195371
Αριθμός τεύχους
2015
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
28/9/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ, ΟΙ£0?ΠΪίΚΗΚΑΙΤ5«^^
Κι·»ι«*ή 28
Ίοίον 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 ΐ
ι........·ε·ι····ι········Μ·ι··ι····ιεε··ι
.......·■■··■...·.............■■.....,.....,„......,.....,,........,„„..............!
5
στήν ϋπαιθρο
Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ ΚΡΗΤΗ
(ΦΥΣΗ. ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΟΙ)
ΎτΑ τού στνεργάτ
■Βιΐΐ3«·3ιίς τή. Μεγσλόνηαόν
,,, ώοαίσ.., η>γενική καΐ τρκΊκ'ι
'οήτη μ^ς· **> εγέννησαν τούς με-
γά>3υ< μας Έ3νι>μάρτυρας ΕΑ^ν.
3Ερ!0Ν Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, πού ιιε-
ββρι καί έστερέωθ'εν την Αιωνίαν
α, Έ>Μδα ττίριχ τής Μελούνας-
,αί ί>33« τα σύνσρά μας μίχ-,ι
,ής ώοΐίσζ »^ Σμύρνης «σ! 10-
ΦΟΚΛΗΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, ιτοθ ήτ=. ":
,ας αΐτό τίος μεγάλους ρας ΈΛ··-
<»ς Πολιτικούς. τ=ύ "Υ^*** πίντ- <■ ψ Ελλάδι μας 'Ελεύβερη, Δγ -- ,ρΐτική, ΆνεξσρτητΓ> μά «αί νά δ-
κ3ιών£ται πά^τοτε τό Δίκιο ·5>ι<-. μ τίς θυσίις της. Μίσ αίσβηση τού ώραΓου, τοθ λ· Υ 0), τού άλτι9ινοϋ καΐ τού ϊντι>·.τ
ίΐΓΐ6λι·τι«οΟ οΛ δίνίΐ ή γνιορ:ιιίΓ ή
ά «ντά μέ τή .ι Κρήτΐ».
Ιύ γεννάει αΐσθτματα πρυτόγν=ο
ρ3 ίκ5ΐ3φίρ-3ντσ. πού σέ νΕμίζΓ.υν
ί«τ«τη «αί ό ειροπόλημα.
Πόκς φ3—ί λαχτάρησα ν4ρ3«
πή» ίΐρΛκή :'α<: μεγαλό,ησ=, Οστε- ρα *ΐ6 τις μάχες τού δώο-σ,με, τό¬ χε, «τα 1941. στά ύψύματα το0 Ά Ερο5ροι!ου Μάλεμε, πού τό έ6ομ64ο- 5;ζΛ ιτν»εχώς "αί αδιαλείπτως, οί Ναζί τ» Χίτλιρ· γιά νά ύπτοδονλώ- αχι τϊλει>τα!α τη; Μήλον κσΐ -την
Κοήτΐ· · μέ τούς άΗξιπτϋτιστάς
ιι«, ύτΐΓρετών τότΐ, ώς Ιφεδρος "Αν
βιπτΐγος Ιΐζικοΰ καΐ έκ-ΐϊθεν συνχβεύ
«τις τ5ιι Άείιινηστον Βασιλέα Ηα'>
ΓΕΩΡΓΙΟΝ Β' είς Μέσην Ά στόλον
«αί ίή είς Αλεξάνδρειαν, καΐ αύτην
ή» φ3?ά Κ3τέ6η*α ώς Πολίτης, >»αΐ
«οουχν.ητής των τάφων των μεγάλων
της τίκ ών. ττού κοιμούνται τόν σ!'&-
ιιί« τους δπνον, πού 5έν ξεριζώνο/
«ι μίι" άπό τ'κ εύγίνεΐς ψυχ*;
το3 "Ελληνικόν Λαοΰ, στήν κοιτίς
«5 Ικττλφ'.τικοϋ ΠοοΒλλαδικού ΙΤολι-
τυμοδ, καί ισ τώρα ——τώ τό *Αν>-
μ της χώμσ. όσφρα ίναμαι τήν Κρι·-
τκή άτμόιτφοπρο: διάχι/τη άπό τ-'υ
Μι»ϊΐ«6ν τΠ? Πολιτισμό, Τ€ι/τι*κ.ι
τα υώποΐ γιά νά περιλάδω δλο τ.'.
ΐλούΐιο φώς τΐ)ς· σττάταλα ξεχυιιί-
ο στοθς ίάρους της καΐ στα κά-
στοβ της, στά 6ον ά και στά ο····
ριηια πτ<· <"'<; Άρχαΐες Πσλ»τΐι ΐ( της κοΐ στούς άνομόμιΛούς τη" θεμΐλιωμένη στόν Όιμφαλό ■όο Άοχαίθυ κοανου ή Κρήτη μα^, γί- »»?3 άκατάλυτη άνάμνσα στΐς τρεϊί ί|ΐΓείροΐίς· σημα&ύτΓΐκε άττδ τή 410Ι- Ρ3 κΐ γίνη τ6 Στσυιροδρόμι των λα- !0ι «α! των Πολιτιοιμών. ΟΙ άκατάτΐαυστοι Λγώιες της κσ- ΐι τ»« καττακτητών, άλλά καί οί ώ- 1[τάλΑΓ)λ£ς γεωλογικές καταστρό- ρίς ττοο κοτά κσιροθς άλλοίωναν την Μχική της βψη. τής εχουν£ $ώσει ϊιΐ ΐΓθλυττοίκιλο μωσαΐκό Βιομορψί- «|, ττού τό 6λέ".ις, στά έδαφός "Ι(· «αί σ' αι>τ&ν τβν χαρακττ^ρα
'» όθρώπων της.
"Ηθελο ιτοιλύ νοτ οννοτνοοστραφώ
&^ τόν περίεργον κρητικό λαβ,
«Ι γΓ αύΤδ δφησα την παρέα μου
"4 Χο^ιά καΐ τρείς όλΑίλη,ρες μί-
ι«5 τ.ς ττέρασσ σκ.τροφιά μέ καμ-
'4 31)ριά Χανιώτες καΐ Κρητικοΰς
*■ δλίς τίς κοινωνικίς τάξεις,
Ίασχίζοντας δλη τή ραχοκοκκαλια
'λι «ϊφαγμένου Άρνιοϋ» (Ετσι τια-
Ρ»ιιοιάζουν οί Κρήτες τδ νησΐ τους
4»6 τό γεωγροίψι*ό τού σχήιμα).
"Ετσι μοί δόθηκε ή εύκαιρία νά
™" ίνα Μΐλό «Κοίταγ,μα» άττ' την
1»« ώς την Λλλη δκρη.
Ή ΚΡΗΤΗ, ΐρονια ιτριν, ϊδι^σε έ.α «Γκραν
5άΜ=ι» κβ! στήν Έλλάδα. Μέ δίο-
^ Μ? 3 μ. κα! ύψος στϊς πλειιρές
°"· «^ό 300 — 800 μ., σχη.ματί-
'31 Ι»ιάι διάδΐση 18 χιλιθιμ., ττού
*' «ξ»5ο στό Λιβυκό Πέλαγος.
'ΉκΛμένοι "Οιμιλοι ή φιλικές συι'
Ρ3·ιεί τή διασχίζουν σέ 7 — 8 ώ
' Υ»* τώντας καί τραγουδώντας.
^5 τ° Αιχταΐο, δπου τό Άντρθ
νιννήθηκε 6 Κρητογενής Δ!σς,
~μενη πεδιάδι μέ πορτοκαλ
^ ^ δι (ι μ,0 εύτΐίχισμένη άνά-
:δω κι'
χ»»ριοδάκιιχ.
«αμπαναριά
καΐ
μέ
τίς
,με τα οτταμ
στ6 ττέλαγος γολοτ-
όγρή
κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Έθ,>κή όδό πού διασχίζει την Κρή-
τη σ' διλο της τό τκχραΐλιαικό μά-
«■ρος, βλέπεις Ϊ αν όργασ,μό άπό...
Μτηγτς.
Καμπάνες καί Μπαγκαλό δλα διαρ
3 - - - — ',ι~ —/ι 1/ —
^"^ υ - «νρη'Τ ΙΚΟμι νθώΙΚΟ ΡΙΛλΙΙΟ
τό κοολοκαίρι ό-δ περιι»γη-
: εθνικότητος.
Έδώ, τό «Κρήτα Μπήτς», παρα-
κεί τό «Μάλλια Μιπήτς», πιό πίρα
τό «Παιχύαιμιμος Μπήτς», πάρα κάτω
τό διεβνώς, πιά, γνωιστά «Μίνως
Μπήτς» καΐ τό καταδικασ,μένο ώς
τά τώοα θλιβερδ νησάκι τής Σπηα-
λόνκχς, πού, τόσα χιρόνια στέγαζε
στό Κάστρο τού τούς άπόκληρους
μέ τήν άρρώστεια των 6<6λικών χρόνιον, έλευθερώθηκί: κι' αύτό, μέ τή ψροντίδα τοΰ Καθηγητού Μαρκιανού, γιά νο βρεθή μέλλο.τικά κανένας... ννΓΓτ)τσοθη·ιχειρηματίας νά τό άξιο- Στόν κόλπο τοΰ Μιράμπελε, μ' ε- να 6·σ3ό άπίθανης διαύγειας ή Κρή- ■ ^ϊίχνϊΐ την ττιό άπαλή, τήν πιο «ίιλοπαίγμονα δψη της. Κοντά στή, άρχαία πόλη Πατώ 6οίσ%ε>ται ή σημερινή πολιτεία τού '
Άνίου Νικόλαον, ι
Είναι ίνα χάρμα όμορφιάς κσΐ
ΠολιτισιμοΟ. *Γ£να γεφύμ, ώς 4 μ. δέ- '
«■ι την πόλη ιμέ τή Λίιμνη, την '
«Άλ.μυρ.'-| Λίμνη», πού τή.- κ,ρατάνε ,
ι βοάχια μέ σκαιμ.μένες πό-
λε,μίστρες πού μοιάζου ε σάν κρεμα-
στά μπιλκόν α, καΐ μέ πέτρινθυς
πάγχους στόν άνθοστάλιστο περιφι-
Ρ'.ιοοκό της δρομίσκο γιά νά ξεχου-
οΐ περιπατητός,
χ μέ μαϊμουίάκΐα καί κλου
διά μέ ποιλύχρωμα πουλιά κάτω άττό
π:χ ύψη'λα ϊ>έν*5ρα δίνοι/^ε στή Λίιμνη
άλλά κα! σ' δλη την πόλη, δψη πα-
οαδΐισένια. Άμψιθεατρικά τά σπ'
τια της καθρεφτίζθνταν στό πρασι-
ν.·.:π5 ν-οό τής Λίμνης καΐ οί δέστρες
της εχουνε πάντα κόττεία για «ι-
λοςΐνια.
Μά μό ο τίς φυσικές όμορφιες
τής Κρήτης Εχει κανεΐς νά άπαριθ'μή
σιν
Ή Ίστοοία της είναι άκΰμα ο-
μορψοτερη και ο λαος της μέ τί κα-
υαρι τό παινεύεται κα! τί·ν διηγεί-
I
όν καιρό πού οί ττερισσο-ίερο»
λαοΐ τής Εΰρώπης ήταν τρωγλοδύ-
τες, β Άξιος καΐ γενναϊος Κρητι-
κθς λοώς Θεμ>ελ1ω.ε Παλάτια γιά
τους Βασιλιάδες τού μ' έκεΐνα τα
Άρχιτεκ,τονικά σχέδια κα! τίς άνέ-
(Συνέχ£ΐα είς τή,/ 6πν σελ.)
) "Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2015 } Διευθυντήν - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραφιΐα: 'Οβός Νίκης 25 — Άθηνβ, — Τηλ. 229.708
'.·'.- ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΜΙΥΓΧΡΟΝΜ ΠΝΕΥΜηΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΜΕΞΛΗ ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗ
1. ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΡΙΖΕΣ
ΕΘΝΙΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΛΙ 1ΣΕΞΛΙΔΕΣ
ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΣΙΣ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Συμδολική καί χαρακτηριστική
είναι ή παράδοσι πώς άνάμεσα
σιίς έλληνικές πόλεις, πού διεκδι-
κοϋσαν την γέννησι τοΰ Όμήρου,
ήταν καί ή Κύπρος. "Ετσι ακριβώς
διεκοικ.εϊ —βχει τό δικαΐωμα νά δι-
εκδική— ή Κύπρος μαζί μέ τά άλ-
λα έλληνικά τμήματα νχά τήν ό.με-
ση καί γόνιμη σνμμετοχή της στή
γέννησι καί στήν δημιουργία τοϋ
έλληνικοϋ πνενματικοΰ πολιτισμοΰ,
«την καλλιέργεια καί στήν άνάπτυ-
ξι των 'Ελληννκών Γραμμάτιον καί
τής Έλληνικής Τέχνης.
Μαζί μέ δλο τό 'Έθνος, είχε καί
ή Κύπρος τούς ίδιους πανάρχαιους
μύθους καί παραδόσεις, τούς ίδι¬
ους χρησμούς καί τούς θούλους..
Καί τούς ΰμνησε μέ τόσο αξια καί
ώραία ποίησι, ωστε ενας άρχιερέας
καί βασιλιάς της, ό Κινΰρας, νά
μπορέση νά διαγονισ'θτί μέ τόν ϊ-
διο Γόν Άπόλλοινα καί νά κερδίση
τήν άγάπη του, όπως τό εχει άπα-
θανατίσει ό ΙΙίνδαρος. Καί είναι
πολύ ένδεικτική ή παράδοσι πώς
καί σέ άλλον τομέα τής Τέχνης,
τόν τομέα τής μουσικής, ό ίδιος ό
Κινύρας είχε εφεύρει δικό του μου-
σικό δργανο, τή δεκάχορδη «κινύ-
ρα» γιά νά συνοδεύη τούς υμνοτις
του.
Τό ίδιο ένδεικτική είναι καί ή
παράδοσι δτι ό "Ομηρος εκανε
γαμβρό του τόν Κύπριο πο<ητή Στασΐνο. Πόσο ώραία συμδολίζει ή παράδοσι αυτή τόν στενό καί αρμασμό τόν χάλκινο θώρακα,
πού ό Κίνυρας εχάρισε στόν Άγα-
μεμνονα, καί ό Πλίνιος άναφέρει
ότι ό Περικλής έστόλι<τε την Άκρό πολι μέ τόν χάλκινο « Σ πλαχνόπτη» εργο τού φημισμένου Κτιπρίου ά- γαλματοποιοΰ Στύππακα. Μιά ά- κόμη χαρακτηριστική άπάδειξι γιά την βαθειά καί σταθερή πνευματική ένότητα άνάμεσα στήν Έλλάδα καί στήν Κύπρο. (Σ υνεχίζεται) Τοθ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι ΙΠΤΑΜΕΝΟ! ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ Τοϋ συνεργάτου μ,ας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ Τά παληά τα χρόνια, δταν δέν εί- χε ά<όμα ίψευρεθή ό άτμός, τα θα λασσινά ταξίδια, ήτα.£ δύσκολα καϊ όπικίνβυνα. Τα καιράδια τής ΐττοχής, οϋτε ά- νίσεις πρόσφεραν, οϋτε άσφάλεια παρεϊχαν. Χρειάζονταν τάτε μίγάλο ΓΛΩΣΣΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Άγαππτέ: «Προσφυγικές Κό- σμε)). Σχετικά μέ: τα «Αύτοθιο- γραφικά Στιγμιότυπα»μου (φύλ λο 7 Σεπτ.), λοποϋμαι γιατΐ νά παραλειφθή άπό τό πρώτο «στιγμιότυπο» ό ύπότιτλος «Τόν καιρόν τόν πόλεμον» πού προοριζόταν ν6 δώση τόν τό- νο οτό σημείωμα έκεΐνο. Πά - ρακίαλώ καΐ πάλι τόν στοιχειο- θέτη σου νά μην άφαιρή ύποτί- τλους πού έχουν τόν λόγο καί την θέση τους. "Οοό γιά τόν τύπο (<Ρπρόσφυ- γες«, πάλι, αύτόθουλα, μοϋ με τέτρεψε τόν μόνο όρθό τύπο «οί πρόσφυγοθ)στόν κακόζηλο καΐ άπαράόεκτο «πρόοφυγες». Θυμοϋμαι τόν μακαρΐτη Έμμα νουήλ Δούκα, σεβαστόν μου καθηγπτή των Έλλην ι κων στό Γυμνάσιο Άρώνπ καΐ άριστον έλληνιστή, ποΰ έκορόίδευε μέ £μφαντικόν οαρκαομό τόσο -νόν τύπο «πρόσφυξ» δσο καί ιον τύπο «ένήλιζ». Τόοο τόν έζένιζε Καΐ τόν άπέκρουε πού __τό θυμοϋμαι καλά—, γιά νά τόν γελθιοποιήση άκόμα πε- ρισοότερο, έσφύριζε σχεδόν ή γλώσσα τού δταν πρόφερε τό τελικό ζί. Τώρα, γιατΐ καθιερώ βηκε υστερο άπό τό 1922, έδω ή λέξις «πρόσφυξ» («τοϋ πρόσ φυγος», αοΐ πρόοφυγες»), εί¬ ναι άλλο ζήτημΰ. Τό δτι έγενι- κεύθηκε, δέν βολεϊ νά άναγκά σει ανθρώπους ζυμωμένους μέ ιερό γεγονός της γλώσσας, νά άκολουθοΰν τόν στραβό δρό- μο Γιά με ή γνώμη τθϋ έλλην ι- οτη Έμμ. Δούκα, συνγραφέα κλασικοθ πλέον συντακηκοΰ τής άρχαίας, θά είναι »Ί μόνη οωστη δοο ζω. Καΐ ό άλλος — γελοίος τωόντι, καθό προϊόν ά γραμματωούνης καΐ άννοΐας των λεκτικών νόμων — τοπος «ιοαφεκοπτείον», καΐ αύτός έ- χει «καθιερωθεϊ». Ποίος δμως, δίχως νά φανή άγράμματος, θά μεταχειριζόταν τή λέξη «νομι- οματοκοπτεΐον» άντΐ τού όρ - θού τύπου «νομισματοκοπείο»: Καΐ μιά καΐ διόρθωσα τόν «μαργαρίτη» πρόσφυξ, έπίτρε- ψέ μου νά διορθώσω άκόμα δύο τυπογραψικές άβλεψίες. ΟΙ Εβραϊοι μεγαλοαστοί τής Σμύρνης κλπ. άσχολοϋνταν «μέ τό έξωτερικό μεγαλεμπό - ριο, *:Ιοαγωγή καί έξαγωγή κ. λ.π,», δχι «έσωτερικό». Καί, στή συνέχεια τής σελ. 6, «άνά γειρα», σέ πολυθρόνα: τό σω - στό δ.δ. είναι ((... ν' άναγεί- ρω...» κα'ι δχι: «V άν-πγεΐρω». Ό άναγνώστης συχνά δύσκολα ξεχωρίζει τα τυπογραφικά σφά λματα. Καΐ εΰκολα φαντάζεται δτι ό συγγραφέας αύθαιρετεί. Καΐ τή στΐγμή πού οί άξίες, στόν τοπο μας, είναι τόοο άσα φεΐς καΐ ρευστές ό σογγρΐαφέ- ας φυσικό είναι, σέ παρόμοιες περιπτώσει, νά είναι προσε- χτικός καΐ εοαΐσθητος. Μέ Ιωνικό χαιρετισμό ΠΑΥΛΟΣ ΟΛΟΡΟΧ Υ.Γ. Χθές μόλις ό γιός μου μ' έπληροφόρησε δτι, στό γρα φείο τθυ Σταδίου 48, εΤχαν φβά σει πρΐν άπό μήνα 3 βιθλία, στΌλμένα εύγενικά άπό την συγγραφέα Σίτοα Καραϊσκάκη — Μπάχμαν. Την εύχαριστώ ά¬ πό τή στήλη τούτη θερμά. Έκάλη, 10.9.1969 Π. ΦΛ. κουραγιο, γιά ν' άποφοχτίσης νά κά¬ νης Ενα ταξιδι. Κι' επρεπε ναχης και πολύ καιρό στή διαθέση σου, γιά £να τέτοιο «άπονενοημένο διά- βημα». Γιά νά πάς άττδ τήν Πόλη ή. άπά τή Σμύρνη στή Μαρσίγια, Εττρεπε /ά λογαριάσης πώς άναγκαστι*ά θά £- λειπες άπό τή φαμίλια σου καΐ μα- κριά άπό τίς δουλειές σου, μπορεϊ κι' έ.αν όλάκίρο χρόνο. Γιατί δέν ήταν μόνο ή δραδύτητα των καρπδι- ών πού ώφίίλονταν στά μέσα πού χρησιμοποιοόσαν γιά τή κίνησή τθυς (μονάχα πανιά), μά καΐ οί τρικυμ'- ες καΐ οί καταιγίδες, πού ά.αγκάζα νέ τά πλεούμενα πολλές φθρές κατά τή ρότα τους, νά καταφεύγουν σέ δ;ιμους άττάνβμους κα! νά δένουν έ- κεΐ, ώς πού νά ίύδοκήση. ό Ποσει- ά τούς επιτρέψη νά ξ·:μπ χ. κάροι*, γιά νά συνεχίσουν τό τα- ξίδι τους, άκόμα καΐ ή τυραννική άπνοια, πού τά άκινητοΰσε στή μέ- ση τοϋ πελάγου, μέ κρεμασμένα τά πα.ιά, σά λαπατσοΰρες γεροντοκό· Μά ό πιό μίγάλος κίνδυνος ττού άντιμετώπιζες ταξιδεΰοντας τότε, ήτανε, οί Κουρσάροι. Παρουσιάζι^- ταν μέ τα μαύρα τους καρά6ια με- σοπέλαγα μπροστά σου, διττλάρωναν τά δικό σου εΐρηνικό, τό πατούσα. κι' αν δέ σέ σκότωναν κι' αν δέ σέ άλυσόδεναν, γιά νά σέ πουλήσονν σκλάδο, στή Μπαρμττταριά, σέ γδύνα- νε κυριολίΐκτιικά. Δέ σ' άφήναν* ού- ' τε καδένα, οΰτε ροιλόϊ, οϋτε δαχτυλ! δια. Καί σέ ζαλαφρώνανε κ Γ άπό τή παιραδοσακκούλα σου, καΐ <5ίπδ τ->
τελευταϊο γροσάκι, πού βρίσκονταν
στϊς τσίιπες σου.
"Άν τύχαινε νά πέσης σέ κουρσά
ρικο, πούχε άρχηγό γυναίκα, τότε ή
οου.α στα σίγουρα χαμένος, γιατΐ
αϋτές οί διαοόλισσες, ήτανε πιό ά-
νελέητες καί πιό μοοορες, άπό τούς
β,ρσενικοΰς σι/ντρόφους τους.
Μέ τό ηβρ<χσ·μ<χ -χθϋ χρόνου, 6ρέ- ά άτμός πού συντόμεψε τίς ά- καΐ τά Κράτη κατάφεραν νά καθαρίσουν τίς θάλασσες άπό τους Κουρσάρους. "Ετσι τά ταξίδια ϊπαψα, πια νά είναι επικίνΰυνα κα! (.Συνέχεια είς την 6ην σελ.) Είς την Καβαλαν, ττρό τινος, £- λαδον χώραν έτπδείξεις έκδηλώσεο.·» καβλλιτείχνι«ών καΐ λασγραψικών τοΰ Πό τού, είς τάς οποίας σϋμ-μβτ£- σχο·ν καλλιτέχναι καΐ άντπτροσί—*Ί- ται όργανώΐεων καΐ σωΐματε'ων άπό διάφοοΐ μέρη τής Ελλάδος, μή έξα· ροΜμενης κ^ί τής Αθήνας. Εττΐ τή εϋκαιρίςι ταύτη βηιμοσΐίθ- ομεν σχετικά αρ9ρα τοθ έ/ 'Καβαλο;' συνεργάτου ιμας κ. Παντελτι Φουρνιά- δη: Μετά τας Παιμιτοντιαοκας ΐκδηΛβ- σεις καΐ την 'μνημίΐώδη λαογραιφίαν της, είναι έπίικαιρον νά ανατρέξω¬ μεν έν συντομίςι είς τά ΙστορικΑ γ?- γονότα, τά διαβραιματισθέιντα είς Την —εριοχήν εκείνην την λεγόμενον Πόντος. ΟΙ άρ,χαιοι κατοικοι τής Μικράς Άσίας καΐ τού όνομασθέντος κατό¬ πιν Πόντον, ήσαν Σάττφειροι, Μό- σχοι, Τιδερη.οί, Χεταϊοι. Πελαισγοί, νώττης, κατά δέ την Βίαν ίπτσχήν έγέετο όττι6ροιμΓ( Σκυθών διά της Άαμενίας. θραχης κα'ι Στενών καΐ τόν 6αν αΐώνα τα Μηδικόν κρατος έθεσε τέρμα είς τάς έπιδρομάς των διαφόρων φυλών. Τό/ 4ον αΓώνοτ στ.χ. μ·ετά την κα¬ τάληψιν τής Μικράς Άσίας άττό τόν Μέγοαν ΆΑίΐξανδρον. ττερΐ τά ε- τη 334—330 ττ.Χ., κσ! την εγκα¬ τάστασιν στρατιωτικών σχηματι¬ σμόν, μέρος τοθ έλ!λη·νοττσ τισκοϋ λαοΰ, πού πλεόνοοζεν είς τα ητσράλιοί έξώριμιι:τε (πρός τά Μεσογειότερα κσΐ μαζύ μέ ώποίικους Μαικ€δόι»ας, Δωρι- εΐς καΐ ©εσσαλούςι ΐδρκσε τάς νέας ελληνικάς άποικίας τής ένδοχώρας, Άργυρούπολιν, Άμάσειαν, Νε:»<αι- σάρεια··, Σεδάστιαν, Κολώνιαν κα1 Νικάττοιλιν καΐ ΘεοΐδσσούτΓοιλιν. Μετά τόν θάνατον τοΰ Μεγάλίυ Αλεξάνδρου έν Βαβυλώνι, τό 323 π.Χ., ό Μιθριδάτης ό ΣΤ', 6 ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ είς την εφημερίδα μαο Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡλΓΜΧΤΕΙλ Τ^ΰ διακεκριμένου συνεργάτου μας ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ Ά3κανο1( Βιθυνοί, ΤεΰΐΉοοι Δαρδανο! κα! άλλαι διάφοραι φυλοιί. Ό έξελληνισιμός των ιμερών έκε·· ·ω» είναι σννυφασιμένος μέ Γττ{ν γν» στήν άττό την έλλτινικήν Ίστορίαι/, '&στραιτείαν των Άργοναυτώ.ν είς την Κολχίδα 'μέ τό έκ 50 κωΓττηλατώ" πλήοωμα το3 πλοίου Άργώ, ίπτό την άρχηγίαν τού Ίάσωνος καΐ κυβερνή¬ τη τόν Άγνίιδην. Ή ιμέ μύθους «αί θρύλους ώνθ}ΐ<ιμΐ γμέ η ώς ανω ίκστματεία ί^το κατίχ δαθος ττραγματικότης καΐ τό Χρυσό υ-λο^ Δέρας δέν ήτο απλούς &εριμ·χ έπιχρυτωμένον, άλλά ίξωραϊσμένη μορφή των μετοΛλεΙων χρυσόν κα! άλλων σττανίω.ι ιμετάλλων, μή έξαιροο μένην καΐ τοϋ σίτου. Ό "Ελλην καθηγητής τού Πανε- ττιστημίου "Αθηνών ΆρβανιτόποΟ- λος, διστΜττώνει την περΐ τού μύθου τούτον έρμη.είαν ώς ακολούθως: Ευθύς μετά τήιν ώς ανω Εκστρα¬ τείαν καΐ ανακάλυψιν .τοΰ σκίλτ)ροΟ μέταλλον καΐ την χρησιμοποίησιν τού, ττΐρί τό 25010 (π.Χ.. οί ττοντο- πόρθι "Ελληνες, δυνηθέ'Λες νά ιναυ- πηγήΐονν μεγάλα ττοντοπόρο; ιπλοία, έτέ9ηο-αν μειτά ζήΑου είς την έρευναν τώ/ θοιλασσίων ττεριοχώ-ι πρώτον πρός τά ττιλησιέστερα σηιμεΐα τής Με ογείοιι κα! ϊιτειτα είς τά ώπομβμα- κρυμένα μέρη τού Εώξείνου. Ό ά- ριστος δέ των έξερευνητών υπήρξεν ά Ίάσων ικα! οί Άργοναΰται αυτού, οί όποϊοι έττεξέτεΐ'.αν την ίρεννάί των πρός τα τταράλια γτοΟ Εΰξείνοι» κα! συνέδεσαν τό δνομά των ιμέ -τΐί)»· Πόντον. Διότι, άμέσωτ κατόπιν ΐ^τηκολού- θηαε ά Δποικισιμός υπό τώ.' 'Ελιλήνων των ώνά την τΓαραλιακήν περιοχήν κειιμένων ττόλεων τού Εύξείνου, Σι- νώ/ττης κατά Πτρώτο/ κα'ι είτα Άιμτ σοθ, Κωτυώρων, Κιερασούντος, Τρι¬ πόλεως καΐ Τραπεζοΰντος, ττού κα- τοιχοΰντο τότε άπό τάς ώς άνω ή- μι6αρ6άρονς φυιλάς ,κα! είς τάς ο¬ ποίας ιμετέδωσαν τόν έιλληνικάιν τγο- λιτισμό/, τά 'έιλληινικά γράμιματα, την ελληνικήν γλώσσαν «αί τό άθά- νατον πνεΰμα τής Άριχαίας "Ελλά¬ δος. Κατά τόν 8ον αώνα π.Χ. τά δριΐα τού Πό.του έτΓεξετείνοντο είς Εκτα¬ σιν 78.000 τετραγ. χιλιομέτρων άττό των σκνόρων τής Γεωργίας μέχρι Σι μενος ιμέγας Εώττάτωρ, μεγσιλαττρά- γΐμων καΐ έλλτ*.θ'μαθής. κοιτέστη ^ κύριος Ιδρυτής τοϋ Βασίλειον τού Πόντου «ατά την ττερίοδθν 123^-66 π.Χ., πού έξετείνετο άπό τόν Κσύ- κασον καθ' όλον τό μήΊκος τού Εύ« ξείνοκ Πόντου (άπό τό-" οποίον έ¬ λαβε «αί την όνομασίαν) καΐ είσε- χώρει δαθέως είς τ ά έ»·5ότερσ τής Μιχ,ράς Άσίας. Τό 66 π.Χ., ό Ροιμαϊος στραττν γός ΠαμΐΓΓτίιος έξεστράτευσε κστο: τού βασιλέως τούτου κα! είς μίαν τελευταίαν μάχην, παρά τήν άρυτε ρά·/ δχθην τοθ Ιστορικόν ΐττοταιμοθ Λύχου. κατΐίγατγε ττεριφανή νίκην κα¬ τά τού Μιθοιδάτοι;, όστις κατέφυ¬ γεν μέ τά ύπολείιμιματτα των στρστι ωτώ.1 τού είς την Άρμενίαν, ό δέ Παμπτήϊος είς ανάμνησιν τής νίκης αυτής ίδκτισε ττόλιν ττν οττοίοον ώ— νρμσσε Νικόπολιν. Ή κατάκτΓκτις των μερών ίκείνων υπό τώ-' Ρωμαίων δε.ν ήδυ,νήιΒη νά αναστείλη τάν έ&λληνισμόν των με- ρών έκείνων. ώς φαίνεται άπό τούς διαπρέψαντας Έλλη.ας τής έποχής έκείνης, ώς ό σοφός Άποιλΐλώνιος, ό Τυανεύς, ό έκ Βιθυνίας Δίων. ό Χρυ σόο-τομος, ό έκ Περγάμου ίττερίφηιμος ίατ,ρός Γαλτ»νός. ό έκ Κωνρ-τα/τι .ου πόλεως φιλόσοφος Πρόκλος, ό έξ Ά- μασείσς διάσημος γεωιγράψος καΐ 11- στορικός Στθάβω., ό έκ Σινώπτης κυνικδς ψιλόσοφος Διογένης κα! <3ολ- λοι ττολλοΓ. ΟΟτω, δταν τό Ρωμαϊκόν Κράτος έχωρίσθη καί ό Μέγας Κωνσταντί¬ νος έγκατέστησε τόιν θρόνον τού είς τό Βυζά/τιον, τό έτος 324 >μ.Χ·, υ.έ
γιστον μίρος τής Μικράς Άσίας
κα! τοΰ Πόντου, ^αν έλληινικώτατο:ι
μέ ελληνικόν πολιτισμόν, έλλη.νικά
γράμματα καΐ ελληνικόν .όμισμα.
Έκτοτε τάν έξελληνισ'μάν ήκοιλού-
θη,σε τταραλλήλως ό έκχριστιανισιμός
των μερών ΐκείνω/, ολίγα ϊτη μετά
την γέννησιν τού Χριστοϋ. Κατά την
παράδοσιν, πρώτο ς κηρυξ τού ιΕϋαγ
γελίου είς τάν Πά.τον, ύττήιρξεν ό
Απόστολος "Ανδρέας, ά Πρωττόχλη-
τος, ιτερί τά τέλη τού Α' αιώνος
ώς άναφέρει ό Δωρόθεος είς σύγ-
γροΐμιμά τού ( Μινν. Ε. Π. 92, σελ.
1Ό72—< 1077). ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ (Συνεχίζεται) Σμυρνέϊκες Ζωγραφιές ΜΠΟΥΤΖΑΣ Τοΰ άξέχαστου : ΣΥΛΒΙΟΥ Στά τοάμια άιλώνεται δειλά τοϋ φεγγσριοΰ τό φώς κι' άστράφτουνε τά φύλλα τους σάν άσημένια τέλλια κοί σμίγει ό άνασασμός των πεύκων ό κρυφός μέ κάττοιο λάλημα πουλιοΰ, κάποιας νεραϊδας γέλοια. Τά κεπαρίσοια όλόγυρα ρίχνουν σκιές δειλές κι' έκεϊ άπ" τού ΚοζαγακιοΟ τό δρόμο, βράδυ — βρά5ο "αρέες πού γλεντούσανε προβάλλουνε τρελλές. Καί τού Πετράκη φαίνεται ό Κούλας πειά ρημάδι ! . . ΣΥΛΒΙΟΣ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 7 Παοαβέτομε τώρα την έ"τ!ση[μο έλ ληνική <5πτοψΓ) πάνω στά γεγονότα, όπως τή διατύπωσε ό άνει» ψή "Εϊλλην άτιιπρόσωπος στήι κη Άνϋκριτική Έπιτροπή, τότ,ε συν ταγματάρχης, άείιμνηστος στρατη- γός "Αλεξ. Μαζαράκης, στό σχετ κό άπόμν!|μά τού στήν Έπιτροπή. Πα- ραλείιπ'^με τό τΐΊτικά ιμέρος καΐ μπαί νομε άμέσως στήν ούσία: 1) Έν τή άττ' άριθμό, (1) παοα γράφφ βεδαιοόται, δτι άιτό τής Ά νακωχής, ή άσφάλεια των ΧριστΛτ- νών δέν ήπειλεϊτ» έν τφ Βιλαε-/((>
Άϊδινίου. Έν τούτοις, ή Επιτρα¬
πή παοαβέχεται, δτι δχι μό όν οπο
τοΰ 1914 κατά τήν διάρκειαν τού
πολέμου, οί έλληνικοΐ πληθυσιαοί ά
ά αμφισβητήτως κατεδιώκοντο. άλ'
άκάμη 6τι κατά τούς πρώτους μή¬
νας τής άνσκωχής, μετΐχειρίσθησαν
αώτούς άνευ οΰΪΕ,μιάς εύμενείας.
Παραδέχεται έπίσης την ύπαρξι. τι
νών ομάδων, άλλά βεβαιοί δτι οί φό-
6οι πϊρί σφαγών δέν ήσαν δ.κσιο-
λογημένοι.
Ή Έττιτραπή θά επιτρέψη νά Ε-
Χω σχηματισιμέ.ην την πεποίθησιν,
δτι ή μελέτη τής Ίστορίας καΐ τά
πρόσ-φατα γεγονότα, επί τής τϋχης
των χριστιανικών πληθυστμών έν
Τουρκία. δέν δικαιολογο^ν τήν βεβοπ
ωσι. ταύτην.
Πάσαι αί σφαγαι κα! αί διώξεις
αίτινες ττρούκάλίσαν την Εύρωπαϊκήν
έΐτέμβασιν, δέν εγένοντο αυται αντι¬
ληπταί έκ τώ προτέρων καΐ ώς έκ
τούτον ή επέμβασις αΐίτη εγίνετο
πάντοτ·. μεταγενεστέρως καί μετά
την διάπραξΐν των έγκληιμάτων τού¬
των. Άς μοί επιτραπή ά ύπενθυ-
μήσω είς την Έτπιτροπην, 6'τι πίναξ
σφοιγών, ληστρικών πράξεων, διώ-
ξεων πάσης φύσ·;οος, δια^ραχθεισώ.
υπό των Τούρκων κατά τήν περίοδον
μεταξύ τής άνακωχής καί τής κατα-
λήψεως τής Σ,μύρνης τή έπτε6όθη(<3- τι μεγάλη μερίς τοθ έλληνιικού πλη- θυσμοΰ Ευρίσκετο κατά την περίοδον ταύτην καΐ εύρίσκΐται εισέτι έν έ- ξορία ^ Ελλάδι, έγκαταλϊίψο,ντος άπαντα τά κτήαατα αυτού καϊ τά Λποΐα είναι ήΐδη κατειληιμμένα υπό Ι των Τούρκο., ένώ ετέρα μερίς ττρο- ήριχετο έκ τοΰ εσωτερικόν τής Μι¬ κράς Άσίας, ϊνθα εΐχε )«~αφ€ρθή ίλαττωθεΐσα κατά τά ήμισυ ι κα! ίξ όλοκλήΐρου, είς άθλιωτάτην κ—ά- ατασιν, άπό απόψεως πτωχείας καί ύγείας, εστερημένη παντός ιμέστιυ ίίι' εγκατάστασιν καΐ διατροφήν. Λυποΰμαι μή δυναμ€.ος υπό τάς συν θηικας ταύτας, νά βεβαιώσω ιμετά τής Έπιτροπής, δτι ή ήρεμία έπτα- νήλθε καΐ δτι οί φόβοι νέας έκρή- ^εως Μουσουλιμανιικού ί^ανατισμοΰ δέν ήσαν έστηριγιμένοι κυρίως, κα¬ τά τή. παραμονήν των άποφασεων τής Συνδιασ<έψεως, αΐτινες φυσικά ήδύνσντο καί ώφειλον νά ίξεγείρουν τόν φανατΐ3μά/ τούτον. 2ον) Ή Έπιτροπή φρονεί (Αριθ. 2) δτι ή κατάληψις των άχυρών καΐ τής Σμύρνης δέν έδικαιολογεΐτο πο¬ σώς πρός εφαρμογήν τής Άιακω- χής. Δέν είναι τής άρμοδιότητός μου νά έκθέσω τούς λόγους, οίτινες άπηγόοευσαν είς την Συνδιάσκεψιν τής Είρή ής νά διατάξη την κατάλη¬ ψιν ταύτην κα! νά καθορίση, δπως αυτή έξετελεΤτο ύττό των έλληνικών στρατευμάτων. Δέν ίπιτρέπεται ιέπί σης νά παρατηρήσω, δτι ή έκτίλε- "". τάς Ά ακωχής ήτο οϋτοπία, δ- τι τα θεωρητικώς φυλασσάμενα δπτιλα εις τάς Αποθήκας, ήσαν, ώς τά πραγιματα άπέδειξαν, είς τό £λεος των Τούρκων, δτι οί δτακτοι, άνε- κιοΐ α^ μή ένθαρρννόμε.οι υπό των τουοκικών Άρχών, ?|σαν ίξωπτλισιμέ- νυ, καΐ μετά βαρέως πυροβολικοΰ μάλιστσ, δτι άνευ τής καταλήψεως ταίύτης ή έπιστροφή, ή έγκοΐτάστΐΡΐ- 3ΐς είς τά κατειλημιμένα κτήματά ιω, κα! ή ίργασία των προσφύγων 'ΕλλήνΜν θΐά ηϊτο άδϋνατος, τέλος δ¬ τι χωρΐς νά είσέλθωμεν είς τάς προ9έσεις τής Σννδιασκέψεως σχε¬ τικώς μέ την τύχη. τής περιοχής ταύτης, ή όποία άναμφιοόλως διε- δραομάτισεν ρόλον είς την ίκΐλογή'ν τολ Χτραττοϋ τής καταχής καϊ ή έκ- κλογή αυτή εδικαιαλογήβη αρκούντως έκ τού γεγονότος δτι σνιμπαγεΐς έλ λη ικοϊ πλτιεΧισιμο! κατοικούν άττό αί ώνων την περιοχήν ταύτην. Πράγμα- (Συνέχεια είς την 6ην σελΐβα) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑπΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ άς κ. 10ΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ Τά λόγια τού, λιτά κα'ι περιεκτι- κά, εΤχαν μεγάλη άνα~αραστατική δι; ναμι καϊ σιιντελέσανε άποφασιστι- κά γιά τήν έπιιοράτησι τής Όρθο- δοξίας. Ή Βοτσιλίδα των πόλεω. εΤχε ξιπτνήσει πιά άπό τόν λήθαργ") τού Άρειανισμοΰ κα! μέ αίσιοδοξία άτένιζε τό μέιλλον. "Ωρα μέ τήν ό'>-
ρα περίμενε ν' ακούση την χαρ.μί-
υ ο εΐδησι, ώσττου έφθασε άττά την
θεσσαλονίκη.
Ό αύτοΐφάτο.ρας ©εαδόσιος είχε
υπογράψη τ,ΐν 27.2.380 τό κοσμοι'-
στορικά έκεΐνο θέσπισμα, μέ τό ό-
ποΐο καθώριζε σάν έπίσημη βρησ"<είο τήν Όρβοδοξία. Μέ σκιρτήματα χα- ράς δέχθηκαν τη.ν εΤδησι αυτή οί όο- θθδοξοι καΐ μέ ένβουσιώδεις εκδη¬ λώσει ς πανηγάριζαν τή. περιφοινή νίκη. Πολλοί άπ' αύτοΰς παρουσιά- σθηκαν στόν Γρηγόριο κα! ζητο^σσν ϋκησι άττό τούς πρώην 4χθρθι,ς των. Ό ΓρΓγγόριος δμως ήταν άντί- θετος μέ τίτοι*ς δίαιες λύσεις «αί στίς όμιλίες τού ύπογράμμιζε πά - τοτε τήν μακιροθυμία καί την μετριο πάθεια. «Κ,αιρός ούτος, ώ πο!μνι:ν έμόν, έπιστρίψει Γτεπλανημένους. Γνώτωσαν διδαχθέντες τα άμαρτήμα τα' προσπέτωσα. τώ Κυοίω' έζοτ- γειλάτωσσν τήν ασέβειαν καί τή '"·>ι
μνη μιχθήτωσαν. Τούτο έμο! έκδίκη-
σις, σωθήναι τούς άδικήσαντας καΐ
όμολογησαι καλά είναι & πρώην ί-
δίωκον. Μακροθυμήσατε τέκνα. Ά^
νήρ μακροθυμος, πολύς έν φρονήσει.
Καλώς ποιήσατε τοίς μισοΰσι>
μάς καΐ αφετε αυτοίς τελείως τα
παραπτώμ ατα...».
Σ' έκεΤνες τίς μέρες τής γενικήι,
χαοβς, ίνα κωμικοτραγικό επεισό8β
σημειώθηκε στόν ναο τής άγίας Ά-
.αστασίας, μέ ττρ&ΐτατγωνιστη ;λ·< κυνικό φιλόσοφο Μάξιιμο, άπτο ιή. Άλείάνδιρΐΐα τής Αιγυπτου. Ό χυ· ΠΑΥΛΟΥ ΦΛ0.«ΌΥ ΤΑ ΒΙ8ΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΡΙΤΙΒΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ο Νομό τταίρνο,τας ττάλι την Β' ...Σάν τό φτερό έκολύμπηοε, μά πιά δονλιάζει σέ άγέρα 6ένετο τά μάτια μου — ή δαντέλλα, κ<ιί πάει στά στήθια άκοόγχαλα κι' ά- οάζει, άράζει καί καοφίόνεται σέ μιά κοπέλλα. ή «Έλεγεΐο εογ· 24 τοΰ Φιηρέ»: "Οταν πεθάνη ό ε'ροιτας, γιατί νά κοκκ<νίζη βτή δύση ό ούρανός", "Εχασε ή ψτ·χή τα μάτια της καί δέ χελιόονίζει ό «νρμος στοχίΐ- ομός... ή «Νανούοισμ<ι τοΰ Σοπέν»: ... Καλό ταξίδι, νάνι σου, γλΐ'- κειά άχτιδίτσα, άγγέλισση, στόν ούρανό γυοίζεις πάλι, οπος τά φύλλα τοΰ τριαντάφυλλου σταλί- τ«α πογινε άτμός καί σάν νεφάκι ξεπρο6«λλει. Ή πατρίδα πιάνει μεγάλη θέση στόν τόμο τοϋ «Λυρικοΰ Λόγου>:
«Πάθος γιά ενα έλεύθερο οϋρανό»,
«Οί Μπαλλάντες μιάς ήρωϊκής έ-
ποχής», «"Ωρα πατρίδας», «Ό δι-
Θύραμ6ας τού Κυριακού Μάτση»
καί «Άθησ«ύο*στα» (σελ. 205 —
314) περισσότερο άπό έκατό σελί-
δες άπό τίς 473 τοΰ τόμου. Ό κυ-
ποιακός αγώνας, ό αγώνας τοΰ
1940 — 1944 καί, πρωτύτερα, ή
έξορία των Κυπρίων πατριιυτών,
δλα τοΰτα τά τοαγονδεϊ ό Κΰποος |
Χς>υσάνθης σ' ίίλους τοϋς τόνους
τής συγκίνησης, τής άγάπης, τοΰ
ελέονς, τής θλίψης, τοΰ σεβασμόν,
τής ,μνήμης, τής τιμής καί τής α¬
θανασίας.
..•Τής λευτεριάς τό πάθος μέγα
φώς: ό τάφος σας κρατά τή μαρ-
τυρία.
(Μικρή Ώδή (Στοϋς Έλλαδί-
τες έθελοντές πού πέθαναν στήν
Κύπρο).
Στό «Δεύτερο Μέρος» τής συλ
λογής έμπεοιέχονται τά ποιήματα
ποϋ Ιγκαινιάξεται έπάν<ο κάτιο τό τή; δεύτερης ποιητικής περιόδου 1955. "Ο,τι τά χαρακτηρίζει 6α- σικά είναι ό ολίγο ή πολύ άνομοιο- κατάληκτος στίχος, έκεΐνο πού συν ηθίσαμε νά όνοματίζουμε ελεύθε¬ ρον στίχο. Σ' ενα είδος έπιλόγου μέ τόν τίτλο «Τρείς Παράγραφο»» (σελ. 465), στό τέλος τοΰ τόμΛυ, ό συγγραφέας γράφ«: «...Στό με¬ ταξύ νέα ρεύματα καί άξίες μοΰ «πέβαλλαν άλλαγές στόν τςόπσ καί τό είδος τής εκφοασης. "Ισο>ς με-
ρικά «πό τά παλ.ιά μου ποιήματα
■νά μή μ' ένθοτισιάξονν σήμερα.
ΙΙάντοις δέν τ' άπαρνίέμαι καί δέ-
χο,μαι την εύθύνη γι' αύτά. Ή ί-
στορία τοΰ ποιητικοϋ μου λάγου
άρχισε στήν πραγματικότητα άπό
τό 1934...».
Τωόντι ή συλλογή περιλαμ6άνε.ι
την ποιητική «παραγιογή» τοΰ Κ.
Χρυσάνθη άρχίζοντας άπό τό 1934.
Τώρα, τί έννοεϊ ό ποιητής όμιλών-
τας γιά «νέα ρεύματα καί άξίες»
ποΰ τοΰ «έπέδαλαν άλλαγές στόν
τρόπο καί τό εΤ,δος τής ϊκφρασης;»
'Εννοεΐ τή μετάδαση άπό την πα-
λιά άτμόσφαιρα τοΰ λυρικοΰ, ριο-
μαντ:ικοΰ συχνά συναισθήματος, πού
έκφραζόταν μέ τόν ρυθμικό, δμοιο-
κατάληκτο στΐχο, στόν περισσότερο
φιλοσοφημένο σύγχρονο ποιητικό
τρόπο πού κύριο μορφωτικό γνώρι-
σμά του είναι ό άδέσμευτος άπό
την πέδη τής όμοιοκαταληξίας «έ-
λεύθερος στίχος». Στίχος πού κά-
που κάπου φυλάγει, δνατηρεΐ τή
μουσικότητα τοΰ ρυθμοΰ (λ.χ. στόν
δεκατρισΰλλαβο τοΰ άρ. 12 τής
«συλλογής» «Δώδεκα Στιγμές» με
τίτλο «Οί Άποθεώσεις τοΰ Κάμ¬
πον»), ένώ γενικά, στά λοιπά ποιή
ματα τής νεώτερης αυτής περιόδου
κυριαρχεΐ ό άνασοσύλλαβος, «δρρυ-
θμος» θά ελεγα, στίχος, ακριβώς ή
χαρακτηριστική μορφή τής σύγχρο
νης ποίησης. Ώς τόσο, σέ ποιητή
τής ύφής τοϋ Κύπρου Χρυσάνθη, ο,
τι ϊσως δχι τόσο κυριολεκτικά καί
κάπως άδέξια όνομάτισα «άρρυ-
Θμία» δέν ξεπέφτει, δπως σέ τό-
σους άλλους, τούς περισσότερους ΐ-
σιος συγχρόνους «ποιητές», σέ πεζο-
λογία καί σέ είκονικούς άκροδατι-
σμούς. Γιατί; Διότι δπου ύπάρχει
γνήσνι ποιητική ίφεση, δπου ή μου
σικότητα είναι ένδιάθετη, ή ϊμπνευ-
ση διασώζει τόν γνήσιο κραδασμό
ΐΣυνέχεια είς την 6ην σελίδα)
χοδιώκτης αι>τός εΤχε ϊλβει στ.Ίν
Κον)πολι πρΐν νά δημιουργηθή τό ε¬
ί πεισόδιο καί ίΤχε καττορθώσει μέ την
πονηρία τού νά προσ«γγ!ση στον
Πρηγόριο, «ά οαπττισθή χριστιανδς
κα! νά χειροτονηθή πρεσδύτεροι,.
, Καΐ δλα αύτά τα εΤχε κάμει, με μο·
ναδικη σιχθπό ν' άναρριχηθή στόν έ
' πισκοπικό θρό ο τής Κων)Γπολεως.
Μιά Κυριακή πρωΐ. μερικοΐ δεσττο·
τά5ες καί ναϋτες ποϋ ΐΤχα» Ελθει ά¬
πό την ΑΊ'γυπτο, μπήκαν στήν έκ-
κλησία τής άγίας Άναστασίας κα»
χωρΐς καμ,μιά ττροειδοποίηοι ζήτη-
σαν νά χειρστονηβή ί—ίσκοίΐτος ό συιμ
πΐτριώτης των Μάξιμος. Ή Ιταμη
δμως άξίωσί τω, προσέκρουσε στήν
καθοιλική άντίδρασι των έκκλησιαζο-
μενων, οί άποΐοι μέ άγανάκτησι τοΰς
Εβγαλαν ϊξω άπό την έκχλησία. "Υ.
στεοα άπό την άποτυχία αυτή. ^1
ρασοφόροι κηδειμόνες τού Μαξιιμοΐί
δ;ν παραιτήθτΐκα^ άπό τά
των. Πηγαν στό σπίτι ενός
κ<χί έκ»! πραγματοποΓτκτοβν την χκι- ρστονιαν των. Ή χειροτονία αθτή ά κυρώθηκΐ άπό τή. Β' ΟΓκονμενικη σύνοδο, ή όποία συντ)λθε στήν Κων) ττολι τόν Μάϊον τού 381. £τήν έξέ λιξι των δραματικόν αυτών γεγονό- των, ό Γρηγόριος ϋδλεπε Ενα καινοί/ρ γιο διχασμό τής 'Εκκλησίας «-Οί» δέ^ ήθελε ό Ιδιος νά εΤνιι ή άφορμή τής διχόνοιας αυτής. Γι' αΛτό πή- μι τγ>. άπόφασι νά εγκαταλείψη κ/ιιι
φα την πάλι καΐ νά επιστρέψη στήν
πατρίδα τον. Την τηρόθεΗτί του δμ«ς
αυτή κατάλαβαν ιμορικοΐ Από τθΰς
πιό συνειδητούς όπαβοός τού κα!
Μΐτώρθωσαν νά τόν κρατήσουν ιιί
τίς παρακλήσεις των.
Στό μεταξύ οί Άρειανοι Ιζακολου
Οούσαν νά έχουν στήν ίξουσίσ τω»
δλ,ες τίς έκκλησίες κα! ό έπΐσκοατος
των Δημόφιλος εΐχε δηλώσιει δτι "δέν
θά συμμορφωθή μέ τούς δρους τοθ
θεσπίσματος. "Οταν διμως ό θεοβιίε·
σιος παρέδωσε δλες τίς 4κκληρτΐ€«
στόν πιρόμαχο τής Όρθοδοξίας Γοη
γόρι καί ζήτησ£ νά χοροστατήση ό
Ιδίας στήν πανηγυρικήι δοξολθγίοι
ποΰ θά γινόταν στήν καλλιιμάρμαρι»
έκικληισία των Άγίων Άττοστόλω·.
Την προσφορά αύτη μέ κώποια άπρι·'
θυμία δέχθηκε κα! πάλιν ό Γρτ|ιγο?ι·»
ος. "Ηξευρε πολύ καλά, δτι ή άνάί-
ρησί τού στόν έττισκοτηιιό θρόνο τής
Κων)παλεως θά προκαλοΰσε την άν»
τιζηΐλία πολλών συνάδελφον τού, (··"
ρικοΐ άπό τούς όποίους άρειανίζθι—
τες πρΐν εΤχαν έπιστιρέψει στούς
κόλπους τής Ό.ρθοδαξ!ας. Στό ιϊ-
λος έιδϋσε την συγκατάθεσί τού.
ΙΟΑΝΝΗΣ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΓΑΙ
Κι·»ι«*ή 28
Ίοίον 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ ΔΡΑΧ. 1.50 ΐ
ι........·ε·ι····ι········Μ·ι··ι····ιεε··ι
.......·■■··■...·.............■■.....,.....,„......,.....,,........,„„..............!
5
στήν ϋπαιθρο
Η ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΣ ΚΡΗΤΗ
(ΦΥΣΗ. ΙΣΤΟΡΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΟΙ)
ΎτΑ τού στνεργάτ
■Βιΐΐ3«·3ιίς τή. Μεγσλόνηαόν
,,, ώοαίσ.., η>γενική καΐ τρκΊκ'ι
'οήτη μ^ς· **> εγέννησαν τούς με-
γά>3υ< μας Έ3νι>μάρτυρας ΕΑ^ν.
3Ερ!0Ν Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, πού ιιε-
ββρι καί έστερέωθ'εν την Αιωνίαν
α, Έ>Μδα ττίριχ τής Μελούνας-
,αί ί>33« τα σύνσρά μας μίχ-,ι
,ής ώοΐίσζ »^ Σμύρνης «σ! 10-
ΦΟΚΛΗΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ, ιτοθ ήτ=. ":
,ας αΐτό τίος μεγάλους ρας ΈΛ··-
<»ς Πολιτικούς. τ=ύ "Υ^*** πίντ- <■ ψ Ελλάδι μας 'Ελεύβερη, Δγ -- ,ρΐτική, ΆνεξσρτητΓ> μά «αί νά δ-
κ3ιών£ται πά^τοτε τό Δίκιο ·5>ι<-. μ τίς θυσίις της. Μίσ αίσβηση τού ώραΓου, τοθ λ· Υ 0), τού άλτι9ινοϋ καΐ τού ϊντι>·.τ
ίΐΓΐ6λι·τι«οΟ οΛ δίνίΐ ή γνιορ:ιιίΓ ή
ά «ντά μέ τή .ι Κρήτΐ».
Ιύ γεννάει αΐσθτματα πρυτόγν=ο
ρ3 ίκ5ΐ3φίρ-3ντσ. πού σέ νΕμίζΓ.υν
ί«τ«τη «αί ό ειροπόλημα.
Πόκς φ3—ί λαχτάρησα ν4ρ3«
πή» ίΐρΛκή :'α<: μεγαλό,ησ=, Οστε- ρα *ΐ6 τις μάχες τού δώο-σ,με, τό¬ χε, «τα 1941. στά ύψύματα το0 Ά Ερο5ροι!ου Μάλεμε, πού τό έ6ομ64ο- 5;ζΛ ιτν»εχώς "αί αδιαλείπτως, οί Ναζί τ» Χίτλιρ· γιά νά ύπτοδονλώ- αχι τϊλει>τα!α τη; Μήλον κσΐ -την
Κοήτΐ· · μέ τούς άΗξιπτϋτιστάς
ιι«, ύτΐΓρετών τότΐ, ώς Ιφεδρος "Αν
βιπτΐγος Ιΐζικοΰ καΐ έκ-ΐϊθεν συνχβεύ
«τις τ5ιι Άείιινηστον Βασιλέα Ηα'>
ΓΕΩΡΓΙΟΝ Β' είς Μέσην Ά στόλον
«αί ίή είς Αλεξάνδρειαν, καΐ αύτην
ή» φ3?ά Κ3τέ6η*α ώς Πολίτης, >»αΐ
«οουχν.ητής των τάφων των μεγάλων
της τίκ ών. ττού κοιμούνται τόν σ!'&-
ιιί« τους δπνον, πού 5έν ξεριζώνο/
«ι μίι" άπό τ'κ εύγίνεΐς ψυχ*;
το3 "Ελληνικόν Λαοΰ, στήν κοιτίς
«5 Ικττλφ'.τικοϋ ΠοοΒλλαδικού ΙΤολι-
τυμοδ, καί ισ τώρα ——τώ τό *Αν>-
μ της χώμσ. όσφρα ίναμαι τήν Κρι·-
τκή άτμόιτφοπρο: διάχι/τη άπό τ-'υ
Μι»ϊΐ«6ν τΠ? Πολιτισμό, Τ€ι/τι*κ.ι
τα υώποΐ γιά νά περιλάδω δλο τ.'.
ΐλούΐιο φώς τΐ)ς· σττάταλα ξεχυιιί-
ο στοθς ίάρους της καΐ στα κά-
στοβ της, στά 6ον ά και στά ο····
ριηια πτ<· <"'<; Άρχαΐες Πσλ»τΐι ΐ( της κοΐ στούς άνομόμιΛούς τη" θεμΐλιωμένη στόν Όιμφαλό ■όο Άοχαίθυ κοανου ή Κρήτη μα^, γί- »»?3 άκατάλυτη άνάμνσα στΐς τρεϊί ί|ΐΓείροΐίς· σημα&ύτΓΐκε άττδ τή 410Ι- Ρ3 κΐ γίνη τ6 Στσυιροδρόμι των λα- !0ι «α! των Πολιτιοιμών. ΟΙ άκατάτΐαυστοι Λγώιες της κσ- ΐι τ»« καττακτητών, άλλά καί οί ώ- 1[τάλΑΓ)λ£ς γεωλογικές καταστρό- ρίς ττοο κοτά κσιροθς άλλοίωναν την Μχική της βψη. τής εχουν£ $ώσει ϊιΐ ΐΓθλυττοίκιλο μωσαΐκό Βιομορψί- «|, ττού τό 6λέ".ις, στά έδαφός "Ι(· «αί σ' αι>τ&ν τβν χαρακττ^ρα
'» όθρώπων της.
"Ηθελο ιτοιλύ νοτ οννοτνοοστραφώ
&^ τόν περίεργον κρητικό λαβ,
«Ι γΓ αύΤδ δφησα την παρέα μου
"4 Χο^ιά καΐ τρείς όλΑίλη,ρες μί-
ι«5 τ.ς ττέρασσ σκ.τροφιά μέ καμ-
'4 31)ριά Χανιώτες καΐ Κρητικοΰς
*■ δλίς τίς κοινωνικίς τάξεις,
Ίασχίζοντας δλη τή ραχοκοκκαλια
'λι «ϊφαγμένου Άρνιοϋ» (Ετσι τια-
Ρ»ιιοιάζουν οί Κρήτες τδ νησΐ τους
4»6 τό γεωγροίψι*ό τού σχήιμα).
"Ετσι μοί δόθηκε ή εύκαιρία νά
™" ίνα Μΐλό «Κοίταγ,μα» άττ' την
1»« ώς την Λλλη δκρη.
Ή ΚΡΗΤΗ, ΐρονια ιτριν, ϊδι^σε έ.α «Γκραν
5άΜ=ι» κβ! στήν Έλλάδα. Μέ δίο-
^ Μ? 3 μ. κα! ύψος στϊς πλειιρές
°"· «^ό 300 — 800 μ., σχη.ματί-
'31 Ι»ιάι διάδΐση 18 χιλιθιμ., ττού
*' «ξ»5ο στό Λιβυκό Πέλαγος.
'ΉκΛμένοι "Οιμιλοι ή φιλικές συι'
Ρ3·ιεί τή διασχίζουν σέ 7 — 8 ώ
' Υ»* τώντας καί τραγουδώντας.
^5 τ° Αιχταΐο, δπου τό Άντρθ
νιννήθηκε 6 Κρητογενής Δ!σς,
~μενη πεδιάδι μέ πορτοκαλ
^ ^ δι (ι μ,0 εύτΐίχισμένη άνά-
:δω κι'
χ»»ριοδάκιιχ.
«αμπαναριά
καΐ
μέ
τίς
,με τα οτταμ
στ6 ττέλαγος γολοτ-
όγρή
κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ
Έθ,>κή όδό πού διασχίζει την Κρή-
τη σ' διλο της τό τκχραΐλιαικό μά-
«■ρος, βλέπεις Ϊ αν όργασ,μό άπό...
Μτηγτς.
Καμπάνες καί Μπαγκαλό δλα διαρ
3 - - - — ',ι~ —/ι 1/ —
^"^ υ - «νρη'Τ ΙΚΟμι νθώΙΚΟ ΡΙΛλΙΙΟ
τό κοολοκαίρι ό-δ περιι»γη-
: εθνικότητος.
Έδώ, τό «Κρήτα Μπήτς», παρα-
κεί τό «Μάλλια Μιπήτς», πιό πίρα
τό «Παιχύαιμιμος Μπήτς», πάρα κάτω
τό διεβνώς, πιά, γνωιστά «Μίνως
Μπήτς» καΐ τό καταδικασ,μένο ώς
τά τώοα θλιβερδ νησάκι τής Σπηα-
λόνκχς, πού, τόσα χιρόνια στέγαζε
στό Κάστρο τού τούς άπόκληρους
μέ τήν άρρώστεια των 6<6λικών χρόνιον, έλευθερώθηκί: κι' αύτό, μέ τή ψροντίδα τοΰ Καθηγητού Μαρκιανού, γιά νο βρεθή μέλλο.τικά κανένας... ννΓΓτ)τσοθη·ιχειρηματίας νά τό άξιο- Στόν κόλπο τοΰ Μιράμπελε, μ' ε- να 6·σ3ό άπίθανης διαύγειας ή Κρή- ■ ^ϊίχνϊΐ την ττιό άπαλή, τήν πιο «ίιλοπαίγμονα δψη της. Κοντά στή, άρχαία πόλη Πατώ 6οίσ%ε>ται ή σημερινή πολιτεία τού '
Άνίου Νικόλαον, ι
Είναι ίνα χάρμα όμορφιάς κσΐ
ΠολιτισιμοΟ. *Γ£να γεφύμ, ώς 4 μ. δέ- '
«■ι την πόλη ιμέ τή Λίιμνη, την '
«Άλ.μυρ.'-| Λίμνη», πού τή.- κ,ρατάνε ,
ι βοάχια μέ σκαιμ.μένες πό-
λε,μίστρες πού μοιάζου ε σάν κρεμα-
στά μπιλκόν α, καΐ μέ πέτρινθυς
πάγχους στόν άνθοστάλιστο περιφι-
Ρ'.ιοοκό της δρομίσκο γιά νά ξεχου-
οΐ περιπατητός,
χ μέ μαϊμουίάκΐα καί κλου
διά μέ ποιλύχρωμα πουλιά κάτω άττό
π:χ ύψη'λα ϊ>έν*5ρα δίνοι/^ε στή Λίιμνη
άλλά κα! σ' δλη την πόλη, δψη πα-
οαδΐισένια. Άμψιθεατρικά τά σπ'
τια της καθρεφτίζθνταν στό πρασι-
ν.·.:π5 ν-οό τής Λίμνης καΐ οί δέστρες
της εχουνε πάντα κόττεία για «ι-
λοςΐνια.
Μά μό ο τίς φυσικές όμορφιες
τής Κρήτης Εχει κανεΐς νά άπαριθ'μή
σιν
Ή Ίστοοία της είναι άκΰμα ο-
μορψοτερη και ο λαος της μέ τί κα-
υαρι τό παινεύεται κα! τί·ν διηγεί-
I
όν καιρό πού οί ττερισσο-ίερο»
λαοΐ τής Εΰρώπης ήταν τρωγλοδύ-
τες, β Άξιος καΐ γενναϊος Κρητι-
κθς λοώς Θεμ>ελ1ω.ε Παλάτια γιά
τους Βασιλιάδες τού μ' έκεΐνα τα
Άρχιτεκ,τονικά σχέδια κα! τίς άνέ-
(Συνέχ£ΐα είς τή,/ 6πν σελ.)
) "Ετος 43ον Αριθ. φύλ. 2015 } Διευθυντήν - Ίδιοκτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ | Γραφιΐα: 'Οβός Νίκης 25 — Άθηνβ, — Τηλ. 229.708
'.·'.- ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΜΙΥΓΧΡΟΝΜ ΠΝΕΥΜηΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΜΕΞΛΗ ΝΙΚΟΛΑΊ-ΔΗ
1. ΟΙ ΠΑΝΑΡΧΑΙΕΣ ΡΙΖΕΣ
ΕΘΝΙΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΛΙ 1ΣΕΞΛΙΔΕΣ
ΕΞΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΣΙΣ
ΤΟΥ ΒΑΣΙΑΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ
Συμδολική καί χαρακτηριστική
είναι ή παράδοσι πώς άνάμεσα
σιίς έλληνικές πόλεις, πού διεκδι-
κοϋσαν την γέννησι τοΰ Όμήρου,
ήταν καί ή Κύπρος. "Ετσι ακριβώς
διεκοικ.εϊ —βχει τό δικαΐωμα νά δι-
εκδική— ή Κύπρος μαζί μέ τά άλ-
λα έλληνικά τμήματα νχά τήν ό.με-
ση καί γόνιμη σνμμετοχή της στή
γέννησι καί στήν δημιουργία τοϋ
έλληνικοϋ πνενματικοΰ πολιτισμοΰ,
«την καλλιέργεια καί στήν άνάπτυ-
ξι των 'Ελληννκών Γραμμάτιον καί
τής Έλληνικής Τέχνης.
Μαζί μέ δλο τό 'Έθνος, είχε καί
ή Κύπρος τούς ίδιους πανάρχαιους
μύθους καί παραδόσεις, τούς ίδι¬
ους χρησμούς καί τούς θούλους..
Καί τούς ΰμνησε μέ τόσο αξια καί
ώραία ποίησι, ωστε ενας άρχιερέας
καί βασιλιάς της, ό Κινΰρας, νά
μπορέση νά διαγονισ'θτί μέ τόν ϊ-
διο Γόν Άπόλλοινα καί νά κερδίση
τήν άγάπη του, όπως τό εχει άπα-
θανατίσει ό ΙΙίνδαρος. Καί είναι
πολύ ένδεικτική ή παράδοσι πώς
καί σέ άλλον τομέα τής Τέχνης,
τόν τομέα τής μουσικής, ό ίδιος ό
Κινύρας είχε εφεύρει δικό του μου-
σικό δργανο, τή δεκάχορδη «κινύ-
ρα» γιά νά συνοδεύη τούς υμνοτις
του.
Τό ίδιο ένδεικτική είναι καί ή
παράδοσι δτι ό "Ομηρος εκανε
γαμβρό του τόν Κύπριο πο<ητή Στασΐνο. Πόσο ώραία συμδολίζει ή παράδοσι αυτή τόν στενό καί αρμασμό τόν χάλκινο θώρακα,
πού ό Κίνυρας εχάρισε στόν Άγα-
μεμνονα, καί ό Πλίνιος άναφέρει
ότι ό Περικλής έστόλι<τε την Άκρό πολι μέ τόν χάλκινο « Σ πλαχνόπτη» εργο τού φημισμένου Κτιπρίου ά- γαλματοποιοΰ Στύππακα. Μιά ά- κόμη χαρακτηριστική άπάδειξι γιά την βαθειά καί σταθερή πνευματική ένότητα άνάμεσα στήν Έλλάδα καί στήν Κύπρο. (Σ υνεχίζεται) Τοθ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι ΙΠΤΑΜΕΝΟ! ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ Τοϋ συνεργάτου μ,ας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ Τά παληά τα χρόνια, δταν δέν εί- χε ά<όμα ίψευρεθή ό άτμός, τα θα λασσινά ταξίδια, ήτα.£ δύσκολα καϊ όπικίνβυνα. Τα καιράδια τής ΐττοχής, οϋτε ά- νίσεις πρόσφεραν, οϋτε άσφάλεια παρεϊχαν. Χρειάζονταν τάτε μίγάλο ΓΛΩΣΣΙΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ Άγαππτέ: «Προσφυγικές Κό- σμε)). Σχετικά μέ: τα «Αύτοθιο- γραφικά Στιγμιότυπα»μου (φύλ λο 7 Σεπτ.), λοποϋμαι γιατΐ νά παραλειφθή άπό τό πρώτο «στιγμιότυπο» ό ύπότιτλος «Τόν καιρόν τόν πόλεμον» πού προοριζόταν ν6 δώση τόν τό- νο οτό σημείωμα έκεΐνο. Πά - ρακίαλώ καΐ πάλι τόν στοιχειο- θέτη σου νά μην άφαιρή ύποτί- τλους πού έχουν τόν λόγο καί την θέση τους. "Οοό γιά τόν τύπο (<Ρπρόσφυ- γες«, πάλι, αύτόθουλα, μοϋ με τέτρεψε τόν μόνο όρθό τύπο «οί πρόσφυγοθ)στόν κακόζηλο καΐ άπαράόεκτο «πρόοφυγες». Θυμοϋμαι τόν μακαρΐτη Έμμα νουήλ Δούκα, σεβαστόν μου καθηγπτή των Έλλην ι κων στό Γυμνάσιο Άρώνπ καΐ άριστον έλληνιστή, ποΰ έκορόίδευε μέ £μφαντικόν οαρκαομό τόσο -νόν τύπο «πρόσφυξ» δσο καί ιον τύπο «ένήλιζ». Τόοο τόν έζένιζε Καΐ τόν άπέκρουε πού __τό θυμοϋμαι καλά—, γιά νά τόν γελθιοποιήση άκόμα πε- ρισοότερο, έσφύριζε σχεδόν ή γλώσσα τού δταν πρόφερε τό τελικό ζί. Τώρα, γιατΐ καθιερώ βηκε υστερο άπό τό 1922, έδω ή λέξις «πρόσφυξ» («τοϋ πρόσ φυγος», αοΐ πρόοφυγες»), εί¬ ναι άλλο ζήτημΰ. Τό δτι έγενι- κεύθηκε, δέν βολεϊ νά άναγκά σει ανθρώπους ζυμωμένους μέ ιερό γεγονός της γλώσσας, νά άκολουθοΰν τόν στραβό δρό- μο Γιά με ή γνώμη τθϋ έλλην ι- οτη Έμμ. Δούκα, συνγραφέα κλασικοθ πλέον συντακηκοΰ τής άρχαίας, θά είναι »Ί μόνη οωστη δοο ζω. Καΐ ό άλλος — γελοίος τωόντι, καθό προϊόν ά γραμματωούνης καΐ άννοΐας των λεκτικών νόμων — τοπος «ιοαφεκοπτείον», καΐ αύτός έ- χει «καθιερωθεϊ». Ποίος δμως, δίχως νά φανή άγράμματος, θά μεταχειριζόταν τή λέξη «νομι- οματοκοπτεΐον» άντΐ τού όρ - θού τύπου «νομισματοκοπείο»: Καΐ μιά καΐ διόρθωσα τόν «μαργαρίτη» πρόσφυξ, έπίτρε- ψέ μου νά διορθώσω άκόμα δύο τυπογραψικές άβλεψίες. ΟΙ Εβραϊοι μεγαλοαστοί τής Σμύρνης κλπ. άσχολοϋνταν «μέ τό έξωτερικό μεγαλεμπό - ριο, *:Ιοαγωγή καί έξαγωγή κ. λ.π,», δχι «έσωτερικό». Καί, στή συνέχεια τής σελ. 6, «άνά γειρα», σέ πολυθρόνα: τό σω - στό δ.δ. είναι ((... ν' άναγεί- ρω...» κα'ι δχι: «V άν-πγεΐρω». Ό άναγνώστης συχνά δύσκολα ξεχωρίζει τα τυπογραφικά σφά λματα. Καΐ εΰκολα φαντάζεται δτι ό συγγραφέας αύθαιρετεί. Καΐ τή στΐγμή πού οί άξίες, στόν τοπο μας, είναι τόοο άσα φεΐς καΐ ρευστές ό σογγρΐαφέ- ας φυσικό είναι, σέ παρόμοιες περιπτώσει, νά είναι προσε- χτικός καΐ εοαΐσθητος. Μέ Ιωνικό χαιρετισμό ΠΑΥΛΟΣ ΟΛΟΡΟΧ Υ.Γ. Χθές μόλις ό γιός μου μ' έπληροφόρησε δτι, στό γρα φείο τθυ Σταδίου 48, εΤχαν φβά σει πρΐν άπό μήνα 3 βιθλία, στΌλμένα εύγενικά άπό την συγγραφέα Σίτοα Καραϊσκάκη — Μπάχμαν. Την εύχαριστώ ά¬ πό τή στήλη τούτη θερμά. Έκάλη, 10.9.1969 Π. ΦΛ. κουραγιο, γιά ν' άποφοχτίσης νά κά¬ νης Ενα ταξιδι. Κι' επρεπε ναχης και πολύ καιρό στή διαθέση σου, γιά £να τέτοιο «άπονενοημένο διά- βημα». Γιά νά πάς άττδ τήν Πόλη ή. άπά τή Σμύρνη στή Μαρσίγια, Εττρεπε /ά λογαριάσης πώς άναγκαστι*ά θά £- λειπες άπό τή φαμίλια σου καΐ μα- κριά άπό τίς δουλειές σου, μπορεϊ κι' έ.αν όλάκίρο χρόνο. Γιατί δέν ήταν μόνο ή δραδύτητα των καρπδι- ών πού ώφίίλονταν στά μέσα πού χρησιμοποιοόσαν γιά τή κίνησή τθυς (μονάχα πανιά), μά καΐ οί τρικυμ'- ες καΐ οί καταιγίδες, πού ά.αγκάζα νέ τά πλεούμενα πολλές φθρές κατά τή ρότα τους, νά καταφεύγουν σέ δ;ιμους άττάνβμους κα! νά δένουν έ- κεΐ, ώς πού νά ίύδοκήση. ό Ποσει- ά τούς επιτρέψη νά ξ·:μπ χ. κάροι*, γιά νά συνεχίσουν τό τα- ξίδι τους, άκόμα καΐ ή τυραννική άπνοια, πού τά άκινητοΰσε στή μέ- ση τοϋ πελάγου, μέ κρεμασμένα τά πα.ιά, σά λαπατσοΰρες γεροντοκό· Μά ό πιό μίγάλος κίνδυνος ττού άντιμετώπιζες ταξιδεΰοντας τότε, ήτανε, οί Κουρσάροι. Παρουσιάζι^- ταν μέ τα μαύρα τους καρά6ια με- σοπέλαγα μπροστά σου, διττλάρωναν τά δικό σου εΐρηνικό, τό πατούσα. κι' αν δέ σέ σκότωναν κι' αν δέ σέ άλυσόδεναν, γιά νά σέ πουλήσονν σκλάδο, στή Μπαρμττταριά, σέ γδύνα- νε κυριολίΐκτιικά. Δέ σ' άφήναν* ού- ' τε καδένα, οΰτε ροιλόϊ, οϋτε δαχτυλ! δια. Καί σέ ζαλαφρώνανε κ Γ άπό τή παιραδοσακκούλα σου, καΐ <5ίπδ τ->
τελευταϊο γροσάκι, πού βρίσκονταν
στϊς τσίιπες σου.
"Άν τύχαινε νά πέσης σέ κουρσά
ρικο, πούχε άρχηγό γυναίκα, τότε ή
οου.α στα σίγουρα χαμένος, γιατΐ
αϋτές οί διαοόλισσες, ήτανε πιό ά-
νελέητες καί πιό μοοορες, άπό τούς
β,ρσενικοΰς σι/ντρόφους τους.
