195350

ΪΗΛΤΪΟ
• Γ
κ
αι 1"
Οϊ ΙΪ*Π'
Κυυιακή 7 Σεπτέμβριον 19(19
·~^ΓΙ"Ι?1. ΕΒΔΟΜΑηΐΑΙΛ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΝ
ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΛΡΑΧ. 1.50 ϊ
ι·····*ι·εεε···εε·«···ι
■■■■···>■■■■■■■· >·ε·ι< ........■■"■■■■■■■■■■■■■■».......ΝΙΙΙΐηΐΙ·Ιΐη·ΙΙΙΙΙΙΙΗΝΜΗ·Η·Ι·Η«Τ "Ετος 43ον—Αριθ. φύλλ. 2012 / Διευθυντής - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ { Γραψεΐβ: Όδός Νίκης 25 — Αθηνά, —- Τηλ. 229.708 Η ΞΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΦΕΔΡΟΥ ΠΟΑΕΜΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΟΑΕΜΙΚΗΣ ΑΡΕΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΡΤΩΝ ΣΗΜΑΙΕΣ Τπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ (Τ. Έφ. Λοχαγοΰ Λ.Ο.Κ.) Προέδρους, πού τόν ακολουθήσαν, Έοοτααμός τής Πολεμικής Ά- ρ£χή; των Έλλήνων. Μνήμη τής Γενεάς μας. Άναπνοή, στά ματω- μένα φαράγγια τού Βίτσι καί τού Γέρου Γράμμου. Άφή τής Νίκης. Σπονδή στύν πλοΰτο τού Σκοπού. Άς γιορτάσουμε δλοι, δνδρες, γυ ναϊκες καί παιδία την Μεγάλη μ-ς Έπέτειο. Νά άγναντεύσουμε τώρα τα άε- αα τής Άρετής νερά, καθώς ά- ναολύζουν άπ' τίς δικές μας πη- γές, στοΰς αίώνιους βράχους, "- που έπολεμήσαμε στίς Έπικές κι,ί ήρωϊκές μάχες των ήοωϊκών ΰ»,;^- μότων, πού ϊγιναν συνθήματα καΐ παρασυνθήματα, ή Άμμοΰδα, Ί Άλεβίτσα — Βίτσι — Γραμμάς, Τοιεθνές, Ταμπούρι, καί ΙΙύς^ς, ΟΛου δ γενναΐος μας Ελληνικάς Στοατός, μέ επί κεφαλής τούς Γενναίους των Άξιωματικοΰς, ά- ,ιιόθησαν, τόν ΰπουλον Εχθρόν τής Ελληνικάς μας Πατρίδος, τόν κομ μοννισμόν, πέραν των συνόοοιν τής φιλτάτης μας Ελλάδος καί έχάρι- οαν όιά των θυσκον τοιν την πραγ ματικήν Ελευθερίαν είς την αιω¬ νίαν μας 'Ελλάδα. Ριζώσαμε στήν καρδίαν μας την («ερηφάνειαν, ότι εμείς οί πολεμι¬ σται τού Γράμμου — Βίτσι καί ύ- ιΐκομάτον Φλωρίνης Άπάνο Δρού σα χαί κάτο) Δρούσα, γον,ατίααμε μέ τίς ήροϊκές θνσίες τόν όλο- ■χ/.ηθΜτισμόν, δύο φορές, σέ πάλη τρομερή, άσυνθηκολόγητη. Εμείς άνοίξαμε την θύραν τής ΈλΛΪβος στοϋς συμμάχους μας, σΐ'ντρίβοντας τελικώς, τόν μαύρον (ΐασισμόν, άλλά καί τόν ΰπουλον ίχθόν τής Ελλάδος κόκκινον φα- (ΐιημόν. Εμείς πάλιν, στήν μάχην τίιν αυνόρων άνοιγοκλείσαμε τα ίΐελιόρια βοννά, μέ τα μπράτσα μας, σέ μιά νύκτα γεμάτη άπό ίβτρη λ.ημπερά ήρώων... Πώς τα πετΰχαμε-; Ιδού ή περ- γομηνή τού θρίαμβον άπό ημερη¬ σίαν Δ)γήν Άρχιστρατήγου ΙΈ Σ )ΑΙ αριθ. πρωτ. 59280ό: «Αί νϊκαι τού Βίται καί τοΰ Γίύ.ινκη> *>'ν' είναι άκλαί στραιιΐ',τι
■/ίΐί έπιτιιχίαι. Θά άναγραφοΰν ώς
τό σημαντικώτερον γεγονός είς την
νεοτέραν Ιστορίαν τής ΕΛΛΑ¬
ΔΟΣ, μαρτυροΰν την άποφασιστι-
χότητα καί την αυταπάρνησιν, ε¬
νός βασανισμένου Λαοΰ, άγωνιζο-
μένου διά τα Ίερώτεοα καί πολυ-
τιμότερα Ίδανικά τής φυλής τού».
Ίδανικά πού έγιναν, ό δρτος
μας ό έπιούσιος, έδώ στήν άρχαι-
ύτερη έξέδρα τής Ίστορίας.
«Νικήσαμε τοϋς είσβολεϊς διά
νά καταστήσωμεν την αιωνίαν μας
ΕΛΛΑΔΑ ίσχΐ'ρόν προπΰργιον τής
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ».
Όρισμός τής Ίδέας ποϋ μάς έ-
Ό άεΐδημος Σάμιος
καί Έλ.ευθεριοτής της Θεμιστο¬
κλής Σοφούλης καί ό στοατάοχης
Παπάγος καί τόν μετέδοσρ στά
Άμερικανικό Κογκρέσσο ό Βασι¬
λεύς μας Παΰλος. Αύτάς ό όρισμύς
βγήκε άπ' τα στήθη ολου τοΰ
στρατευμένον λαοϋ. Είναι δρκος
.ιίοτεοις δλιον μας πού πολρμήσα-
με, γιά νά μείνη άπόρθητη ή γή
των πατέριον μας καί άνόθευτος 6
Λημοκρατικός τρόπος τής ζωής
μιις, γιά νά μείνη καί άλιόβητος ή
Αίιονία μας ΕΛΛΑΣ, πού νά την
(Ίλ.Επουν οί φίλοι της μέ σέβας, οί
δρ ίχθροί της μέ δέος.
Άκουγαν οί Γερουσιασταί τοΰ
ΚογκρΕσσου καί όμολογοΰσαν ότι
δβν ύπάρχει πουθενά στόν κόσμο
λαός, τόσον άφιερωμενος στήν Ί-
ί>ί(ΐ τής ΕΛΕΤΘΕΡΙΑΣ καί τής
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, όσον ό "Ελλη¬
νικάς χαί τιμοϋσαν τάν Πρόεδρο
Τηοϋμαν, ποΰ τό έκήρνξε, στήν ώ
$«1 των Ιστορικήν τού άποφάσρ-
"ιν πρώτος.
Την Π Μαρτίου 1947, ό Πρόε-
^Οθς Τρούμαν, επέτυχε την εύθν-
Τθάμμισιν τοΰ Πενταγώνου καί τοϋ
Σταίητ Ντηπάρτμεντ, στό δόγμα
πού φερει τό όνομά τού «Δόγμα
Τηοΰμαν».
κατηξίωσεν ή Πολβμική Άρετή
των Έλλήνων. Λόγοι έμπνενσμέ-
νοι άπό τα δικά μας Ίδανικά. Γνω
οιξαμε γιατί πολεμούσαμε. Καί
δέν τύ ξεχνοϋμε. "Ολα τα σπίτια,
δλες οί κπλνβες, άς σημαιοστολι-
σθοΰν, γι' αύτά πού πολεμήσαμε,
ώς ΕΘΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ, γι'
αύτά πού έπκήσαμε ώς Γένος Έλ
ληνικόν.
Τα λάβαρα τα Ίερά, οί Σημαί-
ες οί Τροπαιοφόρες, ξεδιπλώθησαν
«τόν Άερα. Διά μίαν άκόμη φο-
θάν εκληθη ό "Ελληνικάς λαός την
παρελθοΰσαν Κυριακήν νά έορτάση '
την "Ημέραν τού Έφέδρου Πολε- Ι
μιστοΰ καί τής Πολεμικής Άρε¬
τής των Έλλήνων. Ή συμβολική
αυτή Ήμέρα συμπίπτει μέ τόν
Πανελλήνιον Έορτασμόν τής 20ης
Έπετείου άπό τής όλοκληριοτικής
συντριβής των καμμουνιστοσυμμο·
ριτών είς τόν Γράμμον καί τό Βί¬
τσι. Διότι παρά την συντριβήν των
εκείνην είς τάς κορυφογραμμάς
τού Βίτσι καί τάς άκρωρείας τοϋ
Γράμμου, τα ερυθρά καθάρματα ν
ψιοσαν καί μετέπειτα θρασεΐαν την
κεφαλ.ήν καί έπωφελούμενοι τής
μοιρίας των συνοδοιπόριον εκρου-
σαν επικινδύνως την θύραν τής
"Ελλάδος. Καί επρεπε νά σημεΐ(ι)-
θή καί ή εξέγερσις των γενναάον
μας Ένόπλων Δυνάμεοίν καί ή πα-
ρεμβολή των είς την πολιτικήν διά
νά άποκρουσθή διά τρίτην φοράν
ό έχθρός άπά τα "Αγκι χο')ματα
τής Πατρίδος μας.
Άλλά καί σήμερον, μακράν τής
"Ελλάδος, είς ξένας χώρας τάς ο¬
ποίας ΰπηρετεί ώς μισθοφόρος ύ
κομμουνισμός μέ την ουνοδοιπορί-
αν, δέν παύοΐ'ν νά μάχιονται τα
Αϊώνια Έλληνικά Ίδανικά.
Καί την πρός αύτά προσηλωσιν
επέδειξε την παρελθοΰσαν Κυρια¬
κήν ό ήρίοϊκός "Ελληνικάς λαάς
συμμετέχο)ν όλοψύχοις είς τόν Έ¬
ορτασμόν, γιά νά τιμήση τοΰς εύ-
γενεϊς καί γενναίους της ήρωας,
πού επεσαν μαχόμενοι, είς τα διά-
σ>ορα πεδία των μαχών, ποτίσαν-
τες μέ τό "Αγιον Ελληνικόν Λΐ-
μα τδ' οένόρον τής
μας.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ Σ
τ. εφεδρος Λοχαγός Λ.Ο.Κ.
ΠΟΙΗΤΗΣ, Σ
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ,
Ό κ. Γεώργιος Χόρτίον, συγ¬
γραφεύς πλείστων έργων, (ών
πολλά άναφέρονται είς Έλληνικά
θέματα), χρηματίσας Γ. Πρύξενος
τής Άμερικής έν Αθήναις, θεσ-
σαλονίκη, Σμύρνη, επί πολλά έ'τη
υπήρξεν ενθερμος φιλλέλην καί ύ-
πέρμαχος των Έλληνικών δικαί-
ων, την ιστορίαν των όπο ί ω ν
τα ήθη καί τα εθιμα καθώς καί
την χώραν λεπτομερώς εμελέτησεν
καί διά δημοσιευμάτιον καί διαλέ-
ξειον κατέστησεν γνοχττήν είς
τούς συμπατριώτας τού.
Κατά την Μικρασιατικήν κατα¬
στροφήν, ώς Γ. Πρόξενος τής Ά¬
μερικής έν Σμύρνη, Απέδειξεν α¬
ληθή Χριστιανικήν συμπαράστασιν
ΑΙΙΟΣ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΟΝ
Καθ" α πληροφορούμεθα, προκει
μένου νά εφαρμοσθή, τμηματικώς
τό πρόγραμμα στεγαστικής απο¬
κατασταθείς των επί ένοικΐω δια-
μενόντιον πς>οσφυγικών οικογένειαν
διά τοΰ συστήματος τής (ΐΰτοστε-
γάσεως, ό Γενικάς Γραμματεύς
τού 'Τπουργείου Κοινωνικήν 'Τ-
πηρεσιών κ. Άντ. Μέξης, δι' έγ-
κυκλίου τού πρός τα Κέντοα Κοι-
νοινικής ΙΙολιτικής, ζητεί ό'πιος:
"Οσα επεράτΐυσιιν την κρίσιν
τοΰ στεγαστικοΰ δικαιώματος, των
δικαιοΰχων τής άνιοτέρω κατηγο-
ρίας, ύποόάλουν σχετικόν πίνακα
είς τόν οποίον θά έμφαίνεται ό
κατά τύπους άριθμός των οΐκογρ-
νπών καί τό ελεύθερον οικόπε¬
δον. Δι' δσα δέν εχει περατίυθή ή
κρίσις ν' άποσταλοϋν οί πίνακρς
ευθύς ώς καταρτισθούν.
Τ' άνωτέοιο στοιχρΐα, συμίρώ-
νιος πρός την εγκύκλιον, δέον νά
ϊγουν αποσταλή μέχρι τής 2ας Λε
κεμ6ρίου 1969.
Ό Γενικάς Γραμματεύς τοϋ 'Τ
πουργείου Κοινο,ινικών "Γπηρεσι-
ών κ. Άντ. Μέξης, ό οποίος δια-
κρίνεται τόσον διά την είς ακέ¬
ραιον εκπλήρωσιν των καθηκόντίον
τηυ, όσον καί διά την εκτίμησιν
τού καί στοργήν πρός τα θύμ«τα
τής Μικρασιατικής Συμφοράς εί¬
ναι δξιος θερμων καί είλικρινών
σιη'χαρητηρίιον, διότι έσχε την
πρ(οτο6ουλίαν νά θέση, οΰτο, υπό
έναρξιν τα θέμα τής στργάίϊειο:
των επί ένοικίω διαιτιομένοιν προσ
φύγτον, βάσει τοΰ ε'ιδικοΰ προγράμ
ματος τής Έθνικής Κυβερνήσεως
διά την στέγασίν α ών, τό οποίον,
ώς είναι γνωστόν, καθίόρισε ό
Πρύεδρος αυτής κ. Γ. Παπαδό-
πουλος, ό Άντιπρόεδρος ν.. Στ.
Παττακός καί ό άομόδιος "Τπουρ-
γός κ. Λ. Πάτρας καί τό οποίον
παρέμενεν ανεφάρμοστον επί των
κοινοβουλευτικών Κυβερνήσεων.
«"Οφείλομεν νά εϊπ(')μεν δτι εί-
(ΐϊθα ετοιμοι νά βοηθήσωμεν κάθε
Χώραν Δημοκρατικήν. "Οφείλομεν
νά σι·σχετίσουμε την στρατιωτικήν
βοήθειαν πρός την άρχή ΰποστη-
θίΗειος την Λαών ποΰ πολεμοΰν
°|" την Ελευθερίαν τοον.
Καί είπε στήν Βουλή καί εΓπε
"την Γερονσία, μέ νψωμένην φω¬
νήν:
*Η ΕΛΛΑΣ πρέπει νά τνχη
τή; βοηθείας, άν πρόκ.Ρΐται νά γί- , , „
«Ι μιά χώρα Έλενθέρα. Αί "Ηνω- Πληροφορούμεθα ότι την 25ην
"*ναι Πολιτειαι όφείλονν νά την Αύγουστον συνεπληρωθησαν 50
Ηθήσονν. Δέν ύπάρχει δλλο Ε- Χ ά™ ™τε π,ου " ""1'
"""" συνεργατης μας και
ΜΙΑ ΠΕ^ΗΚΟΝΤΑΕΓΗΡΙΣ
, έκτύς άπό μάς ποϋ νά θε
?·1 καί νά μπορή νά προσφέρη την
αναγκαία ϋποστήριξι υπέρ μιάς μα
Χομένης Οιά την Ελευθερίαν Ελ¬
ληνικάς Κυβερνήσεως. «Κατά την
•"ιοοΰααν στιγμή τής παγκόσμιας
Ίστορίας δλα τα "Εθνη όφείλουν
να Ε"λέξουν μεταξύ αύτοΰ ή εκεί¬
νον τού τρόπον ζωής. Ή έκλογή
•«τη δέν είναι συνήθος τόσον έ-
ρη
Πιστεΰι,ι ότι οφείλομεν νά βοη-
|)ήσο)μεν τοΰς Ελευθέρους λαοΰς
ΙΒ|(ΐι; α.ιο,φασίξουν υπέρ τής ιδίας
•ιί'Των τυχης καί κατά τόν ιδικόν
τ(ι)ν τρόπον τοϋ σκεπτεσθαι».
Αίιτ«ς τίς ΰποθήκρς τοϋ Τρού¬
μαν πρό; δλ.ους τυΰς ΆμερικανΌύς
τής
Ένώσειυς Έλλήναιν Λογοτεχνών
κ. Απόλλων Λεονταρίτης έδημοσί
ευσε τό πρώτον τού χρονογοάφη-
μα είς την εφημερίδα τής Σμύρ¬
νης «Έστίαν» τοΰ Άνδρέου Στα-
ματιάδη στά 1919. Ή στήλη τού
εφερε τόν έπίτιτλον «Σκέψεις τοΰ
Συρμοΰ» καί ΰπέγραφε μέ τό ψευ-
δώνυμον «Φοίβος Λέων». "Εκτοτε
επεδόθη είς δλα τα είδη τοΰ έντέ-
χνοιι λύγου, εγραψε καί έδημοσιευ-
σε υπό τα ψευδώνυμα Φοίβος Λε-
(»ν, Φοϊβος, Άλεό καί έπωνΐ'μιο?>
μακρά; σειράς χρονογραφημάτων,
ποιήματα, διηγήματα, νουβέλλες,
χρονικά, ίστοριογραφήματα, δο-
κίμια, μελέτας, θεατρικάς έπιθεω-
ΤΓΤΡΑΦΕΤΣ,
ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ.
καί πραγματικόν ενδιαφέρον διά
την σωτηρίαν των προσφύγων; οί
τίνες πρέπει νά είναι έσαεί εύγνώ-
μονες καί νά τιμώσι πάντοτε την
μνήμην τού.
Οί προσφυγικοί Δήμοι καί Ίδιαι
τέρως ό τής Νέας Σμύρνης ; ό-
φείλουν νά τιμήσωσι την μνήμην
αυτού, τουλάχιστον διά τής όνομα
σίας μιάς των κυριοίτέριον όδιον
τοΰ Δήμου, διά τοΰ όνόματύς ϊου.
Ό έπιφανής συγγραφεύς καί δια-
κεκριμμένος διπλίομάτης, επί πολ¬
λά έ'τη, έξυπηρέτησε παντοιοτρό-
πως τόν Έλλ.ηνισμόν, άπό Λγά-
πην καί μόνον πρός αυτόν καί την
Έλλάδα.
Δ.Α.Σ.
Η ΜΙΚΡ8ΣΙ0ΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
ΚΛΛΓΣΙΓΕΛΟΙ
ΤΑ ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΑ ΑΠΟΣΜΗΤΙΚΑ
ΜΙΜΙ1ΙΙΙΙΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΗΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ1ΜΙ
ΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΜΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ
Ι1ΙΜΙΙΙΙΙ
III··*····
Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΙΙΛ
Τά τελευταία χρόνια, οί διαφη
μιστές κάνουν χρυσές δουλειές μ'
ένα καινούργιο είδος άτομικής κα
θαριύτητος, πού εισήχθη άπό την
Άμερική. Πρόκειται γιά τα διάφο
ρα καί πολυποίκ-ιλα άποσμητικά
πού προσφέρονται στό έμπόριο μέ
διάφορες μορφές καί διαφημίξον-
ται κατά τρόπον πολύ άηδιαστι-
κό... Ό νεαρός όσφραίνεται την
μασχάλην τής... έκείνης τού καί
καταλαμβανόμενος άπό αηδίαν,
την άπομακρύνει.
Έκείνη μελαγχολρί κοί κάποια
άπό ιιηχανής φίλη της, στήν όποία
εμπιστεΰεται τα μασκαραλίκ-ι της,
τής συνιστά τό τάδε άποσμητικύ...
Ή κοπέλλα τό χρησιμοποιεί καί
οί σχέσεις της, μέ τό σκληρόν
της ήμισυ, άποκαθίστανται, Στό
μεταξύ εμείς, δσοι άναγκαστικά
παρακολουθοϋμε την διαφημίση
αυτή, άπύ τύ κινηματογράφο ή
την τηλεόραση, άηδιάξουμε.
Τα άποσμητικά αύτά, δσα δέν
προσφέρονται υπό μορφήν σαπου-
νιοΰ καθαριότητος, δέν εκπληρούν
την αποστολήν τους, πού δέν την
εκτ/ηί,ιιιθν ',ιΐΗί ίν,τ' αυτήν την
μορφήν, έφ' όσον χρησιμοποιοΰνται
διά νά έλκύσουν... γιατί δέν μπο-
ρονν νά άντικαταστήσουν τό θε-
σπέσιο φυσικό δρωμα πού ξεχύνει
ή σάρκα, ΰστερα άπό έ'να μπάνιο.
Ό .άνθοώπινος ίδρώτας, ρχει τό
δικό τού αρωμα (ίδιαίτερο στόν
καθένα μος), άπαλό μέν άλλά πο-
λΰ εύαίσθητο στήν δσφρησή μας.
Φυσικά κάποτε μυρίζει δσχημα ό
ίδρώτας μας, άλλά πύτε καί για¬
τί; "Οταν δέν πλυνόμαστε, όπότβ
άποσυντίθεται. Σαπίξρι.
Είναι δμιος άνάγκη ν' άφήοον-
με τα πτητικά λιπαρά όξέα, τα
όποϊα περιέχει ό ίδρώτας μας, να
άποσυντεθοΰν, δταν μ' ενα μπά¬
νιο μποροΰμε νά τα άπομακρύνου-
με εγκαίρως καί νά ξαναδόσουμε
στή σάρκα μας, τό ΰπέροχο καί
Παληό, δταν οί κοπέλλες δου-
λεύανε προί κια άπόγενμα στά
Γραφεία καί δέκα ώρες σννέχεια
στά Έργοστάσια, τα... ώραϊα έ-
κεϊνα χρόνια πού πολύ λίγα σπί-
τια στήν Άθήνα είχαν,ε μιπάνιο
(καλέ άχρείαστο ναναι) καί κα-
θόλοΐ' σχεδόν στήν Έπαρχΐα, τό¬
τε πού δέν ύπήρχε οΰτε τρεχού-
μενο νερό στά περισσότερα φτω-
χόσπιτα, δέν πλένονταν τόσο συ-
χνά δσο επρεπε καί άναγκάζον-
ιςιν, νά πασαλείφουν τίς μασχά-
λες, τ' ούτάκια καί τόν κόρφο
τους, μέ διάφορα φτηνά καί βα¬
ρεία άρώματα πού τα πουλοΰσαν
χα'ι τα περίπτερα, γιά νά μή μυ-
ρίζουν άσχημα στίς... άδελφές ψυ
χές, πού δταν σχολοΰσαν, τίς πε-
ρίμεναν ΰπομονετικά στίς διάφο-
,>ις γωνιές... Άπό τότε δμως κύ-
λισε πολύ νερό στά Σηκουάνα...
Τώρα δλα τα σπίτια εχουν νέ
ρΰ, τό καθ" ε'να τό μπάνιο τού,
τα μέσα τοΰ νοικοκυριοΰ είναι αύ
ΐόματα καί ξεκούραστα, οί δροι
τής εργασίας έ'χουν βελτιωθεί (σέ
πολλές Έπιχριρήσεις καί Έογυστά
σία. νπάρχυυν λουτρίί ι κ«ΐ .(.ί ώ¬
ρες εργασίας εχουν μειιοθεϊ. "Ο¬
ίαν λοιπύν καί έφόσον ύπάρχουν
τα μέσα καί ό χρ,όνος, δέν σνγ-
χωοουνται τα σημεοινά κορίτσια,
νά χρησιμοποιοΰν άποσμητικά γιά
νά καλΰψουν τύ χαλασμένο ίδρώ-
τα τους.
"Ενα μπανάκι καθαριότητος πά
ραπανω, δχι μόνο δέν βλάπτει, μά
ώφελεϊ. Σφίγγει τή σάρκα, κα-
θαρίζει τούς πόρονς καί βοηθά-
«ι έτσι την αδηλο άναπνοή, ξε-
χουθαζει τό σώμα καί χαλ(ΐρώνει
τα νεΰρα.
Λένε μερικές κοπέλλες (καί
δέν εόχω λόγο νά μή τίς πιστέψω),
ότι χρησιμοποιοΰν τό άποσμητικό
ιους, ΰστερα άπά τύ μπάνιο. Δέν
χαταλαβαίνω, γιά ποιό λόγο, έν
τοιαύτη περιπτώσει τα χρησιμο-
Άγαπητέ κ. Σινανίδη,
Μιά καί μοΰ δίνεται ή εύκαιρία
νά έπικοινωνήσω μαζί σου, ΰστε¬
ρα άπό πολλά χρόνια, θά ήταν πα-
ράλειψις νά μή μιλήσω γιά την
πολύτιμη προσφορά σου σέ δ,τι λέ
με Μικς>ασιατική Παράδοσι. Χρό-
νο μέ τό χρόνο, τό ρεΰμα τής ζιο
ής, όρμητικό δσο ποτέ άλλοτε,
μάς φ-έρνη σέ περιοχές άπό τίς ο¬
ποίες δέν είναι πιά όρατές οί χα-
μένες πατοίδες. "Ομιος, οί πατρί-
δες ΰπάρχουν καί σύ μαξί μέ έκ-
λεκτοϋς πυνεργάτες καί άλλοι ά¬
πό διαφορετική επαλξι, δέν άφί-
νετε νά ξεχαστούν. Ή προσπα¬
θεία αύτη, όπως άναπτύσσεται ά¬
πό κάθε πλευρά, είναι έπίμοχθη,
άλλά καί έπιΰεβλημένη. Την έκτι
μώ βαθύτατα.
Οί άναμνησεις άπό τίς πατρί-
δες μας, μπορεϊ σιγά - σιγά νά
σβύνουν, ό καϋμός δμως γιά την
αδικη μοίρα τοΰ Μικρασιατικοϋ
Έλληνισμοϋ μένει. Γι' αύτύ προ-
καλεϊ πάντα ζοιηρό τό ενδιαφέρον
ή συζήτησις πάνω στά αϊτια τής
Καταστροφάς. Γιά τα έπίμαχο αύ-
τό θέμα εχω περιλάβει σ' έ'να 6ιο
γραφικό κείμενο, ποϋ εγραψα
πρίν άπό άρκετά χρόνια, προσωπι
κές άπόψεις. Ώς συνέχεια άλλων,
πού έξετέθησαν άπά τίς στήλες
τοΰ «Προσφυγικού Κόσμου», ημ¬
πορεί νά ένδιαφέρουν τό άναγνιο-
στικο σον κοινο κοι τις συναπο-
στέλλω.
Μέ φιλικούς χαιοετισμούς
Σ. ΣΤΑΤΡΙΔΗΣ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ
Ή Μικρασιατική Καταστροφή
είχε ώς έπακύλουθο την έπανάστα
σι τοϋ 1922, την έκθρύνισι τοΰ
Κωνσταντίνου καί την έκτέλεσι
πέντε κορυφαίων μελών τής κυβερ
νήσειος τής ήττας καί τοΰ αρχι¬
στράτηγόν, ΰστερα άπό καταδίκη
γιά εσχάτη προδοσία. Τό συγκλ.ο-
νιστικό αΪΓτό περιστατικό ήταν πε
ρισσύτερο μία πράξις έξιλασμοΰ
άπέναντι των Προσφύγων καί λι-
γώτερο ενας άκριδοδίκαιος κατα-
λογισμύς εύθννών γιά την ήττα
καί την καταστροφή. Καί τούτο
γιατί δμοιροι των εύθυνών δέν ή¬
ταν ό Βενιζέλος καί ή παράταξίς
τού, ή Ιδία έκείνη πού έπέβαλε
αυτή την καταδίκη.
Ό Βενιζέλος, γιά νά επιβάλη
την πολιτική τού, πού έπεδοκίμαξε
ή πλειοψηφία τοΰ λαοΰ καί ματαίω-
νε ή αύλόδουλη κλϊκα καί τό παλά-
τι, εκανε τα κίνημα τής Θεσσαλονί¬
κης τύ 1917 καί εγινε κύριος τής
καταστάσεως. Καί τύ 1920, δταν
σννεχίξομε μόνοι μας καί άθοήθη-
τοι τύν πόλεμο, πού είχε πρίν δυό
χρύνια τελεκόσει γιά δλονς τούς αλ-
(Συνέχ&ια είς τιΊ,/ 6ην σελ.)
ΤΟ ΝΕΟΝ ΚίΙΡΚΜ ΤΟΥ ΟΔΟΗΠ-ΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗίΙΑΤϋΣ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΣΧΟΛΗΣ ΤΟΥ Ε3ΝΙΚ0Υ & Κ4Π0ΛΙΣΤΡΙΑΚ0Ϊ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
άναντικατάστατο φυσικό της δρ<ο- | «υιοΰν, άφού είναι άποσμητ ι- μα; : κό καί μέ τό μπάνιο, εχουν άπο- ΕΙναι πολιτισμός καί καθαριύ- ( δάλει πάντα ρύπον. "Ισως γιά νά ς άντί ν' άπομακρύνουμε τόν μη φαίνουνται καθυστερημένες νά τόν καλύ- ' καί... άπολίτιστες. ' ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑΣ σάπιο ίδρίότα μας, πτουμε μέ άποσμητικά; ΜΕΓΑΛΑΤ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ Ο ΑΡΧΙΜΑιΜΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟθΕΟΙ ΒΕΝΑΡΔΟΣ Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου ΣΤ' "Ετρεχεν δέ ό π. Δωρύθε- ος είς αναζήτησιν, ανεύρεσιν καί βοήθειαν των τραγικών έκείνων οί κογενειών των φυλακισμένιον καί έμερίμνα οχι μέ λόγους παραμυ- θίας κενούς, άλλά δι' έργων, νά εξεύρη τροφήν, ένδύματα, εργα¬ σίαν διά τα μέλη των. "Εκρουε πρός τουτο τάς θύρας των γνω- στών τού, οίτινες βαθύτατα έπί- στευον είς αυτόν καί την αποστο¬ λήν τού καί δίκην έπαίτου εζήτει, ελάμβανε, μετέφερε καί παρέδιδε ό ίδιος δπου Ιπρεπε τα είς ειδή καί χοήμα βοηθήματα, συνοδευό- ρήσεις, 8δ(οσε πολλάς διαλέξεις έ- δώ καί είς τα μεγαλύτερα άστικά κέντρα τής Χώρας καί έξακολου- θεΐ, ώς είναι γνίοστόν, την λογο- τεχνικήν τού δραστηριότητα. Εύ- χύμρθα είς τόν διακεκριμένον συν εργάτην μας νά συνεχίση επί μα¬ κρόν, μακρότατον χρόνον την λο- γοτεχνικήν τού σταδιοδρομίαν, μέ πλήρη υγείαν, άκμαιότητα /.αί πνευ ματικήν διαύγειαν. μενος υπό των προσενεγκοντων ταύτα. 'Ελησμόνει πότε ήτο ή ω- ί>α φαγητοΰ, ή ώρα νά επιστρέψη
είς τό άσκητικύ τού διομάτιο, διά
ν' άναπαυθή καί νά προσευχηθή
κατ' ίδ'αν. Τόν είχον χάσει ίι
μήτηρ τού καί αί δύο άδελφαί τού,
μετά των οποίων είχε συγκατοι-
κήσει, έφ' ής έποχής επέστρεψεν
έξ Άγίου "Ορους καί επεδόθη είς
την αποστολήν τού.
Κατά την νύκτα άπεσύρετο είς
τα Ιδία κατάκοπος μέν, πλήρης
δέ ικανοποιήσεως, ότι ό Κύριος
χον ήξίιοσεν νά εκπληρώση τάς
έντολάς Τού. Οί κόποι, αί μεγά¬
λαι καί ποικίλαι φροντίδες, ή ά-
διάκοπος κίνησις μέ πεζοποοίαν
καίτι ή έλλειπής διατροφή κιιτέστη
παν τόν π. Δωρόθεον πολ.ύ άδύ-
νιιτον, τα δέ υποδήματα τού εί¬
χον επικινδύνως διά τούς πόδας
τού φθαρή... Άλλ' έκεϊνος δέν
έβλεπεν εαυτόν. "Εβλεπεν τόν Θε
όν καί την αποστολήν τού, ύπ' ό¬
ψιν τού έχων τοΰς λόγους τοϋ Α¬
ί Συνέχεια είς την 6ην σιλίδα)
Την πρωίαν τής 29ης λήξαντος
καί περί την Ιΐην ώραν εγένοντο
έν Γουδί τα έγκαίνια τού άνεγερ-
θέντος μεγάρου τού Όδοντιατρικού
Τμήματος τής Ίατρικής Σχολής
τοϋ Πανεπιστημίου Αθηνών.
"Εναντι τής είσοδον τού κτιρίου
επί έντοιχισμένης πλακός άναγράφε
φεται:
Πρωθυπουργοΰντος έν τή Έθνι-
κή Κυβερνήσει καί τή Παιδεία ΰ-
πουργοΰντος Γεωργίου Παπαδοπού
λου πρυτανεύοντος έν τώ έν Άθή-
νησι Πανεπιστημίω Στυλιανοϋ Κορ
ρέ ΙΙροιδρεύυντος ίν τώ Όδοντια-
ιρικω τμήματι Όρέστου Λ^υρίΟΜυ
εγένετο ή έγκαινίασις μηνός Αύγοΰ
στου ένάτη κ<ά είκοστή τοϋ ένάτου καί έξηκοστοϋ πρός τοίς ένακοσίοις =<αί χιλίοις άπό Χριστοΰ γεννήσεως έ'τους. Έν άρχή έτελέσθη άγιασμύς πρό | τής Σεπτής εικόνος τοΰ ίερομάρ- τυρος Άγίου Άντύπα Έπισκόπου ΙΙεργάμου προστάτου τοΰ ώς ανω αναφερομένου 'Οδοντιατρικοΰ Τμή ματος υπό τοΰ Κλήρου τοΰ Πανε- πιστημιακοΰ Ναοϋ Καπνικαρέας, έν μέσω πυκνοτάτης συγκεντρώσεως ανωτάτου πνευματικώς καί κοινωνι κώς έπιπέδου Άρχιεπισκόπου Άθη νών καί πάσης "Ελλάδος κ. Ίερω- νύμου, μελών τής Έθνικής Κυβερ¬ νήσεως, ύφυπουργών Έθνικής Παι θείας κ. Σιώρη, Έμπορΐου κ. Γειορ γακέλου, Κοιν. "Τπηρεσιών κ. Δή¬ μητρα, Γεωργίας κ. Παπαπαναγιώ τού Πανεπιστημιακής Συγκλήτου, καθηγητών τοΰ τμήματος καί των άλλων Σχολών, έπιστημόνων, πολ λών φοιτητών καί άλλου κόσμου, ώστε τό μέγα άμφιθέατρον νά έχη καταληφθή ασφυκτικώς. Μετά τόν άγιασμόν τόν λόγον έ¬ λαβεν ό Πρύτανις κ. Στυλ. Κορ- θές, εκφράσας την χαράν καί ευ¬ γνωμοσύνην πρός την Εθνικήν Κυ 'ίέρνησιν διά την συμπαράστασίν της, ιδία ώς ετόνισε πρός τόν ύ- ποΐ'ογόν Συντονισμού κ. Μακαρέ- ζον, όστις είπεν, εδόθη όλοψύχιος, πρός αποπεράτωσιν τοΰ δλου έργον, τελείου, άπό απόψεως κτιριακής καί όργανικής εγκαταστάσεως, δυ¬ ναμένου νά ανταποκριθή πλήρως, πρός τούς σκοπούς τής άποστολής τού έπ' άγαθώ τής σπουδαξοΰσης νεότητος καί έπιστήμης. Έπίσης είπεν, ότι θά ήτο μεγάλη παράλεη|ΐις εάν δέν ανέφερεν δτι καί πάρα πολλά όφείλονται είς τόν πρόεδρον το,ϋ 'Οδοντιατρικοΰ Τμή¬ ματος καθηγητήν κ. Όρέστην Λου ρίδην, τοΰ όποίου ή ακάματος προσ πάθεια καί δραστηριότης, ήγγισε πολλάς φοράς τα δρια τής φορτικύ τητος, πρός επίτευξιν τοΰ σκοπού. (ίΐεωρεϊ τόν εαυτόν τού ευτυχή, διότι επί τή λήξει τής θητείας τής πρυτανείας τού, επερατώθη τόσης σημασίας έργον. Μετ* αυτόν, τόν λόγον έλαβεν ό Πρύεδρος καί καθηγητής κ. Λου- ρίδης, ό οποίος δι' ύπερόχου συναρ παστικής ΰμιλίας — άφοϋ άνεφέρ- ■οη καί είς τώ ιστορικόν χ ής άνενέ<>
σειυς τού μεγάρου — μετέβαλε τό
πολυπληθές ακροατήριον, ώς είς ε¬
να άνθρωπον, απολαμίΐάνοντα θείας
μυσταγιογίας, τύ πέρας τής οποίας
εκάλυψαν θνελλώδη χειροκροτή-
ματα.
Έπίσης, έκπρόσιυΛος των φοιτη¬
τών τοΰ Τμήματος, δι' όλίγτον εξέ¬
φρασε την ευγνωμοσύνην των πρός
την Εθνικήν Κυβέρνησιν, δι' δσα ε
.ιραξεν υπέρ αυτών πρός άποπερά
τωσιν καί λειτουργίαν τοϋ κτιρίου,
ύποσχόμενοι νά φανοΰν άντάξιοι πό
λϊται.
Έν συνεχεία δι' όλίγιον ωμίλησε
καί ό ΰφυπουργός Έθνικής ΙΙαιδΡΪ
άς κ. Σιώρης, δστις είχε κάψει καί
την ταινίαν, κατά τό σύνηθες, ύπο-
γοαμμίσας δτι ή Έθνική' Κυβέρνη¬
σις ομιλεί μόνον δι' έργων* άπόδει
ξις δέ τούτου είναι καί τα τελού-
μενα σήμερον έγκαίνια.
Διά δέ τόν πρύτανιν ν.. Κορρέ,
εΓπεν, δτι, επί τής εύτυχοΰς θητεί
άς τού συνετελέσθησαν δύο ΰψηλής
πνοής πνευματικά έπιτεύγματα.
Ή θεμελίωσις τής Πανεπιστημι-
ουπόλεως καί ή σημερινή έγκαινία-
σις τοϋ Μεγάρου τοΰ Όδοντιατρι·
κου Τμήματος.
Την λήξιν των έγκαινίων, ίπ«-
σς:ράγισε δεξίωσις διά προσφοράς
άφθόνων άναψυκτικών, έν μέσω έγ'
καρδιύτητος καί ενθουσιασμόν.
Μ. ΜΑΚΡΤΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
Την προσλαλιά τοΰ καθηγητού χ.
Όρ. Λ. Λουρίδου Πρόεδρον τού
Όδοντιατρικοΰ Τμήματος τής Ία
τρικής Σχολής τοΰ Έθνικοΰ καί
Καποδιστριακοΰ Πανεπιστημίου Ά
θηνων θά δημοσιεύσωμεν είς τό ε¬
πόμενον μας φύλλον.
