195054
Αριθμός τεύχους
2230
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
10/11/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
41ΙΘΝΗΕ ΟΜΟϋΠΟΝΛΙ»
περιοδικου.ιϊποτ '
Σάββατον 10 Νοεμβριού 1973 " "^Γ^ΓΖ-^ξ-^^^-
ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,60.
ΠΟΛΓΊ-Ι-Η ΕΦΒΜΙί- ΦΙΛσΑΌΓΙ^Β^οΐκοΗθΜ,κΗ ΚΑ1 -^ ^^Σ^-ΟΝ ΣΓΜ^ΒΡΟΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ:
Ο ΟΙΚΟΤΗΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΑΗη*ΓκΓΑί1ΝΗΙΡΙ0Χ ΚΑΙ Η ΗΓΕΣΙΑ
ΤΗΣ ΟΡΘΙΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τού Μεγάλον "Αρχοντο; τού Οί κουμεν,κού Πατρ,«ρχείοι,
Κων)πόλεως, Δημοσιβγρίφου ν.. ΣΤΕΦ. ΛΙΠΠΙΩΤΗ
σι-ντάσσονται {-· αυτού τούτον τού
.-ΐΓΤωτιβμίνον Οικουμενικού Πατρ>
«Οχου, περιέχον δέ τού; νυγμοΰ'ς
------^— ' ■ ™ .— ^-β.·"· - —■■·■■* ^βτ^εν ^ετ » επ. ^■^Μ^βε***********^^ ΦΛΛΐ ^ει&^ρ'Ή^εΆ ^^*«»ν ^ ^ν·»**
ΙΑΙΟΚ^ΤΗΣ^ 31ΕΜ1»- _ λ^τ^-^σ συνταιεοσ Σ-ΚΡΑ^^αΪΓσΊνΑΝΙ.Η. -ΑβΚΝΑΙ-- ΤΗΛ. 3229.708 -Γ Γ^^αΤΙ^ηΤ^
2ον
Εύλογία θεοΰ, συνηντήθην, ναί
,-ΐάλιν, πρό ημερών, μετά τού λ«μ
,τρύνοντο; τόν Οικουμενικόν θι,,ό
νόν Κωνσταντινουπόλεως σεπτοΰ
Πατριάρχου κ.κ. Δημητρίου τού.
Α'. Δύναμαι ν ά είπω, εν άκρα ου
νοπτικότητι, ίίτι κυβερνά μέ Πατ,ί
{ιχήν έμδρίθειαν, σύνεσιν καΐ εύ
οτοχότητα, έπισπών τόν σε6ασαον
την αγάπην καί την πρόθυμον σι·α
,ιαράστασιν καί σΐΛ'ιεργασίαν ιω;
Λοελφών τού Αρχιερέων έν τή
■ί(ΐά Συνόδοι καί τΛν λοιπών Ί
τοϋ Κλήρου καί τοΰ Αι
,0. Δημήτριος ό Α', έλλαμπόμ*-
νος υπό τής θείας Χάριτος, χ<ι οάσσρι, όντως, πορείαν θεόδεικτον ■/.αί άνοδικήν. Ή θεόφριον, αντ γ, ,τοοεία, άναγνωρίζεται^ ήδη {ντά τΕ'τής Έκκληοίας καί τοϋ πληρώ ματο; αυτής, θλιβεραί τίνες πα· ηαφιονίαι ορανατικών καί προκατίΐ ).ημμρνοιν σκοταδιβτών, έν Άθι'.- ν.ιις, ερχόμεναι πονήρι,ι; εί; φώς |)ι' έντύπιι)ν κεοδοσ'κοπικΜν... «π' π'χτεβεία!» εκδιδομένων, πιθα νόν νά παοαπλανούν, —έστιο καί .ιοοσιορινώς—, άοαεϊς τινά; καί ά .τληροορορήτου; Χριστιανόν;, εΰλα- (ΙΛς προσβλέποντα; πρός τό Πάν καί ιστορικόν Οικουμενικόν ιω; Πατριαρχείον Κων )πόλεως. Τούτου εεκα καί χαράίΐσονται α' ύ/.ίγα αύται γραμμαί τίς άποσκα- .Ίάλ.ισιν των θυμάτων τής ρμπηο.· κης καί άθέαυ 'ρυπαρολογίας. Κ'.ί ιδού: Ιον Ή Α.^.ΙΙ., δ ΙΙατριάνχη; ι. Δημήτριος αΐσθάνεται καί λογ. ΛΤαι, ώς αληθή; Όρθόδοξο; Χς. οτιι.νός, έν φόίΉο θεοϋ, Πίστνι, Λφ',Όΐώσει καί εΰθΰνη καί συνοιδά, .τάντοτε, πρό; ίί,τι κελβύουν ·τί καί Ίεροί Κανόνες, ή Άγία ζιιί Ίεθίχ Συνοδος τού Πατριαρ¬ χείον καί οί "Αγιοι τής 'Εκκληοί ιι: Πατρρες διά μέσον των Χρκττι ιινιχών Χιλιετηρίδιον Ό πράο;, ή; καί άσκητικό; Ήγέτη; ξ γη; τής Όρθοδόξου 'Εκκλ.ησία;, ένοιτι ϊεται, άεί, ρήματαθ*ού, άκοάι>ι
τοίι; συλλειτουογού; τού Άοχιρ-
μρΐ; έγκολποΰται τάς έπινεΰσις
τής β^ί«; Χάριτος καΐ, υπό την
ί.τιπχίηιτιν ΦοιτιΊ; θαΚοιρείου, πή
δ'ΐλιουχεΐ την π«ρίπι«στον τή; Όϊ.
θο&αξίας Όλκάιδ<ι, είς την έπίγει »ν καί Ούράνιον, σωτηριώδη Λλί πτολήν Της; 2ον Τα σεπτά Πατριαρχικά Μη νύματα, αί Ετρηνικαί "Επιστολαί, αί Διαχοινώβεις καί τα Πιττάκΐ'ΐ, τού και την δρόσον τή; Πατρ,χή- Καιρδΐίΐς, τόν σταγμόν τή- εκλ - πτυσμένη; έμπεΚ.ία; τού χαί την στοναχήν τή; άναβαθμ,σμένη; Χοι στομ1μήτου ψυχή- του. Αποτελεί ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ ελληνικιΓΤεωρπα και η κοινη λγορα ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔ11 βαρύτητα διά τύ σι-νο^ισ^ούν €ίς τό τρί~νχον: Έ ^ ή; Κγς λϊυθεοία κι^λοττορία Όμοιόμοη. «ντος τού Εύρ,,,παϊκοΟ χώρου. δ.ά φα* τιμαί καί στήο,ξ'η τών ; Την Ελ'·ηνικήν οίκσνομίαν γενιχ.;, γ.κών Ε·σοοημάτων Μέσ ψχή; τοι. Άποτ^.ρί ος ού Εύρ,,,παϊκοΟ χώρου. δ.ά φα* τιμαί καί στήο,ξη τών Γ,,,,;. Λναιοη υβριν (Ίνευθύνον ψευδεβλα! Την Ελ'·ηνικήν οίκσνομίαν γενιχ.;, γ.κών Ε·σοοημάτων Μέσω το'θ θο)ν να γράφηται δτι Πατριαοχ τερον άλλά χαί τό σ—" ;------- - - ' -- ψ να γράφηται. δτι, Πατριαοχ Επιστολαί κίιί δή ,-ΐ^ο- ΙΙρία Άδρλςρύν, την Αύτη; «., αν Χάριτα, τόν 11 άπαν γμ 6ραοητ διαπραγματευθή; δ^ την ό τή; Ρ(.')-Ι Υθθάν, ΐνπΛκτ >ύν αί Από μακρον
μη; καί Αρχηγόν τή; Δυτικής | διαξαγόμεναι -/αί (εραδυπορονσ.ιι
Χριστιανική; 'Εκκλ.ησία; Παΰλυν
τον ΣΤ , διετυπώθησαν, ποτέ «&
πό τό πολιτικάντικον δαιμόνιον χά
πό.ου γραμματικού Φαναρώτη, το·ι
τό έ'γραψε ρ^τσι, ώβτρ 6 χαθενης
τρρον, Αλλα χαί τό σπουδαιότατον μηχανισμοΰ αίτοΰ ώ; ΌργανιχοΓ·
καί δια την τύχην τού χαθεβτώτο; συνόλονπ λαμβάνομεν. ' '
της. συνδέσεως μέ την Κοινήν Ά ται
ή αδςηση τή; παρα-
γοιγικοτητος τής Ενρο.παίχής Γε<υρ ί Υια>, μέσω τού Λναπροοανατολ;·
εναρμόνισιν. Άλλ' {ναι μάλ σμόν τή; άναδιαρθρώσει»; καί .„„
λον. αμφιβολίαν, εάν όντως σννη' άαχαταμερισμον τη;, 6άοη το>
δητοποιηθή πλήρο>ς άπό έλληνιχής ; οι·νκριτιχ»7,ν πλεονεκτημων (καί έν
.τλί»>οάς, καί κυρίοις Από τής πλ«ι.! τό; των επί μίρον; χωρών χαί Ιν
οά; των παραγωγών, ή αποαασ.·! τό; τού Κοινοτικόν Πλαιβίον).
να μπορή νά Λποί>είξη ότι εχει οί- ~»"» «***! σημασία τή; έναρμονί ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ή εξασψάλι:*.,;
καιον» (!) Καί συνεχίζει, εί; τ,', «"<'>: διά την "Ελληνικήν Γεωργί- ενός λογικόν βιοτιχού επίπεδον 5ιά
αυτο υφο;, άδϊώ; ά Αρθρογράφ·.»; αν· τί1ν οιάρβρωσιν καί τόν προ/τι' τού; "Αγρότας.
να τό έξηγή,
όπως
θέλ€1,
χωοι;
«Φυσ
ικά ή τακτική
άρθρογράφ·
ιύτή 6έν μά·;
Γόν
Πατριάρχην κ. Δημήτριον, μέ ΰ- Ι
λην την εύλάήειαν τής έμπιβτοσ.',
νη; ποίι μά; έμπνέ*ι, νν
ση εί; την Γραμματείαν Του
βγάϊη άνάλογα προϊόντα..».
Τρομάζομεν, άποροΰντες, πώς,
«θεολόγος», χρησιμαποιεΐ γλώι-
«ην «συντεχνία; ψιομάδων», διατ.»
πών τοιαύτα; Λσνβεΐς σκέψει; καΐ
οίκτρά; ίίκοτολογία;!!».. Πληρο¬
φορούμεν, όμως, τοϋς είκτεβείς χά,
στκινούς, ότι ή Α.β. Παναγιότης
ό ΙΙατριάρχης κ.κ. Δημήτριος, τι·/
χάνει, πρός τοίς Λλοις. καί οίαπρε·
πή; άνθρωπο; τού ΙΙνει'«ματο;, οιε
τέλεσε καθηγητή; Φιλοσοφία; *ίς
την άλλοδαπήν, ρύτνχρϊ δέ νά στοι
χήται υπό .τεριβάλλ.οντο; περισέ-
μ νού, ϋψηλή; δέ πνειματιχής καί
ψυχικής έντελεκίκτεω;, αντανακλι!,·
σης ήμεροισιν, φόβον Ηεού, "Αγή
πην ν«ΐ γλυχύτητα. Καί, όπερ ϊδι
αιτέροι; σημαντικόν, εύρηται πη
σίον του, διευθύνων τό Πατρκιρχι
χον τού Γραφείον, κληρικό; δλΐιι;
έξαιρετικής άκεραιότητος, ίίθοι·ς
καί μορφώσεως, ό όιδάκτοιρ Πιινρ
πιστημίου θεολογίας καί Φιλο<το<ι ί άς, ΙΙανοσιολογιώτατος Άρχιμ<ιν- δςιτης π. ΒΓ&ρθολομαίος Άρχθντ ·Ί νης. Ταότα, είς ρνημΐφοιιην τιΐκ Ακρίτι,ΐ); προχίίΐρολογούντο>ν Όρθο
κηνσόροιν!...
αν, την διάρθριοσιν καί τόν προ/ΐι' τού; "Αγρότας.
νατολ.σαόν τη; καί είς τελίντ ιί-' ΤΡΙΤΟΝ ή σταθίροποίηση τών
αν ανάλυσιν διά τό Γείοργιχόν εί' Άγροτικών άγορών άπό τά; ν»«.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΙΙΠΙΙΩΤίΙΣ
Μέγα; "Αρχιον Οίκο)>μρνικοΰ Ν(·.
τηκιοχείου Κ(·ιν)πόλε(ΐι;
Λημοσιογράφο;
ηοδΓΛΐα. "ΟπΜς, έπίσης, είναι Αμ' δοσκοπικάς ανξομειώ—ι; των τ,.
'.->ίΛολον εάν την σημασίαν τής όρ ' μών. εί; τό Διίθνές 'ΕμΛΟριον των
θβς και συιιφώνοΐ' πρός την 6α ιι Γεοιργιχών πϊθΐόντοιν.
-«ήν (τιλοποιτίαν τ(τίν συθηκών τής] ΤΕΤΑΡΤΟΝ, τέλος, ή έγγνη.
Ριί)αΓ.ς καί τών Αθηνών, άντιαε- ση τών στ,μφερόντον των κατανα
το>πίίτε(ι)ς τού προΛλήματο; διά Αωτών, διά τή; έξα«τα).ίσειος λο
την έλ.ληικήν οίκονομίαν χαί διι": · γιχών τιμών προμηθίία; τώ ν Γεωρ
την σύνδεσιν γενιχώτερον. ?χονν γικιΐ)ν προϊύντ(,ιν προσύ----*■---'
ηυλ.λάι°>ει είς τάς άληθεϊ; διαβτά- νόν (τΛν τιμών') κυρίως
σει; τη; οί Συνρταίροι μας εί; των όρθολογιχώ;
την Κοινότητα
ββΜΑΤΑ ΥΠΕίΝΗΣ
Πορτοκάϋι
ΠΑΥΑΟΥ ΟΑΟΡΟΥ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
(ΠΟΣ ΛΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑ ΦΟΜΕ)
Ε. Π. ΓΙ'ΜΈΩΝΙΔΟΓ *-δάκτο^- ΜεγοΑο μερ<>0 τι^ στηλών τού ι στήμη ύπήρΕε μ.ά όρμή άπατηλή
^0 Πανεπ.-Γ,,ίον ΐών" Ηαοιβ^ν Κοθη»ιερ·νο0 τύπου ΥΡάφεται έδώ | ένο πρίομο δ.οθλαοης. τό όποίο
καί δύο τρια χρόνισ οτή δημοτικη ; ωθεί τόν άνθρωπο οέ μεά δολια
Ή πορτοκαλιά είναι δένδρον ηροφονώς τό τελευταίον τούτο «Αώοοα. Αί συντάιιτες έπ^μϊΖοντοι
όειθαλές τής οικογενείας τών έ
σπεριδοειδών, τής τάξεως τών ρι·
τιδών, καλλιεργούμενον είς τος ύ-
ποτροπικάς χώρας διά τούς ευχύ
ουοτοτικόν δρό ώς 'οντιηηκτικάν έτοι τερόοτιαν εύθύνη Δέν ίχ ουν
ιού υίματος. τό δικαίωμο νά κακομετοχειρίΖον-
Υπό τον φλοιόν ευρίσκεται ται την γλώοα. ουμβάλλοντος οτήν
οπσνγώδος λευκή ο-πβός περιέ- όηοβορβόρα»οή της. όπακ; δυττυ-
μους ύγιεινούς καί πλουσίους είς Ι χουοα πικρόν ύλην, την έοπεριδί χώς τό κάνουν. Αύτά τά -οτή διορ-
διτβμίνα; χαρποΰ; τον
Κοτέχει την πρώτην θέσιν με
ταΕύ τών έσπεριδοειδών (λεμονο | δρίος (ηύζημένη όΕύ-ης τού απ> 1ΙΚ έμηιστοούνης. καί τά πορό
νην. κειο>, -χρώμα ρό£>, -καλμοριομε
Όοοι πόσχουν έ£ ύπερχλωρυ- νος·. -μηοτιλιορ σματο
πορτόκαλο ή Ευνόδενδρσ).
μοχου πρό έλκ^τική περίοδος) νά Μο·α πρέπει μέ κάθε τράπο νά άπο
δή,
Ίά καλλιεργοόμενα έσπεριδοει- τρωγουν τό οορτοκάλ: μέ την Φεύγονται. Δέν είναι ουτη έλληνι
1) Τό
2| ήλ?|θηογγώδη λευκή σπβοδα. που
γλώοο^ιιορά το μι£οφαρβορο
μον,ά, 3) ή πορτοκαλιά, 4) η νέ- | θ"δετερώνει την όζύτητα τού στο 'δίωμθ. δ£ιο άνθρώπων ηού δέν
ρανΖιά. 5) τα περγαρότο, β) ή Μ°Χ°« Κ<Ί κοθιστο άλκαλή ίο<™ συνειδητά άλλά φυτοίωούν Ή άντίστίίση, ή όποία ποοβάλ- Είναι προψανέ; ότι ό χαταλντι- λ-ται άπό Κοινοτική; πλ.ευρά; «.[■* κό; παοάγιον έντός τοΰ σν<ττήμα ίίτου ετέθη εί; κίνησιν η διαΛικα- τος αυτού, είναι κατά πρώτον ί,ό- βια τή; έναρμον·ίηε(ιις< διά την Λ- γον αί όμοιύμοοφαι τιμαί. Διότι, ποί)οχήν κάί εφαρμογήν τ<7)ν Π.ι- ή 'Ενιαία Τιμή είναι βασικώς τό αιχών Άρχών καί έπ.δκι')Ις>(»)ν τής χι'νητρον τού Αναπροσ(ηατολισμοΰ
Κοινή; Γειοργιχή; Πολιτική; αα τή; παραγιογιχή; δραστηριότητος,
δανομένου ώ; ένιαίου άδιαιοέτοι· έντό·» τού ενρέος χώρον καί τή;
καί ΑδιασπΟΛΤου σ»·νόλου, θεμελ.νό Λπαγκιστροχτεοις Αλϊ, την παραγιο
νει Ακρΐιίίή την ΰποψίαν, ότι άπό γικήν παράδοηιν 'Εκάβτης 'Εθνι-
Κοινοτιχή; πλευρά; δέν χατενοί'. χή; Άγοράς.
θη πλήρω; ή σημασία τή; έναραο Αντονύητο; είναι έντό; τοΰ αν
νίβει»; διά την 'Ελλ.άδα. Ι στήματος αυτόν, ή έφαρμογή τή·:
Έν όψίΐ τών διαπαπώσείον αδ- Άρχή; τή; Κοινοτική; Ευθυνής
τών, τά; όποία; ένίσχινοεν ή πρόσ διά την πραγματοποίησιν τών στό
φατο; Σΰνοδο; τού Σι«μ6ολίου ' χον τή; Κοινή; Γεοιργ. Πολιτιχή:.
Συνήέίκι»; θά έπιχειρηθή είς δΰο Καί «ίναι <ιί^ονόητο;, κατά πρώ «ϊρθρα μία χονδρική μάλλον παρου τον λόγον, διότι έν βνναρτήί-ι Τ(7ιν πρός την επιδίωξιν τής στηρίξε*»; των αγροτών αί ένκιϊαι, τιμαί κατ' ανάγκην βά εΓ σιαση τού προ&λήματο; κ.τί μ,έροιΐ; χνριιυΤ.ςχον πτ»·χ(7>ν ' τ<7ιν καί άπόι)»ειί)ν τού. Η ΦΙΛΟ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙ-'ναι {η|.ηλάτεραι τώ/ βιεβνών. .. ΠΟΛΙΤΙΚΗ Σ ι γονό; τό οποίον δημιουργεϊ κατ' εται, κατά πηώτο»·, ■ ανάγκην δημοσιονομικά; έπιΛαονν- ότι ή ςιλοίτοο,ία τή; Κοινή; Γε ···_» σει;, τά; οποίας θά κληθούν νά γική; Πολιτιχή; διεμορφώθη εί; Οαστάσοΐ'ν αί χώραι - μέλη βιά συγχΓχριμένα; αρχάς, κατά τήν^ προσφύρων μηχανισμών. (ρρόηηο. Οί κορηοί δλων των έοπεριδο- ειδών έ χούν κπρικόν ο€ύ καί ίδί- οκ: τά λεμάνιο. τό νερόντΖιο, τά κ'ιτρα καί τό περγομότο. Ή πορτοκάλια καλλιεργεϊται Ι¬ δίως είς Κρήτην, Σπάρτην, Άρ- νολιδοκορινθίαν. Μεσσηνίαν. Άρ Γον. Κέρκυρον, κοί λοιπάς πορα θαλκΛσίο»·; περιοχάς χαί νήσου; Είς την παγκόσμιον παραγωγήν ιήν πρώτην θέσιν κατέχουν αί Ηνωμεναι Πολιτειαι κοί άκολου- Οοϋν ή Ίοπανία. ή Παλαιστίνη, ή Ιταλία καί ή Αϊγυπτος. Ός πρός την εξαγωγήν πορτο- κοθιστα Αλκαλικήν Ζουν συνειδητά άλλά φυτοίωούν ιτ^ευμοτικά. ι ΔιοβοΖομε καθημερινώς άπό τό - κατά την διάρκειαν (ηροφυλαττει άηό τό εΑκος). Τό ηορτοκάλι περιέχει βιταμί- [ νος Β1 καί Β2 είς άσθενή ηοοό· τητα καί προθιτομίνην Α (καρω-. τίνιον), άντιπροσωηεύει την ένέρ ουνεντεύίεοκ:, τή; ουν^δριά· . όπά τό δλλο ·στή διόρκεια γειαν 90 διεθνών μονάδων ηερι- ηου Άλλά ηρά παντός τό πορτοκά- λι περιέχει την βιταμινην Γ (άο- κουρβικόν όζύ). Ή ώριματης τοθ Χ(ΐρ.τού χαί ή διατήρηοι; τον χαρ πού διά ψύξο»; παίζίΐ ρόλον άξιό λόγον: Καρπός μή ώριμος 70,5 χιλ)μα επί τοίς %. Καρπός ώρι- Ι μςο 62,7% (χιλ)μα. | Διά ψύΕεως έλοττώνεται ή άν τής όρρώστιος τού· κο κ Καΐ τό μέν ηρώτο. στήν καθαρεύουοα. πού ελαι τεχνητή γλώοσα. μός α φήνει τό κάτω κάτω άδιάφορ ούς Άλλά ή μετοφορά τού τύπου αυ¬ τού οτή νεοτλληνική δημοτικη εί¬ ναι άπαράδεκτη. θά είτ.είς καί θά διάοηαση τής τουτότητάς τού;». Όλα τα άριθμητικά άπάλυτα έδώ είναι εντελώς περιττά. Εί¬ ναι Εενικά καί νερουλιόΖουν τή οωρική πυκνότητα τή; γλώοοος μος. Ναί μέν ό έπΐφυλλιδογραφος ούτος κατά σύμπτωοη έχει ζενι- νό όνομο, άλλά δέν είναι ό μόνος πού γράφει έτοι: Γράφουν ακρι¬ βώς δμοια ν οί γνϋκττότατοι ουγ- νροφεϊς, λογοτέχνες, στοχοστες ηού άπό γεννησιμιοϋ των πρωτο- μίλησον έλληνικά. Τό κακό αύτό ίχει ηροχωρήσει οέ μεγάλον βα- θν-ο "Ας τό προοέΕουν οσθ) ·γρά οουν·. 'Αλλη φράοη ηού δέν είναι έλ λιγνική Ιψάρεψο στήν Ιδία έπιφυλ λίδο- «Σήμερα ούτές οί ψωνές εί¬ ναι πιό έντονες, άλλά έπΐσης καί πιό οούμφωνες όπό ποτέ·. * Ο'Ελληνος ελεγε, λέγει κοί νρόφει: ·πιό άούμφωνες. πιό επί- •'θιρες. πιό δίκαιες παρά ποτέ·. "Αλλος*. πόλι, χρονογρόφος ού τος τού Ιδκχι εγκρίτου καθημερι- καλιών ποώτη έρχεται ή Ισπανία Ι τισκορΛιτιχΐι 6ι·αμι; με μίαν κ,ώ οιν τής δυνάμεως -αυτής κατά •/αί αχολοΐ'θεϊ ή Παλαιστίνη Είναι ίθαγενής τής Κίνος καί τής Κοχυγκίνας, εισήχθη είς την Δυτικήν Ευρώπην άπά τούς Πορ- τογάλους. Είς τάς ΗΠΑ, την είοήγαγον οί Ίοπονοί μετανάστοι κατά τάς αρ¬ χάς τού ΙΤου αιώνος, τό πρώτον είς την Φλωρίδα κοί έν συνεχείρ είς την Καλιφόρνιαν. Οί καρηοί διαιρούνται είς τέσ- σσρας ποικιλίας (ομάδος): Πορ¬ τοκάλια ίσπονικά, μεσογειοκά, αί μυτόχρωα κοί όμφαλοφόρα (ΝΑ- ΒΕΛ). Οί Ιταλοί διαιροϋν τάς ποικιλί αι; ;.«; τρείς μεγάλας ομάδος: 1) μέ καρπούς κανονικούς, 2) μέ καρπούς όμ<ρολοφόρους καί 3) τά αίματόσαρκα πορτοκάλια ή σαγκουίνια. Αί πλέον διαδεδομέναι είς την χώραν μας ποι»λί<ΐι ευναι ι Α Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ» ΙΕΡΠΣΥΛΟΙ "Εχουμε Λποχαλινιοθή καί δέ" ξ/ρουμε, μά την άλήθεια τί κάνοιι μ*. Δέν κρίνοιμε καί δέν μάς άπα βχολεΐ ποία είναι τά αϊτια καί οί πού σπριόχνουν τού; άν- ς σ' αυτόν τάν τόν κατήφο· Ιίθ. Γι' αύτό ΐ'πάρχουν όίλλοι πιό ίΐ&ικοί. Παρά ταύτα τό θέμα ποΰ μάς ■τοοκάλεσε είναι τόσο ςροδερό καΐ τόσο {τυνταοακτικό ποίι δέν χρεκ'ι >παι νά εϊμαστε εΐδικοί γιά νά τό
οχολιάσουμε.
ΙΙρ<>κε.ιται Ακριβώς γιά κΛποιον
4οβε-ή στό μυαλό δανό παραγιογο
'οινιών που 6ρήκε σάν α">καλο τρό
ϊθ πλοντισμοΰ νά τά βάλη μέ τύν
Χοιστό.
Μέ την άρριοστημένη τού φαν-
τασία γΰρισε μιά κινηματογραφιχή
τ«ινία κ<ιί ρσκεμένα την στόλιη? Μί τόν έντυπιοσιακό τίτλο «ΟΙ ερι" 'ΐ1; τοΰ Χριστού». Την ερ,ιιξ* στό παξάρι καί ϋπ?- ρήφανο; γιά τό έ"ξάμ6λονμά τοι παραμένει ρτοιμος γιά την σνγχέν τρωστι των καρπών. Μά γιά δνομα τού θεοΰ, δέν ΰπάρχοι»ν λοιπόν τρόποι νά άπαλ- λ<ιγοΰν οί άνθριόπινες κοινιανίε; Λπύ τα ΰποκείμενα αΰτά> τού; ϊοΰ
Λες τή; έ.τοχής μας πού μολύνοΐ'»
τα ίερά καί τα ίίίΐια καί πού γιά
λίγα άργύρια πολοΰν καί αυτή
την ψνχή τους στόν διάβολο.
Τέλ€ΐη>σαν τα θέματα γιά σενά
·
θοΰσαμε την πρύοδο τού πολιτιστι
χοϋ τομρκ ώρ4(τμέν(ον χορών χαί
φυσιχά καί τή; ΔανΙας. Οΰδέ.ποτ;
ίίμως σκεφθήκαμε ότι θά ήτο δυν ι
τόν νά φθάση ήιιέρα πού θά γιν·ί
ταν αυτής τής προόδου τέτοια .-ρο
ίϊε-ρή έκμετάλλί»'ση.
Ώ; έδώ καί μή χειρότερα.
ΠΙΣΦΟΣ
ΥΜΝΟΣ
ΠΟ "ΚΕΝΤΡ1Κ1 ΠΑΡ8ΕΝΑΓΩΓΕΙΟΙΗΥΡΝΗΣ,,
ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ
ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ: ΔίΙΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΙΙΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ
Τιμή στή Σχολή μας δοσμένη, σκυτάλη τού Γένους χρυσή,
τής Σμύρνη; ψνχή. κολώνα Ίιονική
άγνή καί μέ φώ; αμιλευτή
Στά γράμματα καί στή σόφια, την ένδοξη Άγια Φω«ινή
τροφό στοργική, ούράνια σκ^πή^
προστάτισσα θά έχει ή Σχολή.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΡΟΦΗ
Μέ πόθο κ' έλΛΐ'δα τό Έθνος προσμένει νά δή άπό μά,·
παιδεία σεπτή καί θεία άρ€τή
στό νού, στήν καρδιά, στήν ψι·χή·
Κ' εμείς οί άγνέ; 'Ελληνίδες την αγίαν αυτή Κιβωτό
μέ ζήλο θερμό κ.αί νοΰ φλογερό
κρατοϋμε Ίερό ςρυλαχτό.
ΕΠΩΔΟΣ
Τής Σμύρνης τής Ίωνιχής καί πάλι άνθ*Ι τό Παρθεναγογεο
έδώ στή βοΐασμένη γή μέ λάμψη, μέ τιμή καί μεγαλείο.^
Παιδεία; Φάρο; λαμ.τ,ερός, αίο,νια την Έλλάδα θά φωτίζη
καί, όσο οί γενιέ; περνοΰν, τή Σμύρνη τή γλυκειά μα; θά θυμί.κ.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ
κόσμον* καί
λεγόμενον διάσκεψιν τή; Στρέ^ι; | Άλλά δημοβ>ονομιχά; ρπιΛαοί>ν- λοϊνατα, τά σουλτανί καί τά κοι-
τό 1!)Γ>1. είς την οποίαν μετέσχον | «εις, προχαλΐϊ, ί-τίσης, δ ΛασιχΛ; να ε|ς τι-.ν Κρήτην, τά μποτοάτσ
έχπρόσ<ι>ποι των Κυβερνησιν τών | διά μέσον των όμοιαμόρφι,ιν τιμΛν κα| τα κοινο Τής -Αοτης τά ό
οιν καί τού πνευματικόν
των έν
σματη
τίλεσαν κηί τόν πυρήνα τών π^Ί-1 ταηρετονσα; τάς καταστατικόν, κα'
τά(Τί(ον τής Έκτελ.ε<ττική; Έπιτρο τά τά προηγηθέντα, ε'πιδι«>ξει; | πορτοχάλια καΐ μανδαρίνια) χι ·'< -τής τή; Κοινότητος, αί οποίαι ί· | ή; Κοινής Γεορν,χή; Πο>ατιχίί-_ λαμβάνουν οημοντικήν θέσιν είς
των παραγωγέων τα?ε επιοιιυχομενο; άν<ικατ(ΐιΐί(.,,.,,, „ >,
, . , -, φολοφόρα (Μέρλιν), τά
αιινατολιαμος τή; Κο -
3;ι —5β χιλ)μα επί 100 γραμμα-
ΟιΊ',ιν.
Ό φλοιός τοϋ πορτοκαλίου εί-
νϋΐ γενικώς περισσότερον πλούσι
ο; Γ| ό .τολτός εί; άσ-χουρΛιχόν
Πορτοκάλιο πράοινο χυμός 70,
Π χιλ)μα %. πλοιός 105.β χιλ)μα
V
Πορτοκάλιο ώριμα χυμός 62.7
χιλ)μα % φλοιός 131,3 χιλ)μο %.
Τά ανωτέρω ίχουν ένδιοφέρον
/αί σημασίαν τής άνομίΕεως είς
τό μίΕερ διά τάς πορτοκαλαδας
► αι μαρμελάδας .τού φλοιοϋ καί
τού καρπού.
Είς τΤ|ν Άγγλίατ ΒΧπι ά{ ααρ
μελάδαι άπό πορτοκάλια και νέ-
ραντΖια ηαρασκευόΖονται διά τής
Ι.ναμίΕεως τού φλοιού κοί τού καρ
πού.
Σήμερον όνά τόν κόσμον ή πορ
τοκαλοδίαιτα είναι πλέον γνωστή.
ιΐΐί- ή .ύγιεινή μόδα» τής ήμέρος.
Μικροί ιόΊ μεγάλοι άντί καφέ.
Ι γάλα ή τσοί προτιμεϊστε διά πρωϊ
νό ηράγευμα δυό · τρία πορτοκά-
έν λόγω χορί,ν. Τά σνμΛϊθά' νοΤική; Γεο.ργίας είς τα σ-ννολί/τ νΙ° Κ0' τα ΚΟινΟ διαΦόΡων πεΡ'θ λια »*■ 6να λεμ°νι Ί ΧυΜ» ΦΡ^"
π τής διασκέψεως αντής,· ΛΛί' της, πρό; ωρισμένας χατενθΰνσ-.ς Χίΐν· |Π0ς Πορτοκαλοθεραπεία τριών έ-
Τα λεμονοπορτόκαλα (Λεμόνια.
|
πε-(ίλήθησαν είς τό έξ ύπουργιοι Κια ίίναι έδώ χρήσιμον νά 6
2.ι·μ6οι·λισν της Κοινότητος, τον | πογραμμιαθη ότι ή Ρννοια τή; Κ.λ
τού 19ι>0.
νοτικής Εύθήνης αποτελεί
τάς νήοους καί τά ποράλια τής
ήπειρωτικής Ελλάδος
των ανωτέρω τοι
'Τπό μίαν όλ(»ς άπλοτ-βτευμένην σπαστον τμήμα τής οινή; Γεωργ·-1
μορφήν, θά ήτο δυνατόν νά λ.εχθή κης Πολιτική;. τόσον προκειμένον ών ε'δών άντιπροσωπεύει τό 98%
ότι ή Κοινή Γεωργική Πολ.ιτιχή α¬
ποβλέπει είς την δημιουργίαν οτν-
θηκών ένιαία; άγορά; διά γεοιργι
χά προϊόντα έντό; τοΰ Κοινοτιν ι,Ί
χώρου, Λναλόγου πρό; τάς 'Εθνι-
κ.άς Άγοράς. ΑΙ Λασικαί αύται Ίρ
χαί τής Κοινωνική; Πολιτική; διά
την Γεωργί(ΐ θά ήτο δΐΑ·ατόν νά Ι
περί τή; έφαρμογή; τή; αρχί;' τίϊ; παραγιογή; των έσπεριδο'ι·
τής στηρίξεο; των Γεωργικών εί δών. ήτοι 40 000 τόννους επί
«οδημάτο.ν ,Τομεϋ; Ένγιήσϊων) ουνολικής ποραγωγής Ευνοδέν¬
όσον καί διά την μέ Κο,νοτιχά χρ 6ρων 50 000 τοννω
τήρια αναδιάρθρωσιν τής Γΐωργι
κή; παραγο>γή; (Τομεϋ; Προσανι
τολσμού).
Εξ αυτών προπθλεμιχώ; έξή-
( γοντο είς τό έΕωτερικόν 15.000 ι
Περί ενός Ίνστιτούτου
ΜικρσσιστικΜν Σπρυδών
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ τάννοι πορτοκαλίων καί μανδορι-
νιων. Ή μεταπολεμική μας παρα-
νωγή ευρίσκεται είς μεγαλύτερον
επίπεδον τής προπολεμικής.
Ι Τά έσπεριδοειδή έν γένει (πορ
τοκάλια, λεμόνια, μανδαρίνια, κί-
Δημοσιενομτν κ.ατοπτρο) έπιστα
λήν τού έγκατεστημενου εί; τό Π-ΐ
ρίσι, έπιλέκτου Μικρασιάτου χ.
ί^ϋθιΐι»· Γεοιργάιδη, Φιοικανού έχ
καταγίογής, υιού τοΰ Αειμνιιστυ»
ί(ΐτροΰ ΣάΛοα Γεο>ργιάδη.
Ό κ. Εΰθ. Γεοιργιάδη;, Διδά-
κτωρ τοϋ Λικαίου καί Λρχισνντά-
κτη; τή; Γαλλική; 'Επιθρριρήσρο):
'Εναερίου Λιχαίου, Αποτελεί μίαν
έ;ε;χουσ«ν προσο).τι>ίότητα τού >ο-
μικοΰ κόσμου τής Γαλ^.ικής πρω¬
τευούσης
"Η ίπιστλ.ή τού Απει>θΐ'νρτα< πο·>Γ
τόν κ. Νϊχον Μηλιώρην, έζ Αφυ»
μή; τή; προ<"( άτου έκδύσεος τγ; μελέτης τού τελευταίαν «Η ΒΑ· ΘΤΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙ- ΚΗΣ ΜΑΓ ΙΣΤΟΡΙΑΣ». Γήν δηιιοσιετ'ομρν δέ διότι θίγει εν,. σο&αρώτατον θέμα. πνετ-ματι*·"ις ίτ'Ίς, τΟς ίδρνσεοι; καί όργανχόθι- ω; ενός "Ιν<«τιτοντον Μικρασιατ.· κων Σπουδών καί μέ την ιδέαν ότι τό θέμα τούτο, έφ' όσον χς',· νεΤ'α πράγματ, Ιδιαιτέρας σοθ. ρόν διά την ιστορικήν, λ.«ογρα(|ΐ- κήν κλ.π. έρει·ναν τού Μκραοται·;· χον Έλληνισμοΰ καί την «υνέχισν τής ΜικρασιατικήΓ Παραδόσεον. άπασχολεϊ αναλόγως, ώς νομίζο¬ μεν έπι6ά>-)^εται, όρισμίνους ·τν-7
αατικοϋ; κύκλον; τής 'Ελληνικη;
πλέον πρ(οτει·ούβη; χαί »οό πάν¬
των τον; ύπευθυνονς παράγσν.ε;
τής μικρασιατική; κινήσεως ώ; ά-
μέσω; ένδιας-εοομένοΐ1;:
Παρίσι 27 Όκτο>6ρ. 197.»
Άγαπητέ χ. Μηλιώρη
Μετά μεγάλον ένδιαφέοοντο;
ίδιάβασα, τυ ώραϊο βιβλιαοάκι, |ΐέ
τύν τίτλο <Ή βαθύτατη τομή της ------ τ^,α, νίράντζια κ.ά.) είναι 'Εθνιχή; μα; '1<ττορίας> πού είχα μα είς τούς καρδιακούς, ύπερτα-
τε την καλοσύνην νά μόν στείλετ€ οικούς, λιθιακούς.. ήηατικούς κ.
καί σπείδω νά σα; ;ύχαρ.στήβω ^ η
θερμώ;.
ΙΙολ.ί· ·διχαί(,>; εξιστορϊϊτε τά μ»·
γάλα γεγονότα τού ΜικρασιατιΐΊ ·Γ
Ελληνισμόν χαί την μίγΪΛΤτ,»· .τ;.ο
σφοράν το»τί; τόν δττικόν πολ.Ί-
σμόν καί πολύ ορθώς καταλήγη·
:ί; τό συμπέρασμα —1« τής ίδρύ
σεο>; ένό; Ίνστιτοντου Μικρασι ι
τικών Σποΐ'δών. ΕΓνιιι άπίστευτ··
.τώ; επειτα ά.τό πΓνήντα χρόνια ιΐ'
τα την όλέθριον καταστροφήν Τ >·"
1922. τύ Έλ.ληνικόν Κράτος Χ':.
ίά διάφοροι Κι^ερνήσει;, πού πε'-
ρασαν άπό τότε άδιαιτόρηβαν δι
αΰτό τό ζήτημα καΐ έξακολουθοϊτν
νά άδιαφορούν κ«ί οδτε λαμ6άνη·ν
ύπ' όψ;ν τα γραφόιιτνα επί τού Ηρ
ματο; αυτού των λογι'ων μικρασι ι
των, ένοι επνεπε νά .τάροι-ν τή^
προ>τοΛουλίαν ίδρύσεο; νέτοιοι· '7ν
στιτούτου, Μο<«είου χαί Μνημείοο ίίπιο; όρθώ; τό γρό.φρτ*, άαΌΰ κ·ά ευθύνην έχε; τό Κράτο; γιά την καταστροφήν πον («ίστημρν. Ποιό; δνναται νά λησμονή*·.>:
τα όνόμιτα των μεγάλον ποιητών
καί φΐλοσόφον τή; Ίονίας, των
τεσβάρων χιλιάδοιν χράνοιν τοί
Έλλην.χον Πο).ιτ;σμοΰ τή; Ίοιν'-
ας, ποΐ· μνημονρνετρ δικαίο; χίι
εί; τού; όποίου; πρέπ*ι νά προοτ·.
θούν καί ό Λημόχριτο;# Έλγοο-
κλής, Παρμενίδης. Ζήνων χαί Πι·
θαγόρας, ίίιΛ-νικής χαταγωγής χαί
αντοί, Ρστιο χαί εάν ένησαν <ττήν "Ιταλία Γ| στήν άλλην πλευράν 'οό Αίγαίου. Ενχαριβτών σα; καί πάλιν, σάς παρακαλώ νά διϊχθήΤΓ τονς ττηαι- κοΰς μόν χαιρεηοΊΐούς. ΕΤΘ. Σ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 'Εκατό γραμμαρίων κορπού πε ριεχει 0,2 οιδήρου, 0.45 αοβε- στίου καί 0.2 φωοφόρου. Τα όΕέα ύπεισέρχοντοι είς την σύνθεσιν τού κραπού τούτου είς 2.5Ο°/ο. Ό φλοιός. τά φύλλα, οί κλώνοι, τά Λνβη, οί κραποί καί αί ρίΖαι άκόμη περιέχουν αίθέριον ίλοιον ουνιστάμενον άπό 90% έκ λ'μονίοΓ χαί χιτραλίον (σιτράλ) βδομάοων, θΓραηεύει τάς τοΕινώ οεις έν γένει καΐ τούς χρονίους κητορρους, την χολολιθίαση, νέ ψρολιθίασι. άρτηριοσκλήρυνοι Άπαγορεύεται πέραν τών τεο- σόρων πατηρίων χυμοΰ πορτοκο λάδος ημερησίως. διότι προκα· λεί όπασβέοτωοιν τού όργανισμοϋ μί άποτέλεσμα μεγάλην άπίσχνα- σιν. Πρό ολίγων έτών είς τό Χόλ- λυγουντ (τής Λός Άντϋελες Κα λιφορνίας, κέντρο τής κινηματο- γραφικής βιομηχανίας, δπου ά- φϋονοϋν τά πορτοκάλια, πολλαί καλλιτέχνιδαι, διά νά .(ομούν σι· λουέτταν, έπερναν πολλές πορτο καλάοας καί λευονάδος μέχρι δέ {κα ημερησίως μέ άποτέλεσμα νά ' έμφονίοουν μεγάλην άπαοβέστω- > οιν μέχρι φυματίωσιν τών πνευμο-
(ϋ καί £λκος τού δωδεκοδακτύλου
καί ό παραμείνουν κλινήρεις επί
μήνας καί έτη κΓ άντί νά προκα
γραφείς -στό διόοτημσ ή κατά νού φύλλου. ηού διοβόΖεται (ό
τό διάοτημα τής άρρώοτιος τού», χρονογρόφος) πολύ και φαΛεται
άν δεν θέλεις νά γρόψεκ: ·κατά , νά ασκή έπΐδροοη επάνω στή δια
την άρρώστια τού·. Καί άντί -οτή υόρφωοη τής «κοινής γνώμης.,
^ιάρκεια τής ουνέδριόοεως· θά ΐΕακολουθε! νά έηιμένει νά μετα-
γραφείς. άνάΑογα μέ την έννοιο
λογική άπάχριβοη: ·Κατά τό διά-
στηυα τής συνεδριάσεως· ή ·κο-
τά την συνεδρίαση., ή πάλι άπλού
υτατα: -στή συνεδρίαοη αυτή· ή
Τό «στή διάρκεια· είναι ψεύτικο,
-οοο εκρατούσε ή ουνεδρίαση·.
τεχνητό, αύθαίρετο.
Τό «χρώμα ρόΖ> είναι κυριολε
κτικά χυδαιο κοί άποκρουοτικό.
>τήν πλούσια γλώσσα μος έχο¬
με τά: -Τριολταφυλλί χρώμα·.
«χρώμα ροδαλό·, «τριονταφυλλέ-
>ιο χρώμο·, «ρόδινο χρώμα· Τά
•καλμάρω» καί τά παρόμοια δέν εί
|*χΐι έλληνικά. θά γράψει ·καθη·
•ήσυχάΖω». «καταηραϋ
καί άντί
καλμαρισμόνος-
θά
νω·.
τοϋ χυδαΐου
γραφείς -κοθησυχαομένος.,
ληνεμένος·, «ήρεμάτερος τώρα·.
Γράφοντας «μποτιλιαρίσμοτα· ό
ουντοκτης πληροφόρησης έννβύσε
τόν συναχπισμό κατά την κυκλο
ςορΐα τών όχημάτατν στίς όδούς
τής ηρωτεύουοας. Μετέφερε μη-
χανικά στό έλληνικό του κείμενο
τόν γαλλικόν όρο .άμηουτεγιάΖ·.
Δέν τού άρκοϋσε ό «συνωστισμό;·
ή «άσψυκτική πυκνότητα·, ή ·κυ
κλοφοριοκή συμφόρηοη- ή όποια-
δήποτε ύλλη έλληνική λέΕη; Αύ·
ιό τά «μποτιλιαρίσματα· δέν είναι
παρά ή εκφράση τής άποβαρβά-
ρα>σης δχι μόνο τοϋ γλωσοικοϋ
οίσθήμοτος παρά καί τής καλαί-
σθησίος, ή εκδηλή εκφράση τής
τάσης τοϋ νεωτερικού άνθρώπου
πρός τό Δσχημο, τό δυσορμονικό,
γο άκαλαίσθητο.
Κοί τούτο τό -άΕΙΖω τής άγά-
πης. τής έμποτοσύνης· είναι και-
νούργιο «φρούτο·. Τελευταία τό
έχω ψορέψει πεντεΕε ψορές στόν
κοθημερινό τύπο. Ό ελληνικάς
χειρίΖεται οτήν αίτιατική τού άρσε
νινκοϋ αρβρου τό ουδέτερο ·τό·
(όντί δηλοδή τοϋ ·τόν·), άκολου
θώντος τόν δογματικό φυχοριομο
έστω καί τόν Εεπερσσμένο πλέον
στήν τροκεΐμενη περίπτωση Μόν.
Τριαντοφυλλίδη. Γράφει: ·ενος
φίλος τηλεφωνεϊ στό ουνταΕιοϋχο
λ. χ. δόακαλο,
επιστολογρόφθ. ·.
τόν οημερινό
Τό δεύτερο εί
συντακτικός τύπος είναι
την άγόπη οου, την έμπιστοούνη
οου·. Προφανώς οί γράφοντες τό
συγχέουν μέ τό «είμαι 6Ειος τής
άγάπης σου>.
Εκεί πού πέφτουν έ£<ι> δσοι γρό
φυον ή έπιχειροϋν νά γράφουν ή
νομίΖουν ότι γράφουν δημοτικη,
είναι ή χρήοη τοΰ πληθυντικοΰ.
τοΰ τρίτου προοώπου τοϋ ρήματος
λέοουν σιλουέτταν έθεράπευοαν οντί τοϋ ένικού καί άνάποδα. Έ-
την προκληθείσαν αδυναμίαν των, πΐφυλλιδογράφος εγκρίτου τύπου,
γράφει: «Σέ δλες τίς έποχές ά-
κουγότον φωνεο πού άνήγγειλαν
(οίκ) τό προσεχές τέλος τού άν¬
θρώπου·. Ή φωνή ακούεται, ά-
κουγόταν' οί φωνές άκούγονταν.
Όπως είπα παραπάνω συναντάς
πολλαί δέ έΕ αυτών νά έγκατα-
λείψουν καί την καριέραν των
άκόμη.
Ή θερμιδική άΕ>α τοΰ πορτοκα
λίου είναι περίπου 40 — 50 θερμί-
ναι οοχΓτό. τό ηρώτο λσθεμένο.
Πάλι καλά ηού κοθώς μορτυρεί
τό δεύτερο, άρχίΖει νά ουνειδητο
ποιεί τό λόθος Ερώτησο φίλον
νομικανι σύμβουλο μεγάλης Τρά-
πεΖος. δημοτικιστήν όπό πίποΐ-
οη, άν ουντάοσοντσ: νομικό έγ·
νραφθ οτή όημοτική, θά Γθ'εργΚ
ποτέ νά γράψει .Σύμφωνα με το
νόμο· (άντί τού οωοτοϋ Μι τόν
νόμο·). Ή όπάντηση ύπήρΕε κα-
τηγορηματικά άρνητική. Τά «έπρθ
κόλεοε». -εδιόθαοε» καί τά παρά-
μοια είναι έπίσης έθφαλμένα. Αύ
Εηοη δέν £χει θέση πρίν όπό προ
βέοεις. Καί δμω; τά συνοποντοχ:
ουχνά καί σέ κείμενα φιλολογων.
βό γραφείς σωστά' προκάλεσε.
διάβοσε. διάβασα. κ.ο.κ.
Αλλά θά τά Εανπαούμε ΟΙ
οτήλες εφημερίδων καί περιοδικόν
προσφέρουν άφθονο ύλικό γιά
τι>ν στήλη τούτη. Δυοτυχώς.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
II
ΤΠΚΡΑ3ΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΝ
ΤΟΧ ΕΚΤΕΛ
Ή ύπεριιξία αύτοχινήτοιν λ#<». «{θρΓΪΐΜν έντϊταγμένΐ'ΐν είς «ΕΚ- ΤΕΛ>, χαθορΐζτται ά,ιό 5ης '()-
χτοιβρίου 1973 μόνον 6ι' υχουογι-
χή; απο(,άσηι>;.
Τούτο άνρχοίνιοΠΓν τό ν.Ίοι<θΐ"Ί όν θίχονομιχών διά τή; {«' αριθ. 5'.·37)772 εγχι·χ)άοι< τον χοός 'α; οΐκονομ'χά; ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΩΗΑΤΕΙΟΥ ΙΝΕΠΟΛΙΤΩΝ · ΚΑΙΤΑΗΟΝΙΤΩΝ «Ή Κοίμησις τής θεοτόκου» Σνγκ).ηθείση; Γεν. Σ»<νελεΰβ·- 'ιις την 21 ην "Οκτώβριον δι" Ανά- ?ί·Γΐ£ιν Ν.Λ. Συμβουλιον, ό Πρό- δρο; τού Σι«μ·ιτεί»Λ· Ανεφέρθτι 'ίς την δραστηριότητα τού Λποχ(>
ροΰντος Λ. Συμβονλίον, προέβη
έν λεπτομερεία είς τον Απολογι-
ίυόν τών .τεπραγιιένοιν. χαί όι:Ί
.τ<ιρατεταμέντ,»ν χΐΐροκροτημάτιον έ νένττο ή έγκρισις 'ΐντοϋ. Έγένο«· τη έοωτήσε:; καί έπεροιτήσεις χαΐ έν συνεπεία έπηκο/.ονβησεν ή έχλ*) γή τοΰ Χρον .Λ Σιιμβουλίου, καθ* ήν πανηγΐ'ρικώ; καΐ κατά σειράν Γ.τιτυχία; έξίλέγησαν διά μέν τό V Συα6οίκλιον οί κ.χ. Κιον. Γε· 'οογιάδης, Καμποινγΐαννίδης Γγ- ώργιος^ Μιχαηλίοης Μιχαήλ, Τσ ι πράζη; Περικλής, Παπαοόπουλος Άγάπιο:, Δίληγιαννίδης Κωνσταν τινος, Κοτσαΰτης Ίιοάν. Βασιλ.ΐ,ά δης θωμά;, Πατσοΰμης Βασίλτι- δες επί 1ΟΟ γραμμορίων = 500 Εερμίδες κατά χιλιόγραμμον. | ουχνά καί τό άντίστροφθ: τή χρή Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ση τοϋ πληθυντικοΰ όντί τού ένι- κου, άκάμο καί σέ δοκίμους λο- γοτέχνες (λ.χ. ό Λάκης ντρέπον- τον, άντί τοΰ σωστοϋ: ντρεπό- ταν). Τέτοια έπιοήμσνα π.χ. ώς καί οόν Γιώργο Σεφέρη καί σ' άλλους γνωστούς λογοτέχνες, κό- ο;, διά δέ την Έξελεγχτ,χήν Έ-! τι που ** *™ *«°™*ν°- πιτοοπήν οί χ.κ_ ΔεληγιανΛ·ίδι: | Πληγή τοΰ δημοτικού λόγου εί Κνοιάκος, Γ*(·>ργιάδης Άχνλας, νοι δ,τι οέ γλωσσικό μου σημεί-
κ<ιί Καπασαχα).ίδη; ΓεώργΐΛ;. Ι ωμα ε;χα χαρακτηρίστι πρίν άπό Τ ά έέ Κ | Τήν άμέβος έ.τομέν-ην Κι·ρια- | κοπου ού *ήν 28 Όχτ.Λρίου σ,-νελθόντα τα;^^ το ^ >μετρώ. ^ το0
,χ)εγέντα μ,ι.η προ; χαταρτ,σμον «λογορ.άΖομα.· (ή έλλη
εί; Σωμα ε|ε)^γησ<ιν ω; κατωβ'. Ι ι κ ι- Κ,,,νσταντϊνο; Γεο,ργ.άδης ώς,11"^ Υ**** λέγει .ή γνωμη σου Ποόεδρος 'δεν λογαριάΖεται· καί όχι -δέν με Μιχαήλ Μιχαηλίδη; ώς ΆντΐΛρό τρόει»). είναι καΐ ή κοτάχρηση όριθμητικών άπολύτων όπόρροια έλαττωματικών μεταφρόσεων άπό Γραμαατ€ΐ·; άτομα ηού έχουν χάσει τό γλωσ Γεώργιος Καμπονργιατνίοης ώ;·σικό των αΐοθημα ή σΐΛ-Ίθισαν νά μεταφράΖουν μηχανικά ή δέν κοτέ ίδρο; ; Κοτσαντη; ώ; Γεν. Ταμία; Τσαπράζη; Περιχλή; ώ; "Έφο· ρος. Άγάπιος ΠαπαΑάιονλος, Δελη- για-νίδη; Κωνσταντίνος^ Βαονλΐΐά δή; θομας χαϊ Πατσούμης Βασ' ; ώς Μεν.η. χούν άρκετά την Εένη γλώσσα. Ό ίδιος έπΐφυλλιδογράφος πού ά νάφερα παραπάνω γράφει λ.χ. •Μήπως αύτό είναι ένα άποκαλυ- ιτπκά δίλημμα; Μήπακ; δλη ή επι ΝΕΑ ΚΑΤΑΪΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΊΈΟΣ Εί; τά πλαίσια τή; ?πίκτάβ«ιι?ς των εργασιών τή; Τραπέζης Πί· ητπ»; (Ι; τόν έπαρχιαχόν χώρον 6ι'ό ν»α χαταστήματα ίγκίΐ'νιάίτΊίΐ- σαν την 3ην χαϊ 4ην Χοεμ/ιρΙον εί; ΙΙτολεμαίδα καΐ Καστοριάν άν- τιπτοίχυι; χ<ιΙ επί τών όδών Βαο λ:'<ϊοη; Σο<((<ι; 1 — Πτολιμιιί; καί 11η: ΝοεμΛρίο»· 9 — Καιτυ ςιιά. Κ!; τά ίγχαίνια παρέστησαν α! Αρχαί τών 6νο πόλε<<ιν, ΛΐΛμήχανο. έΐιποροι χαί πλήθο; #χλ~τοΰ /.ό σμοΐ'. Η ΕΚ- ΑΝΩΤΕΡΑ ΤΕΧΧΙΚΗ ΠΑΙΛΕΤΣΙΣ Ό Σύνοτσμο; Έλλήνοιν Οίχκ- νομολόγοιν έν βι>νεργασία μετα
τοΰ Εύγενιδείον Ίόρνματο; όργα-
νώνπ διάλεξιν αυριον Παρασχ£ΐ·ή'
κ<ιί Λίραν 8ην μ.μ_ εί; τό "Ιδρυμα Εϋγενίδον, μέ όμιλητήν τόν κ. Κο τίσταν Μιχαήλ, οίχονομο/.όγον, χά θηγητήν τού ΚΑΤΕ Άβηνών χαί μέ θέμα: «Αί Α·γα9οϊ οΐχσνομιν.,ιΐ έ.τι.-ιτώονι; έκ τή; λειτουργίαν των Κρν-τρο»ν Ανοττέρας Τεχνιχή; Έκ παιοενσίως». Η ΒΕΒΑΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΟΝ ΚΤΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Ή 6ρ6αΪ4·>σις των τελών χυχλο
φορία; τοϋ έτοΐ'; 1974 των αύτόθι
νήτ(,»ν άρμοδιότητος τών οΐχονοαι-
χων έτροριών των κίΐταργοι·μένων
άπό 1η; Ίαοναρίον 1974, θά πρν
γματοποΐη'ίή ίαό των οίκονομικων
αυτών έψοριών. Τούτο διηι>κρίνυβ
τό ίαουργεϊον Οίκονομιχών, δι* έκ
χνχλΐσν τού πρό; τάς οικονομικάς
έφορία; σχετικώς μέ την απόφασιν
διά τής οποίας, ώ; γνωστόν, κα.
τηργήθησαν ωρισμέναι €φορίαι κ<ι1 σννεχωγεύθησαν μετ* ά/.λων.
περιοδικου.ιϊποτ '
Σάββατον 10 Νοεμβριού 1973 " "^Γ^ΓΖ-^ξ-^^^-
ΤΙΜΗ ΦΓΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1,60.
ΠΟΛΓΊ-Ι-Η ΕΦΒΜΙί- ΦΙΛσΑΌΓΙ^Β^οΐκοΗθΜ,κΗ ΚΑ1 -^ ^^Σ^-ΟΝ ΣΓΜ^ΒΡΟΝΤΟΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ:
Ο ΟΙΚΟΤΗΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΑΗη*ΓκΓΑί1ΝΗΙΡΙ0Χ ΚΑΙ Η ΗΓΕΣΙΑ
ΤΗΣ ΟΡΘΙΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Τού Μεγάλον "Αρχοντο; τού Οί κουμεν,κού Πατρ,«ρχείοι,
Κων)πόλεως, Δημοσιβγρίφου ν.. ΣΤΕΦ. ΛΙΠΠΙΩΤΗ
σι-ντάσσονται {-· αυτού τούτον τού
.-ΐΓΤωτιβμίνον Οικουμενικού Πατρ>
«Οχου, περιέχον δέ τού; νυγμοΰ'ς
------^— ' ■ ™ .— ^-β.·"· - —■■·■■* ^βτ^εν ^ετ » επ. ^■^Μ^βε***********^^ ΦΛΛΐ ^ει&^ρ'Ή^εΆ ^^*«»ν ^ ^ν·»**
ΙΑΙΟΚ^ΤΗΣ^ 31ΕΜ1»- _ λ^τ^-^σ συνταιεοσ Σ-ΚΡΑ^^αΪΓσΊνΑΝΙ.Η. -ΑβΚΝΑΙ-- ΤΗΛ. 3229.708 -Γ Γ^^αΤΙ^ηΤ^
2ον
Εύλογία θεοΰ, συνηντήθην, ναί
,-ΐάλιν, πρό ημερών, μετά τού λ«μ
,τρύνοντο; τόν Οικουμενικόν θι,,ό
νόν Κωνσταντινουπόλεως σεπτοΰ
Πατριάρχου κ.κ. Δημητρίου τού.
Α'. Δύναμαι ν ά είπω, εν άκρα ου
νοπτικότητι, ίίτι κυβερνά μέ Πατ,ί
{ιχήν έμδρίθειαν, σύνεσιν καΐ εύ
οτοχότητα, έπισπών τόν σε6ασαον
την αγάπην καί την πρόθυμον σι·α
,ιαράστασιν καί σΐΛ'ιεργασίαν ιω;
Λοελφών τού Αρχιερέων έν τή
■ί(ΐά Συνόδοι καί τΛν λοιπών Ί
τοϋ Κλήρου καί τοΰ Αι
,0. Δημήτριος ό Α', έλλαμπόμ*-
νος υπό τής θείας Χάριτος, χ<ι οάσσρι, όντως, πορείαν θεόδεικτον ■/.αί άνοδικήν. Ή θεόφριον, αντ γ, ,τοοεία, άναγνωρίζεται^ ήδη {ντά τΕ'τής Έκκληοίας καί τοϋ πληρώ ματο; αυτής, θλιβεραί τίνες πα· ηαφιονίαι ορανατικών καί προκατίΐ ).ημμρνοιν σκοταδιβτών, έν Άθι'.- ν.ιις, ερχόμεναι πονήρι,ι; εί; φώς |)ι' έντύπιι)ν κεοδοσ'κοπικΜν... «π' π'χτεβεία!» εκδιδομένων, πιθα νόν νά παοαπλανούν, —έστιο καί .ιοοσιορινώς—, άοαεϊς τινά; καί ά .τληροορορήτου; Χριστιανόν;, εΰλα- (ΙΛς προσβλέποντα; πρός τό Πάν καί ιστορικόν Οικουμενικόν ιω; Πατριαρχείον Κων )πόλεως. Τούτου εεκα καί χαράίΐσονται α' ύ/.ίγα αύται γραμμαί τίς άποσκα- .Ίάλ.ισιν των θυμάτων τής ρμπηο.· κης καί άθέαυ 'ρυπαρολογίας. Κ'.ί ιδού: Ιον Ή Α.^.ΙΙ., δ ΙΙατριάνχη; ι. Δημήτριος αΐσθάνεται καί λογ. ΛΤαι, ώς αληθή; Όρθόδοξο; Χς. οτιι.νός, έν φόίΉο θεοϋ, Πίστνι, Λφ',Όΐώσει καί εΰθΰνη καί συνοιδά, .τάντοτε, πρό; ίί,τι κελβύουν ·τί καί Ίεροί Κανόνες, ή Άγία ζιιί Ίεθίχ Συνοδος τού Πατριαρ¬ χείον καί οί "Αγιοι τής 'Εκκληοί ιι: Πατρρες διά μέσον των Χρκττι ιινιχών Χιλιετηρίδιον Ό πράο;, ή; καί άσκητικό; Ήγέτη; ξ γη; τής Όρθοδόξου 'Εκκλ.ησία;, ένοιτι ϊεται, άεί, ρήματαθ*ού, άκοάι>ι
τοίι; συλλειτουογού; τού Άοχιρ-
μρΐ; έγκολποΰται τάς έπινεΰσις
τής β^ί«; Χάριτος καΐ, υπό την
ί.τιπχίηιτιν ΦοιτιΊ; θαΚοιρείου, πή
δ'ΐλιουχεΐ την π«ρίπι«στον τή; Όϊ.
θο&αξίας Όλκάιδ<ι, είς την έπίγει »ν καί Ούράνιον, σωτηριώδη Λλί πτολήν Της; 2ον Τα σεπτά Πατριαρχικά Μη νύματα, αί Ετρηνικαί "Επιστολαί, αί Διαχοινώβεις καί τα Πιττάκΐ'ΐ, τού και την δρόσον τή; Πατρ,χή- Καιρδΐίΐς, τόν σταγμόν τή- εκλ - πτυσμένη; έμπεΚ.ία; τού χαί την στοναχήν τή; άναβαθμ,σμένη; Χοι στομ1μήτου ψυχή- του. Αποτελεί ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΣ ελληνικιΓΤεωρπα και η κοινη λγορα ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔ11 βαρύτητα διά τύ σι-νο^ισ^ούν €ίς τό τρί~νχον: Έ ^ ή; Κγς λϊυθεοία κι^λοττορία Όμοιόμοη. «ντος τού Εύρ,,,παϊκοΟ χώρου. δ.ά φα* τιμαί καί στήο,ξ'η τών ; Την Ελ'·ηνικήν οίκσνομίαν γενιχ.;, γ.κών Ε·σοοημάτων Μέσ ψχή; τοι. Άποτ^.ρί ος ού Εύρ,,,παϊκοΟ χώρου. δ.ά φα* τιμαί καί στήο,ξη τών Γ,,,,;. Λναιοη υβριν (Ίνευθύνον ψευδεβλα! Την Ελ'·ηνικήν οίκσνομίαν γενιχ.;, γ.κών Ε·σοοημάτων Μέσω το'θ θο)ν να γράφηται δτι Πατριαοχ τερον άλλά χαί τό σ—" ;------- - - ' -- ψ να γράφηται. δτι, Πατριαοχ Επιστολαί κίιί δή ,-ΐ^ο- ΙΙρία Άδρλςρύν, την Αύτη; «., αν Χάριτα, τόν 11 άπαν γμ 6ραοητ διαπραγματευθή; δ^ την ό τή; Ρ(.')-Ι Υθθάν, ΐνπΛκτ >ύν αί Από μακρον
μη; καί Αρχηγόν τή; Δυτικής | διαξαγόμεναι -/αί (εραδυπορονσ.ιι
Χριστιανική; 'Εκκλ.ησία; Παΰλυν
τον ΣΤ , διετυπώθησαν, ποτέ «&
πό τό πολιτικάντικον δαιμόνιον χά
πό.ου γραμματικού Φαναρώτη, το·ι
τό έ'γραψε ρ^τσι, ώβτρ 6 χαθενης
τρρον, Αλλα χαί τό σπουδαιότατον μηχανισμοΰ αίτοΰ ώ; ΌργανιχοΓ·
καί δια την τύχην τού χαθεβτώτο; συνόλονπ λαμβάνομεν. ' '
της. συνδέσεως μέ την Κοινήν Ά ται
ή αδςηση τή; παρα-
γοιγικοτητος τής Ενρο.παίχής Γε<υρ ί Υια>, μέσω τού Λναπροοανατολ;·
εναρμόνισιν. Άλλ' {ναι μάλ σμόν τή; άναδιαρθρώσει»; καί .„„
λον. αμφιβολίαν, εάν όντως σννη' άαχαταμερισμον τη;, 6άοη το>
δητοποιηθή πλήρο>ς άπό έλληνιχής ; οι·νκριτιχ»7,ν πλεονεκτημων (καί έν
.τλί»>οάς, καί κυρίοις Από τής πλ«ι.! τό; των επί μίρον; χωρών χαί Ιν
οά; των παραγωγών, ή αποαασ.·! τό; τού Κοινοτικόν Πλαιβίον).
να μπορή νά Λποί>είξη ότι εχει οί- ~»"» «***! σημασία τή; έναρμονί ΔΕΥΤΕΡΟΝ Ή εξασψάλι:*.,;
καιον» (!) Καί συνεχίζει, εί; τ,', «"<'>: διά την "Ελληνικήν Γεωργί- ενός λογικόν βιοτιχού επίπεδον 5ιά
αυτο υφο;, άδϊώ; ά Αρθρογράφ·.»; αν· τί1ν οιάρβρωσιν καί τόν προ/τι' τού; "Αγρότας.
να τό έξηγή,
όπως
θέλ€1,
χωοι;
«Φυσ
ικά ή τακτική
άρθρογράφ·
ιύτή 6έν μά·;
Γόν
Πατριάρχην κ. Δημήτριον, μέ ΰ- Ι
λην την εύλάήειαν τής έμπιβτοσ.',
νη; ποίι μά; έμπνέ*ι, νν
ση εί; την Γραμματείαν Του
βγάϊη άνάλογα προϊόντα..».
Τρομάζομεν, άποροΰντες, πώς,
«θεολόγος», χρησιμαποιεΐ γλώι-
«ην «συντεχνία; ψιομάδων», διατ.»
πών τοιαύτα; Λσνβεΐς σκέψει; καΐ
οίκτρά; ίίκοτολογία;!!».. Πληρο¬
φορούμεν, όμως, τοϋς είκτεβείς χά,
στκινούς, ότι ή Α.β. Παναγιότης
ό ΙΙατριάρχης κ.κ. Δημήτριος, τι·/
χάνει, πρός τοίς Λλοις. καί οίαπρε·
πή; άνθρωπο; τού ΙΙνει'«ματο;, οιε
τέλεσε καθηγητή; Φιλοσοφία; *ίς
την άλλοδαπήν, ρύτνχρϊ δέ νά στοι
χήται υπό .τεριβάλλ.οντο; περισέ-
μ νού, ϋψηλή; δέ πνειματιχής καί
ψυχικής έντελεκίκτεω;, αντανακλι!,·
σης ήμεροισιν, φόβον Ηεού, "Αγή
πην ν«ΐ γλυχύτητα. Καί, όπερ ϊδι
αιτέροι; σημαντικόν, εύρηται πη
σίον του, διευθύνων τό Πατρκιρχι
χον τού Γραφείον, κληρικό; δλΐιι;
έξαιρετικής άκεραιότητος, ίίθοι·ς
καί μορφώσεως, ό όιδάκτοιρ Πιινρ
πιστημίου θεολογίας καί Φιλο<το<ι ί άς, ΙΙανοσιολογιώτατος Άρχιμ<ιν- δςιτης π. ΒΓ&ρθολομαίος Άρχθντ ·Ί νης. Ταότα, είς ρνημΐφοιιην τιΐκ Ακρίτι,ΐ); προχίίΐρολογούντο>ν Όρθο
κηνσόροιν!...
αν, την διάρθριοσιν καί τόν προ/ΐι' τού; "Αγρότας.
νατολ.σαόν τη; καί είς τελίντ ιί-' ΤΡΙΤΟΝ ή σταθίροποίηση τών
αν ανάλυσιν διά τό Γείοργιχόν εί' Άγροτικών άγορών άπό τά; ν»«.
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΛΙΙΠΙΙΩΤίΙΣ
Μέγα; "Αρχιον Οίκο)>μρνικοΰ Ν(·.
τηκιοχείου Κ(·ιν)πόλε(ΐι;
Λημοσιογράφο;
ηοδΓΛΐα. "ΟπΜς, έπίσης, είναι Αμ' δοσκοπικάς ανξομειώ—ι; των τ,.
'.->ίΛολον εάν την σημασίαν τής όρ ' μών. εί; τό Διίθνές 'ΕμΛΟριον των
θβς και συιιφώνοΐ' πρός την 6α ιι Γεοιργιχών πϊθΐόντοιν.
-«ήν (τιλοποιτίαν τ(τίν συθηκών τής] ΤΕΤΑΡΤΟΝ, τέλος, ή έγγνη.
Ριί)αΓ.ς καί τών Αθηνών, άντιαε- ση τών στ,μφερόντον των κατανα
το>πίίτε(ι)ς τού προΛλήματο; διά Αωτών, διά τή; έξα«τα).ίσειος λο
την έλ.ληικήν οίκονομίαν χαί διι": · γιχών τιμών προμηθίία; τώ ν Γεωρ
την σύνδεσιν γενιχώτερον. ?χονν γικιΐ)ν προϊύντ(,ιν προσύ----*■---'
ηυλ.λάι°>ει είς τάς άληθεϊ; διαβτά- νόν (τΛν τιμών') κυρίως
σει; τη; οί Συνρταίροι μας εί; των όρθολογιχώ;
την Κοινότητα
ββΜΑΤΑ ΥΠΕίΝΗΣ
Πορτοκάϋι
ΠΑΥΑΟΥ ΟΑΟΡΟΥ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
(ΠΟΣ ΛΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑ ΦΟΜΕ)
Ε. Π. ΓΙ'ΜΈΩΝΙΔΟΓ *-δάκτο^- ΜεγοΑο μερ<>0 τι^ στηλών τού ι στήμη ύπήρΕε μ.ά όρμή άπατηλή
^0 Πανεπ.-Γ,,ίον ΐών" Ηαοιβ^ν Κοθη»ιερ·νο0 τύπου ΥΡάφεται έδώ | ένο πρίομο δ.οθλαοης. τό όποίο
καί δύο τρια χρόνισ οτή δημοτικη ; ωθεί τόν άνθρωπο οέ μεά δολια
Ή πορτοκαλιά είναι δένδρον ηροφονώς τό τελευταίον τούτο «Αώοοα. Αί συντάιιτες έπ^μϊΖοντοι
όειθαλές τής οικογενείας τών έ
σπεριδοειδών, τής τάξεως τών ρι·
τιδών, καλλιεργούμενον είς τος ύ-
ποτροπικάς χώρας διά τούς ευχύ
ουοτοτικόν δρό ώς 'οντιηηκτικάν έτοι τερόοτιαν εύθύνη Δέν ίχ ουν
ιού υίματος. τό δικαίωμο νά κακομετοχειρίΖον-
Υπό τον φλοιόν ευρίσκεται ται την γλώοα. ουμβάλλοντος οτήν
οπσνγώδος λευκή ο-πβός περιέ- όηοβορβόρα»οή της. όπακ; δυττυ-
μους ύγιεινούς καί πλουσίους είς Ι χουοα πικρόν ύλην, την έοπεριδί χώς τό κάνουν. Αύτά τά -οτή διορ-
διτβμίνα; χαρποΰ; τον
Κοτέχει την πρώτην θέσιν με
ταΕύ τών έσπεριδοειδών (λεμονο | δρίος (ηύζημένη όΕύ-ης τού απ> 1ΙΚ έμηιστοούνης. καί τά πορό
νην. κειο>, -χρώμα ρό£>, -καλμοριομε
Όοοι πόσχουν έ£ ύπερχλωρυ- νος·. -μηοτιλιορ σματο
πορτόκαλο ή Ευνόδενδρσ).
μοχου πρό έλκ^τική περίοδος) νά Μο·α πρέπει μέ κάθε τράπο νά άπο
δή,
Ίά καλλιεργοόμενα έσπεριδοει- τρωγουν τό οορτοκάλ: μέ την Φεύγονται. Δέν είναι ουτη έλληνι
1) Τό
2| ήλ?|θηογγώδη λευκή σπβοδα. που
γλώοο^ιιορά το μι£οφαρβορο
μον,ά, 3) ή πορτοκαλιά, 4) η νέ- | θ"δετερώνει την όζύτητα τού στο 'δίωμθ. δ£ιο άνθρώπων ηού δέν
ρανΖιά. 5) τα περγαρότο, β) ή Μ°Χ°« Κ<Ί κοθιστο άλκαλή ίο<™ συνειδητά άλλά φυτοίωούν Ή άντίστίίση, ή όποία ποοβάλ- Είναι προψανέ; ότι ό χαταλντι- λ-ται άπό Κοινοτική; πλ.ευρά; «.[■* κό; παοάγιον έντός τοΰ σν<ττήμα ίίτου ετέθη εί; κίνησιν η διαΛικα- τος αυτού, είναι κατά πρώτον ί,ό- βια τή; έναρμον·ίηε(ιις< διά την Λ- γον αί όμοιύμοοφαι τιμαί. Διότι, ποί)οχήν κάί εφαρμογήν τ<7)ν Π.ι- ή 'Ενιαία Τιμή είναι βασικώς τό αιχών Άρχών καί έπ.δκι')Ις>(»)ν τής χι'νητρον τού Αναπροσ(ηατολισμοΰ
Κοινή; Γειοργιχή; Πολιτική; αα τή; παραγιογιχή; δραστηριότητος,
δανομένου ώ; ένιαίου άδιαιοέτοι· έντό·» τού ενρέος χώρον καί τή;
καί ΑδιασπΟΛΤου σ»·νόλου, θεμελ.νό Λπαγκιστροχτεοις Αλϊ, την παραγιο
νει Ακρΐιίίή την ΰποψίαν, ότι άπό γικήν παράδοηιν 'Εκάβτης 'Εθνι-
Κοινοτιχή; πλευρά; δέν χατενοί'. χή; Άγοράς.
θη πλήρω; ή σημασία τή; έναραο Αντονύητο; είναι έντό; τοΰ αν
νίβει»; διά την 'Ελλ.άδα. Ι στήματος αυτόν, ή έφαρμογή τή·:
Έν όψίΐ τών διαπαπώσείον αδ- Άρχή; τή; Κοινοτική; Ευθυνής
τών, τά; όποία; ένίσχινοεν ή πρόσ διά την πραγματοποίησιν τών στό
φατο; Σΰνοδο; τού Σι«μ6ολίου ' χον τή; Κοινή; Γεοιργ. Πολιτιχή:.
Συνήέίκι»; θά έπιχειρηθή είς δΰο Καί «ίναι <ιί^ονόητο;, κατά πρώ «ϊρθρα μία χονδρική μάλλον παρου τον λόγον, διότι έν βνναρτήί-ι Τ(7ιν πρός την επιδίωξιν τής στηρίξε*»; των αγροτών αί ένκιϊαι, τιμαί κατ' ανάγκην βά εΓ σιαση τού προ&λήματο; κ.τί μ,έροιΐ; χνριιυΤ.ςχον πτ»·χ(7>ν ' τ<7ιν καί άπόι)»ειί)ν τού. Η ΦΙΛΟ ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙ-'ναι {η|.ηλάτεραι τώ/ βιεβνών. .. ΠΟΛΙΤΙΚΗ Σ ι γονό; τό οποίον δημιουργεϊ κατ' εται, κατά πηώτο»·, ■ ανάγκην δημοσιονομικά; έπιΛαονν- ότι ή ςιλοίτοο,ία τή; Κοινή; Γε ···_» σει;, τά; οποίας θά κληθούν νά γική; Πολιτιχή; διεμορφώθη εί; Οαστάσοΐ'ν αί χώραι - μέλη βιά συγχΓχριμένα; αρχάς, κατά τήν^ προσφύρων μηχανισμών. (ρρόηηο. Οί κορηοί δλων των έοπεριδο- ειδών έ χούν κπρικόν ο€ύ καί ίδί- οκ: τά λεμάνιο. τό νερόντΖιο, τά κ'ιτρα καί τό περγομότο. Ή πορτοκάλια καλλιεργεϊται Ι¬ δίως είς Κρήτην, Σπάρτην, Άρ- νολιδοκορινθίαν. Μεσσηνίαν. Άρ Γον. Κέρκυρον, κοί λοιπάς πορα θαλκΛσίο»·; περιοχάς χαί νήσου; Είς την παγκόσμιον παραγωγήν ιήν πρώτην θέσιν κατέχουν αί Ηνωμεναι Πολιτειαι κοί άκολου- Οοϋν ή Ίοπανία. ή Παλαιστίνη, ή Ιταλία καί ή Αϊγυπτος. Ός πρός την εξαγωγήν πορτο- κοθιστα Αλκαλικήν Ζουν συνειδητά άλλά φυτοίωούν ιτ^ευμοτικά. ι ΔιοβοΖομε καθημερινώς άπό τό - κατά την διάρκειαν (ηροφυλαττει άηό τό εΑκος). Τό ηορτοκάλι περιέχει βιταμί- [ νος Β1 καί Β2 είς άσθενή ηοοό· τητα καί προθιτομίνην Α (καρω-. τίνιον), άντιπροσωηεύει την ένέρ ουνεντεύίεοκ:, τή; ουν^δριά· . όπά τό δλλο ·στή διόρκεια γειαν 90 διεθνών μονάδων ηερι- ηου Άλλά ηρά παντός τό πορτοκά- λι περιέχει την βιταμινην Γ (άο- κουρβικόν όζύ). Ή ώριματης τοθ Χ(ΐρ.τού χαί ή διατήρηοι; τον χαρ πού διά ψύξο»; παίζίΐ ρόλον άξιό λόγον: Καρπός μή ώριμος 70,5 χιλ)μα επί τοίς %. Καρπός ώρι- Ι μςο 62,7% (χιλ)μα. | Διά ψύΕεως έλοττώνεται ή άν τής όρρώστιος τού· κο κ Καΐ τό μέν ηρώτο. στήν καθαρεύουοα. πού ελαι τεχνητή γλώοσα. μός α φήνει τό κάτω κάτω άδιάφορ ούς Άλλά ή μετοφορά τού τύπου αυ¬ τού οτή νεοτλληνική δημοτικη εί¬ ναι άπαράδεκτη. θά είτ.είς καί θά διάοηαση τής τουτότητάς τού;». Όλα τα άριθμητικά άπάλυτα έδώ είναι εντελώς περιττά. Εί¬ ναι Εενικά καί νερουλιόΖουν τή οωρική πυκνότητα τή; γλώοοος μος. Ναί μέν ό έπΐφυλλιδογραφος ούτος κατά σύμπτωοη έχει ζενι- νό όνομο, άλλά δέν είναι ό μόνος πού γράφει έτοι: Γράφουν ακρι¬ βώς δμοια ν οί γνϋκττότατοι ουγ- νροφεϊς, λογοτέχνες, στοχοστες ηού άπό γεννησιμιοϋ των πρωτο- μίλησον έλληνικά. Τό κακό αύτό ίχει ηροχωρήσει οέ μεγάλον βα- θν-ο "Ας τό προοέΕουν οσθ) ·γρά οουν·. 'Αλλη φράοη ηού δέν είναι έλ λιγνική Ιψάρεψο στήν Ιδία έπιφυλ λίδο- «Σήμερα ούτές οί ψωνές εί¬ ναι πιό έντονες, άλλά έπΐσης καί πιό οούμφωνες όπό ποτέ·. * Ο'Ελληνος ελεγε, λέγει κοί νρόφει: ·πιό άούμφωνες. πιό επί- •'θιρες. πιό δίκαιες παρά ποτέ·. "Αλλος*. πόλι, χρονογρόφος ού τος τού Ιδκχι εγκρίτου καθημερι- καλιών ποώτη έρχεται ή Ισπανία Ι τισκορΛιτιχΐι 6ι·αμι; με μίαν κ,ώ οιν τής δυνάμεως -αυτής κατά •/αί αχολοΐ'θεϊ ή Παλαιστίνη Είναι ίθαγενής τής Κίνος καί τής Κοχυγκίνας, εισήχθη είς την Δυτικήν Ευρώπην άπά τούς Πορ- τογάλους. Είς τάς ΗΠΑ, την είοήγαγον οί Ίοπονοί μετανάστοι κατά τάς αρ¬ χάς τού ΙΤου αιώνος, τό πρώτον είς την Φλωρίδα κοί έν συνεχείρ είς την Καλιφόρνιαν. Οί καρηοί διαιρούνται είς τέσ- σσρας ποικιλίας (ομάδος): Πορ¬ τοκάλια ίσπονικά, μεσογειοκά, αί μυτόχρωα κοί όμφαλοφόρα (ΝΑ- ΒΕΛ). Οί Ιταλοί διαιροϋν τάς ποικιλί αι; ;.«; τρείς μεγάλας ομάδος: 1) μέ καρπούς κανονικούς, 2) μέ καρπούς όμ<ρολοφόρους καί 3) τά αίματόσαρκα πορτοκάλια ή σαγκουίνια. Αί πλέον διαδεδομέναι είς την χώραν μας ποι»λί<ΐι ευναι ι Α Μέ τίς διόπτρες τοθ «ΚΟΣΜΟΓ» ΙΕΡΠΣΥΛΟΙ "Εχουμε Λποχαλινιοθή καί δέ" ξ/ρουμε, μά την άλήθεια τί κάνοιι μ*. Δέν κρίνοιμε καί δέν μάς άπα βχολεΐ ποία είναι τά αϊτια καί οί πού σπριόχνουν τού; άν- ς σ' αυτόν τάν τόν κατήφο· Ιίθ. Γι' αύτό ΐ'πάρχουν όίλλοι πιό ίΐ&ικοί. Παρά ταύτα τό θέμα ποΰ μάς ■τοοκάλεσε είναι τόσο ςροδερό καΐ τόσο {τυνταοακτικό ποίι δέν χρεκ'ι >παι νά εϊμαστε εΐδικοί γιά νά τό
οχολιάσουμε.
ΙΙρ<>κε.ιται Ακριβώς γιά κΛποιον
4οβε-ή στό μυαλό δανό παραγιογο
'οινιών που 6ρήκε σάν α">καλο τρό
ϊθ πλοντισμοΰ νά τά βάλη μέ τύν
Χοιστό.
Μέ την άρριοστημένη τού φαν-
τασία γΰρισε μιά κινηματογραφιχή
τ«ινία κ<ιί ρσκεμένα την στόλιη? Μί τόν έντυπιοσιακό τίτλο «ΟΙ ερι" 'ΐ1; τοΰ Χριστού». Την ερ,ιιξ* στό παξάρι καί ϋπ?- ρήφανο; γιά τό έ"ξάμ6λονμά τοι παραμένει ρτοιμος γιά την σνγχέν τρωστι των καρπών. Μά γιά δνομα τού θεοΰ, δέν ΰπάρχοι»ν λοιπόν τρόποι νά άπαλ- λ<ιγοΰν οί άνθριόπινες κοινιανίε; Λπύ τα ΰποκείμενα αΰτά> τού; ϊοΰ
Λες τή; έ.τοχής μας πού μολύνοΐ'»
τα ίερά καί τα ίίίΐια καί πού γιά
λίγα άργύρια πολοΰν καί αυτή
την ψνχή τους στόν διάβολο.
Τέλ€ΐη>σαν τα θέματα γιά σενά
·
θοΰσαμε την πρύοδο τού πολιτιστι
χοϋ τομρκ ώρ4(τμέν(ον χορών χαί
φυσιχά καί τή; ΔανΙας. Οΰδέ.ποτ;
ίίμως σκεφθήκαμε ότι θά ήτο δυν ι
τόν νά φθάση ήιιέρα πού θά γιν·ί
ταν αυτής τής προόδου τέτοια .-ρο
ίϊε-ρή έκμετάλλί»'ση.
Ώ; έδώ καί μή χειρότερα.
ΠΙΣΦΟΣ
ΥΜΝΟΣ
ΠΟ "ΚΕΝΤΡ1Κ1 ΠΑΡ8ΕΝΑΓΩΓΕΙΟΙΗΥΡΝΗΣ,,
ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΜΤΡΝΗ
ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΤΣΙΚΗ: ΔίΙΜ Ι ΑΡΧΙΓΕΝΗ
ΙΙΡΩΤΗ ΣΤΡΟΦΗ
Τιμή στή Σχολή μας δοσμένη, σκυτάλη τού Γένους χρυσή,
τής Σμύρνη; ψνχή. κολώνα Ίιονική
άγνή καί μέ φώ; αμιλευτή
Στά γράμματα καί στή σόφια, την ένδοξη Άγια Φω«ινή
τροφό στοργική, ούράνια σκ^πή^
προστάτισσα θά έχει ή Σχολή.
ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΡΟΦΗ
Μέ πόθο κ' έλΛΐ'δα τό Έθνος προσμένει νά δή άπό μά,·
παιδεία σεπτή καί θεία άρ€τή
στό νού, στήν καρδιά, στήν ψι·χή·
Κ' εμείς οί άγνέ; 'Ελληνίδες την αγίαν αυτή Κιβωτό
μέ ζήλο θερμό κ.αί νοΰ φλογερό
κρατοϋμε Ίερό ςρυλαχτό.
ΕΠΩΔΟΣ
Τής Σμύρνης τής Ίωνιχής καί πάλι άνθ*Ι τό Παρθεναγογεο
έδώ στή βοΐασμένη γή μέ λάμψη, μέ τιμή καί μεγαλείο.^
Παιδεία; Φάρο; λαμ.τ,ερός, αίο,νια την Έλλάδα θά φωτίζη
καί, όσο οί γενιέ; περνοΰν, τή Σμύρνη τή γλυκειά μα; θά θυμί.κ.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ Σ
κόσμον* καί
λεγόμενον διάσκεψιν τή; Στρέ^ι; | Άλλά δημοβ>ονομιχά; ρπιΛαοί>ν- λοϊνατα, τά σουλτανί καί τά κοι-
τό 1!)Γ>1. είς την οποίαν μετέσχον | «εις, προχαλΐϊ, ί-τίσης, δ ΛασιχΛ; να ε|ς τι-.ν Κρήτην, τά μποτοάτσ
έχπρόσ<ι>ποι των Κυβερνησιν τών | διά μέσον των όμοιαμόρφι,ιν τιμΛν κα| τα κοινο Τής -Αοτης τά ό
οιν καί τού πνευματικόν
των έν
σματη
τίλεσαν κηί τόν πυρήνα τών π^Ί-1 ταηρετονσα; τάς καταστατικόν, κα'
τά(Τί(ον τής Έκτελ.ε<ττική; Έπιτρο τά τά προηγηθέντα, ε'πιδι«>ξει; | πορτοχάλια καΐ μανδαρίνια) χι ·'< -τής τή; Κοινότητος, αί οποίαι ί· | ή; Κοινής Γεορν,χή; Πο>ατιχίί-_ λαμβάνουν οημοντικήν θέσιν είς
των παραγωγέων τα?ε επιοιιυχομενο; άν<ικατ(ΐιΐί(.,,.,,, „ >,
, . , -, φολοφόρα (Μέρλιν), τά
αιινατολιαμος τή; Κο -
3;ι —5β χιλ)μα επί 100 γραμμα-
ΟιΊ',ιν.
Ό φλοιός τοϋ πορτοκαλίου εί-
νϋΐ γενικώς περισσότερον πλούσι
ο; Γ| ό .τολτός εί; άσ-χουρΛιχόν
Πορτοκάλιο πράοινο χυμός 70,
Π χιλ)μα %. πλοιός 105.β χιλ)μα
V
Πορτοκάλιο ώριμα χυμός 62.7
χιλ)μα % φλοιός 131,3 χιλ)μο %.
Τά ανωτέρω ίχουν ένδιοφέρον
/αί σημασίαν τής άνομίΕεως είς
τό μίΕερ διά τάς πορτοκαλαδας
► αι μαρμελάδας .τού φλοιοϋ καί
τού καρπού.