Μέ τό ηβρ<χσ·μ<χ -χθϋ χρόνου, 6ρέ- ά άτμός πού συντόμεψε τίς ά- καΐ τά Κράτη κατάφεραν νά καθαρίσουν τίς θάλασσες άπό τους Κουρσάρους. "Ετσι τά ταξίδια ϊπαψα, πια νά είναι επικίνΰυνα κα! (.Συνέχεια είς την 6ην σελ.) Είς την Καβαλαν, ττρό τινος, £- λαδον χώραν έτπδείξεις έκδηλώσεο.·» καβλλιτείχνι«ών καΐ λασγραψικών τοΰ Πό τού, είς τάς οποίας σϋμ-μβτ£- σχο·ν καλλιτέχναι καΐ άντπτροσί—*Ί- ται όργανώΐεων καΐ σωΐματε'ων άπό διάφοοΐ μέρη τής Ελλάδος, μή έξα· ροΜμενης κ^ί τής Αθήνας. Εττΐ τή εϋκαιρίςι ταύτη βηιμοσΐίθ- ομεν σχετικά αρ9ρα τοθ έ/ 'Καβαλο;' συνεργάτου ιμας κ. Παντελτι Φουρνιά- δη: Μετά τας Παιμιτοντιαοκας ΐκδηΛβ- σεις καΐ την 'μνημίΐώδη λαογραιφίαν της, είναι έπίικαιρον νά ανατρέξω¬ μεν έν συντομίςι είς τά ΙστορικΑ γ?- γονότα, τά διαβραιματισθέιντα είς Την —εριοχήν εκείνην την λεγόμενον Πόντος. ΟΙ άρ,χαιοι κατοικοι τής Μικράς Άσίας καΐ τού όνομασθέντος κατό¬ πιν Πόντον, ήσαν Σάττφειροι, Μό- σχοι, Τιδερη.οί, Χεταϊοι. Πελαισγοί, νώττης, κατά δέ την Βίαν ίπτσχήν έγέετο όττι6ροιμΓ( Σκυθών διά της Άαμενίας. θραχης κα'ι Στενών καΐ τόν 6αν αΐώνα τα Μηδικόν κρατος έθεσε τέρμα είς τάς έπιδρομάς των διαφόρων φυλών. Τό/ 4ον αΓώνοτ στ.χ. μ·ετά την κα¬ τάληψιν τής Μικράς Άσίας άττό τόν Μέγοαν ΆΑίΐξανδρον. ττερΐ τά ε- τη 334—330 ττ.Χ., κσ! την εγκα¬ τάστασιν στρατιωτικών σχηματι¬ σμόν, μέρος τοθ έλ!λη·νοττσ τισκοϋ λαοΰ, πού πλεόνοοζεν είς τα ητσράλιοί έξώριμιι:τε (πρός τά Μεσογειότερα κσΐ μαζύ μέ ώποίικους Μαικ€δόι»ας, Δωρι- εΐς καΐ ©εσσαλούςι ΐδρκσε τάς νέας ελληνικάς άποικίας τής ένδοχώρας, Άργυρούπολιν, Άμάσειαν, Νε:»<αι- σάρεια··, Σεδάστιαν, Κολώνιαν κα1 Νικάττοιλιν καΐ ΘεοΐδσσούτΓοιλιν. Μετά τόν θάνατον τοΰ Μεγάλίυ Αλεξάνδρου έν Βαβυλώνι, τό 323 π.Χ., ό Μιθριδάτης ό ΣΤ', 6 ΛΙΑΝ ΠΡΟΣΕΧΩΣ είς την εφημερίδα μαο Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡλΓΜΧΤΕΙλ Τ^ΰ διακεκριμένου συνεργάτου μας ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ Ά3κανο1( Βιθυνοί, ΤεΰΐΉοοι Δαρδανο! κα! άλλαι διάφοραι φυλοιί. Ό έξελληνισιμός των ιμερών έκε·· ·ω» είναι σννυφασιμένος μέ Γττ{ν γν» στήν άττό την έλλτινικήν Ίστορίαι/, '&στραιτείαν των Άργοναυτώ.ν είς την Κολχίδα 'μέ τό έκ 50 κωΓττηλατώ" πλήοωμα το3 πλοίου Άργώ, ίπτό την άρχηγίαν τού Ίάσωνος καΐ κυβερνή¬ τη τόν Άγνίιδην. Ή ιμέ μύθους «αί θρύλους ώνθ}ΐ<ιμΐ γμέ η ώς ανω ίκστματεία ί^το κατίχ δαθος ττραγματικότης καΐ τό Χρυσό υ-λο^ Δέρας δέν ήτο απλούς &εριμ·χ έπιχρυτωμένον, άλλά ίξωραϊσμένη μορφή των μετοΛλεΙων χρυσόν κα! άλλων σττανίω.ι ιμετάλλων, μή έξαιροο μένην καΐ τοϋ σίτου. Ό "Ελλην καθηγητής τού Πανε- ττιστημίου "Αθηνών ΆρβανιτόποΟ- λος, διστΜττώνει την περΐ τού μύθου τούτον έρμη.είαν ώς ακολούθως: Ευθύς μετά τήιν ώς ανω Εκστρα¬ τείαν καΐ ανακάλυψιν .τοΰ σκίλτ)ροΟ μέταλλον καΐ την χρησιμοποίησιν τού, ττΐρί τό 25010 (π.Χ.. οί ττοντο- πόρθι "Ελληνες, δυνηθέ'Λες νά ιναυ- πηγήΐονν μεγάλα ττοντοπόρο; ιπλοία, έτέ9ηο-αν μειτά ζήΑου είς την έρευναν τώ/ θοιλασσίων ττεριοχώ-ι πρώτον πρός τά ττιλησιέστερα σηιμεΐα τής Με ογείοιι κα! ϊιτειτα είς τά ώπομβμα- κρυμένα μέρη τού Εώξείνου. Ό ά- ριστος δέ των έξερευνητών υπήρξεν ά Ίάσων ικα! οί Άργοναΰται αυτού, οί όποϊοι έττεξέτεΐ'.αν την ίρεννάί των πρός τα τταράλια γτοΟ Εΰξείνοι» κα! συνέδεσαν τό δνομά των ιμέ -τΐί)»· Πόντον. Διότι, άμέσωτ κατόπιν ΐ^τηκολού- θηαε ά Δποικισιμός υπό τώ.' 'Ελιλήνων των ώνά την τΓαραλιακήν περιοχήν κειιμένων ττόλεων τού Εύξείνου, Σι- νώ/ττης κατά Πτρώτο/ κα'ι είτα Άιμτ σοθ, Κωτυώρων, Κιερασούντος, Τρι¬ πόλεως καΐ Τραπεζοΰντος, ττού κα- τοιχοΰντο τότε άπό τάς ώς άνω ή- μι6αρ6άρονς φυιλάς ,κα! είς τάς ο¬ ποίας ιμετέδωσαν τόν έιλληνικάιν τγο- λιτισμό/, τά 'έιλληινικά γράμιματα, την ελληνικήν γλώσσαν «αί τό άθά- νατον πνεΰμα τής Άριχαίας "Ελλά¬ δος. Κατά τόν 8ον αώνα π.Χ. τά δριΐα τού Πό.του έτΓεξετείνοντο είς Εκτα¬ σιν 78.000 τετραγ. χιλιομέτρων άττό των σκνόρων τής Γεωργίας μέχρι Σι μενος ιμέγας Εώττάτωρ, μεγσιλαττρά- γΐμων καΐ έλλτ*.θ'μαθής. κοιτέστη ^ κύριος Ιδρυτής τοϋ Βασίλειον τού Πόντου «ατά την ττερίοδθν 123^-66 π.Χ., πού έξετείνετο άπό τόν Κσύ- κασον καθ' όλον τό μήΊκος τού Εύ« ξείνοκ Πόντου (άπό τό-" οποίον έ¬ λαβε «αί την όνομασίαν) καΐ είσε- χώρει δαθέως είς τ ά έ»·5ότερσ τής Μιχ,ράς Άσίας. Τό 66 π.Χ., ό Ροιμαϊος στραττν γός ΠαμΐΓΓτίιος έξεστράτευσε κστο: τού βασιλέως τούτου κα! είς μίαν τελευταίαν μάχην, παρά τήν άρυτε ρά·/ δχθην τοθ Ιστορικόν ΐττοταιμοθ Λύχου. κατΐίγατγε ττεριφανή νίκην κα¬ τά τού Μιθοιδάτοι;, όστις κατέφυ¬ γεν μέ τά ύπολείιμιματτα των στρστι ωτώ.1 τού είς την Άρμενίαν, ό δέ Παμπτήϊος είς ανάμνησιν τής νίκης αυτής ίδκτισε ττόλιν ττν οττοίοον ώ— νρμσσε Νικόπολιν. Ή κατάκτΓκτις των μερών ίκείνων υπό τώ-' Ρωμαίων δε.ν ήδυ,νήιΒη νά αναστείλη τάν έ&λληνισμόν των με- ρών έκείνων. ώς φαίνεται άπό τούς διαπρέψαντας Έλλη.ας τής έποχής έκείνης, ώς ό σοφός Άποιλΐλώνιος, ό Τυανεύς, ό έκ Βιθυνίας Δίων. ό Χρυ σόο-τομος, ό έκ Περγάμου ίττερίφηιμος ίατ,ρός Γαλτ»νός. ό έκ Κωνρ-τα/τι .ου πόλεως φιλόσοφος Πρόκλος, ό έξ Ά- μασείσς διάσημος γεωιγράψος καΐ 11- στορικός Στθάβω., ό έκ Σινώπτης κυνικδς ψιλόσοφος Διογένης κα! <3ολ- λοι ττολλοΓ. ΟΟτω, δταν τό Ρωμαϊκόν Κράτος έχωρίσθη καί ό Μέγας Κωνσταντί¬ νος έγκατέστησε τόιν θρόνον τού είς τό Βυζά/τιον, τό έτος 324 >μ.Χ·, υ.έ
γιστον μίρος τής Μικράς Άσίας
κα! τοΰ Πόντου, ^αν έλληινικώτατο:ι
μέ ελληνικόν πολιτισμόν, έλλη.νικά
γράμματα καΐ ελληνικόν .όμισμα.
Έκτοτε τάν έξελληνισ'μάν ήκοιλού-
θη,σε τταραλλήλως ό έκχριστιανισιμός
των μερών ΐκείνω/, ολίγα ϊτη μετά
την γέννησιν τού Χριστοϋ. Κατά την
παράδοσιν, πρώτο ς κηρυξ τού ιΕϋαγ
γελίου είς τάν Πά.τον, ύττήιρξεν ό
Απόστολος "Ανδρέας, ά Πρωττόχλη-
τος, ιτερί τά τέλη τού Α' αιώνος
ώς άναφέρει ό Δωρόθεος είς σύγ-
γροΐμιμά τού ( Μινν. Ε. Π. 92, σελ.
1Ό72—< 1077). ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ (Συνεχίζεται) Σμυρνέϊκες Ζωγραφιές ΜΠΟΥΤΖΑΣ Τοΰ άξέχαστου : ΣΥΛΒΙΟΥ Στά τοάμια άιλώνεται δειλά τοϋ φεγγσριοΰ τό φώς κι' άστράφτουνε τά φύλλα τους σάν άσημένια τέλλια κοί σμίγει ό άνασασμός των πεύκων ό κρυφός μέ κάττοιο λάλημα πουλιοΰ, κάποιας νεραϊδας γέλοια. Τά κεπαρίσοια όλόγυρα ρίχνουν σκιές δειλές κι' έκεϊ άπ" τού ΚοζαγακιοΟ τό δρόμο, βράδυ — βρά5ο "αρέες πού γλεντούσανε προβάλλουνε τρελλές. Καί τού Πετράκη φαίνεται ό Κούλας πειά ρημάδι ! . . ΣΥΛΒΙΟΣ ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡλ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ΚΑΤλ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΙ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ 7 Παοαβέτομε τώρα την έ"τ!ση[μο έλ ληνική <5πτοψΓ) πάνω στά γεγονότα, όπως τή διατύπωσε ό άνει» ψή "Εϊλλην άτιιπρόσωπος στήι κη Άνϋκριτική Έπιτροπή, τότ,ε συν ταγματάρχης, άείιμνηστος στρατη- γός "Αλεξ. Μαζαράκης, στό σχετ κό άπόμν!|μά τού στήν Έπιτροπή. Πα- ραλείιπ'^με τό τΐΊτικά ιμέρος καΐ μπαί νομε άμέσως στήν ούσία: 1) Έν τή άττ' άριθμό, (1) παοα γράφφ βεδαιοόται, δτι άιτό τής Ά νακωχής, ή άσφάλεια των ΧριστΛτ- νών δέν ήπειλεϊτ» έν τφ Βιλαε-/((>
Άϊδινίου. Έν τούτοις, ή Επιτρα¬
πή παοαβέχεται, δτι δχι μό όν οπο
τοΰ 1914 κατά τήν διάρκειαν τού
πολέμου, οί έλληνικοΐ πληθυσιαοί ά
ά αμφισβητήτως κατεδιώκοντο. άλ'
άκάμη 6τι κατά τούς πρώτους μή¬
νας τής άνσκωχής, μετΐχειρίσθησαν
αώτούς άνευ οΰΪΕ,μιάς εύμενείας.
Παραδέχεται έπίσης την ύπαρξι. τι
νών ομάδων, άλλά βεβαιοί δτι οί φό-
6οι πϊρί σφαγών δέν ήσαν δ.κσιο-
λογημένοι.
Ή Έττιτραπή θά επιτρέψη νά Ε-
Χω σχηματισιμέ.ην την πεποίθησιν,
δτι ή μελέτη τής Ίστορίας καΐ τά
πρόσ-φατα γεγονότα, επί τής τϋχης
των χριστιανικών πληθυστμών έν
Τουρκία. δέν δικαιολογο^ν τήν βεβοπ
ωσι. ταύτην.
Πάσαι αί σφαγαι κα! αί διώξεις
αίτινες ττρούκάλίσαν την Εύρωπαϊκήν
έΐτέμβασιν, δέν εγένοντο αυται αντι¬
ληπταί έκ τώ προτέρων καΐ ώς έκ
τούτον ή επέμβασις αΐίτη εγίνετο
πάντοτ·. μεταγενεστέρως καί μετά
την διάπραξΐν των έγκληιμάτων τού¬
των. Άς μοί επιτραπή ά ύπενθυ-
μήσω είς την Έτπιτροπην, 6'τι πίναξ
σφοιγών, ληστρικών πράξεων, διώ-
ξεων πάσης φύσ·;οος, δια^ραχθεισώ.
υπό των Τούρκων κατά τήν περίοδον
μεταξύ τής άνακωχής καί τής κατα-
λήψεως τής Σ,μύρνης τή έπτε6όθη(<3- τι μεγάλη μερίς τοθ έλληνιικού πλη- θυσμοΰ Ευρίσκετο κατά την περίοδον ταύτην καΐ εύρίσκΐται εισέτι έν έ- ξορία ^ Ελλάδι, έγκαταλϊίψο,ντος άπαντα τά κτήαατα αυτού καϊ τά Λποΐα είναι ήΐδη κατειληιμμένα υπό Ι των Τούρκο., ένώ ετέρα μερίς ττρο- ήριχετο έκ τοΰ εσωτερικόν τής Μι¬ κράς Άσίας, ϊνθα εΐχε )«~αφ€ρθή ίλαττωθεΐσα κατά τά ήμισυ ι κα! ίξ όλοκλήΐρου, είς άθλιωτάτην κ—ά- ατασιν, άπό απόψεως πτωχείας καί ύγείας, εστερημένη παντός ιμέστιυ ίίι' εγκατάστασιν καΐ διατροφήν. Λυποΰμαι μή δυναμ€.ος υπό τάς συν θηικας ταύτας, νά βεβαιώσω ιμετά τής Έπιτροπής, δτι ή ήρεμία έπτα- νήλθε καΐ δτι οί φόβοι νέας έκρή- ^εως Μουσουλιμανιικού ί^ανατισμοΰ δέν ήσαν έστηριγιμένοι κυρίως, κα¬ τά τή. παραμονήν των άποφασεων τής Συνδιασ<έψεως, αΐτινες φυσικά ήδύνσντο καί ώφειλον νά ίξεγείρουν τόν φανατΐ3μά/ τούτον. 2ον) Ή Έπιτροπή φρονεί (Αριθ. 2) δτι ή κατάληψις των άχυρών καΐ τής Σμύρνης δέν έδικαιολογεΐτο πο¬ σώς πρός εφαρμογήν τής Άιακω- χής. Δέν είναι τής άρμοδιότητός μου νά έκθέσω τούς λόγους, οίτινες άπηγόοευσαν είς την Συνδιάσκεψιν τής Είρή ής νά διατάξη την κατάλη¬ ψιν ταύτην κα! νά καθορίση, δπως αυτή έξετελεΤτο ύττό των έλληνικών στρατευμάτων. Δέν ίπιτρέπεται ιέπί σης νά παρατηρήσω, δτι ή έκτίλε- "". τάς Ά ακωχής ήτο οϋτοπία, δ- τι τα θεωρητικώς φυλασσάμενα δπτιλα εις τάς Αποθήκας, ήσαν, ώς τά πραγιματα άπέδειξαν, είς τό £λεος των Τούρκων, δτι οί δτακτοι, άνε- κιοΐ α^ μή ένθαρρννόμε.οι υπό των τουοκικών Άρχών, ?|σαν ίξωπτλισιμέ- νυ, καΐ μετά βαρέως πυροβολικοΰ μάλιστσ, δτι άνευ τής καταλήψεως ταίύτης ή έπιστροφή, ή έγκοΐτάστΐΡΐ- 3ΐς είς τά κατειλημιμένα κτήματά ιω, κα! ή ίργασία των προσφύγων 'ΕλλήνΜν θΐά ηϊτο άδϋνατος, τέλος δ¬ τι χωρΐς νά είσέλθωμεν είς τάς προ9έσεις τής Σννδιασκέψεως σχε¬ τικώς μέ την τύχη. τής περιοχής ταύτης, ή όποία άναμφιοόλως διε- δραομάτισεν ρόλον είς την ίκΐλογή'ν τολ Χτραττοϋ τής καταχής καϊ ή έκ- κλογή αυτή εδικαιαλογήβη αρκούντως έκ τού γεγονότος δτι σνιμπαγεΐς έλ λη ικοϊ πλτιεΧισιμο! κατοικούν άττό αί ώνων την περιοχήν ταύτην. Πράγμα- (Συνέχεια είς την 6ην σελΐβα) ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑπΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τοϋ συνεργάτου μ άς κ. 10ΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ Τά λόγια τού, λιτά κα'ι περιεκτι- κά, εΤχαν μεγάλη άνα~αραστατική δι; ναμι καϊ σιιντελέσανε άποφασιστι- κά γιά τήν έπιιοράτησι τής Όρθο- δοξίας. Ή Βοτσιλίδα των πόλεω. εΤχε ξιπτνήσει πιά άπό τόν λήθαργ") τού Άρειανισμοΰ κα! μέ αίσιοδοξία άτένιζε τό μέιλλον. "Ωρα μέ τήν ό'>-
ρα περίμενε ν' ακούση την χαρ.μί-
υ ο εΐδησι, ώσττου έφθασε άττά την
θεσσαλονίκη.
Ό αύτοΐφάτο.ρας ©εαδόσιος είχε
υπογράψη τ,ΐν 27.2.380 τό κοσμοι'-
στορικά έκεΐνο θέσπισμα, μέ τό ό-
ποΐο καθώριζε σάν έπίσημη βρησ"<είο τήν Όρβοδοξία. Μέ σκιρτήματα χα- ράς δέχθηκαν τη.ν εΤδησι αυτή οί όο- θθδοξοι καΐ μέ ένβουσιώδεις εκδη¬ λώσει ς πανηγάριζαν τή. περιφοινή νίκη. Πολλοί άπ' αύτοΰς παρουσιά- σθηκαν στόν Γρηγόριο κα! ζητο^σσν ϋκησι άττό τούς πρώην 4χθρθι,ς των. Ό ΓρΓγγόριος δμως ήταν άντί- θετος μέ τίτοι*ς δίαιες λύσεις «αί στίς όμιλίες τού ύπογράμμιζε πά - τοτε τήν μακιροθυμία καί την μετριο πάθεια. «Κ,αιρός ούτος, ώ πο!μνι:ν έμόν, έπιστρίψει Γτεπλανημένους. Γνώτωσαν διδαχθέντες τα άμαρτήμα τα' προσπέτωσα. τώ Κυοίω' έζοτ- γειλάτωσσν τήν ασέβειαν καί τή '"·>ι
μνη μιχθήτωσαν. Τούτο έμο! έκδίκη-
σις, σωθήναι τούς άδικήσαντας καΐ
όμολογησαι καλά είναι & πρώην ί-
δίωκον. Μακροθυμήσατε τέκνα. Ά^
νήρ μακροθυμος, πολύς έν φρονήσει.
Καλώς ποιήσατε τοίς μισοΰσι>
μάς καΐ αφετε αυτοίς τελείως τα
παραπτώμ ατα...».
Σ' έκεΤνες τίς μέρες τής γενικήι,
χαοβς, ίνα κωμικοτραγικό επεισό8β
σημειώθηκε στόν ναο τής άγίας Ά-
.αστασίας, μέ ττρ&ΐτατγωνιστη ;λ·< κυνικό φιλόσοφο Μάξιιμο, άπτο ιή. Άλείάνδιρΐΐα τής Αιγυπτου. Ό χυ· ΠΑΥΛΟΥ ΦΛ0.«ΌΥ ΤΑ ΒΙ8ΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΡΙΤΙΒΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ο Νομό τταίρνο,τας ττάλι την Β' ...Σάν τό φτερό έκολύμπηοε, μά πιά δονλιάζει σέ άγέρα 6ένετο τά μάτια μου — ή δαντέλλα, κ<ιί πάει στά στήθια άκοόγχαλα κι' ά- οάζει, άράζει καί καοφίόνεται σέ μιά κοπέλλα. ή «Έλεγεΐο εογ· 24 τοΰ Φιηρέ»: "Οταν πεθάνη ό ε'ροιτας, γιατί νά κοκκ<νίζη βτή δύση ό ούρανός", "Εχασε ή ψτ·χή τα μάτια της καί δέ χελιόονίζει ό «νρμος στοχίΐ- ομός... ή «Νανούοισμ<ι τοΰ Σοπέν»: ... Καλό ταξίδι, νάνι σου, γλΐ'- κειά άχτιδίτσα, άγγέλισση, στόν ούρανό γυοίζεις πάλι, οπος τά φύλλα τοΰ τριαντάφυλλου σταλί- τ«α πογινε άτμός καί σάν νεφάκι ξεπρο6«λλει. Ή πατρίδα πιάνει μεγάλη θέση στόν τόμο τοϋ «Λυρικοΰ Λόγου>:
«Πάθος γιά ενα έλεύθερο οϋρανό»,
«Οί Μπαλλάντες μιάς ήρωϊκής έ-
ποχής», «"Ωρα πατρίδας», «Ό δι-
Θύραμ6ας τού Κυριακού Μάτση»
καί «Άθησ«ύο*στα» (σελ. 205 —
314) περισσότερο άπό έκατό σελί-
δες άπό τίς 473 τοΰ τόμου. Ό κυ-
ποιακός αγώνας, ό αγώνας τοΰ
1940 — 1944 καί, πρωτύτερα, ή
έξορία των Κυπρίων πατριιυτών,
δλα τοΰτα τά τοαγονδεϊ ό Κΰποος |
Χς>υσάνθης σ' ίίλους τοϋς τόνους
τής συγκίνησης, τής άγάπης, τοΰ
ελέονς, τής θλίψης, τοΰ σεβασμόν,
τής ,μνήμης, τής τιμής καί τής α¬
θανασίας.
..•Τής λευτεριάς τό πάθος μέγα
φώς: ό τάφος σας κρατά τή μαρ-
τυρία.
(Μικρή Ώδή (Στοϋς Έλλαδί-
τες έθελοντές πού πέθαναν στήν
Κύπρο).
Στό «Δεύτερο Μέρος» τής συλ
λογής έμπεοιέχονται τά ποιήματα
ποϋ Ιγκαινιάξεται έπάν<ο κάτιο τό τή; δεύτερης ποιητικής περιόδου 1955. "Ο,τι τά χαρακτηρίζει 6α- σικά είναι ό ολίγο ή πολύ άνομοιο- κατάληκτος στίχος, έκεΐνο πού συν ηθίσαμε νά όνοματίζουμε ελεύθε¬ ρον στίχο. Σ' ενα είδος έπιλόγου μέ τόν τίτλο «Τρείς Παράγραφο»» (σελ. 465), στό τέλος τοΰ τόμΛυ, ό συγγραφέας γράφ«: «...Στό με¬ ταξύ νέα ρεύματα καί άξίες μοΰ «πέβαλλαν άλλαγές στόν τςόπσ καί τό είδος τής εκφοασης. "Ισο>ς με-
ρικά «πό τά παλ.ιά μου ποιήματα
■νά μή μ' ένθοτισιάξονν σήμερα.
ΙΙάντοις δέν τ' άπαρνίέμαι καί δέ-
χο,μαι την εύθύνη γι' αύτά. Ή ί-
στορία τοΰ ποιητικοϋ μου λάγου
άρχισε στήν πραγματικότητα άπό
τό 1934...».
Τωόντι ή συλλογή περιλαμ6άνε.ι
την ποιητική «παραγιογή» τοΰ Κ.
Χρυσάνθη άρχίζοντας άπό τό 1934.
Τώρα, τί έννοεϊ ό ποιητής όμιλών-
τας γιά «νέα ρεύματα καί άξίες»
ποΰ τοΰ «έπέδαλαν άλλαγές στόν
τρόπο καί τό εΤ,δος τής ϊκφρασης;»
'Εννοεΐ τή μετάδαση άπό την πα-
λιά άτμόσφαιρα τοΰ λυρικοΰ, ριο-
μαντ:ικοΰ συχνά συναισθήματος, πού
έκφραζόταν μέ τόν ρυθμικό, δμοιο-
κατάληκτο στΐχο, στόν περισσότερο
φιλοσοφημένο σύγχρονο ποιητικό
τρόπο πού κύριο μορφωτικό γνώρι-
σμά του είναι ό άδέσμευτος άπό
την πέδη τής όμοιοκαταληξίας «έ-
λεύθερος στίχος». Στίχος πού κά-
που κάπου φυλάγει, δνατηρεΐ τή
μουσικότητα τοΰ ρυθμοΰ (λ.χ. στόν
δεκατρισΰλλαβο τοΰ άρ. 12 τής
«συλλογής» «Δώδεκα Στιγμές» με
τίτλο «Οί Άποθεώσεις τοΰ Κάμ¬
πον»), ένώ γενικά, στά λοιπά ποιή
ματα τής νεώτερης αυτής περιόδου
κυριαρχεΐ ό άνασοσύλλαβος, «δρρυ-
θμος» θά ελεγα, στίχος, ακριβώς ή
χαρακτηριστική μορφή τής σύγχρο
νης ποίησης. Ώς τόσο, σέ ποιητή
τής ύφής τοϋ Κύπρου Χρυσάνθη, ο,
τι ϊσως δχι τόσο κυριολεκτικά καί
κάπως άδέξια όνομάτισα «άρρυ-
Θμία» δέν ξεπέφτει, δπως σέ τό-
σους άλλους, τούς περισσότερους ΐ-
σιος συγχρόνους «ποιητές», σέ πεζο-
λογία καί σέ είκονικούς άκροδατι-
σμούς. Γιατί; Διότι δπου ύπάρχει
γνήσνι ποιητική ίφεση, δπου ή μου
σικότητα είναι ένδιάθετη, ή ϊμπνευ-
ση διασώζει τόν γνήσιο κραδασμό
ΐΣυνέχεια είς την 6ην σελίδα)
χοδιώκτης αι>τός εΤχε ϊλβει στ.Ίν
Κον)πολι πρΐν νά δημιουργηθή τό ε¬
ί πεισόδιο καί ίΤχε καττορθώσει μέ την
πονηρία τού νά προσ«γγ!ση στον
Πρηγόριο, «ά οαπττισθή χριστιανδς
κα! νά χειροτονηθή πρεσδύτεροι,.
, Καΐ δλα αύτά τα εΤχε κάμει, με μο·
ναδικη σιχθπό ν' άναρριχηθή στόν έ
' πισκοπικό θρό ο τής Κων)Γπολεως.
Μιά Κυριακή πρωΐ. μερικοΐ δεσττο·
τά5ες καί ναϋτες ποϋ ΐΤχα» Ελθει ά¬
πό την ΑΊ'γυπτο, μπήκαν στήν έκ-
κλησία τής άγίας Άναστασίας κα»
χωρΐς καμ,μιά ττροειδοποίηοι ζήτη-
σαν νά χειρστονηβή ί—ίσκοίΐτος ό συιμ
πΐτριώτης των Μάξιμος. Ή Ιταμη
δμως άξίωσί τω, προσέκρουσε στήν
καθοιλική άντίδρασι των έκκλησιαζο-
μενων, οί άποΐοι μέ άγανάκτησι τοΰς
Εβγαλαν ϊξω άπό την έκχλησία. "Υ.
στεοα άπό την άποτυχία αυτή. ^1
ρασοφόροι κηδειμόνες τού Μαξιιμοΐί
δ;ν παραιτήθτΐκα^ άπό τά
των. Πηγαν στό σπίτι ενός
κ<χί έκ»! πραγματοποΓτκτοβν την χκι- ρστονιαν των. Ή χειροτονία αθτή ά κυρώθηκΐ άπό τή. Β' ΟΓκονμενικη σύνοδο, ή όποία συντ)λθε στήν Κων) ττολι τόν Μάϊον τού 381. £τήν έξέ λιξι των δραματικόν αυτών γεγονό- των, ό Γρηγόριος ϋδλεπε Ενα καινοί/ρ γιο διχασμό τής 'Εκκλησίας «-Οί» δέ^ ήθελε ό Ιδιος νά εΤνιι ή άφορμή τής διχόνοιας αυτής. Γι' αΛτό πή- μι τγ>. άπόφασι νά εγκαταλείψη κ/ιιι
φα την πάλι καΐ νά επιστρέψη στήν
πατρίδα τον. Την τηρόθεΗτί του δμ«ς
αυτή κατάλαβαν ιμορικοΐ Από τθΰς
πιό συνειδητούς όπαβοός τού κα!
Μΐτώρθωσαν νά τόν κρατήσουν ιιί
τίς παρακλήσεις των.
Στό μεταξύ οί Άρειανοι Ιζακολου
Οούσαν νά έχουν στήν ίξουσίσ τω»
δλ,ες τίς έκκλησίες κα! ό έπΐσκοατος
των Δημόφιλος εΐχε δηλώσιει δτι "δέν
θά συμμορφωθή μέ τούς δρους τοθ
θεσπίσματος. "Οταν διμως ό θεοβιίε·
σιος παρέδωσε δλες τίς 4κκληρτΐ€«
στόν πιρόμαχο τής Όρθοδοξίας Γοη
γόρι καί ζήτησ£ νά χοροστατήση ό
Ιδίας στήν πανηγυρικήι δοξολθγίοι
ποΰ θά γινόταν στήν καλλιιμάρμαρι»
έκικληισία των Άγίων Άττοστόλω·.
Την προσφορά αύτη μέ κώποια άπρι·'
θυμία δέχθηκε κα! πάλιν ό Γρτ|ιγο?ι·»
ος. "Ηξευρε πολύ καλά, δτι ή άνάί-
ρησί τού στόν έττισκοτηιιό θρόνο τής
Κων)παλεως θά προκαλοΰσε την άν»
τιζηΐλία πολλών συνάδελφον τού, (··"
ρικοΐ άπό τούς όποίους άρειανίζθι—
τες πρΐν εΤχαν έπιστιρέψει στούς
κόλπους τής Ό.ρθοδαξ!ας. Στό ιϊ-
λος έιδϋσε την συγκατάθεσί τού.
ΙΟΑΝΝΗΣ Δ. ΛΟΥΚΙΔΗΣ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΓΑΙ
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΟΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλο>ματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων)
Ή έν Σαλαμίνι ναυμαχία
12)9)480 π Χ
Άνέβηκα "στής Άγίας Βαρβάρας τό βουνό τού ΑΙγάλεω,
κέκάθισΰ ήλιοβασΐλεμα Ότου Ξέ,ρξη τόν θρόνο,
καί άπ' έκεί άγνάντευοα τόν κόλπον δλον τής Ελευσίνος,
ώς δτου έφθασε τό μάτι μου 'στό στενό τής Σαλαμίνος.
Γ"
Τής ΙΙελοποννησιακής Γερουσίας
τής συνελθούσης, έν τή Ιερά Μονή
των Καλτεζών (Μάϊον τού 1821)
σνμμετέσχον καί κληρικοί έν οϊς ό
'ΕπΙσκοπος Βρεοτθένων (Λακεδαί-
μονος) θεοδώρητος, έκ Νεμνϊτσης
— Άρκαδίας, εκλεγείς καί μέλος
τής 9ιευ6ννούσης Έπιτροπής, ό πε
ριδάητος Γρηγόριος Δικαϊος ή Πά
παφλέσας, ό έπίσκοπος "Ελους (Λα
κωνίας) "Ανθιμος ( Σκαλιστήρης)
εκ Στενοΰ Άρκαδίας, ό άρχιμανδρί
της καί πρωτοσύγκελλος τού Έπι-
σκθπου Χρκπιανουπόλεως (Τριφυ-
λίας) Γερμανοϋ (ΓΙαπαδοπούλου Ιε-
ρόποαδος έκ Καλαβρύτων), Άμ6ρό
σιος Φραντξής έκ Καλαβρύτων καί
δλλοι.
Παραστατικα μέλη τής Πελοπον-
νήσου είς την "Εθνικήν Βουλήν ε¬
ξελέγησαν υπό τής Γερουσίας (27
Δεκεμβριού 1821) ό Παλαιών Πα-
τρων Γερμανός, ώς άναγράφει καί
τό έγγραφον, καί ό Έπίσκοπος Άν
δρούσης (Μεσσηνίας) Ιωσήφ <Κα ρώνης ή Παπασπυρίδης), μετέπει- τα ύπουργός (βλέπε Κληρικοί ΙΙο λιτικοί κατά την "Ελληνικήν Επα¬ νάστασιν υπό Νικ. Παν. Παπαδο- πούλου, ίτ. 1923 σελ. 6 καί εξής) τής θρησκείας καί τού Δίκαιον. Εύτυχώς, διά τής καταργήσεως, πρβ δεκαετίας βερΐπου, τής άτιμω- τικής έκείνης διατάξεως των έιε- ροδόξων Βαυαρών, έπανέκτησαν πλήρως οί κληρικοί μας παντός βα- θμοΰ, 8 δικαίωμα έ'χει πάς εντιμος "Ελλην πολίτης, καί δύνανται σή¬ μερον άκωλύτιος νά ε,κλέγουν ώς Κυδερνήτας τής Έπικρατείας τοΰς πραγματικούς φίλονς τής Έκκλησί άς καί νά έκλέγωνται καί ούτοι καί νά έργάζωνται είς τόν πολιτικόν το μέα, ώς οί τουρκομάχοι κληρικοί τοθ 1821 ειργάσθησαν εύφήμοος, καΐ ώς έθνοφελώς έργάζονται οί Κληρικοί παντός βαθμοϋ, τής Έλ- ληνικής καί "Ορθόδοξον νήσου Κύ- προν. Διά την απελευθέρωσιν των Πα- τρών ήγωνίσθησαν καί οί, Πανου- τσόπουλος Γεώργιος έκ Σοποτοΰ Άροανίας, Άνανίας, Ίερομόναχος Μονής Άγίων Άναργύρων - Λακε δαιμονίας, Χρυσανθακόπουλος Δη¬ μήτριος έκ Ντεσινοΰ - Καλαβρύτων Άγγελύπουλος Παναγιώτης έξ Ά- γριοΕου — Νωνάκριδος, Μπαλασό- πουλος Σπήλιος έκ Κερπινής — ΚυναίΘης, Γκολέμης Παναγιώτης έφημέριος Παλαιοπαναγιάς Σπάρ- ι ΚαΙ έφερα νοερώς την παλληκαριά των τότε προγόνων μας της, Ντέντες Διονύσιος έφημέριος ι ποϋ μέ τά καοαβάκια τους κατεναυμάχησΌν εΐκοσαπλάσια Σελα — ΤριφυλΙας, Σακελλαρίου Άθανάσιος Ιερεύς έκ Στρεζόβης— Καλαβρύτων, ΙΙαπαγιαννόπουλος Νικόλαος ή Άναγνώστης ίερόπαις έκ Δερδιτσελεπή — Ήλείας, Κου σκουρης Δαμασκηνός ίερομόναχος έκ Συλίβαινας — ΑΙγιαλΕίας, Μπα λασόπουλος Μπαλάσης έκ Καλετζί ου — Τριταίας, Παπακώβτας Α¬ ναστασίου Κώστας έκ Νέον Πα- τρων ( = 'Τπάτης), Χριστόπουλος Παναγιώτης έξ Αίγίου, Άποστολό πουλος Ιωάννης έφημέριος Κακιι- λετρΐου — Άνδοιτσαίνης, Χρυσαν- δακόπουλος ή Κουμανιώτης Κων¬ σταντίνος έκ Φαρρων, Παναγιωτα κοπουλος Κωνσταντίνος καπετανιος ΒερσιτσΙου — Ψωφίδος, Σπανό- πουλος Βασίλειος έκ Βραχνίου — Καλαβρύτων, Κούνας Άθανάσιος έφημέριος Νασίων — Παίοιν, ΟΊ- κονθμου Άθανάσιος (Μπουλουξής) έξ Αγ. Βλασίου — Άχαϊοήλιδος, Άποστολόπουλος Άναστάσιος ίκ Πύργου, Ντογάνης Χρήστος έκ Μα ζΐου — Κλεποοίας, Μπέρροιος ή Βέρροιος Ιωάννης (αριστεύσας) εκ Δροβολοβοΰ — Άροανίας, Άν- τίονακόπουλος Άναγνώστης έκ Κούτελης — Καλαβρύτων, Πολιτό πουλος Γεώργιος εφημερίς Τρεστε νών — Γόρτυνος, Άσημακόπουλος Λάσκαρης έκ Καστανίτσας — Λα κεδαίμονος, Δημόπουλος Θεόδωρος άξιιοματικός έκ Σοποτοΰ — Άοο- «νΐας, Γκόφας Κοινσταντΐνος έκ Πτέρης — Αίγίου, Σταυρόγαμβρος Στεφανής έκ Δεσινοΰ — Καλαβρύ- το)ν, Αύγερινός Δήμος έκ Τζόγια -— Ήλείας, Καρμίρης Σπυρίδων έκ Καλαβρύτων, Στέργιος Ιερεύς έκ Καρνεσίου — Κλειτορίας, Ζαννής Αντώνιος έκ Ψαρών, Γκολφϊνος Ι¬ ερεύς άπό Καρδιακαύτη — Ήλεί¬ ας, Σπανός Κωνσταντίνος έκ Κερ- τέξης — Καλλκρωνίας, Μακρής Ι¬ ωάννης έκ Σιγουνίου — Καλαβρύ των, Κορδής Σπυρίδων έκ Περιθω ρίου — Φελλόης, Γαϊατνάρης Θε¬ όδωρος έφημέριος Άτζιχόλου — Γόρτυνος, Άσημακόπουλος Θεόδίο- ρος έκ ΛαγκαδΙων, Βελισάριος Ά ναγνο'ιστης έκ Ψαρών, Διαμαντό- πουλος Άναστάσιος έκ Γαστούνης, Παίων, Διαμαντόπουλος ή Τζαμα- (του έχθρου καΐ εΐπα ή ποσότης δέν παίζει κανέν'α ρόλο στόν πόλεμο άλλ' ή στρατηγική, τ' άτααλένια νεϋρα, ή καρδιά κίαί τής (Λευτεριάς ο πόθος μας. Αυτή είναι ή ζακουστή Έλληνική άνδρεια δέν πτοεΐται άπό κενά αΐσθήματος μεγάλα θηρία γιαύτό καΐ στόν αΐώνα μας τάβαλε μέ δυό Αύτοκρατορίες συνέβαλε μεγάλως Ότήν Νίκην κέδώρισε σ' δλους 'Ελευ- θερίες. ΓΕΟΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ Σπάρτης 32 Χαϊδάρι ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Αϊώνιο καπ πάντα καυτό τό «Πόλεμος» ϊχει έπισύρει την ττροση- χή των άνθοώπων τού ιτνεύματος <}1 έχουν χ^9ή ποταμο'ι μελά ής. "Ε τσι ττοοέκιιψε μιά άοκίτά ;ιεγσλη σχετική 6ι6λιογραφία, πού δσο κι' άν φωτίζη τό θέμα δέν μττορΐΤ νά δώ ση ίμπράγμαιτη λυσι στάν τερματι- σιμό τού, γιατΐ ή πραγματΐκ·^ λύσι εσρί^κεται στήν τελιία-σι τοθ <4νθ?ώ- που, στήν άνβρκττσποίηυί μις- Στο θίμα αύτό άναφέρεται ή ποόσφατος μελέτη τού κ. Χρήστου Σ. Σολομα:- νϊδη, τσθ όπτοίου ή ττνευματι«ή ττροσ Φ3ρά άττράφτει σχηματΐζοντας ώραι ούς Ιοιϊΐυμοΰς στό χώρο τού τηεύ- ματος. Μάς δόβηκε ή εύ<σιρΐα &■:&:· τές φο^ΐς νά άζχαλτιθοϋμε μέ τό* 0- πίυοχ3 Ι7το3ΐο5!ψη τής Ίωνικής Ιμύρνης. Καϊ κάθε Φορά ττού 6 λό- /ος μας στρβφεται σ αυτόν άναττιλάθη τό πολκεδρικό τού ίργο: "Εν3 εργο γε'αάτο δ-ν^μι καί ιταλ. μο. Τό 'Γδιο δ"ναμισμό πεοικλίϊίΐ και 6 «ΠόλΕ.μος καϊ Θεός». Συνο- τττική, 6έ6αια. Λ μολέτη οαΐτή ιοΟ κ. Χ. Σ. Σ ολονών Ιδη. ώστόσο ύμως. ιιόΛΟ κατστοιιστική. Μέ τ6ν ίρευνη τικό τού φο«ιϊ ό κ. Χ. Σ. Σολομων'.· ΧΡ ΖΗΣΗ Ποίας 9ά άονιό-αν νά ποοΐυ την σττοψι αυτή; Δέν ύπάρχει κανί- νσς αλλος ί,οόμος γιά νά λυθή γΛ πρ66λη·μα «Ι ΙόλίΛΐος» ϊξω άττο τό δ?ομο τυθ ΊροόΟ Χριστου. Μόν_>
το 4>ώς τής Βη3λΐέμ αν έγκοιτοΓκή.
ση μόνιμα στΐς καρδιές των άνθρώ-
■ηων θα σχορττίση τα ζοψερά σκοτά-
δια ιΜ πολέμου, τότε θσ. έααληθίό·
οη καΐ ή ττοοφητεία τοθ Ήο-αΐοΐ, π:ύ
λέγε:: «...Καΐ συγιχόψουσι τάς ;ια-
αώτών είς ά.-οτρα καΐ τας
αυτών είς δρέΐΓ3να καΐ ού
λήψεται ϊίθ ος έπ' ϊβνος μαχαιρσ»
Κ3Ϊ ού .'.ιή ;ιά3ωσιν έν ττολέμω». Τό-
γϊ, κοιθώς σημειώ<ει καΐ ό κ. Χ. Σ. Σαλομωνίδης, «άπ' τΐς ψυχές και τί<; κα-ρδιές των άνθρώιτων Ιΐι ύψυίη Κ3Ϊ πάλι, βχι πιά τυπικά, άλλά ούσιοτστικά ό Αγνελικός Ομνος, ττού άκούο-τηΛε πρΐν δυό χιλιαίίς χοόν:α. πά ω άπό τή Φάτνη τής Βη· θλΐέμ: «Δά,α έν 'Υψίστοις Θεώ ινα! έπϊ γής ειρήνη...». Άνχδρομή είς την Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ, τ. Δ) ντοΰ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας 2ον είμεθα ύστερημένοι άπό άλεϋ Άλλά κι' οί ΠροεστοΙ των ρι, όντες... καΐ μή έχοντες ά- ψαρών τούς μετοικιζομένους Λογομΰλους είς την νήσον πρόσφυγας τους έφοδίαζαν μέ μας, καταφεύγομεν πρός την συστατικά γράμματα πρός τοθς ενημοτητά αας, δπου νά μάς προυχόντας των τόπων στοϋς έζΌποστεΙλετε τ,ριακόσια καν- 1 όποίους τοϋς έστελναν. τάρια παζιμάδι μέ τόν ΐδιο Ι «ΟΙ Κυδωνι>εϊς, έγραφαν, 6- μηουρλότο οπου σκοπεύετε νά
χουσιν ιερά δικαιώματα όπως στείλετε διά έδώ καΐ είμεθα
ι τύχωσι τής παρ' Υμίν βοηθεί- πρόβυμοι είς έκείνο όπού ά-
ας, διότι μέχρι πρό μικροΰ διά γαπάτε άν καΐ θέλετε νά σάς
τοΰ γυμνασίου αύτΟν συνετέ έμβάσωμεν τόν λογΰ·ΡιασΜόν
! λεσαν πρός φωτισμόν τού ήμε- είς σιτάρι, άμέσως νά τό έζα-
! τέρου "Εθνους καΐ διότι παρέ- ποστείλωμεν, Λ καΐ άν θέλετε
! σχον πρόθυμα φιλοζενίαν είς μετρητά. Παρακαλούμεν δμως
Ι την παρ' αυτοίς πάιδευομένην νά μην άποτύχωμεν -τής οίτή-
νεολαίαν τής Ελλάδος. Δέν ά οεώς μας καΐ θέλβτε μάς ύπο-
γνοεΐτε δ' ότι ή νεολαΐα αυτή χρεώσει μεγάλως»,
μυηθεϊσα παρ' Όύτοίς είς τά Σάς άσπαζόμεθα έκ ψυχήν,
σωτΛρια διδάγματα των Έλλη- κΌΙ μένομεν τή 7 Ίουνιου
νίκων γραμμάτων καΐ τής φι- 1821 Φαρά. Ή Βουλή τής νή-
λοσοφίας πρώτη αυτή διέδω- σου Ψαρών.
σεν άνά την πατρίδα ημών τά ΟΙ τρείς ναύαρχοι γνωρίζον-
σπέρματα τοΰ πολΐτισμού καΐ τες πύσο ήταν άόύνατο νά σνν-
έζήγαγεν αυτήν άπό τής άγροι τηρηθούν καΐ έπιζήσουν τόοοι
κου άμσθείας, υφ' ήν η τυραν- πολλοί άνθρωποι πάνω οέ τό¬
ν ία είχε κατακαλυφει αυτήν». Οο μικρά καΐ άγονο νησί, έ-
Γιά την τραγική κατάσταση φρόντισαν, 6πως άνϋφέραμε
των Άϊβαλιωτών καΐ Μοσχονη- μέ τά καράθΐα τους νά διασπεί
φροντίδες των Ψα ρουν τοϋς πρόσφυγες στά δ:ά-
Ήμίρολόγιβν τοό θ. θεοδωρίδου ίκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς Κί~αδοκίαν τό 1959
___λ_ ί·κ τού ΐτοοηγουμίνου) ιού παράζενου αυτού Έλληνο
Στΐς'πόλεις, τίς κωμοπόλεις καππαδοκικού χωοιοϋ άπ
ς
νά χτυπηθουν μέ τούς Τουρ-
κους γιά νά σώσουν τούς όμο-
γενείς άπό θέθαιπ σφαγή, ε-
γραφαν:
■Εγκΰκλιος
έπιστολή πρός
Ι.ΠΙΚ4ΙΡ0Ν
αίώνΐς έξ>·τάζοντας τό θέμα
:, χαοάζει τή θέσι
ς 'Εκκλησις στό
πολόαου μέ γ ώμ«ς και άττ
τής
Ή κααμώτρια ΦροσΟ η
ττπύ στή μόδα ττολϋ κλίνει
εχει βαλλει σοΰπερ μίνι
»■' έίω τοθς μηροΰς άφήνει.
Κότας Γιαννάκης έκ Στρεβόζης — ' οιακεκριιιένων ίογο-τών τού ΧριστοΟ Καί σέ τιάνει σκοτο5ί·.Γ.
λούκας Άναγνώστης έξ "Αλβαινας ' ««' τεΛ'Κά διατυπώνε, τήν προσωττ.-
— Όλυμπίας κα.1 δλλοι πολλοί πάν
τες γεννήματα ήριοοτόκων.
(Συν»χίς*·ται)
κη τοκ θέσι, ποΰ λέγει, πώς μόνον
ή &φα3Γωσις κσΐ πίστις στήν όβά-
»ατη 6ιβασκαλία τοθ Ναζωραΐου 4
δηγεϊ στην παγκότ'μια ότδβλιφοχΓύ η
3άν τή βλέττεις μά «κείνη
,'^37Ϊα δέν σοϋ δι νέ ι
δλο λέει... τι νά νί η'
Χ. Π.
,ριανών πρός Όύτούς, ομιλεί Λ φορα ελευθέρα νησιά των Κυ-
Απο 7 Ίουνίου 1821 έπιστολή κλάδων, των Σποράδων καί
τής «Βουλής των Ψαρών» Οτήν Πελοπόννησο.
στοΰς Ύδραίους, ή θποΐα λέ- Κάθε αποστόλη την έψοδ·α-
γει τά έζής: ζαν μέ κοινό συστατικό γμάμ
Φίλτατοι άδελφοΐ έγκάτοικσι , μα όπου άφοϋ έζιστορούοαν
τής νηοου "Υδρας. | τήν πρόσφατη δράση καΐ τίς έ-
Σάς άσπαζόμεθα πιτυχΐες τού στόλου στά Μικρα-
«Μέ άπαρηγό,ρητον λοπην σιατικά παράλια κ'αΐ τά νησιά
μ'ας σάς λέμεν την έλεε·νήν τοΰ Αίγαίου καΐ τίς συνθήκει,
καΐ άθλιεστάτην κατθστασιν άπό τίς οποίες άνανκάστηκαν
των Χριστιανών άδελφών μας
Κυδωνιατών καΐ Μοσχονησίω
δπου έχθές έμετακομισε δλος
ό Έλληνικός στόλος είς τήν έ
δώ νήσον μας υπέρ τάς είκο-
σι πέντε χιλιάδες ψυχές καί
πολλοί έζ αυτών είναι λαβωμε
νοι, έζών τούς οχοτωμένους,
τούς όποίους έβάλαμεν είς ία
τρούς τους δέ υπολοίπους
τούς έβάλαμεν είς τήν γήν
διά νά ρεποζά,ρουν καΐ νά ί.-
γνωριθθοϋν τά σχέδΐα μέ τέ»,
μητέρες των καΐ οί γυναίχ~ν,
μέ τοϋς άν&ρες των, όποΰ τή
άληθεΐα άδελφοί σάς λέμβτν
κλαίγει τινάς νά παρατηρή τήν
άζιοθρήνητον αύτί5ν κατάστ».*-
σιν, καΐ μετά έπτά ή όκτώ ημέ¬
ρας θέλομεν τούς σπεντίρη είς
Ολας τάς νήσους.
"Οθιεν άγαπητοΐ, έπει3ή καΐ
ΑΝΟΝ. ΕΜΠΟΡ ΕΤΑΙΡΙΑ Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ
Ίσολογισμός Χρήσεως 1-7—68 έ'ως 50-6-69
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλα καί
Χρήσις 1967)68
15)μηνος περίοσος
340.055.-
Χρίισις 1968)69
12)μηνος περίοδος
280,555.-
Σκεύη 266.575. -
Άποσβέσεις 53.115.—
212.
460.-
Έγκατ)σεις ψυγείον
Άποσβέσεις
54.623.-
18.215.-
36.
408.—
Ψυκτικόν μηχάνημα
Άποσβίσεις
57,676.-
4.210.-
48
.466.-
Άποψιλ. μηχάνημα
Άποσβέσεις
10,919.-
880.-
10.
039.-
Μηχ. καθαρισμοϋ Α'
Άποσβέσεις
' 4,821.—
386.—
4
.435.-
Μηχ. καθαριομοΰ Β'
Άποσβέσεις
30.703.-
2.456.—
28,
.247.—
340
.055.-
222.948.—
44.590.-
36.408.-
18.215.—
48.466.-
3.877.—
10.039.-
800.—
4.435.-
346.-
28.247.—
2.160.-
178.358.-
18.193.—
44.589.-
9.239.-
4.089.-
26.087.-
280.555.-
II.
Κυκλοφορούν
Έμπορεύματα
III.
Άπαιτήαεις
Γραμμ, εΐσπρακτέα
Χρεώσται
'Εγγυοδθσίαι
Πιστωταί έξωτερικοΰ
» έσωτερικοΰ
IV·
Ταμείον
Τράπεζαι
Διαθέσιμα
618,699.—
364.432.—
79.860.—
158.614.-
149.101.-
1.370.706.—
33.894.—
75.144.—
109.038.-
8.765.192.-
1,370.706.-
109.038.—
483.999.-
216.209.-
108.665.—
904.359.-
150.747.-
1.858.977.—
7.858.-
156.725.-
164.583.--
9.250.000.-
1.858.977.-
164.583.-
I,
Κεφάλαια
Μετοχ. Κεφάλαιον
70000 ί Ι
Χοήσ.ς !!«!") 1968
ΙΒμηνος πες)ίοδος
8.100 627.—
7.000.000.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1968)1969
12μηνος περίοδθί
810062
ρ
8.100.627.-
(7Ο.ΟΟΟ μετοχαί Ιχάστη δρ. 100)
Τακτ. άποθ. κεφάλαιον 343.4;35.—
Εκτακτ. » » 659.192.-
ΕΙβικόν » » (2301) 98.ΟΟΟ.-
7.000.Οί Ο.—
:>43 435.—
65!» 192.—
ί'8.000.-
II.
"Υποχρεώσεις
Γραμ. πληρωτεα
Πιστοιταί
Έκκο. ΛογαρΚίσμοί
III.
'Λποιελέσματα
"Υπόλοιπ προηγ. χρήιΐεων
1967;1!)68 ζημία
Καβαοόν χέρδος χρήσεως
8 100.627.—
160.401.-
1 858 574.-
115.111.-
2.134.116 -
585,431.—
234.183.-
350.248.—
8
.100
.627 —
2.134.
116 —
461
.Ι'.ΙΟ.-
1.
!)?6
585.-
247
.498. -
2
.645
.272.—
3.50.
243 -
3 0
218 -
407
968.—
2.645.27?.-
808 216 —
3)8.216.—
10.584.991.-
11.554.115.-Ι
10 584.!)ί>1.-
11.554 115.-
Άνάλυσις ΛογσριασμοΟ «Κέρδηκοί Ζημίαι»
ΔΟΥΝΑΙ
Ι. Άποσβέσεις
79.262.-
"Βπιπλα καΐ Σκεύη
53.115.-
Ψυκτ. μηχάνημα
4.210.—
'Αποψιλ. »
880.—
Μη/αν, κααθαρισμοΰ Α'.
386.-
» » Β'.
2.456.-
'Εγκατ. ψυγείου
18 215.—
79.262.-
II.
Γενικά εξοδα
7.218.409.-
ΜισθοδΌσία
3.438 037.—
Φόροι
316 027.—
Προμήθει.αι
88.196.-
Άσφάλειαι
233.945.-
Ένοίχιπ
1.731.372.—
Ίργ. 'Εστία
4.197.-
Κοιν. Άσφαλίσεις
533.634.-
Έπικ. Ταμείον
47.214.-
Έξ. Διαχειρίσεως
815.903 —
Τόκοι έκ Δανείον
9.884.-
Παροχή ύπηρεσιών
69.988.-
44.590.—
3.877.-
800.—
346-
2.160.—
18.215.-
69.988, -
7.218.409.-
2 838.768.-·
178.081.—
15.482.-
94.417.-
1.388.098.-
5 034.-
456.562.-
35.675.—
741.787.-
22.573 —
100.000.-
5.876.477.—
5.876 477.—
.« ., 1Π' Καθα0,ά Κέ0°1 350 248.— 'Υπόλ. προηγ.
Υπβλ. προηγ. χρησεαιν 584.431.—
Ζημία Χρήσεως 234.183.— Καθαρόν Κέρδος
350.248.-
457.968.-
350.248.- 7.647.91!).-
1 Υπόλοιπον πρ. χηήσιοις
'Ολτμπ ακή
Τόκοι
Μικτόν κέριιος χρήσεως
584.4"-!.—
2.Ϊ.42Γ). -
685 —
7 010.378 -
ΛΑΒΕΙΝ
350.248.-
2.558.—
6.401.875.—
6.754.681.—
Διανομή Κερδών
"Υπόλοιπον προηγ. χρήσεων
Μϊΐον ζημία χρήσεως
Χρήσις 1968)1969
584.431.—
234.183.-
350.248.—
Τακτικόν άποθεματικύν κεφάλαιον
Διανεμητέα μερίσματα μετόχυ>ν
Είς νέον χρήσεων 1969
Είς » προηγ. χρήσεις
7.647.91!).-
Χρήσις 1969)1970
0.754
132 968.—
330.248.-
2ό ο:ο -
300.000.—
483 2ίβ.—
Ό Πρόεδρος Διοικ. Συμβοολίου
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. Σ1ΣΤΟΡΑΡΗΣ
Αθηναι 25 Αύγούστου 1969
Ό Γενικώς Διεοθυνΐής
ΗΛΙΑΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ
808.216.—
Ό ΠροΊστάμενος Λογιστηρίου
Γ. Δ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
γς
τοϋς προυχόντας των νήσων.
«Ά5ελφοί άμογενεΐς, ττρουιχθντες
οιΐ λοιποί κάτοιχο, τή? ........
Ή φιλογένϊΐα, τό φιλόίπατρι, ή 1ί-
ρά θρησκεία μας. καΐ τελευταίον π
άνβοωπότης, δπου .μάς τταρεκίνησε
νά τοΰς έλει»3ερώ3Κ'μεν κα'ι διασώ-
σιομ·ϊν, τόυον αι)τ:ύΓ 6^0; καΐ ολςυς
ίκείνους ττού ύπέκ.ειντο «οιΐ ύπόκε.ν-
ται είς την άίτάνδρι^πο,/ αικΛηρότητα
καΐ θθριωδΐ^τάτΓ,. τυρα.νίαν των οί
μοδάρ-ων Τούρκων καϊ διά τό ότΐοΐο
έξήλ3:ν δλος ό στόλος μας, σάς ύ-
ποχρεώνει νά δεχθήτε τοΰς παρόν-
τας δπου σάς ατέλλομεν, νά τοΰς
παιραο-τα3ήτ·ε είς δ^α λάδου χρείαν
καί νά τούς προ£ιλέψητε ττάντα τά
άναγκαΐα των, εως νά κατασταίώ
είς τήν πατιρίδα των ή οπου άλ-
λοΰ Θΐιλήο-ωσι ή δυνηθώσ.. τό όττοΐ-
ο. σάς 6ε6αιώναμεν '5έν θέλει άργή
ση έττϊ ττολώ. Πλιΐν τούτκν, οί πολί¬
ται των Κυδω^ιών ε'χου3ΐ ττολύ ττε-
ρισσότερα δικαιώματα είς την σ'
δρομήν σας, έπειδή καΐ εστάθησαν
ττρό χοό ών α'ίτιοι κα'ι αύτοι τοΰ .
0 τού "Ε3νους ιμας διά τής κα
τής σχολής των, διά τή
ύττοδοχής οοφών ιδιδασικάλων «αί δ-
λων των νέων άμογε.ών μας, &τι
έπε9ύμουν οχι μόνον νά απολαύσωσι
των ίγκκχιλί», «αί φιλολογικών μα-
θημάτων, άλλά καΐ αυτών των ναιμά
των τής τε ίσω καϊ έξω φιλοσοφί-
ας, διά τοΓ; ττλήθους των σττουδα!
ών ιμαθηιτών, δττου ώδιασκόριπισε ττα
το:χό3ι καϊ οθτω μετεμορφώθη όιπω-
σοθν τό "Εθνος .μας ώπό τής χυ-
δαίας καΐ βαρβάρου καταστάσεως
;|ς την τωρινήν, ήτις μάς ϊκαμεν
ί; γένει να γνωρίσωμεν, αν άχι αλ-
λο, κδν τόν έαυτό μας. Ταύτα δέν
σάς λανθάνονσιν άδελφοι 6μογενεΐς,
έΐτειδίι ιμ-θέξατε ΟμεΤς αύτοι. ώμέ-
σως ή έμμέσως.
Τελευταίον σάς -παρακαλεί δλος δ
στόλος μας καΐ έχει χρηστοτάτας
έλτπβας ότι θέλετε εκτελέση τά 8-
σα γράφομ·ζν παρσκι ούμενοι άπο
την φιλοξενεΐαν. "Αν δμως, καί δέν
.είσακουσθώμεν ικαΐ παραδλέψητε τ4
τοιαΰτα χρέη τής εύγνωμοσύνης. τής
φιλογενείας τής άν3ρωπόιτητος τε-
λαιταΐον, θέλετε Βση λόκον «αί είς
ημάς αύτούς ικαϊ είς δλον τά γένος
καί θέλετε ϊχει έκδικητή. αυτόν τόν
ίδιον θεόν.
'Ελεΰθΐροι δντες το3 φόβον της
τοιιρκικής άρμάδας καΐ αλλων πει
ροττών Τούρκων, έλίπίζοιμεν νά μή»
ϊχητε χρείαν ούβενός. "Αν δμως, λά
δήτε χρείαν τινός, τ>μ·πορεϊτε νά
I-
δεάσΐΐτε τάς νήσους μας καΐ θέλουν
σάς τά ΐπρομηθευση, ώρκεΐ μόνον να
είναι εύλογοφανή καί δυνατά.
Σάς άστΓαζάμεβσ. άδελψικώς καί
μένομεν, οί ναύαριχοι "ΥΤδρας, Σ-
τζών καί ψαρών.
(Συνϊχίζεται)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ: ΜΕΛΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ
Καλοΰνται δ—αντα τά μέλη. τήις
Πανελληνίου "Ενώσεως ΑΛεταφραστ',-ιν
είς τακτικήν Γενικήν αννέιλευσιν τή.
Κυριακήν 28ην ΣετττΕμβρ!ο·σ 19ο9
κα! ώραν 11.30 ττ.μ. είς τά έν Θυ·
σαλονίκη κοΐ επί τής όδοϋ Τσι·μιο·«ή
26 γραφεϊα τω. μί θειιατα ήμίρο-
σίας διατάξεως:
1) Λογοδοσία ττεπρανμένΜν. /)
Άνακοινώσεις επί τήο άναγνωρ:»/;-
«ς τής "Ενώσεως ιμας υπό της Διι.·
θνοθς "Ενώσεως Μεταφραστών (Μ
Ι.Τ.) καΐ λήψις σχετικώ.· ώποβάοι·-
ων, ώς καί 3) Ανάδειξις διο.κητ.
κοώ σκμδουλίου κ.αΐ έξελεγκτικής ι-
πιτροπής.
Έντολή διοικητικοθ
ς
καΐ στό τελευταϊο Μικρασιάτι
κο χωριό.
Αύτοι ήσαν οί παπλωματάδες
της Μικρασιας καΐ μ' ένα τοζά-
ρι στόν ώμο γύρ;ζαν όλη την έ
πΐκράτειά τους άπό χωριό σέ
χωριό κα'ι άπό πόλη σέ πόλη
για νά τινάζουν τά παμπάκ_α
καΐ να ξανουν μαλλιά ·»ώ
στρωμάτων. μαζιλαριών καί πά
πλωμάιων.
"Ενα χωριθ ποϋ μαορει <α· νεις να πή, πώς ήτο πασίγνι»- οτο απ' τού€ κατοίκους τού ό μως στήν πραγματικοτητα, ήτο | ρ,ΤΟ ευκολη περιοδεία άνάμε- τθ πιό κρυψο χωριό, τό πιό μυ οα ο' ένα άφιλόζενο έχθρικώ ην δημοσία καΐ μετά τα λΐγα άνε- θοκα^εβάσμΐατα καΐ τίς στΡο. <ρές τού κάμπου καί βλέπουμε πιά άπό μακρυά τό Μίστ,, Περ- νά άπ' τη σκέψη μου δλο έκεϊ νο τό πλήθος των μιοτΐωτων τοζοτών σάν κινηματογρα<ρικ^ ταινία. Τοθς βλεπω πρώτα οτό ζεκί- νημά τους άπ' τό χωριό τους ό σπτ η οΐκοέά ς τό σπιτι, την οΐκογένειά τους! Είναι πονεμένοι γιατΐ άποχω- ρΐζοντΐαι τόν προσφιλή τους Τ6 πό, Ισως γιά πάντα, γιατΐ δέν στικό τής Καππαδοκίας. Αυτή ή μυοτικότητά τού νομίζω πώτς μπορει νά έχη σχέση μέ τήν ό νομασ,α Μίστι καΐ έν τοιαύτη περιπτώσει μϋστι. Χτήν πραγματικοτητα αύτός ο κόσμος πού φανερώθηκε σ' όλαυς καΐ σ' 6λες τίς μεριές. άπ' τόν κάτοικό τού τόν Μιστι- ωτη τόν παπλωματά, πού μέ τό τοζάρι τού στόν ώμο γυρίζον- ας στούς δρόμους των πόλε¬ ων, κωμοπόλεων καΐ χωρίων, στις άγριες έρημιές καΐ πανύ- φηλους δγκους των άρει νών με ρών τής Μικραοίας, αύτός ό Μ ι οτιώτικος κόσμος ήτο ένΐα πραγ ματικό μυστήριο, αΤνιγμα δυσε ζήγητο όχι μόνο στοϋς Ρωμι- ούς, τούς Τούρκους καί στΐς πολυάριθμ&ς ψυλές τής έπικρα γιά τόν κάθε ρωμιό κόομο, μέ όλους τούς ποικίλους κινδύ- νους ποϋ θά συναντοϋσε παν- τοΰ, πιά πέρ' άπό τό χωρ,6 τους. Τό ΐδιο καΐ ό χωριομός τους άπ' τό σπίτι, τά προσφιλή τού πρόσωπα μέ πόσο ψυχικό πόνο; άνυπολόγκχο, άνατριχι αστικό, άν τό δάλουμε στό μέ· τρο ενός θονάτου στήν ζενι- τιά! 'Αληθεια πόσο δραματικό ζεκίνημα! Μόνον ένα πράγμα ποϋ βγαΐνει άπ' τό βάθος τοθ εΤναι του τόν ένθαρρύνη· ή πίστη του στήν προοταοΐα τοϋ Θεοΰ! Καΐ μετά τό καζάντι του, οτηριγμένο στήν καλοπέραση μιάς καλοπέρασής τού καΐ των Ιδικών του. "Ετσι ζεκινοϋσαν οί μιστιώτες. Τούς βλεπω πρώ- τα στίς πόλεις καΐ στά χωρ,ά τείας τους, άλλά ποΛλές <ρο- ; περιπλανωμένους οτούς δρό- ρές, καί σ' αύιοϋς τοϋς κατοΐ- μθυς, κουρασμένους κι' άπο- κους του! Πολλές ψορές, λόγω έπαγ- καμωμένους νά διαλαλοϋν ς φρ γελμΐατικής άντ.ζηλείας οί Μ>-
οτιώτες, γιατΐ δλοι οχεδόν ή¬
σαν παπλωματάδες, έκρυβαν
τά μυστΐκά τους, κι' έτσι ό £-
νας πρός τόν άλλο ήσ'αν μυστή
ριο. ΚαΙ τό Μιστιώτικο μυστή-
ρ·ο νά είναι άπ' τό έπάγγελ-
μά τους; "Ισως τα φαινόμενο
νά έχη την άρχή τού άπ' αύ-
τό. Άλλά ύπάρχουν κι' άλλα
αϊτια άνεζιχνίαστα. Μπορεϊ νά
είναι άκόμη καΐ κάποια παλιά
κληρονομια τής παναρχαίας
τρωγλοδυτΐκής ζωής πού διαιω-
νΐσθηκε στόν μικρό έκεϊνο Ρω-
μέϊκο κόσμο.
"Ο,τι κι' άν πή κανεΐς δέν
μπορεί κανεΐς νά έζηγήση την
πραγματικοτητα.
Φορτωμένος τό τοζάρι τού
στόν ώμο καΐ γυρίζοντας
οτοθς δρόμους, ό πλανώμενος
μιστιώτης διαλαλουσε την τέ-
χνη τού μέ τόν δικό τού τρό-
πο ποθ ήτο σέ ζερό καΐ άτεχνο
τόνο τής θαρειάς φωνής του.
Τής φωνής τής μιστιλληδικης
προφορας. Άλλά καΐ τά λΐγα
Τούρκικα του κι' αύτά ταιρια-
υμένα στήν μιοτιλλήιδικη προ-
φορά τού φώναζε κατά διάλε ί μ
ματα:
Παμπουχτζή... Γιοργαντζή...
Παμποϋχ άτηράν γιόχ μου; γι-
ούν άττΐράν γιόχ μου;... Ό
βαμθακάς δηλ... ό παπλωμα-
ιβς... δέν είναι κανεΐς νά τι-
νάζη &αμβάκι... δέν είναι κα-
νεΐς νά τινάζη μαλλιά. ΦώνΙαζε
καΐ ζαναφώναζε ώσπου νά βρή
ηελάτη.
ΚαΙ σάν εύρισκε δουλειά,
και αυτή την δούλευε μυστικά
σ' άπόμερο τόπο τής αύλτις ή
ιθΰ σπΐτιοϋ, όλιγόλογος, άμίλη
τος, σκυμμένος στήν άσχολία
ΐοι>, πραγματΐκό αίνιγμα, άπα-
ράλλακτα 6πως καΐ τό αΐν γ·-
ματικό χωριό τού!
Σάν τελεΐωνε την δουλειά έ-
κεΐνη δέν έχανε καιρό ' Εφτα
νέ άμέσως στόν λογαριασμό
κΐαΐ μέ τά σπαομάν,-ι καΐ άτεχνο
τούρκικα του άνακατεμ'ένσ μ'
αΰτά έφτανε στούς άριθμούς·
τόσα θέλω.
Αύτός ήτο ό κάθε μιοπώτης
παπλωματάς.
Καΐ τό χωριό τού;
Τώρο πού ζεχόψαμε άρστε-
ρά μας στόν Ιδιαίτ?.ρο δρόμο
παρουσία τους ή καθισμένους
γονατΐσμένους μπροοτά σέ
σωρούς άπό βαμβάκια ή μαλλιά
νά κοπανάνε μέ την βαριά κο·
ρίννα τους τή μονότονη χορ-
δι τοϋ τοζαριοϋ τθυς καΐ μετά
σκυφτοΐ πάνω σέ στρώμΐατα, οέ
παπλώματα καΐ μαζιλάρια νά
τά ράβουν.
(Συνεχίζετσι)
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΚΡΩΜΝΑΙΠΝ
Τ6 Διοικητικόν σννιδεύλιο
0!5·Λψ6τητ3ς, έττΐ τί
έν^τονταιτίίς άπό τής είς Κρώμνΐ|·
τοϋ Πσντον Ιδρύσ«ώς της, δ·οιργά-
.ωτε πα.ντ>ν>ρ'κόν εορτασιμον τής
εκατοστής έπιτΐίοι; της τήν 21 η·.· ;
Σεπτεμβ^ίου έ.ε. π;ιίροιν ΚυριαΑήϊ
καΐ ώοαν 1 1 τ;ν πρωϊνήν είς τάς αι¬
θούσας της Εϋξείνου Λέσχης θεα)
νίκης όδός Βασ. Κωνσταντίνου 1λ
ώς καί τήν ειδικήν τιμητικήν έν τώ
υώτώ χώρω συνεστίασιν τώι/ κεκπ
μένω .
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙ&Η
Ηαρακολούθησις
τή; εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
8ΕΜ. Κ. ΠϋΠΑΊΌΑΝΝΟΥ
Καιαχουζη-ον 2 χά Θϊμ<αιο<Χέ<.νζ Π (Οί'κηιια Σχολών ΠαρνασσοΡ), τηλ 6*1-502 ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν Συσιημαιική Διδασ«αλία Αγγλικών έντός τοΰ ΖΓρογράμματος Διά τάς είσαγωγικάς έξετάσεις είς την Ιην Γυ μνασ ου γΐνονται καθ" έιΛστην δωρεάν φρονΐι- σιηριαχά αα&ήματα. Π1ηϋοφ καί έγγοαφαίι 9-2 μ.μ. καί 5-10 μ μ- ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ! Α Τ ΤΙΚ Ο Ν ΑΥΚΕΙΟΝ Διά τούς Μαθητάς, ηού θέλουν ν' άσχοληθοθν σοβαρά μέ τάς οπουδάς των ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ — ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣ1ΑΣ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΊΠΑΝΝΟΥ Ρηνίας 9 - Μήλου 6 - Τηλ. 815.052 - ΚΊιψέλη Διά τάς Εΐοαγωγικάς έΐετάαεις είς την Ιην Γνμνααίου, γΐνονται καθ* εκάστην δωρεάν φροντισιηριακά μα&ήματα.
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΟΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλο>ματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής 'Επισκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων)
Ή έν Σαλαμίνι ναυμαχία
12)9)480 π Χ
Άνέβηκα "στής Άγίας Βαρβάρας τό βουνό τού ΑΙγάλεω,
κέκάθισΰ ήλιοβασΐλεμα Ότου Ξέ,ρξη τόν θρόνο,
καί άπ' έκεί άγνάντευοα τόν κόλπον δλον τής Ελευσίνος,
ώς δτου έφθασε τό μάτι μου 'στό στενό τής Σαλαμίνος.
Γ"
Τής ΙΙελοποννησιακής Γερουσίας
τής συνελθούσης, έν τή Ιερά Μονή
των Καλτεζών (Μάϊον τού 1821)
σνμμετέσχον καί κληρικοί έν οϊς ό
'ΕπΙσκοπος Βρεοτθένων (Λακεδαί-
μονος) θεοδώρητος, έκ Νεμνϊτσης
— Άρκαδίας, εκλεγείς καί μέλος
τής 9ιευ6ννούσης Έπιτροπής, ό πε
ριδάητος Γρηγόριος Δικαϊος ή Πά
παφλέσας, ό έπίσκοπος "Ελους (Λα
κωνίας) "Ανθιμος ( Σκαλιστήρης)
εκ Στενοΰ Άρκαδίας, ό άρχιμανδρί
της καί πρωτοσύγκελλος τού Έπι-
σκθπου Χρκπιανουπόλεως (Τριφυ-
λίας) Γερμανοϋ (ΓΙαπαδοπούλου Ιε-
ρόποαδος έκ Καλαβρύτων), Άμ6ρό
σιος Φραντξής έκ Καλαβρύτων καί
δλλοι.
Παραστατικα μέλη τής Πελοπον-
νήσου είς την "Εθνικήν Βουλήν ε¬
ξελέγησαν υπό τής Γερουσίας (27
Δεκεμβριού 1821) ό Παλαιών Πα-
τρων Γερμανός, ώς άναγράφει καί
τό έγγραφον, καί ό Έπίσκοπος Άν
δρούσης (Μεσσηνίας) Ιωσήφ <Κα ρώνης ή Παπασπυρίδης), μετέπει- τα ύπουργός (βλέπε Κληρικοί ΙΙο λιτικοί κατά την "Ελληνικήν Επα¬ νάστασιν υπό Νικ. Παν. Παπαδο- πούλου, ίτ. 1923 σελ. 6 καί εξής) τής θρησκείας καί τού Δίκαιον. Εύτυχώς, διά τής καταργήσεως, πρβ δεκαετίας βερΐπου, τής άτιμω- τικής έκείνης διατάξεως των έιε- ροδόξων Βαυαρών, έπανέκτησαν πλήρως οί κληρικοί μας παντός βα- θμοΰ, 8 δικαίωμα έ'χει πάς εντιμος "Ελλην πολίτης, καί δύνανται σή¬ μερον άκωλύτιος νά ε,κλέγουν ώς Κυδερνήτας τής Έπικρατείας τοΰς πραγματικούς φίλονς τής Έκκλησί άς καί νά έκλέγωνται καί ούτοι καί νά έργάζωνται είς τόν πολιτικόν το μέα, ώς οί τουρκομάχοι κληρικοί τοθ 1821 ειργάσθησαν εύφήμοος, καΐ ώς έθνοφελώς έργάζονται οί Κληρικοί παντός βαθμοϋ, τής Έλ- ληνικής καί "Ορθόδοξον νήσου Κύ- προν. Διά την απελευθέρωσιν των Πα- τρών ήγωνίσθησαν καί οί, Πανου- τσόπουλος Γεώργιος έκ Σοποτοΰ Άροανίας, Άνανίας, Ίερομόναχος Μονής Άγίων Άναργύρων - Λακε δαιμονίας, Χρυσανθακόπουλος Δη¬ μήτριος έκ Ντεσινοΰ - Καλαβρύτων Άγγελύπουλος Παναγιώτης έξ Ά- γριοΕου — Νωνάκριδος, Μπαλασό- πουλος Σπήλιος έκ Κερπινής — ΚυναίΘης, Γκολέμης Παναγιώτης έφημέριος Παλαιοπαναγιάς Σπάρ- ι ΚαΙ έφερα νοερώς την παλληκαριά των τότε προγόνων μας της, Ντέντες Διονύσιος έφημέριος ι ποϋ μέ τά καοαβάκια τους κατεναυμάχησΌν εΐκοσαπλάσια Σελα — ΤριφυλΙας, Σακελλαρίου Άθανάσιος Ιερεύς έκ Στρεζόβης— Καλαβρύτων, ΙΙαπαγιαννόπουλος Νικόλαος ή Άναγνώστης ίερόπαις έκ Δερδιτσελεπή — Ήλείας, Κου σκουρης Δαμασκηνός ίερομόναχος έκ Συλίβαινας — ΑΙγιαλΕίας, Μπα λασόπουλος Μπαλάσης έκ Καλετζί ου — Τριταίας, Παπακώβτας Α¬ ναστασίου Κώστας έκ Νέον Πα- τρων ( = 'Τπάτης), Χριστόπουλος Παναγιώτης έξ Αίγίου, Άποστολό πουλος Ιωάννης έφημέριος Κακιι- λετρΐου — Άνδοιτσαίνης, Χρυσαν- δακόπουλος ή Κουμανιώτης Κων¬ σταντίνος έκ Φαρρων, Παναγιωτα κοπουλος Κωνσταντίνος καπετανιος ΒερσιτσΙου — Ψωφίδος, Σπανό- πουλος Βασίλειος έκ Βραχνίου — Καλαβρύτων, Κούνας Άθανάσιος έφημέριος Νασίων — Παίοιν, ΟΊ- κονθμου Άθανάσιος (Μπουλουξής) έξ Αγ. Βλασίου — Άχαϊοήλιδος, Άποστολόπουλος Άναστάσιος ίκ Πύργου, Ντογάνης Χρήστος έκ Μα ζΐου — Κλεποοίας, Μπέρροιος ή Βέρροιος Ιωάννης (αριστεύσας) εκ Δροβολοβοΰ — Άροανίας, Άν- τίονακόπουλος Άναγνώστης έκ Κούτελης — Καλαβρύτων, Πολιτό πουλος Γεώργιος εφημερίς Τρεστε νών — Γόρτυνος, Άσημακόπουλος Λάσκαρης έκ Καστανίτσας — Λα κεδαίμονος, Δημόπουλος Θεόδωρος άξιιοματικός έκ Σοποτοΰ — Άοο- «νΐας, Γκόφας Κοινσταντΐνος έκ Πτέρης — Αίγίου, Σταυρόγαμβρος Στεφανής έκ Δεσινοΰ — Καλαβρύ- το)ν, Αύγερινός Δήμος έκ Τζόγια -— Ήλείας, Καρμίρης Σπυρίδων έκ Καλαβρύτων, Στέργιος Ιερεύς έκ Καρνεσίου — Κλειτορίας, Ζαννής Αντώνιος έκ Ψαρών, Γκολφϊνος Ι¬ ερεύς άπό Καρδιακαύτη — Ήλεί¬ ας, Σπανός Κωνσταντίνος έκ Κερ- τέξης — Καλλκρωνίας, Μακρής Ι¬ ωάννης έκ Σιγουνίου — Καλαβρύ των, Κορδής Σπυρίδων έκ Περιθω ρίου — Φελλόης, Γαϊατνάρης Θε¬ όδωρος έφημέριος Άτζιχόλου — Γόρτυνος, Άσημακόπουλος Θεόδίο- ρος έκ ΛαγκαδΙων, Βελισάριος Ά ναγνο'ιστης έκ Ψαρών, Διαμαντό- πουλος Άναστάσιος έκ Γαστούνης, Παίων, Διαμαντόπουλος ή Τζαμα- (του έχθρου καΐ εΐπα ή ποσότης δέν παίζει κανέν'α ρόλο στόν πόλεμο άλλ' ή στρατηγική, τ' άτααλένια νεϋρα, ή καρδιά κίαί τής (Λευτεριάς ο πόθος μας. Αυτή είναι ή ζακουστή Έλληνική άνδρεια δέν πτοεΐται άπό κενά αΐσθήματος μεγάλα θηρία γιαύτό καΐ στόν αΐώνα μας τάβαλε μέ δυό Αύτοκρατορίες συνέβαλε μεγάλως Ότήν Νίκην κέδώρισε σ' δλους 'Ελευ- θερίες. ΓΕΟΡΓΙΟΣ ΔΑΡΑΚΗΣ Σπάρτης 32 Χαϊδάρι ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ Αϊώνιο καπ πάντα καυτό τό «Πόλεμος» ϊχει έπισύρει την ττροση- χή των άνθοώπων τού ιτνεύματος <}1 έχουν χ^9ή ποταμο'ι μελά ής. "Ε τσι ττοοέκιιψε μιά άοκίτά ;ιεγσλη σχετική 6ι6λιογραφία, πού δσο κι' άν φωτίζη τό θέμα δέν μττορΐΤ νά δώ ση ίμπράγμαιτη λυσι στάν τερματι- σιμό τού, γιατΐ ή πραγματΐκ·^ λύσι εσρί^κεται στήν τελιία-σι τοθ <4νθ?ώ- που, στήν άνβρκττσποίηυί μις- Στο θίμα αύτό άναφέρεται ή ποόσφατος μελέτη τού κ. Χρήστου Σ. Σολομα:- νϊδη, τσθ όπτοίου ή ττνευματι«ή ττροσ Φ3ρά άττράφτει σχηματΐζοντας ώραι ούς Ιοιϊΐυμοΰς στό χώρο τού τηεύ- ματος. Μάς δόβηκε ή εύ<σιρΐα &■:&:· τές φο^ΐς νά άζχαλτιθοϋμε μέ τό* 0- πίυοχ3 Ι7το3ΐο5!ψη τής Ίωνικής Ιμύρνης. Καϊ κάθε Φορά ττού 6 λό- /ος μας στρβφεται σ αυτόν άναττιλάθη τό πολκεδρικό τού ίργο: "Εν3 εργο γε'αάτο δ-ν^μι καί ιταλ. μο. Τό 'Γδιο δ"ναμισμό πεοικλίϊίΐ και 6 «ΠόλΕ.μος καϊ Θεός». Συνο- τττική, 6έ6αια. Λ μολέτη οαΐτή ιοΟ κ. Χ. Σ. Σ ολονών Ιδη. ώστόσο ύμως. ιιόΛΟ κατστοιιστική. Μέ τ6ν ίρευνη τικό τού φο«ιϊ ό κ. Χ. Σ. Σολομων'.· ΧΡ ΖΗΣΗ Ποίας 9ά άονιό-αν νά ποοΐυ την σττοψι αυτή; Δέν ύπάρχει κανί- νσς αλλος ί,οόμος γιά νά λυθή γΛ πρ66λη·μα «Ι ΙόλίΛΐος» ϊξω άττο τό δ?ομο τυθ ΊροόΟ Χριστου. Μόν_>
το 4>ώς τής Βη3λΐέμ αν έγκοιτοΓκή.