Σμυρνεϊκες
ΜΕΖΑΡΙΑ
Τοΰ άξέχαοτου : ΣΥΛΒΙΟΥ
Πανώριο τιαραπέταομα ρίχνουν τα κε"Ό<ρίσσιοι ΚΓ άπό τοΰ δρόμ<:υ τή ζωή, τού; πεθαμένους κμύ,3ουν. Γραμμένες μεζαρόπετρες καί μέ πλουμια περίσια, Ιάν κάταοπρα φανΐασματα πάνω ότου; τάφου; σκύβουν. Ή δεκοχτοΰρες έρχονται καί λένε μοιρολόγια Την ώμα π^ύ σιγά, σιγά, πέρα ό ήλιος σβύνει ΚΓ άπ' τό ψηλό το μιναρέ γλυκύ πέφτουν τα λόγια Τοΰ ναμοζιοϋ, γλυ^όψωνου καί νέου μουίζίνη. ΣΥΛΒΓΟΣ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΙ.ΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΠΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 4ον Αριθ. 22.— Ή προέλασις καί ή εγκατάστασις των Έλληνικών στρα τεΐ'μάτων τόσον πρός Μαγνησίαν δ σον καί πρός Όδεμίσιον καί Άϊδί- νιον μέχρι Ναξλί εγένετο κατ' αρ¬ χάς υπό Ικανοποιητικάς συνθήκας, παρά την ύπεγερθείσαν έν τή χο'ι- οα ανησυχίαν, ώς έκ τής είδήσεως των γεγονότων Σμύρνης. ' Ο'Έλλην Διοικητής διρπραξετύ σφάλμα άνεχόμενος την δράσιν έν- όπλ.ων πολιτών, οΐτινες υπό τό πρό βχημα δτι έβοήθουν τα Έλληνικά στρατενματα, έπιδίδοντο ειρ λεη- λασίας καί διέποαττον παντός εί - 5ους ύπερβασίας. Στρατοδικείον καταρτισθέν έν Σμύρνη άπό τής Κΐης (3ης) Μαί- θυ υπό τής Έλληνικής Διοικήσεως εξέδωκε μέχρι τής Ιδής (2ας) Αΰ γούστου 84 καταδικαστικάς άποφά- σεις, έξ ιΤιν 3 είς θάνατον διά μόνα τα γεγονότα τής 15ης καί 16ης (2ας και. 3ης) Μαίου. Έκ των κα- ταδικασθέντοιν εισί 48 "Ελληνες, 13 Τοΰρκοι, 12 Αρμένιοι, 1 Ίσρα- ηλίτης. Αριθ. 23.— Ή έκ των γεγονό - των Σμύρνης παραχθεΐσα ϊξαψις ηδξησε βαθμηδόν έκ των επόμενον λόγων: α) Μεγάλη άβεβαιότητος έ πί τού ζητήματος τόν έπαφιχών πρός κατάληψιν παρά των Έλλην·, κων δυνάμείον όρίων, μέχρι τής 2ας Ίοννίου (20ής Μαιου), όπότε ό ίιποναΰαρχος Φΐτς Μόριτς, τοΰ Βρρταννικοϋ Ναυτικοΰ έπεφορτί- σθη νά καθορίση τα δρια τής κατο- χήο 6) Ή ταχεΐα προέλασις των Έλληνικών στιρατευμάτων πρός τό εσωτερικόν τής χώρας ηύξησε την ιαραχήν των πληθυσμών. ΟΙ Τοΰρ «οί ποόκριτοι ήρξαντο έγκαταλεί- ποντρς την κατεχομένην περιοχήν: Οί Τοΰρκοι στρατιώται τοΰ τακτι- κού στρατοϋ καί ή χωροφυλακή έλι ποτάκτησαν. Πολίται "Ελληνες ώ- πλίσθησιν άναφανδόν. Ή δράσις των ληστών ηΰξησεν έκ παραλλή- λου μέ τόν αριθμόν των έκβιασμών των κλοπών καί των διαρπαγών. γ) Λί ένεργούμεναι ί»πό των Έλληνι¬ κών στρατευμάτων, βοηθουμένων ύ .τό ένό.τλων πολιτών, άναξητήσεις ό πλων έκορύφωσαν την δυσαρέσκει¬ αν τοΰ πληθυσμοΰ, καθόσον ή πα- ραβίασις τής μουσουλμανικής κα - τοικίας αποτελεί κατ' εξοχήν κατα θλιπτικύν μέτρον, ικανόν νά προκα λέση μέγαν έρεθισμόν. Ό έρεθι - σμός ούτος εδημιούργησεν έν τώ 6ι λαετίω τοϋ Άϊδινίου μίαν έπίφασιν ►αοαχων, ήτις ετεινεν νά δικαιολο γηοη την επέκτασιν των δρ£ων της «ατοχής παρά των Έλληνικών Δυ- ναμεων. Αριθ. 24.— Οί πολίται 'Ελλη - νες έπρομηθεύθησαν πιθανώς τα δ- πλα, δτινα έφερον, παρά τοθ άπό τής άνακοιχής διενεργουμένου λα- θριμπο()[ον μεταξύ των νήσων καί τής Λχτής. Λέν στηρίζεται ή υπό των Τούρκων διατυπωθεΐσα κατη- γορια εναντίον τοΰ Έλληνικοΰ Έ- ρνΒροΰ Σταυροΰ, σχετικώς μέ την άποβίβασιν είς Σμύρνην ύπ' αύτοΰ (Σΐ/νέχεια έκ τής 1ης σελίδος) ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ Σιμά βαδίζανε στό άτέλειωτο έ- ξαντλητικό μονοπάτι. Χειροπιασμέ- νοι δλοι άνέβαιναν τ' άνηφόρι, πού φέρνει πάντοτε ψηλά σέ μιά κορφή, καί δπου οί ανθρωποι φθάνουν, κά- τάκοποι καί γερασμένοι. Είδα τα νειάτα ξενοιαστα νά ςε- χινοΰνε. Λίχιιις (|ό(ίο ν.Ά δειλία, γε- μάτα σφρϊγος κι' όρεξη γιά τή με¬ γάλη περιπέτεια. Στά μάτια τους είχαν κολλήσει θεληματικά μιά μεμ βράνη, ποϋ τούς εκρυβε κάθε άσχή- μκι, κάθε κακοτοπιά τοΰ βουνοΰ, κι' δφηνε ελευθέρα τό βλέμμα νά πλανιέται μόνο στά εϋωδιαστά λου- λούδια, ποΰ φύτρωναν ποΰ καί ποΰ. Κι' είδα ψηλότερα τό μονοπάτι, γεμάτο άπό δντρες καί γυναίκες, δλους μεστωμένονς, μέ βήμα άργο- σύντομο νά βαδίζουν μπρός έχοντος ψηλά άκόμα τό κεφάλι, κι' αλλοι ν' άκολουθάνε σκυφτοί. Τα πρόσωπά τους είχον ούλές κι' αύλάκια άπ' τή σκληρή προσπαθεία. Κι' είδα άκόμα τα γερατειά, φτα- σμένα έκεϊ ψηλά στή χιονισμένη κορυφή, μέ κυρτωμένο τό σώμα κι' άγνώριστο άπ' τές ζάρες τό κεφάλι, νά ρίχνουν βλέμμα συμπονετικό σ' οϋτούς πού τούς άκολουθοΰσαν. Μ' ε'να στερνό άποχαιρετισμό, τοΰς είδα ΰστερα νά γκρεμίζωνται στύ σκοτεινό βάραθρο ποΰχασκε μπροστά τονς, γιά νά συρθοΰν ά- νάλαφρα μέσα σέ μιά άπόκοσμη με λωδία στό στροβΐλισμα τής άνυπαρ ξίος. Τό άγνάντρψα αϋτό τό μονοπάτι. __ Ήταν τό μονοπάτι τοϋ πόνου καί τής θλίψης. Τύ μονοπάτι, πού δλοι Λγκομαχώντας άνεβαίνομε. Σ' αϋτό θά τρέξη ό νέος μ' δλη τού την δύναμι νά παραβγή τοΰς άλλους συνομηλικούς τού στον ά- γτΐ)να τής γνώσης καί τής προκο- πής. Στύ ϊδιο ήρεμος πιά αντρας, θά παλαίψη γιά τή δάφνη τής έπιτυ χίας. Κι' ΰστερα, μέ τό βάρος, ποΰ θά τοϋ φορτώσονυν στούς ώμους τα χρό νια, θά γυρέψη την άνάπαυση στό χάος τοΰ γκρειμοΰ... Μιά μεγάλη άράχνη θά πλέξη α- πό πάνω τού τύ χοντρύ καί άδιαπέ- ραστο ΰφάδι της, τό ύφάοι τής λή- θης. Τύ είδα καί το γνώρισα αύτύ τύ μονοπάτι... ΤΗταν ή ζωή... Κ. Ξ. ΖΑΝΝΗΣ ΠορεΙο διά των ίδεών ΜΥΚΗΝΑΙ-ΚΟΣ ΠΟΑΙΤΙΣΜΟΣ ■ ΜΥΚΗΝΑΙ Τοΰ συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ>Ι·ΤΙΔΟΤ
Πεοί τύ ετος 1400 π.Χ. ή Κνωσ
σός καταστρέφεται όλοκληριοτι-
κώς
Ή Μινωϊκή Κρήτη ενικήθη κα¬
τά Κράτος.
"Ολα άνθριοποι, κτήματα, τά-
φοι, άνήκουν είς τοΰς Άχαιονς.
Ή τέχνη τοΰ κομψοΰ τού καλοΰ
καί τοΰ ωραίον, σιγά, σιγά, πα-
ρακμάξει, οί κάτοικοι τής Κρήτης
αρτανασιεΰονν είς την Κύπρον,
την Μικράν Ασίαν, την Συρίαν,
την Αίγυπτον.
Κατά την Βασιλεΐαν τοΰ Φαραώ
Άμενόφυος τού ΙΤ (1380 π.Χ.)
έμφανίξεται άναγέννησις είς την
Αίγυπτιακήν τέχνην, λόγω τής με-
ταναστεύσειυς των Κρητών.
Οί νικηταί Άχαιοί έγιναν κλη-
ρονόμοι τού Μινωϊκοΰ Πολιτισμοΰ
καί επέτυχον νά παρατείνουν διά
δύο περίπου αίώνας την όκτινοβο-
λίαν τού.
Την εποχήν αύτην ή Άργολίς
έξασκεϊ έ'να εΓδος ήγεμονίας είς
ολόκληρον την Έλλάδα.
Τα όχυρωμένα άνάκτορα των
Πελοπιδών είς τάς Μυκήνας καί
των τέκνων τοΰ Δαναοΰ είς τό
"Άργος καί την Τύρινθα ανταγω-
νίζονται είς δύναμιν καί λαμψιν.
Αί Μυκήναι δέν ήσαν πόλις Μι¬
νωϊκοΰ τύπου, δ πυρήν της ήτο μία
άκρόπολις δκρως όχυρομένη.
Έκεί προστατευόμενα ασφαλώς
ήσαν τα άνάκτορα καί αί αποθή¬
και περιβαλλόμεναι άπό τάς κα-
τοικίας των εύγενων.
Κάτωθεν τής άκροπόλεως ενας
άνοικτός συνοικισμός άπό τεχνίτας
καί έμπόρους πού έξυπηρέτουν τάς
ανάγκας των άνακτόρων.
Ή Βασιλεύουσα Δυνασιεία είχε
άνέλθει είς την εξουσίαν λόγω τοΰ
μονοπωλίου τοΰ όρειχάλκου (μπρού
ντζου) πού τόν έχρησιμοποίει πε¬
ρισσότερον διά τόν πόλεμον.
Καί τα δλλα κέντρα ίμαν κτισμέ
να κατά τόν Ιδιον τρόπον.
Ή κ,υριαρχΐα των Μυκηναίων
αυτών ήγεμόνιον ήτο μικράς διαρ-
κείας.
Κατέκτησαν την εξουσίαν των
έφαρμόζοντες τα τεχνικά έπιτεύγ¬
ματα τοΰ Μινωϊκοΰ Πολιτισμοΰ είς
την τέχνην τοΰ πολέμου καί ιδιαιτέ¬
ρως έφήρμοξον τό αρμα καί τό ά¬
λογον ώς καί νέους τύπους ξίφους,
κράνους καί σωματικης πανοπλίας.
Έκτός άπό την Άργολίδα, ό
Μυκηναϊκός Πολιτισμός έξαπλοΰ-
ται είς ολόκληρον την Έλλάδα.
Άνοπτύσσονται μικρά κράτη μέ
',ό αΐσθημα τής έθνικής ένότητος
(Συνέχεια είς την 6ην σελ(δα)
ΠΑΥΛΟΥ ΦΛΟΡΟΤ
ΑΥΤ03Ι0ΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΙΓΜ10ΤΥΠΑ
Κατά τό χρονικό διάστημα τού
Μεσοπολέμου είχαν έγκατασταθή
(ττό Άμβοΰργο, προσωρινά ι] μόνι
μα, πολλοί ξένοι, αλλοι γιά έργα-
σίες, αλλοι άπόδημοι ή φνγάδες,
πρόσφνγες άπύ τίς κομμοννιστι-
κές χώρες (Ριοσία τότε μύνο), δλ-
λοι γιά σπουδές στό νεοσύστατο,
ΰστερα άπό τό 1919, πανεπιστήμιο
τοΰ Άμβούργου. "Ετνχε ετσι νά
γνηιρισθοϋμε, ή γυναίκα μου κι' έ-
γιό, μέ κάμποσονς τέτοιονς ξενους.
Τό Άμβοΰργο τότε, άπό τίς πολ¬
λές καί διάφορες γλώσσες ποϋ α-
κουες, ήταν μιά άπό τίς ΒαβυλΛ-
νες τής Εύρώπης. Κοσμόπολη, ή
πύλ.η πού άνοιγόταν πρός τόν κό ,
σμο.
Είχε έ'λθει νά έγκατασταθή στύ
Άμβοΰργο, γιά νά αναπτύξη τίς
συναλλαγές τού μέ τή ΓερμανΙα,
καί ό Μοδιάνο, ευπορος Ίσραηλί-
της έξα^ωγέας άπύ τή Σμύρνη,
οικογενειακώς. Ή γυναίκα τού ή¬
ταν τυπική έκπρόσωπος τοΰ εύγενι-
κού εκείνον όβραϊκοΰ κλάδον πού
ή έθνολογία τύν χαοακτηρίϊει μέ
τύν δοο Σεφάρδοι "Εβραϊοι. Λε-
πτομέρειες δέν θυμούμαι πιά σχετι-
κά μέ προέλευση κλπ. τοϋ έθνικοΰ
τούτου τμήματος των Ισραηλιτών.
Άλλά καί ό ίδιος ό Μοδιάνο ήταν
δνθρωπος μέ άνατροφή καί άγω-
γή, ταξιδεμένος καί γλωσσομαθη-
μένος, δπο)ς αλλωστε οί περισσύτε-
ροι Εβραϊοι μεγαλοαστοί τής ίω-
νικής πρωτεύουσας. Θεσσαλονίκη,
Σμύρνη καί Κωνστοντινονπολη ή¬
σαν οί τρείς πολιτεϊες ποΰ είχ<ιν οεχθεϊ γύρ(ι) άπό τό 1492 τό κΰμα των Έ6ραί(ι)ν προσφύγτον πού προ- έρχονταν άπό την ίεροξεταστική Ισπανία. Αύτοι όμιλοΰσαν ώς μη- τρική γλώσσα τα ίσπανικά καί σ' ϊ.ο Ι αυτή τή γλώσσα έκτυπώνονταν καί οί έφημερίδες τονς. Τα παιδία των εΰπόρων αυτών «Σπανιόλων», στή Σμύρνη, έφοιτοΰσαν, ΰστερα άπό τό ίδικό τους δημοτικό σχολειό (λεπτομέρειες άγνοώ), συνήθως σέ ξένες σχολές, γαλλικές, ίταλικες, άγγλικές καί γερμανικες, έλάχιστοι σ' έλληνικά γυμνάσια. Καθώς οί περισσότεροι ή άποδημοΰσαν γιά σπουδές στή Δύση ή άσχολοΰνταν μέ τό έσωτερικό μεγαλεμπόριο, εΐσαγωγή καί έξαγωγή, μέ άσφά- λειες κ.λ.π., είχαν άνάγκη πρώτι- στα άπό ξένες γλώσσες. Δέν ήσαν ολίγοι, ώς τόσο, έκείνοι πού είτε άπό τό ΰπηρετικό καί ύπαλληλικό τους προσιοπικό, είτε άπό τόν συγ χρωτισμό μέ Ρωμιοΰς συναδέλφους έμπορευομένους, έμάθαιναν καί έλ ληνικά. Καθώς δέν τα έσπούδα- ζαν συστηματικά, παρά μόνο «έξ άκοής», τα έπαπαγάλιζαν συνήθως μέ έπικρατέστερο πότε τόν λεβαν- τίνικο τόνο, πότε τόν λαΐκό έλλη- νοσμνρναίΐκο. "Ετσι, κάποια βραδιά πού μδς (Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)

Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔίΙΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821
Τοϋ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ,
χ. Δ) ντοΰ το0 'Τ πουργίίου Γεωργίας
ΙΟβν
Ίουνίου 2, ήμέρα Πέμπτη, 6
ώρα αύγής αράξαμεν μεταξύ Μο-
σχονησίον καί Γενιτσαροχώρι (1)
6 1)2 ώρα αύγής έβγήκεν ό
κομμαντάντες μας καί έπέμψαμεν
την βάρκαν μας διά νά κάμη νε-
ρόν.
9 ώρα αύγής έπαρατηρήσαμεν
τρείς άνθρώπονς άπό τό μέρος
τοΰ Γενιτσαροχωρίου, οίτινες έ-
«ρώναζαν: Χριστιανοί, διά την α¬
γάπην τοΰ Χριστοΰ, ελθετε νά μας
γλυτώσετε καί ευθύς έστείλαμεν
μίαν βάρκαν νά τούς πάρωμεν.
κΐνημα των φιλόνησων καί βαρ-
κών άπό δλα τα καράβια διά την
Λροσδιορισθεϊσαν εκστρατείαν. "Ε
φυγε δέ μέ καίκι χωριανοΰ ύ κΰρ
Άρμάσης διά τάς Κυδωνίας. Ά-
λο τό καράβι μας έπήγαν μέ (ιε-
λοϋκαν δύο μέ άνθρώπους όμοΰ
τριάκοντα Ιξ.
10 ώρα αύγής έπαρατηρήσαιι^ν
δτι αί φλόγες τής πνρκαϊάς διε¬
δόθησαν καί είς άλλα μέρη ι ής
πόλεως ό δέ πόλεμος άκολονθοϋσί
μέ ζωηρότητα.
Μεσημβρία. Έξηκολούθονν -.'ά
ερχωνται είς τό καράβι φαμίλιες
μέ έγχώρια καίκια καί μέ τρίτην
ί 1 ώρα αύγής ήλθεν είς τό [ βάρκαν μας όποϋ έπήγρν είς τό
καράβι μας ό κύριος Νικολάκης Μοσχονήσι. Ήρθαν μεταξύ αΰτίι.
Άρμάσης μέ την πενθεράν τού ι καί άλλα διάφορα ΰποκείμενα τής
καί άλλα διάφορα ΰποκείμενα τής οικογενείας τοΰ Άρμάση μέ κα-
οικογενείας τού" ήρχισαν δέ καί
άλλαι φαμίλιαι νά δράμουν άπό δ
σέλας, μέ μπάλες ίκανές άπΰ διά
οίκιακά ένδΰματα καί
λα τα μέρη είς τό καράβι μας καί ] πάσης λογής άγγεία, δλα άνήκον-
άλλα έκάμαμε σινιάλο νά σνμ-
μαζευθή ολη ή φλόττα.
12 μεσημβρία έβγήκεν πάλιν
ό κομμαντάντης μας εμάθαμεν ό¬
τι ό διδάσκαλος Βενιαμίν καί άλ¬
λα σημαντικά ΰποκείμενα κατέφυ¬
γεν είς διάφορα καράβια.
8 εσπέρας. "Ολην την ημέραν
ήλθαν χιοριανοί είς τό καμητικυτητά τού, ποΰ δέν
είχε γνιορίσει έμπύδια.
Μετα τη μάχη, ήτανε άπό ιούς
πρώτους πού μπηκε με-σα στά £χυ
πια, πού τα εϊχανε έγκαταλείψει
οί Τοϋρκοι καί τ' άπειλούσανε μέ
διαρπαγές ενα σιορύ άτακτες σνμ-
σπουδάση κάθε καινούργια μέθοδο ] μορίες πού μπήκανε κρυφά στήν
τοδ πολέμου έπεδίοοξε νά σχετιοθή
καί μέ την Παρισινή κοινονία δ¬
σο μποροΰσε πιύ πολΰ.
Είχε συναναστροφές μέ άρκετές
γαλλικές οίκογένειες καί πάντοτε
τόν δεχόντουσαν έκεί μέ συμπά-
θεια. Έπειδή έσυγγένενε μέ τοΰς
Καραγεώργεβιτς καί μέ πολλές οί
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΑΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο ϋ 1940—41.
■ Συνέχεια έκ τοΰ προηγουμένου τι α'ι εκεΐ έπιχειρήσεις απετέλουν
Ή έπίδρασιςτής νίκης τής Πίνδον
επί τής άποστολής τής
ΤΙΙΙ Μεραρχίας
Καθ" δν χρόνον είς τόν Τομέα
Καλπακίου έπανειλημμένιος έθραϋ
ετο ή έπιθετική όρμή των Ίτα-
λών πρό τής άκάμπτου αμύνης
των ήμετέριον δυνάμεων καί είς
τόν Τομέα Θεσπρωτίας ό εχθράς
Πανικός έξηνάγκαζε τα έκεί άμυ-
•νόμενα φίλα τμήματα είς ύποχώ-
ρησιν πρός νότον, είς την Πίνδον
ή άντεπίθεσις τοϋ ηρωϊκοϋ Συν¬
ταγματάρχου Δαοάκη Κιονστ. (1)
ανέτρεψε αρδην τα μεγαλεπήβο-
λα σχέδια των Ίταλών καί διή-
νοιξεν εύρντάτην λεοιφόρον πρός
την Νίκην.
Τό Γενικόν Στρατηγείον τότε,
διά τής ύπ' άριθμ. 13112)5.11.40
Διαταγής τού, μετέβαλε την απο¬
στολήν τής ΤΙΙΙ Μεραρχίας καί
καθώρισεν είς ταύτην ν' αμυνθή
επί τής τοποθεσίας 'Ελαίας (Καλ
πακίου) άνευ ίδέας συμπτύξεως.
Τοιουτοτρόπως απεδείχθη όρθο
τάτη ή άρχική απόφασις τοΰ 'Τ-
ποστρατήγου Κατσιμήτρου, νά
δώση την μάχην είς τό Καλπάκι,
παρά τάς άντιθέτους άπόι|'εις τοΰ
Γενικοΰ Στρατηγείον.
'Εγράψαμεν ήδη ποϋ έβάσιξε
τάς άντιλήψεις τού ταύτας ό 'Τ-
ποστράτηγος Κατσιμήτρος. Προσ ]
θέτομεν το>ρα ότι την ακράδαντον
πεποίθησιν τού επί την νίκην ή-
δραίωσεν ή παρουσΐα τοϋ Δαβά-
κη είς την Πίνδον. Καί όπως ά-
πέδειξαν τα γεγονότα, εΓχε πλή-
ρες δίκαιον. Αμφότεροι οί ήγή-
τορες ούτοι είχον συνεννοήθη πλή-
ριος πρό τής ενάρξεως τοΰ πολέ¬
μου καί έμειναν σύμφωνοι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΤΡΙΤΟΝ
7η Νοεμβριού 1940.
Ελάττωσις τής πιέσεως των Ί
ταλών, επί τοΰ Τομέως θεσπριοτί
άς — 'Επιθετικαί κρούσεις εναν¬
τίον τής τοποθεσίας Καλπακίου —
Οί άγώνες είς τό ΰψωμα Γκραμ-
πρόοοδον εσημείωσεν πρό τοΰ
πάλα.
Ό εχθράς ουδεμίαν δράσιν ϊ|
Τομέως θεσπροιτίας καί τοιουτο-
τρόπιος τα ημετέρα τμήματα έ'φθα
σαν άκωλι'ιτ(ΐ)ς μέχρι τής τοποθε¬
σίας τοΰ Άχρροντος άνευ έπαφής
μετ' αύτοϋ.
'Επίσης τό Άπόσπασμα 'Ελευ-
θεροχωρίου κατέλαβεν εύχερώς
τάς θέσεις τού καί απέστειλεν ι¬
σχυράν αναγνώρισιν μέχρι Παρα-
μυθιάς, ούδαμοϋ σΐΎαντήσασαν
τόν εχθρόν.
Έν τώ μεταξύ κατέφθανον δια
δοχικώς τα τμήματα ένισχύσεως
διά την πλαισΐωσιν των τοποθεσι-
ών Άχέροντος καί Έλευθεροχίορί
ου. Τοιουτοτρόπως εκαλύφθη τό
άριστερόν πλευρόν τής ΤΙΙΙ Με¬
ραρχίας καί δέν προεβλέπετο κίν
δυνος εκείθεν. Άλλ' ένώ είς τόν
Τομέα θεσπρωτίας έχαλαρώθη ή
πίεσιςτών Ιταλίαν, τούτο δέ διό-
Οι' αϋτούς δευτερεύουσαν προσ¬
πάθειαν, είς τόν Τομέα Καλπα¬
κίου έπανήρχισαν άλλεπάλληλοι έ-
πιθετικαί κροΰσεις συνοδενόμεναι
κατά κανόνα υπό σφοδροτάτων 6ομ
βαρδισμών.
Έβάλλοντο δέ κυρίοις τα ύ-
ψώματα Γκραμπάλα — Ψηλορρά-
χη — Άσωνίστα, εκατέρωθεν τής
στενωποΰ Καλπακίου, τα ΰψώμα-
τα Μονής Βελλάς καί τα χωρία
"Ανω καί Κάτω Σ ουδένα. Προ-
φανής ήτο ή προσπαθεία των Ί-
ταλών νά έξαρθρώσουν την άμυ¬
ναν τοΰ Καλπακίου τό ταχύτε¬
ρον δυνατόν, ίνα στραφοΰν κατά
τοΰ άριστεροΰ πλευροΰ καί των
νώτων των έλληνικών δυνάμεων,
αίτινες εσπευδον είς την Πίνδον
πρός εκμετάλλευσιν τής επιτυχίας
τής κτηθείσης διά τής νίκης τοΰ
Δαβάκη.
Εάν άπετύγχανον είς τό Καλ-
πάκι, ήσαν ΰποχρεωμένοι έκ τής
τροπής των έπιχειρήσεων νά με-
ταπέσουν είς την κατάστασιν τού
άμυνομένου...
Κατά τάς απογευματινάς ώρας
επανελήφθη σφοδράς ό βομβαρδι-
σμός υπό τοΰ έχθρικοΰ πυροβολι-
κοΰ κατά τοϋ 'Τποτομέως Σουδε-
νών καί την 17ην ώραν εξεδηλώ¬
θη επίθεσις δυνάμεως Τάγματος
κατά των ΰψομάτίον Άσοινίστα__
Ψηλορράχη, ή όποία δμο>ς απε¬
κρούσθη, υπό τοϋ πυρός των πο-
λυβόλων. Έν συνεχεία δέ τό πυ-
κογένειες τής σερβικής παροικίας
τοΰ ΙΙαρισιοΰ, δλα τα σαλόνια ήτα¬
νε άνοιχτά σ' αυτόν. Οί Γάλλοι
τόν κυττούσανε μέ κάποια περιέρ-
γεια, μέ τή λεπτή έκείνη αΰθάδεια
πού συνηθίζεται στόν τόπο μας
καί πού την λέμε εύγένεια τής
φυλής μας, ή καλωσύνη τους 6η-
λαδή ήτανε κάπως πειραχτική. Πιό
ΰστερα, δταν καταλάβανε τόν εί-
λικρινή τού χαρακτηρα, άλλοι έγι¬
ναν φίλοι τού καί άλλοι παίρνοντάς
τον έπιπόλαια εδειξαν μιά κουτή
άδιαφορία γιά τό άτομό τού.
ΟΙ γυναίκες πρό πάντων φανε-
ρώνανε βαθειά περιφρόνηση γι'
αυτόν, πού μέ τό βαρύ καί κά^ως
ψ«χρ6 παρουσιαστικό τού δέν εί¬
χε τα προσόντα νά τίς συγκινηθή
μέ κανένα χαριτωμένο χαμόγελο.
Ιΐως νά ένδιαφερθοϋνε γι' αυ¬
τόν τόν ξένο, ποΰ ίίτανε τόσο δια-
φορετικός άπό τούς μοντερνους νέ
ούς πού τίς κολακεύανε; Σλαΰος!
Τί άλλο θά πή αΰτό, παρά, έ'νας
βαρβαρος, μιά άρκοΰδα ποίος ξέ-
ρει ποιανής Ρωοΐας, πού ήτανε
κρυμμένη κεΐ πάνιο στά μακρυνά
δρη τοΰ Δούναβι ϊ| στά 6άθη τής
Άνατολής...
Ό Πέτρος Μιχαήλοβιτς, άτυ-
χος σέ μικρές άπόπειρες χωρίς ά-
ποτέλεσμα, συνάντησε κάποια με¬
ρά ενα κορίτσι πού τοϋ εκανρ ίκι-
Ι ΘΗΣΑΥΡΟΙ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
'Από τό άρΐίττούογημα τρϋ^ΤΒΦΑΝθΤ* 3ΕΝΟΤ:
Ώ ΡΚίΑ '
πόλη.
Ή έκστρατεία έξακολούθησε δ-
λο τόν χειμώνα σκληρά, έπίμονη,
μέ πολλά βάσανα καί κινδϋνους,
πού ό ήριοϊσμός τοϋ Πέτρου κα¬
τώρθωσε νά νικήση. 2)τό Μονα-
στήρι πληγώθηκε στό πόδι καί ά-
ναγκάσθηκε νά πέση στό κρεβάτι,
τόν πήγανε στό Νοσοκομείο τής
Θεσσαλονίκης'. 'Εχεΐ, άναγκιισμέ-
νος άπ' τό τραΰμα τού νά μένη
(Ίκίνητος δλο τόν καιρό, είδε πώς
τό παλιό τού δνειρο δυνάμωνε, ή
έρημιά τής καρδίας βοηθά πάντα
τ' άγαπημένα δνειροπολήματα, καί
τοΰ φαινότανε πώς μόλις χθές τόν
άφησε κι' εφυγε ή ομορφη έκείνη
Γαλλίδα.
Μία μερά τινάχθηκε πάνιυ γε-
γάτος χαρά, εμαθε πώς αποστόλη
τοϋ γαλλικοϋ Έρυθροΰ Σταυροϋ έ
πήγε στή Θεσσαλονίκη, γιά ν' ά-
νακουφίση τοΰς πληγο>μένος 2έρ-
6ους καί "Ελληνας μέ την γλυκειά
έκείνη φροντίδα πού μόνο φιλικές
καρδιές ξέρουν νά χαρίζουνε. "Ε
άπό πλάγι τού κ«.ί φάνηκε πώς
να γνωστό τού πρόσωπο πέρασε
άπόρησε ποΰ τόν βρήκε κεϊ πέοα...
"Ητανε μιά νέα κυρία, ΐ(ίλη έ-
κ ε ί ν η ς πού όνειρευότανε άδιάκο-
πα, καί πού τόν εγνώριζε, γιατί
τόν είχε συναντήσει πολλές φορές
στό Παρίσι. Σέ λίγες μέρες ή σχέ
ση τους ε,γινε πολΰ έγκάρδια. "Ε-
τσι ή νέα νοσοκόμος εμαθε κατ«-
τρομαγμενη τα δυνατό πάθος τοΰ
Πέτρου, μά δέν είχε την δΰναμη
οΰτε νά τό νοιώση ό>ς τό βάθος
τού, ουτε νά τόν γλνκάνει μέ δυό Ι
της λόγια.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
γ
Ό ΛΓΑΈΟΛΟΣ
216ον
—Δέν έ'πεσες όξω, τοΰ είπα, ό
ΙΙατισάχ ήτανε... Καί ό άλλος, ό
Δανιήλ Κοκκαλάς, ό έχθρός μας,
γιά τόν όποϊο σοΰ μίλησα.
Τα μάτια τοϋ πιστοϋ μου Άλή
άστριιψαν.
—Πρόσταςρ με·, μοΰ είπε καί
Οά τόν καθαοίσιο σά σκυλί. Ουτε
ύ ϊδιος οέ θά προφτάση νά μάθη
ποίος τόν κάρφοσε.
—"Οχι άκόμα, τού άπάντησα.
Θά γίνη κι' αϋτό μέ την ώρα τού.
Μή 6ιά£εσαι...
—Καί τότε, μέ ρώτησε, γκιτί
ί'ΐθθαμε άπόψε έδώ;
—"ίΐρθαμε τοΰ άπάντησα, γιά
νά βεβαιοθοΰμρ, μέ τα Γδια μας
τα μάτια πώς έρχεται ό ΙΙατισάχ
στό σπίτι αύτοϋ τού γκιαούρη.
Τώρα θά έξακοιβώσουμε πόσες ώ-
ρρς κλείνεται μαξί τού ό Πατισάχ
μας αύτοΰ μέσα. Μόνο γι' αύτό
τύ σκοπό, ήρθαμρ άπόι|ιε στή Χάλ
κη. Πρύσεξε λοιπόν νά μή 6γοΰ-
νε άπύ τό σπίτι καί δέν τοΰς δοϋ-
με, γιατί έγώ στό ιιεταξύ, θά
πάριο έναν ϋπνάκο...
—Μρίνε ήσυχος, ε<. ε πρόθυ- μα. —"Οταν βγοϋν ξΰπνησέ με, τοΰ είπα. —Έβέτ έφέντη μ' εκανε κι' έ¬ γώ εγειρα τύ κεφάλι μου βτό τρα πέζι πάνω στά μπράτσα μου κι' ?- νλεισα τα μάτια. Μέ πήρε άμέ- σιος ό ΰπνος. Κατ ά τα χαράματα, ϋ Άλής μ' εσπρωξε άλαφρυά καί ξΰπνησα. —Μπάκ, μοΰ είπε σιγά καί μέ τό κεφάλι, μοϋ έ'δειξε τή πόρτα τοΰ άρχοντικοϋ. "Οξω άπ' αυτή, βρίσκονταν οί δυύ φρ'ΐγκοο,ορεμένοι άντρες. Ό κνας, ό Κοκκαλάς την κλείδιοσε, επιασε ΰστερα άπό τό μπράτβο τόν άλλο, τό Πατισάχ καί 6αδί- ζοντας άργά, πήραν πάλι τό δρό- μο τού γιαλοΰ. "Αφησα νά περά¬ ση κάμποση ('όρα κι' ίίστερα φΰ- γαμε κι' ρμρϊς. Κατεβήκαμε στή Θάλασσα καί πηδήσαμε σέ μιά βάρκα. Ό καϊκτσής κοιμόντανε μέσα καί ό Άλής χωρίς νά τύ θέ¬ λη, τόν πάτησε. Ό φουκαράς τι- νάχτηκε απάνω τρομαγμένος. Τύ- τε εΐθα πώς ήτανε ό Χαλίλ, ό γεροντάκος, πού κουβέντιαζε στό Καφενέ, μέ τύν άλλο καίκτσή, γιά τοΰς τ|ιαράδες καί τύ Χατξή Σάββα, τύ γκιαούρη Καφετξή. —"Αντε μπαμπά τοΰ είπα, πέ- ταξέ μας καρσί. Ό γεροντάκος, πού δέν μπορού- σε φυσικά νά φανταστή, κάτω άπό τα κουρέλια μόν, ποίος ήμουνα, στό πάγκο, χούφτιασε τα κουπιά, τα βΰθισε στό νερό καί άπομακρυν θήκαμε άπύ την άκτή. Ό Άλής γέμισε τίς χοΰφτες τού μέ θάλασσα κι' εβρεξε τύ μοΰτρο τού. Κι' έγώ σκεπτόμου- να... Τιόρα δέν είχα πιά καμμιά άμφιβολία, γιά τύ στενύ δεσμύ τού Πατισάχ μέ τό γκιαούρη τό ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΓΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΪ Τού συνεργάτου μ άς κ. ΙΩΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ ΣΤ' Την άπροθνμία αύτη τοϋ Τ) Γρηγόοιος άκουσε την (, ιονή πατρρα καί τού ιρίλου τον καί Γρηγορίου παρεξήγησε ό Βασίλει- ', δταν γΰρισε έκηιόνησε τόν τρίτο ος καί έσφαλμενα άπέδιοσε σέ μυ στική σννεννόησί τού μέ τόν "Αν- θιμο. Τότε παρουσιάσθηκε τό με- λανό έκείνο σΰννεφο, ποΰ γιά λί- χςονικό διάστημα σκρπασε την ροβολικον τής άνασχέσεο,ς άνίτο» Λδελφ,κή τιον «ριλΐιι. Στίς επι- ·'·ϊ και οιεσκορπισε τό εχθρικόν στολές πο{, αντάλλ(ι|αν μϊταξυ μα ποοΗρνΫίσΓ Ϊ 'Λ Τάγμα προςενησαν είς βαράς απωλείας. Κατά τάς αύτάς ώρας οί Ί Ι ταλοί προιόθησαν τμήμα τοΰ ίπ- ' πικοΰ των επί τού ΰψο'^ματος Λι προβοΰνι, άλλ' απέτυχον είς την ' προσπάθειαν των, διασ. ^όπισθεν- · τον των ίππέων υπό τοΰ εϋστύχου πυρός τής αμύνης. Ή πίεσις δμω; τοϋ έχθροϋ κατά τοΰ 'Τποτομεως Σουδενών καί ιδία κατά τοϋ δρξιοϋ αυτού, κα τέστη ζωηροτέρα. "Ολίγον δέ με¬ τά την δύσιν τοΰ ηλίου εν Τάγ- μα, κατόπιν σσ;οδροτάτης προπα- ρασκευής υπό τοϋ πνρο&ολικοϋ, κα τώρθωσε νά θέση πόδα επί τής των, ψαίνεται καθαρά ή εκτασι τής λύπης ή όποία εΐχε άπλωθή στίς καρδιές καί των δύο. Περισ- σότερο δμως λνπημένος φαίνεται ό Γρηγόριος. Τό πικρό παράπονό τον, θά ψάλει άργότεοα, καί στά «επη τού καθ' εαυτόν»: | "Τοιαύτ' Αθήναι καί πόνοι κοι- νοί λόγον όμόστεγός τε καί συν - νοτιας κορυφής τού νψ('ιιατος ' Γκραμπάλα, τό οποίον μέ λυσσώ- Ι δή επιμονήν ό έχθρύς έπεδάοκαε νά καταλάβη λόγω τής έξαιρετικής ' αυτού τακτικήϊ σημασίας. Πρέπει : νά σημειώσιομεν δτι τό εδαφος ρ- κίϊ παρεϊχεν εννοϊκήν άτραπόν, ά θέατον έκ τής γραμμής μάχης τής τοποθεσίας, κατά συνέπειαν δέ ό άντίπαλος ηδύνατο νά φθά¬ ση άκίολύτιος πρό τής γραιιμής μαχης. Αυτο άλλοις τε ενινε καί · > < ί . , , ,„ ^ ιγινε και α(η, (ΐπο τον ηναγ(,)οητή ν- Λ((ί_ ---------:ην επίθεσιν τής 3ηι ' λ ν ι ι, ι έστιος 6ίος, Νοϋς είς έν άμφοίν ού δΰο, θαΰμ' Έλλ.άδος. Λιασκεδασται πάντα, έ'ρριπται χαμαί. Αΰραι φέρουσι τάς πα¬ λαιάς ελπίδας. Ποΰ τίς πλανη- θή; θήρες ού δεξεσθε με; ΙΙαρ οίς τό πιστύν πλεϊον, ώς γ' έ- μοί δοκεϊ». Τόσο πολΰ στενοχιορημενος ή¬ ταν ό Γρηγόριος ώστε δέν ήξευ¬ ρε τί νά κάμη, ποϋ νά πλανηθή. Στό τέλος θνμήθηκε τύ ερημητή- ρι τού Πόντον καί πήγε έκεϊ γιά τετάρτη φοοά, δχι δμος καί γιά πολύ καιρό. Ό Βασίλειος κατάλα- 6ε την πλάνη στήν όποία άθελά τού εΓχε παρασυρθή καί μαζί μέ τόν πατέρα τοϋ Γοηγορίον ζήτη- ι.Συνεχ:ζεται) (1) Βλέπε τό Ιστορικόν έργον μου: «Δαβάκης — Πίνδος» έν βε λίδι 147 — β' ϊκδοσις _ κ.ε. :αι να ξαναγυρίση πίσω. "Ετσι είναι ή αιλία, ή όποία σφυρηλατείται μέ τα ήθικά παραγ γέλματα τής Χριστιανικής διδάσκη λίας. Μπορεί νά λυγίση καμμιά φορά, άλλά ποτέ δέν σπάει. άπολογητικό λόγο τού, πού εχει ίίτλο «Είς τόν πατέρα καί Βασί¬ λειον τόν μέγαν, μετά την επάνο¬ δον έκ τής φυγής^>. Στόν λόγο
τού αντό, μεταξύ των άλλιον εΙπΓ
/αί τα εξής:
«Ουδέν ισχυρότερον γήρηις καί
ουδέν φιλίας αίδρσιμο'ιτερον... 'Τ- '
πό τούτου ήχθην υμίν άποπεμπό-|
μενος την οργήν* πρός την χείρα
ήιιερον βλέπω την τνραννήσιι- '
σαν... καί ή φιλ.ία, καθάπερ εί;
σαν... καί ή (μλία, καθάπρρ τις ί
(τλόξ κατασθρσθεϊσα καί άπομα- !
θήρος άναξή καί άνάπτεται...».
Μετά την έπιστροφή τον ό Γρη
γόριυς τόν περισσύτερο καιρό ε-
μενε στήν Καισάρεια, γιά νά βοη¬
θήση τόν αΐλο τοΐ1 στύ δνσκ.ολο
ςμλανθροπικό έ'ργο τον, στήν Βα- '
σιλίΐάδα. Τό βιιρΰ σνννεΐτο πού
γιά μιά στιγμή είχε επισκιάσει
την (ριλϊα τον είχε διαλυθή πιά.
Ό πατρρας τού δμος, έπειδή ή¬
ταν ΰπέργηρος καί δέν μπορούσε
ν' ανταποκριθή στά έπισκοπικά
τού καθήκοντα, τόν κάλεσε γιά
δεύτερη ο, ορά νά πάη κοντά τού.
Την πρόσκλησί αυτή τοΰ στοργι-
κοΰ πατέρα δέχθηκε ό άφοσκομέ- Ι
νος γυιός μέ την ρητή έπιφΰλαξι
δτι δέν θά κληρονομήση ποτέ τόν
έπισκοπικύ τον θρόνυ.
"Οταν ήλθε στήν Ναϊιανζό, έκ-
φώνησε ρνα σύντομο λ·γο ποΰ έ'-
χει τίτλο «Είς τόν πατεοα ίαν-
τοΰ, ήνίκα έπέτρεψεν αΰτφ φρυν-
τίϊειν τής Ναζιανζοϋ έκκλησίας»
καί άρχίξει μέ τα εξής έμπνευσμέ-
να Λονια:
«Τό στύμα μου ήνοιξα καί εϊλ-
κυσα Πνεΰμα καί δίδιομι τα έμαυ-
τοΰ πάντα καί εμαυτόν τω Πνεύ-
ματι, καί πράξιν καί λόγον καί
άπραξίαν καί σιωπήν" μόνον έχρ-
τω με καί άγέτιυ καί κινείτο) κ(χί
χείρα καί νούν καί γλώσσαν, έφ'
α δεί καί βούλεται" καί άπαγέτω
πΛλιν άφ' ών δεί καί ών άμεινον.
