195301
Αριθμός τεύχους
2005
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
20/7/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
• ■ 1^1 Ε· «ι* έτ «ι Α Γ» 1"τΓ/_*_* Ι»~Ί3 Λ ·ΓΝε*4
II
>!■ _~^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^~'>***~—*■>—'*<*'ε·ε«ΜΐΗΐΒΐΗ^^^^^^^Β|§^^^^^^^ ................................... ">-ΟΜΑΔ1ΑΐΑ Π0ΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ0Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΤΡΙΑΚΗ 20 Ιουλίου 1!»69 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ ι
50
"Ετος 43ον — Άρ. φύλ. 2005
Ι Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΛΑΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
"Η ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΣ;
φ ' -
Γοό συνεργάτου μας κ. ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ
•Αναμφισβήτητον είναι ότι ύ- καί δέν άντιδρα είς σχετικάο έκ
πό τας σημεΡιν«ς πραγματικάς δηλώσεις τούτου, γινομένας διά
συνθήκας των σχέσεων μεταξύ παντός νομίμου μέσου καί τρό-
Έλλάδος καί Τουρκίας, έπιβαλ ( που, ώς διά τής ιδρύσεως συνα-
λ£ίαι ή Έλληνοτουρκική φιλία, φώνΣυλλόγων, συγκεντοώσε-
Στίς νεανικές τού συνομιλίες,
παρ' δλο πού άργότερα οί δυό
τού μεγάλοι φίλοι έγιναν περιώ
νυμοι φιλόσοφοι, ό Χέλντερλιν
έ'δινε μάλλον παρά £πσιρνε ά-
πό ίκείνους.
Σέ λίγο σπάζει τα έσωτερικά
δεσμά καί πηδά πάνω άπό τα
δρια της θεολονίας. Ξεσπα
ό μεγάλος αγώνας των πνευμά-
των, πού τότε στή στροψή τής
έποχής τής Διαφωτίσεως καί
τοθ κλασσικο-ρομαντισμοΰ. Ό
νέος αύτός άγέρας φυσσά και
στήν Γερμανία. Μέσα στόν ά-
γώνα αυτόν βρίσκεται καί ό
Χέλντερλιν. Τό ποιητικό τού τα
λέντο άνοίγει τα φτερά τού. Μέ
ϋμνους γεμάτους πάθος γιά τα
ϊδεώδη τής ανθρωπότητος, άμιλ
λάται μέ τόν συμπατριώτη τού
Σίλλερ, πού τρέφει γι' αυτόν
μεγάλη άγάπη καί έκτίμησι. "Ο
μως, ό εσωτερικάς ψυχικάς τού
κόσμος τείνει πρός κάτι τελεία
δικό τού δπως τοΰ έχει προδια-
γράψει ό δικός τού δαίμων κα-
τά τόν Γκαϊτε. Τότε τοΰ άποκα
λύπτονται ή ψύση καί οί Έλλη-
νες. Στή φύση, πού τόν άγκάλια
ζε τρυφερά στά -ηαιδικά τού χρό
νια μέσα στό θαυμάσιο καί ή-
συχο έξοχικό περιβάλλον τής
πατρίδας τού νοιώθει δπως ύ
Ήράκλειτος την ένότητα θεοΰ
καί Σύμτταντος.
Ό πνευματικά μόνο πάνω
στόν έαυτό τού στηριζόμενος ¥■
φηβος αίσθάνεται σύγχρονα μέ
πόνο, δτι εΐχε χάσει τή σόνδε-
ση μέ τό Σύμπαν πού έ'νοιωθε
μακάρια σάν ήτανε παιδί. "Ο-
μως άπό τα λόγια τοΰ Πλάτω-
νος μέ τούς μαθητάς τού κερδί-
ζει την πίστη, 8τι μέσα στήν ό-
μορφιά τής φύσης καί τής με-
νατόν νά γίνεται λόγος περί συ τος δτι δασικόν Εθνικόν θέμα ,,άλης τέχνης κρύδεται τό θεϊ-
νάψεως
λίας.
διά λόγους ττολλούς, γνωστούς ών, διαλέξεων, έπικοινωνίας
καί εύνοήΓους. Άλλά ή φιλία κ.λ.π.
,ροΟΐΜβέτει καί κάποιαν συναι-' Διότι άλλως δέν είναι νοητόν
οβηματικότητα υπάρχουσαν ή νά κινήται ό λαός πρός οίανδή-
τΕκμαιρομένην, μίαν ευρύτερον ποτε κατεύθυνσιν, έν άγνοίά
νοοτροπίαν καί ενα είδος σχετ,- τής Ήγεσίας τού ή αντιθέτως
κης προδιαθεσεως άμοιδαίσς ά- πρός την γνώμην ταύτης. 1 ό
νοχής, διά νά μή αποβή απλώς καλύτερον φυσικά θά ήτο πά-
λυκοφιλία. ; σαν σχετικήν πρωτοβουλίαν νά
Ή προδιάθεσις αυτή φαίνεται λαμβάνη ή Ήγεσία τής Χώρας
νάίχηώριμάσει διάτόνΈλλη- άπ' εΰθείας, άλλ' έφόσον τού^
νικόν Λαόν, διότι καί καλλιερ- το δέν γίνεται δι" οιονδήποτε λό
γεΐται ήδη έπιμόνως, άλλά καί γον η κρίνεται πρόωρον έστω,
εκδηλούται διά συγκεκριμένον ό λαός, ώς έλεύθερος νά έκφέ-
ένεργειών καί προσπαθειών ώ- ρη γνώμας, δέν κωλύεται να
ρισμένων λαϊκών τμηματων καί προπαρασκευάζη τό έ'δαφος, έ-
υαραγόντων. άν φυσικά δέν ΰπάρχουν ρηταί
Ό Ελληνικάς λαός μέ τό Ι- άπαγορεύσεις τής Ήγεσίας.
στορικόν τού αίσθητήριον φαί- "Οπως καί άν έχη τό πρα-
νεται νά προσανατολίζεται στα γμα, δμως, έφόσον ή φιλία διά
θερώς ττρός την ανάγκην δπως τούς ανωτέρω λόγους δέν εύρί-
α! σχέσεις τού μετά των γειτό- σκεται έν όψει εισέτι, ΰπάρχει
νων της Τουρκίας προσλάβουν έν τούτοις κα'ι τό προστάδιον
οτενώτερον χαρακτήρα καί λη- τής συνάψεως φιλίας μεταξύ
ομονηθη τό παρελθόν, κατά ί- δύο λαών καί είναι τουτο ή ά-
οΐορικήν πλέον άναγκαιότητα, μοιβαία κατανόησις, ή άγουσα
έφόσον ή σημερινή πολιτική πρα βαθμηδόν πρός συνενόησιν, διά
>ματικότης καί αί κρατούσαι νά προπαρασκευασθή τό στάδι-
κα'ι όσημέραι διαμορφούμεναι Ον τής φιλίας.
διεθνείς πολιτικαί συνθήκαι, έ- ' Τοιαύτη κατανόησις μεταξύ
ζήλειψαν ασφαλώς πολλάς πή- των λαών τής Ελλάδος καί
γάς διαφωνιών καί έστίας έχ- Τουρκίας δέν φαίνεται νά άπο-
θρότητος τοθ παρελθόντος, αί κλείετσι υπό τάς σημερινάς συν
οποίαι άλλως σήμερον δέν έξ- θήκας καί οϋτε ύπάρχει σοβα-
ρόν έμπόδιον νά εξελιχθή αυτή
τουλάχιστον είς συνεννόησιν
υτΐηρετοΰν καί οιονδήποτε σκο-
πόν.
Τό ζήτημα δμως είναι εάν καί βάσιν την καλήν πίστιν, άψοϋ άμ
ό Τουρκικός λαός έχει τοιαύ- φότεροι αί λαοί διαβλέπουν δ-
τας διαθέσεις καί είναι είς θέ-
σιν νά καλλιεργήση την προσ-
"Ενας ένθουσιώδης φιλέλλην
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡιΝΤΡΧ
ΧΕΛΤΕΡΑΙΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ
Τής Σίχσας Καραϊσκάκη — Μπάχμαν Δρς τοΰ Πανεπιστη
μιου τού Μονάχου, Μέλους το 0 Συνδέσμου Έλλήνων Λογο-
■ · κ. - . Τεχνών.
Β'
τι τουτο επιβάλλει τό ειδικόν
καί γενικώτερον συμφέρον των
πάθειαν ταύτην ή καί νά έκδη- ε·ις 5λους έν γένει τούς τομεΐς
Χωθή σχετικώς, διά νά είναι δυ της δραστηριότητος των, δοθέν-
γίνεται λόγος περί συ τος δτι βασικόν Εθνικόν θέμα
έλληνοτουρκικής φι- 5έν ύπάρχει πλέον μεταξύ των, κυ και ότι ό άνθρωπος σέ ώραι-
τό δέ παρελθόν ίστορική άνάγ-
Τά ύπάρχοντα στοιχεΐα άπο κη επιβάλλει πλέον νά τεθή είς
τής πλευράς τοϋ τουρκικοϋ λα- τ0 ττεοιθώριον. Τοσούτω μάλ-
οΰ, δέν φαίνεται νά είναι άπο- λον καθόσον σήμερον οί δύο λα
λύτως απογοητεοτικά. Ό τουρ- ο1 συνδέονται καί διά στρατιωτι
κικός λαός είναι είς θέσιν σή- κη·ς Συμμαχίας, συνεργάζονται
μερον νά έκτιμήση την σύγχρο δια ^ν ασφάλειαν καί άκεραιό
νόν πολιτικήν πραγματικότητα τητα το0 έδάφους των. Ή δέ δι
κο'ι νά ττροσαρμόζη πρός ταύ- εθνης πολιτική κατάστασις δέν
την την νοοτροπίαν τού, διότι έπιτρέπει την πολυτέλειαν δια-
καί Ικανήν πολιτικήν μόρφωσιν φωνιων μεταξ6 Συμμάχων είς
εχει, άλλά καί ίκανώτατα, πό- το^ηο ή έκεΐνο τό θέμα, δευτε-
λιτικά καί διπλωματικά στελέ- ρευον πάντως έναντι τοϋ γενι-
χη διαθέτει, ώστε νά άντιλαμβά κωτέρΟυ συμφέροντος, άλλά τού
νεται τα άγαθά μιάς έλληνο- ( ναντ(ον επιβάλλει την ενίσχυσιν
τουρκικής φιλίας, τα όποΐα άλ-
τοΰ έσωτερικοΰ των μετώπου,
λως οϋτε άμφισβητεΐ, άλλ' ουτε | πρός εξυπηρέτησιν των πολλσ-
καίάρνείται. Λόγφ δμως τής ί- πλων έσωτερικών ένδιαφερόν-
στορικής -ολιτικης τού άγωγής | των των.
ες στιγμές μπορεΐ πάλι νά κερ¬
δίση αύτη την ένότητα, πού ίίχει
χάσει. Τούς θεούς ώς τα πνεύ-
ματα τής αίώνιας ωραίας φύσε
ως νά βιώσει καί νά τούς έξα-
ναγγείλει στούς άνθρώπους μέ
τό ποιητικό τού έ"ργο θέτει ώς
έπαγγελία τής ζωής τού.
Έτσι έγιναν οί ώδές τού. Σέ
έλληνικά μέτρα μέ μιά γλώσσα
πού έκφράζει τό μεγάλο πάθος
καί άγάπη αΐσθημά τού, στο-
λισμένη μέ ύποβλητικές είκό-
νες ξεχύνουν μελωδική άρμονία.
Ή μορφή των ώδών τού εΐνα
εύγενικά έορταστική.
Άλλά ή πίστη τού στήν ίερό
τητα καί την όμορφιά τοΰ κό-
σμου έρχεται σέ μιά βαθιά πλη
γώνουσα άντίθεση πρός την άν
θρώπινη πραγματικότητα πού
τόν περιβάλλει. "Ετσι στρέφει
τό βλέμμα τού μέ έλεγειακή
λαχτάρα πρός την Έλλάδα, ώς
την πατρίδα ενός άπό θείκή φύ¬
ση πληρωμένου καί γι' αύτό με
τέχοντος τής θεότητος άνθρώ-
που. Άναπτύσσεται στερνά ά¬
πό διάψορες βαθμίδες τό ρομάν
τζο «Ό Ύπερίων ή' ό Έρημίτης
στήν Έλλάδα». Στή μορφή καί
στή μοϊρα τοΰ ήρωας τού τοθ
"Ελληνα έφήβου στήν έποχή
των πρώτων προσπαθειών τής
έλληνικής απελευθερώσεως άπό
τόν τούρκικα ζυγό έκψράζεται
δλη ή χαρά καί ό πόνος καί ή
τάση τής δικής τού ψυχικής α¬
πελευθερώσεως. Τραγουδεΐ στύ
πεζό λόγο, δ,τι ώραΐο καί ύψη-
λό καί μελωδικό έχει νά παρου
σιάσει ή γερμανική λογοτεχνία.
Έδώ έκφράζεται ή συμφωνία
τής ψυχής τοΰ ποιητοΰ Χέλντερ¬
λιν, σέ δλη της τή μεγαλοπρε¬
πεία.
Τό έλληνικό τοπίο μέ μιά γε
μάτη φλόγα ίδωμένο καί ζωγρα
φισμένο μαεστρικά είναι τό φόν
το τοΰ ψυχικοΰ συμβάντος καί
σύμβολο.
Σ' αύτη τή θεϊκή φύση λαμ-
βάνει μέρος μόνον ό ήρως ό
φίλος τού Μέντωρ καί ή άγα-
πημένη τοΰ ήρωα ή Διοτίμα. "Ο
ταν ό φίλος τού φεύγει γιά πάν-
τα καί ή Διοτίμα άρπάζει άπό
το πλαγι τού, ό θάνατος βλέπει
ό Ύπερίων δτι άπέτυχε στόν ά-
γώνα γιά την ελευθερία, άπελ-
πισμένος γιά τόν κόσμο τοΰ άν
θρώττου τής έποχής τού άποτρα
βιέται στή μοναξιά μέ την πρό-
θεση νά άφιερωθεΐ στό θεϊκό
Σύμπαν, στή φύση καί μέσα της
ένοιωθε τό θεό.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Κ Λ Λ Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι
' Αρχή τοϋ παραμυδιοϋ
ΗΙΙΙΙΙΙΙ.· Ι.....ΙΜΙΙι
ΙΙΙΙΙΙΙΙιΜΜΙΙΙΗΙΙΜΙΗΙΙΙΙΜΙΙΜΐ!
ΙΜΙΝΜΙΙΙΙΙΙΙΜΙΜΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΜΙΙΜΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΙΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Έθνικοκοινωνικά θέματα
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑ
Ο ΕΙΙΑΙΤΕΛΜΑΊΊΚΟΣ ΠΡΟ ΣΛΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
δέν φαίνεται νά έπιθυμή νά καλ
λιεργήση λαϊκάς πρωτοβουλίας
κσ'ι νά αναλάβη συγκεκριμένας
προσπαθείας διά νά παρασκευά
οη κατάλληλον
ιρός επιδίωξιν
άτμόσφαιροτν,
τοΰ ρηθέντος
οκοποΰ, εάν πρός τουτο δέν εί-
Χη ρητώς άπό την πολιτικήν τού
ήγεσίαν τό σχετικόν σύνθημα,
όοον&ήηοτε καί άν διαφαίνεται
έστω τουτο έκ των συναφών δη¬
λώσεων ταύτης. Διά την τακτι¬
κήν τού δμως ταύτην ουδείς δι-
ωιοϋται νά τόν άδικη, διότι ε-
καοτος λαός £χει την άγωγήν
κ°<ΐ τάς τΐαραδόσεις τού, τάς ό- π°ίας καί έτιιβάλλεται νά τηρή. Διά τόν λόγον τούτον κυρίως Τ^ ζήτημα τής Ελληνοτουρκι¬ καί φιλίας ευρίσκεται ασφαλώς *ν έξελίξει, άλλά μάλλον δέν ΕΧει ώριμάσει εΐσέτι διά τόν τουρκικόν λαόν. θά άπαιτηθοΰν °ώ τουτο Ίκαναί εΐσέτι προσπά- έκατέρωθεν μέχρις ου δη- τό κατάλληλον κλΐ- έντός τοΰ όποίου καί υπό % πίεσιν των πραγμάτων θά καταλήξη πλέον νά γίνη πρα¬ γματικότης ή φιλία αυτή. ζητήματα έν τούτοις τοι- σημασίας καί ολκής, τό στοιχείον τό οποίον ά- ■ είναι κυρίως ή δημι- Κοινης Γνώμης» των λα "ν έκάστης χώρας. Διότι μόνον * δημιουργηθή τοιαύτη Κοινή νώμη καί άνάλογος άτμόσφαι- 1X11 τότε ή Πολιτική Ήγεσία εϊ- ^ δυνατόν νά προέλθη εύχερέ- ε'ις άποφάσεις, μέ την |τα πλέον δτι ό λαός εί ,Τ πΡοτ1τοιμασμένος καί εύμε- θό δεχθή πάσαν τοιαύτην °υργία μα ένδι Βεβαίως ύπάρχει καί τό θέ- ' "υμφέρη ε[ς τον λαόν το απόφασις, πράγμα τό ό- μ°νη αρμοδία διά νά κρί- «ναι αναμφισβητήτως ή Ή ηο των. Τό τοιούτον συμφέ δμως ιτροδικάζεται περΐπου '°°ν Ί Πολιτική Ήγεσία τής Ήγεσία τής έν- ,. Χώρας άνέχεται «ϊί τοθ θέματος σχετικήν ι τοΰ λαοΰ της , Τό ζήτημα τής Κύπρου, έξ άλ λου, προφανώς Ιχασε την άρχι- κήν όξύτητά τού καί άπέδη σή¬ μερον μάλλον ζήτημα χρόνου, πρός διευθέτησιν τού. Μία τοιαύτη συνεννόησις πρω τίστως βεβαία είναι έ"ργον τής Πολιτικής Ήγεσίας έκάστης των δύο χωρών καί κατά δεύτε ρον λόγον των λαών των, οί ό- ποΐοι έν τοιαύτη περιπτώσει θά δύνανται νά κινηθοΰν εΰχερέ- στερον έντός των καθοριζομενων πλαισίων τής πρωτοβουλίας τής Ήγεσίας των. Κατά ποίον δέ τρόπον καί υπό ποίον τύπον εί¬ ναι δυνατόν νά εκδηλωθή ή συ¬ νεννόησις αυτή, είναι ζήτημα τό οποίον έπίσης άφορα την Ήγε οίαν των δύο χωρών, έν δψει των ττολλαπλών ώφελημάτων τα όποΐα θά επιφέρη αυτή είς αμ¬ φοτέρους τούς γείτονας λαούς καί "ιδία τοΰ γεγονότος δτι θά άποχρωμαησθοΰν ασφαλώς πολ λαί παλαιαί άντιλήψεις, άν δχι προκαταλήψεις, συνεπεία των 6- ποίων οί δΰο λαοί άρκετά ΰπέ- φερον καί σημαντικάς ύπέστη- σαν ζημίας, αί οποίαι είναι ά¬ σκοπον πλέον νά συνεχίζωνται, έν όψει των πραγματικών δεδο- μένων των σημερινών πολιτικών συνθηκών καί τής εξελίξεως τής κρατούσης καταστάσεως των δύο Χωρών. Μία τοιαύτη κατεύ- θυνσις πρός συνννόησιν θά δη¬ μιουργήση αυτομάτως καί την ατμόσφαιραν άλλά καί την α¬ νάγκην τής συνάψεως πραγμα- τικής καί συνειδητής πλέον φι¬ λίας μεταξύ των δύο λαών καί τό δφελος θά είναι μέγα άπό πάσης απόψεως, πράγμα τό ο¬ ποίον δέν άμφισβητεΐται οΰτε έκ ' μέρους τής Πολιτικής Ήγεσίας των δύο λαών, έφόσον τουτο δι¬ αφαίνεται άπό τάς κατά και- ροΰς δηλώσεις τόσον των εκ¬ προσωπών τής Ήγεσίας ταύτης, δσον καί έπιφανών εκπροσωπών τής Κοινής Γνώμης των δύο λα¬ ών καί άλλων λαίκών παραγόν- των, ώς καί τοΰ Τύπου. Αύτοι είναι οί λόγοι διά τούς όποίους έπιβάλλεται νά συνε- (Γυνέχεια βΐς τΛν 6ην Τού συνεργάτου μπς κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου εΓσαι ε¬ Γ' — Έσίνα σέ Οε'λο» στήν ζαρ!α# είπεν ό πατγρας, κυτχάζον τάς με σοβαρά. Μαΰοα φείθια μέ ζιόσανε τότε καϊ πηγά σιτό άλιλο δ(ομάτιο, ένώ τ' άδρ'.((κι μου κοιμηθήκανε άμερι μνα. — "Ελα κοντά!. . . είπεν ό πά τέρ«ς, ό οποίος ρΐχε καθήσει είς την μεγάλην το>ι πολυθρύνα σοίχι
ρος καϊ μέ άγριεμένα μάτια.
Έπλησίκσα τρέμιον.
— Τί έ'καμες τό μεσημέρι, ποΰ
πήγαμε' νά κοιμηθοϋμε; Ήοιίιτησε
ση;ίγγΐ'ΐν τ άδόντια τού τόσο πολί',
ώστε τίι ήκουσα να τρίζουν! 11α
ρέλνσα εκ τοΰ τράμου καί παο'
ολίγον Οά έ'πιπτα... «Φαίνεται δ¬
τι μέ εΐδε!» εσκέφθην περιδεής
/.α έκλονίσθην ετοιμος νά κυλισθώ
είς τό πάτιομα, όπότε ό πητερας
μέ συνεκράτησε μέσα είς τα γύνα
τα τού.
— "Ωστε θά μοΰ γίνης κλέφτης
εΐπε μέ φωνή αγρια, κα-
είς τό πρόσοδον μου τό
πρώτον ράπισμα. Τα δάκρυα έ-
πλημιιύρισαν τό πρόσοπό μου καί
άκατάσχετα ΰγρά ήρχισαν νά κα
ταίϊρέχουν τό δάπεδον, ένώ τα γό
νατα τοΰ πατρός μου μέ εσςηγγαν
δυνατά.
— Δέν τό εκαμα ?γώ !.. . έ-
' νά άτταντήσω δι«αιοΧο
γοΰμενος κα μέ φωνήν όσθμαί-
νονσαν.
—- Είδα! Έβρυχήθη ό πατέρας
/.ιιί, κατάφορον δεύτερον ράπι-
σμα είς τό πρόσωπον μου έπρόο
Οεσε: «Τό ίδιο κάνει!...
ν(ίς κλέφτης!».
Την στιγμήν εκείνην καί ένώ
τα αίματα ετρεχον άπό την μΰ-
την μου, εισήλθεν είς τό δωμά¬
τιον ή μακαρίτισσα ή μητερα μου,
ή οποία, προφανώς, ήτο άπό πρίν
ενημεριυμένη καί αναμένουσα είς
τον διάδρομον ήτο ετοίμη νά μέ
σώση άπό την πατρικήν οργήν —
είς
καί κΰπτουσα ίι|ηθΰρισε κάτι
τό αΰτί τού πατρός μου
τερον, ΰταν είχα μεγαλώσπ πλέ¬
ον, μοΰ έξεμυστηρεύθη ή Ιδία ότι
τού είχεν είπει τρομοκρατηθεϊσα:
Γεννήθηκα στό σοκάκι «Κόκκι-
να Μπογκιτζίόικα», τοΰ Φασουλά
τής Σμύρνης, τό σωτήριον ετος
1908. Μαΐου 5. Τή θυμάμαι καλά
αύτη τή χρονολογία, γιατί ήμου-
να καλεσμένος στό «εύτυχές γε-
γονός» κ«ί γιατί τό σοτήριον έ-
κεϊνο ¥τος εγινε τό «Χουριέτ^· καί
ποοκόψαμε...
Τα μίορά σΐ'νήβιος, ίίταν τα 6α-
(ριίξουν κλαϊντ, τραί>οΰν τα γένια
τοΰ παπά καί κάνουν πιπί τους
στή κολυμίίήθρα. Σά μοιρό, εκανα
κι' ένώ αύτά, μόνο ποΰ δέν εκλαι
γ«. ΙΙρός τί τύ χλάμα, ίίταν συν-
τελοϋνται γΰρ(ι) «τού βΐ'γκλονιστικό.
γεγονότα; Τα παιδία πηγαι νούν
(τραλ(ίλά) μί- 6ήμα ταχΰ είς τα·,
ίξοχά; καί όγκανίζουν μετά έριυ-
τικοΰ πάθοιις οί καλλίφωνοι... ο
νοι! Άντ" αυτού, εμπλεος χαράς
ε'Γίώνησα: «Ύΐασασίν χουριέτ»! ν.αί
έρρΰπανηι την κολνμβήθραν! Άπό
τύτε χοονολογείται τό ποΛτο 6α.-
ρί' άμάοτημα, ποίι όιέπυαξκ στή
ζΐ'ΐή μου.
Λ
Στά 1922, Αύγοΰστου τέλη, α-
πό μιά παρεξήγησι, μεταξύ ημών
των γκιαούρηόον κ<ιί των άδελ- φων μας τόίν Τοι'ρκοιν, έγκστέλει ψ(ΐ την «γκιαούρ Ίσμίρ». 1 Τού νά ηξρυκ ότι ό έμπρησμός της δέν ΐ'γινε άπ' αυτού; γιά νά μας διώξουν, άλλά άπό Χήν ΤιΊ- χη' Είχα ακούση, ότι ή πυρκαϊά έκείνη έξεπήδησε άπύ πολλό, ση- μεί(ιΐ τής πόλεως ταυτόχρονα κι" αϋτό δέν ιιποοοΰσε νά ήταν ?ργο τής Τύχης. Οί Τοΰρκοι, δμος, έ- πέμενιιν στήν α,τοψή τους καί ε- πεισαν μάλιστα καί τούς κουτό- (|ραγκονς (Φραντσέξους καί Ίτα- λ.ιάνους), πόι; αύτοι, οί'τε «για- γνίς όλντοΰ» δέ βάλανε φοτιά. Κι' εγ ώτό πίστεψα, γιατί ήξερα τα., άνθροιπιστικά τους αίσθήμα- τ<ι καί πολΰ τοΰς άγαπούβα... Καί πολϋ θά τό ήθελα νά πεθάνιο κι' έγοδ στοΰ Τούρκου χό ψί'^ιί. Μά ήτανρ πιά άογά γιά νά γυς>ίσιυ πί-
Ο(ΐ). Ηρισκόμουνα στή Μυτιλήνη
μί την άπορφανισμενη την φαμί-
λια μου (καί δχι «φαμίγια» μου,
δποις λέγηνε την ο'ικογενεια οί λε
6(ί·τίγοι ι ής Σμύρνης καί οί έλά-
χιστοι λεβαντινόπληκτοι συμπατρι-
ώτρς μας, των μέσα καί των ίξιο
μαχαλάδιον). Ώστόοο, γιά νά μή
χάσ.ΐ) τό δικαίομα τής επιστρο-
φής κάποτε στήν γρνέτειρα, άφη-
σα τα ΰψώματα τοΰ Άρσαντλα
τής Κιουταχείας τόν ξεροκέφαλο
τόν άόελψό μου, πού επεσε γιά
την Μεγάλ.η Ίδέα, πολεμώνττας ά
πό τό 1914, πρΛτα στό Λυτικύ Μέ
τωΐΐο (έθελοντής), στό Άνατολι-
κό υστερα (Έθνική "Αμννα) καί,
τέλ.ος στή Μικρά Άσία, οπου καί
δφησε, δπως σάς είπα, στήν Κι-
ουτάχειΐ'. τα κόκκαλά τού, πλήρης
δόξης (τρείς πολε-μικοί σταυροί,
ενας γαλλικός, έ'νας σερβικός καί
ενας ελληνικάς), έννέα έξάμηνα υ¬
πηρεσίας Μετώπου καί δύο τραύ-
ματα, τό ενα διά ξιφολόγχης καί
τό ίίλ?.ο τνφλό διά πυροβόλου δ-
πλου, αμφότερα στήν κοιλιακή χώ
οα) καί στά χέρια των Τουρκίαν
δμηοο τόν πατέρα μου. Ό άκακος
ίκεΐνος ανθριοπος, σάν διευθυντής
τής φάμποικας κ«ί τών μεγάλιυν
(έκ των μργαλντέρον τής Άνατο-
λής) τσΐφλικιών τοΰ Μπαλιόζο-
γλ.ου, στήν Μαγνησία, εδινε ι|>ομί
ίτρ ϋκατοντάδες Τοΰρκους.
Έπειδή δμ(1>ς τό ι|ιΐ'ΐμί τού Ρω-
μηοϋ, δπως λέγηνε, οί Τοΰρκοι τύ
τρώγανε στό γόνατο, σάν τόν πέ¬
ρασαν άπό εκεί τόν «τσορμπατζή»
το>ς, τόν κατακρεουργήσανε καί
πετάξανε τύ κορμί τού στύ Κρι-
τίτ Ντερέ.
Λ
Τρία χρόνια πιό πρίν, στίς 2
Μαίου 1919, κατά την άπελευθέ-
οΐ'ΐσι τής Σμύρνης, ό στρατό'
μας, μέ άνθοστόλιστες χίς κάννες
των άνηρτημένων τουφεκιών τού
στόν ωμο, έπορεΰετο στοΰς καται
λισμοΰς τού, δταν ξαφνικά άπί·
τοΰς τοΰοκικους στρατιονες, άπί
τίς ςυλακές, άπό τό Κονάκι κα·
άπό τα παράθι'ρα των ξρνοδοχεχ
ο)ν, δεχτηκκν τα φονικά πυρά τ<όι Τοΰρκων στρ(ΐτκ·»τών καί πολιτώι άνάμεσα στοϋς ύποίους ήτανε κα οί κατάδικοι των φυλακών, πυι τοΐι; άπελευθέρωσιιν κ(/.ί τοΰς (υ- πλισιιν γΓ ηΰτό τό σκοπό. Ό στρι τος μας, (Ιρέθηκε δχι μόνο ακάλι πτος, άλλά καί κυκλωμένος &πν τύ πλήθος, ποΰ μέ συγκίνησι εν- θουσκισμό καί τραγοΰδια τάν συνώ δευρ. Μά τα μπηηοι<τοκαπνισμε'να τσολιαδάκια τού Τξ(ΐ6έλλα, ποΰ γιά μιά στιγμή ίαφνιάστηκαν, γρήγοριι ξεθάρρρν|ιαν, άκροβολα'- στηκαν καί ΰστεριι άπύ σκληρή καί άνιση μάχη, γιατί ό υπουλος έχθρός, ήτανε ταμπουρωμενος μέ σα στά κτίρια, πού κράτησε ώς τίς 4 τό άπόγευμα, συντρίψανε καί κατίΐξευτελίσανε τοϋς Μεμέ- τηί)ρς. Έπειοή δικος, τα τσολια¬ δάκια δέ στάθηκαν νά χά έκτελέ- σοΐ'ν οί δολοφόνοι, Λλλά προστα- τέψανε παλληκαρίσια τή ζωή τους καί τιμήσανε τίς σν>μαϊες καί τα
δπλα τους, σύμπασα ή πολιτισμέ-
νη Κϋοώπη ρπαΥεστάτησε εναντί¬
ον μ«ς κ(»ί μάς έχαρακτήρισε βαρ-
(Ίάοους !
Τύ τοϋρκικο (Χ?μ<ι, ήταν γι' αύ- τοΰς πιύ πολύτιμο άπύ τό έλληνικό. "Ισως γι' αύτό νά φταίη καί τό χρώιια τού... Λ "Οτ«ν, ΰστεριι άπό αλλα τρία χρόνια περίπου, οί Τοΰρκοι μπήκα νέ πιά άναπάντεχα, νικητές στήν Σμύρνη κι' δχι μόνο την κάψανε μπροστά στά μάτια τους (μέσα στό λιμάνι έκϊίνες τίς μέρες ήτα¬ νε άγκυροβολημένα πολεμικά δλοιν των Συιιμάχοιν, Ακόμα κ«ί Αμε- οικάνικα) καί όιαποάΕανΡ, σάν γνήσιοι Όσμανλήδες, τίς άνήκου- στες φρικαλεότητρς, ποΰ διαπρά- ξανε είς 6άρος τού άμάχου, τού έλληνικοΰ άποκλειστικά πληθι><τμοΰ δέ βρέθηκε κανρνας, μά κανένας άπό τοΰς πολιτισμένους Εύροπαί- ους, δχι νά έπρμ/>η γιά νά σταμα¬
τήση έκεΐνο τό άπάνθρωπο μακε-
λειό, μά οί'ιτε απλώς νά διαμαρτυ¬
ρηθή ! Μείνιχνε δλοι άπλοί βεατές
τής άνείπωτης τοαγωδΪΓχς, ποΰ
παίζονταν, γιά νά μή δυσαοεστή-
ιτουν τό Γαζή!
Τί νά πώ κίχλΰτερίχ νά πνίξω
τή (ΐρισιά ποΰ μοϋ άρχεται στά χεί
λη, γιά νά μή φανώ χυδαϊος...
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
43 ΧΡΟΝΙΑ ΛΝΜ0ΣΙΟΓΡΑΦΙΛΣ
^Αιγ
κ. Σωκρατη,
εύκαιρία τής σομπληρώ-
σεως |43 έτών άττό τής εκδόσεως καί
τα«τι^ς κυκιλοφορίας τού «Προσψυ-
γικοΰ« Κόσιμου», οιίσβάνομαι τΐτν ά
νάγκη* ά σέ σννχαρώ όλσθεριμα,
γιατΐ τό δημιούργηιμά σου αύτό είναι
τό μοθαδικό δργανο ποΰ σννεχώς ό
σχολή*τ|κ« μέ χά πρθσφυγικά θέματ:
σ' ο^χίληρη τή Χώρα καί στάθηχε
σάν 6ράχος καί άκλόνητος έττί των
έττάλξεϋν, συμπαρασ-άτης κα! υπο
στηρικτής αύτ&ν.
"Ο<ίοι σέ τταραχολουθο^ν καί γνω ρίζουν τίς άντιξοότητες, τίς άνυ- πέρβλτρες δυσκαλίίς, τίς μεγάιλίς προσπαθείας, τούς κόπους καϊ τοιΤς μόχθους πού κατέ6οΐλ€ς κατά την δι άρκειοι των 43 έτώνι μποροϋν νά 6<τιμήΐ(Γθυν τό άξιοβαύμασ-το έογο σου, ^ :οις είς τό όττοΐο προβόλΐλοι - ται τί ': δίκαια ττροοτφυγικά θεμα-α καϊ & πμΐτωπίζονται, κατά τό δυ¬ νατόν, <5τ/πό τίς διάφορες κυβερνή¬ σει λα πρός τα ό^ωτέίω, πού
αΛΐμψιθ-βήτητα συντελοθν, σύ/ τοίς
άλλοις ίΐς τό νά ακούεται κα! νά μή
ο6ύντ ή φο> ή, άλΛΛ καί τό τιμητΐ"<ό δ/ομα τοθ πρόίτφνγος, ό «Προσφυγ'- κός Κόαμος» μσς ένηιμερώνει κα! γιά πολά όβλαιλ θέματα πού Εχουν σχέση μέ την όΑηαμόνητη πατρίδα μας, τα ηΌη καί τώ ιδιαιτέρα εθιμά "άς, μέ τα §ποΐα άσχολούνται έκ- ?κτο! συ.οργόΊται σας καί ονμπα- τριώται μας, συγγραφεΤς, αξιοί ττον τος έτταίνο^ πού διατηροθν, εύ-τυ- χώς, δΐσβεστη τή φλόγα των άνα- μνήσεων καί τα όποΤα, διαβάζαντάς τα αί^βοΐνόμεθα Ιδιαιιτέροο άνοπκού- φιο·ιν( ψυχικήν ευχαρίστησιν καί (γιοιτί να τ° άποκρύψωιμΐν,) ύπερη- φάνεια διά την καιταγωγήν μα_ Σταμοαώ &μω(> &*? έδώ, Υατ εΤ-
μαι βέβαιος, δτι θά προσκρούσω,
άγα—ιτέ ψίλε, είς την έγνωσμίνη
μ€τριοφοοσύ η σου καί. ακόμη, διά
τι δσα κοϊ 6>ν γραψω θά ή*σαν λί-
γα γιά τό άξιόλογο κοτ τιτάνϊΐο ϊρ-
γο σου, γιά μάς ττού σάν πρόσφυ-
γες ξέρομε νά τό έκτιμήσωμε.
Σοΰ σφ!γγω( λοιττόν, τό χέρι καί
σοθ εϋχαμαι όλόψι/χα, οΥνατΓηιτέ Σω-
κρατη, 4 «Προσφυγικός Κόσιμος» σου
νά τα έκοοτοττήση μέ άμείωτη, δ-
ττως μέχρι σήμερο:, τή ζέση κα! τή
ψλόγα γιά την προβολή καί την
Οττεράσπυη τών προσφυγικήν δικαί¬
ω .
Έν Αθήναις τή 14.7.69
Μιχαήλ Γρ. ΠατταβοττοιΛος
Άττ5! τοθ προσεχοΓς μος φύλου
"Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΕ ΑΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ,,
Ή χριστιανική, εθ.'ΐκη καί κοινωτική δράσις ενός ά:
γ.ώοτΓυ είς τού τιολλοό- κληοικοθ. Ή άνατττυχθεΐ·
<} ι καταπ>ηκτική δραοτηριότη τού άθορύβως επί έ'ν
αιώνος '">τΐίρ ίθικιΛν άνωνιστών. άτυχηοάν-
άνθρώαων, άπ ικλήρων τής κοΐνωνια;, φυλακιομέ-
νο^>, άποφυλακιζ^μέ.'ων, ο!<ογενειων των καί ατυχώς άνηλικων 'Υ τό τοθ δι ικε<ριμέιΌυ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΑΣΤ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ στρατιατικοΰ συγ/ραφέως. τέως συντάκτου είς την Μεγάλην Σιρσπωτικήυ κ >ί Ναυτικήν Ένκυκλοπαίδέιαν
Γράμματα άπό χό Λονδίνον
Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟίΚΟΓΕΝΕΙ Α
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΝ
Τού άντα-οκριτού μος κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ ιούλιος —Ή 6ο*
ταυν.κη ίηρό?αα ς Ιγοτψ μιθν ^'ΐρ
τράν 3ελιδο ΐΐς τή, Ιυηρίπ των
ι/τοκιμανιέο. 5τ ιΐι ίΐ^ονυΏιΐΡι α;)<: ιΊμ'.ρώι =ις 'τους ό: :^ά^ της ·6 φιλμ ί<Β3σ·λι"η Οίκογέν-ισ» Γ6 Φίλμ ιθ Γό ΐταρ'-νσιάζει -Ικόνας άπό την ζω¬ ήν τής άγγλικής δκσιλικής οίκογε- /είας κατά τό 6 άατημο έκάς ετους Διά ιτρώτη φοράν είς την 1σιο· οίαν ί αγγλικη Βασιλική οίκογέ^εΌ έπέ"οεψ£ είς μίαν όμάδο τίχνικήν τής τηλεοράσεως νά την άκολοΐ-Φή- ση ·ίς *σί 5 Γΐορεΐα διά των Ιόεών ΟΡΦΕΥΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΙΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊ'ΤΙΔΟΤ «κακοΰηγε! αί;. καλεσει ή κατάπληξίς της διά την κακήν μου πράξιν. Κΐχί προσρθηκε: «νά ΐχω έγώ γυιό κλρφτη;... δέν !... τό σκότοσες τό την θέλω την ξωή μου!... πά<ο παι,οί...» 'Εκεϊνος τότε τής εΐπε: ] νά πε'σω άπό την ταοάτσα!». «Όγυιός μας είναι κλέφτης». Τούτο ήτο πλέον δι' εμέ πολύ — Κλέιρτης; {πανέλη6ε κλαίοΐ'- ' ανώτερον των παιδιχών μου δυ>νά
σα ή μητέοα μο>', καί, διά νά δι- μεων έποιδή ύττ-ρΓ)γάπων την μήτε
καιολογήση τα δάκρυα τού πόνου οα μου. Ένιο δ' έκείνη, έξελθοϋ
της, ποοσεποιήθη, ίίτι τα ρΐχε προ Ι ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην σελ
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Ο ΠΟΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Γ'
Ώνομάζοντο Βακ.χίδες (Κόρες
τού Βάκχου) καί μέ αύτό ήθελον
νά ϋπογραμμάσουν την επικράτη¬
σιν τον είς τύν «νδρα.
Μάγισσες, γόησες καί α'ιμοχα-
ρείς ίερριες άνθρο>πίν(<>ν θυμάτων
είχον τα Ιεοά των είς άγρίας καί
άπομεμιχκρυσμένΓίς τοποθεσίας μέ
πλουσίαν καί όργιώδη βλάστησιν.
Γυμνές μορφές, λάγνοι χοροί,
είς τα 6άθη των δασών μέ σκο-
τεινόν θελγητρον καί φλογεράν
περιέργειαν, προσείλκυον άνδρας
καί γυναίκας.
Αί Βακχίδες Ιξημέρωναν πάν-
θηρας καί λέοντας πού τα παρου-
σίαξον κατά τάς εορτάς των.
"Γήν νύκτα προσηύχοντο είς
την τρίμορφον 'Εκάτήν ή τόν ύ-
ποχθόνιον Βάκχον πού εΐχε δι-
.ιλ.οΰν φύλλον καί όψιν Ταύρου γο
νατιστές μέ φίδια τυλιγμένα είς
τοΰς ΰραχίονάς των.
Τό εμβλημα τοΰ Ταύρου παρου
σιάίεται είς ολ.ας τάς Σεληνια-
κάς λατρείας άπό τής έποχής τής
μεταναστεύσεως των Άρίων καί
είς τούς Σκύθας καί είς τούς Ίν
δούς καί είς τούς Άσσυρίους μέ
την Βαβυλώνα καί την Νινευί.
Λ
Οί όρφικοί μετεμόρφωααν τόν
Βάκχον είς Ουρανίαν Διόνυσον.
Αλοίμονον είς τόν ξένον ή τύν
ίερέα τού Διός ή τού Απόλλωνος
ποΰ θά παρακολούθει κρυφά την
| ίεροτελεστίαν των &ν τόν άνεκά-
λυπταν, τόν κατεκομάτιαζον.
ΑΊ άρχιχίαι Βακχίόε'ς λοιπόν ή¬
σαν αί Δρυάδες τής "Ελλάδος,
I-
έρειαι θηλυκών δεοτητιον των 2 ε
ληνιακών λ.(χτοειων είς τούς Να -
ούς των οποίων μέσα είς τα δάση
καί τάς νοιλάδας προήρχοντο μέ
τιι/.ήδονες ίεροτελεστίες.
Ό λαύς τής Ελλάδος την έπο
χήν εκείνην ίπροτίμα τάς θεάς
ποϋ παρουσιάζουν την φύσιν είς
δυνάμεις γοητευτικάς (άνοιξις θε
οος) ή τρομεράς (( θινόπιοοον —
Χειμών).
Έκτός άπύ τάς εκδηλώσεως της
άτμοσφαίρας είς τα ί'ιψη καί είς
τα 6άθη τής Γής, οί ΰπόγειοι πό
ταμοί τής Άρκαδίας, τα σπή
λαια των βουνών πού κατέρχον
ναι ϊίς τα σπλάγχνα τής Γής, αί
ήψιΐιστειακαί έκκρήξεις είς τάς
Νήσους τοΰ Αίγαίου Ιΐελάγους εί
χον άπύ ενωρίς όδηγήσει ιούς
"Ελληνας είς την λατρείαν των
Μυστηριωβών Δυνάμεων τής Γήν
Καί είς τα 6άθη καί είς τα ΰ
ψη διησθάνοντο την φύσιν που
την έφοδοϋντο καί την έσέβοντ».
Έπε-ιοή αί θεότητες αύται δέ>
εϊχ<ιν οΐίτΒ κοινωνικήν οΰτε Ορΐ[ σκευτικήν σύνθεσιν άλληλβεμι σοΰντο μέ αιματηράς συμπλοκαί. Βορειότερον τοΰ "Ολύμπου είς τα ύψηλά 6ουνά τής Θράκης ύ πήρχον τα παλαιότερα ίρρά τού Κοόνοΐ', τοΰ Οϋρανοΰ καί τοΰ Διός. (Συνεχίζεται) τής ζωής ιης 1ο φιλμ «Βασιλική Οίκογενειοϊ Γταοουσιάζει την 6ασί· >ισσ3 Ελισάβετ, τόν πμίγκηπα Φί
λιππο, «α9ώς καϊ τα άλλα μέλη τής
βασιλικής οικογενείας, δχι μόνον είς
τάς έπισήμους στιγμάς τής ζωής
των. άλλά κα'ι είς την ιδιωτικήν των
ζωήν, δταν ευρίσκωνται μετσξθ των
Ή μεγαλυτέρο δυσκολία( την όποί
αν αντιμετώπισεν 4 Γταραγωγδς το0
φΐλμ κ. Κάουστον, ήτο ή δημιουρ-
γ'ια μιάς άτμοσφαίρας ή όττοία θά
έδιδε την ευκαιρίαν είς τα μέλη τής
βασιλικής οικογενείας, δχι μόνον είς
τα έπισήμους στιγμάς τής ζωής ω»
άλλά καί είς την ιδιωτικήν των ζω¬
ήν, δτοτν ευρίσκωνται μ«ταξύ των.
Ή μεγαλυτέρα δυσκολία την όποΐ
ίν αντιμετώπισεν £ παραγωγός χθΐι
φϊλμ κ Κάουστον ήτο ή δημιουρ-
/ία μιάς άτμοσφαίρας, ή όττοία θά
έδιδε την ευκαιρίαν είς τα μέλη τής
6ασιλικής οικογενείας νά χάσοΐΛ' τώ
ιτράκ» μπροστά είς τάς μηχανάς
<αι >ά σΐίμπεριφέρωνται κατά Φυσι¬
κόν τρόπον Λόγφ τού δτι τό γάρι-
3μα γοΟ φίλμ διήρκεσεν επί Ενσ ί-
τοι,, σύντομα ή βασιλή οΐκογένεια
ϊυνήθισε ·ήν παρουσία των μηχα-
"ών, ποϋ έπαψε νά τίς ττροσέχη καί
τό άποιέλεσμα ήτο ΐτολθ Ικανοττοιη-
τικόν_ Τό φίλμ κατώρθωσε νά παρου¬
σιάση τα μέλη τής άγγλικής 6ασι-
λικής οικογενείας δπως είναι είς
την πρανματικότητα καϊ δχι δπως
φαίνεται κατά τάς έπισήμους έμφα
νίσεΐς των.
Βλέπο.τας κανεϊς τό φίλμ «Βα.
σιλική Οικογένειαι έντυττωσιάζετοι
άπό τό γεγονός δτι τα μέΛη τής
βαΐικής οικογενείας συμπεριφέρον-
ται δπως οί άλλοι ίίνβρωποι, μέ τόν
Τ5ιο 'ρόπο και δτι μόνον τό άξίω-
μάιους -ρϋς δημιουργεϊ κάτι κάτι
το άαυνήβιστο.
Η αγγλικη τηλεόρασις διά μίαν
4^όμη φοοά» Εγινΐ πρωτοπόρος είς
ει·Ό νέον τομεα Τό μέλλον δμως γο
οου3ΐάζ« νίΕς καί ενδιαφέρουσες '
ξ.λίςεις Κ^'ά τόν μήνα "Ιούλιον
5υο αημαντικά γεγονότο θά λάβου,
κώρ^ν Ή ίνηλικίωσις τοΰ ττρίγκη-
Γος Κυρόλου, διαδόχου τού άγγλκοϋ
<οΰ Θρόνον «αί ή στέψις τού ώς ηρίγκηπος τής Ούαλλίας, ώς καί ή <τάκΐησις τής Σελήνης άπό τού Αμ'ρικυναθς άστροναϋτας Κ^ί τα 56ο 56ε αύτά γεγονότα θά τα καλΰ 4>η 5πως θά συμδοθν, ή βρετσν ική
ηλεόρα^ις μέ εγχρωμον λήψιν είς ?-
να έκ των τταθμών της.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΧΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΛ
(Σννέχεια χωρίς τέλος)
Ο ΣΤΛΛΟΓΟ5
ΤΩΝ ΓΤΜΝΙΣΤΩΝ
Έ6ώ δέν πρόκειται
βιογραφία. "Ο,τι άπό
σία
γιά αύτο -
_ την πλοΰ-
„■„ είς Γ>ιώματα ξωή μου μοΰ ¥ρ-
χεται στόν νοΰ, τό καταγράφ-ω, ά
νρξάοτητΓχ άπό κάθε χοονολογική
σειρά. Μιά είναι παρόντα, χειρο
πιαστά, ζεστά άπό άμεσότητα, πε
ριστατικά των άρχών τοΰ αίώνα
μιχς, πρίν άπό τό 1922. Μιά καρά
δοκοΰν οί μνήμες άπύ την πρόσ-
φατη δυτικοενρηπαϊκή περίοδο
τού ϋίου μου (19.Ί2—1966), νά
μή μρίνονν καί αύτές παραπονε-
μένρς. Στίς τελευταίες άνήκει ή
γνο)ριμία μου, τό καλοκαίρι τοΰ
1952, στή Βέρνη, την «όμοσπον-
διακή πόλη» τής Ελβετίας, μέ
τόν Άλφρέδο Λόνερ, έ'ξοχο δραμα
τικόν ήθοποιό πον, στοΰς Δελ -
φοΰς, είχε συναγιονισθεΐ, στόν
θόλο τού «Προμηθέα Δεσμώτη»
τού ΑΙσχΰλου, κάποιον έξίσοΐ' ση
μαντικά Νορ6ηγό,
Τό Λόνερ, χαριτοιμένο, χαρο-
πό, Οαθιά μορφο>μένον Άλεμαννό
Έλήετό, τύν είχα γνωρίσει στό
σπίτι τοΰ άδελφικοΰ καί άλησμονή
τού ηίλου μου Σ ταύρου Τσου-
ρονκτσόγλον, τοΰ Σμνρναίου εύ-
γονιολόγου, ίατροφιλοσΟΓτου, 6ιο
λόγον καί καθηγητή τοΰ Πανεπι¬
στημίου τής Βέρνης. (Στό σπίτι
τού είχα περάσει όλόκληρο τό κα
λοκαίρι τοΰ 1952, ΰταν έξενιτεύ-
θηκα ΰ"στερα άπό τόν χαμύ τής
Λιλής μου, τής μητέρας των γιών
μου). Γιά τύν Λόνερ ίδιαίτερη συ
μπάθεια ετρεφε ή "Ολγα, άκληρη
σΰίΐυγος τοϋ Τσουρουκτσόγλου, παΰ
κατά τή συνήθειά της τού Ιδινε
άδιάκοπα μητρικές στ·μ6ουλές.
Ό καλάς Άλφρέδος ήταν εκεί¬
νον τόν καιρό ζοντοχήρος. Ή
(Έλβετίδα καί αυτή) σύζυγός τού
τόν εΐχε παοατήσει, γιά νά έπι-
χειοήση την άνάβαση στά Ίμα-
λάϊα μαξί μέ τόν φίλον της όρει
6άτη, πού κατόπιν καί τόν ΰπαν-
δρεύθηκε. Μέ θέμα την όρειβασία
τούτη ή πρώην κυρία Λόνερ ε -
γραψε όγκωδες 6ι6λίο, είκονογνη «Όμοσπ ο ν δ ί α» Ι
(«Μποΰντ») τής Βέρνης, δμοια
καί στήν «Εφημερίδα τής Βασι-
λείας» («Μπάσλερ Τσάϊτουγκ» ή
«Μπάσλερ Νάχριχτεν») μέ φωτο-
γραφίες κλπ. Ε[χα κάνει λόγο
γιά την τεχνική καί τό ΰφος τής
ήθοποιιας τού («στυλ» γράφουν οί
... γλωσσομαθέστατοι συντάχτες
τοΰ άθηναϊκοϋ τύπον!) μέ 6άση
οσα, κατά τούς περιπάτους μας
οτήν άκροποταμιά τοΰ "Ααρε,
μοΰ είχε άναπτύξει δ καλός μου
φίλος. Έν συνδυασμώ μέ τοϋτα
είχα άναλύσει καί τό άξιόλογο ϊρ
γο τού άκοΰραστου οκηνοθέτη καί
άνθρώ.που τού άρχαίου δράματος
(Συνέχεια «Ις την 6ην στλΐβα)
II
>!■ _~^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^~'>***~—*■>—'*<*'ε·ε«ΜΐΗΐΒΐΗ^^^^^^^Β|§^^^^^^^ ................................... ">-ΟΜΑΔ1ΑΐΑ Π0ΛΙΤ1ΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ Τ0Ν ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΚΤΡΙΑΚΗ 20 Ιουλίου 1!»69 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ ι
50
"Ετος 43ον — Άρ. φύλ. 2005
Ι Διευθυντάς-Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ
Όδός Νίκης 25 — Αθήναι — Τηλ. 229.708
ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΛΑΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΛΙΑ
"Η ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΙΣ;
φ ' -
Γοό συνεργάτου μας κ. ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ
•Αναμφισβήτητον είναι ότι ύ- καί δέν άντιδρα είς σχετικάο έκ
πό τας σημεΡιν«ς πραγματικάς δηλώσεις τούτου, γινομένας διά
συνθήκας των σχέσεων μεταξύ παντός νομίμου μέσου καί τρό-
Έλλάδος καί Τουρκίας, έπιβαλ ( που, ώς διά τής ιδρύσεως συνα-
λ£ίαι ή Έλληνοτουρκική φιλία, φώνΣυλλόγων, συγκεντοώσε-
Στίς νεανικές τού συνομιλίες,
παρ' δλο πού άργότερα οί δυό
τού μεγάλοι φίλοι έγιναν περιώ
νυμοι φιλόσοφοι, ό Χέλντερλιν
έ'δινε μάλλον παρά £πσιρνε ά-
πό ίκείνους.
Σέ λίγο σπάζει τα έσωτερικά
δεσμά καί πηδά πάνω άπό τα
δρια της θεολονίας. Ξεσπα
ό μεγάλος αγώνας των πνευμά-
των, πού τότε στή στροψή τής
έποχής τής Διαφωτίσεως καί
τοθ κλασσικο-ρομαντισμοΰ. Ό
νέος αύτός άγέρας φυσσά και
στήν Γερμανία. Μέσα στόν ά-
γώνα αυτόν βρίσκεται καί ό
Χέλντερλιν. Τό ποιητικό τού τα
λέντο άνοίγει τα φτερά τού. Μέ
ϋμνους γεμάτους πάθος γιά τα
ϊδεώδη τής ανθρωπότητος, άμιλ
λάται μέ τόν συμπατριώτη τού
Σίλλερ, πού τρέφει γι' αυτόν
μεγάλη άγάπη καί έκτίμησι. "Ο
μως, ό εσωτερικάς ψυχικάς τού
κόσμος τείνει πρός κάτι τελεία
δικό τού δπως τοΰ έχει προδια-
γράψει ό δικός τού δαίμων κα-
τά τόν Γκαϊτε. Τότε τοΰ άποκα
λύπτονται ή ψύση καί οί Έλλη-
νες. Στή φύση, πού τόν άγκάλια
ζε τρυφερά στά -ηαιδικά τού χρό
νια μέσα στό θαυμάσιο καί ή-
συχο έξοχικό περιβάλλον τής
πατρίδας τού νοιώθει δπως ύ
Ήράκλειτος την ένότητα θεοΰ
καί Σύμτταντος.
Ό πνευματικά μόνο πάνω
στόν έαυτό τού στηριζόμενος ¥■
φηβος αίσθάνεται σύγχρονα μέ
πόνο, δτι εΐχε χάσει τή σόνδε-
ση μέ τό Σύμπαν πού έ'νοιωθε
μακάρια σάν ήτανε παιδί. "Ο-
μως άπό τα λόγια τοΰ Πλάτω-
νος μέ τούς μαθητάς τού κερδί-
ζει την πίστη, 8τι μέσα στήν ό-
μορφιά τής φύσης καί τής με-
νατόν νά γίνεται λόγος περί συ τος δτι δασικόν Εθνικόν θέμα ,,άλης τέχνης κρύδεται τό θεϊ-
νάψεως
λίας.
διά λόγους ττολλούς, γνωστούς ών, διαλέξεων, έπικοινωνίας
καί εύνοήΓους. Άλλά ή φιλία κ.λ.π.
,ροΟΐΜβέτει καί κάποιαν συναι-' Διότι άλλως δέν είναι νοητόν
οβηματικότητα υπάρχουσαν ή νά κινήται ό λαός πρός οίανδή-
τΕκμαιρομένην, μίαν ευρύτερον ποτε κατεύθυνσιν, έν άγνοίά
νοοτροπίαν καί ενα είδος σχετ,- τής Ήγεσίας τού ή αντιθέτως
κης προδιαθεσεως άμοιδαίσς ά- πρός την γνώμην ταύτης. 1 ό
νοχής, διά νά μή αποβή απλώς καλύτερον φυσικά θά ήτο πά-
λυκοφιλία. ; σαν σχετικήν πρωτοβουλίαν νά
Ή προδιάθεσις αυτή φαίνεται λαμβάνη ή Ήγεσία τής Χώρας
νάίχηώριμάσει διάτόνΈλλη- άπ' εΰθείας, άλλ' έφόσον τού^
νικόν Λαόν, διότι καί καλλιερ- το δέν γίνεται δι" οιονδήποτε λό
γεΐται ήδη έπιμόνως, άλλά καί γον η κρίνεται πρόωρον έστω,
εκδηλούται διά συγκεκριμένον ό λαός, ώς έλεύθερος νά έκφέ-
ένεργειών καί προσπαθειών ώ- ρη γνώμας, δέν κωλύεται να
ρισμένων λαϊκών τμηματων καί προπαρασκευάζη τό έ'δαφος, έ-
υαραγόντων. άν φυσικά δέν ΰπάρχουν ρηταί
Ό Ελληνικάς λαός μέ τό Ι- άπαγορεύσεις τής Ήγεσίας.
στορικόν τού αίσθητήριον φαί- "Οπως καί άν έχη τό πρα-
νεται νά προσανατολίζεται στα γμα, δμως, έφόσον ή φιλία διά
θερώς ττρός την ανάγκην δπως τούς ανωτέρω λόγους δέν εύρί-
α! σχέσεις τού μετά των γειτό- σκεται έν όψει εισέτι, ΰπάρχει
νων της Τουρκίας προσλάβουν έν τούτοις κα'ι τό προστάδιον
οτενώτερον χαρακτήρα καί λη- τής συνάψεως φιλίας μεταξύ
ομονηθη τό παρελθόν, κατά ί- δύο λαών καί είναι τουτο ή ά-
οΐορικήν πλέον άναγκαιότητα, μοιβαία κατανόησις, ή άγουσα
έφόσον ή σημερινή πολιτική πρα βαθμηδόν πρός συνενόησιν, διά
>ματικότης καί αί κρατούσαι νά προπαρασκευασθή τό στάδι-
κα'ι όσημέραι διαμορφούμεναι Ον τής φιλίας.
διεθνείς πολιτικαί συνθήκαι, έ- ' Τοιαύτη κατανόησις μεταξύ
ζήλειψαν ασφαλώς πολλάς πή- των λαών τής Ελλάδος καί
γάς διαφωνιών καί έστίας έχ- Τουρκίας δέν φαίνεται νά άπο-
θρότητος τοθ παρελθόντος, αί κλείετσι υπό τάς σημερινάς συν
οποίαι άλλως σήμερον δέν έξ- θήκας καί οϋτε ύπάρχει σοβα-
ρόν έμπόδιον νά εξελιχθή αυτή
τουλάχιστον είς συνεννόησιν
υτΐηρετοΰν καί οιονδήποτε σκο-
πόν.
Τό ζήτημα δμως είναι εάν καί βάσιν την καλήν πίστιν, άψοϋ άμ
ό Τουρκικός λαός έχει τοιαύ- φότεροι αί λαοί διαβλέπουν δ-
τας διαθέσεις καί είναι είς θέ-
σιν νά καλλιεργήση την προσ-
"Ενας ένθουσιώδης φιλέλλην
Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΦΡιΝΤΡΧ
ΧΕΛΤΕΡΑΙΝ ΚΑΙ Η ΣΜΥΡΝΗ
Τής Σίχσας Καραϊσκάκη — Μπάχμαν Δρς τοΰ Πανεπιστη
μιου τού Μονάχου, Μέλους το 0 Συνδέσμου Έλλήνων Λογο-
■ · κ. - . Τεχνών.
Β'
τι τουτο επιβάλλει τό ειδικόν
καί γενικώτερον συμφέρον των
πάθειαν ταύτην ή καί νά έκδη- ε·ις 5λους έν γένει τούς τομεΐς
Χωθή σχετικώς, διά νά είναι δυ της δραστηριότητος των, δοθέν-
γίνεται λόγος περί συ τος δτι βασικόν Εθνικόν θέμα
έλληνοτουρκικής φι- 5έν ύπάρχει πλέον μεταξύ των, κυ και ότι ό άνθρωπος σέ ώραι-
τό δέ παρελθόν ίστορική άνάγ-
Τά ύπάρχοντα στοιχεΐα άπο κη επιβάλλει πλέον νά τεθή είς
τής πλευράς τοϋ τουρκικοϋ λα- τ0 ττεοιθώριον. Τοσούτω μάλ-
οΰ, δέν φαίνεται νά είναι άπο- λον καθόσον σήμερον οί δύο λα
λύτως απογοητεοτικά. Ό τουρ- ο1 συνδέονται καί διά στρατιωτι
κικός λαός είναι είς θέσιν σή- κη·ς Συμμαχίας, συνεργάζονται
μερον νά έκτιμήση την σύγχρο δια ^ν ασφάλειαν καί άκεραιό
νόν πολιτικήν πραγματικότητα τητα το0 έδάφους των. Ή δέ δι
κο'ι νά ττροσαρμόζη πρός ταύ- εθνης πολιτική κατάστασις δέν
την την νοοτροπίαν τού, διότι έπιτρέπει την πολυτέλειαν δια-
καί Ικανήν πολιτικήν μόρφωσιν φωνιων μεταξ6 Συμμάχων είς
εχει, άλλά καί ίκανώτατα, πό- το^ηο ή έκεΐνο τό θέμα, δευτε-
λιτικά καί διπλωματικά στελέ- ρευον πάντως έναντι τοϋ γενι-
χη διαθέτει, ώστε νά άντιλαμβά κωτέρΟυ συμφέροντος, άλλά τού
νεται τα άγαθά μιάς έλληνο- ( ναντ(ον επιβάλλει την ενίσχυσιν
τουρκικής φιλίας, τα όποΐα άλ-
τοΰ έσωτερικοΰ των μετώπου,
λως οϋτε άμφισβητεΐ, άλλ' ουτε | πρός εξυπηρέτησιν των πολλσ-
καίάρνείται. Λόγφ δμως τής ί- πλων έσωτερικών ένδιαφερόν-
στορικής -ολιτικης τού άγωγής | των των.
ες στιγμές μπορεΐ πάλι νά κερ¬
δίση αύτη την ένότητα, πού ίίχει
χάσει. Τούς θεούς ώς τα πνεύ-
ματα τής αίώνιας ωραίας φύσε
ως νά βιώσει καί νά τούς έξα-
ναγγείλει στούς άνθρώπους μέ
τό ποιητικό τού έ"ργο θέτει ώς
έπαγγελία τής ζωής τού.
Έτσι έγιναν οί ώδές τού. Σέ
έλληνικά μέτρα μέ μιά γλώσσα
πού έκφράζει τό μεγάλο πάθος
καί άγάπη αΐσθημά τού, στο-
λισμένη μέ ύποβλητικές είκό-
νες ξεχύνουν μελωδική άρμονία.
Ή μορφή των ώδών τού εΐνα
εύγενικά έορταστική.
Άλλά ή πίστη τού στήν ίερό
τητα καί την όμορφιά τοΰ κό-
σμου έρχεται σέ μιά βαθιά πλη
γώνουσα άντίθεση πρός την άν
θρώπινη πραγματικότητα πού
τόν περιβάλλει. "Ετσι στρέφει
τό βλέμμα τού μέ έλεγειακή
λαχτάρα πρός την Έλλάδα, ώς
την πατρίδα ενός άπό θείκή φύ¬
ση πληρωμένου καί γι' αύτό με
τέχοντος τής θεότητος άνθρώ-
που. Άναπτύσσεται στερνά ά¬
πό διάψορες βαθμίδες τό ρομάν
τζο «Ό Ύπερίων ή' ό Έρημίτης
στήν Έλλάδα». Στή μορφή καί
στή μοϊρα τοΰ ήρωας τού τοθ
"Ελληνα έφήβου στήν έποχή
των πρώτων προσπαθειών τής
έλληνικής απελευθερώσεως άπό
τόν τούρκικα ζυγό έκψράζεται
δλη ή χαρά καί ό πόνος καί ή
τάση τής δικής τού ψυχικής α¬
πελευθερώσεως. Τραγουδεΐ στύ
πεζό λόγο, δ,τι ώραΐο καί ύψη-
λό καί μελωδικό έχει νά παρου
σιάσει ή γερμανική λογοτεχνία.
Έδώ έκφράζεται ή συμφωνία
τής ψυχής τοΰ ποιητοΰ Χέλντερ¬
λιν, σέ δλη της τή μεγαλοπρε¬
πεία.
Τό έλληνικό τοπίο μέ μιά γε
μάτη φλόγα ίδωμένο καί ζωγρα
φισμένο μαεστρικά είναι τό φόν
το τοΰ ψυχικοΰ συμβάντος καί
σύμβολο.
Σ' αύτη τή θεϊκή φύση λαμ-
βάνει μέρος μόνον ό ήρως ό
φίλος τού Μέντωρ καί ή άγα-
πημένη τοΰ ήρωα ή Διοτίμα. "Ο
ταν ό φίλος τού φεύγει γιά πάν-
τα καί ή Διοτίμα άρπάζει άπό
το πλαγι τού, ό θάνατος βλέπει
ό Ύπερίων δτι άπέτυχε στόν ά-
γώνα γιά την ελευθερία, άπελ-
πισμένος γιά τόν κόσμο τοΰ άν
θρώττου τής έποχής τού άποτρα
βιέται στή μοναξιά μέ την πρό-
θεση νά άφιερωθεΐ στό θεϊκό
Σύμπαν, στή φύση καί μέσα της
ένοιωθε τό θεό.
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Κ Λ Λ Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι
' Αρχή τοϋ παραμυδιοϋ
ΗΙΙΙΙΙΙΙ.· Ι.....ΙΜΙΙι
ΙΙΙΙΙΙΙΙιΜΜΙΙΙΗΙΙΜΙΗΙΙΙΙΜΙΙΜΐ!
ΙΜΙΝΜΙΙΙΙΙΙΙΜΙΜΗΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΜΙΙΜΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΜΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Τού συνεργάτου μας κ. ΙΙΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Έθνικοκοινωνικά θέματα
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑ
Ο ΕΙΙΑΙΤΕΛΜΑΊΊΚΟΣ ΠΡΟ ΣΛΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
δέν φαίνεται νά έπιθυμή νά καλ
λιεργήση λαϊκάς πρωτοβουλίας
κσ'ι νά αναλάβη συγκεκριμένας
προσπαθείας διά νά παρασκευά
οη κατάλληλον
ιρός επιδίωξιν
άτμόσφαιροτν,
τοΰ ρηθέντος
οκοποΰ, εάν πρός τουτο δέν εί-
Χη ρητώς άπό την πολιτικήν τού
ήγεσίαν τό σχετικόν σύνθημα,
όοον&ήηοτε καί άν διαφαίνεται
έστω τουτο έκ των συναφών δη¬
λώσεων ταύτης. Διά την τακτι¬
κήν τού δμως ταύτην ουδείς δι-
ωιοϋται νά τόν άδικη, διότι ε-
καοτος λαός £χει την άγωγήν
κ°<ΐ τάς τΐαραδόσεις τού, τάς ό- π°ίας καί έτιιβάλλεται νά τηρή. Διά τόν λόγον τούτον κυρίως Τ^ ζήτημα τής Ελληνοτουρκι¬ καί φιλίας ευρίσκεται ασφαλώς *ν έξελίξει, άλλά μάλλον δέν ΕΧει ώριμάσει εΐσέτι διά τόν τουρκικόν λαόν. θά άπαιτηθοΰν °ώ τουτο Ίκαναί εΐσέτι προσπά- έκατέρωθεν μέχρις ου δη- τό κατάλληλον κλΐ- έντός τοΰ όποίου καί υπό % πίεσιν των πραγμάτων θά καταλήξη πλέον νά γίνη πρα¬ γματικότης ή φιλία αυτή. ζητήματα έν τούτοις τοι- σημασίας καί ολκής, τό στοιχείον τό οποίον ά- ■ είναι κυρίως ή δημι- Κοινης Γνώμης» των λα "ν έκάστης χώρας. Διότι μόνον * δημιουργηθή τοιαύτη Κοινή νώμη καί άνάλογος άτμόσφαι- 1X11 τότε ή Πολιτική Ήγεσία εϊ- ^ δυνατόν νά προέλθη εύχερέ- ε'ις άποφάσεις, μέ την |τα πλέον δτι ό λαός εί ,Τ πΡοτ1τοιμασμένος καί εύμε- θό δεχθή πάσαν τοιαύτην °υργία μα ένδι Βεβαίως ύπάρχει καί τό θέ- ' "υμφέρη ε[ς τον λαόν το απόφασις, πράγμα τό ό- μ°νη αρμοδία διά νά κρί- «ναι αναμφισβητήτως ή Ή ηο των. Τό τοιούτον συμφέ δμως ιτροδικάζεται περΐπου '°°ν Ί Πολιτική Ήγεσία τής Ήγεσία τής έν- ,. Χώρας άνέχεται «ϊί τοθ θέματος σχετικήν ι τοΰ λαοΰ της , Τό ζήτημα τής Κύπρου, έξ άλ λου, προφανώς Ιχασε την άρχι- κήν όξύτητά τού καί άπέδη σή¬ μερον μάλλον ζήτημα χρόνου, πρός διευθέτησιν τού. Μία τοιαύτη συνεννόησις πρω τίστως βεβαία είναι έ"ργον τής Πολιτικής Ήγεσίας έκάστης των δύο χωρών καί κατά δεύτε ρον λόγον των λαών των, οί ό- ποΐοι έν τοιαύτη περιπτώσει θά δύνανται νά κινηθοΰν εΰχερέ- στερον έντός των καθοριζομενων πλαισίων τής πρωτοβουλίας τής Ήγεσίας των. Κατά ποίον δέ τρόπον καί υπό ποίον τύπον εί¬ ναι δυνατόν νά εκδηλωθή ή συ¬ νεννόησις αυτή, είναι ζήτημα τό οποίον έπίσης άφορα την Ήγε οίαν των δύο χωρών, έν δψει των ττολλαπλών ώφελημάτων τα όποΐα θά επιφέρη αυτή είς αμ¬ φοτέρους τούς γείτονας λαούς καί "ιδία τοΰ γεγονότος δτι θά άποχρωμαησθοΰν ασφαλώς πολ λαί παλαιαί άντιλήψεις, άν δχι προκαταλήψεις, συνεπεία των 6- ποίων οί δΰο λαοί άρκετά ΰπέ- φερον καί σημαντικάς ύπέστη- σαν ζημίας, αί οποίαι είναι ά¬ σκοπον πλέον νά συνεχίζωνται, έν όψει των πραγματικών δεδο- μένων των σημερινών πολιτικών συνθηκών καί τής εξελίξεως τής κρατούσης καταστάσεως των δύο Χωρών. Μία τοιαύτη κατεύ- θυνσις πρός συνννόησιν θά δη¬ μιουργήση αυτομάτως καί την ατμόσφαιραν άλλά καί την α¬ νάγκην τής συνάψεως πραγμα- τικής καί συνειδητής πλέον φι¬ λίας μεταξύ των δύο λαών καί τό δφελος θά είναι μέγα άπό πάσης απόψεως, πράγμα τό ο¬ ποίον δέν άμφισβητεΐται οΰτε έκ ' μέρους τής Πολιτικής Ήγεσίας των δύο λαών, έφόσον τουτο δι¬ αφαίνεται άπό τάς κατά και- ροΰς δηλώσεις τόσον των εκ¬ προσωπών τής Ήγεσίας ταύτης, δσον καί έπιφανών εκπροσωπών τής Κοινής Γνώμης των δύο λα¬ ών καί άλλων λαίκών παραγόν- των, ώς καί τοΰ Τύπου. Αύτοι είναι οί λόγοι διά τούς όποίους έπιβάλλεται νά συνε- (Γυνέχεια βΐς τΛν 6ην Τού συνεργάτου μπς κ. Ιωάννου Α. Βερνάρδου εΓσαι ε¬ Γ' — Έσίνα σέ Οε'λο» στήν ζαρ!α# είπεν ό πατγρας, κυτχάζον τάς με σοβαρά. Μαΰοα φείθια μέ ζιόσανε τότε καϊ πηγά σιτό άλιλο δ(ομάτιο, ένώ τ' άδρ'.((κι μου κοιμηθήκανε άμερι μνα. — "Ελα κοντά!. . . είπεν ό πά τέρ«ς, ό οποίος ρΐχε καθήσει είς την μεγάλην το>ι πολυθρύνα σοίχι
ρος καϊ μέ άγριεμένα μάτια.
Έπλησίκσα τρέμιον.
— Τί έ'καμες τό μεσημέρι, ποΰ
πήγαμε' νά κοιμηθοϋμε; Ήοιίιτησε
ση;ίγγΐ'ΐν τ άδόντια τού τόσο πολί',
ώστε τίι ήκουσα να τρίζουν! 11α
ρέλνσα εκ τοΰ τράμου καί παο'
ολίγον Οά έ'πιπτα... «Φαίνεται δ¬
τι μέ εΐδε!» εσκέφθην περιδεής
/.α έκλονίσθην ετοιμος νά κυλισθώ
είς τό πάτιομα, όπότε ό πητερας
μέ συνεκράτησε μέσα είς τα γύνα
τα τού.
— "Ωστε θά μοΰ γίνης κλέφτης
εΐπε μέ φωνή αγρια, κα-
είς τό πρόσοδον μου τό
πρώτον ράπισμα. Τα δάκρυα έ-
πλημιιύρισαν τό πρόσοπό μου καί
άκατάσχετα ΰγρά ήρχισαν νά κα
ταίϊρέχουν τό δάπεδον, ένώ τα γό
νατα τοΰ πατρός μου μέ εσςηγγαν
δυνατά.
— Δέν τό εκαμα ?γώ !.. . έ-
' νά άτταντήσω δι«αιοΧο
γοΰμενος κα μέ φωνήν όσθμαί-
νονσαν.
—- Είδα! Έβρυχήθη ό πατέρας
/.ιιί, κατάφορον δεύτερον ράπι-
σμα είς τό πρόσωπον μου έπρόο
Οεσε: «Τό ίδιο κάνει!...
ν(ίς κλέφτης!».
Την στιγμήν εκείνην καί ένώ
τα αίματα ετρεχον άπό την μΰ-
την μου, εισήλθεν είς τό δωμά¬
τιον ή μακαρίτισσα ή μητερα μου,
ή οποία, προφανώς, ήτο άπό πρίν
ενημεριυμένη καί αναμένουσα είς
τον διάδρομον ήτο ετοίμη νά μέ
σώση άπό την πατρικήν οργήν —
είς
καί κΰπτουσα ίι|ηθΰρισε κάτι
τό αΰτί τού πατρός μου
τερον, ΰταν είχα μεγαλώσπ πλέ¬
ον, μοΰ έξεμυστηρεύθη ή Ιδία ότι
τού είχεν είπει τρομοκρατηθεϊσα:
Γεννήθηκα στό σοκάκι «Κόκκι-
να Μπογκιτζίόικα», τοΰ Φασουλά
τής Σμύρνης, τό σωτήριον ετος
1908. Μαΐου 5. Τή θυμάμαι καλά
αύτη τή χρονολογία, γιατί ήμου-
να καλεσμένος στό «εύτυχές γε-
γονός» κ«ί γιατί τό σοτήριον έ-
κεϊνο ¥τος εγινε τό «Χουριέτ^· καί
ποοκόψαμε...
Τα μίορά σΐ'νήβιος, ίίταν τα 6α-
(ριίξουν κλαϊντ, τραί>οΰν τα γένια
τοΰ παπά καί κάνουν πιπί τους
στή κολυμίίήθρα. Σά μοιρό, εκανα
κι' ένώ αύτά, μόνο ποΰ δέν εκλαι
γ«. ΙΙρός τί τύ χλάμα, ίίταν συν-
τελοϋνται γΰρ(ι) «τού βΐ'γκλονιστικό.
γεγονότα; Τα παιδία πηγαι νούν
(τραλ(ίλά) μί- 6ήμα ταχΰ είς τα·,
ίξοχά; καί όγκανίζουν μετά έριυ-
τικοΰ πάθοιις οί καλλίφωνοι... ο
νοι! Άντ" αυτού, εμπλεος χαράς
ε'Γίώνησα: «Ύΐασασίν χουριέτ»! ν.αί
έρρΰπανηι την κολνμβήθραν! Άπό
τύτε χοονολογείται τό ποΛτο 6α.-
ρί' άμάοτημα, ποίι όιέπυαξκ στή
ζΐ'ΐή μου.
Λ
Στά 1922, Αύγοΰστου τέλη, α-
πό μιά παρεξήγησι, μεταξύ ημών
των γκιαούρηόον κ<ιί των άδελ- φων μας τόίν Τοι'ρκοιν, έγκστέλει ψ(ΐ την «γκιαούρ Ίσμίρ». 1 Τού νά ηξρυκ ότι ό έμπρησμός της δέν ΐ'γινε άπ' αυτού; γιά νά μας διώξουν, άλλά άπό Χήν ΤιΊ- χη' Είχα ακούση, ότι ή πυρκαϊά έκείνη έξεπήδησε άπύ πολλό, ση- μεί(ιΐ τής πόλεως ταυτόχρονα κι" αϋτό δέν ιιποοοΰσε νά ήταν ?ργο τής Τύχης. Οί Τοΰρκοι, δμος, έ- πέμενιιν στήν α,τοψή τους καί ε- πεισαν μάλιστα καί τούς κουτό- (|ραγκονς (Φραντσέξους καί Ίτα- λ.ιάνους), πόι; αύτοι, οί'τε «για- γνίς όλντοΰ» δέ βάλανε φοτιά. Κι' εγ ώτό πίστεψα, γιατί ήξερα τα., άνθροιπιστικά τους αίσθήμα- τ<ι καί πολΰ τοΰς άγαπούβα... Καί πολϋ θά τό ήθελα νά πεθάνιο κι' έγοδ στοΰ Τούρκου χό ψί'^ιί. Μά ήτανρ πιά άογά γιά νά γυς>ίσιυ πί-
Ο(ΐ). Ηρισκόμουνα στή Μυτιλήνη
μί την άπορφανισμενη την φαμί-
λια μου (καί δχι «φαμίγια» μου,
δποις λέγηνε την ο'ικογενεια οί λε
6(ί·τίγοι ι ής Σμύρνης καί οί έλά-
χιστοι λεβαντινόπληκτοι συμπατρι-
ώτρς μας, των μέσα καί των ίξιο
μαχαλάδιον). Ώστόοο, γιά νά μή
χάσ.ΐ) τό δικαίομα τής επιστρο-
φής κάποτε στήν γρνέτειρα, άφη-
σα τα ΰψώματα τοΰ Άρσαντλα
τής Κιουταχείας τόν ξεροκέφαλο
τόν άόελψό μου, πού επεσε γιά
την Μεγάλ.η Ίδέα, πολεμώνττας ά
πό τό 1914, πρΛτα στό Λυτικύ Μέ
τωΐΐο (έθελοντής), στό Άνατολι-
κό υστερα (Έθνική "Αμννα) καί,
τέλ.ος στή Μικρά Άσία, οπου καί
δφησε, δπως σάς είπα, στήν Κι-
ουτάχειΐ'. τα κόκκαλά τού, πλήρης
δόξης (τρείς πολε-μικοί σταυροί,
ενας γαλλικός, έ'νας σερβικός καί
ενας ελληνικάς), έννέα έξάμηνα υ¬
πηρεσίας Μετώπου καί δύο τραύ-
ματα, τό ενα διά ξιφολόγχης καί
τό ίίλ?.ο τνφλό διά πυροβόλου δ-
πλου, αμφότερα στήν κοιλιακή χώ
οα) καί στά χέρια των Τουρκίαν
δμηοο τόν πατέρα μου. Ό άκακος
ίκεΐνος ανθριοπος, σάν διευθυντής
τής φάμποικας κ«ί τών μεγάλιυν
(έκ των μργαλντέρον τής Άνατο-
λής) τσΐφλικιών τοΰ Μπαλιόζο-
γλ.ου, στήν Μαγνησία, εδινε ι|>ομί
ίτρ ϋκατοντάδες Τοΰρκους.
Έπειδή δμ(1>ς τό ι|ιΐ'ΐμί τού Ρω-
μηοϋ, δπως λέγηνε, οί Τοΰρκοι τύ
τρώγανε στό γόνατο, σάν τόν πέ¬
ρασαν άπό εκεί τόν «τσορμπατζή»
το>ς, τόν κατακρεουργήσανε καί
πετάξανε τύ κορμί τού στύ Κρι-
τίτ Ντερέ.
Λ
Τρία χρόνια πιό πρίν, στίς 2
Μαίου 1919, κατά την άπελευθέ-
οΐ'ΐσι τής Σμύρνης, ό στρατό'
μας, μέ άνθοστόλιστες χίς κάννες
των άνηρτημένων τουφεκιών τού
στόν ωμο, έπορεΰετο στοΰς καται
λισμοΰς τού, δταν ξαφνικά άπί·
τοΰς τοΰοκικους στρατιονες, άπί
τίς ςυλακές, άπό τό Κονάκι κα·
άπό τα παράθι'ρα των ξρνοδοχεχ
ο)ν, δεχτηκκν τα φονικά πυρά τ<όι Τοΰρκων στρ(ΐτκ·»τών καί πολιτώι άνάμεσα στοϋς ύποίους ήτανε κα οί κατάδικοι των φυλακών, πυι τοΐι; άπελευθέρωσιιν κ(/.ί τοΰς (υ- πλισιιν γΓ ηΰτό τό σκοπό. Ό στρι τος μας, (Ιρέθηκε δχι μόνο ακάλι πτος, άλλά καί κυκλωμένος &πν τύ πλήθος, ποΰ μέ συγκίνησι εν- θουσκισμό καί τραγοΰδια τάν συνώ δευρ. Μά τα μπηηοι<τοκαπνισμε'να τσολιαδάκια τού Τξ(ΐ6έλλα, ποΰ γιά μιά στιγμή ίαφνιάστηκαν, γρήγοριι ξεθάρρρν|ιαν, άκροβολα'- στηκαν καί ΰστεριι άπύ σκληρή καί άνιση μάχη, γιατί ό υπουλος έχθρός, ήτανε ταμπουρωμενος μέ σα στά κτίρια, πού κράτησε ώς τίς 4 τό άπόγευμα, συντρίψανε καί κατίΐξευτελίσανε τοϋς Μεμέ- τηί)ρς. Έπειοή δικος, τα τσολια¬ δάκια δέ στάθηκαν νά χά έκτελέ- σοΐ'ν οί δολοφόνοι, Λλλά προστα- τέψανε παλληκαρίσια τή ζωή τους καί τιμήσανε τίς σν>μαϊες καί τα
δπλα τους, σύμπασα ή πολιτισμέ-
νη Κϋοώπη ρπαΥεστάτησε εναντί¬
ον μ«ς κ(»ί μάς έχαρακτήρισε βαρ-
(Ίάοους !
Τύ τοϋρκικο (Χ?μ<ι, ήταν γι' αύ- τοΰς πιύ πολύτιμο άπύ τό έλληνικό. "Ισως γι' αύτό νά φταίη καί τό χρώιια τού... Λ "Οτ«ν, ΰστεριι άπό αλλα τρία χρόνια περίπου, οί Τοΰρκοι μπήκα νέ πιά άναπάντεχα, νικητές στήν Σμύρνη κι' δχι μόνο την κάψανε μπροστά στά μάτια τους (μέσα στό λιμάνι έκϊίνες τίς μέρες ήτα¬ νε άγκυροβολημένα πολεμικά δλοιν των Συιιμάχοιν, Ακόμα κ«ί Αμε- οικάνικα) καί όιαποάΕανΡ, σάν γνήσιοι Όσμανλήδες, τίς άνήκου- στες φρικαλεότητρς, ποΰ διαπρά- ξανε είς 6άρος τού άμάχου, τού έλληνικοΰ άποκλειστικά πληθι><τμοΰ δέ βρέθηκε κανρνας, μά κανένας άπό τοΰς πολιτισμένους Εύροπαί- ους, δχι νά έπρμ/>η γιά νά σταμα¬
τήση έκεΐνο τό άπάνθρωπο μακε-
λειό, μά οί'ιτε απλώς νά διαμαρτυ¬
ρηθή ! Μείνιχνε δλοι άπλοί βεατές
τής άνείπωτης τοαγωδΪΓχς, ποΰ
παίζονταν, γιά νά μή δυσαοεστή-
ιτουν τό Γαζή!
Τί νά πώ κίχλΰτερίχ νά πνίξω
τή (ΐρισιά ποΰ μοϋ άρχεται στά χεί
λη, γιά νά μή φανώ χυδαϊος...
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ
43 ΧΡΟΝΙΑ ΛΝΜ0ΣΙΟΓΡΑΦΙΛΣ
^Αιγ
κ. Σωκρατη,
εύκαιρία τής σομπληρώ-
σεως |43 έτών άττό τής εκδόσεως καί
τα«τι^ς κυκιλοφορίας τού «Προσψυ-
γικοΰ« Κόσιμου», οιίσβάνομαι τΐτν ά
νάγκη* ά σέ σννχαρώ όλσθεριμα,
γιατΐ τό δημιούργηιμά σου αύτό είναι
τό μοθαδικό δργανο ποΰ σννεχώς ό
σχολή*τ|κ« μέ χά πρθσφυγικά θέματ:
σ' ο^χίληρη τή Χώρα καί στάθηχε
σάν 6ράχος καί άκλόνητος έττί των
έττάλξεϋν, συμπαρασ-άτης κα! υπο
στηρικτής αύτ&ν.
"Ο<ίοι σέ τταραχολουθο^ν καί γνω ρίζουν τίς άντιξοότητες, τίς άνυ- πέρβλτρες δυσκαλίίς, τίς μεγάιλίς προσπαθείας, τούς κόπους καϊ τοιΤς μόχθους πού κατέ6οΐλ€ς κατά την δι άρκειοι των 43 έτώνι μποροϋν νά 6<τιμήΐ(Γθυν τό άξιοβαύμασ-το έογο σου, ^ :οις είς τό όττοΐο προβόλΐλοι - ται τί ': δίκαια ττροοτφυγικά θεμα-α καϊ & πμΐτωπίζονται, κατά τό δυ¬ νατόν, <5τ/πό τίς διάφορες κυβερνή¬ σει λα πρός τα ό^ωτέίω, πού
αΛΐμψιθ-βήτητα συντελοθν, σύ/ τοίς
άλλοις ίΐς τό νά ακούεται κα! νά μή
ο6ύντ ή φο> ή, άλΛΛ καί τό τιμητΐ"<ό δ/ομα τοθ πρόίτφνγος, ό «Προσφυγ'- κός Κόαμος» μσς ένηιμερώνει κα! γιά πολά όβλαιλ θέματα πού Εχουν σχέση μέ την όΑηαμόνητη πατρίδα μας, τα ηΌη καί τώ ιδιαιτέρα εθιμά "άς, μέ τα §ποΐα άσχολούνται έκ- ?κτο! συ.οργόΊται σας καί ονμπα- τριώται μας, συγγραφεΤς, αξιοί ττον τος έτταίνο^ πού διατηροθν, εύ-τυ- χώς, δΐσβεστη τή φλόγα των άνα- μνήσεων καί τα όποΤα, διαβάζαντάς τα αί^βοΐνόμεθα Ιδιαιιτέροο άνοπκού- φιο·ιν( ψυχικήν ευχαρίστησιν καί (γιοιτί να τ° άποκρύψωιμΐν,) ύπερη- φάνεια διά την καιταγωγήν μα_ Σταμοαώ &μω(> &*? έδώ, Υατ εΤ-
μαι βέβαιος, δτι θά προσκρούσω,
άγα—ιτέ ψίλε, είς την έγνωσμίνη
μ€τριοφοοσύ η σου καί. ακόμη, διά
τι δσα κοϊ 6>ν γραψω θά ή*σαν λί-
γα γιά τό άξιόλογο κοτ τιτάνϊΐο ϊρ-
γο σου, γιά μάς ττού σάν πρόσφυ-
γες ξέρομε νά τό έκτιμήσωμε.
