Άλλά ή Έλληνική οίκονομία πρός τήν οποίαν ή έμπιστοσύνη τού είναι άκεραία, δέν έφθασεν είς τοιούτον σημείον, ώστε νά χρειάΖεται άκραίας έπεμβάσεις, διά νά επανεύρη τήν ίσορροπίαν της. Η ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΑΚΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΚΟΝ Ε¬ ΤΟΣ 1973 — 74.- Ή είσφορά δα- κοκτονίας, έλαιοκομικοϋ έτους 1973 — 74 ωρίσθη είς 0,40 δραχ. κατά χιλ) μόν παραγομένου έλαι- ολάδου καί 2% επί τής άξίας τών χονδρικώς πωλουμένων έλαιων. Σχετική τηλεγραφική διαταγή τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών, ε¬ κοινοποιήθη πρός τούς οίκονομι- κούς έφόρους καί ταμίας τοϋ Κράτους. Η ΛΟΠΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.- ,Από τήν κυκλοφορήοασαν 15θή- μερον λογιστικήν κατάστασιν τής Τραπέζης τής Ελλάδος, τής 15ής Σεπτεμβρίου, προκύπτουν αί άκό- λουθοι μεταβολαί: 1) Μείωσις τής νομισματικής κυκλοφορίας κατά δρχ. 305,6 έκ. ώς έπίσης καί μείωσις τών συναλ λαγματικών διαθεσίμων κατά δρχ. 83,8 έκατ. ή δολλάρια 2,8 έκατ. 2) Μείωσις τών συναλλαγματι- κών καί γραμματίων κατά δραχ. 252 έκατ. 3) Μείωσις κατά δρχ. 323 έκ. τής χρήματοδοτήσεως προμηθειών καταναλωτικών αγαθών καί αϋξη σις τών έντόκων γραμματίων κα¬ τά δρχ. 273,3 έκατ. 4) Αϋξηαις τών καταθΐσεων Τραπεζών πρός τήν Τράπεζαν τής Ελλάδος κατά δρχ. 764,3 έκατ καί αύξησις τών χορηγήσεων πρός Τραπέζας καί ιδιώτας κατά δρχ 534,3 έκατομ. 5) Αύξησις τών υποχρεώσεων όψεως είς τό εξωτερικόν κατά δρχ. 43 έκατομ. ΑΝΕΒΛΗΘΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΩΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΟΝ ΚΩΔΙΚΑ.- Η Όλομέλεια τής Συμβουλευτικής 'Επιτροπής άνέβαλε τήν συζήτη¬ σιν επί τοϋ σχεδίου Ν. Δ)τος περί Έμπορικοϋ Μητρώου. Ή συ¬ ζήτησις ανεβλήθη, κατόπιν προτά¬ σεως μελών τής 'Επιτροπής, προ- κειμένου νά έκθέσουν τάς άπό- ψεις των αί παραγωγικαί τάξεις. Έπίσης, μετά πρότασιν των όρ μοδίων εϊσηγητών ανεβλήθη και ή συζήτησις επί τοϋ σχεδίου Ν. τό επόμενον ή τό μεθεπόμενον έτος. Τουτο, όμως, υπό τήν προϋ πόθεσιν, ότι ή ζήμία αύτη άνε γνωρίσθη παρά τόν καθορισμόν τών άποτελεσμάτων τής περιόδου κατά τήν όποιαν προέκυψε. Έφ' όσον, όμως, ή περί ής πρόκειται ζημία δέν άνεγνωρίσθη, δΓ οιονδήποτε λόγον, κατά τόν προσδιορισμόν τών άποτελεσμά¬ των τής περιόδου αυτής δέν εί¬ ναι δυνατή ή άναγνώρισις καί με ταφορά της είς τό επόμενον έτος φορολογίας. ΑΤΕΛΩΣ Η ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ Α- ΣΥΡΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗ- ΣΕΙΣ.— Τό υπουργείον Οίκονο- μικών διά τής ύπ' αριθ. Ε. 9768) πολ. 193)21-9-73 έγκυκλίου τού, έδωαεν όδηγίας πρός τάς τελω- νειακάς Αρχάς, όπως κατά τάς διατάξεις τοΰ Ν. 4171)61, συατή ματα άσυρμάτου έπικοινωνίας (ά αζητήσεως προσώπων) τών έπι- χειρήσεων, χαρακτηριζόμενα ώς άναγκαϊος ή χρήσιμος «λοιπός έ- ξοπλισμός». Τουτο, έν όψει τοΰ διά τοϋ ανωτέρω Νόμου έπιδιω- <ομένου σκοποϋ, διά τήν δημιουρ ίαν μεγάλων κα'ι συγχρόνων βιο μηχανικών μονάδων, έφωδιασμέ- /ων μέ τά άπαραίτητα τεχνικά έσα πρός επίτευξιν τοϋ μεγαλυ¬ τέρου δυνατοϋ οίκονομικοϋ άπο- ελέσματος. Εν αναμονη... Αί παραγωγίκαί τάΐεις τής Χώ τιί>ν ππός επίλυσιν προβλημάτων
ρ«; τελοΰν έν άναμονή ί·κκαθα..·ϊ- ί)νν συνεσΜπενθη, ώς έτονισθη, έν
σεο.ς τοΰ πολιτικόν ποοΛλήματος, μ·.α ήμέρα· άπό μακροΰ χρόνου,
προκειμένου νά θέσονν ΰπ' δψ·ι | αί παραγωγικαί τάΗεις τής χώρας
τής νιΉς Κιβεηνήσεοις τα άπασχο κχουν θέσει επί τάπητος τα έκκοε
λυϋντα αύτάς θέματα. Ή έκκρε- Ι μοιΐντα ιιύτά πρσ6λήματ«, ή έξέ-
μότης περί τό ΰλην πολιτικόν πρό- τάσις των οποίων, διά πολλαίς καί
δλ.ημα, μΐτρθεσεν, ώς ήτο έπύμι- υΐαΐ(όρους λύγους, δέν κατέστη μέ
ό ό ά
νόν, τόν χρόνον άντιμετιυπίσεως
των έν λόγω θεμάτον, π«ρά τό έ-
χοι σίΊμίρον δυνατή.
Κατά
συνέπειαν, δεν είναι ,ΐί.-
τύ φαινόμενον —^άλλιυς
%ε εί'Οισται τούτο είς παραμονάς
κ.υίίερνητικών μεταβολών.— νά κα
πεϊγον τής επιλύσεως ωρισμένην ρίεογον
έξ (ΐύτών, διά την άπηόοκοπτον
πορείαν τή; οίκονομίας. Τά προ-
Ολήματα καί αίτήματα αύτά, πα-' τιικλυζώμΐθα άπό σωρείαν αίτημά
λα«'· ιερόν καί άρτι άναφυέντα καί των των ένδιαφεοομένων κλάδων,
νποβληθέντα, άναφέρονται είς γί- ή Ικανοποίηαις τών όποίιον οέν έ-
νικώτεριι θέματα, τά όποϊα άντιιι»··- πετεύχθη μέχρι τοϋδε, έσττο καί
τωπίζουν αί διάφοροι παραγιογικ^xί αν τό μεσολαβήσαν χρονικόν διά-
όργανώσπς τής Χώρας, συνδέον-
τ(ΐι δκ μέ την όλην οικονομικήν
δραστηριότατη. Λί επί μέρους κλα
δικαί όργίΐνιόσπς, κατά και.ροϋς
κια είς σειράν ύπομνημάτων τοιν,
ίχυυν £·-ισημάνει τα πούς επίλυσιν
θ?ματά τιον. Λέν θά αν<χτ( ε·>θω
στημα είναι έπταετία...
II
ΒΙΟΜΗΧΛΝΙΚΗ ΙΙΑΡΛΓΟ.
ΓΗ ΙΙΤΞΗΘΠ
ΙΟΤΑΙΟΝ
ΚΛΤΛ ΤΟΝ
Κατ' ανακοίνωσιν τής Έθνικής
είς έκαστον των προθλημάτων τού Στατιστικής 'Τπηρτσίας, ό γενι-
τιον, δ-εδομένου ότι ταυτα είναι1 κός δείκτης τής βιομηχανικής πα·
γνιοστά κια κατ' επανάληψιν έχουν' ραγογή:, μετά ηλεκτρισμόν - ΐ(ΐο
θιγή, έκ πυλλών πλευρών. Γεγο- ταΓρίου καί όρυχείων, ίνΐαάνισε
νός, πάντιος, ;ίν·(/ι, ίίτι εύρισκόμρ- κ.ατά τόν πτιοελθόντα Ιούλιον ά'νο
θα πρό κνματος αίτημάτων καί δόν έναντι τού Ιουλίου 1971! κατά
πβσβλημάτων, τών οποίων ίΐητεί- | 12%. Ειδικώς, ό μέν δείκτης β:ο-
ται ή έπίλυσις, είς τάν συντοιιώ- μηχανικής παραγωνή·ς ιιόνον ηύξη
τερον δυνατόν χρόνον. Καί άσφα- θη κατά 12,9% ό δείκτης ήλεκτρι-
λώς, δέν είναι τοΰ παρόντος νά σμοΰ - αιοταερι'ου κατά 6,5% καί
άναφερθώμ·ΐν είς τοί'ς λόγους οί ό- ό δείτκη; παραγωγή; των όριχ?ί
πυίοι μάς ωδήγησαν :ϊς την παροΰ- ών κατά 14.5%.
σιιν κατάστασιν, ήτις ουδόλως έν-' ——-———-———-
οείκννται νά παραταθή περαιτέρω
άλλ' άντιθέτιος έπιβάλλ^εται ή τα-
χεϊα ι'χκαθάρισίς της. διά νά άπ>1
φύγιομεν τά; έκ τή; τοιαύτη; έκ-,
κρεμύτητος πολλαπλαΐσκίστικάς
Δημοσία εργα καί έργολήπται
Η ΗΒΗ ΑΝΕΛΑΒΕ
ΤΗΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ
Εδημοσιεύθη είς τήν Έφημε-
πιπτώσεις ιί; την καθύλυυ 'ΐίλλη- ρίδα τής Κυβερνήσεως ή ύπογρα
ν:κήν οίκονομίαν.
φεϊσα τήν 29ην Σεπτεμβρίου συμ
Ας μή θίΐορηθή, ομο.ς, δτι ΰλα βασις μεταΕύ το0 Ελληνικο0 Δη.
τα εκκρεμούντα ποούληματα ή ν- , , ,_ _
,.,η. - . Γ .·, μοσιου αφ' ενός, των Εταιριω«
πούληθεντα αιτηματα είναι και α- Η *
πηλλαγμένα τών στενών κλαδικών «Έλληνική Έταιρεία Οΐνων και
έπι-διώξεων. Δέν παΐουν, έν τού- ! Ρ'ινοπνευμ(άτων» κα'ι «ΛΑΡΚΟ»
τοις, νά άποτελοϋν καί αΰτά προ- έκ δευτέρου κα'ι τής Α.Ε. ΗΒΗ
βληματα, τά όποία ένδιαφέροι-ν μί _ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ έκ τρίτου,
αν σνγκεκρ.,μένην τάξιν Γ, κλάδον ' διά όπο(ος ή τελευταία ανα.
τΓι; οίκονομίας μας και, οις τοκιΰ
τα, οέν πρέπει νά τα άγνοήσωμνν λαμ6ανεΐ τάς ύποχρεώσεις και τά
—άνκεί, 1:τ6αίως, νά μή άντιστρα δικαιώματα τών δύο άλλων («Οϊ-
τΐΰιυντατ τά συμφέροντα άλλιον νων» κα'ι «ΛΑΡΚΟ») τά άπορ-
παραγιογικών κλάδων η τού κοινο ρέοντα άπό τήν σύμβασιν ίδρύσε
νιν.ου συνόλοι· |
Πάντως., τό χι/.ρακτηριστικόν,
στοχεϊον είς την προκειμένην περί
,ττωσιν είναι, ότι ό ό'γκος αύτός
II
ΕΙΣΦΟΡΑ ΔΛΚΟΚΤΟΝΙΑ2
"Η είσφορά δακοκτονίας έλα ι -
κομικοΰ έ'τονς 1973—74 ωρίσθη
είς τ:σσαοάκοντα λεπτά κατά χιλι
ως έργοστασίων ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ.
Ώς γνωστόν, διά τής άπό 27
"Απριλίου 1971 συμβάσεως τοϋ
Δημοσίου άφ' ένάς καί άφ έτέ-
ρου των έταιρειών «Οΐνων καί
Οίνοπνευμάτων» καί .ΛΑΡΚΟ», ή
πρώτη ανελάμβανε την ίδρυσιν
ουο εργοστασιων εμφιαλωσεως
ύγοαμμον παραγομένου έλαιολ/ι- Και
ΠΕΠΣΙ-ΚΟΛΑ είς
ΚΑΘΩΡΙΣΘΗ Η ΤΙΜΗ ΔΙΑΘΕ
ΣΕΩΣ ΣΤΑΦΙΔΟΚΑΡΠΟΥ ΔΙ'
ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑ.- Είς τήν Εφη¬
μερίδα τής Κυβερνήσεως (Τ.Ε.
Κ. Β" 1121)28-9-73), εδημοσι¬
εύθη σχετική ύπουργική απόφα¬
σις, διά τής οποίας καθωρίσθη
είς 10,30 δρχ. κατά χιλ)μόν, ή
τιμή διαθέσεως σταφιδοκάρ.ιου υ¬
πό τού Α.Σ.Ο., πρός παραγωγήν
καθαροΰ καί μετουσιουμένου οί-
νοπνεύματος. Ή τιμή αύτη νοείται
διά σταφιδόκαρπον, παραδοτέον
είς αποθήκας τού Α.Σ.Ο. καί διά
Χ1ΉΜΛΤΟΔΟΤΟΤΝΤΑΙ Τ Λ
ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΛΤ11ΗΓΕΙΛ
ΛΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΙΝ ΕΚ
ΤΕΤΑΜΕΝΟΤ ΠΡΟΓΡΑΜ-
ΜΑΤΟΣ ΝΑΤ1ΙΗΓΗΣΕΩΝ
Ά.-ΐίφασίσθη άρμοδίιος ή χρημα
τοδότησις υπό τής Ε.Τ.Β.Α. των
υπό εκτέλεσιν ναυπηγικΰν προγραμ
μάτων τών δι'ο μεγαλυτέρου ναυ
πηγ-είων τήΐς Χώρας. Συγκεκριμέ¬
νως, είς τά «Έλληνικά Ναυπηγεί-
α» παρέχεται δάνειον έξ 102 Ικ.
δολλ. διά την περίοδον 1973-77.
ΚΙΙ; υιιυσιικυι; ιυυ ΐΛ.£..ν. κυι οιυ ι , . „ . ,. „
προκειμένον να ναυπηγηθουν (ι δέ-
οταφιδόκαρπον περιεκτικότητος ξαμΕνοπλοια - τών 120.000 τόννων
62% είς σάκχαρον. Ή ανωτέρω έκαστον καί δΰο «Μπάλκ - Κάρρι-
τιμή αύξομειοϋται αναλόγως τής ερς» των 37.000 τόννων έκαστον,
περιεκτικότητος τού σταφιδοκάρ-
που είς σάκχαρον.
ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ
ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ
"Ηρχισαν είς τό Ηράκλειον
Κρήτης αί εργασίαι τής γενικής
συνελεύσεως τής Διεθνοϋς Όμο-
σπονδίας Έλαιοκαλλιεργείας. Κατ'
αυτήν ωμίλησεν ό διευθυντής τής
«ΈλαιουργΙικής» κ. Καρυωτάκης
ύπογραμμίσας τήν σημασίαν τής
συγκλήσεως ταύτης είς τήν κατ'
εξοχήν ελαιοπαραγωγήν χώραν.
δου καί δύο επί τοίς εκατόν επί Αθήνας καί Θεσσαλονίκην, συνο-
τής άξί(ΐ; των χονδρικώς πιολου- λικης δυναμικότητος 5 έκατ. κι-
μένων έλαιων. | 6ωτ(ων των 24 φιαλών μέ δα-
Τυΰτυ άναφέρετ,α π; τηλεγο,- πάνην επενδύσεως 120 έκ. δρχ.,
ιρικην διατιιγην τού υπυνργειου Οί ,. . .
κονομικών πούς τοΰ; Οίκον,,μ,κ.ί ς' η δε δευτερα τη νυποχρεωσ.ν ε-
'Εφύηονς καί Ταμίας τοΰ Κοά· , πεκτάσεως τών είς Λάρυμναν καί
τονς. 1 Εϋβοιαν έγκαταστάοεων πρός αΰ·
________________________ ξησιν τής έτησίας παραγωγής νι-
κελίου άπό 11.000 είς 20 — 22.
.000 τόννους έτηοίως, μέ συνο¬
λικήν έπένδυσιν 476 έκατ. δρχ.
Διά τής νέας συμβάσεως ή Έ-
ταιρεία Οΐνων άπαλλάσσεται τών
ουναφων υποχρεώσεων, αί οποί¬
αι μεταθιβάζονται είς τήν «ΗΒΗ»
άπό 1-11-73, ή δέ ΛΑΡΚΟ άπαλ-
λάοσεται πά^ηΓ υποχρεώσεως ή
ευθυνής διά τήν Εταιρείαν ΗΒΗ
ύποχρεουμένη μόνον είς εκτέλε¬
σιν τών υποχρεώσεων επεκτάσε¬
ως τών είς Λάρυμναν καί Εϋβοι¬
αν μεταλλευτικών έγκαταστάσε-
ών της.
Την νέαν σύμβασιν υπέγραψαν
οί ύπουργοί κ.κ. Έφέοιος κα>
Κούλης άπό πλευρας Δημοσίου,
ό κ. Μποδοσάκης άπό μέρους τών
έταιρειών ΛΑΡΚΟ καί Οΐνων καί
ό κ. Λ. Γεωργακόπουλος διά λο¬
γαριασμόν τής «ΗΒΗ».
συνολικής άξίας 170 έκατ δολλ.
Ωσαύτως, είς τα «Νανπηγεία
Ελευσίνος» χορηγεΐται τό ποσόν
των 82 έκατ. δολλ. διά τήν περίο
δόν 1Η73 79, πρός ναυπήγησιν 4
δεξαμενοπλοίιον των 120.000 τόν¬
νων καί δύο «Μπάλκ - Κάρριιρς»
των 43.000 τόννων έκαστον, συνο¬
λικής άξίας 135,8 έν.ατ δολλ.
ταυτα
Μετά
προσφώνησιν
απήντησεν είς τήν
ό πρόεδρος τής
Κατόπιν επειγούσης έγκυκλίου δείας 1973, διετάχθησαν αί Έφο
τοϋ ύπουργείου Οίκονομικών καί ρίαι Καπνοϋ όπως μεριμνήσουν
έν όψει τής αποπερατώσεως κα'ι
άποξηράνσεως των καπνών έσο- υχσω των οίκείων Δημάρχων ή
συμφώνως πρός τόν Νόμον καί
Δ) τος
κ,ος.
περί Πτωχευτικοΰ Κώδι-
Ο ΣΥΜΨΗΦΙΣ!ΜΟΣ Εί ΕΜΠΟ
ΡΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΣ. - Τό
Συμβούλιον τής Έπικρατείας (Β'
Τμήμα, αριθ. άποψ. 3097)73), ε¬
δεχθη ότι όοάκις 2ημία έξ έμπο-
ρικής έπιχειρήοεαχ: δέν εκαλύ¬
φθη, διά συμψηφισμοϋ πρός θε-
τικά είσοδήματα φορολογητέα κα¬
τά τό αύτό έτος, δύναται νά με¬
ταφερθή πρός ουμψηφισμόν είς
Ρ.Ι.Ο. κ. Μποννέτ, όστις καί ηύ
χαρίστησε διά τήν παρεχομένην
φιλοξενίαν.
Τάς εργασίας τής γεν. συνε¬
λεύσεως παρακολουθοϋν υπέρ
τούς πεντήκοντα άντιπροοωποι έκ
των/ διαφόρων χωρών. Ούτοι θά
επισκεφθούν έλαιώνας είς Κρή¬
την ώς καί τόν έλαιώνα "Αμφίσ-
σης, έγκαταστάσεις τής «Έλαι-
ουργικής» είς Στυλίδα κ.λ.π.
ΔΙΕΡΕΤΝΗΤΙΚΑΙ Ε11ΑΦΑΙ ΔΙ
ΙΔι'ΤΣΙΝ ΜΟΝΛΔΩΝ ΗΛ
ΡΛΓΩΓΗΣ ΜΟΝΩΤΙΚΩΝ &
ΔΟΜΙΚΩΝ ΤΛ1ΚΩΝ
'Επενδύσεις είς τόν κλάδον πα·
ηαγωγής 6ομικΛν καί μονοιτικων
υλικών, θά πραγματυπυιήση ή διε
νής 'Εταιρεία Τξόνς — Μάνδιλ.
Ειδικώτερον, ό πρόεδρος τής έται
ρείας κ. Γκούντοϊν, ό δ ποίος άφι
κετο ίίς Αθήνας, έδήλοισεν
αποβλέπει είς συνεργασίαν μέ "Ελ.
ληνας βιυμηχανικοϋς φορεϊς διά
την ίδρυσιν είς τήν χώραν μας μ
νάδων παραγωγής μονωτικών ύλι
κώ, μέ πρώτην ύλην τόν άμίαντο
καί οίκοδομικών ΰλών.
Κνρία δραστηριότης τής έται-
ρείας Μάνβιλ, ή έ^όρυξις καί έκ-
μετάλλιυσις άμιάντου καί ή 6ιομη
χανική κατεργασία τού. Ό κ.
Γούντοϊν θά δι ενεργήση ενταύθα
διερευνητικάς έπαφάς.
Τελευταίως, παρατηρείται ά-
προθυμία τών έργοληπτών είς τήν
συμμετοχήν των είς διαγωνισμούς
εκτελέσεως έργων τών διαφόρων
Δημοσίων όργανισμών προσέτι
δ,έ, ένιοι τών έν λόγω κατασκευα-
στών καταθέτουν τά πτυχία των
είς τάς άντιστοίχους έργοληπτι-
κάς όργανώσεις των — ώς συμ-
βαίνει τουτο, κατ' αύτάς, είς Θεσ
σαλονίκην...
Έκ τών ανωτέρω διαφαίνεται
οαφώς, ότι αί έργοληπτικαί επι-
χειρή~σεις καί οί έργολήπται δη¬
μοσίων έργων γενικώτερον, άν-
τιμετωπίζουν πολλά προβλήματα,
τά όποία τούς όδηγοΰν είς άδιέ-
ξοδον. Ή όλη κατάστασις άπο-
δίδεται, κυρίως, είς τάς άνατιμή-
σεις τών υλικών, αί οποίαι ήρχι¬
σαν άπό τοϋ πρώτου εξαμήνου
τοϋ τρέχοντος έτους καί βαίνουν
αύξανόμεναι μέ καλπάζοντα ρυ¬
θμόν. Έπίσης, είς τήν αύξησιν
τών ήμερομισθίων τών έργατοτε-
χνιτών καί είς τό ότι οί προϋπο-
λογισμοί υπηρεσίας τών διαφό-
• ρων δημοσίων έργων, έχουν χα-
μηλάς τιμάς, διότι συνετάγη-
σαν πρό τών άνατιμήσεων. Τέ-
λος, έξ αίτίας τής άνεπαρκείας
τοϋ Νόμου 4489)65 καί τοϋ ΑΝ
442)68, νά καλύψουν τάς ύπερ-
τιμήσεις διά τής αναθεωρήσεως
τών τιμών. Έπ' αύτοΰ, αί ένδια-
φερόμεναι έργοληπτικα'ι όργανώ-
σεις ζητοϋν τήν τροποποίησιν
τών ώς άνω Νομοθετημάτων, ώ-
στε ή άναθεώρησις τών τμών νά
γίνεται άνά τρίμηνον (ώς ϊσχυε
πρό τοϋ ΑΝ 442)68) καί ούχι
άνά εξάμηνον — ώς συμβαίνει σή
μερον — λόγω τών συχνών ά¬
νατιμήσεων έντός εξαμήνου. Είς
τήν αναθεώρησιν δέ, νά ύπα-
χθοΰν καί τά μηχανήματα καί ύ-
λικά προελεύσεως έξωτερικοϋ,
λόγω τών έπελθουσών σημαντι-
κών αύξήσεων τών τιμών αυτών
είς τήν διεθνή αγοράν.
Έξ όλων αυτών καί δεδομένου
ότι ή παράτασις τής καταστάσε¬
ως αυτής θά άπέβαινεν είς βά-
ρος τής εκτελέσεως άπαραιτή-
των δημοσίων έργων έπιβάλλεται
νά άναζητήσωμεν τάς δεούσας
λύσεις. Αί ενδιαφερομένη έμ^ο-
ληπτικαί έπιχειρήσεις, διά σχετι¬
κών ύπομνημάτων των, έχουν ζη-
τήσει τήν κατάργησιν τής διά τοΰ
ΑΝ 442)68 είσαχθείοης έκ,πτώ-
σεως επί τοϋ άναθεωρητέου πο-
οοΰ 5%, τήν αναστολήν τών πλη
ρωμών τών πρός τό ΙΚΑ εισφο¬
ρών άπό 1.1.1973 κα'ι άπαλλα-
γήν των, λόγω καθυατερήοεως
καταβολών, έκ τοΰ προσθέτου τέ-
λους 3% μηνιαίως. Ζητούν, έπί-
>σης, τήν χορήγησιν χρηματικής έ
νισχύοεως είς τούς άναδόχους
τών έργων είτε υπό μορφήν προ-
καταθολής έκ τής ύπολειπομένης
άξίας τών πρός εκτέλεσιν έρ¬
γων, είτε ώς αποζημίωσιν πρός
κάλυψιν τών, συνεπεία τών άνα¬
τιμήσεων. . έπελθουσών διαφορο-
ποιήσεων έντός τών άνσΘεωρήτί-
κών έξαμήνων.
Άνεξαοτήτως, πάντως, τού δι-
καίου ή μή τών αίτημάτων αυτών,
δέν πρέπει νά άγνοηθή ή σοβα-
ρότης τής καταστάσεως. Ή δια-
κοπή τών έργων σημαίνει καθυ-
στέοησιν εκτελέσεως των καί. αυ
συνεπώς, αϋξη'σιν τοϋ κόστους
τούτων κα'ι βραδύτερον εκμετάλ¬
λευσιν καί απόδοσιν των. Γνωρί¬
ζομεν, βεβαίως, ότι τό πρόβλη-
μα τής εκτελέσεως δημουίων 6ο··
γων, συνδυάζεται μύ τήν πολιτι¬
κήν καταπολεμήσεως τού πληθω-
ρισμοϋ' άλλά, φρονούμεν, δέν
πρέπει νά φθάσωμεν είς τάς ά¬
κραίας λύσεις καί νά άγνοήσωμεν
τά δίκαια αίτήματα τών ένδιαφε·
ρομένων όργανώσεων. Ή άπροθυ
μία τών έργοληπτών νά μετά¬
σχουν είς τούς διαγωνισμούαΓ
καθιστά προβληματικήν τήν εκτέ¬
λεσιν τών προγραμματιζομένων ά
παραιτήτων δημοσίων έργων —
δι" ό καί κάποια λύσις πρέπει νά
δοθή είς τό άνακΰψαν ζήτημα....5
Ή άνατροπή τής ίσορροττίας οίκολογικοϋ περιβάλλοντθς
Αποκαλυπτική έκθεσις τοϋ ΚΕΠΕ
Ή Ελλάς σήμερα καί κατά
τήν προσέχη ΙΟΐτία δέν κνριαρχεΐ
ται μόνο άπό τα σύγχρονα προβλ.ή
ματ« ρυπάνσεως τού φυσικόν πεπι
βάλοντος, πυΰ κατατρΰχουν τίς
διομηχανικές χώρες, άλλά άντιμϊ
τωπίζι ι τό ζήτημα τής αλογίστου
χρήσεως των ίηολογικώς άνανϊθυ
μένιον φυσικών πό^ιυν. Τούτο υπο
στηριΐε" ή ΰποεπιτροπή Φύσεως
γιά την ποοστασία τοϋ περιβάλλον
τος τοΰ ΚΕΠΕ, ή ύποία τονίζει σέ
σχιτική της εκθέση ίίτι τύ πρόδλη
μα τής άνατροπής τής οίκολογικής
ίσυρροπί<ις είναι καθολικύ κ<ά ά- φο,ρά όλόκληρο τόν έλληνικύ χώ- ρο. Δέν διασπάτιιι —ϋποις δημιουρ γεϊται μερικές ΐ(ορές ή έντΰπωση — σέ ρΰπανση τοΰ αέρος καί με- ρικων θαλάσσιον άπό Τήν δράση '').;< σμένων άστικών καί βιομηχανικώς ζιονίόν. Μ-εγάλες έπίσης περιοχές τής ύπαίθρου κυριαρχοΰνται άπύ οΐκολογική (1) άναρχία. Ή επικρατήση στόν ήύ τής κλειστής οίκονομίας έ'χει ίπιφέρει μακροχρυνίιιις τα δυσμϊ- νή της (ΊποΤίλέσματα. Τό μισο των άροτριαίων καλ.λιεργειών ;/- τάσεως 10 έκατομ. στ,ρεμμάτων .ιοΰ έ'χουν δημιουργηθή άπό έκχερ σώσεις δασών έχ?ι έγκιπαλειφθή. Περί τα 20 έκατυμ. στρέμματα 6α σίόν έ'χουν καταστςιαφή άπό πυρκα ιές. Περί τα 25 έκατυμ. στρέμιια τα έχουν διαβρωθή κατά 30 - 100 'Αι, "Ο,τι έχει άπο-μείνει, καί ιυς παραλιακές δασικές περιοχές καί τα νησ;ά, Ορίσκονται κάτι» ά- πο πιεστικές συνθήκας πο.υτικής καί ποσοτικής ζητήσεως. Έξ άλ,ου, τά τελευταία οί «τεχνολογικές είσροές», όπως οί Παθειές άρόσεις, οί άρδεΰσεις, οί λιπάνσ-εις, τα ύδρίδια, οί μικρότεροι κϋκλοι παραγιογής καί -τα έντομο- κτονα δχονν ιίσαγάγει Λυνάμεις μέσα στά έλληνικά έ'δάφη μέ έπακόλονθο την άνατροπή τοΰ οίκολογικοϋ περιβάλλοντος. Ή κατανάλωσις ιΐΰικώτερα <| ν- το(( αομάκιον στήν χώρα μας έ'ΐ}θΓ/- σρ τύ 1!)7Ο τηυς 1.920 τόννονς Ορο.στιχών ονσιών, μέ άποτέλείτμΓί ό έλΛηνικύς χώοος νά οίναι τόσο μολααμένος, ό'σο, τη,ρουμένων των Λναλογιών, οί Ήνοιμένες Πολι.^ϊ ες τό 1Κ0.Ί, υποστηρί'Ιει ή 'Τποε- πιτριιπή. ΟΊ τ|<ρκαπμοί τού δάκον, ■επί εκτάσεως 4,7 έκατομ. στρεμμά πό ν, δηλα'δή τοϋ 12% τής σννα- κης καλλιρυργονμένης έκτάσε'ΐος, χρησιμοποιοϋν 127 τύννους ΰογανο φωσφορικων ονσιών καί ή χρησι- μοποίηοη 220 τόννων χλιο,οιονμί- νιον ίιδρογονανθράκων επί 1,4 έκ. στιΐίμμάτων (Ίαμδακος ντειών έντιι νούν τοϋς κινδΰνους τής ρυπάνσ·;· (ος (((θορά θηραματικοΰ πλσντον, ΰποθάθμισις χλιοοίδος κλπ.). "Γπύ καθεοτώς ίντατικής γεωο- γίας δημιουργοΰνται κίνδννοι ·αί γιά τήν ιδία τήν γεωργία, άπό τήν μονοκαλλιέργπα καί άπύ τά φυτο- φάρμιικα (Λημιοΐ'ργα άνθε-κτικών παοασίτων κλπ.). Μεγάλα, έπίσης, προδλήματα άντιμετωπίζουν τά έλ λ.ηνικά δάση, τά (ίυσκοτύπια καί ό άλιευτικύς πλοντος τής χώρας. Γιά την αντιμετωπίση τής κατα στάσεως αυτής ή 'Τποεπιτροπΰ προτείνει μιά πολ^τική ποί' νά έ- ναρμονίζη την ο'ικονομική άντ'ιπτν- ξη μέ τήν πρυστασία τοϋ οίκολογι¬ κοϋ περιδάλλοντος, μέ τήν Ί των ακολούθων άρχών καί τάσεοον άναπροσανατολισμοΰ των κατευ- θύνσεων τής γε,ωργικής πολιτικής: — Πρός καλλιέργεια των λό- καί των κλιτύων περισσότερο Ο Ε Ο.Κ.Χ ΠΙΣΤΟΔΟΤΕΙ ΧΕΙ ΡΟΤΕΧΝΛΣ ΚΛΙ ΒΙΟΤΕ^ ΧΝΛΣ *** Λι' Λνάπτν'Γιν τού έργον τιον Κατόπιν (τχρτικών π.ίτημάτίθ" καί ιιεΘ' αρμοδία; ·δκικοι6ώσ?ις καί πσηγήσεις, τύ Λιοικητιν.ύν Συμβούλιον τοΰ Εθνικον Όργανι σμοΰ Έλί.ηνικής Χειροτ^χνΐας ·; ;έ κρινε, τύ τελευταίον θιάστημα, την διάθεσιν πιστώσπον πρός ένίσχ ·- σιν προσπαθπών χπ^οτεχνών καί Οιοτεχνών, δΓ ανάπτυξιν τής πα· ραγογής των, ούτω: Είς 10 παραγωγοϋς δάν^ια ;4ο- <τοΰ 986.000 δραχμών έν σιηόλο), διά την νπό τοΰτιον προμήθε'ΐν μηχανημάτων, πρός συμπλήρωσ ν ίθδ τ?χνικοΰ έξοπλισμοϋ τών έογα στηρίΐαν αυτών, επί τώ σκοπώ ·- ναπτνξεως τής παραγιογής, 6ετ. σπος των ,-τροϊύντιον τιυν καί μιι- ώσειος τοΰ κύστους αυτών. Είς 31 παραγωγόν; δάνεια σι·ν- ολικοΰ ΰψους 2.(ϊ!)5.θΟΟ δραχμών, διά κεφάλαιον κινήσεως. Εί; 2 παραγωγόν; δάν«τια σνν?λι κου ΰι|'ονς 550.000 δραχμών, διά κ.τιριακάς έγκαταστάσεις τών ϊρ. γαστη,ρίων αυτών. Έξ άλλον, τό Δ. Συμβούλιον τού Ε.Ο.Ε.Χ ενέκρινε την χορή¬ γησιν ϊίς 10 χειροτέχνας - &οιτε!· χνας, μέλη τού σωματείον κατι- σκΓυαστών ιί<)ών λαϊκής τεχνης τής Βο;ιείυυ 'Ελλάδο;, δανεί όν σννολικοΰ νψονς 4.44Κ.ΟΟΟ όραχμ. διά την πας»* αυτών απόκτησιν έ- παγελ|ΐατικής στέγης *ίς ανεγη¬ ρομένην ειδικώς οικοδομήν έν θεσσαλονίκη. Συνολικώς είς τού; ώς άνω Γ>.1
παραγωγόν; προϊόντιον χξΐροτε»νί
άς καί βιοτεχνίας αί ΰπύ τού Όο
γανισμοΰ Χειροτεχνίας διατεθϊ'-
σαι π'.στώσεις άνέρχονται είς 8.