Είς τΤ|ν Άγγλίατ ΒΧπι ά{ ααρ
μελάδαι άπό πορτοκάλια και νέ-
ραντΖια ηαρασκευόΖονται διά τής
Ι.ναμίΕεως τού φλοιού κοί τού καρ
πού.
Σήμερον όνά τόν κόσμον ή πορ
τοκαλοδίαιτα είναι πλέον γνωστή.
ιΐΐί- ή .ύγιεινή μόδα» τής ήμέρος.
Μικροί ιόΊ μεγάλοι άντί καφέ.
Ι γάλα ή τσοί προτιμεϊστε διά πρωϊ
νό ηράγευμα δυό · τρία πορτοκά-
έν λόγω χορί,ν. Τά σνμΛϊθά' νοΤική; Γεο.ργίας είς τα σ-ννολί/τ νΙ° Κ0' τα ΚΟινΟ διαΦόΡων πεΡ'θ λια »*■ 6να λεμ°νι Ί ΧυΜ» ΦΡ^"
π τής διασκέψεως αντής,· ΛΛί' της, πρό; ωρισμένας χατενθΰνσ-.ς Χίΐν· |Π0ς Πορτοκαλοθεραπεία τριών έ-
Τα λεμονοπορτόκαλα (Λεμόνια.
|
πε-(ίλήθησαν είς τό έξ ύπουργιοι Κια ίίναι έδώ χρήσιμον νά 6
2.ι·μ6οι·λισν της Κοινότητος, τον | πογραμμιαθη ότι ή Ρννοια τή; Κ.λ
τού 19ι>0.
νοτικής Εύθήνης αποτελεί
τάς νήοους καί τά ποράλια τής
ήπειρωτικής Ελλάδος
των ανωτέρω τοι
'Τπό μίαν όλ(»ς άπλοτ-βτευμένην σπαστον τμήμα τής οινή; Γεωργ·-1
μορφήν, θά ήτο δυνατόν νά λ.εχθή κης Πολιτική;. τόσον προκειμένον ών ε'δών άντιπροσωπεύει τό 98%
ότι ή Κοινή Γεωργική Πολ.ιτιχή α¬
ποβλέπει είς την δημιουργίαν οτν-
θηκών ένιαία; άγορά; διά γεοιργι
χά προϊόντα έντό; τοΰ Κοινοτιν ι,Ί
χώρου, Λναλόγου πρό; τάς 'Εθνι-
κ.άς Άγοράς. ΑΙ Λασικαί αύται Ίρ
χαί τής Κοινωνική; Πολιτική; διά
την Γεωργί(ΐ θά ήτο δΐΑ·ατόν νά Ι
περί τή; έφαρμογή; τή; αρχί;' τίϊ; παραγιογή; των έσπεριδο'ι·
τής στηρίξεο; των Γεωργικών εί δών. ήτοι 40 000 τόννους επί
«οδημάτο.ν ,Τομεϋ; Ένγιήσϊων) ουνολικής ποραγωγής Ευνοδέν¬
όσον καί διά την μέ Κο,νοτιχά χρ 6ρων 50 000 τοννω
τήρια αναδιάρθρωσιν τής Γΐωργι
κή; παραγο>γή; (Τομεϋ; Προσανι
τολσμού).
Εξ αυτών προπθλεμιχώ; έξή-
( γοντο είς τό έΕωτερικόν 15.000 ι
Περί ενός Ίνστιτούτου
ΜικρσσιστικΜν Σπρυδών
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ τάννοι πορτοκαλίων καί μανδορι-
νιων. Ή μεταπολεμική μας παρα-
νωγή ευρίσκεται είς μεγαλύτερον
επίπεδον τής προπολεμικής.
Ι Τά έσπεριδοειδή έν γένει (πορ
τοκάλια, λεμόνια, μανδαρίνια, κί-
Δημοσιενομτν κ.ατοπτρο) έπιστα
λήν τού έγκατεστημενου εί; τό Π-ΐ
ρίσι, έπιλέκτου Μικρασιάτου χ.
ί^ϋθιΐι»· Γεοιργάιδη, Φιοικανού έχ
καταγίογής, υιού τοΰ Αειμνιιστυ»
ί(ΐτροΰ ΣάΛοα Γεο>ργιάδη.
Ό κ. Εΰθ. Γεοιργιάδη;, Διδά-
κτωρ τοϋ Λικαίου καί Λρχισνντά-
κτη; τή; Γαλλική; 'Επιθρριρήσρο):
'Εναερίου Λιχαίου, Αποτελεί μίαν
έ;ε;χουσ«ν προσο).τι>ίότητα τού >ο-
μικοΰ κόσμου τής Γαλ^.ικής πρω¬
τευούσης
"Η ίπιστλ.ή τού Απει>θΐ'νρτα< πο·>Γ
τόν κ. Νϊχον Μηλιώρην, έζ Αφυ»
μή; τή; προ<"( άτου έκδύσεος τγ; μελέτης τού τελευταίαν «Η ΒΑ· ΘΤΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙ- ΚΗΣ ΜΑΓ ΙΣΤΟΡΙΑΣ». Γήν δηιιοσιετ'ομρν δέ διότι θίγει εν,. σο&αρώτατον θέμα. πνετ-ματι*·"ις ίτ'Ίς, τΟς ίδρνσεοι; καί όργανχόθι- ω; ενός "Ιν<«τιτοντον Μικρασιατ.· κων Σπουδών καί μέ την ιδέαν ότι τό θέμα τούτο, έφ' όσον χς',· νεΤ'α πράγματ, Ιδιαιτέρας σοθ. ρόν διά την ιστορικήν, λ.«ογρα(|ΐ- κήν κλ.π. έρει·ναν τού Μκραοται·;· χον Έλληνισμοΰ καί την «υνέχισν τής ΜικρασιατικήΓ Παραδόσεον. άπασχολεϊ αναλόγως, ώς νομίζο¬ μεν έπι6ά>-)^εται, όρισμίνους ·τν-7
αατικοϋ; κύκλον; τής 'Ελληνικη;
πλέον πρ(οτει·ούβη; χαί »οό πάν¬
των τον; ύπευθυνονς παράγσν.ε;
τής μικρασιατική; κινήσεως ώ; ά-
μέσω; ένδιας-εοομένοΐ1;:
Παρίσι 27 Όκτο>6ρ. 197.»
Άγαπητέ χ. Μηλιώρη
Μετά μεγάλον ένδιαφέοοντο;
ίδιάβασα, τυ ώραϊο βιβλιαοάκι, |ΐέ
τύν τίτλο <Ή βαθύτατη τομή της ------ τ^,α, νίράντζια κ.ά.) είναι 'Εθνιχή; μα; '1<ττορίας> πού είχα μα είς τούς καρδιακούς, ύπερτα-
τε την καλοσύνην νά μόν στείλετ€ οικούς, λιθιακούς.. ήηατικούς κ.
καί σπείδω νά σα; ;ύχαρ.στήβω ^ η
θερμώ;.
ΙΙολ.ί· ·διχαί(,>; εξιστορϊϊτε τά μ»·
γάλα γεγονότα τού ΜικρασιατιΐΊ ·Γ
Ελληνισμόν χαί την μίγΪΛΤτ,»· .τ;.ο
σφοράν το»τί; τόν δττικόν πολ.Ί-
σμόν καί πολύ ορθώς καταλήγη·
:ί; τό συμπέρασμα —1« τής ίδρύ
σεο>; ένό; Ίνστιτοντου Μικρασι ι
τικών Σποΐ'δών. ΕΓνιιι άπίστευτ··
.τώ; επειτα ά.τό πΓνήντα χρόνια ιΐ'
τα την όλέθριον καταστροφήν Τ >·"
1922. τύ Έλ.ληνικόν Κράτος Χ':.
ίά διάφοροι Κι^ερνήσει;, πού πε'-
ρασαν άπό τότε άδιαιτόρηβαν δι
αΰτό τό ζήτημα καΐ έξακολουθοϊτν
νά άδιαφορούν κ«ί οδτε λαμ6άνη·ν
ύπ' όψ;ν τα γραφόιιτνα επί τού Ηρ
ματο; αυτού των λογι'ων μικρασι ι
των, ένοι επνεπε νά .τάροι-ν τή^
προ>τοΛουλίαν ίδρύσεο; νέτοιοι· '7ν
στιτούτου, Μο<«είου χαί Μνημείοο ίίπιο; όρθώ; τό γρό.φρτ*, άαΌΰ κ·ά ευθύνην έχε; τό Κράτο; γιά την καταστροφήν πον («ίστημρν. Ποιό; δνναται νά λησμονή*·.>:
τα όνόμιτα των μεγάλον ποιητών
καί φΐλοσόφον τή; Ίονίας, των
τεσβάρων χιλιάδοιν χράνοιν τοί
Έλλην.χον Πο).ιτ;σμοΰ τή; Ίοιν'-
ας, ποΐ· μνημονρνετρ δικαίο; χίι
εί; τού; όποίου; πρέπ*ι νά προοτ·.
θούν καί ό Λημόχριτο;# Έλγοο-
κλής, Παρμενίδης. Ζήνων χαί Πι·
θαγόρας, ίίιΛ-νικής χαταγωγής χαί
αντοί, Ρστιο χαί εάν ένησαν <ττήν "Ιταλία Γ| στήν άλλην πλευράν 'οό Αίγαίου. Ενχαριβτών σα; καί πάλιν, σάς παρακαλώ νά διϊχθήΤΓ τονς ττηαι- κοΰς μόν χαιρεηοΊΐούς. ΕΤΘ. Σ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ 'Εκατό γραμμαρίων κορπού πε ριεχει 0,2 οιδήρου, 0.45 αοβε- στίου καί 0.2 φωοφόρου. Τα όΕέα ύπεισέρχοντοι είς την σύνθεσιν τού κραπού τούτου είς 2.5Ο°/ο. Ό φλοιός. τά φύλλα, οί κλώνοι, τά Λνβη, οί κραποί καί αί ρίΖαι άκόμη περιέχουν αίθέριον ίλοιον ουνιστάμενον άπό 90% έκ λ'μονίοΓ χαί χιτραλίον (σιτράλ) βδομάοων, θΓραηεύει τάς τοΕινώ οεις έν γένει καΐ τούς χρονίους κητορρους, την χολολιθίαση, νέ ψρολιθίασι. άρτηριοσκλήρυνοι Άπαγορεύεται πέραν τών τεο- σόρων πατηρίων χυμοΰ πορτοκο λάδος ημερησίως. διότι προκα· λεί όπασβέοτωοιν τού όργανισμοϋ μί άποτέλεσμα μεγάλην άπίσχνα- σιν. Πρό ολίγων έτών είς τό Χόλ- λυγουντ (τής Λός Άντϋελες Κα λιφορνίας, κέντρο τής κινηματο- γραφικής βιομηχανίας, δπου ά- φϋονοϋν τά πορτοκάλια, πολλαί καλλιτέχνιδαι, διά νά .(ομούν σι· λουέτταν, έπερναν πολλές πορτο καλάοας καί λευονάδος μέχρι δέ {κα ημερησίως μέ άποτέλεσμα νά ' έμφονίοουν μεγάλην άπαοβέστω- > οιν μέχρι φυματίωσιν τών πνευμο-
(ϋ καί £λκος τού δωδεκοδακτύλου
καί ό παραμείνουν κλινήρεις επί
μήνας καί έτη κΓ άντί νά προκα
γραφείς -στό διόοτημσ ή κατά νού φύλλου. ηού διοβόΖεται (ό
τό διάοτημα τής άρρώοτιος τού», χρονογρόφος) πολύ και φαΛεται
άν δεν θέλεις νά γρόψεκ: ·κατά , νά ασκή έπΐδροοη επάνω στή δια
την άρρώστια τού·. Καί άντί -οτή υόρφωοη τής «κοινής γνώμης.,
^ιάρκεια τής ουνέδριόοεως· θά ΐΕακολουθε! νά έηιμένει νά μετα-
γραφείς. άνάΑογα μέ την έννοιο
λογική άπάχριβοη: ·Κατά τό διά-
στηυα τής συνεδριάσεως· ή ·κο-
τά την συνεδρίαση., ή πάλι άπλού
υτατα: -στή συνεδρίαοη αυτή· ή
Τό «στή διάρκεια· είναι ψεύτικο,
-οοο εκρατούσε ή ουνεδρίαση·.
τεχνητό, αύθαίρετο.
Τό «χρώμα ρόΖ> είναι κυριολε
κτικά χυδαιο κοί άποκρουοτικό.
>τήν πλούσια γλώσσα μος έχο¬
με τά: -Τριολταφυλλί χρώμα·.
«χρώμα ροδαλό·, «τριονταφυλλέ-
>ιο χρώμο·, «ρόδινο χρώμα· Τά
•καλμάρω» καί τά παρόμοια δέν εί
|*χΐι έλληνικά. θά γράψει ·καθη·
•ήσυχάΖω». «καταηραϋ
καί άντί
καλμαρισμόνος-
θά
νω·.
τοϋ χυδαΐου
γραφείς -κοθησυχαομένος.,
ληνεμένος·, «ήρεμάτερος τώρα·.
Γράφοντας «μποτιλιαρίσμοτα· ό
ουντοκτης πληροφόρησης έννβύσε
τόν συναχπισμό κατά την κυκλο
ςορΐα τών όχημάτατν στίς όδούς
τής ηρωτεύουοας. Μετέφερε μη-
χανικά στό έλληνικό του κείμενο
τόν γαλλικόν όρο .άμηουτεγιάΖ·.
Δέν τού άρκοϋσε ό «συνωστισμό;·
ή «άσψυκτική πυκνότητα·, ή ·κυ
κλοφοριοκή συμφόρηοη- ή όποια-
δήποτε ύλλη έλληνική λέΕη; Αύ·
ιό τά «μποτιλιαρίσματα· δέν είναι
παρά ή εκφράση τής άποβαρβά-
ρα>σης δχι μόνο τοϋ γλωσοικοϋ
οίσθήμοτος παρά καί τής καλαί-
σθησίος, ή εκδηλή εκφράση τής
τάσης τοϋ νεωτερικού άνθρώπου
πρός τό Δσχημο, τό δυσορμονικό,
γο άκαλαίσθητο.
Κοί τούτο τό -άΕΙΖω τής άγά-
πης. τής έμποτοσύνης· είναι και-
νούργιο «φρούτο·. Τελευταία τό
έχω ψορέψει πεντεΕε ψορές στόν
κοθημερινό τύπο. Ό ελληνικάς
χειρίΖεται οτήν αίτιατική τού άρσε
νινκοϋ αρβρου τό ουδέτερο ·τό·
(όντί δηλοδή τοϋ ·τόν·), άκολου
θώντος τόν δογματικό φυχοριομο
έστω καί τόν Εεπερσσμένο πλέον
στήν τροκεΐμενη περίπτωση Μόν.
Τριαντοφυλλίδη. Γράφει: ·ενος
φίλος τηλεφωνεϊ στό ουνταΕιοϋχο
λ. χ. δόακαλο,
επιστολογρόφθ. ·.
τόν οημερινό
Τό δεύτερο εί
συντακτικός τύπος είναι
την άγόπη οου, την έμπιστοούνη
οου·. Προφανώς οί γράφοντες τό
συγχέουν μέ τό «είμαι 6Ειος τής
άγάπης σου>.
Εκεί πού πέφτουν έ£<ι> δσοι γρό
φυον ή έπιχειροϋν νά γράφουν ή
νομίΖουν ότι γράφουν δημοτικη,
είναι ή χρήοη τοΰ πληθυντικοΰ.
τοΰ τρίτου προοώπου τοϋ ρήματος
λέοουν σιλουέτταν έθεράπευοαν οντί τοϋ ένικού καί άνάποδα. Έ-
την προκληθείσαν αδυναμίαν των, πΐφυλλιδογράφος εγκρίτου τύπου,
γράφει: «Σέ δλες τίς έποχές ά-
κουγότον φωνεο πού άνήγγειλαν
(οίκ) τό προσεχές τέλος τού άν¬
θρώπου·. Ή φωνή ακούεται, ά-
κουγόταν' οί φωνές άκούγονταν.
Όπως είπα παραπάνω συναντάς
πολλαί δέ έΕ αυτών νά έγκατα-
λείψουν καί την καριέραν των
άκόμη.
Ή θερμιδική άΕ>α τοΰ πορτοκα
λίου είναι περίπου 40 — 50 θερμί-
ναι οοχΓτό. τό ηρώτο λσθεμένο.
Πάλι καλά ηού κοθώς μορτυρεί
τό δεύτερο, άρχίΖει νά ουνειδητο
ποιεί τό λόθος Ερώτησο φίλον
νομικανι σύμβουλο μεγάλης Τρά-
πεΖος. δημοτικιστήν όπό πίποΐ-
οη, άν ουντάοσοντσ: νομικό έγ·
νραφθ οτή όημοτική, θά Γθ'εργΚ
ποτέ νά γράψει .Σύμφωνα με το
νόμο· (άντί τού οωοτοϋ Μι τόν
νόμο·). Ή όπάντηση ύπήρΕε κα-
τηγορηματικά άρνητική. Τά «έπρθ
κόλεοε». -εδιόθαοε» καί τά παρά-
μοια είναι έπίσης έθφαλμένα. Αύ
Εηοη δέν £χει θέση πρίν όπό προ
βέοεις. Καί δμω; τά συνοποντοχ:
ουχνά καί σέ κείμενα φιλολογων.
βό γραφείς σωστά' προκάλεσε.
διάβοσε. διάβασα. κ.ο.κ.
Αλλά θά τά Εανπαούμε ΟΙ
οτήλες εφημερίδων καί περιοδικόν
προσφέρουν άφθονο ύλικό γιά
τι>ν στήλη τούτη. Δυοτυχώς.
ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΟΡΟΣ
II
ΤΠΚΡΑ3ΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟΝ
ΤΟΧ ΕΚΤΕΛ
Ή ύπεριιξία αύτοχινήτοιν λ#<». «{θρΓΪΐΜν έντϊταγμένΐ'ΐν είς «ΕΚ- ΤΕΛ>, χαθορΐζτται ά,ιό 5ης '()-
χτοιβρίου 1973 μόνον 6ι' υχουογι-
χή; απο(,άσηι>;.
Τούτο άνρχοίνιοΠΓν τό ν.Ίοι<θΐ"Ί όν θίχονομιχών διά τή; {«' αριθ. 5'.·37)772 εγχι·χ)άοι< τον χοός 'α; οΐκονομ'χά; ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΑΙ ΤΟΥ ΣΩΗΑΤΕΙΟΥ ΙΝΕΠΟΛΙΤΩΝ · ΚΑΙΤΑΗΟΝΙΤΩΝ «Ή Κοίμησις τής θεοτόκου» Σνγκ).ηθείση; Γεν. Σ»<νελεΰβ·- 'ιις την 21 ην "Οκτώβριον δι" Ανά- ?ί·Γΐ£ιν Ν.Λ. Συμβουλιον, ό Πρό- δρο; τού Σι«μ·ιτεί»Λ· Ανεφέρθτι 'ίς την δραστηριότητα τού Λποχ(>
ροΰντος Λ. Συμβονλίον, προέβη
έν λεπτομερεία είς τον Απολογι-
ίυόν τών .τεπραγιιένοιν. χαί όι:Ί
.τ<ιρατεταμέντ,»ν χΐΐροκροτημάτιον έ νένττο ή έγκρισις 'ΐντοϋ. Έγένο«· τη έοωτήσε:; καί έπεροιτήσεις χαΐ έν συνεπεία έπηκο/.ονβησεν ή έχλ*) γή τοΰ Χρον .Λ Σιιμβουλίου, καθ* ήν πανηγΐ'ρικώ; καΐ κατά σειράν Γ.τιτυχία; έξίλέγησαν διά μέν τό V Συα6οίκλιον οί κ.χ. Κιον. Γε· 'οογιάδης, Καμποινγΐαννίδης Γγ- ώργιος^ Μιχαηλίοης Μιχαήλ, Τσ ι πράζη; Περικλής, Παπαοόπουλος Άγάπιο:, Δίληγιαννίδης Κωνσταν τινος, Κοτσαΰτης Ίιοάν. Βασιλ.ΐ,ά δης θωμά;, Πατσοΰμης Βασίλτι- δες επί 1ΟΟ γραμμορίων = 500 Εερμίδες κατά χιλιόγραμμον. | ουχνά καί τό άντίστροφθ: τή χρή Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ ση τοϋ πληθυντικοΰ όντί τού ένι- κου, άκάμο καί σέ δοκίμους λο- γοτέχνες (λ.χ. ό Λάκης ντρέπον- τον, άντί τοΰ σωστοϋ: ντρεπό- ταν). Τέτοια έπιοήμσνα π.χ. ώς καί οόν Γιώργο Σεφέρη καί σ' άλλους γνωστούς λογοτέχνες, κό- ο;, διά δέ την Έξελεγχτ,χήν Έ-! τι που ** *™ *«°™*ν°- πιτοοπήν οί χ.κ_ ΔεληγιανΛ·ίδι: | Πληγή τοΰ δημοτικού λόγου εί Κνοιάκος, Γ*(·>ργιάδης Άχνλας, νοι δ,τι οέ γλωσσικό μου σημεί-
κ<ιί Καπασαχα).ίδη; ΓεώργΐΛ;. Ι ωμα ε;χα χαρακτηρίστι πρίν άπό Τ ά έέ Κ | Τήν άμέβος έ.τομέν-ην Κι·ρια- | κοπου ού *ήν 28 Όχτ.Λρίου σ,-νελθόντα τα;^^ το ^ >μετρώ. ^ το0
,χ)εγέντα μ,ι.η προ; χαταρτ,σμον «λογορ.άΖομα.· (ή έλλη
εί; Σωμα ε|ε)^γησ<ιν ω; κατωβ'. Ι ι κ ι- Κ,,,νσταντϊνο; Γεο,ργ.άδης ώς,11"^ Υ**** λέγει .ή γνωμη σου Ποόεδρος 'δεν λογαριάΖεται· καί όχι -δέν με Μιχαήλ Μιχαηλίδη; ώς ΆντΐΛρό τρόει»). είναι καΐ ή κοτάχρηση όριθμητικών άπολύτων όπόρροια έλαττωματικών μεταφρόσεων άπό Γραμαατ€ΐ·; άτομα ηού έχουν χάσει τό γλωσ Γεώργιος Καμπονργιατνίοης ώ;·σικό των αΐοθημα ή σΐΛ-Ίθισαν νά μεταφράΖουν μηχανικά ή δέν κοτέ ίδρο; ; Κοτσαντη; ώ; Γεν. Ταμία; Τσαπράζη; Περιχλή; ώ; "Έφο· ρος. Άγάπιος ΠαπαΑάιονλος, Δελη- για-νίδη; Κωνσταντίνος^ Βαονλΐΐά δή; θομας χαϊ Πατσούμης Βασ' ; ώς Μεν.η. χούν άρκετά την Εένη γλώσσα. Ό ίδιος έπΐφυλλιδογράφος πού ά νάφερα παραπάνω γράφει λ.χ. •Μήπως αύτό είναι ένα άποκαλυ- ιτπκά δίλημμα; Μήπακ; δλη ή επι ΝΕΑ ΚΑΤΑΪΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΙΣΊΈΟΣ Εί; τά πλαίσια τή; ?πίκτάβ«ιι?ς των εργασιών τή; Τραπέζης Πί· ητπ»; (Ι; τόν έπαρχιαχόν χώρον 6ι'ό ν»α χαταστήματα ίγκίΐ'νιάίτΊίΐ- σαν την 3ην χαϊ 4ην Χοεμ/ιρΙον εί; ΙΙτολεμαίδα καΐ Καστοριάν άν- τιπτοίχυι; χ<ιΙ επί τών όδών Βαο λ:'<ϊοη; Σο<((<ι; 1 — Πτολιμιιί; καί 11η: ΝοεμΛρίο»· 9 — Καιτυ ςιιά. Κ!; τά ίγχαίνια παρέστησαν α! Αρχαί τών 6νο πόλε<<ιν, ΛΐΛμήχανο. έΐιποροι χαί πλήθο; #χλ~τοΰ /.ό σμοΐ'. Η ΕΚ- ΑΝΩΤΕΡΑ ΤΕΧΧΙΚΗ ΠΑΙΛΕΤΣΙΣ Ό Σύνοτσμο; Έλλήνοιν Οίχκ- νομολόγοιν έν βι>νεργασία μετα
τοΰ Εύγενιδείον Ίόρνματο; όργα-
νώνπ διάλεξιν αυριον Παρασχ£ΐ·ή'
κ<ιί Λίραν 8ην μ.μ_ εί; τό "Ιδρυμα Εϋγενίδον, μέ όμιλητήν τόν κ. Κο τίσταν Μιχαήλ, οίχονομο/.όγον, χά θηγητήν τού ΚΑΤΕ Άβηνών χαί μέ θέμα: «Αί Α·γα9οϊ οΐχσνομιν.,ιΐ έ.τι.-ιτώονι; έκ τή; λειτουργίαν των Κρν-τρο»ν Ανοττέρας Τεχνιχή; Έκ παιοενσίως». Η ΒΕΒΑΙΩΣΙΣ ΤΩΝ ΤΕΛΟΝ ΚΤΚΛΟΦΟΡΙΑΣ Ή 6ρ6αΪ4·>σις των τελών χυχλο
φορία; τοϋ έτοΐ'; 1974 των αύτόθι
νήτ(,»ν άρμοδιότητος τών οΐχονοαι-
χων έτροριών των κίΐταργοι·μένων
άπό 1η; Ίαοναρίον 1974, θά πρν
γματοποΐη'ίή ίαό των οίκονομικων
αυτών έψοριών. Τούτο διηι>κρίνυβ
τό ίαουργεϊον Οίκονομιχών, δι* έκ
χνχλΐσν τού πρό; τάς οικονομικάς
έφορία; σχετικώς μέ την απόφασιν
διά τής οποίας, ώ; γνωστόν, κα.
τηργήθησαν ωρισμέναι €φορίαι κ<ι1 σννεχωγεύθησαν μετ* ά/.λων.
κ. μελκ νικολα:δη
''ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ,,
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΤ ΕρΐΤΐΜΟΤ
ΙίΡΟΕΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΝ
Άκαύραστος, ό πνευματικάς , κήν απόφασιν νά τ6 μεταφέρουν
άνθρωπος, ό έΕοχος Κύπριος κ.
Μελής Νικολαΐδης, συνεχίζων τα
έμπνευσμένα άπό τούς χριατιανι-
κους αίώνες εργα τού, έζέδωσε
τή συμβολή καί ηροθυμία τού αυμ-
αατριώτου, Ύφυπουργοϋ τής Προ-
■δρίας τής Κυβερνήσεως κ. Πα·
ό Παϋλος καί ό Βαρνάβας είς τα
Ίεροσόλυμα. Άφηγεϊται κατόπιν ό
κ. Νικολαΐδης τα τής μεταβάσε-
ως είς Ίεροσόλυμα καί καταλύ¬
σεως των είς τό 'Ανώγειον, 6-
που έμενε ή Μαρία μέ τόν υϊόν
της Ιωάννην Μάρκαν τόν Εύαγ-
διανοουμένου γελιοτήν.
θεράποντος Μετά διαμονήν όλ,γων ημερών
των Μουσών. νέον βιβλίον υπό είς τώ Ίεροοόλυμα καί άφοϋ πα-
ιόν τίτλον: «Βαρνάβας ό Κύπρι- ρέδωααν τό προίόν τού έράνου
τρόκλου Σταύρου,
ηαι διακεκρι^ένου
"Ενο λουπρό περιοδικό ποΰ επεβλήθη παντοϋ
Ο ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΘΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΟ - ΒΕΛΓΙΚΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΝ,,
Ή κριτική τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ
•ς». Μοϋ. έκαμε την τιμήν ό ιρί-
λος συγγραφεύς νά μοϋ τό στεί-
λη, μέ μια εύγενική αφιέρωαί τού.
Τό βιβλϊο τυπωμένο στή Λευ-
κωσία, υπό την φροντίδα τού κ.
Πατρόκλου Σταύρου, είναι έπιβλη-
τικό. Τό έδιάβασα μέ άδιάπτωτο
ένδιαφέρο. Είναι πράγματι ένα ι-
οτορικό άφήγημα, πού ό συγγρα¬
φεύς τού τού έδωσε παλμό καί
έΕαρση. ΆρχίΖει άπό την συνάν-
τησι τού Βαρνάβα είς την Ταρσό,
μέ τόν Άπόοτολο Παΰλο, πού ά¬
πό σκληρός διώκτης - Σαϋλος
— είχε καταστή, θεία έμπνεύσει,
διαπρύσιος κήρυΕ τού Χριστιανι-
ομοϋ καί την άπόφασίν των νά
μεταβοθν κα! οί δύο είς την Άν-
τιόχειαν. Περιγράφπ γλαφυρότα-
τα τό ταΕίδι των μέχρι τής περι¬
φήμου όδοϋ Σιγκόν δπου ύπήρ-
χε ή χριστιανική «βασιλική» μέ
τόν Άρχιερ,έα Νίκανδρον καί τόν
ίερέα ΑΙδέσιον. Οί συνηγμένοι
πιστοί εζήτησαν νά τούς όμιλή-
οουν καί ό Παϋλος προέκρινε τόν
Βαρνάβαν, όστις καί τούς ωμίλη¬
σε συναρπαστικώς. Δίδει μίαν ω¬
ραίαν περίληψιν, ό κ. Νικολαΐδης,
τής όμιλίας τού Αποστόλου Βαρ¬
νάβα περί τού χρέους νά τιμάται
κα) σέβεται ό Θεός. πού έπλασε
τόν δνθρωπο, νά δοΕάΖη τόν Ίη-
οοϋ Χριστό, πού μέ την διδαοκα
λΐα Τού ωδήγησε στόν δρόμο τής
σωτηρίας καί μέ τό θάνατό Τού
έλύτρωσε άπό τόν θάνατον καί
τρέφει ανωτέρα αίσθήματα έν τή
ψυχή τού καί συνώψισε είς τρία
τα θεμέλια, επάνω στά όποϊα στη
ρίζεται ή άληθινή πίστη: Ζωή
καθαρή, δικαιοούνη στή κρίοη καί
στά εργα καί Άγάπη, πού τα
έμπνέει, τα ένώνει καί τα γονι-
μοπονεϊ».
Έν συνεχεία ίστορεΤ ό κ. Νι¬
κολαΐδης πώς ό Βαρνάβας καί ό
Παϋλος έδέχθησαν νά βαπτίσουν
οτό κοντινό παρακλάδι τού ποτα-
μοΰ Όρόντη τό πλήθος των *ιι-
στών, πού έν διαδηλώσει τούς ή
κολούθησε μετά την όμιλίαν τού
Βαρνάθα καί άπό την ευχήν πού
έκυριάρχησε των Άποστόλων:
«"Ας είναι εύλογημένοι οί νέοι
Χριοτιανοί», επεκράτησε άπ' έκ*ϊ
πρώτον νά άποκαλοϋνται οί Να-
. Ζωραϊοι Χριστιανοί. Επηκολούθη¬
σε γεϋμσ άγόπης μέ άναπαραστά·
σεις έκ τού μυστικοϋ δείπνου κα'ι
έψάλησαν έπίκαιροι ψαλμο'ι καί
λόγια τού "Αρχιερέως Νίκανδρου.
Ένώ δέ εγένοντο ταύτα έφθασαν
τρείς άπεσταλμένοι οί Λποϊοι άνήγ
γειλαν ότι ή Ίουδαία πεινδ καί
άμέσως απεφασίσθη νά γίνη έ-
ρανος καί ωρίσθη έπιτροπή άπό
τόν ίερέα Αΐδέσιον, τόν Παϋλον
καί τόν Βαρνάβαν, οί όποϊοι συ-
νέλεΕαν είσφοράς καί τάς έθεσαν
είς δερμάτινα σακκίδια, μέ γενι-
ανεχώρησαν ό Παϋλοο καί ό Βαρ¬
νάβας, παραλαβόντες καί τόν Ι¬
ωάννην Μάρκον είς Άντιόχειαν.
'Εκεϊ απεφασίσθη υπό τής Έκκλη
οίας τής Άντιοχείος νά μεταβοϋν
ώΓ Ίεραποστολή είς την Κύπρον.
"Απεβιβάσθησαν εας την Σαλαμϊ-
να καί άπ' έκεϊ ώδευσαν είς την
Πάφον. Επεσκέφθησαν τόν Ρω-
μαίον άνθύπατον Σέργιον Παϋλον,
άνδρα εύρυτάτης μορφώσεως καί
είς την συντροφιάν ευρίσκετο ό
περίφημος 'Ελύμας — μάγος, 'Ε
βραίος, πού ήτο κάτοχος των
κρατουσών σοφιών.
"Εγινε άμέσως συζήτησις. Ω¬
μίλησε ό Παϋλος καί ό Βαρνάβας
ακολούθως, οί όποϊοι προυκάλε-
σαν θαυμασμόν καί άπεστόμωσαν
τόν 'Ελύμα, όστις έφυγε παρα
παίων άπό την οίθουσα ένώ ό
άνθύπατος έδήλωνε επισήμως ότ
άπορρίπτει την πλάνην τής είδω
λολατρείας κα! όμολογεϊ πίστιν
είς την Χριστιανικήν θρησκείαν.
"(_)ταν άπεχώρησαν έκ τής Ρω
μα'ικής Διοικήσεως ό Βαρνάβας
ό Παϋλος μέ τόν Μάρκον Ιωάν
νην καί έΕήλθον είς τάς όδούς
άντιμετώπισαν αποδοκιμασίας τοϋ
όχλοϋ, τόν οποίον είχεν φανατί
σει ό κατελθών 'Ελύμας. 'Εχρειά
σθη νά διατάξη ό άνθύπατος τό
στρατόν καί διελύθη άμέσως.
Μετ' ολίγας ημέρας ό Παϋλος
ανεχώρησεν έκ Κύπρου είς Μι
κράν Ασίαν διά νά κηρύξη είι
τούς έκεϊ πιστούς. Τότε εύρήκ
Εί; την τακτικήν έΰδομοβιαίιιν
ραδιοφωνικήν όμιλίαν με γενιΐκόν τί
τλον «Παιρονσίασις των νέων έκδό-
σεων», τ"ΰ διαππ+·ποΰς λογοτέχν:»*
οιτιχοΰ καί συγγ{>αφέως κ.
λ Καιραντώνη, πού έκαμε ούτος την
ταρίλθοΰσαν Τετάρτην 24 Όκτωίκ,ί
τόν Ραδιοφοηικόν Στα¬
θμόν Αθηνών ("Εθνικόν Πρόγρκμ
μ«) έξύμνησε την «Έλληνο - Βγ?.
■ικήν "Επιθεώρησιν», ,-ταύ έκδίδε-
αι είς Αθήνας άπό την "Εντυσιν
Δυτλωματούχων Πανεπιστημίου
καί Άνωτάτων Σχολών Βελγίου,
υπό την διεύθυνσιν τοΰ έκλεκτοϋ
συνεργάτου μας λογοτέχνον καί
συγγραφέίος κ. Τριαντ«φΰλλου
Θ,?οδωρίδη. Παραθέτομεν
Ο (ο την ωραίαν όμιλίαν τού κ. Κ,·
ραντώνη:
«"Ισως νά μή γνίορίξουνι, άκό-
αα. καί οί στενυί πνευματικοί ιιας
κύκλοι, ο Τι επί ρνα χρόνο τώρ >,
στήν Έλλάδα τό δίγλαχΐ
σο τρίμηο πρριοδ'κό «'Ελληνο -—
Βρλγική 'Επιθεώρησςι», διευθτνύ
μενο άπό τόν γνίοστότατο έκ Σ ερ
ρώ λόγιο κ. Τριαντάφυλλο Θ»εοδ(ο
ρίδη, πού επί πλέον είναι Πρύρ-
δρος τής "Ενώσεως Διπλωμστο ·'>-
χιον ΠανΓ,πκττημίθίν Βελγίου. Τό
.-τολνσρλιδο αύηό/ ώραιΐα έκττνκοιιέ
νο κηί έπιμελημένο περιοδικό, εί¬
ναι ό πρώτος σνστηματικός πνεν
ματΐκός δεσμός ποίι έ'χιει φέρει σέ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΤΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΙ
ΤΟΤ ΕθΝΟΤΣ — ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό ή ζωή τού Ι. Μακου-
γιάννη)
οδωρίδη φιλοδο^εΐ νά θεμιελιώσίι
μιά πλ.ατειά γέφυρα άλληλογνοιοι
μίας τό"> σι>γχ.ρόνων 'Ελληνικών
Γρα,μμάτων μέ τό Βέλγιο. Κοί
μκαροΐαρ νά ποΰμε, πώς τα τ-·>-
χη τής «Έλληνο—Βελγικής Έιι
θεο>ρήσεως», πού ϊχονν εκδοθή
ώς τώρα, άντιπροσιοπειουν μιά πό
λύ καλή ίογασία στόν τομέα ιΰ-
τόν. Καί πολΰ πίρισσύτερο π.>ι-
Γιάλλονται στύ Βέλγιο τό. Έλλην -' ήχ Πλιάσα ναρχο'^ται κατά πάνυ)
κά Γράμμαιτα, παρά τα Βελγν.ά τ()υ καί δίχως έκ.ίϊνοι νά τόν άντι
στήν Έλλάδα. Θεωρούμε πολΰ γ -1 ληφθούν ε έ'πιασε τή θέση πού λέ-
μη καί έθνικά ώφέλιμη αυτή την γ€ται «γυφτοπήδημα». Άπό έκ ι
προθολή γιατί σήμεηα στό Βέλγ ο | 5έν τούς ξέφευγε κανένας. Μόλις
έργάζονται ^ολλές χιλαάδτς "Ελλι, πλησίαζε, τόν έδοισκε τό 6όλι κι
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΤΡΗΛΙΟΤ ΕΤΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
Ό Άντρέας "Ισκος μέ τα αι·
ρατατρία παλλην.άρια τού εΐχε .τι
άσει τή ρεματιά πού έ6αινε σάν
πόρτα άπό την "Ηπειρο στή Σ ιε
ρεά. Μόλις εΐδε τούς διακόσιους
τής έμπροσθοφυλακής τοΰ Ίσμα·
νέ; καί σπιυδάζουν πάρα πολλ ί
φοιτηταί.
Πολλές προσωπκιάτητιΕς τοΰ
επεφτε. "Τστ«ρα εγινε κατά πάνω
στύ σώμα των Τούρκων τό γιον-
ρονσι. Αύτοι άναποδογυρίστηκαν,
λιτιστιχοΰ μας κόσμου δοηθοΰν μ* £καναν μεταδολή καί σκόρπισαν
την ήθική τους υποστηρίξη την τόν πανικύ στόν πολυάριθμο στοα
προσπαθεία τοϋκ . θεοδω,ρίδη, για τ^ πού έρχόταν άπό πίσω τους. Οί
τί τό περιοδικύ τού, καθώς μάλι- έλάχιστοι "Ελληνες τούς κννηνοΰ-
στα φαίνεται καί άπό τό πρόσφ ι σαν -Λ(ιχ σκότιοναν οσους προλάβαι
το διπλό τεΰχος τον, ίμπνέεται ά- λαΥ. "Εφτασαν οί Τοϋρκοι στ<- πό τίς άκραιφνΑς έθνικες μας ά- Κομπότι γιομάτοι τρομάρα. ξίες καί άπό τα 'ιδιεώδη μας. ήσύχασαν. ΕΙχαν σωθή Στών Έλ Τα λίγα αύτά λόγια ποϋ άφκ- λήνοιν πάλι την ψυχή συνέβηκε τό οο'ννουμε σήμί«« άπό την- έκπομτ'ή άντίθετο. Ή τρομάρα τους των μας στήν «'Ελληνο — Βελγική Έ προηγουμρνων ημερών πού τούς <1 θ ά θθ ά πιθεο>ρτ·,ση», άς θεωρηθοϋν
χε δημιουργήσ«ι ή κινήση τού
μιά κανονική πνευματκή καί πολ.-ι
έπικοινωνία τό Βέλγο μέ την
Έλλάδα. Βέι6αια( πάντα ή Ελλάς
διατηροΰσρ έπαφή μέ τό Βέλν.ο,
τό εβλεπε σάν μιά (τιλολονι-
κή προέκταση τής Γαλλίας, π,,ί1
Λς τα πρόθυρα τού τελευταίου
χ ημργή ή ήη
μιά ταπεινή συμδολή, ενα φιλικύ Τουρκικοΰ στρ<ιτοΰ ποΰ διατάχτηκί μήνυμα ποός τόν κ. Θεοδωρίδη, άπό τόν Χουρσίτ νά προχωρήση πού πήρε μιά τέτικα προντοδουλίι ποό; την Στερεά διαλΰθηκε καί καί πού άγωνίζεται μέ σθένος νά στή θέση μπηκε μιά χαρά' καί μιά μην την αφήση στή μέση, παοαβλέ ΰπεροψία. Μάλιστα ϋστε
Γ "Ε άό
εΓναι κλονισμένη. "Εχει
νες κοντά τονς 6λ«;ποντας τοΰς
ς ς ς ς
κάθε τού ίκμάόα σέ ενα ίερό πκί- Τούοκους σ^μαζεμένους στό Κο-
πό: νά άναδεί'ξει τόν νεο^ληνικό μπότι καί νά μή τολμοΰν ν' άπαν-
πολιτισμό, καί κνρίιος αυτόν ποίι τήσουν στίς προκλήσεις τους κτιί
μή πηγαίνουν χαμένες. Καί οί χι
λιάδες οί εξ τοΰ Σμαήλπασα π^
λέμησαν ήρωικά πρ·οσπ< θώντας νά περάσουν τό στένωαα. Γίνανε πολ- λά σώματα κι ίκαναν γιουρούσ υ άπαν ώ τ 4 τό ρν« πίσ') άπό τό !Ό λο. Τούς έδλεπαν οί "Ελληνες καί τούς πεοίμεναν κάθε πού ενα σώμα ποοχωροΰσε κατά πάνο) τους με τα σπαθιά τού; πεταμένα έξω καϊ κρατώντας μέ τό άριστερό χέρ' μιά πέτρα μΛθοστά στό μέτο.ιο, γιά νά ποφυλάξουν τα κΐφάλ'ο τοι>ς άπό τα 6όλια. Τούς άφηνσν
νά πλησιάζοι·ν πολ.ύ κι άπ' τί; κα-
τάλληλες πάντα θέσεις τοΰ; χτν·
ποϋσαν. Όχτώ ωρες κοάτησε '(
μάχη κι οί Τοϋρκοι αφησαν χιλ ά
δέ; πτώματα κι άπ' τού; "Ελ,λη-Γς
δέν σκοτώθηκε κανένας.
ΕΕχανρ κι άλλες νΐκες γΰρω οί
"Ελληνας, μά τώρα σιινέβαινε μές
στή·1 ψτ'/ή τους κάτι αλλο. Ή αί
σιοδοξία τους δέν τού; δυνάμωσε
τή σκέ·»(ιη, οπίος στήν περίπτωση
τοϋ περάσματος τοΰ Μακρυνόρονς,
Άντίθετ-α δ ύπέρμετρο; ένθουσιο-
σμός τού; ρδιωξε, τή σοιφροβύνη.
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ
Κβυ ΕΤΒΛΠΙΑΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ
σωτηρίου ημέρας. Διότι ό Βεός (ι
ΐ
6ον ι σωτήριον ημέρας. ίΐιοτι ο —εος ιι
Μετά τα ρ'ισαγωγικώς λεχθέντα πόσχετ™,, είς τάν αΐτιον καΐ ε.ί(ΐηνΜ
Λεοί τής χριστιανικήν έλπίδος, άς την τού ν.ακοΰ, τόν οιαΛολον, ίίτι
ίδωμεν εγγύτερον τόν πνενματικόν Ι θά σνντρίψη την κεφαλήν τού διό
χαρακτήοα καί την παρουσίαν Γ·ύ- τοΰ σπέοματας τής γυναικός, Ή
τοΰ σπέρματα; τής γυναικός^
παρήγορος αύτη ύπόοχΓσι; είναι
προτευαγγέλιον περί τή; έλύ
τού Λυτριυταΰ.
Κυρίο>; δμω; άπό τού
ή ίστορία τή; ελπίδας, 5ιό
ί
ίδιυμεν εγγύτερον
χαρακτήοα καί την παρουσίαν Γ·ύ-
τής διά την πνεΐ'ματικήν ζωή κ ι.
την διδασκαλίαν τής Άγίας Γ>.κ·
φή;.
Τόσον είς την Παλαιάν ό'σον κια
εί; την Καινην Διαθήκην ή έλπ<; κατέχει μίαν ε"ξοχον θέσιν καί ίκ· φρ·άζει την νοσταλγικήν ορμήν πρό; τα μέλλον, τό οποίον πεοικλεί λυνθή -/ ονομά το εί ευτυχίαν καί δόξαν δΓ δλονς Ι τόν όλαι αί φνλαί τού; άνθρωπον;. Ή Λππρος άγ«ι- θότης τοΰ θεοΰ καλεΐ είς τό εύτι - χέ; κ<ιί ενδοξον αύτό μέλλον ολο» ς τού; άνθρώπονς, διότι θέλει δλ<>.
δλνθΐ οί δνθρωποι νά σωθοΰν καί ν Α
έλθουν ΐίς «πίγνωσ.ν τής άληθ;ι-
ας, Ή άποκάλυψη τού θεοϋ έν σχέ
σει μέ την ένδοξον αυτήν εποχήν
δέν ύπόσχεται επίγειον Παράδεισ,/ν
άλλά μόνον καλλιτέραν πατρ18κ
μόνιμον καί άληθινήν, όπως είναι
ή Ουράνιος Πατρίς.
Είς; την πρός Έβραίους ΙπΜττ*·
λήν( είς τό ΙΑ' κεφάλαιον, ό'ποι·
γίνεται λ.όγος διά τα παθήματα
των ήρώον τή; πίστ€ως τής Πα¬
λαιάς Διαθήκης άναγιγνώσκομεν, (Ί
τι δλοι αύτοι απέθανον μέ την πί
στιν καί την Ιλπίδα, χωοίς νά λά
Αρχισανν άβιαφοοοθν γιά τττν^ορ ί(ΟΙιν τάς έπανγελίας. άλλά τα εί-
δόν έκ τού μακροθεν( τας ενεκολ-
έ ό ί άλλί
λεαον, υπήρξε ή μόνη σχειδόν πννο £χει πηγή τού μίγάλες ίστορικ>; να Γ,γοΰν νά τούς πολεμήσουν άο
ιιατική τροφός τής Ελλάδος. Ιί· Ι πεοιοχές τοΰ έλλττνισμοΰ, "«τίος εί χκταν νά τούς περιπαίζονν μέ δ,τι
λόσοφοι καί θΓεα,τρικοί σνγργαφ«;Τς ναι ν Μακεδονία, ή Θοάκη, /αί μποροΰσαν. Ό 'ύδιος ό Καραϊσνά-
σάν τόν Μ«η>!; Μαίτερλιγκ, καί ' δπιος υπήρξε καΐ Ίιονία, στή; κη- άφΟβ προχώρησε μπροστά πό
ιιεγάλοι ποιηταί σάν τόν 'Εμίλ Βρ οποίας τή μνήμη άφΐΓΐτοώνοντα· χυ άνεΰηκε σέ μιά όγκώδη πέτρα
ράρεν καί την πλειάδα των Βέλ- πολλές χαρακτηοιστικές καί σνγκι επάνω, ιοστε νά φαίνεται άπό παν
γων συμβολιστών μέ τόν Ρόντε· | νητικές σελίδες στό τελειταΐο τρΰ τού, γΰρισε την πλατή στοΰς Τοόη
ιιπάχ, τόν Γκρεονάρ Λέ Ρονά καί χος τής «'Ελληνι — Βελγικής Έ κοι.ς κι εΌκυψβ χτυπώντα; τα πισι
τόν Βάν Λέμπεν, είχαν γίνει γνπ ' πιθεο>ρήσε(ος».
στοί στόν τόπο μα; άπό πολλέ; μ»--"
ταφράσεις Ιργων του;_. άνάμεσα
(Ττίς οποίες ξεχοιρίζει τα δρά'Λ ι
νά τού κοροϊδευτικά. Όπύτε τρώ
Έπίση; ό έκλεκτός λογοτέχνης ε, μ,ά σφαίρα στά μαλακά κι Νσ
καί κριτικός κ. Τάκης Γκοσιόπ ιυ οί "Ελληνες 'σΰχασαν.
λος ΐξΰμνησε μέ ένθοισιασμόν την Ό Χουρσίτ ήταν άποφασισμέ
«Ή Ελένη τής Σπάρτης», μεοα- «Έλληνοδελγικήν Έπιθρο>ρη<τιν·» ά νος νά περάοη στρατό άπ' τό στ φρασμένο άπό τόν Κωστή Παλ«- πό τόν Ραδιοφοννικόγ Σταθαον νό χοΰ Μακρυνόοους γιά νά έν φρασμένο άπό τόν Κωστή Παλ«-' πό τόν Ραδιοφοννικόγ μά. Άλλά τό περιοδικό τοΰ κ. Θε τής Θεσσαλονίκης. ΟΛΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ! ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ1Θ0ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΗΡΑΣΤΘΙ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΙ 4 Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑΓΟΥΔΗ 1ονν ι ιό κρασί καί τό μέλι επιτυχώς έ- Ό θεϊος "Ομηρος πρό 2.900 ινοντον διαφρων άσθενειών. Ό 1- |ίτών είς την Ίλιάδα τού άναφέ-[ διο; δέ τό έχρησιμοποιουσε διά πόλι0ρκουσε' στά Γιάννενα μέ δια Σταθαον^ νό χοΰ Μακρυνόρους γιά νά ενι¬ σχύση καί νά κρατηθή ό "Επα- χτος. Κάθε μερά ^ρχονταν πληρι- φορίες γιά τόν ξεσηκωμό καί στή Άνατολική Στερίά. Ή δράση τοΰ Διάκου κ<ιί των αλλιον πήρε φτιιιι "ΡΙΘελε νά στείλη παντοΰ στρατό νά οιτηρίξη τα κάστρα καί νά διό ση ένα γερύ μάθημα στού; φί¬ λον; τού Άλή. Γιατί πίστενε /ιω, 1 οί "Ελληνες ξ«σηκώνονταν γιά χά ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ρει, ότι η Αγαμιτα ετοιμαι,ε οια, την τμοφην τού πυΛυ. ιιιι.υοιινυ& ταγή .τοΰ Ζουλτάνου. Απ την τούς "Ελληνας πολεμιστάς δροσι- ότι «τό μέλι λαμβανόμενον όμοϋ ΙΙελοπόννησο( δέν ήθελε νά κηή οτικό ποτό έκ μέλιτος, όνομαΖό-' μετ' άλλων τροφών είναι θρεπτι-1 ση στρατό, γιατί δέν τούς έμπιστ?ι· μενον «Κυκεών». Ι κή τροφή καί δίδει ωραίον χρώμα > ότανε. "Οταν^ πήρε τή διαταγή νά
•/λ ..α..,,,. «ΛήπΛνΛ/ν. .«: ηητλΛ γ!γ τΛ πηππι,ιπηυ 'Π ΊπποκοΛτπρ κινηθή εναντίον τοΰ Άλή Γΐασϋ
Ό μέγας φιλόσοφος καί πατήρ είς τό πρόσωπον. Ό Ίπποκράτης
τής άριθμήτικής Πυθαγόρας Οπε- εΖησεν 107 χρόνια.
ή εναντίον τοΰ Άλή Πασά
αύτούς τούς αφησ€ έπίτηδες στήν
ΠελοπόνΛ'ησο, γιατί τοΰς θεωρ >ΰ-
στήριΖεν ότι έφθασεν ύγιής καί Ι Ό Άριστοτέλής, όστις εθεώρει) ,, ' '. ,...
««.' . ...,,> , · " σρ ψΐΛονς τού ΛΛη-----
ακμαϊος μεχρι τής ήλικίας των 90( ,ο ως «ό Ηλιος- της άρχαιας με 6νραφε στον 2ονλτανο
στίλνει καινούργιο στρατό κι ί-
κεΐνος τού έ'στελνε, Ένισχύει λοι-
πόν μέ έφτά χιλιάδίς μπομπασά-
δες καί τρείς άρχηγούς τόν Ίσιιο
ηλ Πασιά καί τόν διατάζει, δέν
ξέριο τί θά κάνης, νά περάση τό
Μακρυνόρος.
ευκαιρίαν νά έΕάπτη τα πλήθη ό ρεΐι 5Τ! ή ·Αγαμίτα έτοίμαΖε διά, την τροφήν τού πυλύ. "Υπεδείκνυε τανη του Σουλτάνου. Άπ'
Έλύμας κατά τοϋ Βαρνάβα καί
είς μίαν συνάντησιν αυτών ό ' Ε¬
λύμας ήρΕατο χειρών άδίκων καί
λιθοβολισμοϋ κατά τοϋ Βαρνάβα.
Ό Βαρνάβας άπέτρεψε είς τάν
σύνοδον του Μάρκον Ιωάννην νά
αμυνθή καί υπέστη τραγικον θά¬
νατον. Άρκετοί χριστιανοί βοή-
θησαν τάν Μάρκον διά την τα-
φήν τοϋ Βαρνάβα καί πρ'ιν τόν
άποθέσουν στόν τάφο, ό Μάρκος
έβγαλε άπό τόν κόρφο του ένα
καλοδεμένο χονδρό βιβλίο, τό ά-
σπάσθήκε μέ σεθασμό καί τό ά-
πόθεοε στό οτήθος τοϋ νεκροϋ.
Ήταν, καταλήγει, ό κ. Νικολαΐ¬
δης, τό κατά Ματθαϊαν Ευαγγέλι¬
ον, πού τό εϊχε άντιγράψει ό
Μάρκος.
Αύτό τό βιβλίον τοϋ κ. Μελή
Νικολαίδη, διά τό οποίον είναι
άΕιος θερμοτάτων συγχαρητηρίων
καθώς καί ό βοηθήσας καί έπιβλέ-
ψας την έκδοσιν φίλτατος Κύπρι¬
ος Ύφυπουργός κ. Πάτροκλος
Σταύρου, πρέπει νά γίνη κτήμα
όλων των 'Ελλήνων. Είναι βιβλίον
πολύ χρήσιμον, πολύ έπαγωγόν
καί προάγει τα χριστιανικά φρο-
νήματα.
γάνωση. ϋρχνοΰσαν τό μεγά'ο
τους σκοπό καί πλιατσικολογοΰσαν.
Άπό την δλλη μεριά οί Τοϋρκοι
{ίστερα άπό μιά
καί παθήματα, που τούς εφεραν
ντροπη καί δνστι*χκι, ώργανο>θη-
καν καλυτέρα καί τδίαλαν καί .ι<:ΐ σμα νά Ηεπεράσονν τούς Ρωμιοί'ς σέ άντρίία καί σ' έξυπνάδα. "Λς>
χισαν νά παίρνουν νίκες, "Επεφταν
ξαφνικά σά λ.ύκοι σέ 'ΐαντριά δί-
πίσθησαν μέ πόθον καί άγαλλίασ ν
καί ώμολόγησ«ν ότι είναι ξένοι καί
άποτυχιρς παοεπίδημοι
έτών χάρις είς την συστηματικήν λισσακομίας. Ήτο μέγας φυσιο
χρησιμοποίησιν τοί: μέλιτος ώς δίφης καί κατεϊχε μεγάλας γνώ-
τροφήν. Ουδείς είς όλην του την σεις Ίατρικής. 'ΥπεστήριΖεν ότι
Ζωήν έφαγε κρέας. Καί οί Πυθα-' τό μέλι βοηθεϊ είς την διατήρησιν
γόρειοι κατόπιν έτρέφοντο άπα- τής ύγείας καί την παράτασι τής
κλειστικώς κα'ι μόνον διά φυτικών Ζωής. "Ομοίως ό Πλάτων μέ,τό
τροφών καί μέλιτος. Ό Δημόκρι- γνωστό είς τό συμπόσιό του ΜΕ·
τος ό πατήρ τής άτομικής βόμβας ΛΙΡΗΤΟΝ (μέλι, άλεϋρι, γάλα).
όστις έΖησε 109 χρόνια, έτρωγε Ό γνωστάς μέγας ποιητής τής
μόνον μέλι, είς όσους δέ τόν συνε Αρχαιότητος Άνακρέων, τόν ο< δουλεύοντο πώς πρέπει νά Ζοϋν ποίον αναφέρομεν είς τό περ'ι οί- διά νά διατηρήσουν την Ζωήν των νού, παρασκεύαΖε γνήσιο ποτό διά καί την υγείαν των, άπαντοϋσε: τόν έαυτό του μέ μέλι καί κρασί <Τό μέν έσωθεν νά περιβρέχεται (τρίμμα). ιά μέλιτος καί τό έξωθεν δι' έ-' Απέθανε είς ηλικίαν 115 έτών λίαου». ι ΰκμαϊος τραγουδώντας ώς την ώ- Ό μέγιστος Ίατρός Ίπποκρά-' ραν τοϋ θανάτου του. της σύγχρονος τοϋ Δημοκρτου, πρό 2.5ΟΟ έτών, έχρησιμοποιουσε (ΣυνεχίΖεται) κι έξολόθο "Ελλην«ς. Σημείιοσαν μάλιστα καί' μιά έπιτνχία/ πού τούς εδωσε ιιε· γάλη ίκανοποίηση, τούς δυνάμωσ1· την πίστη τους «αί τούς έσποωξε σέ άληθινούς ήριοϊσμούς. Αϋτό έ- γινε στά Βλαχοχώρια. ΤΗταν δνο πλούσια χωρία, οί Καλαρρΰτες καί τό Συράκο. Δέσποζαν στό δρόιιο Γιάννενα — Μέτσο&ο. Οί Τοΰο- κοι είχον φρουρά, μά ποτέ δέ φαν τάιζονταν οί Καλαρρυτιώτες δτι θε λάν έπανάσταση, γιατί καλοπερνοΰ σαν αα,ζν τους κι ήταν οί πιό πλοιί σιοι τής πΐριοχής. Πάνε τρείς ο- ϊτλαρχηγοί, μεταξύ τονς κι ό Γιαν νάκης Ράγκος καί μέ άντρεία π^- λεμώντας άφοΰ πρώτα τοΰς εμ.τα- σαν μέσα οί Καλαρρυτιώτες, έναν τίον τριακοσίων Τούρκων τοΰς :ϊ· πώθησαν καί κατέλαβον «τή θέ¬ ση». Άλλά μόνη ή άντρεία άπο- δείχτηκε ΰστερα άπό λίγο πώς δέν είναι άρκετή. Τούς ελεπε η γνώση, "Αφησαν τα πράματα χαλαρά μί; νπολογίζοντας πώ; τό μέρος ήταν έπίκαιρο καί κόμπο; γιά τό δρό- μο στή θεσσαλία καί πώ; ό Χοοο σίτ Βά φρόντιζε νά τό ξαναπάρη, "Αρχισι.ν λ ά διεσκεδάζουν γιά τή νίκη τού; καί σχεδόν ήταν σάν ν'ι ζητοΰσαν άνταλλάγματα άπ' τούς νά τοΰ' πλούσιους Καλαρρντιώτες γιά ίήν τή; ΥΤ>;.
Λέγοντες ίίτι είναι ξένοι καί πο-
άπελενθέρωση. 'Εκ«ϊ άπάνου στ:;λ
νει ό Χουρσίτ δυό χιλιάδες χαΐ
τού; καταστρέφει. Αύτοι δέν ήιταν
ετοιμοι γιά άντίσταση καί δίΐοκ
μπάηεσαν φύγανε. Την έπαθαν οί
Κίΐλαρρυτιώτες όπούταν οί πλέον
πλούσιοι σ" έκεΐνα τα μέρη κι
ναν διακονιαραίγοι. Άφανίστηκαν
Των 'Ελλήνοιν ή καρδιά δλο και . αύτήνοι καί ό τόπος τους έρήμα-
δυνάμωνε,. Μέ τόν πρώτο |εσηκο) ξρ»_ Αύτη ή νίκη των Τούρκων,
Μ.<1 ] ιιό κ«ί μέ τίς πρώτες νίκες των καπεταναίο)ν μέ τα λιγοστά τονς παλληκάρια πήραν θάρρι,ς πολϋ όπως είπαμε, τοϋς έδωκε φτερά. Πήγαν στήν Πλάκ«, την πήραν. Πήγαν στούς Μελισσουργούς; τονς ΐπι της γη; την νοσταλγίαν καί την έλπίδα δνά μίαν Παντοτεινήν πατρίδα, δπω; είναι ή έπονράνιο;. Διότι εάν έπρό κειτο περί επιγείου πατρίδο; θά εδίδετο ή εύκαιοί« νά έπιστρέιι|>υι<ν διά Απόστολος «νυν δέ κρ*ίττονος 5οέ γονται (πατρίδος) τοΰτ' εστίν έ- πουρανίου διά οΰκ έπαισχένεται «<ύ τούς ό θεάς Θεός έπικαλεϊ·σθαι αύ των ήτοίμασε γάο αυτοίς πόλιν». Η ΕΛΠΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΤ- ΑΝ ΔΙΑΘΗΚΗΝ Μετά τό δοαμτικόν έκεϊνο γεγο. νά; τή; πτώσεο>ς τοΰ άνθριόπον καί
τής απομακρύνσεως άπό τοΰ ©εοΰ
; 'ϊς
τό Γ' Κεφάλαιον τής Γενέσεο)ς/ />
ελπίς δέν ΐξέλυΐε καί βλέπομεν είς
αύτάς τάς άπαρχά; τής ανθρωπό¬
τητος νά ΰποφώσκη ή αύγή μιάς
τι ούτος ρ '.αδε τάς θείας
σεις ά'τι θά εύλογηθή καί θά μεγ,ι
ονομά του μαζή δ« μέ ού
τής γη;. (Γεν.
12 1—4). Αί έπακολονθήσασαι έ
πανελίαι άπό τοΰ Ά6ρ<ιάμ καί ί- ψεξή; άναφέρονται ώς έπίγεια ά¬ γαθά, τα όποία οί Ισραηλιται ^έ- χονται ώ; Ρ,ύεγερσία; καί δο>ρεά;
ώ; αμοιβήν τίον δικ«(ο)ν, τα; όποί
α; δμω; ύποχρεοΰνται νά θνοιά-
σοι»ν προκειμένον νά μίίνοι<ν πι- ε'ι; τόν θεόν κατά τό παρά- 8ειγμα τή; θυσίας τρΰ Ίσαά;:, Προαναγγέλλεται έπίστ>; ότι ή {ι-
πέρ·οχο; ελπίς τοΰ Ίσραηλιτικοί·
λαοΰ περί λυτρώσεως θά έκπληρ,)
θή έν τώ προσώπω τού ΧριοτοΟ
Μεσσίου. "Εκτοτε ό πίριοϋσιος λ«
ό; τής Παλ. Διαθήκης, ό οποίος έ- »
ξελέγη ώ; φντώριον καλλιεργείιΐς ^
τα; μεσσκιτική; ίλπίδος^ €ί<Ί αύοπηρώ; καθηλωμένο; «.τί τή; · γής προσιδοκών την ελετ·σιν τού Λυτρωτοΰ. Διά τουτο καί «Ίς τό πρώτον αύτό στάδιον τής άποκαλύ ψεο>ς τα έλπιζόμενα άγαθά ιΐνα ι
έπίγεια καί ψηλαφητά. Βαθμηδόν τ
δμΐ'»; καθ" όσον ώριμαζει ή συνε-;. *.
δησι; τοΰ λ*αοΰ Ίσραήλ διά τής ?■ ^
δασκΛλία; των Προφητών άπον.ι·,
θαίρεται περισσότερον ή ίδέα τού
θ?οΰ, κηρύσσεται ίημηλοτέρα ήθι
κή άπό έκείνου τού Νόμον καί τ>
νέα έπαγγελία δέν είναι τα πρά<ν καιρα κ«ί έπίγεΐα άγαθά, άλλά >.ύ·
τροιση καί σιοτηρια αίωνία οχι ιιό
νόν τοΰ Ίσραηλιτικθΰ λαοΰ, άλλά
δλων των άνθρώπιον πάσης φνλής
χαί εθνότητος. Τό κύριον καί τό
ούσιώδες τή; Προφητικής διδασκα
λίας είναι μιά ζωή πλησίον τού <->ε
ου καί είς τόν παρόντα αίώνα / ί
εί; .τόν μέλλοντα. Τό κήρΐ".να
τΰν Προφητών, Ί^ν-κιήλ, Ήσαία,
καί Δανιήλ έκφράζει πλέον την
«V
πίδα τής αίο)νίον ζωής τής οποίας
ή θύρα καθ' όλην την διάρκειαν
τής παλαιάς οάκονομίας είναι κλ~ι
στή διά νά ανοίξη αυτήν ό Κΰριος
Ιησούς διά τοΰ Γξιλαστηοίον θανά
τού Τον καί τής άναστάσειίες Τον.
Θέατρον Άλίκης
Η ΟβατρΙνα
Γιά έναρκτήριο εργο τή;
νής χειμερινής περίοδον, ό
Γκάυ Μπόλτον.
Ή άξιαγάπητη τοΰ Άθ»|ναϊκοΰ
ή χμής (
κτος θίασο; Άλίκης Βουγιοτ»κλό- κοινοΰ καί γενικά ί>λης τής 'Ελλά
κη — Δημήτρη Π<ιπαμιχαήλ, άνέ δασε καί πάλι την «θεατρίνα» τοΰ "Αγγλον μυθιστοριογράφου καί θε ατρικοΰ συγγραφεα Σώμερσετ Γουίλιαμ Μώμ (1874- -1965). "Ο διακεκριμένο; σνγγραφέας .ιοί' σπουδάση χειρονργός — γιατρός. δέν άκολΛυθησε την ίατρική, άλλά άφοσιώθηκε στό μυθιστόρημα /.;χί στό θεατρογράφηυ,α. Τα κν,ριιότε.- ρα μυθιστορήματά τού είναι: Αν¬ θρωπίνη δονλεία Λίζα Λάμπετ. στήν κόι|»η τοΰ ξυραφιοΰ κτλ. Καί άπό τα θεητρικά τού έργα: ή Γή Ή γένεοις των κόσμων ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑ! ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ ίνΐετάφρασια Β. Κου2ηνοπούλου έπιτίμ. Γυμναο)χου ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ 'Εκυκλοφόρησε σέ πολυτελή τόμο τό χδσμα άνάμεσα στό κοινό καί (Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) Ό δνθρωπος είναι τό νεώτα- το όν τής δημιουργίας (1). Ό έπαγωγικός ισυλλογισμός θά τό άπόδειχνε αύτό μέ πειστικό τρό- πο. Διότι έκεϊνο τό μεγαλοπρεπές ποίημα, τό οποίον ή έπιστήμη, τραγούδι μέ τραγούδι συχνά συν- έχει διαπιστώσει νά δημιουργή. 'Υοτερα άπό τόν άνθρωπο όντως ούδεμία νέα δημιουργία επάνω στή γή μας έπακολούθησε; στά φυτά οϋτε στό θασίλειο Ζώων. Όπως ό Θεός έτο. καί ή φύ¬ σις άναπαύεται. "Ο άνθρωπος 6- καί τώρα πολιορκοΰσαν άκόμα καί πήραν. Πήγαν στό Ματζούκι, τό δυνατά κάστρα. Βλέποντας έδω πήραν. Παντοΰ σκότιιη'αν καί κα- στήν "Αρτα τόν πολύ στρατό δεν τέστρεφαν τούς "Ελληνες_ θδλεγί φοΓ)ήθηκαν_ Μόν ο εσφιξε πιό πολϋ κανεί; πώ; μάς είχ«ν πάρει πιά τό μυαλό τονς χαί σκέφτονταν, άπό κάτιο καί μάς χτνποΰσαν άν«- πώς θά κρατήσουν πιό καλά τή λέητα. Κι δλα αύτά τα έ'φερε ή ά- διάβαση. Ό Γώγος, ό Μπακόλας ποκοτιά των .Ελλήνων, πού άπ' τού» έ'βαζε. τόν καθένα στή θέση τόν ένθουσιασμό έπαψαν νά σκ? - τού. "Επρεπε νά προβλεψη κάθε φτωνται τό συμφέρον τής πατ)ί περίπτωση. Ό εχθράς ήταν πό- δας. Κι όπως πρώταν τρέποντιν λύ; κι αύτοι μαζύ μέ τού; Τούρ οί Τοΰοκοι γιά τίς «νίλες» τους, κους ποΰ πολεμοϋσαν στό πλευρό τώρα τή ντροπή την ενοιωθαν οί τού- εναντίον τού Σουλτάνου καί "Ελληνας, υπέρ τοΰ Άλή ήταν δλο δλο 81 ,ΐ-. τομα. Τοΰς προετοίμασε καί ψνχο Δέ δάσταξε πολΰ αύτό_ Ξανα- λ.ογικά. "Ολοι τους ήξεραν καί έ- ιυιήκε ό νοΰ; στό &ομα τοΰ άγώ· ν,οθαν τώρα τή μεγάλη σημασία νος. "Αν αφήσης ττ)ς κονρδιάς τό τοΰ γ:γονάτο; πού επρόκειτο νά άλογο μύνο τον νά τρέχη^ αύτό γίνη. Ή Παλιοκούλια —ή ή Λαγ θά σέ ξεστοατήση καί θά σέ πε- κάδα κατά τόν Μακουγιάννη— ή. τάξη στό τέλος σέ κάποιο γκρειιό. ταν ή δεύτερη καί τελευταία έλ.ι'■ Χ«ειάζετ«ι δ νοΰς πού κρατάει ιό δα τοΰ Σμαήλπασα. Γιατί δεν ν-1 /αλινάρι. Έκεί πού πρέπει, νά τ^έ άλλο στενό πιά στό Μαχαι», ξης· 'Εκ€ί πού δέν πρέπει, να στ% τής 'Επαγγελίας( 6 Κύκλος, τό Γράαμα καί άλλα... "Η αίσθημητι κή τον κωμωδία — ΘίατρΙνα — οο; κ. Άλίκη Βουγιο»κλάκη όια- γραιφει μιά έξαίοετη παρουσιάση στόν ρόλο τής Τζοΰλιας Λάμπεοτ. "Εχει μπεί στό κλίμα της. 'Εξοπε οικεύει τόν πλοΰσιο σνναισθηματι- κό της κόσμο. Στ·γκινεί, γοητεΰ- ει, σι·ναρπάζει. Παράλλ.ηλα ό κ, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, μέ αύθεντ·ικότητα τόν Μάϊκ Γκό- καί διαμορφων^ι μέ οίστρο μιά ποοσωπική έρμηνεια. Άλ'.'Ί καί οί άλλοι ήθοποιοί πού πλαισιώ νούν τούς πρωταγωνκττέ; δέν τυ- ^ιο.^οιοϋν τό παί'ίιμό τον; καί άκο λονθοδν μιά γραμμή καταφατι>ίή.
Την έΛΪτενξη τή; παραστάσειο;
σνμπληρώνουν: ή σκηνοθεσία τι>Γ
είναι διασκενή άπό τό μυθιστόρημα κ. Δ. Παπαμιχαηλ, τα σκηνικά τοδ
τού Θέατρο. Γιά την προσαομογή κ. Γ. Κύρου καί ή μεταφράση τοϋ
τοΰ Ιργου στή σκηνή( σννεργάστη κ. Μ. Πλωοίτη.
κε μέ τόν φίλο του Α,ογοτέχνη Χαρ. Πετρόπονλος
τό νέο βιβλίο τοϋ Εύριπίδη Δη-
μητριάδη «ΗΖΩΓΡΑΦΙΚΗ & ΤΟ
ΟΡΑΙΟ» Τέχνη καί Άντιτεχνη
μέ 256 Σελίδες - 16 Όοσέ-
λιδες είκόνες.
"Ο Εύριπίδης Δημητριάδης πρω
ιοαγάπησε την τέχνη στά νεανικά
τού χρόνια, καί άπό τότε δέν έ¬
παυσε νά έΐνδιαφέρεται γι' ούτήν,
μελετώντας την ίστορικά καί πα¬
ρακολουθούντας μέ πάθος την έΕέ-
λιΕή της. Σάν μοναδικό σκοπό εϊ¬
χε Ινώ άναΖωογονεϊ διαρκώς την
άνάπη τού γιά την τέχνη, πλουτί-
Ζοντας τίς γνώσεις καί έμπειρίες
γύρω άπ' αυτήν. Προίόν τής άφο-
σίωσής τού ήσαν ένας σωρός ση-
μειώσεων ποϋ άποφάοιοε νά τίς
μετατρέψη σέ όλοκληρωμένο συγ-
γραφικό σύνολο, γραμμένο άπλά
οτήν γλώσσα πού μιλάμε, τό ό-
όποίο νΰ άπευθύνεται σ' δλο τδν
κόσμο πού άννα ένδιαφέρεται γιά
την τέχνη καί τόν πολιτ.σμό.
Τό σύγγραμμά τού γεμίΖει ένα
κενό πού ϋπήρχε στόν 'Ελληνικό
χώρο των βιβλίων γιά την τεχνη,
ακριβώς έπειδή τό ΰφος τού είναι
σπλό.
Ή είδική γλώσσα στήΐν οποίαν
γράφουν οί έπαγγελματίες κριτι-
στά εργα τέχνης άντί νά τό γεφυ
ρώνη.
θέτει, παρουσιάΖει όπως κάθε δΑ- μως την καθκοτά γόνιμη καί ώφέ-
ι λο άληθινό καί μεγαλειώδες, τόν 'λιμη. Άνερευνά πάντοτε τίς μυ-
"Ο Δημητριάδης κατορθώνει νά χαρακτήρα της ολοέν τελειουμέ- στικές της δυνάμεις συνεχώς βα·
πληροφορή καί νά διαφωτίΖη χω νης ωραιότητος. Ή πρόοδος άπό θύτερα καί έπιοτημονικώτερα, διό
χίς νά άπομακρύνη τόν άναγινώ-)
στη του. Αντιθέτως, ό φιλικάς'
τα όρυκτά στά φυτά, άπό τα φυ- τι ό Οεός τόν έγκατέστησε κύρι-
του τόνος καί ή τελεία έλΑειψη τά στά Ζώα· άπό τα 2ωα οτόν !ον πάντων τών δημιουργημάτων,
κάνουν τό βιβλίο ανθρωπο καί ή προοδευτική έΕέ- ίνα μέ αγαθήν πίστιν Τόν δοΕο-
ίδιαιτέρως προσιτό καί άνθρώ λιΕις είναι τόσον φανερή ώστε λογή.
προσποιησης.
Γράφει σ' ένα σημείο: Ό Πι-
κάσο (1881-1973) πού δέν Ζω
γράφιοε ποτέ άνεικονικά, άλλά ,
πράγματι ουδέποτε δια'κρισβητήθη-
κε καί κατ' ανάγκην βγαίνει τό
(1)
ΤΕΛΟΣ
Μέ την τεταρτογενή
πε-
ουμπέρασμα: Εάν ό άνθρωπος εί ρίοδο τής γής έμφανίΖετα. κοντά
πού προχώρησε στήν παραλλαγή'ναι τ0 τελειότατο δημιούργημα, οτά σημερινά ειδή των Ζώων, ό
να την παραμόρφωση δλων των τότε είναι έπίσης καί τό νεώτα- άνθρωπος. Μέ τόν άνθρωπον άρ-
νόρο; γι& νά περάση ατή ?τ·-
οεά. Αν περνοδβε 6 στρατό; {ου
θά διέλυε τού; "Ελληνας πού πς-
λιορκοΰσαν πολλά κάστρα, «Νά τΛ
χεΤ'Γ κ-αλά στό νοΰ σα;» λέει χώ,
ρια στοΰ; "Ελληνε;, χωρία στομΐ
Τούοκου;, Πρώτα στούς Τούρ.
/οί·;:
— Χά πολ.εμήσΓΤρ σά λέοντ-:.
Γιατί άν δέν κηατηθοΰμε, νά μτι
"χετε καμμίαν έλπίδα νά σωθή ό
Άλή;. Θά γι·μνωθή άπ' ολους
τοϋς σνμμάχονς καί θά χαθή.
Καί στού; "Ελληνες:
__ Νά ,τολεμήΌ-ΐτε σά λέοντες
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί "Ανδρωποΐ
ταματήσης καί νά πάς μέ προσ·1
χή καί άργά, Τό κατάλαβαν αί-
τ; οί "Ελληνε; κι έίζησαν πάλι τή
σημ'ΐσία πού εΓχε γιά τόν αγών
τοις ή σωφροσύνη καί ή όργάνω
ση. Πήραν πάλι επάνω τ«υς. Οί
νΓκες δ αδεχονταν ή μιά την 31-
λη. Ό Γώγος κ«ί άλλοι πολλοί /ο,
ώδηγοΰααν καλά τίς έ>
πιχριρησπ; κι Λνοιγην τά δρόίΐο
τής σταθερής λεφτεριάς. Μαξβντη
καν κι οί πρόκριτοι κι οί νοι·κοκυ·
ραίοι άπ' τά χο>ριά τής "Αρτα:
σ' εα μέρος νά τονς μιλήσονν
οί καπεταναϊοι καί νά όργανωθοΓ
ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΤΝΗ --
ΤΡΙΓΤΡΝΟΝΤΑΣ ΣΤ Ο Τ Σ
ΠΑΡΑΔΕΙΣ0Τ2 ΤΗΣ ΓΗΣ
Νεπάλ, Μττανκόκ, Μπαλί (Ίνδονη
σία), Αύστραλία, Νέα Ζηλανιδίο,
Ταϊτή( Χατ5άί, Μ^ξικό, Τζαμάι^α,
Μαϊάμι, Μπαχάμες ?κδ. ΔΙΦΡΟΣ
84 σελίδες.
Δύο φορές έπιχείρηοε ή γιατρός
συγγραφεύς τό τα^ίδ! αΰτό καί ιΐ
ναι πραγματικά έξιοζήλευτη πού
τά μάτια καί οί (ΐίσθήσεις της αγ
κάλΐίΐσαν τίς όντως παραδεισκχ-κέ;
αΰτέ; χώρες Άπλή άλλά παοα-
στατική είναι ή άφήγηι ιη πού ^πι
σημαίνει, πλάγι στήν .-τ,εριγροιφή
τοΰ φνσικ.οΰ τοπίου, καί ί&ιό.τητ·ίϊ
καί ίδιοτΐ'πίες τοΰ άνθρωπον χά··
θε περιοχής. Κάμποσες φωτο.γ;α.
ςρίες οΐκειώνουν τόν άναγνώστη μέ
χαθίΐκττνριστικά το.ιία τοί» κά&ε -ό
πον. Ό έλληνας, ώστύσο, άναγνώ
στής θά έπιθυμοΰσε νά έλειπαν £«
νικές λέξεις, έντρλώς περιττές, ά
οί καπεταναϊοι και να όργαντοθοΠ·, . , 7 '' ··--·■·"■» ."ν·-"», ■-
νέ άναμρτα-ύ τονς. Ό Μακρυγιάνΐ ^^"Τω^'Ι ^ (>νΤΐστ(Ηχες, *λλη
νης ποΰ είχε πρίν λίγο πληγωθή , *' ',. ·Χ·
V
ω > σωφρρ, ι
Γιατί δν εμείς πέσονμε, τότες νά στή μάχη στό {κξιό τον .πόδα... "ΐνα' Υ>οα(?α^ ο«θανο|«ΠΒς Φολ»
■ λΜ} μ™ϋ >0ουπ πιστα λ«
μορφώτν* στίς οποίες έπεφτε τό μά το
τι τού αποτελεί μόνος τού μιά ό-
λόκληρη έπανάσταση, μιά όλόκλη
ρη
Ό άνθρωπος είναι πράγματι,
χίΖει ή καλλιέργεια των φυτων
καί ή έΕήμέρωσις των οίκιακών
ίστορία 75 έτών Ζωγραφ.κής έ.|θύμφωνα μέ την μαρτυρίαν τής (Ζώων. ΆρχίΖε. ή μεταμόρφωσις
νεργητικότητας. Πολλές όπό τές Βίβλου καί τής 'Επιστήμης όχι τοϋ φλοιϋ τής γής μέ την κατα-
Ζωγραφιές τού δέν τές καταλα- μόνον τό νεώτατο δημιούργημα στροφή των φυσικών φυτικών
βαίνουμε καί δέν μάς άρέσουν, έηί τ^ς γ
όλλά γιατί νά θέλουμε νά έΕηγή-
σομε μιά Ζωγραφιά;
μας, είναι έπίαης σπερμάτων (κυρίως τών άρχεγό
καί τό τελευταϊο. «Άφοϋ· λέγει νων δασών καί τών στεππών) καί
ι
ή Άγία Γράφη «ό Οεός έδημιούρ- των όγκώδους μεγέθους θηρίων.
Ό ϊδιος εΤπε κάποτε: «Ή Ζω 'νησε τών άνθρωπον άνεπςύθη» [ Δύσκολος προβλέπεται 6 χε;
γραφική είναι πιό δυνατή άπό μέ
'ινα, μέ κάνει νά κάνω δ,τι θέλει».
κοί καί Ιοτορικοί συχνά μεγαλωνει | τριάδη στόν τομέα τής τέχνης
(·Καί έποίησεν ό Θεός ήνθρω- μών διά τούς καλλιεργητάς τών
πον καί κατέπαυσε τή ήμέρρ τή έψίμων κηπευτικών καί κυρίως
Αύτό, τό άπόσπαομα αποτελεί έ6δ6μη άπό πάντων τφν έργ(^ν .. άτα χαθώς κα1 τών
σύτοθ, ών έποίησιε.») (Γεν. Η καλλιεργητών βάμβακος (είς
§ 2). "Επαυσεν Οπως ό έπιστήμη μιχ^οτέραν κλίμαχα) .
ένα πολύ μικρό δεϊγμα τής τόσο
αξιαγάπητης εργασίας τοϋ Δημη-
αήν έλπιζονν οί "Ελληνες νά κυρι
' ι|>3ΐιν κανένα κάστρο.
Τούς είπε κι' άΆλα ό Γώγυς
γ.ά τό δ,πλό παιγνίδι ποι; παίϊυυ-
νέ μέ τόν Άλή καί πιό πολύ γιά
σνρθηκε όπως μποφΰσε καί πήίϊ
τό λόγο:
> πλ«-
κατ; ροζ θερμάς στυλ μπλε κ.ά.
Έί
; μ
Έπίσης ώρισμένες λέξεις δέν
Τό μυστήρ.ο νά εΤναι κρνφό. Πα "? Ορθ!ς: λουλουοιασμένος, ωτ«
τρίδα καί Θρησκεία κι άπό πάνω
^ .„. ..,.., ..............„ ,^,τρίδα καί Θρησκεία κι άπό πάνω ?
6αθύτ:ρο σκοπό τονς, πού εί-1 νά φαίνεται νά πολρμάμε γιά όν Μ'Τ(Ι , πΕι01~α:
Πολλα άριθμητικά ά.-ό-
να· ή μοαδική «ύκαιρία τώρα νά
δώιονντ ιέλρυθερία στά σκλαδω^έ
νο Γένος.
— Οί δΰναμέ; μα;, λρει, είν,ιι
λιγοστές σέ άριθμό, μά δεκαπλιι-
σιάζονται καί έκατονταπλασιάξσν-
ται, άν είναι ώργανωμένες καί δέν
πάνε χίΐμένες. Καθ* 6όλι μας / ιί
κάθε κινήση δυύ πράματα νά φέο-
νη Θάνατο καί πανικό στοΰς ί·/
θοούς.
"Ετσι κ.άτο) άπό την καθοδηγη-
ση τοΰ Γώγου πολέμησαν οχι μόνο
γενναϊα, άλλά καί μέ τάξη καί πζ< θαρχία, ώστε οί δυνάμεις τους να Άλή. Γιατί ετσι μόνο θά έλκύί>. μια σνντοε*η
με κοί Τούρκονς έναντίο τού Σονλ ^^ ^α°Λμ
μετά μιά σνν
των, καί ποΰ εξαπλ.ώθηκε «σάν ι!
φουνας όρμητικός σ' δλη τή γΓ».
ΝΙΟΧΩΡΙ Μττνιαία έκδοσις τής
κοινότητος Νεοχταρίου Μεσολογγί-
όν (Βραβείον ξίκρημος μνεία λ
καδημίας Αθηνών Περίαδο; Β'
"Ετος Δ' Τεΰχος 31—32 'Απρ'ν
ο; — Μάιο,ς 1973 σελ. 35 — 80. 'ϊ
ΕΙχα ά"λλη μιά φρρά την ίύχΉ '
ρία νά παροΐ'σιάβω καί νά σχολιά
σία την περιοδική
εκδοθή, 4·
πό τί; σχετικά ό,λΐγε; τοΰ εϊδΐ';
σ,τή χώρα μα;, Άπό την <ΐνοι?η το ^εριοδικό τνπώνετη» βέ τι·πυ· γραφεοι ?ν(Γ) (7>ς τότε
γρ.«.φημένο. Άπό τα
τάνου_ Καί νά είναι ΰ όργάνίοσο
όχι γιά κλοψιές, άλλά γιά δπλιι
λήνης κ.ά*
το
σωστός
αΰτό.
ράδεισος ν'
καί τοοφοδοσίιι. Καί νά μή κάνη Παραθέτω έδιο την τ«λει·ταΙα.
ό καθένας τοΰ κεφαλιοΰ τού κ·χΙ '< Φθάση τοΰ μικρόν τόμου: «Στήν τοΰ συμφέροντας τού. Γιατ[ Τό προ Ταϊτή ένπιοσα δαθειά την γλυκειβ γματικό συμφέρο σέ μερικού; δε· , ναρκη των αίσθήσε(ον/ ~ή γεμά- φαίνεται. Καί είναι αΰτό ν έλευθ°- τ1 άρώματ« χλια«ή άτϋόσφαΐρη, ρία τής πατρίδας. Μίλησαν κι α στή Τζαμάικα χάρηκα τα γλιηό λοι καί σνμφώνησαν λ ά επικρατή χαμόγελο των κατοίκονν της και στίς πράξει; τονς ή γνώση καί ή είδυλλιακές, γεμάτες ρο>μαντισιιό
άρετή. Κι αΰτές νά κατενθύνουν γωνιές της..». Καί τό κείμενο ιό
την άντρ«ία. ! κλίίνει ή διαπίστωση, στά Νάσαου
ι τοΰ «Ιντονου 6άθους» πού μετα^Ι
ΑΤΡ. ΕΤΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ [νούν οί εντόπιοι μέ τα τραγούδ α
τού τρύχους σημειώνω Σπι-ο. Π'*·
ριατέρη: Τά κλεφτικα τραγοΛιι ι
καί ή μουσική τονς, Άπ. Γ. Στΐ'-
ρό.ιουλου: Άνο.ξιάτικη συμτρΐ'ΐνΐ'1
στό Νιοχώρι. Χρ. Μ. Ζώτου: Ν5
κροπομπή (ποίημα), "Αγνο)οντες νί
κιες τοΰ 1821 τοΰ Διον. Μιτάκη /·
ά. 'Ενιδιαφρρουσα ή
τοΰ ρέκτη νομάοχη Αίτιολοακαην ι
νίας Ί. Καλογεράτον καί τό Χ0"
νικό δύο όμιλιών άπό μέλη τή;
'Ελληνικής μορφίοτικής εταιρεία;
Αθηνών. Πολλοί φίλοι τής κοι^
τητας τοΰ Ντοχωρίον «ύχαριστυίν
καί συγχαίροΐ'ν γιά την ϊκδο'"!
τοΰ περιοδικόν, έπίσης γιά τά <** παντα» τοϋ ποιητή Μίνοι· Ζώαον Άπό την στήλ.η τούτη εΰχονοκ'1·" κ" έγώ γιά την αποστόλη τοΓ' τ"· μου, τάν οποίον έπιφνλάσσομο' ν^ σχολιάσω μόλις μοΰ δοθεϊ ή ληλη εΰκαιρία. "Ας σημειωθή ΑνΜ μα τίς άναμνήσει,ς τοΰ Ήλία Μλι* δήμα: Καρατζογιάννηδες — Νι>
ζγη
χώρι — Μ. Ζώτος μέ
στικά «άνέκίοτα»
στόν Νιοχο>ρίτη ποιητή.
Τό τϊΰχος Απριλίου —
έ
ών 6ι6λίων άπό διαφόρους
άνάμεσ<χ σ' άλλονς Δρ. Λε6αντα. ΠΑΪΛΟΣ
''ΒΑΡΝΑΒΑΣ Ο ΚΥΠΡΙΟΣ,,
ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ Γ. ΕΤΑΓΓΕΛΑΤΟΤ ΕρΐΤΐΜΟΤ
ΙίΡΟΕΔΡΟΤ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΟΝ
Άκαύραστος, ό πνευματικάς , κήν απόφασιν νά τ6 μεταφέρουν
άνθρωπος, ό έΕοχος Κύπριος κ.
Μελής Νικολαΐδης, συνεχίζων τα
έμπνευσμένα άπό τούς χριατιανι-
κους αίώνες εργα τού, έζέδωσε
τή συμβολή καί ηροθυμία τού αυμ-
αατριώτου, Ύφυπουργοϋ τής Προ-
■δρίας τής Κυβερνήσεως κ. Πα·
ό Παϋλος καί ό Βαρνάβας είς τα
Ίεροσόλυμα. Άφηγεϊται κατόπιν ό
κ. Νικολαΐδης τα τής μεταβάσε-
ως είς Ίεροσόλυμα καί καταλύ¬
σεως των είς τό 'Ανώγειον, 6-
που έμενε ή Μαρία μέ τόν υϊόν
της Ιωάννην Μάρκαν τόν Εύαγ-
διανοουμένου γελιοτήν.
