195166

,Ι
ΙΐΝΑΤΙΟΝΛΙ.Κ
, .,»ί->γ υπο»
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ
ΕΒΔΟΜΑηΐΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤ9Ν
-Ετο:; 42ον Άρ. φύλλ. 1986 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50
Κυριοβκή 9 Μοβρτίου 1969
}.,«··»■·'
{ Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ι Γοαφεϊα : Όοός Νίκης 25 - Αθήναι - Τ»Λ. 229.70·
Ι
ΙΙΙΙΙιΙΙΙΐηΜΜΙΙΐηΐΙΙΜΙΙΙΙΗΙΗΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙ.
ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
Βραδέως μέν άλλ' ασφαλώς ,
ΐηττι είναι π κυριολβξ α της ό |
" έρα, προωθουμένης Έλλη Ι
ν0 - τουρκ'^ς φιλΐας. !
Επήλθεν όπωσδήποτε μία
Οβεοις είς τάς έζτρε-ιισηκάς
Λιθβέοεις ωρισμένων σωβινι -
οίύν Τούρκων, οί όποίοι άπό
^γ έχβρ·κί|ζ έκδηλώσεις των
^τά τής Έλληνο - Τουρχι -
κης φιλας πορουοιάζονται σή
μερον άν οχί θιασώται καΐ ύ
πέρμαχοι αυτής, τουλάχιστον
χομενθι την άνασύνδεσν
φΐλικών σχέσεων μεταζύ
λύς αΙ Τουρκ'ιας καί
^ βελτίωσιν τής θέσεως των
ένΚων)Γ1°λει Έλληνικής καί
$ν Δοτική θράκη Τουρκικής
Με,ονοτήτων. Ό γνωστός οω-
β,νΐστΓς έκ Κύπρου καταγόμε
νος καθηγητής τοϋ Πανεπι -
Κων) πόλεως Ντερβίς
Μαζ ό οποίος οΰτε λέξιν
ήθελε ν' ακούση περΐ Έλλη¬
νο Τουριοκής φιλίας είς πρό
ο^α'ο^ επιστολήν τού πρός ή
μάς έγραοεν αύτολεζεί:
«01 ευρισκόμενοι είς τα δύο
άκρα έζτρεμισταΙ ότι καί άν
θέλουν δς κάμουν δτι καί άν
βέλουν άς οκέπτωνται πάντως
επιβάλλεται ή Έλληνο - τουρ
<χι"ι ψιλΐα ή όποια είναι πρός δφελος καί των δύο Λαών. ΟΙ Αηατούρκ καί Βενιζέλος δώ- οανες λπθην είς τό παρελ - θον συνέστησαν την Ελληνο¬ τουρκικήν Φιλίαν καί ουνερ - [ γαοιαν των δύο Λαών». Ό Τουρκικός Τύπος δειλά - δειλά ήρχισε κταί ούτος νά έν διαφέρεται διά τάς ένθεν καΐ εκείθεν προσπαθείας ωρισμέ¬ νων θιασωτών τής Έλληνο - ουρ<κής ιριλίας προσωπικο - τιΊτων Έλλήνων καί Τούρκων καί πρό ημερών Λ Τζουμχου- ριέτ έδημοσιευεν άνταπόκρι- οιν έζ Αθηνών μέ εύνοικά οχόλ,α καί παρέθετεν είς τό δρθρον της τάς προσπαθείας ημών καί τα πρός ημάς γρα φόμενα τοϋ τ. Νομάρχου Κων οταντινουπόλεως καί Λδη Προ έδρου ΔημοσΙων Ύπαλλήλων ϋς Τουρκίας παρά τώ "Υπουρ γεΐω Έοωτερικών τής 'Αγχύ - ρας Νιαζή "Ακή, ό οποίος εί- ' νοι π οπονδυλική στΊλη των διά τΊν Έλληνο . Τουρκικήν Φιλίαν ουνεργαζομένων πνευ ΙΛΠκών τής Τουοκιας προοώ- πων μετά των οποίων συνέπη · ζε Ιύνδεσμον Τουρκο - Έλ- ληνικής συνεργασΐας. Την 23)2)69 άπευθυνόμε- νος πάλιν πρός ημάς μεταζύ άλλων έγραφε: Σάς είχον άποκαλύψει προ ηγουμένως τάς περί Έλληνο- τουρκικπς φιλίας πεποιθήσεις καΐ ε.1λικρινείς δοζασίας μου. "Ημείς έρχόμεθα καΐ άπερχό- μεθα τού κόσμου τούτου ώς γενεαΐ αί οποίαι έχομεν έπω μισθή την υποχρέωσιν όπως έν είδει άλύοεως μεταβιβάζο μέν εις τα τέκνα μας την ίστο ραν των αΐωνων εθνών μας. Καί έφ' όσον διακείμεθα άπό είλικρινείς διαθέσεις καΐ φρο νήματα δυνάμεθα νά εύρΐοκω μέν ευκαιρΐας πρός λύσιν των έφημέρων προβλημάτων μας. Τα προβλΑματα αύτά ό¬ σον δύσκολα καί άν είναι δύ¬ νανται νά ευρωοι τάς καλλιτέ ρας λύοεις όταν οτηρΐζωνται επί εΐλικρινθν θάσεων καΐ πε ποιθήσεων. Άζιότιμε κ. Μακρίδη. σάς έγνώρισα στην πατρΐδα μου ή όποα ευρίσκεται οέ μιά με γάλη έζέλιζι προοδου. Σάς άγάπησα καθ" ότι είσθε ένας άνθρωπος μέ πίστιν καΐ μέ εί λικρινεΐς καΐ ώραΐους στοχα- σμούς. ΑΙ μέχρι σήμερον προσπά¬ θειαι σας έχουν εΐσχωρήσει παραλλήλως είς τάς καρδίας των δύο λαών μας οί όποίοι δίδουν τόσην σημασίαν είς τήν Τουρκο - "Ελληνικήν φι¬ λίαν. Άλλά καΐ αλλθι σημαίνον- τες Τοΰρκοι έγραφαν καΐ γράφουν πρός ημάς μέ τό αύ τό, ώς καΐ ό φίλτατος καί ά- γαπητός δΓ ημάς Νιαζή Άκή, πνεϋμα, όπως οί Καθηγηταί τού Πανεπιστημίου τής Κων)- πόλεως Σου>χέλ θύνσέρ,, Φα
χρή ΦιντΙκογλου, Μπεντή Σεχ
σουσάρογλου, Μαχμούτ Μηε -
λίκ καί ΧαλΙλ Μπέης καΐ ό Πρό
εδρος των Δημοσιογράφων
τής Τουρκίας Μπουρχάν Φε -
λέκ, ό οποίος μάλιστα διαηρα
γματευθεΐς κατά τάς αρχάς
Φεβρουαρίου έ.έ. είς τήν έφη
μερδα Τζουμχουριέτ τό ζήτη
μα τών Σχολών τής Έλλην ι ·
κης Μειονότητος ύπέδειζεν
είς την Τουρκικήν Κυβέρνη -
σιν ωρισμένας θεραπείας διά
την ομαλήν λειτουργίαν αυ¬
τών. ' '
ΒαΙνομεν θραδέως άλλ' α¬
σφαλώς.
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Δικηγόρος.
Πρόεδρος «Συνδέσμου Κων)
πολιτών "Ελλάδος 1924»
Άπό τα κεφαλαιώδη θέματα τής έποχής μας
Ο ΜΙΚΡΒΣΙβΤΙΚΟΣ ΕΑΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙΗ ΕΑΑΑ2 ΕΑΑΗΝ0Ν ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
Τού συνεργά τού μας κ. ΙΟΑΚ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΙΟλΑΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΠΠΙΣΙΣ ΤΟΥ
. ; Υπό τοθ συνεργάτου μας κ. ΔΗΜ. Ι. ΜΑΓΚΡΙΩΤΟΥ
8θν
Είναι άνάγκη τούτο, νά Ίδρυ-
βούν πολλαί τεχνικαΐ καϊ γεωργ ι¬
ω! Σχολαί. 'Εττίσης, νά οεληω-
βούν οί όροι διαδ ώσεως είς τάς έ
™ίχίας, νά πΌοωθηβή είς αύτάς ή
ΐβΐπνξις 6 αιιηχανιικών καί αλλων
Φγασών. Νά δημιουργηθή κέν-
ΤΡ3 —λιτιστικά καί μορφωτικά είς
όλος τάς έττορχιακάς -πόλεις (ώς
διβλο9ήκ«ι/ διολέξεις μορφωτκαί,
ορχήστραν ικαλής μουσικής· αβλη-
ΤΗ»ΐ άγώΜΕς, εκβτόσεις. διοτ»Χίννσ-
μοί ττρός 6ράδευσιν έττιδόσεων εις
λογοτεχμίοτν. καλάς ιέχνας, τταρο-
Υ^ής κλττ.).
ΙΥ· ΠΩΣΠΡΕΠΕΙ Ν' ΑΝΤΙΜΕΤΩ
ΠΙΣΘΗ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ
Ε!«ι γεγο,ός ότι ττολλοί νέαι
«ύ διψού^ διά μάθησ.ν, ττοΰ δι-
Λ διά μίαν ζωήν άνωτιέρου έπι-
^έδου, ·πηγαί/ουν νά φοιτήυουν είς
'λιωτότας Σχολάς· άφ' ενός μέν
°!ο νά κΜταρτισθοΟν κ,αλύτερον καΐ
"β έξαοιφαλίσΌυν έτσι τή^ μέλλο/-
τι«η» τ«ν σταδιοδραμίαν, άφ' έτέ-
I*
δέ διά νά εύρουν άτταντήσε ς
·*? τα διάφορα ζωτικά προδλήμα-'α
!0Λ
ώς πρός μέν την
της ετταγγελμοΛκςης των μορ-
την έτπτνγχάνουν ό^τχοισδή-
Τ£: Ως ττρός την ί'«ς»νοίττοίησιν
•^ ής ττ^ευιματικής των δίψης
αι,διότιι όχι μόνον δέν
είς τα Ά/ώτατα Ίδρύ-
!""«τίος ό—αντήοιεις ττοο ττερ μέ-
"**' 4λά καΐ διότι <^/ϊχαλύτΓτ<Η.ν °*« τερ,οισότεοα έρωτττμαίτα, ττα- λόγον ούτον καΐ -ττολ- μένουν τΓθλλο'ι κρλής ι <^ικσνοτΓθίη(τοι κα! *ι<ϊ ς ρς Γ. 6Μα5ες νέ«ν. ή άδιαφορούν τε- ^ ττρός τό κάθε τ,, ή καΐ άνα- ^ά ύ αλλού τό νόημα ΊκοΙ»ΌΓΤΤΌΐή<ΤΟΙ/ν τήν δίψαν. τό δράμα τής οτ>μερι
νεολαίας είς πολ-
, παρέμεινεν ά<α· κο; ^ £χει λά6ε 70ν είς ,α ής ζής η ^Ρθσανατολσμός -ού της . έσ<)>αλμένος ή άμ-
,^^ός. Πολλές ψορές
κ^ΤΤ**- ^«λοί όδηγοθν ^υφλούς
<*ν είναι τταράξίνον τό ©τι πέ- ν "^ι μαζί —όν λώβκθν τής πλάνης. Ποίον λα <ττάν είναι τό κα¬ θήκον τώγ μεγαλιιτέρων την ηλικί¬ αν κσΐ κυρίως δλ»ν των αρμοδίων έμττρός είς τό δράμα αύτιό τής νε- ολσίας; Έν ττρώτοις· είναι ή Μαπχχνόη- σις. 'Αλλά δ;ά νά £—άρχη καΓταινό- ησις θά τΓρέτττει νά υπάρχη ττ,ραγμα Γι«<όν ενδιαφέρον δηλαδή άγάττη εί λικρινής ττρός τοϋς νέους. Είναι άνάγκη νά ττροσέξωμεν με ονμττάθεα, οχλλά καί Οττο- ή^, τα ■π'ορότΓθ,ο' τώ^· νέον, το ·ά των τάς διοικολίας Εΐ.-αι άνάγκη νά εΰρωμε^ την ρ, τής νεολαίας. Π θτ/όν, τα περι σ·3ΐότερα/ ^ά είναι άνυττόστοττα ή ύττερβολικά. Ώς έττί τταραβείγιια- τι, ότι οί μεγάλοι τούς ςττεροθν τήν έλευ9ερίαί^ νά κάμου^, 8·τι θέλου^· νά ζοϋ/ δττως έπιθυμοϋν κα! τα ττοίρόμοιχ Ύπάρχουν δμως κ αί 6ά σιμςτ παράττονά των. Ύπάρχουν καί αίτιάσεις των βάσιμες, δτι διι- λοόδή οί μεγάλθι τοϋς δίδουν τό κα κό/ τταράδειγμα μέ τή,^ άσΐΛεπή διατγΜΐγήιν· των έν σχέσει μ' έκεΐ'α ττοΰ λέγουν, ττού διδάσικοι,ν, ττοθ π ι στίθουν, μέ ΐττ>ν ίπτοκριτίαΐ; -ιω,/ ίν
γένει, ή διότι τούς ζητοθ^ συμδ1-
δασμοθς καΐ ύποχωρήσεΐ'ς είς ττρά
γματα ποϋ δ&ν εΐνα·, όρθά καϊ δί-
. "Η διότ, ττθλλοΐ όπό τούς με
έχουν ώς σκοττο^ της ζωης
τΐίθν ΤΠ^ ά~ό^ΓηθΊν χρΓ[μθ:ος κσί
ύλ «ώ; άγα3ών κοεϊ δέν δείχ><οΐΛ, κα νέ<« ένδιοοφέοο διά κάττι τό ττνευ- ό^. Φυ'ςτικψ τώ λόγφ, τα ττρό αύτιά τα οττοΐα οί νέοιιμίμ- · σΐπε.ροΰνται, ώς έττί τό ττλεϊ ( ήθι*ών <5βρχών καί είναι ττρο σκεκολλημέινςί βίς την ύλην. Κα! εί- να άναξιόπιστα. "Εχοι,ν δέ ώς πρός αύτά τα ζητήματα πολΰ δι κ 3ι α,/ οί νέοι. 'Αλλά «χ'ι δτιαν τοϋς ν' άγα>/:«<1τθϋν καΐ £ ή νά δ£ίχνθ»Α< άιμφΐ'βολίαν «αί στίαν είς τα ζηηττμοττα: τής ©ρηοκεί άς ίϊ τής Ή^ικής, καϊ ττάλν είναι ά/άγκη μέ ττολήν ΐπτομο^ήι/ καΐ κα δαφωτίζωνται καΐ νά ηγ | Νά έχωμεν δέ ύττ' όψιν »ιι αβεοι νέο, μέ δλην την κυιριολεξΐαν,δ έν ύώ ή Πίδ -Ι- ,' εϋτυχώς στήν Πατιρίδα μας. Είναι μάλλον άκατοιτότπστοι ή άττογοητευμένοι, ϊσως, διότι δέν δλέττουν συνέττειαν ζωής είς έκεί- νοιος ττοΰ έτταγγέλλθ/ται τάν «θρή- σκο/». Κάτποιος εξυπνος νέος έΤ^ε- , γε σ' ένα Χρπτια.όν ποΰ δέν ήτο ( τ___ 1 (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα) ! ληνικής γλώσσης άλλά καϊ διότι ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ ΑΊ νεώτεραι έκ τής Λύσεως καί θετικώ,τ&οα, ττλη,ροφορία, π«ρΐ των κατακτητικήν ό^ειρων τού Πάττα Ίννοκε,/τίου τού Γ' καΐ αί δαρΐί. αι ττιέσεις τώ^ έν Κωνσταντΐινουπό- λει ττρ·ο·ο-ηλι/τισ'τών έντ^ταλμένω^ τού απετέλεσαν σεισμόν τρομερόν εις τάς συνειδήσει τών Βυζαν-τι- νώ^ Χριστ.ανών κάτοικον ττις πρω ην ττρωτευούσης των μέ μοτ/αδικον αττοτέλεσμα νά άφοπνισθή έ«τρΟ- μο^ τό έ^ ζωή διαφυλαχ3έν έν τώ τών Βυζαντινών Χρι- κι>τταρον τής φυλής. τής
έθ/ότητος ^ άκιριδέστερον τού Γι.-
νους τού 'Ελληνικοΰ.
"Ο Βαζαντιινός Χριστ,ανικός πό
λ τισμός τό φιλετικόν αύτό κύτπ-
ρον τής Έλληνικής έθι.ότιττος ή α-
κρι&έστερον τού Γένους ςναττέθεο-ιν
επιμελώς είς τό ύττοσυνειδη-τον τών
ότταΰών τού Χριστού ορθώς ττο,ώ',
διότι δέν τό έχρειάζετο «.αί ττολύ
κατά την μαικραίω^χ έκττολιτσιτ,κή^
σταδιο&ρομίαν τοα· ώς θά ύττομ.η
σω άμέσως κατωτέρω είς τ°ν έκ
Κωνσταντινουπόλεως έπιο-τολογρά
φον μου δ ά νά έ.νημερώο·ω ττληρί-
στερο,/ καΐ λεπτομερώς μάλιστα
τους άι·α.γνώστας τής φιλοξέ.οο ε¬
φημερίδος «Προσφιογικος Κόοιμος>
Τό Βιιζάντιον άρχακόθεν άττοι-
κια των ΑΛεγαρέων, ήτο μία έττα.3-
χ ακή πόλις τταρά τήινεϊσοδο^τοϋ
Βοσττόρου, έδρα έτησικ.όττου ύπα
γομέκθυ είς την Θρακικήν Μητρο-
πολιν τής Ήρακλείας (νυν Ραιδε
στού) προοιχθείσα βραδύτερον
(323) είς πζ^ωτεύουσαν τοϋ Άνα-
το·λκ·οϋ -η,ιήματος τής Ρω,μαικής ού
τοκρατορίας, ι—ό τού Μεγάλον
Κω^ατα^τ'ινοιο, μετονομά»τα/τος αυ¬
τήν ΚωνσταντινούτΓθλ.ν ττολιτικώς
"αί Νέαν Ρώμην Έκ.κλτριαστικώς.
Κατά την διαθήκην δμως Θε3-
δοσίου τού ΑΛεγάλον (395) ιό Βι^
ζάντιθν αποτελεί εκτοτιε τόν κλήρον
τού πρωτοτόκου υιού τού Άρκα-
δίου καί σνναΐ/τίζεται ττλήιρως μέ
γο Άνατολιχόν Ρωμαϊκόν κράτος,
τελείως ττλέθ'ν ανεξάρτητον άπό τό
έτερον ήμισυ Δυτ,.κόν' Ρωμαϊκόν
«ιράτος· 6λλά καΐ τελείως διαφο-
ρθν έκε'ινου κατά τήν γεωγραψικην
Βέσΐν καΐ τόν χαρακτήρα των απο¬
τελουσών αύτό Άνατολικωτέρων
χωρών.
Γό νέον καΐ νεαρόν Βυζαντινόν
Κράτος άττοτελεσθέ,ν έκ των χωρών
ό5 Άνατολΐικοΰ ΊλλυιρικοΟ/ τής
Μικροχτιατικής εκτάσεως μέχρι τού
Εύφράτου, τής Αιγυπτου καΐ της
Κυιρηναϊκής, άττετέλε<Γε καί την πρ ό την καί δασικήν μορφήν τού Βν- ζα^τινοΰ Χοστιανικού Κράτιους. 'Ε^τος τού νέου αυτού Κράτους τό "Ελληνικόν στοιχείον κατέχει τα ττρωτεϊα καΐ τήν ύττεροχήν είς μόρ φωσιν, κοιινων:«·ήν πρόοδον καΐ οι- κονομικήν ανάπτυξιν, τα δέ λοιπά έγχώρια στοΐ'χεΤα ττοορουο-ιάζονται ώς άσήιμαντοι μειονότη(τιες 'ΕΞλλη νόφωΐΌΐ μέν κατά τό ττλεΤσ'τον άλ- I λά κοινωνικώς καΐ οικονομ ικώς κα- θυσπερηιμένα! καί άκριδέστερθν ·'.- πανάτΓτυκτοι. Τό νεαρόν αΰτό Βι/ζαντινύν ·Φ" τος, άφ' ότου άι'ύψωσε τόν Χριο-τια νισμόν είς επίσημον θρησκείαν τον Κράτους καί την καθίστα βαθμι,- δόν ύττοχρεωτικήν είς ολόκληρον την έττΐίφάτειαν (397 καΐ εξής) καί έφ' όσον ή προσωπιική άφοσίωσ ν τού Μετ/άλου ' Ιουστΐνιανοΰ (52^ καΐ εξής) καΐ των διθοδόχων ΐυυ πρός την ορθόδοξον Εκκλησίαν κα τεδίωξε καΐ έξηφάνιαε μάλιστα τή» είδωλολατρείαν των ' Ελλήνων (τόν έϊιΊσμο^) τό Βυζαντ^νόν κράτος έκΐοτε ορθώς κα;ΐ πολϋ διικ,αίοι; έχαροοκτιηρίσθη ιΐττό τής Ίσιτορίας Βυζαντιακόν ή άκρι6έθΓηερον Βι- ζοιντιινόν Χρΐ'στιανικόν κράτος. Δ- ότι έκτοτε Πολιτεία καΐ 'Εκκλη- σ!α· δηλαδή ή κοσμτκή έξουσία καί ή ττνευματική έξουσία συΐΑεργαζό- μεναι κατά τό πλεΤστον άρμονικώς καί άττό συμφώνου έττέτυχθν καί τήν θεωρητικήν διάδοσιν τώ,, ίδε- ω5ώ^ τού ΧρισΓανιοιμού καΐ τή·./ έμπροοκτον έφοΐρμογή,ν των ώς 6ιιο- ' μάτω,ι τών ΒυζανίΓΐνών Χριστανώ·/ ' διά την έν Χριιστφ καΐ διά τού ■ Χοιστού τελειοποίησιν των. Συγχρόνως δμως κατσχύρωσα» τα ΧριστιαΜΐ'κά αθτά ίδεώδη καί .'τάς θεμελιώδεις αρχάς τού Χρ.οτ. ! ανιοΐμθύ διά τής φιλοσόφου σ»<έψε- ' ως των άρχαίων καΐ ικορυφαίων 'Ελ ι λή,νω., φιλοσόφων. Καΐ επί ττλέον Ι διετίπτωσαν αύτάς τάς χριστια,ν - Ι κάς άοχάς (δογματικάς καΐ ήθ 1 κάς) σαφώς καΐ αύθενηκώς, χρη- σιμοττοιούσαι την άΐφΐ6οιλόγθν άρ- θοέττειοον καΐ καλλιέττειαν τής αθα- νάτου 'Ελλνηνικίής γλώσιοτης τής Καικής Δισΐθήκης καΐ τής άρχαίας καϊ κλασσιικής Ελλάδος· προνο- μιούχου λεκτικού χαρίσματος των άρχαίων ττρσγόνων. Δότι οί Μι- κοασιάτα, καϊ οί ΆλεξαιΛρινοί Πά τέρες, δ'δάσκαιλοι, Άττολογηταϊ καϊ 'Ερμηνΐυταϊ Βυζαι/τινοί "Ελ- ληνες είσέδυσαν βαθύτιε.οο·^ παι- τός άλλοις συγχρόνου Εύοωπαίου έπιισιτήμθνος δήθεν θεολόγου είς το 'νόηιο: τού Έλληνικοΰ κειμένου τών | Εύαγγελιστών καΐ τώ, έττισιτολ'Λι/ των Άγίων Άτιοστόλ&ν ««' είδι- 'κώς τού θείου Παύλου. έττέτυχον | δέ είς αμφότερα, εί τε την κατοχό- ' οωσιν καί την διατύττωσ ν. διότι κα'ι ' κάτοχοι ήσαΐν τής φιλοσοφκής σχέ | ψεως καΐ έγκρατεΐς ήσαν τής 'Ελ- ! ληνκής γλώσσης άλλά καϊ διότ προπαρεοτκεύαιζθν εαυτούς δουλα· γωγούντιεις τό σώμα διά συνεχούς άσκήσεως καί μυστικής θεωρίας καί άγιότητος δίου καί Χριστιαν κου καθαιρώς ψρονήματος, μιμού- μενοι τό/ Απόστολον Παύλθν (Α' Κορ. 9, 27). Κατά τα άν«τεοω, έφ όσον ο Χριστιανιοιμός των Βυζαντινών δ;- εδίδετο άνατπυσσόμενος εντός τού νζου Βυζαντινού κράτους καϊ έθρι άμδευσε μάλισ·τα κατά τής έγχωρί- θυ 'ΕΞλλη^ι«ής είδωλολοττΐρείας, τρε φόμεΐΌς άΐττό χήν 'Ελληνιικήν φ.λ^- σοφοΰσαν σκέψιν κα' ποτιζόμενος άττό τα μελίρς»ητα νάματα τής άρ¬ χαίας "Ελλην κης γ>αόοχτ<ης καί τής Ι 'ΙΞλληνικής γλώσσης ιώ^ ιεράν "£ΐ ( μένων τής Καινής Διαθηκης (ουχί τής Λατινΐικής μορφώσεως, ώς συ- νέόαινεν είς την Αύσιν) έξηκολού9ι; αε νά διατηρή καιΐ τόν χαιρακ.τηρι σιιΛ^ των Βοζαιντινών ώςΡωμ»αί>λΐ^
κ.ςιΐ ορθώς τον ήνέχθη διά νά άπ>·
φύγη την λέξιν "Ελλην, διότι, άλ¬
λως θά άττεδεικνύετΐο άσυινεττής,
ανακόλοιοθος ή άκρι&εστερον τταρα-
ηαίων λογικώς διά τόν εξής άττλού
στατον καΐ αύτονόητον λόγον.
"Η λέξις "Ελλην αρχικώς (ώς
καΐ ή λέξις Λατΐνος) ττεριελάμδα-
νε δύο έννοίας αρρήκτως πρός αλ¬
λήλας συν&εδεμένας ήτοι άφ έ/ός
μέν τό φυλετ«όν στοι'χεΐον· δηλαδη
τής έθνότητος ή ά^ρι&έστερον τό
Γέ^ος καΐ άφ' ετέρου τό θρησκευ¬
τικόν στοιχείον, δηλαδή τήν Ε!5ω
λολοοτρείαν ή άκριδέστερον τόν <-- θεσμόν (λεγόμενον έν ίτ.τιθέισει ττρος τόν Χριστ,ιανΐισιμόν). Άλλ' ό θριαιμδεύσας Χριστιανισμθς τού Βυ έξηφά* ισε τό θρησκευτικόν τού Έλληνος, την είδω- λολατρείαν του' χρησιμοττοιήσας ώς πολεμικήν ύλην τό "Ελληνικόν κείμενον τής Καινής Διαθηκηις καΐ ώς έργαλεΐα, πρός ανέγερσιν και βιΌ κοδόμηΟΊν τού ΧρισΤΓθΐ/ικοΰ σταιχειιχι την "Ελληνικήν φιλοσοφ;- σκέψιν καΐ την "Ελληνικήν γλώσ σαν των άρχαιίων Έλλήνων. ΈτΓομένως, καί τό ένχ—ταμεϊναν στοιχείον τής λέξεως "Ελ λην δίίν ήτο λογικώς δυνατόν "^ διαμαρτυρηθή κατά τού έττικρατή- σα^τος Χριστιαίν.ικού στοιχε'ιου, δι¬ ότι κιαΐ τό θρ αμδεΰσαν αύτό Χρι¬ στιανικόν στοιχείον ωμίλει τήν 'Ελ ληνικήν γλώσσαν καΐ έχρησιμοποι εί την "Ελληνικήν ψιλοσοφούσαν σκέψιν καΐ άτ^εγίγνωσκε τα έλλη- νΐικα «είμενα των Εύαγγελσ·τώ^ και των Άγίων Άίΐηοστόλων. Εν¬ τεύθεν έττηκολούθησε «αί ή σημα - 1ική οπερτροφία τοϋ Χριοτιανικού (Συνέχ^ια είς την 6ην σελ.) ΊστορΐκΓ» άνάγκπ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ Δοκίμιον τοϋ συνεργάτου μας ΑΠΟΛΛΟΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ ΙΥ Προχωρημένη ανοίξη τού 1954 πήγαινα πάλ, άπό τή Θεσσαλο.ί- κη στήν Άλεξανδρούττολη ιμέ την ταχεϊα τού Γϊυθίου ΟΊ έττιδάτες τής πρώτης θέσεως ήσαν λιγοστοι κ ' 6 μθ/θ5 κός συ^ταξιώτης στό δ'ςχμέρισμά μου κατέδηκε στ ίίρρες. Τό ταξίδι ήτα,ν ττληχιτικο καί κουροχχτικό. Διάοαζα ώς άρ- γ·ά τό άπόγενμα, ώς που βαοέθΐι- κο: καΐ τδριξα στόν ΰ~>·ο. Κασά
τό σούρουττο μέ ξύττ»ησε ό θόρυ-
6ος μιας ζωηρής λογοιμαχίας στό
ττλαϊνό διαμέρισμα.
Βγήκα στό διάδρομο. Βρισκό-
μα;σΐΓε στόν σταί3μό τής Κομοτηνης
Μττροσΐά στή πόρτα τού διαμερι'σ
μ»τος ενός 'χωροφύλαχας έκλει.ε
την εΓσοδο οπέ μιά μθυσουλμσ α
ώριμης ήλικίας μέ φερετζέ δίχ^ς
γιαο"μά<ι «αί λογομαχούο^ μέ τόν συνοδό της, έ'^αν τριαντάρη ψηλό στό άνάστη,μα κα! άγέρωχο στό ϋφος. Μ ά δμορφη καπέλλα, στά εΤκ.οο-> μέ κομψή εύρωτταϊκή ττερι-
6ολή καϊ μ' ενα ττελώριο μπουκέτ-
το τριαιν-ταφυλλα· άγκαλ ά· σιτ€'<6 τανε ττίσω 'της καί τταραχολουθοό- σε, ^μάλλον έκνεορισ'μένα τταρά ύ- νήονχη· την λσγσμαχία. Αϊτία τής διαφοράς ήταν ή άρ- νηση τού χωροφύλακα ινα τταρΌχω ρήση τό διαμερισμα οττΐς δυό γι.- νακες, Έκ,τελούσε, ελεγε, έμττ.- στευτική ΰττηρεσία, μετέφερε άττόρ ρηιτα έγγραφα καΐ άπαγορεύετο να μβτακινηθή. Πράγματι, στό έπΐ- το χο τραπττεζάκι ήταν άττλωμέ'η μιά κατάοιταισΐη καί στή μττροστι- νή τού θέση άττθωμένος ενας πι- φμές χρφς —Ή θέσις σας δέν είναι έδώ, φώναξε ό άγέρωχος ιτύπος. Νά τα ρετε τα άττόρρητά σας καΐ νά ττά τε στή δεύτερη. "ΕκριιΛΧ ύποχρέωσή μου νά γ- ττέμβ" συμδιδαστικά. —^"Ας πϊραο-ουν οί κυρίες στό διαιμέ,ρισμά μου, τού πρ'ότενα. Εί- μαι ίΐόνος. — Εΰχαριστώ, μ έκοψε. ΟΊ κυ- οΐες εί. α μουσουλμάνες. Δέν °υ νηθίζοιν νά συ^ταξιδεύουν μέ άν- δρες. Ό κύριος ττρέτηει ν' άοειάση τό δισιμϋρίθ1μα. ΟΊ χωροφύλακες δέν δι^αιούνϊτιαι νά ταξιδεύουν πρώ τη θέση. (Συνέχεια ε'ς τΛν 6ην οελ.) Ή πορεία διά ι ών Ιδεΰν ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΥ Β. ΜΟΡΑΙΤΙΔΟΥ ΤΟ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ Φίλε Κύριε Διευθυ^τά, Έττί ΐτού θεμα,τος τής «Ίορύσε- ως ΜικρασιατικοΟ Μουσείου κα! νημείου τού λνοιρτυρίου τού Μι- κρασιατικοϋ Έλληνισμού»- τό ό· ποίον ανεκοίνωσεν ό κ. Ν. Μηλιώ- ρης καϊ έξέφραισον γνώμας ό Κα- θηγητής κ. Β. Ν. Τατάκης '<αϊ ό Φίλτατος κ. Ί. Άκιριθάκης, έττιτρς ψ3ΐτέ μου νά έκφέρω καϊ έγώ μίαν .. γνώμην. Παοάπονα έκφράζο·»·ται κατίχ τώ^ ττλουσίων τής 'Ανατολής (έγ^· βεβαίως, δέν άνήκω είς τάς τάξεις των), δ.άτι δεν έδοήθηαον διά την πραγμάτωσιν των ώς άνω σκοπών. Δυοιτυχώς, τα τΓαράττο.α, δμωί, κςχϊ αί πάσης φύσεως ύττοδείξε ς σιτερούνιται ούσιαιστ ικρύ ττεριεχομέ νού, διά νά πραγματοποιηθή ο'ιο*· δήπατε έργθΛ ΈκεΤνο ποΰ χρειάζετχΜ είναι ό πα,οάγων «άνθρωττος» —ό ττρωτ;- ττόρος— ττού θά έχη την τόλμην νά ά^σλάδη την πρωτοβουλίαν· ν· ψώ^ονιτας την σηιιαίαν κα! ττροοχα λώκτας πά^τα ένδιαφερόμενθν .:ά προσέλ&Γΐ κ.αΐ νά δοηθήση. Διότι, ασφαλώς, υπάρχον* ά - θρωτοι πρό3υμθ[ νά βοηθήσου^ :^- πα/τώ/τας δμως είς μίαν ττρόσχ>η
σιν. "Αλλας μέ τό χρήμα τού —
λίγο ή πσλύ— άλλος μέ τήνπ ρο-
σωττ'κήν τού εργασίαν, άλλος μέ
τό ττνεΰμα τού. Θά γίνη τότε εϋ-
κολα ένας πυρήν δημιοι,ργίας καϊ
άς τταροκληθή 'τάτε μία ττρςχσωπι-
κότης· ένα άδιάβλητον πρόσωπον
διά νά τεθή εττΐ κεφαλής τής ~ροσ
τταθείας.
Εύτυχώς ή ' Ι ω^ία έστΐεΐ'λεν έ¬
δώ άκθρώττους ττνευματικούς, ά.-
2ρώττοο·ς δραστηρίους, άνθρώττου'ς
άδιαβλήτους ττοΰ δέν θά άρνηθοΰν
άο-φαλώς. Άνάμεσα τ"ν ξεχωρί-
ζονν ό Άκαιδημαϊκός κ. Ηλίας 3ε
νέζης, ό συγγραφεύς κ. Χο. Σολο-
μωνίδης κλττ. Ο'ιοσδΙήποτε έξ ού
των θά θελήση νά δώση την Η©ι-
ΚΗΝ τού συμτταράστασιν ττοϋ θά
άτοτ'ελέση τή^ βάσιν τής επιτυ¬
χίας.
Ό «Προσφυγΐ'κός Κόσμος» είς
τόν οποίον τόσα ΐχρωστά ή Ίστο-
ρία τής άλησμόνητης Ίωνίας μττο
οεΤ νά αποτελέση τό έπίκε/τρον
τής ττροοτταθε,ίας.
Άλλά· πρός Θεοϋ. "Οχι μό/θ
παράττο^α καΐ ύποδείξεις. Διότι
έτταναλαμβάνω, τόηε δέν γίιεται
τί-ΐτοτε. Τα μεγάλα έργα ήρχισα.
πά4Τ0Τιε μέ την πρωτοβουλίαν έ.ο,
ά-'θρώττου· ό όττοϊος ετόλμησε ννχ
φωνάξη «ΕΜΠΡΟΣ» δίδθΜτας το
ττοτ'ράδειγμα.
ΛΛέ άττειοη έκτ|μησι
Δρ. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΣΣΑΝΟ:
Κεφάλαιον
II
Ή λεκάνη τής Μεσογείου
μέ τό εΰκρατον κλίμα της κά
τω άπό ένα καταγάλανον ού
ρανόν καί μέ έορταστκήν ά-
ιμδσφαιραν χρωμάτων καϊ <ρω τος, ήτο άπομεμονωμένη άπό τάς γειτονικάς χώρας. ^ Αί έρημοι τής Κυρηνα(ϊ<ής καί τής Τριπολίτιδος ή όροοε>
ρά τοΰ Άτλαντος, τα όροπέ-
δια τής 'Ισπανίας, τα δάση
τής Γαλατεας, αί Αλπεις, ή
Βαλκανική όροσειρά τό "Ανα-
τολικόν Οροπέδιον καί ό Λί-
βανος, απετέλουν σειράν έμ-
ποδίων μέ ωρισμένας διεζό -
δούς ποϋ έχρησίμευον ώς φυ
σικοί δρόμοι προσπελάσεως.
Ή όμοιότης τού έδάφους
μέ τό ίδιον σχεδόν κλίμα καί
θέαν, έπέβαλε είς τόν άνθρω
πον την ένότητα τοθ Μεσο-
γειακοϋ κόσμου.
| Ούτω, είς τήν περιοχήν τής
Μεσογε ου, αί παραποτάμιθι έ
κτάοεις τού Νείλου είς τήν
Άφρικήν καί τοϋ Εύφράτη καΐ
τοϋ Τίγρη καθώς καΐ τοϋ Ίν
δου ποταμοϋ είς τό άνατολι-
κόν οροπέδιον λόγω τής πλη
θΰος των ζωΐκών πλασμάτων
προσείλκυον τούς κυνηγούς
κα! τούς ψαράδες.
Άλλά διά τούς παναρχαί-
ους έκείνους λαούς οί όποίοι
μέ την πάροδον τών έτών
καϊ τόν περιορισμόν των άγα
θών έστράφποαν πρός τήν
κτηνοτροφίαν καί τήν Γεωργί¬
αν παρουσιάζοντα τρομερά
έμπόδια.
Τό έδαφος διά νά γίνη .κα¬
τάλληλον διά τήν Γεωργίαν εί
χεν ανάγκην άρδευτικών έρ¬
γων είς μεγάλην κλΐμακα,
ποΰ έχρειάζετο όργανωμένην
μαζικήν εργασίαν, κατευθυνο
μένην συμφώνως μέ καθωρι -
σμένα σχέδιον.
Ή ανάπτυξις τής νεολιθι-
κής οικονομ άς είς άρκετά ου
νεχομένας περιοχάς ουνετέ-
λεσεν ώστε νά πραγματοπο:-
ηθοϋν οί κατάλληλθι δρθι διά
τήν εμφάνισιν πόλεων.
Είς την Αϊγυπον ύπάρχει έ¬
νας μοναδικός ποταμός ό Νεί
λος, ποϋ πλημμυρίζει όλόκλη
ρον τήν κοιλάδα κ,ατά ώρι -
ομένην ήμερομηνίαν συμπί-
πτουσαν μέ την πρώτην ετη¬
σίαν ανατολήν τοϋ Σειριου
Ι συμφώνως πρός άστρονομικάς
παρατηρήσεις καί συντελεί είς
την γονιμοποίησιν τοϋ έδά¬
φους της.
Ζήτημα ζωτικοϋ ένδιαφέ-
ροντος ήτο δ Γ έκαστον γε-
ωργόν νά λαμβάνη δσο νερό
τού έχρειάζετο διά νά άρδεύ
ση τα χανδάκια τού, άλλά δχι
καί τόσον πολύ ώστε νά τοϋ
καταστρέφωνται.
Έζ άλλου, ή πλημμυρίς αύ-
! τή κατελάμδανε ολόκληρον
τήν έκτασιν καί έπρεπε νά δυ
νηθοϋν μετά την πλημμυρίδα
νά επανεύρουν τάς έκτάσεις
των, κατά τα τμήματά των.
Ή έργασΐα αυτή απήτει έ¬
να τρομακτικόν κατόρθωμα
οργανώσεως, άπό έζαιρετικά
είδικευμένην υπηρεσίαν, άπό
Άστρονόμους, Γεωμέτρας, καΐ
άγρονόμους την όποαν μό¬
νον μία κεντρκή κυβέρνησις
ήτο δυνατόν νά την διαμορ¬
φώση.
Ή άνάγκη τής διατηρήσε -
ως τής ανθρωπίνης υπάρξεως
δηλαδή τό βιωτικόν πρόβλη-
μα τής κοινωνίας τής έποχής
έκείνης συνετέλεσεν ώστε
νά άναπτυχθοϋν αί γνώσεις
των μαθηματικών καί τής Ά-
στρονομίας καί ή ανάπτυξις
τών επιστήμων έν γένει είς
την περιοχήν εκείνην, καΐ ό
λόγος τής διατηρήσεως τών
Βασιλείων τής Κάτω καί 'Άνω
Αΐγύπτου υπό τό σκήπτρον έ-
νος μονάρχου.
Ό ΑΙγύπτιος Φαραώ ώφειλε
την θέσιν τού είς μίαν οικο¬
νομικήν ανάγκην.
Ήο ή κεφαλή ενός συγκεν
τρωτικοϋ κρατικοϋ μηχανι-
σμοϋ πού ήτο υπό τόν έλεγ -
χον ενός επιστημονικώς μορ-
φωμένου Ιερατείου καί υπό
την αίγιδα αϋτοϋ άνεπτύσσετο
ή πρόοδος τοϋ ανθρωπίνου
πνεύματος.
Ή μεσοποταμα δέν ήνώθη
κατ' αυτόν τόν τρόπον διότι
αί γεωργικαί της συνθήκαι ή¬
σαν διαφορετικαί.
Εκεί υπήρχον δύο ποταμοΐ
μέ πολλούς παραποτάμους
| καί αί καλλιεργούμενα περιο-
| χαϊ δέν έξηρτώντο ή μία άπό
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
την άλλην.
Έπακόλουθον τούτου ή δια
μόρφωσις των αύτονόμων κρα
των - πόλεων μέ άνεξάρτητα
Ιερατεϊα καΐ ίδιον Ίερέα -
Βασιλέα.
Ό έντονος άνταγωνισμός
συνετέλεσεν ώστε μέ την δύ
ναμιν τών 6πλων νά ένωθή ή
χώρα υπό τήν ήγεμονίαν τής
Βαθυλώνος.
Παρ' δλας αύτάς τάς διαφο¬
ράς, ή ταζική διάρθρωσις τής
Αίγυπτιακής καί τής Μεσοπο-
ταμιανής κοινων άς έκ θεμελί
ών ήτο ή αυτή.