Σοΰ σφ!γγω( λοιττόν, τό χέρι καί
σοθ εϋχαμαι όλόψι/χα, οΥνατΓηιτέ Σω-
κρατη, 4 «Προσφυγικός Κόσιμος» σου
νά τα έκοοτοττήση μέ άμείωτη, δ-
ττως μέχρι σήμερο:, τή ζέση κα! τή
ψλόγα γιά την προβολή καί την
Οττεράσπυη τών προσφυγικήν δικαί¬
ω .
Έν Αθήναις τή 14.7.69
Μιχαήλ Γρ. ΠατταβοττοιΛος
Άττ5! τοθ προσεχοΓς μος φύλου
"Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΕ ΑΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ,,
Ή χριστιανική, εθ.'ΐκη καί κοινωτική δράσις ενός ά:
γ.ώοτΓυ είς τού τιολλοό- κληοικοθ. Ή άνατττυχθεΐ·
<} ι καταπ>ηκτική δραοτηριότη τού άθορύβως επί έ'ν
αιώνος '">τΐίρ ίθικιΛν άνωνιστών. άτυχηοάν-
άνθρώαων, άπ ικλήρων τής κοΐνωνια;, φυλακιομέ-
νο^>, άποφυλακιζ^μέ.'ων, ο!<ογενειων των καί ατυχώς άνηλικων 'Υ τό τοθ δι ικε<ριμέιΌυ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΑΣΤ. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ στρατιατικοΰ συγ/ραφέως. τέως συντάκτου είς την Μεγάλην Σιρσπωτικήυ κ >ί Ναυτικήν Ένκυκλοπαίδέιαν
Γράμματα άπό χό Λονδίνον
Η ΑΓΓΛΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΟίΚΟΓΕΝΕΙ Α
ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤΑΝΝΙΚΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΝ
Τού άντα-οκριτού μος κ. ΓΡΗΓ. ΛΑΜΠΡΙΝΟΥ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ ιούλιος —Ή 6ο*
ταυν.κη ίηρό?αα ς Ιγοτψ μιθν ^'ΐρ
τράν 3ελιδο ΐΐς τή, Ιυηρίπ των
ι/τοκιμανιέο. 5τ ιΐι ίΐ^ονυΏιΐΡι α;)<: ιΊμ'.ρώι =ις 'τους ό: :^ά^ της ·6 φιλμ ί<Β3σ·λι"η Οίκογέν-ισ» Γ6 Φίλμ ιθ Γό ΐταρ'-νσιάζει -Ικόνας άπό την ζω¬ ήν τής άγγλικής δκσιλικής οίκογε- /είας κατά τό 6 άατημο έκάς ετους Διά ιτρώτη φοράν είς την 1σιο· οίαν ί αγγλικη Βασιλική οίκογέ^εΌ έπέ"οεψ£ είς μίαν όμάδο τίχνικήν τής τηλεοράσεως νά την άκολοΐ-Φή- ση ·ίς *σί 5 Γΐορεΐα διά των Ιόεών ΟΡΦΕΥΣ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΙΈΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊ'ΤΙΔΟΤ «κακοΰηγε! αί;. καλεσει ή κατάπληξίς της διά την κακήν μου πράξιν. Κΐχί προσρθηκε: «νά ΐχω έγώ γυιό κλρφτη;... δέν !... τό σκότοσες τό την θέλω την ξωή μου!... πά<ο παι,οί...» 'Εκεϊνος τότε τής εΐπε: ] νά πε'σω άπό την ταοάτσα!». «Όγυιός μας είναι κλέφτης». Τούτο ήτο πλέον δι' εμέ πολύ — Κλέιρτης; {πανέλη6ε κλαίοΐ'- ' ανώτερον των παιδιχών μου δυ>νά
σα ή μητέοα μο>', καί, διά νά δι- μεων έποιδή ύττ-ρΓ)γάπων την μήτε
καιολογήση τα δάκρυα τού πόνου οα μου. Ένιο δ' έκείνη, έξελθοϋ
της, ποοσεποιήθη, ίίτι τα ρΐχε προ Ι ΣΥΝΕΧΕΙΑ είς την 5ην σελ
ΑΠΟ ΤΑΣ ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Ο ΠΟΝΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ
Γ'
Ώνομάζοντο Βακ.χίδες (Κόρες
τού Βάκχου) καί μέ αύτό ήθελον
νά ϋπογραμμάσουν την επικράτη¬
σιν τον είς τύν «νδρα.
Μάγισσες, γόησες καί α'ιμοχα-
ρείς ίερριες άνθρο>πίν(<>ν θυμάτων
είχον τα Ιεοά των είς άγρίας καί
άπομεμιχκρυσμένΓίς τοποθεσίας μέ
πλουσίαν καί όργιώδη βλάστησιν.
Γυμνές μορφές, λάγνοι χοροί,
είς τα 6άθη των δασών μέ σκο-
τεινόν θελγητρον καί φλογεράν
περιέργειαν, προσείλκυον άνδρας
καί γυναίκας.
Αί Βακχίδες Ιξημέρωναν πάν-
θηρας καί λέοντας πού τα παρου-
σίαξον κατά τάς εορτάς των.
"Γήν νύκτα προσηύχοντο είς
την τρίμορφον 'Εκάτήν ή τόν ύ-
ποχθόνιον Βάκχον πού εΐχε δι-
.ιλ.οΰν φύλλον καί όψιν Ταύρου γο
νατιστές μέ φίδια τυλιγμένα είς
τοΰς ΰραχίονάς των.
Τό εμβλημα τοΰ Ταύρου παρου
σιάίεται είς ολ.ας τάς Σεληνια-
κάς λατρείας άπό τής έποχής τής
μεταναστεύσεως των Άρίων καί
είς τούς Σκύθας καί είς τούς Ίν
δούς καί είς τούς Άσσυρίους μέ
την Βαβυλώνα καί την Νινευί.
Λ
Οί όρφικοί μετεμόρφωααν τόν
Βάκχον είς Ουρανίαν Διόνυσον.
Αλοίμονον είς τόν ξένον ή τύν
ίερέα τού Διός ή τού Απόλλωνος
ποΰ θά παρακολούθει κρυφά την
| ίεροτελεστίαν των &ν τόν άνεκά-
λυπταν, τόν κατεκομάτιαζον.
ΑΊ άρχιχίαι Βακχίόε'ς λοιπόν ή¬
σαν αί Δρυάδες τής "Ελλάδος,
I-
έρειαι θηλυκών δεοτητιον των 2 ε
ληνιακών λ.(χτοειων είς τούς Να -
ούς των οποίων μέσα είς τα δάση
καί τάς νοιλάδας προήρχοντο μέ
τιι/.ήδονες ίεροτελεστίες.
Ό λαύς τής Ελλάδος την έπο
χήν εκείνην ίπροτίμα τάς θεάς
ποϋ παρουσιάζουν την φύσιν είς
δυνάμεις γοητευτικάς (άνοιξις θε
οος) ή τρομεράς (( θινόπιοοον —
Χειμών).
Έκτός άπύ τάς εκδηλώσεως της
άτμοσφαίρας είς τα ί'ιψη καί είς
τα 6άθη τής Γής, οί ΰπόγειοι πό
ταμοί τής Άρκαδίας, τα σπή
λαια των βουνών πού κατέρχον
ναι ϊίς τα σπλάγχνα τής Γής, αί
ήψιΐιστειακαί έκκρήξεις είς τάς
Νήσους τοΰ Αίγαίου Ιΐελάγους εί
χον άπύ ενωρίς όδηγήσει ιούς
"Ελληνας είς την λατρείαν των
Μυστηριωβών Δυνάμεων τής Γήν
Καί είς τα 6άθη καί είς τα ΰ
ψη διησθάνοντο την φύσιν που
την έφοδοϋντο καί την έσέβοντ».
Έπε-ιοή αί θεότητες αύται δέ>
εϊχ<ιν οΐίτΒ κοινωνικήν οΰτε Ορΐ[ σκευτικήν σύνθεσιν άλληλβεμι σοΰντο μέ αιματηράς συμπλοκαί. Βορειότερον τοΰ "Ολύμπου είς τα ύψηλά 6ουνά τής Θράκης ύ πήρχον τα παλαιότερα ίρρά τού Κοόνοΐ', τοΰ Οϋρανοΰ καί τοΰ Διός. (Συνεχίζεται) τής ζωής ιης 1ο φιλμ «Βασιλική Οίκογενειοϊ Γταοουσιάζει την 6ασί· >ισσ3 Ελισάβετ, τόν πμίγκηπα Φί
λιππο, «α9ώς καϊ τα άλλα μέλη τής
βασιλικής οικογενείας, δχι μόνον είς
τάς έπισήμους στιγμάς τής ζωής
των. άλλά κα'ι είς την ιδιωτικήν των
ζωήν, δταν ευρίσκωνται μετσξθ των
Ή μεγαλυτέρο δυσκολία( την όποί
αν αντιμετώπισεν 4 Γταραγωγδς το0
φΐλμ κ. Κάουστον, ήτο ή δημιουρ-
γ'ια μιάς άτμοσφαίρας ή όττοία θά
έδιδε την ευκαιρίαν είς τα μέλη τής
βασιλικής οικογενείας, δχι μόνον είς
τα έπισήμους στιγμάς τής ζωής ω»
άλλά καί είς την ιδιωτικήν των ζω¬
ήν, δτοτν ευρίσκωνται μ«ταξύ των.
Ή μεγαλυτέρα δυσκολία την όποΐ
ίν αντιμετώπισεν £ παραγωγός χθΐι
φϊλμ κ Κάουστον ήτο ή δημιουρ-
/ία μιάς άτμοσφαίρας, ή όττοία θά
έδιδε την ευκαιρίαν είς τα μέλη τής
6ασιλικής οικογενείας νά χάσοΐΛ' τώ
ιτράκ» μπροστά είς τάς μηχανάς
<αι >ά σΐίμπεριφέρωνται κατά Φυσι¬
κόν τρόπον Λόγφ τού δτι τό γάρι-
3μα γοΟ φίλμ διήρκεσεν επί Ενσ ί-
τοι,, σύντομα ή βασιλή οΐκογένεια
ϊυνήθισε ·ήν παρουσία των μηχα-
"ών, ποϋ έπαψε νά τίς ττροσέχη καί
τό άποιέλεσμα ήτο ΐτολθ Ικανοττοιη-
τικόν_ Τό φίλμ κατώρθωσε νά παρου¬
σιάση τα μέλη τής άγγλικής 6ασι-
λικής οικογενείας δπως είναι είς
την πρανματικότητα καϊ δχι δπως
φαίνεται κατά τάς έπισήμους έμφα
νίσεΐς των.
Βλέπο.τας κανεϊς τό φίλμ «Βα.
σιλική Οικογένειαι έντυττωσιάζετοι
άπό τό γεγονός δτι τα μέΛη τής
βαΐικής οικογενείας συμπεριφέρον-
ται δπως οί άλλοι ίίνβρωποι, μέ τόν
Τ5ιο 'ρόπο και δτι μόνον τό άξίω-
μάιους -ρϋς δημιουργεϊ κάτι κάτι
το άαυνήβιστο.
Η αγγλικη τηλεόρασις διά μίαν
4^όμη φοοά» Εγινΐ πρωτοπόρος είς
ει·Ό νέον τομεα Τό μέλλον δμως γο
οου3ΐάζ« νίΕς καί ενδιαφέρουσες '
ξ.λίςεις Κ^'ά τόν μήνα "Ιούλιον
5υο αημαντικά γεγονότο θά λάβου,
κώρ^ν Ή ίνηλικίωσις τοΰ ττρίγκη-
Γος Κυρόλου, διαδόχου τού άγγλκοϋ
<οΰ Θρόνον «αί ή στέψις τού ώς ηρίγκηπος τής Ούαλλίας, ώς καί ή <τάκΐησις τής Σελήνης άπό τού Αμ'ρικυναθς άστροναϋτας Κ^ί τα 56ο 56ε αύτά γεγονότα θά τα καλΰ 4>η 5πως θά συμδοθν, ή βρετσν ική
ηλεόρα^ις μέ εγχρωμον λήψιν είς ?-
να έκ των τταθμών της.
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΧΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΛ
(Σννέχεια χωρίς τέλος)
Ο ΣΤΛΛΟΓΟ5
ΤΩΝ ΓΤΜΝΙΣΤΩΝ
Έ6ώ δέν πρόκειται
βιογραφία. "Ο,τι άπό
σία
γιά αύτο -
_ την πλοΰ-
„■„ είς Γ>ιώματα ξωή μου μοΰ ¥ρ-
χεται στόν νοΰ, τό καταγράφ-ω, ά
νρξάοτητΓχ άπό κάθε χοονολογική
σειρά. Μιά είναι παρόντα, χειρο
πιαστά, ζεστά άπό άμεσότητα, πε
ριστατικά των άρχών τοΰ αίώνα
μιχς, πρίν άπό τό 1922. Μιά καρά
δοκοΰν οί μνήμες άπύ την πρόσ-
φατη δυτικοενρηπαϊκή περίοδο
τού ϋίου μου (19.Ί2—1966), νά
μή μρίνονν καί αύτές παραπονε-
μένρς. Στίς τελευταίες άνήκει ή
γνο)ριμία μου, τό καλοκαίρι τοΰ
1952, στή Βέρνη, την «όμοσπον-
διακή πόλη» τής Ελβετίας, μέ
τόν Άλφρέδο Λόνερ, έ'ξοχο δραμα
τικόν ήθοποιό πον, στοΰς Δελ -
φοΰς, είχε συναγιονισθεΐ, στόν
θόλο τού «Προμηθέα Δεσμώτη»
τού ΑΙσχΰλου, κάποιον έξίσοΐ' ση
μαντικά Νορ6ηγό,
Τό Λόνερ, χαριτοιμένο, χαρο-
πό, Οαθιά μορφο>μένον Άλεμαννό
Έλήετό, τύν είχα γνωρίσει στό
σπίτι τοΰ άδελφικοΰ καί άλησμονή
τού ηίλου μου Σ ταύρου Τσου-
ρονκτσόγλον, τοΰ Σμνρναίου εύ-
γονιολόγου, ίατροφιλοσΟΓτου, 6ιο
λόγον καί καθηγητή τοΰ Πανεπι¬
στημίου τής Βέρνης. (Στό σπίτι
τού είχα περάσει όλόκληρο τό κα
λοκαίρι τοΰ 1952, ΰταν έξενιτεύ-
θηκα ΰ"στερα άπό τόν χαμύ τής
Λιλής μου, τής μητέρας των γιών
μου). Γιά τύν Λόνερ ίδιαίτερη συ
μπάθεια ετρεφε ή "Ολγα, άκληρη
σΰίΐυγος τοϋ Τσουρουκτσόγλου, παΰ
κατά τή συνήθειά της τού Ιδινε
άδιάκοπα μητρικές στ·μ6ουλές.
Ό καλάς Άλφρέδος ήταν εκεί¬
νον τόν καιρό ζοντοχήρος. Ή
(Έλβετίδα καί αυτή) σύζυγός τού
τόν εΐχε παοατήσει, γιά νά έπι-
χειοήση την άνάβαση στά Ίμα-
λάϊα μαξί μέ τόν φίλον της όρει
6άτη, πού κατόπιν καί τόν ΰπαν-
δρεύθηκε. Μέ θέμα την όρειβασία
τούτη ή πρώην κυρία Λόνερ ε -
γραψε όγκωδες 6ι6λίο, είκονογνη «Όμοσπ ο ν δ ί α» Ι
(«Μποΰντ») τής Βέρνης, δμοια
καί στήν «Εφημερίδα τής Βασι-
λείας» («Μπάσλερ Τσάϊτουγκ» ή
«Μπάσλερ Νάχριχτεν») μέ φωτο-
γραφίες κλπ. Ε[χα κάνει λόγο
γιά την τεχνική καί τό ΰφος τής
ήθοποιιας τού («στυλ» γράφουν οί
... γλωσσομαθέστατοι συντάχτες
τοΰ άθηναϊκοϋ τύπον!) μέ 6άση
οσα, κατά τούς περιπάτους μας
οτήν άκροποταμιά τοΰ "Ααρε,
μοΰ είχε άναπτύξει δ καλός μου
φίλος. Έν συνδυασμώ μέ τοϋτα
είχα άναλύσει καί τό άξιόλογο ϊρ
γο τού άκοΰραστου οκηνοθέτη καί
άνθρώ.που τού άρχαίου δράματος
(Συνέχεια «Ις την 6ην στλΐβα)
ΜΙΚ ΡΑ ΣΙΑΤΕ Σ ΛΟΓΟΤΕΧΝ Β Σ
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ,, (ΤΑΞΙΔΙΑ)
Τόν παιδικύ μου φίλο, τόν Παΰ
λο Φλώρο, σνμμαθητή μου άκόμη
άπό τα πρότα σχολικά χρόνια
μας στήν Άναξαγύρειο Σχολή
των Βουρλων, ιροβοΰμαι πώς, κά-
πος θά τόν στενοχωρήσω μ' όρι-
σμρνες άπόψεις αυτού μου τού ση
μειώματος' παντός δέν άφοροΰν
άμέσως τό κΰριο θέμα τού, πού
ε[ναι εν« πρόσ<(ατο (Ιιίίλίο τού δια κεκριμένου μικρασιάτη λογοτέχνη τό ταξιδιιοτικό τού «Εύρωπαϊκή Συμφωνίαι, άλλά άναφέρονται σέ μερικές λεπτομερείς, ενός γενι- κοτέρον άγόνα τού, ποΰ τόν διε- ξάγει άπό καιροΰ μέ μιά σνγκι- νητική ύμολογουμένως πνενμα- τική άδιαλλαξία' τού άγώνα τού, εναντίον τής εύρείας χρησιμοποι¬ ήσεως ξένον λέξεων καί μάλιστα σέ μοοφές άναφομοίωτες άπό τό τυπικό τής νεοελληνικής γλώσσης καί τής προφορικής, άλλά καί τής γραπτής. Είναι βεβαία δικαιολο- γημένος καί εύεξήγητος ασφαλώς δ αγώνας τού αύτάς, πού έκτός άπό τό πεϊσμα καί τή έπιμονή, τού τόν διεξάγει συγκινητικά κηί μέ έμβρίθεια καί μέ έμπεριστατω- μένη μεθοδικότητα. "Εχιο ύπ' ό¬ ψιν μου π.χ. ενα άοθρο τού, σ' ε- να τελευταίο τεΰχος τού περιοδι- κοΰ «θέσεις καί Ιδέαι» μέ τόν τίτλο, πού δείχνει καί τό περιεχό μενά τού, «Περιηγητισμός, ξενολε κτισμός, φθογγολογία καί όρθο- φιυνία», σημαντικύ καί γιά την εΐδική στό θέμα ένημέρωσή τού, γιά τό «ντοκουμεντάρισμά» τού, νά κιόλας μιά άφορμή νά τύν στε- νοχιορήσω. 'Άς είναι δμυις" σκοπός μου μέ τό στ>μ.είίορ.<χ τουτο δέν είναι νά έκθέσω σέ πλάτος καί τίς δικές μου άπόψεις πάνω στό επίμαχο ζήτημα" ίσως άλλοτε νά υπάρξη σχετική εΰκαιρία. Σημειώνιο μό- νο, έκείνο πού έτόνισα καί προη¬ γουμένως, πώς είναι δικαιολογη- μένη, όπως καί νά τό ποΰμε καί άπό ΐθνικής καί άπό καθαρά γλωσ σικής απόψεως ή έξέγερση τού ά- γαπητοΰ μου Παύλου, γι' αύτη την άθρόα, τόν τελευταίο καιρό μάλι- στα καί ενδεχομένης άβασάνιστη χρησιμοποίηση ξένιον άναφομοι- ώτων λέξεον. Φοβοΰμαι μονάχα, καθώς βλέπω τα πράγματα—καί έδω παραδειγματίζομαι άπό τόν ίδιον, δταν στηρίζει συχνά τίς ά¬ πόψεις τού σέ «ρεαλιστικές» βά¬ σει ς—ότι ό αγώνας τού αύτάς εχει καί κάποιες όμοιότητες καί άναλο γίες μέ τούς άγώνες τού θρυλικοϋ ηρωα τού Θερβάντες. Καί άξιο- σημείωτο είναι, πώς την άφορμή γι' αύτην μου την παρατήρηση, μοϋ την ΐίδωσαν κάποιες σελίδες ακριβώς, άπό τό τελευταίο 6ι- 6λίο τού ορίλου μου. Διαβάζονμρ στή σελ. 69—70' πρόκειται γιά ένθύμια άπό τόν Σάν—Μαρίνο' άντιγράφα» τό κομμάτι αύτό καί σάν ί-να δεϊγμα γραφής τού έν- διαφέροντος αύτοΰ βιβλίου: «'.Τύ πιό εϋχάριστο συναπάντη- μα είναι ό άποσκελετιομένος, συρ ριγνωμένος μά άκατάβλητος Δόν Κιχώτης, ποΰ μέ χαιρετάει μέσα άπό τή γυάλινη προθήκη στό γύ- ρισμα τού δρόμου. Τόν παρατηρώ μέ άδιόρατο, είρωνικό χαμόγελο, νά μην τού κακοφανεϊ' δσοι κατα- πιάνονται μέ άνεμόμυλους καί όρα ματισμούς, είναι μυγάγγιχτοι. "Ο πως καί νά είναι ό ίππότης μέ τή θλιβερή δψη ταιριάζει στή φυσική σκηνοθεσία' τα φρούρια, δσο 6ρα χοθεμέλιωτα κι' άν είναι, είναι σή- μερα ΐσκιοι δμοιοι μ' έκείνονς πού ό ίππότης τοΰ Θερβάντες έκυνη- γοΰσε καί άντιμαχόταν. Λυποϋμαι ποΰ δέν εμπήκα στό μαγαζί νά πληροφορηθώ την άξία τού. Σήμερα μοϋ λείπει κνριολε- χτικά (Μετάνοιο>σα σχεδόν πάντα
δταν, άπό νωχέλεια, άδράνεια ή
όκνηρία, άμέλησα νά άγοράσο) δ,τι
στά ταξίδια μου, μ' έτράβηξε Ίδι
αίτερα, είτε βιβλίο, είτε καλλιτε-
χνημα). Θά χον ήθελα, τόν Δόν
—Κιχώτη, έμπρός μου, νά μέ συν
τροφεύει σέ στιγμές άμηχανίας,
άπορίας ή άμφιβολίας' νά λυποϋμαι
τα ρικνά μακρυά κανιά τού καί τή
σκελετωμένη, πεινασμένη ψοράδα
τού* καί νά χαμογελώ—ώ, πάντα
μέ την πρεπούμενη διάκριση μά
νά μην τόν πληγώσιο, αυτόν καί
κάποιον άλλον πού μοϋ θνμίζει Δόν
Κιχώτη καί ποΰ μπορεϊ νά είναι
καί ό εαυτάς μου' νά χαμογελώ τύ
χαμόγελο τοΰ δασκάλου ποΰ εδί-
δπσκε καί λόγο δέν έκράτει.
Καί μά την άλήθεια ό Δόν Κι-
χώτης, προσα>ποποίηση τοΰ χιμαι-
ρο—κυνηγοΰ, τραβάει πάντα τή
συμπάθειά μας. ΚΓ έπειδή ό καθέ
νας μας έστάθηκε χιμαιροκυνηγά;
μίαν ή καί πεοισσότερες φορές στή
ξωή τον, άναγνιορίζει στύν ίππότη
τής θλιβερή; μορφή; τόν ίδιο τόν
ί-αυτό τού. Καθώς πιστεύει ό Κάρλ
Χίλλεμπραντ, Γερμανό; τεχνοκρί-
της τοΰ Στρασβούργου, πού εΓχε
τή Γαλλία δεύτερη πατρίδα τού,
στό εργο τού «Καιροί, Εποχέ;,
Λαοί καί Άνθρο>ποι», ό «Δόν Κι
χώτης, οπίσω άπό τή μορφή κιο-
μικής έποποιίας, είναι στήν πραγ
ματικότητα τραγωδία τής Ίδεας».
Καιρός δμ(ΐ>ς νά γυρίσω στό
κύριο, όπως εΐπα, γιά σήμερα θέ¬
μα, την «Εύρωπαϊκή Σνμφωνία»
στόν πρόλογο, τόν κάπως διεξοδι-
κό, έξηγοϋνται καί ό τίτλος καί οί
προθέσεις τοΰ συγγραφέα. Εΰστοχη
ή διαπιστωθη γιά τή «συμφοννία»
των λαώ ν τής γηραιός ηπείρου
μας. Τα πολιτιστικά καί έθνολο-
γικά στοιχεία, δπος έπισημαίνον-
ται ένδεικτικά, συνθέτουν πραγ-
ματικά, παρά τίς γλωσσικές, τίς
θρησκευτικές καί τίς αλ.λες διαψο
ρές, μίαν Ίδεατή ένότητα, μίαν έ-
πιβλ.ητική συμφ'ονία, μιά θελκτική
συμφωνία. Καί τό θέλγητρο τής
σνμφωνία; αυτής, τό ΰποδοηβεΐ
σάν εκδηλώση, άλλά καί τό
καθορίξει άκόμη σάν στοιχεϊο
τοΰ βιοναισθήματος των κα-
τοίκ(ον τής Εύρώπης καί σάν
λαών καί σάν άτομον, μιά σύγχρο
νη καί δλο διευρυνόμενη κινήση έ-
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
παφής των εύρωπαϊκών λαών, άλ
ληλογνιοριμιόν καί άλληλοεπιδρά-
σεων δ τουριαμός. Ό Παΰλος
Φλώρος, τύν θέλει περιηγητισμό.
προσωπικά κι' έγώ προτιμώ τό
«τουρισμός»· καί τούτο γιατί απο¬
δίδει καί στή σημερινή μας γλώσ
σα, την έ'ννοια τής δμαδικής κι-
νήαεως πρός έπίσκεψη μιάς χώ¬
ρας· ό περιηγητής ταξιδεύει άπο-
μονιομένος, ό σημερινάς τουρίστας
κινείται όμαδικά, όργανωμένος
σέ γκροΰπ άπύ χονριστικά γραα,εϊα
ή έκδρομικά σωματεϊα. Σημαντι-
κύ, κατά την ταπεινή μου παντός
γνώμη, δέν είναι νά βροΰμε ό¬
πως—όπως μίαν άντίστοιχη έλληνι
κή λέξη, άλλά χή, λέξη έκείνη ποΰ
νά έκφράζη καί την κυριολεξία
καί την εΐδική άπόχρωση τοΰ νοή-
ματος τής ξένης λέξεοις, ποΰ θέ¬
λομε ν' άντικαταστήσουμε.
Ή «Εύρ(»παϊκή Συμφωνία» τοΰ
Παΰλου Φλώρου, ενα 6ι6λίο τα-
ξιδιωτικών ρντυπώσεο)ν άπό την
Ελβετία, την Ιταλία, τή Γαλλία,
τή Γερμανία καί την Ισπανία, εί
ναι καί ενα 6ι6λίο χρησιμότατο
γιά κάθε ταξιδευτή στίς χώρες |
αϋτές, είτε περιηγητή, είτε τουρί |
στα, τόν χαρακτηρίσουμε. Οί έντυ
πώσεις τοΰ συγγραφέα τής «Εύ-
ρικπαϊκής Συμφωνίας», ενός άν-
θοώπου μάλιστα μέ πλατύτατη
πνευματική καλλιέργεια, εύαίσθη-
του καί ήθικά καί ίδεολογικά έξαι
ρετικά άνήσυχου, δέν είναι διόλου
πρόχειιοες καί έπιφανειακές. Διει-
σόΰει ποό πάντων καί σ' υλες τίς
περιπτώσει;, στήν Ίστορική άφε-
τηρία των περιστατικών πού άντι-
κρύζει καί μέ τή 6άση κυρίίος αυ¬
τή άνάλογα τα έρμηνεύει.
Ενδιαφέρον άκόμη εχουν οί
έντυπώσεις αύτές κ<ιί συγκινοΰν σάν λ.ογοτεχνήματα καί γιά την ζοιντανή καί διόλου τετριμένη πά ραστατικότητα των περιγραφήν, γιά τα λεπτό καί στοχαστικό συχνά λυρισμό των. Είναι δμως δ Π. Φλώρος καί ό νεοέλληνας πού ταξιδεύει στήν Εύοώπη' καί άναγκαστικά, δπιος σΐ'μδαίνει μ' δλονς μας, δταν 6ρε- θοΰμε εξοι άπό την πατρίδα μας καί τή θυμοΰμαστε καί συγκρίνου με τα πράγματα, ποΰ έχομε έκεϊ, μ' δσα 6λέπουμε, τα ίδιο κι' αύ- τός, άξιολογεϊ σιιγκριτικά τα παρό μοια φαινομένη τής δικής μας κα ταστάσεως, τοΰ δικοΰ μας σύγχρο νού πολιτισμοΰ καί επί πλέον προσ παθεΐ νά εξηγήση τίς διαφορές, νά τίς δικαιολογήση δπου χωρεϊ δικαιολογία καί άκόμη νά προβάλη έμφαντικά μάλιστα, τα διδακτικά τού συμπεράσματα. Μιά πολύ σωστή τού παρατήρη σι, ποΰ θυμάμαι συνέπεσε μέ μρ οικές παρομοίας σκέψεις δικές μου, δταν πρωτοπήγα στήν Εύρώ πή, είναι πώς ό πολιτισμός των χωρίον της καί στήν Ιταλία καί στή Γαλλία καί στή Γερμανία καΐ στήν Αγγλία καί άλλοΰ, ϊχει συ νέχεια άδιάσπαστη πολλών αίιό- νιον, ένώ σέ μάς σέ πολλές, τίς κυριώτερες εκδηλώσει; τού, ό πό λιτισμός εχει σπάσει μ' ενα χάσμα τεράστιο τεσσάρων πέντε αιώνιον τής περιόδου τής τουρκοκρατίας. "Εχομεν άρχίσει πρίν έκατό ή ε¬ κατόν πενήντα χρόνια σχεδόν ά¬ πό την άρχή, μ' ενα ξεκίνημα μάλιστα τί; περισιίότερες φορέ; σπασμο^δικό, 6ε6ιασμένο καί άμε- λέτητο. Άκόμη καί τα έρείπια τή; κλασσική; έλληνική; άρχαιό- τητο; καί τα μνημεΐα τή; 6υζαν- τινή; έποχή; δέν κατορθώσαμε πά οά σέ λίγες περιπτώσει;, νά τα δέσουμε όργανικά μέ τό σύγχρο- νο πολιτισμό μας. Ένώ στήν Εύ- ρώπη, κτίρια, τέχνη, καί θεσμοί, έμφανίζουν ?να σύνολο έσωτερικά, έξελικτικά όργανωμένο. «"Οπου καί νά ταξιδεψω, ή 'Ελλάδα μέ πληγιόνει» κατά χον τοαγικό στίχο τοΰ ποιητή. Καί ετσι είναι, είτε ταξιδεύου με μέσα στήν 'Ελλάδα, είτε ταξι δεύουμε εξο άπό την 'Ελλάδα, εί¬ τε δια6άζομε ταξιδιιοτικά 6ι6λία, σάν τούτο τό πολ.ΰ καλό, την «Εύ- ριοπαϊκή Σιιμφοινία» τοΰ Παύλου Φλώρου. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ ΖΗΤΕΪΤΑΤ μικράς γνωρίζων χοήσιν πο5ηλάτου. Πληροορο ρί-/ι ε!; .α γραφεΐα μας, Νί κης 25, τηλ.229.708. '~ευθ., α όν- 'αιώ-/·,< τί» ν'^^ι 109°)1938 ι Λ ~<->Ίγ-!γ - Λ ε,ι.ΌυντΛς
ΓΟΚΡ 1ΙΝΑΝΙΔΗΣ
ίατοκία Ναυόρχου Βότση 5.'
Πθ^ϊΤτό ιΓνΡΓ ΤνιηθνθΤφΕ' 3.'
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΓΔΗΧ
Κστοικ;π Γπαητάκου 17
Ε Ν Δ Υ [ Σ θ Ε
είς την
ΠΝ,ΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ.Μ/-ΛΛΙΑΡΙ&Η
Παρακολούθησι; '
τή; εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΙΙΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τής κ. ΑΝΤ Ι ΑΣ ΠΑΝΤΟΥΛΗ — ΒΑΛΤΕΤΧ1ΟΤΗ
Δ'
Καί νά θυμίζή τα παληά τα χρόνια της έκείνα!
Καί νά χυμάη σάν άστραπή στόν Τουρκομάχο άγώνα!
Καί ώσάν την πολεμόχα,ρη θεά την άμαζόνα!
Καί ώς νά κρατοΰμε τή; θεας τή; Αθήνας τό δόρυ
Κι' ώς νάχρ καί μιά κεττ-αλή Μεδοΰση; στήν άσπίδιι
Φεύγονν κατάτρ-ομοι οί ίχθροί μπρός στής φωτιάς την Γδια
Πού χϋνεται σάν άστρ(χπί| κι' όρμά σάν κίΐτ(ΐιγίδ(ΐ
Κι' ώσάν την1) γοργοφτε;ρ(οτη Νίκη μες τόν άγωνα
Κ(ΐί... ώς Μάννα προτοφίλησε την ίίμοοφη ΈλησσώνΜ.
Καί— πρίν άκόμη. τό (|ΐλί στά χείλη των τελειώση
Καί —πρίν άκόμη νάσταθή κοντά τη; ν' άνασάνη
Ξανοπετιίται μ.· (Ίρμή καί δΰναμη δλλη τόση
Στήν άλλη θυγατρρα τηςστή σκλάβα την Κοζάνη
Καί σπάει κΓ «,ΰτής χά σίδερα! •/.αί την έλευθ.-ρώνει.
Κι' αύτη οπου άκολουθεί καί δπου την καρφώνει
Μγ σάλπιγγ' άοχαγγρλινη καί μακραντιλαλούσα
Πετά ή γοργοφτέρωτη των μαχητών ή Μοΰσα
Καί περα ώ; πέρα άντιλαλεΐ! 6ροντοφ<ονεΐ ή Νίκη "Ελληνε;! ξαναπήραμρ καί τή Θεσσαλ«νίκη. Καί (ΐλεπει μρσ' τό διάίια της άπό χαρά νά κλαΐνε Καί δλοι σταυροκοπούμενοι μπροστά σ' αύτά νά λίνε Τώρα —πού καί μ' όλάνοιχτα τα μάτια μα; θωροΰμε "Οσα καί μέσ' χον υπνο μα; θίταν πολλά νά δοΰμε Καί τώρα —πού ξυπνήσαμε καί λύθηκαν τα μάγια Καί βλέπουμε όλοζώντανα τα όνρίρατά μας τ' άγια. Γιά δήτε κι' ενα λατρευτό! πανώριο παλληκάοι ΙΙδχει τ' αγιου Δημήτρη μας την όμορφιά καί χαρή Τοϋ Ταξιάρχη τό σπαθί! τού Σταυραετοΰ τό μάτι Καί ποϋναι σάν άρχάγγελος μέ γοργοφτέρωτ' «τι "Οπου σταθή κι' δπου βρεθή κι' δπου φανή ή θοριά τού Χαρίζει κάτι άπ' τή μορφιά! καί την παλληκαριά τού! Δίνει καρδιά στ' άσκρρι μας! Χαρά στόν πόλεμό μος! Ελευθερία στά μέβη μας! Θάνατο στόν ρχθρό μας. Κι' άπό παντοϋ φωνάζουνε σ' αυτόν: ΤΩ Κωνσταντΐνε! Πάλι —μέ χρόνια μέ καιροΰς— πάλι δικά μα; είναι... ΤΕΛΟΣ ΑΝΤΙΑ ΠΑΝΤΟΤΛΗ - ΒΑΛΤΕΤΣΙΩΤΗ ΟΙ ΠΡΟ ΙΙΕΝΤΗΚΟΝΊΆΕΤΙΑΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΙΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ "Ανθριοποι ήλθε ό καιρό; πού ώρισε ό Θεό; νά πάτε στό Φεγγάρι μέ την δική σας θέλησι καί την δική τοι( χάρι. Γό "Αγιον ΙΙνεΰμα έφώτισε την ανθρωπίνη διάνοια /ιά νά φθάσητε σήμερα εί; στά ούράνια ΐιορί; την θέλησί Τού τί μπορείτε νά πράξητρ αάλιστα δταν έπιχειρήτε στ' αστρα νά πετάξητε Κ(ά δταν μρλλοντικά πατήσητε Άο,ροδίτη καί "Αρη ;ήν δΰναμι θ' άρύεστε άπό την Θεία Χάρι. Κατάκτησι αυτών δέν γίνεται είναι δική Τού κτήσι Ό ανθρωπο; δέν ημπορεί νά πάη έκεϊ νά ζήση Κατοίκια σάς εδωσε την γή καί δχι τό; Φεγγάρι προσεκτρ μή κάνητε στροο;ή καί μπήτε ρ'ις στόν "Λίι.ι. Σήμερα σάς επέτρεψε νά ρπισκ.Ρ((θήτε την οΰράνιο (ίασιλείίΐ Τού νύ Ίδητε ζώντε; τα θεϊα μεγαλεΐα Τού Νά Ίδητε άπό κοντά την άπειρο δημιουργία Τού >.<ά νά Οαυμάσητε την <-)εία Παντοδυναμία Το»' Ν ά εννοήσητε τα ρς>γ« τής θεϊκής Τοι· ΙΙανσοΐ[ία;
καί την σα-ραγίδα τή; επί τής όρατής κτίσεως Θείας Παρουσί(ΐς
θαυμησταί ν' άποβήτε τού κόσμου τοϋ άπείοου
καί προσκυνηταί τοΰ θείου μεγαλείου
Τό Πνεϋιια τό Άγιον θά (Τάς οδηγή στήν όδό την εΰθεία
γιά νά αίσθανθήτε την άπόλ.υτο καί θεία άρμονία
Γιά νά πιστεύσητρ ότι δέν ύπάρχει δλλος θεός
παρά μόνον ό τής γής καί ουρανόν ποιητής καί δημιουργό;
Ναί, ό πατήρ ό υιός καί τό "Αγιο ΙΙνεΰμα
ίπλασε τόν κύσμο δλο, καθώς καί σένα
ι Σ' έ'πλασε κ<ιτ' εΐκόνα καί όμοίίοσι δική Τού : σϊ νίοθετησε σ' ρκανε παιδί τού "Εδοσε στόν «νθρωπο χαοίσματα θεϊκά καί ίκανύτητα στά ί'ψη νά πετά Εϊσαστε λοιπόν εΐκόνα τής Τρισήλιου Θεότητος γι' αΰτό περιίπταστε τώρα τής σρληνίου χίοηητικότητος ι Σήμερα άναχο>ρείτε πηγαίνετε στό ((-ργγάηι
ό'χι μόνον μέ δική σας δΰναμι άλλά μέ (ΐώτησι άπό την θεία
Ι (Χάρι
Κάνετε λοιπόν προσευχή στόν 'Εποτ'ράνιο Ποιητή
σωοι κι' άβλαβεΐς νά έπιστρέψητε πάλι ρ'ις την γή
Γιά τό κατόρθιομά σας μην ύπερηφανευθήτε
καί τό εργο μοι> θελήσετε νά τό σφετερισθήτε
Μή βεοποιήσετε τόν ίδικό σας έαυτό
κιιί άπαρνηθήτε χον ΙΙλάστην σας καί Λημιονογό
Πιστεΰσατε άκράδαντα Τριάδα την 'Λγία
γιά νά ίδητε όλοκάθαρα τα ούράνια μεγαλ.εϊα
Τότε θά πλημμυρίση ή ψυχή σας άπό θεία εΰωδιά
Άναφιονάξατε δυνατά καί πήτε
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΡΙΑΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΟΤΡΑΝΟΤ ΑΓΙΛ
Ιερεύς Στυλιανός Σταυρόπουλος οϊκονάμος
ι!
ΗΡΩΤΚΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ ΑΊΔΙΝΙΟΥ
Τού ·/.. ΘΕΟΔ. ΑΓΓ. ΚΛΜΙ ΛΙΕΡΗ, Άρχηγοΰ 16ου Συ-
στήματος ΙΙροσκόπωγ Θεσσαλο νίκης.
Γ'
Ό Γενικάς "Εφορος τής Έλλά
δος διά τής ύπ' αριθ. 50 ημερη¬
σίας διαταγής τού τής 2.8.1919
διά συγκινητικόν φράσεων εξαίρει
την αυτοθυσίαν των έλλήνων
προσκόποιν καί καταλήγει ώ; ρ-
ξής:
«Έπιθυμώ αί είκύνες τους νά
στολίζουν την πιό τιμητική θέσι
σ' δλες τίς λεσχρς των Έλλήνιον
προσκόπιον σάν τάς εΐκόνα; των
ήρώων καί των μαρτύρων τοϋ γέ-
νονς*.
Ή θυσίιι των ήρο>ικών τούτον
παιδιών φέρει την σφραγϊδα τής
ΰπρροχής τοΰ πνεύμητος, επί τής
ΰλης, έσχεν δέ ώς άπότοκον χό με
γαλρϊον τής άρχαίας Ελλάδος καί
παραδίδρται σήμερον είς την προ
σκοπικήν νεότητα τής έποχής μας
διά νά συνεχισθή άμείωτος παρ'
όλας τάς άντιθετονς ισχυράς έπιρ
οοάς τής συγχρόνου ζιοής. 'Τπέρ
των γενναίων τούτιυν τής πίστειος
κ«ί τής πατρίδο; προμάχων κλεί-
νομεν εύλαβικά τό γόνυ καί άνα-
πολοϋμεν την ήρο)ΐκήν τούτίον πρά
ξιν λέγοντε;. «"Ιτε λοιπόν παΐδε;
Έλλήνων», οί ίερολοχϊται, εί; τού;
οποίον; εΰελπι; αποβλέπει ή πα¬
τρίς, έπιδιώξατε τό μέλλον καί έ-
σεΐς, ώ; έκεϊνοι, δι' δλη; τή; όρ-
μή; τής νεότητός σας άπό την
οποίαν μή άφήσητε νά φίγουν οί
ίεριή ένθουσιασμοί, διότι καθώς λέ
γει Οαθυστόχαστος φιλόσοφος.
«Εΰτνχρϊς οί λαοί, οί όποϊοι δια-
τηροΰν αμείωτον την ιεράν πηγήν
τό εθνικόν μέλλον, τό οποίον είναι
συνυ'ρασμένον άρρήκτως καί άδια-
σπάστιος μέ την καταγιογήν, την
ανατροφήν καί την ιστορίαν ημών
ώς ρθνους άρχαίου καί ενδόξου,
έχοντος δικαιώματα άπαράγραπτα
επί χής ζιοής, διά τής παντοδυνά-
μοι· αΰταπαρνήσειος καί εργασίας
υπέρ τής όλνότητος διά των δποί-
ιον διέλαμν|>αν διά των α1ο>νο>ν καί
ήνδραγάθησαν αί άποιχόμεναι έργά
τιδες τοΰ εθνικον μας μεγαλείου
γενεαί, των οποίον την δόξαν άν-
τιλαλεΐ ή ήχό) τόν βουνών, ψάλ-
λει των ρυακιον ό φλοϊσβος, δι-
ηγείτ(ΐι των ρνακιών ό ψίθυρος,
εσκόρπισεν είς τα τετραπέρατιι ή
ταχύπτερος φήμη, άποκαλύπτει είς
πάσαν γοινίαν τής ελενθέρας πα¬
τρίδος, βροντοφίονεΐ ή μεγαλόφο)
νος σάλπιγξ τής δικαιοσύνης, ή
όποία άποσπά καί ημάς άπό την
άηδή πρζότητα τοΰ ΰλισμοΰ, αίσθα
νόμρθα τό χρέος νά έξάριομεν τύ
μέγεθος τής θυσίας ίκείνων, νά ΰ-
ποκλιθήμεν πρό τού απαραμίλλου
ψυχικοΰ μεγαλείον των κατά την
εθσημον ταύτην στιγμήν καί άνατεί
νοιμεν χείρας ίκέτιδας πρός τόν
Παντάνακτα θεόν, διά νά εΰχηθώ
μέν μετά κητίΐντ'ιξεως καί εϊποι-
μ«ν: των άριστειον τοττων τής <ρ>
λής, των ίνδόξον ήρόιον των υπέρ
(ίιομίιν καί εστιών, υπέρ πίστεως
καί πατρίδος πεσόντων.
ΛΤΓΚΡΙΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΤ Τ.Κ.
ΒΕΤΝΟΓΛΟΤ ΜΙΝΩΟΣ Α.Τ.
2(ΐς
ΠΑΠΑΛΟΠΟΤΛΟΤ ΛΙΜΙΛΙΟΤ
Α.Τ. 3ης
ΑΝΛΡΕΑΛΗ ΚΩΝΣΤ, ποόσκο-
πος
ΑΒΡΑΑΜ ΙΩΑΝΝΟΤ
ΑΝΤΩΝΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΟΤΣ
ΑΡΑΔΟΤΛΗ ΛΗΜΟΤ
ΘΕΟΔΩΡΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΙΩΛΝΝΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΙΩΑΝΝΟΤ ΗΡΑΚΛΕΟΤΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
ΚΑΝΑΤΑ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ
ΚΟΤΓΙΟΤΜΤΖΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ ΓΕΩΡ
ΓΙΟΤ
ΚΑΡΑΜΑΟΤΝΑ ΔΗΜΟΤ
ΜΑΡΙΝΙΑΔΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΜΑΝΘΟΠΟΤΛΟΤ ΚΤΡΙΑΚΟΤ
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΕΤΛΟΚΙ-
ΜΟΤ
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΝΙΚΟΛ.
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΘΕΟΔΩΡ.
ΝΟΜΙΚΟΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΝΙΚΗΤΟΠΟΤΛΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
1ΙΡΩΤΟΨΑΛΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΠΑΝΑΓΗ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ ΔΗΜΟΣΘΕ-
ΝΟΤΣ
ΣΑΜΙΩΤΑΚΗ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
ΤΣΟΧΑΤΖΗ ΜΑΝθΟΤ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΕΤΣΤΡΑΤ.
καί
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΕΜΜΑΝ.
ΤΣΟΧΑΤΖΗ ΜΙΧΑΗΛ
μελών Τ.Ε.
ή μνήμη ϊ-'ίττιο άληστος είς αΐώνα;
αίόνον.
Έκεϊνοι πού φίυγουν
ΔΑΜ,ΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΆΔΗΣ
Πλήοης ή^μίρώ. άΐΓΐδίωσΐ καΐ έ-
κΓ)5εύθη έν μέ^ω εί'λικρινών ϋ-δηλώ
αιων πένθους των οίκείων, συγγε-
νώ./ κα! φί'λω« τού ό Δ3μρα ός Γε-
ΕΤχ: γεννηθή 0 μεταίττάς είς την
Σττάρτηι/ Μ. Άσίας καΐ έγκατοοστσ
θή είς 'Βλιλάδα πολύν χρόνον πρό
τής Μικιρασιχτικής Σι«μφ:;άζ, ε¬
πιδοθείς επιτυχώς καϊ εϋδοκιμήσσς
είς τ6 ί.μπόρια , άφο|} προη,γουμέ-
νως είχεν εργασθή είς την ημερη¬
σίαν «Σώλιΐηγγα» τής Μυτιλήνης
ώς διαχειριστάς.
Διο<ρ!νετο εξόχως διά τα εύγε- νή καϊ άθρωπιστικά τού αΐσθήμα τα, την άκϊραιότητα τοο χαροα<τη- ρος τού, την ύποΙ&ειγιμοοτικήν έ'.τι- μάττ(τα( κα! τό ανώτερον χευ ήβος. Ή εφημερίς μας δια€:6άζ£ΐ τα θερμά της σνλλυπητήρια είς τή* βαρυΐτενβοθσαν οικογένειαν του_ "Ενωσις Σπάρτης Μ. Άσίας καΐ Π·ριχώρων Νέα "Ιω ία — Αθήναι ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νέα Ίωνία σήμερον τή; ]ί ην τοθ μηνδς Ιουλίου τοσ Ετ;ι.'ς 1969, ημέραν Σάββατον κα! ΙΟην ττ.μ., συ βλ%/ τό Δ.Σ. Ενώσεως είς έκτακτον συι/:ί κατοττιν προσ*λήα;ως το^ δρου αύτοθ, επί τώ άδ:;ήτω θανά¬ τω τοσ έκ τώ» μ£λ£>ν -ής Έ.ώσΊο;ς
ΔΑΑΛΙΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
όκοΓσαί. -[θΰ 'Αντιπ.3θ£,5ρου έξάραν'
τος τάς άρετάς το^ θΐνόντος, (δι
αιτέ,οως δέ την φιλ^στοΐγισν, Ιργα
τικοτητα και φ λ^πατοίαν -,ο} μΞ,τσ-
στάντος, δί'τις κα! μ:γάΛιος Γ,Οϊ,ογέ
τητι την ένωσιν μα.
ΨΗΦΙΖΕΙ ΟΠΩΣ
Ι) Πϊρ3·<ολουθήσει συσσ^νον τ.ί Συμβούλιον χή( κη5;!αν τοθ μ^τ^- στάντος 2) ·ΑργήσοΐΛ/ τα γραψεΓα τής 'Ε- νώσιίίος επί τρι^)με^^ι'. 3) Κατατ:9ή ίττϊ τοο τάφου τςυ δαρύτιμος στέφα·Λς. 4) ΔΓαοοιϊΐ/3,ΐ τό τΐοοδν 8·Π τ;3 τύιτου. 5) Σταλώσιν συίλυττητήριαι ίττι- ατολαΐ είς τή. οικογένειαν το^ μι.. ταττά τος. Διά τό Δοκρτικό Ό Άντιποόεί-ος Β_ Άκγιαννίίης Γ. Γροιμματεϋς Φ. Έκ.λεκτοί ξενοι ποιηταί Νεκροι γείτονες (Άπό τή συλλογή «Ήλιακοί μΰλοι» ΛΙΟΤΜΠΛΙΑΝΑ 1!>64)
"Άχ, άραγε, άκοΰτε; Ήλθε ή ανοίξη —
πάνω στούς λ.όφους, στά λειβάδια, κοντά στίς βρύσες,
δλη πράσινη ξεχείλισε πάνιο στό κάμπο,
μέσ' στίς σκοτεινότερε; κάμαρε; φεγγοβόλησε —
καί πάνω στά ζεστά κρεβάτια των άρρώστιον,
πιό γλυκός άπ' δλους τούς παρηγορητρς,
ό ο;(οτρινός άερας τα φτερά τού δπλιοσε.
Στί; αύλες μας τίς γεμάτες κάπνα
τώρα τα βράδυα άρχίζουν νά μοσχοβολοΰν
σάν άπό θυμίαμα λιβανιοθ.
Μπροστά στό κατώφλι τό χορτάρι φρέσκο
λέ; καί μεταξωτό κιλίμι στρώθηκε
γιά νά πατάει στά μαλακά
κάθε καινούργια μάνα — %
δταν τ' άγέννητο μωρό
στήν εύλογία θά φέρει,
μέσα στό γλ.υκοχάραμα ή στό χρυσό τύ χιύνι.
Καλοί μου γείτονε; πού κοιμάστε μέσα στήν ύγρήι τή γή,
αχ, τώρα ποτέ πιά δέν θάστε όλομόναχοι—
κάθε φορά πού κάτοί άπό τό παληό ταβάνι τό; φώ; άνάβονμε,
γνρω άπό τό τραπέζι μας μαζεύεστε
> αμποκοπώντας άπό τό φός τοΰ άόρατου «στρου,
καί σάν πρωτα βουτάτε
μαζί μα; τό ψωμί στήν πήλινη τή χύτρα...
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΒΟΔΝΙΚ
Άπόδοση άπό τα Σλοβενικά
ΜΑΡΙΑΝ ΤΑΒΚΑΡ
Στή Σαντορίνη
Ό κ. Β Ι
ΕΙΣ
Β-ΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΑΘΗΝΑΣ
Ό έν Γαλλία άντοτίΐοκριτής μσ< Κ3Ϊ έ.<Α2<τός σνν;?γάτης κύ.; ςς ΒζσΊλειος Ιωαν. Βερνάδ-ος άφικΠΛ ^ή^ 28η. Ίουνϊου είς "Ελλώϊα, Τνο παρατείνη κατά τάς θ:ρ ός τον διακοπάς πλησίον τίον γο.ίο;ν τού έν 'Αμα^ουσίω. Εϋχό^εδσ είς αύτί* τό «<<αλώς ήοθεν είς την πατ^ΐεχ, Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡιΑΛΗΣ Δί:χεται Βηλαρθ 7 Γ.λατ ΆγΙου ΚονοτοντΙνου (Όμόνοια) 9 ! καΐ 4 - Ι μ.^ Τη> 5 25 387
Κοσμογονικό τοπίο, |ϊγαλμένο ά
πά τή μακροχρόνια δράσι ύποχθό
νκον δυνάμειον, εχει άποτυπιομένα
στά κακοτράχαλα βράχια της τα
σιιμάδια τής πάλης τόν Τιτάνων.
Στ' άμόνια τοϋ "Ηφαιστου πελε
κηιιι'-νες οί όρθόστητες πλευρες
της, κλ.ρίνουν μέσα τους την άτρά
ντίΐχτη δνναμι πού γεννά καί ΰ-
ποίΐάλλει τα μεγαλεϊο. Άξεπρρα-
στες, σοΰ έπιβάλλουν μέ την πρώ
τη ματιά, την παοουσία τους.
Τα καράβι σ' αύτη την αγρια
((ΰσι, φτάνει συνήθος ξημερόμα
τα, δταν οί δρθιοι βράχοι, πού
κρέμονται πάνιοθρ σου, άρχίζονν
νά παίρνονν δλα τα χρόματά
τού;, άπό τα άσπρο ως τό κόκκι
νο, τό καφέ καί τα μαϋρο τής λά-
(>ας. "Ενα πλ.άτιομα μέ μιά έκκλη
σία, ρνα κ.αΓρενεϊο καί κτιποιρς τού
πρς (τρώγλρς) στού; βράχους,
πού χρησιμρΰουν πότε - πότε καί
γιά κατοικία είναι ή Σκάλα —
τό λιμάνι.
Μερικά ΰπομονετικά ΰποξύγια
μάς παίρνονν άπό κεΐ γρήγορα,
καί ϊπειτα άπύ .")87 πλατύσκαλα,
μάς άνεβάζονν όνειροπαρμένους
στά Φηρά, την ποωτεύουσα τοΰ νη
σιοΰ, σέ ί'ψος 2.Ί0 μ. Χτισμένη ή
μικοή πολιτεία σέ στενό βάθος
κΐίί σ' δλο τύ βάθος τοΰ γκρεμοΰ
ίπιτοέπει τή θέα άπό τή μιά πλευ
ρά στά Ν.Δ. πού είναι ή θάλασ-
σα μέ τό ή^αίστειο, καί άπό την
άλλη στά άνατολ.ικά μέ τό νεραϊ-
Λίνΐο κάμπο.
Ή Πολίχνη, κατεστραμένη άρ-
κετά άπ' τθΰς σεισμούς τοϋ 1956,
εχει άνοικοδθϊηθή, άλλά μύνο με¬
ρικά σκόρ.τια σ.τίτια της εχονν
ύιατηρήσει ενα στυλ, ίναρμονισμρ
νο μέ τα πεοιβάλλον. 'Ένας ά-
οφαλτοστρωμένος δρόμος όδηγρί
άπά κεί στήν Έπάνοι Μεριά, πού
ήταν ίίλλοτε τό πιό π'κνοκατοικη
μενο χιοριΛ το6 νησιού. Τελεία κα
Τϊοτραμμρνο, σήμρρα, Ρχρι διατη-
ηήσρι μύνο τίς έκκλησίες τού καΐ
ελ.άχιστα σπίτκι.
ΐίροα άπό κεί, άκολουθώντας
τα μονοπάτια τοΰ νησιοΰ, γνρίζου
με δλε; τίς φυτεΧες μέ τα μοσχο
μπίξελη, τίς ντοματιρς, τα άμπρ-
λια, τίς σπάνιες σκόρπιε; συκιές
καί φτάνουμρ. στίς άνατολικές ά-
κτρ;, μέ τή μαΰρη δμμο.
Σταυροδρύμι τοΰ Α'ιγαίου ή
Σαντορίνη, Λνάμεσα στήν Κρήτη
καί στίς Κυκλάδες, ¥χει σημάδια
άπ' δλες τίς ίστορικ.ές έποχες καί
άπ' δλον; τού; κατακτητέ; ποΰ
όιάβηκαν άπό κεΐ. Στά Μέγα Ηου
νό, όλόκληοη άρχαία πόλη μέ τό
θεατρό της, άγγρϊα, άγάλματα κτΐί
επιγηαφρε ποΰ βρίσκονται στό Μόν
σείο, είναι χά κατάλοιπα τής όλ·
ληνικής αρχαιότητος. Άπά τα Ην
ζάντιο ('/πειρες μικρές έκκλησίες,
διακοσμημένρς Λνάλογα θυμίζουν
εντονα την παρουσία τον. 111 ο
ζωντανά άκόμα *>1ν»ι τα άπομεινά
1>ια τής Έγρτοκρατίας μρ τα κά-
στρα, πολλι'ί άρχοντικά καί όλό-
κληρες οίκογένειες μρ ε!κόσι;μα
ι'.αί καλωσννάτους τϋόπους. Μά κι'
όλοι οί κάτοικοι τοΰ νησιοΰ είναι
καλοσ'ΐνατοι, δημιουογιόντας ρτσι,
μιά περίεργη χτνπητή άντίΗεσι μέ
τό δγριο τοπίο.
Γή των αντιθέτων ή Σαντορίνη
(θήρα) ήταν ή μάνη κατάλληλη
νά ξνμώση καί νά ζήση ενα τετοιο
άμάλλιιγμα άγρια; φύσης καί λε-
πτοΰ πολιτισμοΰ. Αφήνοντας αύτό
τα άνεπανάληπτο νησί, πού τό κα
τοίκησαν Τιτάνες καί τό περπα-
τοΰν νεοάίδες, τώρα, είχαμε την
αίσθηση ότι ξαναγυρίξαμε άπ'δνα
κόσμο πριοτεγρννητο, παμπάλαιο,
πού στάθηκε κεΐ δανά στά σκα-
λοπάτια τής πόρτας τού καί στο-
χάζεται [ό μεγαλεϊο τού καί δέ
λέει νά τό άλλάξη, οΓτε νά τό
ξρφτίση μέ τίποτα ψεύτικο.
ΔΑΝΑΗ Γ. ΠΑΙΙΑΣΤΡΑΊ'ΟΤ
ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΛ σοχιευών
Τηλεορά/κως καί τηλεπικο;-
νωνιακοΰ ύλικοΰ. Ή γνωστή
παγκοσμίω; κασσιτετερ^κόλ-
λησις τοϋ Άγγλικοΰ 'Έ^ρ^ο-
ασίου «Μουλτικορ Σόλντερς
Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τ'.μάς καί
προσπέκτους άπό την Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ
Σ. ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ, θησέ
ως 7, Δ' Ιροφος. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
Κατά τ* τελευταία Ιτη 1900- 1920
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
4 ■
Τοθ συνεργάτου αα; ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΙΙΟΥΛΟΓ
ΑΜΙΣΟΣ πηί' '"'■ δολιίι μ(ι; σττ>θη
Είς την Άμισόν ύπήρχε καί μία
Μουσική Σχολή Θηλέων, είς την
οποίαν έα-οιτοϋβαν 24 δεσποινίδες
τής ελληνικάς κοινότητος Άμισοΰ.
Έδιδάσνοντο την θεωρίαν τής Εύ
ρωπαϊκής μουσικής, άσματα χορω
διακά καί δραματικήν άπαγγελίαν.
Παραλλήλως καί ή διάδοσις τοΰ
πιάνου ήτο εΰρντάτη. Καθηγητής
την εποχήν εκείνην ήτο ό Γάλλος
μονσικός Πέσ.
ΑΙ περισσότεραι Έλληνίδες τής
Άμισοΰ εδιδάσκοντο καί εγνώρι¬
ζον πιάνο. Ούδεμία πόλις τοϋ Πόν
τον, οΰτε καί αί βορειότεραι τής
πόλεως Βατούμ, ρωσικαί πόλεις,
ηδύναντο νά πλησιάσουν τόν αρι¬
θμόν τόν πιάνων πού συνεκέντρω
νέ μόνη της ή έλληνική κοινότης
Άμισοϋ.
Καί δικαίω; ή Άμισός έφημί-
ζετο διά την μουσικήν της έπίδο
αιν, ώς καί την υποστήριξίν της
πρός πάν τό καλλιτεχνικόν.
Κατά τά ε"τη 1912 — 15, ύπήρ
χε μία θαυμασία μικτή χορωδία
είς την Λατινικήν Εκκλησίαν, α¬
ποτελούμενη άπό 30 νέους καί νεος
τής Άμισοΰ, "Ελληνας, Ιταλοί;
καί Γάλλους καί ή όποία υπό ττ<ν , διεύθυνσιν τοθ μουτουργού Γάλ λον, Πές, έξετέλει λειτουργίο; Γ'ον ιιεγαλυτέρων έκκλησιαστικών αον- οουργόν τής Δυτικής Έκκλησία.-. Σολίστ τή; χορωδία; αυτής, υ¬ πήρξε καί ό συγγραφεύς τοΰ πά υόντος Βργου. 191ό Ό πρΰτος Παγκόσμιος πόλεμος ίχ« κηρυχθή. Ή Τουρκία εισήλ¬ θε >*αί αυτή είς τόν πόλεμον π·.<- ρά τό πλευρόν τής Γερμανάας καί τής Αυστρίας, τόν Όκτώβριον το£) 1914. Την επομένην ό τουρκικάς στό λος ήρχισε νά βομβαρδίζη ροσι κάς πόλεις. Άλλά καί δ ριοσικός στόλος δέν Εμεινε άδρανή;. Συ¬ χνά ήρχετο καί έβομβάρδιζε την Άμισόν καί άλλας πόλεις τοΰ Πόντον. Λόγω τοΰ πολέμου, ή μουσική κίνησις είς την πόλιν αύτην εμει ώθη α'ισθητός. Άλλά κατά τό τέλος τοΰ ετους 1915, συνεκροτήθη μεγάλη χορω¬ δία καί όρχήστρα υπό την διεύ¬ θυνσιν τοΰ μουσικοΰ Δημητρίον Κοντογιαννοπούλου, διά νά περιέλ θη τάς οικίας των όμογενόν κα¬ τά την παραμονήν τής Πρωτοχρο νιάς, αί εϊσποάξεις τής οποίας θά έβελτίωναν την τραγικήν θέσιν των τότε έξορίστων δμογενών τής περιφερείας Άμισοϋ. Κατιοτερω δημοσιεύομεν τού; στίχους τής Πρωτοχρονιάς τού 1916. ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΛ 1916 ΠΟΙΗΣΙΣ: Γεώργιον Κουτσού- ρη — ΜΟΤΣΙΚΗ: Δημ. Κουτσο γιαννοπούλου Πικραμέν' ή καρδιά μας θρηνεϊ μά τραγούδι στά χείλη άνεβαίνει σάν εϋχή πρός τόν Πλάστη άγνή Ί'οαγονδεϊ ή ψονή μας άλλά ή ψυχή μας λυπείται καί κλαίπ κι' άν σά; εΰχεται χΟόνια πολλά χιορισμός αδελφάς μας την κ«ίπ. 'Αττ' τα σττίτια των τώρα μακρυά τι; γιοητή τονς πρρνονν μετά πό (νού δεν θ' άκοΰσονν αυτήν τή φοοά την γλυκειά μας εύχή: Καί τού (χρόνου Σάν άνδρεία παιδία μέ καρδιά γιά τραπέζι τους θαχουν τό χ&μα σκεπασμά τοτ'ς τα κρύα κλαδιά καί τα κρνα τα χιόνια γιά στριομα Τή γιορτή σας μέ λόγια πικρά νά χαλάσωμε δέν τα ποθοΰμε 1-)ά ξανάρθη καί πί'ιλ' ή χαρά κι' εύτνχεϊς είς τό μέλλον θά ζοΰμε Εύθυμία καί γρλοια άνθηρά κηί α; λείψη τό φάσμα τοθ πΑ' (νού εις τό σπίτι σας πάντα χαρά καί νά ζήτ' εύτυχεϊς, καί τοΰ χρό- (νοιι Άλλά δώστε μικρόν οβολόν είς τούς ψάλτας υμών των άρχόν- (το)γ, ν·Λ δροσίσουν τάς θλίψεις πολλων διιστυχόν αδελφόν μα; άπόντοιν. Γενική συγκίνησις διεδόθη ε!; ίίλα τα σπίτια τόν δμογενων, οί όποϊοι ηκούον μέ κλάματα τοίις στίχους τής Πριοτοχρονιάς άπό την χορωδία καί την όρχήστρα τής Άμισοΰ. Σημείωσις τοΰ συγγραφέως: Επαναλαμβάνομεν την δή λωσιν. Είς τα άρχεΐον τοΰ ιίυγγοαφειος τοΰ παρόντος έργον, ευρίσκονται άποκόμ- ματα εφημερίδων τής Άμι¬ σοΰ καί τής Τραπεζοΰντος ι'ιπό τοΰ ετονς 1914 — 20, διάφορα προγράμματα σν- ναυλιών, ρορτών καί Θγπ- τρικόν παροστάσεο>ν τι")ν 1-
δίοιν πύλεο>ν.
Τύ άρχεΐον τοΰ σΐ'γγραφέ
.·ις είναι εί; την διάθεσιν
παντός έπιθυμοΰντος νά τό
επισκεφθή.
(Συνεχίζεται)
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
Την Κυριακήν 13ην τρε);α^ος ί·
τελέσθη^αν τα έτήσια μνημόσυνα
τώ. έκ τ«ν Μεγάλων Εύεργ£τώ»' τής
"Ενώσεως Σπάρτης Μικράς 'Ασίσι;
<οά Πεοιχώρω ΠΕΤΡΑΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ κσ! ΕΛΕΖΟΓΛΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ τό μέν ϊν έν τώ 1ί-ώ ναώ τοθ Ν«- Ν. Σιμύρνης τό δέ ϊτε έν τώ Ιεοώ ναώ Άγίων 'Ανσρ- Ν. Ίω,ίας, είς αμφότερα παρέττησαν πλήθος έ<λϊκτοΟ κότμου τιμώντος τήι, μνήμην άειμνήοττων κα θώς καΐ τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Ενώ~ως Σιτάοτης Μ. Άσίας καϊ περιχώρω-- Άναδρομή είς την Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΓ, τ. Δ) ντοΰ Τοΰ 'Τ πουργείου Γεωργίας μνάξοντο καί πλήρει; θάρρονς χαί Γ' Ό εμποοικός ελληνικάς στόλος μέ άξιέπαινη ταχι'τητα συνεκροτή θη σέ πολεμικές μοϊρε; κι' ή πρώ τη έντολή πού πήρε ήταν νά συγ κεντρωθή στά Ψαρά, άπ' εκεί νά πλεύση στά Μικρασιατικά παράλια στά νησιά τοΰ Αίγαίου, νά προσ¬ παθήση νά ςεσηκώση τούς πληθυ σμού; σ' έπιινάσταση καί ν' άπο κλείση την ναυτοπλοΐα στά έμπο- ρικά καί πολεμικά τούρκικα σκά- «ΡΊ· Ό Σπυρίδων Τρικούπη; στύ σΰγγοαμμά τού «Ίστορία τής Έλ ληνική; Έπαναστάσειος» άναβιβά- | ζει τή ναιιτική δΰναμη των τριών νησιών κατά την κηρύξη τής Έπα ναστάσειο;, σέ 176 πλ.οϊα τα ύ- ποϊα όνομάζει «φορτηγά» καί τα όποία χρησιμοποιήθηκαν σάν πο¬ λεμικά. Ή "Τδρα διεθετε τά μεγαλΰτε. ρα κια πεοισσότερα σκάφη 92 τύν άριθμά οί Σπέτσες 44 καί τά Ψα ρά 40. Τά μεγαλύτερα τής "Τ- δρας ήσαν τρία, τό τρικάταρτο τού Τομπάζη μέ 20 κανύνια των 12 λιτρόν, τά τρικάταρτο τοΰ Λε λεχοΰ μέ 18 κανόνια των 15 καί 18 λίτροιν καί τά δικάταρτο τοΰ Μιαουλη ,μέ 18 κανόνια των 12 λί τρών. Τά αλλα εΤχαν άπό 10 ώς '4 κανόνια τόν 9 λίτριον. Έκτός άπά τά τρία αΰτά νηοιά καί αλ¬ λα μέρη πού άποστάτησαν, δπως ή Κάσος, ή Μύό-.ονος, τό Γαλαξί δι. είχαν κι' αύτά άλλά λιγότερα πλοϊα. ΌΣ. Τρικονπης έξετάζον τας τύν έξοπλισμάν τόν πλοίιον καί -χήν έκπαίδευση των πλη
ναυτΐκοΰ. Άπύ τά μέσα Απριλί¬
ου 1822, δέκα όκτώ 'Τδραίϊκα υ¬
πό τάν Γιακοινμήν Τομπάζην, έ -
πτά Σπετσιώτικα υπό τόν Γκίκαν
Τξούπην καί είκοσι τέσσαρα Μ'γι-
οιιινά υπό τόν Νικολήν Άποπτό-
Αου, άρχισιιν νά σΐ'γκεν^ώνιονται
οιά Ψαρά καί κατά τό τελευταϊο
Λεκιίήμερο τοΰ Μαίου άγκυροΓΐό-
ληοαν στάν δρμο τού Πασά ή
Βρύση τής Χίου ϋπου πρυσεπάθη
οαν, χωρίς δμοι; νά τό επιτύχουν
νά ξεσηκώσουν τά χιοριά τού νη
σιου σέ. έπανάσταση. Στή συνέ ·
χεια άπίκλει-σαν τά Δντικά Μι-
κρασκιτικά παράλια. Στό ίνεργη
τ·-/ϋ το»'ς ένέγραι|'αν μιά σειρά έ
πιτνχίρ;. Αίχμαλώτισαν δΰο τονρ
νιν.ίι, ρμπορικά πλοϊίΐ μέ φορτίο %ν
/.ιίας, σννέλαβαν ενα βρίκιο ποί'
κιιτέβιιινκ άπά τή Πόλη γιά την
Λϊγυπτο. Έπιβάτης τοΰ πλοίου ?|·
την ό Σιάν Μουλασή τή; Αιγυ¬
πτου, δηλαδή ό άνώτατος θρη-
οκευτικός καί ίεροδικαστικό; λει-
Τυυργάς μαΐ,ί μέ την πολΛΐπληθή
Λκηλυυθία τού. Οί έπιβάτες καί
τό πλήοομα εφονεύθησαν καί τη
ήγαθά τους έλεηλατήθηΛαν. Τό
Ολιίίερύ είναι ότι ό Σιάν Μουλα¬
σή φρρεται Οτι ήταν ό εκπτοτος
Σεχ - Ούλ Ίσλάμης πού έματαί-
υισε την εκτελέση τού (ΐερμανιοϋ
τοΰ Σουλτάνου Μαχμούτ τοΰ Β
διά τού οποίον διετάσσετο ή σφ«
νή άπάντίον των Έλλήνων τής
'Κπικρατείας ώς άντίποινα τή;
άνταρσίας.
Ό ίπίσημος ίστοριυγράφος τής
Όθωμανικής Αΰτοκρατορίας, ο
Αχμέτ Δζεβδέτ πασάς, μ' αύτά τά
, ν - .·ι«»ν/ινν» .**^μ£ ι ϋΐ.ίυυει ^ιυιυιΑ^, >ι υιυΐ'^ ."·
και τους κδίοκαν άφορμή καί τόν λόγια πείίιγράφει τό έπεισόδκιν:
αριθμόν των πλοίων ν' αύξήσοσιν «Ό μολλάς Αίγυπτον Γιαζιτζή
κ.α την κατασκρυήν επί τό ταχυ- - Ζαντέ Μεχμέτ έφέντης είχεν ά
πλοωτρρον νά καλλιτερενσωσι καί πέλθη έκ Κωνσταντινουπόλεως μέ
δια πολναριθμοτρρον παρά τά σύ ίκανούς μουσονλμάνους ποοσκυνη-
νηβες πληρομάτοιν νά ταξιδεύω- τάς. Τό φέρον αΰτούς πλοϊον έξε
σιν ένοχλούμενα δέ υπό των κατ' πλευσεν εκ Δαρδανελλίων περί τά
εκείνον; τους χρόνον; μολυνόντων μέσα τοΰ μηνός Σαμπάν, δταν δέ
την Μρσόγειον Άλγρρίνον, Του-
ήλθε παρά την Χίον συνήντησε
νραδων και Τριπολίνων, ήναγκά - «πειρατάς» οίτινες τό έκυρίευσαν
^οντο να οπλίζωσι τά πλοΐα πρός καί τό μρτέφεραν είς μ!«ν μίκράν
την ιδίαν υπεράσπισιν, ίόστε με- νήσον τόν Μοσχονησίων, δπου
I-
τερχόμενοι τό εμπόριον έν λιτότη σφαξαν τού; επί τού πλοίου μόν
τι, προθυμία καί τόλμη καί πλοΰ- σονλμάνους καί τούς εύνούχονς
τον πολ.ιν έ'φεραν είς την πατρί- τού μολλά».
θη, καί εις τά τοΰ πολέμου έγυ- ( Σννϊχίζεται)
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΩΡΟΥ
"ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ,, (ΤΑΞΙΔΙΑ)
Τόν παιδικύ μου φίλο, τόν Παΰ
λο Φλώρο, σνμμαθητή μου άκόμη
άπό τα πρότα σχολικά χρόνια
μας στήν Άναξαγύρειο Σχολή
των Βουρλων, ιροβοΰμαι πώς, κά-
πος θά τόν στενοχωρήσω μ' όρι-
σμρνες άπόψεις αυτού μου τού ση
μειώματος' παντός δέν άφοροΰν
άμέσως τό κΰριο θέμα τού, πού
ε[ναι εν« πρόσ<(ατο (Ιιίίλίο τού δια κεκριμένου μικρασιάτη λογοτέχνη τό ταξιδιιοτικό τού «Εύρωπαϊκή Συμφωνίαι, άλλά άναφέρονται σέ μερικές λεπτομερείς, ενός γενι- κοτέρον άγόνα τού, ποΰ τόν διε- ξάγει άπό καιροΰ μέ μιά σνγκι- νητική ύμολογουμένως πνενμα- τική άδιαλλαξία' τού άγώνα τού, εναντίον τής εύρείας χρησιμοποι¬ ήσεως ξένον λέξεων καί μάλιστα σέ μοοφές άναφομοίωτες άπό τό τυπικό τής νεοελληνικής γλώσσης καί τής προφορικής, άλλά καί τής γραπτής. Είναι βεβαία δικαιολο- γημένος καί εύεξήγητος ασφαλώς δ αγώνας τού αύτάς, πού έκτός άπό τό πεϊσμα καί τή έπιμονή, τού τόν διεξάγει συγκινητικά κηί μέ έμβρίθεια καί μέ έμπεριστατω- μένη μεθοδικότητα. "Εχιο ύπ' ό¬ ψιν μου π.χ. ενα άοθρο τού, σ' ε- να τελευταίο τεΰχος τού περιοδι- κοΰ «θέσεις καί Ιδέαι» μέ τόν τίτλο, πού δείχνει καί τό περιεχό μενά τού, «Περιηγητισμός, ξενολε κτισμός, φθογγολογία καί όρθο- φιυνία», σημαντικύ καί γιά την εΐδική στό θέμα ένημέρωσή τού, γιά τό «ντοκουμεντάρισμά» τού, νά κιόλας μιά άφορμή νά τύν στε- νοχιορήσω. 'Άς είναι δμυις" σκοπός μου μέ τό στ>μ.είίορ.<χ τουτο δέν είναι νά έκθέσω σέ πλάτος καί τίς δικές μου άπόψεις πάνω στό επίμαχο ζήτημα" ίσως άλλοτε νά υπάρξη σχετική εΰκαιρία. Σημειώνιο μό- νο, έκείνο πού έτόνισα καί προη¬ γουμένως, πώς είναι δικαιολογη- μένη, όπως καί νά τό ποΰμε καί άπό ΐθνικής καί άπό καθαρά γλωσ σικής απόψεως ή έξέγερση τού ά- γαπητοΰ μου Παύλου, γι' αύτη την άθρόα, τόν τελευταίο καιρό μάλι- στα καί ενδεχομένης άβασάνιστη χρησιμοποίηση ξένιον άναφομοι- ώτων λέξεον. Φοβοΰμαι μονάχα, καθώς βλέπω τα πράγματα—καί έδω παραδειγματίζομαι άπό τόν ίδιον, δταν στηρίζει συχνά τίς ά¬ πόψεις τού σέ «ρεαλιστικές» βά¬ σει ς—ότι ό αγώνας τού αύτάς εχει καί κάποιες όμοιότητες καί άναλο γίες μέ τούς άγώνες τού θρυλικοϋ ηρωα τού Θερβάντες. Καί άξιο- σημείωτο είναι, πώς την άφορμή γι' αύτην μου την παρατήρηση, μοϋ την ΐίδωσαν κάποιες σελίδες ακριβώς, άπό τό τελευταίο 6ι- 6λίο τού ορίλου μου. Διαβάζονμρ στή σελ. 69—70' πρόκειται γιά ένθύμια άπό τόν Σάν—Μαρίνο' άντιγράφα» τό κομμάτι αύτό καί σάν ί-να δεϊγμα γραφής τού έν- διαφέροντος αύτοΰ βιβλίου: «'.Τύ πιό εϋχάριστο συναπάντη- μα είναι ό άποσκελετιομένος, συρ ριγνωμένος μά άκατάβλητος Δόν Κιχώτης, ποΰ μέ χαιρετάει μέσα άπό τή γυάλινη προθήκη στό γύ- ρισμα τού δρόμου. Τόν παρατηρώ μέ άδιόρατο, είρωνικό χαμόγελο, νά μην τού κακοφανεϊ' δσοι κατα- πιάνονται μέ άνεμόμυλους καί όρα ματισμούς, είναι μυγάγγιχτοι. "Ο πως καί νά είναι ό ίππότης μέ τή θλιβερή δψη ταιριάζει στή φυσική σκηνοθεσία' τα φρούρια, δσο 6ρα χοθεμέλιωτα κι' άν είναι, είναι σή- μερα ΐσκιοι δμοιοι μ' έκείνονς πού ό ίππότης τοΰ Θερβάντες έκυνη- γοΰσε καί άντιμαχόταν. Λυποϋμαι ποΰ δέν εμπήκα στό μαγαζί νά πληροφορηθώ την άξία τού. Σήμερα μοϋ λείπει κνριολε- χτικά (Μετάνοιο>σα σχεδόν πάντα
δταν, άπό νωχέλεια, άδράνεια ή
όκνηρία, άμέλησα νά άγοράσο) δ,τι
στά ταξίδια μου, μ' έτράβηξε Ίδι
αίτερα, είτε βιβλίο, είτε καλλιτε-
χνημα). Θά χον ήθελα, τόν Δόν
—Κιχώτη, έμπρός μου, νά μέ συν
τροφεύει σέ στιγμές άμηχανίας,
άπορίας ή άμφιβολίας' νά λυποϋμαι
τα ρικνά μακρυά κανιά τού καί τή
σκελετωμένη, πεινασμένη ψοράδα
τού* καί νά χαμογελώ—ώ, πάντα
μέ την πρεπούμενη διάκριση μά
νά μην τόν πληγώσιο, αυτόν καί
κάποιον άλλον πού μοϋ θνμίζει Δόν
Κιχώτη καί ποΰ μπορεϊ νά είναι
καί ό εαυτάς μου' νά χαμογελώ τύ
χαμόγελο τοΰ δασκάλου ποΰ εδί-
δπσκε καί λόγο δέν έκράτει.
Καί μά την άλήθεια ό Δόν Κι-
χώτης, προσα>ποποίηση τοΰ χιμαι-
ρο—κυνηγοΰ, τραβάει πάντα τή
συμπάθειά μας. ΚΓ έπειδή ό καθέ
νας μας έστάθηκε χιμαιροκυνηγά;
μίαν ή καί πεοισσότερες φορές στή
ξωή τον, άναγνιορίζει στύν ίππότη
τής θλιβερή; μορφή; τόν ίδιο τόν
ί-αυτό τού. Καθώς πιστεύει ό Κάρλ
Χίλλεμπραντ, Γερμανό; τεχνοκρί-
της τοΰ Στρασβούργου, πού εΓχε
τή Γαλλία δεύτερη πατρίδα τού,
στό εργο τού «Καιροί, Εποχέ;,
Λαοί καί Άνθρο>ποι», ό «Δόν Κι
χώτης, οπίσω άπό τή μορφή κιο-
μικής έποποιίας, είναι στήν πραγ
ματικότητα τραγωδία τής Ίδεας».
Καιρός δμ(ΐ>ς νά γυρίσω στό
κύριο, όπως εΐπα, γιά σήμερα θέ¬
μα, την «Εύρωπαϊκή Σνμφωνία»
στόν πρόλογο, τόν κάπως διεξοδι-
κό, έξηγοϋνται καί ό τίτλος καί οί
προθέσεις τοΰ συγγραφέα. Εΰστοχη
ή διαπιστωθη γιά τή «συμφοννία»
των λαώ ν τής γηραιός ηπείρου
μας. Τα πολιτιστικά καί έθνολο-
γικά στοιχεία, δπος έπισημαίνον-
ται ένδεικτικά, συνθέτουν πραγ-
ματικά, παρά τίς γλωσσικές, τίς
θρησκευτικές καί τίς αλ.λες διαψο
ρές, μίαν Ίδεατή ένότητα, μίαν έ-
πιβλ.ητική συμφ'ονία, μιά θελκτική
συμφωνία. Καί τό θέλγητρο τής
σνμφωνία; αυτής, τό ΰποδοηβεΐ
σάν εκδηλώση, άλλά καί τό
καθορίξει άκόμη σάν στοιχεϊο
τοΰ βιοναισθήματος των κα-
τοίκ(ον τής Εύρώπης καί σάν
λαών καί σάν άτομον, μιά σύγχρο
νη καί δλο διευρυνόμενη κινήση έ-
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
παφής των εύρωπαϊκών λαών, άλ
ληλογνιοριμιόν καί άλληλοεπιδρά-
σεων δ τουριαμός. Ό Παΰλος
Φλώρος, τύν θέλει περιηγητισμό.
προσωπικά κι' έγώ προτιμώ τό
«τουρισμός»· καί τούτο γιατί απο¬
δίδει καί στή σημερινή μας γλώσ
σα, την έ'ννοια τής δμαδικής κι-
νήαεως πρός έπίσκεψη μιάς χώ¬
ρας· ό περιηγητής ταξιδεύει άπο-
μονιομένος, ό σημερινάς τουρίστας
κινείται όμαδικά, όργανωμένος
σέ γκροΰπ άπύ χονριστικά γραα,εϊα
ή έκδρομικά σωματεϊα. Σημαντι-
κύ, κατά την ταπεινή μου παντός
γνώμη, δέν είναι νά βροΰμε ό¬
πως—όπως μίαν άντίστοιχη έλληνι
κή λέξη, άλλά χή, λέξη έκείνη ποΰ
νά έκφράζη καί την κυριολεξία
καί την εΐδική άπόχρωση τοΰ νοή-
ματος τής ξένης λέξεοις, ποΰ θέ¬
λομε ν' άντικαταστήσουμε.
Ή «Εύρ(»παϊκή Συμφωνία» τοΰ
Παΰλου Φλώρου, ενα 6ι6λίο τα-
ξιδιωτικών ρντυπώσεο)ν άπό την
Ελβετία, την Ιταλία, τή Γαλλία,
τή Γερμανία καί την Ισπανία, εί
ναι καί ενα 6ι6λίο χρησιμότατο
γιά κάθε ταξιδευτή στίς χώρες |
αϋτές, είτε περιηγητή, είτε τουρί |
στα, τόν χαρακτηρίσουμε. Οί έντυ
πώσεις τοΰ συγγραφέα τής «Εύ-
ρικπαϊκής Συμφωνίας», ενός άν-
θοώπου μάλιστα μέ πλατύτατη
πνευματική καλλιέργεια, εύαίσθη-
του καί ήθικά καί ίδεολογικά έξαι
ρετικά άνήσυχου, δέν είναι διόλου
πρόχειιοες καί έπιφανειακές. Διει-
σόΰει ποό πάντων καί σ' υλες τίς
περιπτώσει;, στήν Ίστορική άφε-
τηρία των περιστατικών πού άντι-
κρύζει καί μέ τή 6άση κυρίίος αυ¬
τή άνάλογα τα έρμηνεύει.
Ενδιαφέρον άκόμη εχουν οί
έντυπώσεις αύτές κ<ιί συγκινοΰν σάν λ.ογοτεχνήματα καί γιά την ζοιντανή καί διόλου τετριμένη πά ραστατικότητα των περιγραφήν, γιά τα λεπτό καί στοχαστικό συχνά λυρισμό των. Είναι δμως δ Π. Φλώρος καί ό νεοέλληνας πού ταξιδεύει στήν Εύοώπη' καί άναγκαστικά, δπιος σΐ'μδαίνει μ' δλονς μας, δταν 6ρε- θοΰμε εξοι άπό την πατρίδα μας καί τή θυμοΰμαστε καί συγκρίνου με τα πράγματα, ποΰ έχομε έκεϊ, μ' δσα 6λέπουμε, τα ίδιο κι' αύ- τός, άξιολογεϊ σιιγκριτικά τα παρό μοια φαινομένη τής δικής μας κα ταστάσεως, τοΰ δικοΰ μας σύγχρο νού πολιτισμοΰ καί επί πλέον προσ παθεΐ νά εξηγήση τίς διαφορές, νά τίς δικαιολογήση δπου χωρεϊ δικαιολογία καί άκόμη νά προβάλη έμφαντικά μάλιστα, τα διδακτικά τού συμπεράσματα. Μιά πολύ σωστή τού παρατήρη σι, ποΰ θυμάμαι συνέπεσε μέ μρ οικές παρομοίας σκέψεις δικές μου, δταν πρωτοπήγα στήν Εύρώ πή, είναι πώς ό πολιτισμός των χωρίον της καί στήν Ιταλία καί στή Γαλλία καί στή Γερμανία καΐ στήν Αγγλία καί άλλοΰ, ϊχει συ νέχεια άδιάσπαστη πολλών αίιό- νιον, ένώ σέ μάς σέ πολλές, τίς κυριώτερες εκδηλώσει; τού, ό πό λιτισμός εχει σπάσει μ' ενα χάσμα τεράστιο τεσσάρων πέντε αιώνιον τής περιόδου τής τουρκοκρατίας. "Εχομεν άρχίσει πρίν έκατό ή ε¬ κατόν πενήντα χρόνια σχεδόν ά¬ πό την άρχή, μ' ενα ξεκίνημα μάλιστα τί; περισιίότερες φορέ; σπασμο^δικό, 6ε6ιασμένο καί άμε- λέτητο. Άκόμη καί τα έρείπια τή; κλασσική; έλληνική; άρχαιό- τητο; καί τα μνημεΐα τή; 6υζαν- τινή; έποχή; δέν κατορθώσαμε πά οά σέ λίγες περιπτώσει;, νά τα δέσουμε όργανικά μέ τό σύγχρο- νο πολιτισμό μας. Ένώ στήν Εύ- ρώπη, κτίρια, τέχνη, καί θεσμοί, έμφανίζουν ?να σύνολο έσωτερικά, έξελικτικά όργανωμένο. «"Οπου καί νά ταξιδεψω, ή 'Ελλάδα μέ πληγιόνει» κατά χον τοαγικό στίχο τοΰ ποιητή. Καί ετσι είναι, είτε ταξιδεύου με μέσα στήν 'Ελλάδα, είτε ταξι δεύουμε εξο άπό την 'Ελλάδα, εί¬ τε δια6άζομε ταξιδιιοτικά 6ι6λία, σάν τούτο τό πολ.ΰ καλό, την «Εύ- ριοπαϊκή Σιιμφοινία» τοΰ Παύλου Φλώρου. ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ ΖΗΤΕΪΤΑΤ μικράς γνωρίζων χοήσιν πο5ηλάτου. Πληροορο ρί-/ι ε!; .α γραφεΐα μας, Νί κης 25, τηλ.229.708. '~ευθ., α όν- 'αιώ-/·,< τί» ν'^^ι 109°)1938 ι Λ ~<->Ίγ-!γ - Λ ε,ι.ΌυντΛς
ΓΟΚΡ 1ΙΝΑΝΙΔΗΣ
ίατοκία Ναυόρχου Βότση 5.'
Πθ^ϊΤτό ιΓνΡΓ ΤνιηθνθΤφΕ' 3.'
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΓΔΗΧ
Κστοικ;π Γπαητάκου 17
Ε Ν Δ Υ [ Σ θ Ε
είς την
ΠΝ,ΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ.Μ/-ΛΛΙΑΡΙ&Η
Παρακολούθησι; '
τή; εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΙΙΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Τής κ. ΑΝΤ Ι ΑΣ ΠΑΝΤΟΥΛΗ — ΒΑΛΤΕΤΧ1ΟΤΗ
Δ'
Καί νά θυμίζή τα παληά τα χρόνια της έκείνα!