θεράποντος Μετά διαμονήν όλ,γων ημερών
των Μουσών. νέον βιβλίον υπό είς τώ Ίεροοόλυμα καί άφοϋ πα-
ιόν τίτλον: «Βαρνάβας ό Κύπρι- ρέδωααν τό προίόν τού έράνου
τρόκλου Σταύρου,
ηαι διακεκρι^ένου
"Ενο λουπρό περιοδικό ποΰ επεβλήθη παντοϋ
Ο ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΘΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
ΔΙΑ ΤΗΝ "ΕΛΛΗΝΟ - ΒΕΛΓΙΚΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΝ,,
Ή κριτική τού κ. ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗ
•ς». Μοϋ. έκαμε την τιμήν ό ιρί-
λος συγγραφεύς νά μοϋ τό στεί-
λη, μέ μια εύγενική αφιέρωαί τού.
Τό βιβλϊο τυπωμένο στή Λευ-
κωσία, υπό την φροντίδα τού κ.
Πατρόκλου Σταύρου, είναι έπιβλη-
τικό. Τό έδιάβασα μέ άδιάπτωτο
ένδιαφέρο. Είναι πράγματι ένα ι-
οτορικό άφήγημα, πού ό συγγρα¬
φεύς τού τού έδωσε παλμό καί
έΕαρση. ΆρχίΖει άπό την συνάν-
τησι τού Βαρνάβα είς την Ταρσό,
μέ τόν Άπόοτολο Παΰλο, πού ά¬
πό σκληρός διώκτης - Σαϋλος
— είχε καταστή, θεία έμπνεύσει,
διαπρύσιος κήρυΕ τού Χριστιανι-
ομοϋ καί την άπόφασίν των νά
μεταβοθν κα! οί δύο είς την Άν-
τιόχειαν. Περιγράφπ γλαφυρότα-
τα τό ταΕίδι των μέχρι τής περι¬
φήμου όδοϋ Σιγκόν δπου ύπήρ-
χε ή χριστιανική «βασιλική» μέ
τόν Άρχιερ,έα Νίκανδρον καί τόν
ίερέα ΑΙδέσιον. Οί συνηγμένοι
πιστοί εζήτησαν νά τούς όμιλή-
οουν καί ό Παϋλος προέκρινε τόν
Βαρνάβαν, όστις καί τούς ωμίλη¬
σε συναρπαστικώς. Δίδει μίαν ω¬
ραίαν περίληψιν, ό κ. Νικολαΐδης,
τής όμιλίας τού Αποστόλου Βαρ¬
νάβα περί τού χρέους νά τιμάται
κα) σέβεται ό Θεός. πού έπλασε
τόν δνθρωπο, νά δοΕάΖη τόν Ίη-
οοϋ Χριστό, πού μέ την διδαοκα
λΐα Τού ωδήγησε στόν δρόμο τής
σωτηρίας καί μέ τό θάνατό Τού
έλύτρωσε άπό τόν θάνατον καί
τρέφει ανωτέρα αίσθήματα έν τή
ψυχή τού καί συνώψισε είς τρία
τα θεμέλια, επάνω στά όποϊα στη
ρίζεται ή άληθινή πίστη: Ζωή
καθαρή, δικαιοούνη στή κρίοη καί
στά εργα καί Άγάπη, πού τα
έμπνέει, τα ένώνει καί τα γονι-
μοπονεϊ».
Έν συνεχεία ίστορεΤ ό κ. Νι¬
κολαΐδης πώς ό Βαρνάβας καί ό
Παϋλος έδέχθησαν νά βαπτίσουν
οτό κοντινό παρακλάδι τού ποτα-
μοΰ Όρόντη τό πλήθος των *ιι-
στών, πού έν διαδηλώσει τούς ή
κολούθησε μετά την όμιλίαν τού
Βαρνάθα καί άπό την ευχήν πού
έκυριάρχησε των Άποστόλων:
«"Ας είναι εύλογημένοι οί νέοι
Χριοτιανοί», επεκράτησε άπ' έκ*ϊ
πρώτον νά άποκαλοϋνται οί Να-
. Ζωραϊοι Χριστιανοί. Επηκολούθη¬
σε γεϋμσ άγόπης μέ άναπαραστά·
σεις έκ τού μυστικοϋ δείπνου κα'ι
έψάλησαν έπίκαιροι ψαλμο'ι καί
λόγια τού "Αρχιερέως Νίκανδρου.
Ένώ δέ εγένοντο ταύτα έφθασαν
τρείς άπεσταλμένοι οί Λποϊοι άνήγ
γειλαν ότι ή Ίουδαία πεινδ καί
άμέσως απεφασίσθη νά γίνη έ-
ρανος καί ωρίσθη έπιτροπή άπό
τόν ίερέα Αΐδέσιον, τόν Παϋλον
καί τόν Βαρνάβαν, οί όποϊοι συ-
νέλεΕαν είσφοράς καί τάς έθεσαν
είς δερμάτινα σακκίδια, μέ γενι-
ανεχώρησαν ό Παϋλοο καί ό Βαρ¬
νάβας, παραλαβόντες καί τόν Ι¬
ωάννην Μάρκον είς Άντιόχειαν.
'Εκεϊ απεφασίσθη υπό τής Έκκλη
οίας τής Άντιοχείος νά μεταβοϋν
ώΓ Ίεραποστολή είς την Κύπρον.
"Απεβιβάσθησαν εας την Σαλαμϊ-
να καί άπ' έκεϊ ώδευσαν είς την
Πάφον. Επεσκέφθησαν τόν Ρω-
μαίον άνθύπατον Σέργιον Παϋλον,
άνδρα εύρυτάτης μορφώσεως καί
είς την συντροφιάν ευρίσκετο ό
περίφημος 'Ελύμας — μάγος, 'Ε
βραίος, πού ήτο κάτοχος των
κρατουσών σοφιών.
"Εγινε άμέσως συζήτησις. Ω¬
μίλησε ό Παϋλος καί ό Βαρνάβας
ακολούθως, οί όποϊοι προυκάλε-
σαν θαυμασμόν καί άπεστόμωσαν
τόν 'Ελύμα, όστις έφυγε παρα
παίων άπό την οίθουσα ένώ ό
άνθύπατος έδήλωνε επισήμως ότ
άπορρίπτει την πλάνην τής είδω
λολατρείας κα! όμολογεϊ πίστιν
είς την Χριστιανικήν θρησκείαν.
"(_)ταν άπεχώρησαν έκ τής Ρω
μα'ικής Διοικήσεως ό Βαρνάβας
ό Παϋλος μέ τόν Μάρκον Ιωάν
νην καί έΕήλθον είς τάς όδούς
άντιμετώπισαν αποδοκιμασίας τοϋ
όχλοϋ, τόν οποίον είχεν φανατί
σει ό κατελθών 'Ελύμας. 'Εχρειά
σθη νά διατάξη ό άνθύπατος τό
στρατόν καί διελύθη άμέσως.
Μετ' ολίγας ημέρας ό Παϋλος
ανεχώρησεν έκ Κύπρου είς Μι
κράν Ασίαν διά νά κηρύξη είι
τούς έκεϊ πιστούς. Τότε εύρήκ
Εί; την τακτικήν έΰδομοβιαίιιν
ραδιοφωνικήν όμιλίαν με γενιΐκόν τί
τλον «Παιρονσίασις των νέων έκδό-
σεων», τ"ΰ διαππ+·ποΰς λογοτέχν:»*
οιτιχοΰ καί συγγ{>αφέως κ.
λ Καιραντώνη, πού έκαμε ούτος την
ταρίλθοΰσαν Τετάρτην 24 Όκτωίκ,ί
τόν Ραδιοφοηικόν Στα¬
θμόν Αθηνών ("Εθνικόν Πρόγρκμ
μ«) έξύμνησε την «Έλληνο - Βγ?.
■ικήν "Επιθεώρησιν», ,-ταύ έκδίδε-
αι είς Αθήνας άπό την "Εντυσιν
Δυτλωματούχων Πανεπιστημίου
καί Άνωτάτων Σχολών Βελγίου,
υπό την διεύθυνσιν τοΰ έκλεκτοϋ
συνεργάτου μας λογοτέχνον καί
συγγραφέίος κ. Τριαντ«φΰλλου
Θ,?οδωρίδη. Παραθέτομεν
Ο (ο την ωραίαν όμιλίαν τού κ. Κ,·
ραντώνη:
«"Ισως νά μή γνίορίξουνι, άκό-
αα. καί οί στενυί πνευματικοί ιιας
κύκλοι, ο Τι επί ρνα χρόνο τώρ >,
στήν Έλλάδα τό δίγλαχΐ
σο τρίμηο πρριοδ'κό «'Ελληνο -—
Βρλγική 'Επιθεώρησςι», διευθτνύ
μενο άπό τόν γνίοστότατο έκ Σ ερ
ρώ λόγιο κ. Τριαντάφυλλο Θ»εοδ(ο
ρίδη, πού επί πλέον είναι Πρύρ-
δρος τής "Ενώσεως Διπλωμστο ·'>-
χιον ΠανΓ,πκττημίθίν Βελγίου. Τό
.-τολνσρλιδο αύηό/ ώραιΐα έκττνκοιιέ
νο κηί έπιμελημένο περιοδικό, εί¬
ναι ό πρώτος σνστηματικός πνεν
ματΐκός δεσμός ποίι έ'χιει φέρει σέ
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΕΜΠΝΕΤΣΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΙ
ΤΟΤ ΕθΝΟΤΣ — ΣΕΙΡΑ ΠΡΩΤΗ (Άπό ή ζωή τού Ι. Μακου-
γιάννη)
οδωρίδη φιλοδο^εΐ νά θεμιελιώσίι
μιά πλ.ατειά γέφυρα άλληλογνοιοι
μίας τό"> σι>γχ.ρόνων 'Ελληνικών
Γρα,μμάτων μέ τό Βέλγιο. Κοί
μκαροΐαρ νά ποΰμε, πώς τα τ-·>-
χη τής «Έλληνο—Βελγικής Έιι
θεο>ρήσεως», πού ϊχονν εκδοθή
ώς τώρα, άντιπροσιοπειουν μιά πό
λύ καλή ίογασία στόν τομέα ιΰ-
τόν. Καί πολΰ πίρισσύτερο π.>ι-
Γιάλλονται στύ Βέλγιο τό. Έλλην -' ήχ Πλιάσα ναρχο'^ται κατά πάνυ)
κά Γράμμαιτα, παρά τα Βελγν.ά τ()υ καί δίχως έκ.ίϊνοι νά τόν άντι
στήν Έλλάδα. Θεωρούμε πολΰ γ -1 ληφθούν ε έ'πιασε τή θέση πού λέ-
μη καί έθνικά ώφέλιμη αυτή την γ€ται «γυφτοπήδημα». Άπό έκ ι
προθολή γιατί σήμεηα στό Βέλγ ο | 5έν τούς ξέφευγε κανένας. Μόλις
έργάζονται ^ολλές χιλαάδτς "Ελλι, πλησίαζε, τόν έδοισκε τό 6όλι κι
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΤΡΗΛΙΟΤ ΕΤΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
Ό Άντρέας "Ισκος μέ τα αι·
ρατατρία παλλην.άρια τού εΐχε .τι
άσει τή ρεματιά πού έ6αινε σάν
πόρτα άπό την "Ηπειρο στή Σ ιε
ρεά. Μόλις εΐδε τούς διακόσιους
τής έμπροσθοφυλακής τοΰ Ίσμα·
νέ; καί σπιυδάζουν πάρα πολλ ί
φοιτηταί.
Πολλές προσωπκιάτητιΕς τοΰ
επεφτε. "Τστ«ρα εγινε κατά πάνω
στύ σώμα των Τούρκων τό γιον-
ρονσι. Αύτοι άναποδογυρίστηκαν,
λιτιστιχοΰ μας κόσμου δοηθοΰν μ* £καναν μεταδολή καί σκόρπισαν
την ήθική τους υποστηρίξη την τόν πανικύ στόν πολυάριθμο στοα
προσπαθεία τοϋκ . θεοδω,ρίδη, για τ^ πού έρχόταν άπό πίσω τους. Οί
τί τό περιοδικύ τού, καθώς μάλι- έλάχιστοι "Ελληνες τούς κννηνοΰ-
στα φαίνεται καί άπό τό πρόσφ ι σαν -Λ(ιχ σκότιοναν οσους προλάβαι
το διπλό τεΰχος τον, ίμπνέεται ά- λαΥ. "Εφτασαν οί Τοϋρκοι στ<- πό τίς άκραιφνΑς έθνικες μας ά- Κομπότι γιομάτοι τρομάρα. ξίες καί άπό τα 'ιδιεώδη μας. ήσύχασαν. ΕΙχαν σωθή Στών Έλ Τα λίγα αύτά λόγια ποϋ άφκ- λήνοιν πάλι την ψυχή συνέβηκε τό οο'ννουμε σήμί«« άπό την- έκπομτ'ή άντίθετο. Ή τρομάρα τους των μας στήν «'Ελληνο — Βελγική Έ προηγουμρνων ημερών πού τούς <1 θ ά θθ ά πιθεο>ρτ·,ση», άς θεωρηθοϋν
χε δημιουργήσ«ι ή κινήση τού
μιά κανονική πνευματκή καί πολ.-ι
έπικοινωνία τό Βέλγο μέ την
Έλλάδα. Βέι6αια( πάντα ή Ελλάς
διατηροΰσρ έπαφή μέ τό Βέλν.ο,
τό εβλεπε σάν μιά (τιλολονι-
κή προέκταση τής Γαλλίας, π,,ί1
Λς τα πρόθυρα τού τελευταίου
χ ημργή ή ήη
μιά ταπεινή συμδολή, ενα φιλικύ Τουρκικοΰ στρ<ιτοΰ ποΰ διατάχτηκί μήνυμα ποός τόν κ. Θεοδωρίδη, άπό τόν Χουρσίτ νά προχωρήση πού πήρε μιά τέτικα προντοδουλίι ποό; την Στερεά διαλΰθηκε καί καί πού άγωνίζεται μέ σθένος νά στή θέση μπηκε μιά χαρά' καί μιά μην την αφήση στή μέση, παοαβλέ ΰπεροψία. Μάλιστα ϋστε
Γ "Ε άό
εΓναι κλονισμένη. "Εχει
νες κοντά τονς 6λ«;ποντας τοΰς
ς ς ς ς
κάθε τού ίκμάόα σέ ενα ίερό πκί- Τούοκους σ^μαζεμένους στό Κο-
πό: νά άναδεί'ξει τόν νεο^ληνικό μπότι καί νά μή τολμοΰν ν' άπαν-
πολιτισμό, καί κνρίιος αυτόν ποίι τήσουν στίς προκλήσεις τους κτιί
μή πηγαίνουν χαμένες. Καί οί χι
λιάδες οί εξ τοΰ Σμαήλπασα π^
λέμησαν ήρωικά πρ·οσπ< θώντας νά περάσουν τό στένωαα. Γίνανε πολ- λά σώματα κι ίκαναν γιουρούσ υ άπαν ώ τ 4 τό ρν« πίσ') άπό τό !Ό λο. Τούς έδλεπαν οί "Ελληνες καί τούς πεοίμεναν κάθε πού ενα σώμα ποοχωροΰσε κατά πάνο) τους με τα σπαθιά τού; πεταμένα έξω καϊ κρατώντας μέ τό άριστερό χέρ' μιά πέτρα μΛθοστά στό μέτο.ιο, γιά νά ποφυλάξουν τα κΐφάλ'ο τοι>ς άπό τα 6όλια. Τούς άφηνσν
νά πλησιάζοι·ν πολ.ύ κι άπ' τί; κα-
τάλληλες πάντα θέσεις τοΰ; χτν·
ποϋσαν. Όχτώ ωρες κοάτησε '(
μάχη κι οί Τοϋρκοι αφησαν χιλ ά
δέ; πτώματα κι άπ' τού; "Ελ,λη-Γς
δέν σκοτώθηκε κανένας.
ΕΕχανρ κι άλλες νΐκες γΰρω οί
"Ελληνας, μά τώρα σιινέβαινε μές
στή·1 ψτ'/ή τους κάτι αλλο. Ή αί
σιοδοξία τους δέν τού; δυνάμωσε
τή σκέ·»(ιη, οπίος στήν περίπτωση
τοϋ περάσματος τοΰ Μακρυνόρονς,
Άντίθετ-α δ ύπέρμετρο; ένθουσιο-
σμός τού; ρδιωξε, τή σοιφροβύνη.
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΛΠΙΣ
Κβυ ΕΤΒΛΠΙΑΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ
σωτηρίου ημέρας. Διότι ό Βεός (ι
ΐ
6ον ι σωτήριον ημέρας. ίΐιοτι ο —εος ιι
Μετά τα ρ'ισαγωγικώς λεχθέντα πόσχετ™,, είς τάν αΐτιον καΐ ε.ί(ΐηνΜ
Λεοί τής χριστιανικήν έλπίδος, άς την τού ν.ακοΰ, τόν οιαΛολον, ίίτι
ίδωμεν εγγύτερον τόν πνενματικόν Ι θά σνντρίψη την κεφαλήν τού διό
χαρακτήοα καί την παρουσίαν Γ·ύ- τοΰ σπέοματας τής γυναικός, Ή
τοΰ σπέρματα; τής γυναικός^
παρήγορος αύτη ύπόοχΓσι; είναι
προτευαγγέλιον περί τή; έλύ
τού Λυτριυταΰ.
Κυρίο>; δμω; άπό τού
ή ίστορία τή; ελπίδας, 5ιό
ί
ίδιυμεν εγγύτερον
χαρακτήοα καί την παρουσίαν Γ·ύ-
τής διά την πνεΐ'ματικήν ζωή κ ι.
την διδασκαλίαν τής Άγίας Γ>.κ·
φή;.
Τόσον είς την Παλαιάν ό'σον κια
εί; την Καινην Διαθήκην ή έλπ<; κατέχει μίαν ε"ξοχον θέσιν καί ίκ· φρ·άζει την νοσταλγικήν ορμήν πρό; τα μέλλον, τό οποίον πεοικλεί λυνθή -/ ονομά το εί ευτυχίαν καί δόξαν δΓ δλονς Ι τόν όλαι αί φνλαί τού; άνθρωπον;. Ή Λππρος άγ«ι- θότης τοΰ θεοΰ καλεΐ είς τό εύτι - χέ; κ<ιί ενδοξον αύτό μέλλον ολο» ς τού; άνθρώπονς, διότι θέλει δλ<>.
δλνθΐ οί δνθρωποι νά σωθοΰν καί ν Α
έλθουν ΐίς «πίγνωσ.ν τής άληθ;ι-
ας, Ή άποκάλυψη τού θεοϋ έν σχέ
σει μέ την ένδοξον αυτήν εποχήν
δέν ύπόσχεται επίγειον Παράδεισ,/ν
άλλά μόνον καλλιτέραν πατρ18κ
μόνιμον καί άληθινήν, όπως είναι
ή Ουράνιος Πατρίς.
Είς; την πρός Έβραίους ΙπΜττ*·
λήν( είς τό ΙΑ' κεφάλαιον, ό'ποι·
γίνεται λ.όγος διά τα παθήματα
των ήρώον τή; πίστ€ως τής Πα¬
λαιάς Διαθήκης άναγιγνώσκομεν, (Ί
τι δλοι αύτοι απέθανον μέ την πί
στιν καί την Ιλπίδα, χωοίς νά λά
Αρχισανν άβιαφοοοθν γιά τττν^ορ ί(ΟΙιν τάς έπανγελίας. άλλά τα εί-
δόν έκ τού μακροθεν( τας ενεκολ-
έ ό ί άλλί
λεαον, υπήρξε ή μόνη σχειδόν πννο £χει πηγή τού μίγάλες ίστορικ>; να Γ,γοΰν νά τούς πολεμήσουν άο
ιιατική τροφός τής Ελλάδος. Ιί· Ι πεοιοχές τοΰ έλλττνισμοΰ, "«τίος εί χκταν νά τούς περιπαίζονν μέ δ,τι
λόσοφοι καί θΓεα,τρικοί σνγργαφ«;Τς ναι ν Μακεδονία, ή Θοάκη, /αί μποροΰσαν. Ό 'ύδιος ό Καραϊσνά-
σάν τόν Μ«η>!; Μαίτερλιγκ, καί ' δπιος υπήρξε καΐ Ίιονία, στή; κη- άφΟβ προχώρησε μπροστά πό
ιιεγάλοι ποιηταί σάν τόν 'Εμίλ Βρ οποίας τή μνήμη άφΐΓΐτοώνοντα· χυ άνεΰηκε σέ μιά όγκώδη πέτρα
ράρεν καί την πλειάδα των Βέλ- πολλές χαρακτηοιστικές καί σνγκι επάνω, ιοστε νά φαίνεται άπό παν
γων συμβολιστών μέ τόν Ρόντε· | νητικές σελίδες στό τελειταΐο τρΰ τού, γΰρισε την πλατή στοΰς Τοόη
ιιπάχ, τόν Γκρεονάρ Λέ Ρονά καί χος τής «'Ελληνι — Βελγικής Έ κοι.ς κι εΌκυψβ χτυπώντα; τα πισι
τόν Βάν Λέμπεν, είχαν γίνει γνπ ' πιθεο>ρήσε(ος».
στοί στόν τόπο μα; άπό πολλέ; μ»--"
ταφράσεις Ιργων του;_. άνάμεσα
(Ττίς οποίες ξεχοιρίζει τα δρά'Λ ι
νά τού κοροϊδευτικά. Όπύτε τρώ
Έπίση; ό έκλεκτός λογοτέχνης ε, μ,ά σφαίρα στά μαλακά κι Νσ
καί κριτικός κ. Τάκης Γκοσιόπ ιυ οί "Ελληνες 'σΰχασαν.
λος ΐξΰμνησε μέ ένθοισιασμόν την Ό Χουρσίτ ήταν άποφασισμέ
«Ή Ελένη τής Σπάρτης», μεοα- «Έλληνοδελγικήν Έπιθρο>ρη<τιν·» ά νος νά περάοη στρατό άπ' τό στ φρασμένο άπό τόν Κωστή Παλ«- πό τόν Ραδιοφοννικόγ Σταθαον νό χοΰ Μακρυνόοους γιά νά έν φρασμένο άπό τόν Κωστή Παλ«-' πό τόν Ραδιοφοννικόγ μά. Άλλά τό περιοδικό τοΰ κ. Θε τής Θεσσαλονίκης. ΟΛΟΙ ΑΙΩΝΟΒΙΟΙ! ΠΩΣ ΘΑ ΖΗΣΕΤΕ1Θ0ΧΡΟΝΙΑ ΑΓΗΡΑΣΤΘΙ ΚΑΙ ΑΚΜΑΙΟΙ 4 Τού συνεργάτου μας κ. ΕΥΑΓ. ΛΑΓΟΥΔΗ 1ονν ι ιό κρασί καί τό μέλι επιτυχώς έ- Ό θεϊος "Ομηρος πρό 2.900 ινοντον διαφρων άσθενειών. Ό 1- |ίτών είς την Ίλιάδα τού άναφέ-[ διο; δέ τό έχρησιμοποιουσε διά πόλι0ρκουσε' στά Γιάννενα μέ δια Σταθαον^ νό χοΰ Μακρυνόρους γιά νά ενι¬ σχύση καί νά κρατηθή ό "Επα- χτος. Κάθε μερά ^ρχονταν πληρι- φορίες γιά τόν ξεσηκωμό καί στή Άνατολική Στερίά. Ή δράση τοΰ Διάκου κ<ιί των αλλιον πήρε φτιιιι "ΡΙΘελε νά στείλη παντοΰ στρατό νά οιτηρίξη τα κάστρα καί νά διό ση ένα γερύ μάθημα στού; φί¬ λον; τού Άλή. Γιατί πίστενε /ιω, 1 οί "Ελληνες ξ«σηκώνονταν γιά χά ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ρει, ότι η Αγαμιτα ετοιμαι,ε οια, την τμοφην τού πυΛυ. ιιιι.υοιινυ& ταγή .τοΰ Ζουλτάνου. Απ την τούς "Ελληνας πολεμιστάς δροσι- ότι «τό μέλι λαμβανόμενον όμοϋ ΙΙελοπόννησο( δέν ήθελε νά κηή οτικό ποτό έκ μέλιτος, όνομαΖό-' μετ' άλλων τροφών είναι θρεπτι-1 ση στρατό, γιατί δέν τούς έμπιστ?ι· μενον «Κυκεών». Ι κή τροφή καί δίδει ωραίον χρώμα > ότανε. "Οταν^ πήρε τή διαταγή νά
•/λ ..α..,,,. «ΛήπΛνΛ/ν. .«: ηητλΛ γ!γ τΛ πηππι,ιπηυ 'Π ΊπποκοΛτπρ κινηθή εναντίον τοΰ Άλή Γΐασϋ
Ό μέγας φιλόσοφος καί πατήρ είς τό πρόσωπον. Ό Ίπποκράτης
τής άριθμήτικής Πυθαγόρας Οπε- εΖησεν 107 χρόνια.
ή εναντίον τοΰ Άλή Πασά
αύτούς τούς αφησ€ έπίτηδες στήν
ΠελοπόνΛ'ησο, γιατί τοΰς θεωρ >ΰ-
στήριΖεν ότι έφθασεν ύγιής καί Ι Ό Άριστοτέλής, όστις εθεώρει) ,, ' '. ,...
««.' . ...,,> , · " σρ ψΐΛονς τού ΛΛη-----
ακμαϊος μεχρι τής ήλικίας των 90( ,ο ως «ό Ηλιος- της άρχαιας με 6νραφε στον 2ονλτανο
στίλνει καινούργιο στρατό κι ί-
κεΐνος τού έ'στελνε, Ένισχύει λοι-
πόν μέ έφτά χιλιάδίς μπομπασά-
δες καί τρείς άρχηγούς τόν Ίσιιο
ηλ Πασιά καί τόν διατάζει, δέν
ξέριο τί θά κάνης, νά περάση τό
Μακρυνόρος.
ευκαιρίαν νά έΕάπτη τα πλήθη ό ρεΐι 5Τ! ή ·Αγαμίτα έτοίμαΖε διά, την τροφήν τού πυλύ. "Υπεδείκνυε τανη του Σουλτάνου. Άπ'
Έλύμας κατά τοϋ Βαρνάβα καί
είς μίαν συνάντησιν αυτών ό ' Ε¬
λύμας ήρΕατο χειρών άδίκων καί
λιθοβολισμοϋ κατά τοϋ Βαρνάβα.
Ό Βαρνάβας άπέτρεψε είς τάν
σύνοδον του Μάρκον Ιωάννην νά
αμυνθή καί υπέστη τραγικον θά¬
νατον. Άρκετοί χριστιανοί βοή-
θησαν τάν Μάρκον διά την τα-
φήν τοϋ Βαρνάβα καί πρ'ιν τόν
άποθέσουν στόν τάφο, ό Μάρκος
έβγαλε άπό τόν κόρφο του ένα
καλοδεμένο χονδρό βιβλίο, τό ά-
σπάσθήκε μέ σεθασμό καί τό ά-
πόθεοε στό οτήθος τοϋ νεκροϋ.
Ήταν, καταλήγει, ό κ. Νικολαΐ¬
δης, τό κατά Ματθαϊαν Ευαγγέλι¬
ον, πού τό εϊχε άντιγράψει ό
Μάρκος.
Αύτό τό βιβλίον τοϋ κ. Μελή
Νικολαίδη, διά τό οποίον είναι
άΕιος θερμοτάτων συγχαρητηρίων
καθώς καί ό βοηθήσας καί έπιβλέ-
ψας την έκδοσιν φίλτατος Κύπρι¬
ος Ύφυπουργός κ. Πάτροκλος
Σταύρου, πρέπει νά γίνη κτήμα
όλων των 'Ελλήνων. Είναι βιβλίον
πολύ χρήσιμον, πολύ έπαγωγόν
καί προάγει τα χριστιανικά φρο-
νήματα.
γάνωση. ϋρχνοΰσαν τό μεγά'ο
τους σκοπό καί πλιατσικολογοΰσαν.
Άπό την δλλη μεριά οί Τοϋρκοι
{ίστερα άπό μιά
καί παθήματα, που τούς εφεραν
ντροπη καί δνστι*χκι, ώργανο>θη-
καν καλυτέρα καί τδίαλαν καί .ι<:ΐ σμα νά Ηεπεράσονν τούς Ρωμιοί'ς σέ άντρίία καί σ' έξυπνάδα. "Λς>
χισαν νά παίρνουν νίκες, "Επεφταν
ξαφνικά σά λ.ύκοι σέ 'ΐαντριά δί-
πίσθησαν μέ πόθον καί άγαλλίασ ν
καί ώμολόγησ«ν ότι είναι ξένοι καί
άποτυχιρς παοεπίδημοι
έτών χάρις είς την συστηματικήν λισσακομίας. Ήτο μέγας φυσιο
χρησιμοποίησιν τοί: μέλιτος ώς δίφης καί κατεϊχε μεγάλας γνώ-
τροφήν. Ουδείς είς όλην του την σεις Ίατρικής. 'ΥπεστήριΖεν ότι
Ζωήν έφαγε κρέας. Καί οί Πυθα-' τό μέλι βοηθεϊ είς την διατήρησιν
γόρειοι κατόπιν έτρέφοντο άπα- τής ύγείας καί την παράτασι τής
κλειστικώς κα'ι μόνον διά φυτικών Ζωής. "Ομοίως ό Πλάτων μέ,τό
τροφών καί μέλιτος. Ό Δημόκρι- γνωστό είς τό συμπόσιό του ΜΕ·
τος ό πατήρ τής άτομικής βόμβας ΛΙΡΗΤΟΝ (μέλι, άλεϋρι, γάλα).
όστις έΖησε 109 χρόνια, έτρωγε Ό γνωστάς μέγας ποιητής τής
μόνον μέλι, είς όσους δέ τόν συνε Αρχαιότητος Άνακρέων, τόν ο< δουλεύοντο πώς πρέπει νά Ζοϋν ποίον αναφέρομεν είς τό περ'ι οί- διά νά διατηρήσουν την Ζωήν των νού, παρασκεύαΖε γνήσιο ποτό διά καί την υγείαν των, άπαντοϋσε: τόν έαυτό του μέ μέλι καί κρασί <Τό μέν έσωθεν νά περιβρέχεται (τρίμμα). ιά μέλιτος καί τό έξωθεν δι' έ-' Απέθανε είς ηλικίαν 115 έτών λίαου». ι ΰκμαϊος τραγουδώντας ώς την ώ- Ό μέγιστος Ίατρός Ίπποκρά-' ραν τοϋ θανάτου του. της σύγχρονος τοϋ Δημοκρτου, πρό 2.5ΟΟ έτών, έχρησιμοποιουσε (ΣυνεχίΖεται) κι έξολόθο "Ελλην«ς. Σημείιοσαν μάλιστα καί' μιά έπιτνχία/ πού τούς εδωσε ιιε· γάλη ίκανοποίηση, τούς δυνάμωσ1· την πίστη τους «αί τούς έσποωξε σέ άληθινούς ήριοϊσμούς. Αϋτό έ- γινε στά Βλαχοχώρια. ΤΗταν δνο πλούσια χωρία, οί Καλαρρΰτες καί τό Συράκο. Δέσποζαν στό δρόιιο Γιάννενα — Μέτσο&ο. Οί Τοΰο- κοι είχον φρουρά, μά ποτέ δέ φαν τάιζονταν οί Καλαρρυτιώτες δτι θε λάν έπανάσταση, γιατί καλοπερνοΰ σαν αα,ζν τους κι ήταν οί πιό πλοιί σιοι τής πΐριοχής. Πάνε τρείς ο- ϊτλαρχηγοί, μεταξύ τονς κι ό Γιαν νάκης Ράγκος καί μέ άντρεία π^- λεμώντας άφοΰ πρώτα τοΰς εμ.τα- σαν μέσα οί Καλαρρυτιώτες, έναν τίον τριακοσίων Τούρκων τοΰς :ϊ· πώθησαν καί κατέλαβον «τή θέ¬ ση». Άλλά μόνη ή άντρεία άπο- δείχτηκε ΰστερα άπό λίγο πώς δέν είναι άρκετή. Τούς ελεπε η γνώση, "Αφησαν τα πράματα χαλαρά μί; νπολογίζοντας πώ; τό μέρος ήταν έπίκαιρο καί κόμπο; γιά τό δρό- μο στή θεσσαλία καί πώ; ό Χοοο σίτ Βά φρόντιζε νά τό ξαναπάρη, "Αρχισι.ν λ ά διεσκεδάζουν γιά τή νίκη τού; καί σχεδόν ήταν σάν ν'ι ζητοΰσαν άνταλλάγματα άπ' τούς νά τοΰ' πλούσιους Καλαρρντιώτες γιά ίήν τή; ΥΤ>;.
Λέγοντες ίίτι είναι ξένοι καί πο-
άπελενθέρωση. 'Εκ«ϊ άπάνου στ:;λ
νει ό Χουρσίτ δυό χιλιάδες χαΐ
τού; καταστρέφει. Αύτοι δέν ήιταν
ετοιμοι γιά άντίσταση καί δίΐοκ
μπάηεσαν φύγανε. Την έπαθαν οί
Κίΐλαρρυτιώτες όπούταν οί πλέον
πλούσιοι σ" έκεΐνα τα μέρη κι
ναν διακονιαραίγοι. Άφανίστηκαν
Των 'Ελλήνοιν ή καρδιά δλο και . αύτήνοι καί ό τόπος τους έρήμα-
δυνάμωνε,. Μέ τόν πρώτο |εσηκο) ξρ»_ Αύτη ή νίκη των Τούρκων,
Μ.<1 ] ιιό κ«ί μέ τίς πρώτες νίκες των καπεταναίο)ν μέ τα λιγοστά τονς παλληκάρια πήραν θάρρι,ς πολϋ όπως είπαμε, τοϋς έδωκε φτερά. Πήγαν στήν Πλάκ«, την πήραν. Πήγαν στούς Μελισσουργούς; τονς ΐπι της γη; την νοσταλγίαν καί την έλπίδα δνά μίαν Παντοτεινήν πατρίδα, δπω; είναι ή έπονράνιο;. Διότι εάν έπρό κειτο περί επιγείου πατρίδο; θά εδίδετο ή εύκαιοί« νά έπιστρέιι|>υι<ν διά Απόστολος «νυν δέ κρ*ίττονος 5οέ γονται (πατρίδος) τοΰτ' εστίν έ- πουρανίου διά οΰκ έπαισχένεται «<ύ τούς ό θεάς Θεός έπικαλεϊ·σθαι αύ των ήτοίμασε γάο αυτοίς πόλιν». Η ΕΛΠΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΛΑΤ- ΑΝ ΔΙΑΘΗΚΗΝ Μετά τό δοαμτικόν έκεϊνο γεγο. νά; τή; πτώσεο>ς τοΰ άνθριόπον καί
τής απομακρύνσεως άπό τοΰ ©εοΰ
; 'ϊς
τό Γ' Κεφάλαιον τής Γενέσεο)ς/ />
ελπίς δέν ΐξέλυΐε καί βλέπομεν είς
αύτάς τάς άπαρχά; τής ανθρωπό¬
τητος νά ΰποφώσκη ή αύγή μιάς
τι ούτος ρ '.αδε τάς θείας
σεις ά'τι θά εύλογηθή καί θά μεγ,ι
ονομά του μαζή δ« μέ ού
τής γη;. (Γεν.
12 1—4). Αί έπακολονθήσασαι έ
πανελίαι άπό τοΰ Ά6ρ<ιάμ καί ί- ψεξή; άναφέρονται ώς έπίγεια ά¬ γαθά, τα όποία οί Ισραηλιται ^έ- χονται ώ; Ρ,ύεγερσία; καί δο>ρεά;
ώ; αμοιβήν τίον δικ«(ο)ν, τα; όποί
α; δμω; ύποχρεοΰνται νά θνοιά-
σοι»ν προκειμένον νά μίίνοι<ν πι- ε'ι; τόν θεόν κατά τό παρά- 8ειγμα τή; θυσίας τρΰ Ίσαά;:, Προαναγγέλλεται έπίστ>; ότι ή {ι-
πέρ·οχο; ελπίς τοΰ Ίσραηλιτικοί·
λαοΰ περί λυτρώσεως θά έκπληρ,)
θή έν τώ προσώπω τού ΧριοτοΟ
Μεσσίου. "Εκτοτε ό πίριοϋσιος λ«
ό; τής Παλ. Διαθήκης, ό οποίος έ- »
ξελέγη ώ; φντώριον καλλιεργείιΐς ^
τα; μεσσκιτική; ίλπίδος^ €ί<Ί αύοπηρώ; καθηλωμένο; «.τί τή; · γής προσιδοκών την ελετ·σιν τού Λυτρωτοΰ. Διά τουτο καί «Ίς τό πρώτον αύτό στάδιον τής άποκαλύ ψεο>ς τα έλπιζόμενα άγαθά ιΐνα ι
έπίγεια καί ψηλαφητά. Βαθμηδόν τ
δμΐ'»; καθ" όσον ώριμαζει ή συνε-;. *.
δησι; τοΰ λ*αοΰ Ίσραήλ διά τής ?■ ^
δασκΛλία; των Προφητών άπον.ι·,
θαίρεται περισσότερον ή ίδέα τού
θ?οΰ, κηρύσσεται ίημηλοτέρα ήθι
κή άπό έκείνου τού Νόμον καί τ>
νέα έπαγγελία δέν είναι τα πρά<ν καιρα κ«ί έπίγεΐα άγαθά, άλλά >.ύ·
τροιση καί σιοτηρια αίωνία οχι ιιό
νόν τοΰ Ίσραηλιτικθΰ λαοΰ, άλλά
δλων των άνθρώπιον πάσης φνλής
χαί εθνότητος. Τό κύριον καί τό
ούσιώδες τή; Προφητικής διδασκα
λίας είναι μιά ζωή πλησίον τού <->ε
ου καί είς τόν παρόντα αίώνα / ί
εί; .τόν μέλλοντα. Τό κήρΐ".να
τΰν Προφητών, Ί^ν-κιήλ, Ήσαία,
καί Δανιήλ έκφράζει πλέον την
«V
πίδα τής αίο)νίον ζωής τής οποίας
ή θύρα καθ' όλην την διάρκειαν
τής παλαιάς οάκονομίας είναι κλ~ι
στή διά νά ανοίξη αυτήν ό Κΰριος
Ιησούς διά τοΰ Γξιλαστηοίον θανά
τού Τον καί τής άναστάσειίες Τον.
Θέατρον Άλίκης
Η ΟβατρΙνα
Γιά έναρκτήριο εργο τή;
νής χειμερινής περίοδον, ό
Γκάυ Μπόλτον.
Ή άξιαγάπητη τοΰ Άθ»|ναϊκοΰ
ή χμής (
κτος θίασο; Άλίκης Βουγιοτ»κλό- κοινοΰ καί γενικά ί>λης τής 'Ελλά
κη — Δημήτρη Π<ιπαμιχαήλ, άνέ δασε καί πάλι την «θεατρίνα» τοΰ "Αγγλον μυθιστοριογράφου καί θε ατρικοΰ συγγραφεα Σώμερσετ Γουίλιαμ Μώμ (1874- -1965). "Ο διακεκριμένο; σνγγραφέας .ιοί' σπουδάση χειρονργός — γιατρός. δέν άκολΛυθησε την ίατρική, άλλά άφοσιώθηκε στό μυθιστόρημα /.;χί στό θεατρογράφηυ,α. Τα κν,ριιότε.- ρα μυθιστορήματά τού είναι: Αν¬ θρωπίνη δονλεία Λίζα Λάμπετ. στήν κόι|»η τοΰ ξυραφιοΰ κτλ. Καί άπό τα θεητρικά τού έργα: ή Γή Ή γένεοις των κόσμων ΤΟ ΠΓΝΕΣΘΑ! ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΓΑΛΛΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟΝ ΑΙΜΙΛΙΟ ΜΠΟΥΓΚΩ ίνΐετάφρασια Β. Κου2ηνοπούλου έπιτίμ. Γυμναο)χου ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ 'Εκυκλοφόρησε σέ πολυτελή τόμο τό χδσμα άνάμεσα στό κοινό καί (Συνέχεια έκ τού προηγουμένου) Ό δνθρωπος είναι τό νεώτα- το όν τής δημιουργίας (1). Ό έπαγωγικός ισυλλογισμός θά τό άπόδειχνε αύτό μέ πειστικό τρό- πο. Διότι έκεϊνο τό μεγαλοπρεπές ποίημα, τό οποίον ή έπιστήμη, τραγούδι μέ τραγούδι συχνά συν- έχει διαπιστώσει νά δημιουργή. 'Υοτερα άπό τόν άνθρωπο όντως ούδεμία νέα δημιουργία επάνω στή γή μας έπακολούθησε; στά φυτά οϋτε στό θασίλειο Ζώων. Όπως ό Θεός έτο. καί ή φύ¬ σις άναπαύεται. "Ο άνθρωπος 6- καί τώρα πολιορκοΰσαν άκόμα καί πήραν. Πήγαν στό Ματζούκι, τό δυνατά κάστρα. Βλέποντας έδω πήραν. Παντοΰ σκότιιη'αν καί κα- στήν "Αρτα τόν πολύ στρατό δεν τέστρεφαν τούς "Ελληνες_ θδλεγί φοΓ)ήθηκαν_ Μόν ο εσφιξε πιό πολϋ κανεί; πώ; μάς είχ«ν πάρει πιά τό μυαλό τονς χαί σκέφτονταν, άπό κάτιο καί μάς χτνποΰσαν άν«- πώς θά κρατήσουν πιό καλά τή λέητα. Κι δλα αύτά τα έ'φερε ή ά- διάβαση. Ό Γώγος, ό Μπακόλας ποκοτιά των .Ελλήνων, πού άπ' τού» έ'βαζε. τόν καθένα στή θέση τόν ένθουσιασμό έπαψαν νά σκ? - τού. "Επρεπε νά προβλεψη κάθε φτωνται τό συμφέρον τής πατ)ί περίπτωση. Ό εχθράς ήταν πό- δας. Κι όπως πρώταν τρέποντιν λύ; κι αύτοι μαζύ μέ τού; Τούρ οί Τοΰοκοι γιά τίς «νίλες» τους, κους ποΰ πολεμοϋσαν στό πλευρό τώρα τή ντροπή την ενοιωθαν οί τού- εναντίον τού Σουλτάνου καί "Ελληνας, υπέρ τοΰ Άλή ήταν δλο δλο 81 ,ΐ-. τομα. Τοΰς προετοίμασε καί ψνχο Δέ δάσταξε πολΰ αύτό_ Ξανα- λ.ογικά. "Ολοι τους ήξεραν καί έ- ιυιήκε ό νοΰ; στό &ομα τοΰ άγώ· ν,οθαν τώρα τή μεγάλη σημασία νος. "Αν αφήσης ττ)ς κονρδιάς τό τοΰ γ:γονάτο; πού επρόκειτο νά άλογο μύνο τον νά τρέχη^ αύτό γίνη. Ή Παλιοκούλια —ή ή Λαγ θά σέ ξεστοατήση καί θά σέ πε- κάδα κατά τόν Μακουγιάννη— ή. τάξη στό τέλος σέ κάποιο γκρειιό. ταν ή δεύτερη καί τελευταία έλ.ι'■ Χ«ειάζετ«ι δ νοΰς πού κρατάει ιό δα τοΰ Σμαήλπασα. Γιατί δεν ν-1 /αλινάρι. Έκεί πού πρέπει, νά τ^έ άλλο στενό πιά στό Μαχαι», ξης· 'Εκ€ί πού δέν πρέπει, να στ% τής 'Επαγγελίας( 6 Κύκλος, τό Γράαμα καί άλλα... "Η αίσθημητι κή τον κωμωδία — ΘίατρΙνα — οο; κ. Άλίκη Βουγιο»κλάκη όια- γραιφει μιά έξαίοετη παρουσιάση στόν ρόλο τής Τζοΰλιας Λάμπεοτ. "Εχει μπεί στό κλίμα της. 'Εξοπε οικεύει τόν πλοΰσιο σνναισθηματι- κό της κόσμο. Στ·γκινεί, γοητεΰ- ει, σι·ναρπάζει. Παράλλ.ηλα ό κ, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, μέ αύθεντ·ικότητα τόν Μάϊκ Γκό- καί διαμορφων^ι μέ οίστρο μιά ποοσωπική έρμηνεια. Άλ'.'Ί καί οί άλλοι ήθοποιοί πού πλαισιώ νούν τούς πρωταγωνκττέ; δέν τυ- ^ιο.^οιοϋν τό παί'ίιμό τον; καί άκο λονθοδν μιά γραμμή καταφατι>ίή.
Την έΛΪτενξη τή; παραστάσειο;
σνμπληρώνουν: ή σκηνοθεσία τι>Γ
είναι διασκενή άπό τό μυθιστόρημα κ. Δ. Παπαμιχαηλ, τα σκηνικά τοδ
τού Θέατρο. Γιά την προσαομογή κ. Γ. Κύρου καί ή μεταφράση τοϋ
τοΰ Ιργου στή σκηνή( σννεργάστη κ. Μ. Πλωοίτη.
κε μέ τόν φίλο του Α,ογοτέχνη Χαρ. Πετρόπονλος
τό νέο βιβλίο τοϋ Εύριπίδη Δη-
μητριάδη «ΗΖΩΓΡΑΦΙΚΗ & ΤΟ
ΟΡΑΙΟ» Τέχνη καί Άντιτεχνη
μέ 256 Σελίδες - 16 Όοσέ-
λιδες είκόνες.
"Ο Εύριπίδης Δημητριάδης πρω
ιοαγάπησε την τέχνη στά νεανικά
τού χρόνια, καί άπό τότε δέν έ¬
παυσε νά έΐνδιαφέρεται γι' ούτήν,
μελετώντας την ίστορικά καί πα¬
ρακολουθούντας μέ πάθος την έΕέ-
λιΕή της. Σάν μοναδικό σκοπό εϊ¬
χε Ινώ άναΖωογονεϊ διαρκώς την
άνάπη τού γιά την τέχνη, πλουτί-
Ζοντας τίς γνώσεις καί έμπειρίες
γύρω άπ' αυτήν. Προίόν τής άφο-
σίωσής τού ήσαν ένας σωρός ση-
μειώσεων ποϋ άποφάοιοε νά τίς
μετατρέψη σέ όλοκληρωμένο συγ-
γραφικό σύνολο, γραμμένο άπλά
οτήν γλώσσα πού μιλάμε, τό ό-
όποίο νΰ άπευθύνεται σ' δλο τδν
κόσμο πού άννα ένδιαφέρεται γιά
την τέχνη καί τόν πολιτ.σμό.
Τό σύγγραμμά τού γεμίΖει ένα
κενό πού ϋπήρχε στόν 'Ελληνικό
χώρο των βιβλίων γιά την τεχνη,
ακριβώς έπειδή τό ΰφος τού είναι
σπλό.
Ή είδική γλώσσα στήΐν οποίαν
γράφουν οί έπαγγελματίες κριτι-
στά εργα τέχνης άντί νά τό γεφυ
ρώνη.
θέτει, παρουσιάΖει όπως κάθε δΑ- μως την καθκοτά γόνιμη καί ώφέ-
ι λο άληθινό καί μεγαλειώδες, τόν 'λιμη. Άνερευνά πάντοτε τίς μυ-
"Ο Δημητριάδης κατορθώνει νά χαρακτήρα της ολοέν τελειουμέ- στικές της δυνάμεις συνεχώς βα·
πληροφορή καί νά διαφωτίΖη χω νης ωραιότητος. Ή πρόοδος άπό θύτερα καί έπιοτημονικώτερα, διό
χίς νά άπομακρύνη τόν άναγινώ-)
στη του. Αντιθέτως, ό φιλικάς'
τα όρυκτά στά φυτά, άπό τα φυ- τι ό Οεός τόν έγκατέστησε κύρι-
του τόνος καί ή τελεία έλΑειψη τά στά Ζώα· άπό τα 2ωα οτόν !ον πάντων τών δημιουργημάτων,
κάνουν τό βιβλίο ανθρωπο καί ή προοδευτική έΕέ- ίνα μέ αγαθήν πίστιν Τόν δοΕο-
ίδιαιτέρως προσιτό καί άνθρώ λιΕις είναι τόσον φανερή ώστε λογή.
προσποιησης.
Γράφει σ' ένα σημείο: Ό Πι-
κάσο (1881-1973) πού δέν Ζω
γράφιοε ποτέ άνεικονικά, άλλά ,
πράγματι ουδέποτε δια'κρισβητήθη-
κε καί κατ' ανάγκην βγαίνει τό
(1)
ΤΕΛΟΣ
Μέ την τεταρτογενή
πε-
ουμπέρασμα: Εάν ό άνθρωπος εί ρίοδο τής γής έμφανίΖετα. κοντά
πού προχώρησε στήν παραλλαγή'ναι τ0 τελειότατο δημιούργημα, οτά σημερινά ειδή των Ζώων, ό
να την παραμόρφωση δλων των τότε είναι έπίσης καί τό νεώτα- άνθρωπος. Μέ τόν άνθρωπον άρ-
νόρο; γι& νά περάση ατή ?τ·-
οεά. Αν περνοδβε 6 στρατό; {ου
θά διέλυε τού; "Ελληνας πού πς-
λιορκοΰσαν πολλά κάστρα, «Νά τΛ
χεΤ'Γ κ-αλά στό νοΰ σα;» λέει χώ,
ρια στοΰ; "Ελληνε;, χωρία στομΐ
Τούοκου;, Πρώτα στούς Τούρ.
/οί·;:
— Χά πολ.εμήσΓΤρ σά λέοντ-:.
Γιατί άν δέν κηατηθοΰμε, νά μτι
"χετε καμμίαν έλπίδα νά σωθή ό
Άλή;. Θά γι·μνωθή άπ' ολους
τοϋς σνμμάχονς καί θά χαθή.
Καί στού; "Ελληνες:
__ Νά ,τολεμήΌ-ΐτε σά λέοντες
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
Τα Βιβλία καί οί "Ανδρωποΐ
ταματήσης καί νά πάς μέ προσ·1
χή καί άργά, Τό κατάλαβαν αί-
τ; οί "Ελληνε; κι έίζησαν πάλι τή
σημ'ΐσία πού εΓχε γιά τόν αγών
τοις ή σωφροσύνη καί ή όργάνω
ση. Πήραν πάλι επάνω τ«υς. Οί
νΓκες δ αδεχονταν ή μιά την 31-
λη. Ό Γώγος κ«ί άλλοι πολλοί /ο,
ώδηγοΰααν καλά τίς έ>
πιχριρησπ; κι Λνοιγην τά δρόίΐο
τής σταθερής λεφτεριάς. Μαξβντη
καν κι οί πρόκριτοι κι οί νοι·κοκυ·
ραίοι άπ' τά χο>ριά τής "Αρτα:
σ' εα μέρος νά τονς μιλήσονν
οί καπεταναϊοι καί νά όργανωθοΓ
ΕΛΕΝΗΣ ΒΑΣΙΛΟΤΝΗ --
ΤΡΙΓΤΡΝΟΝΤΑΣ ΣΤ Ο Τ Σ
ΠΑΡΑΔΕΙΣ0Τ2 ΤΗΣ ΓΗΣ
Νεπάλ, Μττανκόκ, Μπαλί (Ίνδονη
σία), Αύστραλία, Νέα Ζηλανιδίο,
Ταϊτή( Χατ5άί, Μ^ξικό, Τζαμάι^α,
Μαϊάμι, Μπαχάμες ?κδ. ΔΙΦΡΟΣ
84 σελίδες.
Δύο φορές έπιχείρηοε ή γιατρός
συγγραφεύς τό τα^ίδ! αΰτό καί ιΐ
ναι πραγματικά έξιοζήλευτη πού
τά μάτια καί οί (ΐίσθήσεις της αγ
κάλΐίΐσαν τίς όντως παραδεισκχ-κέ;
αΰτέ; χώρες Άπλή άλλά παοα-
στατική είναι ή άφήγηι ιη πού ^πι
σημαίνει, πλάγι στήν .-τ,εριγροιφή
τοΰ φνσικ.οΰ τοπίου, καί ί&ιό.τητ·ίϊ
καί ίδιοτΐ'πίες τοΰ άνθρωπον χά··
θε περιοχής. Κάμποσες φωτο.γ;α.
ςρίες οΐκειώνουν τόν άναγνώστη μέ
χαθίΐκττνριστικά το.ιία τοί» κά&ε -ό
πον. Ό έλληνας, ώστύσο, άναγνώ
στής θά έπιθυμοΰσε νά έλειπαν £«
νικές λέξεις, έντρλώς περιττές, ά
οί καπεταναϊοι και να όργαντοθοΠ·, . , 7 '' ··--·■·"■» ."ν·-"», ■-
νέ άναμρτα-ύ τονς. Ό Μακρυγιάνΐ ^^"Τω^'Ι ^ (>νΤΐστ(Ηχες, *λλη
νης ποΰ είχε πρίν λίγο πληγωθή , *' ',. ·Χ·
V
ω > σωφρρ, ι
Γιατί δν εμείς πέσονμε, τότες νά στή μάχη στό {κξιό τον .πόδα... "ΐνα' Υ>οα(?α^ ο«θανο|«ΠΒς Φολ»
■ λΜ} μ™ϋ >0ουπ πιστα λ«
μορφώτν* στίς οποίες έπεφτε τό μά το
τι τού αποτελεί μόνος τού μιά ό-
λόκληρη έπανάσταση, μιά όλόκλη
ρη
Ό άνθρωπος είναι πράγματι,
χίΖει ή καλλιέργεια των φυτων
καί ή έΕήμέρωσις των οίκιακών
ίστορία 75 έτών Ζωγραφ.κής έ.|θύμφωνα μέ την μαρτυρίαν τής (Ζώων. ΆρχίΖε. ή μεταμόρφωσις
νεργητικότητας. Πολλές όπό τές Βίβλου καί τής 'Επιστήμης όχι τοϋ φλοιϋ τής γής μέ την κατα-
Ζωγραφιές τού δέν τές καταλα- μόνον τό νεώτατο δημιούργημα στροφή των φυσικών φυτικών
βαίνουμε καί δέν μάς άρέσουν, έηί τ^ς γ
όλλά γιατί νά θέλουμε νά έΕηγή-
σομε μιά Ζωγραφιά;
μας, είναι έπίαης σπερμάτων (κυρίως τών άρχεγό
καί τό τελευταϊο. «Άφοϋ· λέγει νων δασών καί τών στεππών) καί
ι
ή Άγία Γράφη «ό Οεός έδημιούρ- των όγκώδους μεγέθους θηρίων.
Ό ϊδιος εΤπε κάποτε: «Ή Ζω 'νησε τών άνθρωπον άνεπςύθη» [ Δύσκολος προβλέπεται 6 χε;
γραφική είναι πιό δυνατή άπό μέ
'ινα, μέ κάνει νά κάνω δ,τι θέλει».
κοί καί Ιοτορικοί συχνά μεγαλωνει | τριάδη στόν τομέα τής τέχνης
(·Καί έποίησεν ό Θεός ήνθρω- μών διά τούς καλλιεργητάς τών
πον καί κατέπαυσε τή ήμέρρ τή έψίμων κηπευτικών καί κυρίως
Αύτό, τό άπόσπαομα αποτελεί έ6δ6μη άπό πάντων τφν έργ(^ν .. άτα χαθώς κα1 τών
σύτοθ, ών έποίησιε.») (Γεν. Η καλλιεργητών βάμβακος (είς
§ 2). "Επαυσεν Οπως ό έπιστήμη μιχ^οτέραν κλίμαχα) .
ένα πολύ μικρό δεϊγμα τής τόσο
αξιαγάπητης εργασίας τοϋ Δημη-
αήν έλπιζονν οί "Ελληνες νά κυρι
' ι|>3ΐιν κανένα κάστρο.
Τούς είπε κι' άΆλα ό Γώγυς
γ.ά τό δ,πλό παιγνίδι ποι; παίϊυυ-
νέ μέ τόν Άλή καί πιό πολύ γιά
σνρθηκε όπως μποφΰσε καί πήίϊ
τό λόγο:
> πλ«-
κατ; ροζ θερμάς στυλ μπλε κ.ά.
Έί
; μ
Έπίσης ώρισμένες λέξεις δέν
Τό μυστήρ.ο νά εΤναι κρνφό. Πα "? Ορθ!ς: λουλουοιασμένος, ωτ«
τρίδα καί Θρησκεία κι άπό πάνω
^ .„. ..,.., ..............„ ,^,τρίδα καί Θρησκεία κι άπό πάνω ?
6αθύτ:ρο σκοπό τονς, πού εί-1 νά φαίνεται νά πολρμάμε γιά όν Μ'Τ(Ι , πΕι01~α:
Πολλα άριθμητικά ά.-ό-
να· ή μοαδική «ύκαιρία τώρα νά
δώιονντ ιέλρυθερία στά σκλαδω^έ
νο Γένος.
— Οί δΰναμέ; μα;, λρει, είν,ιι
λιγοστές σέ άριθμό, μά δεκαπλιι-
σιάζονται καί έκατονταπλασιάξσν-
ται, άν είναι ώργανωμένες καί δέν
πάνε χίΐμένες. Καθ* 6όλι μας / ιί
κάθε κινήση δυύ πράματα νά φέο-
νη Θάνατο καί πανικό στοΰς ί·/
θοούς.
"Ετσι κ.άτο) άπό την καθοδηγη-
ση τοΰ Γώγου πολέμησαν οχι μόνο
γενναϊα, άλλά καί μέ τάξη καί πζ< θαρχία, ώστε οί δυνάμεις τους να Άλή. Γιατί ετσι μόνο θά έλκύί>. μια σνντοε*η
με κοί Τούρκονς έναντίο τού Σονλ ^^ ^α°Λμ
μετά μιά σνν
των, καί ποΰ εξαπλ.ώθηκε «σάν ι!
φουνας όρμητικός σ' δλη τή γΓ».
ΝΙΟΧΩΡΙ Μττνιαία έκδοσις τής
κοινότητος Νεοχταρίου Μεσολογγί-
όν (Βραβείον ξίκρημος μνεία λ
καδημίας Αθηνών Περίαδο; Β'
"Ετος Δ' Τεΰχος 31—32 'Απρ'ν
ο; — Μάιο,ς 1973 σελ. 35 — 80. 'ϊ
ΕΙχα ά"λλη μιά φρρά την ίύχΉ '
ρία νά παροΐ'σιάβω καί νά σχολιά
σία την περιοδική
εκδοθή, 4·
πό τί; σχετικά ό,λΐγε; τοΰ εϊδΐ';
σ,τή χώρα μα;, Άπό την <ΐνοι?η το ^εριοδικό τνπώνετη» βέ τι·πυ· γραφεοι ?ν(Γ) (7>ς τότε
γρ.«.φημένο. Άπό τα
τάνου_ Καί νά είναι ΰ όργάνίοσο
όχι γιά κλοψιές, άλλά γιά δπλιι
λήνης κ.ά*
το
σωστός
αΰτό.
ράδεισος ν'
καί τοοφοδοσίιι. Καί νά μή κάνη Παραθέτω έδιο την τ«λει·ταΙα.
ό καθένας τοΰ κεφαλιοΰ τού κ·χΙ '< Φθάση τοΰ μικρόν τόμου: «Στήν τοΰ συμφέροντας τού. Γιατ[ Τό προ Ταϊτή ένπιοσα δαθειά την γλυκειβ γματικό συμφέρο σέ μερικού; δε· , ναρκη των αίσθήσε(ον/ ~ή γεμά- φαίνεται. Καί είναι αΰτό ν έλευθ°- τ1 άρώματ« χλια«ή άτϋόσφαΐρη, ρία τής πατρίδας. Μίλησαν κι α στή Τζαμάικα χάρηκα τα γλιηό λοι καί σνμφώνησαν λ ά επικρατή χαμόγελο των κατοίκονν της και στίς πράξει; τονς ή γνώση καί ή είδυλλιακές, γεμάτες ρο>μαντισιιό
άρετή. Κι αΰτές νά κατενθύνουν γωνιές της..». Καί τό κείμενο ιό
την άντρ«ία. ! κλίίνει ή διαπίστωση, στά Νάσαου
ι τοΰ «Ιντονου 6άθους» πού μετα^Ι
ΑΤΡ. ΕΤΣΤΡΑΤΙΑΔΗΣ [νούν οί εντόπιοι μέ τα τραγούδ α
τού τρύχους σημειώνω Σπι-ο. Π'*·
ριατέρη: Τά κλεφτικα τραγοΛιι ι
καί ή μουσική τονς, Άπ. Γ. Στΐ'-
ρό.ιουλου: Άνο.ξιάτικη συμτρΐ'ΐνΐ'1
στό Νιοχώρι. Χρ. Μ. Ζώτου: Ν5
κροπομπή (ποίημα), "Αγνο)οντες νί
κιες τοΰ 1821 τοΰ Διον. Μιτάκη /·
ά. 'Ενιδιαφρρουσα ή
τοΰ ρέκτη νομάοχη Αίτιολοακαην ι
νίας Ί. Καλογεράτον καί τό Χ0"
νικό δύο όμιλιών άπό μέλη τή;
'Ελληνικής μορφίοτικής εταιρεία;
Αθηνών. Πολλοί φίλοι τής κοι^
τητας τοΰ Ντοχωρίον «ύχαριστυίν
καί συγχαίροΐ'ν γιά την ϊκδο'"!
τοΰ περιοδικόν, έπίσης γιά τά <** παντα» τοϋ ποιητή Μίνοι· Ζώαον Άπό την στήλ.η τούτη εΰχονοκ'1·" κ" έγώ γιά την αποστόλη τοΓ' τ"· μου, τάν οποίον έπιφνλάσσομο' ν^ σχολιάσω μόλις μοΰ δοθεϊ ή ληλη εΰκαιρία. "Ας σημειωθή ΑνΜ μα τίς άναμνήσει,ς τοΰ Ήλία Μλι* δήμα: Καρατζογιάννηδες — Νι>
ζγη
χώρι — Μ. Ζώτος μέ
στικά «άνέκίοτα»
στόν Νιοχο>ρίτη ποιητή.
Τό τϊΰχος Απριλίου —
έ
ών 6ι6λίων άπό διαφόρους
άνάμεσ<χ σ' άλλονς Δρ. Λε6αντα. ΠΑΪΛΟΣ
ι. ΝΗ Μ-Λ
Αί σχέσει, τής Ελλάδος μετά
τής Εύρωπαίκής ΟΙκονομικής Κοι
νότητος θά άποτελέσουν, κατά
τούς προοεχεϊς μήνας, αντικείμε
νόν έΕετάσεως είς είδικάς συσκέ¬
ψει των αρμοδίων Κοινοτικόν όρ
γόνων (Έπηροπή Συνδέσεως,
Συμβούλιον Συνδέσεως). Κατά
"άς έν λόγω συοκεψεις, θά τε-
θοθν επί τάπητος τα εκκρεμούντα
νεν»κώτερα καί είδικώτερα προ-
ΠΛήματα, τα όποία Οπορρέουν έκ
τής ύφισταμένης Συμφωνίας των
Αθηνών.
Τα γενικώτερα προβλήματα, α-
νάγονται είς την διαιώνιοιν τοϋ'
«παγωματος» τής Συμφωνίας, έκ
μέρους τής Κοινότητος διά τούς
γνωστοϋς λόγοιυς. Συγκεκριμέ¬
νως, απδ τού 1967 καί εντέυθεν,
μετθ την επικράτησιν τής Έπανα
στάσεως τής 21ης Απριλίου, ή
Συμφωνία των Αθηνών παραμέ-
νει (νεκρόν γράμμα καί αί επί μέ¬
ρους γενόμεναι ρυθμΐσεις άφο-
ροθν μόνον είς τρεχούσης φύσε¬
ως Ζητήματα. Οί λόγοι τής τα-
κτικής αυτής τής Κοινότητος εί-
νσι γνωσοί καί καθαρώς οίκανομι-
κοί, ουδόλως δέ πολιτικο'ι, ώς θέ-
λουν νά έμφανίοουν τούτους οί
διάφοροι καλοθεληταί μας. Τουτο,
διότι κα! πρό τής 21ης Απριλίου
1987, ή Ελλάς αντιμετώπισεν έκ
μέρους των έταίρων τής Κοινό¬
τητος την συμπεριφοράν ούχι συν
πταΐρου, άλλ επικινδύνου άνταγω
νιστοΰ. Περί τούτου μαρτυροϋν οί
κατά κίαιρούς έπιβαλλόμενοι πε-
ριορισμοΐ είς τάς είσσγωγάς Έλ-
ληνικών προϊόντων, άντισταθμιστι
καί δέ είσφοραί είχον τεθή είς
εφαρμογήν ποό τοθ 1967. Έπίσης,
ή χορήγησις Κοινοτικόν πιστώσε
ωνν πρός τήΐν χώραν μας έπαυσε
πρό τού 1967, μολονότι τούτο
προβλέπεται είς την Συμφωνίαν
των Αθηνών. Πρός τούτοις, ή
Κοινή "Αγορά, άπό τής πρώτης
οτιγμής τής έφαρμογής τής Συμ¬
φωνίας, δέν ηθέλησε νά έκπληρώ
ση τάς ύποχρεώσε.ς της, ώς πρός
™ θέμα τής έναρμον,σεως τής
^λλφ,κής άγροτ,κής οίκονομίας
πρός την τοιαύτην τής Κοινότη¬
τος. Βεβαίως, ή Ελλάς, ουδέποτε
ί·ουισνν αετα ώ ώώώώή ώώώώ
έπαυσε νά προσβλέπη πρός την
Εύρωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότη
το καί δλαι αί προσπάθειαι της
πρός αυτήν Τήν κατεύθυνσιν κατα
τείνουν.
Πέραν, δμως, τών γεν,κωτέ-
ρων αυτών προβλημάτων, έπεί-
νοντα προβάλλουν τα ^ητήματα
τρεχούσης φύσεως, ή έκκρεμότης
των οποίων δέν δύναται νά συνεχι
οθή. Τα προβλήματα αύτά είναι,
κατ' αρχήν, ή επέκτασις τής Συμ
φωνίας Συνδέσεως καί είΓ τα νέα
μέλη τής διευρυνθείσης Κοινότη-
τος (Βρεταννία, Ίρλανδία, Δα-
νία). Κατά τάς υπαρχούσας πλη
ροφορας, τό θέμα τούτο προβλέ-
πεται νά ρυθμισθή κατά τάς προ-
οεχεϊς συνόδους τής Έπιτροπής
συνδέσεως καί τού Συμβουλίου
Συνδέσεως" τό σχετικόν πρόσθε¬
τον πρωτόκολλον, θά ρυθμίΖΐ) τάς
σχέσεις τής Ελλάδος μέ τα νέα
μέλη τής Κοινότητος. "Ετερον θε
μα είναι ή ρύθμισις τοθ καθεστώ-
τος είσαγωγής των Ελληνικήν
Οΐνων είς τάς χώρας τής Κοινό¬
τητος ,θέμα τό οποίον ουδόλως έ-
σεβάσθη ή ΕΟΚ καί κατ' επανά¬
ληψιν είδεν ή Ελλάς τα συμφέ-
ροντά ΐης νά σφαγιάΖωνται καί ή
Συμφωνία νά καταπατήται απρο¬
καλύπτως άπό τούς έταίρους τής
Κοινής Άγορας.
Ούτως έμφανίΖονται σήμερον αί
σχέσεις μας μετά τής Εύρωπαϊκής
Οίκονομικής Κοινότητος καί, φυ-
σικά ή όνώμαλος αυτή κατάστασις
δέν πρέπει νά διαιωνιοθή. Ή πα-
οοϋοα Κυβέρνησις έχει νά αντι¬
μετωπίση καί τό πρόβλημα του¬
το, ασφαλώς δέ, είς ιάς ένκργεί-
α<, της θά πρυτανεύσ<·, τό Εθνι¬ κον συμφέρον. Οϊ «ίίλοπς» τής Ε.Ο.Κ. 'Τπό τόν τίτλον «ΟΊ εΐλο>τες τού
Εϊκοστοΰ αιώνος», τό τίϋχος μηνός
Όκοιβρίου της Εύρωπαϊκής Οίκο-
νομική; Κοινότητος άψι·?οώει ι/.-
τενέσττχτον αρθρον διά τούς ά*-*·
«χολουΐίένου; εί; τάς χώρα; τής
Δυτ. Εύραιπη; Αλλοδαπούς έργά-
τας. ΕΊ; τό αρθρον δημοσιείονται
χαοακτηριστικαί πιριπτώσει; δ'ά
τάς συνθήκας εργασίας, άμοιβής
καί διαβιώσεω; των άλλοδαπών έ ι
γατών καί ύπογραμμίζονται αί /οί
νοινικαί καί οικονομικαί προεκτά-
σει; τού ζητήματος.
ΕΊ; την πραγματικότητος τονίξε
ται, πρύκειται διά πολύπλοκον οΐκο
νομικόν οίλημμα. Καί, έν πρώτοις
ή παρουσία των εργάτην αυτών . ί-
ναι σήμερον άπαραίτητος είς τήν
οίκονομίαν τής Δυτ. Εύρώπης. 'Ε-
άν αύριον δλοι οί άλλοίκιποί έργι-
ται επανεπατρίςοντο, πολλαί Εύρω
παϊκαί βιομηχανίαι θά άν?στϊλλον
την λειτουργίαν των καί αί οΊκονο
μίαι των χωριόν τής ΚοινότητοΓ
θά έπλήττοντο θ(ΐνασίμως. Οί ξί
νοι εργάται, μέ τήν θέλησίν των,
Λναλαμβάνουν καλοπληρωμένας καί
έςευτελιστικά; άλλ' άν<ιγκαίας ·1- σχολίας, τάς οποίας ουδείς έκ τώ Κύρ(ΐ)παί(ον ιέργατών θά εδέχετο νά εκτελέση. Ούτως, οί άλλοδα,ιοΐ εργάται ίμπλουτίζουν τό διαθέσι- μον έθν,κόν εργατικόν δυναμικόν, μέ σημαντικόν βαθμόν ίύκαμψίας καί κινητικότητος, ένώ, έξ άλλον, (Ίοηθηΰν την Δυτικο - Εύρωπαίκήν βιομηχανίαν είς την διεθνή Αγο- ράν Σήμερον, 5μως, εμφανίζοντ <ι είς τόν όρίξοντα νέα προβλήματ-χ, τα όποία, επί μίαν όκταετίαν, ή Εύρώπη ήθελε νά άγνοή. Σνγχ«- «ίρ.μενοις, σήμερον, έχει δημιουργή θή ενα διογκοΰμενον προλεταριί τον, τό οποίον έπιβαρύνει, ολονών κ αί περισσότερον, κυβερνήσει ς καί βιομηχανίαν. Οί |ένοι εργάται 5ί<ι χισαν νά δ'εκδικοΰν μεγαλειτέρον μερΐδ'.ον συμμΐτοχής είς τόν πλυϋ τον καί την ευημερίαν _ πού δή μιουργοϋν, έν μέρει, καί οί Ιδιοι μέ τόν μόχθον τον. Καί ήδη δια φαίνεται είς τάν όρίξοντα, άνηυι χητική δΐατάραξις τής κοι'νωνική; 1σοορ(| ίας των χωρών ΰποδοχής Ειδικώτερον", κατά τόν τελευταίαν καιρόν, οέν έλλειψιν αί άπ·εργια- καί ικδηλο>σεις των άλλοδαπών εο
γατών, ένώ ή |ενοφοβία καί τα
σημειο,Οίντα κρούσματα των φυλε
τι κων διακρίσειον ήρχισαν νά ποοσ
λαμβάνουν διαστάσεις καί νά .προ
(ίληματίζουν ό'λους.
"Ηδη, υπό τό ,-ιρίσμα των άν.ι>
τέρω, ή Εϋρωπαϊκή Οικονομ·/!)
Κοινότη; άν™ζητΕϊ /.ϊσεις είς "τύ
πρόβλημα αϋτό καί πρό; την ^α-
τ?ύθυνσιν αυτήν κινείται δραστηοί
ι»;. Οΰτο), κατέστριοσε ποόγραι.
μα, είς τό οποίον, μεταξϋ άλλων
.-Γϋοτείνεται ό σι-ντονισμός τή; .το
λιτικής των κρατών - μελών τής
Κοινότητος διά τήν ελευθέραν δι«
κίνησιν των άλλοδτιπών έργατό<ν άπό χιυρας είς χώραν. Προτείνετ α έ.τίσης, ή έξομοίοισις τού έχιπέδοι>
κοινίυνική; προστασία; μ«ταξϋ των
άλλοδαπών καί γηγενΛν έργαξ»;ιέ
νιον, ή οργάνωσις δίκτυον έξν.ιη.>^
τήσεο>; των ξένων ίργατών, διά
τήν εξασφάλισιν εί; αυτού; ίκαν>
νοιητικών ίίρων στεγάαεοις έπαγ-
γελματικής καταρτίσΕίο; καί έκπαι
δεΰσεως χών ίδίων καί των τέκνων|
τιον ίί; τρόπον ώστε νά διει·κολΐΛ· ι
θή ή όμιχλή εντο,ξι^ των εί; τό πυ-
λιτιστικόν κλϊμα των χι»ρών ΰ.ιο-
δοχή;.
Οί γενικοί στόχοι τού .τρογράμ
ματος τούτον, σνμ,τίπτονν, κατά βά
σιν, μέ άνάλογα μέτρα. τα όποΓ>ι
ρχοΐ'ν νίοθετήσει καί άλλοι διεθν^Ι;
όργανισμοί. Ή όλοκλήρωσις των
μέτρ'ον αυτών —καταλήγει τό άρ¬
θρον— θά άπετρλϊΐ τό πρώτον ά-
ναγκαϊον βήμα διά την επίλυσιν
τού προΓιλήματο; τοΰτου, τό οποί¬
ον, παοά τήν έμπρηστικήν έπικαιού
τητά τον, δέν ΐπιδέχεται οδτί Ί-
στραπιαία;, οΰτε ποοχείρου; λν-
ΈσωτερικαΙ
Έξελίξεις
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
ΤΙΚΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ
ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Άπό τήν 15θήμερον λογιστικήν
κατάστασιν τής ΤραπέΖης τής Έλ
λάδος τής 15η; Όκτωβρίου προ- βρίου όνσμέντται ή άφιΕη τού έπι-
κύπττι ότι εσημειώθησαν αί άκό οτημονικοϋ συμβούλου τού υπουρ
Η ΞΕΝΗ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΠΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
λουθοι μεταβολαι:
'Εντός τού προσεχούς Δεκεμ: ι τής ΕΟΚ, Αγγλία, Ίρλανδία καί
Δανία.
Όσον άφορά τίς νέες έμπορι-
κές διαρρυθμίσεις, τα πλεονεκτή-
ματα τα όποϊα παρέχονται πέραν
ιών ήδη παρααχεθέντων στήν Κύ
Ι γείου Ενεργείας γιά τήν πρόλη
α) Τα είς χρυσόν καί συνάλλα ψη τής μολύνσεως τού περιβάλ-
γμα διαθέσιμα τής ΤραπέΖης τής λοντος. Ή Κυβέρνηοη, άνεφερε
Ελλάδος, άνήλθον είς 35.441 έ- αχετικά, ό ύπουργός "Ενεργείας' -<ρο, προθλέπουν νέα μείωση των κατ. δραχμών, έναντι 35.103 έκ. κ. "Απ. Παπαγεωργίου, προτίθεται' δασμών γιά 20 βαοικά προϊόντα δραχμών τής 30Γ,ς Σεπτεμβρίου νά χρησιμοποιήση τήν Εένην προη | πού ένδιαφέρουν την Κύπρο καί (+338 έκατ. δραχμών). | γμένην τεχνολογία γιά τήν προ-1 των όποίαη/οί δαομοί μειοΰνται ά- β) Αί ύποχρεώσεις όψεως είς οτασία τού φυσικοϋ περιβάλλοντος | πό 40 μέχρι 100%. Στήν πρώτη σανάλλαγμα άνήλθον είς 3.407 έ- "ών θαλασσίων υδάτων καί τής κατ. δραχμών, ήτοι εσημειώθη μεί άτμοσφαίρας άπό τίς διάφορες ωσις κατά 24 έκατ. δραχμών έναν πρσοβολές, οί οποίες έπέρχονται τι τής 30ής Σεπτεμβρίου. συνεπεία τής οίκονομικής άναπτύ- Εμπρακτος απόδειξις Είναι διαιτέρως ευχάριστον τό γεγονός, ότι αί παραγωγικαι τά- Εεις τής Χώρας δέν ήρκέσθησαν ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΙΜΕΣ ΠΑ ΤΑ ΚΡΕΑΪΑ, ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ, ΑΥΓΑ, Τθ ΓΑΛΑ, ΡΕΤΣΙΚΑ, ΚΑΦΕΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ "Ενχντι των μέχρι τώρα νομικών τ*μών, άνατιμώνται σημαν τικά τό νοιπό κοέας, τα πουλερικά, τα αύγά καί τό γάλα, καθώς χιά τα λοιπά παράγωγα άγροτικά Λρο ιόντα. Τα «καπέλλα» ένσιοματώ- νονται λίγο ή πολύ στίς νέες τυμ ς τής έπίσημη; άγοράς καί έξωραί- ζονται στήν φρασεολογία τής Κυ· ΐΊερνήαεως υπό τόν τίτλο «τιμαί ί)ι θ)θητικαί». Σέ μερικές, δμως, .τε· ριπτώσεις οί τιμές των αγαθών, πού διετίθεντο μέχρι τώρα μέ /α- πιλλα άναμένεται νά ι'ιποχωρήσουν Λαμβάνονται έπίσης μέτρα προστα σία; των έγχικοίονν κτηνοτροφικών προϊόνιτιον άπό τα άντίστοιχα είτι γόμενα. Τα άνωΐέοω προκύπτουν άπό δηλώσεις τού ΰπονργοΰ "Εμπορον κ. Νικ. Γρηγοριάδη πρός τούς 5η μοσιογράφους. Σκοπό; των έξαγ- γίλβέντιον μέτοων είναι ή όμαλο- ποίηση τής προσφοράς των άγαιθών στήν άγορά γιά νά πάψουν οί άπο κρύψεις καί τα «καπέλλα». Στό μετα|ϋ έξιεδόθησαν νέες ά γορανομικές διατάξεις σχετικώς μέ τίς τιμές διαθέσεοις των κρεάτων, των πουλερικών, των· αύγών, τού γάλακτος, των όσπρίον, τού ρν- ξιοϋ, τ°ΰ ψωμιοΰ καί των άρτοσ/-υ ασμάτιον των πιτΰριον, τής γιαον? της καθώ; καί των άρτοσκβυασμά των, των έστιατοοίιον, τού καφέ καί των άνανι·κτικών στά καφενΐϊ α καϊ τα λοιπά κεντρα άναΐ4>υχή;.
Είδικώτερα με τήν άγορανομική
διατάξη 137 κιιθορίζονταχ νέα πο-
σοστά μικτοΰ κέοδονς διαθέσεως
κρεάτιην μόσχον, άμνοεριφίιον κα
χοίριον καΊ καθορίξονται οί έξήτ
άνώτατες τιμέ; στόν παραγιογό:
Μόσχος 72 δρχ. άνά κιλόν καθαρρϋ
κοέατο; ή 37,40 άνά κιλόν ζώντο;
βάρου;, μέ απόδοσιν 52%. |
Στήν περιοχή Άττικής καθορί-,
ζονται τιμές κρέατο; μόσχου προσ
βίιον τετΓ«?τημορίο)ν πρός 82,50
δραχμέ; άνά κιλόν καί γιά τα όπί
σθια 95 δρχ., περιλαμδανομένων ο
λ<ον των έξόδων των λιανοπωλη- τών. ΟΙ τιμές πωλήσβιος νωποΰ νρ έατος μόσχου έ|ι«τερικοϋ καθορί¬ ξονται αντίστοιχον 80 καί 92 δρ·; χμέ;. Όρίξεται άνωτάτη τιμή πι»· λήοεοις άμνοεριφίων είς τόν παρα γωγόν 81 δρχ. άνά κιλόν καί λιανι κώς εί; την περ^χήν πριιιτενοΰ- σης 94,50, ένώ ή τιμή πωλήσ·>,
λκινικώ; τού ν(ι)ποϋ κρέατος άμνο
εριφίοιν καθορίϊιεται εί; τίς 8ύ δρ
Οί τιμές πωλήσεί»; στόν παραγωγά
των κάτο)θι κρεάτιον καθορίξοντ.Η
ώ; εξής: Βόδι 58 δρχ. άνά κιλό,
δάμαλις 63, ξυγοΰρι 53, κριός 48,
πρόβατον καί χατσίκι 43. Ό ΐτο-
τσάς καί τά άκρα μόσχιον καθοΓΪ
ζονται σέ 20 δρχ, των δέ άμνοετι
φίϋ>ν σε 19. Οί τψές κίφαλών ά¬
μνοεριφίων σέ 30 λιανικώς καΐ των
α'ιγοπροβατοειδών σέ 25.
ΟΙ τιμές πωλήσεως λιανικώς τοθ
χοιρείου κρέατος καθορίζονται γιά
τό «καρρέ ανευ λίπονς» σέ 7Β δςι/
τό κιλό γιά την π*ριοχή Νομοϋ
Άττικής. Άπαγορεύεται στό έ^ής
ή σφαγή έγχωρίιον Αμνών καί έοι-
φίθΛ' των 8,5 καί 5,5 κιλών άντι.
στοίχίο; καθώς καί των μόσχων κό
τιο των 200 κιλών καί των χοίριον
κάτω των 80 κιλών. Άπαγορεύε
ται έπίσης ή είσαγιογή μόσχιον
πρό; πάχυνσιν άνω των 350 κιλών.
Μέ νέα άγορανομική διατάξη
καθωρίσθησαν .οί τιμές χονδ^ικής
τού είσαγομένον νιοποΰ μόσχοτι σέ
68 καί 78 δρχ. άνά κιλόν καί επε¬
βλήθησαν άντισταθμιστικές είσφο
ρές άπό 9,7 —22,5. 'Επίση; μέ <ϊλ λη δάιταξη Νο 14(! καθίιιρίσθησαν οί άνώτατες τιμές λιανικής πιυ'ή- σειος των έγχοιηίΐ'ΐν όρνιθίιον πρό: 50 δρχ. τό κιλό γιά τόν τύπο 65% καί 48 γιά τόν τΰπο 70%. ΟΙ τιμές γιά τά αΰγά καθίορίσθησαν λιανι¬ κώς στίς 2,50 δρχ. γιά τά βάρους 55 γραμμ. καί ι?ίς τίς 2,30 γιά τά μικροτροον βάοου;. Τέλο; καθω.ρίσθησαν νέε; τιμέ; γιά τό γάλα Λγελάδος παστεριωμέ νο στίς 8,70 τό κιλό, γιά τό διατί θέμενον υπό πρατηρίον στήν πκρι- φερεια Άττική; καί σέ Π,50 σέ πλαστκιές φιάλες των 640 γραμμ. Τό γιαοι'ιρτι ποόβειο σέ κεσσέδες αύξάνΐται σέ 4,20 δρχ. γιά κεσσέ δρ; 224—240 γραμμαρίων κ·ώ σρ 5,«0 σέ κεσσέδες 304—^320 γραμ. ενώ ή γιαούρτη έξ άγελάόος άντι- στοίχος α»>ξάιεται σέ 2,80 καί 4,
80 δρχ. Οί τιμέ; τής ρετσίνας χύ
μα αύξάνοται γιά τήν κατανάλο)3η
κατ' οίκον σρ 16 δρχ. καί γιά την
σερβιριξομένη σέ καταστήματα σέ
18 δρχ. χοιοί; τό φιλοδώρημα.
ιΜοΑυνοις και ρύπανσις
Τό νεοσύστατον ύπουρ,γεϊον Ε-
νεργείας ήρχισε νά δραστήριον) ή
ται πρός την κατεύθυνσιν τής ποο
στασίας τού Περιβάλοντος, άπό
την μόλυνσιν καί τήν ρΰπανσιν έν
των βιομηχανικών καί δλλίον άπο-
βλήτων καί λνμάτοιν— των ΰπο-
προιόντί.ιν αυτών τή; βιομηχανικώς
καί τεχνολογικής έποχής μας. "Η¬
δη, ώ; πρώτον βήμα πρό; την κα
τεύθυνσιν ταύτην, θεωρεΐται ή λη
φθεϊσα απόφασις πρρί μετακλήσίως
ξένιον είδικ(7)ν, οί όποίοι ομού μέ
"Ελληνας επιστήμονας, θά έπαν-
δρώσουν την Αντίστοιχον υπηρεσίαν
τού 'Τπο>ργείου.
Τό πρόβλημα τούτο —τό όποιο,
σημεκοτρον, μαστίξρι όλας τάς πς·ο
ηγμρνας οίκονομίας— καθίσταται,
καθημερινώς όξΰτερο οχττε νά ιιή
δκαιολογήται περαιτέριο όλιγο>}ία
είς την αντιμετώπισιν τού. Βραδι»
ποροΰντε; καί είς τόν τομέα αύτίν,
άφήσαμεν νά παρέλθη άρκετό; χρό
νος χορίς νά θέσοιμεν τάς βάσίς
άντιμετωπίσεώς τού, δταν πολλαί
χώραι τοϋ έ^ϋ>τροικοϋ ελάμβανε ν
δοαστικά μρτρα διά την πρριστολτ^
τού κακοϋ. Ήμρΐς, ένανρυνόμενοι
διά την ραγδαίαν βιομηχανικήν καί
τοΐ'οιοτικήν Ανάπτυξιν, ουδόλως έ
μερΐ'ΐνήσαμεν καί διά τόν σρβασαόν
τού π·ροι/>άλλοντος χώρον, ή Αλόγι
στος «άξιοποίησις» τού δποίοι» αα:
ίπισοιορνρι πολλά δεινά. εάν δέν
κινηθώμεν, έ'στο) καί τώρα, Άοΐι
νά εξουδετερώσωμεν τάς δυσμενρί;
αύτά; ρπιπτώσ«ις καί έπιδοάσει;
εί; την Φύσιν. Καί τό περίεργον
είναι, δτι, όσάκι; ώρισμένοι, έξ εί-
γενών ελατήριον κινοΰμενοι, νψο-
σαν φ(»νήν διαμαρτυρίας, διά τήν
κακοποίησιν τού 'ΕλληνικοΟ τοπ.ου
καί την έκτεταμένην ρΰπανσ-ν των
ποταμών καί των θαλασσών, οί κ.
κ. όρμύδιοι περί άλλων πολλών ε-
τΰρβαξον!...
Ήδη δμοις, ή <Π'νε;χισι; τή; κ>ι
ταστάσεω; καί ή έκ των ενόντων
(ϋντΓΐΙμρτώπισις τού ποο€Λήματο;
τούτον, θά Λπετρλει έγκληματικν
άμέλ€ΐάν έ'ναν^ τή; παρούσης^ καί
των έπερχομένων γενεών. Καί τό
πρώτον, τό οποίον άπαιτεΐται νά
Αντιμετωπίσο)μεν, είναι ή μόλνν-
σις τής άτμοσφαίρας των ΆΘγι·
νών άπό τα κανσαέρια των αύτο
κινήτιον καί τά έκπεμπόμίνα άε'-
ρια ώς καί τάς άλλας βλαπτι-κάς
ίίλα; των ρργοστασίοιν, των νοσ»
κομείων, των ξενοδοχείον, των
κλινικών καί αυτών των κ.τιτοικ4ών
Ώς πρό; τά κανσαέρια των αυ¬
τοκίνητον, .την λύσιν δέν θά την
άναΐητήσωμεν είς τήν άπαγόρ,ρΐ'-
σιν τή; κι<κλοφορίας αυτών είς τό κέντρον τής "Ελληνικάς πο·υ- ττυοΰσης, Αλλά εφαρμύζοντες τά συστήματα δλλων χωρών καί έντεί νοντες τόν έλεγχον επί των όχ ι μάτων, άπό πλ^υράς μηχανολόγι- κή; καταστάσεο>ς. Έξ άλλον, εί;
ο,τι άφορά τίς τάς άλλας πηγ .ς
μολννοεω; τή; άτμοσφαίρας, δέ¬
ον ίίπως καταστή ΰποχρΐοιτική ή
τοποθέτησι; των καπνοσνλ^,εκτών,
μέτρον τύ οποίον ουδέποτε έφηΓ-
μόσθη είς γενικήν κλίμακα. Αι-ί
λογα δρ μρτρα^ πρέπ?^ νά ληφθούν
κοί διά πάσαν ρτρραν έστίαν μυ·
λύνσεοις καί ρυπάνσειος τοΰ πε2ν-
βάλλοντος. Σήμερον, ή Τίχνολο-
γία, ή όποΐα ρδημιούογησε τά π^ο
βλήματα αντά, μάς δίδει καί τι·"·
μέσα νά τά Αντιμετωπίσιομεν. , .
Ε'ιδικώτΐοον, ίίμως έπβάλ-λεται.