Καί είς τάς δύο χώρας, ή
καλλιέργεια ανεπτύχθη επί
τή βάσει τοϋ νέου καταμερι-
σμοϋ τής εργασίας, τοΰ κατα
μερισμού μεταξύ των παρα-
γωγών κα'ι των όργανωτών τής
παραγωγής.
Οί οργανωταί ήσαν οί Ιε-
ρείς, τό Ίερατείον έπρομή-
θευε τούς δαινοητκούς έργά
τας, τούς άστρονόμους, τούς
μαθηματικοΰς, τούς μηχανι-
κούς, τούς άρχ<τέκτονας, τοϋς γραμματικοΰς πού ήσαν τό σον άπαραίτητοι όσον καί οί χειρώνακτες. Ή ανάπτυξις τής νέας οίκο νομίας έστερέωσε τό Κράτος υπό μορφήν απολύτου Θεο- κρατίας. (Συνεχίζεται) ΕΠΙΛΕΚΤ0Ι ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Την 2α^ παρελθόν·τος Φεδρουαρί ου εγι»'ε <ττό^ Ί. Ναόν τού ένταθ- θϊ Μετοχίου τοϋ Ποιναγίου Τάφο·; ή χειροτονία σέ έττίσκοττο^ τοθ νέ¬ ου Άοχιετπσκόττου Σ ινα - φςτράν καί Ραΐθώ, προϊσταμένου τής "I- | εράς Μο.ής τοΰ Όρους Σ ν<ά, Κ ι; ρίο^ Γοηγορίου. Συ.αφή σημασία καΐ μάλιστα 6α σ(<κή, εχε καΐ τό γεγονός, >«ατά -ό
όττοΤον τίς τύχες της προσδυγενοθ',
Τού κ. ΝΙ ΚΟΥ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
οντής ' Ι εράς Μονής τής 'Ελληνι-
κης Όρθοδοξίας, άπό τίς ττερ.σσό
τερο^ ττεριώνυμες τταγκοσμίως. κτί
σματος τώ»· ά° δήμω^ καί εύκλεών
Βυζα/Τινών Αύτοκραττόρων Ίουστι-
νιανοτ) κ·αΐ Θεοδώ,οας, άναλαμβά.ει
ε^οος κληοΐ'κός ΐκα'ώτατος καΐ με
σοβαρή θεολογική μορφώση, άλ-
. λά κ3·ΐ μέ γενικώτερη καλλ έργεια·
. σΥαεσώτατΐο: συΛεδεμένος μέ αΰτή'ν,
Ι ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην Σελ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
ΙΙΊΙΖΩΗΙΤΜΟΑΗΙ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
Γ'
"Υστερα έκλεισε την κατα -
πακτή, πλησίασε τόν άντρα
της καί άφοΰ τοϋδωσε ζανά
κουράγισ, μπήκε στήν τραπε
ζαρία, έστρωσε ένα τραπέζι ά
νακτορικό, γιατϊ οϋτε τοΰ που
λιοΰ γο γάλα έλειπε άπ' αύ -
τό. Άφοΰ φάγανε καΐ ήπιανε
είς υγείαν τού πολυχρονεμέ-
νου Πατιοάχ, έπεσαν εύχαρι
στημένοι καί κοιμήθηκαν. Έν
τώ μεταξύ όταν συνήλθε ό
σκ,ύλος κα'ι άντελήφθηκε την
έξευτελιστική ύποδοχή ποϋ
τοοκομε ή κυρά Ζωίτσα, μέ-
νεα πνέων, άρχισε νά γαυγί
ζή δυνατά, ,τόοο πού οί φωνές
τού άκούονταν έξω στό δρόμο
καί πιό πολύ στό διπλανό σπί
τι τον; ΈθραΙου ιοκογλύφου,
πού σκάρωσε όλόκληρη αυτή
την Ιστορία. Ό Μποχώρης ά-
κούντας τό σκ,ύλο νά γαυγί -
ζή, έτριβε άπ' τή χαρά τα χέ
ρια τού κα'ι περιμενε πότε νά
περάσουνε οί δεκαπέντε μέ-
ρες, γιά νά ζεμπερδέψη τό
ρωμηό βρωμοδάσκαλο, σίγου-
ρος πιά πού θά τού τώπερνε
τό σπίτι. 'Όμως καΐ ή κερά
Ζωίτσα, εϊχε κι' αυτή τό δικό
της σχέδιθ. Άφοϋ πέρασαν
τρείς μέρες καί άφησε θεονή-
στικο τα σκύλο, τήν τρίτη ή-
μέρα ή πονηρή, πήρε ένα χον
τρο βιβλίο κα'ι άφοΰ στά πε -
ρισσότερα φύλλα τού, έτριψε
ένα μοσχομυρωδάτο κασέρι
τυρί, άνοιξε την καταπακτή
καΐ τό πέταζε στό ύπόγειο. Μό
λις ό σκύλος τρελλός καΐ ά-
γριεμένος άπ' τήν πείνα, πή¬
ρε τή μυρωδιά τού τυριοϋ μέ
τήν έλπιδα πώς θαυρη κανέ-
να κομμάτι άπ' έκεϊνα πού ή
τανε συνειθισμένος νά τρώη
στό παλάτι, άρχισε μέ τα πό-
δια τού θιαστικά βιαστικά νά
ζεφυλλίζη τό βιβλίο. 'Αλλά
ποϋ τέτοια τύχη!... Ή κυρά
Ζωίτσα προνοητική άπέφυγε ν'
αφήση μέσα στό βιβλίο ένα
κομμάτι τυρί. Αυτή ή δουλειά
θάστηξε σωστές δέκα πένΐε
μέρες καΐ ό οκύλος δέν έκαμε
άλλη δουλειά, άπό τοΰ νά ξε
φυλλίζη τα φύλλα κάθε θιθλί
ου, πού καθημερινώς σχεδόν
τουρριχνε ή κυρά Ζωίτσα. Αύ
τό τό πράγμα τώχε συνηθίσει
ό σκύλος τόσο πολύ, πού μό
λις τοϋρριχναν κανένα βι-
βλΐο πού μύριζε κρέας ή τυ¬
ρί, άμέσως ριχνόντανε μέ τα
μοϋτρα καΐ ζεφύλλιζε τάφύλλα
τού. "Ετοι, την δεχάτη πέμ-
πτη μέ>ρα, έφθασε έζω άπό
τήν πόρτα τό άνακτορικό ώμά
ξι, πήρε τα οκύλο πού ήτανε
πετσΐ καί κόκκαλο, σάν σκελε
τος, πήρε μαζύ καί τό δάσκα-
λο κ" ΊΌια γιά τό παλάτι. Μό-
λις ό Σουλτάνος εΐδε τόν ά-
γαπημένο σκύλο τού σέ τέ -
τοια κακά χάλια, άστραφαν τα
μάτια τού άπό θυμό καί Λτα-
νε έτοιμος νά διατάξη νά
σφάζουνε επί τόπου τόν δά-
σκαλο. Αύτάς δμως καλά δα -
σκαλεμένος άπ' τή γυναίκα
τού καΐ πρΐν προλάθη ό Σουλ
τάνος νά εκδηλώση τίς φοβε-
ρές διαθέσεις τού, γρηγορα
θγάζει άπό την τσέπη τού έ¬
να βιβλιο κα'ι τό πετά στό σκύ
λο., Αύτός πάλ ι κατά τή συνή
θειά τού. βιαστικά, βιαστικά
άρχισε νά ζεφυλλίζη. Στήν Λρ
χή ό Σουλτάνος σάστισε καΐ
μή μπορώντας νά έζηγήαη
πό ι ά αίτία έκανε τα σκύλο νά
ζεφυλλίζη τό βιθλίο, πίστεφε
ότι όντως ό δάσκαλος τόν εΤ-
χε μάθει γράμματα. Άφοΰ λοι
πάν τοϋ πέρασαν οί θυμοΐ καΐ
έμεινε εύχαριστημένος άπό
(Συνέχεια είς -τή,/ 6ην οελ.)
Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΓΟ ΜΟΛΙΕΡΟΣ
Στενές είναι οί σχέοεις
τής Σμύρνης μέ τό Μολιέρο.
Βεβαία γιά τή Σμύρνη ύπάρ¬
χει ό μεγάλος Σμυρναιογρά-
φος, ό άκαταπόνητος Χρήστος
ΣολομωνΙδης,, πού οί όγκώ -
δεις καΐ πολυπληθείς έργασί-
ες τού ρ.χ νού ν φώς σ' όλους
τούς τομείς ζωής τής άζέχα-
στης μεγαλούπολης, καί πού
εάν έφαρμόσουμε τό «ουδέν
κακόν άμιγές καλοΰ», βλέ-
πουμε ότι ώφελήθηκε μάλλον
άπό τήν καταστροφή της πα¬
ρά έζημΐωσε ή Σμύρνη, γιατί
άν δέν μεσολαβοΰοε έκείνο
τό γεγονός δέν πιστεύουμε
νά εΤχε τήν τύχη νά προβλη
θή καΐ νά τιμηθή τόσο, όσο
εΤχε τήν τύχη νά προθληθή
καΐ νά ύμνηθή άπό τόν Σολο
μωνΐδη.
Σάν ένας φόρος όμως όφει
λόμενης τιμής — πού έχουμε
όλοι — έστω καΐ εάν δέν έ¬
χουμε την τύχη νά καταγόμα
στε άπό έκεϊ, γιά τήν άξέχα-
στη έκείνη έστ'ια τοθ Έλληνι
ομού, προσφέρεται τό παρόν
μικρό άπάνθΐσμα, σέ συνδυα-
σμό καΐ μέ τήν άγάπη πού έ¬
χουμε στά γαλλικα γράμματα.
Ή Σμύρνη, κέντρο καΐ πνευ
ματικό καΐ οίκονομικό τοϋ 'Ελ
ληνιομοϋ τής Μικράς Άσίας,
προσφερόταν άπό τήν φύση
της τήν ιδία γιά τήν αναπτύ¬
ξη καΐ καλλιέργεια τών γραμ
μάτων. Σ' έκείνο τό θερμοκή
πιο, όπου άνθησαν τόσες έφη
μερίδες καί περιθδικά, εΐχε
την τύχη νά καλλιεργηθή καΐ
τό θέατρο μέ τίς μεταφράσεις
των καλυτέρων λογίων ή τίς
παραστάσεις των καλυτέρων
θιάσων, πού έπισκεπτόταν τα
κτικά τή Σμύρνη. Ποίος μπο-
ρεί νά φαντασθή ότι στά 1835
όταν κάπνιζαν άκόμη οί κα-
πνοΐ τής μάχης τών Φαρων,
στή Σμύρνη έκδιδόταν ό ί(Φι-
λάργυρος« τοΰ Μολιέρου άπό
τόν Κωνσταντίνο ΟΙκονόμο ή
Οϊκονόμην, μεταγλωτισμένος
σέ «Έζηνταθελόνη», ένα όνο
Ι μα πού έμεινε σά παρατσού
Ι κλι.
Βεβαία ό «Έζηνταβελό-
νης« τοϋ Οϊκονόμου καΐ θίκο-
νόμων δέν ήταν όλόοδιος ό Φι
λάργυρος τού Μολιέρου. "Ή¬
ταν όϊ τύποι καΐ όλόκληρη ή
κοινωνία τής τό^ε Σμύρνης,
πού ζωγραφιζόταν στό έργο.
"Οταν έπιοκεπτωνται π.χ. οί
έπίτροποι τού νοσοκομείου
τόν Έζηνταβελόνη νά τοϋ ζή
τήσουν τή συνδρομή τού, βλέ
πουμε μέ τι έζυπνο τρόπο καΐ
μέ πάσα τεχνάοματα, άντάζια
τοϋ "Αρπαγκόν,, τούς ζεφορτώ
νεται. Έδώ ακριβώς, έγκειται
κι' ή άξία τοϋ έργου, άφοΰ
μάς παρουοιάζει διασοζοντάς
μας τά ήθη καΐ τα έθιμα καί
τούς τρόπους ζωής γενικά —
έζογκωμένα βεβαία, μιά κΓ
εΤναι κωμωδία τό έργο — τής
Σμυρναίκής κοινωνΐας τοϋ μα
κρυνοϋ έκείνου κοιροϋ. Τόσο
δέ ήταν άγνώριστο τ ό έργο,
πού ό Γάλλος πρεσβευτής ά-
ναρωτιόταν, γιά τί έργο έπρό
κειτο.
Ό Έζηνταβελόνης, &μως
τοϋ Οϊκονόμου δέν ήταν έδώ
παρά ή πνοή τοΰ Γαλλικοϋ
πνεύματος, πού άνθησε καΐ
καρποφόρησε στόν πρόσφορο
ούρανό τής Ίωνίας, καΐ έμει¬
νε στήν έλληνική Γραμματο-
λογία σχεδόν σάν έργο έλλη
νικό, προσφέροντας μαζί μέ
την φιλολογική καί άζιόλογη
λαογραφική συμθολή, τόσο πό
λύτιμη έπίσης.
Άλλά δέν είναι τό μοναδι
κό έργο τού Μολιέρου — ό¬
πως θά δοΰμε — πού εύτύχη-
σε νά δή τό φώς κά*ω άπό
τόν ούρανό τής ΊωνΙας. Στόν
κατάλογο τής εκθέσεως Μ· -
κρασιαττικοϋ βιθλίου της "Ε¬
νώσεως ΣμυρναΙων, φιγουρά-
ρει στό έξώφυλλο κι" ένας άλ
λος ί(Μολιέρος«. Είναι ό 'ΓΓαρ
τοΰφος» τού Μολιέρου, μετα¬
φρασμένας άπό τόν Ίσιδωρί
δή Σκυλίτσην. "Οπως, πάλι,
• Ευνέχεια είς την 6ην οελ.)
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΛΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
ΚΟΤΥΩΡΑ - Η ΨΩΜΙΑΔΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ

Τ6 άνθρώττινον μεγαλείον τού
Ο ΑΠΟΪ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
Έν τφ ττλαισίω
ΙΑ'
Ή προοτΊλωσις πρός τα πά-
τρια καΐ πρός τάς έθνικός καί
θρησκευτικάς παραδόσεως, έμ
μονη των έκ Καππαδοκίας καΐ
ολλων περιοχών τής Μικρασί-
ας προσφυγόντων είς την ε¬
λευθέραν Πατριδα καί ενταύ¬
θα έγχατασταθέντων όμογε-
νών παρώθησε καί παρώτρυ-
νε εκλεκτον μερΐδα των ήδη
συμπολιτών ημών όπως προ¬
βούν είς την άνιστόρησιν κα'ι
αναστήλωσιν έν τή ελευθέρα,
πατρίδι τής Βασιλειάδος. Πρό
τίνων έτών, πενταμελης έπι-
τροπη έπιλέκτων Καππαδοκέ-
ων, υπό τόν μανδύαν τού του-
ριομοΰ, επεχείρησε ταξείδιον
είς την Καισάρειαν καί μέ κίν
δυνον τής ζωής αυτών καί ούκ
ολίγας θυσίας, κατώρθωσε νά
μετακομίση άκρογωνιαί ούς
κοΐ θεμελίους λΐθους καί τί¬
νων κειμηλίων, έκ των έρειπί
ών τής Βασιλειάδος. Χυνέπη
ζαν κατόπιν σωματείον άνε-
γνωριθμένον, μέ τόν τίτλον
«Ίερά Μονή Άγίου Βασιλεί-
ου τού Μεγάλου, Καισαρείας
Καππαδοκίας».
Ό κύριος οκοπός αποβλέπει
είς την ανέγερσιν, συμβολι-
κώς, ναοθ έπ' ονόματι τού Ά
γιου Βαοιλείου καί εύαγείου,
μέ καταλλήλους αιθούσας διά
δημοσίας όμιλίας καΐ συνεδρι
άσεις, βιβλιοθήκης καί μικρά
οιατικού λαογραφικού μουσεί-
ου, μέ παράλληλον ϋποστήρι
ζιν φοιτητών ή νεαρών έπι-
οτημόνων, ποθ φλέγονται άπό
τό πΰρ τής έπιστήμης καί μό
νόν τής έπιστήμης, διά την
προαγωγήν καί προώθησιν τής
σπουδής καί μελέτης τοϋ έρ-
γου τού Μεγάλου Βασιλείου,
καί έν γένει τού Βυζαντινοϋ
πολιτισμοΰ. Επέτυχον ήδη χά
ρις είς την κατανόησιν καί
την υποστήριξιν των αρμοδί¬
ων άρχών, την παραχώρησιν
είς τό Σωματείον εκτάσεως
15 στρεμμάτων έν τή περιοχή
τής κοινότητος τοΰ 'Αγιου Βα
οιλεΐου, έναντι τής όμωνύμου
λίμνης, επί γραφικωτάτης λο-
φοσειράς, είς απόστασιν 18 χι
λιομέτρων έκ Θεσσαλονίκης,
άναμένεται δέ εναγωνίως, μέ
αϊσθημα έθνικής Οπερηφανει-
ας, ή προοεχής κατάθεσις τού
θεμελίου λίθου.
Ός έκ των ίδρυτικών μελών
τοθ έλληνοχριστια· νικού ττολιτισμοθ
της Εϋζείνου Λέσχης, άλλά
καί ώς μέλος τού Σωματείου
«Ίερά Μονή "Αγ ου Βασιλεί¬
ου τού Μεγάλου», ό όμιλητής
χαιρετίζει άπό τού ποντιακοϋ
τούτου βήματος τής Ευξείνου
Λέσχης, τό αδελφόν Σωματεί¬
ον των Καππαδοκέων, μέ διά¬
πυρον την ευχήν πρός έπιτυ
χίαν πλήρη τής άνιστορήσεως
τής Βασιλειάδος.
Κυρίαι κα'ι κύριοι,
Τό Εθνος ημών, μικρόν ση¬
μερον, κατ' αριθμόν καί πτω¬
χόν είς πλούτον φυσικών άγα
θών, μέ άμειλίκτους άνταγωνι
στάς, πανισχύρους καί πολυαν
θρώπους λαούς, γνωρ ζει καί
αρέπει νά γνωρίζη ότι ή μέ-
χρι σήμερον, έν μέσω άπειρΐ
άς έθνικών περιπετειών, νίκη
φόρος έπιβίωσίς τού, όφείλε-
,αι πρό παντός είς τό άδάμα
στον κα'ι δημιουργικόν έν τω
μεγαλεω αύτοΰ ελληνικόν
πνεϋμα, προσαρμοζόμε νόν
πρός τάς αίωνίους ηθικάς άξί
άς. "Εάν είναι άληθές, ότι ό
άνατέλλων τεχνικός πολιτι-
σμός, ή σύγχρονος τεχνοκρα
τία έχει μεταθάλει άρδην
τόν τρόπον τού δράν καί τει-
νει νά προοεγγίση τα όρια
-.ού τρόπου τοΰ σκέπτεσθαι,
είναι έπίσης άληθές καί άναμ
φισθήτητον ότι ουδέποτε θά
επιτύχη νά ύπερφαλαγγίση τα
όρια των έκ παραδόσεων ηθι¬
κήν αξιών. Ό πρωτεργάτης
τής διασπάσεως τού άτόμου,
ό Μπράντλεϋ, διεκήρυξε πρό
20 έτιον, είς συνομιλίαν τού
μέ τόν Ίνδόν φιλόσοφον Νε-
χροϋ:
«Άπεσπάοαμε τό μυστικόν
τοΰ άτόμου, εΐπε, καί άπερρί-
ψαμε την επί τού "Ορους Ό
μιλιαν, γνωρίζομε την τέχνην
νά σκοτώνωμεν, δχι όμως την
τέχνην νά ζώμεν;;.
Αί αίώνιαι ηθικαι άξιαι θά
παραμένωσιν άμετάθετοι επί
τής κορυφής τοΰ "Ορους, καί
ή μορφή τού Άγίου Βασιλείου
τού Μεγάλου, δικαίως άποκλη
Ι θέντος τούτου μεταξύ των τρι-
! ών οίκουμενικών διδασκαλίαν
Ι καί φωστήρων τής άνθρωπότη-
' τος, είς αΐώνα τόν άπαντα, θά
καταυγάζεται άπό τό ύπέρ-
λαμπρον τής χριστιανικ,ής πί
στεως καί τοϋ έλληνικοΰ πνεύ
ματος σε ζώον ΟΟς.
ΤΕΛΟΣ
ιρ,ι-.αί, που κατά τάς ημέρας τής
απαύσεώς τω; μετέβησαν έ<ει :αΐ άφοΰ έ'σκαψαν βάθος περίττου • 50 έως Ι μέτρο; εϋρήκαν τέτο'- ας μεγάλης αξίας πράγματα, κοσ η,ματα· χρυσα ν°*μ'σι«χτα· όλόκλη α κτίρια καΐ πλείστα άλλα πο- ,υτψια οιντικείμενα. Ή πόλις ήτο πρός Ευσμός το,'; ■ΐτοτ.αμού· καί ό έχθρός ανεμένετο ά;τοτε άπ' ανατολάς, διότι Τό 8υ χον ρτο κΐθάτος Βυζστντινόν. Ύ- ήρχε χία μεγάλΐ] λθί^η καί στε- εά γέφυρα καΐ έξ αύΐοϋ τό δνοιια οί άνδρες δέν μεταβαίνουν τή; με- ας - κιοπροΰ άλλ' αυτήν ό έχ- σημβρίαν είς τας οικίας των, άλ- Ιρός ήτο δύσκολον νά την περάση, λά συνε,χίζουν τήν εργασίαν ιΐότι οσάκις οί κάτοικοι έβλεπον μεχρι τής δύσεως τού ηλίου καί τπδραμή;, μέ ττολύ ,μεγάλα δέμα- ιτομέ;ως τα κεττάπια καΐ οί ποί¬ α καν-.άβεως πού παράγει καϊ σή- στουρμαδόπΐιττες είναι καθημερινά των Κομνηι^ώ«, ττοϋ κοιιτήγον ο άπό την .μικρασιατικήν Πσφλα- ■ανία;, ή όποία καϊ σήμερον ύττάο ,ει μέ τό ΟΌ,μα Έφλανή· "Απαντες οί κάτοικθ[ χΐς Κ&- ταθμόν ής αρχικώς ώμίλουν την Έλ- η;.κήν ΑΛετά χήν πτώσιν τήζ Κων ατσντινουπόλεως, έγκατεστάθησαν πολλο'ι Γούρκοι είς αυτήν, είδον τό όνιμθν καί τό εΰφορθν τού έδά- ους, έπολλαπλασιάσΒηςταν. άφημε Άναίρεσις άναιρέσεως ου κ. Γ. Κανδυλάπτου ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ Π.ΡΙ ΤΟΥ ΟΡΟΥΣ 'ΘΗΧΗ,, ΠΟΝΤΟΥ •Ανταπάντησις τού κ. ΛΕΝ. ΚΑΖΑΝΤΖΗ (ΜΑΚΡΟΝΟΣ) Β' "Οσον δ' άφορά τόν άλλον μάρ τυρά σας, τόν κ. Φίλιπττον Δημη- τριάδην, έλπίζω· είτε μάλλον ττ,- στεύω, ότι θά διαμαρτηρηθή έντο νώτατα, εάν ήρωτάτο ύ—" εμού διά την άνευ τής συγκιαταθέισεώς τού άναγραφήν τοθ όνόματός τού ώς μαρτυρήοχϊντος υμίν ότι δέν γνοορι ζει τόχα τό ποιρχάριον «Τσώχη^>·
Με,τά τα ώς άνω· σι>ν€ΐπώς, έττι-
δάλλεται ν« είπωμεν τό αρχαίον
γνωμικόν «Χρή σιγόϊν» ι>μϊν ή
«Κρείττονα ττν; σιγής λέγειν».
Κα'ι τώρα άς έλθωμεν είς τό θε
μα τής άκριδοθς τοττσθεπήσεως τού
όρους *&ήχτρ.
Ό κ. Μιλτιαδησ Κ. ΝΜμφόττου-
λος, δημοθιβάσκαλος είς τό Χρυ-
σοκε1ι)κχλον - Νευροκοπίου· είς την
ύιτ' αυτού έκ&οθεΐσαν Ιστορίαν
Σάντος τού Πό^ου, γράφε,ί ίν σε
λίδι 86· ότι 6 Σά66ας Ιωαννίδης
είς την ύπ' οώτοϋ έκδοθείσαν "Ι¬
στορίαν ΤροτΓτεζοΟντος, λέγει ότι ό
©ήχης είναι τό όρος Κατιρλή -
δάγ, κοντά στό Βατοθμ Ρωσίας.
Ταυτοχρόνως είς τήν ιδίαν Ιστορί¬
αν Σάντας άνοϊιρέρει ότι μία ο¬
μάς Σανταίων. εξ τόν αριθμόν· υ¬
πό ΐτόν Σττύρθν Μαντίδην, κα9ώς
ρισεν ώς ©ήχην τό Καρά - καττάν
τής Σάντας καί τό Μίλ - δάγ—
ώς 6οανό των Ντυρίων καί πώς ό
Κοι/λάκ - δάγ, ώς δοκνό των ΛΛυρί
ών καΐ πώς ό δήθεν λιθοσωρός τού
Άιεσέρ είναι τταραμύθι τής Χαλ.-
μάς.
Έν σελίδι δέ 6.894 τής «Πον-
τιακής Έστίας» (έτος 13 όν, Νό-
έμβριος - Δεχέμδριος 1962, τεΰ-
χος 155—156) ό κ. Γ. Θ. Καν-
δυλάτττης (Κάνις) άτταντών είς ό
μάδα λογίοΐν Πονΐτίων, ττερϊ τόν κα
θορισμόν της τοποθεσίας τού ό-
ραυς «Θήχης»· ασχολουμένων καί
ίσχυριζομένων δτι 6 «θήχης» κεί¬
ται είς τάς ύπωρείας τού Μακούρ
- δάγ Σοιορμένων τού δρους των
Μακρώνων, έξελιχθεϊς λο<·τικώς είς Τσώχη άττό μ άκρου, άποστηρίζΐι καϊ ούτος τήν ώς άνω τοττοθεσίαν Άγίου Σωρού, Άγίου Σεργίοο· Άεσέρ καί βαυκαλίζεται δτι έπαρ κώς φωτίζε,ται τό ζήτημα περ, τής γεωγρα<(>·'κής τοττοθετήσεως τού ό
ρους «Θήχης».
Καί ήδη έξ όλων των ώς άνω
τοποθεσιών/ έρωτώ ττοία είναι ή
περΐισσότερθν ττροσαρμόζ ούσα
πρός την πραγματικήν τοιαύτην.
'ΑπορεΤ κα«ϊς καί εξίσταται
διά τάς διαφόρους τοποθεσίας ι
πεχούσας αλλήλων κατσ έκατοντά
δας χιλιομέτρων άττό Κατιρλή (μϊ
χρι) Βατούμ, μέχρι ΒιθΐΛίίας.
Σήμερον μόνον μεταδαίνοντες έ
ττί τόΠΌκ μέ την «Κύρου Ανάβα¬
σιν» άνά χείρας, δύναται τ ς νά
ττροσανοοτολιο-θή είς τα «είμενά· ά
τίνα μαικρόθεν είναι δυ-νατόν νά
ττροσ'διορισθούν.
Έδώ άνα<))£ρο(ΐαι είς σημεώμα- τα άττό τόν Όφιν τού κ. Δ. Χσ- τζηίωαννίδη διά τό Παρχάρι Τούχ (ίδέ Ποντ. Έστίαν, έτος 13ον. Αΰ γουστος - Σετττέμδριος - Όκτώμ- δριος 1962· τώχος 152—153— 154· σελ. 6.758), απού μεταξύ άλλων γράφει ό ττροαναφερθείς·. «Άττό την κορυφήν τού βουνοΰ Σοανλή φαίνετα' ή θάλασσα, μέ την αθταττάτην δτι ήμττορεΤ νά τήκ φβόσης »α'ι νά την πιάσης μέ Άπό την Ιστορίαν τώ ν αλησμόνητον ττατρίδων ΚΑΣΤΑΜΟΝΗ (ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΠΟΛΕΟΣ). Λυσάνδρου θεοδωρίδου Τέως Έλληνοδιδσσκάλου έν τή Μ. Έκπαιδεύσει. ίΝίλ.ΚΑΤΑΓΙΛΗΙν?ΓΙΚΗ2- ΠΛΟΚγΙΣ τνΐΥΐΡΊ-κΌ ΑΝΑΓΝΪΏΣΜΑ Η'. όμως ευρέθησαν Τοϋρκοι ειδος ποαραϋτίΐάτματΓος, κ,α'ι δι" ί- νος ς'ύλου όριζοντίου άσφαλισμέ.α οια μιάς κΛε.δαριάς. Πλήν ομυς με μίαν τάξν, δηλαλή χωρ στα τα καζα-τζίδικα, 'ΐά σαράφικα, τα τ:ψ- π.<.ιζίδικα· τα τταπουτσάδικα, τα μιχψιΐ'άδ.<α κλττ Άναμεσα είς αύιά κ α. τζαμια ,ιιεγάλα μέ ττανύψηλθί. ς μι^αρέδες κα'ι άλλα μικρά, όλα ό¬ μως μέ συ^τριδάνια έμπρός. Ύπάρ χούν ττεοί τα 20 τζα,μιά όλα μέ σι.ν τρ 6ά^ α καί τρεχούμενα νερά, ττό σ μα αΐταντα. Τό κεττάπι καί :ο ψητό αρ/ί μέ πιλάφι· είναι τό κα- θημερ,νό φαγιιτό των ά·δρών, δ ότι ιερόν ό τόπος εφ·ραζθν την κοίτην ού ττοταμοθ ττολΰ κάτω άττό την Αλλά ι<αί τα σ:μίτια (κουλου ρια) και οί ττίττες (>ναγάνες) έλκύ-
ι«αί έΐτσι έντός μκροϋ δι- ου; τή; ορεξ ν κάθε διαβάτου. Δπ-
ς μετεβάλλετο ό ποταμός λα5ή, τταιρατηρεΐται ττολυφαγία
τοΰ σημείου ,ά καλοφαγία είς τούς κατοίκους καί
καΐ νά την έργασία όχι τόσον κουραστική, άλ¬
λά μέ ανάπαυσιν.
Είς την αγοράν καταβαινουν μο
νόν οί άνδρες. Σπάνιθν είναι νά βλέ
πή τις Έλληνίδα ή Άρμένισσα.
Καί ά; καμμιά άνάγκη ευρεθή ν·*
,ίς λίμνην, μέχρ
:οΛύψ'η την
:άμη εντελώς άόρατη είς τόν *Χ-
Ιρόν. Μετά πολιορκίαν ημερών τ·-
<£>ας. "Έτσι λέγουν πολλοΐ δτι έχυ- ληφθή δλΐ| ή πρόνοια νά προφυλα-
,εύ3η καΐ ή Κασταμονή ή κάστρα ' χθή κ,αί νά σκεπασθή στό ποόσω-
- μο;ή πού παράγουν την λεξι,ν Κα | γγο. Ύπαιρχει δμως καί ενα -γυνα·
σταιμοι^ή, ή όποία ήτο κτήμα άπί- κοπάζαρο στήν άγορά, δπου Έλλη-
γραΐαι σχεδόν καθημερινώς
κατέρχο/ται είς την αγοράν καί
ά.στΐ μέ την σειράν έκθέτοιν τα
έμττο,^εώιιατά των, ιτου είναι ·'ό
ττλεΐστον έσωτερικά κα'ι έξωτερικά
ροΰχο: τταλαιά· ψορ£μέ>α άπό τοΰς
ο κ,ειους τωι', άλλά καθαρά καΐ πω
λοθ^ αϋτά μέ καλούτσικες τιμές είς
τοΰς χωρικούς. *Ως>αϊο είναι νά 6λ«.
ιτη τις νά ττωλή κα^ένα σα«κάκι είς
■κανένα Τοθρκον, νά τού τό Φορη
οίαν τα κτήματα των Έλλή.ων, δο ι γιά νά τό πραδάρη τάχα. ή δέ δ -
θείσης εύ<αιρίας τούς κατέσφαξαν. πλονή ή ά·ι»τ.,'<ρυνή νά τό κολακεότι ■μειναν σχεδόν 3—4 οίκογένεια · | νά τό έττα·;ή, έως δτου κατορθώ- ;3:1 χατά τούς καιρούς τής Έλλη- σον^ τό; Τοΰακον νά τό ττωλήσοι/' κής έπαναστάσεως, άλλους έ·ι· ■ άκ.α'α/, άλλους εφόνευσαν καΐ αλ ^υ άττέκοψαν την άκρον τής γλώο ής, δα νά τούς άναγκάσουν νά ό- μ λοΰ^ Τουρκιιοιτί καί άττο τότε οΓ ατταμεί πάντες ολίγοι Χριοτπανοΐ έ¬ μειναν Τουρκόφοονοι. Η'. Η ΑΓΟΡΑ Αυτή καΠ"αλαμ6άνη ακριβώς "δ της πόλεως. Τα γύρω εί- αΐ! κατοικίαι Καΐ μόνον κατοικία: άνευ συνοικ ακών καταοττημόίΓων. Ή άγοοά είναι όρκετά «αλής διαρ ρυΰμίσεως. Κατασιτήματα σχεδόν ατταντα ζύλινα άνοιγοκλειινόμενα, άς είναι διμως εντελώς άκ,αΓτάλλη- λθν μέ μα^3<ια κονΐτά, κοντό τό ροϋ- χο, ή στραβός ό γιοκάς. Άλλά το τταληοττάζαρο αΰτό έδιδε τόσα ττολ λά κερδη, ώστε ττολλ.άκις ττολλαι άπ-' αύτές μετέβαινον είς Ίεροσό- λ^μα γιά χαττζίδες, ττού ήτο σεδα- στο τό εξοδο στά χρόνια έκεΤν^· καΐ δεύτιερο χρήσιμο τό παζάρι αύ- τό σέ ττολλές οίκογέ,νε ες μέχρι το · ούτου σημείου, ώστε μέ πώλησιν δύο παλαιών φεσιών ν' άγοράσουν ει/α καινούογιο καί τρίτον νά άντι· καταττήςτουν τα παλαιά ρούχα των τΓθυλώντας κατ' αυτόν τόν τρόττο;ι (Συνεχίζεται) τό χερ'. Νομίζω, καπου άττό δώ είδον οί Μύριοι την θάλασσαν. Ό μαχαρίτης Χριχτουλίδης· ύ- ταν παρέδιδε τθ μάθημα τής Κύρου Άναβάσεως είς τό γυμνάσ,ον Τρα πεζούντος καί έ<|>θανεν είς τον ϋη
χην· έλεγεν ότι ο ©ήχης ευρίσκε¬
ται είς τα Σούρμενα χωρις νά προσ
διορίση τίττοτε ττερισσότερον. Ου
τε καί ημείς, οί τότε μαθηταί, δέν
τόν έρωτούσαμε· διότι ώς ττα.6 ά
δέν μάς ένδιέφερε (σχολικόν έτος
1912—13).
Τώρο: ένδισ4>εοόμε&3 καί ϋά η¬
θέλαμεν ν« γνωρίσωιμεν ττοΰ ακρι¬
βώς εΐ«αι ό Θήχης. Άλλ' ούκ άν
λάβι·)ς τταρά τού μή έχοντος: Δεν
ύττάρχει πο,ός νά λύση την άττο-
ρίαν μας.
Είχον σηιμειώσει τα
κατά τό 1955. Τώρα ανέγνωσα είς
την «Ποντιακήν 'Εστίαν» (τεΰ'χος
140—41—42, σελίς 6.342) ση-
μείωμα τού άεΐ'μνήστου ήδη "Ακο
γλου, όττου σέ τοττωνυμ κά τής "Ά
νω Ματσούκας τού κ. Γ. Ζερζελί-
δη όιναΦέρει τόν Άεσέρ ώς κορυ-
φην τού Θήιχη· άπ' δπου δήθεν °'
Μύριοι είδον τήν θάλασσαν.
Νομίζω δτι τό τοιούτον δέι/ α
ταττοκρινεται είς την πραγματικό-
τητα. "Αμα άνεβή κανείς είς την
κορυφήν κανενός 6ουνοϋ καϊ 6λέ-
ττει την θάλασσαν· λέγει δτι είια
ο Θήχης ("Αε Ζαχαρέας, Άασέρ
καΐ άλλα).
Ό μακαρίτης δμως Χρυσουλι
6ης, ό άρμοδιώτερος πάντας άλ
λου διά τούτο, πού έδίδαξε σ' ρ-
λη τού την ζωήν την «Κύρου Ανά¬
βασιν» καί την ήξερε άττ' έξω, 8-
ττως τό «Πάτερ ημών», καΐ ό οίτμϊ
ος Θά κατήγετο άττό κάττοιο χαι-
ριο· ττ ό σιμά στήν Άνω Ματσού-
κα, παρά στά Σούρμενα, δέν ™α'
ραδέχ3η'<ε κάτ, τό τοιούτοι άλλά έλεγεν ότι ό Θήχης ευρίσκετο · είς τα Σούριμε^α, τα δέ Σούρμενα, ώς γ^ωςττόι/· δέν εί/αι είς την "Ανω Ματσούκαν. Δέν δέχομαι, βέβα.α, ώς οντολυ- τθν την γ«ώμην τού μακαρίτοι- Χρυσουλίδου. Προβάλλω δμως τήΐ' έ<5οχή^ τού ώς ευρισκομένην ττλιι σιέστερον πρός τήν πραγματικότη- τα, μέ τήν έλττίδο: δτι θά βρεθή κάττοτε κάττοιος τιτου θά λύ^η το ττρόβληαα*. Αθήναι —Καρέας 12 81962 Δ. Χατζηϊωαννίδης Κύρ ε Δ. Χατζηιοοαν.ίδιι· Ό Θήχης, λοιποί, κείται 3ν Σουρμένοις· ώς πολύ όρ3ώς άνοι- φέρετε καΐ είνα τό όρος Μακούρ δάγ (Ματούρ) ώς άττοδε.κνύομΐν είς τό ύΦ' ημών έ^δοΒέν ττρακτ.- κό,ι άνευρέσεως τής τοποθϊσίας Θη ΧΠ, έξ ής είδον οί Μύριοι τό πρώ¬ τον τή^ θάλασσαν· άναφωνήϋ"α/Τι.<, «Θάλαττα, θάλχττα!». Εκτός των έν τφ ττρα<τ:κώ ημών άττοδείξεων, εχομεν ττλείστας όσας άλλας· τάς όττοίας έ.* καιρώ θέ¬ λομεν καταχωρίση είς ιδιαίτερον 6'6λίον πρός ένημέρωσΐν πατντός διαμφ σβητοϋ/τος την πραγματι¬ κήν τοττο9εσ!αν ταύτην τού όοους Θάχη καΐ ιδίως πρός ένηαίροχΜ/ τού «>ίλου κ. Γ. θ. Κανδηλάτττυυ
(Κανέως). Αύτά επί τού ττα<>ον-
τος· έν συνεχεία δέ· θά έπανέλθω
μέν επί τού Ίστορικοΰ υπό κ,ρίσ ν
ζ»ΐτήματος τούτου.
Αεων. Καζαντζής
(Μακρών)
Άττό ενδιαφέρουσαν διάλε ξι^ τοΰ κ. Χρ. Σολομωνίδου
Ο ΣΜΥΡΝΑΙΟΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
Τής Συνεργάτ,δός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Β'
Άπομεινάρι τής φλόγας καΐ
τοΰ μαχαιριοΰ κι' ό δεκάχρο-
νος, τότε, Γρηγόριος Μανιατό
πουλος,, καταφεύγει μέ 6-
οους άοιό τούς δκους τού δια
οώθηκαν άπό τόν δλεθρο,
στήν Αϊγυπτο. Κι' άρχίζει τή
προσφυγική ζωή μέ δλες τίς
άγωνιες, άλλά καΐ μέ κάποιες
κρυφές έλπίδες γιά ενα καλύ
τερο μέλλον. Ή έμφυτη φιλο
μάθειά τού, ή άγάπη τού πρός
τα Γράμματα, τόν ώθεϊ καί
παρακινεί νά συνεχίση τίς έγ
κύκλιες σπουδές τού στήν ΑΊ-
γυπτο. Φθιτά στή Ξενάκειθ
Σχολή τοΰ Καίρου καΐ άργότε
ρα στήν Άμπέτειο. Στά 1926,
χάρις στόν τότε Άρχιεπίσκο-
πο τού Σινά Ποςιφύριθ, ό Γρη
γόριος εΐσάγεται ώς Οπότρο-
φος τής Μονάς στό ίεροδιδα-
σκαλείο, πού εΐχε ίδρΰσει ό
Πατριάρχης Άλεζανδρεί α ς
καϊ πρώην Άρχιεπσκοπος Α¬
θηνών Μελέτιτος Μεταζάκης.
Μετά την άποφοίτησή τού διθ
ρίζεται δάσκαλος στή μονα-
στηριακή σχολή τής Ραϊθώ
καί στά 1933 χειροτονείταιδιά
κονος. "Ερχεται τότε στήν'Α-
θήνα δπου διακονεΤ στό ναό
τής Άγίας Φωτεινής καί πα-
ράλληλα φοιτά στή Θεολογκή
Σχολή τού Πανεπιστημίου Α¬
θηνών άπ' τήν όποία άποιροι-
τά στά 1938. Άιό τότε, μέχρι
τής προπεραομένης Κυρια-
κής, πού άνήλθε στόν άρχ.ε-
ρατικό θρόνο, ή ίερατκή καΐ
ή καθηγετική ζωή τού είναι
ουνυφασμένες κΓ άλληλένδε
τες. Άρχικά διορ ζεται καθη
γητής τής Άμπετείου Σχολής,
άργότερα ύποδιευθυντής της
καί μεταγενέστερα άντιπρόε
δρός της. Στό μεταζθ προάγε
ται σέ άρχιμανδρίτη. Βαθύς
γνώστης των δύο Οψηλών λει
τουργημάτων, τοϋ Ίερέως
καΐ το0 Διδασκάλου, δέν παυ-
ει, ουδέ σ^ιγμή, νά προσφέ-
ρη τίς πολύτιμες υπηρεσίες
τού καί στούς δυό αυτούς το
μεϊς. Όργανώνει τή Χριστια-
νική Άδελφότητα των Νέων
ΐδρύει κατηχητκά σχολείσ
στήν αίγηπτιακή πρωτευουσα.