οτυ.οοο.
ΝΕΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑΝ
ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΫ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Διά κοινής αποφάσεως των
υπουρ γών Έθνικής ΟΙκονομίσς
καί Οίκονομικών (ΦΕΚ 1150 Β),
παρεσχέθη συμπληρωματική έγκρι
σις είσαγωγής κεφαλαίων είς τόν
κ. 'Αχ. Κομινόν ·,ή είς ετέρα
φυσικά ή νομικά πρόσωπα» καί
μέχρι τοΰ ποσοΰ 7,5 — 8 έκατ.
δολλαρίων, διά τό μετοχικόν κε¬
φάλαιον ιής Τραπέζης Έξωτερι¬
κοϋ Έμπορίου..
-ι» <ιυ,ννυΐ3ο$| κοι ΛυΌρ^οΰι: λΙιι ΛΝΑΓΚΛΙΛ II ΔΙΑΤΗΡΗΣΙΣ ΕΛΕΤΘΕΡΟΤ ΣΤΝΛΓΩΝΙ- ΣΜΟΤ Συνήλθε εί; τυ Λονδίνον, υπό πυνργοϋ Ναντιλία;, ή όλομέλεια τή; ναντιλιακή; σνμϋονλεντικής ο¬ μάδος, υίς επίπεδον νπονργών. Τής ομάδος μετέχοι·ν αί κν-Νΐό- τ«ραι ναντιλιακαί χώραι τής Εύοώ πης καί ή Ίαπωνία. Την Έλλάδα έκπροσωπεϊ ό ΰ- πουργύς Ναυτιλίας, Μεταφοράν καί 'Επικοινιονιών κ. Όρ. Γιάκας, ό οποίος κατά τήν έναρκτήριον ό- μιλίαν τού, «νέλνσε τούς κινδν- νονς, τούς οποίον; ένδέχεται νά αντιμετωπίση, είς τό μέλλον, ή διε θνής ναυτιλία. Διετύπιοσεν, έπί¬ σης, ένδιαφεοούσα; άπύν|»;ι; διά την αντιμετώπισιν των κίνδυνον αυτών. Ιδιαιτέρως, έτονίσθη, υπό τοΰ κ. Γιάκα, ή άνάγκη διατηρή¬ σεως καθεστώτος ίλενθε'ί>ον συνα-'
γιονισμού, είς τάς θαλασσίιις μρ-
ταφοράς, Οασιζομένον επί τί7>ν άρ
χών τάς οποίας εχει καθορίσει 6
Όργανΐσμός ΟΊκονομικής Συνερ-
γασίας καί Αναπτύξας.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΠΕΚΤΑΣΙΣ
ΤΟΤ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΤ ΔΙ
ΝΑΜΙΚΟΤ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Είς 156.183 κλίνας άνήλθΐ τό
«πρασινη, (καλλ,εργί,ες πολυετών ξενοδ ,·ν ,δ χόν Τη χώ.
...........'ι'!ν κ'α ^«Τθών) την 3Οήν Ίοννίου 1973, ό δέ
κ'α
«γροστο
-— Πούς
σμένη στΐς υίκυλογικές άπαιτή-
σεις.
—'Πρύς εκ.μετάλλειση τών φυσι
•/ών Οοσκοτύπων βάσει τής σοσ/.ο
ικανύτητύς των.
—Πού; ΐχθυυλογική ΐκμετάλλ υ
ση Οιιλασσών καί λιμνών, χάσει
τή; ίχθυυχωρητικύτητύς των.
Πρύς Οηοαματική εκμεταλλευθή
(ίάσει τής Σαρροίνγκ Σαοασίτυ
τών {Ιιοτόπων.
—ιΐΐρύς ποοστασία τοϋ πολυτί¬
μου (ίιολογικοϋ πλοί'Τϋν τής χλω-
ρίδος ν.ιιί πανί'δος μ(ίς.
—^Δέν θά ίίναι δυσχερής ό σχι-
διασμύς καί ή έφαρμογή άλιευτι
κης πολιτικής, έναρμονισμένητ
πρός τήν Σαηοονίνγκ Σαρασίτν.
— Προκειμένον πεηί τής θην>α
ματική; πολιτική;, ή κατ' έπιτα-
χυνόμρνο ουθμύ προίίλεπομένη πίε
οί, γιά γιά «περισσύτερο θήρααι
ί'πύ περισσοτέρων κννηγών>, θά ό
ιδηγήση σέ συνδυασμό με άπαγορϊν
τικά μέτυα στύν πλ.ηθνσμιακύ έμ-|
πλοΐ'τισμύ τον θηράματο;
"Αν δέν πριιγματοποιηθή ό συν
δνασμύ; αϋτός, θά άχθώμτν έντύ;
ολίγων «των σέ «θτ^αματική κ'ρ!-
ση», καταλήγει ή εκθίση.
δοχειακών μονάδων είς 2.586.
Παραλλήλως, σημαντική αύξη¬
σις ΐσημριιόθΐ| καί είς τήν τυυρι-
στικήν κίνησιν κατά τύ πρώτον ε¬
ξάμηνον τού 1973, μέ άπυτέλεσμα
την άνοδον των έκ τοΰ τουρισμού
συναλλανματικών έσόδων είς 281
9 έκατ. δολλ.( έναντι 133,5 έκατ_
δολλ. τοϋ ίδιον εξάμηνον τοΰ '72
(αύξησις 38.57ο).
Ο ΩΝΛΣΗΣ ΛΙΌΡΛΣΕ ΜΡ-
ΓΑΛΗΝ ΕΚΤΑΣΙΝ ΕΙΪ
ΤΗΝ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΝ
ΘΕΣ)ΝΙΚΗ— Ό κ. Άρισ.ο
τέλης Ιίνάσης ήγύρασε μεγάλην
οίκοπεδικήν έκτασιν κατά τήν πυό
σφατον ϊπίσκει|'ν τον είς, Σα'ΐο-
θράκην, κατέβαλε δέ ώς ;
(1) Οίκολογικό πίριθάλλον εί-
νικ τύ άποτελοΰμεγο άπό τύ κλϊμα
τύ εδαφος, τονς φυσικους πόρους,
την χλιυρίδα, τήν πανίδα κλπ. φυ
σικό περιδάλλον.
ς ρ
•βολήν τύ ποσόν τών 3 έκ. δρ«Χ
Ούτος θά άξιοποιήση τίνν ΐν.νιο ν
μέ τουριστικάς έγκαταστάσει;.
ΗΡΧΙΣΕ ΤΟ ΣΤΝΕΔΡ1ΟΝ Ε-
ΛΑΙΟ Κ ΛΑΛΙΕ Ρ1ΈΙΑ Σ
"Ηρχισαν είς τύ Ήράκλειην
Κρήτης αί εργασίαι τή; Γενι»Γις
Σλ
τής
'Ελαιοκιιλλιεργείας, μέ
συμμετοχήν 50 πεοίπον άντ«ου3ΐί>
πων προερχομένων έκ 13 έλαια;τϊ·
οαγωγικών χωρών (Άλγερίας, Ά
γεντινής, Ισπανία;, Γαλλίας, "Κλ
λάδος, Ίσραήλ. Ιταλία; Λιβάνον
Μαρόκον, Πουτογαλίας, Λιβύη;,
Ι Συοίας καί Τύνιδος).
Κ. ΚΑΡΑΘΕΟΔΩΡΗ
Ομιλία κ. Αριστείδου Πάλλα, ό-
μοτίμον καθηγητού τή; Σ.Ν.Δ.
πρόεδρον τής Έλληνικής Μ«-
θηματική; Έταιρρία; κατά τύ
σννελθύν Διεθνέ; Σνμπόσιον
τή; ΙΟΟετηοίδο; άπύ τή; γεν.
νήσίω; τού Κ, Καραθεοδωρή:
Κνριοι
Είναι λίαν σνγκινητική ή παροιι
«α εί; τό Συμπόσιον αύτό διασΰ-
μ,ν ξένΐ'ΐν μαθημ<ιτικήν, οί όποί- Οι ιί μεγάλον ένθονσιασμόν έδΐ'- τήν Λρύσκλησιν τή; "Εται ?([ος μα; καί η'ρίσκυνταΛ σήμερα μαζύ μ«ς, προκειμένον νά τιιιή- ,,,1'ν τόν έκλεκτύτεοον καί διαση- μίκρον εΈχληνα Μαθηματικύν ,οϋ 2Οοϋ αιώνος, τύν Κωνσταντί¬ νον Καραθεθ'διορή. Τό φαινόμενον Καραθεόδωρή, 4; χαί ο.λλων όιασήμων 'Ελλήνων ί.ιιστηιιόνων τού 20ον αιώνος, ώς %1. τοϋ Κυπαρίσσον Στέφανον ,0,-, Παπαικολάον, αποδεικνύη την ίνότητα τοϋ Αρχαίον Έλληνι ■μιχ, πνενματο; είς τήν πολιτικήν ίί; τα; επιστήμας καί *!; τα; τό'- ρας, μέ τύ έν σννεχεία μέχρι καί οήμερον Ελληνικόν πνεϋμα, άπο- δ.ιχννιι δηλαδή ύ'τι, παρ' όλας τι'ι: πιριπετΐίας πόλεμον;, δονλεί- αν χατοχάς κλπ. ή αίώνιος Ελλάς [ΐνοί' ένιαία άπό τή; αρχαιοτάτη; ί.ιοχή; Ι'έχρι καί σήμερον, χωρΐς καμμίαν λνσιν σννεχεία;. Αποτελεί εύτνχώς Εθνικόν Κ«·· παλαίον δι' ήμά;, τοί'ς σημεριναί·; Έλληνας, ί; δημ;<η·ργία συνειδή- (ιγμ;, τύ ϋ'τι οί πρόγονοί μα;, πρό τοιΛν χιλιετιών κτιΐ πλέον, έθεμ*- ί.ι'ιοεαν τήν μαθηματικήν επιστή¬ μην, άπύ των 'Ιώνων φιλοσόττοιν Μαθηματικήν, μέχρι τοΰ Διοαάν- τον κ«ί τού Πάπποι·, εν οί;, πλήν π'): τριάδιι; των μ+·γίστων Μαθη¬ ματικήν τής αρχαιότητος τον Εν- νλείδου, τού 'Λρχιμήδυνς καί τοΰ 'Λ.ιολλωνίον καί ό Ζήνιον, ό πα¬ τήρ τή; Μαθηματικήν Αναλύσεως /αί ό Εΐ'δοξο; καί ό Φιλόλαος κ<ιί ό 'Λρίσταρχο; ό Σάμος, ύ 11α ιί|ΐ_ι τοΰ «Ήλιοκε ντι,Ηκοϋ Συστή- ματος» καί ό Έρατοσθένη; ό πρω τος μετρήσα; την περιφέρειαν ιιε. οημορινού τή; γή; με,τά θανμα- ηή; προσεγγίσεως καί ό Δοσίθί- ο: καί ό Κύνων ό Σάμιος καί ό ΙΙτολειιαϊος, άνικάλνψαν καί έθ. ιΐίλ.ίιυσαν τα Μαθηματικά νπύ την βημερινήν τού ϋρυυ έννοιαν Άνί.πτνξαν δέ ούτοι κ<ά τα θι- ιοοητιχι'ι καί τα έΐίηρμυσμένα Μιι Οηματικά εί; τοιούτον σημείον, ω- πτ€ όλαι αί σημεριναί ανακαλύψεως ά έ'χονν τάς ρί'ζο; των τί; αυ¬ τοίς. Σννεχιστή; των διασήμων Έ>·
λήνων Μαθηματικήν, υπήρξεν ό
ίΐήμεοον τιμώμενο; Κωνσταντίνος
ΚαραθΓθδωρή.
Λέν θά άναψερθω, Κνρίες καί
, ε!; την όμιλίαν μόν αυτήν,
ίί; τό έπιστημονικόν αυτού έργον,
πεϋί τού οποίον θά ομιλήση ίν ε-
κτάσει ό Καθηγητή; Κνριο; Μπ'ν
χγ, ώ; κνριο; όμιλητής. θά άνο
ΐ|ες>θώ μόνον εις τύν Εθνικόν κι.1
' .νθρτυπιστικόν τομέα τοϋ άνδρας,
ύ οποίος αποτελεί παράδειγμα
.ιρός μίμηστν διά τού; σημερινονς
καί αυριανόν; διαπρέποντα; "Ελη
νας Επιστήμονας καί ΐντύς καί
ίζτός τής Ελλάδος.
Ή πηγαία καί άγνή καί ά'δολος
«ύγένεια, ή σε,μνότη; καί ή μετριο
ϊροσννη υπήρξαν τα χαρακτηρίση
χά στοιχεία τής ζιοή; τού τιμωμί'
νού άνδρύ;, δείγματα (ίαθέως καλ
ϊ.ΐίργημένον άνθρο'ιπον κ«ί πνενμ.χ
ΐι/.ώς ανώτερον.
Ουδέποτε ό διάσημο; "Ελλην ώ
μί/.ησε διά τύν εαυτόν τον, δι ϊ
τάς επιτυχίας τον καί διά τούς τί¬
τλον; τον. Ό άνθρωπισμύς τον έ-
.ιήγαζεν άπό την βαθείαν πίστιν
τού είς τα 'Ελληνοχριστιανικά Ί-
δ*ώδη.
Ό Καρίΐθζοδωρή, καίτοι δέ:ν ί-
Υεννήθη είς την 'Κλλάδα, έλ.άτριυ
ΟΈν αυτήν κια προσέφερεν είς αυ¬
τήν ανεκτιμήτου; νπηρΐσίας κιιί
ι; έλεγεν, 5η εΙναι "Ελ
'Επεσκέπτετο τακτικά την Έλ-
ί.άδα καϊ εί; την Κρήτην έγνο'ιρι-'
οί, νιαρόν τύτε, τόν μεγάλον "Ε
'.ηνα Πολιτικόν 'Ελενθέριον Βενι-
νίλον, μέ τύν οποίον καί σννεδέ-
μέ στενήν φιλίαν.
τόν Καραθεοδωρήν νά
Τήν διοργάν(οσιν αυτού
_ ; την προσκλησιν τή;
ως καλύ; Στρατιώτην"
·α πρό; μίμησιν»
την εί;
Συμβολαί στήν Ίστορία
Γ*" Άγωνων τού Πόντου!
ταιν
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΕΟΝΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
ή
α1 τιμ·
,ϊς τίιν 'Κλλάθα '
1920,
■ είξ τόν
Τύν Αυγουστον
ενός πολεμικον πλοίυν
μίνα τή; Σμύρνη;, -^ν,Ια^α^ϊ'
""· .σϋο«Ψ·5 Βεν,ζέλον, Κα,,αθΙ'ο
τ,;"-αΐ Στ'0νιάδον, σχετ,κή αέ
την ίδρυσιν τού νέον Πανεπιστη-
μιον καί άποφασίζεται όρ.στικω;
η ίδρυσις αυτού εί; Σμύρνην {,
δέ οργάνωσις αυτού άνατίθετ^' έν
λευκώ *ϊς τόν Καραθεσδωρήν Ό
ϊπισημο; δέ διοοισμύς αυτού" ϊγι-
νε την 20ήν Όκτωβρίον τοΰ 1920
Οντος έπελήφθη άμέσως τού θ''
ματος μετά πρωτοφανοΰ; ζήλον
ν-αι έτι.ρε συντύμω; εις πέρίχς τύ
ανιιτεθέν ίίς αΰτύν έργον. Ή'λιι-
τονργία τοΰ Πανεπιστημίου Οά'
Μρχι?εν_άμρσ(,);, ;,·ιν δέν με0ϋ^.
•1 Μικρασιατική καταστρο-
Κς τύ συγκληθέν {·ν Αθήναι-1
το έτος 11)34 πρώτον Βαλκαν,κύν
Μαθηματικύν Σννέδριον παρέσχεν
<) ΚαοΓίθεοδωρή; αμέριστον τήν ' ηθικήν τον νποστήριξ;ν καί έξελ'- γη νπύ των Σννέδοων 'Επίτιμο; Τ Πρ(>ίδρο; τοΰ Συνεδριον. * ό
Είς τύ Συνέδριον αΰτύ ό Κα- '
0>|Υητής τοΰ Πανεπιστημίου τού
Ίασίον Πύποβιτς είπεν ε,ΐς επίση¬
μον συνεδρίασιν:
■ϊΟ Έλληνικό; λαύς εδοκτεν ιΐς
τάς Μαθηματικά; Επιστήμας ίνα
σοΐΐόν, τύν παγκοσμίι.ι; όνομαστύν
Κωνσταντίνον Καραθειδωρήν»
Τύ θέρος τού 1327 ό Καρα'θϊο-
δΐορή; άντιπροσοΊπενσι.· την Άκ.α
δημίαν Αθηνών εί; τάς έυρτάι-
Γ.ιί τή έκατον'ταετηρίδι τού μεγά¬
λον ο,ιλέλληνος Γερμανυΰ ποιητοϋ
Γονλιέλμον Μνλλερ. ΕκΓΪ ούτος
ωμίλησε μί· ίνθονσιασ,ιύν καί δια
τύν ά.νλενθερωτικύν άγώνα τή;
Ελλάδος καί έκαντηρίασε την πό
λιτικήν των Δυτικήν Λννάμεον κα
τα τύ άπελινθίρωτικύν ελληνικόν
κίντιμα. '
Τό έτος ΙίΐίΙΟ ό 'ΕλειΌέριο; Βε
νιξέλος, Πρίκθΐ'πονργό; τύτε δι'
αύτογι.άο,ον έπιστολής, προσεκάλί
σε πάλιν τύν Καραθεόδωρή νά /.α
τέλθη είς 'Ελλάδα, ίνα αναλάβη
καθήκοντα Κνθεονητικοϋ 'Επιτο>
πον είς τα Πανιπιστήμια 'Λθηνή;
— Θεσσαλονι'κΐ|ς καί πρυίίή εϊ-
μ<.ταρρνθμίσει; καί βελτιώσεις. Οντος άπε'δέχθη άμέσω; την πρόσκλησιν καί είς Οραχν χρονι- κύν διάστημα υπέβαλεν είς την Κνθίρνησιν σχετικύν ύπύμνημα, τύ οποίον εξεδόθη εί; αύτοτελές τιν- χος ΰπύ τύν τίτλον: «Ή άνοδιοργάνωσι; τον Πανε¬ πιστημίου 'ΛΟην(Γ)νΛ. Αιαμένων τότρ έν Αθήναι; ό Κ(/.ρ<ιΟεοδιΐ)ρής, πλέον γήν καθήκον των τού ώς Κυβερνητικόν 'Επιτθι) πον, μετεϊχε των σννεδρίω,ν, τή; τάξειος των θετικων επιστήμων τής 'Λκαδημίας ΆΟηνιΐιν) ώς καί την σΐ'νχοοιήν τής '-Ολομελείας τής 'Λκαδημίας. Τύ 1933 ύ τότε ΓΤρωθΓπουργύς τής Ελλάδος Παν.αγή; Τσαλ.δάρης ινρισκόμινυ; είς τύ Βισν τή; Γαλλία;, εζήτησεν άπύ τύν Κα¬ ραθεοδωρήν νά τού υποβάλη έ'κθε. σιν σχετικώς μέ τόν ίκσνγχρονι- σμύν τής 'Κκπ«ιδενσ*·θ)ς καί ίδιαι τέριος τυΰ Έθνικοΰ Μιτσοθείον ΙΙολντεχνείον Ταύτην ύπέθαλιν οΰτο; τϋν 3 γονστον τοϋ αυτού έτον;, εύρισκε ται δέ αίίτη δημοσιενμένη εί; τό «Μέγα Ελληνικόν Βιογραψικύν Λεξικύν Τόμο; 5ος». Ευρισκόμενος ό Καοαθεοδιορής ίίς Γερμανίαν, έκάλει ιίς γενμα,τυ Χίΐΐ εί; ίδ'.αιτέρα; σννεντενξει; τού; έν Γερμανία "Ελληνας Φο1· τητάς, συνεξήτιι μετ" αυτών τα προΰλήματά των καί σνμπΐίρίστα- το είς τάς προσπαθείας των. "Ε- λεγε δέ πάντα είς αύτονς: «...καί προσέξατε, μ,ή ξεχνάτε τήν 'Ελ- λάδα». Ό Κα·ραθ·:οδο)ρής, 6αθνς μελε τητής των 'Λρχαίιον Έλλήνοιν, ΰΓχε σννειδητοποιήση τα έν τή Φι λήβο) τοΰ Πλάτωνος «Οίον πασην (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Τήν 10 Μαρτίου 1917 βιηυθύν- θην διά καταοκοπείαν είς τό Κον τές - μπογαΖή, πληοίον τής Ά- μασείας. Κατά τήν πορείαν μας είχαμε πέντε αλογα. ΒαδίΖοντες πεΖοί επί των όρέων, οκεπασμέ- νων δι' όγκων χιόνος, κατά μίαν χιονοθυελλώδη νύκτα, έχάοαμε τα Ζώα μας πού έψόφηοαν δλα άπό ύπερκόπωοιν. Ημείς δέ έμεί- ναμε όπισθεν ενός βράχου έντός χιόνος. Κατά τό διάστημα τής νυκτός μας έκάλυψε ή χιών μέ¬ χρι τοϋ τραχήλου... Έσώθημεν ώς έκ θαύματος. Περιπλανώμενοι άνευ έλπίδος επί δέκα πέντε ημέρας επί χιο· νοσκεπών όρέων, έφθάσαμε επί τέλους είς ένα μέρος, δπου καί ήουχάοαμε. Άπ' έδώ μπορούσαμε νά πληροφορηθοϋμε τήν στρατιω¬ τικόν κατάοταοιν είς τό Κοντές - μπογαίή καί είς τήν Άμόσειο. Στόν δρόμο τού Τοκότ, την 20 Μαρτίου ουνηντήθημεν μέ Τουρκικόν άπόσπασμα πληοίον τοθ όρους Γιαϊλα — τ2ούκ, οπου ήρ¬ χισε συμπλοκή μέχρι εσπέρας. Άπό τούς ίδικούς μας έσκοτώ- θησαν δύο. Κατόπιν διά τοΰ Νι- Εάρ, Καδή — κιοπρή, φθάσαμε είς τό Χαπές. Έδώ, διά τής ορ¬ γανωθείσης κατασκοπείας, έμαθον τήν στρατιωτικήν κατάστασιν, τής Σεβαστείας, τής Ζάρα, τοϋ Έν- τρές καί τοϋ Καρά - χισάρ. Ώρ- γάνιοοα θώμα άπό 600 εθελον¬ τάς άντάρτας, έτοίμους νά δρά- οουν κατά τάς διαταγάς μου... Άφοϋ διήρεσα τούς άνιάρτες είς άποσπάσματα καί έΕέλεΕα σρχη- γοίις, έκάλεσα τούς τελευταίους καί ιούς άνακοίνωσα, ότι έγώ πρόκειται νά έπιοτρέψω είς τήν ΤραπεΖοϋντα διά νά άναφέρω είς τάς Ρωσικάς Αρχάς τήν γενι¬ κήν κατάστασιν των Τούρκων καί διά νά λάθω νέας όδηγίας. Δυστυχώς ευρέθη προδότης όστις ανέφερεν είς τούς Τούρ- κους τό άνταρτικόν σώμα των Έλ λήνων καί τότε ετέθη είς κατα¬ δίωξιν μας τακτικάς Τουρκικός στρατός έκ τεσσάρων χιλιάδων... Ό οτρατός αύτάς ΕεκΙνησε άπό τό Έντρές καί μάς έφθασε τήν 15 Απριλίου 1917. Έγώ είχα μόνον 150 άντάρ- τες. ' Ηρχισε μάχη μεγάλη, κατά τήν όποιαν ημείς άπωλέσαμεν πε- ρ'ι τούς 30 είς νεκρούς καί τραυ ματίας... Τούς λαβωμένους παρέ δωκα οέ μερικούς άντάρτες διά νά τούς φέρουν είς Έλληνικό χωρία καί διά νά τούς περιποιη- θοΰν. Έγώ δέ μέ 35 άντάρτες διηυθύνθην είς Κοϊλοϋ - χισάρ Σέ μιά νύκτα πέρ,ασα τόν ποτα- μό Ίρις, τό ΤΖάρ - οαμπά, ντερε- σή, έφθαοα στήν κορυφή τοϋ Ίγδούρ - νταγ, οπου καί έμεινα δύο ήμέρες. Άπ' έκεί πηγά στό Καρά - χιοάρ καί διά τής ΆλούτΖα ρας θέλησα νά περάσω είς τα Ρΐοσικά σύνορα. Άλλ' έπειδή κα τέστη αδύνατον νά περάσω, η¬ ναγκάσθην νά λάβω τήν πρός Για ιλά - γιουΖί άγουσαν οδόν καί διά των χωρίων Καρά - γκιόλ, Άρμοντελή νά φθάοω είς τα ού- νορα. Άλλ' άνεκαλύφθην υπό 6- ποσπάσματος έΕ εκατόν άνδρών, οί όποϊοι καί μάς περιεκύκλωσαν. Διά τουτο ήναγκάοθημεν νά πο- λεμήσωμεν όπό πρωίας μέχρι ε¬ σπέρας. Την νύκτα έπεράσαμε διά μέσου τοϋ έχθροϋ, διότι μδα ε¬ προστάτευε τό σκοτάδι κα'ι έ¬ φθάσαμε ώς τό Κανλή - ντάς. Άπ' έδώ δέ τήν 24 Απριλίου 2- φθαοα είς τήν παραλίαν τής Κε- ρασούντος, οπου τήν νύκτα ώρ- μησσ επί τινος λέμβου, είς τό μέρος τής ένορίας Άγίου βασι- λείου. Διά τής άφαιρεθείσης λέμβου όλοι μας αίσίως έφθάσαμεν είς ΤραπεΖοϋντα, δπου έγώ άνέφε- ρα όλα τα γεγόνότα είς τόν συν¬ ταγματάρχην Σμυρνώφ, ό οποίος άντικατέστησε τόν Άρτάτωφ. Παρεκάλεσα έπιμόνως τάς Ρω οικάς Αρχάς νά λάθουν δρακόν τΐα μέτρα πρός υπεράσπισιν τοΰ έκτεθέντος είς τα όμματα τής Τουρκικής Κυβερνήσεως Έλληνι- κοϋ οτοιχείου κσ'ι νά λάθουν μέ τρα διά τήν κατάπαυσιν τής κα- ταδιώΕεα,ς των δυστυχών Έλλή- νων άνταρτών, οΐτινες περιπλσ- νώμενοι είς τα θουνά τοϋ Πόντου γυμνοί, ξυπόλητοι, πεινασμένοι, ύ- ποφέρουν τα πάνδεινα έκτελούν- τες τάς διαταγάς των Στρατιω¬ τικών Άρχών τοϋ Ρωσικοΰ Κρά- τους. ΤΕΛΟΣ Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΛΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΙ] Σ ΙΔΕΑΣ ΚΑΙ ΕΤΣΕΒΕΙΑΣ . Ή άνιστορονμενη .ταλαίφατο; Μονή Μεσοχα/-δίον τον Πόντον ' ΙΙαναγία Γονμερά» στά σκέλη τού ΆκριτικοΟ 6οΐΛ·ού *Κερκίνη;>
(Μπέλις) τής .ΐίριο.χή; Μακ.ρννίτσα; Σι·δηοοκάστςον.
ΕΝΑ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
Τοΰ ΛΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΤΔΗ σννταξιον/.Α·
μου Πτολεμαίδος
(Γραμματέως) Δή-
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ·ΙΖΙΔΚ
ί:ΕΣ ΚΙΙΙ Φ8ΤΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Σάββατον 8 Σεπτεμβρίου 1973,
μερά έορτασμοϋ Γεννήσεως τής
3εοτόκου.
Μερά ήλιόλουοτη πού εύνοοϋσε
καί τούς κυρτωμένους κάτω οτά
3άρη τοϋ χρόνου πρεσβύτες, πού
μοϋ έΕασφάλι2ε θάρρος νά έκ-
πληρώοω τό ίερό καθήκον πού
ιρλόγιΖε τήν ψυχή μου, γιά προσ-
κύνημα στήν άνιστορούμενη Μονη
«Παναγία Γουμερά» στή Μακρυνί-
τοα Σιδηροκάστρου.
Άπό νωρ'ις Εεκίνησα άπ' τήν
Πτολεμαίδα μέ συνοδούς: Την ού
Ζυγο, τίς δυό θυγατέρες μας καί
;όν γυιό μας, όδηγό τοϋ μέοου κι-
/ήσεώς μας.
Διαδρομή: Πτολεμαίς — Θεσοα
λονίκη — Κιλκίς — Εϋκαρπία —
Ροδόπολις — Κάτω Πορρόία —
Μακρυνίτοα.
Οί εύφρόσυνες ουίητήοεις ά
νάμεοα οτούς δικούς μου ψ<; τήν θαυμασία λιακάδα καί τα γραφικά ιτοπία πού διέτρεχε τό μεταγωγι- κό μας μέοο, οτάθηκαν άνίσχυ- ρες ν' όποσπάσουν την μνήμη ' μου άπό τήν Άκριτομάνα τοϋ Πόντου, τό Μεσοχάλδιο τής ά- Εέχοοτης γενέτειράς μας, πού περιόδευε μέ τα φτερά τής φαν- ταοίας της καθ' όλη τήν διαδρο¬ μή των 275 χιχλιομέτρων πού δια- νύαμε. Τριγύρι2ε στά άΕέχαστα παραδειοένια τοπία, τα πνιγμένα στό μυροθόλο πράσινο τής δαντε λωτής πτυχής τοϋ « Αενκήρκα», οπου, μέ τίς οεπτές καί οεμνές παραδόσεις των προγόνων μας εύλαθεϊτο τό Κάοτρο τής Πανσέ- πτου Μονής «Παναγία Γουμερά», μέ τήν εύφρόαυνη προσωνυμία «Τη Τοίτες ή Παναγία», πού φώ- τιίε όλες τίς πλευρές τής ψυχής τοϋ Έλληνοχριστιανικοϋ πληθυ- ομού τού τόπου. Μέ τίς περιπλανήσεις αύτές τής μνήμης μου, αί ακέψεις μου άτένιΖαν τα περιβόητα άκρινά έ- κεϊνα ς^έλη τοϋ Παρυάδρη, ο¬ που επί αιώνος κατέτρωγαν τό ή- παρ τοϋ δεσμώτη Προμηθέα... καί εύδοκία τής Παντάνασσας άνανεώνονταν συνεχώς. ΆτένιΖαν, έπαναλαμβάνω, οί σκέψεις μου τα ίερά έκβϊνα με- ρη, όπου κατά σκοτεινές μέρες γενοκτονΐας, ό πόνος τής Ζωής, μέ τίς άκτίνες θεϊκής έλπίδος εϋ ρισκε προστασία καί χαρή στή Μονή, σάν εϋδιο λιμάνι σωτηρί¬ ας, υπό τήν οκέπη τής Θεομήτω- ρος. «Πολλά γάρ ίρχύει δέησις μητρός πρός εύμένειαν Δεσπό- του». Παροπλισμένη δέ ή σκ^έψη μου καί άπό όσα απετέλεσαν θίω μά μου άπό άκτινοβολία τής Ευρισκόμενος είς Έλλάδα κατ'χ που τεχνών άν τίς άριθμητικήν τόν άτ>7.ή πόλεμον τού 1»!»7, πά- ρίξη, ίΊ μετηητικήν καί στατική··,
Ρηκολούθει μέ αγωνίαν τάς στοα-' ώ; έ;ιος ιί πεϊν, ιιαύλυν τύ κατα-
τιωτικάς έπιχειρήσεις καί έλεγεν: Ι λειπόμενον έλάστης αν γίγνοντο-·-·,
,,ίΛ* ε.___' .. _. _ _Λι „.. „.%.· Α— Λ ■»',.» Λ«1 ΓίΧνι ,νηηηη τρ ν νιι ΓϊΤΡθϊΐβρΪΓΤίί
«ΟΊ δικοί μας Λθλεμοϋν έπάνα
λιοντάοια/>.