ίίπως άπό τοΰδΓ, έν ϋσω είναι άη
χή άκόμη, προστατεύσωμεν τον
λοιπόν Ελληνικόν χώρον άπό τήν
άλλοίωστν καί την καταστροφήν,
συνεπεία τής κλιμακουμένης βιυ-
μηχανικής καί τονριστ,κής Αναπτΰ
ξεο>;. Τά σφάλματα τοϋ πηρελθί'ν
τος δέν πρέπει νά ρπαναληψθοΰν
καί ή δημιουργηθείσα άσφι·χ,τική
κατάστασις Είς τό λεκανοπέδ'ον
τής Άττική;, αποτελεί κακόν πό-
ράδειγμα πρό; αποφυγήν.
Τά νεον υπουργείον "Ενεργεια;
έχει ρπωιΐισθή βαρυτάτας ίΰθύνα;
ή δέ ίπιτνχΐα τού θά κρ.θή άπό
τήν ΑντιμετοΜΐισιν :ιαί τοΰ προδλή
ματο; τούτον, χωρίς χρονοτρβήν.
"Αλλως, εάν τά πολλαπλά καθή-
κοντά τον δημιουργοϋν γραφε ο-
κρατικά; καταστάσεις είς τά θύ-
ματα τοΰ Περιβάλλοντος, καλόν
θά ήτο νά άντιμετωπισθή ή ίδρυ¬
σις ενός Ακόμη 'Τπουργείον, ιίς
την άρμοδιότητα τού οποίον ν ά
ΰπάγωνται πάντα τά σιιναψή τρο
βλήματα...
απλώς, νά έπικροτήσουν τά νέα
οίκονομικά μέτρα, άλλ' έσπευσαν
καί νά έκδηλώσουν τήν έμπρακτον
συμπαράστασίν των είς τήν άναλη
φθεϊσανι υπό τής Κυβερνήσεως
προσπάθειαν διά τήν όμαλοποίησιν
τής άγοράς καί τήν συμπίεσιν των
τιμών.
Ή άρχή εγένετο άπό μεγάλα
καταστήματα τής πρωτευούσης,
τά όποϊα, διά κοινής άνακοινώσε
ώς των, έγνωστοποΐησαν είς το
ευρύτερον κοινόν, δτι έμείωσαν
άπό χθές, κατά 10% τάς τιμάς
τώ εισαγομένων ε ι δών. Έπίσης,
μεμονωμένοι βιομήχσνοι, έμποροι
καί επιχειρηματίαι, έπισκεπτόμε-
νοι τούς άρμοδίους ύπουργούς, ά-
νακιονώνουν τήν άπόφασίν των
περί μειώσεως των τιμών σειράς
αγαθών. Ώς μάλιοτα, εδήλωσε κυ
βερνητικός έκπρόσωπος, περί τά
1.000 καταστήματα των Αθηνών,
μέχρι στιγμής, έμείωσαν τάς τι¬
μάς των ύπ' αυτών προσφερομέ¬
νας αγαθών κατά ποσοστόν 10 —
12%. Τό δέ παράδειγμα τούτο έκ-
λουθήοουν καί α! άλλαι πόλεις
ψράΖεται ή πεποίθησις ότι θά άκα
λουθήσουν καί αί άλλαι πόλεις
τής 'Επικρατείας, ώστε των μειω-
μένων αυτών τιμών νά έπωφελη-
θή τό σύνολον τού 'Ελληνικοΰ
λαοϋ.
Χαρακτηριοτικόν θΓθΐχεϊον της
διαμορφούμενη; εύνοϊκής τάσεωο
είς τήν εγχώριον αγοράν, εϊνυι
καί τό γεγονός, δτι, επί κεφαλήν
τής προσπαθείας αυτής, έχουν τε¬
θή αί όργανώσεις των παραγωγι-
κών τάΕεων, αί οποίαι καλοϋν τά
μέλη των νό βοηθήσοιιν είς τόν
έν λόγω άγώνα, ό οποίος, έν ιρ
λευταΐα άναλύσει, διεΕάγετοι δια
τό κοινόν συμφέρον. "Αλλως τε,
τήν συμπαράστασίν αυτήν των κλα
δικών όργανώσεων τήν θεωρού¬
μεν φυσικόν καί έκ των πραγμύ-
των έπιβεθλημένην, δεδομένου ή-
τι ή Πολ'τεία πρώτη έσπευσε νά
έΕοβελίση άπό τήν εγχώριον αγο¬
ράν τά θεσμικά έκείνα πλαιοια,
τά όποτα εδημιούργησαν τήν ση-
μειωθετσαν άσφυκτικήν κοταστπ-
Ή υπερτίμησις της δραχμής, ή ά-
στν είς το εσωτερικόν εμπόριον,
πελευθέρωσις των εΐσαγωγων κπι
ή κατάργησις τής άοτυνομευοεως
των τιμών. δέν ήτο δυνατό παρά
νά εύρουν τήν άνταπόκρισίν των
είς τάς παραγωγικάς τάΕεΐΓ.. Ύ
πενθυμίΣεται. σχετικώς, ότι ή β-
πελευθέρωσις των είσαγωγων καί
ή κατάργησις τού Ν.Δ. 918)71
«περί έλέγχου των τιμων», ύπετε
λουν μόνιμον αίτημα τιον παραγω
γικών κλάδωίν τής Χώρας, ήδη
δέ αί άπαιτήσεις αύται Ικανοποι
ήθησαν. Κατόπιν τούτου, ποσα πε
ραιτέρω έμμονή είς παλαιάς κατα
οτάσεις θά ήτο τό ολιγώτερον ά·
συμβίβαστος πρός τά καλώς έν·
νοούμενα ουμφέροντα όλων προα
έτι δέ, όλοι θά είμεθα άσυγχωρη-
τοι έναντι τού κοινωνικοϋ συνθ-
λου, τό οποίον δέν δικαιούμεθα νά
ύποβάλωμεν είς ταλαιπωρίας καί
στερήσεις. "Αλλως τε, εάν έπε-
κράτουν αί άντιλήψεις αυταί, το
Κράτος θά έπρεπε ν άδειχθή άμεί
λικτορι, πρός πάσαν κατεύθυνσιν
-όπότε, ασφαλώς, οί άντιδρών-
τες θά έΕήρχοντο οί μεγάλοι Ζη-
μιωμένοι.
γ) Ή κυκλοφορί ατών τραπτΖο Εεως.
γραμματίιαν ανήλθεν είς 69.1461 Παράλληλα μέ τήν άντιμετώπι-
έκατ. δραχμών, σημειωθείσης καί ση τού ένεργειακοϋ προβλήματος
ενταύθα μειώσεως κατά 64 έκατ. ή καθιέρωση μηχανιομοϋ έλέγχου
δραχμών. | κα·, νομοθεσίας γιά την προσταοία
δ) Αί πιστώσεις πρός τάς Τρα τοϋ φυσικοϋ περιβάλλονοντος θά
πέΖας καί τούς ιδιώτας άνήλθον τύχη άμέσου προτεραιότητος,
είς 69.721 έκατ. δραχμών, μειω-' Στά πλαίσια, έΕ δλλου. των άρ-
θείσας κατά 102 έκατ. δραχμών. μοδιοτήτων τοΰ νέου ύπουργείου
ε) ΑΙ συναλλαγματικαί καί τά Ενεργείας έκπρόσωποι των κατοί
γραμμάτια, άνήλθον είς 542 έκ. κων τής περιοχής Μεγάρων έπε-
δραχμών, ούτω δέ έμειώθησαν κα σκέφθησον χθέ; τόν ύπουργό Έ-
τή 1.531 έκατ. δραχμών.
Κ/εργείας στόν όποϊο άνέπτυΕαν
στ) Αί πιστώσεις πρός τό Δή- τάς άντιρρήσεις καί τούς λόγους
μόσιον, μτιωθεϊσαι κατά 1.531 έ- γιά τούς όποίοιις ύποστηρΙΖουν
είς 29. πώς τό τρίτο διϋλιστήριο τής Α.Ε.
ΣΤΡΑΝ δέν πρέπει νά έγκαταστα
Τραπε- θή στήν πεδιάδα των Μεγάρων.
δρχαμών αύΕηθεϊσαι κατά 147 έκ. Ό κ. Παπαγεωργίου εδήλωσε ότι
Σών άνήλθον είο 17.601 έκατ. μέ άμέριστη στοργή θά άντιμετω
δραχμών, έναντι τής 30ής Σεπτεμ πίοη τό πρόβλημα άλλά ούδεμία έ-
κατ. δρχαμών, άνήλθον
892 έκατ. δραχμών.
Τέλος, αί καταθέσεις
βρίου.
πί τοϋ παρόντος υποσχεθή δύνα-
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ τα ινα τούς παρασχεθή.
ΑΠΟΘΗΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΟΡΟ- Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩ-
ΛΟΓΗΣΙΝ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ | ΝΙΑΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ
Ό Εμπορικάς Σύλλογος Α- ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ.
θηνών, δι' ύπομνήματό; τού πρός Ή Έπιτροπή των Εύρωπα'ικών
τό ύπουργεϊα|ν, ΟΙκοΙνομικών, Ζή- Κοινοτήτων (Κομμισιόν τής Ε.Ο.
τεϊ τόν διπλασιασμόν τοΰ όρίου Κ.) προώθησε πρός τό Συμθούλι-
των 10 έκατ. δραχ. διά τήν τή¬
ρησιν τοϋ βιβλίου άποθήκης, τού-
ον των Ύπουργών των χωρών -
μελών τής Κοινής Άγορδς τίς
το δέ νά ισχύση άπό τήν τρέχου- προτάσεις της σχετικώς μέ τήν δι
σαν χρήσιν.
εύρυνση τής Συνδέσεως Κύπρου
Έπίσης, Ζητεϊται ή ανάκλησις καί ΕΟΚ, στίς 3 χώρες νέα μέλη
τοΰ δρθρου 7 τοϋ ΝΔ 1077)71,
διά τοϋ όποίου επεβλήθη σταθεράς
φορολογικός συντελεστής 38%
των μτρισμάτων μετοχών άνωνύ-
μων έταιρειών, μή είσηγμένων είς
τό Χρηματιστήριο. Ι
κατηγορία τής μειώσεως των δα-
ομών κατά 40% περιλαμβάνονται
ο: πατάτες, τά καρότα καί τά λε-
μόνια. Κατά 60% μειοΰνται οί δα-
σμοί γιά τά κυπριακά πορτοκάλια
καί γκράηπ φρούτ, ένώ τά κυπρι
ακά κρασιά ύψηλού βαθμοϋ θά επι
6αρύνωνται στό έΕής μόνο μέ τό
25% τοϋ δασμοϋ τοϋ κοινοϋ έ£ω
τερικοϋ δασμολογίου, ό οποίος
καί αϊρεται τελείως μέ τίς έΕαγω
γές κυπριακών καπνών καί χαρου
πιών. Σέ όριομένε; περιπτωσεις
οί μειώσεις των δασμών θά είναι
άντικείμβ^ο ενός είδικοϋ χρονο-
διαγρόμματος, όπως γιά τά φρού
τα. τά λαχανικά καί τίς φράπες,
ενώ γιά τά πορτοκάλια θά ίσχύη
ή τιμή άναγωγής τής Εύρωπαϊκής
Κοινής Άγορός.
Είδικά ουμπληρωματικά μέτρα
θά ληφθούν γιά τίς όψιμες πατά¬
τες, πού έΕόγονται άπό τήν Κύ¬
προ στήν βρετοίΛΊκή άγορά καΐ
τούτο γιά νά προστατευθοΰν τά
παραδοσιακά έμπορικά συμφέρον-
α τής Κύπρου στήν βρεταννική ά-
νορά. Συγκεκρμιένως, οί έΕαγω-
γές των όψίμων γεωμήλων θά ά-
πολαμβάνουν δασμολογικής ατε¬
λείας μέχρι τοϋ Ίουνίου τοϋ 1977
οτά πλαίσια ενός συνολικοϋ κοντε
δόν 110.000 τόνΜων.
Τέλος, όσον όφορά τήν χρημα-
τοδοτική βοηθεία τής Κοινής - Ά-
νοράς πρός τήν Κύπρο, ή βελτί-
ΐι'σις τής Συμφωνίας Συνδέσεως
προβλέπει τόν περιορισμό της σέ
μιά περίοδο 6 έτών καί τήν διασύν
δέση της μέ τά άναπτυΕιακά προ-
γρόμματα τή Κςύπρου. Δάνεια ά-
ιιό τήν Εύρωπαϊκή ΤράπεΖα ΈΓτνε
δύοεων πρόκειται νά δοθούν είτε
μέ βάση τά συνήθη έπιτόκια εί¬
τε μέ έπιδοτημένο τόκο καί είδι-
κές διευκολύνσεις άποπληρωμής
γιά έπενδύοεις ύποδομής, πρός
τόν σκοπόν δημιουργίαν νέων ά-
παοχολήσεων στήν βιομηχανία καί
οτήν έκουγχρονισμένη παραγωγή
των μεγάλων άγροκτημάτων.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΑΜΟΙΒΑΙΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Σειράν ένημερωτικών έπαφών
μετά των χρηματιοτών τού Χρημα
τιστηρίου Αθηνών έγκαινίαοε τό
Ελληνικόν Άμοιβαϊον Κεφάλαιον
Δ ι εθνών 'Επενδύσεων. Ή πρώτη
έΕ αυτών επραγματοποιήθη είς τά
πλαΐοια γεύματος, παρατεθέντοο
είς τό -Χίλτον» πρός τιμήν τοθ
προέδρου τοϋ Χρηματιστηρίου κ.
Διον. Κοκορίνου καί ομάδος χρη-
μοτιστών. Παρέστησαν ό βοηθόν
γενικάς διευθυντής τής Έμπορι-
κής Τραπέζης καί σύμβουλος την.
Έλληνικής 'Εταιρίας Διαχειρίσεως
Άμοιβαίων Κεφαλαίων κ. Γ. Σ.
Ανδρεάδης ό ,έντεταλμένος σύμ¬
βουλος τής 'Εταιρίας κ Π. ΧατΖη
παύλου καί δλλα οτελέχη αυτής.
τής νήσου μέ τήιν Κοινή Άγορά νομικών καθηγητού κ. Ι. Κούλη.
Ο κ. Γ. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
Γενικάς γραμματεύς τοϋ υπουρ
γείου Οικονομικωσ ονέλαδεν ό τέ
ως γενικάς διευθυντής τοϋ Ιδίου
υπουργείον κ. Γεώργ. Παπαποστό
λου. Ό κ. Παπαποστόλου ώρκίσθη
χθές ενώπιον τοΰ ύπουργοϋ ΟΙκο
ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΝΑΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ
ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑ'ΙΚΩΝ ΝΘΜΙΣΜΑΤΩΝ
Παρά την «ίσθητή βελτιώση τοΰ , πνριοδικώς μεταβαλλομένη ίσοτι^ί
.......,..«....................·. δολλαρίου στί; διεθνεϊς Αγορές ου.ιχ τή; δραγμή; έναντι τού δολλα-
ΝΈΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΜΟΝ Α ναλλάγματο;, τί; τελίυταϊες ήμ*·| οί«υ, έξαοτάται κι' άπό την γ^,/ι-
ΕΣ ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΝ ογ:· "· ίσοτιμία τού έναντι τής δρα χώτερη διεθή οίκονομική σνγχν-
ϊς πίΐοαμένρι άμετάβλητη στίτ ρία.
Τρείς αδεία, έγκαταστάσεω; 6-
ομηχίΐνκΐιν, μηχανολογικοϋ έξοπλι
28·ί1·Γ>
(«Υοοα) 27,15 (πώλη-
γήθηβαν υπό τής αρμοδία; ύπηρ1·1
σία; τή; Πεοιφερειακή; Λιοικήσ."
ομού Λξίας 20.660.000 δρχ., έχορτ <">> τραπεζογραμματίων. Τούτο ε-
χει σάν Αποτέλεσιια την περαιτί-
οω Ανατίμηση τή; δραχμής έναντι
ως 'Αττϊκή; καί Νήσοιν Τάς σχ; τΓον δλλ("ν "κληοών καί μετατρε-
τ.κάς αποφάσει; ύπέγρα^ν ό ύφ ο 1'Ί""ν συναλλαγμάτων, όπως «Ιναι
Διοικητή; το Ι"ίρκο. τό φράγκο, τό φιορίνι
ν.ίά ή λιρέττα.
Ή «σταθεράν ίσοτιμία δραχμή;
ν(ά δολλίίϋίοΐ' στό νέο 6ι|Κ)ς της
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΟΝ ΦΡΟΝΓΙ- τών 27 δο* ^Ο^011 ϊ'ν(ι' «"ήν οί>-
πουργός περιψΐρειακό;
Άττικής καί Νι',ί«ιιν κ. Χοιοιατό·
ποΐ'λος.
Σ ΤΗΡΙΟΝ ΕΛΕΙΤΟΤΡΓΉ-
ΣΕΝ ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΙΙο'οτοδουλία τοΰ Ε.Ο.Ε.Χ.
π'α διττά μεταύλητή:
ΙΙοώτον. έναντι των
ευριοποΐ
κων νομισιιάτΐον. Ή προχθεονή
Κίΐτόπιν έγκρίσεω; τοΰ Διοικητι λ.χ. βελτίιοση τι"|; ίσοτιμία; τ >·">
καθ Σνμβουλίου τού Έθνικοΰ Ορ Λολλαοίου έναντι τής βρεταννι,κής
γανισμοϋ Έλληνΐκή; Xριροτι^χ^ία; στεολίνας κιιτά 0,45, τοΰ γερμανι-
τό τί; Ίοιάννινα ΙΙαράρτημα ού - νοϋ ιιάοκου καί τοΰ όλλανδικοϋ φ;)
τοϋ Ηπείρου καί Κερκύρα; ώργ.1 οινίον βίϊΓ σάν άμεση συνρπ,<:.(ΐ νωσ« ςρροντιστήιον έκπαιδεύσεως Γήν βελτιώση τής ίποτιμίας τΰς 11 βιοτ-ρχνών καί χειροτεχνών εί·; δοαχιιή; ϊναντι των νοαισμάτοιν τά; συγχρόνου; μέθοδον; έπισμ ιλ αυτών, τώσεω; τοΰ χαλκού, τό οποίον καί ■ Συγκεκριμένον κατά τύ διάστη έλειτούργησε λίαν επιτ·χώ;. ιια ιιεταξΰ τή; άναγγελίας τής άνι Τά; οίκεία; θεοιοητικά; γνο'κΐί.τ τιαύσεοι; (20.10.7.°.) καί τή; 31. μ,ρτά πρακτικών εφαρμογήν, έδίδα 10.73 ή δο«χμή έναντι τής στερλί ξεν άημόδιο; συνεργάτη; τού Ε. νας βελτιώθηκε κατά 0,247ί, έναν- ΟΕΧ ί δέ ύ λθή τ^ τού δυτικογερμανικοΰ μάρκ ιυ κατά 1,24% έναν-1 τοΰ έλβετικοϋ Ο.Ε.Χ., εί; δέ τού; παρακολουθή- σιιντα; τό έπιμορφωτικόν α{>τό
ό Όογανισμό; Χειροτεχιτί (ΐράγκο·, κατά 2% τοΰ ολλανδίαν.
λ; δ'έθεσεν ίίδικά μικροεργαλεία ίΐιοοινίον κατά 2.5% κηί Ρναντι
/.αί ύλικά, εί; ύποβοήθησιν τή; πά της ίταλικής λιρέττας κατά 2,38%.
ρηγωγικής έπιδύσεώ; τοιν.
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Σύμφωνα μέ στοιχεϊα τού Ορ-
νπνισυοϋ Βάμβακος,
πβοανωγή έκτιμάται
τόννους συσσπόρου ή σέ 125.000
τβννους έκκοκισμένου έναντι 140
ΟΟΟ τόν. έκκοκισυένου βάμβα¬
κος τής περυσινής περιόδου. Ή
απόδοσπ εφέτος έμφανίΖεται έλα
Φρώς αύΕημένη άπό 35.2% σέ
3&.6%. Μέχρι 15ης Όκτωβρίου
είχε συνκομισθή τό 55% τής άνα-
υενομένης παραγωγης βάμβακος.
έναντι 45% τής περισυνής περιό-
5ου.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΛ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Τήν άμεσον ρύθμισιν θεμάτων
άραοδιότητο; ΰ.τοΐ'ργείου Οίκονοιιι
κων ϊητ-ϊ ό Έμ.τορικό; Σΰλλογο;
Αθηνών, διά σχετικαί ΰπομνήμα-
τό; τού πρός τόν υπουργόν Ο'νιι-
νομικών. Ειδικώτερον, διά τοΰ έν
λόγοι ΰπομνήματο; ζητεϊται:
— Ό ΰπεςδιπλασιασμό; άπό
τή; τρςχούση; χρήσεω; τοΰ έκ 10
έκατ. δρχ. όρ'ου νποχρεοιτική; κυ
θώσεοι; βιΰλίου ίϊποθήκης παρά
των έπ.χειρήσΐοιν, Ιδία έκείνονν
χονδρική; έμπορία;.
—Ή Ανάκλησις τής διατάξεοι:
τού άρθρου 17 τού Ν .Δ. 1077)71,
βάσει της οποίας φορολογοΰντΊΐ
τα μερίσματα έκ μετοχών άνο)νί'-
μο>ν έταιρειών( μή είσηγημένων
είς τό Χρηματιστήριον, διά σταθε-
οοϋ σΐ'ντΐλεστοΰ 389£. μή δι·ν<ιιμέ- νου νά σνμψηφισθή εί; την γενι- κ!»ν φοοολογικήν δήλωσιν. Λ-'ντεοον. έναντι τού δολλαοίον ή «μεταβλητή;» ίθοτΐμία των £"7 δηαχαών δέν ε[ν<ιι αΰτόματος όπως : ΐ:ν:ιντι των άλλιον μετατρεψίμων Ι (ΐι·ν(ΐλλαγμάτ(ΐ)νί άλλά θά προσδκ, Ι ρίζεται σέ τι^χόν ανωτέρα ή κατο'ι- επίπε·δα, άάλογα μέ τίς ή έφετεινή τα5αλλόιι<>νΐ; γενικώτερί; οίκονο ι·
οέ 3760001 κές σΐ'νθήνε;. "Ετσι έναντι χον
δολλαοίου ή διακύμανση δεν θά ίί
ναι σνχλή. "Αν ίίμί·»; σημεκοθοϋ'/
ιι γάλε; διακιμάνσεις στίς εξωτ -
οι/.ρ; ίσοτιιι.ρ; τοϋ δολλαρίου, μθ'
,;υιίως θά ληφθούν κι' αύτές ΰ.τ'
όψιν. Συνεπως ή σταθίρά άλ'ά
2τήν πϋαγματικότητα, ή
ι; άπό τής 20.10.73
μιά Ιδιότυπη σνναλλαγματική πολι
τική, ή όποία δέν είναι οδτε ό,τι
δός των σταθερών Ισοτιμιών ουτί
των μεταβαλλομένων. Λέν άποίαμ
βάντι Βμοις οίίτρ των πλεονεκτημ,ι
τυ>ν οβτε των μειονεκτημάτων τής
σταθεράς η τή; διακυμαινομένη; ί·
σοτιμία; υπό την προνπόθβση,
V
μω;, ίίτι ύπάρχει στενή παρακολού
θηση Αλλά καί αύστηρά κριτήρι~
προσδιορισμοΰ τή; πραγματική; έ
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΟΝ ΠΛΕΚΤΩΝ
Τόν υπουργόν Έμπορίου κ. Νικ.
Γι.ιηγοριάδην έπεσκε'φθησαν τά προ
εδρείίΐ τοΰ Συνδέσμου Πλεκτοόιο-
μηχάνοιν καί τοΰ Συνδέσμου Βυ·
μηχάνιον Πλεκτών Βορ. Ελλάδος
καί τού έξέθεσαν τά προβλήματα
ποΰ άπκσχολοϋν την τάξιν.
Ειδικώτερον είς τόν κ. ύπουργό
Ανεηέρθη ϋτι οί πλεκτοβιομήχανοι
ευρίσκονται είς άδιέΐοδον μετά
τήν κατά 30%» αΰξησνι τής τιμής
των νημάτων, λόγιο τής έξαιρέσε-
ώς Τ(ον έκ τοΰ Ν.Δ. 918)71 περί
έλέγχου των τιμών.
Εί; τόν κ_ υπουργόν έπεσημάν
θη Λκόμη δτι αί έγχο')ριαι βιοιμηχ'ΐ
νίαι Οαμβακονημάτων διαθέτουν
πρός 10" δρχ. άνά κιλόν τά νήμ'
τα «ίς τό εξωτερικόν, ένώ είς τάς
έγχωρίου; βιομηχανία; πρό; 122
δρχ, λόγω συνυπολογισμοΰ των έ
τ στρεφόμενον έξαγιογικών έπιτα
κίων. Τά έλληνικά πλεκτά, έτονί-
σθη, χάνονν έτσι την άνταγοννιστ.
κύτητά των μέ Αντίκτυπον τήν ά-
κύρο>σ.ν παραγγελιών.
Ό κ. ύπονργό; υπεσχέθη νά δό
ση λύσιν εί; τά αίτήματα έντός
σνντόμου χρονικοΰ διαστήματο;
ξΐΛτερικής ίσοτιαίας τή; δραχμάς,
είς τοόπον ώστρ όντε μ'ι είναι υπ.··^
τιμημενιι, οΓτε δμοις χαί ί,.τοτιμη-
μένη, Τό πρώτο θά δημιοΐ'ργοΰτε
προσθίτα προί>λήματ<ι στό ΪΛοξύγιο πληριομών, τύ δεϋτερο πίεση ίπί των τιιιών καΐ ενταση τής ρευστό τητο;. ••••••ι·························· ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ Γ3ΑΦΕΙΟ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΪΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Ή κίνησις Σεπτεμβρίου έ.έ. Κατά τόν μήναν Σεπτέμβριον έ. έ., τό ειδικόν Ταχυδρομιον Γρα φεϊονι άποσΓθλής δέ μάτων ε ι δών χειροτεχνίας τό εί; έΕωτερικόν —τό οποίον ιδρύθη καί λειτουργή πρωτοβουλΐρ τοϋ 'Εθνικο Όργανι σμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίσς ε¬ σημείωσε τήν ακόλουθον κίνησιν είς έΕαγωγάς τοιούτων προϊόν- των: Δέματα 1.464 Βάρος χιλ)μα 8.135 ΆΕΙα δραχμαί 3.757.820 Τά σταλέντα είς διαφόρους χώ ρας τής Εύρώπης, τής Άσίας, τής Άφρικής καί των Ήνωμένων Πολιτειών τής Άμερικής χειροτε χνήματα καί καλλιτεχνικά προϊόν τά βιοτεχνίας κα'ι λαϊκής τέχνης, ήσαν: ύφαντά, εϊδη άμφιέσεως καί έπιστρώσεως, κεντήματα, διά φορα προϊόντα χειροπλεκτικής, μεταλλοπλαστικά, άργυροχοίκά, κο αμήματα ,κεραμικά, δερμάτινα, Ευ /όγλυπτα, κομψοτεχνήματα έΕ ά- ύλών, κοϋκλαι, ποικίλα 6/τικεΙ λαβάστρου κ.6. εομβολόγια καί Ρένα. Τό έν λόγω ταχυδρομικόν γρα φείον είναι έγκατεστημένον κατά τήν οδόν Νίκης 33 (παρά τήν πλα τε.ϊαν Συντάγματος) κα'ι λεπουρ- γεϊ κατά τάς εργασίμους ημέρας καΐ ώρας 7.30' π.μ. — 8.00 μ.μ. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓϊΣ ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΕΣΟΔΕΙΑΣ Ι972 Παρά τίς πολλαπλές έπαφές, Γθύ είχον μέ τήν Κυβέρνησιν οί έχπρόσωποι τοϋ Καπνεμπορίου, γοντες (άνατιμήσεις τής τουρκι- κής παραγωγης), έ« τούτοις, αί αύΕήσεις κατά 43% των χωρικών ιήν περαομένη έβδσμάδα, όσον ά- τ^ων εφέτο»; εδημιούργησαν ψορά τό γοννηθέν θέμα έκ τής ά- ( πρόσθξ>τες δυσχέρεηες στίς έΕα
νατιμήσεως τής δραχμής γιά τόν^ωγές. "Ετσι ή κατά 10% άνατίμη
καπνό, ούδεμία ύπάρχει επί τοϋ ση τής δραχμής δημιουργεί μία
παρόντος ένδειΕη ότι άντιμετωπί-; έπιπρόοθετη επιβαρυνθή τήν όποί
Ζεται ή έΕαγωγή καπνών έσοδε-' αν δέν φαίνονται πρόθυμοι νά ά-
ας 1972, τά όποϊα έχουν άγορα- ναλάβουν οί άγοραστές τοΰ έΕω-
σθή άπό τά χωρία μέ τιμές δολ- τερικοϋ οϋτε δμως κα'ι οί καπνέ-
λαρου 30 δρχ. καί πρέπει τώρα
νό έΕαχθοϋν πρός 27.
Όπως είναι γνωστόν εφέτος
παρουσιάσθη σημαντική καθυοτέ-
μποροι, οί όποϊοι ήδη έχουν κα-
ταβάλει υψηλές χωρικές τιμές.
Έκτός δμως άπό τό δμεσο πρό
βλημα πού δημιουργεϊται γιά τίς
ρηση στήν έμπορική διαπραγμά- έΕαγωγές τής εσοδείας 1972, τά
τευση μεταΕύ Εένων άγοραστών νέα οίκονομικά μέτρα μέ τήν αϋ-
καί Έλλήνιυν καπνοεΕαγωγέων, ( Εηοιν τής τιμής των δημητριακών
γιά τήν διαθέση τής έπεΕεργασθεί κα'ι των ψυχανθών, καθιστοΰν τις
σης κατά τήν διάρκεια τοϋ θέρους καλλιέργειες αύτές πιό έλκυστι-
πρααγωγής 52.000 τόννων άνατο κές γιά τούς παραγωγούς άπ' ό,τι
Αικών καπνών, άΕίας 3.5 δια
. δρχ.]
τοϋ καπνοϋ κΓ έτσι δημιουργεϊται
Αν καί ή καθυστέρηση αυτή άπο- μιά προοπτική στασιμότητος τής
δίδεται κυρίοχ: σέ έΕωγενεϊς παρά καπνοπαραγωγής έφέος, αντΐ της
επιδιωκομένης αυξήσεως της. 'Υ
ποστηρίΖεται συνεπώς άπό τούς
καπνικούς κύκλους, ότι αν άπό
τώρα δέν έΕαγγελθοϋν είσοδηματι
κές ένισχύοεις γιά τούς καπνοπα-
ραγωγούς, άνάλογες μέ έκεΛ>ες
πού προκύπτουν άπό τίς σημαντι-
κές αύΕήσεις των τιμών άσφαλεί
άς τής ύπολοΐπου φυτικής παραγω
γής, τότε ή καπνοκαλλιέργεια δέν
θά μπορέση νά έπεκταθή καί δέν
θά επιτύχη τήν αϋΕηση τοϋ 10%
πού εσημείωσε τό 1973 έναντι τοΰ
1872 (81.500 τόν. άνατολικών
καπνών).
Μέ άντικαΙ,μενο ακριβώς τό
βραχυχρόνιο έΕαγωγικό πρόβλημα
τοΰ καπνοϋ καί τό εύρύτερο τής
αύΕήσεως τής παργαωγής τού πι·
στεύεται ότ ιθά άσχοληθή ή Κυ-
θέρΐνηση, κατά τήν τρέχουσα έβδο
μάδα.
Αί σχέσει, τής Ελλάδος μετά
τής Εύρωπαίκής ΟΙκονομικής Κοι
νότητος θά άποτελέσουν, κατά
τούς προοεχεϊς μήνας, αντικείμε
νόν έΕετάσεως είς είδικάς συσκέ¬
ψει των αρμοδίων Κοινοτικόν όρ
γόνων (Έπηροπή Συνδέσεως,
Συμβούλιον Συνδέσεως). Κατά
"άς έν λόγω συοκεψεις, θά τε-
θοθν επί τάπητος τα εκκρεμούντα
νεν»κώτερα καί είδικώτερα προ-
ΠΛήματα, τα όποία Οπορρέουν έκ
τής ύφισταμένης Συμφωνίας των
Αθηνών.
Τα γενικώτερα προβλήματα, α-
νάγονται είς την διαιώνιοιν τοϋ'
«παγωματος» τής Συμφωνίας, έκ
μέρους τής Κοινότητος διά τούς
γνωστοϋς λόγοιυς. Συγκεκριμέ¬
νως, απδ τού 1967 καί εντέυθεν,
μετθ την επικράτησιν τής Έπανα
στάσεως τής 21ης Απριλίου, ή
Συμφωνία των Αθηνών παραμέ-
νει (νεκρόν γράμμα καί αί επί μέ¬
ρους γενόμεναι ρυθμΐσεις άφο-
ροθν μόνον είς τρεχούσης φύσε¬
ως Ζητήματα. Οί λόγοι τής τα-
κτικής αυτής τής Κοινότητος εί-
νσι γνωσοί καί καθαρώς οίκανομι-
κοί, ουδόλως δέ πολιτικο'ι, ώς θέ-
λουν νά έμφανίοουν τούτους οί
διάφοροι καλοθεληταί μας. Τουτο,
διότι κα! πρό τής 21ης Απριλίου
1987, ή Ελλάς αντιμετώπισεν έκ
μέρους των έταίρων τής Κοινό¬
τητος την συμπεριφοράν ούχι συν
πταΐρου, άλλ επικινδύνου άνταγω
νιστοΰ. Περί τούτου μαρτυροϋν οί
κατά κίαιρούς έπιβαλλόμενοι πε-
ριορισμοΐ είς τάς είσσγωγάς Έλ-
ληνικών προϊόντων, άντισταθμιστι
καί δέ είσφοραί είχον τεθή είς
εφαρμογήν ποό τοθ 1967. Έπίσης,
ή χορήγησις Κοινοτικόν πιστώσε
ωνν πρός τήΐν χώραν μας έπαυσε
πρό τού 1967, μολονότι τούτο
προβλέπεται είς την Συμφωνίαν
των Αθηνών. Πρός τούτοις, ή
Κοινή "Αγορά, άπό τής πρώτης
οτιγμής τής έφαρμογής τής Συμ¬
φωνίας, δέν ηθέλησε νά έκπληρώ
ση τάς ύποχρεώσε.ς της, ώς πρός
™ θέμα τής έναρμον,σεως τής
^λλφ,κής άγροτ,κής οίκονομίας
πρός την τοιαύτην τής Κοινότη¬
τος. Βεβαίως, ή Ελλάς, ουδέποτε
ί·ουισνν αετα ώ ώώώώή ώώώώ
έπαυσε νά προσβλέπη πρός την
Εύρωπαϊκήν Οικονομικήν Κοινότη
το καί δλαι αί προσπάθειαι της
πρός αυτήν Τήν κατεύθυνσιν κατα
τείνουν.
Πέραν, δμως, τών γεν,κωτέ-
ρων αυτών προβλημάτων, έπεί-
νοντα προβάλλουν τα ^ητήματα
τρεχούσης φύσεως, ή έκκρεμότης
των οποίων δέν δύναται νά συνεχι
οθή. Τα προβλήματα αύτά είναι,
κατ' αρχήν, ή επέκτασις τής Συμ
φωνίας Συνδέσεως καί είΓ τα νέα
μέλη τής διευρυνθείσης Κοινότη-
τος (Βρεταννία, Ίρλανδία, Δα-
νία). Κατά τάς υπαρχούσας πλη
ροφορας, τό θέμα τούτο προβλέ-
πεται νά ρυθμισθή κατά τάς προ-
οεχεϊς συνόδους τής Έπιτροπής
συνδέσεως καί τού Συμβουλίου
Συνδέσεως" τό σχετικόν πρόσθε¬
τον πρωτόκολλον, θά ρυθμίΖΐ) τάς
σχέσεις τής Ελλάδος μέ τα νέα
μέλη τής Κοινότητος. "Ετερον θε
μα είναι ή ρύθμισις τοθ καθεστώ-
τος είσαγωγής των Ελληνικήν
Οΐνων είς τάς χώρας τής Κοινό¬
τητος ,θέμα τό οποίον ουδόλως έ-
σεβάσθη ή ΕΟΚ καί κατ' επανά¬
ληψιν είδεν ή Ελλάς τα συμφέ-
ροντά ΐης νά σφαγιάΖωνται καί ή
Συμφωνία νά καταπατήται απρο¬
καλύπτως άπό τούς έταίρους τής
Κοινής Άγορας.
Ούτως έμφανίΖονται σήμερον αί
σχέσεις μας μετά τής Εύρωπαϊκής
Οίκονομικής Κοινότητος καί, φυ-
σικά ή όνώμαλος αυτή κατάστασις
δέν πρέπει νά διαιωνιοθή. Ή πα-
οοϋοα Κυβέρνησις έχει νά αντι¬
μετωπίση καί τό πρόβλημα του¬
το, ασφαλώς δέ, είς ιάς ένκργεί-
α<, της θά πρυτανεύσ<·, τό Εθνι¬ κον συμφέρον. Οϊ «ίίλοπς» τής Ε.Ο.Κ. 'Τπό τόν τίτλον «ΟΊ εΐλο>τες τού
Εϊκοστοΰ αιώνος», τό τίϋχος μηνός
Όκοιβρίου της Εύρωπαϊκής Οίκο-
νομική; Κοινότητος άψι·?οώει ι/.-
τενέσττχτον αρθρον διά τούς ά*-*·
«χολουΐίένου; εί; τάς χώρα; τής
Δυτ. Εύραιπη; Αλλοδαπούς έργά-
τας. ΕΊ; τό αρθρον δημοσιείονται
χαοακτηριστικαί πιριπτώσει; δ'ά
τάς συνθήκας εργασίας, άμοιβής
καί διαβιώσεω; των άλλοδαπών έ ι
γατών καί ύπογραμμίζονται αί /οί
νοινικαί καί οικονομικαί προεκτά-
σει; τού ζητήματος.
ΕΊ; την πραγματικότητος τονίξε
ται, πρύκειται διά πολύπλοκον οΐκο
νομικόν οίλημμα. Καί, έν πρώτοις
ή παρουσία των εργάτην αυτών . ί-
ναι σήμερον άπαραίτητος είς τήν
οίκονομίαν τής Δυτ. Εύρώπης. 'Ε-
άν αύριον δλοι οί άλλοίκιποί έργι-
ται επανεπατρίςοντο, πολλαί Εύρω
παϊκαί βιομηχανίαι θά άν?στϊλλον
την λειτουργίαν των καί αί οΊκονο
μίαι των χωριόν τής ΚοινότητοΓ
θά έπλήττοντο θ(ΐνασίμως. Οί ξί
νοι εργάται, μέ τήν θέλησίν των,
Λναλαμβάνουν καλοπληρωμένας καί
έςευτελιστικά; άλλ' άν<ιγκαίας ·1- σχολίας, τάς οποίας ουδείς έκ τώ Κύρ(ΐ)παί(ον ιέργατών θά εδέχετο νά εκτελέση. Ούτως, οί άλλοδα,ιοΐ εργάται ίμπλουτίζουν τό διαθέσι- μον έθν,κόν εργατικόν δυναμικόν, μέ σημαντικόν βαθμόν ίύκαμψίας καί κινητικότητος, ένώ, έξ άλλον, (Ίοηθηΰν την Δυτικο - Εύρωπαίκήν βιομηχανίαν είς την διεθνή Αγο- ράν Σήμερον, 5μως, εμφανίζοντ <ι είς τόν όρίξοντα νέα προβλήματ-χ, τα όποία, επί μίαν όκταετίαν, ή Εύρώπη ήθελε νά άγνοή. Σνγχ«- «ίρ.μενοις, σήμερον, έχει δημιουργή θή ενα διογκοΰμενον προλεταριί τον, τό οποίον έπιβαρύνει, ολονών κ αί περισσότερον, κυβερνήσει ς καί βιομηχανίαν. Οί |ένοι εργάται 5ί<ι χισαν νά δ'εκδικοΰν μεγαλειτέρον μερΐδ'.ον συμμΐτοχής είς τόν πλυϋ τον καί την ευημερίαν _ πού δή μιουργοϋν, έν μέρει, καί οί Ιδιοι μέ τόν μόχθον τον. Καί ήδη δια φαίνεται είς τάν όρίξοντα, άνηυι χητική δΐατάραξις τής κοι'νωνική; 1σοορ(| ίας των χωρών ΰποδοχής Ειδικώτερον", κατά τόν τελευταίαν καιρόν, οέν έλλειψιν αί άπ·εργια- καί ικδηλο>σεις των άλλοδαπών εο
γατών, ένώ ή |ενοφοβία καί τα
σημειο,Οίντα κρούσματα των φυλε
τι κων διακρίσειον ήρχισαν νά ποοσ
λαμβάνουν διαστάσεις καί νά .προ
(ίληματίζουν ό'λους.
"Ηδη, υπό τό ,-ιρίσμα των άν.ι>
τέρω, ή Εϋρωπαϊκή Οικονομ·/!)
Κοινότη; άν™ζητΕϊ /.ϊσεις είς "τύ
πρόβλημα αϋτό καί πρό; την ^α-
τ?ύθυνσιν αυτήν κινείται δραστηοί
ι»;. Οΰτο), κατέστριοσε ποόγραι.
μα, είς τό οποίον, μεταξϋ άλλων
.-Γϋοτείνεται ό σι-ντονισμός τή; .το
λιτικής των κρατών - μελών τής
Κοινότητος διά τήν ελευθέραν δι«
κίνησιν των άλλοδτιπών έργατό<ν άπό χιυρας είς χώραν. Προτείνετ α έ.τίσης, ή έξομοίοισις τού έχιπέδοι>
κοινίυνική; προστασία; μ«ταξϋ των
άλλοδαπών καί γηγενΛν έργαξ»;ιέ
νιον, ή οργάνωσις δίκτυον έξν.ιη.>^
τήσεο>; των ξένων ίργατών, διά
τήν εξασφάλισιν εί; αυτού; ίκαν>
νοιητικών ίίρων στεγάαεοις έπαγ-
γελματικής καταρτίσΕίο; καί έκπαι
δεΰσεως χών ίδίων καί των τέκνων|
τιον ίί; τρόπον ώστε νά διει·κολΐΛ· ι
θή ή όμιχλή εντο,ξι^ των εί; τό πυ-
λιτιστικόν κλϊμα των χι»ρών ΰ.ιο-
δοχή;.
Οί γενικοί στόχοι τού .τρογράμ
ματος τούτον, σνμ,τίπτονν, κατά βά
σιν, μέ άνάλογα μέτρα. τα όποΓ>ι
ρχοΐ'ν νίοθετήσει καί άλλοι διεθν^Ι;
όργανισμοί. Ή όλοκλήρωσις των
μέτρ'ον αυτών —καταλήγει τό άρ¬
θρον— θά άπετρλϊΐ τό πρώτον ά-
ναγκαϊον βήμα διά την επίλυσιν
τού προΓιλήματο; τοΰτου, τό οποί¬
ον, παοά τήν έμπρηστικήν έπικαιού
τητά τον, δέν ΐπιδέχεται οδτί Ί-
στραπιαία;, οΰτε ποοχείρου; λν-
ΈσωτερικαΙ
Έξελίξεις
ΗΥΞΗΘΗΣΑΝ ΤΑ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ
ΤΙΚΑ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ
ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
Άπό τήν 15θήμερον λογιστικήν
κατάστασιν τής ΤραπέΖης τής Έλ
λάδος τής 15η; Όκτωβρίου προ- βρίου όνσμέντται ή άφιΕη τού έπι-
κύπττι ότι εσημειώθησαν αί άκό οτημονικοϋ συμβούλου τού υπουρ
Η ΞΕΝΗ ΠΡΟΗΓΜΕΝΗ ΤΕΧΝΟΛΟΠΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
λουθοι μεταβολαι:
'Εντός τού προσεχούς Δεκεμ: ι τής ΕΟΚ, Αγγλία, Ίρλανδία καί
Δανία.
Όσον άφορά τίς νέες έμπορι-
κές διαρρυθμίσεις, τα πλεονεκτή-
ματα τα όποϊα παρέχονται πέραν
ιών ήδη παρααχεθέντων στήν Κύ
Ι γείου Ενεργείας γιά τήν πρόλη
α) Τα είς χρυσόν καί συνάλλα ψη τής μολύνσεως τού περιβάλ-
γμα διαθέσιμα τής ΤραπέΖης τής λοντος. Ή Κυβέρνηοη, άνεφερε
Ελλάδος, άνήλθον είς 35.441 έ- αχετικά, ό ύπουργός "Ενεργείας' -<ρο, προθλέπουν νέα μείωση των κατ. δραχμών, έναντι 35.103 έκ. κ. "Απ. Παπαγεωργίου, προτίθεται' δασμών γιά 20 βαοικά προϊόντα δραχμών τής 30Γ,ς Σεπτεμβρίου νά χρησιμοποιήση τήν Εένην προη | πού ένδιαφέρουν την Κύπρο καί (+338 έκατ. δραχμών). | γμένην τεχνολογία γιά τήν προ-1 των όποίαη/οί δαομοί μειοΰνται ά- β) Αί ύποχρεώσεις όψεως είς οτασία τού φυσικοϋ περιβάλλοντος | πό 40 μέχρι 100%. Στήν πρώτη σανάλλαγμα άνήλθον είς 3.407 έ- "ών θαλασσίων υδάτων καί τής κατ. δραχμών, ήτοι εσημειώθη μεί άτμοσφαίρας άπό τίς διάφορες ωσις κατά 24 έκατ. δραχμών έναν πρσοβολές, οί οποίες έπέρχονται τι τής 30ής Σεπτεμβρίου. συνεπεία τής οίκονομικής άναπτύ- Εμπρακτος απόδειξις Είναι διαιτέρως ευχάριστον τό γεγονός, ότι αί παραγωγικαι τά- Εεις τής Χώρας δέν ήρκέσθησαν ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΙΜΕΣ ΠΑ ΤΑ ΚΡΕΑΪΑ, ΠΟΥΛΕΡΙΚΑ, ΑΥΓΑ, Τθ ΓΑΛΑ, ΡΕΤΣΙΚΑ, ΚΑΦΕΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ "Ενχντι των μέχρι τώρα νομικών τ*μών, άνατιμώνται σημαν τικά τό νοιπό κοέας, τα πουλερικά, τα αύγά καί τό γάλα, καθώς χιά τα λοιπά παράγωγα άγροτικά Λρο ιόντα. Τα «καπέλλα» ένσιοματώ- νονται λίγο ή πολύ στίς νέες τυμ ς τής έπίσημη; άγοράς καί έξωραί- ζονται στήν φρασεολογία τής Κυ· ΐΊερνήαεως υπό τόν τίτλο «τιμαί ί)ι θ)θητικαί». Σέ μερικές, δμως, .τε· ριπτώσεις οί τιμές των αγαθών, πού διετίθεντο μέχρι τώρα μέ /α- πιλλα άναμένεται νά ι'ιποχωρήσουν Λαμβάνονται έπίσης μέτρα προστα σία; των έγχικοίονν κτηνοτροφικών προϊόνιτιον άπό τα άντίστοιχα είτι γόμενα. Τα άνωΐέοω προκύπτουν άπό δηλώσεις τού ΰπονργοΰ "Εμπορον κ. Νικ. Γρηγοριάδη πρός τούς 5η μοσιογράφους. Σκοπό; των έξαγ- γίλβέντιον μέτοων είναι ή όμαλο- ποίηση τής προσφοράς των άγαιθών στήν άγορά γιά νά πάψουν οί άπο κρύψεις καί τα «καπέλλα». Στό μετα|ϋ έξιεδόθησαν νέες ά γορανομικές διατάξεις σχετικώς μέ τίς τιμές διαθέσεοις των κρεάτων, των πουλερικών, των· αύγών, τού γάλακτος, των όσπρίον, τού ρν- ξιοϋ, τ°ΰ ψωμιοΰ καί των άρτοσ/-υ ασμάτιον των πιτΰριον, τής γιαον? της καθώ; καί των άρτοσκβυασμά των, των έστιατοοίιον, τού καφέ καί των άνανι·κτικών στά καφενΐϊ α καϊ τα λοιπά κεντρα άναΐ4>υχή;.
Είδικώτερα με τήν άγορανομική
διατάξη 137 κιιθορίζονταχ νέα πο-
σοστά μικτοΰ κέοδονς διαθέσεως
κρεάτιην μόσχον, άμνοεριφίιον κα
χοίριον καΊ καθορίξονται οί έξήτ
άνώτατες τιμέ; στόν παραγιογό:
Μόσχος 72 δρχ. άνά κιλόν καθαρρϋ
κοέατο; ή 37,40 άνά κιλόν ζώντο;
βάρου;, μέ απόδοσιν 52%. |
Στήν περιοχή Άττικής καθορί-,
ζονται τιμές κρέατο; μόσχου προσ
βίιον τετΓ«?τημορίο)ν πρός 82,50
δραχμέ; άνά κιλόν καί γιά τα όπί
σθια 95 δρχ., περιλαμδανομένων ο
λ<ον των έξόδων των λιανοπωλη- τών. ΟΙ τιμές πωλήσβιος νωποΰ νρ έατος μόσχου έ|ι«τερικοϋ καθορί¬ ξονται αντίστοιχον 80 καί 92 δρ·; χμέ;. Όρίξεται άνωτάτη τιμή πι»· λήοεοις άμνοεριφίων είς τόν παρα γωγόν 81 δρχ. άνά κιλόν καί λιανι κώς εί; την περ^χήν πριιιτενοΰ- σης 94,50, ένώ ή τιμή πωλήσ·>,
λκινικώ; τού ν(ι)ποϋ κρέατος άμνο
εριφίοιν καθορίϊιεται εί; τίς 8ύ δρ
Οί τιμές πωλήσεί»; στόν παραγωγά
των κάτο)θι κρεάτιον καθορίξοντ.Η
ώ; εξής: Βόδι 58 δρχ. άνά κιλό,
δάμαλις 63, ξυγοΰρι 53, κριός 48,
πρόβατον καί χατσίκι 43. Ό ΐτο-
τσάς καί τά άκρα μόσχιον καθοΓΪ
ζονται σέ 20 δρχ, των δέ άμνοετι
φίϋ>ν σε 19. Οί τψές κίφαλών ά¬
μνοεριφίων σέ 30 λιανικώς καΐ των
α'ιγοπροβατοειδών σέ 25.
ΟΙ τιμές πωλήσεως λιανικώς τοθ
χοιρείου κρέατος καθορίζονται γιά
τό «καρρέ ανευ λίπονς» σέ 7Β δςι/
τό κιλό γιά την π*ριοχή Νομοϋ
Άττικής. Άπαγορεύεται στό έ^ής
ή σφαγή έγχωρίιον Αμνών καί έοι-
φίθΛ' των 8,5 καί 5,5 κιλών άντι.
στοίχίο; καθώς καί των μόσχων κό
τιο των 200 κιλών καί των χοίριον
κάτω των 80 κιλών. Άπαγορεύε
ται έπίσης ή είσαγιογή μόσχιον
πρό; πάχυνσιν άνω των 350 κιλών.
Μέ νέα άγορανομική διατάξη
καθωρίσθησαν .οί τιμές χονδ^ικής
τού είσαγομένον νιοποΰ μόσχοτι σέ
68 καί 78 δρχ. άνά κιλόν καί επε¬
βλήθησαν άντισταθμιστικές είσφο
ρές άπό 9,7 —22,5. 'Επίση; μέ <ϊλ λη δάιταξη Νο 14(! καθίιιρίσθησαν οί άνώτατες τιμές λιανικής πιυ'ή- σειος των έγχοιηίΐ'ΐν όρνιθίιον πρό: 50 δρχ. τό κιλό γιά τόν τύπο 65% καί 48 γιά τόν τΰπο 70%. ΟΙ τιμές γιά τά αΰγά καθίορίσθησαν λιανι¬ κώς στίς 2,50 δρχ. γιά τά βάρους 55 γραμμ. καί ι?ίς τίς 2,30 γιά τά μικροτροον βάοου;. Τέλο; καθω.ρίσθησαν νέε; τιμέ; γιά τό γάλα Λγελάδος παστεριωμέ νο στίς 8,70 τό κιλό, γιά τό διατί θέμενον υπό πρατηρίον στήν πκρι- φερεια Άττική; καί σέ Π,50 σέ πλαστκιές φιάλες των 640 γραμμ. Τό γιαοι'ιρτι ποόβειο σέ κεσσέδες αύξάνΐται σέ 4,20 δρχ. γιά κεσσέ δρ; 224—240 γραμμαρίων κ·ώ σρ 5,«0 σέ κεσσέδες 304—^320 γραμ. ενώ ή γιαούρτη έξ άγελάόος άντι- στοίχος α»>ξάιεται σέ 2,80 καί 4,
80 δρχ. Οί τιμέ; τής ρετσίνας χύ
μα αύξάνοται γιά τήν κατανάλο)3η
κατ' οίκον σρ 16 δρχ. καί γιά την
σερβιριξομένη σέ καταστήματα σέ
18 δρχ. χοιοί; τό φιλοδώρημα.
ιΜοΑυνοις και ρύπανσις
Τό νεοσύστατον ύπουρ,γεϊον Ε-
νεργείας ήρχισε νά δραστήριον) ή
ται πρός την κατεύθυνσιν τής ποο
στασίας τού Περιβάλοντος, άπό
την μόλυνσιν καί τήν ρΰπανσιν έν
των βιομηχανικών καί δλλίον άπο-
βλήτων καί λνμάτοιν— των ΰπο-
προιόντί.ιν αυτών τή; βιομηχανικώς
καί τεχνολογικής έποχής μας. "Η¬
δη, ώ; πρώτον βήμα πρό; την κα
τεύθυνσιν ταύτην, θεωρεΐται ή λη
φθεϊσα απόφασις πρρί μετακλήσίως
ξένιον είδικ(7)ν, οί όποίοι ομού μέ
"Ελληνας επιστήμονας, θά έπαν-
δρώσουν την Αντίστοιχον υπηρεσίαν
τού 'Τπο>ργείου.
Τό πρόβλημα τούτο —τό όποιο,
σημεκοτρον, μαστίξρι όλας τάς πς·ο
ηγμρνας οίκονομίας— καθίσταται,
καθημερινώς όξΰτερο οχττε νά ιιή
δκαιολογήται περαιτέριο όλιγο>}ία
είς την αντιμετώπισιν τού. Βραδι»
ποροΰντε; καί είς τόν τομέα αύτίν,
άφήσαμεν νά παρέλθη άρκετό; χρό
νος χορίς νά θέσοιμεν τάς βάσίς
άντιμετωπίσεώς τού, δταν πολλαί
χώραι τοϋ έ^ϋ>τροικοϋ ελάμβανε ν
δοαστικά μρτρα διά την πρριστολτ^
τού κακοϋ. Ήμρΐς, ένανρυνόμενοι
διά την ραγδαίαν βιομηχανικήν καί
τοΐ'οιοτικήν Ανάπτυξιν, ουδόλως έ
μερΐ'ΐνήσαμεν καί διά τόν σρβασαόν
τού π·ροι/>άλλοντος χώρον, ή Αλόγι
στος «άξιοποίησις» τού δποίοι» αα:
ίπισοιορνρι πολλά δεινά. εάν δέν
κινηθώμεν, έ'στο) καί τώρα, Άοΐι
νά εξουδετερώσωμεν τάς δυσμενρί;
αύτά; ρπιπτώσ«ις καί έπιδοάσει;
εί; την Φύσιν. Καί τό περίεργον
είναι, δτι, όσάκι; ώρισμένοι, έξ εί-
γενών ελατήριον κινοΰμενοι, νψο-
σαν φ(»νήν διαμαρτυρίας, διά τήν
κακοποίησιν τού 'ΕλληνικοΟ τοπ.ου
καί την έκτεταμένην ρΰπανσ-ν των
ποταμών καί των θαλασσών, οί κ.
κ. όρμύδιοι περί άλλων πολλών ε-
τΰρβαξον!...
Ήδη δμοις, ή <Π'νε;χισι; τή; κ>ι
ταστάσεω; καί ή έκ των ενόντων
(ϋντΓΐΙμρτώπισις τού ποο€Λήματο;
τούτον, θά Λπετρλει έγκληματικν
άμέλ€ΐάν έ'ναν^ τή; παρούσης^ καί
των έπερχομένων γενεών. Καί τό
πρώτον, τό οποίον άπαιτεΐται νά
Αντιμετωπίσο)μεν, είναι ή μόλνν-
σις τής άτμοσφαίρας των ΆΘγι·
νών άπό τα κανσαέρια των αύτο
κινήτιον καί τά έκπεμπόμίνα άε'-
ρια ώς καί τάς άλλας βλαπτι-κάς
ίίλα; των ρργοστασίοιν, των νοσ»
κομείων, των ξενοδοχείον, των
κλινικών καί αυτών των κ.τιτοικ4ών
Ώς πρό; τά κανσαέρια των αυ¬
τοκίνητον, .την λύσιν δέν θά την
άναΐητήσωμεν είς τήν άπαγόρ,ρΐ'-
σιν τή; κι<κλοφορίας αυτών είς τό κέντρον τής "Ελληνικάς πο·υ- ττυοΰσης, Αλλά εφαρμύζοντες τά συστήματα δλλων χωρών καί έντεί νοντες τόν έλεγχον επί των όχ ι μάτων, άπό πλ^υράς μηχανολόγι- κή; καταστάσεο>ς. Έξ άλλον, εί;
ο,τι άφορά τίς τάς άλλας πηγ .ς
μολννοεω; τή; άτμοσφαίρας, δέ¬
ον ίίπως καταστή ΰποχρΐοιτική ή
τοποθέτησι; των καπνοσνλ^,εκτών,
μέτρον τύ οποίον ουδέποτε έφηΓ-
μόσθη είς γενικήν κλίμακα. Αι-ί
λογα δρ μρτρα^ πρέπ?^ νά ληφθούν
κοί διά πάσαν ρτρραν έστίαν μυ·
λύνσεοις καί ρυπάνσειος τοΰ πε2ν-
βάλλοντος. Σήμερον, ή Τίχνολο-
γία, ή όποΐα ρδημιούογησε τά π^ο
βλήματα αντά, μάς δίδει καί τι·"·
μέσα νά τά Αντιμετωπίσιομεν. , .
Ε'ιδικώτΐοον, ίίμως έπβάλ-λεται.
ίίπως άπό τοΰδΓ, έν ϋσω είναι άη
χή άκόμη, προστατεύσωμεν τον
λοιπόν Ελληνικόν χώρον άπό τήν
άλλοίωστν καί την καταστροφήν,
συνεπεία τής κλιμακουμένης βιυ-
μηχανικής καί τονριστ,κής Αναπτΰ
ξεο>;. Τά σφάλματα τοϋ πηρελθί'ν
τος δέν πρέπει νά ρπαναληψθοΰν
καί ή δημιουργηθείσα άσφι·χ,τική
κατάστασις Είς τό λεκανοπέδ'ον
τής Άττική;, αποτελεί κακόν πό-
ράδειγμα πρό; αποφυγήν.
Τά νεον υπουργείον "Ενεργεια;
έχει ρπωιΐισθή βαρυτάτας ίΰθύνα;
ή δέ ίπιτνχΐα τού θά κρ.θή άπό
τήν ΑντιμετοΜΐισιν :ιαί τοΰ προδλή
ματο; τούτον, χωρίς χρονοτρβήν.
"Αλλως, εάν τά πολλαπλά καθή-
κοντά τον δημιουργοϋν γραφε ο-
κρατικά; καταστάσεις είς τά θύ-
ματα τοΰ Περιβάλλοντος, καλόν
θά ήτο νά άντιμετωπισθή ή ίδρυ¬
σις ενός Ακόμη 'Τπουργείον, ιίς
την άρμοδιότητα τού οποίον ν ά
ΰπάγωνται πάντα τά σιιναψή τρο
βλήματα...
απλώς, νά έπικροτήσουν τά νέα
οίκονομικά μέτρα, άλλ' έσπευσαν
καί νά έκδηλώσουν τήν έμπρακτον
συμπαράστασίν των είς τήν άναλη
φθεϊσανι υπό τής Κυβερνήσεως
προσπάθειαν διά τήν όμαλοποίησιν
τής άγοράς καί τήν συμπίεσιν των
τιμών.
Ή άρχή εγένετο άπό μεγάλα
καταστήματα τής πρωτευούσης,
τά όποϊα, διά κοινής άνακοινώσε
ώς των, έγνωστοποΐησαν είς το
ευρύτερον κοινόν, δτι έμείωσαν
άπό χθές, κατά 10% τάς τιμάς
τώ εισαγομένων ε ι δών. Έπίσης,
μεμονωμένοι βιομήχσνοι, έμποροι
καί επιχειρηματίαι, έπισκεπτόμε-
νοι τούς άρμοδίους ύπουργούς, ά-
νακιονώνουν τήν άπόφασίν των
περί μειώσεως των τιμών σειράς
αγαθών. Ώς μάλιοτα, εδήλωσε κυ
βερνητικός έκπρόσωπος, περί τά
1.000 καταστήματα των Αθηνών,
μέχρι στιγμής, έμείωσαν τάς τι¬
μάς των ύπ' αυτών προσφερομέ¬
νας αγαθών κατά ποσοστόν 10 —
12%. Τό δέ παράδειγμα τούτο έκ-
λουθήοουν καί α! άλλαι πόλεις
ψράΖεται ή πεποίθησις ότι θά άκα
λουθήσουν καί αί άλλαι πόλεις
τής 'Επικρατείας, ώστε των μειω-
μένων αυτών τιμών νά έπωφελη-
θή τό σύνολον τού 'Ελληνικοΰ
λαοϋ.
Χαρακτηριοτικόν θΓθΐχεϊον της
διαμορφούμενη; εύνοϊκής τάσεωο
είς τήν εγχώριον αγοράν, εϊνυι
καί τό γεγονός, δτι, επί κεφαλήν
τής προσπαθείας αυτής, έχουν τε¬
θή αί όργανώσεις των παραγωγι-
κών τάΕεων, αί οποίαι καλοϋν τά
μέλη των νό βοηθήσοιιν είς τόν
έν λόγω άγώνα, ό οποίος, έν ιρ
λευταΐα άναλύσει, διεΕάγετοι δια
τό κοινόν συμφέρον. "Αλλως τε,
τήν συμπαράστασίν αυτήν των κλα
δικών όργανώσεων τήν θεωρού¬
μεν φυσικόν καί έκ των πραγμύ-
των έπιβεθλημένην, δεδομένου ή-
τι ή Πολ'τεία πρώτη έσπευσε νά
έΕοβελίση άπό τήν εγχώριον αγο¬
ράν τά θεσμικά έκείνα πλαιοια,
τά όποτα εδημιούργησαν τήν ση-
μειωθετσαν άσφυκτικήν κοταστπ-
Ή υπερτίμησις της δραχμής, ή ά-
στν είς το εσωτερικόν εμπόριον,
πελευθέρωσις των εΐσαγωγων κπι
ή κατάργησις τής άοτυνομευοεως
των τιμών. δέν ήτο δυνατό παρά
νά εύρουν τήν άνταπόκρισίν των
είς τάς παραγωγικάς τάΕεΐΓ.. Ύ
πενθυμίΣεται. σχετικώς, ότι ή β-
πελευθέρωσις των είσαγωγων καί
ή κατάργησις τού Ν.Δ. 918)71
«περί έλέγχου των τιμων», ύπετε
λουν μόνιμον αίτημα τιον παραγω
γικών κλάδωίν τής Χώρας, ήδη
δέ αί άπαιτήσεις αύται Ικανοποι
ήθησαν. Κατόπιν τούτου, ποσα πε
ραιτέρω έμμονή είς παλαιάς κατα
οτάσεις θά ήτο τό ολιγώτερον ά·
συμβίβαστος πρός τά καλώς έν·
νοούμενα ουμφέροντα όλων προα
έτι δέ, όλοι θά είμεθα άσυγχωρη-
τοι έναντι τού κοινωνικοϋ συνθ-
λου, τό οποίον δέν δικαιούμεθα νά
ύποβάλωμεν είς ταλαιπωρίας καί
στερήσεις. "Αλλως τε, εάν έπε-
κράτουν αί άντιλήψεις αυταί, το
Κράτος θά έπρεπε ν άδειχθή άμεί
λικτορι, πρός πάσαν κατεύθυνσιν
-όπότε, ασφαλώς, οί άντιδρών-
τες θά έΕήρχοντο οί μεγάλοι Ζη-
μιωμένοι.
γ) Ή κυκλοφορί ατών τραπτΖο Εεως.
γραμματίιαν ανήλθεν είς 69.1461 Παράλληλα μέ τήν άντιμετώπι-
έκατ. δραχμών, σημειωθείσης καί ση τού ένεργειακοϋ προβλήματος
ενταύθα μειώσεως κατά 64 έκατ. ή καθιέρωση μηχανιομοϋ έλέγχου
δραχμών. | κα·, νομοθεσίας γιά την προσταοία
δ) Αί πιστώσεις πρός τάς Τρα τοϋ φυσικοϋ περιβάλλονοντος θά
πέΖας καί τούς ιδιώτας άνήλθον τύχη άμέσου προτεραιότητος,
είς 69.721 έκατ. δραχμών, μειω-' Στά πλαίσια, έΕ δλλου. των άρ-
θείσας κατά 102 έκατ. δραχμών. μοδιοτήτων τοΰ νέου ύπουργείου
ε) ΑΙ συναλλαγματικαί καί τά Ενεργείας έκπρόσωποι των κατοί
γραμμάτια, άνήλθον είς 542 έκ. κων τής περιοχής Μεγάρων έπε-
δραχμών, ούτω δέ έμειώθησαν κα σκέφθησον χθέ; τόν ύπουργό Έ-
τή 1.531 έκατ. δραχμών.
Κ/εργείας στόν όποϊο άνέπτυΕαν
στ) Αί πιστώσεις πρός τό Δή- τάς άντιρρήσεις καί τούς λόγους
μόσιον, μτιωθεϊσαι κατά 1.531 έ- γιά τούς όποίοιις ύποστηρΙΖουν
είς 29. πώς τό τρίτο διϋλιστήριο τής Α.Ε.
ΣΤΡΑΝ δέν πρέπει νά έγκαταστα
Τραπε- θή στήν πεδιάδα των Μεγάρων.
δρχαμών αύΕηθεϊσαι κατά 147 έκ. Ό κ. Παπαγεωργίου εδήλωσε ότι
Σών άνήλθον είο 17.601 έκατ. μέ άμέριστη στοργή θά άντιμετω
δραχμών, έναντι τής 30ής Σεπτεμ πίοη τό πρόβλημα άλλά ούδεμία έ-
κατ. δρχαμών, άνήλθον
892 έκατ. δραχμών.
Τέλος, αί καταθέσεις
βρίου.
πί τοϋ παρόντος υποσχεθή δύνα-
ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΔΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ τα ινα τούς παρασχεθή.
ΑΠΟΘΗΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΟΡΟ- Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩ-
ΛΟΓΗΣΙΝ ΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ | ΝΙΑΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ
Ό Εμπορικάς Σύλλογος Α- ΚΥΠΡΟΥ ΚΑΙ Ε.Ο.Κ.
θηνών, δι' ύπομνήματό; τού πρός Ή Έπιτροπή των Εύρωπα'ικών
τό ύπουργεϊα|ν, ΟΙκοΙνομικών, Ζή- Κοινοτήτων (Κομμισιόν τής Ε.Ο.
τεϊ τόν διπλασιασμόν τοΰ όρίου Κ.) προώθησε πρός τό Συμθούλι-
των 10 έκατ. δραχ. διά τήν τή¬
ρησιν τοϋ βιβλίου άποθήκης, τού-
ον των Ύπουργών των χωρών -
μελών τής Κοινής Άγορδς τίς
το δέ νά ισχύση άπό τήν τρέχου- προτάσεις της σχετικώς μέ τήν δι
σαν χρήσιν.
εύρυνση τής Συνδέσεως Κύπρου
Έπίσης, Ζητεϊται ή ανάκλησις καί ΕΟΚ, στίς 3 χώρες νέα μέλη
τοΰ δρθρου 7 τοϋ ΝΔ 1077)71,
διά τοϋ όποίου επεβλήθη σταθεράς
φορολογικός συντελεστής 38%
των μτρισμάτων μετοχών άνωνύ-
μων έταιρειών, μή είσηγμένων είς
τό Χρηματιστήριο. Ι
κατηγορία τής μειώσεως των δα-
ομών κατά 40% περιλαμβάνονται
ο: πατάτες, τά καρότα καί τά λε-
μόνια. Κατά 60% μειοΰνται οί δα-
σμοί γιά τά κυπριακά πορτοκάλια
καί γκράηπ φρούτ, ένώ τά κυπρι
ακά κρασιά ύψηλού βαθμοϋ θά επι
6αρύνωνται στό έΕής μόνο μέ τό
25% τοϋ δασμοϋ τοϋ κοινοϋ έ£ω
τερικοϋ δασμολογίου, ό οποίος
καί αϊρεται τελείως μέ τίς έΕαγω
γές κυπριακών καπνών καί χαρου
πιών. Σέ όριομένε; περιπτωσεις
οί μειώσεις των δασμών θά είναι
άντικείμβ^ο ενός είδικοϋ χρονο-
διαγρόμματος, όπως γιά τά φρού
τα. τά λαχανικά καί τίς φράπες,
ενώ γιά τά πορτοκάλια θά ίσχύη
ή τιμή άναγωγής τής Εύρωπαϊκής
Κοινής Άγορός.
Είδικά ουμπληρωματικά μέτρα
θά ληφθούν γιά τίς όψιμες πατά¬
τες, πού έΕόγονται άπό τήν Κύ¬
προ στήν βρετοίΛΊκή άγορά καΐ
τούτο γιά νά προστατευθοΰν τά
παραδοσιακά έμπορικά συμφέρον-
α τής Κύπρου στήν βρεταννική ά-
νορά. Συγκεκρμιένως, οί έΕαγω-
γές των όψίμων γεωμήλων θά ά-
πολαμβάνουν δασμολογικής ατε¬
λείας μέχρι τοϋ Ίουνίου τοϋ 1977
οτά πλαίσια ενός συνολικοϋ κοντε
δόν 110.000 τόνΜων.
Τέλος, όσον όφορά τήν χρημα-
τοδοτική βοηθεία τής Κοινής - Ά-
νοράς πρός τήν Κύπρο, ή βελτί-
ΐι'σις τής Συμφωνίας Συνδέσεως
προβλέπει τόν περιορισμό της σέ
μιά περίοδο 6 έτών καί τήν διασύν
δέση της μέ τά άναπτυΕιακά προ-
γρόμματα τή Κςύπρου. Δάνεια ά-
ιιό τήν Εύρωπαϊκή ΤράπεΖα ΈΓτνε
δύοεων πρόκειται νά δοθούν είτε
μέ βάση τά συνήθη έπιτόκια εί¬
τε μέ έπιδοτημένο τόκο καί είδι-
κές διευκολύνσεις άποπληρωμής
γιά έπενδύοεις ύποδομής, πρός
τόν σκοπόν δημιουργίαν νέων ά-
παοχολήσεων στήν βιομηχανία καί
οτήν έκουγχρονισμένη παραγωγή
των μεγάλων άγροκτημάτων.
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΑΜΟΙΒΑΙΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ
ΔΙΕΘΝΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
Σειράν ένημερωτικών έπαφών
μετά των χρηματιοτών τού Χρημα
τιστηρίου Αθηνών έγκαινίαοε τό
Ελληνικόν Άμοιβαϊον Κεφάλαιον
Δ ι εθνών 'Επενδύσεων. Ή πρώτη
έΕ αυτών επραγματοποιήθη είς τά
πλαΐοια γεύματος, παρατεθέντοο
είς τό -Χίλτον» πρός τιμήν τοθ
προέδρου τοϋ Χρηματιστηρίου κ.
Διον. Κοκορίνου καί ομάδος χρη-
μοτιστών. Παρέστησαν ό βοηθόν
γενικάς διευθυντής τής Έμπορι-
κής Τραπέζης καί σύμβουλος την.
Έλληνικής 'Εταιρίας Διαχειρίσεως
Άμοιβαίων Κεφαλαίων κ. Γ. Σ.
Ανδρεάδης ό ,έντεταλμένος σύμ¬
βουλος τής 'Εταιρίας κ Π. ΧατΖη
παύλου καί δλλα οτελέχη αυτής.
τής νήσου μέ τήιν Κοινή Άγορά νομικών καθηγητού κ. Ι. Κούλη.
Ο κ. Γ. ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ
ΥΠΟΥΡΓ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΝ
Γενικάς γραμματεύς τοϋ υπουρ
γείου Οικονομικωσ ονέλαδεν ό τέ
ως γενικάς διευθυντής τοϋ Ιδίου
υπουργείον κ. Γεώργ. Παπαποστό
λου. Ό κ. Παπαποστόλου ώρκίσθη
χθές ενώπιον τοΰ ύπουργοϋ ΟΙκο
ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΑΝΑΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ
ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑ'ΙΚΩΝ ΝΘΜΙΣΜΑΤΩΝ
Παρά την «ίσθητή βελτιώση τοΰ , πνριοδικώς μεταβαλλομένη ίσοτι^ί
.......,..«....................·. δολλαρίου στί; διεθνεϊς Αγορές ου.ιχ τή; δραγμή; έναντι τού δολλα-
ΝΈΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑΙ ΜΟΝ Α ναλλάγματο;, τί; τελίυταϊες ήμ*·| οί«υ, έξαοτάται κι' άπό την γ^,/ι-
ΕΣ ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΝ ογ:· "· ίσοτιμία τού έναντι τής δρα χώτερη διεθή οίκονομική σνγχν-
ϊς πίΐοαμένρι άμετάβλητη στίτ ρία.
Τρείς αδεία, έγκαταστάσεω; 6-
ομηχίΐνκΐιν, μηχανολογικοϋ έξοπλι
28·ί1·Γ>
(«Υοοα) 27,15 (πώλη-
γήθηβαν υπό τής αρμοδία; ύπηρ1·1
σία; τή; Πεοιφερειακή; Λιοικήσ."
ομού Λξίας 20.660.000 δρχ., έχορτ <">> τραπεζογραμματίων. Τούτο ε-
χει σάν Αποτέλεσιια την περαιτί-
οω Ανατίμηση τή; δραχμής έναντι
ως 'Αττϊκή; καί Νήσοιν Τάς σχ; τΓον δλλ("ν "κληοών καί μετατρε-
τ.κάς αποφάσει; ύπέγρα^ν ό ύφ ο 1'Ί""ν συναλλαγμάτων, όπως «Ιναι
Διοικητή; το Ι"ίρκο. τό φράγκο, τό φιορίνι
ν.ίά ή λιρέττα.
Ή «σταθεράν ίσοτιμία δραχμή;
ν(ά δολλίίϋίοΐ' στό νέο 6ι|Κ)ς της
ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΚΟΝ ΦΡΟΝΓΙ- τών 27 δο* ^Ο^011 ϊ'ν(ι' «"ήν οί>-
πουργός περιψΐρειακό;
Άττικής καί Νι',ί«ιιν κ. Χοιοιατό·
ποΐ'λος.
Σ ΤΗΡΙΟΝ ΕΛΕΙΤΟΤΡΓΉ-
ΣΕΝ ΕΙΣ ΙΩΑΝΝΙΝΑ
ΙΙο'οτοδουλία τοΰ Ε.Ο.Ε.Χ.
π'α διττά μεταύλητή:
ΙΙοώτον. έναντι των
ευριοποΐ
κων νομισιιάτΐον. Ή προχθεονή
Κίΐτόπιν έγκρίσεω; τοΰ Διοικητι λ.χ. βελτίιοση τι"|; ίσοτιμία; τ >·">
καθ Σνμβουλίου τού Έθνικοΰ Ορ Λολλαοίου έναντι τής βρεταννι,κής
γανισμοϋ Έλληνΐκή; Xριροτι^χ^ία; στεολίνας κιιτά 0,45, τοΰ γερμανι-
τό τί; Ίοιάννινα ΙΙαράρτημα ού - νοϋ ιιάοκου καί τοΰ όλλανδικοϋ φ;)
τοϋ Ηπείρου καί Κερκύρα; ώργ.1 οινίον βίϊΓ σάν άμεση συνρπ,<:.(ΐ νωσ« ςρροντιστήιον έκπαιδεύσεως Γήν βελτιώση τής ίποτιμίας τΰς 11 βιοτ-ρχνών καί χειροτεχνών εί·; δοαχιιή; ϊναντι των νοαισμάτοιν τά; συγχρόνου; μέθοδον; έπισμ ιλ αυτών, τώσεω; τοΰ χαλκού, τό οποίον καί ■ Συγκεκριμένον κατά τύ διάστη έλειτούργησε λίαν επιτ·χώ;. ιια ιιεταξΰ τή; άναγγελίας τής άνι Τά; οίκεία; θεοιοητικά; γνο'κΐί.τ τιαύσεοι; (20.10.7.°.) καί τή; 31. μ,ρτά πρακτικών εφαρμογήν, έδίδα 10.73 ή δο«χμή έναντι τής στερλί ξεν άημόδιο; συνεργάτη; τού Ε. νας βελτιώθηκε κατά 0,247ί, έναν- ΟΕΧ ί δέ ύ λθή τ^ τού δυτικογερμανικοΰ μάρκ ιυ κατά 1,24% έναν-1 τοΰ έλβετικοϋ Ο.Ε.Χ., εί; δέ τού; παρακολουθή- σιιντα; τό έπιμορφωτικόν α{>τό
ό Όογανισμό; Χειροτεχιτί (ΐράγκο·, κατά 2% τοΰ ολλανδίαν.
λ; δ'έθεσεν ίίδικά μικροεργαλεία ίΐιοοινίον κατά 2.5% κηί Ρναντι
/.αί ύλικά, εί; ύποβοήθησιν τή; πά της ίταλικής λιρέττας κατά 2,38%.
ρηγωγικής έπιδύσεώ; τοιν.
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΒΑΜΒΑΚΟΣ
Σύμφωνα μέ στοιχεϊα τού Ορ-
νπνισυοϋ Βάμβακος,
πβοανωγή έκτιμάται
τόννους συσσπόρου ή σέ 125.000
τβννους έκκοκισμένου έναντι 140
ΟΟΟ τόν. έκκοκισυένου βάμβα¬
κος τής περυσινής περιόδου. Ή
απόδοσπ εφέτος έμφανίΖεται έλα
Φρώς αύΕημένη άπό 35.2% σέ
3&.6%. Μέχρι 15ης Όκτωβρίου
είχε συνκομισθή τό 55% τής άνα-
υενομένης παραγωγης βάμβακος.
έναντι 45% τής περισυνής περιό-
5ου.
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΛ ΑΙΤΗΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
Τήν άμεσον ρύθμισιν θεμάτων
άραοδιότητο; ΰ.τοΐ'ργείου Οίκονοιιι
κων ϊητ-ϊ ό Έμ.τορικό; Σΰλλογο;
Αθηνών, διά σχετικαί ΰπομνήμα-
τό; τού πρός τόν υπουργόν Ο'νιι-
νομικών. Ειδικώτερον, διά τοΰ έν
λόγοι ΰπομνήματο; ζητεϊται:
— Ό ΰπεςδιπλασιασμό; άπό
τή; τρςχούση; χρήσεω; τοΰ έκ 10
έκατ. δρχ. όρ'ου νποχρεοιτική; κυ
θώσεοι; βιΰλίου ίϊποθήκης παρά
των έπ.χειρήσΐοιν, Ιδία έκείνονν
χονδρική; έμπορία;.
—Ή Ανάκλησις τής διατάξεοι:
τού άρθρου 17 τού Ν .Δ. 1077)71,
βάσει της οποίας φορολογοΰντΊΐ
τα μερίσματα έκ μετοχών άνο)νί'-
μο>ν έταιρειών( μή είσηγημένων
είς τό Χρηματιστήριον, διά σταθε-
οοϋ σΐ'ντΐλεστοΰ 389£. μή δι·ν<ιιμέ- νου νά σνμψηφισθή εί; την γενι- κ!»ν φοοολογικήν δήλωσιν. Λ-'ντεοον. έναντι τού δολλαοίον ή «μεταβλητή;» ίθοτΐμία των £"7 δηαχαών δέν ε[ν<ιι αΰτόματος όπως : ΐ:ν:ιντι των άλλιον μετατρεψίμων Ι (ΐι·ν(ΐλλαγμάτ(ΐ)νί άλλά θά προσδκ, Ι ρίζεται σέ τι^χόν ανωτέρα ή κατο'ι- επίπε·δα, άάλογα μέ τίς ή έφετεινή τα5αλλόιι<>νΐ; γενικώτερί; οίκονο ι·
οέ 3760001 κές σΐ'νθήνε;. "Ετσι έναντι χον
δολλαοίου ή διακύμανση δεν θά ίί
ναι σνχλή. "Αν ίίμί·»; σημεκοθοϋ'/
ιι γάλε; διακιμάνσεις στίς εξωτ -
οι/.ρ; ίσοτιιι.ρ; τοϋ δολλαρίου, μθ'
,;υιίως θά ληφθούν κι' αύτές ΰ.τ'
όψιν. Συνεπως ή σταθίρά άλ'ά
2τήν πϋαγματικότητα, ή
ι; άπό τής 20.10.73
μιά Ιδιότυπη σνναλλαγματική πολι
τική, ή όποία δέν είναι οδτε ό,τι
δός των σταθερών Ισοτιμιών ουτί
των μεταβαλλομένων. Λέν άποίαμ
βάντι Βμοις οίίτρ των πλεονεκτημ,ι
τυ>ν οβτε των μειονεκτημάτων τής
σταθεράς η τή; διακυμαινομένη; ί·
σοτιμία; υπό την προνπόθβση,
V
μω;, ίίτι ύπάρχει στενή παρακολού
θηση Αλλά καί αύστηρά κριτήρι~
προσδιορισμοΰ τή; πραγματική; έ
ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΒΙΟΜΗΧΑ-
ΝΟΝ ΠΛΕΚΤΩΝ
Τόν υπουργόν Έμπορίου κ. Νικ.
Γι.ιηγοριάδην έπεσκε'φθησαν τά προ
εδρείίΐ τοΰ Συνδέσμου Πλεκτοόιο-
μηχάνοιν καί τοΰ Συνδέσμου Βυ·
μηχάνιον Πλεκτών Βορ. Ελλάδος
καί τού έξέθεσαν τά προβλήματα
ποΰ άπκσχολοϋν την τάξιν.
Ειδικώτερον είς τόν κ. ύπουργό
Ανεηέρθη ϋτι οί πλεκτοβιομήχανοι
ευρίσκονται είς άδιέΐοδον μετά
τήν κατά 30%» αΰξησνι τής τιμής
των νημάτων, λόγιο τής έξαιρέσε-
ώς Τ(ον έκ τοΰ Ν.Δ. 918)71 περί
έλέγχου των τιμών.
Εί; τόν κ_ υπουργόν έπεσημάν
θη Λκόμη δτι αί έγχο')ριαι βιοιμηχ'ΐ
νίαι Οαμβακονημάτων διαθέτουν
πρός 10" δρχ. άνά κιλόν τά νήμ'
τα «ίς τό εξωτερικόν, ένώ είς τάς
έγχωρίου; βιομηχανία; πρό; 122
δρχ, λόγω συνυπολογισμοΰ των έ
τ στρεφόμενον έξαγιογικών έπιτα
κίων. Τά έλληνικά πλεκτά, έτονί-
σθη, χάνονν έτσι την άνταγοννιστ.
κύτητά των μέ Αντίκτυπον τήν ά-
κύρο>σ.ν παραγγελιών.
Ό κ. ύπονργό; υπεσχέθη νά δό
ση λύσιν εί; τά αίτήματα έντός
σνντόμου χρονικοΰ διαστήματο;
ξΐΛτερικής ίσοτιαίας τή; δραχμάς,
είς τοόπον ώστρ όντε μ'ι είναι υπ.··^
τιμημενιι, οΓτε δμοις χαί ί,.τοτιμη-
μένη, Τό πρώτο θά δημιοΐ'ργοΰτε
προσθίτα προί>λήματ<ι στό ΪΛοξύγιο πληριομών, τύ δεϋτερο πίεση ίπί των τιιιών καΐ ενταση τής ρευστό τητο;. ••••••ι·························· ΤΟ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟΝ Γ3ΑΦΕΙΟ ΔΕΜΑΤΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙΑΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΪΕΝΑΣ ΧΩΡΑΣ Ή κίνησις Σεπτεμβρίου έ.έ. Κατά τόν μήναν Σεπτέμβριον έ. έ., τό ειδικόν Ταχυδρομιον Γρα φεϊονι άποσΓθλής δέ μάτων ε ι δών χειροτεχνίας τό εί; έΕωτερικόν —τό οποίον ιδρύθη καί λειτουργή πρωτοβουλΐρ τοϋ 'Εθνικο Όργανι σμοϋ Έλληνικής Χειροτεχνίσς ε¬ σημείωσε τήν ακόλουθον κίνησιν είς έΕαγωγάς τοιούτων προϊόν- των: Δέματα 1.464 Βάρος χιλ)μα 8.135 ΆΕΙα δραχμαί 3.757.820 Τά σταλέντα είς διαφόρους χώ ρας τής Εύρώπης, τής Άσίας, τής Άφρικής καί των Ήνωμένων Πολιτειών τής Άμερικής χειροτε χνήματα καί καλλιτεχνικά προϊόν τά βιοτεχνίας κα'ι λαϊκής τέχνης, ήσαν: ύφαντά, εϊδη άμφιέσεως καί έπιστρώσεως, κεντήματα, διά φορα προϊόντα χειροπλεκτικής, μεταλλοπλαστικά, άργυροχοίκά, κο αμήματα ,κεραμικά, δερμάτινα, Ευ /όγλυπτα, κομψοτεχνήματα έΕ ά- ύλών, κοϋκλαι, ποικίλα 6/τικεΙ λαβάστρου κ.6. εομβολόγια καί Ρένα. Τό έν λόγω ταχυδρομικόν γρα φείον είναι έγκατεστημένον κατά τήν οδόν Νίκης 33 (παρά τήν πλα τε.ϊαν Συντάγματος) κα'ι λεπουρ- γεϊ κατά τάς εργασίμους ημέρας καΐ ώρας 7.30' π.μ. — 8.00 μ.μ. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΩΓϊΣ ΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΕΣΟΔΕΙΑΣ Ι972 Παρά τίς πολλαπλές έπαφές, Γθύ είχον μέ τήν Κυβέρνησιν οί έχπρόσωποι τοϋ Καπνεμπορίου, γοντες (άνατιμήσεις τής τουρκι- κής παραγωγης), έ« τούτοις, αί αύΕήσεις κατά 43% των χωρικών ιήν περαομένη έβδσμάδα, όσον ά- τ^ων εφέτο»; εδημιούργησαν ψορά τό γοννηθέν θέμα έκ τής ά- ( πρόσθξ>τες δυσχέρεηες στίς έΕα
νατιμήσεως τής δραχμής γιά τόν^ωγές. "Ετσι ή κατά 10% άνατίμη
καπνό, ούδεμία ύπάρχει επί τοϋ ση τής δραχμής δημιουργεί μία
παρόντος ένδειΕη ότι άντιμετωπί-; έπιπρόοθετη επιβαρυνθή τήν όποί
Ζεται ή έΕαγωγή καπνών έσοδε-' αν δέν φαίνονται πρόθυμοι νά ά-
ας 1972, τά όποϊα έχουν άγορα- ναλάβουν οί άγοραστές τοΰ έΕω-
σθή άπό τά χωρία μέ τιμές δολ- τερικοϋ οϋτε δμως κα'ι οί καπνέ-
λαρου 30 δρχ. καί πρέπει τώρα
νό έΕαχθοϋν πρός 27.
Όπως είναι γνωστόν εφέτος
παρουσιάσθη σημαντική καθυοτέ-
μποροι, οί όποϊοι ήδη έχουν κα-
ταβάλει υψηλές χωρικές τιμές.
Έκτός δμως άπό τό δμεσο πρό
βλημα πού δημιουργεϊται γιά τίς
ρηση στήν έμπορική διαπραγμά- έΕαγωγές τής εσοδείας 1972, τά
τευση μεταΕύ Εένων άγοραστών νέα οίκονομικά μέτρα μέ τήν αϋ-
καί Έλλήνιυν καπνοεΕαγωγέων, ( Εηοιν τής τιμής των δημητριακών
γιά τήν διαθέση τής έπεΕεργασθεί κα'ι των ψυχανθών, καθιστοΰν τις
σης κατά τήν διάρκεια τοϋ θέρους καλλιέργειες αύτές πιό έλκυστι-
πρααγωγής 52.000 τόννων άνατο κές γιά τούς παραγωγούς άπ' ό,τι
Αικών καπνών, άΕίας 3.5 δια
. δρχ.]