Καί νά χυμάη σάν άστραπή στόν Τουρκομάχο άγώνα!
Καί ώσάν την πολεμόχα,ρη θεά την άμαζόνα!
Καί ώς νά κρατοΰμε τή; θεας τή; Αθήνας τό δόρυ
Κι' ώς νάχρ καί μιά κεττ-αλή Μεδοΰση; στήν άσπίδιι
Φεύγονν κατάτρ-ομοι οί ίχθροί μπρός στής φωτιάς την Γδια
Πού χϋνεται σάν άστρ(χπί| κι' όρμά σάν κίΐτ(ΐιγίδ(ΐ
Κι' ώσάν την1) γοργοφτε;ρ(οτη Νίκη μες τόν άγωνα
Κ(ΐί... ώς Μάννα προτοφίλησε την ίίμοοφη ΈλησσώνΜ.
Καί— πρίν άκόμη. τό (|ΐλί στά χείλη των τελειώση
Καί —πρίν άκόμη νάσταθή κοντά τη; ν' άνασάνη
Ξανοπετιίται μ.· (Ίρμή καί δΰναμη δλλη τόση
Στήν άλλη θυγατρρα τηςστή σκλάβα την Κοζάνη
Καί σπάει κΓ «,ΰτής χά σίδερα! •/.αί την έλευθ.-ρώνει.
Κι' αύτη οπου άκολουθεί καί δπου την καρφώνει
Μγ σάλπιγγ' άοχαγγρλινη καί μακραντιλαλούσα
Πετά ή γοργοφτέρωτη των μαχητών ή Μοΰσα
Καί περα ώ; πέρα άντιλαλεΐ! 6ροντοφ<ονεΐ ή Νίκη "Ελληνε;! ξαναπήραμρ καί τή Θεσσαλ«νίκη. Καί (ΐλεπει μρσ' τό διάίια της άπό χαρά νά κλαΐνε Καί δλοι σταυροκοπούμενοι μπροστά σ' αύτά νά λίνε Τώρα —πού καί μ' όλάνοιχτα τα μάτια μα; θωροΰμε "Οσα καί μέσ' χον υπνο μα; θίταν πολλά νά δοΰμε Καί τώρα —πού ξυπνήσαμε καί λύθηκαν τα μάγια Καί βλέπουμε όλοζώντανα τα όνρίρατά μας τ' άγια. Γιά δήτε κι' ενα λατρευτό! πανώριο παλληκάοι ΙΙδχει τ' αγιου Δημήτρη μας την όμορφιά καί χαρή Τοϋ Ταξιάρχη τό σπαθί! τού Σταυραετοΰ τό μάτι Καί ποϋναι σάν άρχάγγελος μέ γοργοφτέρωτ' «τι "Οπου σταθή κι' δπου βρεθή κι' δπου φανή ή θοριά τού Χαρίζει κάτι άπ' τή μορφιά! καί την παλληκαριά τού! Δίνει καρδιά στ' άσκρρι μας! Χαρά στόν πόλεμό μος! Ελευθερία στά μέβη μας! Θάνατο στόν ρχθρό μας. Κι' άπό παντοϋ φωνάζουνε σ' αυτόν: ΤΩ Κωνσταντΐνε! Πάλι —μέ χρόνια μέ καιροΰς— πάλι δικά μα; είναι... ΤΕΛΟΣ ΑΝΤΙΑ ΠΑΝΤΟΤΛΗ - ΒΑΛΤΕΤΣΙΩΤΗ ΟΙ ΠΡΟ ΙΙΕΝΤΗΚΟΝΊΆΕΤΙΑΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΙΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ "Ανθριοποι ήλθε ό καιρό; πού ώρισε ό Θεό; νά πάτε στό Φεγγάρι μέ την δική σας θέλησι καί την δική τοι( χάρι. Γό "Αγιον ΙΙνεΰμα έφώτισε την ανθρωπίνη διάνοια /ιά νά φθάσητε σήμερα εί; στά ούράνια ΐιορί; την θέλησί Τού τί μπορείτε νά πράξητρ αάλιστα δταν έπιχειρήτε στ' αστρα νά πετάξητε Κ(ά δταν μρλλοντικά πατήσητε Άο,ροδίτη καί "Αρη ;ήν δΰναμι θ' άρύεστε άπό την Θεία Χάρι. Κατάκτησι αυτών δέν γίνεται είναι δική Τού κτήσι Ό ανθρωπο; δέν ημπορεί νά πάη έκεϊ νά ζήση Κατοίκια σάς εδωσε την γή καί δχι τό; Φεγγάρι προσεκτρ μή κάνητε στροο;ή καί μπήτε ρ'ις στόν "Λίι.ι. Σήμερα σάς επέτρεψε νά ρπισκ.Ρ((θήτε την οΰράνιο (ίασιλείίΐ Τού νύ Ίδητε ζώντε; τα θεϊα μεγαλεΐα Τού Νά Ίδητε άπό κοντά την άπειρο δημιουργία Τού >.<ά νά Οαυμάσητε την <-)εία Παντοδυναμία Το»' Ν ά εννοήσητε τα ρς>γ« τής θεϊκής Τοι· ΙΙανσοΐ[ία;
καί την σα-ραγίδα τή; επί τής όρατής κτίσεως Θείας Παρουσί(ΐς
θαυμησταί ν' άποβήτε τού κόσμου τοϋ άπείοου
καί προσκυνηταί τοΰ θείου μεγαλείου
Τό Πνεϋιια τό Άγιον θά (Τάς οδηγή στήν όδό την εΰθεία
γιά νά αίσθανθήτε την άπόλ.υτο καί θεία άρμονία
Γιά νά πιστεύσητρ ότι δέν ύπάρχει δλλος θεός
παρά μόνον ό τής γής καί ουρανόν ποιητής καί δημιουργό;
Ναί, ό πατήρ ό υιός καί τό "Αγιο ΙΙνεΰμα
ίπλασε τόν κύσμο δλο, καθώς καί σένα
ι Σ' έ'πλασε κ<ιτ' εΐκόνα καί όμοίίοσι δική Τού : σϊ νίοθετησε σ' ρκανε παιδί τού "Εδοσε στόν «νθρωπο χαοίσματα θεϊκά καί ίκανύτητα στά ί'ψη νά πετά Εϊσαστε λοιπόν εΐκόνα τής Τρισήλιου Θεότητος γι' αΰτό περιίπταστε τώρα τής σρληνίου χίοηητικότητος ι Σήμερα άναχο>ρείτε πηγαίνετε στό ((-ργγάηι
ό'χι μόνον μέ δική σας δΰναμι άλλά μέ (ΐώτησι άπό την θεία
Ι (Χάρι
Κάνετε λοιπόν προσευχή στόν 'Εποτ'ράνιο Ποιητή
σωοι κι' άβλαβεΐς νά έπιστρέψητε πάλι ρ'ις την γή
Γιά τό κατόρθιομά σας μην ύπερηφανευθήτε
καί τό εργο μοι> θελήσετε νά τό σφετερισθήτε
Μή βεοποιήσετε τόν ίδικό σας έαυτό
κιιί άπαρνηθήτε χον ΙΙλάστην σας καί Λημιονογό
Πιστεΰσατε άκράδαντα Τριάδα την 'Λγία
γιά νά ίδητε όλοκάθαρα τα ούράνια μεγαλ.εϊα
Τότε θά πλημμυρίση ή ψυχή σας άπό θεία εΰωδιά
Άναφιονάξατε δυνατά καί πήτε
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΤΡΙΑΣ ΠΟΙΗΤΡΙΑ ΟΤΡΑΝΟΤ ΑΓΙΛ
Ιερεύς Στυλιανός Σταυρόπουλος οϊκονάμος
ι!
ΗΡΩΤΚΟΙ ΠΡΟΣΚΟΠΟΙ ΑΊΔΙΝΙΟΥ
Τού ·/.. ΘΕΟΔ. ΑΓΓ. ΚΛΜΙ ΛΙΕΡΗ, Άρχηγοΰ 16ου Συ-
στήματος ΙΙροσκόπωγ Θεσσαλο νίκης.
Γ'
Ό Γενικάς "Εφορος τής Έλλά
δος διά τής ύπ' αριθ. 50 ημερη¬
σίας διαταγής τού τής 2.8.1919
διά συγκινητικόν φράσεων εξαίρει
την αυτοθυσίαν των έλλήνων
προσκόποιν καί καταλήγει ώ; ρ-
ξής:
«Έπιθυμώ αί είκύνες τους νά
στολίζουν την πιό τιμητική θέσι
σ' δλες τίς λεσχρς των Έλλήνιον
προσκόπιον σάν τάς εΐκόνα; των
ήρώων καί των μαρτύρων τοϋ γέ-
νονς*.
Ή θυσίιι των ήρο>ικών τούτον
παιδιών φέρει την σφραγϊδα τής
ΰπρροχής τοΰ πνεύμητος, επί τής
ΰλης, έσχεν δέ ώς άπότοκον χό με
γαλρϊον τής άρχαίας Ελλάδος καί
παραδίδρται σήμερον είς την προ
σκοπικήν νεότητα τής έποχής μας
διά νά συνεχισθή άμείωτος παρ'
όλας τάς άντιθετονς ισχυράς έπιρ
οοάς τής συγχρόνου ζιοής. 'Τπέρ
των γενναίων τούτιυν τής πίστειος
κ«ί τής πατρίδο; προμάχων κλεί-
νομεν εύλαβικά τό γόνυ καί άνα-
πολοϋμεν την ήρο)ΐκήν τούτίον πρά
ξιν λέγοντε;. «"Ιτε λοιπόν παΐδε;
Έλλήνων», οί ίερολοχϊται, εί; τού;
οποίον; εΰελπι; αποβλέπει ή πα¬
τρίς, έπιδιώξατε τό μέλλον καί έ-
σεΐς, ώ; έκεϊνοι, δι' δλη; τή; όρ-
μή; τής νεότητός σας άπό την
οποίαν μή άφήσητε νά φίγουν οί
ίεριή ένθουσιασμοί, διότι καθώς λέ
γει Οαθυστόχαστος φιλόσοφος.
«Εΰτνχρϊς οί λαοί, οί όποϊοι δια-
τηροΰν αμείωτον την ιεράν πηγήν
τό εθνικόν μέλλον, τό οποίον είναι
συνυ'ρασμένον άρρήκτως καί άδια-
σπάστιος μέ την καταγιογήν, την
ανατροφήν καί την ιστορίαν ημών
ώς ρθνους άρχαίου καί ενδόξου,
έχοντος δικαιώματα άπαράγραπτα
επί χής ζιοής, διά τής παντοδυνά-
μοι· αΰταπαρνήσειος καί εργασίας
υπέρ τής όλνότητος διά των δποί-
ιον διέλαμν|>αν διά των α1ο>νο>ν καί
ήνδραγάθησαν αί άποιχόμεναι έργά
τιδες τοΰ εθνικον μας μεγαλείου
γενεαί, των οποίον την δόξαν άν-
τιλαλεΐ ή ήχό) τόν βουνών, ψάλ-
λει των ρυακιον ό φλοϊσβος, δι-
ηγείτ(ΐι των ρνακιών ό ψίθυρος,
εσκόρπισεν είς τα τετραπέρατιι ή
ταχύπτερος φήμη, άποκαλύπτει είς
πάσαν γοινίαν τής ελενθέρας πα¬
τρίδος, βροντοφίονεΐ ή μεγαλόφο)
νος σάλπιγξ τής δικαιοσύνης, ή
όποία άποσπά καί ημάς άπό την
άηδή πρζότητα τοΰ ΰλισμοΰ, αίσθα
νόμρθα τό χρέος νά έξάριομεν τύ
μέγεθος τής θυσίας ίκείνων, νά ΰ-
ποκλιθήμεν πρό τού απαραμίλλου
ψυχικοΰ μεγαλείον των κατά την
εθσημον ταύτην στιγμήν καί άνατεί
νοιμεν χείρας ίκέτιδας πρός τόν
Παντάνακτα θεόν, διά νά εΰχηθώ
μέν μετά κητίΐντ'ιξεως καί εϊποι-
μ«ν: των άριστειον τοττων τής <ρ>
λής, των ίνδόξον ήρόιον των υπέρ
(ίιομίιν καί εστιών, υπέρ πίστεως
καί πατρίδος πεσόντων.
ΛΤΓΚΡΙΛΗ ΝΙΚΟΛΑΟΤ Τ.Κ.
ΒΕΤΝΟΓΛΟΤ ΜΙΝΩΟΣ Α.Τ.
2(ΐς
ΠΑΠΑΛΟΠΟΤΛΟΤ ΛΙΜΙΛΙΟΤ
Α.Τ. 3ης
ΑΝΛΡΕΑΛΗ ΚΩΝΣΤ, ποόσκο-
πος
ΑΒΡΑΑΜ ΙΩΑΝΝΟΤ
ΑΝΤΩΝΙΟΤ ΗΡΑΚΛΕΟΤΣ
ΑΡΑΔΟΤΛΗ ΛΗΜΟΤ
ΘΕΟΔΩΡΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΙΩΛΝΝΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΙΩΑΝΝΟΤ ΗΡΑΚΛΕΟΤΣ
ΙΩΑΝΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΤ
ΚΑΝΑΤΑ ΧΡΤΣΟΣΤΟΜΟΤ
ΚΟΤΓΙΟΤΜΤΖΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ ΓΕΩΡ
ΓΙΟΤ
ΚΑΡΑΜΑΟΤΝΑ ΔΗΜΟΤ
ΜΑΡΙΝΙΑΔΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΜΑΝΘΟΠΟΤΛΟΤ ΚΤΡΙΑΚΟΤ
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΕΤΛΟΚΙ-
ΜΟΤ
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΝΙΚΟΛ.
ΜΙΝΑΡΕΤΖΟΓΛΟΤ ΘΕΟΔΩΡ.
ΝΟΜΙΚΟΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΝΙΚΗΤΟΠΟΤΛΟΤ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
1ΙΡΩΤΟΨΑΛΤΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟΤ
ΠΑΝΑΓΗ ΓΕΩΡΓΙΟΤ
ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΔΗ ΔΗΜΟΣΘΕ-
ΝΟΤΣ
ΣΑΜΙΩΤΑΚΗ ΠΛΑΤΩΝΟΣ
ΤΣΟΧΑΤΖΗ ΜΑΝθΟΤ
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΕΤΣΤΡΑΤ.
καί
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ ΕΜΜΑΝ.
ΤΣΟΧΑΤΖΗ ΜΙΧΑΗΛ
μελών Τ.Ε.
ή μνήμη ϊ-'ίττιο άληστος είς αΐώνα;
αίόνον.
Έκεϊνοι πού φίυγουν
ΔΑΜ,ΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΆΔΗΣ
Πλήοης ή^μίρώ. άΐΓΐδίωσΐ καΐ έ-
κΓ)5εύθη έν μέ^ω εί'λικρινών ϋ-δηλώ
αιων πένθους των οίκείων, συγγε-
νώ./ κα! φί'λω« τού ό Δ3μρα ός Γε-
ΕΤχ: γεννηθή 0 μεταίττάς είς την
Σττάρτηι/ Μ. Άσίας καΐ έγκατοοστσ
θή είς 'Βλιλάδα πολύν χρόνον πρό
τής Μικιρασιχτικής Σι«μφ:;άζ, ε¬
πιδοθείς επιτυχώς καϊ εϋδοκιμήσσς
είς τ6 ί.μπόρια , άφο|} προη,γουμέ-
νως είχεν εργασθή είς την ημερη¬
σίαν «Σώλιΐηγγα» τής Μυτιλήνης
ώς διαχειριστάς.
Διο<ρ!νετο εξόχως διά τα εύγε- νή καϊ άθρωπιστικά τού αΐσθήμα τα, την άκϊραιότητα τοο χαροα<τη- ρος τού, την ύποΙ&ειγιμοοτικήν έ'.τι- μάττ(τα( κα! τό ανώτερον χευ ήβος. Ή εφημερίς μας δια€:6άζ£ΐ τα θερμά της σνλλυπητήρια είς τή* βαρυΐτενβοθσαν οικογένειαν του_ "Ενωσις Σπάρτης Μ. Άσίας καΐ Π·ριχώρων Νέα "Ιω ία — Αθήναι ΨΗΦΙΣΜΑ Έν Νέα Ίωνία σήμερον τή; ]ί ην τοθ μηνδς Ιουλίου τοσ Ετ;ι.'ς 1969, ημέραν Σάββατον κα! ΙΟην ττ.μ., συ βλ%/ τό Δ.Σ. Ενώσεως είς έκτακτον συι/:ί κατοττιν προσ*λήα;ως το^ δρου αύτοθ, επί τώ άδ:;ήτω θανά¬ τω τοσ έκ τώ» μ£λ£>ν -ής Έ.ώσΊο;ς
ΔΑΑΛΙΑΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
όκοΓσαί. -[θΰ 'Αντιπ.3θ£,5ρου έξάραν'
τος τάς άρετάς το^ θΐνόντος, (δι
αιτέ,οως δέ την φιλ^στοΐγισν, Ιργα
τικοτητα και φ λ^πατοίαν -,ο} μΞ,τσ-
στάντος, δί'τις κα! μ:γάΛιος Γ,Οϊ,ογέ
τητι την ένωσιν μα.
ΨΗΦΙΖΕΙ ΟΠΩΣ
Ι) Πϊρ3·<ολουθήσει συσσ^νον τ.ί Συμβούλιον χή( κη5;!αν τοθ μ^τ^- στάντος 2) ·ΑργήσοΐΛ/ τα γραψεΓα τής 'Ε- νώσιίίος επί τρι^)με^^ι'. 3) Κατατ:9ή ίττϊ τοο τάφου τςυ δαρύτιμος στέφα·Λς. 4) ΔΓαοοιϊΐ/3,ΐ τό τΐοοδν 8·Π τ;3 τύιτου. 5) Σταλώσιν συίλυττητήριαι ίττι- ατολαΐ είς τή. οικογένειαν το^ μι.. ταττά τος. Διά τό Δοκρτικό Ό Άντιποόεί-ος Β_ Άκγιαννίίης Γ. Γροιμματεϋς Φ. Έκ.λεκτοί ξενοι ποιηταί Νεκροι γείτονες (Άπό τή συλλογή «Ήλιακοί μΰλοι» ΛΙΟΤΜΠΛΙΑΝΑ 1!>64)
"Άχ, άραγε, άκοΰτε; Ήλθε ή ανοίξη —
πάνω στούς λ.όφους, στά λειβάδια, κοντά στίς βρύσες,
δλη πράσινη ξεχείλισε πάνιο στό κάμπο,
μέσ' στίς σκοτεινότερε; κάμαρε; φεγγοβόλησε —
καί πάνω στά ζεστά κρεβάτια των άρρώστιον,
πιό γλυκός άπ' δλους τούς παρηγορητρς,
ό ο;(οτρινός άερας τα φτερά τού δπλιοσε.
Στί; αύλες μας τίς γεμάτες κάπνα
τώρα τα βράδυα άρχίζουν νά μοσχοβολοΰν
σάν άπό θυμίαμα λιβανιοθ.
Μπροστά στό κατώφλι τό χορτάρι φρέσκο
λέ; καί μεταξωτό κιλίμι στρώθηκε
γιά νά πατάει στά μαλακά
κάθε καινούργια μάνα — %
δταν τ' άγέννητο μωρό
στήν εύλογία θά φέρει,
μέσα στό γλ.υκοχάραμα ή στό χρυσό τύ χιύνι.
Καλοί μου γείτονε; πού κοιμάστε μέσα στήν ύγρήι τή γή,
αχ, τώρα ποτέ πιά δέν θάστε όλομόναχοι—
κάθε φορά πού κάτοί άπό τό παληό ταβάνι τό; φώ; άνάβονμε,
γνρω άπό τό τραπέζι μας μαζεύεστε
> αμποκοπώντας άπό τό φός τοΰ άόρατου «στρου,
καί σάν πρωτα βουτάτε
μαζί μα; τό ψωμί στήν πήλινη τή χύτρα...
ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΒΟΔΝΙΚ
Άπόδοση άπό τα Σλοβενικά
ΜΑΡΙΑΝ ΤΑΒΚΑΡ
Στή Σαντορίνη
Ό κ. Β Ι
ΕΙΣ
Β-ΕΡΝΑΡΔΟΣ
ΑΘΗΝΑΣ
Ό έν Γαλλία άντοτίΐοκριτής μσ< Κ3Ϊ έ.<Α2<τός σνν;?γάτης κύ.; ςς ΒζσΊλειος Ιωαν. Βερνάδ-ος άφικΠΛ ^ή^ 28η. Ίουνϊου είς "Ελλώϊα, Τνο παρατείνη κατά τάς θ:ρ ός τον διακοπάς πλησίον τίον γο.ίο;ν τού έν 'Αμα^ουσίω. Εϋχό^εδσ είς αύτί* τό «<<αλώς ήοθεν είς την πατ^ΐεχ, Ο ΑΦΡΟΔΙΧΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡιΑΛΗΣ Δί:χεται Βηλαρθ 7 Γ.λατ ΆγΙου ΚονοτοντΙνου (Όμόνοια) 9 ! καΐ 4 - Ι μ.^ Τη> 5 25 387
Κοσμογονικό τοπίο, |ϊγαλμένο ά
πά τή μακροχρόνια δράσι ύποχθό
νκον δυνάμειον, εχει άποτυπιομένα
στά κακοτράχαλα βράχια της τα
σιιμάδια τής πάλης τόν Τιτάνων.
Στ' άμόνια τοϋ "Ηφαιστου πελε
κηιιι'-νες οί όρθόστητες πλευρες
της, κλ.ρίνουν μέσα τους την άτρά
ντίΐχτη δνναμι πού γεννά καί ΰ-
ποίΐάλλει τα μεγαλεϊο. Άξεπρρα-
στες, σοΰ έπιβάλλουν μέ την πρώ
τη ματιά, την παοουσία τους.
Τα καράβι σ' αύτη την αγρια
((ΰσι, φτάνει συνήθος ξημερόμα
τα, δταν οί δρθιοι βράχοι, πού
κρέμονται πάνιοθρ σου, άρχίζονν
νά παίρνονν δλα τα χρόματά
τού;, άπό τα άσπρο ως τό κόκκι
νο, τό καφέ καί τα μαϋρο τής λά-
(>ας. "Ενα πλ.άτιομα μέ μιά έκκλη
σία, ρνα κ.αΓρενεϊο καί κτιποιρς τού
πρς (τρώγλρς) στού; βράχους,
πού χρησιμρΰουν πότε - πότε καί
γιά κατοικία είναι ή Σκάλα —
τό λιμάνι.
Μερικά ΰπομονετικά ΰποξύγια
μάς παίρνονν άπό κεΐ γρήγορα,
καί ϊπειτα άπύ .")87 πλατύσκαλα,
μάς άνεβάζονν όνειροπαρμένους
στά Φηρά, την ποωτεύουσα τοΰ νη
σιοΰ, σέ ί'ψος 2.Ί0 μ. Χτισμένη ή
μικοή πολιτεία σέ στενό βάθος
κΐίί σ' δλο τύ βάθος τοΰ γκρεμοΰ
ίπιτοέπει τή θέα άπό τή μιά πλευ
ρά στά Ν.Δ. πού είναι ή θάλασ-
σα μέ τό ή^αίστειο, καί άπό την
άλλη στά άνατολ.ικά μέ τό νεραϊ-
Λίνΐο κάμπο.
Ή Πολίχνη, κατεστραμένη άρ-
κετά άπ' τθΰς σεισμούς τοϋ 1956,
εχει άνοικοδθϊηθή, άλλά μύνο με¬
ρικά σκόρ.τια σ.τίτια της εχονν
ύιατηρήσει ενα στυλ, ίναρμονισμρ
νο μέ τα πεοιβάλλον. 'Ένας ά-
οφαλτοστρωμένος δρόμος όδηγρί
άπά κεί στήν Έπάνοι Μεριά, πού
ήταν ίίλλοτε τό πιό π'κνοκατοικη
μενο χιοριΛ το6 νησιού. Τελεία κα
Τϊοτραμμρνο, σήμρρα, Ρχρι διατη-
ηήσρι μύνο τίς έκκλησίες τού καΐ
ελ.άχιστα σπίτκι.
ΐίροα άπό κεί, άκολουθώντας
τα μονοπάτια τοΰ νησιοΰ, γνρίζου
με δλε; τίς φυτεΧες μέ τα μοσχο
μπίξελη, τίς ντοματιρς, τα άμπρ-
λια, τίς σπάνιες σκόρπιε; συκιές
καί φτάνουμρ. στίς άνατολικές ά-
κτρ;, μέ τή μαΰρη δμμο.
Σταυροδρύμι τοΰ Α'ιγαίου ή
Σαντορίνη, Λνάμεσα στήν Κρήτη
καί στίς Κυκλάδες, ¥χει σημάδια
άπ' δλες τίς ίστορικ.ές έποχες καί
άπ' δλον; τού; κατακτητέ; ποΰ
όιάβηκαν άπό κεΐ. Στά Μέγα Ηου
νό, όλόκληοη άρχαία πόλη μέ τό
θεατρό της, άγγρϊα, άγάλματα κτΐί
επιγηαφρε ποΰ βρίσκονται στό Μόν
σείο, είναι χά κατάλοιπα τής όλ·
ληνικής αρχαιότητος. Άπά τα Ην
ζάντιο ('/πειρες μικρές έκκλησίες,
διακοσμημένρς Λνάλογα θυμίζουν
εντονα την παρουσία τον. 111 ο
ζωντανά άκόμα *>1ν»ι τα άπομεινά
1>ια τής Έγρτοκρατίας μρ τα κά-
στρα, πολλι'ί άρχοντικά καί όλό-
κληρες οίκογένειες μρ ε!κόσι;μα
ι'.αί καλωσννάτους τϋόπους. Μά κι'
όλοι οί κάτοικοι τοΰ νησιοΰ είναι
καλοσ'ΐνατοι, δημιουογιόντας ρτσι,
μιά περίεργη χτνπητή άντίΗεσι μέ
τό δγριο τοπίο.
Γή των αντιθέτων ή Σαντορίνη
(θήρα) ήταν ή μάνη κατάλληλη
νά ξνμώση καί νά ζήση ενα τετοιο
άμάλλιιγμα άγρια; φύσης καί λε-
πτοΰ πολιτισμοΰ. Αφήνοντας αύτό
τα άνεπανάληπτο νησί, πού τό κα
τοίκησαν Τιτάνες καί τό περπα-
τοΰν νεοάίδες, τώρα, είχαμε την
αίσθηση ότι ξαναγυρίξαμε άπ'δνα
κόσμο πριοτεγρννητο, παμπάλαιο,
πού στάθηκε κεΐ δανά στά σκα-
λοπάτια τής πόρτας τού καί στο-
χάζεται [ό μεγαλεϊο τού καί δέ
λέει νά τό άλλάξη, οΓτε νά τό
ξρφτίση μέ τίποτα ψεύτικο.
ΔΑΝΑΗ Γ. ΠΑΙΙΑΣΤΡΑΊ'ΟΤ
ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΛ σοχιευών
Τηλεορά/κως καί τηλεπικο;-
νωνιακοΰ ύλικοΰ. Ή γνωστή
παγκοσμίω; κασσιτετερ^κόλ-
λησις τοϋ Άγγλικοΰ 'Έ^ρ^ο-
ασίου «Μουλτικορ Σόλντερς
Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τ'.μάς καί
προσπέκτους άπό την Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ
Σ. ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ, θησέ
ως 7, Δ' Ιροφος. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
Κατά τ* τελευταία Ιτη 1900- 1920
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΝ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
4 ■
Τοθ συνεργάτου αα; ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΙΙΟΥΛΟΓ
ΑΜΙΣΟΣ πηί' '"'■ δολιίι μ(ι; σττ>θη
Είς την Άμισόν ύπήρχε καί μία
Μουσική Σχολή Θηλέων, είς την
οποίαν έα-οιτοϋβαν 24 δεσποινίδες
τής ελληνικάς κοινότητος Άμισοΰ.
Έδιδάσνοντο την θεωρίαν τής Εύ
ρωπαϊκής μουσικής, άσματα χορω
διακά καί δραματικήν άπαγγελίαν.
Παραλλήλως καί ή διάδοσις τοΰ
πιάνου ήτο εΰρντάτη. Καθηγητής
την εποχήν εκείνην ήτο ό Γάλλος
μονσικός Πέσ.
ΑΙ περισσότεραι Έλληνίδες τής
Άμισοΰ εδιδάσκοντο καί εγνώρι¬
ζον πιάνο. Ούδεμία πόλις τοϋ Πόν
τον, οΰτε καί αί βορειότεραι τής
πόλεως Βατούμ, ρωσικαί πόλεις,
ηδύναντο νά πλησιάσουν τόν αρι¬
θμόν τόν πιάνων πού συνεκέντρω
νέ μόνη της ή έλληνική κοινότης
Άμισοϋ.
Καί δικαίω; ή Άμισός έφημί-
ζετο διά την μουσικήν της έπίδο
αιν, ώς καί την υποστήριξίν της
πρός πάν τό καλλιτεχνικόν.
Κατά τά ε"τη 1912 — 15, ύπήρ
χε μία θαυμασία μικτή χορωδία
είς την Λατινικήν Εκκλησίαν, α¬
ποτελούμενη άπό 30 νέους καί νεος
τής Άμισοΰ, "Ελληνας, Ιταλοί;
καί Γάλλους καί ή όποία υπό ττ<ν , διεύθυνσιν τοθ μουτουργού Γάλ λον, Πές, έξετέλει λειτουργίο; Γ'ον ιιεγαλυτέρων έκκλησιαστικών αον- οουργόν τής Δυτικής Έκκλησία.-. Σολίστ τή; χορωδία; αυτής, υ¬ πήρξε καί ό συγγραφεύς τοΰ πά υόντος Βργου. 191ό Ό πρΰτος Παγκόσμιος πόλεμος ίχ« κηρυχθή. Ή Τουρκία εισήλ¬ θε >*αί αυτή είς τόν πόλεμον π·.<- ρά τό πλευρόν τής Γερμανάας καί τής Αυστρίας, τόν Όκτώβριον το£) 1914. Την επομένην ό τουρκικάς στό λος ήρχισε νά βομβαρδίζη ροσι κάς πόλεις. Άλλά καί δ ριοσικός στόλος δέν Εμεινε άδρανή;. Συ¬ χνά ήρχετο καί έβομβάρδιζε την Άμισόν καί άλλας πόλεις τοΰ Πόντον. Λόγω τοΰ πολέμου, ή μουσική κίνησις είς την πόλιν αύτην εμει ώθη α'ισθητός. Άλλά κατά τό τέλος τοΰ ετους 1915, συνεκροτήθη μεγάλη χορω¬ δία καί όρχήστρα υπό την διεύ¬ θυνσιν τοΰ μουσικοΰ Δημητρίον Κοντογιαννοπούλου, διά νά περιέλ θη τάς οικίας των όμογενόν κα¬ τά την παραμονήν τής Πρωτοχρο νιάς, αί εϊσποάξεις τής οποίας θά έβελτίωναν την τραγικήν θέσιν των τότε έξορίστων δμογενών τής περιφερείας Άμισοϋ. Κατιοτερω δημοσιεύομεν τού; στίχους τής Πρωτοχρονιάς τού 1916. ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΛ 1916 ΠΟΙΗΣΙΣ: Γεώργιον Κουτσού- ρη — ΜΟΤΣΙΚΗ: Δημ. Κουτσο γιαννοπούλου Πικραμέν' ή καρδιά μας θρηνεϊ μά τραγούδι στά χείλη άνεβαίνει σάν εϋχή πρός τόν Πλάστη άγνή Ί'οαγονδεϊ ή ψονή μας άλλά ή ψυχή μας λυπείται καί κλαίπ κι' άν σά; εΰχεται χΟόνια πολλά χιορισμός αδελφάς μας την κ«ίπ. 'Αττ' τα σττίτια των τώρα μακρυά τι; γιοητή τονς πρρνονν μετά πό (νού δεν θ' άκοΰσονν αυτήν τή φοοά την γλυκειά μας εύχή: Καί τού (χρόνου Σάν άνδρεία παιδία μέ καρδιά γιά τραπέζι τους θαχουν τό χ&μα σκεπασμά τοτ'ς τα κρύα κλαδιά καί τα κρνα τα χιόνια γιά στριομα Τή γιορτή σας μέ λόγια πικρά νά χαλάσωμε δέν τα ποθοΰμε 1-)ά ξανάρθη καί πί'ιλ' ή χαρά κι' εύτνχεϊς είς τό μέλλον θά ζοΰμε Εύθυμία καί γρλοια άνθηρά κηί α; λείψη τό φάσμα τοθ πΑ' (νού εις τό σπίτι σας πάντα χαρά καί νά ζήτ' εύτυχεϊς, καί τοΰ χρό- (νοιι Άλλά δώστε μικρόν οβολόν είς τούς ψάλτας υμών των άρχόν- (το)γ, ν·Λ δροσίσουν τάς θλίψεις πολλων διιστυχόν αδελφόν μα; άπόντοιν. Γενική συγκίνησις διεδόθη ε!; ίίλα τα σπίτια τόν δμογενων, οί όποϊοι ηκούον μέ κλάματα τοίις στίχους τής Πριοτοχρονιάς άπό την χορωδία καί την όρχήστρα τής Άμισοΰ. Σημείωσις τοΰ συγγραφέως: Επαναλαμβάνομεν την δή λωσιν. Είς τα άρχεΐον τοΰ ιίυγγοαφειος τοΰ παρόντος έργον, ευρίσκονται άποκόμ- ματα εφημερίδων τής Άμι¬ σοΰ καί τής Τραπεζοΰντος ι'ιπό τοΰ ετονς 1914 — 20, διάφορα προγράμματα σν- ναυλιών, ρορτών καί Θγπ- τρικόν παροστάσεο>ν τι")ν 1-
δίοιν πύλεο>ν.
Τύ άρχεΐον τοΰ σΐ'γγραφέ
.·ις είναι εί; την διάθεσιν
παντός έπιθυμοΰντος νά τό
επισκεφθή.
(Συνεχίζεται)
ΜΝΗΜΟΣΤΝΑ
Την Κυριακήν 13ην τρε);α^ος ί·
τελέσθη^αν τα έτήσια μνημόσυνα
τώ. έκ τ«ν Μεγάλων Εύεργ£τώ»' τής
"Ενώσεως Σπάρτης Μικράς 'Ασίσι;
<οά Πεοιχώρω ΠΕΤΡΑΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ κσ! ΕΛΕΖΟΓΛΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ τό μέν ϊν έν τώ 1ί-ώ ναώ τοθ Ν«- Ν. Σιμύρνης τό δέ ϊτε έν τώ Ιεοώ ναώ Άγίων 'Ανσρ- Ν. Ίω,ίας, είς αμφότερα παρέττησαν πλήθος έ<λϊκτοΟ κότμου τιμώντος τήι, μνήμην άειμνήοττων κα θώς καΐ τό Διοικητικόν Συμβούλιον τής 'Ενώ~ως Σιτάοτης Μ. Άσίας καϊ περιχώρω-- Άναδρομή είς την Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τού κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΓ, τ. Δ) ντοΰ Τοΰ 'Τ πουργείου Γεωργίας μνάξοντο καί πλήρει; θάρρονς χαί Γ' Ό εμποοικός ελληνικάς στόλος μέ άξιέπαινη ταχι'τητα συνεκροτή θη σέ πολεμικές μοϊρε; κι' ή πρώ τη έντολή πού πήρε ήταν νά συγ κεντρωθή στά Ψαρά, άπ' εκεί νά πλεύση στά Μικρασιατικά παράλια στά νησιά τοΰ Αίγαίου, νά προσ¬ παθήση νά ςεσηκώση τούς πληθυ σμού; σ' έπιινάσταση καί ν' άπο κλείση την ναυτοπλοΐα στά έμπο- ρικά καί πολεμικά τούρκικα σκά- «ΡΊ· Ό Σπυρίδων Τρικούπη; στύ σΰγγοαμμά τού «Ίστορία τής Έλ ληνική; Έπαναστάσειος» άναβιβά- | ζει τή ναιιτική δΰναμη των τριών νησιών κατά την κηρύξη τής Έπα ναστάσειο;, σέ 176 πλ.οϊα τα ύ- ποϊα όνομάζει «φορτηγά» καί τα όποία χρησιμοποιήθηκαν σάν πο¬ λεμικά. Ή "Τδρα διεθετε τά μεγαλΰτε. ρα κια πεοισσότερα σκάφη 92 τύν άριθμά οί Σπέτσες 44 καί τά Ψα ρά 40. Τά μεγαλύτερα τής "Τ- δρας ήσαν τρία, τό τρικάταρτο τού Τομπάζη μέ 20 κανύνια των 12 λιτρόν, τά τρικάταρτο τοΰ Λε λεχοΰ μέ 18 κανόνια των 15 καί 18 λίτροιν καί τά δικάταρτο τοΰ Μιαουλη ,μέ 18 κανόνια των 12 λί τρών. Τά αλλα εΤχαν άπό 10 ώς '4 κανόνια τόν 9 λίτριον. Έκτός άπά τά τρία αΰτά νηοιά καί αλ¬ λα μέρη πού άποστάτησαν, δπως ή Κάσος, ή Μύό-.ονος, τό Γαλαξί δι. είχαν κι' αύτά άλλά λιγότερα πλοϊα. ΌΣ. Τρικονπης έξετάζον τας τύν έξοπλισμάν τόν πλοίιον καί -χήν έκπαίδευση των πλη
ναυτΐκοΰ. Άπύ τά μέσα Απριλί¬
ου 1822, δέκα όκτώ 'Τδραίϊκα υ¬
πό τάν Γιακοινμήν Τομπάζην, έ -
πτά Σπετσιώτικα υπό τόν Γκίκαν
Τξούπην καί είκοσι τέσσαρα Μ'γι-
οιιινά υπό τόν Νικολήν Άποπτό-
Αου, άρχισιιν νά σΐ'γκεν^ώνιονται
οιά Ψαρά καί κατά τό τελευταϊο
Λεκιίήμερο τοΰ Μαίου άγκυροΓΐό-
ληοαν στάν δρμο τού Πασά ή
Βρύση τής Χίου ϋπου πρυσεπάθη
οαν, χωρίς δμοι; νά τό επιτύχουν
νά ξεσηκώσουν τά χιοριά τού νη
σιου σέ. έπανάσταση. Στή συνέ ·
χεια άπίκλει-σαν τά Δντικά Μι-
κρασκιτικά παράλια. Στό ίνεργη
τ·-/ϋ το»'ς ένέγραι|'αν μιά σειρά έ
πιτνχίρ;. Αίχμαλώτισαν δΰο τονρ
νιν.ίι, ρμπορικά πλοϊίΐ μέ φορτίο %ν
/.ιίας, σννέλαβαν ενα βρίκιο ποί'
κιιτέβιιινκ άπά τή Πόλη γιά την
Λϊγυπτο. Έπιβάτης τοΰ πλοίου ?|·
την ό Σιάν Μουλασή τή; Αιγυ¬
πτου, δηλαδή ό άνώτατος θρη-
οκευτικός καί ίεροδικαστικό; λει-
Τυυργάς μαΐ,ί μέ την πολΛΐπληθή
Λκηλυυθία τού. Οί έπιβάτες καί
τό πλήοομα εφονεύθησαν καί τη
ήγαθά τους έλεηλατήθηΛαν. Τό
Ολιίίερύ είναι ότι ό Σιάν Μουλα¬
σή φρρεται Οτι ήταν ό εκπτοτος
Σεχ - Ούλ Ίσλάμης πού έματαί-
υισε την εκτελέση τού (ΐερμανιοϋ
τοΰ Σουλτάνου Μαχμούτ τοΰ Β
διά τού οποίον διετάσσετο ή σφ«
νή άπάντίον των Έλλήνων τής
'Κπικρατείας ώς άντίποινα τή;
άνταρσίας.
Ό ίπίσημος ίστοριυγράφος τής
Όθωμανικής Αΰτοκρατορίας, ο
Αχμέτ Δζεβδέτ πασάς, μ' αύτά τά
, ν - .·ι«»ν/ινν» .**^μ£ ι ϋΐ.ίυυει ^ιυιυιΑ^, >ι υιυΐ'^ ."·
και τους κδίοκαν άφορμή καί τόν λόγια πείίιγράφει τό έπεισόδκιν:
αριθμόν των πλοίων ν' αύξήσοσιν «Ό μολλάς Αίγυπτον Γιαζιτζή
κ.α την κατασκρυήν επί τό ταχυ- - Ζαντέ Μεχμέτ έφέντης είχεν ά
πλοωτρρον νά καλλιτερενσωσι καί πέλθη έκ Κωνσταντινουπόλεως μέ
δια πολναριθμοτρρον παρά τά σύ ίκανούς μουσονλμάνους ποοσκυνη-
νηβες πληρομάτοιν νά ταξιδεύω- τάς. Τό φέρον αΰτούς πλοϊον έξε
σιν ένοχλούμενα δέ υπό των κατ' πλευσεν εκ Δαρδανελλίων περί τά
εκείνον; τους χρόνον; μολυνόντων μέσα τοΰ μηνός Σαμπάν, δταν δέ
την Μρσόγειον Άλγρρίνον, Του-
ήλθε παρά την Χίον συνήντησε
νραδων και Τριπολίνων, ήναγκά - «πειρατάς» οίτινες τό έκυρίευσαν
^οντο να οπλίζωσι τά πλοΐα πρός καί τό μρτέφεραν είς μ!«ν μίκράν
την ιδίαν υπεράσπισιν, ίόστε με- νήσον τόν Μοσχονησίων, δπου
I-
τερχόμενοι τό εμπόριον έν λιτότη σφαξαν τού; επί τού πλοίου μόν
τι, προθυμία καί τόλμη καί πλοΰ- σονλμάνους καί τούς εύνούχονς
τον πολ.ιν έ'φεραν είς την πατρί- τού μολλά».
θη, καί εις τά τοΰ πολέμου έγυ- ( Σννϊχίζεται)
'λιοκτητησ: - διευθυντήγ
ΚΛΘΙΕΡΩΘΕΙΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙ ΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ε.Ο.Κ. Η!_β|_ ΙΥΝΤΑΞΕΙ!
ΔΙΑ ΤΟΓΣ ΞΕΝΟΓΣ ΕΡΓΛΖΟΜΕΝΟΤΣ
ΒΡϊ3ΕΛ.νΑ1. (ΣΈΠ.).
Ή χΐθιέρωκ; οιεθνου; κο·-
.,,ν^ό συστήμχ.ος, ΐίς "ά
χι νά
ΙθΠί' χ*νον:σμοϊ τί; ΕΟΚ
Γτ96; διαςρόρους επί μέρους
'«:·««; κχνονισμού;. Ό θΐ
V"
τών «Κοινωνικών Άσφχ-
?.,,;,, *·»:ελει δι' εχχτο^ύ
,," ?ογαζο;ιένα>ν, οί ίη;!ο·.
ί«^ καί ξιαβιοΰν μ£τά των
νειών των εί; χώρα; ττΐς
τος μέ την γαλλικήν κυβέρνη
σιν και έφ' ίσον εχουν έργχ
ιθή επί 25 Ιτη έν συνόλω η έ-
πΐ15|τη |1ς Τή Γλλί
νότητο; των. τόν γνώσιν* οι-
,,,,τώκω; Τίί; έπιτευχθε σ-ς
ηρ'όάδου εί; τήν εύρωπαϊ/ήν !ν
-,.ιιίπιΐίΐν, περιορΐι,οϊΐενη; ου-
μ4; .ό παρόν είς ?ξ
πλείσται
αί δποΐαι άπα:-
τίδν μακρούς ξικασπκοϋ; άγώ
ϋ'ι; καί αποδοθή δι/.αιοσύνη
{;' 'τ4ν ένοιαφερομενον, Ίοού
)/γο^ χά?:ν' το παράξειγμχ
Βέλγου, ξιανύοντο: τα; Βυσ,ιά:
:00 βίου τίυ έν Ταλλία.
Εί; τήν γώραν αυτήν, :^ν
Γαλλίαν, οί ήλικιωμ,ένο·. οί ιίή
2ιαθέΤονΤες είσόδημα ή δικαίω-
μ συντάξεως άπό τό κράτο;,
ΪΜΤΜ νά λάβουν ειδικόν έ-
ϊ!ϊψ» 1π6 τας Κοινωνικάς
Άσφαλίσεις, (έπίδομα είς γη-
ρΐιοίι; ιιιΐθωτίύς). Τό έπίδο'ΐχ
τώ χχΤαβάλλεΤαι έπίση; κχί
είς τούς ξένου;, έφ' όσον ή^γε-
νϊΐ£ΐ?ί τιον χώρα ΰπογράψει
των.
ο Ή β-δική σύ;ιβ*αι; μί. το
Βέλγιον είναι έν Ισχύϊ, αλλά,
κχτά την γνώμην των γαλλ·-
54ων κοινωνικών άσφαλ-.σεων,
δ περί ού ό λογος Β έ//ο; δέ ν
ΙςεπΛήρωνε τΟν |τερον τών δ.
ρων, διότ. ε[γ8ν |ργ5ςα(Μ) έπ1
τίνα χρόνον είς τήν -,^νέτειοαν
τού. Εάν προσετίθετο δ γρ&ηι
αύτδ; είς τα 2τη έργασία: τ^υ
είς την Γαλλίαν, τό^ ή 'άτια·.
"ουμ,ένη διάρκεια εργασίας θά
^επληρούτο. Βασιζόμενος εί;
τό κοινοτικδν δίκαιον, ό ένδ:α
φε&$μ£νο; προσέφυγεν είς \
δ:κασΤήρια, εν κατακλεΓδι δέ,
τδ Άκυρα>τικόν (Άρε-.ο; Πά-
γος) ηζ. Γαλλία; εζήτησεν α-
πό τδ Δικαστήριον των Εύοω
πχϊκών Κοινότητος είς Λου
ςεμβοϋργον, νά έρμηνεύση "δ
κοινοτικόν δίκαιον.
Ή απόφασις τού οιε^/οΰς
Λ·.κασ:ηρίου καθορίζει ότι οί
ζοιν-τικοί κανονισμοί διά τους
ξένου; έργαζομένου; έντός τή;
ΕΟΚ πρ(οΤεύουν ενανΤι των επί
μέρους έθνικών κανονισμών καί
έποαένως, είς την υπό κρίσιν
περίπτωσιν, έφχρμόζον.χι καί
επί τΟ5 γαλλικοϋ κανονισμοΰ
τοΰ διέποντος τα περί τοΰ εί-
όικοΰ έπιδόματο; πρό; τού; γη
ραιοΰ; πρώην έργαζομένους.
Τέο Μπά;
ΜΕΓΑΣ ΠΛΟΎΤΟΠΛΡΛΓΩΓ ΟΣ ΣΤΧΤΕΛΕΣΤΗΣ
ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ
ΗΪ£ΗΘΗ^ΑΗ__ΚΑΤΑ32),
ΙΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΓ ΪΠΟΤΡΓΟΓ ΣΓΝΤΟΝΙΣΜΟΤ
Όμΐλών κχτά -ά έγκαίνια
1|; νέχ; πλάζ Β' άλιπέδου
Βοόλΐ;- δ νπονργο; τοΰ Συν-
τονισμοΰ %, Ν. Μχκαρέζο;. 3*
«Είς Τήν θέσιν αύτήν, μέν οί
φ ολίγοι) ύπήρχε έ'να έ'λο; .
Σψ,ΐ'ρον, χάρις εί; τα; συν-
τΐνου; προσπαθεία: τοΰ ΕΟΤ,
Ιγχαινιάζομεν Ινα Ιργον τλκ^χ.
•ιβ — παρόμοιον Ιργον ειχα
|ΐ:ν την χαρχν νά έγκαινιάσιο-
μίν πέρ'οΐι εί; τδ Α' άλίπεδον
Βοιΐλζς.
Είναι κρϊχο- χ>.%ζ, άλυσίδ^-
ΐ«ρ:3Τιν.ών εγκαταστάσεως αί
ίϊΐίΐϊ! θα κχλύψουν βλον τδν
|ΐ))·«ς τής χχτής, άπδ Βουλι-
ιγ>ένης ιι{·/?; Ζέας.
Τ ί ά
γρμ^ ξή
Κ των ά/.τών ΣχρωνικοΟ τ.οο
ΛίΙ:ιι μ,έ τΧχύτχτον ρυθ',ιόν
ίΐ6 τής Έθνικής Κυόερνήσε-
ω; ϊΐΒ τοΰ ΕΟΤ καί 4-ποβλέ-
"'' είς την εξυπηρέτησιν τών
ΜΤοίχων τοθ λεκανοπεξιου
Αττικΐ)ς καί ξΐνων έπισκεπτών
;ίί χώρας μ,ας.
Τ4 πρίγρχιιμα αύτό περιΐα
Λ:ι τα εργα Ζέας, δαπάνης
^ έί δ
^ ρ ρχμήν
'*Ιργ* άνή; Πρωτοψάλτου,
ψ -λ όποΐα διετέθησαν ήδη
Ε!;* %ον Πειραιώς νπδ
™ *Λ)Γ 1δ έχατομμύρια 5ρχ
Τίβν ■% !Ργα -ο Δήαου Γλυ-
:4δ έ
ψΤ,ϋά 15 έπίση; ^μ
Μν οραχμ,ών κχί τα ?ργα τ'ν3
,Α^, τ» όποία δαοίω; θά ί-
««ηρωθοθν μέ την ενίσχυσιν
^ Λλλχοϋ Οργανισμοΰ
'Ρ*ν ίύΐών, προωθοΰνται
μέ τχχΰν ρυθμόν αί προ/αΤαρ-
κτικαί εργασίαι 5ιά τδ μέ^-α
Ιργον τή; άξιοποιήσεω; τοο
Φαληρικοΰ Δέλτα. Έννέα ε κ κ
το',ιιμΰρια ϊχουν διατεθή 5ιά
τήν σύνταξιν τών μελετών.
Αί έπενδύσεις διά τδ ;ιεγα-
λειωδες αύτδ συγκράτημα τού
ριστικών Ιργων τοΰ Δέλτα, προ
βλέπεται 8τι θά υπερβούν κατά
πολύ τα δύο δ'.σεκατομΗύ,τ.α
δραχμών.
Τδ έξ 700 έκατομμυρίων
δραχμών πρόγραμμα τουριστι-
κών έπενδύσεων τοΰ τρέχον"1^.;
ετους άναπτύσεται μέ γοργδν
ρυθ.Λ,όν είς ολόκληρον τήν χώ¬
ραν.
Ή άλματώδης βελτίωσι;^Τών
τΐαρεχομένων τουριστικών διευ-
κολύνσεων καί ύπηρεσιών, επι
:ρέπει την, βάσιμον προσδοκίαν
δτι θά έπιτευχθοΰν οί τουριστι-
κοί στόχοι τής Πενταετοΰ;
ΙΙρογράμματος Οίκονομ-ικής Ά-
ναπτύξεο)ς.
"Η5η, καΤά τδ διαρρεΰσαν ε¬
ξάμηνον τοΰ τρέχοντα; Ιτου;^ ■},
πραγματοποιηθεΐσα αδξησι; τού
Τουριστικοΰ ρεύμαΤο; ανήλθεν
εί; ποσοστόν 32,1%.
Τδ έγκαινιαζό ιενον Ιογον τό
οποίον έστοίχισε 35 έκχτομ'ΐύ-
ρια δραχμών άποτελεΐται άπδ 3
αύΤοτελή συγκροτήματα, τα δ-
■χοϊα δύνανται νά έξυπηρετήσουν
15.000 λο'Μιένονς.
Άφοΰ συγχαρώ τόν ΕΟΤ οι'
δ,τι 2χει έπιτελέσε·. εί; τδν το-
ιέα τοΰ μέχρι σήμερον, τ0,^ 2ο
χο'ΐαι νά συνεχίση μέ τδν ι5'-^ν
ρυθμόν την δημιουργικήν τού
προσπάθειαν, διά νά μ4; δίδη
συχνά Τήν χαράν των έγ/αινί-
ων νέϊον έργων τού».
^ΕΚΡΙΘΗ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ
Α ΤΟΝ «ΜΕΙΖΟΝΑ
«ΜΕΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ»
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΟΡΤΖΗΣ ΙΙΡΩΤΗΣ
Κ«χ_ά την τελευταίαν συνεδρία-
,'ν Τοί διοικητικοΰ συμβουλιον τού
>Υ»0 Να,.τ,λίας κ. Ι. Χολέοα
8, ! , τ,° ποοΥΟ«μματικόν σχέ-
, ( "ιβ την δημιουργίαν τοΰ «μεί
'νο; λιμένος» Πειραιώς, ώ—ε
" «ντιμετο,^σθοΰν αί συνεχα,ς
««νομεναι άνάγκαι είς κρηπιδώ-
Γ; "^ΊΧητιχους χώς,ους, έ-
Γ7ς στ«βμούς κλπ.
*5 αλλου, ό ύπουργός Ναυτιλί-
0ΛπΡΧί?ΐνε πράξιν το° Λ·Σ· το°
Ο1. "· 6ια την διάθεσιν π,στώσε-
>ς_ 530 000 8ρχ. ΛΟός 6Οά6ευσιν
«αντίοας προμελέτης διά την
Υερσιν μεγάλου τού ΟΛΠ.
ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 1969
Ή 'Επιτοοπή Συντονισμοΰ Οί-
κονομικής Πολιτικής ενέκρινεν ΰ-
πως πρός προστασίαν των όρυζο-
παοαγωγών, διενεργηθή υπό τής
ΚΤΔΕΠ συγκέντρωσις όρύξης Α'
ποιότητος πκοαγιογής 1969, προ-
αιρετικώς προσφερομένης υπό τών
παοαγωγών. ΑΊ τιμαί τής'συγκεν-
τρώσεο>ς καθωρίσθησαν άπό 3,20
έ'ως 2'40 δοχ. κατά κιλόν, αναλό¬
γως τής ποικιλίας τής παραδιδο-
μένης είς την συγκέντρωσιν όρύ-
Διά τήν ανάπτυξιν των συγκοινω νιών Ελλάδος — Γαλλίας
Η ΕΑΑΗΝΟΓΑΑΑΙΚΗ ΣΥΜΦΟΝΙΑ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΟΔΙΚίΣ ΜΕΤΑΦΟΡλ!
^} Σχετική διαταγή τού 'Τπουργείο υ Οικονομικήν διά την έφαρμογ ήν της.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
ν »<3ν Άξιοτ. Διοικήται* Ά*ω- Μ»ν £ϊα<ρ8ΐών καί Εταιρειών Ι7εριωρισμένης Εΰ- ΛΓ'.' *" ί<" αποφάσεως τοθ κ. Υπουργοδ Έμηοαίον Υ «β·*. 66378)4126 τής 16)12)65, Λημοσιεν- /ί'Ρ« «'ί τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. ίβι ί0" Λνω*ύΡ°>ν Έταιρβιών), όρίζεται διι δύναν
*' βν1 ό ύ έ> ά Πο
ρ), ρζ
σ , ' βν*(χ1σωαι όημοσ εύουοαι έγκι>ρο?ς τάς Προ
. *Γ*·ί «ών Γβν. Συνίλίύσεων ηαϊ ζούς Ί*οΙογι-
ΙπονοαΐΗής μας έα>ηα*(ΐ'δος «ΟΙ-
. ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
·ΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ·
Διά τής ύπ' άς^,θ. Ε. 91117)110)
22.5.69 διαταγής τοϋ ΰπουργείου '
Οϊκ.ονομικων πρός τάς τιλωνεια-
κάς αρχάς, ανεκοινώθη ή άπό
1ης Ιουλίου 19Β9 έ^αρμογή τής
έλληνογαλλικής συμφωνίας, ρυθ-
μιζούσης τάς όδικάς μι·ταφο"ράς
μρταξύ των 6ΰο χωρων.
"Ηδη πρός τάς άνω αρχάς έκοι
νοποιήθη τό άπό 9 Απριλίου 1969
ποακτικύν τών γαλλοελληνικιον δι-
απραγματεύσειυν περί διεθνών με-
ταςρορών, 6) ή ».πό την αι·,τήν ή.
μερομηνίαν κατ' ακολουθίαν των
ό)ς άνο) διαπραγματεύσειον ύπο-
γραφείσα έν Αθήναις συμφιονίοί
καί γ) τό συναφθέν δυνάμει τοΰ
Λοθρου 24 τής έν λόγω συμφω¬
νίας σχετικόν πρωτόκολλον.
Τό υπουργείον των Οικονομικήν
διά τήν όρθήν εκτέλεσιν τής συμ¬
φωνίας, έφΐστα την προσοχήν των
αρμοδίων άοχων επί τ,7)ν άκολού-
βιον σημείων:
5·—Ή διεθνής διακίνησις των
έ/.ληνικών καί γαλλικήν φοοτηγων
αύτοκινήτιον συμφώνως πρός τό
αρθρον « τής συμφωνίας, τα γί-
νεται επί τή (',άσει σχρτικής αδεί¬
ας κατά τα ειδικώτερον υπό των
άρθρων 7 καί έπόμενα τής συμ¬
φωνίας καί υπό των ;τεριπτώσεων
Ι πος
III
τοϋ προσηρτημένον
ταύτη πρωτοκόλλου καθοοιζόμενα.
2.— Αί άδειηι αυται προκειμε-
νου περί των γαλλικήν ηϋτοκινή-
τιυν ίκδίδονται υπό τής αρμοδίας
Διευθύνσεως 'ΕμπορεΊ'ματικήν καί
Διεθνήν Μεταφοοήν τοΰ ύπουργεί-
ου Συγκοινιονιήν χορηγοϋνται δέ
είς τοϋς Γάλλοΐ'ς μεταφορεϊς υ¬
πό τής αρμοδίας έν Γαλλία άρχής.
Αντιστρόφως, προκειμενου περί
των ελληνικήν όχημάτιον, αί αδει-
αι έκδίδονται έν Γολλία υπό τής
έκεΐ αρμοδία; άρχής, χορηγοΰνται
δέ είς τοϋς "Ελληνας μεταφορείς
υπό τής Ανωτέρα) μνησθείσης υ¬
πηρεσίας τοΰ ΰποιργείου Συγκοι-
νωνιων.
3·— "Εκάστη αδεία γαλλικοϋ αύ
τοκινήτου θά συνοδεύηται δι' ενός
δελτίον μεταφοράς, τό οποίον θά
πγι ηί/γίζρται υπό τής οίκείας τελω-
νειακής άρχής καί θά τίθεται ή ή-
μερομηνία τόσον κατά τήν είσοδον
τού όχήματος είς την χώραν, ό¬
σον καί κατά τήν έ'ξοδον αυτού έκ
ταύτης.
Αί άδειαι καί χά δελτία μεταφο¬
ράς παραμενουν είς χείρας των
μεταφορέιον, ρπιστρέφονται δέ υπό
των ίπιχειρήσειον είς τάς άρμοδί-
<ι ς αρχάς, «ΐτινες έχορήγησαν ταΰ- τ«ς. 4.— Αί άδειαι, αί ισχύουσαι ε¬ πί τοΰ ελληνικόν έδάφ>ους, ήτοι διά
τα γαλλικά όχήμητα, φέρουν τα
γοάμματα «ΟΗ» είς τό ά'νιο άρι-
«τερόν μρρος καί αί ισχύουσαι επί
τοΰ γαλλικον έδάφους, διά τα ελ-
ληνικά αύτακίνητα, τό γράμμα «1Γ».
5.— Ειδικώς, εκάστη άδεκχ διαρ
κείας ϋπολογίζε.ται κατ' Λποκοπήν
διά 15 ταξίδια, συμφώνως πρός τό
πυναφθέν πρωτόκολλον,
6.— Διά τυχόν περισσοτέρας δι-
ευκρινήσεις επί τοΰ θρματος την
χοοηγονιμενοιν άοειών είς τα έλλη-
ληνικά ή γαλλικά φορτηγά αίτο-
κίνητα, οί τελωναι θά άπευθύνον-
ται είς την {..τηρεσ,ίαγ τού ΰπονρ-
νιίου Σνγκοινιονιήν,
7.— Συμφώνως πρός τό αρθρ.
20 τής συμφΜνίπς, αί διατάξεις
τής έσιοτερικής νομοθεσίας έκά-
ητης την συμβαλλομένων χιορΛν
ρφαρμόζονται επί παντός θέματος,
τύ οποίον 6εν ρυθμίζεται είδική;
διά ταύτης.
Κ «τα ταυτα, διά τό γαλλικά
φορτηγά όχήματα εχουν ετραρμο-
γήν απασαι «ί διά τοΰ νόμον
4144)19(11 κυρωθείσαι σχετικαί δι-
«θνεΐ; τελωνπακαί συμβάσεις, πε-
ρ( διεθνήν μεταφορών έμπορευμά-
των διά δελτίων ΤΙΡ, περί προ-
σιορινής ε'ισαγιογής εμπορικήν δ-
6ικήν όχημάτοιν καί περί έμπορευ-
ματοκι6(,)τί(υν, ώς καί πάσαι αί
συναφείς κανονιστικηί διατάξρις
καί οδηγίαι.
8.— 'Τπά τοΰ άρθρον 16 τής
συμφωνίας προίίλρπεται ή άτελής
ϊίσηγογή υπό τοΰ πληρώματος
τών γαλλικήν αΰτοκινήτιον των ε'ι-
1 ήήν ποοσωπικής χρήσειος καί τήν
1 Απαραίτητον διά τό ρπάνγελμά
' των έογαλείων. Ταυτα δύνανται
1 νά έπανεξάγωνται άνεν Αδείας.
9.— Τό άρθρον 17 τής συμφω¬
νίας προβλέπει την προσωρινήν ά-
τελή είβαγογή των άνταλλακτικήν
την προοριζομένην δ'ά τήν εκτέ¬
λεσιν επισκευήν ή Αντικατάστασιν
Ι δλαδέντον ή -ρΟααΠήτιι ν μερήν ό
Ι χημάτων, έκτελούντων μεταφοράς
Ι προβλεπομένας υπό τής είρημένης
συμφωγίηις·
Σχετικαί έν προκειμένον ώς
πρός την τηρητρ«ν διαδικασίαν βί-
σαγοιγής την έν λόγω άνταλλακτι¬
κήν, είναι αί διά τής ΰπ' Αριθμ.
03)1967 εγκύκλιον διαταγής τοΰ
υπουργείον Οικονομικήν παρασχε-
θεϊσαι οδηγίαι.
Τα Αντικατασθέντα Ανταλλακτι-
κά, σνμφώνιος πρός τάς ρητάς δι-
αταξεις τοϋ ώς άνω άρθρον 17
τής συμφωνίας, δύνανται μόνον νά
έπανεξάγ<ονται ή καταστρέφωνται {,πό τόν έλεγχον τής τελωνειακής τΝπηοεσίης. ούχι δέ καί νά τελωνί- ετονται ή έγκαταλείπωνται «πέρ χοϋ Δημοσίου. Ή ύπ' Λριθμ. 93)1967 έγκυκλι- ος τοΰ υπουργείον Οικονομικήν ϊ- χει εφαρμογήν καί διά τάς περι- πτώσεις ταύτας επανεξαγωγής ή καταστροφής των άντικατασθέντιον άνταλλακτικών. 10.— Ή υπό τοΰ άρθρον 18 τής συμφωνίας προόλεπομένη Α¬ παλλαγή καυσίμον Αφορά τα έν¬ τός των δεξαμενήν τήν όχημά- των περιεχόμενα καί είς ποσότητα πεντήκοντα (50) μόνον λιτρήν, συμφώνως πρός τό συναφθέν πρω¬ τόκολλον. Ή ποσότης αυτή θά δη¬ λούται υπό τοΰ μεταφορέος καί θά διαπιστοΰται υπό τών αρμοδίων αρχήν διά παντός προσφόρου τρό¬ πον, κνρίοις δέ λαμβανομένων ύπ' όψιν τών ένδείξεοιν τοΰ επί τοΰ όχήματος ΰπάρχοντος μετρητοΰ. Είς περίπτωσιν άνευρέσειος επί πλέον την 50 λπρήν ποσότητος, αυτή θά τρλ(ονίζεται δι' έκδόσειος πρωτοκόλλου έξετάσεως Αποσκευ- ήν επιβάτου. Διευκρινίζεται, δτι τό μέτρον τοΰτο άφορά μόνον τα γαλ¬ λικά αύτοκίνητα. 11-— 'Τπό τοΰ άρθρ. 14 τής συμφωνίας προβλέπεται ότι τα έ- φοδιασμένα δι' Αδείας όχήματα, (φορτηγά καί λ ε(οφορεϊα), άπαλ- λάσσονται των τελ.ήν κυκλοφορίας. Σχετική εν προκειμένω είναι καί ή έν Λρχή μνησθεϊσα νπ' Αριθμ. Ε. 9137)110)25.5.1969 πολνγραφη- μενη διαταγή τής 3ης Διευθύνσε¬ ως τοΰ ίιπουργείου Οικονομικήν. '2.— ΑΙ υπό τής παραγράφου 2 τοΰ άρθρου 3 τής συμφωνίας προβλεπόμεναι δηλώσρις διά τάς έκτάκτους περιηγητικάς μεταφοράς «έν είναι ύποχρείοτικαί έν Ελλάδι, συμφωνίας πρός τήν παράγραφον 3 τοϋ πρακτικοΰ, διά τα γαλλικά λεοιφορεϊα, δοθέντος δτι αί τοιαύ¬ ται μεταφοραί άντιμετιοπίζονται γενικώς διά τής έκδόσεο>ς δελτίον
ίλευθέρας χρήσειος.
Ί'ό πλήρες κείμενον τής ύπογρα
φείσης συμφίονίας μεταξύ Ελλά¬
δος κ<~ί Γαλλίας εχει ώς άκ.ολού- θοις: "Αρθρον 1.— Αί έπιχειρήσεις των δποίιον ή εδρα ευρίσκεται είς Γαλλίαν ή 'Ελλάδα επιτρέπεται ό¬ πως έκτελοΰν μεταφοράς τκίΐδκο- τών ή έμπορευμάτων δι' αυτοκίνη¬ τον έγγεγραμμένο)ν είς τό έν ή τό έτερον την δύο κρατών, είτε μεταξύ των εδαφών τών δύο συμ- βηλλομένίον μερών, είτε υπό δια¬ μετακόμισιν μέσω τοϋ έδάφους τοϋ ενός ή τοΰ άλλου τών συμβαλλο¬ μένων μερών, υπό τούς δρους τούς καθοριζομένους υπό τής παρούσης αυμφοινίας. Τ. Μεταφοραί ταξιδκοτών * "Αρθρον 2.— "Όλαι αί μεταφο¬ ραί ταξιδκοτών μεταξύ των δύο κοατών ή υπό διαμετακόμισιν διά μέσο) τοϋ έδάφους αυτών, έκτε- λονμεναι δι' όχημάτων ίκανών νά μεταφέροισι περισσότερα τών όκτώ προσώπιυν καθημένων, μή σνμπε- ρι/.αμ6ανομένον τοΰ όδηγοΰ, ύπύ- κεινται είς τό καθεστώς τής Αδεί¬ ας, εξαιρέσει τών μεταφορών περί ών τό άρθρον 3 τής παρούσης συμφωνίας. "Αρθρον 3.— 1. Δέν ύπόκειν τγ(ι είς τό καθεστώ; τής ποοηγον- μένης Αδείας αί έ'κτακτοι περιηγη- τικαί μεταφοραί, αί άνταποκρινό- μεναι είς τονς κάτιοθι ορονς: α) Τό οχημα μεταφέρει καθ* ό¬ λην τήν διαδρομήν τήν αυτήν ό- ιιάδα έπι6«τών καί έπιστρέφει είς τόν τόπον Αναχο>ρήσεο>ς χο>ρίς νά
έπιβιβάση ή νά Αποβιβάση καθ' ό¬
σον ταξιδιώτας.
β) Ή μεταφορά δέν πρέπει νά
ι'κτρλήται κατά τήν διάρκειαν τής
νυκτός, ουτε νά περιλαμβάνη ημε¬
ρησίας όι,αδρομάς άνο)τέρας τών
πεντακοσίοιν περίπον χιλιομέτρο)ν
έντός τοΰ έδάφονς τον ενός ή τον
έτερον τών σνμβαλλομένοίν με-
ρων.
2. ΑΊ έπιχειρήσρις δέον νά κα-
ταοτίζονν δήλ.θ)σιν, τής οποίας ό
τνπος έγκρίνεται διά κοινής συμ¬
φωνίας υπό την αρμοδίας Αρχών
τών δύο κοατών.
"Αρθρον 4.— 1. Ή αίτησις
πρός χορήγησιν Αδείας διά τάς τα¬
κτικάς εξυπηρετήσει; δέον νά ά-
πευθύνεται είς τήν άρμοδίαν Αρ¬
χήν τής χώρας Απογραφής τοϋ ό¬
χήματος. Αύτη δέον νά συνοδενε-
ται Από τα εξής δικαιολογητικά:
α) περίοδον καί σνχνότητα έκ-
ακταλλεύσειος.
(">) ωρολόγιον πρόγραμμα.
γ) τιμολόγιον
δ) δρομολόγιον
κ) ενδεχόμενον είδ,ιχούς δρους
έκμεταλλεύσεο.ς.
2. Εάν ή αρμοδία άρχή τοϋ
κράτονς, είς δ ε(ναι άπογεγραμμέ-
νον τύ δχημα προτίθεται νά δώση
σννέχεια είς τήν έν τή παραγράφω
1 Αναφερομένην αίτησιν, διαβιβά-
ζει εν Αντίγραφον αυτής είς τήν (
άρμοδίαν Αργ^ήν τού έτερον σνμ-
βαλλομένου μέρους.
3. Ή αρμοδία Αρχή εκάστου
συμβαλλομένον μέρους χορηγεΐ
τήν άδειαν διά τήν διαδρομήν επί
χον έδάφους αυτόν καί ήιαβιβάξει
δνευ καθυστερήσεοις εν άντίγρα-
ηιον αυτής είς τήν άρμοδίαν Αρ¬
χήν τοΰ έτερον συμβαλλομρνου μέ
ρους.
4. ΑΙ άρμόδιαι Αρχαί χορηγοΰν
κατ' Αρχήν Αδρίας βάσει τής Αρ-
χης τής Αμοιβαιότητος.
"Αρθρον 5.— Αί α'ιτήσεις Αδει-
ών διά χάς μεταφοράς ταξιδιωτών
αΐτινες δέν άνταποκρίνονται είς
τους δρους, τούς Αναφερομένους
είς τα άρθρα 3 καί 4 τής παρού¬
σης συμφωνίας, δέον νά ύποβάλ-
λονται υπό την μεταφορέιον είς
τάς αρμοδίας Αρχάς χοΰ ετέρου
συμθαλλομένου μέρους.
II.
Μεταφοραί έμπορευμάτων
"Αρθρον 6.— "Ολαι αί μεταφο¬
ραί έμπορευμάτων μεταξύ των δύο
κρατών ή αί υπό διαμετακόμισιν
τοιαύται μέσω την εδαφών τιον,
ίιπύκεινται είς τό καθεστώς τής
προηγουμένης αδείας, εξαιρέσει
το,ν μΐταφορών των άναφερομέ-
νο^ν είς τό άρθρον 9 τής παρού¬
σης συμφωνίας.
"Αρθρον 7.— 1. Αί άδειαι είναι
Λνο τύποιν:
«) άδειαι ταξιδίου, ισχύουσαι
διά μίαν ή περισσοτέρας μεταφο¬
ράς, ών ή διάρκεια ίσχύος δέν δύ
ναται νά υπερβή τύ τρίμηνον.
6) άδειαι διαρκείας ίσχύονσαι
δι' ίνα Ακαθόριστον Αριθμόν μετα¬
φορών ίσχύος ενός ετονς.
2. Ή αδεία μεταφοράς έπιτρέ-
πει είς τόν μεταφορέα νά φορτώ·
νη έμπορεύματα κατά τήν επιστρο¬
φήν.
Άρθρον 8.
Αί άρμόδιαι Αρχαί τής Χώρας
Απογραφής τών όχημάτιον, έκδί-
Λοιιν τάς Αδείας διά λογαριασμόν '
τοΰ ετέρου Σνμβαλλομένου Μέ- |
ρονς, έντός τοΰ όρίου τών ποσο-
οτώσεων τών όριζομένιαν ετησίως
διά κοινής συμφονίας υπό τών άρ
μοδίΐ'ΐν άρχών τών 6ΰ( σιμβαλλο-
ιιένιον μερών.
"Αρθρον 9.
Δέν νπόκεινται είς τύ καθεστώς
τής Αδείας: |
(ΐ) ΛΊ μεταφοραί άποσκευών διά
ρυμουλκουμένοιν προσηρτημένοιν
ΐϊς όχήματα μεταφοράς ταξιδιοι-
τών ώς καί αί μεταφοραί Αποσκευ
ών όι' όχημάκον πάσης κατηγορί- ι
άς προορισμόν η ποοελεΰσεοις Αε- '
ρολιιιενο)ν. Ι
Ι}) ΑΙ ταχνορομικαί μεταφοραί.
γ) Ή εϊσοδος όχημάτςι ν έπισκευ
ής καί ρυμουλκήσεος ώς καί ή με¬
ταφορά όχημάτιον άτινα υπέστη-
σαν βλάβην.
ο) Αί μεταφοραί νεκράίν δι' ό-
χημάτοιν ειδικώς διασκεΐ'ασμένην
π^ρύς τύν σκοπόν τούτον.
"Αρθρον 10.
'Τπόκεινται είς άδειαν άλλ' έκ
κτός ποσοστώσεως:
α) Αί μεταφοραί έμπορευμάτων
δι' αΰτοκινήτο.ν όχημάτοιν ών τύ
όλικον μικτόν βάρος (συμπεριλαμ
βανομενου καί τοΰ βάρτυς τών ρυ
μουλκουμένων) δέν δπερβαίνει
τούς 6 τόννους.
β) Αί μεταφοραί Αντικΐιμένιον
καί ίργοιν Τέχνης, προοριζομένων
δι' έμπορροπανηγύρεις, έκθέσεις ή
έπιδείξεις.
γ) Αί εκτακτοι με'αφοραί Αντΐ-
κειμΓνων καί υλικών, προοριζομέ·
νων Αποκλειστικώς διά τήν διαφή
μισιν καί χήν ένημι'ροισιν.
0) Αί μεταφοραί μετοικήσεοις,
ΐκτελούμεναι παρά έπιχειρήσεον,
αΐτινες διαθέτονν ΐΐροσοίπικύν και
νλικά είδικενμένα.
ε) Αί μεταφοραί υλικών, έξαρ-
τημάτον καί ζώων προορισμοΰ ή
προελεύσεοος εκδηλώσεο)ν θεατρι -
κων, μονσικών, κινηματογραφικήν,
άθλητικών, τσίρκιον ή πανηγνρεοιν,
ώς καί αί προοριζόμεναι διά ραδιο
φο)νικάς έγγραφάς καί διά κινημα
τογραφικάς ή τηλ.εοπτικάς ?.ήι|ιεις.
Άρθρον 11.
Ι. Αί άδπαι έκτυποϋνται είς τάς
γλώσσας τών δνο σνμβαλλομένο)ν
μερών, συμώνιος πρός σχέδια κατ-
θοριζόμενα διά κοινής σνμφο)νίας
την Αρμόδιον Αρχών αυτών.
2. Αί άρμόδιαι Αρχαί διαβιβά-
ζουν έν λ.ενκφ τάς άναγκαίας α¬
δείας διά τήν εκτέλεσιν των με¬
ταφορών χών προβλεπομένου υπό
τής παρούσης σνμφωνίας.
"Αρθρον 12.
1. Αί επιχειρήσας, αί βνκατε-
στημέναι επί τον έδάφονς τού ε¬
νός την σνμβαλλομένων μερήν,
δέν δύνανται νά έκτελοΰν μεταφο¬
ράς έμ.τορενμάτ<ον έκ τοΰ έδάφονς τοΰ έτερον σνμδαλλομένον μέρονς, μέ προορισμόν μίαν τρίτην χώραν καί Αντιστρόφως, άνευ είδικής- ά- δ,είας, την άρμο6ίο>ν Αρχών αυτού
τοΰ ετέρου συμβαλλομένου μέρους.
2, ΑΙ εΐδικαί άδειαι χορηγοΰν¬
ται βάσει τής Αρχής τής Αμοιβαι¬
ότητος.
III.
Γενικαί Διατάξεις.
Άρθρον 13.
Άπαγορεύονται αί ίστοτερικαί
μεταφοραί ταξιδιοιτήν καί έμπο-
ρευμάτοιν, αί έκτελούμεναι μεταξύ
τήν δΰο σημείοιν κείμενον επί τοϋ
έδάφονς τού ενός ανμβαλίλομένου
μέρους, δι' όχήματος Απογεγραμ-
μένον επί τοΰ έόάφους τοΰ ετέρου
σινμβαλλομένου μερονς.
Άρθρον 14.
Ι. Αί έπιχειρήσεις, αΐτινες ε'κτί
λοΰν μεταφοράς διεπομρνας υπό
τής παρούσης συμφονίας, μέσω ό
χημάτον Λπογεγραμμένον έντός
ενός την κρητην, επί τού έδάφους
τοΰ έτερον σΐ'μβαλλομένου μέηονς
άπαλλάσσογται τώ,ν φόρων επί τών
Η «ΤΖΕΝΕΡΑΛ ΕΛΕΚΤΡΙΚ»
ΘΑ ΙΔΡΤΣΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΜΕΤΡΗΤ8Χ
Βιομηχανίαν κατασκευής ή-
λεκτρικών μετρητών ένδιαφέρε-
Ται νά ιδρύση είς την Έλλάοα
δ άγγλίκός κλάδος τής «Τζένε-
ραλ 'Ελέκτρικ». Πρός τόν σκο
πόν αυτόν αφίχθησαν εί ςΆθ^,-
νας οί έκπρόσωποαής Έταιρείας
κ. κ. Σάουθερν . Αίρ καί Μπά
^ΐρ^ο)ΐϋρΰ, οί δποϊοι είχον σχε
Τ:κάς συνομιλίας μέ τόν υπουρ
γόν Βιομ,ηχανίας κ. Κυπραϊον.
έν συνεχεία προγενεστέρϋ)ν προ
καταρκτικών έπαφών, αί οποί¬
αι Ιλαδον χώραν εί; ΧονοΊΊον
κατά την έκεΐ επίσκεψιν τοΰ
"Ελληνος ύπουργοΰ. Παραλλή¬
λως, εγνώσθη δτι, υπεβλήθη αί¬
τησις είς^ό ύποΊργεϊτ/ Συν^ο-
νισμ,οΰ, διά την έγκρισιν είσαγω
γής κεφαλαίου βάσει τοΰ Ν,
2687.
ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΟΥΣ
II
ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ
ΤΟΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤ ΛΕΗ
Αί όργανώσεις Χού προσωπικόν
ΔΕΗ, διά κοινοΰ τηλεγραφήμα -
τος των, τονίζουν ίίτι προσβλέ-
πουν μέ εμπιστοσύνην είς τόν ύ-
φιστάμενον θεσμόν αϋτασφαλίσε-
ο>ς, ή τετραετής λειτουργία τοϋ
οποίον Αποτελεί εγγύησιν διά τό
προσο>πικόν τής ΔΕΗ. Τέλος, έκ
φράζουν ανησυχίας μετά τάς δή
μοσειυθείσας πληροφορίας, περί ά
ναζητουμένης λύσεως διά τήν ά-
σφάλισιν τοϋ προσο>πικοΰ τής
ΔΕΗ.
μεταφορών καί τών τελών κυκλο¬
φορίας, κατά τύ μέτρον καί υπό
τούύ δρους τοϋς καθοριξομένους
υπό τοϋ προ)τοκόλλου τοϋ προβλε¬
πομένου είς τύ άρθρον 24 τής πά
ρονοης σνμφωνίας.
2. Πάσα τροποποιήση τής φορο
λογικής νομοθεσίας τοΰ ενός ή τοϋ
άλλον τών δνο κρατών συνεπάγε-
ται τήν συνεννόησιν τών αρμοδίων
Αρχήν είς τούς κόλπονς τής μι-
κτής ΐπιτροπής τής οριζομένης ύ-
πύ τοϋ άρθρου 23 τής παρούσης
σνμφιονίας.
"Αρθρον 15.
1. Αί άρμόδιαι Αρχαί χορηγοΰν
άτελής τάς Αδείας τάς προβλεπο¬
μένας ύπύ τής παρούσης σνμφχονί-
ας.
2. Αί άδειαι μεταφορών, δέον νά
συνοδεΰουν τα όχήματα καί έπιδει-
κνύιονται ίψ' όσον ξητοϋνται είς
τα εντεταλμένα οργανα τοϋ έλέγ
χου.
3. Αί άδειαι δέον νά σννοδεύων
ται δι' ένύς δελτίον μεταφοράς, ο
περ σφραγίζεται ύπύ τής τελωνεια-
κής υπηρεσίας κατά τήν είσοδον
καί τήν εξοδον έκ τής χώρας διά
τήν οποίαν τούτο ίσχνει.
4. Αί διατάξεις τών παραγρά-
φων 2 καί 3 έφαρμόζονται όμοίοις
καί είς τάς δηλώσεις, τάς προβλε
πομένας υπό τού άρθρον 3 τής πά
ρονσης σνμφονίας.
"Αρθρον 16.
Τα μέλη τοΰ πληρώματος τών
όχημάτο>ν δύνανται νά είσαγάγουν
άτελώς καί άνευ Αδείας είσαγο>γής
τα προσωπικά των ειδή καί τα έρ-
γαλεϊα τα άπαραίτητα είς τό έ-
πάγγελμά τον, διά τόν χρόνον τής
παραμονής των είς τήν χώραν εί-
σαγογής. Ούτοι δύνανται νά έξα
γάγονν έκ νέον τα άντικείμενα ταΰ
τα ανευ Αδείας.
"Αρθρον 17.
Τα Ανταλλακτικά τα προοριζό¬
μενα δι' επισκευήν όχήματος έκ-
τελοϋντος μεταφοράς διεπομένας
υπό τής παρούσης συμφωνίας, εί-
σάγονται άπηλλαγμένα δασμών καί
λοιπήν φόρον καί άνευ Απαγορεύ-
σειον ή περιορισμών είσαγογής, ΰ
πό τύν όρον δτι ταυτα θά σννο-
δεύιονται υπό τίτλον προσοιρινής
είσαγογής.
Τα Λντικατασταθρντα τεμάχια
δέον νά έπανεξάγονται ή νά κατα
στοέφωνται υπό τύν έλεγχον τής
τελ.ονειακής υπηρεσίας.
"Αρθρον 18.
Οί ΰροι άτελοΰς παραδόσεοις
τοΰ κανσίμον τού περιεχόμενον έν
τος τών δεξαμενών τών όχημάτων,
καθορίζονται επί τή βάσει τής άρ¬
χής τής αμοι&αιότητος, σνμφώνο>ς
πρός τάς διατάξεις τοΰ άρθρον 4
τής τελιονειακής σνμφιονίας τής
σχετικής μέ τήν προσο>ρινήν είσα-
γιογήν την όδικήν έμπορενματι-
κήν όχημάτων, ύπογραφείσης έν
Γενεύη τήν 18ην Μαρτίου 1956.
"Αρθρον 19.
'Η άμοιβαία τακτοποίηαις πιστώ
σεων καί χρεώσεο)ν Απορρεουσών
έκ των ϋπάρξεων τής παρούσης
σνμφωνίας, διενεργείται συμφώνως
πρός τάς διατάξεις τής έν ισχύϊ
συμφοινίας πληρωμών μεταξύ Γαλ¬
λίας καί Ελλάδος.
"Αρθρον 20.
1. Ή έσοηερική νομοθεσία έκά
στου σνμβαλλομένου μέρους έφαρ-
ιιόζεται είς άπαντα τα θρματα ά¬
τινα δέν ρνθμίζονται υπό τής πα¬
ρούσης συμφωνίας.
2. "Οσον άφορόι τάς διαστάσεις
καί τό βάρος των αυτοκίνητον ό-
χημάτο)·, ΰποχρεοϋται δπιος μή υ¬
ποβάλη τα όχήματα τό Απογεγραμ
μενά έντός τοΰ ετέροι1 κράτονς,
είς δοονς περισσότερον περιοριστι-
κονς εκείνιον οΐτινες έφαρμόζονται
επί τών όχημάτον τών απογεγραμ
μρνιον επί τού ίδιον αυτού έδά¬
φους.
"Αρθρον 21,
1. Είς περίπτο)σιν παραβάαεοις
των δροιν τής παρούσης συμφωνί¬
ας, διαποίίχθείσης επί τοΰ έδά¬
φονς τοΰ ένύς την συμβαλλομένων
μρρήν, αί άρμόδιαι Αρχαί τής χώ
ρας απογραφής τοΰ δχήματος, ό-
ΣΥΝΕΧΕΙΛ: Είς την 4ην σελ.
ΝΕΑ ΤΟΡΚΗ___
Νέας, Αλλά περιωρισμένας προ
σπαθείας διά τήν λύσιν τον χρο-
νίζοντος ποοβλήματος των άστα-
θών τιμών είς τα βασικά προίόν-
τα, τα παραγόμενα Από τάς ύπα-
ναπτύκτονς χώρας, θά καταβάλονν
ή ΙΙαγκόσμιος Τραπέζα κο.ί τό Δι¬
εθνές Νομισματικόν Ταμείον, σνμ-
φώνοις πρός σημερινήν ανακοίνω¬
σιν των.
θά προλειάνονν τύ εδαφος πρός
παροχήν «κάποιος οίκονομικής βο¬
ηθείας* διά την επίτευξιν διεθνών
σνμφονιών επί τοΰ θέματος «ΰτοΰ
προσθέτει ή ανακοίνωσις.
Άρμόδιοι τής Παγκοσμίου Τρα
πέζης έδήλο>σαν δτι, τό ίδρυμα
τοΰτο θά «έντείνη τάς προσπαθεί¬
ας» τού διά νά ΰποστηριχθοϋν οί-
κονομικώς προγράμμο.τα διαφορο-
ποιήσεο>ς τής παραγοιγής τών ά-
ναΛτι<σσομέν(ον χωρίον, Ιδίοις δέ «προγράμματα, τα όποϊα θά συνέ- βαλον είς τήν πλήρη άνάσχεσιν ή τόν περοιορισμύν τής ΰπερπαραγοι γής βασικών Αγαθών». Ή σημερινή Ανακοίνο>σις προήλ
θε Απύ Αποφάσεις έγκριθείσας υπό
τών δύο ίδρυμάτοη' κατόπιν τών
κοινόν ετήσιον σνσκέψεον των έκ-
προσώπον το)ν τό 1967 καί τό 19
68, μέ σκοπόν τήν Αναζήτησιν τοΰ
καλ.υτέρου τρόπου διά τήν συμβο-
λήν των ρίς τήν λύσιν τοΰ προ-
βλήματος αύτοΰ.
Έξ Αρχής κατέστη σαφές, δτι
ή συμβολή τον θά ήτο περιοιρι-
σμένη. ι
Τό Διεθνές Ταμείον, λέγει ή Α¬
νακοίνωσις, ενέκρινε έ'να νέον μη-
χανισμύν άναλήψειος διά την χρη-
ματοδότησιν «Αποθεμάτο>ν άσφαλεί
άς», σχετιξομένον μέ συμφοινίας
επί των έν λόγο> Αγαθών.
Κατά τό νέον σύστημα, κάβε μρ
λος θά ήμπορή διά τόν σκοπόν
αυτόν νά άποσύρη 5% Λπό τήν με
ρίδα τού είς τό Ταμείον μέ τούς
συνήθεις δρους Αποπληροιμής βρα
χυπροθέσμον Αναλήψεοιν
'Τπάρχει ήδη είς τό Ταμείον ω¬
ρισμένον κονδύλαον διά την «οικο¬
νομικήν άντιστάθμισιν» σοβαρών
καί Απροσδόκητον ξημιών ενός μέ
λους, λόγω μειώσεοις τον είσπρά-
ξε<ον Από τάς έξαγογάς τού. Αί άναλήψεις, χόσον διά τοΰ ά- ναγγελθέντος σήμρρον μηχανισμοΰ, όσον καί διά τής «Αντισταθμίσεως» δέν δύνανται νά ύπερβοΰν τό 75% τής μερίδος τοϋ μέλ^ους είς τό Τα¬ μείον. Έξ άλλου ή ΙΙαγκόσμιος Τρα¬ πέζα Απεφάσισε σχετικώς μέ τήν χρηματοδότησιν σνμφωνιών διά τα καταναλωτικά άγαθά: Ν ά διατηρήση τα δάνεια είς τό σννήθες επίπεδον καί παραλλήλως έξετάζονσα τήν πορείαν τοϋ δανει σμοΰ καί τών πιστώσεο>ν πρός τα
κράτη - μέλη, νά λάβη ύπ' όψιν
προσθέτους Ανάγκας μακροπροθέ-
σμιον έκ τοΰ εξωτερικόν δανείων
τών κρατήν χθύτοίν, αί οποίαι ή¬
θελον τυχόν προέλθει έκ τής συμ-
μετοχής τών χοιρών είς τάς χρη-
ματοδοτήσεις διά τήν δημιουργί¬
αν τών άναγκαίοιν αποθεμάτων
Αγαθών.