νίνεται στυλοβάτης τοΰ Τα ·
μείου Ύποτροφιών καί κυριώ¬
τερος παράγων τού συσσιτίου
τής Άμπετεου. Ά<αταπόνη- τος &' έ,νθουσ ώδης, πρωτο- στατεΐ οέ κάθε έργο εύποιΐ άς καΐ φιλανθρωπίας. Άληθι νός άντιπρόσωπος στή γή τού Θεοϋ τής Άγάπης καΐ τής Ε0 ■οπλαχνίας. Πολικός τού δμως άστήρ ή Μονή το3 Σινά, ό ά κραίος αύτός στήν έρημο φό σος τής 'Ελληνικής Όρθοδο ή λατρεία τού. Ό ίερός τόπος τής «άκαταφλέκτου θάτου«, ή άγάπη τού. Στόν κοκκινοπό.ο φυρο τουτο βράχο, ποϋ συναν Ούρανός καΐ Γή, ό Ι ΘΗΣΑΎΡΟΓΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ 'λπό τό ά§Μ7τουργημα - Ό ΛΪΑ%6ΛΟΣ νους κα'ι ή ψυχή τού. 'Εκεί, 6 που έλάλησε ό Θεός πρός τό Μωυσή κάι τ ου ύπαγόρεφε Γόν ά3άνατο Δεκάλογο, δλη ή θέρμη τής καρδ.άς ιου. Στό άγιο αύτό σκήνωμα ό Άρχιμα δρίτπς Μανιατόπουλος θ' άφο σιώσει ολη τή ζωή, δλο τού ιό είναι. Γράφει, ομιλεί, αγων! - ζεται κι' άγωνιά γιά τή συντή ρηση των άνεκτίμητων κε;μη- λίων τής Μονής κι' ύπεραοπί- ζει θαρραλέα τα δίκαια της έ ναντι κάθε ζένης έπιθολής. Συμμετέχει στό θυζαντιολογι κό ουνέδριο τής Άχρίδος καί μέ δυναμη λόγου καιαφέρε- ται κατά ζένων έπιστημόνων, ποΰ προκαλο^ν φθορές κα'ι κα ταστροιρές οτΐς παλαιότατες καί ίστορικές είκόνες τής Μο νής. Άντ,προσωπεύει τή Μονή σέ διεκκλησιαστικά συνέδρια καί συνόδους. Άναδιοργανώ νει τα οίκονομικά της καΐ την καθιστά οίκονομικά άνε ζάρτητη. Οργανώνει, στά 1966, οε:ρά έορταστικών έκ- δηλώοεων γ ά τήν 1400η άπό τήν ϊδρυσή της, έπέτειο πού σημειώνουν έξαιρετική έπιτυ χία. Παράλληλα ό Γρηγόριος Μανιατόπουλος έπιδίδεται σέ οπουδαία συγγραφική έργα σία. Πολυμαδέστατος, κάτοχος τριών ζένων γλωσσών, δημοσι εύει θρησκευτικές μελέτες, κοινωνικές πραγματεϊες, ι - στορκά άφηγή-ΐατα, πατ^ιωτι- κά κηρύγκατα. χριοηανικά σαλπίσματα, όδοιπορικά καΐ τόσα, τόσο άλλα. Τα 6 βλία καί τα δημοσιεύκατά ι ου έρ- χοντα: στό φώς τό ένα μετά τό άλλο. Δεκαοκτώ. ώς τώρα τόμοι! Κγ ο! περισοότεροι γιά τό Σΐν/ά. Θέμα άνεζάντλη "ο ποΰ άγκαλιάζει αίώνες, πού συνθέτεται άπό τόσο κε- φάλαια καί τόσες μορφές, ά¬ πό ίστορία καί παράδοση Κ.' έργάζεται άκαταπόνητα, άέ - νοα, έντατικά, ουστηματικά. Καταπληκτική συγκομιδή πα¬ λαιών χειρογ.^άφων, σιγιλλί - ών, έπιγραφών, φ ρμανίων, ά- χτιμανέδων, «βολβακί ν ω ν « κωδίκων, χρυσοβούλων, είλ:τα ρίων, περγαμηνών, άνασύρει άπό την άφάνεια, άπό τό χά- ος τής λήθης. Καΐ δέν παΰει νά έρευνά τίς πλοϋσιες βι- θλιοθήκες τής Μονής, νά τίς τακτοποιεί καί τίς ταζινομεϊ γιά νά ουντάζη μέ χιλ ούς κό πους £ναν πολυτιμότατο κατά λογο δλων των άρχαίων έντΰ πων καΐ βιβλίων, έκδόσεων ά πό τού έτους 1640 μέχρ. τού 1900. Γιά την έργασία τού αύ τή, δίκαια, βροβεύεται άπό την Άκαδημία Αθηνών μέ τι μητικόν δίπλωμσ καΐ χρηματι κόν έπαθλον. Άλλά δέν είναι ή μόνη τού αυτή έπΐθράθευση. Γι άτό 6λο πνευμστικό καί κοι νωνκό εργο παραοημοφορεϊ 194ον Δέν ξεχ^άει πως αύτάς ό τοκογλύφος κατέοτρεψε τόν άνδρα της κΓ όλη τού τή φα μίλια στό τέλος, μέ τήν άρ- ηαγή των ύποθηκευμένων κτη μάτων τού. Γι' αυτό τό λόγο, κα'ι χωρίς παράδες ά<όμα, μ' ευχαριστήση της, ή Σφυρλα, θά θοηθοΰοε στή καταστροφή τού. __Κ,· £γώ τδ πιστεϋω αύ¬ τό, έκανε ό Βεζΰρης. _ Πήρε, λθιπόν, έκατό φλου ριά άπό τόν Μπενβενίστε ό "ζαραγκούνης καί τό θράδυ τη ουνάντησε πάλι. Τής έδωσε τούς παράδες κΓ έμαθε άπ' αυτήν, πώς ή κάσσα δέν θρι- σκόνταν πιά στό γραφε'ιο τού 'Ιαννάκη.· Οϋτε ή δούλα ήζε- Ηε ποΰ την είχε μεταφέρει τ' άψεντ κό της. 'Ύστερα άπό τήν πληροφορία αυτή, δέν έ- μενε παρά νά φύγουν οί δυό άνθρωποί μου, γιά τό Βουκου ρέσΐι. Τούς είπα πώς θά δώ τόν Μπενθενίστε γιά νά κανονίσω τό ταξιδι τους. καΐ τότε, Βε¬ ζύρη μου. μοϋ θάλανε τούς 5 ρους τους, πού τώρα πού τέ- λειωσαν τή δουλειά κα'ι ή κάο σα μ' δλο τό άνεκτίμητο πε ριεχόμενό της, βρίσκεται στά χέρια οου, θαρρώ πώς πρέπει νά στούς πώ. Πρΐν νά δής τόν Μπανκιέ ρη, μοϋ είπε ό Καραγκούνης, πρέπε: νά σοϋ πώ. Πασά μου, πώς γ ά νά μποϋμε εμείς στά χορό, θά πρέπει κάτι νά κερ- δίσουμε άπό την ύπόθεση αυ¬ τή. Οϋτε έγώ, οϋτε ό φίλος μου άνακατευιήκαμε στόν ζε- σηκωμό των ραγιάδων κα'ι δέν δ νουμε άσπρο γιά τό κεφάλι τοΰ Μπενβενίστε. Εμείς νθι- αζόμαστε γιά τό δικό μας κε φάλι, πού δπως και νδναι θά τό παίξουμε στά ζάρια, μιά καί γιά τή κάσσα αυτή ένδια- φέρεται κα'ι ό ίδιος ό Μεγάλος Μουφτής. Μα μιά καί μάς τό ζητάς έσύ, Πασά μου, γιά τό χατήρι σου. νά τ όπαίξουμε. Ξέρεις πόσο σοϋ ε'ίμαστε πι οτο'ι καΐ άφοσιωμένοι. Γιά κα- ένα δμως λόγο δέν θά τό βά λωμε στό ντορβά χωρίς συμ¬ φέρον, γιά το χατήρι τοϋ Έ- θρα ου. Γιά μάς, τό δικό μας κεφάλι άζίζει πιότερο άπό τό δικό τού. ι —Αυτό είναι σωστό, τοϋ εί¬ πα, κι' έχω ύπ' όψη μου νά τού ζητήοω γιά σάς, άπόψε, ένα καλό μερδικό, άπό τό πε ριεχόμενό τής κάσσας, πού βεβαία δέν θάχη μέσα μόνο τα1., ό σημερινάς τιμώμενος 'Ιεράρχης, διά χειρός τού Βα σιλέως Κωνσταντίνου μέ τόν χρυσουν Σταύρον τοϋ Φοίνι κος κι' άκόμη μέ τόν Σταυρό τού Άγίου Μάρκου κα'ι τό χρυ σοΰν μετάλλιον τού Οίκουμεν κου Πατριαρχείου κα'ι δέχετα καΐ άλλες τιμητικές διακρί σεις. Αυτάς είναι ό νέος Άρχιε πίσκοπος ιου ©εοβαδίστου Όρους. Μιά φωτεινή προσωπικότητα τής Όρθοδοζίας, ,πού τιμά τό έλληνικό δνομα. Μ.ά έθνική κοινωνική μορφή, έκεί οτήν άπόμακρη κα'ι άμμώδη γωνιά τής Έρυθράς θαλάσσης. "Ε νας «διακονηιής» κα'ι ακάμα¬ τος φρουρός τού ίεροϋ προ οκυνήματος Σινά, τού θηοαυ ρου αυτού κα'ι άνεκτίμητης πά ρακαταθήκης τής Έκκλησίας τοϋ Γένους. "Ενας σεμνός 1- εραπόστολος καί ύποδειγματι κός Λευίτης, άφοσιωμένος «ψυ χή κα'ι σώματι» στή διακονία τοϋ γλυκυτατου Ναζωραίου. Καί τοϋ γλυκύτατου Ναζωραι ου έΐΐκαλουμεθα. τή στ.γμή αυτή τή Χωρή όπως ευδοκή σει καί χαρίζει, οτό σεπτό Ίε ράρχη ύγεία κα'ι δύναμη γιά νά συνεχίση, μέ τήν αυτή θέρ μη καΐ τόν αύτό ζήλο τό τόσο φωτεινό, τό τόσο δημ'.ουργικό τού έργο...» Μετά τήν άφθαστη αυτή όμι λία τού κ. Χρήστου Σολομωνί- δη έπακολούθπσε ήχογραφημέ νη προβολή έγχρώμων φωτει- νών δ.αφανειών ιοϋ Θεοθαδ'ι Οτου Ορους Σινά υπό τοϋ κα θηγηου κ. ΚΟΣΤΑ ΒΑΜΒΑΚΑ. Ό κ. Βα-ΐ&ςΐκάς μάς παρουσά ζει τήν Μονή τού Σινά καΐ μας μιλό γιά τό Μοναστήρι αύ τα πού χτίστηκε άπό τόν Ίου οπνιανόν κα'ι την Θεοδώρα ι ου Βυζαντίου καΐ περιέχει ά ληθινό πλοϋτο μέσα τού. "Η- -αν συγκινητικό νά βλέπη κα νε'ις ενα όρθόδοζο έλλην κό Μοναστήρι πάνω οτίς "Αγιες κορυφές, έκεί πού ό Θεός έμ φανιστηκε στό Μωϋσή καΐ πού ό Ιερός τόπος αύτός φυλάττει στούς κόλπους τού τή δική μας ίερωαύνη, γιατί είναι τ5 μοναδικό άντρο θρησκείας πού διατηρεϊ τήν Όρ3οδοξία. Ό νέος Άρχιεπίσκοπος τοϋ Σινά εύχαριοτεϊ τόν όμιλήσαν τα και όλους τούς παρευρε - θέντας στήν σεπτήν αύτη τε- λετή, μέ τή γαλήν.α φωνή τού. Πρέπει νά εϊμαοτε ύπερή- φανοι εμείς οί Σμυρνησ! για¬ τί Τιμώμενος καί Όμιλητής εί¬ ναι παιδία τής Σμύρνης μας πού τήν τιμουν μέ τήν άζία τους. Συγχαοητήρια καΐ νά ζή σουν κι' οί δυό τους νά συνε- χίσουν τήν δράση τους ό κα- θένας στόν τομέα πού τοϋ χά ραζε ό Θεός. Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ρϋ ΣΤΒΦΑΝΟΤ 3ΕΝΟΤ: ΣΧΒΝ ΤΟΤΡ"ΚίΑ>
Α:· ΑΤΓΟΤΣΤΟΤ ΣΚΛΑΒί
χαρτ,ά, μά καΐ γρόσα.
— Δέ ζητάμε γρόσα, μ' ά-
πάντησε ό Νταή Σπάγος. "Αν
ήτανε νά κάναμε παράδες μ'
ένα τέτοιο τρόπο. ποίος θά
μάς έμπόδιζε νά κλέθαμε μιά
παραδόκασσα, άπό ένα έμπο-
Ρικό; "Ος πού νά μάς παίρ-
νανε χαμπάρι, καί άν μάς
-Ερνον μ.βς »ο-ΜΡ0"
Η ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΑΚΩΝ
ΧΟΡΩΝΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ
τ™
13
παίρνανε, εμείς θά βρισκόμα
ότε στή Φράντζα ή στή Σπά-
νια... Άλλο γουστάρει ή καρ
διά μας.
—Δέ σέ καταλαθαίνω, έκα
να. Καΐ των έρώτησα: Τότε τ!
γυρεύετε;
— Νά, μοϋ άπάντησε άδ-
οταχτα ό Καραγκούνης, έγώ,
όπως ξέρεις, Πασά μου, εΐμαι
θαλασσινός. Χρόνια κουμαντά
ριζα δική μου σκούνα, ώς πού
μοϋ τήν έφαγε ή Μαϋρη Θά-
λασσα. Θέλουμε, λοιπόν, έμέ-
να νά μέ διορίσης καπετάνιθ
στή ρρεγάδα «Ναζαμ.έν» καΐ
τόν φίλο μου άγά στή Χίο.
Δύσκολα πράματα μοϋ ζή
τάτε, τοϋ άπάντησα. Ξέρεις
πώς καπετάνιο ι καΐ αγάδες δι
ορίζονται μόνο Μουσουλμάνοι
κι' έσείς οί δυό, εϊσαστε Γκι-
αούρηδες.
— Τό ξέρομε αύτό τό έμπό-
διθ, μά μποροϋμε νά τό πή
δήοωμε, μού είπε μέ αφελεία
ό Νταή Σπάγος. Σκεφτήκαμε
ν' άλλάξουμε τα όνόματά μας.
Εγώ θά γ.νω Χουσείν Άγάς
κα'ι ό Καραγκούνης Μουράτ
Μπέης.
— Μούρθε νά γελάσω, Βεζύ¬
ρη μου, μά κρατήθηκα κι' έ
καμα τό θυμωμένο. Στράφηκα
στόν Καραγκουνη. Καλά αύ¬
τός, μπρέ, είναι μπουνταλάς,
μά έσύ πού εΐσαι καΐ γραμμα-
τιζούμενος, δέ ξέρεις πώς δέ
γίνονται αυτά ιά πράματα;
—"Αν ήξερα πώς δέν γί¬
νονται, Πασά μου, μοϋ άπαν
τησε, δέν θά τόν άφηνα νά
στά πή. Θά τοϋ έκλεινα τό
στόμα. Μά γιατΐ ξέρω. πώς οτό
τούρκκο δλα γίνονται, δταν
υπάρχη άνάγκπ, γι' αύτό σκε
φτήκαμε νά γίνουμε κι' εμείς
κάτι, δχι μόνο γιά τό δικό
μας συμφέρον, μά κα'ι γιά τό
συμφέρον τοΰ Δολθετιοϋ, πού
μέ πίστη θά τό δουλέψουμε.
— Κι' όπως τα λές νάναι,
τοϋ είπα, δέ βλέπω πό ι ά εί
ναι ή άνάγκη, γιατί μόνος
σου είπες, πώς αύτά γ,νονται
δταν υπάρχη άνάγκη, νά οέ
κάνω έσένα Μπέη καί τόν
Νταή Χπάγο Άγά!
— - Μά, Πασά μου, μ' άπάν¬
τησε ό Καραγκούνης, έσύ μάς
είπες πώς άν αυτή ή παραδό
κασσα πέση στά χέρια τοϋ
Μεγάλου Μουφτή, θά γίνη με
γάλο μακελειό μέσα οτήν Ί-
στανπούλ. Άνάγκη, λοΐπόν,
μεγάλη, νά τήν πάρουμε, γιά
νά προλάβουμε τό κακό, πού
μπορει νά φέρη άκόμα κα'ι σέ
πόλεμο τήν Αύτοκρατορία μέ
τή Ρουσσία, πού προστατεύει
τούς ραγιάδες.
Μέ τα έπιχειρήματά τους,
Βεζύρη μου, βλέπεις πώς μέ
εΐχανε νικήσει. Μά δέν μπο-
ροϋσα νά τούς ύποσχεθώ τ!
ποτα, γιατί τό ζήτημα των διθ
ριομών δέν έζαρτάται άπό μέ
να. Έσύ είσαι ό άρμόδιος κι'
άπό σένα Βεζύρη μου, πού
τότε ήοουνα άσχετος μ· αυ¬
τή τή δουλειά, δέν μποροΰσα
νά ζητήσω ένα :έτοιο ρουοφέ
τι καί μάλιστα προτου μοϋ φέ
ρουνε τήν κάσσα. Τούς τα έ
ζήγησα αύτά καΐ ι ά παραδε-
χτήκανε.
—"Αμα, τούς είπα, τελειώ-
οετε μέ τό καλό τή δουλειά
σας, σάς ύπόσχομαι νά μιλή-
σω στό Βεζύρη γιά τό ζήτημά
σας.
— Θά τήν τελειώσουμε, έκα
νέ ό Νταή Σπάγος. Κα'ι στ ου
διαόλου τό μάτι νά τήν έχη
κρυμμένη την κάσσα τού, ό
Ίζιφούτης, θά την ξετρυπώ-
σουμε. Καί είμαστε βεβαιοί
πώς ό Μεγάλος μας Βεζύρης,
θά αναγνωρίση τήν ύπηρεσία
πού θά προσφέρουμε οτό Δο-
βλέτι καΐ θά μας κάνη τούς δι
οριομούς πού ζητάμε.
Καΐ έπειδή εϊμαστε βεβαιοί
γι' αυτό, άπό αϋριο θ' άλλά-
ζουμε ροϋχα καΐ άπό τούτη τή
στιγμή όνόματα. Στράφηκε
στό Καραγκουνη καί χαμογε-
λώντας τόν ρώτησε:
ι σύμψωνος, Μουράτ Μπέη;».
«'Εβετ, Άγά μου», έκανε έ-
κεϊνος.
Γέλααα κι' έγώ μαζί τους
κα'ι τούς ύποοχέθηκα νά μιλή
σω οτόν Μπενβενίοτε κα'ι γιά
τα έζοδα· των καινούργιων
τους στολών, ποϋ μιά καί θά
πηγά νάνε στό Βουκουρέστι,
τίς ήθελα φίνες καΐ πολύ σφα
νταχτερές.
Τήν ϊδια νύχτα είδα τόν Έ-
βραϊο καί κανονίσαμε τό ταξί
δι των άνθρώπων μας στή Βλα
χία, άπ' δλες τίς πλευρές...
Κα'ι τό άλλο άπόγευμα, ό Μου
ράτ Μπέης, συνοδευόμενος ά
πό τόν... Χουσείν Άγά, έφευ-
γε γιά ι ό Βουκουρέστι.
(Συνεχ,ζεται)..
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ:
Έν Αθήναις τδή 26.4.1953
Φίλε κ. Κουτσογιαννόπουλε,
Θέλω νά σάς εύχαριστήσω
διά τήν πρόσκλησιν πού μοϋ
έστείλατε. Πάντα επιθυμούσα
νά δώ τούς ώρα ούς χορούς,
καί νά άκούσω την μουσικήν
των Ποντίων, άλλά ποτέ δέν
είχα τήν εύκαιρία νά σάς πά-1
ρακολουθήοω. Είχα τόση χαρά
χθές όταν πήρα την πρόσκλη ,
αι κα'ι μάλιστα είχα δώσει ραν ,
τεβού μέ πολλούς μου μαθη¬
τάς στό θέατρο «Κεντρικόν»
γιά νά θαυμάσωμε τήν τόσο
άζιέπαινη έργαοία οας. |
Χάς εύχαριστώ |
Μέ έκτίμησι
"Ελλη Ζουρούδη
Έν Αθήναις τρ 25.6.1953
Κύριον
Δημήτρ. Κουτσογιαννόπουλον
■Οδός Αγ. Ιωάννου 66
Είς Πετρούπολιν.
Κύριε Καθηγητά,
Σάς εύχαριστώ γιά τό γράμ-
μα σας μέ τίς τόσο πολύτιμες
γιά μάς άπαντήσεις σας. "Η-
ήταν, ή λιγότερη θεατρχή, ή
πιό πλούσια σέ ποικίλες λε·
πτομέρειες καΐ ή πό κατάλ-
ληλη νά όδηγήσουν τούς θεα-
τές σέ οοβαρή μελέτη.
Δεχθήτε τίς εύχαριστίες
μας κα'ι τό οεβαομό μας.
Ελένη Ίωαννίδου
Κύριον
Δημήτρ. Κουτσογιαννόπουλον
οδός Αγ. Ιωάννου 66
Είς Πετρούπολιν
Ιωάννης Ό.εφανός
Ίατρος
Έν Πειραιεί ττι 29.5.1953
Κύριε Διευθυντά,
Λόγω τής παρουσίας μου είς
τό έν τή Ίερά Μητροπόλει γε
νόμενον Μνημόσυνον των έν
Κρήτρ, πεσόντων κατά την μά-
χη τής Κρήτης συμπατριώτην
μου, λυπούμαι ειλικρινώς διό¬
τι δέν θά δυνηθώ νά παραοτώ
είς την έπδειζιν των Έθνι-
κων Ποντιακών Χορών.
Δ-άττομαι ώς έκ τούτου τής
ευκαιρίας νά οάς ουγχαρώ καΐ
νά ευχηθώ δπως έν ύγεία ου
νεχίσητε τό υπέροχον έργον
σας, τό οποίον μέ τόσα αλλα
συντελεί είς την διαιώνιοιν
δή βρήκα τούς τόμους τού Άρ των πατριωτι^κών αίσθτιμάτων,
χείου Πόντου, οπου είναι δή- " χ~ "'
μοσιευμένα τα τραγούδια σας.
Εύχομαι γρήγορα νά μάς προ
σφέ-:ετε καΐ πάλιν κάτι σάν
την επ δείξη πού τόσο μέ είχε
συγκινήσει. Τόν τελευταίο και
ρό πλήθυναν οί έπιδείζεις λαι
κων χορών, άλλά έπιτρέψατέ
μου νά σάς πώ δτι ή δική σας
μέ τα όποία έγαλουχήθηοαν
τόσαι γενεαΐ καΐ διετηρήθη-
σαν, χάρις είς αύτά ή Έλλη
νίκη ψυχή των Ποντίων.
Δεχθήτε παρακαλώ φίλε κ.
Διευθυντά τήν έκφρασιν -ής
βαθυτάτης μου υπολήψεως.
Φιλΐκώτατα
Ιωάννης Όρφανός
Μ ι Ριστόρημα τοϋ "Κμίλ Ζολά
ΠΑ ΜΙΑ ΕΡΩΤΙΚΗ ΝΥΧΤΑ
.Χιασκευή--Μετάφρασις όπό Ι. Λ. ΗΚΙ'ΝΑΡΔΟΥ
17ον ,
Ή ττολιτεία ήτανε σκοτεινή. Καΐ
όμως στήν πλατεια τών Τεσσάρω^
Ι ι-ναικών είχε Φως άττό τό παρα-
θυρο τού καϋτετάν Πιντοΰ. Σίγουρα
ό γερο χωροφθλακΐΐς θά ήταν ο^θιά
θ£τος· γιατί εδλεπε κανεις τε,ντω-
μέ^ι τή σκιά τής κοιλάς τού, κα-
ϋως πηγοοινοί,ρχότανε πίσω άπό τίς
κουρτίνες.
Ανήσυχος ό Ζϋλ προχωροϋσε
στό μα.<ρος των άντικρυνών σττιτ.- ώ>, όταν ένα έλαφρό 6ήξιμο τόν ε-
σταβμάτησε. στό αΌΐγμα μιάς πόρ
τας, αναγνωρίση την γυναίκα τοϋ
ουιιδολαιογοάφον; Σαδουρ^έν, ττού
έτταιρνε τόν άερα της, κΐΛΐτάζοντας
τ' άστέρια μέ δοίθε ές άνάσες. "Η¬
τανε μοραΤο αύτό. ΣυνήΘως αυτή
την ώρα ή ττλατεΤα των
Γυναικών κοι»μώτανε 6αθειά. Εύτυ-
χώς ή κυρία Σα6ουρ»έν ττήγε να.
6ρή στό κρε66άτι
κϋρ
- Σα-
6ουρνέν> πού τό ίτχηρό τού ροχα
λητό άκουγότανε άπό τ' άνοιχτό
παράθυρο.
Καΐ δταν τό παιράθυρο έκεΐνο
ό Ζύλ διασκέλισε την
προσέχοντας πάντα την
κινούμε/η σ^ά τού καπετάν Μιτιν-
τοΰ.
Στά στενάδια τής όδοΰ Λάμπρου
Ηλίου έξασψαλίσθηκε. Έκεί τα
σπίτια ήτανε τόσο κοντά καΐ τό
λθόστρωτο τού δρόμον τόσο άνώ-
μαλο ώστε τ όι'τιφέγγισμα των ά1
στεριών δέν κατέβαινε ώς έκεΤ, κα'ι
έπικρατοϋσε τό σκστάδι. Μόλις £-
νοιωσε πώς ήτανε τόσο προφυλαγ-
μένος, μιά άκατανίκτητη έπιθυμία
τό; έπιασε ξαφνικά νά τρέξη σέ
όρμητικό καβλττασμό. Μά ήταν έττ-
πέρασμα ήτανε στό Τδιθ τό γεψυ-
ι· δττου θά δρισκότανε άκάλυητος
ιντικρύ σ' δλό<ληρη την ττολι- εία χτισμένη άμφ θεοτΓ'ρικά. Καΐ ήθελε νά πάη στή·; άκ.ρη τού γεψκ· ού, στό μέοος ττού συνήθιζε νό άθϊται μέ κρβιιαστές τίς γάμττχς. 'ιά ν" ά·α~^έη τή δροσά τίς 5- μορφες νύχτες. Ό Σαντεκλαίρ εί ;ε στό σημεϊο έκεΤνο μ;ά μεγάλη όττή μέ δαθύ μαΰρο νερό σχημα- ισμένο άττό τρ.γνριστά όρμητιχά αύλάκια.. Πόσες φορές είχε δια· :5άο·ει ρίχνο/τας έκεί πέτρες γιό νά μετρήση τό βάθος της οττης. Μέ μιά τελε-ταία προσττάθεια διάβηκε τα γεφϋρ'. Ναί, ήταν καλά έκεί. Ό Ζύλ ά- ναγνώςειο-ε τό γικχλιστερό ττεζούλι, ττού κατθώτανε ώρες όλόχληρες. Έ- σ^υ4»ε καϊ είδε τό νερό κα'ι τ' σύ· λάκια. Έκεΐ ξεφορτώθη<ε τό νηί>
μ α καΐ τό άφησε πάνω στό τοΐχα-
μα. Πρΐν ττχτάζε; τόν μ^κρό Κολο-
μπέλ. εΤχε την άχατανίκητη άνάν·
κη νά τόν κοιτάξη γιά τελευταία
φορά. Τα μάτια δλων των κοττοί-
>ι τΠζ ττολιτείας, όρθάνθΓχτσ έ·
πάνυ τού· δέν θά μττορούσαΛ νά
τόν έμττοδίσοκν νά Ίκανοττθιηθή
"Εμεινε λίγα δευτερόλετττα ττρόίΌ)
ττο μέ πρόσωττο μέ τό τττώμα. Ή
όττή τοϋ κρστάφου εΐχε μαυρίσϊ.
"Ενα καρροτσάκι άπτό μακρυά, μ-
σα στήν κοιμισμένη έξοχή, &ό.·ε
κρότο 8μοιο μέ δυνοττούς λιγμούς.
(Συνεχίζετο:■)
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α ΓΡΗΓΌΡ.ΛΔΗΣ
Δί;χεται Βηλαρά 7
Πλατ. Άγίου ΚονσταντΙνου
(Όμθνοια) 9 - : καΐ 4 - Ι μ.μ.
Τηλ. 5 25.387
ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μαθήματα
Γαλλικής καί μαθηματικήν Γυ-
μνασίου καί Λυκείου κατ' οίκον
τού μαθητοΰ, ύττό Σ. Κουρής τηλ
363 065 καΐ 360.566-
κίν5υι·ο καΐ ά;όητο αύτό, τόδλεπε
όλο.<.ά3αρα, καί δμως δέν ήμττορού- σε νά εμποδίση τάν έαυτό τού νά τρέξη· γιατί ένοιωθε πίσω τού τό άνοιγμα τής άδειανής πλαττείας τών Τεσσάρων Γυναικών, μέ τα ττα ράθυρα τού συμδολαιογράφου κα τού χωροφύλακα φωτιθϊμένα σάν δυό μεγάλα μάτια πού τόν κστττούσα- νε. Τα τταιτΓούτσΊα τού κάι·ανε στό λιθόστρωτο τέτοιο κρότο· πού ένό μιζε ττώς τόν παρακ.ολου9ούσοΛε. ■Έττ3ΐτα, ξαφ-/ϊκά· στάθηικε. Τρι· ά.'τα ιιέτρα πιό πέρα άκούγοντα^ οί φω;ές των άξωμοτιι<«ν τοϋ μα- γέρικου τής «Ξανθής χήρας», στήν όδό Λ^^τηροΟ 'Ήλιου. Φα'ίνεται, ττώς έ<είνοι οί κύριοι είχανε πιή κάτι παραπάνω· γιορτάζοντας τήν αδεία κάπο ου σιναδέλφου. Ό Ζύλ σ<έφ3'ηκε ττώς &ν έγϋριζε πί¬ σω ήταν χαμένος. Καμμιά πάρο- δος δέν ϋπήρχε γ ά νά φύγη άπό κεΐ, κα'ι φυσικά δέν είχε τό; και- ρό πιά νά γυρίση πί<τω. "Ακουγε τό; κρότο άπό τίς μπόττες καί -ά σπαθ.ά, κι' ένοιωσε την άγω.ία νά τόν πνίγη. Γιά μιά στιγμή δέν καταλάδα νέ αν ττλησ.άζουν ή ά- ταιιςΐ^ρύ'θνται. Μά οί κρότοι σ·- γά σιγά άδι/ι»ατ!ζανε. ΆκοΐΛΐε >-
κόμη λίγο, κα'ι τέλος άττοφάσισε
νά ττροχωοήση ττνίγο/τας τό; θό-
ριοδο των 6Γ(μάτων τού. 0ά περττα-
τούσε ξυιτόλητος. &ν τολμοϋσε νο
σταθή γιά νά βγάλη τα παττούτσ α
τού. Τέλος ό Ζύλ έφθασε στήν ε-
ξοδο τής ττολιτείας. Έκεΐ δέν βρί-
σκει κανείς έγκαττάατασι δηιμοτι-
κοΰ φόοου ή άλλο εΐδος σταθμοΰ.
Μττορούτε λο ττόν νά περάση ελευ¬
θέρα. Μά ή άττότομη αττλάδα τής
έξοχήζ ήτα; μουφτή μ" ε^α ήρεμο
γαλάζ ο χρώμα' φυσο:σε δροσε.ρό
άερά^ι, καΐ τοϋ Φάνη^ε πώς ενα
Γτλήβ3ς άπ·έοακτο τόν περίμενε καΐ
τού εττελε την ττνοή τού κατά πρό
σωττο. Τα; βλέττανε, μιό φοβερή
Φωνή σηκώθηκε καΐ τόν έκάρφωσε
στή θέσι τού.
Ή γέφυρα 3μως δοισκιόταν έκεΐ.
Διέκοινε τάν λευ<ό δοομάκο· τα δυό τοιχώματα, χαμηλά καί στσο<τιά σάν θρο,ιά άττό γρανίτη, άκουγε την κρονοταλλέ'νια μουσχή τού Σαντεκλαίρ μέσα στά ψηλά χάο- τα. Τότε τόλμησε, ττερπάτησε σχι>
φτός άποφεύγοντας τ' άοχτά μέ-
ρη· άττό φόδο μήττως τόν δοϋν χι-
λιάδες δουδοΐ μάρτυοες, ττού ένοι-
ωθε γύρω τού. Τό πιό 'τρομακ-τικό
ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
Π. ΧαραλαμπΙδη- «Εύρυχωρία*,
Ποιήματα, Άβή;α 1967 "Εκ£ό·
σεις «Άντοχή» σελίδες 72.
"Όταν πό 1965 ό Πο-τιοχής «
ταγωγής λαγοτέχ»ης κ. Παναγιώ-
ττΐς Χαραλαμπίδης έξέδωσε τό
ττρώιτρν 6 βλίθν τού, μίαν συλλο¬
γήν διηγημάτχον μέ τίτλον «Ά/·
λοίμο^ον.», Πειραιεύς 1965, σ£^
48, τΓθλλαΐ κριτκοί έγραψαν όρ
κετά έπαινετιικά λόγια σε διά»ο·
ρα ε.τυττα. Τό Τδιο έπαινετικσ ττρί
ττει νά γραφτοΰι' και γιά τό ^3
—'τό ττρώτον μέ ποιήματα— τού
λογοτέχνη <Εύρυχοορία>· Α¬
Ι 967, εκδόσεις «Άι»τοχήί,
σελ. 72. Παρατηοοϋιιε &Τ1 ό νΐτ-
ρός λογοτέχνης δέν στερείται ττθ'
ητκοθ νολέΜΤον.
Γράφεϊ άπτλά καΐ στρωτά,
φεύγει τίς όξύΐτητες· καί
τή; μέσην κοινωνικήν οδόν, την :
δό; τ^γ^ έ^ν.κή^ τοϋ κΐχλοΰ κθΐ τ< Ώραίου. Ό τρόττος τής γ.κης έκφράσεως, τού ΰφ3ΐ;ς τού είναι ττρ^ηότυτΓθς. Κα- λαίσθηιταν τό γράψιμόν τοο βν ι501 τταοουσιάζει ώρισμ£νες σέ έλαχίστους στί:χους, οί θά έττρε—ε νά ονομασθούν · μέ>·οι». Ό κ. Παν. Χαραλαμττί5τκ
είναι καΐ ττοιητής σοΐτυ^ικός, κοη β
μολογουμέ.ως χατακτά τόν άιαγνω
στΐνν τής ποιήσεώς τού. Είναι Φ
Φερός γιά τή,ν γυ.αικα «αί λοτφ£»
εί ιτ·6 παδί. Αϊσθάνβται, στοχό-
ζεται, φιλοσοφεΐ την ζ"ήν "β· κρύ'
6ε: μέσια τού ιμιάν μεγάλην άγσ
την γιά τούς ά~^ρώττους· άκο^1!
καί στά σημεΐα δπου σαττυρίζε'
μέ ι«αλές ττροθέσεις *μως ττάντ>
τε. Παρατηροθμε άκόμη ττώς κ»1
τό σνναίσθηψία τό θριτσκευτικό κσ
μνει κι·' οαύτό την τταοοοσία του·
"Αν ό ττοιητής τταοέλειΐτε ώρ-
οτμένες γλωςτσιικές· γραιμματι"έί
«αί άρ3ογραφΐκές ύττερβολές τ°ϋ
δέν ττείθουν ττλέον, θά έκέρδιζε ι
ρ σσάτερα στόν ττοιητ κόν
Γεινικώς τό πρώτον σϋτό ποΐΓ>τ.κθ
διδλίο τοϋ Νικαιώτη ά
κα! θεατρ.κοΰ σνγγραφέα
δ.καίως τόν έτται^Όν ττού
ντα. δλα τα ση,μιχ/Γικά πρώτΐ
χουιργικά φανερώματα, ττοΰ μέ [
νέναΐν τρόπο δέν είναι δυ-ΌΤΟν κ01
έττ.τιρβτττόν νά αττοκληθούν ρ
λεια καΐ αναλόγως νά κρθούν. '"
«ΕύρυχοΗ)ία» είναι δνα άληθινό ττ"
ητικό δηιμιούργημα.
Φρίξος Τραττ€ζούντιος

Κυρια»<ή 9 Μαρτίου 1969 Άριθμός φύλλου 1985 'αΙΟΚΤΗΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΆΣ ΣΟΚΡΑΤΗΣ Χ. ΓΙΝΛΝΙΔΗΧ Ή Βροοτηριότης τής Εύρατόμ. . ΙΪ1ΙΪ ΤΗΪΓΊΐΑΕΤΑΤΡΟΠΗΙ 10Ϊ ΦΤίΙΚΟΥ ΟΥΡ6ΗΙ0Υ ...Ύπερβπίνει τα τιλαίοια τής ΚΟΚ ΒΡΕΞΕΛΛΑΙ — Ή Όμόσπον- στεύ3η τόν έλεγχον ασφαλείας είς ^ Α,ιμοκρατία τής Γεομανίας ττρο [τα./ έν λόγω Κοινοτικόν Όργανι ■ χχ είς τούς συνεταίρςχ,ς της ΚοΛς Άγοράς, καθώς καί αττω'ίαν κβΐ την Σδ Φ σ-τοιχεία καυσίμου διά τούς α, Τι6ρα«ΓτήΡ3ζ των ατομικήν γεννη- Ή ^1" «^ βό το Ή Ι'το άνευ τής υπάρξεως τής Κο Λτητος άτομ - ής Εΰς>ατόμ. Τό Εΰοατόμ
ν εγκατάστασιν είς Γερ
σμόν. ΑΊ χορηγήσΐις οΰρανίου τής
ττερΐ ής -ρόκειτα, Έττιτροπής
ττρός την Κοινήν Αγοράν υπόκε ν¬
τα ι είς τόν δρον αυτόν.
Κατά τό 1967· οί χορηγήσεις
αύται άνήλθθν είς την ποσότητα
τών 3897 χιλιογράμμων, έκ τών ο¬
ποίαν 3300 χιλιόγραμμα φυσ,κοΰ
ούρανίου, ι—ό μορφήν έξαφλουο-
ρύρ. Όχι ολιγώτερα των 2000 χι-
ίιομηχσνίας μετατροττής ι λισγράμμων έλαβον τήν κοπεύθυν-
λην
διομττχανίας ή όττο'ια
τας ττληροΐ τάς ανάγκας τής
ας, την καθ,στά δέ καϊ Ικανήν
χορηγή τήν ττολύτ μόν αυτήν ΰ·
, καΐ είς ιμττορικούς έτα:0~υς,
όττοΐοι δέν άττοτελοϋν μέλη τής
οίκονομικής ΚθΛΟτη-
ε|ς
«Κ
Τό σύνολον τθα χρησιμοττοιοι/μί
«υ ή τροποποιηθέντος ούρανιου ε-
π τώ σοττώ είρην.κής χρήσεως τής
^τομικ-ής ενεργείας, ύαόκετα, έ.-
τός της Ε.Ο.Κ. καί τού Εύροπόμ
| το; συλλογκόν έλεγχο.. Ό
οώτος άο <εΐται μετά λε- ,ττολόγου προσοχής καί ιιετά τής αύστηρότητος άπό την Έπιροττην, ή όττοίσ. τού 1967, ανέλαβε τάς άρμο- δότητος της ττρώην Έ-ττιτρο-ής τού Εύρστόμ ΈτΓειδή τα κθΐτάσματα οϋραν;- οο τα ευρισκόμενα έντός τού γεω- γροψικού χώρου τής εϋρωτταίκής Κοινότητος δέν είναι σημαντικαί, τα Κρβττη - μέλη έξαοτώ^ται £ν ττρο- «ιμί.ω άττό τάς εΐσαγωγάς- αί ό- ττοΐαι προέρ<ο>Τ!χι αποκλειστικώς
άττό τάς Ηνωμένος Πολιιτείας.
Διά μσκροπροθέσμου συμβάσεως
ιτρομηθεύσεως ούρανίου, τήν οποί¬
αν σι/νηψε ττρό καιρού μετά τού
Εύρατόμ' ή άμερικανική Έττιτροπή
έττ; της άτομικής ενεργείας
σιν τής Όμοο—όνβου Δημοκρατίας
τής Γερμανίας, τής οποίας αί έθν,
και άναγκα. έφθασαν τα 1300 χι¬
λ όγροοΛμα. Ή έν λόγω χώρα εξή¬
γαγε τό υπόλοιπον, υπό μορφήν
στοιχείων καυσίμου.
Ή ττροιοΰσα άνεξαρτητοττοίησις
τής εύρωτταϊκής οικονομ κης Κοινό¬
τητος, "όσον άφορςΐ τα στοιχεΐα καυ
σίμοιι άμέσως χρησιμοττΌΐήσΐιμςχ
διά τούς άντιδραστήρας, καταδει-
κ.ύεται εχ τού γεγονότο; δτ . ένώ
πρό έτους, τα στοιχεΐα αύτά συμ-
πεο ελαμβάνοντο κατ' αναλογίαν
46°ο (τεσσαράκοντα εξ επί τοΤς έ-
κατόν) είς τάς προαηθείας ούρανί-
ου έξ "Ηνωμένον Πολιτειώ». πρός
την εύρωττα'ικήν οικονομικήν Κο ό
τητα, τώοα δέν ά>τητροσω~εύου^
παρά μόνον τα 15% (δέκα πέντε
τοΤς εκατόν) τών έν λόγω ττρομηθει
ών
Διά νά κατανοηθή ττληρέστερ,-►·
ή σηματία των συναλλαγών αί ό-
•π-οΤαι δαεξάγονται ττέ,ριξ των στο -
χείων καυσίμου· δέον νά ύτΓομνή-
σωμεν ότι έν (1) γραμμάριον οϋ-
ρανίου 235 δύναται νά παραγάγη
την αυτήν ττοσότητα θερμότητος
μέ 30ΟΟ χιλιόγραμμα άνθρακος
'Εττομένως, είς τόννος ούρα.ίου
235 Ισο5->/θ)μεΤ μέ 3 έκατοιι,μύρα
τόννων άνθρακος.