'ΤπήρΙεν ό Καοαθεοθωρής τα-
δηλαδή, «πάσα τέχνη στερηθεϊσα
τυΰ μαθηματικ.οΰ στοιχείον παρα¬
μένη αχρηστος».
ζτικόν μέλ.ος τ·ής 'Εταιρείας μας Ιδού, Κνριοι, διατί ή 'Ελλά.;,
χαί άνεκηονχβη έπίτιμος Πρύιιδρος ή ό.τοία εσωσε τύν Πολιτισμόν είς
αυτής. " | τάς θεημοπνλας, είς την Σαλιΐ-
Πλήθος δέ εργασιών τού, άναψε μίνα καί είς τάς Πλαταιάς, διέδιο
βομένιυν είς τύν ΐκσνγχρονισμον
τής Έλληνικής Παιδεία;, •-ΰ»ί
σε τύν Ελληνικόν Πολιτισμόν διά]
τον Μεγάλον Αλέξανδρον, μετι·- ί
σκονται δηυ.οσ.ει·μέναι είς τύ Διι- λαμπάδίνσεν εις την Δυσιν τα;
βνές Δελτίον τής 'Εταιρείας μας. [ ελληνικάς έπιτενξεις άμέσως μετά
Διδάκτωρ ών το.1 Πανεπιστημί- την πτώσιν τή; Βυζαντινήν Λύτο
οι· τή; Γοτιγκη;, κατηλθεν
1 ΙΓ - 1 - ·» » ---- ■- - -
«ΐ;'κρατορία; άγκάλιασε την Χριστια
Έλλάδ'α καί εζήτησε νά διορισθή νίκην θρησκείαν καί διέδωσεν αΰ-
όι; Καθηγητής'εί; μίαν Στρατι.ο την καί εδωσε διά τοΰ ί;ρωϊκοΰ
τιχ.ήν Σχολήν. αΟΧΙ» τοΰ 'ΛλΟανικον "Επον; μα
Λνστι-χώς, ή μυωπία των τύτε θήματα ελευθερία; καί άνεξαρτη-
Ιθιινύντων, τοϋ εδήλωσεν, ότι δν- α'.ας, ή 'Ελλά;, λέγοί, ή τόσον μι-
ναται νά διοοισθή σέ κιίποιο χω- κρά ϊί; έκτασιν, άλλά μεγίστη ιίς
ϋΐο Έλληνοδ^δάσκαλος!!.. ήοο·ϊσμόν. παρ' όλας τάς άντιξοί-
Άπήλθε τότε πικΐΜΐμένος. Τού- τητας, οΰδ?ποτε πεθαίνει, άλλ ι
το ΰμως ουδόλως έμείωσε τό έν- πάντοτε άνασταίνεται έκ τή; τέ-
ίΗιι.ιέουν τον διά την 'Ελλάδα. ή.οα; τού Φοίνικος.
Τύν" ΣεπτέμΓ.οιον τού 1919, ό Ίδοΰ, Κύριοι, διατί νπεοη<(αν<ν τύτε Πρύίδρυ; τής Έλληνικής Κ υ ύμεθα ΰτι είμεθα "Ελλην*·:, παντ,, δϊρνήσεω- Έλενθέπ,ος Βενιζέλο;, τε οί ί'διοι, άναλλοιωτοι και εις ιΐ'ο,σκύμενο; στό ίΐαρίσι διά τήν| πνι-ΰμι» καί εί; διδάγματα, δια με πΐ'νελθονσαν έκεϊ Διάσκΐψ,ιν τής σον των αιώνιον ,,... . ν Κίοήνη-, ίκάλεσε πλησίονΟν τύν ΛΡΙΣΤΕΔΗΣ Φ. 1ΙΑΛΛΑΧ. ίί; Βερολίνον δκ/μένοντα Καθηνη Όμότιμο; Καθηγητή; Ανωταττις τού Πανεπιστημίον Βιρολίνον Καοαθιοθωρήν, διά νά σνζτ)τήσονν ϊά ϊκ,ται'δί-ντικά τή; "Ελλάδος^ Οί Μβτα καί την ίδρυσιν νέ&ν έν Έλ 'άδι Πανιπιστημίον. Ό Κι/ραθεο- δωμή τήν !ίθήν Όκτωϋρίον τοϋ αί·- ;|; το0 έτον;,, ύπέδαλεν. υπό μορφήν ;|: Σχολής Ν<ιντικων Λοκίμον Πρύεδρος Έλληνι-χής Μυθηματι κης Έταιριίας Ζ' θά διαύύσονμε, πώς έ((νγες στή Χιύ_ Τού εδινα έγώ τώοα θάρ ρος, ένή κείνος δίσταξε. — Δέν ε,Γπίς πώ; θά τελειο'ιση ό πύλεμο;; σννέχισα. Ή Σμύρνη θά λεντεςκυθή. Θά γίνη Ελληνι¬ κήν Πρέπει νά ζήση;, νά δή; αυ¬ τή τήν Ίερή στιγμή. Πή; θ' άν- τέξη; στίς κακονχίες; Τον; "Ε- ληνε; 'δέν τον; στέλνονν στή α,ω- τ:ά τού πολέμου. Δέν τοΐ»; έχονν έαπιστοσννη, πώ; θά πολεμήοονν. Τον; (Ιάξονν νά χτίοζννι; γ€(ΐνρια. "Αν ζήση;, θά είσαι άρρωστος_ Ό γυιό; σον, θά έχη προστάτη πατέ- ρα σακατεμρνο; Μερικοί μέ καίκια δραπετενονν γιά τήν Χιύ, τή Σά- μο... Δέ μιλοϋσι·. Κΰτταιΐςε τό παιδί, πού κ.οιμότανε. Πού νά,ξερΐ τό ιιι- κρύ τί τοικνμίες σΐΎαντα ό αν- θριοπο στή ζ(·)ή; Τί ταλαιπωρίε; θά πΐ'οναγε σά θά μεγαλώνη;1 Ή ζιοή μα; κνλοϋσε γαλήνια. "Οταν ξάα,νον ό ολεθρος, τα σκύρπισε στόν αν«μο... "Ω; πύτε θά σννεχίζη ό ανθρω- πος τούς πόλεμον;; Γνρισα καί κνττα^α τόνά ντρπ μόν, πον ε'χε 6άλει τό κεφάλι στίς παλάμες. Τύν είχα πείση ί·- ραγες; 'Α.π' εξυ) ό πασ6άντ»ι; (ννχτο- φυλακάς) —*:ν<ι; 'ΛρΟανίτης άπ' τα Λουνά—- κτυπά δννατά τή μαγ κονρα στί; τετοάγιυνε; πέτΛε;, γιά νά (Γθιδυύνται οί κλέψτε;... 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ 1917. ΣιΜΤΡ ΝΗ. θά γείνη μπλύκο. "Ενα; Όθωμανό; ποί' δυνλειν>
στύ Κιιρακύλι (άστ. τμήμα)τού
Φααονλά, το έμπιστεντηκε σέ (τί-
λο τού Έλληνα_ Τύ μαντάτο σά
μακάΚρια ννχτερίδα πέταξί ιιέ
μαύρα ι) τερά, στύ μαχαλά. Ννχτιό
νει· νεκρά βιισιλεΰει εξιο. Κάτι
παιδία παίζονν μέ χαρονμενες ιμο-
νές άμέριμνα, στά άκ.άθαρτιι καλ»ι
τιρίμια- Γύ γκ<ιζοΐ|άναρο τοϋ ντον ρσεκιιιύ καρπί, τύ μισο6λέ.τω άπ' τα παντζονρια τού παράθνρον νά Γ** ν ψ ^Λ ***^ί |ν| --3 · ψ Ι,Τ καί δ Βενιξέλος εζήτησεν άπύ *$$$$$$$ μψγγ Τώρα ςτιάνο) τιρλίγκι" παπού- τσια ιιέ καοιιθόπανο, σύλες άπύ σχοινί. Ί'ά πέτσινιι είναι άκρι6ά. Την καρδιά. άύρατυ (ίιιυί' χέρι σΐ(ίγγει. ΟΊ Ι'αγιάδε; δΰσκολρ; στιγμίς πιρνϋμε- Οί Όπλές τΛν άλόγίυν μιας άμαξας ποί) περνά, άντηχούν στό λιθόστριοτο. Κάθομαι δίπλα στόν Στεφανή, πού μ' άκονσΐ καί κρνιΐτηκΓ. Είναι δώ ή ξαδέλιτη μόν ή Λα- νάη. "Ομοια άγωνία είχε ά κ' ή ίδκί. Τό χλ(»μΰ ιί ώς τοθ καντηλιοΰ στά ιίκονίσματα, (ΐτυτΐζι-ι λ.ίγυ τύ δΐ'ΐμάτιο. Μέ σκνμμένο κεφάλι, μαζενόμα- στε γν,ρω τ'ιπ' τή θοακιά τοϋ ιιι- οοσπασμένον μαγκαλιοϋ. Κάθε θύ- ς πού άφουγκραζόμαστ*- άπ' εξο), τρέρνει παγερή στό σώμα, τή ι|ΐνχή. Μέ τονς πρώτον; χτΰπονς στή άνιστορούμενο Κάστρο τής Μο¬ νής, πού άντικρύοαμε πλημμύρα προσκυνητών Φευγαλέο βλέμμα μοϋ Ζωγρά- φιΖε όμοιότητες των τοπίων, πού άντικαθιστοϋν τα έγκαταλειφθέν- τα τοϋ «Άενκήρκα» οτό Μεσο¬ χάλδιο τοϋ Πόντου καί μέ συγ- κίνησι διεπίοτωνε πρόοδο σέ πρα γμάτωσι τοϋ όνεΐρου μας μέ τήν θερμουργό προσπαθεία τής Αδελ¬ φότητος «Παναγία Γουμερά» κα! των Παραρτημάτων της, υπό τάς εύλογίας σεπτού Ίεράρχη τοϋ Άγίου Σιδηροκάοτρου. Δέν άργη- σεν όμακ; ή εύλάβεια στήν τελε- τή νά μοϋ έΕασφαλί^ει κατάνυΕι καί είοεχώρησα νά παρακολουθώ εύλαθικά τήν Άρχιεροτική Λει- τουργία καί οέ συνέχεια, άρχιε- ρατική δέησι υπέρ των άοιδίμων ίερωμένων τής άνιστορουμένης Μονής, των πρωτεργατών τής ι¬ δρύσεως έν αυτή Λυκείου καί λοιπών σφαγιασθέντων, των ο¬ ποίων τα κόκκαλα φρουροϋν τα άΕέχαστα ίερά έκεϊνα μέρη καί .οί σκιές των παρακολουθοϋν τα ι συντελούμενα στόν εύτυχισμένον τόπον τής περιοχής Μακρυνί- τσας. Τής λπτουργίας έπηκολοθθησε Άρχιερατικόν κήρυγμα τού Ιε- ρουργού Αρχιερέως Κου Ιωάν¬ νου, πού μέ βαθύτατους θεολογι- κούς οτοχασμούς έχει συνδυάσει τό μυστήριον Γεννήσεως τής Θεο τόκου «ίεράς κλίμακος δι' ής κα- τέβη ό θεός», μέ τήν άνιοτόρηοι τής Μονής καί άνέγεροι Ί. Ναού είς μνήμην Της, έγκωμιάΖοντας έν ταυτώ καί τήν νοσταλγική φλό γα των Ποντίων πρός τάς Προ- γονικάς Παραδόοεις. Σέ συνέχεια, ό πρόεδρος τής Αδελφότητος -Π.Γ.» δικηγόρος κ. Σωκράτης Κλαδας άνέπτυΕε τόν σκοπόν άναβιώσεως τής Μο¬ νής. Έπεσήμανε τις οΐκονο. δυσ- χέρειες πού άντιμετωπίΖονται. Κα'ι μέ τήν γλαφυρότητα οτήν έκ φρασι ήλέκτρισε τήν εύλάβεια των προσκυνητών, πού παρά τήν άνεπισημότητα τοϋ έορτασμοϋ γιά τόν οποίον δέν προγραμματίσθη κε πανηγυρισμός, έχει συρρεύσει καί ·ουνειοέφερε κατά δύναμιν έ- ΐ' π) αποδείξει γιά νά συγκεντρω- θή ποσόν εκατόν περίπου χιλιά¬ δων δραχμών. Παράλληλα, τίς ψυχικές χορ- δές των προσκυνητών δονοϋσεν ή συγκινητική Άρχιερατική λιτά· νευσι τής σεπτήα εικόνος, στόν ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΩΗΑΤ1Ο οεως καί σάν πνευματικόν ϊδρυ- μα ώς Λάκειον. Δέν θά τελείω- ναν οί περιπλανήσεις τής μνήμης μου δν τδ μέσο τής κίνησής μας δέν έφθανε βράδυ - βράδυ ατήν Μακρυνίτοα καί άντίκρυΖε τήν άνατριχίλ.α ουρροή εΟλαβών τής Άττικής, τήο πόρτα, ό Στεφανής τρέχει καί κρ»'>6εται στύ ΐιπόγειο, ποϋ έχει μι-
προοκυνητών
Μακεδονίας
καί τής Θράκης καί μάς ύποδέ-
χονταν συντοπίτες, μέ τούς όποί-
κ«ύ άνοιγμα. Σκαλιά στενά, γλυ-|ους δεκάδες χρόνια δέν άνταμω-
στερά. Φοθάμαι μή πέση καί κτν
πήοη.
Ήσι·χάσαμε
γνωρίζοντας τή
φωνή τοΰ σΐλεπιτζή, τού Τάσου
— Άνοϊξτε έγώ είμαι, ι|>ελλισΕ.
Σάν άνοιξε ή πόρτα, πρόδαλλε
ή γέρικη, σνμπιιθητική μοοφή τον.
Τα μάτια τον κνττάνε άνήσν-
χα γνρω. Μιλά μέ τρεμάμενη ηοο-
νή:
— 11ου εΓναι ό Στεφανής; Ν Λ
■κρνΐρτή'!
Οί Τοΰρκοι κάνοννβ ζώνη στό
μαχαλά μας. Φνλάνε έφ' ό'πλον
λόγχη, στά ντονρσέκια. Πρίν μρ:-
ρε; στύ μακον δρόμιι Φιλλι.τοντσν,
πιάσανε δνύ κατσάκηδε; κρνμμέ-
νον;. Στύ Νταραγάτσι τρείς.
Στύ 'Λντελίπ σοκάκι ποΰ είναι
κοντά στίς δνύ έκκλησιέ; στή Βαν
γελίοτρα καί τόν "Αϊ—Δημήτρη
πιάσανε τύν Λαζ·αρή τόν γνιύ τη:
κύν·(ΐ Εύθαλίας, στί; Κοπ.ριέ; στύ
σοκάκι των Ρόδιυν Ορήκανε έναν
πον είχΐί λωλαθεϊ άπ' την κλεισοιΊ-
ρα, στήν όδύ Σαρνώ άλλον ■/ατ^ά
κη πον δονλενε στή σοιμ'τα κρν-
<ρά τσαγγάοης. — Ήσνχασε κύρ - Τάσο, ιίνα στύ ί>πύγειο, τοΰ μίλησιι. Άπύ πά
ν·(·) σΐ' δνοιγμα, (1άλαμ<; σετζετέ καί καναπέ: Τοϋ ά({ήσα(.ιε τρύφιμα, νερύ._. — "Αν σά; ρωτήσονν ποϋ είναι, νά πήτε πώ; δέν ξέ Ό Τάσο; «ιενγει. Μέ τή Λανάη μένομε ξάγρν- πνΓς. Τα ξημ-Γ,Γΐόματα, άκονσαμι 6ρι- σιές Τονρκικες: — Ουλάν ίντεπσίς. Κιοπέκ. Σι κτήο γκυΐονρ. Μαγγονριές στις πόρτι;. Φιονές, θόρν(><> πον ύ'λο σι
μώνπ. Κυχκαλώσαμε Γικίνητε;.
ΚάνοΐΛε ?.ρε)Λ·ες στά σπι'τια, νά
(Ιρονν -/(ΐτσάκηδες, ϋλα...
Γονατίσαμί". Σιιυ.-ΐηλ.ές ποοσεΐ"χο
μαστε', στά ι,ίκονίσματα.
Νά τώρα, κτυπούν την ξώθνοά
μα=·
— "Ατ; κα.τονγιον (άνοι^ε την
πόοτα) (τιονάϊονν.
Ή Δανάη βγά'ςει την άμπάρα
«π' τή πύρτα.
(Σννεχίΐεται)
Μονής σάν όπλοστάοιου άνεφοδια ίοοπεδαιμ'ένον εύρύν χώρον τοϋ
ομοϋ Έλληνοχριστιανικών παραδό προαυλίου, προπορευομένου τμή-
ματος τιμητικής Στρατιωτικής
Μουοικής των τοπικών στρατιω¬
τικών Άρχών, πού παρέστησαν
καί άπένειμαν σεβασμόν στήν τε¬
λετήν.
Κατενθουσιαομένος άπό τήν
πρόοδο των προσπαθειαι δι' άνα-
θίωσι τοϋ φωτοβόλου φάρου τοϋ
Μεσοχαλδίου τοϋ Πόντου στήν
περιοχή τοϋ Άκριτικοϋ Μπέλες
καί γιά τόν προγραμματισμόν δι'
όλοκλήρωσι καί άνέοπερη φωτο-
βολία διά τήν υήμερον τήν αύ¬
ριον κα'ι τό απώτερον μέλλον, γύ
ρισα στήν ΠτολεμαΤδα μέ τήν
συνοδεία μου, επικαλούμενος τήν
χαρή τής Πανόγνου Θεομήτωρος
νά μέ άζιώση καί στόν έπίοημο
πανηγυρισμό κατά τα έγκαίνια
τοϋ Ίουνίου 1974.
Πτολεμαϊς Σεπτέμβριος 1973
ΑΝΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
ιΙ'|θήκαμε, όπως καθώς καί πλήθος
όπό άγνώστους μέ χριστιανικήν
άδελφικήν εύλάβειαν.
Συγκινητική ήταν καί ή φιλο-
Εενία πού μάς έπεφύλαΕε ουμπα-
τριώτης μου οτά Κάτω Πορρόϊα
τήν νύχτα.
9.9.1973.
Ξημέρωσε Κυριακή.
Ή λαχτάρα γιό τό
προσκύνημα, άπό νωρις μας ά-
νέβαοε στόν τόπο, οτό όλβιο έ-
κείνο μέρος, πού στήνεται τό
ΟΛΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ!
ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ100ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΗΡΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΑΑΓΟΥΔΗ
ΣΤ'
Τό 'Λμερικάνικο "ρετσίνι είναι
έμςάνισι ώραιότατο. Όμοιά
ζει πάν τύ μέλι. Άλλά στή ναισι
■καί στό αρι,ιμα είναι άπαίσιο.
Η ΛΞΙΛ ΤΟΤ ΡΗΤΙΝΙ
τοτ
ΣΕΡ
ΟΙΝΟΤ ΕΝΑΙ ΟΤΑΝ
ΒΙΡΕΤΛΙ ΑΠ, ΕΤΘΕΙΑΣ Α
1ΙΟ ΙΟ ΒΑΡΕΛΙ.
Αι* αύτύ καί οί κρασοπατέρε;
«δέν ,πίνουν ποτέ έικΐαλιΐ'ΐμένο κριι
οί.
Καί ύ'χι μόνον αΰτύ γνιορίζουν
«ιί κρασοπατε'οε;, άλλά καί ότι δ'.ν
.-τρε;πει νά μεταγγίζεται. Λι' αύτό
«■.ητονν ΜΛΧΛ. Ληλα<δή νά μί|ν ε- χπ μιταγγισθή άπύ άλο (ίαρέλ· Αύτύ τύ άνα((έρει καί ή Άγία Γρα<ρ'| ή Βί/ΰλο; ποϋ είναι θ·?ύ- .πνειστο (ίιϋλίο γράιιιι: «Νά πίνε: τε.... οίνον εν τή τρνγία αντοϋ"". "ΐντινες κ;ασί καί μ»σχο6ολον- οε τό στόμα σον, άκονιι κανεί; σν χνά νά λένε ,πολλοί ήλικιωμένοι. "•Άθώυ πραγμα_ Σταφύλι καί "ρΐτσίνι». Βεβαία, σέ όλον αυτόν τόν επαινον νπάίκΧ'-ΐ κ(»ί κάποια «λήθεια. Ήσαν πράγματι καλυτέρα τα παληά κρασιά, ΰταν έπετνγχανον. Ίδ.'ως τό γ ι ο μ α τ ά ρ ι ■/.(ίί τα α ώ μ (ι τ α τα όπυϊα λόγω τή; ίδιαζυνση; γεύσεως καί όσμή; ήρεσαν πολν. Σήμερον ομιος καταστρέφει την γεϋσι καί τήν όσμή τοϋ σώσματιΐ; ίδία, τό ΜΕΤΑΜΙΙΙΣΟΤΛΦΙΤ καί περισσότερον τύ κακύ πλύσιαο τού Οαρελιοϋ καί τύ θειάψισμα ποΰ καίνε άπύ συνήθειαν οί ο'ινοποιοί ί)ιά νά τό άπολ<·μάνοΐΛ' δήθεν Τύ τε 6ριυμάει σάν κλοΐΌιυ (ΐί'γύ τό κρασί. "Οποίος δΐαίίάση τί; γριΐ'ΐ- μέ; ;
τύ άρετσίνωτο εχει άξί(ΐ μόνον ο¬
ταν μείνη άνω την τεσσάρων τον
λάχιστον έτήν στόν βαοέλι καί
κατόπιν ν λ έμφιαλωθή.
(Σννεχίζεται)
Τελευταία έμενα μόνη μου.
Μόνη μόν στό πράσινο δωμάτιο.
Πόσο ώραϊα είναι.
'ιΕγώ καί τα όνειρά μόν.
Γιά κ·-ϊνα πον κανένα; ποτέ δέ θά
μάθει.
Τί θά γινύμονν χιυρί; τα ΰνειρί
μόν, ^
ΰταν οί άνθρωποι σ' άρνιονντα'.
δταν βλέπονν πώς δέν έχίΐ σπήτ
στή θάλασσα
ο6τε κ' αντοκίνητο...
κ" ΰταν τά νειάτα σ' έχονν άφή-
σει...
καί πιά σέ κανέναν δένμ πορεΐς νά
δώσεις τί.ποτα...
Είναι ό μόνο; σνντα§ιδιώτη; μοί·
τα ΰνειρα
τα μύνα πού μού μένονν πιστά.
πιστά σάν τοΰ ήλιον τύ ψώς Λθύ
μ δ; λούζει,
πιστά καί καθάρια σάν την ανοίξη
Καί ΰμως τώρα ϊίναι ψθινόπωρο
Τή ννχτα στύ πάρκο άλλαξαν τα
πλατάνια τα ροΰχα τοις
στήν άκρη τής πύλ.ης άδειασαν ι ά
χωρά(ΐια
Όλα τώμα είναι γνμνά, γνμνά
σάν την καρΛιά μόν.
ΜΑΡΙΤΣ,ΚΑΣ ΖΝΙΔΑΡΣΙΤΣ
Και δλα τώρα μ* έχουν άρνηθ'ϊ
κι' αντά άκόμα χ* δνειρά μόν
Άλλ' ομιος κόπον πίσω άπ, τα
6οννά μού έμεινε τό χιονοδοΰν.
οπ(ι>ς ήταν πάντα,
σάν κείνες τίς μέρες τοΰ Νοήμ-
6ρη ϋταν τό κρι-φοκΐ'τταζα.
Κάτω άπ' αύτό τα ίίλατα .πάντο
τό ίδιθ πρασινίζονν,
πάντα Τό ΐδιο άριομα άποδίδονν.
πάντα τό ϊδιο άγέρι τα δροσϋ>·ι
πάντα οί ϊδ:·:; σταγόνες τή; 6οο-
χής τα λούζει
; ·τά δνπρά μόν στύ .τράσινο
δωμάτιο.
Ι Μά τί μπορή νά κάνω.
ι Σήμερα είναι φθινόπιορο.
Λϊ·ρ;ο θά γλ·ει χειμώνρς
/αί μετά τό χειμώνα θόρθει ή 5-
Κι' έγώ θά ΐΓμαι μόνη μέσα πΤύ
πράσινο δωμάτιο
μαζύ μέ τα πράσινα όνίΐ,ρα
καί τα πράσινα ελατα κόπον βχό
χιονοθοϋνι
άκόμα θά πρασινίξονν γιά
Μετάφρασις άπό τα
ΜΑΡΙΑΝ ΤΑΒΤΣΑΡ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ:
ΧΙΑΗ «Άξέχαοτη Πατρίδα»
ΤΗΣ ΝΑΤΑΛΙΑΣ ΑΔΑΜΑΝΠΛΟΤ
Έλάθαμρ σέ κομψή έκδοση τό
νέο 0ι6λίο τή; κνρίας Ναταλία;
Άδαμαντίδον «Χηλή, Άξέχαστη
ΙΙ<ιτρίδα> πυϋ αποτελεί «μικρή
σνμβολή», ϋ,τως γράφε» μετριύςρυ
να ή ϊδκι, στίτν λαογραιτία μας
κιιί έκ((ράςι·ι την άγάπη τη; γ.ά
τύν τόπο πυϋ γεννήθηκε καί έξη-
σε τα .ταιδ.χ.ά τη; χρόνιιι.
"Ομω; ή σνμβολή της γιά τίιν
Χηλή ποΰ (ίρίσκςται στό Β.Λ. ά·
κ.ι.μι τή; Μικρά; "Λσία;, επί τή;
χερσόνησον τή; Βιθννία; κ<« άχ~- χει μύλι; 18 μίλια (Ίπύ τύν Βόσ.υ ρο, δέν είναι καθόλον μ.κρή. 'Λ.τοτίλΓΪ έ:ν<ι πολίτμο ντοκοι·- μ?ντΐ), μιά μαρτνρία τό.τιιιν π·)ϋ υπήρξαν άπύ αΐώνι; Έλληνικοί. Καί μύνο; ό κατάλογος των τοπικων λέξειον μέ άλ<ια<ίητική σπρά, αποτελεί πολΰτιμο βοήθη.ΐ'α γιά κάθε γλωσσολύγο, γ;ά κάθε μι-λετητή τή; Έλληνική; γλώσ- σα;. Άλλά τύ 6ι6λίο τή; «νρία; Ά δπμαντίδον δέν είναι §ηϊά Λ«ρι- γρ<ιφικό. Είναι γραμμέννο σέ ν- ΐ| ο; ζιιιντανό, σπαρταριστό .πον κά νει τύ διάβασμά τον Λπόλανσι. ΟΙ περιγραττές, οί λαογραφιχέ; πλιι- ροφαρίτ;, κνριολεκτικά ρονιΐού/- ται Λπό τόν άναγνώστη. ΞΓχοριξονμε μερικά άπύ τα ■/:· ηάλ(ΐ·α τοϋ Βιβλίον: Ή Έκκλησ'1/ τού Άγιον Ενθνμ!ον, τα Σχολεΐ,ι μα;, ή γλΛσσα μα;, σν-μ6ί(υσι αέ τού; Τονρκονς, ή Άλαμάνα, οί Λ ϊοί στήν άχρογ'.ιι^.ιά μα;, Γιορτ^ς καί πανηγύρια, μίριχέ; συνήθε:·-ς γαί προλήψεις, οί Γάμοι, τα τρ« γοί'δκι τ"ϋ γάμον, μερικά αίνίγιιβ τα, παιγνίδια καί τραγονδια. Τύ βιβλίο κλείνει μέ μιά σειο.ΐ άπό ίξαί,ρενα ποιήματίΐ μέ θ/μ.ι τίιν Χηλή. Είναι ενα 6ι6λίο γιά νά θνμοϋν ται οί παλοοί καί νά μαθαίνονν οί νεώτεροι. Ό γνωστύ; λογοτε'χνη; καί σνγ γραψέας Ντ'ινο; Ταξιάοχη; έκν- κ/.0([όριισε τύδωδέκατο 6υβλ'Ό τού. Είναι μιά μοντέρνα ποιητική σννθίση μέ τόν τίτλο" «Ό Γϊοο: μέ τα παιχνίδκι . Ό γέρο; ζο'-ν- τα; τόν πνρετύ τής <ΐ θορά; καί τού θανατον, άνασκενάζει την ·ο ρείιι τή; νπαρ?ή; τού μέ την ι·00 ((ή Τής γλνκύπικρη; άνάμνησνς ποΰ τοϋ έπιτι'θεται πότε σάν τρο- μαχτικύ; |ΐ{ΐάλτης καί πύτε σά σωτήηα; άγγελος. Κρατά τα νή- ματα τοΰ παιχνιδιού άνάμεσα στΐ τπέμοντα δάχτνλά χον, έτσι δπ.ι); τύ νποσννιίδητύ τον 6ρίσκ'.αι σέ μιά άναπτάτωση καί παίζει μέ τόν άδνσώπητο χρόνο ποΰ τόν πολο^- κεϊ άσφτχτικά καί ροιτΐάει τή ζω· τικύτητά τον σιγά καί ήδονικά μέ σα στοί'; νιινύνΐ-; τιιί' παιχνιδιυΰ πον όνίζει ύ θάνατος. Καί μέσα άπ' αύτύ τύ παιχνίδι πον ?χει μαΐ 00 χιούμορ ύ ρεαλιπμός, ή σάτι/<α κι' ή μεταψυστκι'ι σμίγονν γιά νά δώσονν μιά ιίκόνα ζωή; κάτω άπ.Ί τό άνατομικύ μαχαΐρι τοϋ ποιητή. Μεοικοί στίχοι τού: «Έγώ 'ολοιζ εΐ^α, είμαι ενας δ;· >♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦>♦♦♦♦♦♦♦«
σμιος ίντηρέτη;
καί ύπηρετώ έναν γέροντα άνά-
πηρο
γεμάτο πικρέ; ρίξί; μέ κοφτ^.^ί
δόντια
πον ροκανίζονν τί; άναμνήηπς τοΐ'.
Ντνμένος τύ ροϋχο τή; σκιδ; πα-
ραμονεύω
σέ μιά αθέατη γωνιά τί; κινήσ*·.;
τον
σάν σννιομότη; ενρργΕτικός...
ί'τομυ; νά έπέμβω επί; δύσκολ·1;
στιγμες.
Κι' ώ; δ γέρο; εΓχε άπλώσει τα
καί .περίμεντ άπό λαχταριστό
σάμκινο ν.λΐΐ&Ί
ν& κόψει δνθη τής χαρά;
"Ενα; χορός άπό κόκκαλα
χωρί; μεδονλια στήθηκε στά ιιά-
τΐΓ. τού
κι' άρχισι νά κηοταλά τοϋ; ήχοι1;
τού
γνμνον; άπύ ώραΐα μουσική
κι' άπύ ΰνειρα».
Τό έξώφνλλο έο;ιλοτέχνησε ό
ζωγράφος Ζαχαρίας Ονρανός κι'
είναι έκδοση τοΰ έκόοτικοϋ οΐκου
ΝΩΕ.