ση μόνιμα στΐς καρδιές των άνθρώ-
■ηων θα σχορττίση τα ζοψερά σκοτά-
δια ιΜ πολέμου, τότε θσ. έααληθίό·
οη καΐ ή ττοοφητεία τοθ Ήο-αΐοΐ, π:ύ
λέγε:: «...Καΐ συγιχόψουσι τάς ;ια-
αώτών είς ά.-οτρα καΐ τας
αυτών είς δρέΐΓ3να καΐ ού
λήψεται ϊίθ ος έπ' ϊβνος μαχαιρσ»
Κ3Ϊ ού .'.ιή ;ιά3ωσιν έν ττολέμω». Τό-
γϊ, κοιθώς σημειώ<ει καΐ ό κ. Χ. Σ. Σαλομωνίδης, «άπ' τΐς ψυχές και τί<; κα-ρδιές των άνθρώιτων Ιΐι ύψυίη Κ3Ϊ πάλι, βχι πιά τυπικά, άλλά ούσιοτστικά ό Αγνελικός Ομνος, ττού άκούο-τηΛε πρΐν δυό χιλιαίίς χοόν:α. πά ω άπό τή Φάτνη τής Βη· θλΐέμ: «Δά,α έν 'Υψίστοις Θεώ ινα! έπϊ γής ειρήνη...». Άνχδρομή είς την Ιστορίαν Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ, τ. Δ) ντοΰ Το0 'Τ πουργείου Γεωργίας 2ον είμεθα ύστερημένοι άπό άλεϋ Άλλά κι' οί ΠροεστοΙ των ρι, όντες... καΐ μή έχοντες ά- ψαρών τούς μετοικιζομένους Λογομΰλους είς την νήσον πρόσφυγας τους έφοδίαζαν μέ μας, καταφεύγομεν πρός την συστατικά γράμματα πρός τοθς ενημοτητά αας, δπου νά μάς προυχόντας των τόπων στοϋς έζΌποστεΙλετε τ,ριακόσια καν- 1 όποίους τοϋς έστελναν. τάρια παζιμάδι μέ τόν ΐδιο Ι «ΟΙ Κυδωνι>εϊς, έγραφαν, 6- μηουρλότο οπου σκοπεύετε νά
χουσιν ιερά δικαιώματα όπως στείλετε διά έδώ καΐ είμεθα
ι τύχωσι τής παρ' Υμίν βοηθεί- πρόβυμοι είς έκείνο όπού ά-
ας, διότι μέχρι πρό μικροΰ διά γαπάτε άν καΐ θέλετε νά σάς
τοΰ γυμνασίου αύτΟν συνετέ έμβάσωμεν τόν λογΰ·ΡιασΜόν
! λεσαν πρός φωτισμόν τού ήμε- είς σιτάρι, άμέσως νά τό έζα-
! τέρου "Εθνους καΐ διότι παρέ- ποστείλωμεν, Λ καΐ άν θέλετε
! σχον πρόθυμα φιλοζενίαν είς μετρητά. Παρακαλούμεν δμως
Ι την παρ' αυτοίς πάιδευομένην νά μην άποτύχωμεν -τής οίτή-
νεολαίαν τής Ελλάδος. Δέν ά οεώς μας καΐ θέλβτε μάς ύπο-
γνοεΐτε δ' ότι ή νεολαΐα αυτή χρεώσει μεγάλως»,
μυηθεϊσα παρ' Όύτοίς είς τά Σάς άσπαζόμεθα έκ ψυχήν,
σωτΛρια διδάγματα των Έλλη- κΌΙ μένομεν τή 7 Ίουνιου
νίκων γραμμάτων καΐ τής φι- 1821 Φαρά. Ή Βουλή τής νή-
λοσοφίας πρώτη αυτή διέδω- σου Ψαρών.
σεν άνά την πατρίδα ημών τά ΟΙ τρείς ναύαρχοι γνωρίζον-
σπέρματα τοΰ πολΐτισμού καΐ τες πύσο ήταν άόύνατο νά σνν-
έζήγαγεν αυτήν άπό τής άγροι τηρηθούν καΐ έπιζήσουν τόοοι
κου άμσθείας, υφ' ήν η τυραν- πολλοί άνθρωποι πάνω οέ τό¬
ν ία είχε κατακαλυφει αυτήν». Οο μικρά καΐ άγονο νησί, έ-
Γιά την τραγική κατάσταση φρόντισαν, 6πως άνϋφέραμε
των Άϊβαλιωτών καΐ Μοσχονη- μέ τά καράθΐα τους νά διασπεί
φροντίδες των Ψα ρουν τοϋς πρόσφυγες στά δ:ά-
Ήμίρολόγιβν τοό θ. θεοδωρίδου ίκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς Κί~αδοκίαν τό 1959
___λ_ ί·κ τού ΐτοοηγουμίνου) ιού παράζενου αυτού Έλληνο
Στΐς'πόλεις, τίς κωμοπόλεις καππαδοκικού χωοιοϋ άπ
ς
νά χτυπηθουν μέ τούς Τουρ-
κους γιά νά σώσουν τούς όμο-
γενείς άπό θέθαιπ σφαγή, ε-
γραφαν:
■Εγκΰκλιος
έπιστολή πρός
Ι.ΠΙΚ4ΙΡ0Ν
αίώνΐς έξ>·τάζοντας τό θέμα
:, χαοάζει τή θέσι
ς 'Εκκλησις στό
πολόαου μέ γ ώμ«ς και άττ
τής
Ή κααμώτρια ΦροσΟ η
ττπύ στή μόδα ττολϋ κλίνει
εχει βαλλει σοΰπερ μίνι
»■' έίω τοθς μηροΰς άφήνει.
Κότας Γιαννάκης έκ Στρεβόζης — ' οιακεκριιιένων ίογο-τών τού ΧριστοΟ Καί σέ τιάνει σκοτο5ί·.Γ.
λούκας Άναγνώστης έξ "Αλβαινας ' ««' τεΛ'Κά διατυπώνε, τήν προσωττ.-
— Όλυμπίας κα.1 δλλοι πολλοί πάν
τες γεννήματα ήριοοτόκων.
(Συν»χίς*·ται)
κη τοκ θέσι, ποΰ λέγει, πώς μόνον
ή &φα3Γωσις κσΐ πίστις στήν όβά-
»ατη 6ιβασκαλία τοθ Ναζωραΐου 4
δηγεϊ στην παγκότ'μια ότδβλιφοχΓύ η
3άν τή βλέττεις μά «κείνη
,'^37Ϊα δέν σοϋ δι νέ ι
δλο λέει... τι νά νί η'
Χ. Π.
,ριανών πρός Όύτούς, ομιλεί Λ φορα ελευθέρα νησιά των Κυ-
Απο 7 Ίουνίου 1821 έπιστολή κλάδων, των Σποράδων καί
τής «Βουλής των Ψαρών» Οτήν Πελοπόννησο.
στοΰς Ύδραίους, ή θποΐα λέ- Κάθε αποστόλη την έψοδ·α-
γει τά έζής: ζαν μέ κοινό συστατικό γμάμ
Φίλτατοι άδελφοΐ έγκάτοικσι , μα όπου άφοϋ έζιστορούοαν
τής νηοου "Υδρας. | τήν πρόσφατη δράση καΐ τίς έ-
Σάς άσπαζόμεθα πιτυχΐες τού στόλου στά Μικρα-
«Μέ άπαρηγό,ρητον λοπην σιατικά παράλια κ'αΐ τά νησιά
μ'ας σάς λέμεν την έλεε·νήν τοΰ Αίγαίου καΐ τίς συνθήκει,
καΐ άθλιεστάτην κατθστασιν άπό τίς οποίες άνανκάστηκαν
των Χριστιανών άδελφών μας
Κυδωνιατών καΐ Μοσχονησίω
δπου έχθές έμετακομισε δλος
ό Έλληνικός στόλος είς τήν έ
δώ νήσον μας υπέρ τάς είκο-
σι πέντε χιλιάδες ψυχές καί
πολλοί έζ αυτών είναι λαβωμε
νοι, έζών τούς οχοτωμένους,
τούς όποίους έβάλαμεν είς ία
τρούς τους δέ υπολοίπους
τούς έβάλαμεν είς τήν γήν
διά νά ρεποζά,ρουν καΐ νά ί.-
γνωριθθοϋν τά σχέδΐα μέ τέ»,
μητέρες των καΐ οί γυναίχ~ν,
μέ τοϋς άν&ρες των, όποΰ τή
άληθεΐα άδελφοί σάς λέμβτν
κλαίγει τινάς νά παρατηρή τήν
άζιοθρήνητον αύτί5ν κατάστ».*-
σιν, καΐ μετά έπτά ή όκτώ ημέ¬
ρας θέλομεν τούς σπεντίρη είς
Ολας τάς νήσους.
"Οθιεν άγαπητοΐ, έπει3ή καΐ
ΑΝΟΝ. ΕΜΠΟΡ ΕΤΑΙΡΙΑ Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ ΚΑΙ
Ίσολογισμός Χρήσεως 1-7—68 έ'ως 50-6-69
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
Ι. Πάγιον
"Επιπλα καί
Χρήσις 1967)68
15)μηνος περίοσος
340.055.-
Χρίισις 1968)69
12)μηνος περίοδος
280,555.-
Σκεύη 266.575. -
Άποσβέσεις 53.115.—
212.
460.-
Έγκατ)σεις ψυγείον
Άποσβέσεις
54.623.-
18.215.-
36.
408.—
Ψυκτικόν μηχάνημα
Άποσβίσεις
57,676.-
4.210.-
48
.466.-
Άποψιλ. μηχάνημα
Άποσβέσεις
10,919.-
880.-
10.
039.-
Μηχ. καθαρισμοϋ Α'
Άποσβέσεις
' 4,821.—
386.—
4
.435.-
Μηχ. καθαριομοΰ Β'
Άποσβέσεις
30.703.-
2.456.—
28,
.247.—
340
.055.-
222.948.—
44.590.-
36.408.-
18.215.—
48.466.-
3.877.—
10.039.-
800.—
4.435.-
346.-
28.247.—
2.160.-
178.358.-
18.193.—
44.589.-
9.239.-
4.089.-
26.087.-
280.555.-
II.
Κυκλοφορούν
Έμπορεύματα
III.
Άπαιτήαεις
Γραμμ, εΐσπρακτέα
Χρεώσται
'Εγγυοδθσίαι
Πιστωταί έξωτερικοΰ
» έσωτερικοΰ
IV·
Ταμείον
Τράπεζαι
Διαθέσιμα
618,699.—
364.432.—
79.860.—
158.614.-
149.101.-
1.370.706.—
33.894.—
75.144.—
109.038.-
8.765.192.-
1,370.706.-
109.038.—
483.999.-
216.209.-
108.665.—
904.359.-
150.747.-
1.858.977.—
7.858.-
156.725.-
164.583.--
9.250.000.-
1.858.977.-
164.583.-
I,
Κεφάλαια
Μετοχ. Κεφάλαιον
70000 ί Ι
Χοήσ.ς !!«!") 1968
ΙΒμηνος πες)ίοδος
8.100 627.—
7.000.000.—
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
Χρήσις 1968)1969
12μηνος περίοδθί
810062
ρ
8.100.627.-
(7Ο.ΟΟΟ μετοχαί Ιχάστη δρ. 100)
Τακτ. άποθ. κεφάλαιον 343.4;35.—
Εκτακτ. » » 659.192.-
ΕΙβικόν » » (2301) 98.ΟΟΟ.-
7.000.Οί Ο.—
:>43 435.—
65!» 192.—
ί'8.000.-
II.
"Υποχρεώσεις
Γραμ. πληρωτεα
Πιστοιταί
Έκκο. ΛογαρΚίσμοί
III.
'Λποιελέσματα
"Υπόλοιπ προηγ. χρήιΐεων
1967;1!)68 ζημία
Καβαοόν χέρδος χρήσεως
8 100.627.—
160.401.-
1 858 574.-
115.111.-
2.134.116 -
585,431.—
234.183.-
350.248.—
8
.100
.627 —
2.134.
116 —
461
.Ι'.ΙΟ.-
1.
!)?6
585.-
247
.498. -
2
.645
.272.—
3.50.
243 -
3 0
218 -
407
968.—
2.645.27?.-
808 216 —
3)8.216.—
10.584.991.-
11.554.115.-Ι
10 584.!)ί>1.-
11.554 115.-
Άνάλυσις ΛογσριασμοΟ «Κέρδηκοί Ζημίαι»
ΔΟΥΝΑΙ
Ι. Άποσβέσεις
79.262.-
"Βπιπλα καΐ Σκεύη
53.115.-
Ψυκτ. μηχάνημα
4.210.—
'Αποψιλ. »
880.—
Μη/αν, κααθαρισμοΰ Α'.
386.-
» » Β'.
2.456.-
'Εγκατ. ψυγείου
18 215.—
79.262.-
II.
Γενικά εξοδα
7.218.409.-
ΜισθοδΌσία
3.438 037.—
Φόροι
316 027.—
Προμήθει.αι
88.196.-
Άσφάλειαι
233.945.-
Ένοίχιπ
1.731.372.—
Ίργ. 'Εστία
4.197.-
Κοιν. Άσφαλίσεις
533.634.-
Έπικ. Ταμείον
47.214.-
Έξ. Διαχειρίσεως
815.903 —
Τόκοι έκ Δανείον
9.884.-
Παροχή ύπηρεσιών
69.988.-
44.590.—
3.877.-
800.—
346-
2.160.—
18.215.-
69.988, -
7.218.409.-
2 838.768.-·
178.081.—
15.482.-
94.417.-
1.388.098.-
5 034.-
456.562.-
35.675.—
741.787.-
22.573 —
100.000.-
5.876.477.—
5.876 477.—
.« ., 1Π' Καθα0,ά Κέ0°1 350 248.— 'Υπόλ. προηγ.
Υπβλ. προηγ. χρησεαιν 584.431.—
Ζημία Χρήσεως 234.183.— Καθαρόν Κέρδος
350.248.-
457.968.-
350.248.- 7.647.91!).-
1 Υπόλοιπον πρ. χηήσιοις
'Ολτμπ ακή
Τόκοι
Μικτόν κέριιος χρήσεως
584.4"-!.—
2.Ϊ.42Γ). -
685 —
7 010.378 -
ΛΑΒΕΙΝ
350.248.-
2.558.—
6.401.875.—
6.754.681.—
Διανομή Κερδών
"Υπόλοιπον προηγ. χρήσεων
Μϊΐον ζημία χρήσεως
Χρήσις 1968)1969
584.431.—
234.183.-
350.248.—
Τακτικόν άποθεματικύν κεφάλαιον
Διανεμητέα μερίσματα μετόχυ>ν
Είς νέον χρήσεων 1969
Είς » προηγ. χρήσεις
7.647.91!).-
Χρήσις 1969)1970
0.754
132 968.—
330.248.-
2ό ο:ο -
300.000.—
483 2ίβ.—
Ό Πρόεδρος Διοικ. Συμβοολίου
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Ι. Σ1ΣΤΟΡΑΡΗΣ
Αθηναι 25 Αύγούστου 1969
Ό Γενικώς Διεοθυνΐής
ΗΛΙΑΣ Ι. ΣΙΣΤΟΒΑΡΗΣ
808.216.—
Ό ΠροΊστάμενος Λογιστηρίου
Γ. Δ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
γς
τοϋς προυχόντας των νήσων.
«Ά5ελφοί άμογενεΐς, ττρουιχθντες
οιΐ λοιποί κάτοιχο, τή? ........
Ή φιλογένϊΐα, τό φιλόίπατρι, ή 1ί-
ρά θρησκεία μας. καΐ τελευταίον π
άνβοωπότης, δπου .μάς τταρεκίνησε
νά τοΰς έλει»3ερώ3Κ'μεν κα'ι διασώ-
σιομ·ϊν, τόυον αι)τ:ύΓ 6^0; καΐ ολςυς
ίκείνους ττού ύπέκ.ειντο «οιΐ ύπόκε.ν-
ται είς την άίτάνδρι^πο,/ αικΛηρότητα
καΐ θθριωδΐ^τάτΓ,. τυρα.νίαν των οί
μοδάρ-ων Τούρκων καϊ διά τό ότΐοΐο
έξήλ3:ν δλος ό στόλος μας, σάς ύ-
ποχρεώνει νά δεχθήτε τοΰς παρόν-
τας δπου σάς ατέλλομεν, νά τοΰς
παιραο-τα3ήτ·ε είς δ^α λάδου χρείαν
καί νά τούς προ£ιλέψητε ττάντα τά
άναγκαΐα των, εως νά κατασταίώ
είς τήν πατιρίδα των ή οπου άλ-
λοΰ Θΐιλήο-ωσι ή δυνηθώσ.. τό όττοΐ-
ο. σάς 6ε6αιώναμεν '5έν θέλει άργή
ση έττϊ ττολώ. Πλιΐν τούτκν, οί πολί¬
ται των Κυδω^ιών ε'χου3ΐ ττολύ ττε-
ρισσότερα δικαιώματα είς την σ'
δρομήν σας, έπειδή καΐ εστάθησαν
ττρό χοό ών α'ίτιοι κα'ι αύτοι τοΰ .
0 τού "Ε3νους ιμας διά τής κα
τής σχολής των, διά τή
ύττοδοχής οοφών ιδιδασικάλων «αί δ-
λων των νέων άμογε.ών μας, &τι
έπε9ύμουν οχι μόνον νά απολαύσωσι
των ίγκκχιλί», «αί φιλολογικών μα-
θημάτων, άλλά καΐ αυτών των ναιμά
των τής τε ίσω καϊ έξω φιλοσοφί-
ας, διά τοΓ; ττλήθους των σττουδα!
ών ιμαθηιτών, δττου ώδιασκόριπισε ττα
το:χό3ι καϊ οθτω μετεμορφώθη όιπω-
σοθν τό "Εθνος .μας ώπό τής χυ-
δαίας καΐ βαρβάρου καταστάσεως
;|ς την τωρινήν, ήτις μάς ϊκαμεν
ί; γένει να γνωρίσωμεν, αν άχι αλ-
λο, κδν τόν έαυτό μας. Ταύτα δέν
σάς λανθάνονσιν άδελφοι 6μογενεΐς,
έΐτειδίι ιμ-θέξατε ΟμεΤς αύτοι. ώμέ-
σως ή έμμέσως.
Τελευταίον σάς -παρακαλεί δλος δ
στόλος μας καΐ έχει χρηστοτάτας
έλτπβας ότι θέλετε εκτελέση τά 8-
σα γράφομ·ζν παρσκι ούμενοι άπο
την φιλοξενεΐαν. "Αν δμως, καί δέν
.είσακουσθώμεν ικαΐ παραδλέψητε τ4
τοιαΰτα χρέη τής εύγνωμοσύνης. τής
φιλογενείας τής άν3ρωπόιτητος τε-
λαιταΐον, θέλετε Βση λόκον «αί είς
ημάς αύτούς ικαϊ είς δλον τά γένος
καί θέλετε ϊχει έκδικητή. αυτόν τόν
ίδιον θεόν.
'Ελεΰθΐροι δντες το3 φόβον της
τοιιρκικής άρμάδας καΐ αλλων πει
ροττών Τούρκων, έλίπίζοιμεν νά μή»
ϊχητε χρείαν ούβενός. "Αν δμως, λά
δήτε χρείαν τινός, τ>μ·πορεϊτε νά
I-
δεάσΐΐτε τάς νήσους μας καΐ θέλουν
σάς τά ΐπρομηθευση, ώρκεΐ μόνον να
είναι εύλογοφανή καί δυνατά.
Σάς άστΓαζάμεβσ. άδελψικώς καί
μένομεν, οί ναύαριχοι "ΥΤδρας, Σ-
τζών καί ψαρών.
(Συνϊχίζεται)
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ: ΜΕΛΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΕΝΩΣΕΩΣ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΩΝ
Καλοΰνται δ—αντα τά μέλη. τήις
Πανελληνίου "Ενώσεως ΑΛεταφραστ',-ιν
είς τακτικήν Γενικήν αννέιλευσιν τή.
Κυριακήν 28ην ΣετττΕμβρ!ο·σ 19ο9
κα! ώραν 11.30 ττ.μ. είς τά έν Θυ·
σαλονίκη κοΐ επί τής όδοϋ Τσι·μιο·«ή
26 γραφεϊα τω. μί θειιατα ήμίρο-
σίας διατάξεως:
1) Λογοδοσία ττεπρανμένΜν. /)
Άνακοινώσεις επί τήο άναγνωρ:»/;-
«ς τής "Ενώσεως ιμας υπό της Διι.·
θνοθς "Ενώσεως Μεταφραστών (Μ
Ι.Τ.) καΐ λήψις σχετικώ.· ώποβάοι·-
ων, ώς καί 3) Ανάδειξις διο.κητ.
κοώ σκμδουλίου κ.αΐ έξελεγκτικής ι-
πιτροπής.
Έντολή διοικητικοθ
ς
καΐ στό τελευταϊο Μικρασιάτι
κο χωριό.
Αύτοι ήσαν οί παπλωματάδες
της Μικρασιας καΐ μ' ένα τοζά-
ρι στόν ώμο γύρ;ζαν όλη την έ
πΐκράτειά τους άπό χωριό σέ
χωριό κα'ι άπό πόλη σέ πόλη
για νά τινάζουν τά παμπάκ_α
καΐ να ξανουν μαλλιά ·»ώ
στρωμάτων. μαζιλαριών καί πά
πλωμάιων.
"Ενα χωριθ ποϋ μαορει <α· νεις να πή, πώς ήτο πασίγνι»- οτο απ' τού€ κατοίκους τού ό μως στήν πραγματικοτητα, ήτο | ρ,ΤΟ ευκολη περιοδεία άνάμε- τθ πιό κρυψο χωριό, τό πιό μυ οα ο' ένα άφιλόζενο έχθρικώ ην δημοσία καΐ μετά τα λΐγα άνε- θοκα^εβάσμΐατα καΐ τίς στΡο. <ρές τού κάμπου καί βλέπουμε πιά άπό μακρυά τό Μίστ,, Περ- νά άπ' τη σκέψη μου δλο έκεϊ νο τό πλήθος των μιοτΐωτων τοζοτών σάν κινηματογρα<ρικ^ ταινία. Τοθς βλεπω πρώτα οτό ζεκί- νημά τους άπ' τό χωριό τους ό σπτ η οΐκοέά ς τό σπιτι, την οΐκογένειά τους! Είναι πονεμένοι γιατΐ άποχω- ρΐζοντΐαι τόν προσφιλή τους Τ6 πό, Ισως γιά πάντα, γιατΐ δέν στικό τής Καππαδοκίας. Αυτή ή μυοτικότητά τού νομίζω πώτς μπορει νά έχη σχέση μέ τήν ό νομασ,α Μίστι καΐ έν τοιαύτη περιπτώσει μϋστι. Χτήν πραγματικοτητα αύτός ο κόσμος πού φανερώθηκε σ' όλαυς καΐ σ' 6λες τίς μεριές. άπ' τόν κάτοικό τού τόν Μιστι- ωτη τόν παπλωματά, πού μέ τό τοζάρι τού στόν ώμο γυρίζον- ας στούς δρόμους των πόλε¬ ων, κωμοπόλεων καΐ χωρίων, στις άγριες έρημιές καΐ πανύ- φηλους δγκους των άρει νών με ρών τής Μικραοίας, αύτός ό Μ ι οτιώτικος κόσμος ήτο ένΐα πραγ ματικό μυστήριο, αΤνιγμα δυσε ζήγητο όχι μόνο στοϋς Ρωμι- ούς, τούς Τούρκους καί στΐς πολυάριθμ&ς ψυλές τής έπικρα γιά τόν κάθε ρωμιό κόομο, μέ όλους τούς ποικίλους κινδύ- νους ποϋ θά συναντοϋσε παν- τοΰ, πιά πέρ' άπό τό χωρ,6 τους. Τό ΐδιο καΐ ό χωριομός τους άπ' τό σπίτι, τά προσφιλή τού πρόσωπα μέ πόσο ψυχικό πόνο; άνυπολόγκχο, άνατριχι αστικό, άν τό δάλουμε στό μέ· τρο ενός θονάτου στήν ζενι- τιά! 'Αληθεια πόσο δραματικό ζεκίνημα! Μόνον ένα πράγμα ποϋ βγαΐνει άπ' τό βάθος τοθ εΤναι του τόν ένθαρρύνη· ή πίστη του στήν προοταοΐα τοϋ Θεοΰ! Καΐ μετά τό καζάντι του, οτηριγμένο στήν καλοπέραση μιάς καλοπέρασής τού καΐ των Ιδικών του. "Ετσι ζεκινοϋσαν οί μιστιώτες. Τούς βλεπω πρώ- τα στίς πόλεις καΐ στά χωρ,ά τείας τους, άλλά ποΛλές <ρο- ; περιπλανωμένους οτούς δρό- ρές, καί σ' αύιοϋς τοϋς κατοΐ- μθυς, κουρασμένους κι' άπο- κους του! Πολλές ψορές, λόγω έπαγ- καμωμένους νά διαλαλοϋν ς φρ γελμΐατικής άντ.ζηλείας οί Μ>-
οτιώτες, γιατΐ δλοι οχεδόν ή¬
σαν παπλωματάδες, έκρυβαν
τά μυστΐκά τους, κι' έτσι ό £-
νας πρός τόν άλλο ήσ'αν μυστή
ριο. ΚαΙ τό Μιστιώτικο μυστή-
ρ·ο νά είναι άπ' τό έπάγγελ-
μά τους; "Ισως τα φαινόμενο
νά έχη την άρχή τού άπ' αύ-
τό. Άλλά ύπάρχουν κι' άλλα
αϊτια άνεζιχνίαστα. Μπορεϊ νά
είναι άκόμη καΐ κάποια παλιά
κληρονομια τής παναρχαίας
τρωγλοδυτΐκής ζωής πού διαιω-
νΐσθηκε στόν μικρό έκεϊνο Ρω-
μέϊκο κόσμο.
"Ο,τι κι' άν πή κανεΐς δέν
μπορεί κανεΐς νά έζηγήση την
πραγματικοτητα.
Φορτωμένος τό τοζάρι τού
στόν ώμο καΐ γυρίζοντας
οτοθς δρόμους, ό πλανώμενος
μιστιώτης διαλαλουσε την τέ-
χνη τού μέ τόν δικό τού τρό-
πο ποθ ήτο σέ ζερό καΐ άτεχνο
τόνο τής θαρειάς φωνής του.
Τής φωνής τής μιστιλληδικης
προφορας. Άλλά καΐ τά λΐγα
Τούρκικα του κι' αύτά ταιρια-
υμένα στήν μιοτιλλήιδικη προ-
φορά τού φώναζε κατά διάλε ί μ
ματα:
Παμπουχτζή... Γιοργαντζή...
Παμποϋχ άτηράν γιόχ μου; γι-
ούν άττΐράν γιόχ μου;... Ό
βαμθακάς δηλ... ό παπλωμα-
ιβς... δέν είναι κανεΐς νά τι-
νάζη &αμβάκι... δέν είναι κα-
νεΐς νά τινάζη μαλλιά. ΦώνΙαζε
καΐ ζαναφώναζε ώσπου νά βρή
ηελάτη.
ΚαΙ σάν εύρισκε δουλειά,
και αυτή την δούλευε μυστικά
σ' άπόμερο τόπο τής αύλτις ή
ιθΰ σπΐτιοϋ, όλιγόλογος, άμίλη
τος, σκυμμένος στήν άσχολία
ΐοι>, πραγματΐκό αίνιγμα, άπα-
ράλλακτα 6πως καΐ τό αΐν γ·-
ματικό χωριό τού!
Σάν τελεΐωνε την δουλειά έ-
κεΐνη δέν έχανε καιρό ' Εφτα
νέ άμέσως στόν λογαριασμό
κΐαΐ μέ τά σπαομάν,-ι καΐ άτεχνο
τούρκικα του άνακατεμ'ένσ μ'
αΰτά έφτανε στούς άριθμούς·
τόσα θέλω.
Αύτός ήτο ό κάθε μιοπώτης
παπλωματάς.
Καΐ τό χωριό τού;
Τώρο πού ζεχόψαμε άρστε-
ρά μας στόν Ιδιαίτ?.ρο δρόμο
παρουσία τους ή καθισμένους
γονατΐσμένους μπροοτά σέ
σωρούς άπό βαμβάκια ή μαλλιά
νά κοπανάνε μέ την βαριά κο·
ρίννα τους τή μονότονη χορ-
δι τοϋ τοζαριοϋ τθυς καΐ μετά
σκυφτοΐ πάνω σέ στρώμΐατα, οέ
παπλώματα καΐ μαζιλάρια νά
τά ράβουν.
(Συνεχίζετσι)
ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΚΡΩΜΝΑΙΠΝ
Τ6 Διοικητικόν σννιδεύλιο
0!5·Λψ6τητ3ς, έττΐ τί
έν^τονταιτίίς άπό τής είς Κρώμνΐ|·
τοϋ Πσντον Ιδρύσ«ώς της, δ·οιργά-
.ωτε πα.ντ>ν>ρ'κόν εορτασιμον τής
εκατοστής έπιτΐίοι; της τήν 21 η·.· ;
Σεπτεμβ^ίου έ.ε. π;ιίροιν ΚυριαΑήϊ
καΐ ώοαν 1 1 τ;ν πρωϊνήν είς τάς αι¬
θούσας της Εϋξείνου Λέσχης θεα)
νίκης όδός Βασ. Κωνσταντίνου 1λ
ώς καί τήν ειδικήν τιμητικήν έν τώ
υώτώ χώρω συνεστίασιν τώι/ κεκπ
μένω .
ΕΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝΕΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙ&Η
Ηαρακολούθησις
τή; εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδας
ΟΔΟΣ ΒΟΓΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
ΝΥΚΤΕΡΙΝΟΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ
8ΕΜ. Κ. ΠϋΠΑΊΌΑΝΝΟΥ
Καιαχουζη-ον 2 χά Θϊμ<αιο<Χέ<.νζ Π (Οί'κηιια Σχολών ΠαρνασσοΡ), τηλ 6*1-502 ΑΙ Εγγραφαί "Ηρχισαν Συσιημαιική Διδασ«αλία Αγγλικών έντός τοΰ ΖΓρογράμματος Διά τάς είσαγωγικάς έξετάσεις είς την Ιην Γυ μνασ ου γΐνονται καθ" έιΛστην δωρεάν φρονΐι- σιηριαχά αα&ήματα. Π1ηϋοφ καί έγγοαφαίι 9-2 μ.μ. καί 5-10 μ μ- ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΝΟΙΓΟΥΝ! Α Τ ΤΙΚ Ο Ν ΑΥΚΕΙΟΝ Διά τούς Μαθητάς, ηού θέλουν ν' άσχοληθοθν σοβαρά μέ τάς οπουδάς των ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ — ΓΥΜΝΑΣΙΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣ1ΑΣ ΑΥΤΙΑ - ΠΑΠΑΊΠΑΝΝΟΥ Ρηνίας 9 - Μήλου 6 - Τηλ. 815.052 - ΚΊιψέλη Διά τάς Εΐοαγωγικάς έΐετάαεις είς την Ιην Γνμνααίου, γΐνονται καθ* εκάστην δωρεάν φροντισιηριακά μα&ήματα.
Μ ι
η τολύτιμος ίδιό-ης του
ΤΟ ΓΑΛΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟΝ ΑΝΤΙΑΟΤΟΝ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΕΑΟΝΟΣΙΑΣ
Τι
{, — Κατά τα τελευταία
διεδόθησαν ευρύτατα είς όλό-
νοι
τον
Ιΐολλαί
χής παραβιτολογίας.
νεαι επιστημονικαί πιστο -
;, ί« ίλλοι·, σχετικώς πρός
ίΐι'ι την έκίιασιν διαδεδιι
■ν(ον γυοιον μέ παρασιτικην αίτί
„» (Π'ίτέλεσαν είς τί) νά αναπτύ¬
ξη ίΐιίβν-ής έπιστήμη άποτελεσμι/
τι/»
(ΓΗΐίί'ΐ'
αίβη. πρός καταπολέμησιν των
στών καί έπικινδΰ
οΐνων γνιχστών καί έπικινδΰ -
ϊοιμΛν. Είς την Όιιοσπονδια-
1, Αημοχιχιτί'ΐν τΐΊ = Γρρμανίαο
10ίι {«οβτηρίζοντ'" ΐδιαιτέροις αί
ι0Υαοίαι διά την (τυσιολογικήν .τ ι-
«ιοπολογίην (χλ.άδος τής νοσο/.ο
ώ; *>>' όβχολείτηι μέ τα παράσι-
ι'κατέλαβεν Ίθΰνοΐ'σαν θέσιν ό
»)άδο; «ί'Τ'»; ίί'^'νών. Είς έν συ
,ίίίΐοντής γΡΟΐκινιχης έταιοί ι;
ί,,Ί την παρασιτολογίαν είς την
]!οννην, ποϋ συμμετείχον διάση -
ιιοι Γί?μ«νοί επιστήμονας, εύρον
ικνά/.ηΑ' Γ'ιπί|χ>1σιν είς τόν ειδικόν
Ιατρικον κλάδον αί είσηγήσεις κα'
αί Λμιλίαι τώ μελών τού συνεδοί
όν.
Οί Γερμανοί επιστήμονας πρεσ-
ίίΐΗΛ'ν γενικώς είς τάς ερεύνας
Τ,ον ότι ή ένιιλλαγή τής ΰλης τού
όργανισμοΰ ποϋ καλλιεργεϊ τύ πά-
οόυιτον, ?χει πρωταρχίκήν σημασί¬
αν διά την καταπολέμησιν των πά-
ςιασίτων. Ό παρασιτολόγος Δρ Β.
Κρετσμαρ, έκ τοϋ τρυπικοΰ ίιιτρι-
■/οθ Ινοητοίτου είς Τυοίγγην, ήδυ
νΐ|8η τοιοντοτρόπως νά ενισχύση
προηγούμενο. άποτελέσματα έρευ
ών ποΰ έπιστοποίουν την στενήν
ποΰ ΰπάρχει μεταξΰ τής ΰ -
ι; μιάς ωρισμένης διταμίνης
χα'πή: εμφανίσεως τής έλονοσίας.
Τα Ρ-άμινο6ενζοξέα (πάμπ) είναι
ιιία οϋσία άπαραίτητος διά την ονν
τηοηοιν των παρασίτων (μικροβί
όν) τη; έλονοσίας. Εάν λεΐπη ή
οΜα (πάμπ) έκ τοϋ όργανισμοΰ
τοθ άνθρωπον, είτε των ζώον, δέν
ίίνοι δΐΎατή ή μόλυνστς έκ τής ϋ -
τοΰλου αυτής ασθενείας.
Οί έ.ιιστήμονες προέβησαν ήδη
«{ό ίτων είς την διαπίστοισιν ότι
(| .τεριεκτικότης τοΰ γάλακτος είς
θυσίαν «πάμπ» είναι έξαιρετικώς
αίΐωμένη· Κατά την έκβασιν τής έ-
ίονοσίος ήτο π.χ. δυνατόν νά πα-
οοτηβηθοΰν εΰνοικά άποτελέσματα
οίον «πεδάλλοντο οί άσθενεις είς
•(ώαποτροφίαν. Ό Δρ Β. Κρέτ-
νμβί! ηδυνήθη- μετά τα πρώτα ά-
ιοτελέοματα ποΰ είχεν επί τοωκτι-
Λτΐέδειξαν οί νεώτεραι ίρ'ο
κων, νά πιστοποιήση είς ερεύνας
με μικρά παιδία είς την Νότιον Ά-
φοικήν, δτι τα βρέφη πού έθήλαζον
μητρικόν γάλα έπροστατεύοντο πο-
λύ περισσότερον έκ τής έλονοσίας
άπό τα άλλα παιδία. Τα μικρόδια
τής ασθενείας δέν είχον την άπα -
ραίτητον βιταμίνην διά την συντή
ρήσιν αυτών. Ή έλονοσία ήτο δυ¬
νατόν, έξ αλλου, νά εξελιχθή είτε
νά περιορισθή μόνον έκ τής διαφο-
ρετικτΐς ρυθμίσειος της πυοότητος
Ρ-άμινο6ενζοξέων είς την διατρο¬
φήν. Ώς άπέδειξε δέ ό Δρ 13. Κρέ"
τσμαρ, είς τα άποτελέσματα αύτά
δέν ίπαιζε ρόλον ή μεγάλη περιε -
κτικότης λευκώματος (προ)[είνης)
είς τό γάλα.
Ή γαλακτοτροφΐα δέν έπιδρα έν
τούτοις εύνοϊκώς μόνον κατά τής
έλονοσίας. Ώς επιστοποίησεν ό Δρ
Χ· Βέρνερ, τής Όμοσπονοιακής 'Τ
πηρεσίας 'Τγιεινής τοΰ Δυτ»κυΰ Βε
ρολίνου, κατά τα πειράματα αΰτοϋ
επί μυών, είναι βννατόν νά περιο¬
ρισθή σημαντικώς ό κίνδυνον έκ
του αικροδίου τής τοξοπλασμίόσε -
ως διά τής γαλακτοτροφής τοΰ δυ
νανισμοϋ πού καλλιεργρΐ τοξοπλά
<%μ(ΐτα (παράσιτα). Τα τρ<»κπκά ποΰ ύπεβλήθησαν είς γαλακτοτροφί αν παοουσιασαν 40 τοίς εκατόν με γαλύτερον ποσοστόν άνθεκτικότη - τος άπό ίΐ,τι παροΐ'σΐασαν, τα τ(>π>-
κτικά ποϋ ΰπεδλήθησαν είς την συ
νήθη διατροφήν. Ή αφθονος είς
προιτείνας (λεύκωμα) Λιατροςήπε
μΐώρισεν έπίσης την εξέλιξιν τοΰ
αικροΓιίου τής επικινδύνου δυσεντε
ρικής ένδαμοιδάδος (άμοιδάδω
σις).
Αί νέσ* πκττοποι·ήσεις έκ των έ-
'ΰν τίς παβαονΐολογίας έ'χοι ■
εξ(ΐιρετικήν σημασίαν ί5 άλλου διά
την βιομηχανίαν φαρμάκων τής Ό
ίΐοσπονδιακής Δημοκρατίας τής
Γερμανίας καί τοΰ έξωτ«·ρικοΰ. Μό
νόν δέ οταν καταλήξουν αί ερευ -
ναι είς νέας πιστοποιήσεις ώς πρός
την επίδρασιν τής έναλλαγής τής
υλης είς τόν οργανισμόν τοΰ άνθοώ
ποΐ'. είτε είς τόν οργανισμόν των
ΐο'χον επί τής μολύνσεϋ)ς, θά κατα¬
στή δυνατόν νά άναπτυχθοΰν νέΊι
φάρμακα ποίι νά λαμβά"νουν ΐ'π' ο-
ι|»ιν ολους τοΰς δυνατοΰς Λαθμοΰς
επιδράσεως καί νά συντείνουν είς
την αποτελεσματικήν καταπολέμη ·
σιν των νύσιον πού όφείλονται είς
παοάσιτα. .
(Μετάφρασις Κ.Δ.Π.)
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΜ ΙΣΜΑ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΝ ΒΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.
ΠΡΟΣ ΣΤΕΝΩΤΕΡΑΝ 2ΤΝΕ ΡΓΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
ΙίΡΪΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) — Κατό-
Λΐν μακοας συζητήσειος επί τής οί- [
ίονομιχής πολιτικής, οί νπουργοί !
ΐϋν Οικονομ»κων των "Εξ κατέ-
'ηξαν, χατά την συνεδοίαν τού
1νμ6ον/.ίου ύπονργών τής Ε.Ο.
Κ. τόν Ιούλιον είς Βρνξέλλας,
ίί; θετικά άποτελέσματα. Άπεφάν
βησαν ΰμοφώνιος υπέρ μιάς δια-
ίι«αοία; διαδουλεΰσεων είς την
•ΐίφΒτωοιν καθ' ήν εν Κράτος —
|ΐ£ί.ος θά ηγετο είς την λήψιν 6ρα
ΪΜΐΙοθίβμων άποφάσεων σινεπα-
Υβμΐνων άμεσον αντίκτυπον επί
"Ι» οΐκονομίας άλλ.ιον μελών τής
^οινής Άγορας.
Κι; τδ μέλλον θά διεξάγιυνται
«ποθιαγαί άπόψειον είς τα πλαί-
*λ ΐών ε'ι&ικών Επιτροπών τής
ϋ.Ο·Κ, νομισματικής πολιτικής,
•ιολιτικής προύπολογισμιοΰ καί πο-
Μτικης συντελεστων, εάν μία έκ
'δ* εξ χιι6εονήσεων ή ή Εύροιπ<χι "Ι Έπιτοοπή τό ζητήση. Τοιούτος ΜΧ<ινισμός έλειτοΰργει μέχί/ι τοΰ- '!' άλλά μόνον οιά μακροπροθέ- 'ΝΛ'ς π«ο)το6ουλΙας έπηρεαζούσας "^ μέλη τής Ε.Ο.Κ. Ή δίεξαγίυγή δια&ουλεύσειον ·« έπίσης νά προκληθή διά οθεσμίΐ έθνικά μέτρα, τα θά ηδύναντο νά θέσουν έν την εσωτερικήν ή την έξω ίσοοςιοΐΐίαν αυτής ταύτης 1ΤΙ5 ίθνιχής ο'ικονσμίας. ^ι« τάς σπουδαίας ή έπειγοΰσας 1Ε0(Λτΐι)οειςι θά δύναται νά σνγ- "ΐ°ί| τό Συμβούλιον ΰπουργων ]'"ν ^ύρωπηϊκών Κοινοτήτοιν, τό «οίον όφείλει τότε νά σννέλθη πά Ι ΣΧΕΔΙΟΝ ^ΑΧΤΙΙΡΟΘΕΣΜΟΤ •ΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ , Π σι'νϊυγα<ή« εις τον χοηματι- ι/Τ°^α' Ρι? τήν πρώτην σειράν. Λατα την αυτήν συνεδρίασιν, 0 «νμβούλιον ΰπουργων κ.ατέλη- ν Ε^ζ μίαν κατ' αρχήν βυμφωνί- ™ν *ια την εγκαθίδρυσιν συστήμα- £ ? *(Κΐχνπροθέσμου βοηθείας μετα Χ" τδν Χωριόν — μελών τής Κ. υ'κ· Ή Έπιτρυπή τής Ε.Ο.Κ., 1 αποτελούμενη άπό τοϋς διοικήται Τραπιζών — 6 πρό "«ι οί πρόεδροι τ<Όν Έ- τής Ε.Ο.Κ. διά την νο- εσμον οικονομικήν πολιτικήν, Ιον"*" δ'" ΐί|ν ""^""ήν )Μ?«υΛο- θ καί την πολιτικήν ουντε- "Είχ°ν τοϋ Συμβουλίου _ βά καθορίση τάς λε "γ·ε[ας έ(ΐαρμογής τού συστή- ? ύ "°ί*«τικϊ|ς έντσχύ- μέ τα προονασ,εο ΙνΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΤΡΤΝΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΚ Έξακολουθεϊ νά παραμένη φλί- γον τό προβλημα. στενιοτίρας χρη ματικής πολιτικής, ίδίιος λόγιο του κινδύνοτι πληθορισμοΰ, τόν οποίον προκαλεϊ ή ϋπερϋολική ζήτησις α¬ γαθών, έπικρατοΰσα είς ωρισμέ¬ νας χώρας — μέλη καί είς την ό¬ ποιαν μύλις κ.α"ι κατορθώνει νά άν- ποκριθή ή παραγιογή, εχει δέ ώς συνέπειαν την «νοδον των τιμών δταν ή ϊντονος αύτη ζήτησις έξ- ακολουθεϊ. Τό Συμβούλιον έπελή- φθη καί τοΰ προβλήματος αυτού καί απηύθυνεν εις τάς εξ κυβερνή- σεις έκθεσιν τής 'Επιτροπής, σχε¬ τικήν μέ τάς τάσεις πληθωρισμοΰ. Ο Πρόεδρος τής 'Επιτροπής ν.. Ζάν Ρέύ, εδήλωσεν είς, Στρασ- βοΰργον τόν Ιούλιον, δτι ή Έπι- τροπή θεωρεϊ ώς απολύτου προτε¬ ραιότητος τα ζητήμαια νομισμιιιι- κης πολιτικής. Έξ άλλου, δ έκ ιών μελων τής 'Κπιτροπής κ. Ραιύμον6ος Μπάι>,
είς την άρμοδιύτητα τοΰ όποίου ί»
παγονται τα θε'·ματα νυμισματικης
πολιτικής, ομιλών έν Λονδίνο) κο
τα τύν ίδιον μήνα, σχετικώς με
την «Συνεργασίαν επί των νομι-
σμ«ΐτικών Ιητημάτ(ον>, διηυκρίνη-
οεν δτι ό νυν ΰφιστάμενος μηχα
νισμός τής Ε.Ο-Κ. δέν άρκεΛ δια
νά έξονδετεριόση δλ.ας τάς διατα¬
ραχάς τής νομισματικής Ισυρρυπί
<<ς, των όποίιυν τα αϊτια εύρισκον ται συχνά εξω των όρίιον τής Κοι¬ νότητος. ΙΊενοπέρα συνεργασία ίπί των θεμάτων αυτών είναι, ίν πάστ| ,ιι·- ι/ιπτώσει καί ιδίως μετά την δΐΐύ ρυνσιν τής Ε.Ο.Κ., δ άπαραίτητος όρος διά την επίλυσιν των Λρυ- βλημάτων τα όποία θά τεθοϋν πρό τής οΰτ(υ διευρυνθησομένης Κοινό τητος. ΧΟΡΣΤ ΚΟΛΛΜΑΝ ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Εγένοντο τα ίγκαίνια τοϋ δρτι ίδρυθέντος ΰποκαταστήματος Κολιο νακιίου τής Τραπέζης 'Επαγγελμα- τικής Πίστεως, τα γραφεΐα τοΰ ό¬ ποίου έγκατεστάθησαν επί τής όδοϋ Κανάρη 23. Κατά την τελετήν των έγκαινί- ων ωμίλησε δ γενικός διευθυντής αυτής κ. Α. Παπαβασιλεΐου, ό ο¬ ποίος Ανέπτυξε τάς έπιδιιόξεις καί τούς στόχους τής Τραπέζης υπό την νέαν μετοχικήν αυτής σύνθεσιν· Ώς γν<ι>στόν, ή 'Εθνική Τράπεϊα
τής Ελλάδος έλέγχει ήδη μετοχι-
κως πλήριος την Τράπεζαν 'Επαγ
γε)νμίΐτικής Πίστεοις, τής οποίας ε
χει Λγοράσει τό σύνολον σχεδόν
των μετοχών.
ΕδημοσιεύδπΌ «Κοινωνικάς Προϋπολογισμός»
ΠΕΡΙΟΣΘΗ Ο ΑΡΙΘιΊιΙΟΣ Τί),Ν ΑΣΦΑΛ1ΣΤΙΚΩΜ ΤΑΜΕΙΠΝ
Κα1 πιθανώς δα καταργηδοϋν οί κοινωνικοί πόροι
Αντΐτυπα του 6ιά πριότην φοράν ι εργασίας είς τούς επιστήμονας καί
εφαρμοζόμενον) «Κοιν(ονικοϋ Πρου-
πολογισμοϋ (έτους 196!)), παρέδω¬
σε, ό ΰπουργός κ. Λ. Πάτρας είς
τοΰς έκπροσώπους-τοϋ Τύπον.
Είς όγκώδη τόμον 942 σελίδτον
περιλαμδάνονται οί προϋπολογι¬
σμόν (ώς «αί ή λεπτομερής άνάλ.υ-
οις το>ν), περίπου 950 Ταμείιον νο
σοκομείων, άσφαλιστικίόν όργανι -.
ομών καί λοιπων φορέο)ν κοινωνι -
κης προνοίας. Ό κ. ΰπουργός ετό¬
νισεν, δτι διά τής συντάξεως καί
τής δημοσιεΰσεο)ς τοΰ Κ.Π., ε'ισά-
γεται ενας Θεσμός δημοκρατικής
θεμίλίώσεως τής άσκήσε<ος της κοινωνικάς πολιτικής. Τουτο συμ- βαίνει, διότι οί ήσφαλισμένοι, οί συνταξιοϋχοι καί οί διοικοι'μενυι θά δύνανται νά γνοιρίζουν έφ' εξής ποία είναι καί πώς διατίθενται τα εσοδα τής Κοινωνικής Άσφαλίσε- ο>ς, ποία είναι ή κατάστασις ή οί-
κονομική καθ" έκαστον ετος, των
φορεΌιν Κοινωνικής Άσφαλίσεοις,
ποία είναι ή συνολική δαπάνη διά
την προστασίαν τής ύγεΐας κίά την
κοινωνικήν πρόνοιην.
Εις την συγκέντρωσιν παρέστη -
σαν Ο υφυπουργός καί ό γενικος
γραμματεύς τοΰ ύπουργείου Κοινοι-
νικων "Γπηρεσιών κ.κ· Δημητοάς
ΑΔΕΔΤ καί ΟΓΛ, κ.κ. Νικολόπου
ναΐ Μέξης, οί πρύεδροι τού ΙΚΑ,
λος, Παπαμΐχαλόπουλος καί Άνδρι
κάόπουλος κ.&.
Βάσει των συγκεντρωθέντων
στοιχείον, είπεν ό κ. Πάτρας/ κα-
θίσταται λί(ΐν ίμφανής ή άνισότης
είς την κατανομήν των άσφαλιστι -
κων 6αρων (μεταξΰ έργοοότου καί
ήσφαλισμένου) καί διά τοΰ Κοινω¬
νικον Προϋπολογισιμοΰ ΰπάρχει,
Λλέον, τεχνικόν όργανον εργασίας
διά την ασκησιν κοινωνικής πολιτι¬
κής. Έπίσης, παρέχεται όργανον
ίΐαρέχεται ή δυνατότης πλήρους έ-
νημερο>σεως τής Κοινής Γνώμης.
Έροιτηθείς σχετικώς ό κ. Πά-
τοσς, απήντησεν, δτι θά υπάρξη
άλληλοε.τίδρασις μεταξΰ τοΰ υπό
καταρτισμόν Κιόδικος Κοινονικής
Άσφαλίσεως καί τοΰ έκδοθίντος
Κοινωνικον Προϋπολογισμώ (καθ'
ίκαστον οικονομικόν ετος, θά έκδί
δεται είδικός τόμος). Ό κ. Πάτρας
προσέθεσεν, δτι όπωσδήποτε θά υ¬
πάρξη μείιοσις των Ταμείοιν (σή¬
μερον άνέρχονται είς 241) καί δτι
πρόθεσις τής Κυβερνήσεως είναι ό
κατά το δυνατόν πε{Ηορισμός τής
άνίσου κ.ίΐταναμής των κοινοινικών
πόρων καί «πιθανώς νά προχωρή-
οωμεν είς την κατάργησιν των κοι
νοΛΐκοιν πόρο>ν».
Ό έκδοθείς Κοινωνικάς ΠροΙΐπο
Λογισμός καλΰπτει (σι>μπερι?.αμ6α-
νομένων καί των άγροτών), τα 98%
τοΰ πληθυσμοΰ τής χώρας· "Οσον
άφορα τα κονδύλια κοινοινικής ά¬
σφαλίσεως καί ύγείας ό κ. Πάτρας
εδωσε τοίις εξής συγκριτικοΰς άρι-
θμοΰς: 1969: 7.563.000 δρχ. 1966
11). 105.000 /αί 1969 26.881.000
δραχμαί. Ή πρώτη διαπίστιοσις
ή όποία προκύπτει άπό τόν έκδο -
θέντα Κοινιονικόν Προϋπολογισμόν
είναι, δτι ύπάρχει οχι απλώς πολ-
λαπλότης καθεστώτων, υπό των ο¬
ποίων διέπεται έκαστος των ΐ)~ορέ -
ο>ν τής Κοινωνικής Άσφαλίσεως
άπό Κοινοινικής πλευράς, άλλά άλη
θές χάος. Έπίσης, άποδεικνύεται,
δτι οί «οινωνικοί πόροι, εχουν θε -
απισθή, οχι υπέρ τής κοινοινικής ά
σφαλίσεως ϊν τώ συνόλω, άλλά ύ-
,τερ ώρισμένίον ταμείον. Έξ άλλον
προκΰπτει, δτι ΰπάρχουν ταμεια μί
οημαντικά έλλείμματα. Διά τό 1969
έννέα Ταμεια κυρίας Λσφαλίσεοις
καί έννέα ϊπικουρικής είναι έλλειμ
Λ. ά
ιύ ε'μ.κ'μιον τής Ι.ΐι>ί·ι —. Κθινό'ητος
ΝΕΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΠΑΑΙ1ΙΑ ΤΟΥ ΓΚΑΪΤ;
Γ.'ά έκλιίψοιιν οί όιοικητιχοί φρ
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΙΙ.)- — 'Ή-
δη, ^ατά τό τρέχον έ'τος 1 !)(!!·, έση
μειώθη μεγάλη δραστηριότης δι* δ,
τι άφορά τάς όιρθνεϊς συναντήσεις.
Πολλά ταξείδια επραγματοποιήθη¬
σαν άπό προέδρους ή έκπροσώπους
κυδερνήσεων· Τα ταξίδκι αΰτά έ¬
παυσαν προσκαίρως νά Αναγράφων-
ται είς την πρώτην σελίδα των ε¬
φημερίδων, «πισκιασθέντα άπό τάς
ε'ιδήσεις επί τοΰ έγχειρήματος των
τριών άστροναυτών. Όπιοσδήποτε,
τα ταξίδια είς την σελήνην θά πα-
ραμείνουν, τουλάχιστον διά τίνα
χρόνον, υπόθεσις άφορωσα τάς δΰο
μεγάλας δυνάμεις.
Δύο γεγονότα έπισημαίνονται ίδί
ως είς τόν στίβον τής διεθνοΰς πο¬
λιτικής: άφ' ενός, ή συζήτησις πε-
ρί τής διιυρύνσεως τής Κοινής Ά-
γοράς, ή όποία άνεζιοπυρώθη άνά
τάς πρωτευούσας τής ΕΟΚ καί τής
ΕΖΕΑ μετά την άποχοιρησιν τοΰ
στρατηγοΰ Ντέ Γκώλ, καί άφ' έτέ
ρου, αί άμερικανο - εύρωπαϊκαί έ-
παφαί, αί οποίαι είχαν εξασθενή ■
σει επί τι διάστημα καί αί οποίαι
κατέστησαν ίντονώτεραι καί συχνό
τεραι, Ίδίιος είς τόν εμπορικόν το
μέα, μετά την αποχώρησιν τοΰ Λύν
τον Τζόνσον.
Ό πρόεδρος Νίξαν ήνοιξε τύν
διάλογον, εύθΰς μετά την ανάληψιν
των καθηκύντων του, διά τής έπι-
σκέψειός του είς Βρυξέλλας, άπ(ΐρ-
χήν τοΰ ταξιδίου του είς Ευρώπην.
"Ενα μήνα αργότερον, εσημειώθη ή
επίσκεψις τοΰ άιιεοικανοΰ υπουρ ·
γοϋ Εμπόριον, κ. Μωρίς Στάνς.
Κατά Μάϊον, άντιπροσοιπείιιΐ τής
ΕΟΚ υπό την καθοδήγησιν τοΰ κ.
Ζάν Φρανσουά, μέλους τής Έπιτρο
πής, άρμοδίου διά τάς έξίοτερικάς
εμπορικάς σχέσεις, μετέβη είς Οΰ-
άσιγκτων. Τέλ.ος, κατά τόν Ιούνι¬
ον, ό πρόεδρος τής 'Επιτροπής των
Εύρωπαΐκών Κοινοτήτιον (Ε.Ο.Κ.,
ΕΚΛΧ, Εύρατόμ) κ. Ζάν Ρέυ, με¬
τέβη έπίσης είς Ούάσιγκτων καί δι
εξήγαγε συνομιλίας επί διαφόρων
θεμάτων μέ πολλά μέλη τής άμερι-
κανικής κυβερνήσεως.
Κατά τάς άμερικανο - εύρωπαί-
κάς αύτάς έπαφάς, έσνζητήθη κν-
τών (^ραγμών είς τό εμπόριον επί
ρίως τό ζήτημα τής καταργήσεοος
τής παγκοσμίου άγοράς, καθώς καί
προβλήματα σχετικά μέ άλλους το-
μείς, όπως, π·χ. τό αΐτημα τής ά-
μερικανικής κλιοστουφαντουργίας
διά μίαν αποτελεσματικωτέραν προ
στασίαν της έναντι τοΰ ξένον συνα
γοΛ'ΐσμοΰ.
Αί συνομιλίαι αι'ταί, καθώς καί
αλ.λ.αι, αί οποίαι διεξήχθησαν μετα
ξΰ των χωρίον — μελών τής ΕΟΚ
καί άλλων έμπορικών έταίρων εξ<ο τής ΕΟΚ. κ(ΐτέδειξαν σαφώς δτι τό ξήτημα των μή δασμολογικών (δηλαδή των διοικητικών) φρα- γμών είς τύ εμπόριον, χρήζει άμε¬ σον λύσεως, τώρα όπότε παρήλθον ήδη δύο ετη άπό τοΰ Γύρου Κέννεν τυ καί όπότε δέν άπομένονν παρά 2—3 έ'τη πρό τής λήξεως τής εφαρ μογής τής τελωνειακής μειιόσεως (35% κατά μέσον όρον), ή όποία απεφασίσθη κατά τύν έν λόγο> Γΰ-
ρον.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ, ή ΓΡΑΜΜΗ
ΔΡΑΣΕΩΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ
ΧΑΡΑΧΘΗ
Ό άμερικανός νπονργός Έμπο-
γμυι
(.ιιοι·, ν. Μιυοίς Στάνς, έποότεινε
'ο
στατεντισμοΰ είς τάς έξαγοιγικάς
χώρας.
Πρό έ'τους, ή Κοινή Άγορά ώλο
κλήρωσε την Τελιονειακήν της "Ε¬
νωσιν. Δέν ύπάρχουν πλέον τελίο-
νειακοί δασμοί μεταξΰ των εξ Κρα
των - μελών τής ΕΟΚ, κοινόν δέ
δασμολογιον έφαρμόξεται επί των
εΐσαγωγών έμπορενμάτων προελεύ¬
σεως εξϋΐ τής Κοινότητος χωρών.
Τό κοτνόν αύτό δασμολόγιον — χα-
έθηκών δασμολογίιον, τα όποϊα έ-
μηλότερον τοΰ μέσου δρον των εξ
φηρμόξοντο πρό τής ιδρύσεως τής
Ενρωπαικής Οίκονομικής Κοινό¬
τητος, εμειο'ιθη δέ ετι περαιτέρω
συαφώνως μέ τάς είς τα πλαίσια
τοΰ ΓΚΑΤΤ διεξαχθεΐσας διαπρα-
γματεΰσεις — είναι άπότοκον πολι
τικών συμβιβασμών. Είς την ΕΟΚ
ΰπογραμμίζ«ται ή άνάγκη τοιούτιον
συμβιβαστικώς ϊ ύσειον καί είς άλ -
λονς τομεϊς, μή δασμολ.ογικονς.
Διά νά πραγματοπιοιήσονν πλή-
ρως την ελευθέραν διακίνησιν των
έμπορενμάτων όσον άφορά τό έσω
τερικόν εμπόριον, οί "Εξ όφείλονν
νά καθο(.ίο(,υν κοινονς κανόνας διά
τάς φορολογικάς έπιβαρύνσεις επί
των ε'ισαγιυγών, καθώς καί διά τα
άλλα προσΓατε,υτικά μέτρα. Οί κα-
νες αύτοι θά είντα έφαρμοστέοι είς
τυύς τελο> ειακοΰς σταθμοϋς των έ-
Ξ(>τερ·ικών συνόρίον τής Κοινής Ά¬
γοράς, τό άρνότερον δταν ό Ιλεγ-
χος, είς τα ε,σωτερικά σύνορα τής
ΕΟΚ θο έχη όλοσχερως καταργη-
θή.
"Οπως καί τό κοινόγ τελωνειακόν
δασμολόγιον, οί μή δασμολογικοί
αύτοι κανόνες τής ΕΟΚ θά περιλη-
φθοΰν, είς την περίπτωσιν νέον Γύ
ρου ΓΚΑΤΤ, είς τάς διαποαγμα-
τεύσεις τάς σχετικάς μέ τάς κατ'
εθνος έφαρμοξομένας παραλλήλους
διατάξε,ς υπό των άλλων μελών
τοΰ ΓΚΑΤΤ.
Καν έντός αυτής άκάμη τής ΕΟΚ
ουδείς δύναται νά προείπη ποία
συγκεκριμένα άποτελέσματα θά ά-
παρρεύσουν άπύ ενα νέον Γΰρον
τοϋ ΓΚΑΤΤ. Τό βέβαιον είναι δτι,
δι' δ,τι άφορά την ΕΟΚ, αυτή ό-
φείλε* νά επιληφθή σοβαρώς κατά
τό προσεχές ετος, τοΰ προβλήματος
των μή δασμολογικών φραγμών,
των υφισταμένων είς τό εμπόριον
μεταξύ των "Εξ Κρατών - μελών.
Ή μεταβατινή φάσις τής Κοινήί
Άγοράς θό λήςιι την 31 Δεκεμβρί
οΐι 1969. "Ε/αστον πρός τα έμπρός
βήμα θά εΙ"ο· καί βήμα πρός την
Οίκονομικτ)ν Ένωσιν.
Τό τελευταίον αϋτό σταδιακόν έν
χείρήμα τής εύρωπαϊκής ο'ικονομι -
κης Κοινότητος — προσομοιάξον
μέ μίαν τρκτυπόστατον βολίδα —
πρρΛει νά πυροδοτηθή μέ την ίδιον
ακρίβειαν όπως καί ό «Απόλλων»
εάν πρόκειται νά φθάση αίσίως άς
τόν σκοτίν τον.
Χόρστ Κόλλμαν
ται
χι καί είς τάς σχέσεις αριθμών
Π'νταξιούχιον πρός ήσφαλισμένους.
Ή διεθνώς παραδεκτή άντιοτοιχία
είναι 1 σννταξιονχος πρός 3,5 ή
σφαλισμένους.
Άπό πίνακα τοΰ Κοινωνικοΰ
Προνπολογισμοΰ προκύπτει, δτι εΐι,
την Έλλάδα ε'χομεν Ταμείον μέ 1
συνταξιοΰχον πρός 0,33 ησφαλισμε
νους, ί'ΐΐάρχει Ταμείον μέ 1 πρός 1.
30, άλλά μέ 1 πρός 1,42. Είς τό 1.
Κ.Α., ή άναλογΐα είναι 1:4,32. 'Τ
πάρχονν καί μερικαί φωτειναΐ έξαι
ρέσεις μέ 1:6,14 καί 1 7,57.
Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙ-
ΑΣ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΘΕΤΙΚΟΣ ΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΥΟΑΝΤΟΥΡ-
ΓΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Κατόπιν έγκρ σεως τού ύ -
πουργοϋ Βιομηχανίας κ. Κων.
Κυπραίου, ό 'Εθνικός Όργανι-
σμός Ελληνικάς Χειροτεχνίας
προέβη είς θετκάς ενεργείας
διά την ανάπτυξιν τής θιοτε-
χνίας καί χεριοτεχνίΰς είς την
περιφέρειαν Άρναας τής Χαλ¬
κιδικής. Ούτω ό ΕΟΕΧ παρεχώ¬
ρησεν είς την "Ενωσιν Βιοτε-
χνων περιοχής ΆρναΙας 50 ύ -
φαντουργικούς ίστούς, άζίας
40.000 δραχμών, διά την κατα¬
σκευήν χειροποιήτων ταπήτων
καί φλοκατών τοϋ επιχωριάζον-
Γος τύπου, έπίοης δέ ένίοχυ -
οεν οΐκονομικώς τάς 50 ύφαν-
τρίας — μέλη τής έν λόγω ενώ
σεως δ'ά την προυήθειαν πρώ-
των ύλών, πρσιρερόμενος, διά
των τεχνικών κΰΐ καλλιτεχνι-
κων ύπηρεσιών τού, νά ύποβο
ηθήση καί ουμπαρασταθή τούς
οΐκείους χειροτέχνας είς τάς
προσπαθείας των πρός βελτίω¬
σιν τής ποιότητος καί προσγυ¬
γήν τής έμπορίαας των προ>όν
των των.
Κσ-
ΡΩΣΟΙ ΕΡΕΥΝΟΥΝ
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΤΥΡΦΗΣ
ΚΑΒΑΛΑ. — Άφίκοντο είς
6άλαν Ρώ^3ΐ τ:χν.«οί, κατόττ.ν -π^οσ
λί της ΔΕΗ, προκε μέ^ου νά
τα όπτο&έματα τής τύρ-
φης είς τα τε άγη των Φ'λίηττ^ν,
ΟΙ Ρώσοι μετέβησαν έττϊ τάπ·3υ κ-αι
ιτραέδηααν είς μίαν πρώτη ϊρίυναν
τής ττεοιοχής. Σηιμειωτέον δτι ερεύ¬
νας διά την τύοφην διε εργο^ν καί
'|_ριλ3.5οϊ τεχνικοί, διά λογαριασμόν
γεραανικής έταιρείας.
ΧΓΗΜΑΤΟΔΟΤΕΠΆ1
Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΠΡΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
ΛΔΙΑΘΕΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
Είς την Εφημερίδα της Κνβερ-
νήσεοις (φύλλον 172, Α') εδημο¬
σιεύθη σύμβασις, διά τής οποίας
Λαρέχεται ή εγγύησις τοΰ έλληνι-
ίΐοϋ Δημοσίου πρός την Τράπεζαν
τής Ελλάδος διά την ύπ' αυτής
χρηματοδύτησιν τής Άγροτικής
Τραπέζης διά τοΰ ποσοΰ των 80
έκατομμυρίίον δραχμών, πρός συγ¬
κέντρωσιν υπό τοΰ Έθνικοΰ Όργα¬
νισμοΰ Καπνοϋ των ευρισκομένων
είς χείρας των παραγωγών άδιαθέ
των καπνών, έσωτερικής κατανα-
λώσεοος, εσοδείας 1968.
ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡ ΟΦΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟ ΣΤΟΤ ΚΡΑ ΤΟΤΣ
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΓπΑΡαΓωΓΗΣ ΚΡΕΑΤΟΣ
ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩ ΣΙΝ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓΕΙΟΤ ΓΕΩ ΡΓΙΑΣ
Ή αίίξη^ις τής τταιραγωγής κρέ-
ατος αποτελεί ίνα των 6ασικώ
στόχων τού ττρογράμματος άναπιτύ
ξε^ος τη·; κτηνοτροφίας, ύΐτογραμμ!
ζΐται είς ανακοίνωσιν τοΰ ι>ιτουρ-
γε'ιζ:ι Γεωργίας
Είς την ανακοίνωσιν του τό ύ-
ιτουργίΐον — είς απάντησιν σχετι¬
καί δημοσιεάματος τοθ «Χρήμα-
•Ός» τήζ 3 — 4 Αύγουστον τρέχ.
ίτους — τονίζει δτι διά την αθξη
σιν τής παοραγωγής κρέατος. έλα¬
βε σειράν μέτρων καΐ εΐδΐκώτερο ·
1. Παρέχεται εισοδΐΊματ *'■) έν!-
οχυσΐ^ είς τοθς εκτςοφ·;Τς ττίΐχυ ο-
μενων μόσχων έκ 1,5 — 2 δρχ. ά¬
νά χιλιόγρατμμον ζώ^τος βάρους έφ'
δσον τα ι/π' οί τώ διατηοοίιμενα
ζώα ύττερδαίνουν όντιστοΐχως τα
300 και 400 χιλ όγραμμα ζώντος
βάρους ττρό τής σφαγης τ^ν.
2. Παρέχετσι είσοδηιματ κή ίνί-
σχυσις είς τοθς ίκτοοψεΤς παχ,-νο-
μένων χοίρ^^ έκ 1,5 δ:>χ. Α α Χ -
λιόγραμμσν ζώντος δάρους έφ' δσεν
οί ι/τ' αυτών διαττηρούμενοι χοΐροι
σφαγο3ν είς ζών 6άρος 90—ΠΟ χι
λιογράμμων.
Έξ δλλου, άπογρσμμΐζεται δτι:
—Εξεδόθη τ5 ύπ' άοιδ. 43)68 Ν
Δ δ'ά τού όιτοίου ■πα.οίχα· ται εΓ-
διχά οΐκονομικά κίνητρα διά τούς
χοιοοτρόφους, οί όποϊοι προτίθΐν-
ται νά δοιιιουργήσον^ έκιμ&ταλλει.-
σεις άνατταραγωγής δελτιωμίνων
φι>λώ« χοίρχν δυνσιμκέτητος ανω
των 500 χοιραμητέοων η τοιαύτας
πϋίχύνσ:ως χοίοω^ άνω των 2 00Ο
κεφαλών ετησίως.
—Έττρογραμματίσ5η, Ιζ άΛΑου, ΐ"|
Τδρυσις κέ/τριο παοαγωγής «ρία-
τος πθΌλ;ρ κοθ .πΐ σι/νεταιοιστικης
Φάσεως, τα 6π;ΐα ττροδλέπεται νί
έπιδοτηθοΰν μέχρι 40% τής «ί^ξίο,ς
το} έ,ξοπλισμοϋ καί έν γένει των
έγκαταστασίών τω;. Ή ίταιϊότησκ,
πρόκειται νά ανέλθη είς 10 έκατοιι
μυρ α δρχ.
—·Κα.τ6-τι συ,εργασιας μϊτά γοι)
Ι'εωογικο3 Άκολο03ου τής £ν Άθί
να ς το-εσδείας των ΗΤΑ κσ.ΐΓ.ι_-
τΐσ9ΐ] πρόγραιμμα έργων ϋττο·δΓμής
Κτηνοτροφίας έκ Κεφαλαίων ρειι
στοποιή^εως. εΙσο^(3έ>των ττλεονα-
σμάτων ΗΠΑ, συ^ολικο") ΰψ;υς 70
έκαταμμυρίω δΐχ Άττό των άοχών
τυ^ παοελθόντος ίτευς ^ςχυίν ή
έφαρμογή ενός ττρ^τύττου προγρΑμ-
ματος έφηρ^οσμένης ερεύνης διά
την ανάπτυξιν της Κτηνοτροφ'ιας
εΐξ θΕσσαΛίαΐί, έν συ εργασΐα μι-
τλ των υπουργείων ΣυντονισιμυΟ
κατΙ Γεωργίας ώς κα! τοό Όργο.νι-
σμοθ Οϊχονομικής Συν:ργασ!ας και
Άναπτύξεως (ΟΟΣΑ)
"Ολως Ιδιαιτέρα μέριμνα ίλήφθη
δ'ά τήι ζωοτεχνικήν βελτίωσιν τήι,
άγελαδοτροφίας. Πρός τοίττο· ίφαρ
μόζίται οίδικόν πρόγ.ρα,μμα τεχνη-
τής γονιμοττοιιρεως των άγελάθο^
πρός αθξησιν τής παραγωγής κρί.
ατος καϊ γάλακτος 'Ενδεικτικώς
σημειεθται δτι ό άριθμός των γυ-
νιμοττοιηθεισών τεχνητώς άγελάδίο·
κατά τό ϊτος 1968 ανήλθεν είς
320 897 έναντι 842 τοθ ετους
1945. Έκ των ανωτέρω συιάγεται
δτι δασιική κοοτ;ά3υνσΐς τώ ίν*ρ-
γειών τοθ ίττουργεϊου Γεωργίας εΤ-
ναι ή αύξησις τής έγχωρίου παρα-
γογής κρέατος. ΕΤναι, -ΐτΐάγματι.
αξιοσημείωτον τό γεγανός δτι ή
παρσγωγή κρέατος εί·; την χώραν
μας ηκολούθησε κατά τα τελευταία
Ετη σ^νεχή άνεδικήν πορείο . ΟΓ
τως ή έγχώριος κρεατοπαραγωγ.Ί
ηυξήθη άπό 200.2(23 τόννον, τδ £
τυς 1963 ςίς 260.683 τό Ιτ>~,
1968, ΠαιραΑλήλως, δμως, έαηιμε ώ-
θη ά^ματώδης δνοδος είς την κ«-
τ^νάλιοσιν κρέΐχτος. συνεττεία κι;-
ρΐως τής ά.υψώσεως τού βιοπκυο
επιιτέδου τοΰ έλλη ιικοΰ λοιοί καί
δευτερευόντως τής αυξήσεως γοΟ
τλΐ)θυσιμοΟ καί τής τουριστικής κι¬
Λ<χραικ.τηριστικ6ν εΐκαι. φ ται έν συ/εχεϊα, τό γεγο.ός δτι η κατά κάτοικον καταίνάλωσις κοεα- τος Λνηιλθε είς 43 χλγρ. τα Ετος 1968 ϊναντι 31 χιλγιμ. τοθ Ετθυι, 1963 (αύξησις 38,7%). ΆπτοτέΛϊ- σμα τούτου είναι νά μή καλάτ—ων- ται αί ηύξηιιιέναι άν&γκαι τής άγο· ρβς καί νά εΐσάγωι ται σημαντικαί ττοσάτητες κρέατος έν τ^σ έξκτε- ρικοθ. Πρέ,πει. έν τούτοις, νά ση¬ μειωθή, έν ττροκειιμένω. τό γεγονός δτι α! είσαγωγαΐ κρέατος ώς και έιι γίνει των κτηνοτροφ «ών ποοιό - τιον δέν έττιδροΰν δυσμενώς, ^ς κατά τό ιτα::€λ3ον. εττϊ τοθ πρ;γράμ ματος άνοπττύξεως της κτη οτροψ. άς. διότι αθται εγκαίρως ρυθμιζον τ^ι ή Λ^αστέΑΧΐΛ>νται. ίφ' δ)ο» υ·
φίστανται άπο36ματοτ 6>μοει6ών έ·)
χωρίων τθ'θύτων, συμφώνως ποός
σχετικήν όπτόφασι τής ΕΣΟΠ. "ι
πδ τό ·πνεθιμα τεθτο Εξει5ό>η καί ό
Α.Ν, 103)67 «ττίοί έπιβολής άντι
στοβμιστικής εΐσφοράς έττι τω» εΐσ
αγομένων κτιίνθτροφικών ττροϊόν-
των» πιρός ττροστασίαν τής έγχο>·
ρίου ττοοραγωγής έκ τώ. εΐσαγαμέ-
νων τροιόντων είς άνωμάλως χαμη-
λάς τι,μάς (Ντάμττινγκ). Χαρ ς είς
τό μέτρον τούτο, ^προστατευθή, εί
δικώτερον ή κρεατοπαραγωγή ττουλε
ρικών, μέ ώποτέλεσμα την μείΐοοιι'
τώ εΐσαγωγών κρέατος πουλϊρικοΰ
κατά τ ό παρελθόν.
Τέλος. δσον άφορά την έγχωρι-
ον τταραγωγήν γάλακτος ιταρέχεται
ή πληροφορία δτι αθτη καίτον- ηύ
ξήθη κατά τα τελευταία £τιι δέ»
συ/ετέλεσεν είς την επίτευξιν £ηα}>
κεΐας είς γαλακτοκαμικά ττροϊόντα.
Βειδαίως, είς ώρισμέ άς περιοχάς
ύφ ίστανται πλίονάσμαιτα. Ιδίως ο-
γελαδινο"; γάλαχτοςι τό όττοΐον ά-
ττοοροφοθν αί Ιδρνθείσαι 6ιομτ>χα-
νίαι γάλακτος, παράγουσαι γαλα-
κτοκομιχά προίόντα τα σττοΐα ούναν
ται νά χαρακτηοισθοΰν εφάμιλλα
τώ εύρωιπαΊκών όμοειδών τοιούτον.
Συνεπληρώθη δευτέρα δεκαετία
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ε, 0. Κ, - ΑΦΡΙΚΗΣ
Μεγαλυτέρα χρηματική βοηθεία
ΒΡΎΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ). — ΑΙ ^ώς συνήθεις πιστώσεις (έκ, μέ-
17 άφριθανικαΐ χώραι καί Λ Μα-
δαγαοκ'άρη, αί οποίαι είναι συ-
νεταίροι τής ΕΟΚ άπό δεκετίας
θά συνεχίοουν την κοινήν πο¬
λιτικήν άνάπτϋζεως μέ την Ε.
Ο.Κ. δι' δλλα πέντε έτη. Ή νέα
σύμβασις, μονογρ'αφηθεϊσα είς
Λουζεμβοϋργον, ύπεγρ ά φ η
τόν Ιούλιον 1969 είς την Για-
ουντέ (πρωτεύουσαν τού Καμ£
ρούν) από τα 24 συμβαλλόμε -
να μέρη.