τοϋ καπνοϋ κΓ έτσι δημιουργεϊται
Αν καί ή καθυστέρηση αυτή άπο- μιά προοπτική στασιμότητος τής
δίδεται κυρίοχ: σέ έΕωγενεϊς παρά καπνοπαραγωγής έφέος, αντΐ της
επιδιωκομένης αυξήσεως της. 'Υ
ποστηρίΖεται συνεπώς άπό τούς
καπνικούς κύκλους, ότι αν άπό
τώρα δέν έΕαγγελθοϋν είσοδηματι
κές ένισχύοεις γιά τούς καπνοπα-
ραγωγούς, άνάλογες μέ έκεΛ>ες
πού προκύπτουν άπό τίς σημαντι-
κές αύΕήσεις των τιμών άσφαλεί
άς τής ύπολοΐπου φυτικής παραγω
γής, τότε ή καπνοκαλλιέργεια δέν
θά μπορέση νά έπεκταθή καί δέν
θά επιτύχη τήν αϋΕηση τοϋ 10%
πού εσημείωσε τό 1973 έναντι τοΰ
1872 (81.500 τόν. άνατολικών
καπνών).
Μέ άντικαΙ,μενο ακριβώς τό
βραχυχρόνιο έΕαγωγικό πρόβλημα
τοΰ καπνοϋ καί τό εύρύτερο τής
αύΕήσεως τής παργαωγής τού πι·
στεύεται ότ ιθά άσχοληθή ή Κυ-
θέρΐνηση, κατά τήν τρέχουσα έβδο
μάδα.
ΟΡΓΑΝΟΥΤΑΙ ΣΟΣΤΑ Η ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ
ΣΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΜΑΣι
Είναι γνωστόν ότι ή ζήτησις
των κτηνοτροφικών προΐόντων
συνεχώς άνέρχεται παγκοομίως.
Ούτω τή παροτρύνοει των άρμο
δίων κρατικών φορέων (υπουρ-·
γεϊον Έθνικής Οίκονομίας — Α.
Τ.Ε.) προσφάτως ήρχιοαν ·»α
ίιναπτύσσωνται ραγδαίως είς την
περιοχήν μας διάφοροι κτηνοτρο-
φικοί κλάδοι. Αί σημεριναί κατα-
στάοεις όμως έπιδάλλουν περισ-
οότερον 6πό κάθε άλλην φοράν
θρθολογιοτικήν οργάνωσιν τιϊ,ν
έκμεταλλεύσεων τούτων, Ίνα κα-
ταστοϋν βιώσιμοι. ΔΓ αυτού μό¬
νον τού τρόπου θά δυνηθώμεν νά
ουμπιέσωμεν τό κόοτος των ύπ'
αυτών παραγομένων προΐόντων,
Ινα δύναται ό παραγωγός άφ' έ
νός μέν νά διαβέτη ταυτα εύχε-
ρώς, άφ' ετέρου δέ νά άπολαμ-
βάνη περισσότερον, βελτιώνχν
ούτω τό βιοτικόν τού επίπεδον.
Οϋτω πρέπει κατά την δημιουρ
γΐαν των κτηνοτροφικών έκμεταλ
λεύσεων νά δοθή προσοχή, πρώ¬
τον είς την έπιλογήν τού κτηνο- !
τροφικοϋ κλάδου καί δεύτερον |
είς την οργάνωσιν γενικώς τής
έπιχειρήσεως (φυλή, κτιριακαι
έγκαιαστάσεις, διατροφή, ύγιεινιι
διοβίωσις, περιποιήσεις).
Τό ζώον είναι ένας μεταποιη-
τήχ των γεωργικών προΐόντων
(καρποί, χλωρά μαϋα, σανοί),
πρός κτηνοτροφικά προ'ιόντα (κρέ
άς, γάλα, ώό, έριον). Άρα ή
δημιουργηθησομένη κτηνοτροφική
εκμετάλλευσις πρέπει νά έχη ως
ύπόβαθρον τα παραγόμενα γεωρ-
γικά προϊόντα τού τόπου μας, '-
να καταστή βιώσιμος, παραγωγι-
κή καί άποδοτική.
Αί έδαφοκλιματικαί συνθήκαι
τής περιοχής μας έπιτρέπουν την
εύδοκίμησιν πλείστων κτηνοτροφι¬
κών φυτών. Οϋτω ή μηδική κα¬
τά τό μεγαλύτερον χρονικόν διά-
στημα τοϋ έτους δίδει άφθονον
χλωράν μάζαν" ή συγκαλλιέργΓ.·α
φθινοπωρινοϋ ψυχανθοϋς μέ φθ'-
νοπωρινόν δημητριακόν διά πα¬
ραγωγήν οανοϋ αποδίδει, υψηλάς
ποσότητας· ό άραβόσιτος άφ' ε¬
νός μέν δίδει μεγάλην ποσότητα
καρποϋ, άφ' ετέρου δέ πλουσίαν
τοιαύτην όγκωδών τροφών εκ
των στελεχών τού, καλλιεργοϋ-
μενος είτε είς κανονικήν καλλιέρ¬
γειαν είτε ώς έπίσπορος· ό άρα-
βόοιτος έπίσης καλλιεργοϋμενος
διά παραγωγήν· χλωρδς μάζης δύ¬
ναται νά σπαρή τρείς φοράς κα¬
τά την έαρινήν έως την φθινο-
πωρινήν περίοδον τοϋ έτους: τώ
σόργον δίδει τρείς έως τέσσα¬
ρας κοπάς· τα φθινοπωρινά δη-
μητριακά καλλιεργούμενα δίδουν
ικανήν παραγωγήν καί ώς «γραο-
σίδι» κατά την διάρκειαν τοϋ χει¬
μώνος καί ώς καρπός καί άχυ-
ρον θεριζόμενα. Δύναται έπίσης
νά διεξαχθή επιτυχώς ή καλλιέρ-
γεια κτηνοτροφικών τεύτλων κα'
τριφυλλίων. Προσέτι δύνανται νά
χρησιμοποιηθοϋν καλώς τα ύπο-
λείμματα τών κηπαίων καλλιορ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ Ε1ΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Είς πανηγυρικήν ατμόσφαιραν,
ροιρτάσθη ήΐΐα γκόσμιος Ήμεθα
Άποταμιεΰσεως, είς την μεγάλην
αίθουσαν τελετών τού μεγαρον
τού Ταχνδρομικον Ταμιευτηριον.
γειών διά τήν διατροφήν τών Ζώ- {ιπονργός Άπασχολήσεως κ. Άλε
' ξιάδης, οί υφνπονργοί ΣΎτονι
σμού καί Οικονομικήν κ.κ.
δα; καί Τράκας, οί γενικοί ■< τεϊς των υπουργείων Μεταφοράν καί "Επικοινωνίαν καί Δημόσιον χονδροειδών "ιΕργο>ν κ.κ. Γκύτσης καί Μπό·
τροφών (χλωρά μάΖα, σανοί) καί τση;, δ νομάρχης Άττικής κ. Κό*.
' λιας, δ πρόεδρος τοϋ διοικητικόν
συμβουλιον τοΰ ΤαχυδρομικιΌ Τα
μιεντηρίον κ. Πανάς κ.ά.
"Ομιλών κατά την εορτήν, ό γί
νικύς διευθΐ'ντή; τού Ταχνδρο,μ'-
τάς είς διεθνή κλίμακα άντιξόοΐ'ς Σιινήλθε τό Γενικόν Συμιβούλι-
οίκονομικάς στ·νθήκας/ τό Ταχυδρο όν τού Σννδέσμον Έλλήνων Βιο-
μικόν Ταμιευτηριον, διετήρησε γο μηχάνονν, τίς την σι<νεδρίαστν ·Ίέ έκπληκτικύν νψο; των καταθέσκον παρέστη ο ΰπουργός Εμπόριον κ. τού έκ 31/5 δισεκοιτομμυρίων δρχ. Γρηγοριάδης καί ό ί.ψυπονργό; κ. Είς την τελετήν παρέστησαν 61 μέ 2 δισεκ. περίπον καταθέσεις Βλαχάκη;. Προηγονμέο»; ό κ. Μη ων. Έν πάση περιπτώσει Ζοντες τό κόστος παραγωγήν < (δέν δυνάμεθα ενταύθα λόγω έλ-| λείψεως χώρου νά άναφερθώμ άναλυτικώς) τών εϊς όλην την χώραν. Είναι _ΰπε τσύ; άνέλυσε τα 6ασκιά προΛλήμ-ι ά ό γράμμ ίΐεν ό κ. γενικό; διευθνν- τής— ενα τεράστιον ποσόν ΰγιοΰς τα τής βιομηχανίαν πού εξέθεσε είς τόν υπουργόν Βιομηχανία; κ. τών καρπών, θά ίδωμεν ότι αί πρώται είναι κατά πολύ εύθυνό- τεραι. Ή έπιλογή δμως τοϋ κτηνο- τροφικοϋ κλάδου πρέπει νά έντο- κου Ταμιευτηριον κ. II. Άλρ πισθή είς τό ποίος έξ αυτών μ=· πουλος, άνεφέρθη είς την έξελι- θηνότερον κόστος δ;ατίθεται έπ' ωφελεία τού κοινωνικον σύνολον χρήματος, προϊόντο; τή; λαϊκή; ά Μομφεράτον κατά τήν πρό έβδομά ποταμιενσεως, τό οποίον μέ τό γΙ' δο; πραγματαποιηθεϊσαν σύσκεψιν ι'ι; τα γραφεϊα τού ΣΕΒ, είς την όποιαν παρέστη ούτος. Τα έν λόγω προβλήματα έχουν συνοπτιχ,ώς ώ; «ΊΙ άνατιμηοι; τή; δραχμή;— έξη;: κατέληξεν ό κ Άλεξόπονλος— ό- — Χρηματοδότησι;: Τό θέμα δημιούργησε ψυχολογίαν έθνικής έ αΰτύ άπασχολεί ιδιαιτέρως τήν β.ο ξάρσειο; καί εχομεν δεδομένα άπύ μηχανίαν, κατόπιν τοΰ πρό τινος τήν καθημερινήν ζωήν τών τέλει» έπιίΐληθρντο; πρρι.ορισμοΰ τών χο- Ταίων ήμρρών δτι έμηδενίσθη ή ρηγήσεων εί; τό 30% των αίτουμέ άνύητο; άποθεματοποίησι; περιτ- <ον. Διά την λύσιν τοϋ προβλήμα οιε' έπωφελέστερον τάς εύθυ- ' κτικήν πορείαν τού Ταχυδοομικοϋ | των αγαθών, έκάμφθη ή ύπερκατ-ι τος υπεβλήθη πρότασι; διά τρ νότερον παραγομένας τροφάς είς τόν τόπον μας ωυτικάς Ι Ταμιευτηριον καί είπεν δτι «Ις τό νάλωσις καί δραχμήέπήρ ε τόν . τίλος τού 1972 τα ΰποκαταστήμα | δρόμο της πρός τάς θνρίδας μας. Ι τα τού ίδρύματος ανήρχοντο είς Είμεθα βεβαιοί, δτ( ό έπόμενο; 3· καταλληλότητα έξ άλλου των τρο- ( 74, τα ^ ίκτιβλοϋντα υπηρεσίαν Τοι | ορτασμό;, ό όποϊο; σνμΛΪ;ΐΤ£ΐ ιιέ τα 50 χρόνια τή; Παγκόσμιον φών δΓ έκαστον είδος καί κατη- μιευτηρίου Ταχνδρομικά Γραφοϊα Μέ βά άθΰ Ή πλούν σύστημα χρημα-τοδοτήσεοις: διά πρθΓεξόφλήσε'υς σ·ναλλαγμ«ΐι κών( δι' άναλήι|>ϊως έξ άνοικτ·>ι>
λον«·ριασμοϋ, ώς καί διά ΐ'εταβο-
λής των κριτηρίιον διά τάς μενά-
γορίαν 2ώου προσδιορίίουν ή ά- ήσαν 727. Μέ βάσιν τού; άριθμονς μερά; Άποταμιεΰσεως θά διόση λα; χοηματοδοτήσςις.
νατομική κατασκευή καί ή φυ·
σιολογία τού ηεπτικοΰ συστήμα¬
τος αυτών, Έφ' όσον αί όγκω-
δεις τροφαί παράγονται άφθόνως
καί εύθηνότερον, πρέπει ό έπιλε
γηαόμενος
υπόθαθρον τάς χονδροειδεϊς τρο-
έκ των όριστικών στοιχείων τυϋ τήν ευκαιρίαν νέιον άλμάτιον προ —■ Άφορολόγητα άποθεμα'τΐ'.ά
11)72, προκιπτει δτι τα 74 ίαοχα- ( οδόν τή; οίκονομική; άναπτΰξεως ΑΓ>Ν. 147)1967. Άνάγκη όπως πά
τής χώρας μας καί τών εργασιών ρατίχθή επί διετίαν τουλάχιστον
τοΰ Ταχυδρομικοϋ Ταμιεντηρίοι ή Ίσχύ; τού Α.Ν. 147)1967 ιδία τύ
ταστήματα έ?έδιυσαν 127.000 νέα
Ι βιβλιάρια καταθί-τών επί συνόλοι·
[)2 000. Είπεν έπίση; δτι παρτι Οί οίωνοί είναι άοιστοι.
κλάδος νά έχη ώΰ Ι Έντός μιάς εβδομάδος θά προ- κληρώθησαν μέχρι τής λήεειός τοι<. >ειδεϊς τρο- < "'θηθή πρό; την Κυβέρνησιν ή «Ί- . . ι σήγησις τοϋ ύπουργοϋ Βιομηχαν'- φάς. Ως εκ τούτου άποκλείετα. Ι ^ ^^ ^ παρατασιν Τοΰ διο(αιώ ματος τής δημιονργίας άφορολον.'ι των άποθεμΛτικών (Α.Ν. 147)67). άρθρον 7 αυτού διά τάς έπιχε',.ιή σεις τής περιοχής κέντρον. κων συνεταιο.σμών/ επεβάλλετο δέ κατά την γνώμην τού ή άνανεωτ - κή νομοθετική ρύθμισις τή; σχ>;π-
κής νομοθ-εσίας. Έν τούτο.ς υπο·
γραμμίζει δτι ή υπό τοΰ Ν.Δ. 227)
73 θεσπι!;ι>μ?νη εΐδική μετ-αχείρη-
σις τούτιον, δημιο>ογεϊ προνοιμια-
κόν καθρστώς ποΰ άποβαίνει είς 6ά
οος τής έθνικής ο'ικονομίας.
Ποοσφωνων τό κ. Γρηγσριάίδην,
ό κ. Μητσός έθ.ξε τύ έξ.ιγωγικον
ενα των κνρΐϋ)τέρων ώς
είπρν. Διά την εδραίωσιν των έλη
νίκων ποοϊόντοιγ ρί; τάς Λγοηάς
τού έΕίοτερ.κοϋ ό κ. Μητσός έτό
ν.σρν ότι ή Κυβέρνησις πρέπει νά
υποβοηθήση την βιομηχανίαν τή-
χώρας μας ώστε νά δύνανται νά
άνταποκοίνιονται οί φορεΐς της ιίς
τάς άνριλημμένας ϋποχρίώσεις τοιν
καί νά μην την στερήση των
ραιτήτοιν κινήτροιν διά την σννεχι
σιν των έπιδόσεών της.
Απαντών ό κ. Γρηγοριάδης, άνε
φερθή είς τα έξαγωγικά έπιτόκια
καί είπεν δτι ή μέθοδος αυτή εχ'ΐ
καί Ινα μριον^κτημιΐ': ΔημιουργΊΪ
δύο παραλλήλονς άγοράς, μίαν ·.ού
έσο -Ρ.ρικοΰ καί μίαν τοΰ έξωτεοι-
κου. Τούτο &ηαιουργεί έπιπλοκάς,
αί όποϊαιόδηγούν πρό διλημμάτονν
την κυβέρνησιν πεσί τού τρόπον άν
τιμετοκπίσΐως τής καταστάσεως.
Έσωτερικαί έξελϊξεις
Η ΕΠΙ ΤΓΙΩΝ ΒΑΣΕΩΝ Α-
ΝΑΠΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΙΠΟΐνΙΗΧΑ-
ΝΙΑΣ.— Κατά την σύνοδον τού
Γενικοΰ Σνμβονλίου τοΰ Σννδί-
σμόν Έλλήνμιν Βιομηχάνιον, Αμι-
λών ό ύπουργός Έμπορίου κ. Κ.
Γρηγοριάδης, άνεφέρθη είς τα γε,
νικο')τερ.α θέματα, τα ύποία άπασχι)
λοΰν τόν κλάδον τής βιομηχανίαν
ΕΙδικοΊτερον/ ό κ. 'Τπονιργός,
ρον
καί
ή τρλος, περιλιιμβανομέν »ν
των τ?λών χαπτοσήμου νπ.ι-
κεινται.
διευκρινίζετα! δτι
τα πρός κ·ετραλ.α.οποίησιν έξ άποθρ
ματικίόν ποσόν δέν είναι άνο)τερον
τού Άϋ°Λ τοΰ μετοχικον κρφαληάοι·
ή τό κεφαλαιοποιούμενον ποίον
δέν κκλύπτει τουλάχιστον τό 80%
τού μετοχικοΰ κ>ρφαλ<αου δέν δύνα άν«φερόμενος είς τό όλον οίκον>[ται νά γίνη κε<ραλαιοπ.οιηβις πρό μικόν ,τρόβλημα τής χώρας ώς έμ τής πάροδον π?ντ«ι?τί«ς Από τή- ιρανίϋϊται τούτο ετόνισεν ότι ή τ·-:λει>ταίας κεφαλαιοποιησεως. Εί;
Ελληνική βιομηχανία, ή όποία ά- την περίπτοεσιν ταύτην η άνωνν-
,τοτελεί ενα άπό τούς στύλονς, <"- μος έταιρεία ύποχρ^οΰται νά ΰπ..-^ που θά στηριχθή τό εθος,, ά> .'.ε βάλη δήλωσιν είς τόν αρμόδιον Οί ,%}
χθή —άν είναι δυνατόν— την ι- κονομικόν "Εφοοον/ έ·τος τοΰ επι.
πιθράδυνσιν τοΰ ρυθμοΰ τής προσ μ?νου μηνάς «πό τι>ς έγκρίσεω; Λ
λ _' _ _ν.. '_..'__ ____β/ιι^. .τλ τί- νρνι.ντΐΓ ίΐννρλρνσεοϊΓ τιΤιν
των
παθείας, τήν οποίαν καταβάλλπ. πό της γενικης
Ή έπιβράδυνσις αύτη δέν θά π«- μετόχων τής αυξήσεως τού μετοχι
ραβλάψη τήν επί ύγιών βάσεων ( κου κεφάλαιον διά τή; κεφαλα ο
ανάπτυξιν τής Ελληνική; βιομτι- ποιήσειος των Αποθεματικών, διά
χανίας. Δέν ζητώ Από την 6κνη τήν καταβολήν τού όφειλομένον,
χανίαν νά έπιδ-οτή την κατανάλω- βάσει των διατάξεων τοΰ άρθρου
-■■■---■■■ ' 10 τού Α.Ν, 148)1967, φόρου επ.
......„ .„ Αν.......____, συντελεστή 30% ή 38%, Αναλόγως
τάς οικονομικάς της φιλοδυϊί εάν αί μετοχαί τής άνωννμου έται
Άλλ' έπιβάλλεται νά Λεριορί
δι' αΰτό τό χρονικόν διάχττη
ση,
μα,
άς, καθ" δ μέτρον, ΐπαναλίΐμόάνιο,
είναι τούτο δυνατόν.
Περαιτέρω, ό κ. 'Τπουργός, α-
ναφερθείς είς την διά τής μεθύ
εί^ς είναι ΐ!σηγμέναι ή μή εί;
τό χρηματιστήριον.
ΠΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΝ ΤΟΤ
ΰΕΤΟΤΣ ΓΕΩΡΓΤΚΟΤ ΠΡΟ-
ό κλάδος τής πτηνοτροφίας, διότι
δέν δύναται νά εκμεταλλευθή τάς
χονδροειδεϊς τροφάς.
Ή έκτροφή των χοίρων δι' ά-
ναπαραγωγήν ή πάχυνσιν δΓ όγκω-
δών τροφών διεΕάγεται υπό τήν
προϋπόθεσιν, ότι παραλλήλως
πρός ταύτας πρέπει νά χορήγούν-
ται καί συμπεπυκνωμέναι τροφαί
καί μεταΕύ τούτων τυγχάνουν ά-
παραίτητοι αί ζωϊκής προελεύσε¬
ως τοιαύται κα'ι αί πλούοιαι είς
πρωτεΐνας φυτικαί, διότι άφ' ε¬
νός μέν οί χοϊροι έΕαρτώνται εκ
τής βιολογικής άζίας των άζωτου-
χων ούσιών τοϋ σιτηρεσίου, άφ'
ετέρου δέ αί τροφα'ι αύται στε-
ροϋνται ίνωδών ούοιών κα'ι χαρα-
κτηρίζονται υπό στενής θ,οεπτι-
κής άναλογίας. Άρα ή διατρο¬
φή των χοίρων προϋποθέτει είς
μεγάλον βαθμόν έφοδιασμον τρο¬
φών έκ τής άγοράς καί ή έπιτυ-
χία τής εκμεταλλεύσεως καθίστα-
ται πάραυτα έξάρτησις των τι-
μών των τροφών τής άγοράς.
Ή θοοτροφία διά παραγωγήν
γάλακτος ή κρέατος καί ή αίγο-
προβατοτροφία διά τούς αύτους
παραγωγικούς σκοπούς εΤνσι οί
κλάδοι οί όποϊοι πρέπει νά άπο-
τελοϋν τα άντικείμενα έκμεταλ-
λεύοεως είς τόν τόπον μας. Ού¬
τω μέ τήν δημιουργίαν τεχνητθν
λειμώνων καί τήν όρθολογισμένην
αμειψισποράν διά τήν συγκράτη-
σιν των ύψηλών άποδόσεων τιόν
εδαφών μας δυνάμεθα νά έχω¬
μεν απάσας τάς τροφάς διά τήν
διατροφήν των ζώων τούτων αίς
οιονδήποτε σύστημα έκτροφής εί¬
τε είς τό διά δοσκήσεως είτε
είς τό δι' ένσταυλισμοϋ.
Ππραμα
τααντιπα/αικηςττροστασιας
Λακωνιαν διά τα έοττεριδοειδή
'Τπά τοΰ 'Τπονργείου ΓεωργιΊ'.;
τή έποπτΐία τής Διευθύνσεως Γε-
τοργίας Λακωνίας, εγκαθίσταται έν
τος τού μηνός 'Οκτωβρίου σύστη
μα άντιπαγετικής ποοστασίας πρός
πειραματισμόν είς τόν Νομόν Λα
κωνίας, όστις μαζύ μέ τούς Νο-
μούς Αργολίδος καί Άρτης έπ^-
λέγησαν υπό τοϋ ΰπουργείου Γεωο
γίας άπό όλην τήν Έλλ^άδα, πρός
διεξαγωγήν των πειραμάτων τα 6-
ποϊα άποσκοποϋν είς τό νά διαπι¬
στωθη ή δυνατύτης προστασίας
(καί μέχρι ποίου βαθμοϋ) κ<χί αί οικονομικαί έπιπτώσεις τοϋ έγχβιρή ματος άπό άπόψειος κόστους κλιΐ. ώστε νά έξαχθοΰν τα άναγκαία συμπεράσματα διά τήν γΓνίκευσ»Ύ τής μεθόδου ή μή. Ή δαπάνη τοϋ έν λόγω πειρ ι- ματικοΰ συστήματος θά ανέλθη είς τό ποσόν των 2.000.000 δρχ. κα', ή προστασία θά άφορά έκτασιν 100 στρεμμάτίον πορτοκαλΐώνων Ώς τόπος έγκαταστάσείος τοΓ συστήματος έπελέγη ή εξωθί τής Σπάρτης καί ανατολικώς τής ό δοΰ Γυθείου — Σπάρτης περη- χή (έναντι εργοστασιον χνμών). — Τό έν λόγω σΰστημα στηρί- ζρται είς την αρχήν τής άναμίξε- ο>ς των στριομάτιιν τού αέρος (ε-
χει διαπιστο)θή ότι όσον
τό ΰψος άπό τήν επιφάνειαν τού
έδάφους^ τόσον ό άέρας είνα θε^ι
ιιότερος), μέ ταντόχρονον χρήσιν
θρρμαστρων διασπάρτοιν είς ώρι
σ,ιιένα σημιΓΪα.
Συγκεκριμένως είς τό κέντρον
τής εκτάσεως τών 100 στρεμυά-
των, θά ύψωθή πυργος δψου; 13
μ. €ΐς τήν κορυφήν τοΰ οποίον θ.ΐ
υπάρχη ελιξ διαμέτρου τεσσάρων
(4) μέτρον όστι; τιθέμενος είς
κίνησιν τδαν είναι άναγκαϊον θά
άνάμιγνύει τα έχοντα διαφοράν1
θερμοκ.ρασίαν στρο>ματα τοΰ ά^·
ρος ώστε ν' άποφεύγεται, ή πτώσις
•εί; 0ο ή κάτω αΰτοΰ. Ή δλη προ.ι
πάθεια θά ύποβοηθεϊται αναλόγως
υπό θερμαστρών πετρελαίου (κα
ταλλήλων) αναλόγως των άναγ.
κων.
— Είδικά ήλεκτρικά θερμόμί
τρα εΰαίσθητα, τοποθετημένα ;πι
τοΰ έδάφονς καί «ίς διάφορα
τοΰ πύργου θά καταγοάφουν έππ
κριβώς την θερμοκ.ρασίαν δταν δέ
αυτή κατέλθη είς επικίνδυνον σηΐ'ϊ
όν (κ«θοριζόμενον κατά τήν κρί¬
σιν τών πειραματιστών) π.μ. 1ο Ο
τότε είδικό; μηχανισμός
νος μέ τάς οικίας τών ύπευθύνον
γ«ωπόνων καί τών ίδιοκτητών των
πορτοκαλεώνο>ν θά σημαίνη συν ι-
γερμόν όπότε θά σπεύδουν καί θά
θέτουν είς κίνησιν τύν έλικα τού
Πύργου καί τάς θερμάστρα; είς
λειτουργίαν.
—
II
δλη δαπάνη θά καταβλη
θή διά τό πείραμα υπό τοΰ Δημο-
—Άποσβέσεις τών Βιομηχαν, -. ΑΤΞΗΣΙΝ ΤΙΜΩΝ ΖΗΤΟΤΝ'
Ο χρόνο; παρατάσεως τού πρέπει ών. Είς την "Επιτροπήν άποσβεσϊ' οί ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΛΕΜΟΝΙΩΝ
νά είναι 'ίσος μέ τόν άπ«ιτούμενο ων είς τήν οποίαν εκλήθη «συμβον, Έπιτροπή των λεμονοπαραγω-
χρόνο όλοκληρώσεως τής έπ«νδύσ« ).Ρντίχως» δ ΣΕΒ δκη-ώθη ή "-'γβν Αίγιαλείας, ιΐς ύπόμνημά της
τος. Εντ0; εβδομαδο; θα υποβαλ- ,τη,|η; τή; τριπλή; διακρίσεΐος μΕ·-1 προ: τον ΠρΟΓδρον τής Δημοκοα-
λω τήν είσήγησίν μου είς τήν Κν θύδων άποσβέσεων ήτοι: τής γραμ τία;ι τον πΟωθυ·πουργόν καί την
ναφερθίς είς η διά τής μ
δόν των έπιτοκίων ενίσχυσιν των ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.—^ 'Ω; εδήλωσεν
έζαγοίγών, είπεν, δτι ή μέβοδι.ς ό ϋπονργός Γεωργίας, κ. Γ. Κο<· αντη έχει καί ενα ιιειονέκτημα: Ι τσοι-μάρης, τό πεταετέ; πρόγςχια· περι της σίου. "Ας ελπίσωμεν δτι τό ρ μα θά στεφθή υπό πλήρους έπιτνχί άς ώστε νά καταστή πραγμ·ατικο· της ή προστασία τής παραγιογής γενικώς άπό τού; παγιετούς. ΙΣ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανιονύμιον Εταιρείαν καί 'Εταιρειών (Ίεριωρισμένης Ευθυνής ότι δι' άπο- ιοόσεακ: ίόΟ κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου Οπ' αριθ. 68378)4128 τρς 1θ)12)β5. δημοσιευθεΐσικ είς τό ϋπ' αριθ. 900)23.12.85 ♦.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύιιων 'Εταιρειών). όρΐζεται βτι δύνσν «αι νά συνεχΐσωοι δημοσιεύουοαΐ εγκύρως τος Προσκλήσειο των Γενικών Συνβλεύσβοον καί τούς Ίσολογιομοός των δια της οικονομικάς μας εφημερίδα: -0*^ΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΙνΧ^Σ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τήο «ΟΪΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό Λς ουγχωνχύσβαΚ: Είς είδικάς συσκέψπς μεταξύ τοΰ | βέρνησιν». μιχή-( τής φθινουσης καί τής αύ·-' κυβέρνησιν άναφέρ·ει δτι είς πβοίο ύπουργοΰ Β,ομηχανίας κ. Ν. Μοιι —Διά τα ποοβλήματα των 6 ο ξούοης παρεχομένου δικαιώματο;' 5ον γενικής άνόδου τού τιμαρίθμοι φεπάτου καί τού προέδρου τιΐ' μηχάνων «Ό ΣΕΒ υπέβαλεν ν- ίπιλογής ούτινος άσκηθέντος νά κα ΣΕΒ κ. Ι. Μητσοΰ, θά σΐ'ζητηθυθ-^ πόμνημα μέ δλα τα προβλήματα θ σταται ίιποχρειοτική ή τήρησί; τα προιδλήματα τή; βιομηχανίαν, τή; βιομηχανία; τα όποΐα πρόκει τού. δ:λημμάτο>ν τήν κνδέρνησιν
τοΰ τρόποι· άντιμετωπίσεως
κατασ'τάσεως.
Προηγουμένως ωμίλησεν ό Λρο
,, _ _ ιΡΰρος τού ΣΕΒ κ. Ι. Μητσός, σ-
11 κ.αι αυξησεων των παραγωγικων ε αι- < «ι · < - 2,1 , ·, ί » ναφερθείς εις -α προ6ληματα, τ^ Δημ.ονργεϊ δύο παραλ>.ήλονς άγο μα γίωργικής άναπτύξβω; (1973
ρά;, μίαν τού έσωτερικσΰ καί μίαν 1977) χρήζει άναθ*θ)«ήσε<.); εί; ώ τοΰ έξωτεςικοΰ. Τουτο δημιοι>ργΗ Ρΐσμένα σημεία. κατόπιν των ση-
έπιπλοκάς, αί οποίαι δδηγοΰν πρί μεκοθεισών, έν τώ μεταξύ, ραγδ (ί
ών έξελίξεων, είς τήν άγρατικην
οίκονομίαν.
Έξ άλλου, ό κ. νπουργός έδή;
λιοσεΛ' δτι_ εί; τα γ>ενικώτερα
Έντός την ημερών θά προωθηθή τ αι νά τρθούν Γαό εξέτασιν. Πρό; __'Εξ/.γωγαί. Απόφασις Ν.Ε.
τό σχεδιον νόμον διά τάς προϋπο- τουτο συνεφωνήθη μετά τού προέ 1574)70. Ή βασικ ή θέσις τίΰ
δρου τοϋ ΣΕΒ κ. Ι. Μητσοϋ δποις
έ'ν ίκαστον έκ των θ<:μάτρ>ν
ΣΕΒ εΐν
λογο) νπ'
ή θέσις
ή μή άλλοίωσις τής
ξύδων, οί λρμονοπαραγωγοί άναγ
κάζοντκι νά προσφέρουν τό προϊόν
τους σέ τιμές πσύ δέν καλύπτον,
οί'τε τα έξοΐδα παραγωγής. Καί έ-
ώ —προστίθεται— τα π&ρισσάτ1;
ζεται ακτά τήν δ άρκειαν είδικών Τ-, Νομισματι/ής Έπιτροπή;,
στ* νά μή διαβληθή ό σαφής άνα
ϊ χαροκτήρ της
συσκρψεων.
—Διά τα; φαρμακοβιομηχκΜ-
άς: «Όλοκληροΰται σχέδιον Ν.Α
τό οποίον θά πρθ'θθηθή σνντόμο);
,-„,·>„,> > , . . ., , ποβοηθηθη Γ, βιομηχανια εις ί<ν ι.-,74)70 άποτρασεο); ρα άγροτ;κα προιοντα κατεστησπ-^ '. , , ."" , , ^ ' ν Ιν ' ' συνεπη ανταποκρισιν τη; προ; άν·- I λημμένα; έξαγωγικάς ύποχρεώσ .ς θ-σεις ίδρνσείος καί τών φαρμακοιβιομηχανιών. Πρόκρι ται νά άναιμορφωθή ή νομοθεσία διά τάς μεταλλευτικάς ερεύνας. Τα άνιοτέρο) ανεκοίνωσεν ό ΰ- πουργύ; Βιομηχανία; κ. Ν. Μομ- φεράτος πρός τού; · αντιπρόσωπον; τοΰ Τύπον κατά τήν διάρκειαν σι>
ναντήσεω; είς τήν οποίαν παρέ¬
στησαν κοί οί γ·?νικοί διεϊ'θυντα!,
τοϋ υπουργείον κ.κ. Γρ,ο. Καμπί- _ _
τσης, Ι. Μεταξάς καί Ι. Κοκίνης, χανιών. Αί προνποθέσεις θά Αφι> ΓΑμι'Λ.ης' ήτις κοί ίπ'ιβραδύνει τελΐ ται δτι ένώ οί έξαγογεϊ; προσφέ
όποία ('υΐασχολοΰν τήν 'Ελληνικηιί
βιομηχανίαν.
(Συγκεκριμένως, ετόνισεν ο.
πρέπει, κατά πρώτον λόγον, νά ϋ-
—"Αδειαι έπεκτάσεω; εί; έπ'-
χποήσει; Άττικής. Διά τάς μηχα
αύτοδΰναμα καί λπτουργ-ΕΪ γιά την
διάθεσιν τονς ό νόμα; τή; προσφυ, , , „ , , , ,
, ν. , ,' , , ,^ "/.αι κατα δεύτερον λόγον να μη τ·
ρα; και ςητησεο); τα λεμονια εξα η- - - 5 ' -. *
κολονθοΰν νά διατίθεν.ται είς έξ. υ
τελιστικά; τιμά; βάσει τίον δρλ. 'ί-
την Κυβερνησιν, που προ(>λε νοχ0γκας έπεκτάσεις ίπποδυνάμεως ιον τιμών τοΰ άρμοδίου υπουρ ν*·".-
πΕι δλα; τα; προϋποθέσεις δια
ιδρύση·, επέκτασιν, εγκατάστασιν
ί ί β
ΗΡ ε1; τήν πΓ0,,,.
χ{]γ >Αττική:; πα0Γμ6άλλεται ή άρ
, χ{]γ Αττική:; πα0Γμ6άλλεται ή άρ
καί λειτουργίαν των ψαομαχοβιοαη μοδ,6τη; τού ύπουργείου Έθτικής
Είς τό νπόμνημα έπισΐ'νάπτε' ιι
κοστολόγιον άπό τό οποίον
Ειδικώτερον ό κ. ΰπουργός άνο. | ροϋν τόσον τάς ελληνικάς όσον και
φερόμενο; είς τά Ανωτέρο θέματ·ι τάς ξένας φαρμακο'βιομηχανίας»
'ί,τεν:
—Διά τύν Α.Ν. 147)67 «Προ.
σωπική μου άποψις . είναι δτι πρέ ι νας.
Διά τάς
«'Τπάρχει απόφασις άναμορ-
κως την έγκρισιν. Ή. διάταξις αί·
τή χρήζει άναθεωρήσειος.
■— Γεοιργικοί Σ υνιεταιρισιιοί.
)ς άντί-
π-Ε[ νά παραταθή τό δικαίοιμα τής ψώσεω; τού Ν. -143 περί
δημΐ/ονργία; άφορολογήτων άποθί- | τικων έρευνΛν εί; τρόπον ώστε νό
μαΐων δι' δλας τάς έπενδΐσεις πού | τεθ(>ν βάσει; διά την προίΐαριΐΓ--
ήρλισαν κατά την διάρκε-αν της ' γήν τού είς τάς σημερινάς συνθή·
ί-τχύο; τού κινήτρου άλλά δέν όλ<·- κα;». ' "Εξεδόθη ή ύπ' άρ. 138)197-1 Άγο.ρανομική Διάταξις, δ'ά τής οποίας άναπροσαρμάζονται αί τι- 5,20 δρχ. τό κιλό τών λιεμ ι νιών είς τό δένδρον, τό κόστος, παρ-αγοιγή; άνέρχεται σέ 6 δρχ δηλαδή παθητικόν σέ βάρο; τηΓ· παραγιογοΰ 0^80 δρχ. κατά κιλό. μηχανίας τυροκομίας, γαλαικτοπώ· λας κλπ. Ή ανωτέρω τιμή Αφορά παράδοσιν γάλακτος είς τύν τόπο μαί άσφαλεία; τοΰ γάλακτος, ώ; παραγωγής. Δικαιοϋνται αί άνώνυμοι ίταιο ϊ- αι νά προβαίνουν άνά πενταετίαν έν όλω ή έν μέριει- είς κεφαλοποιη σιν τών άποθεματικών, έ/ όσον τό ποσόν τούτων ΰπερβαίνρι τύ 30 καί αί τιμαί πωλήσεως τών τυρών καί τοΰ βοντύρου. διά τή; Ανωτέρω διατάξειος όρί- ΤΤΡΙΑ ΒΟΤΤΤΡΟΝ Έξ άλλον, καθορίζονται τιμαί λιανικής πωλήσεως τνρών α' χιστον τύ 30% τού μετοχικοΰ κ.·- φαλαίου. —Εάν τα πρό; κετραλαιοπο'η σιν έξ άποθεματικών ποσόν δρν <Γ ι) Καθορίζεται κατωτάτη τιμή, τυρόν έγχωρίου προελεύσεως ώς ναι Ανώτερον τού 30% τοΰ μετο/ι .-κολησεως (ασφαλείας) τοΰ νοιποΰ, κάτοιθι (άνά κιλόν): ζονται, μεταξύ αλλων, τα εξής: | έξαιρετικής ποιότητος, ώ; καΐ βοιι ρηθή τίόν κινήτρων ποία Οά κριθοΰν λογικώ; άπ<αρα·'· τητα διά την συνέχισιν και επέκτι; ειν των έξαγ(ΐ)γικών τη; έπιδόσει» Έ.τίση;, έπιβάλλεται ή μρθσδευσι; Ι των βιομηχανικήν θ{μάτων, δεδ ·- μένου δτι έλάχιστο; χρόνο; ΰπολ.'ί πεται διά τήν ενταξίν μα; εί; την Κο.νήν Αγοράν. Η ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΣ V ΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΑΝΩΝΤΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.— Τό υπουργείον Οίκονομικων διά τής ΰπ' αριθ. Ε. 12074)2448)πολ. 222)29.10.73 *ν· κυκλίου τού έγνώρισεν ότι αί ά¬ νώνυμοι εταιρείαι δικαιοΰνται δπ~·; προβαίνουν άνά πεταετίαν, έν δλω ή έν μέρει, είς κίφαλαιοποίησιν ο παθεματικών, έφ' όσον τό ποσόν αυτών ΰπερβαίνει τό 30% τού μ"- τοχικοϋ κεφαλαίου, άνευ % τοΰ μετοχικοΰ κεφαλαίο·,1, ανκ· | κου κεφαλ.αίον ή τα κρφαλαιοαΐοηΰ γάλακτος άγελάδο; πρό; δραχμ — Φέτα τοΐ'λοινμοτι' λή; φόρον τινός καί άνεΐξα,ρτήτως ποσοΰ. Καχά την κεφαλαιοποίησΛ τών ώς άνο) άποθεματικών έκδίδον καταβολή; φόρου καί ανεξαρτήτως μενον ποσόν δέν καλύπτΐΐ τονλάχι 4..'0 άνά κιλόν (έναντι 4,10 δρχ. ρι υπό τυροκομείων δρχ. 39,90, ύ( ται νέαι μετοχαί, αί οποίαι διατί- ' ποσοϋ. Τούτο διηυκρίν,σε τό ΰ-ουργεί- στον τύ 30% τοϋ μετοχικοΰ λ«ίον, δέν δύναται ν ά γίνη κεφ«- ραγοιγών τής χώρας ή τών σννε - μέχρι τούδε) διά ποιλήσεις υπό πα|.-ΐά χονδρ. 42,70 καί {«πό λιανοπωλ. δρχ. 50. — Κασσέρι καί κεφαλοτύρι: >'
όν Οικονομικαί, δι' εγκύκλιον τοι· λαοποίησις πρό τής πάροδον π:ν- τκιοιστικών όργανώσεων πρός τά:
πρός τάς οικονομικάς έφορίας, σχε ταετίας άπό τής τελεΐ'ταίας κεαα- βιομηχανίας παστί,ριώσειος γάλ·ι- πό τνροικομείων δρχ. 58,30, χον^,ιι
κτος, γαλακτοπώλα;, ζ
τικώς μέ τή δυνατότητα κίφαλατιιΐ λαιοποιήσεοις.
ήσεω; άποθεματικών των άντονί- | Τέλος, εί; την εγκύκλιον τονιθε στ-ας κλπ. Ή άν(οτέ άποθεματικών έκδ δοντα. έμΛΪπτ,?ι ες τάς εύ~ογετΐ5<άςδΐΓ;τό' δρχ. 9 κατά κιλόν (εναντ( 8,10' γίον ώ; καί α-ταντίχ τα ρξοδα τοΰ νέα» μετοχαί, αί όποϊαιι δι«νέμοντ(;ι ξε.ς τού άρθρον 1 τοϋ Α.Ν. 148) δρχ. μέχρι τούδε), διά πωλήσβι; λιανοπολητοϋ. κατ' αναλογίαν τών μετοχών των 1967. υπό κτηνο.τρόφων τή; χώρας ή | Καθορίζεται άνιοτάτη τιμή ,τα- μονται κατ' Αναλογίαν τών μετο- χών το)ν είς τοίις παλαιούς χους, τά κεφαλαιιποιημένα δέ άνω άποθεματικά είς ουδένα >
τοΐ' βάσει τής παρ. 3 τοΤ
35 τού Ν. Δ)το; Μ231
σία άντιμετιοπίσεω; τοΰ άγροτικι>ΰ
προβλήματο;, έντάσαονται ή κα-
τάρτισις νέυυ κανονισμοώ τοΰ ί·-
παυργείου Γεωργίας, ή θεσμολογ·-
κή δ άςθρωσις είς πολλνθύς τομτί;
κλπ.
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΩΝ Α-
ΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ Ε ΣΟΛΩΝ ΕΞ
ΓΩΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ.—
Ώς εγνιόρισί τό νπουργΈϊον Οίκο
νομικών διά τή; ύ.-τ' αριθ. Ε. 12.
075)2448)πολ. 223)29.10.1973 !γ·
κΐ'κλίον
άρθοον
1955 άναγνωρίζεται εί; το,ύς διεν-
εργοΰντα; έξαγωγά; προϊόντο>ν ίγ
χιορίον παραγωγής τύ δικαίωμα ό
.-ΐϋΐς, προκειμένον νπολογιομοΰ των
ΰποκειμένιον εί; φόρον είσοδήμι-
το; κίρδών αυτών, έκ.τίπτοΐ'ν πο¬
σοστόν 1 - 4% κατά π?ρίπτ(ι>σιν έκ
των άκα'θαρίστων έσόδονν των προ
ερχομένιον έκ τών εξαγωγήν, πρός
κάλυψιν δτιπανών, δι' ά;, ώ; ΐκ
τή; φνσεώ; των, δέν καθίσταται
δνν«τή ή λήψι; δικαιολογητικών.
Διά τήν αναγνώρισιν, δμω;, τή;
ανωτέρω έκπτώσεω;, δέον όπως χί
έπιχειρήσίεις αυται πραβαίνονν Α
παραιτήτιος αί ίδιαι είς έξαγοιγάς
προϊόντίον έγχτορίον π:αραγ(ΐ)γής,
άσχέτως εάν ταύτα παρήχθησαν υ¬
πό τούτων.
Άνηθέτω;, δέν άναγν(ορίζιεται
ή έν λόγω έκπτωσις, δταν αιί έΛ·
χειρήσεις αύται πιολοΰν τα προϊόν
τα τΐ'ίν «ίς έκμεταλλενομένον; κα
ταστήματα πωλήσείο; είδών «τράν
ζιτο», πρό; διάθεσιν αΐηών ής έ-
πιβάτα; τοΰ έξωτερικοϋ.
εως
Υπό τοΰ Άρχηγοΰ τής Άστυ-
νομίας Πόλεων γνωστοποιεϊται δ-
>?ίς τούς παλαιούς μετόχους, τά κί-' Είς την περίπτοισιν ταύτην, ή Λ- των συνιεταιριστικών τοον όργανώ- λήσειος τι^ρών Β' ποιότητος δι.ι τι εντ0<; του ι8'"* °ά εισαχΗουν φαλαιοποιούμενα δέ ώς δν(ΐ) άποθε νίόννμο; έτβιρεία ΰποχρεοϋται νά «εων πρό; βιοτεχνίίΐ; ή βιομηχανι' τύν Ν. Άττ κήρ ώ; άκολοΐθω; πρός εκπαίδευσιν είς την 'Αστυ· ματικά, εί; ουδένα φόρον ή τέλος, υποβάλη δήλωσιν ής τύν αρμόδιον άς τυροκομίας, τυροκόμους, τυρ«μ — 2κληρός τυοός Β' ποιότ-,ι νομικήν Σχολήν Άστυφυλάκων πεοιλαμβανοιιενων καί των τελών οικονομικόν εφορον έντός τού έ.το πόίθυς κλπ., άντιστοιχοΰσα'ν εί;! τος (κεφαλοτύρι) Χονδρικώς δ?χ.' πεντακόσιοι (500) δόκιμοι 'Αστυ- χαρτοσήμου, ύπόκειντα. [ μένου μηνός άπό τή; έγκρίσεως, γάλα μέση; π·:ριεκτικότητο; δλ<· Ι 49,50, λιανικώ; δρχ. 56,40 (Ιναν φύ/α^ς | υπό τή; γενι.κή; σΐΎΓλεύσεο); τών κλήρον τής παραγιογική; περίοδον,! τι 37,1ΰ καΐ 58..70 άντιστοίχω;, οί α α - α —Εάν τό ποσύν τών δυναμέ-' ' μττόχων, τή; αυξήσεως τοΰ μετογι είς λιπαρά 6,5%. Ή άνο>τέρω ΐι μέχρι τούδε).
ν<ΐ)ν νά κεφαλοποιηθοΰν άποθεματι κου κεφαλαίοΐ' διά τή; κεφαλαΐη- μή άφορά παράδοσιν γάλακτος είς ΌρίζΓΤ'ΐι ή κΛν ΰπεσβαίνη τό 30% τού μετοχι ποιήσεω; τών άποθεμητικών, δ'ά τόν τόπον παραγιογής του. — Οί επιθυμούντες νά κατατο- εί; δρχ. έκπτωσις1 Υ°Ον εί(= Τ0 Αστυνομικόν θώμα επί των τιμήν ού σκληρού τυρού δέον όπως προσέρχονται άηό κου κεφάλαιον, ταΰτ.ί δύνβνται μέν την καταβολήν τοΰ όψ&'.λομένον, 3) Καθορίζεται κατοιτάτη τιιιή (κεφαλοτύρι) β' ποιότητος, δι* έ τής 1ης έως 15ης ΌκτωβρΙου νά κεφαλοποιηθοΰν όποτεδήποΤ',! βάσει των διάταξιν τοϋ άρθρου πωλήσεως τοΰ ν(οποϋ γάλακτος αί άνευ καταθολής φόρου τινός, υπό! 10 τού Α.Ν. 148)1967 φόρον, εΛΪ γό; πρό; δρχ. 6 άνά κιλόν (έναν τήν προϋπόθεσιν δμως, δτι τό έξ άποθεματικών προερχόμενον χεφα- λαιοποιοιαενον ποσόν θά καλύπτη, ώς έπισημαίνιεται Ανοτέρο), τουλα- συ,τελεστή 30% 38%, άναλόγοις τι 5.40 δρχ. μέχρι τούδε), διά πό εάν αί μετοχαί τής άνωνί'μθι· έται λησεις υπό των παραγωγήν χώ ρείας είναι ςίσηγμεναι ή μή είς το ρα;, ή των συ£ταιριστικϋ>ν τω
Χρηματιστήριον.
όργανώσειος πρό; βιοτεχνίας ή 6
ΥΦΕ.Η ΣΤΟΝ ΟίΚΟΔΟΜΙΚΟ ΤΟΗΕΑ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΣΕ ΚΑΜΨΗ
ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
διαπιστοΰται στόν οίκο- έργατικά κατέρχονται σέ λογικώ-
δομικό τομκα, γεγονός τό όπο7ο Ι τερα έπίπεδα. Ή ί'δια τάση παρα
Αναμένεται δτι θά προκαλέση, άρ-
γά ή γρήγορα, ούσιώδη υποχωρή¬
ση των τιμών των διαμερισμάτων
άλλά καί τών οίκοπεδων, καθώς
καί σημαντική υποχωρήση τού ρυθ
μοΰ άνόδου τής βιομηχανικής τα
ραγωγής καί άναγκαίο)ς τοΰ έθνι-
κοΰ είσοδήματος.
Συγκεκριμένως, ένώ μέχρι τοΰ
παρελθόντος Ίονλίον ή ίδιωτική
ο'κοδομική δραστριότη; παρουσία
ζε μιά ανοδο γύρω στό 39% ένα
τι τοΰ προηγουμένου έ'τους, (γ,ιι
έναντι αυξήσεως 55% τοΰ πρώτον
δμήνον 1973) άπό τόν Αΰγουστο
άυχσ·αν νά έκδηλοΰνται τα πρώτα
.τυμπτώματα άνακοπή; τή.;, τα ό-
ποία έγιναν αίσθητότερα τόν Σεπ
τέμβριο καί ηδη, έν δφ«ι μάλισ^α
τή; ίντοχ ακής ΰφέσείος στόν οίκο
δοιιικό τομέα τοΰ χειμώνος, παρα-
τηρεϊται. μία πλήρης μεταστροο,ή
στήν άγορά άκινήτιον καί στήν
προσφοοά υλικών καί νπηρεσιων
γιά νέες κατασκενές, πραγμα ποΰ
δείχνει πτώση τής οίκοδομικΓις
δραστηριότητος,
Κατ' αρχήν, ένώ έλάχιστα οίκό·
τηρεϊται στόν τομέα των υλικών,
μέ κνρία έκδήλιοση την
τής στκνότητος προσφορ. 2 τοΰ ν.δ. 3848)
1958 τπερί φορολογίας είσοδήαα-
I
το; νομικών προσώ-των».
ση τού ύψηλού μέχρι τούδε ρυθμόν"
βηθμοϋ άπασχολήσεώ; τη; έκτός
άν στραφή στί; έξαγιογές. Τό β'
ΙίμτΛΌ 1973 καί τό 1974 θά είναι
ώ; προβλέΛεται, ή πρώτη φορά ά
πό τό 1966__67 πού οί τιμές τών
άκινήτων θά νποχωρήσοιν. Άνάλο
άκούοντο ήμ'-ρομίσθια μέχρι 800 Ή προβλεπομενη τώρα κάμψη των γη θά «Ιναι καί ή άν-αμενομένη ύ-
δρχ. ίκτός Αθηνών, ήδη ή άγορά τιμών, δρά περαιτέρο) Ανασχετικώς ! ποχώρηση τοΰ έθνικοΰ
εργασίας έχει «καλμάρει» καί τά| επί Χής άγορά; γιατί ο αγοραστάς Ι τος.
είσοδήμυ-
τής πό.α
σ.ς επί τής τ'.μής τοΰ μαλακοΰ τι,
ροϋ 6' ποιότητος (τυρό; ήμιαπο-
βοιιτνρίομρ'νο;) δι' εκάστην μονά
δα λίπους κάτίο των 15% είς ,ιέν
τήν χονδρικήν πώλησιν δρχ 1,57,1
εί; δέ τήν λιανικήν δρχ. 1,80, Ι
Αί ανωτέρω τιμαί, ώ; καί αί
καθορΐνύμεναι έκπτώσει;, ΐσχΐΌνν
σμό Άντίθετα ή παρανωγή τσμ-ν Ι κα* δα τήν μηζνθραν, άνηλόγ,ος
τον δέν αΰξήθηκε, Αλλά παρέμεινε
στάσιμη στούς 3.000.000 τόννονς
τό α' 6μηνο λόγω τής Απαγορεύση
ιος τών έξαγωγών άλλά καί έξ αί
τίας τής προσεγγίσεως τοΰ όριον
πλήρους άπασχολήσεως των έγκα-
ταστάσετον τοΰ κλάδου.
Ή υποχωρήση τής βιομηχ,Γιΐνικιν
?ίς θά προκαλέση άνάσχ^-
Πούκιειται περί τή; διατάξειπ;,
κιιτά την όποιαν Απαλλάσσονται
τοΰ φόρον είσοδήματος τά ίνΐό
τώ ο γεοιργικών συνεταιρισμόν πρώ
του καί δευτέρου βπθμοΰ
έκ τής
:»ς τον
ίιπύ τοΰ καταστατικοΰ τιον κ«θος.
ξόμενον σκοιπόν (Σ.Σ. ώ; πρός
τόν χαρακτηρ'σμόν τών έν λόγο)
όργανώσεων ώ: «συνεταιριομών^
ωρισμένον βαθμοΰ, τό ώς άνο νομ.
, , , „ , ωρισμένον
οτητος της (μαλακή τί σκλη « · . Λ
-^ , . , ,' ' δ αταγμ<χ παραπ:·μ.π<·ι βασικώ- ρα) και της περιεκτικοτητός της · Κ ^"ΐχα), είς λιπαιρά. — Οί νομάρχαι των παοαγωγι κων περιφερειών τοΰ κράτου; ΐι/θ 6αίνοιιν <:1ς τόν καθορισμόν των τών τυρών β' ποιότητος μή δυναμένων τούτων νά είναι άν.ότ ραι των ώ; άνωτέρο) καθοριζομέ- νοιν διά τόν Ν. Άττική;. Εί; τάς μή παραγο>γικάς πε.ιι-
φερείας αί τιμ<ιί των τιιρών β' πό ότητος διαμορφούνται 6άσ:ι των τιμολογίιον τών είς χείρας των δι τόν ν. 602)1915 «περί συνετ<α)·- σμων» Είς τό σκεπτικόν τής αποφάσε¬ ως τού Φορολογικόν Έφετείου, 5ι ά τού οποίον παρέχονται διενκ.,- νήσεις σχετικώ; πρός την φο.ρο'.:>
γίαν των συνεταιρ.σμών άλλά χοί
ίτυνιεταιριστικήν έν γένει νομοθεσί
αν, άναφέρονται καί τα έξη;;
Έκ τού σννδυασμοθ των σχειι
κων διαιτάξεων (ν 602)1915, π.δ.
17) 31.11934 καΐ ν.δ. 27.6)5-8-
ενεργησάντων τήν μίταφοράν έ·ι-' 1927) συνάγεται ότι δ νομοθέτης
δι
έ·.-·
πόρων, προσηνξημένων κατά
τυχόν άποδεΐλννόμενα Ιξοδα μ
φοράς ή καί τα νόμιμα ποσοστά
κέρδ·ους.
δεηέ,ρου βαθμοΰ τάς (απλάς) "νώ
σει; καί εί; τρίτον δαθμοΰ Κ'ς
κεντρικά; ονώοει;
Τό σύστημα τή; τοιαύτη; τρι,·
πλή; διβκρίσίο); ούδομώς άνετρά
πή υπό τοΰ ν. 479)1943 καί δή τού
άρθρον 32 αυτού, ομιλούντος πεοί
κο;νο.·ΐραξιών των συνρταιρι<ττικΰ>ν
'·ργανώο-ιον. Τούτο δέ ένισχί'ετΉ
¥τι π:ραιτέρω καί έκ τοϋ νεώτε¬
ρον -ϊ.ν. 31)11)67, κατ' άρθρον 1
τού οποίον, θε<ορεΐται λήξασα ή Ο"ΐτεί« τών μελών τών διοικητικόν ναί έπο.ττικών συμΰουλίων: α)τών κεντριχών ένώσεων γεωργικώ σν νεταιριστικών όργανώσεοιν (τριτο βαθαίιον). 6) τών ένώσεων γε(ο.) γικών συνεταισμώ (δευτεροβαθίΐί- (όν) γ) των κατ' εφαρμογήν τοό ν. 479)1943 σνστηθεισών κοινοχρι ξιών καί δ) τή; Πανελλήνιον Σ:>
νομοσπονδία; Ένώσειον Γειοργικών
Σ (ΠΑΣΕΓΈΣ).
Κατ' Ακολουθίαν τούτων ή έφε
σ.ιβλητο; Κεντρική Σ ννεταιρισΐ:-
κή "Ενωσις Έλαιοπαραγιογών έ¬
χουσα καιτά τό νομίμιος εγκριθέν
καταστατικόν αυτής, ώς περιφέ¬
ρειαν ολόκληρον την ελληνικήν έ
πικράτειαν, ώς σκοπόν δέ τήν προ
αγωγήν τής Ιλαιοκομίας τής χώ¬
ρας, την υποστήριξιν των προϊύν
των τής ελαια; καθώς καί τή; ο'.
κονομί«ς των έλαιοααραγωγών /.
λ.π., αποτελεί γεοιργικήν
τρίτον δαθμοΰ, - ώς κ*ντρική ται
αύτη, προελ&οϋσα έκ τής σννενώ
σεως τριάκοντα δύο σννεταιριστ,ί
κων γεωργικδν είο
Έκ τούτων έπεται δτι δέν δΰνΐι
ται νά τΰχη έν προκειμένω έφαρα·< ηθέλησε την διάκρισιν τών έν γε νέ. στ-νετα.ρισμών είς τρεϊ; βαθ γή; ή ώ; άνω διάταξις τή- μους, ητοι^ είς πρώτον βαθιι.Ο γράφον 2 τοΰ ςΧρθρου 6 τοΰ ν.δ. τους απλούς συνεταιρισμούς, <ις Ι 3843)1968.
ΣΤΟΝ ΤΟΠΟΝ ΜΑΣι
Είναι γνωστόν ότι ή ζήτησις
των κτηνοτροφικών προΐόντων
συνεχώς άνέρχεται παγκοομίως.
Ούτω τή παροτρύνοει των άρμο
δίων κρατικών φορέων (υπουρ-·
γεϊον Έθνικής Οίκονομίας — Α.
Τ.Ε.) προσφάτως ήρχιοαν ·»α
ίιναπτύσσωνται ραγδαίως είς την
περιοχήν μας διάφοροι κτηνοτρο-
φικοί κλάδοι. Αί σημεριναί κατα-
στάοεις όμως έπιδάλλουν περισ-
οότερον 6πό κάθε άλλην φοράν
θρθολογιοτικήν οργάνωσιν τιϊ,ν
έκμεταλλεύσεων τούτων, Ίνα κα-
ταστοϋν βιώσιμοι. ΔΓ αυτού μό¬
νον τού τρόπου θά δυνηθώμεν νά
ουμπιέσωμεν τό κόοτος των ύπ'
αυτών παραγομένων προΐόντων,
Ινα δύναται ό παραγωγός άφ' έ
νός μέν νά διαβέτη ταυτα εύχε-
ρώς, άφ' ετέρου δέ νά άπολαμ-
βάνη περισσότερον, βελτιώνχν
ούτω τό βιοτικόν τού επίπεδον.
Οϋτω πρέπει κατά την δημιουρ
γΐαν των κτηνοτροφικών έκμεταλ
λεύσεων νά δοθή προσοχή, πρώ¬
τον είς την έπιλογήν τού κτηνο- !
τροφικοϋ κλάδου καί δεύτερον |
είς την οργάνωσιν γενικώς τής
έπιχειρήσεως (φυλή, κτιριακαι
έγκαιαστάσεις, διατροφή, ύγιεινιι
διοβίωσις, περιποιήσεις).
Τό ζώον είναι ένας μεταποιη-
τήχ των γεωργικών προΐόντων
(καρποί, χλωρά μαϋα, σανοί),
πρός κτηνοτροφικά προ'ιόντα (κρέ
άς, γάλα, ώό, έριον). Άρα ή
δημιουργηθησομένη κτηνοτροφική
εκμετάλλευσις πρέπει νά έχη ως
ύπόβαθρον τα παραγόμενα γεωρ-
γικά προϊόντα τού τόπου μας, '-
να καταστή βιώσιμος, παραγωγι-
κή καί άποδοτική.
Αί έδαφοκλιματικαί συνθήκαι
τής περιοχής μας έπιτρέπουν την
εύδοκίμησιν πλείστων κτηνοτροφι¬
κών φυτών. Οϋτω ή μηδική κα¬
τά τό μεγαλύτερον χρονικόν διά-
στημα τοϋ έτους δίδει άφθονον
χλωράν μάζαν" ή συγκαλλιέργΓ.·α
φθινοπωρινοϋ ψυχανθοϋς μέ φθ'-
νοπωρινόν δημητριακόν διά πα¬
ραγωγήν οανοϋ αποδίδει, υψηλάς
ποσότητας· ό άραβόσιτος άφ' ε¬
νός μέν δίδει μεγάλην ποσότητα
καρποϋ, άφ' ετέρου δέ πλουσίαν
τοιαύτην όγκωδών τροφών εκ
των στελεχών τού, καλλιεργοϋ-
μενος είτε είς κανονικήν καλλιέρ¬
γειαν είτε ώς έπίσπορος· ό άρα-
βόοιτος έπίσης καλλιεργοϋμενος
διά παραγωγήν· χλωρδς μάζης δύ¬
ναται νά σπαρή τρείς φοράς κα¬
τά την έαρινήν έως την φθινο-
πωρινήν περίοδον τοϋ έτους: τώ
σόργον δίδει τρείς έως τέσσα¬
ρας κοπάς· τα φθινοπωρινά δη-
μητριακά καλλιεργούμενα δίδουν
ικανήν παραγωγήν καί ώς «γραο-
σίδι» κατά την διάρκειαν τοϋ χει¬
μώνος καί ώς καρπός καί άχυ-
ρον θεριζόμενα. Δύναται έπίσης
νά διεξαχθή επιτυχώς ή καλλιέρ-
γεια κτηνοτροφικών τεύτλων κα'
τριφυλλίων. Προσέτι δύνανται νά
χρησιμοποιηθοϋν καλώς τα ύπο-
λείμματα τών κηπαίων καλλιορ-
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ Ε1ΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
Είς πανηγυρικήν ατμόσφαιραν,
ροιρτάσθη ήΐΐα γκόσμιος Ήμεθα
Άποταμιεΰσεως, είς την μεγάλην
αίθουσαν τελετών τού μεγαρον
τού Ταχνδρομικον Ταμιευτηριον.
γειών διά τήν διατροφήν τών Ζώ- {ιπονργός Άπασχολήσεως κ. Άλε
' ξιάδης, οί υφνπονργοί ΣΎτονι
σμού καί Οικονομικήν κ.κ.
δα; καί Τράκας, οί γενικοί ■< τεϊς των υπουργείων Μεταφοράν καί "Επικοινωνίαν καί Δημόσιον χονδροειδών "ιΕργο>ν κ.κ. Γκύτσης καί Μπό·
τροφών (χλωρά μάΖα, σανοί) καί τση;, δ νομάρχης Άττικής κ. Κό*.
' λιας, δ πρόεδρος τοϋ διοικητικόν
συμβουλιον τοΰ ΤαχυδρομικιΌ Τα
μιεντηρίον κ. Πανάς κ.ά.
"Ομιλών κατά την εορτήν, ό γί
νικύς διευθΐ'ντή; τού Ταχνδρο,μ'-
τάς είς διεθνή κλίμακα άντιξόοΐ'ς Σιινήλθε τό Γενικόν Συμιβούλι-
οίκονομικάς στ·νθήκας/ τό Ταχυδρο όν τού Σννδέσμον Έλλήνων Βιο-
μικόν Ταμιευτηριον, διετήρησε γο μηχάνονν, τίς την σι<νεδρίαστν ·Ίέ έκπληκτικύν νψο; των καταθέσκον παρέστη ο ΰπουργός Εμπόριον κ. τού έκ 31/5 δισεκοιτομμυρίων δρχ. Γρηγοριάδης καί ό ί.ψυπονργό; κ. Είς την τελετήν παρέστησαν 61 μέ 2 δισεκ. περίπον καταθέσεις Βλαχάκη;. Προηγονμέο»; ό κ. Μη ων. Έν πάση περιπτώσει Ζοντες τό κόστος παραγωγήν < (δέν δυνάμεθα ενταύθα λόγω έλ-| λείψεως χώρου νά άναφερθώμ άναλυτικώς) τών εϊς όλην την χώραν. Είναι _ΰπε τσύ; άνέλυσε τα 6ασκιά προΛλήμ-ι ά ό γράμμ ίΐεν ό κ. γενικό; διευθνν- τής— ενα τεράστιον ποσόν ΰγιοΰς τα τής βιομηχανίαν πού εξέθεσε είς τόν υπουργόν Βιομηχανία; κ. τών καρπών, θά ίδωμεν ότι αί πρώται είναι κατά πολύ εύθυνό- τεραι. Ή έπιλογή δμως τοϋ κτηνο- τροφικοϋ κλάδου πρέπει νά έντο- κου Ταμιευτηριον κ. II. Άλρ πισθή είς τό ποίος έξ αυτών μ=· πουλος, άνεφέρθη είς την έξελι- θηνότερον κόστος δ;ατίθεται έπ' ωφελεία τού κοινωνικον σύνολον χρήματος, προϊόντο; τή; λαϊκή; ά Μομφεράτον κατά τήν πρό έβδομά ποταμιενσεως, τό οποίον μέ τό γΙ' δο; πραγματαποιηθεϊσαν σύσκεψιν ι'ι; τα γραφεϊα τού ΣΕΒ, είς την όποιαν παρέστη ούτος. Τα έν λόγω προβλήματα έχουν συνοπτιχ,ώς ώ; «ΊΙ άνατιμηοι; τή; δραχμή;— έξη;: κατέληξεν ό κ Άλεξόπονλος— ό- — Χρηματοδότησι;: Τό θέμα δημιούργησε ψυχολογίαν έθνικής έ αΰτύ άπασχολεί ιδιαιτέρως τήν β.ο ξάρσειο; καί εχομεν δεδομένα άπύ μηχανίαν, κατόπιν τοΰ πρό τινος τήν καθημερινήν ζωήν τών τέλει» έπιίΐληθρντο; πρρι.ορισμοΰ τών χο- Ταίων ήμρρών δτι έμηδενίσθη ή ρηγήσεων εί; τό 30% των αίτουμέ άνύητο; άποθεματοποίησι; περιτ- <ον. Διά την λύσιν τοϋ προβλήμα οιε' έπωφελέστερον τάς εύθυ- ' κτικήν πορείαν τού Ταχυδοομικοϋ | των αγαθών, έκάμφθη ή ύπερκατ-ι τος υπεβλήθη πρότασι; διά τρ νότερον παραγομένας τροφάς είς τόν τόπον μας ωυτικάς Ι Ταμιευτηριον καί είπεν δτι «Ις τό νάλωσις καί δραχμήέπήρ ε τόν . τίλος τού 1972 τα ΰποκαταστήμα | δρόμο της πρός τάς θνρίδας μας. Ι τα τού ίδρύματος ανήρχοντο είς Είμεθα βεβαιοί, δτ( ό έπόμενο; 3· καταλληλότητα έξ άλλου των τρο- ( 74, τα ^ ίκτιβλοϋντα υπηρεσίαν Τοι | ορτασμό;, ό όποϊο; σνμΛΪ;ΐΤ£ΐ ιιέ τα 50 χρόνια τή; Παγκόσμιον φών δΓ έκαστον είδος καί κατη- μιευτηρίου Ταχνδρομικά Γραφοϊα Μέ βά άθΰ Ή πλούν σύστημα χρημα-τοδοτήσεοις: διά πρθΓεξόφλήσε'υς σ·ναλλαγμ«ΐι κών( δι' άναλήι|>ϊως έξ άνοικτ·>ι>
λον«·ριασμοϋ, ώς καί διά ΐ'εταβο-
λής των κριτηρίιον διά τάς μενά-
γορίαν 2ώου προσδιορίίουν ή ά- ήσαν 727. Μέ βάσιν τού; άριθμονς μερά; Άποταμιεΰσεως θά διόση λα; χοηματοδοτήσςις.
νατομική κατασκευή καί ή φυ·
σιολογία τού ηεπτικοΰ συστήμα¬
τος αυτών, Έφ' όσον αί όγκω-
δεις τροφαί παράγονται άφθόνως
καί εύθηνότερον, πρέπει ό έπιλε
γηαόμενος
υπόθαθρον τάς χονδροειδεϊς τρο-
έκ των όριστικών στοιχείων τυϋ τήν ευκαιρίαν νέιον άλμάτιον προ —■ Άφορολόγητα άποθεμα'τΐ'.ά
11)72, προκιπτει δτι τα 74 ίαοχα- ( οδόν τή; οίκονομική; άναπτΰξεως ΑΓ>Ν. 147)1967. Άνάγκη όπως πά
τής χώρας μας καί τών εργασιών ρατίχθή επί διετίαν τουλάχιστον
τοΰ Ταχυδρομικοϋ Ταμιεντηρίοι ή Ίσχύ; τού Α.Ν. 147)1967 ιδία τύ
ταστήματα έ?έδιυσαν 127.000 νέα
Ι βιβλιάρια καταθί-τών επί συνόλοι·
[)2 000. Είπεν έπίση; δτι παρτι Οί οίωνοί είναι άοιστοι.
κλάδος νά έχη ώΰ Ι Έντός μιάς εβδομάδος θά προ- κληρώθησαν μέχρι τής λήεειός τοι<. >ειδεϊς τρο- < "'θηθή πρό; την Κυβέρνησιν ή «Ί- . . ι σήγησις τοϋ ύπουργοϋ Βιομηχαν'- φάς. Ως εκ τούτου άποκλείετα. Ι ^ ^^ ^ παρατασιν Τοΰ διο(αιώ ματος τής δημιονργίας άφορολον.'ι των άποθεμΛτικών (Α.Ν. 147)67). άρθρον 7 αυτού διά τάς έπιχε',.ιή σεις τής περιοχής κέντρον. κων συνεταιο.σμών/ επεβάλλετο δέ κατά την γνώμην τού ή άνανεωτ - κή νομοθετική ρύθμισις τή; σχ>;π-
κής νομοθ-εσίας. Έν τούτο.ς υπο·
γραμμίζει δτι ή υπό τοΰ Ν.Δ. 227)
73 θεσπι!;ι>μ?νη εΐδική μετ-αχείρη-
σις τούτιον, δημιο>ογεϊ προνοιμια-
κόν καθρστώς ποΰ άποβαίνει είς 6ά
οος τής έθνικής ο'ικονομίας.
Ποοσφωνων τό κ. Γρηγσριάίδην,
ό κ. Μητσός έθ.ξε τύ έξ.ιγωγικον
ενα των κνρΐϋ)τέρων ώς
είπρν. Διά την εδραίωσιν των έλη
νίκων ποοϊόντοιγ ρί; τάς Λγοηάς
τού έΕίοτερ.κοϋ ό κ. Μητσός έτό
ν.σρν ότι ή Κυβέρνησις πρέπει νά
υποβοηθήση την βιομηχανίαν τή-
χώρας μας ώστε νά δύνανται νά
άνταποκοίνιονται οί φορεΐς της ιίς
τάς άνριλημμένας ϋποχρίώσεις τοιν
καί νά μην την στερήση των
ραιτήτοιν κινήτροιν διά την σννεχι
σιν των έπιδόσεών της.
Απαντών ό κ. Γρηγοριάδης, άνε
φερθή είς τα έξαγωγικά έπιτόκια
καί είπεν δτι ή μέθοδος αυτή εχ'ΐ
καί Ινα μριον^κτημιΐ': ΔημιουργΊΪ
δύο παραλλήλονς άγοράς, μίαν ·.ού
έσο -Ρ.ρικοΰ καί μίαν τοΰ έξωτεοι-
κου. Τούτο &ηαιουργεί έπιπλοκάς,
αί όποϊαιόδηγούν πρό διλημμάτονν
την κυβέρνησιν πεσί τού τρόπον άν
τιμετοκπίσΐως τής καταστάσεως.
Έσωτερικαί έξελϊξεις
Η ΕΠΙ ΤΓΙΩΝ ΒΑΣΕΩΝ Α-
ΝΑΠΤΤΞΙΣ ΤΗΣ ΙΠΟΐνΙΗΧΑ-
ΝΙΑΣ.— Κατά την σύνοδον τού
Γενικοΰ Σνμβονλίου τοΰ Σννδί-
σμόν Έλλήνμιν Βιομηχάνιον, Αμι-
λών ό ύπουργός Έμπορίου κ. Κ.
Γρηγοριάδης, άνεφέρθη είς τα γε,
νικο')τερ.α θέματα, τα ύποία άπασχι)
λοΰν τόν κλάδον τής βιομηχανίαν
ΕΙδικοΊτερον/ ό κ. 'Τπονιργός,
ρον
καί
ή τρλος, περιλιιμβανομέν »ν
των τ?λών χαπτοσήμου νπ.ι-
κεινται.
διευκρινίζετα! δτι
τα πρός κ·ετραλ.α.οποίησιν έξ άποθρ
ματικίόν ποσόν δέν είναι άνο)τερον
τού Άϋ°Λ τοΰ μετοχικον κρφαληάοι·
ή τό κεφαλαιοποιούμενον ποίον
δέν κκλύπτει τουλάχιστον τό 80%
τού μετοχικοΰ κ>ρφαλ<αου δέν δύνα άν«φερόμενος είς τό όλον οίκον>[ται νά γίνη κε<ραλαιοπ.οιηβις πρό μικόν ,τρόβλημα τής χώρας ώς έμ τής πάροδον π?ντ«ι?τί«ς Από τή- ιρανίϋϊται τούτο ετόνισεν ότι ή τ·-:λει>ταίας κεφαλαιοποιησεως. Εί;
Ελληνική βιομηχανία, ή όποία ά- την περίπτοεσιν ταύτην η άνωνν-
,τοτελεί ενα άπό τούς στύλονς, <"- μος έταιρεία ύποχρ^οΰται νά ΰπ..-^ που θά στηριχθή τό εθος,, ά> .'.ε βάλη δήλωσιν είς τόν αρμόδιον Οί ,%}
χθή —άν είναι δυνατόν— την ι- κονομικόν "Εφοοον/ έ·τος τοΰ επι.
πιθράδυνσιν τοΰ ρυθμοΰ τής προσ μ?νου μηνάς «πό τι>ς έγκρίσεω; Λ
λ _' _ _ν.. '_..'__ ____β/ιι^. .τλ τί- νρνι.ντΐΓ ίΐννρλρνσεοϊΓ τιΤιν
των
παθείας, τήν οποίαν καταβάλλπ. πό της γενικης
Ή έπιβράδυνσις αύτη δέν θά π«- μετόχων τής αυξήσεως τού μετοχι
ραβλάψη τήν επί ύγιών βάσεων ( κου κεφάλαιον διά τή; κεφαλα ο
ανάπτυξιν τής Ελληνική; βιομτι- ποιήσειος των Αποθεματικών, διά
χανίας. Δέν ζητώ Από την 6κνη τήν καταβολήν τού όφειλομένον,
χανίαν νά έπιδ-οτή την κατανάλω- βάσει των διατάξεων τοΰ άρθρου
-■■■---■■■ ' 10 τού Α.Ν, 148)1967, φόρου επ.
......„ .„ Αν.......____, συντελεστή 30% ή 38%, Αναλόγως
τάς οικονομικάς της φιλοδυϊί εάν αί μετοχαί τής άνωννμου έται
Άλλ' έπιβάλλεται νά Λεριορί
δι' αΰτό τό χρονικόν διάχττη
ση,
μα,
άς, καθ" δ μέτρον, ΐπαναλίΐμόάνιο,
είναι τούτο δυνατόν.
Περαιτέρω, ό κ. 'Τπουργός, α-
ναφερθείς είς την διά τής μεθύ
εί^ς είναι ΐ!σηγμέναι ή μή εί;
τό χρηματιστήριον.
ΠΟΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΙΝ ΤΟΤ
ΰΕΤΟΤΣ ΓΕΩΡΓΤΚΟΤ ΠΡΟ-
ό κλάδος τής πτηνοτροφίας, διότι
δέν δύναται νά εκμεταλλευθή τάς
χονδροειδεϊς τροφάς.
Ή έκτροφή των χοίρων δι' ά-
ναπαραγωγήν ή πάχυνσιν δΓ όγκω-
δών τροφών διεΕάγεται υπό τήν
προϋπόθεσιν, ότι παραλλήλως
πρός ταύτας πρέπει νά χορήγούν-
ται καί συμπεπυκνωμέναι τροφαί
καί μεταΕύ τούτων τυγχάνουν ά-
παραίτητοι αί ζωϊκής προελεύσε¬
ως τοιαύται κα'ι αί πλούοιαι είς
πρωτεΐνας φυτικαί, διότι άφ' ε¬
νός μέν οί χοϊροι έΕαρτώνται εκ
τής βιολογικής άζίας των άζωτου-
χων ούσιών τοϋ σιτηρεσίου, άφ'
ετέρου δέ αί τροφα'ι αύται στε-
ροϋνται ίνωδών ούοιών κα'ι χαρα-
κτηρίζονται υπό στενής θ,οεπτι-
κής άναλογίας. Άρα ή διατρο¬
φή των χοίρων προϋποθέτει είς
μεγάλον βαθμόν έφοδιασμον τρο¬
φών έκ τής άγοράς καί ή έπιτυ-
χία τής εκμεταλλεύσεως καθίστα-
ται πάραυτα έξάρτησις των τι-
μών των τροφών τής άγοράς.
Ή θοοτροφία διά παραγωγήν
γάλακτος ή κρέατος καί ή αίγο-
προβατοτροφία διά τούς αύτους
παραγωγικούς σκοπούς εΤνσι οί
κλάδοι οί όποϊοι πρέπει νά άπο-
τελοϋν τα άντικείμενα έκμεταλ-
λεύοεως είς τόν τόπον μας. Ού¬
τω μέ τήν δημιουργίαν τεχνητθν
λειμώνων καί τήν όρθολογισμένην
αμειψισποράν διά τήν συγκράτη-
σιν των ύψηλών άποδόσεων τιόν
εδαφών μας δυνάμεθα νά έχω¬
μεν απάσας τάς τροφάς διά τήν
διατροφήν των ζώων τούτων αίς
οιονδήποτε σύστημα έκτροφής εί¬
τε είς τό διά δοσκήσεως είτε
είς τό δι' ένσταυλισμοϋ.
Ππραμα
τααντιπα/αικηςττροστασιας
Λακωνιαν διά τα έοττεριδοειδή
'Τπά τοΰ 'Τπονργείου ΓεωργιΊ'.;
τή έποπτΐία τής Διευθύνσεως Γε-
τοργίας Λακωνίας, εγκαθίσταται έν
τος τού μηνός 'Οκτωβρίου σύστη
μα άντιπαγετικής ποοστασίας πρός
πειραματισμόν είς τόν Νομόν Λα
κωνίας, όστις μαζύ μέ τούς Νο-
μούς Αργολίδος καί Άρτης έπ^-
λέγησαν υπό τοϋ ΰπουργείου Γεωο
γίας άπό όλην τήν Έλλ^άδα, πρός
διεξαγωγήν των πειραμάτων τα 6-
ποϊα άποσκοποϋν είς τό νά διαπι¬
στωθη ή δυνατύτης προστασίας
(καί μέχρι ποίου βαθμοϋ) κ<χί αί οικονομικαί έπιπτώσεις τοϋ έγχβιρή ματος άπό άπόψειος κόστους κλιΐ. ώστε νά έξαχθοΰν τα άναγκαία συμπεράσματα διά τήν γΓνίκευσ»Ύ τής μεθόδου ή μή. Ή δαπάνη τοϋ έν λόγω πειρ ι- ματικοΰ συστήματος θά ανέλθη είς τό ποσόν των 2.000.000 δρχ. κα', ή προστασία θά άφορά έκτασιν 100 στρεμμάτίον πορτοκαλΐώνων Ώς τόπος έγκαταστάσείος τοΓ συστήματος έπελέγη ή εξωθί τής Σπάρτης καί ανατολικώς τής ό δοΰ Γυθείου — Σπάρτης περη- χή (έναντι εργοστασιον χνμών). — Τό έν λόγω σΰστημα στηρί- ζρται είς την αρχήν τής άναμίξε- ο>ς των στριομάτιιν τού αέρος (ε-
χει διαπιστο)θή ότι όσον
τό ΰψος άπό τήν επιφάνειαν τού
έδάφους^ τόσον ό άέρας είνα θε^ι
ιιότερος), μέ ταντόχρονον χρήσιν
θρρμαστρων διασπάρτοιν είς ώρι
σ,ιιένα σημιΓΪα.
Συγκεκριμένως είς τό κέντρον
τής εκτάσεως τών 100 στρεμυά-
των, θά ύψωθή πυργος δψου; 13
μ. €ΐς τήν κορυφήν τοΰ οποίον θ.ΐ
υπάρχη ελιξ διαμέτρου τεσσάρων
(4) μέτρον όστι; τιθέμενος είς
κίνησιν τδαν είναι άναγκαϊον θά
άνάμιγνύει τα έχοντα διαφοράν1
θερμοκ.ρασίαν στρο>ματα τοΰ ά^·
ρος ώστε ν' άποφεύγεται, ή πτώσις
•εί; 0ο ή κάτω αΰτοΰ. Ή δλη προ.ι
πάθεια θά ύποβοηθεϊται αναλόγως
υπό θερμαστρών πετρελαίου (κα
ταλλήλων) αναλόγως των άναγ.
κων.
— Είδικά ήλεκτρικά θερμόμί
τρα εΰαίσθητα, τοποθετημένα ;πι
τοΰ έδάφονς καί «ίς διάφορα
τοΰ πύργου θά καταγοάφουν έππ
κριβώς την θερμοκ.ρασίαν δταν δέ
αυτή κατέλθη είς επικίνδυνον σηΐ'ϊ
όν (κ«θοριζόμενον κατά τήν κρί¬
σιν τών πειραματιστών) π.μ. 1ο Ο
τότε είδικό; μηχανισμός
νος μέ τάς οικίας τών ύπευθύνον
γ«ωπόνων καί τών ίδιοκτητών των
πορτοκαλεώνο>ν θά σημαίνη συν ι-
γερμόν όπότε θά σπεύδουν καί θά
θέτουν είς κίνησιν τύν έλικα τού
Πύργου καί τάς θερμάστρα; είς
λειτουργίαν.
—
II
δλη δαπάνη θά καταβλη
θή διά τό πείραμα υπό τοΰ Δημο-
—Άποσβέσεις τών Βιομηχαν, -. ΑΤΞΗΣΙΝ ΤΙΜΩΝ ΖΗΤΟΤΝ'
Ο χρόνο; παρατάσεως τού πρέπει ών. Είς την "Επιτροπήν άποσβεσϊ' οί ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΛΕΜΟΝΙΩΝ
νά είναι 'ίσος μέ τόν άπ«ιτούμενο ων είς τήν οποίαν εκλήθη «συμβον, Έπιτροπή των λεμονοπαραγω-
χρόνο όλοκληρώσεως τής έπ«νδύσ« ).Ρντίχως» δ ΣΕΒ δκη-ώθη ή "-'γβν Αίγιαλείας, ιΐς ύπόμνημά της
τος. Εντ0; εβδομαδο; θα υποβαλ- ,τη,|η; τή; τριπλή; διακρίσεΐος μΕ·-1 προ: τον ΠρΟΓδρον τής Δημοκοα-
λω τήν είσήγησίν μου είς τήν Κν θύδων άποσβέσεων ήτοι: τής γραμ τία;ι τον πΟωθυ·πουργόν καί την
ναφερθίς είς η διά τής μ
δόν των έπιτοκίων ενίσχυσιν των ΓΡΑΜΜΑΤΟΣ.—^ 'Ω; εδήλωσεν
έζαγοίγών, είπεν, δτι ή μέβοδι.ς ό ϋπονργός Γεωργίας, κ. Γ. Κο<· αντη έχει καί ενα ιιειονέκτημα: Ι τσοι-μάρης, τό πεταετέ; πρόγςχια· περι της σίου. "Ας ελπίσωμεν δτι τό ρ μα θά στεφθή υπό πλήρους έπιτνχί άς ώστε νά καταστή πραγμ·ατικο· της ή προστασία τής παραγιογής γενικώς άπό τού; παγιετούς. ΙΣ Φέρεται είς γνώσιν των 'ΑΕιοτ. Διοικήσεων 'Ανιονύμιον Εταιρείαν καί 'Εταιρειών (Ίεριωρισμένης Ευθυνής ότι δι' άπο- ιοόσεακ: ίόΟ κ. ΎπουργοΟ Έμπορίου Οπ' αριθ. 68378)4128 τρς 1θ)12)β5. δημοσιευθεΐσικ είς τό ϋπ' αριθ. 900)23.12.85 ♦.Ε.Κ. (Δελτίον 'Ανωνύιιων 'Εταιρειών). όρΐζεται βτι δύνσν «αι νά συνεχΐσωοι δημοσιεύουοαΐ εγκύρως τος Προσκλήσειο των Γενικών Συνβλεύσβοον καί τούς Ίσολογιομοός των δια της οικονομικάς μας εφημερίδα: -0*^ΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ - ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΙνΧ^Σ-. ώς εγένετο μέχρι τοθδε διά τήο «ΟΪΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗΣ- πρό Λς ουγχωνχύσβαΚ: Είς είδικάς συσκέψπς μεταξύ τοΰ | βέρνησιν». μιχή-( τής φθινουσης καί τής αύ·-' κυβέρνησιν άναφέρ·ει δτι είς πβοίο ύπουργοΰ Β,ομηχανίας κ. Ν. Μοιι —Διά τα ποοβλήματα των 6 ο ξούοης παρεχομένου δικαιώματο;' 5ον γενικής άνόδου τού τιμαρίθμοι φεπάτου καί τού προέδρου τιΐ' μηχάνων «Ό ΣΕΒ υπέβαλεν ν- ίπιλογής ούτινος άσκηθέντος νά κα ΣΕΒ κ. Ι. Μητσοΰ, θά σΐ'ζητηθυθ-^ πόμνημα μέ δλα τα προβλήματα θ σταται ίιποχρειοτική ή τήρησί; τα προιδλήματα τή; βιομηχανίαν, τή; βιομηχανία; τα όποΐα πρόκει τού. δ:λημμάτο>ν τήν κνδέρνησιν
τοΰ τρόποι· άντιμετωπίσεως
κατασ'τάσεως.
Προηγουμένως ωμίλησεν ό Λρο
,, _ _ ιΡΰρος τού ΣΕΒ κ. Ι. Μητσός, σ-
11 κ.αι αυξησεων των παραγωγικων ε αι- < «ι · < - 2,1 , ·, ί » ναφερθείς εις -α προ6ληματα, τ^ Δημ.ονργεϊ δύο παραλ>.ήλονς άγο μα γίωργικής άναπτύξβω; (1973
ρά;, μίαν τού έσωτερικσΰ καί μίαν 1977) χρήζει άναθ*θ)«ήσε<.); εί; ώ τοΰ έξωτεςικοΰ. Τουτο δημιοι>ργΗ Ρΐσμένα σημεία. κατόπιν των ση-
έπιπλοκάς, αί οποίαι δδηγοΰν πρί μεκοθεισών, έν τώ μεταξύ, ραγδ (ί
ών έξελίξεων, είς τήν άγρατικην
οίκονομίαν.
Έξ άλλου, ό κ. νπουργός έδή;
λιοσεΛ' δτι_ εί; τα γ>ενικώτερα
Έντός την ημερών θά προωθηθή τ αι νά τρθούν Γαό εξέτασιν. Πρό; __'Εξ/.γωγαί. Απόφασις Ν.Ε.
τό σχεδιον νόμον διά τάς προϋπο- τουτο συνεφωνήθη μετά τού προέ 1574)70. Ή βασικ ή θέσις τίΰ
δρου τοϋ ΣΕΒ κ. Ι. Μητσοϋ δποις
έ'ν ίκαστον έκ των θ<:μάτρ>ν
ΣΕΒ εΐν
λογο) νπ'
ή θέσις
ή μή άλλοίωσις τής
ξύδων, οί λρμονοπαραγωγοί άναγ
κάζοντκι νά προσφέρουν τό προϊόν
τους σέ τιμές πσύ δέν καλύπτον,
οί'τε τα έξοΐδα παραγωγής. Καί έ-
ώ —προστίθεται— τα π&ρισσάτ1;
ζεται ακτά τήν δ άρκειαν είδικών Τ-, Νομισματι/ής Έπιτροπή;,
στ* νά μή διαβληθή ό σαφής άνα
ϊ χαροκτήρ της
συσκρψεων.