ΕΚΕΙΝΟΙ ΙΙΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΠΑΠΟΑΙΤΗΣ
Ό ΣάΜια; Ι1(ΐπαπολίτη; γ.ν-
νήθηκε στί; 7 Μαίου 11)11 στ>Λ·
Μάκρη τή; Μικρά; Άσίας. Σπού-
δασε Νυμικά στό Πανεπιστήμιο
Αθηνών καί ξΐ'κίνησι- την δικηγο
ρική τον καρριέοα τύ 1935 στόν
Πειραια. Τό 1951 μετέσχε στ'ι;
ίκλυγές νποψήψιος τού ΕΠΕΚ ?.·Λ
εξελέγη δονλεντή;. Διετέλεσε νπου
ργο; Εμπόριον στήν κνβέρνηση
Πλαστήρα άπύ τύν Όκτώδριο τοΰ
1951 μέχρι τόν Όκτώβςιο τοΰ
19ό2_ Τό 1952 εξελέγη καί πάλι
6ονλεντής Πϊΐραιώς καί όρίσθηκΓ
κοινοβουλειτικός έπρόσωπος τή;
ΕΠΕΚ. Μετά τύν θάνατο τοΓ·
Πλαστήρα, εξελέγη πρύίδορς τής
τρμςιλού; διοικητικής έπιτροπή; Ι
τής ΕΠΕΚ καί τό 195.) άρχηγός |
της. Τό 195(ί εξελέγη καί πά11
Οονλευτής στήν περι<|έριια Πίΐριιι ώς. Τύ ΙΙΐιίΙ σννέθαλε στήν ϊδρνση ίής Ενώσεως Κέντρον καί ήταν μέλ.υς τής όκταμελονς διοικητικής έπιτροπής. Εξελέγη (Ιονλεντής Πειραιώς καί Νήσιον στίς έκλογές 19Β1, 19Β3 καί 1964 καί διετέλίΤ» ύπουργός Εμπόριον στήν κνοέονη ση Γ_ Παπανδρέου. Είχε τιμηθή μέ τύν Άνώτερο Ταξιάρχη τού Φοίνικος. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Άπεβίωοε πρό τινος καιροθ ό Νικόλαος Ιωαννίδης, λινοτύπης, είς προχωρημένην ηλικίαν. Ό άείμνηοτος είχε γεννηθή είς Πέραμα Κυ2ίκου τής Προπον τίδος καί άπό μικράς ήλικίας ε¬ πεδόθη είς τήν τέχνην τοϋ τυπθ- γράφου είς τάς εφημερίδας τής Κωνσταντινουπόλεως. Νεώτατος εγκατεστάθη είς τάς Αθήνας κα'ι ήργάσθη ώς λινοτύ¬ πης είς τόν «Θεατήν» καί άλλας άθηναίκάς εφημερίδας, άποκτήσας τοιαύτην έμπειρίαν είς τό συντα¬ κτικόν, τήν γραμματικήν καί τήν όρθογραφίον, ώοτε άχι μόνον δέν έκαμνεν ό ϊδιος τυπογραφικά λά- Οη άλλά διώρθωνε συντακτικά καί όρθογραφικά λάθη καί δοκίμων άκόμη συγγραφέων κα'ι δημοσιο- γράφων. Τελευταίως ήργάΖετο είς τα τυπογραφεία των υίών τού αει¬ μνήστου Οεοδώρου καί Άθαναοί- ου Ίωαννίδθ'), είς τήν ίδρυσιν καί λειτουργίαν των οποίων έβοή- θησε σημαντικώς. Ήτο άκακος, ουδένα ποτέ βλά ψας ή όδικήσας, τουναντίον πλεί οτους βοηθήαας κα'ι εύεργετήσας, άκεραίου χαρακτήρος, είλικρινής καί λαμπράς οίκογενειάρχης. Ή εφημερίς μας διαθιβάΖει τα θερμά συλλυπητήριά της, είς τήν απαρηγόρητον σύντροφον τής Ζω ής τού καί τόν υϊόν τού Άθανά- σιον. •♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο ΛΜΕ1ΊΚΛΝΟΙ ΕΙΙΙΧΚΠΉΜΛ ΤΙΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Άιιίχθησαν είς Αθήνας, προ'3 χόμενοι έκ Βηρντοΰ, ώ; προσκί- κλημένοι τοΰ Όργανισμού Οίκ.ονο μική; Σννεργασία; Κοινή; Άγο- ηά; οί Άμερικ.ανοί Επιχειρηματί¬ αι κ_κ. Σαχίν καί Γκ.οήν, «ί όποί- οι ίκπροσωποϋν σνμ<(;έροντα έπιχει ρήσεων Μέση; Ανατολή;. Κιιτά τάς πρώτας έπαφά; μ?τά των πρόεδρον ·καί άντιπροέδρον τού Όργανισμού κ. Ι. θεοδωρο- πονλον καί Δ, Κοχαροννη, εξεδή¬ λωσαν ίνδιαφρρον δι" έπενδνσ?ι; 150.000.000 δρχ. Ε1ΠΣΚΕΜΈΙΣ ΣΤΡΑΤΕΤΣΙ· ΜΩΧ ΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ό Όργανισμύς 'ΛπασχολήσΕω.- Έργατικοΰ Διιναμικοϋ θά εφαρμό¬ ση πρόγραμμα έπισκέψεων των στρατενσίμων καί μελλόντων νά ά πολνθοϋν τοΰ Στρατοΰ ίί; θιοαη- χανίας τής περιοχής τιυν, πρό; έ- νημέριοσίν των επί των δΐ'νατοτή- Τ(.)· άπασχολήσεώ; τοιν εί; τίιν δομηχανίαν.
Ομιλία κ. Αριστείδου Πάλλα, ό-
μοτίμον καθηγητού τή; Σ.Ν.Δ.
πρόεδρον τής Έλληνικής Μ«-
θηματική; Έταιρρία; κατά τύ
σννελθύν Διεθνέ; Σνμπόσιον
τή; ΙΟΟετηοίδο; άπύ τή; γεν.
νήσίω; τού Κ, Καραθεοδωρή:
Κνριοι
Είναι λίαν σνγκινητική ή παροιι
«α εί; τό Συμπόσιον αύτό διασΰ-
μ,ν ξένΐ'ΐν μαθημ<ιτικήν, οί όποί- Οι ιί μεγάλον ένθονσιασμόν έδΐ'- τήν Λρύσκλησιν τή; "Εται ?([ος μα; καί η'ρίσκυνταΛ σήμερα μαζύ μ«ς, προκειμένον νά τιιιή- ,,,1'ν τόν έκλεκτύτεοον καί διαση- μίκρον εΈχληνα Μαθηματικύν ,οϋ 2Οοϋ αιώνος, τύν Κωνσταντί¬ νον Καραθεθ'διορή. Τό φαινόμενον Καραθεόδωρή, 4; χαί ο.λλων όιασήμων 'Ελλήνων ί.ιιστηιιόνων τού 20ον αιώνος, ώς %1. τοϋ Κυπαρίσσον Στέφανον ,0,-, Παπαικολάον, αποδεικνύη την ίνότητα τοϋ Αρχαίον Έλληνι ■μιχ, πνενματο; είς τήν πολιτικήν ίί; τα; επιστήμας καί *!; τα; τό'- ρας, μέ τύ έν σννεχεία μέχρι καί οήμερον Ελληνικόν πνεϋμα, άπο- δ.ιχννιι δηλαδή ύ'τι, παρ' όλας τι'ι: πιριπετΐίας πόλεμον;, δονλεί- αν χατοχάς κλπ. ή αίώνιος Ελλάς [ΐνοί' ένιαία άπό τή; αρχαιοτάτη; ί.ιοχή; Ι'έχρι καί σήμερον, χωρΐς καμμίαν λνσιν σννεχεία;. Αποτελεί εύτνχώς Εθνικόν Κ«·· παλαίον δι' ήμά;, τοί'ς σημεριναί·; Έλληνας, ί; δημ;<η·ργία συνειδή- (ιγμ;, τύ ϋ'τι οί πρόγονοί μα;, πρό τοιΛν χιλιετιών κτιΐ πλέον, έθεμ*- ί.ι'ιοεαν τήν μαθηματικήν επιστή¬ μην, άπύ των 'Ιώνων φιλοσόττοιν Μαθηματικήν, μέχρι τοΰ Διοαάν- τον κ«ί τού Πάπποι·, εν οί;, πλήν π'): τριάδιι; των μ+·γίστων Μαθη¬ ματικήν τής αρχαιότητος τον Εν- νλείδου, τού 'Λρχιμήδυνς καί τοΰ 'Λ.ιολλωνίον καί ό Ζήνιον, ό πα¬ τήρ τή; Μαθηματικήν Αναλύσεως /αί ό Εΐ'δοξο; καί ό Φιλόλαος κ<ιί ό 'Λρίσταρχο; ό Σάμος, ύ 11α ιί|ΐ_ι τοΰ «Ήλιοκε ντι,Ηκοϋ Συστή- ματος» καί ό Έρατοσθένη; ό πρω τος μετρήσα; την περιφέρειαν ιιε. οημορινού τή; γή; με,τά θανμα- ηή; προσεγγίσεως καί ό Δοσίθί- ο: καί ό Κύνων ό Σάμιος καί ό ΙΙτολειιαϊος, άνικάλνψαν καί έθ. ιΐίλ.ίιυσαν τα Μαθηματικά νπύ την βημερινήν τού ϋρυυ έννοιαν Άνί.πτνξαν δέ ούτοι κ<ά τα θι- ιοοητιχι'ι καί τα έΐίηρμυσμένα Μιι Οηματικά εί; τοιούτον σημείον, ω- πτ€ όλαι αί σημεριναί ανακαλύψεως ά έ'χονν τάς ρί'ζο; των τί; αυ¬ τοίς. Σννεχιστή; των διασήμων Έ>·
λήνων Μαθηματικήν, υπήρξεν ό
ίΐήμεοον τιμώμενο; Κωνσταντίνος
ΚαραθΓθδωρή.
Λέν θά άναψερθω, Κνρίες καί
, ε!; την όμιλίαν μόν αυτήν,
ίί; τό έπιστημονικόν αυτού έργον,
πεϋί τού οποίον θά ομιλήση ίν ε-
κτάσει ό Καθηγητή; Κνριο; Μπ'ν
χγ, ώ; κνριο; όμιλητής. θά άνο
ΐ|ες>θώ μόνον εις τύν Εθνικόν κι.1
' .νθρτυπιστικόν τομέα τοϋ άνδρας,
ύ οποίος αποτελεί παράδειγμα
.ιρός μίμηστν διά τού; σημερινονς
καί αυριανόν; διαπρέποντα; "Ελη
νας Επιστήμονας καί ΐντύς καί
ίζτός τής Ελλάδος.
Ή πηγαία καί άγνή καί ά'δολος
«ύγένεια, ή σε,μνότη; καί ή μετριο
ϊροσννη υπήρξαν τα χαρακτηρίση
χά στοιχεία τής ζιοή; τού τιμωμί'
νού άνδρύ;, δείγματα (ίαθέως καλ
ϊ.ΐίργημένον άνθρο'ιπον κ«ί πνενμ.χ
ΐι/.ώς ανώτερον.
Ουδέποτε ό διάσημο; "Ελλην ώ
μί/.ησε διά τύν εαυτόν τον, δι ϊ
τάς επιτυχίας τον καί διά τούς τί¬
τλον; τον. Ό άνθρωπισμύς τον έ-
.ιήγαζεν άπό την βαθείαν πίστιν
τού είς τα 'Ελληνοχριστιανικά Ί-
δ*ώδη.
Ό Καρίΐθζοδωρή, καίτοι δέ:ν ί-
Υεννήθη είς την 'Κλλάδα, έλ.άτριυ
ΟΈν αυτήν κια προσέφερεν είς αυ¬
τήν ανεκτιμήτου; νπηρΐσίας κιιί
ι; έλεγεν, 5η εΙναι "Ελ
'Επεσκέπτετο τακτικά την Έλ-
ί.άδα καϊ εί; την Κρήτην έγνο'ιρι-'
οί, νιαρόν τύτε, τόν μεγάλον "Ε
'.ηνα Πολιτικόν 'Ελενθέριον Βενι-
νίλον, μέ τύν οποίον καί σννεδέ-
μέ στενήν φιλίαν.
τόν Καραθεοδωρήν νά
Τήν διοργάν(οσιν αυτού
_ ; την προσκλησιν τή;
ως καλύ; Στρατιώτην"
·α πρό; μίμησιν»
την εί;
Συμβολαί στήν Ίστορία
Γ*" Άγωνων τού Πόντου!
ταιν
ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΕΟΝΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
ή
α1 τιμ·
,ϊς τίιν 'Κλλάθα '
1920,
■ είξ τόν
Τύν Αυγουστον
ενός πολεμικον πλοίυν
μίνα τή; Σμύρνη;, -^ν,Ια^α^ϊ'
""· .σϋο«Ψ·5 Βεν,ζέλον, Κα,,αθΙ'ο
τ,;"-αΐ Στ'0νιάδον, σχετ,κή αέ
την ίδρυσιν τού νέον Πανεπιστη-
μιον καί άποφασίζεται όρ.στικω;
η ίδρυσις αυτού εί; Σμύρνην {,
δέ οργάνωσις αυτού άνατίθετ^' έν
λευκώ *ϊς τόν Καραθεσδωρήν Ό
ϊπισημο; δέ διοοισμύς αυτού" ϊγι-
νε την 20ήν Όκτωβρίον τοΰ 1920
Οντος έπελήφθη άμέσως τού θ''
ματος μετά πρωτοφανοΰ; ζήλον
ν-αι έτι.ρε συντύμω; εις πέρίχς τύ
ανιιτεθέν ίίς αΰτύν έργον. Ή'λιι-
τονργία τοΰ Πανεπιστημίου Οά'
Μρχι?εν_άμρσ(,);, ;,·ιν δέν με0ϋ^.
•1 Μικρασιατική καταστρο-
Κς τύ συγκληθέν {·ν Αθήναι-1
το έτος 11)34 πρώτον Βαλκαν,κύν
Μαθηματικύν Σννέδριον παρέσχεν
<) ΚαοΓίθεοδωρή; αμέριστον τήν ' ηθικήν τον νποστήριξ;ν καί έξελ'- γη νπύ των Σννέδοων 'Επίτιμο; Τ Πρ(>ίδρο; τοΰ Συνεδριον. * ό
Είς τύ Συνέδριον αΰτύ ό Κα- '
0>|Υητής τοΰ Πανεπιστημίου τού
Ίασίον Πύποβιτς είπεν ε,ΐς επίση¬
μον συνεδρίασιν:
■ϊΟ Έλληνικό; λαύς εδοκτεν ιΐς
τάς Μαθηματικά; Επιστήμας ίνα
σοΐΐόν, τύν παγκοσμίι.ι; όνομαστύν
Κωνσταντίνον Καραθειδωρήν»
Τύ θέρος τού 1327 ό Καρα'θϊο-
δΐορή; άντιπροσοΊπενσι.· την Άκ.α
δημίαν Αθηνών εί; τάς έυρτάι-
Γ.ιί τή έκατον'ταετηρίδι τού μεγά¬
λον ο,ιλέλληνος Γερμανυΰ ποιητοϋ
Γονλιέλμον Μνλλερ. ΕκΓΪ ούτος
ωμίλησε μί· ίνθονσιασ,ιύν καί δια
τύν ά.νλενθερωτικύν άγώνα τή;
Ελλάδος καί έκαντηρίασε την πό
λιτικήν των Δυτικήν Λννάμεον κα
τα τύ άπελινθίρωτικύν ελληνικόν
κίντιμα. '
Τό έτος ΙίΐίΙΟ ό 'ΕλειΌέριο; Βε
νιξέλος, Πρίκθΐ'πονργό; τύτε δι'
αύτογι.άο,ον έπιστολής, προσεκάλί
σε πάλιν τύν Καραθεόδωρή νά /.α
τέλθη είς 'Ελλάδα, ίνα αναλάβη
καθήκοντα Κνθεονητικοϋ 'Επιτο>
πον είς τα Πανιπιστήμια 'Λθηνή;
— Θεσσαλονι'κΐ|ς καί πρυίίή εϊ-
μ<.ταρρνθμίσει; καί βελτιώσεις. Οντος άπε'δέχθη άμέσω; την πρόσκλησιν καί είς Οραχν χρονι- κύν διάστημα υπέβαλεν είς την Κνθίρνησιν σχετικύν ύπύμνημα, τύ οποίον εξεδόθη εί; αύτοτελές τιν- χος ΰπύ τύν τίτλον: «Ή άνοδιοργάνωσι; τον Πανε¬ πιστημίου 'ΛΟην(Γ)νΛ. Αιαμένων τότρ έν Αθήναι; ό Κ(/.ρ<ιΟεοδιΐ)ρής, πλέον γήν καθήκον των τού ώς Κυβερνητικόν 'Επιτθι) πον, μετεϊχε των σννεδρίω,ν, τή; τάξειος των θετικων επιστήμων τής 'Λκαδημίας ΆΟηνιΐιν) ώς καί την σΐ'νχοοιήν τής '-Ολομελείας τής 'Λκαδημίας. Τύ 1933 ύ τότε ΓΤρωθΓπουργύς τής Ελλάδος Παν.αγή; Τσαλ.δάρης ινρισκόμινυ; είς τύ Βισν τή; Γαλλία;, εζήτησεν άπύ τύν Κα¬ ραθεοδωρήν νά τού υποβάλη έ'κθε. σιν σχετικώς μέ τόν ίκσνγχρονι- σμύν τής 'Κκπ«ιδενσ*·θ)ς καί ίδιαι τέριος τυΰ Έθνικοΰ Μιτσοθείον ΙΙολντεχνείον Ταύτην ύπέθαλιν οΰτο; τϋν 3 γονστον τοϋ αυτού έτον;, εύρισκε ται δέ αίίτη δημοσιενμένη εί; τό «Μέγα Ελληνικόν Βιογραψικύν Λεξικύν Τόμο; 5ος». Ευρισκόμενος ό Καοαθεοδιορής ίίς Γερμανίαν, έκάλει ιίς γενμα,τυ Χίΐΐ εί; ίδ'.αιτέρα; σννεντενξει; τού; έν Γερμανία "Ελληνας Φο1· τητάς, συνεξήτιι μετ" αυτών τα προΰλήματά των καί σνμπΐίρίστα- το είς τάς προσπαθείας των. "Ε- λεγε δέ πάντα είς αύτονς: «...καί προσέξατε, μ,ή ξεχνάτε τήν 'Ελ- λάδα». Ό Κα·ραθ·:οδο)ρής, 6αθνς μελε τητής των 'Λρχαίιον Έλλήνοιν, ΰΓχε σννειδητοποιήση τα έν τή Φι λήβο) τοΰ Πλάτωνος «Οίον πασην (Συνέχεια έκ προηγουμένου) Τήν 10 Μαρτίου 1917 βιηυθύν- θην διά καταοκοπείαν είς τό Κον τές - μπογαΖή, πληοίον τής Ά- μασείας. Κατά τήν πορείαν μας είχαμε πέντε αλογα. ΒαδίΖοντες πεΖοί επί των όρέων, οκεπασμέ- νων δι' όγκων χιόνος, κατά μίαν χιονοθυελλώδη νύκτα, έχάοαμε τα Ζώα μας πού έψόφηοαν δλα άπό ύπερκόπωοιν. Ημείς δέ έμεί- ναμε όπισθεν ενός βράχου έντός χιόνος. Κατά τό διάστημα τής νυκτός μας έκάλυψε ή χιών μέ¬ χρι τοϋ τραχήλου... Έσώθημεν ώς έκ θαύματος. Περιπλανώμενοι άνευ έλπίδος επί δέκα πέντε ημέρας επί χιο· νοσκεπών όρέων, έφθάσαμε επί τέλους είς ένα μέρος, δπου καί ήουχάοαμε. Άπ' έδώ μπορούσαμε νά πληροφορηθοϋμε τήν στρατιω¬ τικόν κατάοταοιν είς τό Κοντές - μπογαίή καί είς τήν Άμόσειο. Στόν δρόμο τού Τοκότ, την 20 Μαρτίου ουνηντήθημεν μέ Τουρκικόν άπόσπασμα πληοίον τοθ όρους Γιαϊλα — τ2ούκ, οπου ήρ¬ χισε συμπλοκή μέχρι εσπέρας. Άπό τούς ίδικούς μας έσκοτώ- θησαν δύο. Κατόπιν διά τοΰ Νι- Εάρ, Καδή — κιοπρή, φθάσαμε είς τό Χαπές. Έδώ, διά τής ορ¬ γανωθείσης κατασκοπείας, έμαθον τήν στρατιωτικήν κατάστασιν, τής Σεβαστείας, τής Ζάρα, τοϋ Έν- τρές καί τοϋ Καρά - χισάρ. Ώρ- γάνιοοα θώμα άπό 600 εθελον¬ τάς άντάρτας, έτοίμους νά δρά- οουν κατά τάς διαταγάς μου... Άφοϋ διήρεσα τούς άνιάρτες είς άποσπάσματα καί έΕέλεΕα σρχη- γοίις, έκάλεσα τούς τελευταίους καί ιούς άνακοίνωσα, ότι έγώ πρόκειται νά έπιοτρέψω είς τήν ΤραπεΖοϋντα διά νά άναφέρω είς τάς Ρωσικάς Αρχάς τήν γενι¬ κήν κατάστασιν των Τούρκων καί διά νά λάθω νέας όδηγίας. Δυστυχώς ευρέθη προδότης όστις ανέφερεν είς τούς Τούρ- κους τό άνταρτικόν σώμα των Έλ λήνων καί τότε ετέθη είς κατα¬ δίωξιν μας τακτικάς Τουρκικός στρατός έκ τεσσάρων χιλιάδων... Ό οτρατός αύτάς ΕεκΙνησε άπό τό Έντρές καί μάς έφθασε τήν 15 Απριλίου 1917. Έγώ είχα μόνον 150 άντάρ- τες. ' Ηρχισε μάχη μεγάλη, κατά τήν όποιαν ημείς άπωλέσαμεν πε- ρ'ι τούς 30 είς νεκρούς καί τραυ ματίας... Τούς λαβωμένους παρέ δωκα οέ μερικούς άντάρτες διά νά τούς φέρουν είς Έλληνικό χωρία καί διά νά τούς περιποιη- θοΰν. Έγώ δέ μέ 35 άντάρτες διηυθύνθην είς Κοϊλοϋ - χισάρ Σέ μιά νύκτα πέρ,ασα τόν ποτα- μό Ίρις, τό ΤΖάρ - οαμπά, ντερε- σή, έφθαοα στήν κορυφή τοϋ Ίγδούρ - νταγ, οπου καί έμεινα δύο ήμέρες. Άπ' έκεί πηγά στό Καρά - χιοάρ καί διά τής ΆλούτΖα ρας θέλησα νά περάσω είς τα Ρΐοσικά σύνορα. Άλλ' έπειδή κα τέστη αδύνατον νά περάσω, η¬ ναγκάσθην νά λάβω τήν πρός Για ιλά - γιουΖί άγουσαν οδόν καί διά των χωρίων Καρά - γκιόλ, Άρμοντελή νά φθάοω είς τα ού- νορα. Άλλ' άνεκαλύφθην υπό 6- ποσπάσματος έΕ εκατόν άνδρών, οί όποϊοι καί μάς περιεκύκλωσαν. Διά τουτο ήναγκάοθημεν νά πο- λεμήσωμεν όπό πρωίας μέχρι ε¬ σπέρας. Την νύκτα έπεράσαμε διά μέσου τοϋ έχθροϋ, διότι μδα ε¬ προστάτευε τό σκοτάδι κα'ι έ¬ φθάσαμε ώς τό Κανλή - ντάς. Άπ' έδώ δέ τήν 24 Απριλίου 2- φθαοα είς τήν παραλίαν τής Κε- ρασούντος, οπου τήν νύκτα ώρ- μησσ επί τινος λέμβου, είς τό μέρος τής ένορίας Άγίου βασι- λείου. Διά τής άφαιρεθείσης λέμβου όλοι μας αίσίως έφθάσαμεν είς ΤραπεΖοϋντα, δπου έγώ άνέφε- ρα όλα τα γεγόνότα είς τόν συν¬ ταγματάρχην Σμυρνώφ, ό οποίος άντικατέστησε τόν Άρτάτωφ. Παρεκάλεσα έπιμόνως τάς Ρω οικάς Αρχάς νά λάθουν δρακόν τΐα μέτρα πρός υπεράσπισιν τοΰ έκτεθέντος είς τα όμματα τής Τουρκικής Κυβερνήσεως Έλληνι- κοϋ οτοιχείου κσ'ι νά λάθουν μέ τρα διά τήν κατάπαυσιν τής κα- ταδιώΕεα,ς των δυστυχών Έλλή- νων άνταρτών, οΐτινες περιπλσ- νώμενοι είς τα θουνά τοϋ Πόντου γυμνοί, ξυπόλητοι, πεινασμένοι, ύ- ποφέρουν τα πάνδεινα έκτελούν- τες τάς διαταγάς των Στρατιω¬ τικών Άρχών τοϋ Ρωσικοΰ Κρά- τους. ΤΕΛΟΣ Δημ. Κουτσογιαννόπουλος ΛΠΟ ΤΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΙ] Σ ΙΔΕΑΣ ΚΑΙ ΕΤΣΕΒΕΙΑΣ . Ή άνιστορονμενη .ταλαίφατο; Μονή Μεσοχα/-δίον τον Πόντον ' ΙΙαναγία Γονμερά» στά σκέλη τού ΆκριτικοΟ 6οΐΛ·ού *Κερκίνη;>
(Μπέλις) τής .ΐίριο.χή; Μακ.ρννίτσα; Σι·δηοοκάστςον.
ΕΝΑ ΕΥΛΑΒΙΚΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ
Τοΰ ΛΝΑΝΙΑ ΝΙΚΟΛΑΤΔΗ σννταξιον/.Α·
μου Πτολεμαίδος
(Γραμματέως) Δή-
ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ·ΙΖΙΔΚ
ί:ΕΣ ΚΙΙΙ Φ8ΤΙΕΣ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ
ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ
ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ
Σάββατον 8 Σεπτεμβρίου 1973,
μερά έορτασμοϋ Γεννήσεως τής
3εοτόκου.
Μερά ήλιόλουοτη πού εύνοοϋσε
καί τούς κυρτωμένους κάτω οτά
3άρη τοϋ χρόνου πρεσβύτες, πού
μοϋ έΕασφάλι2ε θάρρος νά έκ-
πληρώοω τό ίερό καθήκον πού
ιρλόγιΖε τήν ψυχή μου, γιά προσ-
κύνημα στήν άνιστορούμενη Μονη
«Παναγία Γουμερά» στή Μακρυνί-
τοα Σιδηροκάστρου.
Άπό νωρ'ις Εεκίνησα άπ' τήν
Πτολεμαίδα μέ συνοδούς: Την ού
Ζυγο, τίς δυό θυγατέρες μας καί
;όν γυιό μας, όδηγό τοϋ μέοου κι-
/ήσεώς μας.
Διαδρομή: Πτολεμαίς — Θεσοα
λονίκη — Κιλκίς — Εϋκαρπία —
Ροδόπολις — Κάτω Πορρόία —
Μακρυνίτοα.
Οί εύφρόσυνες ουίητήοεις ά
νάμεοα οτούς δικούς μου ψ<; τήν θαυμασία λιακάδα καί τα γραφικά ιτοπία πού διέτρεχε τό μεταγωγι- κό μας μέοο, οτάθηκαν άνίσχυ- ρες ν' όποσπάσουν την μνήμη ' μου άπό τήν Άκριτομάνα τοϋ Πόντου, τό Μεσοχάλδιο τής ά- Εέχοοτης γενέτειράς μας, πού περιόδευε μέ τα φτερά τής φαν- ταοίας της καθ' όλη τήν διαδρο¬ μή των 275 χιχλιομέτρων πού δια- νύαμε. Τριγύρι2ε στά άΕέχαστα παραδειοένια τοπία, τα πνιγμένα στό μυροθόλο πράσινο τής δαντε λωτής πτυχής τοϋ « Αενκήρκα», οπου, μέ τίς οεπτές καί οεμνές παραδόσεις των προγόνων μας εύλαθεϊτο τό Κάοτρο τής Πανσέ- πτου Μονής «Παναγία Γουμερά», μέ τήν εύφρόαυνη προσωνυμία «Τη Τοίτες ή Παναγία», πού φώ- τιίε όλες τίς πλευρές τής ψυχής τοϋ Έλληνοχριστιανικοϋ πληθυ- ομού τού τόπου. Μέ τίς περιπλανήσεις αύτές τής μνήμης μου, αί ακέψεις μου άτένιΖαν τα περιβόητα άκρινά έ- κεϊνα ς^έλη τοϋ Παρυάδρη, ο¬ που επί αιώνος κατέτρωγαν τό ή- παρ τοϋ δεσμώτη Προμηθέα... καί εύδοκία τής Παντάνασσας άνανεώνονταν συνεχώς. ΆτένιΖαν, έπαναλαμβάνω, οί σκέψεις μου τα ίερά έκβϊνα με- ρη, όπου κατά σκοτεινές μέρες γενοκτονΐας, ό πόνος τής Ζωής, μέ τίς άκτίνες θεϊκής έλπίδος εϋ ρισκε προστασία καί χαρή στή Μονή, σάν εϋδιο λιμάνι σωτηρί¬ ας, υπό τήν οκέπη τής Θεομήτω- ρος. «Πολλά γάρ ίρχύει δέησις μητρός πρός εύμένειαν Δεσπό- του». Παροπλισμένη δέ ή σκ^έψη μου καί άπό όσα απετέλεσαν θίω μά μου άπό άκτινοβολία τής Ευρισκόμενος είς Έλλάδα κατ'χ που τεχνών άν τίς άριθμητικήν τόν άτ>7.ή πόλεμον τού 1»!»7, πά- ρίξη, ίΊ μετηητικήν καί στατική··,
Ρηκολούθει μέ αγωνίαν τάς στοα-' ώ; έ;ιος ιί πεϊν, ιιαύλυν τύ κατα-
τιωτικάς έπιχειρήσεις καί έλεγεν: Ι λειπόμενον έλάστης αν γίγνοντο-·-·,
,,ίΛ* ε.___' .. _. _ _Λι „.. „.%.· Α— Λ ■»',.» Λ«1 ΓίΧνι ,νηηηη τρ ν νιι ΓϊΤΡθϊΐβρΪΓΤίί
«ΟΊ δικοί μας Λθλεμοϋν έπάνα
λιοντάοια/>.
'ΤπήρΙεν ό Καοαθεοθωρής τα-
δηλαδή, «πάσα τέχνη στερηθεϊσα
τυΰ μαθηματικ.οΰ στοιχείον παρα¬
μένη αχρηστος».
ζτικόν μέλ.ος τ·ής 'Εταιρείας μας Ιδού, Κνριοι, διατί ή 'Ελλά.;,
χαί άνεκηονχβη έπίτιμος Πρύιιδρος ή ό.τοία εσωσε τύν Πολιτισμόν είς
αυτής. " | τάς θεημοπνλας, είς την Σαλιΐ-
Πλήθος δέ εργασιών τού, άναψε μίνα καί είς τάς Πλαταιάς, διέδιο
βομένιυν είς τύν ΐκσνγχρονισμον
τής Έλληνικής Παιδεία;, •-ΰ»ί
σε τύν Ελληνικόν Πολιτισμόν διά]
τον Μεγάλον Αλέξανδρον, μετι·- ί
σκονται δηυ.οσ.ει·μέναι είς τύ Διι- λαμπάδίνσεν εις την Δυσιν τα;
βνές Δελτίον τής 'Εταιρείας μας. [ ελληνικάς έπιτενξεις άμέσως μετά
Διδάκτωρ ών το.1 Πανεπιστημί- την πτώσιν τή; Βυζαντινήν Λύτο
οι· τή; Γοτιγκη;, κατηλθεν
1 ΙΓ - 1 - ·» » ---- ■- - -
«ΐ;'κρατορία; άγκάλιασε την Χριστια
Έλλάδ'α καί εζήτησε νά διορισθή νίκην θρησκείαν καί διέδωσεν αΰ-
όι; Καθηγητής'εί; μίαν Στρατι.ο την καί εδωσε διά τοΰ ί;ρωϊκοΰ
τιχ.ήν Σχολήν. αΟΧΙ» τοΰ 'ΛλΟανικον "Επον; μα
Λνστι-χώς, ή μυωπία των τύτε θήματα ελευθερία; καί άνεξαρτη-
Ιθιινύντων, τοϋ εδήλωσεν, ότι δν- α'.ας, ή 'Ελλά;, λέγοί, ή τόσον μι-
ναται νά διοοισθή σέ κιίποιο χω- κρά ϊί; έκτασιν, άλλά μεγίστη ιίς
ϋΐο Έλληνοδ^δάσκαλος!!.. ήοο·ϊσμόν. παρ' όλας τάς άντιξοί-
Άπήλθε τότε πικΐΜΐμένος. Τού- τητας, οΰδ?ποτε πεθαίνει, άλλ ι
το ΰμως ουδόλως έμείωσε τό έν- πάντοτε άνασταίνεται έκ τή; τέ-
ίΗιι.ιέουν τον διά την 'Ελλάδα. ή.οα; τού Φοίνικος.