Ή έν λόγω σύμβασις προβλέ
πει νέαν χρηματικήν βοήθειαν
ώς «αί την διατήρησιν των έν
Ισχύϊ πλεονεκτημάτων διά τάς
είσαγωγάς προελεύσεως των
συνεταιρικών χωρών. "Οσον
άφορά τα προγράμματα άνα¬
πτύξεως — τα προγράμματα
αύτά προτείνονται άπό τούς
ενδιαφερομένους σονε τ α ί-
ρους — ή Ευρωπαική 'Επιτρο-
πή (υπό την Ιδότητά της ώς
διαχειριστοΰ τού Εύρωπαικοΰ
ΤαμεΙου Άναπτύξεως) θά δό -
ση προτεραιότητα είς την έκβι
ομηχάνιστν. Μέχρι τούδε, ή δι-
άρθρωσις, ή παιδεία, ή δημο -
σία ύγιεινή καί ή υποστηρίξη
των τιμών των άγροτικών προ·
ιόντων ήρχοντο είς την πρώ¬
την σειράν.
Είς τα πλαισια τής νέας Συμ¬
βάσεως τής Γιαουντέ, ή όποία
— μετά την βραδείαν διαδικα¬
σίαν κυρώσεως άπό τα 24 Κοι-
νοβούλια — θά τεθή έν ισχύϊ
κατά Γά μέσα τοΰ 1970 καί θά
εφαρμοσθή μέχρι τοΰ 1975, τα
συνεταιρκά κράτη θά λάθουν
738 έκατομμύρια δολλαρίων
(1964—£9: 620 έκατομμύρια -
δολλ.) υπό μορφήν έπιχορηγή
σεων μή έπιστρεπτέων, 80 έ -
«ατομμύρια δολλ. (1964—69:
45 έκατομ. δολλ.) ώς εΐδικά δα
νεια καί 90 έκατομ. δολλαρίων
(1964—69: 64 έκατομ. δολλ.)
ρους τής Τραπέζης 'Επενδύσε
ών τής ΕΟΚ).
Έν συγκρΐσει μέ την Ιην
Σύμβασιν τής Γιαουντέ, ή χρη-
ματική βοηθεία ηυξήθη κατά
178 έκατομμύρΐα δολ λ ά ρ ι α.
Ή στήλη ((Συνεταιρισμ6ς» τοΰ
προϋπολογισμοΰ τής ΕΟΚ θά
φθάση τα 1000 έκατομμ. δολλ.
κατά τα 5 προσεςχή ετη: 918
έκατομμ. δολλ. προορίζονται
διά τα 18 συνεταιρικά κράτη
καΐ 82 έκατομμ. δολλ. διά τάς
ύπερποντΐους περιοχάς τάς έ-
ξΐαρτωμένας άπό την Γαλλίαν
καί την "Ολλανδίαν.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝ)ΣΜΟΥ
ΕΟΚ — ΑΝΑΤΟΛ. ΑΦΡΙΚΗΣ
ι
Συγχρονισμός μέ την Σύμβα
οιν τής Γιαουντέ. Άλλά, μό¬
νον παραχωρήσης διά τό έμπό
ριον
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) . — Άντι
προσωπεία τής Κοινότητος τής
Άνατολικής Άφρικής (Κένυα,
Οϋγάνδα, Τανζανία) έφθασεν
είς συμφωνίαν, τόν "Ιούλιον,
μέ αντιπροσωπείαν τής ΕΟΚ
υπό την καθοδήγησιν τής Εύ -
ρωπα'ικής 'Επιτροπής, διά την
παράτασιν τής Συμβάσεως Συ
νεταιρισμου, τής ύπογραφεί-
σης πρό ετους είς Άροϋσα
(πρωτεύουσαν -τής ΤανζανΙας)
καί ληξάσης τόν Μάϊον τοϋ
1969. Ή νέα συμφωνια θά υπο¬
γραφή μετά τάς διακοπάς καί
θά παραμείνη έν Ισχύϊ μέχρι
τοΰ 1975. Ούτω, 20 άφρικανι -
κά κράτη είναι συνεταΐροι τής
ΕΟΚ. Ή Άνατολική Άφρική
δέν έπιζητεϊ χρηματικήν βοή¬
θειαν, άλλά θά καρπωθή σημαν
τΐκά τελωνειακά πλεονεκτΛμα-
ια διά τάς έξαγωγάς της πρός
την Κοινήν Αγοράν.
Χ. ΠΛτερς
ΛΝΩΝΥΜΟΣ ΜΕΤΑΛΑΟΥΡΠΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Δ, & Α, Ν. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ
Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1967
1963
1967
1968
ΙΙάγιον
Μετοχ. Κεφάλαιον
1
096
620
—
1
096.620.-
'Κγκ.ιτ ισκίσεις 3.779
655
60
3 797.919
,60
Τακτ. άποθεματιχόν
400
825.
60
400.825,60
Με'ιον: ά.τοσβ)σαι 3 ΟΗ
ι·40
60
762.715.— 3,034 940
,60
762.979.-
"Εκτ. άποθεματιχόν
2.
269
321
75
2
269.321,75
Άποθεματικόν Ν, 4002)59
ι Ιιστωτα'ι
1.
584
389,
35
1
584 389 35
Μηχανήματα 4 529
708
60
4.556.868
,80
2
571
273*,
40
848.516,70
'νν.ε'ΐον: άποοβ)ντα 2.186.
755,
80
2.343 952.80 2 186,755
80
2 370.113.-
Δάνειον Τραπέζης
1
178
580
—
1
025.076.—
Χαρτόσημον όφειλόμενον
118
587,
20
105.404,20
Οί/οδομαί 2.332
398
70
2 332.398
,70
Κρατ. υπέρ τρίτων
80
207
50
68.9^8 —
Μεϊον. άτοσβ)σαι 1.064
274
6ί!8 124,70 1.661.274
668.124,70
Φόροι πληρωτέοι
12
486
—
33.754.-
Φ.Κ.Ε. πληρωΐέος
Γραμμ. πληρωτεα
52.792.—
"Επι.ιλα καί Σκιύη 36
263
, _
36.263
.__
5
920
478
—
5
396.207,—
Μεΐον: άποσβ)ντα 16
607
---
19.656.- 16.607
. —
19.656.-
31κό,ιιδα
292.757 — 2 ·2.757
,—
292 757.-
Κυκλοφορούν
1) Ένσώματα άγαθά
Λ'. 5 Κιι ι
1 616.066,50
2.821,507.-
Προ ι όν τα
1 507.553,20
780.220,20
'Υποπροιόντα
104,024.-
178.613.—
Άνταλλακτικά 12
351
_
30.800.60
ΚαΓισιμα 3
512
_
4.325 —
Βοηί). ύλικά 4
650.
—
20.513.—
21.847.-
'Εμπορε.ύματα
110.555.-
123 582 —
2) Αιαθέσιμα
Τράπεζαι λ) σμός ϋψεως
4.461,50
924.288.80
Ταμείον
225.557,60
154.003,15
Ά) Κίσ,-τρακτέαι άξίο
ι
Γραμμ είσπρακτέα
146 582.-
522.577.-
Γρ
η τολύτιμος ίδιό-ης του
ΤΟ ΓΑΛΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟΝ ΑΝΤΙΑΟΤΟΝ
ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ ΕΑΟΝΟΣΙΑΣ
Τι
{, — Κατά τα τελευταία
διεδόθησαν ευρύτατα είς όλό-
νοι
τον
Ιΐολλαί
χής παραβιτολογίας.
νεαι επιστημονικαί πιστο -
;, ί« ίλλοι·, σχετικώς πρός
ίΐι'ι την έκίιασιν διαδεδιι
■ν(ον γυοιον μέ παρασιτικην αίτί
„» (Π'ίτέλεσαν είς τί) νά αναπτύ¬
ξη ίΐιίβν-ής έπιστήμη άποτελεσμι/
τι/»
(ΓΗΐίί'ΐ'
αίβη. πρός καταπολέμησιν των
στών καί έπικινδΰ
οΐνων γνιχστών καί έπικινδΰ -
ϊοιμΛν. Είς την Όιιοσπονδια-
1, Αημοχιχιτί'ΐν τΐΊ = Γρρμανίαο
10ίι {«οβτηρίζοντ'" ΐδιαιτέροις αί
ι0Υαοίαι διά την (τυσιολογικήν .τ ι-
«ιοπολογίην (χλ.άδος τής νοσο/.ο
ώ; *>>' όβχολείτηι μέ τα παράσι-
ι'κατέλαβεν Ίθΰνοΐ'σαν θέσιν ό
»)άδο; «ί'Τ'»; ίί'^'νών. Είς έν συ
,ίίίΐοντής γΡΟΐκινιχης έταιοί ι;
ί,,Ί την παρασιτολογίαν είς την
]!οννην, ποϋ συμμετείχον διάση -
ιιοι Γί?μ«νοί επιστήμονας, εύρον
ικνά/.ηΑ' Γ'ιπί|χ>1σιν είς τόν ειδικόν
Ιατρικον κλάδον αί είσηγήσεις κα'
αί Λμιλίαι τώ μελών τού συνεδοί
όν.
Οί Γερμανοί επιστήμονας πρεσ-
ίίΐΗΛ'ν γενικώς είς τάς ερεύνας
Τ,ον ότι ή ένιιλλαγή τής ΰλης τού
όργανισμοΰ ποϋ καλλιεργεϊ τύ πά-
οόυιτον, ?χει πρωταρχίκήν σημασί¬
αν διά την καταπολέμησιν των πά-
ςιασίτων. Ό παρασιτολόγος Δρ Β.
Κρετσμαρ, έκ τοϋ τρυπικοΰ ίιιτρι-
■/οθ Ινοητοίτου είς Τυοίγγην, ήδυ
νΐ|8η τοιοντοτρόπως νά ενισχύση
προηγούμενο. άποτελέσματα έρευ
ών ποΰ έπιστοποίουν την στενήν
ποΰ ΰπάρχει μεταξΰ τής ΰ -
ι; μιάς ωρισμένης διταμίνης
χα'πή: εμφανίσεως τής έλονοσίας.
Τα Ρ-άμινο6ενζοξέα (πάμπ) είναι
ιιία οϋσία άπαραίτητος διά την ονν
τηοηοιν των παρασίτων (μικροβί
όν) τη; έλονοσίας. Εάν λεΐπη ή
οΜα (πάμπ) έκ τοϋ όργανισμοΰ
τοθ άνθρωπον, είτε των ζώον, δέν
ίίνοι δΐΎατή ή μόλυνστς έκ τής ϋ -
τοΰλου αυτής ασθενείας.
Οί έ.ιιστήμονες προέβησαν ήδη
«{ό ίτων είς την διαπίστοισιν ότι
(| .τεριεκτικότης τοΰ γάλακτος είς
θυσίαν «πάμπ» είναι έξαιρετικώς
αίΐωμένη· Κατά την έκβασιν τής έ-
ίονοσίος ήτο π.χ. δυνατόν νά πα-
οοτηβηθοΰν εΰνοικά άποτελέσματα
οίον «πεδάλλοντο οί άσθενεις είς
•(ώαποτροφίαν. Ό Δρ Β. Κρέτ-
νμβί! ηδυνήθη- μετά τα πρώτα ά-
ιοτελέοματα ποΰ είχεν επί τοωκτι-
Λτΐέδειξαν οί νεώτεραι ίρ'ο
κων, νά πιστοποιήση είς ερεύνας
με μικρά παιδία είς την Νότιον Ά-
φοικήν, δτι τα βρέφη πού έθήλαζον
μητρικόν γάλα έπροστατεύοντο πο-
λύ περισσότερον έκ τής έλονοσίας
άπό τα άλλα παιδία. Τα μικρόδια
τής ασθενείας δέν είχον την άπα -
ραίτητον βιταμίνην διά την συντή
ρήσιν αυτών. Ή έλονοσία ήτο δυ¬
νατόν, έξ αλλου, νά εξελιχθή είτε
νά περιορισθή μόνον έκ τής διαφο-
ρετικτΐς ρυθμίσειος της πυοότητος
Ρ-άμινο6ενζοξέων είς την διατρο¬
φήν. Ώς άπέδειξε δέ ό Δρ 13. Κρέ"
τσμαρ, είς τα άποτελέσματα αύτά
δέν ίπαιζε ρόλον ή μεγάλη περιε -
κτικότης λευκώματος (προ)[είνης)
είς τό γάλα.
Ή γαλακτοτροφΐα δέν έπιδρα έν
τούτοις εύνοϊκώς μόνον κατά τής
έλονοσίας. Ώς επιστοποίησεν ό Δρ
Χ· Βέρνερ, τής Όμοσπονοιακής 'Τ
πηρεσίας 'Τγιεινής τοΰ Δυτ»κυΰ Βε
ρολίνου, κατά τα πειράματα αΰτοϋ
επί μυών, είναι βννατόν νά περιο¬
ρισθή σημαντικώς ό κίνδυνον έκ
του αικροδίου τής τοξοπλασμίόσε -
ως διά τής γαλακτοτροφής τοΰ δυ
νανισμοϋ πού καλλιεργρΐ τοξοπλά
<%μ(ΐτα (παράσιτα). Τα τρ<»κπκά ποΰ ύπεβλήθησαν είς γαλακτοτροφί αν παοουσιασαν 40 τοίς εκατόν με γαλύτερον ποσοστόν άνθεκτικότη - τος άπό ίΐ,τι παροΐ'σΐασαν, τα τ(>π>-
κτικά ποϋ ΰπεδλήθησαν είς την συ
νήθη διατροφήν. Ή αφθονος είς
προιτείνας (λεύκωμα) Λιατροςήπε
μΐώρισεν έπίσης την εξέλιξιν τοΰ
αικροΓιίου τής επικινδύνου δυσεντε
ρικής ένδαμοιδάδος (άμοιδάδω
σις).
Αί νέσ* πκττοποι·ήσεις έκ των έ-
'ΰν τίς παβαονΐολογίας έ'χοι ■
εξ(ΐιρετικήν σημασίαν ί5 άλλου διά
την βιομηχανίαν φαρμάκων τής Ό
ίΐοσπονδιακής Δημοκρατίας τής
Γερμανίας καί τοΰ έξωτ«·ρικοΰ. Μό
νόν δέ οταν καταλήξουν αί ερευ -
ναι είς νέας πιστοποιήσεις ώς πρός
την επίδρασιν τής έναλλαγής τής
υλης είς τόν οργανισμόν τοΰ άνθοώ
ποΐ'. είτε είς τόν οργανισμόν των
ΐο'χον επί τής μολύνσεϋ)ς, θά κατα¬
στή δυνατόν νά άναπτυχθοΰν νέΊι
φάρμακα ποίι νά λαμβά"νουν ΐ'π' ο-
ι|»ιν ολους τοΰς δυνατοΰς Λαθμοΰς
επιδράσεως καί νά συντείνουν είς
την αποτελεσματικήν καταπολέμη ·
σιν των νύσιον πού όφείλονται είς
παοάσιτα. .
(Μετάφρασις Κ.Δ.Π.)
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΜ ΙΣΜΑ
ΣΠΟΥΔΑΙΟΝ ΒΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ.
ΠΡΟΣ ΣΤΕΝΩΤΕΡΑΝ 2ΤΝΕ ΡΓΑΣΙΑΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ
ΙίΡΪΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) — Κατό-
Λΐν μακοας συζητήσειος επί τής οί- [
ίονομιχής πολιτικής, οί νπουργοί !
ΐϋν Οικονομ»κων των "Εξ κατέ-
'ηξαν, χατά την συνεδοίαν τού
1νμ6ον/.ίου ύπονργών τής Ε.Ο.
Κ. τόν Ιούλιον είς Βρνξέλλας,
ίί; θετικά άποτελέσματα. Άπεφάν
βησαν ΰμοφώνιος υπέρ μιάς δια-
ίι«αοία; διαδουλεΰσεων είς την
•ΐίφΒτωοιν καθ' ήν εν Κράτος —
|ΐ£ί.ος θά ηγετο είς την λήψιν 6ρα
ΪΜΐΙοθίβμων άποφάσεων σινεπα-
Υβμΐνων άμεσον αντίκτυπον επί
"Ι» οΐκονομίας άλλ.ιον μελών τής
^οινής Άγορας.
Κι; τδ μέλλον θά διεξάγιυνται
«ποθιαγαί άπόψειον είς τα πλαί-
*λ ΐών ε'ι&ικών Επιτροπών τής
ϋ.Ο·Κ, νομισματικής πολιτικής,
•ιολιτικής προύπολογισμιοΰ καί πο-
Μτικης συντελεστων, εάν μία έκ
'δ* εξ χιι6εονήσεων ή ή Εύροιπ<χι "Ι Έπιτοοπή τό ζητήση. Τοιούτος ΜΧ<ινισμός έλειτοΰργει μέχί/ι τοΰ- '!' άλλά μόνον οιά μακροπροθέ- 'ΝΛ'ς π«ο)το6ουλΙας έπηρεαζούσας "^ μέλη τής Ε.Ο.Κ. Ή δίεξαγίυγή δια&ουλεύσειον ·« έπίσης νά προκληθή διά οθεσμίΐ έθνικά μέτρα, τα θά ηδύναντο νά θέσουν έν την εσωτερικήν ή την έξω ίσοοςιοΐΐίαν αυτής ταύτης 1ΤΙ5 ίθνιχής ο'ικονσμίας. ^ι« τάς σπουδαίας ή έπειγοΰσας 1Ε0(Λτΐι)οειςι θά δύναται νά σνγ- "ΐ°ί| τό Συμβούλιον ΰπουργων ]'"ν ^ύρωπηϊκών Κοινοτήτοιν, τό «οίον όφείλει τότε νά σννέλθη πά Ι ΣΧΕΔΙΟΝ ^ΑΧΤΙΙΡΟΘΕΣΜΟΤ •ΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ , Π σι'νϊυγα<ή« εις τον χοηματι- ι/Τ°^α' Ρι? τήν πρώτην σειράν. Λατα την αυτήν συνεδρίασιν, 0 «νμβούλιον ΰπουργων κ.ατέλη- ν Ε^ζ μίαν κατ' αρχήν βυμφωνί- ™ν *ια την εγκαθίδρυσιν συστήμα- £ ? *(Κΐχνπροθέσμου βοηθείας μετα Χ" τδν Χωριόν — μελών τής Κ. υ'κ· Ή Έπιτρυπή τής Ε.Ο.Κ., 1 αποτελούμενη άπό τοϋς διοικήται Τραπιζών — 6 πρό "«ι οί πρόεδροι τ<Όν Έ- τής Ε.Ο.Κ. διά την νο- εσμον οικονομικήν πολιτικήν, Ιον"*" δ'" ΐί|ν ""^""ήν )Μ?«υΛο- θ καί την πολιτικήν ουντε- "Είχ°ν τοϋ Συμβουλίου _ βά καθορίση τάς λε "γ·ε[ας έ(ΐαρμογής τού συστή- ? ύ "°ί*«τικϊ|ς έντσχύ- μέ τα προονασ,εο ΙνΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΤΡΤΝΣΙΣ ΤΗΣ ΕΟΚ Έξακολουθεϊ νά παραμένη φλί- γον τό προβλημα. στενιοτίρας χρη ματικής πολιτικής, ίδίιος λόγιο του κινδύνοτι πληθορισμοΰ, τόν οποίον προκαλεϊ ή ϋπερϋολική ζήτησις α¬ γαθών, έπικρατοΰσα είς ωρισμέ¬ νας χώρας — μέλη καί είς την ό¬ ποιαν μύλις κ.α"ι κατορθώνει νά άν- ποκριθή ή παραγιογή, εχει δέ ώς συνέπειαν την «νοδον των τιμών δταν ή ϊντονος αύτη ζήτησις έξ- ακολουθεϊ. Τό Συμβούλιον έπελή- φθη καί τοΰ προβλήματος αυτού καί απηύθυνεν εις τάς εξ κυβερνή- σεις έκθεσιν τής 'Επιτροπής, σχε¬ τικήν μέ τάς τάσεις πληθωρισμοΰ. Ο Πρόεδρος τής 'Επιτροπής ν.. Ζάν Ρέύ, εδήλωσεν είς, Στρασ- βοΰργον τόν Ιούλιον, δτι ή Έπι- τροπή θεωρεϊ ώς απολύτου προτε¬ ραιότητος τα ζητήμαια νομισμιιιι- κης πολιτικής. Έξ άλλου, δ έκ ιών μελων τής 'Κπιτροπής κ. Ραιύμον6ος Μπάι>,
είς την άρμοδιύτητα τοΰ όποίου ί»
παγονται τα θε'·ματα νυμισματικης
πολιτικής, ομιλών έν Λονδίνο) κο
τα τύν ίδιον μήνα, σχετικώς με
την «Συνεργασίαν επί των νομι-
σμ«ΐτικών Ιητημάτ(ον>, διηυκρίνη-
οεν δτι ό νυν ΰφιστάμενος μηχα
νισμός τής Ε.Ο-Κ. δέν άρκεΛ δια
νά έξονδετεριόση δλ.ας τάς διατα¬
ραχάς τής νομισματικής Ισυρρυπί
<<ς, των όποίιυν τα αϊτια εύρισκον ται συχνά εξω των όρίιον τής Κοι¬ νότητος. ΙΊενοπέρα συνεργασία ίπί των θεμάτων αυτών είναι, ίν πάστ| ,ιι·- ι/ιπτώσει καί ιδίως μετά την δΐΐύ ρυνσιν τής Ε.Ο.Κ., δ άπαραίτητος όρος διά την επίλυσιν των Λρυ- βλημάτων τα όποία θά τεθοϋν πρό τής οΰτ(υ διευρυνθησομένης Κοινό τητος. ΧΟΡΣΤ ΚΟΛΛΜΑΝ ΝΕΟΝ ΤΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ Εγένοντο τα ίγκαίνια τοϋ δρτι ίδρυθέντος ΰποκαταστήματος Κολιο νακιίου τής Τραπέζης 'Επαγγελμα- τικής Πίστεως, τα γραφεΐα τοΰ ό¬ ποίου έγκατεστάθησαν επί τής όδοϋ Κανάρη 23. Κατά την τελετήν των έγκαινί- ων ωμίλησε δ γενικός διευθυντής αυτής κ. Α. Παπαβασιλεΐου, ό ο¬ ποίος Ανέπτυξε τάς έπιδιιόξεις καί τούς στόχους τής Τραπέζης υπό την νέαν μετοχικήν αυτής σύνθεσιν· Ώς γν<ι>στόν, ή 'Εθνική Τράπεϊα
τής Ελλάδος έλέγχει ήδη μετοχι-
κως πλήριος την Τράπεζαν 'Επαγ
γε)νμίΐτικής Πίστεοις, τής οποίας ε
χει Λγοράσει τό σύνολον σχεδόν
των μετοχών.
ΕδημοσιεύδπΌ «Κοινωνικάς Προϋπολογισμός»
ΠΕΡΙΟΣΘΗ Ο ΑΡΙΘιΊιΙΟΣ Τί),Ν ΑΣΦΑΛ1ΣΤΙΚΩΜ ΤΑΜΕΙΠΝ
Κα1 πιθανώς δα καταργηδοϋν οί κοινωνικοί πόροι
Αντΐτυπα του 6ιά πριότην φοράν ι εργασίας είς τούς επιστήμονας καί
εφαρμοζόμενον) «Κοιν(ονικοϋ Πρου-
πολογισμοϋ (έτους 196!)), παρέδω¬
σε, ό ΰπουργός κ. Λ. Πάτρας είς
τοΰς έκπροσώπους-τοϋ Τύπον.
Είς όγκώδη τόμον 942 σελίδτον
περιλαμδάνονται οί προϋπολογι¬
σμόν (ώς «αί ή λεπτομερής άνάλ.υ-
οις το>ν), περίπου 950 Ταμείιον νο
σοκομείων, άσφαλιστικίόν όργανι -.
ομών καί λοιπων φορέο)ν κοινωνι -
κης προνοίας. Ό κ. ΰπουργός ετό¬
νισεν, δτι διά τής συντάξεως καί
τής δημοσιεΰσεο)ς τοΰ Κ.Π., ε'ισά-
γεται ενας Θεσμός δημοκρατικής
θεμίλίώσεως τής άσκήσε<ος της κοινωνικάς πολιτικής. Τουτο συμ- βαίνει, διότι οί ήσφαλισμένοι, οί συνταξιοϋχοι καί οί διοικοι'μενυι θά δύνανται νά γνοιρίζουν έφ' εξής ποία είναι καί πώς διατίθενται τα εσοδα τής Κοινωνικής Άσφαλίσε- ο>ς, ποία είναι ή κατάστασις ή οί-
κονομική καθ" έκαστον ετος, των
φορεΌιν Κοινωνικής Άσφαλίσεοις,
ποία είναι ή συνολική δαπάνη διά
την προστασίαν τής ύγεΐας κίά την
κοινωνικήν πρόνοιην.
Εις την συγκέντρωσιν παρέστη -
σαν Ο υφυπουργός καί ό γενικος
γραμματεύς τοΰ ύπουργείου Κοινοι-
νικων "Γπηρεσιών κ.κ· Δημητοάς
ΑΔΕΔΤ καί ΟΓΛ, κ.κ. Νικολόπου
ναΐ Μέξης, οί πρύεδροι τού ΙΚΑ,
λος, Παπαμΐχαλόπουλος καί Άνδρι
κάόπουλος κ.&.
Βάσει των συγκεντρωθέντων
στοιχείον, είπεν ό κ. Πάτρας/ κα-
θίσταται λί(ΐν ίμφανής ή άνισότης
είς την κατανομήν των άσφαλιστι -
κων 6αρων (μεταξΰ έργοοότου καί
ήσφαλισμένου) καί διά τοΰ Κοινω¬
νικον Προϋπολογισιμοΰ ΰπάρχει,
Λλέον, τεχνικόν όργανον εργασίας
διά την ασκησιν κοινωνικής πολιτι¬
κής. Έπίσης, παρέχεται όργανον
ίΐαρέχεται ή δυνατότης πλήρους έ-
νημερο>σεως τής Κοινής Γνώμης.
Έροιτηθείς σχετικώς ό κ. Πά-
τοσς, απήντησεν, δτι θά υπάρξη
άλληλοε.τίδρασις μεταξΰ τοΰ υπό
καταρτισμόν Κιόδικος Κοινονικής
Άσφαλίσεως καί τοΰ έκδοθίντος
Κοινωνικον Προϋπολογισμώ (καθ'
ίκαστον οικονομικόν ετος, θά έκδί
δεται είδικός τόμος). Ό κ. Πάτρας
προσέθεσεν, δτι όπωσδήποτε θά υ¬
πάρξη μείιοσις των Ταμείοιν (σή¬
μερον άνέρχονται είς 241) καί δτι
πρόθεσις τής Κυβερνήσεως είναι ό
κατά το δυνατόν πε{Ηορισμός τής
άνίσου κ.ίΐταναμής των κοινοινικών
πόρων καί «πιθανώς νά προχωρή-
οωμεν είς την κατάργησιν των κοι
νοΛΐκοιν πόρο>ν».
Ό έκδοθείς Κοινωνικάς ΠροΙΐπο
Λογισμός καλΰπτει (σι>μπερι?.αμ6α-
νομένων καί των άγροτών), τα 98%
τοΰ πληθυσμοΰ τής χώρας· "Οσον
άφορα τα κονδύλια κοινοινικής ά¬
σφαλίσεως καί ύγείας ό κ. Πάτρας
εδωσε τοίις εξής συγκριτικοΰς άρι-
θμοΰς: 1969: 7.563.000 δρχ. 1966
11). 105.000 /αί 1969 26.881.000
δραχμαί. Ή πρώτη διαπίστιοσις
ή όποία προκύπτει άπό τόν έκδο -
θέντα Κοινιονικόν Προϋπολογισμόν
είναι, δτι ύπάρχει οχι απλώς πολ-
λαπλότης καθεστώτων, υπό των ο¬
ποίων διέπεται έκαστος των ΐ)~ορέ -
ο>ν τής Κοινωνικής Άσφαλίσεως
άπό Κοινοινικής πλευράς, άλλά άλη
θές χάος. Έπίσης, άποδεικνύεται,
δτι οί «οινωνικοί πόροι, εχουν θε -
απισθή, οχι υπέρ τής κοινοινικής ά
σφαλίσεως ϊν τώ συνόλω, άλλά ύ-
,τερ ώρισμένίον ταμείον. Έξ άλλον
προκΰπτει, δτι ΰπάρχουν ταμεια μί
οημαντικά έλλείμματα. Διά τό 1969
έννέα Ταμεια κυρίας Λσφαλίσεοις
καί έννέα ϊπικουρικής είναι έλλειμ
Λ. ά
ιύ ε'μ.κ'μιον τής Ι.ΐι>ί·ι —. Κθινό'ητος
ΝΕΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ
ΕΙΣ ΤΑ ΠΑΑΙ1ΙΑ ΤΟΥ ΓΚΑΪΤ;
Γ.'ά έκλιίψοιιν οί όιοικητιχοί φρ
ΒΡΤΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΙΙ.)- — 'Ή-
δη, ^ατά τό τρέχον έ'τος 1 !)(!!·, έση
μειώθη μεγάλη δραστηριότης δι* δ,
τι άφορά τάς όιρθνεϊς συναντήσεις.
Πολλά ταξείδια επραγματοποιήθη¬
σαν άπό προέδρους ή έκπροσώπους
κυδερνήσεων· Τα ταξίδκι αΰτά έ¬
παυσαν προσκαίρως νά Αναγράφων-
ται είς την πρώτην σελίδα των ε¬
φημερίδων, «πισκιασθέντα άπό τάς
ε'ιδήσεις επί τοΰ έγχειρήματος των
τριών άστροναυτών. Όπιοσδήποτε,
τα ταξίδια είς την σελήνην θά πα-
ραμείνουν, τουλάχιστον διά τίνα
χρόνον, υπόθεσις άφορωσα τάς δΰο
μεγάλας δυνάμεις.
Δύο γεγονότα έπισημαίνονται ίδί
ως είς τόν στίβον τής διεθνοΰς πο¬
λιτικής: άφ' ενός, ή συζήτησις πε-
ρί τής διιυρύνσεως τής Κοινής Ά-
γοράς, ή όποία άνεζιοπυρώθη άνά
τάς πρωτευούσας τής ΕΟΚ καί τής
ΕΖΕΑ μετά την άποχοιρησιν τοΰ
στρατηγοΰ Ντέ Γκώλ, καί άφ' έτέ
ρου, αί άμερικανο - εύρωπαϊκαί έ-
παφαί, αί οποίαι είχαν εξασθενή ■
σει επί τι διάστημα καί αί οποίαι
κατέστησαν ίντονώτεραι καί συχνό
τεραι, Ίδίιος είς τόν εμπορικόν το
μέα, μετά την αποχώρησιν τοΰ Λύν
τον Τζόνσον.
Ό πρόεδρος Νίξαν ήνοιξε τύν
διάλογον, εύθΰς μετά την ανάληψιν
των καθηκύντων του, διά τής έπι-
σκέψειός του είς Βρυξέλλας, άπ(ΐρ-
χήν τοΰ ταξιδίου του είς Ευρώπην.
"Ενα μήνα αργότερον, εσημειώθη ή
επίσκεψις τοΰ άιιεοικανοΰ υπουρ ·
γοϋ Εμπόριον, κ. Μωρίς Στάνς.
Κατά Μάϊον, άντιπροσοιπείιιΐ τής
ΕΟΚ υπό την καθοδήγησιν τοΰ κ.
Ζάν Φρανσουά, μέλους τής Έπιτρο
πής, άρμοδίου διά τάς έξίοτερικάς
εμπορικάς σχέσεις, μετέβη είς Οΰ-
άσιγκτων. Τέλ.ος, κατά τόν Ιούνι¬
ον, ό πρόεδρος τής 'Επιτροπής των
Εύρωπαΐκών Κοινοτήτιον (Ε.Ο.Κ.,
ΕΚΛΧ, Εύρατόμ) κ. Ζάν Ρέυ, με¬
τέβη έπίσης είς Ούάσιγκτων καί δι
εξήγαγε συνομιλίας επί διαφόρων
θεμάτων μέ πολλά μέλη τής άμερι-
κανικής κυβερνήσεως.
Κατά τάς άμερικανο - εύρωπαί-
κάς αύτάς έπαφάς, έσνζητήθη κν-
τών (^ραγμών είς τό εμπόριον επί
ρίως τό ζήτημα τής καταργήσεοος
τής παγκοσμίου άγοράς, καθώς καί
προβλήματα σχετικά μέ άλλους το-
μείς, όπως, π·χ. τό αΐτημα τής ά-
μερικανικής κλιοστουφαντουργίας
διά μίαν αποτελεσματικωτέραν προ
στασίαν της έναντι τοΰ ξένον συνα
γοΛ'ΐσμοΰ.
Αί συνομιλίαι αι'ταί, καθώς καί
αλ.λ.αι, αί οποίαι διεξήχθησαν μετα
ξΰ των χωρίον — μελών τής ΕΟΚ
καί άλλων έμπορικών έταίρων εξ<ο τής ΕΟΚ. κ(ΐτέδειξαν σαφώς δτι τό ξήτημα των μή δασμολογικών (δηλαδή των διοικητικών) φρα- γμών είς τύ εμπόριον, χρήζει άμε¬ σον λύσεως, τώρα όπότε παρήλθον ήδη δύο ετη άπό τοΰ Γύρου Κέννεν τυ καί όπότε δέν άπομένονν παρά 2—3 έ'τη πρό τής λήξεως τής εφαρ μογής τής τελωνειακής μειιόσεως (35% κατά μέσον όρον), ή όποία απεφασίσθη κατά τύν έν λόγο> Γΰ-
ρον.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΟΚ, ή ΓΡΑΜΜΗ
ΔΡΑΣΕΩΣ ΕΧΕΙ ΗΔΗ
ΧΑΡΑΧΘΗ
Ό άμερικανός νπονργός Έμπο-
γμυι
(.ιιοι·, ν. Μιυοίς Στάνς, έποότεινε
'ο
στατεντισμοΰ είς τάς έξαγοιγικάς
χώρας.
Πρό έ'τους, ή Κοινή Άγορά ώλο
κλήρωσε την Τελιονειακήν της "Ε¬
νωσιν. Δέν ύπάρχουν πλέον τελίο-
νειακοί δασμοί μεταξΰ των εξ Κρα
των - μελών τής ΕΟΚ, κοινόν δέ
δασμολογιον έφαρμόξεται επί των
εΐσαγωγών έμπορενμάτων προελεύ¬
σεως εξϋΐ τής Κοινότητος χωρών.
Τό κοτνόν αύτό δασμολόγιον — χα-
έθηκών δασμολογίιον, τα όποϊα έ-
μηλότερον τοΰ μέσου δρον των εξ
φηρμόξοντο πρό τής ιδρύσεως τής
Ενρωπαικής Οίκονομικής Κοινό¬
τητος, εμειο'ιθη δέ ετι περαιτέρω
συαφώνως μέ τάς είς τα πλαίσια
τοΰ ΓΚΑΤΤ διεξαχθεΐσας διαπρα-
γματεΰσεις — είναι άπότοκον πολι
τικών συμβιβασμών. Είς την ΕΟΚ
ΰπογραμμίζ«ται ή άνάγκη τοιούτιον
συμβιβαστικώς ϊ ύσειον καί είς άλ -
λονς τομεϊς, μή δασμολ.ογικονς.
Διά νά πραγματοπιοιήσονν πλή-
ρως την ελευθέραν διακίνησιν των
έμπορενμάτων όσον άφορά τό έσω
τερικόν εμπόριον, οί "Εξ όφείλονν
νά καθο(.ίο(,υν κοινονς κανόνας διά
τάς φορολογικάς έπιβαρύνσεις επί
των ε'ισαγιυγών, καθώς καί διά τα
άλλα προσΓατε,υτικά μέτρα. Οί κα-
νες αύτοι θά είντα έφαρμοστέοι είς
τυύς τελο> ειακοΰς σταθμοϋς των έ-
Ξ(>τερ·ικών συνόρίον τής Κοινής Ά¬
γοράς, τό άρνότερον δταν ό Ιλεγ-
χος, είς τα ε,σωτερικά σύνορα τής
ΕΟΚ θο έχη όλοσχερως καταργη-
θή.
"Οπως καί τό κοινόγ τελωνειακόν
δασμολόγιον, οί μή δασμολογικοί
αύτοι κανόνες τής ΕΟΚ θά περιλη-
φθοΰν, είς την περίπτωσιν νέον Γύ
ρου ΓΚΑΤΤ, είς τάς διαποαγμα-
τεύσεις τάς σχετικάς μέ τάς κατ'
εθνος έφαρμοξομένας παραλλήλους
διατάξε,ς υπό των άλλων μελών
τοΰ ΓΚΑΤΤ.
Καν έντός αυτής άκάμη τής ΕΟΚ
ουδείς δύναται νά προείπη ποία
συγκεκριμένα άποτελέσματα θά ά-
παρρεύσουν άπύ ενα νέον Γΰρον
τοϋ ΓΚΑΤΤ. Τό βέβαιον είναι δτι,
δι' δ,τι άφορά την ΕΟΚ, αυτή ό-
φείλε* νά επιληφθή σοβαρώς κατά
τό προσεχές ετος, τοΰ προβλήματος
των μή δασμολογικών φραγμών,
των υφισταμένων είς τό εμπόριον
μεταξύ των "Εξ Κρατών - μελών.
Ή μεταβατινή φάσις τής Κοινήί
Άγοράς θό λήςιι την 31 Δεκεμβρί
οΐι 1969. "Ε/αστον πρός τα έμπρός
βήμα θά εΙ"ο· καί βήμα πρός την
Οίκονομικτ)ν Ένωσιν.
Τό τελευταίον αϋτό σταδιακόν έν
χείρήμα τής εύρωπαϊκής ο'ικονομι -
κης Κοινότητος — προσομοιάξον
μέ μίαν τρκτυπόστατον βολίδα —
πρρΛει νά πυροδοτηθή μέ την ίδιον
ακρίβειαν όπως καί ό «Απόλλων»
εάν πρόκειται νά φθάση αίσίως άς
τόν σκοτίν τον.
Χόρστ Κόλλμαν
ται
χι καί είς τάς σχέσεις αριθμών
Π'νταξιούχιον πρός ήσφαλισμένους.
Ή διεθνώς παραδεκτή άντιοτοιχία
είναι 1 σννταξιονχος πρός 3,5 ή
σφαλισμένους.
Άπό πίνακα τοΰ Κοινωνικοΰ
Προνπολογισμοΰ προκύπτει, δτι εΐι,
την Έλλάδα ε'χομεν Ταμείον μέ 1
συνταξιοΰχον πρός 0,33 ησφαλισμε
νους, ί'ΐΐάρχει Ταμείον μέ 1 πρός 1.
30, άλλά μέ 1 πρός 1,42. Είς τό 1.
Κ.Α., ή άναλογΐα είναι 1:4,32. 'Τ
πάρχονν καί μερικαί φωτειναΐ έξαι
ρέσεις μέ 1:6,14 καί 1 7,57.
Ο ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΧΕΙΡΟΤΕΧΝΙ-
ΑΣ ΕΝΙΣΧΥΕΙ ΘΕΤΙΚΟΣ ΤΗΝ
ΑΝΑΠΤΥΞΙΝ ΤΗΣ ΥΟΑΝΤΟΥΡ-
ΓΙΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
Κατόπιν έγκρ σεως τού ύ -
πουργοϋ Βιομηχανίας κ. Κων.
Κυπραίου, ό 'Εθνικός Όργανι-
σμός Ελληνικάς Χειροτεχνίας
προέβη είς θετκάς ενεργείας
διά την ανάπτυξιν τής θιοτε-
χνίας καί χεριοτεχνίΰς είς την
περιφέρειαν Άρναας τής Χαλ¬
κιδικής. Ούτω ό ΕΟΕΧ παρεχώ¬
ρησεν είς την "Ενωσιν Βιοτε-
χνων περιοχής ΆρναΙας 50 ύ -
φαντουργικούς ίστούς, άζίας
40.000 δραχμών, διά την κατα¬
σκευήν χειροποιήτων ταπήτων
καί φλοκατών τοϋ επιχωριάζον-
Γος τύπου, έπίοης δέ ένίοχυ -
οεν οΐκονομικώς τάς 50 ύφαν-
τρίας — μέλη τής έν λόγω ενώ
σεως δ'ά την προυήθειαν πρώ-
των ύλών, πρσιρερόμενος, διά
των τεχνικών κΰΐ καλλιτεχνι-
κων ύπηρεσιών τού, νά ύποβο
ηθήση καί ουμπαρασταθή τούς
οΐκείους χειροτέχνας είς τάς
προσπαθείας των πρός βελτίω¬
σιν τής ποιότητος καί προσγυ¬
γήν τής έμπορίαας των προ>όν
των των.
Κσ-
ΡΩΣΟΙ ΕΡΕΥΝΟΥΝ
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
ΤΗΣ ΤΥΡΦΗΣ
ΚΑΒΑΛΑ. — Άφίκοντο είς
6άλαν Ρώ^3ΐ τ:χν.«οί, κατόττ.ν -π^οσ
λί της ΔΕΗ, προκε μέ^ου νά
τα όπτο&έματα τής τύρ-
φης είς τα τε άγη των Φ'λίηττ^ν,
ΟΙ Ρώσοι μετέβησαν έττϊ τάπ·3υ κ-αι
ιτραέδηααν είς μίαν πρώτη ϊρίυναν
τής ττεοιοχής. Σηιμειωτέον δτι ερεύ¬
νας διά την τύοφην διε εργο^ν καί
'|_ριλ3.5οϊ τεχνικοί, διά λογαριασμόν
γεραανικής έταιρείας.
ΧΓΗΜΑΤΟΔΟΤΕΠΆ1
Η ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΠΡΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΙΝ
ΛΔΙΑΘΕΤΩΝ ΚΑΠΝΩΝ
Είς την Εφημερίδα της Κνβερ-
νήσεοις (φύλλον 172, Α') εδημο¬
σιεύθη σύμβασις, διά τής οποίας
Λαρέχεται ή εγγύησις τοΰ έλληνι-
ίΐοϋ Δημοσίου πρός την Τράπεζαν
τής Ελλάδος διά την ύπ' αυτής
χρηματοδύτησιν τής Άγροτικής
Τραπέζης διά τοΰ ποσοΰ των 80
έκατομμυρίίον δραχμών, πρός συγ¬
κέντρωσιν υπό τοΰ Έθνικοΰ Όργα¬
νισμοΰ Καπνοϋ των ευρισκομένων
είς χείρας των παραγωγών άδιαθέ
των καπνών, έσωτερικής κατανα-
λώσεοος, εσοδείας 1968.
ΕΙΝΑΙ ΒΑΣΙΚΟΣ ΚΤΗΝΟΤΡ ΟΦΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟ ΣΤΟΤ ΚΡΑ ΤΟΤΣ
Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΗΓπΑΡαΓωΓΗΣ ΚΡΕΑΤΟΣ
ΤΟΝΙΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩ ΣΙΝ ΤΟΤ ΤΠΟΤΡΓΕΙΟΤ ΓΕΩ ΡΓΙΑΣ
Ή αίίξη^ις τής τταιραγωγής κρέ-
ατος αποτελεί ίνα των 6ασικώ
στόχων τού ττρογράμματος άναπιτύ
ξε^ος τη·; κτηνοτροφίας, ύΐτογραμμ!
ζΐται είς ανακοίνωσιν τοΰ ι>ιτουρ-
γε'ιζ:ι Γεωργίας
Είς την ανακοίνωσιν του τό ύ-
ιτουργίΐον — είς απάντησιν σχετι¬
καί δημοσιεάματος τοθ «Χρήμα-
•Ός» τήζ 3 — 4 Αύγουστον τρέχ.
ίτους — τονίζει δτι διά την αθξη
σιν τής παοραγωγής κρέατος. έλα¬
βε σειράν μέτρων καΐ εΐδΐκώτερο ·
1. Παρέχεται εισοδΐΊματ *'■) έν!-
οχυσΐ^ είς τοθς εκτςοφ·;Τς ττίΐχυ ο-
μενων μόσχων έκ 1,5 — 2 δρχ. ά¬
νά χιλιόγρατμμον ζώ^τος βάρους έφ'
δσον τα ι/π' οί τώ διατηοοίιμενα
ζώα ύττερδαίνουν όντιστοΐχως τα
300 και 400 χιλ όγραμμα ζώντος
βάρους ττρό τής σφαγης τ^ν.
2. Παρέχετσι είσοδηιματ κή ίνί-
σχυσις είς τοθς ίκτοοψεΤς παχ,-νο-
μένων χοίρ^^ έκ 1,5 δ:>χ. Α α Χ -
λιόγραμμσν ζώντος δάρους έφ' δσεν
οί ι/τ' αυτών διαττηρούμενοι χοΐροι
σφαγο3ν είς ζών 6άρος 90—ΠΟ χι
λιογράμμων.
Έξ δλλου, άπογρσμμΐζεται δτι:
—Εξεδόθη τ5 ύπ' άοιδ. 43)68 Ν
Δ δ'ά τού όιτοίου ■πα.οίχα· ται εΓ-
διχά οΐκονομικά κίνητρα διά τούς
χοιοοτρόφους, οί όποϊοι προτίθΐν-
ται νά δοιιιουργήσον^ έκιμ&ταλλει.-
σεις άνατταραγωγής δελτιωμίνων
φι>λώ« χοίρχν δυνσιμκέτητος ανω
των 500 χοιραμητέοων η τοιαύτας
πϋίχύνσ:ως χοίοω^ άνω των 2 00Ο
κεφαλών ετησίως.
—Έττρογραμματίσ5η, Ιζ άΛΑου, ΐ"|
Τδρυσις κέ/τριο παοαγωγής «ρία-
τος πθΌλ;ρ κοθ .πΐ σι/νεταιοιστικης
Φάσεως, τα 6π;ΐα ττροδλέπεται νί
έπιδοτηθοΰν μέχρι 40% τής «ί^ξίο,ς
το} έ,ξοπλισμοϋ καί έν γένει των
έγκαταστασίών τω;. Ή ίταιϊότησκ,
πρόκειται νά ανέλθη είς 10 έκατοιι
μυρ α δρχ.
—·Κα.τ6-τι συ,εργασιας μϊτά γοι)
Ι'εωογικο3 Άκολο03ου τής £ν Άθί
να ς το-εσδείας των ΗΤΑ κσ.ΐΓ.ι_-
τΐσ9ΐ] πρόγραιμμα έργων ϋττο·δΓμής
Κτηνοτροφίας έκ Κεφαλαίων ρειι
στοποιή^εως. εΙσο^(3έ>των ττλεονα-
σμάτων ΗΠΑ, συ^ολικο") ΰψ;υς 70
έκαταμμυρίω δΐχ Άττό των άοχών
τυ^ παοελθόντος ίτευς ^ςχυίν ή
έφαρμογή ενός ττρ^τύττου προγρΑμ-
ματος έφηρ^οσμένης ερεύνης διά
την ανάπτυξιν της Κτηνοτροφ'ιας
εΐξ θΕσσαΛίαΐί, έν συ εργασΐα μι-
τλ των υπουργείων ΣυντονισιμυΟ
κατΙ Γεωργίας ώς κα! τοό Όργο.νι-
σμοθ Οϊχονομικής Συν:ργασ!ας και
Άναπτύξεως (ΟΟΣΑ)
"Ολως Ιδιαιτέρα μέριμνα ίλήφθη
δ'ά τήι ζωοτεχνικήν βελτίωσιν τήι,
άγελαδοτροφίας. Πρός τοίττο· ίφαρ
μόζίται οίδικόν πρόγ.ρα,μμα τεχνη-
τής γονιμοττοιιρεως των άγελάθο^
πρός αθξησιν τής παραγωγής κρί.
ατος καϊ γάλακτος 'Ενδεικτικώς
σημειεθται δτι ό άριθμός των γυ-
νιμοττοιηθεισών τεχνητώς άγελάδίο·
κατά τό ϊτος 1968 ανήλθεν είς
320 897 έναντι 842 τοθ ετους
1945. Έκ των ανωτέρω συιάγεται
δτι δασιική κοοτ;ά3υνσΐς τώ ίν*ρ-
γειών τοθ ίττουργεϊου Γεωργίας εΤ-
ναι ή αύξησις τής έγχωρίου παρα-
γογής κρέατος. ΕΤναι, -ΐτΐάγματι.
αξιοσημείωτον τό γεγανός δτι ή
παρσγωγή κρέατος εί·; την χώραν
μας ηκολούθησε κατά τα τελευταία
Ετη σ^νεχή άνεδικήν πορείο . ΟΓ
τως ή έγχώριος κρεατοπαραγωγ.Ί
ηυξήθη άπό 200.2(23 τόννον, τδ £
τυς 1963 ςίς 260.683 τό Ιτ>~,
1968, ΠαιραΑλήλως, δμως, έαηιμε ώ-
θη ά^ματώδης δνοδος είς την κ«-
τ^νάλιοσιν κρέΐχτος. συνεττεία κι;-
ρΐως τής ά.υψώσεως τού βιοπκυο
επιιτέδου τοΰ έλλη ιικοΰ λοιοί καί
δευτερευόντως τής αυξήσεως γοΟ
τλΐ)θυσιμοΟ καί τής τουριστικής κι¬
Λ<χραικ.τηριστικ6ν εΐκαι. φ ται έν συ/εχεϊα, τό γεγο.ός δτι η κατά κάτοικον καταίνάλωσις κοεα- τος Λνηιλθε είς 43 χλγρ. τα Ετος 1968 ϊναντι 31 χιλγιμ. τοθ Ετθυι, 1963 (αύξησις 38,7%). ΆπτοτέΛϊ- σμα τούτου είναι νά μή καλάτ—ων- ται αί ηύξηιιιέναι άν&γκαι τής άγο· ρβς καί νά εΐσάγωι ται σημαντικαί ττοσάτητες κρέατος έν τ^σ έξκτε- ρικοθ. Πρέ,πει. έν τούτοις, νά ση¬ μειωθή, έν ττροκειιμένω. τό γεγονός δτι α! είσαγωγαΐ κρέατος ώς και έιι γίνει των κτηνοτροφ «ών ποοιό - τιον δέν έττιδροΰν δυσμενώς, ^ς κατά τό ιτα::€λ3ον. εττϊ τοθ πρ;γράμ ματος άνοπττύξεως της κτη οτροψ. άς. διότι αθται εγκαίρως ρυθμιζον τ^ι ή Λ^αστέΑΧΐΛ>νται. ίφ' δ)ο» υ·
φίστανται άπο36ματοτ 6>μοει6ών έ·)
χωρίων τθ'θύτων, συμφώνως ποός
σχετικήν όπτόφασι τής ΕΣΟΠ. "ι
πδ τό ·πνεθιμα τεθτο Εξει5ό>η καί ό
Α.Ν, 103)67 «ττίοί έπιβολής άντι
στοβμιστικής εΐσφοράς έττι τω» εΐσ
αγομένων κτιίνθτροφικών ττροϊόν-
των» πιρός ττροστασίαν τής έγχο>·
ρίου ττοοραγωγής έκ τώ. εΐσαγαμέ-
νων τροιόντων είς άνωμάλως χαμη-
λάς τι,μάς (Ντάμττινγκ). Χαρ ς είς
τό μέτρον τούτο, ^προστατευθή, εί
δικώτερον ή κρεατοπαραγωγή ττουλε
ρικών, μέ ώποτέλεσμα την μείΐοοιι'
τώ εΐσαγωγών κρέατος πουλϊρικοΰ
κατά τ ό παρελθόν.
Τέλος. δσον άφορά την έγχωρι-
ον τταραγωγήν γάλακτος ιταρέχεται
ή πληροφορία δτι αθτη καίτον- ηύ
ξήθη κατά τα τελευταία £τιι δέ»
συ/ετέλεσεν είς την επίτευξιν £ηα}>
κεΐας είς γαλακτοκαμικά ττροϊόντα.
Βειδαίως, είς ώρισμέ άς περιοχάς
ύφ ίστανται πλίονάσμαιτα. Ιδίως ο-
γελαδινο"; γάλαχτοςι τό όττοΐον ά-
ττοοροφοθν αί Ιδρνθείσαι 6ιομτ>χα-
νίαι γάλακτος, παράγουσαι γαλα-
κτοκομιχά προίόντα τα σττοΐα ούναν
ται νά χαρακτηοισθοΰν εφάμιλλα
τώ εύρωιπαΊκών όμοειδών τοιούτον.
Συνεπληρώθη δευτέρα δεκαετία
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ Ε, 0. Κ, - ΑΦΡΙΚΗΣ
Μεγαλυτέρα χρηματική βοηθεία
ΒΡΎΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ). — ΑΙ ^ώς συνήθεις πιστώσεις (έκ, μέ-
17 άφριθανικαΐ χώραι καί Λ Μα-
δαγαοκ'άρη, αί οποίαι είναι συ-
νεταίροι τής ΕΟΚ άπό δεκετίας
θά συνεχίοουν την κοινήν πο¬
λιτικήν άνάπτϋζεως μέ την Ε.
Ο.Κ. δι' δλλα πέντε έτη. Ή νέα
σύμβασις, μονογρ'αφηθεϊσα είς
Λουζεμβοϋργον, ύπεγρ ά φ η
τόν Ιούλιον 1969 είς την Για-
ουντέ (πρωτεύουσαν τού Καμ£
ρούν) από τα 24 συμβαλλόμε -
να μέρη.
Ή έν λόγω σύμβασις προβλέ
πει νέαν χρηματικήν βοήθειαν
ώς «αί την διατήρησιν των έν
Ισχύϊ πλεονεκτημάτων διά τάς
είσαγωγάς προελεύσεως των
συνεταιρικών χωρών. "Οσον
άφορά τα προγράμματα άνα¬
πτύξεως — τα προγράμματα
αύτά προτείνονται άπό τούς
ενδιαφερομένους σονε τ α ί-
ρους — ή Ευρωπαική 'Επιτρο-
πή (υπό την Ιδότητά της ώς
διαχειριστοΰ τού Εύρωπαικοΰ
ΤαμεΙου Άναπτύξεως) θά δό -
ση προτεραιότητα είς την έκβι
ομηχάνιστν. Μέχρι τούδε, ή δι-
άρθρωσις, ή παιδεία, ή δημο -
σία ύγιεινή καί ή υποστηρίξη
των τιμών των άγροτικών προ·
ιόντων ήρχοντο είς την πρώ¬
την σειράν.
Είς τα πλαισια τής νέας Συμ¬
βάσεως τής Γιαουντέ, ή όποία
— μετά την βραδείαν διαδικα¬
σίαν κυρώσεως άπό τα 24 Κοι-
νοβούλια — θά τεθή έν ισχύϊ
κατά Γά μέσα τοΰ 1970 καί θά
εφαρμοσθή μέχρι τοΰ 1975, τα
συνεταιρκά κράτη θά λάθουν
738 έκατομμύρια δολλαρίων
(1964—£9: 620 έκατομμύρια -
δολλ.) υπό μορφήν έπιχορηγή
σεων μή έπιστρεπτέων, 80 έ -
«ατομμύρια δολλ. (1964—69:
45 έκατομ. δολλ.) ώς εΐδικά δα
νεια καί 90 έκατομ. δολλαρίων
(1964—69: 64 έκατομ. δολλ.)
ρους τής Τραπέζης 'Επενδύσε
ών τής ΕΟΚ).
Έν συγκρΐσει μέ την Ιην
Σύμβασιν τής Γιαουντέ, ή χρη-
ματική βοηθεία ηυξήθη κατά
178 έκατομμύρΐα δολ λ ά ρ ι α.
Ή στήλη ((Συνεταιρισμ6ς» τοΰ
προϋπολογισμοΰ τής ΕΟΚ θά
φθάση τα 1000 έκατομμ. δολλ.
κατά τα 5 προσεςχή ετη: 918
έκατομμ. δολλ. προορίζονται
διά τα 18 συνεταιρικά κράτη
καΐ 82 έκατομμ. δολλ. διά τάς
ύπερποντΐους περιοχάς τάς έ-
ξΐαρτωμένας άπό την Γαλλίαν
καί την "Ολλανδίαν.
ΠΑΡΑΤΑΣΙΣ ΤΟΥ ΣΥΝ)ΣΜΟΥ
ΕΟΚ — ΑΝΑΤΟΛ. ΑΦΡΙΚΗΣ
ι
Συγχρονισμός μέ την Σύμβα
οιν τής Γιαουντέ. Άλλά, μό¬
νον παραχωρήσης διά τό έμπό
ριον
ΒΡΥΞΕΛΛΑΙ (ΣΕΠ) . — Άντι
προσωπεία τής Κοινότητος τής
Άνατολικής Άφρικής (Κένυα,
Οϋγάνδα, Τανζανία) έφθασεν
είς συμφωνίαν, τόν "Ιούλιον,
μέ αντιπροσωπείαν τής ΕΟΚ
υπό την καθοδήγησιν τής Εύ -
ρωπα'ικής 'Επιτροπής, διά την
παράτασιν τής Συμβάσεως Συ
νεταιρισμου, τής ύπογραφεί-
σης πρό ετους είς Άροϋσα
(πρωτεύουσαν -τής ΤανζανΙας)
καί ληξάσης τόν Μάϊον τοϋ
1969. Ή νέα συμφωνια θά υπο¬
γραφή μετά τάς διακοπάς καί
θά παραμείνη έν Ισχύϊ μέχρι
τοΰ 1975. Ούτω, 20 άφρικανι -
κά κράτη είναι συνεταΐροι τής
ΕΟΚ. Ή Άνατολική Άφρική
δέν έπιζητεϊ χρηματικήν βοή¬
θειαν, άλλά θά καρπωθή σημαν
τΐκά τελωνειακά πλεονεκτΛμα-
ια διά τάς έξαγωγάς της πρός
την Κοινήν Αγοράν.
Χ. ΠΛτερς
ΛΝΩΝΥΜΟΣ ΜΕΤΑΛΑΟΥΡΠΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Δ, & Α, Ν. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ
Ίσολογισμός 31 ής Δεκεμβριού 1968
ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ
ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ
1967
1963
1967
1968
ΙΙάγιον
Μετοχ. Κεφάλαιον
1
096
620
—
1
096.620.-
'Κγκ.ιτ ισκίσεις 3.779
655
60
3 797.919
,60
Τακτ. άποθεματιχόν
400
825.
60
400.825,60
Με'ιον: ά.τοσβ)σαι 3 ΟΗ
ι·40
60
762.715.— 3,034 940
,60
762.979.-
"Εκτ. άποθεματιχόν
2.
269
321
75
2
269.321,75
Άποθεματικόν Ν, 4002)59
ι Ιιστωτα'ι
1.
584
389,
35
1
584 389 35
Μηχανήματα 4 529
708
60
4.556.868
,80
2
571
273*,
40
848.516,70
'νν.ε'ΐον: άποοβ)ντα 2.186.
755,
80
2.343 952.80 2 186,755
80
2 370.113.-
Δάνειον Τραπέζης
1
178
580
—
1
025.076.—
Χαρτόσημον όφειλόμενον
118
587,
20
105.404,20
Οί/οδομαί 2.332
398
70
2 332.398
,70
Κρατ. υπέρ τρίτων
80
207
50
68.9^8 —
Μεϊον. άτοσβ)σαι 1.064
274
6ί!8 124,70 1.661.274
668.124,70
Φόροι πληρωτέοι
12
486
—
33.754.-
Φ.Κ.Ε. πληρωΐέος
Γραμμ. πληρωτεα
52.792.—
"Επι.ιλα καί Σκιύη 36
263
, _
36.263
.__
5
920
478
—
5
396.207,—
Μεΐον: άποσβ)ντα 16
607
---
19.656.- 16.607
. —
19.656.-
31κό,ιιδα
292.757 — 2 ·2.757
,—
292 757.-
Κυκλοφορούν
1) Ένσώματα άγαθά
Λ'. 5 Κιι ι
1 616.066,50
2.821,507.-
Προ ι όν τα
1 507.553,20
780.220,20
'Υποπροιόντα
104,024.-
178.613.—
Άνταλλακτικά 12
351
_
30.800.60
ΚαΓισιμα 3
512
_
4.325 —
Βοηί). ύλικά 4
650.
—
20.513.—
21.847.-
'Εμπορε.ύματα
110.555.-
123 582 —
2) Αιαθέσιμα
Τράπεζαι λ) σμός ϋψεως
4.461,50
924.288.80
Ταμείον
225.557,60
154.003,15
Ά) Κίσ,-τρακτέαι άξίο
ι
Γραμμ είσπρακτέα
146 582.-
522.577.-
Γρ
ΔΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΝ
ΔΑΠΔΝΑΤΑΙ Ι3.4°)ΟΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΗΑΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΚΗ. — Ήριχιοαν
σήμερον αί τακτικαί εργασίαι
τής 2ας Διεθνοΰς Συναντήσε¬
ως Περκρερειακής Άν'απτύξε-
ως, μέ συμμετοχήν άντιπρο-
σώπων 24 χωρών, συμπεριλαμ-
βανομένης καί τής Ελλάδος,
εκπροσωπών 43 ζένων τεχνι-
κών καΐ οικονομικήν οΐκων, ώς
καΐ 18 έλληνκών έιαιρειών.
Ή πρώτη ύποεπιτροπή τοΰ συν
εδιρΐου ήσχολήθη μέ θέματα
τής Μαδαγασκάρης, ή άντιπρο
οωπεία τής οποίας ανέπτυξε
τα απασχολοΰντα την χώραν
αυτήν προβλήματα. Ή δευτέ¬
ρα ύποεπιτροπή ήκουσε τα προ
βλήματα τής Αΐθιοπιας, τα α¬
φορώντα κυρίως είς την γεωρ
γίαν καΐ την κτηνοτροφίαν. Ή
τρ1τη Οποεπιτροπή ήσχολήθη
μέ θέματα τής Δημοκρατίας
τής Άλγε-ρίας.
Την 7ην μ.μ., είς την μεγά¬
λην αίθουσαν τοϋ Έμπορικοϋ
Κέντρου ωμίλησεν ό ύπουρ-
γός Κοινωνικών 'πηρεσιών κ.
Λ. Πάτρας, ό οποίος εξέθεσε
κατ' αρχήν τώ διαλεκτικόν σχή
μα τό οποίον άκολουθεϊ ή έξέ
λιξις τής κοινωνικάς π,ροστα-
υΐας καΐ τής Ιατρικής άντιλήψε
ως είς τας θναπτυσσομενας
κοινωνίας καί επαλήθευσε τό
σχήμα τουτο διά τής Ιστορικής
καί κοινωνικής προστασίας είς
Γήν Έλλάδα. «Αυτήν την περί¬
οδον, συνέχΐσεν ό κ. ύπουρ-
γός, καλύπτεται είς την Έλλά
δα, μέ ενα σύστημα κοινωνι¬
κής προστασίας κατά των κιν-
δονιον γήρατος, ασθενείας, μη
τρότητος, άναηηρίας καί θανά
τού, ποσοστόν 95% τοϋ συνο
Λικου πληθυσμοϋ τής χώρας.
Απ6 πλευράς δαπανων διά την
κοινωνικήν προστασίαν καί την
ετος 1960 τό σχετικόν ποσόν
Ιατρικήν περίθαλψιν κατά τό
ανήλθεν είς 7.500.00°.000 δρχ.
ήτοι είς ποσοστόν επί τοϋ έθνι
κου είσοδήματος 8%. Κατά τό
1966 αί δαπάναι άνήλθον είς
19.ΟΟΟ.ΟΟΟ-000 δραχ., ήτοι είς
ποσοστόν 11,1%. Κατά τό ε¬
τος 1960 αί σχετικαί δαπάναι
ανερχονται είς 26.881.000.000
δρχ. κ!αΙ είς ποσοστόν επί τού
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΙΙ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ
κ ]
Δ. ΚΑΙ ΑΝ. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝ Ι ΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΟΣ
Συμφώνως τώ άρθρω 27 τού
καταοτατικοϋ τής έταιρΐας κα-
;Λ)ορντται οί κ.κ. Μέτοχοι την
18.10.69 ημέραν Σάββατον καί
ώραν 2 μ.μ. είς τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν διενεργηθησο
μένην είς τα έν Πειραιεί καί
επί τής όδοΰ Περάματος 2 γρα
φεία τής έταιρείας.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ύποθολή εκθέσεως τού
Διοικ. Συμθουλίου καί των έ-
λετγκτων επί των πεπραγμένων
της χρήσεως 1968.
2) "Εγκρισις τού Ίσολογι-
σμοϋ τής έταιρείας τής 31.12.
1964*.
3) Απαλλαγή τοϋ Διοικ. Συμ
βουλίου καί των έλεγκτών άπό
πάσης ευθυνής άποζημιώσεως.
4) 'Εκλογή δΰο μελών τοϋ
Διοικ. Συμθουλίου κ'αΐ αντικα¬
τάστασις ΙσαρΙθμων έξερχομέ
νων συμφώνως τω άρθρω 11
τοθ καταστατικοϋ.
5) Διορισμός δύο έλεγκτών
μετά ΙσαρΙθμων άναπληρωυατι-
κθν διά τάν έλεγχον τοϋ Ί-
σολογισμοϋ τής χρήσεως 1968
καί καθορισμός άμοιβής αυτών.
6) Διάφοροι άνακοινώσεις
καί λήψις άποφάοεων.
ΟΙ κ.κ. μέτοχοι ίνα μετάσχω
οί τής συνελεύσεως υποχρε¬
ούνται νά συμμορφωθώσι πρός
τάς! σχετικάς διατάξεις τοϋ Ν.
2190 καί τοΰ καταστατΐκοϋ τής
εταιρείας.
Έν Πειραιεί τη 15.9 1969
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
έθνικοϋ εΙσοδΛματος 13,4%.
ως τόν τομέα τής προστασίας
των άγροτών εγένοντο οημαν
ακαι μεταβολαί. Ή πρώτη τού
των είναι ή αύξησις των συν-
ιαςιούχων τού Ο.Γ.Α. κατά 50.
000. Ή δευτέρα αφορά είς την
αύξησιν των συντάξεων των ά¬
γροτών κατά 70% περιπου. Ή
τριτη είναι ότι οί αγρόται άπέ-
κτησαν ένεργόν δικαιωμα πλή
μους νοσοκομειακής περιθάλ¬
ψεως, μέ συνέπειαν νά καταρ-
γηθοϋν διά τόν άγροτΐκόν πλη
θυσμόν τα πιστοποιητικά άπο-
ριος. Ή τετάρτη έγκειται είς
τό δτι οί αγρόται καλύπτοντ'αι
καί οιά σύνταξιν άναπηρΐας».
Τέλος, ό κ. ύπουργός εξέθεσε
τα προβλήματα, τα όποια άντΐ
μετωπΐζει (ή Ελλάς είς τόν τθ
μέα τής κοινωνικής προστασι
άς, άναφερθεΐς ειδικώτερον
είς την σύνταξιν σχεδίου ((Κώ
δικος Κοινωνικής Ασφαλείας».
ΑΙ εργασίαι τής Συναντήσε-
νεδροι θά άναχωρήοουν είς
προία,ν, τύ οέ (ϊπόγιυμα οί σύ-
Λυ.1 ΛΟ10ΟΟ, Λη0ΘΟ1Χ3ΛΠ0 Ο© 5Ρ)
Καβαλαν, άπ' δπου θά έπιοτρε
ψουν την εσπέραν της Κυρια-
κής.
ΧΑΡΤΟΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΓΓΎΗΣΕΟΣ
ΕΠΙ ΥΠΟΘΗΚΗ ΠΛΟΙΟΥ
Ύπόκειται είς τα οίκεϊα άνα-
λογικά τέλη χαρτοσήμου (1%
ή 3% κατά περίπτωσιν), ώς μή
έμπίπτουσα είς τάς άπαλλα,κτι-
κάς διατάξεις τοϋ άρθρου 3
τοϋ Ν.Δ. 4419)64, ή πρόσθε¬
τος σύμβασις προσωπικής εγ¬
γυήσεως άσφαλιζούσης δάνει¬
ον επί ύποθηκη πλοΐου.
Τοιουτοτρόπως απεφάνθη τό
Ν.Σ.Κ., την σχετικήν ύπ' αριθ.
819)196* γνωμοδότησιν τοΰ ό
ποίου ανεκοίνωσεν τό υπουρ¬
γείον Οίκονομικών δι" έγκυκλί
ου τού πρός τό υπουργείον
Έμπορικής Ναυτιλιας.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΙΚΟΙί.ί
ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤ1
ΛΙΕΤΚΟΛΤΝΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΞΕΡΧΟΜΕΝΩΝ
ΤΟΤΡΙΣΤΩΝ
Ι
ΤΑ Ε.ΓΚΑΙΝΙΑ
ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
<~ΚΟΥΝΤ ΓΗΑΡ δια τή- Ι8ην Ό- 1969 τα έπίσημα έγι<αί»>ι«
το/ νέου έργοστασοίυ ΓΚΟΥΝΤΓΗ-
ΑΡ — ΕΛΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε. είς Σίνδο.
Θεο^λινΐκης. Είς την τελετήν 6ί< ή άφικνοάμε ος ειδικώς -πρός 6 ιτρόεδροι, τής Γκουνγήϊρ Ίν τερΛσιον3λ Κορττορέησιον κ. Ρί- τ^α^ντ Ιόμας. θά κ.λη0οθν δέ δττω^ τιμί)αουν διά τής πσρουΐΐσς ιω την 6λην εκδήλωσιν, ό πρόεδρυς τή», κυβερνήσεως κ Γ. Παττα£άιτ:χλο ., πολΧοϊ ΐπτουργοΐ. προσωτπκότητΐΛ των Αθηνών «αί τής Θεσσαλονίκης καί αλλοι ττϋσΐγμοι. "Ως γωοτόν. τό έρΎθστάοιον τΐι>,
ΓΚΟΥΝΤΓΗΑΡ είς την Θεσσαλαν!
κην, άντιττμθσωιτεύει έττένδι»αιν 51)0
έκατα,ιμυοιων τΓερίττοι; δρσχμών ,(1ϊ
500 000 δολλάρια) καΐ αποτελεί ι >]ν
μΐγΐλυτέρα/ έττέ'νβυσΐν ιτού
τοττοιήθη είς την Έλλάδα κατά
τελευταίαν Βιετίαν.
1ΤΈΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΤΥ
ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ
Ό υτο&ιευθυντής τοθ καταστήμΐΛ-
τας Πειραιώς τής Φεοστ Νασιοναλ
Σίτυ Μπάνκ, κ. Δημήτριος Κροντη-
μάς, αναχωρεί διά Νέαν 'Υόρκη ,
είς το ττλαίσιον ιτρογράμμστος μ*,
τεκιταιδεύ^εως στελ-χών, ίνα ίνηιμε-
ριο3ί) επί των τελευταίων διεθνώ ί
ςελίξεων είς τούς τομεΤς Ναυτιλια-
κής Πίστοως καΐ Ναντιλιακής Πολι-
| τικής έν γένει.
ί "Ο κ. Κροντηοβς ήΌχισεν νά έργα
ζεται είς τή Σϊτυ Μπανχ τό 1964
Κ3ΐ Εχει μετάυχει καΐ ίχλλων έκττα -
βευτικών Σεμιναρΐων τής Τραιτΐζης
εις Ιταλίαν. Έλ6:τίαν καΐ "Ολλαν¬
δίαν. ΕιΙς την Νεα Υόρκην, 6 κ.
Κρο,/τηράς θά ε!5ικει>3ή ίπίσης είς
αυ^τη^α νίων τοαπεζ «ών ύπηοϊϋΐ-
ώ^ ττυτ«τικής τεχνικής
ΙΔΙΩΤΙΚΗ
ΝΑΥΤ1ΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΩΝ
"Ο ΘΑΛΗΣ,,
ΠΡΟΣΟΧΗ .· Άπό τού σχολ έιους 1969 - 1970
ή Σχολή λειτουργεϊ είς τό έηϊ τής 65οϋ Άχας-
ν&ν 27 νεόδμητον Μέγαρον.
Άνεγνωρισμένη υπό τοΰ Κράτονς
"Ετος Ιδρύσεως 1946
Είσιτήριοι έξετάσεις την 9η» Όκιωβρίον 1969
ΔεχτοΙ Άπόφοιτοι Γνμνασίου χαΙ Μ. Έμηορικής
Σχολής.
Πλήρης ϋ·εωρητική καί δι* έφαρασγών Ηαιάρτισις
Ραδιοτηλεγραφηιών καί Ραδιοτηλεφ&νηιών.
Πλήρες Ραδιοηλεκτρονικίν έργασιήριον χαί ΡΑάΙΟ
ΡΟΥΜ μέ συγχρόνους Ποαπούς καί. Δέκτας,
Επί πλέον Γυροπνξ'ς καΐ Ραδιογωνιόμετρον διά ζήν
πλήρη εκπαίδευσιν των σπουδαατών
Είς τάς έξετάσεις τοϋ Ύπ. Έμηορικής Ναυιιλίας
καί Συγκοινωνιών ή ίπιτνχία των άποφοίτων
μας φΰάνει τό 100 ο)ο.
Είς Σηουδααιάς χορηγεϊται 2ετής αναβάλη κατατά-
ξεως.
Πληροφορίαι καί Εγγραφαί
Καθ* εκάστην είς τα Γραφεϊα τής Σχολής 8.30 - 1
καί 4.30 - 9.30.
Άχαρν&ν 27 - "Αθήναι - Τηλ. 815.755
Άπό οτοιχεΐα παρεχθμενα ύ
πθ της Έθνικής Τραπέξης
προκοπτουν τ" άκόλουθα:
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
©ΕΜΕΛΙΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
Ή υπό τοϋ Δημοσίου εκτέλε¬
σις έργων οϊκονομικής άναπτΰ
ξεως θά άπορροφήση κατά την
πενταετίαν 1968 - 72 περί τα
61 δισεκατ. δραχμών άνήγγει
λε την 3ην Ίουνίου ό Ύπουρ¬
γός Συντονισμοΰ κ Ν. Μ'ακα-
ρέζος προβαίνων είς άπολογι-
σμόν των έπιτευγμάτων είς
τον τομέα των Δημοσίων Επεν
δύσεων. Τό ποσόν τουτο εΤνΌι
ύπερδπλάσιον τού δαπανηθέν
τος κατα την πενταετίαν 1963
67.
Ό κ. Ύπουργός έτθνιοεν δ¬
τι με την όλοκλήρωσιν τής έπε
ξεργασ,ας τοϋ Προγράμματος
Δημοσίων 'Επενδύσεων 1968 -
72 διανοίγονται εύρείαι προο-
πτικαί διά τό μέλλον. Συγκε¬
κριμένως, αί κρατικαί έπενδύ-
σεις δημιουργοϋν νέας προϋ-
ποθέσεις εκδηλώσεως πρωτο-
βουλιών έκ μέρους τοΰ Ιδιωτι-
κοϋ κεψϋλαίου. Έξ άλλου, δι-
ευκολύνεται ή προετοιμασία
τής κατασκευής των έργων, ή
ανανέωσις τοϋ μηχανικοϋ έ-
ξοπλισμοϋ, ή είσαγωγή νέων
τεχνολογικών μεθόδων καί ή
προπαρασκευή καί έκπαίδευσις
τοϋ άναγκαίου έξειδικευμένου
προσωπικοΰ. Τέλος, αί Δημοσί¬
α· Υπηρεσίαι δύνανται νά έξα-
σφαλίσαυν την ύπαρξιν των όρ
γανωτΐκών καί τεχνικών 6ρων
διά την έγκαιρον επίτευξιν
των έπιδιωκομένων άποτελε-
σμάτων.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Είς τα πλαίσια των έκδηλώ-
οεων διά τόν έορτασμόν τοΰ
"Ετους τής Ναυτΐλίας ώργανώ-
θη υπό τής «Μαρίτιμ Προζεντέ
ΐσον« Λτδ τοϋ Λονδίνου καί έ-
λειτούργησεν είς τό Ζάππειον
Μέγαρον ή Διεθνής Ναυτιλια-
κή ' Εκθεσις «Ποσειδώνια 1969«
Ή "Εκθεσις έτέλει υπό την
αΐγίδα τοϋ Ύπου,ργειου Έμπο¬
ρικής Ναυτιλίας, τής Ενώσε¬
ως Έλλήνων Έφοπλιστών, τθϋ
Νπυτικοϋ Έπιμελητηρίου τής
Ελλάδος, τής Πανελληνίου Ά
κτοπλοικής Ενώσεως καί τής
ΊΕλληνικής Έπιτροπής Συνερ-
γασίας ΛονδΙνου. Έκθέματα
προβάλλοντα τα έπΐτεύγματα
κό.1 τάς συγχρονους έξελξεις
τής ναυτιλίας παρουσίασεν οΐ-
κοι ναυτιλιακοϋ έξοπλισμοΰ,
ναυτιλιακών ύπηρεσιών, άσφα
λειών δεξαμενισμών πλοίων
γενικών ναυτΐλιακών έργαο -
ών, ώς καί ναυπηγικα! θιθμη-
χανίαι άπό 15 χώρας περιλαμ-
Οανομένης τής Ελλάδος.
Κατά προσφάτους δηλώσε ·,
τού Ύπουργοϋ Έμπορικής
Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέβα, προ-
θλέπεται ότι καί κατό τό 1970
θά δ οργανωθοϋν τα «Ποσειδώ-
νΐ'α» είς την Έλλάδα, δεδομέ¬
νης τής μεγάλης επιτυχίας την
οποίαν έσημε ωσεν ή έφετινή
έκθεσις καί έν όψει τοϋ γεγο-
νθτος δτι ή Ελλάς κατέστη ή¬
δη διεθνές ναυτιλιακόν κεν-
ιρον.
ΓΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΟΔ1ΚΟΝ
ΔΙΚΤΥΟΝ Ε1^εΥΓXΡΟΝI^^:ΤΑI
Νέα σύγχρονος όδική άρτι
ρία θά συνδέση την Κατερίνην
μέ την Θεσσαλονίκην. Δι" αυ
τής όλοκληροΰται ή μεταξύ Ά
θηνών καί τής μακεδον κης
πρωτευούσης έθνική όδός. Ή
νέα άρτηρία, τής οποίας τό μή
κος θά άνέρχεται είς 90 χιλιό
μετρα, θά είναι κατά 25 χιλιό
μετρα συντομωτέρα τής ύ
θταμένης.
Ή δαπάνη κατασκευής προϋ
πελογίσθη είς 1,6 δισεκατ. δρα
χμών καί θά χρηματοδοτηθή
ώς εξής:
α) Κατά δραχμ. 300 έκατομ. έκ
ιοϋ προιόντος δανεου ϋψους
10 έκατ. δολλαρίων, τό οποίον
ή «Φέρστ Νάσιον α λ Σ ίτ υ
Μπάνκ« θά χορηγήση είς τό
Ελληνικόν Δημόσιον.
β) Κατά δρχ. 66ο έχατ. εκ
Γθϋ προΐόντος δανείων ϋψους
22 έκατ. δολλαρίων τα όποϊα
ξέναι τράπεζαι θά χορηγή
σουν είς την ανάδοχον Ελλη¬
νικήν Τεχνικήν Έταιρίαν Ό-
δών καί Όδοστρωμάτων Α.Ε.
γ) Κατά δρχ. 640 έκατ. έκ
κεφαλαίων τοΰ Προγράμματος
Δημοσίων 'Επενδύσεων.
