195075
Αριθμός τεύχους
2233
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 48
Ημερομηνία Έκδοσης
8/12/1973
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
Ηράκλειον Κρήτης
4ΙΕΟΝΗΕΟΜΟΓΠΟΜΛΙΑ
ΠΕίΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
Σάββατον 8 Δεκεμβριού 1973 ■ Ετος 48ον -
-0Λ1ΤΓΕΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛ03.0ΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΚΟΜΙΚΗ
ΑΡ. Φύλ. 2233 _ ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1*5ϋ. Ιδ7ο7τητ]Ϊσ"
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟν
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΉΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑ*. £§-_«__£-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 82ΒΘ.Τ»β - Γρ·*!·: Νίκης 29.-
Άς έλπίΖουμε ότι, ή ίδέα τής
ιδρύσεως ενός Ίνοτιτούτου Μι-
κρασιατικών Σπουδών, παίρνει κά
ποία όπωσδήποτε έκταση. Αυτήν
την κάποιαν έστω έλπίδα, μάς δη-
μιουργεί νομίίω ή δημοοιευθεϊοα
στόν «Προσφυγικόν Κόσμον», πρό
ημερών έπιοτολή επί τοϋ θέμα-
τος αυτού, τοϋ ήγαπητοΰ μου Ά-
ριστοτέλη Κωνσταντινιδη καί ιδί¬
ως ή έπίσης στό αύτό φύλλον δη-
μοσιευομένη σχετική άναφορά άπό
8.2.73 τής «'Εθνικής Μνημόσυ¬
νον» πρός τό Υπουργείον Πολι-
τ ομού καί Επιστήμων.
Ευνόητον είναι, τό ότι ιδιαιτέρα
προοωπικά μέ συγκινήσανε τα δη-
μοσιεύματα αύτά. Οί άναγνώοτες
ιθϋ «Προσφυγικοϋ Κόσμου» έχουν
ύπ' όψη ότι καί πρό τής εκδόσεως
τής όμιλίας μου «Ή θαθύτατη το-
μή τής 'Εθνικής μας Ίστορίας»
καί ή όποία έγινε στή Στέγη τής
• Ενώσεως Σμυρναίιον», την 26ην
Ιανουάριον 1973, έθιΕα άπό τρι·
ακονταετίας καί πλέον μετ' έπιμο-
νής τό θέμα αύτό, οί έπανειλημέ-
να άρθρα, τόσον άπό τίς στήλες
της εφημερίδος αυτής, όσον άπό
τίς στήλες καΙ αλλων προσφυγικόν
εφημερίδων. Γιά την ίατορία καί
γιά την άκρίβεια τό πρώτο πάνω σ'
αύτά αρθρο μου, μέ τόν τίτλον
«Ή άνάγκη ενός Μικραοιατικοϋ
Αρχείου» δημοσιεύθηκε στόν
«Προαφυγικό Κάσμο- την 7ην
Μαρτίου 1943.
Βεβαία είναι κάτι καί ή προ-
αναφερθείσα άναφορά άπό 8.2.73
τής «'Εθνικής Μΐνημοσύνη» πρός
γο Υπουργείον Πολιτιομοϋ καί Ε¬
πιστήμων. Τό άνησυχητικόν μόνον
είναι ότι, έκτοτε άπό οίασδήποτε
πλευράς δέν υπήρξεν αυνέχεια.
Καί στό οημεϊο αύτό, αίσθάνο-
μαι την ανάγκην νά έπιοημάνω
την ευθύνην, στήν ύπόθεση αυτή
καί των Μικρασιατικών ή άκριβέ-
οτερα, των Προσφυγικόν γενικά
Σωματείων,, καθώς καί των θεω-
ρουμένων έΕ ημών, ώς πνευματι-
κής ήγεσίας τοϋ Προσφυγικοϋ Κό¬
σμου.
Όμολογουμένως καί όπως τό ε¬
τόνισεν στή δημοσιευθείσαν επι¬
στολήν τού πρός εμέ, ό έπίλεκτος
οτό Παρίοι Μικρασιάτης κ. Εύθυ-
μένης Γεωργιάδης, τό Κράτος έ-
χει την υποχρεωθή νά βοηθήση
καί κατά συντελεστικόν τρόπον
στήν όργάνωση μιάς τόσον θοβα-
ρής έθνικο - πνευματικής κινήσεως
σάν αυτή πού μδς άπασχολεί. Ή
μείς όμως οί άρμόδιοι καί ύπεύ-
θυνοι κληρονόμοι τοϋ Μκκρασιατι-
κοϋ Έλληνιομοϋ — καί στήν έν-
νο,αν αυτήν, όπως καί άλλοτε τό
έχω διασαφηνίσει πρέπει νά συμ-
περιλαμβάνεται καί ό Έλληνισμός
τού Πόντου καί τής Θράκης, όπό-
τπ μποροϋμε νά χρησιμοποιήσουμε
τόν όρον «Έλληνισμός τής Άνα-
τολής» — ημείς λοιπόν έπαναλαμ-
βάνω, οί άρμόδιοι καί ύπεύθυνοι,
οί άμεσον πνευματικοί, ήθικο'ι καί
έθνικοί κληρονόμοι τοϋ Έλληνι-
ομοϋ έκείνου, έχομεν την ύποχρέ-
ωση νά ένδιαφερθοϋμε γιά την
ίιπόθοση αυτήν καί νά κινηθοϋμε
γιό την ιδρύση καί την όργάνωαη
ενός Ίδρύματος, έπιφορτισμένου
μί τή μελέτη τής ίστορίας τοϋ Έλ¬
ληνισμοϋ έκείνου καί τή διατηρήση
τής ίστορικής μνήμης τού.
Ό χρόνος περνδ καί μέ την
ταρέλευση τού έπέρχοντσι άνεπα·
νόρθωτες άπώλειες. Πέρασαν πε-
νήντα δύο χρόνια άπό την τραγι¬
κήν ΈΕοδον τοϋ Μικρασιατικοϋ
Έλληνισμοϋ. Καί παρά τή φιλό-
τιμη, χρέος δικαιοσύνης νά τό ά-
νογνωρίσουμε, προσπαθεία καί
τοϋ Κέντρου Μικρασιατικών Σπου-
δών κα'ι τής .Ενώσεως Σμυρναί-
ών καί τής Έοτίας Νέας Σμύρ¬
νης, ϊσως διότι δέν ύπήρΕεν ό έν-
δεδειγμένος συντονισμός, ϊσως δι¬
ότι δέν υπήρξαν τα άπαιτούμενα
μέσα, ϊσως διότι έλειψεν τό κα·
τάλληλο σύστημα, ή σωστή μεθό-
δευση, χάθηκαν καί πολλά «αί οη-
μαντικότατα στοιχεϊα τού μικρασια¬
τικοϋ ίστορικοϋ παρελθόντος κα'ι
πολλά καί έπίσης σημαντικότατα,
πού επεβάλλετο νά είχαν ήδη συν¬
τελεσθή γιά τή μελέτη τοϋ ίδίου
τοτύου παρελθόντος γιά τή δια¬
τηρήση τής ίστορικής μνήμης τού
Έλληνισμοϋ έκείνου, δέν έγιναν.
Καί άς μοϋ επιτραπή νά γίνω
κάπως περισσότερο συγκεκριμένος,
επί ωρισμένων σημείων τής από¬
ψεως μου.
Χάθηκαν, κατεστράφησαν, πολ-
τοποιήθηκαν (;) τα άρχεϊα των
Έκτιμητικών Επιτροπών καί οί
φάκελλοι των δηλώσεων των προ¬
σφύγων άνταλλαΕίμων καί Έλλή-
νων ύπηκόων, γιά τίς περιουσίες
των πού έγκατελήφθησαν στήν Μι¬
κρά Άσία. Στοιχεϊσ πολυτιμότα-
Τοα κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΕΛΙΩΡΗ
κου Έλληνισμοϋ - πληθυσμόν καί
κατανομή τού, τοπωνύμια, οίκονο-
μικές καί άλλες επαγγελματικές
επιδοθείς, όνοματολογία, έθνογρα-
Φία καί άλλα συνάψη καί έξ ϊσου
αημανιικά.
Τό άλλο: Δέν κατορΒώθηκε, μέ-
ΧΡΐ σήμερα, νά συνταχθή ένας ά-
ναΛυτικός πίνακας των Έλληνι-
κών πολισμάτων, μικρών ή μεγά-
Αων κοινοτήτων τής ΆνατοΑής.
Καί τό άποτέλεσμα, τό θλιβερό καί
άδικαιολόγητο καί άπό απόψεως
νενικότερης μορφωτικής καί έθνι-
κής ένημερώαεως επι τού έζελι-
κτικών περιοτάσεων τής μοίρας
τοϋ Έλληνισμού: παρατηρούμεν μι-
κρασιατικά πολίσματα μέ δύο χι-
λιάδες, μέ τρείς χιλιάδες ή καί
περισσότερους άκόμη Έλληνες κα-
τοίκους, μέ άζιόλογη μέ ένδιαφέ-
ρουσα ίστορία καί έθνική καί κοι-
νωνικο - οίκονομική δραατηριό-
τητα, νά μην άναφέρονται άκόμη
και όνομαστικά, στίς Έλληνικές
Έγκυκλοπαιδεϊες καί οτά Έλληνι-
κά Έγκυκλοπαιδικά ΛεΕικά. Άνέ-
φερα άλλοτε καί τότε γιά παρά-
δειγμα, τόν ΓκιούλμπαΕε στήν πε-
ριοχή των Βουρλών, μέ άμιγή Ελ¬
ληνικόν πληθυσμόν 3.000 κατοί-
κων καί τώρα τελευταίως άνέφε-
ρα τό Κόλντερε ατήν περιοχή τής
Μαγνηοίος, μέ την άφορμή τής
εργασίας πού κάνει άπό δική τού
καθαρά πρωτοβουλία κα'ι διαθέση
καί χωρίς καμμίαν απολύτως βοη¬
θεία, ένας νεαρός μου φίλος μα-
θητής άκόμη Γυμναοίου, ό οποίος
μένει στό χωριό Άνατολικόν τής
Πτολεμαίδας. Καί τό Κόλντερε
ούτό, είχε περίπου 1500 Έλλη¬
νες. Τέτοια περιατατικά, οποίος
θελήσει νά έρευνήοη, θά βρή, εί¬
ναι βέβαιο, πληθώρα, άναφερόμε-
να στόν Ελληνισμόν καί τής Μι¬
κράς Άσίας καί τοϋ Πόντου καί
τής Θράκης.
Τό συμπέραομα:
Ό παράγοντος χρόνος οτό θέ¬
μα πού μας άπασχολεϊ έχει κεφο-
λαιώδη σημαοία, καί τα δρια τού
κάθε παρερχο,,ιένην ήμέρα, στε-
νεύουν όλο κα'ι περισσότερον καί
άπό τής απόψεως ώφέλιμης εκμε¬
ταλλεύσεως συνθηκών καί κατα-
οτάοεων καί άπό τής απόψεως
προσφοράς καί δραστηριότητος
προσώπων.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Ο Σ1ΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΙΘΜΟΣ
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τοϋ κ. Α. Β. ΜΩΡΑΙΤΙΔΗ ΠΟ Λ. ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ
Οί φνσϊκοί φιλόσοφοι τή; Ίο,-Ιχισαν νά έξηγοΰν τα ούράνια φαι
■'ΐκη; Σχολή; έδοσαν την φνα.- νόμενα μέ φνσιοκοατικαύ: ίίοουΓ !
θΕτΙΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
νίκη
οκραιικήν έρμηνεί.χν τή; έξελίξ,--
•ο; είς τόν Κόσμον. Έθεμελίωσαν
τό ίδρώδες των θετικόΥν επιστή¬
μων καί τής κυριαρχίαν τού Νό-
μου τού Σύμπαντο;. "Εδο>σαν έξη
γησιν διά την εξέλιξιν τού πολιτι
σμόν, διακηονξαντ*; ότι ό άνθθίο
πος «ατακτών τα; τεχνα; γίνετίΐι
καί ό δημιουογύς τής ιδίας τού Λ-
ναπτϊ'ξεο)ς.
'Επίσης σννετόλεβαν είς την α-
νάπτυΕιν τή; θεοιρίας διά τόν στ·,!
Λατικόν χαρακτήρα τή; Δι,καιοοι'-
νης.
"Οτ(ΐ)ς οί νΙο>νρ; φιλόσος-οι ά-
νεϊήτησαν τόν Νόμον τής έξίλί;»
ιο; τής φύσροις. οΰτΐιι καί οί ίστορι
:-οί Ήί.ιόδοτος καί θοι·κΐ'6ϊδης άνε
ζήτησαν τύν Νόμον τής έξίλίςεο,.-
της Κηινιονίας.
Αί Ακηθόοιστοι γνώιιαι τού ΊΙ
ιίθδήτον καί αί απολύτως ί·κπεΓτρ<( σαέναι σκειίιεις τού θουκΐ'δίδου ο,· "■ΓΤρ/.Γσην ωστε, νά δοθούν πηρπ- ς διά τό παρελθόν κατά τοι οϋτον τρόπον, ωστε ν α. σονν ώ: όίηγό; 6ιά τάς ρ τού άνθρωπον τού Μίλλοντος, Ό θοιφ!α;
καί τή; τίχνική; διά των μαΒημ,ι
"Οταν οί "Ιίονες φιλόσοφυι
ΠΑΥΑΟΥ ΦΑΩΡΟΥ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
(ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ)
Συνέχεια έκ -ροηγουμένου Ι απάνω, άψηλά. άρωτώ όπως καί
άγγίζω, άξοοφνε, άντερο κ.ο.κ. συμ
Δέν έχει καμμιά σχίση, ΐό οί φωνα μέ την ιμετατροπή τοΰ ε (ή
τημσ
νή
τουτο, μέ έθνικισμόν
άντΐλ»ιψν. ΕΤνσι
Ό Λωτός
Τ** Ε. Π. ~1"ΜΕΩΝΙΛ9Γ Διδάκτορος
τού Πονεπι—ημώβ) τών ΗαρκΛων.
Ό λωτός γένος άγγειοσπέρμων κης τριάδος, ένώ ό θεός 'Ωρος
δικοτυληδόνων φυτών, τής οίκογε παρίσταται πολλάκις άναδυόμενος
(νέαν διδασκαλίαν), προεκλήθη Ού! νείας τών έλλοβοκάρπων, τών ψυ άπό τοϋ άνθους λωτοϋ, όστις διά
ελλα, διότι ήτο Λντίθετος, δχι μό χανθών, περιλαμβάνων περί τα 4 την κομψότητα καί την χάριν τού
εΙδη: άπετέλεοεν έν τών βασικών κοσμη
1) Ό λωτίς ό διονθείς, 2) ό τικών στοιχείων τής Φαραωνικής
λωτός ό τετραγωνοβόλος φυτόν ^έχνης καί τής Άνατολικής ποιη
νομευτικόν, 3) ό λωτός ό έδώδι- ' σεως.
μος κοί 4) ό λωτός τό θαμνώδες Ό λωτός τό δένδρον, είναι ό
χ μ
νόν έναντι τή; βολής .πίστεως των
Ανθρωπον διά την θεϊκότητ<ι των ούρηνίων σ(ομάτο)ν7 άλλά ήτο άκο μη άντίθετος μέ τα το.ιικά δόγμα τα ποΐι περιελάμβανον τοιαύτας ·1ν τιλήψεις. Ή άστρονομία ή όποία πρό τή; ϊπ°Χής των Ίών·(,)ν ςτιλοσόφιον άνα πτυχθεϊσα άπό τοΰς Χαλδα{ονς καί τοϋς Αίγυπτίου;, έμίλετάτο μέ 6ά σιν τύ θρησκευτικόν περιεχόμενον των τότε Σχολών (αΐτινες έθειό- Οοιιν τα ούράνια σώματα ώς θεό- τητα;), έπειδή μέ τάς Ίθ)νικάς αν τιλήψε·.; δέν ηδύνατο νά ϊύσταθτ- στ,( περι>ε6λήθη καί πάλιν μέ τόν
πέπλον τή; θαησκευτικότητος υπό
την επίδρασιν των Πνθαγορείΐον
καί των Πλατ(ονικων ϊδεολογι-
σμών.
Εί; την ποαγματικότητα ή ασ·Τ{>ο
νομία δέν ήδτΎατο νά πλησιάση τό
ελληνικόν κοινόν, άν δέν έπροστ,Ί
τενε τόν έαιτόν της άπό τόν Άί>Γϊ
σμόν. Αΰτό ήτο σημίΐντικόν γεγο-
νός, διά την ιστορίαν τή; σκεψε-
έπιστημονική ψ
δ.ά νά γίνη άποδεκτή 0,10 την και
■ντι>ν(αν έπρεπ* νά έχη την σφοα-
γϊδα τή; θρησκείας.
Ή άτομική θεοιρία τού Δημοκρί
τού .ταροΐ'σιάξετο εί; ενα Σύμπαν
τό οποίον έξιιγεϊτο μέ φΐΌΐκοϋς νο
μου; καί παρέμεινεν άφίΐνής.
Αϋτό ήτο τό έμπόδιον ή μή α¬
νάμιξις τή; θρησκείας εί; την ϋ-
λην υπόθεσιν, ποϋ δέν δφησ·ρ εί;
ι'ίλα; τα; εποχάς νά γίνο>·ν τα ά-
τομα άποδεκτά άπό δλους.
νΕπρεπε νά άναμένεται ό 17ο;
αίών μ_Χ. καί ή σκέι|π; τοΰ Νει·
τονος ν'ΝΕυΤΟΝ) ότι τα άτομα
τοΰ Δημοκρίτον έδημιονργήθηο^-'
άπό τόν θεόν/ στοιχείον τό οποίον
δέν ΰπήρχε στήν θεορίαν τού Δη-
μοκρίτου, διά νά επικρατήση η π.
τομική θεωρία είς την άνθρωπότη
δένδρον 2ίΖυφος.
' λεγόμενον καί κυρηνοϊκός λωτός.
ρηϊς λωτός.
Ό λωτός ήτο γνωστάς είς τούς ' πού φύεται είς την Άφρικήν καί
Ίνδούς, οί δέ Ίνδικοί θεοί παρί την Έλλάδα. καί" τού όποίου οί
βτανται πόντοτε κατά την γέννη- καρποί καλοϋνται λωτόμηλα, έτρώ
σιν των έΕΓ,πλωμένοι επί άνθους γετο, κοΡώς άναφέρει ό Ήρόδο-
λωτοϋ. συμβολίΖοντες την βραχμα τος, υπό των λωτοφόγων, θεωρού
νίκην αντίληψιν.
μενον υπό των Άράβων ώς καρ-
Άπό τάς Ίνδίας 6 λωτός είσή πός τού Παραδείσου. Τέλος ό Αί-
χθη είς τό θιβέτ την Κίναν καί ' γύπτιος λωτός άντιστοιχεϊ είς τό
την Αίγυπτον.
τα.
Επο*Λ.ε μέ τύ βάπτισμα τού
Χοιστιανισμοΰ νά πάρονν τα ατ>-
μιι τό διαθατι'^ριον^ διά την έλευθέ
! φυτόν νυμφαία καί ό Ίνδικός λω
Εθεωρείτο άκόμη σύμβολον τοϋ τος, όστις εθεωρείτο ώς ιερόν
ονατέλλοντος ηλίου καί δι' αύτό σύμβολον τοΰ Γόγγου καί τού Νεί
εκόομει την κεφαλήν τοϋ Νεφερ-' λου, συμβολίΖον την γονιμότητα
τούμ, ενός των θείον τής μεμφιτι ' καί την εύκαρπίαν.
___________________________Ι ΛΩΤΟΦΑΓΟΙ. Οί τρεφόμενοι ά¬
πό λωτόν. Άρχοία είρηνική καί φι
λόΕενος φυλή τής Βορείου Άφρι-
ΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
ΤΟ "ΛΑΪΚΟΝ., ϋΙΙΐΜΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
Ή εφημερίς μα; άεςράσισεν ν' ά- οτημίον Αθηνών, εί; τα διάφορα
σχοληθή μέ τα δ.άφορα νοση- τμήματα τού Νοσοκομρίου τούτοις
λεττικά ίδρύματα. διά νά άναννιορίση ό άναγνάκτπις
Στό σημερινό μας φύλλον άσχο εί; ποίον; κορι·φαίονς επιστήμονας
λοι'ιμρθίΐ ·μέ τό Νοσοκομείον «Βα- καί είς ποία έ,πιστημονικά χεοια,
σ.λεΰ; Παΰλο;» (πρώην Λαϊκόν), έμπιστίϋονται καθημεοινώς οί άσθί
οπον εύρισκον, την θεραπείαν τους νεϊς, διά νά λοσηλει-θοΰ'., είς τό
.τ/.εϊστο (Ασθενει;. Νοσοκομείον τή; Έμπκττοσύνης
■Ημείς, επί .τολύν χρόνον, άθορί' «Βασιλεύς ΙΙαΰλος».
6ιος έρε·ν))σαμεΛ· τα επιτελεσθέν Δέ.ν τα γράφομεν κατά σειράν
έργον τού Νοσοκομείον τούτου, εί; δι' έναν έκαστον δροφον, ώς θά έ-
δ).α τα τμήματά τού καί ίκανο.-ΐοιη ποεπεν, άλλά ώ; μάς τα €ΐπαν πολ
μενοι έπήραμεν αΐ>θό(ΐμητα την ά- λοΐ άσθε' εί; καί σνγγενεΐς, κατά
πόφασΐν νά γρόψ(«μεν τό'. έποικοδο την πρόσφατον δημοσιογραςχκήν
μητικόν αθλ»ν, παρ' όλον ότι ή δι μα; έρευναν.
εΰθι·νσι; τού Νοσοκομείον δέν μάς Ι. ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ Α': Καθη-
κδιοσε ποιλλά; πληροφορία; αποιτ.ν γητή; κ. Φαίδων Φέσσα; μέ 'Τφη
γοιισα την δημοσιότητα τή; βΐ'ντ"- γητά; κ.κ, ΣπΟρον Μ.τρνον έκλϊ-
λοΐ'μένη; εργασίας.
' κτόν άλρεγιολόγον, γννικττόν δαι-
ρην κΐκκλοφορίαν. εί; την
τή; άθριοπότητος.
"Επίση; καί ό Καρτέσ;ο; (ΝΤ'5 .
ΣΚΑΡΤΕΣ) περίμενρ ΐνδεκα ό- ΚΠ
κης, είς τα παράλια τής Κυρηναϊ-
Νομίζομτν δμως, ότι είναι δημο- δητολόγον Φώτιο". Πανλάτον καί
σ.ογοαφικόν μα; καθήκον νά τό έ- Φα{δ(ονα Κακλα,μάνην.
παινέσιομίν, Λφοΰ τούτο είναι καί 2. ΠΑΘΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙΝί.
πιΐράκλησις παλλών Ασθενών, οί ό- ΚΗ: Καθηγητή; κ. Γεώργιος Λα
πΐΜοι ε!; πολλά; έοοιτήσει; μα;, ίκος.
μα; τό έπήνεσαν θερμά καί αύθόρ 3. ΠΑΘΟΛΟΠΚΗ ΦΤΣΙΟΛΟ
μητα. ΠΑ: Καθηγητής κ. Βασ. Άγγ?·
Γργονός είναι ότι, κατά την τε- λόπονιλος.
, λεττα|(ΐν πενταετί<ιν υπό την Διεϋ- 4. ΧΕΙΡΟΤΡΓΙΚΗ ΚΛΙΝ1- | Ουνσιν τοΰ κ. Δημ. ΙΙιεροντσάκον, ΚΗ: Οί καθηγηταί κ.κ. Σκαλλία; Στρατηγοΰ, είς τα Νοσοκομείον Γρηγόρ-.ος, Χρνσοσπάθης Παιναγιώ τούτο, σι<ν·εττ*λέσθη τεραστία έ·.·- τη; καί Μπάλας Παν. μέ 'Τφηγη- γασια, κι' αύτό (ταίνεται άπό την ίάς τον; «χ. Β. Γουζ#γΐΛννην, Ν ποώτην στιγμήν ποϋ θά επισκεφθή Καμπάνην, Ν. Ψομόπονλον καί κοι λόκληοα χρόνα προσπαθών νά επι τούς Κ°Ρπούς τοϋ δένδρου λωτού. τνχη μ'αν δαιτνποισιν πού θά έκα·! Κατά τόν Στράβωνα κατοικού- μνρ την ΛνοηθόδοΙον ΦΙΛΟΣΟ- σαν νήοον τής Μικράς Σύρτεως ΦΙΚΗΝ τον Άηχήν (ΙΙΡΙΝΓΚΙ καί τρεφομένη μέ έν είδος ίθογε- ΠΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ) Λποδίκτην άπό την κ/ιθι ερωμένην θοησκόλ.η- πτον σκέι|ιιν, χιοιιί; νά επιτύχη τ|- ποτε Ό Νεντοιν (ΝΕΙΙΤΟΝ) *[- χε Ιιεγαλντέραν τνχην. Άφιέριοσε τό με,γαλονργημα πού εγοαψε κάτιυ Λπό τό ίτώς τή; Έπιστήμης τΛν 'Ελλήνων άτομι- στών είς την θεϊκήν πίστιν, μέ τα πρώτον στίχον τον πρώτον κεφά¬ λαιον τής «ΓΕΝΕΣΕΩΣ». «Είς την Αρχήν ό ΗρΟς εδημι¬ ούργησε τα ατομα καί τό κ*νόν». Έν προκΐΐμένο) άς διατυπώσο)- νοϋς λωτοϋ, άηό τό οποίον παρα οκεύοΖε καί οΐνον. Ήρ. 4.177 ά· κτήν δέ προέχουσαν... νέμονται Λωτοφάγοι, οί τόν καρπόν μόνον τοϋ λωτοϋ τρώγοντες Ζώουσι. Ήσαν δνδρες, οί όποϊοι είς ου¬ δέν έβλοπτον, τούς τοΕιδιώτας, τούς προσεφέρον μόνον λωτόν καί το τό γλυκύτατον αυτόν καρπόν, έκεϊνοι έλησμόνουν μόλις έγεύον κάθε σκοπόν τής Ζωής των καί έ- χαναν τόν πόθον τής έπιστροφής μέν τάς σκέψει; μαςέπί ενός σο- είς τιΊν πατρίδα των. 6ίΐρο)τάτον θέματος, τού οποίον ° Όδυσσεύς, ό οποίος κατά την όςθήν έρμηνείαν άπό αιώνιον ι τόν Όμηρον έφθασεν έκεϊ, έστει έπιδιώκει ή ερεννα, ούχι λόγι» τής! λε δύο έκλεκτούς έκ των ουντρό ιίσαφεία; τού, άλλά μάλλον τής γε, φων τού μεθ' ενός κήρυκος πρός νι,κοτητο; τού. (Σ ΐ'νεχίζεται) 6ΡΗΣΚΕΥΤΗΚΑ ΘΕΜΑΤΑ «Άγίασον τούς άγαπώντας την εύ- πρέπειαν τοϋ Οϊκου Σου» Τοϋ συνεργάτου μας κ. 12ΑΝ. Α. ΒΒΡΝΑΡΔΟΓ τοϋ ΰψιλον) σέ ©ά γραφείς) λοιιπΦν, ά>άλογα
φανερό ότι στήν καθώς έίχει κατσν| με την περίτ—ωση, άττάνω η επά-
, άσυδοσία αυτή καιρός είναι' ττάνω, άψηλά ή ύψηΜ, άροτώ ή Ι
νά τεθεΐ φραγμός, διότ, άν β κα έρωτώ, ττοτέ δμως: πάνω, ψηλά.
θένας μετβχειρίζεΤαι άνεξέλεγκτα ,ρωτώ. διότι οί τθποι αύτοι είναι
Θά ηεριγράψω κατωτέρω τάς
έντυπώσεις μου άηό την Θείαν
Λειτουργίαν, την οποίαν παρηκο-
λούθηαα είς εκκλησίαν ενός προ
οστίου τών Αθηνών, διά νά κα-
ταλήΕω είς διδακτικά διά πάντας
τούς Χριστιανούς, μικρούς καί με-
γάλους, συμπεράσματα.
Ωραία, εύρύχωρος έκκληοία, μέ
τάΕιν κα'ι καθαριότητα, προσεκτι¬
κήν τοποθέτησιν καθισμάτων, πο-
λυελαίων, κανδηλών, άγίων είκό-
νων, προσκυνηταρίων, κηροπηγί-
ων, ψαλτηρίων, έπιτροπικοϋ, γρα-
ιρείου τοϋ ίερέως.
Έκκλησία νέα, την οίκοδόμησιν,
εύρους 400 τετρ. μέτρων, φωτεί
νή, ένάερος καί μέ τελείαν ήχη
γλώσσα θά εχει μετσδληθεΐ σέ τ^χτνητήι 6η.μοτι«ή, ο-υβαίρετο κα| τικην απόδοσιν. Ήλεκτροφώτιστος.
σωρο ξένες λεΊξεις· δττως τού κα-
πνίσει σέ λί'γα χρόνια ή έλλην'ική
6αρ6αρι«ό σΐΛΌνθύλευμα, θα έχει
γΐνει άγνώριοτη.
Περί τών κολοβωμένων λέξεων
■τασκεθοα'μα λογογρώ(|>ων ποίι
έπΐιμελοΟνταν τό ϋφος των ή ήσαν
γλωσσολογικά σκατώρτιστο·
"Ο:μοισ θά γραφείς (γιά νά ό
λοκληρωσω τή σειρά των κολο6ω
εχω γράψει συχνά στά γλωσσικά μένων λέξεων πού άνάφερσ άρχι
^ μ<χ< σημε)·ώ κά ποτραττάνω): (ώ)σάν, εφέτος, ί ματα. Τό ότι στήν καθημεριινή λα νωρϊς. τ>μέρα, έπιτυχαίνω
|
λιά συντομεύοντα, όρισμένες λέ- χά, νά έτπτύχω), ό-έθανε, ζμπα{ -Ησαν π()λλοί οί έκκλησια2όμε
ξεις δέν μάς δίνει τό δικαίωμσ. και (τόσο στήν Ίωΐνία: άλλοτε, δσο
νά τίς γιράφομε κολο6«μένες. Πά καΐ σήμερα στήν 'Ειττάνησο, λέ
ράδειγμβ: τό ρολόϊ. Γιατί; ΠοΟ εΤ γουν «εμττοτ» καΐ δχι τό χοβαΐο
ναι ή ρ'ιζα τ<Λ έτύμου ώρα; "Επει «μπτέ»)· (εΐ)ττέ, είπω, ΐδω, ίμπω τα ό τύπος έσχηματίσθηκε άρχικά (έμπώ), σοϋ εΤπα, μοθ εΤτπι, μοί άηό «τ' ώρολόγι» δπος λ.χ. τό «κ' έγώ». "Ο~ως δέν έπιτοέττεται μέ κανένα τρόττο νά γρά<ΐ>ομε ί(κσί
γώ», «καί κεΤνο», έτσι είναι άπα
ράδεκτη, σέ πολιτισμένη, καλλιρ
γημένη (σύμφωνα άλλωστε μέ τον
Δάντη) δημοΤιικ,ήι, ή γροβφή «τό
ρολόέ», τα ρολόγια». Αϊτά είναι
κακώς έννοούμενη δηΐμοτική, τάχα
«δπ&χ; ιμιλεΐ ό λσός». Ή μαχηττική
ττ€ρίο<&ος ·Ποΰ δτ>μοτ»κισ-μοΟ δχει
πλέον πεοάσει. Άκόμα. καί ό Μαν.
Τρισνταχ}>ι.'λλίθης σέ άρισιμένβς ττε
ρι—τώσεις, χρειάζεται άνσβεώρηση.
Πολλοίί. οί ττί,ρισβ'ότΐΐρθι διχττυ-
χώς λογστέχνες, καΐ (ίτΓΟ τούς κο(
λύτερους κβί ούσιοχΓτικότερους, δέν
τό Εχουν άκόμα σι/νειδητι-οιήσει.
Γράφοι/ν: φέτο, σά, πώ, δώ, Ρωτώ,
ττάν», ψηλά κ.ο.κ. Αύτές οί σΐΛ*το
μ£ύοχις έν μέρει όφείλονται στή
βιασΐΛΤΐ τοΟ ττιροφορικοθ λόγον
(πώ, δώ, Φέτο), έν μέρει είναι
τεχνητή Βημοτική· δττως τα «ττά¬
νω», «Ψηλά», «ρωτώ» κ.ά. Διότι,
άπδ τα γεννοφάσκισ. μας, δλοι ά
δστειλε, καΐ ό άλλος κ.ο.κ.
"Η αυξήση στόν τταρατατιχό κσί
τόν άόριστο χρησιιμοποιεΐται, κα¬
θώς δχω την εύκαιρία κάθε χρόνο
νά διαττιστώνω στήν έπτάνησο:
μοϋ έγύρισε την πλατή, εφώναξε,
έγέννησε κ.ο.κ. Δέν Οπάρχει κσ.νέ
νας λόγος νά καταργηθεϊ, τό φ«νη
τικό αύτό στοκχεΐο, στόν γρατττο
λόγο, άκάμα: όλιγότερο στίς στη
λες τού Τύπου.
' Ερριπτον τα δλέμματά των, μει
διώντες πρός τούς κύπτοντας πι,
στούς, όδιαφοροϋντες διά τό αυ¬
στηρόν ϋφος μέ τό οποίον τούς
παρετήρουν οί ένοχλούμενοι έκ
τής τοιαύτης συμπεριφοράς των ή
Λικιωμένοι.
Αί διδασκάλισσα!, αί οποίαι πρό
τερον είχον καθήσει καί ήσαν ά
περροφημέναι είς την Θίίαν Λει
τουργίαν καί κατόπιν είχον έγερ
θή καί έσταυροκοποϋντο κύπτουσαι
δέν είχον αντιληφθή τίποτε/. Άλ
λά καί όταν ήκούαθη έπιτιμητική
φωνή ενός ήλικιωμένου πρός ά-
στειευόμενον μέ έτερον συμμαθη-
την τού μικρόν μαθητήν, όλίγην £
δωκε σημασίαν ή μία τών διδασκα
λισοών, πρκεσθεϊσα νά ύποδείζη
είς έγγύς αυτής ίσταμένην μικράν
μαθήτριαν νά στρέψη τό πρόσωπον
της όχι την πλάτην της πρός τό
©υσιαστήριονΙ
Ηναγκάσθην τότε νά συστήσω
μέ αύστηρότητα είς τούς πλησίον
μου ίσταμένους καί άπρεπώς θορυ
βοϋντας μικρούς μαθητάς νά ή-
συχάσουν άμεοως, πράγμα τό ό-
νοι, άρρενες καί θήλεις, καθήμε- [ ποίον έκαμον βλέποντες με φοθι-.
Εισήλθον μέ την εύλάβειαν πι-
στοϋ, προτιθεμένου ν' ακούση την
Θείαν Λειτουργίαν καί νά προσευ
χηθή. Έκάθησα είς έν κάθιομα καί
προσήλωσα τα βλέμματά μου είς
τόν ύπερκείμενον τής Άγίας Τρα-
πέΖης Έστευρωμένον Χριστόν μας
νοερώς προσευχόμενος.
Ι κατόπτευσιν, άλλ' αύτοι μόλις έ-
φαγον Λωτόν έλησμόνησαν την α¬
ποστολήν των κοί δέν ήθελον νά
έπιοτρέψουν είς τα πλοϊα.
Μέ τή βία τούς έγύρισε, ένώ έ-
κείνοι έκλαιγον καΐ μέ σχοινιά
τούς έδεοεν είς τάς θέσεις τους
διατάΖοντας τούς άλλους άγαπη-
μένους τού συντρόφους γρήγορα
νά φύγουν άπό τόν τόπον έκείνο,
μέ τα καράβια τους, μή τυχόν τρώ
γη καί υπό τούς ουντρόφους τού
κ οποίος λωτό καί λησμονήση τόν
γυριομό τού είς την πατρίδα τού.
Ό λωτός βίναι ένα έΕοχο καί
γευοτικότατο φροΰτο πού έχει τό-
οη εύχάριστη γεύαη. άλλά δι' όλί
γας εβδομάδος μόνον. Ό καρπός
μέ τό φυσικό ύδωρ τοϋ λωτοϋ εί¬
ναι φαρμακευτικό ταυτοχρόνως
είναι καί έΕαιρετική τροφή.
Ώφελεϊ είς τούς άναιΐ'ΐκούς καί
καχεκτικούς. Είς τούς πάσχοντος
έ1· χρονίας γαοτρίτιδος καί κολίτι
δο^. Καταποαΰνει όλας τάς έν γέ
νει φλονώσεις καί έπουλώνει τάς
νοι είς τάς κεχωρισμένας δεξιά -
άνδρών - καί άριστερά - γυναικών -
θέσεις, άπέμεινεν δέ καί ίκανός
σμένοι...
Καί όταν ετελείωσεν ή Θεία Λει
ό άσθενής τοντο.
ΙΙονλατζάν.
Όμολογοιιμένίος, κατά την περί Γ>. ΟΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΙΙ
οδόν αντή' , εί; τό Νοσοκομείον ό καθηγητής κ. Παν. Φιοκίτη; με
τοντο ίπικρατεΐ τάξις καί πειθαο- ρ.τιμρλ.ητή' τόν χ. Καλλήν καΐ
χ(α ώ; καί καθαριότη;, εύγρνεια τονς έξαιοίτοι»; ατρονς κ.κ. Β«·
καΐ προθνμία Από τον; Ίατροί ς ζαΐον κώ Καστριώτην.
κα'ι Νοσηλίντικόν προσοιπικόν πρός 6. ΟΦβΑΛΜΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙ-
αλοΐ'ς τοΰς Ασθενει;. , ΝΙΚΗ: ό καθηγητής κ. Νικητάς
"Ολα τ' Λνωτέρο), μαξν μέ την Κατπονράκης μέ έ.τιμ)τάς τούς κ.
ί,τ,ισταμένην παρακολοίιθησιν των κ. Δημ. ΙΙαΛαδΟΛθ»Αο·ν καί Δασχα
ίκλεκτών Καθηγητών, 'Τφηγητί,ν λύπονλον καί τοίις Ίιιτρονς κ_κ
χαί 6οηθο> αυτών Ιατρών, ώς /αί Σιδίοην, Γκενεράλην καί Φάκαν.
τού έξ>πηρετικοΓ> ποοσοιπικον, οί 7. ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙ-
νοσηλιυύμενοι αΐσθάνονται ότι ('ι- ΚΗ: ό χαθηγιντή; κ. Σ. Ηορίδι,ς.
θίσκονται εί; οΐχογενειακόν περι- Ι Η. ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓί
οάλλον. [ ΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ: Ό ·Τφηγηττι^,
Ή ποοσήλΐήσις €ΐς τό καθήκον, ιΔΐυθυντής κ. Άθανάσιος Γεωργα
ή δρηστηριότης καΐ ή διοικητική χόπουλος.
ίκανότης τον κ. Διευθυντού δώ μί-' 9. ΓΤΝΑΙΚΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙ-
αν καλήν καί άπρόσκοπτον λειτονρ' ΝΙΚΗ: .Ο 'Τφηγητής, Διει>θνν-
γι'α' τον Νοσοκομείον, εδιυσε σί·ν τής κ. Χριστοφ, Ζώνας.
τώ χρόνο. σάρκα καί άστά στό δλ-' 10. ΕΡΓΟΣΠΕΤΡΟΜΕΤΡΙ
λοτε <Λ(ΐϊκόν Νοσοκομείον» πού ΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ: Ό "Τφηγητής ·/. .τροτον Αναλάβη την διενθννηίν τον Γεώργιος Ο'ικονομίδης. ίΐτο καθκστΕρημένον επί τών ήμε·ι 11. ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΠΚΟΝ θων την, ίπήνδροισεν, κατά μέγα' ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητή; χ. Νικό- μέςο:, δλα τα τμ»ιματα, Λπ' όσας λαο; Μαρκίτος. έλλεινι; νστεϋοΰσε καί τό σπον- Ι 12. ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟΝ ΪΜΗ δαιότερον, Από έπιστημοΜκά μηχα' ΜΑ: Ό "Τιτηγητή; κ. Μπενάχης νήματα κα'ι Από πηοπωπικύτητιι; . Μάτσα; μέ έπιμελητή'. τόν κ. Ποι·ρ Καθηγητών κ(ΐί 'Τφηγητών τον Πά' νάοαιν. νεπιστημ'ον, έγν·(ΐισμένη; διεθνοί»; ίπιστημονική; Λξίας. Κατοιτέρι» παραθέτομεν τα όνό 13. ΒΙΟΧΗΜΙΚΟΝ ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητής χ Ηλίας Μπέζος. 14. ΣΤΟΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΝ ματα των έχλεχτών αυτών Καθη- ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητής κ. Χαρί- γητ<Τ> κπί 'Τίτηγητών τον ΙΙίΐνρπι '-αος 1Ιαπ<.δόποΐ'λο;_ 15. ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΟΝ ΤΜΗ ΜΑ: Ό 'Τφηγητής χ, πληγάς. ΚαθαρίΣει τό αϊμα. τονώ- νει την κυκλοφορίαν τοΰ αϊματος. Ένδείκνυται είς την χολοκιστί- τιδα, £ντερο κοι είς τούς πάσχον τας έκ χρονίας δυοκοιλιότητος. Είναι τό μοναδικό έπουλωτικό φάρμακο κατά τοϋ έλκους τοΰ στο μάχου καί τοΰ δωδεκακτύλου. Ό λωτός περιέχει λωτοφλαβί- νη, ερυθρά χρωστική ούσία προκύ πτουσα έκ τής ύδρολύαεως ενός γλυκοΖίτου λωτοϋ τοϋ άραθικοϋ. Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ Βιογραφιαόν Σημείωμ« ~ Δημοσιεύομεν κατωτέρω θιογρα- φικόν σημείωμα τού κ. ΧΑΛΙΔΗ ΙΩΑΝΝΟΥ άρχιτέκτονος Μηχανι- κοϋ έκ Σμύρνης, διακριθέντος τό¬ σον είς την έπαγγελματική τσυ ,ςτταδιοδρομίαν, όσον καί είς τόν κοινωνικόν βίον. ΧΑΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ τού Πυ- θοδώρου, Άρχιτέκτων Μηχανικός τού Έθνικού Μετσοβείου Πολυτε- χνείου, ύπάλληλος τοϋ Ύπουργεί- ου Δημοσίων "Εργων είς την Υ¬ πηρεσίαν Πολεοδομίας Δυτικής Άττικής, τέκνον τοϋ άποβιώσαν- τουργία, έκάλεσα ένα μικρόν μάθη τος ίατροϋ ΠΥΘΟΔΩΡΟΥ ΧΑΛΙ- χώρος ένδιαμέσως δι' άλλους, άρ . τής, ό οποίος μέ παρετήρει μέ πε ΔΗ. ενός έκ τών τριών υίών τοϋ, γοπορημένους, πιστούς. Ένώ έψάλλοντο οί Αίνοι, είσήλ θον είς την Εκκλησίαν είς φάλαγ γα κατά τριόδας, όδηγούμενοι ά πό δύο διδασκαλίσσας, οί μικροί μαθηταί καί μαθήτριαι — δεΕιά οί πρώτοι κα'ι άριστερά οί δεύτεροι — ενός δημοτικοϋ σχολείου τής περιοχής, ήλικίας άπό 7 έως 10 έτών. Τα παιδία ήσαν όλα ένδεδυ "Ομοια τείνει νά καταργηθεΤ | καΐ στόν γρατΓτό λόγο τό —νι,Ι είτε ώς Ιρρινος φθόγγος, εϊτε ώς . μενά μέ κυανά ένδύματα καί λευ¬ κόν περιλαίμιον. Τό κακόν έΕεδηλώθη μετά δέκα „ ,„ λεπτά τής ώρας, όταν ό ιερεύς, γ—«-. στο.χειο της λΐξης., ^ ^ Εύαγγέλ.ον. έΕετέλε, ^ >ΧάΓ^Γά^Γτ^|τήν μ'Κράν Εϊσθδ°ν πεΡιεΡΧόμεν0ς
ρίεργον ϋφοο καί τοϋ είπον τό ά σ/λοτε Σταθμάρχου ΝαΖλή καί με-
πλούστατον τούτο: «Παιδί μου, ' τέπειτα Έπιθεωρητοΰ τών Άγγλι-
δέν Εεύρεις ότι έδώ μέσα είναι κων Σιδηρόδρομον Σμύρνης και
Έκκλησία καί ότι άπαγορεύονται ένδοχώρας, αειμνήστου ΚΛΕΑΝ-
τά γέλια, τ' άστεϊα, τα σπρωίίμα ΘΟΥΣ ΧΑΛΙΔΗ κα'ι αδελφάς τών
τα; Έδώ δέν είναι σινεμά ή θέα- Δικηγόρου ΒΙΑ ΧΑΛΙΔΗ καί ία-
ιρο τοϋ κ αραγκιόΖη! Αύτά δέν τροϋ, ΒΥΡΩΝΟΣ ΧΑΛΙΔΗ καί
οδς τα δίδάΕαν στό σκολειό σου;». ! τής ΝΙΝΑΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗ Τοϋ
Τό παιδάκι άπεκρίθη άμέοως: Σταύρου, Καπνεμπόρου έκ Σμύρ-
'ΌχιΙ». νης (ΒουτΖά), άοκήσαντος κα'ι
Λ ! μετά την καταστροφήν τοϋ 1922
ΝομίΖω ότι είναι άνάγκη, πρώ ( τό αύτό έπάγγελμα καί έκθρέψαν-
τον: νά διδαχθοϋν άπό τής μικράς · τος παρά την πλήρη οικονομικήν
ταύτης ήλικίας τα παιδία τί είναι έΕαθλίωσιν λόγω τής προσφυγιάς
ρείας «ΙΖΟΛΑ» καί νυν Διευθυν-
ιής τών Γραφείων Όργανώσεως
Έπιχειρήσεως Μεγάλων Μονάδων
*α τόν ΘΕΟΔΩΡΟΝ, οπουδάσαν-
τα Νομικά καί διατελέσαντα επί
οειράν έτών Διευθυντής καί Σύμ-
δουλος τής Έμπορικής Λατομικής
Έταιρίας «ΚΕΚΡΩΨ - ΛΑΨΥ»
(Ψυχικόν), τέκνα τοϋ όποίου εί¬
ναι ό ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗΣ
Χημικάς - Φαρμακοποιός κα'ι ή ΛΙ-
ΛΗ - ΚΑΤΣΙΩΤΗ, άποβιώσαντα
προοφάτως καί δύο θήλεα: την ΝΙ¬
ΝΑ, μητέρα τοϋ άνω Άρχιτέκτο·
νος' ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΑΛΙΔΗ καί την
ΦΩΤΕΙ ΝΗΝ, νυν Άνδρεαδέλλη,
έχουσαν δύο τέκνα, την ΑΝΑΣΤΑ
ΣΙΑΝ, Καλλιτεχνικόν Διευθυντήν
γιά τή μελέτη τοϋ Μικρασιατι- κοιχχμε καΐ 4μώΘαμ« νά λίγομε:
ροντοτι )<σΐ γράφσνται —χττά: Μάντζαρης, Τοκτουντζάκηί. Κοβι- ρός είναι νά αποφάσισει ό γός τής Παιδείας νά στήν σχολική έκπαίδει»ση τδ μά βημα τής όρθοφωνίας. Είδβμή Α γλώσσα, έτσι πού κατάιντνσε, γρή γορα θά ό— ο6ορ6αρωβεΤ. , ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ έκ τοΰ άριστεροϋ χώρου καί βαδί- 2ων έντός τοϋ κεντρικοϋ, μέ κα τεύθυνσιν πρός τό Θυσιαστήριον. Οί μικροί μαθηταί καί αί μικραί μα θήτριαι ήρχισαν νά ώθοϋν, ό ένας τόν άλλον, νά γελοϋν μεταΕύ των, νά κάμνουν κωμικούς μορφα- σμούς, νά οιγοψιθυρίΖουν πρός άλ λήλους. "Αλλοι έπεχείρησαν νά καθήσουν είς τα κβνθ καθίσματα. ή Έκκλησία, τί είναι Θεία Λει- τουργία, καί πώς πρέπει νά φέρων ται κατ' αυτήν οί Χριστιανοί. Δεύ τερον: έντός τής Έκκλησίας οί διδάσκαλοι νά έπιτηροΰν αγρύπνως τούς μαθητάς των κσί κατόπιν — μετά τής άκαμάτου συΖύγου τού ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΒΑΛΑΝΤΗ - ΚΑ¬ ΤΣΙΩΤΗ τέσσαρα τέκνα, καταλα- βόντα άΕιολόγους θέσεις είς την Ελληνικήν Κοινωνίαν, την προ- ελθοϋοαν έκ τοΰ έμβολιομοΰ τοΰ είς τό Σχολείον — νά τιμωροϋν . αϊματος προσφύγων κσί γηγενών, τούς παρεκτρεπομένους, εύρισκον , έΓ ών τα δύο άρρενα: τόν ΜΑ- τες ούτω καί αφορμήν γενικωτέ ρας οχετικής διδαοκαλίας. Σεπτέμβριος 1973 ΡΙΟΝ.. άπόφοιτον Άνωτάτης Οί- κονομικής Έμπορικής Σχολής, δι- ί ατελέσαντα επί σειράν έτόδν. Διευ- ΙΟΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Ι θυντής κοί Σύμβουλος τής Έται- 16. ΝΕΤΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΤΜίΙ- ΜΑ: ΟΊ Τφηγηταί χ,κ. Κόφα; &. Πολλάς μκ έπιμρλητήν τόν χ. Ντ| νην. Είναι γίγονό; δτ; ό χ. Διρνθνν- τής ήτο πάντοτε ό θερμάς είσηγη- τής πρός τό Διοικητικόν Σνμ6ον· λιον τού Νοσοκομείον εί; ίί,τι έξι πηρετοϋσε την εΓιρυθμον λειτους- γία τού καί τή θεραπείαν καί έςυ πηρέτησιν των Ασθενών καί ιδία κατά την περίοδον τή; ποοεδρίιις τοϋ ίδςνματος πιιρά τον κ. Βασί¬ λειον Ρεγκάκον. Νομικοϋ Σνμδού λον τοΰ Κράτονς. Τονίζομεν ιδιαιτέρως ότι οί δε- κάδες έχλεκτο'ι έπιστήμονες ποΐι έργάζονται σήμΓρα είς τό "Ιορι·μα τουτο, προσέφεο'ΐν καί προβφίρονν καιθ,ημερινώς Λνεκτιμήτους ίντηρί- σίας,κ αθοδηγονμε θ! Λπό τονς Κα θηγητά; καί 'Τ^ηγητάς το,ν. Προ καλ,εί δέ συγκίνησιν ή Λφοσίοισις καί στοργή των πρός πάν τα ΑοΘγ- νή. θά ήτο παράλειψς πε^αίνοντες την μικράν ιιύτήν μας ϊρευναιν, ν' Αποσκοπήσιομεν τό ονομα τοΰ 'Τπο διευθυντού τοΰ Νοσοκοαείον κ. Δή μητοίον Σα>ι?λλαρίου, δ ΰ.ιοϊο; χά.
τέδαλλεν καί καταβάλλει κάθε προ
σπάθειο,ν δ ά την ενςχ'θμον λειτουρ
γίαν τού.
Ή είλικρινής σνμπαράστασίς
τού είς τό έογον τον Διεθνιιντοΰ,
είναι Απόδειξις τί,ν άγνών ι|ηχικ(7)ν.
αίίτθημάτΐιιϊ το>· δ.ά τό νοσηλ.εντι-
κόν Ίδρνμα καί τον; Ασθίν^ϊ;.
Πιστεύομεν ότι ή νέα πρώτη τον
Διευθνντρια 'Τγιεινή; τού υπουρ¬
γείον Κοιλ·. 'Τπηρεσιών κ. Μερό-
τής Διαφημιστικής Έταιρίας «Α- : πή Β ολάκη — Παρασκενά, θά
Ι δί δά η λ
ΛΙΚΗ» καί την ΕΙΡιΗΝΗΝ, ύπάλ-
άρμοδίο.; διά την σνντελον
ληλον τοϋ ΈλληνικοΟ Έρυθροϋ Ι Ιιίν1» ώ: ^νί" εργασίαν, διοικητι-
· —■ μιχ επισττ,μονικην τον Νοσοκο
Σταυροϋ.
Τής ουνεργάτιδός μας Αθανασίας
ΧατΖηϊωάννογλου
ΜΙΑ ΛΤΡΙΚΗ ΠΟΙΗΤΡΙΛ
ΤΗΣ ΗΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Την 14τ;ν Δεκέμβριον 1973, ή-
μροαν Πίΐρασκενή' καί ίόραν 7.30
μ.μ. τό Φιλολογίαν Τμήμα τοΰ
Σ νλλόγου «Παο' ασσός» ώργανώ-
νει διάλεξιν είς την μεγάλην τον
αίθουσαν, μέ όμιλητήν τόν κ. Χρή
στον Σολομοινίδην καί θέμα «Να
νά Κοτοΰ, ή λυοική ποιήτρκι τή;
Θεσσαλονίκης». Ποιήματα τής τ^-
μωμένης θά άπαγγείλ.ονν οί καλ.λι
ίνα οί συντελ.>εσταί τύχονν
τέχναι τον Θεατρον
σαβέτη καί Γιώργος
Ε{σοδος ελευθέρα.
Αθηνά Καα
Μετσόλης.
κη
μείου,
σχετικής ήθ.κής ίκανοποιήσεω.ς
Είναι πρός τιμήν τού υπουργεί¬
ον Κοινωνικων 'Τπηρεσιών νά δια-
πιστοΰντα; σήμερα μ' ενθουσιασμόν
οί θερμοι «ταΐ' οί διά την εδρνθμον
λειτονργίαν τού Νοσοκομείον τού¬
τον παρά των νοσηλευθέντων.
Ήμΐίς πού αύτην την στιγμήν
γράφομ,εν τό παρόν δημοσίευμα,
αισθανόμεθα μεγάλην ίκανοποίηαιν
δι' δσα σν.ετελέσθησαν καί συντε
λοΰντα; κατά την τελευταίαν ταύ¬
την πενταετίαν.
"Ας μάς επιτρέψη ό κ. Διβυθυν
τάς νά τόν σνγχαρωμεν διά τό ά-
θόρνβο καί έποικοδομητικόν τού δρ
γον, μέ την ϊύχήν μας νά ευρεθούν
καί αλλοι μιμήται νά τόν Ακολουθή
σουν διά τό γενικόν καλόν, είς δλα
τα Νοσοκομεϊα καί τάς Κλυνιχά;
πρός εξυπηρέτησιν τής Κοινων(ας.
4ΙΕΟΝΗΕΟΜΟΓΠΟΜΛΙΑ
ΠΕίΙΟΔΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ
Σάββατον 8 Δεκεμβριού 1973 ■ Ετος 48ον -
-0Λ1ΤΓΕΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ - ΦΙΛ03.0ΓΙΚΗ — ΟΙΚΟΚΟΜΙΚΗ
ΑΡ. Φύλ. 2233 _ ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΓ ΔΡΧ. 1*5ϋ. Ιδ7ο7τητ]Ϊσ"
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΥΛΗΣ: ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
ΠΕΡΙ ΕΝΟΣ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟν
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΉΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
ΣΥΝΤΑΙΕΟΣ ΣΩΚΡΑΈΗΣ ΧΑ*. £§-_«__£-ΑΘΗΝΑΙ - ΤΗΛ. 82ΒΘ.Τ»β - Γρ·*!·: Νίκης 29.-
Άς έλπίΖουμε ότι, ή ίδέα τής
ιδρύσεως ενός Ίνοτιτούτου Μι-
κρασιατικών Σπουδών, παίρνει κά
ποία όπωσδήποτε έκταση. Αυτήν
την κάποιαν έστω έλπίδα, μάς δη-
μιουργεί νομίίω ή δημοοιευθεϊοα
στόν «Προσφυγικόν Κόσμον», πρό
ημερών έπιοτολή επί τοϋ θέμα-
τος αυτού, τοϋ ήγαπητοΰ μου Ά-
ριστοτέλη Κωνσταντινιδη καί ιδί¬
ως ή έπίσης στό αύτό φύλλον δη-
μοσιευομένη σχετική άναφορά άπό
8.2.73 τής «'Εθνικής Μνημόσυ¬
νον» πρός τό Υπουργείον Πολι-
τ ομού καί Επιστήμων.
Ευνόητον είναι, τό ότι ιδιαιτέρα
προοωπικά μέ συγκινήσανε τα δη-
μοσιεύματα αύτά. Οί άναγνώοτες
ιθϋ «Προσφυγικοϋ Κόσμου» έχουν
ύπ' όψη ότι καί πρό τής εκδόσεως
τής όμιλίας μου «Ή θαθύτατη το-
μή τής 'Εθνικής μας Ίστορίας»
καί ή όποία έγινε στή Στέγη τής
• Ενώσεως Σμυρναίιον», την 26ην
Ιανουάριον 1973, έθιΕα άπό τρι·
ακονταετίας καί πλέον μετ' έπιμο-
νής τό θέμα αύτό, οί έπανειλημέ-
να άρθρα, τόσον άπό τίς στήλες
της εφημερίδος αυτής, όσον άπό
τίς στήλες καΙ αλλων προσφυγικόν
εφημερίδων. Γιά την ίατορία καί
γιά την άκρίβεια τό πρώτο πάνω σ'
αύτά αρθρο μου, μέ τόν τίτλον
«Ή άνάγκη ενός Μικραοιατικοϋ
Αρχείου» δημοσιεύθηκε στόν
«Προαφυγικό Κάσμο- την 7ην
Μαρτίου 1943.
Βεβαία είναι κάτι καί ή προ-
αναφερθείσα άναφορά άπό 8.2.73
τής «'Εθνικής Μΐνημοσύνη» πρός
γο Υπουργείον Πολιτιομοϋ καί Ε¬
πιστήμων. Τό άνησυχητικόν μόνον
είναι ότι, έκτοτε άπό οίασδήποτε
πλευράς δέν υπήρξεν αυνέχεια.
Καί στό οημεϊο αύτό, αίσθάνο-
μαι την ανάγκην νά έπιοημάνω
την ευθύνην, στήν ύπόθεση αυτή
καί των Μικρασιατικών ή άκριβέ-
οτερα, των Προσφυγικόν γενικά
Σωματείων,, καθώς καί των θεω-
ρουμένων έΕ ημών, ώς πνευματι-
κής ήγεσίας τοϋ Προσφυγικοϋ Κό¬
σμου.
Όμολογουμένως καί όπως τό ε¬
τόνισεν στή δημοσιευθείσαν επι¬
στολήν τού πρός εμέ, ό έπίλεκτος
οτό Παρίοι Μικρασιάτης κ. Εύθυ-
μένης Γεωργιάδης, τό Κράτος έ-
χει την υποχρεωθή νά βοηθήση
καί κατά συντελεστικόν τρόπον
στήν όργάνωση μιάς τόσον θοβα-
ρής έθνικο - πνευματικής κινήσεως
σάν αυτή πού μδς άπασχολεί. Ή
μείς όμως οί άρμόδιοι καί ύπεύ-
θυνοι κληρονόμοι τοϋ Μκκρασιατι-
κοϋ Έλληνιομοϋ — καί στήν έν-
νο,αν αυτήν, όπως καί άλλοτε τό
έχω διασαφηνίσει πρέπει νά συμ-
περιλαμβάνεται καί ό Έλληνισμός
τού Πόντου καί τής Θράκης, όπό-
τπ μποροϋμε νά χρησιμοποιήσουμε
τόν όρον «Έλληνισμός τής Άνα-
τολής» — ημείς λοιπόν έπαναλαμ-
βάνω, οί άρμόδιοι καί ύπεύθυνοι,
οί άμεσον πνευματικοί, ήθικο'ι καί
έθνικοί κληρονόμοι τοϋ Έλληνι-
ομοϋ έκείνου, έχομεν την ύποχρέ-
ωση νά ένδιαφερθοϋμε γιά την
ίιπόθοση αυτήν καί νά κινηθοϋμε
γιό την ιδρύση καί την όργάνωαη
ενός Ίδρύματος, έπιφορτισμένου
μί τή μελέτη τής ίστορίας τοϋ Έλ¬
ληνισμοϋ έκείνου καί τή διατηρήση
τής ίστορικής μνήμης τού.
Ό χρόνος περνδ καί μέ την
ταρέλευση τού έπέρχοντσι άνεπα·
νόρθωτες άπώλειες. Πέρασαν πε-
νήντα δύο χρόνια άπό την τραγι¬
κήν ΈΕοδον τοϋ Μικρασιατικοϋ
Έλληνισμοϋ. Καί παρά τή φιλό-
τιμη, χρέος δικαιοσύνης νά τό ά-
νογνωρίσουμε, προσπαθεία καί
τοϋ Κέντρου Μικρασιατικών Σπου-
δών κα'ι τής .Ενώσεως Σμυρναί-
ών καί τής Έοτίας Νέας Σμύρ¬
νης, ϊσως διότι δέν ύπήρΕεν ό έν-
δεδειγμένος συντονισμός, ϊσως δι¬
ότι δέν υπήρξαν τα άπαιτούμενα
μέσα, ϊσως διότι έλειψεν τό κα·
τάλληλο σύστημα, ή σωστή μεθό-
δευση, χάθηκαν καί πολλά «αί οη-
μαντικότατα στοιχεϊα τού μικρασια¬
τικοϋ ίστορικοϋ παρελθόντος κα'ι
πολλά καί έπίσης σημαντικότατα,
πού επεβάλλετο νά είχαν ήδη συν¬
τελεσθή γιά τή μελέτη τοϋ ίδίου
τοτύου παρελθόντος γιά τή δια¬
τηρήση τής ίστορικής μνήμης τού
Έλληνισμοϋ έκείνου, δέν έγιναν.
Καί άς μοϋ επιτραπή νά γίνω
κάπως περισσότερο συγκεκριμένος,
επί ωρισμένων σημείων τής από¬
ψεως μου.
Χάθηκαν, κατεστράφησαν, πολ-
τοποιήθηκαν (;) τα άρχεϊα των
Έκτιμητικών Επιτροπών καί οί
φάκελλοι των δηλώσεων των προ¬
σφύγων άνταλλαΕίμων καί Έλλή-
νων ύπηκόων, γιά τίς περιουσίες
των πού έγκατελήφθησαν στήν Μι¬
κρά Άσία. Στοιχεϊσ πολυτιμότα-
Τοα κ. ΝΙΚΟΓ Ε. ΜΕΛΙΩΡΗ
κου Έλληνισμοϋ - πληθυσμόν καί
κατανομή τού, τοπωνύμια, οίκονο-
μικές καί άλλες επαγγελματικές
επιδοθείς, όνοματολογία, έθνογρα-
Φία καί άλλα συνάψη καί έξ ϊσου
αημανιικά.
Τό άλλο: Δέν κατορΒώθηκε, μέ-
ΧΡΐ σήμερα, νά συνταχθή ένας ά-
ναΛυτικός πίνακας των Έλληνι-
κών πολισμάτων, μικρών ή μεγά-
Αων κοινοτήτων τής ΆνατοΑής.
Καί τό άποτέλεσμα, τό θλιβερό καί
άδικαιολόγητο καί άπό απόψεως
νενικότερης μορφωτικής καί έθνι-
κής ένημερώαεως επι τού έζελι-
κτικών περιοτάσεων τής μοίρας
τοϋ Έλληνισμού: παρατηρούμεν μι-
κρασιατικά πολίσματα μέ δύο χι-
λιάδες, μέ τρείς χιλιάδες ή καί
περισσότερους άκόμη Έλληνες κα-
τοίκους, μέ άζιόλογη μέ ένδιαφέ-
ρουσα ίστορία καί έθνική καί κοι-
νωνικο - οίκονομική δραατηριό-
τητα, νά μην άναφέρονται άκόμη
και όνομαστικά, στίς Έλληνικές
Έγκυκλοπαιδεϊες καί οτά Έλληνι-
κά Έγκυκλοπαιδικά ΛεΕικά. Άνέ-
φερα άλλοτε καί τότε γιά παρά-
δειγμα, τόν ΓκιούλμπαΕε στήν πε-
ριοχή των Βουρλών, μέ άμιγή Ελ¬
ληνικόν πληθυσμόν 3.000 κατοί-
κων καί τώρα τελευταίως άνέφε-
ρα τό Κόλντερε ατήν περιοχή τής
Μαγνηοίος, μέ την άφορμή τής
εργασίας πού κάνει άπό δική τού
καθαρά πρωτοβουλία κα'ι διαθέση
καί χωρίς καμμίαν απολύτως βοη¬
θεία, ένας νεαρός μου φίλος μα-
θητής άκόμη Γυμναοίου, ό οποίος
μένει στό χωριό Άνατολικόν τής
Πτολεμαίδας. Καί τό Κόλντερε
ούτό, είχε περίπου 1500 Έλλη¬
νες. Τέτοια περιατατικά, οποίος
θελήσει νά έρευνήοη, θά βρή, εί¬
ναι βέβαιο, πληθώρα, άναφερόμε-
να στόν Ελληνισμόν καί τής Μι¬
κράς Άσίας καί τοϋ Πόντου καί
τής Θράκης.
Τό συμπέραομα:
Ό παράγοντος χρόνος οτό θέ¬
μα πού μας άπασχολεϊ έχει κεφο-
λαιώδη σημαοία, καί τα δρια τού
κάθε παρερχο,,ιένην ήμέρα, στε-
νεύουν όλο κα'ι περισσότερον καί
άπό τής απόψεως ώφέλιμης εκμε¬
ταλλεύσεως συνθηκών καί κατα-
οτάοεων καί άπό τής απόψεως
προσφοράς καί δραστηριότητος
προσώπων.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ
ΠΟΡΕΙΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ
Ο Σ1ΟΧΑΣΜΟΣ - Ο ΛΟΓΟΣ - Ο ΑΡΙΘΜΟΣ
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τοϋ κ. Α. Β. ΜΩΡΑΙΤΙΔΗ ΠΟ Λ. ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ
Οί φνσϊκοί φιλόσοφοι τή; Ίο,-Ιχισαν νά έξηγοΰν τα ούράνια φαι
■'ΐκη; Σχολή; έδοσαν την φνα.- νόμενα μέ φνσιοκοατικαύ: ίίοουΓ !
θΕτΙΑΤΑ ΥΠΕΙΝΗΣ
νίκη
οκραιικήν έρμηνεί.χν τή; έξελίξ,--
•ο; είς τόν Κόσμον. Έθεμελίωσαν
τό ίδρώδες των θετικόΥν επιστή¬
μων καί τής κυριαρχίαν τού Νό-
μου τού Σύμπαντο;. "Εδο>σαν έξη
γησιν διά την εξέλιξιν τού πολιτι
σμόν, διακηονξαντ*; ότι ό άνθθίο
πος «ατακτών τα; τεχνα; γίνετίΐι
καί ό δημιουογύς τής ιδίας τού Λ-
ναπτϊ'ξεο)ς.
'Επίσης σννετόλεβαν είς την α-
νάπτυΕιν τή; θεοιρίας διά τόν στ·,!
Λατικόν χαρακτήρα τή; Δι,καιοοι'-
νης.
"Οτ(ΐ)ς οί νΙο>νρ; φιλόσος-οι ά-
νεϊήτησαν τόν Νόμον τής έξίλί;»
ιο; τής φύσροις. οΰτΐιι καί οί ίστορι
:-οί Ήί.ιόδοτος καί θοι·κΐ'6ϊδης άνε
ζήτησαν τύν Νόμον τής έξίλίςεο,.-
της Κηινιονίας.
Αί Ακηθόοιστοι γνώιιαι τού ΊΙ
ιίθδήτον καί αί απολύτως ί·κπεΓτρ<( σαέναι σκειίιεις τού θουκΐ'δίδου ο,· "■ΓΤρ/.Γσην ωστε, νά δοθούν πηρπ- ς διά τό παρελθόν κατά τοι οϋτον τρόπον, ωστε ν α. σονν ώ: όίηγό; 6ιά τάς ρ τού άνθρωπον τού Μίλλοντος, Ό θοιφ!α;
καί τή; τίχνική; διά των μαΒημ,ι
"Οταν οί "Ιίονες φιλόσοφυι
ΠΑΥΑΟΥ ΦΑΩΡΟΥ
ΚΑΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
(ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΡΑΦΟΜΕ)
Συνέχεια έκ -ροηγουμένου Ι απάνω, άψηλά. άρωτώ όπως καί
άγγίζω, άξοοφνε, άντερο κ.ο.κ. συμ
Δέν έχει καμμιά σχίση, ΐό οί φωνα μέ την ιμετατροπή τοΰ ε (ή
τημσ
νή
τουτο, μέ έθνικισμόν
άντΐλ»ιψν. ΕΤνσι
Ό Λωτός
Τ** Ε. Π. ~1"ΜΕΩΝΙΛ9Γ Διδάκτορος
τού Πονεπι—ημώβ) τών ΗαρκΛων.
Ό λωτός γένος άγγειοσπέρμων κης τριάδος, ένώ ό θεός 'Ωρος
δικοτυληδόνων φυτών, τής οίκογε παρίσταται πολλάκις άναδυόμενος
(νέαν διδασκαλίαν), προεκλήθη Ού! νείας τών έλλοβοκάρπων, τών ψυ άπό τοϋ άνθους λωτοϋ, όστις διά
ελλα, διότι ήτο Λντίθετος, δχι μό χανθών, περιλαμβάνων περί τα 4 την κομψότητα καί την χάριν τού
εΙδη: άπετέλεοεν έν τών βασικών κοσμη
1) Ό λωτίς ό διονθείς, 2) ό τικών στοιχείων τής Φαραωνικής
λωτός ό τετραγωνοβόλος φυτόν ^έχνης καί τής Άνατολικής ποιη
νομευτικόν, 3) ό λωτός ό έδώδι- ' σεως.
μος κοί 4) ό λωτός τό θαμνώδες Ό λωτός τό δένδρον, είναι ό
χ μ
νόν έναντι τή; βολής .πίστεως των
Ανθρωπον διά την θεϊκότητ<ι των ούρηνίων σ(ομάτο)ν7 άλλά ήτο άκο μη άντίθετος μέ τα το.ιικά δόγμα τα ποΐι περιελάμβανον τοιαύτας ·1ν τιλήψεις. Ή άστρονομία ή όποία πρό τή; ϊπ°Χής των Ίών·(,)ν ςτιλοσόφιον άνα πτυχθεϊσα άπό τοΰς Χαλδα{ονς καί τοϋς Αίγυπτίου;, έμίλετάτο μέ 6ά σιν τύ θρησκευτικόν περιεχόμενον των τότε Σχολών (αΐτινες έθειό- Οοιιν τα ούράνια σώματα ώς θεό- τητα;), έπειδή μέ τάς Ίθ)νικάς αν τιλήψε·.; δέν ηδύνατο νά ϊύσταθτ- στ,( περι>ε6λήθη καί πάλιν μέ τόν
πέπλον τή; θαησκευτικότητος υπό
την επίδρασιν των Πνθαγορείΐον
καί των Πλατ(ονικων ϊδεολογι-
σμών.
Εί; την ποαγματικότητα ή ασ·Τ{>ο
νομία δέν ήδτΎατο νά πλησιάση τό
ελληνικόν κοινόν, άν δέν έπροστ,Ί
τενε τόν έαιτόν της άπό τόν Άί>Γϊ
σμόν. Αΰτό ήτο σημίΐντικόν γεγο-
νός, διά την ιστορίαν τή; σκεψε-
έπιστημονική ψ
δ.ά νά γίνη άποδεκτή 0,10 την και
■ντι>ν(αν έπρεπ* νά έχη την σφοα-
γϊδα τή; θρησκείας.
Ή άτομική θεοιρία τού Δημοκρί
τού .ταροΐ'σιάξετο εί; ενα Σύμπαν
τό οποίον έξιιγεϊτο μέ φΐΌΐκοϋς νο
μου; καί παρέμεινεν άφίΐνής.
Αϋτό ήτο τό έμπόδιον ή μή α¬
νάμιξις τή; θρησκείας εί; την ϋ-
λην υπόθεσιν, ποϋ δέν δφησ·ρ εί;
ι'ίλα; τα; εποχάς νά γίνο>·ν τα ά-
τομα άποδεκτά άπό δλους.
νΕπρεπε νά άναμένεται ό 17ο;
αίών μ_Χ. καί ή σκέι|π; τοΰ Νει·
τονος ν'ΝΕυΤΟΝ) ότι τα άτομα
τοΰ Δημοκρίτον έδημιονργήθηο^-'
άπό τόν θεόν/ στοιχείον τό οποίον
δέν ΰπήρχε στήν θεορίαν τού Δη-
μοκρίτου, διά νά επικρατήση η π.
τομική θεωρία είς την άνθρωπότη
δένδρον 2ίΖυφος.
' λεγόμενον καί κυρηνοϊκός λωτός.
ρηϊς λωτός.
Ό λωτός ήτο γνωστάς είς τούς ' πού φύεται είς την Άφρικήν καί
Ίνδούς, οί δέ Ίνδικοί θεοί παρί την Έλλάδα. καί" τού όποίου οί
βτανται πόντοτε κατά την γέννη- καρποί καλοϋνται λωτόμηλα, έτρώ
σιν των έΕΓ,πλωμένοι επί άνθους γετο, κοΡώς άναφέρει ό Ήρόδο-
λωτοϋ. συμβολίΖοντες την βραχμα τος, υπό των λωτοφόγων, θεωρού
νίκην αντίληψιν.
μενον υπό των Άράβων ώς καρ-
Άπό τάς Ίνδίας 6 λωτός είσή πός τού Παραδείσου. Τέλος ό Αί-
χθη είς τό θιβέτ την Κίναν καί ' γύπτιος λωτός άντιστοιχεϊ είς τό
την Αίγυπτον.
τα.
Επο*Λ.ε μέ τύ βάπτισμα τού
Χοιστιανισμοΰ νά πάρονν τα ατ>-
μιι τό διαθατι'^ριον^ διά την έλευθέ
! φυτόν νυμφαία καί ό Ίνδικός λω
Εθεωρείτο άκόμη σύμβολον τοϋ τος, όστις εθεωρείτο ώς ιερόν
ονατέλλοντος ηλίου καί δι' αύτό σύμβολον τοΰ Γόγγου καί τού Νεί
εκόομει την κεφαλήν τοϋ Νεφερ-' λου, συμβολίΖον την γονιμότητα
τούμ, ενός των θείον τής μεμφιτι ' καί την εύκαρπίαν.
___________________________Ι ΛΩΤΟΦΑΓΟΙ. Οί τρεφόμενοι ά¬
πό λωτόν. Άρχοία είρηνική καί φι
λόΕενος φυλή τής Βορείου Άφρι-
ΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΤΑ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ
ΤΟ "ΛΑΪΚΟΝ., ϋΙΙΐΜΕΙΟΝ ΑΘΗΝΩΝ
Ή εφημερίς μα; άεςράσισεν ν' ά- οτημίον Αθηνών, εί; τα διάφορα
σχοληθή μέ τα δ.άφορα νοση- τμήματα τού Νοσοκομρίου τούτοις
λεττικά ίδρύματα. διά νά άναννιορίση ό άναγνάκτπις
Στό σημερινό μας φύλλον άσχο εί; ποίον; κορι·φαίονς επιστήμονας
λοι'ιμρθίΐ ·μέ τό Νοσοκομείον «Βα- καί είς ποία έ,πιστημονικά χεοια,
σ.λεΰ; Παΰλο;» (πρώην Λαϊκόν), έμπιστίϋονται καθημεοινώς οί άσθί
οπον εύρισκον, την θεραπείαν τους νεϊς, διά νά λοσηλει-θοΰ'., είς τό
.τ/.εϊστο (Ασθενει;. Νοσοκομείον τή; Έμπκττοσύνης
■Ημείς, επί .τολύν χρόνον, άθορί' «Βασιλεύς ΙΙαΰλος».
6ιος έρε·ν))σαμεΛ· τα επιτελεσθέν Δέ.ν τα γράφομεν κατά σειράν
έργον τού Νοσοκομείον τούτου, εί; δι' έναν έκαστον δροφον, ώς θά έ-
δ).α τα τμήματά τού καί ίκανο.-ΐοιη ποεπεν, άλλά ώ; μάς τα €ΐπαν πολ
μενοι έπήραμεν αΐ>θό(ΐμητα την ά- λοΐ άσθε' εί; καί σνγγενεΐς, κατά
πόφασΐν νά γρόψ(«μεν τό'. έποικοδο την πρόσφατον δημοσιογραςχκήν
μητικόν αθλ»ν, παρ' όλον ότι ή δι μα; έρευναν.
εΰθι·νσι; τού Νοσοκομείον δέν μάς Ι. ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ Α': Καθη-
κδιοσε ποιλλά; πληροφορία; αποιτ.ν γητή; κ. Φαίδων Φέσσα; μέ 'Τφη
γοιισα την δημοσιότητα τή; βΐ'ντ"- γητά; κ.κ, ΣπΟρον Μ.τρνον έκλϊ-
λοΐ'μένη; εργασίας.
' κτόν άλρεγιολόγον, γννικττόν δαι-
ρην κΐκκλοφορίαν. εί; την
τή; άθριοπότητος.
"Επίση; καί ό Καρτέσ;ο; (ΝΤ'5 .
ΣΚΑΡΤΕΣ) περίμενρ ΐνδεκα ό- ΚΠ
κης, είς τα παράλια τής Κυρηναϊ-
Νομίζομτν δμως, ότι είναι δημο- δητολόγον Φώτιο". Πανλάτον καί
σ.ογοαφικόν μα; καθήκον νά τό έ- Φα{δ(ονα Κακλα,μάνην.
παινέσιομίν, Λφοΰ τούτο είναι καί 2. ΠΑΘΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙΝί.
πιΐράκλησις παλλών Ασθενών, οί ό- ΚΗ: Καθηγητή; κ. Γεώργιος Λα
πΐΜοι ε!; πολλά; έοοιτήσει; μα;, ίκος.
μα; τό έπήνεσαν θερμά καί αύθόρ 3. ΠΑΘΟΛΟΠΚΗ ΦΤΣΙΟΛΟ
μητα. ΠΑ: Καθηγητής κ. Βασ. Άγγ?·
Γργονός είναι ότι, κατά την τε- λόπονιλος.
, λεττα|(ΐν πενταετί<ιν υπό την Διεϋ- 4. ΧΕΙΡΟΤΡΓΙΚΗ ΚΛΙΝ1- | Ουνσιν τοΰ κ. Δημ. ΙΙιεροντσάκον, ΚΗ: Οί καθηγηταί κ.κ. Σκαλλία; Στρατηγοΰ, είς τα Νοσοκομείον Γρηγόρ-.ος, Χρνσοσπάθης Παιναγιώ τούτο, σι<ν·εττ*λέσθη τεραστία έ·.·- τη; καί Μπάλας Παν. μέ 'Τφηγη- γασια, κι' αύτό (ταίνεται άπό την ίάς τον; «χ. Β. Γουζ#γΐΛννην, Ν ποώτην στιγμήν ποϋ θά επισκεφθή Καμπάνην, Ν. Ψομόπονλον καί κοι λόκληοα χρόνα προσπαθών νά επι τούς Κ°Ρπούς τοϋ δένδρου λωτού. τνχη μ'αν δαιτνποισιν πού θά έκα·! Κατά τόν Στράβωνα κατοικού- μνρ την ΛνοηθόδοΙον ΦΙΛΟΣΟ- σαν νήοον τής Μικράς Σύρτεως ΦΙΚΗΝ τον Άηχήν (ΙΙΡΙΝΓΚΙ καί τρεφομένη μέ έν είδος ίθογε- ΠΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ) Λποδίκτην άπό την κ/ιθι ερωμένην θοησκόλ.η- πτον σκέι|ιιν, χιοιιί; νά επιτύχη τ|- ποτε Ό Νεντοιν (ΝΕΙΙΤΟΝ) *[- χε Ιιεγαλντέραν τνχην. Άφιέριοσε τό με,γαλονργημα πού εγοαψε κάτιυ Λπό τό ίτώς τή; Έπιστήμης τΛν 'Ελλήνων άτομι- στών είς την θεϊκήν πίστιν, μέ τα πρώτον στίχον τον πρώτον κεφά¬ λαιον τής «ΓΕΝΕΣΕΩΣ». «Είς την Αρχήν ό ΗρΟς εδημι¬ ούργησε τα ατομα καί τό κ*νόν». Έν προκΐΐμένο) άς διατυπώσο)- νοϋς λωτοϋ, άηό τό οποίον παρα οκεύοΖε καί οΐνον. Ήρ. 4.177 ά· κτήν δέ προέχουσαν... νέμονται Λωτοφάγοι, οί τόν καρπόν μόνον τοϋ λωτοϋ τρώγοντες Ζώουσι. Ήσαν δνδρες, οί όποϊοι είς ου¬ δέν έβλοπτον, τούς τοΕιδιώτας, τούς προσεφέρον μόνον λωτόν καί το τό γλυκύτατον αυτόν καρπόν, έκεϊνοι έλησμόνουν μόλις έγεύον κάθε σκοπόν τής Ζωής των καί έ- χαναν τόν πόθον τής έπιστροφής μέν τάς σκέψει; μαςέπί ενός σο- είς τιΊν πατρίδα των. 6ίΐρο)τάτον θέματος, τού οποίον ° Όδυσσεύς, ό οποίος κατά την όςθήν έρμηνείαν άπό αιώνιον ι τόν Όμηρον έφθασεν έκεϊ, έστει έπιδιώκει ή ερεννα, ούχι λόγι» τής! λε δύο έκλεκτούς έκ των ουντρό ιίσαφεία; τού, άλλά μάλλον τής γε, φων τού μεθ' ενός κήρυκος πρός νι,κοτητο; τού. (Σ ΐ'νεχίζεται) 6ΡΗΣΚΕΥΤΗΚΑ ΘΕΜΑΤΑ «Άγίασον τούς άγαπώντας την εύ- πρέπειαν τοϋ Οϊκου Σου» Τοϋ συνεργάτου μας κ. 12ΑΝ. Α. ΒΒΡΝΑΡΔΟΓ τοϋ ΰψιλον) σέ ©ά γραφείς) λοιιπΦν, ά>άλογα
φανερό ότι στήν καθώς έίχει κατσν| με την περίτ—ωση, άττάνω η επά-
, άσυδοσία αυτή καιρός είναι' ττάνω, άψηλά ή ύψηΜ, άροτώ ή Ι
νά τεθεΐ φραγμός, διότ, άν β κα έρωτώ, ττοτέ δμως: πάνω, ψηλά.
θένας μετβχειρίζεΤαι άνεξέλεγκτα ,ρωτώ. διότι οί τθποι αύτοι είναι
Θά ηεριγράψω κατωτέρω τάς
έντυπώσεις μου άηό την Θείαν
Λειτουργίαν, την οποίαν παρηκο-
λούθηαα είς εκκλησίαν ενός προ
οστίου τών Αθηνών, διά νά κα-
ταλήΕω είς διδακτικά διά πάντας
τούς Χριστιανούς, μικρούς καί με-
γάλους, συμπεράσματα.
Ωραία, εύρύχωρος έκκληοία, μέ
τάΕιν κα'ι καθαριότητα, προσεκτι¬
κήν τοποθέτησιν καθισμάτων, πο-
λυελαίων, κανδηλών, άγίων είκό-
νων, προσκυνηταρίων, κηροπηγί-
ων, ψαλτηρίων, έπιτροπικοϋ, γρα-
ιρείου τοϋ ίερέως.
Έκκλησία νέα, την οίκοδόμησιν,
εύρους 400 τετρ. μέτρων, φωτεί
νή, ένάερος καί μέ τελείαν ήχη
γλώσσα θά εχει μετσδληθεΐ σέ τ^χτνητήι 6η.μοτι«ή, ο-υβαίρετο κα| τικην απόδοσιν. Ήλεκτροφώτιστος.
σωρο ξένες λεΊξεις· δττως τού κα-
πνίσει σέ λί'γα χρόνια ή έλλην'ική
6αρ6αρι«ό σΐΛΌνθύλευμα, θα έχει
γΐνει άγνώριοτη.
Περί τών κολοβωμένων λέξεων
■τασκεθοα'μα λογογρώ(|>ων ποίι
έπΐιμελοΟνταν τό ϋφος των ή ήσαν
γλωσσολογικά σκατώρτιστο·
"Ο:μοισ θά γραφείς (γιά νά ό
λοκληρωσω τή σειρά των κολο6ω
εχω γράψει συχνά στά γλωσσικά μένων λέξεων πού άνάφερσ άρχι
^ μ<χ< σημε)·ώ κά ποτραττάνω): (ώ)σάν, εφέτος, ί ματα. Τό ότι στήν καθημεριινή λα νωρϊς. τ>μέρα, έπιτυχαίνω
|
λιά συντομεύοντα, όρισμένες λέ- χά, νά έτπτύχω), ό-έθανε, ζμπα{ -Ησαν π()λλοί οί έκκλησια2όμε
ξεις δέν μάς δίνει τό δικαίωμσ. και (τόσο στήν Ίωΐνία: άλλοτε, δσο
νά τίς γιράφομε κολο6«μένες. Πά καΐ σήμερα στήν 'Ειττάνησο, λέ
ράδειγμβ: τό ρολόϊ. Γιατί; ΠοΟ εΤ γουν «εμττοτ» καΐ δχι τό χοβαΐο
ναι ή ρ'ιζα τ<Λ έτύμου ώρα; "Επει «μπτέ»)· (εΐ)ττέ, είπω, ΐδω, ίμπω τα ό τύπος έσχηματίσθηκε άρχικά (έμπώ), σοϋ εΤπα, μοθ εΤτπι, μοί άηό «τ' ώρολόγι» δπος λ.χ. τό «κ' έγώ». "Ο~ως δέν έπιτοέττεται μέ κανένα τρόττο νά γρά<ΐ>ομε ί(κσί
γώ», «καί κεΤνο», έτσι είναι άπα
ράδεκτη, σέ πολιτισμένη, καλλιρ
γημένη (σύμφωνα άλλωστε μέ τον
Δάντη) δημοΤιικ,ήι, ή γροβφή «τό
ρολόέ», τα ρολόγια». Αϊτά είναι
κακώς έννοούμενη δηΐμοτική, τάχα
«δπ&χ; ιμιλεΐ ό λσός». Ή μαχηττική
ττ€ρίο<&ος ·Ποΰ δτ>μοτ»κισ-μοΟ δχει
πλέον πεοάσει. Άκόμα. καί ό Μαν.
Τρισνταχ}>ι.'λλίθης σέ άρισιμένβς ττε
ρι—τώσεις, χρειάζεται άνσβεώρηση.
Πολλοίί. οί ττί,ρισβ'ότΐΐρθι διχττυ-
χώς λογστέχνες, καΐ (ίτΓΟ τούς κο(
λύτερους κβί ούσιοχΓτικότερους, δέν
τό Εχουν άκόμα σι/νειδητι-οιήσει.
Γράφοι/ν: φέτο, σά, πώ, δώ, Ρωτώ,
ττάν», ψηλά κ.ο.κ. Αύτές οί σΐΛ*το
μ£ύοχις έν μέρει όφείλονται στή
βιασΐΛΤΐ τοΟ ττιροφορικοθ λόγον
(πώ, δώ, Φέτο), έν μέρει είναι
τεχνητή Βημοτική· δττως τα «ττά¬
νω», «Ψηλά», «ρωτώ» κ.ά. Διότι,
άπδ τα γεννοφάσκισ. μας, δλοι ά
δστειλε, καΐ ό άλλος κ.ο.κ.
"Η αυξήση στόν τταρατατιχό κσί
τόν άόριστο χρησιιμοποιεΐται, κα¬
θώς δχω την εύκαιρία κάθε χρόνο
νά διαττιστώνω στήν έπτάνησο:
μοϋ έγύρισε την πλατή, εφώναξε,
έγέννησε κ.ο.κ. Δέν Οπάρχει κσ.νέ
νας λόγος νά καταργηθεϊ, τό φ«νη
τικό αύτό στοκχεΐο, στόν γρατττο
λόγο, άκάμα: όλιγότερο στίς στη
λες τού Τύπου.
' Ερριπτον τα δλέμματά των, μει
διώντες πρός τούς κύπτοντας πι,
στούς, όδιαφοροϋντες διά τό αυ¬
στηρόν ϋφος μέ τό οποίον τούς
παρετήρουν οί ένοχλούμενοι έκ
τής τοιαύτης συμπεριφοράς των ή
Λικιωμένοι.