—Διά τα; φαρμακοβιομηχκΜ-
άς: «Όλοκληροΰται σχέδιον Ν.Α
τό οποίον θά πρθ'θθηθή σνντόμο);
,-„,·>„,> > , . . ., , ποβοηθηθη Γ, βιομηχανια εις ί<ν ι.-,74)70 άποτρασεο); ρα άγροτ;κα προιοντα κατεστησπ-^ '. , , ."" , , ^ ' ν Ιν ' ' συνεπη ανταποκρισιν τη; προ; άν·- I λημμένα; έξαγωγικάς ύποχρεώσ .ς θ-σεις ίδρνσείος καί τών φαρμακοιβιομηχανιών. Πρόκρι ται νά άναιμορφωθή ή νομοθεσία διά τάς μεταλλευτικάς ερεύνας. Τα άνιοτέρο) ανεκοίνωσεν ό ΰ- πουργύ; Βιομηχανία; κ. Ν. Μομ- φεράτος πρός τού; · αντιπρόσωπον; τοΰ Τύπον κατά τήν διάρκειαν σι>
ναντήσεω; είς τήν οποίαν παρέ¬
στησαν κοί οί γ·?νικοί διεϊ'θυντα!,
τοϋ υπουργείον κ.κ. Γρ,ο. Καμπί- _ _
τσης, Ι. Μεταξάς καί Ι. Κοκίνης, χανιών. Αί προνποθέσεις θά Αφι> ΓΑμι'Λ.ης' ήτις κοί ίπ'ιβραδύνει τελΐ ται δτι ένώ οί έξαγογεϊ; προσφέ
όποία ('υΐασχολοΰν τήν 'Ελληνικηιί
βιομηχανίαν.
(Συγκεκριμένως, ετόνισεν ο.
πρέπει, κατά πρώτον λόγον, νά ϋ-
—"Αδειαι έπεκτάσεω; εί; έπ'-
χποήσει; Άττικής. Διά τάς μηχα
αύτοδΰναμα καί λπτουργ-ΕΪ γιά την
διάθεσιν τονς ό νόμα; τή; προσφυ, , , „ , , , ,
, ν. , ,' , , ,^ "/.αι κατα δεύτερον λόγον να μη τ·
ρα; και ςητησεο); τα λεμονια εξα η- - - 5 ' -. *
κολονθοΰν νά διατίθεν.ται είς έξ. υ
τελιστικά; τιμά; βάσει τίον δρλ. 'ί-
την Κυβερνησιν, που προ(>λε νοχ0γκας έπεκτάσεις ίπποδυνάμεως ιον τιμών τοΰ άρμοδίου υπουρ ν*·".-
πΕι δλα; τα; προϋποθέσεις δια
ιδρύση·, επέκτασιν, εγκατάστασιν
ί ί β
ΗΡ ε1; τήν πΓ0,,,.
χ{]γ >Αττική:; πα0Γμ6άλλεται ή άρ
, χ{]γ Αττική:; πα0Γμ6άλλεται ή άρ
καί λειτουργίαν των ψαομαχοβιοαη μοδ,6τη; τού ύπουργείου Έθτικής
Είς τό νπόμνημα έπισΐ'νάπτε' ιι
κοστολόγιον άπό τό οποίον
Ειδικώτερον ό κ. ΰπουργός άνο. | ροϋν τόσον τάς ελληνικάς όσον και
φερόμενο; είς τά Ανωτέρο θέματ·ι τάς ξένας φαρμακο'βιομηχανίας»
'ί,τεν:
—Διά τύν Α.Ν. 147)67 «Προ.
σωπική μου άποψις . είναι δτι πρέ ι νας.
Διά τάς
«'Τπάρχει απόφασις άναμορ-
κως την έγκρισιν. Ή. διάταξις αί·
τή χρήζει άναθεωρήσειος.
■— Γεοιργικοί Σ υνιεταιρισιιοί.
)ς άντί-
π-Ε[ νά παραταθή τό δικαίοιμα τής ψώσεω; τού Ν. -143 περί
δημΐ/ονργία; άφορολογήτων άποθί- | τικων έρευνΛν εί; τρόπον ώστε νό
μαΐων δι' δλας τάς έπενδΐσεις πού | τεθ(>ν βάσει; διά την προίΐαριΐΓ--
ήρλισαν κατά την διάρκε-αν της ' γήν τού είς τάς σημερινάς συνθή·
ί-τχύο; τού κινήτρου άλλά δέν όλ<·- κα;». ' "Εξεδόθη ή ύπ' άρ. 138)197-1 Άγο.ρανομική Διάταξις, δ'ά τής οποίας άναπροσαρμάζονται αί τι- 5,20 δρχ. τό κιλό τών λιεμ ι νιών είς τό δένδρον, τό κόστος, παρ-αγοιγή; άνέρχεται σέ 6 δρχ δηλαδή παθητικόν σέ βάρο; τηΓ· παραγιογοΰ 0^80 δρχ. κατά κιλό. μηχανίας τυροκομίας, γαλαικτοπώ· λας κλπ. Ή ανωτέρω τιμή Αφορά παράδοσιν γάλακτος είς τύν τόπο μαί άσφαλεία; τοΰ γάλακτος, ώ; παραγωγής. Δικαιοϋνται αί άνώνυμοι ίταιο ϊ- αι νά προβαίνουν άνά πενταετίαν έν όλω ή έν μέριει- είς κεφαλοποιη σιν τών άποθεματικών, έ/ όσον τό ποσόν τούτων ΰπερβαίνρι τύ 30 καί αί τιμαί πωλήσεως τών τυρών καί τοΰ βοντύρου. διά τή; Ανωτέρω διατάξειος όρί- ΤΤΡΙΑ ΒΟΤΤΤΡΟΝ Έξ άλλον, καθορίζονται τιμαί λιανικής πωλήσεως τνρών α' χιστον τύ 30% τού μετοχικοΰ κ.·- φαλαίου. —Εάν τα πρό; κετραλαιοπο'η σιν έξ άποθεματικών ποσόν δρν <Γ ι) Καθορίζεται κατωτάτη τιμή, τυρόν έγχωρίου προελεύσεως ώς ναι Ανώτερον τού 30% τοΰ μετο/ι .-κολησεως (ασφαλείας) τοΰ νοιποΰ, κάτοιθι (άνά κιλόν): ζονται, μεταξύ αλλων, τα εξής: | έξαιρετικής ποιότητος, ώ; καΐ βοιι ρηθή τίόν κινήτρων ποία Οά κριθοΰν λογικώ; άπ<αρα·'· τητα διά την συνέχισιν και επέκτι; ειν των έξαγ(ΐ)γικών τη; έπιδόσει» Έ.τίση;, έπιβάλλεται ή μρθσδευσι; Ι των βιομηχανικήν θ{μάτων, δεδ ·- μένου δτι έλάχιστο; χρόνο; ΰπολ.'ί πεται διά τήν ενταξίν μα; εί; την Κο.νήν Αγοράν. Η ΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΙΣ V ΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΑΝΩΝΤΜΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ.— Τό υπουργείον Οίκονομικων διά τής ΰπ' αριθ. Ε. 12074)2448)πολ. 222)29.10.73 *ν· κυκλίου τού έγνώρισεν ότι αί ά¬ νώνυμοι εταιρείαι δικαιοΰνται δπ~·; προβαίνουν άνά πεταετίαν, έν δλω ή έν μέρει, είς κίφαλαιοποίησιν ο παθεματικών, έφ' όσον τό ποσόν αυτών ΰπερβαίνει τό 30% τού μ"- τοχικοϋ κεφαλαίου, άνευ % τοΰ μετοχικοΰ κεφαλαίο·,1, ανκ· | κου κεφαλ.αίον ή τα κρφαλαιοαΐοηΰ γάλακτος άγελάδο; πρό; δραχμ — Φέτα τοΐ'λοινμοτι' λή; φόρον τινός καί άνεΐξα,ρτήτως ποσοΰ. Καχά την κεφαλαιοποίησΛ τών ώς άνο) άποθεματικών έκδίδον καταβολή; φόρου καί ανεξαρτήτως μενον ποσόν δέν καλύπτΐΐ τονλάχι 4..'0 άνά κιλόν (έναντι 4,10 δρχ. ρι υπό τυροκομείων δρχ. 39,90, ύ( ται νέαι μετοχαί, αί οποίαι διατί- ' ποσοϋ. Τούτο διηυκρίν,σε τό ΰ-ουργεί- στον τύ 30% τοϋ μετοχικοΰ λ«ίον, δέν δύναται ν ά γίνη κεφ«- ραγοιγών τής χώρας ή τών σννε - μέχρι τούδε) διά ποιλήσεις υπό πα|.-ΐά χονδρ. 42,70 καί {«πό λιανοπωλ. δρχ. 50. — Κασσέρι καί κεφαλοτύρι: >'
όν Οικονομικαί, δι' εγκύκλιον τοι· λαοποίησις πρό τής πάροδον π:ν- τκιοιστικών όργανώσεων πρός τά:
πρός τάς οικονομικάς έφορίας, σχε ταετίας άπό τής τελεΐ'ταίας κεαα- βιομηχανίας παστί,ριώσειος γάλ·ι- πό τνροικομείων δρχ. 58,30, χον^,ιι
κτος, γαλακτοπώλα;, ζ
τικώς μέ τή δυνατότητα κίφαλατιιΐ λαιοποιήσεοις.
ήσεω; άποθεματικών των άντονί- | Τέλος, εί; την εγκύκλιον τονιθε στ-ας κλπ. Ή άν(οτέ άποθεματικών έκδ δοντα. έμΛΪπτ,?ι ες τάς εύ~ογετΐ5<άςδΐΓ;τό' δρχ. 9 κατά κιλόν (εναντ( 8,10' γίον ώ; καί α-ταντίχ τα ρξοδα τοΰ νέα» μετοχαί, αί όποϊαιι δι«νέμοντ(;ι ξε.ς τού άρθρον 1 τοϋ Α.Ν. 148) δρχ. μέχρι τούδε), διά πωλήσβι; λιανοπολητοϋ. κατ' αναλογίαν τών μετοχών των 1967. υπό κτηνο.τρόφων τή; χώρας ή | Καθορίζεται άνιοτάτη τιμή ,τα- μονται κατ' Αναλογίαν τών μετο- χών το)ν είς τοίις παλαιούς χους, τά κεφαλαιιποιημένα δέ άνω άποθεματικά είς ουδένα >
τοΐ' βάσει τής παρ. 3 τοΤ
35 τού Ν. Δ)το; Μ231
σία άντιμετιοπίσεω; τοΰ άγροτικι>ΰ
προβλήματο;, έντάσαονται ή κα-
τάρτισις νέυυ κανονισμοώ τοΰ ί·-
παυργείου Γεωργίας, ή θεσμολογ·-
κή δ άςθρωσις είς πολλνθύς τομτί;
κλπ.
Η ΕΚΠΤΩΣΙΣ ΕΚ ΤΩΝ Α-
ΚΑΘΑΡΙΣΤΩΝ Ε ΣΟΛΩΝ ΕΞ
ΓΩΓΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ.—
Ώς εγνιόρισί τό νπουργΈϊον Οίκο
νομικών διά τή; ύ.-τ' αριθ. Ε. 12.
075)2448)πολ. 223)29.10.1973 !γ·
κΐ'κλίον
άρθοον
1955 άναγνωρίζεται εί; το,ύς διεν-
εργοΰντα; έξαγωγά; προϊόντο>ν ίγ
χιορίον παραγωγής τύ δικαίωμα ό
.-ΐϋΐς, προκειμένον νπολογιομοΰ των
ΰποκειμένιον εί; φόρον είσοδήμι-
το; κίρδών αυτών, έκ.τίπτοΐ'ν πο¬
σοστόν 1 - 4% κατά π?ρίπτ(ι>σιν έκ
των άκα'θαρίστων έσόδονν των προ
ερχομένιον έκ τών εξαγωγήν, πρός
κάλυψιν δτιπανών, δι' ά;, ώ; ΐκ
τή; φνσεώ; των, δέν καθίσταται
δνν«τή ή λήψι; δικαιολογητικών.
Διά τήν αναγνώρισιν, δμω;, τή;
ανωτέρω έκπτώσεω;, δέον όπως χί
έπιχειρήσίεις αυται πραβαίνονν Α
παραιτήτιος αί ίδιαι είς έξαγοιγάς
προϊόντίον έγχτορίον π:αραγ(ΐ)γής,
άσχέτως εάν ταύτα παρήχθησαν υ¬
πό τούτων.
Άνηθέτω;, δέν άναγν(ορίζιεται
ή έν λόγω έκπτωσις, δταν αιί έΛ·
χειρήσεις αύται πιολοΰν τα προϊόν
τα τΐ'ίν «ίς έκμεταλλενομένον; κα
ταστήματα πωλήσείο; είδών «τράν
ζιτο», πρό; διάθεσιν αΐηών ής έ-
πιβάτα; τοΰ έξωτερικοϋ.
εως
Υπό τοΰ Άρχηγοΰ τής Άστυ-
νομίας Πόλεων γνωστοποιεϊται δ-
>?ίς τούς παλαιούς μετόχους, τά κί-' Είς την περίπτοισιν ταύτην, ή Λ- των συνιεταιριστικών τοον όργανώ- λήσειος τι^ρών Β' ποιότητος δι.ι τι εντ0<; του ι8'"* °ά εισαχΗουν φαλαιοποιούμενα δέ ώς δν(ΐ) άποθε νίόννμο; έτβιρεία ΰποχρεοϋται νά «εων πρό; βιοτεχνίίΐ; ή βιομηχανι' τύν Ν. Άττ κήρ ώ; άκολοΐθω; πρός εκπαίδευσιν είς την 'Αστυ· ματικά, εί; ουδένα φόρον ή τέλος, υποβάλη δήλωσιν ής τύν αρμόδιον άς τυροκομίας, τυροκόμους, τυρ«μ — 2κληρός τυοός Β' ποιότ-,ι νομικήν Σχολήν Άστυφυλάκων πεοιλαμβανοιιενων καί των τελών οικονομικόν εφορον έντός τού έ.το πόίθυς κλπ., άντιστοιχοΰσα'ν εί;! τος (κεφαλοτύρι) Χονδρικώς δ?χ.' πεντακόσιοι (500) δόκιμοι 'Αστυ- χαρτοσήμου, ύπόκειντα. [ μένου μηνός άπό τή; έγκρίσεως, γάλα μέση; π·:ριεκτικότητο; δλ<· Ι 49,50, λιανικώ; δρχ. 56,40 (Ιναν φύ/α^ς | υπό τή; γενι.κή; σΐΎΓλεύσεο); τών κλήρον τής παραγιογική; περίοδον,! τι 37,1ΰ καΐ 58..70 άντιστοίχω;, οί α α - α —Εάν τό ποσύν τών δυναμέ-' ' μττόχων, τή; αυξήσεως τοΰ μετογι είς λιπαρά 6,5%. Ή άνο>τέρω ΐι μέχρι τούδε).
ν<ΐ)ν νά κεφαλοποιηθοΰν άποθεματι κου κεφαλαίοΐ' διά τή; κεφαλαΐη- μή άφορά παράδοσιν γάλακτος είς ΌρίζΓΤ'ΐι ή κΛν ΰπεσβαίνη τό 30% τού μετοχι ποιήσεω; τών άποθεμητικών, δ'ά τόν τόπον παραγιογής του. — Οί επιθυμούντες νά κατατο- εί; δρχ. έκπτωσις1 Υ°Ον εί(= Τ0 Αστυνομικόν θώμα επί των τιμήν ού σκληρού τυρού δέον όπως προσέρχονται άηό κου κεφάλαιον, ταΰτ.ί δύνβνται μέν την καταβολήν τοΰ όψ&'.λομένον, 3) Καθορίζεται κατοιτάτη τιιιή (κεφαλοτύρι) β' ποιότητος, δι* έ τής 1ης έως 15ης ΌκτωβρΙου νά κεφαλοποιηθοΰν όποτεδήποΤ',! βάσει των διάταξιν τοϋ άρθρου πωλήσεως τοΰ ν(οποϋ γάλακτος αί άνευ καταθολής φόρου τινός, υπό! 10 τού Α.Ν. 148)1967 φόρον, εΛΪ γό; πρό; δρχ. 6 άνά κιλόν (έναν τήν προϋπόθεσιν δμως, δτι τό έξ άποθεματικών προερχόμενον χεφα- λαιοποιοιαενον ποσόν θά καλύπτη, ώς έπισημαίνιεται Ανοτέρο), τουλα- συ,τελεστή 30% 38%, άναλόγοις τι 5.40 δρχ. μέχρι τούδε), διά πό εάν αί μετοχαί τής άνωνί'μθι· έται λησεις υπό των παραγωγήν χώ ρείας είναι ςίσηγμεναι ή μή είς το ρα;, ή των συ£ταιριστικϋ>ν τω
Χρηματιστήριον.
όργανώσειος πρό; βιοτεχνίας ή 6
ΥΦΕ.Η ΣΤΟΝ ΟίΚΟΔΟΜΙΚΟ ΤΟΗΕΑ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΗ ΣΕ ΚΑΜΨΗ
ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
διαπιστοΰται στόν οίκο- έργατικά κατέρχονται σέ λογικώ-
δομικό τομκα, γεγονός τό όπο7ο Ι τερα έπίπεδα. Ή ί'δια τάση παρα
Αναμένεται δτι θά προκαλέση, άρ-
γά ή γρήγορα, ούσιώδη υποχωρή¬
ση των τιμών των διαμερισμάτων
άλλά καί τών οίκοπεδων, καθώς
καί σημαντική υποχωρήση τού ρυθ
μοΰ άνόδου τής βιομηχανικής τα
ραγωγής καί άναγκαίο)ς τοΰ έθνι-
κοΰ είσοδήματος.
Συγκεκριμένως, ένώ μέχρι τοΰ
παρελθόντος Ίονλίον ή ίδιωτική
ο'κοδομική δραστριότη; παρουσία
ζε μιά ανοδο γύρω στό 39% ένα
τι τοΰ προηγουμένου έ'τους, (γ,ιι
έναντι αυξήσεως 55% τοΰ πρώτον
δμήνον 1973) άπό τόν Αΰγουστο
άυχσ·αν νά έκδηλοΰνται τα πρώτα
.τυμπτώματα άνακοπή; τή.;, τα ό-
ποία έγιναν αίσθητότερα τόν Σεπ
τέμβριο καί ηδη, έν δφ«ι μάλισ^α
τή; ίντοχ ακής ΰφέσείος στόν οίκο
δοιιικό τομέα τοΰ χειμώνος, παρα-
τηρεϊται. μία πλήρης μεταστροο,ή
στήν άγορά άκινήτιον καί στήν
προσφοοά υλικών καί νπηρεσιων
γιά νέες κατασκενές, πραγμα ποΰ
δείχνει πτώση τής οίκοδομικΓις
δραστηριότητος,
Κατ' αρχήν, ένώ έλάχιστα οίκό·
τηρεϊται στόν τομέα των υλικών,
μέ κνρία έκδήλιοση την
τής στκνότητος προσφορ. 2 τοΰ ν.δ. 3848)
1958 τπερί φορολογίας είσοδήαα-
I
το; νομικών προσώ-των».
ση τού ύψηλού μέχρι τούδε ρυθμόν"
βηθμοϋ άπασχολήσεώ; τη; έκτός
άν στραφή στί; έξαγιογές. Τό β'
ΙίμτΛΌ 1973 καί τό 1974 θά είναι
ώ; προβλέΛεται, ή πρώτη φορά ά
πό τό 1966__67 πού οί τιμές τών
άκινήτων θά νποχωρήσοιν. Άνάλο
άκούοντο ήμ'-ρομίσθια μέχρι 800 Ή προβλεπομενη τώρα κάμψη των γη θά «Ιναι καί ή άν-αμενομένη ύ-
δρχ. ίκτός Αθηνών, ήδη ή άγορά τιμών, δρά περαιτέρο) Ανασχετικώς ! ποχώρηση τοΰ έθνικοΰ
εργασίας έχει «καλμάρει» καί τά| επί Χής άγορά; γιατί ο αγοραστάς Ι τος.
είσοδήμυ-
τής πό.α
σ.ς επί τής τ'.μής τοΰ μαλακοΰ τι,
ροϋ 6' ποιότητος (τυρό; ήμιαπο-
βοιιτνρίομρ'νο;) δι' εκάστην μονά
δα λίπους κάτίο των 15% είς ,ιέν
τήν χονδρικήν πώλησιν δρχ 1,57,1
εί; δέ τήν λιανικήν δρχ. 1,80, Ι
Αί ανωτέρω τιμαί, ώ; καί αί
καθορΐνύμεναι έκπτώσει;, ΐσχΐΌνν
σμό Άντίθετα ή παρανωγή τσμ-ν Ι κα* δα τήν μηζνθραν, άνηλόγ,ος
τον δέν αΰξήθηκε, Αλλά παρέμεινε
στάσιμη στούς 3.000.000 τόννονς
τό α' 6μηνο λόγω τής Απαγορεύση
ιος τών έξαγωγών άλλά καί έξ αί
τίας τής προσεγγίσεως τοΰ όριον
πλήρους άπασχολήσεως των έγκα-
ταστάσετον τοΰ κλάδου.
Ή υποχωρήση τής βιομηχ,Γιΐνικιν
?ίς θά προκαλέση άνάσχ^-
Πούκιειται περί τή; διατάξειπ;,
κιιτά την όποιαν Απαλλάσσονται
τοΰ φόρον είσοδήματος τά ίνΐό
τώ ο γεοιργικών συνεταιρισμόν πρώ
του καί δευτέρου βπθμοΰ
έκ τής
:»ς τον
ίιπύ τοΰ καταστατικοΰ τιον κ«θος.
ξόμενον σκοιπόν (Σ.Σ. ώ; πρός
τόν χαρακτηρ'σμόν τών έν λόγο)
όργανώσεων ώ: «συνεταιριομών^
ωρισμένον βαθμοΰ, τό ώς άνο νομ.
, , , „ , ωρισμένον
οτητος της (μαλακή τί σκλη « · . Λ
-^ , . , ,' ' δ αταγμ<χ παραπ:·μ.π<·ι βασικώ- ρα) και της περιεκτικοτητός της · Κ ^"ΐχα), είς λιπαιρά. — Οί νομάρχαι των παοαγωγι κων περιφερειών τοΰ κράτου; ΐι/θ 6αίνοιιν <:1ς τόν καθορισμόν των τών τυρών β' ποιότητος μή δυναμένων τούτων νά είναι άν.ότ ραι των ώ; άνωτέρο) καθοριζομέ- νοιν διά τόν Ν. Άττική;. Εί; τάς μή παραγο>γικάς πε.ιι-
φερείας αί τιμ<ιί των τιιρών β' πό ότητος διαμορφούνται 6άσ:ι των τιμολογίιον τών είς χείρας των δι τόν ν. 602)1915 «περί συνετ<α)·- σμων» Είς τό σκεπτικόν τής αποφάσε¬ ως τού Φορολογικόν Έφετείου, 5ι ά τού οποίον παρέχονται διενκ.,- νήσεις σχετικώ; πρός την φο.ρο'.:>
γίαν των συνεταιρ.σμών άλλά χοί
ίτυνιεταιριστικήν έν γένει νομοθεσί
αν, άναφέρονται καί τα έξη;;
Έκ τού σννδυασμοθ των σχειι
κων διαιτάξεων (ν 602)1915, π.δ.
17) 31.11934 καΐ ν.δ. 27.6)5-8-
ενεργησάντων τήν μίταφοράν έ·ι-' 1927) συνάγεται ότι δ νομοθέτης
δι
έ·.-·
πόρων, προσηνξημένων κατά
τυχόν άποδεΐλννόμενα Ιξοδα μ
φοράς ή καί τα νόμιμα ποσοστά
κέρδ·ους.
δεηέ,ρου βαθμοΰ τάς (απλάς) "νώ
σει; καί εί; τρίτον δαθμοΰ Κ'ς
κεντρικά; ονώοει;
Τό σύστημα τή; τοιαύτη; τρι,·
πλή; διβκρίσίο); ούδομώς άνετρά
πή υπό τοΰ ν. 479)1943 καί δή τού
άρθρον 32 αυτού, ομιλούντος πεοί
κο;νο.·ΐραξιών των συνρταιρι<ττικΰ>ν
'·ργανώο-ιον. Τούτο δέ ένισχί'ετΉ
¥τι π:ραιτέρω καί έκ τοϋ νεώτε¬
ρον -ϊ.ν. 31)11)67, κατ' άρθρον 1
τού οποίον, θε<ορεΐται λήξασα ή Ο"ΐτεί« τών μελών τών διοικητικόν ναί έπο.ττικών συμΰουλίων: α)τών κεντριχών ένώσεων γεωργικώ σν νεταιριστικών όργανώσεοιν (τριτο βαθαίιον). 6) τών ένώσεων γε(ο.) γικών συνεταισμώ (δευτεροβαθίΐί- (όν) γ) των κατ' εφαρμογήν τοό ν. 479)1943 σνστηθεισών κοινοχρι ξιών καί δ) τή; Πανελλήνιον Σ:>
νομοσπονδία; Ένώσειον Γειοργικών
Σ (ΠΑΣΕΓΈΣ).
Κατ' Ακολουθίαν τούτων ή έφε
σ.ιβλητο; Κεντρική Σ ννεταιρισΐ:-
κή "Ενωσις Έλαιοπαραγιογών έ¬
χουσα καιτά τό νομίμιος εγκριθέν
καταστατικόν αυτής, ώς περιφέ¬
ρειαν ολόκληρον την ελληνικήν έ
πικράτειαν, ώς σκοπόν δέ τήν προ
αγωγήν τής Ιλαιοκομίας τής χώ¬
ρας, την υποστήριξιν των προϊύν
των τής ελαια; καθώς καί τή; ο'.
κονομί«ς των έλαιοααραγωγών /.
λ.π., αποτελεί γεοιργικήν
τρίτον δαθμοΰ, - ώς κ*ντρική ται
αύτη, προελ&οϋσα έκ τής σννενώ
σεως τριάκοντα δύο σννεταιριστ,ί
κων γεωργικδν είο
Έκ τούτων έπεται δτι δέν δΰνΐι
ται νά τΰχη έν προκειμένω έφαρα·< ηθέλησε την διάκρισιν τών έν γε νέ. στ-νετα.ρισμών είς τρεϊ; βαθ γή; ή ώ; άνω διάταξις τή- μους, ητοι^ είς πρώτον βαθιι.Ο γράφον 2 τοΰ ςΧρθρου 6 τοΰ ν.δ. τους απλούς συνεταιρισμούς, <ις Ι 3843)1968.
Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΘΥ ΪΖΑΦΕΡ ΤΑΓΙΑΡ
& Η ΑΠΕΛΕ,ΘΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ Α ΤΤΑΤΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝ ΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
Πρίν Λπύ 53 χοόνιη, στίς Μαο
τίου 1920/ στήν Άδοιανοίπολη, ο.
ξερράγη τό Έθνικιστικό κίνημα
τού Τούρκου Συνταγματάρχου
Τζαφέρ Ταγιάρ, ύ οποίος θέληοτ
νά κάνη ίίτι ακριβώς εκανε στά
βάθη τής Άνατολής την έποχή έ-
κείνη, ό Κεμάλ Άτατούρκ.
Ή έξέγερσι αύτη, δταν όλα ?!·
χαν χαθή γιά την Γον.ρκία, (/ ■
σάν σκοπό, την Αντίδρασι τοό
τουρκικοΰ στρατού, έστω καί ΰπο-
λειμμάτων τού, στήν έφ-αρμογή
των ('ίρον τής Ανακιοχής, τήν ό-
ποία είχε υποχρεωθή νά υπογράψη
ή Το»«οκία μέ τούς σύμμαχον; μα·,
στό λιμάνι τού Μούδοου, στίς Π
"Οκτώβριον 1918.
"Ενα; άπό τοϋς αρους τή; ηνν
θηκολογήσεο>ς τής Τοα>ρκί«ς, ήταν
καί ή άμριΐη άποστράτενση τού τού
οκικοΰ στρατόν, έκτός τού ένιτϊ-
λΛς άπαοαιτήτου γιά την έπιτήρη
σι των σνγόοιον κοί τήν τήοτιοι
τής δημοσίας τάξεωςλ ΤΗ άποοθι»
μία ομιος την όποία επέδειξε τ<- λικά οί έγγνητέ; τής άνακωχής χ,αί ιδίως οί Γάλλοι καί οί Ιταλοί γιά την πιστή τήοησι των όρων, έδοισκ άφορμή σέ ωρισμένους τοίρκου-; στρατιοτικούς νά μην προβούν σ^ Αποστράτενση καί άιιοπλισμύ των τμημάτίον τού στρατόν τσν; σΰι- φωνα μέ την σννθήκη. Τόν έπόμενο χρόνο κ«ί σνγκ;- κριμένα στίς 27 Νοεμβριού 1919. υπεγράφη ή συνθήκη τού Νεϊγύ, σύμφιονα μέ την όποία, οί Βούν γαροι έξεκένωσαν την Δινπκή θρά κη, τήν δποία κατέλαβαν τα σία μαχικά στρατενματα, πού τίλοΰσον υπό τίς διαταγές τού Γάλλον στοα τηγοΰ Σαρπϋ κ«ί δημιούργηισον ενα διασυμμαχικώ κράτος. Ήτα.' ίΐμως σαφ"έ;, ότι τό καθεστώς έκ*ϊ νο, δέν ήταν παιρά μεταβατικό γιά. την μετέπειτα εγκαταστήση των Ελληνικήν άρχών. Τό άρθρο 48 τής συνθήκης τού Νεϊγύ, ώριζε ότι ή Δυτική θράκη, θά υπήγετο ι.·έ- χρι τού κιανονισμοϋ τής δοιστικός τΰχης της( υπό τάς διαταγάς τού στρατηγού Σαρπύ. Γιά την κατί- ληψή της μάλιστα διετέθησαν οί Απαιτούμενες σνμμαχικές δύναμις μεταξύ των οποίων κ«ί ή II Έλλη νίκη Μερ.αρχί«, .τού διοικοΰσε δ ι'ποστράτηγος Λεοναρδόπονλος Γε¬ ώργιος. Ή συμμετοχή της, δέν ήταν Ασφαλώς έχέγγυο γιά την δριστική διευθέτησι τού «Θρακι- κοΰ», άλλά όπίοσδήποτ* δημιοιρ- γοΰσε δάσιμες έλπίδε; γιΛ την ί·- θνική Αποκατασταθή. Καϊ γιά κά^ι τέτοιο, σΐΎηγ,οροΰοε ή διεθνής δι κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ πλ.οιιατική κατάσταση. _Πολί. έκφραστικά, ό Αρχηγό- τ«>ν Συμμαχ,κών Δυνάμει.™ Άνα
τολη;, στρατηγύς φρανσαί ντ' Έ
σπβοαί, έ'γραφε ποό. Τ.γ „ 4
άοχι-0ατηγο Λε,,,νίδα Παραοκε.
οπουλο:
«Ό πύλίμο; έτελείωσε την 7.με
θαν καθ' ην ή ανηκϋ)χη ή)>β(ν „.
καθιεοο,ση τή ν νίκην των Συμ ι ι
Χ··). Η παραχωρήση τής θρακη;
«5 την Ελ.λάδα θά είναι δικαία ά
μοιδη διά την συμμετοχήν τού Έ),
ληνικοΰ στρατόν εί; τα- έν ·Αν,,.
τολή ΐπιχειρήσεις. Ή κατάληψ .-
·'"ω; τής περιοχή; δέον νά θεωρή
»η οχ· ώς πολεμ,κή επιχείρησις».
Και σέ μ,ά άλλη έπιστολή τού!
με ημερομηνία 10 Μαίο-ι. 1920 ?.
γραφε πάλι πρός τόν "Ελληνα Λρχ,
στράτηγο μεταξύ άλλον τα εξής:
«Δι· έπιστολής μόν πρός "την
Κτ-δέρνησίν μου έπιμέν(,ι ίνα έ£ου
σιοδ-οτηθώ νά παοαδώσοι αμίσο;
εις τοίις "Ελληνας τήν Κορι^σά
και την Δυτικήν θράκην»
Αυτή μέ λίγα λόγκΐ, ήταν ή κ^
τάστασι πού έπιχρ«τοΰσε, ένω στΐιν
Μικρά Άσί«, είχΓ Λρχίσει ή πρός
λασι τον 'Ελληνικοΰ Στρατοϋ, έ-
νώ ή Βααιλίδα των Πόλεοιν, ή
Κιιινσταντινον,-ΐολι ϊίχΐ καταληφθή
άπό τα σι>μμαχικά στρατρύμητ<ι ά πό τόν Νοέμβριο τού 1918. ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ-1 ΖΙΔΗ Ι:ΕΪ ΚΛΙ ΦΙΤΙΕΠΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 11ον —Θά κάνης κουράγιο Μέ ο'ψα είναι ποτισμένο τό δέντρο τής λευ τεριάς. Πόσες Μεσολογγίτισσες, Σουλιώτισσες δέ θυσιασθήκανε ί γιά ιλ6 ριΖώση ή Έλλάδα μας, Τί [ είναι ή προσφορά μας, στά όλο- καυτώματα των ραγιάδων πού μάς χάρισαν παρτίδα άλύγιστη, δοΕα- σμένη; Σήμερα δέ θά Ζοθσαμε τίς Ά- γιες τούτες οτιγμές, δν δέν δίνα νέ τή Ζωι τους, οί ήρωϊκοί πρό- γονοι... Σάν βγήκαμε έΕω, στά Κόκκινα ,ι παϊίουν νοοταλγικές καντάδες. Οί μπυραρίες γεμάτες. Τραγουδοθν μερικοί τό «Άπό Εένο τόπο», τό -Δέν οέ θέλω πιά». Είναι τόση άπίοτευτη ή όνεριε μένη ευτυχία, πό Οτρέμεις μην βγή ψεύτικη καί φύγη. Οί κίνηματο- γρόφοι Παρίσι, ΛούΕ, Πατέ, φιγου- ράρουν. Ρεκλόμες άπ' τό περιπε- τε:ώδες γαλλικό, έπεισοδιακό έρ· γο τοΰ Ίουλ. Λεμέτρ καί Γ. Μπουρ σεουά «Ό Υιός τής Νυκτός», τρα- 6άνε κόομο. Καθήσαμε στό Ζαχαροπλαστεϊο Καφέ Κωστή» σιμά στήν Άγγλι- ΜπογιατΖίδικα πού λεγόταν έτοι κή σκάλα. Μέοα σ' αυτή τή γιορ- γιατί πρώτα ήτανε έδώ βαφεϊα, λα τσοτ.κή άτμόοφαιρα, οεργιανίΖουν 2ευγάρια, γελαστά πού χαιρετιούν ΜΕΓΑΛΗ ΕίΙΙΤΥΧΙΑ Ο Σύλλογος τί>ν φοιτησάντΜν
είς την Εϋαγγελικήν Σχολήν Σμύ
ρνης μετά ίδκατρρας ίκ«ο:ΐοιήσεο>;
■πληροφορεϊται ότι ή πρώτη σειρά
άποφΓ αησάντιον έκ τής έν Νρί
Σμύρνη Εύαγγελικής Σχολής, ή¬
τις ενεργείαις τού ΣιΛλόγου, κα¬
τέστη πρόττιπος, ίσημείο)σεν κατι
τάς είσαγΜγικάς έξετάσεις των
ΆνΜτάτων Σχολίόν τού Κράτου;,
επιτυχίαν Γσην πρός 75% των δια
γτονισθέντίον, ήτις θεηοεϊται μία
των ύψηλοτέρων μεταξύ των Γ·
μνασίονν τοΰ Κράτοΐ'ς.
Ό Σύλλογος σΐ'*. χαίρει τοϋς νέ
ούς ουναδέλφους χαί άπονέμει δί¬
καιον επαηον *ϊς τόν κ. Γυμναοι
αρχήν καί τους Καθηγητάς τής
Σχολής οίτινες τόσον φιλοτίμιος
ανέλαβον τό 6αρϋ έργον νά διατη
οήσονν τήν αίγλην κοί ά συντηοή
σοι»ν τή παρά·δοσιν τής άλλοτε δ α
λαμψάσης έν Ίίονία Γεραράς Σχο
λής.
ΙΩΑΙίΝΟΓ Α. ΒΒΡΙΙΜ»ΔΟΓ - Τ«{ιάρχου ΠΑ.
ΔΑΚΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΘΣ
«ε£η$α«ώ ττ)ς
συντόρΛυ ΙςιοΐοοήΛϊεως
Συνέχ·εια έκ προηγούμενον
Έκεϊ τύ κατέλαβεν ό δπνος κ·ΐ
τά τάς πρωϊνάς ώρας, καΐάκο.τυν
άπό την πορείαν, τάς συγκινήσεις
καί τήν όλονύκτιον Αγωνίαν παρά
την κλίην τοΰ Διαικητοΰ τού.
Ό Ιατράς Καλλάρης καί δ νοσυ
κόμος Ανίπαύοντο είς αλλο δωμ'ΐ-
τιον, έν άναμονή τής άφυπνίσεως
τοΰ τραυματίον.
Ό πόνος τοΰ στήθονς τού, έκα¬
με τάν Συνταγματάρχην νά συν/-λ
θη τελείως καί νά ενθυμηθή τά
δραματικά γεγονότα τής προτερ.ιί
άς. Επί τοϋ πρόσωπον τον, τό ο¬
ποίον εΓχε παραμορφώσει δ πόνος
καί αί κακουχίαι διεχύθη αιφνιδίως
άκρα γαλήνη καί τά μάτια τον υ¬
ψώθησαν εκφράζοντα σιγηλήν
προσΑ7,ήν πρός τόν Σωτήρα θε¬
όν!
... Ναί, δ εχθράς άνετράπη! Λο
ξασμένο νά είναι τό ονομα τού
θεοϋ! "Επειτα, ό τραυματίας ε¬
σκέφθη χον έαι*τόν τον. ΤΗτο σο6α
ρόν ή οχι τό τς>αΰμα τού; Πώς εν-
Ρέθη είς έκεΐνο το διομάτιον; Καί,
νά! .. ό Ίατροΰ είναι κοντά.. δ κα
"ΐιένο;! σδν ψόφιος εΐπεσε στό κά
θιημα· πόσο θά κονράσθηκε! Νά
καί ή χλαίνη, γεμάτη αίματα" άλ Ι
λά... ή τρύπα έκείνη στήν πλατή!
τη;; Μ.1, τότε, τά τραΰμα τον εί-1
ναι διαμπερές· δέν ίίναι τνφλό ,'
καθώς ελεγε χθές ό γι«τράς! Αΰ
τ ό είναι καλό σημάδι....
ΠρηιτπαθίΙ νά Αναπνεύση βαθν
τκρα ό τρανματία; Λλλά πονεί'
καί ό πόνος τον έαποδίζει την Ανα
•τνοτι... Ποέπει. νά βήξη· έχει άνάγ
«ην νά βήξη. έ.τειδή τύν πνίγει ό
λαιμός τον, ποϋ είναι έρεθισΜένο:
ς Πίγίβυ
τώ ΒθλΟν» &4» - 41.
Απ» κρνολόγημα" δ πόνος αμω;
δέν τόν άφίνει.· καί τότ€, βογγά.
Ό λ^οχίας Ίατροΰ Αναπηδά ΐπί
τοΰ καθίσιΐιατός τον καί σπεύδει:
. - Σ υνταγματάρχα μου!
—Γιάννη, κύτταξε τή χλαίνη
μόν. Τό τοαΰαα μόν είναι διαμπε-
θέ,ς!... Φώναξε νάρθη δ γιατρύς.
Ποησελθών ό Ίατρός Καλλάρης
έπιβεβαιώνει ότι πρόκ«ιται περί δι
αμπεροΰ; τρανμαΕο;" έντός δέ τής
ποωίας Απέστειλεν είς τύ Τσοτύ-
λιον σννταγήν νά φέρονν έπειγόν
τως φάρμακον καταπραϋντιχόν τον
λαιμοϋ τοΰ Συνταγματάρχου.
Περί την Ιθην προιινήν ώραν,
ό Στρατηγύς μετέβη νά ίδη τύν
τρανματίαν, μετά τον οποίον πα·
ρέμ*ινε περί ήν μίαν ωραν# χιορί;
νά επιτραπή ή είσαδος είς άλλον
τινά έντάς τον δωμάτιον.
Μετά την Αναχώρησιν τον, ό
λοχία; Ίατροΰ εισήλθεν *ίς τύ διο
μάτιον τοΰ τρανματίον, τόν οποίον
Αντελήφθη πολύ τεταραγμένον κ<ά μετά 6ίας σνγκρατοΰντα τήν Αγα νάκτησίν τον. ΙΙροφανιος δέν εΐσηκούσθη ώς πρό; τήν σννέχισιν τή; Αντ€πιθέ σεονς· καί, καθώ; Ιλεγε βραδι'τε ρον διετέλει έν άγωνία ώ; πρό; την πορείαν των έπιχειρήσεων. *# Οί στρατιώται πού μετέβαινον €Ϊ; Έπταχώριον δΓ ίιπηρεσίαν, ?ι ερχόμενοι έκ τή; οικίας απού διέμε νέ νοσηλενόμενος δ Διοικητής των. εκλαιον καί ήκούΛντο πολλοί έξ αυτών λέγοντε; «Τίόρα, πάμε χ'ΐ- μένοι!». (Σννεχίζεται) τέρνες παΙΖουν τό τραγοϋδΐ: •"Ελα λοιπ6ν, νά σμίΕουμε, γλυ κειά μου φιλενάδα, όπως ή Σμύρ νη έομιΕε μαΖί μέ τήν Έλλάδα.. Πλανόδιοι διολιστές στό δρόμο τού Κεντρικοϋ Παρθεναγωγείου καί συνέχεια στό Φορδύ Σοκάκι τονίΖουνε Έλληνικούς οκοπούς, φέρνοντας ρίγη χαράς. Τα σοκκάκια γέμισαν χακί. Περ πατώντας φθάσαμε στό δρόμο Μα- κρυά Σκάλα. Έδώ κοοιτσίστικα γέ λοια άκούγονται. Φαντάροι μας περπατοΰν μαΖ'ι μέ Σμυρνιοποϋλες, πού τίς άρραβωνιάστηκαν. Περνώντας άπ' τό βερχανέ (στοα) τοϋ Κραΐμερ, βγήκαμε στή Προκυμαίαν Τί ευτυχία! Νά ή γαλάΖια θάλασ σα! Μία χαρούμενη βουή. έρχεται ά¬ πό όλοϋθε. Στοΰ Κραΐμερ, στοϋ Φώτη, οτό Καφέ ΠαρΙ, στό Σπόρ- τιν Κλάμπ εχει μαΖευτή ή άφρό- κρεμα·. Έπιστήμονες, ανθρωποι των γραμμάτων, τής τέχνης. Στά πρόσωπά τους λάμπει άστεΓ ρευτη χαρά. Κάτω άπό τέντες, κα- πνίΖουν ναργιλέ. ΠαίΖουν τάβλι, ,ντόμ ινο. Ή Σμύρνη ΈλληνικήΙ Ή Στρατιωτική μπάντα παιανί- Ζει. Μαντολινάτες στά Πολιτάκια, ται μ' άλλα άπολαμβάνοντας τό δροσερό άεράκι. Άργά, ανεβήκαμε στό λόφο Πά γο Στούς Τούρκικους, επάνω μβ- Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΉΝ Ν ΙΘΑΚΗ Τον χ. ΝΙΚΟϋΑΟΤ ΡΟΤΣΑΝΟΓΛΟΤ, Διχττγόοον 3ον ■Κάπως έτσι άρχισε ή διήγησή τού: Πρίν τρία χρόνια βρέθηκσ στό Άμβοΰργο για δουλειά . "Ητανε, θυμάμαι. οί τελευταϊες μέρες τοϋ Ιουλίου κΓ έκουνε τόσο κρϋο, πού φοροϋσα τό χοντρό μάλλινο χειμω νιάτικο πουλόβερ, ήμ ουν κουκου- λωμένος μέ τό πέτσ νο μακρύ ά- ειχα τόν γιακδ καί τούς ώμους οη δάβροχο πό ύεϊχε γούνινη φόδρα, κωμένους, τα χέρια χωμένο μέσα στίς βαθειές ταέπε:, καί δεχόμουν κατακέφαλα τόν βίαιο καί άσταμα τπτο καταιωνιομό μιάς έΕοργιστι- κής, βρώμικης καί παγο>μένης βρο-
χής, άπό έναν ούρανό μαυρισμέ-
ν όν μέ φοϋμο καί χαμηλωμένο τό
σο, πού άκουμποϋσε τό άοήκωτο
βάρος τού πάνω στίς καμ ινάδες
των έργοοτασίων, στά καμπαναριά
των έκκλησιών καί τίς μυτερές στέ
γες των σπιτιών πού ή μαορίλα
τους δέν έλεγε νά Εασπρίση λιγά-
κι, παρ' όλο τό Εέπλυμά τους άπό
τήν άσταμάτητη νεροποντή.
Καθώς έβάδιΖα, μέ γοργό βή-
χαλάδες. Άλάνισοες Ζητιανεύοαν. μο, κάτω άπό την άνελέητη βρο
Εβραϊοι σέ παρέες σιγοκουβεντιά- χή. εϊπα μέοα μου πώς ό θεός
Ζουν. δώ μένουν πολλοί Τούρκοι, των βορείων αυτών λαών πρέπει
Εβραϊοι. Οί λίγοι Έλληνες έχουν'νά είναι κάπως έτσι: Κοντοπύθα-
δική τους έκκληοία, τόν Άη Γιάν ροο, κοιλαρδς, Ευπόλυτος, Εεμαλ-
νη τόν θεολόγο. ι λιάρης, τραγογένης καί άλλοΐθω-
Σταθήκαμε ατά έρείπια ενός ρος, μ1 ένο λυκοτόμαρο ριγμένο
φρουρίου, σφιχταγκαλιασμένοι, ' οτό γυμνό τού κορμί, ν άστέκεται
Εϊδομε κάτω ν άπλώνεται στή μέ άνοιχτά τα κοντόχοντρα καί
γαλήνη τής νϋχτας, τό πανόραμα τριχωτά κανιά τού άνάμεσα στά
τής πρωτεύουσας τής λευτέρης μαΰρα σύννεφα, κΓ άλλη δουλειά
Ίωνίος.
. νά μην κάνη, παρά ν άνεβοκατε-
Ό δοΕασμένος Ελληνικάς στό-' βά2η τό χέρι μαστιγώνοντας, μέ
λος, βρισκότανε κεϊ — προστάτής τό νερενιο τού μαστίγιο ,κτίρια
Φυλακάς — άγκυροβολι,ιιένος στόν δρόμους και ά νθρώπους, χώρες
χόλπο. Ι καί πολιτεϊες, μέρες κα'ι νύχτες,
ιΠΙσω μας άκουγότανε πουλιά, Ι_____________________________
νά χτυποϋν τίς ψτεροΰγες πάνω'
στά έρείπια τοΰ φρουρίου. Ι
ΠαραΖαλισμένοι άπ, τήν άούγκρι'
τρ ευτυχία, Εεχαστήκαμε. Ι
"ΕΕαφνα άπ' τό ντουρσέκι φανή '
κ αν παιδία πού τραγοϋδαγαν.
•Τά τΖόμια θά πέσουν κάτω
κι' ό Σταύρος θά υψωθεί
καί τό κόκκινο φεσάκι
απ' τή Σμύρνη θά χαθεϊ...
χωρίς άνασαομό, νοιώθοντας ά-
γρια χαρά γιό τό κατόρθωμά τού.
Άνταριασμένη θολοϋρα εϊχε τυ-
λίΕει όλόκληρη την πολιτεϊα κΓ έ-
νώ ήτανε μερά μεσημέρι, νόμιΖες
πώς νύχτωσε. Τά μαγαΖιά, οί δρό
μοί κα ίτά σπίτια, φωτίΖονταν μέ
ήλεκτρικό φώς καί τ' αύτοκινητα
εϊχανε όναμμένου; τούς προβολεϊς
τους μ' ένα κιτρινιάρικο άρρωστη-
μένο φώς, κυλώντας πάνω οτούς
υγροΰς δρόμους σιγά, προοεχτι-
κά, μην τύχη καί σκουντουφλή-
σουν. ίΛόν έβλεπες οϋτε τή μύτη
οου άπό τήν καταχνιά. Σκέφτηκα
'ΐά μιό- στιγμή νά πάρω ταΕί, άλ¬
λά μέ τόν βροδύτατο κυκλοφορια-1
κό ρυθμό των τροχοφόρων, ήτα¬
νε σίγουρο πώς βαδίΖοντας θά πή-
γαινο πιό γρήγορα στή δουλειά μου
Άλλωστε, τό έργοστάοιο πού θά
επισκεπτόμουν ήτανε οέ τέτοια ά-
πόσταση, πού δέν δικαιολογοϋσε
ταΕί.
ΒαδίΖοντας μέοα
δχνη ό-
μίχλης καί τήν ύγρή τήν παγα>νιά,
εφερα στή σκέψη μου τήν Πατρίδα
τήν
Γθύτη τήν έποχή, έλεγα μόνος
493ον
Όταν ό πρΐσβεντής τής Αύ-
στρονγγαοίας είδε πώς πέρασ ι
τοεί; ήιιέρες καί ό Μαζάρ πασάς
δέν τόν επισκεφθή/*, όπως τού εί-
χε νποσχεθεϊ, Αποφάσισε νά δή
τύν Χαλέτ Έφέντη. Νά τού καταγ
γείλη τίς έγχληματικές πράξει;
τοΰ Μεγάλου Βεζΰρη καί ν ά τον <5 ποκπ,λΰψη τό ποίον τον, πού ημπο¬ ρεί νά μην τό ήξερ<ρ. Άλλοιώς θά εΐσηγόταν στόν Σονλτάνο την Γ'ν τικατάσταση τού, Ακόμα καί τον Αποκεφαλισμό τον. Κ'ά τήν ϊδΐίΐ έ χείνη ήμέρα τόν έπισχέφθηκε. Ό Χαλέτ Έφέντης πού τόν έκτιμον- σ>ε ιδιαιτέρα τόν Νέμτζο διπλωμά
τη καί πολλές φορές τόν σνμβ.ιν-
λενοταν γιά σοβαρά έξιοτερικά ζή
τήματα Αχύμα καί γιά τέτοια π<ϊ· άνοροΰσαν τί; μεταρρνθμίαει;, χ,ί; Βρέχε. ΚΓ έκεϊ_6ποίρ. ένέχοινί Γο; το έλ ό μου. Μιά βροχή. πού άποΖη- τάς στήν κάψα τοϋ καλοκαιριοϋ, γιά ,νά δροσερέψη ήψυχή οου. νά τήν πύφρανθή όλόκληρο τό είναι συο. ϊεμυτίΖουν στήν άρχή άπό τις γυρω κορυφογραμμές των βουνών δσπρα - δσπρα καί μικρά συννεφά- κια, γεμμάτα ήλιο κα Ίφώς όμοια, στήν παρθένα λευκότητά τους, μέ τή νεφέλη πού πάτησε απάνω της ό Χριστός κΓ άνέβηκε στούς ού- ρανοϋς, ότου άναστήθηκε. (ΣυνεχίΖεται) Ήμερολόγιο τού 1922 ΜΑΡΤΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΛΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ 4Η 20. - "Ενα κορίτσι άπτό Φρένελι (ΣυνεχΙΖεται) Τό 'Ελληνικο Άστυνομυώ Μυθιστόοηιια ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΓΈΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡ®_ΘΥ 105ον — Σ' εύχαριστώ γιά τό τηλ'- φώνημα, άρχισε ό Ρόλαντ μόλις Ι'ΐπιαμε τό τσάι. Τιόρα ξέρω πώς ή Κύνθια δέν έ'φευγε. Ό καμαρ'ίρης πρέπει νά ήταν άνθρωπος ' δικό; της. 'Άφηοΐ τό κλειδί Απ" 8ξω γιά νά τήν βρεϊ Αμέσως κάποιος άλ- λος. Ή σννάντηση θά ήτανε στι- γμιαία, μ' ενα σκοπό: Τήν άλλα· γή τής βαλίτσας! θάπαιρνε την ά δειιινή καί θάφηνε τή γεμάτη. Μέ σα σ' αυτή βρισκότανε τά ναρκωτ-, κά, πού έγιναν ή αίτία νά διαλΐ'- θεϊ η σπεϊρα τον;. Ό καμαριέρης πρέπ€ΐ νά σνναντηθηκε μέ τό δο¬ λοφόνο, όταν γύριζε άπ' τό πρώτο μέρο; τής αποστολής τον. Τό δεύ τερο ήτά,ν ενά είδοποιήσει τόν «ά,·. λον» γιά τόν Αριθμό τοΰ δωμάτι¬ ον, πού είχε πάρει ή Κύνθια. Καί τό τρίτο νά βγάλει τή γίμάτη βα λίτσα ?ξω Απ' τό ξενοδοχεϊο! Αύ τος, πού πήρε τά ναρκωτικά μαϊ.' τον, μπορεϊ νά βρίσκεται τώρα στά ι χέρια τής άστννομίας. Άλλά δέν εχει Ίδέα γιά τό έ'γκλημα. Ι "Αναψε τσιγάρο καί φάνΐ|κε νά σνγκεντρύνει τίς σκέψεις τού. Έ¬ κείνη τή στιγμή μίλησε ό Πέτρο;. —Ό άνθρίοπος, πού είχε τή βαλίτσα, σκοτώθηκε στό Παρίσι, "Ητανε παλιύς Αστυνομικάς! Ό Ρόλαντ τόν κύτταξε άφη^η θέση μας δέν έχει σχέση μέ τα ναρκωτικά. Ώστόσο^ *[ναι μπλε- γμένη μαζί τους. ΚΓ ή προσωπινή μόν γνα)μη είναι πώς ή Ρονθ Στά νλεϋ δέν ήταν η άρχηγός τής σπή ρας. —Κύτταξε -τόν Πέτρο. —Αό τό, δμως, δέν είναι δικη μου δον- λειά. Ούτε μ' ένδιαφέρει γιατί έ αλλος, πού θάκανε «λάθος» στό δ·Λ μάτιο καί θ' αλλαξε τή βαλίτσιι, δέν έκτέλ^σε τήν αποστόλη τού καί γι' αΰτό, τώρα, είναι πεθα<ιέ- νος! Έκεΐνο πον μ' ένδιαφέρει εί¬ ναι πώς ή Κίννθια έπρεπε νά περ τι σει ενα κάλυμμα στήν αδειανή 6α λίτσα ίδιο μέ τής γεμάτης .. __ Δέν είχε κάλνμμα ή βαλίτσα 9.— ΙΑΤΡΓΚΗ Ι1ΕΡΙΘΑΛΨΗ ΟΊ δνό ΑξιωματικοΊ φεύγουνϊ Σέ λίγο μόν στρλνιοννε ενανε νο σοκόμο μέ μιά λεκάνη νε<ρό γιά νά πληβώ. Τοΰ 'δειξα τίς πληγές τού κεφαλ όν μόν καί, γιά νά μοΰ τ!ς καθαρίση μοί» 'κοφε τρογύρίο τϋ μαλλί. Ό ενας άξιιοματιχός ξα- νάρχεται μέ δνό νοσοκόμονς κ αί μοϋ εδεσε μέ έπιδέσμονς τίς δια¬ φοράς πληγρς μοί·. Τότες λοιπόν μέ άφήσανε μονάχη, στήν όλόγυ- μνη έτοί>τη κάμαρο. 'Ωστόσο, πότρ
καί πότε, ό (τροιν.ιό;, ποΰ στεκόντ-ί
νέ ίζι,ι άπτήν πόοτα μοι^ τηνέ ά-
νοιγε καί μ' άρυ>τούσε άν θέλιο τ;·
ποτα. Περίμενα το')ρα νά δώ τί Θγ
άπηγίν*).
στό Άόραμι'ττι κατοικούΛανε τρεί;
φράγκικες οίκογέν+ιες μέ νατσιόν,ι
φρατσ?ζιχια (νπηκοότητα γ<ιλλ.- χιά) καί γνρεψα νά γνοερίσο» κ.α- ποια ιίπό αντές. Πράμα .τού γενή κί Κι' αϋτρς πάλι μόν γνωοίσανί ενανε Φραγκο Ίταλιάνο Σμυρνι,Ί, ποί' δύτός μοΰ 'πε, πώ; ή Σμι'η νη χάηκε ·:αί διιόξανε δλο τόν Ρίομνηό κόημο, καί πολλές 1έν£ς ο'ιχογέ*ιες φύγανε. Ή καταστ,. ο φή αύτη μέ λνπησε πολύ, μά το')ρι εύκόλ»·νε τό παιχνίδι ποϋ τούς ρ παιζα, γιατί τονς ητανε δύσκολ'ΐ νά ΐ)ΐά£οι>νε γιά νά 6ροϋνρ τάν ιά
χατις Λατέρ« μόν.
ΐη._ ΤΡΙΤΙΙ ΑΝΑΚΡΙΣΗ, ΜΑ
ΤΩΡΑ ΙΙΙΑ Η ΛΕΤΤΕ,ΡΩ-
ΣΗ ΜΟΤ.
της! τόν διέκοψα.
— ·=*ά τής εβαξε. Άλλά
δέν
πρόφτασε. Β^έθηκε στή θέση τοι'.
Μέσ' άπ' τή φούστα της! Ήτανε
οτερ€θ)με'·νο στή μέση καί
Μιά μερά, έρχονται δνό Τοΰ.-
Αξ έ Ί
"Τστερα λοιπόν Από πολλή ωρο,
μέ παίρνουνε Αποκεί καί μέ πάν τ
στοΰ Μελ.ίδη τό σπίτι, ποϋ τό 'χα-' κοι Αξιωματιχοί μα'α μέ ενα Ίτ.ι-
νέ κάνίΐ νοσοκομείο. Αΰτοΰ μέ Γ·ίι λιάνο Αξιοματικύ γιά νά έξακριβ.υ
λανε σέ μιά καμάρα πού 'χε δνό σοΐΛ'ε άν είμια πραγματικαί Ίτ ■-
κρεβάτια. Τό έ'να ήτανε γιά μενά λιάνα. Μά κ' έδώ ή τνχη μέ βοή-
καί στύ άλλο ήτονε ξαπλαομένος θησε κια τά κατάιρερα νά σννε -
ενα; φυαατικό; Αξκοματικός. Δνο οηθώ μαζί τον. Οί Τούρκικε; Λρ
φρονροί στεκόντονσταν στήν πόρτ.' χέ; τηλ,εγραφοΰνΓ στή Σμύρνη νά
τή; καμάρας. Αυτόν, φέρανε άκόμτ.' άρωτηθή τό Ίταλιάνιχο προξενεϊο
κ' ενανε ύπηρέτη νά τύν έχω στί; πυΰ βρίσκεται δ τάχατις πάτερ.;
διαθέση μοί·. Τονε λέγανε Χαίζ. μόν. Καί αΰτύ Απαντα πώ; πιθ ι-
"Ητανε καλάς ό καημένος. Τόν. νόν νά 'χη μπαρκάρη γιά τά Μπρίν
φτραν* νά δουλεύη έδώ στό ■νοο·1- τιζι μαζί μέ άλ^λ.ες Ίταλιάνικε; ο!
κομεϊο γιά τιμ(ι)ρία. Είχε σϋ'κτει ά κογέειες. Τοτε;, τηλεγραφθΰν.·
πτή σφαγή τέσσίοα Ριομνιάκιιι ' στήν "Αγκύρα νά μόν δοθή ή ά-
νε τό μισό Απ' τή μπλούζα. Τό γον ·τανρ δτΡκνο. Ύίι ΘΡώοησΕ
λό α ζ δλ Ο (
καί τα πήρε στό σπίτι τον γιαχί δεια νά φνγο) κ" έγώ Απτή Μικρ-Ί
νινο παλτό τα
δλα... Ο
σα
τού τά 'στειλε ό Άλλά/.
Ομιο;, άμα τό μάθανε οί άρ/,έ;,
ΣΕ Μ!Α ΤΑΒΕΡΝΑ
Σέ μιά ταβέρν' Λπόκεντρη μά τ£-'
χνοστολνΐσμένη ^ Ι
κάποια ντχτιά πού ε·βρεχε καί δο
νατά φυσοΰβί... |
«πηγά μ' ενα φίλο μου στενό ιη»μ
μαθητή μΛΐ', ι
τί κόσμο; έκεί έ'πινε καί πώς γλβν'
τ ολ.ογοΰσε!.. Ι
*
ν* Ι
Καθήσαμε παράμερα βτά 6άθο; Ι
μιάς γωνίας- ^ Ι
μπροστά σ' εν<* μακράβτενο λ·« τρίποδο τραπέζι, σέ λίγο χαμηλώσανε τα φώτα... καί π ώ πέρα κήποιη κιθάοα αρχισ-ε μελωόικά νά παίζη... Λ Καί μιά λ^πτή κ' όλόξανθη κ' ώ ραία τραγουδίστρα πού καθ* νότα έδγαζε άπ' τή ψι·- χή μέ πόνο παληό, τρ,αγβύοι ελβγε στή —γκάμ |Μ1 βόλ μινόρε— γιά τή ξωή δπον «νλά κα'ι φεύγει μέ τόν χρόνο Λ Μοί» δνεθϊ "τή θίμηση τής νιότης μόν τα χρόνια κ<ά βτό ποτήρι μέ κρασί πού ήτ«ν;· γίμάτο δυό δάκρνά μο· τρεξανε, κι' ό «ιί λας μοί» στόν ώμο μ* χτνπηίτε ;-αί μοί'λεγεί Λ»ε; νά· βρης ά'σπρο πάτ-ο. Χαρ. Ππρύπονλ<ΐς Πέτρος ξέοει πόσα ϊδια καλύμμ^· Ομω:, αμα Το μαθανε οί άρχδ: τα βρήκανε στή Γαλλία κι' εδώ { πηγανρ κα- τοΰ τά σφάξανε όμ Μ' αύτό τόν τρόπο Αλλάζανε Ιΐί;ποο- στΛ μάτια τον. Καί γιά τ: δαλίταες καί μπερδενανε την ά οτννομία. Στήν πΐρίπτιοση τής Κννθιας, ό δολοφόνος έχοψε τό μ(ορίΓΐ, απίος ΐίπαμε, τονε φέρανε θνμοισε. Καί δΐ'ΐτάίει νά Άσία. Σέ τρείς μέςε; έρχεται ή αδεία κ' επρεπε σέ 24 ωρε; νύ έγκαταλείψω τό Άδραμύττι γ;α φ€νγιό. Δέν ήμοι»νε όμως εΗοωη καί δ ΚαΙμαχΑμη; (ύποδιοικητή;) ι'ι- δέν εθιγαν τά κνριαριιχά διχα»ώα". τα τοΰ Σουλτά«υ καί τίς Αρχές τή; Ίερής Συμμαχίας, τόν έδέ- χθηκε μέ πραγματική χαρά καί τάν έφίλ.εψε μέ τσιμπονκι καί φέ πού ")ξερε πώς άρέσανε πολύ στήν έξοχότητά τον. Τόν ένημέρωοτ γιά τά μέτρα .τού μαζί μέ τάν Μεγάλο" ΜουςτΓ, καί μέ τούς άλ.λονς σΐ'νεργάτι; τον έτοίμαζε γιά την έφαρμογή των μεταρρυθμίσει,Λ· καί μέ έμπ.- στοσύνη τού έμίλησε γιά την άντί δραση πού εύρισκε γΓ ατ'»τήν, Απΐ) μίρονς των πασάδων, των Ούλεμιι $οιν καί των Χοτϊάδοιν. — Οί ^}εταρρνθμίσ*ις, τοΰ είπε ό πρέσβνς, νομίζο) πώς πρέπει νά ΐπιβληθοϋν κια νά έπιτύχοΐΛ·, για τί Απ' αύτέ; έξα«τάται ή Γ«αρ~η τή; Αντοκρατορία; σα;. Είναι και ρό; πιά νά χάνετε κι' έσεϊ; την έ· πανάστασή σ λ;. Μά μιά έπανάστ'. ση φίλ,ρ μόν Χαλέτ Έφέντη. δέν γίνεται μέ την άγιαστοϋρα, ΑλΛ.'ι μέ τύ χατζάκι καί τύ σχοινί. "Ετσι θά τσ<ικίσετε τήν Αντιδράση των Αντίπαλον σ«; καί θ' άνοίξετ* τόν δρόμο πρό; τήν επικρατήση σα;. Ό Χαλέτ Έφέντη; κούνησε τό κεφάλι τον. — Κγ έγώ σνμφωνώ μαζί σα; έξοχώτατε, μά έδώ ενα κεφάλι κό βπ; δνό ξεφυτρώνονν. Χαλάμρ ·Λ ν(ΐν πασά καί στή θέση τού τοπο- θίτοΰμε άλλον τής έμπιβτοσύνη. μ<ις. Σέ λίγο άποδεικνύεταικι' αύ τύ; Λντιδραστιχό;. — Δέν είναι, γίνεται. θέλοντα; καί μη, δέχεται την έπιρροή τοΰ Αρχηγοΰ τή; σΐ'νωμοσία; εναντίον των μεταρρνθμίσεο>ν καί προκε ιιε
νο>' νά χάση τττν ζο>ή τον, άλλάζει
ππ.ιάτ(ΐξη. Αυτόν πρέπει νά πιάσε
λά καί λόγο τής συμμαχίας πού
μά- σννδέΐΐ, ,-ιροσπάθησα νά [όν
πείσο) ν" Αλλάξη πολιτική γιά τό
συμφέρον σας. Μά πάντοτε μέ Α-
πο—όμων* μέ τύ ϊδιο έπιχείρημο.
Πώ; την πολιτική τή; Αϋτοκρατο
ριας σας, τόσο την έσοιτερική δσο
καί τήν έ?οτερική, τήν ρνθμίζει ό
Ξονλτάνος καί πώ; αύτάς δέν εί¬
ναι παρά εκτελεστής της. Βέοαι.ι
δέν μέ ?πειθε γιατί οί Μονάρχες,
άκοΰνί τίς εϊσηγήσει; των ύπενθύ-
νων σ<·μ6οι·λ(ι)ν τον; καί τί; συμ- 6ονλές τονς. Καί πολλέ; φορες τού τά θνμησα αύτό, μά μοΰ άπαν τοΰιτε πώς ό ίδικό; τον Μονάρχης δέν μοιάνει μέ τόν ίδικό μας, ούτ.- μέ τού; άλλον; τής Εύρώπης καί πώ; έκεΐνο; άπό τού; σιιμ6ούλον; τού πον θά τολμήσει νά Αντιταχθή στήν θελήση τον θά χ<1ση τύ κεφ.ϊ λι τού. Οντε αΰτό ήμποροΰσα νά τό πιστε;ψω γιατί ή πολ.ιτική το>
τΓναι άντίθΐτη μέ την Ίδική σα-
στό ζήτημα των μεταρρνθμίσειον
πού θέλ«ι νά επιβάλη δ Σουλτά-
νος γιά τό Χ(ίλύ των λαών τή; Αό
τοχρα'Όρία; σα;. Πώς ιίναι 6τ·ν·
τύν διεροιτώμοΐ'να δ Σονλτάνο;
νά παίρνη Αποφάσει;, πού έμποδί-
ζουν τύ εργο τον καί κλονίζουν
τύν θρόνο τον; Γιά μενά ήταν;
πιά φαν,ερέ; οί προθέσει; καί οί
σκοποί τού Δαλπατάν πασά^ γι' αύ
τό σχεδόν διέχοψα τί; έπισκέψβ.ς
μόν σ' αυτόν. Δέν τοΰ €ΐχα πιά
καμμιά έκτμιηβη χ«ί καμμιά έμπι·
Ή θέση μόν μέ ύποχρε'-
ιι)νέ νά δλέπω σι·χνά τόν Ρε£ζ *Ε
φέντη μά τα κάνω μέ μαύρη κιρ
διά Από τάν καιρό ποϋ πληροφορη
θηκα πώ; κι' αύτό; είναι τιιφλι'.
όργανο καί παληό;
τού Δαλπατάν πασά.
σννεργατη;
"Τπάρχοιινε
υΐ»(ΐ); και ι,ητηματα που πρεπίΐ νο
τά σνζητώ καί νά τά λύνω μέ τόν
Μεγάλο Βεζύρη. Γι' «ύτά άρχιαα
νά έπισκέ.ττομαι έσάς καί νά ζητώ
την βοηθεία σας, χωρΐς βεβαία ν ι
βά; πώ ώ; τα τώρα γιατί δέν ά-
τετιθι·νόμοΐΛ'α στύν άρμόδιο Μέγα
λο Βεζύρη. Ή θέση μόν ήτανε φο·
6ερά δύσκολη. Έσεϊ; δχι μόνο πο-
τέ. δέν μέ παρίξηγήσατε γιά την
παρατοτνπία αυτή, μά πάντα μέ Λ-
κούγατε καί μέ Ακοΰτε, μέ κατανό
ηση καί σιιμπάθεια. ΔίνεΤε πάντα
τί; σωστές καί σνμφέρονσε; λύ-
σει; στά ζητήματά μα;. Σά; εύ¬
χαριστώ. Σήμερα γιά νά προλά-
6ω τά χίΐρότε,ρα επήρα τό θάρρο;
νά σά; έκθέσο) τού; λόγον; γιά
τού; οποίον; επανσα νά συνεργάζο
μαι μέ τάν Μεγάλο Βεζύρη πού
σάς πληροφορώ πώ; δχι μόν» σάν
πολιτικύ; μά κ<ιί σάν τε κ<ά σάν βριομερό φίδι νά τον | δέν είναι ?ντιμο;. σνντρίψετε τά κεφάλι, άλλοιώ; μα ταιοπονεϊτε. Έσεϊ; ί»μ(ο; οχι μόν.) δέν τά κάνετ* αύτό, μά τόν λι6ανί ζετε κι' ίίλας. — Δέν τόν ξέρομε δυστυχώ;, έκανε ό Χαλέτ Έφέντης. Ό πρεσβυς χαμογέλ.ασε. —-Τόν ϊέρετε φίλε μόν Χαλέτ Έφέντη. — Ποιό; είναι; — Ό Μ*γάλος Βεζΰρη; σα; Μεχμέτ Λαλ^πατάν Πασά;. Ό Χαλέτ Έφέντης σάν νά επε σε Από τά σύννεφα. —Ό Μεγάλο; Βεζύρη;; ΓΓ αύ τόν Ξέρομε πώ; δέν ϊγκρίνει Τί; μεταρρνθμίσει;, μά δέν ΑντιδρΓ; στήν έςαρμογή τον;. Είναι πιστά; Σοιιλτάνο καί Ικανύ; πολιη στάν κύ;. Παίζιει τύ παιχνίδι τον έδό. Άγαποΰσε τούς Χ<ηστανούς πτό Μ.ΤΓ>λ.οίιχ - κεσέρ μέ τό σιδη
καί ςίχε στό σπι'τι τον ε'ικόνες, ρόδρομο γιά τή Σμύρνη κι' Λπο·
σχρδιο στή ιιέση. Ή Ίντερπόλ ττρέ | ποί, τ·ι; ε[χε μ(Χ,ί;ίψει άπτού; δρό κεϊ νά μπαρκάρο.
μενά.
— Μόνον δ καμαριέρης είδε τό
δολοφόνο κι* ϊσί.ις κάτι ξέρ«ι πού
μπορεϊ νά μέ βοηθήση. Κανενας
άλλος άπ' τή σπεϊρα δέ μ' ένδιαφέ
ρει. Τό πρόγραμμα, πού επρεπ* νά
έκ.τελεστεϊ μέ άπόλντη άκρίβεια,
χάλασε. Ό καμαριέρης ξέρει γιά
ποιό λόγο δέν έκτέλεσε τα άλλα
δύο μέρη τής αποστολής τού. Ώ
στόσο. ό δολοφόνος, είναι 6έ<6αιο 0 ΕΚΔΟ5ΕΙΣ Εί; λίην έπιμελημένην καί λιτεχνικήν εμφάνισιν, ΐξ«-Λόθ.η ?ίς Λευκωσίαν καί έκυκλοφόρηβ* και ενταύθα τό νέον 6ι6λί«ν τοΰ σννερ γάτον μα; εκλεκτον λογοτέχνϋυ κ«ί σνγγραφέως κ. Μελή" Νικολαϊ δή, υπό τόν τίτλον «Βαονάβα; δ Κύίιρ,ιο;» (ιστορικόν άφήγημα). πώς ήταν |ξ(ο Απ' τήν των ναρκιοτικών. "Αν στΛ'έβαινε τύ Αντίθετο. θά περίμενε τήν άλλ.ανή τή; βαλίτσα;. "Ηταν^ ζήτημα Γ<ί ής καί θανατον γιά τού; σννεργΛ- τε; τού. "Ισιο; καί γιά τύν Γδκ>_
Μά καί τύ κλειδί μοΰ φωνάζει ότι
δέν ηξερε τά σχέδια τής Κύνθιας
κι' οΰτε τον ένδιέφεραν. Καί τό
συμπέρασμα πώς δ φύνος ήταν
προμελέτητο; βγαίνει μόνο τοι·.
"Εγινΐ πάνιο σ' Λπότομη νευριχή
κρίση. Άλλοιώς πώς θά τολμού.7ε
νά την πνίξει μέ ξεκλείδιοτη πόρ-
τα, ξέροντας ότι κάποιος θαρχότατ
άπύ στιγμή σέ στιγμή; —Μέ κΰτ
ταξε, χαμονέλασε καί μέσα στ<1 μάτια τον σπίθισε τό κέφι_ — Εί σαι πολύ τνχερή, πού πράλαΛε; ν* Λποθα^άσεις τή μοναδική αυτή *ί κάντί!... —■Σοβαρεντηχε Απότομ,ι κΓ ?μ:ινε λίγο σκεφτικό<ς ποίν σν νεχίσει. —Μ' άλλ.α λόγια, ή ΰπό- πει να τού χριοστιιει ευγνωμοσυν.ι "Αν Αργοΰ>ΐε λίγο, θάλλαζε τό σνέ
διο τοθ Φράνκ Έμεϊ;/ ?τσι κι' Αλ
λοιώς, μπλεγμένοι θάμαστε. Έγώ,
δηλαδή. Έίτύ θά βρισν.όσοννα κανο
νικά στόν Καναδά. Δέ θάχαμΐ γνιο
ριστεί....
— Τί καλά θά τίτανε! εϊπα θλ.μ
μενά ·κι' άναστέναξα
.Ο Ρόλαντ έσκασε στά γέλια
Κοντά σ' αυτόν κι' οί αλλοι δνο.
—"Α! Δέν Αμφιβάλλιο πώ; θάΉ
νες, μ* ευχαριστήση, τή μισή ζ(οί)
σου γιά νά μή μά; εΓχες γν(ορίσ«·.
Κοκκίνησα.
— "Ο.,.χι. "Ηθελα νά πώ.
— Δέ θά «[χες άδικ-ο δ,τι κΓ άν
έλεγε;, κακόμοιρο κορίτσι,
και
μέ
ιιον;. Τίς είχε δ€Ϊ έδώ κ' έκεϊ πί! Πηγά τέλ.ο^ στή Σμύρνη
ταμένες. "Ηθελ.ε νά μέ εΰχαριστη την είδα καμένη όλη. Έκεί
ση καί μοΰ 'φερε μίαν είκόνα, τή μπαρκάρανε σέ Ίταλιάνικο
Βρεηοκρατονσιΐ καί μοΰ την* κρέ Ι γιά τό Μπρίντιζι. "Αμα όμως βγή
στό κεφαλάρι τοΰ κρεβατιοΰ' κ'ίμε πιά όξω Απτόν κόρφθ τήτ
Σμύρνης, τότες φανεριόθηκα στόν
Ίταλιάνο κα.ΐί-τάνιο, πώ; ε(μαι
Ρομνιά χαί τονε παρακάλεσα ν ό
μου. "Αχ! ό Αξκοματικός στό δ-
πλ.ανύ κοτβάτι, δ (ρνματικός, ο Ό
ρβηχε καί φτοΰσε. Καί πώς φοβό
έγώ τό μέ βγάλη σέ κανένα έλληΛ'ΐκό λ·
μάνι.
Λπτάν Χαίζ μαθαίνω, πώς ττό Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
μοι«να νά μην κολΛήθ(,) κ'
χτικιό τον.
»»»♦»< ΔΗΛΩΣΙΣ (τελευταία) Έν συνεχεία προηγηθϋΐσών ένημερωτικών δηλώοεώ* μας, παρακαλοϋντοι καϊ αύθις θερμώς, πάντες οί Μικρ ι Κούνηάε- τύ κεφάλι τού μελ'αγχο-' ΟΙΟΤαΐ ΠόνΤΙΟΙ, Θράκες ΚθΙ ΚωνστανΤΐνθΠθλϊταΐ ΠΤΙΐχΐΟ ")· λ.ικ.ά κι' ΐστε** ιγ- ι _ , , . _
καί την κεντρκιή προσόν αυτών, παρέχοντες το ταχύτερον δυνατόν εις ημάς,
ξϊνοδοχείου. Τό μεταχειρίστη- στοιχεϊα περί των έν "Ελλάδι προσφύγων έν γένει Έ·"1·
Αογότε ό στοαγγαλιστή;! Τό στηυόνα.ν κα0· 5σον, ή παροϋσα έργαοία της Προσφυνί-
------ ..η..Λ.,η δεχα μερες μετα "^
τύ παίζει τόσο καλά πού παρ' όλες
τίς σΐΜρυρέ; πού προκάλεσε κι'
ξακολουθεϊ νά προκαλεϊ στήν Αν.
τοκρατορία, φαίν,εται ξένο; πρό;
αΰτέ; καί Λμέτοχος. Κι δχι μόνον
αύτό, μά τί; φορτώνει καί στόν
Σουλτάνο. Είναι πονηρός σάν άλε
ποΰ καί νπονλος σάν φίδι. "Ητανϊ
φίλο; τοΰ Άλή πασά, μέ τόν 6-
ποίο ϊίχε σνμφιονήσει νά στείλη
τού; Άρβανϊτες τον στήν Πόλη, δ
ταν θά ϋρχοταν δ καιρός, γιά νά
ρίξη Από τόν θρόνο τύν Σουλτάν
Μαχμοντ. Αϋτύ; ϋποδανλισε τί;
Ανταρσίε; στήν Ροΰμελη καί μέ
την αίσχρή πολιτική τον ξεσήκ<»αε καί τού; Γραικούς α έπανάσταβη, μέ δνύ σκοπόν;: Ν' Αποσπάση ττ;ν ,τροσοχή τον Σονλτάνον άπό τί; μεταρονθμίσει; καί νά βρεθή στήν Ανάγκη νά τί; ματαιώση τ«λιχί. Καί ί!π(ο; σά; εϊπα, νά τόν ρίξη από τόν θρόνο γιά ν' Ανεβή δ Γ- Λιο; α' αυτόν, μέ τήν Έμινέ Σουλ τάνα, σάν προστάτής τοΰ Ανήλιν/ιΐ' διάδοχον. Ό Χαλέτ Έφέντης, έκανε νό διακόψη τόν Πρέσβν μά έκείνος ιιέ μιά κινήση τοΰ χεριον τού δέν τύν άφησε κ«Ί σννέχκτε: __ Ξέρω πώς σάς άφήνονν κατά πληκτο αύτά πού σάς καταγγέλλ·ι>
κίΐί θά Απορήτε δίκαια πώς τά ϊ-
χο) πληροφορηθεϊ. Έσ#ϊς Αγαπητέ
μόν Χαλέτ Έφέντη κλεισμένος ·αέ
σα στό γραφεϊο σας, δέν ήμπορ··;ϊ
— Μένω κατάπληκτος/ μουρμού
ρισε ό Χαλέτ Έςέντης, μ' όρθάνοι
χτα τά μάτια.
Ό Πρέσβν; κούνησε τό κεφάλι
τού.
— Είναι φΐΌΊκά φίλε μου Χα·
λέτ Έφέντη, μά είναι δικττ»·χώ;
άληθινά όσα σάς είπα. ΟΙ άνθοω
ποί μόν, μόν εχο»·ν φέρει άδιάψει·
στε; ('ιποδεί?εις. Θά σάς ύ.τοίάλω
λεπτομερή εκθέση μέ δλα τα στοι
χεία, πού θά στηρίξουν τίς κατη·
γορίί; μου κατά τού Δαλπατάν πά
σά καί των σΐ"νενόχ<ι>ν τον.
Ό Πρρσιίν; έΛγαλε ίίτό την τσέ
πή τον τό «ραπόρτο> τού Κόνσλο
λα τή; Σμύρνης, στό όποϊο τοΰ ε¬
ξέθετε τό μακελλειό πού ό Τάτ ι-
ρη; τοΰ Μεγάλ.ον ΒΓζύρη «Ιχε κά
νει στύ σπίτι τοΰ Λεωνίδα.
— Τώρα φίλνε μου Χαλέτ Έ¬
φέντη, ήρθε ή ωρα νά μάθη; καί
τά τελευταία άνδραγαθήματα τοϊ'
Μεγάλον μας Βειζύρη. Αιάβασί οέ
παρακαλώ αύτό τό «ραπόρτο» ποϋ
έοώ καί λίγε; ήμέρε; έλαβα άπό
τήν Σ μύρνη.
Ό Χαλέτ Έφέντης πήρε τό ϊγ
γραφο καί τύ διάδαοε. Ό θνμο;
τόν έπνιξε καί τά χαρακτηριστι.κα
τοϋ πρόσωπον τον έγιναν σκληρά.
Έγύρισε τ0 χιιρτί στύν πρέσβιι
καί τάν έροΥτησε:
— θά σά; ήτανε δύσκολο νύ
μοΰ τά καταγγβίλετε αύτά μέ ίο.
κή; σα; Αναφορά;
— Καθόλον. Τό ζήτημα βεβαία
είναι έσωτερικής φύσεως, Αλλά ή-
μπορ'εϊ νά πάρη διαστάσει;( άν ξε
σηκωθονν οί Σμνρνιοί στοϋ; όπιιι
ην; είναι πολύ σνμπαθή; ό Λεωνί
δα; Π.. Καί στήν πόλη αύτη δέν
κατοικοΰν μονάχα "Ελληνε; άλλα
κι' Εύριοπαϊοι, πού χΓ αύτοι τόν
έκτιμοΰν καί τόν Αγαποΰν γιατί
γιά έξαιρετικό παλληχάρ.
Μπορεϊ νά προκληθοΰν σοβαρές τα
ραχές μέ διεθνή άπήχησι καί πρέ-
πει νά τί; προλάβονμε.
Τήν κοι<6έντα τον; την διέκοψί σ' αύτό τύσημιεϊ ο ή είσοδο; στύ Γν·εχίζ.εται
άπ' τό Μάνχ(τ-ι κης καί γενικώτερον τής Εθνικης Μνημοσυνης περατοΐΐτε νά ξέρετε, πιιρά όσα σάς >έ-
| ται συντομώτατα, διότι πρόκειται νά εκτυπωθή καϊ ίο
Ό δολοφόνο; είναι βτήν βιβΛίον Ταύτηςι όπερ θά διανεμηθή ΔΩΡΕΑΝ είς πάνα
Ί
(ϊ
(Σ ι·ν*χΙζεται
Διμι,
Μόλιο
Ί.
Πωλεΐται *&: δλο τά Κεντρικσ Βίθλιο-
(Σταδίου - 'ίιιποκράτους κλπ.)
τά αναγραφέντα μέλη καϊ θά διατεθή καΐ είς τάς Βιβλιο-
θήκας τής Έλλην ;κής 'Επικρατείας.
ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Ίατρός έκ Να
2λή Μικράς Άσίας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ. Δικηγόρος, έκ Χαλδίας τοϋ
Πόντου.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦φφ»»»»»·»»»»»»»·»··»♦♦♦'
ΧΡιΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣβλΙδες 712 καΐ 163 «Ιι*όνβ<: Πωλβϊτβι είς τά ΒΛλιοπωλεΐα καΐ παρά τφ συγγρσφεΐ (ΦρυνΙχβυ 4. - Αθήναι 118) Ιί^^ε^^ΑΑε»Φ»·^)0^ε«^τ>ΦΦ<^><9<Μτ)Φε>4>Τ>4-0^<'<>Φ4>< γει ό Δαλπατάν χαί οί πράκτορας σα;. Στηρίζεσθί στή ψεύτικη Αφο σίωσή τον στό πρόσοιπο τοΰ Σονλ τάνον καί στίς ίκίΐνότητες των πρα κτόρων σας. Μά αύτός όπως σά; είπα δέν είναι φίλος τοΰ «Γκρ'ιν Σινιόρε» καί οί πιότεροι πράκτο ρέ; σα; είναι ίδικοί τον ανθρωποι, ύποκείμενα άγορασμένα Απ' αυτόν. Έγώ σάν ξενος έχω άντικίΐμενιχή κρίση καί σάν διπλωμάτης 6λέπο>
ξεκάθαρα ποϋ όδηγεϊ ή πολιτική
τον. Καί τα σνμπεράσματά αον
βγαίνοιη' σωστά, Από τίς εκθέσει;
πού κΛθε μήνα παίρνω άπ' όλα τά
Κονσολάτα μας στήν χώρα -α;
καί άπό τού; πληροφοριοδότες μοι·(
πού είναι εμπςιροι κΓ Απο τούς :ιιο
καλούς πού διαθέτει ή Εύρώτΐτι.
Πραγματιχά λαγωνικά. Πολλές ψο
ρές/ Από Αγάπη στήν Τονρκία, άλ
ΟΙ ΛΕΜΟΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΑΙ-
ΓΙΑΛΈΙΑΣ ΖΗΤΟΤΝ ΚΡΑ·
ΤΙΚΗώ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΝ ΛΙ
Α ΣΤΗΡΙΞΙΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
Οί λεμονοπαραγιογοί Αίγιαλείας
διά τηλεγραφήματός των, ζητοϋν
την λήψιν προστατεντικών μέτρων
ίιπέρ των παραγωγών καί άμεσ^ν
κρατικήν παρέμδασιν διά τήν <ττή ριξιν των τιμών τού προϊόντος καί τονίζουν ότι είναι Αποφασισμένο. νά κατέλθουν είς εντόνους διαμαρ- τνρίας καί ότι προετοιμάζονται διά τήν σνγκρότησι σνλλαλητηρίου. Τό τηλεγράφημα ίιπογράφονν, ώς επι τροπή των λ€μονοπαραγωγών τής περιοχάς, οί κ.κ. Π. Μπουγας/ Χ. Κονιτσιώτης, Εύ. Μουρτζοϋχος# Κ. Μέγαρης, Γ. Σκοΰντζος, Εύθ. Δή μόπουλο; Άθ. Παναγόπονλος καί Ν. Μπιρμπίλης.
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΘΥ ΪΖΑΦΕΡ ΤΑΓΙΑΡ
& Η ΑΠΕΛΕ,ΘΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
-Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ Α ΤΤΑΤΟΥΡΚ
-Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝ ΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
Πρίν Λπύ 53 χοόνιη, στίς Μαο
τίου 1920/ στήν Άδοιανοίπολη, ο.
ξερράγη τό Έθνικιστικό κίνημα
τού Τούρκου Συνταγματάρχου
Τζαφέρ Ταγιάρ, ύ οποίος θέληοτ
νά κάνη ίίτι ακριβώς εκανε στά
βάθη τής Άνατολής την έποχή έ-
κείνη, ό Κεμάλ Άτατούρκ.
Ή έξέγερσι αύτη, δταν όλα ?!·
χαν χαθή γιά την Γον.ρκία, (/ ■
σάν σκοπό, την Αντίδρασι τοό
τουρκικοΰ στρατού, έστω καί ΰπο-
λειμμάτων τού, στήν έφ-αρμογή
των ('ίρον τής Ανακιοχής, τήν ό-
ποία είχε υποχρεωθή νά υπογράψη
ή Το»«οκία μέ τούς σύμμαχον; μα·,
στό λιμάνι τού Μούδοου, στίς Π
"Οκτώβριον 1918.
"Ενα; άπό τοϋς αρους τή; ηνν
θηκολογήσεο>ς τής Τοα>ρκί«ς, ήταν
καί ή άμριΐη άποστράτενση τού τού
οκικοΰ στρατόν, έκτός τού ένιτϊ-
λΛς άπαοαιτήτου γιά την έπιτήρη
σι των σνγόοιον κοί τήν τήοτιοι
τής δημοσίας τάξεωςλ ΤΗ άποοθι»
μία ομιος την όποία επέδειξε τ<- λικά οί έγγνητέ; τής άνακωχής χ,αί ιδίως οί Γάλλοι καί οί Ιταλοί γιά την πιστή τήοησι των όρων, έδοισκ άφορμή σέ ωρισμένους τοίρκου-; στρατιοτικούς νά μην προβούν σ^ Αποστράτενση καί άιιοπλισμύ των τμημάτίον τού στρατόν τσν; σΰι- φωνα μέ την σννθήκη. Τόν έπόμενο χρόνο κ«ί σνγκ;- κριμένα στίς 27 Νοεμβριού 1919. υπεγράφη ή συνθήκη τού Νεϊγύ, σύμφιονα μέ την όποία, οί Βούν γαροι έξεκένωσαν την Δινπκή θρά κη, τήν δποία κατέλαβαν τα σία μαχικά στρατενματα, πού τίλοΰσον υπό τίς διαταγές τού Γάλλον στοα τηγοΰ Σαρπϋ κ«ί δημιούργηισον ενα διασυμμαχικώ κράτος. Ήτα.' ίΐμως σαφ"έ;, ότι τό καθεστώς έκ*ϊ νο, δέν ήταν παιρά μεταβατικό γιά. την μετέπειτα εγκαταστήση των Ελληνικήν άρχών. Τό άρθρο 48 τής συνθήκης τού Νεϊγύ, ώριζε ότι ή Δυτική θράκη, θά υπήγετο ι.·έ- χρι τού κιανονισμοϋ τής δοιστικός τΰχης της( υπό τάς διαταγάς τού στρατηγού Σαρπύ. Γιά την κατί- ληψή της μάλιστα διετέθησαν οί Απαιτούμενες σνμμαχικές δύναμις μεταξύ των οποίων κ«ί ή II Έλλη νίκη Μερ.αρχί«, .τού διοικοΰσε δ ι'ποστράτηγος Λεοναρδόπονλος Γε¬ ώργιος. Ή συμμετοχή της, δέν ήταν Ασφαλώς έχέγγυο γιά την δριστική διευθέτησι τού «Θρακι- κοΰ», άλλά όπίοσδήποτ* δημιοιρ- γοΰσε δάσιμες έλπίδε; γιΛ την ί·- θνική Αποκατασταθή. Καϊ γιά κά^ι τέτοιο, σΐΎηγ,οροΰοε ή διεθνής δι κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ πλ.οιιατική κατάσταση. _Πολί. έκφραστικά, ό Αρχηγό- τ«>ν Συμμαχ,κών Δυνάμει.™ Άνα
τολη;, στρατηγύς φρανσαί ντ' Έ
σπβοαί, έ'γραφε ποό. Τ.γ „ 4
άοχι-0ατηγο Λε,,,νίδα Παραοκε.
