195385
Αριθμός τεύχους
2017
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
12/10/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
τ. Α
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΓ
Κυρισκή 12 ' Οκτώβριον 19»69 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΏΝ
| Έτος «αν _ ·Αρ,θμός φύλ. 2017 | Διευθυνΐής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ι ΓραεΛ: Όδος Νίκης 25 - 'Αθήνα. - Τηλ. 229.
708
ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙΚΒΠΡΙΣΤΙΒΝΙΣΜΟΣ
■Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΓΑΔΗ
την τιυήν πού άπο-
Εΐναι γνωστόν δτι ή θρη-
β&α τοΰ Έλληνικοϋ ΕΘΝΟΥΧ
ε1νσι ή Όρθοδοζία.
^ Όρθοδοζία είναι σονθε-
τού Άρχαίου Έλληνικοϋ
Πντύμαιτος ώς Πολιτισμόν -ό
ραιότητος καί σοφίας καί γνώ¬
σις, ώς πολιτισμοΰ υέτρου
τοθ Χριστθϋ ώς Πνευματ.-
κοθ δάθους. Ό Χριθτός είναι
τόΠλΐΊρωμα τής Δικαιοσυνης
Κα1 τής Αγάπης, είναι ό ν.κτ.-
τής κ»τ6 τοϋ κακοΰ καί το
Κανάτου ποΰ θριαυβύει έν.ός
τής ■Αναστάσεως.
Τό έργον τού Χριστού ποο-
ητοιμώσβη καί άπό την
ην, των μεγάλων σοφων ής
•Ελληνικής αρχαιότητος ,< 5ιά τουτο καί ή Έκκλησ,ΰ ου μερίζεται νέμεται είς αύτούς. Ό Πυθαγόρας, μένας μαθπ- υατικός τής Αρχαιότητος είναι μίαέζέχουσα φυσιογνωμία είς ^ Ιστορίαν τής Σκέψεως. Ό Πυθαγόρας δέν ηκολούθη οεν τους "Ιωνας φιλοσόφους, βΙ όποίοι προσεπάθουν νά έ- ζηγήσουν τα προβλήματα τής ίημιουργΐας καί τής ζωήο άπό ι στοιχεϊα δπως ό Άήρ, τό κθΙ τό πϋρ, άλλά έχάιοια- ζε νέας όδούς ερεύνης τής Αληθείας. Έζεκ νησεν άπό τό ηνεϋμα, είς την "Ερευναν τής Αληθείας. Ενεφανίσθη ώς άρ χηγός Ιδεαλισπκής πορεΐας τής σκέψεως. Επίστευσεν Οτι ή Δπμιου,ργια ή προελθοϋσα ά πό τόν αριθμόν "Εν στηρίζε- ται είς άριθμούς. Οί άριθμοί εί ναι ή βάσις καί τό κρηπίδωμα τού Σύαπαντος. ΟΙ άριθμοί έκ- •ρόζουν τάς άναλογίας των στοιχείον τού έζωτερικοθ κό- ομου ποϋ προσπίπτουν είς την αίσθησιν ώς καβολική άρμονια, ώς συνηχήσεις μουσικών τό- νων, ώς μία τάζις είς την δλην Λημιουργίαν. ΟΙ μετά τόν Πυθαγόραν μ£- γάλοι σοφθ! δπυ>ς ό Πλάτων,
ό 'Αριστοτέλης, οί ΣτωίκοΙ, η¬
κολούθησαν τάς ύποδεΐζεις
τοθ μεγάλου Πυθαγόρου.
Ό Πλάτων καθοδηγούμενος
άπω την θεωρίαν των αριθμών
αυτού όραματίζεται ενα νοη¬
τόν κόσμον, τόν κόσμον των
ιδεών, των οποίων ή κορυφαία
Ι5επ είναι τό ηθικόν άγδαθόν
κα! των οποίων τα επί μέρους
πραγματα είναι τα άντίτυπσ
των Ίδεών. Ό 'Αριστοτέλης έ-
πιοτημονικώτερος τοϋ Διδο-
οκάλου θεωρεί δτι αί Ιδέαι δέν
άποτελούν Ιδιαίτερον νοητόν
κόσμον, άλλ' ευρίσκονται έν-
τόςτής ΰλης ώς ειδή ώς τα μορ
ψολογικά οχήματά της. Τό ά
πόλυτον εΐδος άνευ ΰλης είναι
6 θεός. Ή θεωρΐα τοθ Πυθα¬
γόρου δτι οί άριθμοί είναι τέ*
οχΛματα καί αί θάσεις τής Δη-
μιουργιας έβεβαιώθη καί άπω
ιόπορίοματα τής νεωτέρας Φυ
οικής. Η διάσπασις τοϋ άτ<&- μο» απέδειξεν δτι ωρισμένα Λ λεκτρικά στοιχεϊα, άρνητικα «Ι θετικά, συνθέτουν τό ατο μόν. Όριομένος άριθμός άρνη Τ|κων ήλεκτρονίων περιστρ»- ίομενΐον περί τα Πρωτόνια, ώ- Ρ«μένα θετικά ήλεχτρικα στο>
χεία σχηματίζουν τα σώματα
"Αλλος άριβμός ήλεκτρονίων
ττεριστρεφομένων περί τα θετ*
κά ηλεκτρόνια τα πρωτόνια ά-
ποτελοϋν άλλο Ιδιαίτερο σώ-
μα. Ό άνθραζ, ό σίδηρος, 6
χαλκός, ό άργυρος, ό χρυσός
ετναι συνθέσεις διΌφόρου άρι
θμοϋ ήλεκτρονίων περιοινου-
μένων περί ωρισμένα θετικά ή
λεκτρονια.
Ή μεγαλοφοΐα τού Πυθαγθ-
ρου ώς πρός την διάταξιν των
πραγμάτων είς άριθμούς άπκ
δείχθη καί είς αυτήν -την σύ¬
στασιν τής "Υλης — Ενερ¬
γείας.
Έκείνο 6μως τό οποίον
κυριάρχησε έντός τού ύπήρζε
η Σκέψις τής οργανώσεως των
όπαδών τού είς μίαν Ιδιαιτε¬
ραν κοινωνίαν, είς μίαν όμά-
δα στηριζομένην είς αυστηράς
ηθικάς αρχάς, είς μίαν πειθαρ
χιαν, είς διατάζεις ενός κανο-
νισμοϋ, είς τρόπον ώστε νά ε-μ
φανίζωνται ώς πρότυπα άριστο
κραπκής διανοήσεως καί ζωής.
Ή οργάνωσις των Πυθαγορεί
ών ενεφανίσθη είς μίαν πόλιν
τής Ιταλίας, τόν Κρότωνα, δ-
που εγέννησεν άντιθέσεις
πρός τάς Δημοκρατικάς τάζεις
κ,αι προεκάλεσεν έπαν<αστά- σεις διά νά Οποστοΰν οί Πυβα γορειθι διωγμούς καί πλήρη διάλυσιν είς την οργάνωσιν των. "Εκτοτε οιεσκορπισθησαν εις άλλας πόλεις, άλλά είς την ρο¬ ήν τού χρόνου έζηφανίσθησαν όλοσχερώς ώς κοινωνική Ορ¬ γάνωσις. Ή κοσμοθεωρία τού Πυθαγθ μου δέν δύναται νά στερεώση σήμερον την κοινωνικήν ζω¬ ήν, θθτε ή θεωρία περί των α¬ ριθμών, ώς άληθών κρηπιδω- μάτων τοϋ αύμπαντος, ώς κα- θολικής άρμονίας, έντός αύ τού, οϋτε ή Ίδέα των ψυχών άπό σώματος είς σωμα, δέν δύ ναται νά προσανατολίσουν τόν σημερινόν άνθρωπον είς τάς ώς άνω ' Ι δέας ώς πρός απόλυ¬ τον αληθείαν καί έκ τού προ- σανατολισμοΰ αυτού νά δύνα¬ ται ό άνθρωπος νά άντλήση δΰ ναμΐν πρός καταπολέμησιν τού κ'ακοΰ, πρός κατίσχυσιν τοθ άγαθοΰ είς τόν κόσμον. Δέν άρκοϋν αί φιλοσοφικαΓκαΙ ήθ· καί "Επιταγαί καί αί προτροπα'ι πρός αύτοκάθαρσιν καί αύτοέ- λεγχον διά νά έκριζωθή τό κα¬ κόν, τό οποίον άνταγωνιζεται πρός τό άγαθόν καί κυριαρχεΐ είς την ζωήν είς τρόπον ώστε νά άποτελή σκάνδαλον διά την όρθολογίζουσαν σκέψιν ώς πρός τΐήν θείαν προέλευσιν τής ζωής καί τής Δημιουργή ;. Τό κακόν είναι διάχυτον είς τόν κόσμον, εκδηλούται είς την θιολογικήν γραμμήν τής ζωής ώς ποικιλία άσθενει- καί κορυφοθται βίς τόν θα νατον. Είς δέ την ηθικήν γραμ μην έμφανίζεται τό κακόν ώς μϊσος, ώ ςτρθόνος, ώς πόλευος, συνταράττει την όλην ζωήν "Ολα τα κτίσματα στενάζουν καί συνωδινουν, καί αύτός άκό μη ό άνθρωπος, τό κορύφωμα τής Δημιουργίας, δέν δύνατα1 νά εξέλθη νικητής είς την πά¬ λην τού κατά τού κακοθ Μεγάλοι Έλλην ες τραγικοί (Συνέχεια είς την 6ην οβλ.) ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Β' Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ έχουσαν θέσιν είς τού άνθρ'οπον ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΙίΥίΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟί Τοΰ συνε,ργάτον μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛ|·ΔΗ ίον ΊΙΤΟΚΤΙΙΡΙΑΚΟ 4ΗΜ0ΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΤΔΙ Κατά τα μαΰρα χρόνια τής Τουρ "οχρατίας τό δημοτικό τρ«γούΛι, ·'Ι0>' άνάβρυζε αΰτόματα κια άδε
" άπω την άδούλοιτη ψυχή
υπριακοΰ λαού, όπως άκο·-
καί άπό την ν)»νχή δλου τοϋ
αίΐΰμίνου Ιθνονς, έκράτηοε ζων
Τανί1 χαί άστείρευτη τή δημιουργι
"1 "νευματική τού ζωτικότητα, ί-
*» ««βάλληλα — όπως Ιγινε τιά-
'·"«ί σέ όλον τόν Έλληνισμό --
άνβουσον καί κάρπιζαν άξιόλογες
'^ις μβΧΙ—ς χβΐ —οχασμοθ.
**" Ιοωσαν σημαντικά θρησκεντι-
*7 «Ποοικά κηί φιλολογικά ϊργα.
Ιδ'ιίτ£ρα άξιο3ημείωΤη είναι
^ (| λο*(ϋν
^ «αί σήμερα άκόμα έξσκολου-
Λ νο ύΐτάρχουν καί οί άΐτοϊοι
σέ στΐχους $ιώίκ>ρα
«ιματα γάρω
γιο?τίς/ η 1-ττη
ό
Τί|' ««ημερ,νή ^.,.
ΐο14 στ'Χ0«Ργί|ματα αθτά ^ ««·
* 6«63ΐα, τίς ιτερισσότιρΐς φη-
4^' ^^•«α ποιηματα, δέν Ιν»ν
™2ΡΛ Ιμπνει»η κσί γνήσια ττ«,
μ ττνοή, κα, £|ναι χαρα<βττ!ιθΐ- *Π Α αύθό?μητη ά,,ό μέρους *<- μ6νο καί 1 ομω; κα Τι οί αττλοί τοΒ 'Ί» την Εστω. να ί.κφραατουν σε στιχουι,, γισ νθ τρ^γουβήσονν (ικνιριοΛ^τικά αυτήν τή^ φοΐά. δ^οτι λέγουν τραγςιΛι- στα τα στιχουργημστώ τους) ττ γϋϊυ τους ζωη, κλεινει μέσπ ιυ>·
καποια ττοιητ «.ή ταοη, καττοια ττοι
ητική 9.(536.7^ Όι(ϊν μάλιστη·
τιύς ότκοθυη καν^ΐς νά συναγβνί
ζωντα^ Λναμβταζύ τουι; στ« ττοτ/η-
/υοια καί στίς λαίΐκές γιθρτί€
ποίος να κερδίση τή μεγαλι^»«ρη
και τον Ιτταινο τοί< γυρω λαοθ. καί τυυς ·ν* ώνταιλλΑσσον >ιΐ καταπτΛτικιικη ευχέθιξΐα, ετοίμη
τη^τα, εύφυΐα καί ά,υοιβαία: εΐρυν^
<ά ττ£ΐρσγματα. ϊΐολλές φθρές κα'. 'μέ ϊμιτνεϋση, Λττειρα ΰίστιχα ν"?'· άΐτό ίνα »αι μΛ»ο βέμα. δοσμένι- 'ϊκιίνη τη οτ ιγμή· καταλαδαίν»1 'καί νοιώϊει καλα όητό ^τοιά παναρ ■χαια καί όστεΐρεκτα μέ^α τους ΊΓθ;Γ>τιχά ίίττοθέιμβτο: άντλοθν οί λο
ϊκοί αύτοΙ τραγουδισταί ,τήι» ποιη
τική τους Ιψεοη καί ϊκφραση. Κα'
ώνορττολ,-Τ μέ χαρα καί ηερηψανιο
τούς ττανόρχαιαυς ίικείνους
κούς καί μοαΐικούς
νού, πρίν δητύ τρείς χιΛΐάδες σχ>
>5ον χρόνια, ϊκαναν οί Κύπιριοι 6-
'ναν γιόρταζαν τα «Άφροδίσια»
στήκ Πάφο καΐ τα «'Αβών^α» στήν
Άμαθούιηα. Καΐ «Ί ττερηφάνια το--
καί ή χαρά το^ ;ΐΒγαλώνονν άκόμη
ττερισσότιρο δτβν δή δτι καί στβύς
ιτθγχρονους αύτόθι; διαγωνισμοθς
ύπ<4!>χει ίπτίσης, δττως τότε/ καί
διαγωνΐσμός μουσικής (μέ τόν ση
μερινό Κυττριαχό αύλό. τό «ττιδικ^ν
λιν»), καϊ έίΐτ! ττλέον διαγω^ιο·μός
λαϊκών Κ(~ριακών χορών.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΑ'
Άπό την βάοσιν τού θεοΰ ά-
πορρέει κάθε δο&σις καί μία νέα
πνευματική δημιουργία έκχύνετοιι
έκ τοΰ ένδομύχου κόσμου καί είς
την κοινωνίαν των άνθρώπιον. Τό
6ίι»αα τοΰ θεοΰ. όπως δλα τα δώ¬
ματα, τής ψυχής, δέν ΰπόκειται είς
λογικήν ανάλυσιν. Τα 6ιώματα δέν
είναι αύθαίρετοι ύποκειμενικ((.ί κα-
ταστάσεις, ψευδαίσθησις ή αύταπά
τη, άλλά καχαστάσεις άνταποκρινό
μεναι καί είς άντικειμενικά δεδομέ-
να. Ή έσωτερική φωνή τής συν¬
ειδήσεως είναι εγγύησις τής πραγ
ματικότητος καί γνησιότητος αυ¬
τών. Τα πνευιιατικά βιώηατα άν-
τλοϋν τύ κϋρος αυτών άπό τάς έν-
δομΰχ ·- ένοράσεις άγίιον, ποιη-
τών, μ. ουργών καί φιλοσόφων.
Ή έσωτεοική αύτη πνευματική έμ-
πειρία δέν πηγάζει άπό την σχέ¬
σιν τοΰ πνεύματος πρός τα πράγ-
ματα, άπό την παρατήρησιν καί τό
καί μόνον αυτή περικλείει την βα¬
θυτέραν ηθικήν σημασίαν πεμΐ τη;
πον, ώς όντος πνευματικοϋ. Χο>-
ρίς την αληθή αυτήν πνευματικο
ούσίας καί τής άξίας τοΰ άνθοώ-
τητα, ή επί μέρους γνώσις τοΰ ίδω
τερικοΰ κόσμου, ή πολιτιστική δη-
μιουργία καί ή κυριαρχία επί τη^
Φύσεως άποβαίνουσιν άνωφελή κπ'ι
μάταια διά την ζι»ήν τοΰ κόσμοι».
Ή άρχαία έλληνική σόφια, η
ότΐοία προσεπάθησε νά δώση την
προέχονσαν θέσιν είς τόν άνθρωπον
έντός τοΰ σύμπαντος, θέσιν την ύ-
■τοίαν ούτος φύσει διεκδικεϊ, προ
παρασκεύασε, άπό τής απόψεως αϋ
τής, τό έ'δαφος διά τόν Χριστιανι¬
σμόν, ό οποίος άνήγαγε τόν ανθρι >
πον είς απόλυτον αξίαν. Ό Ιγο*"
σκάλ μάς εΐπε ότι «οΰδεμΐα θι>τι-
(τκεία πλήν τής χριστιανικής, μΛι.
εγνώρισε ότι ό ά/νθριοπος είναι ιί>
πλέον ϊζοχον δημιούργημα, άλ>α
" ι συγχρόνως καί τό πλέον δθλιοι.
πείραιια, άλλά άπό την σχέσιν τοϋ πλάσιια». "Εν καί τό αύτό >ιυθ-
πνεύματος πρός αύτό τούτο τό πνεΰ
ΠερΙ τό Εύρωπαΐκόν Πρωτάθλημα
"ΜΕΪΝΤΑΝ ΒΑΡ. ΑΤ ΠΟΚ...,,
Τού συνεργάτου μας κ. ΚΙΜΟ ΝΟΣ Ν. ΕΓΤΟΝΌΠΟΥΛΟΥ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
μα.Ή πνευματική αυτή πείρα είναι '
6ε6αιοτέρα των λογικών συλλογι - ι
σμών καί συμπερασμάτων καί τρό
πον τινά πειραματική απόδειξις τής
μεταφυσικής αληθείας, ώς διαισβη
τική καί ένοραματική σύλληψις τής
ύψηλής πραγματικότητος τοΰ πνεύ
ματος. Τό μέτρον τής βεδαιότη-
τος τής αληθείας δέν άποκτάται
μόνον μέ την άφήν, την δρασιν ή
καί μέ αυτήν την λογικήν. "Οποος
άναγνιορίζωμεν αύθεντίαν είς την
διδασκαλίαν καί τα πορίσματα τής
έπιστήμης, ϊται ϊχομεν πνευματι¬
κήν πείραν περί μιάς δλλης αύθεν-
τίας, ότι αποτελεί απόλυτον πραγ-
ματικότητα. Ή έσωτερική πνευμα-
τική πεΐρα συναντάται είς εν κοι¬
νόν πεδίον μέ μίαν αντικειμενικήν
καί αύθεντικήν άποκάλ.υψιν τοΰ θε
ου πρός τόν άνθρωπον. "Εχομεν
δηλ. συνεργείαν τοΰ ύποκειμενικοΰ
παράγοντος, όπως είναι ό ανθοω-
πος καί τοΰ άντικειμενικοΰ παρά¬
γοντος, όπως ή θεία αποκάλυψις
είς την Αγίαν Γραφήν. Αυτή ή
ε"ξω ημών αύθεντία είναι καί ή πη-
γή έκ τής οποίας ή ανθρωπίνη συ-
νεΐδησις άντλεί τό περιεχόιιενον
τής πίστεως της καί ή πνευματική
ζωή τό κΰρος αύττϊς.
Τό άληθές νόημα τής πνευματι-
κής ζωής έδρεύει είς την έξ άπυ-
καλύψεως τοΰ θεοΰ πνευματικότη-
τα, διότι μόνον αύτη δίδει την προ
(Τωπον, καθώς έφόρεσε την είκόνη
τοϋ χοϊκοΰ, θά ,φορέση καί την ι·-
κόνα τοΰ έπουρανίου, γράφει ό Άπ
Παΰλος είς την Α' πρός Κορινθί-
ους επιστολήν τού. (15 — 49). Ό
άνθριυπος άνήκει είς δΰο κύομουι..
είναι συγχρόνως φύσις καί πνευ
μα καί ή σύνθεσις αυτή δύο άντ.-
θέτων κόσμων έξηγεΐ καί τάς άντι-
νομίας πού έκδηλοΰνται εΐις τιιν α
τομικήν καί Ιστορικήν τού ζωήν καί
ύπαρξιν. Έπίοης ή άγοίνία καί το
άνχος τού άνθρώπου προέρχονται
άπό τόν διχασμόν τής φύσεως τον,
διότι ό άνθρωπος είναι συγχρόνως
αγγελος καί κτήνος, 2νας συγκε-
ρασμός αντιθέτων φύσεων. Ό δν-
θρο>πος είναι σύνδεσιμος θεοΰ καί
φύσεως καί ώς έκ τούτου θεός καί
φύσις άντανακλωνται είς την δι¬
πλήν υπόστασιν ιου, την Λνε,υμα-
τικήν καί φυσικήν. Είναι βεβαίως
δ άνθρωπος περίπλοκος σύνθεοις
άνοργάνων, όργανικών καί ψυχο-
λογικών στοιχείον, άλλά μόνον διά
τοΓ' πνενματός τοι κιιτε'χει την ι-
νυηάτην 6ηθιμ*6α τής όντ»λ«γΐΜης
καί άξιολογικής κλίμακος. Εννοού¬
μεν δέ μέ τόν όρον «,πνεΰμα» τύ
σύνολον των έκδηλώσειον πού πά
ρουσιάξει ό άνθρωπος, ώς όλοκλη
ρωμένη ύπαρξις, δηλ. την λογικήν
σκέψιν, τό συναίσθημα, την 6οΰ-
λησιν, την βημιονργικήν Ίκανότη-
τα, την ελευθερίαν, την αγάπην.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επ' εύκαιρία τής λήξεως τού
IX
Εύρωπαΐκοΰ Πρωταιθλήματος,
ώς λίαν επίκαιρον έπιβάλλεται νά
διατυπωθή ή ένδόμυχος θλιόερά
αΐσθησις την οποίαν ασφαλώς θά
εδοκίμασεν ό κάθε φιλότιμος "Ελ¬
λην μέσα στό Στάδιον (Καραϊσκά-
κη καί Αθηνών) εξιο άπ' αύτά,
καί σ' δλη την 'Ελλάδα, άκροώμε-
νος άπό τάς έκπομπάς ΕΙΡ τα
στιγιμιότυπα των τελουμένο^ν άγώ-
νοιν, άλλά καί παρακολουθούντος
τόν ήμερήσιο τής Πρωτευούσης τύ
πον πρός πληρεστέραν τού ένημέ-
ριοσιν.
Ό τύπος εξήρε (δικαίως) τό
Λράγματι θαυμάσιον επιτελεσθέν
έργο τής προετοιμασίας των άγώ-
νων τοΰ Εύρωπαΐκοΰ Πρωταθλήμα-
τος. ΙΙληθιορικά δέ, τό «έλληνυκό
ηροτέρημα φιλοξενίας» — πρέπει
δηλαδή σώνει καί καλά νά «κοπα-
νάμε* κάθε στιγμήν ότι είμαστε
φιλόξενοι, γιά νά τό καταλάβουν
οί ξένοι, οί όποίοι (διόλου απίθα¬
νον) ϊσως νά γνωρίζουν κάτι παρα-
πάνίυ άπό ημάς περί Ξενίου Διός»;
Δέν θά ήτο φρονι,μώτερον «αραγε,
ή έξεύρεσις άλλον τρόπου άδιιθυ-
οαμβολογίας, διά νά έκφράζωμεν
Τό άσυγκ) ώς τα άπεκάλεσε προσ-
φυώς "Ελλην έκφωνητής.
Ποϋ πήγανε καί κρυφτήκανε τα
δικά μας «έλληνικά μεγαθήρια»;
Κύριος οίδε! Άποκαρδιωτικές οί
έντυπάκκις" ήκκπα ένθαρρυντικές
γιά τόν (κλαοσικόν) άθλητκτμό τής
Χώρας τοΰ «άθλεΐν», καί δχι τοΰ
«νικάν».
Μάς καθιστά ύπερηφάνους 6έ-
6οαα, ή άπόκτησις όνος έφαμίλλου
των καλ^τέρων εύρωπαϊκών Σταδί
ου, άλλά μάς θλίδει σύγκαιρα ή
'.έψι γιά την άπουσία των Έλ-
λήνων άθλητών.
Καί εννοούμεν δταν λέμε «άπου-
σία> έλλήλων άθλητών» την κλάσ-
σιν εκείνην πού θά μποροΰσε νά
ηιναγωνιοθή νικηφόρως τούς δυ-
νοψακωτέρους εύρωπαϊκούς άθλη-
τάς των ύψήλοτέριον έπιδόσεων
(«ρεκόρ»). Ή άπόκτησις τοΰμεγα
λειώδους Σταδίου, αποτελεί ήθικό
θρίαμδο, γιά τούς σημερινούς κυ-
βερνήτες τοΰ τόπον ταιλαιπωρημέ-
νου άπό τό παρελθόν έλληνικοΰ λα-
οΰ, καί ύπογραμμίζει την σφύζου-
σαν άεί καί πάντοτε άπό την ένό-
ραστν άνδραγαθιών Άθλητικήν 'Ελ
ληντκήν Ιδέαν, άλλά τουτο δμως
τεραστίως άπέχει καί μάς χωρίζει
άπό τής δικαιώσεως τοΰ όνόματος
τής άθλητικής προγονικής εϋκλεί-
ας.