Αί διδασκάλισσα!, αί οποίαι πρό
τερον είχον καθήσει καί ήσαν ά
περροφημέναι είς την Θίίαν Λει
τουργίαν καί κατόπιν είχον έγερ
θή καί έσταυροκοποϋντο κύπτουσαι
δέν είχον αντιληφθή τίποτε/. Άλ
λά καί όταν ήκούαθη έπιτιμητική
φωνή ενός ήλικιωμένου πρός ά-
στειευόμενον μέ έτερον συμμαθη-
την τού μικρόν μαθητήν, όλίγην £
δωκε σημασίαν ή μία τών διδασκα
λισοών, πρκεσθεϊσα νά ύποδείζη
είς έγγύς αυτής ίσταμένην μικράν
μαθήτριαν νά στρέψη τό πρόσωπον
της όχι την πλάτην της πρός τό
©υσιαστήριονΙ
Ηναγκάσθην τότε νά συστήσω
μέ αύστηρότητα είς τούς πλησίον
μου ίσταμένους καί άπρεπώς θορυ
βοϋντας μικρούς μαθητάς νά ή-
συχάσουν άμεοως, πράγμα τό ό-
νοι, άρρενες καί θήλεις, καθήμε- [ ποίον έκαμον βλέποντες με φοθι-.
Εισήλθον μέ την εύλάβειαν πι-
στοϋ, προτιθεμένου ν' ακούση την
Θείαν Λειτουργίαν καί νά προσευ
χηθή. Έκάθησα είς έν κάθιομα καί
προσήλωσα τα βλέμματά μου είς
τόν ύπερκείμενον τής Άγίας Τρα-
πέΖης Έστευρωμένον Χριστόν μας
νοερώς προσευχόμενος.
Ι κατόπτευσιν, άλλ' αύτοι μόλις έ-
φαγον Λωτόν έλησμόνησαν την α¬
ποστολήν των κοί δέν ήθελον νά
έπιοτρέψουν είς τα πλοϊα.
Μέ τή βία τούς έγύρισε, ένώ έ-
κείνοι έκλαιγον καΐ μέ σχοινιά
τούς έδεοεν είς τάς θέσεις τους
διατάΖοντας τούς άλλους άγαπη-
μένους τού συντρόφους γρήγορα
νά φύγουν άπό τόν τόπον έκείνο,
μέ τα καράβια τους, μή τυχόν τρώ
γη καί υπό τούς ουντρόφους τού
κ οποίος λωτό καί λησμονήση τόν
γυριομό τού είς την πατρίδα τού.
Ό λωτός βίναι ένα έΕοχο καί
γευοτικότατο φροΰτο πού έχει τό-
οη εύχάριστη γεύαη. άλλά δι' όλί
γας εβδομάδος μόνον. Ό καρπός
μέ τό φυσικό ύδωρ τοϋ λωτοϋ εί¬
ναι φαρμακευτικό ταυτοχρόνως
είναι καί έΕαιρετική τροφή.
Ώφελεϊ είς τούς άναιΐ'ΐκούς καί
καχεκτικούς. Είς τούς πάσχοντος
έ1· χρονίας γαοτρίτιδος καί κολίτι
δο^. Καταποαΰνει όλας τάς έν γέ
νει φλονώσεις καί έπουλώνει τάς
νοι είς τάς κεχωρισμένας δεξιά -
άνδρών - καί άριστερά - γυναικών -
θέσεις, άπέμεινεν δέ καί ίκανός
σμένοι...
Καί όταν ετελείωσεν ή Θεία Λει
ό άσθενής τοντο.
ΙΙονλατζάν.
Όμολογοιιμένίος, κατά την περί Γ>. ΟΤΡΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΙΙ
οδόν αντή' , εί; τό Νοσοκομείον ό καθηγητής κ. Παν. Φιοκίτη; με
τοντο ίπικρατεΐ τάξις καί πειθαο- ρ.τιμρλ.ητή' τόν χ. Καλλήν καΐ
χ(α ώ; καί καθαριότη;, εύγρνεια τονς έξαιοίτοι»; ατρονς κ.κ. Β«·
καΐ προθνμία Από τον; Ίατροί ς ζαΐον κώ Καστριώτην.
κα'ι Νοσηλίντικόν προσοιπικόν πρός 6. ΟΦβΑΛΜΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙ-
αλοΐ'ς τοΰς Ασθενει;. , ΝΙΚΗ: ό καθηγητής κ. Νικητάς
"Ολα τ' Λνωτέρο), μαξν μέ την Κατπονράκης μέ έ.τιμ)τάς τούς κ.
ί,τ,ισταμένην παρακολοίιθησιν των κ. Δημ. ΙΙαΛαδΟΛθ»Αο·ν καί Δασχα
ίκλεκτών Καθηγητών, 'Τφηγητί,ν λύπονλον καί τοίις Ίιιτρονς κ_κ
χαί 6οηθο> αυτών Ιατρών, ώς /αί Σιδίοην, Γκενεράλην καί Φάκαν.
τού έξ>πηρετικοΓ> ποοσοιπικον, οί 7. ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙ-
νοσηλιυύμενοι αΐσθάνονται ότι ('ι- ΚΗ: ό χαθηγιντή; κ. Σ. Ηορίδι,ς.
θίσκονται εί; οΐχογενειακόν περι- Ι Η. ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΤΓΓΟΛΟΓί
οάλλον. [ ΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ: Ό ·Τφηγηττι^,
Ή ποοσήλΐήσις €ΐς τό καθήκον, ιΔΐυθυντής κ. Άθανάσιος Γεωργα
ή δρηστηριότης καΐ ή διοικητική χόπουλος.
ίκανότης τον κ. Διευθυντού δώ μί-' 9. ΓΤΝΑΙΚΟΛΟΠΚΗ ΚΛΙ-
αν καλήν καί άπρόσκοπτον λειτονρ' ΝΙΚΗ: .Ο 'Τφηγητής, Διει>θνν-
γι'α' τον Νοσοκομείον, εδιυσε σί·ν τής κ. Χριστοφ, Ζώνας.
τώ χρόνο. σάρκα καί άστά στό δλ-' 10. ΕΡΓΟΣΠΕΤΡΟΜΕΤΡΙ
λοτε <Λ(ΐϊκόν Νοσοκομείον» πού ΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ: Ό "Τφηγητής ·/. .τροτον Αναλάβη την διενθννηίν τον Γεώργιος Ο'ικονομίδης. ίΐτο καθκστΕρημένον επί τών ήμε·ι 11. ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΠΚΟΝ θων την, ίπήνδροισεν, κατά μέγα' ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητή; χ. Νικό- μέςο:, δλα τα τμ»ιματα, Λπ' όσας λαο; Μαρκίτος. έλλεινι; νστεϋοΰσε καί τό σπον- Ι 12. ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΟΝ ΪΜΗ δαιότερον, Από έπιστημοΜκά μηχα' ΜΑ: Ό "Τιτηγητή; κ. Μπενάχης νήματα κα'ι Από πηοπωπικύτητιι; . Μάτσα; μέ έπιμελητή'. τόν κ. Ποι·ρ Καθηγητών κ(ΐί 'Τφηγητών τον Πά' νάοαιν. νεπιστημ'ον, έγν·(ΐισμένη; διεθνοί»; ίπιστημονική; Λξίας. Κατοιτέρι» παραθέτομεν τα όνό 13. ΒΙΟΧΗΜΙΚΟΝ ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητής χ Ηλίας Μπέζος. 14. ΣΤΟΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΝ ματα των έχλεχτών αυτών Καθη- ΤΜΗΜΑ: Ό 'Τφηγητής κ. Χαρί- γητ<Τ> κπί 'Τίτηγητών τον ΙΙίΐνρπι '-αος 1Ιαπ<.δόποΐ'λο;_ 15. ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΟΝ ΤΜΗ ΜΑ: Ό 'Τφηγητής χ, πληγάς. ΚαθαρίΣει τό αϊμα. τονώ- νει την κυκλοφορίαν τοΰ αϊματος. Ένδείκνυται είς την χολοκιστί- τιδα, £ντερο κοι είς τούς πάσχον τας έκ χρονίας δυοκοιλιότητος. Είναι τό μοναδικό έπουλωτικό φάρμακο κατά τοϋ έλκους τοΰ στο μάχου καί τοΰ δωδεκακτύλου. Ό λωτός περιέχει λωτοφλαβί- νη, ερυθρά χρωστική ούσία προκύ πτουσα έκ τής ύδρολύαεως ενός γλυκοΖίτου λωτοϋ τοϋ άραθικοϋ. Ε. ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ Βιογραφιαόν Σημείωμ« ~ Δημοσιεύομεν κατωτέρω θιογρα- φικόν σημείωμα τού κ. ΧΑΛΙΔΗ ΙΩΑΝΝΟΥ άρχιτέκτονος Μηχανι- κοϋ έκ Σμύρνης, διακριθέντος τό¬ σον είς την έπαγγελματική τσυ ,ςτταδιοδρομίαν, όσον καί είς τόν κοινωνικόν βίον. ΧΑΛΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ τού Πυ- θοδώρου, Άρχιτέκτων Μηχανικός τού Έθνικού Μετσοβείου Πολυτε- χνείου, ύπάλληλος τοϋ Ύπουργεί- ου Δημοσίων "Εργων είς την Υ¬ πηρεσίαν Πολεοδομίας Δυτικής Άττικής, τέκνον τοϋ άποβιώσαν- τουργία, έκάλεσα ένα μικρόν μάθη τος ίατροϋ ΠΥΘΟΔΩΡΟΥ ΧΑΛΙ- χώρος ένδιαμέσως δι' άλλους, άρ . τής, ό οποίος μέ παρετήρει μέ πε ΔΗ. ενός έκ τών τριών υίών τοϋ, γοπορημένους, πιστούς. Ένώ έψάλλοντο οί Αίνοι, είσήλ θον είς την Εκκλησίαν είς φάλαγ γα κατά τριόδας, όδηγούμενοι ά πό δύο διδασκαλίσσας, οί μικροί μαθηταί καί μαθήτριαι — δεΕιά οί πρώτοι κα'ι άριστερά οί δεύτεροι — ενός δημοτικοϋ σχολείου τής περιοχής, ήλικίας άπό 7 έως 10 έτών. Τα παιδία ήσαν όλα ένδεδυ "Ομοια τείνει νά καταργηθεΤ | καΐ στόν γρατΓτό λόγο τό —νι,Ι είτε ώς Ιρρινος φθόγγος, εϊτε ώς . μενά μέ κυανά ένδύματα καί λευ¬ κόν περιλαίμιον. Τό κακόν έΕεδηλώθη μετά δέκα „ ,„ λεπτά τής ώρας, όταν ό ιερεύς, γ—«-. στο.χειο της λΐξης., ^ ^ Εύαγγέλ.ον. έΕετέλε, ^ >ΧάΓ^Γά^Γτ^|τήν μ'Κράν Εϊσθδ°ν πεΡιεΡΧόμεν0ς
ρίεργον ϋφοο καί τοϋ είπον τό ά σ/λοτε Σταθμάρχου ΝαΖλή καί με-
πλούστατον τούτο: «Παιδί μου, ' τέπειτα Έπιθεωρητοΰ τών Άγγλι-
δέν Εεύρεις ότι έδώ μέσα είναι κων Σιδηρόδρομον Σμύρνης και
Έκκλησία καί ότι άπαγορεύονται ένδοχώρας, αειμνήστου ΚΛΕΑΝ-
τά γέλια, τ' άστεϊα, τα σπρωίίμα ΘΟΥΣ ΧΑΛΙΔΗ κα'ι αδελφάς τών
τα; Έδώ δέν είναι σινεμά ή θέα- Δικηγόρου ΒΙΑ ΧΑΛΙΔΗ καί ία-
ιρο τοϋ κ αραγκιόΖη! Αύτά δέν τροϋ, ΒΥΡΩΝΟΣ ΧΑΛΙΔΗ καί
οδς τα δίδάΕαν στό σκολειό σου;». ! τής ΝΙΝΑΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗ Τοϋ
Τό παιδάκι άπεκρίθη άμέοως: Σταύρου, Καπνεμπόρου έκ Σμύρ-
'ΌχιΙ». νης (ΒουτΖά), άοκήσαντος κα'ι
Λ ! μετά την καταστροφήν τοϋ 1922
ΝομίΖω ότι είναι άνάγκη, πρώ ( τό αύτό έπάγγελμα καί έκθρέψαν-
τον: νά διδαχθοϋν άπό τής μικράς · τος παρά την πλήρη οικονομικήν
ταύτης ήλικίας τα παιδία τί είναι έΕαθλίωσιν λόγω τής προσφυγιάς
ρείας «ΙΖΟΛΑ» καί νυν Διευθυν-
ιής τών Γραφείων Όργανώσεως
Έπιχειρήσεως Μεγάλων Μονάδων
*α τόν ΘΕΟΔΩΡΟΝ, οπουδάσαν-
τα Νομικά καί διατελέσαντα επί
οειράν έτών Διευθυντής καί Σύμ-
δουλος τής Έμπορικής Λατομικής
Έταιρίας «ΚΕΚΡΩΨ - ΛΑΨΥ»
(Ψυχικόν), τέκνα τοϋ όποίου εί¬
ναι ό ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΤΣΙΩΤΗΣ
Χημικάς - Φαρμακοποιός κα'ι ή ΛΙ-
ΛΗ - ΚΑΤΣΙΩΤΗ, άποβιώσαντα
προοφάτως καί δύο θήλεα: την ΝΙ¬
ΝΑ, μητέρα τοϋ άνω Άρχιτέκτο·
νος' ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΑΛΙΔΗ καί την
ΦΩΤΕΙ ΝΗΝ, νυν Άνδρεαδέλλη,
έχουσαν δύο τέκνα, την ΑΝΑΣΤΑ
ΣΙΑΝ, Καλλιτεχνικόν Διευθυντήν
γιά τή μελέτη τοϋ Μικρασιατι- κοιχχμε καΐ 4μώΘαμ« νά λίγομε:
ροντοτι )<σΐ γράφσνται —χττά: Μάντζαρης, Τοκτουντζάκηί. Κοβι- ρός είναι νά αποφάσισει ό γός τής Παιδείας νά στήν σχολική έκπαίδει»ση τδ μά βημα τής όρθοφωνίας. Είδβμή Α γλώσσα, έτσι πού κατάιντνσε, γρή γορα θά ό— ο6ορ6αρωβεΤ. , ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ έκ τοΰ άριστεροϋ χώρου καί βαδί- 2ων έντός τοϋ κεντρικοϋ, μέ κα τεύθυνσιν πρός τό Θυσιαστήριον. Οί μικροί μαθηταί καί αί μικραί μα θήτριαι ήρχισαν νά ώθοϋν, ό ένας τόν άλλον, νά γελοϋν μεταΕύ των, νά κάμνουν κωμικούς μορφα- σμούς, νά οιγοψιθυρίΖουν πρός άλ λήλους. "Αλλοι έπεχείρησαν νά καθήσουν είς τα κβνθ καθίσματα. ή Έκκλησία, τί είναι Θεία Λει- τουργία, καί πώς πρέπει νά φέρων ται κατ' αυτήν οί Χριστιανοί. Δεύ τερον: έντός τής Έκκλησίας οί διδάσκαλοι νά έπιτηροΰν αγρύπνως τούς μαθητάς των κσί κατόπιν — μετά τής άκαμάτου συΖύγου τού ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΒΑΛΑΝΤΗ - ΚΑ¬ ΤΣΙΩΤΗ τέσσαρα τέκνα, καταλα- βόντα άΕιολόγους θέσεις είς την Ελληνικήν Κοινωνίαν, την προ- ελθοϋοαν έκ τοΰ έμβολιομοΰ τοΰ είς τό Σχολείον — νά τιμωροϋν . αϊματος προσφύγων κσί γηγενών, τούς παρεκτρεπομένους, εύρισκον , έΓ ών τα δύο άρρενα: τόν ΜΑ- τες ούτω καί αφορμήν γενικωτέ ρας οχετικής διδαοκαλίας. Σεπτέμβριος 1973 ΡΙΟΝ.. άπόφοιτον Άνωτάτης Οί- κονομικής Έμπορικής Σχολής, δι- ί ατελέσαντα επί σειράν έτόδν. Διευ- ΙΟΑΝΝΗΣ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ Ι θυντής κοί Σύμβουλος τής Έται- 16. ΝΕΤΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΤΜίΙ- ΜΑ: ΟΊ Τφηγηταί χ,κ. Κόφα; &. Πολλάς μκ έπιμρλητήν τόν χ. Ντ| νην. Είναι γίγονό; δτ; ό χ. Διρνθνν- τής ήτο πάντοτε ό θερμάς είσηγη- τής πρός τό Διοικητικόν Σνμ6ον· λιον τού Νοσοκομείον εί; ίί,τι έξι πηρετοϋσε την εΓιρυθμον λειτους- γία τού καί τή θεραπείαν καί έςυ πηρέτησιν των Ασθενών καί ιδία κατά την περίοδον τή; ποοεδρίιις τοϋ ίδςνματος πιιρά τον κ. Βασί¬ λειον Ρεγκάκον. Νομικοϋ Σνμδού λον τοΰ Κράτονς. Τονίζομεν ιδιαιτέρως ότι οί δε- κάδες έχλεκτο'ι έπιστήμονες ποΐι έργάζονται σήμΓρα είς τό "Ιορι·μα τουτο, προσέφεο'ΐν καί προβφίρονν καιθ,ημερινώς Λνεκτιμήτους ίντηρί- σίας,κ αθοδηγονμε θ! Λπό τονς Κα θηγητά; καί 'Τ^ηγητάς το,ν. Προ καλ,εί δέ συγκίνησιν ή Λφοσίοισις καί στοργή των πρός πάν τα ΑοΘγ- νή. θά ήτο παράλειψς πε^αίνοντες την μικράν ιιύτήν μας ϊρευναιν, ν' Αποσκοπήσιομεν τό ονομα τοΰ 'Τπο διευθυντού τοΰ Νοσοκοαείον κ. Δή μητοίον Σα>ι?λλαρίου, δ ΰ.ιοϊο; χά.
τέδαλλεν καί καταβάλλει κάθε προ
σπάθειο,ν δ ά την ενςχ'θμον λειτουρ
γίαν τού.
Ή είλικρινής σνμπαράστασίς
τού είς τό έογον τον Διεθνιιντοΰ,
είναι Απόδειξις τί,ν άγνών ι|ηχικ(7)ν.
αίίτθημάτΐιιϊ το>· δ.ά τό νοσηλ.εντι-
κόν Ίδρνμα καί τον; Ασθίν^ϊ;.
Πιστεύομεν ότι ή νέα πρώτη τον
Διευθνντρια 'Τγιεινή; τού υπουρ¬
γείον Κοιλ·. 'Τπηρεσιών κ. Μερό-
τής Διαφημιστικής Έταιρίας «Α- : πή Β ολάκη — Παρασκενά, θά
Ι δί δά η λ
ΛΙΚΗ» καί την ΕΙΡιΗΝΗΝ, ύπάλ-
άρμοδίο.; διά την σνντελον
ληλον τοϋ ΈλληνικοΟ Έρυθροϋ Ι Ιιίν1» ώ: ^νί" εργασίαν, διοικητι-
· —■ μιχ επισττ,μονικην τον Νοσοκο
Σταυροϋ.
Τής ουνεργάτιδός μας Αθανασίας
ΧατΖηϊωάννογλου
ΜΙΑ ΛΤΡΙΚΗ ΠΟΙΗΤΡΙΛ
ΤΗΣ ΗΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Την 14τ;ν Δεκέμβριον 1973, ή-
μροαν Πίΐρασκενή' καί ίόραν 7.30
μ.μ. τό Φιλολογίαν Τμήμα τοΰ
Σ νλλόγου «Παο' ασσός» ώργανώ-
νει διάλεξιν είς την μεγάλην τον
αίθουσαν, μέ όμιλητήν τόν κ. Χρή
στον Σολομοινίδην καί θέμα «Να
νά Κοτοΰ, ή λυοική ποιήτρκι τή;
Θεσσαλονίκης». Ποιήματα τής τ^-
μωμένης θά άπαγγείλ.ονν οί καλ.λι
ίνα οί συντελ.>εσταί τύχονν
τέχναι τον Θεατρον
σαβέτη καί Γιώργος
Ε{σοδος ελευθέρα.
Αθηνά Καα
Μετσόλης.
κη
μείου,
σχετικής ήθ.κής ίκανοποιήσεω.ς
Είναι πρός τιμήν τού υπουργεί¬
ον Κοινωνικων 'Τπηρεσιών νά δια-
πιστοΰντα; σήμερα μ' ενθουσιασμόν
οί θερμοι «ταΐ' οί διά την εδρνθμον
λειτονργίαν τού Νοσοκομείον τού¬
τον παρά των νοσηλευθέντων.
Ήμΐίς πού αύτην την στιγμήν
γράφομ,εν τό παρόν δημοσίευμα,
αισθανόμεθα μεγάλην ίκανοποίηαιν
δι' δσα σν.ετελέσθησαν καί συντε
λοΰντα; κατά την τελευταίαν ταύ¬
την πενταετίαν.
"Ας μάς επιτρέψη ό κ. Διβυθυν
τάς νά τόν σνγχαρωμεν διά τό ά-
θόρνβο καί έποικοδομητικόν τού δρ
γον, μέ την ϊύχήν μας νά ευρεθούν
καί αλλοι μιμήται νά τόν Ακολουθή
σουν διά τό γενικόν καλόν, είς δλα
τα Νοσοκομεϊα καί τάς Κλυνιχά;
πρός εξυπηρέτησιν τής Κοινων(ας.
β ΑΑΒΣΜΕ3ΝΗΤ0Σ ΕΛΛΗΜΟΣ ΠίΝΤΟΣ ΜΑΣ ΑΙΧΜΑΛΒ ΤΟΙ
'Ελληνισμοΰ
όστις υπήρξεν
"Επί τή συμπληρώσει πεντηκον-
ταετίας άπό τής έκριζώσε,ως τοΰ
αλυτρώτου 'Ελληνισμοΰ άπό τάς έ-
στίας των πατίριον >κ'ς, χάριν τα)·,
,. έπβρχομένων γενεών, οφείλομεν
πάντοτε, νά ύπενθυμίζωμεν' είς
•ίήν ιΠοντιακήν νεολαίαν εστο) /αί
έν σκιαγραφία, την Ιστορίαν τοΰ
"Ενδόξου Ίστορικοΰ
τοΰ Πόντου
6ιά μέσου τής πορείας τώ·ν αιώ¬
νιον, ό Άκοίμητος άκριτικάς φρου
ρός ολοκλήρου τού Μικρασιατικοΰ
,Ελληνισμοΰ καί έξερριξώθη μετιι
■την Μικρασιατικήν καταστροφήν,,
άφοΰ υπέστη τάς πρωτοφανεϊς
όαρβάρους κακώσεις, σφαγάς, άτι
μώσεις, έκτοπίσβις, λεηλασίας, ν.ο-
τα τόν πλέον άπάνθρωπον καί ά
«αίσιον τρόπον τής Τουρκικής θη
ριωδίας
Α')
ΟΡΙΑ ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟΪ
ΤΟΤ
Ό Παντός, γνιοστός είς την Έλ
λάδα άπό τής Μυθολογικής '7>πο
χής των Άργο>ναυτώ·, οίκισθείς ι
πό των 'Ελλήνοιν τής ίστορικής
Κολχίδος καί έξ άόλλων "Ελληνικήν
άποικιών, άνήκει μετά τής Εύάν
ορου καί αλησμονήτου "Ελληνικάς
Ία/νίας, μέ την ωραίαν μας ΣΜΤ
ΡΝΗΝ, είς τάς χώρας έκείνας,
οποίαι διεκδικοΰ^ται υπό τοΰ κ-αθά
λου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΤ.
ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Δ')
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΤΝΑΜΙΣ
ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΤ
Ολόκληοος ό Οικονομικάς <>..-
Τού κ. ΣΤΡΑΤΗ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
«ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Π ΑΓΚΟΥ ΑΛΤΙΝΟΓΛΟΥ»
Είχαμε καταλϋοει τότε σ' ένα , λαμο — κρεμασμένες στούς τοί
παληό χάνι τής Μαγνησιάς καί κεϊ χους, μέ τα λαμπόγυαλα κατάμαυ
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ_ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΡΟΤΣΑΝ ΟΓΛΟΤ, Δικηγόρου
βον
Μέ τα καινούργια παπούτσια,
λοιπόν, καί τα λασπόνερα στό πρό
ος τοΰ ΙΙόντου, εμπόριον, βατεχνί ΓασχίΖαμε νά κρατάμε μέσ' τα δόν ' ρα, κΓ αύτό δυνάμωνε τή βαρυθυ ' σωπο έφτασα, καμμιά φορά, στό
α, 6ιομηχα!ιίιΐ, ναυτλιία, ελευθερία τια μας τή £ωη | μιά μας. Μά τα χαράματα ξαλα ' γραφεϊο πού μέ περίμεναν. Άνά-
ιεσα οτοίις ξανθούς γερμανούς μ έ)
ϊπαγγέλματα καί πάσα παραγογικ.'ΐ
κηησις ευρίσκοντο είς χείρας Τ")ν'
άύ
'Ελλήνω τοϋς όποίους
σαν διά τής 6ίας συστηματικώς
καί επί τή βάσει τοΰ γνωστόν '
Εϊυαστε πάνω άπό τριακόσιοι
αίχμάλωτοι, ένα Τάγμα έργατικό
νΊά την άκρίβεια. Οί περισσότερον
όρρωοτοι. Τα πόδια μας ήταν σχε
ξοντοτικοΰ ποογράμματος οί 6άρ- δόν γυμνά - κάτι παληοκούρελα
Οαροι Τοΰρκοι.
Ε')
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΠΟΝ τοου6αλια
ΤΙΑΚΟΤ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ , „ '
"Οταν (ΐΐ Μεγαλαι Δυνάμεις με
πούχαμε τυλίξει στίς πατουοες —
καί τό κορμί μας σκεπασμένο μέ
τα την Ανακοπήν τοΰ πρώτον Παγ
χοσμίου Πολέμου διεκήρυξαν τή^ ™μα χωματέν,ο.
μακρόστενους
ταβάνι καί πό
Τή νύχτα στρι-
Αύτοδιάθεσιν των "Εθνών, έζητή- μωχνόμαστε όλοι μέεα γιά νά κοι
θη καί ή Άπελευθέρωσις τοϋ Πόν μηθοϋμε. Μά εϊμαστε πάρα πολ¬
τόν έκ τοΰ Τουρκικοΰ ξυγοϋ και ή λοί. δέν χωρούσαμε νά Εαπλώσου
ίδρυσις τής Δημοκρατίας τΟΰ Πόν με Καθηστοί κατάχομα άκου-
του. άλλ' έπενδή τό ζήτημα δέν ή μπούσαμε Τ0 κεφόλ| ^ ώμ£)
μά
τια, λαγοκοιμώμαστε. "Ομως, γρή
γορα άρχίζαμε ένας - ένας νά ζυ-
σουλμανικαί φυλαί συλλήβδην λαμ πνάμε. Κάποιος αίχμάλωτος θάβη
6ανάμ«ναι έπλειοψήφουν άπέναντι χε βαρεία γκούχ-γκούχ, ένας δεύ
των 'Ελλήνων, πρίν, έπανέλθουν οί ιερ0ς θά στέναζε. ένας άλλος πιό
'"'< "■----- ,· ,,'"''" , ' μΐιυυυυμΕ ιυ Η,ψυΛΐ οιυν ιαμο ■ το ώριμον και αλλωστε τοιαύτη τις , νμ ! „ .. . , , - διπλανου μας, σφαλουσαμε τα Δημοκρατία, βασιζομένη ε-πι τη; λαϊκής κυριαρχίας, θά ίτο μάλλον Μουσουλμανική, καθ" «ή^ αί Μου· έκπατρισθέντες όμογενείς έκ Ρωο οίας, Εύρώπης καί Άμερική;. "Ενεκα τούτου εζητήθη νά ταυ- τίση την τύχην τού μέ την 'Αρμϊ πό τόν όρον όπως εκάτερον τιον Κρατών εσωτερικώς παραμείνη τε Τα σΰν'ορα αυτού έπεκτείνοντα; Ι νίαν υπό τύπον Όμποσπονδίας ύ- άπό τής Γεωργίας μέχρι τοΰ Ά ' -1- -'— "----- *-·^------ '..-... γιαντζΐκ δυτικώς τής Σινώπης, ε¬ πί τής επιφανείας εβδομήκοντα χι λιάδων τίτραγωνικών χιλιόμετρον περίπου καί περιλαμβάΎει τόν Νο μόν Τρουτεζοΰντο; μετά των Διο;· κήσεων Ριζαίου καί Άργυρουπολε π,έρα θά μουρμούριΖε γκρινιάρι κα, ή θά Εινότανε σά μανιακός. ^■«/νόμαστίε τίότε παρέες - παρέες — πολλές άνθρώπινες κουλοϋρες μέσα στό θάλαμο — καί ουϋητού σαμε χαμηλόφωνα ϊσαμε τό πρωί. φρώνανε λίγο οί καρδιές. Σιγά - σιγά, τό χαρούμενο φώς τής ήμέ ρας έμπαινε άπό τα θυρα, οί πόρτες ποι'ι μένανε ώς έρχότανε τότε νά μάς Γρήγορα έβγά κήσεοιν Ριζαίου ως ακί των Διοικήσεων Άμπάτ, Βάκφι - κεπίρ, Κιόρελε, Τριπόλεως, Κβρασσοΰντος καί Κη τυώρωιν (Όρδοΰς), την άνεξάροη τον Διοίκησιν Άμκού μετά των είς αυτήν ύπαγομένων 'Τποδιοικη· σε-ων, Καραχισάρ Σαρκή (Νικοπό λεως) τάς Διοικήσεις Τοκάτης, Ά μασείρς καί την διοίκησιν Σινώ- «ης. ΠΛΗΘΤΣΜΟΣ Ό 'όλικός πληθυσμός τού Πόν¬ του άνήρχετο πρό τού Α' Παγκο¬ σμίου Πολέμου είς δύο περίπου ι- κατομμύρια ψνχών, έξ ώ'.' καθ ΰ πολογισμόν επί τή βάσει αυτών ά- στικών, οί "Ελληνος ανήρχοντο είς επτακοσίας χιλιάδας περίπου, έ- κτός των έν Καυκάσω καί Ρωσσία έν Κωνσταντιινουπόλει, έν Ελλάδι και Άμερική ευρισκομένων άλλιον «00 χιλιάδω* Ποντίων, έτοίμων πρό τής καταστροφής τ,οΰ 1.922 νά έπαναπατρισθοΰν, «άν τό Πάτριον έδαςρος ήθελεν έλευ&ερωθή άπό τόν Τουρκικόν ζυγόν. Ό υπόλοιπος πληθυσμός περιε- λάμβανε 200 χιλιάδας περίπου ξέ· νους Άρμτνίους, Πέρσας, Ίουδαι ούς καί εν περίπου έκατομμύριον Μουσουλμάνους διαιρουμένους έθνο λογικώς ώς εξής: α) 200 χιλιάδκς περίπου Λαξούς, απογά<ους των Άρχαίων Έλληνας, καί Ίθαγενών Κόλχων καί Μόσχων, ΐξισλαμι- σθέντας κατά τόν 16ον καί 17ον αΐωνα μ.Χ. — ,Οφλήδες —Τουγ γιαλήοες (θοανϊται). Εκ τούτων •τό εν τρίτον λαλεϊ εισέτι την "Εί ληνικήν γλώσσαν παρίφθαρμέινην καί κατά την έν πολέμω Ρωσον κήν κατοχήν τής Τραπρζονΰτος ε¬ ζήτησε νά έπατνέλθη άς την 'Ελλη νίκην Όρθοδοξίαν. Οί Λαζοί δέν διάκεινται φιλι- κως πρός τούς Τούρκους καί λα λοΰν οί πρός Ανατολάς οίκοΰντε;, Γεωργιανικάν'1 ίδίωμα. δ) Είς 180 χιλιάδας περίπου Κιρκασίους καί Ά<>ασιγούς, Ια-
λούντας τάς έθνκιάς αυτών γλώσ-
σας καί ·έγχθρικ<δς διακειμένονς πρός τούς Τούρκους, φιλικώς δέ μάλλον πρός τοϋς "Ελληνας. γ) 80 χιλιάδας περίπου Κούρ- δους,λ αλοΰντας την Κουρδικήν, διάκεινται δέ δυσμενώς πρός τούς Τούρκους. δ) Είς 00 χιλιάδας περίπου Κη ζήλ - Μπάσηδες (Έρυθίνους) ια σουμένους υπό των Τούρκωιν ώτ εΐδωλολάτρας. ε) Είς 60 χιλιάδας περίπου 1>.
ωργιανούς, λαλοΰ' τας την Γεωρ-
γιανικήν γλώσσαν
"Ωστε άφαιρονμένιιν των άλ. )■
φύλλον Μουσουλμάνων, καθαροι
Τοΰρκοι άπέμενον τύτε 500 χιλιά-
δες περίπου, έναντι 700 χιλιάδων
Έλλήνιον, Πό τίτον, μή σνμπεριλα ι
δανομένων των έκπατρισθέ·ντο>ν
είς Ρωσσίαν καί Άμρρ κήν. Βοτμ
των Οεδομένων τούτων οί ΠόΐΜτιοι
εζήτησαν την αύτοδιάθΐσί'. των
καί την ανεξαρτησίαν των, υπο
Δημοκρατικόν καθεστώς, καί τΓ,ς
δη,μιουργίας τής ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ούτως ώικε
νά ένταχθή τύ συντομώτερον τίς
την Μητε'ρα .Ελλάδα, ό'πως τό ει¬
σηγηθή είς τόν Μεγάλον μας "Ε-
Ονάρχην Ελεύθερον Βε ιξέλον, ό
ΙΙατριάρχης των Ποντίτον ΛΕΩΝ1
ΔΑΣ ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ, ούτως ωστε
νά δημιουργηθή ή Βαλ.κανιάς »»γ
πρωτεύουσαν την Κων)πολιν, άλ¬
λά ήλθθ' ή Μικρασιατική Κατπ-
στροφή τοΰ 1922 καί έχάθη τό ΐΐ-
γαλοεπίβολθιν σχέδον, τοΰ Μεγάλοι·
άν,δρός καί 'Εθνάοχον μας ΕΛΕ Γ
ΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ τής Μ*
γάλης μας ΕΛΛΑΔΟΣ τω·' πέ-
τε Ήπείρων καί των δι'τ θαλασ
σα>ν.
Γ')
ΑΠΟ ΑΠΟΨΕΩΣ ΠΛΟΤΤΟΠΑ
ΡΑΓΩΓΗΣ
Ό Πόντος υπήρξεν ή πλουσΐΛΐ-
τέρα χώρα τής Μικρασίας ένεκα
τής μεγαλοπρεποΰς βλαστήσεως,
των πλουσκον Δασών καί των Μβ
ταλλείιον της, των ποικίλων προϊ-
όντιον ττ,;, ιδία των καπνών λρ-
πτοκαρυών (φουντοΰκια) καί 4ι>-
λείας καί άλλων πλουσιοψόρων .τη
γών, αίτινες κατέστησαν πάντοτε
τύν Πόντον αΰτάρκη καί πηγήν έ/
τής οποίας ήντλει ή Τουρκία πρ.'/:
διατροφή των άνατολκών αύτήΓ
κατά τόν πόλεμον στρατιών καί ι¬
δία κατά τνή αρχήν τή^ Κεμαλι-
κης Έπαναστάσειος.
λείως αΰτοτελές, άλλά καί επί τού Λέγαμε διάφορες ίστορίες, πότε
τω δΐΐ^αχθεϊσαι διαπραγματεύσ«·, άστεϊες καί πότε θλιβερές, μά
έν 'Εριβάν καί Τυφλίδι άπό τοθ Πιότερο λέγαμε γιά τή σκληρή τύ
Αειμνήστου Μητροπολίται- Τρα.α χη μαζι γ)ά το 66έ6α|Ο κα1 0|<οτει ^οϋντος και μετεπειτα Αρχιεπισκ^ , ... • λλ - ν — < Τίη ■« νό μέλλον μας. κου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Κύρου Χρνσάνθου εναυάγησαν ο, ΚαΠ0ΙΟ<: απο Τού(; ουντρόφουα νεπεία της κακοπιστίας καί άνεΐΛ - άν ε'Χε καπνό. τόν έστριβε προ- κρινιείας των Άρμε(ων, Ή Αύτονομία τού Πό>αου θι»
εθετεν άσφαλή φραγμόν «ίς τό λ
ξοντωτικόν πρύγραμμα των Ύονκ
κων καί θά έξησφάλιζεν την είρη-
•νιικήν αναπτύξη· καί την τελειαχτικην
επικράτησιν τοΰ 'Ελληνισμοΰ επι.*·
γχαιιαμένης τής παλΐΛοστήσετος
των καθ(' όλον τόν 19ον αίώνα εις
Ριοσσίαν μεταναστευσάχτονν Ποντί ρικές ρουφηΕιές .<αί μετά μάς τό ών. δινε γιά νά τραβήΕει μέ τή σειρά Άπά διεθνοΰς άπύι|»ε·(ι)ς ή ίδρυ- τού άπό μιά ρουφηΕιά ό καθένας. σις Αύτονόμου Κράτους τοΰ Πόν τ0 φώς ήταν πολύ θαμπό — τρείς τού θά αποτελεί Πολιτικήν^ Άνάγ λάμπε(. πετρελαίου στόν κάθε θά οεχτικά σέ κανένα παληόχαρτο. Εμείς οί αλλοι πού δέν είχαμε σκό νη καπνοϋ, παύαμε κάτι τέτοιες στιγμές τή συΖήτηση, στηλώναμε τό θλέμμα άχόρταγα στό δάχτυ λο τοϋ σαντρόφου μας πού χάϊ δευε τόν καπνό. Τοϋτος τδφτιανε τσιγάρο, τό άναβε, τραθοθσε με- κην, απαραίτητον διά την δημιουρ γηθεϊσαν έκ της ίδρύσεο)ς των κρα των Άρμενίας, Γεωργίας καί Ά- ζερμπαϊτζάν κατάστασ^ όπως ί· ζασφαλισθή μεταξύ των Μουσουλ· μανικών κρατών τής Τουρκίας,' ΠερσΙας καί Άζερμπαϊτζάν «αί τότε διπλαμπαρωμένες άνοίγαν. Ό ισαούαης ""*"""■ -Α-« •■~ ■■-- ' μηνύσεΐ; — Αίχμάλωτοι! τε έΕωΙ... Καί μείς σκυφτοί καί άμίλητοι, σάν τα πρόδατα πού λευτερώνον ται άπό τό μαντρί, βγαίναμε σέ μιά άπλόχωρη αύλή πούχε τό χά νι καί οχηματίϋαμε «τετράδες». Σέ λίγο, ό τσαούσης άπό τή μιά, οί βοηθοί τού άπό τή μιά, οί βοηθοί τού άπό την άλλη, άρχίΖα νέ νά μας μετρδνε. Ένα... δυό... τρία. . ., μετρούσανε συνέχεια κε φάλια Μήτε τα όνόματά μος £έ ρανε, μήτε τάχανε γραμμένα σέ κανένα χαρτί. Κι" δταν τέλειωνε τό «μέτρημα» ό τσαούσης πήγαινε κι' έδινε άναφορά οτόν άΕιωματι κό τού. Αύτός έρχότανε κοντά μας άργότερα, μάς καλημέριΖε ψυ χρά μέ μιά άπότομη κλίση τοϋ κε φαλιοϋ τού, κ' ϋστερα έδινε έντο λή στόν τσαούση νά μάς όδηγήσει στήν άγορά μετά τό πρωινό συσ σιτίο. Πέρναμε τό συσσίτιο — λίγη όλευρόσουπα — μέσα ο έ κάτι σκου ριασμένα ντενεκεδάκια πού τάχαμε 6εϊ στά σκουπίδια, τρώγαμε στό πε ταχτά καί δρόμο... Στήν άγορά ήταν μιά πλατεία καί κεϊ μαΖεύονταν άπό νωρίς πολ λοί Τοΰρκοι άπό την πόλη καί τα περίχωρα. Κάθε πρωί μάς περιμέ νάνε γιά νά διαλέΕουν όσους αί- ρψάλωτοιυς χρειάΖονταν γ'^ά τή δουλειά τους. Στά χρρια εϊχανε ένα χαρτΐ άπό τό Τάγμα ποϋγρα <ρε πόσους μποροϋν νά Ζητήσουν καί γιά πόσες μέρες. (ΣυνεχίΖεται) τα γαλάΖια μάτια, πού μέ δεχτήκα μικρά πορά ^ νΕ) ε;5α κι' έναν μελαχροινό, μαυ ρομάλλη, μέ τούς κροτάφους έλα- φρά γκριζαρισμένους. Έ τοΰ τος ρω μηός πρέπει νάναι, σκείρτηκα, άλ λ<Ί δέν έκδηλώθΓ,κα. 'ΕΖήτηαα να εϋπρεπισθώ, νά βγάλω τίς λάσπες άπό τό πρόσωπο καί, άφοϋ τέλειω σα α ύτή την φροντίδα, καθ'σαμε γύρω άπό ένα τραπέΖι νά συϋητή σωμε. Πρίν αρχίση ή συΖήτηση «έ Γιί των θεμάτων τής ημερησίας δι Ι στάΕεως», ό μελαχροινός κύριος, πό ότόοην ώρα μοϋ μιλοΰσε «είς άπταιοτον» γερμανικήν, γυρίΖει καί μοϋ λέει, οτή λεβέντικη γλώσ οα τής Πατρίδος: , — Παρακαλώ, πώς τόν παίρνετε .τόν καφέ σας; 1 Καλά τό εΐχα καταλάβει πώς είναι πατριωτάκι. ι Τού άπαντώ δτι δέν τό φανταΖό μουν νά πιώ καφέ δικόν μας στό Άμβοϋργο και μέ ένημερώνει, εύ· γενικά, πώς ή έπιχείρηση φροντΐ- 2ει νά ίκανοποιή τίς συνήθειες των πελατών της. "Ωσπου ναρθη ό καφές, ή συ¬ ζητήση κύλησε γύρω άπό τίς τσ- Εειδιωτικές μου έντυπώσκις. Κα- τάλαβα ότι άνιχνεύανε τα ένδιαφέ ροντά μου γύρω άπό τό έμπόριο, τή βιομηχανία, τίς τέχνες, τίς έ- πιστήμες καί τα σπόρ, γιά νά μέ Εεναγήσουν αναλόγως, μετά τόν τερματισμό των συΖητήσεών μας. Έν τώ μεταΕύ μιά δμορφη κοπελ- λίτσα, μέ γελαστά μαϋρα μάτια καί μ εγάλες βλεφαρίδες, έφερε τόν καφέ μου. "Ετσι κατά πώς δι ασταυρωθήκανε τα βλέμματά μας, μονοστιγμής, κατάλαβα πώς τό Ί- 5ιο αίμα κυκλοφοροϋσε στίς φλέ- 6ες μας. Ήτανε, πράγματι, ΚοΖα νίτισσα. Άφού εϊπαμε δσα έπρεπε νά λεχθοϋν, κι' όλλοϋ συμφωνήσαμε, άλλού διαφωνήσαμε καί άλλοϋ επι φυλαχτήκαμε νά δώσωμε άπαντή- αεις, «ή σύσκεψις έτερματίσθη», γιά κείνη την ήμ|έρα, μέ πρόγραμ μα νά επαναληφθή την έπομένη. Φεύγοντας μέ ανέλαβε «υπό την προστασίαν» τού ό "Ελληνας συν ομιλητής μου, καί μέ πήγε στό £ε νοδοχεϊο μέ τ' αύτοκίνητό τού. | "Οπως είναι γνωστό, κατά τίς Ι ουστάσεις δύσκολα συγκρατεϊ κα νείς τα όνόματα έκείνων πού τοϋ ουνιστοϋν. ΓΓ αύτό έμαθα, κατά την διάρκεια τής διαδρομής, πώς ό έλληνας συνοδός μου λεγόταν Δημήτρης, πώς ήτανε άπό τή Θεσ σαλονίκη, πώς έργαΖόταν δέκα πε ρίπου χρόνια στήν ιδία έπιχείρη¬ ση καί, τέλος, δτι νοσταλγοϋσε την Πατρίδα την πολυαγαπημένη όπως κι' έγώ, όπως καί οί χιλιά- δες των Εενητευμένων. "Οταν ήρθα στήν Πατρίδα, τοϋ έγραψα οχετικά μέ τίς δουλειές μου καί τόν έβολιδοσκόπησα εάν ήθελε ναρθη σάν θοηθός καί συνερ γάτης μου. Δέχτηκε μετά χαράς καί τόν Δεκέμβρη, πού λήγει ό χρόνος τής συμβάσες τού, θά βρί σκεται έδώ μ' ένα τσοϋρμο δικών μας είδικευμένων έργατοτεχνιτών. πό ύτούς χρειάζομαι, κα! θά μέ Εε κουράση λιγάκι, άπό τόν βαρύ φόρ τρ τής δουλειας. Ό Δημήτρης λοιπόν, μ' έφερε στό Εενοδοχεϊο καί, φεύγοντας, μοΰ ~ίπε πώς είμαι καλεσμένος ά πό την έπιχείρηση γιά τό δεϊπνο. (ΣυνεχίΖεται) ΓΙΑΝΝΗ Π. III _ΜΠΒ_ΠΙ 1ΗΙΤΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ .νΙΙΑΣ (ΊΡίΛΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ || («ι ο ΕϊΕΡΓΕΤΗΣ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΟΑ-ΓΕΠΚΙΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ' Κ ΟΥΚ ΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ) ι ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ 1ΕΡ0ΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άχριμα ,δρίτου ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΕΛΕΤΘΕΡΙΛΔΟΤ ΣΤ' Τώρα ό παπά · Γεώργιος μέ αύ των Χρ^στιανικών τής Άρμενίας καί Γεοιργίας, άτινα θά έχρησίμΜ) σιν ώς προπύργιον κατά τής Άνατο Τ0 τ0 πολύτιμο δώρο τοϋ Θεοϋ ή- λικής άναρχίας καί βαρβαρότητος, ταν τόσο έύχαριστημένος. κοί κοϊ Ή Αύτονομία τοΰ Πόντον ήδιν ταζε πότε θά φθάση είς την Νεά- ν^.το νά διατελή υπό τν έγγύησ,ν Πολ,ν. "Αλλες 40 ήμέρες πορείας καί τόν ί'λ*γχον των Μεγάλον ^ ήθελε .Δλλα 0 παπας τώρα ήταν Λ-α.μείον με εντολοοοχον την ΕΛ- οάν νά είχε φορέσει φτερά δρόμος αύτός καί πιά .. είς την όποιαν καί θά τίθετο ή έφαρμογή των άποφόσε-, ών τής Διασκέψεως, καθοριζομένοτν οαν βραδινός περίπατος. 'Όλα πά συνάμα έκ των προτέρων των Γε γαν βολικά, ή πίστις τού καί ή προ νίκων Γραμμών 'Εσωτερικής Διοι-| σφορά τού ώς τού καλοϋ Σαμαρεί κήσεως. τουι που μ ετήν βοηθεία τής προ ι μ ή Οί Πόντιο! "Ελληνες κατά τήν!σευχη·ς Τ0υ εβοήθηΟε την γυναίκα Λμολογίαν των Ίσχοοιχ&ν., Άμιγέ Ι όποία ή £ βοΰ στεροι ολων των 'Ελλήχων επί αί ' στεροι ολων των 'Ελλήχων επί αί- °ε ΠΟνΟϋς Κ°' ώνας άγων,σθέντες καί τυραννηθέν «ς διαφυλάξαντες δμως Άλώβΐ), κα' τ0 παιδί κα' δεν αυτή χα τον τόν Ελληνισμόν τα>ν καί, την
θρησκείαν των Πατέρονν των, έδ>
καιοΰντο Αύτονόμου Πολιτείας ίνα
συντελέσωσι μετά τοΰ ..οιποΰ 'Ελ
ληνισμοΰ τοΰ 'Ελ.ληνικοΰ θριάμβου
έν τή καθι' ημάς Ανατολή.
Δυστυχίας δμως κρίμασιν·οίς οί¬
δε Κύριος, &Νη θριάμβου επήλθεν
ή καταστροφή καί ή έκρίζωσις τοΰ
1922.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
♦♦♦«^♦♦#♦♦♦♦♦♦♦#•♦♦♦♦4
ΜΕΓΑΛΑΙ
ΤΙΜΗΤΙΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ
ΒΕΛΓΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΗΝ
κ. ΓΚΑΣΤΟΝ —ΑΝΡΥ ΩΦΡΕΡ
Ό είς Βρυξέλλας διαμένων δια
πρεπής φιλέλλην νεοελληνιστής
κριτικός, λογοτέχνης καί ουγγρα
αεύς. γνωστός είς όλην την Εύ
ρ όπην, κ. Γκαστόν —
Άνρύ Ώφρέρ ώνομάοθη προοφά
τως Διδάκτωρ τής Φιλοοοφίας τής
φιλοσοφικήΓ Άκαδημίας καί Διδά
κιω.ο τιμής ένεκεν (ονορί κώΖα)
τής Διεθνοος Άκαδημίας Γλωσσών
καί Λογοτεχνίας των Ήνωμένων
Πολιτειών τής ΆμΓρικής, είς άνα
γνώρισιν των εργασιών τού διά
την πρόοδον τής ανθρωπότητος,
διά τής λογοτεχνίας.
Ό κ. Ώφρέρ έχει μεταφράσει,
ώς γνωστόν, είς την γαλλικήν
ποιήμστα καί διάφορα άλλα λογο
τεχνικά κείμενα πολλών 'ϊλλήνων
Λογοτεχνών άπό όλας τάς πόλεις
τής χώρας μας, καί συνεχώς με
ταφράΖει δχι μόνον "Ελληνας λο
γοτέχνας άλλά καί Άγγλους, Ί
■ιθλούς, Ίσπανούς, Ιΐορτογάλους
λογοτέχνας.
Πολλαί δέ ώραϊαι μεταφράσεις
τού στά γαλλικά δημοσιεύονται καί
μενά. Δέν άδιαφόρη·3ε ό παπά -Γε
ώργης δταν είδε την νοικοκυρά
στεναχωρημένη. "Εκανε έρώτησι
κα! προσεφέρθη διά βοήθειαν. Ώς
βοηθεία μόνον προσευχή μποροϋσε
νά προσφέρη. Καί αύτό πού μπο-
ί ροϋσε νά κάνη τό έκανε ώς αν-
θρωπος είς τόν συνάνθρωπον τού.
"Οπως ό καλάς Σαμαρείτης δέν
είπε έγώ εϊμαι Σρμαρείτης ό δ'λ-
λος είναι Ίουδαίος. Καί ό παπάς
δέν είπε έγώ είμαι χριστιανός τ!
μέ ένδιαφέρει διά μια Τουρκάλα.
Ώς άνθρωπιστής ή άγάπη τού είς
ιόν άνθρωπο ήταν άπεριόριστος,
καί έτσι διευκολύνθηκε έκ μ|έρους
τοϋ Θεοϋ διά τό πολϋ δύσκολον
έργον τού.
"Οταν έφθασε είς την Νεάπολιν
μέ τό δυνατό όπλο πού είχεν ήδη
όποκτήσει, και άμέισως παρουσιά-
Ζεται είς τόν Καιμακάμη (Διοικη¬
τήν) καί τοϋ έδειΕε τό Φιρμάνι
τοϋ Σουλτάνου. Άμέσως ό Διοικη
τής έστειλε κήρυκας είς την άγο
ρά καί είς τό χωριό Κίορε νά δια
λαλήσουν τό Φιρμάνι τοϋ Σουλτά
νού πού είχε είς τα χέρια τού ό
παπά - Γεώργιος ό ό ποίος χωρίς
νά ένοχληθή άπό κανέναν θά συνε
χίση τό έργον διά τόν έρχομό τοϋ
εροϋ. Έκτός αυτού είχι. καί τόν
σεβασμόν έπειδή ήταν κάτοχος τού
Σουλτανικοϋ Φιρμανιοϋ καί ώς εύ
νοούμενος αύτοϋ. Άμέσως ό πα¬
πά - Γεώργιος αρχισε την σταματη
μένη έργασία έντατικά, έργαΖόταν
λαός και παπάς. "Ολοι μαΖί ένα
χρόνο άκόμα καί τό θέρος τοϋ
1812 Ιουλίου 12 ήταν έτοιμα ά¬
κόμα καί οί βρύσες πού θά έτρε-
χαν ήμέρα καί νύκτα διά τούς Νεα
πολίτας. Καί την ήμέρα τοϋ Αγί
ου Γεωργίου 3 Νοεμβριού πού πά
νηγύριΖε ή έκκλησία δρχισαν οί
16 βρύοες νά τούχουν είς την έλ
ληνικήν συνοικίαν' Ό παπά - Γε-
ώργης έδωσε 6 βρύσες είς τό χω
ριό Κίορε πού δέ άφιναν νά περά
ση τό νερό τοϋ παπά και 10 βρύ¬
σες είς την Τουρκική συνοικία. Έ
πί 112 χρόνια μερά νύκτα έτρεχαν
οί 32 βρϋσες μέ τό νερό άφθονο
άπό την πηγή τοϋ παπ - Γεώργη
μέχρι τό 1924, όπότε έγκατέλει-
είς την'υπό ίήν διεύθυνσιν τοϋ
κ. Τριαντ. Θεοδωρίδη «Έλληνο
- Βελγικήν Έπιθεώρήοιν» τής Έ
νώο(εως Δίπλωματούχων Πανεπι
οτημίων Βελγίου, τής οποίας εί
ναι έκ των κυριωτέρων ουνεργα
των τπΰ.
ψαν οί έλληνες την Νεάπολι καί
ήρθαν στήν Έλλάδα μέ την άνταλ
λαγήν.
Αύτό τό έργο τοϋ παπά Γεώργη
πού τελείωσε σέ τρία χρόνια ήταν
ένα έργο πού μονον με κρατική
δύναμη θά έρχόταν είς πέρας. Αυ
τό το άκατόρθωτο εργο δι' έναν
άνθρωπο ήταν φύσει αδύνατον νά
τελειώση.
Εις αύτό τό έρώτημα άπαντα
καί λέγει ό Δφοκαλός μας Εύγέ-
νιος ΆλεΕιάδης ότι ό παπά - Γε
οοργης την λέΕη (είς ουδείς) την
κατήργησε καί έδειξεν ότι ή θέλη
σις καί ή πίστις των όνθρώπων δι
νει την δύναμη διά νά κάνη τα
αδύατα δυνατά και γιαυτό ή άτσα
λένια ψυχή τοϋ παπά Γεώργη δέν
λύγισε. Ως ήμίθεος άντεζε είς δ-
λα τα έμπόδια καί τούς κόπους
Ή εύγλωτία ου καί ή γλυκειά όμι
λία τού τραβούσε τόν κόσμο όλο
πρός τόν εαυτόν τού. 'στερα τό
νά συγκεντρση τόσο χρήμα διά
τό έργον αύτό είναι ένα κατόρθω
μα. πού δέν βρίσκω λέΕη νά τό ό-
νομάσω. Δι' αυτήν την εργασίαν
τού άρχισε καί την έφερε είς πέ¬
ρας ό παπά - Γεώργιος δέν ύπερη
φανευόταν. Εϊχε βρή την γαλήνη
της καί ή ψυχή τού πιά βλέποντας
ιούς πατριώτας τού, πού άπέκτη
οαν έκείνο πού είχαν στερηθή τό-
σα χρόνια καί τώρα γι' αύτους ό
κόπος, ή δίψα καί ό φόβος είχαν
τελειώσει πιά.
Άλλά διά τόν παπά · Γεώργη
δέν τελείωσαν οϋτε τα βάοανα ού
τε οί περιπέτειες. Δέ νήΕευρεν ό
Φουκαράς δτι αύτοι πού εύεργετή
θηκαν ήταν πιό σκληροί έχθροί ά-
πό τούς Τούρκους τοϋ χωρίου Κίο
ρε.
Αύτοι οί πατριώτες τοϋ παπά -
Γεώργη πού άπέκτησαν τό πολυτι
μότερο δώρο τοϋ Θεοϋ πού τούς
έδωσε, αύτοι οί ανθρωποι τόν κα
τάτρεΕαν καί επί πέντε χρόνια δέν
τόν άφησαν σέ χλωρό κλαδί, καί
τόν κυνηγοϋσαν σάν ενα κακοϋρ
γο καί τόν άάγκαοαν νά κρύβεται
σέ Εένα σπίτια σάν λιποτάκτης
καί σάν δραπέτης σέ διάφορα χω
ριά. Γιατί τόν καταδίκασαν τέσσα
ρες φορές σέ έΕορία.
Δύο φίλοι τού είς Κων) πάλιν,
ό ένας "Ελλην ό ΰλλος Τοϋρκος
δημόσ;ος ύπάλληλος, φρόντισαν
καί τοϋ πήραν άμνηστείαν, άλλά
την πέμπτη φορά Εανά τόν έδίκο
οαν σέ έΕορία. Μέ τρόπον τόν Εε
γέλασαν καί ήλθε είς την Νεάπο¬
λιν. Καί μιά μερά τα χαράματσ
τόν συλλαμβάνουν σάν τόν Χριστό
καί άρον όρον, ήταν έτοιμα τα πάν
τα πρός αναχώρησιν τού διά την
έΕορία τό μεσημέρι τής ιδίας η¬
μέρας. Ήταν μ62ύ τού άλλοι πέν¬
τε. Αύτούς γιά τί παράπτωμα τουο
έστελναν έΕορία δέν μάς άναφέ
ρουν. Μόνον ή καλογραίο Φωτεινπ
ήταν μαζύ τού, διότι αυτή ήταν τό
δεΕί τού χέρι. Ήταν μιά πολύ μορ
ωωμένη γυναϊκα καί εϊχε προσφέ
ρει πολλές καί πολτύιμες ύπηρεσί
ες είς τόν παπά - Γεώργη μαζύ τού
καί αυτήν έΕόρισαν καί πέθανε
κοντά τού.
(ΣυνεχΙΖεται)
ΣΤ¬
Ό τρόμος τοΰ παρόντος, αί ά
ναμνήσεις τοϋ παρελθόντος, τό δ
ρος έκεϊνο Μοριά, επί τής κορυ
, φής τοϋ όποίου ό Πατριάρχής Ά
Ι βραάμ εϊχε προθυμοποιηθή καί ε¬
τοιμάσθη νά προσφέρη είς θυσίαν
τόν υϊόν τού Ίσαάκ, πάντα ταυτα
συνθέτουν τό φυσικόν, τό ηθικόν
καί πνευματικόν πλαίσιον τοϋ φρι
κτοϋ Γολγοθά... Επί τής μικράς
ι μαμμαρίνης άπερίττου Άγίας Τρα
π!':2ης τής διαμεμορφωμένης είς
παρεκκλήισιον κορυφής τοϋ φρι-
κτού Γολγοθά, κατηΕιώθην νά τε
λέσω την άναίμακτον θείαν ίε-
ρουργίαν, μόνος, κατ' έΕαίρετον
τιμήν καί παραχώρησιν τοϋ Μα¬
καριώτατου Πατριάρχου Ίεροσαλύ
μων κ.κ. Βενεδίκτου, μεθ' ενός
Ίεροσαλυμίου εύλαβεστάτου Δια-
κόνου έκ Θεσσαλονίκης, ονόματι
Χερου6είμ, τόι μεσονύκτιον τής
Τρίτης 22 Αύγούστου, ότε έΕημέ-
ρωνεν ή μνήμη τοϋ Άγίου Άπο
οτόλου Ματθίου τοϋ έκλεγέντος
είς την θέσιν τοϋ προδοτου μάθη
τοϋ, μέ τό Παλαιόν 'Εορτολόγιον
(9), δπερ τηρεϊ τό Πατριαρχείον
Ίεροσολύμων. Την λειτουργίαν
μου ετίμησε διά τής χοροστασίας
τού έν τώ ίερώ άναλογίω ό θεοφι
λέστατος Γέρων Μέγας Σκευοφύ
λαΕ τοϋ Παναγίου Τάφου Άρχι-
μανδρίτης Δανιήλ ό Σάμιος, ά
νήρ ίεροπρεπής καί παρά τό άκ
μάϊον τής μέσης ήλικίας τού σε
βάσμιος καί έπιβλητικής σοβαρό-
τητος, άλλά καί γνησίας έλληνι
κης εύγενείας. 'Εβοηθεϊτο δι" έν
τή ίερά ι;;αλμωδία υπό σεβασμίου
'Αγιοταφίτου βυϋαντινόπρεπους Ι
εροψάλτου, τοϋ πατρός Ιωάννου
τοϋ Κυπρίου.
Άντί δέ κοντακίου μεθεόρτου
τα τό Άποστολικόν τοϋ Άγίου
Μα.θίου έψάλομεν τό «Έζηγόρα
σας ημάς έκ τής κατάρας τοϋ Νό
μου, τώ Σταυρώ προσηλωθείς καί
τή λόγχη κεντηθείς' την αθανασί¬
αν έπήγασας Άγγέλοις καϊ άνθρώ
ποις, Σωτήρ ημών δόΕα Σου».
Άντ! δέ κοντακίου θεόρτου
τής Μεταμορφώσεως έψάλομεν τό
«Ό Ύψωθείς έν τώ Σταυρώ έ
κουσίως». ΈπΙσης παρεκάλεσα καί
μοί επετράπη καϊ Εύαγγέλον άνέ
γνωσα τό τής Μ. Παρασκευής ό¬
σον βεβαίως επέτρεπον την άνά
γνώσιν οί συγκλονίΖοντες ημάς
λυγμοί. Κατά λίαν ευχάριστον συγ
κυρίαν παρευρέθησαν είς την επί
τοϋ Φρικτοΰ Γολγοθά λειτουργίαν
τής Ζωής μ ου τόσον ©εσσαλονι-
κεϊς προσκυνηταί, συμπατριώται
μου, όσον καί Άθηναϊοι γνωστοί
καί άγαπητοί. Ούτοι συνεμερίσθη-
σαν την κατανυκτικωτέραν ίερουρ
γίαν τής Ζωής μου καί τό θερμότε
ρόν μου ήκουσαν Κήρυγμα, ή μάλ
λον Όμολογία Πίστεως.
'Έκαμα, δμως, καί μίαν παρά¬
λειψιν, κατά την ίερουργίαν μου,
επί τοϋ φρικτοϋ Γολγοθά. Όσάκις
έκφωνών τό «Ειρήνη πάσι» καί
τάς λοιπάς εύλογίας έπρεπε νά
ύψώσω την δεΕίαν, Ίνα σχηματίσω
την Ιερατικήν εύλογίαν, δέν τό
έπραΕα!... Διότι ενώπιον τοϋ Έ
οταυρωμένου Μεγάλου Άρχιερέ-
ως ημών Ίησοΰ ουδείς Άρχιε-
ρεύς ή Ιερεύς τολμά νά εύλογή
σή...
(Συνεχ(Ζεται)
Ι4ον
Ήρθε καί στό ΜέτωποΙ
'Αγνέλα μου, στά όροπέδια εί¬
χαμε βρή νά βόσκουν λεύτερα ά-
νριο ΰΛογα. Άδέσποτα, δέν είχαν
λυγίσει στή σκλαβιά τοϋ χαλινοΰ,
τής ανθρωπίνης σέλλας.
ΠασχίΖοντας νά τα δαμάσουμε,
Λαβωθήκαμε.
Ή δρσμευση τής λευτε^ιάς -
άκ.όμη κ.αί στά ζώα— πληρώνετο
άκρι,βά, άπ' αΰτοΰς που θέλουν >α
δάλλονν (ίγνιοστα δεσμά.
Πε,ράσαμε Λπ' τή Μαινεμένη, τή
Φιλαδέλφε'α. Φθάσαμε στύ Αφον
Καραχισάρ_
Στό Σαλχλή στή ΦιλαΛέλφεια
καρπούςια 30 οκάδες. Στή Μαι ε
μένη, γλνκά πενΐόνια. Ψηλά άμ/ΐέ-
λια μάς σκεπάζουνι καθώς περπ ι
τοΰμε μέσα άπ' αύτά.
Τρία σώματα στρατοΰ άσυγκψ'»
τητα κάνουνε έπίθεση άνάμεσα ά
πό έκρήξεις όβίδο)ν, χαΪΜσμό πο-
λυ6όλ(ον_ Ή άεςοπορία μας 6ομ-
δαρδίζει, πολνδολή τα Όθωμανιν.ό
ν«.ρακώματ(ί. ^ά αίχμίΐιλιοτίίΌϋΐ.
τόν Κεμάλ μέ τό έπιτελεϊο τού!
Κτι·Λημβνοι οί Όθωμανοί άπ'
τα βόλ.ια φω άζοιιν λέ λέ λέ, .τέ-
φτοντας χάμοι.
Τό τραϊνο μέ τόν απαίσιο κλονι
σμό των &ιιγόνιών τού —φυσυιια
νά καπνό— φθάνοντας στό Άςρι·
όν Καραχισάρ.
Στ· αγνοιστα μέρη, μέ τα όλο
μαυρα γιγάντια βράχια: Είναι τό
Άκ,ηοίνόν τής Φρνγί«;#
"Ερχονται νέοι στρατιωτες· μβ
ρικοί γντοστοί μου. Φτάνει ή άλ->.ι,·
λογραφι'α. Οί έφημερίδες μέ τ«
νέα τής Σμύρνης.
Άπ' την άγ^ια όροσεΐρά τοΓ
Καλέ Γχρότο —μέ τό φοΰερό τη;
μεγαλεΐο— βλέπουμ* τα φώτα τής
, Άγκΐ'θί'ς! Άπέχουμε λίγες ώρ-ε;
ολ' την "Αγκΐ'ρα.
Περάσαμε άπό λασποχώΛΐα ιιε·
δοδρκο. Καλΰβια χωματένια σά
σπηλιές. Τουρκιά γύροι, πίσο> μας.
Γά βουβάλια τραβάνε τα κανόν.ί»
Οί χανοΰμ;σσες μέ τούς μαύρους'
κτ·ττά|οι·ν. Αν
μάς τούς Γιουνανλήδρς, λένε
μαγμέ ες:
— Σειτάν άσκέρ! Λάζ
τόν φεοετζέ στό
πό, νά μή μάς 6λ.έπο·<ν. Κολλητά μου καμήλε; μουγκαν. ζοι»ν) βόδΐ/α μουγκφίξουν, Λλογ,ι χλιμ·ντρί£ονν. Έδώ φτιάνουν .τα. σλ/ιμά, πίττες μέ κρέας ψητό_ Ψένοτ^ τού; πασλαμά&ρς βτ,', σάτζη, σ' ν α μαΰρο καμπυλοτο σίδερο. Βλεπο) άτέρμονες έκτάσεις με Λο,ιόνι( κουκιά. Σέ μιά μάχη γιά νά πάροΐ'α·· ρνα χί'χριό, επεσα σέ χαράκο>μ« ^α
ν<ι) α' ενα παιδί, άμοΰστακο Ό- θιομανό. Τα ΐΐι/.ΐ χαμένα_ Τό όπλ··) τού είχε φύγ*ι άπ? τα χέρια. θά τόν πέρναγα μέ την ξιφολόγχη. ΓΙοιά μάννα θά τόν πεοίμενε, ποι« θά έ'κλαιγε γιαυτόν; άναροιτήβηκ/ΐ Τόν αΐχμαλώπσα. Τόν πηγά στό χάνι, πού είχαμε άλλους κλπσμί- νους. Άγά.τη μου, σκέπτομαι τίς ατ.. γμές πού περάσαμε. Τόν γι«ιό μα^ .τού τόν α,τοθύμησα νά τόν Ιχο στά γόνατα, Λ ά τόν φιλήσω στύ μάγουλο. Νά τόν προοέχης. Μιλάω μέ τί; φοιτογραφίες σας. "Εχω πολλά νά σάς πώ... Πώς θαθίλα νά πάμε στόν Βερχτνέ τοΰ Κραίμρρ Νά μποΰμε Απ' τή μιά πόρτα νά βγοΰ με άπ' την ά>.λη, πού βλέπει δξα·
φνα στή προν.τ<μαία. Τό φρέσκο θαλασσινό άεράκι ό ιιπάτης νό μάς δροσίση τα πρόσωπα... Νά πάο» άπ' τό Φασουλά, στό Φραγκομαχαλά, νά φτάσω στά Γι,ι λάδικα, νά μπώ στό τρίοττρατο τής Άγίας Φιοτει ής. Καί κεί Χριστέ μου5 νά σταθω νά κοςμΛ,ρώσίο: Δρξιά τα γραφίί'ΐ τής Μητρόπολης· Λπ' τό μπαλκόνι ίη|κ»μένη την Σημαίο. πού εβαλε Λ Χρυσύβτβμος μέ τό βικεφαλο Βι». ζαντινό άητο! ΙΊ>
Ααπυνομ,ιχβ
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
108ον
Χειροτονία Διακόνου Θεολόγου
Πρεσβύτερον
Είς εποχήν θρησκευτικάς άδη-
φορίας καί ι(·υχρότητος καί άπο-
στασίας άπό τόν θεόν μεγάλης αε
ρι'δος άνθρώπων, κατά τν<ν οποίαν οί εύσεβεΐς κλονίζονται έ.πηρε«ί;ύ «■-νοι άπό Ιδεολογικά ρενματα, είς εποχήν κατά την όποιαν «επλίόν,ι- σρν ή άμαρτία», ΰίρίσταται είς την Αγίαν τοΰ Χριστοΰ Έκκλτ>σίαν
έκλεκτή μερίς τοϋ λαοΰ τοΰ θεόν,
τύ «μικρόν ποίμνιον» τό οποίον ζιΊ
καί άναπνέει την ζωογόνον πνοήν
τοΰ Άγίου Πνεΰματος, έμπνέεται
έ5 Αύτοΰ καί καθοδηγείται είς ^ήν
ϊν Χρστίο ζιοήν.
Καί σήμερον φίοτίζιει νέους άν-
ϊηώπους, όδηγεϊ είς τό Ιερόν θυ
σΐαστήριον καί τούς καθιοτα Ίε-
ρείς τοΰ ΘΈοΰ τοΰ 'Τψίστου.
Είς την πλειάδα των θεολόγον/
Ίερέο)ν τής Ι_ Μητροπόλεως προ¬
σετέθη σήμερον καί νέος εκλεκτόν
θεολόγος Ιερεύς ό όσι&λογιώτατοτ,
Ίερομόναχος π. Δ(ορόθ*ος Μονο-
τζοϋκος) διά τής είς Πρεσ6ύτεο!/,·
σήμερον χειροτονίας χον
Είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ .Αγι
ου Νικολάοτ' Νικαίας σήμερον 25
—11—73 κατά την άρχιερατικν,ν
θ. Λειτουργίαν Α Σεβ. Μητροπολί
της προ'·(>η την είς
χειροτονίαν τοϋ Θεολύγου Ίεροδκι
κόνου Δωροθέου Μουοτζούκοτ'.
Πρό τής χειροτονίας ό Σρβασμ<·ό τατοΓ αροσεφο')νησ>3 τόν Διάκο»'ον
Δο»ρόθεον εξάρας τό ήθος καί την
έπιμέλειαν τούτου. Ακολούθως όν
καταφανή συγκινήσει ό π. Διορόθε
■ος απήντησε καταλλήλιος ίιπο<τχε- θείς νά ύπηηετήβη δι' δλο>ν τού
των δυνάμ*·υ>ν την Εκκλησίαν. Κα
τα την χε,ιροτονίαν ό λαός ζωηρό
τατα ηνεφώνη<Τ€ τό «Άξιος». ι Ό Πρεσβυτερος π. Δωρόθεος Μουοτζοϋκος έσπον'δασε θεολογίαν είς την θεολογικήν Σχολήν τοΓ' 'ΈθΜκοΰ καί ΚαποδΐσΓριακοΰ Πιι- ; νεπ,στημίου Αθηνών. 'Εχειροτον»- θη Διάκονος τή 5—3—72 καί ετο¬ ποθετήθη ώς Διάκονος ξϊς τόν ( Καθίδρικόν Ναόν τοΰ Άγίου Νι¬ κόλαον Νικαίας ένθα ύπηρέτησε ιιέΓ χρι σήμερον, ύπηρετών συγχρόνως είς τύ ιδιαίτερον Γραφιεϊον τοΰ Σεβ. Μητροπολίτας Ό έκλεκτός Κληρικός προορίζεται καί έπροτά- θη διά την κατάληψιν τής Γ' θε-' σεως τοΰ Ί?ροκήρυκος τής Ίεράς Μητροπόλίως Νικαίας Α.Γ.Ρ. Καληννχτιστήκαμε μέ τόν Πέ¬ τρο έξο) ά,τ' την κ.εντρική εΐσοδο τοΰ Ιενοδοχϊίον. Δέ θά βλεπόμα- στε την δλλη μερά. Είχε δουλειά ση'ι Σκώτλαντ Γυάρντ. Άνέόηκα πάνο) μέ κάποια τα- οπχή. Τό πίΐλιύ, άγαπημένο ιιου ρολογάκι, εδειχνε έν ιά παρά πέν- τ-Γ. Δέ νύβταιζα. Φο6όμοννα. Δέν ήθελα νά πεσο) στό κρεβδάτ^ Ου τε σκέφθηκα νά γδυθώ. Κάτι ελε- γε μέσα μου δτι θά ξαννάιβγαινα {■'· ξο>. Μήποις γύριζε ό Φράνκ.;
"Αοχισα νά μαζενιο δσα πράα-
ματά μοτ> είχα τρινΰρω. ΤΛβαλα
μέ προσοχή στή βαλίτσα. Γά κλϊί
δοισα δλα. Άκόμα καί τή ρόμπ«
καί τα πασούμια μου. "Ενας
δισταγμός γιά τό νυχτικό μ" άπο-
μεινρ. Κηθισμένη στήν πολνθρον,ι
τό'πλε.-τα ('ιπλωμένο πάνω τσό κρε6
6άτι. Στό τίίλος τ' άποφάσισα.
Τό Οίπλοισα, ξεκλείδο>σα τή 6αλί-
τσα καί τδΛαλα κι' αύτό μεσα# Κά
ποία άγνωστη δΰναμη μ' έσπριο-
χνε. Κι' ήτανε τόσο όρμητική, πού
καμμιά λογική σκέψη δέ μποοοΰσε
ά τής αντισταθείς
"Εμεινα έτσι, περιμένοντας. Γί;
Οίίτε ήξεοη;, οΰτε προσπαθοΰβα ·ά
μάθοι, Δέ στεκότανε, μέσα στό κε
φάλι μου, καμμιά σκΐψη. "Αβιΐο
όλότελίΐ. Κάπνιζα σννεχει©: μέ την
ΑΧΤΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
Τύ τηλέφ<ΐ)λο 6<>άνττ>ξί σάν κί·
ραυνός. Άναστάτο)σξ την υπάρξη,
μόν όλύκ'ληρη. ΟΙ κλειδώσεις αου
παράλυσαν. Ή καρδιά μου κόντε·
4«ε νά σπάσει. Τα μηλίγγια μου
χτυΛήσανε δυνατά. Τρέχοντας δο·
κίμασα νά σηκωθώ, μά ξανάπε.ΐα
στήν πο-λυθρόνα. Στή δρντερη άπό
ππρα στάθηκ<ι όρθή. Τό κοι*8ο£· νισμα συνεχιζότα . "Ειφτασα τό τγ λέφ(»νο καί σήκωσα τ' άκοΐΌΤιχ'ί. Μιά άγνωστη άντρική φο>νή ά·
κούστηκρ.
— Μέ συγχωρήτε. Είμαι φίλ·»;
τοϋ Πέτρου. Μην τρομάξετΐ. Είχε
κάποιο άτυχημα. Δέν είναι
σοβαρό, άλλά χρειά'ζεται ρ
ση. Μέ .παρακ.άλεσε νά σας
ναι μόνος τού. Έγώ έργάζουμπι
νυχτερΓ ός. Θά ςρύγω σέ λίγο.
— Μά 6?ι6αια μπορώ.
Δέ μοΰ τΓχε πεϊ λεπτομέρ*Ίες ^
Πέτρος γι« τό «μικρό διαμέ^ιοΊΐά
τού», δπο)ς τδλεγε. Δέν ήξί/α ίή
δ εύθυνση. '() α,λλος μέ .τρόλαδ*.
— Είχε Ιρθει νά μέ δεί μόλις
χο)ρίσατ€. Έξω άΛ' τό διομάτιιί
μου έγινε τό
'ΑΛ'ησΰχησα πο)υ "Ενοιοίσα τή
μοναξιά τού, την άπελπισία τοιι.
Τόν πόνεσα.
— Τί τοδ συνέβηκε;
—Άν ε-ρθετε, θά σάς τα πεΐ 6
ς. Μόνο, σάς πα,ρακαλεϊ, νά μι'ι
τοραχή χ,ρίαρχο τοΰ έσωτερικού μάθει κανένας τ^οτα"" Δέ 'θέλ'ι1
ιιου κοσμου. Άπόλυτη ήσυχία 6α- νά.. Γιά σάς
Λές
<τι/':νε παν τού είχε νεκρωθεϊτ άπότομα. ρρημη μέσα σ' έκ.εί η την Λπέ;ρ<χν· τη πολιτεία. Κανένας βέ θά νο ι- ζότανε γιά μενά. Μποροϊιση νά πε θάνοι κι' έγώ. Νά μέ σκοτο')σει ό Εδιος δολοφΟΛ'ος... Ό Ρόλαντ θ' άναλάμβανε νά καλλήσει τα κομμΛ τια τής τοαγικής μου Ιστορίας, δ π(ΐ)ς ό Αρχαίολόγο; το σ.πα<τμένρ βάζο, πού βρήκε σέ κάποια ^— Καταλαβαίνω. Άλλά δέ θά δώσω λογαριασμό. — Ή διεύθυνση είναι.. Αε μπορονηη^ μέσα στήν ταρα/ή μου, νά «πιάσιο» τ.' ονομα τού δοό μου Μοϋ τόν «Γλρ παλλές φοοές. Καλλίτερη νά τόν γράι)ηβ γράμμα - γράμμα. Τιμητική Διάκρισις στόν ποιπτή Γιάννη ΜανΙκα Με δ,πλωμα -,αι ΑσγυροΓ-ν Μ,. «'Ένα- νλι;τΜΟί> ΧηΙ Λα Μρτ,
τα/.Λ όν της Διεθνοΰς Ακαδημίαν γωγΐκά κουράστηκαν» Άπό την
Π « τω.Υ ΠαοισΙιον ίτΐ^ηΊ Ποητ.κή τού Συλλογή «ΟΛΟΙΠΟ
στόν μεγάλο δκτθνή διαγων,σμόν ΡΙΚΑ»
«Κονχούο* δ πο,ητής Γ,άν,η; Μα Ή Απονοαή θά γίνη στύ Παρί
ν.κα; γ.α τα δυο .το ήματά τού· σ, στ1; ί5 Δεκεμβριού 197.1 .
Τδ ΒΙΒΛΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
Μέρος Β' λαογραφιχά.
^ ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
και αλλες ιστοοίες των Βουρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
-νας έπίλογος στά πενηντάχοονα τοϋ Μικρασιατι-
«οΰ Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
'Ελληνισμοΰ
όστις υπήρξεν
"Επί τή συμπληρώσει πεντηκον-
ταετίας άπό τής έκριζώσε,ως τοΰ
αλυτρώτου 'Ελληνισμοΰ άπό τάς έ-
στίας των πατίριον >κ'ς, χάριν τα)·,
,. έπβρχομένων γενεών, οφείλομεν
πάντοτε, νά ύπενθυμίζωμεν' είς
•ίήν ιΠοντιακήν νεολαίαν εστο) /αί
έν σκιαγραφία, την Ιστορίαν τοΰ
"Ενδόξου Ίστορικοΰ
τοΰ Πόντου
6ιά μέσου τής πορείας τώ·ν αιώ¬
νιον, ό Άκοίμητος άκριτικάς φρου
ρός ολοκλήρου τού Μικρασιατικοΰ
,Ελληνισμοΰ καί έξερριξώθη μετιι
■την Μικρασιατικήν καταστροφήν,,
άφοΰ υπέστη τάς πρωτοφανεϊς
όαρβάρους κακώσεις, σφαγάς, άτι
μώσεις, έκτοπίσβις, λεηλασίας, ν.ο-
τα τόν πλέον άπάνθρωπον καί ά
«αίσιον τρόπον τής Τουρκικής θη
ριωδίας
Α')
ΟΡΙΑ ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΚΟΪ
ΤΟΤ
Ό Παντός, γνιοστός είς την Έλ
λάδα άπό τής Μυθολογικής '7>πο
χής των Άργο>ναυτώ·, οίκισθείς ι
πό των 'Ελλήνοιν τής ίστορικής
Κολχίδος καί έξ άόλλων "Ελληνικήν
άποικιών, άνήκει μετά τής Εύάν
ορου καί αλησμονήτου "Ελληνικάς
Ία/νίας, μέ την ωραίαν μας ΣΜΤ
ΡΝΗΝ, είς τάς χώρας έκείνας,
οποίαι διεκδικοΰ^ται υπό τοΰ κ-αθά
λου ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΤ.
ΤΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Δ')
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΤΝΑΜΙΣ
ΤΟΤ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΤ
Ολόκληοος ό Οικονομικάς <>..-
Τού κ. ΣΤΡΑΤΗ ΕΥΣΤΡΑΤΙΑΔΗ
«ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Π ΑΓΚΟΥ ΑΛΤΙΝΟΓΛΟΥ»
Είχαμε καταλϋοει τότε σ' ένα , λαμο — κρεμασμένες στούς τοί
παληό χάνι τής Μαγνησιάς καί κεϊ χους, μέ τα λαμπόγυαλα κατάμαυ
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ_ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ
Τοϋ κ. ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΡΟΤΣΑΝ ΟΓΛΟΤ, Δικηγόρου
βον
Μέ τα καινούργια παπούτσια,
λοιπόν, καί τα λασπόνερα στό πρό
ος τοΰ ΙΙόντου, εμπόριον, βατεχνί ΓασχίΖαμε νά κρατάμε μέσ' τα δόν ' ρα, κΓ αύτό δυνάμωνε τή βαρυθυ ' σωπο έφτασα, καμμιά φορά, στό
α, 6ιομηχα!ιίιΐ, ναυτλιία, ελευθερία τια μας τή £ωη | μιά μας. Μά τα χαράματα ξαλα ' γραφεϊο πού μέ περίμεναν. Άνά-
ιεσα οτοίις ξανθούς γερμανούς μ έ)
ϊπαγγέλματα καί πάσα παραγογικ.'ΐ
κηησις ευρίσκοντο είς χείρας Τ")ν'
άύ
'Ελλήνω τοϋς όποίους
σαν διά τής 6ίας συστηματικώς
καί επί τή βάσει τοΰ γνωστόν '
Εϊυαστε πάνω άπό τριακόσιοι
αίχμάλωτοι, ένα Τάγμα έργατικό
νΊά την άκρίβεια. Οί περισσότερον
όρρωοτοι. Τα πόδια μας ήταν σχε
ξοντοτικοΰ ποογράμματος οί 6άρ- δόν γυμνά - κάτι παληοκούρελα
Οαροι Τοΰρκοι.
Ε')
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΣΙΣ ΤΟΤ ΠΟΝ τοου6αλια
ΤΙΑΚΟΤ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ , „ '
"Οταν (ΐΐ Μεγαλαι Δυνάμεις με
πούχαμε τυλίξει στίς πατουοες —
καί τό κορμί μας σκεπασμένο μέ
τα την Ανακοπήν τοΰ πρώτον Παγ
χοσμίου Πολέμου διεκήρυξαν τή^ ™μα χωματέν,ο.
μακρόστενους
ταβάνι καί πό
Τή νύχτα στρι-
Αύτοδιάθεσιν των "Εθνών, έζητή- μωχνόμαστε όλοι μέεα γιά νά κοι
θη καί ή Άπελευθέρωσις τοϋ Πόν μηθοϋμε. Μά εϊμαστε πάρα πολ¬
τόν έκ τοΰ Τουρκικοΰ ξυγοϋ και ή λοί. δέν χωρούσαμε νά Εαπλώσου
ίδρυσις τής Δημοκρατίας τΟΰ Πόν με Καθηστοί κατάχομα άκου-
του. άλλ' έπενδή τό ζήτημα δέν ή μπούσαμε Τ0 κεφόλ| ^ ώμ£)
μά
τια, λαγοκοιμώμαστε. "Ομως, γρή
γορα άρχίζαμε ένας - ένας νά ζυ-
σουλμανικαί φυλαί συλλήβδην λαμ πνάμε. Κάποιος αίχμάλωτος θάβη
6ανάμ«ναι έπλειοψήφουν άπέναντι χε βαρεία γκούχ-γκούχ, ένας δεύ
των 'Ελλήνων, πρίν, έπανέλθουν οί ιερ0ς θά στέναζε. ένας άλλος πιό
'"'< "■----- ,· ,,'"''" , ' μΐιυυυυμΕ ιυ Η,ψυΛΐ οιυν ιαμο ■ το ώριμον και αλλωστε τοιαύτη τις , νμ ! „ .. . , , - διπλανου μας, σφαλουσαμε τα Δημοκρατία, βασιζομένη ε-πι τη; λαϊκής κυριαρχίας, θά ίτο μάλλον Μουσουλμανική, καθ" «ή^ αί Μου· έκπατρισθέντες όμογενείς έκ Ρωο οίας, Εύρώπης καί Άμερική;. "Ενεκα τούτου εζητήθη νά ταυ- τίση την τύχην τού μέ την 'Αρμϊ πό τόν όρον όπως εκάτερον τιον Κρατών εσωτερικώς παραμείνη τε Τα σΰν'ορα αυτού έπεκτείνοντα; Ι νίαν υπό τύπον Όμποσπονδίας ύ- άπό τής Γεωργίας μέχρι τοΰ Ά ' -1- -'— "----- *-·^------ '..-... γιαντζΐκ δυτικώς τής Σινώπης, ε¬ πί τής επιφανείας εβδομήκοντα χι λιάδων τίτραγωνικών χιλιόμετρον περίπου καί περιλαμβάΎει τόν Νο μόν Τρουτεζοΰντο; μετά των Διο;· κήσεων Ριζαίου καί Άργυρουπολε π,έρα θά μουρμούριΖε γκρινιάρι κα, ή θά Εινότανε σά μανιακός. ^■«/νόμαστίε τίότε παρέες - παρέες — πολλές άνθρώπινες κουλοϋρες μέσα στό θάλαμο — καί ουϋητού σαμε χαμηλόφωνα ϊσαμε τό πρωί. φρώνανε λίγο οί καρδιές. Σιγά - σιγά, τό χαρούμενο φώς τής ήμέ ρας έμπαινε άπό τα θυρα, οί πόρτες ποι'ι μένανε ώς έρχότανε τότε νά μάς Γρήγορα έβγά κήσεοιν Ριζαίου ως ακί των Διοικήσεων Άμπάτ, Βάκφι - κεπίρ, Κιόρελε, Τριπόλεως, Κβρασσοΰντος καί Κη τυώρωιν (Όρδοΰς), την άνεξάροη τον Διοίκησιν Άμκού μετά των είς αυτήν ύπαγομένων 'Τποδιοικη· σε-ων, Καραχισάρ Σαρκή (Νικοπό λεως) τάς Διοικήσεις Τοκάτης, Ά μασείρς καί την διοίκησιν Σινώ- «ης. ΠΛΗΘΤΣΜΟΣ Ό 'όλικός πληθυσμός τού Πόν¬ του άνήρχετο πρό τού Α' Παγκο¬ σμίου Πολέμου είς δύο περίπου ι- κατομμύρια ψνχών, έξ ώ'.' καθ ΰ πολογισμόν επί τή βάσει αυτών ά- στικών, οί "Ελληνος ανήρχοντο είς επτακοσίας χιλιάδας περίπου, έ- κτός των έν Καυκάσω καί Ρωσσία έν Κωνσταντιινουπόλει, έν Ελλάδι και Άμερική ευρισκομένων άλλιον «00 χιλιάδω* Ποντίων, έτοίμων πρό τής καταστροφής τ,οΰ 1.922 νά έπαναπατρισθοΰν, «άν τό Πάτριον έδαςρος ήθελεν έλευ&ερωθή άπό τόν Τουρκικόν ζυγόν. Ό υπόλοιπος πληθυσμός περιε- λάμβανε 200 χιλιάδας περίπου ξέ· νους Άρμτνίους, Πέρσας, Ίουδαι ούς καί εν περίπου έκατομμύριον Μουσουλμάνους διαιρουμένους έθνο λογικώς ώς εξής: α) 200 χιλιάδκς περίπου Λαξούς, απογά<ους των Άρχαίων Έλληνας, καί Ίθαγενών Κόλχων καί Μόσχων, ΐξισλαμι- σθέντας κατά τόν 16ον καί 17ον αΐωνα μ.Χ. — ,Οφλήδες —Τουγ γιαλήοες (θοανϊται). Εκ τούτων •τό εν τρίτον λαλεϊ εισέτι την "Εί ληνικήν γλώσσαν παρίφθαρμέινην καί κατά την έν πολέμω Ρωσον κήν κατοχήν τής Τραπρζονΰτος ε¬ ζήτησε νά έπατνέλθη άς την 'Ελλη νίκην Όρθοδοξίαν. Οί Λαζοί δέν διάκεινται φιλι- κως πρός τούς Τούρκους καί λα λοΰν οί πρός Ανατολάς οίκοΰντε;, Γεωργιανικάν'1 ίδίωμα. δ) Είς 180 χιλιάδας περίπου Κιρκασίους καί Ά<>ασιγούς, Ια-
λούντας τάς έθνκιάς αυτών γλώσ-
σας καί ·έγχθρικ<δς διακειμένονς πρός τούς Τούρκους, φιλικώς δέ μάλλον πρός τοϋς "Ελληνας. γ) 80 χιλιάδας περίπου Κούρ- δους,λ αλοΰντας την Κουρδικήν, διάκεινται δέ δυσμενώς πρός τούς Τούρκους. δ) Είς 00 χιλιάδας περίπου Κη ζήλ - Μπάσηδες (Έρυθίνους) ια σουμένους υπό των Τούρκωιν ώτ εΐδωλολάτρας. ε) Είς 60 χιλιάδας περίπου 1>.