Κατά τήν σημερινήν Ανακοίνω¬
σιν, ή διοίκησις τοΰ Ταμείου 6ε-
βαιώνει δτι:
«Ώς διδάσκει ή Α;ιό τοΰ 1950
κτηθεϊσα πείρα, έκτός άλ.λων προ-
ϊόντίον καί τα μέταλλα, καθώς καί
τα άγροτικά προϊόντα άνήκονν είς
τήν κατηγορίαν εκείνον, διά τα δ-
ποία τα διεθνή άποθέματα Ασφα¬
λείας, ύ'χι μόνον θά βοηθήσονν είς
τήν σταθεροποίησιν τών τιμών των
Αλλά καί θά έναρμονίσουν ώς
I-
νιαϊον σύνολον μέ τα έκ των εξα¬
γωγήν κέρδη».
Πρός τύ παρόν, διεθνές άπάθε-
μα Ασφαλείας ύπάρχει διά τόν
κασσίτερον.
Λιά τα άλλα προ'ιόντα αί δια-
πραγματενσεις Απεδείχθησαν δυ-
σχερεϊς.
Πιθανόν δμιος νά προοιθηθοΰν
επιτυχώς μετά την Ανακοίνωσιν
τοΰ Διεθνοΰς Νομισματικοΰ Ταμεί¬
ου καί τής Παγκοσμίου Τραπέζης,
δτι σκοπεύουν νά συμβάλουν είς
τήν επιτυχίαν τον.
ΑΙ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΝ
Κατά τήν συνάντησιν έκπροσώ-
πο)ν των παραγωγικων τάξεων με
τα τοΰ κ. Προ>θυπονργοϋ, οδτοι
άνέπτνξαν τάς Απόψεις τον επί
τοΰ Ν .Δ. 225)69 «περί μιβθώσεως
καταστημάτίον^ κ<ιί επί τού άσφα λιστικοΰ. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΙΑ ΠΑΡΑΓΩΠΚΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΑΑΑΔΑ Συμφώνως πρός Ανακοίνωσιν τοΰ υπουργείον Σνντονισμοΰ, ενε¬ κρίθη ή είσαγο>γή ξένο>ν κεφαλαί¬
ων, υπό τών Ακόλουθον έπενδυ-
τήν:
— 'Τπό τής όταιρίας «ΙΤΤ ΕΛ¬
ΛΑΣ» ΑΒΕ, συμπληρο)ματικόν
ποσόν 2.300.000 δολ., πρός επέ¬
κτασιν των εν Άμαρουσίθ) έγκα-
ταστάσεών της παραγο>γής τηλε-
πικοινονιακού ύλικοΰ καί ίδρύσειος
μονάδος τυπογραφείου διά τήν έκ
τύπίοσιν έντυπον τοϋ ΟΤΕ (τηλε
φονικοί κατάλογοι κλπ.).
— 'Τπό τής έν Βρυξέλλαις έ-
δρενούσης ρταιρίας «ΝΤίΑΜΑΝΤ
Μ1ΙΟΡΤ,> Α.Ε., ποσόν 171.000
000 δολ. πρός επέκτασιν τής πα-
ραγιογικής δράσεώς τής έλληνι-
κής έταιρίας «Μιχ. Β. Μουμτζής
— Μηχανήματα, Άδαμαντοφόρα
Έργαλεϊα> Λ.Ε., διά χήν δημιουρ
γίαν νέο>ν έγκαταστάσεον είς τό
έν Μοσχάτιο εργοστάσιον της, κα-
τασκευής Αδαμαντοφόριον έργα-
λείον κοπής μαρμάριον καί λοι¬
πήν πετροομάτον.
— 'Τπό τής όδρευούσης είς Κάν
σας των ΗΠΑ ρ-ταιρίας «ΓΟΤΕΡ-
ΛΝΤ ΧΟΟΤΜ ΙΝΚ» (μέσο τής
Λίττον - Ελλάς) ποσόν 1.000.000
δολ., διά τήν είς τήν περιοχήν Πά
τρήν εκτέλεσιν έργον κατασκευάς
300 σύγχρονον κατοικίαν χαμηλοϋ
»:όστους.
— .Τπύ τού κ. Ε. Ζυγομαλά,
κάτοικον Μιλάνου, ποσύν 10.000
δολλ., διά τήν επέκτασιν των έγ-
καταστάσεο)ν τοΰ έν Μοοχάτο) ερ¬
γοστασιον τής έταιρίας «Πεντο-
·Ρτ - Ελλάς» ΕΠΕ, παραγο>γής
μαγειρικών σκευών.
— 'Τπύ τής έν Βρυξέλλαις έ·
δρενούσης έταιρίας «ΦΑΤΝΑΝ-
ΣΙΑΛ ΚΟΝΣΟΤΛΤΑΝΤ ΙΝΤΕ
ΡΝΑΣΙΟΝΑΛ», ποσόν 3.500.000
δολλ., διά την ίδρυσιν βιομηχανί-
ας έπεξεργασίας σελονλόξης (κν-
ταρίνη) είς περιοχήν Λαμίας.
1 — 'Τπό όμιλον κεφαλαιούχον
τοϋ Λονδίνον, ποσόν 650.000 δολ.
διά τήν ναυπήγησιν καί έκμετέλ-
λευσιν έν Ελλάδι πλο)τοΰ ξενοδο-
χείου,
— 'Τπό τής άμερικανικής έται¬
ρίας «ΑΜΠΟΤ ΛΑΜ1ΙΟΡΑΤΟ-
ΡΙΣ» ποσόν 360.000 δολ. πρός
συμμετοχήν της είς τύ μετοχικήν
κεφάλαιον τής έταιρίας «Φαμάρ Α
Ε» διά τήν επέκτασιν την ΰφιστα
Τράχωνες Καλαμακίου Άττικής
έργοστασίου της παραγιογής φαρ-
μακευτικων προϊόντων.
— 'Τπό τοϋ κ. Βασ. Κοτρόξου
έπιχειρηματίου Αθηνών, ποσόν 13 '
700.000 δολ., διά τήν ίδρυσιν βι-
ομηχανικής μονάδος παραγωγής
τσιμέντον είς τό,ν νομόν Λασηθίου
Κρήτης. Τό 40% τής παραγωγής
τοϋ πρός ίδρυσιν εργοστασιον θά
εξάγεται είς τύ εξωτερικόν.
— 'Τπύ τής έν Πειραιεί έδρεν-
' ονσης έταιρίας «ΕΛΒΕΣ» Α.Ε.,
Ι ποσύν 200.000 δολ. πρός έπρκτα-
σιν καί έκσνγχρονιαμόν των έγκο
ταστασεων της.
— 'Τπό τής εν Ήρακλείο) Άτ¬
τικής έδρενούσης έταιρίας «ΟΤΡΑ
ΝΙΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ», ποσόν 1.
166.000 δολ. πρός ι όν σκοπόν με-
ταφορΑς καί έπανεγκαταστάσεως
είς επαρχιακήν ζώνην τοΰ έν Πα-
λαιώ Ηρακλείω Άττικής εργο¬
στασιον της, ώς καί ρκσνγχρονι-
σμοΰ τοΰ μηχανολογικοϋ της έξο-
πλισμοΰ.
— 'Τπό τής έταιρίας «Πασχα-
λίδης» Α.Ε. σνμπληρο>ματικόν πό
συν 54.500 δολ. προκειμένον νά
χρησιμεύση ώς κεφάλαιον κινήσε¬
ως τοΰ έν Μάνδροι Άττικής άνε-
γειρομένου έργοστασίου της κατα-
σκευής πλεκτών έ νδνμάτων.
— 'Τπό τοΰ κ. "Αλλαν Τσάρακ
σι·μπληρ(οματικόν ποσόν 500.000
δολλ., πρός επέκτασιν καί βελτίω¬
σιν των έγκαταστάοεον τοϋ είς
περιοχήν Καλαμακίου «Τράχονες)
Άττικής ίδρυομένου ύπ' αΰτοΰ
«'Άλσους Άναψυχής».
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΔΙΑ ΧΟΙΡΟΤΡΟΦΙΚΗΝ
ΜΟΝΑΔΑ ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΝ
'Τπό τού ΰπουργείου Γεο)ργίας
ενεκρίθη μελέτη διά την ίδρυσιν
μεγάλης χοιροτροφικής μονάδος
είς Άττικήν υπό σννεταιριστικής
οργανώσεως, δνναμικότητος 500
χοιρομητέρον, είς εφαρμογήν τοΰ
Ν.Δ. 43)68 «περί κινήτρων διά
την άνάπτνξιν τής χοιροτροφίας».
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΜΙΙΟΡΙΚΟΝ
ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ή Νομισματική 'Επιτροπή ενέ¬
κρινε τήν υπό τής Έθνικής Κτη-
ματικής Τραπέζης δανειοδότησιν
τοΰ Δήμον Πειραιώς, διά ποαοΰ
25 έκατ. δρχ. Τό δάνειον χορηγεΐ
ται διά τήν κάλυψιν δαπάνην τών
προγραμματισθέντων διά τό Ιτος
1969 ϊργον άνεγέρσεο^ς Έμπορι-
κοΰ Κέντρου είς Πειραια καί θά
τέλη υπό τήν εγγύησιν τοϋ 'ΐίλλη
νικοϋ Δημοσίου.
ΤΟ ΣΤΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΕΜΙΙΟΡΙΚΩΝ ΣΤΛΛΟΓΩΝ
Τό Συντονιστικόν Συμβούλιον
των Εμπορικώ ν Σύλλογον τής
χώρας θά σννέλθη την προσέχη
Πρμπτην είς τα γραφεΐα τοΰ 'Εμ--
πορικοϋ Συλλόγου Αθηνών υπό
τήν προεδρίαν τοϋ κ. Γ. Ανάστα
σοπούλον. Τίατά τήν συνεδρίασιν
θά εξετασθή τό σύνολον τών προ
βλημάτον, τα όποία Λπασχολοΰν
τό εμπόριον, ειδικώτερον δέ τό
Ν.Δ. 225 «περί μισθώσεων κατα-
στημάΐτοιν», τό φορολογικόν, τό
ζήτημα τοΰ Ταμείου Έμπορον κ.α
ΚΛΘΙΕΡΩΘΕΙΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙ ΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Ε.Ο.Κ. Η!_β|_ ΙΥΝΤΑΞΕΙ!
ΔΙΑ ΤΟΓΣ ΞΕΝΟΓΣ ΕΡΓΛΖΟΜΕΝΟΤΣ
ΒΡϊ3ΕΛ.νΑ1. (ΣΈΠ.).
Ή χΐθιέρωκ; οιεθνου; κο·-
.,,ν^ό συστήμχ.ος, ΐίς "ά
χι νά
ΙθΠί' χ*νον:σμοϊ τί; ΕΟΚ
Γτ96; διαςρόρους επί μέρους
'«:·««; κχνονισμού;. Ό θΐ
V"
τών «Κοινωνικών Άσφχ-
?.,,;,, *·»:ελει δι' εχχτο^ύ
,," ?ογαζο;ιένα>ν, οί ίη;!ο·.
ί«^ καί ξιαβιοΰν μ£τά των
νειών των εί; χώρα; ττΐς
τος μέ την γαλλικήν κυβέρνη
σιν και έφ' ίσον εχουν έργχ
ιθή επί 25 Ιτη έν συνόλω η έ-
πΐ15|τη |1ς Τή Γλλί
νότητο; των. τόν γνώσιν* οι-
,,,,τώκω; Τίί; έπιτευχθε σ-ς
ηρ'όάδου εί; τήν εύρωπαϊ/ήν !ν
-,.ιιίπιΐίΐν, περιορΐι,οϊΐενη; ου-
μ4; .ό παρόν είς ?ξ
πλείσται
αί δποΐαι άπα:-
τίδν μακρούς ξικασπκοϋ; άγώ
ϋ'ι; καί αποδοθή δι/.αιοσύνη
{;' 'τ4ν ένοιαφερομενον, Ίοού
)/γο^ χά?:ν' το παράξειγμχ
Βέλγου, ξιανύοντο: τα; Βυσ,ιά:
:00 βίου τίυ έν Ταλλία.
Εί; τήν γώραν αυτήν, :^ν
Γαλλίαν, οί ήλικιωμ,ένο·. οί ιίή
2ιαθέΤονΤες είσόδημα ή δικαίω-
μ συντάξεως άπό τό κράτο;,
ΪΜΤΜ νά λάβουν ειδικόν έ-
ϊ!ϊψ» 1π6 τας Κοινωνικάς
Άσφαλίσεις, (έπίδομα είς γη-
ρΐιοίι; ιιιΐθωτίύς). Τό έπίδο'ΐχ
τώ χχΤαβάλλεΤαι έπίση; κχί
είς τούς ξένου;, έφ' όσον ή^γε-
νϊΐ£ΐ?ί τιον χώρα ΰπογράψει
των.
ο Ή β-δική σύ;ιβ*αι; μί. το
Βέλγιον είναι έν Ισχύϊ, αλλά,
κχτά την γνώμην των γαλλ·-
54ων κοινωνικών άσφαλ-.σεων,
δ περί ού ό λογος Β έ//ο; δέ ν
ΙςεπΛήρωνε τΟν |τερον τών δ.
ρων, διότ. ε[γ8ν |ργ5ςα(Μ) έπ1
τίνα χρόνον είς τήν -,^νέτειοαν
τού. Εάν προσετίθετο δ γρ&ηι
αύτδ; είς τα 2τη έργασία: τ^υ
είς την Γαλλίαν, τό^ ή 'άτια·.
"ουμ,ένη διάρκεια εργασίας θά
^επληρούτο. Βασιζόμενος εί;
τό κοινοτικδν δίκαιον, ό ένδ:α
φε&$μ£νο; προσέφυγεν είς \
δ:κασΤήρια, εν κατακλεΓδι δέ,
τδ Άκυρα>τικόν (Άρε-.ο; Πά-
γος) ηζ. Γαλλία; εζήτησεν α-
πό τδ Δικαστήριον των Εύοω
πχϊκών Κοινότητος είς Λου
ςεμβοϋργον, νά έρμηνεύση "δ
κοινοτικόν δίκαιον.
Ή απόφασις τού οιε^/οΰς
Λ·.κασ:ηρίου καθορίζει ότι οί
ζοιν-τικοί κανονισμοί διά τους
ξένου; έργαζομένου; έντός τή;
ΕΟΚ πρ(οΤεύουν ενανΤι των επί
μέρους έθνικών κανονισμών καί
έποαένως, είς την υπό κρίσιν
περίπτωσιν, έφχρμόζον.χι καί
επί τΟ5 γαλλικοϋ κανονισμοΰ
τοΰ διέποντος τα περί τοΰ εί-
όικοΰ έπιδόματο; πρό; τού; γη
ραιοΰ; πρώην έργαζομένους.
Τέο Μπά;
ΜΕΓΑΣ ΠΛΟΎΤΟΠΛΡΛΓΩΓ ΟΣ ΣΤΧΤΕΛΕΣΤΗΣ
ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΡΕΥΜΑ
ΗΪ£ΗΘΗ^ΑΗ__ΚΑΤΑ32),
ΙΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΓ ΪΠΟΤΡΓΟΓ ΣΓΝΤΟΝΙΣΜΟΤ
Όμΐλών κχτά -ά έγκαίνια
1|; νέχ; πλάζ Β' άλιπέδου
Βοόλΐ;- δ νπονργο; τοΰ Συν-
τονισμοΰ %, Ν. Μχκαρέζο;. 3*
«Είς Τήν θέσιν αύτήν, μέν οί
φ ολίγοι) ύπήρχε έ'να έ'λο; .
Σψ,ΐ'ρον, χάρις εί; τα; συν-
τΐνου; προσπαθεία: τοΰ ΕΟΤ,
Ιγχαινιάζομεν Ινα Ιργον τλκ^χ.
•ιβ — παρόμοιον Ιργον ειχα
|ΐ:ν την χαρχν νά έγκαινιάσιο-
μίν πέρ'οΐι εί; τδ Α' άλίπεδον
Βοιΐλζς.
Είναι κρϊχο- χ>.%ζ, άλυσίδ^-
ΐ«ρ:3Τιν.ών εγκαταστάσεως αί
ίϊΐίΐϊ! θα κχλύψουν βλον τδν
|ΐ))·«ς τής χχτής, άπδ Βουλι-
ιγ>ένης ιι{·/?; Ζέας.
Τ ί ά
γρμ^ ξή
Κ των ά/.τών ΣχρωνικοΟ τ.οο
ΛίΙ:ιι μ,έ τΧχύτχτον ρυθ',ιόν
ίΐ6 τής Έθνικής Κυόερνήσε-
ω; ϊΐΒ τοΰ ΕΟΤ καί 4-ποβλέ-
"'' είς την εξυπηρέτησιν τών
ΜΤοίχων τοθ λεκανοπεξιου
Αττικΐ)ς καί ξΐνων έπισκεπτών
;ίί χώρας μ,ας.
Τ4 πρίγρχιιμα αύτό περιΐα
Λ:ι τα εργα Ζέας, δαπάνης
^ έί δ
^ ρ ρχμήν
'*Ιργ* άνή; Πρωτοψάλτου,
ψ -λ όποΐα διετέθησαν ήδη
Ε!;* %ον Πειραιώς νπδ
™ *Λ)Γ 1δ έχατομμύρια 5ρχ
Τίβν ■% !Ργα -ο Δήαου Γλυ-
:4δ έ
ψΤ,ϋά 15 έπίση; ^μ
Μν οραχμ,ών κχί τα ?ργα τ'ν3
,Α^, τ» όποία δαοίω; θά ί-
««ηρωθοθν μέ την ενίσχυσιν
^ Λλλχοϋ Οργανισμοΰ
'Ρ*ν ίύΐών, προωθοΰνται
μέ τχχΰν ρυθμόν αί προ/αΤαρ-
κτικαί εργασίαι 5ιά τδ μέ^-α
Ιργον τή; άξιοποιήσεω; τοο
Φαληρικοΰ Δέλτα. Έννέα ε κ κ
το',ιιμΰρια ϊχουν διατεθή 5ιά
τήν σύνταξιν τών μελετών.
Αί έπενδύσεις διά τδ ;ιεγα-
λειωδες αύτδ συγκράτημα τού
ριστικών Ιργων τοΰ Δέλτα, προ
βλέπεται 8τι θά υπερβούν κατά
πολύ τα δύο δ'.σεκατομΗύ,τ.α
δραχμών.
Τδ έξ 700 έκατομμυρίων
δραχμών πρόγραμμα τουριστι-
κών έπενδύσεων τοΰ τρέχον"1^.;
ετους άναπτύσεται μέ γοργδν
ρυθ.Λ,όν είς ολόκληρον τήν χώ¬
ραν.
Ή άλματώδης βελτίωσι;^Τών
τΐαρεχομένων τουριστικών διευ-
κολύνσεων καί ύπηρεσιών, επι
:ρέπει την, βάσιμον προσδοκίαν
δτι θά έπιτευχθοΰν οί τουριστι-
κοί στόχοι τής Πενταετοΰ;
ΙΙρογράμματος Οίκονομ-ικής Ά-
ναπτύξεο)ς.
"Η5η, καΤά τδ διαρρεΰσαν ε¬
ξάμηνον τοΰ τρέχοντα; Ιτου;^ ■},
πραγματοποιηθεΐσα αδξησι; τού
Τουριστικοΰ ρεύμαΤο; ανήλθεν
εί; ποσοστόν 32,1%.
Τδ έγκαινιαζό ιενον Ιογον τό
οποίον έστοίχισε 35 έκχτομ'ΐύ-
ρια δραχμών άποτελεΐται άπδ 3
αύΤοτελή συγκροτήματα, τα δ-
■χοϊα δύνανται νά έξυπηρετήσουν
15.000 λο'Μιένονς.
Άφοΰ συγχαρώ τόν ΕΟΤ οι'
δ,τι 2χει έπιτελέσε·. εί; τδν το-
ιέα τοΰ μέχρι σήμερον, τ0,^ 2ο
χο'ΐαι νά συνεχίση μέ τδν ι5'-^ν
ρυθμόν την δημιουργικήν τού
προσπάθειαν, διά νά μ4; δίδη
συχνά Τήν χαράν των έγ/αινί-
ων νέϊον έργων τού».
^ΕΚΡΙΘΗ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟΝ
Α ΤΟΝ «ΜΕΙΖΟΝΑ
«ΜΕΝΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ»
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΣ
ΟΡΤΖΗΣ ΙΙΡΩΤΗΣ
Κ«χ_ά την τελευταίαν συνεδρία-
,'ν Τοί διοικητικοΰ συμβουλιον τού
>Υ»0 Να,.τ,λίας κ. Ι. Χολέοα
8, ! , τ,° ποοΥΟ«μματικόν σχέ-
, ( "ιβ την δημιουργίαν τοΰ «μεί
'νο; λιμένος» Πειραιώς, ώ—ε
" «ντιμετο,^σθοΰν αί συνεχα,ς
««νομεναι άνάγκαι είς κρηπιδώ-
Γ; "^ΊΧητιχους χώς,ους, έ-
Γ7ς στ«βμούς κλπ.
*5 αλλου, ό ύπουργός Ναυτιλί-
0ΛπΡΧί?ΐνε πράξιν το° Λ·Σ· το°
Ο1. "· 6ια την διάθεσιν π,στώσε-
>ς_ 530 000 8ρχ. ΛΟός 6Οά6ευσιν
«αντίοας προμελέτης διά την
Υερσιν μεγάλου τού ΟΛΠ.
ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ 1969
Ή 'Επιτοοπή Συντονισμοΰ Οί-
κονομικής Πολιτικής ενέκρινεν ΰ-
πως πρός προστασίαν των όρυζο-
παοαγωγών, διενεργηθή υπό τής
ΚΤΔΕΠ συγκέντρωσις όρύξης Α'
ποιότητος πκοαγιογής 1969, προ-
αιρετικώς προσφερομένης υπό τών
παοαγωγών. ΑΊ τιμαί τής'συγκεν-
τρώσεο>ς καθωρίσθησαν άπό 3,20
έ'ως 2'40 δοχ. κατά κιλόν, αναλό¬
γως τής ποικιλίας τής παραδιδο-
μένης είς την συγκέντρωσιν όρύ-
Διά τήν ανάπτυξιν των συγκοινω νιών Ελλάδος — Γαλλίας
Η ΕΑΑΗΝΟΓΑΑΑΙΚΗ ΣΥΜΦΟΝΙΑ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΟΔΙΚίΣ ΜΕΤΑΦΟΡλ!
^} Σχετική διαταγή τού 'Τπουργείο υ Οικονομικήν διά την έφαρμογ ήν της.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
ν »<3ν Άξιοτ. Διοικήται* Ά*ω- Μ»ν £ϊα<ρ8ΐών καί Εταιρειών Ι7εριωρισμένης Εΰ- ΛΓ'.' *" ί<" αποφάσεως τοθ κ. Υπουργοδ Έμηοαίον Υ «β·*. 66378)4126 τής 16)12)65, Λημοσιεν- /ί'Ρ« «'ί τό ύπ' αριθ. 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. ίβι ί0" Λνω*ύΡ°>ν Έταιρβιών), όρίζεται διι δύναν
*' βν1 ό ύ έ> ά Πο
ρ), ρζ
σ , ' βν*(χ1σωαι όημοσ εύουοαι έγκι>ρο?ς τάς Προ
. *Γ*·ί «ών Γβν. Συνίλίύσεων ηαϊ ζούς Ί*οΙογι-
ΙπονοαΐΗής μας έα>ηα*(ΐ'δος «ΟΙ-
. ΠΡ0ΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»,
·ΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ·
Διά τής ύπ' άς^,θ. Ε. 91117)110)
22.5.69 διαταγής τοϋ ΰπουργείου '
Οϊκ.ονομικων πρός τάς τιλωνεια-
κάς αρχάς, ανεκοινώθη ή άπό
1ης Ιουλίου 19Β9 έ^αρμογή τής
έλληνογαλλικής συμφωνίας, ρυθ-
μιζούσης τάς όδικάς μι·ταφο"ράς
μρταξύ των 6ΰο χωρων.
"Ηδη πρός τάς άνω αρχάς έκοι
νοποιήθη τό άπό 9 Απριλίου 1969
ποακτικύν τών γαλλοελληνικιον δι-
απραγματεύσειυν περί διεθνών με-
ταςρορών, 6) ή ».πό την αι·,τήν ή.
μερομηνίαν κατ' ακολουθίαν των
ό)ς άνο) διαπραγματεύσειον ύπο-
γραφείσα έν Αθήναις συμφιονίοί
καί γ) τό συναφθέν δυνάμει τοΰ
Λοθρου 24 τής έν λόγω συμφω¬
νίας σχετικόν πρωτόκολλον.
Τό υπουργείον των Οικονομικήν
διά τήν όρθήν εκτέλεσιν τής συμ¬
φωνίας, έφΐστα την προσοχήν των
αρμοδίων άοχων επί τ,7)ν άκολού-
βιον σημείων:
5·—Ή διεθνής διακίνησις των
έ/.ληνικών καί γαλλικήν φοοτηγων
αύτοκινήτιον συμφώνως πρός τό
αρθρον « τής συμφωνίας, τα γί-
νεται επί τή (',άσει σχρτικής αδεί¬
ας κατά τα ειδικώτερον υπό των
άρθρων 7 καί έπόμενα τής συμ¬
φωνίας καί υπό των ;τεριπτώσεων
Ι πος
III
τοϋ προσηρτημένον
ταύτη πρωτοκόλλου καθοοιζόμενα.
2.— Αί άδειηι αυται προκειμε-
νου περί των γαλλικήν ηϋτοκινή-
τιυν ίκδίδονται υπό τής αρμοδίας
Διευθύνσεως 'ΕμπορεΊ'ματικήν καί
Διεθνήν Μεταφοοήν τοΰ ύπουργεί-
ου Συγκοινιονιήν χορηγοϋνται δέ
είς τοϋς Γάλλοΐ'ς μεταφορεϊς υ¬
πό τής αρμοδίας έν Γαλλία άρχής.
Αντιστρόφως, προκειμενου περί
των ελληνικήν όχημάτιον, αί αδει-
αι έκδίδονται έν Γολλία υπό τής
έκεΐ αρμοδία; άρχής, χορηγοΰνται
δέ είς τοϋς "Ελληνας μεταφορείς
υπό τής Ανωτέρα) μνησθείσης υ¬
πηρεσίας τοΰ ΰποιργείου Συγκοι-
νωνιων.
3·— "Εκάστη αδεία γαλλικοϋ αύ
τοκινήτου θά συνοδεύηται δι' ενός
δελτίον μεταφοράς, τό οποίον θά
πγι ηί/γίζρται υπό τής οίκείας τελω-
νειακής άρχής καί θά τίθεται ή ή-
μερομηνία τόσον κατά τήν είσοδον
τού όχήματος είς την χώραν, ό¬
σον καί κατά τήν έ'ξοδον αυτού έκ
ταύτης.
Αί άδειαι καί χά δελτία μεταφο¬
ράς παραμενουν είς χείρας των
μεταφορέιον, ρπιστρέφονται δέ υπό
των ίπιχειρήσειον είς τάς άρμοδί-
<ι ς αρχάς, «ΐτινες έχορήγησαν ταΰ- τ«ς. 4.— Αί άδειαι, αί ισχύουσαι ε¬ πί τοΰ ελληνικόν έδάφ>ους, ήτοι διά
τα γαλλικά όχήμητα, φέρουν τα
γοάμματα «ΟΗ» είς τό ά'νιο άρι-
«τερόν μρρος καί αί ισχύουσαι επί
τοΰ γαλλικον έδάφους, διά τα ελ-
ληνικά αύτακίνητα, τό γράμμα «1Γ».
5.— Ειδικώς, εκάστη άδεκχ διαρ
κείας ϋπολογίζε.ται κατ' Λποκοπήν
διά 15 ταξίδια, συμφώνως πρός τό
πυναφθέν πρωτόκολλον,
6.— Διά τυχόν περισσοτέρας δι-
ευκρινήσεις επί τοΰ θρματος την
χοοηγονιμενοιν άοειών είς τα έλλη-
ληνικά ή γαλλικά φορτηγά αίτο-
κίνητα, οί τελωναι θά άπευθύνον-
ται είς την {..τηρεσ,ίαγ τού ΰπονρ-
νιίου Σνγκοινιονιήν,
7.— Συμφώνως πρός τό αρθρ.
20 τής συμφΜνίπς, αί διατάξεις
τής έσιοτερικής νομοθεσίας έκά-
ητης την συμβαλλομένων χιορΛν
ρφαρμόζονται επί παντός θέματος,
τύ οποίον 6εν ρυθμίζεται είδική;
διά ταύτης.
Κ «τα ταυτα, διά τό γαλλικά
φορτηγά όχήματα εχουν ετραρμο-
γήν απασαι «ί διά τοΰ νόμον
4144)19(11 κυρωθείσαι σχετικαί δι-
«θνεΐ; τελωνπακαί συμβάσεις, πε-
ρ( διεθνήν μεταφορών έμπορευμά-
των διά δελτίων ΤΙΡ, περί προ-
σιορινής ε'ισαγιογής εμπορικήν δ-
6ικήν όχημάτοιν καί περί έμπορευ-
ματοκι6(,)τί(υν, ώς καί πάσαι αί
συναφείς κανονιστικηί διατάξρις
καί οδηγίαι.
8.— 'Τπά τοΰ άρθρον 16 τής
συμφωνίας προίίλρπεται ή άτελής
ϊίσηγογή υπό τοΰ πληρώματος
τών γαλλικήν αΰτοκινήτιον των ε'ι-
1 ήήν ποοσωπικής χρήσειος καί τήν
1 Απαραίτητον διά τό ρπάνγελμά
' των έογαλείων. Ταυτα δύνανται
1 νά έπανεξάγωνται άνεν Αδείας.
9.— Τό άρθρον 17 τής συμφω¬
νίας προβλέπει την προσωρινήν ά-
τελή είβαγογή των άνταλλακτικήν
την προοριζομένην δ'ά τήν εκτέ¬
λεσιν επισκευήν ή Αντικατάστασιν
Ι δλαδέντον ή -ρΟααΠήτιι ν μερήν ό
Ι χημάτων, έκτελούντων μεταφοράς
Ι προβλεπομένας υπό τής είρημένης
συμφωγίηις·
Σχετικαί έν προκειμένον ώς
πρός την τηρητρ«ν διαδικασίαν βί-
σαγοιγής την έν λόγω άνταλλακτι¬
κήν, είναι αί διά τής ΰπ' Αριθμ.
03)1967 εγκύκλιον διαταγής τοΰ
υπουργείον Οικονομικήν παρασχε-
θεϊσαι οδηγίαι.
Τα Αντικατασθέντα Ανταλλακτι-
κά, σνμφώνιος πρός τάς ρητάς δι-
αταξεις τοϋ ώς άνω άρθρον 17
τής συμφωνίας, δύνανται μόνον νά
έπανεξάγ<ονται ή καταστρέφωνται {,πό τόν έλεγχον τής τελωνειακής τΝπηοεσίης. ούχι δέ καί νά τελωνί- ετονται ή έγκαταλείπωνται «πέρ χοϋ Δημοσίου. Ή ύπ' Λριθμ. 93)1967 έγκυκλι- ος τοΰ υπουργείον Οικονομικήν ϊ- χει εφαρμογήν καί διά τάς περι- πτώσεις ταύτας επανεξαγωγής ή καταστροφής των άντικατασθέντιον άνταλλακτικών. 10.— Ή υπό τοΰ άρθρον 18 τής συμφωνίας προόλεπομένη Α¬ παλλαγή καυσίμον Αφορά τα έν¬ τός των δεξαμενήν τήν όχημά- των περιεχόμενα καί είς ποσότητα πεντήκοντα (50) μόνον λιτρήν, συμφώνως πρός τό συναφθέν πρω¬ τόκολλον. Ή ποσότης αυτή θά δη¬ λούται υπό τοΰ μεταφορέος καί θά διαπιστοΰται υπό τών αρμοδίων αρχήν διά παντός προσφόρου τρό¬ πον, κνρίοις δέ λαμβανομένων ύπ' όψιν τών ένδείξεοιν τοΰ επί τοΰ όχήματος ΰπάρχοντος μετρητοΰ. Είς περίπτωσιν άνευρέσειος επί πλέον την 50 λπρήν ποσότητος, αυτή θά τρλ(ονίζεται δι' έκδόσειος πρωτοκόλλου έξετάσεως Αποσκευ- ήν επιβάτου. Διευκρινίζεται, δτι τό μέτρον τοΰτο άφορά μόνον τα γαλ¬ λικά αύτοκίνητα. 11-— 'Τπό τοΰ άρθρ. 14 τής συμφωνίας προβλέπεται ότι τα έ- φοδιασμένα δι' Αδείας όχήματα, (φορτηγά καί λ ε(οφορεϊα), άπαλ- λάσσονται των τελ.ήν κυκλοφορίας. Σχετική εν προκειμένω είναι καί ή έν Λρχή μνησθεϊσα νπ' Αριθμ. Ε. 9137)110)25.5.1969 πολνγραφη- μενη διαταγή τής 3ης Διευθύνσε¬ ως τοΰ ίιπουργείου Οικονομικήν. '2.— ΑΙ υπό τής παραγράφου 2 τοΰ άρθρου 3 τής συμφωνίας προβλεπόμεναι δηλώσρις διά τάς έκτάκτους περιηγητικάς μεταφοράς «έν είναι ύποχρείοτικαί έν Ελλάδι, συμφωνίας πρός τήν παράγραφον 3 τοϋ πρακτικοΰ, διά τα γαλλικά λεοιφορεϊα, δοθέντος δτι αί τοιαύ¬ ται μεταφοραί άντιμετιοπίζονται γενικώς διά τής έκδόσεο>ς δελτίον
ίλευθέρας χρήσειος.
Ί'ό πλήρες κείμενον τής ύπογρα
φείσης συμφίονίας μεταξύ Ελλά¬
δος κ<~ί Γαλλίας εχει ώς άκ.ολού- θοις: "Αρθρον 1.— Αί έπιχειρήσεις των δποίιον ή εδρα ευρίσκεται είς Γαλλίαν ή 'Ελλάδα επιτρέπεται ό¬ πως έκτελοΰν μεταφοράς τκίΐδκο- τών ή έμπορευμάτων δι' αυτοκίνη¬ τον έγγεγραμμένο)ν είς τό έν ή τό έτερον την δύο κρατών, είτε μεταξύ των εδαφών τών δύο συμ- βηλλομένίον μερών, είτε υπό δια¬ μετακόμισιν μέσω τοϋ έδάφους τοϋ ενός ή τοΰ άλλου τών συμβαλλο¬ μένων μερών, υπό τούς δρους τούς καθοριζομένους υπό τής παρούσης αυμφοινίας. Τ. Μεταφοραί ταξιδκοτών * "Αρθρον 2.— "Όλαι αί μεταφο¬ ραί ταξιδκοτών μεταξύ των δύο κοατών ή υπό διαμετακόμισιν διά μέσο) τοϋ έδάφους αυτών, έκτε- λονμεναι δι' όχημάτων ίκανών νά μεταφέροισι περισσότερα τών όκτώ προσώπιυν καθημένων, μή σνμπε- ρι/.αμ6ανομένον τοΰ όδηγοΰ, ύπύ- κεινται είς τό καθεστώς τής Αδεί¬ ας, εξαιρέσει τών μεταφορών περί ών τό άρθρον 3 τής παρούσης συμφωνίας. "Αρθρον 3.— 1. Δέν ύπόκειν τγ(ι είς τό καθεστώ; τής ποοηγον- μένης Αδείας αί έ'κτακτοι περιηγη- τικαί μεταφοραί, αί άνταποκρινό- μεναι είς τονς κάτιοθι ορονς: α) Τό οχημα μεταφέρει καθ* ό¬ λην τήν διαδρομήν τήν αυτήν ό- ιιάδα έπι6«τών καί έπιστρέφει είς τόν τόπον Αναχο>ρήσεο>ς χο>ρίς νά
έπιβιβάση ή νά Αποβιβάση καθ' ό¬
σον ταξιδιώτας.
β) Ή μεταφορά δέν πρέπει νά
ι'κτρλήται κατά τήν διάρκειαν τής
νυκτός, ουτε νά περιλαμβάνη ημε¬
ρησίας όι,αδρομάς άνο)τέρας τών
πεντακοσίοιν περίπον χιλιομέτρο)ν
έντός τοΰ έδάφονς τον ενός ή τον
έτερον τών σνμβαλλομένοίν με-
ρων.
2. ΑΊ έπιχειρήσρις δέον νά κα-
ταοτίζονν δήλ.θ)σιν, τής οποίας ό
τνπος έγκρίνεται διά κοινής συμ¬
φωνίας υπό την αρμοδίας Αρχών
τών δύο κοατών.
"Αρθρον 4.— 1. Ή αίτησις
πρός χορήγησιν Αδείας διά τάς τα¬
κτικάς εξυπηρετήσει; δέον νά ά-
πευθύνεται είς τήν άρμοδίαν Αρ¬
χήν τής χώρας Απογραφής τοϋ ό¬
χήματος. Αύτη δέον νά συνοδενε-
ται Από τα εξής δικαιολογητικά:
α) περίοδον καί σνχνότητα έκ-
ακταλλεύσειος.
(">) ωρολόγιον πρόγραμμα.
γ) τιμολόγιον
δ) δρομολόγιον
κ) ενδεχόμενον είδ,ιχούς δρους
έκμεταλλεύσεο.ς.
2. Εάν ή αρμοδία άρχή τοϋ
κράτονς, είς δ ε(ναι άπογεγραμμέ-
νον τύ δχημα προτίθεται νά δώση
σννέχεια είς τήν έν τή παραγράφω
1 Αναφερομένην αίτησιν, διαβιβά-
ζει εν Αντίγραφον αυτής είς τήν (
άρμοδίαν Αργ^ήν τού έτερον σνμ-
βαλλομένου μέρους.
3. Ή αρμοδία Αρχή εκάστου
συμβαλλομένον μέρους χορηγεΐ
τήν άδειαν διά τήν διαδρομήν επί
χον έδάφους αυτόν καί ήιαβιβάξει
δνευ καθυστερήσεοις εν άντίγρα-
ηιον αυτής είς τήν άρμοδίαν Αρ¬
χήν τοΰ έτερον συμβαλλομρνου μέ
ρους.
4. ΑΙ άρμόδιαι Αρχαί χορηγοΰν
κατ' Αρχήν Αδρίας βάσει τής Αρ-
χης τής Αμοιβαιότητος.
"Αρθρον 5.— Αί α'ιτήσεις Αδει-
ών διά χάς μεταφοράς ταξιδιωτών
αΐτινες δέν άνταποκρίνονται είς
τους δρους, τούς Αναφερομένους
είς τα άρθρα 3 καί 4 τής παρού¬
σης συμφωνίας, δέον νά ύποβάλ-
λονται υπό την μεταφορέιον είς
τάς αρμοδίας Αρχάς χοΰ ετέρου
συμθαλλομένου μέρους.
II.
Μεταφοραί έμπορευμάτων
"Αρθρον 6.— "Ολαι αί μεταφο¬
ραί έμπορευμάτων μεταξύ των δύο
κρατών ή αί υπό διαμετακόμισιν
τοιαύται μέσω την εδαφών τιον,
ίιπύκεινται είς τό καθεστώς τής
προηγουμένης αδείας, εξαιρέσει
το,ν μΐταφορών των άναφερομέ-
νο^ν είς τό άρθρον 9 τής παρού¬
σης συμφωνίας.
"Αρθρον 7.— 1. Αί άδειαι είναι
Λνο τύποιν:
«) άδειαι ταξιδίου, ισχύουσαι
διά μίαν ή περισσοτέρας μεταφο¬
ράς, ών ή διάρκεια ίσχύος δέν δύ
ναται νά υπερβή τύ τρίμηνον.
6) άδειαι διαρκείας ίσχύονσαι
δι' ίνα Ακαθόριστον Αριθμόν μετα¬
φορών ίσχύος ενός ετονς.
2. Ή αδεία μεταφοράς έπιτρέ-
πει είς τόν μεταφορέα νά φορτώ·
νη έμπορεύματα κατά τήν επιστρο¬
φήν.
Άρθρον 8.
Αί άρμόδιαι Αρχαί τής Χώρας
Απογραφής τών όχημάτιον, έκδί-
Λοιιν τάς Αδείας διά λογαριασμόν '
τοΰ ετέρου Σνμβαλλομένου Μέ- |
ρονς, έντός τοΰ όρίου τών ποσο-
οτώσεων τών όριζομένιαν ετησίως
διά κοινής συμφονίας υπό τών άρ
μοδίΐ'ΐν άρχών τών 6ΰ( σιμβαλλο-
ιιένιον μερών.
"Αρθρον 9.
Δέν νπόκεινται είς τύ καθεστώς
τής Αδείας: |
(ΐ) ΛΊ μεταφοραί άποσκευών διά
ρυμουλκουμένοιν προσηρτημένοιν
ΐϊς όχήματα μεταφοράς ταξιδιοι-
τών ώς καί αί μεταφοραί Αποσκευ
ών όι' όχημάκον πάσης κατηγορί- ι
άς προορισμόν η ποοελεΰσεοις Αε- '
ρολιιιενο)ν. Ι
Ι}) ΑΙ ταχνορομικαί μεταφοραί.
γ) Ή εϊσοδος όχημάτςι ν έπισκευ
ής καί ρυμουλκήσεος ώς καί ή με¬
ταφορά όχημάτιον άτινα υπέστη-
σαν βλάβην.
ο) Αί μεταφοραί νεκράίν δι' ό-
χημάτοιν ειδικώς διασκεΐ'ασμένην
π^ρύς τύν σκοπόν τούτον.
"Αρθρον 10.
'Τπόκεινται είς άδειαν άλλ' έκ
κτός ποσοστώσεως:
α) Αί μεταφοραί έμπορευμάτων
δι' αΰτοκινήτο.ν όχημάτοιν ών τύ
όλικον μικτόν βάρος (συμπεριλαμ
βανομενου καί τοΰ βάρτυς τών ρυ
μουλκουμένων) δέν δπερβαίνει
τούς 6 τόννους.
β) Αί μεταφοραί Αντικΐιμένιον
καί ίργοιν Τέχνης, προοριζομένων
δι' έμπορροπανηγύρεις, έκθέσεις ή
έπιδείξεις.
γ) Αί εκτακτοι με'αφοραί Αντΐ-
κειμΓνων καί υλικών, προοριζομέ·
νων Αποκλειστικώς διά τήν διαφή
μισιν καί χήν ένημι'ροισιν.
0) Αί μεταφοραί μετοικήσεοις,
ΐκτελούμεναι παρά έπιχειρήσεον,
αΐτινες διαθέτονν ΐΐροσοίπικύν και
νλικά είδικενμένα.
ε) Αί μεταφοραί υλικών, έξαρ-
τημάτον καί ζώων προορισμοΰ ή
προελεύσεοος εκδηλώσεο)ν θεατρι -
κων, μονσικών, κινηματογραφικήν,
άθλητικών, τσίρκιον ή πανηγνρεοιν,
ώς καί αί προοριζόμεναι διά ραδιο
φο)νικάς έγγραφάς καί διά κινημα
τογραφικάς ή τηλ.εοπτικάς ?.ήι|ιεις.
Άρθρον 11.
Ι. Αί άδπαι έκτυποϋνται είς τάς
γλώσσας τών δνο σνμβαλλομένο)ν
μερών, συμώνιος πρός σχέδια κατ-
θοριζόμενα διά κοινής σνμφο)νίας
την Αρμόδιον Αρχών αυτών.
2. Αί άρμόδιαι Αρχαί διαβιβά-
ζουν έν λ.ενκφ τάς άναγκαίας α¬
δείας διά τήν εκτέλεσιν των με¬
ταφορών χών προβλεπομένου υπό
τής παρούσης σνμφωνίας.
"Αρθρον 12.
1. Αί επιχειρήσας, αί βνκατε-
στημέναι επί τον έδάφονς τού ε¬
νός την σνμβαλλομένων μερήν,
δέν δύνανται νά έκτελοΰν μεταφο¬
ράς έμ.τορενμάτ<ον έκ τοΰ έδάφονς τοΰ έτερον σνμδαλλομένον μέρονς, μέ προορισμόν μίαν τρίτην χώραν καί Αντιστρόφως, άνευ είδικής- ά- δ,είας, την άρμο6ίο>ν Αρχών αυτού
τοΰ ετέρου συμβαλλομένου μέρους.
2, ΑΙ εΐδικαί άδειαι χορηγοΰν¬
ται βάσει τής Αρχής τής Αμοιβαι¬
ότητος.
III.
Γενικαί Διατάξεις.
Άρθρον 13.
Άπαγορεύονται αί ίστοτερικαί
μεταφοραί ταξιδιοιτήν καί έμπο-
ρευμάτοιν, αί έκτελούμεναι μεταξύ
τήν δΰο σημείοιν κείμενον επί τοϋ
έδάφονς τού ενός ανμβαλίλομένου
μέρους, δι' όχήματος Απογεγραμ-
μένον επί τοΰ έόάφους τοΰ ετέρου
σινμβαλλομένου μερονς.
Άρθρον 14.
Ι. Αί έπιχειρήσεις, αΐτινες ε'κτί
λοΰν μεταφοράς διεπομρνας υπό
τής παρούσης συμφονίας, μέσω ό
χημάτον Λπογεγραμμένον έντός
ενός την κρητην, επί τού έδάφους
τοΰ έτερον σΐ'μβαλλομένου μέηονς
άπαλλάσσογται τώ,ν φόρων επί τών
Η «ΤΖΕΝΕΡΑΛ ΕΛΕΚΤΡΙΚ»
ΘΑ ΙΔΡΤΣΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΝ
ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΝ ΜΕΤΡΗΤ8Χ
Βιομηχανίαν κατασκευής ή-
λεκτρικών μετρητών ένδιαφέρε-
Ται νά ιδρύση είς την Έλλάοα
δ άγγλίκός κλάδος τής «Τζένε-
ραλ 'Ελέκτρικ». Πρός τόν σκο
πόν αυτόν αφίχθησαν εί ςΆθ^,-
νας οί έκπρόσωποαής Έταιρείας
κ. κ. Σάουθερν . Αίρ καί Μπά
^ΐρ^ο)ΐϋρΰ, οί δποϊοι είχον σχε
Τ:κάς συνομιλίας μέ τόν υπουρ
γόν Βιομ,ηχανίας κ. Κυπραϊον.
έν συνεχεία προγενεστέρϋ)ν προ
καταρκτικών έπαφών, αί οποί¬
αι Ιλαδον χώραν εί; ΧονοΊΊον
κατά την έκεΐ επίσκεψιν τοΰ
"Ελληνος ύπουργοΰ. Παραλλή¬
λως, εγνώσθη δτι, υπεβλήθη αί¬
τησις είς^ό ύποΊργεϊτ/ Συν^ο-
νισμ,οΰ, διά την έγκρισιν είσαγω
γής κεφαλαίου βάσει τοΰ Ν,
2687.
ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΙΑ
ΤΟΥΣ ΥΠΑΝΑΠΤΥΚΤΟΥΣ
II
ΑΣΦΑΛΙΣΙΣ
ΤΟΤ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤ ΛΕΗ
Αί όργανώσεις Χού προσωπικόν
ΔΕΗ, διά κοινοΰ τηλεγραφήμα -
τος των, τονίζουν ίίτι προσβλέ-
πουν μέ εμπιστοσύνην είς τόν ύ-
φιστάμενον θεσμόν αϋτασφαλίσε-
ο>ς, ή τετραετής λειτουργία τοϋ
οποίον Αποτελεί εγγύησιν διά τό
προσο>πικόν τής ΔΕΗ. Τέλος, έκ
φράζουν ανησυχίας μετά τάς δή
μοσειυθείσας πληροφορίας, περί ά
ναζητουμένης λύσεως διά τήν ά-
σφάλισιν τοϋ προσο>πικοΰ τής
ΔΕΗ.
μεταφορών καί τών τελών κυκλο¬
φορίας, κατά τύ μέτρον καί υπό
τούύ δρους τοϋς καθοριξομένους
υπό τοϋ προ)τοκόλλου τοϋ προβλε¬
πομένου είς τύ άρθρον 24 τής πά
ρονοης σνμφωνίας.
2. Πάσα τροποποιήση τής φορο
λογικής νομοθεσίας τοΰ ενός ή τοϋ
άλλον τών δνο κρατών συνεπάγε-
ται τήν συνεννόησιν τών αρμοδίων
Αρχήν είς τούς κόλπονς τής μι-
κτής ΐπιτροπής τής οριζομένης ύ-
πύ τοϋ άρθρου 23 τής παρούσης
σνμφιονίας.
"Αρθρον 15.
1. Αί άρμόδιαι Αρχαί χορηγοΰν
άτελής τάς Αδείας τάς προβλεπο¬
μένας ύπύ τής παρούσης σνμφχονί-
ας.
2. Αί άδειαι μεταφορών, δέον νά
συνοδεΰουν τα όχήματα καί έπιδει-
κνύιονται ίψ' όσον ξητοϋνται είς
τα εντεταλμένα οργανα τοϋ έλέγ
χου.
3. Αί άδειαι δέον νά σννοδεύων
ται δι' ένύς δελτίον μεταφοράς, ο
περ σφραγίζεται ύπύ τής τελωνεια-
κής υπηρεσίας κατά τήν είσοδον
καί τήν εξοδον έκ τής χώρας διά
τήν οποίαν τούτο ίσχνει.
4. Αί διατάξεις τών παραγρά-
φων 2 καί 3 έφαρμόζονται όμοίοις
καί είς τάς δηλώσεις, τάς προβλε
πομένας υπό τού άρθρον 3 τής πά
ρονσης σνμφονίας.
"Αρθρον 16.
Τα μέλη τοΰ πληρώματος τών
όχημάτο>ν δύνανται νά είσαγάγουν
άτελώς καί άνευ Αδείας είσαγο>γής
τα προσωπικά των ειδή καί τα έρ-
γαλεϊα τα άπαραίτητα είς τό έ-
πάγγελμά τον, διά τόν χρόνον τής
παραμονής των είς τήν χώραν εί-
σαγογής. Ούτοι δύνανται νά έξα
γάγονν έκ νέον τα άντικείμενα ταΰ
τα ανευ Αδείας.
"Αρθρον 17.
Τα Ανταλλακτικά τα προοριζό¬
μενα δι' επισκευήν όχήματος έκ-
τελοϋντος μεταφοράς διεπομένας
υπό τής παρούσης συμφωνίας, εί-
σάγονται άπηλλαγμένα δασμών καί
λοιπήν φόρον καί άνευ Απαγορεύ-
σειον ή περιορισμών είσαγογής, ΰ
πό τύν όρον δτι ταυτα θά σννο-
δεύιονται υπό τίτλον προσοιρινής
είσαγογής.
Τα Λντικατασταθρντα τεμάχια
δέον νά έπανεξάγονται ή νά κατα
στοέφωνται υπό τύν έλεγχον τής
τελ.ονειακής υπηρεσίας.
"Αρθρον 18.
Οί ΰροι άτελοΰς παραδόσεοις
τοΰ κανσίμον τού περιεχόμενον έν
τος τών δεξαμενών τών όχημάτων,
καθορίζονται επί τή βάσει τής άρ¬
χής τής αμοι&αιότητος, σνμφώνο>ς
πρός τάς διατάξεις τοΰ άρθρον 4
τής τελιονειακής σνμφιονίας τής
σχετικής μέ τήν προσο>ρινήν είσα-
γιογήν την όδικήν έμπορενματι-
κήν όχημάτων, ύπογραφείσης έν
Γενεύη τήν 18ην Μαρτίου 1956.
"Αρθρον 19.
'Η άμοιβαία τακτοποίηαις πιστώ
σεων καί χρεώσεο)ν Απορρεουσών
έκ των ϋπάρξεων τής παρούσης
σνμφωνίας, διενεργείται συμφώνως
πρός τάς διατάξεις τής έν ισχύϊ
συμφοινίας πληρωμών μεταξύ Γαλ¬
λίας καί Ελλάδος.
"Αρθρον 20.
1. Ή έσοηερική νομοθεσία έκά
στου σνμβαλλομένου μέρους έφαρ-
ιιόζεται είς άπαντα τα θρματα ά¬
τινα δέν ρνθμίζονται υπό τής πα¬
ρούσης συμφωνίας.
2. "Οσον άφορόι τάς διαστάσεις
καί τό βάρος των αυτοκίνητον ό-
χημάτο)·, ΰποχρεοϋται δπιος μή υ¬
ποβάλη τα όχήματα τό Απογεγραμ
μενά έντός τοΰ ετέροι1 κράτονς,
είς δοονς περισσότερον περιοριστι-
κονς εκείνιον οΐτινες έφαρμόζονται
επί τών όχημάτον τών απογεγραμ
μρνιον επί τού ίδιον αυτού έδά¬
φους.
"Αρθρον 21,
1. Είς περίπτο)σιν παραβάαεοις
των δροιν τής παρούσης συμφωνί¬
ας, διαποίίχθείσης επί τοΰ έδά¬
φονς τοΰ ένύς την συμβαλλομένων
μρρήν, αί άρμόδιαι Αρχαί τής χώ
ρας απογραφής τοΰ δχήματος, ό-
ΣΥΝΕΧΕΙΛ: Είς την 4ην σελ.
ΝΕΑ ΤΟΡΚΗ___
Νέας, Αλλά περιωρισμένας προ
σπαθείας διά τήν λύσιν τον χρο-
νίζοντος ποοβλήματος των άστα-
θών τιμών είς τα βασικά προίόν-
τα, τα παραγόμενα Από τάς ύπα-
ναπτύκτονς χώρας, θά καταβάλονν
ή ΙΙαγκόσμιος Τραπέζα κο.ί τό Δι¬
εθνές Νομισματικόν Ταμείον, σνμ-
φώνοις πρός σημερινήν ανακοίνω¬
σιν των.
θά προλειάνονν τύ εδαφος πρός
παροχήν «κάποιος οίκονομικής βο¬
ηθείας* διά την επίτευξιν διεθνών
σνμφονιών επί τοΰ θέματος «ΰτοΰ
προσθέτει ή ανακοίνωσις.
Άρμόδιοι τής Παγκοσμίου Τρα
πέζης έδήλο>σαν δτι, τό ίδρυμα
τοΰτο θά «έντείνη τάς προσπαθεί¬
ας» τού διά νά ΰποστηριχθοϋν οί-
κονομικώς προγράμμο.τα διαφορο-
ποιήσεο>ς τής παραγοιγής τών ά-
ναΛτι<σσομέν(ον χωρίον, Ιδίοις δέ «προγράμματα, τα όποϊα θά συνέ- βαλον είς τήν πλήρη άνάσχεσιν ή τόν περοιορισμύν τής ΰπερπαραγοι γής βασικών Αγαθών». Ή σημερινή Ανακοίνο>σις προήλ
θε Απύ Αποφάσεις έγκριθείσας υπό
τών δύο ίδρυμάτοη' κατόπιν τών
κοινόν ετήσιον σνσκέψεον των έκ-
προσώπον το)ν τό 1967 καί τό 19
68, μέ σκοπόν τήν Αναζήτησιν τοΰ
καλ.υτέρου τρόπου διά τήν συμβο-
λήν των ρίς τήν λύσιν τοΰ προ-
βλήματος αύτοΰ.
Έξ Αρχής κατέστη σαφές, δτι
ή συμβολή τον θά ήτο περιοιρι-
σμένη. ι
Τό Διεθνές Ταμείον, λέγει ή Α¬
νακοίνωσις, ενέκρινε έ'να νέον μη-
χανισμύν άναλήψειος διά την χρη-
ματοδότησιν «Αποθεμάτο>ν άσφαλεί
άς», σχετιξομένον μέ συμφοινίας
επί των έν λόγο> Αγαθών.
Κατά τό νέον σύστημα, κάβε μρ
λος θά ήμπορή διά τόν σκοπόν
αυτόν νά άποσύρη 5% Λπό τήν με
ρίδα τού είς τό Ταμείον μέ τούς
συνήθεις δρους Αποπληροιμής βρα
χυπροθέσμον Αναλήψεοιν
'Τπάρχει ήδη είς τό Ταμείον ω¬
ρισμένον κονδύλαον διά την «οικο¬
νομικήν άντιστάθμισιν» σοβαρών
καί Απροσδόκητον ξημιών ενός μέ
λους, λόγω μειώσεοις τον είσπρά-
ξε<ον Από τάς έξαγογάς τού. Αί άναλήψεις, χόσον διά τοΰ ά- ναγγελθέντος σήμρρον μηχανισμοΰ, όσον καί διά τής «Αντισταθμίσεως» δέν δύνανται νά ύπερβοΰν τό 75% τής μερίδος τοϋ μέλ^ους είς τό Τα¬ μείον. Έξ άλλου ή ΙΙαγκόσμιος Τρα¬ πέζα Απεφάσισε σχετικώς μέ τήν χρηματοδότησιν σνμφωνιών διά τα καταναλωτικά άγαθά: Ν ά διατηρήση τα δάνεια είς τό σννήθες επίπεδον καί παραλλήλως έξετάζονσα τήν πορείαν τοϋ δανει σμοΰ καί τών πιστώσεο>ν πρός τα
κράτη - μέλη, νά λάβη ύπ' όψιν
προσθέτους Ανάγκας μακροπροθέ-
σμιον έκ τοΰ εξωτερικόν δανείων
τών κρατήν χθύτοίν, αί οποίαι ή¬
θελον τυχόν προέλθει έκ τής συμ-
μετοχής τών χοιρών είς τάς χρη-
ματοδοτήσεις διά τήν δημιουργί¬
αν τών άναγκαίοιν αποθεμάτων
Αγαθών.
Κατά τήν σημερινήν Ανακοίνω¬
σιν, ή διοίκησις τοΰ Ταμείου 6ε-
βαιώνει δτι:
«Ώς διδάσκει ή Α;ιό τοΰ 1950
κτηθεϊσα πείρα, έκτός άλ.λων προ-
ϊόντίον καί τα μέταλλα, καθώς καί
τα άγροτικά προϊόντα άνήκονν είς
τήν κατηγορίαν εκείνον, διά τα δ-
ποία τα διεθνή άποθέματα Ασφα¬
λείας, ύ'χι μόνον θά βοηθήσονν είς
τήν σταθεροποίησιν τών τιμών των
Αλλά καί θά έναρμονίσουν ώς
I-
νιαϊον σύνολον μέ τα έκ των εξα¬
γωγήν κέρδη».
Πρός τύ παρόν, διεθνές άπάθε-
μα Ασφαλείας ύπάρχει διά τόν
κασσίτερον.
Λιά τα άλλα προ'ιόντα αί δια-
πραγματενσεις Απεδείχθησαν δυ-
σχερεϊς.
Πιθανόν δμιος νά προοιθηθοΰν
επιτυχώς μετά την Ανακοίνωσιν
τοΰ Διεθνοΰς Νομισματικοΰ Ταμεί¬
ου καί τής Παγκοσμίου Τραπέζης,
δτι σκοπεύουν νά συμβάλουν είς
τήν επιτυχίαν τον.
ΑΙ ΜΙΣΘΩΣΕΙΣ
ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΝ
Κατά τήν συνάντησιν έκπροσώ-
πο)ν των παραγωγικων τάξεων με
τα τοΰ κ. Προ>θυπονργοϋ, οδτοι
άνέπτνξαν τάς Απόψεις τον επί
τοΰ Ν .Δ. 225)69 «περί μιβθώσεως
καταστημάτίον^ κ<ιί επί τού άσφα λιστικοΰ. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Η ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΞΕΝΟΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΙΑ ΠΑΡΑΓΩΠΚΑΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΕΙΣ ΕΑΑΑΔΑ Συμφώνως πρός Ανακοίνωσιν τοΰ υπουργείον Σνντονισμοΰ, ενε¬ κρίθη ή είσαγο>γή ξένο>ν κεφαλαί¬
ων, υπό τών Ακόλουθον έπενδυ-
τήν:
— 'Τπό τής όταιρίας «ΙΤΤ ΕΛ¬
ΛΑΣ» ΑΒΕ, συμπληρο)ματικόν
ποσόν 2.300.000 δολ., πρός επέ¬
κτασιν των εν Άμαρουσίθ) έγκα-
ταστάσεών της παραγο>γής τηλε-
πικοινονιακού ύλικοΰ καί ίδρύσειος
μονάδος τυπογραφείου διά τήν έκ
τύπίοσιν έντυπον τοϋ ΟΤΕ (τηλε
φονικοί κατάλογοι κλπ.).
— 'Τπό τής έν Βρυξέλλαις έ-
δρενούσης ρταιρίας «ΝΤίΑΜΑΝΤ
Μ1ΙΟΡΤ,> Α.Ε., ποσόν 171.000
000 δολ. πρός επέκτασιν τής πα-
ραγιογικής δράσεώς τής έλληνι-
κής έταιρίας «Μιχ. Β. Μουμτζής
— Μηχανήματα, Άδαμαντοφόρα
Έργαλεϊα> Λ.Ε., διά χήν δημιουρ
γίαν νέο>ν έγκαταστάσεον είς τό
έν Μοσχάτιο εργοστάσιον της, κα-
τασκευής Αδαμαντοφόριον έργα-
λείον κοπής μαρμάριον καί λοι¬
πήν πετροομάτον.
— 'Τπό τής όδρευούσης είς Κάν
σας των ΗΠΑ ρ-ταιρίας «ΓΟΤΕΡ-
ΛΝΤ ΧΟΟΤΜ ΙΝΚ» (μέσο τής
Λίττον - Ελλάς) ποσόν 1.000.000
δολ., διά τήν είς τήν περιοχήν Πά
τρήν εκτέλεσιν έργον κατασκευάς
300 σύγχρονον κατοικίαν χαμηλοϋ
»:όστους.
— .Τπύ τού κ. Ε. Ζυγομαλά,
κάτοικον Μιλάνου, ποσύν 10.000
δολλ., διά τήν επέκτασιν των έγ-
καταστάσεο)ν τοΰ έν Μοοχάτο) ερ¬
γοστασιον τής έταιρίας «Πεντο-
·Ρτ - Ελλάς» ΕΠΕ, παραγο>γής
μαγειρικών σκευών.
— 'Τπύ τής έν Βρυξέλλαις έ·
δρενούσης έταιρίας «ΦΑΤΝΑΝ-
ΣΙΑΛ ΚΟΝΣΟΤΛΤΑΝΤ ΙΝΤΕ
ΡΝΑΣΙΟΝΑΛ», ποσόν 3.500.000
δολλ., διά την ίδρυσιν βιομηχανί-
ας έπεξεργασίας σελονλόξης (κν-
ταρίνη) είς περιοχήν Λαμίας.
1 — 'Τπό όμιλον κεφαλαιούχον
τοϋ Λονδίνον, ποσόν 650.000 δολ.
διά τήν ναυπήγησιν καί έκμετέλ-
λευσιν έν Ελλάδι πλο)τοΰ ξενοδο-
χείου,
— 'Τπό τής άμερικανικής έται¬
ρίας «ΑΜΠΟΤ ΛΑΜ1ΙΟΡΑΤΟ-
ΡΙΣ» ποσόν 360.000 δολ. πρός
συμμετοχήν της είς τύ μετοχικήν
κεφάλαιον τής έταιρίας «Φαμάρ Α
Ε» διά τήν επέκτασιν την ΰφιστα
Τράχωνες Καλαμακίου Άττικής
έργοστασίου της παραγιογής φαρ-
μακευτικων προϊόντων.
— 'Τπό τοϋ κ. Βασ. Κοτρόξου
έπιχειρηματίου Αθηνών, ποσόν 13 '
700.000 δολ., διά τήν ίδρυσιν βι-
ομηχανικής μονάδος παραγωγής
τσιμέντον είς τό,ν νομόν Λασηθίου
Κρήτης. Τό 40% τής παραγωγής
τοϋ πρός ίδρυσιν εργοστασιον θά
εξάγεται είς τύ εξωτερικόν.
— 'Τπύ τής έν Πειραιεί έδρεν-
' ονσης έταιρίας «ΕΛΒΕΣ» Α.Ε.,
Ι ποσύν 200.000 δολ. πρός έπρκτα-
σιν καί έκσνγχρονιαμόν των έγκο
ταστασεων της.
— 'Τπό τής εν Ήρακλείο) Άτ¬
τικής έδρενούσης έταιρίας «ΟΤΡΑ
ΝΙΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ», ποσόν 1.
166.000 δολ. πρός ι όν σκοπόν με-
ταφορΑς καί έπανεγκαταστάσεως
είς επαρχιακήν ζώνην τοΰ έν Πα-
λαιώ Ηρακλείω Άττικής εργο¬
στασιον της, ώς καί ρκσνγχρονι-
σμοΰ τοΰ μηχανολογικοϋ της έξο-
πλισμοΰ.
— 'Τπό τής έταιρίας «Πασχα-
λίδης» Α.Ε. σνμπληρο>ματικόν πό
συν 54.500 δολ. προκειμένον νά
χρησιμεύση ώς κεφάλαιον κινήσε¬
ως τοΰ έν Μάνδροι Άττικής άνε-
γειρομένου έργοστασίου της κατα-
σκευής πλεκτών έ νδνμάτων.
— 'Τπό τοΰ κ. "Αλλαν Τσάρακ
σι·μπληρ(οματικόν ποσόν 500.000
δολλ., πρός επέκτασιν καί βελτίω¬
σιν των έγκαταστάοεον τοϋ είς
περιοχήν Καλαμακίου «Τράχονες)
Άττικής ίδρυομένου ύπ' αΰτοΰ
«'Άλσους Άναψυχής».
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΜΕΛΕΤΗ
ΔΙΑ ΧΟΙΡΟΤΡΟΦΙΚΗΝ
ΜΟΝΑΔΑ ΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΝ
'Τπό τού ΰπουργείου Γεο)ργίας
ενεκρίθη μελέτη διά την ίδρυσιν
μεγάλης χοιροτροφικής μονάδος
είς Άττικήν υπό σννεταιριστικής
οργανώσεως, δνναμικότητος 500
χοιρομητέρον, είς εφαρμογήν τοΰ
Ν.Δ. 43)68 «περί κινήτρων διά
την άνάπτνξιν τής χοιροτροφίας».
ΕΝΕΚΡΙΘΗ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΜΙΙΟΡΙΚΟΝ
ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
Ή Νομισματική 'Επιτροπή ενέ¬
κρινε τήν υπό τής Έθνικής Κτη-
ματικής Τραπέζης δανειοδότησιν
τοΰ Δήμον Πειραιώς, διά ποαοΰ
25 έκατ. δρχ. Τό δάνειον χορηγεΐ
ται διά τήν κάλυψιν δαπάνην τών
προγραμματισθέντων διά τό Ιτος
1969 ϊργον άνεγέρσεο^ς Έμπορι-
κοΰ Κέντρου είς Πειραια καί θά
τέλη υπό τήν εγγύησιν τοϋ 'ΐίλλη
νικοϋ Δημοσίου.
ΤΟ ΣΤΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΝ
ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ
ΕΜΙΙΟΡΙΚΩΝ ΣΤΛΛΟΓΩΝ
Τό Συντονιστικόν Συμβούλιον
των Εμπορικώ ν Σύλλογον τής
χώρας θά σννέλθη την προσέχη
Πρμπτην είς τα γραφεΐα τοΰ 'Εμ--
πορικοϋ Συλλόγου Αθηνών υπό
τήν προεδρίαν τοϋ κ. Γ. Ανάστα
σοπούλον. Τίατά τήν συνεδρίασιν
θά εξετασθή τό σύνολον τών προ
βλημάτον, τα όποία Λπασχολοΰν
τό εμπόριον, ειδικώτερον δέ τό
Ν.Δ. 225 «περί μισθώσεων κατα-
στημάΐτοιν», τό φορολογικόν, τό
ζήτημα τοΰ Ταμείου Έμπορον κ.α
Η ΕΛΛΗΝΟΓΑΛΛΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ
Ι ι
Συνέχεια έκ της 3ης σελΐδος
φείλουν, τή αίτήσει τών αρμοδίων
άρχών τοΰ ετέρου συμβαλλομένου
μέρους, νά έπιβάλουν μίαν τών κά
τωθι ποινών:
<ι) Απλήν προειδοποίησιν. β) Προειδοποίησιν είς ην θά γί νεται μνεία ίίτι είς περίπτωσιν ΰ ποτροπής θά εφαρμοσθή τύ μέτρον τύ προβλεπόμενον είς το έδάφιον (γ) τοΰ παρόντος άρθρον. γ) Προσωρινή ή όριστική Ανά¬ κλησις τοΰ δικαιώματος έκτελέ- σεως τών υπό τής παρούσης συμ¬ φωνίας προβλεπομένων μεταφο¬ ρών. 2. Αί Αρχαί αί οποίαι έπιβάλ- λουν την ποινήν όφείλονν νά πλη- ροφοροΰν σχετικός τάς αρχάς αί¬ τινες ήτήσαντο αυτήν. "Αρθρον 22. Τα σνμβαλλόμενα μέρη γνωστο- ποιοϋν τάς ύπηρεσίης, αίτινρς είναι άρμόδιαι διά τήν λήψιν τόν μέ¬ τρον τόν καθοριζομένον υπό τής * παρούσης συμφωνίας καί διά τήν Ανταλλαγήν άπασών τών Απαραί¬ τητον πληροφοριών, στατιστικόν ή έτερον. "Αρθρον 22. 1. Διά τήν καλήν εφαρμογήν τών διατάξεων τής παρούσης συμ φωνίας, τα δύο σνμβαλλόμενα μέ¬ ρη σννιστοΰν μίαν μικτήν επιτρο¬ πήν. 2. Ή ειρημένη έπιτροπή συνέρχε ται τή αίτήσει τοΰ ενός των συμ¬ βαλλομένων μερόν, έναλλάξ επί τοΰ έδάφονς εκάστου των συμβαλ λομέν(»ν μερών. 3. ΑΙ Αποφάσεις τής μικτής έπι- τροπής ύπόκεινται είς τήν έγκρι¬ σιν τών αρμοδίων Αρχών εκάστου συμβαλλομένου μέρους, είς άς πε- ριπτώσεις τουτο κρίνεται Αναγκαΐ- ον. "Αρθρον 24. 1. Τα σνμβαλλόμενα μέρη ρυθμί ζουν τόν τρόπον έφαρμογής τής παρούσης συμφωνίας δι' ένόςπρω τοκόλλου ύπογραφομένου ταυτοχρό νως μετά τής έν λόγω σνμφο)νίας. 2. Ή έπιτροπή ή σννιστ(»μένη διά τού άρθρου 23 τής παρούσης συμφωνίας, είναι αρμοδία διά τήν τροποποίησιν τοΰ ώς άνω πρωτο¬ κόλλου.. "Αρθρον 25. 1. Ή παροΰσα συμφωνία τίθε¬ ται έν έφαρμογή Από τής 1ης Ι¬ ουλίου 1969. 2. Ή συμφωνία θά Ισχύη δι* εν έ'τος, άπό τής ήμερομηνίας θέ¬ σεώς της έν έφαρμογή. Αυτή θά παρατείνεται σιωπηρώς Από ετους είς έ'τος, έφ' δσον ουδέν έκ τόν συμβαλλομένων μερών δέν καταγ- γέλλει ταύτην τουλάχιστον 3 μή¬ νας πρύ τής λήξεως τής ίσχύος της. Εγένετο έν Αθήναις τήν 9ην Απριλίου 1969 είς δύο πρςοτότυ- πα κείμενα είς τήν γαλλικήν γλώσ σαν. Διά τήν Κυβέρνησιν τοϋ Βασίλειον τής "Ελλάδος ΓΕΩΡΓ. ΤΣΓΤΣΟΠΟΤΛΟΣ Διά την κυβέρνησιν τής Δημοκρατίας τής Γαλλίας Ζάκ Μπεγιάνς. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ συναφθέν δυνάμει τοϋ άρθρου 24 τής συμφωνίας μεταξύ τής κυβερ¬ νήσεως τοΰ Βασιλείου τής "Ελλά¬ δος καί τής κυβερνήσεως τής Γαλ¬ λικής Δημοκρατίας, Αφορώσης είς τάς διεθνεϊς όδικάς μεταφοράς. Έν όψει έφαρμογής τής Ανωτέ¬ ρω συμφωνίας ή γαλλική Αντιπρο- σώπεία καί ή έλληνική άντιπροσω- πεία συνεφώνησαν τα άκόλουθα: 1. "Οσον άφορό; τα άρθρα 1, 4 καί δ. 1. Αί άρμόδιαι Αρχαί χορηγήσε¬ ως των Αδειών καί είς τάς οποίας δέον νά άπευθύνωνται αί αίτήσεις, είναι αί εξής: — Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρατί αν: Ό προϊστάμενος τής 'Τπηρεσί- ας Όδικών Μεταφορών καί Άστι κων Μεταφορών τοΰ ΰπουργείου Μεταφορών. 244, βουλεβάρτ Σέντ Ζερμαίν είς Παρισίους. — Διά χό Βασίλειον τής Ελλά¬ δος: Ό διευθυντής τής Διευθύνσεως 'Εμπορευματικών καί Διεθνών Με ταφορών τοΰ ύπουργείου Συγκοι- νωνιών. Λεωφόρος Συγγροΰ 49. Αθήναι. 2. Αί αίτήσεις πρός χορήγησιν Αδείας, περί όν τό άρθρον 5, δέ¬ ον νά άπευθύνωνται. είς τάς αρμο¬ δίας Αρχάς 21 ημέρας τούλάχιστο πρό τής ήμερομηνίας τής προβλε¬ πομένης διά τήν εκτέλεσιν τοϋ τα- ξιδίου. Αύται δέον νά περιλαμβάνουν τάς κάτωθι ενδείξεις: "Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ διορ γανωτοΰ τοΰ ταξιδίου. "Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ μ«- ταφορέως. Αριθμόν κυκλοφορίας τοΰ ή των χρησιμοποιουμένων όχημάτων. Αριθμόν μεταφερομέν(»ν έπιβα των. Ήμερομηνίας καί χόπου; διελεύ σει»ς των σννόρων κατά τήν είσο¬ δον καί κατά τήν έ'ξοδον τής χώ¬ ρας μέ διευκρίνισιν τών διαδρο- μών τών διενεργουμένων έμφόρ- των ή κενόν. Δρομολόγιον. Όνομασίας πόλεων ένθα πρόκει ται νά πραγματοποιηθοΰν διανυ- κτερεύσεις καί εί δυνατόν διευθύν- σεις τών ξενοδοχείων. Χαρακτήρ τοΰ ταξιδίου: ώργα- νοιμένη διαμονή, άπλή ή έναλλάξ μεταφορά. Αί άρμόδιαι Αρχαί έκαστον σνμ¬ βαλλομένου μέρονς διαθέτουν είς γανωτοΰ χοΰ ταξιδίου. "Ονομα, διεύθυνσις τοϋ μεταφο ρέως. Άριθμός κυκλοφορίας τοΰ ή των χρησιμοποιουμένων όχημάτιον. ΆριΒμόν έπιβατών. Ήμερομηνίαν ταξιδίου. Δρομολόγιον καί τόπους ήμερη- σίων σταθμεύσεων. III. "Οσον Αφορό; τα άρθρα 7, 8, 11 καί 15. 1. ΑΙ χρησιμοποιούμεναι διά τάς έμπορευματικάς μεταφοράς άδειαι ΑΙΑΜΙΓΠΐΕΛΑΗΝ.ΕΤΑΙΡΕΙΑΙΕΜΜΕΗΟΥΚΕΙΣ ΤΟΑΙΤΗΜΑΤΟΝΠΡΟΜΗΘΕ.ΑΪΑΥΤΟΝΑΡΓΟΥ ΛΙ Αμιγώς έλληνικαί εταιρείαι πετρελαιοειδών — Δρακόιλ, 'Ελ - βύν, 'Κλλινόιλ καϊ Πετούιλ — έ- πανέρχονται επί τοϋ γνι·ιστοϋ αίτή ματός των, ίίπος συμμετάσχονν Α ναλογικός, ως συνέβαινε καί κατά την προηγουμένην ΙΟετίαν, είς τήν προμήθειαν των 25 έκατ. τόννων Αογοϋ πετοελ.αίου διά χό διϋλιστή οίον τοΰ Άσπροπΰργον, Βάσει τής Αρχής ότι πασά έγκατεστημένη είς την 'Ελλάδα έταιοεία δικίΐιοϋται θά είναι σύμφωνα πρός σχέδιον συμμετοχής είς την προμήθειαν υίοθεττούμενον διά κοινής συμφι»νί | Τοϋ Αργοΰ κατά την Αναλογίαν των άς των δύο Αντιπροσωπείαι. 2. Αί άδειαι, αί ισχύουσαι επί τοΰ δλληνικοΰ έδάφους φέρουν τα γράμματα «ΟΚ» είς τύ άνο) Αρι¬ στεράν μέρος καί αί ισχύουσαι ε¬ πί τοϋ γαλλικοϋ έδάφους τό γράμ- μα «Κ». καί τί τούς είπον. ι Δεύτερον: Εάν «έξ(ΐκολουθοΰν ή ίίχι νά ΰποστηρίζουν τό Αξίο>μα
ότι πάσα έγκατεστημένη έν "Ελ¬
λάδι έταιρεία πετρελαιοειδων δι- ]
καιοΰται νά μετέχη είς την προ¬
μήθειαν άργοΰ πετρελαίου Αναλό¬
γως πρός τάς πο>λήσεις της έτοι¬
μον προϊόντων». |
Τρίτον: Εάν «έχρησιμοποίησαν
ή ίίχι τό Ανωτέρω διεθνώς παρα- !
δεδεγμένον άξίωμα ώς |5(ΐσικόν έ
πιχείοη,μα διά νά επιτύχουν την
άνάθεσιν είς αύτάς τής προμηθεί
Η ΟΡΟΙΘΕΤΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΤΟΪ ΑΛΟΥΜΙΗΙΟΥ
Μί 10 ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤ« ΤΟ 1966 91 ΙΣΧΥΝ ΗΔΗ
««ΠΟΤΗΝΜ. ΒΡ£Τ
Μετά τήν γενομένην δημοσίευ¬
σιν τής τελευταίας σνμβάσε(»ς με-
ταξΰ .Ελληνικοϋ Δημοσίου καί Α.
Ε. Άλουμίνιον τής Έλλ.άδος, καί
πρός διευκύλ.υνστν των μελετητών
επί χον βελτιώσεων αί οποίαι έπέρ
χονται δι' αυτής καί γενικώτερον
επί τόν συνθηκόν αί οποίαι δημι-
ονργοΰνται είς τόν τομέα παραγω-
γής άλουμίνιον καί τών πρώτον
ΰλόν αντσΰ είς τήν 'Ελλάδα· πα-
κατωτέρω τό κείμενον
τή; Ελλάδος» την εί; ξένον νύ- «Άλονμίν,ον τή; Ελλάδος». ΗΛ
μισμα συνομολόγηνσ.ν τής τιμής , λουμίνα θε/.ει παοαχο,ρηθη ε ς τ
* εργοστάσιον νέας παραγωγης υπο
ίίοου: άποορέοντας έκ τής πλή-
πο,λήσεών της έτοίμων ποοϊύντο,ν. ' «ί των 25 έκατ. τόννων» καί | '-'^ετομΡ κατωτέρω τ«■ ««μ»"ν
.. , , , ' τ" >ν ' - τιις Απο 11ης Μαοτιου 19(ι(, «προσ
Άπαντωσαι είς την πρόσφατον
Ανακοίνιοσιν τής κοινοποαξίας των
τριών διεθνων έταιρειών ΗΡ, Μό
μπιλ καί Σέλλ, διά τής οποίας
αί έν λόγ<» εταιρείαι διέψρυδον τα περί συμφωνίας των διά την Τέταρτον: Εάν «κατά συνέπει¬ αν τοϋ ώς άνιο άξιώματος έθε- ιόρησαν ή όχι ώς (ΐντονόητον κα- τά τάς δκΐποαγματεύσεις τιον μι- τά των αρμόδιον ΰπηρεσιον ότι είς τήν προμήθειαν τοϋ Αργοΰ θά 3. ΑΙ δδειαι Αριθμοΰνται καΧ φέ ι τοιαύτην συμμετοχήν όλον των ρ- σνμμρτρίχον καί αί ΑνεΕάρτητοι έλ γΜ ΐμοσΐΕ>' η
ρουν τήν σφραγϊδα καί υπογραφήν ταιρειων είς τι-. 25 έκατ. τόννιον ληνικαί εταιρείαι, ώς αλλιοστε συ ' 1! „ , Εευχοζ
Θγτοι' συμβάσροι; Δημοσίου καί Α.
| Ε. Άλουμίνιον τής Ελλάδος», ή
' όποία ρτροποποίησε τήν άρχικήν Λ-
1 πό 27.8.19ΒΟ σύμβασιν, ή όποία εί-
1 χε κυροθή διά τοΰ Ν.Δ. 4110)60
καί δημοσιευθή εί; τό ύπ' άριθμ.
Α') φύλλον τής
τής άρχής ήτις τάς χορηγεϊ.
4. Αί άδειαι ταξιδίου ή διαρκεί-
ας, συνοδεύονται υπό ενός δελτίου
μεταφοράς περιλαμβάνοντος:
Τόν Αριθμόν κυκλοφορίας τοΰ
διενεργοϋντος τήν μεταφοράν ό¬
χήματος.
Τόπους φορτώσεως κ<ιί έκφορτώ σεως τοΰ έμπορεύματος. ΕΙδος καί βάρος μεταφερομένου έμπορεύματος. Σφραγίδας μετά ήμερομηνίας τοΰ Τελωνείον κατά τήν είσοδον καί τήν έ'ξοδον τοΰ όχήματος. 5. ΑΙ άδειαι καί τα δελτία με¬ ταφοράς έπιστρέφονται υπό τών έ- πιχειοήσεων είς τάς αρμοδίας Αρ¬ χάς, αΐτινες τάς έχορήγησαν είς αύτάς. 6.— Κατ' ουδένα τρόπον έπι- τρέπεται ή δημιουργία έμποδίων είς τήν εφαρμογήν τών διατάξεων τής παραγράφου 2 τοϋ άρθρου 7, τής συμφιονίας, ειδικώς ούδεμάι διάκρισις δέον νά γίνεται μεταξύ τόν έθνικών μεταφορέων τοΰ ε¬ τέρου μέρους ώς πρός τήν ναύλω- σιν φορτίου έπιστροφής. 7. Αί άρμόδιαι Αρχαί είναι: Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρατίαν ό προϊστάμενος τής 'Τπηρεσίας Ό δικών Μεταφορών καί Αστικόν Μεταφορών τοΰ ύπουργείου Μετα¬ φορών. 244. Βουλεβάρτ Σέντ Ζερ μοί ν είς Παρισίους. Διά τό Βασίλειον τής Ελλάδος ό διευθυντής τής Διευθύνσεως Με¬ ταφορών, λεωφόρος Συγγροΰ 49. Αθήναι. ΙΤ. "Οσον άφορτ} τό άρθρον 14. 1. Αί έπιχειρήσεις, αίτινες έκτε λοΰν μεταφοράς επί τοΰ έδάφους τοΰ ενός συμβαλλομένου μέρους δι' όχημάτον Απογεγραμμένων ε¬ πί τοΰ έδάφους τοΰ ετέρου συμβαλ λομένου μέρους, Άπαλλασσονται: —Επί τοΰ γαλλικοϋ έδάφους, τών ειδικόν τελών επί τών όδικών όχημάτων των καθοριζομένων υπό τοϋ άρθρου 16 τοΰ ύπ' Αριθμόν 671114 νόμον τής 21ης Δεκεμβρι¬ ού 1967. —Επί τοΰ έλ.ληνικοϋ έδάφους τών τελών κνκλοφορίας τών καθο- ριζομένοιν υπό τοΰ άρθρου 15 τοϋ ύπ' Αριθμόν 2367 νόμου τής 10η Απριλίου 1953, ώς συνεπληρώθη μεταγενστέρως. 2. Αί έπιχειρήσεις τής προηγου¬ μένης παραγράφου καταβάλλουν τα διόδια χρησιμοποιήσεως των ό¬ δικών έργων ύποδομής. Τ. "Οσον άφορό; τό άρθρον 18: Τα καύσιμα τα περιεχόμενα έν¬ τός τής άποθήκης χον όχημάτον τών απογεγραμμένων είς εν τών δύο κρατών, είσάγονται άπηλλα- γμένα δικαιωμάτων καί φόρων ε¬ πί τού έδάφους τοΰ ετέρου κρά— τους, έντός τών επί τοΰ παρόντος καθοριζομένου όρίου τών πεντήκον τα λιτρων. ΤΙ. "Οσον άφορ4 τό άρθρον 20: 1. Εάν τό βάρος ή αί διαστά- σεις τοΰ όχήματος ή τοΰ φορτίου ύπερβαίνουν τα έπιτρεπόμενα επί τοΰ έδάφους τοΰ ετέρου συμβαλ- λ.ομένου μέρους δρια, τό δχημα τούτο δέον νά έφοδιασθή δι' είδι- κής Αδείας χορηγουμένης υπό τή; αρμοδίας Αρχής τοϋ έν λόγω συμ¬ βαλλομένου μέρους. 2. Εάν ή αδεία αυτή περιορί- ζει τήν κυκλοφορίαν τοϋ όχήματος είς ωρισμένην διαδρομήν, ή μετα¬ φορά δέν δύναται νά πραγματοποι ηθή ή μή μόνον επί τής διαδρο- μής ταύτης. 3. Αί αίτήσεις δι' ειδικήν άδει¬ αν δέον νά νποβάλονται: α) "Οσον άφορτ] τούς Γάλλους μεταφορεϊς, είς τύ υπουργείον Δή μοσίον "Εργων — 'Τπηρεσίαν Κυ κλο'ΐ ορίας, όδός Καραγεώργη Σερβίας 1 —Αθήναι. β) "Οσον άφορά τούς Έλ.ληνα; μεταφορεϊς: Είς τήν άρμοδίαν Γαλλικήν 'Τ πηρεσίαν είς Παρισίους. ΤΙΙ. "Οσον άφορί{ τύ άρθρον 22: 1. Αί άρμόδιαι νηρεσίαι είναι: α) Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρα¬ τίαν : Ή αρμοδία Γαλλική 'Τπηρεσία είς Παρισίονς. — Διά την χορήγησιν τόν Λδει- όν μεταφοράς έμπορενμάτον. — Δι' δλ.ας τάς λοιπάς περιπτώ¬ σει;. — Διά τό Βασίλειον τής "Ελλά¬ δος. Ό διενθνντή; τής Διευθύνσεος Έμπορεχ^ιάτον καί Διεθνών Μετα φόρον τοΰ υπουργείον Σνγκοινω- νιόν. Λειι>φόρος Συγγροΰ 49. Α¬
θήναι.
2. Αί άρμόδιαι Αρχαί κοινοποι-
ούν έντός τό πολ.ΰ τριών μηνών
μετά τό τέλος έκαστον έτους, τόν
Αριθμόν Λδειών μεταφοράς έμπο-
κατά τήν προαναφερθεϊσαν Ανιιλο
γίαν, Απέστειλαν τηλεγράφημα
πρός τήν κυ6έηνησιν, είς τό οποί¬
ον έπιμένουν επί τής τοιαύτης συμ
φωνίας, έπικαλούμεναι καί τήν
μαρτυρίαν τοϋ πρώην γενικοΰ γραμ
ματέος τοϋ ΰπουργείου Συντονι-
σμοΰ καί τοϋ Γενικοΰ Διευθυντού
τής ΕΤΓΙΕ, ίμμένουν επί τοϋ αί-
τήματός τον καί θέτουν 4 έοίΐιτή-
ματα πρός τάς έν λόγω έταιρεί-
ας.