Χάνς Στέινερς
ΟΙ Βιομήχανοι τής ΕΟΚ θά ζή τΛσουν
ΕΙΙ ΤΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ
ΑΝΟΙΓΟΥΝ ΝΕΟΥΣ ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ
ΓΑΦΟΡΤΗΠΔΟΦΟΡΑ ΛΤΜΟΠΛΟΙΑ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ,— Τόν προσέχη
Σ—τέμβρον θά άτΓθττλεύση έκ Νέ-
ίς Όρλεάνης. ττοος εκτέλεσιν τού
τταρίε^ικοϋ ταξιδίου τού, το πλέον
ιτρΰτότνττον εμπορικόν σκάψος.
Πρόκειται ττερΐ φορτηγιδοφόρου
ττλοίου τύτΓθι; «ΛΑΣ») χωρητικότη
τος 43.000 τόννων τό ό—οίον άνή
«ι είς την έταιρίαν «Σέντραλ
Γκάλφ Λά'ινς όφ Άμέριχα».
'ΑΑλά καί άλλθι έΦοττλισταί υε
ταξύ τών οποίων καϊ ό κ. Σπύρος
Σ"ούρας, έπιδε κνύουν ζωηρόν ^ν-
διαψέρο»· διά τα φορτηγ δοφόρα
ϊκάφη. Τα ττλοΐα αύτά ττροωθοθι'
τα όρόσημα της ναυττηγικής τεχνο
λογίας πολθ πέρα^ των όρίων πού
καβορίζονται διά των κι6ωτιοφό-
οον ττλοιων (κονταίην<ερς) "Εκα¬ στον σκάφος τύπον «ΛΑΣ», δν^α- ται ν* μεταφί,ρη 73 φορτηγίδας «λι 4<Κ) τό^νϋ/. 'Εντός των ♦ορτη γίβων τοπο3ετοΰνται έμττορεύματο- κιβώτια κσί αλλα φορτία καθώς «βι αύτακίνητα. Δι* ενός ίσχυρο- κνητού γερανοΰ (των 510 ό όττοίΌς κινεΤται έττϊ σι- δηροτροχιών, έττττυγχάνετΓαι ή έκφόρ τοτις των φορτηγίδων, χωρίς τό ττλο*ον να είναι ι—οχρεωμένθν /ά τλειιρίση είς τον λιμένα. Μόλις ή ♦ορτηγΐς «—όση* είς την θάλαχτσαν τιν ΐΓαραλαμβάνει ρυμουλκόν, τό 6ττοΐον κ,αϊ τήν όδηγεΐ ε(ς κατάλλη¬ λον σημείον ττρός έχφόρτωσιν η πά Ρ;(1Λβήν ι/ΐτό ετέρου μεταφοριχοθ μέσου. Μεταζύ άλλω^· άναψέρεται εϊι τό φορτηγιδοφάρθν/ σκάφος δέν 94 εΤνα ί/ττοχρεωμένον νά φθάνη είς τό Λονδίνον διά τής ύδατίνης λί<*>Αρου τοθ τΓοταΊμοϋΐ Ταμέίτε
■*!, δ*Λά θϊ έκφορτώνη είς τάς έν
καΊ τα ρΐίμουλχά θά μ*τα-
άίοολούθως τάς φορτηγίδας
Ε'ζ τόν ττροορισμόν των
Άνάλογοι ττροοτττικαΐ δαγρά
ί^'Ται καΐ είς άλλας μεγάλας πε-
ριοχάς τής Εύρττης. Ίδιαίΐ€ρον ρό
*<>ν θά παίξη ό μεγάλος λιμήν τοθ
ρόττερ·/ταμ. 'Εκεΐ θά καταττλέοον
^ ίορτηγιδοφόρα σκάφη καί άχο-
ύ3 διά ρυμουλκώ; θά ττρθ"
είς διάφορα σημ£.ία τής
ς λεωφόρου τού Ρήνου· με
σταθιιον την Βασίλειον της
τίας Έν τελευταία άικΐλύσ£ΐ
σα τα όττοία θά τοττοβί-
ΊΠβθϋν ί^τος φορτηγίδων είς τό Σι
"«γο.. βά εΤναι δι/χΐτόν νά φβάσουν
ι'ζ τή^ καροίαν τής Εύρώτττγς χω-
μ'ς νά έχφαρτωθοΰν άπό τάς φορ¬
τηγίδας· διά τού σονδυασιμοθ τής
Ι ρΐίμοκλκήιοχως έντός τώ, ποταμών
ι τής Άμεοικής καΐ τής Εύρώπης καί
Ι της μεταφορ&ς διά τού 'Ατλαντ κου
μέ τό ειδικόν Ψορτηγιοοφόρθν σκά-
φος τύπον «ΛΑΣ». Χαρακ,τηρισ ι-
κό/ στο χεΤον τόσον εϋγλοχττον τού
κερδους, άττο χρονίδης άττόψεως τής
χρησ ιμοποιήσιεως των φορτηγιδοφό
ρω> ττλοίω^ είναι τό δτι ή μεταφο
ρά φορτίου άττό τό Σαΐν Λαύϊς των
ΗΠΑ είς τό Ντούϊσιμπουργκ τής
Γερμανίας θά άπαιτή μόνον 19 η¬
μέρας. Έτπσης «ΐαΐ το κόστος με-
ταφοράς θά τΐναι χαμηλότερον έν
συγκρίσει μέ δλα τα άλλα μέσα
διακινήσϊ,ως χών έμπορευιμάτον. Τα
φορτηγιδοφόρα ττλοΐα θά άνατττύσ
οουν ταχύτηιτα 20 μιλίον την ΐόραν,
άρ<εταϊ δέ άττά τάς φορτηγίδας θα χρησιμοπ·οιούι.ται διά τήν μεταψο- ράν τών εθτταθών έν καταψνξει προ τούτων. Τέλος, μέτρα διά την έκ <αιρώ έξι—ηρέτησιν φορτηγιδοφό- ,ρω^ ττλο'ιων μίλετώνται καΐ ύττό τώ.» αρμοδίων άρχών τού Πειραιώς. ΑΛΛΑ 4 ΣΚΑΦΗ ΠΑΡΗΓΓΕΛΘΗ ΣΑΝ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝ ΙΚ Α ΝΑΥ- ΠΗΓΕΙΑ Ή 'ΕτΓΐτροττή ΣυντονισμοΟ 01- κονομ κ.ής Πολιτικής· συνελθοΰσα ύ ττό την ττροβδρίαν τού ΰττοΜργο^ ΣυντονισμοΟ κ Ν. Μακαρέίζου, ί- νέκρινε την παροχήν τής έγγνήσε- ως τοΰ 'Ελληινικοΰ Δημοσίου ττρος τάςγ μεσολαβούσας τραττέζας διά την έν "Ελλάδι ν<»~ήγησΐν των <ά τωβ τεχτσάροοι,/ ττλοί<ον, τα όττοΐα *αΐ θά ύψώσοιν την έλλη.ικήν ση μαίαν: 1) Δύο φορτηγών 4.500 τόνν«/· εκάστου· διά λογαριασμόν τού κ Α. Ν Ά3ανασιάδη. 2) "Ενός φορτηγοΰ ττλοίου έπί- σης 4.5ΟΟ τό/νων· διά λογαρια- σαον τού κ. Σττυο. Κουμαντάρου 3) "Ε^ός φορτηγοθ πλοίου 7 400 τόννων, δ ά λογαριασμόν τοϋ κ Δη^. Κο/τοζά/η. ΑΙ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΙΣ Παρατείνεται. μέχοι 30ής Ίον/'- αυ ή ττροΒεσμία ττληοομής 'τάν έττ, δοτήτίων οί λοιττώ; οίκθί/ομ'κώ^ υ σχύσεων είς τού; τταραγογοϋ; ετους 1968 ΝΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘϊί Η ΛΕΙΤΟΥΡΠΑ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ ΜΕ ΕΛΛΑΔΑ "Εληξεν ή ούνοδος τής "Ενώσεως των Συνδέομων Βιομηχ όνων ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ *«" * ιΐζ γνώσιν των Άξιο'. Διοιχήιιων Άνω- Έτα«ρειών καί ΈταίραΛ* Π$β>ωρισμένης -ώ"
ότι δι άηοα»(ίο'«·ι»ς τού κ. Ύηηυογοϋ Εμπόριον
,θ. 66378)4126 χϋα 16)12)65, δνμοσιβν-
?«.»»?ς είς τό ϋη αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ.
(Δελτίον Άνωνύμων Έχαιοειών), όρίζεχαι δτι δύναν-
«αι νά αυνιχίσωσι δημοσκύουααι έγκύρα>ς τάς Προ
*«λήσεις των Γεν. ^υνίλεύο-ίων καί τούς ΊαοΙονι
•Μονς τον διά τής οίκονομίΚή-ς μας εφημερίδος «ΟΙ-
Κ0Ν0ΜΟΑΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
*« *>ένε,ο μ?χρί «οθοε διά «ής μΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ
Γ ό τής σνγχα>τ>εύσιώς της.
Ή "Ενωσις των Συνδέσμων
Βιομπχάνων τής Κοινής Άγο¬
ράς θά πράξη πάν ότι ένδεί-
κνυται διά την δραστηριοποιη
σιν τής λειτουργίας τής Συμφω
νίας Συνδέσεως μετά τής 'Ελ
λάδος καΐ την προώθησιν τής
πραγματοποιήσεως των μεγά-
λων σκοπώ ν της. Τουτο τονί-
?.εται είς τό εκδοθέν κατόπιν
προτάσεως τού ΣΕΒ άνακοινω
θέν τής συνόδου των προέ¬
δρων τών Συνδέσμων Βιομηχά
ν ών τής ΕΟΚ, ή όποίο. συνήλ
θε ήδη είς Αθήνας.
Ό πρόεδρος τού ΣΕΒ κ. Μα-
ρινόπουλος, μετά σχετικήν
συνομιλίαν τού, υπέβαλε πρός
την Σύνοδον μακράν έκθεσιν
επί τής παρούσης καταστάσε¬
ως καΐ τών σημειωθεισών κα¬
τά τα 1968 έξελξεων τής έλ- οηιι,α·
ληνικής οίκονομΐας —τα κύρια 10
σημεια τής οποίας δημοσιεύον
ται έν συνεχεία— έκ τής ο¬
ποίας καί συνεπέρανεν ή Συν
οδος περΐ των πραγματοπθιη
θεισών προόδων καΐ τών εύκαι
ριών έπενδϋσεων έν "Ελλάδι.
Είς την Σύνοδον έλαβον μέ
ρος, πλήν τού ΣΕΒ, οί Σύνδε-
σμοι Βιομηχάνων Γαλλίας,
Γερμανας, Βελγίου, Ιταλίας,
"Ολλανδίας καί Λουξεμβούρ-
γου, έκπροσωπούμενοι διά
τών προέδρων των, μελών καϊ
διοικήσεων αυτών καΐ οΐκονομι
κων συμβούλων.
ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΟΘΕΝ
Τό εκδοθέν μετά τό πέρας
των εργασιών ανακοινωθέν υ¬
πό τής Συνόδου τής «Ούνίς»
έχει ώς έζής:
ΛΤό συμβούλιον τών προέ¬
δρων τής «θϋνΐς» συνήλθεν
είς πρώτην δι' εφέτος τακτι¬
κήν συνεδρίασιν έν Αθήναις.
Ήκουσεν έκθεσιν τοϋ προέ-
δρου των "Ελλήνων Βιομηχά¬
νων περΐ τής οίκονομικής κα
ταστάσεως έν "Ελλάδι, έζ αυ
τής συνεπέρανε περΐ τής οί-
κονομικής προόδου τής 'Ελλά
δος. Άποβλέπον είς τήν έπι-
βαλλομένην διεύρυνσιν τής
Κοινής Άγοράς, θά πράζη ό,-
τι ένδείκνυται διά την δραστη
Ριοποίηοΐν τής λειτουργ.ας
τής συμφωνίας των μεγάλων
σκοπών τής Συνδέσεως».
Η ΗΜΕΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΙΣ
Είς (ημερησίαν διάταξιν τής
συνόδου, πλήν τού άφορών-
τος είς τήν κατάστασιν τής έλ
ληνικής οΐκονομίας θέματος,
περιελαμβάνοντο καί τα άκό-
λουθα:
Νομισματική συνεργασα είς
τούς κόλπους τής Εύρωπαικής
Οίκονομικής Κοινότητος.
Κθινωνικά θέματα: α) Συν
εργασία μετά τών φορέων τής
Έργοδοσίας επί προθλημάτων
κοινωνικής πολιτικής. β) Εί-
σηγησεις επί τής έπαγγελμα-
τικής έκπαιδεύσεως.
Προϋπολογισμός τής "Ενώ¬
σεως των Συνδέσμων Βι ομη¬
χάνων τής Κοινής Άγοράς.
ΑΙ σχέσεις Ιδιωτικήν καΐ κρα
τικών έπιχειρήσεων. Εισήγη¬
σις τοϋ Συνδέσμου Ίταλών Βι
ομηχάνων.
Άνταλλαγτδ. άπόψεων επί
τών έξελίξεων είς την Κοινό-
τητα καΐ επί τής οίκονομικής
και κοινωνικής θέσεως των χω
ρών - μελών. 'Εκβέσεις των
προέδρων τών Συνδέσμων Β ι
ομηχάνων.
"Επαφή μέ τοΰς φορείς τής
γιουγκοσλαβικής βιομηχανί-
ας.
Ή έλληνική άντιπροσωπεία
είς την σύνοδον τής «ΟυνΙς»
άπετελέσθη έκ τών κ.κ. Δημ.
Μαρκοπούλου, προέδρου τού
ΣΕΒ, Ιω. Μητσοϋ, αντιπροέ-
δρου, Άλεζάνδρου Μπάρδα,
νομικοθ συμβούλου καΐ Στ.
Μαρκουλάκη, μόν μου έκπρο-
σώπου τού ΣΕΒ είς Βρυζέλ-
λας.
Η ΕΚΘΕΣΙΣ ΣΕΒ ΠΕΡΙ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Τα κύρια σημεία τήςύποβλη
θείσης υπό τοϋ.ΣΕΒ εκθέσε¬
ως —ή όποία είχεν αποσταλή
προηγουμένως είς τοΰς "Εξ
Συνδέσμους Β ομηχάνων τής
Κοινότητος είναι τα άκόλου
θα:
Παρά τό δτι —ύπογραμμζε
ται είς τήν αρχήν— δέν εί¬
ναι διαθέσιμα δλα τα στοι
χεία τα σχετικά μέ τήν δα-
μόρφωσιν τών οΐκονομικών με
γεθών κατά τό 1968, άπό τα
ϋπάρχοντα άποδεικνύεται ότι
κατά τό έτος αυτό «εσημειώ¬
θησαν πρόοδοι είς πλείστους
τομείς τής οίκονομικής δρα¬
στηριότητος τοΰ τόπου». Τα
ληφθέντα υπό τής Πολιτείας
μέτρα οΐκονομικής πολιτ.κής,
διαγραφόμενα υπό τού προ-
γράμματος 1968—72, συνετέ¬
λεσαν ώστε ή οϊκονομΐα τής
χώρας, νά εξέλθη άπό την ϋ-
φεσιν πού εΐχε περιπέσει ά
πό τα μέσα τού 1966 καΐ νά
δημιουργηθούν προυποθέσε'ς
διά την μή μέ έπιτυγχανόμε
νόν ρυθμόν οικονομικήν ανά¬
πτυξιν τού τόπου. Τα μέτρα
αύτά ουνέβαλον είς τό νά πά
ρακαμφθή σημαντικάς άρι-
ομος εμποδίων ποϋ παρεκωΛυ
όν την όργανικην έςυγιαν-
υιν της οικονομιας και να οί
αμορφωθη ευνοικθν ΚΛΐμα
ου ιην ορασΓηριοποιησΐν ιης
ιο.ωτκης πρωΐοσουΛΐας.
ό ως ττρος ιά έπ-ΐ μέ
μεγεΰη ή "ΐ£κ.θεσις υπογραμ-
τα α<ολουί)α: ΕιΊΟΔΗΑΛΑ ι ιαρα την σημί.ιωθεΐσαν καιτά τό 1968 μεωσΐν τού προιόντος τού γεωργικου τθμέως, το συνοΛικο. ^ εθνικον είσόδημα, εις σταιίερας τιμάς, υπολογίζ,εται, 6α ι τω^ μεχρι το^,δε έκτΐιμήσεων, οτ, θα αυξήση κατά 4,5% έναντι ^ο τού 15Ό/. Είς την εν λόγω ά- ς>5θν συ^έβαλε »υρίως καΐ πρωταρ
χ κως το έκ της 6ιομηιχαν!ας εισό
αύξηθέν
κατα
ύψος
9% περίττου.
τοΰ εθν.κθυ
εισοδήματος, υπολογιζόμενον ε·ς
τρέχοντας τιμάς· ύπολογίζεται νά
καά το 1968 είς 6.270 έκ
6ολλα> α ε" αντ ι 5.210 κατά τό
1965. ΣΐΑεπώς τό κατα κεφαλήν
«.ίσοδημα κατα τό 1 968 (^έρχεται
είς 730—740 ττερίπου δολλαρια
σιν τού δι' αϋςΥνσεως τώ^ μισθων
των δηαοσκον υτταλληλων· ε,γκατε-
λε ψε ττλεοναίσμα ετερωι/ 2 οισεκ.
το οποίον διετβθη πρός ένίσχνσ ν
των δημο^ιων εττενδυσεων. "Ο προ
μη^ος κατατεβεΐς ι«έος προυπολο-
γισμος τοθ Κ,ραιους τού ετους 6ν
ττρς>ολεπει υψος έσόοω^ έκ 51 δ,σ.
6ραχ. έξόοων 6ε ς>0·5 οισ. Διά τας
δημοσίας έττεν^ύσεις τοϋ 1969 ο
έν λόγω προυπολογισμος προβλε-
ττ£| δαπΟΊΛΐς ΰ4Όυς 14 δ αεκ. δρχ.
η θε κάλι,.μις των θά πραγματο-
ττοιηθ.ι κατά 4 όισεχ έξ άδιαθε-
των ττστώσεωκ,, κατά 5 δισ. έξ
έξωτερ'κοΰ δα^ισμοθ· κατά 2 δισ.
ίχ πόρΑ/ άλλοδατΓής καί τό ύττό-
λοιττθν έκ. 3 δισ· έχ των έσόδων
τού Προυπολογισμόν.
Αυται διετηρήβησαν σταθεραί.
Οί τιμαριθμθι χο/δριΐίής πωλήσε¬
ως άφ' έ^ός και κόστους ζωής άΦ'
ετέρου έκινήθησαν είς έπίττεϊ&α ό
μέν πρώτας κατά 0,3% χαμηλότε¬
ρον τού 1Ο67 ό δέ δεύτερος κατά
0,3% ύ+ηλότερον.
ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΠΑΓΙΟΥ ΚΕΦλ
ΛΑΙΟΥ
Κα3' ά ά^εικοινώθη υπό τής άμ
μοδίας Δημοσίας Ύττηρεσίας (6<- Ό κυριώτερος κλάδος δημιουργίας σει προσωρινών εισέτι στοιχείων, τού έθνικοΰ είσοδήιματος είναι ό της Μεταττοιήσεως τό ποσοστόν συμμετοχής τ°ύ όποίου έγγιζει τ ο 33°». ΙΣΟΖΥΠΟΝ ΠΛΗΡΩΜΩΝ Βασε των υφισταμένων ττροσωρι- ών εισέτι στοιχείων ύττολογίζεται τό ϋψος τώ» άκαθαρίστων σεων (μετά την παρατηρήθεισαν στασιμότητα των κατά τό 1967 είς τό ΰψος των 1250 περίπου έκ , δολλαρίων, ποσόν τό όττοϊθν εΤχ< ι σημειω3ή καΐ κατά τό 1966)· ύττο λογίζεται δτι κατά τό 1968 άνέρ όΐι ή κίνησις των επί μέρους κο/- χεται είς 1400 έκαιτ. δολλ. Τό υ- λίω^ κατά τό 1Ο68 θά είναι ή ' ψηλότερον ποσοστόν αυξήσεως ττα όκόλοΐ/·θος είς έκ. δολ. συγιφιτι- ' ρατηρεϊται είς τάς έττενδύσε ς επι κώς πρός τό 1967. τού οϊκοδομικοθ τομέως. Συνολ- Είσαγωγαΐ 1.250 έναντι 1 150 αύξησις 9% πβρίπθυ. 'Εξαγωγαΐ 475 έναντι 453 αύξησις 5% περί- πον 'Εμπ. ελλειμμα 775 έναντι 697 αύξησς 11,0% περίπου. Τό ϋψος τής άξ'ιας των είσαγω ύπολογίζεται δάσει πληρωμών συν τάς εμπορικάς πιστώσεις, τό ος τών εξαγωγών βάσει είσπρά- ξεων. Τό ίσοζύγιθν άδήλων πόρω^ έξ άλλου ύττολογίζεται δτι θά φθάση ττερίττου τα 520 έκατ. δολλ. (λό¬ γω αυξήσεως κυρίως τού ναυ'τιλι ακοΰ συναλλάγματος) έναντι 475 τού 1967. καΐ ούτω τό ελλειμμα συναλλάγματος θά έγγίση ττερίπου τα 260 έκατ. δολλ. έναντι 222 τό 1967. Τέλος έκ τής σηιμε,'ωθείσης έντυττωσιακής αυξήσεως είς την κα θαράν είσροήν κεφαλαίων, ύπολογ! ζαμένην δτι θά φθάση ττερίπου είς τα 270 έκαιτ. δολλαρια ένντι 180 τώ 270 έκ,ατ. δολλαρια έναντι 130 Ίσαζυγίου Πηρωμών τής χώρας κατά τό 1968 χαροχτηρίζεται ώς αρκούντως ΊκανοτΓθιηιτικόν. ΕΙΣΑΓΟΓΑΙ — ΕΞΑΓΩΓΑΙ ΜΕ¬ ΤΑ ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. Τό εξωτερικόν έμττάριθν τής 'Ελ λάδος μετά των χωρών τής ΕΟΚ έμφαίνετατ ττεριληπτικ«ς είς τόν ακόλουθον ττίνακα· βάσε εΐσττράξε ών καΐ ττληρωμών έκατ. δολλαρί- Νοέμδριος 1962 εως 1968 Εϊσαγωγαί 284 438 466 444 Έξαγωγαί 84 129 156 151 "Εμττ έλλειμ 200 309 310 293 Συγκρ νόμενα, αί είσαγωγαΐ καΐ έξαγωγαΐ έκ τής καΐ πρός την Ε. Ο.Κ. των έτών 166. 1967 καΐ τού 1 1 μήνου τού 1 968 πρός τάς συνο- λ κάς εϊσαγωγάς καΐ έξαγωγάς της χώρας «ατά τα "δια έτη, δια- π.στοϋται δτι εισήχθησαν έκ τής ΕΟΚ κατά τό 1°66 τό 39,7% των συναλικών, τό 1967, τό 41 >7% καΐ
τό 1 1 μηνον τοΰ 1968 τα 42% ττε-
ρ'ιπου. "Εξήχθησαν δέ πρός αυτήν
έκ τής χώρας μας καττά τό 1966
—1967 καΐ 1 1 μηνον τού 1Ο68 τα
32°», 34,6% καΐ 37 7% άντιστοί¬
χως· ποσοστά επί των σΐΛθλκών
εξαγωγών.
ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ
Ό προϋττολογκτμός τού 1968
παρά τήν έκ 2 δσ δοχ έπιβάρυν-
κώς αί έττενδόσεις προέρχο.ται ><α τα 70% ττερίπου έκ τού ίδιωτ κου το,ιέως καΐ κατά 30% έκ τού Δή καΐ αί μέν πρώται φέρον ηύξημέναι κατά 10% ττερΊπου των τοϋ 1967 αί δέ δευτέ¬ ρα ι κατά 26%. ΑΊ «αταθέσεις εσημείωσαν θεα- ματικήν αΰξησν κατά τό 1968 Αύται ηυξήθησαν συγκριτηκώς πρός τό 1967 κατά 15 δισ. δραχ. έ¬ ναντι 4 δ σ. τό 1967 ττρός τό 1°66. Ή τοιαύτη εξέλιξις αυτών συ^5υαζομέ»η καΐ ττρός έτερα λη¬ φθέντα μέτρα άττλουστεύσεως των πιστωτικών κανόνων, επέτρεψε νά επιτευχθή κατά τό 1968 σημαντ,- κή αύξησ ς τής οννολικής χρημα- το53τήσεως τής οί'<Ό»αιιίας κατά 16—17 ττερίττου δισ δρχ. έναντι 10 ττερίπου τού 1967. Έν συνεχεία ή έκθεσις παοέχει ώρ σμέ/ας πληροφορίας σχετικάς μέ την βιαρθρωσΐν τής έλληνικής βιομηχανίας, αναφερομένη δέ είς την παραγωγήν, τοΰ λήξαντος ε- το^ς, σηιμεινει δτι αύτη φέρεται ηύ ξημέ·/η κατά 9% έναντι 4% τοΰ 1967 Τέλος, άττογρα-μμίζει ότι ή έκβι οαηχάν.σις ττροσκότττε είς τή-, α¬ νεπάρκειαν των κεφαλαίων καΐ ση- μειώ,Λει, δτι, έναντι υπολογιζόμε¬ νον ώς άπαραιτήτων πρός τούτο Ε.τΓενδύσ>εο»ν ύψ^υς 300 ττερίττου
έκατ δολλαρίων κατά την 3ετίαν
1966)68 επραγματοποιήθησαν 180
—200 έκςττ ττερίττου ετησίως
ΕΓΓΥΗΣΙΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
ΔΙΑ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ ΤΟΥ ΟΤΕ
ΔΓ αποφάσεως τού
Οίκονομικών δημοσιευθείστνς είς
τό ύττ' όΐ3.9. 135 (τεύχος 2σ^) Φ
Ε.Κ.· παρεσχέθη ή εγγύησις τοΰ
'Ελλη,ηκοΰ Δημοσίου ττρός τόν δελ
γιι<όν ΟΤκον «Μττέλλ Τέλεφον Μα- νουφάκτσουρ <νγκ» άντιΐτροσωττευό- μενον είς την 'Ελλάδα άπό τής «Ι. Τ.Τ - Ελλάς» δα την κάλυψιν τοΰ επί προθεσμιακώ διακανονισμώ ί- ξοφλητέου, 85% τού τμμήιματος έ- κάσιττης τμηιιατικήις τταραδόσεως τήις ποός τόν ΟΤΕ προμηθείας μη- χανημάτων άστικώ^ τηλεφων,«ών | κέντρω·^, διά 20.000 τταρσχάς συ- νολικοϋ τιμήαατος έκ 52 έκατομ. δελγικώ; φράγκω.. ,ΜΙΑ ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ 21 ΧΟΡΟΝ Ο Ο Ο Σ λ ΠΠΡΟΥίΙΛΖΕΙ ΣΤΛΤΙΣΤΙΚΟ! ΤΗΝ ΦΥΙΙΟΓΝαΜΙΑΗ ΤΟΝ ΜΕΑΟΝ ΤΟΥ ΕΝ ΣΥΓΚΡ Ι ΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΣΥΝ ΑΦΗ ΕΛΛΗΝ Ι ΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ Μιά σεΐιρά μεγάλων καΐ μέ παράξενα σχήαατα καΐ χοώματα ρολο/ ών τοϋ χϊριοΰ ιιά κΛρίτσια κατέκλΐΛε τήν αγγλικη άγορά Τίλευταίως ΑΊ υπηρεσίαι τοΰ 00 Σ Α κατήρ τισαν και εφέτος ένα σύνολον ττ.- νακων διά των οποίων δίδΐ,τα μια συ»οτρτμ<ή εικών των οικονομ ιών τώ^ 21 χωρών - μελών τού Όργα- νισμού οασει ωρισμένων γεν.χών δεικτών καί μεγεθών. ΟΊ έν λόγω πίνακες· οί όποΐθι δημοσιεύονται είς τό ύττ' αριθ. 38 (Μηνός Φε- 1969) τεύχος τής άνα εκδιδομένης έτπθεωρήσεω<, τού Όργα^ισιμού ύττό τόν τίτλον «Ό Παρατηρητής τού ΟΟΣΑ», κα¬ τήρτισθησαν κατά τα τέλη τού 1968 καΐ άναφέΐροκται, κατ' αρχήν είς τάς στατιστικάς τοΰ 1967. "Ο¬ πως σημεώνεται είς τό έν λόγω τεΰχος οί πίνακες αύτοι οέν εχοι/ν ώς αντικείμενον τήν παρουσίασιν δλω^ των στοιχείων τα όποΐα εί¬ ναι άναγκαΐα διά την κατανοήση τής θέσεως έχάστης χώρας - μ^- λους εν συγκρίσει ττρός τό ονγκ,ρο- τημα των χωρώ, τού 'Οργανισμοϋ άλλ' άττλώς νά «σκιτσάρουν» τήν οικονομ κήν φυσιογνωμίαν έκάστης ;ώρας. Υπό την έννοιαν αυτήν δΐδο,- α! είς την συνέΐχειαν ώρ α>μίνα ά¬
πό τα συγκριτικά αύτά στοιχεΐα εν
άναφορά πρός τα ττεριεχόμενα είς
τούς ττίνακας συ^αφή έλληνικά 5ε
δομένα.
ΠΑΗΘΥΣΜΙΑΚΑ
Φυσική αύξησις - μειτανάστευαΐι,
Τα δημοσιεύομεν*! στοιχεΐα τα άε-
φορώ»τα τό έτος 1967 κατατάσ-
σου,ν την 'Ελλάδα μεταξΰ των χω-
ρώ/ χαμηλής φυσ «ής αυξήσεως τού
ληθυ:τμοϋ των (ή όττοία ώς γνω
στόν αποτιελεΐ την διαφοράν μετα-
ξύ γεννήσεων καΐ θανάτων). Πρά-
γματι κατά τό έν λόγω έτος ή
φυσική αύξησις τοϋ ττληθυσμού τής
Ελλάδος ύπολογίζεται είς Ο·75%
ύττερτερούσα μόνον των Αυστρίας
(0,50%), Βρεταννίας· Σουηδίας
καΐ Βελγίου (0,65%) ώς καΐ τής
Ιταλίας (0,70%). Τό μεγαλύτερον
ποσοστόν φυσικής αυξήσεως πλη-
θυσμοϋ είχεν ή Τουρκία (2·6Ο%;
ηκολούθουν δέ ό Καναδάς (2,05%)'
Η Ίσλανδία (1,90%), ή Ελβετία
(1 -70%). αί Ηνωμεναι Πολιτειαι
(1,50%), ή Όλλανδία (1,35%) καί
ή Γερμανία (1.1 0%). ν
Οσον άφορά τήν μετανάσ·τευ
σιν ή "Ελλάς κατατάσισεται κατά
τό ετος έκεΐνο μεταξύ των χωρών
αί οποίαι εΤχο^ θετικόν άποτέλεσ-
μα δηλ. αύξησιν τοϋ πληθυσμοϋ ι»ν
λόγω μεγαλυτέρας είσροής τταοά
έκροής ττληθυσμοϋ. Δα την 'Ελλά¬
δα πρόκειιτα, ώς γνωστόν ττερΐ τού
φαιινρμένθυ τού έτταναπατιρισιμοΰ
'Ελλήινων ύττηκόων πού είχον μετα-
ναστεύσει προηγουμένως πρός εΰ-
ρωττα'ίκάς κυιρίως χώρας. Συγκεκοι
μένως ή αύξησις τού πληθυσμοϋ,
λόγω μεγαλυτέρου έπανατττατριοιμοϋ
Ιν σχέσει πρός την ταυτόχρονον
ιετα-άσΐευσιιν. ϋτΓθλογϊί,εται κατά
τό 1967 είς 13 χιλ. άταμα. Αύξη¬
σιν πλη3υσμοΰ συνεττεία τής μετα-
ναστει/τικής κ. νήσεως είχον έττίσης
κατά τό έτος αϋτό τό Βέλγ.ον· ό
Καναδάς, αί ΗΠΑ, ή Γαλλία, ή
Σουηδία καϊ ή "Ελβετία, κ,αΐ μεί¬
ωσιν ή Γερμανία, ή Αυστρία· ή Ι¬
ταλία, ή Όλλανδία κλττ.
Άττασχόλησις: Ό άπασχολού
μενος πληθυτμός τής Ελλάδος '.ι
είς 3.610.000 θττομα,
τούτων δέ τό 50% άττησχολεΐτο
είς τόν ττρωτογενή ταμέα (γεωο-
γίαν, δάση. αλιείαν) τό 21·2% είς
την βιομηχοΐνίαν καιΐ το 28,7 είς
τούς λοιπούς ταμεΐς. Ή 'Ελλοις
κατέχει την 2αν θέσιν άτττό ττλευ-
ρα; άττασχολήσεως είς Γτήν γεωρ¬
γίαν (κατά ποσοστόν) μετά την
Τουρκίαν, δττου τό 72,6% τοΰ ά-
τταςτχολουμένθυ πληθυσμοϋ της ά~
σχολεΤται είς τόν γεωργυκόν τομέα
Μεΐιά την 'Ελλάδα άκολουθεΐ ή Ι¬
σπανία (34.8% είς την γεωργίαν)
ή Πορτογαλία (μέ 33·5%) καϊ ^ή
Ίολανδία (με 31,6% Είς τόν άντί-
ττοδα ευρίσκονται ή Βρεταννία
(3,1%), αί ΗΠΑ (5,2%), τό Βέλ¬
γιον (5.8%). ή Όλλανδία (8,3%)
ό Καναδάς (9%) κ ο.κ. Άττό πλε^ι
ράς άπασχολήσβως είς τήν βιο¬
μηχανίαν ή "Ελλάς καττέιχεΐ! την 2αί·
έττίσης, άττό τού τελους. θέσιν π·5θ
ηγου ώιη μόνον τής Τθυρχίας, 3-
ττοιο κατά τάς έκτΐμήσίις τού Όρ-
γανισμοΰ ό άπασχολούμεχ>ς ε'ς
την βιομηχανίαν ττληθυσμός ύττο-
λογίζεται είς 11.1% τοΰ συνολι-
κώς άπασχολουμένου τοιούτου. Είς
τήν 'Ελλάδα,, ώς προανεφέρθη τό
αντίστοιχον ποσοστόν ήτο 21,2"-.
Σημειωτέον δτι διά την 'Ιστταΐνίαν
Κ3-Ϊ την Πορταγαλίαν άναγράφοι-'-
ται τα ποσοστά 35% καϊ 35,5°»
ά^τιστοίχως. Είς τήν κορυφήν τοθ
ττίνα><ος εύρίσκοντα ή Ελβετία (51,8%). ή Γερμανία (48%) ήΒρε- ταννία (47,2%) κ ο.κ. "ΥτΓθγραΐαμι ζεται τέλος· δτ, αΐ είς τάς ΗΠΑ ό αημα/τ κώτερος τομεύς άττό ττλευ- ράς άττασχολήοπεως τοΰ ττληθυσμοΰ εΐ/2 ό το τογε.ής τομεύς μέ ττο- σο^τόν 61,1% έττί τής συ/θλικης άττατχολήσεως, μέ ακολουθούσα Λ πό τής απόψεως αυτής τόν Κανα- δάν (58· 1 %) καΐ άπό τάς Εύρωτταί κάς χώρας την Βρεταν.ίαν. τήν Όλλα,·5ίαν# τό Βέλγιον καΐ την Σουηδίοτν (49,7%), 49.8%) 48·7%) καϊ 48,8% άντιστοίχως). ΕΘΝΙΚΟΛΟΠΣΤΙΚΑ Κατά κεφαλήν εΐσόδημα: Τό με¬ γαλύτερον κατά ·οεφαλήν εΐσόδημα εΤχον αί ΗΠΑ, υπολογιζόμενον ει>,
τρεχούσας τι,μάς· είς 4.Ο4Ο δολ¬
λαρια, μέ άκολουθούσαν την Σουη-
δίαν (3.040 δολλ.), την Ισλανδι
αν (2.750)· την "Ελβετίαν (2.620;
Ό Καναδάς άναφέρεται διά το
1966 μέ τό ποσόν των 1.670 οολ.
Ή "Ελλάς άπό τής πλευράς αυτής
τιέχει τήν 3ην άπό τού τέλους,
θεσ ν μέ 820 δολλαρια υπερτερού-
σα τής Τουρκίας (320 δολλ.) και
τής Πορτογαλίας (490 δολλ.). κ.αί
ΰττολειτΓομένη έλαφρώς τής ' Ι σττα-
ίας (830 δολλ.).
Κατά κεφαλήν έττένδυχς. Δ'α
την 'Ελλάδα κα! διά τό έττισκοτΓού-
μεναν έτος άναφέρεται τό ποσόν
των 180 δολλαρίων είς τρεχούσας
τιμάς ήτοι τό 22,4% τοΰ άκαθαρ.-
στου έθχΐχού προϊόντος. Άττό τη»;
ττλευ,ράς αυτής προηγεΐται τής Τουρ
«ίας, της Πορτογαλίας καΐ τής *!-
στταινίας αί όττοΐαι διέθεσιαν δι' έ-
ττένδυσΐν κατά κεφαλής 60, 90 και
1 70 δολλάρ,ια- ήτοι γτο 17,7%. 19,
3% καΐ 21% άντιστοίχως τού ακα-
θαρίσΓου έθνιικού προϊόνιτος των.
Την ύψηλοτε.οαν κοττά κεφαλήν έ-
πέωδυσΐν επραγιματοποίησαν κατα
σειράν ή Ίσλανδία (920 δολλ.), ή
Σουηδία. (740 δολλ ), ό Καναδάς
(690 δολλ. τό 1966), ή Νορδηγία
(680) ή Ελβετία καΐ αί Ηνωμε¬
ναι Πολιτειαι (άνά 670) κ.ο κ.
Κατά κεφαλήν κα^τανάλωσις:
Διά τό 1967 ή άνά κάτοικον κα¬
τανάλωσις ΰτπελογίσθη! είς 560
δολλαρια έναντι 340 τής Πορτο¬
γαλίας καΐ 590 τής Ίοτπανιίας,
(δα την Τουρκίαν δέν άναφέρονΤθι,
στοιιχεΐα). Φυσιικά τήν μεγαλυτέραν
κατανάλωσιν κατά κεφαλήν εΤχον αί
ΗΠΑ (2.480 δολλ.) μέ άκολουθοΰ
σαν την Ίσλανδίαν (1.800)· την
ΣοΐΛ)δίαν (1.670), τόν Καναδάν
(1.610 τό 1966) καΐ την Έλδετί-
αν (1.550). Άπό απόψεως έν τού¬
τοις σχέσεως μεταξύ κιοπαναλώσε-
ως χά! άκαθαρίστου έθνικού ττροϊ-
όκτος ή "Ελλάς κατέχει μίαν άητο-
τάς ττρώτας θέσεις διαθέσασα διά
καταναλωτΐίςάς δαΊΓτάνας τό 1967
τό 68,3% τοϋ έθνι>«οΰ προιόντος
της. Ή Ίοτττανία εΐχε διαθέσει τό
70,7% κ,αΐ ή Πορτογαλία τό 69-6%,
ποσοστά τα όττοΐα εΐναιι τα ύψηλό-
τερα τΓαρατηρηθέντα έντός τού Ο.
Ο.Σ.Α. 'ΕνδεικΤΐκώς ά«<αφέρονται τα άντίστοιχα τΓοσοστά ώρισ'μένων έκ των άν€—τυγμένων χωρών. ΗΠΑ 61,5%, Βρεταννία 63>8%· Σουηδία
54,8%, Γβρμανία 58,2% κ.ολ.
ΠΟΛΙΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΪΑ
Ή άνά κάτοικον κατανάλωσις
ηλεκτρικήν ενεργείας είς την 'Ελ-
λάδα ανήλθεν είς 5°Ο κιλοβσπώ-
ρας, κατά τό 1966- έναντι 11.520
τής Νορδηγίας. 7.104 τοΰ Κανα-
δά, 5 836 των ΗΠΑ καί 5.550 τής
Σουηδίας άφ' ενός καί 187 τής
Τουρκίας. 530 τής Πορτογαλίας
καί 976 τής Ίοττανίας (διά τάς
3 τελευταίας τα οτΓθΐχεΐα άφορούν
τό 1967). ΑΙ άνά 1.000 κατθί-
κους τηλεφωνικαι συσκευαΐ ϋττελο
γίζοντο τό 1966 διά την 'Ελλάδα
είς 65 έναντι —είς την κορυφήν
—502 €ίς τάς ΗΠΑ. 498 είς την
Σουηδίαν καί 417 είς την 'Ελβε-
τίαν καΐ —είς την ουράν-— 8 είς
την Τουρκίαν 62, είς τήν Πορτογα
λίαν καί 99 είς την Ισπανίαν·
Τέλος ή άΜχλογία αύτοκινήτων
Ι.Χ. άνά 1.ΟΟΟ κατοίκους Γγτο 2)
δα τήν 'Ελλάδα, 3 διά την Τουρ¬
κίαν, 21 διά την Πορτογαλίαν καί
41 διά την Ίοττγανίβν. Είς πΛς Η¬
νωμένας Πολιτείας ή άναλογία ή¬
το (τό 1966) 396 αύτΓθκίνη,τα άνά
1.000 κατοίκους, είς τόν Καναδάν
274, είς την Σουηδίαν 240, τήν
Γαλλίαν 234 κ.ο.κ.
ΠΩΣ ΚΑΘΟΡΙΖΘΝΤΑΙ ΑΙ ΝΕΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
ΤΗΣ ΚΑΠΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ
Είς γεν.κήν άνασκόττησΐν τήζ ά-
σκουμένης διά τόν κατπνόν ττθλιτι-
κής, άναφέρίΤται μακρά άνακοίνω-
σς τού ττροέδρου τού 'Εθνΐίοοΰ Όρ
γανισμοϋ Καττνού κ. Κ. Μπαρλα.