Μάς χωρίζει άπελπιστικά.
Καί έρωτάται: εάν είναι ελληνι¬
κόν ίδίωμα ή παραμονή — δίκην
έσφηνωμένων — έντός τοΰ «ά-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
8
Συκεχίζουμε την δημοσίίΐιση τού
ύττομνήαατος το0 "Ελληνος
έπ>
δχι εμείς) περί Ελληνικής φιλο- { θλεϊν», άποστρέφοντες τό πρόσω-
ξενίας; καί ίσοις επί πλέον κατέγι-
νεν αύτό νά άποθαυμάζη την στάθ-
πον άπό τοΰ <νικάν>.
(Συνέχίΐα είς την 6ην οτλίβα)
Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
ΜΙΚΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ
ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Κύριε Διευθυντά.
Είς τό ϋπ' αριθ. 2.010
φύλλον
τού «Προσφυγικόν Κόομου» τής
24ης Αύγούστου 1969 ίδιάβασα ε1- '
πιστολήν τοΰ έκλεκτοϊ1 συνεργάτου
σας κ. ΙΙαύλου Φλώρου υπό τόν
τίτλον «Αύτοβιογραφικά Σ τιγμιό-
τυπα». Τό περιεχόμενον ι ής επι·
στολής τού κ. Φλώρου πού άναφέ-
ρεται είς την αγάπην τού πρός
τόν άείμνηστ,ον Σμυρναΐον Παι-
δαγωγόν Δημήτοιον Γληνόν μοΰ
θύμισε κάποιους καιρούς πνευματι-
κών άγώνων άνθρώπων έκλεκτων
τής έπι-στήμης καί των Γραμμά-
των μεταξύ των οποίων οί κοου-
φαϊοι Πνευματικοί άναγεννηταί Ά
λέξανδρος Δελμοΰζος καί Μανώλης
Τριανταφυλλίβης μετά των οποί¬
ων μέχρι τινος σιινηργάζετο καί δ
Δημήτριος Γληνός, έξαίρετος τή
άληθεία παιδαγωγός καί πνευματι¬
κάς άνθριοπος ό οποίος ομως, είς
τα τελευταία χρόνια τής ένεργοϋ
παρουσίας τού, ηκολούθησεν άλλους
δρόμους δημοσίας δράσεώς. Μοϋ
εΌρερε λοιπόν είς την μνήμην μέ
τό γοάμμα τού ό κ. Φλώρος ωραί¬
ας πνευματικάς ανησυχίας νεανι-
κών μου χρόνων δταν οί φωτισμέ-
νοι Παιδαγωγοί καί Γλωσσολόγοι
Άλέξανδρος Δελμοΰζος καί Μανώ
λης Τριανταφυλλίδης είχον Ιδρύ
σει τόν «'Εκπαιδευτικόν "Ομιλον>
ό οποίος έστεγάζετο είς την οδόν
Λέκκα καί ό οποίος υπήρξεν τό
πνευματικόν έντευκτήριΐΛτ παλαιών
καί νέων διανοουμένων. Φλέγοντα
θέματα ήσαν τότε διά τόν πνευ¬
ματικόν μας κόσμον ιά γλωσσικόν
- ιιί ή έκπαιδευτική μεταρρύθμισις.
Ώραΐοι καιροί, ώραίυι άγώνες, ώ-
ραΐοι άνθρωποι τύτκ.
Ατυχώς δέν ώλοκλ>ιρώθηκε τϋ
τόσο φωτισμένο αύτό Ιργο των έκ-
λεκτόίν αίηών πνευματικών άνθρώ¬
πων. Κάποιος δαίμίον έζήλεψε διά
την σύμπνοιαν καί ή διχύνοια διβ-
λυσε τό οίκοδάμημα. Οί άείμνηστβι
Άλέξανβρος Δελμοΰζος καί Μανώ
λ.ης Τριανταφυλλίβης, έργαζόμενοι
ώστόσο πάνια μέσα στά έ·θνικ<ί πλαίσια, έσυνέχισαν καί ώς Ιΐανε.- πιστημιακοί Διδάσκαλοι είς την συμπρωτεύουσαν τό μέγα Ιργον των διά την ελληνικήν παιδείαν. Ό Δημήτριος Γληνός δμως, τοΰ 6· ποίον δέν άμφιοΰιιτεΐται ιό πνευ- ματικύν καί έπιστημονικόν άναστη- ια, εχάραξε τόν Ιδικόν τού δρό¬ μον άναδειχυείς καί δουλευτής τυ 1936, βουλευτής τής παρατάξεως είς την οποίαν, παρασυρθείς προ- φανώς, έπίστευσε. 'Επλανήθη ως δνθρωπος καί απήλθεν έκ τού κο- σμου τούτου τό 1943. Μετά τιμής ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝ. ' ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ Τα «αλλικαντζαράκια καί οί καλλικαντζαροΰδες, άνεδαίνουν τα Χριττούγεννα πάνω στή γή, γιά ε.ακοπές καί κατατν»ρα»·οΟν τούς άνθρώπους ώς τα Φώτα, ·π·οΟ τούς καταβρέχουν μέ την άγιαστούρα τους οί τταιτάδες καί τούς άναν. νάζουν νά γυρίσουν στα εγκατα τής γής. 'Εϊκεΐ ττιάνουν πά>ι τα
ττριό/ια τους καί ξαν<χρχ!ζονν τη ττροτιτάθ·ΐΐά τους νά κόψουν τί ς κολώνες ττού την στηοίζσσν. για νά την καταβαραβρώσουν. Δέν τα καταφέρνοον δμωςι γιατί κατά τίς δώδεκα μέρες τής άπουσίας τους, άττό τα τάρταρα τα καλά πνεύ. ματα έΐΓΐσκευαζουν τίς ζπμιέ^ ·"" τοΰς χαλάνε τα σκίδια. Αϋτά ττυτούει. αΐώνίς τώοα δ Λο;ός μας. Μά ύπάονουν καλλικβ" τζαροι ή είναι γεννήματα τής φπ« τασίας μας; Κα! αν άττάργουν. τ· είναι τέλος πάντων καί τί ςημιες μάς κάνουν στήν πραγμστικότητα: ΟΊ καλλικάντίαροι ύιτάοχουν Γι' αύτο δ^ν ύπάρχει καμμιά όΐ'- φιβολία. 'Υπάρχθυν καί διαιοοΰντα. "' δύο συνο^οταξίες. Ή μιά> ή ττ»^
τταληά Ιχει γενάρχη της τό Τε -
ληνό. Χ' αυτήν: άνήκουν οί γν"
σιοί μας Χίττττυς, πού κατέκλυσα»
δλο τόν κόσμο καί ττού τα £ργ<Λ τους. μάς είναι γνωστά. Δέν π.ι- ραλείπου/ καμμιά οκανδαλιά, καμ¬ μιά βρωμιά καί καμμιά διαδολιά άττ' έκεΤνίς των καλλικαντζάρ»ν. πού 'θύς μοιάίουν καί στή φ<4- τσα. Πέρα άττ' αυτή καί στήν άπλη- σιά. Αύτο! είναι παληοί τρόφιμοι τής κολά^εως ~ιύ τούς στέλν»· τώρα, τόν τελευταΤο καιρό ό Σα. τανάς στή γή, γιά νά καταστρί- ψουν τό ττολιτισμό μας καί νά μας αδηγήτηυν στή παρακμή. Κα! τΐρί- τγϊι νά τταοαδεχτούμί, πώς έκπλη ρώνου^ μέ την ανσχή μας, μιά χ«- ρά την άττοστολή τους Ή άλλη συνομοταξία των κολ. λικαντζάρων ττού. είναι κα! τό θε- μα μας. £χει Άρχηγό της τον κουτίό τόν Μανδρακοθκο, Ενα καπο. όν άποτυχημενο σι;γκραφέα καί Οη- μοαιογρά,φο, πού τό πραγματικαί τού δνομα δέν 'μοθ είναι γνωστο. γιατ! τα «/Λαινδροικοθκος» εί»α· ψζυ5ώ;υμο. "Ας είναι. Αύτός λο» ιτόν ό ΚωλσδΕλώντ)ς( σάν ττέθα'^ δέ δυ:τκολευτ!)κε καΰόλου νά μιΐΛ) (>©τ.ό Παοαδιισο·. Διαβλβυ· κάλτσ».
δπως 3λοι οί δηωοσιογραφο^ ξιγϊ
λατε τ6ι< "Αγιο Πέτρο, κάνοντα^ χοί>3η τής δημοσιογραφικής ιου
Ϊ5ιότητος· κα! βοέθηκε, (αύτός· ϊ.
νας έτταγγελματίας ψεύοτης) 4να
μεσα στίς ψυχ^ς των δικαίω».
"Οταν ό κλίΐδοκράτορας ιου ι υ
Ο3ί5ε!σοι/, ιτίι^ε χαμττάρι τιώς μ
Μανδρακοθκος δέν ττήγε στήν Ί ■
δέμ γιά έτταγγελματικούς λόνυο·,,
μά γιά νά την άρά'ξη εκεΤ μέο«
ί^ταν άργά πιά. γιατί αύτός ώ ρηι
γαπόντης εΤχε 6γάλ«ι στό μεταυ
εφημερίδα κι' άιρχισε νά τό* ι
λέγχη/ γι& τίς γνωοτές μας ίιι
γειες άμαρτίίς το". Ό *Αγι· ι.
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
σώπου στή Σιιμμαχι«ή Άνακριτικη
Έπιτροπή γιά τα γεγονότα τΛ«
Σμύρνης καί της ί«δοχώρας,
το3 ιτορίσματός της, τότε
ματάρχου "Αλεξάνδρου /Λσζαρακπ:
5ον) Ή ΈιτιτρθτΓή τταρατηρο
(,Αρ. Μ), δτι την 25ην ΜαΤβυ
καί τάς επομένας ημέρας, τα 'Ρ-Α
ληνικά στρατεύματα συνέλαβον Λ
νευ λόγου, περί τα 2.500 πρδοι*
πά. Είς χώραν( είς την όττοίαν Λ
στρατός τής κατοχής ττρασδάλλ·-
ται. είς την όττοιαν πάντες είνο·
ώπλισμένοι. δ^ν δύναμαι νά («·
νοήσω, πώς ή τάξις $ά ήτο δυνατ'1,"
νά αποκατασταθή, χωρίς αι στρα¬
τιωτικαί Αρχαί να προβώσιν γκ
συλλήψεις των ένόχων καί των ι.
πόπτων. Ή ενεργεια διά την σύλλη
ψιν είς κανονικήν ίποχήν δέ Θά *"
χρειάζετο ύττό τάς περιστάσεις ϊν
βα πραγμσττι άψίστατο έμιτόλβμος
κατάστασις. Πάραντο: μιτά την
αποκατάστασιν τής τάξεως. "Ριΐι-
τροπή είς την οποίαν μετεΤχεν Λ
Μουφτής, επεσκέφθη τούς σιιλλη-
φθέντας κα! ήλευθέρο>σεν τούς πε-
ρισσοτέρους. "Εάν κροϋσματό τι»α
άρπαγής ή κοχής συμττεριφορδς ε.
σημειώθησ^ν πρός τούς ονλληφθέν
τας τούτους καί γενικώς είς τί!»
πόλιν κατά την πρώτην ημέραν, η
στρατιωΛΐκή Άρχή ήτο ή πρώτη
διά νά τα εμποδίση. Τό ίπραξε
τουτο μετά τόσης αύσττίρότιιτοςι δ
στε ή τάξις σχεδόν την έπιοΰσαΐ'
£ίχ)ε τελείως όπτοκαταισταυή,. Ή
Έττιτροπή θά μοί επιτρέψη ίν
τούτοις νά φρονώ, ότι αρκΐτά έ*
των έγκλημάτων καί ιδίως τί>ν βιαι
οτήτων δέν έλαβον χώραν είμή ε(«
τή φαντασίαν ίκείνωνι οΐτινες τα
χοττΠΐ/γειλαιν. ΚατόΙ τή]ν ίν Σιμΰρ
νη διαμονήν μου πλείστα παράπο-
να επί τού προκειιμίνου
ρίσβησαν μετά λεπτομερή
ώς προερχόμεα υπό γυναικών άμφι
βόλου ήθικής. Άδυνοίτώ νά άντιλι^
φθώ έξ αλλου. πώς αί πράξει ς αδ-
ΐ' διά τάς οποίας παραττονουν-
ται ευκόλως οί Τοΰρκοι, δέν κατηγ
γέλθησαν άμέσως πρός τάς "Ειλλτι
νίκας Αρχάς, αΐτινες μετά —ι.
ρτόειγνοΐτικής οώστη.ρότητος 4ι·
μώρηοοιν. είς τάς οττανίας πιρ<- πτώοε.ς ίνθα ή ένοχή Λπ Βδείχθπ. Κα! λΐΗΐΐ£μαΐ|. διότι άδυνοττώ να δώσω π!σ>ιν είς καταγγελΐας μαρ·
(Συνέχεια είς την 6ην σχλ(βα)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΑΚΗ
[ΠΙΒΟΛΛΕΤΑΙ ΕΚΤΑΣΙΣ
Μάς καταγγέλλεται δτι παρά τώ
Πανεπιστημιακώ Τμήματι τού Ά-
μερικανικοΰ Κολλεγίου ΆμαρουσΙ-
ου "Ελλην οίκείος καθηγηΐτής δια-
στρεδλώνει, κατά τάς παραδόσεις
τού, την Ελληνικήν Ιστορίαν καί
έκφράζεται δυσμενώς, άν δχι καί
χλευαστικώς, διά τό προσφυγικόν
στοιχείον. Νομίζομεν, δτι έπιδάλ-
λεται (Τχετίκή έξέτασις τιπό τής αρ¬
μοδίας 'Τπηρεσίας τού 'Τπουργεί-
ου Πίαδείας καί Θρησκευμάτων.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ
θρύλοι καί πραγματικότητες
ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
('Επ' εΰκαιρία
τοΰ άνδριάντος τού)
Σκαλί σκαλί άνέβασε
τή Ράτσα μας ώς πάνω
καί ξάφνω κατρακΰλισε
Άστόχησε στό πλάνο...
Τό "Εθνος τώρα πέτυχε
τό δρόμο τού καί πάλι
καί τόν ξαναθυμήθηκε
ΤΗταν τρανό Κεφάλι...
Α. ΜΟΣΟΤΡΟΣ
Ή Έλληνική Περιηγητική Λέ
σχη —τμήμα Κηφισιάς— όργά-
νωσε στά έντευκτήριά της καί
γιά τό χρονικό διάστημα 6πό
22 Σεπτεμβρίου μέχρι 10 Ό-
κτωθριου, εκθέση εργιυν ζω-
γραφικής τοΰ παλαιμαχουομυρ
ναίου καλλιτέχνη καβηγητοΰ
Νικολάου Νάικη. _ Έκτίθεντα
περί τούς εκατόν πινακες,
προιόντα τής τελευταίας κατά
τό πλείστον περιόδου της καλ-
λιτεχνικής δραιστηριότητας τού
ζωγραφου. ΧωρΙζονται δέ σ' έ¬
ναν περιορισμενον άριθμό
ουνθέσεων, σέ άρκετά τοπί'α
και σε άκομη περισσοτερα πορ-
τραίτα νέων άγοριών κυρίως,
άλλά καί μερικών κορΐτσιών:
λάδια κατά τή μεγίστη άναλο-
γΐα καί περί τα δέκα άκουα-
μελλες.
ΟΙ σονθέσεις τού καί στά λά
δια καί στίς άκουαρέλλες, μέ
θέματα κυριότατα τής λα'ικής
ζωής, είναι δουλεμένες μέ τή
γνωστή καί άπό τίς παλιότερες
έκθέσεις τού ζωγράφου, τεχνο
τροπΐα πού χαρακτηρίζει, μά-
λιστα μποροΰμε νά ποϋμε, οτό
εΐδος αύτό των έκδηλώοεών
τού, την καλλιτεχνική υπόοτα-
σι τοϋ Νάκη. Αποτελεί πρα-
γματΐκά μιά καθ'αρά προσωπική
τού έκφραστικότητα καί μ' έ¬
ναν Ιδιαιτέρα δικό τού τόνο.
Ξεκινάει άπό έναν κυρίως πρι-
μιτΐθισμό καί μέ έπιδράοεις
στήν περΐπτωσή τού, ϊσως άμε-
σώτερες, καί άπό την έλληνική
λαϊκή τέχνη. Κατορθώνει ομως
νά δώση καί μάλιστα μέ τό πο-
λύ επιτυχημένο τού σχέδιο, μέ
ύποβλητΐκή άπλότητα, μέ άρ-
κετό λυρισμό καί μέ άγάπη,
πολλή άγάπη πάνω άπό 5λα,
ιήν άτμόοφαιρα τοϋ λαϊκοϋ πε-
ριβάλλοντος, πού άπεικονίζει.
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
δφη μοτ μιά άπό τίς κ6ριες πή
ν/ές έμπνεύσεων τοϋ καλλιτε¬
χνικον τού έπιδιώζεων καί την
άπόδωσε πραγματικά μέ τό ά-
ναγάλλιασμα έκείνο τής δρο-
θιάς, άπό τα πεΰκα καί τίς άλ-
λες πρασινάΰες στίς πλαγιές
κ·αΙ στά ριζά τής Πεντέλης.
Μιά άλλη, έπισης κΰρια πηγή
έμπνεύσεων, καί δπου δουλεο-
τηκε μέ ζεχωριοτή ζέση καί
έπιμονή τό ταλέντο τού ζω-
γράφου καί μέ πλούσια καί ση-
μαντικότατα κιόλας έπιτεύγμα
τα, είναι τα παιδία, άγόρια καί
«.ορΐτσια. Καί δπως είπαμε κοΙ
ϋτήν πρόσφατη αυτή εκθέση
Γθυ, μεγάλες έπιφάνειες των
Γθίχων καλύπτουν πορτραίτα—
χχφάλια — άγοριών καί άρκε-
τές όλόσωμες παραστάσεις κο-
ριτσιών: μορφές έράσμιες γε¬
ν ικά, άποτελοϋν τό άμεσώτερα
συγχινησιακό μέρος τής δλης
καλλιτεχνικήςέκληδώσεως. Νο
μίζω πώςτό έχωγράψηκαΐπαλαι
Οτερα μέ την εύκαιρία καί τότε
μιάς εκθέσεως τού, δτι ό Νά-
κης κατώρθωσε νά μας δοση
από τα ωραιοτέρα, στή σύγχρο
νη έλληνική ζωγραφικη, καί
εκφραστικότερα, μέ χαρή καί
αΐσθητική ουσία, πορτραίτα
παιδιών.
Έκείνο δμως, πού συγκινεϊ
«σως πάνω άπό δλα τθϋτα τα
επί μέρους τής εκθέσεως τής
Κηφισσιάς τού Νίκου Νάκη, εί¬
ναι ό ανθρωπος μέ τή βαβύτα
τη πΐστη τού στήν τέχνη, μέ
ι ην όλοκληρωτΐκή ά<ροσΙωσή τού στή ζωγραφικη. Τού γεμί- ζει κι>ριολεκτικά την Φυχή τού
καί γιά νά την ύπηρετήοη ζε-
κινά κάθε πρωΐ μέ τίς μπογιές
καί τα άλλα σύνεργα τής τέ-
χνης τού, άναζητώντας τα φυσι
κά κίνητρα γιά νά έζωτερικεύ
Πρόκειται γ>ά έναν άγνόν άν-1 οη μέσον^αύτών, ή μέ τα
ΠΛΥΛΟΥ ΦΛΟΪΌΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΚΩΣ ΤΑ ΖΟΤΜΠΟΤΛΙΔΗ, «Ή
Γλώσσα μας—Πώς γράφεταυ—
Τα λάβη—Πώς πρέπει νά γράφε-
ται», έ'κδ. Μιχ. Σαλιδέρον, Ά-
θήνα. (δίχιΐ)ς χρονολογία έκδό-
σεοις).
Ό βωρός των 6ι6λίων πού λαβαί
νιο, λογιών λογιΛν 6ι6λίων, όλοένα
μεγαλώνει. Βεβαία δέν εχιο ύποχρέ
οκτη νά τα κρίνιο. Εύχαριστώ μέν
σύντομα τοΰς στ'γγραφείς πού μέ
τιμοΰν μέ την αποστόλη τους, άλλά
καί έπιθυμώ νά παρουσιάση» τα ?ρ-
γα τονς δσο γίνεται γοηγορότερο.
"Ελα δμος πού οί εϊδι,κες στήλες
μου στή "Νέα 'Εστία» μέ καλοΰν
σέ σΐΓχνότατη παρουσία καί ποΰ ό
φίλος έκδότης ΓιΛργος Βλέσσας,
μέ τό δίκαια τού, μοΰ ύπενθυμίζει
πώς ό «Βλάσης Άσινάρης», τό και-
νονργιο μνθιστόρημα τής Μικρασια
τικής σειράς (τό δεύτερο νστερα
άπό τό «Τόν Καιρό τοΰ Παλαιολό¬
γον) πρέπει επί τέλους νά κυκλοφο
ρήση τόν Νοέμβρη! Άναγκαστικά
λοιπόν κρατώ όρισμένη σειρά χρο-
νολογική, δσο γίνεται νά κρατηθή
τέτοια σειρά τή στινμή πού λόγοι
έπικαιρότητος ή σπουδαιότητος κοα
ή δλκυστικότητα τοϋ θέματος έπει-
6άλλοι»ν κάποτε κάποιαν έπιλογή
ποίι την διασπά. Καί αύτό ακριβώς
σνμβαίνει μέ τό σήμερα κρινόμενο
6ι6λίο.
Τόν Κώστα Ζουμπουλίδη, συμπα-
τριώτη Μικρασιάτη, καταγόμενον
άπό τή Μαγνησία τής Ίωνίας, τόν
έγνώρισα μόλις κατά τό πρόσφατο
σύντομο ταξίδι μόν στήν Κωνσταν-
τινούπολη. Δνστι»χώς ή πολύχρονη
άπουσία μου στό έξιοτερικό μέ έ-
κράτησε μακρυά άπό παρόμοιες γνω
ριμΐες, κάποτε κατά τρόπον άνεπα-
νόρθιοτο, διότι κάμποσοι πνευματι¬
κοί φίλοι, μέ τούς όποίους έπιθυμοΰ
σα ξιοηρά τή συνεχίση προηγοΰμε-
νηςέπικοινονίας, δέν ύπάρχουν πιά.
Καί είναι τουτο άπό τίς τραγικές
άπίόλειες στή ξ(οή, άπό έκείνες ποϋ
περισσότερο Γσο)ς άπό χαμοϋς, ύ-
πογραμμίίΐοιιν την άνεπάρκεκι τής
ζοής μ«ς.
— τό γεγονός λοιπόν τής μακρο-
χρόνιας άποδημίας μου στή Δντική '
Εΰρώπη όφείλεται τό δτι μήτε τή
μία μήτε την άλλη εκδοση (Γιάκ<ο- 6ος Σ. Διζικρίκης, «Ή Γλώσσα μας») σχετικά μέ τό γλωσσικό ζήτη μα, επήρα εϊδηση. Τόσο ζωηρότερη είναι σήμερα ή ίκανοποίησή μου πού, εστο) καί μέ αϊσθητή καθυστέ- ρηση, διαπκττώνω την υπάρξη καί τή βαρύτητά τους. Διότι εΐμαι άπό έτείνους πού θεο)ροΰν την καλλιέρ- γεια τής νεοελληνακής (δημοτικής) γλώσσας άπαραίτητη προϋπόθεση όχι μόνο γιά την δημιουργΐα γνησί οί1 νεοελληνικοΰ πολιτισμοΰ άλλά καί γιά την ύπόστασή μας ώς ε- θνους. Άρχίζω μέ τό 6ι6λίο τοΰ Κ. Ζουμπονλίδη. Τα περισότερα άπό τα έπιχετρή- ματα πον άραδιάζει ό σνγγραφέας υπέρ των τύπον: διότι, διά, είς, ή¬ σαν κ.δ. Τα θεο>ρ(7) κατ' αρχήν σιο-
στά. Ό Ζονμπουλίδης, σέ ερωτήση
μόν πώς έδέχθηκαν τό 6ι6λίο τού,
μοΰ άπάντησε: "Αλλοι μέ έχτύπη-
σαν, δλλοι συμφώνησαν, δυστυχως
δπο>ς τό ξαναείπα, ό Ρωμιός είναι
άτομικιστής καί φανατικός στίς
θρωπισμόν πού τόν έμπνέει
θαβύτερα. Ξεχωρίζουν στήν
πλευρά αυτή τής εκθέσεως, τό
«Χασαπικο Άϊβαζοπούλουλ), ό
(ιΚαραγκιόζης», τα «Κάλλαντα^
οί (ίΦωτιές τού "Αη—Γιάννη»
Τα τοπΐα τού άποδίδουν
τα πλείστα χαρακτηριστικές
λεπτομέρειες τής ύπαΐθρου,
στήν Κηφισσιά, στήν περιοχή
δπου διαμένει μόνιμα ό καλλι-
τέχνης καί έκφράζουν τίς φυ-
σιολατρικές τάσεις, ποΰ γενι-
κότερα τόν έπηρεάζουν. Είναι
καί η φύση, καθώς έχομεν ύπ'
γνώμες τού. Όμίλησα μέ φίλους λο
γοτεχνες σχετικά μέ τό: ήσαν
π.χ. Μοΰ άντέτειναν την ανάγκην
τής άπλοποίησης: «Γιατί δύο τύ-
ποι: ήταν καί ήσαν; Τό ήταν άρ-
κεϊ». "Αλλος πάλι, ό Πέτρος Χα¬
ρής, δέν έγκρίνει τό διότι. Εί¬
ναι, λέγει, καθαρεύουσα. Άλλά τα
δύο «γιατί» είναι άποτέλεσμα, κα¬
θώς τονίζει καί ό Ζουμπουλίδης, τής
μακραίοννης άγραμματοσύνης. Κ' έ
γώ, άν καί 6έ6αια δημοτικιστής,
φρονώ δτι ή (νεοελληνική πλέον)
γνώσσα, γιά νά καθιερα>θ·ή γενικά,
χρειάζεται καλλιέργεια, άκριβολο-
γΐα, ξεκαθάρισμα άπό άσάφειες, τύ
πους πού βλάφτουν την καλλιέργεια
καί ξενίξουν τοΰς «καθαρολόγους».