Η ΓΑΛΛΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ
ΤΟΝ ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΝ
Μεγάλα ένεργειακά έργα ά-
ξΐας 55 έκατ. δολλαρίων περί·
που θά χρηματοδθτηθοϋν διά
γαλλικών κεφαλαίων, συμφώ¬
νως πρός ύπογραφέν πρωτό¬
κολλον διακρατικής χρηματο-
δοτήσεως. Τό διακρατΐκόν δά¬
νειον θά δοθή πρός έπιτόκιον
3,5% καί θά είναι διαρκείας με
γαλυτέρας των 15 έτών.
Έξ άλλου, μεταξΰ τής ΛΕΗ
καί τής γαλλικής έταιρίας ήλεκ
τρολογικών καί μηχανολογι-
κών κατάσκευών «"ΑλσχομΜ ϋ
πεγράφη πρωτόκολλον διά τοϋ
όποίου προθλέπεται >ή υπό τής
πρώτης άπ' ευθεΐας ανάθεσις
είς την δευτέραν, ώς έκπρόσιο
πον ομάδος γαλλικών έπιχειρή
σεων των ακολούθων εργασι¬
ών:
Πρώτον, τής κατασκευής επί
τού ποταμοΰ 'Λλιάκμοχος τού
ύδροηλεκτρικοΰ έργου καί
οταθμού Πολυφύτου. Τό έργον
συν ίσταται είς την καταοκευ-
ήν φραγματος καί σήραγγος
πρός εκτροπήν τοϋ ροϋ τοϋ πό
ταμοϋ κ*αϊ είς τδν σχηματισμόν
τεχνητής λίμνης χωρητικότη-
Γος 1.760 έκατ κυβ. μέτρων.
Τόν σταθμόν, έξ άλλου, θά ά-
παρτιζουν 3 μονάδες έγκατε-
στημένης ίσχϋος 12ο ΜΚ εκά¬
στη, έτησίας παραγωγής 630
έκατ. ΧΒΟ. Ό σταθμός Οπολο-
γιζεται νά τεθή είς λειτουργί¬
αν έντός τού 1974.
Δεύτερον, τής προμηθείας
κ,αΐ εγκαταστάσεως είς τό Λαύ
ΡΊθν δευτέρας άτμοηλεκτρι-
κής μονάδος έγκΌτεστηαένης
Ιϋχύος 300 ΜΚ. Αυτή ύπολογί-
ζεται νά τεθή είς λειτουργίαν
έντός τοΰ 1973.
ΠΡΟΣΕΧΟΣ Η
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΕΓΓΕ1ΟΒΕΛΤΙΟΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
Διά δεύτερον έν συνεχεΐα £
ιος τό άρδευτΐκόν έργον Πη·
νειοϋ Ήλεας περιελήφθη είς
τόν πίνακα των εντόνως χρη·
ματοδοιουμένων έργων. Κατό
π>ν τούτου προσδοκά^αι δτι
περί τα τέλη τοϋ έτους θά πα-
ρ>αδοθοϋν δι" άρδευσιν τα πρώ
τα 42.ΟΟ() στρέμματα των πε-
ριοχών Γαοτοΰνης καί Ροβιά-
τας. "Ηδη πραγματοποιεϊται ά
άναδασμός τής ανωτέρω εκτά¬
σεως, ώστε ή έναρξις άξιοποι-
ήσεώς της νά είναι άμεσος
Ή όλοκλήρωσις τοϋ άρδευτι
κου έργου θά επιτρέψη την όρ
θολογικήν άναδ'άρθρωσιν των
καλλΐεργειών επί συνόλου 2β4
00ο στρεμμάτων καί τόν υπέρ
τριπλασιασμόν τοΰ γεωργικοΰ
είσοδήματος τής περιοχής. Ή
συνολική δαπάνη εκτελέσεως
τοϋ βασικοϋ τούτου έργου έγ-
γρίηυ βελτιιόσειος προυποληγί-
ζεται είς 2.367 έκατ. δραχμών,
είς δέ την χρηματοδότησιν
τού συμμετέχει ή Εύρωπαική
Τραπέζα 'Επενδύσεων.
ΝΕΟΣ <0ΟΡΕΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΟΣ Διά τοϋ Ν.Δ. 212)69 ι,ΦΕΚ 111, τ. Α') ό Όργανισμός Ά- πασχολήσεως Έργατΐκού Δυ- ναμικοΰ (ώς μετωνομάσθη ό προυφιστάμενος Όργανισμός Άπασχολήσεως καΐ Άσφαλίσε- ως Άνεργίας) καθίσταται ήδη τό αρμόδιον όργανον έφαρ!αθ- γής πολιτικής άπασχολήσεως. Ύπηρεσαι τού Ύπουργειου "Εργασίας, ώς είναι τα Γρα¬ φεϊα Εύρέσεως Εργασίας, αί Σχολαί Μαθητείας, τα Κέντρα Ταχυρρΰθμου Έκπαιδεΰσεως καΐ αί Υπηρεσίαι Επαγγελμα- τΐκοϋ Προσανατολισμοϋ προ- βλέπεται νά ύηαχθοϋν είς τόν ΟΑΕ.Δ. Ούτως, άντιμετωπίζον ται κατά τρόπον όρθολογικόν κ'αΐ άνταποκρινόμενον είς τάς ανάγκας τής οίκονομίας τα θέ¬ ματα τής άπασχολήσεως καί τής τεχνικής έκπαιδεύσευος τοϋ έργατικοϋ δυναμικοΰ, ι ό δέ 'Τπους>γείον Εργασίας με-
ταβάλλεται είς πραγματικόν ε¬
πιτελικόν όργανον.
ΥΨΗΛΟΝ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΤΟΝ
ΑΠΟΡΡΟΦΙΙ6ΕΝΤΟΝ ΚΑΠΝΏΝ
Αί άγορ'αί έξαγωγιμων κα¬
πνών γενικώς έξελίχθηοαν ε¬
φέτος κατά τρ'όπθν/ λίαν Ικανο
ποιητικόν, συμφώνως πρός δια-
πιστώσεις τοΰ Έθνικοϋ Ορα-
νισμοϋ Καπνοϋ. Κατά την ε¬
πίσημον περίοδον των άγορών
οί παραγωγοΐ έπώλησαν ποσο¬
στόν 92% τής παραγωγής, έ-
νώ παραλλήλως επέτυχον ύψη
λάς τιμάς δ ά τό προ·όν των.
Ή έμπορεύσιμος παραγωγή
έξαγωγιμων καπνών εσοδείας
1968 ύπολογιζεται ότι ανήλθεν
είς 63.000 τόννων. "Ητο, δή-
λαδή, μικροτέρα κατά 17.00ο
τόννων έναντι τού προηγου-
μένου έτους. Παρήχθησαν επ
σης 9.000 τ,ύνγοι έξαγίογίμτον
καπνών τύπου Μπέρλεϋ, ώς
καΐ 14.000 τόννοι περίπου κα¬
πνών έσωτερικής καταναλώσε
ως.
Πρός διευκύλυνσιν των
>ιυν τής χώςιας άλλοδκπών ταξιδι-
οιτων, ή Νομισματική 'Επιτροπή έ-
£ουβιοδότησε τό Άνταλλακΐήηιον
Συναλλάγματος τής Έθνική; Τρ»
ΐτέϊης, είς τόν οτνοοιακόν σταθ¬
μόν Ποομιιχίινος, οπ(ος, τη αίτη-
σει των ένδιαφερομένιον τουριστών,
άντΛλλάσση διά ξέντον τραπεζο-
γη(ΐμματΐ(ι)ν τό είς χείρας των έ-
Λαπομίνον είς δοαχιιάς άδιάθετον
υπόλοιπον καί με-χρι ποσοϋ 2.000 ι
καιά ταξιδιτότην. Ι
ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΧΑΝΙΟΝ
Δι' αποφάσεως τού ύπουργεί-
ου Γεωργίας (ΦΕΚ 588 Β), έ
πεκτεινονται τα περιορ'ΐοτΐχά
μέτρα είς τάς άνορϋξεις φρε-
άτων, τάς έξ αυτών άντλήσε-
ως υδάτων κλπ. είς ωρισμένας
περιοχάς τοΰ Νομοΰ Χανίων
καΐ είς τάς αύτάς των κοινε
τήτων α) Κουφοϋ, β) Άλικια-
νοϋ, γ) Βατολάκου, τοϋ αύτοΰ
νομοΰ, επί σκοπώ προστασίας
τοϋ ύπογείου ϋδατίνου δυνα-
μ κου τής περιοχής αυτής.
σιν
τό σχεδιαζόμε νόν διά τα 1970 έπ.βατικό ιραι νο, ποΰ έκτίθεται στήν Έκθε¬
Ϊ£ϊοό Λονδ.νου καΐ πού πρόκε,τα, νά υΐοθετηθή άπό τούς αγγλ,.
κούς Σ^δηροδρομους
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΊΆΙ ΜΞΤΡΑ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΤΩΝ ΒΡΩΣΙΜΟΝ ΗΛΜΙ7Ν
"Η κιΐταογΓυΐς τής ι,ττοχο.ώσζιοι;
ιληοκαής δι^ δ.γοάμμ'Λ/ έιτιταγοθν
■ ώ ά/ο:ών μ:'3θΐτο3οτήτων έΧο: &■
έζητή3^ ά·ττό τό ί,πο-.Ρ)':ϊ-ν Έιμιτο
λί
ς
3η7αν τα γε ικώτεαα αίτήματα τώ^
:ξαγω/έ.ο./ ιλοΐ.ών. τα 6ϊτ:ΐα συι
ίστανται κυρίως :ίς την έ,τέκτααιν
τής έ^υτροφις έξαγωγικώ^ έπτιτε-
χί^.1 τώ 6ι;ιαρχ3νιών &ο^σ!μ-ον έ-
λΐιών καΐ την δυνατότητα ιτ3ρ:γ(^-
^ής καΐ 'ξαγωγης ιΐρ3ΐώ<τες είς συ- ^ τ"ον 13 χ λιογράμμ-^ν. Ό 26ετης "Αγγλος στρατκότης Τόμ Μακλήν, διε'σχισε τόν Άτλαν τικόν άπύ τό Νιουφάονντλαντ (Π. Αμερική) πρός την Αγγλίαν, μί την 6άρκα τού, κοπηλίΐτιόντας μό νος είς χρόνον οεκόρ, 20 ήμρρί- ΕΠΙΙΗΜΟΙ ΛΙΕΥΚΡΙΝΙΙΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΙ.ΟΙΗΣΙΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟ-ΩΠΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕ1Ω Ν Τό υπουργείον Οίκονομικών, είς απάντησιν τής ύπ' αριθ. 201)69 άναψοράς τής 5ης Ε¬ πιθεωρήσεως Οίκον. Έφοριών, σχετικώς μέ την έννοιαν δια- ιάξεων τοϋ άρθρου 3 τοϋ Α.Ν. 470)68 περί άπαλλαγής κατά την κεφαλοποίησιν κε,ρδών επί προσωπικών έι'αιρειών, διευ- κρινζει διά σχετΐκής έγκυκλί ου τού τα κάτωθι: "Διά τής ώς είρηται δ αταγής ημών εδέχθημεν, ότι ϊνα τυ- χωσιν αί προσωπικαί εταιρείαι τής υπό τού άρθρου 3 τοΰ Α. Ν. 470)68 θεσπιζομένης άΓ,ϋλ- λαγής κατά την κεφαλοποίησιν των ύπ' αυτών πραγματοποιου- μένων κερδών, θά έδει, ή λο- γιστική έγγραφή μεταφοράς των κερδών τούτων είς τόν λο γα,ριασμόν '(Κεφάλιαιον« νά συ νοδεύηται καί άπύ την τήρησιν τής υπό των διατάξεων τοΰ άρ θρου 41 κα'ι επ. τοϋ Έμπορι¬ κοϋ Νόμου οριζομένης διαδικα οίας δ ά την έναντι των τρί- ων απόδειξιν αυξήσεως τοϋ κεφαλαίου αυτών, ήτοι άπό τρο ποποΐησιν ι ου καταστατικοϋ αυ των δη-ΐοσιευομένην νομίμως. Τουτο δέ πρός αποφυγήν κα ταυτρατηγήσεων τής περί τε- δυναμένων νά πραγματοποιη- ΘΟσιν δι' άναλήφεως των καθ' άστην Χί'ήσιν πςχιγματοποιου μένων κερδών', ουχί έκ τοϋ λο γάρ ασ,αου «Κερδών κσΐ ζημι- ών», δτε καΐ θά κατεβάλλετο τό άναλογικόν τέλος 0,50% τής διανομής των κερδών, άλλά έκ τού λογαρ ασμοΰ κεφαλαίου, εις ό>/ είκονικώς μεταφέρον-
ιαι δι' άπλής λογιστΐκής έγγρα
φής άνευ οίασδήποτε καταβο-
λής τελών χσρ-οοήμου.
Είς την προκε1 μένην, 6μως
περίπ'ωσ ν, ως τουτο προκύ-
ιτει έκ τής ύποθληθείσης ή-
μιν Ο-ΐ' άοιθ 6900) 1<)6<) ά'αφο ράς τοϋ άρυοδίου Οίκον. Έφό ρου Ε' Αθηνών, έχει ήδη κα ταοληθή υπό τής αίτούσης έ- II ΣΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ «ΞΣΣΟ - ΠΑΓΤΠΑΣ» ΕΙΣ ΤΗΝ Δ.ΕΘ. Ή έφετεινή συμμετοή τής «"Εσσο - Πάππας» είς την Διε- θνή "Έκθεσιν Θεσσαλονίκης έ χει ώς θέμ'α την «άοφαλή καΐ ευχάριστον όδήγησιν». Διάφο- ρα πανώ άναλϋουν παραστατι κώς τούς τρείς παράγοντος, οί όποίοι συνιστοϋν την όδικήν κυκλοφορίαν, — τόν δρόμον, τό αυτοκίνητον, τόν όδηγόν — δίδεται δέ έμφασ>ς είς τόν πά
ράγοντα «άνθρωπος».
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρδ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου.
(Όυόνοια) 9 - ί κα 4-84.
μ. Τηλ. 525-387.
ΠΡΟΤΤΠΟΝ ΛΤΚΕΙΟΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ
Χ. ΜΙΧΑΗΛ
ΠΡΟΤΤΠΟΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΕΞΑΤΑΞΙΟΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ _ ΓΤΜΝΑΣΙΟΝ — ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ
Εγγραφαί: Μαδίλη 11 — Πατήσια — Τηλ. 280.181
ταιρεας τα άναλογικόν τέλος
0,50% τής διανομής των κερ-
δόΊν, ϊπιποοσθρτιιις δέ, λόγο
παραμονής των κερδών τού¬
των έταίρων πέραν τοΰ έτους,
των είς τούς λογαριασμούς
κ,αΐ άναλογικόν τέλος 1% ένε¬
κα τού χαρακτηρισμοϋ τούτων
ώς δ'ανείων των έταίρων πρός
τό νομικόν πρόσωπον τής έται
Ή έκ των λογαριασμών των
έταίρων άπόληψις των ποσών
τούτων, θεωρουμένη ώς έξό-
φΛησις δανείων, είς ουδέν έτε
ρον άναλογικόν τέλος χαρτο-
οήμου θα υπαχθή.
Κατ' άκολουθ αν, μή ύφιστα
μένου έκ των πραγμάτων είς
τάς περιπτώσεις ταύτας κινδύ
νού καταστρατηγήσεως τής πε¬
ρί τελών χαρτοσήμου νομοθε-
οίας δέον δπως μή απαιτήτε
την τήρησιν των υπό τοΰ Έμ-
πορικοΰ Νόμου (άρθρ. 41 επ.)
όριζομένων δι'ατυπώσεων».
ΜΞΛΕΤΑΓΑΙ ΠΡΟΤΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΩ ΚΛΗΡΙΝΓΚ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΜΠΑΝΑΝΠΝ
"Υπο μελέτην ('_υΐ·./κ5 ται {κ με-
υ:«; των άομο5'ων ύττηοςσιω; τοθ
ΈμΐΓθίίου πρότασις τής
Γιουνάιτεν-τ Φρούτ», οχε
1 τ ι κώς μέ την μέια (ληρινγκ
γή, μπανανών είς την Έλλάδα,
Ή :(7αγωγ'·) αυτή. εάν θα
ττή τελιχώς. 9ά γίνη δάσει των δι&-
θ ώς Ισχυου^ών -τιμών το3 ττροιό ·
τος διά διαχανονισμοθ τής Αξιαι,
τού μί.σω κλήοι γκ καί ούχι δι' ί-
συναλλάγματος.
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΔΙΑ ΤΗΝ· ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
ΕΚ©Ε«ΛΑΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΘ
Την ττοουεχη έ65ο.ΐάδα 9ά Λ σχο3
ρή^η είς ©ΐασαιλονίκην κλιμάκιον έξ
ά·;μο5ί(»; ύττιχλλήλων τοο υπίχ:γΞΪ-
3υ Βιο ^τ1χανιας, τό όιΐοΐαν ^μοθ
μ:τά τώ/ εκπροσωπή, αλλ^ν ττΐρα-
γ,ογικώ; ά^γανώ^εων θά άποτε.λέ7θ(;/
ε^κή^ έ.ιτιτρο·η··)ν 5ιά την χορήγΛ-
3ΐν ά5ε ώ ιίίοιγωγής έ^βεμάτων
τής Δ Ε.Θ.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΝΤΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ
ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ Ι
Ός ανεκοινώθη έκ, ιοϋ Ο-
πουργείου Συντονισμοϋ, όλο-
κληροΰνται αί προπαρασκευα
στικαΐ εργασίαι οργανώσεως
τής άπογραφής των καταστή
μάτων βιομηχανίας, θιοτεχνί
άς, έμποριου κ.λ.π., την όποιαν
θά διενεργηθή ή Στατιοτική
Ύπηρεσία. "Ηδη επερατώθη ή
προμέτρηοις των καταστημα-
των καΐ εγένετο ό διορισμόν,
των απογραφέων, ό άριθμός
των οποίων άνέρχεται δι' όλθ
κλήρον την χώραν είς 3.2ΟΟ
Είς τάς πρωτευούσης των νο
μών καΐ είς τάς λοιπάς μέγα
λας πόλεις τής χώρας λειτουρ-
γουν φροντιστήρια έκπαιδεύσ*
ως των απογραφέων επί ττχ
μεθοδολογίας τής έπικειμένη»,
άπογραφής, ώς καΐ επί τού τρο
που συμπληρώσεως των έρωιη
ματολογίων. Ή άπογραφή κα-
ταστημάτων θά αρχίση την 27
ην Σεπτεμθρίου καΐ θά ουνεχι
σθή μέχρι τής 25ης Όκτωβρί-
ου 1969.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
Όρ&οττεδιπός — Χειρονργος
"Επιμελητάς τής Όρ&οπζδι
ΗήςΚλινικής Πανεπιστημίου
"Αθηνών
/(έχεται καθ" έχάστ-ιν 6 8
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον τού Σεμιτέλυυ 4
τηλέφ. 785.894
Πλ. Μαβίλη Ά&ήναι Τ.611
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ
Γραφική Ύλη
Ι. ΣΙΑ ΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσσης 14
Τηλ 316-385
ΙΓΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΌΈϋ
ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ ΘΕ
ΣΙΝ. ΤΗΛΕΦ. 900.444.
ΙΔΙΛΤΙΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Ν
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΑΡΙ8Μ0Ι ΙΛΡΥΣ. Ι ΛΕΙΤΟΤΡΓΙ»! 78530/4002 ΦΕΚ 271/61 ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΚ 190/63 ΤΙ
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
• ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΫ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως )
ΕΙοάγωνται ΜατΙπιν Ιζ«τάο·ων οί ητυχιοΐίχοι Κατωτέρας Τ«χνικής Σχα-
λ?ίς οΐαββηηοτε «Ιδιχίτητος χ οί οί Ιχοντες 4ν5ειχτικ6ν Γ' 1—αταξίαν» Νυ-
χτΐρΐνοθ ΓυμνασΙου ή Γ' τάζει»; έξαταξΐο» ΓυμνασΙου καΐ 4νω.
• ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΣΧΕ&ΙΑΣΕΟΝ (ΑΡΡΕΝΩΝ & ΘΗΛΕΩΝ)
(ΉμερησΙα τριετοθς φοιτήσεως )
Κί
Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕιΙΑ
ΟΣΤΡΑΚΟΕΙΔΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ι
«·Η 'Ελ'ά; δύναται ν* οξιοΐΓοιί)
ση τα τ-οάατιο^ μήτ<ος των τταροΐ λιω,τ της. διά τής καλλΐΞ^γίιαι, τώ/ όΐτραχοειδών, τα όπτοϊα δνϋσ. ται νά άττοφέΐουν Κ3Ϊ Ικανόν συ.. άλλΐγμΐ». Ταύτα τονίζει είς έπτυτο λή τού ό «.Ιδικάς υ&ροβιολόγο': δρ. Στ. Μπ^3Κ3Ϊνος, ·π-ροσ3ίτων δπ «5ιά νά ;ιτ έ<>·:ίψαυ; τα έν:ιπομ£ -
των όστοακοΐΐ'δών, τα έπτοΐΐ δύ αι-
ναι ι/ιτεριτολύτιμα. έττι6άλ>εται ή
λήψις τώ καταλλήλων μίιρων ττρε-
στασίας αυτών.
Ό κ, Μττοσκαΐνος ύττογρορμμίζει
τή/ ανάγκην διτως ιπΐ Ε» τουλάχι¬
στον έτος «τταγαρει,β'ΐ ή άλιείσ. των
( Θα^α7^ινώ . έν συνχχεία δ: ίΐτιτρα-
πή Α. <|»ιεία κα'ι πώλησις μόνον ι τώιι έξ ίτιστημονικής καλλιεογίίσς προιοχομένων. | Δέν παραλείπει ό κ. Μπ:σκαΐνος ά τονίση δτι αλα τα Θυλα3σιν& είναι έκλε,<ταϊ τροφαί, 15ίως είς τή/ χώραν μας, ή οττοία έξάγϋ Ιχανο>
ΐυνάλλαγμα διά ζωϊκάς τροφάς
ΣΤΑΘΜΟ1 ΤΡΑΝΖΙΤ
ΔΓ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΝ
ΤΟΝ ΠΛΟΙΟΝ
ι Διά κο ινής αποφάσεως ιΧΙν 0
ι πουργών Συντονισμοΰ, Ένιπο-
Ι ρικ,ής Ναυτιλας καΐ Έμπορίου
1 συνεστήθη έπιτροπή πρός με
' λέτην τοΰ θέματος τής Ιδρύ
, σεως σταθμών τρανζΐτ είς τό έ
ζωτερικόν διά τόν άνεφοδ α
σμόν των έλλην ι κων καΐ ζένων
πλοΐων. Η έπιτροπή άπετελέ-
σθη έξ εκπροσωπών τθν θπουρ
ι γείων Συντονισμοΰ, 'Εμπορι-
κης Ναυτιλίας καΐ Έμπορίου
ώς καΐ τού Πανελληνίου Συν-
δέσμου 'Εζαγωγέων.
ΔΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ σ·>σκευών
Τηλίοράσεω; καί τηλεπικο.-
νωνιχκοθ ύλικοΰ. Ή γνωσ"ή
παγκοσμίως κασσιτετεροκόλ-
λησις τοθ ΆγγλικοΟ Έργο-
στασίου «Μουλτικορ Σάλντερ;
Λ.τ .δ.» Ζητήσατε τιμάς /αί
προσπέκτους άπ6 την Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ
Σ. ΟΪΆΚΕΡΟΓΛΟΥ, Θηαέ
ω; 7, Δ' Ζροφοζ. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
(Ήμερηα ρς φής
'Κγγράφονται βν·ι> ΙξετΙσιων οί πτυχιοΰχοι Κατωτίρας Τεχνικάς Ζχόλής
οΐαβίήπβτΐ ΐ16ιχίτητος χαΐ οί ίχοντΐς ϊνδΐικτιχόν Γ' Ιξατ. Γυμνα·1ου.
θ ΙΧΟλλΙ ΜΕΣΑΣ ΕΡΓΟλΗΓΩΜ ΜΗΧΑΗΟλΟΓΩΗ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΗ (Τ.Ι.)
Μηχανουργικων καΐ Ήλεκτρικών έγκαταοτάσεων
( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως )
Έγγράφονται ανεν έξετάσβων οί ητυχιούχοι Κατωτέρων Τνχνικών Σχ«λών
ανάλογον «Ιδικότητος κ οί οί Ιχοντΐς έν&«ικτιχον Γ' έξαταξΐου Γυαν«·ίον.
• ΙΧΟλλΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑΣ ΜΗΧλΝΟΤΕΧΗΙΤΟΗ & ΗΑΕΚΤΡΟΤΕΧΗΙΤΟΜ
( ΝυκτεριναΙ τετραετοϋς φοιτήσεως )
'εγγράφονται αν·υ |ξ«τάσ€ων οί Ιχοντις άττολυτήριον Δημοτιχοΰ.
ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ
• Σύγχρονα διδακτήρια · Πλήρως έξοπλησμένα έργαοτήρια
διά την πρακτικήν εξάσκησιν των οπουδαστών · Ναυτικόν
μουοεΤον έκπαιδεύσεως · Μηχανισμό παρακολουθήσεως τής
έκπαιδεύσεως · Όπτικοακουστικά μέσα έκπαιδεύσεως: Έπι-
σκόπια - Διασκόπια - Κινηματογραφικάς μηχανάς - Μαγνητόφωνα
Τηλεοράσεις, ώς καί άφδονΐα έποπτικών όργανον.
* ΑΗΝΧΤΑΪΝ: "Αριστον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεύσεως.
* ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 37 * ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
(πΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238
ΤΤΛ ΠΠΡΙΤΤΙΓΡΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 100
Ι
V
ΙΙΕΓ ΙΖ Ι ΕΓ Ι: (πλησίον ι.κ.α.) τηλ. 572-582
ΑΪΝΖΤΑΪΝ: ΗΟΟΖ - ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ - ΜΑΟΗΧΙΧ
ΙΗΜ.: Έιιοκεφθήτε τό Ναυτικόν Μουσείον μας, τα οποίον
λειτουργεΤ είς τάς Κεντρικάς Ιχολάς Άδηνϋν.
'ΤΛΛΙΛΑΙΟΣ,,
ΠΑΝ. & ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
Άνεγνωρισμέναι ΰπύ τού Κοάτους
Αριθ. Άδειών (Ϊ4(Ί32) 10ό4, 82Ο!)1 ) 19Κ)>, 120370)1907
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήαερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΙΌΛΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΠΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. Έπιμελητής έν
τώ Πανεπιστημίφ Αθηνών
-.<ΓΛΛΙΛΑΙΟΣ»-Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεΐ'σεος είς την καρδίαν των Αθηνών ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός ΙΙειραιόϊς αριθ. 40 καί Κολοινοΰ 1 (πλη¬ σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ) ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολιονοδ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ· Πληροφορίαι καί εγγραφαί Όί)('>ς Πειραιώς 40 καί Κολωνοΰ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τηλ. 548.408 καί 525.188
ΔΑΠΔΝΑΤΑΙ Ι3.4°)ΟΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΗΑΣ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΚΗ. — Ήριχιοαν
σήμερον αί τακτικαί εργασίαι
τής 2ας Διεθνοΰς Συναντήσε¬
ως Περκρερειακής Άν'απτύξε-
ως, μέ συμμετοχήν άντιπρο-
σώπων 24 χωρών, συμπεριλαμ-
βανομένης καί τής Ελλάδος,
εκπροσωπών 43 ζένων τεχνι-
κών καΐ οικονομικήν οΐκων, ώς
καΐ 18 έλληνκών έιαιρειών.
Ή πρώτη ύποεπιτροπή τοΰ συν
εδιρΐου ήσχολήθη μέ θέματα
τής Μαδαγασκάρης, ή άντιπρο
οωπεία τής οποίας ανέπτυξε
τα απασχολοΰντα την χώραν
αυτήν προβλήματα. Ή δευτέ¬
ρα ύποεπιτροπή ήκουσε τα προ
βλήματα τής Αΐθιοπιας, τα α¬
φορώντα κυρίως είς την γεωρ
γίαν καΐ την κτηνοτροφίαν. Ή
τρ1τη Οποεπιτροπή ήσχολήθη
μέ θέματα τής Δημοκρατίας
τής Άλγε-ρίας.
Την 7ην μ.μ., είς την μεγά¬
λην αίθουσαν τοϋ Έμπορικοϋ
Κέντρου ωμίλησεν ό ύπουρ-
γός Κοινωνικών 'πηρεσιών κ.
Λ. Πάτρας, ό οποίος εξέθεσε
κατ' αρχήν τώ διαλεκτικόν σχή
μα τό οποίον άκολουθεϊ ή έξέ
λιξις τής κοινωνικάς π,ροστα-
υΐας καΐ τής Ιατρικής άντιλήψε
ως είς τας θναπτυσσομενας
κοινωνίας καί επαλήθευσε τό
σχήμα τουτο διά τής Ιστορικής
καί κοινωνικής προστασίας είς
Γήν Έλλάδα. «Αυτήν την περί¬
οδον, συνέχΐσεν ό κ. ύπουρ-
γός, καλύπτεται είς την Έλλά
δα, μέ ενα σύστημα κοινωνι¬
κής προστασίας κατά των κιν-
δονιον γήρατος, ασθενείας, μη
τρότητος, άναηηρίας καί θανά
τού, ποσοστόν 95% τοϋ συνο
Λικου πληθυσμοϋ τής χώρας.
Απ6 πλευράς δαπανων διά την
κοινωνικήν προστασίαν καί την
ετος 1960 τό σχετικόν ποσόν
Ιατρικήν περίθαλψιν κατά τό
ανήλθεν είς 7.500.00°.000 δρχ.
ήτοι είς ποσοστόν επί τοϋ έθνι
κου είσοδήματος 8%. Κατά τό
1966 αί δαπάναι άνήλθον είς
19.ΟΟΟ.ΟΟΟ-000 δραχ., ήτοι είς
ποσοστόν 11,1%. Κατά τό ε¬
τος 1960 αί σχετικαί δαπάναι
ανερχονται είς 26.881.000.000
δρχ. κ!αΙ είς ποσοστόν επί τού
ΑΝΟΝΥΜΟΣ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΙΙ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ
κ ]
Δ. ΚΑΙ ΑΝ. ΣΤΑΥΡΙΑΝΟΣ
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΓΕΝ Ι ΚΗΣ
ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΟΣ
Συμφώνως τώ άρθρω 27 τού
καταοτατικοϋ τής έταιρΐας κα-
;Λ)ορντται οί κ.κ. Μέτοχοι την
18.10.69 ημέραν Σάββατον καί
ώραν 2 μ.μ. είς τακτικήν Γενι¬
κήν Συνέλευσιν διενεργηθησο
μένην είς τα έν Πειραιεί καί
επί τής όδοΰ Περάματος 2 γρα
φεία τής έταιρείας.
ΘΕΜΑΤΑ ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ
ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Ύποθολή εκθέσεως τού
Διοικ. Συμθουλίου καί των έ-
λετγκτων επί των πεπραγμένων
της χρήσεως 1968.
2) "Εγκρισις τού Ίσολογι-
σμοϋ τής έταιρείας τής 31.12.
1964*.
3) Απαλλαγή τοϋ Διοικ. Συμ
βουλίου καί των έλεγκτών άπό
πάσης ευθυνής άποζημιώσεως.
4) 'Εκλογή δΰο μελών τοϋ
Διοικ. Συμθουλίου κ'αΐ αντικα¬
τάστασις ΙσαρΙθμων έξερχομέ
νων συμφώνως τω άρθρω 11
τοθ καταστατικοϋ.
5) Διορισμός δύο έλεγκτών
μετά ΙσαρΙθμων άναπληρωυατι-
κθν διά τάν έλεγχον τοϋ Ί-
σολογισμοϋ τής χρήσεως 1968
καί καθορισμός άμοιβής αυτών.
6) Διάφοροι άνακοινώσεις
καί λήψις άποφάοεων.
ΟΙ κ.κ. μέτοχοι ίνα μετάσχω
οί τής συνελεύσεως υποχρε¬
ούνται νά συμμορφωθώσι πρός
τάς! σχετικάς διατάξεις τοϋ Ν.
2190 καί τοΰ καταστατΐκοϋ τής
εταιρείας.
Έν Πειραιεί τη 15.9 1969
ΤΟ ΔΙΟΙΚ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
έθνικοϋ εΙσοδΛματος 13,4%.
ως τόν τομέα τής προστασίας
των άγροτών εγένοντο οημαν
ακαι μεταβολαί. Ή πρώτη τού
των είναι ή αύξησις των συν-
ιαςιούχων τού Ο.Γ.Α. κατά 50.
000. Ή δευτέρα αφορά είς την
αύξησιν των συντάξεων των ά¬
γροτών κατά 70% περιπου. Ή
τριτη είναι ότι οί αγρόται άπέ-
κτησαν ένεργόν δικαιωμα πλή
μους νοσοκομειακής περιθάλ¬
ψεως, μέ συνέπειαν νά καταρ-
γηθοϋν διά τόν άγροτΐκόν πλη
θυσμόν τα πιστοποιητικά άπο-
ριος. Ή τετάρτη έγκειται είς
τό δτι οί αγρόται καλύπτοντ'αι
καί οιά σύνταξιν άναπηρΐας».
Τέλος, ό κ. ύπουργός εξέθεσε
τα προβλήματα, τα όποια άντΐ
μετωπΐζει (ή Ελλάς είς τόν τθ
μέα τής κοινωνικής προστασι
άς, άναφερθεΐς ειδικώτερον
είς την σύνταξιν σχεδίου ((Κώ
δικος Κοινωνικής Ασφαλείας».
ΑΙ εργασίαι τής Συναντήσε-
νεδροι θά άναχωρήοουν είς
προία,ν, τύ οέ (ϊπόγιυμα οί σύ-
Λυ.1 ΛΟ10ΟΟ, Λη0ΘΟ1Χ3ΛΠ0 Ο© 5Ρ)
Καβαλαν, άπ' δπου θά έπιοτρε
ψουν την εσπέραν της Κυρια-
κής.
ΧΑΡΤΟΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ
Η ΣΥΜΒΑΣΙΣ ΕΓΓΎΗΣΕΟΣ
ΕΠΙ ΥΠΟΘΗΚΗ ΠΛΟΙΟΥ
Ύπόκειται είς τα οίκεϊα άνα-
λογικά τέλη χαρτοσήμου (1%
ή 3% κατά περίπτωσιν), ώς μή
έμπίπτουσα είς τάς άπαλλα,κτι-
κάς διατάξεις τοϋ άρθρου 3
τοϋ Ν.Δ. 4419)64, ή πρόσθε¬
τος σύμβασις προσωπικής εγ¬
γυήσεως άσφαλιζούσης δάνει¬
ον επί ύποθηκη πλοΐου.
Τοιουτοτρόπως απεφάνθη τό
Ν.Σ.Κ., την σχετικήν ύπ' αριθ.
819)196* γνωμοδότησιν τοΰ ό
ποίου ανεκοίνωσεν τό υπουρ¬
γείον Οίκονομικών δι" έγκυκλί
ου τού πρός τό υπουργείον
Έμπορικής Ναυτιλιας.
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΙΚΟΙί.ί
ΣΤΝΑΛΛΑΓΜΑΤ1
ΛΙΕΤΚΟΛΤΝΣΙΣ
ΤΩΝ ΚΞΕΡΧΟΜΕΝΩΝ
ΤΟΤΡΙΣΤΩΝ
Ι
ΤΑ Ε.ΓΚΑΙΝΙΑ
ΤΟΥ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΥ
<~ΚΟΥΝΤ ΓΗΑΡ δια τή- Ι8ην Ό- 1969 τα έπίσημα έγι<αί»>ι«
το/ νέου έργοστασοίυ ΓΚΟΥΝΤΓΗ-
ΑΡ — ΕΛΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε. είς Σίνδο.
Θεο^λινΐκης. Είς την τελετήν 6ί< ή άφικνοάμε ος ειδικώς -πρός 6 ιτρόεδροι, τής Γκουνγήϊρ Ίν τερΛσιον3λ Κορττορέησιον κ. Ρί- τ^α^ντ Ιόμας. θά κ.λη0οθν δέ δττω^ τιμί)αουν διά τής πσρουΐΐσς ιω την 6λην εκδήλωσιν, ό πρόεδρυς τή», κυβερνήσεως κ Γ. Παττα£άιτ:χλο ., πολΧοϊ ΐπτουργοΐ. προσωτπκότητΐΛ των Αθηνών «αί τής Θεσσαλονίκης καί αλλοι ττϋσΐγμοι. "Ως γωοτόν. τό έρΎθστάοιον τΐι>,
ΓΚΟΥΝΤΓΗΑΡ είς την Θεσσαλαν!
κην, άντιττμθσωιτεύει έττένδι»αιν 51)0
έκατα,ιμυοιων τΓερίττοι; δρσχμών ,(1ϊ
500 000 δολλάρια) καΐ αποτελεί ι >]ν
μΐγΐλυτέρα/ έττέ'νβυσΐν ιτού
τοττοιήθη είς την Έλλάδα κατά
τελευταίαν Βιετίαν.
1ΤΈΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΣΙΤΥ
ΕΙΣ ΝΕΑΝ ΥΟΡΚΗΝ
Ό υτο&ιευθυντής τοθ καταστήμΐΛ-
τας Πειραιώς τής Φεοστ Νασιοναλ
Σίτυ Μπάνκ, κ. Δημήτριος Κροντη-
μάς, αναχωρεί διά Νέαν 'Υόρκη ,
είς το ττλαίσιον ιτρογράμμστος μ*,
τεκιταιδεύ^εως στελ-χών, ίνα ίνηιμε-
ριο3ί) επί των τελευταίων διεθνώ ί
ςελίξεων είς τούς τομεΤς Ναυτιλια-
κής Πίστοως καΐ Ναντιλιακής Πολι-
| τικής έν γένει.
ί "Ο κ. Κροντηοβς ήΌχισεν νά έργα
ζεται είς τή Σϊτυ Μπανχ τό 1964
Κ3ΐ Εχει μετάυχει καΐ ίχλλων έκττα -
βευτικών Σεμιναρΐων τής Τραιτΐζης
εις Ιταλίαν. Έλ6:τίαν καΐ "Ολλαν¬
δίαν. ΕιΙς την Νεα Υόρκην, 6 κ.
Κρο,/τηράς θά ε!5ικει>3ή ίπίσης είς
αυ^τη^α νίων τοαπεζ «ών ύπηοϊϋΐ-
ώ^ ττυτ«τικής τεχνικής
ΙΔΙΩΤΙΚΗ
ΝΑΥΤ1ΚΗ ΣΧΟΑΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΓΡΑΦΗΤΩΝ
"Ο ΘΑΛΗΣ,,
ΠΡΟΣΟΧΗ .· Άπό τού σχολ έιους 1969 - 1970
ή Σχολή λειτουργεϊ είς τό έηϊ τής 65οϋ Άχας-
ν&ν 27 νεόδμητον Μέγαρον.
Άνεγνωρισμένη υπό τοΰ Κράτονς
"Ετος Ιδρύσεως 1946
Είσιτήριοι έξετάσεις την 9η» Όκιωβρίον 1969
ΔεχτοΙ Άπόφοιτοι Γνμνασίου χαΙ Μ. Έμηορικής
Σχολής.
Πλήρης ϋ·εωρητική καί δι* έφαρασγών Ηαιάρτισις
Ραδιοτηλεγραφηιών καί Ραδιοτηλεφ&νηιών.
Πλήρες Ραδιοηλεκτρονικίν έργασιήριον χαί ΡΑάΙΟ
ΡΟΥΜ μέ συγχρόνους Ποαπούς καί. Δέκτας,
Επί πλέον Γυροπνξ'ς καΐ Ραδιογωνιόμετρον διά ζήν
πλήρη εκπαίδευσιν των σπουδαατών
Είς τάς έξετάσεις τοϋ Ύπ. Έμηορικής Ναυιιλίας
καί Συγκοινωνιών ή ίπιτνχία των άποφοίτων
μας φΰάνει τό 100 ο)ο.
Είς Σηουδααιάς χορηγεϊται 2ετής αναβάλη κατατά-
ξεως.
Πληροφορίαι καί Εγγραφαί
Καθ* εκάστην είς τα Γραφεϊα τής Σχολής 8.30 - 1
καί 4.30 - 9.30.
Άχαρν&ν 27 - "Αθήναι - Τηλ. 815.755
Άπό οτοιχεΐα παρεχθμενα ύ
πθ της Έθνικής Τραπέξης
προκοπτουν τ" άκόλουθα:
ΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΙ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ
©ΕΜΕΛΙΟΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
Ή υπό τοϋ Δημοσίου εκτέλε¬
σις έργων οϊκονομικής άναπτΰ
ξεως θά άπορροφήση κατά την
πενταετίαν 1968 - 72 περί τα
61 δισεκατ. δραχμών άνήγγει
λε την 3ην Ίουνίου ό Ύπουρ¬
γός Συντονισμοΰ κ Ν. Μ'ακα-
ρέζος προβαίνων είς άπολογι-
σμόν των έπιτευγμάτων είς
τον τομέα των Δημοσίων Επεν
δύσεων. Τό ποσόν τουτο εΤνΌι
ύπερδπλάσιον τού δαπανηθέν
τος κατα την πενταετίαν 1963
67.
Ό κ. Ύπουργός έτθνιοεν δ¬
τι με την όλοκλήρωσιν τής έπε
ξεργασ,ας τοϋ Προγράμματος
Δημοσίων 'Επενδύσεων 1968 -
72 διανοίγονται εύρείαι προο-
πτικαί διά τό μέλλον. Συγκε¬
κριμένως, αί κρατικαί έπενδύ-
σεις δημιουργοϋν νέας προϋ-
ποθέσεις εκδηλώσεως πρωτο-
βουλιών έκ μέρους τοΰ Ιδιωτι-
κοϋ κεψϋλαίου. Έξ άλλου, δι-
ευκολύνεται ή προετοιμασία
τής κατασκευής των έργων, ή
ανανέωσις τοϋ μηχανικοϋ έ-
ξοπλισμοϋ, ή είσαγωγή νέων
τεχνολογικών μεθόδων καί ή
προπαρασκευή καί έκπαίδευσις
τοϋ άναγκαίου έξειδικευμένου
προσωπικοΰ. Τέλος, αί Δημοσί¬
α· Υπηρεσίαι δύνανται νά έξα-
σφαλίσαυν την ύπαρξιν των όρ
γανωτΐκών καί τεχνικών 6ρων
διά την έγκαιρον επίτευξιν
των έπιδιωκομένων άποτελε-
σμάτων.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ
ΕΚΘΕΣΙΣ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ
Είς τα πλαίσια των έκδηλώ-
οεων διά τόν έορτασμόν τοΰ
"Ετους τής Ναυτΐλίας ώργανώ-
θη υπό τής «Μαρίτιμ Προζεντέ
ΐσον« Λτδ τοϋ Λονδίνου καί έ-
λειτούργησεν είς τό Ζάππειον
Μέγαρον ή Διεθνής Ναυτιλια-
κή ' Εκθεσις «Ποσειδώνια 1969«
Ή "Εκθεσις έτέλει υπό την
αΐγίδα τοϋ Ύπου,ργειου Έμπο¬
ρικής Ναυτιλίας, τής Ενώσε¬
ως Έλλήνων Έφοπλιστών, τθϋ
Νπυτικοϋ Έπιμελητηρίου τής
Ελλάδος, τής Πανελληνίου Ά
κτοπλοικής Ενώσεως καί τής
ΊΕλληνικής Έπιτροπής Συνερ-
γασίας ΛονδΙνου. Έκθέματα
προβάλλοντα τα έπΐτεύγματα
κό.1 τάς συγχρονους έξελξεις
τής ναυτιλίας παρουσίασεν οΐ-
κοι ναυτιλιακοϋ έξοπλισμοΰ,
ναυτιλιακών ύπηρεσιών, άσφα
λειών δεξαμενισμών πλοίων
γενικών ναυτΐλιακών έργαο -
ών, ώς καί ναυπηγικα! θιθμη-
χανίαι άπό 15 χώρας περιλαμ-
Οανομένης τής Ελλάδος.
Κατά προσφάτους δηλώσε ·,
τού Ύπουργοϋ Έμπορικής
Ναυτιλίας κ. Ι. Χολέβα, προ-
θλέπεται ότι καί κατό τό 1970
θά δ οργανωθοϋν τα «Ποσειδώ-
νΐ'α» είς την Έλλάδα, δεδομέ¬
νης τής μεγάλης επιτυχίας την
οποίαν έσημε ωσεν ή έφετινή
έκθεσις καί έν όψει τοϋ γεγο-
νθτος δτι ή Ελλάς κατέστη ή¬
δη διεθνές ναυτιλιακόν κεν-
ιρον.
ΓΟ ΕΘΝΙΚΟΝ ΟΔ1ΚΟΝ
ΔΙΚΤΥΟΝ Ε1^εΥΓXΡΟΝI^^:ΤΑI
Νέα σύγχρονος όδική άρτι
ρία θά συνδέση την Κατερίνην
μέ την Θεσσαλονίκην. Δι" αυ
τής όλοκληροΰται ή μεταξύ Ά
θηνών καί τής μακεδον κης
πρωτευούσης έθνική όδός. Ή
νέα άρτηρία, τής οποίας τό μή
κος θά άνέρχεται είς 90 χιλιό
μετρα, θά είναι κατά 25 χιλιό
μετρα συντομωτέρα τής ύ
θταμένης.
Ή δαπάνη κατασκευής προϋ
πελογίσθη είς 1,6 δισεκατ. δρα
χμών καί θά χρηματοδοτηθή
ώς εξής:
α) Κατά δραχμ. 300 έκατομ. έκ
ιοϋ προιόντος δανεου ϋψους
10 έκατ. δολλαρίων, τό οποίον
ή «Φέρστ Νάσιον α λ Σ ίτ υ
Μπάνκ« θά χορηγήση είς τό
Ελληνικόν Δημόσιον.
β) Κατά δρχ. 66ο έχατ. εκ
Γθϋ προΐόντος δανείων ϋψους
22 έκατ. δολλαρίων τα όποϊα
ξέναι τράπεζαι θά χορηγή
σουν είς την ανάδοχον Ελλη¬
νικήν Τεχνικήν Έταιρίαν Ό-
δών καί Όδοστρωμάτων Α.Ε.
γ) Κατά δρχ. 640 έκατ. έκ
κεφαλαίων τοΰ Προγράμματος
Δημοσίων 'Επενδύσεων.
Η ΓΑΛΛΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙ
ΤΟΝ ΕΞΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΝ
Μεγάλα ένεργειακά έργα ά-
ξΐας 55 έκατ. δολλαρίων περί·
που θά χρηματοδθτηθοϋν διά
γαλλικών κεφαλαίων, συμφώ¬
νως πρός ύπογραφέν πρωτό¬
κολλον διακρατικής χρηματο-
δοτήσεως. Τό διακρατΐκόν δά¬
νειον θά δοθή πρός έπιτόκιον
3,5% καί θά είναι διαρκείας με
γαλυτέρας των 15 έτών.
Έξ άλλου, μεταξΰ τής ΛΕΗ
καί τής γαλλικής έταιρίας ήλεκ
τρολογικών καί μηχανολογι-
κών κατάσκευών «"ΑλσχομΜ ϋ
πεγράφη πρωτόκολλον διά τοϋ
όποίου προθλέπεται >ή υπό τής
πρώτης άπ' ευθεΐας ανάθεσις
είς την δευτέραν, ώς έκπρόσιο
πον ομάδος γαλλικών έπιχειρή
σεων των ακολούθων εργασι¬
ών:
Πρώτον, τής κατασκευής επί
τού ποταμοΰ 'Λλιάκμοχος τού
ύδροηλεκτρικοΰ έργου καί
οταθμού Πολυφύτου. Τό έργον
συν ίσταται είς την καταοκευ-
ήν φραγματος καί σήραγγος
πρός εκτροπήν τοϋ ροϋ τοϋ πό
ταμοϋ κ*αϊ είς τδν σχηματισμόν
τεχνητής λίμνης χωρητικότη-
Γος 1.760 έκατ κυβ. μέτρων.
Τόν σταθμόν, έξ άλλου, θά ά-
παρτιζουν 3 μονάδες έγκατε-
στημένης ίσχϋος 12ο ΜΚ εκά¬
στη, έτησίας παραγωγής 630
έκατ. ΧΒΟ. Ό σταθμός Οπολο-
γιζεται νά τεθή είς λειτουργί¬
αν έντός τού 1974.
Δεύτερον, τής προμηθείας
κ,αΐ εγκαταστάσεως είς τό Λαύ
ΡΊθν δευτέρας άτμοηλεκτρι-
κής μονάδος έγκΌτεστηαένης
Ιϋχύος 300 ΜΚ. Αυτή ύπολογί-
ζεται νά τεθή είς λειτουργίαν
έντός τοΰ 1973.
ΠΡΟΣΕΧΟΣ Η
ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΕΓΓΕ1ΟΒΕΛΤΙΟΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ
Διά δεύτερον έν συνεχεΐα £
ιος τό άρδευτΐκόν έργον Πη·
νειοϋ Ήλεας περιελήφθη είς
τόν πίνακα των εντόνως χρη·
ματοδοιουμένων έργων. Κατό
π>ν τούτου προσδοκά^αι δτι
περί τα τέλη τοϋ έτους θά πα-
ρ>αδοθοϋν δι" άρδευσιν τα πρώ
τα 42.ΟΟ() στρέμματα των πε-
ριοχών Γαοτοΰνης καί Ροβιά-
τας. "Ηδη πραγματοποιεϊται ά
άναδασμός τής ανωτέρω εκτά¬
σεως, ώστε ή έναρξις άξιοποι-
ήσεώς της νά είναι άμεσος
Ή όλοκλήρωσις τοϋ άρδευτι
κου έργου θά επιτρέψη την όρ
θολογικήν άναδ'άρθρωσιν των
καλλΐεργειών επί συνόλου 2β4
00ο στρεμμάτων καί τόν υπέρ
τριπλασιασμόν τοΰ γεωργικοΰ
είσοδήματος τής περιοχής. Ή
συνολική δαπάνη εκτελέσεως
τοϋ βασικοϋ τούτου έργου έγ-
γρίηυ βελτιιόσειος προυποληγί-
ζεται είς 2.367 έκατ. δραχμών,
είς δέ την χρηματοδότησιν
τού συμμετέχει ή Εύρωπαική
Τραπέζα 'Επενδύσεων.
ΝΕΟΣ <0ΟΡΕΥΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΟΣ Διά τοϋ Ν.Δ. 212)69 ι,ΦΕΚ 111, τ. Α') ό Όργανισμός Ά- πασχολήσεως Έργατΐκού Δυ- ναμικοΰ (ώς μετωνομάσθη ό προυφιστάμενος Όργανισμός Άπασχολήσεως καΐ Άσφαλίσε- ως Άνεργίας) καθίσταται ήδη τό αρμόδιον όργανον έφαρ!αθ- γής πολιτικής άπασχολήσεως. Ύπηρεσαι τού Ύπουργειου "Εργασίας, ώς είναι τα Γρα¬ φεϊα Εύρέσεως Εργασίας, αί Σχολαί Μαθητείας, τα Κέντρα Ταχυρρΰθμου Έκπαιδεΰσεως καΐ αί Υπηρεσίαι Επαγγελμα- τΐκοϋ Προσανατολισμοϋ προ- βλέπεται νά ύηαχθοϋν είς τόν ΟΑΕ.Δ. Ούτως, άντιμετωπίζον ται κατά τρόπον όρθολογικόν κ'αΐ άνταποκρινόμενον είς τάς ανάγκας τής οίκονομίας τα θέ¬ ματα τής άπασχολήσεως καί τής τεχνικής έκπαιδεύσευος τοϋ έργατικοϋ δυναμικοΰ, ι ό δέ 'Τπους>γείον Εργασίας με-
ταβάλλεται είς πραγματικόν ε¬
πιτελικόν όργανον.
ΥΨΗΛΟΝ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΤΟΝ
ΑΠΟΡΡΟΦΙΙ6ΕΝΤΟΝ ΚΑΠΝΏΝ
Αί άγορ'αί έξαγωγιμων κα¬
πνών γενικώς έξελίχθηοαν ε¬
φέτος κατά τρ'όπθν/ λίαν Ικανο
ποιητικόν, συμφώνως πρός δια-
πιστώσεις τοΰ Έθνικοϋ Ορα-
νισμοϋ Καπνοϋ. Κατά την ε¬
πίσημον περίοδον των άγορών
οί παραγωγοΐ έπώλησαν ποσο¬
στόν 92% τής παραγωγής, έ-
νώ παραλλήλως επέτυχον ύψη
λάς τιμάς δ ά τό προ·όν των.
Ή έμπορεύσιμος παραγωγή
έξαγωγιμων καπνών εσοδείας
1968 ύπολογιζεται ότι ανήλθεν
είς 63.000 τόννων. "Ητο, δή-
λαδή, μικροτέρα κατά 17.00ο
τόννων έναντι τού προηγου-
μένου έτους. Παρήχθησαν επ
σης 9.000 τ,ύνγοι έξαγίογίμτον
καπνών τύπου Μπέρλεϋ, ώς
καΐ 14.000 τόννοι περίπου κα¬
πνών έσωτερικής καταναλώσε
ως.
Πρός διευκύλυνσιν των
>ιυν τής χώςιας άλλοδκπών ταξιδι-
οιτων, ή Νομισματική 'Επιτροπή έ-
£ουβιοδότησε τό Άνταλλακΐήηιον
Συναλλάγματος τής Έθνική; Τρ»
ΐτέϊης, είς τόν οτνοοιακόν σταθ¬
μόν Ποομιιχίινος, οπ(ος, τη αίτη-
σει των ένδιαφερομένιον τουριστών,
άντΛλλάσση διά ξέντον τραπεζο-
γη(ΐμματΐ(ι)ν τό είς χείρας των έ-
Λαπομίνον είς δοαχιιάς άδιάθετον
υπόλοιπον καί με-χρι ποσοϋ 2.000 ι
καιά ταξιδιτότην. Ι
ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΤΟΥ ΥΔΑΤΙΝΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΝΟΜΟΝ ΧΑΝΙΟΝ
Δι' αποφάσεως τού ύπουργεί-
ου Γεωργίας (ΦΕΚ 588 Β), έ
πεκτεινονται τα περιορ'ΐοτΐχά
μέτρα είς τάς άνορϋξεις φρε-
άτων, τάς έξ αυτών άντλήσε-
ως υδάτων κλπ. είς ωρισμένας
περιοχάς τοΰ Νομοΰ Χανίων
καΐ είς τάς αύτάς των κοινε
τήτων α) Κουφοϋ, β) Άλικια-
νοϋ, γ) Βατολάκου, τοϋ αύτοΰ
νομοΰ, επί σκοπώ προστασίας
τοϋ ύπογείου ϋδατίνου δυνα-
μ κου τής περιοχής αυτής.
σιν
τό σχεδιαζόμε νόν διά τα 1970 έπ.βατικό ιραι νο, ποΰ έκτίθεται στήν Έκθε¬
Ϊ£ϊοό Λονδ.νου καΐ πού πρόκε,τα, νά υΐοθετηθή άπό τούς αγγλ,.
κούς Σ^δηροδρομους
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΊΆΙ ΜΞΤΡΑ
ΔΙΑ ΤΑΣ ΕΞΑΓΩΓΑΣ
ΤΩΝ ΒΡΩΣΙΜΟΝ ΗΛΜΙ7Ν
"Η κιΐταογΓυΐς τής ι,ττοχο.ώσζιοι;
ιληοκαής δι^ δ.γοάμμ'Λ/ έιτιταγοθν
■ ώ ά/ο:ών μ:'3θΐτο3οτήτων έΧο: &■
έζητή3^ ά·ττό τό ί,πο-.Ρ)':ϊ-ν Έιμιτο
λί
ς
3η7αν τα γε ικώτεαα αίτήματα τώ^
:ξαγω/έ.ο./ ιλοΐ.ών. τα 6ϊτ:ΐα συι
ίστανται κυρίως :ίς την έ,τέκτααιν
τής έ^υτροφις έξαγωγικώ^ έπτιτε-
χί^.1 τώ 6ι;ιαρχ3νιών &ο^σ!μ-ον έ-
λΐιών καΐ την δυνατότητα ιτ3ρ:γ(^-
^ής καΐ 'ξαγωγης ιΐρ3ΐώ<τες είς συ- ^ τ"ον 13 χ λιογράμμ-^ν. Ό 26ετης "Αγγλος στρατκότης Τόμ Μακλήν, διε'σχισε τόν Άτλαν τικόν άπύ τό Νιουφάονντλαντ (Π. Αμερική) πρός την Αγγλίαν, μί την 6άρκα τού, κοπηλίΐτιόντας μό νος είς χρόνον οεκόρ, 20 ήμρρί- ΕΠΙΙΗΜΟΙ ΛΙΕΥΚΡΙΝΙΙΕΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟΙ.ΟΙΗΣΙΝ ΚΕΡΔΩΝ ΕΠΙ ΠΡΟ-ΩΠΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕ1Ω Ν Τό υπουργείον Οίκονομικών, είς απάντησιν τής ύπ' αριθ. 201)69 άναψοράς τής 5ης Ε¬ πιθεωρήσεως Οίκον. Έφοριών, σχετικώς μέ την έννοιαν δια- ιάξεων τοϋ άρθρου 3 τοϋ Α.Ν. 470)68 περί άπαλλαγής κατά την κεφαλοποίησιν κε,ρδών επί προσωπικών έι'αιρειών, διευ- κρινζει διά σχετΐκής έγκυκλί ου τού τα κάτωθι: "Διά τής ώς είρηται δ αταγής ημών εδέχθημεν, ότι ϊνα τυ- χωσιν αί προσωπικαί εταιρείαι τής υπό τού άρθρου 3 τοΰ Α. Ν. 470)68 θεσπιζομένης άΓ,ϋλ- λαγής κατά την κεφαλοποίησιν των ύπ' αυτών πραγματοποιου- μένων κερδών, θά έδει, ή λο- γιστική έγγραφή μεταφοράς των κερδών τούτων είς τόν λο γα,ριασμόν '(Κεφάλιαιον« νά συ νοδεύηται καί άπύ την τήρησιν τής υπό των διατάξεων τοΰ άρ θρου 41 κα'ι επ. τοϋ Έμπορι¬ κοϋ Νόμου οριζομένης διαδικα οίας δ ά την έναντι των τρί- ων απόδειξιν αυξήσεως τοϋ κεφαλαίου αυτών, ήτοι άπό τρο ποποΐησιν ι ου καταστατικοϋ αυ των δη-ΐοσιευομένην νομίμως. Τουτο δέ πρός αποφυγήν κα ταυτρατηγήσεων τής περί τε- δυναμένων νά πραγματοποιη- ΘΟσιν δι' άναλήφεως των καθ' άστην Χί'ήσιν πςχιγματοποιου μένων κερδών', ουχί έκ τοϋ λο γάρ ασ,αου «Κερδών κσΐ ζημι- ών», δτε καΐ θά κατεβάλλετο τό άναλογικόν τέλος 0,50% τής διανομής των κερδών, άλλά έκ τού λογαρ ασμοΰ κεφαλαίου, εις ό>/ είκονικώς μεταφέρον-
ιαι δι' άπλής λογιστΐκής έγγρα
φής άνευ οίασδήποτε καταβο-
λής τελών χσρ-οοήμου.
Είς την προκε1 μένην, 6μως
περίπ'ωσ ν, ως τουτο προκύ-
ιτει έκ τής ύποθληθείσης ή-
μιν Ο-ΐ' άοιθ 6900) 1<)6<) ά'αφο ράς τοϋ άρυοδίου Οίκον. Έφό ρου Ε' Αθηνών, έχει ήδη κα ταοληθή υπό τής αίτούσης έ- II ΣΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ «ΞΣΣΟ - ΠΑΓΤΠΑΣ» ΕΙΣ ΤΗΝ Δ.ΕΘ. Ή έφετεινή συμμετοή τής «"Εσσο - Πάππας» είς την Διε- θνή "Έκθεσιν Θεσσαλονίκης έ χει ώς θέμ'α την «άοφαλή καΐ ευχάριστον όδήγησιν». Διάφο- ρα πανώ άναλϋουν παραστατι κώς τούς τρείς παράγοντος, οί όποίοι συνιστοϋν την όδικήν κυκλοφορίαν, — τόν δρόμον, τό αυτοκίνητον, τόν όδηγόν — δίδεται δέ έμφασ>ς είς τόν πά
ράγοντα «άνθρωπος».
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρδ 7
Πλατ. Άγίου Κωνσταντίνου.
(Όυόνοια) 9 - ί κα 4-84.
μ. Τηλ. 525-387.
ΠΡΟΤΤΠΟΝ ΛΤΚΕΙΟΝ ΠΑΤΗΣΙΩΝ
Χ. ΜΙΧΑΗΛ
ΠΡΟΤΤΠΟΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΝ — ΕΞΑΤΑΞΙΟΝ
ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ _ ΓΤΜΝΑΣΙΟΝ — ΞΕΝΑΙ ΓΛΩΣΣΑΙ
Εγγραφαί: Μαδίλη 11 — Πατήσια — Τηλ. 280.181
ταιρεας τα άναλογικόν τέλος
0,50% τής διανομής των κερ-
δόΊν, ϊπιποοσθρτιιις δέ, λόγο
παραμονής των κερδών τού¬
των έταίρων πέραν τοΰ έτους,
των είς τούς λογαριασμούς
κ,αΐ άναλογικόν τέλος 1% ένε¬
κα τού χαρακτηρισμοϋ τούτων
ώς δ'ανείων των έταίρων πρός
τό νομικόν πρόσωπον τής έται
Ή έκ των λογαριασμών των
έταίρων άπόληψις των ποσών
τούτων, θεωρουμένη ώς έξό-
φΛησις δανείων, είς ουδέν έτε
ρον άναλογικόν τέλος χαρτο-
οήμου θα υπαχθή.
Κατ' άκολουθ αν, μή ύφιστα
μένου έκ των πραγμάτων είς
τάς περιπτώσεις ταύτας κινδύ
νού καταστρατηγήσεως τής πε¬
ρί τελών χαρτοσήμου νομοθε-
οίας δέον δπως μή απαιτήτε
την τήρησιν των υπό τοΰ Έμ-
πορικοΰ Νόμου (άρθρ. 41 επ.)
όριζομένων δι'ατυπώσεων».
ΜΞΛΕΤΑΓΑΙ ΠΡΟΤΑΣΙΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΕΣΩ ΚΛΗΡΙΝΓΚ
ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΜΠΑΝΑΝΠΝ
"Υπο μελέτην ('_υΐ·./κ5 ται {κ με-
υ:«; των άομο5'ων ύττηοςσιω; τοθ
ΈμΐΓθίίου πρότασις τής
Γιουνάιτεν-τ Φρούτ», οχε
1 τ ι κώς μέ την μέια (ληρινγκ
γή, μπανανών είς την Έλλάδα,
Ή :(7αγωγ'·) αυτή. εάν θα
ττή τελιχώς. 9ά γίνη δάσει των δι&-
θ ώς Ισχυου^ών -τιμών το3 ττροιό ·
τος διά διαχανονισμοθ τής Αξιαι,
τού μί.σω κλήοι γκ καί ούχι δι' ί-
συναλλάγματος.
ΣΥΝΕΣΤΗΘΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΔΙΑ ΤΗΝ· ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ
ΕΚ©Ε«ΛΑΤΩΝ ΤΗΣ ΔΕΘ
Την ττοουεχη έ65ο.ΐάδα 9ά Λ σχο3
ρή^η είς ©ΐασαιλονίκην κλιμάκιον έξ
ά·;μο5ί(»; ύττιχλλήλων τοο υπίχ:γΞΪ-
3υ Βιο ^τ1χανιας, τό όιΐοΐαν ^μοθ
μ:τά τώ/ εκπροσωπή, αλλ^ν ττΐρα-
γ,ογικώ; ά^γανώ^εων θά άποτε.λέ7θ(;/
ε^κή^ έ.ιτιτρο·η··)ν 5ιά την χορήγΛ-
3ΐν ά5ε ώ ιίίοιγωγής έ^βεμάτων
τής Δ Ε.Θ.
ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΝΤΑΙ
ΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΙ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΓΡΑΦΗΝ
ΤΟΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΝ Ι
Ός ανεκοινώθη έκ, ιοϋ Ο-
πουργείου Συντονισμοϋ, όλο-
κληροΰνται αί προπαρασκευα
στικαΐ εργασίαι οργανώσεως
τής άπογραφής των καταστή
μάτων βιομηχανίας, θιοτεχνί
άς, έμποριου κ.λ.π., την όποιαν
θά διενεργηθή ή Στατιοτική
Ύπηρεσία. "Ηδη επερατώθη ή
προμέτρηοις των καταστημα-
των καΐ εγένετο ό διορισμόν,
των απογραφέων, ό άριθμός
των οποίων άνέρχεται δι' όλθ
κλήρον την χώραν είς 3.2ΟΟ
Είς τάς πρωτευούσης των νο
μών καΐ είς τάς λοιπάς μέγα
λας πόλεις τής χώρας λειτουρ-
γουν φροντιστήρια έκπαιδεύσ*
ως των απογραφέων επί ττχ
μεθοδολογίας τής έπικειμένη»,
άπογραφής, ώς καΐ επί τού τρο
που συμπληρώσεως των έρωιη
ματολογίων. Ή άπογραφή κα-
ταστημάτων θά αρχίση την 27
ην Σεπτεμθρίου καΐ θά ουνεχι
σθή μέχρι τής 25ης Όκτωβρί-
ου 1969.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
Όρ&οττεδιπός — Χειρονργος
"Επιμελητάς τής Όρ&οπζδι
ΗήςΚλινικής Πανεπιστημίου
"Αθηνών
/(έχεται καθ" έχάστ-ιν 6 8
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον τού Σεμιτέλυυ 4
τηλέφ. 785.894
Πλ. Μαβίλη Ά&ήναι Τ.611
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ
Γραφική Ύλη
Ι. ΣΙΑ ΕΑΙΑΔΗΣ
Βύσσης 14
Τηλ 316-385
ΙΓΩΛΕΙΤΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΌΈϋ
ΔΡΟΣΙΑ ΠΕΤΚΟΦΤΤΟΣ
ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΡΙΣΤΗΝ ΘΕ
ΣΙΝ. ΤΗΛΕΦ. 900.444.
ΙΔΙΛΤΙΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
Ν
ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ
ΑΡΙ8Μ0Ι ΙΛΡΥΣ. Ι ΛΕΙΤΟΤΡΓΙ»! 78530/4002 ΦΕΚ 271/61 ΤΒ - 43781 /2349 ΦΕΚ 190/63 ΤΙ
ΚΩΝ/ΝΟΥ Σ. ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ
ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ
• ΣΧΟΑΗ ΜΕΣΗ ΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΫ ΝΑΥΤΙΚΟΥ
(Νυκτερινή τετραετοθς φοιτήσεως )
ΕΙοάγωνται ΜατΙπιν Ιζ«τάο·ων οί ητυχιοΐίχοι Κατωτέρας Τ«χνικής Σχα-
λ?ίς οΐαββηηοτε «Ιδιχίτητος χ οί οί Ιχοντες 4ν5ειχτικ6ν Γ' 1—αταξίαν» Νυ-
χτΐρΐνοθ ΓυμνασΙου ή Γ' τάζει»; έξαταξΐο» ΓυμνασΙου καΐ 4νω.
• ΣΧΟΛΗ ΜΕΣΗ ΣΧΕ&ΙΑΣΕΟΝ (ΑΡΡΕΝΩΝ & ΘΗΛΕΩΝ)
(ΉμερησΙα τριετοθς φοιτήσεως )
Κί
Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕιΙΑ
ΟΣΤΡΑΚΟΕΙΔΩΝ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ι
«·Η 'Ελ'ά; δύναται ν* οξιοΐΓοιί)
ση τα τ-οάατιο^ μήτ<ος των τταροΐ λιω,τ της. διά τής καλλΐΞ^γίιαι, τώ/ όΐτραχοειδών, τα όπτοϊα δνϋσ. ται νά άττοφέΐουν Κ3Ϊ Ικανόν συ.. άλλΐγμΐ». Ταύτα τονίζει είς έπτυτο λή τού ό «.Ιδικάς υ&ροβιολόγο': δρ. Στ. Μπ^3Κ3Ϊνος, ·π-ροσ3ίτων δπ «5ιά νά ;ιτ έ<>·:ίψαυ; τα έν:ιπομ£ -
των όστοακοΐΐ'δών, τα έπτοΐΐ δύ αι-
ναι ι/ιτεριτολύτιμα. έττι6άλ>εται ή
λήψις τώ καταλλήλων μίιρων ττρε-
στασίας αυτών.
Ό κ, Μττοσκαΐνος ύττογρορμμίζει
τή/ ανάγκην διτως ιπΐ Ε» τουλάχι¬
στον έτος «τταγαρει,β'ΐ ή άλιείσ. των
( Θα^α7^ινώ . έν συνχχεία δ: ίΐτιτρα-
πή Α. <|»ιεία κα'ι πώλησις μόνον ι τώιι έξ ίτιστημονικής καλλιεογίίσς προιοχομένων. | Δέν παραλείπει ό κ. Μπ:σκαΐνος ά τονίση δτι αλα τα Θυλα3σιν& είναι έκλε,<ταϊ τροφαί, 15ίως είς τή/ χώραν μας, ή οττοία έξάγϋ Ιχανο>
ΐυνάλλαγμα διά ζωϊκάς τροφάς
ΣΤΑΘΜΟ1 ΤΡΑΝΖΙΤ
ΔΓ ΑΝΕΦΟΔΙΑΣΜΟΝ
ΤΟΝ ΠΛΟΙΟΝ
ι Διά κο ινής αποφάσεως ιΧΙν 0
ι πουργών Συντονισμοΰ, Ένιπο-
Ι ρικ,ής Ναυτιλας καΐ Έμπορίου
1 συνεστήθη έπιτροπή πρός με
' λέτην τοΰ θέματος τής Ιδρύ
, σεως σταθμών τρανζΐτ είς τό έ
ζωτερικόν διά τόν άνεφοδ α
σμόν των έλλην ι κων καΐ ζένων
πλοΐων. Η έπιτροπή άπετελέ-
σθη έξ εκπροσωπών τθν θπουρ
ι γείων Συντονισμοΰ, 'Εμπορι-
κης Ναυτιλίας καΐ Έμπορίου
ώς καΐ τού Πανελληνίου Συν-
δέσμου 'Εζαγωγέων.
ΔΙ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ σ·>σκευών
Τηλίοράσεω; καί τηλεπικο.-
νωνιχκοθ ύλικοΰ. Ή γνωσ"ή
παγκοσμίως κασσιτετεροκόλ-
λησις τοθ ΆγγλικοΟ Έργο-
στασίου «Μουλτικορ Σάλντερ;
Λ.τ .δ.» Ζητήσατε τιμάς /αί
προσπέκτους άπ6 την Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ
Σ. ΟΪΆΚΕΡΟΓΛΟΥ, Θηαέ
ω; 7, Δ' Ζροφοζ. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
(Ήμερηα ρς φής
'Κγγράφονται βν·ι> ΙξετΙσιων οί πτυχιοΰχοι Κατωτίρας Τεχνικάς Ζχόλής
οΐαβίήπβτΐ ΐ16ιχίτητος χαΐ οί ίχοντΐς ϊνδΐικτιχόν Γ' Ιξατ. Γυμνα·1ου.
θ ΙΧΟλλΙ ΜΕΣΑΣ ΕΡΓΟλΗΓΩΜ ΜΗΧΑΗΟλΟΓΩΗ ί ΗΑΕΚΤΡΟΑΟΓΟΗ (Τ.Ι.)
Μηχανουργικων καΐ Ήλεκτρικών έγκαταοτάσεων
( ΝυκτεριναΙ τετραετοθς φοιτήσεως )
Έγγράφονται ανεν έξετάσβων οί ητυχιούχοι Κατωτέρων Τνχνικών Σχ«λών
ανάλογον «Ιδικότητος κ οί οί Ιχοντΐς έν&«ικτιχον Γ' έξαταξΐου Γυαν«·ίον.
• ΙΧΟλλΙ ΚΑΤΩΤΕΡΑΣ ΜΗΧλΝΟΤΕΧΗΙΤΟΗ & ΗΑΕΚΤΡΟΤΕΧΗΙΤΟΜ
( ΝυκτεριναΙ τετραετοϋς φοιτήσεως )
'εγγράφονται αν·υ |ξ«τάσ€ων οί Ιχοντις άττολυτήριον Δημοτιχοΰ.
ΔΙΑΘΕΤΟΥΝ
• Σύγχρονα διδακτήρια · Πλήρως έξοπλησμένα έργαοτήρια
διά την πρακτικήν εξάσκησιν των οπουδαστών · Ναυτικόν
μουοεΤον έκπαιδεύσεως · Μηχανισμό παρακολουθήσεως τής
έκπαιδεύσεως · Όπτικοακουστικά μέσα έκπαιδεύσεως: Έπι-
σκόπια - Διασκόπια - Κινηματογραφικάς μηχανάς - Μαγνητόφωνα
Τηλεοράσεις, ώς καί άφδονΐα έποπτικών όργανον.
* ΑΗΝΧΤΑΪΝ: "Αριστον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεύσεως.
* ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΑΣ
ΠΕΙΡΑΙΩΣ 37 * ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
(πΛΑΤ. ΩΔΕΙΟΥ) ΤΗΛ. 340-238
ΤΤΛ ΠΠΡΙΤΤΙΓΡΙ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 100
Ι
V
ΙΙΕΓ ΙΖ Ι ΕΓ Ι: (πλησίον ι.κ.α.) τηλ. 572-582
ΑΪΝΖΤΑΪΝ: ΗΟΟΖ - ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ - ΜΑΟΗΧΙΧ
ΙΗΜ.: Έιιοκεφθήτε τό Ναυτικόν Μουσείον μας, τα οποίον
λειτουργεΤ είς τάς Κεντρικάς Ιχολάς Άδηνϋν.
'ΤΛΛΙΛΑΙΟΣ,,
ΠΑΝ. & ΣΟΦ. ΜΠΟΥΡΑ
Άνεγνωρισμέναι ΰπύ τού Κοάτους
Αριθ. Άδειών (Ϊ4(Ί32) 10ό4, 82Ο!)1 ) 19Κ)>, 120370)1907
ΤΕΧΝΙΚΑΙ ΣΧΟΛΑΙ
—ΕΡΓΟΔΗΓΩΝ Τ. Β. ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ
(Ήαερησία) ΑΡΡΕΝΩΝ, ΘΗΛΕΩΝ
—ΕΡΙΌΛΗΓΩΝ Τ. Β. ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΩΝ
—ΕΡΓΟΔΠΓΩΝ Τ. Β. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
—ΜΗΧΑΝΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
—ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΤΩΝ
Διευθυντής Σπουδών: ΠΑΝΟΣ Λ· ΜΠΟΤΡΑΣ
Καθηγητής Άν. Μαθηματικών, Συγγραφεύς, τ. Έπιμελητής έν
τώ Πανεπιστημίφ Αθηνών
-.<ΓΛΛΙΛΑΙΟΣ»-Πρότυπον Κέντρον Τεχνικής Έκπαιδεΐ'σεος είς την καρδίαν των Αθηνών ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΑ: Όδός ΙΙειραιόϊς αριθ. 40 καί Κολοινοΰ 1 (πλη¬ σίον ΟΜΟΝΟΙΑΣ) ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ: Όδός Κολιονοδ 14α'—ΑΘΗΝΑΙ· Πληροφορίαι καί εγγραφαί Όί)('>ς Πειραιώς 40 καί Κολωνοΰ, άρ. 1. ΑΘΗΝΑΙ
Τηλ. 548.408 καί 525.188
καΤΑΙ1ΛΗΚΤΙΚΗ2· ΠΛΟΚΗΣ
ΘΗΣΑΥΡΟΪ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ:
-ο άραχτανργημα τρϋ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ·
-η ΛΤΑ*ΒφΛΟ_ 5ΈΗΝ· 5ΒΟΤΡΚίΑ>
(ΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Δ ΑΡΧΙΓΕΝΗ
'Υττό τού συνεργάτου μσς Δρος κ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
τό
219
•Ο Μαζάρ Πασάς, στα,αάτησε
καϊ κοίταζε τόν
Είναι στ' άλή9εια καταπλη
.ικ6αυι6πού γράφει ό κιαφί
' οτό Πατισάχ, Βεζύρη μου
Ρα δέν μέ άνηουχοϋν, γιατι
ϋτο τούρκ'Κθ, δέν μπορουν νά
,οσβοθν, όπως εΐπες κι' έ
ίο Κισλάραγα. Κι' ό Πά τ
θα πρέπει νά είναι τρελ-
σάχ,
λός,'
ρ
νά τα πάρη στά σοθα-
_ Έμένα ώστόσο μέ άνηου-
ν< τ0ο άπάντησε στενοχω- οημένος ό Δαλπατάν, γιατΐ βλέ ηω πώζ ό Πατισάχ άρχισε νά έΦαρμώζη α010 τό ο*™-1 κό 3Χέδιθ κα' άλλοίμονό μας, άν Τ6 όλοκληρώση. Μά δέ βά τύ ουνέχισε μέ πεί·-μα, πεύχ, γιατι εμείς οί πιοτοί όσμανή - 5εςείμαστε πιότεροι άπό -ο; δ καί άγρυπνο δμως τό δ Και ό Μαζάρ πασάς, πάλινάδια6άζει: «Όοο οί Οράγκοι Άζιωι.α-ι- κοΐ θά άοχολοΰνται μέ τήν όρ- γάνωση τού Στρατοΰ καΐ τού ν,-όλου, οί νέοι σοφοί τού Συμ βουλοι Πατιοάχ μου, θά έτοι - κον σου, άπένανπ στό "Εθνος σου καί στούς λαούς οου θίι θεωρήσης τελειωμένο τό έργο σου. Έφαρμόζοντας τό μεταρρυ- θ:ακ>τικό άύτό πρόγραμμα πού
σου προτεΐνω πολυχρονεμένε
μου Πατισάχ, δχι μόνο θά σω
σης τό Κράτος τοθ Όσμάν άπό
τόν άφανισμό, ποΰ μέ τόν κατή
φορο πού πήρε, στά σιγουρα ό
δηγείται, μά καΐ θά ύψώσης σέ
μιά δόζα πού ποτέ δέν γνώρι-
σε.
Τό δνομά σου Πατισάχ μυυ,
θά γραφτή μέ χρυσά γράμμα -
τα στήν Ιστορία καΐ ή μνήμη
σου, θά μείνη άθάνατη.
Διαφορετικά, άν έζακολουθή
οης ν' άντιμετωπΐζης μοιρολα-
τρικά την κατάσταση, πολύ φο
βοϋμαι πώς πολύ σϋντομα θά
δής την Αύτοκρατορία να κομ-
μΰτΐάζεται καΐ νά διαμοιράζε-
ται άνάμεσα στούς έχθρούς
της. Καΐ τότε, νά εΤσαι βέβαι -
ος γι' αύτό, δταν παρουσια-
σθής μπροστά στό Μωάμεθ καΐ
στόν Όσμάν, θά σέ φτύσουν
καΐ θά σέ χαρακτηρΐσουν, πολύ
δίκαια, κιαφίρη.