ωργιανούς, λαλοΰ' τας την Γεωρ-
γιανικήν γλώσσαν
"Ωστε άφαιρονμένιιν των άλ. )■
φύλλον Μουσουλμάνων, καθαροι
Τοΰρκοι άπέμενον τύτε 500 χιλιά-
δες περίπου, έναντι 700 χιλιάδων
Έλλήνιον, Πό τίτον, μή σνμπεριλα ι
δανομένων των έκπατρισθέ·ντο>ν
είς Ρωσσίαν καί Άμρρ κήν. Βοτμ
των Οεδομένων τούτων οί ΠόΐΜτιοι
εζήτησαν την αύτοδιάθΐσί'. των
καί την ανεξαρτησίαν των, υπο
Δημοκρατικόν καθεστώς, καί τΓ,ς
δη,μιουργίας τής ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ούτως ώικε
νά ένταχθή τύ συντομώτερον τίς
την Μητε'ρα .Ελλάδα, ό'πως τό ει¬
σηγηθή είς τόν Μεγάλον μας "Ε-
Ονάρχην Ελεύθερον Βε ιξέλον, ό
ΙΙατριάρχης των Ποντίτον ΛΕΩΝ1
ΔΑΣ ΙΑΣΩΝΙΔΗΣ, ούτως ωστε
νά δημιουργηθή ή Βαλ.κανιάς »»γ
πρωτεύουσαν την Κων)πολιν, άλ¬
λά ήλθθ' ή Μικρασιατική Κατπ-
στροφή τοΰ 1922 καί έχάθη τό ΐΐ-
γαλοεπίβολθιν σχέδον, τοΰ Μεγάλοι·
άν,δρός καί 'Εθνάοχον μας ΕΛΕ Γ
ΘΕΡΙΟΤ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ τής Μ*
γάλης μας ΕΛΛΑΔΟΣ τω·' πέ-
τε Ήπείρων καί των δι'τ θαλασ
σα>ν.
Γ')
ΑΠΟ ΑΠΟΨΕΩΣ ΠΛΟΤΤΟΠΑ
ΡΑΓΩΓΗΣ
Ό Πόντος υπήρξεν ή πλουσΐΛΐ-
τέρα χώρα τής Μικρασίας ένεκα
τής μεγαλοπρεποΰς βλαστήσεως,
των πλουσκον Δασών καί των Μβ
ταλλείιον της, των ποικίλων προϊ-
όντιον ττ,;, ιδία των καπνών λρ-
πτοκαρυών (φουντοΰκια) καί 4ι>-
λείας καί άλλων πλουσιοψόρων .τη
γών, αίτινες κατέστησαν πάντοτε
τύν Πόντον αΰτάρκη καί πηγήν έ/
τής οποίας ήντλει ή Τουρκία πρ.'/:
διατροφή των άνατολκών αύτήΓ
κατά τόν πόλεμον στρατιών καί ι¬
δία κατά τνή αρχήν τή^ Κεμαλι-
κης Έπαναστάσειος.
λείως αΰτοτελές, άλλά καί επί τού Λέγαμε διάφορες ίστορίες, πότε
τω δΐΐ^αχθεϊσαι διαπραγματεύσ«·, άστεϊες καί πότε θλιβερές, μά
έν 'Εριβάν καί Τυφλίδι άπό τοθ Πιότερο λέγαμε γιά τή σκληρή τύ
Αειμνήστου Μητροπολίται- Τρα.α χη μαζι γ)ά το 66έ6α|Ο κα1 0|<οτει ^οϋντος και μετεπειτα Αρχιεπισκ^ , ... • λλ - ν — < Τίη ■« νό μέλλον μας. κου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Κύρου Χρνσάνθου εναυάγησαν ο, ΚαΠ0ΙΟ<: απο Τού(; ουντρόφουα νεπεία της κακοπιστίας καί άνεΐΛ - άν ε'Χε καπνό. τόν έστριβε προ- κρινιείας των Άρμε(ων, Ή Αύτονομία τού Πό>αου θι»
εθετεν άσφαλή φραγμόν «ίς τό λ
ξοντωτικόν πρύγραμμα των Ύονκ
κων καί θά έξησφάλιζεν την είρη-
•νιικήν αναπτύξη· καί την τελειαχτικην
επικράτησιν τοΰ 'Ελληνισμοΰ επι.*·
γχαιιαμένης τής παλΐΛοστήσετος
των καθ(' όλον τόν 19ον αίώνα εις
Ριοσσίαν μεταναστευσάχτονν Ποντί ρικές ρουφηΕιές .<αί μετά μάς τό ών. δινε γιά νά τραβήΕει μέ τή σειρά Άπά διεθνοΰς άπύι|»ε·(ι)ς ή ίδρυ- τού άπό μιά ρουφηΕιά ό καθένας. σις Αύτονόμου Κράτους τοΰ Πόν τ0 φώς ήταν πολύ θαμπό — τρείς τού θά αποτελεί Πολιτικήν^ Άνάγ λάμπε(. πετρελαίου στόν κάθε θά οεχτικά σέ κανένα παληόχαρτο. Εμείς οί αλλοι πού δέν είχαμε σκό νη καπνοϋ, παύαμε κάτι τέτοιες στιγμές τή συΖήτηση, στηλώναμε τό θλέμμα άχόρταγα στό δάχτυ λο τοϋ σαντρόφου μας πού χάϊ δευε τόν καπνό. Τοϋτος τδφτιανε τσιγάρο, τό άναβε, τραθοθσε με- κην, απαραίτητον διά την δημιουρ γηθεϊσαν έκ της ίδρύσεο)ς των κρα των Άρμενίας, Γεωργίας καί Ά- ζερμπαϊτζάν κατάστασ^ όπως ί· ζασφαλισθή μεταξύ των Μουσουλ· μανικών κρατών τής Τουρκίας,' ΠερσΙας καί Άζερμπαϊτζάν «αί τότε διπλαμπαρωμένες άνοίγαν. Ό ισαούαης ""*"""■ -Α-« •■~ ■■-- ' μηνύσεΐ; — Αίχμάλωτοι! τε έΕωΙ... Καί μείς σκυφτοί καί άμίλητοι, σάν τα πρόδατα πού λευτερώνον ται άπό τό μαντρί, βγαίναμε σέ μιά άπλόχωρη αύλή πούχε τό χά νι καί οχηματίϋαμε «τετράδες». Σέ λίγο, ό τσαούσης άπό τή μιά, οί βοηθοί τού άπό τή μιά, οί βοηθοί τού άπό την άλλη, άρχίΖα νέ νά μας μετρδνε. Ένα... δυό... τρία. . ., μετρούσανε συνέχεια κε φάλια Μήτε τα όνόματά μος £έ ρανε, μήτε τάχανε γραμμένα σέ κανένα χαρτί. Κι" δταν τέλειωνε τό «μέτρημα» ό τσαούσης πήγαινε κι' έδινε άναφορά οτόν άΕιωματι κό τού. Αύτός έρχότανε κοντά μας άργότερα, μάς καλημέριΖε ψυ χρά μέ μιά άπότομη κλίση τοϋ κε φαλιοϋ τού, κ' ϋστερα έδινε έντο λή στόν τσαούση νά μάς όδηγήσει στήν άγορά μετά τό πρωινό συσ σιτίο. Πέρναμε τό συσσίτιο — λίγη όλευρόσουπα — μέσα ο έ κάτι σκου ριασμένα ντενεκεδάκια πού τάχαμε 6εϊ στά σκουπίδια, τρώγαμε στό πε ταχτά καί δρόμο... Στήν άγορά ήταν μιά πλατεία καί κεϊ μαΖεύονταν άπό νωρίς πολ λοί Τοΰρκοι άπό την πόλη καί τα περίχωρα. Κάθε πρωί μάς περιμέ νάνε γιά νά διαλέΕουν όσους αί- ρψάλωτοιυς χρειάΖονταν γ'^ά τή δουλειά τους. Στά χρρια εϊχανε ένα χαρτΐ άπό τό Τάγμα ποϋγρα <ρε πόσους μποροϋν νά Ζητήσουν καί γιά πόσες μέρες. (ΣυνεχίΖεται) τα γαλάΖια μάτια, πού μέ δεχτήκα μικρά πορά ^ νΕ) ε;5α κι' έναν μελαχροινό, μαυ ρομάλλη, μέ τούς κροτάφους έλα- φρά γκριζαρισμένους. Έ τοΰ τος ρω μηός πρέπει νάναι, σκείρτηκα, άλ λ<Ί δέν έκδηλώθΓ,κα. 'ΕΖήτηαα να εϋπρεπισθώ, νά βγάλω τίς λάσπες άπό τό πρόσωπο καί, άφοϋ τέλειω σα α ύτή την φροντίδα, καθ'σαμε γύρω άπό ένα τραπέΖι νά συϋητή σωμε. Πρίν αρχίση ή συΖήτηση «έ Γιί των θεμάτων τής ημερησίας δι Ι στάΕεως», ό μελαχροινός κύριος, πό ότόοην ώρα μοϋ μιλοΰσε «είς άπταιοτον» γερμανικήν, γυρίΖει καί μοϋ λέει, οτή λεβέντικη γλώσ οα τής Πατρίδος: , — Παρακαλώ, πώς τόν παίρνετε .τόν καφέ σας; 1 Καλά τό εΐχα καταλάβει πώς είναι πατριωτάκι. ι Τού άπαντώ δτι δέν τό φανταΖό μουν νά πιώ καφέ δικόν μας στό Άμβοϋργο και μέ ένημερώνει, εύ· γενικά, πώς ή έπιχείρηση φροντΐ- 2ει νά ίκανοποιή τίς συνήθειες των πελατών της. "Ωσπου ναρθη ό καφές, ή συ¬ ζητήση κύλησε γύρω άπό τίς τσ- Εειδιωτικές μου έντυπώσκις. Κα- τάλαβα ότι άνιχνεύανε τα ένδιαφέ ροντά μου γύρω άπό τό έμπόριο, τή βιομηχανία, τίς τέχνες, τίς έ- πιστήμες καί τα σπόρ, γιά νά μέ Εεναγήσουν αναλόγως, μετά τόν τερματισμό των συΖητήσεών μας. Έν τώ μεταΕύ μιά δμορφη κοπελ- λίτσα, μέ γελαστά μαϋρα μάτια καί μ εγάλες βλεφαρίδες, έφερε τόν καφέ μου. "Ετσι κατά πώς δι ασταυρωθήκανε τα βλέμματά μας, μονοστιγμής, κατάλαβα πώς τό Ί- 5ιο αίμα κυκλοφοροϋσε στίς φλέ- 6ες μας. Ήτανε, πράγματι, ΚοΖα νίτισσα. Άφού εϊπαμε δσα έπρεπε νά λεχθοϋν, κι' όλλοϋ συμφωνήσαμε, άλλού διαφωνήσαμε καί άλλοϋ επι φυλαχτήκαμε νά δώσωμε άπαντή- αεις, «ή σύσκεψις έτερματίσθη», γιά κείνη την ήμ|έρα, μέ πρόγραμ μα νά επαναληφθή την έπομένη. Φεύγοντας μέ ανέλαβε «υπό την προστασίαν» τού ό "Ελληνας συν ομιλητής μου, καί μέ πήγε στό £ε νοδοχεϊο μέ τ' αύτοκίνητό τού. | "Οπως είναι γνωστό, κατά τίς Ι ουστάσεις δύσκολα συγκρατεϊ κα νείς τα όνόματα έκείνων πού τοϋ ουνιστοϋν. ΓΓ αύτό έμαθα, κατά την διάρκεια τής διαδρομής, πώς ό έλληνας συνοδός μου λεγόταν Δημήτρης, πώς ήτανε άπό τή Θεσ σαλονίκη, πώς έργαΖόταν δέκα πε ρίπου χρόνια στήν ιδία έπιχείρη¬ ση καί, τέλος, δτι νοσταλγοϋσε την Πατρίδα την πολυαγαπημένη όπως κι' έγώ, όπως καί οί χιλιά- δες των Εενητευμένων. "Οταν ήρθα στήν Πατρίδα, τοϋ έγραψα οχετικά μέ τίς δουλειές μου καί τόν έβολιδοσκόπησα εάν ήθελε ναρθη σάν θοηθός καί συνερ γάτης μου. Δέχτηκε μετά χαράς καί τόν Δεκέμβρη, πού λήγει ό χρόνος τής συμβάσες τού, θά βρί σκεται έδώ μ' ένα τσοϋρμο δικών μας είδικευμένων έργατοτεχνιτών. πό ύτούς χρειάζομαι, κα! θά μέ Εε κουράση λιγάκι, άπό τόν βαρύ φόρ τρ τής δουλειας. Ό Δημήτρης λοιπόν, μ' έφερε στό Εενοδοχεϊο καί, φεύγοντας, μοΰ ~ίπε πώς είμαι καλεσμένος ά πό την έπιχείρηση γιά τό δεϊπνο. (ΣυνεχίΖεται) ΓΙΑΝΝΗ Π. III _ΜΠΒ_ΠΙ 1ΗΙΤΜΙ ΑΠΟ ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΠΟ .νΙΙΑΣ (ΊΡίΛΦΥΓΟΠΟΥΛΑΣ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ || («ι ο ΕϊΕΡΓΕΤΗΣ ΑΥΤΗΣ Ο ΠΑΟΑ-ΓΕΠΚΙΟΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΠΟΥ' Κ ΟΥΚ ΙΔΗ (ΝΕΑΠΟΛΙΤΟΥ) ι ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ 1ΕΡ0ΥΣ ΤΟΠΟΥΣ Τού Άχριμα ,δρίτου ΕΤΘΤΜΙΟΤ ΕΛΕΤΘΕΡΙΛΔΟΤ ΣΤ' Τώρα ό παπά · Γεώργιος μέ αύ των Χρ^στιανικών τής Άρμενίας καί Γεοιργίας, άτινα θά έχρησίμΜ) σιν ώς προπύργιον κατά τής Άνατο Τ0 τ0 πολύτιμο δώρο τοϋ Θεοϋ ή- λικής άναρχίας καί βαρβαρότητος, ταν τόσο έύχαριστημένος. κοί κοϊ Ή Αύτονομία τοΰ Πόντον ήδιν ταζε πότε θά φθάση είς την Νεά- ν^.το νά διατελή υπό τν έγγύησ,ν Πολ,ν. "Αλλες 40 ήμέρες πορείας καί τόν ί'λ*γχον των Μεγάλον ^ ήθελε .Δλλα 0 παπας τώρα ήταν Λ-α.μείον με εντολοοοχον την ΕΛ- οάν νά είχε φορέσει φτερά δρόμος αύτός καί πιά .. είς την όποιαν καί θά τίθετο ή έφαρμογή των άποφόσε-, ών τής Διασκέψεως, καθοριζομένοτν οαν βραδινός περίπατος. 'Όλα πά συνάμα έκ των προτέρων των Γε γαν βολικά, ή πίστις τού καί ή προ νίκων Γραμμών 'Εσωτερικής Διοι-| σφορά τού ώς τού καλοϋ Σαμαρεί κήσεως. τουι που μ ετήν βοηθεία τής προ ι μ ή Οί Πόντιο! "Ελληνες κατά τήν!σευχη·ς Τ0υ εβοήθηΟε την γυναίκα Λμολογίαν των Ίσχοοιχ&ν., Άμιγέ Ι όποία ή £ βοΰ στεροι ολων των 'Ελλήχων επί αί ' στεροι ολων των 'Ελλήχων επί αί- °ε ΠΟνΟϋς Κ°' ώνας άγων,σθέντες καί τυραννηθέν «ς διαφυλάξαντες δμως Άλώβΐ), κα' τ0 παιδί κα' δεν αυτή χα τον τόν Ελληνισμόν τα>ν καί, την
θρησκείαν των Πατέρονν των, έδ>
καιοΰντο Αύτονόμου Πολιτείας ίνα
συντελέσωσι μετά τοΰ ..οιποΰ 'Ελ
ληνισμοΰ τοΰ 'Ελ.ληνικοΰ θριάμβου
έν τή καθι' ημάς Ανατολή.
Δυστυχίας δμως κρίμασιν·οίς οί¬
δε Κύριος, &Νη θριάμβου επήλθεν
ή καταστροφή καί ή έκρίζωσις τοΰ
1922.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
♦♦♦«^♦♦#♦♦♦♦♦♦♦#•♦♦♦♦4
ΜΕΓΑΛΑΙ
ΤΙΜΗΤΙΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΦΙΛΕΛΛΗΝΑ
ΒΕΛΓΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΤΗΝ
κ. ΓΚΑΣΤΟΝ —ΑΝΡΥ ΩΦΡΕΡ
Ό είς Βρυξέλλας διαμένων δια
πρεπής φιλέλλην νεοελληνιστής
κριτικός, λογοτέχνης καί ουγγρα
αεύς. γνωστός είς όλην την Εύ
ρ όπην, κ. Γκαστόν —
Άνρύ Ώφρέρ ώνομάοθη προοφά
τως Διδάκτωρ τής Φιλοοοφίας τής
φιλοσοφικήΓ Άκαδημίας καί Διδά
κιω.ο τιμής ένεκεν (ονορί κώΖα)
τής Διεθνοος Άκαδημίας Γλωσσών
καί Λογοτεχνίας των Ήνωμένων
Πολιτειών τής ΆμΓρικής, είς άνα
γνώρισιν των εργασιών τού διά
την πρόοδον τής ανθρωπότητος,
διά τής λογοτεχνίας.
Ό κ. Ώφρέρ έχει μεταφράσει,
ώς γνωστόν, είς την γαλλικήν
ποιήμστα καί διάφορα άλλα λογο
τεχνικά κείμενα πολλών 'ϊλλήνων
Λογοτεχνών άπό όλας τάς πόλεις
τής χώρας μας, καί συνεχώς με
ταφράΖει δχι μόνον "Ελληνας λο
γοτέχνας άλλά καί Άγγλους, Ί
■ιθλούς, Ίσπανούς, Ιΐορτογάλους
λογοτέχνας.
Πολλαί δέ ώραϊαι μεταφράσεις
τού στά γαλλικά δημοσιεύονται καί
μενά. Δέν άδιαφόρη·3ε ό παπά -Γε
ώργης δταν είδε την νοικοκυρά
στεναχωρημένη. "Εκανε έρώτησι
κα! προσεφέρθη διά βοήθειαν. Ώς
βοηθεία μόνον προσευχή μποροϋσε
νά προσφέρη. Καί αύτό πού μπο-
ί ροϋσε νά κάνη τό έκανε ώς αν-
θρωπος είς τόν συνάνθρωπον τού.
"Οπως ό καλάς Σαμαρείτης δέν
είπε έγώ εϊμαι Σρμαρείτης ό δ'λ-
λος είναι Ίουδαίος. Καί ό παπάς
δέν είπε έγώ είμαι χριστιανός τ!
μέ ένδιαφέρει διά μια Τουρκάλα.
Ώς άνθρωπιστής ή άγάπη τού είς
ιόν άνθρωπο ήταν άπεριόριστος,
καί έτσι διευκολύνθηκε έκ μ|έρους
τοϋ Θεοϋ διά τό πολϋ δύσκολον
έργον τού.
"Οταν έφθασε είς την Νεάπολιν
μέ τό δυνατό όπλο πού είχεν ήδη
όποκτήσει, και άμέισως παρουσιά-
Ζεται είς τόν Καιμακάμη (Διοικη¬
τήν) καί τοϋ έδειΕε τό Φιρμάνι
τοϋ Σουλτάνου. Άμέσως ό Διοικη
τής έστειλε κήρυκας είς την άγο
ρά καί είς τό χωριό Κίορε νά δια
λαλήσουν τό Φιρμάνι τοϋ Σουλτά
νού πού είχε είς τα χέρια τού ό
παπά - Γεώργιος ό ό ποίος χωρίς
νά ένοχληθή άπό κανέναν θά συνε
χίση τό έργον διά τόν έρχομό τοϋ
εροϋ. Έκτός αυτού είχι. καί τόν
σεβασμόν έπειδή ήταν κάτοχος τού
Σουλτανικοϋ Φιρμανιοϋ καί ώς εύ
νοούμενος αύτοϋ. Άμέσως ό πα¬
πά - Γεώργιος αρχισε την σταματη
μένη έργασία έντατικά, έργαΖόταν
λαός και παπάς. "Ολοι μαΖί ένα
χρόνο άκόμα καί τό θέρος τοϋ
1812 Ιουλίου 12 ήταν έτοιμα ά¬
κόμα καί οί βρύσες πού θά έτρε-
χαν ήμέρα καί νύκτα διά τούς Νεα
πολίτας. Καί την ήμέρα τοϋ Αγί
ου Γεωργίου 3 Νοεμβριού πού πά
νηγύριΖε ή έκκλησία δρχισαν οί
16 βρύοες νά τούχουν είς την έλ
ληνικήν συνοικίαν' Ό παπά - Γε-
ώργης έδωσε 6 βρύσες είς τό χω
ριό Κίορε πού δέ άφιναν νά περά
ση τό νερό τοϋ παπά και 10 βρύ¬
σες είς την Τουρκική συνοικία. Έ
πί 112 χρόνια μερά νύκτα έτρεχαν
οί 32 βρϋσες μέ τό νερό άφθονο
άπό την πηγή τοϋ παπ - Γεώργη
μέχρι τό 1924, όπότε έγκατέλει-
είς την'υπό ίήν διεύθυνσιν τοϋ
κ. Τριαντ. Θεοδωρίδη «Έλληνο
- Βελγικήν Έπιθεώρήοιν» τής Έ
νώο(εως Δίπλωματούχων Πανεπι
οτημίων Βελγίου, τής οποίας εί
ναι έκ των κυριωτέρων ουνεργα
των τπΰ.
ψαν οί έλληνες την Νεάπολι καί
ήρθαν στήν Έλλάδα μέ την άνταλ
λαγήν.
Αύτό τό έργο τοϋ παπά Γεώργη
πού τελείωσε σέ τρία χρόνια ήταν
ένα έργο πού μονον με κρατική
δύναμη θά έρχόταν είς πέρας. Αυ
τό το άκατόρθωτο εργο δι' έναν
άνθρωπο ήταν φύσει αδύνατον νά
τελειώση.
Εις αύτό τό έρώτημα άπαντα
καί λέγει ό Δφοκαλός μας Εύγέ-
νιος ΆλεΕιάδης ότι ό παπά - Γε
οοργης την λέΕη (είς ουδείς) την
κατήργησε καί έδειξεν ότι ή θέλη
σις καί ή πίστις των όνθρώπων δι
νει την δύναμη διά νά κάνη τα
αδύατα δυνατά και γιαυτό ή άτσα
λένια ψυχή τοϋ παπά Γεώργη δέν
λύγισε. Ως ήμίθεος άντεζε είς δ-
λα τα έμπόδια καί τούς κόπους
Ή εύγλωτία ου καί ή γλυκειά όμι
λία τού τραβούσε τόν κόσμο όλο
πρός τόν εαυτόν τού. 'στερα τό
νά συγκεντρση τόσο χρήμα διά
τό έργον αύτό είναι ένα κατόρθω
μα. πού δέν βρίσκω λέΕη νά τό ό-
νομάσω. Δι' αυτήν την εργασίαν
τού άρχισε καί την έφερε είς πέ¬
ρας ό παπά - Γεώργιος δέν ύπερη
φανευόταν. Εϊχε βρή την γαλήνη
της καί ή ψυχή τού πιά βλέποντας
ιούς πατριώτας τού, πού άπέκτη
οαν έκείνο πού είχαν στερηθή τό-
σα χρόνια καί τώρα γι' αύτους ό
κόπος, ή δίψα καί ό φόβος είχαν
τελειώσει πιά.
Άλλά διά τόν παπά · Γεώργη
δέν τελείωσαν οϋτε τα βάοανα ού
τε οί περιπέτειες. Δέ νήΕευρεν ό
Φουκαράς δτι αύτοι πού εύεργετή
θηκαν ήταν πιό σκληροί έχθροί ά-
πό τούς Τούρκους τοϋ χωρίου Κίο
ρε.
Αύτοι οί πατριώτες τοϋ παπά -
Γεώργη πού άπέκτησαν τό πολυτι
μότερο δώρο τοϋ Θεοϋ πού τούς
έδωσε, αύτοι οί ανθρωποι τόν κα
τάτρεΕαν καί επί πέντε χρόνια δέν
τόν άφησαν σέ χλωρό κλαδί, καί
τόν κυνηγοϋσαν σάν ενα κακοϋρ
γο καί τόν άάγκαοαν νά κρύβεται
σέ Εένα σπίτια σάν λιποτάκτης
καί σάν δραπέτης σέ διάφορα χω
ριά. Γιατί τόν καταδίκασαν τέσσα
ρες φορές σέ έΕορία.
Δύο φίλοι τού είς Κων) πάλιν,
ό ένας "Ελλην ό ΰλλος Τοϋρκος
δημόσ;ος ύπάλληλος, φρόντισαν
καί τοϋ πήραν άμνηστείαν, άλλά
την πέμπτη φορά Εανά τόν έδίκο
οαν σέ έΕορία. Μέ τρόπον τόν Εε
γέλασαν καί ήλθε είς την Νεάπο¬
λιν. Καί μιά μερά τα χαράματσ
τόν συλλαμβάνουν σάν τόν Χριστό
καί άρον όρον, ήταν έτοιμα τα πάν
τα πρός αναχώρησιν τού διά την
έΕορία τό μεσημέρι τής ιδίας η¬
μέρας. Ήταν μ62ύ τού άλλοι πέν¬
τε. Αύτούς γιά τί παράπτωμα τουο
έστελναν έΕορία δέν μάς άναφέ
ρουν. Μόνον ή καλογραίο Φωτεινπ
ήταν μαζύ τού, διότι αυτή ήταν τό
δεΕί τού χέρι. Ήταν μιά πολύ μορ
ωωμένη γυναϊκα καί εϊχε προσφέ
ρει πολλές καί πολτύιμες ύπηρεσί
ες είς τόν παπά - Γεώργη μαζύ τού
καί αυτήν έΕόρισαν καί πέθανε
κοντά τού.
(ΣυνεχΙΖεται)
ΣΤ¬
Ό τρόμος τοΰ παρόντος, αί ά
ναμνήσεις τοϋ παρελθόντος, τό δ
ρος έκεϊνο Μοριά, επί τής κορυ
, φής τοϋ όποίου ό Πατριάρχής Ά
Ι βραάμ εϊχε προθυμοποιηθή καί ε¬
τοιμάσθη νά προσφέρη είς θυσίαν
τόν υϊόν τού Ίσαάκ, πάντα ταυτα
συνθέτουν τό φυσικόν, τό ηθικόν
καί πνευματικόν πλαίσιον τοϋ φρι
κτοϋ Γολγοθά... Επί τής μικράς
ι μαμμαρίνης άπερίττου Άγίας Τρα
π!':2ης τής διαμεμορφωμένης είς
παρεκκλήισιον κορυφής τοϋ φρι-
κτού Γολγοθά, κατηΕιώθην νά τε
λέσω την άναίμακτον θείαν ίε-
ρουργίαν, μόνος, κατ' έΕαίρετον
τιμήν καί παραχώρησιν τοϋ Μα¬
καριώτατου Πατριάρχου Ίεροσαλύ
μων κ.κ. Βενεδίκτου, μεθ' ενός
Ίεροσαλυμίου εύλαβεστάτου Δια-
κόνου έκ Θεσσαλονίκης, ονόματι
Χερου6είμ, τόι μεσονύκτιον τής
Τρίτης 22 Αύγούστου, ότε έΕημέ-
ρωνεν ή μνήμη τοϋ Άγίου Άπο
οτόλου Ματθίου τοϋ έκλεγέντος
είς την θέσιν τοϋ προδοτου μάθη
τοϋ, μέ τό Παλαιόν 'Εορτολόγιον
(9), δπερ τηρεϊ τό Πατριαρχείον
Ίεροσολύμων. Την λειτουργίαν
μου ετίμησε διά τής χοροστασίας
τού έν τώ ίερώ άναλογίω ό θεοφι
λέστατος Γέρων Μέγας Σκευοφύ
λαΕ τοϋ Παναγίου Τάφου Άρχι-
μανδρίτης Δανιήλ ό Σάμιος, ά
νήρ ίεροπρεπής καί παρά τό άκ
μάϊον τής μέσης ήλικίας τού σε
βάσμιος καί έπιβλητικής σοβαρό-
τητος, άλλά καί γνησίας έλληνι
κης εύγενείας. 'Εβοηθεϊτο δι" έν
τή ίερά ι;;αλμωδία υπό σεβασμίου
'Αγιοταφίτου βυϋαντινόπρεπους Ι
εροψάλτου, τοϋ πατρός Ιωάννου
τοϋ Κυπρίου.
Άντί δέ κοντακίου μεθεόρτου
τα τό Άποστολικόν τοϋ Άγίου
Μα.θίου έψάλομεν τό «Έζηγόρα
σας ημάς έκ τής κατάρας τοϋ Νό
μου, τώ Σταυρώ προσηλωθείς καί
τή λόγχη κεντηθείς' την αθανασί¬
αν έπήγασας Άγγέλοις καϊ άνθρώ
ποις, Σωτήρ ημών δόΕα Σου».
Άντ! δέ κοντακίου θεόρτου
τής Μεταμορφώσεως έψάλομεν τό
«Ό Ύψωθείς έν τώ Σταυρώ έ
κουσίως». ΈπΙσης παρεκάλεσα καί
μοί επετράπη καϊ Εύαγγέλον άνέ
γνωσα τό τής Μ. Παρασκευής ό¬
σον βεβαίως επέτρεπον την άνά
γνώσιν οί συγκλονίΖοντες ημάς
λυγμοί. Κατά λίαν ευχάριστον συγ
κυρίαν παρευρέθησαν είς την επί
τοϋ Φρικτοΰ Γολγοθά λειτουργίαν
τής Ζωής μ ου τόσον ©εσσαλονι-
κεϊς προσκυνηταί, συμπατριώται
μου, όσον καί Άθηναϊοι γνωστοί
καί άγαπητοί. Ούτοι συνεμερίσθη-
σαν την κατανυκτικωτέραν ίερουρ
γίαν τής Ζωής μου καί τό θερμότε
ρόν μου ήκουσαν Κήρυγμα, ή μάλ
λον Όμολογία Πίστεως.
'Έκαμα, δμως, καί μίαν παρά¬
λειψιν, κατά την ίερουργίαν μου,
επί τοϋ φρικτοϋ Γολγοθά. Όσάκις
έκφωνών τό «Ειρήνη πάσι» καί
τάς λοιπάς εύλογίας έπρεπε νά
ύψώσω την δεΕίαν, Ίνα σχηματίσω
την Ιερατικήν εύλογίαν, δέν τό
έπραΕα!... Διότι ενώπιον τοϋ Έ
οταυρωμένου Μεγάλου Άρχιερέ-
ως ημών Ίησοΰ ουδείς Άρχιε-
ρεύς ή Ιερεύς τολμά νά εύλογή
σή...
(Συνεχ(Ζεται)
Ι4ον
Ήρθε καί στό ΜέτωποΙ
'Αγνέλα μου, στά όροπέδια εί¬
χαμε βρή νά βόσκουν λεύτερα ά-
νριο ΰΛογα. Άδέσποτα, δέν είχαν
λυγίσει στή σκλαβιά τοϋ χαλινοΰ,
τής ανθρωπίνης σέλλας.
ΠασχίΖοντας νά τα δαμάσουμε,
Λαβωθήκαμε.
Ή δρσμευση τής λευτε^ιάς -
άκ.όμη κ.αί στά ζώα— πληρώνετο
άκρι,βά, άπ' αΰτοΰς που θέλουν >α
δάλλονν (ίγνιοστα δεσμά.
Πε,ράσαμε Λπ' τή Μαινεμένη, τή
Φιλαδέλφε'α. Φθάσαμε στύ Αφον
Καραχισάρ_
Στό Σαλχλή στή ΦιλαΛέλφεια
καρπούςια 30 οκάδες. Στή Μαι ε
μένη, γλνκά πενΐόνια. Ψηλά άμ/ΐέ-
λια μάς σκεπάζουνι καθώς περπ ι
τοΰμε μέσα άπ' αύτά.
Τρία σώματα στρατοΰ άσυγκψ'»
τητα κάνουνε έπίθεση άνάμεσα ά
πό έκρήξεις όβίδο)ν, χαΪΜσμό πο-
λυ6όλ(ον_ Ή άεςοπορία μας 6ομ-
δαρδίζει, πολνδολή τα Όθωμανιν.ό
ν«.ρακώματ(ί. ^ά αίχμίΐιλιοτίίΌϋΐ.
τόν Κεμάλ μέ τό έπιτελεϊο τού!
Κτι·Λημβνοι οί Όθωμανοί άπ'
τα βόλ.ια φω άζοιιν λέ λέ λέ, .τέ-
φτοντας χάμοι.
Τό τραϊνο μέ τόν απαίσιο κλονι
σμό των &ιιγόνιών τού —φυσυιια
νά καπνό— φθάνοντας στό Άςρι·
όν Καραχισάρ.
Στ· αγνοιστα μέρη, μέ τα όλο
μαυρα γιγάντια βράχια: Είναι τό
Άκ,ηοίνόν τής Φρνγί«;#
"Ερχονται νέοι στρατιωτες· μβ
ρικοί γντοστοί μου. Φτάνει ή άλ->.ι,·
λογραφι'α. Οί έφημερίδες μέ τ«
νέα τής Σμύρνης.
Άπ' την άγ^ια όροσεΐρά τοΓ
Καλέ Γχρότο —μέ τό φοΰερό τη;
μεγαλεΐο— βλέπουμ* τα φώτα τής
, Άγκΐ'θί'ς! Άπέχουμε λίγες ώρ-ε;
ολ' την "Αγκΐ'ρα.
Περάσαμε άπό λασποχώΛΐα ιιε·
δοδρκο. Καλΰβια χωματένια σά
σπηλιές. Τουρκιά γύροι, πίσο> μας.
Γά βουβάλια τραβάνε τα κανόν.ί»
Οί χανοΰμ;σσες μέ τούς μαύρους'
κτ·ττά|οι·ν. Αν
μάς τούς Γιουνανλήδρς, λένε
μαγμέ ες:
— Σειτάν άσκέρ! Λάζ
τόν φεοετζέ στό
πό, νά μή μάς 6λ.έπο·<ν. Κολλητά μου καμήλε; μουγκαν. ζοι»ν) βόδΐ/α μουγκφίξουν, Λλογ,ι χλιμ·ντρί£ονν. Έδώ φτιάνουν .τα. σλ/ιμά, πίττες μέ κρέας ψητό_ Ψένοτ^ τού; πασλαμά&ρς βτ,', σάτζη, σ' ν α μαΰρο καμπυλοτο σίδερο. Βλεπο) άτέρμονες έκτάσεις με Λο,ιόνι( κουκιά. Σέ μιά μάχη γιά νά πάροΐ'α·· ρνα χί'χριό, επεσα σέ χαράκο>μ« ^α
ν<ι) α' ενα παιδί, άμοΰστακο Ό- θιομανό. Τα ΐΐι/.ΐ χαμένα_ Τό όπλ··) τού είχε φύγ*ι άπ? τα χέρια. θά τόν πέρναγα μέ την ξιφολόγχη. ΓΙοιά μάννα θά τόν πεοίμενε, ποι« θά έ'κλαιγε γιαυτόν; άναροιτήβηκ/ΐ Τόν αΐχμαλώπσα. Τόν πηγά στό χάνι, πού είχαμε άλλους κλπσμί- νους. Άγά.τη μου, σκέπτομαι τίς ατ.. γμές πού περάσαμε. Τόν γι«ιό μα^ .τού τόν α,τοθύμησα νά τόν Ιχο στά γόνατα, Λ ά τόν φιλήσω στύ μάγουλο. Νά τόν προοέχης. Μιλάω μέ τί; φοιτογραφίες σας. "Εχω πολλά νά σάς πώ... Πώς θαθίλα νά πάμε στόν Βερχτνέ τοΰ Κραίμρρ Νά μποΰμε Απ' τή μιά πόρτα νά βγοΰ με άπ' την ά>.λη, πού βλέπει δξα·
φνα στή προν.τ<μαία. Τό φρέσκο θαλασσινό άεράκι ό ιιπάτης νό μάς δροσίση τα πρόσωπα... Νά πάο» άπ' τό Φασουλά, στό Φραγκομαχαλά, νά φτάσω στά Γι,ι λάδικα, νά μπώ στό τρίοττρατο τής Άγίας Φιοτει ής. Καί κεί Χριστέ μου5 νά σταθω νά κοςμΛ,ρώσίο: Δρξιά τα γραφίί'ΐ τής Μητρόπολης· Λπ' τό μπαλκόνι ίη|κ»μένη την Σημαίο. πού εβαλε Λ Χρυσύβτβμος μέ τό βικεφαλο Βι». ζαντινό άητο! ΙΊ>
Ααπυνομ,ιχβ
ΑΣΠΡΕΣ ΤΟΥΛΙΠΕΣ
108ον
Χειροτονία Διακόνου Θεολόγου
Πρεσβύτερον
Είς εποχήν θρησκευτικάς άδη-
φορίας καί ι(·υχρότητος καί άπο-
στασίας άπό τόν θεόν μεγάλης αε
ρι'δος άνθρώπων, κατά τν<ν οποίαν οί εύσεβεΐς κλονίζονται έ.πηρε«ί;ύ «■-νοι άπό Ιδεολογικά ρενματα, είς εποχήν κατά την όποιαν «επλίόν,ι- σρν ή άμαρτία», ΰίρίσταται είς την Αγίαν τοΰ Χριστοΰ Έκκλτ>σίαν
έκλεκτή μερίς τοϋ λαοΰ τοΰ θεόν,
τύ «μικρόν ποίμνιον» τό οποίον ζιΊ
καί άναπνέει την ζωογόνον πνοήν
τοΰ Άγίου Πνεΰματος, έμπνέεται
έ5 Αύτοΰ καί καθοδηγείται είς ^ήν
ϊν Χρστίο ζιοήν.
Καί σήμερον φίοτίζιει νέους άν-
ϊηώπους, όδηγεϊ είς τό Ιερόν θυ
σΐαστήριον καί τούς καθιοτα Ίε-
ρείς τοΰ ΘΈοΰ τοΰ 'Τψίστου.
Είς την πλειάδα των θεολόγον/
Ίερέο)ν τής Ι_ Μητροπόλεως προ¬
σετέθη σήμερον καί νέος εκλεκτόν
θεολόγος Ιερεύς ό όσι&λογιώτατοτ,
Ίερομόναχος π. Δ(ορόθ*ος Μονο-
τζοϋκος) διά τής είς Πρεσ6ύτεο!/,·
σήμερον χειροτονίας χον
Είς τόν Ιερόν Ναόν τοΰ .Αγι
ου Νικολάοτ' Νικαίας σήμερον 25
—11—73 κατά την άρχιερατικν,ν
θ. Λειτουργίαν Α Σεβ. Μητροπολί
της προ'·(>η την είς
χειροτονίαν τοϋ Θεολύγου Ίεροδκι
κόνου Δωροθέου Μουοτζούκοτ'.
Πρό τής χειροτονίας ό Σρβασμ<·ό τατοΓ αροσεφο')νησ>3 τόν Διάκο»'ον
Δο»ρόθεον εξάρας τό ήθος καί την
έπιμέλειαν τούτου. Ακολούθως όν
καταφανή συγκινήσει ό π. Διορόθε
■ος απήντησε καταλλήλιος ίιπο<τχε- θείς νά ύπηηετήβη δι' δλο>ν τού
των δυνάμ*·υ>ν την Εκκλησίαν. Κα
τα την χε,ιροτονίαν ό λαός ζωηρό
τατα ηνεφώνη<Τ€ τό «Άξιος». ι Ό Πρεσβυτερος π. Δωρόθεος Μουοτζοϋκος έσπον'δασε θεολογίαν είς την θεολογικήν Σχολήν τοΓ' 'ΈθΜκοΰ καί ΚαποδΐσΓριακοΰ Πιι- ; νεπ,στημίου Αθηνών. 'Εχειροτον»- θη Διάκονος τή 5—3—72 καί ετο¬ ποθετήθη ώς Διάκονος ξϊς τόν ( Καθίδρικόν Ναόν τοΰ Άγίου Νι¬ κόλαον Νικαίας ένθα ύπηρέτησε ιιέΓ χρι σήμερον, ύπηρετών συγχρόνως είς τύ ιδιαίτερον Γραφιεϊον τοΰ Σεβ. Μητροπολίτας Ό έκλεκτός Κληρικός προορίζεται καί έπροτά- θη διά την κατάληψιν τής Γ' θε-' σεως τοΰ Ί?ροκήρυκος τής Ίεράς Μητροπόλίως Νικαίας Α.Γ.Ρ. Καληννχτιστήκαμε μέ τόν Πέ¬ τρο έξο) ά,τ' την κ.εντρική εΐσοδο τοΰ Ιενοδοχϊίον. Δέ θά βλεπόμα- στε την δλλη μερά. Είχε δουλειά ση'ι Σκώτλαντ Γυάρντ. Άνέόηκα πάνο) μέ κάποια τα- οπχή. Τό πίΐλιύ, άγαπημένο ιιου ρολογάκι, εδειχνε έν ιά παρά πέν- τ-Γ. Δέ νύβταιζα. Φο6όμοννα. Δέν ήθελα νά πεσο) στό κρεβδάτ^ Ου τε σκέφθηκα νά γδυθώ. Κάτι ελε- γε μέσα μου δτι θά ξαννάιβγαινα {■'· ξο>. Μήποις γύριζε ό Φράνκ.;
"Αοχισα νά μαζενιο δσα πράα-
ματά μοτ> είχα τρινΰρω. ΤΛβαλα
μέ προσοχή στή βαλίτσα. Γά κλϊί
δοισα δλα. Άκόμα καί τή ρόμπ«
καί τα πασούμια μου. "Ενας
δισταγμός γιά τό νυχτικό μ" άπο-
μεινρ. Κηθισμένη στήν πολνθρον,ι
τό'πλε.-τα ('ιπλωμένο πάνω τσό κρε6
6άτι. Στό τίίλος τ' άποφάσισα.
Τό Οίπλοισα, ξεκλείδο>σα τή 6αλί-
τσα καί τδΛαλα κι' αύτό μεσα# Κά
ποία άγνωστη δΰναμη μ' έσπριο-
χνε. Κι' ήτανε τόσο όρμητική, πού
καμμιά λογική σκέψη δέ μποοοΰσε
ά τής αντισταθείς
"Εμεινα έτσι, περιμένοντας. Γί;
Οίίτε ήξεοη;, οΰτε προσπαθοΰβα ·ά
μάθοι, Δέ στεκότανε, μέσα στό κε
φάλι μου, καμμιά σκΐψη. "Αβιΐο
όλότελίΐ. Κάπνιζα σννεχει©: μέ την
ΑΧΤΑΣ Ν. ΔΡΟΣΟΓ
Τύ τηλέφ<ΐ)λο 6<>άνττ>ξί σάν κί·
ραυνός. Άναστάτο)σξ την υπάρξη,
μόν όλύκ'ληρη. ΟΙ κλειδώσεις αου
παράλυσαν. Ή καρδιά μου κόντε·
4«ε νά σπάσει. Τα μηλίγγια μου
χτυΛήσανε δυνατά. Τρέχοντας δο·
κίμασα νά σηκωθώ, μά ξανάπε.ΐα
στήν πο-λυθρόνα. Στή δρντερη άπό
ππρα στάθηκ<ι όρθή. Τό κοι*8ο£· νισμα συνεχιζότα . "Ειφτασα τό τγ λέφ(»νο καί σήκωσα τ' άκοΐΌΤιχ'ί. Μιά άγνωστη άντρική φο>νή ά·
κούστηκρ.
— Μέ συγχωρήτε. Είμαι φίλ·»;
τοϋ Πέτρου. Μην τρομάξετΐ. Είχε
κάποιο άτυχημα. Δέν είναι
σοβαρό, άλλά χρειά'ζεται ρ
ση. Μέ .παρακ.άλεσε νά σας
ναι μόνος τού. Έγώ έργάζουμπι
νυχτερΓ ός. Θά ςρύγω σέ λίγο.
— Μά 6?ι6αια μπορώ.
Δέ μοΰ τΓχε πεϊ λεπτομέρ*Ίες ^
Πέτρος γι« τό «μικρό διαμέ^ιοΊΐά
τού», δπο)ς τδλεγε. Δέν ήξί/α ίή
δ εύθυνση. '() α,λλος μέ .τρόλαδ*.
— Είχε Ιρθει νά μέ δεί μόλις
χο)ρίσατ€. Έξω άΛ' τό διομάτιιί
μου έγινε τό
'ΑΛ'ησΰχησα πο)υ "Ενοιοίσα τή
μοναξιά τού, την άπελπισία τοιι.
Τόν πόνεσα.
— Τί τοδ συνέβηκε;
—Άν ε-ρθετε, θά σάς τα πεΐ 6
ς. Μόνο, σάς πα,ρακαλεϊ, νά μι'ι
τοραχή χ,ρίαρχο τοΰ έσωτερικού μάθει κανένας τ^οτα"" Δέ 'θέλ'ι1
ιιου κοσμου. Άπόλυτη ήσυχία 6α- νά.. Γιά σάς
Λές
<τι/':νε παν τού είχε νεκρωθεϊτ άπότομα. ρρημη μέσα σ' έκ.εί η την Λπέ;ρ<χν· τη πολιτεία. Κανένας βέ θά νο ι- ζότανε γιά μενά. Μποροϊιση νά πε θάνοι κι' έγώ. Νά μέ σκοτο')σει ό Εδιος δολοφΟΛ'ος... Ό Ρόλαντ θ' άναλάμβανε νά καλλήσει τα κομμΛ τια τής τοαγικής μου Ιστορίας, δ π(ΐ)ς ό Αρχαίολόγο; το σ.πα<τμένρ βάζο, πού βρήκε σέ κάποια ^— Καταλαβαίνω. Άλλά δέ θά δώσω λογαριασμό. — Ή διεύθυνση είναι.. Αε μπορονηη^ μέσα στήν ταρα/ή μου, νά «πιάσιο» τ.' ονομα τού δοό μου Μοϋ τόν «Γλρ παλλές φοοές. Καλλίτερη νά τόν γράι)ηβ γράμμα - γράμμα. Τιμητική Διάκρισις στόν ποιπτή Γιάννη ΜανΙκα Με δ,πλωμα -,αι ΑσγυροΓ-ν Μ,. «'Ένα- νλι;τΜΟί> ΧηΙ Λα Μρτ,
τα/.Λ όν της Διεθνοΰς Ακαδημίαν γωγΐκά κουράστηκαν» Άπό την
Π « τω.Υ ΠαοισΙιον ίτΐ^ηΊ Ποητ.κή τού Συλλογή «ΟΛΟΙΠΟ
στόν μεγάλο δκτθνή διαγων,σμόν ΡΙΚΑ»
«Κονχούο* δ πο,ητής Γ,άν,η; Μα Ή Απονοαή θά γίνη στύ Παρί
ν.κα; γ.α τα δυο .το ήματά τού· σ, στ1; ί5 Δεκεμβριού 197.1 .
Τδ ΒΙΒΛΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΗΛΙΩΡΗ
ΤΑ ΒΟΥΡΛΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ
Μέρος Β' λαογραφιχά.
^ ΤΟ ΚΥΛΙΣΜΑ
και αλλες ιστοοίες των Βουρλιωτών.
ΟΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ
ΜΕΝΟΣ ΦΙΛΗΝΤΑΣ
Η ΒΑΘΥΤΑΤΗ ΤΟΜΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ
ΙΣΤΟΡΙΑΣ
-νας έπίλογος στά πενηντάχοονα τοϋ Μικρασιατι-
«οΰ Όλέθρου
ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ: Είς τό Βιβλιοπωλείον Κολλάρον
ΣΤΑΔΙΟΥ 38 - ΑΘΗΝΑΙ.
———————————————————————Ι
ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ Ι4ο)ο Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ
αατά τόν Ιούλιο 1973
'ίι' ήλεκτρική ενεργεια ποΰ ει¬
σήχθη συνολικώς στά διίκτυα τής
ΛΕΗ κατά τόν ' Ιούλιο 1973 άνήλ
θε οέ 1.155.038.111 κιλοβατώρες
έναντι 1.012.926420 κιλοβατω-
ρών τοΰ ίδίου μηνός 1972.
Ή σημειωθεϊσα αϋθησις άνέρχε
ται σέ 14%.
Έκ τής ανωτέρω διατεθείοης ε¬
νεργείας, οί συνολικές πωλιΊσεις
ρεύματος υπό χαμηλή, μέση καί
ύψηλή τάοι, άνήλθαν κατά τόν μή
να Ιούλιον 1973 σέ 1.044.749.
747 κιλοβατώρες, αύξηθεϊοαι έναν
τι των άντιοτοίχων πωλήοεων τού
1972 κστά ποσοστόν 14,20%.
Έκ των πωλήσεων τούτων 362.
529.405 κιλοβατώρες, ποσοστόν
34,79%, διετέθησαν στούς κατανα
λωτές Αθηνών - Πειραιώς καί
Περιχώρων, ένώ 681.220.342 κιλο
βατώρες, ποσοστόν 65,30% εκά¬
λυψαν τίς σέ ηλεκτρικήν ενέργειαν
άνάγκες ολοκλήρου τής λοιπής χώ
ρας, συμπεριλαμβανομένης καί τής
Ζητήσεως υπό τάσιν 150 ΚΥ. Εί-
δικώτερα, ή διατεθε,σα στήν κα-
τανάλωσι ήλεκτρική ενεργεια, κα-
τανέμεται ώς εξής κατά κατηγορί
0 χρήσεως:
Οίκιακή χρήσις 225.230.591 κι
λοβατώρες ποσοστόν 21,55%, Γε-
ωργική χρήσις 3/.Ο85.769 κιλ.,
ποσοστόν 3,55%. Έμπορ'ική χρή¬
σις 130.696.210 κ,λ. ποσ. 2,51%
Έλαφρά καί μέση βιομηχανία 229.
031.290 κιλοβ., ποσοστόν 22,00%
Βαρεϊ άβιομηχα. 391.839.170 κιλ.
ποσοστόν 37,51%, Λοιπαί έφαρμο
γαί 29.966.717 κ,λοβ., ποσοστόν
2,83%.
ΤΑ ΕΣΟΔΑ
Τα έσοδα τής Δημοσίας Έπιχει-
ρήσεως Ήλεκτριαμοΰ έκ πωλήσε¬
ων ήλεκτρικής έν;ργείας ανήλθεν
κατά την περίοδον τού μηνός σέ)
772.515.925 δραχμές, έναντι 607.
623.780 δρχ. τού Ιουλίου 1972.
Συνεπώς, τα πραγματοποιηθέντα
έ!οδα κατά τόν ύπ' όφιν μήνα έμ
φανίΖουν αϋξησι κατά ποσοστό 27,
14%' έναντι των έσόΡων των πρα
γματοποιηθέντων κατά την περίο-
δο τού ίδίου μηός τοϋ 1972.
Είδικώτερα, τα έοοδσ τής Έπι-
χειρήσεως κατά κατηγορία χρήσε-
"Κ, τής ήλεκτρικής ενεργείας, έ¬
χουν ώς εξής:
Οίκιακή χρήσις 291.643.475
δραχμές ποσοστόν 37,75%, Γεωρ
γική χρήσις 24.366,523 δρχ., πο¬
σοοτόν 19,46%. Έλαφρά καί μέση
βιομηχανία 161.381.271 δρχ., πο¬
σοστόν 20,89%, Βαρεία βιομηχανί
υ 119.055.780 δρχ., ποσοστόν 15,
42%, Λοιπαί εφαρμογαί 25.716.
526 δρχ., ποσοστόν 3,33%.
Άπό τα στοιχεϊα αύτά καταφαί
νεται Οτι τα περισσότερα χρήματα
καταβάλλονται άπό τούς κα.αναλω
τές οίκιακής χρήσεως, ένώ κατα-
ναλίσκουν πολύ λιγώτερο.
ΕΝΤΕΙΝΕΤαΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ Α.Ν. Ι85 Η ΑΤΟΜΙΚΗ
ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥγΙΕΝΟΥ
Ή έπαναφορά τοϋ Α.Ν. 185)18.
11.67 περ'ι έπιβολής ηοινικών κυ
ρώσεων κατά παραβατών φορολο
γικών διατάξεων έπαναφέρει την
πολιτική περιστολής τής φοροδια
φυγής στά πρό τού Αύγούστου
1973 πλαίσια, δοθέντος ότι ό Α.
Ν. 185 τροποποιηθή εφέτος διά
τής κοθιερώοεως αύοτηρών χρη
ματικών ποινχν καί δχι διά μεγά-
Αων ποινών φυλακίσεως. Ως γνω
οτόν, βάσει τού Ν.Δ. 117)73, οί
φοροιρυγάδες ετιμωρούντο μέ φυ
λάκιση τουλάχιστον 3 μηνών καί
μέ πρόστιμον μ£χρι 5 έκατ. δραχ.
Σέ περίπτωοη ύποτροπής τό πρό
στιμο φτάνει τα 10 έκατομ. δραχ.
καί ή φυλακίση άνω τοϋ έτους.
Ή έπαναφερομένη ποινική φο
ρολογική νομοθεοία καί ή έπανα
δημοσιευθή των φορολογικών κα
ταλόγων, αντιθέτως, έπανέρχεται
οτήν άντίληψη ότι ή άνειλικρίνεια
τοϋ φορολογουμένου καί ή υπέρ
6ολή των φορολογικών όργάνων
καταλήγει «είς άμιλλαν άποκρύψε
ως των είσοδημάτων υπό των μέν
καί έΕογκώσεως υπό των δέ».
Έπίσης διά τής έπαναφοράς
των αύοτηρών ποινικών κυρώσεων
επί τοϋ άδικήματος τής φοροδιαφυ
γής έντείνεται ή άτομική εύθύνη
τοϋ φαρολογουμέ;νου. Ύπενθυμί
Ζεται ότι ό Α.Ν. 185 προβλέπει
ότι σέ περίπτωση παραλείιμεως ύ
ποβολής τής φορολογικής δηλώοε
ως ή 6νακριβοϋς δηλώσεως ή κα
βυστερήσεως έπιβάλλονται ποινές
ΐίυλακίσεως τουλάχιστον όνος 6
-ούς καί προστίμων άπό 20.000
έως 1 έκατ. μεταλλικών δραχμών.
Βάσει τού Α.Ν. 185 δέν ίσχύ
ουν άνασταλτικές δυνάμεις τής
άσκουμένης έφέσεως, ούτε οί δυ
νοτότητες άναστολής ποινής ή με
τατροπής της σέ χρηματική. Σέ
όριαμένες περιπτώσεις ό νόμος
έπιτρέπει τή δήμευση περιουσια
κων στοιχείων. Ό Ίδιος νόμος κα
θιερώνει την προσυπογραφή δηλώ
οεως υπό τοϋ λογιστοΰ καί καθι
ερώνει οάν άδικήμανα φοροδιαφυ
γής την τηρήση άνεπισήμων βιβλί
α·ν, την καταργήση άπογραφής καί
ίσολογισμοϋ βάσει άνακριβών στοι
χείων, την παράβαση όριομένων
διατάξεων τοϋ Κώδικος Φορολο γ ι
κων Στοιχείων καί την μή δήλωση
εΐσοδήματος έξ άθεμϊτων ή παρα
νόμων πράξεων.
ΎπενθυμίΖεται ότι έκτός τοϋ
νάμου 185 ύπήρχε καί ό Α.Ν.
239)67, ό οποίος γιά τίς μετά
την 31.12.67 δημιουργημένες ύ
ποχρεώσειΐς· καθΰιρ|Ζε πρόσθετο
φόρο 50% επί τοϋ φόρου τοϋ διά
φεύγοντος λόγω άνακριβείας φο
ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ
ΧΡΥΣΟΥ
ΜΙΛΑΝΟΝ.- Συνεχισθή ή άνο
δος τοϋ χρυσοϋ είς τή νένταϋθα
αγοράν. 'Η τιμή τοϋ κιτρίνου με-
τάλλου, πού ηυξήθη άπό τής πα¬
ρελθούσης Δευτέρας κατά 18 δολ
λάρια έκλεισε είς τό επίπεδον των
' 106 δολλαρίων άνά ούγγίαν.
— Άπό τό Λονδίνον μεταδίδε-
ται δτι σοβαράν ύποχώρηοιν εση¬
μείωσαν αί ('ετοχικα'ι άξιαι είς τό
έκεϊ Χρηματιστήριον. Ό δείκτης
30 βιομηχανικήν μετοχών, των
«Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς», απώλεσε 8,9
οημεϊα, έκλεισε δέ είς τό επίπεδον
366.4. Ή τοιαύτη κάμψις όφείλε-
ται είς την άβεβαιότητα ώς πρός
τό οικονομικόν μέλλον τής χώ¬
ρας καί είς την ανησυχίαν πού
προκαλεί ή ένδεχομένη νέα ανά¬
φλεξις είς την Μ. Ανατολήν.
ρολογητέου ποσού.
Τόσο ό νόμος 185 δσο καί ό
νόμος 239 είχον προκαλέσει άν
τιδράσεις στόν κόσμο των έπιχει
ρηματιών, μέ τό έπιχείρημα ότι
έπήρχετο έξίσωση τής άνακριβείας
καί τής ανεπάρκειαν των φορολο
γικών οτοιχείων. Την διάκριοη με
ιαξύ πλάνης καί δόλου ύποτίθεται
ότι έθερόπευοε ή τροποποιήση τοϋ
νόμου 185. Έξ άλλου, ό πρώην
ύπουργός των Οίκονομικών κ. Ι.
Κούλης είχε άναστείλει την κυ-
κλοφορΐα τοϋ φορολογικοΰ κατο
λόγου, μέ τό έπιχείρημα ότι παρα
βιάΖεται καταφόρως τό άπόρρητο
των φορολογικών δηλώσεων.
Ο κ. Κ. ΚΥΠΡΑΙΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩ-
ΘΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ©ΕΜΑΤΩΝ ΤΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Τόν υπουργόν Βιομηχανίαν καί
Ενεργείας κ. Κ. Κυπραίον, επε¬
σκέφθη τό Διοικητικόν Συμβούλι¬
ον τοϋ Συνδ|έομου Έλλήνων Βιο-
μηχάνων μέ έπικεφαλής τόν πρόε¬
δρον αυτού κ. Ι. Μητσόν.
Οί έκπρόσωποι τοϋ βιομηχανι-
κου κόσμου άφοϋ συνεχάρησαν τόν
κ. υπουργόν επί τή άναλήψει των
καθηκόντων, τού ένημέρωσαν αυ¬
τόν επί τής πορείαν τής έν γένει
βιομηχανικής παραγωγής καί επί
'ιών επί μέρους εκκρεμούντων κλα
δικών θεμάτων τής βιομηχανίας.
Ό κ. Κυπραϊος διεβεβαίωσε
τούς διοικούντας τόν ΣΕΒ ότι πρό
θέσις τής Κυβερνήσεως είναι ή έ-
πίσπευσις τοϋ ρυθμοϋ άναπτύξεως
τής βιομηχανικής παραγωγής μέ
στόχον την ταχείαν έκβιομηχάνι-
σιν τής χώρας καί ενίσχυσιν τής
έξαγωγικής δυναμικότητός της.
Ή παγκόομιος Οίκονομία
προδλέψρις
Οίκονομίαν,
ί
Δυσοίωνοι είναι αί
διά την παγκόσμιον μ,
κατά τό προσεχές εΐος. "Ολαι αί
προίίλεψει; σνγκλίνουν είς την δια
πίστο>σ.ν, ότι θά σηαειωθή έπιΓιοΛ-
δν.σι; τή; .ταγκοσμίσΐ' οΐκονομική;
άναπτΰξίω;, ένώ, παραλλήλως, · ά
πληθωοιστικά φαινόμενα θά έξανο
λ.ουθήσουν νά έπνσκιάξονν τή; οί-
κονομίας τή; Λύσεως.
Φυσικά, άπό μακρον είχον άοχι-
βει νά διαγράφωνται ενδείξεις, ·'ίτ·
αί Δντικαί οΐκονομαΐι θάττον η 6οά
διον. θά είχον νά άντιμετο>πίσοι·ν
καί την ϋψεσιν. Ήδη, δμως, τό
ποόολημα κατέστη όξύτεοον, μετά
την σημειωθ€Ϊσαν εξέλιξιν εί; τα
»γθά κανσιμα, γεγονός τά οποίον
τείνει νά πλή=η όλας τάς οίκονο-
μίας. Έν όψει των έΐελίξεων αυ¬
τών είς τα ύγρά καύσιμα, αί οίκυ
νομίαι τής Δΰσεω; ήοχισαν νά ά
να,ιοοοαρμόζουν τα άναπτυξιακά
προγοάμιιατά των είς τα; βημεο.
νάς συνθήκας, μέ άμεσον σννέπ*ι
αν την επιβράδυνσιν τή; δραστη¬
ριότητος των. Άπτά στοιχεΐα τής
χαταστάσεί»; αυτή; εΙ· αι ή άπός,.ι
Ίαπωνία, απού ή μειωστ; τής π.ι-
ναγωγή; τη; είναι πλέον ή έμφι-
νής —■■/.αι άκόμη είναι ή άρχή..
Ένώ οΓιτι» δι^.γρθφ* ίαι ή κα:·ί
στάσις εις την έπιχαρηματικίρ.'
Οραστηοιοτητα των δικφόριον Δ>·-
τικών χοιρών, ό πληθωρισμός ίξιι
κολονβεϊ νά παραμένη ή μόνιμος ά
πειλή τον. Τα πληθοιρκΐτ,κά φαιιό
μενά εντείνονται σι·νεχως καϊ αί τι
μαί άνέρνβνται ταχίθ);) πα<}ά τα λαμϋανό^ιενα δραστικα μέτρα πίν'- ορισμού των_ Ή καταπολέμησ·: ιοϋ ,τληωρισμοΰ δΐίξάγεται τόσον ί<; τα ίθνικά πλωσια^ όσον κοϊ *ί; παγκόσμιον χ}Λΐιαχα. "Ολαι αί Δυτικαϊ οίκονομία^ μέσω μηχανισμών καί μέτρίον, άγιονίζον- ται άς." ενός μέν νά .τεριοηίσηΐ'ν τα Λ/.ηθ(»ριστικά ςαινόμενα άφ' έ τέοου δέ νά σΐΎτηρησουν χαί τοΰ; ρυθμοΰ; άναπτνξεώς ττην, ίοστε αί έπιπτώσει; νά είναι κατά τό δυ<ι τόν περκορισμέ' αι. Κατά την πα¬ ρούσαν (τάσιν, συντονισμέναι προσ¬ πάθειαι καταβάλλονται διά την ·1ν ιι.με·τώ.·τισιντοΰ πληθωρισμοϊ·. "Η δή, σινήλθον οί ί<ποι<ργοί Οϊκονο- σι; τή; Δυτ. Γερμανία; όπως δ'<«.-|μικώ· πέντε Δυτικήν χωρών (Ή- μς ς κόψη την πρόσληψιν άλλοδαπών έρ γατών καί ό ποοσανατολισμό; τή; Γαλλία; όπως περιστείλη τα προ- γοάμματα έπενδύσεων. Ούχ τιττιιν δ^ω; καί αί &λλα!. Δυτικαϊ ώχριι λαιι6άνουν μίτρα, ώστε αί έπιπτώ- σεις νά είναι όσον τό δυ' ατόν ό>.ι-
γώτίραι. Ειδικώτερον, εί; ό,τι άο;ο
οο. είς τάς Ήν. Πολιτεία;, ή εξέ¬
λιξις των έξακολου&εΐ νά είναι 6ρ"
βεία. ιιολονότι ή ΆμερικαΛ'ΐκή οϊ-
κονομία, μετά τάς τελευταίας τα
λαντρύσπς, εξήρχετο πίρισσότεοον
ενισχυμέ η διά νά αντιμετωπίση .τα
υοιιυία: καταστήση;. Είς πεοισσί-
{·ρον δύσκολον Θέσιν ευρίσκεται ή
νωμεναι Πολιτειαι, Βρε·ταννίίϊ)
Γαλ.λία, Δυτ. Γ€ρμανία καί Ίαπω-
νία), διά νά έξετάσοΐ'ν την δλη,ί
κατάστασιν καί νά έξεΰρουν μέίρα
άντιμετωπίσειο; τού πληθιυριβμοΓ·.
"Επίση;, μετά δεκαήμερον, Θά σι·ν
έλθο··ν εί; Βρυξέλλας οί νπουρνοι
Οίκονομικών των χωριόν - με',όιν
Τή; Εϊ»ριοπ«ϊκή; Οΐκονομική; Κο-·
νότητος( προκειμένον· νά σι^τονί
σονν τάς ενεργείας των επί τυΰ
βέματος, μέ την έλπίδα ότι θά κα
ταστή όυνατή ή έξεΰρεσι; κΛποιοι
τρό,τοι· μΐ·θο6ίύσευ);# πρό; άντιμε
τώπιοιν τή;
Ό άπολογισμός τής ίβδομάδβζ
Έν μέσω σημαντικήν οίκονομι¬
κών έξελίξεων, διέρρευσε καί ή
παρελθοΰσα έβδομάς, αί κυριώτε¬
ροι των οποίων συνοψίϋονται ώς
ακολούθως:
— Ανεκοινώθη, ότι άπό 1ης Δέ
κεμβρίου 1973 κοθιεροϋται ή προ
θεσμιακή άγορά συναλλάγματος, ή
τις θά διενεργήται μέσω των Τρα
πεΖών, επί τή βάσει ίδιωτικοοικο-
νομικών κριτηρίων καί έναντι μι¬
κράς προμηθείας.
— Συνήλθεν είς Βρυξέλλας, τό
Συμβούλιον Συνδέσεως Ελλάδος
— ΕΟΚ καί συνεζήτησε διάφορα
θέματα, αφορώντα είς την εφαρ¬
μογήν τής Συμφωνίας των Αθη¬
νών.
— Ή κίνησις είς τό Χρηματιστή
ριον Αθηνών, έκλειοεν είς τό τέ
ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΛΛ.ΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ΙΙΤΗΡΩΝ
Μεγάλη αϋίηοη παρατηρεϊται έ
φέτος οτόν τομέα τής σπαμείσης
εκτάσεως μέ χειμερινά σιτηρά,
πράγμα πού άποδίδεται στήν αυ¬
ξήση των τιμών ασφαλείας των σι
τηρών, όσον καί στήν βελτΐωο/ι
των τιμών διαθέσεως στό έλεύθε
ρο έμπόριο. Συγκεκριμένως μέχρι
31ης Δεκεμβριού 1973 είχον σπα
ρή μέ στάρι, 560.000 στρέμματα,
77% περισσόερο άπ' δι πέρσι άν-
τιστοίχως καί 270.000 στρέμματα
μέ σιτάρι έναντι 156.000 την άν
τίστοιχη ήμερομηνία τού 1972. Συ
νολκϋΐις ή σπαρεϊσα μέ χειμερινά
σιτηρά έκταοη μέχρι 31.10.73 ά-
νήλθε οέ 956.000 στρέμματσ, αύ-
ξηθβϊσα κατά 64% έναντι τής άντι
οτοίχου περιόδου τής αυτής ήμε-
ρομηνίας τοϋ προηγουμένου έ¬
τους.
Έξ άλλου ,σύμφωνα μέ στοι-
χεϊα τού ύπουργείου Γεωργίας μέ
χρι τέλους Όκτωβρίου συνετελέ¬
σθη ή 6η κοπή σανοϋ μηδικής, μέ
τιμές διαθΐέσεως οτόν παραγωγό
2,80 έως 3,20 έναντι 1,60 έως
1,80 δρχ. τό κιλό τό 1972 (αϋξη
ση 75%). Έπίσης επερατώθη ή ου
γκομιδή των λευκών ξηρών φασιό
>ων καί ή διαθέση τους στό έμπό¬
ριο, σέ τιμέο κατά 25% άνώτερες
άπό πέρυσι στό ϋψος των 17,30
δρχ. άνά κιλό. ΟΙ τιμές, έξ δλλου
διαθέσεως τής όρύίης, ή πσραγω
γή τής οποίας θά φθάση εφέτος
τούς 89.000 τόννους, κρίνονται -ι
κανοποιητικές γιά τόν παραγωγό
οτό ϋψος τφν 6 έως 4 δρχ. τό κι
λό, έναντι 4,50 έως 5,40 πέρυσι,
πού σημαίνει ότι εφέτος ό παραγω
νός άπολαμθάνει αύξημένο είσό-
δημα κατά 32% περίπου.
Ή παραγωγή βάμθακος, έξ άλ¬
λου, έκτιμάται σέ 370.000 τόνν.
συσπόρου θάμβακος έναντι 380.
000 τόν. πού προεβλέπετο, καί
360.000 πέρυσι, ένώ οί τιμές δια
θέσεώς τού στό έμπόριο κυμαίνον
ται άπό 17 εως 19 δρχ. τή κιλό
έναντι 8,80 = 920 πέρυαι. Δυσχέ
ρειες άντιμετωπί2ει ή παραγωγή
κσί διαθέση των Ζαχαροτεύτλων
στά έργοστάσια Ζαχάρεωις. Ή προ
βλεπομένη νά παραχθή ποσότης
όνέρχεται σέ 1.380.000 τόννους,
έναντι 1.226.000 τόννους τοϋ
προηγουμένου έτους καί ή άναμε
νομένη νά παραχθή ποσότης Ζαχά
ρεως σέ 155.000 τόννους έναντι
118.000 τό 1972. Βελτιώση πα-
ρουσιάΖει καί ό Ζαχαρικός τίτλος.
Ή διαθέση πατατων χειμερινής
καλλιΛργειας συνεχίΖεται μέ τιμές
1 στόν παραγωγό 2,60 έως 3 δρχ.,
! ένώ άρχισε ή συγκομιοή των πρω
ίμων χειμερινών πατατων. Στήν
1 περιοχή ©ηβών εσημειώθη παγε-
'τός επί 15.000 στρεμμάτων, πού
' προξένησε 2ημίες 10 έως 40%.
Πέρυσι ή παραγωγή άνήρχετο σέ
' 229.000 τόννους.
Ίκανοποιητικά έξελίοσεται ή
καλλιέργεια όψίμου τομάτας καί
' οί τιμές στόν παραγωγό κυμαίνον
' ται άπό 1,60 έως 2 δρχ. τό κιλό.
! Ή συγκομιδή τής βιομηχανικής το
μότας άνήλθε εφέτος σέ βΐΟΟ.ΟΟΟ
| τόννους έναντι 280.000 τοϋ 1972.
Μέχρι τέλους Όκτωβρίου ή παρα
1 γωγή αυτή διετέθη καθ' όλοκληρία
' στά έργοστάσια τοματοπολτοϋ, λό-
1 γω των βελτιωμένων έφ;έτος τι¬
μών.
Ι Ή παραγωγή έλαιολάδου ύπολο
γΐΖεται οέ 200.000 τόννους καί
ελαιων σέ 80.000 τόννους. Η διά
θέση σουλτανίνας καί κορινθισκή'ς
σταφίδος, κατόπιν των νέων τιμών
πού έδόθηοα στούς παραγωγούς
συνεχι'Ζεται πρός τό έξαγωγικό έμ
πόριο καί σέ περιορισμένη έκταση
νστήν κρατική παρέμβαση. Ή πσρα
γωγή κορινθιακής ύπολογι'Ζεται σέ
83.000 τόννους εφέτος κατά 10.
000 τόννους ανωτέρα τής περυσι
νής, τής σουλτανίνας οέ 55.000
τόννους έναντι 71,5 χιλ. τόννων
' πέρυσι, των έπιτραπεΖίω σταφυ-
} λώ σέ 165.000 τόνν. έναντι 173.
000 καί τοϋ γλεύκους σέ 502.000
' τόννους έναντι 607 000 τόνν. τοϋ
' 1972
Σύμφωνα μέ προβλέψεις τοϋ ύ
πουργείου Γεωργίας καί έφ" όσον
οί εύνοϊκές καιρικές συνθήκε^ συ
νεχισθοϋν, ή παραγωγή πορτοκα-
λιών εφέτος θά άνέΛθη σέ 362.
000 τόν., έκ των οποίων 200.000
8ά είναι τα όμφαλοφόρα, 130.000
τα κοινά καί τό ύπόλοιπο διαφό¬
ρων ποικιλιών. Πέρυσι ή παραγω
γή είχε όνέλθει σέ 390.000 τόνν.
Ή συγκομιδή εφέτος των λεμονι-
ών προβλέπεται σέ 133.000 τόν¬
νους καί των μανδαρινιών σέ 32.
000 έναντι 141.000 πέρυσι καί 32.
000 άντιστοίχως.
Τέλος, οί τιμές διαθέσεως των
μήλων Στάρκινγκ έκυμάνθησαν ά¬
πό 3 έως 4,50 δρχ. τό κιλό καί
των μπελφόρ άπό 2 έως 2.50.
Στίς ψυκτικές έγκατοστόσεις είσή
χθησαν 69.000 τόνν. μήλων καί
10.000 τόν. άχλαδιών περίπου.
Μέχρι τέλους Όκτωβρίου είχον
έξαχθή 5.000 τόν. σύκων έναντι
9.000 τόννων τής άντιστοίχου ή-
μερομηίας τοϋ 1972.
γη μπαμιών είς κονοέρίας, έγχω
ρίου προελεύσεως.
— Ή Νομισματική Έπιτροπή ε¬
νέκρινε την χρηματοδότηοιν τής
Άγροτικής ΤραπέΖης τής Ελλά¬
δος διά ποοοϋ 3,5 δισεκ. δραχμ.
διά τάς χρηματοδοτικάς ανάγκας
της τοϋ τρέχοντος μηνός.
Είό τόν εξωτερικόν οικονομικόν
τομέα, τό κυριώτερον γεγονός ή¬
το ή ένταοις των περιοριστικών
μέτρων διά την αντιμετώπισιν τής
κριοίμου καταστάσεως έκ τής έλ-
'.είψεως ύγρών καυοίμων καί ή
σοβαρά αντίδρασις των Ήνωμένων
Πολιτειών έναντι τής άκολουθου-
μένης υπό των Άραθικών κρατών
πολιτικής επί τοϋ θέματος.
Έπίοης, κατά την παρελθοΰσαν
έβδομάδα, είχομεν την δνοδον τής
ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΘΣ ΥΠΘΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΞΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Μέ άπόφαση τής Νομισματική;
'Επιτοοπής -Λαθωοίσθηκαν οί δοηι
καί οί .τροϊιποθέσει; γιά την ΐδ^-
ση ύποκαταστημάτιον |ρνιι>ν τραπε
ζών στήν Έλλάδα καί γιά την αί!
ξηση τοθ άςιθμοΰ τω" ί·.·ΐοκαταστ',|
μάτων ^ρνο>ν τραπρζώΛ·, .τού ηδη
λειτουργοΰν στή χιίκ«ι. Ή προϋ.ιύ-
βεση είσαγιογή; ξρνι,,ν κεφαλαίιον
αΰξάνοντ«ι καί οί ογ,οϊ τοαοθηή-
σεώ;τοΐ!ς σέ παοαγωγικέ; έπεν&ν-
«εις στήγ χιόρα, καθορίζονται .τιή
-τεοιοριαμένοι.
ΣυγκΓκριμέα γιά κάθί ίδ(>ν^ι?
νο νέο κατάστημα ξέντ>; Τςνα.τέ-
τε, τέλος, στήν Τρά,·τ€Ϊ;α τή; Έλ
λάδος, σέ στΓνάλλανιτα.
ΙΙεοιοοισμοί έπίση; τίθεΛ·ται «,ς
ποό; τό Γί(ό; των ή
.-τού; την ίδιιοτική οίκο' ομία τού ί-
δρνοιιίνου στήν Έλλάδα καταστή-
ιιατος |ένης Τραπέζης. Συγκεκοι
αένα. οί 6οαχι·πρόθεσμες χορηγ.ι-
βει; σέ κεφάλαιο κινήσεω: δέν
νο,νται νά ΰπεοβαίνοτ'ν τό τετρ
πλάσιο των ιιή ληξι.τροθέσμοΛ', καί
; ά1 ω των 5 έτών( κατα·
Οέσειον τού καταστήιιατος τή; ξί
νη; Τοο-ιέζης στό Έλληνικά Δη^ύ
σιο καί στοΰ; δημοσίου; όργιΐνι
ζης, θά πρέ.τει νά ςίσάγεται συν-1 σαούς, ΤρΟΛενες, βιομηχανικές έ»
άλλαγμα τουλάχιστον 10 έκατομυυ | χειρ»>σει;κλ.τ )
οιΐον δαλλαρίοΛ* ή ισότιμον μετ ι-
τοει|η'μου νομίσματος, τό όποϊο
-ιαοαμένη στή χιόρα καθ" δλη -ί',
διάοκ*ια τής λειτοι>ς>να; τού κατα
ητήματο;_ Τα ποσά αύτά θά χοο-
τιμοποιούνται γιά την μακροποόϋι-
«ιιη δανειοδότηση τοΰ Έλληνικιη»
Δημοσίου καί Ιδιωτικήν βιομηχανι¬
κών ίπιχειρήσΐΐιη1, ώ; κοί οηαοπί-
Ί>ν έ.τιχε4«ήσε(ΐιν όπως ή ΛΕΗ. Ο
ΤΚ κλπ., ίί Θ:Ί κατατίθενται σί' Κ
ληνικέ; Τρά,τεζε; 6ιομηχανική; ά-
; (ΕΤΒΑ, ΕΤΕΒΑ) ε-ϊ
Ές άλλον, σιν<Γ<'>να μέ την ά
.τόιταση τή; Νομισματική; 'Επΐίοο
.ιή;( τα ίδρΐ'όιιενα έν "Ελλάδι κα-
ή ξένιον Τραπρζών θά
δύνιινται ν ά σέβωνται καταθέσϊ.ς
<»?. συνάλ^.αγμη τοΰ Νόμον 2ΒΚ7) 53,κ αταθέσρι; σέ κο.νύ λογαρια σμό τϋΰ Νόμου 5«38·)ό2 καϊ νά δ:- ενεργούν πράξει; επί Λννα/Λάγματος, γιά τή^ Τραπέζης Ελλάδος. Ή διείσδνση ξένων τραπεζκων ίδο»ιιάτο)ν στήν .Ελλάδα όέν έμ- φανΐξεται μόνο μέ την σνμμετοχή στό κεφάλαιο ελληνικήν Τραπε'ςών άλλά, ώ; γνο>στύν, καί μέ έγκατά
σταση έν Ελλάδι ύποκαταστημά-
των ξένων Τριιπεζών. Άναφέρί-
ται, έν τούτοι;, ότι ή πονρονσία ξε;
νού τραπε-ζικοϋ κεφάλαιον στήν
Έλλάδα χρο ολογεϊται άπό τό
1841, όταν καί μέ ξένα κεφάλαια
ίδρύθηκε ή Έθνική Τράεπζα.
Στήν .Ελλάδα έρνάξονται οί έ
ξή; ξενε; Τύν°εως τής οίκονομικής δραοτη
τ περισοότερο άπό τό δέκατο τοϋ
ένεργοϋ πληθυσμοϋ, ένώ οί «πα-
ρανόμως» άπασχολούμενοι ξένοι
στή χώρα αυτή ύπολογίΖονται οέ
400.Οθθ περίπου. Τό γεγονός αύ
τό έχει έμβάλλει οέ σκέψεις τή
γερμανική κυβέρνηση, ή όποία θε
υ>ρεϊ ότι ό άριθμός των ξένων στή
χώρα ύπερβαίνει τα κοινωνικώς
παραδεκτά όρια. Ύπάρχουν όμως
καί σοβαροί οικονομικαί λόγοι γιά
τούς όποίους τό θέμο των ξένων
έργατών άπασχολεί τούς άρμοδί-
ους. Τί θά γίνη, λ.χ., διερωτώνται
άν μιά οΐκονομική ϋφεοη ξεσπά- '
ση; Θά πρέπει οί ξένοι έργάτες
νά έπιοτρέψουν στήν πατρίδα
τους; Έπιβάλλεται νά διατηρη-
θοϋν στ'ις έργασίες τους, έπειδή
μερικοί έξ αυτών έχουν μακροπρό
Ρεσμα συμβόλαια άπασχολήοεως;
. ριότητος στή χώρα μας τό προσε¬
χές έτος; Ο άπαντήσεις στά έρω
τήματο αύτά δέν θά άπεϊχαν καί
πολύ άπό άπλές όμφαλοσκοπήοεις
την ώρα αυτή. Έν τούτοις είναι
φανερό, ότι ή μετανάστευση θά
διακοπή δραστικα πρός όφελος
Ή, παραμένοντας, θά δημιουργή-
οουν προβλήματα στίς γερμανικές
κοινωνικές ύπηρεσίες (κοινωνική
άσφάλιση καί ύγεία);
Χωρίς νά άποκλεΐεται πλέον τό
τνδ&χόμενο μιάς σοβαράς οίκονο-
μικής ύφέοεως στήν Δυτική Γερ-
μανία, έξηρέθησαν τής άπαγορεύ
1 σεως είσόδου νέων ξένων έργα-
' των οί προερχόμενοι έκ των άλ·
λων χωρών τής Κοινής Άγορός,
κυρίοις δηλαδή έξ Ιταλίας.
Πρός τό παρόν ή άνεργία στήν
Ή ανωτέρω Άγορανομική Διά Δυτ Γερμανία δεν είναι οημαντ.-
χαι δέον όπως προβούν είς την
άμεσον κατάργησιν των έκδοθει-
73 Άγορανομικής Διατάξεως, κα οων σχετικών Άγορονομικών Δια-
θωρίσθησαν οί όροι διαθέσεως το ιάξςων ή δί,λτίων τιμών.
ματοπολτοϋ είς την εσωτερικήν ά- [ -----------
γοράν καί. αί προϋποθέσεις έξαγω
γής τοϋ εϊδους υπό των βιομηχα
νιών καί των ΰιοτεχνιών.
— Ανεκοινώθη αρμοδίως, ότι
δέν καταργεϊται τό Τ3 είς την κα
τανάλωσιν ήλεκτρικοϋ ρεύματος.
ένώ δέν έπιβάλλεται περιορισμός
είς τάς περιπτώσεις κατά τάς ό-
κή, μόλις 1,2% τοϋ ένεργοϋ πλη-
θυσμοϋ. Παρά τό γεγονός ότι τα
στοιχεϊα τού Όκτωβρίου έ.έ. δεί-
χνουν αϋξηοη των άνέργων κατά
267.000, έν τούτοις ύπάρχουν
500.000 κενές θέσεις. Περ'ι τίς
60.000 αίτήσεις ύπάρχουν άπό
γερμανικές έπιχειρήσεις γιά προσ
λήψεις ξένων έργατών, αίτήσεις
πού δέν άποθαρρύνθηκαν έκ τοϋ
γεγονότος ότι ή δυτικογερμανική
κυθέρνηση αϋξησε πρόσφατα την
γής σΐ'ν«.λλάγματος εκ τής άλλτχΛοι Ζηιουμένη έγγύηση Οπό 300 σέ
.τής, πί-οιορίζεται στό 80%, έναντι 1.000 μάρχα άνά κεφαλή ξένου
μέχρι
ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΛ ΕΝΑΝΤΙ
ΚΙΣΑΓΏΓΗΣ ΣΤΝΑΛΛΑ
ΓΜΑΤΟ Σ
Τό ιηροζ χ ολ' χο»ηγοΐ'μένων ί"τε
γαστικων δ"νρί(,ιν έναντι
τού 100% .τοί, Ισχΐ'ί- μέχρι τοΰδί. έμγάτου.
Τουτο όρίξΕται μέ άπόφαση :·?;; Στην &υτ Βρμανία επισήμως
ποίας ή κατανάλωσις ήλεκτρικής | Ν'ομισματκή; Έπιτροπή;, ή ό.τ,.ϊα διαβιούν 268 600 Έλληνες έργά
ενεργείας δέν θά ύπερβαίνη τος -«■«-^-^ ^, ^, ^ μέ ,ο ο,κογένε,ές _, ^
ών καί τί; ποόσΦατ*; τροποποιή- γονός πού άνεβάΖει τόν πιθανό ά
σεις περΐ έπιτοκ'ων άφ' ενός κη'ι ριθμό των Έλλήνων στήν Δυτ.
περί μή χορηγήσεως τοιούτων
V-
Γερμονία μεταεύ 500.00 καί 600.
ΕΛΕΤΒΕΡΑΙ ΕΦΕΞΗΣ ΑΙ ΤΙ¬
ΜΑΙ ΓΚβΜΗΛΩΝ ΤΟΜΑ-
ΤΩΝ - ΑΓΓΟΤΡΙΩΝ
Αί τ:μ«ί των γεωμήλων, τ«μα
των καί άγγονρ.ών θα διαμορφοΰν
Γίιι έιιρξή; ελευθέριος.
Συγκεκριμένως, ώς πληοοφορυύ
αεθα, κατόπιν αποφάσεως τοϋ ΰ·
ποΐ'ογοθ Έαποοίου, ήρθη ή διατί-
μιΐσι; διά τα ανωτέρω εϊδη, τα ό-
ποϊα, κατόπιν τοντου θά διανρι;·
φηΰν καί άπό τό δελτίον άνωτα
των τιμών χονδςιικής λαί λιανική;
ποιλήσειο; όπωοολαχανικών.
ΟΙ ΠΑΤΑΤΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Έν τώ μεταξΰ, Ικποόσωποι των
παραγωγών γεωμήλων τή; χώρας
(Άχαίας, Ήλίίας, Βοιωτία;, Εύ-
Αιιίιι: Λοκρίδο; κλπ.), μέ άνακοίνο
πίν τωχ έκφράζουν την άπόγνο)σίν
τοιν διά την μή αποδοχήν των δι-
καοιν αίτΐιμάτω' τίκν. ΟΊ έκπρόσω
ποι έΓ.ι'ιτησαν ακρόασιν άπό τόν κ
Ποκιθιιπονργόν άλλά Λέν εγένοντο
δεκτοί. Επεσκέφθησαν τόν υπουρ¬
γόν ΓΛωργία;, άλλ.ά ή ανακοίνωσις
δέν Ινα1 οποιεί τα αίτήματά τοη·
τα οποίω ρίνο ι:
— ΊΙ παρέμ5<ισις τοΰ Κρατβυς καί ή έξαγορά τή; πλεοναζούση; παύαγωγή; είς τιμάς τού κοστολ.ο γ[οι πλέον 10% κέρδους τοΰ παοα γίυγοϋ. —Ή κατόογησις άνωτάτης τι· μής καί ή ελευθέρα δ,αμόρφω'-ι; τής τιμής τής πατάτας. —Ή δρσι; τή; άπαγορεύσε·η; των έξαγιογών καί έφ' όσον παοί- σταται άνάγκη ή έπιόότ·>σις ταύ¬
τη; διά νά πραγματοποιηθοΰν ί£'ΐ.