Τό είδυλλιακό, θά ελεγα, στάδιο τής
δημοτικής είναι πιά, σήμερα ξεπερα
σμένο.
Πολν σοοστά δσα γράΐΓει γιά την
κακή χρήσιτον «σάν» άντί τοΰ «ώς».
Γι' αύτό παλαίβω άδιάκοπα στά
παι-
διά τής περιοχής τού, τίς πιε-
στικές, έσωτερικές, καλλιτε-
χνΐκές παρορμήοεις τού. Τόν
γ-νωρίσαμε καί τόν αΐσθανόματ
Οτε, σάν έναν ανθρωπο μέ
εύαισθησΐα, μέ προσκολληθή
όμολογουμένως σέ κάποιο Ιδα
νικό, μέ θετικά διαμορφωμένες
ήθικές καί πνευματικές άρ-
χές. Ένας λόγος κι' αύτός, νά
τόν συμπαθοΰμε Ιδιαιτέρα· καί
νά τόν έκτιμοΰμε κατά την ά-
ζΐα τού.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗΣ
γνακτσικά μόν σημεκόματα πρός
τή «Νέα Πολιτεία» λ.χ. («Τα Γλωσ
σικά μας») καί άλλον. Άκοΰς λέ¬
γει: θεωρεΐται σάν ή καλύτε-
ρη ή: θεωρεΐται σάν μία άπό
τίς καλύτερες!! 'Ενώ είναι τόσο δω
ρικά λντή ή γλώσσα μας: θεωρεΐ¬
ται ή καλύτερη ή θεωρεΐται άπό τίς
καλύτερες. Τα όίλλα είναι νοθευμέ-
νη άπό καθαρευουσιάνικους άναμη-
Οΐ'κασμοΰς δημοτική.
Πολΰ σωστά καί δσα λέγει για τό
νό άντί τοΰ θ τα παθητικά ρήματα
(ν' άντιληφτώ άντΐ τοϋ σωστοΰ ν'
άντιληφθώ, νά συνεριστώ άντ! νά
συνερισθώ κ.ο.κ.). 'ΕπΙσης γ»Λ τό
μά (άλλά) καί τό πώς (8τι). 'Εγώ
επαψα νά τα μεταχειρίζομαι. Γρά-
φιο: διότι ή έπειδή, άλλά, δτι. Πο-
λύ δίκαιο ε'χει ό Ζουμπουλίδης.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ)
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΓ
Κυρισκή 12 ' Οκτώβριον 19»69 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΚΦΕΡΟΝΤΏΝ
| Έτος «αν _ ·Αρ,θμός φύλ. 2017 | Διευθυνΐής - Ιδιοκτήτας: ΣΩΚΡΑΤΗΝ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Ι ΓραεΛ: Όδος Νίκης 25 - 'Αθήνα. - Τηλ. 229.
708
ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙΚΒΠΡΙΣΤΙΒΝΙΣΜΟΣ
■Υπό τού συνεργάτου μας κ. Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΓΑΔΗ
την τιυήν πού άπο-
Εΐναι γνωστόν δτι ή θρη-
β&α τοΰ Έλληνικοϋ ΕΘΝΟΥΧ
ε1νσι ή Όρθοδοζία.
^ Όρθοδοζία είναι σονθε-
τού Άρχαίου Έλληνικοϋ
Πντύμαιτος ώς Πολιτισμόν -ό
ραιότητος καί σοφίας καί γνώ¬
σις, ώς πολιτισμοΰ υέτρου
τοθ Χριστθϋ ώς Πνευματ.-
κοθ δάθους. Ό Χριθτός είναι
τόΠλΐΊρωμα τής Δικαιοσυνης
Κα1 τής Αγάπης, είναι ό ν.κτ.-
τής κ»τ6 τοϋ κακοΰ καί το
Κανάτου ποΰ θριαυβύει έν.ός
τής ■Αναστάσεως.
Τό έργον τού Χριστού ποο-
ητοιμώσβη καί άπό την
ην, των μεγάλων σοφων ής
•Ελληνικής αρχαιότητος ,< 5ιά τουτο καί ή Έκκλησ,ΰ ου μερίζεται νέμεται είς αύτούς. Ό Πυθαγόρας, μένας μαθπ- υατικός τής Αρχαιότητος είναι μίαέζέχουσα φυσιογνωμία είς ^ Ιστορίαν τής Σκέψεως. Ό Πυθαγόρας δέν ηκολούθη οεν τους "Ιωνας φιλοσόφους, βΙ όποίοι προσεπάθουν νά έ- ζηγήσουν τα προβλήματα τής ίημιουργΐας καί τής ζωήο άπό ι στοιχεϊα δπως ό Άήρ, τό κθΙ τό πϋρ, άλλά έχάιοια- ζε νέας όδούς ερεύνης τής Αληθείας. Έζεκ νησεν άπό τό ηνεϋμα, είς την "Ερευναν τής Αληθείας. Ενεφανίσθη ώς άρ χηγός Ιδεαλισπκής πορεΐας τής σκέψεως. Επίστευσεν Οτι ή Δπμιου,ργια ή προελθοϋσα ά πό τόν αριθμόν "Εν στηρίζε- ται είς άριθμούς. Οί άριθμοί εί ναι ή βάσις καί τό κρηπίδωμα τού Σύαπαντος. ΟΙ άριθμοί έκ- •ρόζουν τάς άναλογίας των στοιχείον τού έζωτερικοθ κό- ομου ποϋ προσπίπτουν είς την αίσθησιν ώς καβολική άρμονια, ώς συνηχήσεις μουσικών τό- νων, ώς μία τάζις είς την δλην Λημιουργίαν. ΟΙ μετά τόν Πυθαγόραν μ£- γάλοι σοφθ! δπυ>ς ό Πλάτων,
ό 'Αριστοτέλης, οί ΣτωίκοΙ, η¬
κολούθησαν τάς ύποδεΐζεις
τοθ μεγάλου Πυθαγόρου.
Ό Πλάτων καθοδηγούμενος
άπω την θεωρίαν των αριθμών
αυτού όραματίζεται ενα νοη¬
τόν κόσμον, τόν κόσμον των
ιδεών, των οποίων ή κορυφαία
Ι5επ είναι τό ηθικόν άγδαθόν
κα! των οποίων τα επί μέρους
πραγματα είναι τα άντίτυπσ
των Ίδεών. Ό 'Αριστοτέλης έ-
πιοτημονικώτερος τοϋ Διδο-
οκάλου θεωρεί δτι αί Ιδέαι δέν
άποτελούν Ιδιαίτερον νοητόν
κόσμον, άλλ' ευρίσκονται έν-
τόςτής ΰλης ώς ειδή ώς τα μορ
ψολογικά οχήματά της. Τό ά
πόλυτον εΐδος άνευ ΰλης είναι
6 θεός. Ή θεωρΐα τοθ Πυθα¬
γόρου δτι οί άριθμοί είναι τέ*
οχΛματα καί αί θάσεις τής Δη-
μιουργιας έβεβαιώθη καί άπω
ιόπορίοματα τής νεωτέρας Φυ
οικής. Η διάσπασις τοϋ άτ<&- μο» απέδειξεν δτι ωρισμένα Λ λεκτρικά στοιχεϊα, άρνητικα «Ι θετικά, συνθέτουν τό ατο μόν. Όριομένος άριθμός άρνη Τ|κων ήλεκτρονίων περιστρ»- ίομενΐον περί τα Πρωτόνια, ώ- Ρ«μένα θετικά ήλεχτρικα στο>
χεία σχηματίζουν τα σώματα
"Αλλος άριβμός ήλεκτρονίων
ττεριστρεφομένων περί τα θετ*
κά ηλεκτρόνια τα πρωτόνια ά-
ποτελοϋν άλλο Ιδιαίτερο σώ-
μα. Ό άνθραζ, ό σίδηρος, 6
χαλκός, ό άργυρος, ό χρυσός
ετναι συνθέσεις διΌφόρου άρι
θμοϋ ήλεκτρονίων περιοινου-
μένων περί ωρισμένα θετικά ή
λεκτρονια.
Ή μεγαλοφοΐα τού Πυθαγθ-
ρου ώς πρός την διάταξιν των
πραγμάτων είς άριθμούς άπκ
δείχθη καί είς αυτήν -την σύ¬
στασιν τής "Υλης — Ενερ¬
γείας.
Έκείνο 6μως τό οποίον
κυριάρχησε έντός τού ύπήρζε
η Σκέψις τής οργανώσεως των
όπαδών τού είς μίαν Ιδιαιτε¬
ραν κοινωνίαν, είς μίαν όμά-
δα στηριζομένην είς αυστηράς
ηθικάς αρχάς, είς μίαν πειθαρ
χιαν, είς διατάζεις ενός κανο-
νισμοϋ, είς τρόπον ώστε νά ε-μ
φανίζωνται ώς πρότυπα άριστο
κραπκής διανοήσεως καί ζωής.
Ή οργάνωσις των Πυθαγορεί
ών ενεφανίσθη είς μίαν πόλιν
τής Ιταλίας, τόν Κρότωνα, δ-
που εγέννησεν άντιθέσεις
πρός τάς Δημοκρατικάς τάζεις
κ,αι προεκάλεσεν έπαν<αστά- σεις διά νά Οποστοΰν οί Πυβα γορειθι διωγμούς καί πλήρη διάλυσιν είς την οργάνωσιν των. "Εκτοτε οιεσκορπισθησαν εις άλλας πόλεις, άλλά είς την ρο¬ ήν τού χρόνου έζηφανίσθησαν όλοσχερώς ώς κοινωνική Ορ¬ γάνωσις. Ή κοσμοθεωρία τού Πυθαγθ μου δέν δύναται νά στερεώση σήμερον την κοινωνικήν ζω¬ ήν, θθτε ή θεωρία περί των α¬ ριθμών, ώς άληθών κρηπιδω- μάτων τοϋ αύμπαντος, ώς κα- θολικής άρμονίας, έντός αύ τού, οϋτε ή Ίδέα των ψυχών άπό σώματος είς σωμα, δέν δύ ναται νά προσανατολίσουν τόν σημερινόν άνθρωπον είς τάς ώς άνω ' Ι δέας ώς πρός απόλυ¬ τον αληθείαν καί έκ τού προ- σανατολισμοΰ αυτού νά δύνα¬ ται ό άνθρωπος νά άντλήση δΰ ναμΐν πρός καταπολέμησιν τού κ'ακοΰ, πρός κατίσχυσιν τοθ άγαθοΰ είς τόν κόσμον. Δέν άρκοϋν αί φιλοσοφικαΓκαΙ ήθ· καί "Επιταγαί καί αί προτροπα'ι πρός αύτοκάθαρσιν καί αύτοέ- λεγχον διά νά έκριζωθή τό κα¬ κόν, τό οποίον άνταγωνιζεται πρός τό άγαθόν καί κυριαρχεΐ είς την ζωήν είς τρόπον ώστε νά άποτελή σκάνδαλον διά την όρθολογίζουσαν σκέψιν ώς πρός τΐήν θείαν προέλευσιν τής ζωής καί τής Δημιουργή ;. Τό κακόν είναι διάχυτον είς τόν κόσμον, εκδηλούται είς την θιολογικήν γραμμήν τής ζωής ώς ποικιλία άσθενει- καί κορυφοθται βίς τόν θα νατον. Είς δέ την ηθικήν γραμ μην έμφανίζεται τό κακόν ώς μϊσος, ώ ςτρθόνος, ώς πόλευος, συνταράττει την όλην ζωήν "Ολα τα κτίσματα στενάζουν καί συνωδινουν, καί αύτός άκό μη ό άνθρωπος, τό κορύφωμα τής Δημιουργίας, δέν δύνατα1 νά εξέλθη νικητής είς την πά¬ λην τού κατά τού κακοθ Μεγάλοι Έλλην ες τραγικοί (Συνέχεια είς την 6ην οβλ.) ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Β' Τοΰ συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ έχουσαν θέσιν είς τού άνθρ'οπον ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΙίΥίΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΟί Τοΰ συνε,ργάτον μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛ|·ΔΗ ίον ΊΙΤΟΚΤΙΙΡΙΑΚΟ 4ΗΜ0ΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΤΔΙ Κατά τα μαΰρα χρόνια τής Τουρ "οχρατίας τό δημοτικό τρ«γούΛι, ·'Ι0>' άνάβρυζε αΰτόματα κια άδε
" άπω την άδούλοιτη ψυχή
υπριακοΰ λαού, όπως άκο·-
καί άπό την ν)»νχή δλου τοϋ
αίΐΰμίνου Ιθνονς, έκράτηοε ζων
Τανί1 χαί άστείρευτη τή δημιουργι
"1 "νευματική τού ζωτικότητα, ί-
*» ««βάλληλα — όπως Ιγινε τιά-
'·"«ί σέ όλον τόν Έλληνισμό --
άνβουσον καί κάρπιζαν άξιόλογες
'^ις μβΧΙ—ς χβΐ —οχασμοθ.
**" Ιοωσαν σημαντικά θρησκεντι-
*7 «Ποοικά κηί φιλολογικά ϊργα.
Ιδ'ιίτ£ρα άξιο3ημείωΤη είναι
^ (| λο*(ϋν
^ «αί σήμερα άκόμα έξσκολου-
Λ νο ύΐτάρχουν καί οί άΐτοϊοι
σέ στΐχους $ιώίκ>ρα
«ιματα γάρω
γιο?τίς/ η 1-ττη
ό
Τί|' ««ημερ,νή ^.,.
ΐο14 στ'Χ0«Ργί|ματα αθτά ^ ««·
* 6«63ΐα, τίς ιτερισσότιρΐς φη-
4^' ^^•«α ποιηματα, δέν Ιν»ν
™2ΡΛ Ιμπνει»η κσί γνήσια ττ«,
μ ττνοή, κα, £|ναι χαρα<βττ!ιθΐ- *Π Α αύθό?μητη ά,,ό μέρους *<- μ6νο καί 1 ομω; κα Τι οί αττλοί τοΒ 'Ί» την Εστω. να ί.κφραατουν σε στιχουι,, γισ νθ τρ^γουβήσονν (ικνιριοΛ^τικά αυτήν τή^ φοΐά. δ^οτι λέγουν τραγςιΛι- στα τα στιχουργημστώ τους) ττ γϋϊυ τους ζωη, κλεινει μέσπ ιυ>·
καποια ττοιητ «.ή ταοη, καττοια ττοι
ητική 9.(536.7^ Όι(ϊν μάλιστη·
τιύς ότκοθυη καν^ΐς νά συναγβνί
ζωντα^ Λναμβταζύ τουι; στ« ττοτ/η-
/υοια καί στίς λαίΐκές γιθρτί€
ποίος να κερδίση τή μεγαλι^»«ρη
και τον Ιτταινο τοί< γυρω λαοθ. καί τυυς ·ν* ώνταιλλΑσσον >ιΐ καταπτΛτικιικη ευχέθιξΐα, ετοίμη
τη^τα, εύφυΐα καί ά,υοιβαία: εΐρυν^
<ά ττ£ΐρσγματα. ϊΐολλές φθρές κα'. 'μέ ϊμιτνεϋση, Λττειρα ΰίστιχα ν"?'· άΐτό ίνα »αι μΛ»ο βέμα. δοσμένι- 'ϊκιίνη τη οτ ιγμή· καταλαδαίν»1 'καί νοιώϊει καλα όητό ^τοιά παναρ ■χαια καί όστεΐρεκτα μέ^α τους ΊΓθ;Γ>τιχά ίίττοθέιμβτο: άντλοθν οί λο
ϊκοί αύτοΙ τραγουδισταί ,τήι» ποιη
τική τους Ιψεοη καί ϊκφραση. Κα'
ώνορττολ,-Τ μέ χαρα καί ηερηψανιο
τούς ττανόρχαιαυς ίικείνους
κούς καί μοαΐικούς
νού, πρίν δητύ τρείς χιΛΐάδες σχ>
>5ον χρόνια, ϊκαναν οί Κύπιριοι 6-
'ναν γιόρταζαν τα «Άφροδίσια»
στήκ Πάφο καΐ τα «'Αβών^α» στήν
Άμαθούιηα. Καΐ «Ί ττερηφάνια το--
καί ή χαρά το^ ;ΐΒγαλώνονν άκόμη
ττερισσότιρο δτβν δή δτι καί στβύς
ιτθγχρονους αύτόθι; διαγωνισμοθς
ύπ<4!>χει ίπτίσης, δττως τότε/ καί
διαγωνΐσμός μουσικής (μέ τόν ση
μερινό Κυττριαχό αύλό. τό «ττιδικ^ν
λιν»), καϊ έίΐτ! ττλέον διαγω^ιο·μός
λαϊκών Κ(~ριακών χορών.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΙΑ'
Άπό την βάοσιν τού θεοΰ ά-
πορρέει κάθε δο&σις καί μία νέα
πνευματική δημιουργία έκχύνετοιι
έκ τοΰ ένδομύχου κόσμου καί είς
την κοινωνίαν των άνθρώπιον. Τό
6ίι»αα τοΰ θεοΰ. όπως δλα τα δώ¬
ματα, τής ψυχής, δέν ΰπόκειται είς
λογικήν ανάλυσιν. Τα 6ιώματα δέν
είναι αύθαίρετοι ύποκειμενικ((.ί κα-
ταστάσεις, ψευδαίσθησις ή αύταπά
τη, άλλά καχαστάσεις άνταποκρινό
μεναι καί είς άντικειμενικά δεδομέ-
να. Ή έσωτερική φωνή τής συν¬
ειδήσεως είναι εγγύησις τής πραγ
ματικότητος καί γνησιότητος αυ¬
τών. Τα πνευιιατικά βιώηατα άν-
τλοϋν τύ κϋρος αυτών άπό τάς έν-
δομΰχ ·- ένοράσεις άγίιον, ποιη-
τών, μ. ουργών καί φιλοσόφων.
Ή έσωτεοική αύτη πνευματική έμ-
πειρία δέν πηγάζει άπό την σχέ¬
σιν τοΰ πνεύματος πρός τα πράγ-
ματα, άπό την παρατήρησιν καί τό
καί μόνον αυτή περικλείει την βα¬
θυτέραν ηθικήν σημασίαν πεμΐ τη;
πον, ώς όντος πνευματικοϋ. Χο>-
ρίς την αληθή αυτήν πνευματικο
ούσίας καί τής άξίας τοΰ άνθοώ-
τητα, ή επί μέρους γνώσις τοΰ ίδω
τερικοΰ κόσμου, ή πολιτιστική δη-
μιουργία καί ή κυριαρχία επί τη^
Φύσεως άποβαίνουσιν άνωφελή κπ'ι
μάταια διά την ζι»ήν τοΰ κόσμοι».
Ή άρχαία έλληνική σόφια, η
ότΐοία προσεπάθησε νά δώση την
προέχονσαν θέσιν είς τόν άνθρωπον
έντός τοΰ σύμπαντος, θέσιν την ύ-
■τοίαν ούτος φύσει διεκδικεϊ, προ
παρασκεύασε, άπό τής απόψεως αϋ
τής, τό έ'δαφος διά τόν Χριστιανι¬
σμόν, ό οποίος άνήγαγε τόν ανθρι >
πον είς απόλυτον αξίαν. Ό Ιγο*"
σκάλ μάς εΐπε ότι «οΰδεμΐα θι>τι-
(τκεία πλήν τής χριστιανικής, μΛι.
εγνώρισε ότι ό ά/νθριοπος είναι ιί>
πλέον ϊζοχον δημιούργημα, άλ>α
" ι συγχρόνως καί τό πλέον δθλιοι.
πείραιια, άλλά άπό την σχέσιν τοϋ πλάσιια». "Εν καί τό αύτό >ιυθ-
πνεύματος πρός αύτό τούτο τό πνεΰ
ΠερΙ τό Εύρωπαΐκόν Πρωτάθλημα
"ΜΕΪΝΤΑΝ ΒΑΡ. ΑΤ ΠΟΚ...,,
Τού συνεργάτου μας κ. ΚΙΜΟ ΝΟΣ Ν. ΕΓΤΟΝΌΠΟΥΛΟΥ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
μα.Ή πνευματική αυτή πείρα είναι '
6ε6αιοτέρα των λογικών συλλογι - ι
σμών καί συμπερασμάτων καί τρό
πον τινά πειραματική απόδειξις τής
μεταφυσικής αληθείας, ώς διαισβη
τική καί ένοραματική σύλληψις τής
ύψηλής πραγματικότητος τοΰ πνεύ
ματος. Τό μέτρον τής βεδαιότη-
τος τής αληθείας δέν άποκτάται
μόνον μέ την άφήν, την δρασιν ή
καί μέ αυτήν την λογικήν. "Οποος
άναγνιορίζωμεν αύθεντίαν είς την
διδασκαλίαν καί τα πορίσματα τής
έπιστήμης, ϊται ϊχομεν πνευματι¬
κήν πείραν περί μιάς δλλης αύθεν-
τίας, ότι αποτελεί απόλυτον πραγ-
ματικότητα. Ή έσωτερική πνευμα-
τική πεΐρα συναντάται είς εν κοι¬
νόν πεδίον μέ μίαν αντικειμενικήν
καί αύθεντικήν άποκάλ.υψιν τοΰ θε
ου πρός τόν άνθρωπον. "Εχομεν
δηλ. συνεργείαν τοΰ ύποκειμενικοΰ
παράγοντος, όπως είναι ό ανθοω-
πος καί τοΰ άντικειμενικοΰ παρά¬
γοντος, όπως ή θεία αποκάλυψις
είς την Αγίαν Γραφήν. Αυτή ή
ε"ξω ημών αύθεντία είναι καί ή πη-
γή έκ τής οποίας ή ανθρωπίνη συ-
νεΐδησις άντλεί τό περιεχόιιενον
τής πίστεως της καί ή πνευματική
ζωή τό κΰρος αύττϊς.
Τό άληθές νόημα τής πνευματι-
κής ζωής έδρεύει είς την έξ άπυ-
καλύψεως τοΰ θεοΰ πνευματικότη-
τα, διότι μόνον αύτη δίδει την προ
(Τωπον, καθώς έφόρεσε την είκόνη
τοϋ χοϊκοΰ, θά ,φορέση καί την ι·-
κόνα τοΰ έπουρανίου, γράφει ό Άπ
Παΰλος είς την Α' πρός Κορινθί-
ους επιστολήν τού. (15 — 49). Ό
άνθριυπος άνήκει είς δΰο κύομουι..
είναι συγχρόνως φύσις καί πνευ
μα καί ή σύνθεσις αυτή δύο άντ.-
θέτων κόσμων έξηγεΐ καί τάς άντι-
νομίας πού έκδηλοΰνται εΐις τιιν α
τομικήν καί Ιστορικήν τού ζωήν καί
ύπαρξιν. Έπίοης ή άγοίνία καί το
άνχος τού άνθρώπου προέρχονται
άπό τόν διχασμόν τής φύσεως τον,
διότι ό άνθρωπος είναι συγχρόνως
αγγελος καί κτήνος, 2νας συγκε-
ρασμός αντιθέτων φύσεων. Ό δν-
θρο>πος είναι σύνδεσιμος θεοΰ καί
φύσεως καί ώς έκ τούτου θεός καί
φύσις άντανακλωνται είς την δι¬
πλήν υπόστασιν ιου, την Λνε,υμα-
τικήν καί φυσικήν. Είναι βεβαίως
δ άνθρωπος περίπλοκος σύνθεοις
άνοργάνων, όργανικών καί ψυχο-
λογικών στοιχείον, άλλά μόνον διά
τοΓ' πνενματός τοι κιιτε'χει την ι-
νυηάτην 6ηθιμ*6α τής όντ»λ«γΐΜης
καί άξιολογικής κλίμακος. Εννοού¬
μεν δέ μέ τόν όρον «,πνεΰμα» τύ
σύνολον των έκδηλώσειον πού πά
ρουσιάξει ό άνθρωπος, ώς όλοκλη
ρωμένη ύπαρξις, δηλ. την λογικήν
σκέψιν, τό συναίσθημα, την 6οΰ-
λησιν, την βημιονργικήν Ίκανότη-
τα, την ελευθερίαν, την αγάπην.
ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Επ' εύκαιρία τής λήξεως τού
IX
Εύρωπαΐκοΰ Πρωταιθλήματος,
ώς λίαν επίκαιρον έπιβάλλεται νά
διατυπωθή ή ένδόμυχος θλιόερά
αΐσθησις την οποίαν ασφαλώς θά
εδοκίμασεν ό κάθε φιλότιμος "Ελ¬
λην μέσα στό Στάδιον (Καραϊσκά-
κη καί Αθηνών) εξιο άπ' αύτά,
καί σ' δλη την 'Ελλάδα, άκροώμε-
νος άπό τάς έκπομπάς ΕΙΡ τα
στιγιμιότυπα των τελουμένο^ν άγώ-
νοιν, άλλά καί παρακολουθούντος
τόν ήμερήσιο τής Πρωτευούσης τύ
πον πρός πληρεστέραν τού ένημέ-
ριοσιν.
Ό τύπος εξήρε (δικαίως) τό
Λράγματι θαυμάσιον επιτελεσθέν
έργο τής προετοιμασίας των άγώ-
νων τοΰ Εύρωπαΐκοΰ Πρωταθλήμα-
τος. ΙΙληθιορικά δέ, τό «έλληνυκό
ηροτέρημα φιλοξενίας» — πρέπει
δηλαδή σώνει καί καλά νά «κοπα-
νάμε* κάθε στιγμήν ότι είμαστε
φιλόξενοι, γιά νά τό καταλάβουν
οί ξένοι, οί όποίοι (διόλου απίθα¬
νον) ϊσως νά γνωρίζουν κάτι παρα-
πάνίυ άπό ημάς περί Ξενίου Διός»;
Δέν θά ήτο φρονι,μώτερον «αραγε,
ή έξεύρεσις άλλον τρόπου άδιιθυ-
οαμβολογίας, διά νά έκφράζωμεν
Τό άσυγκ) ώς τα άπεκάλεσε προσ-
φυώς "Ελλην έκφωνητής.
Ποϋ πήγανε καί κρυφτήκανε τα
δικά μας «έλληνικά μεγαθήρια»;
Κύριος οίδε! Άποκαρδιωτικές οί
έντυπάκκις" ήκκπα ένθαρρυντικές
γιά τόν (κλαοσικόν) άθλητκτμό τής
Χώρας τοΰ «άθλεΐν», καί δχι τοΰ
«νικάν».
Μάς καθιστά ύπερηφάνους 6έ-
6οαα, ή άπόκτησις όνος έφαμίλλου
των καλ^τέρων εύρωπαϊκών Σταδί
ου, άλλά μάς θλίδει σύγκαιρα ή
'.έψι γιά την άπουσία των Έλ-
λήνων άθλητών.
Καί εννοούμεν δταν λέμε «άπου-
σία> έλλήλων άθλητών» την κλάσ-
σιν εκείνην πού θά μποροΰσε νά
ηιναγωνιοθή νικηφόρως τούς δυ-
νοψακωτέρους εύρωπαϊκούς άθλη-
τάς των ύψήλοτέριον έπιδόσεων
(«ρεκόρ»). Ή άπόκτησις τοΰμεγα
λειώδους Σταδίου, αποτελεί ήθικό
θρίαμδο, γιά τούς σημερινούς κυ-
βερνήτες τοΰ τόπον ταιλαιπωρημέ-
νου άπό τό παρελθόν έλληνικοΰ λα-
οΰ, καί ύπογραμμίζει την σφύζου-
σαν άεί καί πάντοτε άπό την ένό-
ραστν άνδραγαθιών Άθλητικήν 'Ελ
ληντκήν Ιδέαν, άλλά τουτο δμως
τεραστίως άπέχει καί μάς χωρίζει
άπό τής δικαιώσεως τοΰ όνόματος
τής άθλητικής προγονικής εϋκλεί-
ας.
Μάς χωρίζει άπελπιστικά.
Καί έρωτάται: εάν είναι ελληνι¬
κόν ίδίωμα ή παραμονή — δίκην
έσφηνωμένων — έντός τοΰ «ά-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
8
Συκεχίζουμε την δημοσίίΐιση τού
ύττομνήαατος το0 "Ελληνος
έπ>
δχι εμείς) περί Ελληνικής φιλο- { θλεϊν», άποστρέφοντες τό πρόσω-
ξενίας; καί ίσοις επί πλέον κατέγι-
νεν αύτό νά άποθαυμάζη την στάθ-
πον άπό τοΰ <νικάν>.
(Συνέχίΐα είς την 6ην οτλίβα)
Κ Λ Α Γ Σ Ι Γ Ε Λ Ο Ι
ΕΠΙΣΤΟΛΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΑΣ
ΜΙΚΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ
ΟΙ ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
Κύριε Διευθυντά.
Είς τό ϋπ' αριθ. 2.010
φύλλον
τού «Προσφυγικόν Κόομου» τής
24ης Αύγούστου 1969 ίδιάβασα ε1- '
πιστολήν τοΰ έκλεκτοϊ1 συνεργάτου
σας κ. ΙΙαύλου Φλώρου υπό τόν
τίτλον «Αύτοβιογραφικά Σ τιγμιό-
τυπα». Τό περιεχόμενον ι ής επι·
στολής τού κ. Φλώρου πού άναφέ-
ρεται είς την αγάπην τού πρός
τόν άείμνηστ,ον Σμυρναΐον Παι-
δαγωγόν Δημήτοιον Γληνόν μοΰ
θύμισε κάποιους καιρούς πνευματι-
κών άγώνων άνθρώπων έκλεκτων
τής έπι-στήμης καί των Γραμμά-
των μεταξύ των οποίων οί κοου-
φαϊοι Πνευματικοί άναγεννηταί Ά
λέξανδρος Δελμοΰζος καί Μανώλης
Τριανταφυλλίβης μετά των οποί¬
ων μέχρι τινος σιινηργάζετο καί δ
Δημήτριος Γληνός, έξαίρετος τή
άληθεία παιδαγωγός καί πνευματι¬
κάς άνθριοπος ό οποίος ομως, είς
τα τελευταία χρόνια τής ένεργοϋ
παρουσίας τού, ηκολούθησεν άλλους
δρόμους δημοσίας δράσεώς. Μοϋ
εΌρερε λοιπόν είς την μνήμην μέ
τό γοάμμα τού ό κ. Φλώρος ωραί¬
ας πνευματικάς ανησυχίας νεανι-
κών μου χρόνων δταν οί φωτισμέ-
νοι Παιδαγωγοί καί Γλωσσολόγοι
Άλέξανδρος Δελμοΰζος καί Μανώ
λης Τριανταφυλλίδης είχον Ιδρύ
σει τόν «'Εκπαιδευτικόν "Ομιλον>
ό οποίος έστεγάζετο είς την οδόν
Λέκκα καί ό οποίος υπήρξεν τό
πνευματικόν έντευκτήριΐΛτ παλαιών
καί νέων διανοουμένων. Φλέγοντα
θέματα ήσαν τότε διά τόν πνευ¬
ματικόν μας κόσμον ιά γλωσσικόν
- ιιί ή έκπαιδευτική μεταρρύθμισις.
Ώραΐοι καιροί, ώραίυι άγώνες, ώ-
ραΐοι άνθρωποι τύτκ.
Ατυχώς δέν ώλοκλ>ιρώθηκε τϋ
τόσο φωτισμένο αύτό Ιργο των έκ-
λεκτόίν αίηών πνευματικών άνθρώ¬
πων. Κάποιος δαίμίον έζήλεψε διά
την σύμπνοιαν καί ή διχύνοια διβ-
λυσε τό οίκοδάμημα. Οί άείμνηστβι
Άλέξανβρος Δελμοΰζος καί Μανώ
λ.ης Τριανταφυλλίβης, έργαζόμενοι
ώστόσο πάνια μέσα στά έ·θνικ<ί πλαίσια, έσυνέχισαν καί ώς Ιΐανε.- πιστημιακοί Διδάσκαλοι είς την συμπρωτεύουσαν τό μέγα Ιργον των διά την ελληνικήν παιδείαν. Ό Δημήτριος Γληνός δμως, τοΰ 6· ποίον δέν άμφιοΰιιτεΐται ιό πνευ- ματικύν καί έπιστημονικόν άναστη- ια, εχάραξε τόν Ιδικόν τού δρό¬ μον άναδειχυείς καί δουλευτής τυ 1936, βουλευτής τής παρατάξεως είς την οποίαν, παρασυρθείς προ- φανώς, έπίστευσε. 'Επλανήθη ως δνθρωπος καί απήλθεν έκ τού κο- σμου τούτου τό 1943. Μετά τιμής ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝ. ' ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΤ Τα «αλλικαντζαράκια καί οί καλλικαντζαροΰδες, άνεδαίνουν τα Χριττούγεννα πάνω στή γή, γιά ε.ακοπές καί κατατν»ρα»·οΟν τούς άνθρώπους ώς τα Φώτα, ·π·οΟ τούς καταβρέχουν μέ την άγιαστούρα τους οί τταιτάδες καί τούς άναν. νάζουν νά γυρίσουν στα εγκατα τής γής. 'Εϊκεΐ ττιάνουν πά>ι τα
ττριό/ια τους καί ξαν<χρχ!ζονν τη ττροτιτάθ·ΐΐά τους νά κόψουν τί ς κολώνες ττού την στηοίζσσν. για νά την καταβαραβρώσουν. Δέν τα καταφέρνοον δμωςι γιατί κατά τίς δώδεκα μέρες τής άπουσίας τους, άττό τα τάρταρα τα καλά πνεύ. ματα έΐΓΐσκευαζουν τίς ζπμιέ^ ·"" τοΰς χαλάνε τα σκίδια. Αϋτά ττυτούει. αΐώνίς τώοα δ Λο;ός μας. Μά ύπάονουν καλλικβ" τζαροι ή είναι γεννήματα τής φπ« τασίας μας; Κα! αν άττάργουν. τ· είναι τέλος πάντων καί τί ςημιες μάς κάνουν στήν πραγμστικότητα: ΟΊ καλλικάντίαροι ύιτάοχουν Γι' αύτο δ^ν ύπάρχει καμμιά όΐ'- φιβολία. 'Υπάρχθυν καί διαιοοΰντα. "' δύο συνο^οταξίες. Ή μιά> ή ττ»^
τταληά Ιχει γενάρχη της τό Τε -
ληνό. Χ' αυτήν: άνήκουν οί γν"
σιοί μας Χίττττυς, πού κατέκλυσα»
δλο τόν κόσμο καί ττού τα £ργ<Λ τους. μάς είναι γνωστά. Δέν π.ι- ραλείπου/ καμμιά οκανδαλιά, καμ¬ μιά βρωμιά καί καμμιά διαδολιά άττ' έκεΤνίς των καλλικαντζάρ»ν. πού 'θύς μοιάίουν καί στή φ<4- τσα. Πέρα άττ' αυτή καί στήν άπλη- σιά. Αύτο! είναι παληοί τρόφιμοι τής κολά^εως ~ιύ τούς στέλν»· τώρα, τόν τελευταΤο καιρό ό Σα. τανάς στή γή, γιά νά καταστρί- ψουν τό ττολιτισμό μας καί νά μας αδηγήτηυν στή παρακμή. Κα! τΐρί- τγϊι νά τταοαδεχτούμί, πώς έκπλη ρώνου^ μέ την ανσχή μας, μιά χ«- ρά την άττοστολή τους Ή άλλη συνομοταξία των κολ. λικαντζάρων ττού. είναι κα! τό θε- μα μας. £χει Άρχηγό της τον κουτίό τόν Μανδρακοθκο, Ενα καπο. όν άποτυχημενο σι;γκραφέα καί Οη- μοαιογρά,φο, πού τό πραγματικαί τού δνομα δέν 'μοθ είναι γνωστο. γιατ! τα «/Λαινδροικοθκος» εί»α· ψζυ5ώ;υμο. "Ας είναι. Αύτός λο» ιτόν ό ΚωλσδΕλώντ)ς( σάν ττέθα'^ δέ δυ:τκολευτ!)κε καΰόλου νά μιΐΛ) (>©τ.ό Παοαδιισο·. Διαβλβυ· κάλτσ».
δπως 3λοι οί δηωοσιογραφο^ ξιγϊ
λατε τ6ι< "Αγιο Πέτρο, κάνοντα^ χοί>3η τής δημοσιογραφικής ιου
Ϊ5ιότητος· κα! βοέθηκε, (αύτός· ϊ.
νας έτταγγελματίας ψεύοτης) 4να
μεσα στίς ψυχ^ς των δικαίω».
"Οταν ό κλίΐδοκράτορας ιου ι υ
Ο3ί5ε!σοι/, ιτίι^ε χαμττάρι τιώς μ
Μανδρακοθκος δέν ττήγε στήν Ί ■
δέμ γιά έτταγγελματικούς λόνυο·,,
μά γιά νά την άρά'ξη εκεΤ μέο«
ί^ταν άργά πιά. γιατί αύτός ώ ρηι
γαπόντης εΤχε 6γάλ«ι στό μεταυ
εφημερίδα κι' άιρχισε νά τό* ι
λέγχη/ γι& τίς γνωοτές μας ίιι
γειες άμαρτίίς το". Ό *Αγι· ι.
(Συνέχεια είς την 6ην σελίδα)
σώπου στή Σιιμμαχι«ή Άνακριτικη
Έπιτροπή γιά τα γεγονότα τΛ«
Σμύρνης καί της ί«δοχώρας,
το3 ιτορίσματός της, τότε
ματάρχου "Αλεξάνδρου /Λσζαρακπ:
5ον) Ή ΈιτιτρθτΓή τταρατηρο
(,Αρ. Μ), δτι την 25ην ΜαΤβυ
καί τάς επομένας ημέρας, τα 'Ρ-Α
ληνικά στρατεύματα συνέλαβον Λ
νευ λόγου, περί τα 2.500 πρδοι*
πά. Είς χώραν( είς την όττοίαν Λ
στρατός τής κατοχής ττρασδάλλ·-
ται. είς την όττοιαν πάντες είνο·
ώπλισμένοι. δ^ν δύναμαι νά («·
νοήσω, πώς ή τάξις $ά ήτο δυνατ'1,"
νά αποκατασταθή, χωρίς αι στρα¬
τιωτικαί Αρχαί να προβώσιν γκ
συλλήψεις των ένόχων καί των ι.
πόπτων. Ή ενεργεια διά την σύλλη
ψιν είς κανονικήν ίποχήν δέ Θά *"
χρειάζετο ύττό τάς περιστάσεις ϊν
βα πραγμσττι άψίστατο έμιτόλβμος
κατάστασις. Πάραντο: μιτά την
αποκατάστασιν τής τάξεως. "Ριΐι-
τροπή είς την οποίαν μετεΤχεν Λ
Μουφτής, επεσκέφθη τούς σιιλλη-
φθέντας κα! ήλευθέρο>σεν τούς πε-
ρισσοτέρους. "Εάν κροϋσματό τι»α
άρπαγής ή κοχής συμττεριφορδς ε.
σημειώθησ^ν πρός τούς ονλληφθέν
τας τούτους καί γενικώς είς τί!»
πόλιν κατά την πρώτην ημέραν, η
στρατιωΛΐκή Άρχή ήτο ή πρώτη
διά νά τα εμποδίση. Τό ίπραξε
τουτο μετά τόσης αύσττίρότιιτοςι δ
στε ή τάξις σχεδόν την έπιοΰσαΐ'
£ίχ)ε τελείως όπτοκαταισταυή,. Ή
Έττιτροπή θά μοί επιτρέψη ίν
τούτοις νά φρονώ, ότι αρκΐτά έ*
των έγκλημάτων καί ιδίως τί>ν βιαι
οτήτων δέν έλαβον χώραν είμή ε(«
τή φαντασίαν ίκείνωνι οΐτινες τα
χοττΠΐ/γειλαιν. ΚατόΙ τή]ν ίν Σιμΰρ
νη διαμονήν μου πλείστα παράπο-
να επί τού προκειιμίνου
ρίσβησαν μετά λεπτομερή
ώς προερχόμεα υπό γυναικών άμφι
βόλου ήθικής. Άδυνοίτώ νά άντιλι^
φθώ έξ αλλου. πώς αί πράξει ς αδ-
ΐ' διά τάς οποίας παραττονουν-
ται ευκόλως οί Τοΰρκοι, δέν κατηγ
γέλθησαν άμέσως πρός τάς "Ειλλτι
νίκας Αρχάς, αΐτινες μετά —ι.
ρτόειγνοΐτικής οώστη.ρότητος 4ι·
μώρηοοιν. είς τάς οττανίας πιρ<- πτώοε.ς ίνθα ή ένοχή Λπ Βδείχθπ. Κα! λΐΗΐΐ£μαΐ|. διότι άδυνοττώ να δώσω π!σ>ιν είς καταγγελΐας μαρ·
(Συνέχεια είς την 6ην σχλ(βα)
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ
ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΑΚΗ
[ΠΙΒΟΛΛΕΤΑΙ ΕΚΤΑΣΙΣ
Μάς καταγγέλλεται δτι παρά τώ
Πανεπιστημιακώ Τμήματι τού Ά-
μερικανικοΰ Κολλεγίου ΆμαρουσΙ-
ου "Ελλην οίκείος καθηγηΐτής δια-
στρεδλώνει, κατά τάς παραδόσεις
τού, την Ελληνικήν Ιστορίαν καί
έκφράζεται δυσμενώς, άν δχι καί
χλευαστικώς, διά τό προσφυγικόν
στοιχείον. Νομίζομεν, δτι έπιδάλ-
λεται (Τχετίκή έξέτασις τιπό τής αρ¬
μοδίας 'Τπηρεσίας τού 'Τπουργεί-
ου Πίαδείας καί Θρησκευμάτων.
ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ
θρύλοι καί πραγματικότητες
ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
('Επ' εΰκαιρία
τοΰ άνδριάντος τού)
Σκαλί σκαλί άνέβασε
τή Ράτσα μας ώς πάνω
καί ξάφνω κατρακΰλισε
Άστόχησε στό πλάνο...
Τό "Εθνος τώρα πέτυχε
τό δρόμο τού καί πάλι
καί τόν ξαναθυμήθηκε
ΤΗταν τρανό Κεφάλι...
Α. ΜΟΣΟΤΡΟΣ
Ή Έλληνική Περιηγητική Λέ
σχη —τμήμα Κηφισιάς— όργά-
νωσε στά έντευκτήριά της καί
γιά τό χρονικό διάστημα 6πό
22 Σεπτεμβρίου μέχρι 10 Ό-
κτωθριου, εκθέση εργιυν ζω-
γραφικής τοΰ παλαιμαχουομυρ
ναίου καλλιτέχνη καβηγητοΰ
Νικολάου Νάικη. _ Έκτίθεντα
περί τούς εκατόν πινακες,
προιόντα τής τελευταίας κατά
τό πλείστον περιόδου της καλ-
λιτεχνικής δραιστηριότητας τού
ζωγραφου. ΧωρΙζονται δέ σ' έ¬
ναν περιορισμενον άριθμό
ουνθέσεων, σέ άρκετά τοπί'α
και σε άκομη περισσοτερα πορ-
τραίτα νέων άγοριών κυρίως,
άλλά καί μερικών κορΐτσιών:
λάδια κατά τή μεγίστη άναλο-
γΐα καί περί τα δέκα άκουα-
μελλες.
ΟΙ σονθέσεις τού καί στά λά
δια καί στίς άκουαρέλλες, μέ
θέματα κυριότατα τής λα'ικής
ζωής, είναι δουλεμένες μέ τή
γνωστή καί άπό τίς παλιότερες
έκθέσεις τού ζωγράφου, τεχνο
τροπΐα πού χαρακτηρίζει, μά-
λιστα μποροΰμε νά ποϋμε, οτό
εΐδος αύτό των έκδηλώοεών
τού, την καλλιτεχνική υπόοτα-
σι τοϋ Νάκη. Αποτελεί πρα-
γματΐκά μιά καθ'αρά προσωπική
τού έκφραστικότητα καί μ' έ¬
ναν Ιδιαιτέρα δικό τού τόνο.
Ξεκινάει άπό έναν κυρίως πρι-
μιτΐθισμό καί μέ έπιδράοεις
στήν περΐπτωσή τού, ϊσως άμε-
σώτερες, καί άπό την έλληνική
λαϊκή τέχνη. Κατορθώνει ομως
νά δώση καί μάλιστα μέ τό πο-
λύ επιτυχημένο τού σχέδιο, μέ
ύποβλητΐκή άπλότητα, μέ άρ-
κετό λυρισμό καί μέ άγάπη,
πολλή άγάπη πάνω άπό 5λα,
ιήν άτμόοφαιρα τοϋ λαϊκοϋ πε-
ριβάλλοντος, πού άπεικονίζει.
Τοΰ κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗ
δφη μοτ μιά άπό τίς κ6ριες πή
ν/ές έμπνεύσεων τοϋ καλλιτε¬
χνικον τού έπιδιώζεων καί την
άπόδωσε πραγματικά μέ τό ά-
ναγάλλιασμα έκείνο τής δρο-
θιάς, άπό τα πεΰκα καί τίς άλ-
λες πρασινάΰες στίς πλαγιές
κ·αΙ στά ριζά τής Πεντέλης.
Μιά άλλη, έπισης κΰρια πηγή
έμπνεύσεων, καί δπου δουλεο-
τηκε μέ ζεχωριοτή ζέση καί
έπιμονή τό ταλέντο τού ζω-
γράφου καί μέ πλούσια καί ση-
μαντικότατα κιόλας έπιτεύγμα
τα, είναι τα παιδία, άγόρια καί
«.ορΐτσια. Καί δπως είπαμε κοΙ
ϋτήν πρόσφατη αυτή εκθέση
Γθυ, μεγάλες έπιφάνειες των
Γθίχων καλύπτουν πορτραίτα—
χχφάλια — άγοριών καί άρκε-
τές όλόσωμες παραστάσεις κο-
ριτσιών: μορφές έράσμιες γε¬
ν ικά, άποτελοϋν τό άμεσώτερα
συγχινησιακό μέρος τής δλης
καλλιτεχνικήςέκληδώσεως. Νο
μίζω πώςτό έχωγράψηκαΐπαλαι
Οτερα μέ την εύκαιρία καί τότε
μιάς εκθέσεως τού, δτι ό Νά-
κης κατώρθωσε νά μας δοση
από τα ωραιοτέρα, στή σύγχρο
νη έλληνική ζωγραφικη, καί
εκφραστικότερα, μέ χαρή καί
αΐσθητική ουσία, πορτραίτα
παιδιών.
Έκείνο δμως, πού συγκινεϊ
«σως πάνω άπό δλα τθϋτα τα
επί μέρους τής εκθέσεως τής
Κηφισσιάς τού Νίκου Νάκη, εί¬
ναι ό ανθρωπος μέ τή βαβύτα
τη πΐστη τού στήν τέχνη, μέ
ι ην όλοκληρωτΐκή ά<ροσΙωσή τού στή ζωγραφικη. Τού γεμί- ζει κι>ριολεκτικά την Φυχή τού
καί γιά νά την ύπηρετήοη ζε-
κινά κάθε πρωΐ μέ τίς μπογιές
καί τα άλλα σύνεργα τής τέ-
χνης τού, άναζητώντας τα φυσι
κά κίνητρα γιά νά έζωτερικεύ
Πρόκειται γ>ά έναν άγνόν άν-1 οη μέσον^αύτών, ή μέ τα
ΠΛΥΛΟΥ ΦΛΟΪΌΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ
ΚΩΣ ΤΑ ΖΟΤΜΠΟΤΛΙΔΗ, «Ή
Γλώσσα μας—Πώς γράφεταυ—
Τα λάβη—Πώς πρέπει νά γράφε-
ται», έ'κδ. Μιχ. Σαλιδέρον, Ά-
θήνα. (δίχιΐ)ς χρονολογία έκδό-
σεοις).
Ό βωρός των 6ι6λίων πού λαβαί
νιο, λογιών λογιΛν 6ι6λίων, όλοένα
μεγαλώνει. Βεβαία δέν εχιο ύποχρέ
οκτη νά τα κρίνιο. Εύχαριστώ μέν
σύντομα τοΰς στ'γγραφείς πού μέ
τιμοΰν μέ την αποστόλη τους, άλλά
καί έπιθυμώ νά παρουσιάση» τα ?ρ-
γα τονς δσο γίνεται γοηγορότερο.