Ιδιαιτέρως άναφέρανται κατωτέρω
τα αφορώντα είς την εφεξής οργά
νωσΐν τής κα—νίκης εργασίας:
Προγραμματισιμός τής παραγω-
γής: «;Παραγωγή τόση, δση ήμττο-
ρεΐ νά πωληθή. Ποικιλίες καΐ ττοιό
της σύ,μφωνια μέ τίς άτταιπήοιεις
τής διεθνοΰς άγοράς> ώστε καί οί
έξαγωγές ν' αΰξιηθοϋν «αί ο'ι τιιμές·
τό Κράτος νά μή μαζεύει άτττοβέμα
τα, τα όττοΤα ζημώνουν αυτόν τού¬
τον τόν καττνό. Γι' αύτά πράττει σέ
πολλά ιμέρη ν' άλλάξουμε ττοιικιλί-
ες "αί τταντοΰ νά φροντίζουμε γιά
την καλυΐέρευση της ττοιότητος.
Ή "Ελλάς σημερα παράγει κάττου
εκατόν εϊδη καπνοϋ. κι' αύτό δυ-
σ<ολεύει τούς αγοραστάς, γιατϊ ετσι δέν έχουμε σταθερές ποιότη- τες κ,αΐ ειδή καΊ σίγουρες πηγΔί; άνεφοδιασιμον των ττΕλαίτών μας. Χρειάζετα1 νά καταργήσουμε ττοι- κιλίες, νά περιορίσουμε τις διακμ! σεις μεταξύ τους, ώοτπε δλα τα *«■ πνά μας νά προσφέρωνται στό £μ- πόριο σέ λίγα εΤδη καΐ κυρίως υ¬ πό τοΰς αύτούς δρους /νΛέθοδοι οργανώσεως τής τταρα- Έττειθή οί τΓαραττάνω άλ- λαγές μττορεΐ νά ψίρουν άναταρα- χή στό είσόδημα των παιραγωγώ.1. άλλθ; νά ώφελοΰντται κι' άλλοι νά δλάπτωνται. γΐ'" αύτό θά γίνουν σιγά σιγά ετσι ώαπτε νά δοθή ό χρόνος στ<ούς τταραγωγούς, μέ την συμτταιράατασι καΐ τού Κράτους, να προσαριμοσθοϋν εύκολα οτηϊς νέ ες συ^θή<ες ■π-ού θά προκύψουν. Οϊ ΗΛΕΚΤΡΟΔΟΤΗΖΙΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΟΝ Υπό τού ύπουργειου Γεωρ¬ γίας ανεκοινώθη ό άκόλουθος όπολογιομός επί της έφαρμο- γής τΟΰ προγράμματος είς τόν τομέα οτύ άγροτικοΰ έζη- λεκτριομού κατά τό έτος 1968. — Κατεσκευάοθησαν υπό τής ΔΕΗ δίκτυα διά την ηλε- κτροδότηοιν 2.735 φρεάτων, γεωτρήσεων καΐ παροχθίων άντλιοστασΐων, έξυπηρεούν- των την άρδευοιν 130.520 στρεμ. — Διετέθησαν διά την κα¬ τασκευήν τών ανωτέρω ήλε- κτρικών δικτύων 62.295.106 δρχ. έκ τών οποίων 43.366. 282 δρχ. έπιβαρύνουν την Δ. Ε.Η. καΐ 18.928.824 δρχ. τούς ενδιαφερομένους γεωργούς. — Επερατώθησαν αί μελέ¬ ται κατασκευής δικτύων δι' ή- λεκτροδότησιν έτέρων 1.430 φρεάτων, γεωτρήσεων καί πα- ροχθ ών άντλιοστασίων πρός άρδευσιν 57.ΟΟΟ στρεμ. Οΰτω ό συνολικός άριθμός τών ήλε κτροδοηθησομένων φρεάτων, γεωτρήσεων καΐ παροχθίων άντλιοστασίων θά ανέλθη μέ- χρι τής προσεχούς άρδευτι - κης περιόδου είς 4.165, μέ συνολικήν άρδευομένην £κτα σιν 187.000 στρεμ. άόειες, ά—ό τό 1970, θά δίδωνται κατά κεφαλήν. —ρώτα - ττρώτα στού τταλιούς καΓπνοκαλλιεργτιτάς, άλλά χωρίς ν" αιτοκλείωνται κα! οί νέοι, θά δίδωνται δέ σ έκείνομς ττού 'εΐχρυν Γττφι<>1σότειριηι άΐ/αγκη^
χωρΐς δμως νά τταραμερίζω'^'ταίι καΐ
οί έπ,'ΐμελεΐς καλλιεργηταί, οθηε έ-
«ίνθι πού έχουν μετνάλη στρεμμα
τιική άτΓΟδοσι. ή όττοία είναι συμφε
ρούσα γιά ττΐν οικονομία τού κα-
■πνοθ.
Γιά ίτά έσωτερΐικής καΓΓαναλώκτεως
«αττνά, μέ τα ό—οΐα. ή έλληνική κα-
πνοδιομΐτχανία ύτΓθχ<ν€οΰται σήιμερα νά κάνη τσιγάρα ώρισιμένων τύττων καί δχ, αύγχρονα, όττως τα ζηττεϊ ή κατανάλωσι, θά ληφθούν μέτρα ώστε οσα απ' αύτά δέν κάνουν, νά Φνγουν άπό την μέση καϊ δχτα κάνουν νά προσφέρωνταΐ' ύατ6 τούς ϊδιους δρους μέ τό; ΐΛτόλοιττα κα- πνά. Καϊ έδώ7 δπως έγινε καΐ φέ- τος, θά δοθτί σ αύτοΐΛ^νττώλλαγμα είτε γιά τόν ττεριοριισΐμό τής ττο- σότητας, είτε γιά τή μείωσι τής τιμής». ΝΕΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑΙ ΦΑΣΟΛΙΩΝ Τό ΰτΓθυργβΐον Γεωργίας έθβσεν είς έ<{>αιριμογήν, έν συνεργασία με¬
τά τού Ίνστιτούτου Σιτηρών θεσ
σαλονίκης, «ύρύ πρόγραίμμα επε¬
κτάσεως των βελτιωμενων ττοικι-
λιών φασαλίων ΦΞ4 καϊ ΤΞ5 ττρός
αντικατάστασιν των έντοττ'ιων. των
οποίων αί άποδάσεις είναι χαιμη-
λαί. Τα χοτρακί—ριι—ιικά των νιέ6>ν
ττοικιιών είναι τα εξής:
— Ποικιλία ΦΞ4: Ή ττοικιλία
αύτη είναι μ—^αλάσττερμος, μέ
σττόρους πλαχέ, λβπτόφλοιος, άοί
στής τΓθΐόττϊτος καιΐ λίαν τκφβγω-
γική. Προσαρμόζβται «αΐ αποδίδει
περισσότερον είς τα γόνιιμα καϊ
άρδευόμενα έδάφη των πεδινών πε
ριοχών. Δύνατα, νά καλλκριγηθή
μέ ύβρίδια άραδοσίτου, μέσου 6ιο
λογΐικού κύκλου.
— Πθ'ικ,ιλία ΦΞ6: Αυτή είναι
μεγαλόο—ερμος, μέ <τττόρους κυ- λινδρικούς· τΓροσψέρεται δέ καϊ διά κονσερ&οττοίησΐν (ώς γιαχνϊ <ςλτΓ.) γεγονός όττερ «αί τΓροσβίδει μεγά¬ λην εμπορικήν αξίαν, λόγω τής 6υ νατότηττος έξαγωγης της είς τώ ε¬ ξωτερικόν. Ή ττοικιλία ΦΞ5 «Ινα. καταλληλοτΐρα διά τα ιμετρίας γ>
νιμότηιτος έδάφη μέ ιμεγαλύτβρα
ύψάμετνα (άνω τ"ν 500 ιμ.), δυνα-
μένη νά συγκαλλιβργηθή μέ ύβρί-
διον άοαοοσίτου 'μικροΰ οιολογικοΰ
κ.ύκλου.
■— ΑΊ ττοιικιλίαι αυται |*τυχον
εύμβνούς υποδοχίϊς έκ ιμέρους των
καΜιβργητών όλοκΐλήρου σχεδό»
τής χώρας, άλλά καί των καΐταΜα-
λωτώ/, λόγω τής οραστικάΐητος
"«ι των γευστικών Ιδιοτήττων των.
ΗΡΘΗ Ο ΔΑΣΜΟΣ
ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΓΚ
ΕΠΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΣΤΗΛΩν
Δι' άττοφάσεως τού ϋττουργοθ Οί
κοναμιχών (Τ.Ε.Κ. 140 Β'). ηρθπ
ό άττό 30.8.1961 έ—βληθείς δαο·-
μός άντιντάμττιγκ έτπ των τν^εκτρ,
κων σ-Γηλών φανών τσιεΤπης, ττλαχε
καΐ κυλινδρΐΜών. τής οασιμολογικής
κλάσεως 85—03.

Θέματα Αγροτικάς Οΐκονομίας
Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΩΡΓΙΑΝ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ, Φεβρουάριος. -
Πολύς κόσμος πιοτεύει δτι Λ
γεωργία καί Ιή εκμετάλλευσις
των άγροκτημάτων είναι μία
ώπό τάς πλέον φυσικάς μορ¬
φάς τής γεωργ άς, είς την πρα
γματικότητα δμως, μέ την πά¬
ροδον τού χρόνου αύτη έξε-
λίσσεται ολοέν περισσότερον
καί καθίσταται τόσον τεχνητή
όσον καί βιομηχανική.
Ό άγρότης είς την πραγμα
τικότητα παράγει τρόφιμα. Έ
άν έπιθυμή νά εκτελέση την |
αποστολήν τού μέ τόν άποτε
λεσματικώτερον δυνατόν τρό
πον, όφείλει νά μάθη νά έκ-
τρέφη ζώα καΐ νά καλλιεργή
φυτά είς τοποθεσίας καί μέ
τρόπους, οί όποίθι διαφέρουν
είς αφάνταστον βαθμόν άπό έ
κείνους τοϋς όποΐους παρέχει
ή φύσις. Άνατρέφει έκείνα τα
ζώα καί τα φυτά, τα όποία
προσαρμόζονται περισσότε¬
ρον πρός τάς ανάγκας τού.
Όργώνει τό έδαφος, τό πο-
τίζει, χρησιμοποιεϊ λιπάσμα
τα καί καταβάλλει άόκνους
προσπαθείας διά νά ζερριζώ-
νη άπό τόν αγρόν τού τα πά-1
ρασιΤικά φυτά καί νά καταπο
λεμά τάς διαφόρους ασθενεί¬
ας, αί οποίαι προσθάλλουν τάς
καλλιεργειας.
Ή άνάγκη διά καλύτερον
παραγωγικότητα τής γεωργι
άς είναι σήμερον περισσότε '
ρον έπιτακτική άπό οΐανδήπο ,
τε άλλην εποχήν. Ό Όργανι-'
σμός Τροφιμων καί Γεωργίας
των Ήνωμένων Εθνών, υπο- '
λογΐζει ότι κατά τα έτος 2000
οί κάτοικοι τής Γής θά χρειά '
ζωνται διπλααίας ποσότητας
ζωοτροφών καί τετραπλασ'ας |
δημήτρ ιακών, άπό έκείνας αί
οποίαι παράγονται σήμερον. |
"Οπως είναι φυσικόν, οί ά- ι
γρόται άπό μακροτάτου χρό-1
νού καταβάλλουν σκληράς
προσπαθείας διά νά αυζήσουν
την παραγωγήν των, άλλά είς
τό παρελθόν έβασΐζοντο κυ-
ρίως εί ςσυστήματα παρατηρή
οεως καί δοκιμών. Σήμερον ή
γεωργια καί ή απόδοσις της,
θασΐζονται είς μίαν ένδελεχή
επιστημονικήν έρευναν. ΟΙ έ
πιστήμονες καί οί γεωπόνοι|
καί οί μηχανικο! έξετάζουν '
την ανάπτυξιν καί την εξέλι¬
ξιν των φυτών καί των ζώων,
καί προσπαθοΰν νά βελτιώ-
οουν όσον τό δυνατόν περισ¬
σότερον τάς μεθόδους έκεί
νας αί οποίαι θά είναι χρησι-
μώτεραι είς την συγκομιδήν,
την μετακΐνησιν, την έναπο
θήκευσιν καί την διατήρησιν
των γεωργικών προιόντων.
Είς την Βρετανναν τό έρ-
άποτελέσματα των οποίων τ -
θενται είς την διάθεσιν όλων
των ενδιαφερομένων, δχι μό
γον τουτο τής ερεύνης, έλέγ
χεται υπό τοΰ Συμβουλίου Γε
ωργικών 'Ερευνών, τό οποίον
χρηματοδοτεϊται άπό την Κυ
θέρνησιν. Τό συμβούλιον άπο
τελεϊται άπό 18 μέλη, τα πε-
ρισσότερα δέ έξ αυτών είναι
κρατικοί λειτουργοί ή αλλοι δι
ακεκριμένοι έπιστήμονες, οί
όποίοι είναι γνωσταί των προ-
βλημάτων τής γεωργίας κα'ι
των γεωργικών επιστήμων. Έ
λέγχει καί έξασκεί εποπτείαν
επί 50 σχεδόν ίδρυμάτων τα
όποϊα έπιδίδσνται άποκλειστι
κώς καί μόνον είς ερεύνας, τα
νόν είς την Βρεταννίαν, άλ
λά καί είς ολόκληρον τόν Κό¬
σμον.
Τα θέματα μέ τα όποία ά-
σχολοϋνται καλύπτουν τέσσα¬
ρας κατηγορΐας αί οποίαι εί
ναι ή φύσις, τα φυτά, τα ζώα
καί τα γεωργικά προιόντα.
Προοπαθοϋν νά θροϋν λύσεις
πρακτικών προβλημάτων, άσχο
λοϋνται δμως κατά κύριον λό
γον μέ ερεύνας, διότι μερι-
καΐ φαινομενικώς άπλαΐ δυσ-
κολίαι καθισταται αδύνατον
νά υπερπηδηθούν εάν έλλει-
πουν μερικαί βασικαΐ γνώσεις.
Τάς γνώσεις αυτάς παρέχει ά
κριβώς ό γεωργικός επιστή¬
μων.
Άπό τα 50 περίπου κέντρα
έρευνών, επί παραδείγματι,
τρα άσχολοϋνται άποκλειστι-
κά μέ την ανάπτυξιν των φυ¬
τών, ενα μέ την φυσιολογίαν
των ζώων καί ενα άλλο μέ
τάς όρεινάς καλλιεργε ι α ς.
"Αλλα πάλιν έντοπ ζουν τάς
προσπαθείας των είς χήν έκ-
τροφήν των ζώων, την άναπα
ραγωγικήν φυσιολογίαν, την
παραγωγήν καρπών, τάς επι¬
στήμας αί οποίαι είναι συνδε
δεμέναι μέ τα τρόφιμα, την
χημείαν κ.λ.π.
ΜΙΚΑΕΛ ΜΠΑΤΛΕΡ
Τό μεγαλύτερον καΐ παλαι-
ότερον κέντρον έρευνών ευ¬
ρίσκεται είς τό Ρόθαμστεντ,
πλησίον τοΰ Λονδίνου καί 6-
ταν συνεστήθη ήσχολεϊτο μέ
πειράματα επί τής κόπρου. Σή
μερον έχει έντοπίσει την προ
σοχήν τού επί ενός ευρυτέ-
ρου κύκλου θεμάτων, τα όποία
είναι στενά συνδεδεμένα μέ
την γεωγραφιαν, την σύστα¬
σιν των εδαφών, την θρέψιν
των φυτών καί τάς έπιδράσεις
επί τής γονιμότητος τού έδά-
φους, όπως είναι τα σκουλί-
κια, τα όποία τρέφονται μέ τα
ϋπολε μματα των φυτών, καί οί
μικροσκοπικοί όργανισμοί ποϋ
μποροϋν νά αυζήσουν την γο
νιμότητα των εδαφών ή νά προ
καλέσουν έπιδημίας των φυ¬
τών.
"Ενα κέντρον έρευνών, τό
οποίον ευρίσκεται είς τό Έ-
διμβοϋργον τής Σκωτίας, άσχο
λείται άποκλειστικά μέ την
πρόληψιν κα'ι την θεραπείαν
των άσθενειών αί οποίαι προσ
βάλλουν τα ζώα. "Ενα άλλο,
τό οποίον ευρίσκεται είς την
αυτήν περιοχήν, προσπαθεί
νά άνακαλύψη τί εΤναι έκείνο
τό οποίον θά βοηθήση τ ούς
παραγωγούς νά βελτιώσουν
την ποιότητα των ύπ' αυτών
έκτρεψομένων ζώων, νά παρά
γουν κρέαια, γάλα καί έριον
καλυτέρας ποιότητος, καί νά
προωθήσουν την ανάπτυξιν
ζώων νέων τύπων, τα όποία
θά προσαρμόζωνται καλυτέρα
είς τό περιβάλλον είς τό ο¬
ποίον ζοϋν καί μεγαλώνουν.
Αλλα πάλι κέντρα, είς τα ό¬
ποία ύπηρετοϋν έπιστήμονες,
ανήκοντες είς πολλούς κλά-
δους άσχολοϋ,νται μέ ερεύ¬
νας διά την βελτίωσιν τής συγ
κομιδής των λαχανικών τόν έ
λεγχον των έντόμων, των ζι
ζανίων καί των ίών, οί όποϊοι
προσβάλλουν την παραγωγήν.
Ό σταθμός ερεύνης τοΰ
Λόνγκ "Ασστον. παρά τό Μπρί
στολ, δέν άσχολείται μόνον
μέ την διαμόρφωσιν κα'ι την
φυσιολογίαν των φρουτοπαρα-
γωγικών φυτών καί τόν έλεγ
χον των άσθενειών καί των έ-
πιδημιών ,αί οποίαι προσθάλ
λουν τα φυχα καί προκσλοΰν
τεραστας ζημίας - άλλά σχε-
διάζουν καί νέους τΰπους μη
χανών διά τόν ψεκασμόν των
καλλιεργημένων περιοχ ώ ν,
καί παρέχει συμβουλάς είς τάς
τροπικάς χώρας διά την κα-
λυτέραν αντιμετώπισιν των
προθλημάτων ψεκασμοΰ καί
τής θρέψεως των καλλιεργειών
τής φυτεΐας.
"Ενα άπό τα πολλά κέντρα
τα όποία συμθάλλουν είς την
αναζήτησιν νέων μεθοδων διά
την παραγωγήν τροφίμων καί
τό οποίον δύναται νά θεωρηθή
ώς πρότυπον, είναι τό Εθνι¬
κόν Κολλέγιον Μηχανικής Γε
ωργίας, τό οποίον ευρίσκεται
είς τό Σίολο τοϋ Μπέντφορσά-
ίρ. Άσχολείται κυρ ως μέ την
εκπαίδευσιν τεχνιτών καί την
παραγωγήν μηχανημάτων, τα
όποϊα θά παράσχουν πολυτί¬
μους βοηθείας είς τούς άγρό
τας ολοκλήρου τού κόσμου.
Τό έν πέμπτον των φοιτούν-
των είς αύτό προέρχεται άπό
τό εξωτερικόν καί τό εν τρί
τον των Βρεταννών ,οί όποϊοι
άποφοιτουν άπό αύτό, μεταβαί
νούν είς ξένας χώρας διά νά
συμβάλλουν είς τάς γνώσεις
των είς την ταχυτέραν άνάπτυ
ξν των.
Τό εν πέμπιον περίπου τοϋ
έπιτελείου τού κολλεγίου τού
τού, είς ωρισμένας εποχάς, έ-
πισκέπτεται ξένας χώρας μέ
είδικάς άποσ^ολάο. Οί φοιτη-
ταί διδάσκονται πώς πρέπει
νά έξασκοϋν τό έπάγγελμά
των υπό οίασδήποτε συνθήκας
είς τροπικάς ή εύκράτους χώ¬
ρας, δπου πιθανόν νά εύρί
σκωνται Μερικοϊ είδικεύονται
είς την κατασκευήν είδικών
γεωργικών έλκυστήρων, βοηθη
τικών μηχανημάτων διά την
εκμετάλλευσιν των καλλιεργει
ών. "ΑΛλοι είδικεύονται είς
την μηχανικήν των άγρών,
δηλαδή την άποστράγγισιν,
την άρδευσΐν καί την συντήρη
σιν τοΰ έδάφους "Αλλοι πά
λιν μελετοΰν τόν έλεγχον
τού περιθάλλοντος, δηλαδή
την ανέγερσιν των κτιρίων
των άγροκτημάτων, την άπο-
ξήρανσ>ν τής συγκομιδής καί
την εναποθήκευσιν.
Παρά τό γεγονός ότι ό πε-
ρισσότεροο κόσμος πιστεύει δ
τι ή Βρετανν α είναι μόνον μία
βιομηχανική χώρα. αύτη δέν
Ματιές είς τάς γειτονικός μος χώρας
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΝ ΒΟΗΘΕΙΑΝ ' 594 000 ΔΟΛΛΑΡ ΙΩΝ ΧΟΡΗΓΕΙ Ο Ο Η Ε.
ΑΓΚΥΡΑ.— ΚαΙτά ρ
τού ημ εττισήμου είόησεογραφικυυ
Πρακταρειθυ « Ανατολή», η Ε^ιΟ <η ε-,πιτρσπή βοηθείας και έργω^ α¬ νορθώσεως τού ΟΗΕ ένέορ.νε δι,ο ε< τω^ σχεδΐων έπΕΛ,ουσεων ττού .,- πε6λη(ίηται/ εις αυτήν/ υπό της ιτθυρ κικης κυβερνήσεως κα'ι ατεφασ σίν τήγ χαρηγησΐν εις την Τουρκιαν οί κθιΌμικης βοηθείας ϋψους 1.594. 0ϋ*) δολλαριων. Ή βοηθεία αύτη, η όπσία χαρηγείται υπό τύττο»/ «δω ρεας», 8ά διατεθή διά την ανάπτυ¬ ξιν τής τουρκικης κτη^αΐροφιας κα. ιοια ο α την φγανωσ,ν καί τόν έξο- ττλιοιμοι/ τού ΙνοιΤιταύτου αφθιο- 6ους πιιρετοΰ· δα Ιτής αυξήσεως τού παραγαμένου παρ' αΰτεθ εμβυ- λου ττρός καταπολέμησιν τής νο- σου ή ώποία μασιτίζει τα ζώα, ως και διά την δΐ€νέρ£ΐαν μεταλλευτι- κω,γ έρευνών εις πην περιοχήν Μεν- τερες(Μαι<χνδρου)πρός άποκαλυψν κο,τασμάτων χρυσοΰ, άρϋρου, μο- καί υοραργυρου, ιιεταλλευ- τα όττοια κατά τους είδ κούς μ τής μεταλλουργίσις ΐΛτατίθετα, ο πλεοναζουν είς την περιοχήν αυτή.* Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΗΣ Δ. ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ό υπουργός Έθ. κης "Αμύνης κ. Αχμέτ Τοπαλογλου εις συ^ομι- λιαγ τού ιιιέ τούς έκπροσώποος τον Τύποιι. έν σχέσει με τα άττοηελέΐ" ματα των συνθμιλιών πού εΐχε ό άρχηγός τού Γεν. Έπιτελείου <χντ, στραιηγος Ταυραλ μετά τοΰ ύττουο /ού Εθνμκής Αμύνης τής Όμοσ- πό.δου Γερμανιας ι<ο>τά την εσχά¬
τως είς Βρεξέιλλας συνάντησιν των
ανεκοίνωσεν ότι κατά τάς συνομ.-
λίας αύτάς επήλθε συιιφωνία ττερϊ
αυξήσεως τής έκ 50 έκ. μάρκον
σηρατιιωτιικής βοηθείας· τής χορη-
γουμένηις είς τα ττλαίσ α ιτοΰ ΝΑ
ΤΟ ϋττό τής Δι^τ. ΓερμαΛΊσις εί*,
την Τουρκίαν.
ΗΝΟΙΞΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
Η ΑΓΟΡΑ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΚΑ¬
ΠΝΩΝ
Την παρελθούσαν Δεύτερον 27
ξα^τος μηνός ΊανουΌΐρίου ήνοΐ'ξο
είς την Σμύρνην έ, έττ κτήμω τελε-
τη ή αΥοΡά τουρ'κιικών καττνώ^ Αί-
γαίου (Δ Μκραοιίας) Ό παρυτά-
μενος είς την τελειτήν ύποφγός Τε
λω,βίων κ'ααΐ Μονοττωλίων '<■ Νιχατ Με^τεσκέ κηρύσ-σων τή,ν |νορξΐν τώ^ ττωλήσεων ο(Ί οποίαι θά σο'νεχιθ'.θοθν έττΐ 10 ημέρας, ετόνισεν δτι βασ κη τιμή ωρίσθη είς 13 25 λίρας Τουρ κίας (23,50 δραχ.) τό κ,λόν, δττως και πέρυσιν κοτί δτυ έλήψθησκχν δλα τα ενδεικνυόμενα μέιηρα διά την *>-
μοΐλήν λε.τουργίθιν τής άγορός> των
ττράξεωιν ττωλήσεως έλεγχο>μένων υ¬
πο συνΐ,ργείου ύτΓαλλΐΊλων - πρα-
γμοίτογνωμόνων τού ύττοομγείου Α
ναψΘρόμενος έν σ-υνεχεία είς .τήν εν
γένει έσοδεία τώ τουρ<ικών καπνών δευκρίνη,σιει·· 8τι αύτη κατά τό λή ξαν ετος 1968 ανήλθεν είς 189 259 τόννους, μειωιμένη καττά 2' 597 τόννους ε,ν συγκρίσει πρός τήν έθΌδε'ιαν τού 1967 καί προ- σέδεσεν· ότι τταρά τοα/τα τό ποσόν τουτο υπερβαίνει τα έπίττεβσ έσχο- τερ.κήις καιταναλώσεως καί τοκγτι- °ώ»ι έξαγωγών. Καταλήγωτ^ 6 κ. ΰττουιργός ετό¬ νισεν, &τι ή έσοδεία καττνοϋ Αί- γαίου, ή όποία άποιτελεΤ τό κέν¬ τρον δαρΰτηιτος, άνέρχεται, καηά τα άττοτελόσιματα τής έ^ργηΒεί- σης άττογραψής, είς 109,560 τό^- νους "Οσο^ άίορά την κίνησιν των έξαγωγών των τουρκικών καπνών έγ^ώα'θη δι ι τό κοντενζάν τούτιο!1^ τό όποϊο^ θά έξαιχθή τό 1069 είς τάς χώρας - μέλη τής Κο νής Ά- γοράς. κατά ποακτορειακάς πλΐ|- ρο^οοίας· ωρίσθη υπό τής Ευρω παϊκήις ΟΐικϊΙνοιμ,ικής Κοιι/ότηιτος είς 17 615 τόννους. ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΣ I- ΔΡΥΕΙ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΜ ΑΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ 'Εγνώσθη δτι είς τήν έν Γενεύη υπό τήιν έπωνΐυμ!αν Α Ε. ΦΡΑΝΛ έδοεύουσαΐν έλδετικήν έττιχείρησιν έχορηγήθη διά πράξεως τού ύ- ττουργικοθ Συμβοι,λίθυ αδεία πρός ίδρυσιν έν Σμύρνη άπό κοι-νοΰ με¬ τά τής &ν τή πόλει ταύτη υπό τχ\ΐ εΐπωνυμίσι; «Α Ε. ΑΝΑΤΟΑΙΚΩΝ ΚΑΠΝΩΝ ΦΡΑΝΑ» έδρευούσης το^ρ,< κης έπιγειρήσϊως· 6 Όμηχα- έπαυσε νά δεικνύη μέγιστον ενδιαφέρον καί διά τήν γεωρ γιαν. Καί άκρ'βώς έπειδή εί¬ ναι είς θέσιν νά άφιερώση με¬ ρικάς άπό τάς κτηθείσας γνώ σεις της είς την ανεύρεσιν νέ ών καλλιεργητικών μεθόδων. νίας παραγωγής σιγαρέττων καί πάσης φύσεως είδών κοπτνιστσθ ι,- πό τάκ δοον νά εξαγάγη ταύτα είς τάς αγορας τού εξωτερικόν Κατα τάς διαταξεις της πράζε Ι ως ίτού υπουργικοΰ Συμβουλίοι;, ή | έλβετκή επιχείρησις θά μετάσχη' είς την ώς ά^ω τοι,κ,κή^ τοιαύτην μέ εϊθη αξίας 500.000 λρών «α! δι άτόκου δανείου έξ 7 έκατ. λι- ρών, ποσόν 'τό οποίον θά ε σαγά/η δάσε τού νόμου περί παροτρύ/- σί,ως ξέ-^ων κεφσλαίω»^ ττοσά τα ό¬ ποία μετιά 10 ετη θά έχουν συγ- χωνευθή είς τα βασικό κειράλαια τής έπιχειρήσεως. Η ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ Κατά δημοσιογραφικάς έξ Ά- λεξαΐν1δς>έ'''τοίς πληοοφορίας, με,τα
■η^ έπα^όοληψ,ν τής άπό τινος δ-
α<οπεισης έξαγωγής /ρωμίθυ είς Αμερικήν, την πρώτην έδδ^ιιάδα τοΰ αρξαμένου έτους 196° έξή- χ5ΐσαν έκ τοΰ λιμένος ι ής πόλε&,ς ταύτης μόνον τής ΕΤΙ ΜΠΑΝΚ (Τραπέζης έκμεταιλλεύσϊο:ς 6ρυ- χείων) είς ΗΠΑ μεταλλειΐματα χρω μίου συναλκοθ βάρους 32 000 τομ^, μέ τιιιήν «φόμπ» 36 δολ- λαοίων κοΐτά τόνον. Κατά τό αύτό χρονικάς δάστημα υπό τής αυτής ώς άνω Τραπέζης έξήχθη έπίσης κ:χί χαλκός είς διαι(>όροι<·ς άγο;άς τού εξωτΐΕυκοΰ. Κοΐτά ύπογραφείσας σχετικάς συμφωνίας υπό τής Τραπέζης ταύ¬ της θά έξαχθ^ΰν έΜτός τού 1969 είς Αμερικήν 150 τό^νθ. χρ^μίου καί είς άλλας χώρας τού έξωτερ:- κου θά έξαχ9ο0ν έπίσης είς ευθεί¬ αν κλίμακα χαλκος· υδραργυρος, Ι ε'ΐάφι· μόλυβδος, άϋ-βέιοτΓΐθν κα'ι ' μαγνήσιον. Ώς προκύπτει έκ στοιχείον τής οηαηστικής τού τΐμήματος έξωτε- ι ο ι«ο3 έμποριου τού Έμπορ ρ- π μελητηρίου Σμύρνης κατά τόν παρελθόντα μήνα Δεκέμβριον ίκ τοϋ λιμένος τής πόλεως ταύτης ^,- ξήχθησαν εις τας αγοράς 40 γ^ο- ρών τού έξωτερικοΰ διάψορα έμ πορεύματα συνολ κου βάρους 62 988 τόννων, αξίας 228 913.280 λιρών. Κατόπν συνομιλιών ποί διεξή¬ χθη σαν μετά αρμοδίων τού υπουρ γειου Έμπορίου τής Πολωνίας καί βάσει ύπογρα<)>είσης συμφωνι
άς θα εξαχθούν έκ Τουρκίας είς
Πολωνίαν διαφόρων είδών ΰελοττί-
νακες άξίας 2 έκατ. λιρών.
ΖΩΗΡΑ ΚΙΝΗΣΙΣ ΤΗΣ ΑΓΟ¬
ΡΑΣ ΤΟΥΡΚΙΚΟΥ ΒΑΜΒΑ-
ΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ
Ώς πρακύτπιει εκ στοιχείον πα-
ρχχομένων αρμοδίως, κοίτα την τε
λευταίον έδδομάδα τού λήγον,τος
μη ό; ' Ι ο ,ουυοίοιι εσημειώθη είς
τα εξιοτερ κόν εξόχως ζωηρά κίνη¬
σις είς την αγοράν τουρκκοΰ 6ό,ι
6ακος. Ό Όργανισΐμός Βάμδακος
οττά ττν έδδομάδ» ταύτην εκλει-
σε πράξεως δα την -πώλησιν 6άμ-
6αι«:ς 6;ίας 3 έ<α)τ. λιρών. Ο0- τω τό σύ.ολα,/ -,ών ποολή—ών βάμ¬ δακος τοΰ "Οργανισμόν τούτου ά- νϊλΕε μέχρι τούδε είς 10 έκοτ. κ<λών τό δέ σύνολον των τττολή- σεοο^ το,,ο* κου δάμιβακος έν γε¬ ν·, είς 64 έ<ατ κιλών. ΣΥΜΠΛΗΡΟΥΤΑΙ Η ΣΥΝΘΕΣΙΣ ΤΟΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ Δι' αποφάσεως τού ανωτάτου διικαστ κοθ συμβουλιου δ.οικηπικής δικαιοσύνης δηιμοσιευθείσης είς το υπ' αριθ. 135 ΦΕΚ (τεΰχος 2ον) ωρίστ)Γ|σαν ώς φορολογ κο, δικΐΛ- σται πρός συμπλήρωσιν τής συν- θέσεως τών φορολογικών δικαστη- ρίων· τα όποΤα έχουν νάριθμό; θέ¬ σεως δικαιοιτών κατότερθν τής ιο- μιμου συνδέσεως διά τό μέχρι τής 15ης Σεπτεμβριου 1969 δ αιστημα οί κάτωθι ι Δι3 τό Φορολογικόν Επέτειον Κομοτινής Ώς τακτΐικούς μέν τους Ειρέτας Φοςεολογικών Δ "<ο.σιτηρι ών Δ. Τσιλ,ιμιγκάκην καϊ Π Κ'ϋ'- σαν, ώς άναπληοωματικούς δέ τθϋς 'Εψέτας Φορολογικώ/ Δικαστηιρίων Ν Θέμελην καα Σ Βοι-ραζέρην. ΧΑΝΙΩΝ. Ώς τα<τικοι!ς μί./ τοσς 'Εφέ'τας Φορολογ ικώ, Δικα- στιρίωΐ/ Γ. Ρουσσιάν ικσί Κυρ. Ζα- βολέαν. όι/ατΓΓληρωματικοϋς δέ τοϋς 'Εφέτας Φορολογικών Δικαστη,ρίων Μ χ Κουκοΰλον καί Φ. Μπαλήν. ΝΑΥΠΛΙΟΥ; Ώς ταικτικοϋς ιιέ; τοΰς Πρω'οδίκας Φορολογ κων Δ,- «αστΓρΐίθγ Π. Δροσίτην κα! Σπ Κρο<ίδην/ άναπληρωματικοϋς δέ τούς Ποωτοδίκας Φορολογικών Δ'- καιστηριων Γ. Ποτπαγιαννόποι,λθ!/ καί Η. Τρίγκαν, άπαντας Άθη.ών. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ: Ώς τα<τικοΰς μέν τοΰς Πρωτοδίκας Φορολογικών ν Κ. Αευΐτην καί Γ. αμφοτέρους Άδηνών, <:- τικούς δέ τούς Προέ δρους Βελ. Καρακώσταν καί Χ. Κό ισιφα*· αμφοτέρους Το·πόλεως. ΛΕΒΑΔΕΙΑΣ· Ώς τακτικοΰς μέν τοΰς Πρωτοδίκας Φορολογικών Διοστηρίων Κ Δρούγαν κα! Ι. Μιζάκην, άναπληρωματικούς δέ τοΰς Πριοτοδίκην Φορολογικών Δι καστηρίω^ Ν Πανηελόπουλον κσί Φορολογικόν Πρόεδρον Ν. Βαβΐΰ- ρην> άπαντας "Αθηνών.
ΜΕΣΟΑΟΓΓΙΟΥ: Ώς τακτικοΰς
μέν τούς Πρωτοδίκας Φορολογ.«ών
Δ καστηρΐωγ Σωκρ. Λεκέαν καί
Πέτρον Παπατ;ικολάου· άναπ-ληρω-
ματκ-ούς δέ τούς Φορολογικοΰς Προ
έδρο^ς Θ. Παπαδημηττρίου κα! Ε.
Γεωργιτσην, τού μέν Παττανιικολά-
ου Πατ,ρών. απάντων δέ τών λοι-
ττών Ά9ηνών.
ΚΕΡΚΥΡΑΣ. Ώς τοκτκο^ς
μνέ τούς Πρωτοδίκας Φορολογικών
Δ'κασΓηρίων Δ Μπέϊκον και Δ.
Μοίραν, άμιροτέρων Πατρών, ά^<- πληρωματκους δέ τούς Φορολογι- κους Παοέορους Άλ. Βάντσην καί Σερ. Στρατικην, άιμφοτέρους Ιω¬ αννίνων. ΚΟΜΟΤίΝΗΣ: Ώς ταικτιικούς μ^ν τούς Πρωτοδίκας Φορολογικών Δι καστηρίων Άν Τσάπανθν Καβα λας καί Σά66αν Στάθην Θίσσαλο- νΐκης αναπληοωματ,κούς δέ τούς φορς>λογ κούς Προέδροι; Άρ. Γλυ-
κόν Κα'βάλας ι«αι Κ. Άναγνωστα-
κη^. Θεσσαλονίκης.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΕΩΣ Ώς
τα-ΛΤι^υς μέ^ τούς Πρωτοδίκας Φο
ρολογ,κών Δικαστηρίων Άπτ. Ντα-
νη^ καϊ Μιχ. Πιοροβέτσην· άιμφοτέ
ρο-,'ς Θεσσαλονίκης, άνατΓληρωματ(
κούς δέ τό^ Πρωτοδίκην Φορολογ -
•ώ/ Διικασ'τηρίων Μαρ. Χατζηατα-
ραοκευάν καί τό^ Φορολογικόν Πρό
εδρθν Χο Μαριόλην· αμφοτέρους
Σερρών.
ΧΑΝΙΩΝ Ώς τακτικούς μέν
ιθύς Φορολογ κούς Παρέδρους Χρ.
Βογιατζόγλου καί Κ. Χατζήν, αμ¬
φοτέρους Ηρακλείου, άναττληρωμα
τικούς δέ τούς Πρωτοδίκας Φορο-
λογικώ^ ΔΜθΐστηοί^ν Κ. Λαοά^ »<·αϊ Πέτρον Άνδοεόπουλον, όιμφοτέροι-ς Άθηυώ. ΣΥΡΟΥ. Ώς τα<τι«ούς μέ^ τοός Π ρωταδΐιοις Φορολογικόν Δ,«α- ο-ΐη^'ω^ Γ. Σκουρλέτην καΐ Ν. Κόμ βθ',, ιϊΐνΙλττληοωματΜϊΟκ} δέ, τούς Φορολογ κούς Γιροέδρους Μιχ. Π^- λύζθκ καϊ Γ Σγονρόγλου· &ττα·- τας Πε <ρα ώς. ΡΟΔΟΥ: Ώς τα»«ικούς «έν τοίς |Π:ωιε5!κας Φορολογικών Δ'ε-αστη ρΊ'X^ Δ Κόίκ.νο^ κΐαιΐ Δ Κολοβόν, | όι,αΓτλΓ^ωματκούς δέ τοΰς Φορολο γ κοός Πορέδοους Ι. Παναγιωτ>
I
παι;λ3·; καΐ Σωτ. Άδάιμ· ατταντας
ι Α9ΐ|.ών.
ΠΕΡΑΙΤΕΡΟ ΜΕΙΟ2.ΙΣ
ΤΟΥ ΧΑΡΤΟΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ
Άπό την κυκλοφορήσασαν
Ιδθήμερον λογιστικήν κατά
στάσιν τού ένεργητικοΰ καί
παθητικου τής Τραπέζης τής
Ελλάδος τής 15ης Φεβρουα-
ριου 1969 προκύπτει νέα μει
ωσις των έν κυκλοφορία τρα¬
πεζογραμματίων κατά 603,1 έ
κατ. δραχ.
— Αί μεταβολαί των λθιπών
μεγεθών έχουν ώς έζής: Τό
χρεωστικόν ύπόλοπον τού λο
γαριασμού είσπράζεων καί
πληρωμών τού Δημοσίου έμει
ώθη περαιτέρω κατά 461,1 έ-
κατ. δραχ. Έπίσης εμειώθη
τό χρεωστικόν υπόλοιπον τοϋ
τρεχουμένου λογαριασμο ϋ
χρηματοδοτήσεως προμηθει-
ών καταναλωτικών αγαθών κα
τα 320,9 έκατ. δραχ. Βελτίω¬
σιν έπίσης ένεφάνισαν καί £
τεροι λογαριασμοί τοϋ Δημο¬
σίου (λογαριασμοί δημοσίων
ύπηρεσιών καί λογαριασμοί
δημοσίων έπενδύσεων), των
όπο ών τό πιστωτικόν ύπόλθι
πον ηυξήθη κατά 966 έκατομ.
δραχμ.
------·------
ΕΠΙΔΟΤΕΙΤΑΙ Ο ΝΑΥΛΟΣ
ΤΗΣ ΣΟΥΛΤΑΝΙΝΑΣ
Ενεκρίθη υπό τής ΕΣΟΠ δ-
πως, πρός έξίσωσιν τοϋ μετα-
ζύ τοϋ διαφόρων σταφιδοπα -
ραγωγικών περιοχών τής χώ¬
ρας ίσχυοντος έσωτερικοΰ ναύ
λου μεταφοράς τού σταφιδο -
κάρπου, καταβληθή ενίσχυσις
έκ 10 λεπτών κατά έζαγόμε-
νον κιλόν σουλτάν νας έκ Κρή
της είς Αγγλίαν. Ή ένίσχυ -
αίς άφορά μόνον είς τάς διε-
νεργουμένας άπό Κρήτης πρό
Αγγλίαν, έξαγωγάς, μέοω λι
μένων τής Πελοποννήσου ή
τοϋ Πειραιώς καί καλύπτει τα
δημιουργούμενα πρόσθετα έ-
ζοδα μεταφοράς καί μεταφορ
τώσεως τής έζαγομένης σταφί
δος. Οί ύπουργοί 'Εμπορίου
καί Γεωργ άς θά ρυθμίοουν
τάς λεπτομερείας έφαρμογής
τής αποφάσεως.
Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟΝ
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΝ ΗΥΞΗΘΗ ΚΑΤΑ 9,6»),
ΒΑΣΕΙ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΤΗΣ Ε.Σ.Υ.Ε.
ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΠΡΟΣ
ΣΥΚΟΠΑΡΑΓΟΓΟΥΣ
Οί καλλιεργηταί συκοδέν-
δρων, οί όποίοι δ.αθέτουν ου
στηματικούς άμιγείς συκεώ-
νας, θά ένισχύωνται υπό τής
Άγροτικής Τραπέζης διά θρα
χυπροθέσμω^ δανε'ων μέχρι
ποσοΰ δρχ. 400 κατά στρέμμα
ή μέχρι ποσού δρχ. 20 κατά
δένδρον, υπό τήν προϋπόθε¬
σιν ότι έπιτυγχάνεται άκαθάρι
στο'ν π-όσοδος 1.000 δρχ. κα
τα στρέμμα.
Ό γιγαντ'αΐος αύτός τετράτραχος έλκυστήρ έττεδείχθη στήν Βασ,λ,κή Έ<θ:ση τοΰ Σμίθί,λντ πού ά- / νοιξε αβλευταίως στό Έρλς Κώρτ (Λονδ·.ο;) ΜΕΛΕΤΑΤΑΙΗ ΑΝΑΜΟΡΦΟΣΙΣ ΤΟΝ ΚΟΙΝΟΝ, ΠΟΡΟΝ ΔΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜίΙΑ ΕΝ ΓΕΝΕΙ Τό θέμα των κοινωνικήν πόρων των διαφόρων Άσφαλι στικών Ταμείων έχει τεθή ε¬ πί τάπητος μέ σκοπόν την λή φιν όριστικών άποφάσεων. ΕΙδικώτερον, έχουν εντοπι¬ σθή <αί μελετώνται τέσααρες λύσες, ήτοι: Νά με νούν ώς έχουν οί κοινωνικοί πόροι δι έκαστον των Ταμειων. Νά εί- σρέουν είς κοινόν κορθανδν οί πόροι των- καί κατόπιν νά γίνεται ή κατανομή δι' έκα στον κλάδον άσφαλισεως έπι- κουρήσεως καί τέλος νά κα- ταργηθοϋν οί επ κουρι<ο| πό- ροι μέ ταυτόχρονθν/ αΰξησ ν μ,άς φορολογίας π.χ. τοϋ χαρ τοσήυου, *ό δέ εισπραττόμε- νόν ποσόν νά κατανέαεται υπό τοϋ ύπουργειου Κθινων- κών Ύπηρεσιών μεταςύ των δι σφόρων Τα.αε ών. Έπισπς με- λεταται κατά προτέρα.ότη α ή δυνατότης έΐιβαρύνσεως των επχειρήσεων μέ σκοπόν τήν κατάργησ ν των κο.νωνι- κων πόρων. — "Ετερον θέαα πού άπα - αχολεΐ τό υπουργείον Κο.νω- νικών' 'Υπηοεσ ών ε·ναι ο τρο ιος δ.οικήαεως των δ αφορών "ιααείων. Τα περιοσότερα έξ αοτώ/ διθικοϋν-αι υπό έργαζο μένων, οί όποϊθι άκολουθοϋν <α-,ά χύρ όν λόγον πολ τικήν άηοθεοατοποιήσεως, χωρ',ς νά λαϋθάνουν ύπ' όφιν των την· γνωσ ην άοφαλισ'.κήν αρχήν ·{οί έργαζόμενοι διά τούς ά- πομάχους«. Τουτο γίνεται μό σκοπόν νά συγκεντρώσουν πε ρισσότερα κεφάλαια διά νά λάβουν ούτοι, δταν παύσουν έργαζόμενοι, μεγαλυτέρ α ς συντάζε ς. Άποτέλεσμα τής τακτικής αυτής είναι ότι πα- ραβλέπονται πολλάκις δίκαια αίτήματα τών ήδη συνταζιθύ- χων. Κατεύθυνσις τοΰ ύπουρ- γειου Κοινωνικωσ Ύπηρεσιών, ώς πληροφορούμεθα εγκύρως, αιναι νά μεταβάλη τήν μονο- με.οή ούνθεσ'ν των συμβουλί ω/ τών Ταμεω^ δα τής συμ- μετοχής καί συνταζιούχων, ώς έπίσης να άναπροσαρμόση τάς συντάζε ι ς των/ μετά τήν άπε- λευθέρωο ν ουντσζιθδοτηθέν- των. ΤΟ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΗΣ ΑΤΕ Ή Αγροτική Τραπέζα τής Ελλάδος προχώρει είς την έ ρευναν κα'ι μελέτην τής ορ¬ γανώσεως μηχανογραφικο ϋ κέντρου ώς καΐ τήν μελέτην διά τήν μηχανογράφησιν τών συναλλαγών τών πάσης φύσε ως πελατών της είς τό κέν - τρον κα'ι τα ύποκαταστήματα, ίδα δέ τών δοσοληψιών χών πιστούχων αυτής. Σχετικώς έπιδιώκετα ή καθιέρωσις ενός άρτίου κσί ώλοκληρωυένου μηχανογραφ.κοϋ συστήματος, διά τήν άνιμετώπισιν τού ου νόλου των άναγκών τόσον τών κεντρικών όσον καί τών περιφερειακών ύπηρεσιών τής Τραπέζης. ΔΙΔΟΝΤΑΙ ΠΙΣΤΟΣΕΙΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΑΡΑΧΙΔΟΣ Πρός αντιμετώπισιν των καλ λιεργητικών των άναγκών, οί καλλιεργηταί άραχίδος θά λα- μβάνουν υπό τής ΑΤε θραχυ πρόθεσμον δάνειον μέχρι πό σου 750 δρχ. κατά στρέμμα, περιΛαμθανομένης κα'ι τής ά- ζίας τού οπόρου. Τό ανωτέρω ] δάνειον θά χορηγήται υπό τήν απαραίτητον προϋπόθε¬ σιν, ότι θά έπιτυγχάνεται ά- καθάριστος πρόσοδος τουλάχι στον 2.500 δρχ. κατά στρέμ¬ μα. Η ΕΔΡΑ ΤΟΥ ΟΓΑ Ό ύττο.;ργός Κοινωνικωσ Ύπηο«: σιών κ. Λ. Πάτρας ερωτηθείς <*χε πκώς μ! άναγροοφεΤσαν π·λΓ|,ροφο- ρίαν πεοί μελετωμένης μεταφοράν είς Λάρισαν τής έδραν; τού ΟΓΑ, εδήλωσε,; δτ, ή ΟΓπο«έντρωο"ις !,· πηοίσ.ώ^ άνάγεται είς τήν σφαί¬ ραι της γεν κωτέοας κυ6ερ·νητικής ποληικής. Διά νά γίνη δέ το αύτη μειαφορά άπαιτεϊτα νόμος· μέχρ1 στιγμής δέ ουδόλως άπησχολήθη μέ τό θέμα τό ΰπουργικό,, σοιι - ύλ κ,ατά 9,6% έμψανίζει ο δείκτης τής καβαράς βιομηχανικής παραγωγής τόν Δεκέμβριον 1968· έναντι τού μηνός ΣετΓτε.μ€ρίου 1Ο67 Συμφώνως πρός ά.οαχοινωθέντα στο χεΤα τής Έθνικής Στατιστικήν Υπηρεσίας· ή έξέλιξ. ς κ-ατά κλά- ! δούς δε,κτών τού μηνός Δεκεμβρι¬ ού 1968, παρουσιάζη ώς ακολού¬ θως, έν σχέσει πρός τόν μήνα Δε¬ κέμβριον 1967. "Ανοδος είς τοΰς δείκτας βασ'- κών μεταλλοι-ογικών προιό^των (38 8%), χημικών προ'ιόντων (18,7%)· αεταφοοικών μέσων (18,5%), έκτυ- πώ:τεως - έκδόσεων (14,7%), πά ραγώγων πετρελαιου καί άνθρακος (Ι 0-8%) έλαττκού (10,3%)· ύφαν τικώ-^ είδών (10·2%), καττνού (8· 5%), <άρτου (5.7%), έπίπλων (5 1%), δέρματος (4.6%), δ αφόρω/ δομηχαν,ών (3.6%), είδών ύποδη- σεχς (1,0%) καΐ είδών διατροφής (0·8%). Πτώσις είς τούς δείκτας μεταλ- Λθ^'3γικών προΊόντοαν (10,9°^)· £ύ- λου καί ψελλοΰ (10.0%)· ήλεκτοι- κώ^ μηχανών - συσκευών κλπ. (6. °%), μή μεταλλικών όρυ<·τώ·^ (6. 7%) καϊ μηχανών - ονσκευών έ<τός ήλε<,τρικο3ΐ^ καί (μεταφοράς (4 9%). Ή εξέλιξις των δέ κτώ; κατ' άλ λας διοχρισε ς, £ντός τού αύτοθ μη νός Δε<ειι6οίου 1968, έν συγκρί- σει πά^τοτε ποος τόν Δεκέμδρον τού 1967, έιοδηλούτα ώς ακολού- θως Ό δ;ί<της είδών διατροφής - ποτών - καπνού σημειοΐ άνοδον κα- τα 2,3% Ό δείκτης παραγωγής λοιπών κλάδων έμψανϊζει όμοίωζ άνο5θν κατά 10,9%. Ό δείκτης ττα ρχ/ωγής έξαγθ'μένων προϊόντων πσ ρ3υ:πάζει πτώσιν κατά 28,7%. Ό δείκτης παραγωγής κατακχλισκο- μενων έν τή χώοα αγαθών έμφα^ι- ζει ά/θδθν κατά 1 1·1%. Ό δεΚτης Ι παοαγωγής καταναλωτικών άγ<ι- , 6ώ^ ομοίως παρουσ άζει άνοδον κσ τα 7·4% Τέλος ό δείκτης κεΦαλητ - ιΛΐχικώ,/ αγαθών έμφαιίζε1 άνοδ''ν 1 κααά 18%. ΟΙ ΛΟΙΠΟΓ ΔΕΙΚΤΑΙ Η ποοεία τοο δεικ^ου ττσοαγω- γης ήλε<τρ στιου - ψωτοτερίου κατά ^ϋ■^ Δεκέμβριον 1'68 έμφανίζϊι 6- νοδθν έν σχέσει πρός τ^ν Δε«έμ6ρι όν 1967 κατά 25 7%. Ή τοιαύτη ττορεία τού δείκτου έπηρεάσθη εκ ιής <5ί.τιστοίχου άνοδικής πορείας και των δύο με,ρικωτέρον δεικτώ-ν. Ή έξέλιξ ς τής πορείας τοΰ δε; Λτου παραγωγής όρυχείων, κατά τον μήνα Δεκέμβρ'θν 1968· παρου σ άζει έναντι τού μηνός Δβκεμβρ'- ου 1967 ά^οδον κατά 11,1%. Η "«τα κλάβους όουχείων ίξέχ,. ξις των δεικτών κατά τόν αυτόν ώς άνω μήν3· διαγράφεται ώς 4<0. λούθως, έν άντιτταρββολή πρός τ6ν Δεκέιιβριο,, 1967 "Ανοδος είς ΤΟιν δείκτας μετσλλευμάτω^ μαγγανίο,, κρωμΐο., κλπ. (61 7%), λατομι- ν καΐ οίκσδομικών ύλών (33 1%), λευκολίθου (24.0%), βωξίτ^ (15 0%), λγνΐτου (9.6%) <«; 0|. δηυομεταλλευμαιτων (1,1%). "Αντ. θέτ~ς· τττώσ'ς μόνον είς τόν δεί. ην 5ειούχ«ν ακτών κ,αϊ δαρυτι. νης κατά 18 7%. Ούτω ή εξέλιξις τής -ΓΟρίιβι. ^ γονικού δείκτου βιομηχσνικής παραγωγής, μβτά τού ήλεκτρ1Χ0ΐι φω-ταεριοτ/· καί όρυχείων. ΚΟΠΠ ν μηνα Δεκέμβριον 1968, έμψο νίζε( ώς ττρός τόν μήνα Δεκέμβρ Ον 1967 άνοδον κατά 12 3%. Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΥΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΗΝ ΣΗΜΑΙΑΝ Διά καταρτισβέντος σχεδίου ν0 μο^, δημιονργοΰνται αί προι/ττοθί. σεις διά τήν επαναφοράν υπό τη, Ελληνικήν σημαίαν των 'Ελλη,ι. ,<ής ίδ ο^τησίας κοοΐ σήμερον ίπτο ξέ.ας σημαίας τουρ στκων σκαφώ, (θαλα,μηγών κλπ.). Είδικώτερο, θεσπίζονται μέτρα διά την Ίκαν(,. πό η,τικήν υπό την "Ελληνικήν ση μαίαν έκμε.τάνλευσΊν των τουριο·τι. κων σκαΦών κ αι τόν αποκλεισμο» τής οι/ταγωνιστικής δραχηηριότη. τος ξένων σ<αφών τή·ς ιδίας κατη γορίας. Έττίσης ρυθμίζο/ται ήένο τα άφορώ/τα τάς συμφωνίας ναυ- λώσεοίν, ώς κα'ι τας αναλαίμ6α;ο- μένας υττοχρεώσες έναντι των ξέ- νων τοι,ρ στών. Τα άνοτερω 4^ φέροιν-τα! είς επιστολήν τού ύττουρ- γοΰ Ναυηλίας κ. Ι. Χολέβα πρός ΙΤΑΑΙΚΗ ΕΠΙΘΕΏΡΗΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ — Ε.Ο.Κ. Ή έκδιδομένη ύττό τού Έμιτορι | κου 'Επιμελητηρίου Μιλάνου επι· ι θεώρησις, εδημοσίευσεν έ>διαφέρο/
άρθρον επί τού έξωτερ κου έ,μιτορι-
°·> τήϊ χώρας μας, έν ονσχετισμώ
μέ τάς συναλλαγάς μεταξΰ 'Ελλα·
δος καΐ χωοών τής ΕΟΚ. Παρστη
ρεϊτα είς τό έν λόγω αρθρον ότι,
καίτοι τώ ελλε.ιμ,μα τού έλληνικυ
έαπορ κου ίσοζυγίου εξθΒςολοιΛεϊ
νά παραμένη σημαντικόν σημειυυ
ται, έν τούτοις, κάποια βελτίωσις
είς τό ίσοζύγιο^ των πληρωμήν
Περα τέρω βελτίωσις το^ίζεται ί·
ξαρτάται άπό την αύξτκτιν των *·
ττε>δύσεων των χωρών τής ΕΟΚ 'ν
"Ελλάδι καί άπό τό μεγαλύτερον
άνοιγμα τών άη/οοών τ»ν είς τα
έλληνικά προϊόντα.
ΤΑ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕΝΑ ΥΠΟ ΤΗΣ ΑΤΕ,
ΔΑΝΕΙΑ ΠΡΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΥΣ
ΆπεΊραοίσθη υπό τής εηι-
τροπής πιστώσεων τής Άγρο-
τικής Τραπέζης ή δανειοδό -
τησις των παραγωγών - έκτρο
φέων διά τήν αγοράν ζώων
πρός πάχυνσιν, ώς καΐ τήν δι
ατήρησιν νεαρών ζώων Ιδίας
παραγωγής πρός πάχυνσιν ή
άναπαραγωγήν ώς ακολού¬
θως:
Δάνεια διά τήν αγοράν
νεαρών ζώων βελτιωμένων -
ήμιβελτιωμένων φυλών πρός
άναπαραγωγήν ή διατήρησιν
τοιούτων ιδίας παραγωγής
τών έκτροφέων πρός άναπα -
ραγωγήν ή πάχυνσιν: Μικρών
ζώων (άμνών ή έριφίων) μέ¬
χρι ποσού 20.000 δραχ. Μέγα
λων ζώων (μόσχων ή βουβα-
λομόσχων) μέχρι ποσοΰ 30.
Ο00 6ροχ. κατά έκροφέα.
— Επί πλέον των ανωτέρω
ποσών δανείων θά είναι δυ¬
νατόν έφ' δσον ύφσταται σχε
τικήν άνάγκη νά χορηγοϋνται
βραχυπρόθεσμα δάνεια διά
την προμήθειαν ζωοτροφών η
διαφόρων καταλλήλων έτοί-
μων μιγμάτων ζωοτροφών μέ
χρι τών κάτωθι ποσών: Μέ-
χρι ποοου 500 δραχ. κοτο. μο
σχον ετησίως. Μέχρι ποοοθ
80 δραχ. κατ' άμνόν ή έρΐψι
όν.
— "Ορια δανείων διά τίιν 6
γοράν ζώων πρός πάχυνοιν
Μέχρι ποσοϋ 250.000 δραχ
κατά έκτροφέα διά τήν αγο¬
ράν άναλόγου άριθμου καΐ ά
ζίας καταλλήλων μόσχων πρός
πάχυνσιν. Μέχρι ποσοϋ 75
000 δρχ. κατά έκτροφέα διά
την αγοράν άναλόγου άρ>·
θμοϋ καΐ άζ· άς καταλλήλων ά
μνών ή έριφίων πρός πάχυν¬
σιν.
— Επί πλέον τών χορηγου
μένων δανείων κατά έκτρο-
φέα δ.ά την αγοράν ζώ*^
πρός πάχυνσιν θά παρέχων
ται πιστώσεις πρός αντιμετώ¬
πισιν τών έζόδων διατροφής
των (ζωοτροφαί, μίγματα ζω-
οτροφών) ώς έζής: Μέχρι πό
οοϋ 800 δραχ. κατά κεφαλήν
μόσχου. Μέχρι ποοοϋ 100 δρχ
κατά κεφαλήν άμνοϋ ή έρι-
φίου.
^ΝIΣXΥΕΤΑI Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ
ίΌΔΑΚΙΝΩΝ
Δι αποφα^ε^ς τοΰ ύπουργοΰ
Γεωργίας (ΦΕιΚ 135 Β), κο^ωοί
σόη όπως 6 ά την περίοδον άττό
1)1)69 έως 31)12)71· προωθη-
3 Ι ή καλλέργεια τώ^· συμπυρή-
^ιω^ (κο>σεοδοποιησίμων) ποικιλι-
ώ^ ο»5ακινέας είς τάς περιοχάς
τώ; Δευ9ύνσϊων Γεωργίας Ήμα-!
άς, Έδ,ίσσ.ις, Γ:α-ντσώ·ν κα'ι Πι^ϋ
ρ'.α; καί ειδικώς είς τάς περιοχάς
ό.το^· εύ5οχ μεί ή ροδακ·νέα Αι
<τρ>ός δάθτσΐν πό κ λίαι καίωοίσθη
σαν αι «Φορτούνα>, «Ντίξον», «Π·.χ
λζρο*· «Καοολΐο καί «Σάρν»
-—- Είς τούς παραγωγούς των
ττερ οχώ,ι αυτών οί όποΐοι θά έγ-
γ^3Ρ3ϋ; είς τό ειδικόν μητοώον
ιίϊλλιευγη'ώ^ καΐ 6ά συνεργασθο^ν
μέ τα; άντ στοίχους διευθύνσεις
Γειοργίσς διά τή,, αγοράν καΐ φί-
τευσ ν τώ/ όΛ>τέΡω ποικιλιών, 9ά
χοοηγοΰντςΐ· αί προβλεπόμεναι
υπό το; Ν. 4035)60 καϊ των σχε-
τκών αποφάσεως τού ΕΣΟΠ όρι-
σθησόμε.αι ο'κονομικαϊ ένισχύσεις
είς δοσεις.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΝ
Θεωρώ υποχρέωσιν μου νά
ευχαρ στήσω δημοσ α τόν κα-
θηγη'ή τής Γ' Παθολογ'κής
Κλινικής τοΰ Θεραπευτηρίου
κΕν;αγγελισμός» κ Μπάκαλον
τόν έπΐμελητήν κ. Παραράν
κα'ι τούς θοηθοϋς ίατρούς διά
-,άς προσπαθείας πού κατέ-
θαλλον πρός θεραπείαν μου.
Επίσης ευχαριστώ θερμώς
τάς αδελφάς καΐ τό προσωπι
κόν τού ίδρύματος διά τάς πε
Ριποιήσεις καΐ τήν ευγένειαν
των.
Χάθβας Γαιτάνος
Ίεροψάλτης
ύπεύθυνοι συμφώνως τώ νομώ
1090)1938
Ίδιοκτήτης — Διευθυντής
ΧΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 53
Προιστάμενος Τυπογραφείου
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κατοικΐο Σπαρτάκου 12
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ανακοίνωσις
Μέρισμα χρήσεως 1968
Τ°ύς ΚΚ· Μ«*χους τής Τραπέζης
Τ°ΰ άρθρου 10 πα°Ρ * το&λΝ
οί» ϊ λΤ^ Ρν ΠΡΟς *>"«»~ο,ν τής Κεφαλα,αγο-
ρας« άπαλλάσσοντα, τοϋ φόρου εΐσοδήματος τα μερά·*-
ηαεδοπΑ Γ Ε'ς Τ0 ΧΡηΜατ,στήΡ,ον μετοχών τών
ήμεδαπων άνωνυμων έτα,ρειών. μέχρ, ποοου Δρχ. 15.
000 ετησίως κατά μέτοχον, δ,ά τα ε< τής αΟτής έπι. πλε,6ν? * °υν0λω Κατ6 Μέτοχον. διά τα έκ πλε,όνων έτα,ρε,ών εΐσπραττόμενα το,αΰτα. Ό ύπολογ,- ομος τού παρακρατητέου φόρου 30% δ,ά τα πέραν των ανωτέρω όρίων ποσά, γΐνετα, έφ' όσον καθ' ύπεόβυνον δήλωσ,ν τού εΙαπράττονΛος τό μέρ.σμα, ούτος δέν έπο, ήσατο χρήσιν έν δλω ή έν μέρε,, τοΰ ανωτέρω άφορο- λογήτου_ όρίου κατά την εϊσπραζ,ν μερ,σμάτων έζ αλλων έτα,ρειων άναφερομένων είς τήν αυτήν χρήσ,ν Προκε,μένου ουνεπώς νά προβώμεν είς τήν έφαρμο- ΓΓ διττάζεως ταυτη<:τ προοκαλοϋντα, οί Μέτοχο. τής Τραπέζης' οπω£= προσερχόμενο, μέχρ. καΐ τής Γ 1969' °1 μΕν δια^νοντες έν τή περ,φε- κώ Κα?ο Τίωζ Δ'ΟΙ)ςηοεω£: Πρωτευούσης παρά τώ Κεντρι- κω Καταστήματι Ύππρεσία Μετοχών - οί δέ τών έ- παρχ,ων παρά τοίς Ύποκαταστήμασ, καΐ τοίς Πρσκ-ορεΙ- ο.ς της ήμετέρας Τραπέζης, ύπογράψωσ. τήν σχετ,κήν δήλωσιν. Μετά την; πάροδον τής ώς ανω προβεσμας καί έφ' ό¬ σον δέν υποβληθή τοαύτη δήλωσ,ς, ή Τραπέζα θελε. παρακρατήσε, έφ· ολοκλήρου τοϋ ποσοΰ τοΟ μερΐσμα- τος άνευ άπαλλαγής τ,νος. τόν καβορ,ζόμενον φόρον Έν Αθήναις τή 28 Φεβρουαρίου 1969 Εκ τής Διευθύνσεως Δ,οικητικοϋ

Τα προβλήιυατα τής Έκκλησίοτς
ΗΚΟΥΣΘΗ ΕΝ ΡΗΙ...
Δύο άρ3ρα τού συνεργάτου μας
©ΕΜΙΣΤΟΚΛΗ Κ. ©ΕΟΔΩΡΟ ΠΟΥΛΟΥ
έκ τού προηγουμένου)
πάση περιπτώσει Λ άπρο
τών νέων γιά τό ατάδι
*, τού κληρ.κοό δέν έγκε. αι
Αλλαχού, άλλά στόν τρόηο κα
* -ήν οποίον τούς ζητείται
. -Αν" — · - -
οήμερα Επί παραδεΙ-
πολλές χιλιάδες παιδ.-
τούτο σήμερα
ναούς,
ρείς
οήμερα στούς
βοηθούν τούς ίε-
£ίςκαα ζ 1ερές ακολουθί-
. -Αλλα άσχολοϋνται μέ τό
»1ιιο*ό αλλα «ρροντ ζουν γιά
°Γά-ντιδωΡ°ν< αλλα κρατουν τή έζαπτέρυγα, κ.ο.κ. Πάσα Ια ποία έξ αυτών ακόλουθον κατόπιν τό στάδιον τοθ κληρι "ύ Τίνων ο! γονείς εκλήθη οαν γιο νά τούς γίνουν ου- οτόοεις, δή "ηρέπε, ό υιός τ0υς νθ γίνη κληρικός, γ.ατΐ ίχε, έζαιρετικό ηροσόντα γιά τ0 στάδιον αύτό; Καί πό ούς ωΐ πόοους άπό ι ούς νέους αυτοιΧ παρέλαβεν η 'Αγία μος Έκκληοϊα γιά νά τούς έκ παϊδεύοη κατά τόν ώς άνω ί ά τούς χρησμο τρόπον καί νά τούς χρησιμο- τούς σκοπούς της·, Εχει μηπως την αντίληψιν η Ασκησις τής Έκκληο άς μας, δτι άν τό έκανε αύ'ό, {β/θά είχεν ήδη έπανΰρωθή μέ'μορψΜ^ένους καΐ άζιολό- νους κληρικους; Νομίζουμε δ η άν Υΐνπ ώ καταλληλος χειρι ομός τού θέματος, κατά τόν προεκτεθέντα Λ άλλον εοιω, 4Μα παρεμφερή τρόπον, θά υπάρξη δχι απλώς προθυμια, και ύπερπροσφορά..."Ας προβληθή δέ ζήτημα καλύ ής δαπάνης γιά τούς ώς α'νω διοριομούς. Γιατί μέ- οα οτο σύνολο των δαπανών πού γνονται σήμερα γιά την ουντηρηοι των ναών, τοΰ κλή ρου, κλπ. οί νέες δαπάνες θά είναι έλάχιοτες καΐ ή Έκκλη ο(α όρεΐλει νά τίς αναλάβη μέ προθυμίαν... Όσον άφορά δέ τ' άπομεμακρυσμένα χω - ριά, των οποίων άπό πολλών έτων χηρεύουν έφημεριακές θέσεις, γι' αύτές θά πρέπει νά γ νη πρόβλεφις έζ άρχής, κατά τήν έναρζι τής έκπαι - δεύσεώς τους, ώστε οί διορ:- ζόμενοι έκεί ν άσκοΰν γά λει λΐγες λέζεις γιά την διαθά - θμιοι των κληρικών, πού εί - νοι δλλο αΐτιον άπροθυμίες. Τό θέμα τουτο έρρυθμίσθη ή¬ δη, έν μέρει δμως. Πρός όλο κλήρωσν τού όφείλει νά έπε- κταθή τόσον κάτω τοϋ ίερέ - ως, γιό μέλλοντας νά διορί - ζωνται ώς βοηθοΐ τους στούς ίερούς ναούς. δπως εϊπαμε προηγουμένως. "Οοο καΐ άνω αύΓών, γιά τόν τίτλο καΐ τό άί'ωμα τού Επίσκοπον), γιά -6 οποίον οί βαθμοΐ πρέπει νά είναι τουλάχιστον τρείς, ήτοι: Βοηθός έπίσκοπος, ή έ- οτω Άρχιερατικός ΈπΙτρο- πος, Έπίσκοπος καΐ Μητροπο λΐτης... Στήν περίπτωσιν αύ- τΊν δέν πρόκειται νά υπάρχη θέμα «έκλογής)) αρχιερέων, Αλλά προαγωγής των μελλόν ι»ν νά έχουν τα προσόντα. "Ας μη νομισθή δέ ότι πρό - κείται νά χαθή τό δικαίωμα των άγΐων μητροπολιτών ί(νά Εκλέγουν δποιους θέλουν», όπως ήκούσαμεν. Γιατί τό δι- κοωμά τους αυτό θά τό διατη ριΊοουν. "Αλλωστε διαφέρει '4 θέμα τής προαγωγής σ' ε- ·: βαθμόν, άπό τής καταλή - ψεως μιάς θέσεως ύπ" αυτού, την όπο αν.πιθανόν νά εί νοι άκατάλληλός... ΧτρατηνοΙ ΟΡΑΙΑ ΤΕΑΕΤΗ ΕΙΣ ΧΑΡΑΥΓΗΝ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ύπάρχουν πολλοί, άλλά λίγοι μόνον έχουν διθικητ'κάς ή άλ λας ύπευθύνους θέσεις. Άρκοΰν τα λίγ' αύτά, πού έ γράιρησαν μέ εΐλικρινές ένδι αφέρον νά βοηθήσουν την Δι | οίκηαΐν τής Έκκληο,ας μας νά Ι παύση θρηνολογοϋσα καί ίκε τεύουσα γιά την έπάνδρωσίν Ι της καί ν' ακολουθήση την έν ' δεδειγμένην οδόν πρός λύσιν τού προβλήματος τοϋ κλήρου της. Θ. Κ. ΘΕΟΔΟΡΟΠΟΥΛΟΣ Δημοθιολόγος - Συγγραφεύς τουργήματα τοΰ διδασκάλου καί ίερέως μαζί. "Υπό τόν ό¬ ρον φυσικά νά τούς έζασφα- λίζεται στέγη, ένισχύσεις' των κοινοτήτων, βοηθεία των κα¬ τοικίαν κλπ. νά δύνανται νά μετατίθενται άπό τό ένα είς άλλο μέρος μετά τίνα χρόνον άν τό έπ',θυμοϋν βεβαία, καί νά λαμβάνουν τάς άποδοχάς αμφοτέρων των λειτουργημά- των... 3ον) Τό τρίτον έκ των προ μνημονευθέντων αΐτίων τής μή προσελεύσεως στόν κλήρο νέων μέ άζιόλογα προσόντα, είναι ή δεσποτική διοίκησις. Εν ετυνεχεία των ανωτέρω μέ- τρων έπομένως, όφελουν νά καθορισθοϋν σαφώς μέ τόν Καταστατικόν Χάρτην τής Έκ κλησίας τα δικαιώματα καί τα καθήκοντα των κληρικών, ό¬ πως τα καθορΐζόμενα μέ τόν Κώδικα των δημοσίων ύπαλλή λων. Είς τρόπον ώστε νά έ - χούν καί οί κληρικοί τα δικαι ώματα όλων των πολιτών καί νά μή θεωρή εαυτόν θιγόμε - νόν κάθε Ιεράρχης, άν συμβή ένας υφισταμένας τού νά θεώ ρήση εαυτόν άδικοϋμενον καί προσφύγει στά δικαστήρια τής πατρίδος τού, πρός ακύ¬ ρωσιν άδικης τυχόν, κατά την γνώμην τού, αποφάσεως των προισταμένων τού.. Ός άνθρω ποι οί άγιθι ίεράρχαι μας ό- φείλουν ν' άναγνωρ:ζουν ότι δέν είναι άλάνθαστοι... 4ον) Έρχόμαστε τώρα στό τέταρτον έκ των αΐτίων γιά τα όποΐα διαπιστοϋται άπροθυμία των νέων γιά τό στάΰιο τού κληρικοϋ, πού είναι όπως εϊ¬ παμε ή ελευθερ α των άπο - κτώντων θεολογικήν μόρφωσιν νά Ιερωθοϋν ή μή. Τό γεγο- νός είναι πρωτάκουστον, έπα- ναλαμβάνουμε, καί μόνον στήν 'Ελλάδα δύναται νά συμ βαίνη. Σ' δλο τόν κόσμο θεο λογικές σπουδές γίνονται γιά τό στάδιο τοϋ κληρικοϋ καί τίθενται στήν ύπηρεσία τής Έκκλησ,ας... Νομίζουμε δέ, 6 τι έφόσον ή 'ΕκκληαΙα θ' άνα λάβη την έκπαΐδευσι των ύ- ποψηφίων κληρικών, τέτοια ε¬ λευθερία άποκλείεται κατ' άρ χήν. Ούτε θά δέχωνται άλλω- στε νά μή Ιερωθοϋν οί πρός τούτο έκπαιδευθέντες, όπως δέν ηρνούντο ι την εϊσοδο στό στρατιωτικό στάδιον οί στρα- τιωτικά καί γΓ αυτόν τόν σκο πάν έκπαινυό εμεδ -πόθάϋωθ πόν έκπαιδευόμενοι... Έζ άλ λου ή 'Εκκλησία όψείλει νά μεριμνά γιά την διδασκαλία τού μαθήματος των θρησκευτι κων διά λειτουργών της, ίκα νών βεβαία, μετά τίνα έτη, ώστε νά εκλείψη τό φαινόμε¬ νον των θεολόγων πού δέν θέλουν νά Οπηρετοϋν την "Εκ κλησαν στό μελλον. 5ον) Άπομένει νά εΐποΰμε Την Κυριακήν 12ην παρελ θόντος μηνός, οί κάτοικοι τής περιοχής Χαραυγής — Κερα- τσινίου, άπήλαυσαν μ αν απέ¬ ριττον σεμνοπρεπή τελετήν. "Επρόκειτο περί τής τελετής τής Μεταφοράς τής Μεταφο- ράς τής εικόνος τοϋ Αγ. Νι- κολάου έκ τοΰ Ίεροΰ Ναού τού Άγ.ΕΟΘυμίου είς τό πά - ρεκκλήσιόν τού, ΝαΤσκον τού Αγ. Νικολάου, είς τόν όρμί- σκον Χαραυγής, όργανωθεί - σης υπό τοΰ Συλλόγου «'Ερα- θιτεχνών - Άλιέων Χαραυγής Τούς έπισήμους, κατόπιν προ σειρώνησεν ό Πρόεδρος τοϋ Συλλόγου Έρασιτεχών — Ά λιέων κ. Πέτρος Μονογυιός, δ στις, άφοϋ εξέφρασε τάς ευ¬ χαριστίας τού πρός τα τιμή- σαντα την τελετήν άτομα καί διά τάς ύπ' αυτών προσφερ - θείσας άρωγάς, ηύχαριστησεν ίδιατιέρως την Εθνικήν "Επα¬ ναστατικήν Κυβέρνησιν διά την βοήθειαν της πρός τόν Σύλλογον διά τό Εθνικόν καί μεγαλουργόν έργον της διά την "Εθνικήν αναγέννησιν Ή περιφορά τής εΐκόνος τοΰ Άγΐθυ Νικολάου τοΰ όρμί σκου Κε ρατσινίου. — Εύγενείας, Κερατσινιου». Τα ανωτέρω, όρμίσκος, ΝαΤ σκος,, 'Εντευκτήριον, δρόμο·, κρ'πιδώματα κλπ. έργα, εγέ¬ νοντο άπαντα αποκλειστικώς καί μόνον δι' ίδιωτικής πρωτο βουλίας τοϋ Προέδρου καί των μελών τού Δ.Σ. τοϋ Συλ λόγου, είς τό χρονικόν διά- στημα άπό τής 21ης Απριλίου 1967 καί εντέυθεν διά τής κα τανοήσεως καί βοηθείας τής Έθνικής μας Κυβερνήσεως, τή άρωγή τοϋ ΟΛΠ, τοϋ Δή - μου Κερατσινιου, τής Στρατι- ωτικής Διοικήσεως Πειραιώς, των λοιπών Τοπικών "Αρχών τής χώρας. "Εν συνεχεΐα έζή ρε τώ μέγα έργον τοϋ Δημάρ χου Κερατσινίου κ. Π. Δαθά- κη, όστις διά τής άόκνου έρ- γατικότητός τού, τής δραστη ριότητός τού, τής άγαπης τού διά τοΰς δημότας καί των αλ- λων προσωπικών τού προτερη μάτων τού, βαίνει νά κατα¬ στήση τόν Δήμον Κερατσινίου ώς έναν έκ των καλλιτέρων Δήμων τής χώρα^. Τονίσας την μεγάλην επιτυχίαν τής Έ θνικής Έπαναστατικής Κυβερ νήσεώς μας καί είς τόν τομέα τής τοποθετήσεως των καταλ λήλων άνδρών είς τάς εΐδι - Ό Πρόεδρος τοϋ Συλλόγου Έ ρασιτεχνών Άλιέων «Ό "Αγι- ος Νικόλαος» κ. Μονογυιός κα θ1 ήν στιγμήν ομιλεί. Διακρι- νοναι ό Γεν. Διευθυντής Ο.Λ. Π. κ. Γρ. Μαντζουράνης, ό Δή μαρχος Κερατσινίου κ. Δαβά κης, ό Διοικητής Χωροφυλα- κής Πει ραιώς κλπ. ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ Κάποιος συντάκτης μιάς έ- ίημερίδος τής Νιγηρ άς, μέ ά- ναγκάζει νά τόν συγχαρώ γιά ν σκέφη τού περί γάμου. ς ΥΡάφει, συνιστά νά κα ταργηθή ό θεσμός, οί άνδρες νά νυμιρεύωνται μίαν γυναϊκα. ^ είναι καλή ή Ιδέα διά την Υοναίκα, έπειδή άπεχθάνε- ιτην ύπαρξιν άνταγωνιστρι · Κατώ τ6ν Μαλάμ Κιρόνα, υονογαμία δημιουργεί μοι- «; καί διά νά άποψευ - ή συνιοτά δι1 ένα άνδρα γυναϊκες! οας πώ, τόν θεωρώ όμο- μου, έπειδή δταν εύ- Ροκόμην είς τόν ' Αρην, εΐδα χε τπν φροντΐδα τής έκλογής ^νυναικών. Καΐ δταν ήρώ 'Αρείους, πώς συμ ένας άνδρας νά νυμ- τέοσερις γυναίκες, έ οϋτε τήν μίαν δέν τή <■» νώ ζπσ°υμε; Μου άνη* Οαν· Ει<: τον "ΑΡην 2. °νο0ν τέοοερις γυναί- κε(: « κάθε άνδρα. Ή Πολ. αναλαμβάνει τα έζοδα Ι, 6χι μόνον τής μι- καΐ των ύπολο πων «1 έτοι ό σύζυγος δέν ^ ετα' καί πολύ. Άλλά Ε/^κυρ,ώτερον. "Εσταμάτη έγχλήματα των έρω - ^αΐ ό κακόμοιρος, '° τολμήοω νά τούς άνα <*' εμείς, γ,ά τήν άπό- τμ!α{· γυναίκας φθάσαμε τΡ"'Κό πόλεμο. ^ε,Τ6Λτ ^ί^0· ΈΜεϊς δέν ει °τι έπ,τιθέμεθα έναν- Υυναικός, άλλά βα- Ι"«'ν ή α01 Πρός την αποπλά |*χη, Γ Ια άπανορεύετοτι Κ ηίυ 16θυ 6του<:τη<: Λλ· ■ "εηΛν αοτής η ΠΟινιΚη -<ία είναι λίαν εω- Ι*βν ιτ.,'Τ' έπιθέσεων αυ - Κ Γ1 *νβ γ» γυναϊκα έπρε προοτατεύεται υπό τοϋ νομοθέτου μας καί μέχρι τοϋ τεσοαρακοστοϋ έτους, ά- φίνεται άνυπεράσπιστη, με¬ τά τό 17ον έΤος. Τα πράγμα- τα είς τούς Άρείους είναι τόσον άρμονικά, ώστε. δ - ταν ή Μαρίκα δέν έχει διά¬ θεσιν νά πάγη είς τό θέα¬ τρον, φωνάζει την Ριρικα, καί δτα/ αυτή πάλιν δέν θέλει, φωνάζει την Τιτίκα, δπου έ- πεμθαίνει ή Λιλίκα καί πηγαι νούν άνδρας καί γυναίκα οτό θέατρο! Σ' έμάς θά γίνη συ¬ ζήτησις κάποτε νά φθάνομε στό σημεϊο νά άγκαζάρουμε κάποια γνωστή, πράγμα λάν τολμηρόν διά τόν συζυγικόν βίον. Έν πάση περιπτώσει ό δημοσιογράφος τής έφημερί - δος «Νέα Νιγηρία« έθεσε κα- λά τό ζήτημα κα! τόν συγχαί ρω, διότι κατ' αυτόν τόν τρό πον θά άποφευχθοϋν τα έρω- τικά έγκλήματα καί επί τοϋ πλανήτου, μας! . Χ. ΜΙΣΑΗΛΙΔΗΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛ1- ΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕηΣ ΣΜΥΡ- ΝΑΙΩΝ ΝΙΚΑΙΑΣ Τό έκ των αρχαιρεσιών της 9ης Φε6?3ΐ/α;ρίου 1069 έκλεγέν νεον Διοικητιικόν Συμβούλιον τής 'Ενώ- σιεως Σμορ^αίων Ν καί άς καττηρτί- σ&η ώς κάτωθι: Πρόεδρος Χρυσ. Β ορές, Α' άι- τιπρόβδρος Ί· Χαδοΰτης, Β' ά^- τιπρόεδρος Εύρ. Σΐτοομπολιαδης, Γεν. Γραμμ. Άρμ. Πιττσικής# ΕΙ- δικός Γραμμ. Λούλα Μττέλλα· Τα μίας Δτ>μ. Γρηγορόττουλος "Εφο-
ρος Λέσχης Ί. Γκογικόσης, Κοσ-
μήτωρ '£μμ. Παπταγεωργίοι/- Συμ
6οι»λοι Πεώρι Βουρλάκος, Γεώρ.
Λαοζόπουλος, Παιντελης Λουλού-
καί τής Ολικής προσφοράς έρ
γολάβων καί έργοληπτών τής
περιφερείας, ώς καί διά προ-
οωπικής εργασίας πολλών κα
τοίκων τής περιοχής.
Έν άρχή, χοροστατοϋντος
τού Άρχιμανδρίτου κ. Στεφά
νού καί ώς έκπροσώπου τού
Μητροπολίτου Νικαιας^ κ. Γε-
ωργίου, άπουοιάσαντος λόγω
ασθενείας, έψάλη δοζολογία
είς τ6ν Ί. Ναόν τού Αγ. Ευ-
θυμίου, παρισταμένων καί των
άζιοτιμων κ.κ. Στρατιωτικόν
Διθικητοϋ Πειραιώς συντ)ρ-
χου κ. Κούρτη, τοϋ Δ)ντοϋ
τοϋ ΟΛΠ κ. Μαντζουράνη, τοϋ
Δημάρχου Κερατσινίου κ. Π.