"Οργανον είμί θείον, όργανον λο¬
γικόν, όργανον καλω τρχνίττι τώ
Πνρναατι άρμυζόμενον καί κρονύ-
μενον...». ΙΙαρακάτο) συνεχίζει:
«Νυν δεχομαι τφ καλφ πατρί
συνδιο-.αρρειν την έπιμέλειαν, ιοσ-
πιρ άετφ μεγάλφ καί ΰψιπέτη νε-
οσσύς ούκ άχρηστος εγγύθεν συμ
παριστάμενος" μετά δέ τουτο δώ-
οο) τφ Πνεύματι την έμήν πτέρυ-
γα φέρειν ή βονλετίίΐ καί ώς βοΰ
λεται' καί ουδείς ό βιασόμενος
κληρονομιΐν τύ ποίμνιον τοΰ πα-
τρυς μου...*.
2 τή Ναζιανζύ έ'μεινε ό Γρη¬
γόριος δυό χρόνια άκόμη, Οοη-
οΊοντας τύν γέροντα πιιτέρα ιου
στά έπισκοπικά τού καθήκονια και
διαφωτίζοντας τύν λαόν μέ φλο
γερά κηρύγματα. Τα κηρύγματά
ιυυ αΰτά θά (>λαστήσουν γρήγο-
ρα καί θά δώσουν τοΰς πλούσιους
καρπούς των. Ή φημη τΐ|ς εύ-
γΛΐυττίας τού καί ή πνευματική
τού άκτινοϋολία θά περάσουν τα
στενά όρια τής Κ(ΐππαδοκίας καί
μέ άστραπιαΐα ταχντητα θ(ΐ φθά-
ουνν ίι·ις την Βασιλεύονσα, καί
πιό πέρα άκόμη εως την Δύσι.
^'τό ύλιγόχρονο αυτό διάοτη-
μα, ϊφυγαν γιά τό αίώνιο τιιξεί-
Οι σχεδόν δ/.οι οί δ'κυί τυυ. Ό ;ΐα
τέρας τυυ πεθανε οπιος ι.Λαμε
πρυηγουμρνιος τό 374, ή μητερα
ιου το 375, ό άδελ.ςός τον Και-
σαριυς καί ή άδϊλφή τού 1'υργυ-
νία εΐχαν πεθάνει ένιορίτερα. "Τ
οτερα άπό τα θ'.ιΰρρά αύτά γε·-
γονότα, άρχίζει ή μελ.αγχολική
περίοδος τής ζοιής τοΰ Γρηγυρί-
υυ. Σε μιά έπιστολή, την όηυια
είχε γράψει τύ 375 στύν ρήτυρα
Εΰδόξιο, βλ.έπυμε ϊντονα ζωγρα-
ψισμένη την μελαγχολική αυτή δια
θεσί τού. Ιδού τί γράφει: «Έςκι>·
τάς πώς τα ημετέρα. Καί λίαν
Λικρώς. Βασίλειον ούκ εχο>, Και-
σάριον όν.: εχιο, τον πνρνμΐΐΊι/.ον
Λδελφύν κ((ί σωματικόν. Ό πατήρ
μόν καί ή μήτηρ μόν έγκατρλι
πύν μι;, μετά τοΰ Δαβίδ φθέγγο
μαι. Τα τοΰ σώματος πονηρό>ς ?-
χει, το γήρας υπέρ κεφαλής, ορρον
τίδ<·>ν έπιπλοκαί, πραγμάτιον επι
δηομ(ΐί, τα των φίλον άπιστα, τα
τής έκκλησίας άποίμανια. 'Ερρε'ι
τα καλά, γνμνά τα κακά, ό πλοΰς
έν ννκτί, πνρσύς οΰδαμοΰ, Χρι-
στός καθεύδει. Τί χρή παθείν;
μία μοί των κακων λύσις, ό θάνα-
τος. Καί τα εκείθεν μοί φοβερά
τοίς εντεύθεν τεκμαιρομένιο».
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1
ΤΟΤΡΚίΑ»
Δανιήλ Κοκκάλα. Ή Καντινέ,
Έμινέ Σουλ.τάνα, ήτανε καλά
;ΐΑ.ηροφορημένη... Δέν εβλεπα την
ωρα νά την ξανασυναντήσω και
νά μάθο) τοΰς λύγους, για τοΰς ϋ-
ποίους ό Πατισάχ άπομονώνονταν
τίς νύχτες μέ τό γκιαούρη σχό
οπιτι τού. Μοΰ ήτανε δνσκολο νά
πιστέψω πώς ό τελευταίος αΰτός,
κυυβαλούσε έκεί τό Πατισάχ, μό¬
νο γιά νά κουθεντιάσυυν. Αύτό
Οά μποροΰσε νά γίνη καί μέσα στό
— εράϊ, χωρίς νά μπαίνη σέ κίν-
Λυνο ό Πατισάχ. Κάποιος άλλος
λόγος θά ΰπήρχε, μά ποίος; Αυ¬
τόν δέν μΛοροΰσα νά τύν βρω. Θά
;ιρέπι>ι να τόν ήξερε ή Σουλτά-
να... Γι' αΰτύ, δπως σοϋ είπα φί-
Λε 'Χσμαήλ, φλεγόμουνα άπό την
έπιθυμία νά την δώ καί νά λύσιο
ιη περιέργειά μου.
Τή νύχτα τής άλλης μέρας, πή-
να στό ραντεβοϋ τής Έμινέ. Βρή
κα τή μαυροφορεμένη γυναίκα μέ
τό πανέρι τα φροϋτα, νά μέ πε¬
ριμένη μπροστά στή μαρμαρένια
6ρΰση τοΰ Καντίκιοϊ "Οταν μέ
εΐδε, πέρασε μπροστά μου χωρίς
νά σταματήση καί μοΰ ψιθύρισε:
- -Άκολούθησέ με, άφέντη μόν.
Ί ήν άφησα ν' άπομακρυνθή κάμ
πυου κι' τίστερα την πήρα τό κα-
ιοπιν. Μπήκε άδιάφορη σ' ενα
οτεό σοκάκι. Πίσο) της κι' έγώ.
Ιίάδισε κάπον έκατύ μέτρα, κον-
ιυστάθηκε, κοίταξε πίσω της καί
κατόπιν πλησίασε τή πόρτα ενός
Λαληόσπιτου, μπήκε στό έσωτερι-
κό, χτορίς νά τή κλείση. "Αν καί
δέν άντελήφτηκα κανένα νά μέ
Λαρακολονθή, ώστόσο καί γιά κα
λό καί γιά κακύ, προχωροΰσα ά-
διάφορα καί μόνο σάν εφτασα
μΛροστά στήν άνοιχτή πόρτα τού
οπιτιού πού μπήκε ή γυναίκα, τή
δρασκέλισα μ' ενα πήδημα καί
την εκλεισα πίσιο μου. Βρέθηκα
μίσα σέ μιά μεγάλη ξεσκέπαστη
αΰλή, στρωμένη μέ μεγάλα χο-
χλάδια, άσπρόμαυρα, πού σχημάτι
(,αν μεγάλα άστερια, μέσα σέ δι-
^ιΛοΰς κύκλονς καί διάφορα έρει-
Λωμένα καμαράκια όλοτρίγυρα.
Στό βάθος μιά σκάλα ξνλινη,
σαπια άπό το χρόνο καί σκεβριο-
μίνη, εβγαξε σ' ενα καφασωτό
χαγιατι. Μπροστά στή σκάλα στέ-
Λυνταν ή γυναίκα μέ τό ενα της
.ιόδι στό πρώτο σκαλοπάτι.
.^Γκέλ, μοΰ είπε σιγά κι' άρχι
υε ν' άνεβαίνη τή σκάλα, πού ε-
τριζε κάτο) άπό τό 6άρος της.
Ι'ήν άκολούθησα καί βγήκαμε
<ΐτύ χαγιάτι. Πρυχώρησε σ' ενα οιενό διάδρομο καί στάθηκε μπρο οΐα σέ μιά πόρτα. Τή χτνπησε ορεϊς φορές συνθηματικά καί μέ κοίταξε: —Μπουρντά, μοΰ είπε καί άπο- μακρυνομένη στύ βάθος τοΰ χαγι- «ιτιοΰ σνμπλή^ίοσε: — Άτς... "Ατς καπού. Ιΐλησίασα, προσέχονιας ί5σο μπο μυνσα νά μή κάνω θόουβο, πράγ- μα ώστόσο άκατόρθοιτο, μ' έκεϊ- νιι τύ σαοαϋαλιασμένο πάτιυμα, πού σέ κάθε μου 6ήμα άναστένα- ζ? κάτω άπό τα πόδια μου, καί άνοιξα τή πόρτα. Την εκλεισα καί υτάθηκα πίσιο της, βνθίξοντας τύ (ιλέμμα μο»ι στύ 6άθος τοΰ μιοο- σκότβινου όντά, γιά νά κατατοπι- στώ. Βρέθηκα πάλι μπροστά σ' ενα διάδρομο, πιό φαρδΰ αυτόν, ποΰ τύν ρκο6ε στή μέση μιά με¬ γάλη καμάρα, άπό την όποία κρε μονταν δνύ βελουδενιες (ίνσινόχοο μες κουρτίνες. Πίσο) άπ' έκεΐ οκέ- ψθηκα, θά βρίσκεται ή Σονλτάνα. Μά δέν τολμοϋσα νά τίς .ιαραμε- ρίσω. Εΰτυχως ποΰ μιά φωνή μ' εβγαλε άπύ τή δΰσκολη θέση. (2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑ1) Οπεύθυνοι συμφώνως τζ) νόμι*. 1090)1938 Ιδιοκτήτης — Διευθυνττις ΣΟΚΡ. ΓΙΝΑΝΙΔΗΣ Κατο κια Νομάρχου Βότση 55 ~όΜενος Τυπογραφείοι. ΓΑΟΡ1ΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΙ Κ ι. ο ι κία Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΖΧΝΑΙ Γραφική 'Ύλτ) Ι. ΣΙΛΕΛΙΑΔΗΣ Βύαστΐ', 14 Τηλ. 316-385 ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝΕΧΗ ΜΟΔΑ Τοϋ κ. ΚΩΝ.ΗΑΛΛΙΑΡΙΑΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής άνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 Κατά ^ τελευταία Ι'π 1900- 1920 Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟΝ Τού συνεργάτου μα; ΔΗΜ. Ριζοΰς. Μετά τιν(ΐς ημέρας ή Εφημερίς <, Σάλπιγξ» τής Τραπεζοΰντος ϊ- γραφεν έξ άνταποκρίσε(ι>ς, τα ά-
κόλουθα:
Εφημερίς «Σάλπιγξ». Τραπε-
ξοΰς.
Όκτώβριος 1917.
«... Καί άνέρχεται ή 'Ελληνίς
Ριζοϋντος επί τοϋ βήματος ίν τή
αιθούση τοΰ Σύλλογον καί άπαγ-
γέλλει λόγους, ποιήματα πατριοτι-
κά στή γλώασα μας, σφριγώσα
καί έπιβλητική. Εδιδάχθη δτι τού
το δέν είναι άνήθικον κ(ΐί δτι έ>
χει τό πρόσωπον ύψηλά.
»Σήμερον αί Έλληνίδες Ρι-
ζοΰντος έν τώ Σνλλόγω έκλέ-
γονν καί έκλέγονται... Πρόεδρυς
τής θεατρικής Έπιτροπής εξελέ¬
γη κνρία... 'Τφίσταται τακτικώς
λειΐουργούσα μονσική καί δραμα-
τική Σχολή μέ ειδικόν διδάσκαλυν
συντηρονμένη υπό τού Συλλ.όγου.
Καί ό Σύλλογος Ριζοΰντος ώνο-
μάσθη «ΧΡΤΣΑΝΘΟΣ».
Ή νεολαία Ριζοϋντος διά να
καταστήση τόν Σύλλογον της πε¬
ρισσότερον προσιτόν είς τόν νοή-
μονα καί φιλότιμον λαόν, δέν έ-
πεζήτησε νά χαθή είς άρχαΐζοντα
καί κλασσικά ύνύματα αρχαίον Θι,
ών, άλλά κατώρθωσε νά είσδύση
είς τάς καρδίας των συμπολίτην
της καί εύρεν ότι ή καρδία ή λα-
ϊκή περισσότερον συγκινείται καί
ένθουσιά επί τω άκούσματι τοΰ ώ·
ραίου τούτου όνόματος.
»'() Σύλλογος <ΧΡΤΣΑΝ ΘΟ 2 > είναι έντευκτήριον άριστο-
κρατον, οΓτε ψνχρόν άνδρών, άλ
λά κέντρον λαϊκόν, καθαρώς δή
μοκρατικόν καί ό έργάτης καί υ
/ειροναξ έκεί ευρίσκει διδασκόμε-
νος την άνάπλασιν τοΰ χαρακτή¬
ρος τού μετά τής ενθνμίας.
^Έκαστην Κνριακήν γίνονται
κων, προσιτών είς δλα τα πνευ-
Οιαλέξεις επί θεμάτων πρακτι-
ματα, μοιισικαί ήμερίδες καί δρα-
ματικαί απαγγελίαι... Καί είς την
καλλίστην καί Ίδανικήν ταύτην έμ
(τάνισιν τοΰ Σνλλόγον δέν <τυν τείνουν μόνον οί νέοι. Ή σπου- δαιοτέρα άναμόρφιοσις συντελεΤ- ται, δυνάμεθα νά είπωμεν υπό ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ νίαοών δεσποινίδιον κκ'ι •ιής Έλληνικής Κοινότητος. »Έκε!νο τύ οποίον δέν κατνιρ· οσεν ή πολύφερνος Τραπεζοΰς, ρ /-.εινιι δπερ έν Βατούμ προσπαθεϊ ά κόπον νά ρπιτελ.ρση ό «ΠΡΟ ΜΗΘΕΤΣ», έν Ριζοΰντι είναι γ( νονύς ήδη». Λ Μετά τινάς έβδομάδας εδόθη ή βευτέ'ρα θεατρική παράστασις, με τύ έργον «Ή ήφοϊς τής Μα- κεθονίας». Δ<)άμα είς τρείς πρά ξεις. Την 26 Δεκεμβριού εδόθη ή τρΐτη θεατη'.κή παράστασις τοΰ Σύλλογον μέ τό δοαματάκι τό «"Ονειρο» τοΰ Ι. ΙΙολέμη καί ή Λομιοβία «Τό Καναρίνι», είς την ήποίαν έλαβον μέρος ό Δ. Κου- -ισογιαννό.ιουλος, Χαρίλ. Ήλιόπον λος, Χαρίκλεια Καλαντίδου, Κονστ. Κιονσταντινίδης, Ιωάν¬ νης Ίγνατιάδης κ.(ά Καλαντίδου. ** Ή κατάστασις είς τό Ροηκιι- κύ μέτΐοπο ήτο χαώδης. Κατά χι¬ λιάδας οί Ρίόσσοι στρατιώται ίγ κατέλειπον τό μέτιοπον. Παντοϋ έ- «εκράτει άβεβαιότης. Τελευταία καλλιτεχνική έπίδει ξις τού Συλλώγου υπήρξεν ή Μοιι σική Συναυλία τοΰ Δημ. Κουτσο γιαννοπούλου, ή δποία εδόθη την 7 ΊανουαοΙου 1918. Γήν 17 τοϋ ίδίου μηνός άρκε- τοί νέοι τής Ριζοϋντος, μεταξΰ ιων όποίοιν καί ό συγγραφεύς τοϋ .ταρόντος εργου, άφηναν την ω¬ ραίαν Ριζοΰντα κατά τάς πρωϊ¬ νάς ώρας, χωρίς νά γνίορίζουν τί θά συνέβαινε ύστερον άπό ολίγον καιρόν. Κατά τό άπόγευμα τής ιδίας ημέρας, ή πόλις Ριξοϋς ήτο υπό τόν έλεγχον των Τούρκων τσετε1- δων. Ή ώραία αντή πόλις μετε- υλήθη είς κόλασιν. Άμα τή έπι- κρατήσει των Τούρκων τσετεδον, άμεσος συνρλαβον τούς "Ελλ.ηνας ποοκοίτοΐ'ς. Μεταξΰ των τότε καταζητουμε' νόν υπό των Τούρκων ήτο χαί δ γράφων τάς γραμμάς αύτάς, γνιο στός είς τούς Τοΰρκους κατοίκους τής Ριζοϋντος, ώς ό διδάσκαλ.ος καί διοργανιοτής των Έθνικών έ- πιδείξεοιν τοΰ Σύλλογον «ΧΡΤ- ΣΑΝΘΟΣ». ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗί ΠΟΛΗί ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 45ον Καί τύ ο,ινάλε: Ό παπάς δέν άνθεξε!.. Ό φάβος, ό κόπος, τα γηρατειά καί ή άγωνία τάν λίγη- σαν καί μόλις κατάφερε νά φτά- ση στήν καστρόπορτα, κόπηκε ή άνάσα τού, επεσε κ' εμεινε στόν τόπο!.. Καί τιόρα σέ ρωτώ ΓΊου- βανάκη μου, είναι γιά νά γελάς ή γιά νά κλαϊς μέ τόν τραγικό ξαφνικό ΰάνατο τοΰ άμοιρον τοϋ παπά; Ή άλήθεια είναι πως ό Γιον- βανάκης λυπήθηκε πολύ, έξ αί- τίας τοϋ θανατον τού παπά, πού τύν θειόρησε έντελίός άδικο. "Η¬ τανε άκύμη νωρίς δταν ό Γιουβα- νάκης άποχαιρέτησε τύν σιμπατρι ώτη τού κοί πήρε τό δρόμο γιά την Πόλη. Στύ δρόμο σκεφτόντα νέ την ίστορία αύτοΰ τού τρελλοΰ και τύν τραγικύ θάνατο τοΰ πα¬ πά. Σάν νά τύ πίστενε καί σάν νά μην τύ πίστενε καί πιό πολ.ύ δέν πίστενε κ' εσκανε άπό μέσα τού, πώς τοΰ την εσκασε ό συμ- πατριώτης τον, μέ τόση μαε- στρία!.. Κ' ετσι μέ τίς σκέψεις αύτές κ<ά χωρίς νά τό καταλάβη, βρέθηκε μπροστά στό σιδηροδρο- μικύ σταθμό τυΰ Γεδί Κόυλε, τού 'Επταπυργίου των Βυξαντινών. "Ερριξε μιά ματιά γύριο τού καί βλίποντας άπ' τή μιά μεριά τα κάστρα μέ τοΰς άψηλούς πύργονς τοϋ ίστορικοΰ (ρρουρίου κια άπό την άλλη τή θάλασσα τής ΙΙρο- ποντίδος, ΰσο ένΐαιρνε τό μάτι τού, άπό τού σημειου τού τριγώνοιι α¬ κριβώς έκεί πού συγκλίνουν τα χερσαΐα τείχη καί προχοροϋν πα- ραλιακιΓις πρός την κοιτεΰθυνσι τού Βυξαντίον, γιά μιά στιγμή ά¬ πό τό νού τον πέρασε όλόκληοη (Ίυζαντινή Ίστορία καί δλα τα ί- στυρικά γεγονύτα ποΰ διεδραματί σθησαν στήν περιοχή αυτή. Στό νοΰ τού ήλθε ή Χρυσή Πύλη, άπό την όποιαν εμπαιναν θριαμβευτι- κώς νικτιταί καί τροπαιοΰχοι οί αύ τοκράτορες, υστερα άπό μεγάλες καί περκΐανεϊς νίκες κατά των έχθρών. Παρ' αυτώ ή μονή των Άβραμιτων καθιεριομένη είς την θεοτύκον την άχειροποίητον καί πρό τής είσοδον τιον, έστάθμεναν επί τι διάστημα οί αΰτοκράτορες μετά τής άκολουθίας τιον. Καί σέ μιά στιγμή εβλεπε σάν σέ κινημα- τογραφική ταινία, μπροστά στά μάτια τού νά παρουσιάζεται ή εΐ- κόνα μέ τα ένθονσιωντα πλήθη, άλλαλάζοντα καί εξαλλα νά έπευ Φημοϋν τόν δαφνοστεςρή αΐτοκρά- τορα. ποΰ εφιππος μέ την άκολου- θίιι τού έμπαινε μρσα στήν Πόλη, σέονοντα(ς πίσω τού αίχμαλότονς καί λάφνριι, γιά νά λαμπρννη ά¬ κόμη πιό πολύ τό θρίαμβό τού. "Τστερα τοΰ φάνηκε σάν νάκου- γε τίς ούρανομήκεις ζητιοκραυγές. «Ζήθι ΛΓ>γονστρ»."Ε6λεπε την φρε
νίτιδα άπό την οποίαν κατείχετο
ό λαός, ΰστερα άπό κάθρ τέτοια
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΧ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Ι3ηλαρά 7
Πλατ. ' Αγ Ιου Κωνσταντίνου
μ. Τηλ. 525-387.
(Όμόνοια) 9 - ί κα 4 - β μ
θρκιμβευτική είσοθο νικητοΰ αΰτο
κράτοριι ή άλλ.ον ενδόξου χαί δη-
ΐ|)νοστεφους οτρατηλάτον. Γιά την
Πΰλη αυτή, μετά την δλιοσι οί
τοϋρκοι την φράξανε μέ πέτρες.
Κ.αί σήμερα δταν κανείς πεςνά ά¬
πό τό δημόσιο δρόμο, τή δλ.έπει
στήν ιδία κατάστασι. Δέν ύ.τάρ-
χει ίστορικύς πού νά μην Ιγοαψε
γιά τίς δόξες καί τοΰς θριάμοονς
τής Βυζαντινής αδ-ιοκρατοοίας.
ΙΙροχιορώντας ό Γιονβανάκης, ε-
φτασε πρό τοΰ Έπταπυργίου. Έ-
κει πάλι άνεμνήσθηκε άλλ.α Ιστο-
οικά γεγονότα, πον διαδραματίσθ·,
καν τόσον επί των Βνζαντινθν, ίί
σον καί επί των Τούρκιον. Θυμή-
Οηκε τή ναυμαχία πού εγινϊ εζεΊ
κοντά λίγο πρό τής άλώσεως κπί
την πανιολεθρία ποΰ πάθανε οί
τοϋρκοι καί άπ' τό κακό τού ό Μοί
ααεθ, πού παρακολουθοΰσε άπ'
την ξηρά, πήγε νά σκάση καί
βοΓτωντας στή θάλ.ασσα μέ τό
άγριεμμένο άλογό τού, νά δωσι.
κουράγιο στοΰς δικούς τού. Θυμή¬
θηκε κι' άλλα ό Γιουβανάκης χ«1
δάκρΐ'σαν τα μάτκι τού, γιά την
κ.ακιά μοίρα τοϋ Γένους μας, ποϋ
Οποδουλώθηκε στοΰς τοΰρκους, μί
μιά άβάσταχτη σκλαβιά καί χάτο
άπό τόν πιό άπαίσιο καί βάρβαρο
ζυγό. "Τστερα εροιξε μιά ματιά,
οτούς τεραστίου; πΰργους τοΡ
'Επταπυργίου, ποϋ στό έσωτεριχο
τους ήτανε άπαίσια κάτεργα, τθό-
μου καί έγκλήματος καί σάν τέ-
ιθΐα Λΐό πολύ χρησιμοποιηθήκιινΈ
απ' τούς τοΰρκους. Άπό περιέη-
ΐΈΐα μπήκε σ' ενα άπ' αύτούς κι'
οταν έ'οριξε γΰρω τού μιά ματιά,
Οαρρείς καί πάγοσε. Βριθηκε
μπροστά σ' έ'να χάος, πού άπ' ε-
ξιο δύσκολα μπορεί κανείς νά τό
αντιληφθή. Οί πΰργοι κι' άπ' ε-
ξιο βεβαία δείχνουνε μεγάλοι, 8-
μοις κανεί" ποτέ δέν φαντάζεται,
ϋΐιός σάν μπή μέσα θά βρεθή «ε
τέτοιο χάης, που τόν πιάνει τρϊ-
μούλα άπ' την άγριάδα κι' άπ'
την άπαίσια καί μνστηριώδη σι-
γή. Στή μέση τοϋ δαπέδου πον
είναι άπό χωμα, ΐίτανε ενα 6αθΰ
-ιηγάδι ειος όγδόντα μέτρα κα'
οτό χεϊλος τού ΰπήρχε κδτι σάν
σκαλιοσιά άπό ξΰλα. "Ητανε ή
λαιμητόμος, πού δπιος εξήγηβε ο
φυλακάς, οί κατάδικοι ακονμπού-
οανε τα κεφάλια τους καί μόλις
τα κόφτανε οί δήμιοι πέφτανε καί
χάνουνταν μιά καί καλή μέσα ο^ό
άβ>σσαλρο πηγάδι. Ό Γιουβανά-
κης ερριξε άπό πάνιο μιά ματιά
καί εψριξε! Σκοτάδι φοβερό καί
βάθος άποοσμέ'τρητο!..
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
Όΰ&οτιεδΐΗΟς — ΧειροΓργσς
Έπιμ,ΐληιής τής Όρθοπεδι-
κής Κλινικής Πανεπιστημίου
Αθηνών
Δέχεται καθ" εκάστην 6-8
πλήν Σάββατον είς ιό Ια¬
τρείον τον Σεμιτέλον 4
τηλέφ. 785.894
Πλ. Μαβίλη Αθήναι Τ.611

Εζηγγέλθη υπό τής Κυβερνήσεως
ΝΕΟΝ ΟΜΟΑΟΠΑΚΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΝ
ΔΑΝΕΙΟΝ ΛΥΟΛΙΣΕΚ, ΔΡΑΧΜΟίΜ
Ό Τόκος ωρίσθη είς 6.5ο)ο ετησίως
Ό ίαοιιργός των ΟΙκονομικών
Άοαμάντιος Άνδρουταόπον-
?»- ,ιοοέβη είς την κάτωθι άνα-
ίΐν,όοιν: «Ή Έθνική Κυοίρνη-
, (·;, άλλοιστε, είχεν έξαγγεί-
)ο'νΐα τής είσηγητικής εκθέσεως
^ ΙΟ0 ΐΐοονπολογισμοΰ τού ο'ικο-
[ομιχοθ ετονς 1%9, κατά τόν προ
,ηομμοτισμόν των πόρων χρημα-
10δοτήθΕ'·>? τού Πςογράμματος
4ημοβίΐ'·ν Έπενβί—ών τοΰ παρύν
ί0- Ίιον;, προρρχεται είς την εκ-
ίοβιν ίβιοτερικοΰ όμολογκικοΰ δ(ΐ
«ίοιι ίψον; 2.000.000.000 δραχ¬
μήν.
»·Η έξνγιανσις της δημοσΐΛΐ-(
μ,κή; διαχειρίσεως ή ΐπιτελεί θε.-,
οαϊηό τής Έθνικής Κνβερνήοε ,ι-
μ^ά την 21ην Απριλίου Ι.ι»■,
ΗΠίβτ'Ι""1 όΐ'νατήν την συμι *· ο-
χήν τι'ΐί χρατικής άποταμιει'ιΐ .(. -
διά μείζονος σνμβολής του χ, . ■
κοί Προϋπολογισμόν είς την ;.. ,-
μοτοδότησιν τού Προγράμμ τος
Αημοβί«>ν 'Ε.ΤΡνδΰσεων, ή άνι'. - > .
■ι;, όμί'ΐς. τού όγκον των έκτ ". ι
μή; καί «Ί κατα6αλλύμε·αι προσ
μίνριν ρογων οίκ.ονομικής ύποδο-
,ιαθπαι πρός ταχΰρρνθμον οΐκονο-
μιΧή ανάπτυξιν, καθιστοΰν άναγ-
«αίαί τί)ν κινητοποίησιν τής λαϊ¬
κάς άποτιιαιεϊ'σειος κπί έπιΓιείιλημέ
ην την σναμρτοχήν αυτής είς τα ;
οΐΛΤΡ/.οί'μίνον ?ογον διά τοΰ δποί- '
οιι άνοικοδομρϊται τό μέλλον τής
Χώρας.
>Ή έμπιστοσύνη μέ την οποίαν |
ΐίρι6ή).λ.Εΐ ό Ελληνικάς Λαύς τό
άνβρβοτικόν ?ργον τής Έθνικής
Κΐ'δΕονήσεως, εκδηλωθείσα έπα-
νειλημμένως διά τής εύρυτάτης
συμμετοχής αυτού είς τα ύπ' αυ¬
τής έκδοθέντα. δύο προηγούμενα
δάνεια αποτελεί εγγύησιν τής επι¬
τυχίας τού νέου δανεΐου. Περί τού
δανείου προβλέπει είδικός νόμος,
•Ι δέ δροι αυτού είναι έξαιρετικώς
εύνοϊκοί διά. τούς έγγραφησομέ-
νους. .
»Οί δασικώτεροι δροι τού δανεί
ου είναι οί άκόλουθοι: α) Τόκος
6,1)2% ετησίως, β) ΓενικοΙ καί
είδικοί λαχνοΐ συνολικοΰ ποσοΰ
δρχ. 420.000.000. γ) Απαλλαγή
των όμολογιών έκ τοΰ φόρου είσ-
οδήματος καί των έκ λαχνών έσό-
δων έκ τοϋ φόρου επί κερδόν λα-
χτίων. Τα εσοδα έκ λαχνόν καί
τα τοιαύτη έκ τοκομεριδίον έκπί-
πτονται κατά τόν ΰπολογισμύν τοΰ
φόρου είσοδήματος. δ) Σύστασις
έγγνοδοσιών δι' όμολογιών τοΰ
δανείου καί αντικατάστασις ένε-
χύρων. Χορήγησις δανείον υπό
των Τραπεζών έναντι καί επί τή
καταθέσει όμολογιών.
»Οί δροι ούτοι, οί οποίαι έν συν¬
όψει έκτίθενται, καθιστοΰν τό δά¬
νειον συν τοίς άλλοις λίαν συμφέ¬
ρον διά τούς έγγραφησομένους,
ώστε παραλλήλως πρός την συμ-
6ολήν των είς τό συντελούμενον
ε'ργον τής ανοικοδομήσεως τοΰ οί
κονομικοΰ μελλοντος τής Χώρας,
είς τό οποίον μιτά τόσης προθυμί-
ας άνταπεκρίθησαν, νά είναι καί
Ιποφελής ή έπένδυσις των χρημά
των τ (ο ν είς όμολογίας τοϋ δανεΐ-
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΙ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΜΕΣΟΝ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΔΥΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ
ΆοχιτΕχτονικούς διαγονισμούς
οια την άξιο.τοίησιν δύο κεντρικόν
άκινήαιον τού .τροεκήρυξε τό Όρ-
φανοτοοφεΐοΛ' Αρρενων «Γεωργί-
οΐ! χα( Αίχατερίνης Χατϊηκών-
ΟΤίΙΛ
Τα. ν.πί> δξιοηοίησιν άκίνητα τού
Ίδρύματος είναι τα όξής:
Οικόπεδον, έμβαδον 582,60 ι.
μ., επί των δδών Έμμ. Μπενάκη
13—15 χαΐ Νικηταρά.
Οικόπεδον έμβαδοΰ 232,74 τ.μ.,
ιάβα την οδόν Αίόλου 38 καί την
,ιίΛΤΕΪην Άγίας Είρήνης.
Τό άντιχείμενον καί οί βασικοί
όροι δΐΕξαγωγής των άρχιτεκτονι-
χων διαγιονισμών εχουν κατά πε-
ϋί,ττιοβιν, ώς εξής:
Διά τό οικόπεδον τής όδοΰ Έμ.
Μπενάκη!
1) Αντικείμενον: Ανέγερσις
ιολνωρόφου κτιρίου, τό οποίον θά
πεοιλαμβάνη:
Σταθμόν αυτοκίνητον, με προσ
ώασιν χατά προτίμησιν έκ τής ό
ίοίί Νιχηταρά. Ό σταθμός, κατά
τ!|ϋ κρίσιν των διαγιυνιζομενων,
'ά ΐΊΐταλαμβάνη χώρον τ ου ίσο-
Έιοιι χαί δΰο ΰπογείους όρόφους
Καταστήματι*, μετά μεσωρό-
<ΡΟΙ>, έ,ιί τής λοιπής επιφανείας
τοΰ ΊσογεΙου.
Καταστήματα είς τόν πρώτον
ήροφον.
Γραφεΐα είς τοΰς λοιπούς όρό-
ί^-'ζ, μέχρις έξαντλήβευ>ς τοΰ ΰ-
«ο των κείμενον διατάξεον έπι-
τθεπομένου μεγίστου άριθμοΰ καί
Ανωτάτου ΰψους αυτών.
'Τ,τοήολή των μελετών: Μέχρι
Τϊς 31ης Ίανουαρίου τοΰ 1970.
(Παράτασις τής προθεσμίας αΰ-
Τϊ. δέν 9ά δοθή).
Βραβεΐα: Ιον, έκ δρχ. (ίο.οηο,
2ον, έκ δρχ. 40.000 καί 3ον, έκ
δρχ. 20.000. Θά απονεμηθή καί
ενας επαινος, εκ Ορχ. Π) Ουο.
Διά τό οικόπεδον τής όδοΰ Αΐ-
όλου.
1) Αντικείμενον: Ανέγερσις
ξενοδοχείου, γ' τάξεως, μέ την
εξής γενικήν διάταξιν: Χίόροι
προσελεύσεως και ϋΐτο&οχής, είς
τό ίσόγειον, κυλικεϊον ε,ίς τό Ίσο-
νειον ή τόν μεσώροφον. Διομάτια
Λιιιμονής, είς τοΰς όρός,ους, μέ¬
χρις έξαντλήσείος τοϋ υπό των κει
μένων διατάξεων μέγιστον έπιτρε.
πομένον άριθμοΰ καί ανωτάτου ΰ-
ΐ|ΐους αυτών.
Είς τό ίσόγειον θά προδλεφθη
η στέγαοις ωρισμένου άριθμοΰ
χαταστηματοον.
"Ι2ς παραλλαγαί της μελέτης,
δυνατόν νά ΰποίίληθοΰν καί προ-
σχΡδια διά την διάταξιν έστιατο-
ριοϋ, είς τύ Ίσόγειον καί σταθμου
αυτοκίνητον, είς τό ΰπόγειον. Ό
σταθμός θά ρπικοινωνή ίβιιιτρρι-
κως μέ τους όρόφους καί θά έξυ
πηρετή αποκλειστικώς τούς ένοί-
κους τοΰ ξενοδοχείον.
Ή σχέσις τοΰ άριθμοΡ των μυ
■νοκλΐνιον πρός τα δίκλινα δομά-
τια βεορετται σκοπιμον οπος μή
Λφίσταται πολϋ τοϋ λόγου 1:2,ί>.
2) "Γποδολή μελ;·τών: Μεχρι
τής 3Ιης Ίανουαρίου τοίί 1970.
(Παράτασις τής προθεσμίας αυ¬
τής δέν θά δοθή).
3) Βο.αδεία: Ιον, ίκ δρχ. 100
000, 2ον, έκ δρχ. 70.000 καί 3ον,
έκ δρχ. 30.000. θά άπονεμηθοΰν
καί δύο εΉαινοι, έκ δρχ. 10.000
έκαστος.
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΒΡ-ΤΑΝΝΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΗ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
φάς μέ κρατικούς καί Ίδιο-
''*? παοάγοντας τής οϊκονομί«ς
* ΪΪΛ ή είκοσαμελής άντιπροσοι-
1Ει« τού ΈμΛο0ικοΰ Έπιμελητηρί-
'"' τού Λονδίνον, ή όποΐα άναμρνε-
™| ίΐ: Αθήνας την 1!)ην Όκτω-
™™· Η άντιπροσοιπρϊα αυτή, τής
««οίας βά ήγεϊτια ό διεΐ'θύνι»ν
«βμβουλος τής έταιρρίας "Λάν
*ΥΧ Μπάγκναλ» κ. Ρ. Σ. "Οντ,
β ώοτΕλήται άπό έκπροσίόπου;
^'ώ κλάδων τής Ορεττανικής
ί
-—"^ ως τη; ναυπηγικης,
.„,. "1νοτ0οφικόν καί γεωργικόν '.
Ι^. ς τροφί-
*'( χ*ί? παραγωγής χάρτου, κ.ά.
9, α εΐέλη τής ξένης άποστολής
^.^^Μεΰσουν είς έπαρχιακά
τΡ« τής χο>ρας, προκειμένου νά
™ άμέοους ίπαΦάς μέ ένδιαο,ε
_ ενοι'5 δΐ(Ί την εγκατάστασιν
μηχανοποιημένην σιιστημάτϋΐν έκ-
μεταλλεύσεον είς Ηουστάσια, χοι
ροτροφεία, γαλακτοκομεϊα, είς μο-
νάδας τυποποιήσεως καί συσκευα-
σίας κατεψυγμένων τροφίμων, πό
των, είδον ζαχαροπλαστικής κλπ
Παραλλήλως, θά συντάξουν με¬
λέτας καί έκθέσεις επί άρδευτι-
κών, άντιπλημμυρικών, άποξηραν-
τικών καί ύδρευτικών έργον, κα'ι
θά Ιχουν έπαφάς σχετικώς μέ την
νόν μελών τής δρεττανικής άντι-
δατος. Τέλος, υπό ένδιαφερομέ-
άνακαλύψεος ΰπογείιον .ιηγών ΰ-
θα (τι<νομιλ(αι δκι την αμοιβαίαν μεταξύ των δύο χοιρών, ός φρού- προσωπείας θά διεξιιχθοϋν ενταύ¬ θα συνομιλΐαι δι' αμοιβαίαν άνάθεσιν διακινήσεως προϊόντον τον έξ Ελλάδος καί κτηνοτροιτι- κών προϊόντων έξ Αγγλίας. ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΩΝ γνώσιν των Άξιον. Διοικήίίων Άνοο· Έχαΐβειών μ αί Έχαιοειών Περιωαισμέ»ης Εύ· ,^Ίζ ο'τί δΓ Αποφάσεως τοϋ κ. Ύηηυαγοϋ Έμποβίου *■ ββιθ. 66378)4126 τΓ,ς 16)12)65, δημοσιευ- (Αΐ β/ς Ιό ύη' όβι *· 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. ' ί^ϊ/ον Άνωνύμων Έταιβειών), όαίζεται ότι δύναν- οννχΐοωτι δημοσεύουθαι έγκύοως τάς ϋρο νν Γεν. Συνιλεύσιων καΐ χούς Ίσολογι- 9ιά *^« οΙ«ονοαΐΜΐ}ζ μις εφημερίδος «ΟΙ- ΜθΛθΓΙζΗ- ΠΡΖΣΦΈΓΙΧΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», Τ " μ?*ρ< 1{"ο3β διά νήζ «ΟΙΚΟΝΟΜΟΔΟΓΙ- «β» τής σνγχω+ενσεώς της. Εις τα έγκαίνια ναυπηγείων τής Ελευσίνος ΑΣ ΕίΙΙΣΤΡΕΨΗ Η ΗΛΥΤΙΚΗ ΤΕΧΗΗ ΗΗΗ ΠΛΤΡϊΑΠ ΤΗΣ Λόγος τού κ. Πρωδυπουργοϋ κ. Γεωργ. Παποδοπούλου Ό ΙΙριοθυπουργός κ. Γ. ΙΙαπα- δόπουλος ένεκαινίασε την έναρξιν των εργασιών των Ναυπηγείον Ελευσίνος. Ή νέα αυτή μεγάλη βιομηχανική μονάς ναυπηγικών κοι τασκευών καί έπισκευών έγκατε- στημένη, ώς γνωστόν, είς τόν κόλ πον των 'Ελευσινίον, ιδρύθη υπό τής Έμπορικής Τραπέζης, τής Ί ονικής καί Λαί'κής Τραπέζης καί τής Τραπέζης Έπενδύσεων. "Ομιλών κατά την τελετήν τώ ίγκαινίιον ό κ Προιθυπονργός ρΙ- πε τα εξής: Επί δυσκόλου άποστολής κ«- λοΰμαι, υφ' δίς συνθήκας καλοΰ- μαι, κατά την στιγμήν αυτήν, άπό τύν κ. καθηγητήν, νά όμιλήσο. Καλοΰμαι νά όμιλήσο επί θέ- ματος τύ οποίον έξήντλησαν οί προλαλήσαντες. Καί δμως θά πρέ πει νά εϋρο) την πλευράν πρός την οποίαν νά προσελκύσο έν όψει των έγκαινίιον, ολους καί μαζί μέ υ¬ μάς καί ολόκληρον τόν ελληνικόν λαόν. Καί ή πλευρά αυτή, δέν ξεΰ ρω εάν θά πρέπει νά έπισημανθή μέ την εκκίνησιν άπό την Πυθίαν των Δελφών, έκπροσωποΰσαν τ>)ν
φωνήν τοΰ θείου διά τούς "Ελλη¬
νας νά άναϊητήσουν την σωτηρί¬
αν τι»ν επί των ξύλινον τειχών,
ή εάν θά πρέπει νά στρέψω την
προσοχήν μας είς τό άδιαχώρη-
τυν, τό οποίον υπήρξε πάντοτε διά
τόν "Ελληνα καί είς τόν χώρον
τού πνεύματος καί είς τύν χώρον
τής δράσεώς. Άλλά καί άπό οΐον-
δηποτε σημείον καί αν άρχίσο) Ί¬
να προκαλέσω την προσοχήν σας
επί τής πλευράς ή όποία άπέμει-
νεν έπιτρέψατέ μου νά ίπισημει-
ώσιο την σημασίαν τοϋ έ'ργου τό ό
ποίον σήμερον έγκαινιάζομεν, ώς
Κργου έχοντος σχέσιν μέ την 6α-
σικήν κατεύθυνσιν επί τής όποί-
ας είς τόν φυσικόν χώρον άνεΰρε
πάντοτε την διέξοδον τό ελληνι¬
κόν πνεΰμα ώς δράσις.