Συγκεκριμένως ξητοΰν ίίπιος αι»
ται κληθοΰν νά Απιιντήσουν ενώ¬
πιον κυβερνητικοΰ έκπροσώπου:
Πρώτον: Εάν έκάλεσαν πρό τής
νποΛολής τής προσφοράς τοιν καί
κατά τό στάδιον τή; διαποαγμα-
τεΰσεω; τής συμβάσεως των 25
έκατ. τόννον έκπροσιόπους των Α
νρξαοτήτον ελληνικόν ρταιοριόν
νέβαινε καί κατά τήν σύμβασιν
τής προηγουμένης δίκαετίας» καί
εάν όχι <.<πώς καί μέ ποία έπιχει- ρήματα υπεστήριξαν ότι επρεπε νά γίνη εξαίρεσις έφαρμογής τοΰ έν λόγο άξιόματος μόνον έν 'Ελλά δι καί μόνον δσον Αφορά τάς ελ¬ ληνικάς έταιρείας». Είς τό τηλεγράφημα τον αί ε¬ ταιρείαι προσθέτονν ότι τήν τοι¬ αύτην συμφονίαν τον μετά τών διεθνών έταιρειών Ανήγγειλ.αν «προφορικώς καί έγγοάφος μήνας ολοκλήρους πρό τής νπογραφής τής συμβάσει»ς τόν 25 έκατ. τόν νόν» χοςιίς νά διαψευσθονν πρός τύν τότε γενικόν γραμματέα τοΰ υπουργείον Συντονισμοϋ καί τόν γενικόν διευθυντήν τής 'Εθνικής 'Τπηρεσίας Πετρελ.αιοειδών 'Ελλά δος. ΗΡΧΗΣΑΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΕΟΝΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ Αί δυνατότητες καί αί προο- . νίας πτικαί χρηματοδοτικής συμβο- τήν 'Ελλάδα εξητάσθησαν κατά τήν διάρκειαν συσκέψρος μέ τόν υπουργόν Συντονισμοϋ κ. Μακα- ρέζον, άπό τόν οποίον εγένετο δρκτός ό άφιχθρίς ρίς τάς Αθή¬ νας γενικός διευθνντής τής Διε- θνούς Τραπέζης καί νπενθυνος λής τής Διεθνοΰς Τραπέζης πρός τοΰ τομέιος «Ενρώπη — Μέση Ανατολή — Άφρική» κ. Λεζέν, σννοδενόμενος καί άπό τόν σύμβον λον τοΰ έν λόγιο τομέως κ. Ρίτσαρ ντσον. Κατά τήν έν λόγο σύσκεψιν, είς Ι τήν οποίαν παρέστησαν ό ύπουργός άναπληροτής Συντονισμοϋ κ. Ε. Φθενάκης, ό νφνπουργός Συντονι¬ σμοϋ κ. Κοζάνης, ό ΰποδιοικητής . τής Τραπέζης τής Ελλάδος κ. θά- νος, ό έν Ούασιγκτώνι ο'ικονομικός σνμβονλος τής Ελλάδος κ. Καρα- νίκας καί οί άρμόδιοι ύπηρεσιακοί παράγοντες, συνεζητήθησαν είδικώ τερον οί τομεϊς τοΰ δετοΰς ΙΙρο- γράμματος Οίκονομικής Άναπτύ- ξεος, είς τοΰς όποίους δύναται νά συμβάλη ή Διεθνής Τραπέζα. Οί τομεϊς ούτοι άναφέρονται κατ' Αρ χήν είς τήν τεχνικήν εκπαίδευσιν, τήν γεωργικήν καί τήν βιομηχανι¬ κήν ΰποδομήν καί τάς συγκοινω- Πρό τής επισκέψεως τ(»ν είς τό υπουργείον Συντονισμοϋ, οί ώ; ά¬ νο έκπρόσωποι τής Διεθνοΰς Τρα¬ πέζης έλαβον μέρος είς σύσκεψιν , είς τήν Τράπεζαν τής Έλλ.άδος είς τήν οποίαν σνμμετέσχον έκ¬ πρόσωποι τοΰ ΰπονργείου Συντονι σμοΰ, τόν Τραπεζόν Ελλάδος, Ε ϊ ΤΒΛ καί ΕΤΕΒΑ. Κατά τήν έν λ.ύγο) σύσκεψιν οί έκπρόσωποι τής Λιεθνοΰς Τραπέζης ένημερόθησαν επί χον έξελίξεον καί προοπτικόν τής έλληνικής ο'ικονομίας, ώς έ¬ πίσης καί επί τής πορείας τοΰ 5ε τοΰς Προγράμματος Οίκονομικής Άναπτύξεως. Μετά ταύτα, ούτοι συμμετέσχον ι , είς έτέραν σύσκεψιν στελεχόν τού ' ' ΰπονργείου Σνντονισμοϋ, κατά την οποίαν συνρζητήθησαν έξειδικευμέ- να θέματα, άναφροόμενα ρίς την υπό τής Διεθνοΰς Τραπέζης χρη- ^ιατοδότησιν έργων καί προγραμ- μάτων τής Χώρας. Τήν μεσημβρίαν παρετέθη πρός τιμήν τών ξένο>ν πρόγευμα εργα¬
σίας είς τύ ξενοδοχείον τής «Με-
γάλης Βρεταννίας» καί έν συνε-
χεία τό άπόγευμα οί ξένοι έκπρύ-
σωποι (ΐυνηντήθησαν μρτά τοϋ δι-
οικητοΰ τής 'Εθνικής Τραπέζης
τής Έλλ.άδος κ. Λ. Κομινοΰ.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΤΑΣ
ΕΚΓΕΛΟΥνΤΑΙ ΕΙΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΝ
ΚΑΛΑΜΑΤΑ, Ιούλιος___Τοΰ
άνταποκριτοΰ μας.— 'Ενω τα ύ-
δοαυλικά Ι'ργίΛ ιής Κάτο) Μεσση-
νίας, τής τάξεως τόν 450 έκατομ-
μυρίιον, <ΐ·νεχίζονται έντατικώς ύ λο των «ναδόχ<·)ν εταιριών ΕΤΚΑ καί «'Λλιάκμοιν» (μέ προοπτικήν όλοκλνιρώσεώς των μέχρι τοΰ ε- ΐους 1972), μία σειρά άλλ.ων έρ¬ γον «δοποιίπς ευρίσκονται ήδη ρν εκτελέσει είς Μεσσηνίαν. Τα έ'ογα «ύτά είναι: Κατασκευή τής μεγίστης τουρι- ιίτικής σημασίας έθν»κής όδοΰ Κα λαμάτας — Σπάρτης (μέσο) Λαγ- χάδας). Τα εργα συνρχίζονται -τό- «ον είς τό τμήμα τής όδοΰ, τό ό¬ μοιον ευρίσκεται έντός τόν όρίων τοΰ Νομοΰ Λακονίας, όσον καί 'Ίς έκείνο τό οποίον ύπάγεται είς τόν Νομόν Μεσσηνίας (έργολαβία ' Πέτρου Γαλανοπούλου καί προυπο /.ογισμοϋ δαπάνης 13 έκατ. δρχ.). | Επί τής ιδίας όδοϋ: Κατασκευά ζεται ή γέιρυρα Διποτάμου, οπου άλλοτε ύπήρχε γέςυρα Μπέλεϋ, ύ- ' πό τοϋ έργολάβου Γ. Βολτέα. Τό έργον εχει χρηματοδοτηθή μέ πό συν 2,5 έκατ. δραχμων. Ι Διεξήχθη διαγωνισμός πρός ά- νάδριξιν ρργολάβου ίκτελρσεΐ'); τόν εργασιών συντηρήσεως καί το γολαβίας ΕΤΕΘ Λ.Ε. καί ρροϋπο- λογισμοϋ 80 έκ. δραχμών. Άσφκλτόστρωσις τής έπαρχια- κής όδοϋ ΰπ' Αριθμόν 29 Από Χα¬ νιά Σιδηροκάστρου — Αύλόνος, Λαπάνης 1.000.000 δραχμών. Βελτίωσις τής έπιιρχιακής όδοΰ Μρσσήνης — Άβραμιοϋ — Στρέ- φι — Λιόδια, προϋπΓλογισμού 10 έκ. δρχ. καί επαρχιακάς όδού Προ σηλίου — Καοδαμ'Ίλης — II λά- τσης (έργολαβί(ΐ Γ Μικρόνη) δα πάνης 17 έκατ. δραχμων. 'Κδημοπρατήθησαν αί εργασίαι κατασκευής τί)ς όδοΰ Ψαοίου — 'Λνο Ψαρίου — Λιμάνδρες, προϋ Ι ,τοΛογισμοϋ 500.000 δραχμών καί συνετάγη μελέτη κατασκευής καί άσίμΐλτοστρώσρος τής όδοΰ Χρυ- «οχορίου — Άγίου Γεοργίυυ — Λωρίοΐ', ποοοπολογισμοΰ 1,5 έκατ. ίχ.ιαχμόν. "Αλλα έκτόλονμενα έργα είς Μεσσηνίαν: Επέκτασις τού προση νεμου μώλου Πύλου. Άνακατα- ' οκευή Ανατολικοϋ κρηπιδοτοίχου μι κράς δεξαμενής λιμένος Καλαμά- τας (Ανΐ'ληκομένη πίστιιισις 10 ε- κ«τ. δραχμόν). Έκβάθυνσις ίδίου λιμένος, ίΐιιπάνης 10 έπίσης έκατ. δριιχμόν. Κατασκευή προσηνέμου Κυ6ερνήσε<»ς. ΊΙ σύμβασις τοϋ 1966 δέν είχε τύτε δημοσιευθή, χαρακτηρισθεϊ- σα ώς σΐ'μπληρωματική τής άρχι- 1 κης. Έπειδή δμως άναφέρεται συχνά είς τήν δημοσιευθείσαν νεωτέραν Ι τοιαύτην άπό τήν όποιαν καί τρο- ' ποποιείται, Αποκτά μίαν χρησιμό- I τητα διά τοΰς μελετητά; καί τού; ένδιαφερομένου; ή παράθεσι; τοϋ Ι πλ.ήρου; κειμένου αύτη;, τό οποί¬ ον εχει ώς άκολούθω;: Ι Έν Αθήναις σήμερον τήν Ιΐην ! Μάρτιον 1966 μεταξύ άφ' ενός | μέν τού έλληνικοϋ Δημοσίου έκ- προσοπουμένου έν προκειμένιο ύ- • πό των υπουργόν Συντονισμοϋ, Οί Ι χονομικόν καί Βιομηχανίας καί άφ έτερον τή; έν Αθήναις έδρευού- | σης Ανιονύμου έταιρίας υπό τήν έ- πονυμίαν «,Αλουμίνιον τής Ελλά¬ δος Βιομηχιανική καί Έμπορική ΑλΕ. ·■ έκπροσοπουμένης έν προκει μένο υπό τοΰ κ. Ίακώβου Παύλου όδός Μπαλζάκ αριθ. 23 προσωρι¬ νώς διαμένοντος ενταύθα· όδός Άκαδημίας άριθμ. 4 καί τουτο δν νάμει χθϋ άπό 27 Ιανουάριον 1966 πρακτικοΰ σννεδριάσεως τού Δ. Σ. ταύτης, ής κεκυρομένον άντίγρα- | φόν έπισυνάπτεται είς τήν παρού¬ σαν, συνεφονήθησαν καί σννωμο- λογήθησαν τ' άκόλουθα τοΰ κ. ΰ- πουογοΰ τόν Οικονομικόν δηλούν τος δτι ό παρών συμβιβασμός κα- ταοτίζεται κατόπιν γνο>μοδοτήσε(»ς
ληφθείσης παμψηφεί υπό τοΰ Νο-
μικοΰ Συμβουλιον τού Κράτους,
κατά τήν ΰπ' άριθμ. 27 συνεδρία¬
σιν αύτοΰ τής 22ας Φεβρουάριον
1966 καί ής τό ΰπ' άριθμ. 531 πρα
κτικόν δπρρ μετά τοΰ ένσωματοο-
θέντος κατά τό έν αύτω προτό-
κολλον δρον συμβιβασμοΰ εγκρι¬
θέντος υπό τοΰ κ. ύπουργοΰ των
Οικονομικόν καί συνυπογραφέντος
καί υπό τόν κ.κ. υπουργόν Σνν¬
τονισμοϋ καί Βιομηχανίας έπισν-
νάπτεται έν κεκνρι»μέν(» άντιγρά-
φο καί όπερ επί πλέον ενεκρίθη
ΰπύ τοϋ κυβερνητικόν οίκονομικοΰ
συμβουλιον κατά τήν ΰπ' Αριθ. 36
συνεδρίασιν αυτού τής 9ης Μάρ¬
τιον 1966 (απόφασις 399) καί ά-
πόσπασμα των πρακτικών τοΰ ο¬
ποίον έπισυνάπτεται είς τό παρόν,
συμφονοΰνται τ' Ακόλουθα:
Οί ώδε συμβαλλ.άμενοι έχοντες
ύπ' όψιν δτι ή αύξησις τής δννα-
μικότητος τοΰ εργοστασιον τής
«Άλουμίνιον τής Ελλάδος» καί συ
νεπως ή ανξησις των άναγκαΪΓον
έπενδύσεων κ(ά ή Ανάγκη παροχής
ηύξημένης ήλ.ρκτρικής ενεργείας ε¬
δημιούργησαν διαφοράς, ή ρύθμι¬
σις τόν οποίων θά έδει νά γίνη
διά διαιτησίας.
"Εχοντες ΰπ' όψιν ωσαύτος τήν
Αμοιβαίαν επιθυμίαν των δπος Α¬
ποφευχθή ή Απώλεια χρόνου, τήν
οποίαν θά συνεπήγετο ή έν λόγιο
δ.αδικασία, πράγμα όπερ θά ήτο
λίαν έπιϊήμιον τόσον διά τήν ε¬
θνικήν οίκονομίαν, όσον καί διά
τα σΐ'μφέροντα τού Ελληνικόν Δη¬
μόσιον, τής ΛΕΗ καί τής «Άλου¬
μίνιον τής Ελλάδος» Απεφάσισαν
νά έπιλνσονν τάς διαφοράς των
συμβιβαστικώς καί πρός τούτο ά-
ποδρχόιιρνοι ωρισμένους νέονς ή
έρμηνρυτικούς δρους τοΰ συμβό¬
λαιον περί παροχής ήλεκτρικής έ-
νεργείης τοΰ ΰπογηαφέντο; μετα¬
ξύ τής ΔΕΗ καί τής Άλονμίνιον
τής Ελλάδος» τήν 25.6.1960 καί
τής συμβάσεως τής 27.8.1950 τής
έπικνρ(»θείσης διά τοΰ Ν.Δ. 4110
σχετικής πρό; τήν Ιδρυσιν βιομη-
πολήσεος τόν προϊόντων της έν¬
τός τής "Ελλάδος ό'ταν πρόκειται
περί σνμθάσεον διαοκείας μείζο-
νος τής πενταετίας.
Ή τιθεμένη υπό τής ΛΕΗ είς
τήν διάθεσιν τής «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος» είναι κατ' Ανώτατον ό¬
ριον 130.001· Κ, ή δέ «Άλουμίνι¬
ον τής "Ελλάδος» όφείλει ν,ά κα¬
θορίση τήν ισχύν τήν οποίαν προ-
τίθεται νά καταναλώση συμψώνος
πρό; τάς διατάξεις τοΰ άρθρου 4
τοΰ άπό 25 Ίουνίου 19·!0 συμβο-
λαίοκ ώ; τουτο άντικαθίστοιται διά
τής σήμερον ΰπογραφεισομρνης με
ταξύ ΔΕΗ καί «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος1» συμβάσειος καί ή; κεί
μενον προσαοτάται εί; την παροΰ
σαν μονογεγραιιμενον παρά τού
εκπροσο')που τή; ΔΕΗ.
Ή ένιαία τιμή τής Κ«Η διά
τήν ώ; άνο» κ.αθορισθρίσίίν ισχύν
όρίζεται εί; 4.375 Μίλλς τοϋ δολ
λαρίου άνά Κ*Η. Είς τήν αρχήν
εκάστη; τριετία; καί διά τήν πε
ορου; άπορρέοντα;
ρου; τιμής κόστους τοΰ έργοστα-
σίου τής «Άλουμίνιον τής Ελ¬
λάδος*, ήτις θέλει έκτιμηθή υπό
λογικούς ίίρους.
Τύ σύνολον των προβλεπομένων
προθεσμιόν υπό τής άπό 27 Αύ
γούστου 1960 συμβάσεως παοατεί
νεται μέχρι 31 Μαρτίου 1ί·Π7 τ<Τ>ν
μρρων διαπιστοσάντον την ΰπαρ
Ηιν Ανωτέρας |1ίας.
Ή ΕΤΒΑ θέλει έπαναρχίσει τάς
καταβολάς της είς τό πλαίσιον
τής άπό 9 Μαίου 1964 συμβάοεος
καί πρό τής 31ης Μαίου 19(!6 η
σνσσοιρρυθεϊσα καθυστέρησις θέλει
έ-,'.καθαρισθή.
Ή ^Άλουμίνιον τής "Ελλάδος*
θέλει τΰχει τής ένεργοϋ βοηθείας
τόν Λρχόν ίδίος είς τόν διοικητι¬
κόν τομέα ίνα επιτύχη τήν οσο τό
δυνατόν ταχυτέραν θέσιν είς λει¬
τουργίαν τοΰ εργοστασιον της.
Οί συμβαλλόμενοι παραιτοΰνται
ρίοδον ταύτην ή ώς άνο τιμή Ο' ι Αμοιβαίος και ανευ επια, υλαξεων
Αναποοσαρμόζετ(α συμφώνως πρός πάσης Αμ^ισβητήσεος εγερθεισης,
τόν κάτωθι Αναφερόμενον τύπον.
II
ΤΙΜΗ
Αί διατάξεις τοΰ άρθρου 2 παρ.
1, 2 καί 3 τοΰ συμβόλαιον κατα-
στάσαι άνεν αντικείμενον καταρ-
γοϋνται: (
2) Ό τύπο; τής αναπροσαρμο
γής τής τιμής ενεργείας διαμορ
φοϋται ώς εξής:
Ρ=Ρο (0,70 + 0,30 ΑΛ) ΛΛο
ένθα Ρ— ή τιμή ενεργείας ή προ
κύπτουσα έκ τής έ(ραρμογής τοΰ
τύπον διακυμάνσεος τής τιμής.
Ρο^-ή τιμή τής ενεργείας καθο
ρισθεϊσα συμφιόνως πρός τό άρ¬
θρον 1 τού παρόντος ώς Ανωτέρω·
ήτοι 4.375 Μίλλς.
ΕΛ= ή με;ση έ,τίσημη τιμή τόν
τριών προηγούμενον έτών έκάστης
τοιετοΰς περίοδον διά καναδικύν
Αλουμίνιον έξαγωγής, ώς αντη
προκύπτει έκ των επισήμων τιμόν
τόν δΐ)μοσιευομέν(ον είς τό Τράντ
Ρέπορτ Κόμπελ Ρντέρ τό έκδιδό
μενον υπό τοϋ Κόμπελ Μπυρό Λόν
τον, υπο τόν χίτλον "Ιμγκοτς 99,5
τσίφ Μάιν Γοι·ώρλντ Πύρτς (Έ-
κέπτου;) διά ποσύτητα τουλάχι¬
στον ιρόρ Μίνιουμ Κουάντιτν 30.
000 λίμπρες. Είς ήν πενίπτ(·>σιν
θά κατηργεϊτο ή έν λόγο) εκδοσις
ή έπίσημος μέση τιμή θά προκν-
πτη έκ τόν είς τό Μέταλ Μπόλ-
λετιν δημοσιευομένων έπισήμιον
τιμόν.
Ή έφαρμογή τοϋ τύπον Απο-
κλείεται έφ' όσον έξ αυτής προ-
κν'ιπτει τιμή κατωτέρα τόν 4.375
ώ; πρός τύ κϋρος τόν ώς άνιυ
συμβόλαιον 125.6.1!100 καί 27.8.
1960) η τύ δικαίομά των Λκυριό-
σεικς ή Λναπροσαρμογής.
'Η «Άλονμίνιον τής 'Ελλνάδος»
παοαιτείται όλον τόν μέχρι σήμε
ρον άξιονμένον ποσόν λόγω Απο-
ζημιώσεον, τάς οποίας θεορεί, ό¬
τι τής όφείλονται άπό τήν ΔΕΗ
συνεπεία τής καθυστερήπεος είς
τήν παροχήν ενεργείας διά τό ερ¬
γοστάσιον της.
Έξυπακονεται, ίίτι πάσα νέα κα
θυστέρησις ώς πρός τάς καθορι-
σθείσας νέας προθεσμίας παροχής
ενεργείας υπό τής ΔΕΗ είς τό έρ
γοστάσιον τής «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος» συμφώνως πρός τάς νέ
άς καθορισθείσας προθεσμίας έν
τή μεταξύ τής ΔΕΗ καί τής «Ά¬
λουμίνιον τής ΈλΛάδος» ύπογρα-
ΐ| ησομένης σήμερον σιμβάσεος πε-
ρί ής ανωτέρω εγένετο λόγος θά
ϋπόκειται είς τάς διατάξεις τοΰ
άρθρου 14 τοϋ άπό 25 Ίουνίου
1960 συμβόλαιον χορίς νά δύνα-
ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΧ
Τ1ΙΟΛΟΧΠΣ ΚΠΙΗΛΤΙίΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ
ΤΟΤ ΛΟΝΛΙΝΟΤ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ___
Όκτώ έκατομμύρια Βρεττανοί
καί ξένοι έπιβάται θά χρησιμοΐιαι.
ήσουν εφέτος ενα νέον κτίριον ί-
πιβατιόν, τό δεύτερον τμήμα τού
όποίου έγκαινίασεν ή Βασίλισσα
Έλιοάβετ τήν 15 Απριλίου είς
τύ Αεροδρόμιον Χήθρο) τοΰ Λον-
δίνου. Τό νέον κτίριον, τό οποίον
ίστοίχισεν 12 έκατομ. λ.ίρες θά βο¬
ηθήση διά τήν εξυπηρέτησιν τ<ϊ>ν
13 άκατ. έπιβιιτόν, οί όποϊοι διέο-
χονται έτησίιιις άπύ τό Αεροδρό¬
μιον Χήθρο). Πρό τοΰ τέλους τού
έ'τοιις τό κτίριον άναμένεται ότι
θά καλύπτη τάς Λπαιτήσεις των
πρώτον διατλ.αντικόν γιγαντιαίοιν
Αερκιιθουμένίυν Αεροπλ.άνοιν των
360 έπιβατόν.
Προγραμματίζεται ή κατασκευή
δνο Ακόμη κτιρίον πρός Ανπιμετώ-
πισιν τής (ΐΰξανομένης κινήσειος έ-
πιβατόν - φορτίου τήν δεκαετίην
1970, ώς μέρος ενός προγράμμη-
τος άναπτύξεως άξίας 36 έκατομ.
λιρόν. Κατά τό 1967)68 περισσό-
τερα άπό 14 έπιβατόν διεκινήθη-
ααν Από βρεττανικά Αεροδρόμια.ρ
Άναμένεται ότι ή κίνησις αίτή
σχεδόν θά διπλασιασθή μέχρι την
μέσον τής δεκαετίας 1970.
Μεγάλ.η ανξησις σημειώνεται έ¬
πίσης είς κίνησιν φορτίιον πού 6ι-
ακινοΰνται Από τα βρεταννικά ά-
εροδρόμια. Τό 1968 10% τής αξίας
των βοεταννικόν ε'ισαγοιγόν χ«(
έξαγογόν διεκινήθησαν άπό τό Α¬
εροδρόμιον τοΰ Χήθρω.
ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
ΜΕ ΤΙΙΟΤΡΟΦΙΑΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΊΙ έλληνική Αρχιτεκτονική εγο¬
ήτευε πάντοτε τόν νεαρόν "Αγ-
γλον σχεδιαστήν κεραμικής Τζών
Μπώλ, εο)ς σήμερ<ι δμως είχε την δννιιτότητα νά την μελετήση μό¬ νον είς βιβλία καί ταινίας. Τώρη «'ίμος θά τοΰ δοθή ή εύκαιρίΉ νά γνωρίση έκ τοϋ πλησίον τήν ίλ- ληνικήν τέχνην. Ό Μπώλ είναι ρ- να,ς έκ των τριών νεαρόν σχεδια- στόν είς τού; ύποίους εδόθη ν- ποτροΓτία σπουδόν τής Βρεττανι- κή; Όμοσπονδίας Κατασκευαστών Είδον Κεραμικής, ή δποία εχει τήν ε-'δραν της είς Στόονκ — όν ται νά εφαρμοσθή ή προβλεπομέ- | Τρέντ, κέντρον τής Βρεττανιχής βιομηχιινίας κεραμικόν. Σκοπός τής χορηγήσεοις των ύ- ποτροφΐόν αυτόν είναι νά δυνη- Οοϋν ο^Ι σχεδιαστίά κεραμικής καί βιομηχανίας νά ταξιδεύσονν ρΐς τό νη είς τό εν λόγο) άρθρον Απαλλα γή καταβολής Αποζημιώσεο)ς διά τούς πρώτονς μήνας τής καθυστε ρήσε'ος. Οί δροι τής παρούσης, άποτελοΰ σιν άναπόσπαστον μέρος τής Από εξωτερικόν ώς τμήμα τής 6ιομη- 27 Αύγουστον 1960 σνμβάσεος καί τοϋ Από 25 Ίουνίου 1960 συμβο λαίου παροχής ενεργείας. Κατά συνέπειαν αί διατάξεις των έν λό γο συμβάσεον, αΐτινες παραμέ- Μίλλς. Έν τούτοις, ή υπό τής «Ά | νούν έν ισχύϊ καθ" δ μέτρονδέν ληιηιίνιην τΛγ 'ΚλΙήδπΓ» νκτπβίΐλη τοοποποιοϋνται υπό τίίς παοουσης λονμίνιον τής 'Ελλνάδος» καταβαλο μένη τιμή είς ουδεμίαν περίπαιοσιν δύναται νά είναι Ανωτέρα ΐκείνης ήν κατ(ί(ίάλλει ό μάλλον εΰνοονμ'- νος βιομηχίΐνικός πελάτηϊ έν Έλ λάδι. Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ 3) ΊΊ διάρκεια χών άπύ 27 Αν γοΰστου 1969 καί 25 Ίουνίου 1960 συμβάσει»ν καθορίζεται είς 29 έ'- τη Αρχομένη Από τής λήξεο>ς τόν
υπό τοϋ άνιοτέρο άρθρου 6 προ¬
βλεπομένων προθεσμιών.
Έκτύς τόν 1.000.000 τόννοιν
βιοξίτου έτησίος τόν προβλεπομέ
νόν υπό τής 27ης Αύγουστον
1960 συμβάσεως ή κυβέρνησις δύ
ναται νά επιτρέψη τήν έξαγοιγήν
έν συνόλω 1.750.000 τόννον βο-
ξίτου επί πλέον κατανεμομένον ε¬
πί τόν έτών 1966 εος καί 1970
συμπεριλαμβανομένου.
Ή «Άλουμίνιον τής Έλλάδο;»
άναλαμβάνει νά έρμηνεύση ώς κά
Τ(»θι χήν πρώτην παράγραφον τοΰ
άρθρου 23 τής άπό 27 Αύγου¬
στον 1960 συμβάσει»;.
Οιαδήποτε έταιρεία είναι ελευ¬
θέρα νά Αναγείρη καί έκμεταλλευ
θή εργοστάσιον παραγογής Αλου-
μινίον χρησιμοποιοϋν κυρίκις τήν
οΰτο) παραγομένην Αλουμίναν, ώς
πρώτην ύλην διά τό Αλουμίνιον.
Ανεξαρτήτως των ώς «νο> δια
τάξεοιν ή «Άλουμίνιον τής Έλλ.ό
δος» ύποχρεοΰται δπος μή Αντιτα
χθή είς τήν ίδρυσιν καί εκμετάλ¬
λευσιν υπό άλλης έταιρείας ίργο-
τοοποποιουνται υπο της παρούσης
συμβάσεως κ(ά θά έφαρμόζωνται
άνευ έξαιρέσεων επί των όριον τής
παρούσης. Ιδία αί διαδικασίαι δι-
(χιτί|σί«ς αί προβλεπόμεναι είς πε
ρίπτοσιν Λμς ισβητήσεος ή διαφο
ράς θά έφορμόζοινται καί επί τόν
διατάξε·ον τής παρούσης.
Τύ Ελληνικόν Δημόσιον λαβόν
γνόσιν τής προμνησθείσης συμβά
σεοις ΰπογραφησομένης σήμερον
μεταξΰ ΔΕΗ καί «Άλονμίνιον τής
Ελλάδος» καί ής ώς ελέχθη κεί¬
μενον προσάπτεται είς την παιροϋ
σαν έγγυάται απάσας τάς υπό τής
ΔΕΗ Αναληψθπσας δι' αυτής ΰ-
ποχρεώσει; κατ' εφαρμογήν των
διατάξει»ν τοΰ άρθρου 7 τής Λπό
17 Λϋγοΰστου 1960 συμβάσει»ς.
Εκάστη τόν διατάξεον τής πά
ρονσης Αποτελεί ούσι/»ΐ>η δρον αυ¬
τής ώς πρός τάς επελθούσας συμ
φονίας καί είναι άμέσοις έφορμο-
στέα. Αί προβλεπόμεναι υπό τόν
συμφωνιόν τούτιον διοικητικαί πρά
ξεις (διατάγματα, Αποφάσεις τής
Νομισματική; Έπιτροπής κλπ.) θε
λουσιν εκδοθή έντός τοΰ βραχυτέ-
ρου δυνατού χρόνου.
Κατ' Ακολουθίαν των άνοτέριο
τρμνοντία οριστικώς αί μεταξΰ τοΰ
Έλ.ληνικοΰ Δημοσίου καί τής «Ά-
λο»νιίνιον τής Ελλάδος» διαφοραί
περί ών ή παρυϋσα καί οΰδρμία έ-
κατέοοιθεν άξίι»σις τής Απαιτήσεοις
ΰ(( ίσταται.
Έφ' ό συνετάγη ή παροϋσα είς
διπλούν είς χήν ελληνικήν καί τήν
τας Αρχάς τον ετέρου σνμβαλλο- , ρ άτ,,, τά. όπο[ ίχο(?5ήγημσαν
μένου μέρους, τάς άναγκαίας άδεί
άς έν λευκώ διά τα όχήματα άτι¬
να θά πραγματοποιήσουν τό τα-
ξίδιον μεταβάσεως εμφορτα καί τό
ταξίδιον έπιστροφής κενά.
4. Αί άρμόδιαι γαλλικαί Αρχαί
διαβιβάζουν είς τάς αρμοδίας ελ¬
ληνικάς Αρχάς, τα άντίγραφια τών
Αδειών, τάς οποίας έχορήγησαν
είς τοΰς "Ελληνας μεταφορεϊς.
II.
"Οσον άφορα; τό άρθρον 3.
Αί δηλώσεις δέον νά συμπεριλαμ
βάνουν τάς κάτιοθι ενδείξεις:
"Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ διορ-
διάρκειαν τοΰ
σαντο; ετους, ώς καί τόν Αριθμόν
τών πς»αγματοποιηθέντον ταξιδί-
ιον.
— Αί κοινοποιήσεις περιλ.αμβά-
νουν:
— Τούς Αριθμόν; τής πρώτης
πικων βρλτιώσεοιν τής επιφανείας
κυλήσε(»ς των εθνικόν οδόν Τρι¬
πόλεως — Καλ.αμάτας κ(ΐί 'Λσ.-τρο
/όματος — Πύλου, ποοιίπολογι-
σμοϋ δαπάνης 20 έκατ. δραχμόν.
Παραλλήλος σννρχίζεται ή στοιχει
ώδη: σνντήρησις τής έθνική.' ό¬
δοϋ Πύλου — Κυπαρισσίας διά
τήν Ανάλ.οσιν ποσοϋ ."ιθο.ιιοο δο<ί χμόν, ΰίΐύ τοϋ έργολάβου Άν Ζά- γουρα. 'Λνακαταοκευή καί άποπεΐ>άτω-
σις τής νέας όδ"ϋ Κυπαρισσίας —
Τσακόνας (Από Κα/.ό Νερό), ϊς>-
κειας.
— Τόν Αριθμόν τών πραγματσ-
ποιηθέντιον ταξιδίων.
ΤΙΙ. Ι1υσόστι»σις.
1. Διά τό πρώτον έ'τος έφαρμο¬
γής τής συμφωνίας, δ έτήσιος Α-
ριθμύς τόν ταξιδίων μεταβάσειος
καί έπιστροφής, τα όποϊα οί με-
ταφορείς τής μιά; χώρας δικαι-
οΰνται νά έκτελέσοιν επί τοΰ έδά¬
φους τής ετέρας χώρας ή υπό δι-
λιμένος Μαραθυπόλεοις. Έπισκε·ή
.ιροβλήτο; λιμένος Πρταλιδίου. Ά-
νέγϊοσι; Κίντςιον Έ,ιαγγελματι-
κής Γεοογικής Έκπαιδπ'ισρ(»ς είς
Τρκΐυλίαν (Φιλιατρά) καί κτιρκι-,
κου συγκροτήμιιτο; έλαιυβεξαμε·-
νόν ε·ίς Γαργαλ.ιάνους.
Έξ άλλον, σννεχίζεται ή έκτε'-
λισις διαφόρων ?ργ(ιιν όδοποιία;
καί ΰποδομής είς σεισμοπλήκτους
περιοχάς τού Νομού μας. Παραλ-
χανίας άλουμινίου έν Ελλάδι ά-
ποδέχονται τ' Ακόλουθα:
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ
1.— Αί διατάξεις τής συμβάσε¬
ως μεταξΰ τοΰ Έλληνικοϋ Δημο¬
σίου καί τής «Άλουμίνιον τής
"Ελλάδος* έχουσιν εφαρμογήν ε¬
πί τής έγκαταστάσε(»ς καί λειτουρ
γίας έργοστασίου Λλουμίνας καί
άλονμινίου δυν(ΐμικύτητος παραγω-
γής άντιστο'.χοΰσης πρός τήν τι-
θεμένην είς τήν διάθεσιν τοΰ «Ά-
λοτ'μίνιον τής Ελλάδος» ηλεκτρι¬
κήν ενέργειαν συνεπεία τής μετα-
ξϋ ταύτης καί χής ΔΕΙ! συμφο-
νίας καί λαμβανομρνον ΰπ' όψιν
ότι τό εργοστάσιον Αλουμίνας τοΰ
όποίου ή δνναμικότης όρίζεται ή¬
δη είς 200.000 τόννανς έτησίιος,
θέλει τροφοδοτηθή διά τής έν λό¬
γο ενεργείας.
Τό σύνολον χον Απαιτονμε'νων
κεφαλαίων διά την εκτέλεσιν τοΰ
στασίου παρ(ΐγ(»γής Αλονμίνιον χρη γιιλλικήν κ(ά ΰπεγράφησαν άμφό
σιμοποιοίντος κνρί(»ς τήν παραγο τερα υπό τόν έν Λοχή σνμβαλλο-
μένην είς τό εργοστάσιον "Αγιος
Νικόλαος Αλουμίναν, Αλλά μετά
τήν ικανοποίησιν των Αναγκόν τής
μένον όριζομένοτ', ότι τό ελληνι¬
κόν καί γαλλικόν κείμενον είναι
ίσοδΰναιιον.
λήλοις ήρχισεν ή τοπογράφησις άλ άναθεορηθέντο; σχεδιον θέλει Λ-
λον σεισμοπαθών περιοχόν. Διά
τα Ανωτέρω εργα Αναλίσκεται πί-
«τοχτις 12,5 έκατ. δραχμων. Τέ-
λ.ος, κατεηκευάσθησαν είς τάς έν
λόγο) περιοχάς 1.300 νέαι κατηικί-
αι πρό; στέγασιν σεισμοπλήκτίογ.
Συνεχίζεται ή Ανέγερσις, επέκ¬
τασις ή Αποπεράτωσις 11
, . , ,. , , αμετακομισιν μέσω της χώρας ταυ
και της τελευταίας Αδείας ταξ.δί- της> όοίί-εται είς 400ας-
ου, αΐτινες εχορηγηθησαν καί τόν
Αριθμόν τόν έγκριθέντι»ν ταξιδί¬
ων.
— Τοΰς Αριθμοϋς τής πρώτης
καί τής τελευταίας αδείας
2. Εκάστη αδεία διαρκείας υπο
λογίζεται κατ' άποκοπήν διά 15
ταξίδια.
Εγένετο, έν Αθήναις, την 9ην
Απριλίου 1969
νέλθει μέχρι ποσοθ 135.000.000
δολλαοίων υπαγόμενον είς τάς δι¬
ατάξεις τής άπό 27 Ανγούστου
1950 σνμβάσρος κοί καλ.υφθησο-
μένοεν κατ' εφαρμογήν τοΰ άρθρ.
12 παρ. 2 τής συμβάσρως ταύτης
διά Β.Δ. δημοσιευθησομένον κατά
τήν διαδικασίαν τοϋ Ν.Λ. 2687)
ρίων Μέσης καί Δημοτικής Έκπαι ,-,:( όμοιον δέ πρός τό δημοσιευθέν
δεύσρι»ς καθ" ίίλ.ην τήν Μεσσηνί- ύπ' αριθ 584)1960.
αν_ |
Η ΥΠΟΒΟΑΗ ΤΟΝ ΤΕλΚΟΝ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΠΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
μα ιδιόκτητον κ.λ.π.). Τήν δνσχε
ρή δέ ταύτην κατάστασιν, κατά
τάς Απόψεις ειδικόν παραγόντον,
ΊΙ 'Τπηρεσύι Τοπογραφήσεον
καί Κτη^ιατολογίου τοΰ ΰπουργεί¬
ου Δημόσιον "Εργον, επισπενδει
τήν υποβολήν πορίσματος επί τού έπιβαοννει περισσότερον ή καθυστέ
θέματος τής δημιουργίας ενός συγ
χρονισμε'νου Κτηματολογίου, έν
συνδυασμώ κια μέ τήν εξέτασιν
υπο τιον υπουργι»ν Συντονισμου
καί Δημόσιον "Εργ(»ν, ο)ρισμέν(»ν
ρήσις της εκπονήσε(»ς πλήρους
κτημιιτιιλογικοΰ χάρτου, καθορί-
ζοντος άδιαί')λήτ(»ς τα δρια, τα
σχήματιι κ<ιί τάς πρός αλλήλας σχέσπς τόν Ακινήτων μέ άκοιβή προτάσει»ν ένδιαφερομένι»ν Οίκιον, Απεικόνισιν τόν έδαφικόν ίδιομορ- πού θά όδηγήσουν είς ριζικάς λύ- φιόν καί τόν μή έπιδεκτικών με- σπς τοϋ χρονίζοντος προβλήματος. ' τρήσεως στοιχείιιιν τού ΰπεδάφους. Κ«τά σχετικάς πληροφορίας, αί , μέ ΰλ.ας τάς έκ τοϋ λόγον τούτου (Ίντιμετωπίζουσαι τύ θε'μα κρατικαί δυσαρέστους, επί τού ΰφισταμένου προβλήματος έπιπτώσεις. Σημποΰτιιι έπίσης, ότι δέν κα- τωοθίόθη ή επίτευξις μιόίς συνερ- γασίας έπιστημονικών παραγόντών υπηρεσίαι έλαβον νειοτέρας όδηγί- άς ό'π(ΐις ΰποβάλονν τό ταχύτερον δυνατόν τα πορίσμ«τά τοιν, οστε τύ υπουργείον Λημοσίι»ν "Εργ(»ν, τό οποίον, κατά κύριον λόγον χει- ρίζεται τό όλον θέμα, νά καθορί¬ ση τόν βασικόν προγραμματισμόν επί τοΰ προκειμένον, ό οποίος θά εξετασθή επί άνοτάτου κυβερνη- τικοΰ επίπεδον. καί τόν αρμοδίων φορέων τοΰ ύ- πονογείον Δημοσίοιν "Εργο-ν επί τού προκειμένον. Πολλαί υπηρεσί¬ αι είναι άρμόδιαι επί τοϋ κύκλον τόν κτηματολογικόν ζητημάτον. 'Τπάρχει ή 'Τπηρρσία Τοπογναφή Τό έν λόγω διάταγμα θά περιέ- ΤΟ ΣΤΝΤΟΝίΣΤΙΚΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ Την 20ί)ν Ιουλίου έ.έ'. θά συ- νέλ.θη είς Πάτρα» ή 6η Σύνοδος τοϋ Συντονιστικοΰ Σιιμβονλ.ίου Ι5ι ομηχανικών Όργανώσεων. "II Λ- πόφιισις αυτή ελήφθη κατά τήν συνελθοϋσαν είς θεσσαλονίκην, 5ην Σύνοδον, έπεύεΒαιώθη δέ δι' χη επί πλέον διάταξιν ανάλογον πρός τήν τού άρθρους 9 τής ϋ- πουογική; πράξει»ς 13108)501)7. 6.1963 (ΦΕΚ 262)1963 Β) επι¬ τρέπουσαν είς την «Άλουμίνιον άλληλογραφίας μεταξΰ τοϋ Συν- δέσμου Έλλήνοιν Βιομηχάνι»ν καί τού Συνδέσμου Βιομηχάνον ΙΙα- τρόν. ή ηρΐ Τοπογναφή Μέχρι τής στιγμής κοινή είναι σεοιν καί Κτηματολογίου, Γειοτο- ή διαπίστοσις τόν άρμοδίι»ν επί πογοαηήσρ(ΐ)ν, Άεροτοπογραφήσε- τοΰ κτηματολογικοΰ φορέων, ίίτι όν, Καθώς καί τα τμήματα Προ τα έλληνικά κτηματολογικά βιβλίη γράμματος καί τοΰ Διοικητικοΰ ημέραν μέ τήν ημέραν, καθίσταν- ται περισσότερον άτελή, μή Λπει- κονίζοντα σαφός, κατά συντριπτι- κύν ποσοστόν, τήν οικονομικήν κα τάστιισιν τόν Ακινήτοη1 (έλλειψις στοιχε((»ν ένημερότητος, Ασάφειαι είς Απογραφΐκά δελαία καί εΰρετή- ρια, ώς πρός τύ εΓδος τόν τοπονυ μίων, κτηματολογικήν Αξίαν, δνο- Άκόμη καί άλλ.αι παρεμφερεΐς 'Τ- πηρεσίιιι, ποΰ ύπάγονται είς άλλα ύπουργεϊα, ώς ή Διεύθυνσις Τοπο γραφικής 'Τπηρεσίας καί ή Διεύ¬ θυνσις Έποικισμοϋ τοϋ υπουργείον Γεωργίας κλπ, Άλλ.ά ή Ελλειψις συντονισμοϋ των υπηρεσίαν τούτων, άπετέλ.ε- σεν ωσαύτως ίνα τών κυρίων λ.ύ- χανικής καί καλλιτεχνικής τιον έχ- παιδεύσε(»ς. Ό 21ετής Μπώλλ ό οποίος ειρ¬ γάσθη επί 12 σχεδόν μήνας είς την έταιρίαν Γ. Τ. Κόπλ.αντ καί Τίοί Λτδ. είπε τα εξής: «Σχεδιάζιο νά εχω τάς Αθή¬ νας ώς ορμητήριον καί Από έκεϊ νά ταξιδεύσι» είς διάφορα μέρη τής "Ελλάδος. Είναι τόσα τα μέρη ποΰ έπιθνμώ νά έπισκεφθό ώστε θά δνσκολευθό νά Αποφασίσω άπο ποΰ θά άρχίσο. Έκέ'ϊνο πού μέ έν- διααέρει πολ.ΰ είναι νά έπισκειτθώ μουσεϊα καί παλαιοπωλεία. Ή Έ- ταιρία είς την όποιαν έργάζομοι χοηβιμοποιεΐ ήδη ενα ελληνικόν σχέδιον είς τα ποοϊύντα της». Η ΓΚΑΛΕΡΙΤΕΧΝΗΣ ΤΟΤ ΤΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟΤ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ»Π ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Τό νέον ΰπερωκεάνειον τής Κι- ούναρντ Βασίλισσα Έλισάβετ Π, διαθέτει ενα ιδιαίτερον χαρακτηοι- στικύν, μίαν γκαλλερί τέχνης, τϊιν Γκαλλερί Μάλμπρω παράρτημΐι τών γνωστών Γκαλλερί Λονδίνον καί Νέας 'Τόρκης. Ή Γκαλλεοί ευρίσκεται επί τοΰ καταστρώματος λέμβ(»ν ενός μακροΰ στενοΰ χώ¬ ρον δίπλα είς τό θέατρον. Είναι έφωδιασμένη μέ κινητά χιορίσμα- τα, πράγμα ποΰ έπιτρέπει τήν πα- ρουσίασιν έργον τέχνης κατά δι¬ αφόρους χρόπονς. 'Τπάρχουν έπί¬ σης βιτρίναι διά εργα γραφικής καί γλυπτικής. Οί ΰπενθυνοι τής Γκαλλερί Μάλμηρω Κιούναρντ πκο.τεύονν νά παρουσιάζουν ποιχί- λας σνλλογάς έργον είς κάθε τα- Είδι, Αντικαθιστώντες τα πιολον- μενα διά νέιον. "Οπος εφάνη άπό τόν κατάλογον έκθετών των έγκαι- νί(>ιν τής Γκαλλερί Τέχνης τοϋ ΰ-
πΐ'οωκεανείου, τούτο θά διαδραμ'ΐ-
τίση ρόλον «έκθετηρίου» βρεττα¬
νικόν εργιιιν τέχνης. Τα έ'ργα τε-
χνης. ποΰ έκτίθενται είναι δι' ολα
τα βαλλάντια. Αί τιμαί τιον κνμαί-
νοντ<Μ μεταξν 13 λιρόν καί 35. 000 λιρόν. γον τής Λνασχέσειος τών προσπα Οίΐών επ τής συντάξεως τοΰ Κτη ματολογίου. Έν τό μετπξί', διεβιβάσθη άρ- μιιδίιος είς χύν κ. υπουργόν Συν¬ τονισμου, τελευταία μελέτη επί τοΰ . επιμάχου θέμα,τος τοΰ κτηματολο¬ γίου τού κο,θηγητοΰ τής Φιοτο- ; γοίίμμομετρίας τού Ε.Μ. ΙΙολυτε χνείου καί επί σειράν έτόν προϊ- σταμένου τής 'Τπηρεσίας Τοπο- γραφήσε(»ν καί Κτηματολογίου τού υπουργείον Δημόσιον "Εργον κ. Ανδρέα Σώκου είς την όποιαν ού¬ τος άναπτνσσει τάς άπόψεις τού ως πρός την τεχνικήν, νομικήν και οικονομικήν διασφάλισιν τής Ακινή τού ίδιοκτησίας είς τα πλαίσια έ- νύς νέον θετικοΰ καί συγχρονισμέ- νου κτηματολογίου. Είς τήν μελέτην τού, ό κ. κα- θηγητής, Αναφορικώς πρός τόν φο, ρέα τής έκτελέσεος τόν κτηματο λογικόν έν γένει εργασιών, ό ο¬ ποίος μέχρι σήμερον διά τό κυριω ^ τερον μέρος — τό τεχνικόν — βΐ- ναι τό κρΑτος, προτε(νει την βα- θμιαίαν, καί μέχρι 500 τουλάχι¬ στον χρησιμοποίησιν διπλοματοό- χ<ον άγρονόμ(»ν, τοπογράφον μη¬ χανικόν, έξειδικενμένον ώς κττμα ■ τολόγοιν είς δκάστην περιοχήν ποθηκοφΐ'λακείου καί έφορίας, θός καί ίσαρίθμων έπίσης έξει&Ιϊϊ κευμέν(»ν νομικόν καί οΐκονομικών·* Κατά τοΰς σχετικοΰς ΰποί.ογι- σμοΰς τό έργατοτεχνικόν καί άλλο βοηθητικόν προσί»πικόν τόν κτη¬ ματολογικόν γραφείων τής χώ¬ ρας θά Ανέλθη είς 4—5 χιλιάδας τακτικούς ύπαλλήλους.
Ι ι
Συνέχεια έκ της 3ης σελΐδος
φείλουν, τή αίτήσει τών αρμοδίων
άρχών τοΰ ετέρου συμβαλλομένου
μέρους, νά έπιβάλουν μίαν τών κά
τωθι ποινών:
<ι) Απλήν προειδοποίησιν. β) Προειδοποίησιν είς ην θά γί νεται μνεία ίίτι είς περίπτωσιν ΰ ποτροπής θά εφαρμοσθή τύ μέτρον τύ προβλεπόμενον είς το έδάφιον (γ) τοΰ παρόντος άρθρον. γ) Προσωρινή ή όριστική Ανά¬ κλησις τοΰ δικαιώματος έκτελέ- σεως τών υπό τής παρούσης συμ¬ φωνίας προβλεπομένων μεταφο¬ ρών. 2. Αί Αρχαί αί οποίαι έπιβάλ- λουν την ποινήν όφείλονν νά πλη- ροφοροΰν σχετικός τάς αρχάς αί¬ τινες ήτήσαντο αυτήν. "Αρθρον 22. Τα σνμβαλλόμενα μέρη γνωστο- ποιοϋν τάς ύπηρεσίης, αίτινρς είναι άρμόδιαι διά τήν λήψιν τόν μέ¬ τρον τόν καθοριζομένον υπό τής * παρούσης συμφωνίας καί διά τήν Ανταλλαγήν άπασών τών Απαραί¬ τητον πληροφοριών, στατιστικόν ή έτερον. "Αρθρον 22. 1. Διά τήν καλήν εφαρμογήν τών διατάξεων τής παρούσης συμ φωνίας, τα δύο σνμβαλλόμενα μέ¬ ρη σννιστοΰν μίαν μικτήν επιτρο¬ πήν. 2. Ή ειρημένη έπιτροπή συνέρχε ται τή αίτήσει τοΰ ενός των συμ¬ βαλλομένων μερόν, έναλλάξ επί τοΰ έδάφονς εκάστου των συμβαλ λομέν(»ν μερών. 3. ΑΙ Αποφάσεις τής μικτής έπι- τροπής ύπόκεινται είς τήν έγκρι¬ σιν τών αρμοδίων Αρχών εκάστου συμβαλλομένου μέρους, είς άς πε- ριπτώσεις τουτο κρίνεται Αναγκαΐ- ον. "Αρθρον 24. 1. Τα σνμβαλλόμενα μέρη ρυθμί ζουν τόν τρόπον έφαρμογής τής παρούσης συμφωνίας δι' ένόςπρω τοκόλλου ύπογραφομένου ταυτοχρό νως μετά τής έν λόγω σνμφο)νίας. 2. Ή έπιτροπή ή σννιστ(»μένη διά τού άρθρου 23 τής παρούσης συμφωνίας, είναι αρμοδία διά τήν τροποποίησιν τοΰ ώς άνω πρωτο¬ κόλλου.. "Αρθρον 25. 1. Ή παροΰσα συμφωνία τίθε¬ ται έν έφαρμογή Από τής 1ης Ι¬ ουλίου 1969. 2. Ή συμφωνία θά Ισχύη δι* εν έ'τος, άπό τής ήμερομηνίας θέ¬ σεώς της έν έφαρμογή. Αυτή θά παρατείνεται σιωπηρώς Από ετους είς έ'τος, έφ' δσον ουδέν έκ τόν συμβαλλομένων μερών δέν καταγ- γέλλει ταύτην τουλάχιστον 3 μή¬ νας πρύ τής λήξεως τής ίσχύος της. Εγένετο έν Αθήναις τήν 9ην Απριλίου 1969 είς δύο πρςοτότυ- πα κείμενα είς τήν γαλλικήν γλώσ σαν. Διά τήν Κυβέρνησιν τοϋ Βασίλειον τής "Ελλάδος ΓΕΩΡΓ. ΤΣΓΤΣΟΠΟΤΛΟΣ Διά την κυβέρνησιν τής Δημοκρατίας τής Γαλλίας Ζάκ Μπεγιάνς. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ συναφθέν δυνάμει τοϋ άρθρου 24 τής συμφωνίας μεταξύ τής κυβερ¬ νήσεως τοΰ Βασιλείου τής "Ελλά¬ δος καί τής κυβερνήσεως τής Γαλ¬ λικής Δημοκρατίας, Αφορώσης είς τάς διεθνεϊς όδικάς μεταφοράς. Έν όψει έφαρμογής τής Ανωτέ¬ ρω συμφωνίας ή γαλλική Αντιπρο- σώπεία καί ή έλληνική άντιπροσω- πεία συνεφώνησαν τα άκόλουθα: 1. "Οσον άφορό; τα άρθρα 1, 4 καί δ. 1. Αί άρμόδιαι Αρχαί χορηγήσε¬ ως των Αδειών καί είς τάς οποίας δέον νά άπευθύνωνται αί αίτήσεις, είναι αί εξής: — Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρατί αν: Ό προϊστάμενος τής 'Τπηρεσί- ας Όδικών Μεταφορών καί Άστι κων Μεταφορών τοΰ ΰπουργείου Μεταφορών. 244, βουλεβάρτ Σέντ Ζερμαίν είς Παρισίους. — Διά χό Βασίλειον τής Ελλά¬ δος: Ό διευθυντής τής Διευθύνσεως 'Εμπορευματικών καί Διεθνών Με ταφορών τοΰ ύπουργείου Συγκοι- νωνιών. Λεωφόρος Συγγροΰ 49. Αθήναι. 2. Αί αίτήσεις πρός χορήγησιν Αδείας, περί όν τό άρθρον 5, δέ¬ ον νά άπευθύνωνται. είς τάς αρμο¬ δίας Αρχάς 21 ημέρας τούλάχιστο πρό τής ήμερομηνίας τής προβλε¬ πομένης διά τήν εκτέλεσιν τοϋ τα- ξιδίου. Αύται δέον νά περιλαμβάνουν τάς κάτωθι ενδείξεις: "Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ διορ γανωτοΰ τοΰ ταξιδίου. "Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ μ«- ταφορέως. Αριθμόν κυκλοφορίας τοΰ ή των χρησιμοποιουμένων όχημάτων. Αριθμόν μεταφερομέν(»ν έπιβα των. Ήμερομηνίας καί χόπου; διελεύ σει»ς των σννόρων κατά τήν είσο¬ δον καί κατά τήν έ'ξοδον τής χώ¬ ρας μέ διευκρίνισιν τών διαδρο- μών τών διενεργουμένων έμφόρ- των ή κενόν. Δρομολόγιον. Όνομασίας πόλεων ένθα πρόκει ται νά πραγματοποιηθοΰν διανυ- κτερεύσεις καί εί δυνατόν διευθύν- σεις τών ξενοδοχείων. Χαρακτήρ τοΰ ταξιδίου: ώργα- νοιμένη διαμονή, άπλή ή έναλλάξ μεταφορά. Αί άρμόδιαι Αρχαί έκαστον σνμ¬ βαλλομένου μέρονς διαθέτουν είς γανωτοΰ χοΰ ταξιδίου. "Ονομα, διεύθυνσις τοϋ μεταφο ρέως. Άριθμός κυκλοφορίας τοΰ ή των χρησιμοποιουμένων όχημάτιον. ΆριΒμόν έπιβατών. Ήμερομηνίαν ταξιδίου. Δρομολόγιον καί τόπους ήμερη- σίων σταθμεύσεων. III. "Οσον Αφορό; τα άρθρα 7, 8, 11 καί 15. 1. ΑΙ χρησιμοποιούμεναι διά τάς έμπορευματικάς μεταφοράς άδειαι ΑΙΑΜΙΓΠΐΕΛΑΗΝ.ΕΤΑΙΡΕΙΑΙΕΜΜΕΗΟΥΚΕΙΣ ΤΟΑΙΤΗΜΑΤΟΝΠΡΟΜΗΘΕ.ΑΪΑΥΤΟΝΑΡΓΟΥ ΛΙ Αμιγώς έλληνικαί εταιρείαι πετρελαιοειδών — Δρακόιλ, 'Ελ - βύν, 'Κλλινόιλ καϊ Πετούιλ — έ- πανέρχονται επί τοϋ γνι·ιστοϋ αίτή ματός των, ίίπος συμμετάσχονν Α ναλογικός, ως συνέβαινε καί κατά την προηγουμένην ΙΟετίαν, είς τήν προμήθειαν των 25 έκατ. τόννων Αογοϋ πετοελ.αίου διά χό διϋλιστή οίον τοΰ Άσπροπΰργον, Βάσει τής Αρχής ότι πασά έγκατεστημένη είς την 'Ελλάδα έταιοεία δικίΐιοϋται θά είναι σύμφωνα πρός σχέδιον συμμετοχής είς την προμήθειαν υίοθεττούμενον διά κοινής συμφι»νί | Τοϋ Αργοΰ κατά την Αναλογίαν των άς των δύο Αντιπροσωπείαι. 2. Αί άδειαι, αί ισχύουσαι επί τοΰ δλληνικοΰ έδάφους φέρουν τα γράμματα «ΟΚ» είς τύ άνο) Αρι¬ στεράν μέρος καί αί ισχύουσαι ε¬ πί τοϋ γαλλικοϋ έδάφους τό γράμ- μα «Κ». καί τί τούς είπον. ι Δεύτερον: Εάν «έξ(ΐκολουθοΰν ή ίίχι νά ΰποστηρίζουν τό Αξίο>μα
ότι πάσα έγκατεστημένη έν "Ελ¬
λάδι έταιρεία πετρελαιοειδων δι- ]
καιοΰται νά μετέχη είς την προ¬
μήθειαν άργοΰ πετρελαίου Αναλό¬
γως πρός τάς πο>λήσεις της έτοι¬
μον προϊόντων». |
Τρίτον: Εάν «έχρησιμοποίησαν
ή ίίχι τό Ανωτέρω διεθνώς παρα- !
δεδεγμένον άξίωμα ώς |5(ΐσικόν έ
πιχείοη,μα διά νά επιτύχουν την
άνάθεσιν είς αύτάς τής προμηθεί
Η ΟΡΟΙΘΕΤΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΤΟΪ ΑΛΟΥΜΙΗΙΟΥ
Μί 10 ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΑΤ« ΤΟ 1966 91 ΙΣΧΥΝ ΗΔΗ
««ΠΟΤΗΝΜ. ΒΡ£Τ
Μετά τήν γενομένην δημοσίευ¬
σιν τής τελευταίας σνμβάσε(»ς με-
ταξΰ .Ελληνικοϋ Δημοσίου καί Α.
Ε. Άλουμίνιον τής Έλλ.άδος, καί
πρός διευκύλ.υνστν των μελετητών
επί χον βελτιώσεων αί οποίαι έπέρ
χονται δι' αυτής καί γενικώτερον
επί τόν συνθηκόν αί οποίαι δημι-
ονργοΰνται είς τόν τομέα παραγω-
γής άλουμίνιον καί τών πρώτον
ΰλόν αντσΰ είς τήν 'Ελλάδα· πα-
κατωτέρω τό κείμενον
τή; Ελλάδος» την εί; ξένον νύ- «Άλονμίν,ον τή; Ελλάδος». ΗΛ
μισμα συνομολόγηνσ.ν τής τιμής , λουμίνα θε/.ει παοαχο,ρηθη ε ς τ
* εργοστάσιον νέας παραγωγης υπο
ίίοου: άποορέοντας έκ τής πλή-
πο,λήσεών της έτοίμων ποοϊύντο,ν. ' «ί των 25 έκατ. τόννων» καί | '-'^ετομΡ κατωτέρω τ«■ ««μ»"ν
.. , , , ' τ" >ν ' - τιις Απο 11ης Μαοτιου 19(ι(, «προσ
Άπαντωσαι είς την πρόσφατον
Ανακοίνιοσιν τής κοινοποαξίας των
τριών διεθνων έταιρειών ΗΡ, Μό
μπιλ καί Σέλλ, διά τής οποίας
αί έν λόγ<» εταιρείαι διέψρυδον τα περί συμφωνίας των διά την Τέταρτον: Εάν «κατά συνέπει¬ αν τοϋ ώς άνιο άξιώματος έθε- ιόρησαν ή όχι ώς (ΐντονόητον κα- τά τάς δκΐποαγματεύσεις τιον μι- τά των αρμόδιον ΰπηρεσιον ότι είς τήν προμήθειαν τοϋ Αργοΰ θά 3. ΑΙ δδειαι Αριθμοΰνται καΧ φέ ι τοιαύτην συμμετοχήν όλον των ρ- σνμμρτρίχον καί αί ΑνεΕάρτητοι έλ γΜ ΐμοσΐΕ>' η
ρουν τήν σφραγϊδα καί υπογραφήν ταιρειων είς τι-. 25 έκατ. τόννιον ληνικαί εταιρείαι, ώς αλλιοστε συ ' 1! „ , Εευχοζ
Θγτοι' συμβάσροι; Δημοσίου καί Α.
| Ε. Άλουμίνιον τής Ελλάδος», ή
' όποία ρτροποποίησε τήν άρχικήν Λ-
1 πό 27.8.19ΒΟ σύμβασιν, ή όποία εί-
1 χε κυροθή διά τοΰ Ν.Δ. 4110)60
καί δημοσιευθή εί; τό ύπ' άριθμ.
Α') φύλλον τής
τής άρχής ήτις τάς χορηγεϊ.
4. Αί άδειαι ταξιδίου ή διαρκεί-
ας, συνοδεύονται υπό ενός δελτίου
μεταφοράς περιλαμβάνοντος:
Τόν Αριθμόν κυκλοφορίας τοΰ
διενεργοϋντος τήν μεταφοράν ό¬
χήματος.
Τόπους φορτώσεως κ<ιί έκφορτώ σεως τοΰ έμπορεύματος. ΕΙδος καί βάρος μεταφερομένου έμπορεύματος. Σφραγίδας μετά ήμερομηνίας τοΰ Τελωνείον κατά τήν είσοδον καί τήν έ'ξοδον τοΰ όχήματος. 5. ΑΙ άδειαι καί τα δελτία με¬ ταφοράς έπιστρέφονται υπό τών έ- πιχειοήσεων είς τάς αρμοδίας Αρ¬ χάς, αΐτινες τάς έχορήγησαν είς αύτάς. 6.— Κατ' ουδένα τρόπον έπι- τρέπεται ή δημιουργία έμποδίων είς τήν εφαρμογήν τών διατάξεων τής παραγράφου 2 τοϋ άρθρου 7, τής συμφιονίας, ειδικώς ούδεμάι διάκρισις δέον νά γίνεται μεταξύ τόν έθνικών μεταφορέων τοΰ ε¬ τέρου μέρους ώς πρός τήν ναύλω- σιν φορτίου έπιστροφής. 7. Αί άρμόδιαι Αρχαί είναι: Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρατίαν ό προϊστάμενος τής 'Τπηρεσίας Ό δικών Μεταφορών καί Αστικόν Μεταφορών τοΰ ύπουργείου Μετα¬ φορών. 244. Βουλεβάρτ Σέντ Ζερ μοί ν είς Παρισίους. Διά τό Βασίλειον τής Ελλάδος ό διευθυντής τής Διευθύνσεως Με¬ ταφορών, λεωφόρος Συγγροΰ 49. Αθήναι. ΙΤ. "Οσον άφορτ} τό άρθρον 14. 1. Αί έπιχειρήσεις, αίτινες έκτε λοΰν μεταφοράς επί τοΰ έδάφους τοΰ ενός συμβαλλομένου μέρους δι' όχημάτον Απογεγραμμένων ε¬ πί τοΰ έδάφους τοΰ ετέρου συμβαλ λομένου μέρους, Άπαλλασσονται: —Επί τοΰ γαλλικοϋ έδάφους, τών ειδικόν τελών επί τών όδικών όχημάτων των καθοριζομένων υπό τοϋ άρθρου 16 τοΰ ύπ' Αριθμόν 671114 νόμον τής 21ης Δεκεμβρι¬ ού 1967. —Επί τοΰ έλ.ληνικοϋ έδάφους τών τελών κνκλοφορίας τών καθο- ριζομένοιν υπό τοΰ άρθρου 15 τοϋ ύπ' Αριθμόν 2367 νόμου τής 10η Απριλίου 1953, ώς συνεπληρώθη μεταγενστέρως. 2. Αί έπιχειρήσεις τής προηγου¬ μένης παραγράφου καταβάλλουν τα διόδια χρησιμοποιήσεως των ό¬ δικών έργων ύποδομής. Τ. "Οσον άφορό; τό άρθρον 18: Τα καύσιμα τα περιεχόμενα έν¬ τός τής άποθήκης χον όχημάτον τών απογεγραμμένων είς εν τών δύο κρατών, είσάγονται άπηλλα- γμένα δικαιωμάτων καί φόρων ε¬ πί τού έδάφους τοΰ ετέρου κρά— τους, έντός τών επί τοΰ παρόντος καθοριζομένου όρίου τών πεντήκον τα λιτρων. ΤΙ. "Οσον άφορ4 τό άρθρον 20: 1. Εάν τό βάρος ή αί διαστά- σεις τοΰ όχήματος ή τοΰ φορτίου ύπερβαίνουν τα έπιτρεπόμενα επί τοΰ έδάφους τοΰ ετέρου συμβαλ- λ.ομένου μέρους δρια, τό δχημα τούτο δέον νά έφοδιασθή δι' είδι- κής Αδείας χορηγουμένης υπό τή; αρμοδίας Αρχής τοϋ έν λόγω συμ¬ βαλλομένου μέρους. 2. Εάν ή αδεία αυτή περιορί- ζει τήν κυκλοφορίαν τοϋ όχήματος είς ωρισμένην διαδρομήν, ή μετα¬ φορά δέν δύναται νά πραγματοποι ηθή ή μή μόνον επί τής διαδρο- μής ταύτης. 3. Αί αίτήσεις δι' ειδικήν άδει¬ αν δέον νά νποβάλονται: α) "Οσον άφορτ] τούς Γάλλους μεταφορεϊς, είς τύ υπουργείον Δή μοσίον "Εργων — 'Τπηρεσίαν Κυ κλο'ΐ ορίας, όδός Καραγεώργη Σερβίας 1 —Αθήναι. β) "Οσον άφορά τούς Έλ.ληνα; μεταφορεϊς: Είς τήν άρμοδίαν Γαλλικήν 'Τ πηρεσίαν είς Παρισίους. ΤΙΙ. "Οσον άφορί{ τύ άρθρον 22: 1. Αί άρμόδιαι νηρεσίαι είναι: α) Διά τήν Γαλλικήν Δημοκρα¬ τίαν : Ή αρμοδία Γαλλική 'Τπηρεσία είς Παρισίονς. — Διά την χορήγησιν τόν Λδει- όν μεταφοράς έμπορενμάτον. — Δι' δλ.ας τάς λοιπάς περιπτώ¬ σει;. — Διά τό Βασίλειον τής "Ελλά¬ δος. Ό διενθνντή; τής Διευθύνσεος Έμπορεχ^ιάτον καί Διεθνών Μετα φόρον τοΰ υπουργείον Σνγκοινω- νιόν. Λειι>φόρος Συγγροΰ 49. Α¬
θήναι.
2. Αί άρμόδιαι Αρχαί κοινοποι-
ούν έντός τό πολ.ΰ τριών μηνών
μετά τό τέλος έκαστον έτους, τόν
Αριθμόν Λδειών μεταφοράς έμπο-
κατά τήν προαναφερθεϊσαν Ανιιλο
γίαν, Απέστειλαν τηλεγράφημα
πρός τήν κυ6έηνησιν, είς τό οποί¬
ον έπιμένουν επί τής τοιαύτης συμ
φωνίας, έπικαλούμεναι καί τήν
μαρτυρίαν τοϋ πρώην γενικοΰ γραμ
ματέος τοϋ ΰπουργείου Συντονι-
σμοΰ καί τοϋ Γενικοΰ Διευθυντού
τής ΕΤΓΙΕ, ίμμένουν επί τοϋ αί-
τήματός τον καί θέτουν 4 έοίΐιτή-
ματα πρός τάς έν λόγω έταιρεί-
ας.
Συγκεκριμένως ξητοΰν ίίπιος αι»
ται κληθοΰν νά Απιιντήσουν ενώ¬
πιον κυβερνητικοΰ έκπροσώπου:
Πρώτον: Εάν έκάλεσαν πρό τής
νποΛολής τής προσφοράς τοιν καί
κατά τό στάδιον τή; διαποαγμα-
τεΰσεω; τής συμβάσεως των 25
έκατ. τόννον έκπροσιόπους των Α
νρξαοτήτον ελληνικόν ρταιοριόν
νέβαινε καί κατά τήν σύμβασιν
τής προηγουμένης δίκαετίας» καί
εάν όχι <.<πώς καί μέ ποία έπιχει- ρήματα υπεστήριξαν ότι επρεπε νά γίνη εξαίρεσις έφαρμογής τοΰ έν λόγο άξιόματος μόνον έν 'Ελλά δι καί μόνον δσον Αφορά τάς ελ¬ ληνικάς έταιρείας». Είς τό τηλεγράφημα τον αί ε¬ ταιρείαι προσθέτονν ότι τήν τοι¬ αύτην συμφονίαν τον μετά τών διεθνών έταιρειών Ανήγγειλ.αν «προφορικώς καί έγγοάφος μήνας ολοκλήρους πρό τής νπογραφής τής συμβάσει»ς τόν 25 έκατ. τόν νόν» χοςιίς νά διαψευσθονν πρός τύν τότε γενικόν γραμματέα τοΰ υπουργείον Συντονισμοϋ καί τόν γενικόν διευθυντήν τής 'Εθνικής 'Τπηρεσίας Πετρελ.αιοειδών 'Ελλά δος. ΗΡΧΗΣΑΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΙ ΜΕ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΔΙΕΟΝΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΘΗΝΑΣ Αί δυνατότητες καί αί προο- . νίας πτικαί χρηματοδοτικής συμβο- τήν 'Ελλάδα εξητάσθησαν κατά τήν διάρκειαν συσκέψρος μέ τόν υπουργόν Συντονισμοϋ κ. Μακα- ρέζον, άπό τόν οποίον εγένετο δρκτός ό άφιχθρίς ρίς τάς Αθή¬ νας γενικός διευθνντής τής Διε- θνούς Τραπέζης καί νπενθυνος λής τής Διεθνοΰς Τραπέζης πρός τοΰ τομέιος «Ενρώπη — Μέση Ανατολή — Άφρική» κ. Λεζέν, σννοδενόμενος καί άπό τόν σύμβον λον τοΰ έν λόγιο τομέως κ. Ρίτσαρ ντσον. Κατά τήν έν λόγο σύσκεψιν, είς Ι τήν οποίαν παρέστησαν ό ύπουργός άναπληροτής Συντονισμοϋ κ. Ε. Φθενάκης, ό νφνπουργός Συντονι¬ σμοϋ κ. Κοζάνης, ό ΰποδιοικητής . τής Τραπέζης τής Ελλάδος κ. θά- νος, ό έν Ούασιγκτώνι ο'ικονομικός σνμβονλος τής Ελλάδος κ. Καρα- νίκας καί οί άρμόδιοι ύπηρεσιακοί παράγοντες, συνεζητήθησαν είδικώ τερον οί τομεϊς τοΰ δετοΰς ΙΙρο- γράμματος Οίκονομικής Άναπτύ- ξεος, είς τοΰς όποίους δύναται νά συμβάλη ή Διεθνής Τραπέζα. Οί τομεϊς ούτοι άναφέρονται κατ' Αρ χήν είς τήν τεχνικήν εκπαίδευσιν, τήν γεωργικήν καί τήν βιομηχανι¬ κήν ΰποδομήν καί τάς συγκοινω- Πρό τής επισκέψεως τ(»ν είς τό υπουργείον Συντονισμοϋ, οί ώ; ά¬ νο έκπρόσωποι τής Διεθνοΰς Τρα¬ πέζης έλαβον μέρος είς σύσκεψιν , είς τήν Τράπεζαν τής Έλλ.άδος είς τήν οποίαν σνμμετέσχον έκ¬ πρόσωποι τοΰ ΰπονργείου Συντονι σμοΰ, τόν Τραπεζόν Ελλάδος, Ε ϊ ΤΒΛ καί ΕΤΕΒΑ. Κατά τήν έν λ.ύγο) σύσκεψιν οί έκπρόσωποι τής Λιεθνοΰς Τραπέζης ένημερόθησαν επί χον έξελίξεον καί προοπτικόν τής έλληνικής ο'ικονομίας, ώς έ¬ πίσης καί επί τής πορείας τοΰ 5ε τοΰς Προγράμματος Οίκονομικής Άναπτύξεως. Μετά ταύτα, ούτοι συμμετέσχον ι , είς έτέραν σύσκεψιν στελεχόν τού ' ' ΰπονργείου Σνντονισμοϋ, κατά την οποίαν συνρζητήθησαν έξειδικευμέ- να θέματα, άναφροόμενα ρίς την υπό τής Διεθνοΰς Τραπέζης χρη- ^ιατοδότησιν έργων καί προγραμ- μάτων τής Χώρας. Τήν μεσημβρίαν παρετέθη πρός τιμήν τών ξένο>ν πρόγευμα εργα¬
σίας είς τύ ξενοδοχείον τής «Με-
γάλης Βρεταννίας» καί έν συνε-
χεία τό άπόγευμα οί ξένοι έκπρύ-
σωποι (ΐυνηντήθησαν μρτά τοϋ δι-
οικητοΰ τής 'Εθνικής Τραπέζης
τής Έλλ.άδος κ. Λ. Κομινοΰ.
ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΟΔΟΠΟΙΤΑΣ
ΕΚΓΕΛΟΥνΤΑΙ ΕΙΣ ΜΕΣΣΗΝΙΑΝ
ΚΑΛΑΜΑΤΑ, Ιούλιος___Τοΰ
άνταποκριτοΰ μας.— 'Ενω τα ύ-
δοαυλικά Ι'ργίΛ ιής Κάτο) Μεσση-
νίας, τής τάξεως τόν 450 έκατομ-
μυρίιον, <ΐ·νεχίζονται έντατικώς ύ λο των «ναδόχ<·)ν εταιριών ΕΤΚΑ καί «'Λλιάκμοιν» (μέ προοπτικήν όλοκλνιρώσεώς των μέχρι τοΰ ε- ΐους 1972), μία σειρά άλλ.ων έρ¬ γον «δοποιίπς ευρίσκονται ήδη ρν εκτελέσει είς Μεσσηνίαν. Τα έ'ογα «ύτά είναι: Κατασκευή τής μεγίστης τουρι- ιίτικής σημασίας έθν»κής όδοΰ Κα λαμάτας — Σπάρτης (μέσο) Λαγ- χάδας). Τα εργα συνρχίζονται -τό- «ον είς τό τμήμα τής όδοΰ, τό ό¬ μοιον ευρίσκεται έντός τόν όρίων τοΰ Νομοΰ Λακονίας, όσον καί 'Ίς έκείνο τό οποίον ύπάγεται είς τόν Νομόν Μεσσηνίας (έργολαβία ' Πέτρου Γαλανοπούλου καί προυπο /.ογισμοϋ δαπάνης 13 έκατ. δρχ.). | Επί τής ιδίας όδοϋ: Κατασκευά ζεται ή γέιρυρα Διποτάμου, οπου άλλοτε ύπήρχε γέςυρα Μπέλεϋ, ύ- ' πό τοϋ έργολάβου Γ. Βολτέα. Τό έργον εχει χρηματοδοτηθή μέ πό συν 2,5 έκατ. δραχμων. Ι Διεξήχθη διαγωνισμός πρός ά- νάδριξιν ρργολάβου ίκτελρσεΐ'); τόν εργασιών συντηρήσεως καί το γολαβίας ΕΤΕΘ Λ.Ε. καί ρροϋπο- λογισμοϋ 80 έκ. δραχμών. Άσφκλτόστρωσις τής έπαρχια- κής όδοϋ ΰπ' Αριθμόν 29 Από Χα¬ νιά Σιδηροκάστρου — Αύλόνος, Λαπάνης 1.000.000 δραχμών. Βελτίωσις τής έπιιρχιακής όδοΰ Μρσσήνης — Άβραμιοϋ — Στρέ- φι — Λιόδια, προϋπΓλογισμού 10 έκ. δρχ. καί επαρχιακάς όδού Προ σηλίου — Καοδαμ'Ίλης — II λά- τσης (έργολαβί(ΐ Γ Μικρόνη) δα πάνης 17 έκατ. δραχμων. 'Κδημοπρατήθησαν αί εργασίαι κατασκευής τί)ς όδοΰ Ψαοίου — 'Λνο Ψαρίου — Λιμάνδρες, προϋ Ι ,τοΛογισμοϋ 500.000 δραχμών καί συνετάγη μελέτη κατασκευής καί άσίμΐλτοστρώσρος τής όδοΰ Χρυ- «οχορίου — Άγίου Γεοργίυυ — Λωρίοΐ', ποοοπολογισμοΰ 1,5 έκατ. ίχ.ιαχμόν. "Αλλα έκτόλονμενα έργα είς Μεσσηνίαν: Επέκτασις τού προση νεμου μώλου Πύλου. Άνακατα- ' οκευή Ανατολικοϋ κρηπιδοτοίχου μι κράς δεξαμενής λιμένος Καλαμά- τας (Ανΐ'ληκομένη πίστιιισις 10 ε- κ«τ. δραχμόν). Έκβάθυνσις ίδίου λιμένος, ίΐιιπάνης 10 έπίσης έκατ. δριιχμόν. Κατασκευή προσηνέμου Κυ6ερνήσε<»ς. ΊΙ σύμβασις τοϋ 1966 δέν είχε τύτε δημοσιευθή, χαρακτηρισθεϊ- σα ώς σΐ'μπληρωματική τής άρχι- 1 κης. Έπειδή δμως άναφέρεται συχνά είς τήν δημοσιευθείσαν νεωτέραν Ι τοιαύτην άπό τήν όποιαν καί τρο- ' ποποιείται, Αποκτά μίαν χρησιμό- I τητα διά τοΰς μελετητά; καί τού; ένδιαφερομένου; ή παράθεσι; τοϋ Ι πλ.ήρου; κειμένου αύτη;, τό οποί¬ ον εχει ώς άκολούθω;: Ι Έν Αθήναις σήμερον τήν Ιΐην ! Μάρτιον 1966 μεταξύ άφ' ενός | μέν τού έλληνικοϋ Δημοσίου έκ- προσοπουμένου έν προκειμένιο ύ- • πό των υπουργόν Συντονισμοϋ, Οί Ι χονομικόν καί Βιομηχανίας καί άφ έτερον τή; έν Αθήναις έδρευού- | σης Ανιονύμου έταιρίας υπό τήν έ- πονυμίαν «,Αλουμίνιον τής Ελλά¬ δος Βιομηχιανική καί Έμπορική ΑλΕ. ·■ έκπροσοπουμένης έν προκει μένο υπό τοΰ κ. Ίακώβου Παύλου όδός Μπαλζάκ αριθ. 23 προσωρι¬ νώς διαμένοντος ενταύθα· όδός Άκαδημίας άριθμ. 4 καί τουτο δν νάμει χθϋ άπό 27 Ιανουάριον 1966 πρακτικοΰ σννεδριάσεως τού Δ. Σ. ταύτης, ής κεκυρομένον άντίγρα- | φόν έπισυνάπτεται είς τήν παρού¬ σαν, συνεφονήθησαν καί σννωμο- λογήθησαν τ' άκόλουθα τοΰ κ. ΰ- πουογοΰ τόν Οικονομικόν δηλούν τος δτι ό παρών συμβιβασμός κα- ταοτίζεται κατόπιν γνο>μοδοτήσε(»ς
ληφθείσης παμψηφεί υπό τοΰ Νο-
μικοΰ Συμβουλιον τού Κράτους,
κατά τήν ΰπ' άριθμ. 27 συνεδρία¬
σιν αύτοΰ τής 22ας Φεβρουάριον
1966 καί ής τό ΰπ' άριθμ. 531 πρα
κτικόν δπρρ μετά τοΰ ένσωματοο-
θέντος κατά τό έν αύτω προτό-
κολλον δρον συμβιβασμοΰ εγκρι¬
θέντος υπό τοΰ κ. ύπουργοΰ των
Οικονομικόν καί συνυπογραφέντος
καί υπό τόν κ.κ. υπουργόν Σνν¬
τονισμοϋ καί Βιομηχανίας έπισν-
νάπτεται έν κεκνρι»μέν(» άντιγρά-
φο καί όπερ επί πλέον ενεκρίθη
ΰπύ τοϋ κυβερνητικόν οίκονομικοΰ
συμβουλιον κατά τήν ΰπ' Αριθ. 36
συνεδρίασιν αυτού τής 9ης Μάρ¬
τιον 1966 (απόφασις 399) καί ά-
πόσπασμα των πρακτικών τοΰ ο¬
ποίον έπισυνάπτεται είς τό παρόν,
συμφονοΰνται τ' Ακόλουθα:
Οί ώδε συμβαλλ.άμενοι έχοντες
ύπ' όψιν δτι ή αύξησις τής δννα-
μικότητος τοΰ εργοστασιον τής
«Άλουμίνιον τής Ελλάδος» καί συ
νεπως ή ανξησις των άναγκαΪΓον
έπενδύσεων κ(ά ή Ανάγκη παροχής
ηύξημένης ήλ.ρκτρικής ενεργείας ε¬
δημιούργησαν διαφοράς, ή ρύθμι¬
σις τόν οποίων θά έδει νά γίνη
διά διαιτησίας.
"Εχοντες ΰπ' όψιν ωσαύτος τήν
Αμοιβαίαν επιθυμίαν των δπος Α¬
ποφευχθή ή Απώλεια χρόνου, τήν
οποίαν θά συνεπήγετο ή έν λόγιο
δ.αδικασία, πράγμα όπερ θά ήτο
λίαν έπιϊήμιον τόσον διά τήν ε¬
θνικήν οίκονομίαν, όσον καί διά
τα σΐ'μφέροντα τού Ελληνικόν Δη¬
μόσιον, τής ΛΕΗ καί τής «Άλου¬
μίνιον τής Ελλάδος» Απεφάσισαν
νά έπιλνσονν τάς διαφοράς των
συμβιβαστικώς καί πρός τούτο ά-
ποδρχόιιρνοι ωρισμένους νέονς ή
έρμηνρυτικούς δρους τοΰ συμβό¬
λαιον περί παροχής ήλεκτρικής έ-
νεργείης τοΰ ΰπογηαφέντο; μετα¬
ξύ τής ΔΕΗ καί τής Άλονμίνιον
τής Ελλάδος» τήν 25.6.1960 καί
τής συμβάσεως τής 27.8.1950 τής
έπικνρ(»θείσης διά τοΰ Ν.Δ. 4110
σχετικής πρό; τήν Ιδρυσιν βιομη-
πολήσεος τόν προϊόντων της έν¬
τός τής "Ελλάδος ό'ταν πρόκειται
περί σνμθάσεον διαοκείας μείζο-
νος τής πενταετίας.
Ή τιθεμένη υπό τής ΛΕΗ είς
τήν διάθεσιν τής «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος» είναι κατ' Ανώτατον ό¬
ριον 130.001· Κ, ή δέ «Άλουμίνι¬
ον τής "Ελλάδος» όφείλει ν,ά κα¬
θορίση τήν ισχύν τήν οποίαν προ-
τίθεται νά καταναλώση συμψώνος
πρό; τάς διατάξεις τοΰ άρθρου 4
τοΰ άπό 25 Ίουνίου 19·!0 συμβο-
λαίοκ ώ; τουτο άντικαθίστοιται διά
τής σήμερον ΰπογραφεισομρνης με
ταξύ ΔΕΗ καί «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος1» συμβάσειος καί ή; κεί
μενον προσαοτάται εί; την παροΰ
σαν μονογεγραιιμενον παρά τού
εκπροσο')που τή; ΔΕΗ.
Ή ένιαία τιμή τής Κ«Η διά
τήν ώ; άνο» κ.αθορισθρίσίίν ισχύν
όρίζεται εί; 4.375 Μίλλς τοϋ δολ
λαρίου άνά Κ*Η. Είς τήν αρχήν
εκάστη; τριετία; καί διά τήν πε
ορου; άπορρέοντα;
ρου; τιμής κόστους τοΰ έργοστα-
σίου τής «Άλουμίνιον τής Ελ¬
λάδος*, ήτις θέλει έκτιμηθή υπό
λογικούς ίίρους.
Τύ σύνολον των προβλεπομένων
προθεσμιόν υπό τής άπό 27 Αύ
γούστου 1960 συμβάσεως παοατεί
νεται μέχρι 31 Μαρτίου 1ί·Π7 τ<Τ>ν
μρρων διαπιστοσάντον την ΰπαρ
Ηιν Ανωτέρας |1ίας.
Ή ΕΤΒΑ θέλει έπαναρχίσει τάς
καταβολάς της είς τό πλαίσιον
τής άπό 9 Μαίου 1964 συμβάοεος
καί πρό τής 31ης Μαίου 19(!6 η
σνσσοιρρυθεϊσα καθυστέρησις θέλει
έ-,'.καθαρισθή.
Ή ^Άλουμίνιον τής "Ελλάδος*
θέλει τΰχει τής ένεργοϋ βοηθείας
τόν Λρχόν ίδίος είς τόν διοικητι¬
κόν τομέα ίνα επιτύχη τήν οσο τό
δυνατόν ταχυτέραν θέσιν είς λει¬
τουργίαν τοΰ εργοστασιον της.
Οί συμβαλλόμενοι παραιτοΰνται
ρίοδον ταύτην ή ώς άνο τιμή Ο' ι Αμοιβαίος και ανευ επια, υλαξεων
Αναποοσαρμόζετ(α συμφώνως πρός πάσης Αμ^ισβητήσεος εγερθεισης,
τόν κάτωθι Αναφερόμενον τύπον.
II
ΤΙΜΗ
Αί διατάξεις τοΰ άρθρου 2 παρ.
1, 2 καί 3 τοΰ συμβόλαιον κατα-
στάσαι άνεν αντικείμενον καταρ-
γοϋνται: (
2) Ό τύπο; τής αναπροσαρμο
γής τής τιμής ενεργείας διαμορ
φοϋται ώς εξής:
Ρ=Ρο (0,70 + 0,30 ΑΛ) ΛΛο
ένθα Ρ— ή τιμή ενεργείας ή προ
κύπτουσα έκ τής έ(ραρμογής τοΰ
τύπον διακυμάνσεος τής τιμής.
Ρο^-ή τιμή τής ενεργείας καθο
ρισθεϊσα συμφιόνως πρός τό άρ¬
θρον 1 τού παρόντος ώς Ανωτέρω·
ήτοι 4.375 Μίλλς.
ΕΛ= ή με;ση έ,τίσημη τιμή τόν
τριών προηγούμενον έτών έκάστης
τοιετοΰς περίοδον διά καναδικύν
Αλουμίνιον έξαγωγής, ώς αντη
προκύπτει έκ των επισήμων τιμόν
τόν δΐ)μοσιευομέν(ον είς τό Τράντ
Ρέπορτ Κόμπελ Ρντέρ τό έκδιδό
μενον υπό τοϋ Κόμπελ Μπυρό Λόν
τον, υπο τόν χίτλον "Ιμγκοτς 99,5
τσίφ Μάιν Γοι·ώρλντ Πύρτς (Έ-
κέπτου;) διά ποσύτητα τουλάχι¬
στον ιρόρ Μίνιουμ Κουάντιτν 30.
000 λίμπρες. Είς ήν πενίπτ(·>σιν
θά κατηργεϊτο ή έν λόγο) εκδοσις
ή έπίσημος μέση τιμή θά προκν-
πτη έκ τόν είς τό Μέταλ Μπόλ-
λετιν δημοσιευομένων έπισήμιον
τιμόν.
Ή έφαρμογή τοϋ τύπον Απο-
κλείεται έφ' όσον έξ αυτής προ-
κν'ιπτει τιμή κατωτέρα τόν 4.375
ώ; πρός τύ κϋρος τόν ώς άνιυ
συμβόλαιον 125.6.1!100 καί 27.8.
1960) η τύ δικαίομά των Λκυριό-
σεικς ή Λναπροσαρμογής.
'Η «Άλονμίνιον τής 'Ελλνάδος»
παοαιτείται όλον τόν μέχρι σήμε
ρον άξιονμένον ποσόν λόγω Απο-
ζημιώσεον, τάς οποίας θεορεί, ό¬
τι τής όφείλονται άπό τήν ΔΕΗ
συνεπεία τής καθυστερήπεος είς
τήν παροχήν ενεργείας διά τό ερ¬
γοστάσιον της.
Έξυπακονεται, ίίτι πάσα νέα κα
θυστέρησις ώς πρός τάς καθορι-
σθείσας νέας προθεσμίας παροχής
ενεργείας υπό τής ΔΕΗ είς τό έρ
γοστάσιον τής «Άλουμίνιον τής
Ελλάδος» συμφώνως πρός τάς νέ
άς καθορισθείσας προθεσμίας έν
τή μεταξύ τής ΔΕΗ καί τής «Ά¬
λουμίνιον τής ΈλΛάδος» ύπογρα-
ΐ| ησομένης σήμερον σιμβάσεος πε-
ρί ής ανωτέρω εγένετο λόγος θά
ϋπόκειται είς τάς διατάξεις τοΰ
άρθρου 14 τοϋ άπό 25 Ίουνίου
1960 συμβόλαιον χορίς νά δύνα-
ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΧ
Τ1ΙΟΛΟΧΠΣ ΚΠΙΗΛΤΙίΝ
ΕΙΣ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΝ
ΤΟΤ ΛΟΝΛΙΝΟΤ
ΛΟΝΔΙΝΟΝ___
Όκτώ έκατομμύρια Βρεττανοί
καί ξένοι έπιβάται θά χρησιμοΐιαι.