γιογαί.
Οί παραγμιγοί γειομήλων τονί-
ξοι·ν εί; τή· ανακοίνωσιν, ότι εάν
δέν Ικανοποιηθοΰν τα αίτήματά αΰ
τα κατά την επερχόμενην καλλ ·γ>
γητικίτν περίοδον, θά άρνηθοΰν ν«
παοα).ά6οι»ν πατατόσπορον καί ίιέ^
θά κα'ιλιε^γησουν.
τής τής δημογροφικής ίοορροπίας
τής χώρας καί ή προοφορά εργα¬
σίας θά έξισορροπήοη τή Ζητήση
μέ τόση μάλιστα ύπερκαλύψεώς
της σέ τομείς μικρής είδικεύοεως.
Τα μεταναστευτ κά έμβάσματα θά
ύποστοϋν μοιραίως τίς άνάλογες
έπιπτώοκις, άλλά ή έλληνική άγο
ρά εργασίας θά διατηρήση κάποιο
ουγκριτικό κόστος, ώστε νά προ¬
σελκύση ένδεχομένως γερμανικό
έπενδυτικό ενδιαφέρον στήν Έλ¬
λάδα, έφ' όσον βεβαία οί ΰλλες
ουνθήκες τό έπιτρέψουν.
ΣΗΜ.: 1) Στήν Δ. Γερμανία έργά
Ζονται 527.000 Τοϋρκοι, 466.100
Γιουγκοολάθοι, 409.700 Ιταλοί»
179.500 Ίσπανοί κοί περί ι ούς
200.000 Βορειοαφρικανούς.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΝΑΥΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΚΟΙΝΟΠΡΑ1ΙΑ
Νέα γραφεϊα έγκαινίασεν είς
τό Λονδίνον ή «Έλληνική Ναυτα-
, την ό-
άπό τοΰ
εταιρίαι
«Γενικαί
οφαλιστική Κοινοπραξία·
ποιαν έχουν ίδρύοει
1963 αί άσφαλιστικαί
«Φοίνιξ·, « Ιονική» καί
,100 κιλοβατώρας.
-Παρετάθη μέχρι 30ής Ίουνί-
ου 1974, ή προθεσμΐα έκτελωνι-
σμοϋ των πρώτων ύλών ΰιά τάς
βιομηχανίας κοί βιοτεχνίας πλα-
I
οτικών είδών.
—Τό υπουργείον Οικονομικήν
(αριθ. έγκ. Α. 14285)273)πολ.
243)19.11.73), έγνώρισεν ότι ά
παλλάοσονται τοϋ φόρου κύκλου
νεκον σε
χώρας.
·ιονίμονς κάτοικον;
000 ότόμων. Μόνο τό 1972 μετα
____________________________νάστευσαν 26.671 Έλληνες στήν
ΕΞΑΓΟΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Δυτικΐ11 Γε(>»™α· έναντι 40 057 ·
ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ Ι τ0° 1971'
Ή κόμψη τού άριθμοϋ των ά
Τό υπουργείον Έμπορίου ενέ¬
κρινεν, όπως ή ΤράπεΖα τής Έλ-
έργασίας αί έπιχειρήσεις άποφλοι λάδος χορηγεϊ αδείας έξαγωγής
είς Ρουμανίαν δερμάτων άκατερ-
ώσεως ξηρών καρπών.
— Καθωρίσθησαν αί δασμολογι-
καί ποσοστώσεις διά την εισαγω¬
γήν Έλληνικών οΐνων είς την Δ.
Γερμανίαν, άπό 1.11.73 μέχρι 31.
3.74.
-Ενεκρίθη ή ελευθέρα έΕαγω-
γάστων, μέχρι συμπληρώσεως άξί
ος έτέρων 580.000 δολλαρίων, ή¬
τοι συνολικως μέχρι συμπληρώσε-
ως άξίας 1.080.000 βολλαρίων,
διά την τρέχουσαν συμθατικήν πε
ρΐοδσν άπό 1.1.73 έως 31.1273,
ναΖητούντων μόνιμη άπασχόληση
οτήν Δυτ. Γερμανία Έλλήνων, πού
τό πρώτο 3μηνο εφέτος έφτασε
μόλις το 2.783 πρόσωπα, δείχνει
ότι ή ςπορροφητικότης τής γερμα
νίκης άγορός εργασίας έγγίΖει τα
όρια τοϋ κορεσμοϋ γιά τοίκ; "Ελ-
ληνες. Τουτο σημαίνει δτι ό όρια-
κός μιοθός στήν ΓερμανΙα πληριά-
Άσφάλειαι τής Ελλάδος» (Συγ-
κρότημα Έμπορικής ΤραπέΖης).
Έπ' εύκοιρία των έγκαινίων
των νέων γραφείων άπό των ο¬
ποίων ή Κοινοπροξία θά συνεχίση
καί θά δί€υρύνη την προσφοράν
ύπηρεσιών πρός τάς ελληνικάς
ναυτιλιακάς έταιρίας, εδόθη δεξί
ωσις είς τό ξενοδοχείον «Τάου-
ερ> τοϋ Λονδίνου. Παρέστησαν έ
πίσημοι καί πολλοΙ οημαίνοντες
παράγοντες τοϋ έφοπλιοτικοϋ καί
άσφαλιοτικοϋ κόσμου τής άγγλι-
κης πρωτευούσης.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΣΤΗΝ
ΑΘΗΝΑ
Τό Γ' Διεθνές Συνέδριον Μάρ
κετινγκ οργανούται υπό τοϋ Έλλη
νικοϋ Ίνστιτούτου Μάρκετινγκ
τής Έλληνικής Έταιρίας Διοικήσε
ως Έπιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) άπό 14
— 15 Δεκεμβριού, είς τό ξενοδοχεϊ
όν «Χίλτον» (αϊθουσα Τερψιχόρη).
Οέμα τοϋ Συνεδρίου είναι :«Βελ
τίωσις έπιχειρηματικών άποτελε-
ομάτων μέσω δυναμικοϋ μάρκε¬
τινγκ».
Τα θέματα θά συΖητηθοϋν επί
διεθνοϋς βόσεως καί θά είναι τα
άκόλουθα:
1. Τα βασικά οτοιχεϊα μιάς δυ-
ναμικής στρατηγικής μάρκετινγκ.
2.Ή χρήσις τής ερεύνης μάρκε¬
τινγκ είς την πρόβλεψιν των μετα
βολών. 3. Πρόβλεψις καί μάρκε¬
τινγκ. 4. Έργαοίο καθ' ομάδος.
Συζήτησις πςριπτώσεως. 5. "Ερευ
να μάρκετινγκ καί οχεδιασμός νέ
ών προϊόντων. β. Διαφημιοτική β-
ρευνα.
Φέρεται είς γνώσιν τΛν Ά&οτ. Διοικήακον Άνννήμιον
Εταιρείαν καί ΈτσιρειΔν Πβριωρισμίνης Ευθυνής ότι 8Γ άπο-
βοσϊως νοθ κ. ΎπουργοΟ 'ΕμπορΙου ΰπ' άρ·6. 8βΕΒβ)412β
ττν: 1β) 12395. οημοαιβϋβίΐσικ είς τ© ιίη' 6ρι0. 0ΝΗΛ.ΙΖΜ
♦ ΕΚ. (ΔεΜΙβν 'Αν6)ν*(Λν Εταιρειών). όρΙΖβτα Οτι ββτον-
ίαι νά συνέχΐο»— ο>ιμοοιεύβυααι έγκύβοβ τας ΐΙροαιΛήρικ
των Γενικών Συνε^λεύοΜβν καί τοβς ΊαοΑαγΐ(ναύς την &■
τής οίκονομικής μας εφημερίδος «Ο^ΜΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ -
ΠΡ<5ΐΦγ(ϊΚθΣ ΚβΣΜΟΣ-. Ας εγένετο μέχρι τοθοε διά της •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΒΣ- προ ίΤ)ς ουγχηνχύθεΧΕκ: τηο.
ΑΥΞΗΘΗΚΕ ΚΑΤΑ Ι4ο)ο Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ
αατά τόν Ιούλιο 1973
'ίι' ήλεκτρική ενεργεια ποΰ ει¬
σήχθη συνολικώς στά διίκτυα τής
ΛΕΗ κατά τόν ' Ιούλιο 1973 άνήλ
θε οέ 1.155.038.111 κιλοβατώρες
έναντι 1.012.926420 κιλοβατω-
ρών τοΰ ίδίου μηνός 1972.
Ή σημειωθεϊσα αϋθησις άνέρχε
ται σέ 14%.
Έκ τής ανωτέρω διατεθείοης ε¬
νεργείας, οί συνολικές πωλιΊσεις
ρεύματος υπό χαμηλή, μέση καί
ύψηλή τάοι, άνήλθαν κατά τόν μή
να Ιούλιον 1973 σέ 1.044.749.
747 κιλοβατώρες, αύξηθεϊοαι έναν
τι των άντιοτοίχων πωλήοεων τού
1972 κστά ποσοστόν 14,20%.
Έκ των πωλήσεων τούτων 362.
529.405 κιλοβατώρες, ποσοστόν
34,79%, διετέθησαν στούς κατανα
λωτές Αθηνών - Πειραιώς καί
Περιχώρων, ένώ 681.220.342 κιλο
βατώρες, ποσοστόν 65,30% εκά¬
λυψαν τίς σέ ηλεκτρικήν ενέργειαν
άνάγκες ολοκλήρου τής λοιπής χώ
ρας, συμπεριλαμβανομένης καί τής
Ζητήσεως υπό τάσιν 150 ΚΥ. Εί-
δικώτερα, ή διατεθε,σα στήν κα-
τανάλωσι ήλεκτρική ενεργεια, κα-
τανέμεται ώς εξής κατά κατηγορί
0 χρήσεως:
Οίκιακή χρήσις 225.230.591 κι
λοβατώρες ποσοστόν 21,55%, Γε-
ωργική χρήσις 3/.Ο85.769 κιλ.,
ποσοστόν 3,55%. Έμπορ'ική χρή¬
σις 130.696.210 κ,λ. ποσ. 2,51%
Έλαφρά καί μέση βιομηχανία 229.
031.290 κιλοβ., ποσοστόν 22,00%
Βαρεϊ άβιομηχα. 391.839.170 κιλ.
ποσοστόν 37,51%, Λοιπαί έφαρμο
γαί 29.966.717 κ,λοβ., ποσοστόν
2,83%.
ΤΑ ΕΣΟΔΑ
Τα έσοδα τής Δημοσίας Έπιχει-
ρήσεως Ήλεκτριαμοΰ έκ πωλήσε¬
ων ήλεκτρικής έν;ργείας ανήλθεν
κατά την περίοδον τού μηνός σέ)
772.515.925 δραχμές, έναντι 607.
623.780 δρχ. τού Ιουλίου 1972.
Συνεπώς, τα πραγματοποιηθέντα
έ!οδα κατά τόν ύπ' όφιν μήνα έμ
φανίΖουν αϋξησι κατά ποσοστό 27,
14%' έναντι των έσόΡων των πρα
γματοποιηθέντων κατά την περίο-
δο τού ίδίου μηός τοϋ 1972.
Είδικώτερα, τα έοοδσ τής Έπι-
χειρήσεως κατά κατηγορία χρήσε-
"Κ, τής ήλεκτρικής ενεργείας, έ¬
χουν ώς εξής:
Οίκιακή χρήσις 291.643.475
δραχμές ποσοστόν 37,75%, Γεωρ
γική χρήσις 24.366,523 δρχ., πο¬
σοοτόν 19,46%. Έλαφρά καί μέση
βιομηχανία 161.381.271 δρχ., πο¬
σοστόν 20,89%, Βαρεία βιομηχανί
υ 119.055.780 δρχ., ποσοστόν 15,
42%, Λοιπαί εφαρμογαί 25.716.
526 δρχ., ποσοστόν 3,33%.
Άπό τα στοιχεϊα αύτά καταφαί
νεται Οτι τα περισσότερα χρήματα
καταβάλλονται άπό τούς κα.αναλω
τές οίκιακής χρήσεως, ένώ κατα-
ναλίσκουν πολύ λιγώτερο.
ΕΝΤΕΙΝΕΤαΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ Α.Ν. Ι85 Η ΑΤΟΜΙΚΗ
ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥγΙΕΝΟΥ
Ή έπαναφορά τοϋ Α.Ν. 185)18.
11.67 περ'ι έπιβολής ηοινικών κυ
ρώσεων κατά παραβατών φορολο
γικών διατάξεων έπαναφέρει την
πολιτική περιστολής τής φοροδια
φυγής στά πρό τού Αύγούστου
1973 πλαίσια, δοθέντος ότι ό Α.
Ν. 185 τροποποιηθή εφέτος διά
τής κοθιερώοεως αύοτηρών χρη
ματικών ποινχν καί δχι διά μεγά-
Αων ποινών φυλακίσεως. Ως γνω
οτόν, βάσει τού Ν.Δ. 117)73, οί
φοροιρυγάδες ετιμωρούντο μέ φυ
λάκιση τουλάχιστον 3 μηνών καί
μέ πρόστιμον μ£χρι 5 έκατ. δραχ.
Σέ περίπτωοη ύποτροπής τό πρό
στιμο φτάνει τα 10 έκατομ. δραχ.
καί ή φυλακίση άνω τοϋ έτους.
Ή έπαναφερομένη ποινική φο
ρολογική νομοθεοία καί ή έπανα
δημοσιευθή των φορολογικών κα
ταλόγων, αντιθέτως, έπανέρχεται
οτήν άντίληψη ότι ή άνειλικρίνεια
τοϋ φορολογουμένου καί ή υπέρ
6ολή των φορολογικών όργάνων
καταλήγει «είς άμιλλαν άποκρύψε
ως των είσοδημάτων υπό των μέν
καί έΕογκώσεως υπό των δέ».
Έπίσης διά τής έπαναφοράς
των αύοτηρών ποινικών κυρώσεων
επί τοϋ άδικήματος τής φοροδιαφυ
γής έντείνεται ή άτομική εύθύνη
τοϋ φαρολογουμέ;νου. Ύπενθυμί
Ζεται ότι ό Α.Ν. 185 προβλέπει
ότι σέ περίπτωση παραλείιμεως ύ
ποβολής τής φορολογικής δηλώοε
ως ή 6νακριβοϋς δηλώσεως ή κα
βυστερήσεως έπιβάλλονται ποινές
ΐίυλακίσεως τουλάχιστον όνος 6
-ούς καί προστίμων άπό 20.000
έως 1 έκατ. μεταλλικών δραχμών.
Βάσει τού Α.Ν. 185 δέν ίσχύ
ουν άνασταλτικές δυνάμεις τής
άσκουμένης έφέσεως, ούτε οί δυ
νοτότητες άναστολής ποινής ή με
τατροπής της σέ χρηματική. Σέ
όριαμένες περιπτώσεις ό νόμος
έπιτρέπει τή δήμευση περιουσια
κων στοιχείων. Ό Ίδιος νόμος κα
θιερώνει την προσυπογραφή δηλώ
οεως υπό τοϋ λογιστοΰ καί καθι
ερώνει οάν άδικήμανα φοροδιαφυ
γής την τηρήση άνεπισήμων βιβλί
α·ν, την καταργήση άπογραφής καί
ίσολογισμοϋ βάσει άνακριβών στοι
χείων, την παράβαση όριομένων
διατάξεων τοϋ Κώδικος Φορολο γ ι
κων Στοιχείων καί την μή δήλωση
εΐσοδήματος έξ άθεμϊτων ή παρα
νόμων πράξεων.
ΎπενθυμίΖεται ότι έκτός τοϋ
νάμου 185 ύπήρχε καί ό Α.Ν.
239)67, ό οποίος γιά τίς μετά
την 31.12.67 δημιουργημένες ύ
ποχρεώσειΐς· καθΰιρ|Ζε πρόσθετο
φόρο 50% επί τοϋ φόρου τοϋ διά
φεύγοντος λόγω άνακριβείας φο
ΣΥΝΕΧΙ2ΕΤΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ
ΧΡΥΣΟΥ
ΜΙΛΑΝΟΝ.- Συνεχισθή ή άνο
δος τοϋ χρυσοϋ είς τή νένταϋθα
αγοράν. 'Η τιμή τοϋ κιτρίνου με-
τάλλου, πού ηυξήθη άπό τής πα¬
ρελθούσης Δευτέρας κατά 18 δολ
λάρια έκλεισε είς τό επίπεδον των
' 106 δολλαρίων άνά ούγγίαν.
— Άπό τό Λονδίνον μεταδίδε-
ται δτι σοβαράν ύποχώρηοιν εση¬
μείωσαν αί ('ετοχικα'ι άξιαι είς τό
έκεϊ Χρηματιστήριον. Ό δείκτης
30 βιομηχανικήν μετοχών, των
«Φαϊνάνσιαλ Τάϊμς», απώλεσε 8,9
οημεϊα, έκλεισε δέ είς τό επίπεδον
366.4. Ή τοιαύτη κάμψις όφείλε-
ται είς την άβεβαιότητα ώς πρός
τό οικονομικόν μέλλον τής χώ¬
ρας καί είς την ανησυχίαν πού
προκαλεί ή ένδεχομένη νέα ανά¬
φλεξις είς την Μ. Ανατολήν.
ρολογητέου ποσού.
Τόσο ό νόμος 185 δσο καί ό
νόμος 239 είχον προκαλέσει άν
τιδράσεις στόν κόσμο των έπιχει
ρηματιών, μέ τό έπιχείρημα ότι
έπήρχετο έξίσωση τής άνακριβείας
καί τής ανεπάρκειαν των φορολο
γικών οτοιχείων. Την διάκριοη με
ιαξύ πλάνης καί δόλου ύποτίθεται
ότι έθερόπευοε ή τροποποιήση τοϋ
νόμου 185. Έξ άλλου, ό πρώην
ύπουργός των Οίκονομικών κ. Ι.
Κούλης είχε άναστείλει την κυ-
κλοφορΐα τοϋ φορολογικοΰ κατο
λόγου, μέ τό έπιχείρημα ότι παρα
βιάΖεται καταφόρως τό άπόρρητο
των φορολογικών δηλώσεων.
Ο κ. Κ. ΚΥΠΡΑΙΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩ-
ΘΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ©ΕΜΑΤΩΝ ΤΗΣ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ
Τόν υπουργόν Βιομηχανίαν καί
Ενεργείας κ. Κ. Κυπραίον, επε¬
σκέφθη τό Διοικητικόν Συμβούλι¬
ον τοϋ Συνδ|έομου Έλλήνων Βιο-
μηχάνων μέ έπικεφαλής τόν πρόε¬
δρον αυτού κ. Ι. Μητσόν.
Οί έκπρόσωποι τοϋ βιομηχανι-
κου κόσμου άφοϋ συνεχάρησαν τόν
κ. υπουργόν επί τή άναλήψει των
καθηκόντων, τού ένημέρωσαν αυ¬
τόν επί τής πορείαν τής έν γένει
βιομηχανικής παραγωγής καί επί
'ιών επί μέρους εκκρεμούντων κλα
δικών θεμάτων τής βιομηχανίας.
Ό κ. Κυπραϊος διεβεβαίωσε
τούς διοικούντας τόν ΣΕΒ ότι πρό
θέσις τής Κυβερνήσεως είναι ή έ-
πίσπευσις τοϋ ρυθμοϋ άναπτύξεως
τής βιομηχανικής παραγωγής μέ
στόχον την ταχείαν έκβιομηχάνι-
σιν τής χώρας καί ενίσχυσιν τής
έξαγωγικής δυναμικότητός της.
Ή παγκόομιος Οίκονομία
προδλέψρις
Οίκονομίαν,
ί
Δυσοίωνοι είναι αί
διά την παγκόσμιον μ,
κατά τό προσεχές εΐος. "Ολαι αί
προίίλεψει; σνγκλίνουν είς την δια
πίστο>σ.ν, ότι θά σηαειωθή έπιΓιοΛ-
δν.σι; τή; .ταγκοσμίσΐ' οΐκονομική;
άναπτΰξίω;, ένώ, παραλλήλως, · ά
πληθωοιστικά φαινόμενα θά έξανο
λ.ουθήσουν νά έπνσκιάξονν τή; οί-
κονομίας τή; Λύσεως.
Φυσικά, άπό μακρον είχον άοχι-
βει νά διαγράφωνται ενδείξεις, ·'ίτ·
αί Δντικαί οΐκονομαΐι θάττον η 6οά
διον. θά είχον νά άντιμετο>πίσοι·ν
καί την ϋψεσιν. Ήδη, δμως, τό
ποόολημα κατέστη όξύτεοον, μετά
την σημειωθ€Ϊσαν εξέλιξιν εί; τα
»γθά κανσιμα, γεγονός τά οποίον
τείνει νά πλή=η όλας τάς οίκονο-
μίας. Έν όψει των έΐελίξεων αυ¬
τών είς τα ύγρά καύσιμα, αί οίκυ
νομίαι τής Δΰσεω; ήοχισαν νά ά
να,ιοοοαρμόζουν τα άναπτυξιακά
προγοάμιιατά των είς τα; βημεο.
νάς συνθήκας, μέ άμεσον σννέπ*ι
αν την επιβράδυνσιν τή; δραστη¬
ριότητος των. Άπτά στοιχεΐα τής
χαταστάσεί»; αυτή; εΙ· αι ή άπός,.ι
Ίαπωνία, απού ή μειωστ; τής π.ι-
ναγωγή; τη; είναι πλέον ή έμφι-
νής —■■/.αι άκόμη είναι ή άρχή..
Ένώ οΓιτι» δι^.γρθφ* ίαι ή κα:·ί
στάσις εις την έπιχαρηματικίρ.'
Οραστηοιοτητα των δικφόριον Δ>·-
τικών χοιρών, ό πληθωρισμός ίξιι
κολονβεϊ νά παραμένη ή μόνιμος ά
πειλή τον. Τα πληθοιρκΐτ,κά φαιιό
μενά εντείνονται σι·νεχως καϊ αί τι
μαί άνέρνβνται ταχίθ);) πα<}ά τα λαμϋανό^ιενα δραστικα μέτρα πίν'- ορισμού των_ Ή καταπολέμησ·: ιοϋ ,τληωρισμοΰ δΐίξάγεται τόσον ί<; τα ίθνικά πλωσια^ όσον κοϊ *ί; παγκόσμιον χ}Λΐιαχα. "Ολαι αί Δυτικαϊ οίκονομία^ μέσω μηχανισμών καί μέτρίον, άγιονίζον- ται άς." ενός μέν νά .τεριοηίσηΐ'ν τα Λ/.ηθ(»ριστικά ςαινόμενα άφ' έ τέοου δέ νά σΐΎτηρησουν χαί τοΰ; ρυθμοΰ; άναπτνξεώς ττην, ίοστε αί έπιπτώσει; νά είναι κατά τό δυ<ι τόν περκορισμέ' αι. Κατά την πα¬ ρούσαν (τάσιν, συντονισμέναι προσ¬ πάθειαι καταβάλλονται διά την ·1ν ιι.με·τώ.·τισιντοΰ πληθωρισμοϊ·. "Η δή, σινήλθον οί ί<ποι<ργοί Οϊκονο- σι; τή; Δυτ. Γερμανία; όπως δ'<«.-|μικώ· πέντε Δυτικήν χωρών (Ή- μς ς κόψη την πρόσληψιν άλλοδαπών έρ γατών καί ό ποοσανατολισμό; τή; Γαλλία; όπως περιστείλη τα προ- γοάμματα έπενδύσεων. Ούχ τιττιιν δ^ω; καί αί &λλα!. Δυτικαϊ ώχριι λαιι6άνουν μίτρα, ώστε αί έπιπτώ- σεις νά είναι όσον τό δυ' ατόν ό>.ι-
γώτίραι. Ειδικώτερον, εί; ό,τι άο;ο
οο. είς τάς Ήν. Πολιτεία;, ή εξέ¬
λιξις των έξακολου&εΐ νά είναι 6ρ"
βεία. ιιολονότι ή ΆμερικαΛ'ΐκή οϊ-
κονομία, μετά τάς τελευταίας τα
λαντρύσπς, εξήρχετο πίρισσότεοον
ενισχυμέ η διά νά αντιμετωπίση .τα
υοιιυία: καταστήση;. Είς πεοισσί-
{·ρον δύσκολον Θέσιν ευρίσκεται ή
νωμεναι Πολιτειαι, Βρε·ταννίίϊ)
Γαλ.λία, Δυτ. Γ€ρμανία καί Ίαπω-
νία), διά νά έξετάσοΐ'ν την δλη,ί
κατάστασιν καί νά έξεΰρουν μέίρα
άντιμετωπίσειο; τού πληθιυριβμοΓ·.
"Επίση;, μετά δεκαήμερον, Θά σι·ν
έλθο··ν εί; Βρυξέλλας οί νπουρνοι
Οίκονομικών των χωριόν - με',όιν
Τή; Εϊ»ριοπ«ϊκή; Οΐκονομική; Κο-·
νότητος( προκειμένον· νά σι^τονί
σονν τάς ενεργείας των επί τυΰ
βέματος, μέ την έλπίδα ότι θά κα
ταστή όυνατή ή έξεΰρεσι; κΛποιοι
τρό,τοι· μΐ·θο6ίύσευ);# πρό; άντιμε
τώπιοιν τή;
Ό άπολογισμός τής ίβδομάδβζ
Έν μέσω σημαντικήν οίκονομι¬
κών έξελίξεων, διέρρευσε καί ή
παρελθοΰσα έβδομάς, αί κυριώτε¬
ροι των οποίων συνοψίϋονται ώς
ακολούθως:
— Ανεκοινώθη, ότι άπό 1ης Δέ
κεμβρίου 1973 κοθιεροϋται ή προ
θεσμιακή άγορά συναλλάγματος, ή
τις θά διενεργήται μέσω των Τρα
πεΖών, επί τή βάσει ίδιωτικοοικο-
νομικών κριτηρίων καί έναντι μι¬
κράς προμηθείας.
— Συνήλθεν είς Βρυξέλλας, τό
Συμβούλιον Συνδέσεως Ελλάδος
— ΕΟΚ καί συνεζήτησε διάφορα
θέματα, αφορώντα είς την εφαρ¬
μογήν τής Συμφωνίας των Αθη¬
νών.
— Ή κίνησις είς τό Χρηματιστή
ριον Αθηνών, έκλειοεν είς τό τέ
ΑΥΞΗΣΗ ΚΑΛΛ.ΕΡΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΧΕΙΜΕΡΙΝΩΝ ΙΙΤΗΡΩΝ
Μεγάλη αϋίηοη παρατηρεϊται έ
φέτος οτόν τομέα τής σπαμείσης
εκτάσεως μέ χειμερινά σιτηρά,
πράγμα πού άποδίδεται στήν αυ¬
ξήση των τιμών ασφαλείας των σι
τηρών, όσον καί στήν βελτΐωο/ι
των τιμών διαθέσεως στό έλεύθε
ρο έμπόριο. Συγκεκριμένως μέχρι
31ης Δεκεμβριού 1973 είχον σπα
ρή μέ στάρι, 560.000 στρέμματα,
77% περισσόερο άπ' δι πέρσι άν-
τιστοίχως καί 270.000 στρέμματα
μέ σιτάρι έναντι 156.000 την άν
τίστοιχη ήμερομηνία τού 1972. Συ
νολκϋΐις ή σπαρεϊσα μέ χειμερινά
σιτηρά έκταοη μέχρι 31.10.73 ά-
νήλθε οέ 956.000 στρέμματσ, αύ-
ξηθβϊσα κατά 64% έναντι τής άντι
οτοίχου περιόδου τής αυτής ήμε-
ρομηνίας τοϋ προηγουμένου έ¬
τους.
Έξ άλλου ,σύμφωνα μέ στοι-
χεϊα τού ύπουργείου Γεωργίας μέ
χρι τέλους Όκτωβρίου συνετελέ¬
σθη ή 6η κοπή σανοϋ μηδικής, μέ
τιμές διαθΐέσεως οτόν παραγωγό
2,80 έως 3,20 έναντι 1,60 έως
1,80 δρχ. τό κιλό τό 1972 (αϋξη
ση 75%). Έπίσης επερατώθη ή ου
γκομιδή των λευκών ξηρών φασιό
>ων καί ή διαθέση τους στό έμπό¬
ριο, σέ τιμέο κατά 25% άνώτερες
άπό πέρυσι στό ϋψος των 17,30
δρχ. άνά κιλό. ΟΙ τιμές, έξ δλλου
διαθέσεως τής όρύίης, ή πσραγω
γή τής οποίας θά φθάση εφέτος
τούς 89.000 τόννους, κρίνονται -ι
κανοποιητικές γιά τόν παραγωγό
οτό ϋψος τφν 6 έως 4 δρχ. τό κι
λό, έναντι 4,50 έως 5,40 πέρυσι,
πού σημαίνει ότι εφέτος ό παραγω
νός άπολαμθάνει αύξημένο είσό-
δημα κατά 32% περίπου.
Ή παραγωγή βάμθακος, έξ άλ¬
λου, έκτιμάται σέ 370.000 τόνν.
συσπόρου θάμβακος έναντι 380.
000 τόν. πού προεβλέπετο, καί
360.000 πέρυσι, ένώ οί τιμές δια
θέσεώς τού στό έμπόριο κυμαίνον
ται άπό 17 εως 19 δρχ. τή κιλό
έναντι 8,80 = 920 πέρυαι. Δυσχέ
ρειες άντιμετωπί2ει ή παραγωγή
κσί διαθέση των Ζαχαροτεύτλων
στά έργοστάσια Ζαχάρεωις. Ή προ
βλεπομένη νά παραχθή ποσότης
όνέρχεται σέ 1.380.000 τόννους,
έναντι 1.226.000 τόννους τοϋ
προηγουμένου έτους καί ή άναμε
νομένη νά παραχθή ποσότης Ζαχά
ρεως σέ 155.000 τόννους έναντι
118.000 τό 1972. Βελτιώση πα-
ρουσιάΖει καί ό Ζαχαρικός τίτλος.
Ή διαθέση πατατων χειμερινής
καλλιΛργειας συνεχίΖεται μέ τιμές
1 στόν παραγωγό 2,60 έως 3 δρχ.,
! ένώ άρχισε ή συγκομιοή των πρω
ίμων χειμερινών πατατων. Στήν
1 περιοχή ©ηβών εσημειώθη παγε-
'τός επί 15.000 στρεμμάτων, πού
' προξένησε 2ημίες 10 έως 40%.
Πέρυσι ή παραγωγή άνήρχετο σέ
' 229.000 τόννους.
Ίκανοποιητικά έξελίοσεται ή
καλλιέργεια όψίμου τομάτας καί
' οί τιμές στόν παραγωγό κυμαίνον
' ται άπό 1,60 έως 2 δρχ. τό κιλό.
! Ή συγκομιδή τής βιομηχανικής το
μότας άνήλθε εφέτος σέ βΐΟΟ.ΟΟΟ
| τόννους έναντι 280.000 τοϋ 1972.
Μέχρι τέλους Όκτωβρίου ή παρα
1 γωγή αυτή διετέθη καθ' όλοκληρία
' στά έργοστάσια τοματοπολτοϋ, λό-
1 γω των βελτιωμένων έφ;έτος τι¬
μών.
Ι Ή παραγωγή έλαιολάδου ύπολο
γΐΖεται οέ 200.000 τόννους καί
ελαιων σέ 80.000 τόννους. Η διά
θέση σουλτανίνας καί κορινθισκή'ς
σταφίδος, κατόπιν των νέων τιμών
πού έδόθηοα στούς παραγωγούς
συνεχι'Ζεται πρός τό έξαγωγικό έμ
πόριο καί σέ περιορισμένη έκταση
νστήν κρατική παρέμβαση. Ή πσρα
γωγή κορινθιακής ύπολογι'Ζεται σέ
83.000 τόννους εφέτος κατά 10.
000 τόννους ανωτέρα τής περυσι
νής, τής σουλτανίνας οέ 55.000
τόννους έναντι 71,5 χιλ. τόννων
' πέρυσι, των έπιτραπεΖίω σταφυ-
} λώ σέ 165.000 τόνν. έναντι 173.
000 καί τοϋ γλεύκους σέ 502.000
' τόννους έναντι 607 000 τόνν. τοϋ
' 1972
Σύμφωνα μέ προβλέψεις τοϋ ύ
πουργείου Γεωργίας καί έφ" όσον
οί εύνοϊκές καιρικές συνθήκε^ συ
νεχισθοϋν, ή παραγωγή πορτοκα-
λιών εφέτος θά άνέΛθη σέ 362.
000 τόν., έκ των οποίων 200.000
8ά είναι τα όμφαλοφόρα, 130.000
τα κοινά καί τό ύπόλοιπο διαφό¬
ρων ποικιλιών. Πέρυσι ή παραγω
γή είχε όνέλθει σέ 390.000 τόνν.
Ή συγκομιδή εφέτος των λεμονι-
ών προβλέπεται σέ 133.000 τόν¬
νους καί των μανδαρινιών σέ 32.
000 έναντι 141.000 πέρυσι καί 32.
000 άντιστοίχως.
Τέλος, οί τιμές διαθέσεως των
μήλων Στάρκινγκ έκυμάνθησαν ά¬
πό 3 έως 4,50 δρχ. τό κιλό καί
των μπελφόρ άπό 2 έως 2.50.
Στίς ψυκτικές έγκατοστόσεις είσή
χθησαν 69.000 τόνν. μήλων καί
10.000 τόν. άχλαδιών περίπου.
Μέχρι τέλους Όκτωβρίου είχον
έξαχθή 5.000 τόν. σύκων έναντι
9.000 τόννων τής άντιστοίχου ή-
μερομηίας τοϋ 1972.
γη μπαμιών είς κονοέρίας, έγχω
ρίου προελεύσεως.
— Ή Νομισματική Έπιτροπή ε¬
νέκρινε την χρηματοδότηοιν τής
Άγροτικής ΤραπέΖης τής Ελλά¬
δος διά ποοοϋ 3,5 δισεκ. δραχμ.
διά τάς χρηματοδοτικάς ανάγκας
της τοϋ τρέχοντος μηνός.
Είό τόν εξωτερικόν οικονομικόν
τομέα, τό κυριώτερον γεγονός ή¬
το ή ένταοις των περιοριστικών
μέτρων διά την αντιμετώπισιν τής
κριοίμου καταστάσεως έκ τής έλ-
'.είψεως ύγρών καυοίμων καί ή
σοβαρά αντίδρασις των Ήνωμένων
Πολιτειών έναντι τής άκολουθου-
μένης υπό των Άραθικών κρατών
πολιτικής επί τοϋ θέματος.
Έπίοης, κατά την παρελθοΰσαν
έβδομάδα, είχομεν την δνοδον τής
ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΘΣ ΥΠΘΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΞΕΝΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
Μέ άπόφαση τής Νομισματική;
'Επιτοοπής -Λαθωοίσθηκαν οί δοηι
καί οί .τροϊιποθέσει; γιά την ΐδ^-
ση ύποκαταστημάτιον |ρνιι>ν τραπε
ζών στήν Έλλάδα καί γιά την αί!
ξηση τοθ άςιθμοΰ τω" ί·.·ΐοκαταστ',|
μάτων ^ρνο>ν τραπρζώΛ·, .τού ηδη
λειτουργοΰν στή χιίκ«ι. Ή προϋ.ιύ-
βεση είσαγιογή; ξρνι,,ν κεφαλαίιον
αΰξάνοντ«ι καί οί ογ,οϊ τοαοθηή-
σεώ;τοΐ!ς σέ παοαγωγικέ; έπεν&ν-
«εις στήγ χιόρα, καθορίζονται .τιή
-τεοιοριαμένοι.
ΣυγκΓκριμέα γιά κάθί ίδ(>ν^ι?
νο νέο κατάστημα ξέντ>; Τςνα.τέ-
τε, τέλος, στήν Τρά,·τ€Ϊ;α τή; Έλ
λάδος, σέ στΓνάλλανιτα.
ΙΙεοιοοισμοί έπίση; τίθεΛ·ται «,ς
ποό; τό Γί(ό; των ή
.-τού; την ίδιιοτική οίκο' ομία τού ί-
δρνοιιίνου στήν Έλλάδα καταστή-
ιιατος |ένης Τραπέζης. Συγκεκοι
αένα. οί 6οαχι·πρόθεσμες χορηγ.ι-
βει; σέ κεφάλαιο κινήσεω: δέν
νο,νται νά ΰπεοβαίνοτ'ν τό τετρ
πλάσιο των ιιή ληξι.τροθέσμοΛ', καί
; ά1 ω των 5 έτών( κατα·
Οέσειον τού καταστήιιατος τή; ξί
νη; Τοο-ιέζης στό Έλληνικά Δη^ύ
σιο καί στοΰ; δημοσίου; όργιΐνι
ζης, θά πρέ.τει νά ςίσάγεται συν-1 σαούς, ΤρΟΛενες, βιομηχανικές έ»
άλλαγμα τουλάχιστον 10 έκατομυυ | χειρ»>σει;κλ.τ )
οιΐον δαλλαρίοΛ* ή ισότιμον μετ ι-
τοει|η'μου νομίσματος, τό όποϊο
-ιαοαμένη στή χιόρα καθ" δλη -ί',
διάοκ*ια τής λειτοι>ς>να; τού κατα
ητήματο;_ Τα ποσά αύτά θά χοο-
τιμοποιούνται γιά την μακροποόϋι-
«ιιη δανειοδότηση τοΰ Έλληνικιη»
Δημοσίου καί Ιδιωτικήν βιομηχανι¬
κών ίπιχειρήσΐΐιη1, ώ; κοί οηαοπί-
Ί>ν έ.τιχε4«ήσε(ΐιν όπως ή ΛΕΗ. Ο
ΤΚ κλπ., ίί Θ:Ί κατατίθενται σί' Κ
ληνικέ; Τρά,τεζε; 6ιομηχανική; ά-
; (ΕΤΒΑ, ΕΤΕΒΑ) ε-ϊ
Ές άλλον, σιν<Γ<'>να μέ την ά
.τόιταση τή; Νομισματική; 'Επΐίοο
.ιή;( τα ίδρΐ'όιιενα έν "Ελλάδι κα-
ή ξένιον Τραπρζών θά
δύνιινται ν ά σέβωνται καταθέσϊ.ς
<»?. συνάλ^.αγμη τοΰ Νόμον 2ΒΚ7) 53,κ αταθέσρι; σέ κο.νύ λογαρια σμό τϋΰ Νόμου 5«38·)ό2 καϊ νά δ:- ενεργούν πράξει; επί Λννα/Λάγματος, γιά τή^ Τραπέζης Ελλάδος. Ή διείσδνση ξένων τραπεζκων ίδο»ιιάτο)ν στήν .Ελλάδα όέν έμ- φανΐξεται μόνο μέ την σνμμετοχή στό κεφάλαιο ελληνικήν Τραπε'ςών άλλά, ώ; γνο>στύν, καί μέ έγκατά
σταση έν Ελλάδι ύποκαταστημά-
των ξένων Τριιπεζών. Άναφέρί-
ται, έν τούτοι;, ότι ή πονρονσία ξε;
νού τραπε-ζικοϋ κεφάλαιον στήν
Έλλάδα χρο ολογεϊται άπό τό
1841, όταν καί μέ ξένα κεφάλαια
ίδρύθηκε ή Έθνική Τράεπζα.
Στήν .Ελλάδα έρνάξονται οί έ
ξή; ξενε; Τύν°εως τής οίκονομικής δραοτη
τ περισοότερο άπό τό δέκατο τοϋ
ένεργοϋ πληθυσμοϋ, ένώ οί «πα-
ρανόμως» άπασχολούμενοι ξένοι
στή χώρα αυτή ύπολογίΖονται οέ
400.Οθθ περίπου. Τό γεγονός αύ
τό έχει έμβάλλει οέ σκέψεις τή
γερμανική κυβέρνηση, ή όποία θε
υ>ρεϊ ότι ό άριθμός των ξένων στή
χώρα ύπερβαίνει τα κοινωνικώς
παραδεκτά όρια. Ύπάρχουν όμως
καί σοβαροί οικονομικαί λόγοι γιά
τούς όποίους τό θέμο των ξένων
έργατών άπασχολεί τούς άρμοδί-
ους. Τί θά γίνη, λ.χ., διερωτώνται
άν μιά οΐκονομική ϋφεοη ξεσπά- '
ση; Θά πρέπει οί ξένοι έργάτες
νά έπιοτρέψουν στήν πατρίδα
τους; Έπιβάλλεται νά διατηρη-
θοϋν στ'ις έργασίες τους, έπειδή
μερικοί έξ αυτών έχουν μακροπρό
Ρεσμα συμβόλαια άπασχολήοεως;
. ριότητος στή χώρα μας τό προσε¬
χές έτος; Ο άπαντήσεις στά έρω
τήματο αύτά δέν θά άπεϊχαν καί
πολύ άπό άπλές όμφαλοσκοπήοεις
την ώρα αυτή. Έν τούτοις είναι
φανερό, ότι ή μετανάστευση θά
διακοπή δραστικα πρός όφελος
Ή, παραμένοντας, θά δημιουργή-
οουν προβλήματα στίς γερμανικές
κοινωνικές ύπηρεσίες (κοινωνική
άσφάλιση καί ύγεία);
Χωρίς νά άποκλεΐεται πλέον τό
τνδ&χόμενο μιάς σοβαράς οίκονο-
μικής ύφέοεως στήν Δυτική Γερ-
μανία, έξηρέθησαν τής άπαγορεύ
1 σεως είσόδου νέων ξένων έργα-
' των οί προερχόμενοι έκ των άλ·
λων χωρών τής Κοινής Άγορός,
κυρίοις δηλαδή έξ Ιταλίας.
Πρός τό παρόν ή άνεργία στήν
Ή ανωτέρω Άγορανομική Διά Δυτ Γερμανία δεν είναι οημαντ.-
χαι δέον όπως προβούν είς την
άμεσον κατάργησιν των έκδοθει-
73 Άγορανομικής Διατάξεως, κα οων σχετικών Άγορονομικών Δια-
θωρίσθησαν οί όροι διαθέσεως το ιάξςων ή δί,λτίων τιμών.
ματοπολτοϋ είς την εσωτερικήν ά- [ -----------
γοράν καί. αί προϋποθέσεις έξαγω
γής τοϋ εϊδους υπό των βιομηχα
νιών καί των ΰιοτεχνιών.
— Ανεκοινώθη αρμοδίως, ότι
δέν καταργεϊται τό Τ3 είς την κα
τανάλωσιν ήλεκτρικοϋ ρεύματος.
ένώ δέν έπιβάλλεται περιορισμός
είς τάς περιπτώσεις κατά τάς ό-
κή, μόλις 1,2% τοϋ ένεργοϋ πλη-
θυσμοϋ. Παρά τό γεγονός ότι τα
στοιχεϊα τού Όκτωβρίου έ.έ. δεί-
χνουν αϋξηοη των άνέργων κατά
267.000, έν τούτοις ύπάρχουν
500.000 κενές θέσεις. Περ'ι τίς
60.000 αίτήσεις ύπάρχουν άπό
γερμανικές έπιχειρήσεις γιά προσ
λήψεις ξένων έργατών, αίτήσεις
πού δέν άποθαρρύνθηκαν έκ τοϋ
γεγονότος ότι ή δυτικογερμανική
κυθέρνηση αϋξησε πρόσφατα την
γής σΐ'ν«.λλάγματος εκ τής άλλτχΛοι Ζηιουμένη έγγύηση Οπό 300 σέ
.τής, πί-οιορίζεται στό 80%, έναντι 1.000 μάρχα άνά κεφαλή ξένου
μέχρι
ΤΑ ΣΤΕΓΑΣΤΙΚΛ ΕΝΑΝΤΙ
ΚΙΣΑΓΏΓΗΣ ΣΤΝΑΛΛΑ
ΓΜΑΤΟ Σ
Τό ιηροζ χ ολ' χο»ηγοΐ'μένων ί"τε
γαστικων δ"νρί(,ιν έναντι
τού 100% .τοί, Ισχΐ'ί- μέχρι τοΰδί. έμγάτου.
Τουτο όρίξΕται μέ άπόφαση :·?;; Στην &υτ Βρμανία επισήμως
ποίας ή κατανάλωσις ήλεκτρικής | Ν'ομισματκή; Έπιτροπή;, ή ό.τ,.ϊα διαβιούν 268 600 Έλληνες έργά
ενεργείας δέν θά ύπερβαίνη τος -«■«-^-^ ^, ^, ^ μέ ,ο ο,κογένε,ές _, ^
ών καί τί; ποόσΦατ*; τροποποιή- γονός πού άνεβάΖει τόν πιθανό ά
σεις περΐ έπιτοκ'ων άφ' ενός κη'ι ριθμό των Έλλήνων στήν Δυτ.
περί μή χορηγήσεως τοιούτων
V-
Γερμονία μεταεύ 500.00 καί 600.
ΕΛΕΤΒΕΡΑΙ ΕΦΕΞΗΣ ΑΙ ΤΙ¬
ΜΑΙ ΓΚβΜΗΛΩΝ ΤΟΜΑ-
ΤΩΝ - ΑΓΓΟΤΡΙΩΝ
Αί τ:μ«ί των γεωμήλων, τ«μα
των καί άγγονρ.ών θα διαμορφοΰν
Γίιι έιιρξή; ελευθέριος.
Συγκεκριμένως, ώς πληοοφορυύ
αεθα, κατόπιν αποφάσεως τοϋ ΰ·
ποΐ'ογοθ Έαποοίου, ήρθη ή διατί-
μιΐσι; διά τα ανωτέρω εϊδη, τα ό-
ποϊα, κατόπιν τοντου θά διανρι;·
φηΰν καί άπό τό δελτίον άνωτα
των τιμών χονδςιικής λαί λιανική;
ποιλήσειο; όπωοολαχανικών.
ΟΙ ΠΑΤΑΤΟΠΑΡΑΓΩΓΟΙ
Έν τώ μεταξΰ, Ικποόσωποι των
παραγωγών γεωμήλων τή; χώρας
(Άχαίας, Ήλίίας, Βοιωτία;, Εύ-
Αιιίιι: Λοκρίδο; κλπ.), μέ άνακοίνο
πίν τωχ έκφράζουν την άπόγνο)σίν
τοιν διά την μή αποδοχήν των δι-
καοιν αίτΐιμάτω' τίκν. ΟΊ έκπρόσω
ποι έΓ.ι'ιτησαν ακρόασιν άπό τόν κ
Ποκιθιιπονργόν άλλά Λέν εγένοντο
δεκτοί. Επεσκέφθησαν τόν υπουρ¬
γόν ΓΛωργία;, άλλ.ά ή ανακοίνωσις
δέν Ινα1 οποιεί τα αίτήματά τοη·
τα οποίω ρίνο ι:
— ΊΙ παρέμ5<ισις τοΰ Κρατβυς καί ή έξαγορά τή; πλεοναζούση; παύαγωγή; είς τιμάς τού κοστολ.ο γ[οι πλέον 10% κέρδους τοΰ παοα γίυγοϋ. —Ή κατόογησις άνωτάτης τι· μής καί ή ελευθέρα δ,αμόρφω'-ι; τής τιμής τής πατάτας. —Ή δρσι; τή; άπαγορεύσε·η; των έξαγιογών καί έφ' όσον παοί- σταται άνάγκη ή έπιόότ·>σις ταύ¬
τη; διά νά πραγματοποιηθοΰν ί£'ΐ.
γιογαί.
Οί παραγμιγοί γειομήλων τονί-
ξοι·ν εί; τή· ανακοίνωσιν, ότι εάν
δέν Ικανοποιηθοΰν τα αίτήματά αΰ
τα κατά την επερχόμενην καλλ ·γ>
γητικίτν περίοδον, θά άρνηθοΰν ν«
παοα).ά6οι»ν πατατόσπορον καί ίιέ^
θά κα'ιλιε^γησουν.
τής τής δημογροφικής ίοορροπίας
τής χώρας καί ή προοφορά εργα¬
σίας θά έξισορροπήοη τή Ζητήση
μέ τόση μάλιστα ύπερκαλύψεώς
της σέ τομείς μικρής είδικεύοεως.
Τα μεταναστευτ κά έμβάσματα θά
ύποστοϋν μοιραίως τίς άνάλογες
έπιπτώοκις, άλλά ή έλληνική άγο
ρά εργασίας θά διατηρήση κάποιο
ουγκριτικό κόστος, ώστε νά προ¬
σελκύση ένδεχομένως γερμανικό
έπενδυτικό ενδιαφέρον στήν Έλ¬
λάδα, έφ' όσον βεβαία οί ΰλλες
ουνθήκες τό έπιτρέψουν.
ΣΗΜ.: 1) Στήν Δ. Γερμανία έργά
Ζονται 527.000 Τοϋρκοι, 466.100
Γιουγκοολάθοι, 409.700 Ιταλοί»
179.500 Ίσπανοί κοί περί ι ούς
200.000 Βορειοαφρικανούς.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ
ΝΑΥΤΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ
ΚΟΙΝΟΠΡΑ1ΙΑ
Νέα γραφεϊα έγκαινίασεν είς
τό Λονδίνον ή «Έλληνική Ναυτα-
, την ό-
άπό τοΰ
εταιρίαι
«Γενικαί
οφαλιστική Κοινοπραξία·
ποιαν έχουν ίδρύοει
1963 αί άσφαλιστικαί
«Φοίνιξ·, « Ιονική» καί
,100 κιλοβατώρας.
-Παρετάθη μέχρι 30ής Ίουνί-
ου 1974, ή προθεσμΐα έκτελωνι-
σμοϋ των πρώτων ύλών ΰιά τάς
βιομηχανίας κοί βιοτεχνίας πλα-
I
οτικών είδών.
—Τό υπουργείον Οικονομικήν
(αριθ. έγκ. Α. 14285)273)πολ.
243)19.11.73), έγνώρισεν ότι ά
παλλάοσονται τοϋ φόρου κύκλου
νεκον σε
χώρας.
·ιονίμονς κάτοικον;
000 ότόμων. Μόνο τό 1972 μετα
____________________________νάστευσαν 26.671 Έλληνες στήν
ΕΞΑΓΟΓΗ ΔΕΡΜΑΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Δυτικΐ11 Γε(>»™α· έναντι 40 057 ·
ΡΟΥΜΑΝΙΑΝ Ι τ0° 1971'
Ή κόμψη τού άριθμοϋ των ά
Τό υπουργείον Έμπορίου ενέ¬
κρινεν, όπως ή ΤράπεΖα τής Έλ-
έργασίας αί έπιχειρήσεις άποφλοι λάδος χορηγεϊ αδείας έξαγωγής
είς Ρουμανίαν δερμάτων άκατερ-
ώσεως ξηρών καρπών.
— Καθωρίσθησαν αί δασμολογι-
καί ποσοστώσεις διά την εισαγω¬
γήν Έλληνικών οΐνων είς την Δ.
Γερμανίαν, άπό 1.11.73 μέχρι 31.
3.74.
-Ενεκρίθη ή ελευθέρα έΕαγω-
γάστων, μέχρι συμπληρώσεως άξί
ος έτέρων 580.000 δολλαρίων, ή¬
τοι συνολικως μέχρι συμπληρώσε-
ως άξίας 1.080.000 βολλαρίων,
διά την τρέχουσαν συμθατικήν πε
ρΐοδσν άπό 1.1.73 έως 31.1273,
ναΖητούντων μόνιμη άπασχόληση
οτήν Δυτ. Γερμανία Έλλήνων, πού
τό πρώτο 3μηνο εφέτος έφτασε
μόλις το 2.783 πρόσωπα, δείχνει
ότι ή ςπορροφητικότης τής γερμα
νίκης άγορός εργασίας έγγίΖει τα
όρια τοϋ κορεσμοϋ γιά τοίκ; "Ελ-
ληνες. Τουτο σημαίνει δτι ό όρια-
κός μιοθός στήν ΓερμανΙα πληριά-
Άσφάλειαι τής Ελλάδος» (Συγ-
κρότημα Έμπορικής ΤραπέΖης).
Έπ' εύκοιρία των έγκαινίων
των νέων γραφείων άπό των ο¬
ποίων ή Κοινοπροξία θά συνεχίση
καί θά δί€υρύνη την προσφοράν
ύπηρεσιών πρός τάς ελληνικάς
ναυτιλιακάς έταιρίας, εδόθη δεξί
ωσις είς τό ξενοδοχείον «Τάου-
ερ> τοϋ Λονδίνου. Παρέστησαν έ
πίσημοι καί πολλοΙ οημαίνοντες
παράγοντες τοϋ έφοπλιοτικοϋ καί
άσφαλιοτικοϋ κόσμου τής άγγλι-
κης πρωτευούσης.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΜΑΡΚΕΤΙΝΓΚ ΣΤΗΝ
ΑΘΗΝΑ
Τό Γ' Διεθνές Συνέδριον Μάρ
κετινγκ οργανούται υπό τοϋ Έλλη
νικοϋ Ίνστιτούτου Μάρκετινγκ
τής Έλληνικής Έταιρίας Διοικήσε
ως Έπιχειρήσεων (ΕΕΔΕ) άπό 14
— 15 Δεκεμβριού, είς τό ξενοδοχεϊ
όν «Χίλτον» (αϊθουσα Τερψιχόρη).
Οέμα τοϋ Συνεδρίου είναι :«Βελ
τίωσις έπιχειρηματικών άποτελε-
ομάτων μέσω δυναμικοϋ μάρκε¬
τινγκ».
Τα θέματα θά συΖητηθοϋν επί
διεθνοϋς βόσεως καί θά είναι τα
άκόλουθα:
1. Τα βασικά οτοιχεϊα μιάς δυ-
ναμικής στρατηγικής μάρκετινγκ.
2.Ή χρήσις τής ερεύνης μάρκε¬
τινγκ είς την πρόβλεψιν των μετα
βολών. 3. Πρόβλεψις καί μάρκε¬
τινγκ. 4. Έργαοίο καθ' ομάδος.
Συζήτησις πςριπτώσεως. 5. "Ερευ
να μάρκετινγκ καί οχεδιασμός νέ
ών προϊόντων. β. Διαφημιοτική β-
ρευνα.
Φέρεται είς γνώσιν τΛν Ά&οτ. Διοικήακον Άνννήμιον
Εταιρείαν καί ΈτσιρειΔν Πβριωρισμίνης Ευθυνής ότι 8Γ άπο-
βοσϊως νοθ κ. ΎπουργοΟ 'ΕμπορΙου ΰπ' άρ·6. 8βΕΒβ)412β
ττν: 1β) 12395. οημοαιβϋβίΐσικ είς τ© ιίη' 6ρι0. 0ΝΗΛ.ΙΖΜ
♦ ΕΚ. (ΔεΜΙβν 'Αν6)ν*(Λν Εταιρειών). όρΙΖβτα Οτι ββτον-
ίαι νά συνέχΐο»— ο>ιμοοιεύβυααι έγκύβοβ τας ΐΙροαιΛήρικ
των Γενικών Συνε^λεύοΜβν καί τοβς ΊαοΑαγΐ(ναύς την &■
τής οίκονομικής μας εφημερίδος «Ο^ΜΟΝΟΜΟΛΟΓΙΚΗ -
ΠΡ<5ΐΦγ(ϊΚθΣ ΚβΣΜΟΣ-. Ας εγένετο μέχρι τοθοε διά της •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΠΚΒΣ- προ ίΤ)ς ουγχηνχύθεΧΕκ: τηο.
Ή ομαδικη παλιννοστηοκ
Ή απόφασις τής κυβερνήσεως
τϋς Δυτ. Γερμανίας, όπως άπό 1 ηα
Ίανουαρίου 1974 απαγορεύση τήν
είσοδον άλλοδαπών έργατών έκ
χωρών εκτός τής Εύρωπαικής Οί
κονοΐυίικής Κοινότητος, έπανέφε
ρεν είς τήν επικαιρότητα τό ίδι
κόν μας μεταναστευτικόν πρόβλη
μα, τό οποίον ουνδέεται, εύθέως
καί άμέσως, μέ τό δημογραφι-
κόν Ζήτημα, τήν έγχρώσιον αγοράν
εργασίας καί, γενικώτερον, μέ τήν
όλην ύφήν τής Έθνικής μας οί
κονομίας.
Ή μετονάστευσις, αρχικώς, α¬
πετέλεσε τήν εύκολον λύσιν διε
ξόδου είς κοινωνικά, οίκονομικά
καί όΛλα προβλήματα τής χώρας,
ένώ, παραλλήλως, ή είσροή τοϋ
μεταναστευτΐ'κοϋ συναλλάγματος
«διεσκ,έδαΖε» τα συσοωρευθέντα
δλλα προβλήματα. Άναλυτικώτε
ρον, ή συνεχής αίμορραγία τής
μεταναστεύσεως έπεστέρήσε τήν
Ελλάδα άπό τό ίκανώτερον καί
Ζωτικώτερον άγροτικόν δυναμικόν
τής. Όλόκληρα χωρία — καί δή
τών νευραλγικών παραμεθορίων
περιοχών — ήρημώθησαν άπό τούς
κατοίκους των καί ούτω τό δημο
γραφικόν πρόβλημα ανεφάνη είς ό
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ραγωγικάς δραστηριότητος, μέ ό- ΘΕ2)ΝΙΚΗ,— Την 2«ν Δεκεμ
οα κεφάλαια κατώρθωσαν νά συγ (,^ου θα καταπλει>ση είς την Κα
κεντρώοουν άπασχολούμενοι εις (-„■ χαν τό πλωτόν γεωτρνπανον
Ι ^ΖΤΑΝΓΚΟ ό» κ«ί θά έπαναλά-
ποσοστόν βη τάς γεοτρήσεις είς την έναντι
λ
την ξένην.
Σημαντικόν όμως
αυτών, θά προσθέοη τό βάρος τής^ Σκάλας^ών^αο,νών ^θαλα^-
άρχίσονν την ΙΟην Δεκεμβριού ά-
Άμερικανικήν 'Εταιρίαν
τού είς τό έγχώριον
δυναμικόν. Τό δυσχερέστερον, είς
τήν προκειμένην περίπτωσιν, είναι ■ <<Όκεάνικ» θυγατρικήν υ ύπολογισμός πόσοι, έκ των ά- Τη·, «Κολοράντο». γροτών μεταναστών θά έπανα 'ρ]ν τ^ μεταξύ, τό ενδιαφέρον κάμψουν είς τάς έστίας των των ξέ ι»ν έται,ριών γιά την ερευ- κάμψουν είς τάς θά θελήοουν νό επιδοθοϋν είς τάς να πετρελαίου στήν "Ελλάδα, παίο γεωργικάς άσχολίας των, ή μό" πως θά ηροτιμηοουν νά προστε- ,/οϋν καί αύτοι είς την στρατιάν τής έργατικής τάξεως. ταχύτερο ρυθμό. Σνγκεκριμένα έπιταχύνονται διά τής Γενικής Διευθύνσεως Μεταλ- λείιον τού υπουργείον Βιομηχαν'"; οί ένέργειες γιά την έντατική άλ ά Έν όψει των πιθανων αυτών πτι,|ι το(; $χον προγράμματος. έξελίξεων, άβιάστως έξάγεται τό ] οί ένέργεκτς αΰτές σννίσταν- συμπέρασμα, ότι άπό τούδε θά , ται: πρέπει νά προσανατολιζώμεθα άνα λόγως, ώστε νά άντιμετωπίσωμεν την όλην κατάστασιν. Ή λύσις τοϋ προβλήμάτος, κατά μέγα Μ^ροί. ] ξ, .τροθηϊ θά εξαρτηθή άπό την ίκανότητά τ-ς καταρτί,σε(»ς συμβάαεων μέ μας νά έπαναφέρωμεν τό άγροτι τ-ις ένδιαφερόμενες έταιρίες γιά κόν μεταναστευτικόν ρεΰμα είς την διενέργπα νέον γεωτρήσεων τα χωρία τού καί, μέσω οίκονομι στήν χ«ερσαία καί θ«λασσία πε- Στήν άναμόρφο)σι τού πα· γίου κειμένου τών συμ,βάσεων τοΰ Δημοσάον μετά τών ένδιαψερμοέ- νων έταιριών. — Στήν έξέτασι καί .ιροο>θη<τι κων ένισχύσεων, ώς καί άλλων Ο'οχη της χώρας. „. . . ■„,,,,<.,, ι ΟΙ αιτήσει; αυτες αφορουν σε προϋποθέσεων, να τους πείσωμεν , ' *, * , , , . νά καλλιεργήσουν την πατρώαν η την τραγικήν είκόνα τού, κα > γήν. Ούτως, έκτός των άλλων, θά
τα την τελευταίαν απογραφήν. ΈΕ ένισχύσωμεν καί την γεωργικήν
δλλου, μετά την προιοϋσαν οίκο ' παραγωγήν,, επί μεγίστη ωφελεία
νομικήν ανάπτυξιν τής Χώρας, ε¬
δημιουργήθη τό πρόθλημα τής έλ
λειψεως έργατικών χειρών, όχι μό
νόν είς τόν δευτερογενή, άλλά καί
είς αυτόν τόν πρωτογενή κλάδον
τής οϋίκοομϊκής δραστηριότητος,
καθώς καί είς την ναυτιλίαν. Το
πρόβλημα τούτο, υφιοτάμενον μέ
χρι καί σήμερον, ήθελήσαμεν νά
τό αντιμετωπίσαμεν διά τής προ
οελκύοεως έγχρώμων εργατών,
μέ όλας τάς κοινωνικάς καί άλλας
έπιπτώσεις.
"Ηδη, όμως, μέ την ώς άνω
απόφασιν τής Κυβερνήσεως τής
Βόννης, ορθούνται ενώπιον μας
έτερα προβλήματα, τα Οποϊα συν
δέονται περισσότερον με τό ένδε
χόμενον όμαδικης παλιννοοτήσε
ως των μεταναστών και ολιγώτε¬
ρον μέ την μή πρόσληψιν νέων έρ
γατών. Τούτο διότι όλαι αί έν
δείξεις πείθουν, ότι ή Δυτ. Γερ
μανία, υπό την πίεσιν τής ένεργεί
οκής κρίσεως, θά προχωρήση είς
την λήψιν περαιτέρω μέτρων, διά
ΓΓθΐό,ς ήδη άπασχολουμένους είς
την χώραν άλλοδαηούς εργάτας.
Έπομένως, τό πρόβλημα δι' ημάς
είναι τό τής όμαδικης παλιννο
οτήοεως των μεταναστών μας είς
την Δυτ. Γερμανίαν, οί όποίοι υπο
λογΚονται είς 300.000.
Καί όπωσδήποτε, ή Έλληνική
οίκονομία δέν είναι δυνατόν νά
ύποδεχθή καί νά άπασχολήση όλον
ούτό τό εργατικόν δυναμικόν είς
την βιομηχανίαν ή την ναυτιλίαν,
Γ, είς άλλας υπηρεσίας. Βεβαίως,
οί μετανάσται, επιστρέφοντες έν
Έλλά5ι, δέν θά άναζητήσουν ό
λοι εργασίαν, ώς εργάται, άλλά
θά επιδοθοϋν καί οί ϊδιοι είς πά
τής Έθνικής οίκονομίας.
Περαιτέρω, διά καταλλήλου πό
λιτικής, δέον όπως προσελκύσω-
μεν τό Εένον έπενδυτικόν ένδιαφέ
ρον έν Ελλάδι, ώστε οί δημιουρ
γηθηοόμ|εναι εύκαιρίαι εργασίας
νά μή μας δήμιουργήσουν προβλή
ματα τοποθετήσεως των έπαναπα-
τριζομένων μεταναστών συντελού
ξεως καί άναπτύξεως τής έμπορι
σης δέ καί τής οίκονομικής έξελί
κης μας ναυτιλίας, δυνάμεθα νά
υποστηρίξωμεν, δτι ή Ελλάς θά
εξέλθη ενός τοιούτου ένδεχομέ-
νου όμαδικης έπιστροφής των τέ
κνων τής, σχεδόν άλώβητος. Πρω
τίστως, όμως, άπό τούδε πρέπει
νύ προετοιμαίώμεθα διά την αν¬
τιμετώπισιν τοϋ προβλήματος τού
τού.
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΔΥΟ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΘΕΣ¬
ΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
* ΕΑΡΙΝΚ - ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ
Την πραγματοποίησιν είς την
Θεσσαλονίκην δύο έκθέσεων, μιαα
έαρινής καί μιας φθινοπωρινής, α¬
πεφάσισε νά προτείνη είς τό Δ.Σ.
τής Διεθνοϋς Εκθέσεως Θεσσαλο
νίκης ό Σύνδεσμος Έμπορικών
Άντιπροσώπων Αθηνών.
Κατά την πρότασιν τού Συνδέ-
σμου, ή φθινοπωρινή έκθεσις θά
διαρκή 12 ημέρας καί είς αυτήν
θά έκτίθενται κυρίως μηχανήματσ
καί δλλα συνάψη ειδή. Ή έαρινή
έκθεσις θά συγκεντρώνη τάς άλ¬
λας επί μέρους έκ$έσεις όπως
γούνας, μραμάρων, δομικών υλι¬
κών κλπ. καί θά διαρκή 10 ημέ¬
ρας.
25 νεΊες γεωτρήσεις άπό παλα ές
καί ι έες έταιρίες. Μεταιξύ αυτών
ποϋ ένδιαφέρονται γιά την Βόρ^ο
'Ελλάδ,α είναι:
— Σέρε; Σίππινγκ: Άνατολ ν.ή
Θράκη.
— Κολοράντο Γκρήν "Οιλ καϊ
Όκεάνικ Έ^τλορέισον: Χερ<σαία π·?ριοχή Άνατ. Θράκης. ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΛΙ ΑΔΕΙΑΙ Ε3Α- ΓΩΓΗΣ ΦΩΝ ΙΙΑΙΔΙΚΩΝ ΤΡΟ- Ή Τραπέζα τής Ελλάδος, κατό πιν εγκρισεο); τού υπουργειου 'Εμ- ποοίου, θ« χορηγή ί'ις πάντα ένδια —·<Όκεάνικ Έπλ.ορήσο .· Κόμ- Δπηέρας, πανυ ίίφ Γκρή%: Θαλασσία περιοχη .Η Τράπεζ'. τής Αγγλίας πιιοε Θερμαικοΰ Κόλποΐ'. νρβη προκειμέ ου νά στηρίξη την — ΚολΛράντο Γκ.ρήκ "Οιλ Κορ λίραν μρτά την άπιΰλειαν 1,5 σέν τ -τοηέϊισον: Χρρσαίίΐ πεοιοχή Σ.·.ι- που υπέστη κατά την προ')την ώραν ρων κηί Ξάνθης. θάσου. Τρέντ Κόμπκνι·: πέλαγος, μεταξύ Λήμνιυ Έκτός των άνοιτέρο) έταιριων, ΰπάρχρι πλειάς έταιριών κυρίως ά- μερ.κανικών ΐΐού έχουν κάνει συμ άσθίνών συναλλαγων. "Η παρέμϋ.ι σις έσταθίροποίη<τε την άγορά·', άλλά παρ' ίίλα αύτά ή τι.μή κλεισί μ«το; τώ.' 2,3362 δολλαρίο>ν ύπτίο
ξεν ή χαμηλοτέρα
Ο ΧΡΤΣΟΣ
Ανοδον, τέλος, εσημείωσεν
6άοϊΐς μέ τό έλληνικύ Δημόσιο, ί χρυσός τόσον είς Τήν Φοαγκφοΰ..,-
την; όπου έ'κλεισεν είς 91.27 δολ
λάρια άνά ούγγί·αν, όσον καί είς
γιά γεωτρήαρις στήν θο'λασοτία π
ριοχή τοΰ Θρακικοΰ Πελάγους
τήν θαλαασία καί χερσαία πι?ρη·,τήν Ζι»ρίχην, οπου 6ΐΓμορφο')θη ;ί;·
χή Κασσάνδρας καί θαλασσία καί !)0525 δολλάςια. Είς τό Λο δϊν·Λ
ί ή ά ' ή ή ή δλά
χερσίΐία πε^'οχή λεκάνης
ί
5
/-' ή τιμή ήτο 00^0 δολλάρια, έναντι
λονίκης καί Σιγγιτικοΰ Κόλπβυ. | 90,25 δολλάρια τής Δευτέρας.
ΛΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΓΕΩΡ
ΓΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
- ! ΤΟ ΙΣΟΖΤΓΙΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ
Άπό την Ούάσιγκτων μ*ταδίδ8
ται, έξ άλλον, ό'τι κατά τόν -κι-
_,, , ι ιιι, ι, αΛΛυΐ', υιι καχιι τον ιη·
Ι ο υπουργείον Γεωργίας άνίχιί ρρλθόντα Όκτώβριον τό σο£ύγ όν
νωσεν δτι τό αιττ-αα πο>λητώ · γε πληρωμων των Ηνωμένον Πολ-
ωργικών φάρμακον Άνατολική: ' Τ8ΐί)ν ένεφάνισε νέον πλεόνασμ ί,
Μακεδονίας — Θράκης, σχετικώς συμφώνως μέ σχετικήν άνακοίνι»
μέ τήν συνέχισιν τής λειτουργίος σιν το0 υπουρνε,[0υ Εμπόριον
των καταστημάτων το.ν /αί
| Κατά τήν εν λόγω ά ακοίνω<πν την Ιην ,Ια ουαριου 1974, αυνδέε τύ ^λεόνασμα, δεύτερον μηνιαίον αι αε τόν καθορισμόν των προιόν ' έντός το0 Τοέχοντος 2τονς> άνη·,.
των διά την χορήγησιν άδειών ,'μ θεν ε1ς 527 έκατ δολλ
θεν ε1ς 527 έκατ_
των διά την χορήγησιν άδειών ,'μ
πορίας φαρμάκων καί θά άντιιιετο
πισθή είς τα πλαίσα τού ΙΙοο^ό^ι "Εδόθησαν εί; την δημοσιότητα
κου Λιατάνματο; «περί έμ.-τοοΐί/Γ ύ δύο πρόσφατοι άποφάσ«ις τής
γεωογικων καί κτηνιατοικώ.' φαρ- Νομισματικής 'Εατιτροπής, διά τόΊν
ιιάκονν». οποίων τροποποοΰνται αί προισχύ·
------------------------------' ουσαι διατάξει; ώ; πρός τάς προ·
ΜΕΛΕΤΑΤΑΐ Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΛ- υποθέσει; διά την Ιδρυσιν καταστή
ΝΩΣΙΣ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΤ μάτων των ξένων Τραπεζων έν
ΟΛΤΙ Ελλάδι άτβ' ένό; καί διά την χο
Ή άναδιορνάνο)σις καί ό έκσ> γ ρήγησιν στεγαστικών δανείων επί
χρονισμός των ύπηοεσ',ώΛ· τού Όν είσαγωγή συναλλάγματος άφ' έτέ-
γανισμοΰ Λιμένος Πειραιώ;. άποΤε ρου.
λεί άντ.κείμενον μελέτης έμπειρο- *Ω; πρός τό πρώτον καθοοίζι
γνωμύν'ον τοΰ ΟΗΕ τών κ.κ.
Τριελόουνι καί Π Πάττ,νσιν,
Ι. δτι <ά χορηγοΰμεναι έγκρίσεις διά οί την ίδρυσιν ύποκαταστημάτων όποϊοι έγκατΕστάθησαν ήδη €Ϊς τα Λίον Τρκπεζών έν Ελλάδι θά πα- γραφεΐα τού Όργανισμοΰ. ρέχονται, έφ' όσον συντρέχουν ι.αί Ή έκπύνησις τής μελέτης εύ.ιί- αί Λοιπαί προϋποθέσεις υπό τοΰς σκεται είς τα πλαίσια τής καταοτι εξής ορους: φερόμενυν αδείας έξαγωγής, ιίς σθρίσης μεταξύ τοΰ 'Ελληνικοΰ Δή —Παν ίδονύμενον νέον καταστή χώρας ελεύθερον συ αλλάγματος, παιδικών τροφών πού περιέχονν κατά βάσιν άλευρον όρύζης καί σί χοι τ(,5 Νοέμβριον 1974 μοσίου κ.αΐ τοϋ ΟΗΕ σιιιβάσειος, μα θά πρέπΐΐ ■ ά είσάγη άμα τή ποοί)λέπετ«ι δέ νά όλοκληρωθή μί ενάρξει τής λειτοι>ργί«ς τού κεφά-
τού. αμυλον άραβο-σίτου, πάκχαριν
καί νάλα είς κόνιν.
Αί άνοιτέοω παιδικαί τροφαί Οά
είναι. σνσκευασαέναι έντός έπωνι1-
μιον κντίων βάοους μέχρι 500
γραμμααίιον
Ή άξία τών ώ; άνω τροττών
θά &ιακανονίί,εται βάσει
λαιον είς συνάλλαγμα τοΐ'λό*; στ νν
10 έκατ. δολλάρια τό οποίον θά
παραμένη μονΐμιος έν Ελλάδι καθ1
όλην τήν διάρκειαν τής λειτουργί-
νου τιμολογίου εξαγωγήτ δι' έλε»
θέρου συναλλάγματος.
"Εξ αλλου, εφεξής θά χορηγοϋν
ται έλ,ευθέρως αδε,ιαι έξαγωγής μι
κρών σαφρκδίων (σαμπανιών) νω-
πω.' καί κατε|ηιγμένο)ν.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΝΕΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩ
ΒΡΙΟΝ.— Συμφώνως πρός άνα
κοινωθέντα οτοιχεϊα τής Τραπέζης
τής Ελλάδος, συνεχισθή καί κατά
τόν παρελθόντα Όκτώθριον, ή αύ¬
ξησις τών ίδιωτικών καταθέοεων
είς τάς εμπορικάς ΤραπέΖας καί
τούς λοιπούς πιστωτικούς όργανι
σμούς.
Συγκεκριμένως, αί είς δραχμάς
Ιδιωτικαί καταθέσεις ηυξήθησαν κα
τα 2.219 έκατ. έναντι 891 καί
1.993 τοϋ 1972 καί 1971 άντι
οτοίχως, ήτοι κατά κατηγορίας αί
εν λόγω καταθέσεις είχον: Όψε
ως κατά 338 έκατ., έναντι 173
καί 329, τού Όκτωβρίου τών έ-
τών 1972 καή 1971, άντιστοίχως,
Ταμιευτηρίου κατά 1.205 έκατ., έ
ναντι 215 καί 947, Προθεσμίας
κατά 792 έκατ., έναντι 382 καί
363. Αί δεσμευμέναι καταθέσεις
έμειώθησαν κατά 116 έκατομ., έ
ναντι αυξήσεως 121 κα'ι 354 τού
μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972
καί 1971.
πορίου, διά σχετικοϋ έγγράφου
τού, εγνώριζεν ότι αί διατακτικαί
οακχάρεως είς έμπόρους καί θιο-
μηχάνους, δέον όπως έκτελοϋνται
ώς κάτωθι:
1) Έκ τοϋ έργοστασίου Ξάν
θης: Νο: Ξάνθης, Έβρου, Ροδό
πης, Καβάλας καί Δράμας.
2) Έκ τοΰ έργοστασίου Σερ
ρών: Νο: Σερρών, Κιλκίς, Θεσ
σαλονίκης καί Χαλκιδικής.
3) Έκ τοΰ έργοστασίου Πλατε
ος: Νο: Ήμαθίας, Πέλλης, πιερΐ
άς, Κοζάνης, Γρεβενών, Φλωρί-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό χρυσός ά·ντ
τιμήθη κατά 7 δολλάρια άνά ον''-
γίαν είς την Ζνρίχη", ήγγκΐε δέ
καί πάλιν τό επίπεδον τών 100
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΤ ΣΤΜΒΟΤ
ΛΙΟΤ ΤΩΝ ΤΠΟΪΡΓΏΝ ΤΗΣ
Τό Συμβοι'ιλ.ον 'Τποι»ογών Γεωρ
ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΕΚΤΕΛ
Συμφώνως πρός τάς παρασχ- 0; τού
Οείσας πληροφορίας, νέα διοίκησις —Το {-ν λόγω ποσόν θά χρησι-
πρόκειτα, νά διορισθή έντός τή,· μοπ0ιείτα. είτε πρός κατάθεσις είς
τρεχούσης εβδομάδος ες τόν όο- τη Τράπεζαν τή; Ελλάδος, άς
γανισμύ άστικών συγκοινωνίαν συνάλλαγμα, είτε διά μακροπρύθν-
ΕΚΊΈΛ, δ-εδοιιένου ότι ή θητεία σμαν δανεισ'μύν τοϋ 'Ελληνικοΰ Δή
τή; παρούσης διοικήσεως εληξε τήν μθσίου κηί ίδιωτ·κών 'Ελληνικώ"
Παρασκευήν. Αί αυταί πληροφοο'- βιομηχανίαν, κατά πρώτον λόγον,
α. άναττέρονν, ότι θά χρησιμοποιή δ^αοσίων έπιχειρήσεον, τής ΕΤ-
θοΰν. νέα πρόσωπα είς την διοίκ-'- ΒΑ καί τής ΕΤΕΒΑ
σιν τοΰ ΕΚΤΕΛ. | —Αί χορηγήσεις τοΰ ίαρυομέ-
■ ου καταστήματος, διά κεφάλαιον
κινήσεως έν γένει, δέν δύναται νά
ΰπερβκ'νουν τό 4πλάσιον τών κατά
τήν αυτήν ήμΐρομηνίαν μή ληξιπρτ
θέσμιο- ποσών των είς συνάλλο-
γμα καταθέσεών των είς την Τοά
ζ τής "Ελλάδος, καί χορηγή-
σεών τού πρός τούς ώς ά'νο) δανειο
λήπτας.
Διά τής αλλης Γΐποφάσειος κωδ
κοποιοΰντ'Ί, καί προσννεννοΰντα
αι'ι δια,τάξεις αί σχετικαί μέ την χο
ρήγησιν δα' είιον είς δραχμάς έ¬
ναντι «ίσαγομένου συνα.λλάγματος
δι' αγοράν ή ανέγερσις άκινήτων
έν .Ελλάδι. Συγκεκριμένως δι' αύ
τής καθορίξονται τα εξής:
—Δικαιοΰχοι των έν λόγω 5α-
' είιον είναι οί ξένης ΰπηκοότητος
κάτοικοι έξιοτερικοΰ ή έσιι)τερικοΰ,
οί "Ελληνες κάτοικοι, άλλοδοΐΛής
καί οί έν τή άλλοδαπή "Ελληνες
εργάται καί ναντικοί.
—Τό ποσόν τοΰ εκάστοτε δαν?ί
ου όρίζεται μέχρι τοϋ 80% τοΰ .-'.
σαγομενου συναλλάγματος μή δυνιί
μ«νον πάντως νά υπερβή τα 2 έκ.
δρ.ΐχμών.
—Τα δά«ια θά έξοφλοϋνται ίν
τος Ιδετίας δι' Ισων τοκοχρεολυτ
κων δόσεων επί τώ εκάστοτε Ίοχύ
οντι έπιτοκίο).
—"Η ίίτχϋς τής άποφάσεοις Λρ·
χίζει άπό 1ης '1ανοι<αοίον 1974, ά- φοοά δέ καί τάς ΰΛθ6αλλομένις άπό τής κοινοπσ.ήσεώς της α1Ι]- σει; καί καλύπτει ε'ισαγιογάς σι-ν αλλάγματος ποαγματοποιηθείσηις ά πό 13.11 70 καί εντέυθεν. Ο κ. ΣΤΡ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΝΟΔΟΝ ΤΟΤ ΔΙΕ ΘΝΟΤΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙ- ΟΤ Ό καθηγητής κ. Στρατής Αν¬ δρεάδης, πρύεδρος τής 'Ελληνικής Έπιτροπής τοΰ Διεθνοϋς Εμπορι¬ κον 'Επιμελητηρίου καί Αντιπρό*- δρος τής Κε τρικής 'Επ>τροπής
Οίκονομικών Θεμάτων τοΰ Δ:ε-
θνοϋς Εμπορικον 'Επιμελητηρίου,
μετέχει είς Παρισίους τών στνό-
διον τής έκτελεστικής έπιτροπής
καί τοΰ Διοικητικοϋ Στ'μβοιλιΌ"
τοΰ Διεθνοϋς τούτου Όργανισαοΰ,
κατά τήν 27 καί 28 τρέχοντος αη-
νός άντιστοίχως.
ΑΊ δυο σΰνοδ·οι άσχολοϋ' ται μέ
τήν μελέτην όργανωτικών καί 9ε-
μάτιον αναγόμενον είς την άνάπτυ.
γίας υίοθέτησε την Τΐτάρτην, 21
Νοεμβριού, κατευθυ' τήριο γραμμή
γιά την όρεινή γειοργία. Στίς ό-
οεινές περιοχές) ολες οί γαλακτο-
αιόρες άγελάδες θά συμπερΐλη-
δολλαρίιον είς τό Παρίσι καί τό
Λονδίνον.
Χοηματκτταί άπέδδον τήν άνο-
δον έν μέρει εί; τή έπικρατοΰσαν
νενικήν ά&εβαιότητα εί; τάς εύο.')
-ταϊκάς χοηααταγοράς καί έν μέρει
είς τάς πραγματοποιηθείσας σημαν
τικά,ς άγοράς τού πολυτίμου μετΰλ'
λου. σ»νεπεία τής πτώσεως των τ· |
ιιών των μετοχικήν αξιών κατά
τάς τελευταίας ημέρας.
Είς τό Λονδίνο , σι·γκ;κοιμένως,
ζήτησις ώθησ€ την τιμήν
ΠΡΟΥ ΠΟΛΟΓΠί ΟΣ ΤΗΣΛΙΪΟίΗΤΟΣ
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΔΙΑ Τ0 ΟΙΚΟΝ. ΕίΟΣ 1974
Ανεκοινώθη ό ίγκριθεί; υπο
τού Πρόεδρον τής Δημοκρατίας
στοαττινοΰ Φαίδωνος Γκιζίκη, κ«ι
στρατηγου
τοΰ 'ΤπουργικοΛ Συμβουλιον π>ο
ν.τολογισμός τοΰ έτονς 1973. Τα
κύρια χαρακτηριστικά τού νέον προ
υπολογιβμοΰ είναι:
1. Λιτότης είς τάς δαπάνας τοό
τακτικοΰ ποοϋπολογισμοΰ.
2. Ίκανοπο.ητικός ριιθμός ά .·
πτύξετος τή; οίκονομίας, χωρίς ο-1
μως τήν δημιουργίαν πληθωριστί-
κών πιέσεων άπύ τάς κοατικάς οα
πάν α; καί την δημοσίαν ζήτησιν.
3. Μείωσις κατά (5.333 έκαΓ.
δοχ. (26'ζΟ, έν συγκρίσει πρό; ιό
1973 τών δαπα ών διά δημοσία;
επ.ενδΰσιις.
4 Μεγίστη —διά πρώτην φο¬
ράν μέχρι τούδε—■ σνμβολή τού
τακτικόν προυπολογισμοΰ εί; 10.
500 έκατ. δρχ., διά την χρηματυ-
δότησιν τοΰ προγράμματο; δημοσί
ών έ.τενδύσεων, έναντι 4.800 έκα
τομ. ορχ. τοΰ 1973.
5. Ώς συνεπεία τω,· ανωτέρω
σημαντική μείωσι τοΰ έ<το)τερικι>-|
κ/ιί έξ(οτερικού δανεισμοΰ.
Άναλυτικώτερον τα κνριώτίρα
μεγέθη τοΰ νέον Γενικοΰ Προϋπο¬
λογισμόν 1974 είναι:
1 "Εξοδα 9.5.800 έκατ. δρχ. έ¬
ναντι 103 δισεκ. Λςιαχ. τοΰ Ι'ΐ'.'.
2. "Εσοοα ί)ί) δισίκατ δραχμ.
3. Άποθεματικό·· (δι«<{ορά ίο( 8(ον - Ιξόδων) 3.200 ρκατ. δρχ 4. "Εαοΐδα τοΰ Τακτικόν ΙΙοοι- πολογιομοΰ 91..Γ»"0 έκατ. δραχ. (4 πό .ά όποία 2.1..νιθ ίκατ. δραχ(ι, Από άμεσον; »τόρο»>; καί 63 δισεχ
δρχ. Λπό έμμέσου; καί 5 δ ιεκ. δο.
ά,τό Λλλα; πηγάς).
Β Δαπάναι τού Τακτικόν Προ¬
υπολογισμόν 77.800 έκατ. δραχ.
β. Πλεόνασμα 13.700 ίκατ. ορχ.
(άπό τό οποίον 10.500 έκατ δρ/.
ώιατίθεται διά τό πρόγραμμα Λη.
ιιοσίιον 'Επε-νδι'σ;<ι>ν καί τό ΰ.τόλ(·ι
π.ιν 3.200 δι' Άπο&εματικόν)
7 Δαπάναι τού Προί'πολογισμοθ
Λπαοσίίον Έπ·ενδύθ¥ΐον 18 δισ«/.
δοσχ. άντί 24.333 έκατ. δραχ. η?.
οίπον ώ; δΐ'εμ'θρφώθηβαν διά ϊό
13Τ3 "Ητοι μείωσις κατά 6.333 έ-
κατ. δραχ. (26%). Αί δαπανά, αι'ι
ταί τών 18 δι&εκ. δραχ. τοϋ προ
γοαμματο; δημοσίων έπενδύσ»,.,/
καλνπτονται: α) Άπό τό περίσσριι
ΐΜΐ των 10.500 έκατ. δραχ. τον
Τακτικοΰ ΙΤοοιίπολογισμοϋ, Λ) Ά
λο 1 (Κ)0 έκατ. δραχ. έξ έσόδοιν
Δηαοσίων Έπτ Λύσεων καί γ) Ά
πό β.500 έκατ. δραχ. έξ
κου καί £Εωτ*οιχοΰ δανεισμοΰ
Αί πολυεθι/ικαΐ ίταιρίΐαι
Είς ύποβληθεϊσαν πρός τό έξ ύ ή συνεχής επέκτασις τών πολυε
πουργών Συμβούλιον τής ΕΟΚ εί θνικών έπιχειρήσεων προκαλεϊ είς
σήγησίν της, έν σχέσει μέ τάς πό ' τήν οικονομικήν καί κοινωνικήν
λυεθνικάς έπιχειρήσεις, ή Εύρω ' (δηλαδή, τή πολιτικήν) ζωήν τών
παική Έπιτροπή άναγνωρίζει, ότι ' χωρών όπου δροϋν, βαθείας κα!
ή διακρατική επέκτασις τών έν λό εύλόγους ανησυχίας κυρίως είς ό,
γω έταιρειών άναηοκρίνεται είς [ τ; όφορδ είς τούς τομεϊς τής ά
τήν ανάγκην έπιτεύξεως τοϋ όπτι ] πασχολήσεως, τοϋ συναγωνισμοϋ,
μουμ τής εκμεταλλεύσεως τών οί [ τής φοροδιαφυγής καί των νομι
κονομικών καί κοινωνικών συνθη οματικών διαταραχών.
'Επιπροσθέτως, ύπογραμμί- Τούτο συμβαίνει, διότι αί έν λό
γω έπιχειρήσεις άποκτοϋν όντό
κων.
ίεται ή άνάγκη ένθαρρύνσεως τής
ενοποιήσεως επί ύπερεθνικοϋ επι ' τητα καί γεωγραφικήν έκτασιν
πέδου, τής όργανωτικής διαρθρώ τοιαύτην, ώστε νά καθίσταται άμ
σεως τών βιομηχανικών ουγκροτη φίβολοο ή άπατελοσματικότης τών
μάτων τών κρατών - μελών τής Κοι παραδοσιακών μεθόδων τών δή
νότητος, διά τής συνεργασίας κσ< μοσιων ύπηρεσιών καί συνδικαλι συγχωνεύσεως τών έπιχειρήσεων οτικών δυνά<μεων, αί οποίαι δέν ξιν τού διεθ-νοΰς εμπόριον κηί τι7»ν, καί άκάμη διά τής δημιουργίας ηο κατώρθωσαν νά επιτύχουν, μέχρι διεθνών οίκονομικ.ών ^τχέσ'ΐην. 'Κ- λυεθνικών έπιχειρήσεων έφ' όσον τούδε, άντάστοιχον βαθμόν συν- .τίσης, κατά τάς συνόδους αύτάς, θά ήτο δυνατόν νά συντελέσουν , ιονισμοϋ. Διά νά καταδειχθή ή εύ διερευνώνται τα προβλήματα τα διερευνώνται τα προβλήματα τα προκιπτοντα έκ τής παγκοσμίου νο μ,σματικής κρίσεο>ς καί αί ενδει¬
κνυόμενα^ διά την εξοδον έ! (ώ- , τΓ·°
είς την πραγματοποίησιν τών οί ρύτης τών φαινομένων αυτών, είς
κονομικών καί κοινωνικών στόχων
ί _=,
τής/ λύσεις.