οπουλο:
«Ό πύλίμο; έτελείωσε την 7.με
θαν καθ' ην ή ανηκϋ)χη ή)>β(ν „.
καθιεοο,ση τή ν νίκην των Συμ ι ι
Χ··). Η παραχωρήση τής θρακη;
«5 την Ελ.λάδα θά είναι δικαία ά
μοιδη διά την συμμετοχήν τού Έ),
ληνικοΰ στρατόν εί; τα- έν ·Αν,,.
τολή ΐπιχειρήσεις. Ή κατάληψ .-
·'"ω; τής περιοχή; δέον νά θεωρή
»η οχ· ώς πολεμ,κή επιχείρησις».
Και σέ μ,ά άλλη έπιστολή τού!
με ημερομηνία 10 Μαίο-ι. 1920 ?.
γραφε πάλι πρός τόν "Ελληνα Λρχ,
στράτηγο μεταξύ άλλον τα εξής:
«Δι· έπιστολής μόν πρός "την
Κτ-δέρνησίν μου έπιμέν(,ι ίνα έ£ου
σιοδ-οτηθώ νά παοαδώσοι αμίσο;
εις τοίις "Ελληνας τήν Κορι^σά
και την Δυτικήν θράκην»
Αυτή μέ λίγα λόγκΐ, ήταν ή κ^
τάστασι πού έπιχρ«τοΰσε, ένω στΐιν
Μικρά Άσί«, είχΓ Λρχίσει ή πρός
λασι τον 'Ελληνικοΰ Στρατοϋ, έ-
νώ ή Βααιλίδα των Πόλεοιν, ή
Κιιινσταντινον,-ΐολι ϊίχΐ καταληφθή
άπό τα σι>μμαχικά στρατρύμητ<ι ά πό τόν Νοέμβριο τού 1918. ΓΙΑΝΝΗ Π. ΛΟΥ-1 ΖΙΔΗ Ι:ΕΪ ΚΛΙ ΦΙΤΙΕΠΤΗ ΣΜΥΡΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ ΜΙΑΣ Π ΡΟΣΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 11ον —Θά κάνης κουράγιο Μέ ο'ψα είναι ποτισμένο τό δέντρο τής λευ τεριάς. Πόσες Μεσολογγίτισσες, Σουλιώτισσες δέ θυσιασθήκανε ί γιά ιλ6 ριΖώση ή Έλλάδα μας, Τί [ είναι ή προσφορά μας, στά όλο- καυτώματα των ραγιάδων πού μάς χάρισαν παρτίδα άλύγιστη, δοΕα- σμένη; Σήμερα δέ θά Ζοθσαμε τίς Ά- γιες τούτες οτιγμές, δν δέν δίνα νέ τή Ζωι τους, οί ήρωϊκοί πρό- γονοι... Σάν βγήκαμε έΕω, στά Κόκκινα ,ι παϊίουν νοοταλγικές καντάδες. Οί μπυραρίες γεμάτες. Τραγουδοθν μερικοί τό «Άπό Εένο τόπο», τό -Δέν οέ θέλω πιά». Είναι τόση άπίοτευτη ή όνεριε μένη ευτυχία, πό Οτρέμεις μην βγή ψεύτικη καί φύγη. Οί κίνηματο- γρόφοι Παρίσι, ΛούΕ, Πατέ, φιγου- ράρουν. Ρεκλόμες άπ' τό περιπε- τε:ώδες γαλλικό, έπεισοδιακό έρ· γο τοΰ Ίουλ. Λεμέτρ καί Γ. Μπουρ σεουά «Ό Υιός τής Νυκτός», τρα- 6άνε κόομο. Καθήσαμε στό Ζαχαροπλαστεϊο Καφέ Κωστή» σιμά στήν Άγγλι- ΜπογιατΖίδικα πού λεγόταν έτοι κή σκάλα. Μέοα σ' αυτή τή γιορ- γιατί πρώτα ήτανε έδώ βαφεϊα, λα τσοτ.κή άτμόοφαιρα, οεργιανίΖουν 2ευγάρια, γελαστά πού χαιρετιούν ΜΕΓΑΛΗ ΕίΙΙΤΥΧΙΑ Ο Σύλλογος τί>ν φοιτησάντΜν
είς την Εϋαγγελικήν Σχολήν Σμύ
ρνης μετά ίδκατρρας ίκ«ο:ΐοιήσεο>;
■πληροφορεϊται ότι ή πρώτη σειρά
άποφΓ αησάντιον έκ τής έν Νρί
Σμύρνη Εύαγγελικής Σχολής, ή¬
τις ενεργείαις τού ΣιΛλόγου, κα¬
τέστη πρόττιπος, ίσημείο)σεν κατι
τάς είσαγΜγικάς έξετάσεις των
ΆνΜτάτων Σχολίόν τού Κράτου;,
επιτυχίαν Γσην πρός 75% των δια
γτονισθέντίον, ήτις θεηοεϊται μία
των ύψηλοτέρων μεταξύ των Γ·
μνασίονν τοΰ Κράτοΐ'ς.
Ό Σύλλογος σΐ'*. χαίρει τοϋς νέ
ούς ουναδέλφους χαί άπονέμει δί¬
καιον επαηον *ϊς τόν κ. Γυμναοι
αρχήν καί τους Καθηγητάς τής
Σχολής οίτινες τόσον φιλοτίμιος
ανέλαβον τό 6αρϋ έργον νά διατη
οήσονν τήν αίγλην κοί ά συντηοή
σοι»ν τή παρά·δοσιν τής άλλοτε δ α
λαμψάσης έν Ίίονία Γεραράς Σχο
λής.
ΙΩΑΙίΝΟΓ Α. ΒΒΡΙΙΜ»ΔΟΓ - Τ«{ιάρχου ΠΑ.
ΔΑΚΑΚΗΣ- ΠΙΝΔΘΣ
«ε£η$α«ώ ττ)ς
συντόρΛυ ΙςιοΐοοήΛϊεως
Συνέχ·εια έκ προηγούμενον
Έκεϊ τύ κατέλαβεν ό δπνος κ·ΐ
τά τάς πρωϊνάς ώρας, καΐάκο.τυν
άπό την πορείαν, τάς συγκινήσεις
καί τήν όλονύκτιον Αγωνίαν παρά
την κλίην τοΰ Διαικητοΰ τού.
Ό Ιατράς Καλλάρης καί δ νοσυ
κόμος Ανίπαύοντο είς αλλο δωμ'ΐ-
τιον, έν άναμονή τής άφυπνίσεως
τοΰ τραυματίον.
Ό πόνος τοΰ στήθονς τού, έκα¬
με τάν Συνταγματάρχην νά συν/-λ
θη τελείως καί νά ενθυμηθή τά
δραματικά γεγονότα τής προτερ.ιί
άς. Επί τοϋ πρόσωπον τον, τό ο¬
ποίον εΓχε παραμορφώσει δ πόνος
καί αί κακουχίαι διεχύθη αιφνιδίως
άκρα γαλήνη καί τά μάτια τον υ¬
ψώθησαν εκφράζοντα σιγηλήν
προσΑ7,ήν πρός τόν Σωτήρα θε¬
όν!
... Ναί, δ εχθράς άνετράπη! Λο
ξασμένο νά είναι τό ονομα τού
θεοϋ! "Επειτα, ό τραυματίας ε¬
σκέφθη χον έαι*τόν τον. ΤΗτο σο6α
ρόν ή οχι τό τς>αΰμα τού; Πώς εν-
Ρέθη είς έκεΐνο το διομάτιον; Καί,
νά! .. ό Ίατροΰ είναι κοντά.. δ κα
"ΐιένο;! σδν ψόφιος εΐπεσε στό κά
θιημα· πόσο θά κονράσθηκε! Νά
καί ή χλαίνη, γεμάτη αίματα" άλ Ι
λά... ή τρύπα έκείνη στήν πλατή!
τη;; Μ.1, τότε, τά τραΰμα τον εί-1
ναι διαμπερές· δέν ίίναι τνφλό ,'
καθώς ελεγε χθές ό γι«τράς! Αΰ
τ ό είναι καλό σημάδι....
ΠρηιτπαθίΙ νά Αναπνεύση βαθν
τκρα ό τρανματία; Λλλά πονεί'
καί ό πόνος τον έαποδίζει την Ανα
•τνοτι... Ποέπει. νά βήξη· έχει άνάγ
«ην νά βήξη. έ.τειδή τύν πνίγει ό
λαιμός τον, ποϋ είναι έρεθισΜένο:
ς Πίγίβυ
τώ ΒθλΟν» &4» - 41.
Απ» κρνολόγημα" δ πόνος αμω;
δέν τόν άφίνει.· καί τότ€, βογγά.
Ό λ^οχίας Ίατροΰ Αναπηδά ΐπί
τοΰ καθίσιΐιατός τον καί σπεύδει:
. - Σ υνταγματάρχα μου!
—Γιάννη, κύτταξε τή χλαίνη
μόν. Τό τοαΰαα μόν είναι διαμπε-
θέ,ς!... Φώναξε νάρθη δ γιατρύς.
Ποησελθών ό Ίατρός Καλλάρης
έπιβεβαιώνει ότι πρόκ«ιται περί δι
αμπεροΰ; τρανμαΕο;" έντός δέ τής
ποωίας Απέστειλεν είς τύ Τσοτύ-
λιον σννταγήν νά φέρονν έπειγόν
τως φάρμακον καταπραϋντιχόν τον
λαιμοϋ τοΰ Συνταγματάρχου.
Περί την Ιθην προιινήν ώραν,
ό Στρατηγύς μετέβη νά ίδη τύν
τρανματίαν, μετά τον οποίον πα·
ρέμ*ινε περί ήν μίαν ωραν# χιορί;
νά επιτραπή ή είσαδος είς άλλον
τινά έντάς τον δωμάτιον.
Μετά την Αναχώρησιν τον, ό
λοχία; Ίατροΰ εισήλθεν *ίς τύ διο
μάτιον τοΰ τρανματίον, τόν οποίον
Αντελήφθη πολύ τεταραγμένον κ<ά μετά 6ίας σνγκρατοΰντα τήν Αγα νάκτησίν τον. ΙΙροφανιος δέν εΐσηκούσθη ώς πρό; τήν σννέχισιν τή; Αντ€πιθέ σεονς· καί, καθώ; Ιλεγε βραδι'τε ρον διετέλει έν άγωνία ώ; πρό; την πορείαν των έπιχειρήσεων. *# Οί στρατιώται πού μετέβαινον €Ϊ; Έπταχώριον δΓ ίιπηρεσίαν, ?ι ερχόμενοι έκ τή; οικίας απού διέμε νέ νοσηλενόμενος δ Διοικητής των. εκλαιον καί ήκούΛντο πολλοί έξ αυτών λέγοντε; «Τίόρα, πάμε χ'ΐ- μένοι!». (Σννεχίζεται) τέρνες παΙΖουν τό τραγοϋδΐ: •"Ελα λοιπ6ν, νά σμίΕουμε, γλυ κειά μου φιλενάδα, όπως ή Σμύρ νη έομιΕε μαΖί μέ τήν Έλλάδα.. Πλανόδιοι διολιστές στό δρόμο τού Κεντρικοϋ Παρθεναγωγείου καί συνέχεια στό Φορδύ Σοκάκι τονίΖουνε Έλληνικούς οκοπούς, φέρνοντας ρίγη χαράς. Τα σοκκάκια γέμισαν χακί. Περ πατώντας φθάσαμε στό δρόμο Μα- κρυά Σκάλα. Έδώ κοοιτσίστικα γέ λοια άκούγονται. Φαντάροι μας περπατοΰν μαΖ'ι μέ Σμυρνιοποϋλες, πού τίς άρραβωνιάστηκαν. Περνώντας άπ' τό βερχανέ (στοα) τοϋ Κραΐμερ, βγήκαμε στή Προκυμαίαν Τί ευτυχία! Νά ή γαλάΖια θάλασ σα! Μία χαρούμενη βουή. έρχεται ά¬ πό όλοϋθε. Στοΰ Κραΐμερ, στοϋ Φώτη, οτό Καφέ ΠαρΙ, στό Σπόρ- τιν Κλάμπ εχει μαΖευτή ή άφρό- κρεμα·. Έπιστήμονες, ανθρωποι των γραμμάτων, τής τέχνης. Στά πρόσωπά τους λάμπει άστεΓ ρευτη χαρά. Κάτω άπό τέντες, κα- πνίΖουν ναργιλέ. ΠαίΖουν τάβλι, ,ντόμ ινο. Ή Σμύρνη ΈλληνικήΙ Ή Στρατιωτική μπάντα παιανί- Ζει. Μαντολινάτες στά Πολιτάκια, ται μ' άλλα άπολαμβάνοντας τό δροσερό άεράκι. Άργά, ανεβήκαμε στό λόφο Πά γο Στούς Τούρκικους, επάνω μβ- Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΉΝ Ν ΙΘΑΚΗ Τον χ. ΝΙΚΟϋΑΟΤ ΡΟΤΣΑΝΟΓΛΟΤ, Διχττγόοον 3ον ■Κάπως έτσι άρχισε ή διήγησή τού: Πρίν τρία χρόνια βρέθηκσ στό Άμβοΰργο για δουλειά . "Ητανε, θυμάμαι. οί τελευταϊες μέρες τοϋ Ιουλίου κΓ έκουνε τόσο κρϋο, πού φοροϋσα τό χοντρό μάλλινο χειμω νιάτικο πουλόβερ, ήμ ουν κουκου- λωμένος μέ τό πέτσ νο μακρύ ά- ειχα τόν γιακδ καί τούς ώμους οη δάβροχο πό ύεϊχε γούνινη φόδρα, κωμένους, τα χέρια χωμένο μέσα στίς βαθειές ταέπε:, καί δεχόμουν κατακέφαλα τόν βίαιο καί άσταμα τπτο καταιωνιομό μιάς έΕοργιστι- κής, βρώμικης καί παγο>μένης βρο-
χής, άπό έναν ούρανό μαυρισμέ-
ν όν μέ φοϋμο καί χαμηλωμένο τό
σο, πού άκουμποϋσε τό άοήκωτο
βάρος τού πάνω στίς καμ ινάδες
των έργοοτασίων, στά καμπαναριά
των έκκλησιών καί τίς μυτερές στέ
γες των σπιτιών πού ή μαορίλα
τους δέν έλεγε νά Εασπρίση λιγά-
κι, παρ' όλο τό Εέπλυμά τους άπό
τήν άσταμάτητη νεροποντή.
Καθώς έβάδιΖα, μέ γοργό βή-
χαλάδες. Άλάνισοες Ζητιανεύοαν. μο, κάτω άπό την άνελέητη βρο
Εβραϊοι σέ παρέες σιγοκουβεντιά- χή. εϊπα μέοα μου πώς ό θεός
Ζουν. δώ μένουν πολλοί Τούρκοι, των βορείων αυτών λαών πρέπει
Εβραϊοι. Οί λίγοι Έλληνες έχουν'νά είναι κάπως έτσι: Κοντοπύθα-
δική τους έκκληοία, τόν Άη Γιάν ροο, κοιλαρδς, Ευπόλυτος, Εεμαλ-
νη τόν θεολόγο. ι λιάρης, τραγογένης καί άλλοΐθω-
Σταθήκαμε ατά έρείπια ενός ρος, μ1 ένο λυκοτόμαρο ριγμένο
φρουρίου, σφιχταγκαλιασμένοι, ' οτό γυμνό τού κορμί, ν άστέκεται
Εϊδομε κάτω ν άπλώνεται στή μέ άνοιχτά τα κοντόχοντρα καί
γαλήνη τής νϋχτας, τό πανόραμα τριχωτά κανιά τού άνάμεσα στά
τής πρωτεύουσας τής λευτέρης μαΰρα σύννεφα, κΓ άλλη δουλειά
Ίωνίος.
. νά μην κάνη, παρά ν άνεβοκατε-
Ό δοΕασμένος Ελληνικάς στό-' βά2η τό χέρι μαστιγώνοντας, μέ
λος, βρισκότανε κεϊ — προστάτής τό νερενιο τού μαστίγιο ,κτίρια
Φυλακάς — άγκυροβολι,ιιένος στόν δρόμους και ά νθρώπους, χώρες
χόλπο. Ι καί πολιτεϊες, μέρες κα'ι νύχτες,
ιΠΙσω μας άκουγότανε πουλιά, Ι_____________________________
νά χτυποϋν τίς ψτεροΰγες πάνω'
στά έρείπια τοΰ φρουρίου. Ι
ΠαραΖαλισμένοι άπ, τήν άούγκρι'
τρ ευτυχία, Εεχαστήκαμε. Ι
"ΕΕαφνα άπ' τό ντουρσέκι φανή '
κ αν παιδία πού τραγοϋδαγαν.
•Τά τΖόμια θά πέσουν κάτω
κι' ό Σταύρος θά υψωθεί
καί τό κόκκινο φεσάκι
απ' τή Σμύρνη θά χαθεϊ...
χωρίς άνασαομό, νοιώθοντας ά-
γρια χαρά γιό τό κατόρθωμά τού.
Άνταριασμένη θολοϋρα εϊχε τυ-
λίΕει όλόκληρη την πολιτεϊα κΓ έ-
νώ ήτανε μερά μεσημέρι, νόμιΖες
πώς νύχτωσε. Τά μαγαΖιά, οί δρό
μοί κα ίτά σπίτια, φωτίΖονταν μέ
ήλεκτρικό φώς καί τ' αύτοκινητα
εϊχανε όναμμένου; τούς προβολεϊς
τους μ' ένα κιτρινιάρικο άρρωστη-
μένο φώς, κυλώντας πάνω οτούς
υγροΰς δρόμους σιγά, προοεχτι-
κά, μην τύχη καί σκουντουφλή-
σουν. ίΛόν έβλεπες οϋτε τή μύτη
οου άπό τήν καταχνιά. Σκέφτηκα
'ΐά μιό- στιγμή νά πάρω ταΕί, άλ¬
λά μέ τόν βροδύτατο κυκλοφορια-1
κό ρυθμό των τροχοφόρων, ήτα¬
νε σίγουρο πώς βαδίΖοντας θά πή-
γαινο πιό γρήγορα στή δουλειά μου
Άλλωστε, τό έργοστάοιο πού θά
επισκεπτόμουν ήτανε οέ τέτοια ά-
πόσταση, πού δέν δικαιολογοϋσε
ταΕί.
ΒαδίΖοντας μέοα
δχνη ό-
μίχλης καί τήν ύγρή τήν παγα>νιά,
εφερα στή σκέψη μου τήν Πατρίδα
τήν
Γθύτη τήν έποχή, έλεγα μόνος
493ον
Όταν ό πρΐσβεντής τής Αύ-
στρονγγαοίας είδε πώς πέρασ ι
τοεί; ήιιέρες καί ό Μαζάρ πασάς
δέν τόν επισκεφθή/*, όπως τού εί-
χε νποσχεθεϊ, Αποφάσισε νά δή
τύν Χαλέτ Έφέντη. Νά τού καταγ
γείλη τίς έγχληματικές πράξει;
τοΰ Μεγάλου Βεζΰρη καί ν ά τον <5 ποκπ,λΰψη τό ποίον τον, πού ημπο¬ ρεί νά μην τό ήξερ<ρ. Άλλοιώς θά εΐσηγόταν στόν Σονλτάνο την Γ'ν τικατάσταση τού, Ακόμα καί τον Αποκεφαλισμό τον. Κ'ά τήν ϊδΐίΐ έ χείνη ήμέρα τόν έπισχέφθηκε. Ό Χαλέτ Έφέντης πού τόν έκτιμον- σ>ε ιδιαιτέρα τόν Νέμτζο διπλωμά
τη καί πολλές φορές τόν σνμβ.ιν-
λενοταν γιά σοβαρά έξιοτερικά ζή
τήματα Αχύμα καί γιά τέτοια π<ϊ· άνοροΰσαν τί; μεταρρνθμίαει;, χ,ί; Βρέχε. ΚΓ έκεϊ_6ποίρ. ένέχοινί Γο; το έλ ό μου. Μιά βροχή. πού άποΖη- τάς στήν κάψα τοϋ καλοκαιριοϋ, γιά ,νά δροσερέψη ήψυχή οου. νά τήν πύφρανθή όλόκληρο τό είναι συο. ϊεμυτίΖουν στήν άρχή άπό τις γυρω κορυφογραμμές των βουνών δσπρα - δσπρα καί μικρά συννεφά- κια, γεμμάτα ήλιο κα Ίφώς όμοια, στήν παρθένα λευκότητά τους, μέ τή νεφέλη πού πάτησε απάνω της ό Χριστός κΓ άνέβηκε στούς ού- ρανοϋς, ότου άναστήθηκε. (ΣυνεχίΖεται) Ήμερολόγιο τού 1922 ΜΑΡΤΤΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΣΙΛΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Τού Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ 4Η 20. - "Ενα κορίτσι άπτό Φρένελι (ΣυνεχΙΖεται) Τό 'Ελληνικο Άστυνομυώ Μυθιστόοηιια ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΓΈΣ Τής ΑΥΡΑΣ Ν. ΔΡ®_ΘΥ 105ον — Σ' εύχαριστώ γιά τό τηλ'- φώνημα, άρχισε ό Ρόλαντ μόλις Ι'ΐπιαμε τό τσάι. Τιόρα ξέρω πώς ή Κύνθια δέν έ'φευγε. Ό καμαρ'ίρης πρέπει νά ήταν άνθρωπος ' δικό; της. 'Άφηοΐ τό κλειδί Απ" 8ξω γιά νά τήν βρεϊ Αμέσως κάποιος άλ- λος. Ή σννάντηση θά ήτανε στι- γμιαία, μ' ενα σκοπό: Τήν άλλα· γή τής βαλίτσας! θάπαιρνε την ά δειιινή καί θάφηνε τή γεμάτη. Μέ σα σ' αυτή βρισκότανε τά ναρκωτ-, κά, πού έγιναν ή αίτία νά διαλΐ'- θεϊ η σπεϊρα τον;. Ό καμαριέρης πρέπ€ΐ νά σνναντηθηκε μέ τό δο¬ λοφόνο, όταν γύριζε άπ' τό πρώτο μέρο; τής αποστολής τον. Τό δεύ τερο ήτά,ν ενά είδοποιήσει τόν «ά,·. λον» γιά τόν Αριθμό τοΰ δωμάτι¬ ον, πού είχε πάρει ή Κύνθια. Καί τό τρίτο νά βγάλει τή γίμάτη βα λίτσα ?ξω Απ' τό ξενοδοχεϊο! Αύ τος, πού πήρε τά ναρκωτικά μαϊ.' τον, μπορεϊ νά βρίσκεται τώρα στά ι χέρια τής άστννομίας. Άλλά δέν εχει Ίδέα γιά τό έ'γκλημα. Ι "Αναψε τσιγάρο καί φάνΐ|κε νά σνγκεντρύνει τίς σκέψεις τού. Έ¬ κείνη τή στιγμή μίλησε ό Πέτρο;. —Ό άνθρίοπος, πού είχε τή βαλίτσα, σκοτώθηκε στό Παρίσι, "Ητανε παλιύς Αστυνομικάς! Ό Ρόλαντ τόν κύτταξε άφη^η θέση μας δέν έχει σχέση μέ τα ναρκωτικά. Ώστόσο^ *[ναι μπλε- γμένη μαζί τους. ΚΓ ή προσωπινή μόν γνα)μη είναι πώς ή Ρονθ Στά νλεϋ δέν ήταν η άρχηγός τής σπή ρας. —Κύτταξε -τόν Πέτρο. —Αό τό, δμως, δέν είναι δικη μου δον- λειά. Ούτε μ' ένδιαφέρει γιατί έ αλλος, πού θάκανε «λάθος» στό δ·Λ μάτιο καί θ' αλλαξε τή βαλίτσιι, δέν έκτέλ^σε τήν αποστόλη τού καί γι' αΰτό, τώρα, είναι πεθα<ιέ- νος! Έκεΐνο πον μ' ένδιαφέρει εί¬ ναι πώς ή Κίννθια έπρεπε νά περ τι σει ενα κάλυμμα στήν αδειανή 6α λίτσα ίδιο μέ τής γεμάτης .. __ Δέν είχε κάλνμμα ή βαλίτσα 9.— ΙΑΤΡΓΚΗ Ι1ΕΡΙΘΑΛΨΗ ΟΊ δνό ΑξιωματικοΊ φεύγουνϊ Σέ λίγο μόν στρλνιοννε ενανε νο σοκόμο μέ μιά λεκάνη νε<ρό γιά νά πληβώ. Τοΰ 'δειξα τίς πληγές τού κεφαλ όν μόν καί, γιά νά μοΰ τ!ς καθαρίση μοί» 'κοφε τρογύρίο τϋ μαλλί. Ό ενας άξιιοματιχός ξα- νάρχεται μέ δνό νοσοκόμονς κ αί μοϋ εδεσε μέ έπιδέσμονς τίς δια¬ φοράς πληγρς μοί·. Τότες λοιπόν μέ άφήσανε μονάχη, στήν όλόγυ- μνη έτοί>τη κάμαρο. 'Ωστόσο, πότρ
καί πότε, ό (τροιν.ιό;, ποΰ στεκόντ-ί
νέ ίζι,ι άπτήν πόοτα μοι^ τηνέ ά-
νοιγε καί μ' άρυ>τούσε άν θέλιο τ;·
ποτα. Περίμενα το')ρα νά δώ τί Θγ
άπηγίν*).
στό Άόραμι'ττι κατοικούΛανε τρεί;
φράγκικες οίκογέν+ιες μέ νατσιόν,ι
φρατσ?ζιχια (νπηκοότητα γ<ιλλ.- χιά) καί γνρεψα νά γνοερίσο» κ.α- ποια ιίπό αντές. Πράμα .τού γενή κί Κι' αϋτρς πάλι μόν γνωοίσανί ενανε Φραγκο Ίταλιάνο Σμυρνι,Ί, ποί' δύτός μοΰ 'πε, πώ; ή Σμι'η νη χάηκε ·:αί διιόξανε δλο τόν Ρίομνηό κόημο, καί πολλές 1έν£ς ο'ιχογέ*ιες φύγανε. Ή καταστ,. ο φή αύτη μέ λνπησε πολύ, μά το')ρι εύκόλ»·νε τό παιχνίδι ποϋ τούς ρ παιζα, γιατί τονς ητανε δύσκολ'ΐ νά ΐ)ΐά£οι>νε γιά νά 6ροϋνρ τάν ιά
χατις Λατέρ« μόν.
ΐη._ ΤΡΙΤΙΙ ΑΝΑΚΡΙΣΗ, ΜΑ
ΤΩΡΑ ΙΙΙΑ Η ΛΕΤΤΕ,ΡΩ-
ΣΗ ΜΟΤ.
της! τόν διέκοψα.
— ·=*ά τής εβαξε. Άλλά
δέν
πρόφτασε. Β^έθηκε στή θέση τοι'.
Μέσ' άπ' τή φούστα της! Ήτανε
οτερ€θ)με'·νο στή μέση καί
Μιά μερά, έρχονται δνό Τοΰ.-
Αξ έ Ί
"Τστερα λοιπόν Από πολλή ωρο,
μέ παίρνουνε Αποκεί καί μέ πάν τ
στοΰ Μελ.ίδη τό σπίτι, ποϋ τό 'χα-' κοι Αξιωματιχοί μα'α μέ ενα Ίτ.ι-
νέ κάνίΐ νοσοκομείο. Αΰτοΰ μέ Γ·ίι λιάνο Αξιοματικύ γιά νά έξακριβ.υ
λανε σέ μιά καμάρα πού 'χε δνό σοΐΛ'ε άν είμια πραγματικαί Ίτ ■-
κρεβάτια. Τό έ'να ήτανε γιά μενά λιάνα. Μά κ' έδώ ή τνχη μέ βοή-
καί στύ άλλο ήτονε ξαπλαομένος θησε κια τά κατάιρερα νά σννε -
ενα; φυαατικό; Αξκοματικός. Δνο οηθώ μαζί τον. Οί Τούρκικε; Λρ
φρονροί στεκόντονσταν στήν πόρτ.' χέ; τηλ,εγραφοΰνΓ στή Σμύρνη νά
τή; καμάρας. Αυτόν, φέρανε άκόμτ.' άρωτηθή τό Ίταλιάνιχο προξενεϊο
κ' ενανε ύπηρέτη νά τύν έχω στί; πυΰ βρίσκεται δ τάχατις πάτερ.;
διαθέση μοί·. Τονε λέγανε Χαίζ. μόν. Καί αΰτύ Απαντα πώ; πιθ ι-
"Ητανε καλάς ό καημένος. Τόν. νόν νά 'χη μπαρκάρη γιά τά Μπρίν
φτραν* νά δουλεύη έδώ στό ■νοο·1- τιζι μαζί μέ άλ^λ.ες Ίταλιάνικε; ο!
κομεϊο γιά τιμ(ι)ρία. Είχε σϋ'κτει ά κογέειες. Τοτε;, τηλεγραφθΰν.·
πτή σφαγή τέσσίοα Ριομνιάκιιι ' στήν "Αγκύρα νά μόν δοθή ή ά-
νε τό μισό Απ' τή μπλούζα. Τό γον ·τανρ δτΡκνο. Ύίι ΘΡώοησΕ
λό α ζ δλ Ο (
καί τα πήρε στό σπίτι τον γιαχί δεια νά φνγο) κ" έγώ Απτή Μικρ-Ί
νινο παλτό τα
δλα... Ο
σα
τού τά 'στειλε ό Άλλά/.
Ομιο;, άμα τό μάθανε οί άρ/,έ;,
ΣΕ Μ!Α ΤΑΒΕΡΝΑ
Σέ μιά ταβέρν' Λπόκεντρη μά τ£-'
χνοστολνΐσμένη ^ Ι
κάποια ντχτιά πού ε·βρεχε καί δο
νατά φυσοΰβί... |
«πηγά μ' ενα φίλο μου στενό ιη»μ
μαθητή μΛΐ', ι
τί κόσμο; έκεί έ'πινε καί πώς γλβν'
τ ολ.ογοΰσε!.. Ι
*
ν* Ι
Καθήσαμε παράμερα βτά 6άθο; Ι
μιάς γωνίας- ^ Ι
μπροστά σ' εν<* μακράβτενο λ·« τρίποδο τραπέζι, σέ λίγο χαμηλώσανε τα φώτα... καί π ώ πέρα κήποιη κιθάοα αρχισ-ε μελωόικά νά παίζη... Λ Καί μιά λ^πτή κ' όλόξανθη κ' ώ ραία τραγουδίστρα πού καθ* νότα έδγαζε άπ' τή ψι·- χή μέ πόνο παληό, τρ,αγβύοι ελβγε στή —γκάμ |Μ1 βόλ μινόρε— γιά τή ξωή δπον «νλά κα'ι φεύγει μέ τόν χρόνο Λ Μοί» δνεθϊ "τή θίμηση τής νιότης μόν τα χρόνια κ<ά βτό ποτήρι μέ κρασί πού ήτ«ν;· γίμάτο δυό δάκρνά μο· τρεξανε, κι' ό «ιί λας μοί» στόν ώμο μ* χτνπηίτε ;-αί μοί'λεγεί Λ»ε; νά· βρης ά'σπρο πάτ-ο. Χαρ. Ππρύπονλ<ΐς Πέτρος ξέοει πόσα ϊδια καλύμμ^· Ομω:, αμα Το μαθανε οί άρχδ: τα βρήκανε στή Γαλλία κι' εδώ { πηγανρ κα- τοΰ τά σφάξανε όμ Μ' αύτό τόν τρόπο Αλλάζανε Ιΐί;ποο- στΛ μάτια τον. Καί γιά τ: δαλίταες καί μπερδενανε την ά οτννομία. Στήν πΐρίπτιοση τής Κννθιας, ό δολοφόνος έχοψε τό μ(ορίΓΐ, απίος ΐίπαμε, τονε φέρανε θνμοισε. Καί δΐ'ΐτάίει νά Άσία. Σέ τρείς μέςε; έρχεται ή αδεία κ' επρεπε σέ 24 ωρε; νύ έγκαταλείψω τό Άδραμύττι γ;α φ€νγιό. Δέν ήμοι»νε όμως εΗοωη καί δ ΚαΙμαχΑμη; (ύποδιοικητή;) ι'ι- δέν εθιγαν τά κνριαριιχά διχα»ώα". τα τοΰ Σουλτά«υ καί τίς Αρχές τή; Ίερής Συμμαχίας, τόν έδέ- χθηκε μέ πραγματική χαρά καί τάν έφίλ.εψε μέ τσιμπονκι καί φέ πού ")ξερε πώς άρέσανε πολύ στήν έξοχότητά τον. Τόν ένημέρωοτ γιά τά μέτρα .τού μαζί μέ τάν Μεγάλο" ΜουςτΓ, καί μέ τούς άλ.λονς σΐ'νεργάτι; τον έτοίμαζε γιά την έφαρμογή των μεταρρυθμίσει,Λ· καί μέ έμπ.- στοσύνη τού έμίλησε γιά την άντί δραση πού εύρισκε γΓ ατ'»τήν, Απΐ) μίρονς των πασάδων, των Ούλεμιι $οιν καί των Χοτϊάδοιν. — Οί ^}εταρρνθμίσ*ις, τοΰ είπε ό πρέσβνς, νομίζο) πώς πρέπει νά ΐπιβληθοϋν κια νά έπιτύχοΐΛ·, για τί Απ' αύτέ; έξα«τάται ή Γ«αρ~η τή; Αντοκρατορία; σα;. Είναι και ρό; πιά νά χάνετε κι' έσεϊ; την έ· πανάστασή σ λ;. Μά μιά έπανάστ'. ση φίλ,ρ μόν Χαλέτ Έφέντη. δέν γίνεται μέ την άγιαστοϋρα, ΑλΛ.'ι μέ τύ χατζάκι καί τύ σχοινί. "Ετσι θά τσ<ικίσετε τήν Αντιδράση των Αντίπαλον σ«; καί θ' άνοίξετ* τόν δρόμο πρό; τήν επικρατήση σα;. Ό Χαλέτ Έφέντη; κούνησε τό κεφάλι τον. — Κγ έγώ σνμφωνώ μαζί σα; έξοχώτατε, μά έδώ ενα κεφάλι κό βπ; δνό ξεφυτρώνονν. Χαλάμρ ·Λ ν(ΐν πασά καί στή θέση τού τοπο- θίτοΰμε άλλον τής έμπιβτοσύνη. μ<ις. Σέ λίγο άποδεικνύεταικι' αύ τύ; Λντιδραστιχό;. — Δέν είναι, γίνεται. θέλοντα; καί μη, δέχεται την έπιρροή τοΰ Αρχηγοΰ τή; σΐ'νωμοσία; εναντίον των μεταρρνθμίσεο>ν καί προκε ιιε
νο>' νά χάση τττν ζο>ή τον, άλλάζει
ππ.ιάτ(ΐξη. Αυτόν πρέπει νά πιάσε
λά καί λόγο τής συμμαχίας πού
μά- σννδέΐΐ, ,-ιροσπάθησα νά [όν
πείσο) ν" Αλλάξη πολιτική γιά τό
συμφέρον σας. Μά πάντοτε μέ Α-
πο—όμων* μέ τύ ϊδιο έπιχείρημο.
Πώ; την πολιτική τή; Αϋτοκρατο
ριας σας, τόσο την έσοιτερική δσο
καί τήν έ?οτερική, τήν ρνθμίζει ό
Ξονλτάνος καί πώ; αύτάς δέν εί¬
ναι παρά εκτελεστής της. Βέοαι.ι
δέν μέ ?πειθε γιατί οί Μονάρχες,
άκοΰνί τίς εϊσηγήσει; των ύπενθύ-
νων σ<·μ6οι·λ(ι)ν τον; καί τί; συμ- 6ονλές τονς. Καί πολλέ; φορες τού τά θνμησα αύτό, μά μοΰ άπαν τοΰιτε πώς ό ίδικό; τον Μονάρχης δέν μοιάνει μέ τόν ίδικό μας, ούτ.- μέ τού; άλλον; τής Εύρώπης καί πώ; έκεΐνο; άπό τού; σιιμ6ούλον; τού πον θά τολμήσει νά Αντιταχθή στήν θελήση τον θά χ<1ση τύ κεφ.ϊ λι τού. Οντε αΰτό ήμποροΰσα νά τό πιστε;ψω γιατί ή πολ.ιτική το>
τΓναι άντίθΐτη μέ την Ίδική σα-
στό ζήτημα των μεταρρνθμίσειον
πού θέλ«ι νά επιβάλη δ Σουλτά-
νος γιά τό Χ(ίλύ των λαών τή; Αό
τοχρα'Όρία; σα;. Πώς ιίναι 6τ·ν·
τύν διεροιτώμοΐ'να δ Σονλτάνο;
νά παίρνη Αποφάσει;, πού έμποδί-
ζουν τύ εργο τον καί κλονίζουν
τύν θρόνο τον; Γιά μενά ήταν;
πιά φαν,ερέ; οί προθέσει; καί οί
σκοποί τού Δαλπατάν πασά^ γι' αύ
τό σχεδόν διέχοψα τί; έπισκέψβ.ς
μόν σ' αυτόν. Δέν τοΰ €ΐχα πιά
καμμιά έκτμιηβη χ«ί καμμιά έμπι·
Ή θέση μόν μέ ύποχρε'-
ιι)νέ νά δλέπω σι·χνά τόν Ρε£ζ *Ε
φέντη μά τα κάνω μέ μαύρη κιρ
διά Από τάν καιρό ποϋ πληροφορη
θηκα πώ; κι' αύτό; είναι τιιφλι'.
όργανο καί παληό;
τού Δαλπατάν πασά.
σννεργατη;
"Τπάρχοιινε
υΐ»(ΐ); και ι,ητηματα που πρεπίΐ νο
τά σνζητώ καί νά τά λύνω μέ τόν
Μεγάλο Βεζύρη. Γι' «ύτά άρχιαα
νά έπισκέ.ττομαι έσάς καί νά ζητώ
την βοηθεία σας, χωρΐς βεβαία ν ι
βά; πώ ώ; τα τώρα γιατί δέν ά-
τετιθι·νόμοΐΛ'α στύν άρμόδιο Μέγα
λο Βεζύρη. Ή θέση μόν ήτανε φο·
6ερά δύσκολη. Έσεϊ; δχι μόνο πο-
τέ. δέν μέ παρίξηγήσατε γιά την
παρατοτνπία αυτή, μά πάντα μέ Λ-
κούγατε καί μέ Ακοΰτε, μέ κατανό
ηση καί σιιμπάθεια. ΔίνεΤε πάντα
τί; σωστές καί σνμφέρονσε; λύ-
σει; στά ζητήματά μα;. Σά; εύ¬
χαριστώ. Σήμερα γιά νά προλά-
6ω τά χίΐρότε,ρα επήρα τό θάρρο;
νά σά; έκθέσο) τού; λόγον; γιά
τού; οποίον; επανσα νά συνεργάζο
μαι μέ τάν Μεγάλο Βεζύρη πού
σάς πληροφορώ πώ; δχι μόν» σάν
πολιτικύ; μά κ<ιί σάν τε κ<ά σάν βριομερό φίδι νά τον | δέν είναι ?ντιμο;. σνντρίψετε τά κεφάλι, άλλοιώ; μα ταιοπονεϊτε. Έσεϊ; ί»μ(ο; οχι μόν.) δέν τά κάνετ* αύτό, μά τόν λι6ανί ζετε κι' ίίλας. — Δέν τόν ξέρομε δυστυχώ;, έκανε ό Χαλέτ Έφέντης. Ό πρεσβυς χαμογέλ.ασε. —-Τόν ϊέρετε φίλε μόν Χαλέτ Έφέντη. — Ποιό; είναι; — Ό Μ*γάλος Βεζΰρη; σα; Μεχμέτ Λαλ^πατάν Πασά;. Ό Χαλέτ Έφέντης σάν νά επε σε Από τά σύννεφα. —Ό Μεγάλο; Βεζύρη;; ΓΓ αύ τόν Ξέρομε πώ; δέν ϊγκρίνει Τί; μεταρρνθμίσει;, μά δέν ΑντιδρΓ; στήν έςαρμογή τον;. Είναι πιστά; Σοιιλτάνο καί Ικανύ; πολιη στάν κύ;. Παίζιει τύ παιχνίδι τον έδό. Άγαποΰσε τούς Χ<ηστανούς πτό Μ.ΤΓ>λ.οίιχ - κεσέρ μέ τό σιδη
καί ςίχε στό σπι'τι τον ε'ικόνες, ρόδρομο γιά τή Σμύρνη κι' Λπο·
σχρδιο στή ιιέση. Ή Ίντερπόλ ττρέ | ποί, τ·ι; ε[χε μ(Χ,ί;ίψει άπτού; δρό κεϊ νά μπαρκάρο.
μενά.
— Μόνον δ καμαριέρης είδε τό
δολοφόνο κι* ϊσί.ις κάτι ξέρ«ι πού
μπορεϊ νά μέ βοηθήση. Κανενας
άλλος άπ' τή σπεϊρα δέ μ' ένδιαφέ
ρει. Τό πρόγραμμα, πού επρεπ* νά
έκ.τελεστεϊ μέ άπόλντη άκρίβεια,
χάλασε. Ό καμαριέρης ξέρει γιά
ποιό λόγο δέν έκτέλεσε τα άλλα
δύο μέρη τής αποστολής τού. Ώ
στόσο. ό δολοφόνος, είναι 6έ<6αιο 0 ΕΚΔΟ5ΕΙΣ Εί; λίην έπιμελημένην καί λιτεχνικήν εμφάνισιν, ΐξ«-Λόθ.η ?ίς Λευκωσίαν καί έκυκλοφόρηβ* και ενταύθα τό νέον 6ι6λί«ν τοΰ σννερ γάτον μα; εκλεκτον λογοτέχνϋυ κ«ί σνγγραφέως κ. Μελή" Νικολαϊ δή, υπό τόν τίτλον «Βαονάβα; δ Κύίιρ,ιο;» (ιστορικόν άφήγημα). πώς ήταν |ξ(ο Απ' τήν των ναρκιοτικών. "Αν στΛ'έβαινε τύ Αντίθετο. θά περίμενε τήν άλλ.ανή τή; βαλίτσα;. "Ηταν^ ζήτημα Γ<ί ής καί θανατον γιά τού; σννεργΛ- τε; τού. "Ισιο; καί γιά τύν Γδκ>_
Μά καί τύ κλειδί μοΰ φωνάζει ότι
δέν ηξερε τά σχέδια τής Κύνθιας
κι' οΰτε τον ένδιέφεραν. Καί τό
συμπέρασμα πώς δ φύνος ήταν
προμελέτητο; βγαίνει μόνο τοι·.
"Εγινΐ πάνιο σ' Λπότομη νευριχή
κρίση. Άλλοιώς πώς θά τολμού.7ε
νά την πνίξει μέ ξεκλείδιοτη πόρ-
τα, ξέροντας ότι κάποιος θαρχότατ
άπύ στιγμή σέ στιγμή; —Μέ κΰτ
ταξε, χαμονέλασε καί μέσα στ<1 μάτια τον σπίθισε τό κέφι_ — Εί σαι πολύ τνχερή, πού πράλαΛε; ν* Λποθα^άσεις τή μοναδική αυτή *ί κάντί!... —■Σοβαρεντηχε Απότομ,ι κΓ ?μ:ινε λίγο σκεφτικό<ς ποίν σν νεχίσει. —Μ' άλλ.α λόγια, ή ΰπό- πει να τού χριοστιιει ευγνωμοσυν.ι "Αν Αργοΰ>ΐε λίγο, θάλλαζε τό σνέ
διο τοθ Φράνκ Έμεϊ;/ ?τσι κι' Αλ
λοιώς, μπλεγμένοι θάμαστε. Έγώ,
δηλαδή. Έίτύ θά βρισν.όσοννα κανο
νικά στόν Καναδά. Δέ θάχαμΐ γνιο
ριστεί....
— Τί καλά θά τίτανε! εϊπα θλ.μ
μενά ·κι' άναστέναξα
.Ο Ρόλαντ έσκασε στά γέλια
Κοντά σ' αυτόν κι' οί αλλοι δνο.
—"Α! Δέν Αμφιβάλλιο πώ; θάΉ
νες, μ* ευχαριστήση, τή μισή ζ(οί)
σου γιά νά μή μά; εΓχες γν(ορίσ«·.
Κοκκίνησα.
— "Ο.,.χι. "Ηθελα νά πώ.
— Δέ θά «[χες άδικ-ο δ,τι κΓ άν
έλεγε;, κακόμοιρο κορίτσι,
και
μέ
ιιον;. Τίς είχε δ€Ϊ έδώ κ' έκεϊ πί! Πηγά τέλ.ο^ στή Σμύρνη
ταμένες. "Ηθελ.ε νά μέ εΰχαριστη την είδα καμένη όλη. Έκεί
ση καί μοΰ 'φερε μίαν είκόνα, τή μπαρκάρανε σέ Ίταλιάνικο
Βρεηοκρατονσιΐ καί μοΰ την* κρέ Ι γιά τό Μπρίντιζι. "Αμα όμως βγή
στό κεφαλάρι τοΰ κρεβατιοΰ' κ'ίμε πιά όξω Απτόν κόρφθ τήτ
Σμύρνης, τότες φανεριόθηκα στόν
Ίταλιάνο κα.ΐί-τάνιο, πώ; ε(μαι
Ρομνιά χαί τονε παρακάλεσα ν ό
μου. "Αχ! ό Αξκοματικός στό δ-
πλ.ανύ κοτβάτι, δ (ρνματικός, ο Ό
ρβηχε καί φτοΰσε. Καί πώς φοβό
έγώ τό μέ βγάλη σέ κανένα έλληΛ'ΐκό λ·
μάνι.
Λπτάν Χαίζ μαθαίνω, πώς ττό Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΛΡΧΙΓΕΝΗΣ
μοι«να νά μην κολΛήθ(,) κ'
χτικιό τον.
»»»♦»< ΔΗΛΩΣΙΣ (τελευταία) Έν συνεχεία προηγηθϋΐσών ένημερωτικών δηλώοεώ* μας, παρακαλοϋντοι καϊ αύθις θερμώς, πάντες οί Μικρ ι Κούνηάε- τύ κεφάλι τού μελ'αγχο-' ΟΙΟΤαΐ ΠόνΤΙΟΙ, Θράκες ΚθΙ ΚωνστανΤΐνθΠθλϊταΐ ΠΤΙΐχΐΟ ")· λ.ικ.ά κι' ΐστε** ιγ- ι _ , , . _
καί την κεντρκιή προσόν αυτών, παρέχοντες το ταχύτερον δυνατόν εις ημάς,
ξϊνοδοχείου. Τό μεταχειρίστη- στοιχεϊα περί των έν "Ελλάδι προσφύγων έν γένει Έ·"1·
Αογότε ό στοαγγαλιστή;! Τό στηυόνα.ν κα0· 5σον, ή παροϋσα έργαοία της Προσφυνί-
------ ..η..Λ.,η δεχα μερες μετα "^
τύ παίζει τόσο καλά πού παρ' όλες
τίς σΐΜρυρέ; πού προκάλεσε κι'
ξακολουθεϊ νά προκαλεϊ στήν Αν.
τοκρατορία, φαίν,εται ξένο; πρό;
αΰτέ; καί Λμέτοχος. Κι δχι μόνον
αύτό, μά τί; φορτώνει καί στόν
Σουλτάνο. Είναι πονηρός σάν άλε
ποΰ καί νπονλος σάν φίδι. "Ητανϊ
φίλο; τοΰ Άλή πασά, μέ τόν 6-
ποίο ϊίχε σνμφιονήσει νά στείλη
τού; Άρβανϊτες τον στήν Πόλη, δ
ταν θά ϋρχοταν δ καιρός, γιά νά
ρίξη Από τόν θρόνο τύν Σουλτάν
Μαχμοντ. Αϋτύ; ϋποδανλισε τί;
Ανταρσίε; στήν Ροΰμελη καί μέ
την αίσχρή πολιτική τον ξεσήκ<»αε καί τού; Γραικούς α έπανάσταβη, μέ δνύ σκοπόν;: Ν' Αποσπάση ττ;ν ,τροσοχή τον Σονλτάνον άπό τί; μεταρονθμίσει; καί νά βρεθή στήν Ανάγκη νά τί; ματαιώση τ«λιχί. Καί ί!π(ο; σά; εϊπα, νά τόν ρίξη από τόν θρόνο γιά ν' Ανεβή δ Γ- Λιο; α' αυτόν, μέ τήν Έμινέ Σουλ τάνα, σάν προστάτής τοΰ Ανήλιν/ιΐ' διάδοχον. Ό Χαλέτ Έφέντης, έκανε νό διακόψη τόν Πρέσβν μά έκείνος ιιέ μιά κινήση τοΰ χεριον τού δέν τύν άφησε κ«Ί σννέχκτε: __ Ξέρω πώς σάς άφήνονν κατά πληκτο αύτά πού σάς καταγγέλλ·ι>
κίΐί θά Απορήτε δίκαια πώς τά ϊ-
χο) πληροφορηθεϊ. Έσ#ϊς Αγαπητέ
μόν Χαλέτ Έφέντη κλεισμένος ·αέ
σα στό γραφεϊο σας, δέν ήμπορ··;ϊ
— Μένω κατάπληκτος/ μουρμού
ρισε ό Χαλέτ Έςέντης, μ' όρθάνοι
χτα τά μάτια.
Ό Πρέσβν; κούνησε τό κεφάλι
τού.
— Είναι φΐΌΊκά φίλε μου Χα·
λέτ Έφέντη, μά είναι δικττ»·χώ;
άληθινά όσα σάς είπα. ΟΙ άνθοω
ποί μόν, μόν εχο»·ν φέρει άδιάψει·
στε; ('ιποδεί?εις. Θά σάς ύ.τοίάλω
λεπτομερή εκθέση μέ δλα τα στοι
χεία, πού θά στηρίξουν τίς κατη·
γορίί; μου κατά τού Δαλπατάν πά
σά καί των σΐ"νενόχ<ι>ν τον.
Ό Πρρσιίν; έΛγαλε ίίτό την τσέ
πή τον τό «ραπόρτο> τού Κόνσλο
λα τή; Σμύρνης, στό όποϊο τοΰ ε¬
ξέθετε τό μακελλειό πού ό Τάτ ι-
ρη; τοΰ Μεγάλ.ον ΒΓζύρη «Ιχε κά
νει στύ σπίτι τοΰ Λεωνίδα.
— Τώρα φίλνε μου Χαλέτ Έ¬
φέντη, ήρθε ή ωρα νά μάθη; καί
τά τελευταία άνδραγαθήματα τοϊ'
Μεγάλον μας Βειζύρη. Αιάβασί οέ
παρακαλώ αύτό τό «ραπόρτο» ποϋ
έοώ καί λίγε; ήμέρε; έλαβα άπό
τήν Σ μύρνη.
Ό Χαλέτ Έφέντης πήρε τό ϊγ
γραφο καί τύ διάδαοε. Ό θνμο;
τόν έπνιξε καί τά χαρακτηριστι.κα
τοϋ πρόσωπον τον έγιναν σκληρά.
Έγύρισε τ0 χιιρτί στύν πρέσβιι
καί τάν έροΥτησε:
— θά σά; ήτανε δύσκολο νύ
μοΰ τά καταγγβίλετε αύτά μέ ίο.
κή; σα; Αναφορά;
— Καθόλον. Τό ζήτημα βεβαία
είναι έσωτερικής φύσεως, Αλλά ή-
μπορ'εϊ νά πάρη διαστάσει;( άν ξε
σηκωθονν οί Σμνρνιοί στοϋ; όπιιι
ην; είναι πολύ σνμπαθή; ό Λεωνί
δα; Π.. Καί στήν πόλη αύτη δέν
κατοικοΰν μονάχα "Ελληνε; άλλα
κι' Εύριοπαϊοι, πού χΓ αύτοι τόν
έκτιμοΰν καί τόν Αγαποΰν γιατί
γιά έξαιρετικό παλληχάρ.
Μπορεϊ νά προκληθοΰν σοβαρές τα
ραχές μέ διεθνή άπήχησι καί πρέ-
πει νά τί; προλάβονμε.
Τήν κοι<6έντα τον; την διέκοψί σ' αύτό τύσημιεϊ ο ή είσοδο; στύ Γν·εχίζ.εται
άπ' τό Μάνχ(τ-ι κης καί γενικώτερον τής Εθνικης Μνημοσυνης περατοΐΐτε νά ξέρετε, πιιρά όσα σάς >έ-
| ται συντομώτατα, διότι πρόκειται νά εκτυπωθή καϊ ίο
Ό δολοφόνο; είναι βτήν βιβΛίον Ταύτηςι όπερ θά διανεμηθή ΔΩΡΕΑΝ είς πάνα
Ί
(ϊ
(Σ ι·ν*χΙζεται
Διμι,
Μόλιο
Ί.
Πωλεΐται *&: δλο τά Κεντρικσ Βίθλιο-
(Σταδίου - 'ίιιποκράτους κλπ.)
τά αναγραφέντα μέλη καϊ θά διατεθή καΐ είς τάς Βιβλιο-
θήκας τής Έλλην ;κής 'Επικρατείας.
ΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ. Ίατρός έκ Να
2λή Μικράς Άσίας.
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ. Δικηγόρος, έκ Χαλδίας τοϋ
Πόντου.
♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦φφ»»»»»·»»»»»»»·»··»♦♦♦'
ΧΡιΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗ
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
2 τόμοι. ΣβλΙδες 712 καΐ 163 «Ιι*όνβ<: Πωλβϊτβι είς τά ΒΛλιοπωλεΐα καΐ παρά τφ συγγρσφεΐ (ΦρυνΙχβυ 4. - Αθήναι 118) Ιί^^ε^^ΑΑε»Φ»·^)0^ε«^τ>ΦΦ<^><9<Μτ)Φε>4>Τ>4-0^<'<>Φ4>< γει ό Δαλπατάν χαί οί πράκτορας σα;. Στηρίζεσθί στή ψεύτικη Αφο σίωσή τον στό πρόσοιπο τοΰ Σονλ τάνον καί στίς ίκίΐνότητες των πρα κτόρων σας. Μά αύτός όπως σά; είπα δέν είναι φίλος τοΰ «Γκρ'ιν Σινιόρε» καί οί πιότεροι πράκτο ρέ; σα; είναι ίδικοί τον ανθρωποι, ύποκείμενα άγορασμένα Απ' αυτόν. Έγώ σάν ξενος έχω άντικίΐμενιχή κρίση καί σάν διπλωμάτης 6λέπο>
ξεκάθαρα ποϋ όδηγεϊ ή πολιτική
τον. Καί τα σνμπεράσματά αον
βγαίνοιη' σωστά, Από τίς εκθέσει;
πού κΛθε μήνα παίρνω άπ' όλα τά
Κονσολάτα μας στήν χώρα -α;
καί άπό τού; πληροφοριοδότες μοι·(
πού είναι εμπςιροι κΓ Απο τούς :ιιο
καλούς πού διαθέτει ή Εύρώτΐτι.
Πραγματιχά λαγωνικά. Πολλές ψο
ρές/ Από Αγάπη στήν Τονρκία, άλ
ΟΙ ΛΕΜΟΝΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΑΙ-
ΓΙΑΛΈΙΑΣ ΖΗΤΟΤΝ ΚΡΑ·
ΤΙΚΗώ ΠΑΡΕΜΒΑΣΙΝ ΛΙ
Α ΣΤΗΡΙΞΙΝ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ
Οί λεμονοπαραγιογοί Αίγιαλείας
διά τηλεγραφήματός των, ζητοϋν
την λήψιν προστατεντικών μέτρων
ίιπέρ των παραγωγών καί άμεσ^ν
κρατικήν παρέμδασιν διά τήν <ττή ριξιν των τιμών τού προϊόντος καί τονίζουν ότι είναι Αποφασισμένο. νά κατέλθουν είς εντόνους διαμαρ- τνρίας καί ότι προετοιμάζονται διά τήν σνγκρότησι σνλλαλητηρίου. Τό τηλεγράφημα ίιπογράφονν, ώς επι τροπή των λ€μονοπαραγωγών τής περιοχάς, οί κ.κ. Π. Μπουγας/ Χ. Κονιτσιώτης, Εύ. Μουρτζοϋχος# Κ. Μέγαρης, Γ. Σκοΰντζος, Εύθ. Δή μόπουλο; Άθ. Παναγόπονλος καί Ν. Μπιρμπίλης.
6
ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ. ΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΛΡΕΙΑΣ
ΤαΟ συνεργάτου μαο κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
ΤΗ ηΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙαΙ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΘΦΗΣ
Συγγράφεχαι υπό των χύζ» φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΊΌ-
(ΣΐΛέχεια έκ τού -ροτνγου,μένου) | τής χρκττιανικης θρησικχίας είς », Α 0£θΔί2ΡΙΔΟΓ, Εροέδρου τί)ς Ενώσεως καΐ τής
> ι *.««—. ,·-ό ιών διαφόρων την -εριβχήν διά τον Φόβον των ι ϋμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κι 2) ΣΚΡΑΤΟ11
η υπό "Ίών διαφόρων
έπΐσκόΤτων διαίτβλούντων ί—6 τήν
δικαιοδοσίαν τών Μη
ιροττολνών τής Μητροπόλεως Και
σωρείας ΓυιμΜάσια, διάφορα έκτται
δει>τήρκϊ, άγαθοεργά ίδρύματα
(γηροκομεΐα, όρφανοτραφεΐα ξενώ
νας) είς τάς έτπσκοπάς των 'Ία
άττοΐα τα μέγισ*α
είς την διάβασιν ιής Χριστιανικήν
©ρησ+αείας τάχιισιτα είς τάς περιο¬
χάς αύτάς. Είς δέ τήιν πόλιν ΐ|ης
Καισαρείσς υπήρχεν ' τόσον μεγά-
λη ητληθώρα τοιούτων έκτταιδεντι
κων κοινωνικωσ ΊδρΜμά'ων, ώστε
ο! Ίσττρικοί τής έπσχής έκείνης
καί των ιμίίτιέτΛει^οχ χρανων άττεκά-
λΐουν την ττόλιν "-ής Καισαρείας
Βασιλίδα των πόλεων και τηλαν-
γη Φόρον τής οίκουμένης. Ό δέ
Γ ρηγάριος ©εολόγος είς έτέραν έ-
τηστολήν ώς κώ"*3θι γράφει διά
την ένΐδοξαν ταύτην πόλιν. «Ό
έκ Πόντον Μ. Βασίλειος έττΐ α&ν
Καισαρέων ττόλιν έπείγεται τών
τη ίδεμεθέξων τΓαιδευΓτηρί«ν· Ταύ-
την δέ λέγω ""(ήν τπεριφανη. τε καί
ημετέραν, έττεΐ καί των έμών λό¬
γων αύτη καθηγέμών καί διδάσκα
ό
ϋμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κι. 2) ΣϋΚΡΑΤΟΐ 1
ών 'Εθνικών ην«Υ Γ ΚΛΑΔΑ, ΠρΛέδοου ττ>ς Ενώσεως Ηοντίων Φοιτητών
ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΐϋ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ Ι1ΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
Ίονδθοίων καί
κάζοντο νά συνέρχωνται είς
κατακάμβαις καί ύπογείους στοάς
Οί δεσμοί τής Ποντιακής διαλέκτου
μέ την αρχαίαν Ελληνικήν
Τού κ. ΣΩΚΡΑΤΟΤΣ Γ. ΚΛλΔΑ
Πρόεδρον αδελφότητος Ποντίων ΙΙΑΝΛΙΊΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
πέριξ τής πόλεως λσφοσιειρων
αί πλείστα, τ&ν δττοίων έσώζοντο ,
μέχρι των τΐΐλενταίων ημερών καΐ ^ ^ ^ _
δ τ οοΰντο εΐο καλήν κατάστασιν ΙΙαπαδόπονλο; Μιχαήλ τοΰ Ιω Σχολής Οικονομικήν καί Έμπο'.,ι λίδης> είς πρόσψαταν σημειωμά
'* ολλά τοιχογιραφί«ς καί είκό άν-νου, έκ Σμύρνης. Πτυχιοΰχος κων Επιστήμων ένταχθείς είς την του έττ' εύκαιρία κριικής <του διά % Οάκούρασχος ϊχνηλάτης παν¬ τός ττοντιακοϋ καί δεξιος τού κα- λάμου χειριστής φΓλος Λυχειάρχης *ν Πειραιεί κ. Άθατνάσιος ! < αχ κ-ηνϊνου' τή; Νομικής τοΰ "Εθνικον Πανεπι Δημοσίαν υπηρεσίαν τού ύπονον'ί Αργότερον ετπ >»·. γμ«»/ . ...„_ . „,, . .. _
γ
ο! διωγμοϊ των Χριστι«
νών καί ιχριστκχνικαί κοινόνηττβς
ήρχισαν να
ρουν ττερικαλεΐς έκκλησίας έκ
έπίσης «αί °« ™ο1 ™ν ~*
οτημίου Αθηνών ίνταχθεί; είς οι, Οΐκοναμικών. Διβτέλεσε Τμη-
την Δημοσίαν νπηρεσίαν τοΰ υπουρ ματάρχη; τού ΈλεγκτιΧΛΰ Συν;--
γιτΐου των Εξωτερικών «ίς τόν δι όριον. Σνξυγος τής έκ Κνδωνιών
τελευταίαν καί ώραΐοτ ττράγ,μα
τ( 6ι6λίον ^ Γ^ργ Γρηγορ,ά-
( ηλωμαΤιχον κλάδον, έ:νθ« καί δι*. Μικρά; Άσίας" Άλεξάνδοας Παν. τροβσινει είς ιμιιαν τ,ιλτ,ρΓ, κατα το
« 'Τ ί δ' έ0* άθεσν τής ί Πόόου
ρ;
πρεψρν. 'Τπηοέτησεν είς διαφ')- Καλπάκα, Λνκείάρχου τού έν Ά
τΓαράθεσιν τής περί Πόόιτου
λος, ττ(ν ούχ
λόγων μητρό-
-τλιν, τ) των πόλεων ών ύττέρκει-
τ«ι καί καθ' ών εχει την δυνσστεί
ολ. "Ην εΐ Ήι·ς Ηού έν λόγοις κρά-
του·ς άφηιριικώς έσται αύτό τό κ«λ
λισ^σν *τε καί είδΐ'κώ,^ον. άλλΐαι
μέν γάρ των πόλεων, άλλοις άγάλ
λονται καλλωπίσμασιν ή τταλαιοΐς
ή νέοις δττως άν, οίμαι, ·Βών &»>-
γημάίτων έχωσιν ή τών όρωμένων.
Τή δέ πόλει των Καισαρέων τό
■>νώρισ|μα λάγοι, ώσττερ έν τοίς δ-
ττλοις τ) ""οΤς δράιμασι τά έττίση-
μα».
Είς την πάλιν τής Καισαρείας
στισνικάς. ΆΛ*γε!ιΡ°ίνΤο
ρ,α μεγαλοτΓρετΗϊ, άνδρών κα? Υυ
Λΐαικών, έττί δέ τής έττοχής τού
Μεγάλον ΒασιΙλΙείαυ είχεν άνεγερ
θή δ ττερικαλής Ναός τής Κοιιμή-
σεως ^ Θεοτόκου είς γτΟ κέντρον!
τής πόλεως, όπτ' δ"αυ δ ούρανο-1
φάντωρ Μέγας Βασίλειος έκήρυττ
•έ τδν θείον λόγον είς ιτδ εύσιεβες
ττλήρωμα. Μετά "Ίόν θάνατον ού-
Κ-ςπσαρεΐς· έπ' όνέιματι σύ
ίήγειρσν Μεγάλην Εκκλη¬
σίαν έκτός τής πόλεως. Ταύτην δ
Άσλάν καΊατροτΓώσας τόν Ρωιμα-
δν Διιγενή δταν τω 1067 κατέλα
ς Πρεσβείας καί τελευταίας θήναι; ίδιοιτικοΰ Εκπαιδευτήριον Λιβλιογραφίας, ή όποία είδε τό
και εντέυθεν
ράγιματι πολΰ
ολοέν
μελέτας (Προσφ.
Κόσωος 20.10.73).
Μνημονιεύομεν ιδιαιτέρως τό
6οων έπίσης κ** ι "' »»**" ·— ρον» ιιμΐυιιοΛΐ-, λιμ >[ηιΐΊ»ι·») οηνΐιι; ιοιοιτικον ϋκπιιιοενιηνι.'ν •■■«■"-ικ-τ—ιι ·ι — ■
ρηδόν &χρ<πιονιζομί»<Μ έθνικών. ρίς την Πρεσ&είαν μας είς Στοχ «ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΛΠΑΚΑ» άναδ ί Φώς άπό τού 1922 -ρέΤΓσνΤ0 ε(ς έκ,κλησίσς ΧΡ'- χόλμην τής Σονηδία; ώς Πληρε- ξας τήν θυγατέρα αυτού ΣΟΨΙ- Καί Λ δποία είναι τη ' τ *Αγ Άνεγείοοντο μοναΛτή- ξοΰσιος 'Τπουργός (Πρεσβεντής). ΑΝ Πτυχιούχον τής Φνσικομαθν ττλουισία *-αί πτλοτΑί "Ετυχον πολλών τιμητικήν διακοί- ματικής Σχολής τοΰ Άριστοτελα σεων. Βαθΰς γνώστη; τής Άγγλι ου Πανεπιστημίου ΒεσσαλονίκΓς κης καί Γαλλικής γλώσσης. μ>
καί τόν υϊόν αυτόν ΑΘΑΝΑιΣΙ
ΟΝ φοιτητήν τής
Μπαλάπονλος Μιχαήλ τοΰ Νΐνθ Σχολής τοΰ
έκ Ναξ,λή Μικρά; 'Λσίας τρών.
'Λπόφοιτος τής Στρατκοτική;
Σχολής των Εϋελπίδων καί άλλων ΚαστάνΓας Νικόλαος τοΰ ΊωΛν οίας τής Τραττεζοΰντος ΐτοθ άοιδί
τ|{/"_ κλασσ·ιχόν «Άρχεΐον τοΰ Πόντου»
ρέ τούς 31 άττό το0 1928 τόμους
τοι/ καί την Ιστορίαν τής Έκκλη
τοθ
Σχολών Πολέμου διοκριθείς
τω στρατενματι. Σ ι>νταγματάρχη;
Πνρο6ηλικού έ.ά. 'Τφυπονργός τοΰ κή-
Δαρδαντλλίιον Μικράς Α-
Τελειύφοιτος τή; θεολογι-
τοΰ Πανεπιστημίου
μΟυ ιΧρυσάνιθου,
τοΰ Φ. Κτενίδη
τοθ Πόντου» το0 ,
Ποντιακήν
καί την
αί επιστήμαι, αί
"Ίο έμττό
ι; ,ργα(ΐθέντος
να-ιχής Άκαδημίας Ά-
κπ(χιδρνΟρ1ς Γΐς τύ
~
τήν Καισάρειαν την έΊλΕηλΑτη-( 5 Νέας Σμύρνης Αθηνών,
σεν ττλήρως, μεταξύ θε σώον
ποΓοράπτου ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΜΠΛ- σιλικόν Ίστιτο0τον ΒουδοΛέστης
ΛΟΠΟΤΛΟΤ όδός ΜοσχονηοΙων ΟΰγγαρΙίΐς, ένταχθΐίς ε'^ την Δή
τής ττερί Πόντου 6ι6λιο
σημβίωμα αύτό θά ά-
Θέτομεν κατωτέρω μερικάς λέξεις
προερχομένας έΊτυμολογικώς άπτ'
εθθείας άττό την αρχαίαν καί πολ
λάκις την δμηρικτ>» γλώσσαν, αί
οποίαι ττεριλαιμβάνσνται καί είς
τό έτΜμολογικόιν λεξικόν τοθ κ.
Λέγιει λοιττδν τό ποντιακδν 61
στνχρνι
«Λελεύω τΓθδεδίζω σΐε
χαΐ τδ κοοκό σ' νώ ίπσίρω> .
Ή πρώτη λέξις «λελεύω» είναι
τό δμηρικδν λιλαίομσι Ί6ε Ό-
δύσοτεια (τδν δ' οίον νόοτον κε
χριιμενου ή ιδε γυναϋκώς, νύ,μφη
§ρνκΙε λιλ αι ο μ ί ν η
είναι. Καλυψώ διά θΐεάτου)
όν μόνον δέ νοσταλγόν τής
ττατρίδος καΐ τής γυναικός
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
Δ'
Έν τώ σπμείω τοΰτιο άς προτι-
μήσονμεν την αύθρντικήν περιγοα-
έθέ τοί):
τον
Άγιον; Τόπον; 1ΒΟ έτη— πρό ή-
,μών κολοσσοΰ τού «·ΟδοΐΛθρι-χοΓ·
άπό Παρισίων εί; Ίερβυσαλήμ ■
καί θερμότατον φιλέλληνο; Σατιο
μπριάν Ρενέ Φραγκίσκον.
Επί των προπόδιον τοΰ "Ορον;
Σιών, επί τή; κορνφτίς τοΰ όποίι,υ
νπάρχει τό ήρειπωμενον μνημβΐον
τού Δα6ίδ, ιημοΰται Λόφ»; τις έ-
σα?ί περΐφημος, ό καλούμεν»; Γολ
γοθάς η Κρανίον Τόπος!
Τό επί τοΰ Γολγοθά είς τήν Ά
φροδίτην καθιεριομένον δάσος ρί-
χε κ.ατακοπή. Ό δέ αληθής τού
ς Στανρός «τίχεν άνευο?-
θή.
6ε ίτο μί'ιξε·»(ΐι τι ΊερΓΐ Λ.τανι;,
ή μέλλοντι νά διίλ»η την άΛ,'.ν
τού Μ(ΐ(.)Τΐ'ρ·ίο' καί τού Πένθοις;
Τή; ίίλης Λιτανρίιις προπορπττ ιι
ό Τίμ.ο·; Στ«ι»ί>ό.ς, φερόμενος ίαιΊ
τεσσάρων Λρεσβ»·τέρ<'>ν Όμολογι·
των ποοβφάτοις Α.τολτ'θένττ,η' έχ
τών' (Ήισανιστηρίων των φυλακών.
ΟΙ λοιποί Ίίρρίς, ;ί; δι ο στο.'.
χους μακρον; κεχωρισμένας έν έν-
δΰμασι πένθοι»; καί έν σιγή άκι·
λονθοΰσι τό Πανάγιον Σύμβολον
τής Ά,τολντρώσεω; τι7>ν Άνθριό-
ποΛ'! Κατόπιν έρχονται οί χοοοί
των Παρθένων κοά των ΧηρΛν τή:
Σιωνίτιδος Έκκλησίας! "Επονται
δέ οί πεπτΜκότ*; καί οί ποοσκλαι.
όντες άμαρτιολοί των ·όποΙο)ν 5 κα
νών συνπτληρώθη κ(ά μέλλοτΌΐ νά
Άνθρωπός τις, δστ.ς, επί τή Ι γίνωσι δεκτοτ ε,; την
ΰ ύ ΰ Άγίου Ποτηριου τη
τούτον
Τίμιον Ξύλον, είχεν αναστηθή, έκ
τοΰ νεκρικοΰ κρααδάτον, διηγεΐτ·)
τά καθέκαστα αλλης ζο>ής!...
Ίίπί των ριξιομάτων τοΰτιον τοθ
,^
Ναόν
έκ μαομάρου καί
μοσίαν ΰπηριτσίαν τού νπουργείυυ οχοληθοΰμε ιδιαιτέρως μέ τά 6α
Παιδεία;. Κιχθηγητής τής Σωα«· σικώτερα μελεττή,ματα τά οποίαι την καθομιλοΐΛμένην ώς εξής:
τδν 'Ο&»οΐα) νύμΦη πλουο<«ΐ|ρΐ)β.. ^^ πεοιχλείοντα τόν ήμτπόδιζε νά φύγη, έπ.θυμοιΑτα Τά(ρον το0 'Ιη(ΤΟυ χριο-Τοΰ! (λαχταροθσα) νά τδν 6χη σύζυ- ·0 Πανάγιος οίτ»ς Τάφος έκα γον, ή Καλυψώ ή Ιβρά των θεών. λύπτίτο διά κεδρίνον πολνθύοον Ή δευτέρα λέξις τού ανωτέρω τ,ρούλλον άννψιομένοι», έν τώ Κέν ΛιετΓοδβδίζω» σύνθετον' τριο τοΰ Ναόν. Τό εσωτερικόν τοΰ ΰ αμηρικοΰ «ποδί Ιζομαι» - πί Ναόν έκαλύπτετο δι' όοθομαρμα-^ στά τΓΟδ,α σου (κάθημα, στά οώσΡω: λευκόν μαρμαρον. Ε.ΐι 4 σου). Καί έ^σ, δ ττραγ,μσ το» Βυσ,αστηρ,ου δέ 3 """" ^ τούτον τού Παναγίου τι κάτοχος τής ελληνικάς μετα- ττοντιακδ δίστυχο είς τοΰ Ναόν τούτον τού Παναγίου Τάφον, κα τα τάς έπισημοτέρας των ήμερώ», ίτελεϊτο ή Άναίμακτο; θασία! Ανσιαστήριον, αί πέριξ στοαί την θήκην λειψάνων τΰο Άγίου Χηηστίδης Όορστης τ,ιΰ Άνι- τική- Άγωγής είς Δημόσκι Γυιινά όνσφέρονιται είς την ΠονΤιακήν άγαπώ (σέ λοοχτταρω) στά ττόδια χη τα παρεκκλήσια τοΰ Ναϊκοΰ -- - ' " Μ "" ""---------λ"~- >Λ ' ·' '"- "-------'- ~·- ά ώΌ ί δ ^ δ"<ό τούτου άρχιτεοσονικοΰ σνστήματοΓ Βασιλείου άριστούργτ>μα ξιΑογλυ στο6οΰλο', έξ Άδριανονπόλ^ως Ά σια καί χέλο; Έπιθηορητή; νω.
—τ.^ *ννητ. στολ,σιαένπν μέ νατολ,κή; Βράκης. Πτυχιοθχος τής ματική; Άγωγής. Άνέδε,ξε τ^
πτικής Ιέχντκ, στολισμένην μέ
μαργαρίΐτας καί χριχτόν καί μέ ττο
Γριοπονικής Σχολή; τού
τή; Βόννης μετΓκπα
θυγατέρα «ΛτοΟ ΟΛΓΑΝ
τής Παντριον Ιχολη;
κα.
λιθους, τας 6ε τιυλας τού ^ ^ .Αμί
διαλέκ)των τοΰ ΈλληνιοΐμοΟ. ) "Αλλας ποντιακόχ;
Ή άνάττΤυξις αύτη είναι! άττίκαι όρχαιίαν ρίζαν
λέα των Πϊρσων ώς *τρότταιον.
Έπίσης μεγαλοττρετΓη.ς τγτο καί
ό νοοός ττ,ς Άναλήψεως τοΰ Χρι-
θ, έξω τής ττόλεως έττίσης, εί¬
ρΐιον ή άρχιτεκΐτονική, είχον φθάσει
είς τό ανώτατον σημείον άνοτΓτυ-
ξεως καί -ροόδου. Επί Μεγάλου
Βασιλείου είχον ιδρύθη τά μί,γαιλο
π,ρεττή καί διακρινάμενα είς κάλ¬
λος νοσοκομεϊα, όρφανοτρσφεΐα
κσί ξενώνες διά Τούς ένδεεΤς ταξι
διώτσ,ς, τδ λεττροκομεΐον, είς δέ
αύτά τά κοινωφιελή Πδρύματα άττο
καλούμενα Βασιιλειάς πρός τ ι μ.τγν
το0 Μεγάλου άνθρώττου τού έφαιρ
μοσΤοϋ των διδαγμάτων ^τοο Ίη-
σοΰ ΧριΙστοΟ ττερί άγάττης ττρός 1Ιίι
πλησίον απού —εριεθάλποντο/ έθε
ρατίΐεύοντο, ήργάζσντ© εύρισκον ά¬
συλον μυριάδες ένδεών καί τταρα
•αυθίαν.
Οί χ,ΧΛΌγράφοι τή,ς έττοΐχής έκτί
νηςκαϊ τών μβτιέ~ειτα χρόνων τούς
κατοίκους ·βής θαυμασίας καί μα-
καρίας έκείνης ττολιτείας είς τριά-
κοντα ττέντε χιλιάδας ιμιέ επί κε¬
φαλής τόν άκούρασνον τδν έμψυ-
τδν ιατρόν των σωμάτων
κσί ψυχών ·Ίών προσφευγόνΤων είς
τήν σκέττην καί ττροστασίαν του,
είς την Βασιλειάδα.
Ή ·πόλις ντής Καισαρειύας ΰττέ-
ρΤη την ττλέον σκληροτεραν δοκι
μσχτίαν ττερί τα μέσα τιοΰ 3ου μ.
Χ. «ΐΤώνος τύ 262 έττί Ούαλιερια-
νοΰ, &τε δ οασιΐλευς τής Περσίας
Σαττώρ δ Ιρομβρδς έκορθησας τήν
Καισάρειαν τπρδς έκιδίκησιν διά
την σθεναραν δμυναν ένοντίον τού
τώ κσ)*οίκων αύ^ής άπτέκοψε 'ώς
γλώσσας 1 θρ,.ΟΟΟ κατοίκων.
"Η άλλοτε εΰανδρος ·πολύανδρας
ιοαιΐ εύκλεής ίπτί όρθοδοξίας Και-
σάρεια κατά τ,ους τελευ-ταίους πρό
τής Μΐιίρασιατικής καταστιροφής
■χρ&νονς ιμόλις άριθμοΰσε
άς περιττον οικογενείας όοθοδό-
ξων χριστιανών 2.ΟΟΟ τπερίπου
ψι,ιχάς έν συνόλω κα^Ιοίκων τής πό
λεως 4Ο.ΟΟΟ τών οποίων άρκετοί
Αρμένιοι καϊ ττερισσοτεροι τοΰρ
κοι. Ή δέ είς Τοσο0τον 6αθμόν
τοθ δρφδόξου' ττληβυ
σμοΰ τής όφείλετσι είς την μετα-
νάστευσιινι τούΐων είς "'άς έμττορι
κωτέρας καί Γτταραλίου,ς πόλεις τής
Μ. 'Ασίας είς Κων)πολι·ν Σμύρ¬
νην "Αδανα Ταρσον Ίοσγαττν 'Α-
■μιισιδν κλ—.
ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ
τούς πρώτοι/ς χρόνους
νών.
καί Όλλανδίαν είς τόν κλάδον
των άρδεύσίων. Επεσκέφθη ΐή«'
Τουρκίαν, Γιουγκοσλαβίαν καί |-τ,
'ρος ««χ· έπιβεβληιμένη διόη έπ' έ-'{ "Ε γ κ « = 8φεΡ«
σχάτων είδε τό φως τής ημέρας κον) «*τ' £γκβς με
λέξεις μέ
ήνεγ-
; Κοσμά;
'μία νέα άξι.6λογος καί
Ιίουλ.γαρίαν ώ; έκπρόσωπσς ττίς Παοασκενά, έκ Κάρ; τού Καυκ.Ί τος έργασία ^οθ φ'ιιλου έν Κοζά-
Ελλάδος. Συγγραφεύς πολλών ά.
"Α 6 ρ ω τ ο ς. Έκ τού α στερτγπ
κου καί 6ρωτδς, 6ι6ρώσκω — &-
σου.
χεν ανεγιερθή ύττδ τοϋ Βασιλε'ιου
>·οΰ Μεγάλου ή ιμιεγαλοπρεΓΓτής έκ
κλησία τού Χριστοϋ πλησίον το0
ττωχρκοιμείου καθώς δέ γράφει καί
πάλιν δ Γρηγόριος ό Ναζιανζΐ'νός
«ινόσος έφΐλοσοφεΐτ6 καί συμφορά
έμακαρίζετο» έττίσης είχον κτισθή
ττολλαΐ έκκλησίαι είς μνήμην τών
Άγίων τής -παλαιάς καί καινης
Διαθτ{κης επί των Κοριοφών ιτέριξ
τής πόλεως. Αύται έν γένει:
αί έκκλοσίαι είς την Πάλαι ά^ ττό-
λιν ττϊής Καισαρείας.
Μετά την ικοοτάληψιν τής Καισα
ρείας υπό τΐών Δανΐσ,μενίδων ή αύ
τή έκτίσθη βορειόίτερον τής πάλαι
άς καθότι τά ττερισσότερα κτιίσμα
τα αυτής είχον έρειττωθή, είχον ά-
νεγερθή κσί έντδς αυτής, άρκετΐαί
Χριστιανικαί έκκλησίαι. ΑΙ περισ-
σότεραι κα ίέξ αυτών αργότερον
-είχον ττε,ριέλθη είς την κα"*>χήν
των Τούρκων τ μετεβλήθησαν είς
σπτσνδαστήρια τών Ιεροδιδασκά-
λων των Τούρκων.
(Σννεχίιξ«ται)
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΤ
ΝΟΝ ΗΛΙΑ ΕΝΕΖΗ
Ή Έστία Νέας Σμύρνης ώ?·
γάνιοσε τήν Τ«τάρτην 14 Νοέμβρί
όν 1973 ωαί ώραν 8 μ.μ. είς τίιν
αίθονσάν της, λογοτεχνικόν μνημύ
συνον τοϋ αειμνήστου Άκαιδημαϊ-
κοΰ Ήλία ΒεΛέξη. Κατ' αύτό, μ ε
τά είσήγησιν τοΰ Πρόεδρον της
Έστία; Ν. Σμύρνη; κ. Πάνου
Χαλδέζοτ'; θά όμιλήσονν οί κ.κ.
Γεο')ργΐίΐις Αθανασιάδης — Νόβας
Χρήστος Σολομωνίδης καί Γιάν¬
νης Χατζίνης. Καλλιτέχναι τοΰ Έ
Ονικοϋ Θεατρον θά άποδώσονν κ^ι
,μενά τον.
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
Ό Φιλολογικός Σΰλλογος Νι-
καίας — Κορυδαλλοΰ είς, την γ"·
θονσάν του τήν Παρασκεΐ'ήν 1ΰ
Νοΐ5,μ6ρΊου καί ώραν 8 μ.μ. ώργά
νιοσε τιμητικήν εκδήλωσιν διά τΊν
κυιί καλλιτέχνην ΓεωργΓ.·ν
Μετσόλην. Κατ' αυτήν, μεαά «Ισή
γησιν τοΰ Πρόεδρον τού Σνλλ'1-
γον κ. Νεράντζη, θά όμιλήσοιιν οί
κ.κ. Χρήστος Σολομοινίδης καί Νΐ
κος Σημηριώτης.
Η.-ιήματα τοΰ τιμωμένου θά έρ
,μηνενσονν οί καλλιτέχναι Σπύρος
Πτυχιοϋχος τής Άνιοτάτης νη Γυμνασιάρχου κ. Νικολάου Λα νοσΤος, ιμή φαγώσιχρς.
έφωτίζοντο νΐτό άμνδροΰ μόλις
τος συν"τ*ίνοντος εί; έπαν'ξηβιν
τή; κατανύξεως καί εΰλαβείας τών
πς>οση χομίνων Κατά πάσαν ώ Βουλγαρίαν. Διετέλεσεν Προ- ριούσιος λαός καί ΰπερήιφανος "Α ν α λ α = αναλοτος.
διά την άπ' εύθείας έκ χων αρχαί 'άττοσκευαρίζ» = άφαι-
ών ΈΞλλτ)νων ά~οίκων κισίΓαγωγην ρό σκευήν, διευθεπώ.
ι, ι^ι ι * » ( 11» «■ ^ ν γ*1" *'* ■ τ — *......." ί * ^ λΓΧ.1 Χό>ΟΙ*Λγ(Ι.υ>-"1· ν· —*ΙΕ ΐοΛΓυί ν χ ΐ»ιι/·
κια σύζνγον τοϋ Μηχανολόγον — ρδ(?ο; ε·ι; δ,αφύρους Όογανισμο.Ίς
Ήλεκτρολόγον Απόστολον Τσια- ' γ/ίι '2νλλόγους. Συγγραφεύς π Ά
μπι'ρη καί τόν υϊόν αυτού ΑΡΙ- ' λ-)ν έκ^ϊχ,Γ^χ,χών μελετην
των Κ—·α Την τρισιχιλι«(τή
1 σποσκουλίζω, άπό σκέλος =
ζη-' γοφιάζω.
κά καί
λεκτρολογίας τού
τής Καλσροΰης τής Δυτικής Γ;ο-
μανίας.
Λ
Ζαχάρωφ Σόλο)ν τοΰ Ίίοάννον,
έκ Ναζλή Μικράς Ασίας. Πτ»>χι,.ϋ
χος τής Φιλοσοφικής καί Νομική; στημ;ον Αθηνών καί Βη'ξελλών, Όπως ορθώς τονίζει είς τδν πρό- φωτία (απτω)
ύμενον να μνσταγωγηση τα
ρά τής σοτηρία; μνστή.ρια, έν αύ
τηϊ; τοις τόποις, ένθα έτελεσιου^-
γή,θησαν! ΑΊ πνλΛΐ τοΰ Ναοΰ ή¬
σαν έξ όρειχάλκον σφι^ήλατοι καΐ
άσήπον ςύλοι» καί στρεφόμεΎαί, έ-
1 καί ή. ττοντιαικήι διάλεκτος διατη- διασττώ (τούς πόδας)
Ίσηγόνης Άντώνος τού Μιχα- Ρ~ «ατβ τ* .μέγιστον ιμέρος ττκ;. άσαλγος = άσελγής = άτίθασ-
έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχο; τ^- λέξεις Γΐης άρχαίας έλληνικής, ά-|σος, άτοκΤος.
Σχολής τού Πανε.τι κόμη καΐ τής δμηρΐ'κήζ τοιαύττης. άχάνΐτ — ακανθα
— όψιμον -
Σχολής τού Πανεπιστημίου Άθη- ίνταχθ,Ε|,- ρΐς τήν Δημοσίαν ίβτηρρ ^ογ,ον το0 διβλίου
νών. Καθηγητής τής Φιλολογία; σίαν Διετέλιρσε τής τοιαιαης τή. λΜ. ,. ΠΑ,>«^
οου! Τών
διον ρΓχί διί>σει είς δύο
μόν; γλύπτας) έκ Λαοδικείας, Έ
■ρημίτης τις μονάξων, επί των ό·
χθών τοΰ Ίοοδάνον, %α1ί υπό ΤΙϋο
, φητικοϋ πνεΰματος ένθοΐ'σιασθείς!
εί; τό Κολλέγιον Αθηνών (ΤΙαλαι Λαμ^ς Ρόδου καί Αθηνών
τή.
χα1
όν Ψυχικόν) καί Διενθυντής τού τ/χΟς "'Έπίτ μος Γενικώς Διηθυ·,
Ο'ικοτροφείον τοΰ Κολλεγ ου. Ά τή. χη. Παιδΐιγωγικής Άκοδημ:
τόν εκλεκτόν^ υϊόν αυτού
ΙΩΑΝΝΗΝ, Πολιτικόν Μηχανικόν
τοΰ Έθνικού Μετσοβείου Πολντ--
χνείου Αθηνών καί τοΰ Πολυτε- ι
χνείον τής Τονλούζης Γαλλίας. Τί
άς Άθηνό>ν. Συγγραφεύς άξιολ* «Ρ°~>Ρ'«ς των Κομν,γνων κα. τσυς
νων Φιλολονικών καί Λογοτίχν μ«ι«ρούς αίώνας τής τουρκοκρατι-
του δ κ. Λαττα Γαλέχουλεν Γάλα - χλιός — χλι- Μεγάλη Πέμπτη! Είναι ή πανα
άποκομιμένος ά- ορδς
ττό τδν ι>πΓόλοιπο έλ'λαδικό χώρο Διδυμάρ — Δίδκμος
ήδη άττδ τής Ιδρύσεως τής αύτο- Οεκάρ = Θήκη
γη μηή
μονή τής πένθιμον ημέρας, καθ'
ήν ό 'Ίησοΰς Χριστοΰ; έξέπνε ·-
σεν, επί τοΰ φρικτοΰ τούτου Γολ-
γ{,,ν
κων [',ργ{0..