Τύν" ΣεπτέμΓ.οιον τού 1919, ό Ίδοΰ, Κύριοι, διατί νπεοη<(αν<ν τύτε Πρύίδρυ; τής Έλληνικής Κ υ ύμεθα ΰτι είμεθα "Ελλην*·:, παντ,, δϊρνήσεω- Έλενθέπ,ος Βενιζέλο;, τε οί ί'διοι, άναλλοιωτοι και εις ιΐ'ο,σκύμενο; στό ίΐαρίσι διά τήν| πνι-ΰμι» καί εί; διδάγματα, δια με πΐ'νελθονσαν έκεϊ Διάσκΐψ,ιν τής σον των αιώνιον ,,... . ν Κίοήνη-, ίκάλεσε πλησίονΟν τύν ΛΡΙΣΤΕΔΗΣ Φ. 1ΙΑΛΛΑΧ. ίί; Βερολίνον δκ/μένοντα Καθηνη Όμότιμο; Καθηγητή; Ανωταττις τού Πανεπιστημίον Βιρολίνον Καοαθιοθωρήν, διά νά σνζτ)τήσονν ϊά ϊκ,ται'δί-ντικά τή; "Ελλάδος^ Οί Μβτα καί την ίδρυσιν νέ&ν έν Έλ 'άδι Πανιπιστημίον. Ό Κι/ραθεο- δωμή τήν !ίθήν Όκτωϋρίον τοϋ αί·- ;|; το0 έτον;,, ύπέδαλεν. υπό μορφήν ;|: Σχολής Ν<ιντικων Λοκίμον Πρύεδρος Έλληνι-χής Μυθηματι κης Έταιριίας Ζ' θά διαύύσονμε, πώς έ((νγες στή Χιύ_ Τού εδινα έγώ τώοα θάρ ρος, ένή κείνος δίσταξε. — Δέν ε,Γπίς πώ; θά τελειο'ιση ό πύλεμο;; σννέχισα. Ή Σμύρνη θά λεντεςκυθή. Θά γίνη Ελληνι¬ κήν Πρέπει νά ζήση;, νά δή; αυ¬ τή τήν Ίερή στιγμή. Πή; θ' άν- τέξη; στίς κακονχίες; Τον; "Ε- ληνε; 'δέν τον; στέλνονν στή α,ω- τ:ά τού πολέμου. Δέν τοΐ»; έχονν έαπιστοσννη, πώ; θά πολεμήοονν. Τον; (Ιάξονν νά χτίοζννι; γ€(ΐνρια. "Αν ζήση;, θά είσαι άρρωστος_ Ό γυιό; σον, θά έχη προστάτη πατέ- ρα σακατεμρνο; Μερικοί μέ καίκια δραπετενονν γιά τήν Χιύ, τή Σά- μο... Δέ μιλοϋσι·. Κΰτταιΐςε τό παιδί, πού κ.οιμότανε. Πού νά,ξερΐ τό ιιι- κρύ τί τοικνμίες σΐΎαντα ό αν- θριοπο στή ζ(·)ή; Τί ταλαιπωρίε; θά πΐ'οναγε σά θά μεγαλώνη;1 Ή ζιοή μα; κνλοϋσε γαλήνια. "Οταν ξάα,νον ό ολεθρος, τα σκύρπισε στόν αν«μο... "Ω; πύτε θά σννεχίζη ό ανθρω- πος τούς πόλεμον;; Γνρισα καί κνττα^α τόνά ντρπ μόν, πον ε'χε 6άλει τό κεφάλι στίς παλάμες. Τύν είχα πείση ί·- ραγες; 'Α.π' εξυ) ό πασ6άντ»ι; (ννχτο- φυλακάς) —*:ν<ι; 'ΛρΟανίτης άπ' τα Λουνά—- κτυπά δννατά τή μαγ κονρα στί; τετοάγιυνε; πέτΛε;, γιά νά (Γθιδυύνται οί κλέψτε;... 20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΎ 1917. ΣιΜΤΡ ΝΗ. θά γείνη μπλύκο. "Ενα; Όθωμανό; ποί' δυνλειν>
στύ Κιιρακύλι (άστ. τμήμα)τού
Φααονλά, το έμπιστεντηκε σέ (τί-
λο τού Έλληνα_ Τύ μαντάτο σά
μακάΚρια ννχτερίδα πέταξί ιιέ
μαύρα ι) τερά, στύ μαχαλά. Ννχτιό
νει· νεκρά βιισιλεΰει εξιο. Κάτι
παιδία παίζονν μέ χαρονμενες ιμο-
νές άμέριμνα, στά άκ.άθαρτιι καλ»ι
τιρίμια- Γύ γκ<ιζοΐ|άναρο τοϋ ντον ρσεκιιιύ καρπί, τύ μισο6λέ.τω άπ' τα παντζονρια τού παράθνρον νά Γ** ν ψ ^Λ ***^ί |ν| --3 · ψ Ι,Τ καί δ Βενιξέλος εζήτησεν άπύ *$$$$$$$ μψγγ Τώρα ςτιάνο) τιρλίγκι" παπού- τσια ιιέ καοιιθόπανο, σύλες άπύ σχοινί. Ί'ά πέτσινιι είναι άκρι6ά. Την καρδιά. άύρατυ (ίιιυί' χέρι σΐ(ίγγει. ΟΊ Ι'αγιάδε; δΰσκολρ; στιγμίς πιρνϋμε- Οί Όπλές τΛν άλόγίυν μιας άμαξας ποί) περνά, άντηχούν στό λιθόστριοτο. Κάθομαι δίπλα στόν Στεφανή, πού μ' άκονσΐ καί κρνιΐτηκΓ. Είναι δώ ή ξαδέλιτη μόν ή Λα- νάη. "Ομοια άγωνία είχε ά κ' ή ίδκί. Τό χλ(»μΰ ιί ώς τοθ καντηλιοΰ στά ιίκονίσματα, (ΐτυτΐζι-ι λ.ίγυ τύ δΐ'ΐμάτιο. Μέ σκνμμένο κεφάλι, μαζενόμα- στε γν,ρω τ'ιπ' τή θοακιά τοϋ ιιι- οοσπασμένον μαγκαλιοϋ. Κάθε θύ- ς πού άφουγκραζόμαστ*- άπ' εξο), τρέρνει παγερή στό σώμα, τή ι|ΐνχή. Μέ τονς πρώτον; χτΰπονς στή άνιστορούμενο Κάστρο τής Μο¬ νής, πού άντικρύοαμε πλημμύρα προσκυνητών Φευγαλέο βλέμμα μοϋ Ζωγρά- φιΖε όμοιότητες των τοπίων, πού άντικαθιστοϋν τα έγκαταλειφθέν- τα τοϋ «Άενκήρκα» οτό Μεσο¬ χάλδιο τοϋ Πόντου καί μέ συγ- κίνησι διεπίοτωνε πρόοδο σέ πρα γμάτωσι τοϋ όνεΐρου μας μέ τήν θερμουργό προσπαθεία τής Αδελ¬ φότητος «Παναγία Γουμερά» κα! των Παραρτημάτων της, υπό τάς εύλογίας σεπτού Ίεράρχη τοϋ Άγίου Σιδηροκάοτρου. Δέν άργη- σεν όμακ; ή εύλάβεια στήν τελε- τή νά μοϋ έΕασφαλί^ει κατάνυΕι καί είοεχώρησα νά παρακολουθώ εύλαθικά τήν Άρχιεροτική Λει- τουργία καί οέ συνέχεια, άρχιε- ρατική δέησι υπέρ των άοιδίμων ίερωμένων τής άνιστορουμένης Μονής, των πρωτεργατών τής ι¬ δρύσεως έν αυτή Λυκείου καί λοιπών σφαγιασθέντων, των ο¬ ποίων τα κόκκαλα φρουροϋν τα άΕέχαστα ίερά έκεϊνα μέρη καί .οί σκιές των παρακολουθοϋν τα ι συντελούμενα στόν εύτυχισμένον τόπον τής περιοχής Μακρυνί- τσας. Τής λπτουργίας έπηκολοθθησε Άρχιερατικόν κήρυγμα τού Ιε- ρουργού Αρχιερέως Κου Ιωάν¬ νου, πού μέ βαθύτατους θεολογι- κούς οτοχασμούς έχει συνδυάσει τό μυστήριον Γεννήσεως τής Θεο τόκου «ίεράς κλίμακος δι' ής κα- τέβη ό θεός», μέ τήν άνιοτόρηοι τής Μονής καί άνέγεροι Ί. Ναού είς μνήμην Της, έγκωμιάΖοντας έν ταυτώ καί τήν νοσταλγική φλό γα των Ποντίων πρός τάς Προ- γονικάς Παραδόοεις. Σέ συνέχεια, ό πρόεδρος τής Αδελφότητος -Π.Γ.» δικηγόρος κ. Σωκράτης Κλαδας άνέπτυΕε τόν σκοπόν άναβιώσεως τής Μο¬ νής. Έπεσήμανε τις οΐκονο. δυσ- χέρειες πού άντιμετωπίΖονται. Κα'ι μέ τήν γλαφυρότητα οτήν έκ φρασι ήλέκτρισε τήν εύλάβεια των προσκυνητών, πού παρά τήν άνεπισημότητα τοϋ έορτασμοϋ γιά τόν οποίον δέν προγραμματίσθη κε πανηγυρισμός, έχει συρρεύσει καί ·ουνειοέφερε κατά δύναμιν έ- ΐ' π) αποδείξει γιά νά συγκεντρω- θή ποσόν εκατόν περίπου χιλιά¬ δων δραχμών. Παράλληλα, τίς ψυχικές χορ- δές των προσκυνητών δονοϋσεν ή συγκινητική Άρχιερατική λιτά· νευσι τής σεπτήα εικόνος, στόν ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΔΩΗΑΤ1Ο οεως καί σάν πνευματικόν ϊδρυ- μα ώς Λάκειον. Δέν θά τελείω- ναν οί περιπλανήσεις τής μνήμης μου δν τδ μέσο τής κίνησής μας δέν έφθανε βράδυ - βράδυ ατήν Μακρυνίτοα καί άντίκρυΖε τήν άνατριχίλ.α ουρροή εΟλαβών τής Άττικής, τήο πόρτα, ό Στεφανής τρέχει καί κρ»'>6εται στύ ΐιπόγειο, ποϋ έχει μι-
προοκυνητών
Μακεδονίας
καί τής Θράκης καί μάς ύποδέ-
χονταν συντοπίτες, μέ τούς όποί-
κ«ύ άνοιγμα. Σκαλιά στενά, γλυ-|ους δεκάδες χρόνια δέν άνταμω-
στερά. Φοθάμαι μή πέση καί κτν
πήοη.
Ήσι·χάσαμε
γνωρίζοντας τή
φωνή τοΰ σΐλεπιτζή, τού Τάσου
— Άνοϊξτε έγώ είμαι, ι|>ελλισΕ.
Σάν άνοιξε ή πόρτα, πρόδαλλε
ή γέρικη, σνμπιιθητική μοοφή τον.
Τα μάτια τον κνττάνε άνήσν-
χα γνρω. Μιλά μέ τρεμάμενη ηοο-
νή:
— 11ου εΓναι ό Στεφανής; Ν Λ
■κρνΐρτή'!
Οί Τοΰρκοι κάνοννβ ζώνη στό
μαχαλά μας. Φνλάνε έφ' ό'πλον
λόγχη, στά ντονρσέκια. Πρίν μρ:-
ρε; στύ μακον δρόμιι Φιλλι.τοντσν,
πιάσανε δνύ κατσάκηδε; κρνμμέ-
νον;. Στύ Νταραγάτσι τρείς.
Στύ 'Λντελίπ σοκάκι ποΰ είναι
κοντά στίς δνύ έκκλησιέ; στή Βαν
γελίοτρα καί τόν "Αϊ—Δημήτρη
πιάσανε τύν Λαζ·αρή τόν γνιύ τη:
κύν·(ΐ Εύθαλίας, στί; Κοπ.ριέ; στύ
σοκάκι των Ρόδιυν Ορήκανε έναν
πον είχΐί λωλαθεϊ άπ' την κλεισοιΊ-
ρα, στήν όδύ Σαρνώ άλλον ■/ατ^ά
κη πον δονλενε στή σοιμ'τα κρν-
<ρά τσαγγάοης. — Ήσνχασε κύρ - Τάσο, ιίνα στύ ί>πύγειο, τοΰ μίλησιι. Άπύ πά
ν·(·) σΐ' δνοιγμα, (1άλαμ<; σετζετέ καί καναπέ: Τοϋ ά({ήσα(.ιε τρύφιμα, νερύ._. — "Αν σά; ρωτήσονν ποϋ είναι, νά πήτε πώ; δέν ξέ Ό Τάσο; «ιενγει. Μέ τή Λανάη μένομε ξάγρν- πνΓς. Τα ξημ-Γ,Γΐόματα, άκονσαμι 6ρι- σιές Τονρκικες: — Ουλάν ίντεπσίς. Κιοπέκ. Σι κτήο γκυΐονρ. Μαγγονριές στις πόρτι;. Φιονές, θόρν(><> πον ύ'λο σι
μώνπ. Κυχκαλώσαμε Γικίνητε;.
ΚάνοΐΛε ?.ρε)Λ·ες στά σπι'τια, νά
(Ιρονν -/(ΐτσάκηδες, ϋλα...
Γονατίσαμί". Σιιυ.-ΐηλ.ές ποοσεΐ"χο
μαστε', στά ι,ίκονίσματα.
Νά τώρα, κτυπούν την ξώθνοά
μα=·
— "Ατ; κα.τονγιον (άνοι^ε την
πόοτα) (τιονάϊονν.
Ή Δανάη βγά'ςει την άμπάρα
«π' τή πύρτα.
(Σννεχίΐεται)
Μονής σάν όπλοστάοιου άνεφοδια ίοοπεδαιμ'ένον εύρύν χώρον τοϋ
ομοϋ Έλληνοχριστιανικών παραδό προαυλίου, προπορευομένου τμή-
ματος τιμητικής Στρατιωτικής
Μουοικής των τοπικών στρατιω¬
τικών Άρχών, πού παρέστησαν
καί άπένειμαν σεβασμόν στήν τε¬
λετήν.
Κατενθουσιαομένος άπό τήν
πρόοδο των προσπαθειαι δι' άνα-
θίωσι τοϋ φωτοβόλου φάρου τοϋ
Μεσοχαλδίου τοϋ Πόντου στήν
περιοχή τοϋ Άκριτικοϋ Μπέλες
καί γιά τόν προγραμματισμόν δι'
όλοκλήρωσι καί άνέοπερη φωτο-
βολία διά τήν υήμερον τήν αύ¬
ριον κα'ι τό απώτερον μέλλον, γύ
ρισα στήν ΠτολεμαΤδα μέ τήν
συνοδεία μου, επικαλούμενος τήν
χαρή τής Πανόγνου Θεομήτωρος
νά μέ άζιώση καί στόν έπίοημο
πανηγυρισμό κατά τα έγκαίνια
τοϋ Ίουνίου 1974.
Πτολεμαϊς Σεπτέμβριος 1973
ΑΝΑΝΙΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ
ιΙ'|θήκαμε, όπως καθώς καί πλήθος
όπό άγνώστους μέ χριστιανικήν
άδελφικήν εύλάβειαν.
Συγκινητική ήταν καί ή φιλο-
Εενία πού μάς έπεφύλαΕε ουμπα-
τριώτης μου οτά Κάτω Πορρόϊα
τήν νύχτα.
9.9.1973.
Ξημέρωσε Κυριακή.
Ή λαχτάρα γιό τό
προσκύνημα, άπό νωρις μας ά-
νέβαοε στόν τόπο, οτό όλβιο έ-
κείνο μέρος, πού στήνεται τό
ΟΛΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ!
ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ100ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΗΡΑΣΤΟΙ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΑΑΓΟΥΔΗ
ΣΤ'
Τό 'Λμερικάνικο "ρετσίνι είναι
έμςάνισι ώραιότατο. Όμοιά
ζει πάν τύ μέλι. Άλλά στή ναισι
■καί στό αρι,ιμα είναι άπαίσιο.
Η ΛΞΙΛ ΤΟΤ ΡΗΤΙΝΙ
τοτ
ΣΕΡ
ΟΙΝΟΤ ΕΝΑΙ ΟΤΑΝ
ΒΙΡΕΤΛΙ ΑΠ, ΕΤΘΕΙΑΣ Α
1ΙΟ ΙΟ ΒΑΡΕΛΙ.
Αι* αύτύ καί οί κρασοπατέρε;
«δέν ,πίνουν ποτέ έικΐαλιΐ'ΐμένο κριι
οί.
Καί ύ'χι μόνον αΰτύ γνιορίζουν
«ιί κρασοπατε'οε;, άλλά καί ότι δ'.ν
.-τρε;πει νά μεταγγίζεται. Λι' αύτό
«■.ητονν ΜΛΧΛ. Ληλα<δή νά μί|ν ε- χπ μιταγγισθή άπύ άλο (ίαρέλ· Αύτύ τύ άνα((έρει καί ή Άγία Γρα<ρ'| ή Βί/ΰλο; ποϋ είναι θ·?ύ- .πνειστο (ίιϋλίο γράιιιι: «Νά πίνε: τε.... οίνον εν τή τρνγία αντοϋ"". "ΐντινες κ;ασί καί μ»σχο6ολον- οε τό στόμα σον, άκονιι κανεί; σν χνά νά λένε ,πολλοί ήλικιωμένοι. "•Άθώυ πραγμα_ Σταφύλι καί "ρΐτσίνι». Βεβαία, σέ όλον αυτόν τόν επαινον νπάίκΧ'-ΐ κ(»ί κάποια «λήθεια. Ήσαν πράγματι καλυτέρα τα παληά κρασιά, ΰταν έπετνγχανον. Ίδ.'ως τό γ ι ο μ α τ ά ρ ι ■/.(ίί τα α ώ μ (ι τ α τα όπυϊα λόγω τή; ίδιαζυνση; γεύσεως καί όσμή; ήρεσαν πολν. Σήμερον ομιος καταστρέφει την γεϋσι καί τήν όσμή τοϋ σώσματιΐ; ίδία, τό ΜΕΤΑΜΙΙΙΣΟΤΛΦΙΤ καί περισσότερον τύ κακύ πλύσιαο τού Οαρελιοϋ καί τύ θειάψισμα ποΰ καίνε άπύ συνήθειαν οί ο'ινοποιοί ί)ιά νά τό άπολ<·μάνοΐΛ' δήθεν Τύ τε 6ριυμάει σάν κλοΐΌιυ (ΐί'γύ τό κρασί. "Οποίος δΐαίίάση τί; γριΐ'ΐ- μέ; ;
τύ άρετσίνωτο εχει άξί(ΐ μόνον ο¬
ταν μείνη άνω την τεσσάρων τον
λάχιστον έτήν στόν βαοέλι καί
κατόπιν ν λ έμφιαλωθή.
(Σννεχίζεται)
Τελευταία έμενα μόνη μου.
Μόνη μόν στό πράσινο δωμάτιο.
Πόσο ώραϊα είναι.
'ιΕγώ καί τα όνειρά μόν.
Γιά κ·-ϊνα πον κανένα; ποτέ δέ θά
μάθει.
Τί θά γινύμονν χιυρί; τα ΰνειρί
μόν, ^
ΰταν οί άνθρωποι σ' άρνιονντα'.
δταν βλέπονν πώς δέν έχίΐ σπήτ
στή θάλασσα
ο6τε κ' αντοκίνητο...
κ" ΰταν τά νειάτα σ' έχονν άφή-
σει...
καί πιά σέ κανέναν δένμ πορεΐς νά
δώσεις τί.ποτα...
Είναι ό μόνο; σνντα§ιδιώτη; μοί·
τα ΰνειρα
τα μύνα πού μού μένονν πιστά.
πιστά σάν τοΰ ήλιον τύ ψώς Λθύ
μ δ; λούζει,
πιστά καί καθάρια σάν την ανοίξη
Καί ΰμως τώρα ϊίναι ψθινόπωρο
Τή ννχτα στύ πάρκο άλλαξαν τα
πλατάνια τα ροΰχα τοις
στήν άκρη τής πύλ.ης άδειασαν ι ά
χωρά(ΐια
Όλα τώμα είναι γνμνά, γνμνά
σάν την καρΛιά μόν.
ΜΑΡΙΤΣ,ΚΑΣ ΖΝΙΔΑΡΣΙΤΣ
Και δλα τώρα μ* έχουν άρνηθ'ϊ
κι' αντά άκόμα χ* δνειρά μόν
Άλλ' ομιος κόπον πίσω άπ, τα
6οννά μού έμεινε τό χιονοδοΰν.
οπ(ι>ς ήταν πάντα,
σάν κείνες τίς μέρες τοΰ Νοήμ-
6ρη ϋταν τό κρι-φοκΐ'τταζα.
Κάτω άπ' αύτό τα ίίλατα .πάντο
τό ίδιθ πρασινίζονν,
πάντα Τό ΐδιο άριομα άποδίδονν.
πάντα τό ϊδιο άγέρι τα δροσϋ>·ι
πάντα οί ϊδ:·:; σταγόνες τή; 6οο-
χής τα λούζει
; ·τά δνπρά μόν στύ .τράσινο
δωμάτιο.
Ι Μά τί μπορή νά κάνω.
ι Σήμερα είναι φθινόπιορο.
Λϊ·ρ;ο θά γλ·ει χειμώνρς
/αί μετά τό χειμώνα θόρθει ή 5-
Κι' έγώ θά ΐΓμαι μόνη μέσα πΤύ
πράσινο δωμάτιο
μαζύ μέ τα πράσινα όνίΐ,ρα
καί τα πράσινα ελατα κόπον βχό
χιονοθοϋνι
άκόμα θά πρασινίξονν γιά
Μετάφρασις άπό τα
ΜΑΡΙΑΝ ΤΑΒΤΣΑΡ
ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ:
ΧΙΑΗ «Άξέχαοτη Πατρίδα»
ΤΗΣ ΝΑΤΑΛΙΑΣ ΑΔΑΜΑΝΠΛΟΤ
Έλάθαμρ σέ κομψή έκδοση τό
νέο 0ι6λίο τή; κνρίας Ναταλία;
Άδαμαντίδον «Χηλή, Άξέχαστη
ΙΙ<ιτρίδα> πυϋ αποτελεί «μικρή
σνμβολή», ϋ,τως γράφε» μετριύςρυ
να ή ϊδκι, στίτν λαογραιτία μας
κιιί έκ((ράςι·ι την άγάπη τη; γ.ά
τύν τόπο πυϋ γεννήθηκε καί έξη-
σε τα .ταιδ.χ.ά τη; χρόνιιι.
"Ομω; ή σνμβολή της γιά τίιν
Χηλή ποΰ (ίρίσκςται στό Β.Λ. ά·
κ.ι.μι τή; Μικρά; "Λσία;, επί τή;
χερσόνησον τή; Βιθννία; κ<« άχ~- χει μύλι; 18 μίλια (Ίπύ τύν Βόσ.υ ρο, δέν είναι καθόλον μ.κρή. 'Λ.τοτίλΓΪ έ:ν<ι πολίτμο ντοκοι·- μ?ντΐ), μιά μαρτνρία τό.τιιιν π·)ϋ υπήρξαν άπύ αΐώνι; Έλληνικοί. Καί μύνο; ό κατάλογος των τοπικων λέξειον μέ άλ<ια<ίητική σπρά, αποτελεί πολΰτιμο βοήθη.ΐ'α γιά κάθε γλωσσολύγο, γ;ά κάθε μι-λετητή τή; Έλληνική; γλώσ- σα;. Άλλά τύ 6ι6λίο τή; «νρία; Ά δπμαντίδον δέν είναι §ηϊά Λ«ρι- γρ<ιφικό. Είναι γραμμέννο σέ ν- ΐ| ο; ζιιιντανό, σπαρταριστό .πον κά νει τύ διάβασμά τον Λπόλανσι. ΟΙ περιγραττές, οί λαογραφιχέ; πλιι- ροφαρίτ;, κνριολεκτικά ρονιΐού/- ται Λπό τόν άναγνώστη. ΞΓχοριξονμε μερικά άπύ τα ■/:· ηάλ(ΐ·α τοϋ Βιβλίον: Ή Έκκλησ'1/ τού Άγιον Ενθνμ!ον, τα Σχολεΐ,ι μα;, ή γλΛσσα μα;, σν-μ6ί(υσι αέ τού; Τονρκονς, ή Άλαμάνα, οί Λ ϊοί στήν άχρογ'.ιι^.ιά μα;, Γιορτ^ς καί πανηγύρια, μίριχέ; συνήθε:·-ς γαί προλήψεις, οί Γάμοι, τα τρ« γοί'δκι τ"ϋ γάμον, μερικά αίνίγιιβ τα, παιγνίδια καί τραγονδια. Τύ βιβλίο κλείνει μέ μιά σειο.ΐ άπό ίξαί,ρενα ποιήματίΐ μέ θ/μ.ι τίιν Χηλή. Είναι ενα 6ι6λίο γιά νά θνμοϋν ται οί παλοοί καί νά μαθαίνονν οί νεώτεροι. Ό γνωστύ; λογοτε'χνη; καί σνγ γραψέας Ντ'ινο; Ταξιάοχη; έκν- κ/.0([όριισε τύδωδέκατο 6υβλ'Ό τού. Είναι μιά μοντέρνα ποιητική σννθίση μέ τόν τίτλο" «Ό Γϊοο: μέ τα παιχνίδκι . Ό γέρο; ζο'-ν- τα; τόν πνρετύ τής <ΐ θορά; καί τού θανατον, άνασκενάζει την ·ο ρείιι τή; νπαρ?ή; τού μέ την ι·00 ((ή Τής γλνκύπικρη; άνάμνησνς ποΰ τοϋ έπιτι'θεται πότε σάν τρο- μαχτικύ; |ΐ{ΐάλτης καί πύτε σά σωτήηα; άγγελος. Κρατά τα νή- ματα τοΰ παιχνιδιού άνάμεσα στΐ τπέμοντα δάχτνλά χον, έτσι δπ.ι); τύ νποσννιίδητύ τον 6ρίσκ'.αι σέ μιά άναπτάτωση καί παίζει μέ τόν άδνσώπητο χρόνο ποΰ τόν πολο^- κεϊ άσφτχτικά καί ροιτΐάει τή ζω· τικύτητά τον σιγά καί ήδονικά μέ σα στοί'; νιινύνΐ-; τιιί' παιχνιδιυΰ πον όνίζει ύ θάνατος. Καί μέσα άπ' αύτύ τύ παιχνίδι πον ?χει μαΐ 00 χιούμορ ύ ρεαλιπμός, ή σάτι/<α κι' ή μεταψυστκι'ι σμίγονν γιά νά δώσονν μιά ιίκόνα ζωή; κάτω άπ.Ί τό άνατομικύ μαχαΐρι τοϋ ποιητή. Μεοικοί στίχοι τού: «Έγώ 'ολοιζ εΐ^α, είμαι ενας δ;· >♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦>♦♦♦♦♦♦♦«
σμιος ίντηρέτη;
καί ύπηρετώ έναν γέροντα άνά-
πηρο
γεμάτο πικρέ; ρίξί; μέ κοφτ^.^ί
δόντια
πον ροκανίζονν τί; άναμνήηπς τοΐ'.
Ντνμένος τύ ροϋχο τή; σκιδ; πα-
ραμονεύω
σέ μιά αθέατη γωνιά τί; κινήσ*·.;
τον
σάν σννιομότη; ενρργΕτικός...
ί'τομυ; νά έπέμβω επί; δύσκολ·1;
στιγμες.
Κι' ώ; δ γέρο; εΓχε άπλώσει τα
καί .περίμεντ άπό λαχταριστό
σάμκινο ν.λΐΐ&Ί
ν& κόψει δνθη τής χαρά;
"Ενα; χορός άπό κόκκαλα
χωρί; μεδονλια στήθηκε στά ιιά-
τΐΓ. τού
κι' άρχισι νά κηοταλά τοϋ; ήχοι1;
τού
γνμνον; άπύ ώραΐα μουσική
κι' άπύ ΰνειρα».
Τό έξώφνλλο έο;ιλοτέχνησε ό
ζωγράφος Ζαχαρίας Ονρανός κι'
είναι έκδοση τοΰ έκόοτικοϋ οΐκου
ΝΩΕ.
ΕΚΕΙΝΟΙ ΙΙΟΤ ΦΕΤΓΟΤΝ
ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΠΑΠΟΑΙΤΗΣ
Ό ΣάΜια; Ι1(ΐπαπολίτη; γ.ν-
νήθηκε στί; 7 Μαίου 11)11 στ>Λ·
Μάκρη τή; Μικρά; Άσίας. Σπού-
δασε Νυμικά στό Πανεπιστήμιο
Αθηνών καί ξΐ'κίνησι- την δικηγο
ρική τον καρριέοα τύ 1935 στόν
Πειραια. Τό 1951 μετέσχε στ'ι;
ίκλυγές νποψήψιος τού ΕΠΕΚ ?.·Λ
εξελέγη δονλεντή;. Διετέλεσε νπου
ργο; Εμπόριον στήν κνβέρνηση
Πλαστήρα άπύ τύν Όκτώδριο τοΰ
1951 μέχρι τόν Όκτώβςιο τοΰ
19ό2_ Τό 1952 εξελέγη καί πάλι
6ονλεντής Πϊΐραιώς καί όρίσθηκΓ
κοινοβουλειτικός έπρόσωπος τή;
ΕΠΕΚ. Μετά τύν θάνατο τοΓ·
Πλαστήρα, εξελέγη πρύίδορς τής
τρμςιλού; διοικητικής έπιτροπή; Ι
τής ΕΠΕΚ καί τό 195.) άρχηγός |
της. Τό 195(ί εξελέγη καί πά11
Οονλευτής στήν περι<|έριια Πίΐριιι ώς. Τύ ΙΙΐιίΙ σννέθαλε στήν ϊδρνση ίής Ενώσεως Κέντρον καί ήταν μέλ.υς τής όκταμελονς διοικητικής έπιτροπής. Εξελέγη (Ιονλεντής Πειραιώς καί Νήσιον στίς έκλογές 19Β1, 19Β3 καί 1964 καί διετέλίΤ» ύπουργός Εμπόριον στήν κνοέονη ση Γ_ Παπανδρέου. Είχε τιμηθή μέ τύν Άνώτερο Ταξιάρχη τού Φοίνικος. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ Άπεβίωοε πρό τινος καιροθ ό Νικόλαος Ιωαννίδης, λινοτύπης, είς προχωρημένην ηλικίαν. Ό άείμνηοτος είχε γεννηθή είς Πέραμα Κυ2ίκου τής Προπον τίδος καί άπό μικράς ήλικίας ε¬ πεδόθη είς τήν τέχνην τοϋ τυπθ- γράφου είς τάς εφημερίδας τής Κωνσταντινουπόλεως. Νεώτατος εγκατεστάθη είς τάς Αθήνας κα'ι ήργάσθη ώς λινοτύ¬ πης είς τόν «Θεατήν» καί άλλας άθηναίκάς εφημερίδας, άποκτήσας τοιαύτην έμπειρίαν είς τό συντα¬ κτικόν, τήν γραμματικήν καί τήν όρθογραφίον, ώοτε άχι μόνον δέν έκαμνεν ό ϊδιος τυπογραφικά λά- Οη άλλά διώρθωνε συντακτικά καί όρθογραφικά λάθη καί δοκίμων άκόμη συγγραφέων κα'ι δημοσιο- γράφων. Τελευταίως ήργάΖετο είς τα τυπογραφεία των υίών τού αει¬ μνήστου Οεοδώρου καί Άθαναοί- ου Ίωαννίδθ'), είς τήν ίδρυσιν καί λειτουργίαν των οποίων έβοή- θησε σημαντικώς. Ήτο άκακος, ουδένα ποτέ βλά ψας ή όδικήσας, τουναντίον πλεί οτους βοηθήαας κα'ι εύεργετήσας, άκεραίου χαρακτήρος, είλικρινής καί λαμπράς οίκογενειάρχης. Ή εφημερίς μας διαθιβάΖει τα θερμά συλλυπητήριά της, είς τήν απαρηγόρητον σύντροφον τής Ζω ής τού καί τόν υϊόν τού Άθανά- σιον. •♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦Ο ΛΜΕ1ΊΚΛΝΟΙ ΕΙΙΙΧΚΠΉΜΛ ΤΙΑΙ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ Άιιίχθησαν είς Αθήνας, προ'3 χόμενοι έκ Βηρντοΰ, ώ; προσκί- κλημένοι τοΰ Όργανισμού Οίκ.ονο μική; Σννεργασία; Κοινή; Άγο- ηά; οί Άμερικ.ανοί Επιχειρηματί¬ αι κ_κ. Σαχίν καί Γκ.οήν, «ί όποί- οι ίκπροσωποϋν σνμ<(;έροντα έπιχει ρήσεων Μέση; Ανατολή;. Κιιτά τάς πρώτας έπαφά; μ?τά των πρόεδρον ·καί άντιπροέδρον τού Όργανισμού κ. Ι. θεοδωρο- πονλον καί Δ, Κοχαροννη, εξεδή¬ λωσαν ίνδιαφρρον δι" έπενδνσ?ι; 150.000.000 δρχ. Ε1ΠΣΚΕΜΈΙΣ ΣΤΡΑΤΕΤΣΙ· ΜΩΧ ΕΙΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ Ό Όργανισμύς 'ΛπασχολήσΕω.- Έργατικοΰ Διιναμικοϋ θά εφαρμό¬ ση πρόγραμμα έπισκέψεων των στρατενσίμων καί μελλόντων νά ά πολνθοϋν τοΰ Στρατοΰ ίί; θιοαη- χανίας τής περιοχής τιυν, πρό; έ- νημέριοσίν των επί των δΐ'νατοτή- Τ(.)· άπασχολήσεώ; τοιν εί; τίιν δομηχανίαν.