Δαβάκη, Διοικητών καί Διευ-
θυντών Σωμάτων "Ασφαλείας,
τοϋ Άρχηγοϋ τοϋ Λιμενικοϋ
Σώματος κ. Γκράβαρη κλπ. άρ
χών, συμπαραστατουμέν ο υ
καί υπό τής περιφήμου παιδι-
κής χορωδίας τοϋ Δήμου Χέ¬
ρα Γθινίου. Είτα σχηματιοθεί-
σης τής πομπής, πλαισιουμέ-
νης υπό άγήματος τοϋ Λιμε¬
νικοϋ Σώματος, μουσικής, ά-
κολουθούντων των έξαπτερύ-
γων Ίεράς Κάρρας τοϋ Αγ.
Ευθύμου, των Ίερέων καί έ-
πιοήμων καί έπομένων χιλιά¬
δων πιστών, κατηυθύνθη αύτη
είς τόν Ναΐσκον τού Αγ. Νι¬
κολάου, όπου έψάλη δοζολο¬
γία, εγένοντο τα έγκαίνια
τού Ναΐσκου καί έν συνεχεία
τα άποκαλυπτήρια άναμνηστι-
κής πλακός των εϋεργετών
καί δωρητών τοϋ δλου έργου.
κάς θέσεις καί υπηρεσίας, κα
ταχειροκροτηθείς, τόν λόγον
έλαβεν ό Δήμαρχος Κερατσι¬
νίου κ. Δαθάκης, δστις άνέ
πτυζεν τό Ιστορικόν τής δημι
ουργίας τού συντελεσθέντος
έργου. Τό δημιουργικόν δαι¬
μόνιον τοϋ άνθρώπου είς τόν
οποίον όφειλονται δλα αύτά
Πρόεδρον τοϋ Συλλόγου κ.
Π. Μονογυιόν, έχαρακτήρι
σε ώς πολύτιμον συνεργάτην
τού διά την διεκπεραίωοιν
των διαφόρων Δημοτικών υπο
θέσεων, τυγχάνοντα μέλος
τού Δημοτικοϋ Συμθουλίου καί
είς τοϋ όποίου την δραστηρι
ότητα καί φιλεργατικότητα
πολλά κοινωφελή Δημοτικά
έργα όφείλονται, άποσπάσας
είς τό σημείον αύτό τα χειρο-
κροτήματα τοϋ παρευρισκομέ
νού πλήθους, ώς καί τόν συμ-
παραστάιην τού, τόν Γ. Γραμ.
κ. Ε. Βορριά καί τα μέλη τοϋ
Δ.Σ. τούς όποίους καί συνεχά
ρη δημοσίως. Είτα, έχαιρέτη-
σεν δι' ολίγων ό Πρόεδρος
τοΰ ΟΛΠ κ. Ματζουράνης καί
ακολούθως ιΐ πομπή κατηυθύν
θη είς *ύ 'Εντευκτήριον τού
Συλλόγου, δπου μέ έορταοτι-
κήν δψιν, έκόπη ή πίττα όπό-
τε, καί έληξεν ή γεμάτη εύ-
λάθεια καί σεμνότητα, ώραία
αυτή τελετή, άλλά καί δημο¬
σία επισήμως παρουοασις ε¬
νός έργου, άποδεικνύοντος,
τού τί είναι δυνατόν νά πρα-
| γματοποιηθή διά τής άνιδιοτε
ι λοϋς άτομικής πρωτοβουλίας.
'ΕκεΤνοι ττού φεύγουν
ΕΛΕΝΗ ΔΗΜ. ΜΑΜΩΝΙΔΟΥ
Άπό τό Φροντιοτήριον της Άργυ ρο-όλεως
ΣΧΟΑΙΚΑΙ ΑΝΑΗΝΗΣΕΙΣ
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΙΝΑ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ
(Σ^νέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
γ^ώστης τών ττολλών ικαΐ οχ>6αρών'
κρισίμων μάλιιαττο: κοττό: την έττοχήν
μας· ττροβληιμάτων της.
Ό νέος Ά^χιεπίσκοττος Σινά
Κύριος Γρη,γόριος Μανισττόπουλος,
γεΛή8ηΚ£ στό Μττουτζά τής Σμύρ¬
νης τό 1912. Κατά τή Μ.κρασια-
τική Κατοκττροφή κατέφυγε μέ τή^
οίκογέν€ΐάν τού στήν Αϊγιπττο. 'Ε-
κχΤ φοίττγτζ στήν Ξενάκειο,ν καΐ κα-
τόπ^ στήν 'Αμττέτειον Σχολήν. Κ α
τα τ© 1926 ό Άρχιεπίσκοπος Σι¬
νά Πορφΰρος, ό ττροκάτοχος άκθΐ-
6ώς τοΰ Σεδθϋτμιωτάτου Γρηιγορ·-
ου, καί ό οποίος τότε ακριβώς !.-
ξελέγη, ^ό^ άττέσΤειλεν ώς Οπότ:κ>
φόν τής Μονης στό «Ίβροδιδασκα-
λείο»», πού εΤχε,ν Ιδρύσει ό Πατρι
άαχης ΑΛελέτιος Μεταξάκης. Μετά
την αποφ&ίτησιν τοιο άττό τό Ίερο-
διδασχοιλΐΐο ιτό 1932 έστάλη στή
Μο.αοττηροική Σχολή είς Ραϊθώ·
ώς δάκμος διδάσκαλος. Στΐς 4 Ί-
οιι^ίθυ 1933 χειρο?τονήθηικε στό
Καιρο δ ακονος καί έστάλη γιά
V
νώτερες σττουδές στή Θεολογ ι κή
Σχολή τοΰ ΠανετΓΐιο-τημίου Άθη-
νώ/. Άττειΐ>!>ίτη<τε τό 1938 καί ά- μέσως ιοατίδηιχε στό Κάϊρο, δπου άττό τόν ΆρχιετπΌτκοττΓ! ρον καθηγητής στήν Άμπέ Σχολήν τού ΚαΤοου, άττό το σημαντιρα μέχρι σήμερα έκττα δει/τήρια τού "ΕλληιΐΊσμού τής δι· οοςτττοράς, κ,αϊ ή όττοία ττοέπει νά σημεωθή λειτουργεΓ ϋττό την τ<-|πι κήν άλά <αΐ ούσιασ'τικήν πρΐο-τασ! αν τής Μονής τού Σινά. Ό έκά- στατε Άρχιεπίσκοττος Σινά είναι και ττρόε&ρος τής Έφορ€(χς της. Τό 1951 ό τότε άρχΐιμανδρί'ττ>ς Γρη
γόριος άνέλαδε «:αϊ τα καθτν^νηΓα
τοΰ ύττΌδιει/βυντοΰ τής Άμπετπείου
Σχολής, τό 1*58 τού έφόρου καί
όνπττροέδρου αυτής καί τό 1966
τοΰ έπόπτου ιΥοϋ άραβικοΰ τμή-
μοατος.
ΓΤαράλληλα ττρός τα καθήκοντα
τού στήν Άμπέτειθν Σχολήν, όττοι/
ύττηρέτησιεν συνεχώς μέχρι τής έ-
κλογης ιτοκ ώς Άρχιεπισκοττοι; Σι¬
νά· κα9ώς καί ~ρός τα κιαθή'<οντά τοι; ώς γραμματέως της Μονης Σι¬ νά καΐ την ένεργόν καϊ δραστικήν ά"Λίμ,ιξή τού σέ διάφορες φυιλαν- βρωττικές μορφωπκές οργανώσεις τοΰ 'Ελληΐνισ'μοΰ τής Αιγυπτου—· Ο.Χ.Α.Ν. (Όρθόδοξος Χριστιανι- κή "Αδελφότης Νέων), Κατηχητικά Σχολεΐα Κα'ρου, Ταμε'ον "Υττοτοο φιών κλττ.— ό'Σεβοοσμ'ώταιτος Γρη γόριος έπεδόθηκε ι<αΐ σΐ διάφορες συγγραφές.ΣΐίγχρώΛκ; βλαβε μέρος σέ διβθνή Βυζαυιτινολογκά Συν£- δρια ώς ά^ιττρόσωττος τής Μοινής τού Σινά· τό 1961 μετέβη στό Συ νέδριο τής Άχρίδος γιά νά Οτ~ρα- σπίση τό θέμα των είκόνων τής Μ? νής τού Σινά, ττοϋ κινδύνευε άττό κο κή μεΓαχείρηοτι των αμερικανόν ί· ττ.στημόνω^· τό ϊδιο καί τό 1966 στό 13ο ΒοζανΤιινολογικόν Σ·»νέ- δρον τής Όξφόρδης, &ττου 6ιοπι. στώβη-χε κοοΐ ή όρθή έττέμ·6ασΐ) τού κατά τό 1961· κ<χΐ £τισι, σννετέλ€- σε στή δ'άσωση ά—ό κοβκή μετσ· Ι χε!ρηση/ των καλλιτεχνικών θησαν Μετά τταΛυώδυνον ►όσον, ύττέκυ- ψεν είς τό μοιραίον ή "Ελένη Μαμω νίδου· σύζυγος τού έ—ιλέκτου συ¬ νεργάτου μαςκ. Δημ. Μοομωνίδου Ή έκλιττοΰσα διεκρίνετο διά τα εϋγενή τΐ|ς αίσθήματα( την φιλογέ νέ 3^ κ,ςχΐ ιτόν άλτροιΛσμόν της, υ¬ πήρξε δέ πρότυπον φιλοστόργοι; Ι μητρός· άφωσωμένης είς την έλλη- νθχριστιανρκήν άναιτροφήν των τέ- κνων καί των έγγόνων της, μακράν των οίφ&; κοσμικών έτπδιώξεων καΐ έμφα.ίσεων άκόμη. Άς είναι έλαψρόν τό άττιχόν χώιιισ: "ού την καλύπτει. Ή εφημερίς μας διαδιβάζει τα ,' είλ<ρΐ'/ή της συλλιπττττηρ α είς , τούς βαρυττενθούντας σύζυγον της κ. Δη-μήτριογ καΐ υϊόν της κ. Ί· ωάν.ην. Ι ρώ^ τής Μο.ής Σινά. Τό 1966 υπήρξε^ ό κύριος όργα νωτής τού έορτοχτμοΰ τής 1400ης εττετείου άπό τής ιδρύσεως τής Μο νής Σινά. Έττίσης τό 1Ο66 συμ- μετΐέχει καί στόν έορτοοσιμό στή ϋ3ςττοιλθι<ιι<.η τής ποώτης χιλιοτηρι δος τών Έλλήνω·^ Ίεραττοσηόλω^ ' Μεθοδίον «αιϊ Κυρίλλοι/. ι Σ υπέβαλεν έττίσης κατόττιν έν- ' τσλής τού Αρχιεπίσκοπον Πορφυ- Ι ριου στήν οικονομικήν άναδ'οργά^Μ ' σιν της Μονής· ή άποία χάρις στά μετρα πού εισηγηθηκε έγινεν οικο¬ νομ «ώς αϋτάρκΓΐς. Μεταξύ των ττολυορίθμων συγ- γραμάταν τού· τα ττεριισότερα, των οποίων άναιψέρσ^ται στή Μονή τού Σινά καϊ τούς καλλΐιτεχνικούς καί τΓνευματικ,οΰς βιιςτανρούς της, άξι- θν ϊσως ΐδ αίτερης μνείας είναι ΰ καοτάλογος των άπό τού Ι 540 μέ¬ χρι τοΰ 1950 άρχαίων έντύττων, έκδό^εω,ν '«αι βιδλίων τής Μονής γιά τό έργον τού αύτό μάλιστα εί· όικότερα 0)^0 και γιά τήν όλην εκκλησιαισιτιικήν κιαϊ πνευματικήν τού δράση βραδεύθηκιε κατά τό 1966 άττό την "Ακαδημίαν Άβηινών |»ε δίττλωμα καϊ χρτιματικόν -ποσόν Σά,ι άνθρωπος καΐ σάν Ιερωμέ- νος γοητεύει μέ την άττλότητα καϊ την είλικρίνεια τής συμττεριφορας τού· χοβροχτηριστιικο μιας έμφυιης ψυχυκης καλωσύΛΐς. Ιυγκινεΐ επί- σης ττολύ κα! ή ίδιαίτβρη εύαισθη σία τού δταν άναπΌλεΤ την παιδική τού ζωή στό μι«ιρασιαιτικό χωριό, διτου γβνΛΐθηχε, τούς δρόμους πού ττερπατούσε, τα χωράφια δπου έ- τταιζε, τούς γειτόνθυς τού· τούς συγχωρ ιοοιΌύς ιμέ τούς όττοίους κου βέντιαζε. Μέ στοργή καί μέ ζωη¬ ρά χρωματισιμένο αΐσ9ημα αύτοι- κοί.οτΓθΐήσιεως μιλά όταν θά τό φέ- ρει ό λόγας γιά τόν τόπον τής <α- ταγωγής τού. Βεβαία ή μεγάλη τού μέριμ.να είναι τό Μοναστήρι τού· ή συντήρη ση τής διαιώνιας έληινοχριστιιοτν1- κής τού τταραδόσεως. "Ετσι τό σο- δαρότερο πρόβλημα σήμερα είναι γι' αυτόν τό όλιγότεμα των ττατέ ρων· των στελεχών· «αί ή άΐ'τίθ'το. χη έτταρκής έπάνδρωσή τού γιά νά μπορέσιι νά σν/εχίση Γτήν ΐστορική τού αποστόλη, σάν θησσ>υρθ!τνλά-
<ειο^ παιλαιοτάτων καϊ μαναοΊκών χριστοο«·ικών κχΐιμένων καί έργω·1 πολλώμ εκκλτκτιοχττικής τόχνης' ττη- γής πλούσιας ττού είναι, 6νΛ«χτόν καί σήμερα να άρ&εύση γόνιμα κά¬ θε σχετικ,ή ήθική καί ττνευματική κινήση. Τό θέμα των μεγάλον δυσκολιών γιά τήιν έπάν^ρωση, αυτή σήμερα τής Μονής έχει βασΐικά δύο ττλευ- ρές. Ή σαγήνηι των άπολαύσΕων (τού συγχρόνου άστικοϋ ττολιτισ- μού, οί ττοικιλόμορφθι ττειρασμ<θ4 τής κοινωνίας τής έποχής μαις, ή όποία μάλιιστα ένδεΜθΤιχότΰοτα ώς ! κο.νία^ία άφθανίας χαραχτηρίιζεται άπό τούς ιοοινωνιολόγους είναι ή μί (τΓλευρά. Ή μείωση τής θρησιιοευτι- κότητος στό βαβυτιβρο νόημά της, μιά μεταψυσική ττενία ίςυριολεκτι- ι κά. ιμιά γενι»«άτερη ϊδεολογική άμ· Ι 6λυΛτη Τσως άκόμη, φαινάμενα ττού τα δια— ιστώνοκμε σέ ,μεγάλα στρ« ματτα τής κοινωνίας ιμας σήμερα, άδιαφόρωςί μάλκττα ταιξικήις γτοττο θετήσεως καϊ ότταιασ<διγτΓθ·ηε μοο- φώχτεως εΤν«! ή άλλη ττλευρά. Καΐ ο μοναχισμός είναι ττρο ττάνΓΓων μιά άρνηση· όπως λέμε συνηθως των έγοσμ,ίω^· μιά ίδεολογιική έναγώ- νι α οι·«ζήτηση καϊ ·μιά διαρκής τά- πρός τούς κόσμους τού ύττφ- βατικού. Εύχσμαστε ό Σεβασιμ. Γρηγόρ,· ος νά έττΐίτύχη σ' αυτή τή δύσκο- λη, άλλά καΐ τόσο σημαντική ·προ- σττάθειά τού. Καϊ ττιστεύαμεν ττώς θά έττιτύχη στηριζόμενοι στΐς 6ρ- γωτυοές τού Ίκανότητες, πού σέ τόσες άλλες ττεοι—τώοτεις καϋώς είδαμεν Βδειξαν καί οττως άττοδει- ►ονύετα» καϊ άττό τόν εγκωμιαστικά λόγο τοΰ κ. Χρ. Σολομωνίδη ττου δη,μοσιεύτιηκε σέ ττροηγού,μενο φύλ λο τοΰ «,Προσφυγικοϋ Κόσμου» ά¬ κόμη καϊ στήν έξυ~«·άδα τού άλλά καΐ στήν ττίστη τού γά την αξίαν τής άτΓοστολής τού. Τό Μο^αστήρι τής Άγίας Αικα¬ τερίνης, στό χώρο διτου μίλησε ό θεός πρός Μωϋσήν «ένώπτιος έινω- ιτίω» και διτου έλαμψε ή φλόγα τής Βάτου τής «φλεγ°μένης καΐ μή καιομέι·ης» ττρέττει νά βρή καΐ σή μερά, σ' αυτήν την άλλοττρόσαλλη καΐ συγκλα/ιστιΐκήν έττοχή μαος· τοίς άνθρώτΓους ττού θά τό ΰτΓηρετήσουν μέ τόν "διον ένθεον ζήλο «αϊ την ϊδιαΐν ύττερδατική,ν έξαρση, ττού θά συντηρήσοιι^ καί θά διαφιΛάξουν τούς άνεκτΐιμήτους θησαυρους τού, ττού Θά διατηρήσουν την αχτινοβο- λία τής τΓαλαιοτάτης τΓνευματιικής παιραδόσεώς του,ττού Θά ονΛχίσουν μ" ένα λόγο το έργο τού νί<Κ> Σε-
δασμιωτάτου ήγοι/μένου των μέ ττν
αυτήν ύττευθυνότητα: «.αί την αύτίγν
άττοοοςτη.
Παρά τή./ ύλιοττικότιη,τα των χοό
νων μας, δέν έχουν λείφει, δέν μπ>
ρεΐ νά έχουν λείψει, οί άνθρωττοι
ττού ν3ΐώ9οι<ν μέσα τους τό θεΤο ^τ^ ρή^α τής τηΐυματικης των ύττοστά- σεως. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗΣ ΠΟΛΕΙ ΤΑ Ι κρεθβατοκαμ α ρ α πολυτελείοίς ("βπιπλο Σοοη- δικό). Πληροφορίαι Στρυρνά ρα 24 (Τχιλ. 615-259). τού συνεργάτου μαςκ, ΟΊ αΐώνες ερχονται καΐ τταιρέρ- τα ττάντα ιμαιραίνανται καΐ φθίιουσι καΐ μόνον τα εργα τής δι¬ ανοίας μένουσΐν άδιάψθορα. 'Επει- λή αί τταροιδοατεις, ώς εΐττΌν ττολ- λάκ,ις εΐνα» άκρογωνιαΐοι λ!3θι τής ημών Ιστορίας· ώς πρό σί- διετύττωσεν ό θετικώτερος των 'Ελλήνων φιλοσόφων Άριοτοτέλης καί έττειδή ή Ίοττορία ψρο^ιιμαίτίζει τούς άνθρώτΓους, άνορθοΤ τούς χα¬ ρακτήρος καί δίδει έρυμνάς βάσεις πίοτηεως, φιλοττοΓφίας καΐ δημιουρ γεϊ άνδρας μεγαλουργούς ττερΐ τα «ο ινα καΐ ώφέλιμα ττρωτεργάτ,ας, οφείλομεν π<χνν σθένει είς την δι- άρθοωσΐν αυτών τΓλει^ρίζοντες τάς ττολιάς κεφαλάς· τάς ίκ· τής κοι- ν«."<ής ττείρας τταλοϊαμόνων γενο¬ μένων γερόντων πρός άτΓθθησαύρι- σΐν των ών κείΓεχουσΐν άγράθαν ί- θ'ΐκών κεμένων. Καί τοιούτους γέ- ρον,τ!ας ευρίσκομεν ού μόνον είς την ζωοττάροχθν ΰτταΐ'θρθν, άλλά είς τάς σωστιικάς κιβωτούς των γηροκομείων «αί μιμούμενοι τΡν έ- θ/.κόν ημών ποιητήν Γεώργιον Ση- μηριώτΤτν άς έτΓΚΤκεφθωμε^ εστίν ό¬ τε καΐ τούς έσιτερημένους πλησ·ε- σνγγενών όίτυχεΐς γηροκο- Γ. θ. Κανδηλάπτου - Κάνεως μουμένους γέροντας «αί άδελφούς 'ήμών, δίδο-ι,τες αύτούς την χαράν μνήσεως αθιτών κα! δτε ττολλά έξ αυτών θ' άττολαύσωμεν Τα 1903 — 1908 έδίδαοκε τα φυσΊικομαθτϊματι,κά είς τό Φροντι- στήριον τής 'ΑργυιροτΓολεως ό έκ Βρα/ταδων της Χίου καθηγηττής ν, κόλαος Λώδης/ εύσυνείδηττος τται- δαγωγός καΐ δστις καττέκττκηε την αμέριστον άγό—ην καΐ των μαθη- τών καΐ τ«ν -ολιτών 6ιά τό άγα- σ/τύν τοθ ήθους τού. Άλλά δυσπυχώς ένίοτε ένώ έδί- δασικεν επ ι τής £δρας κατελαμβά- νετο ύττό έττιληψίαις καΐ εάν δέν συνεκΐκχτείτο υπο των μοβητών. ί- σως ττίτΓτων νά συνήντηα πιον θάνα¬ τον. Κο!ίτοι δέ τταλοί ττολλάκιςήρω- τ-σαν αυτόν διά τό αΐτιον τής ασ¬ θενείας τού δέν ηδυνήθησαν «αί έ¬ μαθον1 τούτο μετά έξήκοντα έττ, έκ τινος συμττοΐτριώτου Του έκ Χίου Γεωργίου Καβαλιώτου γηροκομου- μέκου έν τή ενταύθα Ίωακειιμείω Γηρακομείφ. δτι κατά την έτταχήν των οτΓτουσών τού είς μίαν κυνηγε- τική,ι έκδρομην έξ άττερισκεψίας £- Ι ττυροδστησε διά της κινήσεως τού Ι όΐγκώ.ος τής χειρός τού τόν έναντ. Η I ΟΡΥΖΗΣ ΚΑΙ ΦΑΣΟΛΙΟΝ "Ελπζεν ή διά λογαριασμόν τού Δημοσίου συγκέντρωσις των πλεοναομάτων όρύζης καΐ λευκών ζηρών φασιόλων. Συνεκεντρώθησαν τελικώς 1β. 000 τόννοι όρύζης καΐ 6.893 Γόννοι φασιόλων. — Λιά την διενέργειαν της συγκεντρώσεως τΰν προοον- των τούτων έδ^ιπανηθη τό πό σόν των 140.000.000 δραχμ&ν ηερΐπου. Δήλωοις Ή 'ΑΧληλογραφία ττ}ς εφημερίδος μας, ηρέηβι νά άηοστέλλεχαι είς χά επί τής όδοϋ Νίκης άρ. 25 Γραωεΐα μας καΐ δχι είς τα τνπογραφεΐα. αυτού καθήμενον έξάδελφόν τού καΐ άφήιαν αυτόν σΛτνουν καί έξ άτ—λ- πκτίας άπε~ειράθτ) ν' αυτοκτονήση άλλά διαοχοθείς ύ~έ~εοΐεν είς έτη- ληψία^. Ταύτα χάριν τής γνώσεως των ττολυττληθών αυτού έν Μακεδο- νία μαθηττών τού. Άλεξα»6ρότΓθΛις Γ. θ. Κ. — Κο*.ς ΑΦΟΙ λλΙΜΠΕΡΤΗ - ΥΠΟΙΝΜλΤΑ ΙΤλΝΤλΡ Ε. Π. Ε. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Ίσολογισμός Χρήσεως 1)1)68 - 31)12)68 ΚΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ Ι ΤΙ άγιον 'Κγκοταστάσ. 443.0«ί).- .Μεϊονιί.τοσβίο. 1!)7.12ϋ.- 246 869.— 301.366.— "Ε.τιπλα και Σκεύη 49.205,50 Μίϊον άποοβέσ. .!ΐ).2ί>ϋ,5Ο
12.910 —
Μεταφορικά
Μ έ οιΐ 178.156.—
Μεϊον άποσβέα. Π6.574 -
41.582.—
II
Κυκλοφορούν
Έμποορι<ματα μενοντη τήν :Μ)12)68 III Ά Χρρώσται ■Ι 179 622, V. ..1.170.622,42 548.215. - IV Γρνικά *Εοδα επομένης χρήσεως V "Εξοδα έμπ)τ(ι>ν επομένης χρήσεως
VI
Διαθέοιμον
Ταμρίον 25.805,45
548.245.—
23.965___
625.—
25.805.42
4.079.628,84
Ι Κεφάλαιον
Έταιρικόν Κεφάλαιον
Τακτικόν άποθεματικόν
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
8ΟΟ.ΟΟΟ.-
6ΟΟ.ΟΟΟ.-
2ΟΟ.ΟΟΟ.—
II
'Υποχρεώσεις
Πιστωτ.ιί " 764.093.-
Γραμμάτια πληρωτεα 1.805.039.—
Προσωρινοϊ λογαριασμοί 47.712.—
Άποδοχαΐ προσοιπικοϋ
πληρωτέοι 98.525.—
III
Άβφαλιστικοί Όργανισμοί
IV
Προσωπικού Λθ"αριασμοΐ
'Κταίρων
2.716.359.-
74.936.-
489.333,84
4.079.628,84
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛογαριασμοΟ «Άποτελέσματα Χρήσεως» 1968
Μικτόν κέρδος έκ τής πωλήσεως
έμπ)των
ΧΡΕΩΣ1Σ
Ι Γενικά "ΚΕοδα 1.456.622,50
'Εναίκιη, Διαφημήσεις, Ο.Τ.Ε.,
ΛΕ.Η. Άποσβέσεις, ΕΙσφοραί
Άαφολιστικών Ταμείιον κ λ.π.)
II
Φόροι Πληροιτέοι 10.025.—
Χαρτόσημον
III
"Ε£οδα 'Εμπορευμιίτων 107.699.—
Μρταφορικά κ λ.π.
IV
Άμοιβιιϊ [Ιροο(ΐ),-τικοΰ !)03.8'22.—
ΜιστΙοί 'Υπαλλήλων
Κερδη Καΰαοα Χρήσεως 446.214,44
2 984.382,94
Διάθεσις Καθσρών Κερδών Χρήσεως Δρσχ. 446.214,44
Διανομή κερδών είς έταίρους Δραχ. 446.214,44
Έν Θίσ)νίκη τή 1)3)1969
Ό Διαχειριστάς Ό Λογιοτής
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΑΛΙΜΠΕΡΤΗΣ
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
2.984.382,94
2.984.389,94
ΘΩΜΑΣ ΔΕΡΜΑΤΑΣ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΩΡΙΣΝΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΦΟΙ ΑΛΙΜΠΕΡΤΗ ΣΤΑΝΤΑΡ ΑΘΗΝΩΝ
Συνοπτικός Ίσολογισμάς τής 31ης Δεκεμβριού 1968 (ΣΤ' Έταιρική Χρήσις)
"Υπό "Εκκαθάρισιν
ΚΝΕΡΙΉΙΙΚΟΝ
Ι Ιΐάγιον
"Εαιπλα καί Σκε-ΰη 42.593.—
Μεϊον άποσβέσεις 13.693.—
Π Λιηθεσιμον
Ταμε-ϊον 4.706.—
Γραμμάτια εΐσπρακτίο 10.600.—
ΣΗΜΛ ΣΤΑΝΤΑΡ 10.000.-
III
ΆπαιτήαΓΐς
Πελάται 280.572.-
ΠρομηΒίυταί 222.557.-
28 900.-
25..Ί06.—
509.129.-
IV
Λογαριασμός ΆποτρλΓσμάτοιν 622.204,90
Ζημία Χρήσεως 1968
1.185.539,90
Ι Έταιρικόν Κεφάλαιον
(50 έταιρικά μρρίδια Χ 10.000)
II
'Υποχρεώσεις
Προμηβρυταί 110.609.—
Προσωρινοϊ Λ)σμοί 651.—
Άσφαλιστικοί Όργανισμοί 10.260.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
500.000.-
121.520.-
III
Προσωπικόν Λ)σμοί 'Εταίρων 564.019,90
1.185.539,90
Ανάλυσις ΛογαριοσμοΟ Άποτελεσμάτων Χρήσεοις 1968
Ι Γενικά "Κξοδα
'Ενοίκιηι 94.491.—
Χορτόσημον — Τέλη 1.640 —
"Εντυπκ — Γραφικ.ή ΰλη 1.867,50
Διάφορα εξοδα 1.240.—
Άσφάλιοτρα 11.372.—
Φωπσμός 5.824,30
Τηλέφωνον 5.874,40
"Εξοδα είσπράξ. Γς.αμματίιον 558.—
Διαφημίσρις 300.—
Ι.Κ.Α. 'Κογοδοτ. ΕΙσιροραί 16.505.—
ΤΕΑΥΙ-2Κ » » 4.073.—
143.745,20
II
Άμοιβαί Προσωπικοϋ
Μισϋοί 77.611.-
Δώρα Πάσχα καί Χριστου
γβννων 8.576.-
Έπιδόματα άδειών Ορρους 8.943.-
Άποζημειώσεις 43.086.-
ΆδρΓαι θέρους 6.703.-
144.919.-
III
"Εξοδα έιιποορΐ'μάτοιν
Συπκευασία 1.0)87.-
Χαοτόσημον Άγορών 4.989.-
IV
Φόροι Πληρωτέοι
Χαοτόσημον ποιλήσεων 818.-
"ΛρΌρον 4Η Ν. Λ)το- 3323)55 140.
Φ.Μ.Υ. 3.356.
6.Ο76.—
4.314.-
V
"Έ'ίοδρ Διαχριρίσείυς
V
Ι Έκ τής πωλήσεως ρμπο-
ρεΐ'μάτιον
625.682.90
Άπό Πώλησιν Χρηματοκιβωτίου
Έκ Συν)χής Νο 756 λήξ. 9)7)67
μή έμφανισϋε-ίσης ρΐαρτι
Ζημία Χρήσεως 1968
978.-
2.5ΟΟ.-
622.204,90
625.682,90
Ανάλυσις Δισθέσεως Ζημίας
Διανρμηθρΐσα Ζημία
Σάββας Άντ, 'Λλιμπέρτης 124.441.—
Γεο>ργιο, Άντ. Άλιμπέρτης 124.441.—
Χρήστος Άντ. Άλιμπέρτης 124.441.—
Χριοτόφ. Άντ. Άλιμπέρτης 124.441.—
Χ,ιρίκλεια οιΊζ. Προ8.
ΤιοχανοποιΊλοιι 124.440,90
622.204,90
Ζημία Χρήσριος 1968
622.304,90
«22.204.90
622.204,90'
Έν Αθήναις τη 28γ) Φεβρουαρίου 1969
Ό Διαχειριστής καΐ 'Εκκαθαριστής Ό Λογιστής
ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΙΡΧΑΠΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛ. ΓΕΩΡΓ. Ν1ΚΟΛΙΔΑΚΗΣ

ΤΟ ΠΡΟΒΑΗΜΑ ΤΗΣ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ
ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΪ
(Συνεχεια έ< τής 1ης σ&> )
διάλον συνεττής μ' έκεΪΜα ττοϋ έλε¬
γεν, δτη έττίστιευεν «Αυτώ ττού είσ¬
θε· φωνάζει τόσο δυνατά σηά μ°>
τιβ μου, ώστΕ δέν ήμττορώ ν' άκού
σω τί μού λέγΒτε».
ιΚα* &τ«ν άκόμη ""ούς 6λέ—ομε
νά μην £χονν «άγωνΐοτΓιική διάθε¬
σιν», «ά μην είναι ττρωΐτοτΓΟροι <α! ένθουσιώδεις είς δ,τι ανώτερον καΐ καλόν ύττάρχει· πάλιν· &ν έρευυ-η σωμεν βαβυτερα είναι δυνατόν ι ά διαππιοττώσωμεν 8τι αίτία είναι ή δυσ—ιστία των ττρος τούς μεγάλον ς καΐ ή ττροσπάθειά των νσ άκχζη- τοϋν νά εύρουν μόνοι των τόν δρό μόν, τόν πρσσανατολισμόν των, στήν ζωή Πολϋ δέ πιθανόν είναι νά τόν άναζητούν είς εσφαλμένην κατεύ¬ θυνσιν, διάτΐι είναι όπτειροι καί λ- κατατότπσ·το1 Πάντως δμως είναι παρήγορον καί έλπιδοφόρον, τό 6τι ζητούν. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ,ΠΡΙΝ ΑΠ" ΤΟ 1922) ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Υπό τοϋ εξαιρετικόν συνεργάτου μας Δρος κ. Δ. ΑΡΧΙΓΕΓΪΗ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΤΗ ΣΜΥΡΝΗ 191 5.— ΟΙ ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ Β— ΟΙ ΒΟΥΤΗΧΤΑΔΕΣ ΣΤΟ Ρ ΙΞΙΜΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ Είχαμε πεί, πώς άπτσΐ εΐκοοι , οέ μέ την τιμια ύπόσκεση νά έκ,κληοιές τσή καθεαυτού | ζωφλήσουνε τό χρέος τως α- Χμύρνης, οί εζι ήρίχνανε τό μα Θα ν' ήπ άνανε δουγειά. Σταυρό στη Θάλασσα κα'ι οί | Μ6 γι6 νά συντηρηθοθνε ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ ΕΤΗΣΙΑΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ ΤΩΝ ΜΕΤΟΧΗΝ Τό Γενικόν Συμβούλιον τής Τρπ πέζης συγ*—ι«ι τούς Μίτπόχους της Τροπτΐΐζης τής Ελλάδος, συμφώ¬ νως τω Κατασίτοίτιικω αυτής, είς Ετησίαν Τοβτκκιην Γενικήν Συνέ¬ λευσιν, την 28ην "Απριλίου 1969 ημέραν Δευτέραν καϊ ύοαν 12 μ , έν ΆΘήνα ς ικαί έν τω Κεντρικφ Κα τατσήμοτΠΊ της Τρατηέζης Ή Ήμβρησίια Διάταξις των Θε- μάτων έχει ώς εξής: 1) Άνάγνωσις τής Έτησίας Έκ θέσεως τού κ. Διοΐ'κητοΰ· νττοβαλ- λαμένης έξ όνόμοΐτος τού Γενικοΰ Συμβουλιον τής Τρο~6ζης, έττΐ το0 Ισολογισμόν κοο'ι των ττετπραγμέ- νων τού έτΌυς 1968. 2) Άνάγνωσιΐς τής Εκθέσεως των Έλεγκτών τής Διαχειρίσεως • ού έτους 1968 έτπ τού Ισολογι¬ σμόν καΐ της Διαχειρίσεως τοΰ έ¬ τους τοντιου. 3) "Εγκρισις της Έτησίας "Εκ¬ θέσεως, τού Ίσολογιθιμον «αί τής Διαχειρίσεως 'τοϋ έτους 1968 4) "Εγκρισις διαθέσεως των κσ- βαρώνχερδών έκ Δοχ. 282.103.493 05 α) διά πρόδλεψΐν συμφώνως τώ άρθρω 71 τού Κοπαστατκον *κ Δρχ. 14 105.000, β) διά καταβο¬ λήν μερίσιματος έκ Διρχ 252 κατά μετοχήν· μεΐθν τού "«τα νόμον ττρο κα-ταολητέου φόρον είσοδήμοπος καί γ) διά καταβολήν είς το Δημό σιον δρχ· 247.838.493,05 5) Τροττσΐτοίΐισις τού άρβρον 56 το0 ΚαταστατιΙιοοΰ 6κά τού Α. Ν 468)1968 (Φ.Ε.Κ. Α' 158)23 7 1968). 6) "Εγκρισις τής άττό 30 3. 1968 ύττσγραφείσης συιμβασεως με ταξύ τού 'Ελληρκοΰ Δημοσίου καί τής Τρα—έζης «τ)ς Ελλάδος· ττερί χορηγήσεως Δανείον έκ δρχ 900. 000.000 ύττό τής Τροίπέζης τής 'Ελ λάδος πρός τό "Ελληνικόν Δημόσι όν. 7) "Εγκρισις τής οπτό 30.3.63 υττσγραφε'κ— ς σνμοάσεως ιμβταξν τοΰ 'Ελληνικοΰ Δημοσίου κσΐ τής Τραττέζης τής Ελλάδος, ττερϊ χο¬ ρηγήσεως Δανείον ο< Δρχ 300 000.000 υπο τής Τραπέζης της Ελλάδος ττρός τό "Ελληνικόν Δη¬ μόσιον. 8) "Εγκρισις τής άττό 27.4 1 963 κατόπιν αποφάσεως τού Γενικόν Συμβουλιον ύτΓογραφείσης μεταξό τού "Ελληνιΐκοΰ Δημοσίου κα! τής Τρα—έιζης τής Ελλάδος συμβάσε¬ ως, δι' ής τουτο όνβΊλοββε την υπο¬ χρέωσιν, σπως κοτταβάλη έμιποο- Θέοτμως είς την Τράπεζαν τα ποσά τα όποΐα αύτη ύποχρεούται νά κπ- ταβάλη πρός την εν Φρανκψούραπ Δυτικής Γερμανίας Τράπεζαν ΚΚΕΟΙΤΑΝ8ΤΑΕΤ ΡϋΚ ννΐΚ- ηΕΒΑϋΡΒΑϋ δυνάμει τής μετ" αύτής δανεισχής συμδάοϊως πχχτοϋ Ό.ΙΛ. 20.000.000 παραοχεθέν- τος ύττό της Τραττέζ)>ς ταύτης καΐ
τεθένιτος είς την διάθεσιν τοΰ'Ελ-
ληνικοΰ Δημοσίοι/.
9) "Εγκρισις Τροητεζικής Συμ¬
βάσεως δανεισμοθ «αί εγγυήσεως
25.000.000 Εύρωδολλαΐρίων ποσοΰ
χορηγουμένου ώς δανβίοι; παρά 9
Τραττβζών τής Άλλοδοΐπτις, πρός
τό 'ΕΙΧληνικόν Δημόσχον· τή έγγυ-
ήσει τής Τραπέζης τής Ελλάδος
κατ' εντολήν τοΰ 'Ελληνικοΰ Δημο¬
σίου καΐ ιμετα τταροχήν αύτη άντεγ
γυήσεως τοθ 'Ελλτ(νικού Ατϊμθσ'ιευ
)0) Καθορισιμός άμοιβής των
μελών τοθ Γενικόν Συμβουλιον· ώς
καΐ ά—αζημιώσιεως θιά συμαετο-
χήν αυτών είς ΈτπΐΓιροττάς.
11) Καθορισμός άίμοιβής 'Ελεγ
«των της Διαχειρίσεως τοθ 6του;
1969.
12) 'Ατταλλαγή άπό πάσης προ-
σωπιικής ευθυνής των μελών τού Γε
«ιΐκού Συμβουλιον καί των 'Ελεγ-
κτών διά τά ττεπραγμένα τού έ¬
τους 1968.
13) 'Εκλογή τΡ'ών Σύμβουλον
διά μίαν τΡ'ετίαν μέχρι τής Τακτι-
κής Γενικής Συνελεύσιεως τού ί-
τους 1972· είς ά.τικαιτάσταΐν ίσα
ρίθμω,ν άποιχωροϋκτων λόγω λήξεως
τής ΘηΙτείας των.
14) 'Εκλογή τακτικώς καϊ ά.α-
ττληρωματκκώΐν Έλεγκτύν τής Δ -
αχειρίσεως τοΰ έτους 1969.
Είς τήν Συνέλευσιν ταύτην δικαι
οΰνται νά λάοουν μέρος κα'ι ψηφΙ
σουν είτε αυτοττροσώτΓως, είτε δι'
ά^τιπροσώπον' και νττό τονς ο-
ρους τον άρθρον 13 ιτον Καταστα¬
τικόν, οί εγγεγραμμένοι ώς μέτο·
χοι είς τά βιδλία τής Τραπέζης·
τουλάχιστον τηρό τρίμηνον, ήτοι μέ
χοι τής 27ης Ίανουαρίον 1969 πε-
ριλαμβανομένης καΐ όντες κάτοχοι
5 (ττέκτε) τουλάχιστον μεταχών.
Οί οϋτω διικιαβιούμενοι νά μετάσ
χούν τής Συνελεύσεως μέτοχοι πά
ρακαλούν«ται δττως· προσερχάμενοι
είς την Γραμματείαν τής Τραπέζης
μέχρι καΐ τής 26ης Απριλίου
1°69, τταραλάδου,ν τα δελίτία είσο¬
δον των.
Μέτοχος δννοιτβι νά μετοΛιβάση
τό δικαίωμα τής ψήφον αυτού μό¬
νον είς έτερον μέτοχον (άρθρον 16
τού Καταστατικόν)
Τά ■πληι^εξούσ α μεταβιβάσεως
τού δικαιώμοτ/τος τής ψήφον κατατί
Θενται καπά τό Καταιοΐτοατ κόν (σ.3-
Θρον 17) πασά τή Γραιμιαατεία τής
Τραπέζης 7 (έπτά) τθνλάχισττον γ*1-
μέρας ττρό τής Συνελεύσεως· ήτοι
τό βραδύτερον μέχρι τής εσπέρας
τής "Ης Απριλίου 1969.
Έν Αθήναις τή 28 2.1969
Ό Πρόεδρος τού Γεν Σνμβονλίον
Λ)τής τής ΤΡα—έζης τής Ελλάδος
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Ν ΓΑΛΑΝΗΣ
δυο σέ ποτάμι. Κι' οί δεκατέσ
σερις παλι έκκλησιές στά δε-
κατρία Θαλασσινά τρογύρω χω
ριά τση τονε 'ρΐχνανε κι' αυ¬
τές στή θαλασσα. Κ' έτοι εί¬
χαμε είκ,οσι δυό εκκληα,ές
ποϋ ήρίχνανε τό Γταυρό στά
βαθιά νερά.
Γιά τήν κάθε αύτη έκχλη -
σιά, γιά νά βουτήζουνε νά
βροΰνε τό Σταυρό, τό 'χανε
συνήβειο νά πααινουνε, 6χι
ένας μονάχα βουτηχτής πα-
ρά, δυό, τρείς, κι' ώοαμε πεν
τέζι. 'Εζόν γιά τή Μητρόπολη
τσή Σμύρνης, την Άγια Φω¬
τεί νη πού ήβουτουσανε καμ¬
μιά δεκ,αριά. Μά, τσΐ χρονιές
που κανε πολΰ κρϋο, ήπασι-
νανε πιό λίγοι θουτηχτά,δες.
Όστόσο οτή Σμύρνη ήλέανε,
,ιώς «ήμαν ήβαφτιζού'ντοστε
τά νερά, ήγλύκαινε ό καιρός»
Κ' ήαρχινεύανε οί βροχές.