"Ελα δμος πού οί εϊδι,κες στήλες
μου στή "Νέα 'Εστία» μέ καλοΰν
σέ σΐΓχνότατη παρουσία καί ποΰ ό
φίλος έκδότης ΓιΛργος Βλέσσας,
μέ τό δίκαια τού, μοΰ ύπενθυμίζει
πώς ό «Βλάσης Άσινάρης», τό και-
νονργιο μνθιστόρημα τής Μικρασια
τικής σειράς (τό δεύτερο νστερα
άπό τό «Τόν Καιρό τοΰ Παλαιολό¬
γον) πρέπει επί τέλους νά κυκλοφο
ρήση τόν Νοέμβρη! Άναγκαστικά
λοιπόν κρατώ όρισμένη σειρά χρο-
νολογική, δσο γίνεται νά κρατηθή
τέτοια σειρά τή στινμή πού λόγοι
έπικαιρότητος ή σπουδαιότητος κοα
ή δλκυστικότητα τοϋ θέματος έπει-
6άλλοι»ν κάποτε κάποιαν έπιλογή
ποίι την διασπά. Καί αύτό ακριβώς
σνμβαίνει μέ τό σήμερα κρινόμενο
6ι6λίο.
Τόν Κώστα Ζουμπουλίδη, συμπα-
τριώτη Μικρασιάτη, καταγόμενον
άπό τή Μαγνησία τής Ίωνίας, τόν
έγνώρισα μόλις κατά τό πρόσφατο
σύντομο ταξίδι μόν στήν Κωνσταν-
τινούπολη. Δνστι»χώς ή πολύχρονη
άπουσία μου στό έξιοτερικό μέ έ-
κράτησε μακρυά άπό παρόμοιες γνω
ριμΐες, κάποτε κατά τρόπον άνεπα-
νόρθιοτο, διότι κάμποσοι πνευματι¬
κοί φίλοι, μέ τούς όποίους έπιθυμοΰ
σα ξιοηρά τή συνεχίση προηγοΰμε-
νηςέπικοινονίας, δέν ύπάρχουν πιά.
Καί είναι τουτο άπό τίς τραγικές
άπίόλειες στή ξ(οή, άπό έκείνες ποϋ
περισσότερο Γσο)ς άπό χαμοϋς, ύ-
πογραμμίίΐοιιν την άνεπάρκεκι τής
ζοής μ«ς.
— τό γεγονός λοιπόν τής μακρο-
χρόνιας άποδημίας μου στή Δντική '
Εΰρώπη όφείλεται τό δτι μήτε τή
μία μήτε την άλλη εκδοση (Γιάκ<ο- 6ος Σ. Διζικρίκης, «Ή Γλώσσα μας») σχετικά μέ τό γλωσσικό ζήτη μα, επήρα εϊδηση. Τόσο ζωηρότερη είναι σήμερα ή ίκανοποίησή μου πού, εστο) καί μέ αϊσθητή καθυστέ- ρηση, διαπκττώνω την υπάρξη καί τή βαρύτητά τους. Διότι εΐμαι άπό έτείνους πού θεο)ροΰν την καλλιέρ- γεια τής νεοελληνακής (δημοτικής) γλώσσας άπαραίτητη προϋπόθεση όχι μόνο γιά την δημιουργΐα γνησί οί1 νεοελληνικοΰ πολιτισμοΰ άλλά καί γιά την ύπόστασή μας ώς ε- θνους. Άρχίζω μέ τό 6ι6λίο τοΰ Κ. Ζουμπονλίδη. Τα περισότερα άπό τα έπιχετρή- ματα πον άραδιάζει ό σνγγραφέας υπέρ των τύπον: διότι, διά, είς, ή¬ σαν κ.δ. Τα θεο>ρ(7) κατ' αρχήν σιο-
στά. Ό Ζονμπουλίδης, σέ ερωτήση
μόν πώς έδέχθηκαν τό 6ι6λίο τού,
μοΰ άπάντησε: "Αλλοι μέ έχτύπη-
σαν, δλλοι συμφώνησαν, δυστυχως
δπο>ς τό ξαναείπα, ό Ρωμιός είναι
άτομικιστής καί φανατικός στίς
θρωπισμόν πού τόν έμπνέει
θαβύτερα. Ξεχωρίζουν στήν
πλευρά αυτή τής εκθέσεως, τό
«Χασαπικο Άϊβαζοπούλουλ), ό
(ιΚαραγκιόζης», τα «Κάλλαντα^
οί (ίΦωτιές τού "Αη—Γιάννη»
Τα τοπΐα τού άποδίδουν
τα πλείστα χαρακτηριστικές
λεπτομέρειες τής ύπαΐθρου,
στήν Κηφισσιά, στήν περιοχή
δπου διαμένει μόνιμα ό καλλι-
τέχνης καί έκφράζουν τίς φυ-
σιολατρικές τάσεις, ποΰ γενι-
κότερα τόν έπηρεάζουν. Είναι
καί η φύση, καθώς έχομεν ύπ'
γνώμες τού. Όμίλησα μέ φίλους λο
γοτεχνες σχετικά μέ τό: ήσαν
π.χ. Μοΰ άντέτειναν την ανάγκην
τής άπλοποίησης: «Γιατί δύο τύ-
ποι: ήταν καί ήσαν; Τό ήταν άρ-
κεϊ». "Αλλος πάλι, ό Πέτρος Χα¬
ρής, δέν έγκρίνει τό διότι. Εί¬
ναι, λέγει, καθαρεύουσα. Άλλά τα
δύο «γιατί» είναι άποτέλεσμα, κα¬
θώς τονίζει καί ό Ζουμπουλίδης, τής
μακραίοννης άγραμματοσύνης. Κ' έ
γώ, άν καί 6έ6αια δημοτικιστής,
φρονώ δτι ή (νεοελληνική πλέον)
γνώσσα, γιά νά καθιερα>θ·ή γενικά,
χρειάζεται καλλιέργεια, άκριβολο-
γΐα, ξεκαθάρισμα άπό άσάφειες, τύ
πους πού βλάφτουν την καλλιέργεια
καί ξενίξουν τοΰς «καθαρολόγους».
Τό είδυλλιακό, θά ελεγα, στάδιο τής
δημοτικής είναι πιά, σήμερα ξεπερα
σμένο.
Πολν σοοστά δσα γράΐΓει γιά την
κακή χρήσιτον «σάν» άντί τοΰ «ώς».
Γι' αύτό παλαίβω άδιάκοπα στά
παι-
διά τής περιοχής τού, τίς πιε-
στικές, έσωτερικές, καλλιτε-
χνΐκές παρορμήοεις τού. Τόν
γ-νωρίσαμε καί τόν αΐσθανόματ
Οτε, σάν έναν ανθρωπο μέ
εύαισθησΐα, μέ προσκολληθή
όμολογουμένως σέ κάποιο Ιδα
νικό, μέ θετικά διαμορφωμένες
ήθικές καί πνευματικές άρ-
χές. Ένας λόγος κι' αύτός, νά
τόν συμπαθοΰμε Ιδιαιτέρα· καί
νά τόν έκτιμοΰμε κατά την ά-
ζΐα τού.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΙΟΡΗΣ
γνακτσικά μόν σημεκόματα πρός
τή «Νέα Πολιτεία» λ.χ. («Τα Γλωσ
σικά μας») καί άλλον. Άκοΰς λέ¬
γει: θεωρεΐται σάν ή καλύτε-
ρη ή: θεωρεΐται σάν μία άπό
τίς καλύτερες!! 'Ενώ είναι τόσο δω
ρικά λντή ή γλώσσα μας: θεωρεΐ¬
ται ή καλύτερη ή θεωρεΐται άπό τίς
καλύτερες. Τα όίλλα είναι νοθευμέ-
νη άπό καθαρευουσιάνικους άναμη-
Οΐ'κασμοΰς δημοτική.
Πολΰ σωστά καί δσα λέγει για τό
νό άντί τοΰ θ τα παθητικά ρήματα
(ν' άντιληφτώ άντΐ τοϋ σωστοΰ ν'
άντιληφθώ, νά συνεριστώ άντ! νά
συνερισθώ κ.ο.κ.). 'ΕπΙσης γ»Λ τό
μά (άλλά) καί τό πώς (8τι). 'Εγώ
επαψα νά τα μεταχειρίζομαι. Γρά-
φιο: διότι ή έπειδή, άλλά, δτι. Πο-
λύ δίκαιο ε'χει ό Ζουμπουλίδης.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑ)
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΚΥΑΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΡ 1821
4ον
Τό συμπέρασμα είναι, όπως
άλλωστε ήταν φυσικό, οί Κυδω-
νιείς κι' οί Μοσχονήσιοι νά δια
σπαροϋν, άναζητώντας τα μέ -
σα τής ζωής, κυριως στά νηοιά
ποΰ τούς ήσαν γνώριμα άπό τα
προεπαναστατικά χρόνια καί
οάν ελευθέρα ώπό την παρου-
οΐα τού τυράννου^ παρουσία-
ζαν Ιδεώδες καταφύγιο. Ή με-
ταχείριση πάλι των προσφύγων
ελλείψει όργανωμένης κοινωνι
κης προνοίας, δέν μπορεϊ νά
Λταν ύποδειγματικη καΐ ύπήρ
ζεν άνάλογη μέ τα αΐσβήματα
καί την οΐκονομική κατάσταση
των κατοίκων των τόπων πού
κατέφυγον.
Σέ μερκά άπό τα νηοιά, οάν
την Τήνο, Σύρα, Νάζο, Σαντο-
ρίνη όπου οί καθολικοΐ παπά -
δες προσηλύτησαν κητά τα
χρόνια τής Φραγκοκρατΐας στό
καθολικισμό πάνω άπό δέκα χ ι
λιάδες "Ελληνας, οί καθολικοΐ
αύτοΙ "Ελληνες,, κατά τή μεγί¬
στη πλειοψηφΐα τους, άντεδρα-
σεν φανερά καί μυστικά ή άδια
φόρησαν οτήν άπελευθερωτική
προσπαθεία των ύπολοίπων 'Ελ
λήνων καί μεΐνανε πισ-τθΐ στό
Σουλτάνο. Ό Σπυρίδων Τρκοϋ
πης καυτηριάζων μέ πολϋ σκλη
ρά λόγια τή διαγωγή αυτών
των 'Ελλήνων καί Ιδίως των Συ
ριανών τούς όποιους άποκαλεί
«Δυτικόφρονας», έπιλέγει «Τό¬
σον τό μϊσος των αίρέσεων,
σφοδρότερον πολλάκις τοϋ μί
σους τής έτεροθρησκείας, οκο
τΐζει τόν νούν κ!αΙ πνΐγει πάν
αΐσθημα εογενές!». Στά νη¬
οιά αϋτά ή ζωή ήταν εΐρηνική
καΐ υπήρχαν εύνοικές συνθή-
κες εργασίας καί έπιθιώσεως
των προσφύγων.
Τα σημαντΐκώτερα κέντρα
πού έγκαταοτάθησαν οί περισ-
σότεροι Ά»θαλιώτες πρθσφυ -
γες φαίνεται πώς τελικά ύπήρ
ζαν τα Ψαρά, ή Σύρα καί ή Αϊ-
γινα.
ΕΙδικά γιά την έγκατάσταση
των Άΐβαλιωτων στη Σύρα ό κα
θηγητής Βακαλόπουλος γρά-
φει:
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ,
τ. Δ) ντοϋ τοο 'Τ πουργείου Γεωργίας
«Έκ διαφόρων προσφύγων,
κυρίως ομως των ΑΙγαιοπελαγι
των, καί μάλιστα των Χίων, αυ-
νωκίσθη ή Έρμούπολις. Κατά
την παράδοσιν, την εΰλογοφανή
άλλωςτε, οί πρώτοι φυγάΰες
βΐς την άλλοτε έρημον ταύτην
άκτήν τής Σύρου ήσαν οί Κυ-
δωδωνιεϊς. Ηκολούθησαν οί Χί-
οι, ο! όποΐοι κατέλαβον τό βό¬
ρειον μέρος πέριξ τοϋ τελωνεί
ου, Σμυρναίοι, Κρήτες, Θεσσα
λοί, Μακεδόνες καί άλλοι.
Τρείς κυριως λόγοι φαίνεται δ-
π συνέτειναν είς την προσέ -
Λευσιν μεγάλουπλήθους προσ-
φογων: α) διότι παρετηρήθη
πολύς συνωστισμός είς τάς άλ¬
λας σημαντικωτέρας νήσους.
β) διότι ή θέσις τού λιμένος
τής Σύρου ήτο λίαν επίκαιρον;
ώς πρός τάς όδούς -τού εμπο-
ρίου τής Άνατολής καί γ) ο
καί σπουδβιότερος, διότι ή νή¬
σος παρέμεινεν ούδετέρα κα¬
τά τα πρώτα έτη τής έπαναστά
σεως. Ή κοινή δμως ννωμη
των μαχομένων Έλλήνων, ήτο
έναντΓον τής πρός την νήσον
ταύτην φυγής των πλουσιων Ι¬
δίως όμογενών, διότι οί έντόπι
οί οί κατοικοΰντες έν τή ανοι
Σύρω,, ή όποια άπεΤχεν εΐκοσι
λεπτα τής ώρας άπό τής παρα-
ΛΙας, δεν έλαβον άποφασιοτι -
κήν στάσιν υπέρ ή κατά τοϋ Ά
γώνος, άλλά ετήρησαν μίαν πό
λιτικήν ούδετερότητος, ώς καί
των νήσων Τήνου, Νάξου «αι
©ήρας, πληρώνοντας κατ' άρ -
χήν φόρους καί είς τούς "Ελ¬
ληνας καί είς τούς Τουρκους
Είχον δέ τεθή οί κάτοικοι τής
άνω Σύρου, καθολικοΙ τό δό-
γμα, έκτός δωδεκα οΐκογενει -
ών, υπό την ειδικήν προστασί¬
αν τής Γαλλίας. Ή Κυβέρνησις
κατ' αρχάς έτΐ τοϋ 1823 εθεώ¬
ρει την κοινότητα των Συρίων
ώς ευρισκομένων «είς καταστα
σ>ν άντιπραττούσης ούδετερό-
τητος», άλλά ένεκα λόγων εζω
τερικής πολιτικής την ανάγκην
φιλοτιμίαν ποιουμένη, ήπρα-
κτει έναντι αυτής;).
ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΒΑΚΧΟ (Ε' Στάσ στ.-1.15-1154)
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνεχιζεται)
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Μ ΚέΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΪΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Τό εσπέρας τής προτταρελθού
σης Τετάρτης, συνήλθε υπό
την προεδρείον τοΰΓεν, Γραμ¬
ματεύς τοΰ ύπουργεΐου Κοινω-
νικων Ύπηρεσιων κ. Άντωνίου
Μέζη καί μέ συμμετοχήν των
ύπηρεοιακων παραγόντων έκ
των κ. κ. Καραμπελοπούλου,
Νομικοϋ Συμβούλου καί των Δι
ευθυντών κ.κ. Ίρδ. Παυλίδη,
Παπαθανασίου, Χαρατσοπού-
λου, Κάς Καλαμπόκα καί τού πρύσ
φυγος έκπροσώπου κ. Σωκρ
Σινανίδη, ελήφθησαν αί κάτωθι
άποφάσεις:
Περί έγκρΐοεως προσκυρώσε
ών είς τα Ο Τ. 93, 100, 102 καί
117 τοϋ Συν) ομού Νικαιας.
Περί έγκρίσεως των ύπ' άρ.
5133, 5134, 5135, 5136, 5137,
5138 κτηματολογικών διαγραμ
μάτων ΟΙκοδομικοϋ Συν)σμοΰ
Ν. 751 τού συλλόγου Δραμινών
Πανωράματος - Θεσσαλονίκης.
Περί τροποποιήσεως τής οίκο
πεδοποιήσεως τού Ο.Τ. 83 τού
Συν)σμοΰ Μυριοφύτου Άμφιά-
λης Πειραιώς.
Περ: τροποποιήσεως τού δια
χωριστικού όρίου μεταζύ των
ύπ' αριθ. 16 καί 17 οίκοπέδων
τού Ο.Τ. 22 Συν) ομού Άμφιά-
λης Πειραιώς καί τροποποίη-
οις εΐκείου διϋγράμματος.
"Εγκρισις 2ου συγκρΐτΐκοϋ
πίνακος δρχ. 725.670 διά δα¬
πάνας ανεγέρσεως πολυκατοι
κιών είς Σταυρούπολιν - Θεσ¬
σαλονίκης, έργολάβου 'Ηλ.
Σπαθαράκη.
Περί άνακλήσεως των ύπ' α¬
ριθ. Δ6) Β) 2635) 8.4.64 καί Δ6)
Β)6121) 29.7.68 ύπουργικών ά-
ποφάσεων μόνον ώς πρός τόν
πρόσψυγα Η.Ε. Τσαβαχιρτζιάν
'Αρσέν τοΰ Μιχαήλ τού Συν)
σμοϋ Μαιάνδρου.
Έγκρισις δρχ. 50.188.875
διά την πληρωμήν εργασιών α¬
νεγέρσεως 8 πολυορόφων κτι-
ρίωνπολ)κιών (302 κατοικίαι)
είς Περιστέρι Κάτω Αθηνών.
ΌμοΙως δρχ. 42.706,800 διά
την πληρωμήν εργασιών ανε¬
γέρσεως 7 πολυορόφων κτιρί-
ων (κατοικ. 228) και ενός ίσο-
γείου έκ 17 καταοτημάτων είς
Ταΰρον Άνατολικόν Συγκρότη
μα 1ο.
Περί άναστολής καταβολής
ληξιπροθέσμων δόσεων των
προσφύγων άρμοδιότητος ΟΗΕ.
α) Βλαχοπούλου Ίουλίας χή
ρας ΕύστρατΙου.
β) Νόβα "Ιωάννου τοϋ Νικο-
λάου.
γ) 'Αντωνιάδου Αικατερίνης
χηρ. Μηνά'
δ) Τοκατλιάν Άβεδις τού Χά
ρουτιοθν.
ε) Μορασιδου Άλεζάνδρας
χηρ. Βασιλείου.
στ) Ταταριάν Μπογός τού
Άγκόπ.
ζ) Τακεοιάν Μουσέλ τοϋ Δι-
κραν.
η) Φεγγουδάκη Δεσποίνης
χηρ. Γεωργίου.
θ) Τζανικιάν Κεθόρη τοΰ Αγ
κόπ.
ι) Μεριζεμικιάν 'ΕνγκνΙς τοϋ
Σαρκΐς.
Ανάκλησις τής Δ5) 23367) 68
αποφάσεως περί παραχωρήσε¬
ως οΐκοπ. χώρου Συν) σμοϋ ΠΕ
ΡΑΜΑΤΟΣ είς τό Υπουργείον
Δημ. Τάξεως.
Άναγνώρισις προσφύγων άρ
μοδιόηττος Η.Ε. ώς δικαιούχων
στεγάσεως είς τα έν ΡΕΝΤΗ
άνεγειρόμενα 131 δ) τα (έργο
λαβίας Δ. Μειάΰη).
1 .Βάκχε, ώ Βάκχε, "Ιακχε,
Μυριοτραγουδισμένε,
μέ τα πολλά όνόματα
καί κοσμογυρισμένε!
2. Βάκχε, Θεέ ευφρόσυνε,
τής Σέμελης καμάρι,
τού νεφελόβροντου Διός,
άγαπητό βλαστάρι.
3. Γιά σένα πρασινΐζουνε,
σ' δλη την ΟΙκουμένη.
τ' άμπέλι'α, τα ηλατύφυλλπ
κα! 6 καθείς ττροσμένει
μέ τόν χυυό τοϋ σταφυλιοϋ,
νά δώσεις εύθυμία,
άπ' τα Θρακιώτικα βουνά.
έως την Ιταλία.
4. Την γαλανή, την θάλασσα
πέρασε τοϋ Άδρΐα,
ή 'Ελευσίνα σέ καλεί.
στή Μυστική ΛατρεΙα,
στής Δήμητρας τίς έορτες,
"Α.οχοντα καί Άφέντη,
στή σύναζη τοϋ κάυπου της,
στό θεικό σου γλέντι
5. Εϋιε, βάκχε, "Ιακχε!
Στή ©ήβα, πού γεννήθηκες,
στοϋ Ίσμηνοΰ τίς ρεματιές,
ς Δρακοντοοπαρμένες,
Βάκχες άλαφροΤσκιωτες.
χορεύουν μεθυσμένες
6. Γιά σένα πιάνουν τό χορό
άφρόπλαστες Δρυάδες,
οί Παγανές καί οί Ξωθιές.
τοϋ δικορφου, τοϋ Παρνασου
Κωρύκιες Κυράδες.
7 "Οταν περνάς τό διάσελο,
στό δρόμο σου, πευκοδαυλοι,
μέ κάπνα λαμπαδίζουν
καί τα νερά, τα κρούοταλλα,
τής Καοταλίας, τής πηγης,
γιά σένα κελαρύζουν.
8. Άντιλαλοϋν άκρογιαλιές;
Εϋιε, Βάκχε, "Ιακχε!
ώς πέρα οτίς βουνοπλαγιες,
πού ό κισσός τυλίγει,
6ταν πνοή τοΰ Ζέφυρου,
τθϋς ϋμνους σου, μελλωδικα,
στά χείλη τους, τα 6λ>κα,
τό δνομά σου σμίγει.
" Ιακχε, Βάκχε, Εΰιεΐ
ή Θήβα, πού σε καρτερεί,
τις πύλες της άνογει.
9. Ή χώρα, που άγάπτιοες,
ύπ' δλες περισσότερο,
'Εού καί ή Σεμέλη,
άπό τό ντόπιο διχαομο
κΓ άπό των ζένων τό ςυγΰ,
τό λυτρωμό της θέλει.
10. Στ όνουα τής μανούλαν,
σου,
που οί κεραυνοί την έκαψαν,
οί πονηριές τής "Ηρας,
άπ' τα ριζά τοϋ Παργαοοο,
Ι ή τό κανάλι τού Νήσου,
Η Μ ΑΧΙ! ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
'Ανέκδοτος Ιστορία έκ τού πολέμο ϋ 1940—41.
Ιϊυνέ/εια έκ τοΰ προηγουμένου | νης, διεσκορπίσθησαν
Ή ψνχή καί ή διάνοια τΛν δύο ών.
ψνχή καί ή
προταγιονιστων τής έλληνικής Νί¬
κης έδονοΰντο Λπό τόν Ιδιον παλ-
μόν, τόν οποίον προκαλεΐ ή άκλό-
νητος πεποίθησις είς την αιωνίαν
Έλλάδα!
ΊΙ κυρίος μάχη τοΰ Κιιλπακίσΐ',
ή καί κρισιαοτέρα διά τ' άποτρλέ-
Άναγνώρισις τοϋ πρόσφυγος
άρμοδιότητος Η.Ε. Άνδρέου
Άριστ, ώς δικαιουχου στεγάσε
ως καΙ διάθεσις είς τούτον τοΰ
ύπ' αριθ. Γ—32 κενοϋ δ) τος
πολυκατοικιας ΑΓ Ι ΟΥ ΔΙΟΝΥ¬
ΣΙΟΥ — ΠΕΙΡΑΙΟΣ.
"Εγκρισις ενοικιάσεως τοϋ
ύπ' αριθ. 26 δ)τος ΚΕ πολυκ'α
τοικίας ΚΑΡΕΑ υπό τής δικαιού
χου πρόσφυγος ΚΕΧΑΓΙΑΝ ΜΑ
ΝΟΥΣΑΚ.
Μεταβϊβασις των στεγαστι-
κών δικαιωμάτων κλπ. τοϋ άπο
βιώσαντος πρόσφωυγος ΑΙ ΜΟ¬
Ν Ι ΑΝ ΧΑ ΓΚ είς λοιπά μέλη
τής οικογενείας τού διά τό πά
ραχωρηθέν αύτω ύπ' αριθ. Α.
32 δ) σμα πολυκατοικίας όδοϋ
Φλέμιγκ — Δημητράτου είς Α¬
ΓΙΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΡΕΝΤΗΝ.
Άπόρριξις προσφοράς διά
την αγοράν μενονωμένης οΐ-
κίας είς ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ δ!ά την
στέγασΐν πρόσφυγος Η.Ε.
Μετατροπής μορφής στεγα-
στικής άποκαταστάσεως άπό
I-
σόβιον είς οριστικήν τοι'αύτην.
Περί διγαρφής έκ τοϋ προ-
τών προσφύγων Η Ε ΕΙΒΑΤΣΙ
ΑΝ, ΙΟΑ^ΙΜΙΔΗ καί ΧΑΤΖΙ-
ΝιΑΙΑΝ.
Περί διαγραρής έκ τοϋ προ
γράμματος αΰτοστεγάσεως τοϋ
πρόσυγος Η.Ε ΤΣΑΠΑΡΙΑΝ Α
ΓΚΟΠ.
Περί άγοράς κατοικιών είς
Βόλον πρός στέγασιν προσφυ
γικών οΐκογενειών Ο.Η.Ε.