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
Ο ΚΟΛΝΤΕΡ.ΏΤΗΣ
(ΕΝΑΣ ΧΛΡΑΚΤΙΙΡΙΣΜΟΣ)
/ ΔΙΙΜΗΤΡΗ ΛΙΑΚΑΚΟΤ
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΙΙΜΕΙΩΜΑ κ Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ Ο! ΝΕΟΙ
Β'
Γεωργός ή κτηνοτρόφος, εΤχε
την ήρεμία των άνθρώπων ηου
ή 2ωή τους είναι σφιχτοδεμένη
μέ τή γή, την όνησυχία τού εμ-
πορικοϋ νοϋ, την τραχύτητα τού
κοτραμπατΖή. Φαινόμενο σπάνιο,
παράζενο θά πή ΐαως κανεΐς, όλ-
λά πραγματικό. ΆδραΕ,ε μέ Ζήλο
την τσάπα καί τό άλέτρι καί λη-
ομόνησε γρήγορα τα Εερολίθια
τής Μάνης. 'Έχτισε σπΐτια ψηλά
(σάν μιο αυνέχεια των πύργων
τής Μάνης) κΐ' εύρύχωρα, τα £ν-
τυσε μέ άρχοντιά, έχτισε άποθή-
κες καί σταύλους, στόλισε τόν
κάμπο μέ γραφικές «κοΰλες», έ-
γινε ύπόδειγμα νοικοκυροσύνης
κι' έργατικότητας.
Ποτέ δέν Εενητεύτηκε, ποτέ
δέν όφησε τόν τόπο πού άγάπη-
σε, τό χώμα ποϋ στά κατάβαθά
τού έκρυδε παλιές ρίΖες τού
"Ελληνισμοϋ, πού ποτίοτηκε μέ
τόν Ιδρώτα καί τό αΐμα τού, πού
σκέπαΖε τό κόκκαλα των παπου-
δών τού. Τηροϋσε μέ εύλάβεια
τούς θρησκευτικούς κανόνες, τι-
μοϋσε δλη τή σειρά των άγίων
καί πάντα τό καντήλια ήταν γε·
μδτα λάδι καΙ άναμμένα όχι άπό
φόβο ή άνόητη θρηοκοληψΐα, άλΑ'
άπό καθαρή πΐστη, γιατΙ «έτσι ·>ά
βρήκε». Ή Παράδοση ήταν κάτι
άπ' την ψυχή τού. Την συνέχιΣε
έχοντος μιά βαθειά συναίσθηοη
ότι έκτελοθσε κόποιο άπλό 6Αλά
ύιμηλό καθήκον. ΚΓ έτσι ήταν, γ1-
ται είναι...
ΦρόντιΖε γιά τή μορφώση των
παιδιών τού, γιατ! δσο κΓ αν ή¬
ταν όνθρωπος τής γίς καταλά-
βαινε πώς τα «γράμματα εϊν' δευ¬
τέρα μάτια γιά τόν άνθρωπο», τόν
έΕευγενΙ2ουν, τόν άνεθάζουν σέ
σφαϊρες άνώτερες, ή Ζωή τού Εε-
φεύγει άπ' την πεΖότητα.
Ή φιλοτιμία τού δέν εϊχε δ-
ρια· ή εκφράση «τόν επιασε τό
κολντεριώτικο» πού ουχνά άκοΰ-
με, είναι νομίΖω άρκετή γιά νά
αντιληφθή κανείς τή φιλοτιμία
τού. Ή τιμιότητά τού ήταν έντυ-
πωσιακή στΐς συναλλαγές τού, ή
εθαισθηοία τού γιά την προσωπι-
κή τού άΕιοπρέπεια καί περισαό-
τερο γιά την οίκογενεισκή τιμή,
τρόμαζε. Σέ τέτοιες περιπτώσεις,
Ευπνοθσε τό έντονο συναίσθημα
τής τιμής, πού — ευτυχώς —
δέν έκφραΖόταν σάν «Μανιάτικη
βεντέτα», γεγονός πού κηλιδώνει
κάπως την Μανιάτικη μοναδικότη-
τα.
Μέ την άπλότητα στούς τρό·
πους, τόν αύθορμητισμό τού στήν
παρέα τού, την άστείρευτη χιου-
μοριστική τού διαθέση, γινόταν 6-
Ειαγάπητος, ένοιωθε συμπάθεια
αυτόν οποίος τόν γνώριΖε.
Ολ' αύτά σ' έναν άρμονικό συν-
δυασμό, αίχμαλώτιΖαν κυριολεκτι
κά.
γι·
Ό δντρας ήταν άντρας. «Ντόμ-
προς· καΐ «μπεσαλής», εργατικάς
καί φιλότιμος, άφοσιωμένος στά
οίκογενειοκά τού καθήκοντα. Εί-
χε Ιδιαίτερη άδυναμία στήν έΕω- !
τερική τού έμφάνιση γι' αύτά καί
φρόντιΖε, ώατε νά είναι δσο πε-
ρισσότερο γινόταν έντυπωσιακός.
Τό «τσιγκελωτό» μουστάκι καΐ
ή καλοδουλεμένη γιορτινή τρορε-
σιά τού, ήταν στοιχεϊα πού τό-
νιΖαν την παλληκαριά καί τα
νειδτα άλλά καί τόν σεβασμό ποϋ
έμπνέει ένας άσπρομάλλης γέ-
ροντας.
Παράλληλα ή γυναϊκα ήταν νοι-
κοκυρά καί συγκροτημένη, έφόδια
πού άποκτοϋσε άπό κορίτοι άκό-
μη, μεγαλώνοντας σ' ένα Ζεστό
οίκογενειακό περιβάλλον άρκετά
αύστηρό. Ή τιμή, ή φήμη της,
ήταν τό αημεϊο πού πρόσεχαν ι¬
διαιτέρα. Οί «δσωτες», οί «νε-
ροθρασμένες», οί «σουργκοϋνες»,
ήταν όπΌμα πού περιφρονοΰσαν
δλοι γενικά στό έπακρο. Τό μι-
κρό κοινωνικό δικαστήριο τού
χωρίου, μέ τούς ΰγραφους νό-
μους, έκρινε πάντα αύστηρά, ό-
ταν δινόταν άφορμή νά δημιουρ-
γηβθϋν σχολια έστω γιά την τιμή
μιας γυναίκας ή τόν άντρισμό ε¬
νός άντρα.
"Οταν μιά όμόδα άνθρώπων τΐ-
ναι άπομονωμένη, άντιμετωπίΖει
κοινά προβλήμπτα, τότε τα δτουά
της είναι ένωμένα, σπρωγμένα ο·
πό τό δυνατό ένστικτο τής αύτο-
ουντήρησης. Ή προόδος γεννιέ-
ται άπ' τούς ένωμένους. Αύτό
έγινε καί στήν περίπτωση των
Κολντεριωτών. Μέαα σέ λίγα
χρόνια — μέ την ύποοτήριΕη τού
Κσραοσμάνογλου — προόδεψσν
έντυπωσιακά, έγιναν ύποδεΐγμα-
τα. ΚΓ δμως κατώρθωσαν καί
πάλι νά μείνουν άπλοί, τίμιοι, καί
οί τρείς μεγάλες Ίδέες, Πατρίδα
— ©ρησκεία — Οίκογένεια, εμο
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος
ζωή. Αυτή τή ζωή, ποϋ ήθελε νά
μορφώση ό ΧΡΙΣΤΟΣ στά πά-
διά, οταν τα καλοΰσε κοντά Το.·,
γιά νά τα σκεπάση μέ τήν τρνφ«-
ρή στοργή Του) σάν μίαν φιλ'".·
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕ2.ΤΗΚ0ΝΤΑΕΤΗΡ1.1 ΤΗΣ
ΜΙΚΓΑΣΙΑΤΙΚΗ_ ΚΑΤ^ΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τής
Όμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κχΐ 2) ΣΩΙΟΆΤΟΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τΛς ΈνώσΓ,ως Ποντίων Φοιτητών
ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΗΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ρακτήριΖαν θασικά τούς άνθρώ
πους τής έποχής μας, δλα γενι-
κά έχουν άλλάΕει πολύ καί εί¬
ναι φυσικό γιά μάς πού δέ γεν
νηθήκαμε έκεί στήν «ΠατρΙδα»
οταν άκοϋμε κόποιον πρόσφυγα
άπόμαχο τής Ζωής, νά λέη ·έ
μεϊς έκείν' τα χρόνια στήν πά
τρίδα ήμααταν άλλοιώς...», νά
παραΕενευόμαστε, μή βρίσκοντος
σέ τί καί κατά πόσο ήταν καλύ-
τερη η Ζωή των παππούδων μας,
ώστε ή νοσταλγία τους νά είναι
τόσο έντονη.
Άναλύοντας τή Ζωή των Κολ¬
ντεριωτών — πού δέν είναι παρά
μιά έκφραστική είκόνα τής Μ:·
κρασιατικής Ζωής, ενα κομμάτι
ΰπ' αυτήν — θά τούς δικαιολο-
νήσουμε. Θά δοϋμε πώς μπορεϊ
*·ά γεννηθή τό μεγάλο άπό -ό
άπλό, πώς ή Παράδοση άπ' τον
Γοτέρα στό γιό περνάει μέοα άπ'
τό αΤμα τό φράγμα τοϋ χρόνου
κι' ΐσως νά νοιώσουμε πώς εϊι,α-
οτε κΓ όλας δεμένοι μέ την «Πα-
τρίδα» πού δέ γνωρΐσαμε άλλά
ύπάρχει στή μνήμη μας άουναί-
οθητα κΓ αισθήτα...
ΔΗΜΗΤΡίΟΣ Α. ΛΙΑΚΑΚΟΣ
Αϋγουοτος 1973
Άνατολικόν Πτολεμαίδος
Καπετανάκης Ιωάννης τού Α¬
ποστόλου, έκ Σμύρνης_ ΙΙτυχιοΰ-
χος καί Διδάκτωρ τή; Ίατρικής
τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Λθη
νών εΐδικευθείς €*ις την Δερματυ-
λογίαν είς τό ενταύθα Νοσοκοιιεϊ-
ον Άν. Συ-^γροΰ καί είς Παρισί¬
ους ώς ύπότροφος τής Γαλλικής
Κυβερνήσεως.
Διετέλεσ€ν δοηθός καί έπιμελη-
τής τοΰ Δερματολογι;;οΰ καί Άιΐί,ιο
δισιακοδ Τμήματυς ταΰ έν Αθή¬
ναις ©εραπευτηρίου «Εύαγγελι-
σμός», άπό δέ τού Ίοννίου ΐη,ΊΟ
Διευθυντάς αυτού μέχοι τού 1 Οβ7
όπότε εξελέγη τακτικάς Κ«θηνΐ-
τής τής Κλινικής 'Λφροδισίων &
Λερματικιΰν Ν όσιον τοΰ 'Εθνικοΰ
Πανεπιστημίου Άβηνών κ αί σ'γ-
χοόνω; άνέλαβι- τήν Διενθυνσν
ταϋ Νοσοκομείυ>ι Λ. Συγγροϋ.
Διετέλεσεν πολλάκις Πρόεδςο;
τής 'Ελ.ληνικής Δερματολογικής
καί Άφροδισιολογικής 'Ενώσεωτ,
μέλο; πολλών 'Επιστημονικών ί-
ταιρειων καί μετέσχεν εί; πλεϊιτα
Έπιστημονικά Συνέ&ρια καί ίδί-
ΐ"? της ε'ιδικότητό; τού καί έ'τυχ~ν
πολλών τιμτιτικών δ'α/ρίσεων. Δκί
πής Δερματολόγος Αθηνών ό-
δό; Μέρλιν 10. Συγγηαΐρεϋς Α5ι-
θλόγων καί .-τριυτοτνπιυν έπιστημ >-
νίκων εργασιών καί άρθρων εης
είδικότητό; τού, τόσον έν "Ελλάδι
όσον καί έν τή άλλοδαπή, τό δέ
πεοισ"πού5αστον σΰγγραμμα αύτ··ί
«ΛΕΡΜΛΤΟΛΟΓΙΛ. έξ 0011 -ε
λίδων καί 400 περίπου
ών, άπετέλεσΓν σταθμόν καί πολ.ύ-
τιαον έπιστι,μονιχήν ποοτςοράν
κια ρτινχεν Γτ>μινιστάτης ίιποδοχΓι;
ν.αί ίή
Κυμνηνύς Αλεξάνδρα; τού Ι¬
ωάννου, έκ. Σμύρνης. Πτυχιοίχος
τής ΌδοντιαΤΓΐική; τού 'Εθνικοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Όδοντ'α
τοο; εγκατασταθίί; άρχήθεν Ίς
Μυτιλήνην Λισβου ΰδό; Κοανηνά
κη 7. 'Επίτιμο; Πριδρος τοϋ Ο-
δοντιατρικ.οΰ Σύλλογον Μντιλ/ι-
ν)·,;.
Τιμαγένη; Ιωάννης τού Γοηνο
μίυυ, έκ Σμύρνης. Πτνχιοϋχο; .ής
Ι θεολογικής Σχολ,ής τοΰ 'Εθνιν.'ί
Ι Πανεπιστημίου Αθηνών. Καθηγ.Ί-ϊ . χι » ττ
1 „ , | Δημητριου, εκ Σμύρνη;. Πτνχιον-
' "'■; τής Νομικής τοϋ 'Εθνικοΰ Ιία
νών ύ-δύς Γ' Σίπτεμδρίου 5Π.
Λ
Κινεζύ.'ΐουλος Στέφανος, ρχ
Κων)πόλεως. Πττχιοϋχος τής 'Τα
τρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών Γίδικευθεί; είς *ήν
Παθολογίαν. Παθολύγος Αθηνών.
Απεβίωσεν.
Α
Μαϊνώφ Ίορδάνης τοΰ Μωϋσ'-
ιυς, έκ Κο)ν)π>| ΐαις. Πτυχιοΰχος
τής Ίατρικής τοϋ 'Εθνικοΰ ΙΙα/ι-
πιστημίου "Αθηνών ιίδικευθείς εί;
τήν Πιιθολογίιιν. Παθολόγος Α¬
θηνών καί ίδ.'ω; εί; Καισα^ιανήν
καί ΙΙιιγκ.πάτι, Γΐ'τνχήσ«ς λ ά όνα-
δρίξη τόν μέν υ'ιόν αυτού ΙΩΑΝ¬
ΝΗΝ Ήλικτοονικόν σποΐ'δάσίΐντα
έν Γτομανία, την 6/ Θυγατέρ <■/ αυτού ΝΑΤΛΣΑΝ ΙΙτυχιοΰχΓν τής Αγγλικη; Φιλολογίας τηΰ Ε- ΘμχοΟ Πανί,πιστημίον Αθηνών. Α Αναστασίου Παΰλο; τού Φιλ!π -τού. έκ Ναζλ.ή Μικράς Άσίας, Πτυχιοΰχος Πολιτικάς Μηχανιτό; τού 'Εθνικοΰ Μετσοδρίου ΙΙρλντ^- χνει'ου Άθην(7>ν. Πολιτικάς Μηχΐί-
νικός καί Εργολήπτης Δημησίων
"Εογων, Γγκαταιτταθείς καί στ ·.-
δ οδοομήσας είς ϋόλον υΐ)ός ΙΙο-
λνμερη 17.
Σαχπερογλου Αγγελική τοϋ
Κου —- Φεοΐκίιδου, έν. Σμΰρ
νης. Πτνχιοϋχος τή; Όδοντια'θΐ
κή; τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών.
Όδοντίατρο; Αθηνών όδό; Κοισ
σαθέτη 17 καί νυν οννταξιοϋχος.
Άναστα.τίου Θέλξη τοΰ Φιλ'.ι-
.-τυυ, έξ Άϊδινίυυ Μικρά; "Λσίσς.
Καθηγήτρια των Γαλλικήν μετικ
παιδευθείσα ιΐς .Λονδίνον.
·*
ΙΙοΐίτυκαλίδη; Ιωάννης τού
Στεφάνου, έκ Κων).πόλεως. Ητο
χιυΓ·χο; των Πολιτικών καί
Λομικών .Επιστήμων τοϋ
ΙΙανιπ στήμίβυ Αθηνών. Λιετέλ1-
σι ύπάλληλος της Κεντρικάς 'Τ-
.ιηί,'εσίκ; τού 'Ελιγκτικοΰ Σ
Βιινύγλου Ίΐοάννης (Τίτον) τ)ϋ
Α.Ε. «ΑΤΕΚ» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝίΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
Ίσολο>ισμός 31)1>)1972
Ώς άνεμορφώθη υπό τής Γ.Σ. των Μετόχων κατά τήν 12ην Τακτικήν Γ. Σ. της 2ό)6)73
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήματσ
1971
10.927.638.—
1972
37.711.161.-
Μεϊον άτιοοβέσεις 3 554 804.-13.372.834.— 6.567.633.-31.143.528 —
Μεταφορ. μέσσ 99.434.- 3,177.338.-
Μ&ίον άτιοσβέσεις 11.932.— 78 502,— 790.873.- 2 386.465.-
Έγκαταστάοεις
Μεΐον άτιοσβέσεις
63.240.—
7.114.—
56.126. —
"Ετιιπλα Σκεύη
Μεϊον άποσβέσεις
63.240 -
14 228.—
123.895.-
14.867.-
49.012.—
109 028.—
13 516.462.-
33 688 033.-
Διαθέσιμον
Ταμείον 3Γ0 354,70
Ταμείον ύττ)των 7.586.—
Δεσμευμ. κατ)σεις —
946 03.70
4.559 623,10
377.920,70 2.10Π010.— 7.605.956,80
Κυκλοφορούν
Π) Κ Κριεζώτου 6^4 925-
Π) Κ Άναβύσσου 1 476,296,20
Π)Κ Πλ. Κανσρη —
ΟΙκόττεδα 3.007.743. -
Κοινοπρ. «ΕΤΕ—
ΑΤΕΚ» 10 781.087.—
» ΚΑΤΣΙΒΑ·
ΛΗΣ-ΑΤΕΚ · —
» ΑΤΕΚ-ΚΟ-
ΤΣΙΦΗΣ -
Έγγυήσ. έττιστρεπτ 4.200.—
Προμηθευταί 207 514.—
Ύπεργολάβοι 146,247,30
Πρ)νο! Λ)σμοΙ 50.000.—
Φόρος εΐσοδ. έργολ.109.264.—
'Υπάλληλοι 8 000.-
Πιστώσεις έξ)κοϋ 277.(02,(0
Μιοθώσεις μηχ)των 2.00Ό,—
Χρεώγραφα
Σύνολον
ΧΡΕΩΣ1Σ
17.514.279,1ο
8.195 177 20
β.153 897,90
7.465 550,90
3.067.743.—
27 394.357.-
1.599 598.-
143,758,80
47.100.-
3 495.299.-
3 040.181.30
1.012.630.—
2 798,336 —
3.293.403.-
669 518,90
4^1.225,80
349.775. —69.207.551 ,Ε0
31.108 661,80
110.50154100
Άτχοτελέσματα
"Ιδιον Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον
"Εκτακτ ν άποθεματικόν
Τακτικόν άποθεματικόν
'Υποχρεώοεις
Προμηθευταί
'Υττεργολάβοι
Γρσμμ. πληρωτεα
Ι1ρ)νοι Λ)σμοΙ
Τρατιεζικαί χορηγήσεις
Πελάται Εργων
Κέρδη ε(; Νέον
Μερΐοματα πληρωτεα
'Υπάλληλοι ι
Μισθώσεις Μηχ)των
1971
5.000.000 —
222.911,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
5.000.000.-
62 000.000.-
641.494,80
5.222.911,80 70.641.494Ε0
566 755.-
316 326.-
5 880.424.-
20?.132·-
10 646.944.-
5 400.000. ■
2.168.-
3.170.000.-
3.083.669.-
480.02-.—
867.295.-
953.821 -
10.500.827.—
5.400.010 —
454.411,30
17.540.003.—
302.790.-
277.205,50
26.185.750.— 39 860.046,80
31.408 651,80 110.501.541,60
Χρήσεως 1972
Γενικά ?ξοδτ
Φόροι — Τέλη
'Λμοιβαί Τρίτων
'Λμοιβοί Προσωπ. 116,750.—
Άμοιβαϊ μελετων
1971
703 358,50
553.895.20
144 716.—
1072
9.711,602,60
1.986.105,40
256.:ίί/.-
3.5'Ό 225.—
21,590.—
Ζημίαι μηχανημάτων - 1.524.719,70 125,000.- 8.691.050.—
Άτιοοβέσεις
Άνταλλακτικών 145 093.—
'Εργαλείων 4.354.—
'Εγκαταστάσεων 7.114.—
(Μεταφορικ. Μέσων 11.932.—
/νηχανημάτων 3 ί?54.804.—
'Κπιπλων — ΣκευΛν —
'Επισκευων
3,724 302.-
5.231 037,93
53.590.-
7.114.—
778.941.—
3.012.8^9.-
14.867.—
36.516.— 9.134.894,93
Κόστος "Ερ^ων
Π)Κ Κανάρη .Ί.223.159.40
Όδοττ. Πίνδου 1 4Ρ2-0 50
Π)Κ Κριεζώτου 2 00).000.—
Π) Κ 'ναβύσσου 4 64.15.000,30
27.903.0.9/0
Πανεπιστ. Θεσ)κης —
Ζημίαι τιροηγ. χρ;σεως
Καθσρά κέρδη χ ήσ:ως
13 312.380,60
763 435,?0
38.390,40
— 27.Π45 419,90
19 324.888.—
3.407.708.—
22 732.596.-
"Εοοδα Δημοσ Εργολαβίαν
• Συμμετοχθν
» -Ίδιωτ. 'Κργοληψιΰν
» ΟΙχοδομών
1971
4 040.000.-
18.470.125.-
:69.791.-
52.680.
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972
98.22 ).00Ο.-
15 924.0Ζ0.80
. τής των θρησκευτικών καί
γικών μαθημάτων είς Καργιαλένη
όν Σχολήν Σπετσών, Ριζάρειον
Εκκλησιαστικήν Αθηνών καί Λ-
ευθυντής - Γυμνασιάρχης τής 'Ε·<- κλησιαστικής Σχολ,ής Κορίνθου η δή Γνμνασιάρχης ί'ι; Τρίκαλα Θεσσαλίας, εϋτυχήσας λ ά άνασΓ.'- ξη τούς έκλεκτοΰ; νίοΰς αύτυΰ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ Δικηγόρον Πειραι ώ; μ:τεκ.τοιδενθέντα εί; Αγγλί¬ αν καί ΘΕΟΔΩΡΟΝ σπονδαστήν τη; Άρχιτεκτονικής Σχολής τοϋ Έθνικοΰ Μΐτοοδείου Πολυτεχνεί- ου Αθηνών. Λ Βάρδα; Ανδρέας τοϋ Αντώνι¬ ον, ίκ Σμύρνης. Πτυχιούχος ·καί Δ'δάκτωρ τή; Ίατρικής τού 'ΕΟν κου Πανεπιστημίου Αθηνών είδ1- κευθεί; εί; την Παθολογίαν. "Ηδη Διενθυντή; Παθολογική; Κλινικίϊ; τοΰ Νοσοκομίίου «,Παμμακ.άρι- στος» Αθηνών καί διακεκριμένο; Παθολύγος Αθηνών όδύ: 'Τψη- λάντου -11, εΰτυχήσας νά άναδείΕη τού; {κλΐκτούς υιού; αΰτοΰ α) ΑΝ ΤΩΝΙΟΝ Άρχιτέχτονα Αθηνών τοΰ Μετσοθείου Πολυτεχνείου 'ί) ΛΕΩΝΙΔΑΝ έμπορον καί γ) Α¬ ΛΕΞΑΝΔΡΟΝ φο,τητήν τής Νο- μτκτ,ς τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών. ΤΙύ; τοΰ έκ Σμύρνης Καθηγητού των Γαλλικών, αειμνήστου ΑΝΤΩ ΝΙΟΤ ΒΑΡΔΑ. Συγγραφεύς επι, στημονικών εργασιών. Α Τακαδύπουλος Λάζαρο; τού Θε- οδώρου, ΐκ Σινασοΰ Νομοΰ Ίκο- νίον Μικρά; Άσία;. Πτυχιοΰχο; τή; Νομική; καί τή; Φιλοσοφ'.κής Σχολή; τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστηιιί ου Αθηνών καί Καθηγητή; εί; την Γαλλικήν Σχολήν τού Πειραι¬ ώς Διετέλεσε Πρόεδρος τοΰ Σ -ο- ματείου ΝΕΑ ΣΙΝΛΣΟ5 Π·ι- οαιώ; καί σθεναρό; άγωνιστής των ,τροσφυγικών δικαίων. Απεβίωσεν Α Θφφ'λίδη; Ίωάννη; τοΰ Θεο- φίλον, έκ Κ(ον)πόλεως. Πτυχιοΰ- χο; καί άριστοΰχος Διδάκτιοη τί; Ίατ^ικής τοϋ 'Εθνικοΰ Πανεπιστη μίου Αθηνών. Επί μακράν σειράν έτών 'Επιμελητή; τή; Πανεπιστη μιακή; Χειρουργική; Κλινικής τού Λειμνι'ιστου καθηγητού Κιυν)τίνοι Μέρμηγκα. Λιιπρε.ιή; Χειρουργύς Αθηνών όδός Φνλής 103 δι*νθΰ- να; επί σειράν έτών Ιδιωτικήν Χει οουργικήν Κλινικήν επί τής όοοΰ Άχαρνών. Συγγραφεύς διαιιόρον άξιο/.ύγοΛ' έπιστημονικών έργασ1· ών τής ε'ιδικύτητός τον# 22.732.£95.- 114 144 Ο3),8Ο Διάθεσις Κερδών 1972 Κέρδη Χρήσεως 1971 Κέρδη Χρήσεως 1972 Κέρδη 1971 είς Νέον "Εκτακτον άποθεματικόν Τακτικόν » Διανεμητέον μίρ σμα Κέρδη εί; Νέον 11.869.160.30 68.371 656- 2.168.- 80.242 994,30 62.Γ00.010.- 3.418.583.- 14.370.0(0 — 454.411,3) 80 242 994,30 Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. ^. ΘΕΟΦ. Θ'.ΌΦΙΛΙΔΗΣ 4ί 772 364,£Ο 68.371 666.- 114.144.030.80 Έν Αθήναις τή 30η 'Κυνίου 1973 Ι Τς Σύμβουλος ΔΙΟΝ. ΣΦΥΡΗΣ Ό έττί τού Λογιοτηρίου ΦΩΚ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ νε.τ,στημ'.ου · καί τή; Ανωτέρα; Σχολής σηλεχών τοϋ Μπί - Μττί - Σί τού Λονδίνον. Ραδιοσυγγοΐ- φεΰς καί Σκηνοθέτης τού ΕΙΡΤ. Καθηγητή; τή; Δραματικ.ή; Σχο λής Αθηνών κ.αί εκτακτος σννίο- γάτη; τυΰ 'Εθνικοΰ Θεάτρου. Διε- έ.τί 15 ετη Π.^όεδρο; των Γινικός Γραμματεύς Όμοσπονδία; Ν.Π.Δ. ΔικΓΛΐου, Σνμβουλος τής 'Ενώσετος Ραδιο- σνητακτών^ Πρόρδρος τοΰ ΙΙειθιΤΊ χικυΰ τής 'Εταιρί-ίπς Σνγγραφέ- ιον Ι'ιιδοΐΓΐίινου κτλ. ΤνγχάνΉΐ Σύμ6υνλο; τής Ενώσεως Σμυί;- ναίων καί τής 'Εκτελεστικής Έιι- τροπής τής δθιτηρίδος άπύ τής Μικρασιατικής καταστροΐΓής. Έ%έ δωσε δίσκον με παλαιά Σμυρναι- κά τραγοί'δια μέ Ιστορικήν κπί μουσικολογικήν μελέτην διά τάς ρίζας τοΰ Μικρασιατικοϋ τραγου- διοΰ έδϋ καί 2,700 χρόνια. Θερμός άγιΐ)Μ0τής διά την δια"-ήρησιν τής μνήμης τού Ίωνικ.οΰ καί ίν γένει τοΰ Μικρασιατιχοΰ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ.έκ τής 1η; σελ) τό 1928 άπό τόν ΰπουργικό θ£κο τοΰ Γ Διοικητοϋ Θράκης — Α Μαν.εδονίας, σάς καλοΰσε νά άν- τλήσετε οιδάγματα άπό τοΰς νέ κροΰς. Μή διστάζετε νά διαιδά-Έ- τε καί τίς ακόλουθες σελίδες, για τί έμπερικλείουν την «ΖΩΗΝ ΕΝ ΤΑΦΩ» τού έ'νθεου όραματιστοΰ τού ΙΙοντιακού μεγαλ€Ϊου( έγκ'' πτοντας στύν τάφο τού, περικυκλ*) μένο άπό θρηνωδούς φίλους /αι συνεργάτες, είλικρινείς καί λι- στούς, σάν τούς Παντ. Μαλανο- φρύδη, 'Επαμεινώνδα Σωτηριάδη. Μιχ. Μεταλλείδη, Γρ. Σα66ινόπου λο Κώστα Καλλίδη, Γεώργ. Ία ίνίδη καί τόν ΰποφαινόμενο "Τω. Άβραμάντη. Στή σημερινή πε^ίο δο των έκδηλυ')σεων τής ΓΙεντηκον ταετίας ή θρηνωδία αυτή Άς θεω¬ ρηθή εύλαδικό θυμίαμα στήν πον.· μένη ιΐη·χή τού. Ι Λ. Λ Γ' ΕΛΕΓΕΚ) ΚΙ ΕΝΩ ό Μονοκέφαλος άετ'ι, ΪρπρβΓιοδοΰσ* τύν διαλεχτύ νεκ«.)ό καί άντιχτυποΰσε θρηνητικά τα ^ρά πάνω στό νιόσκαφτο τά(Γ0 τού καί τα σταύριονιε πένθιμα, ή κίο σα άνασήκωσε τα δικά της μέ άδια ττ;ορία. Στηύς φίλους λείψανε οί τύψεις! Τώρα ό δ'αλεχτός νεκρός άνίπαΰεται στή γαλήνη τοϋ τα φού. Οίίτε οί συκοφαντίες, οδτε οί λοιδορίες, οδτε οί μικρότητες καί οί κακίες κι οδτε τό μίσος μπο- ροΰν νά. τόν πικράνουν άλλο. ΔΓΰ τε στύν τάφθ τού ολοι οί Πάντιοι. "Α; σκνψονμ* τό κεφάλι μας, Κι &ς τιμήαουμε τόν νεκρό μας. Κι α; μή λησμονήσονμε, πώς άπ' τού; τάφονς ξεκινάει ή ζιοή! Άπό τού; Τάς ούς ΐκποριυεται ή Λκόν.α Ζοή! Κωνστ. Καλλίδη·; Λ Δ' Ο ΘΕΟΦΤΛΛΚΤΟΣ Τοΰ Γεωργ. Ίκσονίδη Ο ΑΝΤΙΛΛΛΟΣ των πένθιμων κΐ'ΐδωνοκρο1 α.ών τοΰ 'Λγίου Δημη τρίον ακούσθηκε στήν Άθήνα. "Ο θεοιιύλακτο; .πόθανΐ! "Οταν ί< καρδ ά γεμίξη συγκίνησι καί ':ά μάτκι δάκονα, τιΊ χείλη λίγε; λέ- ξρις μ.τοποΰν νά ι|'ΐθυρίσουν. Ό θεοτΰλ.(ΐκτος κ· άν πίτ)αν·ε( Ιΐή κια θά ζήση στίς κας>διές έκείνιυν
πού τύν γνώρισαν. Εύγενικός, πρα
ος, σεμνός, εχθρά; των έπιδίίξεων
«ι/ί τής αΰτοδιαιιημίσεως, ιίχε γ-
να μιγάλο έλάττμιμα. Ήταν άθ·-
ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ Νσζλή Μ. Άσίας
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Δικηγόρον, έκ Χαλδίας Πόντου
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦
Καλενρά; Κ«ν)νο; Τού
νού, έκ Τραπε>ζοΪΛ'τος τού Πόντ >·'.