1 Ηπρεπε, τό λοιπόν, νά
βρεθοϋνε τ6σοι πολλοΐ βουτη
χτάδες γιά νά πάνε. Μά, βου-
τηχτάδες τσή δουγειάς (έ-
παγγελματιες) δέν εΐχε καΐ τό
σοι. Γιαιαυτό ήθουτούοανε
καΐ ψαράδες, πού ήζέρανε κ'
ήκάνανε τό βουτηχτή.
Γιά τσί έζι έκκληοιές τσή
Σμύρνης, πού ήρίχνανε τό
Σταυρό στή θάλασσα, ήβουτοϋ
σανε καί βουτηχτάδες τσή
δουγειάς καΐ ψαράδες, οθλοι
αύτοι Σμυρνιοί. Γιά τσί έκκλη
σιές παλι στά Θαλασσινά τρο
γύρω χωρία τσή Σμύρνης, ψα¬
ράδες τού τόπου.
"Οσο γιά τσΐ δυό έκκλησιές
τσή Σμύρνης πού ήρίχνανε τό ' λο καΐ τό 'τηγανΐζανε μέ κου μά τον Είναι ή σχ.ηνή τού
καλά, κο ντά στά βε.^εσέ <ρα- γώσιμα, ήεκμεταλλευού'ντο- στε καΐ την καπατσιτά τως οτά μακροβουτια, καΐ παρέες . πά ρεες τα καλοκαΐρια ήκατεθαί νάνε στήν Πούν'τα στην "Ε - γλεζόσκαλα, δπου ήθγάζανε μυδια. Ήπαίρνανε, λοιπόν, ματζΐ τως κουτάγια καΐ τσα- κιά (σουγιάδες), γκουβάδες κα'ι καλαθάκια, κ' ήκατεβαίνα νέ μέ τα πσδάρια παΐρνοντας τό δρόμο. Άτσι'γγαναρ ά, Ντα ραγάτσι, Ποϋν'τα. Τσή 'Εγγλεζόσκαλας τα θε- μέγια στό 6ά3ος τσή Θαλάσ¬ σας, χά βλόκ αυτά δπου ήστη ριζού'ντοστε οί σιδερένιοι οΌλοι τση ήτανε γεμάτω άπό Λθλλημένα μυδια. Ήβουτούσα νέ, λοιπόν, έκεί καΐ μέ τα κουτάγ α κα'ι τσακιά ήζεκολ- λουσανε μόν. - μάνι τα μύ- δια καΐ τα 'ρ χνανε μέσ' στό καλαθάκι, πού τό 'χανε δεμέ νο μ' ένα σκοινΐ άπτη μέση τως. Ή δουλειά αυτή ήτανε πιό εϋκογη τσϊ ώρες πού 'τα Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ έκ τής 1ης σελίδος) αντά κελενσματα ήσαν έπαινετικά . ύ "Ελληνος καΐ ή φυ- δα την Ανατολικήν εκκλησίαν καΐ (Συνεχεια στοιχείον τοθ "Ελληνος καΐ ή φυ σιολΛγική ττλέθν ατροφίΜ τού φνλε τιχού στοιχείον· δηλαδή τής έθνό- τητος η τ°ν Γενους τού Ελληνικόν. Αλλα καί τό άτροψυκον αύτό φν- λετικόν στοιχείον τής έθνότητος ή τού έλληνικοϋ Γενους δέν άττέθα-ε ποτέ, διότι τό Χριστιανικόν στοι¬ χείον· ό Χαιστιανισμός, τό δετή- ρησε έ, τή ζωή καΐ τό έξέθρεψε ιτεριβάλλων αύτό μ έ την Έλλην - κήν Χριστιανικήν σκέψιν κβ' ττβρη γ^ρών αύτό μέ την όμιλουμένην' ιτανταχού ελληνικήν τής Χριστια- • κης Έκχλησίας γλώσσαν καΐ ο- ιινωτίζων μάλιστα αύιό με την ί>-
μνογραψιο^ν την Ελληνικήν καΐ τάς
ιΓθλναρίΘμους Ίεράς άκολονθίας είς
ελληνικήν γλώσσαν καί μέ τάς μ»-
λωδίας τής Βυζαντνής μουσικής
τάς οποίας άνέφερα ττροηγουμέ··
νως Ευνόητον δτ< τό Έλληινικό·· φνλετιχον στοιχείον τού Γένονς κα- τήλθε μέν δια τής κλίμαι<ος τής α- φαι.είας είς τό υττόγειθν τής συνει δήσεως των Χριστιανόν, δηλαβή είς το ύττοσυνείδηιΤθν τθ»ν Χριστια¬ νών Βυζα/τινών έν ασφαλειαν ί,ω'ι καϊ εγρηγόρσει, άψυττΓνίσΘη δμως ά τό ΒυζαντηΌν κράτος, διότι άιι- Φάτερα άρμονικως κατά τό ττλε'- σαν συνεργασθέιντα έπραγματοττοί ήσαν τά έπτά ούσιώδη έττκτενγμσ.- τα τά όττοΤα ήσίθμησα καΐ άνέπτν ξα είς προηγούμενον μακροσκελές άρΒρον μόν Ήσαν δμως έτπΐτιμη καΐ ρατΓΐοιαοιτα διά την Πα- καΐ Ποοπόττλτικΐτο^ Δύσιν έκ- τροχιασβεΐσαν έκ των σιδη^οτρα- χ ών τής Άγίας Γραψής καΐ τής ' Ιεράς Παραδόσεως διά τού ά·/>ε-
αγγελικού χειρισμού τού Πρωτεί-
ου, ώς Θείω δικαίω ιόφισταμένον
•οαΐ ούχι άΓ»βοωττίνω δικαίφ ώς έ-
πρεύσοενεν ή Άναβτολή, τώκ ψε1·-
δοϊσιδωρίων Διατάξεων, των δθο
στεμιμάτων σνμδόλων ττεριψανίοΐν
τής κοσμικής και τής —.χομοΐτ,κής
έξονσίας τού Πατπσμοΰ καΐ τής
Θεωοίας των δύο ξι-φών τής άκτικα !
ύιΐ^^^·^«.'^ιν« Μ ιιΛ * Δ ν^ι^Λ. ι Γ**τΛ**Μί ι ε*>*
έκ τής 1ης σελίδος)
Στράφηκε στήν ττροσβύτβρη
τής εΐπε ττροσταΐκτικά.
έκείν
ί(.
Ό ΐχοροφύλαχσις αττλωσΓ
ττοδίατ, κι' ό δείκτης ΐον άκούμττη-
σε στόν ώμο της.
— κ,ατω τό χέρι ότπο' τή χα-
νούμισσα, ουρλιΟΕξε ό όξύθο-μ-ί,
-/υιός της. Σάν δέν ντρέττεσαι νά
ση«ώνης χέρι σέ μιά γυναϊκα!
Οχωροφύλακας έχασε την <■>·
ίτου. Σηκωσε, στα σωσ>α
τώρα· τή γροθιά το^ κι' εκαινε -ά
χυμήξη ττάνω τού. Μττήκα σ1η
μέση.
—"Ελα, ψυχραΐ'ίΐία, έσν Μη συγ
ται, τοΰ συνέστησα χαιμογε-
ά. Τί φρουρός τής "τάξης ε,-
την Αγίαν Γρπψην
την οτοΐτηοί<*ν χώ^ όττα- δών τού Χοιστοΰ. Καΐ ττρός έξήγησιιν καί δικα'θ- λογίαν τής πρό τής ΛαΐτιιΛ)κρα- τίας Κω^στοοντινοντΓολεως μακ,ράς κκΐ αξιέπαινον σιγής τον· πό σττο- μεσως καί ζωηρώς έκ τού >/βισμυι> συνείδησιν φνλετικόν κύτταρο^ δ ■■
ότΓθΤον εττραχάλεσαν αί έκ Ρω¬
μη ς καταφθάσασαι Θετιικαί πληρο-
Φορίαι π·ερΐ των άντιχΐριστιανικο}»·
ένεργε ώ/ τού Πάπ-α Ίννοκεΐντίου
τού Γ' ώς άνέφιερα ττροηγουμένως
καΐ αί έπΐτεινόμειναι καΐ έτπεκιτεινό
μεναι έν Κων)τΓΟλει καΐταττιέ-
σεις Οττό τώ^ τΓροτΓαγανδιστών *·ν"
τεταλμένων τον.
Καΐ
λογικόν έρ«<τη- · νέ τραβηγμέν' ή θάλασσα κ' ' μα ττοΤαι ήσαν αί άπαντητιικαϊ α- ι ήτανε καΐ γυαλί. Κ' έτσι ήγε ' ξιώσεις καΐ διαταγαί τού άφυττνισ- μόζανε τσοί γκουβάδες τως Θέντος ίυλετμκού ύποσυνειδήτου καΐ τά καλαθάκια τως κ' ήγυρί πρός τά ποικίλα καΐ λογικά έρω- ζανε χαρούμενθι στά Μορτά- τήματα τής Χριστιανικης συνε 5ή εκήρυξεν είς όλό<ληοθν την Οίκο- δτι ή καθαοώς Χριστιανική ά*·έδειξεν ττεριοισώς μά¬ λιστα "Ελληνας Θεολόγονς καί Πατριάρχας καΐ "Ιεράρχας καΐ αΰ- τοκράΐΓθρας, πνευματκά καΐ άκον- ραισιτα πολνδολεΐα ικατά των άττο- τών άντευαγγελικών, θε-^- τής ά,ρχσμαΐν'θΰς Παπ-κής Δν είς τάς Όρθσδόξους ακτάς ς Άνοιτολής γενικώς καοϊ είδικω- | σαι; Τό^ έσ-ρωξο» Ψιλκά μέσα στό διαμέρισμα κι' έσυρα την ~όο)τα. Σή^ωσα τή μιά άττό τίς βσλίΐπσες ■ών γνναιικών καΐ κ!νηο-α ττρός Ύ6 ττλαι.ό διαιμέιρισμά μου. —'Ελάτ' άπ' έ5ώ, '<^ρία μοο· κάλεαα τή,ν, ττρεσβύτερη. ΑΛή δηιΐ' οιιργεΐτιε ζητήματα! δίχως λόγο. Δίσ"ταξε έκείνη Ή νέα τή^ ίσ- πρωξε μέ -τόν άγκώνα της. — Πάμε καλέ μαμά. Ρεζίλι γί Ό άνδρας £ξα<ολου3ούσε να πνεη μέ.εα κατά τού χ^ρς-ι^ύλαχα ιοαΊ τόν άττειλοΰσε μέ νττοβολή αΤ- τησης, ■πρσφοτΜκ, έ.νοούσε <ο)ταγ γτλίας ϊ.να>'Τ!Όν τού.
— Θά σοΰ ΰπσβάλω αϊτηση Θά
τής Πρωτευούσης τού Βυ- , πάω στο ■ποοξΖνε~ιο, νά σού δεί-
ξω έγώ νά σηκώ-,ης χέρι αί
κισσες!
Γιτό μετβξύ, δκουσαν τίς
νές καΐ ττρόστρεξα^ ό όδηγός
οί δύο χΗροψΰλακες τής αστυ,< ας τού στοίθμού "Εσττευσα ,β, τονς καθησνχάσω. Δέν είναι τίττο τα. Παρεξήγηση Ό χοροφύλακας 9ίσε μέ λίγοτ λόγια καΐ μέ είρ«ν. κό ΰφος τό έττεισάδιο σιτούς συ. νοεδελ^>ους τον
Ό τταλληκαράς σηκωσε τή δει^
τερη δαλίτσαί· μττήκί —ό &βμ:.
ρι-σμά μόν καΐ τήν ττέταιξε στο 6
<1<ουί>κισμένος.
-— ΕΓδς«τε ττώς μάς
Μάς δρίζουν,
τίς γυναϊκες μας
νούν χέρι ττάνω τους Κ '
τοϋς κα<οψαίνβται ττον γομε στόν ττρόξε-ο καί τούς τρ;. ζει τά δά^τΌτ. Άλλοίνα.ό μας ά, δέν €Ϊχαιμε (την ττροστασία τής -ΐτα τρίδας μας' Σ•ΐ/γ'χ^^'^Π1^^" ** ί"~οε^ΐτ| ιττρεψ>
δ.κ,ία ι(υ α* έξώργισιε
— Τά τταραλέίτε, τόν άντίκοου
σα αύστη,οά Δέν ξέρω γΓ αλλί;
·—ριτττώσεις, μ' άν κρΐυω α— τ^
σημερινή δέ·^ έχετε δίκηο. Οϋΐί
χέρι σηκωσε ό δνθρωίΠΌς. ούτε σά-
κακομίλησε
Δέ.ν ττοσλοΛε νά νού άπονήστ
τό τραΐνο σφύριςε καί βιάστηχΕ .^
κατεδή. Τον εΤδα· στή ττλατφόρ.
μα νά ρητορενη καί νά χεοο·^"^
σέ λιγοστούς ττεριέργους, ττροψο
νώς όμοθρήσκους τού, πού ργο^ τι;.
Ρ'ίτριγύρισαν
(Συνεχίζοται)
κια. σεως των Βνζαντιινών ιτής
Έκεϊ τσοί 'περιμένανε οί τινονττόλεως. Είς απάντησιν τοΰ ό- '
γυνα'ικες τως στήν πόρτα τσή ] νωτέρω έρωτηματος Θά μεταφέοω '
μονοκάμαρας, κ' εϋτθς τα , τόν έπ-,αταλογράφον μόν είς μίαν |
Καΐ μέ ακράτητον μαχ-,-
τικιόν ενθουσιασμόν ττροσέ3€σεν.
·0 αντευαγγελ'κός τράττας ^τοΰ ά-
-ο^εψαλισ.μού τής ΧρισΠανικής
Β^τιι-ίγ; αύταχρατο,ρίας μέ ά<ρυ πνισε δ ά νά άναλάβω ,τήν ττρω- τοΛουλίαν σεως ής έτηιτυχονς άντιστά· κιαθαρώ.- 'παίρνανε καΐ τά 'ψήνανε εί- σκη/ήν ανάλογον, ιδικής μόν μέν ' __ ___ τες μυδοπ λαφο (μύδ.α μέ τό ' έμττνενσεως έκφραζούσης δμως κα- < ^ρ,^ηχήν σν.ϊίδησ,,ν των" κατοί ρύζ!) εϊτες άχν,στά, εϊτες ά-1 τά τό άνθρωττ^ως δννοπάν τταρα- Ι κων χο0 Βυζσν,τίου κα! ^, λειψα- φοϋ τ' άχνΐζανε ήβγάζανε τό | στατ ικώτερον τό νόημα τής όφειλο ' φαί (τό μαλακό) άπτό καύκα- μένης ά—αντήσεως είς τό έρώτη- Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΙ' Ο ΜΟΛΙΕΡΟΣ (Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.) σημειώνεται στό άνατυπωμέ - νο έζι!>φυλλο τοϋ παλαιοΰ βι
βλίου μέ τίς πολλές ιριοριτοϋ
ρες, ή κωμωδία παρουσιάζε-
ται ί(μετα<ρρασθείσα έμμέτρως καΐ μετενεχθείσα είς τό καθ1 ημάς ηθη». "Εχουμε δηλαδή, πάλι κΓ έδώ την Ί'δια περίπου περπτωση μέ τόν «Φιλάργυ - ρο», τής άναπροσαρμογής των τύπων σθμφωνα μέ τα πρόοωπα καΐ τό τοπείο πού πε ριβάλλουν τοος μεταφραστάς. Αύτό ακριβώς πού γίνεται σήμερα στόν κινηματογράτρο πολλές φορές, μέ την άνα προοαρμογή στά σημερινά δέ δομένα πολλών κλασσικών έρ γων, δταν τό μήνυμα τουτο παραμένει ζωντανό καΐ επί - καιρο. Αϋτό π.χ. πού έγινε μέ την ΛΦαίδρα« τού Κακογι- άννη, τόν «ΟΙδΙποδα» τού Πά ζολίνι καΐ άκόμη, πρόσφατα, την «Μανόν 70)). Αύτά δλα τα έργα ποθ πα- ρουσιάζουν τή Σμύρνη τού παλαιθΰ καιροΰ έχουν — δ¬ ταν τα ζαναδιαβάζει κανεΐς — δλη τή χαρή καί τή δροοιά τού καιροΰ τους καΐ δείχνουν μέ χαριτωμένο τρόπο δλη τή γλυκύτητα καΐ δλη τή συγχί νηση πού γεννοϋσε πάντοτε ό κάμπος τής ΊωνΙας, σ' δ- λους δοους εϊχαν την τύχη να τόν ζηοουν. Αλλά καΐ δ- σοι πληοιάζουν τώρα την Ί- Χταυρό σέ ποτάμι, ήθουτούοα νέ ψαράδες καΐ όχι ψαράδες. ΟΊ έκκλησιές αύτές ήτανε ή "Αγια Κυριακή κ' Λ Μεταμόρ- φωσης. Γιά την "Αγια Κυριακή, ποΰ ήριχνε τό Σταυρό στό γειτο- νευούμενο τση ποτάμι τοΰ Χαλκα'μπουναριοϋ, ήβουτού- οανε κάτι φτωχοΐ ψαράδες άπ .οή Πόλης τα μέρη πού ήκα- θου'ντοστε έκεϊ κονιά. Ή Με ταμόρφωσης ήβρισκού'ντανε μέσ' οτά Μορτάκια, τό πιό με- γάλο χάνι τσή Σμύρνης μέ 165 κάμαρες μέ τή κουζνα τως. Ή κάθε καμάρα γιά μιά φτωχιά φαμεγιά. Αυτό ήθρι- οκού ντανε σέ άκριανή μεριά τσή Σμύρνης οτό δεζΐ πλάι τού Τσάο (Μέλη ποταμοθ). Καΐ μέσ' στό ποτάμι αύτό ή Μεταμόρφωσης ήριχνε τό Σταυρό, κ' ήβουτούοανε 6ρι- ομένοι Μορτακιώτηδοι, πού δέν ήτανε οθτες βουτηχτάδες τσή δουγειάς^ οθτες ψαράδες. Μά ήτανε συνηθιομενοι νά πά ίρ νού νέ μακροβουτια μέσ' οτό ποτάμι έτοϋτο, καΐ νά βα στοϋνε πολλή &ρα μέσ' στό νερό. Αύτοι, άπό μικρά παιδία, τά κολοκαΐρ.α, ήκολυ'μπούσανε στήν άκροποταμιά τού, γιατί η θάλασοα ήτανε αλάργο. Με γάλοι πιά, ήπααίνανε κ' Λδου λεύανε, οί πιότεροι στά «Βε- λανίδιαΜ στά «Καπνά« καΙ στά ►'Σϋκα» κ' ήπλερωνούν'ντοστε μέ καλό μεροκαματο. ΟΙ δου γειές δμως αυτές ήβαστούσα- νε δυό - τρείς, Ίσως καΐ τέσ- σερις μήνες τό χρόνο. Καΐ τσοί άποδέλοιποι μήνες καθη σιό καΐ άνέχεια. Κ' έτοι ηα- γοράζανε άπτό φουρνάρη, μπακάλη, χασάπη κλπ. βερε - ρκούτι πού 'χε κι' αύγό μέσα. Κι' ά τως ήπερσεύανε ώμά μύδια, τα 'δίνανε καΐ στσοί άλλοι φτωχοΐ καλοΐ γεΐτόνοι. Τα καύκαλα τώ μυδιώνε Ο- στερις τα 'πετούσανε δζ· άπ¬ τό χάνι, στό δρόμο. Κα, την ωνία, μέ αύτά ή μέ τα άλλα σημαντικά νεώτερα θιβλία πού άνασταίνουν τή Σμύρνη, τόοο έπάζια, έχουν την Ιδία σκώληκος. Ή κάμττη είς τό τέλος τής ζω- ής της ΰΊρχίζε, νά τινλέκη τό 6α<ι- βνκιον έττΐ τοεϊς ημέρας καΐ αύτο- εγκλειομένη έντός τού 6αμ6νκι'-ο μεταμορφούται είς χουσαλλίδα <αί χρυσαλλίδος μετοιβάλλεται ε,ίς ]ΙίΙ1»ΙΙ»~ ■ ΙίΙΙΙΙ--------■—.—...■~ι,«ι.ιι«... ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝλΜΝΗΣΕΙΣ έ-ιοχή αυτή τού μυδοψαρε^ά- ] έγκλειστον τέλειον έντομον ό-νομα- του, ήτανε μπελάς νά περά- ζόμενον ψνχή. Άλλά τήν δεκάτην σης άπτό δρόμο αυτόνανε, γι ατί, άπτά πολλά σκροπιομένα καύκαλα, ήάκουες ((κρά, κρά« ογδόην ημέραν ή έγκλειστος κα'ι βώτή ψνχή διά τοθ άπό κατ' άπτά παπούτσια σου,' λθν θώ ήϋ Κ ά σώματΓός της διαΓΊρυττά τό ττεριβάλ μεταξοακθπές βομβύκιοι ν 0^^ μαξοοές καθώς ήπορπατοϋσες. Κι' άν έξ£Ρχετα, έλεν3έρως «αί ήσουνε άζυτόλτος, Θά / ήσκι |ρας δα νό, ζού'ντοστε τα ποδάρια σου. | τύχη νά γεύωνται τό μοναδι ι ής ό σννεργάτης μας κ. Χρήστος κό άρωμά της, έστω κι' άν βρίσκ.ωνται μΐλλια μακρυά, άπ' τούς κάμπους της. τοϋς τόσο καρποφόρους. Δανάη Γ. Παπαστράτου δα- ω/ίση τό εΤδος της, δηλαδή τό Γε- νος της. γεννώσα ώά τά όττοΐα την Στό μέ ήμερ. 19.1.1969 φθλ. | προσίχί) &Λιξΐν ^ δώσον, τάς νέ απο ' ας κάιιπιας αί όπο·ϊ< τό αύτό ψαινόμε.ον· δια ι έμττράχτως τό Γένος των.. Κατά μ'ιμησΐν καί εφαρμογήν ε ποΕ-Όληπτικήν τού αυτού φαινομέ.ον το νΐτοσν.είδητον ψνλετικόν στο - χεΐον, τό Γένος, άφυττνισθέν ώς ά- ττοοηγουμένως άπό τόν τρ° σε σμόν τής Λαίτινοκραττιας καΐ τώ/ συνεπε<ών της άλλά κο:! τώ,/ ά/πχριοτπανικών αίτί^ της· διέτΐρνσε την Χριστούφαντον συνεί δησΐν τώ^'έγχωρίω^ καττοίκων τού ΒυζαΜτίον καΐ τώ^ ΰττολειιμμάΓτων τής Βυζαιί-τινής αύτακρατορίας. Και ώς ή ψνχή τοΰ μετςϋξοσκώληκος, ε- ττεδίωξε καΐ ή ψνχή τού Έλλη;ι ού Γένονς τήν δαώνισΐν τού εί- 6ους της, ήτο τής ελληνικήν έθνό- τητιος ώς ττοώτου στοιχείον τής λέξεως 'Έλλην, δίδον-τος διαταγά.-, ανςττηράς είς τό δεύτερον Γ'το'χεΐ- ο-, ·. Θοησκεντ.κά-ν, δηλαδή είς την καθαρώς Χριστιανικήν συνείδησ.ν πρός δια ω^ισΐν τού ΙΓ^ληι^ <ί.ΰ στο.'χείον τού Γέ/ου;, υος οΐρχηγτϋ τής α^τ στάσεως έ«τοτε κοτ; ώς συνθετιικού τού Ιζλ)ηνςχο/ ϋρου καΐ τής έκτοτε έττ ρ ροής τον έν τή πορεία τοθ νε~ν ~το όν 1969 καΐ ώοαν 8 μ,μ. θά όμι- ζονηνού Κράτους τών Ρωμαίω.· ω^ ήτοι Έλλήνων. Ι Καΐ Θά ερωτήση ασφαλώς ό ά- ναγνώστης διά νά μάθη ττοία ή- σα/ αύΐά τά άποτντητικά κελεν Ι σμαίτα τού άφνπνισΘέν,Γος ύποσυ- νε.δήτου τού Γένονς -πρός τά έρω- ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΑ Στό μέ ήμερ λο τής εφημερίδας μας «τυ-ΐογραφική άβλεψα» ήπαρα λειψ-ήκανε ή όγδοη καΐ ένδέ κατη παράγραφος. ' Ή δγδοη παράγραφος ή - λεε: ι "Υστερ:ς άπτή οκάλ' αυτή, ήτανε κι' άλλη μιά. ή «Καρ - βουνόσκαλα» πού 'λέανε. Ά¬ πό έτούτη τή σκάλα ήριχνε τό Σταυρό στή Θάλασσα ή έκ κλησιά τοΰ Νεκροταφείου. Ή ένδέκατη παράγραφος ή λεε: "Οσες όμως έκκλησιές τσή Σμύρνης ήτανε κο'νά σέ πό τάμι, ήρίχνανε τό Σταυρό μέσ' αυτού, πού 'τανε καί πιό οωστό, άφοϋ ό Χριστός ήβαφί στηκε σέ ποτάμι, δηλ. στόν "Ιορδάνη ποταμό. Αυτές οί έκ κλησιές ήτανε δυό. Ή Μετα- μόρφωαπς τώ Μορτακιώνε κ' ή Άγία Κυριακή. Ή Μεταμόρφω σης τονέ 'ριχνε στό Τσάι (Μέ λη ποταμό) πού 'τανε κο'ντά τση. Δρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΚΟΙΝΠΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Σ Την προσέχη Τρίτην 1 1 Μαρτ!- ) 1969 καΐ ώοαν 8 μ,μ. θά ομι¬ λήση είς τή,, αίθουσαν τελετών τ~ύ Οίκοδομικού Συ.βταισμού Φιλοδέ- Σολομωνίδης μέ θέ;μα «ΟΊ τητες τής νεωτέρας ττοιήσεως». Τήν διάλεξιν ώργά.ωσε ό έν Φ - λο9έη Σύνδΐιοΐιιος Κοινω^ικής Άλ ληλεγγνης. "ΣΠΕΣΙΑ- ΕΛΛΑΣ,, Ρ.Π.Ε Ίσολογιυμός ΦΑΡΜΑΚΕΥΤ.ΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ 31)12)1968 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ 1968 1967 1%8 19.Γ7 Μηχανήματα 1.306 088.— .298.336. Κεφάλαιον 3.000.000 - 3.000.00^ — Μεΐον άποσβέοεις 1.118 850.- 187.236.- 930.060. - 368.271).- 'ΛττοΘεματικά Κέρδτι είς Νέον Λογαρ. κερδων 1 390 000.— 1.140 000.- "Επιηλα καί Σκεύη 26. 420.- 26.420. __ 920.674.- £ .<;ο7.— 9:8.387.- Μεΐον άποοβέσεις 16 903.- 9.517.— 11.70.1!. - 14.717.- Γρσμμάτια πληρωτεα Προμηθευταί Προοωρινοί Λογσριασμοί 2.161.800 — 1.274.400. - Έγκαταοτάοεις 39 226.- 39 226. _ α.ίτϊι. — 136.689.- 3.252.— 62.337 — Μεΐον αποσβέσεις 15. 686.- 23.540.— 11.766 - 27.400.— Πρώται Ολαι 566.063.- 531.350.- 'Υλικά Συσκευαοίας 522.090.- 438.023.— 'Έτοιμα Προϊόντα 681.527.- 684.255.— Συνεργεΐα 751.711.— 233.725.- Πιστώσεις Εξωτερικόν 20.481.- 242.- Γρα|ΐ. εΐσπρακτέα 712.283.- 635.989.- Άξιαι τΐρός εϊστιραξιν 760.119.- 1.045.350.- Πρ. Λογ. Χρεωοτ. 140.598.— Πελάται 1.524.453.— 1.568.633.- Τράπεζαι 1.442.329. - 446.984.— Ταμείον 137.078.- 224.709.- Όμολογίσι 200.000.— ι 200.000.— 7.679.027.— 6.419.713.- 7.679.027 6.41<ί.713.— Ανάλυσις Λογαριασμοΐ. ΚΕΡΔΗ καΐ ΖΗΜΙΑΙ τήματα τής καθαοώς Χριστιανικης συνειδήσεως των «ατοίικωΐν τής ττοώ ην πρωτευούσης Τα μεγαλοφωνα (Συνεχεια έκ τής 1ης σελίδος) τό άποτέλεομα, έβγαλε άπό την τσέπη τού 6να σακκοΰλι γιομάτο λιρ τσες καΐ τό έβωσε στό δάοκαλο, οάν δώρο, γιά την τέχνη τού καΐ τό μεγάλο κόπο πού έκαμε, γιά νά μάθη τό σκύλο γράμματα!... Ό δα- σκαλος δμως, ό οποίος έν τώ μεταζύ εΐχε μάθει ότι τη δου λειά αυτή τού την εΐχε οκα- ρώσει ό διπλανός Έβραϊος, ώ πό μεγάλη άβροφροσύνη νά τού κάμη οϋντομα την άντα- πόδοσι, την ώρα ποΰ προοκυ- νοϋσε τό Σουλτάνο γιά νά φύ γη, στρέφεται καΐ μέ μεγάλο σεβασμό τοΰ λέγει: - Πολυχρονεμένε μου Πά τισάχ, θά σέ παρακαλέοω νά ΑΠΟΦΑΣΕΙ! ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΤΕΓΑΙ60Σ ΔΙΕΥΘΕΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΓ ΕΥΧΗΝ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ - ΧΑΡΑΥΓΗΣ ΚΕΡΑΤΣΙΝίΟΥ ΧΡΕΩΣΙΣ Άποοβέσεις Παγίων Περ. Στοιχείων καί Έπισφαλών Άτοιτήοεων Γενικά έ'ξοδα ιτωλήσεων » » Δ) σεως Λογαριαομός Κερδων Άποθεματικά Κέρδη ίίς Νέον Ό Διαχίΐριοτής ΑΔ. ΛΕΜΟΣ 1968 212.208. 511.439. 97317. 500.00 ^. 250.000. 37.567. 1067 274.035. 551.629 65.407. 500.000. 250.(0^. 21.287. 1.603.731. 1.602.358.- 'Υπόλοιπον Προηνοομ. Χρήσεω- Μιχτά κέρδη εκ πωλήσεως έμηο ρευμάτων 1908 21.287.— 1,587.444.— 7.899.- 1 054.409 - 1 608.731.- 1 662.358.- Ό Λογιστής ΔΗΜΗΤΡ. ΜΙΚΡΟΥΔΗΣ Ό θρησκευτικάς καΐ Έζω - ραϊστικός Σύλλογος «"Αγιος Ν κόλαος» ΕυγενεΙας — Χά ραυγής Κερατσιν ου καΐ ό Σύλ λογος Έρασιτεχνών Άλιέων «Άγιος Νικόλαος;) τής αύτής περιοχής διά τΟΰ Προέδρου των Δ.Σ. αυτών κ. Π. Μονο - γυιθΰ καΐ τοΰ Γεν. Γραμματέ ως των κ. Ευαγ. Βοργιά, έζέ θεσαν πρό τινός, είς τόν Γεν. Γραμματέα τού 'Υπουργείου Έσωτερ·.κ.ώ^ κ. Ιω Λα5άν τά εκκρεμούντα θέματα τής περΐ οχής, τό όποϊα έχουν άαεσον σχέσιν μέ την υγείαν τών κα τοΐκων. Ό κ. Λαδάς συνηγο - ροϋντος καΐ τοϋ Δημάρχου Κε ρατσινίου κ. Παν. Δαθάκη, κα λέσας τούς άρμοδΐους Οπηρε- τάς δεούσας κατευβύνοεις διά την διευθέτησιν των έν λόγω ζητημάτων. Χυγκεκριμέ νως ελήφθησαν μέτρα, Ι) διά την εξουδετέρωσιν των άερ- ων άπό τά όξέα τής έταιρεί ας Λιπασμάτων, 2) διά την ε¬ ναποθήκευσιν τής πρώτης ϋ- λης διά την κατασκευήν "Όι- μέντου τής 'Εταιρείας «'Ηρα- κλής« ουχί είς άκάλυπτον, άλ λά συγκεκαλυμμένον χώρον αύτής, 3) διά τήν έξάλειψΐν ή μείωσιν τού θορϋβου τοϋ προερχομένου έκ των άσφαλι στικών τής νέας μονάδος τής ΛΕΗ καΐ 4) διά την άπομά- τής αύτακρατορίας τού υπο τήι/ άρχηγίαν καΐ τάς διαταγάς μου πρός διάσωσιν καΐ των δϊκι ιιας 6γτο τούς αΐμοχαρεΐς δνι/χας τοθ άν'τευαγγελιικού Παπτισΐμού τής Λύσεως. "Εκτσιηε ή χρκττοινική συ νείδηθΊς είς εκτέλεσιν των διατ»- γώ;ν τού τέως ύτΛ«ωτισμένου φυλετι κου κ^ττάρου κατήργησε και ήκύ- κανοι·ικάς διατάξες καΐ έ- τικάς δι®3«3κοολίας ττερί τού βστττί σμοιΐος καΐ τής θείας εύχαριττί- ας. Εντεύθεν έςττγειται δ ατί έκ¬ τοτε οί κάτοικοι τής Κωνσταντι¬ νουπόλεως άττεΐχον νά τελώσι τήν θείαν εύχαριστίαν έττΐ θυσιαστηο'ι ω^ι μ'ανθέντων ύττό των Λατίνων έά^ δέν άττελύμαινθν αύτά ττρότι.- ρο δι' ύδαιτος ήγιασμέίνον Έντεύ- Θεκ έξηγεΤται διατί άνεβάτττιζον τσύς ύττό Λατίνων 'ιερεων βατητισ- Θέ-τας. Εντεύθεν έξηγεΐται διατί οί Βυζαντινοί Χριθιτιανοϊ τής Κων ο~αντινονττ6λε«ς έχαρακτήριζον τή^ ύττό τώκ Λατίνων ΐερέω'ν ττρθ'Τ φερομένην Θείαν εύχαριστίαν «ώς θνσίαν ·προσφερομέκην τφ δισβό- λω καΐ ουχί τί) Χριστφ». ΟΊοσδή- πΌτε αμφιβάλλων ττερϊ ιτής ά&ρ>-
δείας ιτών γραμμών αύτώτ^ παρα-
καλεΤται να συμδουλευθή τά ττρσ-
κτικά τής έν Λατερανώ Σύνοδον
σνγκληθείσ'ης υπό τού Πάπα Ίν·
νοκεντίου τού Γ' κατά τό ότος
1215 καϊ ειδικώς τόν τέταρτον
κοίνόνςΐ της, ό οποίος έ—ι τή βά¬
σει ιτών ανωτέρω πληροφοριών έκ
Κωνσταντινουτπόλεως διοικελεύει
«τούς £ν ΚωνστσιντινουτΓΟλει Βυ-
ζα^τινούς άδεώς τελεΤν τα Έκι<λη- σ.οοστκκά ιτων έ'Θιμα». Ποιράλληλος άλλά έντονω:έροι καί μάλλον αποτελβσματ κή Έλλη νοχοιστια^ιχή ττλέθν άντίστασις ε¬ ξεδηλώθη καΐ είς τά λοιττά Λατινο μέλη τής Βυζανηννής :ς καΐ είς τάμή Λα"··- νοκρ~τηθέ»τα λείψανα της· ιτά 6- ττοΐα ό ά.αγνώστης Θά γνωρίση έπισκετττόμενος μβτ' ί,μού νοερώς τό έν Πέρβν Συμμαχικιόν Στρατη- γεΐον των Λατίνων καταικΓτητών. Διότι έ< τής ττηγής ενείνης Θά υά Θωμεν τ«άς όριστκάς άττοφάσες τού δσον άφορά την διαμονήν κ,αΐ τό^ τρόττο^ τής παραχωρήσεως ε¬ κάστω τό άκαλογούν αύτω μεοίδι ο-^. Καί άιοριδώς περΐ αυτώ,· 3ά γίνη έκτενής λόγος είς τό έττόιιε- νόν αοθρον. επ τάξεως καί δοτις ΙΩΑΚΕΙΜ Γ. ΜΑΛΑΘΟΥΡΑΣ | έττιτάξεως έττί τής ίδ ο<~>σίας Αίκ^
Πετροττούλου.
"Αρσις έπιδλη3ΐίσης Απαλλο¬
τριώσεως έν τή περιοχή Αγ. Βαρ-
δάρας,
Ά.άκλησις έπ-ιδληθείσης απαλ¬
λοτριώσεως έν τή ττερτοχή Λατο-
μεία "Αμφ,άλης Κοιραδά Πειρα.-
ώς
Παραχώρησις Τού ήττ' άριθμ 1 ί
οικόπεδον έν τετρ. 87 τού Συνο,-
κισμοϋ ΜνριοΦύτον — Άμφιάλτις
έμδα5ον 134.00 τετρ ,μέτρΜ^ (Λ
μη θυμώσης, άν σοΰ πώ δή έ
καμα τό χρέος μου καΙ έμα
στό οκυλο δλες τίς γλώοσες
τού κόσμου. Μιά βμως την έ·
θρα ικΛ, δέν μπόρενοα νά το,
την μάθω, γιατΐ δέν την ζεθ·
ρω. Άλλά γιά αυτό μη οτενο
χωριέσαι. Ξεύρω κάποιον '£.
βραίο πού είναι μοναδικός
γιά τέτοια δουλειά. Σέ μιά
βδομάδα θά τοϋ μάθη τού οκυ
λου τα έβραϊκά κ' δτοι θά εί
ναι τέλειος, γιατΐ θά ζεύρη
πιά δλες τίς γλώσσες τοΰ κό¬
σμου... ΚαΙ υπέδειξε τόν γει
τονά τού τόν Μποχωράκη Και
ό Χουλτάνος άλλο πού δέν
Θελε. Βασιλική διαταγή καΐ τ4
σκυλιά δεμενα.
(Συνεχίζεται)
'Υττό την προεδρίαν τού Γενικόν
Γραβμίμαιτέως τού Υπουργείον Κο·-
ν«ν κων "Υπηρεσίαν κ. Άντων Μέ-
ξη μέ συμμετοχήν των ιόπηρεσιτ
κων τταιραγό/τον έκ των κ·κ. Κη-
ραιμτΓελοπούλον· Νομικού Συμβον
λου· των Διευ3ν.τώ,/ κ.κ. Παυλίδι,
Πατταθα^ασίον καΐ Χαροΐτσοττον-
λσν, τον Τμημα-τάοχον κ. Καλα-
μπόκα καΐ τού π·ρόσι)>υγος έκττρο-
σώπου κ Σωκρ. Σινανίδον συνήλ¬
θε τό Κεντρκόν Συμβούλιον Στε-
γάσεως «αί έλαβε τάς κάτωθι α-
•ποφάσεις:
Επί προτάσεως τού Κοινοτ
Συμβουλίου ΠΕΥΚΗΣ ^ροποττοίη-
σις σχεδιον πόλεως διά τη,, ά,ε-
γερσν Κοινοτικοΰ Καταστήματος
κα! Ήρώον.
Τροποποίησις τής οίκσττεδοττοι-
ήσεως είς τό Ο Τ. 46 τού Σι,νο.-
κισιμού Άγιον Παύλον θεσσαλονί¬
κης.
Διός»Θωσις πλενρικώ^ διαοτάσε
ν» τού νπ-' άριθμ 90 Α- οίκοπτέ-
δον τού Ο.Τ. ΥΙΙ Συ.)σι.ιού Ρε-
6ελά<η Καλλιθέας. Έγκρ σις των ύττ' άρι3μ. 6745. 6746 διβγραμμάτων σνγκοοτημά. ι»; κατοικ,ώ,,/ Ταύρον καΐ Δοαπε- τσώνος Παραχώρησ· ς είς Όργα/ισίμόν Σχολικώ^ Κτιρίων γηττέδου δι' α¬ νέγερσιν διδακτηοίου είς ΟΙκισμόν Μικρά Χωρ ό Εύρυτανίας Ά.άνεσις τοπογραψικών εργα¬ σιών οίκιισΐμοΰ Ποιταμ άς— Ν. Χί- ου είς ίδιώτην μηχανικόν καΐ έγ- κρ,σις έττΐ τούτω π-ιστώσεως δρχ. 40.000. Καταιδολή άπΌζρ,ιιώισεως λόγΓ»>
γω τής δημιουργΐας κακοσμι-
ας άπό την πτωμαΐνην. έν τώ
πλαισίω τοΰ άμερΐστου ένδια
φέροντος τής 'Επαναστάοεως
τής 21ης Απριλίου 1967 διά
την υγείαν των πολιτών καΐ ί¬
δ ως τής νεολαΐας.
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΛΠ
Έξ άλλου, ό Πρόεδρος τοϋ
Ιυλλόγου 'Εραοιτεχνών Άλιέ
ών «Άγιος Νικόλαος» Ευγε-
νείας — Χαραυγής τοϋ Κερα-
τσινίου κ. Πέτρ. Μονογυιός, ό
Γεν. Γραμματεύς αύτοϋ κ. Εο
άγγ Βοργιάς μετά των σνμδοι.-
λων κ.κ. Ί. Μαγριπλή, Δημ.
Πουλίδη καΐ Άθ. Κοπάνου, έ-
ξΛταοαν επιτοπίως καΐ συνειρ
γοοσθησοτν μετά τού Γενικόν Διευ¬
θυντού τού ΟΛΠ κ. Γρηγ. Μα.<- τζουράνη καΐ τών Τεχνικών Διευθυντών αύτοΰ κ. Διον. Τσαμαλούκα καΐ ΒαγιωνΙτου έ πι των εξής θεμάτων τά όποία χαΐ έπελύθησαν κατ' ευχήν: 1) τής άνέτου άγκυροβολήσε ως τών λέμβων, διά τής κατα οκευής νέων προβλήτων, 2) τής πλήρους διαμορφώσεως τού έσί^τερικού χώρον τού Λ, μενισκου. ΈπΙσης συνεζητήθη ή κατασκευή κολυμβητηρίου διά την άθλησιν καΐ έκμάθη- σιν τής κολυμβήσεως υπό τών νέων, «Παιδικ-ής Χαράς», έφω 4176)61 καΐ 8)68 Περί Παρ)σεως ύττ' αριθ. 23)0 οίκοττέδου συμφώνως ττρός τά Ν Δ)τα 4176)61 καΐ 8)68 Περΐ ~α