Είς τόν χώρον τής έπιστήμης,
ό "Ελλην μή έχων την δννατότη-
τα νά προσαρμοσθή είς την έκτα¬
σιν τοΰ γνοστοΰ υσικοΰ χο'ίρου,
διεπέρασε τα τείχη τοΰ μεταφυσι-
κοΰ καί διά τής φιλοσο^ίας ώδή
γ>]α^ τό .-ΐαναθ<.ιώ-πυ .τμΓίκχ είς την σημερινήν ανάπτυξιν των επιστήμων. Είς τόν χορόν τής επι γείου φυσικής δράσεώς, μή έχων την δυνατότητα να προσαρμοσθή οΰτε είς τόν στενόν χώρον τής ε¬ κάστοτε έπικρατείας τού, οΰτε είς τόν στενόν χώρον τής γειτονίας εοΐ', διεπέρασε τα τείχη των συνό ρων, διατρέ-χ'ον τάς θαλάσσας, ά- ναφερόμενος επί τοΰ παγκοσμίως γνωστοΰ φυσικοΰ γηΐνου χο')ρου. Ούτω, ή γή διά τόν "Ελληνα ώς δρόμος, υπήρξε πάντοτε ή θάλασ- σα. Διότι την ξηράν την είχε κα- λύι|ιει έκ προοιμίου καί ό μόνος χώ ρος πού τοϋ άπέμεινε νά άναπτΰ- Ηη την δςκϊσιν τού, ήτο ή θάλασ- α<οι. Δέν είναι τυχαία ή ανάπτυξις τής έμπορικής ναυτιλίας ταυτοχρό νοις μέ την ανάπτυξιν τής γνώ- σεως επί παγκοσμίου γηίνου χώ- ρου. 'Έπρεπε όλον τόν γνωστόν χώρον νά καλύψη ό "Ελλην. Κα! επρεπε νά αχθή άπό των περάτων μέχρι των έσχατιών τής Γής. Καί ήχθη καί άγεται, άλλά διά την τοι αύτην διαδρομήν τού ρχει ανάγ¬ κην τοΰ φορέως. Καί ό φορεΰς τής ψυχής τοιι καί τής δράσεώς τού, υπήρξε πάντοτε τό πλοΐον Καί τό πλοΐον αποτελεί τό αντι¬ κείμενον τής σήμερον έγκαινιαζο- μένης βιομηχανικής μονάδος. "Ισιος θά έπερίσσευον τα συγ- χαρητήηια τα ίδικά μου, ϊσο)ς θά έπερίσσευον άκόμη καί αί εΰχαί μου, διότι έν προκειμένιο αί εΰχαί, πρό μιάς τοιαύτης σημασίας 6ιο- μηχανικής μονάδος, είναι εΰχαί ο- λων των Έλλήνων διά κάθε προ- κοπήν. Όφείλω δμως άντΐ βυγχα- ρητηρίίον καί εϋχών, πρίν ή ίγ- καινιάσιο τό έργον, νά άπευθύνοι μίαν πρόσκλησιν πρός τοϋς "Ελλη¬ νας επιχειρηματίας τούς διαθέτον- τας ηύξημένην την τόλμην τοΰ "Ελληνος: Έμπρός, άς επιστρέ¬ ψη ή ναυτική τέχνη είς την πα- τρίδα της. Άπευθυνόμενος καί πρός τοϋς "Ελληνας έφοπλ.ιστάς, άς μοϋ ΐπι- τρέψουν νά τούς καλέσω: Ή πα¬ τρίς σας άποκτά νανπηγικήν μονά δα. 'Τπήρξε καί είναι σταυροδρύ- μι καί είναι σημείον ίξαρτήσεως τής ψυχής σας. Άπό έδώ ίκκινή- σατε, ίδώ γυρίξει ή σκέψις σας. "Ας ίδητε είς τύν χώρον αυτόν καί την ναυπηγικήν μονάδα καί άς προέλθετε πρός αύτην διά κάλυ¬ ψιν των άναγκών σας. Δέν είναι ίδική σας μόνον διό¬ τι είναι έλληνική. Είναι Ιδική σας διότι είναι καί πρωτοπορος. Δϊν γνωρίξθ) εάν είς την νανπη γικήν επιστήμην, κατώρθωσαν, πά ρά πάσαν τεχνολογικήν πρ'^ιον, οί έπιστήμονες νά άνατρεψουν τάς βασικάς γραμμάς τής ΰδροδυναμι- κής, μέ την οποίαν άπό τής γενέ- σεώς της έκινήθη ή όλληνική ναυ- πηγική τέχνη, άλλά έν πάση πε- σαν την γραμμήν τοΰ ελληνικόν κάλλους, την ελληνικήν ι|>νχήν πλέ
όν ουδείς, ουδέποτε κατιόρθωσε ή
θά κατορθώση νά ξεπεράση.
Ιδού λοιπόν "Ελληνις εφοπλι¬
σταί ή ναυπηγική (Ήομηχανία τής
πατρίδος σας. Σας περιμένει
Άλλά όφείλο να απευθυνθή
καί πρός τοϋς ξένους, πρός τούς
ξένους πού διασχίξουν τάς θαλάσ
σας μέ τα ίδικά τ<ον πλοΐα, πρός τούς ξένους πού διέρχονται ύπο- χρεωτικά τύ σταυροδρόμι αύτύ τής Γής, επάνω είς τύ οποίον ό θεύς έθεσε τούς "Ελληνας, ώς άπαρχήν τού πολιτισμού, άλλά καί ώς διδασκάλους τής φιλ.οξενίας καί τής άγάπης τοΰ άνθρο')που πρός τόν άνθρωπον. Καί νά τούς Ξένοι ναιιτιλλόμενοι, είς την χώ ραν πού διέρχεσθε, δέν ΰπάρχει α¬ πλώς ία ναυπηγική 6ιομηχανία να σδς προσφέρη τάς υπηρεσίας της. 'Τπάρχει ή έλληνική ναυπη¬ γική Οιομηχανία, ή όποία μετά των ΰπηρεσιών της θά σας .ιροσ φέρη καί την ελληνικήν ψυχήν μέ , την δμετρον αγάπην της πρός υ- λους ϋσοι εγεννήθησαν άνθριοποι. Διότι ό "Ελλην επολέμησε, πολε- μά καί θά πολεμά καί πιστεύκι πάντοτε, διά κάθε τι πού είναι αν¬ θρώπινον, έπομένως διά κάθε τι ] πού είναι θείον. ! Εΐθε ό Θεός νά συμπαοίστα- , ται είς πάσαν προσπάθειαν ώς ή 1 σημερινήν. ΚΑΤΗΡΤΙΣΘΗ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΥΠΟΤΡΟΦΙΩΝ ΕΞΟΤΕΡΙΚΟΥ ΔΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ ΤΟΥ Κ.Ε.Π.Ε. Κατηρτίσθη καί ενεκρίθη, θι' ή.τοφάσεως τοΰ υπουργόν Συνιο- ν-ιι/μοϋ, δημοσιευθείσης είς την Έ ψημερίδα τής Κυβερνήσεως (ά- ριΒ. 530 Β'), κανονισμός ΰποτρο- ςιών τοϋ Κέντρον Ιΐρογραμματι- ομού καί Οικονομικόν Έρεννών (ΚΕΠΕ). Λι' (ΐϋτοΰ καθορίξονται τα ιης διαδικασίας καί των ορων ό.το- στολής είς τύ εξωτερικόν, ύπαλ- λήλων έκ τοϋ έπιστημονικοΰ :ιρο- ύιιιπικοΰ τοϋ ΚΕΠΕ πρός μετεκ- παίθευσιν είς ΙΙανεπιστήμια ή όλ λους δργανισμούς καί ίδρύματα, είς θέματα συναφή πρός τούς σκο ποϋς μιχ τα άντι/είμενα τού ΚΕ 1ΙΕ. Αί ύποτροίΤ/ίαι θά πραγματοποι- υΐΐνται είτε δαπάναις τοϋ ΚΕΠΕ, δι* ύποτροφιών χορηγουμένων υπο ΙΤανεπιστημίίον τοΰ έξωτερικοΰ, ή αλλιον όργανισμών καί ίδρυμάτων τη με-σολα6ήσει τοΰ ΚΕΠΕ. Είς τάς νποτροα/ίας θά ά.<ο- ατέλλωνται στελέχη τοΰ κυρίον έ .τιοτημονικοϋ προσιοπικοΰ, ΰπάλλη- λοι τοΰ λοιπού κυρίον έπιστημονι κοθ πβοσωπικοϋ καί έπιστημονικοΐ συνεργάται ιπί είδικοϋ θε'ματος, (>οηθοί έρευνόν κατόπιν έπιλογής.
Ή διάρκεια των ύποτροφιών
δύναται νά είναι μέχρι τεσσάρων
ϊτών διά τούς βοηθούς ερευνών
καί μέχρι δύο έτών διά τούς λοι
πούς ύποτρόφους, λαμβανομένου
ϋπ' όψιν τοϋ αντικείμενον αυτών
ώς καί των σχετικών άναγκών τού
ΚΕΠΕ
Ό κανονισμός όρίξει τα των ΰ-
«οτροφιών δαπάναις τοΰ ΚΕΠΕ,
τής συστάσεως έκπαιδευτικής έ-
πιτροπής (έπιλογής των ίαοτρό-
φ<ον), των ορων ύποψηφιότητος, ^τής διαδικασίας έπιλογής των ύ- ,ποψηφίων κλπ. ΣΤΝΕΣΤΗΘΗ ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΕΠΙΙΙΛΟΠΟΙΩΝ Εξαγωγικούς κατά πρώτον λό¬ γον στύχους θα έχη ή συσταθεϊσα κοινυπραξία έπιπ/νοποιών διά την δημιουργίαν συγχρονισμένης μο- νάδος παραγωγής έπίπλο>ν. Την
πρωτοβουλίαν τής συστάσεως τής
κοινοπραξίας αυτής είχε ή ΙΙανελ-
λήνιος Όμοσπονδία ΚατεργασΙας
Ξύλου, ή όποία καί καλεί τούς εν¬
διαφερομένους νά συμμετάσχουν
«πιπλοποιούς νά δηλο'ισουν συμμε¬
τοχήν μέχρι τής 20ης Σεπτεμδρί-
ίο. Είς την όλην προσπάθειαν των
ρπιπλοποιών διά την δημιουργίαν
άνταγωνιστικής έξαγωγικής μονά¬
δος έπιπλοποιίας θά συμπαραστα-
θουν διά τής παροχής τεχνικόν
σύμβουλον καί οίκονομικής βοήθει¬
αν, αί άρμύδιαι κρατικαί υπηρε¬
σίαι.
. λ
' Ξ
ΕΡΕΤΝΑ ΤΟΤ Τ.Ε.Ε.
ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΕΙΨΙΝ
ΣΙΔΗΡΟΤ ΜΙΙΕΤΟΝ
Τύ Τεχνικόν 'Επιμελητήριον ά-
νέθεσε είς δνο μέλη τής διοικήσε
ως τού όπως μελετήσουν τό πρό
βλημα τής παρατηρουμένης προσ-
φάτιος ελλείψεως σιδήρου μπετόν
καί είσηγηθοΰν σχετικώς μέ τάς
ίνδεικνυμοένας ενεργείας πρός
άρσιν τής άνωμαλίας.
ΕΜΠΡΟΣ ΔΙΑ ΤΟ 300Οοτόν
Άθρύα καί μέ έπιταχυνόμενον
ρυθμόν, πολύ πέραν τοΰ συνήθους,
ή έγγραφή πλοίων είς τό ελληνι¬
κόν νηολόγιον. Ό στόχος των 2
000 πλοίιον ΰπερεκαλ.ύφθη πριοτοΰ
λήςουν αί διά τόν έορτασμόν τού
έκδηλώσεις. Καί ήρχισεν βαλλόμε- |
νος ό νέος στύχος τοΰ ύπουργοΰ
Έμπορικής Ναυτιλίας κ. Ιω. Χο- '
λέβα, τύ 3.000στόν πλοΐον. {
"Ηδη, ή πρώτη πεντηκοντάς τής
τοίτης χιλιάδας, εκαλύφθη. Χαρα-
κτηριστική δέν είναι μόνον ή τα-
χύρρυθμος εγγραί(ή, άλλά καί ή
ποιότης των έγγραφομένων πλοί-
(ον: Νεότευκτα ναυπηγούμενα, μι¬
κράς ήλικίας, μεγάλης χ<ορητικό- τητος. Μεταξύ των τελευταίον εγγρά¬ φων (Μαίου), καταλέγεται καί ή τοΰ σοϋπερ - τάνκερ των 212.000 τόν., τό οποίον άποπερατοΰται διά λογαριασμόν τοΰ Οϊκου II. Γου- λανδρή είς τα ίαπωνικά ναυπηγεϊιι (παράδοσις τέλος τοΰ 19(50). Έξ δλλου, τό «Όλύμπια "Αρ- μορ» 200.000 τόννιον, παρεδόθη έκ των ίαπιονικών ναυπηγείων είς τόν Οίκον Άρ. Ώνάση καί μέ την κυα νύλευκον είς τό στυλίδιον ήρχισεν τό παρθενικόν διά Περσικύν Κύλ- πον ταξίδιόν τού. Ελληνικήν σημαίαν υψώση ν καί τα ναυπηγούμενα είς Ιαπωνίαν δύο μπάλκ κάρριερς των 63.000 τόννων έκαστον, τοΰ Οίκον Διαμαν τής — Λεμύς, δΰο τής Λέμερ Σί- τιγκ Κόμπανυ (κ. Μιχ. Μαρκογι- άννης), ναιιπηγούμενα είς τα 6ελ- γικά ναυπηγεϊα, δύο φορτηγά των 27.000 τόννων τοΰ κ. Ν. Δ. Παπά λιοΰ ,ναυπηγούμενα είς Ισπανίαν καί εν σοΰπερ τάνκερ, τό «Τζένε- ραλ Κολ.οκοτρόνης» 85.700 τόν¬ νιον, ναυαρχίς τής έταιρείας των κ.κ. Άφών Κολοκοτρώνη. Τελος, έξαίρεται ό ρυθμός πα- ραγγελιών είς τα «Έλληνικά Ναυ¬ πηγεϊα Σ. ΝΤ. 14. Τα τέσσαρα νέα σκάφη τοΰ τύπον, άνήκουν είς τάς έταιρείας: Τό ύπ' αριθ. 1.062 (ΙΟον) πα- ραγγελθέν υπό τής έταιρείας Κομ πανία Ναβιέρα Σύρα (κ. Βαλ- μάς). Τύ ύπ' αριθ. 1.064 (12ον) πα- ραγγελθέν υπό τής έταιρείας Πα- λάνκα Σ ίππιγκ Κόμπανυ (κ. Λα- ναράς). Τό ΰπ' αριθ. 1.065, παραγγελ- θέν υπό τής έταιρείας Ίντερνάσιο- ναλ "Σ ίππιγκ Λίμιτεντ (κ. Τσιλιμ- πίρης). Τύ ΰπ' αριθ. 1.06<>, παραγγελ-
θεν υπό τής έταιρρίας Όμάλα σίπ
πιγκ Κόμπανυ (κ. Νεόφυτος).
ΟΙ ΝΕΟΙ ΟΡΟΙ ΕΚΠΟΙΗΣΕΠΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
9ΟΟ τ. ΜΕΤΡΑ
ΕΙΣ ΣΤΑΓΕΙΡΑ
«ΔΗΜΟΣΙΟΝ ΚΤΗΜΑ»
"Εκτασις 900 τ.μ. έντός τού άρ-
χαιολογικοΰ χώρου Σταγείρων, δ-
που εχει άνεγερθή τουριστικύν πε-
ρίπτερον τοϋ Ε.Ο.Τ., έχαρακτηρι-
σθη ώς νουριστικύν δημόσιον κτή-
μα (Φ.Ε.Κ. 167, Α' 25.8.69).
«ΜΑΡΙΝΑ
ΣΤΗ ΜΑΛΤΑ
ΒΑΛΕΤΊΆ. Με. ψήφους 24 έ¬
ναντι 22 ενέκρινε ή Βουλή ιης
Μάλτας σχέδιον τής κυβερνήσεως
διά την δημιουργίαν κονσόρτσιουμ
μέ σκοπόν την διά διιπάνης 8 έ-
κατ. στερλ. περίπου δημιουργίαν
«μαρίνας» είς την νησϊδα Μανο
έλ.
Τό λυβερνητικόν σχέδιον άπο6λέ
πει είς τό νά αποκτήση ή Μαλ-
τα τόν μεγαλύτερον καί άσφαλε' Ι
στερον λιμένα διά γιότ είς την !
Μεσόγειον καί συνδυάζεται μέ οει ι
ρά έργων τονριστικής άναπτύξε |
ως.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΟΤ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΤ
υΐ έγγραφόμενοι είς την Α' ια
ξιν τοϋ Δημοτικου Σχολείον μα¬
θηταί δέν υποχρεούνται νά πρου-
κομίσουν διά την έγγραφήν των
αντίγραφον ληξιιιρχικής πράξειυι,
γεννήσειος, άλλά άπόσπασμα λη-
ξιαρχικής πράξεως γεννήσειος με
τα των απαραιτήτου λοιπίόν στοι-
χείων.
ΑΝΕΝΕΡΓΟΝ
ΛΑΤΟΜΕΙΟΝ
ΔΙΑ ΛΟΓΟΤΣ
ΤΟΤΡΙΣΤΙΚΟΤΣ
Απηγορεύθη ή εκμετάλλευσις
λατομείου, εΰρισκομένου είς την
θίσιν «Άλμυρή» Κορινθίας, διά
λόγους τουριστικοΰς. Σχετικόν Βα
σιλικόν Διάταγμα εδημοσιεύθη είς
την .Εφημερίδα τής Κυβερνήσε¬
ως (Φ.Ε.Κ. 167, Α' 25.8.09).
Άναδιοργάνωσις των οικονομι¬
κόν τής Έκκλησίας τής Ελλάδος
έπιδιώκεται διά τής άξιοποιήσεως
καί εκμεταλλεύσεως τής μοναστη-
οιακής καί μή περιονσΐας της. Ή
οίκονομική αύτάρκεια τής Έκκλη¬
σίας έπιδιώκεται νά γίνη μετά την
παρέλευσιν πενταετίας.
"Ηδη μία σειρά έξ ενός Κανο-
νισμοΰ καί τεσσάρων Κανονιστικών
διατάξεων, περί διοργανϋ>σειος καί
λειτουργίας τοΰ Όργανισμοΰ Δι¬
οικήσεως καί Διαχειρίσεως τής
Έκκλησιαστικής Περιονσίας καί
περί δριον τρόπον έκποιήσεως καί
κινητών κλπ., έδημοσιενθησαν είς
τό 158 Α' ΦΕΚ.
Έπέρχεται διά των κανονιστι¬
κών πράξεων, πλήρης άξιοποίη-
σις καί ριζοσπαστική άναδιάρθριο-
σις τής Διοικήσεως, Διαχειρίσειος
καί Εκμεταλλεύσεως τής Έκκλη¬
σιαστικής Περιουσίας.
Πρό αυτών, ό ΟΔΕΙΙ δέν ήτο
δυνατόν νά διαχειρισθή καί άξιο-
ποιήση την εκκλησιαστικήν περι¬
ουσίαν.
Ό κανονισμός καί αί κανονιστι
καί διατάξεις τοΰ νέον Ο.Δ.Δ.Ε.
Π. (άντί Ο.Δ.Ε.Π.) εχουν εγκρι¬
θή υπό τής Ίεράς Σννόδον.
Κατοηέρο) δημοσιεύομεν την
ύπ' αριθ. 3 Κανονιστικήν Διάτα¬
ξιν, ή όποία καθορίξει τούς δρονς
καί τρόπονς ϊκποιήβειος έκκλησια-
στικών άκινήτων καί κινητών.
"Αρθρον 1.
Χ. Αί πρός εκποίησιν των είς
την, κατά τύ άρθρον 12 τοΰ ύπ'
αριθ. 4)1969 Κανονισμοΰ, Εκκλη¬
σιαστικήν Περιουσίαν ανηκόντων
άκινήτίον, δημοπρασίαι ένεργοΰν-
ται ΰπύ τοϋ ΟΔΔΕΠ ή υπο Τραπέ¬
ζης ή παρεμφεροΰς Όργανισμοΰ,
μεθ' ού ό ΟΔΔΕΠ ήθελε συμβλη-
θή, η ΰπύ τοΰ οικείον Συμβουλι¬
ον, ΰπύ τής αρμοδίας Έπιτροπής
Δημο-ρασιων, είτε έν τή εδρα τοΰ
τής Τραπέζης ή Όργανισμοΰ, Τ|
ΟΔΔΕΠ ή των καταστημάτίον
χών άντιπροσώπιον αύτοΰ είς την
Λε-ριφέρειαν των οποίων κείται τύ
άκίνητον, είτε είς τα Γραφεϊα
τού έκκλησιαστικοϋ Νομικοΰ Προ-
σώπου είς δ τουτο άνήκει:
2. Ώς τόπος δημοπ.ρασιων όρΐ-
ζεται ό έν τή ?δρα τοΰ ΟΔΔΕΠ
τοιοΰτος ή τοϋ οίκείου καταστήμα
τος τής Τραπέζης ή Όργανισμοΰ
ουνήθης τόπος δημοπρασιών. Έξ
αιρε,τικως, προκειμένου περί άκι-
νητο>ν κειμένων ϊντός των διοικη¬
τικόν περιφερειόν των Νομόν
Άττικής καί Πειραιώς, ώς τόπος
δημοποασιόν όρίζεται τύ ίν Αθή¬
ναις Κεντρικόν Κατάστημα των
Γραφείων τοΰ ΟΔΔΕΠ.
Ά. ΑΙ έν τή εδρα τοΰ ΟΔΔΕΠ
Οημυπρασίαι ένεργοΰνται ενώπιον
Ί'ριμελοΰς Έπιτροπής συνιστωμε-
νης δι' αποφάσεως τοϋ Κεντρικου
Διοικητικόν Συμβουλίου τοΰ Ο Δ
ΛΕΗ είσηγήσει τοΰ Διοικητού αύ-
τοϋ.
4. ΑΙ έν τή εδρα των έν εκά¬
στη Μητροπόλει Περιφε,ρειακών
Διοικητικόν Συμβουλιον δημοπρα
σιαι ΐνεργοΰνται ώσαύτιος ενώπι¬
ον Τριμελοΰς Έπιτροπής συνιστω
μένης δι' αποφάσεως αυτόν.
.Ί. Επί τη προόψει άναπτύξε-
οις μεΐξονος άνταγωνισμοΰ, τό Κεν
τρικόν Συμβούλιον ΟΔΔΕΠ ή τό
οικείον Περιφερειακόν Διοικητι¬
κόν Συμβουλιον, δύναται, δι' α¬
ποφάσεως αύτοΰ, νά ορίση είτε
κατά την πρώτην δημοπρασίαν,
είτε καθ' οΐανδήποτε επανάληψιν
αυτής τόπον διενεργείας τής δημο
πρασίας έκτός εδρας τον ΟΔΔΕΠ
ή τόν Καταστημάτων ή των 'Τ-
ποκαταστημάτιον τής Τραπέζης ή
Όργανισμοΰ μεθ' όν ήθελε σνμ-
()ληθή ούτος. Ή δημοπηασία διε-
νεργεΐται ΰπύ Έπιτροπής, υυν-
οτοιμένης δι' άποφάσεΐος τοΰ οίκη
ου Διοικητικοΰ Συμβουλίου.
6. ΑΙ κατά τάς προηγουμένας
παραγρ. 3, 4 καί 5 ΈπιτροπαΙ ευ¬
ρίσκονται έν άπαρτία, παρισταμε-
ντυν οΰο τουλάχιστον έκ των με¬
λών αυτόν.
7. Ώς πρύς την εκποίησιν ακι-
νήτων άνηκόντοιν είς Ίερούς Έ-
νοριακούς Ναοΰς Ισχύουσι τα δια
τής παρούσης Κανονιστικής Διατά
ξεως οριξόμενα, έφ' όσον δέν αν¬
τίκεινται είς τα εν άρθροις 30 --
32 τοΰ ύπ' αριθ. 2)196ί) Κανονι¬
σμοΰ «περί Ιερόν Ναών, Ένο-
ριιόν καί Έφημερίων» όριζόμενα.
"Αρθρον 2.
Έν τη παρούση Κανονισιικη
Διατάξει α) ύπύ τύν όρον «οικεί¬
ον Συμβούλιον» νοείται ή τύ Κεν¬
τρικόν Διοικητικόν Συμβούλιον
τοΰ ΟΔΔΕΠ ή τό έν εκάστη Μη-
κύν Συμβούλιον, είς την περιφέ¬
ρειαν τοΰ όποίου κείται τό δημο-
πρατοΰμενον άκΐνητον ή τό Συμ¬
βούλιον τοΰ Έκκλησιαστικοϋ Νομι
κοώ Πρόσωπον είς δ άνήκει τό ά-
•'ίνητον, β' υπό τόν όρον «οίκεΪΓ
Τραπέζα ή Όργανισμός» νοειται
ή Τραπέζα ή ό Όργανισμός, μεθ'
ού ό ΟΔΔΕΠήθελε συμβληθή, γ)
υπό τάν όρον τελευταϊος πλειοδό-
της» νοεϊται όέκ των διαγωνιζο-
μένων κατά την δημοπρασίαν προ
σενεγκών τό μεΐξον ποσόν, έπ' ό
νόματι τοΰ οποίον ή αρμοδία Έ-
πιτροκή κατεκύροισε την δημοπρα¬
σίαν, κατονομαξόμενος οΰτοι μέχρι
καί πρό τής ύπογραφής τού σχε-
ικοΰ συμβόλαιον άγοραπωλησίας,
δ) ΰπύ τύν όρον «άγοραστής» νο-
εϊται ό μετά την υπογραφήν τοΰ
πωλητηρίον σνμβολαίον τελευταΐ-
ος πλειοδότης καί ε) ΰπύ τύν ό¬
ρον «τίμημα», οσάκις πρόκειται
περί καταβολής τοΰ τιμήματος,
νοείται είτε ολόκληρον τό τίμημα,
είτε τμήμα αυτόν, συμφώνως πρύς
τούς δρους τής σχετικής διακηρύ
ξεως.
"Αρθρον 3.
Ουδέν έκ τόν Έκκλησιαστικών
άκινήτων έκτίθεται είς δημοπρασί
αν έκποιήσεως, εάν δέν προηγήθη
πρόσφατος άπύ ετους κατ' ανώ¬
τατον όριον γενομένη, έκτΐμησις
τής άξίας τούτου καί αδεία τοΰ οί¬
κείου Π.Δ. Σ., έφ' δσον πρόκει¬
ται περί άκινήτων άξίας μέχρι
διακοσίων χιλιάδων (200.000) δρα
χμών, ή πέραν αύτοΰ υπό τοΰ
Κ.Δ.Σ. Έν τή αποφάσει δέον νά
καθορίζηται τό ελάχιστον έν δη-
μοπρασία δριον προσφοράς, οί δ¬
ροι καί ό τρόπος καταβολής τοϋ
τιμήματος. Προκειμένον περί έκ-
ποιήσεως ή άνταλλαγής άκινήτων
τής Ίεράς Άρχιεπισκοπής καί
των Ίερών Μητροπόλειον ή Μο¬
νον έφαρμόζονται τα έν παρ. 5
τοϋ άρθρον 45 τού Ν.Δ. 126)
1969 όριζόμενα. Εάν είς δημοπρα¬
σίαν, δίς τουλάχιστον ενεργηθεί¬
σαν, δέν επετεύχθη άποτέλεσμα,
λόγω μή προσελεύσεως πλειοδό-
τον, τό οικείον Διοικητικόν Συμ¬
βούλιον δικαιοΰται νά μειώση τύ
ώς άνω ελάχιστον δριον προσφο¬
ράς κατά την κρίσιν τού.
"Αρθρον 4.
1. Ή δημοποασία γνωστοποιεϊ-
ται διά διακηρύξεως τοϋ οίκείου
Σ υμβουλίου.
2. Ή διακήρυξις αυτή δημοσιεύ
εται διά τοιχοκολλήσεοις, έπιμε-
λεία τοΰ ΟΔΔΕΠ ή τοΰ είς δ ά¬
νήκει τύ άκίνητον ρκκΛησιαστικοΰ
Νομικοΰ Ιΐροσώπου ή τής μεθ' ής
ήθελε συμβληθή ό ΟΛΔΕΠ Τρα¬
πέζης ή Όργανισμοΰ δέκα πέντε
τουλάχιστον ημέρας πρύ τής διε¬
νεργείας τής δημοπρασίας, είς τα
Γραφεϊα τής αρμοδίας Οικονομι¬
κάς Έφορίας είς τύν τύπον τής
δημοπρασίας, είς τό Κατάστημα
τού Δήμον ή τής Κοινότητος καί
είς τόν ένοριακόν ναύν είς την πε¬
ριφέρειαν τοΰ όποίου κείται τύ ΰ¬
πύ εκποίησιν άκίνητον.
3. Ή δημοσίευσις Βεβαιούται
δι' έκθέσεων τοιχοκολλήσειος των
πρύς τουτο ΰπαλλήλων ή κλητήρων
καί ύπηρετούντων ώς άνο), ΟΔΔΕ
Π, Τραπέζης ή Όργανισμοΰ Οί¬
κονομικής Έφορίας, Δήμου ή Κοι
νότη τος, ή Ναοΰ, αίτινες έντάσ-
σονται είς τύν φάκελλον τής δη¬
μοπρασίας.
4. Ή δημοπρασία γνιοστοποιεϊ-
ται υποχρεωτικός διά μιάς τουλά¬
χιστον τοπικής ή άθηναικής έφη
μερίδος, έφ' δσον τύ ελάχιστον δ
ριον προσφοράς τοΰ ΰπύ εκποίη¬
σιν ακινήτου ΰπερβαίνει τάς δραχ¬
μάς πεντήκοντα χιλιάδας. Γνιοστυ
ποίησις τής δημοπρασίας διά τοϋ
Τύπον, έφ' δσον τύ ελάχιστον ό¬
ριον προσφοράς είναι κατώτερον
των δραχμών πεντήκοντα χιλιά-
6ων; δύναται νά γίνεται κατόπιν
αποφάσεως τοϋ οίκείου Συμβουλί¬
ου. Δημοσίευσις είς την Έφημερί
δα τής Κυβερνήσεως δέν άπαιτεϊ
τοιι.
5. Ή διακήρυξις τής δημοπρα¬
σίας δύναται νά περιλαμβάνη πλεί
ιινα τοΰ ενός άκίνητα.
"Αρθρον 5.
τΟ Ν.Δ. 126)1969, είς τόν ΰπ' ά-
Ή διακήρυξις παραπέμπει είς
ριθ. 4)1969 Κανονισμόν «περί όρ
γανώσειος, συγκροτήσεως καί λιι-
ιυυργίας τοΰ Όργανισμοΰ Διοική-
σεως καί Δΐαχειρίσειος τής Έκ¬
κλησιαστικής Περιουσίας (ΟΔΔΕ
11», είς την παροΰσαν καί τούς
ό'ρους συγγραφής ΰποχρεόσεοιν,
έν οΐς νοούνται περιλαμβανόμενοι
καί οί έν τό δπομένω δρθροι 6
τής παρούσης άναγραφόμενοι δ
ροι καί περιέχει:
1. Την περιγραφήν μετά τής το
ποθεσίας, των όρίων καί τής εκ¬
τάσεως πλέον ή έλαττον τοΰ ΰπύ
εκποίησιν ακινήτου.
Ή άναγραφή των δρίων δέν εί
ναι άπαραίτητος, έφ' δσον ή 8ια-
κήρυξις άναφέρεται είς υπάρχον
διάγραμμα.
2. Την ημέραν, ώραν καί τό
πον διενεργείας τής δημοπρασίας.
3. Τύ καθοριζόμενον ελάχιστον
όριον προσφοράς, κατά τύ άρθρον
3 τής παρούσης.
4. Τούς δρους καταβολής τοθ
άντιτίμου τοΰ έκποιουμένου ακινή¬
του, είς ήν δέ περίπτωσιν ήθελεν
αποφασισθή ή κατά δόσεις πλ.ηρω-
μή τοΰ τιμήματος, ότι έκ τούτου
τύ 25% τουλάχιστον είναι κατα-
βλητέον, αμα τή υπογραφή τού"
συμβολαίου άγοραπωλησίας, τό
δέ υπόλοιπον ότι δύναται νά κατα-
βληθή έντός προθεσμίας τριών
(3) τό πολύ έτόν, είς ίβας τοκυ
χρεωλυτικάς δόσεις, επί τόκω 10%
ετησίως, έγγραφομένης πρός α¬
σφάλειαν πρώτης ΰποθήκης επί τού
έκποιουμένου ακινήτου.
5. Τό ποσόν τής έγγυοδοσία^,
;ιρός συμμετοχήν είς την δημοπρα
οίαν, όπερ καθορίζεται, επί τή 6α
σει τοΰ συνολικοΰ ποσοΰ πρώτη,
προσφοράς τοΰ υπό εκποίησιν α¬
κινήτου. Τό ποσόν τής έγγυοδοβί
άς δέον νά είναι ίσον τουλάχιστον
πρός τό 1)10 τοΰ ποσοϋ τής πρώ¬
της προσφοράς καί δύναται νά εί-
ν»* είς μετρητά ή είς γραμμάτιον
παρακαταθήκης ή είς απόδειξιν
Καταστήματος Τραπέζης ή Όργα
νισμοΰ διεξάγοντος την δημοπρα¬
σίαν, περί καταθέσεως παρ' αύ¬
τω χρηματικοϋ ποσοϋ Ισου κρός
τύ έν διακηρύξει όριξόμενον ή
είς έγγυοβοτικήν επιστολήν Τραπέ
ζης άνηκούσης είς την "Ενιοσιν
Τραπεζόν, δι' ίσον ποσόν ή διά
τό αύτό ποσόν απόδειξιν τής ιδίας
Τραπέζης περί καταθέσεως παρ'
αύτη χρεωγράφων τοϋ Κράτους,
ύπολογιζομένης τής άξίας τούτων
μέ την τρέχονσαν άγοραίαν τιμήν
τοΰ Χρηματιστήριον. Ή έγγύηοις
αυτή συμπληροΰται μετά τό πέρας
τής δημοπρασίας υπό τοΰ τελευ-
ταίου πλειοδότου τό βραδύτερον
μέχρι τής επομένης τής δημο
πρασίας, ίσουμένη πρός τό ώς 3-
νο) ποσοστόν τής προσφοράς τού¬
του.
Επιτροπείαι καί ή διά πληρε¬
ξούσιον συμμετοχή είς την δημο¬
πρασίαν τοΰ πλειοδοτοΰντος πλη¬
ρεξούσιον οφείλοντος νά προσαγά
γη νόμιμον πληρεξούσιον ή σχετι¬
κήν επιστολήν, δννάμει τής οποί¬
ας άνατίθεται αύτό ή πληρεξου-
σιότης καί έφ' ής βεβαιούται ή
γνησιότης τής ΰπογραφής τού έ-
ξουσιοδοτοΰντος υπό τοΰ οίκείου
πρόεδρον τής Κοινότητος ή τοΰ
Δήμαρχον ή τής αρμοδίας άστυ-
νομικής Άρχής.
6. "Οτι ή έγκρισις ή άκύρωσις
των πρακτικών τής δημοπρασίας
θέλει γίνει υπό τοΰ οικείον Σνμ-
βονλίον καί δτι ό τελενταϊος πλει¬
οδότης υποχρεούνται δπως, έντός
τής έν τω άρθρω 9 τής παρούσης
οριζομένης προθεσμίας, εμφανισθή
είς τό κατάστημα τοΰ ΟΔΔΕΠ ή
τής μεθ' ής ήθελεν ούτος συμβλη¬
θή Τραπέζης ή Όργανισμοΰ, οΐ¬
τινες διεξάγουν την δημοπρασίαν,
ή είς τό Γραφείον τοΰ είς δ άνή¬
κει τό άκίνητον Νομικοΰ Προσώ-
που τής Έκκλησίας, ίνα λάβη
γνώσιν τής έπ' ονόματι τού έγ-
κρίσεως τής δημοπρασίας, καταθέ
ση δέ, έντός τής υπό τού άρθρον
10 τής παρούσης τασσομένης προ¬
θεσμίας, τό τίμημα καί υπογρά¬
ψη τό πωλητήριον συμβόλαιον.
7. "Οτι τυν αγοραστήν βαρύνει
μονομερώς πάντα τα γενόμενα έ'-
ξοδα τής δημοπρασίας, ήτοι τα £
ξοδα δημοσιεύσεως των διακηρύ-
ξεων, τα κηρύκεια, τέλη καί λοι¬
πά έν γένει εξοδα, τα ϊξοδα κα-
ταμετρήσεως, σχεδιαγραφήσεως
καί εκτιμήσεως τού άκίνητον, αί
τνχόν δαπάναι υποδείξεως τοΰ
κτήματος ή έφαρμογής τοϋ δια-
γράμματος καί όριοθετήσεως, τα
εξοδα καί τέλη έν γένει τοΰ πω¬
λητηρίον συμβόλαιον μετά δύο
αντίγραφον αύτοΰ, τα εξοδα με-
ταγραφής καί τυχόν έγγραφής
καί έξαλείψεως ύποθήκης, ό φό-
ρος μεταβιβάσεως, κατά τάς κει-
μένας διατάξεις καί τα εξοδα έξ-
οφλήσεως τοΰ τιμήματος καί των
τόκων αύτοϋ.
8. "Οτι ή κατά τό έδάφιον 5
τοΰ παρόντος αρθρου εγγύησις έ-
πιστρέφεται είς τούς μή άναδειχ-
θέντας τελευταίους πλειοδότας, ά-
μέσως μετά τό πέρας τής δημο¬
πρασίας. "Ομοίως δτι έπιστρέφε-
ται αυτή καί είς τούς άναδειχθέν-
τας πλειοδότας, έν περιπτώσει μή
ϊγκρίσεως υπό τοΰ οικείον Συμ-
βουλίου τοΰ άποτελέσματος τής γε
νομένης δημοπρασίας. Ώς πρός
πλειοδότην αγοραστήν ϋτι ή κα-
τατεθειμένη εγγύησις συμψηφίζε-
ται είς τό κατα6λητέον είς με-
τρηιά, πρό τής ύπογραφής τοΰ
σνμθολαίου άγοραπωλησίας, όλον
ή μέρος τοΰ τιμήματος, έφ' δσον
είς τούτον μετά την παρ' αυτού
δέ ή εγγύησις αίίτη δέν εχει κα-
τατεθεϊ είς μετρητά, έπιστρεφεται
καταβολήν είς μετρητά τοΰ δλου
ή μέρονς τοΰ τιμήματος, καταπί-
πτει δέ αυτοδικαίως καί άμέσως
υπέρ τοϋ πωλητοΰ, έν περιπτώσει
αρνήσεως τοΰ άγοραστοΰ νά υπο¬
γράψη τό Πρακτικόν τής έπανα-
ληπτικής φανεράς δημοπρασίας ή
μή εμφανίσεως τού πρός κοινοποί
ησιν τής έπ' ονόματι τον έγκρίσε-
ως τής δημοπρασίας ή μή καταθέ
σειος τοΰ τιμήματος καί ύπογρα¬
φής τοΰ άγοραπωλητηρίου συμ¬
βολαίου ή μή προσαγωγής έκ μέ-
ρους αύτοΰ τοΰ πυρασφαλιστηρίου,
καθ' α έν τοίς έπομένοις άρθροις
τής παρούσης όρίζεται.
Άρθρον 6.
Είς την συγγραφήν υποχρεώ¬
σεων θέλουσιν, έκτός των άλλον,
άναγράφεσθαι απαραιτήτως καί
οί κάτιοθι δροι, ών διά τής συμ¬
μετοχής των είς την δημοπρασί¬
αν, τεκμαίρεται άμαχήτως, δτι οί
πλ^ειοδοτοΰντες έλαβον γνώσιν καί
άποδέχονται τούτους ανεπιφυλά¬
κτως:
1. Επί έκνικήσεως ό πωλητής
εϋθύνεται μόνον διά την επιστρο¬
φήν τοΰ καταβληθέντος τιμήματος
άτόκως, επί δέ μερικής τοιαύτης
ή εύθύνη τοΰ πωλητοΰ δέν δύναται
μήματος αναλογούντος είς τό έκ-
νά έκταθή πέραν τοΰ έκ τοΰ τι-
νικηθέν τμήμα ποσοΰ άτόκως.