Περί άναγνωρίσεως δ καιού-
χου στεγάσεως είς Στέγην ύ-
περηλικων ΚΑΡΕΑ τής πρόσφυ
γος ΣΤΕΡΙΑΔΟΥ καί παραχωρή
σεως αυτή τοΰ ύπ' αριθ. Α)48
διαμερίσματος.
Περί παραχωρήσεως συμφώ¬
νως πρός τάς διατάξεις των Ν.
Δ)των 4176)1961,4546)1966
καί 8) 1968 των κάτωθι οΐκοπέ-
δων.
Τθ'- ύπ' αριθ 1 έν τετραγω-
νω Ο οίκοπέδου τοϋ Συνοικι-
σμοϋ Ν. ΚΑΛΛΙΠΟΛΞΟΣ — ΠΕΙ
ΡΑΙΟΣέμ 152,24 τετ. μέτρων
είς τούς ΜΑΡΑΓΔΑ θυγ ΑΡ.
ΓΛΥΚΑ καί ΓΕΟΡΓΙΟΝ ΣΠΥΡΑ-
ΚΗΝ
Τοϋ ύπ' αριθ. 9 οίκοπέδου έν
τετρ. .ου Συν)σμοϋ Ν ΚΑΛΑΙ
ΠΟΛΕΟΣ — ΠΕΙΡΑΙΟΣ έμβα-
δοϋ 203 75 μ2 είς τόν ΒΑΣΙ¬
ΛΕΙΟΝ ΦΡΑΓΚ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ-
ΛΟΝ.
Τοϋ ύπ αριθ. 10 οίκο-ιέδου
έν τετρ. -,οϋ Συν) σμοϋ Ν.
ΚΑΛΑΙΠΟΛΕΩΣ — ΠΕΙΡΑΙΩΣ,
έμβαδοΰ 284,87 μ2 είς τόν ΓΕ
ΩΡΓΙΟΝ ΦΡΑΓΚ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ
ΛΟΝ.
Τοϋ ύπ' αριθ. 52α οίκοπέδου
τοΰ Συν)σμοϋ ΤΡΙΓΟΝ3Υ ΠΕΥ
ΚΑΚΙΟΝ έμβαδοϋ 133,50 μ2 είς
τόν ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ Ι ΟΑΝ ΜΠΟΥΡ
ΔΕΚΑΝ.
'Επ'ανεξετάσεις καί κρίσεις δι
καιώματος τρωγλοδυτών ΗΡΑ¬
ΚΛΕΙΟΥ — ΚΡΗΤΗΣ.
Καθορισμός ανωτάτου όρίου
δαπανών στοιχειώδους συν¬
τηρήσεως.
"Εγκρισις πιστώσεως δρχ.
35,817 δι' εξόφλησιν 14ου λο-
γαριασμοϋ εργασιών άνεγέρσε
ως λαικών κατοικιών τρωγλοδυ
των ΡΕΘΥΜΝΗΣ είς θάρος τοϋ
έργου 39511 «Στέγασις Τρω-
γλωδυτών ΚΡΗΤΗΣ)).
Περί έγγραφής δευτέρας υ¬
πέρ τοϋ Έλληνικοΰ Δημοσίου
ύποθήκης επί τοϋ είς τόν οίκι-
σμόν ΑΡΓΕΝΟΥ — ΛΕΣΒΟΥ α¬
κινήτου τού ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΝΙΚ.
ξεπρόθαλε Σωτήρος.
ϊΐ. "Ελα, νά συρεις τό χορο
ώ Βάκχε, Διογέννητε,
πρώτος, ατό χοροστάσι
καί τ άστρα, πού τρεγγοθο-
λοΰν,
θά χαμηλώσουνε κι' αυτά,
ής νοχτας τό γιοριο,σι.
12. "Ελα τής Κάβας ' Αρχοντα
καινούργειο, οού άνοΐγομε,
μοσχάτο γιοματάρι.
Φίλοι, τα χέρια σμιγομε
'ΕχθροΙ, τα μίση πνίγομε.
μέσ' τό κροντήρι τής οπονδης
μέ τή δική σου χαρή.
ί3. "Ελα τής νύχτας Μουσουρ
Υ£,
ν' άκους τίς μαντινάδες μας,
υ' εύθυμη λπανεΐα
κι' οί Βάκχες θά χορεύουνε,
άκούραστες, ολονυκτίς,
μέ ίερή μανία.
;4 Εϋιε, Βάκχε, Δεσποταΐ
π ώς τώρα, έχει γίνει
στόν Κόομο, όλο, δώρησε
"Ελα, νά διώξεις τό κακό.
Λαούς κι' Άρχόντους φωτ>σε,
Άγάπη καί Ειρήνη.
«ΤΟΞΟΤΗΣ»
(Άιτό τήι Άντιγόι/η Σοφ )
Ήμερολόγιβν τοό θ. Θεοδωρίδου έκ Φαρασων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως είς Κατπαδοκΐαν τό 1959
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
"Οταν κατεδήκαμε άπ' τό πούλ-
μαν, προχωρήσαμε πρός τόν Ναό.
Παραπάνω παρέθεοα χωρίο τοϋ Ά.
Λεβίδη άπό τό 6ι6λίο έν ΜονολΧ-
θοις Μοναι τής Καππαδοκίας καί
γιά νά εχουμε πληρέστερη πληρο-
φορία πρέπει νά συνεχίσω την πα-
ράθεση.
«Έκτός, γράφει, των έν τώ ναώ
εΐκόνιον έν τώ ναρθήκι επί τής μέ-
σης πύλης έζωγραφισμέναι εισίν αί
διάφοροι βάσανοι τοΰ Άγίου Βλα-
σίου' επί τής δεξιάς πύλης Ίγνάτι-
ος ό θεοφόρος ε'ικονίζεται σπαρατ-
τάμενος υπό των θηρίιον καί οί δ-
γιοι Άμφιλόχιος καί Χαραλάιμπης"
επί δέ τής άριστερας πύλης ό "Α-
γιος Βασίλειος καί άλλοι "Αγιοι».
Άπ' αύτό φαίνεται ότι δ Ναός εΐ-
χε καί ύπόσταση τοΰ Άγίου Βασι¬
λείου, γιατί, πολλοί πληροφορηταί,
τόν Ναό αυτόν τόν λένε Άγιο Βα-
σίλειο.
Καί συνεχίξει. «έν τώ μέσιο δέ
τούτων των τριών πινάκον ό Χρι-
στός είς τό μέσον καί αμφοτέρω¬
θεν άνά δύο διάκονοι θυμιώντες (ό
Στέφανος καί οί λοιποί). Έν τώ
Νάρθηκι ίσταται άρχαία μαρ,μαρί-
ΣΟΦΙΑΝΗ ύποθηκευμένου ήδπ
μέ πρώτην τοιαΰην υπέρ τής
ΑΤΕ.
Περί μεταφοράς τής επί τοϋ
είς τόν οίκιομόν ΦΛΟΡΙΑιΔΟΣ
ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ ακινήτου ΝΙΚ.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ έγεγ-
γρ'αμμένης ύποθήκης είς έτε¬
ρον οικόπεδον τούτου κείμε¬
νον είς τόν οίκισμόν ΚΟΜΠΟ-
ΤΙΟΥ — ΑΡΤΗΣ.
Περί έγγραφής δευτέρας υ¬
πέρ τοϋ έλληνΐκοΟ Δημοσίου
ύποθήκης επί τοϋ είς τόν οίκι-
σμόν ΑΡΓΕΝΟΥ — ΛΕΣΒΟΥ άκι
νήτου τοϋ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΑΝΑΓ.
ΚΑΡΑΓΙΑΝιΝΗ ύποθηκευμένου
ήδη μέ πρώτην τοιαύτην υπέρ
τής ΑΤΕ.
Περί περιορισμοϋ τής επί
τοϋ είς τόν οΐκοισμόν ΠΥΡΓΟΥ
λένης συζ. ΠΑΝΑΓ. ΒΑΡΣΟΥ έγ
γεγραμμένης πρώτης υπέρ τοϋ
'ΕλληνΐκοΟ Δημοσίου ύποθή¬
κης είς τμήμα τού οίκοπέδου
τούτου.
Περί μεταφοράς τής επί τού
είς τόν οίκισμόν ΦΛΟΡΙΔΟΣ
ΒΑΛΤΟΥ ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ οΐκοπέ
δου τοϋ ©ΕΟΔΟΡΟΥ ΗΛ ΙΑ ΡΗ-
ΓΑΝΗ έγγρΰφείσης ύποθήκης
είς έτερον οικόπεδον τούτου
κείμενον είς τόν οίκισμόν ΚΟΜ
ΠΟΤΙΟΥ Ν. ΑΡΤΗΣ.
Περί μεταφοράς τής επί τοϋ
είς τόν οίκισμόν ΦΛΟΡΙΔΟΣ
ΒΑΛΤΟΥ ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ οίκοπέ¬
δου τοΰ ΚΩΝ)ΝΟΥ ΓΈΟΡΓΙΟΥ
ΓΚΑΝΑΒΙΑ έγγραφείσης ύπο¬
θήκης είς έτερον οικόπεδον
τούτου κείμενον είς τόν οίκι¬
σμόν ΚΟΜΠΟΤΙΟΥ Νομοϋ ΑΡ¬
ΤΗΣ.
Δ'ανειοδότητσις ύπολοίπων
οΐκογενειών τοΰ οΐκισμοϋ ΠΑΝ
ΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ — Π1ΕΡΙΑΣ.
Παροχή έγκρίσεως είς τόν
έν Αθήναις έδρεύοντα Οίκοδο
μικόν Συν)σμόν Δημ. 'Υπαλλή
λων, Στρατιωτικών καί Πολιτι¬
κών καί Στρατιωτικόν Συνταξι
ούχων «ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ))
κτήσεως δι' όριστικών συμβο-
λαίων, προσυμφωνηθείοης εκ¬
τάσεως είς θέσιν «Μαγκουλέ-
ζα» τοϋ Δήμου Βιλλίων ("Αρ¬
θρον μόνον Β. Δ) τος 1059)66)
Παροχή έγκρίσεως, είς τόν
έν "Αθήναις έδρεύοντα Οίκοδο
μικόν Συν) σμόν Ύπαλλήλων Δ.
Ε.Η., διά την δι' όριστικών συμ
βολαίων κτήσΐν τής, είς περ·ο -
χήν «ΚΟΣΤΑ)) 'Ερμιονίδης, ά-
γοραοθείσης καί όλοσχερως έ
ζοφληθείσης εκτάσεως ("Αρ¬
θρον μόνον Β. Δ) τος 1059)66)
νη κολυμδήθρα, φέρουσα πανταχό-
θεν γεγλυμμένον τό σημείον τοΰ
Τιμίου Σταυροΰ' μοί είπον ότι ΰ-
πογείως ευρίσκονται πολλαί έκκλη-
σίαι, άλλά δέν δύναμαι νά παρα¬
δεχθώ αύτάς ώς Μοναστήρια, κα¬
θόσον δέν εχομεν περί αυτών άπο-
χρώσαν απόδειξιν. Φαίνεται δμως
όπως εκάστη έκκλησία εΐχε κληρι-
κούς καί μοναχούς, οίίτιο καί ενταύ¬
θα υπήρχαν μοναχοί».
Τώρα έγώ τόν 6λέπω τόν Ναόν
σ' έ'να περιτοίχισμα μέσα καί ή μάν
τρα ι|>ηλότερη των δύο μετριον.
Μπαίνουμε άπ' την δετξιά γιονία
τοΰ δυτικοΰ τοίχου ποϋ είναι χαλα-
σμένη. Χορταρκιαμένο τό προαύλ.ι-
ο καί άπεριποίητο, καί ό Ναός ά-
σκούπιστος καί βαρειοσκονισιμένος.
Οί είκονογραφίες είναι σκεπασμέ-
νες κάτω άπό τό άσβέστοιμα. Τό
τέμπλο δέν ΰπάρχει καί ή άγία Τρά
πεζα είναι σπασμένη.
Τό κτίριο πραγματικά επιβάλλει
στόν καθένα ποϋ τό βλέπει, τό δε-
ος καί άναμ,οχλεύει τόν ψυχικό κό-
σμο καί τόν άνακαλεί σέ ούράνιες
άνατάσεις, σέ έπικοινωνία πνευμα-
τική μέ τό πνεΰμα τοΰ Θεοϋ. γιατί
καί ό Κύριος ε-κτι θέλει την προ-
σκύνηση τοΰ θεοΰ έπειδή «Πνεΰμα
ό θεός καί τοΰς προσκυνούναας αυ¬
τόν έν πνεύματι καί άληθεία δεί
μιά μυστική προσευχή ό καθένας
προσκυνείν».
"Ετσι κι' εμείς σταθήκαμε σέ
μας. Μετά στάθηκα κι' άναλογίστη
κα τί μποςοΰσε νά μάς πή τουτο
τό τεράστιο ϊργο σ' ενα δυσανά-
λογο χριστιανικό χοιριό. Νά, είπα
μέ τό νού μου.
Αύτάς ό περιφρονημένος λαός
στήν πραγματικότητα πόσο μεγα¬
λείον πίστείος ?κρυ6ε μέσα στήν
άνεκδήλιοτη ι|ηιχή τού!
Τό κρυφό αϋτό μεγαλεΐο τού τό
φανερώνει στό τεράστιο αύτό κτί-
ριο ποϋ άντιπροσιοπεύει τόν ψυχι-
κύ τού κόσμο μπροστά στό Θεό!
Μπροστά στοϋς άνθρώπους καί
μακρυά άπ' τό χιοριό τού περιφρο-
νημένος, άδικημένος, καχαδκογμέ-
νος καί χλευασμένος, άλλά στό χω
ριό τού όρθώνει τό ψυχικό μεγα-
λεϊο γιγάντιο, θεώρατο, Γβαμε έ-
κεϊ ψηλά σάν τόν Ναό αυτόν τοΰ
Άγίου Βασιλείου, εϊπαμε ε'χει καΐ
ΰπόσταση τοΰ Αγ. Βασιλείου, με-
γάλο σάν τόν Μέγα Ηασίλειο!
Νά πυϋμε καί την άλήθεια, έγώ
τούλ.άχιστο τόν ζήλεψα τόν Ναό
αυτόν, καΐ γι' αΰτό θέλησα νά τόν
άναμετρήσοι καί νά τόν παρα6άλ(·)
μέ τ' ά'.λ.α Καππαδοκικά Γ.ιιτεύγ-
αατα πού ειδαμε ό'ις τα τιόρα άλ).'
ατυχώς 6έν βρήκα έφάμιλλό τού
ν ά τόν συγκρίνο !
Εϊδαμε στά άλλα μέρη ώρ(ΐϊ«. καί
περικαλλή σ.ιίτια, σχολεϊα, καί έκ-
κλησίες, μά σάν τούτη την έκκλη-
σιά δέν συναντήσαμε- πουθενά στά
Καππαδοκικά διαμερίσματα ποϋ έ-
πισκεφθήκαμε! Άναγκάζομαι ?.οι-
πόν νά άναγνωρίσω ΰποχρροιτικά
την δικαία ΰπεροχή των μΐστιω-
τών τούλάχιστο στό ε'ργο αύτό τής
θερμής πίστης τους!
Οί μιστκότες έν προκειμένοι, έ-
νώ στίς Μικρασι«τικές άντιλήψεις
ήσαν μιά άμελητέα μερίς πού στέ-
κονταν στήν καταφρόνια! Καί αύ
την, μέ ήροησμό πραγματικό, την
άντιπαρήρχοντο, στήν καρδιά καί
στίς ψυχικές καί θοησκευτικές το>ς
εκδηλώσει; στάθηκαν άφθαστοι!
Μέ λεονταρΐσια καρδιά πάλαιψαν
άνάμεσα σέ συμφορές καί σφαγές,
σέ διαρπαγές καί έξολοθρεμούς, σέ
δκογμούς καί έκτουρκισμοΰς, όχι μό
νόν σέ μιά ή σέ περισσότερες έχ-
θρικές έ.τιθέσεις ,σέ μιά ή περιβ-
σότερες πολιορκίες, άλλά στό διά-
στη,μα έχθρικών έπι4έσε(ι>ν καί πο-
λιορκιών, καταστροφήν καί έξαν-
δραποδισμών όκτώ ολοκληρίαν αίώ-
Ό στρατηγός Χαράλ. Κα>τσιμή-
τρος είς την τοποθεσίαν Καλ-
πακου, ύπερθεν τής θέσεως
δπου την 3—11—40 είχον κα-
θηλωθή τα Ιταλικά άρματο μά-
χης. Είς τό άκρον δεξιά, ό έ-
πιτελής τού Ταγμ. πεζ. Γκικό-
πουλος Κωνοτ.
σματά της, διεξήχθη την 3ην Νο¬
εμβριού 1940 καθώς την περιεγρά-
ψα,μεν. Κατ' αύτην, τό είς την ό-
μώννμον στενοιπόν άμυνόμενον Τα
γμα Εΰξώνιον, υπό τόν Ταγματάρ¬
χην πεζικοΰ Χρυσοχόου Αλέξαν¬
δρον αντιμετώπισεν επίθεσιν των Ί
ταλων διά μηχανοκινήτιον μέσον.
ΤΗτο ή πρώτη φορά κατά την ο¬
ποίαν ό "Ελλην πολεμιστής είδεν
είς απόστασιν 300 μέτριον άπό των
θέσεών τού αρματα μάχης έπερχό-
μενα εναντίον τού, άφοΰ επί τοείς
ώρας πρότερον τό εχθρικόν πυρο-
6ολικόν κατέκλνσε ταύτας μέ κό-
λασιν πυρός καί σιδήρου, ή δέ ά-
εροπορία τίόν Ίταλών έ(1ομ6άρδι-
σεν άνηλεώς την γραμμήν μάχης.
Τότε, τα ένεργητικά καί παθη-
τικά μέσα τής άντιαρματικής αμύ¬
νης ετέθησαν επί τό έργον κατά
τρόπον κεραυνοβόλον. Τα έχθρικά
άρματα μάχης άνέκοψαν την προ-
χώρησίν τοιν, προσεπάθησαν νά
έκφύγονν, άνετοάπησαν, έ'πεσαν
είς τάς άντιαρματικάς τάφρους
καί, οσα ήδΐ'νήθησαν νά διασωθοΰν
έκ τοΰ εύστόχου πυρός των πυρο-
(Ιόλοιν μας, ύ.-ΐεχιόρησαν έν ατα¬
ξία.
Αί άκολουβοΰσαι ταυτα φάλαγ-
γες τοϋ ίταλικρϋ πεζικοΰ βληθείσαι
καί αύται υπό τοΰ πυροβολικοϋ και
των αύτοιμάτον οπλιον τής άμυ-
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΜΟΤ
Οί Εΰζιιινοι, άφοΰ ΰπεδέχθησαν
την εχθρικήν επίθεσιν άπτόητοι, <ί- ταν είδον τ' άποτελέσματα τοϋ άν- τιαρματικοΰ πυρός μας εξήλθον ά¬ πό τα χαρακώματά τιον καί διά συ- ριγμίόν καί στεντορείιον κραυγών άέραααα!!... έχλεύαζον τούς σιδη- ροφράκτους ίππότας τοΰ Μουσσολί νι... Ό αγών αϋτός δέν διήρκεσεν ε¬ πί μακρόν. Οί κρίσιμοι άγώνες δέν χρονίξουν. Έντός μιάς ώρας ό Μέ¬ γας Ναπολέων απώλεσε την κοσμο κρατορίαν είς τό Βατερλώ, ή δέ Μάχη τοΰ Μαραθίόνος, ϊκ τής ο¬ ποίας ΐκρίθησαν αί τύχαι τοΰ πο- λιτισμοΰ τής άνθρο)πότητος διήρκε σεν ολίγας μόνον ώρας. Δέν είναι, συνεπώς, ή χρονική διάρκεια ή ά- κάμη καί ό όγκος των άντιπάλιον Στρατόν πού αποτελεί τόν γνώ- μονα διά ν' άποδώσιομεν μικράν ή μεγάλην σημασίαν είς ιιίαν μάχην. Είναι, αντιθέτως, τ' άποτελέσμα¬ τα έκείνα τα όποϊα την καθιστοΰν άποφασιστικής σημασίας. Καί τ' ά ποτελέσματα έν προκειμένο υπήρ¬ ξαν τεραστία. Διότι οί μέν Ιταλοί άπώλεσαν την εμπιστοσύνην τον είς τα τέιος τρομερά μηχανοκίνη- τα μέσα των, είς τό π ο λ υ π λ η- θές πυροδολικό τιον καί την πανί- σχυρον άεροπορίαν, άπώλεσαν δέ φυσικά καί τό ηθικόν καί την μα- χητικότητά των, οί δέ "Ελληνες ά- πέκτησαν την πεποίθησιν ότι είναι άπό πάσης απόψεως άνώτεροι των αντίπαλον των καί συνεπίός ίκανοί νά τούς συντρίβουν! Διότι οί Ιταλοί μετέπεσαν εξ έπιτιθεμένιον είς άμι<νοιμένους, κα¬ θώς άπεδείξαμεν σχολιάσαντες την ΰπ' άρι&μ. 331)8.11.40 Διαταγήν έπιχειρήσεον τής Μεραρχίας Φε- ράρα καί τοιουτοτρόπως ή ΤΙΙΙ Με ραρχία ηδυνήθη ν' άγάγη είς αί¬ σιον πέρας την κυρίαν εντολήν της, συνισταμένην είς την εξασφάλισιν των πρός Αίτωλοακαρνανίαν καί Θεσσαλίαν όδεύσεων, διά νά περα¬ τωθή ή γενική έπιστράτευσις των δλληνικών δυνάμεως. Διότι, τέλος, μετά την νίκην τοΰ Καλπακίον, την πρωτοβουλ.ίαν των έπιχειρήσεων ανέλαβον οί "Ελληνες καί άπό τής 9ης Νοεμβριού 1940 ήρχισαν την νικηφόρον άντεπΐθεσίν των κατά τοϋ έχθροΰ. (ΣυνεχίζεταΟ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΙΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΙ ΑΓΓ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩ.ΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 3Ο6ν Θα τοΰλεγες ττώς κστι <χΐσ8ο:νότα- νέ, ένα μικρό ιτονάκι στά δόντια τού καί τ όττολύ - ττολθ νά την σκαττου- λαρε μέ καμμιά έπάλειψι ϊο>δ!ου. . κ.'
ϋστεοα άπ' έ5» πάνε κΓ αλλοι' .
Άλλά κατά την ττοιροιμία ΆΧλσ λ^
γάριαζε ό γάι5αρος κι' αλλα ό γ3ΐ-
δουοιάρης'...
Κά9υε λοιττάν άμίριμνα καί άνυ
ττόμονο: στή ττολυβρόνΐ τοΰ γιστρί".
—Άνοίξτ·; το στόμα σας ττ^ρα» α
λώ, τοΰ λέγει ό γιατρός^ νά Ιδω μή
τως έχετε κα ίνα κατεστραμένο δόν
ΓΙ.
—Ναί γιστρέ μου, κυττάξτε σάς
ιΓαρακαλώ.
Καί ό γ.ατρός άτάραχος φσΐνομε.
νικά, μέ τρόπο παίρνει μ ά τ^νάλια
—'Π:>3γματικά έχετε 'ένα σσΛτ^ι.
Καί λέγοντας αύτά. στό ττΐ καί *ϊ
τοί ξεροιζώϊο 'έ^οί άλόγερο δόντι' ..
Μούγγρισε ό Πώλ, οϋρλιασε άιτ'
το^ πόνο, δττως ό τανρος τή στιγμη
ττοθ τόν σφάζουν'...
—Μά γιαττρέ μου, δέν εΤττα νά
μο3 δγάλης τό δ6ντι, κα! έκτός τού
τού είναι όλόγερο'
—'Πρ,ιγματικά έχετε δίκαιο. Γιά νΑ
ίδ"ό πώς ϊγινε σύτό τό λόθος' Καί
έπιτήδεια ξαναχώ>ΐΐ την ντσνάλισ
καΐ ξ^ρριζώνει αλλο ένα όλσγερο1..
Ό δόστυχος τίϊγε νά κ,Μπάρη ά~
τόν πόνο'... Μούγγρισε ϊδρισε Οΐ¬
ους καί δαίμονας καί τό γιατρό μτ
ζί ττού ΐΓθ6ροκολον3ούσε βπαθέστατο;
καί εΐρ^ν κά τή/ άγ^νία τού1.. Κσ!
;α.
—ι'Ιουλία, 65ήγρσε τόν κύριο
Άλλά 6 Π'^λ, ό— ό τοΰς ψρικτοϋς
ττόνονς πού ένο ω3ε κσί ίίστζοα ά¬
ιτό τό μεγάλο οεζιλίκ , ττοΰ Εΐταβε.