καί Λογοτίχν μ«ιορούς αίώνας τής
1 άς δέν είχε έτταφή μέ τον ΰττόλοι-
' πό έλληνισμό καΐ ή εξέλιξις της
Κτενάς Μιχιί^λ, έκ. Σμίιονιις. ττοντιακής διαλέκχου δίιν ηκολούθη
ός τοΰ ανώτερον υπαλλήλου των Πτι^ιοΰχος τής Ίατρ,κ.ής τού Π λ σε ^ —,,αύτην τής νΒθελληνικής
Αγγλικών Σιδηρόδρομον Σμνρ . - -
νης, αειμνήστου ΓΙΑΓΚΟΪ
ΧΑΡΩΦ.
νεπισττιμίον Αθηνών είδικενθ*ίς
^ είς την Φνματιολογίαν. Φυματιολο
Παρέμε^
Αποστολίδης Μυρόθεος τοΰ Ή
λία έκ Κιουλιαπέρε τοΰ Κάτς
Καυκάσον, έκ Πονηίοιν γονέων
(Άλγυρούπουλις Χαλδίας). Πτνχι
οΰχος τής Νομικής τοΰ Άριβτοτε-
λείον Πανεπιστημίον Βεσσαλον'-
κης ένταχθείς είς τήν Δημοσίαν {·
πηεσίαν τοΰ ΰπονργείον Δικαιοσ,'-
νη;. Απεχώρησεν έκ ταύτη; ώ;
Είρηνοδίκης. Άνέ-δειξ*ν τοΰς έκλί
κτούς υίούς αυτού ΓΕΩΡΓΙΟΝ
Δικηγόρον Πειραιώς καί ΘΕΟΦΙ-
ΛΟΝ Δικηγόρον Αθηνών.
Λ
Μυρσιλίδου Βάσοι τοΰ Βασιλτί
ου, έκ Σμύρνης. Πτιχιοΰχος [ής
Όδοντιατρικής τού Εθνικον Πανε
πιστημίον Αθηνών. 'Οδοντίατρος
Αθηνών όδός Καλλιγά 9 Λεωφό-
ρος Άλεξάνδρας καί σνξτηΌς Νι¬
κόλαον Χατζηλουΐξου.
Λ
Συμεώνογλου Κιον) τινος τοΓ'
Γα,βριήλ, έκ Σπάρτης τής Πισ;δί-
ας Μικράς 'Ασίας. Άριστοϋχας
τής Νομικής τοΰ Άριστοτελείοι
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έν¬
ταχθείς είς ·ρήν Δημοσίαν 'Τπηο··
Όλύμπιος, "Αννα Πολυτίμου καί ι σίαν τοΰ υπουργείον Παιδείας. "Η
"Ολγα Κοντέλη. Είσοδος έλενθ> όη Γενικάς Γραμματεύς τον Άρι
ςα.
Καθημερινώς
καίΜοντρεάλ
στοτελείον
λονΐκης.
Άπάρτη;
γος Αθηνών έργαζόμενος καί εί;
ό Σανατόριον Πάρνηθος.
Ά.τεδίίοσεν.
και
τπερισσότβρα1 αρ-
χσΐα καί βυζαντινά στοιχεΐα.
ι ΟΙ ρίζες τής τΓοντιακήις διάλε
φ*φ κτου είιναι ϊδιες μέ την ίωνική καί
Ίατρέλλης Χαρίλαος τοΰ Γεω,.. όμτ)ρική γλώσσα. Πολλά βεβαίως
ά
γ!ον( έκ Σμύρνης. Πτι>χιοϋχος ττ,· καΐ
Χημείας καί ΦαρμακΐΕυτικής ττοΐ'
Έθνικ.οΰ Πανεπιστημίου 'Αθηνβί".
ασχοληθείς μέ την Βιομηχανίαν ,
Φάρμακον ένθα καί προα>δευσ
Φαρμκΐκθι6ιομήχαο; Αθηνών ό¬
δός Άγίοιν Πάντων Καλλιθέας ί
δρΰσα; τήν Φαρικΐκ.ευτιχήν Έται
ρείαν ΒΙΦΕΛ. Άνέδειξεν την θι
6υζαντινά μβσαιωνικα
είς αύτην καί ή γλώσσα
κατακτητοΰ έτνέ&ρσσε φυσιικά
ττολλαί τουρκικαί λέξεις έπο-
λΐτογραψήθησαν ©ίς την ττοντια-
κήν διάλεχτον, δττως περαιτέρω θά
α-νατττύξωιμεν καϊ ήιμεΤς έν συνε-
χεία τού παρόντος.
ρ ξ η
γατέρα αυτού ΧΡΤΣΟΤΛΑΝ 'Η γινώμη δμως την δττοίσν ά-
Φαομακοποιόν καί διάδοχοΛ· αυτού ^ολουθεΐ καί δ κ. Λατιθίρίδτις δτι,
καί σύζι»γ·ον τοΰ Δικηγόροτ' Άθη- ος
Έώδ Κάδ
άνωχιέρω λόγων καΐ
νών Έπαμεινώνδα Κάϊδα.
Α
ΈλιΓνθερίον Καλλιόπη τού Παρ .
σκ.ενά, έκ Μάκρη; Μικρά; 'Ασίας.
Πτυχιούχος τής Φιλοσοφικής Σ/.,
λής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου '-λλΠ'ν καίξένος.
Αθηνών, Καθηγήτρια τής Φιλοΐο έτυμολογίας τών ποντιακών λέξε-
' τής διά τών αίώνοοΐν παρθφθορ&ς
των ,νέξεων, ή ττοτιαική διάλεκτος
τ] ^^^, δέν
μορφωμένος
δια
γίας ;ίς ίδκοτιχά Γνμνάσια <οί νά τάς των σνζυγος τού 6οηθοϋ Γυμνασιάρχου τόν άνεξάνΓτλητον ττιλοΰΤΌν τής όρ ΓΕΩΡΠΟΤ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΤ ι χαία<; έλληικής «αι νά κατανοτι- ,_,,_,,**, ' σουν αύτάς. Ελευθερίου.Αντώνιος νοΰ ΓΓ,ν, .Επιστ^μονες «,, γλωσσολόγο.· ρασκευα, εκ Μακρη;> Μικράς Ασΐ' Γερμανοί Δέψνερ
άς. Πτυχιο.ΰχος της Ιατρική,ς τοΰ ' .
Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών. |^^Ρτ και έκ τωΛ> ^^Ρ0^
Έμττονεστια =
στείας 6χι «άπτδ
ΛατΛχρίθηιν.
ΈΞιμτΓροστία
(τρίπτούς)
"Εξεργος ήμέρσ =
ίχτός €ργου.
θεμών — Θημο»νιά
Κιι^τβα = Κνίδη
Κοσσάρα — Κόσσα, κόττα
νη
κοτα
προσηλημένος, έν τή όπη
τον
αλάτσ = λάς,
πρός
Ναόν ('ίστι; καλΰπτβι τόν
Γολγοθάν κ<ιί τόν Παναγ:όν Τά¬ φον τοΰ Σωτήρο;. Ή νύξ είιρ'- έο?τήι, ήμέρα σκεται περί τά μέσα της καΐ 5 Πάμμεγα; Ναό; είναι πλήρη; .τι- ι στών, έξ ολων των με<)ών τή; Ο! κονμένης! Έν τούτοις^ άκρα σιγή | έπικρατεΐ, καθ' όλην τήν έκκλη ·..- Ι αν. Ενώπιον τοΰ Θιισιαστ'ηρίον <«ιί ς Λνχνία. "Ολος δέ ό αι άμυδρώς υπό λό· στρογγΐΛλη Λάμνω = 'ΕΞλαύνω «άκρίταις δ(τιαν Ναο; έλαμνεν σέ μέγα χωρσφΐΛτ» χνων καί λαμπάδος μ*λισσοκηρίοΐ'. Αάσκουμαι — άλάαμαι. ττεριψέρο Οί ΰμνοι καί (ά προσετ·χαί έξακο- ^, _ , λονθοΰσι μ?χρι τής αύγής! Τό:£· τοΰ Άγίου Ποτηρίου τής οίας! Τειλετταίος τής πομπής εο· ό Έπίσκοπος των ΊεοοοΌλι'· μων, άποκ.*κ«λινμαένος τήν λήν, Ρχαη' περί τόν τοάχηλόν τοι; σχο'ινΐον είς σημείον τοΰ διά την έ*:λ?ο>σιν μήών δεσμίου άφιχθρ..
τος πρός σφαγήν Άμνοΰ τού θ»
ού! Κατόπιν το^ Επίσκοπον, ??-
χειται ή Βασιλομήτωρ Ελένη άπλθ
ένδεδνμένη καί ανευ δι«βήματος.
μή θελήσασα νά π^ριδέση τό ΐιε:-
τ(ΐ>.τόν της/ διά στέμματος έξ άδ<ι μάντίον, έν τοίς τόπο)ς ίκείνοις, ένθα ό Λττροίτή; απέθανεν επ! τοΰ Στα»·ροΰ, φέρων τόν Άκανθι νόν Στέφανον!,·.. Μ.ετά την "Α· νασσοιν Έλένην, ερχηνται τά άν.ίν ρίθμητα πλήθη των πιστών, /.α- θώ; έπίστ>; ό όρφανό;, ό τυφλός,
ό χοιλό;, άκολονθοΰντΓς πλήοε«ς
■έλ.τίδο; τόν Σταυρη· εκείνον, τύν
ία,τρενοντα τόν άσθενή καί παρι-
θυμοΰντα τόν θλιμμένον. Ή Λιτα·
νε!α έξέρχεται διά τής Πνλης τή;
Βηθλεέμ! Στραφεϊσα δέ π()ός 'Λ
νατολάς, αρό; την Καλνμ/>ήθραν
την καλοι>μένην Ρηθεσυά
βαΐν,ει πρός τό φρέαρ Νεφίμ, έ-
κειϊθεν δέ ιάνέρχεται εί; τήν Κο·
λνμβήθραν τοΰ Σιλι·>άμ! 'ΕλΙ τή
θέα τή; πλ.ήρου; τάφοιν κοιλ.άδος
τοΰ Ίο)σαφάτ, τής κοιλάδος, ένθα
ό Άοχάγνβλο; μέλλει, κατά την
ημέραν τή; Εσχάτη; Κ{>ίσε(ο; ν'ι
σι·ναγάγη πάντας τηνς πιστούς, ^
ρόν δέος καταλαμΛάνει τά; ψυχάς
τών λιτανενόνττον πιστών. Ή /.·<- τρευτική πομ.τή ματαβαίνει, έκεί- θεΐν, εΐ; τού; πρόποίνα; τοΰ όροις Άμορία. ΔιαΛάίκι δέ τόν χΐίμα^· ρον τών Κέδρων, ϋστι; διαρρέ°· ται άπό ύδωρ λαοπΛδε; καί χνΐ'θ ρυθρον, άφίνει δεξιά τούς τάφον: τοΰ Ίωσαφάτ καί τοΰ Ά6·εσσαλώμ καί πορεύεται πρό; τό όρο; των Έλαιων, ινα προοευχηθή επί τοΰ τόπον εκείνον, τόν όποιαν ό Τίος τοϋ άνθρωπον «ίχε ποτίσει, διά τού Ιδρώτος Του, όστι; ί-ν ώοα έσχά τη; άδημονία;,, κατέρριεεν; ί,τό τοΰ θείου μετ(όπου Του, ώσει θριΐ μβοι αίμα'το;!.. Καθ' εκάστην σία σιν, ό Κατηχητή; Πρεσβύτερος κ θηγεϊ είς τσν λαόν, ή τό θαΰμα, ή τόν λόγον, ή τήν πράξιν, των ό- ποίονν μάρτνς *ίχε γίνει ό άγιος. έκεΐνος Τόπος! Ή Λιταντία είσ- έρχεται είς Ίερουσαλ.ήιμ, διά τη; Πύλης των Φοινίκων! Διαβάσα 5έ τά; σωρούς των έρειπκον, έρχετι εί; τα έρίίπια τον Ποαιτο)ρίοι·, πλησίον τοΰ περίβολον τοΰ Ναοΰ! Εντέυθεν άρχεται ή πρό; τόν Γολγοθάν όδό;!... (Σννεχίζειται) + Άρχιμανδρίτης Εύθύμιος Έλ. Έλενθεριάδης ♦■"'εολόγος — ΦιΑόλογος Καθηνη- τής τοΰ Α,' Γυμνασίον Αρρένον Λαμίας Λωρΐν λωριάζω — λώρος,' μτταλώνω μέ δερμάτινβς λωρίδες. λεγμετήρ = έκ τοΰ λιικνίζω είς τδ αλώνι. Μοθόττωρον - Μετόττωρον = Φθινό—ωρον | Νοσσάκα = Νεοσσδς, ττουλάθα, "Ορωμαν—: δρα,μα, δνειρο Όοίτοΰδ όστούν, κοκκαλο ! Παρώρας = Παρά τήιν ώραν «Ό Η ΝΗΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΟΕΥΡΓΕΤΗΙ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΠΑ-ΓΕΩΡΠΟΣ ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΤί Γ' | άπύσταση άπ' την πόλι και α) Αυτή ή ώραία πύλι; τή; Κα,τ- χοιριό πον είναι πολύ χαμηλά. Τό παδοκίας μέ τήν ώραία θέα τη,, είναι κτισμένη άμφιθ«ατρικώς < έ πλαγιά ενός δουνοΰ μέ όλόλευνα σπίτια άπό πελεκισμένη άσίΐρη τ'· -ετεινόν π έκουϊζεν τταρ ώρας» ι τ,,α >Απέναντι ο6το- το-
Ρούζω = Ρέω, ιροη,, ττέφτω
ΖτΓθταλώ = Σπτοττάλη· ρήμα έ·
<τττατάλησΙε(ν Σιτελίν = στελλεχος, στειλιάρι! λκι καί καρποφόρα δένδ.οι ησχολήθησαν «αί άξιολόγησαν
*·
Άθανάσ,ος
(θανα-
τοΰ Παΐλον, έκ Σμύρνης.
Έσ.τονδ /σΓ Γλνπτικήν είς Παρισ!
χ·; καί ήτο μαθητή; τον μεγάλον
Γάλλον Γλι'πτ,ου Άντουάν Μπονο
ντίλ. Διττέλεσεν Καθηγητής τή.·
'Λνιοτάι-ης Σχολής Καλών Τε-
χνών τού Μετσο6>είου Πολ.υτεχνιί
ου ΆΟηνώ.·. Διάσημος Γλύπτης Πά
; φήμης.
τάν άρστον υϊόν αύτοΰ ΠΑΤΛΟΝ
Λιδάκ.τοοκ τής Φιλολογίας τοΰ Πά
.Γ,τιστημ!ον Σορβόνης Παρισίων,
δ.αμ'νοντα είς Παρισίους καί έργ χ
Σδς προσφέρουμε καθημερινές πτήσεις
πρός Νέα 'Υόρκη καί Μοντρεάλ μέσω
Βρυξελλών, την καρδιά τής ΚοινίΙς'Αγορας,
Απευθυνθή τε στόν ταξιδιωτικό σας πρά-
κτορα ή στά γραφεία μας, Όθωνος 8,
Αθήναι, Τηλ. 3236.821/7
βθ ΒΕίΟΙΑΝ
5ΑΒΕΝΔ
βελγικαί
μ έκεί.
Άπε6ίο)σεν
■*
II
(.-«νκιουλος Εμμανουήλ, ε/.
Κι<δ(ΐ)νιι~)ν Μικράς Άσίας. Πτνχυΰ Ι Χ°ς Τ!ΊΤ Ά',ωτάιης Γ.?οιπονική- Σχολής Αθηνών. Γειοπόνος έντ ι- χ&:'ις είς την Δημοσίαν υπηρεσίαν τού υπουργείον Γειορτ'ίας. Διενθνν τής Έγγΐίιον Βελτιώιεων Πελο- ποννι'ισον. Λ Μ'θύτσιος Νικόλαος, έκ Κων)πό λες Ήπειρίοτικής καταγ(ογή;. ΤΙτν ^■οΓ.χο; τή; Άνοτάτη; Γεωπονι- ] κή; Σχολή; Άθη·,ών. Γεωπόν,; | ένταχθείς α; την Δημοσίαν 'Τ.αη- ρεσίαν τ«ΰ νπουργΓ.-,'ου Γε(ηογ,'αΓ 'ΤποδιενΟνντή; Έγγείο)ν Βελτιω¬ σιν ΘεΛσαλο.ίκης. Λ Σπανός Άδαμάντιος τοΰ Αθαν ι σίου, έξ ΑίνοΛ' Άνατολικής Θοά κη?. Πτυχιοΰχο; τής Άνωτάτη; τος Κοινωνικών Άσφαλίσεων Π»» χήν ττονχΐακήν διάλεκον κοβι δ Νικ. ραιώς. Άνέδειξεν τόν πνωτότοκον ρ,^ίτης ε|ς τή νσυλλογήν ΐτου κύν αυτού ΠΑΡΑΣΚΕΤΑΝ Φοι τών δ^,οτ^ώ, τραγουδιών, -πρσί- θέσιν δίδει είς τα βημοπ ι;ά τρσγούδια (τού ΠόνΓου. δττθυ π,οιί τό ήρωίικόν άκριτ'κόν έπος ηύ- στημίον τής ΣΙΕΝΝΑΣ τής Ίτο λ!α; καί ήν θιγατέρα αυτού ΔΕ- ΣΙΙΟΙΝΑΝ φοιτήτριαν τής Νομι ύ ΠανΓπιστημ.'ου Αθηνών. ί>ε 'ην δνναμικωτέ,οαν έκιφρασιν
Ά ή ί
κης τοι
-ου. Άλλά μήπως είναι κατανοη-
Χατξηορδάνου Ευάγγελος, Γν τή ή πισακωνική διάλεκτος, ή Κυ-
Σμι-ρνης. Άρχικ.ώ; ένιεγράφη ίΐ; ττο,ώΤικη, ή ρουμελιώτικη καϊ ή
την Ιατρικήν Σχολήν τού Έθν - ήπειρωτιΚή τΟισύτη;
κου Πανεπιστημίον Αθηνών. Ά... 'Αφότου αΠ έπόρατοι οιται-,ρο-
γύτερον ήσχολήθη μέ έμπορινός ^ , - ,, __, τΑλ,
, , , . » Φοοίαι διεμελησαν τον
και επιχειρησεις *·— '
Πρώην κάτοικος Σννοικισμοΰ Β.'
ρωνος "Αθηνών.
Απεβίωσεν.
καί ένεκ:ώθη ή προτέ
,ρα ττνευματΐ'κή καί έκττολιτιστΐκή
άκΐπνο6ολία τής «Βασιλίδος των
ττόλεων» ήρχιο-ε ή διάσπασις ή
Σύνελκος = Συνήλικος (Σύνελλχα
εΐν' τα τταιβα)
Τουκάν = Τοκάνη. Ή ξύλινη δο
κάνα τού άλωνιοϋ.
Θρύφχω,
τού θρύπτω, τεμαιχίζω άρτον.
Τσαΐμώνω τ> δμμάτια μ' = «α-
μύω τ ούς οφθαλμούς
Τσιτσίν = τιιτθία — τέτθη, τρο-
ς-ός
Χσ,μαιλέτε = Χαμαί άλέ.της
Χάταλον — άταλος, άτάσθσλος
παταμακι χννεται σαν κοταρραικτης
«ίτό νν|>ος πε,ρίπον 30—35 μέτρα
καί διασχιζει μέσα άπ' τά περι»6ό·
λκι τοΰ χωρίον «Νάρ» κ<ιί χύν - ται είς τόν "Αλνν ποταμό^ ποΰ ιΐ ναι μακριά τή; Νεαπόλ^ιο; π«··' που 3 ώρ.ες πεζή Αυτή ώστόσον ώραία πόλις δέν είχε νερό είς τή/ Ή Τονρκο'ή διότι είχε σννοηκία είχε Φροντίσει έξ άρχής δ 'Ιμπριαχήμ πασάς καί ή Έλληνική σννοικία ί;· ταν χωρ:στή άπό την Τοι>ρ«ικΜ·
ΟΙ "Ελληνες τό ντρό τονς προιιή-
θεναν άπό τό ποτάμι κ«ί
τά δύο 6οννά το-ε-να άπέναντι τοΰ
άλλον είς τό ϊδιο νψος καί μάκρος
σχηματίζονν μιά φαρδε'ΐά καί μά
κρονς 8—10 χιλιομ. χαρά'δρα καί
«ί; τήνμέση τής χαράδρας τ&έχ«ι
έ'να παραπόταμος μέ άρκετό νε,ρό
| έκτός τά περιβόλω πού ποτίξει ά-' λα')ντας τάν ανήφορο δρόμο τονς
θροΜμούλ - έκ π(·, τΙ- δνύα μεριές τον κ«ί έργά-'20 — 30 λεπτά τρα€ούσε, διά νά
ζοααι 5—6 νερόμνλοι. | φθάσοι>ν είς τά σπ!τια τονς.
Έ.τί πρόποδε; τών δύο βοννών Αύτό τό βάσχινο τραί>οΰσαν οί
ρίνα: μέ π*ρι*όλ.·α τα όποία είναι "Ελλην-Γς τής Νεαπόλεως έπά 90
γεμάτα μέ διάφορα όπ'οροφόρα δέν χρόνια. Τό χε-ρότΓοο ήταν τό π.ό
όο-ίΐ αέ πελώρι;-; καρνδιές κ«ί πά άννπόφορο. ΟΊ τοΰρκοι πολλές φθ-
ν.Ίψηλε; λεΰκες. | ρές πτ«ρ«αόν·;ιν:ν κάνοντας έ.τ,ίθεπι
'ίΐ Νεάπολις είχ* κ«1 ενα δλλο είς τάς γυναίκα; πσν είχαν
ιΐίιόλογο θέαμα καί άπόλαυση τή.· δα νερό. "Αρπαιαίν την νέ
Χτουττίζω. = 'ΕΞκΤοπίζω, μαδώ 1 Λν,π ξη. 'ίΐ νύκτα τοΰ Μαΐοι
Πι«:ρίφτρια — Πυρί ρίπτω καΐ ού¬
χι έπιρρίτττω καχά Λατταρίδτγν·
Φουιρνίζω τδ ψωιμί (έπίρυψεν).
Ώριαγμαν έκ τοΰ ώριάζω· ώρα,
έττιτήιρησι^, ώριάζ τά
ττιόλαχα.
Αί τΓοντιαικαί λέξεις μέ ρίζαν
άρχαϊκήν είναι ό+ηελέτητα κσί δ κ.
Λαπαοίδης περιέλαβε βίς τό Λε-
ξικόν τού ττερί τόος 2.ΟΟΟ τοιαύ¬
τας φι,σικά δέν δυνάμεθα νά τάς
διαλεκτική καί ή κατά τόποι.<ς ^.ςαντλήσωιμεν διά των σχηλών ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ διάφορος εξέλιξις ^ής ένιαίας ττ.οϊν Ίατρός, έκ Ναζλή Μ. Άσία; ΣΟΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑ Σ Δικηγόρος, ί* Χαλδίας Πόντοι "Τπεύθννοι σνμτρώνι/ις τφ νόμ<ρ Ίδιν.·<τήτης — ΈκΛότης Διευθυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΜΛΗΣ Καχβικίο Ν-χυάρχου Βότσΐι 5& Προϊστάμενος Τυπογραψ€ίου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ Κατρικία: Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΑΗ έλληνικής γλώοχττ>ς.
Ή του£>κοκρατία ήσκησε καΐ σύ
τή την ιδικήν ιτης βαρείαν έπι<4ο- λήν καί πολλαί τουρκικαί α ττερ σικαΐ λέξεις άνεμίχθησαν είς τόν εθνικον μας λεξικολογικδν θησαυ- οόν άπό τον δττοΐον δέν έμειναιν ξέ αι και ττολλαί σλαι/ϊκαί είς τά βαρεία τμήματα ΗοΟ έΐλληνισιμοθ ή ίταλιικαΐ λέξεις ιδίως- είς τάς ιμή *.αταληφθείσας ττοτέ ύττό των Τούρκων Ίσνίους Νήσους. Πρός έπιδεοαίωσιν το0 σιτενοΰ δεσιμοί) τής ττοντιακής διαλέκχου μκ την αρχαίαν ελληνικήν τταρα- τοΰ ττροσφυγΐ'κοθ Κόσμου δσον φίλτατος και αν είναι. ΙΔι άνά δώσωμεν δμως ττληρε- στέραν είκόνα) χής διαρθ;ώσεως καΐ μορφής τής τΓοντιακής διάλε κτου θά συνεχίσωμεν καί άλλοις τπλευράς ήτοι χήν έτπηρ ,οοήν τής χουιρκικής έπ' αυτής, καΐ άλλας ττλευράς ήτοι την έτπιρ πλοΰ-χον τά γλωσσάρια, καί τδ στοοικόν Λεξικδν τής ΠονΊακής Διαλέκτοι;. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Πρόεδρος Αδελφότητος Πονχίωιν ΠΑΝΑΓ ΙΑ ΓΟΥΜΒΡΑ 7.ιΐ)(ν.'ζ:ι ά,τό ιίλους τού; μήνες. Με τ Γ/, ά.τό τό σονοο,πο, μέσα ά.τ' τά υ (Ιόλ.ΐΊ ν.αί άπό τό μέρος τού πά ταμάκ,ι άρχίζει ή περίφημη σνναι·. λία που δ εί θΰν+ται άπό άόρατ ■ Μαέστρο. Αυτή ή περίφ.ημηι σνν./ΐ λία Λπαρτίζεται άπ' τά τοϋ ποταμοΰ πον γλι>στρα σάν ά
σ>.ιιένιο φ.'δι κάτο) άπό τό φώς τ^ΰ
φργγαριοΰ καί τά άόρατα μικρόσ<» μα άΓιδοντίικια καθισμέν<ι σέ τριαν ταφυλλιές άναιμένοντας τό άνοιγμι τού μπομπονκιοΰ. Καί αύτά είνι . μέσα (τίς τα περιβόλια. Εί; την Τλληνίκή Σιύοικ.ι'η, ,-ΓΓΟ; την χοονφή τού βουνοΰ, εί- ναι καθσμένο; ό μίγάλος μιαΰρος βράχος κηΐεΐ ς την Ίονρκική συν οικ:α πρός την κο^υφή είναι τό ρ την ντα κπί ξ?· ώοα.'α γυλ·αΐκα άπό μέσα άπ' ττν φρούρ,ο .τού τό ίκτισε ό Ίμ,τρ ι- χήιι πασάς. Έπίσης ή πόλις καθ' όλον γο μήκο; της κάτιο άπό τά πόδια τη; εχει στρο)μένο ενα καταποάβινο χά λί, τά Λεριβόλιτχ. Πρός βορράν της ή πόλις έχΐι κάπου 5—6 χιλιόμ·- τρα μακριά έ'να τονρκικό χιοριί. Χυ>ρίζεται άπ' την πόλι μέ άμπέ
λια των Έλλήντον. Τό χωρία όνο-
μάξΐται «Κίορε» έλληνιστί «Φοίν;-
τα» καί πρό; νότον πάλιν σέ τόσΐ|
παρέα τού; καί αύτη ή ατιμη πρ·ίι
ξη συνεχίξ.·στο γρύνια καί χρόνϊ.
Αυτή ή πληγή δ·.ά τόν Παπά Γεώ.)
γη ήταν μεγάλο (Ίάσ,ΐνο. αϋτό τό
καικό είς 6άρος των γ»»ναικών. 'Τί
μερά, νύκτα ήτα-ν μία άθεράπειτη
.τ,ληγή εί; τό μ»<αλό τού παπά. Μί: τί τρόπο μποροΰσε νά σώση τού; συμΐτατρώτε; τού; Δέν ύπήρχ* <1λ λη λύσις έκτός εάν δέν φρονούν νενό είς την Έλληνική στΛ'οικία. Είναι έ'νας λύγος νά φέροι»ν νερύ, άλλά άπό ποία πηγή, μέ τί χρήμι'. τα; αϋτά δλα θέλουν κρατική 6ν· ναμη. "Ενας άσήμαΛττος φτονχός παπάς πώς μπορεΐ νά κάνη αΰπ') πού σκεφτεται, τά νά φέροιιν ν· ρο; (Σ ννεχίζεται) ΔΩΡΕΑ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Είς μνήμην Τών γονέιον των, 5 ν- καί ή κ. Γαβριήλ Τσακίρη, δ.£- θεσαν νπέρ των οκοπών τής έν Νέα Ίιονία «Ένώσειος Σπάρτης Πισιδίας καί των πέριξ» δραχμάς 2.000.
ΕΠΑΡΧΙΑ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ
Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ. ΠΟΛΙΣ ΚΑΙΣΛΡΕΙΑΣ
ΤαΟ συνεργάτου μαο κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΕΣΙΣΟΓΛΟΥ
ΤΗ ηΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙαΙ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΘΦΗΣ
Συγγράφεχαι υπό των χύζ» φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΊΌ-
(ΣΐΛέχεια έκ τού -ροτνγου,μένου) | τής χρκττιανικης θρησικχίας είς », Α 0£θΔί2ΡΙΔΟΓ, Εροέδρου τί)ς Ενώσεως καΐ τής
> ι *.««—. ,·-ό ιών διαφόρων την -εριβχήν διά τον Φόβον των ι ϋμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κι 2) ΣΚΡΑΤΟ11
η υπό "Ίών διαφόρων
έπΐσκόΤτων διαίτβλούντων ί—6 τήν
δικαιοδοσίαν τών Μη
ιροττολνών τής Μητροπόλεως Και
σωρείας ΓυιμΜάσια, διάφορα έκτται
δει>τήρκϊ, άγαθοεργά ίδρύματα
(γηροκομεΐα, όρφανοτραφεΐα ξενώ
νας) είς τάς έτπσκοπάς των 'Ία
άττοΐα τα μέγισ*α
είς την διάβασιν ιής Χριστιανικήν
©ρησ+αείας τάχιισιτα είς τάς περιο¬
χάς αύτάς. Είς δέ τήιν πόλιν ΐ|ης
Καισαρείσς υπήρχεν ' τόσον μεγά-
λη ητληθώρα τοιούτων έκτταιδεντι
κων κοινωνικωσ ΊδρΜμά'ων, ώστε
ο! Ίσττρικοί τής έπσχής έκείνης
καί των ιμίίτιέτΛει^οχ χρανων άττεκά-
λΐουν την ττόλιν "-ής Καισαρείας
Βασιλίδα των πόλεων και τηλαν-
γη Φόρον τής οίκουμένης. Ό δέ
Γ ρηγάριος ©εολόγος είς έτέραν έ-
τηστολήν ώς κώ"*3θι γράφει διά
την ένΐδοξαν ταύτην πόλιν. «Ό
έκ Πόντον Μ. Βασίλειος έττΐ α&ν
Καισαρέων ττόλιν έπείγεται τών
τη ίδεμεθέξων τΓαιδευΓτηρί«ν· Ταύ-
την δέ λέγω ""(ήν τπεριφανη. τε καί
ημετέραν, έττεΐ καί των έμών λό¬
γων αύτη καθηγέμών καί διδάσκα
ό
ϋμυσπονδίας Προσφύγων Φοιτητών κι. 2) ΣϋΚΡΑΤΟΐ 1
ών 'Εθνικών ην«Υ Γ ΚΛΑΔΑ, ΠρΛέδοου ττ>ς Ενώσεως Ηοντίων Φοιτητών
ΣΥΝΕΧΙΣΙΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΐϋ-
ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ Ι1ΡΟΣΦΓΓΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ
Ίονδθοίων καί
κάζοντο νά συνέρχωνται είς
κατακάμβαις καί ύπογείους στοάς
Οί δεσμοί τής Ποντιακής διαλέκτου
μέ την αρχαίαν Ελληνικήν
Τού κ. ΣΩΚΡΑΤΟΤΣ Γ. ΚΛλΔΑ
Πρόεδρον αδελφότητος Ποντίων ΙΙΑΝΛΙΊΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
ΣΠΟΪΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ.
πέριξ τής πόλεως λσφοσιειρων
αί πλείστα, τ&ν δττοίων έσώζοντο ,
μέχρι των τΐΐλενταίων ημερών καΐ ^ ^ ^ _
δ τ οοΰντο εΐο καλήν κατάστασιν ΙΙαπαδόπονλο; Μιχαήλ τοΰ Ιω Σχολής Οικονομικήν καί Έμπο'.,ι λίδης> είς πρόσψαταν σημειωμά
'* ολλά τοιχογιραφί«ς καί είκό άν-νου, έκ Σμύρνης. Πτυχιοΰχος κων Επιστήμων ένταχθείς είς την του έττ' εύκαιρία κριικής <του διά % Οάκούρασχος ϊχνηλάτης παν¬ τός ττοντιακοϋ καί δεξιος τού κα- λάμου χειριστής φΓλος Λυχειάρχης *ν Πειραιεί κ. Άθατνάσιος ! < αχ κ-ηνϊνου' τή; Νομικής τοΰ "Εθνικον Πανεπι Δημοσίαν υπηρεσίαν τού ύπονον'ί Αργότερον ετπ >»·. γμ«»/ . ...„_ . „,, . .. _
γ
ο! διωγμοϊ των Χριστι«
νών καί ιχριστκχνικαί κοινόνηττβς
ήρχισαν να
ρουν ττερικαλεΐς έκκλησίας έκ
έπίσης «αί °« ™ο1 ™ν ~*
οτημίου Αθηνών ίνταχθεί; είς οι, Οΐκοναμικών. Διβτέλεσε Τμη-
την Δημοσίαν νπηρεσίαν τοΰ υπουρ ματάρχη; τού ΈλεγκτιΧΛΰ Συν;--
γιτΐου των Εξωτερικών «ίς τόν δι όριον. Σνξυγος τής έκ Κνδωνιών
τελευταίαν καί ώραΐοτ ττράγ,μα
τ( 6ι6λίον ^ Γ^ργ Γρηγορ,ά-
( ηλωμαΤιχον κλάδον, έ:νθ« καί δι*. Μικρά; Άσίας" Άλεξάνδοας Παν. τροβσινει είς ιμιιαν τ,ιλτ,ρΓ, κατα το
« 'Τ ί δ' έ0* άθεσν τής ί Πόόου
ρ;
πρεψρν. 'Τπηοέτησεν είς διαφ')- Καλπάκα, Λνκείάρχου τού έν Ά
τΓαράθεσιν τής περί Πόόιτου
λος, ττ(ν ούχ
λόγων μητρό-
-τλιν, τ) των πόλεων ών ύττέρκει-
τ«ι καί καθ' ών εχει την δυνσστεί
ολ. "Ην εΐ Ήι·ς Ηού έν λόγοις κρά-
του·ς άφηιριικώς έσται αύτό τό κ«λ
λισ^σν *τε καί είδΐ'κώ,^ον. άλλΐαι
μέν γάρ των πόλεων, άλλοις άγάλ
λονται καλλωπίσμασιν ή τταλαιοΐς
ή νέοις δττως άν, οίμαι, ·Βών &»>-
γημάίτων έχωσιν ή τών όρωμένων.
Τή δέ πόλει των Καισαρέων τό
■>νώρισ|μα λάγοι, ώσττερ έν τοίς δ-
ττλοις τ) ""οΤς δράιμασι τά έττίση-
μα».
Είς την πάλιν τής Καισαρείας
στισνικάς. ΆΛ*γε!ιΡ°ίνΤο
ρ,α μεγαλοτΓρετΗϊ, άνδρών κα? Υυ
Λΐαικών, έττί δέ τής έττοχής τού
Μεγάλον ΒασιΙλΙείαυ είχεν άνεγερ
θή δ ττερικαλής Ναός τής Κοιιμή-
σεως ^ Θεοτόκου είς γτΟ κέντρον!
τής πόλεως, όπτ' δ"αυ δ ούρανο-1
φάντωρ Μέγας Βασίλειος έκήρυττ
•έ τδν θείον λόγον είς ιτδ εύσιεβες
ττλήρωμα. Μετά "Ίόν θάνατον ού-
Κ-ςπσαρεΐς· έπ' όνέιματι σύ
ίήγειρσν Μεγάλην Εκκλη¬
σίαν έκτός τής πόλεως. Ταύτην δ
Άσλάν καΊατροτΓώσας τόν Ρωιμα-
δν Διιγενή δταν τω 1067 κατέλα
ς Πρεσβείας καί τελευταίας θήναι; ίδιοιτικοΰ Εκπαιδευτήριον Λιβλιογραφίας, ή όποία είδε τό
και εντέυθεν
ράγιματι πολΰ
ολοέν
μελέτας (Προσφ.
Κόσωος 20.10.73).
Μνημονιεύομεν ιδιαιτέρως τό
6οων έπίσης κ** ι "' »»**" ·— ρον» ιιμΐυιιοΛΐ-, λιμ >[ηιΐΊ»ι·») οηνΐιι; ιοιοιτικον ϋκπιιιοενιηνι.'ν •■■«■"-ικ-τ—ιι ·ι — ■
ρηδόν &χρ<πιονιζομί»<Μ έθνικών. ρίς την Πρεσ&είαν μας είς Στοχ «ΑΔΕΛΦΩΝ ΚΑΛΠΑΚΑ» άναδ ί Φώς άπό τού 1922 -ρέΤΓσνΤ0 ε(ς έκ,κλησίσς ΧΡ'- χόλμην τής Σονηδία; ώς Πληρε- ξας τήν θυγατέρα αυτού ΣΟΨΙ- Καί Λ δποία είναι τη ' τ *Αγ Άνεγείοοντο μοναΛτή- ξοΰσιος 'Τπουργός (Πρεσβεντής). ΑΝ Πτυχιούχον τής Φνσικομαθν ττλουισία *-αί πτλοτΑί "Ετυχον πολλών τιμητικήν διακοί- ματικής Σχολής τοΰ Άριστοτελα σεων. Βαθΰς γνώστη; τής Άγγλι ου Πανεπιστημίου ΒεσσαλονίκΓς κης καί Γαλλικής γλώσσης. μ>
καί τόν υϊόν αυτόν ΑΘΑΝΑιΣΙ
ΟΝ φοιτητήν τής
Μπαλάπονλος Μιχαήλ τοΰ Νΐνθ Σχολής τοΰ
έκ Ναξ,λή Μικρά; 'Λσίας τρών.
'Λπόφοιτος τής Στρατκοτική;
Σχολής των Εϋελπίδων καί άλλων ΚαστάνΓας Νικόλαος τοΰ ΊωΛν οίας τής Τραττεζοΰντος ΐτοθ άοιδί
τ|{/"_ κλασσ·ιχόν «Άρχεΐον τοΰ Πόντου»
ρέ τούς 31 άττό το0 1928 τόμους
τοι/ καί την Ιστορίαν τής Έκκλη
τοθ
Σχολών Πολέμου διοκριθείς
τω στρατενματι. Σ ι>νταγματάρχη;
Πνρο6ηλικού έ.ά. 'Τφυπονργός τοΰ κή-
Δαρδαντλλίιον Μικράς Α-
Τελειύφοιτος τή; θεολογι-
τοΰ Πανεπιστημίου
μΟυ ιΧρυσάνιθου,
τοΰ Φ. Κτενίδη
τοθ Πόντου» το0 ,
Ποντιακήν
καί την
αί επιστήμαι, αί
"Ίο έμττό
ι; ,ργα(ΐθέντος
να-ιχής Άκαδημίας Ά-
κπ(χιδρνΟρ1ς Γΐς τύ
~
τήν Καισάρειαν την έΊλΕηλΑτη-( 5 Νέας Σμύρνης Αθηνών,
σεν ττλήρως, μεταξύ θε σώον
ποΓοράπτου ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΜΠΛ- σιλικόν Ίστιτο0τον ΒουδοΛέστης
ΛΟΠΟΤΛΟΤ όδός ΜοσχονηοΙων ΟΰγγαρΙίΐς, ένταχθΐίς ε'^ την Δή
τής ττερί Πόντου 6ι6λιο
σημβίωμα αύτό θά ά-
Θέτομεν κατωτέρω μερικάς λέξεις
προερχομένας έΊτυμολογικώς άπτ'
εθθείας άττό την αρχαίαν καί πολ
λάκις την δμηρικτ>» γλώσσαν, αί
οποίαι ττεριλαιμβάνσνται καί είς
τό έτΜμολογικόιν λεξικόν τοθ κ.
Λέγιει λοιττδν τό ποντιακδν 61
στνχρνι
«Λελεύω τΓθδεδίζω σΐε
χαΐ τδ κοοκό σ' νώ ίπσίρω> .
Ή πρώτη λέξις «λελεύω» είναι
τό δμηρικδν λιλαίομσι Ί6ε Ό-
δύσοτεια (τδν δ' οίον νόοτον κε
χριιμενου ή ιδε γυναϋκώς, νύ,μφη
§ρνκΙε λιλ αι ο μ ί ν η
είναι. Καλυψώ διά θΐεάτου)
όν μόνον δέ νοσταλγόν τής
ττατρίδος καΐ τής γυναικός
ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΙΕΡΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
Δ'
Έν τώ σπμείω τοΰτιο άς προτι-
μήσονμεν την αύθρντικήν περιγοα-
έθέ τοί):
τον
Άγιον; Τόπον; 1ΒΟ έτη— πρό ή-
,μών κολοσσοΰ τού «·ΟδοΐΛθρι-χοΓ·
άπό Παρισίων εί; Ίερβυσαλήμ ■
καί θερμότατον φιλέλληνο; Σατιο
μπριάν Ρενέ Φραγκίσκον.
Επί των προπόδιον τοΰ "Ορον;
Σιών, επί τή; κορνφτίς τοΰ όποίι,υ
νπάρχει τό ήρειπωμενον μνημβΐον
τού Δα6ίδ, ιημοΰται Λόφ»; τις έ-
σα?ί περΐφημος, ό καλούμεν»; Γολ
γοθάς η Κρανίον Τόπος!
Τό επί τοΰ Γολγοθά είς τήν Ά
φροδίτην καθιεριομένον δάσος ρί-
χε κ.ατακοπή. Ό δέ αληθής τού
ς Στανρός «τίχεν άνευο?-
θή.
6ε ίτο μί'ιξε·»(ΐι τι ΊερΓΐ Λ.τανι;,
ή μέλλοντι νά διίλ»η την άΛ,'.ν
τού Μ(ΐ(.)Τΐ'ρ·ίο' καί τού Πένθοις;
Τή; ίίλης Λιτανρίιις προπορπττ ιι
ό Τίμ.ο·; Στ«ι»ί>ό.ς, φερόμενος ίαιΊ
τεσσάρων Λρεσβ»·τέρ<'>ν Όμολογι·
των ποοβφάτοις Α.τολτ'θένττ,η' έχ
τών' (Ήισανιστηρίων των φυλακών.
ΟΙ λοιποί Ίίρρίς, ;ί; δι ο στο.'.
χους μακρον; κεχωρισμένας έν έν-
δΰμασι πένθοι»; καί έν σιγή άκι·
λονθοΰσι τό Πανάγιον Σύμβολον
τής Ά,τολντρώσεω; τι7>ν Άνθριό-
ποΛ'! Κατόπιν έρχονται οί χοοοί
των Παρθένων κοά των ΧηρΛν τή:
Σιωνίτιδος Έκκλησίας! "Επονται
δέ οί πεπτΜκότ*; καί οί ποοσκλαι.
όντες άμαρτιολοί των ·όποΙο)ν 5 κα
νών συνπτληρώθη κ(ά μέλλοτΌΐ νά
Άνθρωπός τις, δστ.ς, επί τή Ι γίνωσι δεκτοτ ε,; την
ΰ ύ ΰ Άγίου Ποτηριου τη
τούτον
Τίμιον Ξύλον, είχεν αναστηθή, έκ
τοΰ νεκρικοΰ κρααδάτον, διηγεΐτ·)
τά καθέκαστα αλλης ζο>ής!...
Ίίπί των ριξιομάτων τοΰτιον τοθ
,^
Ναόν
έκ μαομάρου καί
μοσίαν ΰπηριτσίαν τού νπουργείυυ οχοληθοΰμε ιδιαιτέρως μέ τά 6α
Παιδεία;. Κιχθηγητής τής Σωα«· σικώτερα μελεττή,ματα τά οποίαι την καθομιλοΐΛμένην ώς εξής:
τδν 'Ο&»οΐα) νύμΦη πλουο<«ΐ|ρΐ)β.. ^^ πεοιχλείοντα τόν ήμτπόδιζε νά φύγη, έπ.θυμοιΑτα Τά(ρον το0 'Ιη(ΤΟυ χριο-Τοΰ! (λαχταροθσα) νά τδν 6χη σύζυ- ·0 Πανάγιος οίτ»ς Τάφος έκα γον, ή Καλυψώ ή Ιβρά των θεών. λύπτίτο διά κεδρίνον πολνθύοον Ή δευτέρα λέξις τού ανωτέρω τ,ρούλλον άννψιομένοι», έν τώ Κέν ΛιετΓοδβδίζω» σύνθετον' τριο τοΰ Ναόν. Τό εσωτερικόν τοΰ ΰ αμηρικοΰ «ποδί Ιζομαι» - πί Ναόν έκαλύπτετο δι' όοθομαρμα-^ στά τΓΟδ,α σου (κάθημα, στά οώσΡω: λευκόν μαρμαρον. Ε.ΐι 4 σου). Καί έ^σ, δ ττραγ,μσ το» Βυσ,αστηρ,ου δέ 3 """" ^ τούτον τού Παναγίου τι κάτοχος τής ελληνικάς μετα- ττοντιακδ δίστυχο είς τοΰ Ναόν τούτον τού Παναγίου Τάφον, κα τα τάς έπισημοτέρας των ήμερώ», ίτελεϊτο ή Άναίμακτο; θασία! Ανσιαστήριον, αί πέριξ στοαί την θήκην λειψάνων τΰο Άγίου Χηηστίδης Όορστης τ,ιΰ Άνι- τική- Άγωγής είς Δημόσκι Γυιινά όνσφέρονιται είς την ΠονΤιακήν άγαπώ (σέ λοοχτταρω) στά ττόδια χη τα παρεκκλήσια τοΰ Ναϊκοΰ -- - ' " Μ "" ""---------λ"~- >Λ ' ·' '"- "-------'- ~·- ά ώΌ ί δ ^ δ"<ό τούτου άρχιτεοσονικοΰ σνστήματοΓ Βασιλείου άριστούργτ>μα ξιΑογλυ στο6οΰλο', έξ Άδριανονπόλ^ως Ά σια καί χέλο; Έπιθηορητή; νω.
—τ.^ *ννητ. στολ,σιαένπν μέ νατολ,κή; Βράκης. Πτυχιοθχος τής ματική; Άγωγής. Άνέδε,ξε τ^
πτικής Ιέχντκ, στολισμένην μέ
μαργαρίΐτας καί χριχτόν καί μέ ττο
Γριοπονικής Σχολή; τού
τή; Βόννης μετΓκπα
θυγατέρα «ΛτοΟ ΟΛΓΑΝ
τής Παντριον Ιχολη;
κα.
λιθους, τας 6ε τιυλας τού ^ ^ .Αμί
διαλέκ)των τοΰ ΈλληνιοΐμοΟ. ) "Αλλας ποντιακόχ;
Ή άνάττΤυξις αύτη είναι! άττίκαι όρχαιίαν ρίζαν
λέα των Πϊρσων ώς *τρότταιον.
Έπίσης μεγαλοττρετΓη.ς τγτο καί
ό νοοός ττ,ς Άναλήψεως τοΰ Χρι-
θ, έξω τής ττόλεως έττίσης, εί¬
ρΐιον ή άρχιτεκΐτονική, είχον φθάσει
είς τό ανώτατον σημείον άνοτΓτυ-
ξεως καί -ροόδου. Επί Μεγάλου
Βασιλείου είχον ιδρύθη τά μί,γαιλο
π,ρεττή καί διακρινάμενα είς κάλ¬
λος νοσοκομεϊα, όρφανοτρσφεΐα
κσί ξενώνες διά Τούς ένδεεΤς ταξι
διώτσ,ς, τδ λεττροκομεΐον, είς δέ
αύτά τά κοινωφιελή Πδρύματα άττο
καλούμενα Βασιιλειάς πρός τ ι μ.τγν
το0 Μεγάλου άνθρώττου τού έφαιρ
μοσΤοϋ των διδαγμάτων ^τοο Ίη-
σοΰ ΧριΙστοΟ ττερί άγάττης ττρός 1Ιίι
πλησίον απού —εριεθάλποντο/ έθε
ρατίΐεύοντο, ήργάζσντ© εύρισκον ά¬
συλον μυριάδες ένδεών καί τταρα
•αυθίαν.
Οί χ,ΧΛΌγράφοι τή,ς έττοΐχής έκτί
νηςκαϊ τών μβτιέ~ειτα χρόνων τούς
κατοίκους ·βής θαυμασίας καί μα-
καρίας έκείνης ττολιτείας είς τριά-
κοντα ττέντε χιλιάδας ιμιέ επί κε¬
φαλής τόν άκούρασνον τδν έμψυ-
τδν ιατρόν των σωμάτων
κσί ψυχών ·Ίών προσφευγόνΤων είς
τήν σκέττην καί ττροστασίαν του,
είς την Βασιλειάδα.
Ή ·πόλις ντής Καισαρειύας ΰττέ-
ρΤη την ττλέον σκληροτεραν δοκι
μσχτίαν ττερί τα μέσα τιοΰ 3ου μ.
Χ. «ΐΤώνος τύ 262 έττί Ούαλιερια-
νοΰ, &τε δ οασιΐλευς τής Περσίας
Σαττώρ δ Ιρομβρδς έκορθησας τήν
Καισάρειαν τπρδς έκιδίκησιν διά
την σθεναραν δμυναν ένοντίον τού
τώ κσ)*οίκων αύ^ής άπτέκοψε 'ώς
γλώσσας 1 θρ,.ΟΟΟ κατοίκων.
"Η άλλοτε εΰανδρος ·πολύανδρας
ιοαιΐ εύκλεής ίπτί όρθοδοξίας Και-
σάρεια κατά τ,ους τελευ-ταίους πρό
τής Μΐιίρασιατικής καταστιροφής
■χρ&νονς ιμόλις άριθμοΰσε
άς περιττον οικογενείας όοθοδό-
ξων χριστιανών 2.ΟΟΟ τπερίπου
ψι,ιχάς έν συνόλω κα^Ιοίκων τής πό
λεως 4Ο.ΟΟΟ τών οποίων άρκετοί
Αρμένιοι καϊ ττερισσοτεροι τοΰρ
κοι. Ή δέ είς Τοσο0τον 6αθμόν
τοθ δρφδόξου' ττληβυ
σμοΰ τής όφείλετσι είς την μετα-
νάστευσιινι τούΐων είς "'άς έμττορι
κωτέρας καί Γτταραλίου,ς πόλεις τής
Μ. 'Ασίας είς Κων)πολι·ν Σμύρ¬
νην "Αδανα Ταρσον Ίοσγαττν 'Α-
■μιισιδν κλ—.
ΕΚΚΛΗΣΙΑΙ
τούς πρώτοι/ς χρόνους
νών.
καί Όλλανδίαν είς τόν κλάδον
των άρδεύσίων. Επεσκέφθη ΐή«'
Τουρκίαν, Γιουγκοσλαβίαν καί |-τ,
'ρος ««χ· έπιβεβληιμένη διόη έπ' έ-'{ "Ε γ κ « = 8φεΡ«
σχάτων είδε τό φως τής ημέρας κον) «*τ' £γκβς με
λέξεις μέ
ήνεγ-
; Κοσμά;
'μία νέα άξι.6λογος καί
Ιίουλ.γαρίαν ώ; έκπρόσωπσς ττίς Παοασκενά, έκ Κάρ; τού Καυκ.Ί τος έργασία ^οθ φ'ιιλου έν Κοζά-
Ελλάδος. Συγγραφεύς πολλών ά.
"Α 6 ρ ω τ ο ς. Έκ τού α στερτγπ
κου καί 6ρωτδς, 6ι6ρώσκω — &-
σου.
χεν ανεγιερθή ύττδ τοϋ Βασιλε'ιου
>·οΰ Μεγάλου ή ιμιεγαλοπρεΓΓτής έκ
κλησία τού Χριστοϋ πλησίον το0
ττωχρκοιμείου καθώς δέ γράφει καί
πάλιν δ Γρηγόριος ό Ναζιανζΐ'νός
«ινόσος έφΐλοσοφεΐτ6 καί συμφορά
έμακαρίζετο» έττίσης είχον κτισθή
ττολλαΐ έκκλησίαι είς μνήμην τών
Άγίων τής -παλαιάς καί καινης
Διαθτ{κης επί των Κοριοφών ιτέριξ
τής πόλεως. Αύται έν γένει:
αί έκκλοσίαι είς την Πάλαι ά^ ττό-
λιν ττϊής Καισαρείας.
Μετά την ικοοτάληψιν τής Καισα
ρείας υπό τΐών Δανΐσ,μενίδων ή αύ
τή έκτίσθη βορειόίτερον τής πάλαι
άς καθότι τά ττερισσότερα κτιίσμα
τα αυτής είχον έρειττωθή, είχον ά-
νεγερθή κσί έντδς αυτής, άρκετΐαί
Χριστιανικαί έκκλησίαι. ΑΙ περισ-
σότεραι κα ίέξ αυτών αργότερον
-είχον ττε,ριέλθη είς την κα"*>χήν
των Τούρκων τ μετεβλήθησαν είς
σπτσνδαστήρια τών Ιεροδιδασκά-
λων των Τούρκων.
(Σννεχίιξ«ται)
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΝ ΜΝΗΜΟΣΤ
ΝΟΝ ΗΛΙΑ ΕΝΕΖΗ
Ή Έστία Νέας Σμύρνης ώ?·
γάνιοσε τήν Τ«τάρτην 14 Νοέμβρί
όν 1973 ωαί ώραν 8 μ.μ. είς τίιν
αίθονσάν της, λογοτεχνικόν μνημύ
συνον τοϋ αειμνήστου Άκαιδημαϊ-
κοΰ Ήλία ΒεΛέξη. Κατ' αύτό, μ ε
τά είσήγησιν τοΰ Πρόεδρον της
Έστία; Ν. Σμύρνη; κ. Πάνου
Χαλδέζοτ'; θά όμιλήσονν οί κ.κ.
Γεο')ργΐίΐις Αθανασιάδης — Νόβας
Χρήστος Σολομωνίδης καί Γιάν¬
νης Χατζίνης. Καλλιτέχναι τοΰ Έ
Ονικοϋ Θεατρον θά άποδώσονν κ^ι
,μενά τον.
ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΙΣ
Ό Φιλολογικός Σΰλλογος Νι-
καίας — Κορυδαλλοΰ είς, την γ"·
θονσάν του τήν Παρασκεΐ'ήν 1ΰ
Νοΐ5,μ6ρΊου καί ώραν 8 μ.μ. ώργά
νιοσε τιμητικήν εκδήλωσιν διά τΊν
κυιί καλλιτέχνην ΓεωργΓ.·ν
Μετσόλην. Κατ' αυτήν, μεαά «Ισή
γησιν τοΰ Πρόεδρον τού Σνλλ'1-
γον κ. Νεράντζη, θά όμιλήσοιιν οί
κ.κ. Χρήστος Σολομοινίδης καί Νΐ
κος Σημηριώτης.
Η.-ιήματα τοΰ τιμωμένου θά έρ
,μηνενσονν οί καλλιτέχναι Σπύρος
Πτυχιοϋχος τής Άνιοτάτης νη Γυμνασιάρχου κ. Νικολάου Λα νοσΤος, ιμή φαγώσιχρς.
έφωτίζοντο νΐτό άμνδροΰ μόλις
τος συν"τ*ίνοντος εί; έπαν'ξηβιν
τή; κατανύξεως καί εΰλαβείας τών
πς>οση χομίνων Κατά πάσαν ώ Βουλγαρίαν. Διετέλεσεν Προ- ριούσιος λαός καί ΰπερήιφανος "Α ν α λ α = αναλοτος.
διά την άπ' εύθείας έκ χων αρχαί 'άττοσκευαρίζ» = άφαι-
ών ΈΞλλτ)νων ά~οίκων κισίΓαγωγην ρό σκευήν, διευθεπώ.
ι, ι^ι ι * » ( 11» «■ ^ ν γ*1" *'* ■ τ — *......." ί * ^ λΓΧ.1 Χό>ΟΙ*Λγ(Ι.υ>-"1· ν· —*ΙΕ ΐοΛΓυί ν χ ΐ»ιι/·
κια σύζνγον τοϋ Μηχανολόγον — ρδ(?ο; ε·ι; δ,αφύρους Όογανισμο.Ίς
Ήλεκτρολόγον Απόστολον Τσια- ' γ/ίι '2νλλόγους. Συγγραφεύς π Ά
μπι'ρη καί τόν υϊόν αυτού ΑΡΙ- ' λ-)ν έκ^ϊχ,Γ^χ,χών μελετην
των Κ—·α Την τρισιχιλι«(τή
1 σποσκουλίζω, άπό σκέλος =
ζη-' γοφιάζω.
κά καί
λεκτρολογίας τού
τής Καλσροΰης τής Δυτικής Γ;ο-
μανίας.
Λ
Ζαχάρωφ Σόλο)ν τοΰ Ίίοάννον,
έκ Ναζλή Μικράς Ασίας. Πτ»>χι,.ϋ
χος τής Φιλοσοφικής καί Νομική; στημ;ον Αθηνών καί Βη'ξελλών, Όπως ορθώς τονίζει είς τδν πρό- φωτία (απτω)
ύμενον να μνσταγωγηση τα
ρά τής σοτηρία; μνστή.ρια, έν αύ
τηϊ; τοις τόποις, ένθα έτελεσιου^-
γή,θησαν! ΑΊ πνλΛΐ τοΰ Ναοΰ ή¬
σαν έξ όρειχάλκον σφι^ήλατοι καΐ
άσήπον ςύλοι» καί στρεφόμεΎαί, έ-
1 καί ή. ττοντιαικήι διάλεκτος διατη- διασττώ (τούς πόδας)
Ίσηγόνης Άντώνος τού Μιχα- Ρ~ «ατβ τ* .μέγιστον ιμέρος ττκ;. άσαλγος = άσελγής = άτίθασ-
έκ Σμύρνης. Πτνχιοΰχο; τ^- λέξεις Γΐης άρχαίας έλληνικής, ά-|σος, άτοκΤος.
Σχολής τού Πανε.τι κόμη καΐ τής δμηρΐ'κήζ τοιαύττης. άχάνΐτ — ακανθα
— όψιμον -
Σχολής τού Πανεπιστημίου Άθη- ίνταχθ,Ε|,- ρΐς τήν Δημοσίαν ίβτηρρ ^ογ,ον το0 διβλίου
νών. Καθηγητής τής Φιλολογία; σίαν Διετέλιρσε τής τοιαιαης τή. λΜ. ,. ΠΑ,>«^
οου! Τών
διον ρΓχί διί>σει είς δύο
μόν; γλύπτας) έκ Λαοδικείας, Έ
■ρημίτης τις μονάξων, επί των ό·
χθών τοΰ Ίοοδάνον, %α1ί υπό ΤΙϋο
, φητικοϋ πνεΰματος ένθοΐ'σιασθείς!
εί; τό Κολλέγιον Αθηνών (ΤΙαλαι Λαμ^ς Ρόδου καί Αθηνών
τή.
χα1
όν Ψυχικόν) καί Διενθυντής τού τ/χΟς "'Έπίτ μος Γενικώς Διηθυ·,
Ο'ικοτροφείον τοΰ Κολλεγ ου. Ά τή. χη. Παιδΐιγωγικής Άκοδημ:
τόν εκλεκτόν^ υϊόν αυτού
ΙΩΑΝΝΗΝ, Πολιτικόν Μηχανικόν
τοΰ Έθνικού Μετσοβείου Πολντ--
χνείου Αθηνών καί τοΰ Πολυτε- ι
χνείον τής Τονλούζης Γαλλίας. Τί
άς Άθηνό>ν. Συγγραφεύς άξιολ* «Ρ°~>Ρ'«ς των Κομν,γνων κα. τσυς
νων Φιλολονικών καί Λογοτίχν μ«ι«ρούς αίώνας τής τουρκοκρατι-
του δ κ. Λαττα Γαλέχουλεν Γάλα - χλιός — χλι- Μεγάλη Πέμπτη! Είναι ή πανα
άποκομιμένος ά- ορδς
ττό τδν ι>πΓόλοιπο έλ'λαδικό χώρο Διδυμάρ — Δίδκμος
ήδη άττδ τής Ιδρύσεως τής αύτο- Οεκάρ = Θήκη
γη μηή
μονή τής πένθιμον ημέρας, καθ'
ήν ό 'Ίησοΰς Χριστοΰ; έξέπνε ·-
σεν, επί τοΰ φρικτοΰ τούτου Γολ-
γ{,,ν
κων [',ργ{0..
καί Λογοτίχν μ«ιορούς αίώνας τής
1 άς δέν είχε έτταφή μέ τον ΰττόλοι-
' πό έλληνισμό καΐ ή εξέλιξις της
Κτενάς Μιχιί^λ, έκ. Σμίιονιις. ττοντιακής διαλέκχου δίιν ηκολούθη
ός τοΰ ανώτερον υπαλλήλου των Πτι^ιοΰχος τής Ίατρ,κ.ής τού Π λ σε ^ —,,αύτην τής νΒθελληνικής
Αγγλικών Σιδηρόδρομον Σμνρ . - -
νης, αειμνήστου ΓΙΑΓΚΟΪ
ΧΑΡΩΦ.
νεπισττιμίον Αθηνών είδικενθ*ίς
^ είς την Φνματιολογίαν. Φυματιολο
Παρέμε^
Αποστολίδης Μυρόθεος τοΰ Ή
λία έκ Κιουλιαπέρε τοΰ Κάτς
Καυκάσον, έκ Πονηίοιν γονέων
(Άλγυρούπουλις Χαλδίας). Πτνχι
οΰχος τής Νομικής τοΰ Άριβτοτε-
λείον Πανεπιστημίον Βεσσαλον'-
κης ένταχθείς είς τήν Δημοσίαν {·
πηεσίαν τοΰ ΰπονργείον Δικαιοσ,'-
νη;. Απεχώρησεν έκ ταύτη; ώ;
Είρηνοδίκης. Άνέ-δειξ*ν τοΰς έκλί
κτούς υίούς αυτού ΓΕΩΡΓΙΟΝ
Δικηγόρον Πειραιώς καί ΘΕΟΦΙ-
ΛΟΝ Δικηγόρον Αθηνών.
Λ
Μυρσιλίδου Βάσοι τοΰ Βασιλτί
ου, έκ Σμύρνης. Πτιχιοΰχος [ής
Όδοντιατρικής τού Εθνικον Πανε
πιστημίον Αθηνών. 'Οδοντίατρος
Αθηνών όδός Καλλιγά 9 Λεωφό-
ρος Άλεξάνδρας καί σνξτηΌς Νι¬
κόλαον Χατζηλουΐξου.
Λ
Συμεώνογλου Κιον) τινος τοΓ'
Γα,βριήλ, έκ Σπάρτης τής Πισ;δί-
ας Μικράς 'Ασίας. Άριστοϋχας
τής Νομικής τοΰ Άριστοτελείοι
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης έν¬
ταχθείς είς ·ρήν Δημοσίαν 'Τπηο··
Όλύμπιος, "Αννα Πολυτίμου καί ι σίαν τοΰ υπουργείον Παιδείας. "Η
"Ολγα Κοντέλη. Είσοδος έλενθ> όη Γενικάς Γραμματεύς τον Άρι
ςα.
Καθημερινώς
καίΜοντρεάλ
στοτελείον
λονΐκης.
Άπάρτη;
γος Αθηνών έργαζόμενος καί εί;
ό Σανατόριον Πάρνηθος.
Ά.τεδίίοσεν.
και
τπερισσότβρα1 αρ-
χσΐα καί βυζαντινά στοιχεΐα.
ι ΟΙ ρίζες τής τΓοντιακήις διάλε
φ*φ κτου είιναι ϊδιες μέ την ίωνική καί
Ίατρέλλης Χαρίλαος τοΰ Γεω,.. όμτ)ρική γλώσσα. Πολλά βεβαίως
ά
γ!ον( έκ Σμύρνης. Πτι>χιοϋχος ττ,· καΐ
Χημείας καί ΦαρμακΐΕυτικής ττοΐ'
Έθνικ.οΰ Πανεπιστημίου 'Αθηνβί".
ασχοληθείς μέ την Βιομηχανίαν ,
Φάρμακον ένθα καί προα>δευσ
Φαρμκΐκθι6ιομήχαο; Αθηνών ό¬
δός Άγίοιν Πάντων Καλλιθέας ί
δρΰσα; τήν Φαρικΐκ.ευτιχήν Έται
ρείαν ΒΙΦΕΛ. Άνέδειξεν την θι
6υζαντινά μβσαιωνικα
είς αύτην καί ή γλώσσα
κατακτητοΰ έτνέ&ρσσε φυσιικά
ττολλαί τουρκικαί λέξεις έπο-
λΐτογραψήθησαν ©ίς την ττοντια-
κήν διάλεχτον, δττως περαιτέρω θά
α-νατττύξωιμεν καϊ ήιμεΤς έν συνε-
χεία τού παρόντος.
ρ ξ η
γατέρα αυτού ΧΡΤΣΟΤΛΑΝ 'Η γινώμη δμως την δττοίσν ά-
Φαομακοποιόν καί διάδοχοΛ· αυτού ^ολουθεΐ καί δ κ. Λατιθίρίδτις δτι,
καί σύζι»γ·ον τοΰ Δικηγόροτ' Άθη- ος
Έώδ Κάδ
άνωχιέρω λόγων καΐ
νών Έπαμεινώνδα Κάϊδα.
Α
ΈλιΓνθερίον Καλλιόπη τού Παρ .
σκ.ενά, έκ Μάκρη; Μικρά; 'Ασίας.
Πτυχιούχος τής Φιλοσοφικής Σ/.,
λής τοΰ 'Εθνικοΰ Πανεπιστημίου '-λλΠ'ν καίξένος.
Αθηνών, Καθηγήτρια τής Φιλοΐο έτυμολογίας τών ποντιακών λέξε-
' τής διά τών αίώνοοΐν παρθφθορ&ς
των ,νέξεων, ή ττοτιαική διάλεκτος
τ] ^^^, δέν
μορφωμένος
δια
γίας ;ίς ίδκοτιχά Γνμνάσια <οί νά τάς των σνζυγος τού 6οηθοϋ Γυμνασιάρχου τόν άνεξάνΓτλητον ττιλοΰΤΌν τής όρ ΓΕΩΡΠΟΤ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΤ ι χαία<; έλληικής «αι νά κατανοτι- ,_,,_,,**, ' σουν αύτάς. Ελευθερίου.Αντώνιος νοΰ ΓΓ,ν, .Επιστ^μονες «,, γλωσσολόγο.· ρασκευα, εκ Μακρη;> Μικράς Ασΐ' Γερμανοί Δέψνερ
άς. Πτυχιο.ΰχος της Ιατρική,ς τοΰ ' .
Έθνικοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών. |^^Ρτ και έκ τωΛ> ^^Ρ0^
Έμττονεστια =
στείας 6χι «άπτδ
ΛατΛχρίθηιν.
ΈΞιμτΓροστία
(τρίπτούς)
"Εξεργος ήμέρσ =
ίχτός €ργου.
θεμών — Θημο»νιά
Κιι^τβα = Κνίδη
Κοσσάρα — Κόσσα, κόττα
νη
κοτα
προσηλημένος, έν τή όπη
τον
αλάτσ = λάς,
πρός
Ναόν ('ίστι; καλΰπτβι τόν
Γολγοθάν κ<ιί τόν Παναγ:όν Τά¬ φον τοΰ Σωτήρο;. Ή νύξ είιρ'- έο?τήι, ήμέρα σκεται περί τά μέσα της καΐ 5 Πάμμεγα; Ναό; είναι πλήρη; .τι- ι στών, έξ ολων των με<)ών τή; Ο! κονμένης! Έν τούτοις^ άκρα σιγή | έπικρατεΐ, καθ' όλην τήν έκκλη ·..- Ι αν. Ενώπιον τοΰ Θιισιαστ'ηρίον <«ιί ς Λνχνία. "Ολος δέ ό αι άμυδρώς υπό λό· στρογγΐΛλη Λάμνω = 'ΕΞλαύνω «άκρίταις δ(τιαν Ναο; έλαμνεν σέ μέγα χωρσφΐΛτ» χνων καί λαμπάδος μ*λισσοκηρίοΐ'. Αάσκουμαι — άλάαμαι. ττεριψέρο Οί ΰμνοι καί (ά προσετ·χαί έξακο- ^, _ , λονθοΰσι μ?χρι τής αύγής! Τό:£· τοΰ Άγίου Ποτηρίου τής οίας! Τειλετταίος τής πομπής εο· ό Έπίσκοπος των ΊεοοοΌλι'· μων, άποκ.*κ«λινμαένος τήν λήν, Ρχαη' περί τόν τοάχηλόν τοι; σχο'ινΐον είς σημείον τοΰ διά την έ*:λ?ο>σιν μήών δεσμίου άφιχθρ..
τος πρός σφαγήν Άμνοΰ τού θ»
ού! Κατόπιν το^ Επίσκοπον, ??-
χειται ή Βασιλομήτωρ Ελένη άπλθ
ένδεδνμένη καί ανευ δι«βήματος.
μή θελήσασα νά π^ριδέση τό ΐιε:-
τ(ΐ>.τόν της/ διά στέμματος έξ άδ<ι μάντίον, έν τοίς τόπο)ς ίκείνοις, ένθα ό Λττροίτή; απέθανεν επ! τοΰ Στα»·ροΰ, φέρων τόν Άκανθι νόν Στέφανον!,·.. Μ.ετά την "Α· νασσοιν Έλένην, ερχηνται τά άν.ίν ρίθμητα πλήθη των πιστών, /.α- θώ; έπίστ>; ό όρφανό;, ό τυφλός,
ό χοιλό;, άκολονθοΰντΓς πλήοε«ς
■έλ.τίδο; τόν Σταυρη· εκείνον, τύν
ία,τρενοντα τόν άσθενή καί παρι-
θυμοΰντα τόν θλιμμένον. Ή Λιτα·
νε!α έξέρχεται διά τής Πνλης τή;
Βηθλεέμ! Στραφεϊσα δέ π()ός 'Λ
νατολάς, αρό; την Καλνμ/>ήθραν
την καλοι>μένην Ρηθεσυά
βαΐν,ει πρός τό φρέαρ Νεφίμ, έ-
κειϊθεν δέ ιάνέρχεται εί; τήν Κο·
λνμβήθραν τοΰ Σιλι·>άμ! 'ΕλΙ τή
θέα τή; πλ.ήρου; τάφοιν κοιλ.άδος
τοΰ Ίο)σαφάτ, τής κοιλάδος, ένθα
ό Άοχάγνβλο; μέλλει, κατά την
ημέραν τή; Εσχάτη; Κ{>ίσε(ο; ν'ι
σι·ναγάγη πάντας τηνς πιστούς, ^
ρόν δέος καταλαμΛάνει τά; ψυχάς
τών λιτανενόνττον πιστών. Ή /.·<- τρευτική πομ.τή ματαβαίνει, έκεί- θεΐν, εΐ; τού; πρόποίνα; τοΰ όροις Άμορία. ΔιαΛάίκι δέ τόν χΐίμα^· ρον τών Κέδρων, ϋστι; διαρρέ°· ται άπό ύδωρ λαοπΛδε; καί χνΐ'θ ρυθρον, άφίνει δεξιά τούς τάφον: τοΰ Ίωσαφάτ καί τοΰ Ά6·εσσαλώμ καί πορεύεται πρό; τό όρο; των Έλαιων, ινα προοευχηθή επί τοΰ τόπον εκείνον, τόν όποιαν ό Τίος τοϋ άνθρωπον «ίχε ποτίσει, διά τού Ιδρώτος Του, όστι; ί-ν ώοα έσχά τη; άδημονία;,, κατέρριεεν; ί,τό τοΰ θείου μετ(όπου Του, ώσει θριΐ μβοι αίμα'το;!.. Καθ' εκάστην σία σιν, ό Κατηχητή; Πρεσβύτερος κ θηγεϊ είς τσν λαόν, ή τό θαΰμα, ή τόν λόγον, ή τήν πράξιν, των ό- ποίονν μάρτνς *ίχε γίνει ό άγιος. έκεΐνος Τόπος! Ή Λιταντία είσ- έρχεται είς Ίερουσαλ.ήιμ, διά τη; Πύλης των Φοινίκων! Διαβάσα 5έ τά; σωρούς των έρειπκον, έρχετι εί; τα έρίίπια τον Ποαιτο)ρίοι·, πλησίον τοΰ περίβολον τοΰ Ναοΰ! Εντέυθεν άρχεται ή πρό; τόν Γολγοθάν όδό;!... (Σννεχίζειται) + Άρχιμανδρίτης Εύθύμιος Έλ. Έλενθεριάδης ♦■"'εολόγος — ΦιΑόλογος Καθηνη- τής τοΰ Α,' Γυμνασίον Αρρένον Λαμίας Λωρΐν λωριάζω — λώρος,' μτταλώνω μέ δερμάτινβς λωρίδες. λεγμετήρ = έκ τοΰ λιικνίζω είς τδ αλώνι. Μοθόττωρον - Μετόττωρον = Φθινό—ωρον | Νοσσάκα = Νεοσσδς, ττουλάθα, "Ορωμαν—: δρα,μα, δνειρο Όοίτοΰδ όστούν, κοκκαλο ! Παρώρας = Παρά τήιν ώραν «Ό Η ΝΗΠΟΛΙΣ ΚΑΙ ΟΕΥΡΓΕΤΗΙ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΠΑ-ΓΕΩΡΠΟΣ ΤΠΟ ΤΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ ΚΟΤΚΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΤί Γ' | άπύσταση άπ' την πόλι και α) Αυτή ή ώραία πύλι; τή; Κα,τ- χοιριό πον είναι πολύ χαμηλά. Τό παδοκίας μέ τήν ώραία θέα τη,, είναι κτισμένη άμφιθ«ατρικώς < έ πλαγιά ενός δουνοΰ μέ όλόλευνα σπίτια άπό πελεκισμένη άσίΐρη τ'· -ετεινόν π έκουϊζεν τταρ ώρας» ι τ,,α >Απέναντι ο6το- το-
Ρούζω = Ρέω, ιροη,, ττέφτω
ΖτΓθταλώ = Σπτοττάλη· ρήμα έ·
<τττατάλησΙε(ν Σιτελίν = στελλεχος, στειλιάρι! λκι καί καρποφόρα δένδ.οι ησχολήθησαν «αί άξιολόγησαν
*·
Άθανάσ,ος
(θανα-
τοΰ Παΐλον, έκ Σμύρνης.
Έσ.τονδ /σΓ Γλνπτικήν είς Παρισ!
χ·; καί ήτο μαθητή; τον μεγάλον
Γάλλον Γλι'πτ,ου Άντουάν Μπονο
ντίλ. Διττέλεσεν Καθηγητής τή.·
'Λνιοτάι-ης Σχολής Καλών Τε-
χνών τού Μετσο6>είου Πολ.υτεχνιί
ου ΆΟηνώ.·. Διάσημος Γλύπτης Πά
; φήμης.
τάν άρστον υϊόν αύτοΰ ΠΑΤΛΟΝ
Λιδάκ.τοοκ τής Φιλολογίας τοΰ Πά
.Γ,τιστημ!ον Σορβόνης Παρισίων,
δ.αμ'νοντα είς Παρισίους καί έργ χ
Σδς προσφέρουμε καθημερινές πτήσεις
πρός Νέα 'Υόρκη καί Μοντρεάλ μέσω
Βρυξελλών, την καρδιά τής ΚοινίΙς'Αγορας,
Απευθυνθή τε στόν ταξιδιωτικό σας πρά-
κτορα ή στά γραφεία μας, Όθωνος 8,
Αθήναι, Τηλ. 3236.821/7
βθ ΒΕίΟΙΑΝ
5ΑΒΕΝΔ
βελγικαί
μ έκεί.
Άπε6ίο)σεν
■*
II
(.-«νκιουλος Εμμανουήλ, ε/.
Κι<δ(ΐ)νιι~)ν Μικράς Άσίας. Πτνχυΰ Ι Χ°ς Τ!ΊΤ Ά',ωτάιης Γ.?οιπονική- Σχολής Αθηνών. Γειοπόνος έντ ι- χ&:'ις είς την Δημοσίαν υπηρεσίαν τού υπουργείον Γειορτ'ίας. Διενθνν τής Έγγΐίιον Βελτιώιεων Πελο- ποννι'ισον. Λ Μ'θύτσιος Νικόλαος, έκ Κων)πό λες Ήπειρίοτικής καταγ(ογή;. ΤΙτν ^■οΓ.χο; τή; Άνοτάτη; Γεωπονι- ] κή; Σχολή; Άθη·,ών. Γεωπόν,; | ένταχθείς α; την Δημοσίαν 'Τ.αη- ρεσίαν τ«ΰ νπουργΓ.-,'ου Γε(ηογ,'αΓ 'ΤποδιενΟνντή; Έγγείο)ν Βελτιω¬ σιν ΘεΛσαλο.ίκης. Λ Σπανός Άδαμάντιος τοΰ Αθαν ι σίου, έξ ΑίνοΛ' Άνατολικής Θοά κη?. Πτυχιοΰχο; τής Άνωτάτη; τος Κοινωνικών Άσφαλίσεων Π»» χήν ττονχΐακήν διάλεκον κοβι δ Νικ. ραιώς. Άνέδειξεν τόν πνωτότοκον ρ,^ίτης ε|ς τή νσυλλογήν ΐτου κύν αυτού ΠΑΡΑΣΚΕΤΑΝ Φοι τών δ^,οτ^ώ, τραγουδιών, -πρσί- θέσιν δίδει είς τα βημοπ ι;ά τρσγούδια (τού ΠόνΓου. δττθυ π,οιί τό ήρωίικόν άκριτ'κόν έπος ηύ- στημίον τής ΣΙΕΝΝΑΣ τής Ίτο λ!α; καί ήν θιγατέρα αυτού ΔΕ- ΣΙΙΟΙΝΑΝ φοιτήτριαν τής Νομι ύ ΠανΓπιστημ.'ου Αθηνών. ί>ε 'ην δνναμικωτέ,οαν έκιφρασιν
Ά ή ί
κης τοι
-ου. Άλλά μήπως είναι κατανοη-
Χατξηορδάνου Ευάγγελος, Γν τή ή πισακωνική διάλεκτος, ή Κυ-
Σμι-ρνης. Άρχικ.ώ; ένιεγράφη ίΐ; ττο,ώΤικη, ή ρουμελιώτικη καϊ ή
την Ιατρικήν Σχολήν τού Έθν - ήπειρωτιΚή τΟισύτη;
κου Πανεπιστημίον Αθηνών. Ά... 'Αφότου αΠ έπόρατοι οιται-,ρο-
γύτερον ήσχολήθη μέ έμπορινός ^ , - ,, __, τΑλ,
, , , . » Φοοίαι διεμελησαν τον
και επιχειρησεις *·— '
Πρώην κάτοικος Σννοικισμοΰ Β.'
ρωνος "Αθηνών.
Απεβίωσεν.
καί ένεκ:ώθη ή προτέ
,ρα ττνευματΐ'κή καί έκττολιτιστΐκή
άκΐπνο6ολία τής «Βασιλίδος των
ττόλεων» ήρχιο-ε ή διάσπασις ή
Σύνελκος = Συνήλικος (Σύνελλχα
εΐν' τα τταιβα)
Τουκάν = Τοκάνη. Ή ξύλινη δο
κάνα τού άλωνιοϋ.
Θρύφχω,
τού θρύπτω, τεμαιχίζω άρτον.
Τσαΐμώνω τ> δμμάτια μ' = «α-
μύω τ ούς οφθαλμούς
Τσιτσίν = τιιτθία — τέτθη, τρο-
ς-ός
Χσ,μαιλέτε = Χαμαί άλέ.της
Χάταλον — άταλος, άτάσθσλος
παταμακι χννεται σαν κοταρραικτης
«ίτό νν|>ος πε,ρίπον 30—35 μέτρα
καί διασχιζει μέσα άπ' τά περι»6ό·
λκι τοΰ χωρίον «Νάρ» κ<ιί χύν - ται είς τόν "Αλνν ποταμό^ ποΰ ιΐ ναι μακριά τή; Νεαπόλ^ιο; π«··' που 3 ώρ.ες πεζή Αυτή ώστόσον ώραία πόλις δέν είχε νερό είς τή/ Ή Τονρκο'ή διότι είχε σννοηκία είχε Φροντίσει έξ άρχής δ 'Ιμπριαχήμ πασάς καί ή Έλληνική σννοικία ί;· ταν χωρ:στή άπό την Τοι>ρ«ικΜ·
ΟΙ "Ελληνες τό ντρό τονς προιιή-
θεναν άπό τό ποτάμι κ«ί
τά δύο 6οννά το-ε-να άπέναντι τοΰ
άλλον είς τό ϊδιο νψος καί μάκρος
σχηματίζονν μιά φαρδε'ΐά καί μά
κρονς 8—10 χιλιομ. χαρά'δρα καί
«ί; τήνμέση τής χαράδρας τ&έχ«ι
έ'να παραπόταμος μέ άρκετό νε,ρό
| έκτός τά περιβόλω πού ποτίξει ά-' λα')ντας τάν ανήφορο δρόμο τονς
θροΜμούλ - έκ π(·, τΙ- δνύα μεριές τον κ«ί έργά-'20 — 30 λεπτά τρα€ούσε, διά νά
ζοααι 5—6 νερόμνλοι. | φθάσοι>ν είς τά σπ!τια τονς.
Έ.τί πρόποδε; τών δύο βοννών Αύτό τό βάσχινο τραί>οΰσαν οί
ρίνα: μέ π*ρι*όλ.·α τα όποία είναι "Ελλην-Γς τής Νεαπόλεως έπά 90
γεμάτα μέ διάφορα όπ'οροφόρα δέν χρόνια. Τό χε-ρότΓοο ήταν τό π.ό
όο-ίΐ αέ πελώρι;-; καρνδιές κ«ί πά άννπόφορο. ΟΊ τοΰρκοι πολλές φθ-
ν.Ίψηλε; λεΰκες. | ρές πτ«ρ«αόν·;ιν:ν κάνοντας έ.τ,ίθεπι
'ίΐ Νεάπολις είχ* κ«1 ενα δλλο είς τάς γυναίκα; πσν είχαν
ιΐίιόλογο θέαμα καί άπόλαυση τή.· δα νερό. "Αρπαιαίν την νέ
Χτουττίζω. = 'ΕΞκΤοπίζω, μαδώ 1 Λν,π ξη. 'ίΐ νύκτα τοΰ Μαΐοι
Πι«:ρίφτρια — Πυρί ρίπτω καΐ ού¬
χι έπιρρίτττω καχά Λατταρίδτγν·
Φουιρνίζω τδ ψωιμί (έπίρυψεν).
Ώριαγμαν έκ τοΰ ώριάζω· ώρα,
έττιτήιρησι^, ώριάζ τά
ττιόλαχα.
Αί τΓοντιαικαί λέξεις μέ ρίζαν
άρχαϊκήν είναι ό+ηελέτητα κσί δ κ.
Λαπαοίδης περιέλαβε βίς τό Λε-
ξικόν τού ττερί τόος 2.ΟΟΟ τοιαύ¬
τας φι,σικά δέν δυνάμεθα νά τάς
διαλεκτική καί ή κατά τόποι.<ς ^.ςαντλήσωιμεν διά των σχηλών ΧΡΤΣ. Α. «ΕΟΔΩΡΙΔΗΣ διάφορος εξέλιξις ^ής ένιαίας ττ.οϊν Ίατρός, έκ Ναζλή Μ. Άσία; ΣΟΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑ Σ Δικηγόρος, ί* Χαλδίας Πόντοι "Τπεύθννοι σνμτρώνι/ις τφ νόμ<ρ Ίδιν.·<τήτης — ΈκΛότης Διευθυντής ΣΩΚΡ. ΣΙΝΑΜΛΗΣ Καχβικίο Ν-χυάρχου Βότσΐι 5& Προϊστάμενος Τυπογραψ€ίου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ Κατρικία: Σπαρτάκου 19 ΑΜΦΙΑΑΗ έλληνικής γλώοχττ>ς.
Ή του£>κοκρατία ήσκησε καΐ σύ
τή την ιδικήν ιτης βαρείαν έπι<4ο- λήν καί πολλαί τουρκικαί α ττερ σικαΐ λέξεις άνεμίχθησαν είς τόν εθνικον μας λεξικολογικδν θησαυ- οόν άπό τον δττοΐον δέν έμειναιν ξέ αι και ττολλαί σλαι/ϊκαί είς τά βαρεία τμήματα ΗοΟ έΐλληνισιμοθ ή ίταλιικαΐ λέξεις ιδίως- είς τάς ιμή *.αταληφθείσας ττοτέ ύττό των Τούρκων Ίσνίους Νήσους. Πρός έπιδεοαίωσιν το0 σιτενοΰ δεσιμοί) τής ττοντιακής διαλέκχου μκ την αρχαίαν ελληνικήν τταρα- τοΰ ττροσφυγΐ'κοθ Κόσμου δσον φίλτατος και αν είναι. ΙΔι άνά δώσωμεν δμως ττληρε- στέραν είκόνα) χής διαρθ;ώσεως καΐ μορφής τής τΓοντιακής διάλε κτου θά συνεχίσωμεν καί άλλοις τπλευράς ήτοι χήν έτπηρ ,οοήν τής χουιρκικής έπ' αυτής, καΐ άλλας ττλευράς ήτοι την έτπιρ πλοΰ-χον τά γλωσσάρια, καί τδ στοοικόν Λεξικδν τής ΠονΊακής Διαλέκτοι;. ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. ΚΛΑΔΑΣ Πρόεδρος Αδελφότητος Πονχίωιν ΠΑΝΑΓ ΙΑ ΓΟΥΜΒΡΑ 7.ιΐ)(ν.'ζ:ι ά,τό ιίλους τού; μήνες. Με τ Γ/, ά.τό τό σονοο,πο, μέσα ά.τ' τά υ (Ιόλ.ΐΊ ν.αί άπό τό μέρος τού πά ταμάκ,ι άρχίζει ή περίφημη σνναι·. λία που δ εί θΰν+ται άπό άόρατ ■ Μαέστρο. Αυτή ή περίφ.ημηι σνν./ΐ λία Λπαρτίζεται άπ' τά τοϋ ποταμοΰ πον γλι>στρα σάν ά
σ>.ιιένιο φ.'δι κάτο) άπό τό φώς τ^ΰ
φργγαριοΰ καί τά άόρατα μικρόσ<» μα άΓιδοντίικια καθισμέν<ι σέ τριαν ταφυλλιές άναιμένοντας τό άνοιγμι τού μπομπονκιοΰ. Καί αύτά είνι . μέσα (τίς τα περιβόλια. Εί; την Τλληνίκή Σιύοικ.ι'η, ,-ΓΓΟ; την χοονφή τού βουνοΰ, εί- ναι καθσμένο; ό μίγάλος μιαΰρος βράχος κηΐεΐ ς την Ίονρκική συν οικ:α πρός την κο^υφή είναι τό ρ την ντα κπί ξ?· ώοα.'α γυλ·αΐκα άπό μέσα άπ' ττν φρούρ,ο .τού τό ίκτισε ό Ίμ,τρ ι- χήιι πασάς. Έπίσης ή πόλις καθ' όλον γο μήκο; της κάτιο άπό τά πόδια τη; εχει στρο)μένο ενα καταποάβινο χά λί, τά Λεριβόλιτχ. Πρός βορράν της ή πόλις έχΐι κάπου 5—6 χιλιόμ·- τρα μακριά έ'να τονρκικό χιοριί. Χυ>ρίζεται άπ' την πόλι μέ άμπέ
λια των Έλλήντον. Τό χωρία όνο-
μάξΐται «Κίορε» έλληνιστί «Φοίν;-
τα» καί πρό; νότον πάλιν σέ τόσΐ|
παρέα τού; καί αύτη ή ατιμη πρ·ίι
ξη συνεχίξ.·στο γρύνια καί χρόνϊ.
Αυτή ή πληγή δ·.ά τόν Παπά Γεώ.)
γη ήταν μεγάλο (Ίάσ,ΐνο. αϋτό τό
καικό είς 6άρος των γ»»ναικών. 'Τί
μερά, νύκτα ήτα-ν μία άθεράπειτη
.τ,ληγή εί; τό μ»<αλό τού παπά. Μί: τί τρόπο μποροΰσε νά σώση τού; συμΐτατρώτε; τού; Δέν ύπήρχ* <1λ λη λύσις έκτός εάν δέν φρονούν νενό είς την Έλληνική στΛ'οικία. Είναι έ'νας λύγος νά φέροι»ν νερύ, άλλά άπό ποία πηγή, μέ τί χρήμι'. τα; αϋτά δλα θέλουν κρατική 6ν· ναμη. "Ενας άσήμαΛττος φτονχός παπάς πώς μπορεΐ νά κάνη αΰπ') πού σκεφτεται, τά νά φέροιιν ν· ρο; (Σ ννεχίζεται) ΔΩΡΕΑ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ Είς μνήμην Τών γονέιον των, 5 ν- καί ή κ. Γαβριήλ Τσακίρη, δ.£- θεσαν νπέρ των οκοπών τής έν Νέα Ίιονία «Ένώσειος Σπάρτης Πισιδίας καί των πέριξ» δραχμάς 2.000.