2. Ό πωλητής ουδεμίαν άναλαμ
βάνει υποχρέωσιν άπέναντι τοΰ ά¬
γοραστοΰ έπιστροφής τοΰ δλου ή
μέρους τοΰ τιμήματος ή καταβο¬
λής οίασδήποτε άποζημιώσεως διά
πάσαν τυχόν μείωσιν τής εκτάσε¬
ως των πωλουμένων άκινήτων έκ
τής τυχόν τροποποιήσεως μεταγε¬
νεστέρως τοΰ ΰφισταμένου κατά
την υπογραφήν τοΰ συμβολαίου ά
γοραπωλησίας πολεοδομικοϋ σχε-
δίου ή έκ τής έφαρμογής τούτου,
ώς έπίσης καί διά πάσαν μείω¬
σιν τής εκτάσεως των πωλουμέ¬
νων πάσης φύσεως παραλιακών
κτημάτων έκ τοϋ καθορισμοΰ, με¬
τά την υπογραφήν τοΰ πωλητηρί-
ου σνμβολαίον ή άνακαθορισμοΰ
τής γραμμής τοΰ χειμερίου κύμα-
τος παρά τής αρμοδίας Κρατικής
"Υπηρεσίας.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Είς ΤΕ)ν 4ην σ«λ.
ΔΙΩΡΙΣΘΗ
ΝΕΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ
ΤΟΤ Ο.Γ.Α.
Δι' αποφάσεως τοΰ Α' Άντιπρο
έδρου τής Κυβερνήσεως καί των
ύπονργών Οίκονομικών, διωρίσθη
ώς διοικητής τοΰ ΟΓΑ ό άσκων κα
θήκοντα γενικόν διευθυντού κ. Χρ.
Άνδρικόπουλος.
Διά τής αυτής αποφάσεως διωρί
σθη ώς γενικός διευθυντής τοϋ Ο.
Γ.Α. ό κ. Τίτος Δημητριάδης, γε-
νικύς διευθυντής 'Τπηρεσίας περιφβ
ρειακής Άναπτύξεως θεσσαλίας.

"Ενας νέας 16 έτών εκέρδισε χρυσό μετάλλιο γιά τό σχίδιο ό¬
νος νέου σπόρ αυτοκίνητον της Βώξχωλ Μότορς.
Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΐνθΜΙΚΟΝ ΒΑ ΚΑΘΟΡΙΣΗ
ΤΟΝ ΧΡΟΝΟΝ Τ0.Ν ΕΓΓΡΑΦΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟΝ
Εδημοσιεύθη είς την "Εφημερί¬
δα τής Κυβερνήσεως (170 Α')
τό ύπ' αριθ. 277)69 Ν. Διάταγμα
περί σννομολογήσειος Λαχειοφύ-
ρου Όμολογιακοϋ Έσο>τερικοϋ
Δανείου Ο'ικονομικής Άναπτύξεο>ς
δρχ. 2.000.000.000.
Κατά τό έν λόγω Διάταγμα, τό
δάνειον, θά τεθή ε'ς δημοσίαν έγ
γραφήν καί εις τό αρτιον εκδόσε¬
ως - πωλήσεως των τίτλιον αυτού.
θά, είναι δέ διαρκείας 20 έτών, έξ
οφληθησόμενον διά χρεωλυτικώς
δόσεων ώς ακολούθως: 40.000.000
δρχ. καθ* έκαστον των έτών
1970 εως καί 1974, 80.000.000
δρχ. καθ' έκαστον των έτών 1975
εως καί 1979, 120.000.000 όρχ.
καθ' έκαστον των έτών 1980 εως
καί 1984 καί 160.000.000 δρχ.
καθ' έκαστον των έτών 1985 εως
καί 1989. Ή έξόφλησις συμφώνως
πρός τούς δρονς τού ανωτέρα) Δια
τάγματος, συντελείται διά τής
κατ' Ιτος κληρώσεως είς τό άρτι
όν τοϋ αναλογούντος εκάστοτε ά·
ριθμοΰ τίτλων, άνά έκαντοντάδας
αριθμών άπλών όμολογιών, άδιαφό
ρως εάν είς τούς ούτω κληρουμέ
νους τίτλους περιλαμβάνωνται καί
τοιούτοι έξελθόντες τής κυκλοφο-
ρίας συνεπεία προγενεστέρας κλη-
ρώσεων μετ* είδικοΰ λαχνοΰ.
Ό τόκος τού δανείου δρίζεται
είς Β,Μ% ετησίως, καταβάλλεται
δέ υπό τής Τραπέζης τής "Ελλά¬
δος, επί τη προσαγωγή τού άντι-
στοίχου ετήσιον τοκομεριδίου.
Ειδικώτερον ή όνομαστική άξία
καί ή διαίρεσις των όμολογιών είς
απλάς καί πολλαπλάς σειράς όρί- | κης Έπιτροπής.
ζονται ώς εξής: Είς απλάς των
300 δρχ., πενταπλάς των 2.500
δρχ., εΐκοσαπλάς των 10.000, πεν-
τηκονταπλάς των 25.000 καί έκα
τυνταπλάς των 50.000 δρχ.
Έξ αλλου, οί ανωτέρω τίτλοι
τού δανείου κληροΰμενοι είς τό
άρτιον, λαμβάνουν βάσει των ο-
ρων τού Διατάγματος, διά μέν
ιάς άπό τοϋ 1970 μρχρι καί τού
1979 δέκα έτησίας κληρώσεις γε¬
νικόν λαχνόν, άντιπροσωπεύοντα
ποσοστόν 10% τής όνομαστικής α
των άξίας, διά δέ τάς άπό τοϋ
1980 καί εφεξής δέκα έτησίας
κληρώσεις γενικόν λαχνόν άντίπρο-
σωπεύοντα ποσοστόν 15% τής όνο
μαστικής άξίας αυτών.
Παραλλήλως, διατίθεται ποσόν
150.000.000 δρχ. δι* ε'ιδικοΰς λα-
χνούς, των οποίων αί κληρώσεις
ένεργοϋνται δίς έντός εκάστου
των 20 έτών τού δανείου.
Είς τό Διάταγμα όρίζεται έπί-
σης ότι επί έγγραφής τοϋ αΰτοΰ
φνσικοΰ ή νομικοΰ προσώπου δι'
αριθμόν όμολυγιών ουνολικής ά-
ξίας άνω των 50.000 δρχ., ό έγ-
γραφόμενος δύναται νά καταβάλη
τό ήμιου τοΰ τιμήματος ταυτοχρό
νως μέ την έγγραφήν τό δέ υ¬
πόλοιπον εντός 90 τό βραδύτερον
ημερών άπά τής λήξεως των έγ-
γραφών.
Τέλος, ή χρονολογία ενάρξεως
καί λήξειος των εγγράφων είς ιό
δάνειον θά ορισθή δι' άποφάσεοι;
τοΰ υπουργόν Οικονομικήν, μετά
σχετικήν έγκρισιν τής Νομισματι-
ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΜΑΖΩΝ ΑΙ
ΟΠΟΙΑΙ ΑΣΧΟΛΟΥΝΤΑΙ ΜΕ ΔΙΛΦΟΡ/ ΣΠΟΡ
Τά τουριστικά κια ταξιδιωτικά
γραφεία τής χώρας ήρχισαν προ-
γραμματισμένας προσπαθείας διά
την προσέλκνσιν πρός την Έλλ.ά-
δα νέίον τονριστικων μαξών.
Πρός τόν σκοπόν αυτόν ήρχισεν
ή προβολή τής "Ελλάδος ίίτι ίνδεί
κνυται καί δι' ρξειδικευμενας του-
ριστικάς δραστηριότητας, δποις
είναι τά διάφορα σπόρ (γκόλφ, ψά
οεμα, κυνήγι, ύποβρύχιος δραστη-
ριότης κλπ.).
ΑΊ προσπάθειαι αύται διά την
προσέλκνσιν νέ ών τουριστικων μα-
ζων ένθαρρύνονται υπό τοΰ ΕΟΤ
Μία άπό τάς έξειδικενμένας αϋ
τάς δραστηριότητας, ποΰ ήρχισε
νά άποδίση συγκεκριμίνα άποτε
λέσματα, είναι ή προσέλκνσις των
άπασχολοτ'μένων έρασιτεχνικώς μέ
την ύποβρύχιον δραστηριότητα.
Μόνον είς την Αμερικήν, ΰπάυ-
χουν πλέον των 600 ομιλών υπο
βρυχίου δραστηριότητος, μέ πλέον
των 600.000 μελών.
"Ηδη επήλθε συμφο>νία σννερ-
γασίας μέ όμίλους τής Άμερικής,
οί όποίοι θά άποστείλουν τά πρώ-
τα γκρούπ των 130 άτόμων μέ α
εροπλάνα τσάτερς κατά τό χρονι¬
κόν διάστημα Απριλίου — Μαί·
ΟΧ'.
Τά σχετικά προγράμματα των
άν(ΐ)τέρ(ο τουριστικών άφίξειον εί
ναι 14 ημερών παραμονής καί
πε-ρι λαμβάνουν ϋήμρρον πρριήγη-
σιν είς την Στερεάν Έλλάδα καί
Βήμερον κρουα'ίιέραν είς τά έλλη-
νικά νησιά μέ ειδικώς ναυλωμένα
σκάφη. Κατά την διάρκειαν των
έν λόγω κρουαζιερών οί μετέχον-
τες αυτών θά πραγματοποιοΰν ΰ-
ποβρύχιον ψάρεμα, φο)τογοάφησιν
βνθών κ.λ.π. ( Σ ΚΟΤΜΙΙΛ ΝΤΑ
ΤΒΙΓΚ).
Διά την ενίσχυσιν των άναα,ε-
ρομένοιν προσπάθειαν καί την πα¬
ροχήν διαφόρων διρνκολύνσεοιν δ
ΕΟΤ προέβη είς σχετικήν εισηγη
τικήν έκθεσιν πρός τόν υπουργόν
Σ υντονισμοΰ.
Έν τώ μεταξϋ ή Άρχαιολογι-
κή 'Τπηοεσία έ'χει εκδηλώσει ώρι
σμένας αντιροήσεις διά την ΰπο-
βρΰχιον δραστηριότητα, λόγο> των
σημειωθέντον κατά τύ παρελθόν
κρουσμάτων άρχαιοκαπηλεΐας υπό
μεμονιομένων καί άνεξελέγκτως
δρώντων άτομων.
Έν προκειμένον, όμο>;, όπως
άναφέρεται, πρόκειται περί ώργα-
νωμε;νο)ν γκροϋπ, άποστελλομένιον
υπό διεθνών όργανώσεων καί τά
όποία θά διακινηθοϋν διά ναυλοιμέ
νο>ν μεγάλων σκαφών.
Έπομένως ή παρακολούθησις
τής δραστηριότητος των έν λόγω
γκροΰπ είναι ευχερής. Ήόη άνα-
μενεται ταχεΐα ρύθμισις τοΰ ΰλ.ου
θεματος, προκειμένον ή χο>ρα μας
νά έπωφεληθή άπό τάς λίαν εύνο-
κάς θερμοκρασίας καί τόν άσύγ-
κριτον φυσικόν πλούτον των έλλη-
νικών θαλάσσιον. Αί ανωτέρα) έρ
γασίαι εχονν άναληφθή άπό τόν
Τουριστικόν Όργανισμόν Βαρβία.
ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΙΚΟΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ
ΚΑΙ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΕΩΣ ΑΠΟΔΟΧΩΝ
Παρεσχέθησαν υπό τοΰ ύπουργεί ■ Έκ παραλλήλου 6μο>ς τό άο-
ου Έμπορικής Ναυτιλίας αί κάτω- θρον 1 τοΰ Ν. Δ. 2652)53. τό ό
θι διευκρινήσεις επί θεμάτων ναυ- ποίον διατηρεϊται έν ισχύϊ δννά-
τεργατικών διαφόρων, τά όποία μει τού άρθρον 295 τοΰ ΚΙΝΔ,
Ι -
άνέκυψαν κατά τό πρώτον δεκα¬
ήμερον τού Αύγοΰστου.
1. Ή πέραν τοΰ χρονικόν όρίου
των τριών μηνίδν καθυστέρησις
των δεδουλενμένοιν άποδοχών τοΰ
ναυτικοΰ έκ μέ-ρους τοΰ πλοιάρχου
δύναται νά αποτελέση νόμιμον δι¬
καιολογίαν προώρου λύσεως τής
σνμβάσεοις έκ μέρους τοΰ ναυτι¬
κοΰ, ίιπαιτιότητι τοΰ πλοίου, όπό-
τε ό ναυτικός δικαιοΰται καί είς
παλιννύστησιν.
2. Ή δαπάνη προμηθείας όμμα
τοϋαλίων μυωπίας βαούνει τόν ναυ
τικόν καί ούχι τόν πλοϊον, καθ'
(ίσον ή πάθησις αντη δέν άνάγεται
είς τάς έν τή ύπηρεσία των πλοί-
ων καί ένεκεν ταύτης προερχομέ¬
νας τοιαύτας.
3. Κατά τόν ΚΙΝΔ ίδρθρον
73), ή σύμβασις άορίστου χρόνου
δύναται νά καταγγελθή μετά πα¬
ρέλευσιν ετονς άπό τής σννάψεός
της καί υπό την προϋπόθεσιν τη-
οησεως τής σχετικής προθεσμίας
ή όποία δέν δύναται νά είναι μι-
κροτέρα των 7 ημερών.
ΟΙ ΝΕΟΙ ΟΡΟΙΕΚΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΚΚΑΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
Σϋνέχεια έκ της 3ης αελίδος
3. Τό έκποιηθέν άγροτικόν κτή
μα δικαιοΰται δ πωλητής ,έντός
τής διετίας άπό τής συντάξεως
τοΰ άγοραπωλητηρίου συμβολαί-
ου, νά καταμετρήση δι' ειδικόν
πρόσωπον, δ δέ άγοραστής, άν
μέν τουτο ευρεθή εκτάσεως ανωτέ¬
ρας τής έν τώ άγοραπα)λητηρίω
ώς άκριβοΰς ή κατά προσέγγισιν
άναγραφομένης, ύποχρεοΰται νά
καταβάλη άμεσος είς τόν ποιλη-
τήν την επί πλέον διαφοράν τοΰ
τιμήματος, αν δέ ευρεθή μικρο¬
τέρας, δικαιοΰται νά ζητήση την
επιστροφήν παρά τοΰ πωλητοϋ τής
επί ίλαττον διαφοράς καθοριζομέ-
νης είς αμφοτέρας τάς περιπτώ-
σεις, επί τή βάσει τής έν τώ πω-
λητηρίω άναγραφομένης ή άναλο-
γούσης τιμής κατά στρέμμα ή
τετρ. μέτρον.
Την έντός τής ώς άνω διετίας
καταμέτρησιν δικαιοΰται νά ζητή¬
ση καί ό άγοραστής, ή δέ δαπά¬
νη τής καταμετρήσεως, είς αμφο¬
τέρας τάς περιπτώσεις, βαρύνει
τόν αγοραστήν, ώς έπίσης καί τά
ϊξοδα, τέλη κλπ. τής τυχόν σνν-
ταχθησομένης συμπληριοματικής
σνμβολαιογραφικής πράξεως
4. Έν περιπτώσει σνμμετοχής
είς δημοπρασίαν πλειόνων τοΰ ε¬
νός πρόσωπον, πλειοδοτούνταιν ά¬
πό κοίνον καί άναδείξεως τούτων
ώς τελευταίον πλ.ειοδοτιόν, άπαν¬
τα τά πρόσωπα ταυτα καθίσταν-
ται, άπό τής είς την δημοπρασί¬
αν συμμετοχής αυτών καί έπέκει-
να μέχρι τής ύπογραφής τοΰ άγο-
πα)λητηρίον συμβολαίου καί τής
όλοσχεροΰς έξοφλήσεως τοΰ τιμή¬
ματος, είς περίπτωσιν πιστώοεοις
μέρους τούτου, ΰπεύθυνα έναντι
τοΰ πωλητοΰ άλληλεγγύιος καί είς
ολόκληρον έκαστον διά πάσαν έκ
των όρον τής διακηρύξεως, των
όριον σνγγραφής υποχρεώσεων κα'ι
τή; παρούσης πράξειος άπορρέου-
σαν υποχρέωσιν, πάσαι δέ αί πρός
τόν πωλητ'ν κοινοποιήσεις καί
πράξει ς ένεργοϋνται άπό κοινοΰ
καί έκ σύμφωνον παρ' απάντων
των πλειοδοτικόν, μή θεωρούμεναι
&λλθ)ς ίγκνροι καί νόμιμοι, μη-
δέ σννεπαγόμεναι υποχρέωσιν τι¬
νά διά τόν πωλητήν.
Πάσαι αί πρός τούτονς κοινο¬
ποιήσεις τοΰ πιολητον, όντος ύπο-
χρέου είς άδιαίρετον παροχήν μό
νόν είς πάντας άπό κοινοΰ, θεω-
ροΰνται ίγκνροι καί νόμιμοι καί
ύποχρεοΰσαι άπαντας, γενόμεναι Ι
στο) καί πρός ε'ν« τοντοιν.
5. Πάντα τά μέλη τού τυχόν ά-
γοραστοΰ Συνεταιρισμόν απε¬
ριορίστου ευθυνής υποχρεούνται
άλληλεγγύως καί είς ολόκληρον ε
καστον είς την πληροομήν τοΰ τι¬
μήματος καί των τοκοχρεαιλυτι-
κών δόσεων, έν περιπτώσει πιστο')
σεως μέ-ρους τοΰ τιμήματος καί
έξοφλήσεως τούτου διά τοκοχρεω-
λυτικών δόσεων καί έξόδίον έν γέ '
νει, μέχρις δλοσχεροϋς έξοφλήσε- |
ως τοΰ χρέους τοΰ Συνεταιρισμόν
πρός τόν πωλητήν, διά τό πέραν
τής άξίας τής περιονσίας τοΰ Συν
εταιρισμοΰ τυχόν υπόλοιπον των
ώς δνω άπαιτήσεων τοΰ πωλητοΰ.
Έν περιπτώσει δέ άναγκαστικής
εκτελέσεως έκ μέρους τοΰ ΟΔΔ
ΕΠ πάσαι αί σχετικαί κοινοποιή¬
σεις, άπό τής έπιταγής πρός πλη¬
ρωμήν καί τής κατασχέσεως, μέ-
χρι τής περιλήψεως κατακυροπι-
κής εκθέσεως καί εγκαταστάσε¬
ως τοΰ νέου άγοραστοϋ, ένεργοϋν¬
ται έγκΰροίς είτε είς τόν Συνεται
ρισμόν, είτε μόνον είς τόν Γραμ-
ματέα Προτοδικών τής περιφερεί
άς τοΰ κτήματος.
6. Έν περιπτώσει πιστιόσεως
μέρους τοΰ τιμήματος καί έξοφλή
σεο>ς τούτου διά τοκοχρεωλυτικων
δόσεοον, ό άγοραστής, μόνον αν
έγκρίνη δι' αποφάσεως τού τύ οι¬
κείον Συμβούλιον, δύναται νά
καταβάλη, έκτός των καθοριζομέ-
νων τοκοχρειολυτικων δόσεων καί
μέρος ι] ολόκληρον τό ύπόλ^οιπον
τοΰ όφειλομένου εισέτι κεφάλαιον,
ότε όφείλει νά καταβάλη επί πλέον
καί άποζημί'οσιν υπέρ τοϋ πωλη¬
τοΰ, Γσην πρός τόκον διά 45 ημέ¬
ρας επί τοΰ ούτω προκαταβαλλο-
μένου ποσοΰ κεφαλαίου, λογιζομέ-
νου τοΰ τύκον τούτοΐ' επί επιτο-
κίιο 10%. Τό μειωμένον, συνεπεία
των τοιούτων καταβολών, υπόλοι¬
πον θά εξοφλήται έντός τής άρχι
κης προθεσμίας μειουμένης άνα-
λόγοις τής τοκοχρειολντικής δό-
σειος.
7. Πρός ασφάλειαν τοΰ τυχόν
πιστουμένον μέρονς τοΰ -;μήμ(ΐτος,
των τοκοχρεωλυτικόν δύσεων, των
τόκιον ΰπερημερίας, των τνχόν έ-
ξόδίον πυρασφαλείας καί πάσης
έν γένει δαπάνης μέχρις δλοσχε¬
ροϋς έξοφλήσειος, έγγράφεται πρώ
τη ΰποθήκη επί τοΰ ποθούμενον
κτήματος, δυνάμει τοΰ συμβολαί-
ου άγοραπιολησίας, δαπάναις τοΰ
άγοραστοϋ καί έπιμελεία τοϋ συν-
τάξαντος τό σΐ'μβόλ.αιον άγοραπιο
λησίας σνμβολαιογράφου.
8. Έν περιπτώσει, καθ' ήν έν
τώ έκποιηθέντι κτήματι ϋπάρχει
οίκοδομη, μέρος δέ τοΰ τιμήματος
τύγχανε έξοφλητεον διά δόσεοιν,
δ άγοραστής ύποχρεοΰται οπιος
διατηρή ήσφαλισμένην κατά τοΰ
πυρός την οικοδομήν μέχρις δλοσ¬
χεροϋς έξοφλήσεως τής πρός τόν
πιολητήν όφειλής τον.
9. Έπ<ΐναληφθείσης, κατά τά; διατάξε-ις τοΰ αρθρον 13 τής πα¬ ρούσης Κανονιστική; Διατάξεο>;
τής δημοπρασίας, δικαιοΰται ό
πωλητής νά έγγράψη ύποθήκην έ
πί τή; ακινήτου περιουσίας τοϋ
τελευταίον πλειοδότου, πρός άσφά
λειαν τοΰ δλου τιμήματο; ή τής
τυχόν επί Ελαττον διαφοράς τού¬
του, βεβαιουμένης υπό τοΰ οίκείου
Συμβουλιον.
10. Άπό τής έκπνοής τής κατά
τό άρθρον 9 τής παρούσης Κανο-
νιστικής Διατάξεως προθεσμία;
πρός κοινοποίησιν τής έγκρίσεως
των Πρακτικών τής δημοπρασίας,
εάν δέν προσέλθη έντό; αυτή; ό
τελενταίος πλειοδότης, ώς καί ά¬
πό τής έκπνοής άπράκτον τής κα¬
τά τό άρθρον 10 οκταήμερον προ
θεσμίας, ό κίνδυνο; καταστροφάς
ή χειροτερεύσεως τοΰ πράγματος
βαρύνει τόν τελενταΐον πλειοδύ-
την.
11. Δέν έπιτρέπεται ή ύποκατά-
στασις των τελνενταίων πλειοδο-
των υπό τρίτων προσόπων.
2ΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΑΝ
120.000 τ. ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΤ
Δ(!>δεχα προσφοραί ύπεβλήθη-
σαν είς τόν χθεσινόν διαγωνι¬
σμόν διά την προμήθειαν υπό
τοΰ ύ^ψο^ίοΐ) 120.000 τόννων
άρα,βοσίτου, πρός κάλυψιν έγχω
ρίων άναγκών. ΑΙ προσφϊραί
αυταί προέρχοντΧι ατ:ί τους εμ
πορικούς οΗ^ς Κούβ- ΙΙήβυ.
ΚοντινεντΧΛ, Μποΰνκε Κάργ-
κυλ, Φόξ- Άμέρικαν Ι.Β.Σ. Γ·
ουνάίτεντ Γκρήν, Ντρέυφους.
Κάρμακ καί Μέρμουντ καί ϊ-
φοροΰν την έντίς τοΰ προτε:
νομένου υπό τοΰ Δημοσίου γοο
νού προμήμειαν τής προαναφε-
ρομ^νης ποσότητος άραβοσίτου.
οδΊαγωνϊσμοσ ββ-
δι ατην προμηθειαν
ΑΡΑΒΟΣΙΤΟΥ
ΚΑΤΕΚΥΡΩΘΗ
Κατεκυρώθη είς τά; εξαίρει
α; «Κοντινένταλ» χαί «Κου/»
δ διαγωνιυμός διά την προμήθει
αν υπό τ0ο Δ-ηιπί™ 120.000
Τόννων άραβοσίτου. Ή κατανο
μή των ποσοτήτων εγένετο διά
τρ:ών φορΤίο)ν τών 25 — 30*.
000 τόννων εί; τήν «Κοντιν^ν-
ταλ» -/.αί ένός είς την «Κούχ».
ΑΔΕΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΤΗΣ
1ΙΡΟΤΟΝΤΩΝ ΔΙΑΙΤΗΣ
ΚΙΣ 21 ΑΡΤΟΠΟΙΟΤΣ
Είς 21 άρτοποιοΰς της περιοχής
Αθηνών έχορηγήθη αδεία, δι' άπο
φάσεως τού γενικόν γραμματεως
τοΰ υπουργείον Κοιν. 'Τπηρεσιών
κ. Μρξη, παρασκενή; προϊόντοιν
διαίΐης διά διαβητικονς έξ άλεν-
ο<ι)' όλλανδικής προείενσειος έμ- πλουτισΜενων μέ «γλοίνην». θεο)ρούμενον ώς σνμπληροΰν τό ά- νιοτέ·ρα) άρθρον τοΰ ΚΙΝΔ, προ- βλέπει ότι: «Εάν ό λιμήν προορισμοϋ τοΰ πλοϊον δέν κείται είς τήν Μεσό¬ γειον καί τήν ΕνροΊπην ή καταγ- γκλθεϊσα σύμβασις παρατείνεται αντοοικαίιος μέ-χρι έξενρέσειος νο- μίμου άντικαταστάτου τοο καταγ γειλαντος τήν σύμβασιν ναυτικόν, Λλλα πάντως ούχι πλέον τό>·ν 6
μηνων άπό τής καταγγελίας της,
προκειμένον δέ περί ταξιδίου είς
λιμένας Ανστραλίας καί Ειρηνικόν
ουχί πέραν των 9 μηνων άπό τή;
καταγγελίας της».
Καί ότι:
Ή έκ μρρονς τού ναυτικοΰ λύ¬
σις τής συμβάσρίος εργασίας ανευ
νομίμου δικαιολογίας πρό τής λή¬
ξεως τής άνειλημμένης νομίμου ί'
ποχρεωσεώς τού αποτελεί Οαρν'ι
ππθαρχικήν παραπτομα τοίτοιι
κατά τήν έννοιαν των διατάξεων
Π.
II.
Κ. Ε. Ν. καί διόκεται κα¬
τά τάς ο'ικείας διατάξεις τού κώ-
Λικος».
Συνεπεία των ανωτέρω, ο πλοί-
αρχος δύναται νά αρνηθή τήν έκ
ι ου πλοίου απόλυσιν τοΰ σνμπλ,η-
ρωσαντος ΰπερδωδεκάμηνον ύπη-
μεσίαν ναυτικόν, υπογράψαντος
σύμβασιν άορίστον χρόνου ?οτο>
καί αν α'ιτήση ούτος νομίμως την
ΛαταγγελΙαν ταύτην, μέχρις έξαν-
τλήσεως των ώς άνιο τιθέμενων
χρονικών δρίιον, νποχρεονμένου 6
μω^ έκ παραλλήλου, δπιος, δμα τη
νομίμω καταγγελία μεριμνά Αμρ
λητί πρός εξεύρεσιν άντικαταστά-
τον τοΰ καταγγείλαντος τήν σύμ¬
βασιν ναυτικυΰ.
Δέν δύναται έν τούτοις ό πλοί-
αρχο;, κατά τήν άποψιν τής ΰπη-
ιΐε,οίας, νά άποστερήση τόν ναυτι¬
κόν τοΰ δικαιόματος παλιννοστή-
οεος δαπάναις τοΰ πλοίου, έφ' ό¬
σον απεδέχθη τήν απόλυσιν τού
καθ' οιονδήποτε χρόνον καί άπό
οιονδήποτε λιμένα, μετά την συμ-
πληριοσιν έτησίας υπηρεσίας διά
τονς κάτιοθι λόγον;.
"Η διάταξις τοΰ αρθρον 1 τού
Ν.Δ. 2652)5.·», δι' ής παρατείνε¬
ται αϋτοδικαίιος ή προθεσμι ι λή¬
ξεως τής συμβάσεως ναυτολογή-
οεως άορίστου χρόνον μέχρις εξ
ή έννέα μηνών κατα περίπτωσιν,
Μίθορίζει τά άνώτατα ορια τής
ηροθεσμίας έντός τής οποίας δέ¬
ον νά εξευρεθή καί αποσταλή ό
αντικαταστάτης τοΰ νομίμως κα-
ιοιγγείλαντος τήν σύμβασιν ναυχι-
<«ον. Δέν άποκλείει ίίμικς την περίπτω σιν απολύσεως τούτου νομίμως .τρό τής έξαντλήσεως των ώς α- ν(ο πρυθεσμιών κα ι πρό τή; άφί- ξε-ω; τοϋ άντικιιτιιστάτου, εάν ό ΛΛοίαοχο; αποδεχθή, άνεΐ' θετικήί έναντιώσεως την απόλυσιν τού ναυτικόν, πράγμα τό οποίον ση- μαίνει ότι έκ τής τοιαύτης άπο λύσεως δέν τίθεται έν κινδύνω η άοφάλεια τοΰ πλοίου. Τουτο ένισχύεται καί έκ δικαστη ριακής κρισεωσ των δικαστηρίων τά δποία απεφάνθησαν ότι ή άπό- λνσις τοΰ ναυτικόν «τή αίτήσει τού», έφ' όσον δέν προκύπτει σα- φή; καί ένεργό; έναντίωσις τοΰ πλοιάρχου πρός τούτο, θείορεϊται ώς γενομένη «άμοιβαία ουναινέ- σει» δικαιονμένου ώς έκ τοΰτοΐ' έξόδων παλιννοστήσεως. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑΙ ΟΦΕΙΛΑΙ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΠΡΟΣΘΚΤΩΝ ΤΕΛΩΝ Δι' έγκ.νκ.λίουτοϋ "Τπουργυύ Κιιι νωνικών 'Τπηρεσιών, άπευθυνομέ- νην πρός άπαντας τοϋς άσφαλιστι κοϋς όργανισμοΰς, διευκρινίζεται ίί¬ τι δυνάμει τοΰ νόμου 247)1969, ά παλλάσσονται των προσθέτιον τε- λών καί αί όφειλαί (ά άναγύμεναι είς τό χρονικόν δκίστημα άπό 1ης Απριλίου 1967 μέχρι τής 31ης Μαρ τίου 1968, είς περίπτωσιν άμεσον καταβολής, έντός τού τρέχοντο, μηνός Αύγούστου των όφειλομέ- νων άσφαλιστικών εισφορών. Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΡΕΤ^ίι ΑίίΙ ΒΙ3ΜΗΧΑΑΙΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞ ΩΣ Τού ΣΤΑΝΛΕ'Τ· ΧΕΤΤΤ Διευθ υντοΰ είς τό Κολέ-γγιον δεύσειυς τοϋ Νόττιγχαμ τής Άγγ λίας. Έκπαι- Ή περίοδος δυσχερειών, τήν ο¬ ποίαν διέοχεται ή βρεταννιν.ή οίκο νομία έπισκιάζει τήν πρόοδον ένός τομέως άναπτύξειος τής Έκπαιδεύ σεως. Τούτο δέ άληθενει παρά τήν πρόσφατον απόφασιν όπως άναβλη θή επί δύο ετη ή αύξησις τοΰ δ- ρίου ήλικίας ΰποχρειοτικής έκπαι- δεύσεως άπό 15 είς 16, δι' οίκονο- μικοΰς λόγους. Ή βελτίιοσις είς ποσότητα καί ποιότητα άπό τοΰ ε τους 1945 άποδεικνύει μίαν ΰγιά τάξιν προτεραιότητος τοΰ παρελ- θόντο; καί μίαν μεγάλ.ην έλπίδα διά τό μέλλον. Ή έκπαίδενσις, πά ρά τόν έ'νιονον άνταγωνισμόν, εχει αύξήσει τό μερίδιύν της είς τάς κρατικάς δαπάνας άπό 3,5% τό ε- τος 1955, είς 5,5% τό 1965 —ήτοι 560 έκατομ. λΐρας είς 1.784 Ικα- τομμύρια λίρας. Παρ' οίας τάς οίκονομίας, τάς όποία; ανήγγειλεν ό προίθυπουρ- γός τόν παρελθόντα Δεκέμβριον, ύπολογίζεται Οτι αί δαπάναι τή; έκ παιδεύσεως θά άνέλθουν τό 1968 —1969 είς 2.000 έκατομ. λίρας έν συγκρίσει μί: 1.940 έκατομ. λίρας τό 1967—1968. Ή αύξησις των έ- πενδύσεων είς τοιαύτην κλίμακα ά ποδεικνύει βασικήν οικονομικήν υ¬ γείαν ώς καί προθυμίαν πρός άπο ποίησιν άμέσου όφέλους υπέρ μιάς μακροπροθέσμου άναπτύξεως. Τίπο τε δέν άποδεικνύει τό γεγονός τοΰ το καλυτέρα, όσον ή ανάπτυξις τής άνοιτέρας έκπαιδεύσεως (ανιο των 18 έτών). Τά πανεπιστήμια είς τήν Βρεταν νίαν είναι αντύνομοι όργανισμοί, γεγονός τό οποίον εχει ορισθή ά¬ πό νόμον έγκριθέντα άπό τήν βον- λήν. Δεκαεπτά νέα Πανεπιστήμια δέκα έκ των οποίων άφοροϋν κυ- ρίως τήν τεχνολογΐαν, ίδρύθησαν άπό τοΰ 1955, ένώ δλα τά παλαιό- τερα Πανεπιστήμια έπραγματοποί ήσαν έπεκτάσεις. Ό φοιτητικός πληθνσμός ανήλθεν άλματωδώς ά¬ πό 92.111 τό 1957, είς 188.894 τό 1967, χωρίς ταυτοχρόνως νά μειωθή τό επίπεδον τοΰ φοιτητοΰ. Τά χρήματα των φορολογουμένων τά όποϊα χορηγοννται διά τά παν¬ επιστήμια εχουν αυξηθή άπό 29 έ- κατομμύρια λίρας τό 1954)55 είς 146,6 έκατομ. λίρας τό 1964)65, ένώ τύ ποσοστόν αύξάνει συνεχώς. Τά χρήματα τοΰ δημοσίου δέν δε- σμεύουν τά Πανεπιστήμια μέ δημό σιον έλεγχον. Τά Πανεπιστήμια, μέ" σψ μιάς κεντρικής έπιτροπής, κα- τανέμουν αναλόγως τά διαθέσιμα ποσά μεταξύ ταιν καί παραμένουν άνεξάρτητα παρ' όλον ότι έξαρτών ται άπό δημοσία κονδύλια. Τόν ρυθμόν αυτόν άναπτύξεως ύπερβαίνει κατά πολ.ύ ή επέκτασις των Κολλεγίων Έκπαιδεύσεως των σχολών, δηλ.αδή ποΰ είναι ΰπενθυ- νοι διά τήν έκπαίδενσιν διίΐασκά- λων. Άπειλούμενα μέ μίαν άπελπι στικήν έλλειψιν έκπαιδεντικών λει- τονργών, τά Κολλέγια αύτά, πα¬ λαιά καί νέα—ϊχονν ανξήσει τήν βαθμόν, χάρις είς τήν έντατικήν χρησιμοποίησιν των μέσον των καί τήν σκληράν εργασίαν τον προσω¬ πικόν των. Ούτω, ό άριθμός των έπαιδευο- μένιον καθηγητών ανήλθεν άπύ 25.541 τό 1956 είς 94.000 τό 1967. Τό άποτέλεσμα είναι ότι ή άναλο γία μαθητών - καθηγητών είς τά σχολεία μειοΰται σταθερώς καί ά- πεφενχθη μία σοβαρά έλλειψις κα θηγητιον. Ή ποιότης δέν έθνσιά- σθη υπέρ τής ποσότητος —τό έναν τίον μάλιστα. Τό 1960 ή Οασική διετής έκπαίδενσις ανήλθεν είς 3 ετη καί άπύ τοΰ 1950 οί ίκανώτε- ροι σπουδασταί εχουν τήν δυνατύ- τητα τετραετοΰς έκπαιδεύσεως. Πλήν των Πανεπιστημίων καί των Κολλεγίον Έκπαιδεύσεως, ύ- πάρχει μία ποικιλία ίδρυμάτων, τα. όποϊα χρηματοδοτούνται καί διοι- κοϋνται τοπικως καί τά όποϊα ά- νέρχονται είς 8.925. Ταυτα περι- λαμβάνονν τά Πολντεχνεϊα εοις Ά γροτικά Ίνστιτοΰτα καί άφορούν κνρίιος επαγγελματικήν έκπαίδεν¬ σιν διά παιδία δνω των 18 έτων. Τά 3 έκατομμύοια φοιτητών, πον φοιτοΰν είς αύτά τά Ίδρύματα, δύ νανται νά παρακολονθονν σειράν μαθημάτιον, πον διδάσκονται είτε ολόκληρον τήν ημέραν είτε ώρισμέ νας ώρας τής ημέρας, είς μεγά¬ λην ποικιλίαν έπιπέδοη'. Ή έργασία των ίδρυμάτων αυ¬ τών είς ύψηλά έπίπεδα δύναται ευ¬ κόλως νά σνγκριθή μέ τήν εργα¬ σίαν οιονδήποτε Πανεπιστημίου, παρ' όλον ίίτι άναγνωρίζεται συ- χνοτερα μέ ενα έπαγγελματικόν τίτλον ή μέ ενα δίπλωμα τοΰ Συμ- βουλίου Έθνικών Άκαδημαικών ΙΙτυχίων, παρά μέ πανεπιστημια- κον τίτλον. Παρ' όλον ότι ή πλειο|ιηφία των φοιτητών παρακολ.ουθούν μαθήμα- τα κατά τάς απογευματινάς μόνον ιορας, έν τούτοις τά μαθήματα, πον διδάσκονται ΰλην τήν ημέραν ή αί σειραίμαθημάτιον «σαντουιτς» (έναλλασσόμενοι περίοδοι έκπαιδεύ σεως είς την βιομηχανίαν ή τύ εμ¬ πόριον καί μαθημάτον είς τό κολ λέγιον), είναι έκείνα ποϋ εχονν πε ρισσότερον αυξηθή. "Ητοι άπό 67. 000 φοιτητάς τό 1955,ε'ις 200000 καί πλέον τό 1966, έκ των οποίων οί 162.38 παρηκολούθησαν μαθήμα τα πανεπιστημιακοΰ επίπεδον. Ή οίκονομική βοηθεία, ή όποία δίδεται είς τού; Βρεταννούς φοι- τητάς, δέν συγκρίνεται μέ τήν βο¬ ήθειαν καμμιά; άλλης χώρ«ς τοϋ Δυτικοΰ Κόσμον. Κάθε φοιτητής, ό οποίος είσέρχεται είς ενα άνεγνιο ρισμένον ίδρνμα διά νά παρακολον θήση μίαν άνεγνωρισμένην σειράν μαθημάτων, θά λάβη τά άναγκαϊα χρήματα διά νά συμπληρώση τάς σπουδάς τού. Ή έκπαιδευτική άρ- χή τής περιοχής κατοικίας τού θά καταβάλη τά δίδακτρά τού είς οι¬ ονδήποτε βρεταννικόν 'ίδρυμα καί, άναλόγιος τοΰ επίπεδον ε'ισοδήμα- τος των γονέων τού, θά πληρώση είτε ενα τμήμα, είτε δλα τα έ'ξο- δα ΰπνου, διατροφής καί ταξιδί¬ ου. Σήμερον, περισσότερον άπό κά θε- άλλην φοράν, οί προικισμένοι νέοι τής 13ρεταννίας εχουν πολυ μεγάλας εύκαιρίας διά νά σταδιο δρομήσουν καί οί φοιτηταί προέρ- χονται άπό τόσον μεγάλην ποικι- λάαν κοινωνικών τάξεο>ν, όσον είς
καμμίαν άλλην εϋρωπαϊκήν χώραν.
Τό σνστημα ανωτέρας έκπαιδεύσε¬
ως είναι άποτέλεσμα μιάς κοινωνι
κης μεταβολής ώς καί δ κυριώτε¬
ρος παράγων διά τήν έπιτάχυνσιν
τοΰ ρυθμόν τής μεταβολής αυτής.
Αί τόσον μεγάλαι έπενδύσεις
είς τήν ανωτέραν έκπαίδενσιν, αί
οποίαι προέρχονται άπό περιωρι-
σμένα έθνικά κεφάλ.αια, άποδεικνύ¬
ει τήν ύπαρξιν μερίμνης διά τό
μέλλον, γεγονός τό οποίον προξε-
νεί είς τόν λαόν μακροπρόθεσμον
εμπιστοσύνην.
ΕΙΛΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ^ ΤΟΥΡΚΙΑΝ
ΑΓΚΤΡΑ, Λυγοΐ'οτος — Κιι- περιρκτικύτητος .Ίσον καί ή.;τό ,',.