Ε.Ο.Κ.
Ούχ' ήττον, ύπογραμμι'Ζεται ότι
Νέαι ΟιοπρονμοτουΐΐΒΐί μεταξϋ
ΕΟΚ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ
την είσηγητικήν έκθεσιν άναφέρον
ται στοιχεϊα περϊ τής δραστηριό
τητος τών πολυεθνικών έπιχει
ρήσεων είς τόν χώρον τής Ευρω
παίκής Οίκονομικής Κοινότητος.
Χαρακτηριστικόν έν προκειμένον
είναι τό γεγονός. δτι είς σημαν
τικούς τομεϊς τής βιομηχανίας τής
Κοινότητος, παρατηρεϊται έντονος
, Εένη παρουσία — δν δχι κυριαρ
χία — ώς είναι ή τών ήλεκτρονι
------------------------------------- ι κων ύπολογιστών, τών ύγρών καιι
— ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗ Έ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΗ ΙΙΣ ΙΓΡΟΒΛΕΠΕΙ ΒΕΛΤΙΩΜΕ- | °ίμων, τής ήλεκτρικής παραγωγής.
τοΰ χρυσοΰ μέχρι τα 98,75 έ'ιος
ΝΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΑΣ ΙΙΑΡΑΧΩ ΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΠ Ν ΚΑΙ ΧΡΙΙΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΧ
ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑΝ
100 δολλάρια άά ούγγίαν, έναντι
92,50 τής τιμής κλεισίματος. Ι
Τέλος, εί; τύ Παρίσι ή τιμή
ιρθοϋν στύν ΰπολογισμό τής βοη¬
θείας, ένώ στίς πεδιάδες ποΰ πα-
υονο'άζονν φυσικές άδνναμίες θά
ύπ' οιίΐιν έ'να άνώτατο δριο!
Ι ένω εις τήν
ΊΙ χορηγουμένη βοηθεία γιά ε>ι. 97,94
τίς άγελάδες των πεδινών π,εριο- ο*Τθ'κθΣ ΕΙΣ
θά πρέπει * ά είναι 20% κα
Είς τό κυκλοφορήσαν τεΰχος κά Έπιτροπή λοιπόν, ύπενθυμίΖει
στίς έννέα χώρες ■ μέλη τή δέ-
■ών αύτοκινήτου κλπ.
Πρός τούτο, ή Εύρωπαϊκή Επι
^ΐ_*λϊ1ΓΛ:Κ "^"^ Κοινοτήτων- δημοσ
ον των Ενρωπαικων
τό κα
ομευση
όποία
έναν
άπύ έκει'νη των όρεινίόν πε
(40 κοινοτικές μονάδες ιε
τοησΐως άντί 50). "Αν καί ή κατειΐ
Ουντήοιος γραμμή υίοθετηθη έπιση
ιια δέν θά ισχύση άμέσως. Το
2ΐΐΐ6ηιΊλιο των 'Τπονργών ΐά
ποώτα νά καταοτίση τού;
κο.νοτικοίΐί καταλόγους των περιο-
Χ«)ν στίς οποίες θά χορηγητή ή
Οοήθ-Εΐα. κατ)ώς καί τό ΐίψος τής
/ΜκνοτΐΛή; συμμετοχή; στήν χρη-
ιιατοδότησι τόιν ,τρογραμματιξο 'έ-
νων ιιετοων. Κατ' άρχή, ή Κονο
ΒΕΛΓΙΟΝ
Ώς μεταδίδ:ται, έξ άλλοις
κως με τας νεας διαπραγιματευ-
σεις μεταξύ ΕΟΚ καί Κύπρου:
Η Εύρωπαίκή Έπιτροπή ύπέ-
τι τών Κυπριακών Άρχών καί προ
τείνει έναν πίνακα παραχωρήσεων
πού θά μπθ("/θϋσαν νά άφομοϋν:
τίς π,ρώιμες πατάτες, τα καρόττιΐ,
βαλε στό Συμβούλιο τών Υπουρ- τ1' μελιτζάνε;, τό ελαιόλαδο,
τής ΕΟΚ σχέδιον έντολής γιά
τάς Βρυξέλλας τό Βέλγιον ηί;
σ<: τόν προεξοφλητ κόν τόκον ο 7 είς 7,75%. Τα αλλα έπιτόκια δα νέες διαπραγματεύσεις μέ τήν Κύ νεισμοϋ τής Έθνικής Τραπέζης ΠΡ°, 0Τ° πλαίσια τής έφαρμογής τοΰ Βελγίου παραμένουν άμετα- μ'άς νέας «συλλογικής» πολιτικής' βλητα είς 8%. καπνο τ(ΐ χαρονπια χ-αι 'ς των χαρονπιών τό πορτοίάλκι καί τό χυμό τών ποιν·- τοκαλιων, τα μανταρίνια, τα νοιπά σταφύλα, τα γκ.ρέιπ - φροι'τ, /.' έυπορίου καί ουνεργασίας μέ τίς ' τα πεπύν.α. Οί δασμολογικές :(αςα χορήσεις ποΰ προτείονται ποικι- λοιν, άνάλογα μέ τα προι'όντα, μ*· ταξϋ 40 καί 7."//. Γιά δύο πρΌϊόι1- 5ιατή^η σι ^ κυΛανθή μεταξύ 25 καί 50Το άκόμη πρός τό παρόν νης, Καστοριάς καί τό Νο Περιφε Ι £πι τώ- συνολικήν έξόδιον, άλλά ρειακής Διοικήσεως Ηπείρου. Ι τό ιίκοιβές ΰψος αυτής δέν εχ^ι 4) Έκ τοϋ έργοοτασίου Λαρ!- 1 άκοιιη καθοοισθή. Τουτο σημα'νει σης Νο: Λαρίσης, Μαγνηοίας, Τρι ' οτι καλών, Καρδίτσης, Εύρυτανίας καί Φθιώτιδος. 5) Έξ άποθηκευτικοΰ κέντρου Πειραιώς τής ύπολοίπου έπικρατεΐ άς έξ άποθεμάτων ξενικής ζαχάρε ως συμφνως ύπ' αριθ. 188 50 )23. 926)1.8.73 αποφάσει. ΕΙΣ ΑΝΟΔΟΝ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙ ΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ.- Κατά τα στοι Έξ άλλου, αί καταθέοεις δή- χεϊα τής Έθνικής Στατιστικής Ύ μοσίων έπιχειρήσεων εσημείωσαν μείωσιν κατά Γ253 έκατομ., έναν Τι αύξήοεως 194 καί 432 έκατομ. τοϋ μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971, ένώ τών δημοσί ών όργανισμών ηυξήθησαν κατά 336 έκατ. δραχ., έναντι μειώσε¬ ως 176 καί 816 έκατομ. τοϋ μη¬ νός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971. Τέλος, αί καταθέσεις είς συνάλλαγμα έμειώθησαν κατά 756 έκατ., έναντι αυξήσεως 220 καί 91 έκατομ. τοϋ μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971. Δέον < > (σημειωθή, ότι ή έμφανι
Ζομένη μείωσις τών καταθέσεών
εις συνάλλαγμα κατά τόν Όκτώ
βριον 1973 είναι λογιστικής μορ
φής, συνδεομένη πρός τήν μετα¬
βολήν τής έξωτερικής ίσοτιμίας
τής δραχμής.
Ή μείωσις, έξ άλλου, τών κα¬
ταθέσεών τών δημοσίων έπιχειρή
σεων κατά ιόν Όκτώβριον 1973
άντανακλδ, κυρίως, άναλήψεις τοϋ
ΕΛΤΑ διά τήν μέσω αυτού κατα¬
βολήν συντάξεων τοϋ ΟΓΑ καί Ι
ΚΑ.
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΣΑΚΧΑΡΕΩΣ
ΕΙΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗ¬
ΧΑΝΙΑΣ.— Τό υπουργείον Έμ-
πηρεσίας συνεχισθή καί κατά τόν
νά γνίοσθή μετά
τητος ποι.ές θά είναι οί δαπάννς
τού Τααείου ΙΙρ·οσανατολι.σμοΰ χαί
Γεο^ονικών 'Εγγτηίσειον, γιά τή ·
ύρεινη γεωργία Τό Συμδοΰλιο τ/δν
'Τπουργών έπρότεινε προσο)ριν(7(;
τό ποσόν τών 300—500 Ικατοιιμυ
ρίονν κο'νοτικων μονάδο>ν μετρή-
σ?α>ς γιά Γ> %τη.
"Οσο· άΐΕορά τό θέμα τοΰ ελαια
, λ.ά&ου, τό Σνμβονλιο τών 'Τποΐ'ο
γών κιαθώακχ τϊ'ιν έν&εικτική τιιιή
άγοράς σέ 95 κο.νοτκές αονάδ-ς
παρελθόντα Σεπτέμβριον, ό ύψη ■ μεη)ήσε(1)ς για 1000 χιλιόνρ(ψμ
γεγονός πού σημαίνει βοή&εια υ-
·<|)ους 42^17 κοινοτικών μονάδων ιιε τρησειος κατά 100 χιλιόγραμμα, μηχανικής παραγωγής μετά ήλεκ- Ι Τύ Συμβούλιο των 'Τπουργών άπεφάσισ,ε έξ άλλοτ^ ' ά δημιοι .)- ^ ' γήση ίνα ρυθμιστικ.ό άποθεματικό λός ρυθμός τής βιομηχανικης πά ραγωγής. Ούτως, ό γενικάς δείκτης 6ιο τρισμου - φωταερίού κα'ι όρυχεί ών ηυξήθη κατά 19,6%. έναντι τού ίδίου μηνός τοϋ παρελθόντος έ- τους. Ό δείκτης καθαρας βιομη χανικής παρα/ωγής ηυξήθη κατά 22,4%, ό δείκτης όρυχείων κατά 18,3% καί ό δείκτης ήλεκτρισμοϋ — φωταερίού κατά 5,7%. ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΡ<ΑΠΕΖΩΝ.- Δι' αποφάσεως τής Νομισματικής Έ¬ πιτροπής, αύξάνεται τό κατώτατον όριον τών κεφαλαίων .των άλλο¬ δαπών ΤραπεΖών, αί οποίαι έγκαθΐ στανται έν Ελλάδι, άπό 5 έκατ. δολλ. είς 10 έκατ. δολλ, Τό ανωτέρω τούτο ποσόν τών 10 έκατομ. δολλ., θά παραμένη έν Ελλάδι καθ1 όλην τήν διάρκει αν λειτουργίας τοΰ Εένου τραπεΖι κου συγκροτήματος καί ούχι διά μίαν πενταετίαν, ώς προέβλεπεν ή προηγουμένη σχετική απόφασις τής Νομισματικής Έπιτροπής. έλαιολάδον 75.000 τόννονν ΜΑΞΙ- ΟΤΜ καί νά θΐσπίση έ'να κτηματο λόγ;ο των έκτάσεων πού καλλιεο- γοϋνται άπό ελαιόδενδρα. Οί ΐα- ραγωγοί θά σ>>νεισφέροι·ν σ:ήν
χρηματοδότησι γιά την δημιουργί
τοΰ κτηματολογίου μέ 'Α έκ ι ής
συ ολικής βοηθ·είας.
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΙΣΟΖΤΙΤ, χωρες τής Μεσογε,ακής λεκάνης.
^, , , . , Ι Σέ μιά δεύτερη συνάντηση μέ
Γελος συμφωνως με ανακονω- . . . .,
- ,γ» κ" - ι-. > τουε άντιπροοωπους της σπανι-
σι τού Όμοσπονδι«κον Γραφείοιι
Στατ,στ,κή; τοΰ Β,σμπάντεν, τό Κής κυ6εΡνΠ°εως, ή Εύρωπα,κή Έ
εμπορικόν σοίύγιον τής Δυτικής ΓΙΤΡ0ΠΠ, έκλεισε στίς 18 Όκτω-
Γερμανία; έσημείωσ:, κατά τόν βρίου μέ την πρώτη σειρά διαπρα
μήνα Όκτώβοιον 1973, νέον ρε- γματεύσεων μέ τίς πέντε μεσογεια
κές χώρες, τήν Ισπανία, τό Ίσ-
ραήλυ. τό Μαρόκο, τήν Άλγερία
καί τήν Τυνησία, πού οί Έννέα εί
χαν διαλέξει γιά νά έφαρμόσουν
τήν νέα τους μεσογειακή πολιτική.
Οί διαφορές άπόψεων πού έμφα-
νίστηκαν κατά τήν διάρκεια τών δι
αφορών συναντήσεων μεταξύ τών
άντιπροσώπων τής Έπιτροπής καί
κόρ πλεονάσματοςι τή; τάξΐοις των
4 δισεκατομμυρίων μάρκοιν. Ε'.δ -
κώτερο , τό ένεργητκόν υπόλοι¬
πον τοΰ έμ,πορ.κοΰ ίσο·ζ·γίοΐ' τή;
Γερμανίας άνέρχεται είς 26 & δι-
σεκατομμνρια μάρκον διά τούς δέ
κα πρώτους μήνας τοΰ 1973/ ενα'.1-
τι των 20,3 δισξκατομμνρί(ΐ)ν ολο¬
κλήρου τοΰ ετους 1972.
Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ
τα χαροτνιια (
ση τή; προτιμήσεω;) καί
πνό, προσφέρττιιιι δασιιολογική α¬
παλλαγή.
"Οπως τονίζει ή Ενρωπαϊκή 'Ε-
«οί προτάσεις αί»τές άνα
φέρονται σέ προϊόντα γιά τα ό¬
ποία ή Κοινότητα ί-χει ηδη χορηγν)
σει ή προτείνει παραχιορήσεις πρός
άλλες χώρες τή; μεσόγειον. ΟΙ
παρί/χωρήσει; αύτε; περιορίζονται
στά προτιμησιακά ίη|»η μιι στά χρο
νοδιαγράμματα
εργασίας; .Η Επιτραπή τό δΤευΤη ι ηρ0Πί] "Ρ0™"1™ την λήψιν ώρισμέ
νίζει: «νά συμβάλη στήν αναπτύξη' νων μέτρων, ώστε καί ή έπέκτα
Κύ
τής Κύπρου μέ μιά συμπληρωμπΓ'-' °ις των πολυεθνικών έταιρειών
κή προσπαθεία καί νά ενισχύση [ — λόγω τών αναμφισβήτητον
τούς
πάρχουν
τήν Κοινύτητα πάνω σέ δσο τό δυ |
.., ..-^«^...ν-ννν.Λ ^ιακ »»λ Εΐιυ^ιΜ| — /Λΐ,γυυ τυυν υναυφιοοητητιιιν
ούς ο'ικονομικού: δεομούς .τού υ- πλεονεκτημάτωντων - νά μή όναν
ίάρχουν άνάμεσα στήν Κύπρο λαί · „_„« Α»»Α . . Ε
...... τ.-....._ - , „ . „ κοπή, άλλά και ή δοαστποιοτικ
καί ή δραστηριότπς
ούτών νά μή άντιστερτεύεται τα
Κίνιιι φαννρύ, ότι οί ένέργε,.ς ] *θνικα συμψέροντα τών κρατών
νατό εύρντε,οη 6άση.
ποϋ θά μποροΰσαν νά γίνουν
την πραγαατοποίηση αύτοΰ τοΰ σκο
ποΰ δέν διενκρ'ΜΪονται, σ" αύτό
τύ ο-τάδιο, άπό την Εύριοπαϊκή Έ
πιτροπή. Χαράσσονται μό ο οί γε-
μελών της Κοινότητος. Ειδικώτε¬
ρον, προτείνεται ή λήψις μέτρων
διά τήν πρβσπτασίαν τών γενικήν
ουμφερόντων καί των έργσΖομέ
διά τήν διατήρηοιν τού ου
ν.κέ; γσαμαέ; μ,ά; σχετ,κή; συνϊο "'^' δ'0 Τήν διατΠΡΠθ>ν τού ου
γασίας: αναπτύξη τή; παραγωγής | ναγωνισμοΰ· δια Τα(: μεθόδους έ
καί τής οίκονομικής ύπο,δο.μής τής εογορβς τών έπιχειρήσεων κ.ά.
Κύπρου γιά νά διρνκολυνθή ή
βιομηχάνιση της καί ό έκσυγχρ,η,.
της
τομεα
σμός τοΰ άγοοτικοϋ
ποοώθηση τής έμπο,ρενματοποιήΐτε. |
(ος το,ν προϊδντων πού έξάγει ή Κύ |
προ;, στ'νεργασία στόν Ιπιστημο'.
Έπίσης, προτείνεται ή θέσπισκ:
Κοινοτικοϋ κανονισμοϋ ώς πρός
τάς χρηματιστηριακάς πράξεις καί
,Λ., „„ ,. _.
^ Προέλευ01ν των έπενδυσεων,
ή επίτευε'ε συντονισμοϋ είς τήν
;, ργ επιστημο.
καί τεχνικοβιομηχανικό τομέα, 'ειΤουργίαν τών κρατικών οργανι
; καί στόν τομέα τοϋ περιδάεμών έλέγχου των χρηματιστηριη
δπω; καί στόν τομέα τοϋ περιδάν
λοντος. Πάντως, δλες αΐ»τές οί ϊ-
νέργΐΐες, πρέπει νά προγραμμαη-
σθοϋν άπό τοΰς ϊδ.ονς τούς Κι>-
/ < , " ς πρ.ονς σε σνναρτηση μέ τούς στό-, ^ - χους καί τίς προτεραιότητε; που ' αοειων' έλέγχου των χρηματιστηρΐϋ κων πράξεων καί ό καθορισμός κοινοϋ καθεστώτος τιμών διά τήν μεταθίβασιν καί έπανάκτησιν τών νοδιαγράμματα τής συλλογικής έχουν αποφασίση στά σχεηκά',τχέ» ι προσεγγίσεως ή δλλων συμφων - δκα οίκονομ·.κής άντχπτι'-ξεω-. ί ών». Ή μόνη έξαίρεση/ ά'ν των άντιπροσωπειών τών πέντε χω ( με ά την .τ-,ύμε ε!τσι, σ' «υτή τή σι-νεργασίας πού προτείνει ή Επι ρών, άφήνουν νά προδικάσουμε ό- γενική άρχή, άφοςά μόν^ον τίς ,τοώ τοοΤή εΓν;ιι Ιαΐί)- ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ |τι ή συνάψη τών νέων διευρυμέ- Ι ιε*Γ5< .ιατάτίς^. Τό χρονοδ άγραμμ/ι πο{, θά αποροΰοΐ ... ,.ιν,,.,ΙΗ„,, „,, Συμφώνως πρός στοιχςία τή; νων συμφωνιών πρέπει νά άναμέ , Χατα 1° °™1°, θα ϊφ«ομοζοτ«ιν ίι- ξ.-χίος/στύ χρηματπδοτικό προ>τόκολ
Διά των μέτρων αυτών — ύ-
ποστηρίζεται είς τήν έκθεσιν της
Ή π·ό ένδιαφέρουσα πλει^ά τή; , Βύρωπαϊκής Έπιτροπής — θά έπέλ
6ΐ| έξισορρόπησις είς τα άλληλο
συγκρουόμενα συμφέροντα τών
'ΕΘ ικής Στατστική; 'Τπηρ,εσίας,
ή ίδιωτική οίκοδομική δραστηριο-
νεται ούντομα, δηλαδή πρό της
31ης Δεκεμβριού 1973
της, κατά τύ έννεάμηνον Ίανουα-■ -Εξυπακούεται, ότ ιή Κοινότητα
ριου - Σεπτεμβρ,Όυ, έκάλν^εν ό'γ δ·ν μπορο0οε να περιμένη ΤΟ τέ.
κον νέων οικοδομήν καί
κών 70132.000 κνΒικών μέτρων,
λος αυτών τών διαπραγματεύσεων
εί; ολόκληρον τή χώραν. Είς τόν , Υια να 0ΤΡα(ΡΠ καί πρός τίς άλλες
νομόν Άττικής, αί έκδ^θίϊσαι α-
δε.αι άντι,ιροσ(ΐ)πετ·ονν όγκον 33.
Ο95.ι
χρηματοδτική
να περ.ληφθή σέ πολυεθν|Κων κα1 έθν|κων έπ,χε..
πδοτικο προ>τόκολ
πίρ των Κνπρίων είσαγωγέιι.ν δα- , , περιωρ σμένο άρχικά σέ ^ςη ΡΠ°εων.
ομολογική μείωση κατά 40% θά ή- χοόνια. Ή Εύρωπαϊκή 'Επ.τπο.ΐή
ται (χ'ισθητά πιό μχικκΑ____
για να στραφή και πρός τις ολλε-; , π.ού Οα άποκ.τοΰσαν οί έξαγωγεις περίεργο, γιατί ή χρπιατοδότηττι
μεσογειακές χώρες. Έτσι, ή Εύ- | τ'Ί; Κύπρου, εάν ή ποόταση τή; Ε θά πρπτ,Ες -ά είναι άνάλογη μέ τη
ρωπαική Έπιτροπή έτοίμασε ένα . Λ Τοοπίί; ν^^1 άποδεκτή άπύ τοι·ς σ.τουδηιότητα των ένν:ογειων στί-
εν συγκρίσει πρός τύ ά τίστοΐΥί
έννεάμηνον τού 1972, έμφανίξ,ει
ξ^σιν δ.'' ολόκληρον μέν τήν χο')-
οαν κατά 30,8% διά δέ τόν νοιιν
Άττικής κατά 41,6%.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Αί τιμαί τοιν ■ Μιλάνον, ίίπον αί βιομηχα;καί
υ·~τοχ<ϊ>ν είς τα Χηηιιατ.στήρια τή;
Εΰρο')πη; συνέχισαν " ά ΰποχίοροΰν
έν μέσω φόβίον ίίτι ή ίντεινομένη
έλλειψς πετρτλαίου είς τήν Δυσ·ν
είναι δυνατόν νά προκαλέση παννο
σμιον ο'ικο ομικήν υφεσιν.
«Οί άγορασταί έ'γ ναν άφαντοΐ'»
εΐπε χαρακτηπιστικώ; χρηματιστής
τοΰ Λονδίνον, οπου ό δείκτης μετο
χικών άξκόν των «Φαίνάνσ,αλ Τα
) ο'ρισκόμενο; επί δυο καί ή-
ιιισυ έτη εί; έπίπεδα χαμηλά, άπω
λεσε 0,4 μονάδας ΰποβίβασθεί; ;'.;
.16β,5 μονάδας.
των τ;μών τών μετοχΤο'
εσημειώθη, έξ δλλου> καί είς τύ
τό σχέδιο αύτό, προσφέρει οτούς
Κυπρίους, ή ΕΟΚ, βελτιωμένες ά
γροτικές παραχωρήσεις, σέ σύγκρι
ση μέ τίς παραχωρήσεις τής Συμ
ιρωνίας Συνδέσεως τοϋ Δεκεμβρί
ου 1972. κα'ι οίκονομική, τεχνική
ξίαι ύπέστησαν εδικώτερον καί τάς Κα, χρηματοδοτική συνεργασία.
μ:γαλντέρας ζημίας. Εί; χαμηλόν
οα επιπεδα ήνοιξαν αι μετοχαι χαι'
είς τα Χρηματ,στή^ια Φραγκφου,-
ά ή αύτή προτίμηοη
της καί "ΑμστερντοΑΐ.
ΤΟ ΔΟΛΛΑΡΙΟ
εϊχε προσαρτηθή στό κείμενο τής
Συμφωνίας, ή Κοινότητα διεκήρυσ
Έν τώ μεταξν, έλαφρώς ύπ*χύ σε ότι ήταν «διατεθειμένη νά έπα
οησεσ καί τό δολλάοιον είς τάς ■·* νεξετόση μέ τήν Δημοκρατία τής
οω.-κιϊκάς χςηματαγοράς. Σννκ.- Κύποου τό άγροτικό πεοιεχόμενο
κριμένιος είς την Φραγκφούρτη
Ί ά^?οικα· ικόν νόμισιια εκλεισι
είς την τιμήν τών 2,ί!340 μ
έναντι 2.6482 μρρκίον τή;
οας. Είς τό Παρίσι έσταθερο.το.ή.·'νειακη0:
τής συμφωνίας, έν όψει μιάς συλ¬
λογικής προσεγγίσεως των σχέσε-
Ιών
:ερα ευ,οικη μεταχϊίρη νεςγασία θά πρέπει νά πάρη
ση ποΐι θά ήθ:λε ί| Εύρωπαϊκή 'Ε- μορφή δανα'ω : δάνεια ττιγ 1
πιτροπή λ ά έπιφυλαχθή γιά
η
δάνεια τής Εί·»»
■
ς ς ρσι ταερο.το.ή,
θη ες τό επίπεδον των 4,Γ)200 αχ,ά οποίων ελήφθησαν ύπ' όψει τα κυ
γκων, έναντι 4,54375 φράγκων τής | /ιριακά συμφέροντας Ή Εύρωπαϊ
'ική άγρά.
ΟΚΟΝΟΜΓΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟ
ΤΙΚΗ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ
Παντί»;, Γ| βελτίιοση το»ι άγοοπ
κου τμήαατος τής Σνμφιονίας 2ν
δί'σειος τοϋ ΔεχΓμβρίου 1972, ί).·ν
είναι ή μόνη καινοτομία πού ,τρ':-
τείνε,ται. Ή Έπΐτ,ροπή) έχοντος
όψει της τίς γενικές γραμμές τής
νέα; μεσογειακή; πολιτική; πού ά
ποφασ.'στηκί άπό τού; Έννέα, χα-
| ράζει έ-:ίση; τα πλαίσια καί μ:<ϊ; στά πλαίσια των ^ τεχνική; και χρηματοδοτικής συνερ γασίας μέ την Κύπρο. Ποίος θά δή μέ τούς πιό τϋνοϊκούς τόκους ίξοφλητέα σέ μεγάλα ° ' ' , Βιαίως, κατά τί; (1ί*1!" ΠΗ ΛνΤΐ τηήινΐΛ- εΐΛαι ό στόχος παρομοίας συν ς, οί αντιποοσιο.-ΐοι τής Κνπρ υ δέν ί)ά παοαλείψουν νά έκφράσο·· τίς ά.·ΐύνεις τους ν,ά τίς προτάσ-Ίς "!'τί;· ?Τ·εο«> ('ιΡ«εϊ τουλάχιστον
το ότι νπαρχουν καί έπ,τρέπουν,
εφ όσον οί Εννέα δεχθού νά 5ώ
σουν γρήγορα τή σχετική έντολή
στήν Εΰρίοπαική ΈπιτροΛη, ν" άρ
χίσουν οί διαπραγματ,εύσεις νιο
νά προωθηθή ή σύνδεση αύτη τής
Κοινότητος μέσα στά καινονργια
.τλαίσια πού θέλουν νά διαμορφώ-
σουν οί Έννέ« μέ τίς μεσογειακές
II
ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑ
ΛΑΞΙΜΟΤ ΠΕΡΙΟΤΣΙΑΣ
Δέν ι'ιπόκεινται είς την ρνθμι-
σιν τοΰ Ν.Δ. 1154)72, προβλέπο'-
τος Γκποίησιν δημοσίων κτημάτιον
καί δ άθεσιν τού ποοϊόντος τή; έχ
.-ηι^τειος πρό; άνέγερσν δημουί-
ο·ν κτιρίων, τα άνταλλάξιμα /.Τη-
ματα τού Δημοσίου.
Τοιουτοτρόπως απεφήνατο τό
Νομικόν Συμβούλιον τού Κράτ >υς
δ.ά τή; ύπ' αριθ. ')8(!)7ΐ3 γαοιιοδο
τήσειος τοΰ Π' Τμήματος ατ'ίτοβ,
έκδοθείσης επί έρίοτήματος βχϊΓ·-
κώς μέ τήν ΰπαγογήν ή μή τής άν
ταλλαξίμου .τεοιονσίας είς τα; 8ιγ»
τάξει; τοΰ ΝΔ. 1154)72.
ΙΙΤΞΗΘΗ Ο ΑΡΙΒΜΟΣ ΤΩΝ
ΞΕΝΩΝ ΤΟΤΡΙΣΤΩΝ ΚΑ-
ΤΛ ΤΟ 9ΜΗΝΟΝ
Σι·μφώνο)ς πρός τα σνγκίντθ'1»
θρντα υπό τή; Έθνική; ΣτατιιΤ"
κης 'Τπηρρσίας στοιχείβ, χατ·ι
τοίις έννέα πρώτονς μήνα; τσθ λιί-
γο το; έ'οτν; 1973 οί ξένοι τονρί-
σται οί όποϊοι έπΓσκέφθΛΐοαν ΐην
•Ελλάδα, άνήλττον είς 2.7Ϊ2.77Τ.
Κατά τό αντίστοιχον διάστημα ι ού
προηγοΐ'μένο,ν έτβνς ανήρχοντο εις
ηγμ
2.2^.008, ήτοι εσημειώθη εφέτο;
κατά ποσοστόν 18,4%,
ί- ' Λ ^
Ή απόφασις τής κυβερνήσεως
τϋς Δυτ. Γερμανίας, όπως άπό 1 ηα
Ίανουαρίου 1974 απαγορεύση τήν
είσοδον άλλοδαπών έργατών έκ
χωρών εκτός τής Εύρωπαικής Οί
κονοΐυίικής Κοινότητος, έπανέφε
ρεν είς τήν επικαιρότητα τό ίδι
κόν μας μεταναστευτικόν πρόβλη
μα, τό οποίον ουνδέεται, εύθέως
καί άμέσως, μέ τό δημογραφι-
κόν Ζήτημα, τήν έγχρώσιον αγοράν
εργασίας καί, γενικώτερον, μέ τήν
όλην ύφήν τής Έθνικής μας οί
κονομίας.
Ή μετονάστευσις, αρχικώς, α¬
πετέλεσε τήν εύκολον λύσιν διε
ξόδου είς κοινωνικά, οίκονομικά
καί όΛλα προβλήματα τής χώρας,
ένώ, παραλλήλως, ή είσροή τοϋ
μεταναστευτΐ'κοϋ συναλλάγματος
«διεσκ,έδαΖε» τα συσοωρευθέντα
δλλα προβλήματα. Άναλυτικώτε
ρον, ή συνεχής αίμορραγία τής
μεταναστεύσεως έπεστέρήσε τήν
Ελλάδα άπό τό ίκανώτερον καί
Ζωτικώτερον άγροτικόν δυναμικόν
τής. Όλόκληρα χωρία — καί δή
τών νευραλγικών παραμεθορίων
περιοχών — ήρημώθησαν άπό τούς
κατοίκους των καί ούτω τό δημο
γραφικόν πρόβλημα ανεφάνη είς ό
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΙ
ραγωγικάς δραστηριότητος, μέ ό- ΘΕ2)ΝΙΚΗ,— Την 2«ν Δεκεμ
οα κεφάλαια κατώρθωσαν νά συγ (,^ου θα καταπλει>ση είς την Κα
κεντρώοουν άπασχολούμενοι εις (-„■ χαν τό πλωτόν γεωτρνπανον
Ι ^ΖΤΑΝΓΚΟ ό» κ«ί θά έπαναλά-
ποσοστόν βη τάς γεοτρήσεις είς την έναντι
λ
την ξένην.
Σημαντικόν όμως
αυτών, θά προσθέοη τό βάρος τής^ Σκάλας^ών^αο,νών ^θαλα^-
άρχίσονν την ΙΟην Δεκεμβριού ά-
Άμερικανικήν 'Εταιρίαν
τού είς τό έγχώριον
δυναμικόν. Τό δυσχερέστερον, είς
τήν προκειμένην περίπτωσιν, είναι ■ <<Όκεάνικ» θυγατρικήν υ ύπολογισμός πόσοι, έκ των ά- Τη·, «Κολοράντο». γροτών μεταναστών θά έπανα 'ρ]ν τ^ μεταξύ, τό ενδιαφέρον κάμψουν είς τάς έστίας των των ξέ ι»ν έται,ριών γιά την ερευ- κάμψουν είς τάς θά θελήοουν νό επιδοθοϋν είς τάς να πετρελαίου στήν "Ελλάδα, παίο γεωργικάς άσχολίας των, ή μό" πως θά ηροτιμηοουν νά προστε- ,/οϋν καί αύτοι είς την στρατιάν τής έργατικής τάξεως. ταχύτερο ρυθμό. Σνγκεκριμένα έπιταχύνονται διά τής Γενικής Διευθύνσεως Μεταλ- λείιον τού υπουργείον Βιομηχαν'"; οί ένέργειες γιά την έντατική άλ ά Έν όψει των πιθανων αυτών πτι,|ι το(; $χον προγράμματος. έξελίξεων, άβιάστως έξάγεται τό ] οί ένέργεκτς αΰτές σννίσταν- συμπέρασμα, ότι άπό τούδε θά , ται: πρέπει νά προσανατολιζώμεθα άνα λόγως, ώστε νά άντιμετωπίσωμεν την όλην κατάστασιν. Ή λύσις τοϋ προβλήμάτος, κατά μέγα Μ^ροί. ] ξ, .τροθηϊ θά εξαρτηθή άπό την ίκανότητά τ-ς καταρτί,σε(»ς συμβάαεων μέ μας νά έπαναφέρωμεν τό άγροτι τ-ις ένδιαφερόμενες έταιρίες γιά κόν μεταναστευτικόν ρεΰμα είς την διενέργπα νέον γεωτρήσεων τα χωρία τού καί, μέσω οίκονομι στήν χ«ερσαία καί θ«λασσία πε- Στήν άναμόρφο)σι τού πα· γίου κειμένου τών συμ,βάσεων τοΰ Δημοσάον μετά τών ένδιαψερμοέ- νων έταιριών. — Στήν έξέτασι καί .ιροο>θη<τι κων ένισχύσεων, ώς καί άλλων Ο'οχη της χώρας. „. . . ■„,,,,<.,, ι ΟΙ αιτήσει; αυτες αφορουν σε προϋποθέσεων, να τους πείσωμεν , ' *, * , , , . νά καλλιεργήσουν την πατρώαν η την τραγικήν είκόνα τού, κα > γήν. Ούτως, έκτός των άλλων, θά
τα την τελευταίαν απογραφήν. ΈΕ ένισχύσωμεν καί την γεωργικήν
δλλου, μετά την προιοϋσαν οίκο ' παραγωγήν,, επί μεγίστη ωφελεία
νομικήν ανάπτυξιν τής Χώρας, ε¬
δημιουργήθη τό πρόθλημα τής έλ
λειψεως έργατικών χειρών, όχι μό
νόν είς τόν δευτερογενή, άλλά καί
είς αυτόν τόν πρωτογενή κλάδον
τής οϋίκοομϊκής δραστηριότητος,
καθώς καί είς την ναυτιλίαν. Το
πρόβλημα τούτο, υφιοτάμενον μέ
χρι καί σήμερον, ήθελήσαμεν νά
τό αντιμετωπίσαμεν διά τής προ
οελκύοεως έγχρώμων εργατών,
μέ όλας τάς κοινωνικάς καί άλλας
έπιπτώσεις.
"Ηδη, όμως, μέ την ώς άνω
απόφασιν τής Κυβερνήσεως τής
Βόννης, ορθούνται ενώπιον μας
έτερα προβλήματα, τα Οποϊα συν
δέονται περισσότερον με τό ένδε
χόμενον όμαδικης παλιννοοτήσε
ως των μεταναστών και ολιγώτε¬
ρον μέ την μή πρόσληψιν νέων έρ
γατών. Τούτο διότι όλαι αί έν
δείξεις πείθουν, ότι ή Δυτ. Γερ
μανία, υπό την πίεσιν τής ένεργεί
οκής κρίσεως, θά προχωρήση είς
την λήψιν περαιτέρω μέτρων, διά
ΓΓθΐό,ς ήδη άπασχολουμένους είς
την χώραν άλλοδαηούς εργάτας.
Έπομένως, τό πρόβλημα δι' ημάς
είναι τό τής όμαδικης παλιννο
οτήοεως των μεταναστών μας είς
την Δυτ. Γερμανίαν, οί όποίοι υπο
λογΚονται είς 300.000.
Καί όπωσδήποτε, ή Έλληνική
οίκονομία δέν είναι δυνατόν νά
ύποδεχθή καί νά άπασχολήση όλον
ούτό τό εργατικόν δυναμικόν είς
την βιομηχανίαν ή την ναυτιλίαν,
Γ, είς άλλας υπηρεσίας. Βεβαίως,
οί μετανάσται, επιστρέφοντες έν
Έλλά5ι, δέν θά άναζητήσουν ό
λοι εργασίαν, ώς εργάται, άλλά
θά επιδοθοϋν καί οί ϊδιοι είς πά
τής Έθνικής οίκονομίας.
Περαιτέρω, διά καταλλήλου πό
λιτικής, δέον όπως προσελκύσω-
μεν τό Εένον έπενδυτικόν ένδιαφέ
ρον έν Ελλάδι, ώστε οί δημιουρ
γηθηοόμ|εναι εύκαιρίαι εργασίας
νά μή μας δήμιουργήσουν προβλή
ματα τοποθετήσεως των έπαναπα-
τριζομένων μεταναστών συντελού
ξεως καί άναπτύξεως τής έμπορι
σης δέ καί τής οίκονομικής έξελί
κης μας ναυτιλίας, δυνάμεθα νά
υποστηρίξωμεν, δτι ή Ελλάς θά
εξέλθη ενός τοιούτου ένδεχομέ-
νου όμαδικης έπιστροφής των τέ
κνων τής, σχεδόν άλώβητος. Πρω
τίστως, όμως, άπό τούδε πρέπει
νύ προετοιμαίώμεθα διά την αν¬
τιμετώπισιν τοϋ προβλήματος τού
τού.
ΠΡΟΤΕΙΝΕΤΑΙ Η ΟΡΓΑΝΩΣΙΣ
ΔΥΟ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΘΕΣ¬
ΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
* ΕΑΡΙΝΚ - ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ
Την πραγματοποίησιν είς την
Θεσσαλονίκην δύο έκθέσεων, μιαα
έαρινής καί μιας φθινοπωρινής, α¬
πεφάσισε νά προτείνη είς τό Δ.Σ.
τής Διεθνοϋς Εκθέσεως Θεσσαλο
νίκης ό Σύνδεσμος Έμπορικών
Άντιπροσώπων Αθηνών.
Κατά την πρότασιν τού Συνδέ-
σμου, ή φθινοπωρινή έκθεσις θά
διαρκή 12 ημέρας καί είς αυτήν
θά έκτίθενται κυρίως μηχανήματσ
καί δλλα συνάψη ειδή. Ή έαρινή
έκθεσις θά συγκεντρώνη τάς άλ¬
λας επί μέρους έκ$έσεις όπως
γούνας, μραμάρων, δομικών υλι¬
κών κλπ. καί θά διαρκή 10 ημέ¬
ρας.
25 νεΊες γεωτρήσεις άπό παλα ές
καί ι έες έταιρίες. Μεταιξύ αυτών
ποϋ ένδιαφέρονται γιά την Βόρ^ο
'Ελλάδ,α είναι:
— Σέρε; Σίππινγκ: Άνατολ ν.ή
Θράκη.
— Κολοράντο Γκρήν "Οιλ καϊ
Όκεάνικ Έ^τλορέισον: Χερ<σαία π·?ριοχή Άνατ. Θράκης. ΧΟΡΗΓΟΤΝΤΛΙ ΑΔΕΙΑΙ Ε3Α- ΓΩΓΗΣ ΦΩΝ ΙΙΑΙΔΙΚΩΝ ΤΡΟ- Ή Τραπέζα τής Ελλάδος, κατό πιν εγκρισεο); τού υπουργειου 'Εμ- ποοίου, θ« χορηγή ί'ις πάντα ένδια —·<Όκεάνικ Έπλ.ορήσο .· Κόμ- Δπηέρας, πανυ ίίφ Γκρή%: Θαλασσία περιοχη .Η Τράπεζ'. τής Αγγλίας πιιοε Θερμαικοΰ Κόλποΐ'. νρβη προκειμέ ου νά στηρίξη την — ΚολΛράντο Γκ.ρήκ "Οιλ Κορ λίραν μρτά την άπιΰλειαν 1,5 σέν τ -τοηέϊισον: Χρρσαίίΐ πεοιοχή Σ.·.ι- που υπέστη κατά την προ')την ώραν ρων κηί Ξάνθης. θάσου. Τρέντ Κόμπκνι·: πέλαγος, μεταξύ Λήμνιυ Έκτός των άνοιτέρο) έταιριων, ΰπάρχρι πλειάς έταιριών κυρίως ά- μερ.κανικών ΐΐού έχουν κάνει συμ άσθίνών συναλλαγων. "Η παρέμϋ.ι σις έσταθίροποίη<τε την άγορά·', άλλά παρ' ίίλα αύτά ή τι.μή κλεισί μ«το; τώ.' 2,3362 δολλαρίο>ν ύπτίο
ξεν ή χαμηλοτέρα
Ο ΧΡΤΣΟΣ
Ανοδον, τέλος, εσημείωσεν
6άοϊΐς μέ τό έλληνικύ Δημόσιο, ί χρυσός τόσον είς Τήν Φοαγκφοΰ..,-
την; όπου έ'κλεισεν είς 91.27 δολ
λάρια άνά ούγγί·αν, όσον καί είς
γιά γεωτρήαρις στήν θο'λασοτία π
ριοχή τοΰ Θρακικοΰ Πελάγους
τήν θαλαασία καί χερσαία πι?ρη·,τήν Ζι»ρίχην, οπου 6ΐΓμορφο')θη ;ί;·
χή Κασσάνδρας καί θαλασσία καί !)0525 δολλάςια. Είς τό Λο δϊν·Λ
ί ή ά ' ή ή ή δλά
χερσίΐία πε^'οχή λεκάνης
ί
5
/-' ή τιμή ήτο 00^0 δολλάρια, έναντι
λονίκης καί Σιγγιτικοΰ Κόλπβυ. | 90,25 δολλάρια τής Δευτέρας.
ΛΙ ΑΔΕΙΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΓΕΩΡ
ΓΙΚΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ
- ! ΤΟ ΙΣΟΖΤΓΙΟΝ ΤΩΝ ΗΠΑ
Άπό την Ούάσιγκτων μ*ταδίδ8
ται, έξ άλλον, ό'τι κατά τόν -κι-
_,, , ι ιιι, ι, αΛΛυΐ', υιι καχιι τον ιη·
Ι ο υπουργείον Γεωργίας άνίχιί ρρλθόντα Όκτώβριον τό σο£ύγ όν
νωσεν δτι τό αιττ-αα πο>λητώ · γε πληρωμων των Ηνωμένον Πολ-
ωργικών φάρμακον Άνατολική: ' Τ8ΐί)ν ένεφάνισε νέον πλεόνασμ ί,
Μακεδονίας — Θράκης, σχετικώς συμφώνως μέ σχετικήν άνακοίνι»
μέ τήν συνέχισιν τής λειτουργίος σιν το0 υπουρνε,[0υ Εμπόριον
των καταστημάτων το.ν /αί
| Κατά τήν εν λόγω ά ακοίνω<πν την Ιην ,Ια ουαριου 1974, αυνδέε τύ ^λεόνασμα, δεύτερον μηνιαίον αι αε τόν καθορισμόν των προιόν ' έντός το0 Τοέχοντος 2τονς> άνη·,.
των διά την χορήγησιν άδειών ,'μ θεν ε1ς 527 έκατ δολλ
θεν ε1ς 527 έκατ_
των διά την χορήγησιν άδειών ,'μ
πορίας φαρμάκων καί θά άντιιιετο
πισθή είς τα πλαίσα τού ΙΙοο^ό^ι "Εδόθησαν εί; την δημοσιότητα
κου Λιατάνματο; «περί έμ.-τοοΐί/Γ ύ δύο πρόσφατοι άποφάσ«ις τής
γεωογικων καί κτηνιατοικώ.' φαρ- Νομισματικής 'Εατιτροπής, διά τόΊν
ιιάκονν». οποίων τροποποοΰνται αί προισχύ·
------------------------------' ουσαι διατάξει; ώ; πρός τάς προ·
ΜΕΛΕΤΑΤΑΐ Η ΑΝΑΔΙΟΡΓΛ- υποθέσει; διά την Ιδρυσιν καταστή
ΝΩΣΙΣ ΤΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΟΤ μάτων των ξένων Τραπεζων έν
ΟΛΤΙ Ελλάδι άτβ' ένό; καί διά την χο
Ή άναδιορνάνο)σις καί ό έκσ> γ ρήγησιν στεγαστικών δανείων επί
χρονισμός των ύπηοεσ',ώΛ· τού Όν είσαγωγή συναλλάγματος άφ' έτέ-
γανισμοΰ Λιμένος Πειραιώ;. άποΤε ρου.
λεί άντ.κείμενον μελέτης έμπειρο- *Ω; πρός τό πρώτον καθοοίζι
γνωμύν'ον τοΰ ΟΗΕ τών κ.κ.
Τριελόουνι καί Π Πάττ,νσιν,
Ι. δτι <ά χορηγοΰμεναι έγκρίσεις διά οί την ίδρυσιν ύποκαταστημάτων όποϊοι έγκατΕστάθησαν ήδη €Ϊς τα Λίον Τρκπεζών έν Ελλάδι θά πα- γραφεΐα τού Όργανισμοΰ. ρέχονται, έφ' όσον συντρέχουν ι.αί Ή έκπύνησις τής μελέτης εύ.ιί- αί Λοιπαί προϋποθέσεις υπό τοΰς σκεται είς τα πλαίσια τής καταοτι εξής ορους: φερόμενυν αδείας έξαγωγής, ιίς σθρίσης μεταξύ τοΰ 'Ελληνικοΰ Δή —Παν ίδονύμενον νέον καταστή χώρας ελεύθερον συ αλλάγματος, παιδικών τροφών πού περιέχονν κατά βάσιν άλευρον όρύζης καί σί χοι τ(,5 Νοέμβριον 1974 μοσίου κ.αΐ τοϋ ΟΗΕ σιιιβάσειος, μα θά πρέπΐΐ ■ ά είσάγη άμα τή ποοί)λέπετ«ι δέ νά όλοκληρωθή μί ενάρξει τής λειτοι>ργί«ς τού κεφά-
τού. αμυλον άραβο-σίτου, πάκχαριν
καί νάλα είς κόνιν.
Αί άνοιτέοω παιδικαί τροφαί Οά
είναι. σνσκευασαέναι έντός έπωνι1-
μιον κντίων βάοους μέχρι 500
γραμμααίιον
Ή άξία τών ώ; άνω τροττών
θά &ιακανονίί,εται βάσει
λαιον είς συνάλλαγμα τοΐ'λό*; στ νν
10 έκατ. δολλάρια τό οποίον θά
παραμένη μονΐμιος έν Ελλάδι καθ1
όλην τήν διάρκειαν τής λειτουργί-
νου τιμολογίου εξαγωγήτ δι' έλε»
θέρου συναλλάγματος.
"Εξ αλλου, εφεξής θά χορηγοϋν
ται έλ,ευθέρως αδε,ιαι έξαγωγής μι
κρών σαφρκδίων (σαμπανιών) νω-
πω.' καί κατε|ηιγμένο)ν.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
ΝΕΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΥΞΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ ΤΟΝ ΟΚΤΩ
ΒΡΙΟΝ.— Συμφώνως πρός άνα
κοινωθέντα οτοιχεϊα τής Τραπέζης
τής Ελλάδος, συνεχισθή καί κατά
τόν παρελθόντα Όκτώθριον, ή αύ¬
ξησις τών ίδιωτικών καταθέοεων
είς τάς εμπορικάς ΤραπέΖας καί
τούς λοιπούς πιστωτικούς όργανι
σμούς.
Συγκεκριμένως, αί είς δραχμάς
Ιδιωτικαί καταθέσεις ηυξήθησαν κα
τα 2.219 έκατ. έναντι 891 καί
1.993 τοϋ 1972 καί 1971 άντι
οτοίχως, ήτοι κατά κατηγορίας αί
εν λόγω καταθέσεις είχον: Όψε
ως κατά 338 έκατ., έναντι 173
καί 329, τού Όκτωβρίου τών έ-
τών 1972 καή 1971, άντιστοίχως,
Ταμιευτηρίου κατά 1.205 έκατ., έ
ναντι 215 καί 947, Προθεσμίας
κατά 792 έκατ., έναντι 382 καί
363. Αί δεσμευμέναι καταθέσεις
έμειώθησαν κατά 116 έκατομ., έ
ναντι αυξήσεως 121 κα'ι 354 τού
μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972
καί 1971.
πορίου, διά σχετικοϋ έγγράφου
τού, εγνώριζεν ότι αί διατακτικαί
οακχάρεως είς έμπόρους καί θιο-
μηχάνους, δέον όπως έκτελοϋνται
ώς κάτωθι:
1) Έκ τοϋ έργοστασίου Ξάν
θης: Νο: Ξάνθης, Έβρου, Ροδό
πης, Καβάλας καί Δράμας.
2) Έκ τοΰ έργοστασίου Σερ
ρών: Νο: Σερρών, Κιλκίς, Θεσ
σαλονίκης καί Χαλκιδικής.
3) Έκ τοΰ έργοστασίου Πλατε
ος: Νο: Ήμαθίας, Πέλλης, πιερΐ
άς, Κοζάνης, Γρεβενών, Φλωρί-
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Ό χρυσός ά·ντ
τιμήθη κατά 7 δολλάρια άνά ον''-
γίαν είς την Ζνρίχη", ήγγκΐε δέ
καί πάλιν τό επίπεδον τών 100
ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΤ ΣΤΜΒΟΤ
ΛΙΟΤ ΤΩΝ ΤΠΟΪΡΓΏΝ ΤΗΣ
Τό Συμβοι'ιλ.ον 'Τποι»ογών Γεωρ
ΝΕΑ ΔΙΟΙΚΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟ
ΕΚΤΕΛ
Συμφώνως πρός τάς παρασχ- 0; τού
Οείσας πληροφορίας, νέα διοίκησις —Το {-ν λόγω ποσόν θά χρησι-
πρόκειτα, νά διορισθή έντός τή,· μοπ0ιείτα. είτε πρός κατάθεσις είς
τρεχούσης εβδομάδος ες τόν όο- τη Τράπεζαν τή; Ελλάδος, άς
γανισμύ άστικών συγκοινωνίαν συνάλλαγμα, είτε διά μακροπρύθν-
ΕΚΊΈΛ, δ-εδοιιένου ότι ή θητεία σμαν δανεισ'μύν τοϋ 'Ελληνικοΰ Δή
τή; παρούσης διοικήσεως εληξε τήν μθσίου κηί ίδιωτ·κών 'Ελληνικώ"
Παρασκευήν. Αί αυταί πληροφοο'- βιομηχανίαν, κατά πρώτον λόγον,
α. άναττέρονν, ότι θά χρησιμοποιή δ^αοσίων έπιχειρήσεον, τής ΕΤ-
θοΰν. νέα πρόσωπα είς την διοίκ-'- ΒΑ καί τής ΕΤΕΒΑ
σιν τοΰ ΕΚΤΕΛ. | —Αί χορηγήσεις τοΰ ίαρυομέ-
■ ου καταστήματος, διά κεφάλαιον
κινήσεως έν γένει, δέν δύναται νά
ΰπερβκ'νουν τό 4πλάσιον τών κατά
τήν αυτήν ήμΐρομηνίαν μή ληξιπρτ
θέσμιο- ποσών των είς συνάλλο-
γμα καταθέσεών των είς την Τοά
ζ τής "Ελλάδος, καί χορηγή-
σεών τού πρός τούς ώς ά'νο) δανειο
λήπτας.
Διά τής αλλης Γΐποφάσειος κωδ
κοποιοΰντ'Ί, καί προσννεννοΰντα
αι'ι δια,τάξεις αί σχετικαί μέ την χο
ρήγησιν δα' είιον είς δραχμάς έ¬
ναντι «ίσαγομένου συνα.λλάγματος
δι' αγοράν ή ανέγερσις άκινήτων
έν .Ελλάδι. Συγκεκριμένως δι' αύ
τής καθορίξονται τα εξής:
—Δικαιοΰχοι των έν λόγω 5α-
' είιον είναι οί ξένης ΰπηκοότητος
κάτοικοι έξιοτερικοΰ ή έσιι)τερικοΰ,
οί "Ελληνες κάτοικοι, άλλοδοΐΛής
καί οί έν τή άλλοδαπή "Ελληνες
εργάται καί ναντικοί.
—Τό ποσόν τοΰ εκάστοτε δαν?ί
ου όρίζεται μέχρι τοϋ 80% τοΰ .-'.
σαγομενου συναλλάγματος μή δυνιί
μ«νον πάντως νά υπερβή τα 2 έκ.
δρ.ΐχμών.
—Τα δά«ια θά έξοφλοϋνται ίν
τος Ιδετίας δι' Ισων τοκοχρεολυτ
κων δόσεων επί τώ εκάστοτε Ίοχύ
οντι έπιτοκίο).
—"Η ίίτχϋς τής άποφάσεοις Λρ·
χίζει άπό 1ης '1ανοι<αοίον 1974, ά- φοοά δέ καί τάς ΰΛθ6αλλομένις άπό τής κοινοπσ.ήσεώς της α1Ι]- σει; καί καλύπτει ε'ισαγιογάς σι-ν αλλάγματος ποαγματοποιηθείσηις ά πό 13.11 70 καί εντέυθεν. Ο κ. ΣΤΡ. ΑΝΔΡΕΑΔΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΤΝΟΔΟΝ ΤΟΤ ΔΙΕ ΘΝΟΤΣ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙ- ΟΤ Ό καθηγητής κ. Στρατής Αν¬ δρεάδης, πρύεδρος τής 'Ελληνικής Έπιτροπής τοΰ Διεθνοϋς Εμπορι¬ κον 'Επιμελητηρίου καί Αντιπρό*- δρος τής Κε τρικής 'Επ>τροπής
Οίκονομικών Θεμάτων τοΰ Δ:ε-
θνοϋς Εμπορικον 'Επιμελητηρίου,
μετέχει είς Παρισίους τών στνό-
διον τής έκτελεστικής έπιτροπής
καί τοΰ Διοικητικοϋ Στ'μβοιλιΌ"
τοΰ Διεθνοϋς τούτου Όργανισαοΰ,
κατά τήν 27 καί 28 τρέχοντος αη-
νός άντιστοίχως.
ΑΊ δυο σΰνοδ·οι άσχολοϋ' ται μέ
τήν μελέτην όργανωτικών καί 9ε-
μάτιον αναγόμενον είς την άνάπτυ.
γίας υίοθέτησε την Τΐτάρτην, 21
Νοεμβριού, κατευθυ' τήριο γραμμή
γιά την όρεινή γειοργία. Στίς ό-
οεινές περιοχές) ολες οί γαλακτο-
αιόρες άγελάδες θά συμπερΐλη-
δολλαρίιον είς τό Παρίσι καί τό
Λονδίνον.
Χοηματκτταί άπέδδον τήν άνο-
δον έν μέρει εί; τή έπικρατοΰσαν
νενικήν ά&εβαιότητα εί; τάς εύο.')
-ταϊκάς χοηααταγοράς καί έν μέρει
είς τάς πραγματοποιηθείσας σημαν
τικά,ς άγοράς τού πολυτίμου μετΰλ'
λου. σ»νεπεία τής πτώσεως των τ· |
ιιών των μετοχικήν αξιών κατά
τάς τελευταίας ημέρας.
Είς τό Λονδίνο , σι·γκ;κοιμένως,
ζήτησις ώθησ€ την τιμήν
ΠΡΟΥ ΠΟΛΟΓΠί ΟΣ ΤΗΣΛΙΪΟίΗΤΟΣ
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΔΙΑ Τ0 ΟΙΚΟΝ. ΕίΟΣ 1974
Ανεκοινώθη ό ίγκριθεί; υπο
τού Πρόεδρον τής Δημοκρατίας
στοαττινοΰ Φαίδωνος Γκιζίκη, κ«ι
στρατηγου
τοΰ 'ΤπουργικοΛ Συμβουλιον π>ο
ν.τολογισμός τοΰ έτονς 1973. Τα
κύρια χαρακτηριστικά τού νέον προ
υπολογιβμοΰ είναι:
1. Λιτότης είς τάς δαπάνας τοό
τακτικοΰ ποοϋπολογισμοΰ.
2. Ίκανοπο.ητικός ριιθμός ά .·
πτύξετος τή; οίκονομίας, χωρίς ο-1
μως τήν δημιουργίαν πληθωριστί-
κών πιέσεων άπύ τάς κοατικάς οα
πάν α; καί την δημοσίαν ζήτησιν.
3. Μείωσις κατά (5.333 έκαΓ.
δοχ. (26'ζΟ, έν συγκρίσει πρό; ιό
1973 τών δαπα ών διά δημοσία;
επ.ενδΰσιις.
4 Μεγίστη —διά πρώτην φο¬
ράν μέχρι τούδε—■ σνμβολή τού
τακτικόν προυπολογισμοΰ εί; 10.
500 έκατ. δρχ., διά την χρηματυ-
δότησιν τοΰ προγράμματο; δημοσί
ών έ.τενδύσεων, έναντι 4.800 έκα
τομ. ορχ. τοΰ 1973.
5. Ώς συνεπεία τω,· ανωτέρω
σημαντική μείωσι τοΰ έ<το)τερικι>-|
κ/ιί έξ(οτερικού δανεισμοΰ.
Άναλυτικώτερον τα κνριώτίρα
μεγέθη τοΰ νέον Γενικοΰ Προϋπο¬
λογισμόν 1974 είναι:
1 "Εξοδα 9.5.800 έκατ. δρχ. έ¬
ναντι 103 δισεκ. Λςιαχ. τοΰ Ι'ΐ'.'.
2. "Εσοοα ί)ί) δισίκατ δραχμ.
3. Άποθεματικό·· (δι«<{ορά ίο( 8(ον - Ιξόδων) 3.200 ρκατ. δρχ 4. "Εαοΐδα τοΰ Τακτικόν ΙΙοοι- πολογιομοΰ 91..Γ»"0 έκατ. δραχ. (4 πό .ά όποία 2.1..νιθ ίκατ. δραχ(ι, Από άμεσον; »τόρο»>; καί 63 δισεχ
δρχ. Λπό έμμέσου; καί 5 δ ιεκ. δο.
ά,τό Λλλα; πηγάς).
Β Δαπάναι τού Τακτικόν Προ¬
υπολογισμόν 77.800 έκατ. δραχ.
β. Πλεόνασμα 13.700 ίκατ. ορχ.
(άπό τό οποίον 10.500 έκατ δρ/.
ώιατίθεται διά τό πρόγραμμα Λη.
ιιοσίιον 'Επε-νδι'σ;<ι>ν καί τό ΰ.τόλ(·ι
π.ιν 3.200 δι' Άπο&εματικόν)
7 Δαπάναι τού Προί'πολογισμοθ
Λπαοσίίον Έπ·ενδύθ¥ΐον 18 δισ«/.
δοσχ. άντί 24.333 έκατ. δραχ. η?.
οίπον ώ; δΐ'εμ'θρφώθηβαν διά ϊό
13Τ3 "Ητοι μείωσις κατά 6.333 έ-
κατ. δραχ. (26%). Αί δαπανά, αι'ι
ταί τών 18 δι&εκ. δραχ. τοϋ προ
γοαμματο; δημοσίων έπενδύσ»,.,/
καλνπτονται: α) Άπό τό περίσσριι
ΐΜΐ των 10.500 έκατ. δραχ. τον
Τακτικοΰ ΙΤοοιίπολογισμοϋ, Λ) Ά
λο 1 (Κ)0 έκατ. δραχ. έξ έσόδοιν
Δηαοσίων Έπτ Λύσεων καί γ) Ά
πό β.500 έκατ. δραχ. έξ
κου καί £Εωτ*οιχοΰ δανεισμοΰ
Αί πολυεθι/ικαΐ ίταιρίΐαι
Είς ύποβληθεϊσαν πρός τό έξ ύ ή συνεχής επέκτασις τών πολυε
πουργών Συμβούλιον τής ΕΟΚ εί θνικών έπιχειρήσεων προκαλεϊ είς
σήγησίν της, έν σχέσει μέ τάς πό ' τήν οικονομικήν καί κοινωνικήν
λυεθνικάς έπιχειρήσεις, ή Εύρω ' (δηλαδή, τή πολιτικήν) ζωήν τών
παική Έπιτροπή άναγνωρίζει, ότι ' χωρών όπου δροϋν, βαθείας κα!
ή διακρατική επέκτασις τών έν λό εύλόγους ανησυχίας κυρίως είς ό,
γω έταιρειών άναηοκρίνεται είς [ τ; όφορδ είς τούς τομεϊς τής ά
τήν ανάγκην έπιτεύξεως τοϋ όπτι ] πασχολήσεως, τοϋ συναγωνισμοϋ,
μουμ τής εκμεταλλεύσεως τών οί [ τής φοροδιαφυγής καί των νομι
κονομικών καί κοινωνικών συνθη οματικών διαταραχών.
'Επιπροσθέτως, ύπογραμμί- Τούτο συμβαίνει, διότι αί έν λό
γω έπιχειρήσεις άποκτοϋν όντό
κων.
ίεται ή άνάγκη ένθαρρύνσεως τής
ενοποιήσεως επί ύπερεθνικοϋ επι ' τητα καί γεωγραφικήν έκτασιν
πέδου, τής όργανωτικής διαρθρώ τοιαύτην, ώστε νά καθίσταται άμ
σεως τών βιομηχανικών ουγκροτη φίβολοο ή άπατελοσματικότης τών
μάτων τών κρατών - μελών τής Κοι παραδοσιακών μεθόδων τών δή
νότητος, διά τής συνεργασίας κσ< μοσιων ύπηρεσιών καί συνδικαλι συγχωνεύσεως τών έπιχειρήσεων οτικών δυνά<μεων, αί οποίαι δέν ξιν τού διεθ-νοΰς εμπόριον κηί τι7»ν, καί άκάμη διά τής δημιουργίας ηο κατώρθωσαν νά επιτύχουν, μέχρι διεθνών οίκονομικ.ών ^τχέσ'ΐην. 'Κ- λυεθνικών έπιχειρήσεων έφ' όσον τούδε, άντάστοιχον βαθμόν συν- .τίσης, κατά τάς συνόδους αύτάς, θά ήτο δυνατόν νά συντελέσουν , ιονισμοϋ. Διά νά καταδειχθή ή εύ διερευνώνται τα προβλήματα τα διερευνώνται τα προβλήματα τα προκιπτοντα έκ τής παγκοσμίου νο μ,σματικής κρίσεο>ς καί αί ενδει¬
κνυόμενα^ διά την εξοδον έ! (ώ- , τΓ·°
είς την πραγματοποίησιν τών οί ρύτης τών φαινομένων αυτών, είς
κονομικών καί κοινωνικών στόχων
ί _=,
τής/ λύσεις.
Ε.Ο.Κ.
Ούχ' ήττον, ύπογραμμι'Ζεται ότι
Νέαι ΟιοπρονμοτουΐΐΒΐί μεταξϋ
ΕΟΚ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ
την είσηγητικήν έκθεσιν άναφέρον
ται στοιχεϊα περϊ τής δραστηριό
τητος τών πολυεθνικών έπιχει
ρήσεων είς τόν χώρον τής Ευρω
παίκής Οίκονομικής Κοινότητος.
Χαρακτηριστικόν έν προκειμένον
είναι τό γεγονός. δτι είς σημαν
τικούς τομεϊς τής βιομηχανίας τής
Κοινότητος, παρατηρεϊται έντονος
, Εένη παρουσία — δν δχι κυριαρ
χία — ώς είναι ή τών ήλεκτρονι
------------------------------------- ι κων ύπολογιστών, τών ύγρών καιι
— ΤΟ ΝΕΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΤΗ Έ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΗ ΙΙΣ ΙΓΡΟΒΛΕΠΕΙ ΒΕΛΤΙΩΜΕ- | °ίμων, τής ήλεκτρικής παραγωγής.
τοΰ χρυσοΰ μέχρι τα 98,75 έ'ιος
ΝΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΑΣ ΙΙΑΡΑΧΩ ΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΠ Ν ΚΑΙ ΧΡΙΙΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΧ
ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑΝ
100 δολλάρια άά ούγγίαν, έναντι
92,50 τής τιμής κλεισίματος. Ι
Τέλος, εί; τύ Παρίσι ή τιμή
ιρθοϋν στύν ΰπολογισμό τής βοη¬
θείας, ένώ στίς πεδιάδες ποΰ πα-
υονο'άζονν φυσικές άδνναμίες θά
ύπ' οιίΐιν έ'να άνώτατο δριο!
Ι ένω εις τήν
ΊΙ χορηγουμένη βοηθεία γιά ε>ι. 97,94
τίς άγελάδες των πεδινών π,εριο- ο*Τθ'κθΣ ΕΙΣ
θά πρέπει * ά είναι 20% κα
Είς τό κυκλοφορήσαν τεΰχος κά Έπιτροπή λοιπόν, ύπενθυμίΖει
στίς έννέα χώρες ■ μέλη τή δέ-
■ών αύτοκινήτου κλπ.
Πρός τούτο, ή Εύρωπαϊκή Επι
^ΐ_*λϊ1ΓΛ:Κ "^"^ Κοινοτήτων- δημοσ
ον των Ενρωπαικων
τό κα
ομευση
όποία
έναν
άπύ έκει'νη των όρεινίόν πε
(40 κοινοτικές μονάδες ιε
τοησΐως άντί 50). "Αν καί ή κατειΐ
Ουντήοιος γραμμή υίοθετηθη έπιση
ιια δέν θά ισχύση άμέσως. Το
2ΐΐΐ6ηιΊλιο των 'Τπονργών ΐά
ποώτα νά καταοτίση τού;
κο.νοτικοίΐί καταλόγους των περιο-
Χ«)ν στίς οποίες θά χορηγητή ή
Οοήθ-Εΐα. κατ)ώς καί τό ΐίψος τής
/ΜκνοτΐΛή; συμμετοχή; στήν χρη-
ιιατοδότησι τόιν ,τρογραμματιξο 'έ-
νων ιιετοων. Κατ' άρχή, ή Κονο
ΒΕΛΓΙΟΝ
Ώς μεταδίδ:ται, έξ άλλοις
κως με τας νεας διαπραγιματευ-
σεις μεταξύ ΕΟΚ καί Κύπρου:
Η Εύρωπαίκή Έπιτροπή ύπέ-
τι τών Κυπριακών Άρχών καί προ
τείνει έναν πίνακα παραχωρήσεων
πού θά μπθ("/θϋσαν νά άφομοϋν:
τίς π,ρώιμες πατάτες, τα καρόττιΐ,
βαλε στό Συμβούλιο τών Υπουρ- τ1' μελιτζάνε;, τό ελαιόλαδο,
τής ΕΟΚ σχέδιον έντολής γιά
τάς Βρυξέλλας τό Βέλγιον ηί;
σ<: τόν προεξοφλητ κόν τόκον ο 7 είς 7,75%. Τα αλλα έπιτόκια δα νέες διαπραγματεύσεις μέ τήν Κύ νεισμοϋ τής Έθνικής Τραπέζης ΠΡ°, 0Τ° πλαίσια τής έφαρμογής τοΰ Βελγίου παραμένουν άμετα- μ'άς νέας «συλλογικής» πολιτικής' βλητα είς 8%. καπνο τ(ΐ χαρονπια χ-αι 'ς των χαρονπιών τό πορτοίάλκι καί τό χυμό τών ποιν·- τοκαλιων, τα μανταρίνια, τα νοιπά σταφύλα, τα γκ.ρέιπ - φροι'τ, /.' έυπορίου καί ουνεργασίας μέ τίς ' τα πεπύν.α. Οί δασμολογικές :(αςα χορήσεις ποΰ προτείονται ποικι- λοιν, άνάλογα μέ τα προι'όντα, μ*· ταξϋ 40 καί 7."//. Γιά δύο πρΌϊόι1- 5ιατή^η σι ^ κυΛανθή μεταξύ 25 καί 50Το άκόμη πρός τό παρόν νης, Καστοριάς καί τό Νο Περιφε Ι £πι τώ- συνολικήν έξόδιον, άλλά ρειακής Διοικήσεως Ηπείρου. Ι τό ιίκοιβές ΰψος αυτής δέν εχ^ι 4) Έκ τοϋ έργοοτασίου Λαρ!- 1 άκοιιη καθοοισθή. Τουτο σημα'νει σης Νο: Λαρίσης, Μαγνηοίας, Τρι ' οτι καλών, Καρδίτσης, Εύρυτανίας καί Φθιώτιδος. 5) Έξ άποθηκευτικοΰ κέντρου Πειραιώς τής ύπολοίπου έπικρατεΐ άς έξ άποθεμάτων ξενικής ζαχάρε ως συμφνως ύπ' αριθ. 188 50 )23. 926)1.8.73 αποφάσει. ΕΙΣ ΑΝΟΔΟΝ Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙ ΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ.- Κατά τα στοι Έξ άλλου, αί καταθέοεις δή- χεϊα τής Έθνικής Στατιστικής Ύ μοσίων έπιχειρήσεων εσημείωσαν μείωσιν κατά Γ253 έκατομ., έναν Τι αύξήοεως 194 καί 432 έκατομ. τοϋ μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971, ένώ τών δημοσί ών όργανισμών ηυξήθησαν κατά 336 έκατ. δραχ., έναντι μειώσε¬ ως 176 καί 816 έκατομ. τοϋ μη¬ νός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971. Τέλος, αί καταθέσεις είς συνάλλαγμα έμειώθησαν κατά 756 έκατ., έναντι αυξήσεως 220 καί 91 έκατομ. τοϋ μηνός Όκτωβρίου τών έτών 1972 καί 1971. Δέον < > (σημειωθή, ότι ή έμφανι
Ζομένη μείωσις τών καταθέσεών
εις συνάλλαγμα κατά τόν Όκτώ
βριον 1973 είναι λογιστικής μορ
φής, συνδεομένη πρός τήν μετα¬
βολήν τής έξωτερικής ίσοτιμίας
τής δραχμής.
Ή μείωσις, έξ άλλου, τών κα¬
ταθέσεών τών δημοσίων έπιχειρή
σεων κατά ιόν Όκτώβριον 1973
άντανακλδ, κυρίως, άναλήψεις τοϋ
ΕΛΤΑ διά τήν μέσω αυτού κατα¬
βολήν συντάξεων τοϋ ΟΓΑ καί Ι
ΚΑ.
Η ΔΙΑΘΕΣΙΣ ΣΑΚΧΑΡΕΩΣ
ΕΙΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗ¬
ΧΑΝΙΑΣ.— Τό υπουργείον Έμ-
πηρεσίας συνεχισθή καί κατά τόν
νά γνίοσθή μετά
τητος ποι.ές θά είναι οί δαπάννς
τού Τααείου ΙΙρ·οσανατολι.σμοΰ χαί
Γεο^ονικών 'Εγγτηίσειον, γιά τή ·
ύρεινη γεωργία Τό Συμδοΰλιο τ/δν
'Τπουργών έπρότεινε προσο)ριν(7(;
τό ποσόν τών 300—500 Ικατοιιμυ
ρίονν κο'νοτικων μονάδο>ν μετρή-
σ?α>ς γιά Γ> %τη.
"Οσο· άΐΕορά τό θέμα τοΰ ελαια
, λ.ά&ου, τό Σνμβονλιο τών 'Τποΐ'ο
γών κιαθώακχ τϊ'ιν έν&εικτική τιιιή
άγοράς σέ 95 κο.νοτκές αονάδ-ς
παρελθόντα Σεπτέμβριον, ό ύψη ■ μεη)ήσε(1)ς για 1000 χιλιόνρ(ψμ
γεγονός πού σημαίνει βοή&εια υ-
·<|)ους 42^17 κοινοτικών μονάδων ιιε τρησειος κατά 100 χιλιόγραμμα, μηχανικής παραγωγής μετά ήλεκ- Ι Τύ Συμβούλιο των 'Τπουργών άπεφάσισ,ε έξ άλλοτ^ ' ά δημιοι .)- ^ ' γήση ίνα ρυθμιστικ.ό άποθεματικό λός ρυθμός τής βιομηχανικης πά ραγωγής. Ούτως, ό γενικάς δείκτης 6ιο τρισμου - φωταερίού κα'ι όρυχεί ών ηυξήθη κατά 19,6%. έναντι τού ίδίου μηνός τοϋ παρελθόντος έ- τους. Ό δείκτης καθαρας βιομη χανικής παρα/ωγής ηυξήθη κατά 22,4%, ό δείκτης όρυχείων κατά 18,3% καί ό δείκτης ήλεκτρισμοϋ — φωταερίού κατά 5,7%. ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΤΡ<ΑΠΕΖΩΝ.- Δι' αποφάσεως τής Νομισματικής Έ¬ πιτροπής, αύξάνεται τό κατώτατον όριον τών κεφαλαίων .των άλλο¬ δαπών ΤραπεΖών, αί οποίαι έγκαθΐ στανται έν Ελλάδι, άπό 5 έκατ. δολλ. είς 10 έκατ. δολλ, Τό ανωτέρω τούτο ποσόν τών 10 έκατομ. δολλ., θά παραμένη έν Ελλάδι καθ1 όλην τήν διάρκει αν λειτουργίας τοΰ Εένου τραπεΖι κου συγκροτήματος καί ούχι διά μίαν πενταετίαν, ώς προέβλεπεν ή προηγουμένη σχετική απόφασις τής Νομισματικής Έπιτροπής. έλαιολάδον 75.000 τόννονν ΜΑΞΙ- ΟΤΜ καί νά θΐσπίση έ'να κτηματο λόγ;ο των έκτάσεων πού καλλιεο- γοϋνται άπό ελαιόδενδρα. Οί ΐα- ραγωγοί θά σ>>νεισφέροι·ν σ:ήν
χρηματοδότησι γιά την δημιουργί
τοΰ κτηματολογίου μέ 'Α έκ ι ής
συ ολικής βοηθ·είας.
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΝ ΙΣΟΖΤΙΤ, χωρες τής Μεσογε,ακής λεκάνης.
^, , , . , Ι Σέ μιά δεύτερη συνάντηση μέ
Γελος συμφωνως με ανακονω- . . . .,
- ,γ» κ" - ι-. > τουε άντιπροοωπους της σπανι-
σι τού Όμοσπονδι«κον Γραφείοιι
Στατ,στ,κή; τοΰ Β,σμπάντεν, τό Κής κυ6εΡνΠ°εως, ή Εύρωπα,κή Έ
εμπορικόν σοίύγιον τής Δυτικής ΓΙΤΡ0ΠΠ, έκλεισε στίς 18 Όκτω-
Γερμανία; έσημείωσ:, κατά τόν βρίου μέ την πρώτη σειρά διαπρα
μήνα Όκτώβοιον 1973, νέον ρε- γματεύσεων μέ τίς πέντε μεσογεια
κές χώρες, τήν Ισπανία, τό Ίσ-
ραήλυ. τό Μαρόκο, τήν Άλγερία
καί τήν Τυνησία, πού οί Έννέα εί
χαν διαλέξει γιά νά έφαρμόσουν
τήν νέα τους μεσογειακή πολιτική.
Οί διαφορές άπόψεων πού έμφα-
νίστηκαν κατά τήν διάρκεια τών δι
αφορών συναντήσεων μεταξύ τών
άντιπροσώπων τής Έπιτροπής καί
κόρ πλεονάσματοςι τή; τάξΐοις των
4 δισεκατομμυρίων μάρκοιν. Ε'.δ -
κώτερο , τό ένεργητκόν υπόλοι¬
πον τοΰ έμ,πορ.κοΰ ίσο·ζ·γίοΐ' τή;
Γερμανίας άνέρχεται είς 26 & δι-
σεκατομμνρια μάρκον διά τούς δέ
κα πρώτους μήνας τοΰ 1973/ ενα'.1-
τι των 20,3 δισξκατομμνρί(ΐ)ν ολο¬
κλήρου τοΰ ετους 1972.
Η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ
τα χαροτνιια (
ση τή; προτιμήσεω;) καί
πνό, προσφέρττιιιι δασιιολογική α¬
παλλαγή.
"Οπως τονίζει ή Ενρωπαϊκή 'Ε-
«οί προτάσεις αί»τές άνα
φέρονται σέ προϊόντα γιά τα ό¬
ποία ή Κοινότητα ί-χει ηδη χορηγν)
σει ή προτείνει παραχιορήσεις πρός
άλλες χώρες τή; μεσόγειον. ΟΙ
παρί/χωρήσει; αύτε; περιορίζονται
στά προτιμησιακά ίη|»η μιι στά χρο
νοδιαγράμματα
εργασίας; .Η Επιτραπή τό δΤευΤη ι ηρ0Πί] "Ρ0™"1™ την λήψιν ώρισμέ
νίζει: «νά συμβάλη στήν αναπτύξη' νων μέτρων, ώστε καί ή έπέκτα
Κύ
τής Κύπρου μέ μιά συμπληρωμπΓ'-' °ις των πολυεθνικών έταιρειών
κή προσπαθεία καί νά ενισχύση [ — λόγω τών αναμφισβήτητον
τούς
πάρχουν
τήν Κοινύτητα πάνω σέ δσο τό δυ |
.., ..-^«^...ν-ννν.Λ ^ιακ »»λ Εΐιυ^ιΜ| — /Λΐ,γυυ τυυν υναυφιοοητητιιιν
ούς ο'ικονομικού: δεομούς .τού υ- πλεονεκτημάτωντων - νά μή όναν
ίάρχουν άνάμεσα στήν Κύπρο λαί · „_„« Α»»Α . . Ε
...... τ.-....._ - , „ . „ κοπή, άλλά και ή δοαστποιοτικ
καί ή δραστηριότπς
ούτών νά μή άντιστερτεύεται τα
Κίνιιι φαννρύ, ότι οί ένέργε,.ς ] *θνικα συμψέροντα τών κρατών
νατό εύρντε,οη 6άση.
ποϋ θά μποροΰσαν νά γίνουν
την πραγαατοποίηση αύτοΰ τοΰ σκο
ποΰ δέν διενκρ'ΜΪονται, σ" αύτό
τύ ο-τάδιο, άπό την Εύριοπαϊκή Έ
πιτροπή. Χαράσσονται μό ο οί γε-
μελών της Κοινότητος. Ειδικώτε¬
ρον, προτείνεται ή λήψις μέτρων
διά τήν πρβσπτασίαν τών γενικήν
ουμφερόντων καί των έργσΖομέ
διά τήν διατήρηοιν τού ου
ν.κέ; γσαμαέ; μ,ά; σχετ,κή; συνϊο "'^' δ'0 Τήν διατΠΡΠθ>ν τού ου
γασίας: αναπτύξη τή; παραγωγής | ναγωνισμοΰ· δια Τα(: μεθόδους έ
καί τής οίκονομικής ύπο,δο.μής τής εογορβς τών έπιχειρήσεων κ.ά.
Κύπρου γιά νά διρνκολυνθή ή
βιομηχάνιση της καί ό έκσυγχρ,η,.
της
τομεα
σμός τοΰ άγοοτικοϋ
ποοώθηση τής έμπο,ρενματοποιήΐτε. |
(ος το,ν προϊδντων πού έξάγει ή Κύ |
προ;, στ'νεργασία στόν Ιπιστημο'.
Έπίσης, προτείνεται ή θέσπισκ:
Κοινοτικοϋ κανονισμοϋ ώς πρός
τάς χρηματιστηριακάς πράξεις καί
,Λ., „„ ,. _.
^ Προέλευ01ν των έπενδυσεων,
ή επίτευε'ε συντονισμοϋ είς τήν
;, ργ επιστημο.
καί τεχνικοβιομηχανικό τομέα, 'ειΤουργίαν τών κρατικών οργανι
; καί στόν τομέα τοϋ περιδάεμών έλέγχου των χρηματιστηριη
δπω; καί στόν τομέα τοϋ περιδάν
λοντος. Πάντως, δλες αΐ»τές οί ϊ-
νέργΐΐες, πρέπει νά προγραμμαη-
σθοϋν άπό τοΰς ϊδ.ονς τούς Κι>-
/ < , " ς πρ.ονς σε σνναρτηση μέ τούς στό-, ^ - χους καί τίς προτεραιότητε; που ' αοειων' έλέγχου των χρηματιστηρΐϋ κων πράξεων καί ό καθορισμός κοινοϋ καθεστώτος τιμών διά τήν μεταθίβασιν καί έπανάκτησιν τών νοδιαγράμματα τής συλλογικής έχουν αποφασίση στά σχεηκά',τχέ» ι προσεγγίσεως ή δλλων συμφων - δκα οίκονομ·.κής άντχπτι'-ξεω-. ί ών». Ή μόνη έξαίρεση/ ά'ν των άντιπροσωπειών τών πέντε χω ( με ά την .τ-,ύμε ε!τσι, σ' «υτή τή σι-νεργασίας πού προτείνει ή Επι ρών, άφήνουν νά προδικάσουμε ό- γενική άρχή, άφοςά μόν^ον τίς ,τοώ τοοΤή εΓν;ιι Ιαΐί)- ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ |τι ή συνάψη τών νέων διευρυμέ- Ι ιε*Γ5< .ιατάτίς^. Τό χρονοδ άγραμμ/ι πο{, θά αποροΰοΐ ... ,.ιν,,.,ΙΗ„,, „,, Συμφώνως πρός στοιχςία τή; νων συμφωνιών πρέπει νά άναμέ , Χατα 1° °™1°, θα ϊφ«ομοζοτ«ιν ίι- ξ.-χίος/στύ χρηματπδοτικό προ>τόκολ
Διά των μέτρων αυτών — ύ-
ποστηρίζεται είς τήν έκθεσιν της
Ή π·ό ένδιαφέρουσα πλει^ά τή; , Βύρωπαϊκής Έπιτροπής — θά έπέλ
6ΐ| έξισορρόπησις είς τα άλληλο
συγκρουόμενα συμφέροντα τών
'ΕΘ ικής Στατστική; 'Τπηρ,εσίας,
ή ίδιωτική οίκοδομική δραστηριο-
νεται ούντομα, δηλαδή πρό της
31ης Δεκεμβριού 1973
της, κατά τύ έννεάμηνον Ίανουα-■ -Εξυπακούεται, ότ ιή Κοινότητα
ριου - Σεπτεμβρ,Όυ, έκάλν^εν ό'γ δ·ν μπορο0οε να περιμένη ΤΟ τέ.
κον νέων οικοδομήν καί
κών 70132.000 κνΒικών μέτρων,
λος αυτών τών διαπραγματεύσεων
εί; ολόκληρον τή χώραν. Είς τόν , Υια να 0ΤΡα(ΡΠ καί πρός τίς άλλες
νομόν Άττικής, αί έκδ^θίϊσαι α-
δε.αι άντι,ιροσ(ΐ)πετ·ονν όγκον 33.
Ο95.ι
χρηματοδτική
να περ.ληφθή σέ πολυεθν|Κων κα1 έθν|κων έπ,χε..
πδοτικο προ>τόκολ
πίρ των Κνπρίων είσαγωγέιι.ν δα- , , περιωρ σμένο άρχικά σέ ^ςη ΡΠ°εων.
ομολογική μείωση κατά 40% θά ή- χοόνια. Ή Εύρωπαϊκή 'Επ.τπο.ΐή
ται (χ'ισθητά πιό μχικκΑ____
για να στραφή και πρός τις ολλε-; , π.ού Οα άποκ.τοΰσαν οί έξαγωγεις περίεργο, γιατί ή χρπιατοδότηττι
μεσογειακές χώρες. Έτσι, ή Εύ- | τ'Ί; Κύπρου, εάν ή ποόταση τή; Ε θά πρπτ,Ες -ά είναι άνάλογη μέ τη
ρωπαική Έπιτροπή έτοίμασε ένα . Λ Τοοπίί; ν^^1 άποδεκτή άπύ τοι·ς σ.τουδηιότητα των ένν:ογειων στί-
εν συγκρίσει πρός τύ ά τίστοΐΥί
έννεάμηνον τού 1972, έμφανίξ,ει
ξ^σιν δ.'' ολόκληρον μέν τήν χο')-
οαν κατά 30,8% διά δέ τόν νοιιν
Άττικής κατά 41,6%.
ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Αί τιμαί τοιν ■ Μιλάνον, ίίπον αί βιομηχα;καί
υ·~τοχ<ϊ>ν είς τα Χηηιιατ.στήρια τή;
Εΰρο')πη; συνέχισαν " ά ΰποχίοροΰν
έν μέσω φόβίον ίίτι ή ίντεινομένη
έλλειψς πετρτλαίου είς τήν Δυσ·ν
είναι δυνατόν νά προκαλέση παννο
σμιον ο'ικο ομικήν υφεσιν.
«Οί άγορασταί έ'γ ναν άφαντοΐ'»
εΐπε χαρακτηπιστικώ; χρηματιστής
τοΰ Λονδίνον, οπου ό δείκτης μετο
χικών άξκόν των «Φαίνάνσ,αλ Τα
) ο'ρισκόμενο; επί δυο καί ή-
ιιισυ έτη εί; έπίπεδα χαμηλά, άπω
λεσε 0,4 μονάδας ΰποβίβασθεί; ;'.;
.16β,5 μονάδας.
των τ;μών τών μετοχΤο'
εσημειώθη, έξ δλλου> καί είς τύ
τό σχέδιο αύτό, προσφέρει οτούς
Κυπρίους, ή ΕΟΚ, βελτιωμένες ά
γροτικές παραχωρήσεις, σέ σύγκρι
ση μέ τίς παραχωρήσεις τής Συμ
ιρωνίας Συνδέσεως τοϋ Δεκεμβρί
ου 1972. κα'ι οίκονομική, τεχνική
ξίαι ύπέστησαν εδικώτερον καί τάς Κα, χρηματοδοτική συνεργασία.
μ:γαλντέρας ζημίας. Εί; χαμηλόν
οα επιπεδα ήνοιξαν αι μετοχαι χαι'
είς τα Χρηματ,στή^ια Φραγκφου,-
ά ή αύτή προτίμηοη
της καί "ΑμστερντοΑΐ.
ΤΟ ΔΟΛΛΑΡΙΟ
εϊχε προσαρτηθή στό κείμενο τής
Συμφωνίας, ή Κοινότητα διεκήρυσ
Έν τώ μεταξν, έλαφρώς ύπ*χύ σε ότι ήταν «διατεθειμένη νά έπα
οησεσ καί τό δολλάοιον είς τάς ■·* νεξετόση μέ τήν Δημοκρατία τής
οω.-κιϊκάς χςηματαγοράς. Σννκ.- Κύποου τό άγροτικό πεοιεχόμενο
κριμένιος είς την Φραγκφούρτη
Ί ά^?οικα· ικόν νόμισιια εκλεισι
είς την τιμήν τών 2,ί!340 μ
έναντι 2.6482 μρρκίον τή;
οας. Είς τό Παρίσι έσταθερο.το.ή.·'νειακη0:
τής συμφωνίας, έν όψει μιάς συλ¬
λογικής προσεγγίσεως των σχέσε-
Ιών
:ερα ευ,οικη μεταχϊίρη νεςγασία θά πρέπει νά πάρη
ση ποΐι θά ήθ:λε ί| Εύρωπαϊκή 'Ε- μορφή δανα'ω : δάνεια ττιγ 1
πιτροπή λ ά έπιφυλαχθή γιά
η
δάνεια τής Εί·»»
■
ς ς ρσι ταερο.το.ή,
θη ες τό επίπεδον των 4,Γ)200 αχ,ά οποίων ελήφθησαν ύπ' όψει τα κυ
γκων, έναντι 4,54375 φράγκων τής | /ιριακά συμφέροντας Ή Εύρωπαϊ
'ική άγρά.
ΟΚΟΝΟΜΓΚΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟ
ΤΙΚΗ ΣΤΝΕΡΓΑΣΙΑ
Παντί»;, Γ| βελτίιοση το»ι άγοοπ
κου τμήαατος τής Σνμφιονίας 2ν
δί'σειος τοϋ ΔεχΓμβρίου 1972, ί).·ν
είναι ή μόνη καινοτομία πού ,τρ':-
τείνε,ται. Ή Έπΐτ,ροπή) έχοντος
όψει της τίς γενικές γραμμές τής
νέα; μεσογειακή; πολιτική; πού ά
ποφασ.'στηκί άπό τού; Έννέα, χα-
| ράζει έ-:ίση; τα πλαίσια καί μ:<ϊ; στά πλαίσια των ^ τεχνική; και χρηματοδοτικής συνερ γασίας μέ την Κύπρο. Ποίος θά δή μέ τούς πιό τϋνοϊκούς τόκους ίξοφλητέα σέ μεγάλα ° ' ' , Βιαίως, κατά τί; (1ί*1!" ΠΗ ΛνΤΐ τηήινΐΛ- εΐΛαι ό στόχος παρομοίας συν ς, οί αντιποοσιο.-ΐοι τής Κνπρ υ δέν ί)ά παοαλείψουν νά έκφράσο·· τίς ά.·ΐύνεις τους ν,ά τίς προτάσ-Ίς "!'τί;· ?Τ·εο«> ('ιΡ«εϊ τουλάχιστον
το ότι νπαρχουν καί έπ,τρέπουν,
εφ όσον οί Εννέα δεχθού νά 5ώ
σουν γρήγορα τή σχετική έντολή
στήν Εΰρίοπαική ΈπιτροΛη, ν" άρ
χίσουν οί διαπραγματ,εύσεις νιο
νά προωθηθή ή σύνδεση αύτη τής
Κοινότητος μέσα στά καινονργια
.τλαίσια πού θέλουν νά διαμορφώ-
σουν οί Έννέ« μέ τίς μεσογειακές
II
ΕΚΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑ
ΛΑΞΙΜΟΤ ΠΕΡΙΟΤΣΙΑΣ
Δέν ι'ιπόκεινται είς την ρνθμι-
σιν τοΰ Ν.Δ. 1154)72, προβλέπο'-
τος Γκποίησιν δημοσίων κτημάτιον
καί δ άθεσιν τού ποοϊόντος τή; έχ
.-ηι^τειος πρό; άνέγερσν δημουί-
ο·ν κτιρίων, τα άνταλλάξιμα /.Τη-
ματα τού Δημοσίου.
Τοιουτοτρόπως απεφήνατο τό
Νομικόν Συμβούλιον τού Κράτ >υς
δ.ά τή; ύπ' αριθ. ')8(!)7ΐ3 γαοιιοδο
τήσειος τοΰ Π' Τμήματος ατ'ίτοβ,
έκδοθείσης επί έρίοτήματος βχϊΓ·-
κώς μέ τήν ΰπαγογήν ή μή τής άν
ταλλαξίμου .τεοιονσίας είς τα; 8ιγ»
τάξει; τοΰ ΝΔ. 1154)72.
ΙΙΤΞΗΘΗ Ο ΑΡΙΒΜΟΣ ΤΩΝ
ΞΕΝΩΝ ΤΟΤΡΙΣΤΩΝ ΚΑ-
ΤΛ ΤΟ 9ΜΗΝΟΝ
Σι·μφώνο)ς πρός τα σνγκίντθ'1»
θρντα υπό τή; Έθνική; ΣτατιιΤ"
κης 'Τπηρρσίας στοιχείβ, χατ·ι
τοίις έννέα πρώτονς μήνα; τσθ λιί-
γο το; έ'οτν; 1973 οί ξένοι τονρί-
σται οί όποϊοι έπΓσκέφθΛΐοαν ΐην
•Ελλάδα, άνήλττον είς 2.7Ϊ2.77Τ.
Κατά τό αντίστοιχον διάστημα ι ού
προηγοΐ'μένο,ν έτβνς ανήρχοντο εις
ηγμ
2.2^.008, ήτοι εσημειώθη εφέτο;
κατά ποσοστόν 18,4%,
ί- ' Λ ^
Τιμητικέζ όνομαο.Ί* οτά δύο
Γυμνασια Θηλέων Νέας
ΑΙ ΠΟ.ΗΤ,ΚΟΜΟΥΣ,ΚΟ, ΥΜΝΟ. ΤΟΥ
ΠΑ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΑΥΤΑ
ΚΑΙ
Κεντρικιάδων καί Όμηρειάδων
Νέας Σμύρνης αίσθάνεται μεγάλη
χαρά καί ύπερηφάνεια, γιατί έ
κπρποφόρησαν οί ένέργειες τού,
γιά την μετονομασία των δύο Γυ-
^ϊ.ί :;Τ'ΚΟ! *"-'■ πού «ορποθοαν τό
<ρως τού Έλληνοχρ,στιαν.κοϋ πνεύ ε-ατος στίς άκτές τοϋ Αίγαίου καί στά βάθη τής Άνατολής Π' αυτόν τόν λόγο ή μετονομα Η ΠΛΝΔΡΧΔΙΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ Κατά τόν Γάλλον Επί σκοπόν Αίμίλιο Μπουγκώ Β' Μετάφρ ασις ΒΑΣ. ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ τάν νά είναι άρκετά; καί ένας πο- έξαρ- οέ «Όμήρειον» τού Α' Γυμνασίου καί σέ «Κεντρικόν» τοϋ Β' Γυμνα ε,ίου. ΟΙ ένέργειες αύτές είχαν άρχί οτοιός πνευματ,κους πους Τής Νέας οπ' αύτούς. ό ίατρώς, ποιητήο καί καλλιτέχνης κ. Δημήτριος Άρχι οε, πρ!ν όπό πεντε περΓπου χρό· γενης, για να ο χ —- ν,α. δταν πρόεδρος τοϋ Συλλόγου ούτό γεγονός, ουνέϋεαε μνους ατίχοι καί δίφωνο άσμα καί ηιάνου ,τόν μέν έν να Ζοϋν τ6 δύο Παρθεναγωγεία ρειον τό δέ τής παλαιάΰ Σμύρνης, δπως κολουθεϊ νά 2ή ή μητρόπολις της, τοι Αγ. Φωτεινή, ή Εύαγγελική της ! ήιαν ή κ. Ήρώ ,Αρώνη. Ό Σύλ- Αογος είχε σκεφθή, ότι στή Νέα Σμύρνη έπρεπε νά έΕ,ακολουθοϋν ηιιν παοαδεχθοϋμε οτ, τα ποά- λύ σύντομο; χράνο;. Αύτό γματα χέτοια έίέλιξι ύχα, ή ί·.τύ- τάται άπό τί; ίδιαίτερες περιβτά- θεσις αί>τή δέν στηρίζεται σέ Ί- σει; στί; όποϊε; τνχαίνει νά βρίσχε
καταμάχητη άπόδειξι. Είναι δι·νιι- ται κάθε πε-ρίπτοσις. -Έχ€ΐ έξακ^
τον κάλλστα νά σνμβαίνη ίίτι οί βο.θή ότι περισσότερα άπό 40 ειδή
«νθοο>ποι έκεϊνοι πον χρησιμοποιου τετράποδ(ον καί πολλ.ών άπό τή;
σαν τούς πυοόλιθου;, νά μην ήσαν έποχή; των αίγι-πτίων εχουν εξαφα
καπως οί πρώται ανθροποιάλ λ.ά «'ίν νισθν. Γνιορίζομε έπίση; ότι, άπό
τ« άμοιρα κάθε πολ τιστικοϋ ήτοι- την έποχή τού Ιουλίου Καίσαρος,
χείοι- καί ί>η είχαν νποδονλοΛή ύ- ό οποίος στά άπομνημσνεύματά τού
.10 αλλοιν λαών, άπό τούς οποίον; περιγράττει μέ κάθε λ-επτομέρίΐα
είχαν διδαχθή την χρήσι τοΰ σιδι',· ίθύ; βόνασου; καί τα έλάφια εν.Η-
ρου - '·· · ■ - ·
ρον, Τ(Τ)ν μέταλον καΐ γίνικά άνώ να μέ τα τεραστία κέρατά των τα
τερεΓ τρχνες ακί διεξιοτεχνίε: όποϊα έπΐφανείί οωιιαϊοι. έ5 άΐα.
δύο "Υ-
μουσική γιά
μέ συνοδεία τερεΓ τρχνες ακί διεξιοτεχνιε:. όποία έπιφανεί; ρωμαϊοι, έξ αίιΐ
ι Υιά τό Όμή | Στον κόλπο όμως τή; γή; βρέθτ,- α; τή; έξαίρετης γεύσεως τού κρε
Υ'ώ τό Κεντρι *αν πελεκ.ημένα κοχλάδια άπό πν· ατό; τ όν, τα μετέφερον άπό .ήν
εξα ^ κόν. ~Υμνοι οί όποϊοι είναι έΕαίρε ! Ρ1Τ°λιθον; καί πέτρινα σφυριΛ. καί Αγγλία τα ζώα αύτά, εξηφανίσθη
Χάλκινα κοσμήματα άλλεπάλλ.ηλα.
καί χαρακτηριοτικοί.
Οί στίχοι των Ύμνων αυτών δή
Σχολή, πού πήρε την όνομαοία αύ μοσιεύθηκαν οτήν εφημερίδα
•Προσφυγικός Κόσμος. τής 3ης
καί 10ης Νοεμβριού 1973.
τή ήδη απ0 το 1935 καί ό Πανιώ '
νιος Γυμναοτικός της Σύλλογος. '
©εωρεϊ ύποχρέωσί τού ό Σύλ Ι
λογος, νά ευχαριστήση τό Έκηαι Σύλλογός μας οίοθάνεται
καν. Καί τό θέμα αύτό σνννχίζΐ-
γενικά σέ όλε; τί; π€ριπτώ- ται. 'Τπάρχονν ζώα τα όποία κα·
Ι βει; έχομε νά κάνωμε μέ δαφό- . τα την διαδρομή τοϋ παρόντο; ανώ
ι ρονς περίοδον;, εάν σέ κάποιε; πϊ νο; έχονν εμφανισθή άπό την γή.
οιοχέ; τα ανωτέρω άντικείμϊνα Έοώ καί 20 χρόνια ό Βύνασο; ?-
δέν ήσαν ταντόχρονα έν χρήσει τύ- χει σχεδάν ΐξοντωθή. Σέ τέτο.α
Καί γιά τούς "Υμους αύτούς ό Ι* «δΐδομένου» λέγει ό Πότσι (ι) πράγματα ό χρόνο; δέν παίζει .ϊ
,αρ-
τών δύο Γυμνασίων Θηλέων κ.κ.
Χαρ. Σαλοϋρον καί Σ. Σωτηρίου,
Γ,ού ένέκριναν καί διεβίβασαν την
οϊτησι τού Συλλόγου μας διά τού
άρμοδίου επι&εωρητοϋ στώ Ύ-
πουργεΐο Παιδείος, καθώς καί την
'ΕστΙα Νέας Σμύρνης, πού σ^μ-
παραστάθηκε στό αϊτημα τοϋ Συλ
λόγου.
Μέ την μετονομασία αύτ?ί των
δύο Γυμνασίων Θηλέων Νέας
Σμύρνης σέ «Κεντρικόν» καί σέ
«Όμήρειον» διαιωνίΖεται ή μνή
μη των δύο ίστορικών Παρθεναγω
γεΐων τής άΕέχαστης Ίωνικής
Σμύρνης.
Πόσες καί πάοες Σμυρναϊες
καί Μικρασιάτισσες γενικά δέν εί-
χαν μορφωθή μέσα στά δύο αύτά
λαμπρά έθνικά ίδρύματα καί δέν
είχον διαπρέψει οάν φωτεινά μέ-
λη τής Έλληνικής Μικρασιατικής
ΚοινωνίαςΙ
Πάαες καί πόσες άπόφοιτες των
δύο Παρθεναγωγείων δέν είχαν
μεταλαμπαδεύοει τό φώς τής γνώ
σης τους ώς τα ηέρατα τής Μικρά
σιατικής γής! ΜαΖ) μέ την μεγάλη
Εύαγγελική Σχολή ήσαν οί εύερ
Κεντρικοϋ καί ( οωπαιων, οί όποίοι τοί-ς είχαν νι- ταχύτητά των, άπό τούς πάγον;
έπρεπε^ νά ξέ- ·, κήαει καϊ έκδιώξει, διχαιολογημέ- καί τ&ΰς δγκους τή; λάσπης, μέ-
ραμμές τό Ιοτο ' να πα -' ' - '■
ΤΑΞΕΙΑΙΟΤΙΚΕΣ_ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ
1 τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟ ΤΑΪΕΙΔΙ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΟΠΩΣ
ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
Τώρα πού γύρ,στα στή Πατρί ( στήν ησνχή μα; χώρα δυσκΟλέ-
Ί μετα απο τΡσσιρ1; μήνες πα. ψ0^ τήν διασχί6αση τού εΟτυ-..
ΛΤΓΟΊΓΣΤΟΤ ΣΚΛΑ'
498ον
—<Καί θ' άφήσετε τό' Δαλπα· τά', νά βάλη χέρι στού; θησαι. ρού;; Έρώτησε τύν Μονφτή 5 πρεββευτή;. — Εχο) τύ σχέδιό μου. θ' άχι) σο) νά τού; ξίθάψοι·ν οί άνθριιποί τού καΐ νά τοΰ τού; παραδαχΐουν. Τότε θά τάν πιάσο) μέ τού; θησιυ ρούς στά χέρια. Ό πρεσβεϊΐτή; σνμο;ώνησε: — Αύτό είναι τό καλ.ύτερο. —Έγώ, εΐπε ό Χαλ,έτ 'Κφε ,■- τη;, μπαίνοντα; στήν κονΊέ 'τα, έ χιο την γνώμη σεόαστέ μόν Σείχ Οόλ ,Ισλάμ, πώ; καί τότε δέν Οά ήμπορέσετ* νά τόν πιάσετε τόν τ.ι- τανά. —Γιατί; "" " πώ; κρατάε< τα δνό νών ζώοιν πού έξαφανίσθηκαν. Άλ λά γιά τύν έξαφανισμόν τοιν άπα>-
τούντα, «πολλοί α'ιώνε;». Πολλοί
Αύτά σιγά - σιγά μέ την πάοο^ο
τοϋ χρόνον θά ήλθαν σ' ΐπαφή. Γι
άπό τα τοία κομπολόγια τον Πι>ο-
φήτη ποίι τόν κάνοΐΎ άπαραβκι-
στο; ΙΙρέπει 'ά βρεθή τρόπος νά
τού άφαΐφϊθοΰνε πρώτα αύτά.
— Οχι, όχι έκανε ό Μοικρτή;
κοτΎώντα; δε^ιά ϊερδά τό κεο;άΛΐ
τον_ Δέν είναι άνάγκη. Τα Ϊ€ρά
κομπ·ο/όγ.α( δέν κάνουν άπαραβία-
στο ενα κοινό καχοϋργο. "Ενα δο-
λοφύ ο_ 'Ενα «καλπονΐάο». Στ.,'ά
φηκε στόν πρεσβειτή. Γιατί ττρέ-
πει νά ξέρη; (τίλε μόν Έλτξή( πώ;
κατέβηκε κι' αΰτό τό σκαλοπάτι
τή; άτιμία; ό «ένΤΓψίζη;»_
—Τί σημαίνει «καλποτ-ζάνος»; έ
ριότησε ό πρε-σύίντή; ποίι δέν κιι
τί ίννοοϋσε μέ τόν χαρα-
αΰτό ό Μονφτή;.
—Κνδδηλοπο ό; τού άπάντησ:
Ανοιξε έργαστήόρι στή Σμύρνη
δα,
ραμονής μόν στήν άγΜ,ιστή μας χώ
ρα την Άμερικη καί βρήκα ξονά
τό ρνθμό τή; ζωής μα;( σνγκεν-
τρώνιο ΰλη μου τή θύμηση καΐ γρά
φω καί άπό τό Ήμερολόγιό μου
τί; άναμ ήσεις μου όπω; τί; εςη-
σα έκεϊ, πού γιά πρώτη φαρά πη¬
γά καΐ δέν θά ξεχάσω εϋκολα.
Οί έντυ.-.υ>σει; μου γιά τή- Α-
μ*ρ.κή είναι σέ γενικές γραμμές
σβει»τή;, γιατί κι' έγώ βλέπιο πώ-, ώραιότατε;. Την Ιξησα όλόκλ.ηρ·>
δέν ύπάρχΐΐ άλλο; τρόπο; γιά νά τα καλοκαϊρι καΐ τό φθινόπωοο,
άν άά; ένδιαφέρει νά την μάθετε,
εκανε ό πρ<σ6ευτή;. —Βεβαίο); καί μά; ένδιαφέρει, ψίλ.ο; μας είσθε/ το»"' εΐπε ζοιηρά ό Μουφτής Καί χαίρομαι πού ά- κούιο πώ; συμφοινείττ μαζί μας. ^ * τόν διρκοψε ό πι>5
έπιτνχετε τούς σκοπόν; σα;. Τα
ιδία εΐπα πρίν λίγο άκόμα καί στόν
φίλο μόν τόν Χαλέτ Έφεντη, τοϊ
είχε την λαθεμένη γνώμη πώς ό
πηγά σέ πολλά μέρη της, διίσχισβ
έχτάσεις της) α-θάσαμε μεχρι τή
Φλώριντα μέ τα παιδία μου, όπου
μείναμε 20 μέρες καί νομίζίο ότι
Δαλπατάν πασά;( είναι πιοτό; στόν την ξέρω περκτσότερο άπό κάθε
Σονλτάνο_
— Δέν ήξερα, εκανε μονδιασμ^-
νος έκεϊνο;. Δέν ήξερα πώ; σν'ο-
μοτεϊ εναντίον τού Πατισάχ, κάτιυ
άπό την μύτη τον, οΰτ€ τό μαϋρο
παρελθόν τού. Γιά πρώτη φορά οή
άλλον πού γιά λίγε; ώρε; ή γιά λι
γες μερίς γνώρισε μιά μόλη πλει1-
οά της. Είδα χαί τίς χαλές καί τίς
κακές της πλενρες. Ή Άμ*ρικ/|
είναι μιά γή άχανής( μέ διαφοραί
κό κλϊμα, σπίτια καϊ άνθρωπον;
σ·ιένου τώρα κόσμον μας, κι' άς
είναι ή Έλλαδίτσα μας φτο>χή Λ-
πό έκατομμύρια δολλ.άρια καΐ δλ*
'Εδώ σ' αύτη τή μεγάλη καΐ άπέ
ραντη χώοα είναι όλα άλλοιώτικιι.
Φόβος σκορπισμένος τή νύχτα, ιτ-ό
6ο; την ήμέρα,,, δέν παύει δμως
νά βΐναι Χ(ΐί όμορφη! Έγώ στάθη
κα τυχερή καΐ δέν αίσθάτ)ηκα αν
τό τάν φόΰο( δέν [Ιδα τίποαε μπρο
στά μόν πού νά μέ φοβίση. Έδώ
στά Λίτλ Φόλ; πού ζοϋνε τα παι-'
διά μου, είναι ενα όλοπρόχτινο ιΐνο
άστειο τού Νιοϋ Τζέρσεύ, πού άπέ
χει άπό τή Νέα 'Τόρκη'ίθ λεπτ«
μέ τό
IX.
Είναι καταπράσινο αΐ
τα σπίτια, οί μονοκατοιχίίς μέ 2
ή μέ 3 πατώματα, τρτιαγμενα 6λό
κληρα άπό ξΰλο (πού Αφθονεϊ στίι»·
,Αμ*ρική) σά. τα ξύλινα σπίτιο
πού βλέπομε στά άμερικανικά φίλμ
στή τηλεόοαση, μέ πλες όμω; τί;
άνέσεις τονς μέσα χαί τό χνριώτ·
ση δονλειά καί άσνλο. Δέν μοιάί>ΐ|'ρο τό «"Έρ Κορτίσιονιγκ», γιατί
μέ την Έλλαιδίτσα μας, αϋτό εΐιοΐι χωρί; αύτό ή ζωή θά ήταν άούν·ι·
ά>.ήθεια! τη άπ' την ύπερβολική καλοκαιρινή
ΑΠ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΤ:
31.0.73. Τα δεκάιορο άερατθι. ·
κύ ταξίϊδι μου άπ' τα
μερά τ' ήκουσα αύτά ά«' έσέν;ι άλλά αίλόξενη σ' οποίον τή; ζή ι ή
'.ν*ι Ι
Έλτζή κι' άπό τόν Μονφτή μ/χ;
Ένόμιζα πώς ήτανε καλάς «;ντ·ι
βλ.ετλής» καΐ πιοτό; μοι·σονλμάν ·
Δέν ήμποροϋσα οΰτε νά φαντασθώ
πώ; δούλεΐίϊ ΰπονλνα, γιά νά θίξη
τόν Σονλτάνο καί ν' άνεβή ό ϊδ<ο; στό θρόνο μέ την Έμινέ Σουλτά- πρώτα στό Όρλν τή; Γαλλία; καί μετ ά στή Νέα 'Τόρκη άπ' εύθείας, ήταν περίφτιμο. Τό άεροσκάφο; τή; Όλ.νμπιαχής πετοϋσε πάνω ά- Τόν έρώτησε μ' ενδιαφέρον ό Μόν πό τα σόννεΐρα χωρί; κά ά κι· να( σάν προστάτης τού άνήλικον διάδοχον. —Κι' αύτά ποΰ τα έμαθες; φτης. —Έγώ τού τα κατάγειλα, άπαν τησε ό πρ*σβευτ; κι' 5χι φνσιχά γιά νά τα κρατήση γιά λογαριιι- σμό τον. "Εχο) νπεύθυνα στοιχ°ίιι πού τ' άποδείχνουν καί πού θά τ« θεσω πρόθνμα στήν διαθέση σα;. — Σά; εύχαριστώ έκανε ό Μου νεϊται, ήταν σδν νά 6ρισκόμονν>'.
στό σαλόνι μου καί κοι^έντιθίξα
μ' ία ζεΰγος Έλληνοαμερικανών
τύν κ. καΐ τή· κ. Βάλον, έχίϊνος
άπό την Πελοπόννησο πού φύλαγε
στή ψυχή τού την λαχτάρα τού να
6ή την Πατρί&α 40 όλόκληρα χοό
πού είναι στήν ,
ζέστη τρρικΓή, ζέστη άποπνικτική,
άκόμη κι' δταν βρέχη. Ή δροχη
στήν Άμερική είναι ή χαθημερι.ή
τους σνντροφιά δλο τύ χαλοκαίρι!
Ήρβα, όπιο; άνέφερα, στί; άρ/ές
τοο χαλοκαιριον, 31 Μαΐον( σήμ«ρα
πού σννεχί£ΐ'> τίς έντνπώσει; ιιου,
συμπληριθΛ'ΐο ενα μήνα, 29 Ίουνίον
χαί μιά ή Ονύ μέρε; εΐδα ήλιο κ.α
λό, ήλιο πον ΐμοιαζε μέ τόν ήν.»
τόν διχό μα; τοϋ Ίονλίον, ήλιο λα
μπρό> μά άορόρητη ζεστη( πού ή
άτμόσφαιρα ήταν τόσο πνιγη<ιή .τ.ϋ λαχταροϋσε; νά μπή; στό σπίτι γ. ά αίώνες; Άλλά άπό πού λοιπόν τόΐσαν λέγουν, άπαοαίτητοι χιλιάδε- κα'ε τοτε κ"1 νια ;ΐο)"λα αϋτό; Γιά την έξολό- Ι Ορενσι ένό; είδοι; είναι δννατόυ! νά χρειάζεται μιά πολύ μεγάλη χρο νίκη διάρκ«ια Είναι 'όμιος 6ι«λ*ί- | --______ ._ .,____ _ ,..„,.,. ... , , ι> νια! Χ1' ή γνναϊκα τοι· γεννημένη νά σέ δροσίση τό Ερ Κοντίσιο-
αντή τή βραόεΐα έπικοινίονία θά ή κι' "<*ί κάλπικου; παράδες. νΕ ι φτής. Όμολογώ πώ; αύτά δέν τα στήν Άμερική άπό γονεϊ; "Ελλ.τ,- νιγχ. Μετά, βροχή νϋχΤα μερά, ύ· νέ;, πού θαμιτώθηχε άπό την ό- γρασία, άτμόσφαιρα καταίττρεπτι- μορφιά τή; Έλλάδα; μα; πού ίπι κή, γιά μιά Οδομάδα (22—28)β; σκεπτόταν γιά πρώτη φορά, '.οι- όπίι»; ίγρα^ΐαν οί εφημερίδας ΐότϊ θέντιαζ<ι χιορίς νά εχω τό στινιΐ!- γ.' αύτούς πού ύπο<νέρονν άπ' την σθημα ότι πετοΰσα... στά σύννε- Ι καφδιά καΐ τό στήθος, νά μή βγουν αίώνον. (1) Πότσι. διήγησι;» ( Σννεχίζεται) «ή γ Γ) καί ή βυβλι/ή μεγάλη ζτιμιά στό «ντοβλέτι», ατό κοσμάκη καΐ στού; έμπόρους. Στράφηκε πάλι στόν Λαλέτ 'Ρ.· φέντη. Λέ; νά ήθίλε ό Προφήτη; ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΆΡΔΟΥ - ΤαΕιόρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ ΕΚΛΕΙΠΟΤΣΑΙ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΠΝΑΙ ΙΙΡΟνψτΓΙΚΑΙ ΙΙΡΟ'ΣΩ- ΠΙΚΟΤΗΤΕΣ Λεωνίδας Ί. Φιλιππίδης ΚΑ«ΗΓΗΤΗΣ ΙΙΑΝ)ΜΙΟΤ ΑΘΗΝΩΝ ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Έν μέσω ηλήθους κόομου έκ Βουλγαρίας, ουνεργααία τοϋ Λεω αυγγενών καί φίλων, και πολλών νίδα Ι. Φιλιππίδου, έκλεκτοΰ τού τού μαθητών, εκηδεύθη ό Διαπρε συνεργάτου. πής καί διακεκριμένος Καθηγητής ' Τό καί δέ σπουδαιότερον, ό έν Παν επιοτημίου Αθηνών τής ©εο- Άθανάτοις ΟΙκουμενικός μας Πα ος( ενήργησεν άποτελεσμ/ιτικώς, Πλήρης περιγροφή τήί. έπικη°ς μά χης τής Πΐνδου μετά ουντόμου έΕιστορήσεοχ: ολοκλήρου τ ού πολέμου 1β40 - 41. (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Προτείνει Τού; κάτο)θι μόνιμον; Άξιωμα τικούς πρό; προαγιογήν έπ' άνδρα γαθία επί τοϋ πεδίον τή; μάχτις: 1) Άντισιινταγματάρχττν Πεζ ■ κου Μισύρην Δημ., διότι, ώ; διοι- κητής τοϋ II 'Τποτομεο);, μίτ·Ί ν|'νχραιμίας καΐ θάρρους δειξήγαγί μέχρι τέλ.ονς τάς άμυντικά; έπιχιΐ ρήσεις τοΰ 'Τποτομέιο; τον. Κατά τή ■ έπιθίτικήν δέ ενέργειαν τού ί Τμι'χιατό; τού, τεθεΐς επί κεφαλ'Ί; τής πρός Λνκορράχην άντεπιθέσε- νά προστατέψη τέτοιονς πον;; Ποίος θά ήμπορέση νά τ·') υποστηρίξη αΰτό; —"Έχετε δίκηο( τοϋ απάντησε ό Χαλέτ^ κανένα; δέν θά τό τολ- λογικής έδρας ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙ- τριάρχης Άθηναγόρας ό Α', ό Μέ ΛΙΠΠ ΙΔΗΣ, τέκνον τής ευάνδρου μας καί ωραίας Ίωνίας, μέ την αλησμόνητον μας καί ωραίαν μας Σμύρνην, διατελέσας επί σειράν έτών Δ)ντής Θρησκευμάτων τοϋ ύ πουργείου 'Εθνικής Παιδείας κσ'ι Θρησκευμάτων, καί επί κυβερνή¬ σεως Ελευθερίου Βενιζέλου καί ύπουργεύοντος ώς ύπουργοϋ Παι- δείας τοϋ αειμνήστου Πρωθυπουρ- τοϋ ΓΕΩΡΠΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, άπό τοϋ έτους 1Θ28-1932 καί έν ουνεχεία διωρίσθη Καθηγητής τής θεολογίας τοϋ 'Εθνικοΰ κα'ι Καπο διστριακοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών όριοτος, χειριστής τού λάγου, 6α βυνούστατος είς τό όμιλεϊν πάντο τε την Θεολογικήν γλώσσαν, ώρι γένης τής ΐ>ποχής μας, γιαυτό, ή-
γαο, ουδεμίαν παρέλειηεν εύκαιρί
ο νά έκθειάΖη τόν λίαν Αύτω Λε
ωνίδαν ΦιλιπηΙδΐτ,ι/, «τόν Στωμύλον
Σοφόν, Καλοπροαίρετον Καθηγη¬
τήν τής Θεοολογίας».
Ενώπιον τοϋ αεπτοϋ τάφου τού,
κστέθεσαν, τα πνευματικΛ τού, τέ
κνα σπουδασταί τής Σχολής τού
άνθοδέομην, καταθέτω δέ καί έγώ
ο ταπεινός, στήν μεγάλην τού
Μορφήν, Πνευματικήν Άνθοδέ-
σμην, Τιμή καί Εύγνωμοσύνη πρός
την Ιεράν καί Βιβλικήν τού Γνΐορ-
συλλαβών αίχμαλιί)τονς καί λάφυ-
ρα, έπ'ενεγκών την διάλυσιν τοΰ
εχθρικόν τμήματο; τοϋ άμνναμένου
είς Λι·κορ.()άχην, τρατ·ματισθεϊς ηο
Γ>αρ<Γ>; «ίς τόν πόδα.
2) Ταγματάρχην Πεζικοΰ Κα;>α
6αν Ίιοάννη ", τής 734 Μονάδος,
ι'ίίττι;, προσελθών ώ; Σύνδεσμο;
τής άνο)τροο) Μονάδο; μίτά τή;
013 τοιαύτη;, έθελοντικώ; ΐίλαβε
μέρο; είς τάς έπιχειρήσεις τή; 1ης
Νοεμβριού, επί κεφαλής τοΰ Ά:ό
σπά.ιματος Βαβιλο.τοΰλου. Την 2αν
καί 3ην τού αΰτθΰ μηνός, μϊτά
των Τμημάτων τής 613 Μο' άδης,
των όποί(ι)ν την διοίκησιν
φήν, προοωπικώς, ίδιαΖόντως τιμη μετά τόν τοανματισμόν τού ΰποφαι
θέντος διά τής εήστόργου φιλΐας
άνδρας, πεποιημένου καί πολυμε-
ρώς δεδικαιωμένου, κατά την πε¬
ρίοδον τής υπηρεσίας μου, είς
τ·<,ν Διερκήν Ιεράν Σύνοδον καΐ μεϊς πού ύπήρΕαμε μαθηταί τού, ΟΔΕΠ, δτε ήτο Διευθυντής Θρη- Δέν θά τόν λησμονήσουμε καί η¬ μείς οί πρόσφυγες φοιτηταί τού, τόν έχουμε μέσα στή ψυχή μας, διότι, σάν πρόσφυγος πού ήτο καί έκεϊνος, μας έγαλούχησεν καί μάς έδίδαΕε την πίστιν καΐ την αγάπην νομένον, έπεδείξατο ήριοϊκάς πρά- ξΐΐς επί τοΰ πεδίον τής μάχης, ϋ- πεη·6αινού<ΐ«; την εκτέλεσιν τοϋ καλώς έ' νοονμένον καθήκονττς_ —Την θνμάμαι αύτη την 6ρώι.ι κη ίστορία, ε'κα- ε μισοκλείνοντ ι; τα μάτια τον ό πρεσβευτάς. Τότε ζημιωθήκανε καί πολλοί Ίδικοί ιιας έμπορενόμενο:. Άχόμα καί ναντ · κοί. Μά εΓσθί 6έ6αιος/ ΜονφτΓι Λοχαγόν Σ φαλαγκάκον, Ινα, ίπί μου, πώ; την έκανε την δονλειά κεφαλή; τού 11ου Λόχοι-, άποτε-'αΰτή ό Δαλπατάν πασά;; λουμένον έκ δι>ο καί ήμισείας μό·| —Τότε δέν ήτανε πασά;, οδτε
νόν διμοιριών, επιτεθή εναντίον τοϋ Άγά;. «Κιοπέκι» τοΰ «ταρσανά»
χοιρίου Φούρκα καΐ έκ*ϊθεν έ-.αντί ητανε. Αΰτό; την σοφίστηκε κ«1
όν τοϋ ΰψώματο; Λιάγκη, Τ1 α φο·4 την σκάριοσε μέ τόν Κιατίπογλου
ξη καί Αποκόψη την νποχώρη«ιν καί μέ τό' Νταή Βάσσο .Αύτάς ό
τον έχθρΰο διά τής όδεύσεος πούς τρλετ'ταΐο; μόν τα μαρτύρησε ΐ'έ
Κεράσοβον. Κατόπιν τή; ώς αν·ο την υπογραφή τον. Όταν άγαπητέ
ίνεργείας το·', σννέλα^ε πυλλού; μου Έλτζή/ ό Δαλπατάν
αίχμα)^^!·;, άφθονον ποΧεμι/όν στή θέση τον Μεγάλον φνη,
υλικόν καί πλείστα μεταγιογικά. | δνστυχώ; καί μέ την Ίδική μόν ύ·
3) Λοχαγόν τοΰ Πεζικού Σφα- ποστήρι?η( φρόντισε νά ξεκαθαρί
λαγκάκον Πιέρον( βοηθόν τοϋ ύπο' ση τού; λογαριασμόν; τού μέ τούς
φαινόμενον, όστι; άφάβιος καί 5ρα σνντρόφους τον, ."Εκλεισε στά
<μποτ>ντρούμια» τή; Πόλης τά
Νταή Πάσσο καί κατηγόρησε τόν
στι;, έπιτεθεί; επί κεφαλή; διαδο-' Χιατί.τογλον πού τότι: ητανε Μον-
χικώς δύο Λόχοιν, τό μέν άπόγ'. υ σελίμης τή; Σμΰονης, στό Σ
στηρίί»; ίξετρλεοε τάς άνατεθίί- '
οχις εί; αυτόν αποστολάς, καί ό-
μα τής Ιας Νοέμβριον κατίλσβε
μετά τού 11ου Λόχου δ»' άποφασ.
τάνο γιά ενα σωρό άδικίίς καί άτι
μίίς ποϋ έκανε είς ίίάρος των
(ττικής έπιθέσεο); τύ χιορίον Φού·,) μηών πού διαφέντευε. Ό Σοολτα
κα, παρά την λνσσώδη αντίστασιν νο; πού κάτι είχε άκούσει κι' αυ¬
τού άμννομένον έχθρού καΐ την ή τό; γιά την καταδννάστευση των
λαττο>μέ η δύναμιν τού Λόχοι· τού, Σμνρναίο>" άπό τάν Μοιισελίαη
στ>λλαβών πολλ.ούς αίχμαλώτονς.) τον;. πρόσταξε Λά οτλληςρ θή κια
δπλα καί πλείστα πνραμι'χικά τοϋ οδηγηθή έμπρό; τού, γιά νά άπο
έχθ-ροΰ, σν'ΐχίσας δέ την επίθεσιν! λογηθή. Ό Μεγάλος Βρζύρη; ί·
εναντίον τού ϋψώματος Λιάγκη, έ
ξαιρετικον διΛ την μάχην εργοιΐ,
απρκοψε την νποχώρησιν τού έχ-
θροΰ πρό; Κεράσοβον την επομρ
νην δέ, 3ην Νοέμβριον, τεθεί; 'τί
κε(ρα).ής τού 9ον Λάχο»^ εξετέλε¬
σεν άντεπίθεσιν εναντίον τού ύν|>ώ
ματο; Ταμποΰρι, προχονοών έφ·.τ-
οκευμάτων τού ύπουργείου 'Εθνι-
κής Παιδείας καί Θρησκευμάτων
καί κπτά την χρονικήν περίοδον
1928 - 1938.
Είς τό πρόσωπον τού, δέν θρη
νούμεν την άπύλειαν τού Προστά
πρός τόν πονοϋντα πλησίον μας, , τού μας, άλλά την μορφήν τής ό-
τή "Αρετήν, την εύσέβειαν καί την
καλοκαγαθία.
Υπήρξε Μορφή έΕοίρετος καΐ
έξεδήμηοεν, δφνω, είς τάς ΑίωνΙ
ούς Μονάς,
Ό ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ
Τετιμημένος Καθηγητής τής Ισιθ
ρίας των Θρησκευμάτων είς τό
Πανεπιστήμιον Αθηνών, κατέλιπε
τα έγκόαμια διά την άνω μένουσαν
πόλιν, ήν άπαντες επιζητούμεν.
Διηκόνησε την Ιεράν Επιστή¬
μην μετά πάθους εύλαβοϋς, μετά
συνέσεως, άόκνου έργατικότητος,
καί Άγλαομόρφου άποδοτικότητος
Ιδία δέ έπρόσεχε, μετά μεγάλης
οτοργής τούς όρφανούς πρόσφυ¬
γας φοιτητάς τού τής ΜικραοιατΙ
κης μας συμφοράς.
Υιός έναρετωτάτου άνδρας. Δι
ευθυντοϋ τής ΡιΖαρείου 'Εκκλησια
οτικής Σχολής, τοϋ Ιωάννου Φι¬
λιππίδου, ΐκληρονόμησεν Θεόθεν
δεδομένα εύγενή κύτταρα, Πατρό
θεν καί Μητρόθεν διατηρήσας, ά-
χρι τελευτής τα πατρώνυμον αύ·
τοϋ είς την υπογραφήν τού. Δεϊ-
γμα καΐ τούτο πατρώας Άρετής,
Εύοεβείας, 'Εμμονής καί καλοκα-
γαθίας.
Συνεργάτης επί σειράν έτών
τού Άειμνήστου Άρχιεπισκόπου
Αθηνών καΐ Πάσης Ελλάδος Κυ-
ροΰ Χρυσοστόμου ΠΑΠΑΔΟΠΟΥ
ΛΟΥ, ουγγράψαντος τδ περίφημον
βιβλίον, τό περΙ Σχίσματος τι,ο
'Εκκλησίας τής Ελλάδος κα! τής
ποίας ή ένεργητικότης, ή έΕαραις,
καί οί ύψηλότεροι ένθουσιασμοί,
χαρακτηρίΖουν κατά κανόνα, έκεί
νους οί όποϊοι είναι διατεταγμένοι
νά διαδραματίΖουν έντός τής κοι-
νωνικής Ζωής, ρόλον έμψυχωτοϋ.
Θρηνούμεν άκόμη, εκείνον, ο¬
ποίος επίστευεν ότι, τούς πονεμέ
νους λαούς σώΖει μόνον ή προσή-
Αωοις στά ίδανικά καί τό πνεύμσ
τής αύτοθυσίας.
Άλλά καί ώς επιστήμων ό ΛΕΩ
ΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, διεκρίθη,
ή δέ συγγραφική τού έργασία είς
έπιστημονικά θέματα είναι σπου-
δαιοτάτη, έκπροσωπήοας την 'Ελ-
λάδα είς πολλά Έκκλησιαστικό Συ
νέδρια πού έγινα είς τό εξωτερι¬
κόν, διαπρέψας είς τα διάφορο
Συνέδρισ ,μέ την έμβρίθειαν τού
λόγου τού. καί μέλος τοϋ Παγκο¬
σμίου Συνεδρίου των 'Εκκλησιών.
Τιμώντας την Μνήμην τού, μέ
ι όν τελευταίον μας άσπασμόν καϊ
τό πικρόν μας δάκρυ, τόν προσφι
λή μας νεκρόν δεόμεθα ευλαβώς
πρός τόν Κύριον, όπως τό χώμα
τής Άττικής γής πού τόν κάλυψεν
νά είναι έλαφρόν, πανάλαφρον ό¬
σον τής Γ-ροσιας ή στάΕη στοΰ κρί
νού πάνω τόν άνθό.
-Υστερα άπό τόν θάνατον τοΰ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΟΡΦΑΝΙΔΗ καί τοϋ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, έχαααν οί
πρόσφυγες τούτ: πραγματικούς των
πρσστάτας.
Γ. ΗΛ. ΓΡίΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Οντος, καίτοι τραΐ'αατίας έκ στοί", πος έν μέσω καταιγισμον των έχ
6λώσεο>; τής δεϊΐά,ς χειρό; σι»νε- θρικών πνρών κια, παρά τα; κραυ
πεία πτώσεως τοΰ ίππου τού, παοέ
μπνε μέχρι τέλους τής μάχη; καί
διηΰθννε τα; επιθέσει;, άπέκρουε
δέ άποτρλΓθμητικιο; τ«; λνσσωδε·.;
Λντεπιθεσεις. τοΰ έχΟροΰ( δρθιο;
καΐ δ:αρκώ; κ,ινθύμενο; εν μέσιο
βροχής βλημάτοιν τοϋ έχθροϋ, κιν
άπό στιγμή; εί;
την ζιοήν τού.
Κ«τά τή · λυσσ(ι')δη άντεπίθεΛΐν
τού ίχθοού κατά τού {·ΐκ!>ματο;
ΙΙςιοφήτη; Ηλίας, παρορμή<ΐ«ς τού; στοατΐώτα;, έξετέλ-εσεν άντ.- πίθεσιν εναντίον τή; άτεπιθέσεως τοϋ έχθροϋ, άνατρέψας τούτον, καί, έν συνεχεία, καταλαβών τό έν δ.άμεσον ίίψιομα ΙΙροςτήτη Ήλία Τ&μπονρι, άποστείλας σν'άμα τόν γάς των στρατκοτων τοϋ Λόχον τού Γ α καλναιτηται, ούτος, άψη- φών τόν κίνδτ·νον τής ζιοή; τοι·, .ταρώτρννΐ τούς στρατιώτας μϊχρι; ου κατέλαβε τόν άντικειμ,ενιν.ύν σκοπόν καί μέ άποδεδειγμένην ή- ριοϊκήν πράξιν ύπερβαίνονσαν την εκτέλεσιν τοϋ καθήκοντος καϊ μέ έκδη<.ον ατομικόν ήρο)ϊσμόν, κάτην θννε -όν Λόχον τού, καταδίώκο)ν τάν έχθοόν είς τό ϋψομα Σταύ¬ ρος τής Φοτ'»ρκα;, ένθα καϊ ό άντι κειμε ικός σκοπός. Πιιρέσσων δέ, παρρμειν«ν· επι τού πεδίον τή; ίπ· πήρε τό σχετικό φιρμάνι καί (νί· λα6ί νά τα εκτελέση ό [διός. *Ε· κτΐΛ'ε βήθρν μιά φιλική έπίσκρι)»η στόν Κιατίπογλου στήν Σμύρνη χαί τόν παρέσνρε έπάνο) στήν φ,.ιρ γάτα) πού θά τάν μετρφρρε στη Πόλη. ΆντΙ γι' αντό ομ«>ς, ϋ
οϋτε έγώ.
— "Οπως κι' έγώ δέν ήξερα τί-
ποτε άπό τό παρελ.Ίόν τοϋ Β«ξ-
ρη κι' έλ.άχιστα άπό την έγκλ.ημι'ΐι
κή δράση τού είπε ό πρεσβεντή;
Σ τα χείλη τού Μουφτή σχηματί ψα! ή μάλλον πάνω άπό τα συν- έξοι! Γι' αύτά έδώ ύπάρχουν πολ-
νεφα! Κι α; ήταν ή ποώτη φορά ' λοί θάνατοι στά 45 χρόνια ζωή;
πού ταξείθ€υα άεροποοικώς!.. Μς Ι Τό διαμρριβμ<ι των παιδιών μθ" τήνθ άλασσα, στά παιδικά μου χρό Λρίσκεται σ' ενα καταπράσινο τόπο νια πολύ ταξείδευσα, έπανειλημμε άνάμεσα βέ χά τι πανΰψηλα πλατα • ιος Πειραια — Άλεξάνδρεια — νια μέ μικρά φΰλλα, διαφορετιΛώ Κρήτη καί τανάπαλΐ, ΙΙρέβεζτ, πολ άπ' τα Έλληνιχά πλ/ιτάνια μέ τα λέ; ιτορές, άλλά μέ άερατλάνο... πλατιά φύλλα, σάν τό πλατύ γέ· πρώτη φορά πετούσα καί οί έντ»- . λιο των .Ελλήνων, «χαρά σχορπί· πώσεις μου άπό αύτό τό πρώτο μου ζ*ι ό ?λληνας, χαρά δορίζει ό τό- τοξεΐδι βίναι δριστες. Τα άΐροπλά .τος τού». Δέν τό θέλι» κάθε φο;ά να τής ,Ολυμπιακής, τού συμπα | κά" (ι) σύγκριση. Μιά φίλη μου απά τριώτη μ<ις τού πλουσιωτάτου κ. Ι την Άθήνα μόν ϊγραψε προχβε;: 'Ωνάση, όπ(ΐ); διεπίστο)σα4 είνα. σα «πήγαμε στή Ραφήνα, ή πλάζ της λόνια πραγματικά καί οί κοπέλλες ήταν γιμάτη λουομένους καί Μ'β πρόθ»·με; οίκοδέσποινε; νά περιποι γάλανη ή θάλ.ασσα, γιατί ό ούρο- ηθούν τού; φιλοξενοι>μένΌυς των. | νός μας είναι ξάστερος, σέ θυαη*
"θσο γιά φαγητά; κονζί α περίιΐη θηκα, θυμήθηκα τύ σπιτάκι στή Ρα
μη, μ' ότι έκλεκτύ ύπάρχίΐ στήν ςν'να μέσ<ι στά τουντιοτά πεΰκα Έλλτινική μ<ις ά',ορά. Μέ ήλιο έ'- καί άναπόλησα την συντροφιά σον φυγα άπό την άγαπημβνη μου 11α κα).ή μου φίλη». Όταν §ιά£αο~α τρίδα,τή ν Έλ.λάδα μας, μέ ήλ-.ο τό γράμμα τή; καλή; μόν φιλή;, ;φθασα στή ξένη άπΐραντη χώρο, ίθώ έ75ρεχε κατ«ρρακτ(ΐ)δώς, ήταν πού είναι τώρα κι' αυτή ?να κομιια 21 Ίουνίοι·, όπως αίτή τή στιγμή τι δικό μόν άφού τα παιδία μόν ( 29)1! καί συνεκρινα την Κυρ,ακη ζοΰνε χοντά της καί άφοΰ ή έγγυ- -τού πέρασα στή Ραφίγα πρίν φΰ νοϋλα μο>· γεννήθηκε, τίς μέρρ; Υ<'», έδώ χαλονσε ό κόβμο; άπ' τίς πού έ'φθαβα έγώ; μέσα στήν άγκιΐ- άστραπέ;, βροντέ; καί ραγδαίΐι λιά της. ΔΐΛφίρει Από την Ελλάδι βροχή. Δέν μπόρεσα νά μην πώ: μα; πάρα πολύ, αύτό είναι άλή- καϋμένη Έλλαδίτσα μόν, γλνκί'ά θεια. Βαρεία μέρη, βόρειοι ΛνθρΜ κι' άγαπηιιένη χώρα πού στάθτ,ΜΓ; πά, εμείς οί Εύρωπαϊοι καΐ ΐδί'υς τόσο φιλόξε-/η στά κατατρεγμένα εμείς οί "Ελλην*; Άνατολίτε;, γι άπ' τ!; καταστροφέ; ξενητεμίνα ατί στήν ·Ελλάδα μα; άνέτειλε και παιδία σου! Άπό τό παράθυρό μου ό ήλιο; τοΰ πολιτισμοϋ... είμαστί αυτή τή στιγμή δέν βλέπω Αλλο λαό; θερμόαιμος, διαφορετικός Λ- άπό μιά καταρρακτο'Λη βροχή π )ϊι κύμα καί άπό τού; αλλους εύρτοπαί θόλίοσε τό> όρίζοντα καί
ίόριζε καί τα α,ιρμάνι, μέ τό όπυϊο πόμορφου τέρατο; παύ όνομάζεται
παοέλειψα νά σοϋ πή πώ; δεσμε.'· Μεχμίτ Δαλπατάι· πασάς καί μέ κ«
οταν καί όλη ή π?ριουσί« τού αΰ-' θαρή την σι·νείδηση έλπίξο) νά μάς
τό; μόλ,ς άνοίχτηκε τα κηράτΐι, ε βοηθήσετε γιά την έξόντιοσή τού,
πρύσταξε καί τόν έκρρμασαν ιτυ —Πρέπει νά τοϋ σνντρίψετε τό
μεσιανό κατάρτι τον. Βλέπεις δέν κεφάλι όπως ε^α καί στάν Χαλέτ
τοϋ σιινέφερνε νά τόν π<»ρέδ'δε ■ Έφέντη. Έγώ θά σάς δο'κΐ(,) (ύ £<·> τανά στόν Σουλτάνο. ΦηβότΓ;- στοιχεία πού εχο καί θ"τω στήν
νέ μήπι»; στήν άπελ.πισία τού ό διάθ>?σή σα; καί τί; ύπηρεσίες μόν.
στηκε έλαφρό χαμόγελ.ο:
—Ό «Κόνσολάς» σας, τα έμα-
θε άπό τόν Νταή Βάσσο καί τα
πρόστεσε στό γρ.ίμμα τού Λίΐυνί-
δα, μή ξέρο τας προφανής πώς
αύτά πού άφο^οΐκκιν την άνάμιζη
τού Δαλ,πατάν στήν ύπΐ'θεση το;ν
κάλπικοιν παράδων, μοϋ Τά είχαν
καταγγείλει τόσο ό Λειονίδας, δ«το
καΐ ό Νταή Βάσσος. Γιατί πρέ^Γΐ
νά σά; πώ πώς τό γράμμΛ, τό ?-
γραψε γιά λογαριασμό τοΰ Λε<ο- νίδα ό «Κόνσολάς» σας καί τό ΰ- πύγραψε ό Λειονίδας. Στό «ρα· πόρτο» ποϋ εστ*ιλε σ' έβάς ό «Κό · σολας», μού είπατε ότι άναφέρ,'- ται στήν δολοφονΐκή άπόππρα ποίι έγινε κατά τής ζοιής τοΰ Λειονίδα καί μόνο σ' αυτήν. Ισως νά μην ί)θελε V άνακατενθή ό ά' θιρο)πος περισσότερο σέ ζητήμο.τα ξένα ιιέ την άρμοδιότητά τού. Καΐ όπιβ; μού ίϊπατ* ό Γδιος, δν σά; απη¬ σχόλησε μέ τό περιστατικά τή; ά πυπείρας, τό ίκανϊ γιατί ύ Λεωνί¬ δας ;ίν(ΐ( φίλος τοι·. Στό γράμμα τον σ' έμένα, άναφέρεται (ίχι μόν στήν άπόπειρα κατά τή; ξοής τού, άλλά καί στήν έξόντ(υσι( άπό τάν Λαλ,πατάν π<ιβά σχεδόν όλιον τώ·1 μελών τή; «ψαμλια;» τού καί ;ιε- ρα άπ' αυτή καί στήν σχρση τοΰ Βεξύρη μέ την νπόθΐση τής χατιι- σκευή; των κάλπικΐι>ν παράδ<ον. Κ«ί στήν σι'λληψη των μπεόπον- λ.ο>ν τού Κιατίπογλον άπό τόν Ά¬
λή Έο,έντη καί στή αποστόλη ούς! Πάμπολλες φορές ϊγραψίΐ άπύ καταχνα δένδρα καί δια;>«οί·
ιοΐ'; στόν Μεγάλο Βειζύρη. Αύτά
ίίλα θε-1 τα ξέρατί καΐ έπεΐ'δτ» '[·
σθε είλικρινής καί πιστός φίλος
μας, σάς ρέκάτησα καί σάς τα ■_{.
πα, χο>ρίς νά παραλείψίο νά σά; ί-
στορήοω καί τα μικττικό των θη-
σαυρών τού Κιατίπογλου. "Ετσι ν
στ<ρα άπ' ΰσα έμάθατε, εχετε μ·ά όλοκληριυμένη είκάνα τού άνθρο- Κιατίπογλου τού ίμιλοϋσε γιά τα χάλπ,κα κ«ί τάν εκαιγε. "Αν τόν ρβγαλε /ίμ<"; αυτόν άπό την μετ», Ττής. — Σάς εΰχαριστοΰμε καί σάς ^υ γνιομονοϋμε, τού άπάντησε ό Μο" Χΐς μέχρι τή; 6>ΐς τού μηνός, .ιτε
άντικατεστάθη ό Λόχος τού υπό
έτερον.
( Σννεχίϊεται)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! ΤΗΣ "ίνΙ. ΣΙΝΑΣΟΥ,,
Ά'ϊιότιμε Κύριε Διενθνντά, ι
Έπ' εύκαιρία των διαφόρων έκ-
δηλώσεων «μνήμης» μέ την σνμ-
πλήρονσι των πιεντήκοντα χρόνί,ΐν
άπό τής Μικρασιατικής καταστρο
φής, ίδιατιέρως δέ τής τραγικής
άνταλλαγής 1923 — 1924, τό ημέ¬
τερον Σοιματεϊον «Νέα Σινασός·»
προγραμματί'ζιει, άνεξαρτήτίο; ιΐέ
την πρό; τούτο δραστηριύτητα τής
«Πανελλήνιον Όμοσπονδίας Καπ-
παδοκικών Σο)ματείιον», σειράν έν.-
δηλώβεο>ν.
Ώ; πρώτη τοιαύτην παρουσιά-
ϊει την άνατύπ(ι)σιν τής έκβόσειο-;
τού 1924 τοΰ «ΛΕΤΚΩΜΑΤΟΣ
ΣΙΝΑΣΟΤ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ*.
Την πριοτοόουλίαν τής επανεκ¬
δόσεώς εϊχε ό μεγάλος πατριώτη;
μα; Κος Σταύρος Έλ^τ·θ€ριάδτ«;,
έπίλεκτον μέλο; τού Έφοπλιβτικοΰ
στηριότητα, ιδίως δέ τής κατ' έ-
τος κανονική; λειτουργία; των
Παιδικών τού Κατασκηνώσίων, θά
ενισχύση τού; πόρον; αυτού μέ
τό προϊόν έκ τή; δκιθ'σειος τοϋ έν
λόγο) λεΐκχώματος.
"Εχοντες ύπ' όψει την πρός την
μεγάλη μα; Πατοίδα Έλλ.άδα :ιο·
λύτιμ.ον πνευματικήν σας προσφορσ,
έκτ.μώντες δέ ιδιαιτέρως την προ-
ίτωπικότητά σας, σάς προσφερομε ι
άντι'τνπον τού ρηθέντος
τος διά την βιβλιοθήκην σας.
Σημειοΰμεν ειδικώς ότι τό <ιύ- θ*ντικόν μέ όλα; τάς ί<πογραοράς επί περγαμηνή;, ΣΙΓΓΙΛΙΟΝ τοΰ Πατριάρχου Γρηγορίου Ε' 1821, τό αναφερόμενον εί; τό είρη μένον Λεύκωμα, φΐ'λάσσεται πολ.ύτιμον ιστορικόν κειμήλιον ε; τύ άρχεΐον τοϋ Σοματείου μα;. έπίλ μ _ Κόσμον τής Ελλάδος, όστι; έπ.ιιε | Επί τοντοι;, ληθή τής άνατνπώσει»;, ανέλαβε 5έ Διατελοϋι»*ν μετά πλείστη; τιμή; έξ ολόκληρον καί την δαπάνην αύ( τής μέ εΐδιχή προσφορά τού πρό;| Ό Πρόεδρος τό Σωματείον μα;, τό οποίον σι»νε· Αλεξ. θ. Σιοφρονιάδη; χίζον επί μίαν πεντηκονταετίαν π?! Ό Γεν. Γραμματεύς ρίπον την φιλανθριοπικήν τον δρα Πολΰκ. Π Πολυκαρπίδης δέν πρό<Γτασΐ νά χαλάση καί τον άλ.λ.ο σννένοχύ τού. τύν Νταή Βασ σο Αύτάς τα κατάφεορ ά τό σ^,ά ση άπό τα «απονντροΐ·μια> χαί κν
νηγημρνο; ουνάντηπε τνχηΐα τύν
ΛεοΛ'ίδα, κάτι.ι Από την δονλει|ιη
τού οποίον μπήκε πρόθι·μα γιά νά
έκδικηθή τόν κοινό τονς έχθηό
Ό πρεσβεντής σήκιοσε τού; ώ-
μονς τού:
—^Δέ ' χρειάζεται, ?χιο έντολή
νά νπηρετώ τόν «Γκράν Σινιόρε»,
τόν Πατισάχ σα; καί δέν κάνιο πα¬
ρά τα καθήκον μοί· τόσο στήν πα-
τρίδα μόν, όσο καί στήν 'ΐ€υή
Ό Δαλ,πατάν πασά';,
κε:
-—Είμαστε σύμφοινοι. Κοίτα?5
τόν Χαλέτ πού σηκώθηκε κι' αύ¬
τό;, όπως κι' δ πρεσβευτάς.
Σ ννεχίζεται
υμμαχια
Καί τό πρτυχε. Είναι ό κνοιώτεοος απεδείχθη άνάξιο; τή; έμπιστοσυ-
καί ό σπουδιιΐος μάρτνρα; πού δια- · 1? του 2 ουλτά -ου, ίγινε έχθρό;
θέτιι) ρναντ,Ό τοϋ Βρΐύοη. Σοΰ ' τον καί μέ την πολιτική τού μέ
ρίπα εχο γραπτή καί μέ την ύπογρτ μαθημιιτική άκρίβεια 65ηγεΙ τό
φή τού βεβαιωμενη, τήν' καταγγε- Κράτο; σα; στόν άφανισμό. ΠρΑ-
λία του. Ι πει νά τόν παραμερίσετε άπό την
.0 Μ«γάλ.ο; Μουφτή; τελείοισί-' έξουσία χαΐ νά τόν κάνετε άνίκανο
έδώ. Κούνησε λυπημένο; τό κεφ·1,νά βλάψη, όβο γί'εται πιό γρήγο-
λ· τον καί κοιτάϊοντα; διαδοχικό Ρ°·
τόν πρεσβευτή καί τάν Χαλέτ τού; Ό Μεγάλο; Μονφτής
είπε:
— Λντός ςρ-ίλοι μου είναι ό Με-
γάλ.ος Βεζύρης μας, πού κάθεΤΛ'.
στό σκαλοπάτι τού θρόνον τού Πα
τισάχ καί κυβε-ρνάεΐ στήν σκιά τον,)
τή·· δύοτυχη αύτοκρατορία μας. Εϋ
τνχώς πού τόν Αποκαλιη|)αμ€ /αί ΑΙ ΑΝΆΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΔΙΑ Τθ.ν
σέ λίγο θ· άπαλλαγοΰμε όρισί·<α| ΠΡΟΤ-ΠΟΛΙΓΙΣΜΟΝ άπ* άύΐόν καί τό σκυλολόϊ τού. Κη — Όλιγοήμερος άναβολή; τρβασε τό κ.εφάλ.ι τον κι' εμ^ινε | γιά λίγο σκεπτικός. "Τστερα *ό Ένδέχεται ν ά άναβληθοΰν έπ' ό σήκοσε άογά άργά, κοίταξε τόν λίγα; ήμέρα;, αί Κυβερνητικαί ά- πορσδευτή καί τού είπβ: | νακοινώσετς, επί τοϋ νέον Προν.ιο —Είναι σκληρό μά άναπόφει - ι >Λγισμοΰ, χρήσεως 1974κ αί όποϊ-
κτο άγαπητέ μόν Έλτϊή. Μαζί μέ,αι, ώς γωνστόν, είχον προγραμμΛ-
τοϋ Δαλπατάν θά πέσουν κι' άλλ.α! τισθή διά την προσέχη Πέμπτην,
πολλά, Λμέτρητα κεφάλια, πασά- | Ή ανατολή αΰττι, κατά τα; 6-
δίον, μπρτ(δθ)ν, άγάδ«)ν καί Xοτ^ο παρχ»ύσας πλ.ηροφορίας, εκρίθη Ί¬
διον. Μόνον ?τσι θά μπορέσονμ' | ναγκαί, προκειμένον νά μελβτη-
ι ά προχιορήσονμε άφοβα στήν ί Ι θοϋ ■ έξ νπαρχής αί προβλέψεις τοΰ
φαρμογή τού αεταρρνθμιστικοϋ υηο' ΙΙροϋπολ.ογισμοϋ τίς τα .τλαίσν.
γράμματο; τοΰ Μαχμούτ για τό τής πολιτικής, την όπο*αν πριεύονν
νάζω πιό δυ'ατά *ιμαι Έλληνί; την καρδιά μου αυτή τή στιγμή
καί νπερηφανεύομαι!». Κγ όταν πού οί δροντέ; τρανταζοΐΓν τό δια-,
λεω αλλοι άνθρωποι, αλλο; κόσιιο; μέρισμα των παιδιών μόν, άλλά τι
δέν έννοώ κακούς, πρό; θεοΰ ά.τ' «κρι|η.; πώς ζώ κοτά τους αυτή
δ,τι διεπίστωσα οί Άμερικανοί εί- τή στιγμή καΐ κοντά στή νεογέννη
ναι καλοί οίκογενειάρχαι, άγαπονν ττΙ έγγονοϋλα μου, μέ κάνει νά
τα παδιιά τους κι' Λς μή τα όρί- νοιώθω χαρά, μι' αϋτό, άς ποϋμΓ,
ζοιιν άπά τα 14 χρόνια τους, δέν τό δ»«σάρεστο θέαμα. Ή βροχη εί
ξε 'νχτοΰν, γιατί οί (ΠΓνθήκε; τής ναι τώρα στό τόπο μας καΐ μ' άρέ.
ζ«)ής τους, ή δουλειά τού;, τό συ σβι πολύ καί μοϋ θτιμίζει τώρα, αύ
ν*χέ; καί καταστρεπτ,κό γιά Τό στο τή ή καταιγίδα, τή Ραφίνα, τα
μάχι ώράριο εργασίας, δέν τοι'ι; σπιτάκι μα; πού κάποτ€ μέ ηλιο
έπιτρέπει νά σπίΐταλήσουν δι·νά· έφθασα χειμώνα καί ξαφνικά θύλιιι
μει; ξενυχτώντα; είτε γιά χαρτιάι *» ό ήλιο; κώ γρήγορα σύννεφα,
είτε στά καμπειρέ, πού ύπάρχο·.ν' μιά; προηγοι·μέιη; ζεστή; μερά;,
αφθονα στή Νέα 'Τόρκη, ουτε τέ γέμΐσαν τόν καταγάλανο Άττινο
Λλλα Κέντρα διασκεδάσειος, κι' έ- θύρανύ μας. Μιά ξαφνικ<ά βνοχή τσι χλείνονται νωρΐς νωρΐς μεσα γέμ'βε τα πεϋκα καί τούς δρόμους στό σπίτι τους κοντά βτή γυναίκα άπό νερό< άσιινήθιστο έκεί στήν πε τού;.καί τα παιδία τους, μέ συν- χή τ°ΰ δάοους. Κι' ήταν τόπο
γχροψη τηλεόραση ώραϊο θέαμα οί σταγόνε; τή; βρ
.ά μέ την έγχροψη τηλεόραση ώραϊο θέαμα οί σταγόνε; τή; βρο
τους, γιά νά ξαναρχίση κατόπιν, Χ*ϊς πάνω στΐς βελόντες τιόν π*ΰ-
τήν έπομένη ή Γδια ρουτίνω... το κ(ι'ν, έμοιαΐα μέ σταλαχτίτίς *ί
ίδιο ώράωο εργασίας. Φυσικά ύ-
V*
κρΰσταλλα πού κρέμονται στοΰς
πάρχοιιν κι' εξαίρεσις κι' οί άδι- πολυελ«ιίου; (πολικτωτα) στά σ·ί-
όρθιοτοι σΰζνγοι, ίΐλλά αύτοι είναι Τ<(1 εΐ«ς "την Άθήνα. Σέ λίγο γ, λίγοι. Ένώ εμείς οί άρχοντάδ.'ς, 6(?οχή επαψε κι' ενας ήλιο; λαμ- ξεκούραση μεταμεσημβρινή, και- πθό; χειμωνιάτικρς γέλχισε πάλι νούργιες δ'ν άμεις γιά ζωή, γιλ στ°ν ούρανό μας, κι' ήταν τάσΌ ώ γλέντι, γιά χαρά. Τα ύπαίθρια α Ραίες οί τελενταϊες σταγόν€ς τ?,ς νεμά τής γειτο ιά; γεμάτα άπό ιύ βροχή; πάνο) στίς μακρυές βελ'ι- κόσμο μας, πλούσιο, ή φτ οχοί, γιά νΕ? των πεύκίον. Πόσο χάρηχα ί/Λΐ νά δούνε κπί τα πωδιά ?^>γο καί 'ο τό θέαμα πού χϊ-ττα.ξα άπ' τ' ί-
δχι μόνον τα μαχαίρια καί τα πι- νοιχτό μου παράθυρο, κι' άς μην ή
σ-τόλια, τούς γκάγκστ*ρ... στήν τη μουν παιίοΰλα τύτε μέ όνειρα καΐ
λεόρσαι, κ/ ά; έχο»ν άπό πάν·), παραμύθια... ήδη πεθεοά καί προ
στήν άρχή κάθε έ'ργου <Ά» ΑΚΑ- σ«χο>ς γιαγιά. Άσύγκριτο; ό τλ'ος
ΤΑΛΛΗΛΟΝ ! Τό παιδικό πνεϋμι ^αζ· άσΰγκριτη ή φύσις μος, άσιτ/
άναξητεϊ ά μάθη ο,τι άπαγορίύ>- κριτος δ γαλανό; ούρανό; μα;!
ται... νά τό δή! Όταν τα παιδ'α Σ ννεχίζεται
κονραστούν άπό τό Εργο δύο ώ-
ρών, γυοίζονν σπίτι άναπωλώντα; , '
ο,τι εΐδαν στήν όθόνη καί εύτνχι- ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΕΙΡΤ ΚΙ
ομένα χοιμοϋνται... ένώ ό πατέ- ) ΤΕΝΕΔ
ρα; καΐ ή μτ»<έρα συ'.'εχίζουν την ( άπόλαυσί τους> μέ τό αύτοκίνητόι ,Ανέλαβε καθήκοντα ώ; γενικάς
τους, στό κέντρο κάποιας άκρογυ^ί διει·θνντής τοΰ ΕΙΡΤ, δ κ. Χ. Κα
λιάς ή σέ καμμιά τα6έ·ρνα τή; Πλι» οαϊωσηφόγλον, άντισυνταγματάρ-
κα;, γι' αυτού; πού την άγαποδν. χης εν πολεμική διαθεβιμότητι.
των πάροδον Πατησίον ή καΐ στάι Έξ ά/.λον, ανέλαβε προσωρινώς
μπονζοΰκια.,. ν' ακοΰσοΐ'ν. τόν καθήκοντα διοικητού τής ΤΕΝΕΔ
Μπιθικώτση! καί άτ>έρτα τα λεπτ·ι ό μέχρι τοΰ&ε ύποδκυθνντής τής
«οΐι δέν λνποϋνταί νά ξο&εύβουν , δΐ€υθύνσεο>ς προγραμμάτων τηλο-
γιά την άπόλαυσή τονς. Μετά, «ύ. ψίας τής ΤΕΝΕΔ( άντισυνταγμα-
τνχισμέ'θ τό άνδράγνν·, γυρνά τΐς'τάρχη; κ. Ίωάνν. Κιτσινέλης.
πριοΐνές Λρε; σπίχι τον, είτε μέ] Έν τώ μετα*ύ, εγνώσθη, δτι με
τό Ι.Χ. τού είτε μέ ταξί, χωρίς κα ταβολαΐ έπήλθον καί είς την ήγ>-
νείς νά τούς ένοχλήση τ νά τούς [ σίαν καΐ τό προσωπικόν τής ιΛίυ-
πι»ροβολή·ση, έλτός εάν στά μέλ.- ' θύνσεως Εδδήσεων καΐ Έπικαίρων
λον οί μαΰρο* πού κονβαλήθτνίαν τής ΪΕΝΕΔ
Γυμνασια Θηλέων Νέας
ΑΙ ΠΟ.ΗΤ,ΚΟΜΟΥΣ,ΚΟ, ΥΜΝΟ. ΤΟΥ
ΠΑ ΤΑ ΓΥΜΝΑΣΙΑ ΑΥΤΑ
ΚΑΙ
Κεντρικιάδων καί Όμηρειάδων
Νέας Σμύρνης αίσθάνεται μεγάλη
χαρά καί ύπερηφάνεια, γιατί έ
κπρποφόρησαν οί ένέργειες τού,
γιά την μετονομασία των δύο Γυ-
^ϊ.ί :;Τ'ΚΟ! *"-'■ πού «ορποθοαν τό
<ρως τού Έλληνοχρ,στιαν.κοϋ πνεύ ε-ατος στίς άκτές τοϋ Αίγαίου καί στά βάθη τής Άνατολής Π' αυτόν τόν λόγο ή μετονομα Η ΠΛΝΔΡΧΔΙΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ Κατά τόν Γάλλον Επί σκοπόν Αίμίλιο Μπουγκώ Β' Μετάφρ ασις ΒΑΣ. ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΥ τάν νά είναι άρκετά; καί ένας πο- έξαρ- οέ «Όμήρειον» τού Α' Γυμνασίου καί σέ «Κεντρικόν» τοϋ Β' Γυμνα ε,ίου. ΟΙ ένέργειες αύτές είχαν άρχί οτοιός πνευματ,κους πους Τής Νέας οπ' αύτούς. ό ίατρώς, ποιητήο καί καλλιτέχνης κ. Δημήτριος Άρχι οε, πρ!ν όπό πεντε περΓπου χρό· γενης, για να ο χ —- ν,α. δταν πρόεδρος τοϋ Συλλόγου ούτό γεγονός, ουνέϋεαε μνους ατίχοι καί δίφωνο άσμα καί ηιάνου ,τόν μέν έν να Ζοϋν τ6 δύο Παρθεναγωγεία ρειον τό δέ τής παλαιάΰ Σμύρνης, δπως κολουθεϊ νά 2ή ή μητρόπολις της, τοι Αγ. Φωτεινή, ή Εύαγγελική της ! ήιαν ή κ. Ήρώ ,Αρώνη. Ό Σύλ- Αογος είχε σκεφθή, ότι στή Νέα Σμύρνη έπρεπε νά έΕ,ακολουθοϋν ηιιν παοαδεχθοϋμε οτ, τα ποά- λύ σύντομο; χράνο;. Αύτό γματα χέτοια έίέλιξι ύχα, ή ί·.τύ- τάται άπό τί; ίδιαίτερες περιβτά- θεσις αί>τή δέν στηρίζεται σέ Ί- σει; στί; όποϊε; τνχαίνει νά βρίσχε
καταμάχητη άπόδειξι. Είναι δι·νιι- ται κάθε πε-ρίπτοσις. -Έχ€ΐ έξακ^
τον κάλλστα νά σνμβαίνη ίίτι οί βο.θή ότι περισσότερα άπό 40 ειδή
«νθοο>ποι έκεϊνοι πον χρησιμοποιου τετράποδ(ον καί πολλ.ών άπό τή;
σαν τούς πυοόλιθου;, νά μην ήσαν έποχή; των αίγι-πτίων εχουν εξαφα
καπως οί πρώται ανθροποιάλ λ.ά «'ίν νισθν. Γνιορίζομε έπίση; ότι, άπό
τ« άμοιρα κάθε πολ τιστικοϋ ήτοι- την έποχή τού Ιουλίου Καίσαρος,
χείοι- καί ί>η είχαν νποδονλοΛή ύ- ό οποίος στά άπομνημσνεύματά τού
.10 αλλοιν λαών, άπό τούς οποίον; περιγράττει μέ κάθε λ-επτομέρίΐα
είχαν διδαχθή την χρήσι τοΰ σιδι',· ίθύ; βόνασου; καί τα έλάφια εν.Η-
ρου - '·· · ■ - ·
ρον, Τ(Τ)ν μέταλον καΐ γίνικά άνώ να μέ τα τεραστία κέρατά των τα
τερεΓ τρχνες ακί διεξιοτεχνίε: όποϊα έπΐφανείί οωιιαϊοι. έ5 άΐα.
δύο "Υ-
μουσική γιά
μέ συνοδεία τερεΓ τρχνες ακί διεξιοτεχνιε:. όποία έπιφανεί; ρωμαϊοι, έξ αίιΐ
ι Υιά τό Όμή | Στον κόλπο όμως τή; γή; βρέθτ,- α; τή; έξαίρετης γεύσεως τού κρε
Υ'ώ τό Κεντρι *αν πελεκ.ημένα κοχλάδια άπό πν· ατό; τ όν, τα μετέφερον άπό .ήν
εξα ^ κόν. ~Υμνοι οί όποϊοι είναι έΕαίρε ! Ρ1Τ°λιθον; καί πέτρινα σφυριΛ. καί Αγγλία τα ζώα αύτά, εξηφανίσθη
Χάλκινα κοσμήματα άλλεπάλλ.ηλα.
καί χαρακτηριοτικοί.
Οί στίχοι των Ύμνων αυτών δή
Σχολή, πού πήρε την όνομαοία αύ μοσιεύθηκαν οτήν εφημερίδα
•Προσφυγικός Κόσμος. τής 3ης
καί 10ης Νοεμβριού 1973.
τή ήδη απ0 το 1935 καί ό Πανιώ '
νιος Γυμναοτικός της Σύλλογος. '
©εωρεϊ ύποχρέωσί τού ό Σύλ Ι
λογος, νά ευχαριστήση τό Έκηαι Σύλλογός μας οίοθάνεται
καν. Καί τό θέμα αύτό σνννχίζΐ-
γενικά σέ όλε; τί; π€ριπτώ- ται. 'Τπάρχονν ζώα τα όποία κα·
Ι βει; έχομε νά κάνωμε μέ δαφό- . τα την διαδρομή τοϋ παρόντο; ανώ
ι ρονς περίοδον;, εάν σέ κάποιε; πϊ νο; έχονν εμφανισθή άπό την γή.
οιοχέ; τα ανωτέρω άντικείμϊνα Έοώ καί 20 χρόνια ό Βύνασο; ?-
δέν ήσαν ταντόχρονα έν χρήσει τύ- χει σχεδάν ΐξοντωθή. Σέ τέτο.α
Καί γιά τούς "Υμους αύτούς ό Ι* «δΐδομένου» λέγει ό Πότσι (ι) πράγματα ό χρόνο; δέν παίζει .ϊ
,αρ-
τών δύο Γυμνασίων Θηλέων κ.κ.
Χαρ. Σαλοϋρον καί Σ. Σωτηρίου,
Γ,ού ένέκριναν καί διεβίβασαν την
οϊτησι τού Συλλόγου μας διά τού
άρμοδίου επι&εωρητοϋ στώ Ύ-
πουργεΐο Παιδείος, καθώς καί την
'ΕστΙα Νέας Σμύρνης, πού σ^μ-
παραστάθηκε στό αϊτημα τοϋ Συλ
λόγου.
Μέ την μετονομασία αύτ?ί των
δύο Γυμνασίων Θηλέων Νέας
Σμύρνης σέ «Κεντρικόν» καί σέ
«Όμήρειον» διαιωνίΖεται ή μνή
μη των δύο ίστορικών Παρθεναγω
γεΐων τής άΕέχαστης Ίωνικής
Σμύρνης.
Πόσες καί πάοες Σμυρναϊες
καί Μικρασιάτισσες γενικά δέν εί-
χαν μορφωθή μέσα στά δύο αύτά
λαμπρά έθνικά ίδρύματα καί δέν
είχον διαπρέψει οάν φωτεινά μέ-
λη τής Έλληνικής Μικρασιατικής
ΚοινωνίαςΙ
Πάαες καί πόσες άπόφοιτες των
δύο Παρθεναγωγείων δέν είχαν
μεταλαμπαδεύοει τό φώς τής γνώ
σης τους ώς τα ηέρατα τής Μικρά
σιατικής γής! ΜαΖ) μέ την μεγάλη
Εύαγγελική Σχολή ήσαν οί εύερ
Κεντρικοϋ καί ( οωπαιων, οί όποίοι τοί-ς είχαν νι- ταχύτητά των, άπό τούς πάγον;
έπρεπε^ νά ξέ- ·, κήαει καϊ έκδιώξει, διχαιολογημέ- καί τ&ΰς δγκους τή; λάσπης, μέ-
ραμμές τό Ιοτο ' να πα -' ' - '■
ΤΑΞΕΙΑΙΟΤΙΚΕΣ_ΕΝΤΥΠΟΣΕΙΣ
1 τής Συνεργάτιδός μας Κάς ΝΙΝΑΣ ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΟ ΤΑΪΕΙΔΙ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ. ΟΠΩΣ
ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ
Τώρα πού γύρ,στα στή Πατρί ( στήν ησνχή μα; χώρα δυσκΟλέ-
Ί μετα απο τΡσσιρ1; μήνες πα. ψ0^ τήν διασχί6αση τού εΟτυ-..
ΛΤΓΟΊΓΣΤΟΤ ΣΚΛΑ'
498ον
—<Καί θ' άφήσετε τό' Δαλπα· τά', νά βάλη χέρι στού; θησαι. ρού;; Έρώτησε τύν Μονφτή 5 πρεββευτή;. — Εχο) τύ σχέδιό μου. θ' άχι) σο) νά τού; ξίθάψοι·ν οί άνθριιποί τού καΐ νά τοΰ τού; παραδαχΐουν. Τότε θά τάν πιάσο) μέ τού; θησιυ ρούς στά χέρια. Ό πρεσβεϊΐτή; σνμο;ώνησε: — Αύτό είναι τό καλ.ύτερο. —Έγώ, εΐπε ό Χαλ,έτ 'Κφε ,■- τη;, μπαίνοντα; στήν κονΊέ 'τα, έ χιο την γνώμη σεόαστέ μόν Σείχ Οόλ ,Ισλάμ, πώ; καί τότε δέν Οά ήμπορέσετ* νά τόν πιάσετε τόν τ.ι- τανά. —Γιατί; "" " πώ; κρατάε< τα δνό νών ζώοιν πού έξαφανίσθηκαν. Άλ λά γιά τύν έξαφανισμόν τοιν άπα>-
τούντα, «πολλοί α'ιώνε;». Πολλοί
Αύτά σιγά - σιγά μέ την πάοο^ο
τοϋ χρόνον θά ήλθαν σ' ΐπαφή. Γι
άπό τα τοία κομπολόγια τον Πι>ο-
φήτη ποίι τόν κάνοΐΎ άπαραβκι-
στο; ΙΙρέπει 'ά βρεθή τρόπος νά
τού άφαΐφϊθοΰνε πρώτα αύτά.
— Οχι, όχι έκανε ό Μοικρτή;
κοτΎώντα; δε^ιά ϊερδά τό κεο;άΛΐ
τον_ Δέν είναι άνάγκη. Τα Ϊ€ρά
κομπ·ο/όγ.α( δέν κάνουν άπαραβία-
στο ενα κοινό καχοϋργο. "Ενα δο-
λοφύ ο_ 'Ενα «καλπονΐάο». Στ.,'ά
φηκε στόν πρεσβειτή. Γιατί ττρέ-
πει νά ξέρη; (τίλε μόν Έλτξή( πώ;
κατέβηκε κι' αΰτό τό σκαλοπάτι
τή; άτιμία; ό «ένΤΓψίζη;»_
—Τί σημαίνει «καλποτ-ζάνος»; έ
ριότησε ό πρε-σύίντή; ποίι δέν κιι
τί ίννοοϋσε μέ τόν χαρα-
αΰτό ό Μονφτή;.
—Κνδδηλοπο ό; τού άπάντησ:
Ανοιξε έργαστήόρι στή Σμύρνη
δα,
ραμονής μόν στήν άγΜ,ιστή μας χώ
ρα την Άμερικη καί βρήκα ξονά
τό ρνθμό τή; ζωής μα;( σνγκεν-
τρώνιο ΰλη μου τή θύμηση καΐ γρά
φω καί άπό τό Ήμερολόγιό μου
τί; άναμ ήσεις μου όπω; τί; εςη-
σα έκεϊ, πού γιά πρώτη φαρά πη¬
γά καΐ δέν θά ξεχάσω εϋκολα.
Οί έντυ.-.υ>σει; μου γιά τή- Α-
μ*ρ.κή είναι σέ γενικές γραμμές
σβει»τή;, γιατί κι' έγώ βλέπιο πώ-, ώραιότατε;. Την Ιξησα όλόκλ.ηρ·>
δέν ύπάρχΐΐ άλλο; τρόπο; γιά νά τα καλοκαϊρι καΐ τό φθινόπωοο,
άν άά; ένδιαφέρει νά την μάθετε,
εκανε ό πρ<σ6ευτή;. —Βεβαίο); καί μά; ένδιαφέρει, ψίλ.ο; μας είσθε/ το»"' εΐπε ζοιηρά ό Μουφτής Καί χαίρομαι πού ά- κούιο πώ; συμφοινείττ μαζί μας. ^ * τόν διρκοψε ό πι>5
έπιτνχετε τούς σκοπόν; σα;. Τα
ιδία εΐπα πρίν λίγο άκόμα καί στόν
φίλο μόν τόν Χαλέτ Έφεντη, τοϊ
είχε την λαθεμένη γνώμη πώς ό
πηγά σέ πολλά μέρη της, διίσχισβ
έχτάσεις της) α-θάσαμε μεχρι τή
Φλώριντα μέ τα παιδία μου, όπου
μείναμε 20 μέρες καί νομίζίο ότι
Δαλπατάν πασά;( είναι πιοτό; στόν την ξέρω περκτσότερο άπό κάθε
Σονλτάνο_
— Δέν ήξερα, εκανε μονδιασμ^-
νος έκεϊνο;. Δέν ήξερα πώ; σν'ο-
μοτεϊ εναντίον τού Πατισάχ, κάτιυ
άπό την μύτη τον, οΰτ€ τό μαϋρο
παρελθόν τού. Γιά πρώτη φορά οή
άλλον πού γιά λίγε; ώρε; ή γιά λι
γες μερίς γνώρισε μιά μόλη πλει1-
οά της. Είδα χαί τίς χαλές καί τίς
κακές της πλενρες. Ή Άμ*ρικ/|
είναι μιά γή άχανής( μέ διαφοραί
κό κλϊμα, σπίτια καϊ άνθρωπον;
σ·ιένου τώρα κόσμον μας, κι' άς
είναι ή Έλλαδίτσα μας φτο>χή Λ-
πό έκατομμύρια δολλ.άρια καΐ δλ*
'Εδώ σ' αύτη τή μεγάλη καΐ άπέ
ραντη χώοα είναι όλα άλλοιώτικιι.
Φόβος σκορπισμένος τή νύχτα, ιτ-ό
6ο; την ήμέρα,,, δέν παύει δμως
νά βΐναι Χ(ΐί όμορφη! Έγώ στάθη
κα τυχερή καΐ δέν αίσθάτ)ηκα αν
τό τάν φόΰο( δέν [Ιδα τίποαε μπρο
στά μόν πού νά μέ φοβίση. Έδώ
στά Λίτλ Φόλ; πού ζοϋνε τα παι-'
διά μου, είναι ενα όλοπρόχτινο ιΐνο
άστειο τού Νιοϋ Τζέρσεύ, πού άπέ
χει άπό τή Νέα 'Τόρκη'ίθ λεπτ«
μέ τό
IX.
Είναι καταπράσινο αΐ
τα σπίτια, οί μονοκατοιχίίς μέ 2
ή μέ 3 πατώματα, τρτιαγμενα 6λό
κληρα άπό ξΰλο (πού Αφθονεϊ στίι»·
,Αμ*ρική) σά. τα ξύλινα σπίτιο
πού βλέπομε στά άμερικανικά φίλμ
στή τηλεόοαση, μέ πλες όμω; τί;
άνέσεις τονς μέσα χαί τό χνριώτ·
ση δονλειά καί άσνλο. Δέν μοιάί>ΐ|'ρο τό «"Έρ Κορτίσιονιγκ», γιατί
μέ την Έλλαιδίτσα μας, αϋτό εΐιοΐι χωρί; αύτό ή ζωή θά ήταν άούν·ι·
ά>.ήθεια! τη άπ' την ύπερβολική καλοκαιρινή
ΑΠ' ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΟΤ:
31.0.73. Τα δεκάιορο άερατθι. ·
κύ ταξίϊδι μου άπ' τα
μερά τ' ήκουσα αύτά ά«' έσέν;ι άλλά αίλόξενη σ' οποίον τή; ζή ι ή
'.ν*ι Ι
Έλτζή κι' άπό τόν Μονφτή μ/χ;
Ένόμιζα πώς ήτανε καλάς «;ντ·ι
βλ.ετλής» καΐ πιοτό; μοι·σονλμάν ·
Δέν ήμποροϋσα οΰτε νά φαντασθώ
πώ; δούλεΐίϊ ΰπονλνα, γιά νά θίξη
τόν Σονλτάνο καί ν' άνεβή ό ϊδ<ο; στό θρόνο μέ την Έμινέ Σουλτά- πρώτα στό Όρλν τή; Γαλλία; καί μετ ά στή Νέα 'Τόρκη άπ' εύθείας, ήταν περίφτιμο. Τό άεροσκάφο; τή; Όλ.νμπιαχής πετοϋσε πάνω ά- Τόν έρώτησε μ' ενδιαφέρον ό Μόν πό τα σόννεΐρα χωρί; κά ά κι· να( σάν προστάτης τού άνήλικον διάδοχον. —Κι' αύτά ποΰ τα έμαθες; φτης. —Έγώ τού τα κατάγειλα, άπαν τησε ό πρ*σβευτ; κι' 5χι φνσιχά γιά νά τα κρατήση γιά λογαριιι- σμό τον. "Εχο) νπεύθυνα στοιχ°ίιι πού τ' άποδείχνουν καί πού θά τ« θεσω πρόθνμα στήν διαθέση σα;. — Σά; εύχαριστώ έκανε ό Μου νεϊται, ήταν σδν νά 6ρισκόμονν>'.
στό σαλόνι μου καί κοι^έντιθίξα
μ' ία ζεΰγος Έλληνοαμερικανών
τύν κ. καΐ τή· κ. Βάλον, έχίϊνος
άπό την Πελοπόννησο πού φύλαγε
στή ψυχή τού την λαχτάρα τού να
6ή την Πατρί&α 40 όλόκληρα χοό
πού είναι στήν ,
ζέστη τρρικΓή, ζέστη άποπνικτική,
άκόμη κι' δταν βρέχη. Ή δροχη
στήν Άμερική είναι ή χαθημερι.ή
τους σνντροφιά δλο τύ χαλοκαίρι!
Ήρβα, όπιο; άνέφερα, στί; άρ/ές
τοο χαλοκαιριον, 31 Μαΐον( σήμ«ρα
πού σννεχί£ΐ'> τίς έντνπώσει; ιιου,
συμπληριθΛ'ΐο ενα μήνα, 29 Ίουνίον
χαί μιά ή Ονύ μέρε; εΐδα ήλιο κ.α
λό, ήλιο πον ΐμοιαζε μέ τόν ήν.»