Τό γράμμα μου αύτό, θά θρώ
τρόπο νά φτάση σ γουρα στά
χέρια σου. Μακάρι ό 'Αλλάχ νά
— 211 —
.— Ο ΑΤΛΟΓΤΡΟΣ ΤΣΗ ΕΚ ΚΛΗΣΙΑΣ
βουλο ρ
μίζουν τό Σϋνταγμα τής άνα- ] ψωτίοη τό πνεϋμα σου κα! νά
νωμένης Όθωμανικής Αύ- άχολουθήσης τίς ύποδείζεις
γεννωμένης Όθωμανικής Αύ- άκολουθήσης τίς ύποδείζεις
τοκρατορίας. "Ενα Σύνταγμα ' μου.
Ό πιστός σου δοΰλος
Δ. Κ.»
— Δ.Κ. έπΰνέλαβε ό Μαζάρ
Πασάς καΐ ρώτησε τα Βεζύρη.
Καΐ ποίος είναι αύτός, δέν εμα
θες:
Ό Δαλπατάν πήρε πΐσω τό
γράμμα καΐ τό άφησε στό τρα¬
πέζα», γυρίζοντας ϋστερα νά
καθΛση στό σοφά, άπάντησε
στό Μαζάρ:
— "θταν κι' έγώ διάβασα αυ
τό τό γράμμα, πού όμολογω
γηοη των προνομΐων των Ισχυ- | πώς μέ κατετάραξε, ρώτησα τη
ρών, τΓΐ διανομή τής γής στούς Σουλτάνα γιά τόν άποοτολέα
τού καΐ γιά τόν τρόπο πού
.,λελεύθερο καΐ προοδευτικό
Πού θά δ νη ϊσα οΊκαιώματα
καΐ θά επιβάλη Ιοες οποχρεώ -
οειζ, οέ δλους τούς ύπηκόους
οου, ανεξαρτήτως φυλής καΐ
βρηοχεύμα-τος.
Τό Σύνταγμα αύτό, θά προ-
βλέπη τίς προνομίες σου καΐ
τάς Οποχρεώσεις σου, τή συμ-
μετοχΛ όλων τού λαοϋ σου στή
Α,οίκηση των κοινών, τήν όρ -
γάνωση τοϋ Κράτους καΐ των
διαφόρων έζουσιών, την κατάρ
Φ^ωχούς άγρότες, την κατοχυ-
ρωοη τΛς ζωής, τής τιμάς, της
περιουσίας καί τής προσωπικήο
ελευθερίας των ύπηκόων σου,
την καταργήση τής δουλείας
καΐ τής πολυγαμ άς πού είναι
κι' αυτή δουλεία καΐ δέν τήν
έψαρμόζουν παρά οί πασάδες
καΐ οί μπέηδες, γι'ατΐ οί φτωχοί
δέν μπορουν νά θρέφουν οΰτε
τή μιά γυναίκα πού κατά κανό-
να έχουν, την έλεύθερη καΐ
χυρΐς περ ορισμοϋς ασκήση
τής λατρείας τους στούς δι -
κους τους τόπους λατρείας
(τζαμιά, έκκλησίες, χάβρες),
"ή γραμματική μορφώση των ύ
πηκόων οου, τήν προστασΐα
τθν επιστήμων, τθν γραμμά-
των καί των τεχνών, την ένθάρ
ρυνοη καΐ ενισχύση τής γεωρ¬
γίας, τοϋ έμπορΐου, της βιοτε-
χίας, τής βιομηχανίας καΐ τής
ναυτΐλίας, τα μέτρα γιά τήν ά-
οφάλεια τού Κράτους κι' £να
οωρό άλλες διατάζεις πού θά
τό βγάλουν άπό τή βαρβαρό-
τητα καΐ θά τό κάνουν, μιά ού γ
χρονη, Ιοχυρή, πλούσια καΐ πό
Πολιτεία. Μέ βάση
ε
στά χέρια της. Χαμογέ-
λασε καΐ μοϋ άπάντησε:
— ©ά σοϋ κάνη σίγουρα έν
τύπωση Βεζύρη μου, άν σοϋ πώ
πώς τό νράμμα αύτό, πού όπως
εΐδες μάς βάζει μπουρλότο, τό
ψέρανε στό χαρέμι, μαζί μ' ε¬
να δωρο στό Διάδοχο, μιά βρο
6υά πού Λτανε έδώ ό Πατισάχ.
Άπευθυνόταν προσωπικά στόν
ϊδιο και ήτανε σφραγισυένο μέ
βουλοκερΐ. Τό ώραϊο εΐνρι, πώς
ό ΐδιος ό Κισλάραγας, τού δ·
ποιου ζητάει ό έπιστολογρά ■
φός τήν άλλαγή, τό έδωσε στά
χέρια τοΰ Πατισάχ. "Εκείνος
νομίζοντας ασφαλώς, πώς η-
ταν σχετΐκό μέ τό δωρο, δέν
τοϋ έδωσε μεγάλη σημασία. Τό
πέταζε χωρΐς. νά τό άνοίζη στό
τραπεζάκι πού βρίσκονταν
μπροοτά τού κι' δρχισε νά πε-
ριεργάζεται μέ περιέργεια
στήν άρχή καΐ μέ πολύ προσο-
χή Οστερα τό δωρο, πού ήταν*:
πρωτότυπο καΐ πολύ εντυπωσισ
κό.
"Ητανε ε,να όμοίωμα καραβι
ου μέ πονιά καΐ μέ άτμό, μέ
Σ' έκεϊνο τό έρημικό άψήλω
μα (ϋψωμα) χησμένη ή έκκλη
σιά, ήπρεπε νά 'χη καΐ αύλόγυ-
ρο μέ γερό κι άψηλό ντουθάρι
γιά κάθε όχτρό. Μέο'στόν αύλό
γυρο νά χτιστή καί τού παπά
τό κελλί. Μά κι' ό αθλόγυρος
νά πιάση οΰλο τα μακροφάρδος
τοϋ άψηλωμάτου. Τί μπόλικια,
λοιπόν, πέτρο θά ν' ήχρειαζού
'ντανε νά κουβαλιοτή γιά νά
χτιστή ένα τέτοιο μακρύ αυλο-
γυρΌ'ντούβαρο!
Ό κάιω καροτσόδρομος ιθϋ
Μπουτζά, καθώς ήερχού'ντανε
άπτή Σμύρνη, ήπερνοϋσε πλάι'
άπτό μισό γϋρο τοϋ άψηλώμα-
του, έχοντος το άπτά δεξιά
τού. Αυτάς πρώτα ήαντάμωνε
τή βορινή πλαγιά 7οϋ άψηλωμά
τού πού 'τανε λίγο άνήφορη
κ' ΰστερις στρίβοντας ήπερνοϋ
σε κάτω άπτή νότια πλαγιά τού
πού'τανε ένας άπότομος
γκρεμνός, 25 μέτρο, άψηλός
«αί γεμάτος καγιαλίκια (6ρά-
χια). ΟΙ άρα'μπάδες μέ εύκο-
λΐα τότες ήπααινωρχού'ντοστε
στόν καροτσόδρομο κ" ήκουβα-
λούσανε την πέτρα. Κ' ήανε-
βαΐνανε την άνήφορη πλαγιά,
ώσαμ' έκεί πού ή'μπορούσανε.
Τηνέ άδειάζανε την πέτρα, κα
ταής καί μουλάρια τηνέ 'φορ-
τωνού'ντοστε καί τηνέ άνεβά-
ζανε πιά απάνω δίπλ'α στσοί
γιαπιτζήδες. Κι' αύτοΐ άνεσκου
'μπωμένοι ήβιαζού'ντοσ-ε ν' ά
νεβάσουνε τό μακρύ ντουθά¬
ρι, πού άλλου 'πρεπε νά 'ναι
πέντε μέτρα άψηλό κι' άλλοΰ
δέκα, σύμφωνα μέ τ άψηλοχα-
μήλωμα τσή γής, Μα καΐ νά τοΰ
κάνουνε γερα ντουρσεκια (γω
νιές) δπου ήχρειαζού'ντανε.
Γ'ά ένανε τέτοιο μεγάλο αυ-
λόγυρο τέσσερις πόρτες ήτανε
άναγκαϊες. Ή πρώτη ήτανε θο-
ρινή, ή «ό'μπροστινή», πού 'λέ-
ανε. κ' ήβλεπε πρός τσί «Κα-
μάρες» δηλαδή πρός τή Σμύρ¬
νη. Κ' ήανοιχτηκε ό'μπρός
στήν εύκολοανέβατη πλαγιά,
πού 'τανε κο'ντά στόν καρο¬
τσόδρομο. Μέ τό άνέβα - κατέ-
6α τού κόσμου, πού ήερχού'ν¬
τανε νά λεΐτουργιστή στήν έκ-
κλησιά, μέ τόν καιρό, άπτά πα-
τήματα καί τσΐ καρότσες, ησκη-
ματίστηκε δρόμος πού^ανε ου
λο χώμα. Έτούτη την πθρτα
τΛνε 'μεταχειρζού'ντοστε γιά
σΐ «τελετές», γιαταυτό καί τό
δρόμο αύτόνανε τονε 'χαρά-
ξΰνε καλά καί τονε σιάζανε
τό 1895 γιά καροτσόδρομο. Ή
δεύτερη Λτανε στ' άποπΐσω
τού ίεροΰ, Λ «πόρτα τ" Άγιασμά
τού», πού 'λέανε. Εκεϊ πού'τα¬
νε ό γκρεμνός μέ τα μαγιαλί-
κια καί στά χαμηλά τού, απάνω
στόν καροτσόδρομο, τό "Αγια-
σμα τσή έκκλησιάς. Γιά νά κα-
τέβης εΐχ' ένα δροματάκι λί¬
γο κατήφορο, σύρριζα, δζ' άπ¬
τό ντουβάρι, πού'τανε άπτό δέ
σου χέρι, κ' ϋστερις ήστρι-
6ες άπό τα ζερβί σου κ' ήκα-
τέβαινες γρήγορα τό μονοπά-
τΐ πού, πρίν νά πατήσης τό πο-
δάρι σου στόν καροτσόδρομο,
χϋ καμμιά δεκαριά σκαλοπά-
. Ή τρίτη ήτανε νότια, ή
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΛΑΝΤΗ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Μΐινμ&νιι ι ιυΛΐ ι&»*ι. ι·ι«, ν/^ινι ι ι ν ν ι»**- "^»·- ·-—■· ■— — · « ■
τίς διατάζεις αύτοϋ τοϋ Συντά δυό σειρές κανόνιΐα καί μέ ρό
οί σύμβουλοι σου, θά
καταρτίσουν τούς διάφο,ρσυς
δες, σάν των άνεμόμυλων, στα
πλάγια. 'Απαράλλαχτο σάν έ-
Νόμους τού Κρατους κ." ετσ] κείνο τα Νέμτσικο πού μάς εί
μέ τιν έναρζη τής έςκιρμογής
τους κα! μέ άναπαυμένη τή ου
νείδηοη, πώς έκανες τό καθή-
χε επισκεφθή πρίν λίγο καιρό
(ΣυνεχίζεταΟ
Κατά ^ τελευταία Ιτ-η 19ΟΟ- 1920
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΓΓΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
Τοΰ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
στειλεν ί,μΤν τάς πρός την τταοό-
Βαηούμ.
'Λλλα καΐ ό σύλλογος των Φιλο-
«Ροό5ωιι «'ΕΑττίς», δέν ύστέρησεν
Ι δράυιν. Την 7ην Α&γούστου 919
είς τό Θέατοο Σμαέβσκη
«Ό χορός τού Ζαλόγ-
Τον πρωταγωνιστήν τοθ δρά—
τόν άνίλαδεν ό Νίκος Γεωρ
Ή ιταράστασις τού Συλ-
>ό>^ (['ΕΧιτϊς» εΤχε ιμογάλην έττιτυ-
Κ'Ο» ΚατΜτίοω δημοσιεύομεν το
«Ρόγραμ,μα Ίήξ παραστάσεως.
θέατρο Σμαέδσκη
Τ1» Τετάρτΐιν 7 Αύγού^του 1919
""ο τΛ Συνδίσμοι; των ♦ιοτ«ροόβ<ον' «ΕΛΠΙΣ» Δι5εται ττβράστασις Ό χορίκ- τού Ζαλόγγεν Τοαγωδίθ! Είς τέσσαοας ττράξ;ις 1?ος δψϊλος τώ^ ίν Σά τα πασχθν- '* όμογενών. Ι^Ίμ·:!θ3ΐς συγγραφεως) τή' εποχήν ακριβώς εκ:ινην, (V *α ταϊοι ήυαν δλοι στά βουιά κα1 "ΛιμοχΓαν εναντίον τοθ κο νού ί- θεομως ι',μιν - , - - στάσιν τοθς χυνΐδέσμευ όπταιτειιμε- νας φουο-τα έλλσς. -πρός τόν κ Δηιμ. ΚουτσογιαννόΐτοΌλον, δ οργανο;τ ήν τοΓ/ δράΐιιατος, ιτρός τάς δζσιτο ν,- δας καΐ κυρίας. αΐτινες προσεφέρο τάς γνναικϊίας ένδυμασΐσς «α' έ γένει είς δλους δσο1 ττροοήλθον Λ- ρωγοΐ είς τό έογον τοο Συν·5έσμο»' •Ιδιαιτέρως εύχαριστίΐ ,,α1 τήν διεύθυνσιν τού Πόντοο». ήτις £χε. άνο.^τάς τάς ο-τηλας τής άιξιολόγου ίφημ'-ο.δοι της διά ττάσ3. καταχώοηο- ν -οί/ Συνδέσμον». 'ίΐκ τοθ ττοοίδρειου •Αμισός 1919. Ευρισκόμεθα καΐ ττάλΐν στή< ίχή Άμισόν. ΑΙ καΛλιτεχ.ικαΐ ήρχισαν «αί ττάλ.ν είς τη Λιν αύτη . "Εττανιδρθβη ό Μειχπιος Σύλλογος «Άναγέν.ηαις» είς τόν 6 ττοΐοι/ ό μουσικός Τελάνλου εδί&ΐσκ·: είς τοθς μαθητάς διάψορα το" τοϋ δραματος: Γούσης άρχί»γός των έττσ Φιρόσω, γυναίκα τού Λάμ τα όν των. Κρίνω, άδελφή Τήλ,ου. Σύρμω Δράκος, υόζ Κοα-μάς Ζάκος Ρά5ω Στά- |ξ άνδρώ» καί γυναικός Έροοσιτέχκαι Νικ. Γεωργ,άδης Ευάγγελος Κ<-- Ά. Ταγματάρχου. Ελένη Κε ·Αχ Καρβωνίδης Άν. Έ- Γ£«ργ. Πο-ευλΙδΓΐς Πί>
ιτίδου. Λάζαρος Σιδηρό-
ι άς ημέρας ίδημοτΐίύετο
τήν έψΐιμερίιδο: Βατούμ «Ό ίλζύ
Παντός» τό κατωτΕθω εύχαρι
ρΐς «Ό έλεύρεοος Παντός».
ΑΟγουττος 1919
θριστήριον
«'ό διοικητικί,ν σύμβουλον των
'Λ(*ροό5ω» «'ΕΑιτίς» έκψραζίι · καί
^
ίν
Δραματικόν
Σώι Τ°' ίν Τ"·1*161 Δραματικόν
λοΥ°»· δστις ττάνυ ευγενώς *ττέ
την
«όπισινή», πού 'λέανε. Αύτη
'τανε ή καλή, ή «έπίσημη» πόρ¬
τα, πού 'βλεπε πρός τα «Σιγοΰ
τΐ'α» (Ιτιές). Κ' ήανοίχτηκι'αύ
τοΰ γιοτΐ Λβρισκού'ντανε ένα
άρχαϊο καλντερ'μι τσή βυζαν-
τινής έκκλησιάς, πού ύπήρχε
πρίν, κ" ήκατέβαινε οτόν »«α-
ροτσόδρομο. Τό Όιάζανε, κ'
εΐχε έβδομήντα σκαλοπατιές
γιά νά 'ναι εύκολο - άνεσΌκα-
τέβατο. Κ' ή τέταρτη, ή «πόρτα
τσή στέρνας» πού 'λέανε, για
τί άπτό ζερβί σου κα9ώς ήβγαι-
νες, ήτανε ή 'ίΣτέρνα«, τό α¬
πάνω "Αγιασμα τσή έκκλησι¬
άς, δπου τα Φώτα ήρΐχνανε τό
Σταυρό. Αυτή ηγέμωζε άπό νε-
ρό, πού ήερχού'ντανε άπτό
θουνό σέ αύλάκι καί πού τό
'λέανε «Καγιά σ ο υ γ ι ο ύ»
(τουρκ. καγιά = 6ράχος, σού =
νερό, γιού = κτητική κατάλη-
ζις), γιατΐ ή μάννα τού ήβγαιν
άπό βράχο. Έτθύτ' ή πόρτα ή¬
τανε άνάμεσα τσοί δυό πόρτες,
τή βορινή καί νότια, καΐ δέ τη¬
νέ άνοίνανε παρά μόνε στά
πανεΐρια.
Ό αύλόγυρος ήτανε σκεδόν
οϋλος στρωμένος μέ καλές πέ
τρες, έζόν άπτσοί μπαζέδες
τού, πού ήθρισκού'ντοστε άπτή
μεριά τσή ί(Στέρνας» καί τό Νέ
κροταφείο μέ τα κεπαρ^σσα
τού, πού ήβρισκού'ντανε πρός
τό 6 ο ρι ν ό, π λ ά ι τσή έκ-
κλησιδς. Τα τελευταία χρόνια
αύτό εΐχε ζαπλωθή καί στ' άπο-
πίοω τού Σεροϋ. Δέντρα λογιώ
- λογιώ, μεγάλο, ήτανε γεμάτη
ή κεντρικιά κ' ή δυτικιά υεριά
τ" αυλόγυρου. Πλατάνια, μουρι
ές, τοάμια (πεΰκα), ζαμποΰκο,
σινοθτΐα, οθλ' αύτά γεμάτα
πουγιοφωγιές (πουλιο® ω λ ι-
ές). Καί στά χαράματα κα'ι τό
ήγιοβασίλεμα, ήάκουες τα που
γιά οθλα μαζί, νά λέν' τήν προ
σευκή τως. Κ' ϋστερις άπτού
Σταυροϋ ήχαιρούσουνε ν' ά-
κούς τή νύχτα νά λαλοϋνε τ'
άηδόνια. Ό'μπρός στήν έκκλη-
σιά ένα ώραίο μεγάλο σι'ντρι-
βάνι κα'ι καμμιά δεκαριά παγώ-
νια έλεύτερα μέσ' στόν αύλό-
γυρο, ήσπούσανε τή μοναζιά.
Καθώς ή'μπαινες άπτήν «ό'
μπροστΐνήΜ πόρτα, μέσ' στόν
αύλόγυρο, δεξιά σου, ήτανε τό
κελλί τοθ παπά καί μια καμά¬
ρα γιά έφορείο καί πιό μέσα
οί μπαζέδες καί ή «Στέρνα»,
Ζερβά σου ήτανε καμμιά δεκα
ριά κάμαρες, τα κεγιά (κελ-
λιά) πού 'λέανε, καί πού τα
'νοΐκιαζ' ό Γϊαπδς σ' έκεΐνοι
πού'τανε ιαμένοι στόν "Αγιο
κ' ήθέλ<ανε νά κάτσουνε δσον καιρό ήκαταλαθαίνανε πώς ό "Αγιος θά τσοί 'κανε καλά. Για τί ό Προφήτ' - 'Ηλίας πθεωρού 'ντανε θαυματουργός γιά τσοί άγιάτρευτοι καί τσοί νευρικοι. Μά καί τό κλίμα έκιαπάνω ήτα¬ νε καλό. Καί πιό βαθιά ήτανε τό Νεκροταφεϊο. Ή έκκληαιά δέν ηπρόλαθε νά κάνη κα'μπα ναριθ. Δυό κα'μπάνες μονάχα ήτανε κρεμασμένες σέ μιά μουριά, άπτά ζερβά τοΰ νάρθη κα. Ή μιά ήτανε μεγάλη κ' ή άλλη κο'μπανάκι. Γ' — Λοιπόν τό Διεθνές Δίκαι¬ ον πάνω σ' αύτό τό ζήτπμά ε*- νε μία δμορφη σαπουνόφου - σκα, άρκετή γιά νά διασκεδά ζή κανείς τίς ώρες τής μονοτο νίας τού! — Διατί παρακαλώ. — Διότι στήν πραγματικότη- τα ό αΐχμάλωτος ουτε ϊερός θε ωρείται, οϋτε άπαραβίαστος εί¬ νε. — Πώς μπορείτε νά τό ζέρε- τε αύτό κύριε Χαρή; — Άπλούστατα, ήμουν αΐχμά λωτος! — Τόν καύμένο!.. είπαν με- ταζύ τους τα κορίτσια: πάσα νά οπόφερε! Ή Κλαίρη τ' άκουσε καΐ άρ - χισε νά ένδιαφέρετπι πε>ό πο¬
λύ, πεισμωμένη γιά τά συμπα -
θητΐκά έκε'ινα λόγια.
— ... Μή κρίνετε άπό τόν έ
αυτο σας όλόκληρο τό Διεθνές
Δίκαιο.
— Δυστυχώς! δέν ήμουν έ-
γω μονάχα... πολλές xιλιάδε^
φαντάροι είδον μέ τά μάτια
τους πόσο σεβάσθηκε ό Τοϋρ-
κος αύτούς τούς Νόμους, καΐ
μενανε πολλοί, πάρα πολλοΐ
θαμένοι καΐ άθαφτοι στΐς χαρά
δρες «αί τά θουνά τής Μικρσ-
οίας. "Αν δμως τό Διεθνές Δί-
<αιο ήταν Ισχυρο, αύτός ό κό- σμος πού χάθηκε στήν αίχμσ - λωσία έπρεπε νά βρισκότανε σημερα στήν άγκαλιά των δι - κων τού. — Μά... τόσο πολύ ύποφέρα- τε; δέν εΤχατε τροφές, για- τρούς ροΰχα, φάρμακα, σπί - πά... — Πώς! άπ' δλαΙ... είχαμε για καλλίτερη τροφή τό ζύλο μέ τό μεροκάματο... γιατρός μας ήταν ό θάνατος... γδυτοΐ νυριζαμε άπό χωρία σέ χωριό φτΐανοντας δρόμους, καΐ σπήτι μας ήταν η άνευοζάλη!... άπό φάρμακα;... ό τθύρκικος θούρ δουλας έκανε καΐ τούς μισοπε βαμένους νά σηκώνονται, γιά νά πάνε στΐς άνγαρείες. — .. Καΐ ή "Ερυθρά Ήμισέ- Ληνος, οί άποστολές τού Έρυ- θροΰ Σταυροϋ, οί άντ πρόσωποι ιής Κοινωνΐας των Εθνών... δέν τά εϊδανε αύτά; — Τ! σας εΐπα προτήτερα;.. αυτή είναι ή δμορφη δφι τής ιΐικρής αληθείας, πού τή βλέ- ττε^ι κανείς μονάχα στά χαρτιά! «Ρυσικά καί δλες αύτές οί όρ- γανώσεις καΐ τό Διεθνές σας ΕβΝΙΚΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΔΙκαιο τα λένε περΐφημα, συμ- φορα τού δμως κεινοϋ πού θά πιαστή αίχμάλωτος!... οί Τοϋρ- κυι δέν άφήσανε καμμιά όργά νωσι να φθάση κοντά μας.. κι' αν τύχαινε κάτι τέτοιο, παρου σιάζανε Λίγους αΐχμαλώτους, ζεχωριστά περιποιημένους γι' αυτή την αίτία- τολμοΰσε, δ¬ μως νά παραπονεθή κανένας.. ήζερε πώό τόν περιμένουν θα- σανιθτή,ρια καΐ θάνατος! — Αύτά έπρεπε νά τά καταγ γείλετε στήν Κοινωνία των 'Ε- θνθν... — Καΐ ϋστερα; — Νά τιμωρηίίοϋν οί ενοχοι — Ποΰ νά 6ρε0θΌν, — Μμμ... Ό Χαρής εΤχε άναψει πάνω στή συζήτησι καΐ ζέχασε πώς ήτανε ένας φτωχός ύπάλλη- λος... ζέχασε πώς τόν έβλεπε κεί κοντά ή Κλαίρη, καΐ θυμή- θηκε μέ δλη τρ. φοβερή της δ- φι τή μαρτυρική ζωή τής αΐχμο λωσίας, τή βάρβαρη διαγωγή των τούρκων στοϋς άνυπερα- σπίστους. Στή δύσκολη έκείνη σΐιγμή ό κύριος Λάντης βρήκε κάπο- ον έθελοντή, πού τόν βοήθηοε νά θνή άπό τή στενόχωρη θέ¬ σι τού... ήταν μιά μεσόκοπη κυ ρία, πού εΐδε την άδυναμία τού καΐ τόν λυπήθηκε. Μήπως σέ κάτι τέτοΐες περι- στάσεις δέ βρίσκεται πάντοτε ενας καλόβολος σύμμαχος, — Κύριε Χαρή, εΐπε ή κυρια στό νεαρό λογιστή: άς άφίσου με αυτή τή συζήτησι... θά εϊχα- τε τήν καλωσύνη νά μάς διη- γηθήτε κίανένα έπεισόδιο άπό την αΐχμαλωσία οας;... Τσως αύ ιό θά ήταν πειά ενδιαφέρον — Πολύ ευχαρίστως κυρία μου, ε·πε αύτός εύγενικά, ένω ό φοΐτητής άνάσαινε μέ άνα- κούφΐσι... — 'Εμπρός λοιπόν... Οί καλεσμένθι θολευτήκανε πειό άναπαυτικά στά καθίσμα- τά τους, έτοιμοι ν' άκούσουν μέ περιέργεια. Ή Κλα ρη φαινώτανε ταρα γμένη... ήταν βεβαία υπερήφα νη γιά τή νίκη τθϋ Χάρπ, άφοΰ ' αύτάς τήν άγαποϋσε, έπείσμω σε δμως τρομερά μέ τόν Λάν- ' τη, πού έγινε άφορμή νά προ- σέζη περισσότερο αύτό τόν ύ- πάλληλο καΐ ν' ακούση πώς τάλλα κβρίτσια τόν εΤχανε βρή τπάλον άρκετά νόστιμο... (Συνεχίζεται) Η ΠΟΑΕΜΙΚΗ ΛΡΕΤΗ ΤΩΝΕΑΑΗΗΟΜ ΌμιλΙα τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ, γενομέ νη είς τόν Μητροπολιτικόν Να όν τοϋ Άμαρουσίου την 31 8. 1969 «ΑΠΕΦΘΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» 'τδ* ίιδλ'ο' * τής «Έττίας Ν. Σμύρνης» γιά τί>
ΧΡΗΣΤΟ ΣΟΑΟΜΩΝΙΔΗ
Πηο:ς τή δοΐκτηιοία κα'ι στό δρόμο
δγήκες τό σκολιό. Ρείττια κι' θΐν-
κάθια
θρήνοι καΐ ττόνοι σοθ εγερνα^ τόν
&μο>
μα {πτΙμα.α ίρ·:ι/νοΟσ«ς σΰ τά 6ά8ια.
6.— Τ" ΑΓΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ
Τ' ΑΓΙΑΣΜΑ
Τό ((Κάτω "Αγιασμα», τό κα-
θευατού τσή έκκλησιάς, ήτανε
ένα ώραίο παρεκκλησακι, τριά
μισι μετρα μάκρος καί δυόμι-
σι φάρδος. Είχ" ένα ©όλος δ¬
που ήτανε άκου'μπισμένη μιά
μεγάλ' εΐκόνα τοϋ Προφήτ' -
Ήλΐα απάνω στ' άρμα τού, κι'
ό'μπρστά, χαμηλά, ήτανε, κα-
τά φάρδος, ένα στενόμακρο
μαρμαρένιο πηγαδάκι μέ δυό
σκαλοπατάκια άπο'μπρός, πού
τά 'κατέβαινες γιά νά σκύψης
νά πάρης νερό μέ τό τάσι, πού
'τανε δεμένο. Άπτ' άγια-
σμένο αύτό νερό, ήπινες κ' ή-
πλενες τή μούρη σου λίγο.
Κ' ήτανε πάντα δροσερό, κα-
λοκαίρι καΐ χειμώνα. Καΐ γιά
νά προσκυνήσης τήν εΐκόνα,
ήπρεπε νά σκύψης άποπάν'
άπτ' "Αγιΰσμα καΐ νά τσιτωθής
γιά νά φτάζης. Άπτή κάθε με¬
ριά τοΰ Άγιασμάτου εΐχε κι'
άπό 'να μπρουτζένιο μανουά-
λι γιά ν' άκουμπάη ό κόσμος
τ' άνσμμένα κεριά. Κι' ό'μπρός
να«. "Ητανε οϋλο άπό σφου'γ-
γαράτη πέτρο καΐ τρογύρω εΐ¬
χε (ττς>ογγυλή (ττρρνα μέ χρον-
σά ψαράκια.
Ό Καλαίτζής μέ τό παρατού-
κλι «Κουφός», γιατΐ ήθαρά-
κουε, ήτανε λεσπέρης κι' ά'μ-
πελάς στήν Παραδείσο. Ήδού-
λευε οθλα τά χτήματα τσή έκ-
κλησιδς καΐ τσή «έγιές» τού
Φώκου τοΰ Βουτσινά. Τσοί μπα
ξέδες ποθ'χανε τά σπίτια δί-
πλ' άπτό Άμερικάνικο Σκο-
γειό, τό Κολλέτζιο, γιά τ" άγό-
ρια τοϋ Άλεζάντερ Μάκ - Λά-
χνΐαν. Στά σπίτια 'φτά ήκαθού
'ντοστε ό Ϊδιος ό Μάκ - Λάχναν.
ό βοηθός τού Α. Ρή'ντ καΐ οί
δασκάλοι "Ε'ντουαρντ, Κόλ-
μπερτ, Λώρεν, Χάρλο, Βέ'ντο-
βα καΐ Πυλαρ νός. Κι' άκόμης
καΐ τό μεγάλ' ά'μπέλι τοϋ Πα-
ν'αγιώτη τοϋ Ντελάλη.
Ό παπά - Χρύσανθος ήφεοε
καΐ τα παγώνια, πού ήστολΐζα-
νε τόν αύλόγυρο, άμΰ τ" άσερ-
νικά ήανοΐγανε τήν όργιά τως
σά ρεπίδι, μέ τα μεγάλα μάτια.
Στάχτης βουνά, ΐ~μιά καΐ τρόμο
γε νοΖ·ν Μά ή ράδβος σου τα κατα-
«άθ.α
θ'κάλιζ: Μέ τα βρεσΐδια σου ι ό
νώμο
νά στΓρεις τής κληρονομίας. κ'χί
τβθια.
Στΐς
ψε:ς.
Νά δοεΤς, μές στής ξεστής τής τέ-
ί>ρας τά βουνά,
τδν «δττεφθον χρυαό». Κι Λττ* τά
τρανά
τής Άααζόνας Σιμύιρνας τα ο*τολ!δια
σέ τέχνΐ» μαβστρικΑ γιά νά ομιλί-
ψει·,.
ιχίοαν <6(ίορδς τής Μνήμης, δαχτυΛΐ- δια. ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑ-Ι-ΣΚΑΚΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ Β' "Ας μοί επιτραπή νά φέρω είς την μνήμην των άκροατών μου με ρικά μόνον καί λίαν πκριληπτικά ί- στορικά παραδείγματα, έκ των ο¬ ποίων άποδεικνύεται ή άπαράμιλλος έλληνχκή άρετή έν τή προαιοινία.) έ- φαρμογή της. — Πρό 3.163 έτών, εξερράγη υ Τρωϊκός Πόλεμος, διαρκέσας επί μίαν δεκαετίαν. Τόν περιγράφει είς τ' άθάνατα επη τού δ μέγιστος μέχρι καί σήμερον έπικός ποιητής "Ομηρος. Α'ιτία τοΰ πολέμου ήτο ή προσβολή τής τιμής τού βασιλέως της 1'πάρτης Μενελάου, τήν σύξν- γον τού όποίου είχεν άτίμος άπα- γάγει δ δασιλόπαις τής Τροίας Πάοις. Πρός υπεράσπισιν τής τρο- θείσης τιμής απάντων των 'Ελλή - νων διεξήχθη δ μακρδ; καΐ σκληρό τατος έκεϊνο; πόλεμος, διότι έκτο¬ τε, η άξία τής τιμής ήτο διά τοΰς "Ελληνας απείρως μεγαλ.υτέρα της ζωής. — Πρό 2.462 έτών οί Πέοσαι, ιιία ίσχυροτάτη κοσμοκρατορία τής έποχής έκιίνης, έξρστράτεΐ'σαν έ - ναντίον τής "Ελλάδος, μέ σκοπόν νά τήν ύποδουλιόσουν. Ήσαν <>άο-
6αροι, άπολίτιστοι οί Πέρσαι, λμο
?.ιτισμένοι δέ καί μέ υπέροχον πολι
μικήν αρετήν οί αριθμητικώς άσθΓ
νέστεροι "Ελληνες. ΟΙ πρώτοι δόν
είχον ηθικόν ερεισμα είς τόν τρομ-
κτικώς ανισον εκείνον άγώνα. ΟΙ
δεύτεροι επρόκειτο ν' άγωνισθούι
διά τό ύψιστον άγαθύν τής έλευθ.
ρίας, υπέρ 6τομών καί έστιών. Δα-
ξήχθησαν αί πολύνεκροι μαχαι τού
Μαραθώνος, των θερμοπυλών, των
Πλ.αταιών καί αί ναυμαχίαι τοΰ Άο
τεμισίου καί τής Σαλαμϊνος. ΟΙ
"Ελληνες ένίκησαν τούς έπιδρο-
ιιείς, καί, έν τελευταία άναλύσει, δι
έσωσαν τότε τύν πολιτισμόν τής άν
θρωπότητος έκ τοΰ 6αρ6αρισμου.
— Πρό 2.303 έτών δ μέγας Ά-
λέξανδρος επεχείρησε τήν καταπλη
κτικήν εκστρακεΐαν τού είς την Α¬
σίαν καί έφθασε, κατανικών τούς
άντυιάλους τού μέχρι των Ίνδιων,
μέ τόν σκοπόν νά μεταλαμπαδεύση
τόν ελληνικόν πολιτισμόν είς τοΰς
βαρβάρου; λαιοΰς, τοΰς δποίους ύ-
πέταξε μέν, αφήκεν δ' ελευθέρους
ν' αύτοδιοικώνται υπό τήν εποπτεί¬
αν των Έλλήνων. Τό στράτευμά
τού καί τά μέσα τά όποϊα διέθεσεν
ήσαν απείρως άσθενέστερα των άν
τπάλων τού. "Ομιος κατενίκησε
τοϋς πάντας, διότι διέθετε τόν ηθι¬
κόν παράγοντα τής πολεμικής άρε
τής των 'Ελλήνων, οΐτινες εγνώρι¬
ζον καί έπίστευαν Ληθύτατα ότι έ-
μάχοντο υπέρ επικρατήσεως των
άνθριοπίνων άςιω διά τοϋ έλληγ».-
/οΰ πολιτισμοϋ. Ούτοι μετε&άθη είς
τούς άπαλιτίστους άνατολικούς λα-
ους ή έλληνική γλώααα, δι' ής ού¬
τοι εμυήθησαν βραδύτερον είς τόν
Χριστιανισμόν, μετεδόθηοον δέ καί
τό πολυμήχανον ελληνικόν πνεΰμα,
τό γενναΐον ηθικόν φρόνημα, οί δή
μοκρατικοί θεσμοί, τά έλληνικά ή-
Θη καΐ ίθιμα, αί οικογενειακάς και
ΈαΑεατοί Γάμοι
τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδου
κοινωνικαί παραδόσεις, επί πάσιν
δέ τό υψηλόν περί τής ανθρωπίνης
ελευθερίας συναίσθημα,ί ήτοι αί η¬
θικαι άξιαι αίτινες μέχρι των ημε¬
ρών μας συνιστοΰν τύν πολιτισμόν
τού Δυτικοϋ κόσμου.
— Επί 649 ετη, δηλ. άπό τοϋ Θα
νάτου τού Μ. Αλεξάνδρου, μέχρι
τής Ιδρύσεως τής Βυζαντινής Αύτο
κρατορίας υπό τού Μ. Κωνσταντί¬
νου, ύπαιτιότητι διχονοιών, κακών
φιλοδοξίαν καί 6αθέος κλονισμοϋ
τής ένότητός τού δ έλληνισμός παρ
ήκμασεν, απώλεσε την ελευθερίαν
τού ΰποταχθείς είς τούς Ρωμαίους,
ή δέ πολεμική τού άρετή παρέμει¬
νεν είς τάς ψυχάς των ύποδούλων,
ώς σπινθήρ άκοίμητος υπό την στά
κτην τής δουλείας, ετοιμος ν' άνα-
λαμψη καί άκτινοβολήση είς πρώ¬
την ευκαιρίαν, διότι τό ελληνικόν
πνευμα, μή δουλωθέν, διετηρήθη
άκμαΐον, επεκράτησε καί κατέκτη-
σε τόν κατακτητήν.
Καί όντως δ σπινθήρ έκείνος ά-
νεφλέχθη, καταυγάσας τό στερέω-
μα της παγκοσμίου Ίστορίας διά
τής ύπερόχου δράσεώς τής Βυζαν¬
τινής Αύτοκρη,τορίας επί 1128 ετη.
Κατά τοΰς ί'νδεκα έκείνους αΐώ-
νας ή πολεμική Άρετή των 'Ελλή¬
νων επετέλεσε Θαύματα, διότι την
έγιγάντωσε τής Θεοπνευστου χριστι
ανικής Θρησκείας ή κοσμογονική
συμθολή, ΰταν αυτή διεδόθη καί
επεκράτησε όιά των άθανάτων άρ-
χων κα'ι διδαγμάτων τοΰ διά τόν
άνθρωπον ένσαρκωθέντος, σταυρω-
θέντος κα'ι άναστάντος Χοιστού
μα^.
'Τπά χήν κ.ραταιάν ϊμπνευσιν τής
πολεμίκής Άρετής των οί Βυζαντι
οί 'Ελληνες κατέστρεψαν την ε'ι-
διολολατρίαν, έστερέωσαν τήν ορ¬
θόδοξον πίστιν, κατενίκησαν τούς
Οΰννους, τούς Γότθους, τοΰς "Αρα
Οας, τούς Πέρσας, τοΰς Ρώσσους,
τοΰς Βουλγάρους, τούς Νορμαν-
δονς, διέδωσαν τόν χριστιανικόν
πολιτισμόν, όστις έκτοτε διέπει τόν
πεπολιτισμένον κόσμον είτε δυτι¬
κόν, είτε ανατολικήν.
— Επί 368 ϊχτ, υπό τόν τουρκι¬
κόν ζυγόν, ή πολεμική άρετή των
'Κλλήνων, χάρις είς τήν δράσιν τής
Έκκλησιάς — ίδε Κρυφό Σχολειό
— διετηρήθη τόσον άκεραία, ώ -
στε παρουσιάσθη τό απαράμιλλον ι
υτορικάν φαινόμενον τής άδαμά-
στου ένόπλου άντιστάσεως των υπο
Οούλων, άνδρών τε καί γυναικών
είς τά δρη καί τήν Θάλασσαν, έναν
τίον τοΰ κατακτητοΰ, τήν ισχύν τοθ
όποίου ετρεμον πάντες οί έλεύθε -
ροι Λαοί τής Εύρώπης, τελοΰντες
υπό τήν δεσποτικήν επιβολήν τής
Ίεράς Σνμμαχίας, αρνουμένη; τόν
υπέρ τής ελευθερίας άγώνα παντός
ύποδούλου. Μέ τό εμβλημα: «Ε¬
λευθερία ή θάνατος» καΐ μέ τό έθνι
κόν σύνθημα: «'Τπέρ Πίστεως και
Πατρίδος*, ή πολεμική άρετή των
'Ελλήνων έθαυματούργησε καί πά¬
λιν άποδώσασα τήν ανεξαρτησίαν
της είς τήν 'Ελλάδα.
(Συνεχίζεται)
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Ή
Δτ-μ Κουγ
μεγη καλλ.τεχ ική έκδήλω-
τόν κινηματογράφον
«Άναγένηο-ις»
ττρό τού έλλην «οθ κοινεθ της
'0κτώ6..0Όν τού 1919 *5ί-
ίπό τοθ Δτ-μ Κουτσογιαννο.
ττούλου μεγάλη
,/ις είς
Γό ττρΑγρα^μ^ ά-ετολΕΪτο άττό Κ-
μ,ες μελοδραμάτων. ρωο-ικά τραγου-
8·α. άττ6 δοαματικές σκηνές
ΐτό τή» κ«ιμω5ίο <<Τ° Υ'^τ Μετά τινάς έ65--.μά5ας δραματ,κός δμ.λθΓ, την τοΰ οττοίοΐί άνέλαβεν ό Δη,α. Κουταο γιαννσπουλος. "Ηοχιο-ε τάς εργασίας τού δ ομ- λος μέ τό θεατρκκόν έργον «Ό Βούλ γαρος κατάσκοιπος» καΐ την ομω δία «Ό κοντόφθαιλμος» Ή ττοώτΐϊ θΞατρ.κή ττ εδόθη την 23 Νοομβοίου 1919, τήν σ'ίθουααν τοί συλλόγου « νησίς» πρός δφελος τώ όπτόρων Θητών τής έλληνικής κοι ότητος νω Άμισοΰ. (Σι/νεχίζεται) Ά- στήν εΐκόνα ήκρεμού'ντανε έν' άσημένιο νία'ντηλι, κι' άπό 'να στό κάθε πλάι γιά τσΐ είκό- νες πού'χανε τα πλαινά ντου- βάρια. ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ Ό πιό καλάς άπ, ούλοι τσοί παπάδες τού Προφητ' - 'ΗλΙα, ήτανε ό παπά - Χρύσανθος, πού ήδιαδέχτηκε τόν παπά - Γιάν¬ νη, αμάν αύτός ήπέθανε στό 1904. Κ' ήπόμεινε λειτουργός ίόσαμ' τό 1914. "Ητανε Άξαρ- λής ν.' ε-Ιχε ερχει άπ' τ' Άξάςκ μέ την άδρεφή τού τήν Καλλιό¬ πη, πού τηνέ 'πάν'τρεψε μέ ' τό Ντόλη τόν Άθηναϊο. Αυτή | 'κανε κουκούγια στό χωρ ι ό τθϋ Προφήτ' - 'Ηλία, κ' ή κόρη τση, ή Δέσποινα, ήφύλαε τα κεγιά, πού τά 'νοίκιαζε ό παπά - Χρύ¬ σανθος, "Ητανε εύλαβής κι' άφοσιω- μένος στήν έκκλησιά, γιαταυτό τονε 'λέανε ό «άγιασμένος«. Αυτός ήψρόντιοε κ' ήτακτοποι ησε τό κομο - "Αγιασμΰ καΐ τό απάνω - "Αγιασμα τή «Στέρ- να». Κι' ήβαλέ τό Κώστα τόν Καλαιτζή, νά τθϋ κάνη τό ώ¬ ραίο συντριβάνι ό'μπρός στήν έκκλησιά, πού τό νερό τού ή- πηδοΰσε δυό μέτρα άφηλά, γι- ατΐ ήερχού'ντανε άπτή ΛΣτέρ- Ή γυνα κα τού ή παπαδιά τ' άγαποϋσε πολύ. Κ' επειδής τά πουγιά αύτά έχουνε άσκημα ποδάρια, τώς τά 'ντυνε μέ 6ε- γιό (βελοϋδο) πράσινο, τρο- γύρω, στά πανεΐρια, γιά νά φαί νουν'νται ώραϊα. Κα'ντηλανά- φταινα ήτανε ή Χατζη - Μαρι- γώ, μελαμφή, μέ χαρακιές στό μάγουλα. Τόν παπά - Χρύσαν- θο τονε 'δΐαδέχτηκε ό παπά - Δημήτρης, πού καθού'ντανε στό κελλί μέσ' στόν αύλόγυρο. Ένώ ό παπά - Χρύσανθος ήκα- θού'ντανε στόν κούλα τού (ά- γροκατοικία), πού'τανε στό Σταθμό τσή Παράδεισος, δέκα μινοϋτα άπτόν Προφήτ' - 'Ηλία. Ητανε άλλοτες άντάρτης στή Σάμο. Εΐχε χηρέφει κ' εΐχε δυό παιδία, πού τώς ήδωκε έθνικά όνόματα: «Αβέρωφ» καϊ «Νί¬ κη)). Στήν Κπταστροφή τσή Σμύρνης, στό 1922, παπάδες ήτανε ό Άρΐσταρχος κι' ό Ά- γαθάγγελος. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Δ ι δόκτωρ ΔΙΚΗΓΘΡΪΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚσραΤσκου 111 — Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 524.783 Στό μαγ:ντικ6 'Εκκλησάκι τοΰ Ά γίοκ Δημήτριος· στό Παληό Ψνχικό ίγιναν την 7ι»ν τρέχοντος οί γάμοι τοθ κ. Γεωογίου Θεοδωροπτούλςιι Νευ ρολόγου, μετά τής χαοιτωιμένης Δΐ- Βος Ντέττη ΧοΛ'κίδου, κοοοθλας τοΰ γ ωϋ-τοϋ Καταστηιματάρχου Ότγτι- κώ^ τής ΌδοΟ Στάδιον. *. Σ-ττ. Χατ'ϊκίδη έκ Πόντου. Ή έκκΑησοΟλα ηταιι στολιο-μένη μέ ασττρ<ΐ λουλού- δια: κτΐ ή νυφο^ΐλσ ιμέ τούς δέκα - ίν νέαι ΜαΓους ϊλαμπε άπό χαρσ κ^^ ωμθρφ'ά. Στδ τρόσωττο των γονέ«^ τ,-,ς, τ"ί έκλπκτών μου φίλων Σττύ- ρου κα'ι Εϋας Χϊλκίδη, ήταν ζωγρα- φισιμένη ή εύτυχίοΐ «αί ή έ~1 ίνα χρό νο μεγαλείτεοη άδ;λψοάλα της ίλαμ τ; κι' αυτή Λττό νειάτα κι' ομορ- ψιά ΟΙ κεπΐλλίτο-ες αύτές οί τριο- χαοιτωμένίς 9κμ!ζουν τά κορΓτσιιχ τής Σμύονης μας. Εΐνοιι λιγερίς καΐ ίίμορφες σδν τή Συυρνηά τεν τταληοθ καιλοθ καΐιοοί καΐ μιλοθν >ήν
λμυρνίϊκιο; γλώσσα, τήν γλώσσα
τής Πρό — Νενές τους. *Η Μήτε
μ3 τον- τ!ς μ»νό>λωΡ7ΐ μέ τίς Αν->-
αν/|σε ς των διικών της καί τΒ'ωζ τ^
βϊιάοων της πού εΤναι Γ)«χνο;Γΐκίς
Σμν^^^^ές κα! μΐτέ3ωο·ε κι' έκϊινΐ
μ£ την σειρα της, σΛν λάτρις τής
Πϊτρίδΐς των δκώ. της< βλη της -ην λοιτρεία γ:ά τίν βοκτανιΰτιμέκί μ~ς 1'μύονη. Κι' ο! δοό οί κστκιλλ). τσες Ιλζγιυ «α! λέν« μέ καμάρι «ε! μ^3τΕ ΣυΐΛρ/ηές» κι' άς γεν τ,Βηκι κι ή Μητεοα τους άκόμη έ8ώ στή# Αθήναι. ΠολΧίς Λορές βννεχάρηκα την φ'λη !«λ» τήν κ. Χαλκϊδ^ι >ΙΛ
τήν άνατυοφή πού τοΰς Κ-^>σε και
για τή./ Αγαπΐ» ττού τούς μίτέδωοι
γιά τή γλυκζιά υφο^Λα τής Ίων'-
ας. Άν δλες οί Μητέοες όί<οΛοι.Λ>υ
ν/(ΐν τδ παράδειγμα τής εξαιρετικήν
αώτής Μητέοας, ττού τής πο£ττ-υ< ΰ-ομα σι/γχαρητήρια> ή Σμύρνη μας
3ά ζοϋΐε καΐ στΐς καρδιά των τται-
διών υας καΐ στΐς έητόμενες γ*.νΐ|-
ές, άλλά δυστυχώς ττολλές Μητέρες
νέες τοίττονται νά ττοϋν ττώς είναι
Σμυρνηές, ένώ θαττρ«πε νά τδχουν
κοίμάοι καΐ νά φωνάζουν «γεννήθηκα
στή Σμύρ η» Εστω κι' άν δέν γεν-
νή9ηχαν' Άς έλττίζσμεν δτι είναι
καιρός ά<άμη νά μιμηθοθν αλες τΊν κ. Χαλΐκίδου. Καΐ τελίΐώνοϊτας, δ! ω θερμά συγ χαρητήοια ο τούς εύτυχεΐς γονεΐς Υ'ά τό τταιδί τους καΐ εΰχαυαι οτό νέο ταιριαστά ζει>γάρι ύγεία, χαοΛ
«αί ευτυχία άττέραντη.
ΕΤμαι βεβαία πώς ή νεαρά .ιι-
φοΟΑα θά γαλθυίχή^η καΐ τα τταιδια
τΐς μέ την οΐγάτΓη καΐ την λατρειο:
τής Σμύρνης τώ/ ιτρογόνων της
Νίνα Γιαννακιδου
ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ «Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑ-
ΡΗΣ ΚΑΙ ΤΙΟΙ»
Καλούμεν τοΰς μετόχους τής Έ-
ταιρείας είς τακτικήν Γενικήν Συ
νίλεΐΌΐν συνελευσομένην είς τά έν-
ταΰθα καί επί τής δδοΰ Βουλής άρ.
14. γραφεϊα αυτής τήν 30ήν Όκτω
βρίου 1969, ημέραν Πέμπτην καί ώ
οαν
II
π.μ.
ΰέματα Ημερησίας Διατάξεοις:
1) "Εκθεσις επί των πεπραγμέ-
νων τής χρήσεως άπό 1 Ιουλίου
1968 εως 30 Ίουνίου 1969.
2) "Εκθεσις έλεγκτών επί τής
αυτής χρήσεως.
2) "Εγκρισις Ισολογισμόν τής
αυτής χρήσεως.
4) Απόφασις περί διαθέσεως
των κερδών τής χρήσεως.
5) Απαλλαγή Διοικητικόν Συμ
βουλίου καί ελεγιιτών άπό πάσης
ευθυνής άποξημιώσεως.
6) Έκλογή δύο τακτικών καί δύο
άναπληρωματικών έλεγκτών διά
την χρήσιν άπό 1 Ιουλίου 1969 ε¬
ως 30 Ίουνίου 1970.
7) Έκλογή συμβούλιον λόγω λή
ξεως τής Θητείας πάντων των με-
λών τοΰ Διοικητικοΰ Σι«μ6ουλί9υ
αυτής.
8) Τροττο—οΓηο-ις τοθ δσ3θ€υ 33
τοΰ καταστατικόν τής Έταιρείας.
Έν Αθήναις τή 22 Σεπτεμβρίου
1969.
(ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤ
ΛΙΟΝ)
(Συνέχεια ί,κ προηγούμενον)
Έκ τής μελέτης τής ώς άνω
Διαταγής αμύνης τής Μεραρ-
χίας Φε;ράιρα προκύπτουν τά
έζής:
Χ. —Ότι ό εχθράς, άποτυχών
είς τάς έπιθετικός τού προσπα¬
θείας έν τή τοποθεσία Καλπα-
<ιου, μετέπεσεν είς την άμυ¬ ναν. 2.— Ότι άποδδων μεγίοτην σημασίαν είς την διάρρηξίν τής τοποθεσΐας Καλπακίου ά- πθφασΐζει νά διατηρήση «μέ¬ χρις εσχάτων» τάς θέσεις τού εν τή άμύνη, κρατών έκεί ό¬ λας τού τάς δυνάμεις, έν άνα υονή ένισχύσεων, δι' ών προ- τΐθεται νά επαναλάβη την πρα- χώρησίν τού. 3.— "Οτι δέν ύπεχώρησεν, ώστε νά δικαιθλογεϊται κίαί κα ταδίωζις τού υπό τής Υ111 Με- ραρχίας, τουτο δέ διότι έζακο- λουβεϊ νά στρέφη την κυρίαν τού προσπάθειαν εναντίον τής τοποθεοΐας Καλπακίου. 4.— Ότι είναι πεπλανημενη ή αντίληψις στρατιωτικών τι¬ νών, καθ" ήν ό εχθράς 6πε- χώρει τότε κίαλυπτόμενος υπό οπισθοφυλακών καΐ συνεπώς έ πεβάλλετο Λ διε,σδυσις είς την... «'έγκαταλεΐφθεϊσαν» ζώ¬ νην διά μικρων τμημάτων. 'Αλλ' άς ίδωμεν πώς δκριναν οί τότε άρμόδιοι καί οπευθυνοι πολιτικο! καί στρατΐωτικοΐ η¬ γέται την ενέργειαν τής ΥΙΠ Μεραρχίας κατά τάς μάχας τθν συνόρων: ΠΡΟΤΟΝ. Ό τότε πρόεδρος τής Κυβερνήσεως Ιωάννης Με ταζάς, ομιλών άπό ραδιοφω- νου πρός τόν ελληνικόν Λαόν, επί τή εύκαιρία τής καταλήψε ως τής Κορυτσας, είπε- των όίλλο)ν τήν 22αν ου 194ο καί τά εξής: «Τό πρώτον βά,ρβς ιοθ Πο¬ λέμου δπεσεν ευθύς έξ ώ,ρχής είς τόν Στρατόν Ηπείρου, τού ύπεύθυνοι συμφώνως τίμ νόμι*: 1090)1938 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΧ Κοττοικία Ναυάρχου Βότση 55 ΠροϊθΓάμενος Τοπογραφειου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία ΣποΛτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41. χίαν καί είς σάς προσωπικώς, τΛν ευγνωμοσύνην μου καΐ τόν θαυμασμόν δι' δ,τι έπράτ ζατε. Ύπερέβητε τας προσδο- κίας μας! "Οχι μόνον πώς έ- κρατήσατε είς την γραμμήν άν τ ι στάσεως καΐ μάς έδώσατε τόν καιρόν τής γενικής έπι- υτρατεύσεως, άλλ' άνελάβατε καΐ άντεπΐθεσιν! Μπράβο σέ ΰλους σας!» ΤΡΙΤΟΝ Ό τότε Άρχιστράτη γος Παπόγος Άλέζανδρος έξέ οωσί; την ύπ' ά,Ρ'θμ. 13917) 14. ι ου πρός τήν Υ111 Μεραρχί'αν 11.40 τηλεγραφικήν διαταγήν έχουσαν ούτω: «Επί λήζει περιόδου ενεργεί άς σας ώς ανεξαρτήτου Με,ραρ χιας, έκφοάζομεν την πλήρη Ι¬ κανοποίησιν δι" επιτύχη αντι¬ μετώπισιν τής καταστάσεως. Τούτο άφαρά Διοικητήν Μεραρ χΐας καΐ έν άναλόγω βαθμώ ουνεργάτας τού». ΤΕΤΑΡΤΟΝ. Τό σπό τόν ·Αν- ιιοτράτηγον Καθενιώτην Δημ. Συμβούλιον των άποστράτων Άντιστρατήγων Παναγιωτά- κου Χαριλ. καΐ Μαυροσκότη Γ*ε ωργίου δπερ συνέταζε τ6 «*1 στορικόν το& 'Ελληνοϊταλικοΰ πολέμου», ώς έζής κρΐνει τήν ενέργειαν τοθ Στρατηγοΰ Κα- Γθιμήτρου Χαραλ. ώς Διοικητοϋ της ΥΙΠ Μεραρχίας: «Ό Διοικητής τής ΥΙ II Με- ιρος έπεδεϊζΐατο πάντοτε ά- ραρχίας Στρατηγός Κατσιμη- σφαλείς προβλέψεις καΐ επί¬ καιρον άναπροσαρμογήν των έ νάδων τού πρός την διαρκώς έ ζελιαοομένην ηραγματικότη- τα. 'Απηλλαγμένος τελείως των δογμάτων τοθ στατικοΰ πό λέμου θέσεων καΐ διεπόμενος από τάς ύγιείς παλαιάς αρχάς τοϋ πολέμου κινήσεων, ώς τοθ το άποδεικνυουσΐν αί έπανει- λημμέναι διαταγαί τού, ουχί διά τής έκ τής παθητικής αμύ¬ νης άποτελματώσεως των Μονά- όποΐου, Λ αβεναρά άντίστασις , βων ιου, άλλά διά της σθενα- έκάλυψε την επιστράτευσιν | ράς καΐ θαρραλέας προωθήσε- καΐ καΐ την συγκέντρωσιν των πολεμικών μας δυνάμεων». ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Ό τότβ ύφυπουρ- νός των Στρατιωτικών Νικόλα¬ ος ΠαπαδημητρΙου είς επιστο¬ λήν τού πρός τόν Στρατηγόν Κατσιμήτρον, την 19ην Νοεμ¬ βριού 1940, γράφει μεταζύ των αλλων καΐ τά έζής: ί~ά λόγια δέν φθάνουν νά σας έκφράσω σέ δλους σας άλλ' Ιδίως είς την Υ111 Μεραρ- ως αυτών πρός τα έμπρός, μέ¬ χρι τοιούτου σημείον, ώστε νά παραμένη πάντοτε σχεδόν δ- νευ έφεδρεΐας... Μ'ΕλιχθεΙς τέλος... κατώρθω σε νά περιφρουρήοη καΐ νά πβ ρισώση τήν πολυπαθή ΗΠΕΙ¬ ΡΟΝ άπό πρόωρον καΐ άδικαιο- λόγητον παράδοσίν της είς τόν εχθρόν, γενόμενος ούτω αξι- ος τής Πατρίδος» (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΘΗΣΑΥΡΟΪ ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ:
-ο άραχτανργημα τρϋ ΣΤΒΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ·
-η ΛΤΑ*ΒφΛΟ_ 5ΈΗΝ· 5ΒΟΤΡΚίΑ>
(ΠΡΙΝ Α Π' ΤΟ 1922)
Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Δ ΑΡΧΙΓΕΝΗ
'Υττό τού συνεργάτου μσς Δρος κ
Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ
τό
219
•Ο Μαζάρ Πασάς, στα,αάτησε
καϊ κοίταζε τόν
Είναι στ' άλή9εια καταπλη
.ικ6αυι6πού γράφει ό κιαφί
' οτό Πατισάχ, Βεζύρη μου
Ρα δέν μέ άνηουχοϋν, γιατι
ϋτο τούρκ'Κθ, δέν μπορουν νά
,οσβοθν, όπως εΐπες κι' έ
ίο Κισλάραγα. Κι' ό Πά τ
θα πρέπει νά είναι τρελ-
σάχ,
λός,'
ρ
νά τα πάρη στά σοθα-
_ Έμένα ώστόσο μέ άνηου-
ν< τ0ο άπάντησε στενοχω- οημένος ό Δαλπατάν, γιατΐ βλέ ηω πώζ ό Πατισάχ άρχισε νά έΦαρμώζη α010 τό ο*™-1 κό 3Χέδιθ κα' άλλοίμονό μας, άν Τ6 όλοκληρώση. Μά δέ βά τύ ουνέχισε μέ πεί·-μα, πεύχ, γιατι εμείς οί πιοτοί όσμανή - 5εςείμαστε πιότεροι άπό -ο; δ καί άγρυπνο δμως τό δ Και ό Μαζάρ πασάς, πάλινάδια6άζει: «Όοο οί Οράγκοι Άζιωι.α-ι- κοΐ θά άοχολοΰνται μέ τήν όρ- γάνωση τού Στρατοΰ καΐ τού ν,-όλου, οί νέοι σοφοί τού Συμ βουλοι Πατιοάχ μου, θά έτοι - κον σου, άπένανπ στό "Εθνος σου καί στούς λαούς οου θίι θεωρήσης τελειωμένο τό έργο σου. Έφαρμόζοντας τό μεταρρυ- θ:ακ>τικό άύτό πρόγραμμα πού
σου προτεΐνω πολυχρονεμένε
μου Πατισάχ, δχι μόνο θά σω
σης τό Κράτος τοθ Όσμάν άπό
τόν άφανισμό, ποΰ μέ τόν κατή
φορο πού πήρε, στά σιγουρα ό
δηγείται, μά καΐ θά ύψώσης σέ
μιά δόζα πού ποτέ δέν γνώρι-
σε.
Τό δνομά σου Πατισάχ μυυ,
θά γραφτή μέ χρυσά γράμμα -
τα στήν Ιστορία καΐ ή μνήμη
σου, θά μείνη άθάνατη.
Διαφορετικά, άν έζακολουθή
οης ν' άντιμετωπΐζης μοιρολα-
τρικά την κατάσταση, πολύ φο
βοϋμαι πώς πολύ σϋντομα θά
δής την Αύτοκρατορία να κομ-
μΰτΐάζεται καΐ νά διαμοιράζε-
ται άνάμεσα στούς έχθρούς
της. Καΐ τότε, νά εΤσαι βέβαι -
ος γι' αύτό, δταν παρουσια-
σθής μπροστά στό Μωάμεθ καΐ
στόν Όσμάν, θά σέ φτύσουν
καΐ θά σέ χαρακτηρΐσουν, πολύ
δίκαια, κιαφίρη.
Τό γράμμα μου αύτό, θά θρώ
τρόπο νά φτάση σ γουρα στά
χέρια σου. Μακάρι ό 'Αλλάχ νά
— 211 —
.— Ο ΑΤΛΟΓΤΡΟΣ ΤΣΗ ΕΚ ΚΛΗΣΙΑΣ
βουλο ρ
μίζουν τό Σϋνταγμα τής άνα- ] ψωτίοη τό πνεϋμα σου κα! νά
νωμένης Όθωμανικής Αύ- άχολουθήσης τίς ύποδείζεις
γεννωμένης Όθωμανικής Αύ- άκολουθήσης τίς ύποδείζεις
τοκρατορίας. "Ενα Σύνταγμα ' μου.
Ό πιστός σου δοΰλος
Δ. Κ.»
— Δ.Κ. έπΰνέλαβε ό Μαζάρ
Πασάς καΐ ρώτησε τα Βεζύρη.
Καΐ ποίος είναι αύτός, δέν εμα
θες:
Ό Δαλπατάν πήρε πΐσω τό
γράμμα καΐ τό άφησε στό τρα¬
πέζα», γυρίζοντας ϋστερα νά
καθΛση στό σοφά, άπάντησε
στό Μαζάρ:
— "θταν κι' έγώ διάβασα αυ
τό τό γράμμα, πού όμολογω
γηοη των προνομΐων των Ισχυ- | πώς μέ κατετάραξε, ρώτησα τη
ρών, τΓΐ διανομή τής γής στούς Σουλτάνα γιά τόν άποοτολέα
τού καΐ γιά τόν τρόπο πού
.,λελεύθερο καΐ προοδευτικό
Πού θά δ νη ϊσα οΊκαιώματα
καΐ θά επιβάλη Ιοες οποχρεώ -
οειζ, οέ δλους τούς ύπηκόους
οου, ανεξαρτήτως φυλής καΐ
βρηοχεύμα-τος.
Τό Σύνταγμα αύτό, θά προ-
βλέπη τίς προνομίες σου καΐ
τάς Οποχρεώσεις σου, τή συμ-
μετοχΛ όλων τού λαοϋ σου στή
Α,οίκηση των κοινών, τήν όρ -
γάνωση τοϋ Κράτους καΐ των
διαφόρων έζουσιών, την κατάρ
Φ^ωχούς άγρότες, την κατοχυ-
ρωοη τΛς ζωής, τής τιμάς, της
περιουσίας καί τής προσωπικήο
ελευθερίας των ύπηκόων σου,
την καταργήση τής δουλείας
καΐ τής πολυγαμ άς πού είναι
κι' αυτή δουλεία καΐ δέν τήν
έψαρμόζουν παρά οί πασάδες
καΐ οί μπέηδες, γι'ατΐ οί φτωχοί
δέν μπορουν νά θρέφουν οΰτε
τή μιά γυναίκα πού κατά κανό-
να έχουν, την έλεύθερη καΐ
χυρΐς περ ορισμοϋς ασκήση
τής λατρείας τους στούς δι -
κους τους τόπους λατρείας
(τζαμιά, έκκλησίες, χάβρες),
"ή γραμματική μορφώση των ύ
πηκόων οου, τήν προστασΐα
τθν επιστήμων, τθν γραμμά-
των καί των τεχνών, την ένθάρ
ρυνοη καΐ ενισχύση τής γεωρ¬
γίας, τοϋ έμπορΐου, της βιοτε-
χίας, τής βιομηχανίας καΐ τής
ναυτΐλίας, τα μέτρα γιά τήν ά-
οφάλεια τού Κράτους κι' £να
οωρό άλλες διατάζεις πού θά
τό βγάλουν άπό τή βαρβαρό-
τητα καΐ θά τό κάνουν, μιά ού γ
χρονη, Ιοχυρή, πλούσια καΐ πό
Πολιτεία. Μέ βάση
ε
στά χέρια της. Χαμογέ-
λασε καΐ μοϋ άπάντησε:
— ©ά σοϋ κάνη σίγουρα έν
τύπωση Βεζύρη μου, άν σοϋ πώ
πώς τό νράμμα αύτό, πού όπως
εΐδες μάς βάζει μπουρλότο, τό
ψέρανε στό χαρέμι, μαζί μ' ε¬
να δωρο στό Διάδοχο, μιά βρο
6υά πού Λτανε έδώ ό Πατισάχ.
Άπευθυνόταν προσωπικά στόν
ϊδιο και ήτανε σφραγισυένο μέ
βουλοκερΐ. Τό ώραϊο εΐνρι, πώς
ό ΐδιος ό Κισλάραγας, τού δ·
ποιου ζητάει ό έπιστολογρά ■
φός τήν άλλαγή, τό έδωσε στά
χέρια τοΰ Πατισάχ. "Εκείνος
νομίζοντας ασφαλώς, πώς η-
ταν σχετΐκό μέ τό δωρο, δέν
τοϋ έδωσε μεγάλη σημασία. Τό
πέταζε χωρΐς. νά τό άνοίζη στό
τραπεζάκι πού βρίσκονταν
μπροοτά τού κι' δρχισε νά πε-
ριεργάζεται μέ περιέργεια
στήν άρχή καΐ μέ πολύ προσο-
χή Οστερα τό δωρο, πού ήταν*:
πρωτότυπο καΐ πολύ εντυπωσισ
κό.
"Ητανε ε,να όμοίωμα καραβι
ου μέ πονιά καΐ μέ άτμό, μέ
Σ' έκεϊνο τό έρημικό άψήλω
μα (ϋψωμα) χησμένη ή έκκλη
σιά, ήπρεπε νά 'χη καΐ αύλόγυ-
ρο μέ γερό κι άψηλό ντουθάρι
γιά κάθε όχτρό. Μέο'στόν αύλό
γυρο νά χτιστή καί τού παπά
τό κελλί. Μά κι' ό αθλόγυρος
νά πιάση οΰλο τα μακροφάρδος
τοϋ άψηλωμάτου. Τί μπόλικια,
λοιπόν, πέτρο θά ν' ήχρειαζού
'ντανε νά κουβαλιοτή γιά νά
χτιστή ένα τέτοιο μακρύ αυλο-
γυρΌ'ντούβαρο!
Ό κάιω καροτσόδρομος ιθϋ
Μπουτζά, καθώς ήερχού'ντανε
άπτή Σμύρνη, ήπερνοϋσε πλάι'
άπτό μισό γϋρο τοϋ άψηλώμα-
του, έχοντος το άπτά δεξιά
τού. Αυτάς πρώτα ήαντάμωνε
τή βορινή πλαγιά 7οϋ άψηλωμά
τού πού 'τανε λίγο άνήφορη
κ' ΰστερις στρίβοντας ήπερνοϋ
σε κάτω άπτή νότια πλαγιά τού
πού'τανε ένας άπότομος
γκρεμνός, 25 μέτρο, άψηλός
«αί γεμάτος καγιαλίκια (6ρά-
χια). ΟΙ άρα'μπάδες μέ εύκο-
λΐα τότες ήπααινωρχού'ντοστε
στόν καροτσόδρομο κ" ήκουβα-
λούσανε την πέτρα. Κ' ήανε-
βαΐνανε την άνήφορη πλαγιά,
ώσαμ' έκεί πού ή'μπορούσανε.
Τηνέ άδειάζανε την πέτρα, κα
ταής καί μουλάρια τηνέ 'φορ-
τωνού'ντοστε καί τηνέ άνεβά-
ζανε πιά απάνω δίπλ'α στσοί
γιαπιτζήδες. Κι' αύτοΐ άνεσκου
'μπωμένοι ήβιαζού'ντοσ-ε ν' ά
νεβάσουνε τό μακρύ ντουθά¬
ρι, πού άλλου 'πρεπε νά 'ναι
πέντε μέτρα άψηλό κι' άλλοΰ
δέκα, σύμφωνα μέ τ άψηλοχα-
μήλωμα τσή γής, Μα καΐ νά τοΰ
κάνουνε γερα ντουρσεκια (γω
νιές) δπου ήχρειαζού'ντανε.
Γ'ά ένανε τέτοιο μεγάλο αυ-
λόγυρο τέσσερις πόρτες ήτανε
άναγκαϊες. Ή πρώτη ήτανε θο-
ρινή, ή «ό'μπροστινή», πού 'λέ-
ανε. κ' ήβλεπε πρός τσί «Κα-
μάρες» δηλαδή πρός τή Σμύρ¬
νη. Κ' ήανοιχτηκε ό'μπρός
στήν εύκολοανέβατη πλαγιά,
πού 'τανε κο'ντά στόν καρο¬
τσόδρομο. Μέ τό άνέβα - κατέ-
6α τού κόσμου, πού ήερχού'ν¬
τανε νά λεΐτουργιστή στήν έκ-
κλησιά, μέ τόν καιρό, άπτά πα-
τήματα καί τσΐ καρότσες, ησκη-
ματίστηκε δρόμος πού^ανε ου
λο χώμα. Έτούτη την πθρτα
τΛνε 'μεταχειρζού'ντοστε γιά
σΐ «τελετές», γιαταυτό καί τό
δρόμο αύτόνανε τονε 'χαρά-
ξΰνε καλά καί τονε σιάζανε
τό 1895 γιά καροτσόδρομο. Ή
δεύτερη Λτανε στ' άποπΐσω
τού ίεροΰ, Λ «πόρτα τ" Άγιασμά
τού», πού 'λέανε. Εκεϊ πού'τα¬
νε ό γκρεμνός μέ τα μαγιαλί-
κια καί στά χαμηλά τού, απάνω
στόν καροτσόδρομο, τό "Αγια-
σμα τσή έκκλησιάς. Γιά νά κα-
τέβης εΐχ' ένα δροματάκι λί¬
γο κατήφορο, σύρριζα, δζ' άπ¬
τό ντουβάρι, πού'τανε άπτό δέ
σου χέρι, κ' ϋστερις ήστρι-
6ες άπό τα ζερβί σου κ' ήκα-
τέβαινες γρήγορα τό μονοπά-
τΐ πού, πρίν νά πατήσης τό πο-
δάρι σου στόν καροτσόδρομο,
χϋ καμμιά δεκαριά σκαλοπά-
. Ή τρίτη ήτανε νότια, ή
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΛΑΝΤΗ
Τοθ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Μΐινμ&νιι ι ιυΛΐ ι&»*ι. ι·ι«, ν/^ινι ι ι ν ν ι»**- "^»·- ·-—■· ■— — · « ■
τίς διατάζεις αύτοϋ τοϋ Συντά δυό σειρές κανόνιΐα καί μέ ρό
οί σύμβουλοι σου, θά
καταρτίσουν τούς διάφο,ρσυς
δες, σάν των άνεμόμυλων, στα
πλάγια. 'Απαράλλαχτο σάν έ-
Νόμους τού Κρατους κ." ετσ] κείνο τα Νέμτσικο πού μάς εί
μέ τιν έναρζη τής έςκιρμογής
τους κα! μέ άναπαυμένη τή ου
νείδηοη, πώς έκανες τό καθή-
χε επισκεφθή πρίν λίγο καιρό
(ΣυνεχίζεταΟ
Κατά ^ τελευταία Ιτ-η 19ΟΟ- 1920
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ
ΚΙΝΗΣΙΣ ΕΙΓΓΟΝ ΠΟΝΤΟΝ
Τοΰ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΓΛΟΓ
στειλεν ί,μΤν τάς πρός την τταοό-
Βαηούμ.
'Λλλα καΐ ό σύλλογος των Φιλο-
«Ροό5ωιι «'ΕΑττίς», δέν ύστέρησεν
Ι δράυιν. Την 7ην Α&γούστου 919
είς τό Θέατοο Σμαέβσκη
«Ό χορός τού Ζαλόγ-
Τον πρωταγωνιστήν τοθ δρά—
τόν άνίλαδεν ό Νίκος Γεωρ
Ή ιταράστασις τού Συλ-
>ό>^ (['ΕΧιτϊς» εΤχε ιμογάλην έττιτυ-
Κ'Ο» ΚατΜτίοω δημοσιεύομεν το
«Ρόγραμ,μα Ίήξ παραστάσεως.
θέατρο Σμαέδσκη
Τ1» Τετάρτΐιν 7 Αύγού^του 1919
""ο τΛ Συνδίσμοι; των ♦ιοτ«ροόβ<ον' «ΕΛΠΙΣ» Δι5εται ττβράστασις Ό χορίκ- τού Ζαλόγγεν Τοαγωδίθ! Είς τέσσαοας ττράξ;ις 1?ος δψϊλος τώ^ ίν Σά τα πασχθν- '* όμογενών. Ι^Ίμ·:!θ3ΐς συγγραφεως) τή' εποχήν ακριβώς εκ:ινην, (V *α ταϊοι ήυαν δλοι στά βουιά κα1 "ΛιμοχΓαν εναντίον τοθ κο νού ί- θεομως ι',μιν - , - - στάσιν τοθς χυνΐδέσμευ όπταιτειιμε- νας φουο-τα έλλσς. -πρός τόν κ Δηιμ. ΚουτσογιαννόΐτοΌλον, δ οργανο;τ ήν τοΓ/ δράΐιιατος, ιτρός τάς δζσιτο ν,- δας καΐ κυρίας. αΐτινες προσεφέρο τάς γνναικϊίας ένδυμασΐσς «α' έ γένει είς δλους δσο1 ττροοήλθον Λ- ρωγοΐ είς τό έογον τοο Συν·5έσμο»' •Ιδιαιτέρως εύχαριστίΐ ,,α1 τήν διεύθυνσιν τού Πόντοο». ήτις £χε. άνο.^τάς τάς ο-τηλας τής άιξιολόγου ίφημ'-ο.δοι της διά ττάσ3. καταχώοηο- ν -οί/ Συνδέσμον». 'ίΐκ τοθ ττοοίδρειου •Αμισός 1919. Ευρισκόμεθα καΐ ττάλΐν στή< ίχή Άμισόν. ΑΙ καΛλιτεχ.ικαΐ ήρχισαν «αί ττάλ.ν είς τη Λιν αύτη . "Εττανιδρθβη ό Μειχπιος Σύλλογος «Άναγέν.ηαις» είς τόν 6 ττοΐοι/ ό μουσικός Τελάνλου εδί&ΐσκ·: είς τοθς μαθητάς διάψορα το" τοϋ δραματος: Γούσης άρχί»γός των έττσ Φιρόσω, γυναίκα τού Λάμ τα όν των. Κρίνω, άδελφή Τήλ,ου. Σύρμω Δράκος, υόζ Κοα-μάς Ζάκος Ρά5ω Στά- |ξ άνδρώ» καί γυναικός Έροοσιτέχκαι Νικ. Γεωργ,άδης Ευάγγελος Κ<-- Ά. Ταγματάρχου. Ελένη Κε ·Αχ Καρβωνίδης Άν. Έ- Γ£«ργ. Πο-ευλΙδΓΐς Πί>
ιτίδου. Λάζαρος Σιδηρό-
ι άς ημέρας ίδημοτΐίύετο
τήν έψΐιμερίιδο: Βατούμ «Ό ίλζύ
Παντός» τό κατωτΕθω εύχαρι
ρΐς «Ό έλεύρεοος Παντός».
ΑΟγουττος 1919
θριστήριον
«'ό διοικητικί,ν σύμβουλον των
'Λ(*ροό5ω» «'ΕΑιτίς» έκψραζίι · καί
^
ίν
Δραματικόν
Σώι Τ°' ίν Τ"·1*161 Δραματικόν
λοΥ°»· δστις ττάνυ ευγενώς *ττέ
την
«όπισινή», πού 'λέανε. Αύτη
'τανε ή καλή, ή «έπίσημη» πόρ¬
τα, πού 'βλεπε πρός τα «Σιγοΰ
τΐ'α» (Ιτιές). Κ' ήανοίχτηκι'αύ
τοΰ γιοτΐ Λβρισκού'ντανε ένα
άρχαϊο καλντερ'μι τσή βυζαν-
τινής έκκλησιάς, πού ύπήρχε
πρίν, κ" ήκατέβαινε οτόν »«α-
ροτσόδρομο. Τό Όιάζανε, κ'
εΐχε έβδομήντα σκαλοπατιές
γιά νά 'ναι εύκολο - άνεσΌκα-
τέβατο. Κ' ή τέταρτη, ή «πόρτα
τσή στέρνας» πού 'λέανε, για
τί άπτό ζερβί σου κα9ώς ήβγαι-
νες, ήτανε ή 'ίΣτέρνα«, τό α¬
πάνω "Αγιασμα τσή έκκλησι¬
άς, δπου τα Φώτα ήρΐχνανε τό
Σταυρό. Αυτή ηγέμωζε άπό νε-
ρό, πού ήερχού'ντανε άπτό
θουνό σέ αύλάκι καί πού τό
'λέανε «Καγιά σ ο υ γ ι ο ύ»
(τουρκ. καγιά = 6ράχος, σού =
νερό, γιού = κτητική κατάλη-
ζις), γιατΐ ή μάννα τού ήβγαιν
άπό βράχο. Έτθύτ' ή πόρτα ή¬
τανε άνάμεσα τσοί δυό πόρτες,
τή βορινή καί νότια, καΐ δέ τη¬
νέ άνοίνανε παρά μόνε στά
πανεΐρια.
Ό αύλόγυρος ήτανε σκεδόν
οϋλος στρωμένος μέ καλές πέ
τρες, έζόν άπτσοί μπαζέδες
τού, πού ήθρισκού'ντοστε άπτή
μεριά τσή ί(Στέρνας» καί τό Νέ
κροταφείο μέ τα κεπαρ^σσα
τού, πού ήβρισκού'ντανε πρός
τό 6 ο ρι ν ό, π λ ά ι τσή έκ-
κλησιδς. Τα τελευταία χρόνια
αύτό εΐχε ζαπλωθή καί στ' άπο-
πίοω τού Σεροϋ. Δέντρα λογιώ
- λογιώ, μεγάλο, ήτανε γεμάτη
ή κεντρικιά κ' ή δυτικιά υεριά
τ" αυλόγυρου. Πλατάνια, μουρι
ές, τοάμια (πεΰκα), ζαμποΰκο,
σινοθτΐα, οθλ' αύτά γεμάτα
πουγιοφωγιές (πουλιο® ω λ ι-
ές). Καί στά χαράματα κα'ι τό
ήγιοβασίλεμα, ήάκουες τα που
γιά οθλα μαζί, νά λέν' τήν προ
σευκή τως. Κ' ϋστερις άπτού
Σταυροϋ ήχαιρούσουνε ν' ά-
κούς τή νύχτα νά λαλοϋνε τ'
άηδόνια. Ό'μπρός στήν έκκλη-
σιά ένα ώραίο μεγάλο σι'ντρι-
βάνι κα'ι καμμιά δεκαριά παγώ-
νια έλεύτερα μέσ' στόν αύλό-
γυρο, ήσπούσανε τή μοναζιά.