ήσουν εφέτος ενα νέον κτίριον ί-
πιβατιόν, τό δεύτερον τμήμα τού
όποίου έγκαινίασεν ή Βασίλισσα
Έλιοάβετ τήν 15 Απριλίου είς
τύ Αεροδρόμιον Χήθρο) τοΰ Λον-
δίνου. Τό νέον κτίριον, τό οποίον
ίστοίχισεν 12 έκατομ. λ.ίρες θά βο¬
ηθήση διά τήν εξυπηρέτησιν τ<ϊ>ν
13 άκατ. έπιβιιτόν, οί όποϊοι διέο-
χονται έτησίιιις άπύ τό Αεροδρό¬
μιον Χήθρο). Πρό τοΰ τέλους τού
έ'τοιις τό κτίριον άναμένεται ότι
θά καλύπτη τάς Λπαιτήσεις των
πρώτον διατλ.αντικόν γιγαντιαίοιν
Αερκιιθουμένίυν Αεροπλ.άνοιν των
360 έπιβατόν.
Προγραμματίζεται ή κατασκευή
δνο Ακόμη κτιρίον πρός Ανπιμετώ-
πισιν τής (ΐΰξανομένης κινήσειος έ-
πιβατόν - φορτίου τήν δεκαετίην
1970, ώς μέρος ενός προγράμμη-
τος άναπτύξεως άξίας 36 έκατομ.
λιρόν. Κατά τό 1967)68 περισσό-
τερα άπό 14 έπιβατόν διεκινήθη-
ααν Από βρεττανικά Αεροδρόμια.ρ
Άναμένεται ότι ή κίνησις αίτή
σχεδόν θά διπλασιασθή μέχρι την
μέσον τής δεκαετίας 1970.
Μεγάλ.η ανξησις σημειώνεται έ¬
πίσης είς κίνησιν φορτίιον πού 6ι-
ακινοΰνται Από τα βρεταννικά ά-
εροδρόμια. Τό 1968 10% τής αξίας
των βοεταννικόν ε'ισαγοιγόν χ«(
έξαγογόν διεκινήθησαν άπό τό Α¬
εροδρόμιον τοΰ Χήθρω.
ΒΡΕΤΤΑΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ
ΜΕ ΤΙΙΟΤΡΟΦΙΑΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΊΙ έλληνική Αρχιτεκτονική εγο¬
ήτευε πάντοτε τόν νεαρόν "Αγ-
γλον σχεδιαστήν κεραμικής Τζών
Μπώλ, εο)ς σήμερ<ι δμως είχε την δννιιτότητα νά την μελετήση μό¬ νον είς βιβλία καί ταινίας. Τώρη «'ίμος θά τοΰ δοθή ή εύκαιρίΉ νά γνωρίση έκ τοϋ πλησίον τήν ίλ- ληνικήν τέχνην. Ό Μπώλ είναι ρ- να,ς έκ των τριών νεαρόν σχεδια- στόν είς τού; ύποίους εδόθη ν- ποτροΓτία σπουδόν τής Βρεττανι- κή; Όμοσπονδίας Κατασκευαστών Είδον Κεραμικής, ή δποία εχει τήν ε-'δραν της είς Στόονκ — όν ται νά εφαρμοσθή ή προβλεπομέ- | Τρέντ, κέντρον τής Βρεττανιχής βιομηχιινίας κεραμικόν. Σκοπός τής χορηγήσεοις των ύ- ποτροφΐόν αυτόν είναι νά δυνη- Οοϋν ο^Ι σχεδιαστίά κεραμικής καί βιομηχανίας νά ταξιδεύσονν ρΐς τό νη είς τό εν λόγο) άρθρον Απαλλα γή καταβολής Αποζημιώσεο)ς διά τούς πρώτονς μήνας τής καθυστε ρήσε'ος. Οί δροι τής παρούσης, άποτελοΰ σιν άναπόσπαστον μέρος τής Από εξωτερικόν ώς τμήμα τής 6ιομη- 27 Αύγουστον 1960 σνμβάσεος καί τοϋ Από 25 Ίουνίου 1960 συμβο λαίου παροχής ενεργείας. Κατά συνέπειαν αί διατάξεις των έν λό γο συμβάσεον, αΐτινες παραμέ- Μίλλς. Έν τούτοις, ή υπό τής «Ά | νούν έν ισχύϊ καθ" δ μέτρονδέν ληιηιίνιην τΛγ 'ΚλΙήδπΓ» νκτπβίΐλη τοοποποιοϋνται υπό τίίς παοουσης λονμίνιον τής 'Ελλνάδος» καταβαλο μένη τιμή είς ουδεμίαν περίπαιοσιν δύναται νά είναι Ανωτέρα ΐκείνης ήν κατ(ί(ίάλλει ό μάλλον εΰνοονμ'- νος βιομηχίΐνικός πελάτηϊ έν Έλ λάδι. Η ΔΙΑΡΚΕΙΑ 3) ΊΊ διάρκεια χών άπύ 27 Αν γοΰστου 1969 καί 25 Ίουνίου 1960 συμβάσει»ν καθορίζεται είς 29 έ'- τη Αρχομένη Από τής λήξεο>ς τόν
υπό τοϋ άνιοτέρο άρθρου 6 προ¬
βλεπομένων προθεσμιών.
Έκτύς τόν 1.000.000 τόννοιν
βιοξίτου έτησίος τόν προβλεπομέ
νόν υπό τής 27ης Αύγουστον
1960 συμβάσεως ή κυβέρνησις δύ
ναται νά επιτρέψη τήν έξαγοιγήν
έν συνόλω 1.750.000 τόννον βο-
ξίτου επί πλέον κατανεμομένον ε¬
πί τόν έτών 1966 εος καί 1970
συμπεριλαμβανομένου.
Ή «Άλουμίνιον τής Έλλάδο;»
άναλαμβάνει νά έρμηνεύση ώς κά
Τ(»θι χήν πρώτην παράγραφον τοΰ
άρθρου 23 τής άπό 27 Αύγου¬
στον 1960 συμβάσει»;.
Οιαδήποτε έταιρεία είναι ελευ¬
θέρα νά Αναγείρη καί έκμεταλλευ
θή εργοστάσιον παραγογής Αλου-
μινίον χρησιμοποιοϋν κυρίκις τήν
οΰτο) παραγομένην Αλουμίναν, ώς
πρώτην ύλην διά τό Αλουμίνιον.
Ανεξαρτήτως των ώς «νο> δια
τάξεοιν ή «Άλουμίνιον τής Έλλ.ό
δος» ύποχρεοΰται δπος μή Αντιτα
χθή είς τήν ίδρυσιν καί εκμετάλ¬
λευσιν υπό άλλης έταιρείας ίργο-
τοοποποιουνται υπο της παρούσης
συμβάσεως κ(ά θά έφαρμόζωνται
άνευ έξαιρέσεων επί των όριον τής
παρούσης. Ιδία αί διαδικασίαι δι-
(χιτί|σί«ς αί προβλεπόμεναι είς πε
ρίπτοσιν Λμς ισβητήσεος ή διαφο
ράς θά έφορμόζοινται καί επί τόν
διατάξε·ον τής παρούσης.
Τύ Ελληνικόν Δημόσιον λαβόν
γνόσιν τής προμνησθείσης συμβά
σεοις ΰπογραφησομένης σήμερον
μεταξΰ ΔΕΗ καί «Άλονμίνιον τής
Ελλάδος» καί ής ώς ελέχθη κεί¬
μενον προσάπτεται είς την παιροϋ
σαν έγγυάται απάσας τάς υπό τής
ΔΕΗ Αναληψθπσας δι' αυτής ΰ-
ποχρεώσει; κατ' εφαρμογήν των
διατάξει»ν τοΰ άρθρου 7 τής Λπό
17 Λϋγοΰστου 1960 συμβάσει»ς.
Εκάστη τόν διατάξεον τής πά
ρονσης Αποτελεί ούσι/»ΐ>η δρον αυ¬
τής ώς πρός τάς επελθούσας συμ
φονίας καί είναι άμέσοις έφορμο-
στέα. Αί προβλεπόμεναι υπό τόν
συμφωνιόν τούτιον διοικητικαί πρά
ξεις (διατάγματα, Αποφάσεις τής
Νομισματική; Έπιτροπής κλπ.) θε
λουσιν εκδοθή έντός τοΰ βραχυτέ-
ρου δυνατού χρόνου.
Κατ' Ακολουθίαν των άνοτέριο
τρμνοντία οριστικώς αί μεταξΰ τοΰ
Έλ.ληνικοΰ Δημοσίου καί τής «Ά-
λο»νιίνιον τής Ελλάδος» διαφοραί
περί ών ή παρυϋσα καί οΰδρμία έ-
κατέοοιθεν άξίι»σις τής Απαιτήσεοις
ΰ(( ίσταται.
Έφ' ό συνετάγη ή παροϋσα είς
διπλούν είς χήν ελληνικήν καί τήν
τας Αρχάς τον ετέρου σνμβαλλο- , ρ άτ,,, τά. όπο[ ίχο(?5ήγημσαν
μένου μέρους, τάς άναγκαίας άδεί
άς έν λευκώ διά τα όχήματα άτι¬
να θά πραγματοποιήσουν τό τα-
ξίδιον μεταβάσεως εμφορτα καί τό
ταξίδιον έπιστροφής κενά.
4. Αί άρμόδιαι γαλλικαί Αρχαί
διαβιβάζουν είς τάς αρμοδίας ελ¬
ληνικάς Αρχάς, τα άντίγραφια τών
Αδειών, τάς οποίας έχορήγησαν
είς τοΰς "Ελληνας μεταφορεϊς.
II.
"Οσον άφορα; τό άρθρον 3.
Αί δηλώσεις δέον νά συμπεριλαμ
βάνουν τάς κάτιοθι ενδείξεις:
"Ονομα καί διεύθυνσιν τοΰ διορ-
διάρκειαν τοΰ
σαντο; ετους, ώς καί τόν Αριθμόν
τών πς»αγματοποιηθέντον ταξιδί-
ιον.
— Αί κοινοποιήσεις περιλ.αμβά-
νουν:
— Τούς Αριθμόν; τής πρώτης
πικων βρλτιώσεοιν τής επιφανείας
κυλήσε(»ς των εθνικόν οδόν Τρι¬
πόλεως — Καλ.αμάτας κ(ΐί 'Λσ.-τρο
/όματος — Πύλου, ποοιίπολογι-
σμοϋ δαπάνης 20 έκατ. δραχμόν.
Παραλλήλος σννρχίζεται ή στοιχει
ώδη: σνντήρησις τής έθνική.' ό¬
δοϋ Πύλου — Κυπαρισσίας διά
τήν Ανάλ.οσιν ποσοϋ ."ιθο.ιιοο δο<ί χμόν, ΰίΐύ τοϋ έργολάβου Άν Ζά- γουρα. 'Λνακαταοκευή καί άποπεΐ>άτω-
σις τής νέας όδ"ϋ Κυπαρισσίας —
Τσακόνας (Από Κα/.ό Νερό), ϊς>-
κειας.
— Τόν Αριθμόν τών πραγματσ-
ποιηθέντιον ταξιδίων.
ΤΙΙ. Ι1υσόστι»σις.
1. Διά τό πρώτον έ'τος έφαρμο¬
γής τής συμφωνίας, δ έτήσιος Α-
ριθμύς τόν ταξιδίων μεταβάσειος
καί έπιστροφής, τα όποϊα οί με-
ταφορείς τής μιά; χώρας δικαι-
οΰνται νά έκτελέσοιν επί τοΰ έδά¬
φους τής ετέρας χώρας ή υπό δι-
λιμένος Μαραθυπόλεοις. Έπισκε·ή
.ιροβλήτο; λιμένος Πρταλιδίου. Ά-
νέγϊοσι; Κίντςιον Έ,ιαγγελματι-
κής Γεοογικής Έκπαιδπ'ισρ(»ς είς
Τρκΐυλίαν (Φιλιατρά) καί κτιρκι-,
κου συγκροτήμιιτο; έλαιυβεξαμε·-
νόν ε·ίς Γαργαλ.ιάνους.
Έξ άλλον, σννεχίζεται ή έκτε'-
λισις διαφόρων ?ργ(ιιν όδοποιία;
καί ΰποδομής είς σεισμοπλήκτους
περιοχάς τού Νομού μας. Παραλ-
χανίας άλουμινίου έν Ελλάδι ά-
ποδέχονται τ' Ακόλουθα:
Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ
1.— Αί διατάξεις τής συμβάσε¬
ως μεταξΰ τοΰ Έλληνικοϋ Δημο¬
σίου καί τής «Άλουμίνιον τής
"Ελλάδος* έχουσιν εφαρμογήν ε¬
πί τής έγκαταστάσε(»ς καί λειτουρ
γίας έργοστασίου Λλουμίνας καί
άλονμινίου δυν(ΐμικύτητος παραγω-
γής άντιστο'.χοΰσης πρός τήν τι-
θεμένην είς τήν διάθεσιν τοΰ «Ά-
λοτ'μίνιον τής Ελλάδος» ηλεκτρι¬
κήν ενέργειαν συνεπεία τής μετα-
ξϋ ταύτης καί χής ΔΕΙ! συμφο-
νίας καί λαμβανομρνον ΰπ' όψιν
ότι τό εργοστάσιον Αλουμίνας τοΰ
όποίου ή δνναμικότης όρίζεται ή¬
δη είς 200.000 τόννανς έτησίιος,
θέλει τροφοδοτηθή διά τής έν λό¬
γο ενεργείας.
Τό σύνολον χον Απαιτονμε'νων
κεφαλαίων διά την εκτέλεσιν τοΰ
στασίου παρ(ΐγ(»γής Αλονμίνιον χρη γιιλλικήν κ(ά ΰπεγράφησαν άμφό
σιμοποιοίντος κνρί(»ς τήν παραγο τερα υπό τόν έν Λοχή σνμβαλλο-
μένην είς τό εργοστάσιον "Αγιος
Νικόλαος Αλουμίναν, Αλλά μετά
τήν ικανοποίησιν των Αναγκόν τής
μένον όριζομένοτ', ότι τό ελληνι¬
κόν καί γαλλικόν κείμενον είναι
ίσοδΰναιιον.
λήλοις ήρχισεν ή τοπογράφησις άλ άναθεορηθέντο; σχεδιον θέλει Λ-
λον σεισμοπαθών περιοχόν. Διά
τα Ανωτέρω εργα Αναλίσκεται πί-
«τοχτις 12,5 έκατ. δραχμων. Τέ-
λ.ος, κατεηκευάσθησαν είς τάς έν
λόγο) περιοχάς 1.300 νέαι κατηικί-
αι πρό; στέγασιν σεισμοπλήκτίογ.
Συνεχίζεται ή Ανέγερσις, επέκ¬
τασις ή Αποπεράτωσις 11
, . , ,. , , αμετακομισιν μέσω της χώρας ταυ
και της τελευταίας Αδείας ταξ.δί- της> όοίί-εται είς 400ας-
ου, αΐτινες εχορηγηθησαν καί τόν
Αριθμόν τόν έγκριθέντι»ν ταξιδί¬
ων.
— Τοΰς Αριθμοϋς τής πρώτης
καί τής τελευταίας αδείας
2. Εκάστη αδεία διαρκείας υπο
λογίζεται κατ' άποκοπήν διά 15
ταξίδια.
Εγένετο, έν Αθήναις, την 9ην
Απριλίου 1969
νέλθει μέχρι ποσοθ 135.000.000
δολλαοίων υπαγόμενον είς τάς δι¬
ατάξεις τής άπό 27 Ανγούστου
1950 σνμβάσρος κοί καλ.υφθησο-
μένοεν κατ' εφαρμογήν τοΰ άρθρ.
12 παρ. 2 τής συμβάσρως ταύτης
διά Β.Δ. δημοσιευθησομένον κατά
τήν διαδικασίαν τοϋ Ν.Λ. 2687)
ρίων Μέσης καί Δημοτικής Έκπαι ,-,:( όμοιον δέ πρός τό δημοσιευθέν
δεύσρι»ς καθ" ίίλ.ην τήν Μεσσηνί- ύπ' αριθ 584)1960.
αν_ |
Η ΥΠΟΒΟΑΗ ΤΟΝ ΤΕλΚΟΝ ΠΟΡΙΣΜΑΤΟΝ
ΔΙΑ ΤΟ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΠΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
μα ιδιόκτητον κ.λ.π.). Τήν δνσχε
ρή δέ ταύτην κατάστασιν, κατά
τάς Απόψεις ειδικόν παραγόντον,
ΊΙ 'Τπηρεσύι Τοπογραφήσεον
καί Κτη^ιατολογίου τοΰ ΰπουργεί¬
ου Δημόσιον "Εργον, επισπενδει
τήν υποβολήν πορίσματος επί τού έπιβαοννει περισσότερον ή καθυστέ
θέματος τής δημιουργίας ενός συγ
χρονισμε'νου Κτηματολογίου, έν
συνδυασμώ κια μέ τήν εξέτασιν
υπο τιον υπουργι»ν Συντονισμου
καί Δημόσιον "Εργ(»ν, ο)ρισμέν(»ν
ρήσις της εκπονήσε(»ς πλήρους
κτημιιτιιλογικοΰ χάρτου, καθορί-
ζοντος άδιαί')λήτ(»ς τα δρια, τα
σχήματιι κ<ιί τάς πρός αλλήλας σχέσπς τόν Ακινήτων μέ άκοιβή προτάσει»ν ένδιαφερομένι»ν Οίκιον, Απεικόνισιν τόν έδαφικόν ίδιομορ- πού θά όδηγήσουν είς ριζικάς λύ- φιόν καί τόν μή έπιδεκτικών με- σπς τοϋ χρονίζοντος προβλήματος. ' τρήσεως στοιχείιιιν τού ΰπεδάφους. Κ«τά σχετικάς πληροφορίας, αί , μέ ΰλ.ας τάς έκ τοϋ λόγον τούτου (Ίντιμετωπίζουσαι τύ θε'μα κρατικαί δυσαρέστους, επί τού ΰφισταμένου προβλήματος έπιπτώσεις. Σημποΰτιιι έπίσης, ότι δέν κα- τωοθίόθη ή επίτευξις μιόίς συνερ- γασίας έπιστημονικών παραγόντών υπηρεσίαι έλαβον νειοτέρας όδηγί- άς ό'π(ΐις ΰποβάλονν τό ταχύτερον δυνατόν τα πορίσμ«τά τοιν, οστε τύ υπουργείον Λημοσίι»ν "Εργ(»ν, τό οποίον, κατά κύριον λόγον χει- ρίζεται τό όλον θέμα, νά καθορί¬ ση τόν βασικόν προγραμματισμόν επί τοΰ προκειμένον, ό οποίος θά εξετασθή επί άνοτάτου κυβερνη- τικοΰ επίπεδον. καί τόν αρμοδίων φορέων τοΰ ύ- πονογείον Δημοσίοιν "Εργο-ν επί τού προκειμένον. Πολλαί υπηρεσί¬ αι είναι άρμόδιαι επί τοϋ κύκλον τόν κτηματολογικόν ζητημάτον. 'Τπάρχει ή 'Τπηρρσία Τοπογναφή Τό έν λόγω διάταγμα θά περιέ- ΤΟ ΣΤΝΤΟΝίΣΤΙΚΟΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤΛΙΟΝ ΕΙΣ ΠΑΤΡΑΣ Την 20ί)ν Ιουλίου έ.έ'. θά συ- νέλ.θη είς Πάτρα» ή 6η Σύνοδος τοϋ Συντονιστικοΰ Σιιμβονλ.ίου Ι5ι ομηχανικών Όργανώσεων. "II Λ- πόφιισις αυτή ελήφθη κατά τήν συνελθοϋσαν είς θεσσαλονίκην, 5ην Σύνοδον, έπεύεΒαιώθη δέ δι' χη επί πλέον διάταξιν ανάλογον πρός τήν τού άρθρους 9 τής ϋ- πουογική; πράξει»ς 13108)501)7. 6.1963 (ΦΕΚ 262)1963 Β) επι¬ τρέπουσαν είς την «Άλουμίνιον άλληλογραφίας μεταξΰ τοϋ Συν- δέσμου Έλλήνοιν Βιομηχάνι»ν καί τού Συνδέσμου Βιομηχάνον ΙΙα- τρόν. ή ηρΐ Τοπογναφή Μέχρι τής στιγμής κοινή είναι σεοιν καί Κτηματολογίου, Γειοτο- ή διαπίστοσις τόν άρμοδίι»ν επί πογοαηήσρ(ΐ)ν, Άεροτοπογραφήσε- τοΰ κτηματολογικοΰ φορέων, ίίτι όν, Καθώς καί τα τμήματα Προ τα έλληνικά κτηματολογικά βιβλίη γράμματος καί τοΰ Διοικητικοΰ ημέραν μέ τήν ημέραν, καθίσταν- ται περισσότερον άτελή, μή Λπει- κονίζοντα σαφός, κατά συντριπτι- κύν ποσοστόν, τήν οικονομικήν κα τάστιισιν τόν Ακινήτοη1 (έλλειψις στοιχε((»ν ένημερότητος, Ασάφειαι είς Απογραφΐκά δελαία καί εΰρετή- ρια, ώς πρός τύ εΓδος τόν τοπονυ μίων, κτηματολογικήν Αξίαν, δνο- Άκόμη καί άλλ.αι παρεμφερεΐς 'Τ- πηρεσίιιι, ποΰ ύπάγονται είς άλλα ύπουργεϊα, ώς ή Διεύθυνσις Τοπο γραφικής 'Τπηρεσίας καί ή Διεύ¬ θυνσις Έποικισμοϋ τοϋ υπουργείον Γεωργίας κλπ, Άλλ.ά ή Ελλειψις συντονισμοϋ των υπηρεσίαν τούτων, άπετέλ.ε- σεν ωσαύτως ίνα τών κυρίων λ.ύ- χανικής καί καλλιτεχνικής τιον έχ- παιδεύσε(»ς. Ό 21ετής Μπώλλ ό οποίος ειρ¬ γάσθη επί 12 σχεδόν μήνας είς την έταιρίαν Γ. Τ. Κόπλ.αντ καί Τίοί Λτδ. είπε τα εξής: «Σχεδιάζιο νά εχω τάς Αθή¬ νας ώς ορμητήριον καί Από έκεϊ νά ταξιδεύσι» είς διάφορα μέρη τής "Ελλάδος. Είναι τόσα τα μέρη ποΰ έπιθνμώ νά έπισκεφθό ώστε θά δνσκολευθό νά Αποφασίσω άπο ποΰ θά άρχίσο. Έκέ'ϊνο πού μέ έν- διααέρει πολ.ΰ είναι νά έπισκειτθώ μουσεϊα καί παλαιοπωλεία. Ή Έ- ταιρία είς την όποιαν έργάζομοι χοηβιμοποιεΐ ήδη ενα ελληνικόν σχέδιον είς τα ποοϊύντα της». Η ΓΚΑΛΕΡΙΤΕΧΝΗΣ ΤΟΤ ΤΠΕΡΩΚΕΑΝΕΙΟΤ «ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΕΛΙΣΑΒΕΤ»Π ΛΟΝΔΙΝΟΝ.— Τό νέον ΰπερωκεάνειον τής Κι- ούναρντ Βασίλισσα Έλισάβετ Π, διαθέτει ενα ιδιαίτερον χαρακτηοι- στικύν, μίαν γκαλλερί τέχνης, τϊιν Γκαλλερί Μάλμπρω παράρτημΐι τών γνωστών Γκαλλερί Λονδίνον καί Νέας 'Τόρκης. Ή Γκαλλεοί ευρίσκεται επί τοΰ καταστρώματος λέμβ(»ν ενός μακροΰ στενοΰ χώ¬ ρον δίπλα είς τό θέατρον. Είναι έφωδιασμένη μέ κινητά χιορίσμα- τα, πράγμα ποΰ έπιτρέπει τήν πα- ρουσίασιν έργον τέχνης κατά δι¬ αφόρους χρόπονς. 'Τπάρχουν έπί¬ σης βιτρίναι διά εργα γραφικής καί γλυπτικής. Οί ΰπενθυνοι τής Γκαλλερί Μάλμηρω Κιούναρντ πκο.τεύονν νά παρουσιάζουν ποιχί- λας σνλλογάς έργον είς κάθε τα- Είδι, Αντικαθιστώντες τα πιολον- μενα διά νέιον. "Οπος εφάνη άπό τόν κατάλογον έκθετών των έγκαι- νί(>ιν τής Γκαλλερί Τέχνης τοϋ ΰ-
πΐ'οωκεανείου, τούτο θά διαδραμ'ΐ-
τίση ρόλον «έκθετηρίου» βρεττα¬
νικόν εργιιιν τέχνης. Τα έ'ργα τε-
χνης. ποΰ έκτίθενται είναι δι' ολα
τα βαλλάντια. Αί τιμαί τιον κνμαί-
νοντ<Μ μεταξν 13 λιρόν καί 35. 000 λιρόν. γον τής Λνασχέσειος τών προσπα Οίΐών επ τής συντάξεως τοΰ Κτη ματολογίου. Έν τό μετπξί', διεβιβάσθη άρ- μιιδίιος είς χύν κ. υπουργόν Συν¬ τονισμου, τελευταία μελέτη επί τοΰ . επιμάχου θέμα,τος τοΰ κτηματολο¬ γίου τού κο,θηγητοΰ τής Φιοτο- ; γοίίμμομετρίας τού Ε.Μ. ΙΙολυτε χνείου καί επί σειράν έτόν προϊ- σταμένου τής 'Τπηρεσίας Τοπο- γραφήσε(»ν καί Κτηματολογίου τού υπουργείον Δημόσιον "Εργον κ. Ανδρέα Σώκου είς την όποιαν ού¬ τος άναπτνσσει τάς άπόψεις τού ως πρός την τεχνικήν, νομικήν και οικονομικήν διασφάλισιν τής Ακινή τού ίδιοκτησίας είς τα πλαίσια έ- νύς νέον θετικοΰ καί συγχρονισμέ- νου κτηματολογίου. Είς τήν μελέτην τού, ό κ. κα- θηγητής, Αναφορικώς πρός τόν φο, ρέα τής έκτελέσεος τόν κτηματο λογικόν έν γένει εργασιών, ό ο¬ ποίος μέχρι σήμερον διά τό κυριω ^ τερον μέρος — τό τεχνικόν — βΐ- ναι τό κρΑτος, προτε(νει την βα- θμιαίαν, καί μέχρι 500 τουλάχι¬ στον χρησιμοποίησιν διπλοματοό- χ<ον άγρονόμ(»ν, τοπογράφον μη¬ χανικόν, έξειδικενμένον ώς κττμα ■ τολόγοιν είς δκάστην περιοχήν ποθηκοφΐ'λακείου καί έφορίας, θός καί ίσαρίθμων έπίσης έξει&Ιϊϊ κευμέν(»ν νομικόν καί οΐκονομικών·* Κατά τοΰς σχετικοΰς ΰποί.ογι- σμοΰς τό έργατοτεχνικόν καί άλλο βοηθητικόν προσί»πικόν τόν κτη¬ ματολογικόν γραφείων τής χώ¬ ρας θά Ανέλθη είς 4—5 χιλιάδας τακτικούς ύπαλλήλους.
ιιμννοτ α. βερναρδοτ
(Χίί
τήν επομένην αποφασίση
,,ν την Ίταλών κατά
,; Κιιλαμα καί πιθανύν
/ τής ίπιθέσειιΐς δι' άρ¬
η χοί {ιποτομέοι; Καλπα
νιο,ι δέ πρό τού Τομέιυς Κα
• χά! ιδία. πό* τοϋ 'Τποτομέ-
ΐ; ή άντιαρματικ.ή ά-
,(_; καί παθητική ή-
ΐ; διότι, δέν διετιθεντο
ίνεργητικα μεοα, ή
. ίνΕογό;
,ο6ολικ«>ν ηιί άντιαρματικά πυ-
• δέ παΒητική αμννα δέν
ώ- ποοιοθηθή συνεπεία
Με
';χί(Γ ' Λ*«Γ~.σε ™ , ,
1 σήι·™1^1 κ(Πα την διαοκΡΙ-
α) τή; ννχτός 3 πρός 4 Νοεμβρί
„, των 'Τποταμέων Γρίμπιανης
^ Γ,Μΐνιτβοηοΰλοί εντεύθεν τοΰ
,ιβταμοί'
Καλαμά
ΝΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΑΠΑΚΙΟΥ
Άνέν.δοτος ίστορία εκ τοΰ πολε'μο ΰ 1!)4(ι__41
ΙΤΑΛΟΙ ΠΡΟΗΑΡΛ- πτεουν πρός τύν Τομέα Καλαμα,
Γ ' ,ΤΑ/θΝΤΛΙ ΝΛ ΕΠΙΤΕ όστις ήτο ό εύπαθέστερος καί «-
'^'.' ΚΓΑ ΤΟΤ ΤΟΜΚ- σθενεστερος άπό απόψεως άμυντι
θϋ1Κ\ΜΑ. ι χίί> οργανώσεως καί δυνάμεο,ν.
Ο- Ι Την εσπέραν εξεδόθη τό κάτωθι
,Τ,ν 0,ιιΐΝ<'>Οπη"ν σοίκι- ανακοινωθέν τού Γενικοΰ Στοατη-
ΛύΥ"»..ικ'όν πι-γκΓντοωσεων πε-, γε-ίου:
«°'Λ ' '" α,)μότ<·ιν μάχης προ τού, «Σήμερον είς τό Μέτωπον ΊΙ- :"""'*"'κολ.ημ«- «? τ''ν πεο"'- πιίΐί°>· αγών πυυοβολικοϋ έκατέροι
""ι^ »αχαΑάμ°ι' *ιιί Μονής Ά- «εν. Επίθεσις τοΰ έχθροΰ ύποστη-
,,"' οΓ-,όν, ή ΤΙ11 Μερπρχία οιςομένη δι' άρμάτων απεκρούσθη.
' ' 'Εννέα έκ των επιτεθεντων άρμά-
τΐιΐν νατεστράφησαν».
Διά τοΰ τόσον λακωνικοΰ άνα-
νοινωθέντος του τό Γενικόν Στοα
τηγεϊυν παρέδιυκεν είς τήν Ίστο
ο·'«ν τήν κ.ρισιμοιτέραν φάσιν τοΰ
ί.τικοθ αγώνος τοΰ Καλ,πακίου, τήν
οποίαν περιεγράψαμεν, δικαίίος δέ
διότι κατά τήν εποχήν εκείνην ε-
πρέπει νά καλ.ύπτη πέπλος άσφαλεί
«ς τάς διεξαγομένας έπιχειρήσεις.
Άλλ' ήλθεν ήμέρα κατά την ο¬
ποίαν οί ταγοί τοϋ Κράτους έμε
ριιινησαν νά χαοαχθοϋν επί των
πλακών τοΰ ίεροΰ χώρου τοΰ έν
Αθήναις Μνημείου τού Αγνώστου
Στηατιώτου αί όνομασίαι των κι·
Οΐΐ'ΐταιιον μαχών τοΰ πολεμοιι
1940—41. Παραδόξο>ς δ' έλησμο-
νήΗη τό Καλπάκι καί ανεγράφη ό
Καλάμας. Τούτο ήτο άστοχον. Διό
τι κυρίοις είς τό Καλπάκι συνετρί
6η των Ίταλών ή έπιθετική όρ-
μή καί τυχόν άτυχής εκβασις τής
μάχης έκείνης θά ήτο μοιραία διά
ιήν εξέλιξιν των έν Ήπείρω επι
χειρήσεων. 'Ενώ δέν συμβαίνει τό
αύτό μέ τάς μάχας τοϋ ποταμοϋ
Καλαμα.
Λνστυχως δέ καί ό τέως Άρχι
στρατηγος τοΰ Έλληνικοΰ Στρα-
του Άντιστράτηγος Παπάγος Ά-
λεξανδρος είς τό πολύτιμον ίστο-
ιιικον σύγνραμμά του υπό τόν τί
τλον «Ό πόελμος τής Ελλάδος
1930—41» ολίγα τινά άναγράφει
εις τήν σελίδα 221 περί τών άγώ-
νοιν τοϋ Καλπακίου κατά τήν κρί
οιμον ημέραν τής 3ης Νοεμβριού
1940.
Τοιουτοτρόπως ή μάχη τοΰ Καλ
ίτακίου παραδίδεται είς την λήθην
καίτοι είναι μία έκ των λαμπροτέ
ρων νικίΓιν τοϋ Έλλην. Στρατοΰ
καθώς δύναται νά κρίνη πάς άμε
ρόληπτος άναγνώστης τής παρού¬
σης Ίσιορίας.
Άλλά διά τίνα λόγον ήγνοήθη;
Τουτο άς τό εξετάση ό Ιστο
ρίς φόβον καί πάθος καί τα πρό-
α^ι^^^α καί ιά πράγματα.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
(1) Οί ώς ά'νω χαρακτηρισμοί
τού διαπρεποΰς στρατιωτικόν Ή
γέτον άνήκουν είς τόν τότε Δι¬
οικητήν τής ΤΙΙΙ Μεραρχίας ά
είμνηστον στρατηγόν Κατσιμή-
τρον Χαοάλαιιπον, όστις ίδοχεί-
ικος τούς ^γ^αψεν είς τα παρ'
εμού δοθέντα είς αυτόν πρός ε
λεγχον χειρόγραφά μου σ.τ.σ.
ίΐ»"1
«ην.
6ογανο
ίιαταββομή'η
,,,ιν-.."·; ° Τομενς θά καθί
άΛθόοδλητος άπό επιθέσεις
Κ,μαιοΐν μάχης, ταυτοχρόνως δέ
ϋ ίΕοΐχονομοίντο καί έφεδρε'κιι,
ό,ιοίιιν είχ^ν απόλυτον άνάγ-
■1, ,,,ίύβεν τοΰ ποταμοϋ άμνν
ηι{| τοποθεσία είχε μελετηθή καί
ιιιθή, .ιοοΛλέπετο δέ καί ή
οομή'η σύμπτυξις υπό τοΰ
σχ!«»>' ίνεογεία; τής Μεραρχίας.
'ηντο; ή σύμπτυξις συνετελε-
Λιάχωλίτιος κατά την διάρκειαν
ή; Μ'χτός, χοοίς ό ρχβΐ'ός ν' άν
,,,^βί] ταύτην καί έπραγματοποι
,9η ΗΜΐχίις παρά τάς ίκρισταμέ
να; μΕγίίτπς έδαφικάς δνσχερεί-
«;, χάρις: ίίς την δραστηρίαν έ
νίίγίΐαν των οϊκείοιν ήγητόριον,
Ιϋι, {έ 1ού Διοικητοΰ τού 40οΰ
ίϊΐτάγιΐ'ΐτος εΚώνοιν, γενναίου
μ [χανιοτότον Συνταγματάρχου
Ιΐών,οί' Τβαχαλώτοιι θρασνδούλον
ιίί μΕτάειτα ήρο'ικοϋ Διοικητοΰ
!...„«:„-
(II
ή Λ,τηίπ ίδη^ί'ι-
Ιιιίκιοχίιις
ή όποία έδοξά-
ιοχίιις, Ί) ή οία ξ
χοταλ.αβοΰσα έν Ιταλία τό
Ρίαινι.
Ό ΤΙΙΙ λόχος σκαπανέων, μετά
τ—, βιέλεΐ'σιν των τμημάτιον έντεΰ
§η τοΰ .ιοταμοΰ, κατέστρεψε διά
ί»αμ'τι&ος τάς έπ' ούτοΰ γεφύ-
(«;,
Ή ΤΙΙΙ ομάς άναγνωρίσεως ά
ιοσιοθεΐσα τής γραμμής μάχης
ιη!»πρώθη είς την περιοχήν
Κια — Κουρέντα ώς εφεδρεία
ιή; Μεραρχίας.
Ά,ιό δέ τής 16ης ώρας ό στα-
Θ|ΐ6; διοικήσεως τής Μβραρχίας
(ΐίτίθτάβμευβίν είς τύ χιορίον
Ποιοτό,ιοπο, ίνα ευρίσκεται πλησιέ
1 ΘΗΧΑΥΡΟΡΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
3ΕΝΟΤ:
Προσφατες έντυπώσεις άπό μιά έκδρομή
ίϊΗΝηΑΛΚΙΑΙΚΗ-ΑΝ. ΜΑΚΕΑΟΝΙλ ΚΑΙ ΘΑΣΟ
ΤΟΤ ΣΤΝΕΡΓΑΤΟΤ ΜΑΣ κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Β'
Ό χοιρός ήταν εύνβϊκός. Ό
οΰοανός όλογάλ.ανος. Ή θάλασσα
Ί<Ίαη· Οΰτε Ινα σκαμπανέβασμα. ^ηο κάπου κόπον φυσοΰσε όλύ- 1(οσο άεράκι. Διάρκεια ταξιδιοΰ «"Ι δ«α. Απόστασις 4 ν.μ. πε- ». ΓΕΐι)γμαφικώς (ίπιυς γνιυρί- ■ιψ ή θάσος είναι τό ϋορειότε (· Έλληνικό νησί στό θρακικό ^'ΐγο;. Κΐ'ίΐολεκτικά πνίγεται "» πράσινο καί σχεδόν δλο τό >?ί Είναι όοβινά μέ πυκνά δέν-
'««" κνκα, ελατα, εληές καί θά
Ι11»;. Πλοισιώνεται μέ γραφικές
^Ιώίεις άκτες, μέ μικρές πε-
»*;^ χαί μέ κατάλευκες άμμο«<- «':■ "Οταν αποοιβασθήκαμε στό ι. «περα άπό μιά δεκάλεπτο ά ^% μδς συνέστησε ή τουρι - '"' όστυνομία σέ κάποιο γηραιό ξεναγό πού τόν ϊλεγαν... Σοηηριάδη. Είχε ζων- ^ι. -ταοοοτπτικότητα καί θαυ Ι"""1 εύγλι,,ττία. 'Επισκεφθήκα - Ρϊτομς άοχαιολογικοΰς χώρους... 10 ιίΡο τοΰ "Ηρακλέους, τοϋ Ά- ""«ος, τοΰ Διονύσου, τήν Πύ ■1 τοΰ Διός, τα έρείπια τοΰ Βου- ού κτίστηκε πρίν άπό 7 ™.''£μ? ένδια(Ρέ λομ,, ή δίλ(ρ(νΐ- Ή κεφαλη
, ^ι« κιιί τοΰνεαροΰ σάτυρου.
^οιρόοος Κούρος - ϋψος 3,
,ΙΕ«Υο γλυ—ικής τού 6ου π.
α'«να), Ή
/ άνάγλυφο). 'Επίσης
; «« ομο,ώματα μέ έ'ξοχα δια-
»α ποόσωπα. Τα άκέφαλα
Τις
. κύλιχες καί άμφο-
1|Ε'·ιχό, άνεβήκαμε στό άρ
*· Ή θέα άπά τό δψο)
ήταν ΰπέροχη. Άνάμε
τά πεΰκα βλέπαμε κάτω
''' την άπέραντη γαλάζια
' τό αικοό νησάκι θασο-
•Λν ,1·""""1* σχό 6άθος τοΰ
IV-"
ά^(1)τίΙ0ι τής Κερα-
!«α ? ' πώς το ντ*σί 'έ'
'4Μι»τ ασΐ1 393 ΤΕΧΟθ·γωνικά χι-
-*Τ°α »- τ" *— πού
·
V
,ρ°1κητΐ)ία στό Νομό Κα
τ», &. ^πισίΐς μάς μίλησε γιά
β0!0 Υλύ«τη. Τόν Πολτόγνο
ΐο β,.0!0 Υλύ«τη
%« . ,00«
σΧηΙ >Α
'ίΐΐί ΟτΙ ^(Η1 καί εΐαθή
τή; α.,'1 -Χ°λή ΚαλΛν Τεχνών
1 ϊο νίτ'"ν· Τό δημιουργινό
?
τόν ε-
του ΙΙ&ταμιά,
έπ,θυμία τού.
(Χρονολογία γεν. 1894, θάνατος
1965). "Οσον άφορά γιά την ό-
νομασία τής θάσου, οί Άρχαϊοι
τής εΐχαν δώσει πολλά όνόματα ό
πως άναφέρει ή Ιστορία: Άερέα
γιά τό δροσερό άεράκι της. Αί-
θρία γιά τόν αϊθριο ούρανό της.
Χρυσή γ«ά τό χρυσάφι των με-
ταλλείο>ν της. Άκτή τής Δήμη¬
τρα; γιά τούς ξηρούς καρπούς
της καί Ήδιονίς, άπό την όμι!)-
νιιμη άρχαία πόλη πρός τίς έκ6ο
λ.ές τοϋ ποταμοϋ Στρυμόνα. Γε-
νικά ίίμιος, έπικρατέβτερη έκδο-
χή είναι τοΰ ίσΐοοικοΰ Ήρόδο-
του. ' ΟΉρόδοτος γράφει ότι
πήοε την όνομασία της άπό τόν
ήροια θάσον. Ήταν γιός τοΰ Ά-
γήνορος βαοιλέιος τής Φοινίκης.
Παράλληλα 6 Τουριστικός Όδη -
γός τής θάσου λέει δτι... «ή καλ
/.ίτερη έποχή γιά παραθερισμό εί
νχχι κατά τό τίλος τής δνοιξης
καί προπάντιον τό θέρος. "Εχε;
πολλά ξενοδοχεϊα καί έστιατόρια.
Έπίσης νοικιάζονται καί δο>μάτια.
Γιά ψυχαγωγία ΰπάρχουν πρός
τό παρόν δύο κινηματογρά(("οι καί
σέ ωρισμένα κέντρα, μικρές όρχή
στρες, τζοϋ - μπόξ καί πίκ-άπ. Τό
όδικό της δμο>ς δίκτυο δέν είναι
βυγχρονιομένο. Οί περισσότεροι
δρόμοι δέν είναι άσφαί.τοστροιμέ-
νοι. Είναι χίοματόδρομοι σέ καλή
μάλλον κατάσταση.
Ό περίττλους το{) νηαιοθ γίνεται
μέ πετρελαιοκίνητα σκάφη. Βρί-
σκεται υπό κατασκευήν καί περι
φερειακός δοόμος. Λειοφορεϊα έκ
τελοΰν δρομολόγια πρός τα μεσό
γεια χωρία, στίς πλ.άζ καί στά
έξοχικά κέντρα. Κυριώτερα προϊ
όντα τής Θάσου είναι: λάδι, μέ-
λ,ι, ξύλα καί άφθονα ψάρια. . .
μπαρμπούνια, τσιποΰρες, συναγρϊ-
δες, γλ.ώσσες, λαυράκια καί άστα
κο!_ Κυνόγι δμως εχει λιγοστό.
Χυνήθοις όρτύκια, πού ίχουν πέ
ρασμα σέ κοπάδια κατά τούς μή-
νες Σεπτέμβριο καί Όκτώδριο.
Γιά νά γνωρίση ό έπισκέπτης τό
νησί καί νά άπολαύση τα χωρία
της: Λιμενάρια, Θεολόγος, Ποτα
μιά, Καληράχη, Πρίνος, καθώς
καί τα τουριστικά της κέντρα:
Σκάλα Σωτήρος, Χρυσή Άκτή,
Σκάλα Μαρνών κλπ. πρέπει νά
παραμείνη στή θάσο τουλάχιστον
10 μέρες.
Εμείς πήγαμε μόνο στή Μα-
κρύαμμο καί στήν Παναγία. ΊΙ
Μακρύαμμος άπέχει άπό την πρω
τεύουσα 3 χιλμ. Ή τοποθεσία ή-
ταον άμολογουμένως γθΓ|τευπ«ή.
Ηρίσκεται σέ μιά γραΐμκή πλαγιά
ιιέ μικρή κλίσι, πού καταλήγει σέ
μιά νταντελλωτή άμμονδιά. Πυκνά
πεΰκα άπλώνουν τόν ϊσκιο τους
βτά γ«5ρο) λιθόκτιστα σπίτια καί
ατά σύγχρονα μπακαλλόους. Ή
— Δέν πιιικ) Οασα νά άνταποδό
σοι την ϊ.τίσχει|η τοϋ Κισλάοαγα,
ΐίίλ.ε μου Ισμαήλ, συνέχισε ό Λαλ
πατάν, γιατί τήν άλλη μερά καί
την ι'Ίρα ποϋ ίτοιμαζόμουνα γιά
τό τξ<ιμί ξανάοθ. πά'.ι. Μρ είοο ποίηίταν πώς μέ πεοίμενε στήν πΰ λη. Αυτή τή (τοοά 6έν άνέ(>ηκε «τύ
γραη-είο μου. Είχε την άξίοση νά
κατε6(Τ) εγώ καί νά τύν ποουπαν
τήσω στίς σκάλες, ίί-κυς ήταν τό
κανονικό. "Εκανε δπιος καταλα -
(-αίνεις, χρήση των δικαιωμάτιον
τοϋ άξιαιιτός του. Λϊν ήξερα τίς
προθέσεις τού καί δέν ηθελα νά
τόν προδιαθέση ασχημα Λπίναν-
τί μου.
Κατέίίηκα τίς σκάλες τρέχον¬
τας κι' έ'φτασα λαχανιασμένος «τή
πύλη. Τοΰ ς-ίλησα τό χέρι καί τύν
ώδήγησα στό Μουσαφίρ Όν-τά.
Φάνηκε εϋχαριστημένος άπό τόν
τρόπο πού τόν δέχτηκα αύτη τή
φορά. Μοϋ χαμογέλασε φιλικά κι'
είίγαλ.ε άπό τό κόριτο τού μιά μα
λαματενια ταμπακιέρα, μέ πολΰ
λεπτά άρα6ουργήματα σκαλισμένα
πάνω της καί πλουμισμενη μ' έ'να
πλήθος άπό μεγάλα διαμάντια:
— Ή Μεγαλειότητά της, ή
Σουλτάνα Έμινέ, σάν έ'να μικρά
δεΐγμα τής ίκανοποίησής της, γιά
τήν άψοσίιοσή σου, μοΰ είπε, σοΰ
στέλνει αύτό τό δώρο.
— Εΰχαριστώ τή Μεγαλειότη¬
τά της, τή Σουλτάνα μας 'Εμινέ,
γιά τό δώρο της καί τήν εύγνω-
μονώ γιά τήν εΰνοιά της, άπάντη
σα καί πήοα τήν ταμπακέρα.
Κοΰνησε χαμογελώντας τό κε-
φάλι του καί χτυπώντας μου φιλι
κά τόν ώμο,
— ΆΓρερίμ, μοΰ είπε καί δίχως
νά μέ χαιρετήση τρά6ηξε πρός
τήν πόρια.
Άναστατώθηκα. "Αν τόν άφηνα
νά φύγη χωρίς νά μοΰ λι>ση τό
μυστήριο, μέσα στύ όποΐο συνε -
χώς μέ τύλιγε μέ τίς άναπάντεχες
έπισκέ>|ιεις του καί μέ τα δώρα
το»>, θά εξακολουθούσα νά ξώ μέ¬
σα στήν άγονία. Κι' αΰτό δέν τό
άντεχα.
— Στάσου, «όγλοΰ μ' έφέν-
τη» τοϋ φώναξα καί τόν πίλησία-
σα.
Κοντοσνάθηκε, μέ κοίταξε μέ ά
πορία καί μέ ρώτησε ήρεμα.
— θέλο νά μοΰ ξεκαθαρίσης,
τί σκοπό εχουν αϋτά τα δώρα. θε
λ·Ί νά μάθιο επί τέλους, τί ζηιτας
άπ' ίμένα Κισλάραγα. "Αν μέ τα
δοιρα αύτά θέλεις νά μέ μπλέξης
γιά νά χάσο) τό κεφάλι μου καί
ν' άπα/./.αγής ΐτσι άπ' έμένα, κα
λύτερα νά μοΰ πής πώς δέν μοΰ
έ'χεις έμπιστοσύνη, όπότε δέν εχιο
/αμμιά άντίθί?ησΐ, νά παραιτηθώ
άπό τή θέση τοΰ Μεγάλου Βεζύ-
ρη, γιά νά σώσω τό κεφάλι μου.
Ό Κισλάραγας, δρχισε νά γε-
λά.
__ Δέ σέ ήξερα γιά τόσο μπουν
ταλ.ά, μοΰ άπάντησε. "Αν ήθελα
νά σέ όλάψο) Βεζύρη μου, δέν θά
σοΰ ^κανα επισκέψεις ό ίδιος κ«.ί
μάλιστα στήν 'Τψηλή Πύλη.^ θά
σέ σι«ναντοΰσα όπουδήποτε άλλοΰ,
μα οχι έδώ μέσα. "Τστερα σέ
καμμιά περίπτιοση, δέ θά σοΰ
I-
φερνα έγώ ό ϊδιος τα δώρα. "Ε¬
νός Κισλάραγας δέν κάνει τέτοι-
ες βλακεΐες. Ήσΰχασε λοιπόν καί
δέν σοΰ παίζο κανένα παιχνίδι.
Είναι άλήθεια πώς πολέμησα τόν
ΤΙαναγία, ποϋ εχει άπόστασι 7 χι
λιύμετρα είναι μεσόγειο χωριό μέ
ρψόμετρο 2(Χ) μ. ττερίιτου. Καβή
σαμε κάτω άπό έ'να σκιερό πλά
τανο. Φάγαμε καρυδάκι γλαΐκό (Ί-
ίίιοσκεΰασμα τής θάσου) καί ήπια
με καθάριο κρθο ν^ρό ιτοϋ άνάβλυ
1? Λπίι μΐ" πεοα όλόήοοση πηγή.
Άογά τό άπόγευμιι κ.άναμε ένα
πεοίπατο στΐ|ν παοαλία καί ϋστε-
ρα μπήκααε στό ίδιο (Γκρυ-μπ(ι')Τ
'ΐου σι;ΰριζε διακεκομμενα καί ?-
ΐ| ε·υγε σιγά - οιγά ένω πολλοί έκ-
ήρομρίς χαιρετούσαν μέ τα μαντή
λια τους τούς γνιοστούς καί φί-
λους που περίμεναν στό πορθμεϊο.
Διανυκτερεύσαμε καί πάλι στήν
Κομοτινή. Τήν έπομένη μερά, Δευ
τεοα τού ΙΙάσχα, πήραμε τό 6ρό
μο τής ίπιστροφής. Σταθήκ.αμρ
στήν Καδάλα καί έπισκεφθήκαμι-
τό άρχοντικό τοΰ Ίδρυτοΰ τής δυ
ναβτείας τής Αιγυπτου Μωχάμεθ
"Αλυ, ποί' ώνομάζετο καί Χεί)ί-
Λης, δηλ. άντιβασιλεύς. Τό Βυζαν
τινό (ρροΰριο κ<ιι τό νεόκτιστο μου (7Ρίο ποϋ 6ρίσκεται στήν παραλάα. Με'σα σέ γυάλ.ινες προθήκρς ήσαν τοποθετημρνα μέ έπιμέλεια πολλά άρχαιολογικά εύρήματα άπό τίς ά νασκαφές πού έγιναν στήν Άμφί π0Λι καϊ στόν Όλυνθο — Δοχεϊα αί εντόνους χρωματισμούς. Άγ- γεία μέ παραβτάσεις έφίππων. Χρυ σά καί άργυοά νομίσματα. Διάφο οα σκουλαρίκια, δακτυλίδια καί π^ε ριδέραια, καθώς καί μικρά ποικί- λα άγαλματάκια μέ λεπτεπίλεπτες ιιαδδώσεις. Αφήνοντας την Καδάλα, στα- θιιεΰσαμε γιά λίγο στήν ίστορική πόλι των Φιλίππων. Εϊδαμε τά^ έ- ρείπια τοΰ ΰδραγιογείου. Τα τείχη των ρωιιαϊκών χρόνον, τό Βήμα καί τό πλέον ενδιαφέρον, τό θέα- τοο. Βρίσκεται σέ μιά άξιοθέατη τοποθεσία. Τελικά, πηγαίνοντας και πάλι στή &ζσσ<χλον'ικη καί περνώντας μέ σα άπό τα μακεδονικά Τέ+ιπη —- ■με την κατάφυτη κοιλάδα καί τα ποτάμια μέ χά γάργαρα νερά — ένώ ό φωτόλουστος ήλιος εγερνε (Γΐή α-λογισμένη δύσι, μάς ?φερνε στή θΰμησι τίς ξένοιαστες μέρες πού πεοάσαμε στήν πασχαλινή αΰ τή έκδρομή καί μάλιστα τίς εΰ- χάριστες ώοες πού μείναμε στή ' δροσόλουστη καί καταπράσινη θά σο. ,,0—4—69 Χ. ΠΕΤΡΟ1ΙΟΪΛΟ2 διορισιιό σου σ' αυτή τή θέση. Άλ λ« γι' αϋτό, δέ φταίο έγώ μά έ σί< ό ί'διο;, πού πςιίν την καταλά (ίης, μέ οσα ελεγες έδώ κι' έκεϊ καί μάλιστα άνάμεσα στούς ρα- γιάδρς, ρ&ειχνες πώς δέν εΐχες σκοπό ν' άκολουθήσης άπό τή θε ση τού, τίς άρχές τοΰ Ίσλ.άμ, πού μ' «ϋτές δοξάστηκαν καί μέγα - λοΰργι>σαν οί Όσμανλήδες, δημι¬
ουργώντας τή Μεγάλη μας Αύτο
κρατορία. "Οταν ό'μως τα κατά -
(Γερες νά γίνης Μεγάλος Βεζύ -
ρης, μέ χαρά μου είδα καί άπό
τίς πράξεις σου 6ε6αιώθηκα πώς
μέ τα δσα έλεγες τότε, προσπα-
θοΰσες νά πάρης μέ τό μέρος σου
τούς ραγιάδες γιά νά έξασΓραλί -
σης τή θέση πούφιλοδόξησες νά
καταλάβης κι' δχι γιατί π{στεν-
ες. Άπό τίς πρώτες μέοες τής 6ε
ζυρίας σου, άποδείχτηκες καλ.ός
Μουσουλμάνος καί αξιος βεξΰρης.
Γι' αΰτό σήμερα, έ'χεις ολη μου
τή συμπάθεια κα ολη μου τήν έμ¬
πιστοσύνη. Δέ στάθηκες κιαφίρης
του Ίσλάμ. Καί σ' αύτό όφείλε-
ται καί ή εδνοια τής Καντινέ 'Ε¬
μινέ Σουλτάνας. Πιστεΰει καί πο¬
λΰ σωστά, πώς έχομε σήμερα έ'να
πολύ ?ξυπνο Βεζύρη, στόν όποΐο
μπορυΰμε νά εχουμε έμπιστοσύνη,
7ΐά τή διατηρήση τοΰ μεγαλείου
τής Όβθ)μανικής Αΰτοκρατορίας
καί γιά τή δόξα τοΰ Ίσλάμ. Κι'
ενα τέτοιο Βεζύρη, δέν εχουμε ου
τε [ήν πρόθεση, μά ουτε καί τό
σιιμο,ερον νά τόν άλλάξουμε. Στά
εΓπα δλα αύτά Βεζύρη μου, γιά νά
πισιέψης στά φιλικά μου αϊσθή-
μαια καί νά μή βάζης κακό στό
νοΰ σου. "Εχεις την εΰνοια τοθ
Χαρεμιοΰ κι' αύτη γιά τα συμφέ¬
ρον ουυ, πρέπει νά τή διατηρή -
σης.
— Τα καλά σου λόγια, 'Τψηλά.
τατι;, μέ καθησύχασαν καί μ' εύ-
χαρΐστησαν τοΰ εΐπα, γιατί άποτε
λοΰν άναγνώρισι των ΰπηρεσιών
ποί) μέ τίς μικρές μου δυνάμεις,
προοφέρο) στό Πατισάχ καί στό
Λοήλέτι, μά δέ μοΰ άπεκάλυψαν
ιοϊις σκοπούς σου, δέν μοΰ ε"λυ -
ο «ν τό πρόΑλημα πού μέ τίς άπα
Ίΐτες επισκέψεις σου καί μέ τα
δώρα συν, μοΰ δημιουργήθηκε.
Μοΰ ίπεόαλε σιιοπή με μιά του
χειοονοιιία καί μοϋ είπε:
— ■ Σίντομα θά σοΰ λυθοΰν οί
άποοίες. Στό μετιιξύ κάνε υπο-
μονή καί έξακολοΰθησε νά δουλεύ¬
η; τό Δο6λέτι, σά πιστό^ Μου -
πουλμάνος.
'ΚΛώ σταμάτησε τή κουβέντα
κ.(ΐΐ κορβίιΐιμρνος σά διάνος 6γήκε
στό διάδρομο. Τόν άκολοΰθησα αι
ωπηλός καί κατϊβήκαμβ στήν πύ-
Α,η. Τόν βοήθησα ν' άνε6ή στύ ά-
λογό του, τοΰ φίλησα πάλι τό
χέρι καί χωρίσαμε.
Σέ τρείς μέρες, νάσου τον πά¬
λι φίλε μου Ισμαήλ. Αύτη τή φο
ρά αοϋ Ιφερε έ/να μεγάλο σάν ά-
ιιύγδαλο μπλέ διαμάντι:
— Βαδίζεις καλά, μοϋ είπε φι
λικά. Ή Καντινέ 'Εμινέ Σουλτά
να, έξακολον>θεί νά σέ περιβάλη
μέ τήν έμπιστοσύνη της. Καί γι'
Απόδειζη στοϋ στέλνει αϋτό τό πε
ιοάδι γιά τύ σαρίκι σου.
ΛΙστασα νά τό πάρω. Μέ εΐχαν
πάλι ζώσει τα φίδια. Γιατί όπως
ζέρης φίλε μου, αύτοι οί χαντού-
μηδες, δέν εχουν μπέσα. Είναι υ-
,ιυυλοι σάν όχιές, πονηροί σάν ά-
;.ρποΰδες καί μοβόροι σάν τίγρεις.
Κατάλαβε τούς δισταγμοΰς μου
κια μοΰ είπε:
— - Πρέπει νά σέ 6ε6αιώσι» μιά
για πάντα, πώς δέν ένεργίό άπό
ίιική μου ποωτοδουλία. Κράτησε
ιθ πετράδι καί μή ζητάς νά χά-
οης, μιά χόσο μεγάλη είνοια πού
ορ.... (περικν^κλοΐ) πεοιβάλλει.
ΙΙήρα άναγκαστικά τό πετράδι
καΕ τόν εΰχαρίστηοα:
— «Άντε νά δοΰμε, Βεζύρη
Λαλπατάν, τί θά 6γή σ*τό τέλος
Λπ' ολα αϋτά», είπα μέσα μου.
Μοΰ ϊσφιξε τό χέρι καί κίνησε
νά 6γή μόνος του άπό τόν όντα:
— Λέν είναι άνάγκη νά μέ συν
οδεύσης μοϋ είπε. Είμαστε φίλοι
κα άνάμεσά μας, δέν χρειάζονται
τυπικάτητ.ες..
(Συνεχίξεται)
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΙΙΝΙΛΟΣ»
Έκ.υκλοφόρησε τό τεΰχος Ιου¬
λίου τοϋ περιοδικοΰ «Ό Κόσμος
τής 'Ελληνίδος». Άπό τα περιε-
χόμενα: «Τό ξεΰγος των 50 χρύ-
νιον» τού θ. Μπο6έ, «Είς τα ϊχνη
τού.» τής κ. Λ. Άκύλα, «Οί γονείς
στό σχολειό» τής κ. Α. "Αννας
Ράπτη. «Χιροσίμα: Μιά ξεχασμένη
έπετειος» τής δ. Μ. Πανταζοπού-
λου, «Δώρο άπό άφρικανική καρ-
διά» τής κ. Α. Γερακανάκη, «Μέ
σιιντροφιά τήν πίστι» τής δ. Χρ.
Γιαντζόγλου, «Άνδρος» τής κ. Κ.
Σπηλιωτακοπούλου, «Γιά τήν μνή
μη τοΰ Δημ. Χαροκόπου» τής κ.
Στ. Μερκούρη.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΪΡΟΓΛΟΥ
Τ?
τον Λονοινου.
μ χρόλ λ£ϋ έπή?*ν τ* βραβείον Καλοΰ
τοΰ Συ;ιβουλίου Β:ο ιηνανιχί); Μορφολογία-
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΚΡΕΝΟΜΠΛ
ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟ1 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΙΟΙΙΟΤΙΤΟΗΟΤ_Ε:ΟΪΕΡΙΪΪΤ
Τού έν Γαλλία άνταποκριτοΰ μας κ. ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Άναρωτιίμαι ποίος άοαγε νά-
ναι ό ρόλος μιάς "Ελληνικάς Κοι
νόττιτος τού εΕοιτερικοΰ; Νά συγ
κεντρώνη γύρΐι) άπό Ινα πατριωτι
κό πυρήνα τόν άπόδημο ίλληνι -
σμό; Νά προσπαθή διά παντός νο
μίμου μεσου καί σχετικής προπα¬
γάνδας νά διατηρήση τα έλληνι-
κά ηθη καί εθιμα; Τήν γλώσσα,
τήν θηησκεία, τάς παραδόσεις;
Μήπος νά ίκανοποιή ποοσΐριπικές
φιλοδοξίρς μέ τίτλους προέδο(ον
η γοαμιι«τρ(υν δοσμένους σέ ποό-
σοπα άνίκίΐνα; Μήπος νά μαζεΰη
χρήματιι γιά (μλανθρωπικούς σκο
ποϋς μόνο; "Η νά διατηρή έ'να εί
κονικό έλληνισμό χριστιανισμό,
στό μάτια των φιλοξενοκσών χο
Οθν, γιά νά διατηρήση τα προσ-
χηιιατα, ποοσπαθώντας άλλοτε ε-
ξυπνα, άλλοτε άδέξιι, νά κρύ«|ιη
μερικά παοοιμιώδη έλαττώματα
της ελληνικήξ ράτσας, άξίας θαυ
μασμου, κατά τα άλλα; Ό άνα-
γνώστης θά μέ έροτήση, ίσος,
γιατί θετο> αύτές τίς ερωτηθείς.
Μά άς άρχίσίο άπ' τήν άρχή, γιά
νά τοϋ δώσο νά καταλάβη.
Βρίσκομαι έδώ καί τρία έ'τη
στ>Ίν Γκρενόμπλ, πόλη ίΐασίγνο -
στη είδικά μετά από τούς χειμε-
1>ινούς όλνμπιακοϋς άγώνες τοΰ
68. Στήν Γκρενόμπλ ζοΰν περί
τους' 3.000 "Ελληνες, πρόσφυγες
ηι ,-,η,ιιοσιιτεροι, μετα τήν κατα-
πτρο({ή τής Μ. Άσίας, έργατικοί,
είρηνικοί, (τιλυξενοι, ΰποχρεωτικοί
ίίταν θέλουν. "Εχουν κτίσει την
έκκλησία τοΰ "Αγ. Γειοργίου, με
ποοσιυπική τους έργασία καί μό-
χθο, γιά τα όποΐα είναι αξιοί συγ
χαρητηρίο>ν. "Εχουν τήν 'Ελληνι
κή Κοινότητά τους, έ'να φιλανθρο)
ΐτικό καί καλλτιεχνικό σύλλογο
ιόν «Όρφέα», τοΰ όποίου εχίο
την τιμή νά είμαι γοαμματεας, πό
βοσ<ραιρικό σύλλογο, ό οποίος ε- μαθα πρό ημερών ότι δια>ΰθηκε..
προσκοπισμό, άποτελούμενο άπό...
μιά προσκοπίνα άξιέπαινη, καί δέν
σΐ'νεχΐζιΐ) παρακάτω, διότι θά νο-
|ΐίση κανείς δτι κάνο) προπαγάνδα
κακής ποιότητος εναντίον των κα
λών αυτών άνθρώπιον πού έκτιμΛ
κα£ σέβομαι. Ξέχασα έπίσης νά
ϋ(Τ), υτι ϋπάρχει καί έλληνικό σχο
λεϊο έκ 30 μαθητών, ίίποΐ' τα έλ-
ληνόπαιδα γεννηθέντα είς Γαλλί¬
αν, προσπαθοϋν φιλότιμα καί μέ
<Ί>.?ή θελήση νά διατηρήσουν τήν
πατρογονική τους γλώσσα, υπό
τήν επίβλεψιν τοΰ ύποΐ}%ινομένου.
Λύτά σέ άδρές γραμμές, γιά τήν
έλληνική παοοικία τής Γκρενό¬
μπλ. Άλλά, στά 3 ετη πού 6ρί-
σκοιιαι ίδω, καί παρηκολοι'Όησίιΐ
άοκετές δσαστηριύτητες τής κοινό
τητος, χ&οοΰς, γιορτές κτλ., ό -
μολογω είλικρινά, υτι δέν μπύρε
αα νά διακρίνω, &ν οί πατριήτες
αύτοι κατάλαϋαν πραγματικά τόν
οόλο μιάς ίί.ληνικής κοινότΐ|τος
τοΰ έξίοτερικοΰ καί πολλοί παρά
γοντες καί γεγονότα, μέ ωδήγη¬
σαν νά συμπεράνιο, δτι παρ' δλη
τήν καλή τους θελήση, τα προαι
ώνια προσοπικά πάθη, συμφέρον-
! τα, άντιλογίες, γοίνιες ποΰ διακρί-
νουν τήν φυλή μας, τούς μειώνουν
<ττά μάτια ενός τρίτον δίκαιου πά ρατηρητοϋ. Τό δέ τελευταϊο γεγο νός πού μοϋ διηγήθηκαν, ένώ έγώ ε'λειπα γιά τίς πασχαλινές διακο πές, μέ ύποχρεώνει νά σκέφτομαι δΰσπιστα περί τής σοδαρότητος με τήν οποίαν ό καθένας άντιλαμδά νεται τύν ρόλο του, στό έλληνι- κό κοινοτικό κατάστημα τής Γκρε νύμπλ. Στβαστός Έλλην τοϋ έξοιτερι- κοϋ, πρώην πρύεδρος τοΰ συλλό- γου «,Όρςρεύς», ϊπίτιμος πρόεδρος τής κοινότητος, άγαπητός άπύ πολ λούς καί άπό πολλούς μέ κακό μά' τι, «παρατηροΰμενος>·· λόγο) τής
θέσεώς του, τής άνέσεο>ς καί τής
οίκογενειακής του εύτυχίας, μοΰ
είπε τα κάτωθι: ΕΙχε γνιορίσει
πρίν άπό πολλά χρόνια έ'να συμ-
«ατριώτη του, πού ήταν στήν
Γκρενόμπλ, συναντηθήκανε, εΐπα-
νε τα δικά τους, καί κατόπιν τόν
έ'χασε, τόν ξέχασε σχεδόν. ΓΙροά-
σανε πολλά χρόνια. Τελευταίοις
αύτός ό άνθροιπος 6οισκότανε στό
νοσοκομεϊο, χοιρίς οίκογένεια, φί
λους, χήματα. Καί μίαν θλιβεράν
ημέραν παρέδοσε τύ πνεϋμα καί
πήγε στάς ακονίους μονάς. Προ
τοϋ νά πεθάνη, οταν οί Γάλλοι τόν
έρώτησαν ποίον νά είδοποιήσουν
είς περίπτοισιν θανατον του, εδιυσε
τύ ϋ'νομα τοΰ κυρίου, ό οποίος μοΰ
διηγήθη τήν ιστορίαν, είτε γιατί
έκείνη την στιγμή αϋτό τό δνομα
θνμήθηκε, είτε γιατί εΓχε θυμηθή
τήν παλιά τους (ριλία. Τέλος πάν
τοιν, εδιοσε τό ύ'νομά του. Μετά
τό μοιυαίο γεγονύς, ή γραμματεία
τοϋ νοσοκομείου είδοποίησε σχετι
κά χον κύριο αυτόν, ό οποίος χω¬
ρίς νά θΐ'ΐιηθή, νά οιοτήση χάν τό
ϋνομα τοϋ συμπατριώτου τον, άλ¬
λά μαθαίνΐιιν δτι ήτο "Ελληνας, ύ
ποσχέθηκε νά φροντίση τα τί)ς κη
δείας καί ταφής του. Άλλά,... άλ
/.ά έλογάοιασε χορίς τόν ξε·νοδύ·
χο! Καί ό ξινοδάχος στήν προ-
κειμένη περίπτο>σι ήτο ή 'Ελληνι
κή Κοινότης τής Γκρενόμπλ *αί
είδικώτερα τύ διοικητικόν της ουμ
(ίοΰλιο. Έν παρε,νθέσει δέ όφείλι»
νά ποοσθέσο) ότι επί δίμηνον περί
που, ό ιερεύς τής κοινότητος, γί-
ρο>ν 75κονταέτης ασθενήσας
αί ΐά»
ής Κοι
νότητος πληροϊ άλλοτε ό ίερεί'»
Γϊ)ς Λυωνος, άλλοτε τών Παρισίιον
η δλλης γαλλικής πόλεως, διότι ό
Σεβαημιώτατος Γαλλίας δέν ηύ
Ούκησεν άκόμη νά στείλη άντικατα
στάτη του. ΓΙρριμένει, ίσιος, νά
γίνη καλά ό γερόν Ιερεύς — ό
οποίος καί πρό τής ασθενείας του
έξετέλει Λνεπαρκώς τα καθήκοντά
τοι>, λόγο) γήρατος, — γιά νά τα
ξαναΕκτελή δχι πλέον άνεπαρκίός
ήλλά ώς νά ήτο ή χειροτερα άγγα
ι,ιρία καί τό μεγαλύτερον ιιαρτύρι-
ον. Μά αύτύ είναι άλλη ίστοηία...
Γηλεψώνησε, λοιπόν, ό γνοστός
μου κϋριος στύν γραμματέα τής
Κοινότητος, ό οποίος μέ εκδηλο
ενδιαφέρον είπεν δτι αύτό είναι
βουλειά τοΰ πρόεδρον, είδοποίησε
λοιπόν τδν πρόεδρον, ευγενικόν
"Ελληνα πατριώτη, μέ έλληνοχρι
υΐιανιχά ίβεώδη, ό οποίος έν συν
νενοήσει καί μέ τύν άντιπρόεδρον,
έτερον "Ελληνα ένθουσιώδη, έ'6αλ-
ε'να μέλος τού Συμβουλιον —νά
τηλεφονήση στύν γνυιστό μυυ κύ-
μΐο, δτι: «ή Κοινύτης δέν μπορεΐ
ν' αναλάβη ουτε κηδεία άγνώστο>ν
οΐίτε χαφές, γιατί πρέ.ιει νά φε-
ρουν παπά, πρέπει νά πληρωθοΰν
έ'ξοδα κηδείας, δικαίιομα έκκλησί-
ας κτλ.» καί δτι: «Τί νά γίνη,
βγάλτα πέρα μόνος σου—- περί-
που— κι' έγώ άδιαφορώ». Ό γνιο
στός μοί. κύριος εκπληκτος, ουνά
μα δέ καί θυμιβμένος γιά την έλ
ληνο - χριστια-νική αύτη άπάντη-
σι.
ΙΣΤΕΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
, είναι στύ νοσοκομεϊο καί
ανάγκας τής 'Εκκλησίας τής Κοι
Έπΐβ?ληιής τής Όβδοπεδι·
κης Κλινιχής Πανεηιοιημίον
Αθηνών
Δέχεται καθ* εκάστην 6-3
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον του Σεμιτέλου 4
τηΐέφ. 785.894
Ώλ. Μοβιλη Ά&ήοαι Τ.611
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΑΑΙΑ
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΖΧΝΑΙ
Γραφικι) "Υλη
Ι. ΣΙΛΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσαης 14
Τηλ. 316-385
(Συνέχεια έ< τής 1ης αζ/ ) σα τοΰ δοματίου ήρχισε ν' άνεδαί νη τήν σκάλα τής ταράτσας, έξέ- φυγον έκ των γονάτον τοΰ πατρός μου καί θρηνιόν γοερώς, τήν ήκο- λούθησα κραυγάζον «Μή, μή, μα νοΰλα μου... δέν θά τό ξανακά- νω._. μή'...» Ήσθά θτ(ν τότ* νά μέ άρπάζη είς την άγκάλην της ή θεία Εύγενία καί... άφυπνί σθην, άγνοώ πώς, καί πότε είς τό κρείίάτι αο>ι, καί μέ απέραντον λα
τρείαν εΐδα τό άγαπημένο πρόσω
πον τής μητρός μου νά μέ κυττά
ζή μέ άνήίυχον στοογήν Τ' άδέλ
φια μου εκοιμώντο ήσύχιος. Ό πά
τέρας καί ή θεία Εΰγενία ελειπαν
είς τα δοιμάτιά τον τού δευτέρου
όρόφον.
— Δέν είμαι κλέφτης! ρψιθύρισα
είς την μητέρα μου, καί σννέχι-
σα: «Λέν θά σκοτοθής μαιιά, ε-
τσι;».
Καί άπεκοιμήθην είς τήν άγκά
Ι λην της.
"Οσα χρόνια καί δν περάσανε
άπό τότε, οσα κι' άν περάσουν ά-
ν.όμη, δέν έλησμόνησα, οϋτε πρό
κειτΤ» νά λησμονήσω ποτέ την φο
6εράν εκείνην ννκτα. Βεβαιιυθή-
τε, ομος, άγαπητοί μου αναγνώ¬
σται, ΰτι έ'κτοτε μοί είναι άδΰνα-
την εστΜ καί νά διανοηθΛ τό εν¬
δεχόμενον νά διαποάξ(ΐ) κλοπήν,
χορίς νά αίσθανθω άπέχθειαν καί
φρίκην. . .
— Λέν γνωρίζη) εάν καί είς άλ
λονς λ.αούς τής γής νπάρχουν τό-
σα. δσα καί είς τόν ελληνικόν λα
όν δεδομένα, συνδέοντα τήν Ιστο
ρικήν διά μέσον των αίώνων πο-
οείαν το) μέ τόν δ ι δ ά σ κ α
λ ο ν. Άλλ' ημείς οί "Ελληνες
ότείλομεν βαθυτάτην εύγνιομοσύ-
νην είς αϋτύν κ.(ά γνωρίζομεν πάν
τε;, άκόμη καί οί στοιχειώδους
μορψώσειος, δτι «εάν οί γονεϊς ή-
«'Εμφάνισις 1 ε/.ατομ. Οολλαρίον ν». Τό μοντέλο αΰτό, δημιουργία
αγγλικόν οϊκ.ου, έκαμε αϊσθησι δ ταν έπ-εδείχθη στό Λονδΐνο. Τό
φόοεμα είναι χρώματος μπέξ καί γαρνίρεται, δπως καί τό καπέλ·
λο μέ μπέζ φτ ερά σταυραετοΰ.
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΚΣΕΙΣ
ΑΠ' ΤΗ ΖβΠΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔηΝ
18ον
"ϊστερα άπ' τό Λακκάκι, ό γι
ουδανάκης καταπιάστηκε μέ την
περιγραφή τοϋ λαικοϋ πανηγυρι
ού, πού γινότανε κάθε χρόνο στίς
10 Σεπτέμβριον, μετ άτά ένηάμε-
ρα τής Παναγίας τής Σηλυβρια-
νής. Τό πατηγύρι αύτύ τό λέγα-
ε «Σηλ.ύβρι ντονουσοΰ» δηλαδή
«'Επιστροφή άπ' τή Σηλυβριά».
Στά παληά χρόνια, τό πανηγύρι
τής Σηλυβριας, ήτανε ένα άπό τα
μεγαλείτερα, πού συγκέντρωνε
πολλοϋς άπύ τα πέριξ χιοριά καί
κνρίος άπ' τήν Πόλι. Τότε τα-
κτική σνγκοινωνία μέ ΰαπόρια δέν
νπήρχε γιά τήν Σ ηλυβριά καί
κατ' ανάγκην τό ταξίδι γινότανε
6ιί/ ξηράς. Οί εί'λαβε,ΐς χριστια-
νοί κατέφθαναν έκεί, μέ ολα τα
μεταφορικά μέσα τής έποχής έκεί
νης. Μέ άμάξια, μέ κάρρα καί μέ
βιυδάμαξες. Ή ε'ικόνα τής Πανα¬
γίας τήςΣηλιυβριανής, δπιος σήμε-
'0ί γίνεται στήν Τήνο, έ'καμνε πολ
λά θαύματα. Γι' αύτό ετρεχε καί
πολύς κόσμος. Μετά δμιος άπό τό
προσκύνημα, τωρριχνε στό γλέΛ'τι.
Στήν έπιστροφή δλοι καταστα-
λάζανε στίς Λίτρες, πού ήτανε τό
τελευταίο χωριό πρύς την Πόλη.
"Ετσι έκεί γινότανε έ'να δεύτεοο
πανηγύρι, πού δέν είχε καμμιά
σχέσι μέ τύ χιοριό, γιατί οίίτε ή
έκκλ.ησία γιώρταζε, άλλά οΰτε
καί άπύ κάποια αλλη γιορτή ποΰ
νά είχε σχέσι μέ τύ χοιριό. Τα
γΰρ(ι) στίς Λίτρες κοντινά χωρία,
οπιος τό 'Λβάσιο, ό Καλφδς, το
Τσιφοϋτ Μπουργκάζ, ό Άϊπάς, οί
Νύφες κ.λ.π., είχανε τα δικά τους
πανηγΰρια, δταν γιώρταζαν τή μνή
μη τοϋ πολιοΰχου τοΰ χωρίου η
καί τήν ίπέτειο τοΰ άγίου κάποιου
άγιάσματος, δπος τοΰ "Αη Γιάν¬
νη στύ Τσιφοϋτ Μπουογκάξ, πού
γιώρταξε στίς 29 Αύγουστον. Το
πανηγύρι αύτύ άρχιζε άπύ τό βρά
δυ τής παραμονής τοΰ "Αη Γιαν-
νιοΰ καί τέλειο>νε τύ πρωί τής ε¬
πομένης γιορτής. Κόσμος πολύς
μαζευόντανε άπύ τα γύρο) χωρία
καί κυρίως άπό τό Μακρυχώρι.
τόν "Αγιο Στέφανο, άκόμη καί ά¬
πό τήν Πόλη. Διασκεδάζανε δλη
τήν νύχτα, ώς τό πρωί καί ολη
την ήμέρα, μέ φαγοπότια, τραγού
δια καί χορούς. Άλήθεια, τί χρυ-
σές έποχές έκείνες! Παντελής ά-
μεριμνησία καί χαρά!... "Οχι σάν
τωρα, φτώχειες καί γκρίνες, πού
μας δέρνουν άλ.ύπητα καί τελειιο-
μύ δέν εχουν.
Δυό - τρείς μέρες πρίν άπό την
ΐπιστροφή των πανηγυρισμόν ά¬
πύ τή Σ ηλνβριά, άρχιζε ή προε
τοιμασία των κέντρων διασκεδάσε-
ο>ς των Λιτρών. Τέτοια κέντρα,
έκτύς άπό τόν «ΙΙαράδεισο» καί τό
«Κρυστάλ», ύπήρχανε καί άλλα μι
κοότερα μέν, άλλά μέ άρκετή πε-
λατεία, πρό παντός περαστική. "Ε
νιι ΐ'ιτανε τύ «Τεπόζιτο», 'έξοχικό
κι' αΰτό κέντρο, στά πλάγια τοΰ
χωρίου κίχί απάνω στό δημόσιο
δρόμο, μέ μεγάλο καί εΰρύχωρο
τσαρδάκι. "Αλλο ήτανε τοϋ Φιφή,
κι' αύτύ έξοχικό, δπως καί τό προ
ηγούμενο. Πάρα πέρα, πρός τ6 ε¬
σωτερικώ τοΰ χοιριοΰ καί λίγο πιό
, συνοικιακό κι' αύτό, τοϋ Σω
, μικρό μέν, άλλά θαυματουρ-
γύ στά γλέντια καί στά ξενύχτια
του, μέ κιθάρες, μαντολϊνα καί ά-
θάνατες καντάδες!... Τελευταϊο
έρχόντανε τό «Χάνι». Αύτό ήτανε
μιά παμπάλαια ξύλινη οίκοδομή,
κατάντικρυ στό «Κρυστάλ». Αύ¬
τό είναι κι' αν είναι πού είδε πρα-
γματικές δόξες. Μέχρι καί μικρο-
θίασοι τό καλοκαίρι δίνανε παρα-
σΐάσεις στή μεγάλη σάλα του, στό
δεύτερο πάτωμά του. Άκόμη καί
ό δ'άσηαος ταχυδακτυλουργός Μελ
λίδης, επαιξε κάποτε σ' αύτό.
Ή προετοιμασία, λοιπόν, πού κά
νάνε τα κέντρα αύτά γιά τό πα¬
νηγύρι, άρχιζε άπό χάρτινες χρω-
ματιστές μικρές παντριερίτσες,
πού τίς κολνούσανε σέ σπάγγους
καί τίς κρέμαξαν μέσα στίς σάλες
κια εξω άπό τα μαγαζιά. "Τστερα
καρφώνανε στή γή κάτι σιδερένι-
ους στύλονς, πού τούς λέγανε «μα
σαλάδες». Οί στύλοι αύτοι, στό πά
νω μέρος τους είχανε σιδερένια
γλ.άστρα, πού τήν γιάμιζαν μέ ξύ
λα καί άορθονο ρετσίνι. 'Εξαιρετι-
κά την ήμέρα έκείνη οί δρόμοι
σκουπίζονταν καί ητανε όλοκάθα-
ροι. Κατά τό βραδάκι, μαζί μέ τα
πυροτεχνήματα, δίνανε μιά δψι
φαντασμαγορική! "Αλλωστε αύτό
ήτανε καί τό σύνθημα γιά τήν ϊ-
ναρξι τοΰ πανηγυριοΰ. Κατά τό
σούρουπο πλάκωναν σειρές όλόκλη
ρες άπό άμάξια, κάρρα καί βωδά-
θαξα, οί πανηγΐ'ρισταί, πού έπέ-
στρεφαν άπύ τήν Σ ηλυβριά, ΰστε-
ρα άπύ δύο ημερών πορεία, πού ή
τανε πολ.ύ κουραστική. Μικροί, με
γάλοι, κατέβαιναν δλοι άπύ τ' ά¬
μάξια, ξεξεύγανε τα ξώα καί μέ
μεγάλη διάθεσι ρίχνουνταν δλοι
τους στό γλέντι καί στό φαγοπότι,
πού κράταγε τρείς μέρες.
(Συνεχίξεται)
μών μάς έδωκαν τό ζήν, ό διδά
πκαλος μάς εδωσε τό εύ ζήν». Οί
έκ των προγόνιον μας σοφοί άν-
δοες έδίδαξαν καί ένεπνευσαν είς
τούς μεγάλους μας πολιτικούς καί
στρατιωτικούς ηγέτας τήν πρός τύ
('αλόν κα μεγοβλο~ρ£ττές άγάττην,
συν τή άγάπη πρός τούς θεούς,
την Πατρίδα καί τήν Ελευθερίαν,
γενόμενοι ούτω άρχική αίτία τής |
δημιουργίας τοϋ απαραμίλλου πολι
τισμοΰ τής έλληνικής φυλής, ά-
κατάλυτα δείγματα τοΰ όποίου πά
' ραμένουν εισέτι, παγκοσμίως θαυ
μαξόμενα, τόσον τα καλλιμάρμα-
ρα μνημεΐα, μέ πρώτον έξ αυτών
τήν Ακροπολιν των Αθηνών, δ-
σον καί τ' άθάνατα πνευματικά !
των εργα, τό κάλλος καί τήν άρ
τιότητα των οποίων δέν κατέστη¬
σαν ίκανοί νά ΰπερακοντίσονν ού- |
δέ οί σύγχρονοι σοφοί καί νπεράν
, θριοποι τής διαστημικής έπβχής
ι τήν οποίαν διαννομεν.
Χάρις είς τήν παιδείαν, μετά
τήν κλασσικήν εποχήν καί τήν
πτώσιν τής 'Ελλ.άδος, ή Πατρίς
ημών, νποταχθεΐσα ύλικώς είς την
ριομαϊκήν κοσμοκρατορίαν, τήν ύ-
πεταξεν πνευματικώς διδάσκουσα
' τούς μεγάλους Λατίνονς σοφούς
καί ποιητάς.
Μετά δέ λαμπράν ύπερχιλιετή
σταδιοδρομίαν, ή βυζαντινή αύτο-
κρατορία, κατακτηθείσα υπό των
Τούρκων, μετέδοκε τα φιοτα τοΰ
έλληνικοΰ πολιτισμόν είς τήν άμόρ
φωτον Δύσιν, διά των έκεί κατα-
φυγόντίον λογίων της καί προητοί
μασε την Αναγέννησιν των γραμ
μάτιον καί των τεχνών μετά τόν
ξοιτερόν Μεσαίιονα.
Τέλος είς τό σχολείον, χειρα-
γοιγούμενον υπό τής 'Εκκλησίας,
όφείλει ή "Ελλάς την άναδίωσίν
της, μετά παραμονήν επί 375 έ'τη
τουρκικόν ζυγόν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΝΕΑ ΕΠΕΝΔΥΣΙ1
!ΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΧ
ΚΛΟΣΤΗΡΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ Α.Ε.
ΕΓς νέσς ίπιενθυσεις της τάξεως
ΐβν "ϊ έκατομμιιρίων δρχ·, θά ποο-
Οή Λ έταιρία «ΚλωστΑοια Ναούσης
Α Η » "Η ί,πέκτασις τϋν εγκαταστ<4 υ:ων τ^π ρίς Νάοι>3αν έργοστασίου
τής ξτοίΐοΐας αυτής ενεκρίθη ηΊδη !)-
ττο τού ύπουργεΐου ί
ΖΙ^ΤΕΙΤΑΙ: διπλωματοθχος φαρ
μακοποιός πρόσφυξ διά λει¬
τουργίαν έπικερδοθς Φαρμα-
κεΐου είς Επαρχίαν. Πληροφο-
οΐαι είς τό Γραιριεία μας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά-
φος μόνον δι' απογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι είς τα
γραφεΐα μας, Νίκης 25, τηλ.
229.708.
(Χίί
τήν επομένην αποφασίση
,,ν την Ίταλών κατά
,; Κιιλαμα καί πιθανύν
/ τής ίπιθέσειιΐς δι' άρ¬
η χοί {ιποτομέοι; Καλπα
νιο,ι δέ πρό τού Τομέιυς Κα
• χά! ιδία. πό* τοϋ 'Τποτομέ-
ΐ; ή άντιαρματικ.ή ά-
,(_; καί παθητική ή-
ΐ; διότι, δέν διετιθεντο
ίνεργητικα μεοα, ή
. ίνΕογό;
,ο6ολικ«>ν ηιί άντιαρματικά πυ-
• δέ παΒητική αμννα δέν
ώ- ποοιοθηθή συνεπεία
Με
';χί(Γ ' Λ*«Γ~.σε ™ , ,
1 σήι·™1^1 κ(Πα την διαοκΡΙ-
α) τή; ννχτός 3 πρός 4 Νοεμβρί
„, των 'Τποταμέων Γρίμπιανης
^ Γ,Μΐνιτβοηοΰλοί εντεύθεν τοΰ
,ιβταμοί'
Καλαμά
ΝΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΑΠΑΚΙΟΥ
Άνέν.δοτος ίστορία εκ τοΰ πολε'μο ΰ 1!)4(ι__41
ΙΤΑΛΟΙ ΠΡΟΗΑΡΛ- πτεουν πρός τύν Τομέα Καλαμα,
Γ ' ,ΤΑ/θΝΤΛΙ ΝΛ ΕΠΙΤΕ όστις ήτο ό εύπαθέστερος καί «-
'^'.' ΚΓΑ ΤΟΤ ΤΟΜΚ- σθενεστερος άπό απόψεως άμυντι
θϋ1Κ\ΜΑ. ι χίί> οργανώσεως καί δυνάμεο,ν.
Ο- Ι Την εσπέραν εξεδόθη τό κάτωθι
,Τ,ν 0,ιιΐΝ<'>Οπη"ν σοίκι- ανακοινωθέν τού Γενικοΰ Στοατη-
ΛύΥ"»..ικ'όν πι-γκΓντοωσεων πε-, γε-ίου:
«°'Λ ' '" α,)μότ<·ιν μάχης προ τού, «Σήμερον είς τό Μέτωπον ΊΙ- :"""'*"'κολ.ημ«- «? τ''ν πεο"'- πιίΐί°>· αγών πυυοβολικοϋ έκατέροι
""ι^ »αχαΑάμ°ι' *ιιί Μονής Ά- «εν. Επίθεσις τοΰ έχθροΰ ύποστη-
,,"' οΓ-,όν, ή ΤΙ11 Μερπρχία οιςομένη δι' άρμάτων απεκρούσθη.
' ' 'Εννέα έκ των επιτεθεντων άρμά-
τΐιΐν νατεστράφησαν».
Διά τοΰ τόσον λακωνικοΰ άνα-
νοινωθέντος του τό Γενικόν Στοα
τηγεϊυν παρέδιυκεν είς τήν Ίστο
ο·'«ν τήν κ.ρισιμοιτέραν φάσιν τοΰ
ί.τικοθ αγώνος τοΰ Καλ,πακίου, τήν
οποίαν περιεγράψαμεν, δικαίίος δέ
διότι κατά τήν εποχήν εκείνην ε-
πρέπει νά καλ.ύπτη πέπλος άσφαλεί
«ς τάς διεξαγομένας έπιχειρήσεις.