τόν διχό μα; τοϋ Ίονλίον, ήλιο λα
μπρό> μά άορόρητη ζεστη( πού ή
άτμόσφαιρα ήταν τόσο πνιγη<ιή .τ.ϋ λαχταροϋσε; νά μπή; στό σπίτι γ. ά αίώνες; Άλλά άπό πού λοιπόν τόΐσαν λέγουν, άπαοαίτητοι χιλιάδε- κα'ε τοτε κ"1 νια ;ΐο)"λα αϋτό; Γιά την έξολό- Ι Ορενσι ένό; είδοι; είναι δννατόυ! νά χρειάζεται μιά πολύ μεγάλη χρο νίκη διάρκ«ια Είναι 'όμιος 6ι«λ*ί- | --______ ._ .,____ _ ,..„,.,. ... , , ι> νια! Χ1' ή γνναϊκα τοι· γεννημένη νά σέ δροσίση τό Ερ Κοντίσιο-
αντή τή βραόεΐα έπικοινίονία θά ή κι' "<*ί κάλπικου; παράδες. νΕ ι φτής. Όμολογώ πώ; αύτά δέν τα στήν Άμερική άπό γονεϊ; "Ελλ.τ,- νιγχ. Μετά, βροχή νϋχΤα μερά, ύ· νέ;, πού θαμιτώθηχε άπό την ό- γρασία, άτμόσφαιρα καταίττρεπτι- μορφιά τή; Έλλάδα; μα; πού ίπι κή, γιά μιά Οδομάδα (22—28)β; σκεπτόταν γιά πρώτη φορά, '.οι- όπίι»; ίγρα^ΐαν οί εφημερίδας ΐότϊ θέντιαζ<ι χιορίς νά εχω τό στινιΐ!- γ.' αύτούς πού ύπο<νέρονν άπ' την σθημα ότι πετοΰσα... στά σύννε- Ι καφδιά καΐ τό στήθος, νά μή βγουν αίώνον. (1) Πότσι. διήγησι;» ( Σννεχίζεται) «ή γ Γ) καί ή βυβλι/ή μεγάλη ζτιμιά στό «ντοβλέτι», ατό κοσμάκη καΐ στού; έμπόρους. Στράφηκε πάλι στόν Λαλέτ 'Ρ.· φέντη. Λέ; νά ήθίλε ό Προφήτη; ΙΩΑΝΝΟΥ Α. ΒΕΡΝΆΡΔΟΥ - ΤαΕιόρχου Π.Δ. ΔΑΒΑΚΗΣ - ΠΙΝΔΟΣ ΕΚΛΕΙΠΟΤΣΑΙ ΔΙΑΚΕΚΡΙΜΠΝΑΙ ΙΙΡΟνψτΓΙΚΑΙ ΙΙΡΟ'ΣΩ- ΠΙΚΟΤΗΤΕΣ Λεωνίδας Ί. Φιλιππίδης ΚΑ«ΗΓΗΤΗΣ ΙΙΑΝ)ΜΙΟΤ ΑΘΗΝΩΝ ΥΠΟ Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Έν μέσω ηλήθους κόομου έκ Βουλγαρίας, ουνεργααία τοϋ Λεω αυγγενών καί φίλων, και πολλών νίδα Ι. Φιλιππίδου, έκλεκτοΰ τού τού μαθητών, εκηδεύθη ό Διαπρε συνεργάτου. πής καί διακεκριμένος Καθηγητής ' Τό καί δέ σπουδαιότερον, ό έν Παν επιοτημίου Αθηνών τής ©εο- Άθανάτοις ΟΙκουμενικός μας Πα ος( ενήργησεν άποτελεσμ/ιτικώς, Πλήρης περιγροφή τήί. έπικη°ς μά χης τής Πΐνδου μετά ουντόμου έΕιστορήσεοχ: ολοκλήρου τ ού πολέμου 1β40 - 41. (Συνέχεια έκ προηγούμενον) Προτείνει Τού; κάτο)θι μόνιμον; Άξιωμα τικούς πρό; προαγιογήν έπ' άνδρα γαθία επί τοϋ πεδίον τή; μάχτις: 1) Άντισιινταγματάρχττν Πεζ ■ κου Μισύρην Δημ., διότι, ώ; διοι- κητής τοϋ II 'Τποτομεο);, μίτ·Ί ν|'νχραιμίας καΐ θάρρους δειξήγαγί μέχρι τέλ.ονς τάς άμυντικά; έπιχιΐ ρήσεις τοΰ 'Τποτομέιο; τον. Κατά τή ■ έπιθίτικήν δέ ενέργειαν τού ί Τμι'χιατό; τού, τεθεΐς επί κεφαλ'Ί; τής πρός Λνκορράχην άντεπιθέσε- νά προστατέψη τέτοιονς πον;; Ποίος θά ήμπορέση νά τ·') υποστηρίξη αΰτό; —"Έχετε δίκηο( τοϋ απάντησε ό Χαλέτ^ κανένα; δέν θά τό τολ- λογικής έδρας ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙ- τριάρχης Άθηναγόρας ό Α', ό Μέ ΛΙΠΠ ΙΔΗΣ, τέκνον τής ευάνδρου μας καί ωραίας Ίωνίας, μέ την αλησμόνητον μας καί ωραίαν μας Σμύρνην, διατελέσας επί σειράν έτών Δ)ντής Θρησκευμάτων τοϋ ύ πουργείου 'Εθνικής Παιδείας κσ'ι Θρησκευμάτων, καί επί κυβερνή¬ σεως Ελευθερίου Βενιζέλου καί ύπουργεύοντος ώς ύπουργοϋ Παι- δείας τοϋ αειμνήστου Πρωθυπουρ- τοϋ ΓΕΩΡΠΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, άπό τοϋ έτους 1Θ28-1932 καί έν ουνεχεία διωρίσθη Καθηγητής τής θεολογίας τοϋ 'Εθνικοΰ κα'ι Καπο διστριακοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών όριοτος, χειριστής τού λάγου, 6α βυνούστατος είς τό όμιλεϊν πάντο τε την Θεολογικήν γλώσσαν, ώρι γένης τής ΐ>ποχής μας, γιαυτό, ή-
γαο, ουδεμίαν παρέλειηεν εύκαιρί
ο νά έκθειάΖη τόν λίαν Αύτω Λε
ωνίδαν ΦιλιπηΙδΐτ,ι/, «τόν Στωμύλον
Σοφόν, Καλοπροαίρετον Καθηγη¬
τήν τής Θεοολογίας».
Ενώπιον τοϋ αεπτοϋ τάφου τού,
κστέθεσαν, τα πνευματικΛ τού, τέ
κνα σπουδασταί τής Σχολής τού
άνθοδέομην, καταθέτω δέ καί έγώ
ο ταπεινός, στήν μεγάλην τού
Μορφήν, Πνευματικήν Άνθοδέ-
σμην, Τιμή καί Εύγνωμοσύνη πρός
την Ιεράν καί Βιβλικήν τού Γνΐορ-
συλλαβών αίχμαλιί)τονς καί λάφυ-
ρα, έπ'ενεγκών την διάλυσιν τοΰ
εχθρικόν τμήματο; τοϋ άμνναμένου
είς Λι·κορ.()άχην, τρατ·ματισθεϊς ηο
Γ>αρ<Γ>; «ίς τόν πόδα.
2) Ταγματάρχην Πεζικοΰ Κα;>α
6αν Ίιοάννη ", τής 734 Μονάδος,
ι'ίίττι;, προσελθών ώ; Σύνδεσμο;
τής άνο)τροο) Μονάδο; μίτά τή;
013 τοιαύτη;, έθελοντικώ; ΐίλαβε
μέρο; είς τάς έπιχειρήσεις τή; 1ης
Νοεμβριού, επί κεφαλής τοΰ Ά:ό
σπά.ιματος Βαβιλο.τοΰλου. Την 2αν
καί 3ην τού αΰτθΰ μηνός, μϊτά
των Τμημάτων τής 613 Μο' άδης,
των όποί(ι)ν την διοίκησιν
φήν, προοωπικώς, ίδιαΖόντως τιμη μετά τόν τοανματισμόν τού ΰποφαι
θέντος διά τής εήστόργου φιλΐας
άνδρας, πεποιημένου καί πολυμε-
ρώς δεδικαιωμένου, κατά την πε¬
ρίοδον τής υπηρεσίας μου, είς
τ·<,ν Διερκήν Ιεράν Σύνοδον καΐ μεϊς πού ύπήρΕαμε μαθηταί τού, ΟΔΕΠ, δτε ήτο Διευθυντής Θρη- Δέν θά τόν λησμονήσουμε καί η¬ μείς οί πρόσφυγες φοιτηταί τού, τόν έχουμε μέσα στή ψυχή μας, διότι, σάν πρόσφυγος πού ήτο καί έκεϊνος, μας έγαλούχησεν καί μάς έδίδαΕε την πίστιν καΐ την αγάπην νομένον, έπεδείξατο ήριοϊκάς πρά- ξΐΐς επί τοΰ πεδίον τής μάχης, ϋ- πεη·6αινού<ΐ«; την εκτέλεσιν τοϋ καλώς έ' νοονμένον καθήκονττς_ —Την θνμάμαι αύτη την 6ρώι.ι κη ίστορία, ε'κα- ε μισοκλείνοντ ι; τα μάτια τον ό πρεσβευτάς. Τότε ζημιωθήκανε καί πολλοί Ίδικοί ιιας έμπορενόμενο:. Άχόμα καί ναντ · κοί. Μά εΓσθί 6έ6αιος/ ΜονφτΓι Λοχαγόν Σ φαλαγκάκον, Ινα, ίπί μου, πώ; την έκανε την δονλειά κεφαλή; τού 11ου Λόχοι-, άποτε-'αΰτή ό Δαλπατάν πασά;; λουμένον έκ δι>ο καί ήμισείας μό·| —Τότε δέν ήτανε πασά;, οδτε
νόν διμοιριών, επιτεθή εναντίον τοϋ Άγά;. «Κιοπέκι» τοΰ «ταρσανά»
χοιρίου Φούρκα καΐ έκ*ϊθεν έ-.αντί ητανε. Αΰτό; την σοφίστηκε κ«1
όν τοϋ ΰψώματο; Λιάγκη, Τ1 α φο·4 την σκάριοσε μέ τόν Κιατίπογλου
ξη καί Αποκόψη την νποχώρη«ιν καί μέ τό' Νταή Βάσσο .Αύτάς ό
τον έχθρΰο διά τής όδεύσεος πούς τρλετ'ταΐο; μόν τα μαρτύρησε ΐ'έ
Κεράσοβον. Κατόπιν τή; ώς αν·ο την υπογραφή τον. Όταν άγαπητέ
ίνεργείας το·', σννέλα^ε πυλλού; μου Έλτζή/ ό Δαλπατάν
αίχμα)^^!·;, άφθονον ποΧεμι/όν στή θέση τον Μεγάλον φνη,
υλικόν καί πλείστα μεταγιογικά. | δνστυχώ; καί μέ την Ίδική μόν ύ·
3) Λοχαγόν τοΰ Πεζικού Σφα- ποστήρι?η( φρόντισε νά ξεκαθαρί
λαγκάκον Πιέρον( βοηθόν τοϋ ύπο' ση τού; λογαριασμόν; τού μέ τούς
φαινόμενον, όστι; άφάβιος καί 5ρα σνντρόφους τον, ."Εκλεισε στά
<μποτ>ντρούμια» τή; Πόλης τά
Νταή Πάσσο καί κατηγόρησε τόν
στι;, έπιτεθεί; επί κεφαλή; διαδο-' Χιατί.τογλον πού τότι: ητανε Μον-
χικώς δύο Λόχοιν, τό μέν άπόγ'. υ σελίμης τή; Σμΰονης, στό Σ
στηρίί»; ίξετρλεοε τάς άνατεθίί- '
οχις εί; αυτόν αποστολάς, καί ό-
μα τής Ιας Νοέμβριον κατίλσβε
μετά τού 11ου Λόχου δ»' άποφασ.
τάνο γιά ενα σωρό άδικίίς καί άτι
μίίς ποϋ έκανε είς ίίάρος των
(ττικής έπιθέσεο); τύ χιορίον Φού·,) μηών πού διαφέντευε. Ό Σοολτα
κα, παρά την λνσσώδη αντίστασιν νο; πού κάτι είχε άκούσει κι' αυ¬
τού άμννομένον έχθρού καΐ την ή τό; γιά την καταδννάστευση των
λαττο>μέ η δύναμιν τού Λόχοι· τού, Σμνρναίο>" άπό τάν Μοιισελίαη
στ>λλαβών πολλ.ούς αίχμαλώτονς.) τον;. πρόσταξε Λά οτλληςρ θή κια
δπλα καί πλείστα πνραμι'χικά τοϋ οδηγηθή έμπρό; τού, γιά νά άπο
έχθ-ροΰ, σν'ΐχίσας δέ την επίθεσιν! λογηθή. Ό Μεγάλος Βρζύρη; ί·
εναντίον τού ϋψώματος Λιάγκη, έ
ξαιρετικον διΛ την μάχην εργοιΐ,
απρκοψε την νποχώρησιν τού έχ-
θροΰ πρό; Κεράσοβον την επομρ
νην δέ, 3ην Νοέμβριον, τεθεί; 'τί
κε(ρα).ής τού 9ον Λάχο»^ εξετέλε¬
σεν άντεπίθεσιν εναντίον τού ύν|>ώ
ματο; Ταμποΰρι, προχονοών έφ·.τ-
οκευμάτων τού ύπουργείου 'Εθνι-
κής Παιδείας καί Θρησκευμάτων
καί κπτά την χρονικήν περίοδον
1928 - 1938.
Είς τό πρόσωπον τού, δέν θρη
νούμεν την άπύλειαν τού Προστά
πρός τόν πονοϋντα πλησίον μας, , τού μας, άλλά την μορφήν τής ό-
τή "Αρετήν, την εύσέβειαν καί την
καλοκαγαθία.
Υπήρξε Μορφή έΕοίρετος καΐ
έξεδήμηοεν, δφνω, είς τάς ΑίωνΙ
ούς Μονάς,
Ό ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ
Τετιμημένος Καθηγητής τής Ισιθ
ρίας των Θρησκευμάτων είς τό
Πανεπιστήμιον Αθηνών, κατέλιπε
τα έγκόαμια διά την άνω μένουσαν
πόλιν, ήν άπαντες επιζητούμεν.
Διηκόνησε την Ιεράν Επιστή¬
μην μετά πάθους εύλαβοϋς, μετά
συνέσεως, άόκνου έργατικότητος,
καί Άγλαομόρφου άποδοτικότητος
Ιδία δέ έπρόσεχε, μετά μεγάλης
οτοργής τούς όρφανούς πρόσφυ¬
γας φοιτητάς τού τής ΜικραοιατΙ
κης μας συμφοράς.
Υιός έναρετωτάτου άνδρας. Δι
ευθυντοϋ τής ΡιΖαρείου 'Εκκλησια
οτικής Σχολής, τοϋ Ιωάννου Φι¬
λιππίδου, ΐκληρονόμησεν Θεόθεν
δεδομένα εύγενή κύτταρα, Πατρό
θεν καί Μητρόθεν διατηρήσας, ά-
χρι τελευτής τα πατρώνυμον αύ·
τοϋ είς την υπογραφήν τού. Δεϊ-
γμα καΐ τούτο πατρώας Άρετής,
Εύοεβείας, 'Εμμονής καί καλοκα-
γαθίας.
Συνεργάτης επί σειράν έτών
τού Άειμνήστου Άρχιεπισκόπου
Αθηνών καΐ Πάσης Ελλάδος Κυ-
ροΰ Χρυσοστόμου ΠΑΠΑΔΟΠΟΥ
ΛΟΥ, ουγγράψαντος τδ περίφημον
βιβλίον, τό περΙ Σχίσματος τι,ο
'Εκκλησίας τής Ελλάδος κα! τής
ποίας ή ένεργητικότης, ή έΕαραις,
καί οί ύψηλότεροι ένθουσιασμοί,
χαρακτηρίΖουν κατά κανόνα, έκεί
νους οί όποϊοι είναι διατεταγμένοι
νά διαδραματίΖουν έντός τής κοι-
νωνικής Ζωής, ρόλον έμψυχωτοϋ.
Θρηνούμεν άκόμη, εκείνον, ο¬
ποίος επίστευεν ότι, τούς πονεμέ
νους λαούς σώΖει μόνον ή προσή-
Αωοις στά ίδανικά καί τό πνεύμσ
τής αύτοθυσίας.
Άλλά καί ώς επιστήμων ό ΛΕΩ
ΝΙΔΑΣ Ι. ΦΙΛΙΠΠΙΔΗΣ, διεκρίθη,
ή δέ συγγραφική τού έργασία είς
έπιστημονικά θέματα είναι σπου-
δαιοτάτη, έκπροσωπήοας την 'Ελ-
λάδα είς πολλά Έκκλησιαστικό Συ
νέδρια πού έγινα είς τό εξωτερι¬
κόν, διαπρέψας είς τα διάφορο
Συνέδρισ ,μέ την έμβρίθειαν τού
λόγου τού. καί μέλος τοϋ Παγκο¬
σμίου Συνεδρίου των 'Εκκλησιών.
Τιμώντας την Μνήμην τού, μέ
ι όν τελευταίον μας άσπασμόν καϊ
τό πικρόν μας δάκρυ, τόν προσφι
λή μας νεκρόν δεόμεθα ευλαβώς
πρός τόν Κύριον, όπως τό χώμα
τής Άττικής γής πού τόν κάλυψεν
νά είναι έλαφρόν, πανάλαφρον ό¬
σον τής Γ-ροσιας ή στάΕη στοΰ κρί
νού πάνω τόν άνθό.
-Υστερα άπό τόν θάνατον τοΰ
ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΟΡΦΑΝΙΔΗ καί τοϋ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, έχαααν οί
πρόσφυγες τούτ: πραγματικούς των
πρσστάτας.
Γ. ΗΛ. ΓΡίΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Οντος, καίτοι τραΐ'αατίας έκ στοί", πος έν μέσω καταιγισμον των έχ
6λώσεο>; τής δεϊΐά,ς χειρό; σι»νε- θρικών πνρών κια, παρά τα; κραυ
πεία πτώσεως τοΰ ίππου τού, παοέ
μπνε μέχρι τέλους τής μάχη; καί
διηΰθννε τα; επιθέσει;, άπέκρουε
δέ άποτρλΓθμητικιο; τ«; λνσσωδε·.;
Λντεπιθεσεις. τοΰ έχΟροΰ( δρθιο;
καΐ δ:αρκώ; κ,ινθύμενο; εν μέσιο
βροχής βλημάτοιν τοϋ έχθροϋ, κιν
άπό στιγμή; εί;
την ζιοήν τού.
Κ«τά τή · λυσσ(ι')δη άντεπίθεΛΐν
τού ίχθοού κατά τού {·ΐκ!>ματο;
ΙΙςιοφήτη; Ηλίας, παρορμή<ΐ«ς τού; στοατΐώτα;, έξετέλ-εσεν άντ.- πίθεσιν εναντίον τή; άτεπιθέσεως τοϋ έχθροϋ, άνατρέψας τούτον, καί, έν συνεχεία, καταλαβών τό έν δ.άμεσον ίίψιομα ΙΙροςτήτη Ήλία Τ&μπονρι, άποστείλας σν'άμα τόν γάς των στρατκοτων τοϋ Λόχον τού Γ α καλναιτηται, ούτος, άψη- φών τόν κίνδτ·νον τής ζιοή; τοι·, .ταρώτρννΐ τούς στρατιώτας μϊχρι; ου κατέλαβε τόν άντικειμ,ενιν.ύν σκοπόν καί μέ άποδεδειγμένην ή- ριοϊκήν πράξιν ύπερβαίνονσαν την εκτέλεσιν τοϋ καθήκοντος καϊ μέ έκδη<.ον ατομικόν ήρο)ϊσμόν, κάτην θννε -όν Λόχον τού, καταδίώκο)ν τάν έχθοόν είς τό ϋψομα Σταύ¬ ρος τής Φοτ'»ρκα;, ένθα καϊ ό άντι κειμε ικός σκοπός. Πιιρέσσων δέ, παρρμειν«ν· επι τού πεδίον τή; ίπ· πήρε τό σχετικό φιρμάνι καί (νί· λα6ί νά τα εκτελέση ό [διός. *Ε· κτΐΛ'ε βήθρν μιά φιλική έπίσκρι)»η στόν Κιατίπογλου στήν Σμύρνη χαί τόν παρέσνρε έπάνο) στήν φ,.ιρ γάτα) πού θά τάν μετρφρρε στη Πόλη. ΆντΙ γι' αντό ομ«>ς, ϋ
οϋτε έγώ.
— "Οπως κι' έγώ δέν ήξερα τί-
ποτε άπό τό παρελ.Ίόν τοϋ Β«ξ-
ρη κι' έλ.άχιστα άπό την έγκλ.ημι'ΐι
κή δράση τού είπε ό πρεσβεντή;
Σ τα χείλη τού Μουφτή σχηματί ψα! ή μάλλον πάνω άπό τα συν- έξοι! Γι' αύτά έδώ ύπάρχουν πολ-
νεφα! Κι α; ήταν ή ποώτη φορά ' λοί θάνατοι στά 45 χρόνια ζωή;
πού ταξείθ€υα άεροποοικώς!.. Μς Ι Τό διαμρριβμ<ι των παιδιών μθ" τήνθ άλασσα, στά παιδικά μου χρό Λρίσκεται σ' ενα καταπράσινο τόπο νια πολύ ταξείδευσα, έπανειλημμε άνάμεσα βέ χά τι πανΰψηλα πλατα • ιος Πειραια — Άλεξάνδρεια — νια μέ μικρά φΰλλα, διαφορετιΛώ Κρήτη καί τανάπαλΐ, ΙΙρέβεζτ, πολ άπ' τα Έλληνιχά πλ/ιτάνια μέ τα λέ; ιτορές, άλλά μέ άερατλάνο... πλατιά φύλλα, σάν τό πλατύ γέ· πρώτη φορά πετούσα καί οί έντ»- . λιο των .Ελλήνων, «χαρά σχορπί· πώσεις μου άπό αύτό τό πρώτο μου ζ*ι ό ?λληνας, χαρά δορίζει ό τό- τοξεΐδι βίναι δριστες. Τα άΐροπλά .τος τού». Δέν τό θέλι» κάθε φο;ά να τής ,Ολυμπιακής, τού συμπα | κά" (ι) σύγκριση. Μιά φίλη μου απά τριώτη μ<ις τού πλουσιωτάτου κ. Ι την Άθήνα μόν ϊγραψε προχβε;: 'Ωνάση, όπ(ΐ); διεπίστο)σα4 είνα. σα «πήγαμε στή Ραφήνα, ή πλάζ της λόνια πραγματικά καί οί κοπέλλες ήταν γιμάτη λουομένους καί Μ'β πρόθ»·με; οίκοδέσποινε; νά περιποι γάλανη ή θάλ.ασσα, γιατί ό ούρο- ηθούν τού; φιλοξενοι>μένΌυς των. | νός μας είναι ξάστερος, σέ θυαη*
"θσο γιά φαγητά; κονζί α περίιΐη θηκα, θυμήθηκα τύ σπιτάκι στή Ρα
μη, μ' ότι έκλεκτύ ύπάρχίΐ στήν ςν'να μέσ<ι στά τουντιοτά πεΰκα Έλλτινική μ<ις ά',ορά. Μέ ήλιο έ'- καί άναπόλησα την συντροφιά σον φυγα άπό την άγαπημβνη μου 11α κα).ή μου φίλη». Όταν §ιά£αο~α τρίδα,τή ν Έλ.λάδα μας, μέ ήλ-.ο τό γράμμα τή; καλή; μόν φιλή;, ;φθασα στή ξένη άπΐραντη χώρο, ίθώ έ75ρεχε κατ«ρρακτ(ΐ)δώς, ήταν πού είναι τώρα κι' αυτή ?να κομιια 21 Ίουνίοι·, όπως αίτή τή στιγμή τι δικό μόν άφού τα παιδία μόν ( 29)1! καί συνεκρινα την Κυρ,ακη ζοΰνε χοντά της καί άφοΰ ή έγγυ- -τού πέρασα στή Ραφίγα πρίν φΰ νοϋλα μο>· γεννήθηκε, τίς μέρρ; Υ<'», έδώ χαλονσε ό κόβμο; άπ' τίς πού έ'φθαβα έγώ; μέσα στήν άγκιΐ- άστραπέ;, βροντέ; καί ραγδαίΐι λιά της. ΔΐΛφίρει Από την Ελλάδι βροχή. Δέν μπόρεσα νά μην πώ: μα; πάρα πολύ, αύτό είναι άλή- καϋμένη Έλλαδίτσα μόν, γλνκί'ά θεια. Βαρεία μέρη, βόρειοι ΛνθρΜ κι' άγαπηιιένη χώρα πού στάθτ,ΜΓ; πά, εμείς οί Εύρωπαϊοι καΐ ΐδί'υς τόσο φιλόξε-/η στά κατατρεγμένα εμείς οί "Ελλην*; Άνατολίτε;, γι άπ' τ!; καταστροφέ; ξενητεμίνα ατί στήν ·Ελλάδα μα; άνέτειλε και παιδία σου! Άπό τό παράθυρό μου ό ήλιο; τοΰ πολιτισμοϋ... είμαστί αυτή τή στιγμή δέν βλέπω Αλλο λαό; θερμόαιμος, διαφορετικός Λ- άπό μιά καταρρακτο'Λη βροχή π )ϊι κύμα καί άπό τού; αλλους εύρτοπαί θόλίοσε τό> όρίζοντα καί
ίόριζε καί τα α,ιρμάνι, μέ τό όπυϊο πόμορφου τέρατο; παύ όνομάζεται
παοέλειψα νά σοϋ πή πώ; δεσμε.'· Μεχμίτ Δαλπατάι· πασάς καί μέ κ«
οταν καί όλη ή π?ριουσί« τού αΰ-' θαρή την σι·νείδηση έλπίξο) νά μάς
τό; μόλ,ς άνοίχτηκε τα κηράτΐι, ε βοηθήσετε γιά την έξόντιοσή τού,
πρύσταξε καί τόν έκρρμασαν ιτυ —Πρέπει νά τοϋ σνντρίψετε τό
μεσιανό κατάρτι τον. Βλέπεις δέν κεφάλι όπως ε^α καί στάν Χαλέτ
τοϋ σιινέφερνε νά τόν π<»ρέδ'δε ■ Έφέντη. Έγώ θά σάς δο'κΐ(,) (ύ £<·> τανά στόν Σουλτάνο. ΦηβότΓ;- στοιχεία πού εχο καί θ"τω στήν
νέ μήπι»; στήν άπελ.πισία τού ό διάθ>?σή σα; καί τί; ύπηρεσίες μόν.
στηκε έλαφρό χαμόγελ.ο:
—Ό «Κόνσολάς» σας, τα έμα-
θε άπό τόν Νταή Βάσσο καί τα
πρόστεσε στό γρ.ίμμα τού Λίΐυνί-
δα, μή ξέρο τας προφανής πώς
αύτά πού άφο^οΐκκιν την άνάμιζη
τού Δαλ,πατάν στήν ύπΐ'θεση το;ν
κάλπικοιν παράδων, μοϋ Τά είχαν
καταγγείλει τόσο ό Λειονίδας, δ«το
καΐ ό Νταή Βάσσος. Γιατί πρέ^Γΐ
νά σά; πώ πώς τό γράμμΛ, τό ?-
γραψε γιά λογαριασμό τοΰ Λε<ο- νίδα ό «Κόνσολάς» σας καί τό ΰ- πύγραψε ό Λειονίδας. Στό «ρα· πόρτο» ποϋ εστ*ιλε σ' έβάς ό «Κό · σολας», μού είπατε ότι άναφέρ,'- ται στήν δολοφονΐκή άπόππρα ποίι έγινε κατά τής ζοιής τοΰ Λειονίδα καί μόνο σ' αυτήν. Ισως νά μην ί)θελε V άνακατενθή ό ά' θιρο)πος περισσότερο σέ ζητήμο.τα ξένα ιιέ την άρμοδιότητά τού. Καΐ όπιβ; μού ίϊπατ* ό Γδιος, δν σά; απη¬ σχόλησε μέ τό περιστατικά τή; ά πυπείρας, τό ίκανϊ γιατί ύ Λεωνί¬ δας ;ίν(ΐ( φίλος τοι·. Στό γράμμα τον σ' έμένα, άναφέρεται (ίχι μόν στήν άπόπειρα κατά τή; ξοής τού, άλλά καί στήν έξόντ(υσι( άπό τάν Λαλ,πατάν π<ιβά σχεδόν όλιον τώ·1 μελών τή; «ψαμλια;» τού καί ;ιε- ρα άπ' αυτή καί στήν σχρση τοΰ Βεξύρη μέ την νπόθΐση τής χατιι- σκευή; των κάλπικΐι>ν παράδ<ον. Κ«ί στήν σι'λληψη των μπεόπον- λ.ο>ν τού Κιατίπογλον άπό τόν Ά¬
λή Έο,έντη καί στή αποστόλη ούς! Πάμπολλες φορές ϊγραψίΐ άπύ καταχνα δένδρα καί δια;>«οί·
ιοΐ'; στόν Μεγάλο Βειζύρη. Αύτά
ίίλα θε-1 τα ξέρατί καΐ έπεΐ'δτ» '[·
σθε είλικρινής καί πιστός φίλος
μας, σάς ρέκάτησα καί σάς τα ■_{.
πα, χο>ρίς νά παραλείψίο νά σά; ί-
στορήοω καί τα μικττικό των θη-
σαυρών τού Κιατίπογλου. "Ετσι ν
στ<ρα άπ' ΰσα έμάθατε, εχετε μ·ά όλοκληριυμένη είκάνα τού άνθρο- Κιατίπογλου τού ίμιλοϋσε γιά τα χάλπ,κα κ«ί τάν εκαιγε. "Αν τόν ρβγαλε /ίμ<"; αυτόν άπό την μετ», Ττής. — Σάς εΰχαριστοΰμε καί σάς ^υ γνιομονοϋμε, τού άπάντησε ό Μο" Χΐς μέχρι τή; 6>ΐς τού μηνός, .ιτε
άντικατεστάθη ό Λόχος τού υπό
έτερον.
( Σννεχίϊεται)
ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ! ΤΗΣ "ίνΙ. ΣΙΝΑΣΟΥ,,
Ά'ϊιότιμε Κύριε Διενθνντά, ι
Έπ' εύκαιρία των διαφόρων έκ-
δηλώσεων «μνήμης» μέ την σνμ-
πλήρονσι των πιεντήκοντα χρόνί,ΐν
άπό τής Μικρασιατικής καταστρο
φής, ίδιατιέρως δέ τής τραγικής
άνταλλαγής 1923 — 1924, τό ημέ¬
τερον Σοιματεϊον «Νέα Σινασός·»
προγραμματί'ζιει, άνεξαρτήτίο; ιΐέ
την πρό; τούτο δραστηριύτητα τής
«Πανελλήνιον Όμοσπονδίας Καπ-
παδοκικών Σο)ματείιον», σειράν έν.-
δηλώβεο>ν.
Ώ; πρώτη τοιαύτην παρουσιά-
ϊει την άνατύπ(ι)σιν τής έκβόσειο-;
τού 1924 τοΰ «ΛΕΤΚΩΜΑΤΟΣ
ΣΙΝΑΣΟΤ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑΣ*.
Την πριοτοόουλίαν τής επανεκ¬
δόσεώς εϊχε ό μεγάλος πατριώτη;
μα; Κος Σταύρος Έλ^τ·θ€ριάδτ«;,
έπίλεκτον μέλο; τού Έφοπλιβτικοΰ
στηριότητα, ιδίως δέ τής κατ' έ-
τος κανονική; λειτουργία; των
Παιδικών τού Κατασκηνώσίων, θά
ενισχύση τού; πόρον; αυτού μέ
τό προϊόν έκ τή; δκιθ'σειος τοϋ έν
λόγο) λεΐκχώματος.
"Εχοντες ύπ' όψει την πρός την
μεγάλη μα; Πατοίδα Έλλ.άδα :ιο·
λύτιμ.ον πνευματικήν σας προσφορσ,
έκτ.μώντες δέ ιδιαιτέρως την προ-
ίτωπικότητά σας, σάς προσφερομε ι
άντι'τνπον τού ρηθέντος
τος διά την βιβλιοθήκην σας.
Σημειοΰμεν ειδικώς ότι τό <ιύ- θ*ντικόν μέ όλα; τάς ί<πογραοράς επί περγαμηνή;, ΣΙΓΓΙΛΙΟΝ τοΰ Πατριάρχου Γρηγορίου Ε' 1821, τό αναφερόμενον εί; τό είρη μένον Λεύκωμα, φΐ'λάσσεται πολ.ύτιμον ιστορικόν κειμήλιον ε; τύ άρχεΐον τοϋ Σοματείου μα;. έπίλ μ _ Κόσμον τής Ελλάδος, όστι; έπ.ιιε | Επί τοντοι;, ληθή τής άνατνπώσει»;, ανέλαβε 5έ Διατελοϋι»*ν μετά πλείστη; τιμή; έξ ολόκληρον καί την δαπάνην αύ( τής μέ εΐδιχή προσφορά τού πρό;| Ό Πρόεδρος τό Σωματείον μα;, τό οποίον σι»νε· Αλεξ. θ. Σιοφρονιάδη; χίζον επί μίαν πεντηκονταετίαν π?! Ό Γεν. Γραμματεύς ρίπον την φιλανθριοπικήν τον δρα Πολΰκ. Π Πολυκαρπίδης δέν πρό<Γτασΐ νά χαλάση καί τον άλ.λ.ο σννένοχύ τού. τύν Νταή Βασ σο Αύτάς τα κατάφεορ ά τό σ^,ά ση άπό τα «απονντροΐ·μια> χαί κν
νηγημρνο; ουνάντηπε τνχηΐα τύν
ΛεοΛ'ίδα, κάτι.ι Από την δονλει|ιη
τού οποίον μπήκε πρόθι·μα γιά νά
έκδικηθή τόν κοινό τονς έχθηό
Ό πρεσβεντής σήκιοσε τού; ώ-
μονς τού:
—^Δέ ' χρειάζεται, ?χιο έντολή
νά νπηρετώ τόν «Γκράν Σινιόρε»,
τόν Πατισάχ σα; καί δέν κάνιο πα¬
ρά τα καθήκον μοί· τόσο στήν πα-
τρίδα μόν, όσο καί στήν 'ΐ€υή
Ό Δαλ,πατάν πασά';,
κε:
-—Είμαστε σύμφοινοι. Κοίτα?5
τόν Χαλέτ πού σηκώθηκε κι' αύ¬
τό;, όπως κι' δ πρεσβευτάς.
Σ ννεχίζεται
υμμαχια
Καί τό πρτυχε. Είναι ό κνοιώτεοος απεδείχθη άνάξιο; τή; έμπιστοσυ-
καί ό σπουδιιΐος μάρτνρα; πού δια- · 1? του 2 ουλτά -ου, ίγινε έχθρό;
θέτιι) ρναντ,Ό τοϋ Βρΐύοη. Σοΰ ' τον καί μέ την πολιτική τού μέ
ρίπα εχο γραπτή καί μέ την ύπογρτ μαθημιιτική άκρίβεια 65ηγεΙ τό
φή τού βεβαιωμενη, τήν' καταγγε- Κράτο; σα; στόν άφανισμό. ΠρΑ-
λία του. Ι πει νά τόν παραμερίσετε άπό την
.0 Μ«γάλ.ο; Μουφτή; τελείοισί-' έξουσία χαΐ νά τόν κάνετε άνίκανο
έδώ. Κούνησε λυπημένο; τό κεφ·1,νά βλάψη, όβο γί'εται πιό γρήγο-
λ· τον καί κοιτάϊοντα; διαδοχικό Ρ°·
τόν πρεσβευτή καί τάν Χαλέτ τού; Ό Μεγάλο; Μονφτής
είπε:
— Λντός ςρ-ίλοι μου είναι ό Με-
γάλ.ος Βεζύρης μας, πού κάθεΤΛ'.
στό σκαλοπάτι τού θρόνον τού Πα
τισάχ καί κυβε-ρνάεΐ στήν σκιά τον,)
τή·· δύοτυχη αύτοκρατορία μας. Εϋ
τνχώς πού τόν Αποκαλιη|)αμ€ /αί ΑΙ ΑΝΆΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΔΙΑ Τθ.ν
σέ λίγο θ· άπαλλαγοΰμε όρισί·<α| ΠΡΟΤ-ΠΟΛΙΓΙΣΜΟΝ άπ* άύΐόν καί τό σκυλολόϊ τού. Κη — Όλιγοήμερος άναβολή; τρβασε τό κ.εφάλ.ι τον κι' εμ^ινε | γιά λίγο σκεπτικός. "Τστερα *ό Ένδέχεται ν ά άναβληθοΰν έπ' ό σήκοσε άογά άργά, κοίταξε τόν λίγα; ήμέρα;, αί Κυβερνητικαί ά- πορσδευτή καί τού είπβ: | νακοινώσετς, επί τοϋ νέον Προν.ιο —Είναι σκληρό μά άναπόφει - ι >Λγισμοΰ, χρήσεως 1974κ αί όποϊ-
κτο άγαπητέ μόν Έλτϊή. Μαζί μέ,αι, ώς γωνστόν, είχον προγραμμΛ-
τοϋ Δαλπατάν θά πέσουν κι' άλλ.α! τισθή διά την προσέχη Πέμπτην,
πολλά, Λμέτρητα κεφάλια, πασά- | Ή ανατολή αΰττι, κατά τα; 6-
δίον, μπρτ(δθ)ν, άγάδ«)ν καί Xοτ^ο παρχ»ύσας πλ.ηροφορίας, εκρίθη Ί¬
διον. Μόνον ?τσι θά μπορέσονμ' | ναγκαί, προκειμένον νά μελβτη-
ι ά προχιορήσονμε άφοβα στήν ί Ι θοϋ ■ έξ νπαρχής αί προβλέψεις τοΰ
φαρμογή τού αεταρρνθμιστικοϋ υηο' ΙΙροϋπολ.ογισμοϋ τίς τα .τλαίσν.
γράμματο; τοΰ Μαχμούτ για τό τής πολιτικής, την όπο*αν πριεύονν
νάζω πιό δυ'ατά *ιμαι Έλληνί; την καρδιά μου αυτή τή στιγμή
καί νπερηφανεύομαι!». Κγ όταν πού οί δροντέ; τρανταζοΐΓν τό δια-,
λεω αλλοι άνθρωποι, αλλο; κόσιιο; μέρισμα των παιδιών μόν, άλλά τι
δέν έννοώ κακούς, πρό; θεοΰ ά.τ' «κρι|η.; πώς ζώ κοτά τους αυτή
δ,τι διεπίστωσα οί Άμερικανοί εί- τή στιγμή καΐ κοντά στή νεογέννη
ναι καλοί οίκογενειάρχαι, άγαπονν ττΙ έγγονοϋλα μου, μέ κάνει νά
τα παδιιά τους κι' Λς μή τα όρί- νοιώθω χαρά, μι' αϋτό, άς ποϋμΓ,
ζοιιν άπά τα 14 χρόνια τους, δέν τό δ»«σάρεστο θέαμα. Ή βροχη εί
ξε 'νχτοΰν, γιατί οί (ΠΓνθήκε; τής ναι τώρα στό τόπο μας καΐ μ' άρέ.
ζ«)ής τους, ή δουλειά τού;, τό συ σβι πολύ καί μοϋ θτιμίζει τώρα, αύ
ν*χέ; καί καταστρεπτ,κό γιά Τό στο τή ή καταιγίδα, τή Ραφίνα, τα
μάχι ώράριο εργασίας, δέν τοι'ι; σπιτάκι μα; πού κάποτ€ μέ ηλιο
έπιτρέπει νά σπίΐταλήσουν δι·νά· έφθασα χειμώνα καί ξαφνικά θύλιιι
μει; ξενυχτώντα; είτε γιά χαρτιάι *» ό ήλιο; κώ γρήγορα σύννεφα,
είτε στά καμπειρέ, πού ύπάρχο·.ν' μιά; προηγοι·μέιη; ζεστή; μερά;,
αφθονα στή Νέα 'Τόρκη, ουτε τέ γέμΐσαν τόν καταγάλανο Άττινο
Λλλα Κέντρα διασκεδάσειος, κι' έ- θύρανύ μας. Μιά ξαφνικ<ά βνοχή τσι χλείνονται νωρΐς νωρΐς μεσα γέμ'βε τα πεϋκα καί τούς δρόμους στό σπίτι τους κοντά βτή γυναίκα άπό νερό< άσιινήθιστο έκεί στήν πε τού;.καί τα παιδία τους, μέ συν- χή τ°ΰ δάοους. Κι' ήταν τόπο
γχροψη τηλεόραση ώραϊο θέαμα οί σταγόνε; τή; βρ
.ά μέ την έγχροψη τηλεόραση ώραϊο θέαμα οί σταγόνε; τή; βρο
τους, γιά νά ξαναρχίση κατόπιν, Χ*ϊς πάνω στΐς βελόντες τιόν π*ΰ-
τήν έπομένη ή Γδια ρουτίνω... το κ(ι'ν, έμοιαΐα μέ σταλαχτίτίς *ί
ίδιο ώράωο εργασίας. Φυσικά ύ-
V*
κρΰσταλλα πού κρέμονται στοΰς
πάρχοιιν κι' εξαίρεσις κι' οί άδι- πολυελ«ιίου; (πολικτωτα) στά σ·ί-
όρθιοτοι σΰζνγοι, ίΐλλά αύτοι είναι Τ<(1 εΐ«ς "την Άθήνα. Σέ λίγο γ, λίγοι. Ένώ εμείς οί άρχοντάδ.'ς, 6(?οχή επαψε κι' ενας ήλιο; λαμ- ξεκούραση μεταμεσημβρινή, και- πθό; χειμωνιάτικρς γέλχισε πάλι νούργιες δ'ν άμεις γιά ζωή, γιλ στ°ν ούρανό μας, κι' ήταν τάσΌ ώ γλέντι, γιά χαρά. Τα ύπαίθρια α Ραίες οί τελενταϊες σταγόν€ς τ?,ς νεμά τής γειτο ιά; γεμάτα άπό ιύ βροχή; πάνο) στίς μακρυές βελ'ι- κόσμο μας, πλούσιο, ή φτ οχοί, γιά νΕ? των πεύκίον. Πόσο χάρηχα ί/Λΐ νά δούνε κπί τα πωδιά ?^>γο καί 'ο τό θέαμα πού χϊ-ττα.ξα άπ' τ' ί-
δχι μόνον τα μαχαίρια καί τα πι- νοιχτό μου παράθυρο, κι' άς μην ή
σ-τόλια, τούς γκάγκστ*ρ... στήν τη μουν παιίοΰλα τύτε μέ όνειρα καΐ
λεόρσαι, κ/ ά; έχο»ν άπό πάν·), παραμύθια... ήδη πεθεοά καί προ
στήν άρχή κάθε έ'ργου <Ά» ΑΚΑ- σ«χο>ς γιαγιά. Άσύγκριτο; ό τλ'ος
ΤΑΛΛΗΛΟΝ ! Τό παιδικό πνεϋμι ^αζ· άσΰγκριτη ή φύσις μος, άσιτ/
άναξητεϊ ά μάθη ο,τι άπαγορίύ>- κριτος δ γαλανό; ούρανό; μα;!
ται... νά τό δή! Όταν τα παιδ'α Σ ννεχίζεται
κονραστούν άπό τό Εργο δύο ώ-
ρών, γυοίζονν σπίτι άναπωλώντα; , '
ο,τι εΐδαν στήν όθόνη καί εύτνχι- ΜΕΤΑΒΟΛΑΙ ΕΙΣ ΕΙΡΤ ΚΙ
ομένα χοιμοϋνται... ένώ ό πατέ- ) ΤΕΝΕΔ
ρα; καΐ ή μτ»<έρα συ'.'εχίζουν την ( άπόλαυσί τους> μέ τό αύτοκίνητόι ,Ανέλαβε καθήκοντα ώ; γενικάς
τους, στό κέντρο κάποιας άκρογυ^ί διει·θνντής τοΰ ΕΙΡΤ, δ κ. Χ. Κα
λιάς ή σέ καμμιά τα6έ·ρνα τή; Πλι» οαϊωσηφόγλον, άντισυνταγματάρ-
κα;, γι' αυτού; πού την άγαποδν. χης εν πολεμική διαθεβιμότητι.
των πάροδον Πατησίον ή καΐ στάι Έξ ά/.λον, ανέλαβε προσωρινώς
μπονζοΰκια.,. ν' ακοΰσοΐ'ν. τόν καθήκοντα διοικητού τής ΤΕΝΕΔ
Μπιθικώτση! καί άτ>έρτα τα λεπτ·ι ό μέχρι τοΰ&ε ύποδκυθνντής τής
«οΐι δέν λνποϋνταί νά ξο&εύβουν , δΐ€υθύνσεο>ς προγραμμάτων τηλο-
γιά την άπόλαυσή τονς. Μετά, «ύ. ψίας τής ΤΕΝΕΔ( άντισυνταγμα-
τνχισμέ'θ τό άνδράγνν·, γυρνά τΐς'τάρχη; κ. Ίωάνν. Κιτσινέλης.
πριοΐνές Λρε; σπίχι τον, είτε μέ] Έν τώ μετα*ύ, εγνώσθη, δτι με
τό Ι.Χ. τού είτε μέ ταξί, χωρίς κα ταβολαΐ έπήλθον καί είς την ήγ>-
νείς νά τούς ένοχλήση τ νά τούς [ σίαν καΐ τό προσωπικόν τής ιΛίυ-
πι»ροβολή·ση, έλτός εάν στά μέλ.- ' θύνσεως Εδδήσεων καΐ Έπικαίρων
λον οί μαΰρο* πού κονβαλήθτνίαν τής ΪΕΝΕΔ
6
Η ΔΙΑΝΟΡΦΩΣΙΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ
ΑΘΡΟΑ ΑΦΟΜΟΙΩΣΙΣ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
Τού κ. ΣΩΚΡΑΊΌΤΣ Γ. ΚΛΛ ΔΑ
Προέδρου αδελφότητος Ποντίων ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
Β'
Είς προηγουμένην συνεργασίαν
μας (Προσφυγικός Κόσμος άρΐ'3.
2230 τής 10—11—1973) έδώσαμ^ν
μίατ έντονον είκόνα τού άμέσου δι
βμοΰ καί τής καταγιογής τής Πον
τιακής διαλέκτου άπΐ' εύθείας άπό
την αρχαίαν ελληνικήν καί πορα-
θέσαμεν πληθώραν λέξεων αί ο¬
ποίαι έχουν αήν ρίζαν των είς ιήν
γλώσσαν τοΰ Όμήρου.
Ούδεμία αλλη διάλεκτος τής έλ
ληνικής γλο>σσης διέσωσε καί χρτ;
σιμοποΐίϊ, παρεφθαρμένας βεβαί¬
ως, τόσον πλούτον άρχαϊκών έ-
ξεων είς τόν καθ" ημέραν Οίον ό
σον ή Ποντιακή πρός έκφρασιν πά
σης φύσεως έννοιών άφηρημένωί
ή καί συγκεκριμένον τοιούτων.
Σήμερον θά ομιλήσωμεν είδικώ
τερον διά μίαν άλλην σοβαράν έ -
πιρροήν καί χρωματισμόν τής λο*
τιακής διαλέκτου. Πρόκειται πτοϊ
των απειραρίθμων τουρκικών λέ'έε
ών, αί οποίαι κατά τούς μακρον ς
τής δουλείας χρόνους είσέφρυσαν
κατ' ανάγκην είς την υπό των πον
τίων όμιλουμένην ελληνικήν διάλε-
κτον. Αί τουρκικαί αύται λέξε.ς.
συνεπλήρωσαν ή εξετόπισαν πολλά
κις άλλας ελληνικάς ταΰτοσήμους
καί εχρησιμοποιούντο ΐίτε αΰτούσι-
οι καί άμετάβλητοι, είτε μέ παραγο
γικάς καταλή^εις, ότε άπό οίαν
τουρκικήν λέξιν (ούσιαστικόν) διιι
πρασθήκης ανάλογον καταλήξίως
κατασκευασθή ρήμα, επίθετον κλπ.
Τό φαινόμενον τουτο τής δι^ισ-
δύσεως όθνείου λεξιλογίου είς
τούς κόλπονς τής έλληνικής
γλώσσης, δέν είναι μόνον ποντπ-
κον. Είς δλα σχεδόν τα πλατή τής
Όθωμανικής αύτοκρατορίας, δπου
ώμιλεΐτο ή έλληνική ώς προέχου-
σα γλώσσα5 ή διείσδυσις τουρκικών
λέξ€ων είς αυτήν απετέλεσε πά-
γιον νανόνα,
Μόνον αί περιοχαί αί οποίαι δέν
ΰπήχθησαν υπό την τουρκικήν κυ¬
ριαρχίαν, έξηρέθησαν φναικά τής
έπιρροής τής τουρκικής. Άλλά και
είς τάς περιοχάς αύτάς καί ίδ α
την Έπτάνησον, εμφανίζονται πολ
λαί ιταλικαι λέξεις είς τόν καθ" η¬
μέραν προφορικαί άλλά καί γρα-
πτόν λόγον.
'Έλ' εσχάτων είς τό Αρχείον
τοϋ Πόντου (τόμος 31ος 1971 —
1972) δημοσιεύεται ,είς γερμαν-
κήν διδακτορική διατριβή τοΰ Πον-
τίου Χ. Συμεωνίδη, έγκριθίΐσα υ¬
πό τής Φιλοσοφικής Σχολής ΐοΰ
Πανεπιστημίου τής Βόννης, υπό
τόν τίτλον *Φωνητική των δανεί·
ών έκ των τουρκικών λέξεων τής
έλληνικής διαλέκτου τοΰ Πόντον*.
Ή άξία παντός έπαίνου έπιστ,,-
μ-ονική αύτη έργασία τοΰ κ. ΣυμεΌ
νίδη καταλαμβάνει τάς σελ. 18—
234 τοΰ τόμον. Είναι πλουτισμένη
«.έ πλουσίαν βιβλιογραφίαν της'
ποντιακής γραμματείας καί άποτ· -
λεϊ σοβαρο^τάτην συμβολήν είς την
έρευναν καί άξιολόγησιν τής γρ ία
ματείας αυτής καί τής ποντιακής
διαλέκτου έν γένει.
Τό ϊργον ένδιαφέρει κυρίως
τούς γλακτσολόγους, καθόσον ώς
άναφέρεται έν τή ιεπιτασσομένη
τούτο) περιλήψει είς ελληνικήν το»
Χ.Π.Σ. (πιθανώς τοΰ συγγραφεύς
τής διατριβή;) έν τώ άρχ,είω τού
(Ιύντου, περιλαμβάνει πρόλογο, βι·
6λ ογραφΐαν, εισαγωγήν, φωντ(Ρ'.τ.
σμόν, συμφωνισμόν, τονικά ζτ|ι>ι·
ματα καί πίναιοα. λέζίο,ιν.
Στόν πρόλογο γίνεται τοποθετή,
σις τής ποντ!ακής έν σχέσει μέ τσ
λοιπά νεοελληντκά ίδιώματα καί έν
στ'νεχεία γίνεται λόγος διά την φί>
σιν καί προέλευσιν των τουρκικών
καί αλλων άνατολικών (περσικώ·,· -
άοαΰικόιν) βανείων λέξεων τή;
ποντιακής.
2 την ίίσαγωγή δ συγγραφεύς
πραγματεΰεται τό φωνητικό βύστη
μα τής τουρκικής κ«ί ποντιακής
Στά έπόμενα κεφάλαια Αναλύ-Ί
τόν φωνηεντισμό ήτοι την απόδο¬
σιν καί εξέλιξιν των τουρκικών φω
νηέντων επί τής ποντιακής καί τόν
συμφωνισμό ήτοι την αντίστοιχον
απόδοσιν των συμφωνών.
"Αν καί ή έργασία τοΰ κ. Συ¬
μεωνίδη, ώς καθαρώς γλωσσολογι
κή( αποβλέπει είς την πραγμάτω¬
σιν τής προψορα,ς καί φωνηεντ.-
κής των έν τή ποντιακή καθιερω¬
μένον τουρκικών λέξεων·, έν τού¬
τοις μάς δίδει πλήρη .ίχεόόν είν.ο
να τού πλούτου καί τοΰ είδους τώ ν
δανείων τούτων λέξεων.
Είς τόν παρατιθέμενον υπ' αύ-
τοΰ πίνακα λέξειον τής ποντιακής,
πρός τονισμόν τής προφοράς των,
περιλαμΰάνονται 3300 λέξεις. ΟΙ
ήμίσεις καί πλέον τούτων είναι
τούρκικα^ Ιπετέλουν δμως δργανα
καθημε/ρινής χρήσεως καί συνεννο
ήσεως των ποντίων μεταξΰ τους.
ΑΙ έν λόγω πολυάριθμοι λέξϊ'ς
παρ.εισέφρυσαν είς τό ποντιακόν λε
ξιλόγιον, κατ' ανάγκην των προ.-
γμάτων, καιτά την περίοδον τής
τουρκοκρατίας καί είναι παντίλώς
αγνωστοι είς την προτέραν όμιλον
μένην έν Πόντο) ώς καί τα δημοτι
κά τραγούδια τοΰ Πόντου άτινα ά-
παρχήν καί τέλος εχουν την βυζίν
τινήν εποχήν καί την μετέπετα
τοιαύτην τής αύτοκρατορίας τής
Τραπεζοΰντος.
Μεταφέρομεν ενταύθα ολίγας λέ
ξεις έκ τοΰ πλουσίου λεξιλογίου
τοΰ κ. Συμεωνίδου πρός μείζονα
τοΰ θ'έματος διαφώτισιν.
1) Λέξεις έκ τής άραβκιής αέ
κατάληξιν ποντιακής:
άτξαμής = Ό άδαής
Μπαρχάρ = "Οροπέδιον
Χαραπα = έρείπιον
Χαπάρ — είδησις
Χαζνά = ταμείον
Σ αλαχανά = ανεργος
Σ λάχ = δπλον
2) Λέξεις έκ τής Πε,ρσικής
Τεφτέρ — κατάστιχον
Κεμέρ = Κεμέρι
Μεϊχανέ = Κρασοπο)λ«ίον
Σαντούκ= σεντοΰκι.
(Σ υνρχίζ,εται)
••••••••••ο········**······*··*·········»··■························'
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΪΚΗ ΕΛΠΙΣ
Κου ΕΤΕΛΠΙΛΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ
8ον
Έν τέλει ή ελπίς των χριατια-
νών ουνοψίζεται είς τόν βραχύ,
άλλά συναρπάΖοντα τάϊ ψυχάς λό
γον τού ΚυρΙου πού φέρει την πνο
ήν τής αίωνιότητος καί αποτελεί
καί την κατακλεϊδα τής Καινής
Διαθήκης: «Ναί έρχομαι ταχύ».
Είς τόν λόγον αυτόν άπαντα ή ,Εκ,
κλησΐα μέ άνέκφραστην νοσταλγί
αν πού αποτελεί καί την πλέον
ούντομον προσευχήν: «Ναί έρχου,
Κύριε ΊησοΟ».
Ή ελπίς κατά την διδασκαλίαν
τού 'Απ. Παύλου είναι άδιασπά-
οτως ήνωμένη μετά τής πίστεως
καί τής άγάπης είς την πνευματι¬
κήν Ζωήν τού χριοτιανού καί διά
τουτο μνημονεύει ταυτοχρόνως
καί τάς τρείς αύτάς άρετάς.
'Από τόν πλούτον των ίδεών
τοϋ Παύλου, τού όποίου ή θεοσύ-
οτατος διδασκαλία είναι ό πολύτι-
ρος πνευματικάς θησαυρός των πι
οτών καί ή τιμιωτέρα παρακαταθή
κη τής έκκλησίας, θά έκθέσω συν
τόμως 6,τι νέον προσκομίΖει περί
τής βαθυτέρας οημοσίας τής έλπί
δος διά την πνευματικήν ζωήν.
Κατά την διδασκαλίαν τοϋ Παύ
λου ή σωτηρία τής ψυχής παρέχε-
ται δωρεάν διά τής πίστεως, άλ¬
λά τό ένοδοζον μέλλον τοΰ άνθρώ-
που καί ή μεταμόρφωσις τοϋ κό-
ομου είναι γεγονότα πού αναμένο¬
μεν διά τής έλπίδος. Συνίσταται
δέ ελπίς αυτή είς την όλοκληρωτι
κήν καί ένδοΕον φανέρωσιν τής
υιοθεοίας, είς την σπελευθέρωαιν
τοΰ σώματος άπό τής φθοράς.
(Ρωμ. 8,23).
Θά γίνη δέ ή άπελευθέρωσις
τοϋ σώματος άπό τής φθοράς, δ-
ταν σαλπίση ή εσχάτη σάλπιγξ, ό-
πότε οί μέν νεκροί θά άναστηθοϋν
οφθαρτοι, οί δέ Ζώντες επί τής
γής κατά την παρουσίαν τοϋ Κυρί
ου θά άλλάζουν σώμα, έν ριπή όφ
θαλμοϋ, διότι «δεί τό φθαρτόν τού
τοϋ ένδύσασθαι άφθαρσίαν καί τό
θνητόν τουτο ένδύσασθαι άθανασί
σν. (Α1 Κυρ. 15, 51—53).
Είς δλας σχεδόν τάς επιστολάς
τού ομιλεί ό Παϋλος περϊ τής ά-
ναστάσεως τού σώματος: «Ό έ-
γείρας τόν Χριστόν έκ νεκρών
Ζωοποιήσει καί τα θνητά σώματα
υμών διά τό ένοικοΰν αυτού πνεΰ
μα έν υμίν. (Ρωμ. 8,11). "Εάν ου
μπασχωμεν μέ τόν Χριστόν τούτο
γίνεται διότι ααί βύ συνδοΕασθώ-
μεν μετ' αυτού.
Είς την τελικήν δόξαν θά φθά-
! σωμεν διά των θλίψεων καί των
δοκιμασιών: «διά ,Ίθλλών θλίψεων
δεί ημάς είσελθείν είς την θασιλεί
αν τοϋ Θεοϋ» διότι αί θλίψεις τής
παρούσης ζωής έν όψει τής αίω¬
νιότητος περνοϋν ταχέως, γίνονται
έλαφραί καί κατεργά^ονται είς η¬
μάς υπερβολικήν είς μέγαν βαθμόν
αιώνιον βάρος δόξης. 'Αρκεϊ μό¬
νον νά μή έχωμεν προσηλωμένα
τα βλέμματα πρός τα πράγματα έ-
κεϊνα πού δλέπονται μέ τούς σω-
ματικούς οφθαλμούς, αλλά πρός
έκείνα πού τώρα δέν βλέπονται,
θά Ίδωμεν όμως μίαν ημέραν. Τα
βλεπόμενα είναι πρόσκαιρα κα'ι πά
ροδικά, τα μή βλεπόμενα αίώνια.
(Β' Κορ. 4,17 - 18).
Ή άπολύτρωσις, την όποιαν εύ
αγγέλλεται ό Παϋλος δέν είναι
μόνον τής ψυχής, άλλά καί άπολύ
ιρωσις τοϋ σώματος πού συγκρο-
ιοϋν αμφότερα ήνωμένα την αν¬
θρωπίνην προσωπικότητα.
Ή άρχαία έλληνική θρησκευτική
ι παράδοσις καί αί φιλοοοφικαί ιδέαι
Ι των Πυθαγορείων καί τοϋ Πλάτω-
νος έξελάμβανον την άπολύτρωσιν
ί>ις την άπαλλαγήν τής ψυχής ά¬
πό τό σώμα, τό οποίον εθεωρείτο
τό δεαμευτήριον τής ψυχής. Τό
θώμα, λέγει ό Απόστολος τοϋ Χρι
στοϋ, είναι ναός τοΰ έν ημίν Ά
γίου Πνεύματος καί σώμα καί ψυχή
όμοϋ είναι μέλη τοϋ άναοτάντος
Χριοτοϋ. Αποδίδει είς τό σώμα
αξίαν καί σπουδαιότητα διότι τό
θεωρεϊ πολύτιμον ύπηρέτην τής
ψυχής καί ώς έκ τούτου επόμενον
είναι νά μεταοχηματισθή κοί αύτό
διά νά γίνη ούμμορφον τού ενδό¬
ξου καί άιρθάρτου σώματος τοϋ ά¬
ναοτάντος Χριστοϋ Άποδίδων ό
μως την δέουσαν σημασίαν ό Παϋ
λος καί είς τό σώμα διακρίνει αύ
τό άπό την οαρκικήν ζωήν, άπό
τάς επιθυμίας τής σαρκός, διότι
λέγει: «Εί γάρ κατά σάρκα Ζήτε
μέλλετε αποθνήσκουν" εί δέ πνεύ
ματι τάς πράζεις τοϋ σώματος θα
νπτοϋτε, ζήσκσθε» (Ρΐομ. 8,13).
Συνιστά δ έκαι' την κυριαρχίαν ε¬
πί τοϋ σώματος, διά τινος άσκητι-
κής 2ωής, φέρων τόν εαυτόν τού
ώς παράδειγμα.- «ύποπιάίω μου τό
θώμα καί δουλαγωγώ» (Α' Κυρ.
9,27) (ταλαιπωρώ τό Όύμα μου
καί τό μεταχειρίζομαι ώς δούλον).
(ΣυνεχΙΖβται)
γράμματα στόν ΠόντΟ
Ακα·5πμία καί Φροντιστΐπΐριο
ΤΟΥ ΙΟΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΜ
Μεγίστη ή τιμή πού έ'γινε στόν
Έλληνισμό τής Άνατολής διά τή;
ποοσοννυμ|ας «Φροτιστήριον Τρο.-
πεζαΰντος» πού δόθηκε στό Γιψινά
Πόλ
σιο Αρρενων
Προσφυγοπόλε
(ος Καλαμαριάς μέ πλεονά,ον στοι
χείον τό Ιΐοντιακό καί άνυπολογι-
στη ή έθνικη της σι^μασία άπό ό
ποιαδήποτε πλευρά καί αν έξιετα-
σθή. Διό καί έθεωοήσαμε καθήκον
μας Ιερά νά χαράξουμε τίς κατο)
τε;ρο) γραμμές μέ σκοπύ, άφ' οός
νά άποτίσουμε τύν όφειλόμενο φό-
ρο ευγνωμοσύνην πρός την 'ΕΟνι.
κήν Κυβέρνησι, ή όποία, έν άντιθέ
σ?ι πρό; παλαιές, άγνόησε τόν τύ-
πό τοϋ νομικο ΰ(!) κωλύματος καί
άπέ(>λίψε στήν ούσία, στό νόημ1,
πού πηγάζει άπό την έν λύγοο προ-
σωνυ,αία καί καθιστά τουτο νοητό
καί στά εύρΰτερα στρώματα τού
κοινοϋ. '
Ή Τραπεζοΰς, κέντρο στήν " -
νατολή τής,
«ΒΑΘΕΙΑΣ
κατά ΖΟΤΑΝΒΙΛ,
ΕΛΛΑΔΟΣ», άνιι-
στική.
"Εκτοτε τό Φροντιστήριο
λοΰσε συγκρότημα δύο
Δημοτικών σχολείων, δΰο π-ΐντατα- (
£ί<ον Γυμνασίων, δΰο Λ'Τηξίων Έμ πορικών Σχολών καί ενός μον.ιτο Είου Διδασκαλείου. Πολλοί άπυ τοΰς άποίροι'τους έπροσλαιιΓιάνοντο γςΜΐμματείς καί διερμηνέ; στα ΙΙροξ-κνικά ΓραφεΙα, ΰπάλληλο Το,απεζών, Έμπορικών Καταστημά τοιν κλπ. Ή δ(ΐπά η τής άνεγέρσε ω; ύπιολογίΐζεται σήμερα σέ 85 χι) καί πλέον χρυσων λιρών έκτος ά¬ πό την άπόκτησι τόη· 'Εποπτικών διδασκαλίας (Φι»σικής Π·:ι- οαιιατικής καί Χημείας) ποΰ έσται χισε ε;ν(ΐ σοβαρό ποσό. "Αξιο έξάρ σεως είναι καί τό γεγονός ότι πτλ λ.οί άπό τό διδακτικό ποοσωπιν.ό, άπόφοαοι τοΰ Εθνικον Πανεπιστη¬ μίου μετεξεπαιδεΰο το στό ρικό. 'Ελργετο δτι, οταν έγιναν έπί- σημα τα Ιγκαίνια τοΰ Φροντιστπτί ου, μερικοί φανατικοί Τοΰρκοι, 6α ρέιος φέροντες «τό των συμπολί¬ την τρόπαιον», έπεβουλεύοντο την άρπαγή τού, θέλοντες νά μιμηθιό- "Ελλ.η- ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΗΙΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙιΙί ΤΗΣ ΜΙΚΙΆΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Συγγράφεται υπό των τύζι φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΊΌ- ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τί); Όμυ—ονδίας Προσφύγων Φοιτητών καΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Γ. ΚΛΑΔΑ, Ηρ·/3έ?ρου τΛς Ενώσεως Ηοντίων Φοιτητών ΣίΝΕΧΙΣΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Φ01ΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗ01ΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΈΝΕΙ. στοίχον τής «Μεγάλης Ελλάδος^ στήν Δύσι καί «πόλις αρχαιοτάτη κια των έν τή έώα πασών αρίστη», άπό τή; κτίσεώς της, 756 π.Χ. μέ χρι τής άλώσεως, 1461 μ.Χ. διε- δραμάτισε μέσα στούς κόλπους *οΰ Έλληνισμοϋ σπουδαιότατον ρόλον διττόν, άφ' ενός στόν τομέα τοΰ ιϊπροσμάχητου Άκ.ριτισμοΰ καεά των βάρβαρον άπό Ανατολάς ν.ι'ί'των δμιος δέν έτελΓσφόρησε. «—Ά άφ' ετέρου στόν τομέα τοΰ άπαην| φήστε το αΰτό στούς. γκιαοΰρη· σι τους προγο ούς των νας, δυστυχώς, έξισλαμισθέντες ή ΐξωμόσΐ'ντΐς— νά άρπάζουΛ· να ούς Χριστιανών καί νά τούς μετα- τρέπο,υν σέ τζαμιά. Ή μιλλου έκςτολιτ σμοϋ των γειτονι- κώ" δαρβάρων λαών. Τό γεγονύς «'ναι έκτός πάσης αμφισβητήσεως, έφόσον σαφώς όμιλ·οϋν περί αυτού οί περγαμηνές τής Ίστορίας, ΐά σωζόμενα έρεΪΛΐα άπό κάστρα καί, καστέλλια, τό Άκριτικό τραγούί"·1 καί αύτό άκόμη τό δνομα τοΰ "Ελ- ληνος ώς Περτσέν, σοφοΰ δηλ. ν.α τα την γλώσσα των Γεοϊργιανών καί Χουι, Άχαιοΰ δηλ. κατά την γλώσσα των Άρμε ίων. Άλλ' δ,τι προέχει σήμερα πό έπίκαιρο θέμα μας είναι, τό πώ; έκαλλιεργοϋντο τα Γράμματα στην ΤραπΈζοϋντα. ( Σ. Σ. Τραπεϊοΰς έ λέγετοτ άνεκαθεν οχι μόνον ή πό λις, άλλά καί δλόκληρος ό Παν¬ τός). Ή Τραπεξοΰς έφημίξετο ό- ΐτό δικούς μας καί ξένους γιά την Ανωτέρα Σχολή, ενα ?1δος Άκα- δημίας μέ μαθήματα τα Μαθημα- τικά γεικά καί την Άστρονομΐα ιδιαιτέρα. Ό ίστορικός τοϋ Βιναντίου Αν δρέας Λιδαδηνός την θεωρεί υπε,ι- τέρα άπό την δμΌΐα Σχολή τής Κιονσταντινουπλεο>ς, γράφοντας ό¬
τι πανταχόθ^ν καί έξ αυτής άκομη
τής Κο)νσταντΓ ουπόλεως είς την
Τραπεξοΰντα συνέρρεον, ίνα σποι-
δάσιοσι Άστροονμία, όπως έπρα?«
καί δ ίδιος.
Καί ό Άνανίας Σιρακηνός, έ-
πιφανής Άρμένιος άστρονόμος, ά-
Φθΰ πήρε έλλη ική μύρφωσι στήν
Θεοδβσιούπολι, (Έρζερούμ) στή»
Κωνσταντινούπαλι πήγε .-;ρώτα γιά
ανωτέρα μάρφωσι καί γύρισε άμέ-
σως στήν Τραπεζοΰντα, δπου παρί
μεινβ όκτώ όλόκληρα χρόνια γ1 ά
τίς σπουδές του.
Τό μεγαλεΐο τής Σχολής αυτής
διαβλέπει κανείς καί στήν μόριρο)
σι των τροφίμων της, δύο εΰγεΛών
τρκνιον τής Τραπβζοΰντος, τοΰ
Βησσαρ(ωνος, τοΰ κατά Άχιλ. Κύ
ρου, "Ελληνος καί κατά τούς «γνη
σίους όρθοδά'=ους» Καρΰιναλίου,
καί τοΰ παρεξηγημένου Γεωργιου
Άμοιρούτση. (1).
Άξιομνημόνευτη είναι καί μία
άλλη πληροφορία πού μά ςπαρέχ ι
ό Άχ. Κύρου (2) δτι δηλ. στούς
χρό ούς τής άλώσκος ή Τραπεξοΰς
άριβμονσε πληθνσμό 200 χιλ. κατ.
καί εΐχε δύο περίφημες Βι6λιοθτί-
κρς, τοΰ Παλατ(ον κα ίτής Μητρρ
πόλεως, των οποίων ή τύχη άναμ-
φιδόλως δέν υπήρξε καλύτερη άπό
την Άλεξανδρινή, έφόσον ύπήρχ*
τό Κοράνιο! Πρέπε,ι νά θεωρηθή
εύτύχημα τό δτι ό Βησσαρίοη· ά,,τ,Ί
την Ιταλία έμΓ,ρίμνηοε διά τώ1
ποακτύοων του καί πεο'έσοσε μέγα
λον αριθμόν 6ι6λίο)ν καί Κοδΐκονν.
(Ώς γνιοστόν ό Β. την πλουσί:ι
6ι6λιοθήκη τού έδιόρησε στήν Βε-
νετία),
—
V·*—
Δύο αιώνος καί πλέον μετά την
αλωσι καί συγκεκριμένως τό 1(ΐ'.'3
κόπον έκή μέσα άπό τα ερείπια
των Βιβλιοθηκών καί τής Άκαδη
μία ξεπετάχτηκε «σάν την σπίθι
κρυμ,μρνη στήν στάχτηκ- μιά φλόγ.ι
πον πολύ σύντομα μετεδλήθτ) σέ
«φεγγοβόλο Φάρο, τό περιώνυιιο
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, γιά νά κατ·,.
γάση ξανά την Ανατολή μέ τό Λ
Έλληνικό Φώς. Στό χλω
μό καί τρεμονλιαστό φώς τής «ά-
κοίμητη; καντήλας» των άπόμ*-
ο(»ν ιχοναστηριών προσετέθη τώτ«
τα λ.αμπρό φεγγο6όλημα τοΰ Φυον
σάν τόν ήλιο.
Δέν θά άσχοληθοΰμε μέ τίς ΐπα
φές καί σχέσει ς πού διετήρησε εκ
τοτε μέ τή · Αΰθεντική, κατ' "ύ.·
λονς Πριγκιπική, Άκαδημία το3
Ι?ηυκοι»ρεστιΌυ. Θά άοκεσθοϋμ'
στήν άκόλουθη περικοπή ά.τό την
Ίστορία τής ΤραΛΈξοΰντος τοΰ Γ.
Σκαλιέρη (1912) «Καί ή δύναμις
ιΰτή τοΰ Ποντιακοΰ ΈλληνισμοΓ·,
ενεφανίσθη τόσον άκατάβλ.ητος <αί τόσον έθνικώς ?μονρς, ϊδστε δες καί έγώ θά τούς συστήσω ά φτειάξούν ε α όνλλο γιά σάς», τοϋς είπε ό περιβόητος Γεν. Διοικηΐή: (Βαλής) Καντίρ Πασά;. "Επ«ιτι ά.τό εκτισε η Ίτατιγιές μέ σχέδιο στρα'Τώνος μονορόφον. την καυτη αποστομω^, το Τζαννετής Σοφοκλής τοΰ Στυ λιανοΰ, έκ Βρνούλλον τής Έρι- θραίο; Μικρά; Άσίας. Άπόφοΐ'ος τής Στρατΐ(ι)Τΐκής Σχολνής τον ΕύελΛΪδ'ον διαπρέψας έν τώ Στρτ: τ=ύματι. Άντ στηάτηγος έ.ά. 'Ε'·ι (!ρ ιιέρος είς τάς έκστηΐ/τείας Αλ 6αν(ας, Βορειον Άφρικής (Έλ Άλ.αμέϊν) καί της Ιταλίας (Ρ'- μινι), είς την καταστολήν τοϋ μ- νήματος 1944 καί είς τόν ριτοπόλεμον. Διετέλεσε Καθηγ.|- τής τή; Σχολής "Εθ ική; Άμύνη; 'Τπαρχηγό; τού ΓΕ Σ καί ΓΕΕ καί τέλος Γεν,κός Επ θεωρητής Στοα τοΰ όπύτ£ άπρστρατεύθη. Διετέλ' - σε έπ;ίσης Γενικάς ΔιειΌυντής τής Γενική; Ασφαλείας τοΰ Κράτους καί ΰπουργός Δηαοσ!α; Τά'ζεοις (Δεκ. 1966 — Μάρτιος 1967). Με τέσχε σημαντικών στρατιτοτικών άποστολών καί σ>·νεδρί(ον. "Ετυχε
.-ΐθιλλών τ'μητικών διακρίσεων.
Εΰσταθια ός Νικόλαος τοΰ "Α¬
λεξάνδρου, έκ Κο>ν) πόλεως. Πΐι'-
χιοΰχος τή; Ίατρικ.ή; τοΰ Έθνι
κοϊ> Πανεπιστημίου Αθηνών καί
τοϋ Σ τρασβούργον Γαλλία.: μετ-·/
ς είς Παρισίους καί εί^ι-
κευθεί; είς την Λαρυγγολογίαν.
Δ'ρτέλεσ* Έπιμελητής τή; Λαρ «ν
γολογικής Κλινικής τοΰ έν Αθή¬
ναις Θρραπευτηρίου Ετκιγγελισμός
ταύτη,ς
ή χ- Λαρυνολονίας το0
Άθη ών καί Δι-ν-
θιΐντής τοϋ Έξοτερικοΰ Λαρυγγο-
λογικοϋ Ιατρείον τή; Άστνκλιν:
στην^ εποχ<; χ._ 'Αθηνών> Διαπρεπής Ώτορινο
λαρνγγολόγος Αθηνών διατηρών
Ιατρειον επί τής ύδοΰ Νίκης. Τί
ύς τοΰ παλαιμάχον Λαρυγγολόγθι
Κτον) πόλεως καί έν σννεχεία
Αύτό έλαβε
τοϋ Σουλτάνου Άπτοΰλ Χαμίτ ά-
Παλαιοτούρκοι;ς.
"Ας μή νομίση δμως κανείς, ότι
μέ την άνακήρνξι τοΰ Συνταγμα
τος ή ψυχθ'σύνθεσι τοϋ Νεοτοίρ-
κον ίνΐήρξε καλύτ^ρη. ΟΙ
γοί του μέ τα ένθουσιιόδη παρα·)-
γέλματα: Έλ.ριθροία, Δικα·οσύ τ
καί Ισότης άπεκοίμισαν τούς γ{1-
πιστους Χοιστιανούς καί δλες τίς
άλλες έθνικές μειονότητες, Δέν ν-
πάρχει πλέον λύγος, ή Γυμ^αση-
κή νά γίνεται σέ κλειστό χώρο κοι
μάλ'στα οί Γνμναστικές
μέ κορύνες καί άλτήοΐς γιά την
Σουηδ.κή Γνμναστική καί μέ «όν- ^,^'ίο^'^^ατιωτϊκΐηΓ' 'Αρχ,'-
νώ , άειμνήστον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ
ΕΤΣΤΑΘΙΑΝΟΤ. Έξετελέσθη
κατά τό Δεκεμ6ο.;ανόν κίνημα τού
1944.
Λ
Παπαλεξίου Κων) τινος τυΰ Φι-
λίπποτ1, έκ Σμύρνης. Πτιιχιούνος
τής Κτηνιατρικής Σχολής τοΰ Πά
νεπιστημ(ου των Βρυξελλών τοΰ
ι» ένταχθείς ώς Κτηνίατοος
τους την Στρατιωτικη εκπαιδευσι.
κτηνίατρ0.
Άνέδειξεν τόν
/.οκληρον τοΰ Προξενικοϋ σωματο;.
Φαντάςετα. κανει; την μεγα^η
των Τούρκων «ξ ,οματι-
^ κτηνίατρ0 ά Άνέδειξεν τόν νΐ
Διεξη,χθησαν στην ενρυχωρη χ.ιι όν αύτο0 ΦΙΛΙΠΠΟΝ Ιατρόν Ά
πλ,ακόστρο.τη αύλή τοΰ Φροντ,σι,ι-
ριου παοονσια πολιτικών, (ΤΤρατ,'ιΐ
τ,κών, θρησκεντ.κων άοχών καί ό Μ«ρσέλλος Σωτήρ.ος τοΰ Πα-
/οκληρον τοΰ Προξενικοϋ σωματο; ναγιώτου έκ Κουκλοντζά Σμύρνη.
Πτιχ,οΰχος τής ,Ανχ,,τάτης Γεωπο
Ήκής Σχθλής "Αθηνών μετεκπα,-
κό-,ν, που για ποωτη φορα κ.α ο- οευθε1ς ε1ς 'Ιταλ,αν κα1 Ήν *.
λο,ς απβοοπτα α τ|χΟυβ«ν εκατόν
και πλέον γυμνασ οπαιδα, μερικ.χ
άπό τα όποία μέ ήλικία μεγαλΰτε-
ηη των 20 έτών νά ίχΤίλοΡν Ί- γ^ήρζηςη γχ
σκησεις με κηντου; και με στοΓ-τ.οι νε Πςοίστάμενος τοΰ Τμήιιατος
τ χά ποίαγγέλματα σάν τό: <<Δ,η Δενδρ,οκομίας τή- Άγροτ.κής Τρα βηαατα εαπρος, αν<οθ:ν λογχισα- πρζη. ε1ς Αθήνας. Συγγαοφεΰς τε» κλπ. Σννα,μα οαως με την τκ- ?ρνο)ν· Της ε1διχότητός τού καί με πληζι τω Τραεζοννιω ταν δ νας Πολιτείας τής Άμερικής. Γε ωπύνος καί €Ϊδ κάς Δενδροκόμος έν ταχθείς είς την ΰ,-ΐηρεσίαν τής Ά Φθ)τεινόπονλος θεόδωρος τού Παντελή, έκ Χαλδίας τοϋ Πόντοι. 'Εσπούδασεν π.αιδαγο>γικά είς 'Ε
λάδα καί είς-Ντητρόϊτ των Ήν .ι
μένο>ν ΙΙολιτειών τής Άμερικής_
Διετέλεσε 'Επιθεο)οητής Δημοτικής
'Εκπαιδεύσεως, Γενικάς 'Επιθεωρη-
τή; ταύτης καί τέλος επί μακρόν
Διευθυντής Δημοτικής 'Εκπαιδεύ-
σειος τ·οΰ υπουργείον ΙΙα,δείας.
(Άπεβι'ιοσεν προσΐΐάτΐιις)
Α
Παπά αβτασίου Άθανάσιος το"'
Αναστασίου έξ Έλ&ασάν Μετραιν
,Ανατολικής Θράκης. Πτνιχιοΰχος
τής Θεολογίας καί Καθηγητής τώ·'
Θρησκευτικών ί'ις Δημοσία Γνιΐ'Ί
σ'α κ<ά ήδη συνταξιοΰιχος. Άνέίει ξεν τα τέκνα αϋτοΰ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ΟΝ Πτιχιοΰχον τής 'Ιατρική.; τοΰ Πανεπιστημίοΐ' Άθη ών μττεκπα1- δεΐ'θέντα καί είδικ*υθέντα είς Ή- ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ Τα Βιβλία καί οί "Ανδρωποι ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΒΙΔΑ: Ό ποιη- τής ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΦΗΣ (Σύμβολα κσί ψύχή) ΙΩΛΚΟΣ Δεκέμβριοα 1972, 37 σελίδες. ΙνΊϋσα στό σύντομο κεΐμενο (στήν άρχή τού τεύχους ύπάρχουν τόσσερες άδειεο ο^λίδες, έτσι ώ- οτε τό πραγματοκό περιεχόμενό τού είναι τό πολύ 27 σελίδες. 'Α- λήθεια πάση σπατάλη χαρτιοϋ στόν τόπο μσς, φαινόμενο τής βιασύνης νά παρουοιάοουν βιβλία, άς είναι καί λειψά!) ό συγγραφέας έπιχει- ρεϊ άνάλυση τής πσΐήτΐικής προ- οωπικότητος καί προσφοράς τοΰ Φοίδου Λέλφη. Τό μικρά εΰχος έ- γράφηκε πρ'ιν «κυκλοφορηθεϊ» — επί τέλουςΙ— ή ποιητική έκλογή τοΰ ποιητή «Ό ηνίοχος», πού θά την ισχολιάσω μόλις εύκαιρήσω νά την μελετήσω μέ την προσοχή πού τής άξίΖει 'Αφού σκιαγραφήσει την άπο- οτολή τοϋ ποιητή στήν κοινωνία — πολύ σωστά τονίίει την ύγεία ν'οαενας Πολιτείας τής^'Αμερι,κής αν απαραίτητη προυπόθεση τής ς ς ης μρκής ίίς την Νευοολογίαν καί ήδη Έ,π ννήσιας ψυχικής έκφρασης·. «ό Ιησοΰ, ό Μελής Νικολαΐδης, έκ δότης καί διευθυντης πρίν άπό τό 1941 τοϋ ,ιεριοδικοϋ «Πνευματική Ζωη» στήν 'Αθηνά, μάς δίνει τώ ρα την ίστορία τοϋ Λουκδ, μαθητή 1 τοΰ ΝαΖωραίου καί Εύαγγελιστή. Οικειωμένος μέ θέματα των Γρά¬ φων, ίδιαίτατα τοϋ Εύαγγελίου, ό ουγγραφέας έλκεται πρός αύτά καί κατέχει τή διαισθηπκή ίκανότητα νά τα φέρνει κοντά στήν ψυχή τοϋ άναγνώστη. Δέν είναι εϋκο λο νά ^ωντανεύεις μέσα άπο πρό- οωπα τής θοησκευτικής ίστορίας την κοσμοϊστορική έκείνη στιγμή όπου άγωνίΖονται δύο κοσμοθεω ρίες άντιμέτωπες ή μία στήν άλλη. Ο μύθος τοϋ Δωδεκαθέου υπο χωρεϊ, έχει καταντήσει τυπολα- τπεία. ό πανθεισυός άμύνεται. Κα! μέσα άπό τή λαχτάρα τοϋ πολυβα- σανισυένου καί πολυταπεινωμένου πλόο^ατος όνεβαίνει, ό ηθικάς καί ιΐιυχικός κανόνας ίοσο καί άν ό Νίτσε τόν όνόυασε Σκλαθενμο- ράλ). τό μέτρο τής διανθρώπιΐ'ης σχέσης. ένώ χάνει άδιάκοπα έδα- μελητήν τού Δημοσίου Ψυχιατρμί-, , ου Αθηνών, την ΣΟΦΙΑΝ Φιαι-1 ποιητής, ο άξ.ος, κομαθηιιατικόν καί Καθηγήτοιαν εί,ς Δημοσία Γυμνάσια Αθηνών καί τόν ΝΙΚΟΛΑΟΝ Φυσικομαθηματι | φη πού ριΖώνει κυριότατα στή φύ- [ ηΚέον ό άνθρώπινος τύπος. ό ποω ι ό άληθινός, ό φός τό αίσθητικό κάλλος, άφοϋ ϋ ψυχικά ύγιής» — ό συγγραφέας στεοα άπό τό άνακάτωυα εθνών άΕιολογεϊ τό έργο ι ου Φοίβου Δέλ- { χαί ωυλών εΐχε έκλείψει σχεδόν κόν καί Καθηγητήν είς Δημοσία | Γυμνάσια Άττικής. ** Τσαπό.-ΐουλος Κων)νος τοΰ Σ.ιυ θίδωνος, έκ Κ(ον)πόλε(ος. Πτυχ'θΰ 5?ος τής Όοοντιατρικής τοΰ Έθνι νού Πανεπιστημίου Αθηνών Ό- δοντίατρος Αθηνών κ«ί Διετιθιιν- τή: τοΰ Όδοντιατρικοΰ Τμήματος τής Πολυκλινικής Αθηνών Άν?- ή ανθρωπίνη όδύνη, μάνο νά άνακαλεΐς την έκλεκτήν θνγατ£ρ« αυ" τηΰ ΣΤΕΛΛΑΝ Πτυχιοΰχον τής Όδοντιατρικής καί σύζυγον τοϋ έ.ιίστις Όδο τιάτρου έκ Κ(ον)πόλε ως Άονυρίου Παπαυυκίδου. Λ Κουγιουμτζέλης Άριστόδπμο·: τοΰ Γεωργίου, έκ Κνδοι ιών Μ.- κ.οάς Άσίας, Πτ·χιοϋχος τής Σχο λής Πολ.τικών καί Έμπορικών Έ- (Παντείου) τής Άνωτά ττ)ς Συνεταιριστική; Άθηνώ" κ«ί τής Άνιοτάτης Βιομηχανικής Πγ< ρ^ιώς. Οικονομικάς Σύμβονλος δι.^ (ι όρΐιιν Έμπορικών Έταιρειών. ΤΙ άς τοΰ ΈμπθΓββιομηχάνοι» — Έ ξαγο>γέ'ος των Κνδιονιών, άειμνή
ΓΕΠ
ΓΕΏΡΓΙΟΤ ΘΕΟΔΩΡΟΤ
ΚΟΤΓΙΟΤΜΤΖΕΛΗ καί .εώτε-
οος αδελφάς τοΰ Θεο5ώρου Γ. Κου
ση καί άπ' αυτήν τροφοδοτεϊται. . τοέλληνας, πού εϊχε στα'ϊεϊ ό φο
Ή φώση είναι γι' αυτόν ή εκφρα- ρέας του. Γιά νά στήσεις έμπρός
ση τοϋ άγαθοϋ, γράφει. Άκολουθεϊ οου τόν νιέον ούτον δνθρωπο πού
ή έρμηνεία τής ποιητικής έκφρα- έΕενέννησε
σης τοϋ Φ.Δ. μέ παράθεση χαρα- ποέπει δχι
κτηριοτικών οτίχων. οτό παοόν την ίστορική στιγμή, άλ
ΚΑΛΥΜΝΙΑΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ: Ί- λά καί νά πιστεύεις στόν ιρορέα
στορικό — Λαογραφικό καί λογο- τής νέας βιοθεωρίας καί νά τόν
τεχνικό περιοδικό (Περίοδος Β') δικαιώνεις μέοα στή συνείδησή
Κάλυμνος. · σου.
Καλαίσθητα τυπωμένο κα'ι εί- ι Ό ΜελιΊς Νικολαΐδης τό κάνει,
κονογραφημένο, τό περιοδικό αύτό νιά τουτο καί προσθέτει κόθε τόσο
διευθύνεται άπό συντακτική επι- ατή σειρά των έργων του τούτη
τροπή πού τίς συγκροτούν οί Πάν κ' έκείνη την εύαγγελική μορφή.
νης 'Αλαχοϋζος, Δημ. Μπιλλήρης 'Έτσι έχουν έκδοθεϊ έως τώρα
ίχθί Μιχ. Σωτηρίου. Στή συντακτι- έΕι συνολικά βιθλία του άναφε-
κή έπιτροπή τής Α' περιόδου ή- ρόμενα στούς πρώτους χριστιανι
ταν καί ό Γιάννης Κλ. Ζερδός πού κούς αίώνες, άρχίζοντας άπό τό
οτό άναμεταΕύ απέθανε Είναι έκ- «Κυπριανός ό Μάγος» (1958) έως
δηλος ή προσπαθεία τοϋ ύπευθύ- ' τό «Λουκάς ό άγαπητόο».
νΐοιμτξέλη
ς Καθηγητυ
ηγη
τοΰ Έθνικοΰ Μετ(τοί5ρ;ου Πολντ;·
χνείου κα; Άνττονίυι· Μπερνάρη οί
κονομολόγου, ποώην Διοικητοΰ τοΰ
ΟΓΑ καί πρώην υπουργοϋ Κοινιο-
'Τπηοεσιών.
των Τραπεζονντιω , αταν δι
ταφο,.στής είς Τη · Ελληνικήν Ί-
έγνωσαν την δυσφορία των Τού-,- ,^,^, όνγγοαμμάτων Αενβροχο
κων και την αιχεση αποχωρησι
τους, γιά νά απαγορευθή τοΰ λοι-
.τοΓ ή άσκησις τού διδασκ«λικοΰ .'·
πίΐγγέλματος σέ Έλληνοϋπη-^ους. Γε«πΟΛίον"εΙβΓ)^"ΐς"την"Α^
κτονικήν των χήποΐν καί ΜΑΡΙ-
ΟΝ Πτιιχ οϋχο τής Ίατρικής.
μίας — Έντομολογίας καί
παθολογίας. Άνέδειξεν τού.; έκ .ί
κτοΰς υ'ιοΰς αύτοϋ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
Ασφαλώς, φεύγοντες οί Τοϋς-
κοι άπό την έορτή θά διελογίξον
το: "Ωστε θά επρΐπε νά ά ακ,ηον
Λ
χθή τό Συνταγμα, γ^ι να -ΐάρον- φ.λ,όγλου Άλίκη τού Γεωργί.τι
με κι εμείς ?ϊδησι, πώς οί Γκιαού _2οφανοΰ, έκ Πέργαμον Μι-
ηηδες καταχθόνια έπροπ«ρασκεύα- κρα- .Ασίας Πτ"ίιχιοΰχος τής "Τα
σαν την νεολαία τους γιά έξέγΓοσι.