Καθώς ή'μπαινες άπτήν «ό'
μπροστΐνήΜ πόρτα, μέσ' στόν
αύλόγυρο, δεξιά σου, ήτανε τό
κελλί τοθ παπά καί μια καμά¬
ρα γιά έφορείο καί πιό μέσα
οί μπαζέδες καί ή «Στέρνα»,
Ζερβά σου ήτανε καμμιά δεκα
ριά κάμαρες, τα κεγιά (κελ-
λιά) πού 'λέανε, καί πού τα
'νοΐκιαζ' ό Γϊαπδς σ' έκεΐνοι
πού'τανε ιαμένοι στόν "Αγιο
κ' ήθέλ<ανε νά κάτσουνε δσον καιρό ήκαταλαθαίνανε πώς ό "Αγιος θά τσοί 'κανε καλά. Για τί ό Προφήτ' - 'Ηλίας πθεωρού 'ντανε θαυματουργός γιά τσοί άγιάτρευτοι καί τσοί νευρικοι. Μά καί τό κλίμα έκιαπάνω ήτα¬ νε καλό. Καί πιό βαθιά ήτανε τό Νεκροταφεϊο. Ή έκκληαιά δέν ηπρόλαθε νά κάνη κα'μπα ναριθ. Δυό κα'μπάνες μονάχα ήτανε κρεμασμένες σέ μιά μουριά, άπτά ζερβά τοΰ νάρθη κα. Ή μιά ήτανε μεγάλη κ' ή άλλη κο'μπανάκι. Γ' — Λοιπόν τό Διεθνές Δίκαι¬ ον πάνω σ' αύτό τό ζήτπμά ε*- νε μία δμορφη σαπουνόφου - σκα, άρκετή γιά νά διασκεδά ζή κανείς τίς ώρες τής μονοτο νίας τού! — Διατί παρακαλώ. — Διότι στήν πραγματικότη- τα ό αΐχμάλωτος ουτε ϊερός θε ωρείται, οϋτε άπαραβίαστος εί¬ νε. — Πώς μπορείτε νά τό ζέρε- τε αύτό κύριε Χαρή; — Άπλούστατα, ήμουν αΐχμά λωτος! — Τόν καύμένο!.. είπαν με- ταζύ τους τα κορίτσια: πάσα νά οπόφερε! Ή Κλαίρη τ' άκουσε καΐ άρ - χισε νά ένδιαφέρετπι πε>ό πο¬
λύ, πεισμωμένη γιά τά συμπα -
θητΐκά έκε'ινα λόγια.
— ... Μή κρίνετε άπό τόν έ
αυτο σας όλόκληρο τό Διεθνές
Δίκαιο.
— Δυστυχώς! δέν ήμουν έ-
γω μονάχα... πολλές xιλιάδε^
φαντάροι είδον μέ τά μάτια
τους πόσο σεβάσθηκε ό Τοϋρ-
κος αύτούς τούς Νόμους, καΐ
μενανε πολλοί, πάρα πολλοΐ
θαμένοι καΐ άθαφτοι στΐς χαρά
δρες «αί τά θουνά τής Μικρσ-
οίας. "Αν δμως τό Διεθνές Δί-
<αιο ήταν Ισχυρο, αύτός ό κό- σμος πού χάθηκε στήν αίχμσ - λωσία έπρεπε νά βρισκότανε σημερα στήν άγκαλιά των δι - κων τού. — Μά... τόσο πολύ ύποφέρα- τε; δέν εΤχατε τροφές, για- τρούς ροΰχα, φάρμακα, σπί - πά... — Πώς! άπ' δλαΙ... είχαμε για καλλίτερη τροφή τό ζύλο μέ τό μεροκάματο... γιατρός μας ήταν ό θάνατος... γδυτοΐ νυριζαμε άπό χωρία σέ χωριό φτΐανοντας δρόμους, καΐ σπήτι μας ήταν η άνευοζάλη!... άπό φάρμακα;... ό τθύρκικος θούρ δουλας έκανε καΐ τούς μισοπε βαμένους νά σηκώνονται, γιά νά πάνε στΐς άνγαρείες. — .. Καΐ ή "Ερυθρά Ήμισέ- Ληνος, οί άποστολές τού Έρυ- θροΰ Σταυροϋ, οί άντ πρόσωποι ιής Κοινωνΐας των Εθνών... δέν τά εϊδανε αύτά; — Τ! σας εΐπα προτήτερα;.. αυτή είναι ή δμορφη δφι τής ιΐικρής αληθείας, πού τή βλέ- ττε^ι κανείς μονάχα στά χαρτιά! «Ρυσικά καί δλες αύτές οί όρ- γανώσεις καΐ τό Διεθνές σας ΕβΝΙΚΑΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ ΔΙκαιο τα λένε περΐφημα, συμ- φορα τού δμως κεινοϋ πού θά πιαστή αίχμάλωτος!... οί Τοϋρ- κυι δέν άφήσανε καμμιά όργά νωσι να φθάση κοντά μας.. κι' αν τύχαινε κάτι τέτοιο, παρου σιάζανε Λίγους αΐχμαλώτους, ζεχωριστά περιποιημένους γι' αυτή την αίτία- τολμοΰσε, δ¬ μως νά παραπονεθή κανένας.. ήζερε πώό τόν περιμένουν θα- σανιθτή,ρια καΐ θάνατος! — Αύτά έπρεπε νά τά καταγ γείλετε στήν Κοινωνία των 'Ε- θνθν... — Καΐ ϋστερα; — Νά τιμωρηίίοϋν οί ενοχοι — Ποΰ νά 6ρε0θΌν, — Μμμ... Ό Χαρής εΤχε άναψει πάνω στή συζήτησι καΐ ζέχασε πώς ήτανε ένας φτωχός ύπάλλη- λος... ζέχασε πώς τόν έβλεπε κεί κοντά ή Κλαίρη, καΐ θυμή- θηκε μέ δλη τρ. φοβερή της δ- φι τή μαρτυρική ζωή τής αΐχμο λωσίας, τή βάρβαρη διαγωγή των τούρκων στοϋς άνυπερα- σπίστους. Στή δύσκολη έκείνη σΐιγμή ό κύριος Λάντης βρήκε κάπο- ον έθελοντή, πού τόν βοήθηοε νά θνή άπό τή στενόχωρη θέ¬ σι τού... ήταν μιά μεσόκοπη κυ ρία, πού εΐδε την άδυναμία τού καΐ τόν λυπήθηκε. Μήπως σέ κάτι τέτοΐες περι- στάσεις δέ βρίσκεται πάντοτε ενας καλόβολος σύμμαχος, — Κύριε Χαρή, εΐπε ή κυρια στό νεαρό λογιστή: άς άφίσου με αυτή τή συζήτησι... θά εϊχα- τε τήν καλωσύνη νά μάς διη- γηθήτε κίανένα έπεισόδιο άπό την αΐχμαλωσία οας;... Τσως αύ ιό θά ήταν πειά ενδιαφέρον — Πολύ ευχαρίστως κυρία μου, ε·πε αύτός εύγενικά, ένω ό φοΐτητής άνάσαινε μέ άνα- κούφΐσι... — 'Εμπρός λοιπόν... Οί καλεσμένθι θολευτήκανε πειό άναπαυτικά στά καθίσμα- τά τους, έτοιμοι ν' άκούσουν μέ περιέργεια. Ή Κλα ρη φαινώτανε ταρα γμένη... ήταν βεβαία υπερήφα νη γιά τή νίκη τθϋ Χάρπ, άφοΰ ' αύτάς τήν άγαποϋσε, έπείσμω σε δμως τρομερά μέ τόν Λάν- ' τη, πού έγινε άφορμή νά προ- σέζη περισσότερο αύτό τόν ύ- πάλληλο καΐ ν' ακούση πώς τάλλα κβρίτσια τόν εΤχανε βρή τπάλον άρκετά νόστιμο... (Συνεχίζεται) Η ΠΟΑΕΜΙΚΗ ΛΡΕΤΗ ΤΩΝΕΑΑΗΗΟΜ ΌμιλΙα τοϋ συνεργάτου μας κ. ΙΟΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ, γενομέ νη είς τόν Μητροπολιτικόν Να όν τοϋ Άμαρουσίου την 31 8. 1969 «ΑΠΕΦΘΟΣ ΧΡΥΣΟΣ» 'τδ* ίιδλ'ο' * τής «Έττίας Ν. Σμύρνης» γιά τί>
ΧΡΗΣΤΟ ΣΟΑΟΜΩΝΙΔΗ
Πηο:ς τή δοΐκτηιοία κα'ι στό δρόμο
δγήκες τό σκολιό. Ρείττια κι' θΐν-
κάθια
θρήνοι καΐ ττόνοι σοθ εγερνα^ τόν
&μο>
μα {πτΙμα.α ίρ·:ι/νοΟσ«ς σΰ τά 6ά8ια.
6.— Τ" ΑΓΙΑΣΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ
Τ' ΑΓΙΑΣΜΑ
Τό ((Κάτω "Αγιασμα», τό κα-
θευατού τσή έκκλησιάς, ήτανε
ένα ώραίο παρεκκλησακι, τριά
μισι μετρα μάκρος καί δυόμι-
σι φάρδος. Είχ" ένα ©όλος δ¬
που ήτανε άκου'μπισμένη μιά
μεγάλ' εΐκόνα τοϋ Προφήτ' -
Ήλΐα απάνω στ' άρμα τού, κι'
ό'μπρστά, χαμηλά, ήτανε, κα-
τά φάρδος, ένα στενόμακρο
μαρμαρένιο πηγαδάκι μέ δυό
σκαλοπατάκια άπο'μπρός, πού
τά 'κατέβαινες γιά νά σκύψης
νά πάρης νερό μέ τό τάσι, πού
'τανε δεμένο. Άπτ' άγια-
σμένο αύτό νερό, ήπινες κ' ή-
πλενες τή μούρη σου λίγο.
Κ' ήτανε πάντα δροσερό, κα-
λοκαίρι καΐ χειμώνα. Καΐ γιά
νά προσκυνήσης τήν εΐκόνα,
ήπρεπε νά σκύψης άποπάν'
άπτ' "Αγιΰσμα καΐ νά τσιτωθής
γιά νά φτάζης. Άπτή κάθε με¬
ριά τοΰ Άγιασμάτου εΐχε κι'
άπό 'να μπρουτζένιο μανουά-
λι γιά ν' άκουμπάη ό κόσμος
τ' άνσμμένα κεριά. Κι' ό'μπρός
να«. "Ητανε οϋλο άπό σφου'γ-
γαράτη πέτρο καΐ τρογύρω εΐ¬
χε (ττς>ογγυλή (ττρρνα μέ χρον-
σά ψαράκια.
Ό Καλαίτζής μέ τό παρατού-
κλι «Κουφός», γιατΐ ήθαρά-
κουε, ήτανε λεσπέρης κι' ά'μ-
πελάς στήν Παραδείσο. Ήδού-
λευε οθλα τά χτήματα τσή έκ-
κλησιδς καΐ τσή «έγιές» τού
Φώκου τοΰ Βουτσινά. Τσοί μπα
ξέδες ποθ'χανε τά σπίτια δί-
πλ' άπτό Άμερικάνικο Σκο-
γειό, τό Κολλέτζιο, γιά τ" άγό-
ρια τοϋ Άλεζάντερ Μάκ - Λά-
χνΐαν. Στά σπίτια 'φτά ήκαθού
'ντοστε ό Ϊδιος ό Μάκ - Λάχναν.
ό βοηθός τού Α. Ρή'ντ καΐ οί
δασκάλοι "Ε'ντουαρντ, Κόλ-
μπερτ, Λώρεν, Χάρλο, Βέ'ντο-
βα καΐ Πυλαρ νός. Κι' άκόμης
καΐ τό μεγάλ' ά'μπέλι τοϋ Πα-
ν'αγιώτη τοϋ Ντελάλη.
Ό παπά - Χρύσανθος ήφεοε
καΐ τα παγώνια, πού ήστολΐζα-
νε τόν αύλόγυρο, άμΰ τ" άσερ-
νικά ήανοΐγανε τήν όργιά τως
σά ρεπίδι, μέ τα μεγάλα μάτια.
Στάχτης βουνά, ΐ~μιά καΐ τρόμο
γε νοΖ·ν Μά ή ράδβος σου τα κατα-
«άθ.α
θ'κάλιζ: Μέ τα βρεσΐδια σου ι ό
νώμο
νά στΓρεις τής κληρονομίας. κ'χί
τβθια.
Στΐς
ψε:ς.
Νά δοεΤς, μές στής ξεστής τής τέ-
ί>ρας τά βουνά,
τδν «δττεφθον χρυαό». Κι Λττ* τά
τρανά
τής Άααζόνας Σιμύιρνας τα ο*τολ!δια
σέ τέχνΐ» μαβστρικΑ γιά νά ομιλί-
ψει·,.
ιχίοαν <6(ίορδς τής Μνήμης, δαχτυΛΐ- δια. ΣΙΤΣΑ ΚΑΡΑ-Ι-ΣΚΑΚΗ ΜΥΤΙΛΗΝΗ Β' "Ας μοί επιτραπή νά φέρω είς την μνήμην των άκροατών μου με ρικά μόνον καί λίαν πκριληπτικά ί- στορικά παραδείγματα, έκ των ο¬ ποίων άποδεικνύεται ή άπαράμιλλος έλληνχκή άρετή έν τή προαιοινία.) έ- φαρμογή της. — Πρό 3.163 έτών, εξερράγη υ Τρωϊκός Πόλεμος, διαρκέσας επί μίαν δεκαετίαν. Τόν περιγράφει είς τ' άθάνατα επη τού δ μέγιστος μέχρι καί σήμερον έπικός ποιητής "Ομηρος. Α'ιτία τοΰ πολέμου ήτο ή προσβολή τής τιμής τού βασιλέως της 1'πάρτης Μενελάου, τήν σύξν- γον τού όποίου είχεν άτίμος άπα- γάγει δ δασιλόπαις τής Τροίας Πάοις. Πρός υπεράσπισιν τής τρο- θείσης τιμής απάντων των 'Ελλή - νων διεξήχθη δ μακρδ; καΐ σκληρό τατος έκεϊνο; πόλεμος, διότι έκτο¬ τε, η άξία τής τιμής ήτο διά τοΰς "Ελληνας απείρως μεγαλ.υτέρα της ζωής. — Πρό 2.462 έτών οί Πέοσαι, ιιία ίσχυροτάτη κοσμοκρατορία τής έποχής έκιίνης, έξρστράτεΐ'σαν έ - ναντίον τής "Ελλάδος, μέ σκοπόν νά τήν ύποδουλιόσουν. Ήσαν <>άο-
6αροι, άπολίτιστοι οί Πέρσαι, λμο
?.ιτισμένοι δέ καί μέ υπέροχον πολι
μικήν αρετήν οί αριθμητικώς άσθΓ
νέστεροι "Ελληνες. ΟΙ πρώτοι δόν
είχον ηθικόν ερεισμα είς τόν τρομ-
κτικώς ανισον εκείνον άγώνα. ΟΙ
δεύτεροι επρόκειτο ν' άγωνισθούι
διά τό ύψιστον άγαθύν τής έλευθ.
ρίας, υπέρ 6τομών καί έστιών. Δα-
ξήχθησαν αί πολύνεκροι μαχαι τού
Μαραθώνος, των θερμοπυλών, των
Πλ.αταιών καί αί ναυμαχίαι τοΰ Άο
τεμισίου καί τής Σαλαμϊνος. ΟΙ
"Ελληνες ένίκησαν τούς έπιδρο-
ιιείς, καί, έν τελευταία άναλύσει, δι
έσωσαν τότε τύν πολιτισμόν τής άν
θρωπότητος έκ τοΰ 6αρ6αρισμου.
— Πρό 2.303 έτών δ μέγας Ά-
λέξανδρος επεχείρησε τήν καταπλη
κτικήν εκστρακεΐαν τού είς την Α¬
σίαν καί έφθασε, κατανικών τούς
άντυιάλους τού μέχρι των Ίνδιων,
μέ τόν σκοπόν νά μεταλαμπαδεύση
τόν ελληνικόν πολιτισμόν είς τοΰς
βαρβάρου; λαιοΰς, τοΰς δποίους ύ-
πέταξε μέν, αφήκεν δ' ελευθέρους
ν' αύτοδιοικώνται υπό τήν εποπτεί¬
αν των Έλλήνων. Τό στράτευμά
τού καί τά μέσα τά όποϊα διέθεσεν
ήσαν απείρως άσθενέστερα των άν
τπάλων τού. "Ομιος κατενίκησε
τοϋς πάντας, διότι διέθετε τόν ηθι¬
κόν παράγοντα τής πολεμικής άρε
τής των 'Ελλήνων, οΐτινες εγνώρι¬
ζον καί έπίστευαν Ληθύτατα ότι έ-
μάχοντο υπέρ επικρατήσεως των
άνθριοπίνων άςιω διά τοϋ έλληγ».-
/οΰ πολιτισμοϋ. Ούτοι μετε&άθη είς
τούς άπαλιτίστους άνατολικούς λα-
ους ή έλληνική γλώααα, δι' ής ού¬
τοι εμυήθησαν βραδύτερον είς τόν
Χριστιανισμόν, μετεδόθηοον δέ καί
τό πολυμήχανον ελληνικόν πνεΰμα,
τό γενναΐον ηθικόν φρόνημα, οί δή
μοκρατικοί θεσμοί, τά έλληνικά ή-
Θη καΐ ίθιμα, αί οικογενειακάς και
ΈαΑεατοί Γάμοι
τής Συνεργάτιδός μας Κάς Νικ. Κ. Γιαννακιδου
κοινωνικαί παραδόσεις, επί πάσιν
δέ τό υψηλόν περί τής ανθρωπίνης
ελευθερίας συναίσθημα,ί ήτοι αί η¬
θικαι άξιαι αίτινες μέχρι των ημε¬
ρών μας συνιστοΰν τύν πολιτισμόν
τού Δυτικοϋ κόσμου.
— Επί 649 ετη, δηλ. άπό τοϋ Θα
νάτου τού Μ. Αλεξάνδρου, μέχρι
τής Ιδρύσεως τής Βυζαντινής Αύτο
κρατορίας υπό τού Μ. Κωνσταντί¬
νου, ύπαιτιότητι διχονοιών, κακών
φιλοδοξίαν καί 6αθέος κλονισμοϋ
τής ένότητός τού δ έλληνισμός παρ
ήκμασεν, απώλεσε την ελευθερίαν
τού ΰποταχθείς είς τούς Ρωμαίους,
ή δέ πολεμική τού άρετή παρέμει¬
νεν είς τάς ψυχάς των ύποδούλων,
ώς σπινθήρ άκοίμητος υπό την στά
κτην τής δουλείας, ετοιμος ν' άνα-
λαμψη καί άκτινοβολήση είς πρώ¬
την ευκαιρίαν, διότι τό ελληνικόν
πνευμα, μή δουλωθέν, διετηρήθη
άκμαΐον, επεκράτησε καί κατέκτη-
σε τόν κατακτητήν.
Καί όντως δ σπινθήρ έκείνος ά-
νεφλέχθη, καταυγάσας τό στερέω-
μα της παγκοσμίου Ίστορίας διά
τής ύπερόχου δράσεώς τής Βυζαν¬
τινής Αύτοκρη,τορίας επί 1128 ετη.
Κατά τοΰς ί'νδεκα έκείνους αΐώ-
νας ή πολεμική Άρετή των 'Ελλή¬
νων επετέλεσε Θαύματα, διότι την
έγιγάντωσε τής Θεοπνευστου χριστι
ανικής Θρησκείας ή κοσμογονική
συμθολή, ΰταν αυτή διεδόθη καί
επεκράτησε όιά των άθανάτων άρ-
χων κα'ι διδαγμάτων τοΰ διά τόν
άνθρωπον ένσαρκωθέντος, σταυρω-
θέντος κα'ι άναστάντος Χοιστού
μα^.
'Τπά χήν κ.ραταιάν ϊμπνευσιν τής
πολεμίκής Άρετής των οί Βυζαντι
οί 'Ελληνες κατέστρεψαν την ε'ι-
διολολατρίαν, έστερέωσαν τήν ορ¬
θόδοξον πίστιν, κατενίκησαν τούς
Οΰννους, τούς Γότθους, τοΰς "Αρα
Οας, τούς Πέρσας, τοΰς Ρώσσους,
τοΰς Βουλγάρους, τούς Νορμαν-
δονς, διέδωσαν τόν χριστιανικόν
πολιτισμόν, όστις έκτοτε διέπει τόν
πεπολιτισμένον κόσμον είτε δυτι¬
κόν, είτε ανατολικήν.
— Επί 368 ϊχτ, υπό τόν τουρκι¬
κόν ζυγόν, ή πολεμική άρετή των
'Κλλήνων, χάρις είς τήν δράσιν τής
Έκκλησιάς — ίδε Κρυφό Σχολειό
— διετηρήθη τόσον άκεραία, ώ -
στε παρουσιάσθη τό απαράμιλλον ι
υτορικάν φαινόμενον τής άδαμά-
στου ένόπλου άντιστάσεως των υπο
Οούλων, άνδρών τε καί γυναικών
είς τά δρη καί τήν Θάλασσαν, έναν
τίον τοΰ κατακτητοΰ, τήν ισχύν τοθ
όποίου ετρεμον πάντες οί έλεύθε -
ροι Λαοί τής Εύρώπης, τελοΰντες
υπό τήν δεσποτικήν επιβολήν τής
Ίεράς Σνμμαχίας, αρνουμένη; τόν
υπέρ τής ελευθερίας άγώνα παντός
ύποδούλου. Μέ τό εμβλημα: «Ε¬
λευθερία ή θάνατος» καΐ μέ τό έθνι
κόν σύνθημα: «'Τπέρ Πίστεως και
Πατρίδος*, ή πολεμική άρετή των
'Ελλήνων έθαυματούργησε καί πά¬
λιν άποδώσασα τήν ανεξαρτησίαν
της είς τήν 'Ελλάδα.
(Συνεχίζεται)
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Ή
Δτ-μ Κουγ
μεγη καλλ.τεχ ική έκδήλω-
τόν κινηματογράφον
«Άναγένηο-ις»
ττρό τού έλλην «οθ κοινεθ της
'0κτώ6..0Όν τού 1919 *5ί-
ίπό τοθ Δτ-μ Κουτσογιαννο.
ττούλου μεγάλη
,/ις είς
Γό ττρΑγρα^μ^ ά-ετολΕΪτο άττό Κ-
μ,ες μελοδραμάτων. ρωο-ικά τραγου-
8·α. άττ6 δοαματικές σκηνές
ΐτό τή» κ«ιμω5ίο <<Τ° Υ'^τ Μετά τινάς έ65--.μά5ας δραματ,κός δμ.λθΓ, την τοΰ οττοίοΐί άνέλαβεν ό Δη,α. Κουταο γιαννσπουλος. "Ηοχιο-ε τάς εργασίας τού δ ομ- λος μέ τό θεατρκκόν έργον «Ό Βούλ γαρος κατάσκοιπος» καΐ την ομω δία «Ό κοντόφθαιλμος» Ή ττοώτΐϊ θΞατρ.κή ττ εδόθη την 23 Νοομβοίου 1919, τήν σ'ίθουααν τοί συλλόγου « νησίς» πρός δφελος τώ όπτόρων Θητών τής έλληνικής κοι ότητος νω Άμισοΰ. (Σι/νεχίζεται) Ά- στήν εΐκόνα ήκρεμού'ντανε έν' άσημένιο νία'ντηλι, κι' άπό 'να στό κάθε πλάι γιά τσΐ είκό- νες πού'χανε τα πλαινά ντου- βάρια. ΟΙ ΠΑΠΑΔΕΣ Ό πιό καλάς άπ, ούλοι τσοί παπάδες τού Προφητ' - 'ΗλΙα, ήτανε ό παπά - Χρύσανθος, πού ήδιαδέχτηκε τόν παπά - Γιάν¬ νη, αμάν αύτός ήπέθανε στό 1904. Κ' ήπόμεινε λειτουργός ίόσαμ' τό 1914. "Ητανε Άξαρ- λής ν.' ε-Ιχε ερχει άπ' τ' Άξάςκ μέ την άδρεφή τού τήν Καλλιό¬ πη, πού τηνέ 'πάν'τρεψε μέ ' τό Ντόλη τόν Άθηναϊο. Αυτή | 'κανε κουκούγια στό χωρ ι ό τθϋ Προφήτ' - 'Ηλία, κ' ή κόρη τση, ή Δέσποινα, ήφύλαε τα κεγιά, πού τά 'νοίκιαζε ό παπά - Χρύ¬ σανθος, "Ητανε εύλαβής κι' άφοσιω- μένος στήν έκκλησιά, γιαταυτό τονε 'λέανε ό «άγιασμένος«. Αυτός ήψρόντιοε κ' ήτακτοποι ησε τό κομο - "Αγιασμΰ καΐ τό απάνω - "Αγιασμα τή «Στέρ- να». Κι' ήβαλέ τό Κώστα τόν Καλαιτζή, νά τθϋ κάνη τό ώ¬ ραίο συντριβάνι ό'μπρός στήν έκκλησιά, πού τό νερό τού ή- πηδοΰσε δυό μέτρα άφηλά, γι- ατΐ ήερχού'ντανε άπτή ΛΣτέρ- Ή γυνα κα τού ή παπαδιά τ' άγαποϋσε πολύ. Κ' επειδής τά πουγιά αύτά έχουνε άσκημα ποδάρια, τώς τά 'ντυνε μέ 6ε- γιό (βελοϋδο) πράσινο, τρο- γύρω, στά πανεΐρια, γιά νά φαί νουν'νται ώραϊα. Κα'ντηλανά- φταινα ήτανε ή Χατζη - Μαρι- γώ, μελαμφή, μέ χαρακιές στό μάγουλα. Τόν παπά - Χρύσαν- θο τονε 'δΐαδέχτηκε ό παπά - Δημήτρης, πού καθού'ντανε στό κελλί μέσ' στόν αύλόγυρο. Ένώ ό παπά - Χρύσανθος ήκα- θού'ντανε στόν κούλα τού (ά- γροκατοικία), πού'τανε στό Σταθμό τσή Παράδεισος, δέκα μινοϋτα άπτόν Προφήτ' - 'Ηλία. Ητανε άλλοτες άντάρτης στή Σάμο. Εΐχε χηρέφει κ' εΐχε δυό παιδία, πού τώς ήδωκε έθνικά όνόματα: «Αβέρωφ» καϊ «Νί¬ κη)). Στήν Κπταστροφή τσή Σμύρνης, στό 1922, παπάδες ήτανε ό Άρΐσταρχος κι' ό Ά- γαθάγγελος. ΔΗΜ. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ Δ ι δόκτωρ ΔΙΚΗΓΘΡΪΚΟΝ ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚσραΤσκου 111 — Τηλ. 413.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Σωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 524.783 Στό μαγ:ντικ6 'Εκκλησάκι τοΰ Ά γίοκ Δημήτριος· στό Παληό Ψνχικό ίγιναν την 7ι»ν τρέχοντος οί γάμοι τοθ κ. Γεωογίου Θεοδωροπτούλςιι Νευ ρολόγου, μετά τής χαοιτωιμένης Δΐ- Βος Ντέττη ΧοΛ'κίδου, κοοοθλας τοΰ γ ωϋ-τοϋ Καταστηιματάρχου Ότγτι- κώ^ τής ΌδοΟ Στάδιον. *. Σ-ττ. Χατ'ϊκίδη έκ Πόντου. Ή έκκΑησοΟλα ηταιι στολιο-μένη μέ ασττρ<ΐ λουλού- δια: κτΐ ή νυφο^ΐλσ ιμέ τούς δέκα - ίν νέαι ΜαΓους ϊλαμπε άπό χαρσ κ^^ ωμθρφ'ά. Στδ τρόσωττο των γονέ«^ τ,-,ς, τ"ί έκλπκτών μου φίλων Σττύ- ρου κα'ι Εϋας Χϊλκίδη, ήταν ζωγρα- φισιμένη ή εύτυχίοΐ «αί ή έ~1 ίνα χρό νο μεγαλείτεοη άδ;λψοάλα της ίλαμ τ; κι' αυτή Λττό νειάτα κι' ομορ- ψιά ΟΙ κεπΐλλίτο-ες αύτές οί τριο- χαοιτωμένίς 9κμ!ζουν τά κορΓτσιιχ τής Σμύονης μας. Εΐνοιι λιγερίς καΐ ίίμορφες σδν τή Συυρνηά τεν τταληοθ καιλοθ καΐιοοί καΐ μιλοθν >ήν
λμυρνίϊκιο; γλώσσα, τήν γλώσσα
τής Πρό — Νενές τους. *Η Μήτε
μ3 τον- τ!ς μ»νό>λωΡ7ΐ μέ τίς Αν->-
αν/|σε ς των διικών της καί τΒ'ωζ τ^
βϊιάοων της πού εΤναι Γ)«χνο;Γΐκίς
Σμν^^^^ές κα! μΐτέ3ωο·ε κι' έκϊινΐ
μ£ την σειρα της, σΛν λάτρις τής
Πϊτρίδΐς των δκώ. της< βλη της -ην λοιτρεία γ:ά τίν βοκτανιΰτιμέκί μ~ς 1'μύονη. Κι' ο! δοό οί κστκιλλ). τσες Ιλζγιυ «α! λέν« μέ καμάρι «ε! μ^3τΕ ΣυΐΛρ/ηές» κι' άς γεν τ,Βηκι κι ή Μητεοα τους άκόμη έ8ώ στή# Αθήναι. ΠολΧίς Λορές βννεχάρηκα την φ'λη !«λ» τήν κ. Χαλκϊδ^ι >ΙΛ
τήν άνατυοφή πού τοΰς Κ-^>σε και
για τή./ Αγαπΐ» ττού τούς μίτέδωοι
γιά τή γλυκζιά υφο^Λα τής Ίων'-
ας. Άν δλες οί Μητέοες όί<οΛοι.Λ>υ
ν/(ΐν τδ παράδειγμα τής εξαιρετικήν
αώτής Μητέοας, ττού τής πο£ττ-υ< ΰ-ομα σι/γχαρητήρια> ή Σμύρνη μας
3ά ζοϋΐε καΐ στΐς καρδιά των τται-
διών υας καΐ στΐς έητόμενες γ*.νΐ|-
ές, άλλά δυστυχώς ττολλές Μητέρες
νέες τοίττονται νά ττοϋν ττώς είναι
Σμυρνηές, ένώ θαττρ«πε νά τδχουν
κοίμάοι καΐ νά φωνάζουν «γεννήθηκα
στή Σμύρ η» Εστω κι' άν δέν γεν-
νή9ηχαν' Άς έλττίζσμεν δτι είναι
καιρός ά<άμη νά μιμηθοθν αλες τΊν κ. Χαλΐκίδου. Καΐ τελίΐώνοϊτας, δ! ω θερμά συγ χαρητήοια ο τούς εύτυχεΐς γονεΐς Υ'ά τό τταιδί τους καΐ εΰχαυαι οτό νέο ταιριαστά ζει>γάρι ύγεία, χαοΛ
«αί ευτυχία άττέραντη.
ΕΤμαι βεβαία πώς ή νεαρά .ιι-
φοΟΑα θά γαλθυίχή^η καΐ τα τταιδια
τΐς μέ την οΐγάτΓη καΐ την λατρειο:
τής Σμύρνης τώ/ ιτρογόνων της
Νίνα Γιαννακιδου
ΑΝΩΝΤΜΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ «Ι. Α. ΣΙΣΤΟΒΑ-
ΡΗΣ ΚΑΙ ΤΙΟΙ»
Καλούμεν τοΰς μετόχους τής Έ-
ταιρείας είς τακτικήν Γενικήν Συ
νίλεΐΌΐν συνελευσομένην είς τά έν-
ταΰθα καί επί τής δδοΰ Βουλής άρ.
14. γραφεϊα αυτής τήν 30ήν Όκτω
βρίου 1969, ημέραν Πέμπτην καί ώ
οαν
II
π.μ.
ΰέματα Ημερησίας Διατάξεοις:
1) "Εκθεσις επί των πεπραγμέ-
νων τής χρήσεως άπό 1 Ιουλίου
1968 εως 30 Ίουνίου 1969.
2) "Εκθεσις έλεγκτών επί τής
αυτής χρήσεως.
2) "Εγκρισις Ισολογισμόν τής
αυτής χρήσεως.
4) Απόφασις περί διαθέσεως
των κερδών τής χρήσεως.
5) Απαλλαγή Διοικητικόν Συμ
βουλίου καί ελεγιιτών άπό πάσης
ευθυνής άποξημιώσεως.
6) Έκλογή δύο τακτικών καί δύο
άναπληρωματικών έλεγκτών διά
την χρήσιν άπό 1 Ιουλίου 1969 ε¬
ως 30 Ίουνίου 1970.
7) Έκλογή συμβούλιον λόγω λή
ξεως τής Θητείας πάντων των με-
λών τοΰ Διοικητικοΰ Σι«μ6ουλί9υ
αυτής.
8) Τροττο—οΓηο-ις τοθ δσ3θ€υ 33
τοΰ καταστατικόν τής Έταιρείας.
Έν Αθήναις τή 22 Σεπτεμβρίου
1969.
(ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΤΜΒΟΤ
ΛΙΟΝ)
(Συνέχεια ί,κ προηγούμενον)
Έκ τής μελέτης τής ώς άνω
Διαταγής αμύνης τής Μεραρ-
χίας Φε;ράιρα προκύπτουν τά
έζής:
Χ. —Ότι ό εχθράς, άποτυχών
είς τάς έπιθετικός τού προσπα¬
θείας έν τή τοποθεσία Καλπα-
<ιου, μετέπεσεν είς την άμυ¬ ναν. 2.— Ότι άποδδων μεγίοτην σημασίαν είς την διάρρηξίν τής τοποθεσΐας Καλπακίου ά- πθφασΐζει νά διατηρήση «μέ¬ χρις εσχάτων» τάς θέσεις τού εν τή άμύνη, κρατών έκεί ό¬ λας τού τάς δυνάμεις, έν άνα υονή ένισχύσεων, δι' ών προ- τΐθεται νά επαναλάβη την πρα- χώρησίν τού. 3.— "Οτι δέν ύπεχώρησεν, ώστε νά δικαιθλογεϊται κίαί κα ταδίωζις τού υπό τής Υ111 Με- ραρχίας, τουτο δέ διότι έζακο- λουβεϊ νά στρέφη την κυρίαν τού προσπάθειαν εναντίον τής τοποθεοΐας Καλπακίου. 4.— Ότι είναι πεπλανημενη ή αντίληψις στρατιωτικών τι¬ νών, καθ" ήν ό εχθράς 6πε- χώρει τότε κίαλυπτόμενος υπό οπισθοφυλακών καΐ συνεπώς έ πεβάλλετο Λ διε,σδυσις είς την... «'έγκαταλεΐφθεϊσαν» ζώ¬ νην διά μικρων τμημάτων. 'Αλλ' άς ίδωμεν πώς δκριναν οί τότε άρμόδιοι καί οπευθυνοι πολιτικο! καί στρατΐωτικοΐ η¬ γέται την ενέργειαν τής ΥΙΠ Μεραρχίας κατά τάς μάχας τθν συνόρων: ΠΡΟΤΟΝ. Ό τότε πρόεδρος τής Κυβερνήσεως Ιωάννης Με ταζάς, ομιλών άπό ραδιοφω- νου πρός τόν ελληνικόν Λαόν, επί τή εύκαιρία τής καταλήψε ως τής Κορυτσας, είπε- των όίλλο)ν τήν 22αν ου 194ο καί τά εξής: «Τό πρώτον βά,ρβς ιοθ Πο¬ λέμου δπεσεν ευθύς έξ ώ,ρχής είς τόν Στρατόν Ηπείρου, τού ύπεύθυνοι συμφώνως τίμ νόμι*: 1090)1938 Ίδιοκτήτης — Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΧΙΝΑΝΙΔΗΧ Κοττοικία Ναυάρχου Βότση 55 ΠροϊθΓάμενος Τοπογραφειου ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ Κατοικία ΣποΛτάκου 12 ΑΜΦΙΑΛΗ Άνέκδοτος ίστορία έκ τοΰ πολέμο ΰ 1940—41. χίαν καί είς σάς προσωπικώς, τΛν ευγνωμοσύνην μου καΐ τόν θαυμασμόν δι' δ,τι έπράτ ζατε. Ύπερέβητε τας προσδο- κίας μας! "Οχι μόνον πώς έ- κρατήσατε είς την γραμμήν άν τ ι στάσεως καΐ μάς έδώσατε τόν καιρόν τής γενικής έπι- υτρατεύσεως, άλλ' άνελάβατε καΐ άντεπΐθεσιν! Μπράβο σέ ΰλους σας!» ΤΡΙΤΟΝ Ό τότε Άρχιστράτη γος Παπόγος Άλέζανδρος έξέ οωσί; την ύπ' ά,Ρ'θμ. 13917) 14. ι ου πρός τήν Υ111 Μεραρχί'αν 11.40 τηλεγραφικήν διαταγήν έχουσαν ούτω: «Επί λήζει περιόδου ενεργεί άς σας ώς ανεξαρτήτου Με,ραρ χιας, έκφοάζομεν την πλήρη Ι¬ κανοποίησιν δι" επιτύχη αντι¬ μετώπισιν τής καταστάσεως. Τούτο άφαρά Διοικητήν Μεραρ χΐας καΐ έν άναλόγω βαθμώ ουνεργάτας τού». ΤΕΤΑΡΤΟΝ. Τό σπό τόν ·Αν- ιιοτράτηγον Καθενιώτην Δημ. Συμβούλιον των άποστράτων Άντιστρατήγων Παναγιωτά- κου Χαριλ. καΐ Μαυροσκότη Γ*ε ωργίου δπερ συνέταζε τ6 «*1 στορικόν το& 'Ελληνοϊταλικοΰ πολέμου», ώς έζής κρΐνει τήν ενέργειαν τοθ Στρατηγοΰ Κα- Γθιμήτρου Χαραλ. ώς Διοικητοϋ της ΥΙΠ Μεραρχίας: «Ό Διοικητής τής ΥΙ II Με- ιρος έπεδεϊζΐατο πάντοτε ά- ραρχίας Στρατηγός Κατσιμη- σφαλείς προβλέψεις καΐ επί¬ καιρον άναπροσαρμογήν των έ νάδων τού πρός την διαρκώς έ ζελιαοομένην ηραγματικότη- τα. 'Απηλλαγμένος τελείως των δογμάτων τοθ στατικοΰ πό λέμου θέσεων καΐ διεπόμενος από τάς ύγιείς παλαιάς αρχάς τοϋ πολέμου κινήσεων, ώς τοθ το άποδεικνυουσΐν αί έπανει- λημμέναι διαταγαί τού, ουχί διά τής έκ τής παθητικής αμύ¬ νης άποτελματώσεως των Μονά- όποΐου, Λ αβεναρά άντίστασις , βων ιου, άλλά διά της σθενα- έκάλυψε την επιστράτευσιν | ράς καΐ θαρραλέας προωθήσε- καΐ καΐ την συγκέντρωσιν των πολεμικών μας δυνάμεων». ΔΕΥΤΕΡΟΝ. Ό τότβ ύφυπουρ- νός των Στρατιωτικών Νικόλα¬ ος ΠαπαδημητρΙου είς επιστο¬ λήν τού πρός τόν Στρατηγόν Κατσιμήτρον, την 19ην Νοεμ¬ βριού 1940, γράφει μεταζύ των αλλων καΐ τά έζής: ί~ά λόγια δέν φθάνουν νά σας έκφράσω σέ δλους σας άλλ' Ιδίως είς την Υ111 Μεραρ- ως αυτών πρός τα έμπρός, μέ¬ χρι τοιούτου σημείον, ώστε νά παραμένη πάντοτε σχεδόν δ- νευ έφεδρεΐας... Μ'ΕλιχθεΙς τέλος... κατώρθω σε νά περιφρουρήοη καΐ νά πβ ρισώση τήν πολυπαθή ΗΠΕΙ¬ ΡΟΝ άπό πρόωρον καΐ άδικαιο- λόγητον παράδοσίν της είς τόν εχθρόν, γενόμενος ούτω αξι- ος τής Πατρίδος» (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔΩΝ
28ον
— ΕΙοαι μοναχοφαγοϋ κυ -
,ρία Ζομπακιά!...
— Μά... μά...
__Μά καΐ ξειμά δέν έχει'...
θά πάρω λιγουλάκι κΰΐ τό υπο
λοιπο θά σοϋ τό έπιστρέψω, λο
γον τιαήςί .· ΚαΙ μέ μιά τελευ¬
ταία προσπαθεία, άπέοπασε τό
πολυΘρΟλλΓΠΌ παχέττο' από τό
χέρι τής κυριας Ζαμπακιάς. Βι
αστΐκά - βιαστικα τό ςετυλίγει
καΐ χαμογελώντας κάτω απ' τύ
μουοτάκια τού, ςερογλύφτηκε
κάνα δυό φορές, απολαμβάνον
τας έκ των προτέρων τΛ νοστι
μάδα πού θα δοκίμαζε σε λί-
ΥθΙ..
"Ανΰυβη ή μαδάμ Ζαμπακιά.,
Μόνο άποπληζΐα πού δέν έπα-
βε!.. Ό φίλος δμως την δου-
λειά τού. Όταν δφτασε οτήν
τελευταία στροφη τού ζετυλί ·
γμαχος τού μοιραιου πακέττου
κεραϋίδα ναπεφτε οτό κεφάλι
τού φουκαρά δέ θδχε τέτοιο
ουγκλονιοτικό άποτέλεσμα!.,
Μονομιάς άπότομα καί άπροσ -
δόκητα, χτύπηοε στίι μΰτη τού,
ή άηδιαστική παρφουμέ!... Πά
μιά στιγμή τάχασε!·.· Γούρλω
οαν τα μάτιΐα τού καΐ δέν ηζευ
ρε τί νά κάμη, άπ' τό άναπάν-
τεχο πού τόν περίμενε!... Γ.ι-
γά - σιγά καΐ μέ Τό κεφάλι οκυμ
μένο χωρΐς νά βλέπη την κυ -
ρΐα Ζαμπακιά, τό ζανατυλίγει
παλι και τό άναποθέτει εύλΰ -
βώς είς τα τρεμάμενα χέρια
της, συνοβεύοντάς το μέ χΐλια
δυό παρδόν καί δλλες τόσες
συγνθμες. 'Αη' άλλο μέρος καί
κατά τό διάστημα τής δυσάρε -
στής αυτής σκηνης, η κυρία
Ζαμπακιά λιγοθυμάει κ.αΙ ζελι-
γοθυμάει σ·ό πόδι επάνω!...
Τής εύκαιρΐας αυτής επωφελού
μενος ό οικογενειακάς φϊλος
δγινε καπνός έξαφανισθεΐς!...
Ή δέ πολύπαθη κυρία Ζαμπα¬
κιά, κύψαοα την κεφαλήν επί
τοϋ στηθους. ένεκα Λ ντροπή,
συνεχισε τό δοόμο τοϋ μαρτυ-
ρίου της, Οσπου κάποτε ©ρέθη
κε οτό σπιτι της, σέ πολύ κακά
κάλια...
Ό Γιουβανάκης οάν βκουοε
αθτην την τόσο νόστιμη καί χά
ΡΓτωμενη Ιοτοοιούλα, δέν μπο-
ροϋοε νά κρατηθή άπ' τα γέ-
λια!... Τόσο πού άπ' τα μάτια
*©υ τρεχανε δάκρυα!... " Ισως
- Ιοως γιατΐ κάποτε κι' αύτός
σάν παθώς άπό την ιδία δου -
λειά, θυμήθηκε τα άζΐοθρτΥνη·
τα χάλια τού καί γι' αϋτό ζεκαρ
δϊζόντανε οτά γέλοια Ι... Καί η
Ιοτορία αύτη, έτσ ιμάλιστα ό
πως τού την διηγηθηκε ό φίλος
τού, βάζοντΰς παραπάνω άλάτι
καί πιπέρι, άπό κείνον πού τΛν
πρωτάκουσε κι' αύτός, δμεινε
άξέχαστη ο' δλη τού τή ζωη! .
"Υστερα έρριζε μιά ματιά
στπν ώρα. "Ητανε ή ώρα 6. "Ε
ισι κουρασμένος καθώς ήτανε,
άποχαιρέτηοε τό φίλο τού, έ -
βγαλε τό εΐοΐτήριό τού, άνέΰη-
κε στό τραίνο καί οέ μιοή ώ,ρα
βρέθηκε στό σταθμό τοϋ Σιρκ,ε
τζή. Κάθηοε κοντά σ' ενα παρά
συρο τού Οαγονιοϋ καί χάζευε
άπό μια μεριά τή θάλαοσα καί
άπ' την άλλη μεριά τίς ουνοικι
ες πού έβλεπε κατά τή διαδρο
μή. Γιά μιά στιγμή αΐοθάνθηκε
ένα έλαφρό χτύπημα οτόν ωμο
τού. Γυρνά καί τί νά Ιδή. "Ενα
παληό συμμαθητή τού, πού εΐ-
χε καιρό νά τόν δή, γιατΐ έλει-
πε οτό Παρΐσι γιά άνώτερες
σηουδβς.
— Βρρέ, γειά οου, Νίκο!
— Γειά οου Γιουβανάκημου.
ΤΙ μοϋ γίνεσαι: Τί κάνεις;
πώς τα πειρνάς; 'Εγώ έλειπα
οτό Παρίσι «αί έλπίζω σ' ένα
χρόνο νά έπιοτρέφω, γιατΐ τε-
λειώνω τίς σπουδές μου. "Αν
θέλη ό ©εός θά πάρω τό δίπλω
καω γιατροΰ. 'Εσύ τί κάμεις;
— 00, κάτι κάνω κ' έγώ! Ά-
πεφάσισα νά γΐνω ουγγραφέας
καί δημοσιογράφος. Μάρεσε
πολΰ αυτή ή δουλειά. ΚαΙ γιά
να όοκιμάσω τίς ίκανότητές
μσυ, άπεφάοισα νά γράφω καί
νά έκδόσω £να βιβλίο, τό πρώ
το μου βιβλίο^ ποΰναι γεματο
άπό μικρές ίοτοριοϋλες καί δλ
λα άνέκδοτα άστεκα καί σοβα¬
ρά. Πιστεύω νά τα καταφερω
καλά. "Ος τώρα έγραψα περί
τίς όγδόντα σελΐδες καί θά
φτασω οτΐς έκατό. 'Εκεί θά στσ
ματήσω καί μετά την έκδοσι
της πρώτης σειράς, θά προχω-
ρΛσω στήν έκδοοι τής δεύτε -
ρης «αί οϋτω καθεζής. 'Εννοεί-
ται δτι ή συνέχισις θά εξαρτη¬
θή πολύ άπό την ύποδοχή πού
θά τύχη τό βιβλίο μου. "Εχω
μιά προαίσθησι δτι θ' άρέση πό
λύ καί θά γίνη άνάρπαστο Ι.. .
Είναι τώρα δέκα πέντε με,ο^ο
Γτού έηεσα μέ τό κεφάλι πΐσω
άπ' τή δουλειά κ' έχω συγκεν-
τρώσει άρκετδ καί έκλεκτό ϋ-
λικό, Ιδίως άπό άστεϊα καί άνέκ
δοτα.
Ό πρώην συμμαθητής τού
τόν σκουσε μέ πολύ ένοϊαφέ -
ρον, γιατί κι' αύτός πρίν ν' ά -
ποφαοίση νά γίνη γιατρος, προ
■πμοϋσε τή λογοτεχνΐα. "Ηθε-
λε νά γίνη συγγραφεύς. Είχε
κι' αύτός την άρρώστεια ιού
έχουν δλοι οί ρωμιοί.
(ΧυνεχΙζεται)
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ
9ον
Προτάσσαμεν μίαν έκθεσιν τού
ΔιβυΚλητοΰ τής Α' Δικαστικής Φυ¬
λακάς Ά8τ»νών κ. Ε. Κ. πρός τόν
Άρχιεπτίσκοπτον Αθηνών καΐ πώσης
Ελλάδος ι περ' τής δράσεώς τοθ τ.
Δωροθέον έν αώτή, κοτά την εποχήν
Ιδία τής κατοχής Τής Ελλάδος υπό
των Γερμανοΐ,ταλ ι«ών στρορτει»μάτωνι
*τις ά—οτβλεϊ καΐ την (.αρξιν τού
υπέρ των φυλακισμένων Ιιροοποστο-
λικου Εργου τοθ δια— ρεττοΰς κληρι-
κοθ.
Πρός
Τόν Μαχαρι<*το>τον 'ΑρχιεττΙσκοητον
Αθηνών καί ττάοης "Ελλάδος.
Ενταύθα
Ή άκοττάβλιιτος ψυχικη δύναμις
κσΐ ζ(0ΓΤΐκ6ττς τοϋ "Εθνους μας χα-
λυβδοοβεΐσα άΐτό τα παντοειβη ιμαρ-
τύρια τής ψνχης κατά την ίΛτάρα-
τον κατοχήν εγέννησαν την 'ΕΘ/ΐ*ήι»
κοτ'ι καθαρώς "Ελληνικήν Άντίιστα-
σι «αί ώθησαν "Ελληνας ττατριώτα;
ίκοοστον είς των τομέσ τής δβαστΐ)-
ριότητός τοι» είς 'Εθνικάς καί ττα-
τριωτικας άνοοτάσίΐς. Εργα δηΑονύ-
τι ύιτάτης αώταπταρνηρεως «αί υ-
ψίστας θυσίας. Ή τόλμτ», ή άνδοείπ
καΐ μέχρι θανάτου ττροσή^ωσις τιροι,
την υψηλήν καΐ ωραίαν Ιδέαν ι ου
καθήκοντος, ϊητήρξαν τα γνωρίσμστσ
των ήρώων τούτοον.
Τόν άδαμάντι-νο. αΔτδν «ύ)^ιλ^»
των 'Ελλήνων ήρώω» τής κατοχής
κοσιμΐϊ ό Άρχι,μανδρίτης Δωρόβει,ς
Βενάρδος. Ιεροχήρυξ των Φυλακώ-,
δστις 4ν κυριολεξία διά τής κ3πτ4
την κατοχήν ττΓ^λκσχιδοΰς καΐ ττολυ
κύκλου καί Άποστολικής δράσεώς
τού είς τάς Φυλακάς καί τά Άνα-
μορψωτήρια των Αθηνών έσκίααΊν
τή/ λάμψιν τής λέξεως αύταττταρνη·
σις καΐ τού δττοίου την δράσιν έ;
ώχρσ εϊκόνι καί λίαν πΐ,ριεικτική
δραχνλογΐα θά παρουσιάσωμεν. κα*ί-
ττε? ιτροσκρουομίν είς τή- ΐΓοτγκο!-
νως γνωστήν και γενικώς παραδε£€γ
μένην μετριοψροσύνην τοθ εκλεκτοι»
αυτού κληρικοθ.
Ή Εναρξις τής κατοχής εύρε.·
τάς Φυλακάς ανευ Ιερεύς. Ματαίως
«ζτρειτο τοιοθτος. καθ' δτι ό μι-
σθός ήτο δραχ. 750· ("'βε «φημ.
Κυβερνήσεως 15 Απριλίου 1942 α¬
ριθ, φύλλου 41). Βεβαίως καί ό φό-
6ος ^το μέγας έκ της φθειριάοεως
καΐ τού έξαι/θτ|ματ ι«ού τύφου· άλιλά
καΐ αί ψυχαί των κρατούμενοι ε¬
ζήτουν ΟρησκβπΐΗην παρτ>γορ!α.. 1£Ις
ττΥν ψωνην τής 'Εακκλησίας πρός ί-
ξεύρβσιν καταλλήλου διά τάς πβρι-
οτασεις Ιερέως ττροσβτρεξεν άμέσως
καΐ άνευ· ούδεμιάς άντιλογίας 6 αο-
χιμα δρίτης Δωρόθίθς καΐ ούτω η
Ι.αρξις τής «ατοχής εθρεν ούτον
ώς Ιεροκήρυκα των τεσσάρων έν Α¬
θήναις ψιΑακών. Ή (Εκτασις τής αο-
τόχρηιμα δραματικής δραστηριότη¬
τος καΐ άποστολής τού, δύναται 6-
ττωσοθν νά ύτΓοΛογισθή μόνον δτα ,
άναπολών τις άναλογισθή δτι αί φυ
Ιωάν. Α. Βερνάρδου
λοοκαί των Άθτϊνών λόγω τής πλΐ|-
θώρας των κοατουμένων, ύπήρξα;
δραιματικά θίατρα, έν οΤς έτταίχΙΛ]
οαν τροΐγωβίαι καΐ δράματα ενώπι¬
ον των οποίων ώχριό ό 'κάλοομος ιθύ
Εώριπίδου. Ό "Υψιστος έν τή Α-
νεςιχνιά^τφ βουλήσει Τού, προώρι-
σεν τούτον ΐ"α ϊβΐ» παροχολουθήση,
ζήσΐ' άλλά καΐ πρωτοιγονιστήιση είς
αύτά.
'Ενέδκσε γιιμνάτητα, ττεριέθαλψεν
άττάρους όλοσΐχερώΓ, ιταρη,γόρησ-εν
τούς καμφθέντας. έστάθη τταρά τό
πλευρόν των μβλλοθανάτων καΐ έκρά
τησεν είς την θείαν οδόν τούς κλο
νισβέντας, Ιέπιΐτι>χών καΐ τή. έπιστρο
φήν των τταρο—λανηθέν'των. "Εχυσεν
δάλσαμο παρηγαρϊας καί έιγκαρτορή-
σεως είς τάς καρδίος των όβώων
καί όπτάλυνε ικαί κθ3ΤΓ)ύνασε τοΰς στε
«τ/ιμούς των κραΐτθΜμένων. Ό διακε-
κριμένος οθτος λαιί'τιις άττεδεί(χθη
μεγαλόκαρδος «αί άνώτερος, έκ,ράτη
σε την καρδίαν τού άδούλωτον άπό
τάς μικρότ— άς τής ζωής καί άνε-
θ'είχθη άττβροχος τιιρΐγτής ,κα! ένθου
σιώδης έψαρμοστής των θείων έν-
τσλων τοΰ Χριστοϋ.
Είς τάς φυλακάς ΣιιγγροΟ ,ένθα
έκροατοϋνιτο τότε κατάδικοι τώ. εΑ-
Αηνικών ττοινίκων δικαστήριον, ώλλά
καΐ των ίταλικών στροοτοδικείω' ·
ποΛτιοτο θόμα &τερ έδει ν^ άντι-
μετωπισβή ήτο .τό τής διατροφής
«.αί τής άναστολής φθειριάσεως.
Όταν οί έλεύβεροι, οί έκτός των φκ
Λακών "Ε'λληνες, έσπάραζον ίι< πε;- »ης καΐ κατά εκατοντάδας άπέθνη- ^κο σν»λλιγόμ·:νοι κα3' έ<άσττ;ν τνιμ Γτανιαΐοι, όπτό τούς δράυους των Ά- όηνών, τί ϊδει νά άναΐμένϊιται δτι θά σνκέδΐινε. ις τάς φυλακάς; Καϊ δ¬ μως έκεΤ όπήοξίν ή χεϊρ τού ΚυρΪΛ-. Ό θ?«λ·κός άδχιαανβρίτης Δω- ίθβ;ος Βενά^Βος. ήτο παρών. Έν ,μέαφ των φθειριώ,τω. καί σ- ν 4κε!ν«βν σκελίθρων. δι- ύων, 4μψυχώ ών, νου&τώ./. ίνι- ^)(ύ^^ν, τταρηγοοών. "Επέτυχε χοησι- ^^ττοιών τό ά5ιά6λΓτθν καΐ όγκολιθι κθν κύρος τομ, νά δρέψη .καΐ νά ·<ρα τή3η έν τή ζωη τοϋς άττεικλΓ^σ^ς ε- κε! ούς. οθς μεταγενεστέρως άναμοο Ιθνικώς τε «αί ή3ιχώς, ιταρέ- εί την κοινωνίαν «αλούς πο¬ λίτας -Ελληνας. Άλλα την «ϊητοατο- λικην δρχττιριότητά τού δέ έπομύ- ζηταν ιμόνον αί φυλακαί την βύστη- νο» £<Είνη« ίπ^χή . Μετά την κατά¬ ληψιν των Φυλοτκών Άβέοωφ όττό των Γερμανώ» «αί τή εκδίωξιν {χεΚιν των είς αύτ4ς ά*Γλ!κων κρατουμέ- νων. τά ΐΛΤΤοτυίτωβες τστε Κράτος εύ- οέθη είς την άδή.οιτον ά άγκην να έπιτάξη £να σχολΐίο» παρά τά Κά τω Πετοάλωιτα 6ιά νά στε»νάση τούςι κροίτοΜμένους. (Σννεχίζετοι) ΠΩΛΗΣΕΙσ ΕΝ ΚΛΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΙ (Συνοικι σμός 'Εργατών Τύπον) ττωλεΤται οικόπεδον. Πληροφορίαι: Τηλέφωνον 527.003 άττά ύΥι ϊως 814 μ. μεσ. ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ίΣκνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) ιι δέ μόνον είς τό Σαντζάκιον Σιμύρ- νης καΐ τόν Καζάν Άϊδαλή £ζ»ι'· πρό το,'; 1914 495.174 'Ειλλή·νω» καί 219-583 Τούοκ(Λ.·ν. Εάν οί πλη- θυσμοϊ ούτοι έμειώθηταν κατά τόν πόλβμον. συνεπεία των δ ώξεω , τής πείνης. των σφαγών, τούτο ακριβώς ήτο ό κύρ ος λάγος, δπως ή νική- τρια Συνΐννόησις λάβη μέτρα διά τ'ιν άποτελεοιματικήν προστασίαν των. Ψ^ονώ δ^ν, δτι ή κατόληψις ο^- χΐ μόνον νσυΐιμος ήτο. άλλ' επεδάλ- λετι υπό τή; δΐΌΐοσύ ής. τής ττο- λιτικής ήθικης καΐ ίπΐό ίΒνικών λό- ν άπό πάσης ο^λης πραγ-ματοιο.η θείσης κατοΐλήψΐως ύΐπό των Συμμά χων νικητων. 3) Ή 'Επιτροπή παρατηρεΐ. δτι άφ' ής άπεβιβάτθησαν οί "Ελληνες ή κατάστασις εθολ^θη, ου εττεία τής έιμπολέμου καταστάσεως. Οάι παρεκάλουν την Επιτροπήν νά η3ί- λε νά διακρίνη, ώς πράττει το^το είς πλείστας επομένας παραγρά- φους. δτι έν τή κατεχομένη ζώ η υπό τού έλληνικού Στρατολ, ή ή:ε- μία καΐ ή τάξις, ευθύς άπό τϊ>ν
ττοώτων ημερών, άπεκατεστάΒησαν,
ένώ ή κατάστασις έταράχθη καί μά-
λιστα άναρχΐ'κώς ·:Ις τάς μή κατα-
ληφ3είσας γειτο ικάς περιοχάς καΐ
δτι ή κατάστασις θά ήτο εντελώς
αλο'α, εάν ή άναΐΓΤοφασιστικότης ϊ-
παυ:. εάν αί έιλλΓ.νικαί "Αρχαί ή5· -
ναντο »ά λειτοΐλογοΰν, έά αί ϊξωθε :
έπιθέσεις έτερμσ,τίζοντο καί ή ελπίς
τοθ νά έττΐίρεασ9ο~'ν αί άπτοφάσεις
τής Συκ5ιασ«έψΐως δέν έ ε3·αρ?υν->ν
τούς Τούρικους νά έπτιδείξουν π>Γτ-
3τάν ε3νικόν άναδρασμόν. έ ώ τούνο"
τίον οί Τοόρκοι εγνώριζον ότι ό
στρατάς Κατοχής. ό άποο-ταλείς -τ
πό της Συνδιασκόψεως. έσέβ:το τα
όίκαιά των, άλλά δέ. θά ηνειχι-ο
μίαν παθητικήν κατάστασιν εκθέ¬
σεως ικαντιον της άσ-φαλείας καϊ α~
ξιοπρεπεΐας τον.
Ή Ιστορια δλων των Κ^τοχώ
ώ^ γενομένων ίν τώ παρελθόντι κο-ι
επί των ήιμερώ. μας. ταραχωδεατε-
ρα και μοβλλον διεξοδ.'κή, δ^υ δτι πολλαί
έκατοντάδες φυλακισμένων πάσης κα
τηγορίας, έδραπέιτεκσαν έκ των φυ-
λακών ολίγας ώρας πρό τής κατα-
λήψεως, δτι αί Τουρκικαί Αρχαί δΐν
6λα:6ον δραστικά μέτρα, δπως προλά
δωσιν ή έμποδίσωσι την άπόδρασι»
καΐ δτι τινές των φυλακισμένο,κ
τούτων κατώρθωσαν νά προμηθευθώ-
σιν δπλα έκ τής Άποθήκης δτίλω.,
κειμένης ποφα τοϋς Στρατώνας, ϋ·
στε οί ριφθέντες πυροβολισμοϊ υπό
των Τούρκων (Άρ. 6) ί/πηρξαν πρά¬
ξει ς μεμονωμέναι.
Ή Έττιτροπή θά επιτρέψη, δπως
μή συμφωνήσω μετ' αυτής, δτι
σκο,πος τω, τουρκικών συγκεντρώση.
ών ήτο είρηνικός, κατόπιν μάλιστα
των πυρίνων προκηρθξΐων είς τά τε
μένη, είς τόν τύπον καΐ είς ιά δή- Ι
μόσια κέ τρα, μετά την άπελενθέριο
σιν και τόν εξοπλισμάν των φυλα-
κ σμέν^ν, νά 8·:ωρώ ότι ολίγον ένδια
φ^ρει πραγματ.κώς άπό απόψεως ιύ
δϋνώ , εάν οί ριφθέντες πυροδολι-
σ'[»οί κατά τού έλληνικού Στραιι.0
ήσαν το άποτέλεσμα μιάς οργανώσε¬
ως ή ή πρωτοθουλία μερικών άτό-
μΜΛ Τα-τα ήγνόει ό έλλην κός Στρα
τος. καθ' ή^ στιγμήν προυεβλή}-ι, Ι
χωρίς ά τό άνααένη, δαδίζων είς ι
φολαγγα κατά τετράδας καί μέ τά
δπλα κ^νά, ώφειλε δέ, ώς ιτβς Στρα Ι
τος άλλος θα ίπραττε. νά καταστεί
λη κατά τρόπον σοβαρόν την κίνη¬
σιν νά συλλάδη τούς ίνόχους καΐ
τούς ύττόπτους. Όφείλω .ά παοα-
τηρησω, έπίσης μετα λύπης μ;υ, ό¬
τι ένω αί σι/γκεντρώσεις τών Τούρ¬
κων έκρίδκΐσα^ μίΐτ' έπιεικείας, ή
Θρησκευτική τελετή καί ή &<φρασις φυσικού αίσθήματος τού έλληνικού πληθ·^σμο^ έκρίθησαν (Αριθ. V), ώ στε νά έττισύρουν την όργή, τώι/ Τούρκων κατοικων και να γίνουν προ ξενοι οιαίων πράςεω.. Εάν έν τςυ τοις ήθελον νά έξεύ,ρουν την βαθείαν αΐτια. το3 ερεϋισμοι; τοο φανατι. ο>μου τών Τούρκων, είναι φυσικώτα-
τϋι/ νά την άναζητήσουν έν αυτή τή
παροι/σία τοϋ νίκη τού έχθρού, τού ό
λιγωροΰ τος Χριστιανοϋ. Είναι ίν
τούτοις δύσκολον νά αποφύγη τις
το>< έρε.θισ'μόν τούτον, χωρΐς νά έγ- καταιειψη ύττό τον ζυγόν τού ηττη- θεντος έχ3ροϋ χθϊ χριστιανικούς πλη θι>;Γμούς. τούς όποΐους κυιιετυραν η
αί επί πέντε αιώνος και των όποι¬
αν τα αίσϋήιματα εΤ^αι τόαον έπ!-
σης αςια προσοχής παρά τα τού δ^
ναστου. Παντού ένβα μετα τη, νίκη^
Συμμαχικά στρατιύματα κατέλαβον
χώραν, διατελούσαν υπό ζυγόν μέ¬
χρι τούδε τού έχθρού, οί σι,-γγενείς
πλη^>^σ1μο^ τά ύπεδέχθησαν μετά νο-
μίμοιι έ θοΐλσιασμοΰ. "Εάν έκ προνο!
αι, τό Ελληνικόν Στρατηγεϊον ί-
σκέπετο μ^τά μεγαλειτέρας προφυ-
Αακτικότητος, θά ήμην ό πρωτος ό¬
στις θά τό (Ελεγον καθαρά ίν τή εκ-
ΰέσει μου. Δέν είναι λογος νά άπυ-
θοθή ή τουρκική έ,ττίθεσι ς είς την Εκ-
Φρασι, τών αίσθηιμάτκν τοσ έ>λη;ι-
κοσ πληθΐίσμού, δταν εΓναι άναμφ'-
σβήιητον. δτι μέχρι τ<1ς οιιγυή1; κα3' ήν ίορ!φ9ησαν ο! πρώτοι πυρο- δολισμοί υΐτό τών Τούρκων, ούίειϋία Ιχίΐρική πράξις κατ' αυτών εσημειώ¬ θη. ΟφεΓλω 4πίσΓ)ς νά ιιοοραίτιιρήοιο (Αριθ 9) δτι δέ. ι/πήρχον πολιτι¬ καί έλΛηνικαΐ Αρχαί και δτι αί Στρατιωτικαί Αρχαί άιφωσιωμέναι φυσικώς είς ιό Στρατιωτικόν ίργον έττί τινάς ώοας, (την καταστολήν τής άντιστάσεως), δέν ηδύνα το ά- μέσως νά έξασφαλ!σ»σι την τΛ'ιν είς μίαν μεγάλην πόλιν, περιέχουσ-ιν ' δ.αφοοα στοιχεΤα καί τί όποίθ;; ό τουρκική Χ^ιροφυΧακή άφηκεν άνεν ούδεμιάς έπιτηρήσεωΓ. Ύπενθυμίζ^) έπίσης. δτι δέν ίΐτρόκειτο περΐ μ£- ρικών άραιών πυροοολισμών ριφΰέν- των ύττό των Τούρκω· , άλλά περί α· θρόων άμαδικών πυροδολισμών δχι μόνον είς τα πέριξ τού Διοικητηρι- ου καΐ των Στρατώνων, άλλά κα3' δλο/ τό μηκος τής όδού, ή/ 85ει νά άκολοκθήσωσιν αί πρωτοπορίαι, δ¬ πως ίξοβχθώσι μέχρι τού αντικειμε¬ νικόν σκοποθ των. τής λοφοσειράς ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό το «άνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟί (1868 -1968) Γΐορΐία διά των Ιόεών 8ΡΑΧΜΑΝΙΣΜ0Σ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ Ό όρος Βραχμανισμός παράγε- ται άπό τό δνομα τής ίερατικής τά|εο>ς τών Βραχμάνων καί δχι
άπό τό δνομα κανενός θεοΰ Βράχ-
μα.
ΙΙεριλαμβάνει τους κατοίκους
των Ίνδιών πού άναγνωρΐξουν
τούς Βραχμάνους ώς Ίερεϊς των
καί τηροϋν την διδασκαλίαν πού
ανεπτύχθη άπό τοϋς Βραχμάνους
Βράχμα (πνεΰμα) Βραχμάνοι
(πνευματισταί).
"Εκφρασις άνάλογος πρός τόν
λαμαΐσμόν δηλαδή τούς Βουδτστάς
ποΰ έχουν Ιερεϊς τιον τοΰς λάμα-
Ό Βραχμαντσμός έδημ<ουργήθη οταν εσχηματίσθη μία ίερατική τά ζις (κατά προσέγγισιν τό 1000 π. Χ.) ή όποία άντικατέστησε τόν πά τέρα τής οικογενείας κατά την ώ¬ ραν τής προσευχής. Κατ' αυτόν ή θυσία περιέχει με ταφυσικόν χαρακτήοο, ίπομένοις δέν είναι άποτελεσματική ή θυσια στήνΐος πράξις τού άρχηγοϋ τής οίκογενϊΜ'ς, ώς άναφέρεται είς τάς Βεδας ή ίεροτελεστία τής προ σευχής, άλλά 6 τελετουογικός τύ- πος (τό Βράχμαν) πού την σνν- οδεύετ. Παραλλήλως των άνακτόοων τοδ Βασίλειος θά ύψωθή ή πέτνΐνη πά γόδα των Βραχμάνων, οί όποίοι άνακηρύσβονται φύλακες ζηλότν- ποι αυτής τής ΰπερφυσικής δυνά¬ μεως. ΑΝΑΤΟΛΙΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ ΑΙ άνατολικαί θρησκεΐαι δ-νομά- ϊονται «ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ ΤΟΤ ΑΙ- ΩΝΙΟΤ ΝΟΜΟΤ ΤΟΤ ΚΟ¬ Σ ΜΟΤ». Σνμφι'ονως μέ αύτάς, ό κόβμος είναι αΐώνιος, είναι χιοο'ι; Λρχή καί δέν θά Ιχη ποτέ ιέλος. Άνανεώνεται μέ διαδοχικάς εν¬ αλλαγάς, έμφανίσεων καί έξαφα- νίσεων. Κυ6ερν6ται άπό βνα σύνολον Νό μ-οιν πού ένεργοΰν είς τόν Κόσμον. Αί ποάξεις τοθ άνβοώπβυ καθο- ρίζουν την μέλλουσαν τύχην τού. Π&ν τμήμα τοϋ 'Τλικοΰ Σύμπαν τος, («νθρωπος, ζώον ή πράγμοθ είναι κατοικία ενός πνεύματος. Πάσα πράξις είναι αΰτοδύναμος, δέν εχει μόνον ηθικήν αξίαν, άλλά καί εσωτερικήν δύναμιν, ή όποία ίτροετοιμάζει την μέλλουσαν αμοι¬ βήν Γ] σοντηρίαν διά τής άπολυτρώ σεως· Τό δόγμα αΰτά άναφέρεται είς τά Ίνδικά Ιερά κείμενα ποΰ είναι 170 τόν αριθμόν (τάς άρχαίας ου πανισάδας τοΰ 9ου καί 8ου π.Χ. αιώνος). Συγγενεύει μέ τόν Βουδισμόν τοϋ 6ου π.Χ. αίώ-νος ποΰ την άπο- λύτρωσιν την ταυτίζει μέ την Νιρ- 6άνα. Αί θρησκείαν τοΰ αΐωνίου Νόμον, ίστορικά προηγουνται, όπό τάς θρη σκείας τής ίστορικής άποκαλΰψεοις τοϋ θεοϋ, δπιος όνομάξονται αί Δτ' τικαί θρησκεΐαι. (Συνεχίζεται) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοϋ Συμδούλου τής 23ον "Ητανε ενα συννεφιασμένο θλιθερό, χειμωνιάτκο άπομε- σήμερο. Στήν Έκκληοΐα τού Α' Νεκροταφε,ου γινόνταν Λ κηδεΐα τού. Ή πιό περίεργπ κηδεια πού θά εγινε ποτέ. Στπ μέση τού Ναού τό φέρε - τρο. Ένα φτπνό φέρετρο μέ τόν νεκρά, οτολισμένο μέ λί- γα λουλούδια καΐ δύο - τρΌ κεράκια άναμμένα καΐ κολλπ μενά οτίς άκρες τού. Κοντά ο' αύτό ό μοναδικός συγγε - νής. Ή μαυροφορεμένπ άδελ φή τοϋ νέου πού έφευγε καϊ πέντε ή έζπ υπάλλπλοι τής Άρχιεπισχοππς. Στίς 4 ακριβώς άνοιζε ή Ό ραΐα Πύλη, καΐ τότε ζαφνικά ό φτωχικός νεκρικός διάκο- σμος άλλαζε. "Αναψε ό πολυ έλαιος καΐ έκεΤ στήν ΌραΙα Πύλπι, φάνπκε όλόκλπρος ό 1- ερός κλήρος τού Νεκροταφεί ου καί τελευταίος ό Άρχιεπί- σκοπος. Ή άκρα άντθεοις έδωκε σ' αυτήν την κηδεΐα τοΰ ταπει - νού, τό μεγαλεΐο τής άγά - ππς, τή λαμπροφόρα Χάρι τοΰ Χριστοϋ... Εύγενκιός άλλά καΐ άπό χά ρακτπρος σοβαρός σέ δλες τίς έκδπλώσεις τού, δταν άπ- ευθυνόνταν σέ κάποΐο συνο- μιλπτή τού μεταχειριζόνταν οχεδόν πάντοτε τό «σάς πά - ρακαλώ» π «σάς ευχαριστών, χωρίς όμως καΐ νά είναι δια - χυπκός, άπό χαρακτήρος. Αύ τή π φυσική σοθαρότπς τού, τού στοίχιζε την άπώλεια ((<ρί- λων» πού ήσαν ουνπθισμένοι σέ άλλου εϊδους άτμόσφαιρα. Έκεϊ πού συζητοϋσε, μόλις πιστευε δτι τελείωβε η ώρα κα'ι ό σκοπός τής συναντήσε¬ ως, άπόοτμα, χωρίς καμμία δι καιολογία, σπκώνονταν, άπο χαιρετοϋσε καΐ έφευγε. Η δουλειά τού, έκτέλεσι καθή¬ κον τος άπέναντι στήν Έκκλπ σία ή στήν Έπιστήμη, εΐχε τό προβάδισμα. ΚαΙ έκεϊνο τό «ΧαΙρετε», πού τόσο γρή- γορα μέσα άπό τα παχειά τού χειλη πρόφερε, άφπνεν άλ- λους άποσβολωμένους καΐ άλ λους δυσαρεστημένους. Μό¬ νον έκείνοι πού τόν ήξευρον δέν τόν παρεζπγοΰσαν. Κάποτε, ή άδελφή τού Κα¬ τίνα, έγκατεοτπμένη στήν Αί γυπτο, τοθ παρουσίασε μία φιλή τπς, πλουσία κυρί'α άπό ', την Άλεζάνδρεια, πού ζήτπ- οε νά τόν γνωρσπ, δταν ήλθε στάς Αθήνας. Ή κυρία πί - | στευε δτΐ επρόκειτο νά κάνη την ουνπθισμένπ «φιλική επί¬ σκεψιν στόν σοφό 'Ιεράρχη καΐ έτοιμάσ&ηκε γιά δλες έ- κείνες τίς τυπικότπτες τής βεγγέρας, μέ τά «πώς είσθε;)) «τί κάνετε;», «ποϋ σπουδά- ] ζουν τα παιδία σας;», «τι δου< λειά κάνει ό άνδρας σας;» καΐ τόσα άλλα Λπερ1 άνέμων ^ καΐ υδάτων)), πού λέγονται μέσα σέ τόσα μειδιάματα καΐ σερθιρΐσματα στίς οΐχογενε α ' κές έπισκέψεις. Ι Έδώ δμως τά πράγματα έζε Λίχθπκαν διαφορετικά. Ι ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών Ό τόπος τής ύποδοχής δέν ήταν κανένα σαλόνι. Ήταν τό γραφεϊο τοϋ Μακ. Άρχιεπι- οκόπου, ποΰ δέν εΤχε Ιδιαίτε ρο γραμμστέα καί ποϋ εΤχε συ νεχώς άνοικτή την θύρα μέ έ να κουδουνάκι, στήν δεΓ,ιύ μερ ά τοθ κουφώματός της ν ά ώ εΐδοποιήτε μέ την πίεο ου ό Άρχιεπΐοκοπος — δπου δήπο-<ε ευρίσκετο — δτι <ά- ποίος "όν ζητεί. Την ώρισμένη ώρα, ένώ στό γραφειο τού δρισκόνταν ή '(ε· πισχεψις», δπως θά λέγαμε, κα τέφ&ασε έκείνος, μέ τό γοργό πάντοτε θήμα τού, «καΐ είς έν δειξιν άκρας συγκαταβάσε - ως», έκάθισε — ένώ συνήθως δέχο^ταν δρθιος — στήν ά- κριι τής πολυθρόνας... Ή χυρ.α ύποκλΐθηκε, «έφίλη οε χέρο) καΐ καθ σε, δπως <α! ή άδελφή τού σε μία άπό τίς πολυθρόνες τού Γραφεΐου, γιά νά διεξαχθή τό άναμενό- μενον καΐ καθιερωμένον στίς, έλληνικές έπισκέψεις «λακερ- τΐ». «Πότε ήλθατε»; την έρώτη- σε, μέ εύγένεια. "Χθές, Μακαριώτατε« ! ά - πήντησε ή κ. Κ.Α. εύχαριστη- μεντι. «θά μείνετε πολύν χρόνον είς την Έλλάδα;» έρώτησε ζο να. « Ηλθσ διά τα λουτρά μον>·
καΐ έζήτησα νά Σάς γνωρίσα»
<οι νά Σδς φιλήσω τό χέρ Μακαρ ιθτατεθ), απήντησε., ένθουσιασμένη η κ. Κ.Α. Έδώ, δμως, ό ΆρχιεπΙσκο ιΐος σηκώθηκε. Ή ώρα τού ϋ ταν ^ειρημένη καΐ τοΰ την £ κλεβε ή κ. Κ.Α. "Ηταν γι' αυ τον άπαράδεκτο. Καΐ γρήγο - μα, γρήγορα διέκοφε. «Σάς εύχαριστώ πολύ! ΧαΙ- ρετε' Σάς εΰχομαι καλήν δια μ ονήν!« ΚαΙ επήλθε, ένω άπό τή μιά μεριά ή άδελφή τού δέν ήξε- με τί λ'ά είπη καΐ τί νά όμολο- γηοη καΐ ή κ. Κ.Α. εμενεν έ υ. θρόντητη άπό τήν λήξι τής.. «Όποδοχής)/! "Ο αν ιήν όλλη μερά ήά - δεΛφή τού, οπ' έξω, άπ' έξω τόλμηοε νο Γ.Ιπή δτι ή φιλενά δα τπγ ν.ΐς με,νε νά Ιδή περισ σοτερο "<6 / Άρχιεπίοκοπο καΐ δτι είχεν ετοιμάσθη άπό την Άλεξάνδρεια γι' αυτήν την έ- πΐοκεψι, έκείνος ε·πε: — Εΐοαι περίεργος άνθρω - πος! Είναι δυνατόν νά απα- σχολοΰμαι περισσότερον; Μέ εγνώρισε, την έχαιρέτησα, έ τελεΐωσεν! Μίαν άλλην ήμέρα, ύστερα άπό κ,αιρό, ό Χρυσόστομος δι πρωτάτο γιατί κάποιος 'Αρχιε ρεύς εΐχε μαζύ τού ψυχραν- θή. — Φαντασθήτε, άγαπητέ, ό¬ τι μοΰ είπεν δτι είμαι καλός!. Καΐ δτΐ επί τέλους, θά ήτο δυ¬ νατόν νά πίνωμε μαζύ κάπου- κάπου καΐ καμμιά μπύρα... Σκεφθήτε. Έγώ νά πΐνω μπύ¬ ρα!.. Περίεργον! Δέν αντι¬ λαμβάνοντο ι ότι δέν είναι δυ νατά αύτά τα πράγματα... (Συνεχ(ζεται) Νέοι "Αγγλοι ψυσικθ! κα! μηχανικο' έ,<τελθνν ύποδρύχιεο ς άτό μιά στεγα ή αΐθουσα. πού (·Ί σκεται 29 πόδια κάτω άπο την επ,. φάνοια τής θαλάσση>. ϊξω άττό τή Μάλτα.