Άλλ' ήλθεν ήμέρα κατά την ο¬
ποίαν οί ταγοί τοϋ Κράτους έμε
ριιινησαν νά χαοαχθοϋν επί των
πλακών τοΰ ίεροΰ χώρου τοΰ έν
Αθήναις Μνημείου τού Αγνώστου
Στηατιώτου αί όνομασίαι των κι·
Οΐΐ'ΐταιιον μαχών τοΰ πολεμοιι
1940—41. Παραδόξο>ς δ' έλησμο-
νήΗη τό Καλπάκι καί ανεγράφη ό
Καλάμας. Τούτο ήτο άστοχον. Διό
τι κυρίοις είς τό Καλπάκι συνετρί
6η των Ίταλών ή έπιθετική όρ-
μή καί τυχόν άτυχής εκβασις τής
μάχης έκείνης θά ήτο μοιραία διά
ιήν εξέλιξιν των έν Ήπείρω επι
χειρήσεων. 'Ενώ δέν συμβαίνει τό
αύτό μέ τάς μάχας τοϋ ποταμοϋ
Καλαμα.
Λνστυχως δέ καί ό τέως Άρχι
στρατηγος τοΰ Έλληνικοΰ Στρα-
του Άντιστράτηγος Παπάγος Ά-
λεξανδρος είς τό πολύτιμον ίστο-
ιιικον σύγνραμμά του υπό τόν τί
τλον «Ό πόελμος τής Ελλάδος
1930—41» ολίγα τινά άναγράφει
εις τήν σελίδα 221 περί τών άγώ-
νοιν τοϋ Καλπακίου κατά τήν κρί
οιμον ημέραν τής 3ης Νοεμβριού
1940.
Τοιουτοτρόπως ή μάχη τοΰ Καλ
ίτακίου παραδίδεται είς την λήθην
καίτοι είναι μία έκ των λαμπροτέ
ρων νικίΓιν τοϋ Έλλην. Στρατοΰ
καθώς δύναται νά κρίνη πάς άμε
ρόληπτος άναγνώστης τής παρού¬
σης Ίσιορίας.
Άλλά διά τίνα λόγον ήγνοήθη;
Τουτο άς τό εξετάση ό Ιστο
ρίς φόβον καί πάθος καί τα πρό-
α^ι^^^α καί ιά πράγματα.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
(1) Οί ώς ά'νω χαρακτηρισμοί
τού διαπρεποΰς στρατιωτικόν Ή
γέτον άνήκουν είς τόν τότε Δι¬
οικητήν τής ΤΙΙΙ Μεραρχίας ά
είμνηστον στρατηγόν Κατσιμή-
τρον Χαοάλαιιπον, όστις ίδοχεί-
ικος τούς ^γ^αψεν είς τα παρ'
εμού δοθέντα είς αυτόν πρός ε
λεγχον χειρόγραφά μου σ.τ.σ.
ίΐ»"1
«ην.
6ογανο
ίιαταββομή'η
,,,ιν-.."·; ° Τομενς θά καθί
άΛθόοδλητος άπό επιθέσεις
Κ,μαιοΐν μάχης, ταυτοχρόνως δέ
ϋ ίΕοΐχονομοίντο καί έφεδρε'κιι,
ό,ιοίιιν είχ^ν απόλυτον άνάγ-
■1, ,,,ίύβεν τοΰ ποταμοϋ άμνν
ηι{| τοποθεσία είχε μελετηθή καί
ιιιθή, .ιοοΛλέπετο δέ καί ή
οομή'η σύμπτυξις υπό τοΰ
σχ!«»>' ίνεογεία; τής Μεραρχίας.
'ηντο; ή σύμπτυξις συνετελε-
Λιάχωλίτιος κατά την διάρκειαν
ή; Μ'χτός, χοοίς ό ρχβΐ'ός ν' άν
,,,^βί] ταύτην καί έπραγματοποι
,9η ΗΜΐχίις παρά τάς ίκρισταμέ
να; μΕγίίτπς έδαφικάς δνσχερεί-
«;, χάρις: ίίς την δραστηρίαν έ
νίίγίΐαν των οϊκείοιν ήγητόριον,
Ιϋι, {έ 1ού Διοικητοΰ τού 40οΰ
ίϊΐτάγιΐ'ΐτος εΚώνοιν, γενναίου
μ [χανιοτότον Συνταγματάρχου
Ιΐών,οί' Τβαχαλώτοιι θρασνδούλον
ιίί μΕτάειτα ήρο'ικοϋ Διοικητοΰ
!...„«:„-
(II
ή Λ,τηίπ ίδη^ί'ι-
Ιιιίκιοχίιις
ή όποία έδοξά-
ιοχίιις, Ί) ή οία ξ
χοταλ.αβοΰσα έν Ιταλία τό
Ρίαινι.
Ό ΤΙΙΙ λόχος σκαπανέων, μετά
τ—, βιέλεΐ'σιν των τμημάτιον έντεΰ
§η τοΰ .ιοταμοΰ, κατέστρεψε διά
ί»αμ'τι&ος τάς έπ' ούτοΰ γεφύ-
(«;,
Ή ΤΙΙΙ ομάς άναγνωρίσεως ά
ιοσιοθεΐσα τής γραμμής μάχης
ιη!»πρώθη είς την περιοχήν
Κια — Κουρέντα ώς εφεδρεία
ιή; Μεραρχίας.
Ά,ιό δέ τής 16ης ώρας ό στα-
Θ|ΐ6; διοικήσεως τής Μβραρχίας
(ΐίτίθτάβμευβίν είς τύ χιορίον
Ποιοτό,ιοπο, ίνα ευρίσκεται πλησιέ
1 ΘΗΧΑΥΡΟΡΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
3ΕΝΟΤ:
Προσφατες έντυπώσεις άπό μιά έκδρομή
ίϊΗΝηΑΛΚΙΑΙΚΗ-ΑΝ. ΜΑΚΕΑΟΝΙλ ΚΑΙ ΘΑΣΟ
ΤΟΤ ΣΤΝΕΡΓΑΤΟΤ ΜΑΣ κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΤΛΟΤ
Β'
Ό χοιρός ήταν εύνβϊκός. Ό
οΰοανός όλογάλ.ανος. Ή θάλασσα
Ί<Ίαη· Οΰτε Ινα σκαμπανέβασμα. ^ηο κάπου κόπον φυσοΰσε όλύ- 1(οσο άεράκι. Διάρκεια ταξιδιοΰ «"Ι δ«α. Απόστασις 4 ν.μ. πε- ». ΓΕΐι)γμαφικώς (ίπιυς γνιυρί- ■ιψ ή θάσος είναι τό ϋορειότε (· Έλληνικό νησί στό θρακικό ^'ΐγο;. Κΐ'ίΐολεκτικά πνίγεται "» πράσινο καί σχεδόν δλο τό >?ί Είναι όοβινά μέ πυκνά δέν-
'««" κνκα, ελατα, εληές καί θά
Ι11»;. Πλοισιώνεται μέ γραφικές
^Ιώίεις άκτες, μέ μικρές πε-
»*;^ χαί μέ κατάλευκες άμμο«<- «':■ "Οταν αποοιβασθήκαμε στό ι. «περα άπό μιά δεκάλεπτο ά ^% μδς συνέστησε ή τουρι - '"' όστυνομία σέ κάποιο γηραιό ξεναγό πού τόν ϊλεγαν... Σοηηριάδη. Είχε ζων- ^ι. -ταοοοτπτικότητα καί θαυ Ι"""1 εύγλι,,ττία. 'Επισκεφθήκα - Ρϊτομς άοχαιολογικοΰς χώρους... 10 ιίΡο τοΰ "Ηρακλέους, τοϋ Ά- ""«ος, τοΰ Διονύσου, τήν Πύ ■1 τοΰ Διός, τα έρείπια τοΰ Βου- ού κτίστηκε πρίν άπό 7 ™.''£μ? ένδια(Ρέ λομ,, ή δίλ(ρ(νΐ- Ή κεφαλη
, ^ι« κιιί τοΰνεαροΰ σάτυρου.
^οιρόοος Κούρος - ϋψος 3,
,ΙΕ«Υο γλυ—ικής τού 6ου π.
α'«να), Ή
/ άνάγλυφο). 'Επίσης
; «« ομο,ώματα μέ έ'ξοχα δια-
»α ποόσωπα. Τα άκέφαλα
Τις
. κύλιχες καί άμφο-
1|Ε'·ιχό, άνεβήκαμε στό άρ
*· Ή θέα άπά τό δψο)
ήταν ΰπέροχη. Άνάμε
τά πεΰκα βλέπαμε κάτω
''' την άπέραντη γαλάζια
' τό αικοό νησάκι θασο-
•Λν ,1·""""1* σχό 6άθος τοΰ
IV-"
ά^(1)τίΙ0ι τής Κερα-
!«α ? ' πώς το ντ*σί 'έ'
'4Μι»τ ασΐ1 393 ΤΕΧΟθ·γωνικά χι-
-*Τ°α »- τ" *— πού
·
V
,ρ°1κητΐ)ία στό Νομό Κα
τ», &. ^πισίΐς μάς μίλησε γιά
β0!0 Υλύ«τη. Τόν Πολτόγνο
ΐο β,.0!0 Υλύ«τη
%« . ,00«
σΧηΙ >Α
'ίΐΐί ΟτΙ ^(Η1 καί εΐαθή
τή; α.,'1 -Χ°λή ΚαλΛν Τεχνών
1 ϊο νίτ'"ν· Τό δημιουργινό
?
τόν ε-
του ΙΙ&ταμιά,
έπ,θυμία τού.
(Χρονολογία γεν. 1894, θάνατος
1965). "Οσον άφορά γιά την ό-
νομασία τής θάσου, οί Άρχαϊοι
τής εΐχαν δώσει πολλά όνόματα ό
πως άναφέρει ή Ιστορία: Άερέα
γιά τό δροσερό άεράκι της. Αί-
θρία γιά τόν αϊθριο ούρανό της.
Χρυσή γ«ά τό χρυσάφι των με-
ταλλείο>ν της. Άκτή τής Δήμη¬
τρα; γιά τούς ξηρούς καρπούς
της καί Ήδιονίς, άπό την όμι!)-
νιιμη άρχαία πόλη πρός τίς έκ6ο
λ.ές τοϋ ποταμοϋ Στρυμόνα. Γε-
νικά ίίμιος, έπικρατέβτερη έκδο-
χή είναι τοΰ ίσΐοοικοΰ Ήρόδο-
του. ' ΟΉρόδοτος γράφει ότι
πήοε την όνομασία της άπό τόν
ήροια θάσον. Ήταν γιός τοΰ Ά-
γήνορος βαοιλέιος τής Φοινίκης.
Παράλληλα 6 Τουριστικός Όδη -
γός τής θάσου λέει δτι... «ή καλ
/.ίτερη έποχή γιά παραθερισμό εί
νχχι κατά τό τίλος τής δνοιξης
καί προπάντιον τό θέρος. "Εχε;
πολλά ξενοδοχεϊα καί έστιατόρια.
Έπίσης νοικιάζονται καί δο>μάτια.
Γιά ψυχαγωγία ΰπάρχουν πρός
τό παρόν δύο κινηματογρά(("οι καί
σέ ωρισμένα κέντρα, μικρές όρχή
στρες, τζοϋ - μπόξ καί πίκ-άπ. Τό
όδικό της δμο>ς δίκτυο δέν είναι
βυγχρονιομένο. Οί περισσότεροι
δρόμοι δέν είναι άσφαί.τοστροιμέ-
νοι. Είναι χίοματόδρομοι σέ καλή
μάλλον κατάσταση.
Ό περίττλους το{) νηαιοθ γίνεται
μέ πετρελαιοκίνητα σκάφη. Βρί-
σκεται υπό κατασκευήν καί περι
φερειακός δοόμος. Λειοφορεϊα έκ
τελοΰν δρομολόγια πρός τα μεσό
γεια χωρία, στίς πλ.άζ καί στά
έξοχικά κέντρα. Κυριώτερα προϊ
όντα τής Θάσου είναι: λάδι, μέ-
λ,ι, ξύλα καί άφθονα ψάρια. . .
μπαρμπούνια, τσιποΰρες, συναγρϊ-
δες, γλ.ώσσες, λαυράκια καί άστα
κο!_ Κυνόγι δμως εχει λιγοστό.
Χυνήθοις όρτύκια, πού ίχουν πέ
ρασμα σέ κοπάδια κατά τούς μή-
νες Σεπτέμβριο καί Όκτώδριο.
Γιά νά γνωρίση ό έπισκέπτης τό
νησί καί νά άπολαύση τα χωρία
της: Λιμενάρια, Θεολόγος, Ποτα
μιά, Καληράχη, Πρίνος, καθώς
καί τα τουριστικά της κέντρα:
Σκάλα Σωτήρος, Χρυσή Άκτή,
Σκάλα Μαρνών κλπ. πρέπει νά
παραμείνη στή θάσο τουλάχιστον
10 μέρες.
Εμείς πήγαμε μόνο στή Μα-
κρύαμμο καί στήν Παναγία. ΊΙ
Μακρύαμμος άπέχει άπό την πρω
τεύουσα 3 χιλμ. Ή τοποθεσία ή-
ταον άμολογουμένως γθΓ|τευπ«ή.
Ηρίσκεται σέ μιά γραΐμκή πλαγιά
ιιέ μικρή κλίσι, πού καταλήγει σέ
μιά νταντελλωτή άμμονδιά. Πυκνά
πεΰκα άπλώνουν τόν ϊσκιο τους
βτά γ«5ρο) λιθόκτιστα σπίτια καί
ατά σύγχρονα μπακαλλόους. Ή
— Δέν πιιικ) Οασα νά άνταποδό
σοι την ϊ.τίσχει|η τοϋ Κισλάοαγα,
ΐίίλ.ε μου Ισμαήλ, συνέχισε ό Λαλ
πατάν, γιατί τήν άλλη μερά καί
την ι'Ίρα ποϋ ίτοιμαζόμουνα γιά
τό τξ<ιμί ξανάοθ. πά'.ι. Μρ είοο ποίηίταν πώς μέ πεοίμενε στήν πΰ λη. Αυτή τή (τοοά 6έν άνέ(>ηκε «τύ
γραη-είο μου. Είχε την άξίοση νά
κατε6(Τ) εγώ καί νά τύν ποουπαν
τήσω στίς σκάλες, ίί-κυς ήταν τό
κανονικό. "Εκανε δπιος καταλα -
(-αίνεις, χρήση των δικαιωμάτιον
τοϋ άξιαιιτός του. Λϊν ήξερα τίς
προθέσεις τού καί δέν ηθελα νά
τόν προδιαθέση ασχημα Λπίναν-
τί μου.
Κατέίίηκα τίς σκάλες τρέχον¬
τας κι' έ'φτασα λαχανιασμένος «τή
πύλη. Τοΰ ς-ίλησα τό χέρι καί τύν
ώδήγησα στό Μουσαφίρ Όν-τά.
Φάνηκε εϋχαριστημένος άπό τόν
τρόπο πού τόν δέχτηκα αύτη τή
φορά. Μοϋ χαμογέλασε φιλικά κι'
είίγαλ.ε άπό τό κόριτο τού μιά μα
λαματενια ταμπακιέρα, μέ πολΰ
λεπτά άρα6ουργήματα σκαλισμένα
πάνω της καί πλουμισμενη μ' έ'να
πλήθος άπό μεγάλα διαμάντια:
— Ή Μεγαλειότητά της, ή
Σουλτάνα Έμινέ, σάν έ'να μικρά
δεΐγμα τής ίκανοποίησής της, γιά
τήν άψοσίιοσή σου, μοΰ είπε, σοΰ
στέλνει αύτό τό δώρο.
— Εΰχαριστώ τή Μεγαλειότη¬
τά της, τή Σουλτάνα μας 'Εμινέ,
γιά τό δώρο της καί τήν εύγνω-
μονώ γιά τήν εΰνοιά της, άπάντη
σα καί πήοα τήν ταμπακέρα.
Κοΰνησε χαμογελώντας τό κε-
φάλι του καί χτυπώντας μου φιλι
κά τόν ώμο,
— ΆΓρερίμ, μοΰ είπε καί δίχως
νά μέ χαιρετήση τρά6ηξε πρός
τήν πόρια.
Άναστατώθηκα. "Αν τόν άφηνα
νά φύγη χωρίς νά μοΰ λι>ση τό
μυστήριο, μέσα στύ όποΐο συνε -
χώς μέ τύλιγε μέ τίς άναπάντεχες
έπισκέ>|ιεις του καί μέ τα δώρα
το»>, θά εξακολουθούσα νά ξώ μέ¬
σα στήν άγονία. Κι' αΰτό δέν τό
άντεχα.
— Στάσου, «όγλοΰ μ' έφέν-
τη» τοϋ φώναξα καί τόν πίλησία-
σα.
Κοντοσνάθηκε, μέ κοίταξε μέ ά
πορία καί μέ ρώτησε ήρεμα.
— θέλο νά μοΰ ξεκαθαρίσης,
τί σκοπό εχουν αϋτά τα δώρα. θε
λ·Ί νά μάθιο επί τέλους, τί ζηιτας
άπ' ίμένα Κισλάραγα. "Αν μέ τα
δοιρα αύτά θέλεις νά μέ μπλέξης
γιά νά χάσο) τό κεφάλι μου καί
ν' άπα/./.αγής ΐτσι άπ' έμένα, κα
λύτερα νά μοΰ πής πώς δέν μοΰ
έ'χεις έμπιστοσύνη, όπότε δέν εχιο
/αμμιά άντίθί?ησΐ, νά παραιτηθώ
άπό τή θέση τοΰ Μεγάλου Βεζύ-
ρη, γιά νά σώσω τό κεφάλι μου.
Ό Κισλάραγας, δρχισε νά γε-
λά.
__ Δέ σέ ήξερα γιά τόσο μπουν
ταλ.ά, μοΰ άπάντησε. "Αν ήθελα
νά σέ όλάψο) Βεζύρη μου, δέν θά
σοΰ ^κανα επισκέψεις ό ίδιος κ«.ί
μάλιστα στήν 'Τψηλή Πύλη.^ θά
σέ σι«ναντοΰσα όπουδήποτε άλλοΰ,
μα οχι έδώ μέσα. "Τστερα σέ
καμμιά περίπτιοση, δέ θά σοΰ
I-
φερνα έγώ ό ϊδιος τα δώρα. "Ε¬
νός Κισλάραγας δέν κάνει τέτοι-
ες βλακεΐες. Ήσΰχασε λοιπόν καί
δέν σοΰ παίζο κανένα παιχνίδι.
Είναι άλήθεια πώς πολέμησα τόν
ΤΙαναγία, ποϋ εχει άπόστασι 7 χι
λιύμετρα είναι μεσόγειο χωριό μέ
ρψόμετρο 2(Χ) μ. ττερίιτου. Καβή
σαμε κάτω άπό έ'να σκιερό πλά
τανο. Φάγαμε καρυδάκι γλαΐκό (Ί-
ίίιοσκεΰασμα τής θάσου) καί ήπια
με καθάριο κρθο ν^ρό ιτοϋ άνάβλυ
1? Λπίι μΐ" πεοα όλόήοοση πηγή.
Άογά τό άπόγευμιι κ.άναμε ένα
πεοίπατο στΐ|ν παοαλία καί ϋστε-
ρα μπήκααε στό ίδιο (Γκρυ-μπ(ι')Τ
'ΐου σι;ΰριζε διακεκομμενα καί ?-
ΐ| ε·υγε σιγά - οιγά ένω πολλοί έκ-
ήρομρίς χαιρετούσαν μέ τα μαντή
λια τους τούς γνιοστούς καί φί-
λους που περίμεναν στό πορθμεϊο.
Διανυκτερεύσαμε καί πάλι στήν
Κομοτινή. Τήν έπομένη μερά, Δευ
τεοα τού ΙΙάσχα, πήραμε τό 6ρό
μο τής ίπιστροφής. Σταθήκ.αμρ
στήν Καδάλα καί έπισκεφθήκαμι-
τό άρχοντικό τοΰ Ίδρυτοΰ τής δυ
ναβτείας τής Αιγυπτου Μωχάμεθ
"Αλυ, ποί' ώνομάζετο καί Χεί)ί-
Λης, δηλ. άντιβασιλεύς. Τό Βυζαν
τινό (ρροΰριο κ<ιι τό νεόκτιστο μου (7Ρίο ποϋ 6ρίσκεται στήν παραλάα. Με'σα σέ γυάλ.ινες προθήκρς ήσαν τοποθετημρνα μέ έπιμέλεια πολλά άρχαιολογικά εύρήματα άπό τίς ά νασκαφές πού έγιναν στήν Άμφί π0Λι καϊ στόν Όλυνθο — Δοχεϊα αί εντόνους χρωματισμούς. Άγ- γεία μέ παραβτάσεις έφίππων. Χρυ σά καί άργυοά νομίσματα. Διάφο οα σκουλαρίκια, δακτυλίδια καί π^ε ριδέραια, καθώς καί μικρά ποικί- λα άγαλματάκια μέ λεπτεπίλεπτες ιιαδδώσεις. Αφήνοντας την Καδάλα, στα- θιιεΰσαμε γιά λίγο στήν ίστορική πόλι των Φιλίππων. Εϊδαμε τά^ έ- ρείπια τοΰ ΰδραγιογείου. Τα τείχη των ρωιιαϊκών χρόνον, τό Βήμα καί τό πλέον ενδιαφέρον, τό θέα- τοο. Βρίσκεται σέ μιά άξιοθέατη τοποθεσία. Τελικά, πηγαίνοντας και πάλι στή &ζσσ<χλον'ικη καί περνώντας μέ σα άπό τα μακεδονικά Τέ+ιπη —- ■με την κατάφυτη κοιλάδα καί τα ποτάμια μέ χά γάργαρα νερά — ένώ ό φωτόλουστος ήλιος εγερνε (Γΐή α-λογισμένη δύσι, μάς ?φερνε στή θΰμησι τίς ξένοιαστες μέρες πού πεοάσαμε στήν πασχαλινή αΰ τή έκδρομή καί μάλιστα τίς εΰ- χάριστες ώοες πού μείναμε στή ' δροσόλουστη καί καταπράσινη θά σο. ,,0—4—69 Χ. ΠΕΤΡΟ1ΙΟΪΛΟ2 διορισιιό σου σ' αυτή τή θέση. Άλ λ« γι' αϋτό, δέ φταίο έγώ μά έ σί< ό ί'διο;, πού πςιίν την καταλά (ίης, μέ οσα ελεγες έδώ κι' έκεϊ καί μάλιστα άνάμεσα στούς ρα- γιάδρς, ρ&ειχνες πώς δέν εΐχες σκοπό ν' άκολουθήσης άπό τή θε ση τού, τίς άρχές τοΰ Ίσλ.άμ, πού μ' «ϋτές δοξάστηκαν καί μέγα - λοΰργι>σαν οί Όσμανλήδες, δημι¬
ουργώντας τή Μεγάλη μας Αύτο
κρατορία. "Οταν ό'μως τα κατά -
(Γερες νά γίνης Μεγάλος Βεζύ -
ρης, μέ χαρά μου είδα καί άπό
τίς πράξεις σου 6ε6αιώθηκα πώς
μέ τα δσα έλεγες τότε, προσπα-
θοΰσες νά πάρης μέ τό μέρος σου
τούς ραγιάδες γιά νά έξασΓραλί -
σης τή θέση πούφιλοδόξησες νά
καταλάβης κι' δχι γιατί π{στεν-
ες. Άπό τίς πρώτες μέοες τής 6ε
ζυρίας σου, άποδείχτηκες καλ.ός
Μουσουλμάνος καί αξιος βεξΰρης.
Γι' αΰτό σήμερα, έ'χεις ολη μου
τή συμπάθεια κα ολη μου τήν έμ¬
πιστοσύνη. Δέ στάθηκες κιαφίρης
του Ίσλάμ. Καί σ' αύτό όφείλε-
ται καί ή εδνοια τής Καντινέ 'Ε¬
μινέ Σουλτάνας. Πιστεΰει καί πο¬
λΰ σωστά, πώς έχομε σήμερα έ'να
πολύ ?ξυπνο Βεζύρη, στόν όποΐο
μπορυΰμε νά εχουμε έμπιστοσύνη,
7ΐά τή διατηρήση τοΰ μεγαλείου
τής Όβθ)μανικής Αΰτοκρατορίας
καί γιά τή δόξα τοΰ Ίσλάμ. Κι'
ενα τέτοιο Βεζύρη, δέν εχουμε ου
τε [ήν πρόθεση, μά ουτε καί τό
σιιμο,ερον νά τόν άλλάξουμε. Στά
εΓπα δλα αύτά Βεζύρη μου, γιά νά
πισιέψης στά φιλικά μου αϊσθή-
μαια καί νά μή βάζης κακό στό
νοΰ σου. "Εχεις την εΰνοια τοθ
Χαρεμιοΰ κι' αύτη γιά τα συμφέ¬
ρον ουυ, πρέπει νά τή διατηρή -
σης.
— Τα καλά σου λόγια, 'Τψηλά.
τατι;, μέ καθησύχασαν καί μ' εύ-
χαρΐστησαν τοΰ εΐπα, γιατί άποτε
λοΰν άναγνώρισι των ΰπηρεσιών
ποί) μέ τίς μικρές μου δυνάμεις,
προοφέρο) στό Πατισάχ καί στό
Λοήλέτι, μά δέ μοΰ άπεκάλυψαν
ιοϊις σκοπούς σου, δέν μοΰ ε"λυ -
ο «ν τό πρόΑλημα πού μέ τίς άπα
Ίΐτες επισκέψεις σου καί μέ τα
δώρα συν, μοΰ δημιουργήθηκε.
Μοΰ ίπεόαλε σιιοπή με μιά του
χειοονοιιία καί μοϋ είπε:
— ■ Σίντομα θά σοΰ λυθοΰν οί
άποοίες. Στό μετιιξύ κάνε υπο-
μονή καί έξακολοΰθησε νά δουλεύ¬
η; τό Δο6λέτι, σά πιστό^ Μου -
πουλμάνος.
'ΚΛώ σταμάτησε τή κουβέντα
κ.(ΐΐ κορβίιΐιμρνος σά διάνος 6γήκε
στό διάδρομο. Τόν άκολοΰθησα αι
ωπηλός καί κατϊβήκαμβ στήν πύ-
Α,η. Τόν βοήθησα ν' άνε6ή στύ ά-
λογό του, τοΰ φίλησα πάλι τό
χέρι καί χωρίσαμε.
Σέ τρείς μέρες, νάσου τον πά¬
λι φίλε μου Ισμαήλ. Αύτη τή φο
ρά αοϋ Ιφερε έ/να μεγάλο σάν ά-
ιιύγδαλο μπλέ διαμάντι:
— Βαδίζεις καλά, μοϋ είπε φι
λικά. Ή Καντινέ 'Εμινέ Σουλτά
να, έξακολον>θεί νά σέ περιβάλη
μέ τήν έμπιστοσύνη της. Καί γι'
Απόδειζη στοϋ στέλνει αϋτό τό πε
ιοάδι γιά τύ σαρίκι σου.
ΛΙστασα νά τό πάρω. Μέ εΐχαν
πάλι ζώσει τα φίδια. Γιατί όπως
ζέρης φίλε μου, αύτοι οί χαντού-
μηδες, δέν εχουν μπέσα. Είναι υ-
,ιυυλοι σάν όχιές, πονηροί σάν ά-
;.ρποΰδες καί μοβόροι σάν τίγρεις.
Κατάλαβε τούς δισταγμοΰς μου
κια μοΰ είπε:
— - Πρέπει νά σέ 6ε6αιώσι» μιά
για πάντα, πώς δέν ένεργίό άπό
ίιική μου ποωτοδουλία. Κράτησε
ιθ πετράδι καί μή ζητάς νά χά-
οης, μιά χόσο μεγάλη είνοια πού
ορ.... (περικν^κλοΐ) πεοιβάλλει.
ΙΙήρα άναγκαστικά τό πετράδι
καΕ τόν εΰχαρίστηοα:
— «Άντε νά δοΰμε, Βεζύρη
Λαλπατάν, τί θά 6γή σ*τό τέλος
Λπ' ολα αϋτά», είπα μέσα μου.
Μοΰ ϊσφιξε τό χέρι καί κίνησε
νά 6γή μόνος του άπό τόν όντα:
— Λέν είναι άνάγκη νά μέ συν
οδεύσης μοϋ είπε. Είμαστε φίλοι
κα άνάμεσά μας, δέν χρειάζονται
τυπικάτητ.ες..
(Συνεχίξεται)
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΙΙΝΙΛΟΣ»
Έκ.υκλοφόρησε τό τεΰχος Ιου¬
λίου τοϋ περιοδικοΰ «Ό Κόσμος
τής 'Ελληνίδος». Άπό τα περιε-
χόμενα: «Τό ξεΰγος των 50 χρύ-
νιον» τού θ. Μπο6έ, «Είς τα ϊχνη
τού.» τής κ. Λ. Άκύλα, «Οί γονείς
στό σχολειό» τής κ. Α. "Αννας
Ράπτη. «Χιροσίμα: Μιά ξεχασμένη
έπετειος» τής δ. Μ. Πανταζοπού-
λου, «Δώρο άπό άφρικανική καρ-
διά» τής κ. Α. Γερακανάκη, «Μέ
σιιντροφιά τήν πίστι» τής δ. Χρ.
Γιαντζόγλου, «Άνδρος» τής κ. Κ.
Σπηλιωτακοπούλου, «Γιά τήν μνή
μη τοΰ Δημ. Χαροκόπου» τής κ.
Στ. Μερκούρη.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΪΡΟΓΛΟΥ
Τ?
τον Λονοινου.
μ χρόλ λ£ϋ έπή?*ν τ* βραβείον Καλοΰ
τοΰ Συ;ιβουλίου Β:ο ιηνανιχί); Μορφολογία-
ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΚΡΕΝΟΜΠΛ
ΠΟΙΟΣ Ο ΡΟΛΟ1 ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ
ΙΟΙΙΟΤΙΤΟΗΟΤ_Ε:ΟΪΕΡΙΪΪΤ
Τού έν Γαλλία άνταποκριτοΰ μας κ. ΒΑΣ. Ι. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Άναρωτιίμαι ποίος άοαγε νά-
ναι ό ρόλος μιάς "Ελληνικάς Κοι
νόττιτος τού εΕοιτερικοΰ; Νά συγ
κεντρώνη γύρΐι) άπό Ινα πατριωτι
κό πυρήνα τόν άπόδημο ίλληνι -
σμό; Νά προσπαθή διά παντός νο
μίμου μεσου καί σχετικής προπα¬
γάνδας νά διατηρήση τα έλληνι-
κά ηθη καί εθιμα; Τήν γλώσσα,
τήν θηησκεία, τάς παραδόσεις;
Μήπος νά ίκανοποιή ποοσΐριπικές
φιλοδοξίρς μέ τίτλους προέδο(ον
η γοαμιι«τρ(υν δοσμένους σέ ποό-
σοπα άνίκίΐνα; Μήπος νά μαζεΰη
χρήματιι γιά (μλανθρωπικούς σκο
ποϋς μόνο; "Η νά διατηρή έ'να εί
κονικό έλληνισμό χριστιανισμό,
στό μάτια των φιλοξενοκσών χο
Οθν, γιά νά διατηρήση τα προσ-
χηιιατα, ποοσπαθώντας άλλοτε ε-
ξυπνα, άλλοτε άδέξιι, νά κρύ«|ιη
μερικά παοοιμιώδη έλαττώματα
της ελληνικήξ ράτσας, άξίας θαυ
μασμου, κατά τα άλλα; Ό άνα-
γνώστης θά μέ έροτήση, ίσος,
γιατί θετο> αύτές τίς ερωτηθείς.
Μά άς άρχίσίο άπ' τήν άρχή, γιά
νά τοϋ δώσο νά καταλάβη.
Βρίσκομαι έδώ καί τρία έ'τη
στ>Ίν Γκρενόμπλ, πόλη ίΐασίγνο -
στη είδικά μετά από τούς χειμε-
1>ινούς όλνμπιακοϋς άγώνες τοΰ
68. Στήν Γκρενόμπλ ζοΰν περί
τους' 3.000 "Ελληνες, πρόσφυγες
ηι ,-,η,ιιοσιιτεροι, μετα τήν κατα-
πτρο({ή τής Μ. Άσίας, έργατικοί,
είρηνικοί, (τιλυξενοι, ΰποχρεωτικοί
ίίταν θέλουν. "Εχουν κτίσει την
έκκλησία τοΰ "Αγ. Γειοργίου, με
ποοσιυπική τους έργασία καί μό-
χθο, γιά τα όποΐα είναι αξιοί συγ
χαρητηρίο>ν. "Εχουν τήν 'Ελληνι
κή Κοινότητά τους, έ'να φιλανθρο)
ΐτικό καί καλλτιεχνικό σύλλογο
ιόν «Όρφέα», τοΰ όποίου εχίο
την τιμή νά είμαι γοαμματεας, πό
βοσ<ραιρικό σύλλογο, ό οποίος ε- μαθα πρό ημερών ότι δια>ΰθηκε..
προσκοπισμό, άποτελούμενο άπό...
μιά προσκοπίνα άξιέπαινη, καί δέν
σΐ'νεχΐζιΐ) παρακάτω, διότι θά νο-
|ΐίση κανείς δτι κάνο) προπαγάνδα
κακής ποιότητος εναντίον των κα
λών αυτών άνθρώπιον πού έκτιμΛ
κα£ σέβομαι. Ξέχασα έπίσης νά
ϋ(Τ), υτι ϋπάρχει καί έλληνικό σχο
λεϊο έκ 30 μαθητών, ίίποΐ' τα έλ-
ληνόπαιδα γεννηθέντα είς Γαλλί¬
αν, προσπαθοϋν φιλότιμα καί μέ
<Ί>.?ή θελήση νά διατηρήσουν τήν
πατρογονική τους γλώσσα, υπό
τήν επίβλεψιν τοΰ ύποΐ}%ινομένου.
Λύτά σέ άδρές γραμμές, γιά τήν
έλληνική παοοικία τής Γκρενό¬
μπλ. Άλλά, στά 3 ετη πού 6ρί-
σκοιιαι ίδω, καί παρηκολοι'Όησίιΐ
άοκετές δσαστηριύτητες τής κοινό
τητος, χ&οοΰς, γιορτές κτλ., ό -
μολογω είλικρινά, υτι δέν μπύρε
αα νά διακρίνω, &ν οί πατριήτες
αύτοι κατάλαϋαν πραγματικά τόν
οόλο μιάς ίί.ληνικής κοινότΐ|τος
τοΰ έξίοτερικοΰ καί πολλοί παρά
γοντες καί γεγονότα, μέ ωδήγη¬
σαν νά συμπεράνιο, δτι παρ' δλη
τήν καλή τους θελήση, τα προαι
ώνια προσοπικά πάθη, συμφέρον-
! τα, άντιλογίες, γοίνιες ποΰ διακρί-
νουν τήν φυλή μας, τούς μειώνουν
<ττά μάτια ενός τρίτον δίκαιου πά ρατηρητοϋ. Τό δέ τελευταϊο γεγο νός πού μοϋ διηγήθηκαν, ένώ έγώ ε'λειπα γιά τίς πασχαλινές διακο πές, μέ ύποχρεώνει νά σκέφτομαι δΰσπιστα περί τής σοδαρότητος με τήν οποίαν ό καθένας άντιλαμδά νεται τύν ρόλο του, στό έλληνι- κό κοινοτικό κατάστημα τής Γκρε νύμπλ. Στβαστός Έλλην τοϋ έξοιτερι- κοϋ, πρώην πρύεδρος τοΰ συλλό- γου «,Όρςρεύς», ϊπίτιμος πρόεδρος τής κοινότητος, άγαπητός άπύ πολ λούς καί άπό πολλούς μέ κακό μά' τι, «παρατηροΰμενος>·· λόγο) τής
θέσεώς του, τής άνέσεο>ς καί τής
οίκογενειακής του εύτυχίας, μοΰ
είπε τα κάτωθι: ΕΙχε γνιορίσει
πρίν άπό πολλά χρόνια έ'να συμ-
«ατριώτη του, πού ήταν στήν
Γκρενόμπλ, συναντηθήκανε, εΐπα-
νε τα δικά τους, καί κατόπιν τόν
έ'χασε, τόν ξέχασε σχεδόν. ΓΙροά-
σανε πολλά χρόνια. Τελευταίοις
αύτός ό άνθροιπος 6οισκότανε στό
νοσοκομεϊο, χοιρίς οίκογένεια, φί
λους, χήματα. Καί μίαν θλιβεράν
ημέραν παρέδοσε τύ πνεϋμα καί
πήγε στάς ακονίους μονάς. Προ
τοϋ νά πεθάνη, οταν οί Γάλλοι τόν
έρώτησαν ποίον νά είδοποιήσουν
είς περίπτοισιν θανατον του, εδιυσε
τύ ϋ'νομα τοΰ κυρίου, ό οποίος μοΰ
διηγήθη τήν ιστορίαν, είτε γιατί
έκείνη την στιγμή αϋτό τό δνομα
θνμήθηκε, είτε γιατί εΓχε θυμηθή
τήν παλιά τους (ριλία. Τέλος πάν
τοιν, εδιοσε τό ύ'νομά του. Μετά
τό μοιυαίο γεγονύς, ή γραμματεία
τοϋ νοσοκομείου είδοποίησε σχετι
κά χον κύριο αυτόν, ό οποίος χω¬
ρίς νά θΐ'ΐιηθή, νά οιοτήση χάν τό
ϋνομα τοϋ συμπατριώτου τον, άλ¬
λά μαθαίνΐιιν δτι ήτο "Ελληνας, ύ
ποσχέθηκε νά φροντίση τα τί)ς κη
δείας καί ταφής του. Άλλά,... άλ
/.ά έλογάοιασε χορίς τόν ξε·νοδύ·
χο! Καί ό ξινοδάχος στήν προ-
κειμένη περίπτο>σι ήτο ή 'Ελληνι
κή Κοινότης τής Γκρενόμπλ *αί
είδικώτερα τύ διοικητικόν της ουμ
(ίοΰλιο. Έν παρε,νθέσει δέ όφείλι»
νά ποοσθέσο) ότι επί δίμηνον περί
που, ό ιερεύς τής κοινότητος, γί-
ρο>ν 75κονταέτης ασθενήσας
αί ΐά»
ής Κοι
νότητος πληροϊ άλλοτε ό ίερεί'»
Γϊ)ς Λυωνος, άλλοτε τών Παρισίιον
η δλλης γαλλικής πόλεως, διότι ό
Σεβαημιώτατος Γαλλίας δέν ηύ
Ούκησεν άκόμη νά στείλη άντικατα
στάτη του. ΓΙρριμένει, ίσιος, νά
γίνη καλά ό γερόν Ιερεύς — ό
οποίος καί πρό τής ασθενείας του
έξετέλει Λνεπαρκώς τα καθήκοντά
τοι>, λόγο) γήρατος, — γιά νά τα
ξαναΕκτελή δχι πλέον άνεπαρκίός
ήλλά ώς νά ήτο ή χειροτερα άγγα
ι,ιρία καί τό μεγαλύτερον ιιαρτύρι-
ον. Μά αύτύ είναι άλλη ίστοηία...
Γηλεψώνησε, λοιπόν, ό γνοστός
μου κϋριος στύν γραμματέα τής
Κοινότητος, ό οποίος μέ εκδηλο
ενδιαφέρον είπεν δτι αύτό είναι
βουλειά τοΰ πρόεδρον, είδοποίησε
λοιπόν τδν πρόεδρον, ευγενικόν
"Ελληνα πατριώτη, μέ έλληνοχρι
υΐιανιχά ίβεώδη, ό οποίος έν συν
νενοήσει καί μέ τύν άντιπρόεδρον,
έτερον "Ελληνα ένθουσιώδη, έ'6αλ-
ε'να μέλος τού Συμβουλιον —νά
τηλεφονήση στύν γνυιστό μυυ κύ-
μΐο, δτι: «ή Κοινύτης δέν μπορεΐ
ν' αναλάβη ουτε κηδεία άγνώστο>ν
οΐίτε χαφές, γιατί πρέ.ιει νά φε-
ρουν παπά, πρέπει νά πληρωθοΰν
έ'ξοδα κηδείας, δικαίιομα έκκλησί-
ας κτλ.» καί δτι: «Τί νά γίνη,
βγάλτα πέρα μόνος σου—- περί-
που— κι' έγώ άδιαφορώ». Ό γνιο
στός μοί. κύριος εκπληκτος, ουνά
μα δέ καί θυμιβμένος γιά την έλ
ληνο - χριστια-νική αύτη άπάντη-
σι.
ΙΣΤΕΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
, είναι στύ νοσοκομεϊο καί
ανάγκας τής 'Εκκλησίας τής Κοι
Έπΐβ?ληιής τής Όβδοπεδι·
κης Κλινιχής Πανεηιοιημίον
Αθηνών
Δέχεται καθ* εκάστην 6-3
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον του Σεμιτέλου 4
τηΐέφ. 785.894
Ώλ. Μοβιλη Ά&ήοαι Τ.611
Η ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΝΕΟΑΑΙΑ
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΖΧΝΑΙ
Γραφικι) "Υλη
Ι. ΣΙΛΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσαης 14
Τηλ. 316-385
(Συνέχεια έ< τής 1ης αζ/ ) σα τοΰ δοματίου ήρχισε ν' άνεδαί νη τήν σκάλα τής ταράτσας, έξέ- φυγον έκ των γονάτον τοΰ πατρός μου καί θρηνιόν γοερώς, τήν ήκο- λούθησα κραυγάζον «Μή, μή, μα νοΰλα μου... δέν θά τό ξανακά- νω._. μή'...» Ήσθά θτ(ν τότ* νά μέ άρπάζη είς την άγκάλην της ή θεία Εύγενία καί... άφυπνί σθην, άγνοώ πώς, καί πότε είς τό κρείίάτι αο>ι, καί μέ απέραντον λα
τρείαν εΐδα τό άγαπημένο πρόσω
πον τής μητρός μου νά μέ κυττά
ζή μέ άνήίυχον στοογήν Τ' άδέλ
φια μου εκοιμώντο ήσύχιος. Ό πά
τέρας καί ή θεία Εΰγενία ελειπαν
είς τα δοιμάτιά τον τού δευτέρου
όρόφον.
— Δέν είμαι κλέφτης! ρψιθύρισα
είς την μητέρα μου, καί σννέχι-
σα: «Λέν θά σκοτοθής μαιιά, ε-
τσι;».
Καί άπεκοιμήθην είς τήν άγκά
Ι λην της.
"Οσα χρόνια καί δν περάσανε
άπό τότε, οσα κι' άν περάσουν ά-
ν.όμη, δέν έλησμόνησα, οϋτε πρό
κειτΤ» νά λησμονήσω ποτέ την φο
6εράν εκείνην ννκτα. Βεβαιιυθή-
τε, ομος, άγαπητοί μου αναγνώ¬
σται, ΰτι έ'κτοτε μοί είναι άδΰνα-
την εστΜ καί νά διανοηθΛ τό εν¬
δεχόμενον νά διαποάξ(ΐ) κλοπήν,
χορίς νά αίσθανθω άπέχθειαν καί
φρίκην. . .
— Λέν γνωρίζη) εάν καί είς άλ
λονς λ.αούς τής γής νπάρχουν τό-
σα. δσα καί είς τόν ελληνικόν λα
όν δεδομένα, συνδέοντα τήν Ιστο
ρικήν διά μέσον των αίώνων πο-
οείαν το) μέ τόν δ ι δ ά σ κ α
λ ο ν. Άλλ' ημείς οί "Ελληνες
ότείλομεν βαθυτάτην εύγνιομοσύ-
νην είς αϋτύν κ.(ά γνωρίζομεν πάν
τε;, άκόμη καί οί στοιχειώδους
μορψώσειος, δτι «εάν οί γονεϊς ή-
«'Εμφάνισις 1 ε/.ατομ. Οολλαρίον ν». Τό μοντέλο αΰτό, δημιουργία
αγγλικόν οϊκ.ου, έκαμε αϊσθησι δ ταν έπ-εδείχθη στό Λονδΐνο. Τό
φόοεμα είναι χρώματος μπέξ καί γαρνίρεται, δπως καί τό καπέλ·
λο μέ μπέζ φτ ερά σταυραετοΰ.
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΚΣΕΙΣ
ΑΠ' ΤΗ ΖβΠΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔηΝ
18ον
"ϊστερα άπ' τό Λακκάκι, ό γι
ουδανάκης καταπιάστηκε μέ την
περιγραφή τοϋ λαικοϋ πανηγυρι
ού, πού γινότανε κάθε χρόνο στίς
10 Σεπτέμβριον, μετ άτά ένηάμε-
ρα τής Παναγίας τής Σηλυβρια-
νής. Τό πατηγύρι αύτύ τό λέγα-
ε «Σηλ.ύβρι ντονουσοΰ» δηλαδή
«'Επιστροφή άπ' τή Σηλυβριά».
Στά παληά χρόνια, τό πανηγύρι
τής Σηλυβριας, ήτανε ένα άπό τα
μεγαλείτερα, πού συγκέντρωνε
πολλοϋς άπύ τα πέριξ χιοριά καί
κνρίος άπ' τήν Πόλι. Τότε τα-
κτική σνγκοινωνία μέ ΰαπόρια δέν
νπήρχε γιά τήν Σ ηλυβριά καί
κατ' ανάγκην τό ταξίδι γινότανε
6ιί/ ξηράς. Οί εί'λαβε,ΐς χριστια-
νοί κατέφθαναν έκεί, μέ ολα τα
μεταφορικά μέσα τής έποχής έκεί
νης. Μέ άμάξια, μέ κάρρα καί μέ
βιυδάμαξες. Ή ε'ικόνα τής Πανα¬
γίας τήςΣηλιυβριανής, δπιος σήμε-
'0ί γίνεται στήν Τήνο, έ'καμνε πολ
λά θαύματα. Γι' αύτό ετρεχε καί
πολύς κόσμος. Μετά δμιος άπό τό
προσκύνημα, τωρριχνε στό γλέΛ'τι.
Στήν έπιστροφή δλοι καταστα-
λάζανε στίς Λίτρες, πού ήτανε τό
τελευταίο χωριό πρύς την Πόλη.
"Ετσι έκεί γινότανε έ'να δεύτεοο
πανηγύρι, πού δέν είχε καμμιά
σχέσι μέ τύ χιοριό, γιατί οίίτε ή
έκκλ.ησία γιώρταζε, άλλά οΰτε
καί άπύ κάποια αλλη γιορτή ποΰ
νά είχε σχέσι μέ τύ χοιριό. Τα
γΰρ(ι) στίς Λίτρες κοντινά χωρία,
οπιος τό 'Λβάσιο, ό Καλφδς, το
Τσιφοϋτ Μπουργκάζ, ό Άϊπάς, οί
Νύφες κ.λ.π., είχανε τα δικά τους
πανηγΰρια, δταν γιώρταζαν τή μνή
μη τοϋ πολιοΰχου τοΰ χωρίου η
καί τήν ίπέτειο τοΰ άγίου κάποιου
άγιάσματος, δπος τοΰ "Αη Γιάν¬
νη στύ Τσιφοϋτ Μπουογκάξ, πού
γιώρταξε στίς 29 Αύγουστον. Το
πανηγύρι αύτύ άρχιζε άπύ τό βρά
δυ τής παραμονής τοΰ "Αη Γιαν-
νιοΰ καί τέλειο>νε τύ πρωί τής ε¬
πομένης γιορτής. Κόσμος πολύς
μαζευόντανε άπύ τα γύρο) χωρία
καί κυρίως άπό τό Μακρυχώρι.
τόν "Αγιο Στέφανο, άκόμη καί ά¬
πό τήν Πόλη. Διασκεδάζανε δλη
τήν νύχτα, ώς τό πρωί καί ολη
την ήμέρα, μέ φαγοπότια, τραγού
δια καί χορούς. Άλήθεια, τί χρυ-
σές έποχές έκείνες! Παντελής ά-
μεριμνησία καί χαρά!... "Οχι σάν
τωρα, φτώχειες καί γκρίνες, πού
μας δέρνουν άλ.ύπητα καί τελειιο-
μύ δέν εχουν.
Δυό - τρείς μέρες πρίν άπό την
ΐπιστροφή των πανηγυρισμόν ά¬
πύ τή Σ ηλνβριά, άρχιζε ή προε
τοιμασία των κέντρων διασκεδάσε-
ο>ς των Λιτρών. Τέτοια κέντρα,
έκτύς άπό τόν «ΙΙαράδεισο» καί τό
«Κρυστάλ», ύπήρχανε καί άλλα μι
κοότερα μέν, άλλά μέ άρκετή πε-
λατεία, πρό παντός περαστική. "Ε
νιι ΐ'ιτανε τύ «Τεπόζιτο», 'έξοχικό
κι' αΰτό κέντρο, στά πλάγια τοΰ
χωρίου κίχί απάνω στό δημόσιο
δρόμο, μέ μεγάλο καί εΰρύχωρο
τσαρδάκι. "Αλλο ήτανε τοϋ Φιφή,
κι' αύτύ έξοχικό, δπως καί τό προ
ηγούμενο. Πάρα πέρα, πρός τ6 ε¬
σωτερικώ τοΰ χοιριοΰ καί λίγο πιό
, συνοικιακό κι' αύτό, τοϋ Σω
, μικρό μέν, άλλά θαυματουρ-
γύ στά γλέντια καί στά ξενύχτια
του, μέ κιθάρες, μαντολϊνα καί ά-
θάνατες καντάδες!... Τελευταϊο
έρχόντανε τό «Χάνι». Αύτό ήτανε
μιά παμπάλαια ξύλινη οίκοδομή,
κατάντικρυ στό «Κρυστάλ». Αύ¬
τό είναι κι' αν είναι πού είδε πρα-
γματικές δόξες. Μέχρι καί μικρο-
θίασοι τό καλοκαίρι δίνανε παρα-
σΐάσεις στή μεγάλη σάλα του, στό
δεύτερο πάτωμά του. Άκόμη καί
ό δ'άσηαος ταχυδακτυλουργός Μελ
λίδης, επαιξε κάποτε σ' αύτό.
Ή προετοιμασία, λοιπόν, πού κά
νάνε τα κέντρα αύτά γιά τό πα¬
νηγύρι, άρχιζε άπό χάρτινες χρω-
ματιστές μικρές παντριερίτσες,
πού τίς κολνούσανε σέ σπάγγους
καί τίς κρέμαξαν μέσα στίς σάλες
κια εξω άπό τα μαγαζιά. "Τστερα
καρφώνανε στή γή κάτι σιδερένι-
ους στύλονς, πού τούς λέγανε «μα
σαλάδες». Οί στύλοι αύτοι, στό πά
νω μέρος τους είχανε σιδερένια
γλ.άστρα, πού τήν γιάμιζαν μέ ξύ
λα καί άορθονο ρετσίνι. 'Εξαιρετι-
κά την ήμέρα έκείνη οί δρόμοι
σκουπίζονταν καί ητανε όλοκάθα-
ροι. Κατά τό βραδάκι, μαζί μέ τα
πυροτεχνήματα, δίνανε μιά δψι
φαντασμαγορική! "Αλλωστε αύτό
ήτανε καί τό σύνθημα γιά τήν ϊ-
ναρξι τοΰ πανηγυριοΰ. Κατά τό
σούρουπο πλάκωναν σειρές όλόκλη
ρες άπό άμάξια, κάρρα καί βωδά-
θαξα, οί πανηγΐ'ρισταί, πού έπέ-
στρεφαν άπύ τήν Σ ηλυβριά, ΰστε-
ρα άπύ δύο ημερών πορεία, πού ή
τανε πολ.ύ κουραστική. Μικροί, με
γάλοι, κατέβαιναν δλοι άπύ τ' ά¬
μάξια, ξεξεύγανε τα ξώα καί μέ
μεγάλη διάθεσι ρίχνουνταν δλοι
τους στό γλέντι καί στό φαγοπότι,
πού κράταγε τρείς μέρες.
(Συνεχίξεται)
μών μάς έδωκαν τό ζήν, ό διδά
πκαλος μάς εδωσε τό εύ ζήν». Οί
έκ των προγόνιον μας σοφοί άν-
δοες έδίδαξαν καί ένεπνευσαν είς
τούς μεγάλους μας πολιτικούς καί
στρατιωτικούς ηγέτας τήν πρός τύ
('αλόν κα μεγοβλο~ρ£ττές άγάττην,
συν τή άγάπη πρός τούς θεούς,
την Πατρίδα καί τήν Ελευθερίαν,
γενόμενοι ούτω άρχική αίτία τής |
δημιουργίας τοϋ απαραμίλλου πολι
τισμοΰ τής έλληνικής φυλής, ά-
κατάλυτα δείγματα τοΰ όποίου πά
' ραμένουν εισέτι, παγκοσμίως θαυ
μαξόμενα, τόσον τα καλλιμάρμα-
ρα μνημεΐα, μέ πρώτον έξ αυτών
τήν Ακροπολιν των Αθηνών, δ-
σον καί τ' άθάνατα πνευματικά !
των εργα, τό κάλλος καί τήν άρ
τιότητα των οποίων δέν κατέστη¬
σαν ίκανοί νά ΰπερακοντίσονν ού- |
δέ οί σύγχρονοι σοφοί καί νπεράν
, θριοποι τής διαστημικής έπβχής
ι τήν οποίαν διαννομεν.
Χάρις είς τήν παιδείαν, μετά
τήν κλασσικήν εποχήν καί τήν
πτώσιν τής 'Ελλ.άδος, ή Πατρίς
ημών, νποταχθεΐσα ύλικώς είς την
ριομαϊκήν κοσμοκρατορίαν, τήν ύ-
πεταξεν πνευματικώς διδάσκουσα
' τούς μεγάλους Λατίνονς σοφούς
καί ποιητάς.
Μετά δέ λαμπράν ύπερχιλιετή
σταδιοδρομίαν, ή βυζαντινή αύτο-
κρατορία, κατακτηθείσα υπό των
Τούρκων, μετέδοκε τα φιοτα τοΰ
έλληνικοΰ πολιτισμόν είς τήν άμόρ
φωτον Δύσιν, διά των έκεί κατα-
φυγόντίον λογίων της καί προητοί
μασε την Αναγέννησιν των γραμ
μάτιον καί των τεχνών μετά τόν
ξοιτερόν Μεσαίιονα.
Τέλος είς τό σχολείον, χειρα-
γοιγούμενον υπό τής 'Εκκλησίας,
όφείλει ή "Ελλάς την άναδίωσίν
της, μετά παραμονήν επί 375 έ'τη
τουρκικόν ζυγόν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΝΕΑ ΕΠΕΝΔΥΣΙ1
!ΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΧ
ΚΛΟΣΤΗΡΙΑ ΝΑΟΥΣΗΣ Α.Ε.
ΕΓς νέσς ίπιενθυσεις της τάξεως
ΐβν "ϊ έκατομμιιρίων δρχ·, θά ποο-
Οή Λ έταιρία «ΚλωστΑοια Ναούσης
Α Η » "Η ί,πέκτασις τϋν εγκαταστ<4 υ:ων τ^π ρίς Νάοι>3αν έργοστασίου
τής ξτοίΐοΐας αυτής ενεκρίθη ηΊδη !)-
ττο τού ύπουργεΐου ί
ΖΙ^ΤΕΙΤΑΙ: διπλωματοθχος φαρ
μακοποιός πρόσφυξ διά λει¬
τουργίαν έπικερδοθς Φαρμα-
κεΐου είς Επαρχίαν. Πληροφο-
οΐαι είς τό Γραιριεία μας.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά-
φος μόνον δι' απογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι είς τα
γραφεΐα μας, Νίκης 25, τηλ.
229.708.
(ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υιτό τού έζαιρετικοΰ συνεργάτο υ μας Διρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
Η ΑΓΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΗ ΣΜΥΡΝΗ
—205—
8.—
II
ΕΝΟΡΙΑ ΤΣ' ΑΠΑΞ Κ ΑΤΕΡΙΝΑΣ
Μά, κι' όσον καιρό θά (ίρίσκετ'
έκε'ι άκόμης όρθιο τό ά'γκρέμνη
στο καμαρακη τ' Άγιασμάτου, θα
θυμίζει στήν ίστορία, πώς ίκεϊ ΟΙ
πλα ήβρισκού'ντανε άλλοτε; ή με
γαλύπρεπη έκκλησιά τσή «νθτρης
τοϋ Χριστοΰ;».
"Ενα 'κτυ. έφτά παραρτήματα
τού «Κεντρικοϋ Παρθεναγωγει
όν», τό «'Εξάρτημα τής Άγί«ς Αί
κατερίνης·» μέ χάξρς όημοιικυτ),
πού ήίΐρισκού'ντανε δίπλ' άπτήν
έκκλησιά, τύ 'κάψανε κ' έτοϋτο οί
Τοΰρκοι καί τό 'γκρεμνήσανε. Έ
νώ τύ καινουργιύχτιστο κ<ιί μαν μαρο'ντυμένο χτίριο τού καθεαυ τού «Κεντρικόν ΠαρθεναγοιγβΙου» τό ώραίο αΰτό μέγαρο, τό 'λι'μ)ΐι στήκανε οί, διι|'ασμένοι άπό μόρ- (ριοση, άγράμματοι τύτες Τοΰρ · κβι. Κι' άντίς νύ. τό γκρεμνήυυυ νέ, ΰπως ή'γκρεμνήσανε τό «Ό - μήρειο» παρθεναγογείο, μεγάλυ κι' αύτό κια ώς><χϊο μέγαρο, τό 'κρατήσανε γιά ν' τό κάνουνε δι· κύ τιιις σκογειό γιά τ' άγύρκι. Καί τού 'δώκανε την όνομασία «Άτατούρκ λισε - αί» (τού Άτα τούρκ λύκειο). Τύ τετράπατο αύτό χτΐριο, με. προπύλαι» κολονατα ίονικοΰ ρυ- θμοϋ, χιοοιπμένο σέ τρείς μεγά- λες «πτέρυγες», μέ μεγάλες καί εύάερες «αϊθουσες παραδόσειον», μέ τό άμφιθέατρό τού τύ άστεου σκοπεϊο τού, τή μεγάλη τού 6ι6λι οθήκη, τύ μουσείο, τή φορητή έκ κλησιά τού κ.τ.λ. δέν ή'μπορέοα νέ νά τό χαροΰνε τα μαθητευού- μεν<ι Ρομνιά Σμυρνιοκόριτοα, παρά μόνε δέκα χρόνια. Γιατί τα έγκαίνιά τού ήγενήκιινε ι» Σεμπτέμ6ριο τού 1912. Καί τό Σεπτέμβριο τοΰ 1ί>22 ή Έλληνι
κια Σ μύρνη εΐχε πιά καταστρα -
φτή.
Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟ1ΡΑΦΟ2
«ΦΟΙΝΙΞ»
Ό μαχαλάς τσ' "Άγιας Κατερι
■νας εΐχε καί κινηματόγραψσ,
δίπλ' άπτοϋ «Μπελόνη τό χανι».
Κ' ήτανε ενας άπτσοί πέντε μα
χαγιώτικοι (συνοικιαχοί) κινημα-
τύγραφοι τσή Σμύρνης. ΟΙ δλ
λοι τέσσερις ήτανε: δυό απάνω
στό «φαρδύ τοΰ Τσά'ί», ό «Μέ
λης» κι' ό «Άστήρ», ε"νας «τοο
Χατζασμάνη» απάνω στοΰ Χατζη
στέγιου τό σοκάκι πρός τή μβ
ριά τ' Άη - Νικόλα, καί ενας ν
«Τερψιθέα·» στήν ακρηα τοΰ μαχι*
λά χ' Άη Τρύφωνα. Αύτοι οί δυϋ
τελευταΐοι ήτανε άξεσκέπαστοι κα
λοκαιριανοί. ΕΙχανε δμιος καί σκη
νή μέ εύρΰχοιρο πάλκο κ' ήδου ■
λεύανε καί σά θέατρα, δηλ. ϊχπ-
νε κινηματοθεάτρου Έξόν απτσοι
μαχαγιώτηδοι ετοΰτοι κινηματό-
γραφοι, ή Σμύρνη είχε καί μιά
σειρά κινηματόγραψοι καί θεατρα
άπάνοι στό Καϊ τση άπτή Μπέλ¬
λα - 6ίστα Λσαμ' τοΰ Κραίμερ τό
μεγάλο ξενοδοχεϊο. Δυό κινημαιο
γραφοι, τρία κινηματοθεάτρου κ«1
τοία 'θέατρα καί άλλα ποΰ 'χπν.
κλείσει.
Στό κινηματόγοαφυ ο «ΦοΓνι!;»
τό καλοκαΐρι τοϋ 1920 εϊχανε '!>-
ρει Νάνε μεγάλο καρχαρία φρε
σκοψαρεμένο γ<ά νά μπαίν' ό κο ομος πλεριοτικός καί νά τονε (Ίλε- πει. "Ενας ντελαίλης ήγύριζε στά οοκάκια τοΰ μαχαλά, ήχτυποΰσβ μιά κα'μπάνα τού χεριοΰ κ' ήφώ κι) στά «Λιθάρια» (ϊχθνοτροφεϊα) για νά φέρουνε ψάρι. Τα «Λ<(ία ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ (Συνέχεια έ< τής 1ης οεν ; τρών κα£ κοινιονιολ.όγοιν —, ίε- Λίνου Καρζή. Ό Λύνεο, ίκανο- ρέιον κ.α. είς τα έροτήματα ποΰ ποιημένος άπό τίς πληροφορήσεις τούς εθετε ή κάθε τόσο ερεννα μου έκεϊνες, ποϋ είχε αναλάί>ει νά τής αντιαλκοολικής έπιτροπής τής
στείλη καί νά συστήση στά έλδε- ( έλϋετικής Όμοσπονόίας· νά έξα-
τικά φύλλα, μέ τό κθρος τού, ό γάγοι τα συμπεράσματα, νά κατα
Ακαταπόνητος καί σοφός Σταύρος στρώσο, ίίπου έχρειάζοντκν, στα-
Τσουρουκτσόγλου, έπιδίοξε τή φι τιστικοϋς πίνακες, συγκριτικές κα
λία μου. Καθώς έρχόταν συχνά ταστάσεις κ.λ.π. κλπ., όλύ/ληρη έρ
σΐήν κατοικία τού Σταύρου (κα- γασία έξαιρετικά πολύηλευρη
ρια» ήτανε πιό πέρ' άπ' «τοΰ Πά τοοωβοε καί αϋτύς στύ σημείο συχνά σπαρταοιστοΰ ενδιαφέρον -
πά τή σκάλα» στό Τσιλασμάκι Μπούργκερντσίελ, τμήμα Κίρχεν- '
πού 'πεφιε καρσί (άντίκρυς) άπτ' ψϊλτ τής Βέρνης), είχαμε η
« Οξιο κάστρο» τό χτισμένο ά-
πάν' στή θάλασσα. Άφοΰ λοιπόν
ήψυρτώσανε την κουρήτα τοις ψα μας επάνω στύ Οεατρο, την τέ- λικά, οί Απαντήσει; στίς ερευνε;
υύκαιρία νά 6λεπόμαστε συχνά
νά άντί'λλάσσιομε τίς σκέψεις
τος. Καί ίπειόή στήν Ελβετία α
νιιγνιηρίζονται ώς έπίσημες οί
τρείς κνριώτερε; έθνικές γλώσ -
σες: γερμανικά, γαλλικά καί ίτα-
Μνημόσυνο γιά το: 30 χρόνια άπό τό Οάνατό Τού
καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣΑΘΗΝΠΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
γΛΛΑΔΟΣ ΧΡΪΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
ΝομικοΟ Συμδούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπής "Αθηνών
ΚΛΚΤβΚΡΑΙ ΓΝΩΜΑΙ ΣΤΝΚΡΓΤΩ
>|(ΐνοιξ(ΐνε τοτες πια τα πΐίνκι
χνη καί τόν δραματικό λόγο.
καί μέ τή σοροκάδα ήγυρίζανε ό-
πισοι για τή Σμύρνη. Ξκπλυιμε
νοι στή πρύμη ήτραγουδούσανβ, ο
πότες πτιίρνει τό ιιάτι τ<υς στόν τής έπιτοοπής, άνάλογα μέ την ποοέλευσή τους, ήταν σΐ'νταγμέ- νες ή καθεμιά στή γλωσσα τοϋ τόπου. 'Εδίό ή γνώση κ<ά των τρι ίδν αυτών γλιοσσών μοΰ έστάθη- Λνθρωπος λεπταίσθητος καί έ κλεκτικός, άληθινός καλλιτέχνης, ό Λόνερ, Υΐά νά κρατή γνήσια καί άδιάφθορη την καθαρή γερ- άφρό τσή θαλάσσας έ'νανε 'καοχιι μανδική τού αρθριοση, άπόφευγε, Ι κε πολύτιμη. Τίς εκθέσει; μου αύ ρία, πού 'παιρνε την κουρήτα τος δταν εψοΰνιζε είς γεομιινοελθετι ' τές τίς ΰπέβαλλε ΰστεοα ό Σται άποπίσο). Καρχαρίες μποοεΐ νά'χε ή Μι ι χίι κ.(ΐτ(ΐστήματα, νά όμιλ.ή την •Ίλεμαννική έλδετική όιάλεκτο. οος Τσοΐ'ρο'κτσόγλου στήν Κρ(ΐ- τική 'Κπιτροπή, (άφοϋ βεβαία, αύ σόγειος, ό "γκόθφος τσή Σμύρ- "β«σεχα (και ατος τού εΐχε επ,- τος ο»ς ποιχος επιστήμονας, οΙΕΤ νης ομος, ό/ι. Τό ψάρι αύτΰ φαίν'ται, θά ν' είχε πάρει άποπι,- σνοει την προσοχή μου στό ση- ' κρίνιζρ έτόνιζε η σνμπλήρι,ινε μείο τουτο) ότι είς τέτυιες περι- τούτο κ' έκεϊνο). "Τστερα άπύ τή σο κανένα μεγάλο ίΐαπόρι τσή «Μεσσαζερί μαριτίμ» (τραντσρζι- κιας κο'μπανίας πού ήερχού'ντα νέ άπτή Μασσαλία, εϊτες τσή «Λόυντ — Τριεστίνο», Ρ ,ιτώσεις έχρησιμοποιοΰσε η τή γερ μανική γλώσσα (χόχντόϋτς) ή ό μιλοΰσε γαλλικά, &ν (όπως κτινο νικά σιιμβαίνει) ή πουλήτρια τοϋ καταστήματος εγνώριζε καί αύτη χού'τανε άπ'τήν Τρργεστη είτε; κα τη γλωσσα. Λίναι γντοοτο ότι η νένα έγγλέζικο πού 'φερνε έγγλέξι τραχειά έλβρτική διάλεκτος — ποΰ μάλιστα συχνά διαφρρει κά- πως καί άπό καντόνι είς καντό- νι — είναι άκατάληπτη άκόμα καί στοΰς Γεομανοΰς ποΰ δέν εχουν ο'ικεκοθεϊ μαζί της μέ μακροχρό- κο κάρβουνο (πετροκάρβουνο). Τρ γοκι βαπόρια πού ήερχού'ντοστί συχνά στή Σμύρνη. Τό βαπόρι, λοιπύν, καθώς ή'μπε ιιέσ' στό γκύρσ,ο τσή Σμύρνης γιά νά πά' ν' αράξη στό λιμάνι τση, τό ιΐ'ά- ;ι 0ά ν' ήχασε τύτες τα νερ,ά -όν. Κ' ετσι ήτρογΰριζ' άπόξ' ίπτά. «Λι6άρ«ι» γιά νά 'μπη μρ- σα νά λου'γκρίση (καταβροχθίση) ιμάρια. Καί καθώς ήαντάμιοσε την κουρήτα, τηνέ τηνέ 'ο, ταξ' άπό κο'ντά. Ήκολυ' μπυϋσ' άπάν' - άπάνιο στό νερύ μακρυά τούτη, άλλ.ά χρήσιμη, νο- μίϊο, π(ιορκβ(ΐση, 6ς ίανιιγυρίσι» στύν Άλ'ρρρδο Λόνερ, γιά νά προ σθέσο δ,τι κυρίοις μέ έ/ρντοισε νά γράψο) τούτο τό στιγμιύτυπο. Θέλω νά ε'ιπό") τύν σΰλλογο των γνμνιβτήν, πού ό καλύς ήθοποιός, έκκεντρικός είς τούτο ή έκεΐνο, ή τιιν μέλος τοΐ'. Ό σύλλογο; αΰτός φαίνεται δέν κατάφερε νά γίνη δεντύς σ' άλλο καντονι καί μόνο τύ κράτος τής νια διαμονή καί τριθή στήν Έλ- ] Νεσατέλ, στή Λυτική Ελβετία, βετία. Κάποτε πού έκαθόμαστε είς μι κρύ κέντρο γιά καλλιτέχνες στήν κεντρική πλατεία τής Βέρνης, την Μπαίρενπλατς (Πλατεία τής Άρ άποπίσο) καί κούδας, τοϋ «πολιούχου», θά ελε· Ι γα, ξώου τοΰ Κράτους τής Βέρ¬ νης. Οί φτωχαλαξόνες Νεοέλλη- ΡΟ. σάν ύποβούχιο /.' ήφαινού'ντανι· | νες θά την μετονομάτιζαν είς τό φτερύ τσή ράχης τού σά αι · Ι Πλατεΐα τής Αγγλίας, όπως την κρύ κατάρτι μέ άνοιχτύ πανί ικιΰ | πλατεία Άγάμων ^ είς «πλατεϊα τής Άμερικής» καί τύν θαυμάσιο «Ποδονίφτη» είς «Νέα Φιλαδέλ - ςιεια!!», ό Λόνερ μοΰ πρότεινε νά ά.νοίξιιιμε μαζί, συνεταιρικά, παρό μοιο μικρά κέντρο, μιά καί μήτε τιΰτός έκέρδιζε Αρκετά άπό τή σο Οί ψυχωμένοι Κερατοχωρίτηδοι ι|«ιράδες, οΰτες κάν τονε 'φοβη θήκανε, κ' ήσκεφτήκανε νά τονέ τσακώσουνε. Ματζεύουνε, λοιπόν, τα πανιά γιά νά σταματήσ' ή κου μοΰ έ'φερε όλόκληρη στυίβα άπό γυμνιστικές φυλλάδες. Κείμενο »:α£ κυοίως οί δφθονες φωτογρα- «{-ίες προορίζονταν νά προκαλέ- «ουν τό ενδιαφέρον τοΰ άναγνώ- οτη καί νά τόν προσηλυτίσουν στό αΐτημα «Έπιστροφή στή ψι'- βη>. "Εβλεπες λοιπόν μέσα, βτίς
«ρυλλάδες φοτογραφίες ανθρων
χαί γυναικών λογιον λ^ογιΛν καί
<ίάθε ήλικίας, άπό Ασπρομάλλη - 5ες ίσαμε παιδία, έ'φηβους καί νέ* ούς, νά περιδιαΓίάξουν καί νά χαί οουνται λίμνη καί ΰπαιθρο όλοτσί τσιδοι, δπος τοΰς έγέννησε ή μάνιΐ Γους. Ό Λόνερ άπογοητεΰθηκκ, 6ταν άκουσε πώς δέν είχα καμ¬ μιά διαθέση νά έγγραφώ στόν σύλλογο γυμνιστών καί δέν επαυε Ό χαρχαρίας, μόλις είδε μεθ' ι Σταύρος Τσουρουκτσόγλου ηταν ] νά έξαίρη την ώφελιμότητα τής στό νερό τό δόλιομα, πεινασμένος. εισηγητής καί συχνά επαιρνε έπά λύξας αυτής, σά νά βλάφτη τάχα έ'ρχετιιι κο'ντά καί τό καταπίνει. Ι '«'> τού σημαντικές προηοδουλίες. την έπαφή μέ τή φύση τύ τόσο
Τότες οί ψαράδες ήτραβήξανε τό | Μή διαθέτοντες τόν άπαιτούμε δα λουτρικό ή άθλητικό βρακάκι
νο έλεύθερο χρόνο, άνέθετε έ'τσι ποϋ χρησιμοποιοΰν ανδρες καί γυ
πότε πότε την έργασία αυτή είς ναϊκες, οί τελευταίες έν συνδυα-
ρήτα καί ρίχνουνε στή θάλασσα ] Οαοή δραματική τέχνη τού, μήτε
πλάί οτήν πλώρη ενα δόλοιμα, πού ' έγώ είχα κατασταλάξει^ άκόμα είς
Λρισμένο βιοποριστικό έπάγγελμα.
__......_________ ("Ολο έκείνο τί> καλοκαίρι καί
κά) ψάρια μέσα σ' ενα κομμάτι τον χρόνον πού άκολοΰθησε Ιργα
ό ά ά
το μηχανε'ΐ'τηκανε εκειν την ω·
ρα. Αύτό 'τανε καμμιά όκαοιά (ό
δίχτν σά σακκουλίτσι/ μ' ελ'ανε γά
τζο οίπλα, οΰλ' αϋτά δεμένα κα
λά άπύ 'να σιδερένιο σκοινί, πού
ζόμουν ετατικά, συντάσσοντας
ε(ς γερμανική γλιΰσσα ίκθέσιις
καί είσηγήσεις, προοριζόμενες γιά
τήν ίίλλη τού ακρηα την* 'δέσα- [ την «Όμοσπονδιακή Έπιτροπή ε¬
ναντίον τού Αλκοολισμοΰ», δπου δ
νέ στήν κουρήτα.
ς ή
σιδερένιο σκοινί. Τό ψάρι είχε γα '
ι
τού παραχωρήση ορισμενη εκτα -
ση στήν άκρολιμνιά, γιά νά κολ.υ
μποϋν καί νά γυμνάζουνται οί γυ
μνιστές κατά την άρεσιά τ«υς. Ό
καλός μου Άλΐτρέδο; λοιπύν κα-
/.ά καΓ σώνει νά μέ κάνη κ' εμέ
γυμνιστή. Καί ενα δειλινό πού εί
συνέντευξη γιά περίπατο,
τζοθή μέσ' στό λάρου'γγά τού ν'
ήαγρίεψ' εύτύς. Ήτιναζού'ντανε
άςικρτίι ώρα παλεύοντας μέ τή θά
λασσα, πάς μπορεύση νά ξεφύτ)·
Μά τοΰ κάκοΐ'. Τό παλαπιό τού
,'ΐίίάσταξε πολλή ορα, ('όσπου πιά ' παντήσεις διαφόρων ^ κοινοχρελιον
ήκυνράστηκε καί ήημέρεψε. Καί ίδρυμάτοη·, νοσοκομείον, ψυχια-
τότες πιά οί ιι'αράδες ήτρα(>ήξιι- ' τρείων, σοκτρονιστηρίοιν, θεραπευ
]
φίλους η γνιοστούς τού γενική σμώ μέ τόν άέρινο στηθύδεσμο.
καί γλοισσομαθημρνους. Ι Επέρασαν χρόνια καί μόνο ά-
ΰ
μ μ
ΕΙχα λοιπόν νά έπεξΓργασθώ κά- πό τοΰς Τσουρουκτσόγλου έμάθαι
ά ά ά
Οκ φορά ολόκληρον όγκο άπό ά-
να πιά τα νέα τοϋ Λόνερ, πού
στό άναμεταξύ είχε στεφανωθεϊ
κάποια χήρα μέ παιδί, κομμώτρια
ή Ίδιοκτήτρια «σαλονιοΰ αίσθητι-
τύ σκοινί κ' ήφέρανε τό
μένο ψάρι στό πλάί τσή κουρήτας.
Ήρίςαντ μιά θεγιά (θηλ*ά) στήν
όργιά (ούρά) τού καί τηνέ 'δέσα-
νε. Καί μίαν άλλη στό μούτσοννό
τοιι. Κ' ετσι δειιένο στό πλσϊ τσή
ζουρήτας. μά μεσ' στό νεοό. καί
ζο'ντανό, τό 'σερνε τό καίκι αύ
τό, πού μ' άνοιγμένα πάλι τα
πανιά ήγύριζε γιά τή Σμύρνη.
Έκεϊ, πανε κι' άράζουνε στά
σκαλοπατάκια τοΰ Καϊ στή Μπέλ¬
λα - βίστα, π-ού 'τανε καί κο'ντά
ναζε. «Τρέξ'τε στόν κινηματόγμα <™° Κερατοχώρι τος. Ή κουρή φο, ό Φοίνιξ, νά δήτε έκεί καί νά τα ήπλεύρισε άπτή μεριά πού'ϊε θαυμάσετε τό μεγάλο τέρας. "Ε Οε,μένο τό ψάρι. Ή χαρά τίος με νας καρχαρίας πέντε μέτρα πού νάλη που τα 'καταφέρανρ. Κάνοΐ" νέ νά τ' άνεδάσουνε τό ψάρι Απτί» νερό στή στεργιά, μά αδύνατον. "Ητανε. πολϋ 6αρύ. Τότες πετ<έ- ται ενας τίος καί τρέχει στό Κε- ρατοχορι, καί φέρνει ήυο - τρείς γειτόνοι νά δώσουνε ενα χέρι. τονε 'πίάσανε στό «Όξο κά στρο». Μοιάξει σάν άλιποΰ κ' ε χει έ'νανε μεγάλο στόμα μέ κάΐ( δό'ντια σά σκερπάνια πού μ' αΰ- τά τρώει καί τσοί Λνθρώποι. Τρέξ'τε νά τονε δήτε πού 'ναι σά ζω'ντανός άκόμης. Σήμερα θά τονε δήτε, αΡριο δέ θά τόν' δήτε. «Εΐσοδος από ενα μεταλλίκι». Και ντάν - ντάν, ντάν - ντάν την κα' μπάνα. Ό κύσμος ήδγαινε στσί πύρτες γιά ν' ακούση καί τα παι δάκια ήτρέχανε Λποπίσο τού. Τα "δια σκεδάν ήλεε κ' ενας αλ λος ντελάλης ό'μπρός στήν πόρ- τα τοΰ κινηματόγραφου. Τόν καρχαρία αυτόνανε τονέ 'χανε πιάσει τέσσερις ψαράδες Κε ί>«τοχ<ορήτιδοι κο'ντά στό «"Οξο κάστρο» τσή Σμύρνης. Είχανε πάει μέ την κουρήτα τοις (καί- όένουνε καί μ' άλλα σκοινιά καί όόστον οΰλοι ματζί τραβΛντας τ' άνεβάζουνε στή στεργιά. Μά, κα θώς ήτίΐνε Λκόμης ζω'ντανό, ήτα- ραξού'ντ(ΐε στόν Λέρα κ' ήχτυ- ποΰσε την όργιά τοΐ', ποΰ τό 'φβ βηθήκανε. "Ωσπου, ήτο τέλος ήξε . "Κνας γρίτονάς τοις μπαο μπροης, ποΰ άπύ ένθουσιασμύ εΓ- χε τραβήξει κι' αύτός μ' ουλη τή δΰναμή τού, ήκουράστηκε τόσο τί καρδιά τού, ποΰ ήπεσε κάτοί κ' η λίγοθύμησε. Ό καηιιένος σέ λίγες μέρες ήπέθανε. Καί, προτοΰ νά Ιεψυχήση, ήλεε «τό ψάρι μέ τηρίων γιά χρονίους άλκοολικοΰς, κης» καί πού άπόχτησε καί αύτός καθηγητών πανεπιστημίου για- 'φαε». Ήμηνήσανε ενανε άρα'μ- πά νά 'ρχη, νά φορτώσουνε άπά- νο) τό ψάρι γιά ν' τό πάνε στύ Κερατοχτορι. Κι' ('όσπου νά 'ρχη. ουλ' οί πευαστικοί ήστεκού'ντοστε κ' ήθαυμάζανε τέτοιο μεγάλο ι|ιά- ρι. "Ως καί τα τραμβάγια (τράμ) πού ήπεονοΰσανε σΰρριζ' άπτήν μαζί της κοριτσάκι. Μιά δυό <γο- ρές μοΰ εγραψε ό Άλφρέδος. Έ- ξοΰσε σέ μικρή πολιτεία, τό Φρά- ουενφελτ, τό Ίντερλάκεν ή δέν θυμοΰμαι πιά ακριβώς ποΰ. Γιά θε ατρικές παραστάσεις άκουα, δπου ε"παιζε στόν γερμανόφωνο πολιτι- στικό χώρο — Ελβετία, Γερμα - νία, Αυστρία — καί τα χρόνια διάβαιναν καί ό Λόνερ θά έχη σή μερά άπό την κομμώτρια δεκαέξι άκρογιαγιά, ήστεκού'ντοστε γιά λί σχεδόν χρόνων κόρη, πού θά γίνη γο νά δοΰνε. Τώρα, τί νά τό κάνουνε; Τό κριάσι τού δέ τρώεται, μά τό πά χος τού, ή γλύνα τού πουλιέται. Κι' άφοΰ ούλος ό κόσμος πού τό βλέπει τό θαυμάζει, τότες νά τό πάνε σέ κανένα κλειστύ μέρος, νά πλερών' ό κόσμος καί νά μπαί- νη νά τύ βλέπη. Λοιπόν, ήσυνεννο- ηθήκανε μέ τόν κινηματογράφο ό «Φοίνιξ» κι' άφοΰ τό 'μπαλσαμώ- σανε γιά νά βαστάξη λίγες μέ - ρες, τό 'ξαπλώσανε μεσακεί, τοΰ 'βάλανε καί μίαν άρίδα Ανάμεσα Γσος καί αύτη ήθοποιός οπιος ό πατέρας της. Δέν ήξαίρω μόνο αν θά την αφήση νά έγγραφή καί αυτή στόν σύλλογο γυμνιστών τής Νεσατέλ. ΙΤΛΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ Τής συνεργάτιδός μας Κάς Νίνας Γιαννακίδου - Είς την κ. Κούλαν Εύθ. Πα- — 18ον — "Ας μή φανή παράξενο αύτό! Την έποχή έκείνη στά μουσουλ μανοκρατούμενα μέρη, την Ά- λεξάνδρεια, τα Ίεροσόλυμα, την Άντιόχεια, την Κωνσταντι- νούπολι, ό λόγος τού Πατριάρ¬ χου ήταν φοβεράς σάν δύναμι, γιατί τόσον οί Τοΰρκοι, όσον καί οί Αιγϋπτιοι, δέν έγνώριζαν κανέναν άλλον άπό Αυτόν. "Ετσι, ϋστερα άπό λίγες ή- μέρες, οί άνεπιθυμητοι δύο συν εργάται μέ τό όμόφρονά τους Άρχιμ. Άρχατζικάκη, μέσα σε ζαπτιέδες μέ ίφ' δπλου λόγχην, πετροδολούμενοι άπό τόν Άρα- δικό δχλο, έφυγαν άπό την Ά- γία Πόλι καί μέσω Γιάφας (Ί- όπττης) έπιδιδάσθηκαν στό πλοϊο τής γραμμής μέ προορι- σμό την Κωνσταντινούπολι. Τί.- τοια δέ ήταν ή άποπνικτική κα¬ τάστασις ποϋ είχε δημιουργηθή, &στε υατερα άπ' όλίγες ήμέρες καί κάθε άλλος, συντασσόμε- νος ή συμπαθών πρός τούς απε¬ λαθέντος, αίσθάνθηκε την άνάγ- κη τής φυγής, πρός σωτηρίαν. "Ετσι, ό Γρηγόριος Παπαμιχα· ηλ, πού είχε γίνει καί αύτός με τα άπό σπουδές στή Ρωσία Κα- θηγητής της θεολογικής Σχολης τοΰ Σταυροΰ, εφυγε μεταμφιε- σμένος —>ιά ν' αποφύγη τίς ά
κρότητες τού άραδικοϋ δχλου—
σέ... Ρώσο ναύτη Ι
Καί ένώ αύτά διαδραματίζον-
ταν μέ ήρωες τόν άλλοτε μαθη-
τή καί τόν Διδάσκαλο, —τόν Μρ
λέτιο καί τό Χρυσόστομο,—
στήν Σχολη, πού χάρις στήν ύ-
πέροχη όργανωτική, διδακτική
καί παιδαγωγική προσπαθεία
τοΰ Σχολάρχη εΤχε φθάσει οί:
βαθμό άξιοζήλευτο, ή θλΐψις κα'.
ή κατήφεια κατέλαβε δλους,
μαθητάς καί διδασκάλους.
Χαρακτηριστική αυτής τής ψυ
χικής καταστάσεως είναι ή επι
στολή ττού οί μαθηταί τής Σχο
λής εγραψαν πρός τόν μεγάλο
Σχολάρχη των στήν Πόλι, δπου
κατέφυγε — έπιστολή γεμάτη ά
πό έ"κφρασι αίσθημάτων σεβα-
σμοΰ, άγάπης καί εύγνωμοσύ-
νης γιά τό μεγάλο £ργο τού.
Καί εκλαιαν οί μαθηταί, δχι μό
νόν γιά την άπέλασι τοϋ φωτι-
σμένου Δασκάλου των, άλλ' ά¬
κόμα γιατί προαισθανόνταν τώ
δεινά πού θά άκολουθοΰσαν την
άπομάκρυνσι αυτή καί συγκε-
κριμένα την διάλυσι τής Σχο-
λής, πού πραγματοποιήθηκε, μά
την σειρά της, μετά άπ' ολίγο
μέ άπόφαοι τού Πατριάρχου Δα
μιανοΰ.
Ό Χρυσόστομος, δταν Ιφθα-
σε στήν Πόλι, δέν έμεινεν άδρα
νης. Έιτατριάρχευσεν έκεϊ —γισ
δεύτερη φορά Οίκουμενικός —
ό ρηξικέλευθος Ίωακείμ ό Γ',
πού τό δνομά τού θά μένη α'ιώ-
νια στήν μνήμη των Όρθοδό-
ξων συνδεδεμένο μέ την δόξα
τοΰ θρόνου τού. Προικισμένος
ό Πατριάρχης έκεϊνος μέ σπά-
νια διαίσθησι καί άντίληψι, πα-
τριώτης μεγάλης φρονήσεως, δι
πλωμάτης έξαιρετικής δραστη¬
ριότητος, γενναΐος στήν ψυχή,
με δαθυτάτη συναίσθησι των υ¬
ποχρεώσεων των καί των δικαι-
ωμάτων τοΰ άξιώματός τού, ττού
θεωροΰσε συνυφασμένο μέ τα
δικαιώματα πού κληροδότησε
Αύτοκρατορία, άποτελοΰσε κε-
φάλαιο ττού δέν έπρεπε ν' άγνο-
ηθή στήν δύσκολη γιά τα δικαι¬
ώματα τού Έλληνισμοΰ στήν πε
ριοχή τοΰ Άγίου Τάφου ώρα.
'Επισκέπτεται τόν Πατριάρ-
χη 6 Χρυσόστομος καί τόν κα-
τατοπίζει, χωρίς δμως καί νά
είναι δυνατόν άπό την Ιπίσκε-
ψι αυτή νά προκύψουν ώφελή-
ματα. Ή τουρκική πολιτική, θέ-
λοντας νά ίκανοποιήση την ρω-
σική καί τούς εντοπίους παρά-
γοντες, είχε ταχθή μέ τό μέρος
των ένεργειών τοΰ Πατριάρχου
' Ι εροσολύμων.
"Ετσι, μετά άπό την έκτέλε-
σι αύτοΰ τοΰ μεγάλου άπέναν-
τι τής Έκκλησίας καί Πατρί¬
δος τού, δπως πίστευε, καθήκον-
τος, άναζητεΐ άλλοΰ καταφύ-
γιο, γιά νά συνεχίση την μεγά-
λη τού αποστόλη.
Στήν Άλεξάνδρεια δρισκόν-
ταν έγκατεστημένος, ώς έφημέ-
ριος τοΰ Ίεροΰ Πατρισρχικοΰ
Ναοΰ τοΰ Άγίου Σάδβα, ό άλ¬
λοτε συνάδελφός τού καθηγη-
τής κα'ι άπό τής έποχής τής θε-
ολογικής Σχολης τοΰ Σταυροΰ
έπ' άδελφί) γαμβρός τού, Πρε-
σβύτερος Ιωάννης Μ. Νεαμονι
τάκης, πού σάν πιστός καί αύ¬
τός Άγιοταφίτης, δέν ίπαυε νά
παρακολουθή μέ συγκίνησι τό
δράμα των Ίεροσολυμιτών. Καί
άκόμη, έκεϊ, στήν Ιδία Πόλι, πά
τριάρχευε ό άπό Ναζαρέτ Φώ-
τιος, γέννημα καί θρέμμα τοΰ
Παναγίου Τάφου, πού δυό φο-
ρές Μφτασε στό κατωφλι τοΰ
θρόνου των Μ εροσολύμων κα'ι
δυό φορές ή Σουλτανική δύναμι
μέ την έταρροή των ίσχυρών καί
τοΰ «μπαξισιοΰ> πού έ-δινε κ ι έ'-
τταιρνε έκείνη την έποχή, καί έ-
πιδροΰσε επάνω στούς ίσχυ-
ρούς, άλλοτε μέν «έψηφισμένον»
τόν έστειλε έξόριστο στό Σινά
έπτά όλόκληρα χρόνια, γιά νά
μελετήση έκεϊ στήν βιδλιοθήκη
τούς "Ελληνας συγγραφεΐς καί
τα πατερικά συγγράμματα, άλ¬
λοτε δέ τόν «έξήρεσε» πρό πά¬
σης έκλογης άπό τόν κατάλογο
των έκλογίμων καί τόν περιώρι-
σε έτσι στήν Άρχιγραμματεία
καί ϋστερα επί Δαμιανοΰ στήν
Μητρόπολι Φιλαδελφείας καί τε
λικά στήν Ναζαρέτ.