Άπύφοιτος τής Στρατιωτικής
Σχολής των Εύελ.πίδων δ'ακοι-
Οείς έν τώ Στοατεΰματι. Συν~α-
γματάρχης έ.ά. εϋτυχήσας νά άνχ
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ
Συλλόγου Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥ-
ΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ- συνελθόν
έκτάκτως επί τώ θλιβερώ άγγέλ-
ματι τοϋ θανάτου τοϋ δικηγόρου
ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΕΠΤΟΥΡΓΟΥ
εκ των ιδρυτικων μελών τού Συλ-
λόγου καί επί σειράν έτών Νο-
μικοϋ Συμβούλου αύτοϋ, άκούσαν
τόν Πρόεδρον,
προσωπικότητα
έΕάραντος ι ήν
τοϋ μεταστάντος
χ
. Ι
δΐίΕη τήν ΐκλεκτήν θνγο.τέραν «ύ 9ουντων
τού ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΝ σπουδάστ;ι-
αν τής "Αγγλικη; Φιλολογία; τ ιύ
Πανεπιστημίου Αθηνών.
καί τάς υπηρεσίας άς ούτος προ-
σέφερε εις τήν καθ' όλα Ποντια-
κήν Ιδέαν, άποφασίΖει όπως:
1} Άναρτηθή μεσίστιος ή ση-
μαία τοϋ Συλλόγου καί παραμεί-
νουν κλειστά τα Γραφεϊα αυτού
κατά τήν ημέραν τής κηδείας.
2) Ολόκληρον τό Διοικητικόν
Συμβούλιον παρακολουθήση τήν
έκφοράν.
3) Κατατεθή στέφανος επί τής
οοροϋ αύτοϋ.
4) Διαθέοη ποσόν δρχ. 1.000
είς μνήμην αύτοϋ υπέρ άναΕιοπα-
Α
Κολώνη; Άχιλλιύ; τοΰ ΧαριλΛ-
ου, έκ 3οΛ'υΰλλο)ν τής Έριιθραιας
Μικρά; Άσία;. Άπόψοιτο; τής
Στρατιιοτική; Σχυλή; των Εϋΐλ
πίδιυν μεταταγεί; έκ τοΰ Μηχα.·ι-
κοϋ είς την Άεροπορίαν. ,Επΐιΐμη
ναγός έ.ά. όδός Ή.τίτοτ 7 Αθη¬
ναι.
V
Όθωνίδης Κων)νος τοΰ "ΟΘλ-
νο;, έκ. Σμύρνη;, Πτυχιοΰχο; τή;
Όδοντιατρική; τοϋ Πανεπιστημίου
των Παρισίων καί των Αθηνών.
Διακεκριμένο; Όδοντίατοος Άθη-
5) Αποσταλή συλλυπητήριοο έ
πιστολή είς τήν οικογένειαν αυ¬
τού. ,' .' .-:, - ,ΐ ,
6) Δημοσιευθή τό παρόν διά
τοϋ τύπου.
Έν Αθήναις τή 12 Όκτωβρίου
1973 - " .' 4
1 - , *. * « * "
Ό Πρόεδροο
ΙΩΑΝ. Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς . ι,
ΑΝΑΣΤ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ
Δα νά μή ,-ταοαδοθή στύν ΰπνο
τής Αήθης, ΐδρυσε ίδίαις δαπάναι;
την Λέσχη, την Εδξεινο, τή; Βεο"
σα?.ονίκη; .τρός καλλιέργειαν των
-κιηπδόσεον Τού Πόντου. Μετέιι0·
ςιε ά.τύ την Τοαπεζούντα στό Βα
τοΰμ, άπ' τό Βατούμ στήν Πόλη
κι άπ' τήν Πόλη στή θεσαλονίκη
τήν Σκηνή τοΰ Μαρτΐ'ρίου μέ τα
"Άγια των Άγίων, τί; Εΐκόνες
τής μάνας τ»ν καί τήν ίκκλησία
μέ τό σχολίίο τού χωρίου.
"Οταν, κρίμασιν οί; οίδε Κνηι-
ος, ΐδέχετο τη; Μοίρα; τα χτυπή-
ματα, κατίφευγε στή Σκηνή τοΰ
Μαρτυρίο»·, ανοιγε τύ Ψαλτήοι καί
δ·ά6'·ϊε: «Ό Θεός, ό Θεό; αον,
ε.1; την (ίοήθειάν μου πρόσχ+ς. Κύ
Οί ε, ίνα τί έπληθΰνθησαν οί θλ.ί-
Λοντίς μτ_ ΙΙολί.υί έπανίστανται
ΐπ' έμ;' >.
'Εκεΐ, τύ δάκρυ τοΰ πόνον έν
ΛΓΐτονργία ιΐ'υχική εγίνετο Σώμα
κιχ! Λίμα τοϋ Χριστοΰ. Μετε;λάιι6α
νέ κια έ'6γαιν<: γαλήνιος. Όλύιιπι Άπύ την Κάγκανα, την Ζύγανα ν.«ί τύν Άε Ζαχαρία έχω φ'υλα- γμένα λίγα λουλοΰδια. Μ' ιϋλά6εια τα κ.αταθέτω στύν τάτρο τον. Λ Ε' ΛΙΓΑ ΔΑΚΡΤΑ ΣΤΟΝ ΘΕ ΟΦΤΛΑΚΤΟ Τοΰ Παντελή ΜελανοττριΛη Ή ΚΑΓΚΑΝΑ έλίβωσεν, τύ Κου ντέν έχιονίεν κ.αί τό Φιλέρ, τύ έρημον, θο'.όν, γιιιματωμενον. Ή Τβίτε κλαίει τόν άρχονταν^ ρα- χιοπιδ«6αγμένον, τό κνπαρίσσ' τό έρρουξεν, τό κό· στρον τ' άχαλάεν, τόν έμπρολάτεν Πύντιον καί άο». θνμιαγμένον. ... Ή Τσίτε ή χιλιάκλερος καί παντο λαλεμέντσα, σά χρυσά καί σ' όλομέ'ταξα καί σά μαργαηιτάρια, άρχοντιάν καί μάλαμμαν κι οίλεν περητΐανείαν τοΐ Στάπιισηδιον ή αύλιά, μάννα τοϊ Δεσποτάδοιν. • · · 'Εκεϊ γεννέθεν ό Χατζή; '; σή>
Τσίτεν ένεπλάστεν
κι1 ή μάννα τ' παοαατέκ" άτον καί
ή κ';λέσσα μάννα.
Σά μάομαρα ίκάθιζαν, σά 6άγ>α
καί σά 'ΐλ.άδια
Μέ τ' άθθια γουνταχίαζαν καί αά
τα μανουσάκια
Σόν μοΰσκον άτόν ελονξαν, αοΰ-
σκον καί μνρωδίαν
όλημβρί; ταντάνιζαν κι όλόοννχτί;
τραγώδ' ναν,
—Τίέ μ' άν ζή; καί (ν)ίνεσαι 'ς
σόν Άεν Κήρ' κ.αν έδγα.
'Εσέναν πρε'π' νέ τα ψηλά, πρέι*
νέ τα ψηλασέα;,
άρχοντα; κ.·, άρχοντόπονλον κι άη·
τό; καμαρωμένος,
πάντα καλό; κι έξίκαλος καί πάν¬
τα χαρεμένος.
Λ . *
Τα χρύνια τα άπέρμιγα άλήγωρι
^ιαβαί' νέ.
Κι ίτράντΎεν κι έκάλλι·νεν ό ιιι-
κρύν ό Χατζίκα;
κι έ(γ)έντυν τρανός αρχοντα;.
Τρανό; καί παινεμένο;,
οέντρον ψηλ.όν, πολτχρυλλον, τ' ί-
σκιάζ' κι άπονεγκάιζΐΐ
όθεν φωλιάζ' νέ τα πονλιά καί τ'
ώρκι χιλιδύνα...
Τή .τενασμέν' ετον τραπέζ' πεγΐ'δ'
'; συν διψασμένον.
Τα τάξιμον τό έ'ταξεν πλ.έον καί
περιπλέον
πολέμεοεν κι έποίκεν ά |έ6εν 'ς
συν Άεν Κήο 'καν.,..
* ·.
Κλαίει άτον καί φτουλίεται ή μαυ
| ροφόςα Τσίτε,
κλαίει άτο κι ή Γονμεοά, τύ Μέ·
ι γαν Μοναστήριν.
Ι Κλ.αίει άτονε καί τό Τορούλ κι ΐ>·
λεν ή ΤρανΤίξούντα,
μαυροφορά καί (ΐλέεται, μοιρολυγα
ό Πόντον, .
Στύ μνήμαν άτ Τσίτε; Στανρ-ίν,
Ποντιακόν καντήλιν
Ουμίαμαν τή Γοτμερά, τα Άεν
Κήρ' κα άέραν.
Λαμπάδαν άσ' σή Σονμελα καί
στέορανον τοθ Πόντον
καί μαραντη τή .-ταηχαρί κι άθθια
καί ιιανονσάκια.
Κι ιίνας αητός, χρνσαετύ; μαρμι
ροστιλ.οσμένο;
καί άσ' σά ς νλλοκάρδια μου δά·
κρνα μαργαριτάρια.
(Έιτημ. «ΒΗΑιΑ^> Ε.Λ.Θ.)
2ΗΜ. Τύ χαϊδευτικό δνομα τού
Θίοςρυλάκ.του ήταν Χατζή; άπό
τόν προπάππο τού τόν πίρίφημο
Μονσ:κοδιοάσκαλο Χατΐηθεοφΰλα.
χτο.
' Ι.Α.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΚΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Τλο τοΰ Δήμον, τή; 'Εστία; Ν.
Σμύρνης καί τού Πανιωνίου Γ.Σ.
τελοϋνται εκδηλώσει; (κατά τύ
κατωτέριΐ) πρόγραμμα) τού μνημο
σύνου τοΰ 'Εθνομάρτυρος Μητροπο
λίτπΐ) Σμίρνη; ΧΡΤΣιΟΣΤΟ-
?1ΟΤ, τ(?ιν Ίεραρχών Κνδο>νιών
ΓΡΗΓΟΡΙΟΤ, Μοσχονησίων ΑΜ
ΒΡΟΣΙΟΤ, Ζήλων ΕΤΘΤΜΙΟΤ
>ίιι πάντων των σ<(αγπισθέντιον ν.ιιτά τήν Μικρασιατικήν Καταστρο φήν κληοικών, λαϊκών καί στρα- Κατ' αΰτά; προσκα>.οΰνΤ(ΐι ΰ'·
ποις παςαστοισι:
1) Ό Κλήρος τής Πόλεως.
2) ΑΙ Δημόσιαι Αρχαί.
•Τ) Οί άνώτατοι, άνώτεροι καί
καΐώτεροι άξιωματικοί έν ένεργι,ί
ι/, ά.τοστρατπ'α καί έφίδρεΐα.
4) Ο! Διευθυνταί των Σχολείων
αι τώ τυΰ διδακτικοϋ προσωπικού
αυτών.
Γ>) Τα Σιόματα Προσκύπων κηί
'Ελληνίδων Όδηγών.
ί>) Τα έν τή πόλ;ι μα; Διυιχη-
τιχα Συμθονλκι Όργανώσεων μι-
τά τιον μελών τολ'.
7) Ό Λαό; τής Νέα; Σμΰ.>-
νης.
Εί; τύ Μέγαρον τή; ΕΣΤΙΛΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ θά όμιλή-
σουν αί ν. ν.. Χρ. Σολομιονίδης, Τα
συ; Αθανασιάδης Άλϊξ. Μακ.ρί-
δη; Δημ. Μαγκριώτης καί Σίμο;
Λ,,ανίης. Θά άπαγγίίλη ό καλιτέ-
χνη; τοΰ 'Εθν. Θεατρον Γ. Μ;·
τσόλη;.
Έν Νέα Σμύρνη τή 2ιι
ου 197»
Ό Δήμαρχος
ΙΩΛΚΕΙΜ ΡΟΚΛΣ
Τ»» 1ΙΡΟΓΡΑΜΜΑ
"Ωηα Ι μ.μ. Β' ΧΡΥΣΟΣΤΟ
ΜΕΙΛ (Άθλητιχυί 'Λγωνις στί¬
βον εί; γήπεδον Πανιωνίου Γνΐινα
στικοΰ Συλλόγου Νέας Σαύρνη.-)
Η.10,19711
νία ή Μνήμη». Κατάθεσις Στ:^·ί
, νων. Άνάκρουσι; 'Εθνικοΰ 'Τμνοιι
ι υπό τή; Δημοτική; Φιλαρμονικΰς.
ι "Ωρα 10.45 π.μ. Σνγκέντρωσι;
εί; αίθουσαν τελετών Μ«νάρον 'Ε
στία; Ν, Σμύρνη; διά τ-Ί Φιλολο¬
γίαν ΜνΓ.αύσυνον.
) Όμιλίαι υπό των κ.κ. Χο. _«·
, λομωνίδη, Τάσου Άθιχνασιάδη, Ά
. λεξ. Μακρίδη Δημ. Μαγκριώτου
καί Σίμον Λκινίδη- μετά σννποιαον
] είσήγησιν τοΰ Πρόεδρον τή; Ε¬
Ι στΐα; Ν. Σμύρνη; χ. Πάνου Χαλ
, δέζον καί άπαγγελία νπό τοΰ χ·ιλ
λ.ιτέχνην τοΰ 'ΕΓν. Θεατρον Γ. Με
τσόλη.
"Ομοίαν πρόσκλησιν άπεΐ'θύνίΐ
πρό; τα μελη καί τού; φίλον; τη;
χαί ή «Έστία Ν. Σμύρνη;».
"Ωρα 9.30' π.μ. Τέλεσις χ
οατικοϋ Μνημόσυνον έν τώ Καθε-
δρικώ Ναώ τής Άγία; Φιητεινή;.
"Ωρα 10.15 π.μ. Συγκέντριι,σ,ς
πς Πλατείαν ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ
ΣΜΤΡΝΗΣ. ΈπιμνημύσΐΛ·ο; δέ-
ησις. Άνάκρουσις Ψαλμοϋ «ίω·
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΡΑΊΊΚΟΤ ΣΟ·
ΓΙΕΛΑΙΟΤ ΠΡΟΣ ΒΙΟΜΗ
ΧΑΝΙΑ Σ
Αι' άποηράσεοι; τηΰ νπονηγοΰ 'Κ
θνικ.ή; Οΐκονομίας, *ν.;κρίθη ή διά
θέσι; σογιελαοίυ ραςρινέ, έκ των
άποθεμάτοιν τοϋ Δημοσίου, πρός
ιίίιομηχανίας _ Γ>ιοτ?χνία; παοιι·
σκενής κονσερ€ών, Ιχθυηρών, γε·
ωργικών .τροϊόντων, πάση; ψΰσε-
ιΐ); Ιτοίμοιν φαγητών, μαγιονέία;
μονστάρδα;, σαλατών (ρτοσική; -
ταρα,ιιοσαλάτα;)^ παρασκευή; α-τι
ττκότριν, σοκολάτιις κιιί πριότιον Γ1·
λών άρτοποιΐας καί ζαχ<ιρο.τλαστι κή;. Ή τιμή διαθέσΐω; τοΓ' χθϋΐ· γουμένου κρατικοΰ σογΐί,λαίον, <&· ρίσοη εί; 21.50 άνά κιλ.ύν καθα- ροΰ Οάοον; τοϊ; μετρητοϊ;, πλέον χαρτοσήμηι· τιμολογίων. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 220 ΤΟΝΝΩΝ ΦΑ ΣΙΟΛΩΝ ΟΊ πιρισσότεροι ιίσαγωγεί; <Γα σιύλ.ων .τού μετέχονΛ· στήν κ«η' ομή των 22 τύν. δέν κατώρθω¬ σαν νά ΐσχΐ'ρυποιήαονν τί; δδειί'ί τού; λόγω τής άναμονής διιφ1"-1· (}ωσεως Των τιμών ιΐς τύ ϊ5ιι>Τί'
Οικον. Τούτο άνασ,έρεται είς «ν<(· κοίνωσιν τυΰ Έμπορικοΰ _ΐ'λλ·- γυυ Τρο<;ίμων Αθηνών εί; τήν 'ο' ποίαν προστίθετοι δ"*ι έπειδή ^ προθοσμία ϊσχϋο; των άδειών ελη ξε την 30ήν Σ ε,ττεμ^ρίον, θά π/ ΐτει λ ά δοθή παράτασις ϋΐης Δεκεμβριού, διά νά δυνηθ01"1 οί δικαιοϋχοι νά πραγματο.τθ'Ί' τάς τί''
Ο ΚΟΛΝΤΕΡ.ΏΤΗΣ
(ΕΝΑΣ ΧΛΡΑΚΤΙΙΡΙΣΜΟΣ)
/ ΔΙΙΜΗΤΡΗ ΛΙΑΚΑΚΟΤ
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΙΙΜΕΙΩΜΑ κ Ν. ΜΗΛΙΩΡΗ
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΙ Ο! ΝΕΟΙ
Β'
Γεωργός ή κτηνοτρόφος, εΤχε
την ήρεμία των άνθρώπων ηου
ή 2ωή τους είναι σφιχτοδεμένη
μέ τή γή, την όνησυχία τού εμ-
πορικοϋ νοϋ, την τραχύτητα τού
κοτραμπατΖή. Φαινόμενο σπάνιο,
παράζενο θά πή ΐαως κανεΐς, όλ-
λά πραγματικό. ΆδραΕ,ε μέ Ζήλο
την τσάπα καί τό άλέτρι καί λη-
ομόνησε γρήγορα τα Εερολίθια
τής Μάνης. 'Έχτισε σπΐτια ψηλά
(σάν μιο αυνέχεια των πύργων
τής Μάνης) κΐ' εύρύχωρα, τα £ν-
τυσε μέ άρχοντιά, έχτισε άποθή-
κες καί σταύλους, στόλισε τόν
κάμπο μέ γραφικές «κοΰλες», έ-
γινε ύπόδειγμα νοικοκυροσύνης
κι' έργατικότητας.
Ποτέ δέν Εενητεύτηκε, ποτέ
δέν όφησε τόν τόπο πού άγάπη-
σε, τό χώμα ποϋ στά κατάβαθά
τού έκρυδε παλιές ρίΖες τού
"Ελληνισμοϋ, πού ποτίοτηκε μέ
τόν Ιδρώτα καί τό αΐμα τού, πού
σκέπαΖε τό κόκκαλα των παπου-
δών τού. Τηροϋσε μέ εύλάβεια
τούς θρησκευτικούς κανόνες, τι-
μοϋσε δλη τή σειρά των άγίων
καί πάντα τό καντήλια ήταν γε·
μδτα λάδι καΙ άναμμένα όχι άπό
φόβο ή άνόητη θρηοκοληψΐα, άλΑ'
άπό καθαρή πΐστη, γιατΙ «έτσι ·>ά
βρήκε». Ή Παράδοση ήταν κάτι
άπ' την ψυχή τού. Την συνέχιΣε
έχοντος μιά βαθειά συναίσθηοη
ότι έκτελοθσε κόποιο άπλό 6Αλά
ύιμηλό καθήκον. ΚΓ έτσι ήταν, γ1-
ται είναι...
ΦρόντιΖε γιά τή μορφώση των
παιδιών τού, γιατ! δσο κΓ αν ή¬
ταν όνθρωπος τής γίς καταλά-
βαινε πώς τα «γράμματα εϊν' δευ¬
τέρα μάτια γιά τόν άνθρωπο», τόν
έΕευγενΙ2ουν, τόν άνεθάζουν σέ
σφαϊρες άνώτερες, ή Ζωή τού Εε-
φεύγει άπ' την πεΖότητα.
Ή φιλοτιμία τού δέν εϊχε δ-
ρια· ή εκφράση «τόν επιασε τό
κολντεριώτικο» πού ουχνά άκοΰ-
με, είναι νομίΖω άρκετή γιά νά
αντιληφθή κανείς τή φιλοτιμία
τού. Ή τιμιότητά τού ήταν έντυ-
πωσιακή στΐς συναλλαγές τού, ή
εθαισθηοία τού γιά την προσωπι-
κή τού άΕιοπρέπεια καί περισαό-
τερο γιά την οίκογενεισκή τιμή,
τρόμαζε. Σέ τέτοιες περιπτώσεις,
Ευπνοθσε τό έντονο συναίσθημα
τής τιμής, πού — ευτυχώς —
δέν έκφραΖόταν σάν «Μανιάτικη
βεντέτα», γεγονός πού κηλιδώνει
κάπως την Μανιάτικη μοναδικότη-
τα.
Μέ την άπλότητα στούς τρό·
πους, τόν αύθορμητισμό τού στήν
παρέα τού, την άστείρευτη χιου-
μοριστική τού διαθέση, γινόταν 6-
Ειαγάπητος, ένοιωθε συμπάθεια
αυτόν οποίος τόν γνώριΖε.
Ολ' αύτά σ' έναν άρμονικό συν-
δυασμό, αίχμαλώτιΖαν κυριολεκτι
κά.
γι·
Ό δντρας ήταν άντρας. «Ντόμ-
προς· καΐ «μπεσαλής», εργατικάς
καί φιλότιμος, άφοσιωμένος στά
οίκογενειοκά τού καθήκοντα. Εί-
χε Ιδιαίτερη άδυναμία στήν έΕω- !
τερική τού έμφάνιση γι' αύτά καί
φρόντιΖε, ώατε νά είναι δσο πε-
ρισσότερο γινόταν έντυπωσιακός.
Τό «τσιγκελωτό» μουστάκι καΐ
ή καλοδουλεμένη γιορτινή τρορε-
σιά τού, ήταν στοιχεϊα πού τό-
νιΖαν την παλληκαριά καί τα
νειδτα άλλά καί τόν σεβασμό ποϋ
έμπνέει ένας άσπρομάλλης γέ-
ροντας.
Παράλληλα ή γυναϊκα ήταν νοι-
κοκυρά καί συγκροτημένη, έφόδια
πού άποκτοϋσε άπό κορίτοι άκό-
μη, μεγαλώνοντας σ' ένα Ζεστό
οίκογενειακό περιβάλλον άρκετά
αύστηρό. Ή τιμή, ή φήμη της,
ήταν τό αημεϊο πού πρόσεχαν ι¬
διαιτέρα. Οί «δσωτες», οί «νε-
ροθρασμένες», οί «σουργκοϋνες»,
ήταν όπΌμα πού περιφρονοΰσαν
δλοι γενικά στό έπακρο. Τό μι-
κρό κοινωνικό δικαστήριο τού
χωρίου, μέ τούς ΰγραφους νό-
μους, έκρινε πάντα αύστηρά, ό-
ταν δινόταν άφορμή νά δημιουρ-
γηβθϋν σχολια έστω γιά την τιμή
μιας γυναίκας ή τόν άντρισμό ε¬
νός άντρα.
"Οταν μιά όμόδα άνθρώπων τΐ-
ναι άπομονωμένη, άντιμετωπίΖει
κοινά προβλήμπτα, τότε τα δτουά
της είναι ένωμένα, σπρωγμένα ο·
πό τό δυνατό ένστικτο τής αύτο-
ουντήρησης. Ή προόδος γεννιέ-
ται άπ' τούς ένωμένους. Αύτό
έγινε καί στήν περίπτωση των
Κολντεριωτών. Μέαα σέ λίγα
χρόνια — μέ την ύποοτήριΕη τού
Κσραοσμάνογλου — προόδεψσν
έντυπωσιακά, έγιναν ύποδεΐγμα-
τα. ΚΓ δμως κατώρθωσαν καί
πάλι νά μείνουν άπλοί, τίμιοι, καί
οί τρείς μεγάλες Ίδέες, Πατρίδα
— ©ρησκεία — Οίκογένεια, εμο
Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος
ζωή. Αυτή τή ζωή, ποϋ ήθελε νά
μορφώση ό ΧΡΙΣΤΟΣ στά πά-
διά, οταν τα καλοΰσε κοντά Το.·,
γιά νά τα σκεπάση μέ τήν τρνφ«-
ρή στοργή Του) σάν μίαν φιλ'".·
ΕΠΙ ΤΗ ΠΕ2.ΤΗΚ0ΝΤΑΕΤΗΡ1.1 ΤΗΣ
ΜΙΚΓΑΣΙΑΤΙΚΗ_ ΚΑΤ^ΤΡΟΦΗΣ
Συγγράφεται υπό των τότε φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΤΟ-
ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τής
Όμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κχΐ 2) ΣΩΙΟΆΤΟΓΣ
Γ. ΚΛΑΔΑ, Προέδρου τΛς ΈνώσΓ,ως Ποντίων Φοιτητών
ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
ΣΗΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ρακτήριΖαν θασικά τούς άνθρώ
πους τής έποχής μας, δλα γενι-
κά έχουν άλλάΕει πολύ καί εί¬
ναι φυσικό γιά μάς πού δέ γεν
νηθήκαμε έκεί στήν «ΠατρΙδα»
οταν άκοϋμε κόποιον πρόσφυγα
άπόμαχο τής Ζωής, νά λέη ·έ
μεϊς έκείν' τα χρόνια στήν πά
τρίδα ήμααταν άλλοιώς...», νά
παραΕενευόμαστε, μή βρίσκοντος
σέ τί καί κατά πόσο ήταν καλύ-
τερη η Ζωή των παππούδων μας,
ώστε ή νοσταλγία τους νά είναι
τόσο έντονη.
Άναλύοντας τή Ζωή των Κολ¬
ντεριωτών — πού δέν είναι παρά
μιά έκφραστική είκόνα τής Μ:·
κρασιατικής Ζωής, ενα κομμάτι
ΰπ' αυτήν — θά τούς δικαιολο-
νήσουμε. Θά δοϋμε πώς μπορεϊ
*·ά γεννηθή τό μεγάλο άπό -ό
άπλό, πώς ή Παράδοση άπ' τον
Γοτέρα στό γιό περνάει μέοα άπ'
τό αΤμα τό φράγμα τοϋ χρόνου
κι' ΐσως νά νοιώσουμε πώς εϊι,α-
οτε κΓ όλας δεμένοι μέ την «Πα-
τρίδα» πού δέ γνωρΐσαμε άλλά
ύπάρχει στή μνήμη μας άουναί-
οθητα κΓ αισθήτα...
ΔΗΜΗΤΡίΟΣ Α. ΛΙΑΚΑΚΟΣ
Αϋγουοτος 1973
Άνατολικόν Πτολεμαίδος
Καπετανάκης Ιωάννης τού Α¬
ποστόλου, έκ Σμύρνης_ ΙΙτυχιοΰ-
χος καί Διδάκτωρ τή; Ίατρικής
τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου Λθη
νών εΐδικευθείς €*ις την Δερματυ-
λογίαν είς τό ενταύθα Νοσοκοιιεϊ-
ον Άν. Συ-^γροΰ καί είς Παρισί¬
ους ώς ύπότροφος τής Γαλλικής
Κυβερνήσεως.
Διετέλεσ€ν δοηθός καί έπιμελη-
τής τοΰ Δερματολογι;;οΰ καί Άιΐί,ιο
δισιακοδ Τμήματυς ταΰ έν Αθή¬
ναις ©εραπευτηρίου «Εύαγγελι-
σμός», άπό δέ τού Ίοννίου ΐη,ΊΟ
Διευθυντάς αυτού μέχοι τού 1 Οβ7
όπότε εξελέγη τακτικάς Κ«θηνΐ-
τής τής Κλινικής 'Λφροδισίων &
Λερματικιΰν Ν όσιον τοΰ 'Εθνικοΰ
Πανεπιστημίου Άβηνών κ αί σ'γ-
χοόνω; άνέλαβι- τήν Διενθυνσν
ταϋ Νοσοκομείυ>ι Λ. Συγγροϋ.
Διετέλεσεν πολλάκις Πρόεδςο;
τής 'Ελ.ληνικής Δερματολογικής
καί Άφροδισιολογικής 'Ενώσεωτ,
μέλο; πολλών 'Επιστημονικών ί-
ταιρειων καί μετέσχεν εί; πλεϊιτα
Έπιστημονικά Συνέ&ρια καί ίδί-
ΐ"? της ε'ιδικότητό; τού καί έ'τυχ~ν
πολλών τιμτιτικών δ'α/ρίσεων. Δκί
πής Δερματολόγος Αθηνών ό-
δό; Μέρλιν 10. Συγγηαΐρεϋς Α5ι-
θλόγων καί .-τριυτοτνπιυν έπιστημ >-
νίκων εργασιών καί άρθρων εης
είδικότητό; τού, τόσον έν "Ελλάδι
όσον καί έν τή άλλοδαπή, τό δέ
πεοισ"πού5αστον σΰγγραμμα αύτ··ί
«ΛΕΡΜΛΤΟΛΟΓΙΛ. έξ 0011 -ε
λίδων καί 400 περίπου
ών, άπετέλεσΓν σταθμόν καί πολ.ύ-
τιαον έπιστι,μονιχήν ποοτςοράν
κια ρτινχεν Γτ>μινιστάτης ίιποδοχΓι;
ν.αί ίή
Κυμνηνύς Αλεξάνδρα; τού Ι¬
ωάννου, έκ. Σμύρνης. Πτυχιοίχος
τής ΌδοντιαΤΓΐική; τού 'Εθνικοΰ
Πανεπιστημίου Αθηνών. Όδοντ'α
τοο; εγκατασταθίί; άρχήθεν Ίς
Μυτιλήνην Λισβου ΰδό; Κοανηνά
κη 7. 'Επίτιμο; Πριδρος τοϋ Ο-
δοντιατρικ.οΰ Σύλλογον Μντιλ/ι-
ν)·,;.
Τιμαγένη; Ιωάννης τού Γοηνο
μίυυ, έκ Σμύρνης. Πτνχιοϋχο; .ής
Ι θεολογικής Σχολ,ής τοΰ 'Εθνιν.'ί
Ι Πανεπιστημίου Αθηνών. Καθηγ.Ί-ϊ . χι » ττ
1 „ , | Δημητριου, εκ Σμύρνη;. Πτνχιον-
' "'■; τής Νομικής τοϋ 'Εθνικοΰ Ιία
νών ύ-δύς Γ' Σίπτεμδρίου 5Π.
Λ
Κινεζύ.'ΐουλος Στέφανος, ρχ
Κων)πόλεως. Πττχιοϋχος τής 'Τα
τρικής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών Γίδικευθεί; είς *ήν
Παθολογίαν. Παθολύγος Αθηνών.
Απεβίωσεν.
Α
Μαϊνώφ Ίορδάνης τοΰ Μωϋσ'-
ιυς, έκ Κο)ν)π>| ΐαις. Πτυχιοΰχος
τής Ίατρικής τοϋ 'Εθνικοΰ ΙΙα/ι-
πιστημίου "Αθηνών ιίδικευθείς εί;
τήν Πιιθολογίιιν. Παθολόγος Α¬
θηνών καί ίδ.'ω; εί; Καισα^ιανήν
καί ΙΙιιγκ.πάτι, Γΐ'τνχήσ«ς λ ά όνα-
δρίξη τόν μέν υ'ιόν αυτού ΙΩΑΝ¬
ΝΗΝ Ήλικτοονικόν σποΐ'δάσίΐντα
έν Γτομανία, την 6/ Θυγατέρ <■/ αυτού ΝΑΤΛΣΑΝ ΙΙτυχιοΰχΓν τής Αγγλικη; Φιλολογίας τηΰ Ε- ΘμχοΟ Πανί,πιστημίον Αθηνών. Α Αναστασίου Παΰλο; τού Φιλ!π -τού. έκ Ναζλ.ή Μικράς Άσίας, Πτυχιοΰχος Πολιτικάς Μηχανιτό; τού 'Εθνικοΰ Μετσοδρίου ΙΙρλντ^- χνει'ου Άθην(7>ν. Πολιτικάς Μηχΐί-
νικός καί Εργολήπτης Δημησίων
"Εογων, Γγκαταιτταθείς καί στ ·.-
δ οδοομήσας είς ϋόλον υΐ)ός ΙΙο-
λνμερη 17.
Σαχπερογλου Αγγελική τοϋ
Κου —- Φεοΐκίιδου, έν. Σμΰρ
νης. Πτνχιοϋχος τή; Όδοντια'θΐ
κή; τοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών.
Όδοντίατρο; Αθηνών όδό; Κοισ
σαθέτη 17 καί νυν οννταξιοϋχος.
Άναστα.τίου Θέλξη τοΰ Φιλ'.ι-
.-τυυ, έξ Άϊδινίυυ Μικρά; "Λσίσς.
Καθηγήτρια των Γαλλικήν μετικ
παιδευθείσα ιΐς .Λονδίνον.