τα πληροφορίας δημοσιενομένας | πό»|»εως ποιότητος χαλκηΰ κ(ΐτιιηι,
είς τύ ίβδομαδιαϊον ένημεοωτικύν κννονται άνώτεριι ίίλων των „< ή ί δά Η ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΠΟ ΤυΝ ΦΟΡΟΝ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΙΒ, Λ,ΙΝΗΤΩΝ Ή ποοβλεπομένη έκ τοΰ νόμου άπαλλίΐγή των δημόσιον ϋπτιλλή- λιον άπύ τύν ςόρυν μρταβιβάσεοις άκινήτων ίσχύει καί ϋταν η άγο- ρά τοΰ ακινήτου γίνεται άπό κοι¬ νοΰ υπό τής δημοσίου ύπαλλήλου γυναικός καί τοΰ μή Εχοντος ί- διότητα δημοσίου ΰπαλλήλου σνζύ γου της· Τοιοιιτοτρύπιος έκρινεν είς την νπ' αριθ. 905)1969 από¬ φασιν τού τό Φορολογικόν Έφε- τεϊον Αθηνών. Κατά τάς κειμένας διατάξε.ις— άναγράφιεται είς τήν απόφασιν — οί έχοντες ΰπερδεκαετή μόνιμον υπηρεσίαν είς τύ Δημόσιον δημόσι- οι ΰπάλληλοι, εάν είναι εγγαμοι καί δέν τυγχάνουν τόσον αύτοι ό¬ σον κα'ι (ά σύζυγοι κύριοι κατά πλήρες δι-καίομα ίδιοκτησίιις ή ί- σοβίου έπικπρπίας ή οίκήσειος άλ¬ λης οικίας ή δκιμερίσματος τντύς τής Ελλάδος, άπα/.λάσσονται τοϋ φύρου μεταβιβάσεοις άκινήτι ,ν κα- τά την ΰπ' αυτών αγοράν '.'.ατοι- κίτις, έχούση; έπιΐ(άνϊΐαν μρχοις 120 τ.μ. καί μέχρι τού ποσοΰ των 300.000 δραχμων. Κατά τάς ιδίας έξ δλλου διατάξεις, δάνεια το- κοχοεοιλυτικής άποσ6έσε(ος δύναν¬ ται νά συνάπτωνται παρά τοΰ Τα- μείου ΙΙαπαρακαθηκιον καί Δανεί¬ ον, ώς καί τοΰ Ταχυδρομικοϋ Τα¬ μιευτηριον καί πρός άποπεράτιο- σιν, συμπλήριοσιν ή επέκτασιν ΰ- φισταμένιον οίκιών, άνηκονσών κα τά ."ΐλ.ήρες δικαίωμα Ίδιοκτησίας είτε είς τύν δικαιοΰχον ύπάλλη- λον, είτε είς τήν σύζυγον τού. Άπό τάς διατάξεις αύτάς — προστίθρτ,ιι είς τήν απόφασιν — σαφώς πρ: .νπτει, ίίτι δι' αυτών £ πιδιώκεται ή βάσει ένιαίου προ- γράμματος παροχή διευκολύνσεων πρός τοϋς ίσοβίους ή μονίμους πό λιτικον; ΰπαλλήλονς, διά τήν άπό κτησιν ίδιοκτήτου κατοικίας πρό; στέγασιν των οικογένειαν των. Προκύπτει έπίσης, ότι ή προδλε- πομένη ΰπ' αυτών απαλλαγή έκ τον φόρον μεταβιβάσεως ίσχύει, έφ' όσον συντρέχουν καί οί λοιποί (Ίροι, οχι μόνον δταν ή άγορά τοϋ ακινήτου γίνεται έκ μερους μόνον τού ΰπαλλήλου, άλλά καί δταν αυ¬ τή γίνεται άπό κοινοΰ υπό τής δή μοσίου ΰπαλλήλον γυναικός καί τού μή δημοσίου ύπαλλήλου συζύ- γου της. Διότι καί είς αυτήν τήν περίπτωσιν έπιτυγχάνεται ό διά των ανωτέρω διατάξεων έπιδιοχ- θείς σκοπός τής διενκολύνσεοις πρός απόκτησιν ιδιόκτητον στέγης, υπό τή; οικογενείας τοΰ ΰπαλλή¬ λου, άποτελούσης ένιαίαν οίκονο- ιιικήν μονάδα. Άντίθρτο; ίς>μηνευτική έκδοχή
__ καταλ.ήγει ή απόφασις — υπο¬
στηριζόμενη κια υπό τοϋ έκκα-
λοΰντος Δημοσίου, κατά τήν όποι¬
αν ή ώς άνο έκ τοϋ φόρον μετα¬
βιβάσεως απαλλαγή χωρρϊ κια διά
τήν πρρίπτωσιν τής άγοράς ακι¬
νήτου ΰπύ τής σνϊύγου τοΰ ΰπαλ·
λήλου, ΐίχι ΰμιος καί άντιθέτο;, ή¬
τοι διά τήν περίπτωσιν τή; άγο¬
ράς ακινήτου καί υπό τοΰ συξύγου
τής ΰπαλλήλου, άντίκειται είς τύ
πνεϋμα καί τήν 6ούλησιν τοΰ νο-
μοθέτου των άνοιτέρω διατάξεων.
ΔΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ συσκευών
Τηλεοράσεως κχί τηλ«πικοι-
νωνιακοΰ ύλικοϋ. Ή γνωοτή
■παγκο-σιιίω; κχσσιτετεροκόλ-
λησι; τοΰ ΆγγλικοΟ 'Εργο-
στασίου «Μουλτικορ Σόλντερς
Λ.τ.5.» Ζητήσατε τιμάς καί
προσπέκτου; άπό τήν Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ
Σ. ΟΥΛΚΕΡΟΤΛΟΎ, θησέ
ως 7, Δ' Τροφός. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
ΠΩΛΕΙΪΑ! είς τιμήν εύκαι-
ρΐας 40 χιλ. δραχμών καθαρά
τοΐς μετρητοΐς οικόπεδον έκτός
σχεδίου είς απόστασιν 600 μ.
όπό την θάλασσαν είς Αγ. Ά-
ποστόλονς Καλάμον Άττικής ε¬
κτάσεως 3ΟΌ τ.μ. έντός ρυμο-
τομημένης εκτάσεως καί άλλων
οί/οπέδων μέ δυνατότητα τταρο
Χ ής ύ&ρεύσε:ος καί ήλεκτροφω-
τί:·εως.
Τηλεφωνήσατε 316.406
8—10 π.μ. καθημερινώς.
Δελτίον τοΰ Κέντρον Ο'ικονομικής
Ανορθώσεως, τό Σνμβούλιον
Συνδέσεως τής Τουρκίας μετά τής
ΕΟΚ κατά τήν τελευταίαν συνεδρί
(ΐν αΰτοΰ άπρδέχθη ϋπιος τρθή εν
ισχύϊ άπό τή; 1ης Δεκέμβριον
1969, χρονολογίας ενάρξεως τής
με^αβατική; φάσειος τής Σννδέ-
σεο)ς, ειδικόν δασμολόγιον μέ μρι
(ομένας κατά ποσοστόν 60 — 70%
τελιονριακονς δασμούς, διά τά έξ-
αγώγιμα τούρκικα προϊόντα τ<ι έξαγόμενα είς τάς άγοράς των χωρίον — μελών τής Κοινής Ά¬ γοράς. Ή Τουρκία είς άντάλ.λαγ- μα θά θέση έν ισχύϊ άπό τή; ώ; ανω χρονολογίας μειωμένον δα- σμβλόγιον διά τάς μηχανάς καί τά άνταλλακτικά μηχανων τά εισ αγόμενα έκ των ανωτέρω χωρίον ρίς την Τουρκίαν. ( ΙΛΡΤβΗ ΤΠΟΤΡΓΕΙΟΝ ΛΛΣΩΝ ΡΠΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ Ό πρωθυπουργός κ. Ντρμιρρλ, κατά τήν πρόσφατον είς Σταμ- πονλ επίσκεψίν τού συνομιλών μέ τοΰς έκποοσώπους τοΰ Τύπου αν¬ ήγγειλε την ίδρυσιν ΰπουργείου Δασών, τοϋ οποίον, είπεν, ή "ίδρυ¬ σις εκρίθη έπιτακτική πρός συν- τονισμύν των εργασιών αί οποίαι καλΰπτουν τό σύνολον των προ- βλημάτοιν των κλάδιον δασοπονί- «; καί τεχνολογίας τοϋ ξύλου. 'Τπουργός Δασών διωρίσθη ό βουλευτής 'Λρτβίν κ. Σαμπίτ Ό- σμάν Ά6τϊί, άπόφοιτος τή; Σχο- λής Δασών τού Πανεπιστημίου Αγκύρα;. Ούτο; πρό τής έκλο- γής τοιι είς τό άξίιομα τού βο'- λευτοΰ διετέλ^εσε γενικός διευθυν- τής τής περιφρρειακής Λιευθύνσε- ο>; Δασών εί; ΜρρσΙνην τή; ΝΑ
Μικρασία;, άναπτύξα; εξαίρετον
δραστηριότητα.
Η ΑΝΑΠΤΤΞΙΣ ΤΩΝ
ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΤΝΑΛΛΑΓΩΝ
ΤΟΤΡΚΙΑΣ — ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
"Ως προκύπτει ϊκ στοιχείον πα-
ρεχομρνίον άρμοδίιος ή Δ. Γερ-
μανία άπέβη ό πραγματικός έμ-
πορικός έταίρος τής Τσυρκίας, κα
χρι σήμερον εί; διάφορα ημ,,,
τής Τονρκίας άποκιιλνφθέντων τοι
II
ΜΕΤΑΝΛΣΤΕΤΣΙΣ ΕΙΣ
Τ(3ΤΡΚΙΑΝ ΤΩΝ ΤΟΤΡΚΩΝ
ΤΗΣ Ι5ΟΤΛΓΑΡΙΑΣ
Τουρκική άντιπροσωπεία {^;,
την ήγεσίαν τού έκ διευθυντήν
τοϋ ύπουργείου Έξιοτερικών χ,
Σεμίχ Μπαράν άνεχυ>ρησεν χήν
Κυριακήν 17 τρέχ. μηνός μετα-
βαίνονσα είς Σοφίαν, ίίποις άνταλ
λάξη μέ τούς Βονλγάρονς έπισή-
μους επιστολάς διά τήν ίναςξιν
τής ίσχύος τής σνμφιονίας τή;
σνναφθείσης τόν Σεπτέμβριον τού
196ί!, περί μεταναστεύσεως είς
Τουρκίαν των έν Βουλγαρία Τούο
κιον, μελών τονρκικών οίκογενΕΐ-
ών, των οποίων δλλα μέλη εχουν
ήδη άπό καιρόν μεταναστεύση καί
έγκατασταθή είς Τονρκίαν. Ή με-
τανάστενσις των Τούρκων τούτον
θά αρχίση άπό τοΰ προσεχούς Σε
πτεμβρίον, ΰπολογίζεται δέ Οτι
ούτοι θά άνέλθονν είς 150.000.
Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ
ΚΚΒΙΟΜΗΧΑΝΙΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΤΟΤΡΚΙΑΣ
Εγνώσθη ότι είς Μαλάτειον
τής ΝΑ Τονρκίας Ιδρύθη υπό φο·
ρέων ίδιωτικής πριοτοβουλΐας Ά-
νώνυμος Έταιρία Βιομηχανίας
Κτηνοτροφών, ρ'ις τήν οποίαν έ¬
χορηγήθη υπό τοΰ νπονργείου Έμ
πορίον αδεία ανεγέρσεως εί; Μα¬
λάτειον βιομηχανικής μονάδος πα-
οαγωγής κτηνοτροφών, συνολικής
δαπάνης κατασκευίϊς 5 έκατ. λι-
ρών. Ή βιομηχανία αυτή, ή δποία
Οά αρχίση νά λειτουργή έντός το»
προσεχούς ετους θά παράγη έτη-
οίως κτηνοτροφάς 20.000 τόννων.
Έξ δλλου, τόν προσέχη
βριον θά τεθοϋν τά θεμέλια τής
βιομηχανίας παραγιογής αυτοκίνη¬
τον τύπου Ρενώ, τήν δποίαν ί-
δρύει είς Προΰσαν τό ίδρνμα εξυ¬
πηρετήσεως Στρατόν άπό κοινοί
μετά τής γαλλικής αύτοκινητοβιο·
μηχανίας Ρενώ. Τά τονρκικά Λί
τοκίνητα τύπον Ρενώ θά τεθοΰν
εί; τήν αγοράν πρός πώλησιν ίβ
λύι))ασα τό 22% των τουρκικών ' βραδύτερον έντός τοΰ 1971 χαί
ίζαγιογών καί τό 2.ί> των εισ- θά είναι κατά πολν εύθηνότερπ
οιγοιγων. Κατά τάς αύτάς πάντοτε των γαλλικίόν όμοειδών τοιούτοΛ1
.τ/.ηροφορίας ή Δ. Γερμανία κα- ; ΑΞΙΟΛΟΓΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΠΚΑ
τά χό προηγούμενον Ιτος 1968 εισ
ήγαγεν έκ Τουρκίας κυρίως νω-
ποΰ; καί ξηρούς καρπούς, βάμβα-
χα, καπνά, μεταλλεύματα καί τέ- !
Ιον. Ή Τουρκία ε'ισήγαγεν άντι-
στοίχίος εκ Δ. ΓερμανΙας κατά τδ
πλείστον ήλεκτρονικά καί ήλεκτρι-
κά ύλικά. Αύξησιν έσημείιοσαν έ- |
πίοης αί εΐσαγωγοά χημικο7>ν λιπα-
σμ&των έκ Δ. Γερμανίας. Τήν ά
νάπτυξιν των μεταξύ των δύο χο>
ρων έμπορικων συναλλιιγων, οί
γερμανικοί κΰκλοι τήν άποδίδονν
κυρίοις εί; τήν θετικήν γεοργικήν
πολιτικήν πού άκολονθεί ή κνβέρ-
νησις τή; Τουρκίας.
Γερμανικοί, έξ δλλον, ΟΓκοι δι'
ίγγράφου τιον πρός τήν "Ενοισιν
Έπιμελητηρίιον τής Τονρκίας εξ¬
εδήλωσαν ενδιαφέρον διά την προ
αήθεκιν εκ Τονρκίας διαφόροιν οί-
κιακών σκενών μαγειρείου έκ χαλ-
κοΰ.
Η ΕΞΑΠ21ΊΚΗ ΚΙΝΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΤΟΤΡΚΙΚΩΝ
ΟΙΙΩΡΟΚΗΠΕΤΤΙΚΩΝ
Ό Διευθυντής Δημόσιον 2χε
τοϋ Όργανισμοΰ Κρατικου
Προγραμματισμοΰ κ. Νακή Όμέρ
είς δηλώσεις τον πρός τύν Τύ
«όν, σχετικά μέ τήν έξαγωγική*·
κίνησιν των τουρκικών όπωροκη-
(ΐευτικών κατά τήν έξαγωγικήν
περίοδον 1969, ανήγγειλεν Οτι έξ
ησφαλίσθησαν ήδη αί δυνατότητες
διά την εξαγωγήν όπο>ροκηπεντι-
ΕΤΡΗΜΑΤΑ ΑΝΕΤΡΕΘΗΣΑΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
Κατά τάς ανασκαφάς τάς οιε
νεργονμένας είς Νικομήδειαν χαί
ΰπου ΰποτΐθεται ότι ευρίσκετο χό
θέατρον τής άρχαίας πόλεοις, α¬
νευρέθη Ιστορική ένεπίγραφος μαρ
μαρίνη στήλη, ή όποία, ώς εδήλω¬
σεν είς ανταποκριτήν τοϋ ημιεπι¬
σήμου είδησεογραφικοΰ ΠρακτοοΕΪ
ου Ανατολή ό άρχαιολόγος >..
Γκιουρέλ Όγιοντ, άνάγεται τίς
τόν 4ον μ.Χ. αίώνα. Έν σιινεχεία
ούτος προσέθεσεν δτι έκ τής με-
λέτης τήν οποίαν διενήργησεν κα¬
τέληξεν είς τό συμπέρασμα ϋτι ή
στήλη αυτή μετεφέρθη άπό άλλο
μέρος, έκ Νικαίας ΐσιος, είς τό
σημείον ίίπου ανευρέθη.
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΩΣ ΑΝΟΔΙΚΗ
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ
ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ
ΙΆΙΑΝΘΡΑΚΩΝ
Κατά δημοσιογραφικάς πληροφο
ρίας ί] παραγιογή των έν τή πε-
ριοχή νΕρεγλι (Ποντοηράκλ.εκι)
ανθρακωρυχείον άπό τής ένάρξϊ-
ως τού τρέχ. ετους 1969 μέ-χρι
σήμερον ανήλθεν είς 2.822.490 τόν
νους γαιανθράκων.
Ό Διευθυντής τοϋ Όργανισμοΰ
Εκμεταλλεύσεως των ώς άνιο όριι
χείων κ. Μπαχρή Σαβασκάν είς
σχετικάς πρός τόν Τύπον δηλώσεις
τού ανεκοίνωσεν, ότι μέχρι τέλου;
τοΰ τρέχ. ϊτου; 1969 θά έχη πρ«
γματοποιηθή ή προγρααμματιοθρί -
ή πιόλησι; των άποθρμάτων γαιιιν
θράκων καταλλήλιον διά την 6ι°-
μηχανίαν.
ΛΙ ΤΟΤΡΚΟΤΤΝΙΣΙΑΚΑΙ
<ών, συνολικής άξίας 200 εκατ. λιρών. Μεταξϋ των χωρίον πού σα παραγο>γή άνερχομένη είς
II
ένδιαφέρονται διά τήν προμήθει | κατ. τόννονς καΐ ϋτι ήρχισεν
αν των προΐόντιον τούτον, συγ-
καταλέγονται ή Δ. Γερμανία, Φιν
λανδία, Σουηδία, Νορβηγία καί
Γαλλία.
Καταλήγιον ούτοι, προσέθεσεν ' ΕΜΠΟΡΙΚΑΙ ΣΧΕΣΕΙΣ
ότι, ή '<καμπάνια» διά την έξαγο)- | ΑΓΚΤΡΑ. — Άσ,ίκετο έσχά- γήν όπωροκηπρυτικων ήρχισεν έ- το>ς είς "Αγκνραν Ομελής ί
φέ-τος μέ την έξαγοιγήν έκ τής κή άντιπροσωπεία ύπύ την
περιοχής Ταρσοΰ; τής ΝΑ Μικρά- αν τον Γενικόν Διευθυντού Έμ.™
σίας έπιτραπρζίον σταφνλων, ή- ρΕου τής Τύνιδος, κ. Μουχτάο Φ«
τις έσημείιοσεν ρεκόρ άνελθοΰσα | κοάκ. Ή άντιπροσωπεία αΐτή τή:
ήδη είς 2.000 τόννονς. Ή μεκι- Ι οποίας μετεϊχον οί διευθυνταί, ν-
φορά των σταφυλών τούτον έ· ποδιευθυνταί καί σύμβονλοι τοϋ ί-
καλυφθή υπό 130 αυτοκίνητον ψν- ξοιτερικοΰ καί έσο>τερικού
γρίαιν καί τριών άεροσκαφών τξέτ υ() τής Τύνιδος διεξήγαγε συνομι
τύπον Μπύϊγκ 700 καί ρπραγμα- λίας μετά των Τούρκων άομοδί-
τοποιήθη ίντός χρονικοΰ διαστήμα ών οιά τήν ανανέωσιν τής μεταξύ
τος 12 ημερών. Ή έξαγαιγή στα- ' τίόν δύο χωρων έμπορικής σνμφο-
φυλών έκ Ταρσοΰ υπήρξεν εφέτος ' νίας.
κατά 500% ανοιτέρα τής περυσι- Ι Τά μέλη τής Λντιπροσωπβΐπί
νής.^ Έν τω μεταξϋ ό σνσταθείς μετά τύ πέρας των συνομιλιών ί-
έσχάτοι; είς Μαρμαρδ καταναλί»- πεσκέφθησαν τήν Σταμποΰλ ΰηον
τικός Συνεταιρισμός σταφυλών,
διά διαβήαατος πρός τήν αγγλι¬
κήν κυβέρνησιν επέτυχε τήνσύνα-
ψιν συμφίονίας διά τήν έξαγοιγήν σμόν.
σταφυλών είς Αγγλίαν, ή όποία
ήρχισεν ήδη.
Έξ άλλον έκ τον λιμένος Μερ-
σίνης τής ΝΑ Μικρασίας απύ τής
ς τής έξαγοιγικής περιό-
είχον έπαφάς με· τήν διοίκησιν τοΰ
Έμπορικοΰ Έπιμελητηρίου ώς Χ«ί
μέ παράγοντας τοϋ εμπορικον κο-
γής ρ
δο' μρχρι τελους τού προηγουμέ-
νου αηνύς Ιουλίου εξήχθησαν εί:
τάς άγοράς τοΰ έξοιτερικοΰ 1.
402.217 κιβώτια λρμόνια εσοδείας
Τσουκούοοβα των Άδάνοιν.
ΙΙΛΟΤΣΙΑ ΚΟΙΤΛΣΜΑΤΛ
ΧΑΛΚΟΤ ΑΙΙΕΚΑΛΤΦΘΗΣΑΝ
ΚΙΣ ΤΗΝ ΤΟΤΡΚΙΑΝ
"Ως προκύπτει έκ στοιχείον τής
εκθέσεως των έμπειρογνοιμόνον
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΤΘΟΤ
ΤΤΠΟΤ ΔΑΝΙΑΣ ΙΔΡΤΘΗ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΜΤΡΝΗΝ
Κατά δημοσιογραικάς πληροφ" *
Ν
μ
ρίας ό πριοθυπονργός κ. Ντεμι-
ρέλ κατά την πρόσφατον είς Σμυρ
νην επίσκεψίν τού εκήρυξεν έν έ-
πισήμίο τελετή τήν ε"ναοξιν τής
λειτουργίας τής έν τή πόλει ταύ¬
τη υπό Άνωνύμον Έταιρίας ίδθ«
θείση; βιομηχανία; παραγωγής 4υ
θον τύπον ΤΟΤΒΟΡΓΚ τής Δα·
νίας καί βύνης, σννολικής δαπά¬
νης κατασκευής 70 έκίίτ. λιρών.
Ή βιομηχανία αθτη θά κατερ-
γάζεται έτησίθ); 8.000 τόννοιις κρι-
του 'Ινστιτούτου μεταλλευτικών έ- θής καί θά παράγη 6000 τόννον;
ρευνών κατά τάς διενεργουμένας βύνης καί 150.000 έκατόλιτρα ζύ
εις τόν νομόν Ικονίου ερεύνας ά- θου.
πεκαλύφθησαν εσχάτως πλούσια ' Κατά τούς άρμοδίους ή βιοιιη-
κοιτάσματα χαλκοϋ. Κατά τήν ά- ' χανιά αύτη έκτός τής άξιοποιήί"-
ναλυσιν των σχετικών πετρωμά-' ως τής παραγομένηί είς τήν .-τί¬
τον διεπιστώθη δτι τό ποσοστόν ριέρειαν κριθής, θά πραγματοποιή
χαλκόν ποΰ περιεχουν ταύτα άνέν>- έτησίο>ς καί εξαγωγήν προϊόντιιιν
χεται εί; 9,13. Ούτω, τά πετρώ· της είς τό εξωτερικόν, άξίας 1»
ματα ταυτα τόσον άπό απόψεως έκατ. λιρών.

ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ
Τού συ.εργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Έκλεκτοί γάμοι
νά χιονεψη ο
π
V
επάθαμε μια τόσο
011«| 00"
"Οταν ναθωιια-
ΙΙΕΑ
)ανι«ομένοι άπό το κρϋο
' ί Βό
-
«α1"1
κκιαλΐ,
το
καί σονφρώ-
Ιϋ11"'. Τ,ι με-γάλα τού χείλη μέ
"τθΐι/ωοοΐ'νε οί τονρκα/.ά
γά οηχώνοντας υστερα τό
τΌν χ'Ο'
V*
άνοιχτά όλα
«τΐ'/κ, τ" ΡΦΕ0νε "9«τα -
'" " βτο δ'χο τού πρόσοιπο, καί
10"Τ" ιιί ΐ'1 σειοί4 ° εμΛς τ'"'ς
.. ϋ_ μης'.'.· Ρλεγε μέ τήν
,,,,,νή τού: κΰττι κύττα άν
' ίή μισάνοιχτη πορτίτοα
,νή τού:
,οί- μας ν,κήσαν* !. καί
ατο άτιοια ?δπ
κάνοντας δύλ-
Ε0α οτα χ.ονια...(
γ α τού ελεγε κανένας,
,μ 1Ε,βματάρικΐ" λογική τοΰ
μ Γ,τανε άκαταμάχητη· δέν
οίτε τύν έαυτό τού,
Μ Αΐνίναν δλλ.ο γι' αύτό τ.»
,{(?0 μας χατάντημα.
Κιι'ι ότον ίδγαινε καμμιά ψο-
.......«τ,νΓΐς ήλαος, καί ιια-
γύρο) στο άμπρί τ ο
τι.υ ρΙ.τρ κυττάςοντάς το. κατάμ-
ματα, ι, Κοροπονλης, ενα; πειρα,-
οτης συνάδελσος γε-ματος ζιοή ι
και οαρρος, λές κ' ήταν ετοιμος
νά τύν άοπάξη στό ξΰΛο...
Γιατί; ιιπε αύτός ήσυχα ήσυ-
—Δέν εχεις καρβιά, οΓιτε λογι-
κο απάνω σον" πές μου τί σοΰ
Η ατνε οί συνάδελφοί οου καί
«τπερνεις την άπελπισία στην ψυ-
χη τού;;... οέν άρκοΰν τα 1>ασανι-
οττιρια πού ύπο'Γερουντ, στα χερια
Γό εσπέρας τής προπαρελθού-
<ΐης Κυριακής ετελέσθησαν έν χω Ιεριο Ναώ ΆγΙου Βαοιλείου Πϊι- ν»ιιιώς οί γάμοι τού Γκοπόνου κ. 15ασιλείου Άναστ. Άναστασιάδη μετά τής Δος Νίνας Σουέοεφ. Παράνυμφοι παρέστησαν ό ίατρός κ. Γεώργιος Σουέρεφ ιιετά της συζύγου του έπίσης Ιατροϋ μικρυ- Γίιολόγου. Είς τό εκλεκτόν ζεΰγος ή έφΓ,ιΐΡοίς μας εϊίχεται πάσαν ευ¬ τυχίαν, συγχαίρει δέ επί τή εΰκαι- ρία ταύτη τήν οικογένειαν τού λ. Άναστ. Άναστασιάδη. ■νού ιτονια μας,, —Άν τδλεγε ή καρδιά τους ε- πρεπε νά σκοτοιθούνε, οχι να πε- τ&ξουνε τα υπλα!... καλά να πά- βουνε τώρα! — Σύ δέν πολίμησες; —Έγώ πολέμησα οσο μποροΰ- σα, πιιγα καί νά σκοτιοθώ πρίν με πιόΛουνε·, μά μ' έμποδίσηινε οί δλλοι! —Κι' αν ηθελες δέ ανοτίονόσου Χβε'ς, σήμερα;... ποίος σ' έμ- ίζει τ(όρ; Τό ζεΰγος τών νεονύμφιον μετά τών κουμπάρων. Έπίσης είς τήν είκύνα διακρίνεται ή κ. Έλισάβετ Μανέτα, άδελφή τοΰ γαμβροΰ. Ό Χρήστου χατάλαθ π6>ς εί¬
χε δδικο... '») Κοροποΰλης τόν
χ,υττοΰσε άκύμη άγέρωχα μέ τα
γαλανά του μάτια, ετοιμος να
ξαναοχίση τήν έπίθεσι...
'οκομαστϊ τ^ν* -·- ·—··«· ·- · ι —· Αφοΰ λοιπόν είναι γλυκριά ή
ίίηο; 0η*'''νοντα? Μ^λά τό χο·.- ζωή, γιατί θέλεις νά τήν πικ-ραί-
.,. _..-. χ------>-. ,-. νης στο|)ς Ηλλονς πο{) αγων[ζον.
ται νά ζήσουν;
"Εσκυψε κατο) πολύ χαμηλά τδ
χοντρό του κεφάλι ό Χρήοτου,
0 τ0!ι
πού ?μοιαζε
κ> ΙοΠΥ-νΓ
τού χ«τά τό χαρι'
βάοαμε τούς πεθαμέ
.
10;,
[φ: <ή Πατρίς έκεί μάςκα- μ' εν« πικρο καί ά- βμ ,τριο πεο<ι άπ' τό στρα- μ γί).ιο, που εφερνε στο κορ- - άνατριχίλα, υσο θ·μώμαστε ΓΜΊ«ά χόλιο πηγαίναμε κεϊ πέ- (11 «ν; νεκοονς, κω τούς ρίχναμε ■ «(,,ρί- παπά, χωρις σταν- ί0 χ,,,ο'ι; δάκον! Καταντήση νά γίνη σ' ολονς „(,; άντι.ταθητικός αύτός ό Χρή- ,πον, άν χαί είχε καλή καρδιά" «οίνιι; δέν ήθελε να τού συχω- (Γίΐ) τά σχληρά τού λόγια, πού }ΓΙ χτνποΰσανε μονάχα τό έθνι¬ κ ψιίοτιμο καθενοϋ, άλλά τον Λ ιωιϊαν χαί γιά τή μόνη^ παρή- νοοτι οκέψη. πώς κάποια μερά θσ ,η'ΤΕθΐονότανβ. Όίι; τίς φορές μάς εκανε κα- ή ΕΜΒΐωοη αυτή τού η διαγω- γη, όταν δμως φθάσανε οί γιοο- «:, χαί πήγαμε στά νοβοκομεϊα »αζ! του, τό παράκαμε τόσο, ποΰ τού σιχαθήκαμε! Στοί'ς άροώστονς δίνει κιινείς ,, ?στο) καί ψευτικη" δέ και δέν εβγαλε ά'χνα. ..."Ισως άπό τή φαντασία του νΛ πέοασε κείνη την ώρα τό χλιο μο χαμόγελ^ο τοΰ Φώτη, πού ή- τα.ν τόσο παραπονετικό γιΛ ι α ■ •κληρά του λόγια... ... Από κείνη τή μερά ό Χρή ότου Εχασε τά φτερά του... αυ¬ τάς «ου γέμιζε τό στρατόπεδο με. τίς άγριοφωνάρες τού, πού κρύθ)- νρ την καρδιά μέ τά πικρα του λό για καί τό σκληρό του χαμόγε- λο. ραπνε κλεισμένος μέσα στό θεοσκότεινο άμπρί του καί δέν τύν •ϊβλεπι κανείς! Κάτι εοπασε μέσα ιου" ή άγα- νάκτηση πού ξεχύλιζε ώς τό με- νάλο του στόμα μέ τέιοια ψοϋε- ρά λ.ύγια, λές καί ήτιιν μιά φωτία 3τοίι τόν διατηρούσε στή ζωη... Πήγαμε κάποια μερά μαζ'ι μέ τόν Κοροπούλη στό άμπρί του, πε ρίεργοι νά δοϋμε τί τοΰ συμδαί- νίΐ... Ό Χρήστου ήταν ξαπλωμένος στό (ττο)χικό του στρωμα τυ οχο- τάδι δέν μάς άφινε νά ξεχιορίσοΐ'- Ιφιίίΐ τούς περασμένονς πόνους, μ,ε καλά τά χαρακτήριστικά του ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ 2α θΕΡΙΝι ΕΚΘΕΣΙΣ ΑΥΤΟΔΙΔΑΚΤΟΝ (Ερασιτεχνών Ζωνράφων) ΣΤΗ ΣΤΟΑ ΤΕΧΝΗΣ 4η Ειλει παληές πληγες... είναι ιο)« σκληοό αΰτό!! Έχι«ος... τό 6ιολί τού!... άν- τι νά Μνη χουράγιο στά κακόμοι- ι>α τα ιαιδιά πού χαροπαλέβανε,
ιοιι; ίυί^ι κβ«νώνχα.ς άπελπιοτι-
η τό χοντρό τού κεφάλι:
«Όλοι μας θά πεθάνουμε, έ'ν-
οια οας!... ποίος σήμερα ποίος
ιιίριο... δέν θά γυρίοη κανένας
Λιμ στήν Έλλάδα!>
Ό Φώτης, ενα παιδΐ άπό τήν
Τ{άολη ποΰ ήταν δ πειά άγα-
Ιο; χαι πειό καλόκαρδος συνάδελ
μ; μας, 8ριοκωτανε κι' αύτάς
ΐίσμένος σ' ενα φτωχικά παληό-
ηρωμα, άδυνατισμένος άπό το
ίωνθηματιχά τύφο" στά δαθουλω
«(«ι ματια τού ήτανε ζωγραφισμέ-
«; ί τοόμος τού θανατον !
Έγΰριοε χαί μάς κύτταξε μ'
ήα τέτοιο δλέμμα, πού αν δέν
ΐΛώμαστΕ πώς θά τού κάναμε
««4 θ' άφίναμε τα δάκρνά μ(ΐς
είεΰθεροι νά ξεσπάσουν...
Κοΐ'ρόγιο δέν είχε γιά νά μι-
Ή μά ή ματια του Ιλεγε πολ-
'«.
- Ακου νά υυΰ πώ Χρήστου,
'ΐ» χάποιος άπό μάς: άν σύ έ
1(ι> οχοπό νά κάτσης δώ πέι^ν»
*ε ο' εμποδΐζει κανένας!... εμείς
Ψ'Κ λογαοιάϊοΐ'με νά γυρΐσουμε
ΐίω!
ήός έσήκωοε πάνω ι ούς ι«-
ώμους τού, καί
ΐβωνοντας τα χείλη:
—···· Ναί, μά νά βοθμε τί /.ε-
νί ί' ο! μεμέτηδες !
-Αεν είναι στό χέρι χυνς!... β
"« Μ Εί 6 θεός...
—,,.ΈχΕϊνος είναι πολό φηλά,
'α1 δέν τα δλέπει αύτά... άλλοιώ-
τ'«« θάδλεπε σέ τί χάλ«< καταν- τ>»βανΕ καΐ Τ'ις -Ικκλησίες τού.
ηταν πολϋ ώμός στά σκληρά
1011 Όγια αΰτός ό Χρήστοτι. "Α-
"" ίΐδε την έπιμονή τού ό Φώτης,
"1°Ε ν' «νασηκοιθή κάτι νά τού
""οντήοη...
■28ν τί θά τοΰλεγε;... ίί,τι
Ϊ ά ζ ρρς, πο»ι
Φι πειά γιά μόνη τού έ">ΛΪδ(ΐ τό
"(ο!
Εχασα την ύπομονή μου, και
^'ζ νά κ»ττάξ(ο τόν Χρήστου
■""""α κατά τό Φώτη:
^-Μήν άκοΰς αΰτό τό λυκάνθοο»
1 Ί"^ μου, εΐπα συμπονετικά: δ
^ θέλει χαί οποίος πιστεύει σώ
ν'ται,
0 Χρήστου σήκοισε άδιάςρορα
°5 ώΙ*β«ς... πηγά πειό κοντά
ΟΫ δρρωστο καί τόν έφίλησα
? "ςόσοιπο: εννοια σου Φ.ότη
9 0Τ1 γιορτή σου θασαι καλά...
ΐ
ίίνας πατριώτης του, ό Γρηγόρηι,,
καθώτανε σέ μίαν ακρη άμίλητος.
—Ποίος είναι Γρηγόρη;... άκού
στηκε μιά ορωνή βαθειά... πού εί¬
ναι ή φο>νή τού Χρήστου;... αύ¬
τός μιλυϋσε. σάν ξε,ψιιχισμε,νος!
—Εμείς ειμαστε! είπε μέ τήν
ζωηοη του φωνή ό Κοροποΰλης:
κουράγιο Χρήστου! τ' είν' αύτά...
ίπί» ό λυκάνθροιπος πεσμένος στό
στρωμα!
—Έτοιμάζομαι παιδία γιά τό
χαράκιομα!... άποκρίθηκε αύτοι,
πικοά μέ μιά φιονή μισοσβνσμέ-
νη.
--Κουράγιο! είπα μέ τήν σει-
ρά μου: εχουμε καλ.ά νέα" ή άν-
ταλλανή άρχισε!
—Τώρα πειά είναι άργά Βάυ-
ΩΟ !
—"Αν δέν είσαι καλά νά σέ
πάμε στό νοσοκομείο... είπε άμέ
σω; ό Κοροποΰλης.
—"Οχι!... οχι!... θέλω νά πε-
θάνω έδώ, κοντά σας, νά μή κου-
ραστήτε σάν θά μέ πάτε στό χα-
Οΐικωμα!
—... Μουρλάθηκες καυμένε Χρή
στου!... ειπαμε κ' οί δυό, ένώ άπί'
την καρδιά μας περνοΰμε μιά κρυ-
άδα γεμάτη φόβο...
Στό μεταξύ ό Γρηγόρης άνα-
ψε καποιο λυχναράκι, καί είδαμε
τόν δρρωστο" ή δψη τον ήτανε
τρομερά άδυνατισμένη" μέσα στίς
κόχες τους τά μέγα) α μάτία του
πετοΰσαν φωτιές... εΐχε πυρετό'
στριφογύριζε πάνω στό φτιοχικό
τού στρωμα, καί άλλοτε σούφριονε
τά μεγάλα του χείλη, σάν κάτι
ναθελε νά πή, άλλοτε σήκωνε τούς
τε,τράγωνους ώμους του μέ περι-
ψρόνησι... Εμείς τόν κυττούσαμε
συαπονετικά... ή γλ.ώσσα μας εΐϊε-
ή" μέσα στό κρυερό άμπρί του
Οί έρασιτέχνες πού έκθέτουν ερ
γα τους στή Στοα Τεχνης, 47 ζω
γράφοι καί μιά γλύπτρια, ή Ελέ¬
νη, δέν εχουν τίποτα νά ζηλέψουν
άπό τα ?ργα ποΰ ΐκθέτουν έπιιγ-
γελματίες στίς μεγάλες αίθουσες
τής Αθήνας. Σχέδιο καί χρώμα
άρμονικά πλεγμένο κάνουν τίς
τρείς μικ·ρές αϊθουσες τής Στοάς
Τεχνης άξιες ν' άγαπηθοΰν. Πραγ
ματικά δύσκολα ό επισκέπτης άπο-
μακρύνεται μπροστά άπό πίνακες
πού μιλοΰν τή δική τους γλιόσσα
κι άποπνέουν τό αοιομα τής ψυχι-
κής έφορίας ζωγράφων, πού κι αν
είναι αΰτοδίδαχτοι κι άν είναι έρα¬
σιτέχνες είναι πάνττος ώριμοι καλ-
λιτέχνες, γνωστες των μυστικιον
τής τεχνης τιόν χριομάτιον κιιί
τοΰ σχεδίου, πράγμα ποΰ ΐσιος νά
μην τό γνορίξουν έκεϊνοι πού πα-
ρασταίνουν τοΰς μεγάλους. Θά έ-
χρειάξονταν πολύς χώρος γιά νά
όδοιπορήσονμε μαξί μρ τοϋς 48
καλλιτεχνρς στόν χΛοο τής εκθεσρ-
ιι»ς, έπειδή κάθε ενας είναι καί μιά
αΰτοΰσια καί αύτάρκης μονάδα,
ποΰ τελίΐώνει τό εργο της χωρίς
νά έπηρρεάζεται άπό άλλους. Το-
πία, λουλούδια, συνθέσεις εχουν
τή δικη τους όμιλία, τή δική τους
χαρή. Μπροστά σέ πολλοΰς πίνα¬
κες ό επισκέπτης τής εκθέσεως μέ-
νει ε'κθαμδος βλέποντας τή δύνα-
μη άνθρίόπων πού ξεκίνησαν μέ τή
διαίσθηση μόνο καί κατάχτησαν
στό τέλος τα μυστικά μιάς τεχνης
θέλαμε νά ξεχωρίσουμε μερι-
κοΰς πίνακες, άλλά τί νά πρωτο-
ξεχοορίβει κανείς, τα «πρόσοιπα»
καί «'Ερημιά» τοΰ κ. Γρηγοριάδη;
«Τόν Μικρασιάτη» τής κ. Βλάχου
— Σαμουηλίδη; Ό κ. Γαλανού-
Οης μάς δίνει δύο τοπίατής Χίου
καί ή Βιβλάκη τα ώραία «Τριαν-
τάφυλλα». ΟΙ «Μαργαρίτες» καί
τα «Άμαξάκια» τής "Ολγας Κου-
γιά καί δλα τ' δλ?.α είναι έ'ργα ά-
ξια νά κριθοΰν καί νά άποτιμη-
θοΰν. Άνάμεσα στοΰς έρασιτέχνες
ζιογράφους δρήκαμε. καί τρία ερ-
γα ενός άγαπημένου μας ποιητή
τοΰ Κούλη Άλεπη «Τό νησάκι τοΰ
Γυθείου «Κρανάη», «Τοπίο» καί
«Άνθη». Ή τέχνη τού Άλέπη 6ρί
σκεται στήν καλή ώρα μιάς λαι-
κης ίκφράσεως. Ποίηση διαχέεται
άπό τό μπλέ, τό πρασινο, τδ κόκ-
κινο καί τίς άποχρο>σει τους. Τήν
Κρανάη τήν άγάπησε Ιδιαιτέρα ό
ποιητής καί τήν ?χει πολλαπλά
τραγουδήσει:
«Στοΰ ώραίου Λακο)νικού τη
δροσαγκάλη,
ατ' ασπρα τοΰ Γυθείου άπέναντι
οπιτάκια
Θέτιδα, τα μαλλιά λυτά, προδάλ-
λει
μικρονησο, ή Κρανάη, λίγα δεν-
•τράκια.