Παληός άρχηγός τής συντη-
ρητικής μερίδος των Άγιοταφι-
τών, στρεφόνταν καί αύτός ψυ-
χικά εναντίον τής πολιτικής τοΰ
Πατριάρχου Δαμιανοΰ καί ήταν
ϊτοιμος νά δεχθή στό Άλεξαν-
δρινό κλΐμα κάθε καταδιωγμιΈ-
νο.
"Οταν, λοιπόν, ό γαμβρός
τοΰ Χρυσοστόμου πρεσδ. Ί. Νέ
αμονιτάκης, Καθηγητής πιά στό
Άβερώφειο Γυμνάσιο τής Άλε-
ξανδρείας, Οστερα άπό συνεν-
νόησι μέ τοΰς Κοινοτικούς πα-
ράγοντας μέσοι τοΰ φΐλου καί.
συμπατριώτη τού άττό την Χίο
Μ. Βιτιάδη καί μετά βολιδοσκό
πησι τοΰ Πατριάρχου Φωτίου ε¬
γραψε στόν άνεργο καί φτωχό
πάλι Χρυσόστομο, στήν Πόλι,
γιά νά έλθη στήν Άλεξάνδρεια
κα'ι τοΰ έΌτειλε καί τα άπαραί-
τητα χρήμστα τοΰ ταξιδιοΰ, δέν
δίστασε νά δεχθή την νέα τοπο-
θέτησι.
(Συνεχίζεται)
"
10 ΠΑ.ΧΑ ϋ ΕΛΑΗΝΏΝ
,.
'Υπό τοϋ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡ1Α4Η
ται περί τής «Χασοΐ( εγγαρια-,
όηλαδή περί (ΐθινούσης 2ελήνη-'
κατά την διάρκειαν τής οποίας 'ή
γεωργική Μετεορολογία πιστεύει
ότι έπέρχεται συχνά κάποια νί-
(((■ισις έν ώρα έ'αρος ή θέρους.
Νά δεχθή κανείς, ίίτι, δέν ιό
ή'ξεραν οί θεσμοθέτες το{ί χ™,
στιανικοΰ Έορτολογίου;
"Αν ίίμος πράγματι τύ έγνώΟι-
ζαν, τούτο σημαίνει ότι προσέθε-
σαν είς τα Πάθη τοϋ ΙΗΣΟΤ
ΜΑΣ έναν ωραίον συμ6ολιομΙ)ν
ΐ κτής φύσειυς:
Σήμερα μαΰρος ούρανός, σήμΕ.
ρα μαύρη μερά!
Άλλά ('ίς έλθ(ΐ) είς πεζά, πο).ί,
πε'ςά πράγματα. Είπιι παραπάνοι
ότι είναι δυνατόν καί θεάρεστον
νά εχομεν κοίνον ΙΙάσχα ϋλοι οί
Χριστκινοί Αλλά δυνατόν καί θεά-
ρεστον καί συγχρόνιυς συμ^ερώ-
τατον διά την Τουριστικήν Οΐκο-
νομίαν της χώρας μας είναι νά μή
εχομεν. "Οταν οί δυτικοί λαοί, οί
καθολικοί, καί οιαμαρτυρύμενοι |.
χούν εορτάς τοϋ ΙΙάσχα, κάμνουν
τάς ΙΙασχαλινάς των έκδρομά;
πρός την ΕΛΛΛΔΑ μας καί εί'ρί".
σκουν ενκολα ξενοδοχεϊα νά χ«χα.
Καθώς εγραψαν ήδη αί έφημε
οίδες, έπροτάθη καί μάλιστα έξ
έπισημοτάτίυν χειλέων νά παύση τό
Πάσχα νά ρίνιιι κινητή έορτή
κια νά ορισθή είς μίαν σταθεράν
ήμροομηνίαν, τϊ|ν αυτήν δι' ολό¬
κληρον τύν χριστιανικόν κόσμον.
Έν τούτοις τύ πράγμα δέν εί¬
ναι τόσον άπλοΰν όσον φαίνεται.
Νά εχουν δλοι οί χριστιανόν κοι¬
νήν ημέραν εορτής τοΰ Πάσχα,
είναι δυνατόν καί θεάρεστον,
άλλ' ή ήμέ,ρα νά είναι σταθερά,
ιίπος έκείνη τής έρτής τΛν Χρι-
στουγέννιον, τουτο θ' άπετέλει ρι-
ζικήν μετιιβολήν ρίς τοΰς ένδο-
τέρους θεσμούς, ποίι ·καθιέο(ΐισαν
τύ χριστιανικόν Έορτολόγιον.
Τα Χοιστούγεννα είναι έορτή
τοΰ χειμερινοΰ ήλιοστασίου, ή ό-
ποία ίΊντικατέστησεν άλλην παν-
αρχαίαν είδιολθλατρικήν.
Ό συμβολισμός της δέν αίρει
την χοκττιανικην αξίαν της.
Τό
Πάσχα είναι σεληνιακή έορτή, ή
όποία τελ-είται κατά την πρώτην
Κυριακήν, μετά την πρώτην ΙΙαν-
σέληνον άπό τής Έαρινής Ίσημε-
ρίας.
Τύ γεγονύς δέ <">τι τύ νέον η¬
μερολόγιον είναι Λκριβέστερον ά¬
πύ τό παλαιόν δικαιολογεί νά έ-
ιιοτάζομεν τύ ΙΙάσχα μαζί μέ
τούς βλλοΐ'ς Χριστκινούς.
Δέν εχει σημασίαν ϋτι έπήραμεν
άπό τού; λαιοΰς τής Λύσεως την
εορτήν τοΰ χειμώνος, καί την έ-
κάμαμεν Χριστούγεννα, οδτε τύ
ίίτι έπήραμεν άπύ τούς λαούς τής
'Λνατολής (ημείς άπό τούς Έ-
βραίους καί οί Εβραϊοι, άπύ τούς
Λΐγυπτίους) την εορτήν τή; Ά-
νοίξειιις καί την έκάμαμεν 'Λνά-
στασιν τοΰ Κυρίου.
Σημασίαν εχει ϋτι καί αί όύο
μέγισται χριστιανικαί έορταί, διά
λύσον, είς μίαν εποχήν κατά την
όποίιιν ό έσοτερικό
όποίιιν, ό έσο>τερικό; τονρισμό;
μας, ευρίσκεται σχεδόν είς νε¬
κρόν σημείον.
"Οταν ίίμος ημείς οί Όρθοδο-
ξοι έορτάζ(·ιμεν τό ΙΙάσχα, Ζ)Μ
τα Έλληνικά ξενοδοχεϊα κατώ.αμ-
βάνονται άπό "Ελληνας 1Ιασχ«-
λινοΰς έκδρομεϊς, πολλοί ά;ιό τού;
όποίους δέν κατορθώνουν νά ε5-
ρουν ίνα κρεβί'ιάτι νά κοιμηθοϋν.
Είναι περιττόν νά ΰπενθνμίσο)
τί γίνεται μέ την ομαδικήν εξο-
δόν τού πληθυσμόν των Αθηνών
πρός την ύπαιθρον καί (κ-πά μι-
κοότερον φυσικά μέτρον) των
I-
κάποιον λόγον προεκρίθη ή μία νά παρχιακιόν πόλειον πρός τάς Ά-
πηγ"αίνιι μέ τό ήλιακόν ημερολό¬
γιον καί ή δλλη μέ τό Σεληνια-
κύν.
(~)ά φανή πολ.ΰ παράλογον εάν
εΓπο) ότι, κατά την Αγίαν Μεγά¬
λην 'Εβδομάδα έπτά διά νά μή
ππο όκτώ κ(ΐί έννέα φορές είς
τάς δέκα, εχομεν μίαν τουλάχιστον
ημέραν σνννεφιάς καί έαρινής 6ρο
χής. Έν τούτοις εχομεν! Πολλοί
εΰλαβεϊς χριστκινοί την θειυροϋν
όφειλομέντιν είς -[ά Πάθη τοΰ Κ»·-
ρίου καί την Αγίαν Τού Σταύ-
ςχοσιν. Άλλά τούτο είναι βεβαίως
αφελεία τιον εύλα6ών χριστιανών.
Είς την πραγματικότητιι πρόκει-
θήνας έν ημέραις έορτών.
Είναι όλοφάνερον ότι δέν μά;
συμφέρει νά ταλαιποροΰμίν τοίι;
ξένους Πασχαλινοίις έπιβκέπτα;
μας μέ τό νά κάμνομεν μαζί μί
αύτούς τύν Έσοτερικόν μας Τον-
Συμπέρασμα. 'Τπάρχουν πο),-
λά πράγματα πού εΰκολα λίγον
ται, άλλά δύσκολα γίνονται. Χρει-
άζονται, μελετην καί πάλιν μελέ¬
την, μελέτην δέ άπό χιλία; πλευ-
ράς.
ΑΘΗΝΑΙ 4)7)69
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
"ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ,,
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
μ ρ μ
στά δυό σαγόνια τού γιά νά ν' ε- πσδημητρίου, ποιήτριαν, γεν.
τσι ό στόμας τού άνοιχτός καί νά γραμματέα τοΰ Συλλόγου «ΔΕΛ
βλέπει ό κύσμος τα μυτερά το>> ΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ», μέ-
δό'ντια. Τύ σείρι (θέ) ΰ
'πομεινε Ίστορικύ
μέρες. Καί την τετάοτη ποΰ ήαρ-
, μ
ρι (θέαμα) ποΰ ^ λ.Ος τής Ενώσεως 'Ελλήνων Λο-
ύ, ήβάσταξε τρείς ] γοτεχνών, μέλος τής Άντικαρ-
Έταφείας κα1 το0 ·Ελ.
ΕΛΑΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΑΙΑ
χινευε να δοο,μαη ,ο ·ψαοι το ση χ - ._ θ -
κωσαν άπο κει και το κατακοψα- Ι . . . . « ..
. . , ■ . , Γ ' τα την εορτήν ήτις εγένετο είς
νέ για να πουλησουνε τη γλυνα , ' " ' _' ^ /ν ^
τα Γραφεια Ε.Ε.Σ. την 12ην Ί
τού.
Κ' ήκαζα'ντήσανε πολλά.
Δ» ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
[ουνίου έ.ε απενεμήθη ίδιοχείρως
ΜΑΡΜΟΡ ΕΛΛΑΣ Ε.Π.Ε.
Πειραιώς 1 — Αθήναι
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 1ης
-112 Τηλ. (546.771) 365.436
Χρήσεως 12.10.67 — 31.12.68
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Π άγιον
Μηχανήματα 1.690 950,60
"Ετππλα καί Σκεύη 17.428,—
"Εξοδα έγκατ)σεως 105,406.—
Δαπάναι ιδρύσεως 84,429.70
'Εγγυήσεις 20.000.—
Πρώται δλαι
Πρώται Ολαι
'Υλικά άναλώοημα
ΈργαλεΓα
Κ υλοφοροθν
Προιόντα 497.326.-
Γραμμάτια είοπρακτέα 20 035.—
Χρεώσται 166 263 —
Πιοτώσεις ' 209 —
Προοωρινοί Λ)ομοΐ 2Π 931 —
Τράπεζαι-Συν)κσί 200 292 —
182
.643
,50
2
.716
_
116
,224
.---
1.918.214, :1Ι)
301,58 5,50
Λιαθέσιμον
Ταμείον
48 10^,70
1.104.0% -
48.507,70
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κ γ Φ ά λ α ι σ
Κρψάλαιον καταβληθέν 1 0Ό0000.-
Άτομικοί Λογαριασμοί
έτσίρων ■ 1.215.150.— 2 255.150.—
ΆτΓοοβέσεις
Άποοβεσθέντσ επιτιλα
ε· αί ^ κεύή
616,50
Λ ά ν Ε ι η
Τράττιζτι- Λογορια-
σμοι δανπων
'Υττοχρεώθϊΐς·
Γραμμάτιι πληρωτεα 139 905,—
Ι Ιιοτωτοι 132.994 —
Προσωρινόν Λ)ομοί 41.186.—
6κ:,0
802.510.-
311 035.—
3.372.3(31,50 1
ϊ.372.361.50
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΓΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
ΧΡΕΩΣΙ2
Γενικά εξοδα 89.778,9.
Τόκοι καϊ προμήθειαι 53.321.-
Άμοιβαί τρίτων 32 461.—
Άποσβέσεις έηίπλων κσί οκευώ; 616,50
Μικτόν
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
176.180.40
υπό τοΰ Προέδρου κ. Κ. Γεωρ-
γακοπούλου τό Αργυρούν Με-
τάλλιον τοΰ Πανελληνίου 'Ερά
νού, διά την πολυετή συμδολήν
της είς τό Ιργον τού Έλληνι-
κοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ.
θερμά συγχαρητήρια στήν
αφθαστη αυτή Έλληνίδα ποΰ
μάς κάνει νά είμαστε ύπερήφα-
νες γιά τό γυναικεΐο φϋλο.
Νίνα Γιαννακίδου
ΝΕΑ ΗΙΒΛΙΑ
ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ
ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
176.180 ,40
Οί Διαχειρισταί
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ -ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΥΒΑ!
176.180,40
Ό Λονιοτής
ΙΩΑΝΓΗΗ2 ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ
Πληροφορούμεθα ότι ό σνντρ-
γάτης μας κ. Χρήστος Σολομο-
νίδης, ό οποίος παραθερίζει είς
εξοχήν τής Άττικής, συγγοάα εί
όΰο νέα πολυσέλιδίΐ ΟιΠλία, εν διά
την Σμύρνην καί εν διά τόν «εί-
μνηστον Άκαδημαϊκόν καί Λογο-
τέχνην Σ.τυρόν Μελάν.
Έπίσης ό Φιλολογικό; · Σΰλλ.ο-
γος «ΙΤαονασσό;» -/.ιικλ.οίΓορβΐ κατ'
<ιύτα τιμητικήν τόμον Λίριρρο- μένον είς τόν κ. Χο. Σολομοννί- δην. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή Υνω-Π »6λλη σις διά τή» ΤηλίψωνΙσν Ρσ5ι^ε>ι.
νΐον κλττ. μέ τούς 5 ττι/ρήνας %
ΛοφωνΙου. Γεν. άντιπρ- ΊΛ'
Οόλκίρογλου θησίως 7 4 ος Ι
ροοος· Τηλ. 226.024. Άθή»αιι
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΕΙΣ
ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ ΘΕ
ΣΙΝ. ΤΙΙΛΕΦ. 900.444.
έκ τήσ Ιηο γγ. ί
[ χισθοϋν αί προσπάθειαι των δΰο
[ λαών εκατέρωθεν, οί όποΐοι λ6
' γω τής ττολυΞτοΰς συμδιώαεώς
των είς τάς δΰο δχθας τοΰ Αί-
γαίου, άλλά καί τής γειτονίας
των, άκόμη δέ καί τής αναγκα¬
στικήν έπικοΐνωνίας των, ΟΧ;
κα'ι τής κοινής περίπου νοοτρο
πίας των, πολλά εχουν σήμερον
τα έφαπτόμενα σημεΐα των, ε-
λάχιστα δέ τα σημεΐα τοΰ χα>-
ρισμοΰ των, τα όποϊα καί ταυ¬
τα μέ όλίγην καλήν θέλησιν δύ
νανται καί είναι είς θέσιν νά
καλύψουν, προκειμένου νά έξ-
υπηρετήσουν τό κοινόν συμφέ.-
ρον των, ώς τουτο νοεϊται του¬
λάχιστον διά λαούς πεπολιτι¬
σμένον καί ζώντας είς τόν ση¬
μερινόν κόσμον τοΰ είκοστοΰ
αιώνος, κατά τόν οποίον συντε-
λεΐται αληθής κοσμογονία, δχι
μόνον διά των τεχνολογικών τού
έπιτεύξεων, άλλά καί διά των
Ιδεολογικών τού έξελίξεων.
Αί τοιαύται δέ προσπάθειαι
των δύο λαών πρέπει νά έπεκ-
ταθοΰν είς δλους τοϋς τομεΐς
των έκδηλώσεων καί ένεργειών
τοΰ καθ* ημέραν 6ίου των, καί
δή ανεπισήμους, άθορύδως, μέ
υπομονήν καί επιμονήν καί δι"
δλων έν γένει των νομίμων μέ-
σων καί τρόπων τής λαϊκής Βρα
στηριότητος, ώς καί διά τοΰ τύ
που των δύο Χωρών, διότι μόνον
διά των μέσων τούτων θά προ-
τταρασκευασθή τό έδαφος τής
άμοιδαίας κατανοήσεως καί θά
δοθή άφορμή καλλιεργείας καί
έτιιτεύξεως τής Συνεννοήσεως
των δύο λαών καί έν συνεχεία
τής συνάψεως φιλΐας μεταξΰ αύ
των.
Ειόχής έργον θά ήτο αί άπό-
ψεις αυται νά εύρουν άνταπόκρι
σιν καί είς τόν τουρκικόν λαόν
καί νά σμικρυνθοΰν ούτω αί ά-
ποστάσεις διά την σύναψιν τής
Φιλίας.
ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ή μετα^ορά
πεπονοειδών
μέ ξένα φορτπγά
ι Έπιτρέπεται ή μεταφορά πε¬
πονοειδών είς τό Εξωτερικόν,
διά ξένων φορτηγών αύτοκινή-
των, ώφελίμου φορτίου 15 τόν-
I
νων καί άνω, καθ' δλην την πε
1 ρίοδον παραγωγής τοΰ τρέχον-
ι τος Ιτους.
Τουτο έγνωστοποίησε πρός
, τα Τελωνεΐα Εύζώνων καί Πα-
τρών τό υπουργείον Συγκοινω-
, νιών πρός τόν σκοπόν της έπι-
, ταχύνσεως τοΰ ρυθμοΰ των έξα-
γωγών γεωργικών προϊόντων.
' Ανταλλακτήρ ιον
συναλλάγματος
τής Έθνικής Τραπέζης
είς Κούλαν
Διά την εξυπηρέτησιν των είσ-
ερχομένων είς την χώραν μας
ξένων περιηγητών καί Έλλήνων
τοΰ έξωτερικοΰ, ή Έθνική Τρά
πεζα τής Ελλάδος έγκατέστη-
σε- καί δεύτερον ειδικόν άνταλ-
λακτήριον συναλλάγματος είς
τόν συνοριακόν σταθμόν Προμα
χώνος Κούλας, τό οποίον ήρχι- '
σεν ήδη νά λειτουργή. |
Ώς γνωστόν, άπό τοΰ τέλους
Ί ουνίου παρόμοιον γραφείον
λειτουργεΐ καί είς τόν συνορια- |
κόν σταθμόν ΕΙδομένης.
Τελευταίως τό νέον Διοικητι¬
κόν Συμβούλιον τοΰ Συλλόγου
«Δελφικές Άμφικτιονίες» υπό
την προεδρίαν τοΰ μοναδικοΰ ί-
στορικοΰ τής Σμύρνης μας κ.
Χρήστου Σολομωνίδη, έκαμε
την πρώτην εκδήλωσιν τού μέ
μίαν ώραιοτάτην έκδρομήν
στούς ΔελΝρούς, γιά νά γνωρί-
σουν καλά δλα τα μέλη τού
την πόλι αυτή τοΰ Παρνασσοϋ
μέ τό περίρημο Μαντεΐον τοΰ Ά
πόλλωνος έξ ου καί ό θεσμός
των Άμφικτιονιών.
Έκτός των έπιλέκτων μελών
τού, στήν έκδρομήν αύτην έλα¬
βον μέρος κα'ι πολλοί φίλοι τοΰ
Συλλόγου.
Κατά την διαδρομήν, ή όποία
?ϊταν ώραιοτάτη άνάμεσα στό
πράσινο κα'ι στή συννεφιά έκεί-
νης τής ημέρας, μίλησαν: ή κ.
Κ. Παπαδημητρίου, Γεν. Γραμ¬
ματεύς τοΰ Συλλόγου, ή όποία
έτιμήθη τελευταίως μέ τό Αρ¬
γυρούν Μετάλλιον τοΰ Πανελλη
νίου Έράνου, μία ίξαιρετική
Κυρία, γεμάτη δράσι κατά τό
παρελθόν καί τό παρόν, πού τι-
μά την Έλλάδα μας, κι ή κ.
Μαίρη Μπουσμπουρέλη, Άντι-
πρόεδρος των Δελφικών Άμφι¬
κτιονιών, γνωστοτάτη στόν κύ-
κλο τοΰ πνεΰματος, ιτοιήτρια,
συγγραφεύς κα'ι Δημοσιογρά-
φος. Μίλησε έτΐίσης καί ό κ.
Άχ. Βασιλόπουλος. Έν συνε¬
χεία ή κ. Κ. Παπαδημητρίου, ή
όττοία συν τοίς άλλοις είναι κι
έξαιρετική ποιήτρια, άπήγγειλε
τό ποίημά της «ΔΕΛΦΙ ΚΕΣ ΑΜ
ΦΙΚΤ1ΟΝΙΕΣ*.
Συνεχίστηκαν ποιήματα άπό
την συμπαθεστάτη καλλιτέχνι-
δα τοΰ ΈθνικοΟ μας θεάτρου
Δίδα Αθηνά Κασσαβέτη, τόν κ.
Πέτρου κα'ι την κ. Ζωή Μακρή.
Μετά άπό μικρή στάθμευσι
στήν Άράχωδα, οί έκδρομεϊς
έφθασαν είς Δελφούς την 11 ην
πρωϊνήν. Ό καιρός ήταν εύνο-
ικώτατος γι' αύτην την έκδρο¬
μήν καί οί θαυμαστα'ι τοΰ άρ-
χαίου κάλλους επεσκέφθησαν τό
Μουσείον, τό "Αρχαίον θέατρον
των Δελφών καί τάς λοιπάς άρ
χαιότητας.
Έκεϊ μίλησε πρός τοΰς έκ¬
δρομεϊς ή Άντιπρόεδρος κ. Μαί
ρη Μπουσμπουρέλη. Την 1 μ.μ.
παρεκάθησαν σέ γεΰμα είς τα
Ξενοδοχείον «Π. Κουρούμαλη -
ΚΑΣΤΑΛΙΑ», δπου έτυχαν άμε-
ρίστου περιποιήσεως.
Είς τό γεΰμα παρεκάθησε καί
ό Δήμαρχος Δελφών Στρατη-
γός Ιωάννης Κουμπιλής, ό ο¬
ποίος .μίλησε πρός τούς έκδρο¬
μεϊς. Μετά τόν κ. Δήμαρχον μί¬
λησε ό Πρόεδρος τοΰ Συλλό¬
γου κ. Χοηστος Σολομωνίδης
καί ή Γεν. Γραμματεύς κ. Κ. Πά
παδημητρΐου έκαμε τόν χαιρετι
σμόν είς την πρώτην εκδήλωσιν
τοϋ Νέου Διοικητικοΰ Συμδου-
λίου, τονίσασα τόν σκοπόν τοΰ
Συλλόγου. Έδώ εΐπε στούς
Δελφούς μποροϋμε νά λουζόμε
θα είς τα νάματα της αίωνιότη-
τος καί τής όθόλωτης πνευμσ-
τικής ύγείας αφήνοντας τα έ·
φήμερα πλαίσια τής ζωής μας.
Στό σημερινό μας προσκύνη- ί
μα, άς στρέψωμε εϋλ«6ικά τη
σκέψι μας στούς Τφωτοττόρους
άγωνιστάς τής Δελφικής ίδέας
"Αγγελον κα'ι Εϋαν Σικελιανοΰ
καί άς εύχηθοΰμε υπέρ τοϋ με-
γαλείου των Δελφών καί της
εύοδώσεως τοϋ σκοτΐοΰ τού Συλ
λόγου μας.
Ακολούθως μίλησε ή Άντι-
Τϊρόεδρος κ. Μ. Μττουσμττουρέ-
λη σχετικώς μέ τό μέλλον τοΰ
Συλλόγου. Στάς 3 μ.μ. έληξεν
ή συνεστίασις καί οί έκδρομεϊς
μετέβησαν είς την γραφικήν Ί-
τέαν καί έπέστρεψαν είς τάς 5.
Είς τάς 6 ανεχώρησαν συνατιοκο
μίσαντες τάς άρίστας των έντυ-
πώσεων κα'ι ένθουσιασμένοι --
πέστρεψαν είς τάς Αθήνας.
Κατά την επιστροφήν, έψυ-
χαγώγησαν τούς έκδρομεϊς ό
Πρόεδρος κ. Χρ. Σολομωνίδης,
ή καλλιτέχνις Δίς Άθ. Κασσα·
δέτη, ή κ. Ζ. Μακρή κα'ι ό τιοι·
ητής κ. θ. Πέτρου.
Είς την έκδρομήν συμμετεί¬
χον έπίσης κι ό Σύμδουλος κ.
Α. Στρογγύλης καί οί κ.κ. Εύθ.
Παπαδημητρίου, έξαιρετικός λο
γοτέχνης, Εύθ. Κυτέας, δικαστι-
κός, μετά τής συζύγου τού, ύ
συγ-> ραφεύς καί άνώτερος ύπά
ληλος τοϋ 'Υπουργείου Παιδεί-
άς κ. Άρβανίτης, ή κ. Σττ. Σκαρ
λίγκου, ό κ. Χ. Μπουσμττουρέ-
λης καί αί κυρίαι Γ. Βασιλοιτού
λου, Ίακωβάκη, Στραγγυλη, Γι
άννακα, Βρυάκου, αί άδελφα'ι
Μιχελιδάκη, δίς Γιαννάτου, κα'ι
πολλοί αλλοι.
Συγχαρητήρια στό Διοικητι¬
κόν Συμβούλιον τοΰ Συλλόγου
τούτου, πού μέ την δμορφη «ύ·
τή ίκδρομή τού έκαμε τα Μέλη
τού κα'ι τούς φίλους των νά θυ·
μηθοΰν ξανά τούς ΔΕΛΦΟΥΣ
μας καί νά ζήσουν μερικές εύ-
χάριστες ώρες κοντά τους.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Η
Ά
«
■Ν
Μ)
II
βε
Μι
,ΪΓ»
Μι
1:1
«ι
Μι
1
, ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΗΣ «ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ —
ΣΕΝΤΓΤ»
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ
!
Κατόπιν προσκλήσεοις τής Κ^
ραμεικής Σεντίτ», Αντιπρόσΐ'ΐ.τυΐ
τοΰ Τύπου, επεσκέφθησαν προ-
χθές τάς είς Χαλκίδαν έγκαταοτά
σεις τής έν λόγο έταιρίας. Οίτοι
παρηκολούθησαν δλας τάς φάσεις
τοΰ παραγογικοΰ κυκλώματος τής .^
μονάδος αυτής. Απ6 τοΰ σημεΐ""*1
τής είς αυτήν είσόδου των πό
των ύλών, μέχρι τής έξόδον τωΥ
πλακιδίον, συσκευασμένων είς %<Κ>
τοκιβώτια των 60 τεμαχίων. Ίδ'
αιτέρος έντυποσιακή είναι ή σν-
τσηματική καί είς πολλάς φάσεις
συντελουμένη διαλογή των πλακι-
διον υπό είβικευμένου προσωπι¬
κού.
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
'Υιτό τού έζαιρετικοΰ συνεργάτο υ μας Διρος κ. Δ. Α ΡΧΙ ΓΕΝΗ
Η ΑΓΙΑ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΗ ΣΜΥΡΝΗ
—205—
8.—
II
ΕΝΟΡΙΑ ΤΣ' ΑΠΑΞ Κ ΑΤΕΡΙΝΑΣ
Μά, κι' όσον καιρό θά (ίρίσκετ'
έκε'ι άκόμης όρθιο τό ά'γκρέμνη
στο καμαρακη τ' Άγιασμάτου, θα
θυμίζει στήν ίστορία, πώς ίκεϊ ΟΙ
πλα ήβρισκού'ντανε άλλοτε; ή με
γαλύπρεπη έκκλησιά τσή «νθτρης
τοϋ Χριστοΰ;».
"Ενα 'κτυ. έφτά παραρτήματα
τού «Κεντρικοϋ Παρθεναγωγει
όν», τό «'Εξάρτημα τής Άγί«ς Αί
κατερίνης·» μέ χάξρς όημοιικυτ),
πού ήίΐρισκού'ντανε δίπλ' άπτήν
έκκλησιά, τύ 'κάψανε κ' έτοϋτο οί
Τοΰρκοι καί τό 'γκρεμνήσανε. Έ
νώ τύ καινουργιύχτιστο κ<ιί μαν μαρο'ντυμένο χτίριο τού καθεαυ τού «Κεντρικόν ΠαρθεναγοιγβΙου» τό ώραίο αΰτό μέγαρο, τό 'λι'μ)ΐι στήκανε οί, διι|'ασμένοι άπό μόρ- (ριοση, άγράμματοι τύτες Τοΰρ · κβι. Κι' άντίς νύ. τό γκρεμνήυυυ νέ, ΰπως ή'γκρεμνήσανε τό «Ό - μήρειο» παρθεναγογείο, μεγάλυ κι' αύτό κια ώς><χϊο μέγαρο, τό 'κρατήσανε γιά ν' τό κάνουνε δι· κύ τιιις σκογειό γιά τ' άγύρκι. Καί τού 'δώκανε την όνομασία «Άτατούρκ λισε - αί» (τού Άτα τούρκ λύκειο). Τύ τετράπατο αύτό χτΐριο, με. προπύλαι» κολονατα ίονικοΰ ρυ- θμοϋ, χιοοιπμένο σέ τρείς μεγά- λες «πτέρυγες», μέ μεγάλες καί εύάερες «αϊθουσες παραδόσειον», μέ τό άμφιθέατρό τού τύ άστεου σκοπεϊο τού, τή μεγάλη τού 6ι6λι οθήκη, τύ μουσείο, τή φορητή έκ κλησιά τού κ.τ.λ. δέν ή'μπορέοα νέ νά τό χαροΰνε τα μαθητευού- μεν<ι Ρομνιά Σμυρνιοκόριτοα, παρά μόνε δέκα χρόνια. Γιατί τα έγκαίνιά τού ήγενήκιινε ι» Σεμπτέμ6ριο τού 1912. Καί τό Σεπτέμβριο τοΰ 1ί>22 ή Έλληνι
κια Σ μύρνη εΐχε πιά καταστρα -
φτή.
Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟ1ΡΑΦΟ2
«ΦΟΙΝΙΞ»
Ό μαχαλάς τσ' "Άγιας Κατερι
■νας εΐχε καί κινηματόγραψσ,
δίπλ' άπτοϋ «Μπελόνη τό χανι».
Κ' ήτανε ενας άπτσοί πέντε μα
χαγιώτικοι (συνοικιαχοί) κινημα-
τύγραφοι τσή Σμύρνης. ΟΙ δλ
λοι τέσσερις ήτανε: δυό απάνω
στό «φαρδύ τοΰ Τσά'ί», ό «Μέ
λης» κι' ό «Άστήρ», ε"νας «τοο
Χατζασμάνη» απάνω στοΰ Χατζη
στέγιου τό σοκάκι πρός τή μβ
ριά τ' Άη - Νικόλα, καί ενας ν
«Τερψιθέα·» στήν ακρηα τοΰ μαχι*
λά χ' Άη Τρύφωνα. Αύτοι οί δυϋ
τελευταΐοι ήτανε άξεσκέπαστοι κα
λοκαιριανοί. ΕΙχανε δμιος καί σκη
νή μέ εύρΰχοιρο πάλκο κ' ήδου ■
λεύανε καί σά θέατρα, δηλ. ϊχπ-
νε κινηματοθεάτρου Έξόν απτσοι
μαχαγιώτηδοι ετοΰτοι κινηματό-
γραφοι, ή Σμύρνη είχε καί μιά
σειρά κινηματόγραψοι καί θεατρα
άπάνοι στό Καϊ τση άπτή Μπέλ¬
λα - 6ίστα Λσαμ' τοΰ Κραίμερ τό
μεγάλο ξενοδοχεϊο. Δυό κινημαιο
γραφοι, τρία κινηματοθεάτρου κ«1
τοία 'θέατρα καί άλλα ποΰ 'χπν.
κλείσει.
Στό κινηματόγοαφυ ο «ΦοΓνι!;»
τό καλοκαΐρι τοϋ 1920 εϊχανε '!>-
ρει Νάνε μεγάλο καρχαρία φρε
σκοψαρεμένο γ<ά νά μπαίν' ό κο ομος πλεριοτικός καί νά τονε (Ίλε- πει. "Ενας ντελαίλης ήγύριζε στά οοκάκια τοΰ μαχαλά, ήχτυποΰσβ μιά κα'μπάνα τού χεριοΰ κ' ήφώ κι) στά «Λιθάρια» (ϊχθνοτροφεϊα) για νά φέρουνε ψάρι. Τα «Λ<(ία ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ (Συνέχεια έ< τής 1ης οεν ; τρών κα£ κοινιονιολ.όγοιν —, ίε- Λίνου Καρζή. Ό Λύνεο, ίκανο- ρέιον κ.α. είς τα έροτήματα ποΰ ποιημένος άπό τίς πληροφορήσεις τούς εθετε ή κάθε τόσο ερεννα μου έκεϊνες, ποϋ είχε αναλάί>ει νά τής αντιαλκοολικής έπιτροπής τής
στείλη καί νά συστήση στά έλδε- ( έλϋετικής Όμοσπονόίας· νά έξα-
τικά φύλλα, μέ τό κθρος τού, ό γάγοι τα συμπεράσματα, νά κατα
Ακαταπόνητος καί σοφός Σταύρος στρώσο, ίίπου έχρειάζοντκν, στα-
Τσουρουκτσόγλου, έπιδίοξε τή φι τιστικοϋς πίνακες, συγκριτικές κα
λία μου. Καθώς έρχόταν συχνά ταστάσεις κ.λ.π. κλπ., όλύ/ληρη έρ
σΐήν κατοικία τού Σταύρου (κα- γασία έξαιρετικά πολύηλευρη
ρια» ήτανε πιό πέρ' άπ' «τοΰ Πά τοοωβοε καί αϋτύς στύ σημείο συχνά σπαρταοιστοΰ ενδιαφέρον -
πά τή σκάλα» στό Τσιλασμάκι Μπούργκερντσίελ, τμήμα Κίρχεν- '
πού 'πεφιε καρσί (άντίκρυς) άπτ' ψϊλτ τής Βέρνης), είχαμε η
« Οξιο κάστρο» τό χτισμένο ά-
πάν' στή θάλασσα. Άφοΰ λοιπόν
ήψυρτώσανε την κουρήτα τοις ψα μας επάνω στύ Οεατρο, την τέ- λικά, οί Απαντήσει; στίς ερευνε;
υύκαιρία νά 6λεπόμαστε συχνά
νά άντί'λλάσσιομε τίς σκέψεις
τος. Καί ίπειόή στήν Ελβετία α
νιιγνιηρίζονται ώς έπίσημες οί
τρείς κνριώτερε; έθνικές γλώσ -
σες: γερμανικά, γαλλικά καί ίτα-
Μνημόσυνο γιά το: 30 χρόνια άπό τό Οάνατό Τού
καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού
ΌΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣΑΘΗΝΠΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
γΛΛΑΔΟΣ ΧΡΪΙΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
ΝομικοΟ Συμδούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπής "Αθηνών
ΚΛΚΤβΚΡΑΙ ΓΝΩΜΑΙ ΣΤΝΚΡΓΤΩ
>|(ΐνοιξ(ΐνε τοτες πια τα πΐίνκι
χνη καί τόν δραματικό λόγο.
καί μέ τή σοροκάδα ήγυρίζανε ό-
πισοι για τή Σμύρνη. Ξκπλυιμε
νοι στή πρύμη ήτραγουδούσανβ, ο
πότες πτιίρνει τό ιιάτι τ<υς στόν τής έπιτοοπής, άνάλογα μέ την ποοέλευσή τους, ήταν σΐ'νταγμέ- νες ή καθεμιά στή γλωσσα τοϋ τόπου. 'Εδίό ή γνώση κ<ά των τρι ίδν αυτών γλιοσσών μοΰ έστάθη- Λνθρωπος λεπταίσθητος καί έ κλεκτικός, άληθινός καλλιτέχνης, ό Λόνερ, Υΐά νά κρατή γνήσια καί άδιάφθορη την καθαρή γερ- άφρό τσή θαλάσσας έ'νανε 'καοχιι μανδική τού αρθριοση, άπόφευγε, Ι κε πολύτιμη. Τίς εκθέσει; μου αύ ρία, πού 'παιρνε την κουρήτα τος δταν εψοΰνιζε είς γεομιινοελθετι ' τές τίς ΰπέβαλλε ΰστεοα ό Σται άποπίσο). Καρχαρίες μποοεΐ νά'χε ή Μι ι χίι κ.(ΐτ(ΐστήματα, νά όμιλ.ή την •Ίλεμαννική έλδετική όιάλεκτο. οος Τσοΐ'ρο'κτσόγλου στήν Κρ(ΐ- τική 'Κπιτροπή, (άφοϋ βεβαία, αύ σόγειος, ό "γκόθφος τσή Σμύρ- "β«σεχα (και ατος τού εΐχε επ,- τος ο»ς ποιχος επιστήμονας, οΙΕΤ νης ομος, ό/ι. Τό ψάρι αύτΰ φαίν'ται, θά ν' είχε πάρει άποπι,- σνοει την προσοχή μου στό ση- ' κρίνιζρ έτόνιζε η σνμπλήρι,ινε μείο τουτο) ότι είς τέτυιες περι- τούτο κ' έκεϊνο). "Τστερα άπύ τή σο κανένα μεγάλο ίΐαπόρι τσή «Μεσσαζερί μαριτίμ» (τραντσρζι- κιας κο'μπανίας πού ήερχού'ντα νέ άπτή Μασσαλία, εϊτες τσή «Λόυντ — Τριεστίνο», Ρ ,ιτώσεις έχρησιμοποιοΰσε η τή γερ μανική γλώσσα (χόχντόϋτς) ή ό μιλοΰσε γαλλικά, &ν (όπως κτινο νικά σιιμβαίνει) ή πουλήτρια τοϋ καταστήματος εγνώριζε καί αύτη χού'τανε άπ'τήν Τρργεστη είτε; κα τη γλωσσα. Λίναι γντοοτο ότι η νένα έγγλέζικο πού 'φερνε έγγλέξι τραχειά έλβρτική διάλεκτος — ποΰ μάλιστα συχνά διαφρρει κά- πως καί άπό καντόνι είς καντό- νι — είναι άκατάληπτη άκόμα καί στοΰς Γεομανοΰς ποΰ δέν εχουν ο'ικεκοθεϊ μαζί της μέ μακροχρό- κο κάρβουνο (πετροκάρβουνο). Τρ γοκι βαπόρια πού ήερχού'ντοστί συχνά στή Σμύρνη. Τό βαπόρι, λοιπύν, καθώς ή'μπε ιιέσ' στό γκύρσ,ο τσή Σμύρνης γιά νά πά' ν' αράξη στό λιμάνι τση, τό ιΐ'ά- ;ι 0ά ν' ήχασε τύτες τα νερ,ά -όν. Κ' ετσι ήτρογΰριζ' άπόξ' ίπτά. «Λι6άρ«ι» γιά νά 'μπη μρ- σα νά λου'γκρίση (καταβροχθίση) ιμάρια. Καί καθώς ήαντάμιοσε την κουρήτα, τηνέ τηνέ 'ο, ταξ' άπό κο'ντά. Ήκολυ' μπυϋσ' άπάν' - άπάνιο στό νερύ μακρυά τούτη, άλλ.ά χρήσιμη, νο- μίϊο, π(ιορκβ(ΐση, 6ς ίανιιγυρίσι» στύν Άλ'ρρρδο Λόνερ, γιά νά προ σθέσο δ,τι κυρίοις μέ έ/ρντοισε νά γράψο) τούτο τό στιγμιύτυπο. Θέλω νά ε'ιπό") τύν σΰλλογο των γνμνιβτήν, πού ό καλύς ήθοποιός, έκκεντρικός είς τούτο ή έκεΐνο, ή τιιν μέλος τοΐ'. Ό σύλλογο; αΰτός φαίνεται δέν κατάφερε νά γίνη δεντύς σ' άλλο καντονι καί μόνο τύ κράτος τής νια διαμονή καί τριθή στήν Έλ- ] Νεσατέλ, στή Λυτική Ελβετία, βετία. Κάποτε πού έκαθόμαστε είς μι κρύ κέντρο γιά καλλιτέχνες στήν κεντρική πλατεία τής Βέρνης, την Μπαίρενπλατς (Πλατεία τής Άρ άποπίσο) καί κούδας, τοϋ «πολιούχου», θά ελε· Ι γα, ξώου τοΰ Κράτους τής Βέρ¬ νης. Οί φτωχαλαξόνες Νεοέλλη- ΡΟ. σάν ύποβούχιο /.' ήφαινού'ντανι· | νες θά την μετονομάτιζαν είς τό φτερύ τσή ράχης τού σά αι · Ι Πλατεΐα τής Αγγλίας, όπως την κρύ κατάρτι μέ άνοιχτύ πανί ικιΰ | πλατεία Άγάμων ^ είς «πλατεϊα τής Άμερικής» καί τύν θαυμάσιο «Ποδονίφτη» είς «Νέα Φιλαδέλ - ςιεια!!», ό Λόνερ μοΰ πρότεινε νά ά.νοίξιιιμε μαζί, συνεταιρικά, παρό μοιο μικρά κέντρο, μιά καί μήτε τιΰτός έκέρδιζε Αρκετά άπό τή σο Οί ψυχωμένοι Κερατοχωρίτηδοι ι|«ιράδες, οΰτες κάν τονε 'φοβη θήκανε, κ' ήσκεφτήκανε νά τονέ τσακώσουνε. Ματζεύουνε, λοιπόν, τα πανιά γιά νά σταματήσ' ή κου μοΰ έ'φερε όλόκληρη στυίβα άπό γυμνιστικές φυλλάδες. Κείμενο »:α£ κυοίως οί δφθονες φωτογρα- «{-ίες προορίζονταν νά προκαλέ- «ουν τό ενδιαφέρον τοΰ άναγνώ- οτη καί νά τόν προσηλυτίσουν στό αΐτημα «Έπιστροφή στή ψι'- βη>. "Εβλεπες λοιπόν μέσα, βτίς
«ρυλλάδες φοτογραφίες ανθρων
χαί γυναικών λογιον λ^ογιΛν καί
<ίάθε ήλικίας, άπό Ασπρομάλλη - 5ες ίσαμε παιδία, έ'φηβους καί νέ* ούς, νά περιδιαΓίάξουν καί νά χαί οουνται λίμνη καί ΰπαιθρο όλοτσί τσιδοι, δπος τοΰς έγέννησε ή μάνιΐ Γους. Ό Λόνερ άπογοητεΰθηκκ, 6ταν άκουσε πώς δέν είχα καμ¬ μιά διαθέση νά έγγραφώ στόν σύλλογο γυμνιστών καί δέν επαυε Ό χαρχαρίας, μόλις είδε μεθ' ι Σταύρος Τσουρουκτσόγλου ηταν ] νά έξαίρη την ώφελιμότητα τής στό νερό τό δόλιομα, πεινασμένος. εισηγητής καί συχνά επαιρνε έπά λύξας αυτής, σά νά βλάφτη τάχα έ'ρχετιιι κο'ντά καί τό καταπίνει. Ι '«'> τού σημαντικές προηοδουλίες. την έπαφή μέ τή φύση τύ τόσο
Τότες οί ψαράδες ήτραβήξανε τό | Μή διαθέτοντες τόν άπαιτούμε δα λουτρικό ή άθλητικό βρακάκι
νο έλεύθερο χρόνο, άνέθετε έ'τσι ποϋ χρησιμοποιοΰν ανδρες καί γυ
πότε πότε την έργασία αυτή είς ναϊκες, οί τελευταίες έν συνδυα-
ρήτα καί ρίχνουνε στή θάλασσα ] Οαοή δραματική τέχνη τού, μήτε
πλάί οτήν πλώρη ενα δόλοιμα, πού ' έγώ είχα κατασταλάξει^ άκόμα είς
Λρισμένο βιοποριστικό έπάγγελμα.
__......_________ ("Ολο έκείνο τί> καλοκαίρι καί
κά) ψάρια μέσα σ' ενα κομμάτι τον χρόνον πού άκολοΰθησε Ιργα
ό ά ά
το μηχανε'ΐ'τηκανε εκειν την ω·
ρα. Αύτό 'τανε καμμιά όκαοιά (ό
δίχτν σά σακκουλίτσι/ μ' ελ'ανε γά
τζο οίπλα, οΰλ' αϋτά δεμένα κα
λά άπύ 'να σιδερένιο σκοινί, πού
ζόμουν ετατικά, συντάσσοντας
ε(ς γερμανική γλιΰσσα ίκθέσιις
καί είσηγήσεις, προοριζόμενες γιά
τήν ίίλλη τού ακρηα την* 'δέσα- [ την «Όμοσπονδιακή Έπιτροπή ε¬
ναντίον τού Αλκοολισμοΰ», δπου δ
νέ στήν κουρήτα.
ς ή
σιδερένιο σκοινί. Τό ψάρι είχε γα '
ι
τού παραχωρήση ορισμενη εκτα -
ση στήν άκρολιμνιά, γιά νά κολ.υ
μποϋν καί νά γυμνάζουνται οί γυ
μνιστές κατά την άρεσιά τ«υς. Ό
καλός μου Άλΐτρέδο; λοιπύν κα-
/.ά καΓ σώνει νά μέ κάνη κ' εμέ
γυμνιστή. Καί ενα δειλινό πού εί
συνέντευξη γιά περίπατο,
τζοθή μέσ' στό λάρου'γγά τού ν'
ήαγρίεψ' εύτύς. Ήτιναζού'ντανε
άςικρτίι ώρα παλεύοντας μέ τή θά
λασσα, πάς μπορεύση νά ξεφύτ)·
Μά τοΰ κάκοΐ'. Τό παλαπιό τού
,'ΐίίάσταξε πολλή ορα, ('όσπου πιά ' παντήσεις διαφόρων ^ κοινοχρελιον
ήκυνράστηκε καί ήημέρεψε. Καί ίδρυμάτοη·, νοσοκομείον, ψυχια-
τότες πιά οί ιι'αράδες ήτρα(>ήξιι- ' τρείων, σοκτρονιστηρίοιν, θεραπευ
]
φίλους η γνιοστούς τού γενική σμώ μέ τόν άέρινο στηθύδεσμο.
καί γλοισσομαθημρνους. Ι Επέρασαν χρόνια καί μόνο ά-
ΰ
μ μ
ΕΙχα λοιπόν νά έπεξΓργασθώ κά- πό τοΰς Τσουρουκτσόγλου έμάθαι
ά ά ά
Οκ φορά ολόκληρον όγκο άπό ά-
να πιά τα νέα τοϋ Λόνερ, πού
στό άναμεταξύ είχε στεφανωθεϊ
κάποια χήρα μέ παιδί, κομμώτρια
ή Ίδιοκτήτρια «σαλονιοΰ αίσθητι-
τύ σκοινί κ' ήφέρανε τό
μένο ψάρι στό πλάί τσή κουρήτας.
Ήρίςαντ μιά θεγιά (θηλ*ά) στήν
όργιά (ούρά) τού καί τηνέ 'δέσα-
νε. Καί μίαν άλλη στό μούτσοννό
τοιι. Κ' ετσι δειιένο στό πλσϊ τσή
ζουρήτας. μά μεσ' στό νεοό. καί
ζο'ντανό, τό 'σερνε τό καίκι αύ
τό, πού μ' άνοιγμένα πάλι τα
πανιά ήγύριζε γιά τή Σμύρνη.
Έκεϊ, πανε κι' άράζουνε στά
σκαλοπατάκια τοΰ Καϊ στή Μπέλ¬
λα - βίστα, π-ού 'τανε καί κο'ντά
ναζε. «Τρέξ'τε στόν κινηματόγμα <™° Κερατοχώρι τος. Ή κουρή φο, ό Φοίνιξ, νά δήτε έκεί καί νά τα ήπλεύρισε άπτή μεριά πού'ϊε θαυμάσετε τό μεγάλο τέρας. "Ε Οε,μένο τό ψάρι. Ή χαρά τίος με νας καρχαρίας πέντε μέτρα πού νάλη που τα 'καταφέρανρ. Κάνοΐ" νέ νά τ' άνεδάσουνε τό ψάρι Απτί» νερό στή στεργιά, μά αδύνατον. "Ητανε. πολϋ 6αρύ. Τότες πετ<έ- ται ενας τίος καί τρέχει στό Κε- ρατοχορι, καί φέρνει ήυο - τρείς γειτόνοι νά δώσουνε ενα χέρι. τονε 'πίάσανε στό «Όξο κά στρο». Μοιάξει σάν άλιποΰ κ' ε χει έ'νανε μεγάλο στόμα μέ κάΐ( δό'ντια σά σκερπάνια πού μ' αΰ- τά τρώει καί τσοί Λνθρώποι. Τρέξ'τε νά τονε δήτε πού 'ναι σά ζω'ντανός άκόμης. Σήμερα θά τονε δήτε, αΡριο δέ θά τόν' δήτε. «Εΐσοδος από ενα μεταλλίκι». Και ντάν - ντάν, ντάν - ντάν την κα' μπάνα. Ό κύσμος ήδγαινε στσί πύρτες γιά ν' ακούση καί τα παι δάκια ήτρέχανε Λποπίσο τού. Τα "δια σκεδάν ήλεε κ' ενας αλ λος ντελάλης ό'μπρός στήν πόρ- τα τοΰ κινηματόγραφου. Τόν καρχαρία αυτόνανε τονέ 'χανε πιάσει τέσσερις ψαράδες Κε ί>«τοχ<ορήτιδοι κο'ντά στό «"Οξο κάστρο» τσή Σμύρνης. Είχανε πάει μέ την κουρήτα τοις (καί- όένουνε καί μ' άλλα σκοινιά καί όόστον οΰλοι ματζί τραβΛντας τ' άνεβάζουνε στή στεργιά. Μά, κα θώς ήτίΐνε Λκόμης ζω'ντανό, ήτα- ραξού'ντ(ΐε στόν Λέρα κ' ήχτυ- ποΰσε την όργιά τοΐ', ποΰ τό 'φβ βηθήκανε. "Ωσπου, ήτο τέλος ήξε . "Κνας γρίτονάς τοις μπαο μπροης, ποΰ άπύ ένθουσιασμύ εΓ- χε τραβήξει κι' αύτός μ' ουλη τή δΰναμή τού, ήκουράστηκε τόσο τί καρδιά τού, ποΰ ήπεσε κάτοί κ' η λίγοθύμησε. Ό καηιιένος σέ λίγες μέρες ήπέθανε. Καί, προτοΰ νά Ιεψυχήση, ήλεε «τό ψάρι μέ τηρίων γιά χρονίους άλκοολικοΰς, κης» καί πού άπόχτησε καί αύτός καθηγητών πανεπιστημίου για- 'φαε». Ήμηνήσανε ενανε άρα'μ- πά νά 'ρχη, νά φορτώσουνε άπά- νο) τό ψάρι γιά ν' τό πάνε στύ Κερατοχτορι. Κι' ('όσπου νά 'ρχη. ουλ' οί πευαστικοί ήστεκού'ντοστε κ' ήθαυμάζανε τέτοιο μεγάλο ι|ιά- ρι. "Ως καί τα τραμβάγια (τράμ) πού ήπεονοΰσανε σΰρριζ' άπτήν μαζί της κοριτσάκι. Μιά δυό <γο- ρές μοΰ εγραψε ό Άλφρέδος. Έ- ξοΰσε σέ μικρή πολιτεία, τό Φρά- ουενφελτ, τό Ίντερλάκεν ή δέν θυμοΰμαι πιά ακριβώς ποΰ. Γιά θε ατρικές παραστάσεις άκουα, δπου ε"παιζε στόν γερμανόφωνο πολιτι- στικό χώρο — Ελβετία, Γερμα - νία, Αυστρία — καί τα χρόνια διάβαιναν καί ό Λόνερ θά έχη σή μερά άπό την κομμώτρια δεκαέξι άκρογιαγιά, ήστεκού'ντοστε γιά λί σχεδόν χρόνων κόρη, πού θά γίνη γο νά δοΰνε. Τώρα, τί νά τό κάνουνε; Τό κριάσι τού δέ τρώεται, μά τό πά χος τού, ή γλύνα τού πουλιέται. Κι' άφοΰ ούλος ό κόσμος πού τό βλέπει τό θαυμάζει, τότες νά τό πάνε σέ κανένα κλειστύ μέρος, νά πλερών' ό κόσμος καί νά μπαί- νη νά τύ βλέπη. Λοιπόν, ήσυνεννο- ηθήκανε μέ τόν κινηματογράφο ό «Φοίνιξ» κι' άφοΰ τό 'μπαλσαμώ- σανε γιά νά βαστάξη λίγες μέ - ρες, τό 'ξαπλώσανε μεσακεί, τοΰ 'βάλανε καί μίαν άρίδα Ανάμεσα Γσος καί αύτη ήθοποιός οπιος ό πατέρας της. Δέν ήξαίρω μόνο αν θά την αφήση νά έγγραφή καί αυτή στόν σύλλογο γυμνιστών τής Νεσατέλ. ΙΤΛΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ Τής συνεργάτιδός μας Κάς Νίνας Γιαννακίδου - Είς την κ. Κούλαν Εύθ. Πα- — 18ον — "Ας μή φανή παράξενο αύτό! Την έποχή έκείνη στά μουσουλ μανοκρατούμενα μέρη, την Ά- λεξάνδρεια, τα Ίεροσόλυμα, την Άντιόχεια, την Κωνσταντι- νούπολι, ό λόγος τού Πατριάρ¬ χου ήταν φοβεράς σάν δύναμι, γιατί τόσον οί Τοΰρκοι, όσον καί οί Αιγϋπτιοι, δέν έγνώριζαν κανέναν άλλον άπό Αυτόν. "Ετσι, ϋστερα άπό λίγες ή- μέρες, οί άνεπιθυμητοι δύο συν εργάται μέ τό όμόφρονά τους Άρχιμ. Άρχατζικάκη, μέσα σε ζαπτιέδες μέ ίφ' δπλου λόγχην, πετροδολούμενοι άπό τόν Άρα- δικό δχλο, έφυγαν άπό την Ά- γία Πόλι καί μέσω Γιάφας (Ί- όπττης) έπιδιδάσθηκαν στό πλοϊο τής γραμμής μέ προορι- σμό την Κωνσταντινούπολι. Τί.- τοια δέ ήταν ή άποπνικτική κα¬ τάστασις ποϋ είχε δημιουργηθή, &στε υατερα άπ' όλίγες ήμέρες καί κάθε άλλος, συντασσόμε- νος ή συμπαθών πρός τούς απε¬ λαθέντος, αίσθάνθηκε την άνάγ- κη τής φυγής, πρός σωτηρίαν. "Ετσι, ό Γρηγόριος Παπαμιχα· ηλ, πού είχε γίνει καί αύτός με τα άπό σπουδές στή Ρωσία Κα- θηγητής της θεολογικής Σχολης τοΰ Σταυροΰ, εφυγε μεταμφιε- σμένος —>ιά ν' αποφύγη τίς ά
κρότητες τού άραδικοϋ δχλου—
σέ... Ρώσο ναύτη Ι
Καί ένώ αύτά διαδραματίζον-
ταν μέ ήρωες τόν άλλοτε μαθη-
τή καί τόν Διδάσκαλο, —τόν Μρ
λέτιο καί τό Χρυσόστομο,—
στήν Σχολη, πού χάρις στήν ύ-
πέροχη όργανωτική, διδακτική
καί παιδαγωγική προσπαθεία
τοΰ Σχολάρχη εΤχε φθάσει οί:
βαθμό άξιοζήλευτο, ή θλΐψις κα'.
ή κατήφεια κατέλαβε δλους,
μαθητάς καί διδασκάλους.
Χαρακτηριστική αυτής τής ψυ
χικής καταστάσεως είναι ή επι
στολή ττού οί μαθηταί τής Σχο
λής εγραψαν πρός τόν μεγάλο
Σχολάρχη των στήν Πόλι, δπου
κατέφυγε — έπιστολή γεμάτη ά
πό έ"κφρασι αίσθημάτων σεβα-
σμοΰ, άγάπης καί εύγνωμοσύ-
νης γιά τό μεγάλο £ργο τού.
Καί εκλαιαν οί μαθηταί, δχι μό
νόν γιά την άπέλασι τοϋ φωτι-
σμένου Δασκάλου των, άλλ' ά¬
κόμα γιατί προαισθανόνταν τώ
δεινά πού θά άκολουθοΰσαν την
άπομάκρυνσι αυτή καί συγκε-
κριμένα την διάλυσι τής Σχο-
λής, πού πραγματοποιήθηκε, μά
την σειρά της, μετά άπ' ολίγο
μέ άπόφαοι τού Πατριάρχου Δα
μιανοΰ.
Ό Χρυσόστομος, δταν Ιφθα-
σε στήν Πόλι, δέν έμεινεν άδρα
νης. Έιτατριάρχευσεν έκεϊ —γισ
δεύτερη φορά Οίκουμενικός —
ό ρηξικέλευθος Ίωακείμ ό Γ',
πού τό δνομά τού θά μένη α'ιώ-
νια στήν μνήμη των Όρθοδό-
ξων συνδεδεμένο μέ την δόξα
τοΰ θρόνου τού. Προικισμένος
ό Πατριάρχης έκεϊνος μέ σπά-
νια διαίσθησι καί άντίληψι, πα-
τριώτης μεγάλης φρονήσεως, δι
πλωμάτης έξαιρετικής δραστη¬
ριότητος, γενναΐος στήν ψυχή,
με δαθυτάτη συναίσθησι των υ¬
ποχρεώσεων των καί των δικαι-
ωμάτων τοΰ άξιώματός τού, ττού
θεωροΰσε συνυφασμένο μέ τα
δικαιώματα πού κληροδότησε
Αύτοκρατορία, άποτελοΰσε κε-
φάλαιο ττού δέν έπρεπε ν' άγνο-
ηθή στήν δύσκολη γιά τα δικαι¬
ώματα τού Έλληνισμοΰ στήν πε
ριοχή τοΰ Άγίου Τάφου ώρα.
'Επισκέπτεται τόν Πατριάρ-
χη 6 Χρυσόστομος καί τόν κα-
τατοπίζει, χωρίς δμως καί νά
είναι δυνατόν άπό την Ιπίσκε-
ψι αυτή νά προκύψουν ώφελή-
ματα. Ή τουρκική πολιτική, θέ-
λοντας νά ίκανοποιήση την ρω-
σική καί τούς εντοπίους παρά-
γοντες, είχε ταχθή μέ τό μέρος
των ένεργειών τοΰ Πατριάρχου
' Ι εροσολύμων.
"Ετσι, μετά άπό την έκτέλε-
σι αύτοΰ τοΰ μεγάλου άπέναν-
τι τής Έκκλησίας καί Πατρί¬
δος τού, δπως πίστευε, καθήκον-
τος, άναζητεΐ άλλοΰ καταφύ-
γιο, γιά νά συνεχίση την μεγά-
λη τού αποστόλη.
Στήν Άλεξάνδρεια δρισκόν-
ταν έγκατεστημένος, ώς έφημέ-
ριος τοΰ Ίεροΰ Πατρισρχικοΰ
Ναοΰ τοΰ Άγίου Σάδβα, ό άλ¬
λοτε συνάδελφός τού καθηγη-
τής κα'ι άπό τής έποχής τής θε-
ολογικής Σχολης τοΰ Σταυροΰ
έπ' άδελφί) γαμβρός τού, Πρε-
σβύτερος Ιωάννης Μ. Νεαμονι
τάκης, πού σάν πιστός καί αύ¬
τός Άγιοταφίτης, δέν ίπαυε νά
παρακολουθή μέ συγκίνησι τό
δράμα των Ίεροσολυμιτών. Καί
άκόμη, έκεϊ, στήν Ιδία Πόλι, πά
τριάρχευε ό άπό Ναζαρέτ Φώ-
τιος, γέννημα καί θρέμμα τοΰ
Παναγίου Τάφου, πού δυό φο-
ρές Μφτασε στό κατωφλι τοΰ
θρόνου των Μ εροσολύμων κα'ι
δυό φορές ή Σουλτανική δύναμι
μέ την έταρροή των ίσχυρών καί
τοΰ «μπαξισιοΰ> πού έ-δινε κ ι έ'-
τταιρνε έκείνη την έποχή, καί έ-
πιδροΰσε επάνω στούς ίσχυ-
ρούς, άλλοτε μέν «έψηφισμένον»
τόν έστειλε έξόριστο στό Σινά
έπτά όλόκληρα χρόνια, γιά νά
μελετήση έκεϊ στήν βιδλιοθήκη
τούς "Ελληνας συγγραφεΐς καί
τα πατερικά συγγράμματα, άλ¬
λοτε δέ τόν «έξήρεσε» πρό πά¬
σης έκλογης άπό τόν κατάλογο
των έκλογίμων καί τόν περιώρι-
σε έτσι στήν Άρχιγραμματεία
καί ϋστερα επί Δαμιανοΰ στήν
Μητρόπολι Φιλαδελφείας καί τε
λικά στήν Ναζαρέτ.
Παληός άρχηγός τής συντη-
ρητικής μερίδος των Άγιοταφι-
τών, στρεφόνταν καί αύτός ψυ-
χικά εναντίον τής πολιτικής τοΰ
Πατριάρχου Δαμιανοΰ καί ήταν
ϊτοιμος νά δεχθή στό Άλεξαν-
δρινό κλΐμα κάθε καταδιωγμιΈ-
νο.
"Οταν, λοιπόν, ό γαμβρός
τοΰ Χρυσοστόμου πρεσδ. Ί. Νέ
αμονιτάκης, Καθηγητής πιά στό
Άβερώφειο Γυμνάσιο τής Άλε-
ξανδρείας, Οστερα άπό συνεν-
νόησι μέ τοΰς Κοινοτικούς πα-
ράγοντας μέσοι τοΰ φΐλου καί.
συμπατριώτη τού άττό την Χίο
Μ. Βιτιάδη καί μετά βολιδοσκό
πησι τοΰ Πατριάρχου Φωτίου ε¬
γραψε στόν άνεργο καί φτωχό
πάλι Χρυσόστομο, στήν Πόλι,
γιά νά έλθη στήν Άλεξάνδρεια
κα'ι τοΰ έΌτειλε καί τα άπαραί-
τητα χρήμστα τοΰ ταξιδιοΰ, δέν
δίστασε νά δεχθή την νέα τοπο-
θέτησι.
(Συνεχίζεται)
"
10 ΠΑ.ΧΑ ϋ ΕΛΑΗΝΏΝ
,.
'Υπό τοϋ συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡ1Α4Η
ται περί τής «Χασοΐ( εγγαρια-,
όηλαδή περί (ΐθινούσης 2ελήνη-'
κατά την διάρκειαν τής οποίας 'ή
γεωργική Μετεορολογία πιστεύει
ότι έπέρχεται συχνά κάποια νί-
(((■ισις έν ώρα έ'αρος ή θέρους.
Νά δεχθή κανείς, ίίτι, δέν ιό
ή'ξεραν οί θεσμοθέτες το{ί χ™,
στιανικοΰ Έορτολογίου;
"Αν ίίμος πράγματι τύ έγνώΟι-
ζαν, τούτο σημαίνει ότι προσέθε-
σαν είς τα Πάθη τοϋ ΙΗΣΟΤ
ΜΑΣ έναν ωραίον συμ6ολιομΙ)ν
ΐ κτής φύσειυς:
Σήμερα μαΰρος ούρανός, σήμΕ.
ρα μαύρη μερά!
Άλλά ('ίς έλθ(ΐ) είς πεζά, πο).ί,
πε'ςά πράγματα. Είπιι παραπάνοι
ότι είναι δυνατόν καί θεάρεστον
νά εχομεν κοίνον ΙΙάσχα ϋλοι οί
Χριστκινοί Αλλά δυνατόν καί θεά-
ρεστον καί συγχρόνιυς συμ^ερώ-
τατον διά την Τουριστικήν Οΐκο-
νομίαν της χώρας μας είναι νά μή
εχομεν. "Οταν οί δυτικοί λαοί, οί
καθολικοί, καί οιαμαρτυρύμενοι |.
χούν εορτάς τοϋ ΙΙάσχα, κάμνουν
τάς ΙΙασχαλινάς των έκδρομά;
πρός την ΕΛΛΛΔΑ μας καί εί'ρί".
σκουν ενκολα ξενοδοχεϊα νά χ«χα.
Καθώς εγραψαν ήδη αί έφημε
οίδες, έπροτάθη καί μάλιστα έξ
έπισημοτάτίυν χειλέων νά παύση τό
Πάσχα νά ρίνιιι κινητή έορτή
κια νά ορισθή είς μίαν σταθεράν
ήμροομηνίαν, τϊ|ν αυτήν δι' ολό¬
κληρον τύν χριστιανικόν κόσμον.
Έν τούτοις τύ πράγμα δέν εί¬
ναι τόσον άπλοΰν όσον φαίνεται.
Νά εχουν δλοι οί χριστιανόν κοι¬
νήν ημέραν εορτής τοΰ Πάσχα,
είναι δυνατόν καί θεάρεστον,
άλλ' ή ήμέ,ρα νά είναι σταθερά,
ιίπος έκείνη τής έρτής τΛν Χρι-
στουγέννιον, τουτο θ' άπετέλει ρι-
ζικήν μετιιβολήν ρίς τοΰς ένδο-
τέρους θεσμούς, ποίι ·καθιέο(ΐισαν
τύ χριστιανικόν Έορτολόγιον.
Τα Χοιστούγεννα είναι έορτή
τοΰ χειμερινοΰ ήλιοστασίου, ή ό-
ποία ίΊντικατέστησεν άλλην παν-
αρχαίαν είδιολθλατρικήν.
Ό συμβολισμός της δέν αίρει
την χοκττιανικην αξίαν της.
Τό
Πάσχα είναι σεληνιακή έορτή, ή
όποία τελ-είται κατά την πρώτην
Κυριακήν, μετά την πρώτην ΙΙαν-
σέληνον άπό τής Έαρινής Ίσημε-
ρίας.
Τύ γεγονύς δέ <">τι τύ νέον η¬
μερολόγιον είναι Λκριβέστερον ά¬
πύ τό παλαιόν δικαιολογεί νά έ-
ιιοτάζομεν τύ ΙΙάσχα μαζί μέ
τούς βλλοΐ'ς Χριστκινούς.
Δέν εχει σημασίαν ϋτι έπήραμεν
άπό τού; λαιοΰς τής Λύσεως την
εορτήν τοΰ χειμώνος, καί την έ-
κάμαμεν Χριστούγεννα, οδτε τύ
ίίτι έπήραμεν άπύ τούς λαούς τής
'Λνατολής (ημείς άπό τούς Έ-
βραίους καί οί Εβραϊοι, άπύ τούς
Λΐγυπτίους) την εορτήν τή; Ά-
νοίξειιις καί την έκάμαμεν 'Λνά-
στασιν τοΰ Κυρίου.
Σημασίαν εχει ϋτι καί αί όύο
μέγισται χριστιανικαί έορταί, διά
λύσον, είς μίαν εποχήν κατά την
όποίιιν ό έσοτερικό
όποίιιν, ό έσο>τερικό; τονρισμό;
μας, ευρίσκεται σχεδόν είς νε¬
κρόν σημείον.
"Οταν ίίμος ημείς οί Όρθοδο-
ξοι έορτάζ(·ιμεν τό ΙΙάσχα, Ζ)Μ
τα Έλληνικά ξενοδοχεϊα κατώ.αμ-
βάνονται άπό "Ελληνας 1Ιασχ«-
λινοΰς έκδρομεϊς, πολλοί ά;ιό τού;
όποίους δέν κατορθώνουν νά ε5-
ρουν ίνα κρεβί'ιάτι νά κοιμηθοϋν.
Είναι περιττόν νά ΰπενθνμίσο)
τί γίνεται μέ την ομαδικήν εξο-
δόν τού πληθυσμόν των Αθηνών
πρός την ύπαιθρον καί (κ-πά μι-
κοότερον φυσικά μέτρον) των
I-
κάποιον λόγον προεκρίθη ή μία νά παρχιακιόν πόλειον πρός τάς Ά-
πηγ"αίνιι μέ τό ήλιακόν ημερολό¬
γιον καί ή δλλη μέ τό Σεληνια-
κύν.
(~)ά φανή πολ.ΰ παράλογον εάν
εΓπο) ότι, κατά την Αγίαν Μεγά¬
λην 'Εβδομάδα έπτά διά νά μή
ππο όκτώ κ(ΐί έννέα φορές είς
τάς δέκα, εχομεν μίαν τουλάχιστον
ημέραν σνννεφιάς καί έαρινής 6ρο
χής. Έν τούτοις εχομεν! Πολλοί
εΰλαβεϊς χριστκινοί την θειυροϋν
όφειλομέντιν είς -[ά Πάθη τοΰ Κ»·-
ρίου καί την Αγίαν Τού Σταύ-
ςχοσιν. Άλλά τούτο είναι βεβαίως
αφελεία τιον εύλα6ών χριστιανών.
Είς την πραγματικότητιι πρόκει-
θήνας έν ημέραις έορτών.
Είναι όλοφάνερον ότι δέν μά;
συμφέρει νά ταλαιποροΰμίν τοίι;
ξένους Πασχαλινοίις έπιβκέπτα;
μας μέ τό νά κάμνομεν μαζί μί
αύτούς τύν Έσοτερικόν μας Τον-
Συμπέρασμα. 'Τπάρχουν πο),-
λά πράγματα πού εΰκολα λίγον
ται, άλλά δύσκολα γίνονται. Χρει-
άζονται, μελετην καί πάλιν μελέ¬
την, μελέτην δέ άπό χιλία; πλευ-
ράς.
ΑΘΗΝΑΙ 4)7)69
Γ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
"ΔΕΛΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ,,
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
μ ρ μ
στά δυό σαγόνια τού γιά νά ν' ε- πσδημητρίου, ποιήτριαν, γεν.
τσι ό στόμας τού άνοιχτός καί νά γραμματέα τοΰ Συλλόγου «ΔΕΛ
βλέπει ό κύσμος τα μυτερά το>> ΦΙΚΕΣ ΑΜΦΙΚΤΙΟΝΙΕΣ», μέ-
δό'ντια. Τύ σείρι (θέ) ΰ
'πομεινε Ίστορικύ
μέρες. Καί την τετάοτη ποΰ ήαρ-
, μ
ρι (θέαμα) ποΰ ^ λ.Ος τής Ενώσεως 'Ελλήνων Λο-
ύ, ήβάσταξε τρείς ] γοτεχνών, μέλος τής Άντικαρ-
Έταφείας κα1 το0 ·Ελ.
ΕΛΑΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΦΙΑΙΑ
χινευε να δοο,μαη ,ο ·ψαοι το ση χ - ._ θ -
κωσαν άπο κει και το κατακοψα- Ι . . . . « ..
. . , ■ . , Γ ' τα την εορτήν ήτις εγένετο είς
νέ για να πουλησουνε τη γλυνα , ' " ' _' ^ /ν ^
τα Γραφεια Ε.Ε.Σ. την 12ην Ί
τού.
Κ' ήκαζα'ντήσανε πολλά.
Δ» ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
[ουνίου έ.ε απενεμήθη ίδιοχείρως
ΜΑΡΜΟΡ ΕΛΛΑΣ Ε.Π.Ε.
Πειραιώς 1 — Αθήναι
ΙΣΟΛΟΠΣΜΟΣ 1ης
-112 Τηλ. (546.771) 365.436
Χρήσεως 12.10.67 — 31.12.68
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Π άγιον
Μηχανήματα 1.690 950,60
"Ετππλα καί Σκεύη 17.428,—
"Εξοδα έγκατ)σεως 105,406.—
Δαπάναι ιδρύσεως 84,429.70
'Εγγυήσεις 20.000.—
Πρώται δλαι
Πρώται Ολαι
'Υλικά άναλώοημα
ΈργαλεΓα
Κ υλοφοροθν
Προιόντα 497.326.-
Γραμμάτια είοπρακτέα 20 035.—
Χρεώσται 166 263 —
Πιοτώσεις ' 209 —
Προοωρινοί Λ)ομοΐ 2Π 931 —
Τράπεζαι-Συν)κσί 200 292 —
182
.643
,50
2
.716
_
116
,224
.---
1.918.214, :1Ι)
301,58 5,50
Λιαθέσιμον
Ταμείον
48 10^,70
1.104.0% -
48.507,70
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Κ γ Φ ά λ α ι σ
Κρψάλαιον καταβληθέν 1 0Ό0000.-
Άτομικοί Λογαριασμοί
έτσίρων ■ 1.215.150.— 2 255.150.—
ΆτΓοοβέσεις
Άποοβεσθέντσ επιτιλα
ε· αί ^ κεύή
616,50
Λ ά ν Ε ι η
Τράττιζτι- Λογορια-
σμοι δανπων
'Υττοχρεώθϊΐς·
Γραμμάτιι πληρωτεα 139 905,—
Ι Ιιοτωτοι 132.994 —
Προσωρινόν Λ)ομοί 41.186.—
6κ:,0
802.510.-
311 035.—
3.372.3(31,50 1
ϊ.372.361.50
ΑΝΑΛΥΣΙΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΑΠΟΓΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΡΗΣΕΩΣ
ΧΡΕΩΣΙ2
Γενικά εξοδα 89.778,9.
Τόκοι καϊ προμήθειαι 53.321.-
Άμοιβαί τρίτων 32 461.—
Άποσβέσεις έηίπλων κσί οκευώ; 616,50
Μικτόν
ΠΙΣΤΩΣΙΣ
176.180.40
υπό τοΰ Προέδρου κ. Κ. Γεωρ-
γακοπούλου τό Αργυρούν Με-
τάλλιον τοΰ Πανελληνίου 'Ερά
νού, διά την πολυετή συμδολήν
της είς τό Ιργον τού Έλληνι-
κοΰ 'Ερυθροΰ Σταυροΰ.
θερμά συγχαρητήρια στήν
αφθαστη αυτή Έλληνίδα ποΰ
μάς κάνει νά είμαστε ύπερήφα-
νες γιά τό γυναικεΐο φϋλο.
Νίνα Γιαννακίδου
ΝΕΑ ΗΙΒΛΙΑ
ΤΟΤ κ. ΧΡΗΣΤΟΤ
ΣΟΛΟΜΩΝΙΔΗ
176.180 ,40
Οί Διαχειρισταί
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ -ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΥΒΑ!
176.180,40
Ό Λονιοτής
ΙΩΑΝΓΗΗ2 ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗΣ
Πληροφορούμεθα ότι ό σνντρ-
γάτης μας κ. Χρήστος Σολομο-
νίδης, ό οποίος παραθερίζει είς
εξοχήν τής Άττικής, συγγοάα εί
όΰο νέα πολυσέλιδίΐ ΟιΠλία, εν διά
την Σμύρνην καί εν διά τόν «εί-
μνηστον Άκαδημαϊκόν καί Λογο-
τέχνην Σ.τυρόν Μελάν.
Έπίσης ό Φιλολογικό; · Σΰλλ.ο-
γος «ΙΤαονασσό;» -/.ιικλ.οίΓορβΐ κατ'
<ιύτα τιμητικήν τόμον Λίριρρο- μένον είς τόν κ. Χο. Σολομοννί- δην. ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή Υνω-Π »6λλη σις διά τή» ΤηλίψωνΙσν Ρσ5ι^ε>ι.
νΐον κλττ. μέ τούς 5 ττι/ρήνας %
ΛοφωνΙου. Γεν. άντιπρ- ΊΛ'
Οόλκίρογλου θησίως 7 4 ος Ι
ροοος· Τηλ. 226.024. Άθή»αιι
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ ΕΙΣ
ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ ΘΕ
ΣΙΝ. ΤΙΙΛΕΦ. 900.444.
έκ τήσ Ιηο γγ. ί
[ χισθοϋν αί προσπάθειαι των δΰο
[ λαών εκατέρωθεν, οί όποΐοι λ6
' γω τής ττολυΞτοΰς συμδιώαεώς
των είς τάς δΰο δχθας τοΰ Αί-
γαίου, άλλά καί τής γειτονίας
των, άκόμη δέ καί τής αναγκα¬
στικήν έπικοΐνωνίας των, ΟΧ;
κα'ι τής κοινής περίπου νοοτρο
πίας των, πολλά εχουν σήμερον
τα έφαπτόμενα σημεΐα των, ε-
λάχιστα δέ τα σημεΐα τοΰ χα>-
ρισμοΰ των, τα όποϊα καί ταυ¬
τα μέ όλίγην καλήν θέλησιν δύ
νανται καί είναι είς θέσιν νά
καλύψουν, προκειμένου νά έξ-
υπηρετήσουν τό κοινόν συμφέ.-
ρον των, ώς τουτο νοεϊται του¬
λάχιστον διά λαούς πεπολιτι¬
σμένον καί ζώντας είς τόν ση¬
μερινόν κόσμον τοΰ είκοστοΰ
αιώνος, κατά τόν οποίον συντε-
λεΐται αληθής κοσμογονία, δχι
μόνον διά των τεχνολογικών τού
έπιτεύξεων, άλλά καί διά των
Ιδεολογικών τού έξελίξεων.
Αί τοιαύται δέ προσπάθειαι
των δύο λαών πρέπει νά έπεκ-
ταθοΰν είς δλους τοϋς τομεΐς
των έκδηλώσεων καί ένεργειών
τοΰ καθ* ημέραν 6ίου των, καί
δή ανεπισήμους, άθορύδως, μέ
υπομονήν καί επιμονήν καί δι"
δλων έν γένει των νομίμων μέ-
σων καί τρόπων τής λαϊκής Βρα
στηριότητος, ώς καί διά τοΰ τύ
που των δύο Χωρών, διότι μόνον
διά των μέσων τούτων θά προ-
τταρασκευασθή τό έδαφος τής
άμοιδαίας κατανοήσεως καί θά
δοθή άφορμή καλλιεργείας καί
έτιιτεύξεως τής Συνεννοήσεως
των δύο λαών καί έν συνεχεία
τής συνάψεως φιλΐας μεταξΰ αύ
των.
Ειόχής έργον θά ήτο αί άπό-
ψεις αυται νά εύρουν άνταπόκρι
σιν καί είς τόν τουρκικόν λαόν
καί νά σμικρυνθοΰν ούτω αί ά-
ποστάσεις διά την σύναψιν τής
Φιλίας.
ΑΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Ή μετα^ορά
πεπονοειδών
μέ ξένα φορτπγά
ι Έπιτρέπεται ή μεταφορά πε¬
πονοειδών είς τό Εξωτερικόν,
διά ξένων φορτηγών αύτοκινή-
των, ώφελίμου φορτίου 15 τόν-
I
νων καί άνω, καθ' δλην την πε
1 ρίοδον παραγωγής τοΰ τρέχον-
ι τος Ιτους.
Τουτο έγνωστοποίησε πρός
, τα Τελωνεΐα Εύζώνων καί Πα-
τρών τό υπουργείον Συγκοινω-
, νιών πρός τόν σκοπόν της έπι-
, ταχύνσεως τοΰ ρυθμοΰ των έξα-
γωγών γεωργικών προϊόντων.
' Ανταλλακτήρ ιον
συναλλάγματος
τής Έθνικής Τραπέζης
είς Κούλαν
Διά την εξυπηρέτησιν των είσ-
ερχομένων είς την χώραν μας
ξένων περιηγητών καί Έλλήνων
τοΰ έξωτερικοΰ, ή Έθνική Τρά
πεζα τής Ελλάδος έγκατέστη-
σε- καί δεύτερον ειδικόν άνταλ-
λακτήριον συναλλάγματος είς
τόν συνοριακόν σταθμόν Προμα
χώνος Κούλας, τό οποίον ήρχι- '
σεν ήδη νά λειτουργή. |
Ώς γνωστόν, άπό τοΰ τέλους
Ί ουνίου παρόμοιον γραφείον
λειτουργεΐ καί είς τόν συνορια- |
κόν σταθμόν ΕΙδομένης.
Τελευταίως τό νέον Διοικητι¬
κόν Συμβούλιον τοΰ Συλλόγου
«Δελφικές Άμφικτιονίες» υπό
την προεδρίαν τοΰ μοναδικοΰ ί-
στορικοΰ τής Σμύρνης μας κ.
Χρήστου Σολομωνίδη, έκαμε
την πρώτην εκδήλωσιν τού μέ
μίαν ώραιοτάτην έκδρομήν
στούς ΔελΝρούς, γιά νά γνωρί-
σουν καλά δλα τα μέλη τού
την πόλι αυτή τοΰ Παρνασσοϋ
μέ τό περίρημο Μαντεΐον τοΰ Ά
πόλλωνος έξ ου καί ό θεσμός
των Άμφικτιονιών.
Έκτός των έπιλέκτων μελών
τού, στήν έκδρομήν αύτην έλα¬
βον μέρος κα'ι πολλοί φίλοι τοΰ
Συλλόγου.
Κατά την διαδρομήν, ή όποία
?ϊταν ώραιοτάτη άνάμεσα στό
πράσινο κα'ι στή συννεφιά έκεί-
νης τής ημέρας, μίλησαν: ή κ.
Κ. Παπαδημητρίου, Γεν. Γραμ¬
ματεύς τοΰ Συλλόγου, ή όποία
έτιμήθη τελευταίως μέ τό Αρ¬
γυρούν Μετάλλιον τοΰ Πανελλη
νίου Έράνου, μία ίξαιρετική
Κυρία, γεμάτη δράσι κατά τό
παρελθόν καί τό παρόν, πού τι-
μά την Έλλάδα μας, κι ή κ.
Μαίρη Μπουσμπουρέλη, Άντι-
πρόεδρος των Δελφικών Άμφι¬
κτιονιών, γνωστοτάτη στόν κύ-
κλο τοΰ πνεΰματος, ιτοιήτρια,
συγγραφεύς κα'ι Δημοσιογρά-
φος. Μίλησε έτΐίσης καί ό κ.
Άχ. Βασιλόπουλος. Έν συνε¬
χεία ή κ. Κ. Παπαδημητρίου, ή
όττοία συν τοίς άλλοις είναι κι
έξαιρετική ποιήτρια, άπήγγειλε
τό ποίημά της «ΔΕΛΦΙ ΚΕΣ ΑΜ
ΦΙΚΤ1ΟΝΙΕΣ*.
Συνεχίστηκαν ποιήματα άπό
την συμπαθεστάτη καλλιτέχνι-
δα τοΰ ΈθνικοΟ μας θεάτρου
Δίδα Αθηνά Κασσαβέτη, τόν κ.
Πέτρου κα'ι την κ. Ζωή Μακρή.
Μετά άπό μικρή στάθμευσι
στήν Άράχωδα, οί έκδρομεϊς
έφθασαν είς Δελφούς την 11 ην
πρωϊνήν. Ό καιρός ήταν εύνο-
ικώτατος γι' αύτην την έκδρο¬
μήν καί οί θαυμαστα'ι τοΰ άρ-
χαίου κάλλους επεσκέφθησαν τό
Μουσείον, τό "Αρχαίον θέατρον
των Δελφών καί τάς λοιπάς άρ
χαιότητας.
Έκεϊ μίλησε πρός τοΰς έκ¬
δρομεϊς ή Άντιπρόεδρος κ. Μαί
ρη Μπουσμπουρέλη. Την 1 μ.μ.
παρεκάθησαν σέ γεΰμα είς τα
Ξενοδοχείον «Π. Κουρούμαλη -
ΚΑΣΤΑΛΙΑ», δπου έτυχαν άμε-
ρίστου περιποιήσεως.
Είς τό γεΰμα παρεκάθησε καί
ό Δήμαρχος Δελφών Στρατη-
γός Ιωάννης Κουμπιλής, ό ο¬
ποίος .μίλησε πρός τούς έκδρο¬
μεϊς. Μετά τόν κ. Δήμαρχον μί¬
λησε ό Πρόεδρος τοΰ Συλλό¬
γου κ. Χοηστος Σολομωνίδης
καί ή Γεν. Γραμματεύς κ. Κ. Πά
παδημητρΐου έκαμε τόν χαιρετι
σμόν είς την πρώτην εκδήλωσιν
τοϋ Νέου Διοικητικοΰ Συμδου-
λίου, τονίσασα τόν σκοπόν τοΰ
Συλλόγου. Έδώ εΐπε στούς
Δελφούς μποροϋμε νά λουζόμε
θα είς τα νάματα της αίωνιότη-
τος καί τής όθόλωτης πνευμσ-
τικής ύγείας αφήνοντας τα έ·
φήμερα πλαίσια τής ζωής μας.
Στό σημερινό μας προσκύνη- ί
μα, άς στρέψωμε εϋλ«6ικά τη
σκέψι μας στούς Τφωτοττόρους
άγωνιστάς τής Δελφικής ίδέας
"Αγγελον κα'ι Εϋαν Σικελιανοΰ
καί άς εύχηθοΰμε υπέρ τοϋ με-
γαλείου των Δελφών καί της
εύοδώσεως τοϋ σκοτΐοΰ τού Συλ
λόγου μας.
Ακολούθως μίλησε ή Άντι-
Τϊρόεδρος κ. Μ. Μττουσμττουρέ-
λη σχετικώς μέ τό μέλλον τοΰ
Συλλόγου. Στάς 3 μ.μ. έληξεν
ή συνεστίασις καί οί έκδρομεϊς
μετέβησαν είς την γραφικήν Ί-
τέαν καί έπέστρεψαν είς τάς 5.
Είς τάς 6 ανεχώρησαν συνατιοκο
μίσαντες τάς άρίστας των έντυ-
πώσεων κα'ι ένθουσιασμένοι --
πέστρεψαν είς τάς Αθήνας.
Κατά την επιστροφήν, έψυ-
χαγώγησαν τούς έκδρομεϊς ό
Πρόεδρος κ. Χρ. Σολομωνίδης,
ή καλλιτέχνις Δίς Άθ. Κασσα·
δέτη, ή κ. Ζ. Μακρή κα'ι ό τιοι·
ητής κ. θ. Πέτρου.
Είς την έκδρομήν συμμετεί¬
χον έπίσης κι ό Σύμδουλος κ.
Α. Στρογγύλης καί οί κ.κ. Εύθ.
Παπαδημητρίου, έξαιρετικός λο
γοτέχνης, Εύθ. Κυτέας, δικαστι-
κός, μετά τής συζύγου τού, ύ
συγ-> ραφεύς καί άνώτερος ύπά
ληλος τοϋ 'Υπουργείου Παιδεί-
άς κ. Άρβανίτης, ή κ. Σττ. Σκαρ
λίγκου, ό κ. Χ. Μπουσμττουρέ-
λης καί αί κυρίαι Γ. Βασιλοιτού
λου, Ίακωβάκη, Στραγγυλη, Γι
άννακα, Βρυάκου, αί άδελφα'ι
Μιχελιδάκη, δίς Γιαννάτου, κα'ι
πολλοί αλλοι.
Συγχαρητήρια στό Διοικητι¬
κόν Συμβούλιον τοΰ Συλλόγου
τούτου, πού μέ την δμορφη «ύ·
τή ίκδρομή τού έκαμε τα Μέλη
τού κα'ι τούς φίλους των νά θυ·
μηθοΰν ξανά τούς ΔΕΛΦΟΥΣ
μας καί νά ζήσουν μερικές εύ-
χάριστες ώρες κοντά τους.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Η
Ά
«
■Ν
Μ)
II
βε
Μι
,ΪΓ»
Μι
1:1
«ι
Μι
1
, ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ
ΤΗΣ «ΚΕΡΑΜΙΚΗΣ —
ΣΕΝΤΓΤ»
ΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΛΚΙΔΑ
!
Κατόπιν προσκλήσεοις τής Κ^
ραμεικής Σεντίτ», Αντιπρόσΐ'ΐ.τυΐ
τοΰ Τύπου, επεσκέφθησαν προ-
χθές τάς είς Χαλκίδαν έγκαταοτά
σεις τής έν λόγο έταιρίας. Οίτοι
παρηκολούθησαν δλας τάς φάσεις
τοΰ παραγογικοΰ κυκλώματος τής .^
μονάδος αυτής. Απ6 τοΰ σημεΐ""*1
τής είς αυτήν είσόδου των πό
των ύλών, μέχρι τής έξόδον τωΥ
πλακιδίον, συσκευασμένων είς %<Κ>
τοκιβώτια των 60 τεμαχίων. Ίδ'
αιτέρος έντυποσιακή είναι ή σν-
τσηματική καί είς πολλάς φάσεις
συντελουμένη διαλογή των πλακι-
διον υπό είβικευμένου προσωπι¬
κού.