·*
ΙΙοΐίτυκαλίδη; Ιωάννης τού
Στεφάνου, έκ Κων).πόλεως. Ητο
χιυΓ·χο; των Πολιτικών καί
Λομικών .Επιστήμων τοϋ
ΙΙανιπ στήμίβυ Αθηνών. Λιετέλ1-
σι ύπάλληλος της Κεντρικάς 'Τ-
.ιηί,'εσίκ; τού 'Ελιγκτικοΰ Σ
Βιινύγλου Ίΐοάννης (Τίτον) τ)ϋ
Α.Ε. «ΑΤΕΚ» ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΤΕΧΝίΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ
Ίσολο>ισμός 31)1>)1972
Ώς άνεμορφώθη υπό τής Γ.Σ. των Μετόχων κατά τήν 12ην Τακτικήν Γ. Σ. της 2ό)6)73
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Πάγιον
Μηχανήματσ
1971
10.927.638.—
1972
37.711.161.-
Μεϊον άτιοοβέσεις 3 554 804.-13.372.834.— 6.567.633.-31.143.528 —
Μεταφορ. μέσσ 99.434.- 3,177.338.-
Μ&ίον άτιοσβέσεις 11.932.— 78 502,— 790.873.- 2 386.465.-
Έγκαταστάοεις
Μεΐον άτιοσβέσεις
63.240.—
7.114.—
56.126. —
"Ετιιπλα Σκεύη
Μεϊον άποσβέσεις
63.240 -
14 228.—
123.895.-
14.867.-
49.012.—
109 028.—
13 516.462.-
33 688 033.-
Διαθέσιμον
Ταμείον 3Γ0 354,70
Ταμείον ύττ)των 7.586.—
Δεσμευμ. κατ)σεις —
946 03.70
4.559 623,10
377.920,70 2.10Π010.— 7.605.956,80
Κυκλοφορούν
Π) Κ Κριεζώτου 6^4 925-
Π) Κ Άναβύσσου 1 476,296,20
Π)Κ Πλ. Κανσρη —
ΟΙκόττεδα 3.007.743. -
Κοινοπρ. «ΕΤΕ—
ΑΤΕΚ» 10 781.087.—
» ΚΑΤΣΙΒΑ·
ΛΗΣ-ΑΤΕΚ · —
» ΑΤΕΚ-ΚΟ-
ΤΣΙΦΗΣ -
Έγγυήσ. έττιστρεπτ 4.200.—
Προμηθευταί 207 514.—
Ύπεργολάβοι 146,247,30
Πρ)νο! Λ)σμοΙ 50.000.—
Φόρος εΐσοδ. έργολ.109.264.—
'Υπάλληλοι 8 000.-
Πιστώσεις έξ)κοϋ 277.(02,(0
Μιοθώσεις μηχ)των 2.00Ό,—
Χρεώγραφα
Σύνολον
ΧΡΕΩΣ1Σ
17.514.279,1ο
8.195 177 20
β.153 897,90
7.465 550,90
3.067.743.—
27 394.357.-
1.599 598.-
143,758,80
47.100.-
3 495.299.-
3 040.181.30
1.012.630.—
2 798,336 —
3.293.403.-
669 518,90
4^1.225,80
349.775. —69.207.551 ,Ε0
31.108 661,80
110.50154100
Άτχοτελέσματα
"Ιδιον Κεφάλαιον
Μετοχικόν Κεφάλαιον
"Εκτακτ ν άποθεματικόν
Τακτικόν άποθεματικόν
'Υποχρεώοεις
Προμηθευταί
'Υττεργολάβοι
Γρσμμ. πληρωτεα
Ι1ρ)νοι Λ)σμοΙ
Τρατιεζικαί χορηγήσεις
Πελάται Εργων
Κέρδη ε(; Νέον
Μερΐοματα πληρωτεα
'Υπάλληλοι ι
Μισθώσεις Μηχ)των
1971
5.000.000 —
222.911,80
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1972
5.000.000.-
62 000.000.-
641.494,80
5.222.911,80 70.641.494Ε0
566 755.-
316 326.-
5 880.424.-
20?.132·-
10 646.944.-
5 400.000. ■
2.168.-
3.170.000.-
3.083.669.-
480.02-.—
867.295.-
953.821 -
10.500.827.—
5.400.010 —
454.411,30
17.540.003.—
302.790.-
277.205,50
26.185.750.— 39 860.046,80
31.408 651,80 110.501.541,60
Χρήσεως 1972
Γενικά ?ξοδτ
Φόροι — Τέλη
'Λμοιβαί Τρίτων
'Λμοιβοί Προσωπ. 116,750.—
Άμοιβαϊ μελετων
1971
703 358,50
553.895.20
144 716.—
1072
9.711,602,60
1.986.105,40
256.:ίί/.-
3.5'Ό 225.—
21,590.—
Ζημίαι μηχανημάτων - 1.524.719,70 125,000.- 8.691.050.—
Άτιοοβέσεις
Άνταλλακτικών 145 093.—
'Εργαλείων 4.354.—
'Εγκαταστάσεων 7.114.—
(Μεταφορικ. Μέσων 11.932.—
/νηχανημάτων 3 ί?54.804.—
'Κπιπλων — ΣκευΛν —
'Επισκευων
3,724 302.-
5.231 037,93
53.590.-
7.114.—
778.941.—
3.012.8^9.-
14.867.—
36.516.— 9.134.894,93
Κόστος "Ερ^ων
Π)Κ Κανάρη .Ί.223.159.40
Όδοττ. Πίνδου 1 4Ρ2-0 50
Π)Κ Κριεζώτου 2 00).000.—
Π) Κ 'ναβύσσου 4 64.15.000,30
27.903.0.9/0
Πανεπιστ. Θεσ)κης —
Ζημίαι τιροηγ. χρ;σεως
Καθσρά κέρδη χ ήσ:ως
13 312.380,60
763 435,?0
38.390,40
— 27.Π45 419,90
19 324.888.—
3.407.708.—
22 732.596.-
"Εοοδα Δημοσ Εργολαβίαν
• Συμμετοχθν
» -Ίδιωτ. 'Κργοληψιΰν
» ΟΙχοδομών
1971
4 040.000.-
18.470.125.-
:69.791.-
52.680.
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
1972
98.22 ).00Ο.-
15 924.0Ζ0.80
. τής των θρησκευτικών καί
γικών μαθημάτων είς Καργιαλένη
όν Σχολήν Σπετσών, Ριζάρειον
Εκκλησιαστικήν Αθηνών καί Λ-
ευθυντής - Γυμνασιάρχης τής 'Ε·<- κλησιαστικής Σχολ,ής Κορίνθου η δή Γνμνασιάρχης ί'ι; Τρίκαλα Θεσσαλίας, εϋτυχήσας λ ά άνασΓ.'- ξη τούς έκλεκτοΰ; νίοΰς αύτυΰ ΓΡΗΓΟΡΙΟΝ Δικηγόρον Πειραι ώ; μ:τεκ.τοιδενθέντα εί; Αγγλί¬ αν καί ΘΕΟΔΩΡΟΝ σπονδαστήν τη; Άρχιτεκτονικής Σχολής τοϋ Έθνικοΰ Μΐτοοδείου Πολυτεχνεί- ου Αθηνών. Λ Βάρδα; Ανδρέας τοϋ Αντώνι¬ ον, ίκ Σμύρνης. Πτυχιούχος ·καί Δ'δάκτωρ τή; Ίατρικής τού 'ΕΟν κου Πανεπιστημίου Αθηνών είδ1- κευθεί; εί; την Παθολογίαν. "Ηδη Διενθυντή; Παθολογική; Κλινικίϊ; τοΰ Νοσοκομίίου «,Παμμακ.άρι- στος» Αθηνών καί διακεκριμένο; Παθολύγος Αθηνών όδύ: 'Τψη- λάντου -11, εΰτυχήσας νά άναδείΕη τού; {κλΐκτούς υιού; αΰτοΰ α) ΑΝ ΤΩΝΙΟΝ Άρχιτέχτονα Αθηνών τοΰ Μετσοθείου Πολυτεχνείου 'ί) ΛΕΩΝΙΔΑΝ έμπορον καί γ) Α¬ ΛΕΞΑΝΔΡΟΝ φο,τητήν τής Νο- μτκτ,ς τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών. ΤΙύ; τοΰ έκ Σμύρνης Καθηγητού των Γαλλικών, αειμνήστου ΑΝΤΩ ΝΙΟΤ ΒΑΡΔΑ. Συγγραφεύς επι, στημονικών εργασιών. Α Τακαδύπουλος Λάζαρο; τού Θε- οδώρου, ΐκ Σινασοΰ Νομοΰ Ίκο- νίον Μικρά; Άσία;. Πτυχιοΰχο; τή; Νομική; καί τή; Φιλοσοφ'.κής Σχολή; τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστηιιί ου Αθηνών καί Καθηγητή; εί; την Γαλλικήν Σχολήν τού Πειραι¬ ώς Διετέλεσε Πρόεδρος τοΰ Σ -ο- ματείου ΝΕΑ ΣΙΝΛΣΟ5 Π·ι- οαιώ; καί σθεναρό; άγωνιστής των ,τροσφυγικών δικαίων. Απεβίωσεν Α Θφφ'λίδη; Ίωάννη; τοΰ Θεο- φίλον, έκ Κ(ον)πόλεως. Πτυχιοΰ- χο; καί άριστοΰχος Διδάκτιοη τί; Ίατ^ικής τοϋ 'Εθνικοΰ Πανεπιστη μίου Αθηνών. Επί μακράν σειράν έτών 'Επιμελητή; τή; Πανεπιστη μιακή; Χειρουργική; Κλινικής τού Λειμνι'ιστου καθηγητού Κιυν)τίνοι Μέρμηγκα. Λιιπρε.ιή; Χειρουργύς Αθηνών όδός Φνλής 103 δι*νθΰ- να; επί σειράν έτών Ιδιωτικήν Χει οουργικήν Κλινικήν επί τής όοοΰ Άχαρνών. Συγγραφεύς διαιιόρον άξιο/.ύγοΛ' έπιστημονικών έργασ1· ών τής ε'ιδικύτητός τον# 22.732.£95.- 114 144 Ο3),8Ο Διάθεσις Κερδών 1972 Κέρδη Χρήσεως 1971 Κέρδη Χρήσεως 1972 Κέρδη 1971 είς Νέον "Εκτακτον άποθεματικόν Τακτικόν » Διανεμητέον μίρ σμα Κέρδη εί; Νέον 11.869.160.30 68.371 656- 2.168.- 80.242 994,30 62.Γ00.010.- 3.418.583.- 14.370.0(0 — 454.411,3) 80 242 994,30 Ό Πρόεδρος τοΰ Δ. ^. ΘΕΟΦ. Θ'.ΌΦΙΛΙΔΗΣ 4ί 772 364,£Ο 68.371 666.- 114.144.030.80 Έν Αθήναις τή 30η 'Κυνίου 1973 Ι Τς Σύμβουλος ΔΙΟΝ. ΣΦΥΡΗΣ Ό έττί τού Λογιοτηρίου ΦΩΚ. ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ νε.τ,στημ'.ου · καί τή; Ανωτέρα; Σχολής σηλεχών τοϋ Μπί - Μττί - Σί τού Λονδίνον. Ραδιοσυγγοΐ- φεΰς καί Σκηνοθέτης τού ΕΙΡΤ. Καθηγητή; τή; Δραματικ.ή; Σχο λής Αθηνών κ.αί εκτακτος σννίο- γάτη; τυΰ 'Εθνικοΰ Θεάτρου. Διε- έ.τί 15 ετη Π.^όεδρο; των Γινικός Γραμματεύς Όμοσπονδία; Ν.Π.Δ. ΔικΓΛΐου, Σνμβουλος τής 'Ενώσετος Ραδιο- σνητακτών^ Πρόρδρος τοΰ ΙΙειθιΤΊ χικυΰ τής 'Εταιρί-ίπς Σνγγραφέ- ιον Ι'ιιδοΐΓΐίινου κτλ. ΤνγχάνΉΐ Σύμ6υνλο; τής Ενώσεως Σμυί;- ναίων καί τής 'Εκτελεστικής Έιι- τροπής τής δθιτηρίδος άπύ τής Μικρασιατικής καταστροΐΓής. Έ%έ δωσε δίσκον με παλαιά Σμυρναι- κά τραγοί'δια μέ Ιστορικήν κπί μουσικολογικήν μελέτην διά τάς ρίζας τοΰ Μικρασιατικοϋ τραγου- διοΰ έδϋ καί 2,700 χρόνια. Θερμός άγιΐ)Μ0τής διά την δια"-ήρησιν τής μνήμης τού Ίωνικ.οΰ καί ίν γένει τοΰ Μικρασιατιχοΰ (ΣΤΝΕΧΕΙΑ.έκ τής 1η; σελ) τό 1928 άπό τόν ΰπουργικό θ£κο τοΰ Γ Διοικητοϋ Θράκης — Α Μαν.εδονίας, σάς καλοΰσε νά άν- τλήσετε οιδάγματα άπό τοΰς νέ κροΰς. Μή διστάζετε νά διαιδά-Έ- τε καί τίς ακόλουθες σελίδες, για τί έμπερικλείουν την «ΖΩΗΝ ΕΝ ΤΑΦΩ» τού έ'νθεου όραματιστοΰ τού ΙΙοντιακού μεγαλ€Ϊου( έγκ'' πτοντας στύν τάφο τού, περικυκλ*) μένο άπό θρηνωδούς φίλους /αι συνεργάτες, είλικρινείς καί λι- στούς, σάν τούς Παντ. Μαλανο- φρύδη, 'Επαμεινώνδα Σωτηριάδη. Μιχ. Μεταλλείδη, Γρ. Σα66ινόπου λο Κώστα Καλλίδη, Γεώργ. Ία ίνίδη καί τόν ΰποφαινόμενο "Τω. Άβραμάντη. Στή σημερινή πε^ίο δο των έκδηλυ')σεων τής ΓΙεντηκον ταετίας ή θρηνωδία αυτή Άς θεω¬ ρηθή εύλαδικό θυμίαμα στήν πον.· μένη ιΐη·χή τού. Ι Λ. Λ Γ' ΕΛΕΓΕΚ) ΚΙ ΕΝΩ ό Μονοκέφαλος άετ'ι, ΪρπρβΓιοδοΰσ* τύν διαλεχτύ νεκ«.)ό καί άντιχτυποΰσε θρηνητικά τα ^ρά πάνω στό νιόσκαφτο τά(Γ0 τού καί τα σταύριονιε πένθιμα, ή κίο σα άνασήκωσε τα δικά της μέ άδια ττ;ορία. Στηύς φίλους λείψανε οί τύψεις! Τώρα ό δ'αλεχτός νεκρός άνίπαΰεται στή γαλήνη τοϋ τα φού. Οίίτε οί συκοφαντίες, οδτε οί λοιδορίες, οδτε οί μικρότητες καί οί κακίες κι οδτε τό μίσος μπο- ροΰν νά. τόν πικράνουν άλλο. ΔΓΰ τε στύν τάφθ τού ολοι οί Πάντιοι. "Α; σκνψονμ* τό κεφάλι μας, Κι &ς τιμήαουμε τόν νεκρό μας. Κι α; μή λησμονήσονμε, πώς άπ' τού; τάφονς ξεκινάει ή ζιοή! Άπό τού; Τάς ούς ΐκποριυεται ή Λκόν.α Ζοή! Κωνστ. Καλλίδη·; Λ Δ' Ο ΘΕΟΦΤΛΛΚΤΟΣ Τοΰ Γεωργ. Ίκσονίδη Ο ΑΝΤΙΛΛΛΟΣ των πένθιμων κΐ'ΐδωνοκρο1 α.ών τοΰ 'Λγίου Δημη τρίον ακούσθηκε στήν Άθήνα. "Ο θεοιιύλακτο; .πόθανΐ! "Οταν ί< καρδ ά γεμίξη συγκίνησι καί ':ά μάτκι δάκονα, τιΊ χείλη λίγε; λέ- ξρις μ.τοποΰν νά ι|'ΐθυρίσουν. Ό θεοτΰλ.(ΐκτος κ· άν πίτ)αν·ε( Ιΐή κια θά ζήση στίς κας>διές έκείνιυν
πού τύν γνώρισαν. Εύγενικός, πρα
ος, σεμνός, εχθρά; των έπιδίίξεων
«ι/ί τής αΰτοδιαιιημίσεως, ιίχε γ-
να μιγάλο έλάττμιμα. Ήταν άθ·-
ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ
Ίατρός, έκ Νσζλή Μ. Άσίας
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ
Δικηγόρον, έκ Χαλδίας Πόντου
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦»♦♦♦♦»♦♦♦♦♦♦
Καλενρά; Κ«ν)νο; Τού
νού, έκ Τραπε>ζοΪΛ'τος τού Πόντ >·'.
Άπύφοιτος τής Στρατιωτικής
Σχολής των Εύελ.πίδων δ'ακοι-
Οείς έν τώ Στοατεΰματι. Συν~α-
γματάρχης έ.ά. εϋτυχήσας νά άνχ
ΨΗΦΙΣΜΑ
Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοϋ
Συλλόγου Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥ-
ΤΑΙ - ΚΟΜΝΗΝΟΙ- συνελθόν
έκτάκτως επί τώ θλιβερώ άγγέλ-
ματι τοϋ θανάτου τοϋ δικηγόρου
ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΛΕΠΤΟΥΡΓΟΥ
εκ των ιδρυτικων μελών τού Συλ-
λόγου καί επί σειράν έτών Νο-
μικοϋ Συμβούλου αύτοϋ, άκούσαν
τόν Πρόεδρον,
προσωπικότητα
έΕάραντος ι ήν
τοϋ μεταστάντος
χ
. Ι
δΐίΕη τήν ΐκλεκτήν θνγο.τέραν «ύ 9ουντων
τού ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΝ σπουδάστ;ι-
αν τής "Αγγλικη; Φιλολογία; τ ιύ
Πανεπιστημίου Αθηνών.
καί τάς υπηρεσίας άς ούτος προ-
σέφερε εις τήν καθ' όλα Ποντια-
κήν Ιδέαν, άποφασίΖει όπως:
1} Άναρτηθή μεσίστιος ή ση-
μαία τοϋ Συλλόγου καί παραμεί-
νουν κλειστά τα Γραφεϊα αυτού
κατά τήν ημέραν τής κηδείας.
2) Ολόκληρον τό Διοικητικόν
Συμβούλιον παρακολουθήση τήν
έκφοράν.
3) Κατατεθή στέφανος επί τής
οοροϋ αύτοϋ.
4) Διαθέοη ποσόν δρχ. 1.000
είς μνήμην αύτοϋ υπέρ άναΕιοπα-
Α
Κολώνη; Άχιλλιύ; τοΰ ΧαριλΛ-
ου, έκ 3οΛ'υΰλλο)ν τής Έριιθραιας
Μικρά; Άσία;. Άπόψοιτο; τής
Στρατιιοτική; Σχυλή; των Εϋΐλ
πίδιυν μεταταγεί; έκ τοΰ Μηχα.·ι-
κοϋ είς την Άεροπορίαν. ,Επΐιΐμη
ναγός έ.ά. όδός Ή.τίτοτ 7 Αθη¬
ναι.
V
Όθωνίδης Κων)νος τοΰ "ΟΘλ-
νο;, έκ. Σμύρνη;, Πτυχιοΰχο; τή;
Όδοντιατρική; τοϋ Πανεπιστημίου
των Παρισίων καί των Αθηνών.
Διακεκριμένο; Όδοντίατοος Άθη-
5) Αποσταλή συλλυπητήριοο έ
πιστολή είς τήν οικογένειαν αυ¬
τού. ,' .' .-:, - ,ΐ ,
6) Δημοσιευθή τό παρόν διά
τοϋ τύπου.
Έν Αθήναις τή 12 Όκτωβρίου
1973 - " .' 4
1 - , *. * « * "
Ό Πρόεδροο
ΙΩΑΝ. Χ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Ό Γεν. Γραμματεύς . ι,
ΑΝΑΣΤ. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ
Δα νά μή ,-ταοαδοθή στύν ΰπνο
τής Αήθης, ΐδρυσε ίδίαις δαπάναι;
την Λέσχη, την Εδξεινο, τή; Βεο"
σα?.ονίκη; .τρός καλλιέργειαν των
-κιηπδόσεον Τού Πόντου. Μετέιι0·
ςιε ά.τύ την Τοαπεζούντα στό Βα
τοΰμ, άπ' τό Βατούμ στήν Πόλη
κι άπ' τήν Πόλη στή θεσαλονίκη
τήν Σκηνή τοΰ Μαρτΐ'ρίου μέ τα
"Άγια των Άγίων, τί; Εΐκόνες
τής μάνας τ»ν καί τήν ίκκλησία
μέ τό σχολίίο τού χωρίου.
"Οταν, κρίμασιν οί; οίδε Κνηι-
ος, ΐδέχετο τη; Μοίρα; τα χτυπή-
ματα, κατίφευγε στή Σκηνή τοΰ
Μαρτυρίο»·, ανοιγε τύ Ψαλτήοι καί
δ·ά6'·ϊε: «Ό Θεός, ό Θεό; αον,
ε.1; την (ίοήθειάν μου πρόσχ+ς. Κύ
Οί ε, ίνα τί έπληθΰνθησαν οί θλ.ί-
Λοντίς μτ_ ΙΙολί.υί έπανίστανται
ΐπ' έμ;' >.
'Εκεΐ, τύ δάκρυ τοΰ πόνον έν
ΛΓΐτονργία ιΐ'υχική εγίνετο Σώμα
κιχ! Λίμα τοϋ Χριστοΰ. Μετε;λάιι6α
νέ κια έ'6γαιν<: γαλήνιος. Όλύιιπι Άπύ την Κάγκανα, την Ζύγανα ν.«ί τύν Άε Ζαχαρία έχω φ'υλα- γμένα λίγα λουλοΰδια. Μ' ιϋλά6εια τα κ.αταθέτω στύν τάτρο τον. Λ Ε' ΛΙΓΑ ΔΑΚΡΤΑ ΣΤΟΝ ΘΕ ΟΦΤΛΑΚΤΟ Τοΰ Παντελή ΜελανοττριΛη Ή ΚΑΓΚΑΝΑ έλίβωσεν, τύ Κου ντέν έχιονίεν κ.αί τό Φιλέρ, τύ έρημον, θο'.όν, γιιιματωμενον. Ή Τβίτε κλαίει τόν άρχονταν^ ρα- χιοπιδ«6αγμένον, τό κνπαρίσσ' τό έρρουξεν, τό κό· στρον τ' άχαλάεν, τόν έμπρολάτεν Πύντιον καί άο». θνμιαγμένον. ... Ή Τσίτε ή χιλιάκλερος καί παντο λαλεμέντσα, σά χρυσά καί σ' όλομέ'ταξα καί σά μαργαηιτάρια, άρχοντιάν καί μάλαμμαν κι οίλεν περητΐανείαν τοΐ Στάπιισηδιον ή αύλιά, μάννα τοϊ Δεσποτάδοιν. • · · 'Εκεϊ γεννέθεν ό Χατζή; '; σή>
Τσίτεν ένεπλάστεν
κι1 ή μάννα τ' παοαατέκ" άτον καί
ή κ';λέσσα μάννα.
Σά μάομαρα ίκάθιζαν, σά 6άγ>α
καί σά 'ΐλ.άδια
Μέ τ' άθθια γουνταχίαζαν καί αά
τα μανουσάκια
Σόν μοΰσκον άτόν ελονξαν, αοΰ-
σκον καί μνρωδίαν
όλημβρί; ταντάνιζαν κι όλόοννχτί;
τραγώδ' ναν,
—Τίέ μ' άν ζή; καί (ν)ίνεσαι 'ς
σόν Άεν Κήρ' κ.αν έδγα.
'Εσέναν πρε'π' νέ τα ψηλά, πρέι*
νέ τα ψηλασέα;,
άρχοντα; κ.·, άρχοντόπονλον κι άη·
τό; καμαρωμένος,
πάντα καλό; κι έξίκαλος καί πάν¬
τα χαρεμένος.
Λ . *
Τα χρύνια τα άπέρμιγα άλήγωρι
^ιαβαί' νέ.
Κι ίτράντΎεν κι έκάλλι·νεν ό ιιι-
κρύν ό Χατζίκα;
κι έ(γ)έντυν τρανός αρχοντα;.
Τρανό; καί παινεμένο;,
οέντρον ψηλ.όν, πολτχρυλλον, τ' ί-
σκιάζ' κι άπονεγκάιζΐΐ
όθεν φωλιάζ' νέ τα πονλιά καί τ'
ώρκι χιλιδύνα...
Τή .τενασμέν' ετον τραπέζ' πεγΐ'δ'
'; συν διψασμένον.
Τα τάξιμον τό έ'ταξεν πλ.έον καί
περιπλέον
πολέμεοεν κι έποίκεν ά |έ6εν 'ς
συν Άεν Κήο 'καν.,..
* ·.
Κλαίει άτον καί φτουλίεται ή μαυ
| ροφόςα Τσίτε,
κλαίει άτο κι ή Γονμεοά, τύ Μέ·
ι γαν Μοναστήριν.
Ι Κλ.αίει άτονε καί τό Τορούλ κι ΐ>·
λεν ή ΤρανΤίξούντα,
μαυροφορά καί (ΐλέεται, μοιρολυγα
ό Πόντον, .
Στύ μνήμαν άτ Τσίτε; Στανρ-ίν,
Ποντιακόν καντήλιν
Ουμίαμαν τή Γοτμερά, τα Άεν
Κήρ' κα άέραν.
Λαμπάδαν άσ' σή Σονμελα καί
στέορανον τοθ Πόντον
καί μαραντη τή .-ταηχαρί κι άθθια
καί ιιανονσάκια.
Κι ιίνας αητός, χρνσαετύ; μαρμι
ροστιλ.οσμένο;
καί άσ' σά ς νλλοκάρδια μου δά·
κρνα μαργαριτάρια.
(Έιτημ. «ΒΗΑιΑ^> Ε.Λ.Θ.)
2ΗΜ. Τύ χαϊδευτικό δνομα τού
Θίοςρυλάκ.του ήταν Χατζή; άπό
τόν προπάππο τού τόν πίρίφημο
Μονσ:κοδιοάσκαλο Χατΐηθεοφΰλα.
χτο.
' Ι.Α.
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΚΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Τλο τοΰ Δήμον, τή; 'Εστία; Ν.
Σμύρνης καί τού Πανιωνίου Γ.Σ.
τελοϋνται εκδηλώσει; (κατά τύ
κατωτέριΐ) πρόγραμμα) τού μνημο
σύνου τοΰ 'Εθνομάρτυρος Μητροπο
λίτπΐ) Σμίρνη; ΧΡΤΣιΟΣΤΟ-
?1ΟΤ, τ(?ιν Ίεραρχών Κνδο>νιών
ΓΡΗΓΟΡΙΟΤ, Μοσχονησίων ΑΜ
ΒΡΟΣΙΟΤ, Ζήλων ΕΤΘΤΜΙΟΤ
>ίιι πάντων των σ<(αγπισθέντιον ν.ιιτά τήν Μικρασιατικήν Καταστρο φήν κληοικών, λαϊκών καί στρα- Κατ' αΰτά; προσκα>.οΰνΤ(ΐι ΰ'·
ποις παςαστοισι:
1) Ό Κλήρος τής Πόλεως.
2) ΑΙ Δημόσιαι Αρχαί.
•Τ) Οί άνώτατοι, άνώτεροι καί
καΐώτεροι άξιωματικοί έν ένεργι,ί
ι/, ά.τοστρατπ'α καί έφίδρεΐα.
4) Ο! Διευθυνταί των Σχολείων
αι τώ τυΰ διδακτικοϋ προσωπικού
αυτών.
Γ>) Τα Σιόματα Προσκύπων κηί
'Ελληνίδων Όδηγών.
ί>) Τα έν τή πόλ;ι μα; Διυιχη-
τιχα Συμθονλκι Όργανώσεων μι-
τά τιον μελών τολ'.
7) Ό Λαό; τής Νέα; Σμΰ.>-
νης.
Εί; τύ Μέγαρον τή; ΕΣΤΙΛΣ
ΝΕΑΣ ΣΜΤΡΝΗΣ θά όμιλή-
σουν αί ν. ν.. Χρ. Σολομιονίδης, Τα
συ; Αθανασιάδης Άλϊξ. Μακ.ρί-
δη; Δημ. Μαγκριώτης καί Σίμο;
Λ,,ανίης. Θά άπαγγίίλη ό καλιτέ-
χνη; τοΰ 'Εθν. Θεατρον Γ. Μ;·
τσόλη;.
Έν Νέα Σμύρνη τή 2ιι
ου 197»
Ό Δήμαρχος
ΙΩΛΚΕΙΜ ΡΟΚΛΣ
Τ»» 1ΙΡΟΓΡΑΜΜΑ
"Ωηα Ι μ.μ. Β' ΧΡΥΣΟΣΤΟ
ΜΕΙΛ (Άθλητιχυί 'Λγωνις στί¬
βον εί; γήπεδον Πανιωνίου Γνΐινα
στικοΰ Συλλόγου Νέας Σαύρνη.-)
Η.10,19711
νία ή Μνήμη». Κατάθεσις Στ:^·ί
, νων. Άνάκρουσι; 'Εθνικοΰ 'Τμνοιι
ι υπό τή; Δημοτική; Φιλαρμονικΰς.
ι "Ωρα 10.45 π.μ. Σνγκέντρωσι;
εί; αίθουσαν τελετών Μ«νάρον 'Ε
στία; Ν, Σμύρνη; διά τ-Ί Φιλολο¬
γίαν ΜνΓ.αύσυνον.
) Όμιλίαι υπό των κ.κ. Χο. _«·
, λομωνίδη, Τάσου Άθιχνασιάδη, Ά
. λεξ. Μακρίδη Δημ. Μαγκριώτου
καί Σίμον Λκινίδη- μετά σννποιαον
] είσήγησιν τοΰ Πρόεδρον τή; Ε¬
Ι στΐα; Ν. Σμύρνη; χ. Πάνου Χαλ
, δέζον καί άπαγγελία νπό τοΰ χ·ιλ
λ.ιτέχνην τοΰ 'ΕΓν. Θεατρον Γ. Με
τσόλη.
"Ομοίαν πρόσκλησιν άπεΐ'θύνίΐ
πρό; τα μελη καί τού; φίλον; τη;
χαί ή «Έστία Ν. Σμύρνη;».
"Ωρα 9.30' π.μ. Τέλεσις χ
οατικοϋ Μνημόσυνον έν τώ Καθε-
δρικώ Ναώ τής Άγία; Φιητεινή;.
"Ωρα 10.15 π.μ. Συγκέντριι,σ,ς
πς Πλατείαν ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ
ΣΜΤΡΝΗΣ. ΈπιμνημύσΐΛ·ο; δέ-
ησις. Άνάκρουσις Ψαλμοϋ «ίω·
ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΚΡΑΊΊΚΟΤ ΣΟ·
ΓΙΕΛΑΙΟΤ ΠΡΟΣ ΒΙΟΜΗ
ΧΑΝΙΑ Σ
Αι' άποηράσεοι; τηΰ νπονηγοΰ 'Κ
θνικ.ή; Οΐκονομίας, *ν.;κρίθη ή διά
θέσι; σογιελαοίυ ραςρινέ, έκ των
άποθεμάτοιν τοϋ Δημοσίου, πρός
ιίίιομηχανίας _ Γ>ιοτ?χνία; παοιι·
σκενής κονσερ€ών, Ιχθυηρών, γε·
ωργικών .τροϊόντων, πάση; ψΰσε-
ιΐ); Ιτοίμοιν φαγητών, μαγιονέία;
μονστάρδα;, σαλατών (ρτοσική; -
ταρα,ιιοσαλάτα;)^ παρασκευή; α-τι
ττκότριν, σοκολάτιις κιιί πριότιον Γ1·
λών άρτοποιΐας καί ζαχ<ιρο.τλαστι κή;. Ή τιμή διαθέσΐω; τοΓ' χθϋΐ· γουμένου κρατικοΰ σογΐί,λαίον, <&· ρίσοη εί; 21.50 άνά κιλ.ύν καθα- ροΰ Οάοον; τοϊ; μετρητοϊ;, πλέον χαρτοσήμηι· τιμολογίων. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 220 ΤΟΝΝΩΝ ΦΑ ΣΙΟΛΩΝ ΟΊ πιρισσότεροι ιίσαγωγεί; <Γα σιύλ.ων .τού μετέχονΛ· στήν κ«η' ομή των 22 τύν. δέν κατώρθω¬ σαν νά ΐσχΐ'ρυποιήαονν τί; δδειί'ί τού; λόγω τής άναμονής διιφ1"-1· (}ωσεως Των τιμών ιΐς τύ ϊ5ιι>Τί'
Οικον. Τούτο άνασ,έρεται είς «ν<(· κοίνωσιν τυΰ Έμπορικοΰ _ΐ'λλ·- γυυ Τρο<;ίμων Αθηνών εί; τήν 'ο' ποίαν προστίθετοι δ"*ι έπειδή ^ προθοσμία ϊσχϋο; των άδειών ελη ξε την 30ήν Σ ε,ττεμ^ρίον, θά π/ ΐτει λ ά δοθή παράτασις ϋΐης Δεκεμβριού, διά νά δυνηθ01"1 οί δικαιοϋχοι νά πραγματο.τθ'Ί' τάς τί''