Άπ' την αύγή ως τό σοϋρπο στύ
άκρογιάλι
οί άγνές παιδοΰλες τρέχουν, τ' ά-
γοράκια,
τα χαίρουντ' οί άγαθοί ψαράδες
κι' δλλοι
■81^^εε*^εβΙΙΙΙε»βΙε»βεΜε~ε~·Π»»——™—»~ε»—ε^ε~Ββσ»~ε»Η^
Νέον τετράτροχον αυτοκίνητον κ ούρσας κατασκεΰασε ή έταιρεία «Λότους Κάρ Λίμιτεντ» διά
έφετεινούς δΐεθνείς αγώνας ταχΰτ ητος
τους
Ο άνδρωποι καί τα 6ι6λ;α
"ΠΟΙΗΜΑΤΑ,,
μαί;1 ^"? βτ
μοΐ'θμοοριοα τρεμουλια-
Κάποιο χλο)μο χαμόγβλο ρλπί-
'Λ™16 ά λί ό άδ
γιό. λίγο τό άδυνα- ράκωμα..
ϊ'°,μίνο "Ράσιοπο τοΰ Φώτη, ένώ
^αβήν«,.κα μ(ικονα τουι ά-
τον βιαστικά" ήθε-
άπύ τά μάτια του
'τού κυλοθσε στό
άχνογυρνοΰσε ή σκιά τοΰ χάρου,
καί δέ φαινο)τανε μακρυά ή ό'ιρα
πού θά σκέπαζε τόν αρρωστο!
Άποφασίσαμε νά τόν πάμε στό
νοσοκομεΐο τήν δλλη μερά, καί
άφοΰ άποχαιρετΐσαμε τό Γρηγόρη
ϊβγήκαμε στό ΰπαιθρο" ό Χρήστου
εΐχε πέσει σέ βύθιση.
"Αθελά μας γυρίσαμε κατά τό
χαράκ<ομα, καί μέσα στό μούχρω- μα τοΰ δειλινοΰ εϊδαμε κοπάδια τ' άγριόσκυλα νά τριγυρΚουν τό λάκκο ούρλιάξοντας... πόσο κοντά μας βρισκότανε ό χάρος! Βιαστήκαμε νά φύγουαε άπό κεϊ μέ γλήγορα βήματα" ή καρδιά μας ετρεμε... μιά φωνή άγριεμμέ- νη πού οέν εΐχε τίποτα τό φυσι- κό άκούστηκε ξιοπίσω μας... ...Ή Πατρίς έκεί μάς καλεΐ! ...Ό Χρήστου παραληροοσε... Σφίξαμε τό βήμ« πειό πολ.ύ, καί χαθήκαμε στό σκοτάδι... ...Τήν άλλη μερά έπήγαμε Λ«ι τό λυκάνθοωπο στό τραγικό χα- 01<) μου. ,,ίί!*^ γώ;... μάς εί- ",Λοηοτου την δλλη μερά: πά ! ° Φώ Τ! Φώτης! ,.0 ,'"00, το" νίλιο τίτανε πολύ για την έ δά α»,. , για την πονεμένη καρδιά ν ή έ τ" πετίιχτί1 τοΰ λύκου πειο πό ζ Λτ αι σι· ι·!. ΤΕΛΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚαραΤσκου 111 - Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΑΙΕΎΣ Σωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 524.783 ΖΗΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρά- φος μό·«ν δι* απογευματινάς ώρας. Πληροφορίαι είς τ4 γραφεΐα μας, Νίκης 25, τηλ. 229.708. ΝΕΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ Πρό τή; λήξεως των ^ _ των τοϋ τρέχο^τοζ ΣχολικοΟ Ζ τους πρωτοβουλία τής Διοική¬ σεως τοθ «ΚΟΡΑΗ». καί έν συνεργα,σία μετά τής Δ) νσεως τού Γυμνασίου Θηλέων, επρα¬ γματοποιήθη, είς τ6 Κινημχτ3 θέατρον «ΣΠΟΡΤΙΓΚ» μέγα λειώδη; Γενική Συνέλευσις των υπέρ χιλίων Γονέων καί Κηδεμόνων των μαθητριών Τοΰ Γυμνασίου Θηλέων Ν. Σμύρνης. Συμυμετοχή πριοΤοφανής, 6ο~ γάνωσις Ε5ανική/ τάξις ύποδει γμαΤική, θέματα ^ϋιιχφέρο^τι καί γενικώς Ικανοποίησις α¬ πάντων άπό πάσης απόψεως. Κατ' αρχήν, προτάσει Τή; Διοικήσεως τοΰ Συλλόγου διά τοΰ Άνχιπροέδρου αυτής Μοδι νού, απουσιάζοντος διά λόγους σοβαράς έχτάκτου άνάγκης τοδ Προέδρου κ. Κοτσιλιέρη, έκλέ γεται παμψηφεί τό Προεδρείον τής Γενικής Συνελεύσεως έχ των κ.κ. Σκαρλίγκου Σπυρίδω νος ϊ'ζοβίοΌ έπιΤίμου Προέδρου "■ού Κοραή' ώς προέδρου καί τής κ. Εϋφροσύνης Ψυχοπα'.^ πούλοΊ τής Γραμματέω: αυτής οΐτινες καί καταλααβάνουν τά; θέσεις των. Έν συνεπεία καλείται είς τό βήμα δ τότε Γυμνασιάρχης ■/.. Πχναγ' Ήλιάδης, δστις πέραν τοΰ θερινοϋ χαιρετισμοϋ άνχ- I πτύσσει συντόμως καί σαφώ; δχι τό σχετικόν διά την ανάγ¬ κην τής συνεργασία; Σχολείου — Οικογενείας καί Συλλόγουλ Περαιτέρω καλείται είς τό βήμα δ ομιλή τής καθηγητής (Φιλολογίας) κ. Π. Ήλιάδη:. δσΤ'.ς καί άναπτύσσει, λίαν ε¬ πιτυχώς τό θέμα «ή διαμορφώ¬ ση τοΰ χαρακτήρος τοΰ παιο: ου καί ό ρόλος έπ' αύτοΰ τής οικογενείας. "Ετι περαιΤέρω καλείται καί ομιλεί επί των 0-μάτων τής η¬ μερησίας διατάξεως τό τρίπτυ χον Στέγχσις— έξοπλισμός — προσωπικόν, δ Γενικός Γραΐ-- μχτεύς τοϋ Συλλόγου κ. Πα¬ ναγ. Ζακόπουλος. Οί δμιληταί ΙΤυχον θερμών έκδηλώσεων χειροκροτηθέντες παρά Τών πολυαρθίμων Γονέ- ων — Κηδεμόνων καί λοιπών φίλων τού ΚΟΡΑΗ, άρχόν.ων καί άρχομένων, οί δποΐοι ίκα- νοποιήθησαν απολύτως έκ τ,ον έργασιών τής ώς ανω Συνελεύ σεως καί τής άναπτύξεως τών θεμάΤων τή; εκδηλώσεως. Τέλος τό Προεδρείον τής Συνελεύσεως ηύχαρίστησε πάν Τας διά την ομόθυμον προσέ¬ λευσιν ή δποία, πέραν των αλ λων εύμενών έπιπτώσεων, υπο χρεώνει την Διοίκησιν τΟυ Κο ραή καί την Δ) νσιν Χ0ΰ Γυ¬ μνασίου (κ. Γυμνασιάρχην καί καθηγητάς) είς πλέον μεγαλυ τέραν δρασΤηριοποίησιν. κια. Μά κάποτε τή νυχτα ξάφνον άφρί- ξει τδ πέλαγο' βογγά σά μαϋρο κρϊμα' σταυροκοπιοΰνται οί γριές, πέ- τρες ραιζει τό μοιρολόϊ πού λέει βραχνά τό «—"Ελένη, Άοχόντισσά μου καί νυρά μου, ή προσβολή πώς θά πλυθή τοΰ ΙΙριάμου;» Τώρα στόν πΐνακά τον. τήν τρα- γουδά γιά μιά ΰστερη φορά, άλ¬ λά τώρα έ'φερε στήν ίπιφάνπα καί τό φώς της. Δίκαια άπενεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις σέ μερικούς άπό τοΰς έκθέτες, ή έπιτροπή πού τήν άπο- τελοϋν οί Χαρά Βιεννα, ό Σπύ¬ ρος Κουκουλομμάτης, ζωγράφοι καί ό Ηλίας Ν. Άναγνωστόπουλος, διευθυντής τής «Στοάς», δέν γε- λάβτηκαν. Βρέθηκαν μπροστά «ε- ταλέντα πού μόνα τους άνοίγουν τόν δύσκολο καί άνηφορινό δρόμο μιάς παναρχαίας καί άθάνατης τέ Γ. Μ. ΠΟΛΙΤΑΡΧΗ2 Ντελίριο Σιιν έφιάλαης μούρθες, δνειρο θαυμαστό, θεϊο, τρέμ(ι) στήν οψη σου, δράκοντα, νυχτοπερπατητή μέ μάτια όλάνοιχτα θιορώ τό τρανό μεγαλεΐο ίπάνο) είς τούς ώμους σου μιά νεκοοκεφαλη. Μρο' άπ' τίς ά&ειες κύγχες τους, λευκα περιστέρια προβάλλονν τό κεφάλι τους καί ι/ΐγοκλαΐνε μόνο, ποϋ αΰτό τύ κλάμμα είναι αίώ- νια Οουβό, τα χέρΐ" κλαίν κι* αΰτά, καί ή ψυχή, γιά τόν μάταιο πόνο. Γό κορμι σου μπέρτα νυχτύχρο- μη τό σκεπάζει πανιο στό γυμνό κρανίο σου κο¬ ρώνα λάμπει χρυσή, στά εγκατα τοϋ είναι μου, μιά καρ&ιά ούρλιάζει, «δνειρο σέ γνιορισα, Κόσμε βε ξέρω, εΐσ' έσύ». ΒΑΣΙΛΗΣ Ι ΒΕΡΝΑΡΔΟΣ ΑΤΙΤΛΟΝ Την Θεία σου την εγερσιν άπόβραδα τό σούρουπο θορί) στό άκροούρανο Θεά μου πατημένη. Μοΰσα μου ήσουν μιά φορά καί γόησσα άπρόσιτη μά τώρα ή καταφορά πού σ' Ιφτασε καί σ' επιασε τί αλλο σέ προσμενει; Ό τοδαπός ό ανθριοπος άφοΰ μόνος του «δέθηκε» κι' ετσι σ' ίξανδραπόδισε καυχιέται πώς είς τό εξής εΰτολμα θε νά τό μπο<>εΐ
Σελήνη νά... σέ δενή!
ΚΙΜΩΝ ΕΓΓΟΝΟΠΟΤΛΟΣ
III
ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΤΤΑΦΗ «Φωσφο
ρισμοί στό σκοτάδι» (Ποιήματα)
Βρα6εϊο ΙΙανελληνίου Διαγωνι-
σμοΰ Ένώσεοις Έλληνι»ν λογοτε-
χνών. Άθήνα 1968.
Άπό τήν εκθέση τής Έπιτροπής
τοΰ ποιητικοΰ διαγωνισμοΰ τής Έ-
νώσειος Έλλήνιον Λογοτεχνών, μέ
ε'ισηγητή τό γνιοστό λογοτέχνη
καί κριτικόν κ. Δημοσθένην Ζαδέ,
άποοποΰμε ενα χιΐρακτηριστικύ ά-
ποσπασμα:
<ί)Ό Τάνταλος (ψευδών'μο τοΰ Γιάννη Μουτάφη) ε,ίν' ενας όλο- κληροομένος ποιητής. Δέν εχει ά- νάνκη άπό τήν κρίση μας. Ή ουλ λογή του «Ποιήματα» δίνει μιά πλήρη αίσθητική άπόβειξη μΐ ΐό θαυμάσιο παραδοσιακό του στίχο. Μετς,ηκή καί όμοιοκαταληξίες πο- ?.ύ πετυχημένες. Εύλύγιστος ό στϊ- χος, μέ ποικιλία ρυθμίδν καί μέ¬ τρον, μ' ενα παιχνίδιασμα ζηλευ- τό, πού συμπληριόνει νοήματα κα- λοχτισμένα, μέ (Ιαθΰτατο στοχα- σμό. Είναι δύσκολο νά ύρεθοϋν συνταιριασμένιχ τόσο καλολογικά καί αίσθητικά στοιχεϊα μέ τήν ποι ότητα. Καί ή ποιότητα τοΰ ποιη¬ τικοΰ λιόγου τοΰ Τάνταλου είναι ΰ- ι|ιηλή...». Καί πραγμοιτικά είναι νψηλοί οί στόχοι τής ποιήσειος τοϋ Γιάν¬ νη Μουτάφη. Ή άλήθεια καί μέ τό μεταφυοΊκό — τό «μυστικό» της — νόημα καί μέ τό ήθικό. Ή άλήθεια πού μέ τύ νόημα αΰτό, πι στεύει πώ; τή (>ρήκε, λυτρωτική
τής άνθρο'υΐινης άγιονίας στό πα-
ράδειγικι τής θυσίας και στό νί-
ςιΐ'γικι της αγαπης του (-Η(/Ορ<ιι που. Γράφει ό ϊδιος στό μικρό προει- σαγιογικό του σημείοομα: «Κι' ο¬ σο πιό πολύ έξοικειώνομαι στίς πληγες τί>ν άγκαθιών, τόσο γλυ-
κΰτερη βλέπίο τή μορφή Του στύ
δρόμο πρός τύ Γολγοθά. Ή ξοή
μας πρεπει ναχη πάντα τή λυτρω¬
τική άνοδική πορεία πρός ενα συμ
βολικό Γολγοθά. Στή κορφή του
ή γαλήνη καί λύτριοση μάς περι-
μένουν».
Καί σάν ποιητής έκφράζεται
στύ ποίημα «Ναίιοραίος».
«Τοΰ Γολγοθά Σον ό δρόμος ά-
νοιχτός... καί προσκυνοΰν τό διά-
6α Σου τα πλήθη καθώς σηκώνεις
τό Σταυρό σκυφτός.
Μά πρίν άκόμη φτάσης στήν
κορφή τοΰ Γολ.γοθά Σου ό κόσμος
αναστηθή μέσ' στή γλυκειά Σου
κι' αχραντη μορφή».
Είναι γεγονός έξαιρετικά παρή-
γορο ν' άκοϋμε έ'να τετοιο μήνυ-
μα, πού βγαίνει άπό τό ΰπαρξιακό
βάθος, ενός ίναγιόνια στοχαζομέ-
νου καί προ(1ληματιζομε'νου άνθρω¬
πον καί σέ έποχή σάν τή σημερι-
νή, όπότε άνερμάτιστη σέ πολλά
ή άνθροπότητα πλανάται τήδε κα-
κείσε άναζητώντας τόν προορισμόν
της, άναζητώντας έναν προσανα-
τολισμόν.
Πιστεΰει έ'τσι ό ποιητής τών
«Φιοσχτορισμίόν» στύ χρέος πρός
τύν άνθριοπο, σέ μιά αποστόλη κυ-
ριολεκτικά στηριζομένη πάντως σέ
πηγαία, ϊσιοτερική, μυστική, πνευ-
ματική, δημιοιργική ούσία. Άλλι-
ώς ματαιοπονοΰμε. Ένδεικτικύ τών
άπόψεών του στύ σημεϊο αϋτύ εί¬
ναι τύ ποίημά του, πού τό έπιγρά-
(} εί ακριβώς «Ματαιοπονία».
«Στά κούρβουλα τό κάλλος μή
ξητάς νά δώσης - αδικος ό κόπος...
τα διαφεντεύει ή φλόγα τής φΜ-
τιάς κι' ό ξυλοκόπος.
Κι' άγονη γή νά κάμης καρπε-
ρή, ΰσο κι' αν σκάψης κι' άν πο-
τίσης, ό σπύρος νά φυτρώση δέν
μπορεί γιά ν ά θερίσης.
Τί κάθεσαι καί χάνεις τόν και-
ρό γιά των «νεκρωνν τή δόλια Μοϊ-
ρα; Νεκρώνει καί τό σπόρο τύ
γερό, ή μήτρα ή στείρα...».
Δεϊγμα τής λ.υρικής του αίσθαν-
τικότητας καί τής άνάλογα μετρι-
κής αποδόσεως της είναι καί τύ
ποίημα «"Ανοίξη».
«Μΰρια μπουμπούκια όλόκλειστα
σοΰ στήσανε καρτερι, στοΰ κήπου
τό παρτέρι, στοϋ κάμπου τό χα-
λί, μύριες καρδιές πού καρτεοοϋν
νά λυώσοννε τα χιόνια στά ,-κιγο-
μένα κλώνια, στον κήπο, στήν αύ-
λή...». Ι
ΛΙΛΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΟΤ —
ΡΟΤΣΗ «Τοαγοΰδια τού πόνον»
Συλλογή ποιημάτιον. Αθήναι
1969.
Τό 6ι6λίο είναι άφιεριομένο
στούς γονείς τής ποιήτριας. Καί
ή άφιέριοσι αύτη στοργικής κόρης,
παίρνει εκταση στό περιεχόμενο
τής συλλογής. Τα περισσύτερα
ποιήματιι άναφέρονται στόν πατέ-
ρα καί στή μητέρα της, στήν εύ-
λαβική τιον άνάμνηση, στήν έ'ξαρ-
ση τής προσο>πικότητάς το)ν, σέ
,περιστατικά τής ζο>ής τον, σ' ο,
τι τούς συνέδεσε συναισθηματικά ,
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
μέ την ιδία. Μέ τή μητέρα της,
δπιος δλλιοστε συμδαίνει μέ τούς
περισσοτέρους μας, ό δεσμός αύ¬
τός φαίνεται νά ήταν 6αθύτερος
Ισως, πλατύτερος πάντως" πολλά
ποιήματα άναφέρονται στήν άνά-
μνησή της.
Ή στιχουργία, παραδοσι«κή, ό-
μοιοκατάληκτη είναι άπλή, άνεπι-
τήδευτη' άπλή καί καθαρή πρεπει
νά είναι, όπως τό συμπεραίνομε
καί άπύ τήν τεχνοτροπία καί άπύ
τα νοήματα τών ποιημάτιον της,
κι' ή ψυχική της ίδιοσυστασία. Μιά
6έ6αιη καλωσύνη, τής κυρίας Οί-
κονομίδη — Ρούση. "Ενας λόγος
κι' αύτός, πού μάς κάνει νά αΐσθαν
θοΰμε άνάλογα καί τή συμπάθειά
μας γι' αυτή.
Έκτός άπά τούς γονείς της, μέ
τή μνήμη καί άλλων προσφιλών
της προσώπων, έλεγειακά άσχολεϊ
ται ή μελαγχολική, ή πονεμένη στι
χουργία της. Μελαγχολική είναι ά
κριδέστερα σ' ύλαι της τα ποιήμα¬
τα ή διαθέση της' μιά μελαγχολι¬
κή στάση ζιοής τέτοια καί σ' αύ¬
τη διαμορφώθηκε άπό τήν πείρα
τοΰ 6ίου της.
Ιδού καί κάποιες στροφές άπό
ίνα της ποίημα στή «Θάλ.ασσα»"
παίρνουμε καί άπό τούς στίχους
(ΐΰτοΰς, κάποιαν ιδέαν τοΰ λυρι-
σμοϋ της καί τών έκφραστικών
της τρόπων:
Ήλθα κοντά σου κι' έ'γειρα
κι' άφήκα νά σταλάξουν
λίγα τοΰ πόνον δάκρυα.
Στο κΰμα σον ν' άρράζουν.
Γαλάζια γίνανε κι' αύτά
σάν τ' άπαλό σου χρώμα
Τα χαι&ιυρ τ' «γε'οι σον
στό θεΐο τουτο γιόμα.
ΑΝΔΡΕΑ Σ. ΤΣΟΤΡΑ «Συν
ομλΐα μέ τό χρόνο» Ίωλκός (1969)
Ή ποίηση ιίναι άνάγκη ψνχής
καί άπό τή μεριά τοΰ άναγνιόστη
καί τοΰ άκροατή καί μάλ.ιστα 6ασι-
κοΰ προορισμοΰ γιά τήν ψυχική εύ
στάθεια τοΰ άνθρώπου. Είναι τό
τραγούδι, πού τό άκοΰμε καί Ικ-
τονώνεται όποιαδήποτε δυσθυμία
μας, οταν μάς πιέζουν πλέγματα,
λαχτάρες, άπογοητεύσεις' είναι τό
τραγονδι πού σ' άντίθετες περι-
πτώσεις, διαχέει καθολικώτερα τήν
εύφορία στό «είναι» μας, μεταρ-
σκόνει τήν ψυχή μας, τήν ΰψώνει
πάνω άπό τήν άπλή τέρψη πρός
κάποια έπίπεδα καί μεταφυσικά ά¬
κόμη, ύψηλότερα πάντως, άπύ τύ
άιιεσο νόημα ενός εϋάρεστου περι-
στατικοΰ. Καί αυτή είναι άλλωσ-
| τε ή πληρέστερη άξιολύγηση τής
ποιήσεως, σάν πνευματικού καί ή-
θικοΰ γεγονότος.
Λοιπόν αυτήν τήν αϊσθηση εΐχα
διαδάζοντας τα ποιήματα τοΰ Αν¬
δρέα Τσοΰρα, τής σνλλογής του
«Συνομιλία μέ τό χρόνο». Ή έσω-
τερική, άπαλή μελωδική άρμονία
τής έλεύθερης στιχουργίας του,
πού φαίνεται κιόλας νά άναδλύζη
πηγαΐα άπό τήν πνευματική καί
σνναισθηματική ίδιοσυστασία του,
είναι τό πρώτο κια τύ άμεσώτερο
στοιχεϊο σ' αυτήν τήν έντύπωση.
Μέσα στόν κύκλο των περιστατι-
κών τής άνθριοπίνης ξωής ή καί
γενικότερων ίστοοικών περιστατι-
κων τής έποχής μας έντοπΚονται
τα θέιιατα τών ποιημάτων του.
Καί είναι ενας δνθριοπος μέ πο-
λ.ύ τρνΐίερή ψυχή, πού μέ τήν ά-
φοομή τών περιστατικων αυτών,
τών πολύ κοινών Ϊσιος, αν τα έξε-
τάοονμε στενώτερα καί άποκλειστι-
κύτερα, έκφράϊεται. Γι' αύτό ά-
σηαλώς καί τήν αίσθανύμαστε κά
πως βαθΰτερα τήν ποίηση του καί
άνταποκρινόμαστε σ' αυτή μέ μίαν
άρκετά ραφιναρισμένη συγκινηθή.
«Τύ χαμόγ«λο τής γυναίκας μόν»
τό «Πορτοκαλιά στολή» είναι δυό
τυπικά ποιήματα τής συλλογής άπό
τής απόψεως αυτής.
Νά δμως κι' έ'να αλλο ποίημα
μέ γενικότερο θέμα, πού δίνει τό
μέτρο τής λυρικής έκφράσεως καί
τής άνθριοπιστικής εύαισθησίας,
τοΰ ποιητή αυτού" είναι τύ «Κοι-
μοΰνται στή σκοπή».
"Εχουν παράπονο
στούς βαθιούς κύκλ.ους τών μα-
τιων
κοιμοΰνται στή σιωπή"
εχουν κυκλωθεΐ άπό σιιοπή
αύτά τα άναρυχόμενα
λουλούδια
των έγκαταλειμένων
έβραϊκων άρχοντικών
τής Θεσσαλονίκης.
"Εχοΐ'ν ηδη πνιγεί άδιαμαρτύρη
ρητα
καί ήρεμα στή σιωπή.
Ήσυχία παρακαλώ
έδώ
κοιμάται ή 6αρ6αρότητα.
Ό Ανδρέας Τσούρας είναι πι-
στεΰο) ενας, νέος μάλλον, ποιητής,
πού μποροΰμε νά τόν άντιμετωπί-
σουμε μέ αξιώσεις.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ Σ
ΤΡΟΠΟΠΟΙΟΤΝΤΑΙ
ΤΑ ΡΤΜ0ΤΟΜΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ
ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ — ΓΑΛΑΤΣΙΟΤ
Διά Β.Δ. δημοσιευθέντον είς
τήν Εφημερίδα τής Κυθερνήσεως
(ΦΕΚ 157 Δ') τροποποιοίνται τα
ονμοτομικά σχέδια:
1) ΜΕΛΙΣΣΙΩΝ: Κατά τό οί-
κοδομικόν τετράγιονον 867, 868,
866.
2) ΓΑΛΑΤΣΙΟΤ: Δι' επεκτά¬
Μιά ώραία μάλλινη πλισσέ φούστα
άπό την φθινοπωρινή συλλογή έ-
(«ως τής όδοΰ Έλπίδος μέχρι τής νί)5 γνωστοΰ άγγλικοΰ ραπτικοΰ
όδοΰ Σούδας. ] οίκον.
Μνημόσυνο γιά τά: 30 χρόνια άττό το θάνοπό Τού
κα'ι τά 100 χρόνια άπό τή γέννησί Του
Ό ΑΡΧΙΕΠΙΙΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τού κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Νομικοΰ Συμδούλου τής Ί. Άρχιεπισκοπτ|ς Αθηνών
22ον
Σταθμός στήν Ίστορία τής Έκ
κλ.ησίας τών Αθηνών καί τής Έλ
λάδος γενικώτερα, είναι ή Μικρα-
σιατική Καταστροφή. Πρίν άπ'
αύτην, ό Πανιερώτατος Μητροπο- (
λίτης Αθηνών δέν είχε ν' άντι- '
παλαίση παρά μέ τα γενικά προ-
δλήματα τής Έκκλησίας τής "Ελ¬
λάδος καί τα είδικά τής Ίεράς
Μητροπόλεως τον, πού είχε πληθυ
σμό μειωμένο άλλ' όμοιογενή. Με
τα άπ' αυτήν ό Μακαριώτ. Άρχι-
επίσκοπος Αθηνών είχε τό 6άρος
τής άντιμετωπίβειος τών άναγκών
ενός πληθυσμόν πού άπότομα υ¬
πέστη φοδερή ανξησι. Τό ποίμνιό
χον, μέ τήν προσθήκη τής κατα-
τρεγμένης — άλλά πανίσχνρης,
ώς έκ τών ϋστέοων άποδείχθηκε,
οέ ζωτικότητα — προσφυγικής οι¬
κογενείας καί μέ μύρια ήθικά,
πνευματικά, κοινωνικά καί οίκο-
νομικά, άκύμη, προ6λήματα, 6ρέ-
Οηκε, ξαφνικά, έλληνόγλωσσο καί
μερικά τουρκόγλιοσσο, σχετικά εΰ-
πυρο καί όπόλυτα, μέχρις άπαθλι-
ώσεο^ς άπορο, στεγασμένο καί ά-
στεγο, καί αλλοίμονον! — μπρο-
σ-εά σ' έ'να τρομερό καί πελώριο
έρωτηματικό, πού αντεπροσώπευε
τό άδυσώπητο καί φρικαλέο μέλ-
λον πού μεγάλωνε ή άπατηλή φαν
Τασία, ή άπο'ιλεια έθνικών εδαφών
καί ή οίκονομική καταστροφή μέ
τή διχοτόμησι τής δραχμής καί
τοσα δλλα.
Σήμερα, ολίγα σχετικώς, ντε-
νβκεδόσπιτα —- ύπολείμματα, πού
διεφυγον μέχρι στιγμής τήν σκα-
πανη τής προόδου θυμίξουν τήν
τραγωδία έ κείνη, την όποιαν πέ-
ρασε ή άτυχη Έλλάδα, πού σάν
τόν μνθικό Φοίνικα ξαναγεννιέται
άπό τήν τέφρα της κα[ πού άναγ-
κβσθηκε νά δεχθή προσφυγιά, μέ
χίλιες άνάγκες, σέ ποσοστό δυσ-
δάστακτο καί γιά άκμαΐο οΐκονο-
μικώς λαό, πού Εφθανε στά 40%
ιοΐς εκατόν περίπου τοΰ προκατα-
στροφικοΰ πληθυσμοΰ της.
Σ' αυτόν τύν φοβερό άγώνα έ-
δ Χρυσόστομος Παπα&όπουλος, ώς
Άρχιεπίσκοπος, ανέλαβε τίς εύθύ-
νε,ς τον, μέ όραστηριότητα, προσ
πιιθώντας πάντοτε νά είναι τό έ-
πισκοπικόν ΰπόοειγμα πού προσφέ
ρει δ Απόστολος των Εθνών
στήν Α' πρός Τιμόθεον επιστολήν
Τού (κεφ. γ' 2, 3) «άνεπίληπτος,
νηφάλ.ιος, σώφρων, κόσμιος, φιλό-
ςενος, διδακτικός, μή πάροινος,
μη πλήκτης, μή αίσχροκερδής,
άλλ' έπιεικής, αμαχος, άφιλάργν-
οος», ένστερνισμένος τήν αγάπην,
τήν έν Χριστώ Ίησοΰ, έναντι τής
Έκκλησίας, ώς δλότητος, έναντι
■(ου Ίεροΰ Κλνήρου καί έναντι τοΰ
Ιΐοιμνίου του.
^-Νηφάλιος καί σώφρων, κύσμι-
ος, φιλόξενος καί διδακτικός», ό
είς ηλικίαν 55 έτών «άναλ.αδών τό
Ληδάλιον» τής Άρχιεπισκοπης Α¬
θηνών, σοβαράς κα[ τυπικός έναν
τι δλων καί σύντομος στίς άκροά-
σεις του, πού ήταν προσιτές σέ
ολους, έπισήμους καί άσήμους,
.(λουσίονς καί πτωχούς, κληρικούς
καί λαικούς, προσπάθησε νά κρα-
ια τήν στάσι τοΰ στοργικοΰ πατέ-
ρα έναντι δλων τών πνευματικήν
του παιδιών.
Τύπος καί ύπογραμμός εϋγενεί-
Λζ, άλλά χωρίς ύπερβολές στίς
κοινωνικές καί άρχιερατικές έπα-
φίς του κατέβαλε κάθε προσπα¬
θεία γιά νά είναι δψογος. Στίς
Λρώτες προσπαθοϋσε νά σνμπερι-
φέρεται στδν άπέναντί του, σάν
νά ήταν ό σπουδαιότερον τών άν-
θρώπιον, στίς δεύτερες εξαντλοϋ-
οε δλη τήν άγάπη τον καί τήν
ηροστασία.
Λέχτηκε κάηοτε στήν Άρχιεπι-
«κοπή, μέ κάθε έπισημότητα, ί-
ναν Άγγλικανον Έπίσκοπο. Τόν
Έπίσκοπο τής "Υόρκης, μέλος τής
Βουλής τών Λορδων τής ιότε
ηραταΐϋτάτης Άλβιώνος. Ήταν &
πόγευμα καί κατά τα έλληνικά πα-
τροπαράδοτα, προσφέρθηκε στόν
έπίσημο ξένο κληρικό γλυκό -τού
κουταλιοΰ, άλλά μέ δλη τήν πα-
ληά έθιμοτυπία τοΰ άσημένιου οί-
σκου, μέ τα κρυστάλλινα ποτήρια,
τα κουταλάκια καί τό άσημένιο
βάζο μέ τό γλυκό.
Ό Έγγλέζος δέν είχεν ίδέα α¬
πό δλη αύτη τήν παράταξι τής
φιλοφρονήσεως. Νόμισε ότι ή τά¬
ξις έπέβαλε τό φάγιομα ολοκλή¬
ρου τοΰ περιεχομένου τοΰ 6άζου
κ(ΐί μιά καί δυό, τό επήρε όλό-
κληρο στά χέρια του καί υπό τα
κατάπληκτα όμματα τοϋ κλητή-
υος πού κρατοΰσε τόν δίσκο, άρχι¬
σε νά το τρώη. Ό Άρχιεπίσκο¬
πος, δμως, έμεινεν άδιάφορος. Έ-
ξακολονθοΰσε νά διιιλή σάν νά
μην συνέβαινε τίποτε, έπιΒάλλον-
τας ετσι στούς γύροι του σιοπή.
Σκέ«ρθηκε ότι κάθβ παρατήρησί
τού θά ιιποροΰσε νά προσβάλη τόν
ξένο.
Σέ λίγο, ομο>ς, ό ούρανίσκος
«αί ό οίσοφάγος τοΰ Έξοχωτά-
του Έπισκόπου όιρχισε νά διαμαρ-
τΰρρται. Στήν τετάρτη, καν πέμ-
πτη κουταλιά, Εφθασε στό «Ά-
μην». Παρέλυσε!
— -"Ω ! Άϊ θένκ γιοΰ! Είναι
ττολΰ ώραϊο, άλλά δέν μπορω αλ¬
λο!
—"Οσο θέλετε! ήταν ή απάν¬
τησις καί ή συζήτησις συνεχίστη-
κΐ σάν τίποτε νά μην είχε συμ¬
βή.
Σέ δλες τίς θλίψεις καΐ τίς χα-
ρές των οικογένειαν τών έφημερί-
ον τής Άρχιεπισκοπης, εύρισκε
χρόνον γιά νά μετέχη «κλαίων με-
ιά κλαιοντων καί χαΐροον μετα
χαιρόντων». Καί οταν ό Θεός κα-
λοθσε κανέναν κοντά Του, θεωροΰ
σε έπιτακτικό καθήκον του να
προστή τής κηδείας.
Στήν Άρχιεπισκοπή ύπηρπου-
σε τα χρόνια έκείνα, στδ γραφεΐο
τοΰ άλησιιονήτου Εμμανουήλ Φαρ
λέκα, σάν βοηθός του, ενα χλωμό
κοντό παλληκάρι, δ Βασίλης Χόμ
πογλυν. Όρφανός άπό πατέρα καί
μαννα, θΰμα τής Μικρασιατικήν
Καταστροφής, είχε προστατευθή
άπό τό Έκκλησιαστικό Όρφανο-
τρο(τεϊο Βουλιαγμένης καί μετά
τήν άποφοίτησί του προσελήφθη-
κε άπό τήν Άρχιεπισκοπή σάν ύ
πάλληλος. Ή κακοτυχία, δμωι,,
τότε, σέ μίαν έποχή πού ή φυμα-
τίωσις θ'·ριζε, τόν άκολουθοΰσε.
Κρνολόγησε ό δυστυχισμρνος ό
Βασίλης, ϊπαθε τήν φοβερή «καλ-
πάξουσα» καί πέθανε...
(Συνεχίζεται)
Η ΕΠΑΝΕΞΑΓΩΓΗ ΕΙΔΩΝ
ΕΙΣΑΧΘΕΝΤΩΝ ΑΤΕΛΩΣ
Αί προσαυξήσεις εκπροθίσμου
καταδολής τοΰ άρθρου 1 τοΰ Ν.Δ.
3079)54 επί είδών εισαγομένων
επί προσωρινή άτελεία, υπό τόν
όρον τής έπανεξαγωγής των έν-
τός τής νομΐμου προθεσμίας, άρ-
χονται άπό τής 11ης ημέρας τοΰ
τρίτου μηνός μετά την λήξιν τής
πρός επανεξαγωγήν προθεσμίας.
Τήν ανωτέρω ΰπ' αριθ. 698)69
γνωμοδότησιν τοΰ Ν Σ Κ έκοινοποί
ησε τό υπουργείον Οικονομικήν
δι' εγκύκλιον του πρός τάς τελω-
νειακάς αρχάς, μέ τήν διευκρίνι-
σιν ότι πάσα προγενεστέρα καί
άντίθετος διαταγή καταργεϊται.
ΑΚΟΥΧΤΙΚΑ ΒΑΡΥΚΟΊΑΣ
Πωλοΰνται είς τιμήν έκτάκτο.)
εύκαιρίας. Τηλέφωνον 233.
847 Κύριον 2-τέλιον Λ Κώ-
σταν.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ψαρμακοποιθς πρόσ-
φυζ δι' έτιικε:ρδε:οτάτην ψαρ·
μακευτικτιν εργασίαν είς ε¬
παρχίαν. Πληροφορίαι είς τα
γραφεΐα μας.
ΜΟΥΛΤΙΚΟΡΕ: ή γνο»στή κόλλη-
σις διά την Τηλεφ»ν(αν Ραδιοφα
νΐαν κλτ;. μέ τούς 5 ττυρήνας κο
λο*οον(ου. Γεν. άντιπρ· Φαντ.
Ούλκέρογλου θησέως 7 4ος δ-
ϋ 5*Ο

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΣΜΥΡΝΗΝ ΚΑΙ ΚΟΝ)ΑΙΝ
ΠΑΤΡΑΙ, 4.9.1969.— Έπιτνχί- (
αν εσημείωσεν ή εκδήλωσις, τήν ό- (
ποίαν διωργάνωσεν χθές τήν εσπέ- (
ραν ό Φνσιολατρικός Σύνδεσμο; ι
Πατρόν, έν συνεργασία μετά τοΰ
τουριστικοΰ γραςεΐου «'Ίκαρος» είς
τόν κινηματογράφον «Ονφα». Κα- ]
τα τήν πνευματικήν εκδήλωσιν τον
Φυσιολατρικοΰ, ωμίλησε ό γνωστός
συγγραφεύς - λογοτέχνης καί δημο
σιογράφος κ. Χρ. Σολομιονίδης.
Έν άρχή, ό πρεόδρος τοΰ Φνσι¬
ολατρικοΰ κ. Κίμοιν Ρηγύπουλ.ος,
εχαιρέτησε τοΰς συγκεντροθέντας
καϊ επαρουσίασε τόν ακόλουθον Τύ
πον τής έν Αθήναις τονρκικής πρε
αδείας κ. Άρτζαγιονρέτ, δστις καί
απηύθυνε σνντομον χαιρετισμόν.
Ακολούθως ωμίλησε, διά μακρόν
ό διανοούμενος κ. Σολομονίδης, ά
ναφερθείς είς τούς ίστορικοΰς τό-
πονς τής Κο)νσταντινονπόλειος καί
τής Σμύρνης, οί δποϊοι συνδέονται
άμεσος μέ τήν Ιστορίαν μας. Ό δι-
ακεκριμέ/νος όμιλητής, ανέπτυξε
την τουριστικήν αξίαν των φυσικών
καλλονών των περιοχων τής Πόλης
καί τής Σ μύρνης καί μέ την γλα-
φυρότητα τού ρέοντος άβιάστιος λό
γου τού, έχρωμάτισεν έντόνος την
όμορφιάν τής ίστορικής καί χιλιο-
τραγουδημένης Νύμφης τού Βοσπό
ρου.
Ό έξαίρετος όμιλητής άπέσπασε,
δικαίος, τα θερμά καί παρατεταμέ-
να χειροκροτήματα τού πολυπλη-
θοΰς ακροατήριον τού.
Ή διοίκησις τοΰ Φνσιολατρικοΰ
άπένειμεν είς τόν κ. Χρήστον Σολο
μιονίδην τό Άργυροΰν Μετάλλιον
τοΰ 2 υνδέσμου.