Έδώ τεριιατίϊωτήν σύντομη « α
δρομή μου άπό την Άν'οτρρα Σχο
λή Θετικών Έπισττιμών ι'ός τό π:-
ριλάλητο Φς-οντιστήριο, (3) αέ
τρικής τού Έθν.κοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών είδ κεΐ'θ^ϊσα είς την
Μικρο6ιολογίαν. ΔιετέλΓσεν 6οη-
θός των Μικρ'θβιολογικών Έργα-
στηρίων τής 'Τγειονομικής Σχολής
στηρίωντής Τγειονομικής Σχόλή
τή θερμή παοάκλησι νά μοΰ επι- Αθηνών (Δ>ενθν τής ό Καθηγη-
τοαπή ή προσθήκη καί των άκολιύ" Τή. Γεωργι0; Πά'γκχιλος) τοΰ Ίπ
θων άξιομντ,αοννύτν σ': Νοσοκομείον Άθηνιΐ,ν
θων άξιομντ,αονν-ύτων στοχε.'ων:
,^^^αχίίο, Νοσοκομείον
Α' Τό μπα'ΐοΰθ, γιά την έποχή ί (Διενθιντής ό 'Τφηγητής Κοη,-
κείνη, δδακτήριο τοΰ Φροντιστηοί τ-ηος Μιχαήλ) καί τοΰ Νοσακοαε|
ου 10 ετη μετά την άνέγτρσί του ου Πα(δ(,)ν «Αγλαίας Κυριακού»,
εκρίθη άνεπαρκές. Διά καί άπεττα Μικροδιολόγος Αίγάλεω Αθηνών
σ!σθη νά χρησιμοποιεΐτα· ώς Παο ύδύς Κεοασοΰντος 0.
0εναγο>γεϊο καί ά τ' αυτού νά ί-
ν.ργερθή άλλο, τοΰ δποίου μρλέ γ -ς
καί σχέδια ^ίχαν αποσταλή στό Πά
οίσι γιά έπιλογή,
Β' Περί τοϋ διασήμου καθηγη¬
τού τής Άστρονομίας στήν Άνο-
τέρα Σχολή Μαθηματικώτ Κιονσ.
Λουκ.ίτου σο'>&εται έπιγραφή επί
Μονμτζής Άναστάσιος τοΰ Ίο-
Μίλετιάδης Ίωάννηϊ τοϋ Σ
ί έκ. Φαναρίου Κοιν)πόλε(ος
νού συντάκτη καί διαχειριστή Μιχ.
Γ. Σωτηρίου νά κρατήση τό πε·
ριοδικό σέ σοθαρό έπίπεδο. Άπό
τούς συνεργάτες τοϋ περιοδικοα
οημειώνω τούς Ι. Θ. Κακριδή,
Γιάννη Μαγκλή, Εύάγγελο Φωτιά-
δη, Βασ. Μοσκόθη, Παϋλον Φλώ-
ρο.
ΆΕιοσημεΙωτη είναι ή προβολή
τοϋ έργου γλυπτών καί Ζωγράφων
τής Δωδεκανήσου πού φαίνεται
νά είναι άΕιόλογο. Σημειώνω, άνά-
μεσα στούς καλλιτέχνες αύτούς,
τούς Μαν. Χούλλη, Γιάννην Ροδί-
τη, Ζωγράφους, τόν Παϋλο Σπραγ-
κούνια, γλύπτη, τόν "Αντώνη Κα-
ραφυλλάκη, Ζωγράφον καί γλύ¬
πτη. Ό πρώτος καί ό τελευταίος
έχουν νά έπιδει'Εουν έργο πρώτης
νραμμής.
ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ: Ο ΛΟΥ¬
ΚΑΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ. ΙΣΤΟΡΙ-
ΚΟΑΦΗΓΗΜΑ μα2! μέ δεκατέσ
σερα διηγήματα, Λευκωσία —
Κύπρος 1972, 55 σελίδες.
"Επειτα άπό την Ιστορία τοϋ
Τα βιβλίο πού σχολιάϋεται έδώ
περιέχει 15 ένόλω διηγήματα. άνά
μεσα σ' αύτά καί τα ακόλουθα: Ή
άποφυλάκιοη τοΰ Πέτρου. Ό εύ
νοϋχος τής Κανδάκης, Άντιόχεια
ή Θεούπολις, Ίγνάτιος καί Πολύ-
καρπος, Όνήσιμος ό δοΰλος, 6έ
6αια καί τό «Λουκάς ό άγαπητός»,
ώς πρώτο διήγημα τής σειράς.
Οί τίτλοι αύτοι μαρτυροϋν την
ποικιλία των θεμάτων πού ουνι-
στοϋν την είκόνα τής τωόντι έπα
ναστατικής έκείνης ίστορικής πε
ριόδου των πρώτων χριστιανικών
οίώνων πού άλλαΕαν την οψη τοϋ
έλληνιρωμαϊκοΰ κα'ι δυτικοϋ κό-
σμου.
ΤΤτυχιοϋχος τής Νομικής τού Έ¬
θν.κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών έν·
ταχθείς είς την Δημοσίαν ΰπηρε'-ί
α τοΰ υπουργείον Έσωτροικών η
όη Δημοσίας Τάξρως. Δ ετέλΓιΤ1
ΆστυνοϋΐΜο; ιΔΐυθυντης.
Λ
Λοράνδου Ροζαλίνδη τοϋ Νι-
χινλάου, έκ Σμύνρης. Πτΐ'χιοϋχος
τή; Φιλοβοφικής Σχολής τοΰ Ππ
νεπιστΓ,αίου Αθηνών είδικευθεϊσι.
ε'ις την Άρχαιολογίαν. Βοηθός
τού διαπρ*ποΰς έκ Σμύρνη,ς Άο-
χαιολόγου Καθηγητού καί Άκαδη-
μαϊκο-3 ΓΕΩΡΓΊΟΤ ΜΤΛΩΝΑ
κ«ί σύ.υγος τού Διοδρκανησίου Πά
θολόγον Έλπιδοφόρου Παπαντω¬
νίου
Α
Χρυσός Νικόλαος τοϋ Άντο) ί-
οι·, έκ Σμύρνης. Άριστοΰχος τος
Κτην.ατρικής Σχολής τού Παννπι
στημ'ου Κούργκεμ των Βρυξελλών
τοΰ Βελγίου. Κτηνίατρος ένταχθείς
είς την Δημοσ.'αν υπηρεσίαν τού , "Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ
υπουργείον Γεωργίας. 'ΤπηρίΜΐ-' -Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
Ή άφήγηση τοϋ Μελή Νικολαί
δή είναι άνετη, τό ϋφος παραστα-
τικό, άπέριττο, τερπνό, έδώ κ' έ-
πεϊ ύποβλητικό, ή γλώασα καλλιερ
γημένη, καρπός πολύχρονης άσκπ-
σης καί έμπειρίας, άλλά καί γνή
οου γνωσσικοϋ αίσθήματος.
ΠΑΫΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ
ΤΩ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥΪΖΛΦΕΡ ΤΑΠΑΡ
& Η ΑΠΕΛΕίθΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝ1ΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
σεν ώς Κτηνίατρος είς Βόρίΐυν
'Ελλάδα καί ώς Νομοκτην(ατρος
Ξάνθης καί Θεσσαλονίκης. Τίος
τού αειμνήστου ΛΝΤΩΝΙΟΤ ΧΡΤ
Σ ΟΤ έογοστασιάρχου οϊνιον καί οί
άννου. έκ Κυδιο ιών Μικράς Άσί; νηπνη,μάτον είς μεγάλες ταδέρνες
α;. Ά'ξκοματικός Πεξικοϋ τοϋ Σιό1 τή; Σμύονη; καί αδελφάς τού
IV
ου Γειοργίου Χρυσοΰ.
Α
χειρογραφου:
«Χώρο; έξηνεγκε
Μακτδ'θνία καί κόσμος άνεθρεψκ
τή; Κιονσταντίνου. ή δέ Τραπ^'
ζοΰς δοξάσασα πληΛμίοις παρέσχεν»
(Ό Αύτοκράτωρ Άλ^έξιος Β' Γον
εΓχε διορίσΐΐ πριοτονοτάοιο καί πρ ο
τουρστιάριο).
Γ' Κάτι παρόμοο θά μποροΰσ*
νά σκαρΐφήση κανείς καί γιά τόν
τελευταίο Γνμνασιάρχη τοΰ κλει-
νοϋ Φροντισ'τηρ.'ου Τραπεξοΰντος
καί τή; περιώνυαης Εύαγγελικής
Σχολής τή; Σαύρνης, άείμνηστ ι"
Ν'κ. Λιθοϊόον, τό" οποίον
έξήν·?γκε Θράκη. ή δέ Άνατο?.ή
πλησμίιος παρέσχεν».
Κατόπιν των ανωτέρω έκφρά£ί'>
την όλόθ:ρμη εύχή, όπως δλοι οί
κατά καιρούς φοιτήσαντες στά Έκ
παιδευτήρ α τοΰ Πόντον καί ό'λα
έλέγοντο Φροντιστήρια ίδρύσίοσι
σο>ματείον κατά τό παράδειγμα τοΰ
ματος Στρατοϋ Έθνικής Άμύντ]ς
διαριθιίς ιίς τό Στράτενμα. Ά -
τ'σννταγματάρχης έ.ά. διαμένιον
νυν -ίς Θεσσαλονίκην όδάς "Ιο)νι·ς
Δραγούμη 71. Ά έδε ξεν τόν λαα
πρόν υϊόν αΰτοΰ ΙΩΑΝΝΗΝ διδά
κτορ ι τής Χημεία; δα διετοΰ; ν· | Κη>ν)πόλεο
πο-ροφΐας χορηγηθείσης υπό τοΰ
ΙΙολ.ντ·:χνείου τής Καλσρούης Δυτι-
κης Γερμα,ίας καί νυν Έπιμ,ιλη-
την τής Φυσ κοχη,μΓΐας τοϋ "Λρ.-
οτοτελε'ου Πανεπστημίου Θεσσα? ο
νί/.ης. Συγγραφεύς άξ ολόγου καί
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ
4 όν
ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΚΕΜΑΛ!
Στό μρτπ,ξύ καί ένώ ή στραΐο-
λογία καί ή όργανωτική προσπα¬
θεία τού Ταγιάρ έντείνοντην, ό
Γάλλος άρχιστράτηγος τοΰ Άνατο
ποϊο άποκηρύσσοΛταν οί άναρχ ■
κές έπαναστατικές όργανώσεις ν,αί
εκαλείτο ό .-τληθιισμός νά ύπακοΰτη
στήν νόμιμη κυβέρνηση καί τον
Σονλτάνο. Ό φε-τςτάς, παρά την
αυστηρή λογοκρισία στήν Άνατο-
λική θράκη, άνεγνώσθη σέ πολ,λά
Άγγΐλίδης Νικόλαος τοΰ Χρή- λ^οΓ' Μι:τώπου Φρανσαί ντ' Έατε τζσ,μιά Από' τούς Μουφτήδες. Αύ-
στιιυ, έκ Κων)πόλεως. Πτυχιοϋχος' °α1 δι?ίλθρ σιδηροδρομικώς στίς τό είχε σάν άποτελεσμα νά αύξη·
τής Νοιΐ'κής των Πηνρπιστηιίων | 24 Μαρτ,'ου άπό τό Καραγάτς — θή τό ρεΰμα τής αντιπολιτεύσεως
Κων (πόλεως καί Αθηνών. Δ.κηγύ πΡοαίΤΤ10 τή- Άδριανουπόλεως— καί νά έπηρεασθή σηιπντικά ό πλτ
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. Κ*ΑΛΛΣ
(Τ.τ,ανίου εί; τό ρίδας τού πονήαα- Δικηγόρο;, ί-κ. Χαλδϊ·
Ι νή κτ·ί τοΰ συνέστησε σέ έντονο δέν εξεδήλωσε δημοσ.'ως την άντί-
υ(ρ0ξ: δ;·«οί τού. Την άντίδρασι ΰποκι-
-: «ΑΝΑΜΝΙΙΣΕΙΣ 1804 -·
1924».
ου μόν© άκμαία διεσώθη διά μέ· | «ΣΤΝΔΕΣΜΟΤ ΜΕΓΑΛΟΣΧΟ
σου των αΐώντον, Λλλά καί μετα·"-
γΐίτ,μρνη Είς τή>' άντιπέραν Πας»-
δτ,ννάβρ.ον χώραν, κατειργάσθη
δ ά των Κομνηνώ , των 'Τι|»ηΛαν-
τίΤ>·. των Μονρού^Γ,'δων κα ίπλειά
δο; αλ.λης Ποντίτον την διάπλασι /
-τολ'τείας Έλληνιστικής θεραπευαύ
σης τα Έλληνικά Γράμματα καί
παρασκευαζούσης δ ά των έν αυτή
•'.αταΓτνγό των Ποντίον την προίΐ-
σαγιογικήν άνάκρουσιν τοΰ Αγώ¬
νος τής 'Εθνικής Παλιγγενεβίαξ».
Λιακόσια τρ.άντα χρόνια Αργό-
ΛΙΤΩΝ» μέ σκοπό' την ήθική χαί
ύλική Ι ίσχυσι τού έν προκειμένω
φ Τραπεζοΰντος» στή
Καλαμαρά.
ΙΩΑΝ, Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Αθήναι Ν)6οιος 197.1
(1) Ό κ. Όδ. Λαμψίδης, πρό
εδο»; τής Έπιτροπής ΠοντιακΛ
Μ
Λν
ή
Μελετών άπ·~κατέσττΐ(τε την μνή¬
μην τοΰ άνδρας στοΰς τύμονς 17
καί 18 τοΰ ΑΡΧΕΙΟΤ ΠΟΝΤΟϊ
(2) «ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ Ο ΕΛ
ΛΗΝ» συγγο. Άχ λλέ'ο; Κΰροτ.
(3) Τα Γυμνάσια τής Ελλάδος
Τζάννες Μιχηήλ τού
ου, έκ Σμύρνη;. Πτνχ οΰχος τή;
Ά οτάτη; Γεοπονικής Σχολής Α
θηνων Γ-(οπόνος ενταχθείς εί;
τήι· Δημοσ.'αν ΰπηο:σίαν τοϋ ΰ,ιοΐ'ρ
γείου Κοινοινικών 'Τ,τηρεσών. Λ.ε
τίλεσε Δ'ειθυντή; τΑν Έθν.κί,
Άγροτικών Όρφανοτροφείων Κο
ΐΜτινής, Πατρών, "Ιωαν ,ίνον κκί
πάλιν Πατρών καί {ίδη συ ταξ;οΰ-
χο;. Άνέδρ ξρν τόν ,-.ροιτότοκον υ!
όν αύτοϋ ΝΙΚΟΛΑΟΝ
ΣΤΛ-
τεοα. τό 1902 δηλ., τό Φς>οντιστίι- εκεϊνα τα χρόνια ήσαν κατά μί>
οίον εγκαινίαζε τό νεότει^χτο ν^οι τάξ ν κατωτέρα των Γυανασίοιν
κτήοΐό του, καλλιμάρμαοο καί τ
τοαύοοφο, «παρά θί ' αλόί» -;
πραίλάμ<6ανε 40 μεγάλες αΐθονσες καί όλόκληρο τόν ίσόγειο χβησιμοποιούμενο γιά την τής Άνατο,λής, Μεγ. τού ; Σχολής, Εΰ,τ,γγελ'κής Σμύρνη; ί , ή μρη; καί Φροντιστηρίον Τραπεζοΰντος. (4) Τό παιγνίδι πού επαι,ξε 5 Μάΐο στού; άντιπάλους του μέ τό ΜΛΤΙΟΝ, Μηχανολόγον — Ή-·κ τ'Όλόγον καί ήδη Καθηγητήν τπίϊ Πανεπιστηα.'ου ΟΚΛΑΧΟΜ Α Σ -ών Ήν(ι>μέ ών Πολιτ,: ών τής
Ά;ι:ρ κή;, την θυγατέρα ΔΗΜΙί-
ΤΡΑΝ Μαθηματικόν χα Καθηγη-
τριαν είς ΚολΑέγ:ον τή; Άμεοι
'.ή; καί τόν ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ, Μ.ι-
3ηαατ κόν τοΰ Πανρπιστημ{ου Θ·σ
σαλονίκης ευρισκόμενον είς Ήνΐυ-
ιένας Πολιτε|ας πρός με|εκπαίδ?υ
σι·.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Τό ί Πε ο«·εϊ Φ
Σωματείον τώ" «ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ>>
τέλει την ποοσεχή Κυριακήν .)ην
τρέχοντος, την ετησίαν θρησκίν-
ίας Πόντοι· Ι ,~ Σι-νταγαατάοχα, παίζετε τό νοΰσαν κνρι'ως οί ό.-τίΐδοί τού «Κοί
τελεντ-Ίο σα; χ-ίρτί. Έστέ προσ*- ματο; τή; Συνε-,νο,ισεως καί Έ-
---------------, κτικος, διότ( έσεΐς, θά πληρώσετε λ<·υθερία;» σέ συνϊ?ργασ.α μέ τοίς καί τα σφάλματα τοϋ Κεμάλ. Σϋς Μουφτήδες οί ό.τοϊο, άντιδροϋσα>·
συμίίουλευίο νά πτιύσρτε την στρν στά σχέδκι τοΰ Ταγιά,ρ.
τ°λογησιν. ^ Μποοστά στήν κατάστασι αΰτ>Ί,
Κι ομο; ο Ταγ.άρ δέν ύπάκκ·- ό Ταγιάρ σι«νεκάλεσε (Πΐιθούλιο
ιίΡ και ίπροχώοηορ σΓήν έφαρμο. τΛν σ,νεργατ,τ,ν του, στίς Ο Άτρι-
γη των σχεδιον τον. λ{ου# Χατ4 την δ άοΧίΐα του οπί)·.
■?τα άπό λίνε; {.αέοΡΓ. μ,ετέ- ου ανεκοίνωσε δτ, τίχε λάόνη τίς
χη ρή η .^ ^ , η
τς-έχοντος, την ετησίαν Θρησκ^ΐ'- Ι ,τα απο ί·ίγρ' '^έρες, μετέ- ου ανεκοίνωσε
τικήν καί Σωματριακήν αυτού έθΓ *η " |δ 0; σΤη,ν Τιι «Λ-
ΓΙΟΤ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ».
παράγγελμα: «Άφή<ττε τα α θη νά άνθι'σονν», μάς ?π«ιξαν καί οί Νεό τουρκοι μέ τό διαβόητο Σύνταγμά τους. Ι.Α. ΔΙΑΛΕΕΙΣ. Ή "Ενωσις 'Ελλήνων Λογοτι- I χνάίν πραγματοποΐΡΪ την 8ην Δρ- κεμβοίον τιιιέριιν Σάββατον /ί ώραν 7 μ.μ. δμιλία" είς την μενά λην αϊθουσα τοΰ Παρνασσοϋ μέ θε μι: «Ή Λογοτίχνία τοΰ Βιβλίον», Όμιλ.ητής: Ό Λογοτέχνης - Ζμ γράφος κ. Σπύρ. Φραγκάλιος. Ποιήματα: Θά απαγγελθοΰγ άπο τόν καλλιτέχνη κ. Μλτιάδη Βάθι Τόν ομιλητή θά παρουσιάση γ Άντυτράεδρος τής Ενώσεως κ. | Νΐκος Α. Σ τασινόπουλος. Χ'ΐριουπολη γιά νά επιβάλη φορο- —Δέν θά ύπάκ,ονε στήν νεα χν- λογια ^ και στρατολογία, Χαρακτη 6έονηβη καί θά προχωροΰσε σττ',ν οισπκα δέ άναφέρεται δτι Λπό έφαςμογή των {-θνικιστικών τα< τού; πολίτες τής Τνρολόη; άπαι- σχεδιον. τοΰσε την πςοσφορά τοΰ ποσοθ Μερικοί συνεργάτες του είχαν των 200 000 λιοόη· Τουρκίας οάν διαφορ^τ,κή γνώμη. Ό Ταγιάο άν δανεο καί την κλήση ΐντό τα δπ>α τ έ δρ, μ α* αέ Λπειλέ;. Άπεχώρησ·-·
δυοάκομα ηλικιών. μέ ύογίι αφ(Η-, άπεχήρυ|ε τόν Σονλ
Την ϊδα έποχή, την ?;ακυ6έρνη. τανο καί επέστρεψε στήν Άδρ·υ·
ση τής Τονρκ|«ς ανελάμβανε ό ναούπολη ΰπου χατέλυσε τίς πολ>·
Λρωθυπονργό; Δαμάτ Φερήτ, μετά τικές άρχές καί ανεκήρυξε τόν έαυ
την νποδολή τή; .χαραιτήορως τίς τό τού πολιτικό καί στρατκοτικι')
κυ&ερνήσεως Σαλήχ Πασσά. Έ- διο κητή τής Άνατολική; Θράκης
ί»ΛηΑη ΤΛ« _ ,νια τα ματια_ αυ
ξεδοθη
τοκρατορικό;
τόν δ-
»♦♦♦♦♦
♦*♦♦♦< ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟιΛΛΟΣ ΣιΜΥΡΙΜΗΣ 2 τόμοι. ΣβλΙδεβ 712 νοΙ 163 βίκόνες Πωλεΐται είς τα ΒΛλι·ι«ιΐ,β1 α κα) παρά τφ ουγγραφεί (ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι 11 β)
Η ΔΙΑΝΟΡΦΩΣΙΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ
ΑΘΡΟΑ ΑΦΟΜΟΙΩΣΙΣ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ
Τού κ. ΣΩΚΡΑΊΌΤΣ Γ. ΚΛΛ ΔΑ
Προέδρου αδελφότητος Ποντίων ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΤΜΕΡΑ
Β'
Είς προηγουμένην συνεργασίαν
μας (Προσφυγικός Κόσμος άρΐ'3.
2230 τής 10—11—1973) έδώσαμ^ν
μίατ έντονον είκόνα τού άμέσου δι
βμοΰ καί τής καταγιογής τής Πον
τιακής διαλέκτου άπΐ' εύθείας άπό
την αρχαίαν ελληνικήν καί πορα-
θέσαμεν πληθώραν λέξεων αί ο¬
ποίαι έχουν αήν ρίζαν των είς ιήν
γλώσσαν τοΰ Όμήρου.
Ούδεμία αλλη διάλεκτος τής έλ
ληνικής γλο>σσης διέσωσε καί χρτ;
σιμοποΐίϊ, παρεφθαρμένας βεβαί¬
ως, τόσον πλούτον άρχαϊκών έ-
ξεων είς τόν καθ" ημέραν Οίον ό
σον ή Ποντιακή πρός έκφρασιν πά
σης φύσεως έννοιών άφηρημένωί
ή καί συγκεκριμένον τοιούτων.
Σήμερον θά ομιλήσωμεν είδικώ
τερον διά μίαν άλλην σοβαράν έ -
πιρροήν καί χρωματισμόν τής λο*
τιακής διαλέκτου. Πρόκειται πτοϊ
των απειραρίθμων τουρκικών λέ'έε
ών, αί οποίαι κατά τούς μακρον ς
τής δουλείας χρόνους είσέφρυσαν
κατ' ανάγκην είς την υπό των πον
τίων όμιλουμένην ελληνικήν διάλε-
κτον. Αί τουρκικαί αύται λέξε.ς.
συνεπλήρωσαν ή εξετόπισαν πολλά
κις άλλας ελληνικάς ταΰτοσήμους
καί εχρησιμοποιούντο ΐίτε αΰτούσι-
οι καί άμετάβλητοι, είτε μέ παραγο
γικάς καταλή^εις, ότε άπό οίαν
τουρκικήν λέξιν (ούσιαστικόν) διιι
πρασθήκης ανάλογον καταλήξίως
κατασκευασθή ρήμα, επίθετον κλπ.
Τό φαινόμενον τουτο τής δι^ισ-
δύσεως όθνείου λεξιλογίου είς
τούς κόλπονς τής έλληνικής
γλώσσης, δέν είναι μόνον ποντπ-
κον. Είς δλα σχεδόν τα πλατή τής
Όθωμανικής αύτοκρατορίας, δπου
ώμιλεΐτο ή έλληνική ώς προέχου-
σα γλώσσα5 ή διείσδυσις τουρκικών
λέξ€ων είς αυτήν απετέλεσε πά-
γιον νανόνα,
Μόνον αί περιοχαί αί οποίαι δέν
ΰπήχθησαν υπό την τουρκικήν κυ¬
ριαρχίαν, έξηρέθησαν φναικά τής
έπιρροής τής τουρκικής. Άλλά και
είς τάς περιοχάς αύτάς καί ίδ α
την Έπτάνησον, εμφανίζονται πολ
λαί ιταλικαι λέξεις είς τόν καθ" η¬
μέραν προφορικαί άλλά καί γρα-
πτόν λόγον.
'Έλ' εσχάτων είς τό Αρχείον
τοϋ Πόντου (τόμος 31ος 1971 —
1972) δημοσιεύεται ,είς γερμαν-
κήν διδακτορική διατριβή τοΰ Πον-
τίου Χ. Συμεωνίδη, έγκριθίΐσα υ¬
πό τής Φιλοσοφικής Σχολής ΐοΰ
Πανεπιστημίου τής Βόννης, υπό
τόν τίτλον *Φωνητική των δανεί·
ών έκ των τουρκικών λέξεων τής
έλληνικής διαλέκτου τοΰ Πόντον*.
Ή άξία παντός έπαίνου έπιστ,,-
μ-ονική αύτη έργασία τοΰ κ. ΣυμεΌ
νίδη καταλαμβάνει τάς σελ. 18—
234 τοΰ τόμον. Είναι πλουτισμένη
«.έ πλουσίαν βιβλιογραφίαν της'
ποντιακής γραμματείας καί άποτ· -
λεϊ σοβαρο^τάτην συμβολήν είς την
έρευναν καί άξιολόγησιν τής γρ ία
ματείας αυτής καί τής ποντιακής
διαλέκτου έν γένει.
Τό ϊργον ένδιαφέρει κυρίως
τούς γλακτσολόγους, καθόσον ώς
άναφέρεται έν τή ιεπιτασσομένη
τούτο) περιλήψει είς ελληνικήν το»
Χ.Π.Σ. (πιθανώς τοΰ συγγραφεύς
τής διατριβή;) έν τώ άρχ,είω τού
(Ιύντου, περιλαμβάνει πρόλογο, βι·
6λ ογραφΐαν, εισαγωγήν, φωντ(Ρ'.τ.
σμόν, συμφωνισμόν, τονικά ζτ|ι>ι·
ματα καί πίναιοα. λέζίο,ιν.
Στόν πρόλογο γίνεται τοποθετή,
σις τής ποντ!ακής έν σχέσει μέ τσ
λοιπά νεοελληντκά ίδιώματα καί έν
στ'νεχεία γίνεται λόγος διά την φί>
σιν καί προέλευσιν των τουρκικών
καί αλλων άνατολικών (περσικώ·,· -
άοαΰικόιν) βανείων λέξεων τή;
ποντιακής.
2 την ίίσαγωγή δ συγγραφεύς
πραγματεΰεται τό φωνητικό βύστη
μα τής τουρκικής κ«ί ποντιακής
Στά έπόμενα κεφάλαια Αναλύ-Ί
τόν φωνηεντισμό ήτοι την απόδο¬
σιν καί εξέλιξιν των τουρκικών φω
νηέντων επί τής ποντιακής καί τόν
συμφωνισμό ήτοι την αντίστοιχον
απόδοσιν των συμφωνών.
"Αν καί ή έργασία τοΰ κ. Συ¬
μεωνίδη, ώς καθαρώς γλωσσολογι
κή( αποβλέπει είς την πραγμάτω¬
σιν τής προψορα,ς καί φωνηεντ.-
κής των έν τή ποντιακή καθιερω¬
μένον τουρκικών λέξεων·, έν τού¬
τοις μάς δίδει πλήρη .ίχεόόν είν.ο
να τού πλούτου καί τοΰ είδους τώ ν
δανείων τούτων λέξεων.
Είς τόν παρατιθέμενον υπ' αύ-
τοΰ πίνακα λέξειον τής ποντιακής,
πρός τονισμόν τής προφοράς των,
περιλαμΰάνονται 3300 λέξεις. ΟΙ
ήμίσεις καί πλέον τούτων είναι
τούρκικα^ Ιπετέλουν δμως δργανα
καθημε/ρινής χρήσεως καί συνεννο
ήσεως των ποντίων μεταξΰ τους.
ΑΙ έν λόγω πολυάριθμοι λέξϊ'ς
παρ.εισέφρυσαν είς τό ποντιακόν λε
ξιλόγιον, κατ' ανάγκην των προ.-
γμάτων, καιτά την περίοδον τής
τουρκοκρατίας καί είναι παντίλώς
αγνωστοι είς την προτέραν όμιλον
μένην έν Πόντο) ώς καί τα δημοτι
κά τραγούδια τοΰ Πόντου άτινα ά-
παρχήν καί τέλος εχουν την βυζίν
τινήν εποχήν καί την μετέπετα
τοιαύτην τής αύτοκρατορίας τής
Τραπεζοΰντος.
Μεταφέρομεν ενταύθα ολίγας λέ
ξεις έκ τοΰ πλουσίου λεξιλογίου
τοΰ κ. Συμεωνίδου πρός μείζονα
τοΰ θ'έματος διαφώτισιν.
1) Λέξεις έκ τής άραβκιής αέ
κατάληξιν ποντιακής:
άτξαμής = Ό άδαής
Μπαρχάρ = "Οροπέδιον
Χαραπα = έρείπιον
Χαπάρ — είδησις
Χαζνά = ταμείον
Σ αλαχανά = ανεργος
Σ λάχ = δπλον
2) Λέξεις έκ τής Πε,ρσικής
Τεφτέρ — κατάστιχον
Κεμέρ = Κεμέρι
Μεϊχανέ = Κρασοπο)λ«ίον
Σαντούκ= σεντοΰκι.
(Σ υνρχίζ,εται)
••••••••••ο········**······*··*·········»··■························'
Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΪΚΗ ΕΛΠΙΣ
Κου ΕΤΕΛΠΙΛΟΤ ΛΙΒΕΡΙΑΔΟΤ
8ον
Έν τέλει ή ελπίς των χριατια-
νών ουνοψίζεται είς τόν βραχύ,
άλλά συναρπάΖοντα τάϊ ψυχάς λό
γον τού ΚυρΙου πού φέρει την πνο
ήν τής αίωνιότητος καί αποτελεί
καί την κατακλεϊδα τής Καινής
Διαθήκης: «Ναί έρχομαι ταχύ».
Είς τόν λόγον αυτόν άπαντα ή ,Εκ,
κλησΐα μέ άνέκφραστην νοσταλγί
αν πού αποτελεί καί την πλέον
ούντομον προσευχήν: «Ναί έρχου,
Κύριε ΊησοΟ».
Ή ελπίς κατά την διδασκαλίαν
τού 'Απ. Παύλου είναι άδιασπά-
οτως ήνωμένη μετά τής πίστεως
καί τής άγάπης είς την πνευματι¬
κήν Ζωήν τού χριοτιανού καί διά
τουτο μνημονεύει ταυτοχρόνως
καί τάς τρείς αύτάς άρετάς.
'Από τόν πλούτον των ίδεών
τοϋ Παύλου, τού όποίου ή θεοσύ-
οτατος διδασκαλία είναι ό πολύτι-
ρος πνευματικάς θησαυρός των πι
οτών καί ή τιμιωτέρα παρακαταθή
κη τής έκκλησίας, θά έκθέσω συν
τόμως 6,τι νέον προσκομίΖει περί
τής βαθυτέρας οημοσίας τής έλπί
δος διά την πνευματικήν ζωήν.
Κατά την διδασκαλίαν τοϋ Παύ
λου ή σωτηρία τής ψυχής παρέχε-
ται δωρεάν διά τής πίστεως, άλ¬
λά τό ένοδοζον μέλλον τοΰ άνθρώ-
που καί ή μεταμόρφωσις τοϋ κό-
ομου είναι γεγονότα πού αναμένο¬
μεν διά τής έλπίδος. Συνίσταται
δέ ελπίς αυτή είς την όλοκληρωτι
κήν καί ένδοΕον φανέρωσιν τής
υιοθεοίας, είς την σπελευθέρωαιν
τοΰ σώματος άπό τής φθοράς.
(Ρωμ. 8,23).
Θά γίνη δέ ή άπελευθέρωσις
τοϋ σώματος άπό τής φθοράς, δ-
ταν σαλπίση ή εσχάτη σάλπιγξ, ό-
πότε οί μέν νεκροί θά άναστηθοϋν
οφθαρτοι, οί δέ Ζώντες επί τής
γής κατά την παρουσίαν τοϋ Κυρί
ου θά άλλάζουν σώμα, έν ριπή όφ
θαλμοϋ, διότι «δεί τό φθαρτόν τού
τοϋ ένδύσασθαι άφθαρσίαν καί τό
θνητόν τουτο ένδύσασθαι άθανασί
σν. (Α1 Κυρ. 15, 51—53).
Είς δλας σχεδόν τάς επιστολάς
τού ομιλεί ό Παϋλος περϊ τής ά-
ναστάσεως τού σώματος: «Ό έ-
γείρας τόν Χριστόν έκ νεκρών
Ζωοποιήσει καί τα θνητά σώματα
υμών διά τό ένοικοΰν αυτού πνεΰ
μα έν υμίν. (Ρωμ. 8,11). "Εάν ου
μπασχωμεν μέ τόν Χριστόν τούτο
γίνεται διότι ααί βύ συνδοΕασθώ-
μεν μετ' αυτού.
Είς την τελικήν δόξαν θά φθά-
! σωμεν διά των θλίψεων καί των
δοκιμασιών: «διά ,Ίθλλών θλίψεων
δεί ημάς είσελθείν είς την θασιλεί
αν τοϋ Θεοϋ» διότι αί θλίψεις τής
παρούσης ζωής έν όψει τής αίω¬
νιότητος περνοϋν ταχέως, γίνονται
έλαφραί καί κατεργά^ονται είς η¬
μάς υπερβολικήν είς μέγαν βαθμόν
αιώνιον βάρος δόξης. 'Αρκεϊ μό¬
νον νά μή έχωμεν προσηλωμένα
τα βλέμματα πρός τα πράγματα έ-
κεϊνα πού δλέπονται μέ τούς σω-
ματικούς οφθαλμούς, αλλά πρός
έκείνα πού τώρα δέν βλέπονται,
θά Ίδωμεν όμως μίαν ημέραν. Τα
βλεπόμενα είναι πρόσκαιρα κα'ι πά
ροδικά, τα μή βλεπόμενα αίώνια.
(Β' Κορ. 4,17 - 18).
Ή άπολύτρωσις, την όποιαν εύ
αγγέλλεται ό Παϋλος δέν είναι
μόνον τής ψυχής, άλλά καί άπολύ
ιρωσις τοϋ σώματος πού συγκρο-
ιοϋν αμφότερα ήνωμένα την αν¬
θρωπίνην προσωπικότητα.
Ή άρχαία έλληνική θρησκευτική
ι παράδοσις καί αί φιλοοοφικαί ιδέαι
Ι των Πυθαγορείων καί τοϋ Πλάτω-
νος έξελάμβανον την άπολύτρωσιν
ί>ις την άπαλλαγήν τής ψυχής ά¬
πό τό σώμα, τό οποίον εθεωρείτο
τό δεαμευτήριον τής ψυχής. Τό
θώμα, λέγει ό Απόστολος τοϋ Χρι
στοϋ, είναι ναός τοΰ έν ημίν Ά
γίου Πνεύματος καί σώμα καί ψυχή
όμοϋ είναι μέλη τοϋ άναοτάντος
Χριοτοϋ. Αποδίδει είς τό σώμα
αξίαν καί σπουδαιότητα διότι τό
θεωρεϊ πολύτιμον ύπηρέτην τής
ψυχής καί ώς έκ τούτου επόμενον
είναι νά μεταοχηματισθή κοί αύτό
διά νά γίνη ούμμορφον τού ενδό¬
ξου καί άιρθάρτου σώματος τοϋ ά¬
ναοτάντος Χριστοϋ Άποδίδων ό
μως την δέουσαν σημασίαν ό Παϋ
λος καί είς τό σώμα διακρίνει αύ
τό άπό την οαρκικήν ζωήν, άπό
τάς επιθυμίας τής σαρκός, διότι
λέγει: «Εί γάρ κατά σάρκα Ζήτε
μέλλετε αποθνήσκουν" εί δέ πνεύ
ματι τάς πράζεις τοϋ σώματος θα
νπτοϋτε, ζήσκσθε» (Ρΐομ. 8,13).
Συνιστά δ έκαι' την κυριαρχίαν ε¬
πί τοϋ σώματος, διά τινος άσκητι-
κής 2ωής, φέρων τόν εαυτόν τού
ώς παράδειγμα.- «ύποπιάίω μου τό
θώμα καί δουλαγωγώ» (Α' Κυρ.
9,27) (ταλαιπωρώ τό Όύμα μου
καί τό μεταχειρίζομαι ώς δούλον).
(ΣυνεχΙΖβται)
γράμματα στόν ΠόντΟ
Ακα·5πμία καί Φροντιστΐπΐριο
ΤΟΥ ΙΟΑΝ. ΑΒΡΑΜΑΝΤΜ
Μεγίστη ή τιμή πού έ'γινε στόν
Έλληνισμό τής Άνατολής διά τή;
ποοσοννυμ|ας «Φροτιστήριον Τρο.-
πεζαΰντος» πού δόθηκε στό Γιψινά
Πόλ
σιο Αρρενων
Προσφυγοπόλε
(ος Καλαμαριάς μέ πλεονά,ον στοι
χείον τό Ιΐοντιακό καί άνυπολογι-
στη ή έθνικη της σι^μασία άπό ό
ποιαδήποτε πλευρά καί αν έξιετα-
σθή. Διό καί έθεωοήσαμε καθήκον
μας Ιερά νά χαράξουμε τίς κατο)
τε;ρο) γραμμές μέ σκοπύ, άφ' οός
νά άποτίσουμε τύν όφειλόμενο φό-
ρο ευγνωμοσύνην πρός την 'ΕΟνι.
κήν Κυβέρνησι, ή όποία, έν άντιθέ
σ?ι πρό; παλαιές, άγνόησε τόν τύ-
πό τοϋ νομικο ΰ(!) κωλύματος καί
άπέ(>λίψε στήν ούσία, στό νόημ1,
πού πηγάζει άπό την έν λύγοο προ-
σωνυ,αία καί καθιστά τουτο νοητό
καί στά εύρΰτερα στρώματα τού
κοινοϋ. '
Ή Τραπεζοΰς, κέντρο στήν " -
νατολή τής,
«ΒΑΘΕΙΑΣ
κατά ΖΟΤΑΝΒΙΛ,
ΕΛΛΑΔΟΣ», άνιι-
στική.
"Εκτοτε τό Φροντιστήριο
λοΰσε συγκρότημα δύο
Δημοτικών σχολείων, δΰο π-ΐντατα- (
£ί<ον Γυμνασίων, δΰο Λ'Τηξίων Έμ πορικών Σχολών καί ενός μον.ιτο Είου Διδασκαλείου. Πολλοί άπυ τοΰς άποίροι'τους έπροσλαιιΓιάνοντο γςΜΐμματείς καί διερμηνέ; στα ΙΙροξ-κνικά ΓραφεΙα, ΰπάλληλο Το,απεζών, Έμπορικών Καταστημά τοιν κλπ. Ή δ(ΐπά η τής άνεγέρσε ω; ύπιολογίΐζεται σήμερα σέ 85 χι) καί πλέον χρυσων λιρών έκτος ά¬ πό την άπόκτησι τόη· 'Εποπτικών διδασκαλίας (Φι»σικής Π·:ι- οαιιατικής καί Χημείας) ποΰ έσται χισε ε;ν(ΐ σοβαρό ποσό. "Αξιο έξάρ σεως είναι καί τό γεγονός ότι πτλ λ.οί άπό τό διδακτικό ποοσωπιν.ό, άπόφοαοι τοΰ Εθνικον Πανεπιστη¬ μίου μετεξεπαιδεΰο το στό ρικό. 'Ελργετο δτι, οταν έγιναν έπί- σημα τα Ιγκαίνια τοΰ Φροντιστπτί ου, μερικοί φανατικοί Τοΰρκοι, 6α ρέιος φέροντες «τό των συμπολί¬ την τρόπαιον», έπεβουλεύοντο την άρπαγή τού, θέλοντες νά μιμηθιό- "Ελλ.η- ΕΠΙ ΤΗ ΠΕΗΙΗΚΟΝΤΑΕΤΗΡΙιΙί ΤΗΣ ΜΙΚΙΆΣΙΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Συγγράφεται υπό των τύζι φοιτητών, 1) ΧΡΓΣΟΣΊΌ- ΜΟΓ Α. ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΓ, Προέδρου τής Ενώσεως καί τί); Όμυ—ονδίας Προσφύγων Φοιτητών καΐ 2) ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ Γ. ΚΛΑΔΑ, Ηρ·/3έ?ρου τΛς Ενώσεως Ηοντίων Φοιτητών ΣίΝΕΧΙΣΐΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΟ- ΔΡΟΜΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Φ01ΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΣΗ01ΔΑΣΤΩΝ ΕΝ ΓΈΝΕΙ. στοίχον τής «Μεγάλης Ελλάδος^ στήν Δύσι καί «πόλις αρχαιοτάτη κια των έν τή έώα πασών αρίστη», άπό τή; κτίσεώς της, 756 π.Χ. μέ χρι τής άλώσεως, 1461 μ.Χ. διε- δραμάτισε μέσα στούς κόλπους *οΰ Έλληνισμοϋ σπουδαιότατον ρόλον διττόν, άφ' ενός στόν τομέα τοΰ ιϊπροσμάχητου Άκ.ριτισμοΰ καεά των βάρβαρον άπό Ανατολάς ν.ι'ί'των δμιος δέν έτελΓσφόρησε. «—Ά άφ' ετέρου στόν τομέα τοΰ άπαην| φήστε το αΰτό στούς. γκιαοΰρη· σι τους προγο ούς των νας, δυστυχώς, έξισλαμισθέντες ή ΐξωμόσΐ'ντΐς— νά άρπάζουΛ· να ούς Χριστιανών καί νά τούς μετα- τρέπο,υν σέ τζαμιά. Ή μιλλου έκςτολιτ σμοϋ των γειτονι- κώ" δαρβάρων λαών. Τό γεγονύς «'ναι έκτός πάσης αμφισβητήσεως, έφόσον σαφώς όμιλ·οϋν περί αυτού οί περγαμηνές τής Ίστορίας, ΐά σωζόμενα έρεΪΛΐα άπό κάστρα καί, καστέλλια, τό Άκριτικό τραγούί"·1 καί αύτό άκόμη τό δνομα τοΰ "Ελ- ληνος ώς Περτσέν, σοφοΰ δηλ. ν.α τα την γλώσσα των Γεοϊργιανών καί Χουι, Άχαιοΰ δηλ. κατά την γλώσσα των Άρμε ίων. Άλλ' δ,τι προέχει σήμερα πό έπίκαιρο θέμα μας είναι, τό πώ; έκαλλιεργοϋντο τα Γράμματα στην ΤραπΈζοϋντα. ( Σ. Σ. Τραπεϊοΰς έ λέγετοτ άνεκαθεν οχι μόνον ή πό λις, άλλά καί δλόκληρος ό Παν¬ τός). Ή Τραπεξοΰς έφημίξετο ό- ΐτό δικούς μας καί ξένους γιά την Ανωτέρα Σχολή, ενα ?1δος Άκα- δημίας μέ μαθήματα τα Μαθημα- τικά γεικά καί την Άστρονομΐα ιδιαιτέρα. Ό ίστορικός τοϋ Βιναντίου Αν δρέας Λιδαδηνός την θεωρεί υπε,ι- τέρα άπό την δμΌΐα Σχολή τής Κιονσταντινουπλεο>ς, γράφοντας ό¬
τι πανταχόθ^ν καί έξ αυτής άκομη
τής Κο)νσταντΓ ουπόλεως είς την
Τραπεξοΰντα συνέρρεον, ίνα σποι-
δάσιοσι Άστροονμία, όπως έπρα?«
καί δ ίδιος.
Καί ό Άνανίας Σιρακηνός, έ-
πιφανής Άρμένιος άστρονόμος, ά-
Φθΰ πήρε έλλη ική μύρφωσι στήν
Θεοδβσιούπολι, (Έρζερούμ) στή»
Κωνσταντινούπαλι πήγε .-;ρώτα γιά
ανωτέρα μάρφωσι καί γύρισε άμέ-
σως στήν Τραπεζοΰντα, δπου παρί
μεινβ όκτώ όλόκληρα χρόνια γ1 ά
τίς σπουδές του.
Τό μεγαλεΐο τής Σχολής αυτής
διαβλέπει κανείς καί στήν μόριρο)
σι των τροφίμων της, δύο εΰγεΛών
τρκνιον τής Τραπβζοΰντος, τοΰ
Βησσαρ(ωνος, τοΰ κατά Άχιλ. Κύ
ρου, "Ελληνος καί κατά τούς «γνη
σίους όρθοδά'=ους» Καρΰιναλίου,
καί τοΰ παρεξηγημένου Γεωργιου
Άμοιρούτση. (1).
Άξιομνημόνευτη είναι καί μία
άλλη πληροφορία πού μά ςπαρέχ ι
ό Άχ. Κύρου (2) δτι δηλ. στούς
χρό ούς τής άλώσκος ή Τραπεξοΰς
άριβμονσε πληθνσμό 200 χιλ. κατ.
καί εΐχε δύο περίφημες Βι6λιοθτί-
κρς, τοΰ Παλατ(ον κα ίτής Μητρρ
πόλεως, των οποίων ή τύχη άναμ-
φιδόλως δέν υπήρξε καλύτερη άπό
την Άλεξανδρινή, έφόσον ύπήρχ*
τό Κοράνιο! Πρέπε,ι νά θεωρηθή
εύτύχημα τό δτι ό Βησσαρίοη· ά,,τ,Ί
την Ιταλία έμΓ,ρίμνηοε διά τώ1
ποακτύοων του καί πεο'έσοσε μέγα
λον αριθμόν 6ι6λίο)ν καί Κοδΐκονν.
(Ώς γνιοστόν ό Β. την πλουσί:ι
6ι6λιοθήκη τού έδιόρησε στήν Βε-
νετία),
—
V·*—
Δύο αιώνος καί πλέον μετά την
αλωσι καί συγκεκριμένως τό 1(ΐ'.'3
κόπον έκή μέσα άπό τα ερείπια
των Βιβλιοθηκών καί τής Άκαδη
μία ξεπετάχτηκε «σάν την σπίθι
κρυμ,μρνη στήν στάχτηκ- μιά φλόγ.ι
πον πολύ σύντομα μετεδλήθτ) σέ
«φεγγοβόλο Φάρο, τό περιώνυιιο
ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ, γιά νά κατ·,.
γάση ξανά την Ανατολή μέ τό Λ
Έλληνικό Φώς. Στό χλω
μό καί τρεμονλιαστό φώς τής «ά-
κοίμητη; καντήλας» των άπόμ*-
ο(»ν ιχοναστηριών προσετέθη τώτ«
τα λ.αμπρό φεγγο6όλημα τοΰ Φυον
σάν τόν ήλιο.
Δέν θά άσχοληθοΰμε μέ τίς ΐπα
φές καί σχέσει ς πού διετήρησε εκ
τοτε μέ τή · Αΰθεντική, κατ' "ύ.·
λονς Πριγκιπική, Άκαδημία το3
Ι?ηυκοι»ρεστιΌυ. Θά άοκεσθοϋμ'
στήν άκόλουθη περικοπή ά.τό την
Ίστορία τής ΤραΛΈξοΰντος τοΰ Γ.
Σκαλιέρη (1912) «Καί ή δύναμις
ιΰτή τοΰ Ποντιακοΰ ΈλληνισμοΓ·,
ενεφανίσθη τόσον άκατάβλ.ητος <αί τόσον έθνικώς ?μονρς, ϊδστε δες καί έγώ θά τούς συστήσω ά φτειάξούν ε α όνλλο γιά σάς», τοϋς είπε ό περιβόητος Γεν. Διοικηΐή: (Βαλής) Καντίρ Πασά;. "Επ«ιτι ά.τό εκτισε η Ίτατιγιές μέ σχέδιο στρα'Τώνος μονορόφον. την καυτη αποστομω^, το Τζαννετής Σοφοκλής τοΰ Στυ λιανοΰ, έκ Βρνούλλον τής Έρι- θραίο; Μικρά; Άσίας. Άπόφοΐ'ος τής Στρατΐ(ι)Τΐκής Σχολνής τον ΕύελΛΪδ'ον διαπρέψας έν τώ Στρτ: τ=ύματι. Άντ στηάτηγος έ.ά. 'Ε'·ι (!ρ ιιέρος είς τάς έκστηΐ/τείας Αλ 6αν(ας, Βορειον Άφρικής (Έλ Άλ.αμέϊν) καί της Ιταλίας (Ρ'- μινι), είς την καταστολήν τοϋ μ- νήματος 1944 καί είς τόν ριτοπόλεμον. Διετέλεσε Καθηγ.|- τής τή; Σχολής "Εθ ική; Άμύνη; 'Τπαρχηγό; τού ΓΕ Σ καί ΓΕΕ καί τέλος Γεν,κός Επ θεωρητής Στοα τοΰ όπύτ£ άπρστρατεύθη. Διετέλ' - σε έπ;ίσης Γενικάς ΔιειΌυντής τής Γενική; Ασφαλείας τοΰ Κράτους καί ΰπουργός Δηαοσ!α; Τά'ζεοις (Δεκ. 1966 — Μάρτιος 1967). Με τέσχε σημαντικών στρατιτοτικών άποστολών καί σ>·νεδρί(ον. "Ετυχε
.-ΐθιλλών τ'μητικών διακρίσεων.
Εΰσταθια ός Νικόλαος τοΰ "Α¬
λεξάνδρου, έκ Κο>ν) πόλεως. Πΐι'-
χιοΰχος τή; Ίατρικ.ή; τοΰ Έθνι
κοϊ> Πανεπιστημίου Αθηνών καί
τοϋ Σ τρασβούργον Γαλλία.: μετ-·/
ς είς Παρισίους καί εί^ι-
κευθεί; είς την Λαρυγγολογίαν.
Δ'ρτέλεσ* Έπιμελητής τή; Λαρ «ν
γολογικής Κλινικής τοΰ έν Αθή¬
ναις Θρραπευτηρίου Ετκιγγελισμός
ταύτη,ς
ή χ- Λαρυνολονίας το0
Άθη ών καί Δι-ν-
θιΐντής τοϋ Έξοτερικοΰ Λαρυγγο-
λογικοϋ Ιατρείον τή; Άστνκλιν:
στην^ εποχ<; χ._ 'Αθηνών> Διαπρεπής Ώτορινο
λαρνγγολόγος Αθηνών διατηρών
Ιατρειον επί τής ύδοΰ Νίκης. Τί
ύς τοΰ παλαιμάχον Λαρυγγολόγθι
Κτον) πόλεως καί έν σννεχεία
Αύτό έλαβε
τοϋ Σουλτάνου Άπτοΰλ Χαμίτ ά-
Παλαιοτούρκοι;ς.
"Ας μή νομίση δμως κανείς, ότι
μέ την άνακήρνξι τοΰ Συνταγμα
τος ή ψυχθ'σύνθεσι τοϋ Νεοτοίρ-
κον ίνΐήρξε καλύτ^ρη. ΟΙ
γοί του μέ τα ένθουσιιόδη παρα·)-
γέλματα: Έλ.ριθροία, Δικα·οσύ τ
καί Ισότης άπεκοίμισαν τούς γ{1-
πιστους Χοιστιανούς καί δλες τίς
άλλες έθνικές μειονότητες, Δέν ν-
πάρχει πλέον λύγος, ή Γυμ^αση-
κή νά γίνεται σέ κλειστό χώρο κοι
μάλ'στα οί Γνμναστικές
μέ κορύνες καί άλτήοΐς γιά την
Σουηδ.κή Γνμναστική καί μέ «όν- ^,^'ίο^'^^ατιωτϊκΐηΓ' 'Αρχ,'-
νώ , άειμνήστον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΤ
ΕΤΣΤΑΘΙΑΝΟΤ. Έξετελέσθη
κατά τό Δεκεμ6ο.;ανόν κίνημα τού
1944.
Λ
Παπαλεξίου Κων) τινος τυΰ Φι-
λίπποτ1, έκ Σμύρνης. Πτιιχιούνος
τής Κτηνιατρικής Σχολής τοΰ Πά
νεπιστημ(ου των Βρυξελλών τοΰ
ι» ένταχθείς ώς Κτηνίατοος
τους την Στρατιωτικη εκπαιδευσι.
κτηνίατρ0.
Άνέδειξεν τόν
/.οκληρον τοΰ Προξενικοϋ σωματο;.
Φαντάςετα. κανει; την μεγα^η
των Τούρκων «ξ ,οματι-
^ κτηνίατρ0 ά Άνέδειξεν τόν νΐ
Διεξη,χθησαν στην ενρυχωρη χ.ιι όν αύτο0 ΦΙΛΙΠΠΟΝ Ιατρόν Ά
πλ,ακόστρο.τη αύλή τοΰ Φροντ,σι,ι-
ριου παοονσια πολιτικών, (ΤΤρατ,'ιΐ
τ,κών, θρησκεντ.κων άοχών καί ό Μ«ρσέλλος Σωτήρ.ος τοΰ Πα-
/οκληρον τοΰ Προξενικοϋ σωματο; ναγιώτου έκ Κουκλοντζά Σμύρνη.
Πτιχ,οΰχος τής ,Ανχ,,τάτης Γεωπο
Ήκής Σχθλής "Αθηνών μετεκπα,-
κό-,ν, που για ποωτη φορα κ.α ο- οευθε1ς ε1ς 'Ιταλ,αν κα1 Ήν *.
λο,ς απβοοπτα α τ|χΟυβ«ν εκατόν
και πλέον γυμνασ οπαιδα, μερικ.χ
άπό τα όποία μέ ήλικία μεγαλΰτε-
ηη των 20 έτών νά ίχΤίλοΡν Ί- γ^ήρζηςη γχ
σκησεις με κηντου; και με στοΓ-τ.οι νε Πςοίστάμενος τοΰ Τμήιιατος
τ χά ποίαγγέλματα σάν τό: <<Δ,η Δενδρ,οκομίας τή- Άγροτ.κής Τρα βηαατα εαπρος, αν<οθ:ν λογχισα- πρζη. ε1ς Αθήνας. Συγγαοφεΰς τε» κλπ. Σννα,μα οαως με την τκ- ?ρνο)ν· Της ε1διχότητός τού καί με πληζι τω Τραεζοννιω ταν δ νας Πολιτείας τής Άμερικής. Γε ωπύνος καί €Ϊδ κάς Δενδροκόμος έν ταχθείς είς την ΰ,-ΐηρεσίαν τής Ά Φθ)τεινόπονλος θεόδωρος τού Παντελή, έκ Χαλδίας τοϋ Πόντοι. 'Εσπούδασεν π.αιδαγο>γικά είς 'Ε
λάδα καί είς-Ντητρόϊτ των Ήν .ι
μένο>ν ΙΙολιτειών τής Άμερικής_
Διετέλεσε 'Επιθεο)οητής Δημοτικής
'Εκπαιδεύσεως, Γενικάς 'Επιθεωρη-
τή; ταύτης καί τέλος επί μακρόν
Διευθυντής Δημοτικής 'Εκπαιδεύ-
σειος τ·οΰ υπουργείον ΙΙα,δείας.
(Άπεβι'ιοσεν προσΐΐάτΐιις)
Α
Παπά αβτασίου Άθανάσιος το"'
Αναστασίου έξ Έλ&ασάν Μετραιν
,Ανατολικής Θράκης. Πτνιχιοΰχος
τής Θεολογίας καί Καθηγητής τώ·'
Θρησκευτικών ί'ις Δημοσία Γνιΐ'Ί
σ'α κ<ά ήδη συνταξιοΰιχος. Άνέίει ξεν τα τέκνα αϋτοΰ ΑΝΑΣΤΑΣΙ ΟΝ Πτιχιοΰχον τής 'Ιατρική.; τοΰ Πανεπιστημίοΐ' Άθη ών μττεκπα1- δεΐ'θέντα καί είδικ*υθέντα είς Ή- ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ Τα Βιβλία καί οί "Ανδρωποι ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΒΙΔΑ: Ό ποιη- τής ΦΟΙΒΟΣ ΔΕΛΦΗΣ (Σύμβολα κσί ψύχή) ΙΩΛΚΟΣ Δεκέμβριοα 1972, 37 σελίδες. ΙνΊϋσα στό σύντομο κεΐμενο (στήν άρχή τού τεύχους ύπάρχουν τόσσερες άδειεο ο^λίδες, έτσι ώ- οτε τό πραγματοκό περιεχόμενό τού είναι τό πολύ 27 σελίδες. 'Α- λήθεια πάση σπατάλη χαρτιοϋ στόν τόπο μσς, φαινόμενο τής βιασύνης νά παρουοιάοουν βιβλία, άς είναι καί λειψά!) ό συγγραφέας έπιχει- ρεϊ άνάλυση τής πσΐήτΐικής προ- οωπικότητος καί προσφοράς τοΰ Φοίδου Λέλφη. Τό μικρά εΰχος έ- γράφηκε πρ'ιν «κυκλοφορηθεϊ» — επί τέλουςΙ— ή ποιητική έκλογή τοΰ ποιητή «Ό ηνίοχος», πού θά την ισχολιάσω μόλις εύκαιρήσω νά την μελετήσω μέ την προσοχή πού τής άξίΖει 'Αφού σκιαγραφήσει την άπο- οτολή τοϋ ποιητή στήν κοινωνία — πολύ σωστά τονίίει την ύγεία ν'οαενας Πολιτείας τής^'Αμερι,κής αν απαραίτητη προυπόθεση τής ς ς ης μρκής ίίς την Νευοολογίαν καί ήδη Έ,π ννήσιας ψυχικής έκφρασης·. «ό Ιησοΰ, ό Μελής Νικολαΐδης, έκ δότης καί διευθυντης πρίν άπό τό 1941 τοϋ ,ιεριοδικοϋ «Πνευματική Ζωη» στήν 'Αθηνά, μάς δίνει τώ ρα την ίστορία τοϋ Λουκδ, μαθητή 1 τοΰ ΝαΖωραίου καί Εύαγγελιστή. Οικειωμένος μέ θέματα των Γρά¬ φων, ίδιαίτατα τοϋ Εύαγγελίου, ό ουγγραφέας έλκεται πρός αύτά καί κατέχει τή διαισθηπκή ίκανότητα νά τα φέρνει κοντά στήν ψυχή τοϋ άναγνώστη. Δέν είναι εϋκο λο νά ^ωντανεύεις μέσα άπο πρό- οωπα τής θοησκευτικής ίστορίας την κοσμοϊστορική έκείνη στιγμή όπου άγωνίΖονται δύο κοσμοθεω ρίες άντιμέτωπες ή μία στήν άλλη. Ο μύθος τοϋ Δωδεκαθέου υπο χωρεϊ, έχει καταντήσει τυπολα- τπεία. ό πανθεισυός άμύνεται. Κα! μέσα άπό τή λαχτάρα τοϋ πολυβα- σανισυένου καί πολυταπεινωμένου πλόο^ατος όνεβαίνει, ό ηθικάς καί ιΐιυχικός κανόνας ίοσο καί άν ό Νίτσε τόν όνόυασε Σκλαθενμο- ράλ). τό μέτρο τής διανθρώπιΐ'ης σχέσης. ένώ χάνει άδιάκοπα έδα- μελητήν τού Δημοσίου Ψυχιατρμί-, , ου Αθηνών, την ΣΟΦΙΑΝ Φιαι-1 ποιητής, ο άξ.ος, κομαθηιιατικόν καί Καθηγήτοιαν εί,ς Δημοσία Γυμνάσια Αθηνών καί τόν ΝΙΚΟΛΑΟΝ Φυσικομαθηματι | φη πού ριΖώνει κυριότατα στή φύ- [ ηΚέον ό άνθρώπινος τύπος. ό ποω ι ό άληθινός, ό φός τό αίσθητικό κάλλος, άφοϋ ϋ ψυχικά ύγιής» — ό συγγραφέας στεοα άπό τό άνακάτωυα εθνών άΕιολογεϊ τό έργο ι ου Φοίβου Δέλ- { χαί ωυλών εΐχε έκλείψει σχεδόν κόν καί Καθηγητήν είς Δημοσία | Γυμνάσια Άττικής. ** Τσαπό.-ΐουλος Κων)νος τοΰ Σ.ιυ θίδωνος, έκ Κ(ον)πόλε(ος. Πτυχ'θΰ 5?ος τής Όοοντιατρικής τοΰ Έθνι νού Πανεπιστημίου Αθηνών Ό- δοντίατρος Αθηνών κ«ί Διετιθιιν- τή: τοΰ Όδοντιατρικοΰ Τμήματος τής Πολυκλινικής Αθηνών Άν?- ή ανθρωπίνη όδύνη, μάνο νά άνακαλεΐς την έκλεκτήν θνγατ£ρ« αυ" τηΰ ΣΤΕΛΛΑΝ Πτυχιοΰχον τής Όδοντιατρικής καί σύζυγον τοϋ έ.ιίστις Όδο τιάτρου έκ Κ(ον)πόλε ως Άονυρίου Παπαυυκίδου. Λ Κουγιουμτζέλης Άριστόδπμο·: τοΰ Γεωργίου, έκ Κνδοι ιών Μ.- κ.οάς Άσίας, Πτ·χιοϋχος τής Σχο λής Πολ.τικών καί Έμπορικών Έ- (Παντείου) τής Άνωτά ττ)ς Συνεταιριστική; Άθηνώ" κ«ί τής Άνιοτάτης Βιομηχανικής Πγ< ρ^ιώς. Οικονομικάς Σύμβονλος δι.^ (ι όρΐιιν Έμπορικών Έταιρειών. ΤΙ άς τοΰ ΈμπθΓββιομηχάνοι» — Έ ξαγο>γέ'ος των Κνδιονιών, άειμνή
ΓΕΠ
ΓΕΏΡΓΙΟΤ ΘΕΟΔΩΡΟΤ
ΚΟΤΓΙΟΤΜΤΖΕΛΗ καί .εώτε-
οος αδελφάς τοΰ Θεο5ώρου Γ. Κου
ση καί άπ' αυτήν τροφοδοτεϊται. . τοέλληνας, πού εϊχε στα'ϊεϊ ό φο
Ή φώση είναι γι' αυτόν ή εκφρα- ρέας του. Γιά νά στήσεις έμπρός
ση τοϋ άγαθοϋ, γράφει. Άκολουθεϊ οου τόν νιέον ούτον δνθρωπο πού
ή έρμηνεία τής ποιητικής έκφρα- έΕενέννησε
σης τοϋ Φ.Δ. μέ παράθεση χαρα- ποέπει δχι
κτηριοτικών οτίχων. οτό παοόν την ίστορική στιγμή, άλ
ΚΑΛΥΜΝΙΑΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ: Ί- λά καί νά πιστεύεις στόν ιρορέα
στορικό — Λαογραφικό καί λογο- τής νέας βιοθεωρίας καί νά τόν
τεχνικό περιοδικό (Περίοδος Β') δικαιώνεις μέοα στή συνείδησή
Κάλυμνος. · σου.
Καλαίσθητα τυπωμένο κα'ι εί- ι Ό ΜελιΊς Νικολαΐδης τό κάνει,
κονογραφημένο, τό περιοδικό αύτό νιά τουτο καί προσθέτει κόθε τόσο
διευθύνεται άπό συντακτική επι- ατή σειρά των έργων του τούτη
τροπή πού τίς συγκροτούν οί Πάν κ' έκείνη την εύαγγελική μορφή.
νης 'Αλαχοϋζος, Δημ. Μπιλλήρης 'Έτσι έχουν έκδοθεϊ έως τώρα
ίχθί Μιχ. Σωτηρίου. Στή συντακτι- έΕι συνολικά βιθλία του άναφε-
κή έπιτροπή τής Α' περιόδου ή- ρόμενα στούς πρώτους χριστιανι
ταν καί ό Γιάννης Κλ. Ζερδός πού κούς αίώνες, άρχίζοντας άπό τό
οτό άναμεταΕύ απέθανε Είναι έκ- «Κυπριανός ό Μάγος» (1958) έως
δηλος ή προσπαθεία τοϋ ύπευθύ- ' τό «Λουκάς ό άγαπητόο».
νΐοιμτξέλη
ς Καθηγητυ
ηγη
τοΰ Έθνικοΰ Μετ(τοί5ρ;ου Πολντ;·
χνείου κα; Άνττονίυι· Μπερνάρη οί
κονομολόγου, ποώην Διοικητοΰ τοΰ
ΟΓΑ καί πρώην υπουργοϋ Κοινιο-
'Τπηοεσιών.
των Τραπεζονντιω , αταν δι
ταφο,.στής είς Τη · Ελληνικήν Ί-
έγνωσαν την δυσφορία των Τού-,- ,^,^, όνγγοαμμάτων Αενβροχο
κων και την αιχεση αποχωρησι
τους, γιά νά απαγορευθή τοΰ λοι-
.τοΓ ή άσκησις τού διδασκ«λικοΰ .'·
πίΐγγέλματος σέ Έλληνοϋπη-^ους. Γε«πΟΛίον"εΙβΓ)^"ΐς"την"Α^
κτονικήν των χήποΐν καί ΜΑΡΙ-
ΟΝ Πτιιχ οϋχο τής Ίατρικής.
μίας — Έντομολογίας καί
παθολογίας. Άνέδειξεν τού.; έκ .ί
κτοΰς υ'ιοΰς αύτοϋ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
Ασφαλώς, φεύγοντες οί Τοϋς-
κοι άπό την έορτή θά διελογίξον
το: "Ωστε θά επρΐπε νά ά ακ,ηον
Λ
χθή τό Συνταγμα, γ^ι να -ΐάρον- φ.λ,όγλου Άλίκη τού Γεωργί.τι
με κι εμείς ?ϊδησι, πώς οί Γκιαού _2οφανοΰ, έκ Πέργαμον Μι-
ηηδες καταχθόνια έπροπ«ρασκεύα- κρα- .Ασίας Πτ"ίιχιοΰχος τής "Τα
σαν την νεολαία τους γιά έξέγΓοσι.
Έδώ τεριιατίϊωτήν σύντομη « α
δρομή μου άπό την Άν'οτρρα Σχο
λή Θετικών Έπισττιμών ι'ός τό π:-
ριλάλητο Φς-οντιστήριο, (3) αέ
τρικής τού Έθν.κοΰ Πανεπιστημί¬
ου Αθηνών είδ κεΐ'θ^ϊσα είς την
Μικρο6ιολογίαν. ΔιετέλΓσεν 6οη-
θός των Μικρ'θβιολογικών Έργα-
στηρίων τής 'Τγειονομικής Σχολής
στηρίωντής Τγειονομικής Σχόλή
τή θερμή παοάκλησι νά μοΰ επι- Αθηνών (Δ>ενθν τής ό Καθηγη-
τοαπή ή προσθήκη καί των άκολιύ" Τή. Γεωργι0; Πά'γκχιλος) τοΰ Ίπ
θων άξιομντ,αοννύτν σ': Νοσοκομείον Άθηνιΐ,ν
θων άξιομντ,αονν-ύτων στοχε.'ων:
,^^^αχίίο, Νοσοκομείον
Α' Τό μπα'ΐοΰθ, γιά την έποχή ί (Διενθιντής ό 'Τφηγητής Κοη,-
κείνη, δδακτήριο τοΰ Φροντιστηοί τ-ηος Μιχαήλ) καί τοΰ Νοσακοαε|
ου 10 ετη μετά την άνέγτρσί του ου Πα(δ(,)ν «Αγλαίας Κυριακού»,
εκρίθη άνεπαρκές. Διά καί άπεττα Μικροδιολόγος Αίγάλεω Αθηνών
σ!σθη νά χρησιμοποιεΐτα· ώς Παο ύδύς Κεοασοΰντος 0.
0εναγο>γεϊο καί ά τ' αυτού νά ί-
ν.ργερθή άλλο, τοΰ δποίου μρλέ γ -ς
καί σχέδια ^ίχαν αποσταλή στό Πά
οίσι γιά έπιλογή,
Β' Περί τοϋ διασήμου καθηγη¬
τού τής Άστρονομίας στήν Άνο-
τέρα Σχολή Μαθηματικώτ Κιονσ.
Λουκ.ίτου σο'>&εται έπιγραφή επί
Μονμτζής Άναστάσιος τοΰ Ίο-
Μίλετιάδης Ίωάννηϊ τοϋ Σ
ί έκ. Φαναρίου Κοιν)πόλε(ος
νού συντάκτη καί διαχειριστή Μιχ.
Γ. Σωτηρίου νά κρατήση τό πε·
ριοδικό σέ σοθαρό έπίπεδο. Άπό
τούς συνεργάτες τοϋ περιοδικοα
οημειώνω τούς Ι. Θ. Κακριδή,
Γιάννη Μαγκλή, Εύάγγελο Φωτιά-
δη, Βασ. Μοσκόθη, Παϋλον Φλώ-
ρο.
ΆΕιοσημεΙωτη είναι ή προβολή
τοϋ έργου γλυπτών καί Ζωγράφων
τής Δωδεκανήσου πού φαίνεται
νά είναι άΕιόλογο. Σημειώνω, άνά-
μεσα στούς καλλιτέχνες αύτούς,
τούς Μαν. Χούλλη, Γιάννην Ροδί-
τη, Ζωγράφους, τόν Παϋλο Σπραγ-
κούνια, γλύπτη, τόν "Αντώνη Κα-
ραφυλλάκη, Ζωγράφον καί γλύ¬
πτη. Ό πρώτος καί ό τελευταίος
έχουν νά έπιδει'Εουν έργο πρώτης
νραμμής.
ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ: Ο ΛΟΥ¬
ΚΑΣ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ. ΙΣΤΟΡΙ-
ΚΟΑΦΗΓΗΜΑ μα2! μέ δεκατέσ
σερα διηγήματα, Λευκωσία —
Κύπρος 1972, 55 σελίδες.
"Επειτα άπό την Ιστορία τοϋ
Τα βιβλίο πού σχολιάϋεται έδώ
περιέχει 15 ένόλω διηγήματα. άνά
μεσα σ' αύτά καί τα ακόλουθα: Ή
άποφυλάκιοη τοΰ Πέτρου. Ό εύ
νοϋχος τής Κανδάκης, Άντιόχεια
ή Θεούπολις, Ίγνάτιος καί Πολύ-
καρπος, Όνήσιμος ό δοΰλος, 6έ
6αια καί τό «Λουκάς ό άγαπητός»,
ώς πρώτο διήγημα τής σειράς.
Οί τίτλοι αύτοι μαρτυροϋν την
ποικιλία των θεμάτων πού ουνι-
στοϋν την είκόνα τής τωόντι έπα
ναστατικής έκείνης ίστορικής πε
ριόδου των πρώτων χριστιανικών
οίώνων πού άλλαΕαν την οψη τοϋ
έλληνιρωμαϊκοΰ κα'ι δυτικοϋ κό-
σμου.
ΤΤτυχιοϋχος τής Νομικής τού Έ¬
θν.κοΰ Πανεπιστημίου Αθηνών έν·
ταχθείς είς την Δημοσίαν ΰπηρε'-ί
α τοΰ υπουργείον Έσωτροικών η
όη Δημοσίας Τάξρως. Δ ετέλΓιΤ1
ΆστυνοϋΐΜο; ιΔΐυθυντης.
Λ
Λοράνδου Ροζαλίνδη τοϋ Νι-
χινλάου, έκ Σμύνρης. Πτΐ'χιοϋχος
τή; Φιλοβοφικής Σχολής τοΰ Ππ
νεπιστΓ,αίου Αθηνών είδικευθεϊσι.
ε'ις την Άρχαιολογίαν. Βοηθός
τού διαπρ*ποΰς έκ Σμύρνη,ς Άο-
χαιολόγου Καθηγητού καί Άκαδη-
μαϊκο-3 ΓΕΩΡΓΊΟΤ ΜΤΛΩΝΑ
κ«ί σύ.υγος τού Διοδρκανησίου Πά
θολόγον Έλπιδοφόρου Παπαντω¬
νίου
Α
Χρυσός Νικόλαος τοϋ Άντο) ί-
οι·, έκ Σμύρνης. Άριστοΰχος τος
Κτην.ατρικής Σχολής τού Παννπι
στημ'ου Κούργκεμ των Βρυξελλών
τοΰ Βελγίου. Κτηνίατρος ένταχθείς
είς την Δημοσ.'αν υπηρεσίαν τού , "Ο ΚΑΚΟΣ ΜΙΜΗΤΗΣ ΤΟΥ ΑΤΤΑΤΟΥΡΚ
υπουργείον Γεωργίας. 'ΤπηρίΜΐ-' -Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΘΡΑΚΗ
Ή άφήγηση τοϋ Μελή Νικολαί
δή είναι άνετη, τό ϋφος παραστα-
τικό, άπέριττο, τερπνό, έδώ κ' έ-
πεϊ ύποβλητικό, ή γλώασα καλλιερ
γημένη, καρπός πολύχρονης άσκπ-
σης καί έμπειρίας, άλλά καί γνή
οου γνωσσικοϋ αίσθήματος.
ΠΑΫΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ
ΟΤΑΝ Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΟΥΣΕ
ΤΩ ΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥΪΖΛΦΕΡ ΤΑΠΑΡ
& Η ΑΠΕΛΕίθΕΡΩΣΙ ΤΗΣ ΑΝ1ΡΙΑΝ)ΛΕΟΣ
σεν ώς Κτηνίατρος είς Βόρίΐυν
'Ελλάδα καί ώς Νομοκτην(ατρος
Ξάνθης καί Θεσσαλονίκης. Τίος
τού αειμνήστου ΛΝΤΩΝΙΟΤ ΧΡΤ
Σ ΟΤ έογοστασιάρχου οϊνιον καί οί
άννου. έκ Κυδιο ιών Μικράς Άσί; νηπνη,μάτον είς μεγάλες ταδέρνες
α;. Ά'ξκοματικός Πεξικοϋ τοϋ Σιό1 τή; Σμύονη; καί αδελφάς τού
IV
ου Γειοργίου Χρυσοΰ.
Α
χειρογραφου:
«Χώρο; έξηνεγκε
Μακτδ'θνία καί κόσμος άνεθρεψκ
τή; Κιονσταντίνου. ή δέ Τραπ^'
ζοΰς δοξάσασα πληΛμίοις παρέσχεν»
(Ό Αύτοκράτωρ Άλ^έξιος Β' Γον
εΓχε διορίσΐΐ πριοτονοτάοιο καί πρ ο
τουρστιάριο).
Γ' Κάτι παρόμοο θά μποροΰσ*
νά σκαρΐφήση κανείς καί γιά τόν
τελευταίο Γνμνασιάρχη τοΰ κλει-
νοϋ Φροντισ'τηρ.'ου Τραπεξοΰντος
καί τή; περιώνυαης Εύαγγελικής
Σχολής τή; Σαύρνης, άείμνηστ ι"
Ν'κ. Λιθοϊόον, τό" οποίον
έξήν·?γκε Θράκη. ή δέ Άνατο?.ή
πλησμίιος παρέσχεν».
Κατόπιν των ανωτέρω έκφρά£ί'>
την όλόθ:ρμη εύχή, όπως δλοι οί
κατά καιρούς φοιτήσαντες στά Έκ
παιδευτήρ α τοΰ Πόντον καί ό'λα
έλέγοντο Φροντιστήρια ίδρύσίοσι
σο>ματείον κατά τό παράδειγμα τοΰ
ματος Στρατοϋ Έθνικής Άμύντ]ς
διαριθιίς ιίς τό Στράτενμα. Ά -
τ'σννταγματάρχης έ.ά. διαμένιον
νυν -ίς Θεσσαλονίκην όδάς "Ιο)νι·ς
Δραγούμη 71. Ά έδε ξεν τόν λαα
πρόν υϊόν αΰτοΰ ΙΩΑΝΝΗΝ διδά
κτορ ι τής Χημεία; δα διετοΰ; ν· | Κη>ν)πόλεο
πο-ροφΐας χορηγηθείσης υπό τοΰ
ΙΙολ.ντ·:χνείου τής Καλσρούης Δυτι-
κης Γερμα,ίας καί νυν Έπιμ,ιλη-
την τής Φυσ κοχη,μΓΐας τοϋ "Λρ.-
οτοτελε'ου Πανεπστημίου Θεσσα? ο
νί/.ης. Συγγραφεύς άξ ολόγου καί
ΑΦΗΓΗΜΑ ΤΟΥ κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ
4 όν
ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΟΝ
ΚΕΜΑΛ!
Στό μρτπ,ξύ καί ένώ ή στραΐο-
λογία καί ή όργανωτική προσπα¬
θεία τού Ταγιάρ έντείνοντην, ό
Γάλλος άρχιστράτηγος τοΰ Άνατο
ποϊο άποκηρύσσοΛταν οί άναρχ ■
κές έπαναστατικές όργανώσεις ν,αί
εκαλείτο ό .-τληθιισμός νά ύπακοΰτη
στήν νόμιμη κυβέρνηση καί τον
Σονλτάνο. Ό φε-τςτάς, παρά την
αυστηρή λογοκρισία στήν Άνατο-
λική θράκη, άνεγνώσθη σέ πολ,λά
Άγγΐλίδης Νικόλαος τοΰ Χρή- λ^οΓ' Μι:τώπου Φρανσαί ντ' Έατε τζσ,μιά Από' τούς Μουφτήδες. Αύ-
στιιυ, έκ Κων)πόλεως. Πτυχιοϋχος' °α1 δι?ίλθρ σιδηροδρομικώς στίς τό είχε σάν άποτελεσμα νά αύξη·
τής Νοιΐ'κής των Πηνρπιστηιίων | 24 Μαρτ,'ου άπό τό Καραγάτς — θή τό ρεΰμα τής αντιπολιτεύσεως
Κων (πόλεως καί Αθηνών. Δ.κηγύ πΡοαίΤΤ10 τή- Άδριανουπόλεως— καί νά έπηρεασθή σηιπντικά ό πλτ
ΣΩΚΡΑΤΗΣ Γ. Κ*ΑΛΛΣ
(Τ.τ,ανίου εί; τό ρίδας τού πονήαα- Δικηγόρο;, ί-κ. Χαλδϊ·
Ι νή κτ·ί τοΰ συνέστησε σέ έντονο δέν εξεδήλωσε δημοσ.'ως την άντί-
υ(ρ0ξ: δ;·«οί τού. Την άντίδρασι ΰποκι-
-: «ΑΝΑΜΝΙΙΣΕΙΣ 1804 -·
1924».
ου μόν© άκμαία διεσώθη διά μέ· | «ΣΤΝΔΕΣΜΟΤ ΜΕΓΑΛΟΣΧΟ
σου των αΐώντον, Λλλά καί μετα·"-
γΐίτ,μρνη Είς τή>' άντιπέραν Πας»-
δτ,ννάβρ.ον χώραν, κατειργάσθη
δ ά των Κομνηνώ , των 'Τι|»ηΛαν-
τίΤ>·. των Μονρού^Γ,'δων κα ίπλειά
δο; αλ.λης Ποντίτον την διάπλασι /
-τολ'τείας Έλληνιστικής θεραπευαύ
σης τα Έλληνικά Γράμματα καί
παρασκευαζούσης δ ά των έν αυτή
•'.αταΓτνγό των Ποντίον την προίΐ-
σαγιογικήν άνάκρουσιν τοΰ Αγώ¬
νος τής 'Εθνικής Παλιγγενεβίαξ».
Λιακόσια τρ.άντα χρόνια Αργό-
ΛΙΤΩΝ» μέ σκοπό' την ήθική χαί
ύλική Ι ίσχυσι τού έν προκειμένω
φ Τραπεζοΰντος» στή
Καλαμαρά.
ΙΩΑΝ, Α. ΑΒΡΑΜΑΝΤΗΣ
Αθήναι Ν)6οιος 197.1
(1) Ό κ. Όδ. Λαμψίδης, πρό
εδο»; τής Έπιτροπής ΠοντιακΛ
Μ
Λν
ή
Μελετών άπ·~κατέσττΐ(τε την μνή¬
μην τοΰ άνδρας στοΰς τύμονς 17
καί 18 τοΰ ΑΡΧΕΙΟΤ ΠΟΝΤΟϊ
(2) «ΒΗΣΣΑΡΙΩΝ Ο ΕΛ
ΛΗΝ» συγγο. Άχ λλέ'ο; Κΰροτ.
(3) Τα Γυμνάσια τής Ελλάδος
Τζάννες Μιχηήλ τού
ου, έκ Σμύρνη;. Πτνχ οΰχος τή;
Ά οτάτη; Γεοπονικής Σχολής Α
θηνων Γ-(οπόνος ενταχθείς εί;
τήι· Δημοσ.'αν ΰπηο:σίαν τοϋ ΰ,ιοΐ'ρ
γείου Κοινοινικών 'Τ,τηρεσών. Λ.ε
τίλεσε Δ'ειθυντή; τΑν Έθν.κί,
Άγροτικών Όρφανοτροφείων Κο
ΐΜτινής, Πατρών, "Ιωαν ,ίνον κκί
πάλιν Πατρών καί {ίδη συ ταξ;οΰ-
χο;. Άνέδρ ξρν τόν ,-.ροιτότοκον υ!
όν αύτοϋ ΝΙΚΟΛΑΟΝ
ΣΤΛ-
τεοα. τό 1902 δηλ., τό Φς>οντιστίι- εκεϊνα τα χρόνια ήσαν κατά μί>
οίον εγκαινίαζε τό νεότει^χτο ν^οι τάξ ν κατωτέρα των Γυανασίοιν
κτήοΐό του, καλλιμάρμαοο καί τ
τοαύοοφο, «παρά θί ' αλόί» -;
πραίλάμ<6ανε 40 μεγάλες αΐθονσες καί όλόκληρο τόν ίσόγειο χβησιμοποιούμενο γιά την τής Άνατο,λής, Μεγ. τού ; Σχολής, Εΰ,τ,γγελ'κής Σμύρνη; ί , ή μρη; καί Φροντιστηρίον Τραπεζοΰντος. (4) Τό παιγνίδι πού επαι,ξε 5 Μάΐο στού; άντιπάλους του μέ τό ΜΛΤΙΟΝ, Μηχανολόγον — Ή-·κ τ'Όλόγον καί ήδη Καθηγητήν τπίϊ Πανεπιστηα.'ου ΟΚΛΑΧΟΜ Α Σ -ών Ήν(ι>μέ ών Πολιτ,: ών τής
Ά;ι:ρ κή;, την θυγατέρα ΔΗΜΙί-
ΤΡΑΝ Μαθηματικόν χα Καθηγη-
τριαν είς ΚολΑέγ:ον τή; Άμεοι
'.ή; καί τόν ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ, Μ.ι-
3ηαατ κόν τοΰ Πανρπιστημ{ου Θ·σ
σαλονίκης ευρισκόμενον είς Ήνΐυ-
ιένας Πολιτε|ας πρός με|εκπαίδ?υ
σι·.
ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ
Τό ί Πε ο«·εϊ Φ
Σωματείον τώ" «ΣΙΝΑΣΙΤΩΝ>>
τέλει την ποοσεχή Κυριακήν .)ην
τρέχοντος, την ετησίαν θρησκίν-
ίας Πόντοι· Ι ,~ Σι-νταγαατάοχα, παίζετε τό νοΰσαν κνρι'ως οί ό.-τίΐδοί τού «Κοί
τελεντ-Ίο σα; χ-ίρτί. Έστέ προσ*- ματο; τή; Συνε-,νο,ισεως καί Έ-
---------------, κτικος, διότ( έσεΐς, θά πληρώσετε λ<·υθερία;» σέ συνϊ?ργασ.α μέ τοίς καί τα σφάλματα τοϋ Κεμάλ. Σϋς Μουφτήδες οί ό.τοϊο, άντιδροϋσα>·
συμίίουλευίο νά πτιύσρτε την στρν στά σχέδκι τοΰ Ταγιά,ρ.
τ°λογησιν. ^ Μποοστά στήν κατάστασι αΰτ>Ί,
Κι ομο; ο Ταγ.άρ δέν ύπάκκ·- ό Ταγιάρ σι«νεκάλεσε (Πΐιθούλιο
ιίΡ και ίπροχώοηορ σΓήν έφαρμο. τΛν σ,νεργατ,τ,ν του, στίς Ο Άτρι-
γη των σχεδιον τον. λ{ου# Χατ4 την δ άοΧίΐα του οπί)·.
■?τα άπό λίνε; {.αέοΡΓ. μ,ετέ- ου ανεκοίνωσε δτ, τίχε λάόνη τίς
χη ρή η .^ ^ , η
τς-έχοντος, την ετησίαν Θρησκ^ΐ'- Ι ,τα απο ί·ίγρ' '^έρες, μετέ- ου ανεκοίνωσε
τικήν καί Σωματριακήν αυτού έθΓ *η " |δ 0; σΤη,ν Τιι «Λ-
ΓΙΟΤ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ».
παράγγελμα: «Άφή<ττε τα α θη νά άνθι'σονν», μάς ?π«ιξαν καί οί Νεό τουρκοι μέ τό διαβόητο Σύνταγμά τους. Ι.Α. ΔΙΑΛΕΕΙΣ. Ή "Ενωσις 'Ελλήνων Λογοτι- I χνάίν πραγματοποΐΡΪ την 8ην Δρ- κεμβοίον τιιιέριιν Σάββατον /ί ώραν 7 μ.μ. δμιλία" είς την μενά λην αϊθουσα τοΰ Παρνασσοϋ μέ θε μι: «Ή Λογοτίχνία τοΰ Βιβλίον», Όμιλ.ητής: Ό Λογοτέχνης - Ζμ γράφος κ. Σπύρ. Φραγκάλιος. Ποιήματα: Θά απαγγελθοΰγ άπο τόν καλλιτέχνη κ. Μλτιάδη Βάθι Τόν ομιλητή θά παρουσιάση γ Άντυτράεδρος τής Ενώσεως κ. | Νΐκος Α. Σ τασινόπουλος. Χ'ΐριουπολη γιά νά επιβάλη φορο- —Δέν θά ύπάκ,ονε στήν νεα χν- λογια ^ και στρατολογία, Χαρακτη 6έονηβη καί θά προχωροΰσε σττ',ν οισπκα δέ άναφέρεται δτι Λπό έφαςμογή των {-θνικιστικών τα< τού; πολίτες τής Τνρολόη; άπαι- σχεδιον. τοΰσε την πςοσφορά τοΰ ποσοθ Μερικοί συνεργάτες του είχαν των 200 000 λιοόη· Τουρκίας οάν διαφορ^τ,κή γνώμη. Ό Ταγιάο άν δανεο καί την κλήση ΐντό τα δπ>α τ έ δρ, μ α* αέ Λπειλέ;. Άπεχώρησ·-·
δυοάκομα ηλικιών. μέ ύογίι αφ(Η-, άπεχήρυ|ε τόν Σονλ
Την ϊδα έποχή, την ?;ακυ6έρνη. τανο καί επέστρεψε στήν Άδρ·υ·
ση τής Τονρκ|«ς ανελάμβανε ό ναούπολη ΰπου χατέλυσε τίς πολ>·
Λρωθυπονργό; Δαμάτ Φερήτ, μετά τικές άρχές καί ανεκήρυξε τόν έαυ
την νποδολή τή; .χαραιτήορως τίς τό τού πολιτικό καί στρατκοτικι')
κυ&ερνήσεως Σαλήχ Πασσά. Έ- διο κητή τής Άνατολική; Θράκης
ί»ΛηΑη ΤΛ« _ ,νια τα ματια_ αυ
ξεδοθη
τοκρατορικό;
τόν δ-
»♦♦♦♦♦
♦*♦♦♦< ΧΡΗΣΤΟΥ Σ. ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ ΧΡΥΣΟΣΤΟιΛΛΟΣ ΣιΜΥΡΙΜΗΣ 2 τόμοι. ΣβλΙδεβ 712 νοΙ 163 βίκόνες Πωλεΐται είς τα ΒΛλι·ι«ιΐ,β1 α κα) παρά τφ ουγγραφεί (ΦρυνΙχου 4. - Αθήναι 11 β)