ΤΑ 6ΙΒΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ
Η ΜΕΓΑΛΟΝΗίΟΣ ΚΡΗΪΗ
(Ιυνέχεισ έκ τής; Ιηο σελ 1
σεις ποθ άνα5ε!ξανε τόν Προελλαδ'-
κ4 Πολιτισψιό. Τά στόλιζε μέ τβ Κρ-|
τ^,ιιινωϊκά σύμδολα τής «Δύναμης
κ^ΐ τής Θυσίας» και τά διακοσμού-
σ: 'Λ' ί<ϊί.ες τίς ό.θά,ατ:ς τοιχογρσ Φιες πού Θ.ΛΜάζ?νμ- σήιμ-;ρα. 'Έκτι- ζ: στάσια γιά τθϋς άθλητές. Θέ"- τΰ<χ γιά τοϋς Τραγωδούς. "Ομως, ή Μ=ΐρα βέν δφΐνσε «ίδιά- 9^οο τον καταχτητή. ΟΊ Έτεόκρη. 'ΐς καί οί Δ'-ύριείς πρώτα. ρ! Φοίνι- κες καΐ οί ΡωμαΤοι Οστερα. καΐ κιγ- υπινά οί Άοα6·:ς. Ένετοί, και ϋαρακηνο'ι κουοσάροι. άρ-μένιζαν τά τους καϊ ξαμθ>ηα* γ<ί ιου^ νά την καταχτήοο»)^ Όμχς τότε ϊνας Λλλος πιά Κβηΐ'- <0ς λαό; ξυπνοΰσ: ίνας λαάς όπλι- ομέ.ος μέ θέληιη «έ πεΤσμα, μιΝ καί μέ ήρω'ισιμό. "Ενσς λαός -ταό β. ςιηνε τό μυστρί καΐ τό κι' δϊραχτ; τό τός'ο καϊ -ό τολίκι γιά ό; όοθ^6ή .οί; ΰπερασπιστής, ιά στήθη τού 'μπαος στόν καια- κτητή, γιά νά τέ* εξοντωθή «έ δ- Λες τού τ!ς δυνάμεις. Όταν τά ποάγαατα »α( εύρισκε ά ά—αιΑα στήν σ— ^ισμένη τού ζωή, 6 Κρητικός ξσ· νόχτιζε τίς κατεστραμμένης τιλι Γίο λιτεϊες καΐ χούφτιοιζε πάλι τό Τσα- ιτι γιά νά καοπίση τή γβνιμη άγ>ττ
τ—ιένη γή, πού Θά τού γέμιζε τά ιγ>-
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
•ουοαστ.κά. 6σο πρίν. Τά άτμόιπλοια
ήτανε καλοτάξιδα και προσφίοανο
3τούς έττιοάτες πολΛές άνέσεις. Σή·
μι,ραι, Ενα τα^ίδι μ' αύτά. είναι
πρ3γμοττική άπόλοψη. Ώστόσο ττολ-
λοΐ ανθοωποι δέν τα προτιμο^ν. Χρη
υ μαπτο.ο3ν τό άεροπλά ο πού Εχει
ίκμηΡενίση τίς άποστάσεις. Τόν τε
χευταιο δμως καιρδ, τά Λεροπορικά
τα^ϊδισ. πσ,οουσιάζο^ τούς Ί5ιους
κινοθνους ττού ποιρευσϊαζοον τά Ιστιο-
φθρα πρίν δ.ακόσα χρόνια. Τότε πά
τώντας στή κονοέρτα τίϋ καοαδιοθ.
δ; ίτςερες πότε κι' δν Θά φτάο-ης
στον προορισμδ σου. Τδ Τβιο συμδ^ί
ν;ι Κ3Ι σΓτμιρα μέ τ* άεροπλάνα.
,'.τττΐιη'ς ο' ?να βπ' αύτά άπό τή
Γώμτ|. μ£ προοθΐσμδ την Άτή-να
καΐ σέ δια&εβα.ώνευν πθϊς σε μιάμι
υη &ηζ Θα β^ίσκεσαι στό 'Ελληνικό.
Ά τί δμ^ς νά πατήσης α' ούτο.
63Ϊ3κεσαι στήν Άραπιά και δοξά-
ς=:ς τά Θεδ ποΰ Εφβασες καΐ σ' <τώ- τη γ«ρος. γιατί μαΰαίνεις πώς υ Λ Κουοσάοα, ή χαοιτωμένη μινιφορ<-0- ^α Λ:ιΧά Χαλίντ χανούυ, ϊβαλε μυ μπο,ατα στή κίμπίνα τού πιλότ* κσ.! αέ τό πιστόλι στό χίοι (ίνεκα ή ίξ£Χιξη> τό^ ύπαχρέωσε νά πρ"·^.
γειω^ή στό άϊροθοόυιο τής Δαμα
9ίοΐ3 τβν κέ λά5', τά στοι/Βάλια
μί σιταρι καΐ τά βαρέλια μέ «ρβ-
οι< αΜτή τό άβάνατο Κρητικό νί- «ταρ, τφ τόίτο γ>*«ότΝθτο, ττού 8ιά
αιέι τίς πίχρες καϊ ά ασταίνε» τ!ς
ψι,χέςΐ
Όΐσι, τον κα:ρ6 ττοϋ εΤνα) "ί£-
λ;ύ3-:ος. όιΐΓθλσ,αδάνει την ΕΙρηνική
ζιοή τα; καΐ γε(ι—αι τοΰς καρττοΰι;
τ^; θυσίαν ίου. Τότε, δίνίι ρτόι
τού δλο τό δικαίωμα να γΛϊν-
χαροϋμενα. ξέφρενα, νά ξεφ«ν-
πληθ^ρ:κά σέ γλίντια πού κ&χ
τά ε Τσιος καΐ μι;ρονν«το:, δπως
στ3 πα^τρολογήαατ3, καΐ τότε ξ*·
σττάϊΐ δλο τ§ παοάττονο τής πολι,·
τυ^ανιγιυίνης τού ζήσης.
Ή αγάπη πού ίχει ό Κ~τικ£,ς
γιά τή ζωή εΤνσι τόσο Ιντονη, δσο
είναι κα! ή άψηφισιά νά παλεύει ,*ε
τό θάνατο.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
' Καΐ δ; είναι οΰτε Ενα οϋτ*. ούο
τα «ιοούσματα αύτά. "Οπως Θά δι —
εάσατε στίς έφη.μερίδες. κάθε 6δυ-
μάδα οημειωνεται κι' ϊνα. Άρχίοανι
(Λγγο δύο τό 1967, ανξη^ηχοτ^ί σέ <·*· ί^σι τοία τό 1968 καΐ μέσα οτου^, π;ώτο";ς οχτώ μήνες τοθ 1969, ιοτα ΰ~νε τά σαράντα ενα. μέ τό τΐλίυ- ταΐο. Ό Θεός ξέρη μέ πάσα 6α κΑ:ίση ά χρόνος. Καλοϋ κοακοθ λοιπόν, οί πρ;«ε:- ται νά ταξιδέψετί, μή χρησΐ'μοττοιΛ- οετε άιοοπλότνο. Ύπάοχει δπως 6λέ Γτετε σοβαρός '«ίνδυνος ν' άντιμοτω- πίσετε καμμιά ώογισμένη Λειλά και νά μή φτάσετε ποτέ στό προορισμό σας. Δόξα τώ ©:ώ στήν έποχή μας, ύ·- ΐΓάρχου καΐ πολλά αλλα υθντομΐ καΐ σίγουοα μέσα συγκοινωνίος ποϋ μπορεϊτε άφοβα «ά χρησιμοποιήσίτι "Β<τός πιά κι' δν ή δοάση τών Κον::σάρων έπεικταβή κα'ι σ' αότά, ό πότε δέν σας μένει παρα ν' άνοβί- λ:τε τό ταξίδι σας. ώς ποϋ ά σουν τΐζ διοΛορές τ;νς οί Άοαπα- 5ΐς μέ τοΰς Έβραίους καΐ νά Ρ γνρ'σουν τά χανουμοκια στά χσρέ- μια, άπό τά οπο'α λά« σαν. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΙΎ'ΑΣ Υ.Γ. Στά μεταξύ έσηιμε ώθ άλλ;ς δυό άεροπειροπεΐε'". Ή .πά ε¬ πί αΐθιαπ.κΐΰ καΐ ή αλλη έπϊ το·.ο κ κου άε,ο^πλάνοι;. 'Συνέχβια έκ τθο 1ης ηελ 1 άκόμα καί στόν έλεύθερο στίχο. : 'Λνάφερα πιό πάντο τόν «περισ- ' σάτερο φιλοσοφημενο, σύγχρονο ί ποιητικό τρόπο*. Ή ποΐηση αυτή συνοψίζεται στόν δρο πού ή γερμα- I νίκη κριτικη ίχει καθιερώσει γιά τό ι είδος τούτο: Κουλτουρλύρικ, πού σημαΐνει: «λυρική ποίηση τοΰ πολι- | τισμοϋ». Τιοόντι, άπόρροια προχο- { ρεαένου (πνευματικοΰ) πολιτισμοΰ. τό είδος αύτό έκφράζει συχνότατα Λιαλογισμούς δοσμένους άπό τίς πο- λύπλευρες καί πολ.ύπλοκες στ'ναρτή σε·ις τής έκλεπτυσμένης σύγχρονης ζιοής. Κατά κάποιον τρόπο, άν καί όχι εντελώς «σύγχοονος», «λυρικύς τοΰ πολιτισμοϋ», δπο>ς θά άπέδ»δα
τόν γερμανικό ορο «Κουλτονρλυρι-
κεο». έστάθηκε, σέ πλατειά μάλι-
στα ΑκτΙνα, ό ΚοστΤίς ΙΙαλαμάς
καί στήν πρόσφατη ποιητική τού έρ
γασία, ό Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος
(Γιά τόν τελευταΐο εγραψιΐ διεξο-
Λική μελέτη τοϋ ποιητικοθ τού λό-
γου στή στήλη μου τούτη τοϋ «Π.
Κ'» ήν θυμοΰμαι καλά τή χοονο-
λογία, τό 1964, ημπορεί νά εϊταν
κα[ τά 1965).
Ή πολιτιστική λυρική εκφράση
τοϋ Κ. Χρυσάνθη είναι άφάνταστα
πολύπλευρη, ή ποικιλία της είναι
θαυμαστή. Ζοίΐκός και φυσικός >6-
σμος Οιαπλέκονται έδώ μέ μύχΐΐς
ψυχικές καταστάσεις, γιά νά δώ-
σουν τή σύνθεση την Λαθολική τού
ανθρωπίνου γεγονότος:
Ό Ταΰρος ήρθε άπό τά κατάδα-
θά μας άπ' τούς άγρούς τοΰ ένστΙ-
κτου κου6αλώντας τύ ρουθούνισμα
άπό μιά μέσα σέ μέθη φυσική
κι' άναζητδ μές τό βυθό νά θρέψη
τό είδος τού.
Τή γή δέν κατακτδς μέ τό μα -
χαΐρι...
(«Ταΰρος», σελ. 395;.
•Εκεΐνο τό τόσο δραστικο, άΛρό
«Ό Δήμιος» (σ. 355) θυμ(ζει κά-
π<ος Άρθοϋρο Ρεμπώ ή καί Γκοτ- ιφρι(ε)τ Μπένν. ΚαλειΛοσκόπιο λαΐκιον τύπων, προϊόν καλότυχης οιιρκαστικής άλλά καί καλό6ολης διάθεσης; Τό «Άφεντικό» πού «εΐχε ίνα σπϊ- τι γαλανόλευκο κι' ενα μπαλκόνι προκληθή σάν τούς μαστούς στόν τόκο άγόοασε τή γειτονιά —ενας δουλεύει σκουπιδιάρης... κ' ή Μελπομένη σέ κακόφημο χαμόσπιτο φορώντας ' μαθητρίας τή στολή... ΣΤΎΛΟΥΣ ΠΡΟΜΗΟΕΥΕΤΑΙ Η ΔΕΗ ΑΓΚ) ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ Διά κο νης αποφάα^ςος τών όποι<ρ- γώ/ Έ^πορίου καΐ Βιομηχα !ας·. τ νΐκρίθησαν τά άπ-οτελέσιματα τοϋ ήιε ν:-γη9έντος υπο της ΔΕΗ διαγων>
σμοΰ, διά την προμήθειαν 18.100
ξυλίνων ίμττεποτισμέ ών στυλων δ α
τάς ανάγκας το; δικτύου της. Ό
5 αγιον.σμός αύτός κατεκυρώθη <.·. τ άν άλλοοιτπόν οΐκο^ «Φάγ«ετ»> η
δ'. άξία των στύλων άνέρχεται εΐι,
663.1555 δσλλαρί-ο έλεύ3ε:ον ίκΙ
δαγονίου £!ς ©εσσαλονΓκην.
Μά έγώ τό δήμιο θά παινέβαι
τόν καμπουράκο πέρα στή γ(ι)νιά
πώχει μιά άλ.ιά μέ τρίχες στό ση-
γώνι
καί βόντια άνάρια καΓ τραυλίζεΐ...
καί σαλιαρίζει ώς δίπλα τον περνο
κ' ή πιό ασκημη ίίι|ιη θηλ.νκιάς.
ϊβκιος γυναίκας
αυτόν τόν καμουράκο ποή τοβ ψ>
ρέσαν
τό παρατσούκλι «δήμιος»
γιατί τυχαΐα μέ τό ποδήλαιο
ξβκοίλιασε Ινα όρνίβι.»
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ .
(Συνεχίεετα.0
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής έν ΈρμοΐΛτόλϋ
Σύοου έ5οευούσρ.ς Έταιρείας ο-
πό την έπωνυμίαν «ΝΕΩΡΙΟΝ
8. ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΕΙΑ ΣΥΡΟ>»,
Α.Ε. ίίς £<τακτον Γενικήν Σιλ- έλευσ ι ν Τό Διοικητικόν Συμβουλιον τής έν 'Εονιοι/πόλϊι Σύρου έδρευθΛΐης Έταιοείας ί>πο τ^ 4πωνι;μ!αν «Νΐ
ΩΡΙΟΝ & ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΕΙΑ 1ϊ.
ΡΟΥ» Α Ε.. συμφώνως τώ Νομφ
2190 «Π^ρ! Άνωνύμω^ 'Ετΐιρει-
ών» καί τφ Καταστατικώ αύτης(
συγκαλεΐ τούς κ κ. Μετόχους αυ¬
τής είς έκτακτον Γίνικήν Συνίλιυ-
σι·, την 30πν Όκτωδοίθυ 1965, η¬
μέραν Πέμπτην καί ώραν ΙΟην π
μεσ., ίν 'Εομουπόλει καί έ» τοίς
γραφείοις τής Έταιρείας, έν όδ^
ΝΐΜρίου 1. ίνα ότπΌφα3ίσο.·σΐν επι
τώ κάτωθι θεμάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Τροποποιήση τοΰ αρβροιι 1
τοϋ Καταστατικόν και άλλαγή τής
'πιοινμίας τής Έταιρείσς.
Συμφώνως πρός τα σχετιχά δρή?3
το} Καταστατικόν δύ.α.αι νά μετά
σχη τής Σι>ν>3λεύσ:ως πας Μέτοχυς
κάτοχος τουλάχιστον (5) πένη μι
τοχών είτε αύταττροοωπως είτε ϊι,ι
πλτ[33ξουσί=^, άφοθ καταθέση τάς
μετοχάς τού είς τό Ταμείον τής Έ
ταιρείας ή ες τό Ταμείο. ΠοιραχϋΓ-
τα3η'<ώ/ κα! Δανείων ή παρ' ο'ο- δήποτε έν Ελλάδι Άνιχνύμφ Τρ«- πεζιτική Έταιθΐίςι, λσμοάνων &*υ δεικτι.<όν καταθέσεως· δρτερ χΡΠ-"" μεθει ώ- εΐσιτήριο . ΑΙ όπτοδείξεις τής τοιαύτης »α- ταΒέσεως ώς καί τα πληρεξούσιο απόντων Μετόχων, δέον νά καταΐί· ε^οισιν ;ίς τά γραφεΐα τής Έτσιρει άς ιτέντΐ (5) ημέρας ποό τής όρι- σ3είσης πρός Συνέλευσιν τοιαύτης. ΤΟ ΔΙ ΟΙ Κ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΖΙΙΤΕΙΤΑΙ νέος γρ φός μόνον δι' λπογευματινά; ώρας. Πληροφορίαι είς τ* γραφίΐα μ,ας, Νίκης 25, τηλ. -'·2(.3.7Ο8. ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειραμένος είς Εργα όδοποιίας ζητεϊται δι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. 024-832 — 631-052 ίΙΗΓΗΣΕΙΣ ΛΐΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔ ΚΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΝ ΖΩΗΣ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣ1Σ ΤΟΥ Α.Χ.ΰ ΔΙ' ΑΝΕΓΕΡΣΙΝ ΝΕΟΝ ΑΓιΟβΗΚΩΝ Κατόπιν αποφάσεως τοο Οπουρ- γοό Ο1κονο·μικών, ΦΕΚ 577 Β'), τι.' ρέχΐται ή εγγύησις τ:0 Ιλληνικο». δημοσίου πρδς την Τράπεζαν ιηι, "Ελλάδος, διά τή» παρ' αυτής δα· εΐοοοτησιν τοι; Α«ντονόμου Σταφι δι*οΰ "Οργανισμόν (Α.Σ.Ο.) μίχρι ττ3σ!)υ 18.900.0ΌΟ δρχ. καλύπτοντοΝ τμήμα τής 1^ 27 έκατομμυρίων ί>(ΐ.
δαττάνης άνίγέρσεως άττοθηκών 8 ■'■»
την άποθήκευσΐν κορινθιακής πταφΐ-
δος.
'ββασΒεΜβΡΛε^^Μί^^^ε^'^·*·1"^^^
Ό Γενικάς Διευθυντάς τής ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΛΤΔ, κ. Δημήτριος
Κοντομηνας έξηγεί είς τό προσωπικόν τής Φαρμακευτικής Βιομηχα-
νίας ΚΟΠΕΡ Α.Ε. τά πλεονεκτήματα τού σχεδίου όμαδική; άσφαλί-
ρεως ξωής, βάσει τοϋ όποίου ή έν λόγω έταιρία προσέφερεν έπιπρο-
σθετους παροχάς άσφαλίσεως είς τό προσωπικόν της. Την δαπάνην
τής άσφαλισεως άνελαβεν έξ ολοκλήρου ή ΚΟΠΕΡ Α.Ε. Είς εΐβ,ικήν
συγκέντρωσιν πού έλαβεν χώραν είς τάς έγκαταστάσεις τής εΐαχει-
ρησειος ωμίλησεν ό Πρόεδρος τοΰ Διοικητικόν ΣυμβουλΙου καί Γενι"
κο? Διευθυντής τής ΚΟΠΕΡ κ. Αδαμ. Λρμός όστις καί παρέδωσε τά
πιστοποιητικα άσφαλίσεως είς τούς ύπαλλήλους. Την άοκράλισιν τορ
ποοσοπικοϋ άνέλαβεν ή ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΛΤΔ τής ΟΡΓΑΝΩ-
.„, , , -ΕΩΣ ΤΑΜΠΟΤΡΑ.
(ϋ,ις την πρώτην σειράν τής εικόνος διακρίνεται καί ό κ. Κομνηνός).
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜίΣΑΗΛΙΔΩΝ
28ον
— ΕΙοαι μοναχοφαγοϋ κυ -
,ρία Ζομπακιά!...
— Μά... μά...
__Μά καΐ ξειμά δέν έχει'...
θά πάρω λιγουλάκι κΰΐ τό υπο
λοιπο θά σοϋ τό έπιστρέψω, λο
γον τιαήςί .· ΚαΙ μέ μιά τελευ¬
ταία προσπαθεία, άπέοπασε τό
πολυΘρΟλλΓΠΌ παχέττο' από τό
χέρι τής κυριας Ζαμπακιάς. Βι
αστΐκά - βιαστικα τό ςετυλίγει
καΐ χαμογελώντας κάτω απ' τύ
μουοτάκια τού, ςερογλύφτηκε
κάνα δυό φορές, απολαμβάνον
τας έκ των προτέρων τΛ νοστι
μάδα πού θα δοκίμαζε σε λί-
ΥθΙ..
"Ανΰυβη ή μαδάμ Ζαμπακιά.,
Μόνο άποπληζΐα πού δέν έπα-
βε!.. Ό φίλος δμως την δου-
λειά τού. Όταν δφτασε οτήν
τελευταία στροφη τού ζετυλί ·
γμαχος τού μοιραιου πακέττου
κεραϋίδα ναπεφτε οτό κεφάλι
τού φουκαρά δέ θδχε τέτοιο
ουγκλονιοτικό άποτέλεσμα!.,
Μονομιάς άπότομα καί άπροσ -
δόκητα, χτύπηοε στίι μΰτη τού,
ή άηδιαστική παρφουμέ!... Πά
μιά στιγμή τάχασε!·.· Γούρλω
οαν τα μάτιΐα τού καΐ δέν ηζευ
ρε τί νά κάμη, άπ' τό άναπάν-
τεχο πού τόν περίμενε!... Γ.ι-
γά - σιγά καΐ μέ Τό κεφάλι οκυμ
μένο χωρΐς νά βλέπη την κυ -
ρΐα Ζαμπακιά, τό ζανατυλίγει
παλι και τό άναποθέτει εύλΰ -
βώς είς τα τρεμάμενα χέρια
της, συνοβεύοντάς το μέ χΐλια
δυό παρδόν καί δλλες τόσες
συγνθμες. 'Αη' άλλο μέρος καί
κατά τό διάστημα τής δυσάρε -
στής αυτής σκηνης, η κυρία
Ζαμπακιά λιγοθυμάει κ.αΙ ζελι-
γοθυμάει σ·ό πόδι επάνω!...
Τής εύκαιρΐας αυτής επωφελού
μενος ό οικογενειακάς φϊλος
δγινε καπνός έξαφανισθεΐς!...
Ή δέ πολύπαθη κυρία Ζαμπα¬
κιά, κύψαοα την κεφαλήν επί
τοϋ στηθους. ένεκα Λ ντροπή,
συνεχισε τό δοόμο τοϋ μαρτυ-
ρίου της, Οσπου κάποτε ©ρέθη
κε οτό σπιτι της, σέ πολύ κακά
κάλια...
Ό Γιουβανάκης οάν βκουοε
αθτην την τόσο νόστιμη καί χά
ΡΓτωμενη Ιοτοοιούλα, δέν μπο-
ροϋοε νά κρατηθή άπ' τα γέ-
λια!... Τόσο πού άπ' τα μάτια
*©υ τρεχανε δάκρυα!... " Ισως
- Ιοως γιατΐ κάποτε κι' αύτός
σάν παθώς άπό την ιδία δου -
λειά, θυμήθηκε τα άζΐοθρτΥνη·
τα χάλια τού καί γι' αϋτό ζεκαρ
δϊζόντανε οτά γέλοια Ι... Καί η
Ιοτορία αύτη, έτσ ιμάλιστα ό
πως τού την διηγηθηκε ό φίλος
τού, βάζοντΰς παραπάνω άλάτι
καί πιπέρι, άπό κείνον πού τΛν
πρωτάκουσε κι' αύτός, δμεινε
άξέχαστη ο' δλη τού τή ζωη! .
"Υστερα έρριζε μιά ματιά
στπν ώρα. "Ητανε ή ώρα 6. "Ε
ισι κουρασμένος καθώς ήτανε,
άποχαιρέτηοε τό φίλο τού, έ -
βγαλε τό εΐοΐτήριό τού, άνέΰη-
κε στό τραίνο καί οέ μιοή ώ,ρα
βρέθηκε στό σταθμό τοϋ Σιρκ,ε
τζή. Κάθηοε κοντά σ' ενα παρά
συρο τού Οαγονιοϋ καί χάζευε
άπό μια μεριά τή θάλαοσα καί
άπ' την άλλη μεριά τίς ουνοικι
ες πού έβλεπε κατά τή διαδρο
μή. Γιά μιά στιγμή αΐοθάνθηκε
ένα έλαφρό χτύπημα οτόν ωμο
τού. Γυρνά καί τί νά Ιδή. "Ενα
παληό συμμαθητή τού, πού εΐ-
χε καιρό νά τόν δή, γιατΐ έλει-
πε οτό Παρΐσι γιά άνώτερες
σηουδβς.
— Βρρέ, γειά οου, Νίκο!
— Γειά οου Γιουβανάκημου.
ΤΙ μοϋ γίνεσαι: Τί κάνεις;
πώς τα πειρνάς; 'Εγώ έλειπα
οτό Παρίσι «αί έλπίζω σ' ένα
χρόνο νά έπιοτρέφω, γιατΐ τε-
λειώνω τίς σπουδές μου. "Αν
θέλη ό ©εός θά πάρω τό δίπλω
καω γιατροΰ. 'Εσύ τί κάμεις;
— 00, κάτι κάνω κ' έγώ! Ά-
πεφάσισα νά γΐνω ουγγραφέας
καί δημοσιογράφος. Μάρεσε
πολΰ αυτή ή δουλειά. ΚαΙ γιά
να όοκιμάσω τίς ίκανότητές
μσυ, άπεφάοισα νά γράφω καί
νά έκδόσω £να βιβλίο, τό πρώ
το μου βιβλίο^ ποΰναι γεματο
άπό μικρές ίοτοριοϋλες καί δλ
λα άνέκδοτα άστεκα καί σοβα¬
ρά. Πιστεύω νά τα καταφερω
καλά. "Ος τώρα έγραψα περί
τίς όγδόντα σελΐδες καί θά
φτασω οτΐς έκατό. 'Εκεί θά στσ
ματήσω καί μετά την έκδοσι
της πρώτης σειράς, θά προχω-
ρΛσω στήν έκδοοι τής δεύτε -
ρης «αί οϋτω καθεζής. 'Εννοεί-
ται δτι ή συνέχισις θά εξαρτη¬
θή πολύ άπό την ύποδοχή πού
θά τύχη τό βιβλίο μου. "Εχω
μιά προαίσθησι δτι θ' άρέση πό
λύ καί θά γίνη άνάρπαστο Ι.. .
Είναι τώρα δέκα πέντε με,ο^ο
Γτού έηεσα μέ τό κεφάλι πΐσω
άπ' τή δουλειά κ' έχω συγκεν-
τρώσει άρκετδ καί έκλεκτό ϋ-
λικό, Ιδίως άπό άστεϊα καί άνέκ
δοτα.
Ό πρώην συμμαθητής τού
τόν σκουσε μέ πολύ ένοϊαφέ -
ρον, γιατί κι' αύτός πρίν ν' ά -
ποφαοίση νά γίνη γιατρος, προ
■πμοϋσε τή λογοτεχνΐα. "Ηθε-
λε νά γίνη συγγραφεύς. Είχε
κι' αύτός την άρρώστεια ιού
έχουν δλοι οί ρωμιοί.
(ΧυνεχΙζεται)
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΟΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοϋ συνεργάτου μας κ
9ον
Προτάσσαμεν μίαν έκθεσιν τού
ΔιβυΚλητοΰ τής Α' Δικαστικής Φυ¬
λακάς Ά8τ»νών κ. Ε. Κ. πρός τόν
Άρχιεπτίσκοπτον Αθηνών καΐ πώσης
Ελλάδος ι περ' τής δράσεώς τοθ τ.
Δωροθέον έν αώτή, κοτά την εποχήν
Ιδία τής κατοχής Τής Ελλάδος υπό
των Γερμανοΐ,ταλ ι«ών στρορτει»μάτωνι
*τις ά—οτβλεϊ καΐ την (.αρξιν τού
υπέρ των φυλακισμένων Ιιροοποστο-
λικου Εργου τοθ δια— ρεττοΰς κληρι-
κοθ.
Πρός
Τόν Μαχαρι<*το>τον 'ΑρχιεττΙσκοητον
Αθηνών καί ττάοης "Ελλάδος.
Ενταύθα
Ή άκοττάβλιιτος ψυχικη δύναμις
κσΐ ζ(0ΓΤΐκ6ττς τοϋ "Εθνους μας χα-
λυβδοοβεΐσα άΐτό τα παντοειβη ιμαρ-
τύρια τής ψνχης κατά την ίΛτάρα-
τον κατοχήν εγέννησαν την 'ΕΘ/ΐ*ήι»
κοτ'ι καθαρώς "Ελληνικήν Άντίιστα-
σι «αί ώθησαν "Ελληνας ττατριώτα;
ίκοοστον είς των τομέσ τής δβαστΐ)-
ριότητός τοι» είς 'Εθνικάς καί ττα-
τριωτικας άνοοτάσίΐς. Εργα δηΑονύ-
τι ύιτάτης αώταπταρνηρεως «αί υ-
ψίστας θυσίας. Ή τόλμτ», ή άνδοείπ
καΐ μέχρι θανάτου ττροσή^ωσις τιροι,
την υψηλήν καΐ ωραίαν Ιδέαν ι ου
καθήκοντος, ϊητήρξαν τα γνωρίσμστσ
των ήρώων τούτοον.
Τόν άδαμάντι-νο. αΔτδν «ύ)^ιλ^»
των 'Ελλήνων ήρώω» τής κατοχής
κοσιμΐϊ ό Άρχι,μανδρίτης Δωρόβει,ς
Βενάρδος. Ιεροχήρυξ των Φυλακώ-,
δστις 4ν κυριολεξία διά τής κ3πτ4
την κατοχήν ττΓ^λκσχιδοΰς καΐ ττολυ
κύκλου καί Άποστολικής δράσεώς
τού είς τάς Φυλακάς καί τά Άνα-
μορψωτήρια των Αθηνών έσκίααΊν
τή/ λάμψιν τής λέξεως αύταττταρνη·
σις καΐ τού δττοίου την δράσιν έ;
ώχρσ εϊκόνι καί λίαν πΐ,ριεικτική
δραχνλογΐα θά παρουσιάσωμεν. κα*ί-
ττε? ιτροσκρουομίν είς τή- ΐΓοτγκο!-
νως γνωστήν και γενικώς παραδε£€γ
μένην μετριοψροσύνην τοθ εκλεκτοι»
αυτού κληρικοθ.
Ή Εναρξις τής κατοχής εύρε.·
τάς Φυλακάς ανευ Ιερεύς. Ματαίως
«ζτρειτο τοιοθτος. καθ' δτι ό μι-
σθός ήτο δραχ. 750· ("'βε «φημ.
Κυβερνήσεως 15 Απριλίου 1942 α¬
ριθ, φύλλου 41). Βεβαίως καί ό φό-
6ος ^το μέγας έκ της φθειριάοεως
καΐ τού έξαι/θτ|ματ ι«ού τύφου· άλιλά
καΐ αί ψυχαί των κρατούμενοι ε¬
ζήτουν ΟρησκβπΐΗην παρτ>γορ!α.. 1£Ις
ττΥν ψωνην τής 'Εακκλησίας πρός ί-
ξεύρβσιν καταλλήλου διά τάς πβρι-
οτασεις Ιερέως ττροσβτρεξεν άμέσως
καΐ άνευ· ούδεμιάς άντιλογίας 6 αο-
χιμα δρίτης Δωρόθίθς καΐ ούτω η
Ι.αρξις τής «ατοχής εθρεν ούτον
ώς Ιεροκήρυκα των τεσσάρων έν Α¬
θήναις ψιΑακών. Ή (Εκτασις τής αο-
τόχρηιμα δραματικής δραστηριότη¬
τος καΐ άποστολής τού, δύναται 6-
ττωσοθν νά ύτΓοΛογισθή μόνον δτα ,
άναπολών τις άναλογισθή δτι αί φυ
Ιωάν. Α. Βερνάρδου
λοοκαί των Άθτϊνών λόγω τής πλΐ|-
θώρας των κοατουμένων, ύπήρξα;
δραιματικά θίατρα, έν οΤς έτταίχΙΛ]
οαν τροΐγωβίαι καΐ δράματα ενώπι¬
ον των οποίων ώχριό ό 'κάλοομος ιθύ
Εώριπίδου. Ό "Υψιστος έν τή Α-
νεςιχνιά^τφ βουλήσει Τού, προώρι-
σεν τούτον ΐ"α ϊβΐ» παροχολουθήση,
ζήσΐ' άλλά καΐ πρωτοιγονιστήιση είς
αύτά.
'Ενέδκσε γιιμνάτητα, ττεριέθαλψεν
άττάρους όλοσΐχερώΓ, ιταρη,γόρησ-εν
τούς καμφθέντας. έστάθη τταρά τό
πλευρόν των μβλλοθανάτων καΐ έκρά
τησεν είς την θείαν οδόν τούς κλο
νισβέντας, Ιέπιΐτι>χών καΐ τή. έπιστρο
φήν των τταρο—λανηθέν'των. "Εχυσεν
δάλσαμο παρηγαρϊας καί έιγκαρτορή-
σεως είς τάς καρδίος των όβώων
καί όπτάλυνε ικαί κθ3ΤΓ)ύνασε τοΰς στε
«τ/ιμούς των κραΐτθΜμένων. Ό διακε-
κριμένος οθτος λαιί'τιις άττεδεί(χθη
μεγαλόκαρδος «αί άνώτερος, έκ,ράτη
σε την καρδίαν τού άδούλωτον άπό
τάς μικρότ— άς τής ζωής καί άνε-
θ'είχθη άττβροχος τιιρΐγτής ,κα! ένθου
σιώδης έψαρμοστής των θείων έν-
τσλων τοΰ Χριστοϋ.
Είς τάς φυλακάς ΣιιγγροΟ ,ένθα
έκροατοϋνιτο τότε κατάδικοι τώ. εΑ-
Αηνικών ττοινίκων δικαστήριον, ώλλά
καΐ των ίταλικών στροοτοδικείω' ·
ποΛτιοτο θόμα &τερ έδει ν^ άντι-
μετωπισβή ήτο .τό τής διατροφής
«.αί τής άναστολής φθειριάσεως.
Όταν οί έλεύβεροι, οί έκτός των φκ
Λακών "Ε'λληνες, έσπάραζον ίι< πε;- »ης καΐ κατά εκατοντάδας άπέθνη- ^κο σν»λλιγόμ·:νοι κα3' έ<άσττ;ν τνιμ Γτανιαΐοι, όπτό τούς δράυους των Ά- όηνών, τί ϊδει νά άναΐμένϊιται δτι θά σνκέδΐινε. ις τάς φυλακάς; Καϊ δ¬ μως έκεΤ όπήοξίν ή χεϊρ τού ΚυρΪΛ-. Ό θ?«λ·κός άδχιαανβρίτης Δω- ίθβ;ος Βενά^Βος. ήτο παρών. Έν ,μέαφ των φθειριώ,τω. καί σ- ν 4κε!ν«βν σκελίθρων. δι- ύων, 4μψυχώ ών, νου&τώ./. ίνι- ^)(ύ^^ν, τταρηγοοών. "Επέτυχε χοησι- ^^ττοιών τό ά5ιά6λΓτθν καΐ όγκολιθι κθν κύρος τομ, νά δρέψη .καΐ νά ·<ρα τή3η έν τή ζωη τοϋς άττεικλΓ^σ^ς ε- κε! ούς. οθς μεταγενεστέρως άναμοο Ιθνικώς τε «αί ή3ιχώς, ιταρέ- εί την κοινωνίαν «αλούς πο¬ λίτας -Ελληνας. Άλλα την «ϊητοατο- λικην δρχττιριότητά τού δέ έπομύ- ζηταν ιμόνον αί φυλακαί την βύστη- νο» £<Είνη« ίπ^χή . Μετά την κατά¬ ληψιν των Φυλοτκών Άβέοωφ όττό των Γερμανώ» «αί τή εκδίωξιν {χεΚιν των είς αύτ4ς ά*Γλ!κων κρατουμέ- νων. τά ΐΛΤΤοτυίτωβες τστε Κράτος εύ- οέθη είς την άδή.οιτον ά άγκην να έπιτάξη £να σχολΐίο» παρά τά Κά τω Πετοάλωιτα 6ιά νά στε»νάση τούςι κροίτοΜμένους. (Σννεχίζετοι) ΠΩΛΗΣΕΙσ ΕΝ ΚΛΤΩ ΗΛΙΟΥΠΟΛΕΙ (Συνοικι σμός 'Εργατών Τύπον) ττωλεΤται οικόπεδον. Πληροφορίαι: Τηλέφωνον 527.003 άττά ύΥι ϊως 814 μ. μεσ. ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ ίΣκνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) ιι δέ μόνον είς τό Σαντζάκιον Σιμύρ- νης καΐ τόν Καζάν Άϊδαλή £ζ»ι'· πρό το,'; 1914 495.174 'Ειλλή·νω» καί 219-583 Τούοκ(Λ.·ν. Εάν οί πλη- θυσμοϊ ούτοι έμειώθηταν κατά τόν πόλβμον. συνεπεία των δ ώξεω , τής πείνης. των σφαγών, τούτο ακριβώς ήτο ό κύρ ος λάγος, δπως ή νική- τρια Συνΐννόησις λάβη μέτρα διά τ'ιν άποτελεοιματικήν προστασίαν των. Ψ^ονώ δ^ν, δτι ή κατόληψις ο^- χΐ μόνον νσυΐιμος ήτο. άλλ' επεδάλ- λετι υπό τή; δΐΌΐοσύ ής. τής ττο- λιτικής ήθικης καΐ ίπΐό ίΒνικών λό- ν άπό πάσης ο^λης πραγ-ματοιο.η θείσης κατοΐλήψΐως ύΐπό των Συμμά χων νικητων. 3) Ή 'Επιτροπή παρατηρεΐ. δτι άφ' ής άπεβιβάτθησαν οί "Ελληνες ή κατάστασις εθολ^θη, ου εττεία τής έιμπολέμου καταστάσεως. Οάι παρεκάλουν την Επιτροπήν νά η3ί- λε νά διακρίνη, ώς πράττει το^το είς πλείστας επομένας παραγρά- φους. δτι έν τή κατεχομένη ζώ η υπό τού έλληνικού Στρατολ, ή ή:ε- μία καΐ ή τάξις, ευθύς άπό τϊ>ν
ττοώτων ημερών, άπεκατεστάΒησαν,
ένώ ή κατάστασις έταράχθη καί μά-
λιστα άναρχΐ'κώς ·:Ις τάς μή κατα-
ληφ3είσας γειτο ικάς περιοχάς καΐ
δτι ή κατάστασις θά ήτο εντελώς
αλο'α, εάν ή άναΐΓΤοφασιστικότης ϊ-
παυ:. εάν αί έιλλΓ.νικαί "Αρχαί ή5· -
ναντο »ά λειτοΐλογοΰν, έά αί ϊξωθε :
έπιθέσεις έτερμσ,τίζοντο καί ή ελπίς
τοθ νά έττΐίρεασ9ο~'ν αί άπτοφάσεις
τής Συκ5ιασ«έψΐως δέν έ ε3·αρ?υν->ν
τούς Τούρικους νά έπτιδείξουν π>Γτ-
3τάν ε3νικόν άναδρασμόν. έ ώ τούνο"
τίον οί Τοόρκοι εγνώριζον ότι ό
στρατάς Κατοχής. ό άποο-ταλείς -τ
πό της Συνδιασκόψεως. έσέβ:το τα
όίκαιά των, άλλά δέ. θά ηνειχι-ο
μίαν παθητικήν κατάστασιν εκθέ¬
σεως ικαντιον της άσ-φαλείας καϊ α~
ξιοπρεπεΐας τον.
Ή Ιστορια δλων των Κ^τοχώ
ώ^ γενομένων ίν τώ παρελθόντι κο-ι
επί των ήιμερώ. μας. ταραχωδεατε-
ρα και μοβλλον διεξοδ.'κή, δ^υ
έκατοντάδες φυλακισμένων πάσης κα
τηγορίας, έδραπέιτεκσαν έκ των φυ-
λακών ολίγας ώρας πρό τής κατα-
λήψεως, δτι αί Τουρκικαί Αρχαί δΐν
6λα:6ον δραστικά μέτρα, δπως προλά
δωσιν ή έμποδίσωσι την άπόδρασι»
καΐ δτι τινές των φυλακισμένο,κ
τούτων κατώρθωσαν νά προμηθευθώ-
σιν δπλα έκ τής Άποθήκης δτίλω.,
κειμένης ποφα τοϋς Στρατώνας, ϋ·
στε οί ριφθέντες πυροβολισμοϊ υπό
των Τούρκων (Άρ. 6) ί/πηρξαν πρά¬
ξει ς μεμονωμέναι.
Ή Έττιτροπή θά επιτρέψη, δπως
μή συμφωνήσω μετ' αυτής, δτι
σκο,πος τω, τουρκικών συγκεντρώση.
ών ήτο είρηνικός, κατόπιν μάλιστα
των πυρίνων προκηρθξΐων είς τά τε
μένη, είς τόν τύπον καΐ είς ιά δή- Ι
μόσια κέ τρα, μετά την άπελενθέριο
σιν και τόν εξοπλισμάν των φυλα-
κ σμέν^ν, νά 8·:ωρώ ότι ολίγον ένδια
φ^ρει πραγματ.κώς άπό απόψεως ιύ
δϋνώ , εάν οί ριφθέντες πυροδολι-
σ'[»οί κατά τού έλληνικού Στραιι.0
ήσαν το άποτέλεσμα μιάς οργανώσε¬
ως ή ή πρωτοθουλία μερικών άτό-
μΜΛ Τα-τα ήγνόει ό έλλην κός Στρα
τος. καθ' ή^ στιγμήν προυεβλή}-ι, Ι
χωρίς ά τό άνααένη, δαδίζων είς ι
φολαγγα κατά τετράδας καί μέ τά
δπλα κ^νά, ώφειλε δέ, ώς ιτβς Στρα Ι
τος άλλος θα ίπραττε. νά καταστεί
λη κατά τρόπον σοβαρόν την κίνη¬
σιν νά συλλάδη τούς ίνόχους καΐ
τούς ύττόπτους. Όφείλω .ά παοα-
τηρησω, έπίσης μετα λύπης μ;υ, ό¬
τι ένω αί σι/γκεντρώσεις τών Τούρ¬
κων έκρίδκΐσα^ μίΐτ' έπιεικείας, ή
Θρησκευτική τελετή καί ή &<φρασις φυσικού αίσθήματος τού έλληνικού πληθ·^σμο^ έκρίθησαν (Αριθ. V), ώ στε νά έττισύρουν την όργή, τώι/ Τούρκων κατοικων και να γίνουν προ ξενοι οιαίων πράςεω.. Εάν έν τςυ τοις ήθελον νά έξεύ,ρουν την βαθείαν αΐτια. το3 ερεϋισμοι; τοο φανατι. ο>μου τών Τούρκων, είναι φυσικώτα-
τϋι/ νά την άναζητήσουν έν αυτή τή
παροι/σία τοϋ νίκη τού έχθρού, τού ό
λιγωροΰ τος Χριστιανοϋ. Είναι ίν
τούτοις δύσκολον νά αποφύγη τις
το>< έρε.θισ'μόν τούτον, χωρΐς νά έγ- καταιειψη ύττό τον ζυγόν τού ηττη- θεντος έχ3ροϋ χθϊ χριστιανικούς πλη θι>;Γμούς. τούς όποΐους κυιιετυραν η
αί επί πέντε αιώνος και των όποι¬
αν τα αίσϋήιματα εΤ^αι τόαον έπ!-
σης αςια προσοχής παρά τα τού δ^
ναστου. Παντού ένβα μετα τη, νίκη^
Συμμαχικά στρατιύματα κατέλαβον
χώραν, διατελούσαν υπό ζυγόν μέ¬
χρι τούδε τού έχθρού, οί σι,-γγενείς
πλη^>^σ1μο^ τά ύπεδέχθησαν μετά νο-
μίμοιι έ θοΐλσιασμοΰ. "Εάν έκ προνο!
αι, τό Ελληνικόν Στρατηγεϊον ί-
σκέπετο μ^τά μεγαλειτέρας προφυ-
Αακτικότητος, θά ήμην ό πρωτος ό¬
στις θά τό (Ελεγον καθαρά ίν τή εκ-
ΰέσει μου. Δέν είναι λογος νά άπυ-
θοθή ή τουρκική έ,ττίθεσι ς είς την Εκ-
Φρασι, τών αίσθηιμάτκν τοσ έ>λη;ι-
κοσ πληθΐίσμού, δταν εΓναι άναμφ'-
σβήιητον. δτι μέχρι τ<1ς οιιγυή1; κα3' ήν ίορ!φ9ησαν ο! πρώτοι πυρο- δολισμοί υΐτό τών Τούρκων, ούίειϋία Ιχίΐρική πράξις κατ' αυτών εσημειώ¬ θη. ΟφεΓλω 4πίσΓ)ς νά ιιοοραίτιιρήοιο (Αριθ 9) δτι δέ. ι/πήρχον πολιτι¬ καί έλΛηνικαΐ Αρχαί και δτι αί Στρατιωτικαί Αρχαί άιφωσιωμέναι φυσικώς είς ιό Στρατιωτικόν ίργον έττί τινάς ώοας, (την καταστολήν τής άντιστάσεως), δέν ηδύνα το ά- μέσως νά έξασφαλ!σ»σι την τΛ'ιν είς μίαν μεγάλην πόλιν, περιέχουσ-ιν ' δ.αφοοα στοιχεΤα καί τί όποίθ;; ό τουρκική Χ^ιροφυΧακή άφηκεν άνεν ούδεμιάς έπιτηρήσεωΓ. Ύπενθυμίζ^) έπίσης. δτι δέν ίΐτρόκειτο περΐ μ£- ρικών άραιών πυροοολισμών ριφΰέν- των ύττό των Τούρκω· , άλλά περί α· θρόων άμαδικών πυροδολισμών δχι μόνον είς τα πέριξ τού Διοικητηρι- ου καΐ των Στρατώνων, άλλά κα3' δλο/ τό μηκος τής όδού, ή/ 85ει νά άκολοκθήσωσιν αί πρωτοπορίαι, δ¬ πως ίξοβχθώσι μέχρι τού αντικειμε¬ νικόν σκοποθ των. τής λοφοσειράς ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό το «άνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΊΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟί (1868 -1968) Γΐορΐία διά των Ιόεών 8ΡΑΧΜΑΝΙΣΜ0Σ Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ Ό όρος Βραχμανισμός παράγε- ται άπό τό δνομα τής ίερατικής τά|εο>ς τών Βραχμάνων καί δχι
άπό τό δνομα κανενός θεοΰ Βράχ-
μα.
ΙΙεριλαμβάνει τους κατοίκους
των Ίνδιών πού άναγνωρΐξουν
τούς Βραχμάνους ώς Ίερεϊς των
καί τηροϋν την διδασκαλίαν πού
ανεπτύχθη άπό τοϋς Βραχμάνους
Βράχμα (πνεΰμα) Βραχμάνοι
(πνευματισταί).
"Εκφρασις άνάλογος πρός τόν
λαμαΐσμόν δηλαδή τούς Βουδτστάς
ποΰ έχουν Ιερεϊς τιον τοΰς λάμα-
Ό Βραχμαντσμός έδημ<ουργήθη οταν εσχηματίσθη μία ίερατική τά ζις (κατά προσέγγισιν τό 1000 π. Χ.) ή όποία άντικατέστησε τόν πά τέρα τής οικογενείας κατά την ώ¬ ραν τής προσευχής. Κατ' αυτόν ή θυσία περιέχει με ταφυσικόν χαρακτήοο, ίπομένοις δέν είναι άποτελεσματική ή θυσια στήνΐος πράξις τού άρχηγοϋ τής οίκογενϊΜ'ς, ώς άναφέρεται είς τάς Βεδας ή ίεροτελεστία τής προ σευχής, άλλά 6 τελετουογικός τύ- πος (τό Βράχμαν) πού την σνν- οδεύετ. Παραλλήλως των άνακτόοων τοδ Βασίλειος θά ύψωθή ή πέτνΐνη πά γόδα των Βραχμάνων, οί όποίοι άνακηρύσβονται φύλακες ζηλότν- ποι αυτής τής ΰπερφυσικής δυνά¬ μεως. ΑΝΑΤΟΛΙΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ ΑΙ άνατολικαί θρησκεΐαι δ-νομά- ϊονται «ΘΡΗΣΚΕΙΑΙ ΤΟΤ ΑΙ- ΩΝΙΟΤ ΝΟΜΟΤ ΤΟΤ ΚΟ¬ Σ ΜΟΤ». Σνμφι'ονως μέ αύτάς, ό κόβμος είναι αΐώνιος, είναι χιοο'ι; Λρχή καί δέν θά Ιχη ποτέ ιέλος. Άνανεώνεται μέ διαδοχικάς εν¬ αλλαγάς, έμφανίσεων καί έξαφα- νίσεων. Κυ6ερν6ται άπό βνα σύνολον Νό μ-οιν πού ένεργοΰν είς τόν Κόσμον. Αί ποάξεις τοθ άνβοώπβυ καθο- ρίζουν την μέλλουσαν τύχην τού. Π&ν τμήμα τοϋ 'Τλικοΰ Σύμπαν τος, («νθρωπος, ζώον ή πράγμοθ είναι κατοικία ενός πνεύματος. Πάσα πράξις είναι αΰτοδύναμος, δέν εχει μόνον ηθικήν αξίαν, άλλά καί εσωτερικήν δύναμιν, ή όποία ίτροετοιμάζει την μέλλουσαν αμοι¬ βήν Γ] σοντηρίαν διά τής άπολυτρώ σεως· Τό δόγμα αΰτά άναφέρεται είς τά Ίνδικά Ιερά κείμενα ποΰ είναι 170 τόν αριθμόν (τάς άρχαίας ου πανισάδας τοΰ 9ου καί 8ου π.Χ. αιώνος). Συγγενεύει μέ τόν Βουδισμόν τοϋ 6ου π.Χ. αίώ-νος ποΰ την άπο- λύτρωσιν την ταυτίζει μέ την Νιρ- 6άνα. Αί θρησκείαν τοΰ αΐωνίου Νόμον, ίστορικά προηγουνται, όπό τάς θρη σκείας τής ίστορικής άποκαλΰψεοις τοϋ θεοϋ, δπιος όνομάξονται αί Δτ' τικαί θρησκεΐαι. (Συνεχίζεται) Τοϋ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοϋ Συμδούλου τής 23ον "Ητανε ενα συννεφιασμένο θλιθερό, χειμωνιάτκο άπομε- σήμερο. Στήν Έκκληοΐα τού Α' Νεκροταφε,ου γινόνταν Λ κηδεΐα τού. Ή πιό περίεργπ κηδεια πού θά εγινε ποτέ. Στπ μέση τού Ναού τό φέρε - τρο. Ένα φτπνό φέρετρο μέ τόν νεκρά, οτολισμένο μέ λί- γα λουλούδια καΐ δύο - τρΌ κεράκια άναμμένα καΐ κολλπ μενά οτίς άκρες τού. Κοντά ο' αύτό ό μοναδικός συγγε - νής. Ή μαυροφορεμένπ άδελ φή τοϋ νέου πού έφευγε καϊ πέντε ή έζπ υπάλλπλοι τής Άρχιεπισχοππς. Στίς 4 ακριβώς άνοιζε ή Ό ραΐα Πύλη, καΐ τότε ζαφνικά ό φτωχικός νεκρικός διάκο- σμος άλλαζε. "Αναψε ό πολυ έλαιος καΐ έκεΤ στήν ΌραΙα Πύλπι, φάνπκε όλόκλπρος ό 1- ερός κλήρος τού Νεκροταφεί ου καί τελευταίος ό Άρχιεπί- σκοπος. Ή άκρα άντθεοις έδωκε σ' αυτήν την κηδεΐα τοΰ ταπει - νού, τό μεγαλεΐο τής άγά - ππς, τή λαμπροφόρα Χάρι τοΰ Χριστοϋ... Εύγενκιός άλλά καΐ άπό χά ρακτπρος σοβαρός σέ δλες τίς έκδπλώσεις τού, δταν άπ- ευθυνόνταν σέ κάποΐο συνο- μιλπτή τού μεταχειριζόνταν οχεδόν πάντοτε τό «σάς πά - ρακαλώ» π «σάς ευχαριστών, χωρίς όμως καΐ νά είναι δια - χυπκός, άπό χαρακτήρος. Αύ τή π φυσική σοθαρότπς τού, τού στοίχιζε την άπώλεια ((<ρί- λων» πού ήσαν ουνπθισμένοι σέ άλλου εϊδους άτμόσφαιρα. Έκεϊ πού συζητοϋσε, μόλις πιστευε δτι τελείωβε η ώρα κα'ι ό σκοπός τής συναντήσε¬ ως, άπόοτμα, χωρίς καμμία δι καιολογία, σπκώνονταν, άπο χαιρετοϋσε καΐ έφευγε. Η δουλειά τού, έκτέλεσι καθή¬ κον τος άπέναντι στήν Έκκλπ σία ή στήν Έπιστήμη, εΐχε τό προβάδισμα. ΚαΙ έκεϊνο τό «ΧαΙρετε», πού τόσο γρή- γορα μέσα άπό τα παχειά τού χειλη πρόφερε, άφπνεν άλ- λους άποσβολωμένους καΐ άλ λους δυσαρεστημένους. Μό¬ νον έκείνοι πού τόν ήξευρον δέν τόν παρεζπγοΰσαν. Κάποτε, ή άδελφή τού Κα¬ τίνα, έγκατεοτπμένη στήν Αί γυπτο, τοθ παρουσίασε μία φιλή τπς, πλουσία κυρί'α άπό ', την Άλεζάνδρεια, πού ζήτπ- οε νά τόν γνωρσπ, δταν ήλθε στάς Αθήνας. Ή κυρία πί - | στευε δτΐ επρόκειτο νά κάνη την ουνπθισμένπ «φιλική επί¬ σκεψιν στόν σοφό 'Ιεράρχη καΐ έτοιμάσ&ηκε γιά δλες έ- κείνες τίς τυπικότπτες τής βεγγέρας, μέ τά «πώς είσθε;)) «τί κάνετε;», «ποϋ σπουδά- ] ζουν τα παιδία σας;», «τι δου< λειά κάνει ό άνδρας σας;» καΐ τόσα άλλα Λπερ1 άνέμων ^ καΐ υδάτων)), πού λέγονται μέσα σέ τόσα μειδιάματα καΐ σερθιρΐσματα στίς οΐχογενε α ' κές έπισκέψεις. Ι Έδώ δμως τά πράγματα έζε Λίχθπκαν διαφορετικά. Ι ΝΕΑΜΟΝΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου Ί. Άρχιεπισκοπής Αθηνών Ό τόπος τής ύποδοχής δέν ήταν κανένα σαλόνι. Ήταν τό γραφεϊο τοϋ Μακ. Άρχιεπι- οκόπου, ποΰ δέν εΤχε Ιδιαίτε ρο γραμμστέα καί ποϋ εΤχε συ νεχώς άνοικτή την θύρα μέ έ να κουδουνάκι, στήν δεΓ,ιύ μερ ά τοθ κουφώματός της ν ά ώ εΐδοποιήτε μέ την πίεο ου ό Άρχιεπΐοκοπος — δπου δήπο-<ε ευρίσκετο — δτι <ά- ποίος "όν ζητεί. Την ώρισμένη ώρα, ένώ στό γραφειο τού δρισκόνταν ή '(ε· πισχεψις», δπως θά λέγαμε, κα τέφ&ασε έκείνος, μέ τό γοργό πάντοτε θήμα τού, «καΐ είς έν δειξιν άκρας συγκαταβάσε - ως», έκάθισε — ένώ συνήθως δέχο^ταν δρθιος — στήν ά- κριι τής πολυθρόνας... Ή χυρ.α ύποκλΐθηκε, «έφίλη οε χέρο) καΐ καθ σε, δπως <α! ή άδελφή τού σε μία άπό τίς πολυθρόνες τού Γραφεΐου, γιά νά διεξαχθή τό άναμενό- μενον καΐ καθιερωμένον στίς, έλληνικές έπισκέψεις «λακερ- τΐ». «Πότε ήλθατε»; την έρώτη- σε, μέ εύγένεια. "Χθές, Μακαριώτατε« ! ά - πήντησε ή κ. Κ.Α. εύχαριστη- μεντι. «θά μείνετε πολύν χρόνον είς την Έλλάδα;» έρώτησε ζο να. « Ηλθσ διά τα λουτρά μον>·
καΐ έζήτησα νά Σάς γνωρίσα»
<οι νά Σδς φιλήσω τό χέρ Μακαρ ιθτατεθ), απήντησε., ένθουσιασμένη η κ. Κ.Α. Έδώ, δμως, ό ΆρχιεπΙσκο ιΐος σηκώθηκε. Ή ώρα τού ϋ ταν ^ειρημένη καΐ τοΰ την £ κλεβε ή κ. Κ.Α. "Ηταν γι' αυ τον άπαράδεκτο. Καΐ γρήγο - μα, γρήγορα διέκοφε. «Σάς εύχαριστώ πολύ! ΧαΙ- ρετε' Σάς εΰχομαι καλήν δια μ ονήν!« ΚαΙ επήλθε, ένω άπό τή μιά μεριά ή άδελφή τού δέν ήξε- με τί λ'ά είπη καΐ τί νά όμολο- γηοη καΐ ή κ. Κ.Α. εμενεν έ υ. θρόντητη άπό τήν λήξι τής.. «Όποδοχής)/! "Ο αν ιήν όλλη μερά ήά - δεΛφή τού, οπ' έξω, άπ' έξω τόλμηοε νο Γ.Ιπή δτι ή φιλενά δα τπγ ν.ΐς με,νε νά Ιδή περισ σοτερο "<6 / Άρχιεπίοκοπο καΐ δτι είχεν ετοιμάσθη άπό την Άλεξάνδρεια γι' αυτήν την έ- πΐοκεψι, έκείνος ε·πε: — Εΐοαι περίεργος άνθρω - πος! Είναι δυνατόν νά απα- σχολοΰμαι περισσότερον; Μέ εγνώρισε, την έχαιρέτησα, έ τελεΐωσεν! Μίαν άλλην ήμέρα, ύστερα άπό κ,αιρό, ό Χρυσόστομος δι πρωτάτο γιατί κάποιος 'Αρχιε ρεύς εΐχε μαζύ τού ψυχραν- θή. — Φαντασθήτε, άγαπητέ, ό¬ τι μοΰ είπεν δτι είμαι καλός!. Καΐ δτΐ επί τέλους, θά ήτο δυ¬ νατόν νά πίνωμε μαζύ κάπου- κάπου καΐ καμμιά μπύρα... Σκεφθήτε. Έγώ νά πΐνω μπύ¬ ρα!.. Περίεργον! Δέν αντι¬ λαμβάνοντο ι ότι δέν είναι δυ νατά αύτά τα πράγματα... (Συνεχ(ζεται) Νέοι "Αγγλοι ψυσικθ! κα! μηχανικο' έ,<τελθνν ύποδρύχιεο ς άτό μιά στεγα ή αΐθουσα. πού (·Ί σκεται 29 πόδια κάτω άπο την επ,. φάνοια τής θαλάσση>. ϊξω άττό τή Μάλτα.
ΤΑ 6ΙΒΑΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΙΠΤΑΜΕΝΟΙ ΚΟΥΡΣΑΡΟΙ
Η ΜΕΓΑΛΟΝΗίΟΣ ΚΡΗΪΗ
(Ιυνέχεισ έκ τής; Ιηο σελ 1
σεις ποθ άνα5ε!ξανε τόν Προελλαδ'-
κ4 Πολιτισψιό. Τά στόλιζε μέ τβ Κρ-|
τ^,ιιινωϊκά σύμδολα τής «Δύναμης
κ^ΐ τής Θυσίας» και τά διακοσμού-
σ: 'Λ' ί<ϊί.ες τίς ό.θά,ατ:ς τοιχογρσ Φιες πού Θ.ΛΜάζ?νμ- σήιμ-;ρα. 'Έκτι- ζ: στάσια γιά τθϋς άθλητές. Θέ"- τΰ<χ γιά τοϋς Τραγωδούς. "Ομως, ή Μ=ΐρα βέν δφΐνσε «ίδιά- 9^οο τον καταχτητή. ΟΊ Έτεόκρη. 'ΐς καί οί Δ'-ύριείς πρώτα. ρ! Φοίνι- κες καΐ οί ΡωμαΤοι Οστερα. καΐ κιγ- υπινά οί Άοα6·:ς. Ένετοί, και ϋαρακηνο'ι κουοσάροι. άρ-μένιζαν τά τους καϊ ξαμθ>ηα* γ<ί ιου^ νά την καταχτήοο»)^ Όμχς τότε ϊνας Λλλος πιά Κβηΐ'- <0ς λαό; ξυπνοΰσ: ίνας λαάς όπλι- ομέ.ος μέ θέληιη «έ πεΤσμα, μιΝ καί μέ ήρω'ισιμό. "Ενσς λαός -ταό β. ςιηνε τό μυστρί καΐ τό κι' δϊραχτ; τό τός'ο καϊ -ό τολίκι γιά ό; όοθ^6ή .οί; ΰπερασπιστής, ιά στήθη τού 'μπαος στόν καια- κτητή, γιά νά τέ* εξοντωθή «έ δ- Λες τού τ!ς δυνάμεις. Όταν τά ποάγαατα »α( εύρισκε ά ά—αιΑα στήν σ— ^ισμένη τού ζωή, 6 Κρητικός ξσ· νόχτιζε τίς κατεστραμμένης τιλι Γίο λιτεϊες καΐ χούφτιοιζε πάλι τό Τσα- ιτι γιά νά καοπίση τή γβνιμη άγ>ττ
τ—ιένη γή, πού Θά τού γέμιζε τά ιγ>-
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
•ουοαστ.κά. 6σο πρίν. Τά άτμόιπλοια
ήτανε καλοτάξιδα και προσφίοανο
3τούς έττιοάτες πολΛές άνέσεις. Σή·
μι,ραι, Ενα τα^ίδι μ' αύτά. είναι
πρ3γμοττική άπόλοψη. Ώστόσο ττολ-
λοΐ ανθοωποι δέν τα προτιμο^ν. Χρη
υ μαπτο.ο3ν τό άεροπλά ο πού Εχει
ίκμηΡενίση τίς άποστάσεις. Τόν τε
χευταιο δμως καιρδ, τά Λεροπορικά
τα^ϊδισ. πσ,οουσιάζο^ τούς Ί5ιους
κινοθνους ττού ποιρευσϊαζοον τά Ιστιο-
φθρα πρίν δ.ακόσα χρόνια. Τότε πά
τώντας στή κονοέρτα τίϋ καοαδιοθ.
δ; ίτςερες πότε κι' δν Θά φτάο-ης
στον προορισμδ σου. Τδ Τβιο συμδ^ί
ν;ι Κ3Ι σΓτμιρα μέ τ* άεροπλάνα.
,'.τττΐιη'ς ο' ?να βπ' αύτά άπό τή
Γώμτ|. μ£ προοθΐσμδ την Άτή-να
καΐ σέ δια&εβα.ώνευν πθϊς σε μιάμι
υη &ηζ Θα β^ίσκεσαι στό 'Ελληνικό.
Ά τί δμ^ς νά πατήσης α' ούτο.
63Ϊ3κεσαι στήν Άραπιά και δοξά-
ς=:ς τά Θεδ ποΰ Εφβασες καΐ σ' <τώ- τη γ«ρος. γιατί μαΰαίνεις πώς υ Λ Κουοσάοα, ή χαοιτωμένη μινιφορ<-0- ^α Λ:ιΧά Χαλίντ χανούυ, ϊβαλε μυ μπο,ατα στή κίμπίνα τού πιλότ* κσ.! αέ τό πιστόλι στό χίοι (ίνεκα ή ίξ£Χιξη> τό^ ύπαχρέωσε νά πρ"·^.
γειω^ή στό άϊροθοόυιο τής Δαμα
9ίοΐ3 τβν κέ λά5', τά στοι/Βάλια
μί σιταρι καΐ τά βαρέλια μέ «ρβ-
οι< αΜτή τό άβάνατο Κρητικό νί- «ταρ, τφ τόίτο γ>*«ότΝθτο, ττού 8ιά
αιέι τίς πίχρες καϊ ά ασταίνε» τ!ς
ψι,χέςΐ
Όΐσι, τον κα:ρ6 ττοϋ εΤνα) "ί£-
λ;ύ3-:ος. όιΐΓθλσ,αδάνει την ΕΙρηνική
ζιοή τα; καΐ γε(ι—αι τοΰς καρττοΰι;
τ^; θυσίαν ίου. Τότε, δίνίι ρτόι
τού δλο τό δικαίωμα να γΛϊν-
χαροϋμενα. ξέφρενα, νά ξεφ«ν-
πληθ^ρ:κά σέ γλίντια πού κ&χ
τά ε Τσιος καΐ μι;ρονν«το:, δπως
στ3 πα^τρολογήαατ3, καΐ τότε ξ*·
σττάϊΐ δλο τ§ παοάττονο τής πολι,·
τυ^ανιγιυίνης τού ζήσης.
Ή αγάπη πού ίχει ό Κ~τικ£,ς
γιά τή ζωή εΤνσι τόσο Ιντονη, δσο
είναι κα! ή άψηφισιά νά παλεύει ,*ε
τό θάνατο.
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
' Καΐ δ; είναι οΰτε Ενα οϋτ*. ούο
τα «ιοούσματα αύτά. "Οπως Θά δι —
εάσατε στίς έφη.μερίδες. κάθε 6δυ-
μάδα οημειωνεται κι' ϊνα. Άρχίοανι
(Λγγο δύο τό 1967, ανξη^ηχοτ^ί σέ <·*· ί^σι τοία τό 1968 καΐ μέσα οτου^, π;ώτο";ς οχτώ μήνες τοθ 1969, ιοτα ΰ~νε τά σαράντα ενα. μέ τό τΐλίυ- ταΐο. Ό Θεός ξέρη μέ πάσα 6α κΑ:ίση ά χρόνος. Καλοϋ κοακοθ λοιπόν, οί πρ;«ε:- ται νά ταξιδέψετί, μή χρησΐ'μοττοιΛ- οετε άιοοπλότνο. Ύπάοχει δπως 6λέ Γτετε σοβαρός '«ίνδυνος ν' άντιμοτω- πίσετε καμμιά ώογισμένη Λειλά και νά μή φτάσετε ποτέ στό προορισμό σας. Δόξα τώ ©:ώ στήν έποχή μας, ύ·- ΐΓάρχου καΐ πολλά αλλα υθντομΐ καΐ σίγουοα μέσα συγκοινωνίος ποϋ μπορεϊτε άφοβα «ά χρησιμοποιήσίτι "Β<τός πιά κι' δν ή δοάση τών Κον::σάρων έπεικταβή κα'ι σ' αότά, ό πότε δέν σας μένει παρα ν' άνοβί- λ:τε τό ταξίδι σας. ώς ποϋ ά σουν τΐζ διοΛορές τ;νς οί Άοαπα- 5ΐς μέ τοΰς Έβραίους καΐ νά Ρ γνρ'σουν τά χανουμοκια στά χσρέ- μια, άπό τά οπο'α λά« σαν. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΙΎ'ΑΣ Υ.Γ. Στά μεταξύ έσηιμε ώθ άλλ;ς δυό άεροπειροπεΐε'". Ή .πά ε¬ πί αΐθιαπ.κΐΰ καΐ ή αλλη έπϊ το·.ο κ κου άε,ο^πλάνοι;. 'Συνέχβια έκ τθο 1ης ηελ 1 άκόμα καί στόν έλεύθερο στίχο. : 'Λνάφερα πιό πάντο τόν «περισ- ' σάτερο φιλοσοφημενο, σύγχρονο ί ποιητικό τρόπο*. Ή ποΐηση αυτή συνοψίζεται στόν δρο πού ή γερμα- I νίκη κριτικη ίχει καθιερώσει γιά τό ι είδος τούτο: Κουλτουρλύρικ, πού σημαΐνει: «λυρική ποίηση τοΰ πολι- | τισμοϋ». Τιοόντι, άπόρροια προχο- { ρεαένου (πνευματικοΰ) πολιτισμοΰ. τό είδος αύτό έκφράζει συχνότατα Λιαλογισμούς δοσμένους άπό τίς πο- λύπλευρες καί πολ.ύπλοκες στ'ναρτή σε·ις τής έκλεπτυσμένης σύγχρονης ζιοής. Κατά κάποιον τρόπο, άν καί όχι εντελώς «σύγχοονος», «λυρικύς τοΰ πολιτισμοϋ», δπο>ς θά άπέδ»δα
τόν γερμανικό ορο «Κουλτονρλυρι-
κεο». έστάθηκε, σέ πλατειά μάλι-
στα ΑκτΙνα, ό ΚοστΤίς ΙΙαλαμάς
καί στήν πρόσφατη ποιητική τού έρ
γασία, ό Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος
(Γιά τόν τελευταΐο εγραψιΐ διεξο-
Λική μελέτη τοϋ ποιητικοθ τού λό-
γου στή στήλη μου τούτη τοϋ «Π.
Κ'» ήν θυμοΰμαι καλά τή χοονο-
λογία, τό 1964, ημπορεί νά εϊταν
κα[ τά 1965).
Ή πολιτιστική λυρική εκφράση
τοϋ Κ. Χρυσάνθη είναι άφάνταστα
πολύπλευρη, ή ποικιλία της είναι
θαυμαστή. Ζοίΐκός και φυσικός >6-
σμος Οιαπλέκονται έδώ μέ μύχΐΐς
ψυχικές καταστάσεις, γιά νά δώ-
σουν τή σύνθεση την Λαθολική τού
ανθρωπίνου γεγονότος:
Ό Ταΰρος ήρθε άπό τά κατάδα-
θά μας άπ' τούς άγρούς τοΰ ένστΙ-
κτου κου6αλώντας τύ ρουθούνισμα
άπό μιά μέσα σέ μέθη φυσική
κι' άναζητδ μές τό βυθό νά θρέψη
τό είδος τού.
Τή γή δέν κατακτδς μέ τό μα -
χαΐρι...
(«Ταΰρος», σελ. 395;.
•Εκεΐνο τό τόσο δραστικο, άΛρό
«Ό Δήμιος» (σ. 355) θυμ(ζει κά-
π<ος Άρθοϋρο Ρεμπώ ή καί Γκοτ- ιφρι(ε)τ Μπένν. ΚαλειΛοσκόπιο λαΐκιον τύπων, προϊόν καλότυχης οιιρκαστικής άλλά καί καλό6ολης διάθεσης; Τό «Άφεντικό» πού «εΐχε ίνα σπϊ- τι γαλανόλευκο κι' ενα μπαλκόνι προκληθή σάν τούς μαστούς στόν τόκο άγόοασε τή γειτονιά —ενας δουλεύει σκουπιδιάρης... κ' ή Μελπομένη σέ κακόφημο χαμόσπιτο φορώντας ' μαθητρίας τή στολή... ΣΤΎΛΟΥΣ ΠΡΟΜΗΟΕΥΕΤΑΙ Η ΔΕΗ ΑΓΚ) ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΝ Διά κο νης αποφάα^ςος τών όποι<ρ- γώ/ Έ^πορίου καΐ Βιομηχα !ας·. τ νΐκρίθησαν τά άπ-οτελέσιματα τοϋ ήιε ν:-γη9έντος υπο της ΔΕΗ διαγων>
σμοΰ, διά την προμήθειαν 18.100
ξυλίνων ίμττεποτισμέ ών στυλων δ α
τάς ανάγκας το; δικτύου της. Ό
5 αγιον.σμός αύτός κατεκυρώθη <.·. τ άν άλλοοιτπόν οΐκο^ «Φάγ«ετ»> η
δ'. άξία των στύλων άνέρχεται εΐι,
663.1555 δσλλαρί-ο έλεύ3ε:ον ίκΙ
δαγονίου £!ς ©εσσαλονΓκην.
Μά έγώ τό δήμιο θά παινέβαι
τόν καμπουράκο πέρα στή γ(ι)νιά
πώχει μιά άλ.ιά μέ τρίχες στό ση-
γώνι
καί βόντια άνάρια καΓ τραυλίζεΐ...
καί σαλιαρίζει ώς δίπλα τον περνο
κ' ή πιό ασκημη ίίι|ιη θηλ.νκιάς.
ϊβκιος γυναίκας
αυτόν τόν καμουράκο ποή τοβ ψ>
ρέσαν
τό παρατσούκλι «δήμιος»
γιατί τυχαΐα μέ τό ποδήλαιο
ξβκοίλιασε Ινα όρνίβι.»
ΠΑΤΛΟΣ ΦΛΩΡΟΣ .
(Συνεχίεετα.0
ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ
Των Μετόχων τής έν ΈρμοΐΛτόλϋ
Σύοου έ5οευούσρ.ς Έταιρείας ο-
πό την έπωνυμίαν «ΝΕΩΡΙΟΝ
8. ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΕΙΑ ΣΥΡΟ>»,
Α.Ε. ίίς £<τακτον Γενικήν Σιλ- έλευσ ι ν Τό Διοικητικόν Συμβουλιον τής έν 'Εονιοι/πόλϊι Σύρου έδρευθΛΐης Έταιοείας ί>πο τ^ 4πωνι;μ!αν «Νΐ
ΩΡΙΟΝ & ΜΗΧΑΝΟΥΡΓΕΙΑ 1ϊ.
ΡΟΥ» Α Ε.. συμφώνως τώ Νομφ
2190 «Π^ρ! Άνωνύμω^ 'Ετΐιρει-
ών» καί τφ Καταστατικώ αύτης(
συγκαλεΐ τούς κ κ. Μετόχους αυ¬
τής είς έκτακτον Γίνικήν Συνίλιυ-
σι·, την 30πν Όκτωδοίθυ 1965, η¬
μέραν Πέμπτην καί ώραν ΙΟην π
μεσ., ίν 'Εομουπόλει καί έ» τοίς
γραφείοις τής Έταιρείας, έν όδ^
ΝΐΜρίου 1. ίνα ότπΌφα3ίσο.·σΐν επι
τώ κάτωθι θεμάτων:
ΘΕΜΑΤΑ
ΗΜΕΡΗΣΙΑΣ ΔΙΑΤΑΞΕΩΣ
1) Τροποποιήση τοΰ αρβροιι 1
τοϋ Καταστατικόν και άλλαγή τής
'πιοινμίας τής Έταιρείσς.
Συμφώνως πρός τα σχετιχά δρή?3
το} Καταστατικόν δύ.α.αι νά μετά
σχη τής Σι>ν>3λεύσ:ως πας Μέτοχυς
κάτοχος τουλάχιστον (5) πένη μι
τοχών είτε αύταττροοωπως είτε ϊι,ι
πλτ[33ξουσί=^, άφοθ καταθέση τάς
μετοχάς τού είς τό Ταμείον τής Έ
ταιρείας ή ες τό Ταμείο. ΠοιραχϋΓ-
τα3η'<ώ/ κα! Δανείων ή παρ' ο'ο- δήποτε έν Ελλάδι Άνιχνύμφ Τρ«- πεζιτική Έταιθΐίςι, λσμοάνων &*υ δεικτι.<όν καταθέσεως· δρτερ χΡΠ-"" μεθει ώ- εΐσιτήριο . ΑΙ όπτοδείξεις τής τοιαύτης »α- ταΒέσεως ώς καί τα πληρεξούσιο απόντων Μετόχων, δέον νά καταΐί· ε^οισιν ;ίς τά γραφεΐα τής Έτσιρει άς ιτέντΐ (5) ημέρας ποό τής όρι- σ3είσης πρός Συνέλευσιν τοιαύτης. ΤΟ ΔΙ ΟΙ Κ. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ ΖΙΙΤΕΙΤΑΙ νέος γρ φός μόνον δι' λπογευματινά; ώρας. Πληροφορίαι είς τ* γραφίΐα μ,ας, Νίκης 25, τηλ. -'·2(.3.7Ο8. ΤΟΠΟΓΡΑΦΟΣ ή ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πεπειραμένος είς Εργα όδοποιίας ζητεϊται δι' εργασίαν είς επαρχίαν Τηλ. 024-832 — 631-052 ίΙΗΓΗΣΕΙΣ ΛΐΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔ ΚΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΝ ΖΩΗΣ ΔΑΝΕΙΟΔΟΤΗΣ1Σ ΤΟΥ Α.Χ.ΰ ΔΙ' ΑΝΕΓΕΡΣΙΝ ΝΕΟΝ ΑΓιΟβΗΚΩΝ Κατόπιν αποφάσεως τοο Οπουρ- γοό Ο1κονο·μικών, ΦΕΚ 577 Β'), τι.' ρέχΐται ή εγγύησις τ:0 Ιλληνικο». δημοσίου πρδς την Τράπεζαν ιηι, "Ελλάδος, διά τή» παρ' αυτής δα· εΐοοοτησιν τοι; Α«ντονόμου Σταφι δι*οΰ "Οργανισμόν (Α.Σ.Ο.) μίχρι ττ3σ!)υ 18.900.0ΌΟ δρχ. καλύπτοντοΝ τμήμα τής 1^ 27 έκατομμυρίων ί>(ΐ.
δαττάνης άνίγέρσεως άττοθηκών 8 ■'■»
την άποθήκευσΐν κορινθιακής πταφΐ-
δος.
'ββασΒεΜβΡΛε^^Μί^^^ε^'^·*·1"^^^
Ό Γενικάς Διευθυντάς τής ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΛΤΔ, κ. Δημήτριος
Κοντομηνας έξηγεί είς τό προσωπικόν τής Φαρμακευτικής Βιομηχα-
νίας ΚΟΠΕΡ Α.Ε. τά πλεονεκτήματα τού σχεδίου όμαδική; άσφαλί-
ρεως ξωής, βάσει τοϋ όποίου ή έν λόγω έταιρία προσέφερεν έπιπρο-
σθετους παροχάς άσφαλίσεως είς τό προσωπικόν της. Την δαπάνην
τής άσφαλισεως άνελαβεν έξ ολοκλήρου ή ΚΟΠΕΡ Α.Ε. Είς εΐβ,ικήν
συγκέντρωσιν πού έλαβεν χώραν είς τάς έγκαταστάσεις τής εΐαχει-
ρησειος ωμίλησεν ό Πρόεδρος τοΰ Διοικητικόν ΣυμβουλΙου καί Γενι"
κο? Διευθυντής τής ΚΟΠΕΡ κ. Αδαμ. Λρμός όστις καί παρέδωσε τά
πιστοποιητικα άσφαλίσεως είς τούς ύπαλλήλους. Την άοκράλισιν τορ
ποοσοπικοϋ άνέλαβεν ή ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΛΤΔ τής ΟΡΓΑΝΩ-
.„, , , -ΕΩΣ ΤΑΜΠΟΤΡΑ.
(ϋ,ις την πρώτην σειράν τής εικόνος διακρίνεται καί ό κ. Κομνηνός).