Αί προβληθεϊσαι φωτειναί διαφά
νειαι (σλάϊτς) καί ή εγχρομος κινη
ματογραφική ταινΐα, έποίκιλλαν
την επιτύχη εκδήλωσιν τοΰ Φνσιο-
λατρικοΰ, την οποίαν παρηκολονθη-
σαν καί έκπρόσοποι των Άοχόν
καί τής πόλεοςλ
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΕΝΓΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Την μεσημβρίαν τής παρελ¬
θούσης Τρίτης συνήλθεν ύπδ
την προεδρίαν χθϋ ΝομικοΟ Συ;ν
βούλου, λόγω άπασχολήσκως
τοΰ Γεν. Γραμμχτέως τού Τ-
πουργείου Κοινωνικήν Τπη^ί
σιών κ.. Άντωνίου Μέξη, είς
συνεδρίασιν τό Κεντρικόν Συμ¬
βούλιον Στεγάσεως, μέ συμμε¬
τοχήν καί των ύπηρεσιακών πά
ραγόντων έκ των /.κ. Παπα-
θάνου/ Χαριτζοπούλου καί Κα-
λαμποκά κα ίτοΰ έκπροσώπου
των προσφύγων κ. Σ. Σινανίζγ;
καί έλαβε τάς κάτωθι αποφά¬
σεως:
"Εγκρισις πρωτοκόλλου προ¬
σωρινάς κχί δριστικής παραλα
βής έργολαβίας θ. ΣΟΥΡΙΔΗ,
διά πολυκατοικίαν είς Αγίαν
Σο<ρίαν Πειραιώς. Εγκρισις: (α) 2ου τακιο- ποιητικοΰ συγκριτικοΰ πίνακος καί δευΤέρου πρωτοκόλλου καν3 νισμοϋ τιμών μιονάδος. Πρωτοκόλλου προσωρινάς πά ραλαβής. Πρωτοκόλλου δριστικής παρα λ<χβής 50 οίκιών είς ΒΙΓΛΛ "Αρτης, Ιργολά6ηη Β. Χατζηαν { "Επί υποθέσεως Π. Μουοίβη καί Α. Κεντικελένη. εί; Συν) σμόν Τριγώνου Πευκακϊων Ν. καίας. Συμπλήρωσις Κτηματογρα$·/, σεως είς τό Ο.Τ. 8 Συν) σμοίί Βύρωνος Καβάλας. ΠερΙ διαχωρισμοΰ τοΰ ύπ' * ριθ. 10 οίκοπέδου τοθ Ο.Τ. 24 Συν)σμοΟ Άγίου Παύλου Θεσ¬ σαλονίκης είς δύο το,αοτα. ΠερΙ διαχωρισμοΰ τοθ ύπ' 4 ριθ. 38 οίκοπέδου τοθ Συν) σμοϋ Τριγώνου Πευκακίων Νι καίας είς 5ύο τοιαΰ^α. ΠερΙ αρσεως έκ τής άπαλλο τριώσεως οΐκοπέδου έιιβαδου 160,00 μ2 τοθ Συν) σμοϋ Τού;, κοβουνίων υπέρ τής Αίκ. Κα ρανδρέα συμφώνως πρός τα; διαΤάξεις τοΰ αρθρου 119 ΰ Συντάγματος τοΰ Ιτους 1927. ΠερΙ παραχωρήσεως τοθ ύπ' αριθ. 3 οκοπέδου έν τετρ. 12 τοΰ Συν) σμοΰ Εύγενείας Α' Πειραιώς έμβχδοΰ 256,00 μϋ συμφώνως πρός τα Ν. Δ)"1/ 4176)61 καί 4546)66. είς τόν Πρ^όδρομον Χατζηχριστίδην. "Εγκρισις πιστώσεως δραχ. 51.590.725 διά την πληρωμήν ανεγέρσεως 310 κατοικιών (πό λυκχτοικιών) Δυτικοΰ Οίκισμοϋ Ταύρου, άναδόχου Π. θεοφιλο πούλου. "Εγκρισις πιστώσεως δραχ. 47.3Ο5.Ο20 διά την πληρωμήν εργασιών ανεγέρσεως 270 κα- τοικιών καί 31 καταστημάΤ<ον (πολυκατοικιών) είς ΠΕΓΙ- ΣΤΕΡΙ ΑΝΩ (Συγκρότημ* ΙΓα). "Εγκρισις συμπληρωματικής πιστώσεως δραχ. 10.000 διά τήν αποπεράτωσιν έκΤελουμέ- νων εργασιών περιτοιχίσβω; κλπ. Ιως κινηματογράφον οίκι σμοΰ ΑΓ. ΣΩΣΤΗ. ΠερΙ τροποποιήσεως τής ύπ' αριθ. Δ6) Α) 9253) 63 Τπ. α¬ ποφάσεως ώς πρό; τόν αριθμόν των πρό; επισκευήν οικαιουμέ νων δωματίων υπό τοΰ πρόσφυ γος Σανικιάν Όχανές καί έγ κρίσεως οικονομικάς ένισχύ;?· ως. Διαγραφή έκ τοΰ Προγράμ- Ματος Αυτοστεγάσεως τοθ πρόσ φυγος Καρντανιάν Ζακχαίου Μετατροπή μορφής σΤεγασ:ι- κής άποκαταστάσεως άπό ίσό· βίον οΐκησιν εί; οριστικήν τοιαύ την. ΠερΙ τροποποιήσεως τή: υπ' αριθ. Δ61) 22534) 68 'Τπ.' απ; φάσεως διά τής αυξήσεως τοθ εγκριθέντος ποσοΰ των δραχμ. 174.000 διά τοΰ τοιούτου τών 180.000 δραχ. πρός αγοράν μ* μονωμένης κατοικίας είς Άρ γοστόλιον. ΙΤερί άναγνωρίσεως προσφύ- γιον ώς δικαιούχων στεγάσεως είς Τ& είς Ρέντη άνεγειρόμενα 131 διαμερίσματα. ΠερΙ άγορας 5ιαμερίσματος έν πολυκατοικαί είς την πόλιν τής Βεροίας διά Ζ^οζίο^ Μί: οδοτικοΰ διαγωνισμόν πρός. στί γασιν πρόσφυγος Η.Ε. Περί παραχωρήσεως είς τόν Δήμον Πατρέων δι' επέκτασιν Τοΰ άντλιοστασοίυ. ΠερΙ Ιγκρίσεως αδείας είς τό "Ιξρυμα Λέσχης Έργαζομέ νου Κοριτσιοΰ Ν. Ίωνίας, δι' έγγραφήν ύποβήχης πρός λή¬ ψιν δανείου άπό τήν Εθνικήν Κτηματικήν Τράπεζαν, δι' άνέ γερσιν συγχρόνου κτιρίου επί τ>) παραχωρηθέντος αύτη χώ
ρου.
Περί άνακλήσεως των ύπ' ά
ρ-.θ. Δ5) 33724) 4.12.1963 καί
Δ5) 14984) 318) 14.8.1967 Υ¬
πουργικον άποφάσεων καί έ-
παναδιαθέσειος τοΰ έν αύτγϊ,χώ
ρου τοΰ ύπ' αριθ. 44 έν Ο.Τ.
44 οίκοπέδου τοΰ Άστικοΰ
Προσφυγικοΰ Συν) σμοΰ 'βρεστι
άδος Ν. "Εβρου είς τό Ειδικόν
Τμήμα ανεγέρσεως Φυλακών
καί Δικαστικών Μεγάρων τής
πόλεως Άλεξανΐδρουπόλεοις.
ΙΙερϊ ύπαγωγής βομβοπλή-
κΤο>ν είς εγκριθέν στεγχσηκόν
πρόγραμμα βομβοπλήκτων θεσ
σαλον£κης.
"Εγκρισις Ιφαρμογής στεγα-
στικοΰ προγράμματος πρός διά
θέσιν κενών ή κενωθησομένων
οίκημάτων Υπηρεσίας τέως Ά
νοικ) σεως πόλεως Ρόδου είς %
στέγους οικογενείας.
Περί άναμορφώσεως προγράμ
ματο ;ύπ' αριθ. Δ4β5666)2β
ΦΕΒ. 1969 αποφάσεως χρηΜα
τοδοΤουμέν3 υέκ τοΰ κρατικοΰ
προθπολογισμοΰ διά ποσόν 25
000000 δραχ. καί έγκρίσεως έ
πεκτάσεως είς οίκισμούς Κρώ-
μνης, Φαρκοδόνης Τρικάλων
καί. ζωής
"Εγκρισις δανειοδοτήσεως πυ
ροπαθών ένταχτ)έντων είς πρό
γραιμμα μεμονωμένων περίπτω-
σεων.
"Εγκρισις διαθέσεως πιστώ¬
σεως δι' έφαρμοκήν στεγαστι-
κών προγραμμάτων των οίκι-
σμών:
α) Σκοτεινόν Πιερίας δραχ.
7.450.000.
β) ΙΙαρθενώνος Χαλκιδικής
δραχ. Ί.Ο50.Ο0Ο.
γ) ΦιλιαΤών θεσπρωτία,ς δρ.
1.110.000.
Σύνολον 12.610.0ΟΟ.
ΠερΙ παροχής αδείας κτήσε
ως έδαφικής εκτάσεως έν τή
περιοχή Μορτερδ Κασ^ρί υπό
Οίκοδομικοΰ Συν) σιιοΰ ΤΕΧ.
ΚΟΣΜΟΣ Π.Ε.
Κήρυξις απαλλοτριώσεως επί
εκτάσεως 36.908,56 μ2 είς Χί
ονδι άτήν στέγασιν άποκαΤά-
στάσιν 200 παραπηγματούγων
οίκογενειών τή; πόλεως Χίου
Άρσις απαλλοτριώσεως έξ !κ
τάσεως 5.630 02 έπιβληθείση:
Ι είς τήν περιοχήν ΑΡΓΌΣΤΟ
1 ΛΙΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ.
ΣΛΟΛΗ ΚΑΛΠΑΚΑ
Γωνΐα Τιμοθέου - Λαμάοεοχ
ΝΗΠΙΛΓΩΓΕ1ΟΝ— ^ΗΜΟΤIΚΟ^I -ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
ΞΡΝΑΙ ΓΛΩΣ2ΑΓ - ΡΥΘΜιΚΗ— ΓΥΜΝ ΣΠΚΗ
Ιδρυθείσα πρό τρσσαρακονται-τίπΓ
"Αριθ. τηλ. 751.885 κοϊ 7Μ £66
ΑΙ εγγραφαί ηρχισαν
Έιιπαιδευτήρια
ΧΑΤΖΗΚΟΝΙΤΑΗΤΙΝΟΥ
ΓΥΜΝ ΑΣ1ΟΝ-ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ-ΝΗΙ1ΙΑΙΏΓΚΙΟΝ
Τερψιχόρης 22 Παλ Φάληοον Τηλέφ. 984.2:57
'Υψηφάντου 8 Κηλιιμάκι Τηλέφ. 9^0.«Π7
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ
Ανακοινούται ότι διά τούς ύποψηφίοΐ'ς τοη Γιιμνπ
οίον άπ!> τς ϊεπτεμβρίο»· -5ρχίζονν έ«τ(/τιχά <ρρονΐισΓί| ριακά μαθήματα. ανευ ούβεμιάς ίιποχρΓώσεο-ς τιϋν ιι«ίΙ>ι
των,
ι ναθημερινιΤ,ς άπό 9 — 1 μ.μ.
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΟΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΑΟΣ
(Συνίχβια έκ τΑς 1ης οελ.)
ποστόλου ΙΙαύλου: «Γέγονα τοίς
πάσι τα πάντα, ίνα πάντο>ς τινάς
. (Α. Κορ. κεφ. Θ:22)'
Εάν, κατά την έπάρατον επο¬
χήν τής ξε-νικής κατοχής τής 'Κλ-
λάδος, πάντρς σχεδόν οί κάτοικοι
ένυμνήτευον καί δυσκόλως έξεΰρι-
σκον ειδή {ιποδήσεος, άφοϋ προι-
τίστη τοΰ τραγικοΰ Λαοΰ φοοντίς
Λτο ή εξασφάλισις όλίγοιν τροφί-
μο>ν, ίνα μή άποθνήσκη έκ τής
πείνης, — διότι αί αρχαί κατοχής
£ λ ή σ τ ε υ ο ν τα τοόΐϊ ιμα τοΰ
Λαοΰ — εΰνόητος είναι ή οϊκτοά
κατάστασις είς τήν όποιαν είχον
περιαχθή τότε οί φυλακισαένοι.
άλλά καί ή θλιδερά εικών τι")ν ρτ/
κενδύτιον άνθροιπηιν, οίτινες θά
άπεφυλακΐξοντο.
Ό π. Δ(οοόθεοζ εφρόντισε καϊ
κατήρτισεν έντός των φυλακών
συνεργεϊα έκ τεχνιτών ριιπτών
Έξ ίδιον διαθέτιυν δαπάνην, τι
γόρασεν τα άπαιτούμενα έργαλεία
καί ΰλικά, επέτυχε δέ νά εκμά¬
θουν τήν τέχνην τοϋ ράπτου καϊ
ύποδηματοποιοΰ νεαροί κρατούμε¬
νοι. Τοιουτοτρόπίος έπήλθον δΰο
έξαιρετικά άποτελέσματα. Άφ' έ
νάς μέν οί φυλακισμένοι άπησχο-
λοΰντο διαρκώς καί δέν περιεπι-
πτον είς τούς ίίνυχας τής άργί-
ας, ήτις είναι μήτηρ πάσης κιι-
κίας, άφ' ετέρου δέ έλΰθη καί τό
σοβαρώτατον πρόβλημα τοΰ ίμα-
τισμοΰ καί τής ύποδήσείος.
Άλλ' ό π. Λιορόθεος πρίν ή ε¬
πιτύχη τήν οργάνωσιν καί λειτο»ιρ
γίαν των τεχνικών έκείνιον συν-
εργείων, δταν τό πρώτον αντιμε¬
τώπισεν είς τάς φυλακάς Συγ-
γροΰ τό οικτρόν θέαμα τιόν ρακεν
δύτων φυλακισμένιον, οΐτινες έπς,ο
κειτο άποφυλακιζόμενοι νά μετα-
6οϋν είς τάς έστίας τιον καί κυ-
κλοφορήσουν είς τάς πόλεις καί
τήν ύπαιθρον, εσπευσεν άμεσος
είς τήν έν Πειραιεί πατρικήν οι¬
κίαν καί παρεκάλεσεν τήν άγίας
ψυχής άείμνηστον μητέρα τού,
νά τοΰ επιτρέψη νά έκποιήση τα
ρ'πιπλα τής οικίας τον — ρ'πιπλα
παλαιά καί βαρύτιμιι — ίνα έκ
των χρημάτων τα όποϊα θά είσέ-
πραττεν προμηθευθή κατάλληλον
ΰφασμα καί τύ διαθέση πρός κα¬
τασκευήν ένδνμασιόν διά τονς ά-
ποφνλακιξομένους.
Ή μητρική συγκατάθεσις εδό¬
θη άμεσος. Όλόκληρος ή επίπλω¬
σις, πλήν κλινών, έξεποιήθη τήν
επομένην είς παλαιοπώλην καί ή
πατρική τοΰ π. Δοροθέον οίκία έ'-
μεινε γυμνή έπίπλον. Έκ δέ των
είσποαχθέντων χρημάτ<·ιν ό νεα- οός ιερεύς ηγόρασεν νφασμα, τού εΐδους Ρετσίνα, είς τέσσαρας χι¬ λιάδας (4.000) μέτρα. Καί τό διέθεσεν είς τα σννεργεία τόν φυ λακων καί κατεσκευάσθησαν επί μετοο ενδυμασίαι. Τοιουτοτρό¬ πως οί άποφυλακιζόμενοι έπέστρε- φον είς τάς οικογενείας τοιν καί τήν κοινωνίαν εύπρεπός ένΒεδυμρ- νοι, άλλά καί μέ άνακαινισμενην τήν ψυχήν, χάρις είς τάς συστη¬ ματικώς διά κηρνγμάτον, ώς καί κατ' ιδίαν παρεχομένας είς αν- τοΰς παρά τοΰ π. Δοροθέου νου- θεσίας. Χαρακτηριστικόν τής περί των φυλακισμένον Ιδίας τού π. Δορο¬ θέον είναι τό εξής επεισόδιον. Με¬ τά τήν παράδοσιν τοΰ περί όν α¬ νωτέρω ύψάσματος είς τα σννερ- γεία των Φνλακων, ρ'νας κρατον- μενος ράπτης εροιψίν τήν γνώ¬ μην νά μή κατασκενασθοϋν κανονι καί ενδυμασίαι άλλά όμοιόμορφοι στολαί, δπιος αί στρατιωτικαί τής αγγαρείας, πρός αποφυγήν μεγά- λης δαπάνης καί διά τήν ταχυτέ¬ ραν άποπεράτο>σίν των. Ό π. Δοι
ρόθεος ομιος την άπερρη|>εν μετ*
αύστηρότητος εΐπών, Οτι έπ' ούδε-
νί λύγοι θά ήθελον οί άποφνλακιζό
μενοι νά φέρουν έν τή κοινωνια
διακριτικόν ενδνμα τής προτέρας
καταστάσεως των, όπερ θά τούς
νποχρεωνε νά διατηροϋν έν έαν-
τοϊς καταθλιπτικόν τό σύμπλεγμα
κατωτερότητος.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ι:*)*ι5·)®(·)®ο»)(·χ·)Γ·χ·)>·)(··);·χ·:=ί·ν·^Λ·/'·χ·λ·)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ
(Συνέχεια εκ τής 1ης σελ.)
λους Συμμάχους, ίίταν τό κίνημα
τοϋ Κεμάλ δυνάμωνε μερά μέ τή
μερά, ένισχυόμενο, μάλιστα, κρυφά
καί φανερά, άπό συμμαχικές δυνά¬
μεις, οταν είχαν τ'ιδη άρχίσει νά
προβάλλοιιν τα έμπόδκι καί οί σο
6αρές άντιδράσεις στήν έφαρμογή
τής συνθήκης των Σεδρων καί ό-
ταν τέλος, τό έσωτερικύ μας μέτιυ
πό έξακολουθοΰσε νά {«φΐσταται τη
διά6ρ(ι>σι άπό τό διχασμό, άπεφάσι
σε νά θέση σέ λειτουργία τοϋς κ«ι-
νοβουλευτικοϋς θεσμοΰς.
Αύτη ήταν ή κοισιμώτερη ώρα
καί γιά τό "Εθνος καί γιά τόν Βενι
ζέλο, ποΰ είχε τήν εϋθύΛ'η, αϋτά
πού πέτυχε στά χαρτιά νά τα κάνη
άσφαλή πραγματικότητα. Γιατί ο-
λα τότε ήταν ρευστά. Έν τούτοις,
ό Βενιζέλος, πού είχε, ίίπως είπΐί,
έπαναστατική προέλευσι καί κυ6εο-
νοΰσε έν ονόματι τής σιοτηρίας τοΰ
λαοΰ καί τοΰ εθνους, ^κανε τό μοι-
ραΐο λάθος —πολλοί λένε έσκεμμέ-
νο— νά κάνη τήν κρίσιμη έκείνη ώ¬
ρα έκλογές. Τίς εχασε καί ή δαρειά
κληρονομιά τής έφαρμογής τής
2υνθήκης των Σεβρών διά των 8-
πλων, Ιπκσε σέ άσθενέστερους ώ-
μους.
Δέν ϊχιι δέ μόνον αύτη τήν ούσι-
ώδη εύθύνη ό Βενιζέλος. "Εχει καί
κάποια αλλη, άρνητική μέν, άλλά δ-
χι λιγώτερο σο6αρή. ΉττηθεΙς, πή-
ρε άπόφασι νά εγκαταλείψη όριστι-
κά τήν πολιτική. "Αφισε κύμμα καί
καθήκοντα κοινοδουλευτικά καί έ-
θνικά, σύξυλα, κι' εφυγε στό έξω-
τερικό.
"Εζησα άπό πολύ κοντά τα μοι-
ραία έκεΐνα γεγονότα καί εΐδα πώς
ή πράξι αυτή, τοΰ Βενιζέλου, έκτός
άπό αλλες έπιζήμιες συνέπειες, δη-
μιούργησε κλϊμα αντιδράσεως, κρυ-
φής καί φανερής, κατά των διάδο¬
χον τού, τήν ώρα πού οί έθνικοί κίν
δυνοι έπέβαλαν χαλάριοσι στά κομ-
ματικά πάθη, ανεθνική συσπείρω-
σι γιά νά σιοθή ή κατάστασις. Εί¬
ναι δύσκολο νά παραδεχθή κανείς
πώς ή πράξι αύτη τοΰ Βενιζέλου,
τοΰ νά εγκαταλείψη τοΰς πάντας
καί τα πάντα καί νά άποδεσμευθή
άπό ύποχρεώσεις καί καθήκοντα, ύ-
πηγορεύθη άπό πατριιιιτικά καί δχι
άπό έγοϊστικά έλατήρια. Είπώθηκε
πώς άν εμενε εδώ θά τόν σκότιοναν.
Σέ τέτοιες ομο)ς περιστάσεις, ή έκ
πλήρωσις τοΰ υπερτάτου καθήκον-
τος πρός την πατρίδα, δέν ημπορεί
νά έξαρτάται άπό τόν (ίαθμό τοΰ
κινδύνου, ποϋ συνεπάγεται τουτο.
Ό Βενιζέλος είχε χρέος νά μείνη,
πρόθυμος γιά κάθε θυσία. "Ετσι θυ
σιάζονται καί τα στρατευμένα παι¬
δία τοΰ λαοΰ, γιά νά κρατήσουν σέ
ίόηα μάχης, μιά θε-σι, πού διετάχθη¬
σαν νά ϋπερασπισθοϋν.
Άπό τό αλλο μερος οί άντίπαλοί
τού, κάτο) άπό τήν πίεσι των όπα-
δών τους, εφεραν τόν γερμανόφιλο
δασιληά, φορέα τής πολιτικής, πού
είχε χρειοκοπήσει κι' ίδωκαν ετσι δ-
πλα σ' έκείνους πού έπιζητοΰσαν
τήν άνατροπή τοΰ εργου τοϋ Βενι¬
ζέλου. Φοβούμενοι δέ νά παρεκκλί-
νουν άπό τό εργο αύτό, γιά νά μην
εκτεθούν στήν δχι πάντοτε καλόπι-
στη πολειμική των Βενιζελικών, τό
συνέχισαν, δάθυναν μάλιστα τήν
πληγή τής εμπλοκής μας στήν μι-
κρασιατική περιπέτεια καί 6άδισαν
ετσι πρός τήν καταστροφή καί πρός
τόν τάφο...
Άνεξάντλητο είναι τό ύλικό γιά
τήν δρευνα των γεγονότων τής πε-
ριύδου έκείνης, ποΰ συνθέτοΐ'ν τήν
πιό μελανή, Ισως, σελίδα τής ίστη-
ρΐας τοΰ "Εθνους μας.
Πάνο στά γεγονότα -αύτά εκανα
μιά γενικότατη κρίσι, πού μπορεϊ
νά άποδίδη την ίστορική άλήθεια,
ή όποία δέν ξεκαθάρισε άκόμα. Μέ
δυό λόγια, ΰποστηρίζα) τουτο: Έγί-
ναμε πρόσφυγες άπό τήν άνωριμό-
τητα τοϋ έλληνικοΰ λαοΰ, εΰεπίφο-
ρου σέ ξενικές έπιρροές, κπί άπό
τήν έγωπάθεια έκείντον πού όιηύθυ-
ναν τίς τύχες τού.
ΜΗΚΥΝΑ-1Κ0Σ ΠΟΑΙΤΐΣΜΟΣ
<Συνέχεια έκ τΛς 1π<; οελ.) χά όποία θά μάς γνο>ρίση άργότεριι
η ίστοοία. |
Είς τήν Λακονιαν ή Σπάρτη,
είς τήν Άττικήν αί Αθήναι, είς
τήν Βοιωτίαν αί θήθαι μέ τόν '
Πλούτον κια τήν λαμπρύτητα τής
Μνκηναϊκής περιόδου καί των θη-
6ών τής Αιγυπτου.
"Αλλαι μεταοολαί περισσότερον
(>αθείαι ΰπογραμμίζουν τόν πολεμι¬
κον καί αύταρχικόν χιιρακτήρα τοΰ
Άχαϊκοΰ Πολιτισμού.
Τό έθιμον των άνθςιοποθυσιον
πρός τιιιήν των νεκρών. Ή όλοκλη
ριοτική έξαφάνισις τής Γραφής καί
ϊίς τόν λαόν καί είς τήν Άχιακήν
Άριστοκρατίαν, κοοιΐφώνουν τήν
απόδειξιν ίίτι ή «ΡΑΧ ΜΙΝΟΙΟΛ»
εΐχε χαθή.
Α
Μετά τήν καιάχιησιν τής Έλλ.ά
οος καί των γειτονικων νήσων οί
Άχαιοί εξ αίτίας τοΰ πτωχοΰ τοΰ
έδάφους της άναζητοΰν τήν τύχην
των μακράν.
"Όλαι αί άκταί της Μεουγείου
γνωρίζουν τούς άνθριόπους τοΰ ό-
ρειχάλκου (τούς Άχαιοΰς).
Δέν τοΰς ίκανοποιεϊ μόνον ή ά-
γοραπιολησΐα των αγαθών, έπιδιώ-
κουν νά έγκαταστήσουν είς τάς νή
σους καί τήν Μικράν Ασίαν καί
τήν Συρίαν κέντρα έμπορικά καί
ΙΙολιτικά συγχρόντης, τάς Άχαϊας.
Κατά πρώτον είς τήν Ρόδον ε-
πειτα είς τήν Κύπρον κ.αί τέλος είς
όλόκληρος ή Άσιατική άκτή καλύ-
πτεται άπό κέντρα καί τδ Οΰγκαρίτ
γίνεται Μνκηναΐκή άποικία.
Είς τήν ΛρσΠον, τήν Λυκίαν,
τήν Παμφυλίαν Ιδρϋονται νέαι Ά-
χαΐαι καί μέ τούς λαοϋς τοΰ έσοτε-
υικοΰ τής Μικρά; Άσίας έγκτιινιά-
ζονται ώφέλιμοι σχέσεις.
Οί Χετταϊοι τούς άΛϊκάλουν
«Άχαϊάϋα» καί (ά έμπορικιιί συναλ
λαγαί συνετέλεσαν ώστε νά άσχο-
λοΰνται οί Χετταϊυι μέ τήν ρύθμισιν
φιλονεικιών των Άχαιών τής Κιλ.
κίας καί τής Καρίιιι. μέ τους γείτο
νάς των, όπως φαίνεται άπό ΛποκρΓ
πτογραφειθείσας επιγραφάς τώρ';
τελενταϊΐι.
Αί επιγραφαί αύται μάς καταιυ.τί
ζουν καί διά χρονολογικοΰς ΐικριύ
δούς.
"Ενας Άτταρασίας (ασφαλώς
ό Άτρεϋς πατρρας τοΰ Άγιιμεμνν,
νος καί τοΰ Μενελάον) σι'γχοονυις
τοΰ θουδαλΐα τοΰ
III
(1203 —
122Γ) π.Χ.) Βασιλέως των Χετΐαι-
ών, περνδ άπό τόν Μΰθον είς την
Ιστορίαν.
(Συνεχίζετο;)
ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ
Είς κομψόν χαΐ καλοτυπωμέ-
νον τεδχος έκυκλοφόρησε τό οί
βλίον τοΰ κ. Γρηγ.
II.
Κασιμά
τη τής Άκαδημίας Αθηνών,
υπό τϊν τίΤλον «Λαμαρτΐνος δ
άπροσάρμοστος προφήτης τ^ΰ
καιροϋ μας>~ — "Ατακτοι σΤο
χασμοί γιά τα έκατόχρονα τοΰ
θανάτου τού» (Άνάτυπον ?·/
τοΰ περιοδικόν «Νέα Έστία»).
Διακεκρΐ'μένος επιστήμων Κ
κ. Γρ-ηγ. Κασιμά-της, εξελέγη
ώς γνωστόν, μέλος τής Άκαΐη
μαίς των Αθηνών, λίαν έπαΕ:
ως, επί δέ τή έκλογή τού, ί'-
γιναν τιμητικαΐ εκδηλώσει; εί:
τέν Εύρωπαϊκόν Σύνοεσμον.
τήν ΆνωΤάτην Βιομηχανικήν
Σχολήν Πειραιώς κλπ.
Τί μάς πληροφορεϊ ή «Βραδύνη»
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΚΛΙΙΛΛΟΙΙ ΟΤΛΟΤ—Ππ,,,ο,
Στύ μέ ήμερομ. 10 Αύγούστου
19ιί!> φΰλλο της:
«"Ενα μνημεϊο γιά τοΰς ήρωες
τής Μικράς Άσίας. Θά φιλοτεχνη
θή άπό τύν έκλεκτό γλύπτη κ. Μιχ.
Τόμπρο, καί θά τοποθετηθή κοντά
στή Νέα Φιλαδρλφεια. Άξίζει νά
σημειωθή, ότι τό ε"ργο αύτό θά εί¬
ναι μια προσφορά τοΰ κ. Τόμπρου
σ' αύτοϋς πού επεσαν ή ξερριζόθη-
καν άπό την γή τής Ίωνίας καί θά
εργασθή τελείως άφιλοκερδώς».
Στό μέ ήμερομηνία 1(ί Αύγού¬
στου 1969.
«Ό Φιρφιοής ό γνοιστός κωμικός
τής Κύπρου (Γιάννης Μεντόνης)
εί>ρ(σκεται άπό προχβές ε!ς τάς Ά
θήνας.
»—^Θά κρατήση εν« βασικόν ρό¬
λον είς τήν ταινίαν «Ή Σμυρνιά»
ποΰ θά γυρισθή μέ τήν "Αννα Κα-
λουτά καί τήν Γεωργία Βασιλείω-
8ου».
Καί στό μέ ήμερομηνία 2 Σϊπτεμ
βρίου 1969
«Πρωϊνή Φιέστα, έν συνεχεία, με
τα την ννκτερινή χθές στήν «Κά -
σμπα*. Έγυρίσθησαν τελευταϊες
σκηνές τής ταινίας τοϋ Άβοαμέα
«Ή Σ μυρνιά» μέ Ινα σμυρνέϊκο
γλέντι.
*— Μαζί μέ τήν Άννα Καλουτα
καί τήν Γεωριγία Βασιλειάδου, συμ
μετεΐχαν είς τό γλέντι, ό Τάκης Μη
λιάδης, ή Άλρκα Στρατηγοΰ, ή
Ελένη Κριτή, ό Ν. Πλατής καί 31
λοι. Ή Μπέμπα Μπλάνς, τραγού-
δησε τρία τραγούδια τοΰ Νέου Κύ
ματος ποΰ εγραψε ό Τ. Άργύοης*·
Σ ημείωιια___Το'ιρα ϋσον άφοοδ
τό μνημεϊο γιά τούς ήρωες τής Μι
κρ«ς Άσίας πού θά φιλοτεχνήση
καί θά προσφέρη ό έκλεκτός γλύ-
πτης κ. Μιχ. Τόμπρος μάς συγκι-
νεϊ "ιδιαιτέρως καί θά τόν εύγνομο-
νε-ϊ ή Πατρίς γιά ενα τέτοιο έθνικό
μνημεϊο ποΰ θά άπαθανατίση την
πάλη τής Φυλής μας γιά τήν έπιΓη
ωσί της καί πού θά παραμείνη ώς
-ταρακαταθήκη στίς έπερχόμενες γε
νεές.
"Οσον άφορά δμτος τήν ταινΐα
τοΒ κ. Άβραμέα ή «Σμυρνιά» που
Λπδ τοΰς ήθοποιούς ποΐι περιλαμΛά
νει φαίνεται ότι θά είναι μάλλον σά
-ιυοα τής Σμυρνιδς, δέν μάς εύχα-
ριστη1. Άρκετά ό μακαρίτης Μαυ-
ρίας, πού καταγόταν άπό τήν πτο)
χή κάτω τάξι τής Σμύρνης, είχε
ηατυρίσει τήν Σμυρνιά πάνο στήν
σκηνη. Τώοα μάς παρουσιάζοντα) οί
ϊμυρνιές Βασιλειάδου καί Καλου-
τά. Πιστεύομε πώς ή ταινία τοΰ κ..
Ά6ραμέα δέν θά φθάση στό άπρο-
χώρητο.
Ή ταινία αυτή είναι ή τρίτη με
προσφυγικά θ·ρματα πού εχουν γυ¬
ρισθή εφέτος.
ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ Π,ΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤ
5- ' "*
ύ Ι (Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, συλληψις — πορεία,
ο. τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ίΓ.ονίχεια εΐα ττ-ιν 6ην οεΛ )
κιΓ)θ)τΐϋ)ν, περιεχύντων δπλα καί φε
ρόντιον τα σήματα τοΰ καθιδρύμα-
τοΐ, τούτου. Απεδείχθη μόνον, ότι
κατά Φεβρουάριον μέγας άριθμός
κιβώτιων, κατά δάσεις, απεβιβάσθη¬
σαν έκ τοΰ ατμοπλοίου «Άδριατι -
κός», διαφυγόντων τόν τελωνειακόν
έλεγχον. Μάοτυρες Τοΰρκοι, έννο -
είται έδεβαίιοσαν ότι τινά των κι-
βθ)τίον τούτον περιείχον δπλα καί
πυρομαχικα. Αί Έλληνικαί Αρχαί
δέν επέιρεψαν περί τάς αρχάς Μαρ
τίου τόν έλεγχον των κιβοιτίον τού
τοιν υπό των Τούρκων ύπαλλήλο,ν
τής 'Τπηρεσιας τού Τελιονείου.
Αριθ. 25.— Τύ Άγιασουλοΰκ κα
τελήφθη την 25η (12ην) Μαίου.
Έπίσης τό Ντεϊμερτξίκ τήν Ιδίαν ή
μέραν. Έπίσης τό Μπαλαντζίκ. Τό
Άϊδίνιον κατελήφθη τήν 27ην
(Μην) Μαίου. Τύ Όδεμίσιον τήν
Ιην Ιούνιον (19ην) Μάϊον. Τό Να
ζλί τήν 3ην Ίουνίου (21ην) Μαίου.
Αριθ. 26. — Διάφθροι έπιδρο-
μαί, έκτελεσθεϊσαι κατά των Ελλη¬
νικόν φυλακίων έκ ιιρρους των συμ
μοοιον καί των έπαναστατών Τούρ
κων, επέφερον άντίποινα έκ μέρους
των σΐ'μμοριών καί των έπαναστα -
των Τούρκον, επέφερον άντίποινα
έκ μέρους των Έλλήνων, ώς τίνα
θά ηδύναντο νά δικαιολογηθώσιν
ώς έκ τής στοατιωτικής καταστάσε
ος. ΙΙάντ<ι τα άντίποινα ταύτα ε¬ γένοντο σκαιώς. Φόνοι τινές διε - πράχθησαν εκατέρωθεν. Αριθ. 27.— Ή έκκένοσις τοΰ Να'ςλί εγένετο τήν νύκτα τής 19ης πρός τήν 20ήν (,'ϊην — 4ην) Ιού¬ νιον, τη προτοθουλία τοϋ Διοικητοϋ τοϋ Τάγματος τής κατοχής. Ή ίκ- κένοσις αυτή δέν εγένετο συμφώ - νοις με: τάς άπό 14ης (1η) Ιούνιον διαταγάς τοΰ άντιπροσώπου τής Συνεννοήσεως, σνμφώνιος μέ τάς οποίας αί τοπικαί τουρκικαί αρχαί έδει νά προειδοποιηθώσι περί τής ά •ναχοοήσε-ος των έλληνικων στρα- ιευμάτων. Άηιθ. 28. — Αί Έλληνικαί στρα τιοπικαί Αρχαί έςηγοϋσαι τήν κί- τΐσιν ταύτην, λέγονσιν, ίίτι ό Δι- υι/ητής τοΰ Τάγματος έφοβείτο επί θέσιν καί όπως μή ειδοποιηθη ό έ- χθοός επί τής νποχωρητικής κινή¬ σεως τού. 5έν προειδοποίησε τάς τουρκικάς Αρχάς περί τής Αναχω¬ ρήσεως τού. Αι σχετικαί διά τήν έκ κένοσιν οτϋ Ναζλά οδηγίαι δέν έδό οησαν πιιρά τής Άντοτίρας Διοική σεο>ς, ειμή τήν 14ην (.Την).
'οιΟ. 2!).— Μετά την αναχώρη¬
σιν ταύτην αί τουρκικαί Αρχαί όέν
ε-ϊχον τόν καιρόν νά καταρτΐσιυσιν
'Τπηηεσϊαν Τά'ξί(ΐ);, ο;ιιι)<, αναπλη¬ ρώσωσι την χωροφυλακήν, άφοπλι- σϋεισαν καί άποσιιντεθείσαν κατά τήν Ελληνικήν κατοχήν. Δέν ρ'σχον τα μέσα νά έμποΰίσω- σι τήν λεηλασίαν κια τήν σφαγήν έλληνικών τινών οικογένειαν πα<)ά των είσελθονσων είς Ναζλί το>·ρ/.ι
κων σνμμοριών ολίγας ώρας με·αα
ιήν έκκένιοσιν παρά των Έλλήνον.
Αριθ. 30.— ΟΙ συλληφθέντες πά
ρά των Έλλήνων κάτοικοι ώς νπο-
πτοι, περί τοΰς τριάκοντα, παρελΐ]-
φθησαν παρά των νποχιορονντιον
οτρατενμάτιον. Κίς έξ αυτόν έφο
νενθη καθ' οδόν υπό τό πρόσχημα,
ότι Βέν ηδύνατο νά Βαδίση.
Μεταξΰ των λοιπων τίνες κιιτό!.!
θωσαν νά δραπετεύσωσιν, άλλά οί
πλείστοι εφονεύθησαν έν τώ χωρίω
Κιόσκι, κατά τίνα αιφνιδίαν σνμπλο
κήν Επελθούσαν κατά τήν διά τοΰ
χωρίου διέλευσιν, καθ' ην είς "Ελ -
/.ην άξιιοματικός εφονεύθη.
Αριθ. 31.— Μετά τήν εκκένω¬
σιν τοϋ Ναζλί υπό των Ελληνικόν
στρατενμάτον αί επιθέσει ς τόν
Τούρκων κατά των Έλληνικών φυ¬
λακίων καί των μεμονωμένων στρα
τιοτων έπολλαπλασιάσθηααν. Είς
πάσαν περιοχήν τοΰ ΆΐΛινίου δ πλη
θυσμός ήτο ενοπλος, τόσον οί Τυΰρ
κοι. δσον καί οί "Ελληνες.
Αριθ. 32. — Τα Έλληνικά στοα
ιεΰματα εξετέλεσαν πέριξ τοΰ Άϊ-
δινίου ένόπλους αναγνοιρίσεις. Κα-
χά τάς άναγν(,>ρίσεις ταύτας χωρία
τινά έπιρ.;ολήθησαν. Τήν Ζ7ην
(14) μία των άναγνιορΐσεων τού¬
των άπωθήθη υπό τίόν σνμμοριών,
αίτινες τήν κατεδίοξαν μέχρι τί|ς
είσοδον τοΰ Άϊδινίον. Ή σνμπλο-
κή έξηκολούθησε τήν 28ην (15ην)-
Οί έπιτιθεαενοι εχρησιμοποίησαν
καί πυοοβολικόν τόν 106 άπό τής
28ης. Οί "Ελληνες ύπεχο'ιρησαν. Ή
Διοίκησις καί οί "Ελληνες μάρτνρε^,
βεβαιοϋσιν, ότι πνροβολισμοί έρρί-
πτοντο υπό των Τούρκων κάτοικον
κατά των έν ϋποχωρήσει 'Ελληνι
κων στρατιιοτικων τμημάτοιν, κ.ατα
τήν στιγμήν καθ' ήν διήρχοντο διά
της τουρκικης συνοικίας, νοτίως
τής Σ ιδηρο&ρομικής γραμμής. Πυρ
χαϊαί τίνες έκραγείσαι εν τή τουρ-
κική ταύτη συνοικία τήν ποοίαν τής
29ης (ΙΡ.η), έλαβον τήν έναρξιν
το)ν κατά τήν δ'άρκειαν τής συμπλο
κης. "Αλλαι πυρκηϊαΐ έπίσης έξερ-
βάγησαν έν τή συνοικία ταύτη είς
διάφορα μεμονιομένα σημεΐα. Μέ -
γας άριθμός Τούρκοιν, άνδρων, γυ
ναικων, παίδων, οΐτινες εδοκίμασαν
νά έξέλθωσι τής καιομένης συνοικί
άς, εφονεύθησαν άνευ λόγον παρά
των Έλλήνον στρατιωτόν, οΐτινες
ίφρούρουν τάς δι«βάσεις, τάς Αγοΰ
ιας έκ τής συνοικίας ταύτης πρός
τό βόρειον τμήμα τής πόλεως. Ή
Διοίκησις καί τα Έλληνικά στρα-
τρναατα, άναμφισβητήτος εχαοαν
πασάν ψυχραιμίαν. Οί "Ελληνες έ-
ξεκενησαν τήν πόλιν τήν νύκτα τής
29ης πρός τήν 8θήν, Αφ>ο» πρότα
διέπραξαν πολνάριθμα κακονργήμα
τα καί παρανομίας. Μέγας ά
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ
Άγαπητέ «Προαφυγικέ Κόσ|Ι
21 τό φνλλο σον τόν 24 ΑιηΚ
στου, στήν έπιφυλλίδα μόν *
Βιβλία καί οί "Ανθριοποι», Λ βτ< χειοθέτης, πάλι πηρέλειψε ίντ λό>ς στήν άρχή τοΰ κειμεΝ"1 "Ν
μα τοΰ σνγγραφέα καί τιτ/.ο
βλίον. Πρόκειται γιά τόν τ
ΒΑΣ. Ι. ΛΑΖΑΝΑ.
«Ή ΙΐΜοονσία των χΐ'ΐφολάι
στή νεολληνική πεξογραφία»
θήνα 1969, σελίδες 110, καλλιί
έξώφνλλο Μιχάλη Νικολιν*
(Τνπογραφείο Γ. ΜανρογεώθΙΤ
Κ. Πονρνατξή).
Λυποΰμαι γιά την
των βασικόν αυτόν στοιχείον
σο ένδιαιΐέροντος καί άξιολοτ·
βιβλίον. Κυρίως ό «ΈπίλονθΡ
πού συνοψίξει τα συμπεράσματα
πό τήν άνάλυση των άναφερ»ΐ"'νι
πεξογραφημάτιον, αποτελεί μ |11Τ
νό σταθμό στήν αντιμετωπίση τ.
προβλήματος των κωφαλάλον.
κωφάλαλοι, εως το>ρα. δνστυχ'
εθεωρήθησαν «άπορρίμμαπι
κοιντονίας, είτε άπό Ιλλειψη
νού ένδιαφέροντος, είτε άπό
ληψη. Τό βιίίλίο τουτο άξΙΪ«
διαβασθή καί νά μελετηθή Λ.το
θε σοβαρόν "Ελληνα.
Μέ Ιωνικό χαιρετισμό
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟ
— Έκ τυπογραφ'.κής άδλε
άς είς τα δημοσιευθέντα εϊς '
φύλλα τής 24 χ*ί 31 Αύγο
στου 11. τής εφημερίδος Ι('
ποιήματα «ή ψυχή τοΰ Γένν
καί «Σκλαβωμένες πατρίδε;
νεγράφη ή υπογραφή «ΦΑν
Ραψόπουλος» άντί τής όρ*
«Φάνης Ματσόπουλος».