οίίτε την Ίονιλία ιτΓοίμενε> οϋτε κα
νέναν αλλο γιά νά τού δείξη την ϊ-
ξοδο. Μ' ενα σάλτο δρέθΓ,κε σ-ό δθ3
μο, άνα3:μ3τ(ζ3ντας την ώοα κ Ι
τή στιγμή ιτοΰ βρέϊηκε μττοοατά
τού Α, ό'^ορφη<οπέλλα. Αύτη ήταν ή τελευταία πίτοπτέ- .ειά τού μέ τίς κοτέλλες Κάποτε χάποτ; γιά νά τόν πειράξω, τοϋ δεί χνω τα δόντια μου καί γελώ Αύ¬ τάς ιτάλ·. ,πού καταλοοδαίνει τό νό- ιΐμα. ξεκ3ρδίζ·:ται ν,ά τό ιτάβημά τού. Άπό τότε δοΰλω^ε τό στόμ2 τού κα! έτταψι νά κυνηγό θηλυ<ά. τΓού σάν τύχοιινε νά δή κανένα ττ-- ϋγυρο σταυροκοπιότανε τρίς καί ϊλεγε. «"Υτταγ£ οπίσω μου Σστα. νσ'» Τ6 έπεισ65ιο ποΰ διηγήβηκα νων, άν άρκεστοδμε μόνο στήν Τουρκοκρατίαν, καί στό διάστημα τής φοβερότερης σκλαβιάς .-τού γνω ρίσαν ποτέ οί'ανθρωποι! Στάθηκαν λεβέντικα στήν πίστη καί στό φρόνημα, στή γλωσσα καί «τίς παραδόβεις των πατέριον κπί προγόνιον τους καί τα διαφύλαξαν ολα αύτά κρυφό θησαυρό, μυστική καί άσθεστη κληρονομιά μέσα στά ΰπόγεια σπίτια τους, ως στίς στέρ νές μέρες. Καί σάν ήρθε η άνάγκη τα εστη- σαν έδώ ψηλά, στό άπαράμμιλο ερ γο, στήν τεραστία αυτή έκκλησιά καί την άποθαυμάζουμε εμείς τώρα κι' ολοι οί δλλοι πού θά έπισκε- φθοϋνε τούτο τόν τόπο. (Συνεχίξεται) λέγει ό Νϊκος στόν Γιου6ανάκη; ε! ναι άληθινό. Μοϋ τό διηγήθηκε ο ΐ- διος ό Πώλ στό Παρίσι. Άκούοντας ιτώς ένδιοοφέρεσσι γιά άνέκδοτα σοΰ τώπα γιά νά περιλάβης κι' αύ τό στό βιβλίο ιτού θα ικδώσης. "Ε τσι, δτα/ οί δύο φθάσανε στο Σιρ. κετζή, ό Νίκος τράβ^ξε γιά τ° Πέ¬ ραν καί ό Γιοΐλβανάκης γιά τό Φα· νάρι. Μόλις χτύττη.θ'ε την τιόρτα, τού όχνοιξ* ή άδελφή γθυ μέ γέλοια, χαρές καί άγκσλιάσματα, γιατί. '6· ττ^ς ξέοουμε ό Γιουβανάκης ϊλίΐψ; 15 μέοες, τταραθερίζοντας στίς Λί- τοες. Ό πατέρας τού. άπό τή χα- οά ττοϋ εΤδε τα γυιό τού, γιατί ή- ται/ τό καμάρι τον —αυγγραφέας μιά φαρά— κόντεψε τό στόμα τ_υ νά φύγη καί νά ττάη ατά αώτιά τού. Σάν ξεκουρόυτη-ε λ'γάκι, αρχισε μέ πολύ ένδ αφέοον νά ρωτά πώς τα. χ·ε ττεράσει κι' άν εΤχε καταπιαστή μέ τή σι»γγραφή κανενός σοδαροΰ 6ι6λίου( ποϋ θά Ικα.οττοιοΰσε τό μ^ γάλο πόθο τού Μττο'δοσάκη, νά ιδή τό γυιό τού μεγάλο συγγραψέα. Ό Γιοι»63Γνόΐκης μέ λίγα λάγια, διηγήθη·<Ε τίς ίντυττώαεις τού καί κατάττι διάβασε μερκκά Λποσπάσ,4. τα άπό τα άνέκδοτα ποϋ εΤχε συγ- κεντρώ3£ΐ/ τα όποΤα ϊκαμαν πολύ ζωηοή έντύπωση στόν πατέρα τ^υ. ττοϋ δο"ο κι' αν δέν ^ερε καλά ■ «α- λά τα έλληνικά, τα πιό ττολλά ο¬ μάς τα καταλάβαινε. γιατι ηταν γραμ,αένα στή δημοτική. Ίϊιπιτγ- ριος 1χα^οποιηθη«ε> ό Μιτοδοσάκη ς,
άπά τίς Ιστορικές ττεριγραφές τοϋ
γυιοθ τού, γιατί, δ—ος δλοι οί ύ.
πόδουλοι Ρωμηοί. £τσι κι' αώτός πί
3τευ; τό «Πάλ, μέ χρόνια μέ και
ρούς, πάλι δικιά μας θάναι'». Ποϋ
νά μποοοθΐε την έττοχή έκείνη νά
μαντέψη ό αυοιρος( δτι ΰστερα ά-
ττο λίγα χρόνια, μέ τή Μικροκ» ι-
τική Καταστροψή, θά ξερριζωνότα-
ν: όλόκλΓοο τό γένος μας, άττό τιί
γή των πατέοων καί θά γινόμασται/
ττ30τφυγες στή δΐύτερη πατρίδα.
την Ελλάδι μας'
Άψο: εϊττανε μερικά όκ.&^ιι 6
Γιονδυνάκης ττήγε νά κοι,αηθή. Έν
τφ ιΐϊτα^ϋ ό πατέρας τού, θελο.τας
ά κάαη μιά έ<ττλΓ[ξη στό γυ ό τυυ. τα ττρωΓ. μόλις ξημίρωσε, καί χω- ρίς νά πή σέ κανένα τίιτοτ^ άντ ι νά τοαδιίξη κατ' εύ3εϊαν γιά τό γρο φεΐο τού, τράδΐ|ξε ΐσια γιά τα γρσ φ:ϊα τής εφημερίδας «Ανατολή», δρηκε τόν διευθυντή της μέ τόν ό. όποϊο εΤχε ττολΰ φιλικές σχέσει ς, γιατ! κι' αύτάς κατοικοθσε στό Φο; νάρι καί προτοθ β>όμη καλα - καλά
τόν καλΐ»μερίση/ χώνει τό χέρ, στΊ
τσεττη τού τταντελονιοθ τού, 6γάζί.ι
πέντε χρι/σές λίρες καί τίς άφήνει
έττά ω στό νραφεΐο τού Ό διευ-
9υ/τής της εφημερίδας, πού δέν π!
οιμ;νε τόσο ιτρωΊ κα! τόσο ξαφν·-
<ά τοό μειδιάση ττλουσιοιτάροχα ή τύχη, μέ μεγάλι» ττεριέργεια καί πιό πολλές τ^ιριμόνιες, ρώτησε τό Μττο δοσάχη: (Συνεχίζεται) ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγος 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί ύ—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ 1914-1920 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 1921 - 1969 — υνεχής ίργασία άπό τοϋ ετους 1914 Τοΰ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ Γράφομεν Ιστορίαν. Γνωρί¬ ζομεν 6τι δέν πρόκε τα ι νά μάς εγκαταλείψη ή παρεζήγη- σις. Καί δικαΐως. Διότι είς όλας τάς περιπτώοεις τάς οποίας α¬ ναφέρομεν, προβάλλομεν τό μικρόν άνάστημά μας... Άλλά γράφομεν Ίστοραν. Γράφο¬ μεν γεγονότα, τα οποϊα έΖ,Λαα μέν καί τα όποϊα ημείς έδημι- ουργήσαμεν. Ή εφημερίς (οπροσφυγικός Κόομος», μέσα είς τα 74 δημο- σιεύματά μου είς αύτην, άπά τθύετους 1965 <αΙ εντεύθεν, έ δημοσίευσε δύο μελέτας μου. Τό ένα μέ τίτλον «Ή περισυλ- λογή των ποντιακών χορών και τραγουδιών», καί τό άλλο «Ή μουσική καί καλλιτεχνική κίνη σις είς τόν Πόντον». Ας άρχίσο>μεν άπό τό δεύ¬
τερον.
Χ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ:
Την μουσκιήν κίνησιν πρό
τοϋ έτους 1913, στόν Πόντο,
την αγνοούμεν, διότι δέν την
έζήσαμεν και δι' αυτό προσφέ
ρομεν πενιχράν μόνον περίλη
ψιν.
Κυρίως έμφανιζόμεθα άπό
τοϋ έτους 1914 είς την μουσι¬
κήν κίνησιν τοϋ Πόντου καί είς
τάς πόλεις Άμισόν, Πάφραν,
Τρα,πεζοΰντα, Ριζοΰντα, καί
Βατούμ κνηοιν την οποίαν καί
έζήσαμεν.
Καί ειλικρινώς λυπούμεθα,
διότι δέν έζήσαμεν την μουσι¬
κήν καί καλλιτεχνικήν κίνησιν
τής ωραίας νύμφης τοϋ Πόντου
τής Κερασοϋντος, ή όποία ύ-
πήρζεν λίαν άζΐόλογος.
Ή άγάπη μου πρός ^ήν μουσι
κήν κίνησιν τής Ιδιαιτέρας μου
πατρίδος, τοϋ Πόντου, ήτο με-
γάλη. Καί μεγάλη υπήρζεν καί
ή δράσις μου ώς μουσικοθ, ή
όποία ήρχισεν άπό την Άμισόν
(1914) καί τελειωσε είς την
Πάφραν (1920).
Είς την Άμισόν, 1914—1915
(περιληπτικώτατα).
Ίδρύεται χορωδία άνβρική
μέ τέσσαρας φωνάς, τή συνο-
δεΐα άρχήστρας. Την χορωδία
διηύθυνε ό ν^αρός τότε Κου-
τσογ ι αννόπουλος.
"Υστερα άπό την Άμισόν μέ
άγκαλιάζει ή Τραπεζοϋς, 1916,
μέ την ίδρυσιν καί τ ήν διεύ¬
θυνσιν τού «Μουσικοΰ Όμίλου
Τραπεζοϋντος».
Κατόπιν έρχεται ή Ριζούς,
1917, μέ την υπέροχον Μουσι¬
κήν καί Δραματικήν Σχολήν
τού Ζυλλόγου «Ό Χρύσανθος»,
είς την οποίαν έδΐδαοχα καί
μέ την οποίαν παρουσασα τίς
ώραίες καί πλούσιες έορτές
της.
Καί έρχεται τό Βατούμ 1918.
Μέ χειροκροτεί στίς διάφο-
ρες έμφανίσεις μου είς τό με¬
γάλο θέατρο Σμαέφσκυ. Καί κά
ποτε, στό ϊδιο αύτό θέατρο,
πού έτταιζαν τόν ρόλο τού Λιά
κου στό θεατρικό έργο «Ό ά-
γαπητικός τής Βοσκοπούλας» ά
πό τα τρελλά χειροκροτΛματα
καί τής έπευφημίες τού κοινοΰ
καί πρό παντός τοϋ ώραίου φϋ
λου, τό θέατρον έσείετο!
Την εποχήν εκείνην μεσου-
ρανοϋσαν τα νιάτα.
Τα νιάτα τ' άσυλλόγιστα!.
Στά 1919 πηγαίνω καί πάλ,
στήν Άμισό, ίδρύω θε*ατρικΟν
"Ομιλον, μέ σοβαράν καλλιτε-
χνικήν κατεύθυνσιν, ό οποίος
έδιδε τακτικάς θεατρικάς πα-
ραστάσεις.
Καί ή τελευταία μουσικη καί
καλλιτεχνική μου εμφάνισις £.
γινε στήν δμορφη Πάφρα
Στίς 14 Σεπτεμβριου 192Θ, 6-
ναγκάστηκα νά εγκαταλείψη
πάραυτα την Άμισό.
"Ετσι, άφηνε γιά πάντα τόν
άζέχαστο Πόντο!..
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΑΑ
Καί τώρα άς έλθωμεν είς την
μελέτην μου «Ή περισυλλογή
των ποντιακών χορών καί τρα..
γουδιών». Τό έτος 1921 εύρι-
σκόμουν είς τάς "Αθήνας. Από
τό έτος αύτό, ήρχισα τό έργον
τής περισυλλογής των ποντια·
κων τραγουδιών. Τό επόμενον
έτος 1922 έδημοσΐευσα είς την
μεγάλην «Μουσικήν 'Επιθεώρη
σιν Αθηνών» την πρώτην μου
μελέτην, μέ τίτλον «Άπό τα
δημοτΐκά άσματα τοϋ Πόντου».
Τό 1927 έζέδωκα είς βιβλίον
τό πρώτον μου έργον: Ή Λύρα
τού Πόντου καί άκολουθοϋναλ
λαι έκδοεις, πάνωστήν ποντια-
κή μουοχιή.
Άκολουθοϋν τα χρόνια τό έ¬
να κατόπιν τοϋ άλλου μέχριτοϋ
1939.
Κατά τό διάστημα αύτό, πε·
ριήλθα 128 χωρία καί πόλεις
τής Μαικεδονΐας καί θράκης, 6-
πό τοϋ "Εβρου ποταμοϋ μέκρι
των συνόρων τής Φλωρΐνης,
συλλέγων διαρκώς καί μελε-
των.
Είς την Δράμαν ΐδρυοα τό
1929 Σχολήν Ποντιακών χορών
κα> τραγουβιών. Κα! έδίδαζα
ποντΐ'ακούς χορούς καί τραγου
δια., είς την ΆρδαΙαν τό 1934.
Είς τό Κιλκίς τό 1935 είς την
Πτολεμαίδα τό 1937. Καί είς
την Βέροιαν τό 1938.
Είς τάς Αθήνας, άπό τού έ-
■τους 1946 μέχρι σήμερον, έδί
δαζα ποντιακοΰς χορούς, είς
δέκα ίδΐωτικά Γυμνάοια καί
Σχολεία.
Είς έπτά Ποντιακοιύς Συλλό-
γους Αθηνών και Πειραιώς
Καί είς όκτώ Σχολάς Μτίαλλέ-
τού καί Ρυθμικής.
Τό 1948 καί μέχρι τού 1962 έ-
ζέδιδα ποντιακόν περιοδικόν
μέ τίτλον: «Οί φίλοι τήςποντια
κης μουσικής».
Είς την μεγάλην αίθουσαν
τοϋ «ΓϊαρνασοΌϋΜάπότοΰ έτους
1953 και επί σειράν ίτών, πα-
ρουσΐασα μέ μαθητάς καί μάθη
τριας μου τοϋς πονηακούς χο¬
ρούς καί τα ποντιακά τραγού-
δια.
"Εδημοσίευοα είς διάφορα
περιοδικά καί εφημερίδας καί
κυρίως είς την εφημερίδα
«Προσφυγικός Κόσμος«, 120
ποντιακά θέματα, έκτών 158δη
μοσευμάτων μου είς τόν Τύ¬
πον.
Καί εάν θά θελήσωμεν νά ύ-
πλογίσωμεν τό έργον μου (έ¬
κτός τής καλλιτεχνικής κινή¬
σεως είς τόν Πόντον), τώ όποι
όν ήρχισεν είς τάς "Αθήνας τ6
έτος 1921 μέχρι σήμερον, θά
Ιδούμε δτ ι ειργάσθην καί έδια
κονήθην είς αύτό επι 48 χρό·
νια
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΔΙίθΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΛΑΝΤΗ
ΤοΟ συνεργάτου μας
Ε'
Ήταν ή τελευταία ζητο>κραυ
γή έκείνη!
Οί Τοϋρκοι γιά νά έκδικηθοϋ
νέ τόν ήρωικό λοχ α, τόν 6δε-
σαν πισθάγκωνα μ' ένα σχοινί,
καί τόν πήγανε στόν συντα-
γματάρχη τουι,.
•— Αύτός είναι υ απιστος
πού έφαγε τόσο κόσμο;.., εί¬
πεν ό Τοϋρκος άξ ωματ ικός δεί
χνοντας μέ τό μαστΐγιο τόν δε-
μένο λοχία.
— "Εθετ έφέντημ (1).., α-
ποκρίθηκε ένας άλλος Τοϋρ¬
κοι,.
Ό συνταγματάρχης πήγε πιο
ποντά, καί σηκώνοντας ψηλά
τό μαατίγιο θέληοε νά τθν ν τ υ
πηση. ι
— Μή!... τοΟ φώναςε τοτε ο
λοχΓας, καί εΐχε τόση φλόγα ή
ματια τού έκείνη τΠν ωρα, που
ό Τοϋρκος χωρΐς νά θέλη κα-
τέθασε ^ό χερι.
— Λέγει... τ! θέλεις; εΐπε
αγρια.
— Νά μέ Λύσετεί... εΐμαι έ¬
νας άοπλος αΐχμάλωτος, καί
πρέπει νά μέ σεβασθήτε!
Χωρΐς ν" απαντήση δ Τοϋρ¬
κος, κατάφερεμιά δυνατή οουμ
δουλιά στό πρόσωπο τοΟ λοχία,
καί τό μθτωσε φοθερά.
Τότε ό άνυπερασπιστος κει-
νος αίχμάλωτος έσήχωσε ψηλά
τό πληγωμένο τού ηροσωπο,
καί τεντώνοντας 6σο μποροϋ-
σε Ψηλότερα τό κορμΐ τού, ε-
φτυοε καταπρόσωπα τόν Τοϋρ
κο συνταγματάρχηΙ
Πάνω στήν άπελπισα τού γο
φτωχό παιδΐ εχτύπησε τό θβρ-
βαρο άζιωματικό με τό μοναβι
κό δλο πού τού εΤχε μείνει!
ΟΙ Τοϋρκοι τόν έσκοτώσανε
επί τόπου μέ θασανιστήριο τί
σημαΐνει δμως;... ένας τέτθι-
ος έζευτελισμός τούς έκανε
κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
να θυμηθοϋν πώς ύπάρχει καί
τό Διεθνές Δΐκαιο, πού θεωρεί ^.
τόν αΐχμάλωτο ίερό καί άπαρα- ^
Οίαστο!
! .,'Εδώ τελειωσε ό Χαρής τή
ΰΐήγησί τού, μέ τα λαμπερσ
τού ματια γύρισε νά δή ποία
ι έντυπωσι έκανε στό νεαρό <ρο>
τπτπ τής νομικής τό θλιβερο
αύτό έπεισόδιο.
Πόσο δίκηο εΐχε νά πισιεύη
απ' την άρχή, πώς θά μιλοϋσ*·
στόν θρσντο!
Ό κύριος Λάντης έκανε πώς
γλυκομιλοϋσε μέ μιά δεσποι
νΐδα...
Ήταν ϊσως κΤ" αύτό ένας τρό
πος νά μή ζαναδεχθή καινούρ
για έπΐβεοι τοϋ άνηπάλου τού
Ολοι έμειναν καταγοητευ-
μένοι άπό την διήγηοι τού Χά
ρη, καί ζεχωριστά άπό τούς άλ
λους ή Κλαρη.
αδά-ζ -ο©
...Άπό κείνο τό βράδυ δρχι-
σε νά τόν προσέχη στά σοβα
ρά, καί σέ λίγους μήνες τόν
πήμε άντρα της. -Ηταν άδύνα-
το νά χωνέψη τίς ψΐλες της,
πού ενώ αύτός μιλοϋσε έκεί- *·
νες σιγομουρμουρίζανε ή Μ1—.
οτήν άλλη: καί είναι άρκετά
νόστιμοςΙ
Π' αύτό τούς τόν πήρεΐ
(*) Μάλιστα κύριε.
ΔΙΚΗΓβΡΙΚΟΝ ΓΡΑ0Ε10Ν
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ,
ΚαραΤοκου 111 - Τηλ. 413.224,
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Σωκράτους 59 Αθήναι
Τηλ. 524.783
ΖΠΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρ*·
φός μό·>ον δι' απογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι είς Τ7
γραφεϊα μ,ας, Νίκης 26, ιψ
229.708.
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΝ ΚΥΑΩΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΡ 1821
4ον
Τό συμπέρασμα είναι, όπως
άλλωστε ήταν φυσικό, οί Κυδω-
νιείς κι' οί Μοσχονήσιοι νά δια
σπαροϋν, άναζητώντας τα μέ -
σα τής ζωής, κυριως στά νηοιά
ποΰ τούς ήσαν γνώριμα άπό τα
προεπαναστατικά χρόνια καί
οάν ελευθέρα ώπό την παρου-
οΐα τού τυράννου^ παρουσία-
ζαν Ιδεώδες καταφύγιο. Ή με-
ταχείριση πάλι των προσφύγων
ελλείψει όργανωμένης κοινωνι
κης προνοίας, δέν μπορεϊ νά
Λταν ύποδειγματικη καΐ ύπήρ
ζεν άνάλογη μέ τα αΐσβήματα
καί την οΐκονομική κατάσταση
των κατοίκων των τόπων πού
κατέφυγον.
Σέ μερκά άπό τα νηοιά, οάν
την Τήνο, Σύρα, Νάζο, Σαντο-
ρίνη όπου οί καθολικοΐ παπά -
δες προσηλύτησαν κητά τα
χρόνια τής Φραγκοκρατΐας στό
καθολικισμό πάνω άπό δέκα χ ι
λιάδες "Ελληνας, οί καθολικοΐ
αύτοΙ "Ελληνες,, κατά τή μεγί¬
στη πλειοψηφΐα τους, άντεδρα-
σεν φανερά καί μυστικά ή άδια
φόρησαν οτήν άπελευθερωτική
προσπαθεία των ύπολοίπων 'Ελ
λήνων καί μεΐνανε πισ-τθΐ στό
Σουλτάνο. Ό Σπυρίδων Τρκοϋ
πης καυτηριάζων μέ πολϋ σκλη
ρά λόγια τή διαγωγή αυτών
των 'Ελλήνων καί Ιδίως των Συ
ριανών τούς όποιους άποκαλεί
«Δυτικόφρονας», έπιλέγει «Τό¬
σον τό μϊσος των αίρέσεων,
σφοδρότερον πολλάκις τοϋ μί
σους τής έτεροθρησκείας, οκο
τΐζει τόν νούν κ!αΙ πνΐγει πάν
αΐσθημα εογενές!». Στά νη¬
οιά αϋτά ή ζωή ήταν εΐρηνική
καΐ υπήρχαν εύνοικές συνθή-
κες εργασίας καί έπιθιώσεως
των προσφύγων.
Τα σημαντΐκώτερα κέντρα
πού έγκαταοτάθησαν οί περισ-
σότεροι Ά»θαλιώτες πρθσφυ -
γες φαίνεται πώς τελικά ύπήρ
ζαν τα Ψαρά, ή Σύρα καί ή Αϊ-
γινα.
ΕΙδικά γιά την έγκατάσταση
των Άΐβαλιωτων στη Σύρα ό κα
θηγητής Βακαλόπουλος γρά-
φει:
ΤοΟ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΥΛΟΥ,
τ. Δ) ντοϋ τοο 'Τ πουργείου Γεωργίας
«Έκ διαφόρων προσφύγων,
κυρίως ομως των ΑΙγαιοπελαγι
των, καί μάλιστα των Χίων, αυ-
νωκίσθη ή Έρμούπολις. Κατά
την παράδοσιν, την εΰλογοφανή
άλλωςτε, οί πρώτοι φυγάΰες
βΐς την άλλοτε έρημον ταύτην
άκτήν τής Σύρου ήσαν οί Κυ-
δωδωνιεϊς. Ηκολούθησαν οί Χί-
οι, ο! όποΐοι κατέλαβον τό βό¬
ρειον μέρος πέριξ τοϋ τελωνεί
ου, Σμυρναίοι, Κρήτες, Θεσσα
λοί, Μακεδόνες καί άλλοι.
Τρείς κυριως λόγοι φαίνεται δ-
π συνέτειναν είς την προσέ -
Λευσιν μεγάλουπλήθους προσ-
φογων: α) διότι παρετηρήθη
πολύς συνωστισμός είς τάς άλ¬
λας σημαντικωτέρας νήσους.
β) διότι ή θέσις τού λιμένος
τής Σύρου ήτο λίαν επίκαιρον;
ώς πρός τάς όδούς -τού εμπο-
ρίου τής Άνατολής καί γ) ο
καί σπουδβιότερος, διότι ή νή¬
σος παρέμεινεν ούδετέρα κα¬
τά τα πρώτα έτη τής έπαναστά
σεως. Ή κοινή δμως ννωμη
των μαχομένων Έλλήνων, ήτο
έναντΓον τής πρός την νήσον
ταύτην φυγής των πλουσιων Ι¬
δίως όμογενών, διότι οί έντόπι
οί οί κατοικοΰντες έν τή ανοι
Σύρω,, ή όποια άπεΤχεν εΐκοσι
λεπτα τής ώρας άπό τής παρα-
ΛΙας, δεν έλαβον άποφασιοτι -
κήν στάσιν υπέρ ή κατά τοϋ Ά
γώνος, άλλά ετήρησαν μίαν πό
λιτικήν ούδετερότητος, ώς καί
των νήσων Τήνου, Νάξου «αι
©ήρας, πληρώνοντας κατ' άρ -
χήν φόρους καί είς τούς "Ελ¬
ληνας καί είς τούς Τουρκους
Είχον δέ τεθή οί κάτοικοι τής
άνω Σύρου, καθολικοΙ τό δό-
γμα, έκτός δωδεκα οΐκογενει -
ών, υπό την ειδικήν προστασί¬
αν τής Γαλλίας. Ή Κυβέρνησις
κατ' αρχάς έτΐ τοϋ 1823 εθεώ¬
ρει την κοινότητα των Συρίων
ώς ευρισκομένων «είς καταστα
σ>ν άντιπραττούσης ούδετερό-
τητος», άλλά ένεκα λόγων εζω
τερικής πολιτικής την ανάγκην
φιλοτιμίαν ποιουμένη, ήπρα-
κτει έναντι αυτής;).
ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΒΑΚΧΟ (Ε' Στάσ στ.-1.15-1154)
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
(Συνεχιζεται)
ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Μ ΚέΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΪΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Τό εσπέρας τής προτταρελθού
σης Τετάρτης, συνήλθε υπό
την προεδρείον τοΰΓεν, Γραμ¬
ματεύς τοΰ ύπουργεΐου Κοινω-
νικων Ύπηρεσιων κ. Άντωνίου
Μέζη καί μέ συμμετοχήν των
ύπηρεοιακων παραγόντων έκ
των κ. κ. Καραμπελοπούλου,
Νομικοϋ Συμβούλου καί των Δι
ευθυντών κ.κ. Ίρδ. Παυλίδη,
Παπαθανασίου, Χαρατσοπού-
λου, Κάς Καλαμπόκα καί τού πρύσ
φυγος έκπροσώπου κ. Σωκρ
Σινανίδη, ελήφθησαν αί κάτωθι
άποφάσεις:
Περί έγκρΐοεως προσκυρώσε
ών είς τα Ο Τ. 93, 100, 102 καί
117 τοϋ Συν) ομού Νικαιας.
Περί έγκρίσεως των ύπ' άρ.
5133, 5134, 5135, 5136, 5137,
5138 κτηματολογικών διαγραμ
μάτων ΟΙκοδομικοϋ Συν)σμοΰ
Ν. 751 τού συλλόγου Δραμινών
Πανωράματος - Θεσσαλονίκης.
Περί τροποποιήσεως τής οίκο
πεδοποιήσεως τού Ο.Τ. 83 τού
Συν)σμοΰ Μυριοφύτου Άμφιά-
λης Πειραιώς.
Περ: τροποποιήσεως τού δια
χωριστικού όρίου μεταζύ των
ύπ' αριθ. 16 καί 17 οίκοπέδων
τού Ο.Τ. 22 Συν) ομού Άμφιά-
λης Πειραιώς καί τροποποίη-
οις εΐκείου διϋγράμματος.
"Εγκρισις 2ου συγκρΐτΐκοϋ
πίνακος δρχ. 725.670 διά δα¬
πάνας ανεγέρσεως πολυκατοι
κιών είς Σταυρούπολιν - Θεσ¬
σαλονίκης, έργολάβου 'Ηλ.
Σπαθαράκη.
Περί άνακλήσεως των ύπ' α¬
ριθ. Δ6) Β) 2635) 8.4.64 καί Δ6)
Β)6121) 29.7.68 ύπουργικών ά-
ποφάσεων μόνον ώς πρός τόν
πρόσψυγα Η.Ε. Τσαβαχιρτζιάν
'Αρσέν τοΰ Μιχαήλ τού Συν)
σμοϋ Μαιάνδρου.
Έγκρισις δρχ. 50.188.875
διά την πληρωμήν εργασιών α¬
νεγέρσεως 8 πολυορόφων κτι-
ρίωνπολ)κιών (302 κατοικίαι)
είς Περιστέρι Κάτω Αθηνών.
ΌμοΙως δρχ. 42.706,800 διά
την πληρωμήν εργασιών ανε¬
γέρσεως 7 πολυορόφων κτιρί-
ων (κατοικ. 228) και ενός ίσο-
γείου έκ 17 καταοτημάτων είς
Ταΰρον Άνατολικόν Συγκρότη
μα 1ο.
Περί άναστολής καταβολής
ληξιπροθέσμων δόσεων των
προσφύγων άρμοδιότητος ΟΗΕ.
α) Βλαχοπούλου Ίουλίας χή
ρας ΕύστρατΙου.
β) Νόβα "Ιωάννου τοϋ Νικο-
λάου.
γ) 'Αντωνιάδου Αικατερίνης
χηρ. Μηνά'
δ) Τοκατλιάν Άβεδις τού Χά
ρουτιοθν.
ε) Μορασιδου Άλεζάνδρας
χηρ. Βασιλείου.
στ) Ταταριάν Μπογός τού
Άγκόπ.
ζ) Τακεοιάν Μουσέλ τοϋ Δι-
κραν.
η) Φεγγουδάκη Δεσποίνης
χηρ. Γεωργίου.
θ) Τζανικιάν Κεθόρη τοΰ Αγ
κόπ.
ι) Μεριζεμικιάν 'ΕνγκνΙς τοϋ
Σαρκΐς.
Ανάκλησις τής Δ5) 23367) 68
αποφάσεως περί παραχωρήσε¬
ως οΐκοπ. χώρου Συν) σμοϋ ΠΕ
ΡΑΜΑΤΟΣ είς τό Υπουργείον
Δημ. Τάξεως.
Άναγνώρισις προσφύγων άρ
μοδιόηττος Η.Ε. ώς δικαιούχων
στεγάσεως είς τα έν ΡΕΝΤΗ
άνεγειρόμενα 131 δ) τα (έργο
λαβίας Δ. Μειάΰη).
1 .Βάκχε, ώ Βάκχε, "Ιακχε,
Μυριοτραγουδισμένε,
μέ τα πολλά όνόματα
καί κοσμογυρισμένε!
2. Βάκχε, Θεέ ευφρόσυνε,
τής Σέμελης καμάρι,
τού νεφελόβροντου Διός,
άγαπητό βλαστάρι.
3. Γιά σένα πρασινΐζουνε,
σ' δλη την ΟΙκουμένη.
τ' άμπέλι'α, τα ηλατύφυλλπ
κα! 6 καθείς ττροσμένει
μέ τόν χυυό τοϋ σταφυλιοϋ,
νά δώσεις εύθυμία,
άπ' τα Θρακιώτικα βουνά.
έως την Ιταλία.
4. Την γαλανή, την θάλασσα
πέρασε τοϋ Άδρΐα,
ή 'Ελευσίνα σέ καλεί.
στή Μυστική ΛατρεΙα,
στής Δήμητρας τίς έορτες,
"Α.οχοντα καί Άφέντη,
στή σύναζη τοϋ κάυπου της,
στό θεικό σου γλέντι
5. Εϋιε, βάκχε, "Ιακχε!
Στή ©ήβα, πού γεννήθηκες,
στοϋ Ίσμηνοΰ τίς ρεματιές,
ς Δρακοντοοπαρμένες,
Βάκχες άλαφροΤσκιωτες.
χορεύουν μεθυσμένες
6. Γιά σένα πιάνουν τό χορό
άφρόπλαστες Δρυάδες,
οί Παγανές καί οί Ξωθιές.
τοϋ δικορφου, τοϋ Παρνασου
Κωρύκιες Κυράδες.
7 "Οταν περνάς τό διάσελο,
στό δρόμο σου, πευκοδαυλοι,
μέ κάπνα λαμπαδίζουν
καί τα νερά, τα κρούοταλλα,
τής Καοταλίας, τής πηγης,
γιά σένα κελαρύζουν.
8. Άντιλαλοϋν άκρογιαλιές;
Εϋιε, Βάκχε, "Ιακχε!
ώς πέρα οτίς βουνοπλαγιες,
πού ό κισσός τυλίγει,
6ταν πνοή τοΰ Ζέφυρου,
τθϋς ϋμνους σου, μελλωδικα,
στά χείλη τους, τα 6λ>κα,
τό δνομά σου σμίγει.
" Ιακχε, Βάκχε, Εΰιεΐ
ή Θήβα, πού σε καρτερεί,
τις πύλες της άνογει.
9. Ή χώρα, που άγάπτιοες,
ύπ' δλες περισσότερο,
'Εού καί ή Σεμέλη,
άπό τό ντόπιο διχαομο
κΓ άπό των ζένων τό ςυγΰ,
τό λυτρωμό της θέλει.
10. Στ όνουα τής μανούλαν,
σου,
που οί κεραυνοί την έκαψαν,
οί πονηριές τής "Ηρας,
άπ' τα ριζά τοϋ Παργαοοο,
Ι ή τό κανάλι τού Νήσου,
Η Μ ΑΧΙ! ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
'Ανέκδοτος Ιστορία έκ τού πολέμο ϋ 1940—41.
Ιϊυνέ/εια έκ τοΰ προηγουμένου | νης, διεσκορπίσθησαν
Ή ψνχή καί ή διάνοια τΛν δύο ών.
ψνχή καί ή
προταγιονιστων τής έλληνικής Νί¬
κης έδονοΰντο Λπό τόν Ιδιον παλ-
μόν, τόν οποίον προκαλεΐ ή άκλό-
νητος πεποίθησις είς την αιωνίαν
Έλλάδα!
ΊΙ κυρίος μάχη τοΰ Κιιλπακίσΐ',
ή καί κρισιαοτέρα διά τ' άποτρλέ-
Άναγνώρισις τοϋ πρόσφυγος
άρμοδιότητος Η.Ε. Άνδρέου
Άριστ, ώς δικαιουχου στεγάσε
ως καΙ διάθεσις είς τούτον τοΰ
ύπ' αριθ. Γ—32 κενοϋ δ) τος
πολυκατοικιας ΑΓ Ι ΟΥ ΔΙΟΝΥ¬
ΣΙΟΥ — ΠΕΙΡΑΙΟΣ.
"Εγκρισις ενοικιάσεως τοϋ
ύπ' αριθ. 26 δ)τος ΚΕ πολυκ'α
τοικίας ΚΑΡΕΑ υπό τής δικαιού
χου πρόσφυγος ΚΕΧΑΓΙΑΝ ΜΑ
ΝΟΥΣΑΚ.
Μεταβϊβασις των στεγαστι-
κών δικαιωμάτων κλπ. τοϋ άπο
βιώσαντος πρόσφωυγος ΑΙ ΜΟ¬
Ν Ι ΑΝ ΧΑ ΓΚ είς λοιπά μέλη
τής οικογενείας τού διά τό πά
ραχωρηθέν αύτω ύπ' αριθ. Α.
32 δ) σμα πολυκατοικίας όδοϋ
Φλέμιγκ — Δημητράτου είς Α¬
ΓΙΟΝ ΙΩΑΝΝΗΝ ΡΕΝΤΗΝ.
Άπόρριξις προσφοράς διά
την αγοράν μενονωμένης οΐ-
κίας είς ΜΥΤΙΛΗΝΗΝ δ!ά την
στέγασΐν πρόσφυγος Η.Ε.
Μετατροπής μορφής στεγα-
στικής άποκαταστάσεως άπό
I-
σόβιον είς οριστικήν τοι'αύτην.
Περί διγαρφής έκ τοϋ προ-
τών προσφύγων Η Ε ΕΙΒΑΤΣΙ
ΑΝ, ΙΟΑ^ΙΜΙΔΗ καί ΧΑΤΖΙ-
ΝιΑΙΑΝ.
Περί διαγραρής έκ τοϋ προ
γράμματος αΰτοστεγάσεως τοϋ
πρόσυγος Η.Ε ΤΣΑΠΑΡΙΑΝ Α
ΓΚΟΠ.
Περί άγοράς κατοικιών είς
Βόλον πρός στέγασιν προσφυ
γικών οΐκογενειών Ο.Η.Ε.
Περί άναγνωρίσεως δ καιού-
χου στεγάσεως είς Στέγην ύ-
περηλικων ΚΑΡΕΑ τής πρόσφυ
γος ΣΤΕΡΙΑΔΟΥ καί παραχωρή
σεως αυτή τοΰ ύπ' αριθ. Α)48
διαμερίσματος.
Περί παραχωρήσεως συμφώ¬
νως πρός τάς διατάξεις των Ν.
Δ)των 4176)1961,4546)1966
καί 8) 1968 των κάτωθι οΐκοπέ-
δων.
Τθ'- ύπ' αριθ 1 έν τετραγω-
νω Ο οίκοπέδου τοϋ Συνοικι-
σμοϋ Ν. ΚΑΛΛΙΠΟΛΞΟΣ — ΠΕΙ
ΡΑΙΟΣέμ 152,24 τετ. μέτρων
είς τούς ΜΑΡΑΓΔΑ θυγ ΑΡ.
ΓΛΥΚΑ καί ΓΕΟΡΓΙΟΝ ΣΠΥΡΑ-
ΚΗΝ
Τοϋ ύπ' αριθ. 9 οίκοπέδου έν
τετρ. .ου Συν)σμοϋ Ν ΚΑΛΑΙ
ΠΟΛΕΟΣ — ΠΕΙΡΑΙΟΣ έμβα-
δοϋ 203 75 μ2 είς τόν ΒΑΣΙ¬
ΛΕΙΟΝ ΦΡΑΓΚ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ-
ΛΟΝ.
Τοϋ ύπ αριθ. 10 οίκο-ιέδου
έν τετρ. -,οϋ Συν) σμοϋ Ν.
ΚΑΛΑΙΠΟΛΕΩΣ — ΠΕΙΡΑΙΩΣ,
έμβαδοΰ 284,87 μ2 είς τόν ΓΕ
ΩΡΓΙΟΝ ΦΡΑΓΚ ΕΠΙΤΡΟΠΟΥ
ΛΟΝ.
Τοϋ ύπ' αριθ. 52α οίκοπέδου
τοΰ Συν)σμοϋ ΤΡΙΓΟΝ3Υ ΠΕΥ
ΚΑΚΙΟΝ έμβαδοϋ 133,50 μ2 είς
τόν ΒΑΣΙΛΕΙΟΝ Ι ΟΑΝ ΜΠΟΥΡ
ΔΕΚΑΝ.
'Επ'ανεξετάσεις καί κρίσεις δι
καιώματος τρωγλοδυτών ΗΡΑ¬
ΚΛΕΙΟΥ — ΚΡΗΤΗΣ.
Καθορισμός ανωτάτου όρίου
δαπανών στοιχειώδους συν¬
τηρήσεως.
"Εγκρισις πιστώσεως δρχ.
35,817 δι' εξόφλησιν 14ου λο-
γαριασμοϋ εργασιών άνεγέρσε
ως λαικών κατοικιών τρωγλοδυ
των ΡΕΘΥΜΝΗΣ είς θάρος τοϋ
έργου 39511 «Στέγασις Τρω-
γλωδυτών ΚΡΗΤΗΣ)).
Περί έγγραφής δευτέρας υ¬
πέρ τοϋ Έλληνικοΰ Δημοσίου
ύποθήκης επί τοϋ είς τόν οίκι-
σμόν ΑΡΓΕΝΟΥ — ΛΕΣΒΟΥ α¬
κινήτου τού ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΝΙΚ.
ξεπρόθαλε Σωτήρος.
ϊΐ. "Ελα, νά συρεις τό χορο
ώ Βάκχε, Διογέννητε,
πρώτος, ατό χοροστάσι
καί τ άστρα, πού τρεγγοθο-
λοΰν,
θά χαμηλώσουνε κι' αυτά,
ής νοχτας τό γιοριο,σι.
12. "Ελα τής Κάβας ' Αρχοντα
καινούργειο, οού άνοΐγομε,
μοσχάτο γιοματάρι.
Φίλοι, τα χέρια σμιγομε
'ΕχθροΙ, τα μίση πνίγομε.
μέσ' τό κροντήρι τής οπονδης
μέ τή δική σου χαρή.
ί3. "Ελα τής νύχτας Μουσουρ
Υ£,
ν' άκους τίς μαντινάδες μας,
υ' εύθυμη λπανεΐα
κι' οί Βάκχες θά χορεύουνε,
άκούραστες, ολονυκτίς,
μέ ίερή μανία.
;4 Εϋιε, Βάκχε, Δεσποταΐ
π ώς τώρα, έχει γίνει
στόν Κόομο, όλο, δώρησε
"Ελα, νά διώξεις τό κακό.
Λαούς κι' Άρχόντους φωτ>σε,
Άγάπη καί Ειρήνη.
«ΤΟΞΟΤΗΣ»
(Άιτό τήι Άντιγόι/η Σοφ )
Ήμερολόγιβν τοό θ. Θεοδωρίδου έκ Φαρασων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
Καί Ιδιαιτέρως είς Κατπαδοκΐαν τό 1959
(Συνέχεια έκ προηγουμένου)
"Οταν κατεδήκαμε άπ' τό πούλ-
μαν, προχωρήσαμε πρός τόν Ναό.
Παραπάνω παρέθεοα χωρίο τοϋ Ά.
Λεβίδη άπό τό 6ι6λίο έν ΜονολΧ-
θοις Μοναι τής Καππαδοκίας καί
γιά νά εχουμε πληρέστερη πληρο-
φορία πρέπει νά συνεχίσω την πα-
ράθεση.
«Έκτός, γράφει, των έν τώ ναώ
εΐκόνιον έν τώ ναρθήκι επί τής μέ-
σης πύλης έζωγραφισμέναι εισίν αί
διάφοροι βάσανοι τοΰ Άγίου Βλα-
σίου' επί τής δεξιάς πύλης Ίγνάτι-
ος ό θεοφόρος ε'ικονίζεται σπαρατ-
τάμενος υπό των θηρίιον καί οί δ-
γιοι Άμφιλόχιος καί Χαραλάιμπης"
επί δέ τής άριστερας πύλης ό "Α-
γιος Βασίλειος καί άλλοι "Αγιοι».
Άπ' αύτό φαίνεται ότι δ Ναός εΐ-
χε καί ύπόσταση τοΰ Άγίου Βασι¬
λείου, γιατί, πολλοί πληροφορηταί,
τόν Ναό αυτόν τόν λένε Άγιο Βα-
σίλειο.
Καί συνεχίξει. «έν τώ μέσιο δέ
τούτων των τριών πινάκον ό Χρι-
στός είς τό μέσον καί αμφοτέρω¬
θεν άνά δύο διάκονοι θυμιώντες (ό
Στέφανος καί οί λοιποί). Έν τώ
Νάρθηκι ίσταται άρχαία μαρ,μαρί-
ΣΟΦΙΑΝΗ ύποθηκευμένου ήδπ
μέ πρώτην τοιαΰην υπέρ τής
ΑΤΕ.
Περί μεταφοράς τής επί τοϋ
είς τόν οίκιομόν ΦΛΟΡΙΑιΔΟΣ
ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ ακινήτου ΝΙΚ.
ΙΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ έγεγ-
γρ'αμμένης ύποθήκης είς έτε¬
ρον οικόπεδον τούτου κείμε¬
νον είς τόν οίκισμόν ΚΟΜΠΟ-
ΤΙΟΥ — ΑΡΤΗΣ.
Περί έγγραφής δευτέρας υ¬
πέρ τοϋ έλληνΐκοΟ Δημοσίου
ύποθήκης επί τοϋ είς τόν οίκι-
σμόν ΑΡΓΕΝΟΥ — ΛΕΣΒΟΥ άκι
νήτου τοϋ ΓΑΒΡΙΗΛ ΠΑΝΑΓ.
ΚΑΡΑΓΙΑΝιΝΗ ύποθηκευμένου
ήδη μέ πρώτην τοιαύτην υπέρ
τής ΑΤΕ.
Περί περιορισμοϋ τής επί
τοϋ είς τόν οΐκοισμόν ΠΥΡΓΟΥ
λένης συζ. ΠΑΝΑΓ. ΒΑΡΣΟΥ έγ
γεγραμμένης πρώτης υπέρ τοϋ
'ΕλληνΐκοΟ Δημοσίου ύποθή¬
κης είς τμήμα τού οίκοπέδου
τούτου.
Περί μεταφοράς τής επί τού
είς τόν οίκισμόν ΦΛΟΡΙΔΟΣ
ΒΑΛΤΟΥ ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ οΐκοπέ
δου τοϋ ©ΕΟΔΟΡΟΥ ΗΛ ΙΑ ΡΗ-
ΓΑΝΗ έγγρΰφείσης ύποθήκης
είς έτερον οικόπεδον τούτου
κείμενον είς τόν οίκισμόν ΚΟΜ
ΠΟΤΙΟΥ Ν. ΑΡΤΗΣ.
Περί μεταφοράς τής επί τοϋ
είς τόν οίκισμόν ΦΛΟΡΙΔΟΣ
ΒΑΛΤΟΥ ΑΙΤΟΛ)ΝΙΑΣ οίκοπέ¬
δου τοΰ ΚΩΝ)ΝΟΥ ΓΈΟΡΓΙΟΥ
ΓΚΑΝΑΒΙΑ έγγραφείσης ύπο¬
θήκης είς έτερον οικόπεδον
τούτου κείμενον είς τόν οίκι¬
σμόν ΚΟΜΠΟΤΙΟΥ Νομοϋ ΑΡ¬
ΤΗΣ.
Δ'ανειοδότητσις ύπολοίπων
οΐκογενειών τοΰ οΐκισμοϋ ΠΑΝ
ΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ — Π1ΕΡΙΑΣ.
Παροχή έγκρίσεως είς τόν
έν Αθήναις έδρεύοντα Οίκοδο
μικόν Συν)σμόν Δημ. 'Υπαλλή
λων, Στρατιωτικών καί Πολιτι¬
κών καί Στρατιωτικόν Συνταξι
ούχων «ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ))
κτήσεως δι' όριστικών συμβο-
λαίων, προσυμφωνηθείοης εκ¬
τάσεως είς θέσιν «Μαγκουλέ-
ζα» τοϋ Δήμου Βιλλίων ("Αρ¬
θρον μόνον Β. Δ) τος 1059)66)
Παροχή έγκρίσεως, είς τόν
έν "Αθήναις έδρεύοντα Οίκοδο
μικόν Συν) σμόν Ύπαλλήλων Δ.
Ε.Η., διά την δι' όριστικών συμ
βολαίων κτήσΐν τής, είς περ·ο -
χήν «ΚΟΣΤΑ)) 'Ερμιονίδης, ά-
γοραοθείσης καί όλοσχερως έ
ζοφληθείσης εκτάσεως ("Αρ¬
θρον μόνον Β. Δ) τος 1059)66)
νη κολυμδήθρα, φέρουσα πανταχό-
θεν γεγλυμμένον τό σημείον τοΰ
Τιμίου Σταυροΰ' μοί είπον ότι ΰ-
πογείως ευρίσκονται πολλαί έκκλη-
σίαι, άλλά δέν δύναμαι νά παρα¬
δεχθώ αύτάς ώς Μοναστήρια, κα¬
θόσον δέν εχομεν περί αυτών άπο-
χρώσαν απόδειξιν. Φαίνεται δμως
όπως εκάστη έκκλησία εΐχε κληρι-
κούς καί μοναχούς, οίίτιο καί ενταύ¬
θα υπήρχαν μοναχοί».
Τώρα έγώ τόν 6λέπω τόν Ναόν
σ' έ'να περιτοίχισμα μέσα καί ή μάν
τρα ι|>ηλότερη των δύο μετριον.
Μπαίνουμε άπ' την δετξιά γιονία
τοΰ δυτικοΰ τοίχου ποϋ είναι χαλα-
σμένη. Χορταρκιαμένο τό προαύλ.ι-
ο καί άπεριποίητο, καί ό Ναός ά-
σκούπιστος καί βαρειοσκονισιμένος.
Οί είκονογραφίες είναι σκεπασμέ-
νες κάτω άπό τό άσβέστοιμα. Τό
τέμπλο δέν ΰπάρχει καί ή άγία Τρά
πεζα είναι σπασμένη.
Τό κτίριο πραγματικά επιβάλλει
στόν καθένα ποϋ τό βλέπει, τό δε-
ος καί άναμ,οχλεύει τόν ψυχικό κό-
σμο καί τόν άνακαλεί σέ ούράνιες
άνατάσεις, σέ έπικοινωνία πνευμα-
τική μέ τό πνεΰμα τοΰ Θεοϋ. γιατί
καί ό Κύριος ε-κτι θέλει την προ-
σκύνηση τοΰ θεοΰ έπειδή «Πνεΰμα
ό θεός καί τοΰς προσκυνούναας αυ¬
τόν έν πνεύματι καί άληθεία δεί
μιά μυστική προσευχή ό καθένας
προσκυνείν».
"Ετσι κι' εμείς σταθήκαμε σέ
μας. Μετά στάθηκα κι' άναλογίστη
κα τί μποςοΰσε νά μάς πή τουτο
τό τεράστιο ϊργο σ' ενα δυσανά-
λογο χριστιανικό χοιριό. Νά, είπα
μέ τό νού μου.
Αύτάς ό περιφρονημένος λαός
στήν πραγματικότητα πόσο μεγα¬
λείον πίστείος ?κρυ6ε μέσα στήν
άνεκδήλιοτη ι|ηιχή τού!
Τό κρυφό αϋτό μεγαλεΐο τού τό
φανερώνει στό τεράστιο αύτό κτί-
ριο ποϋ άντιπροσιοπεύει τόν ψυχι-
κύ τού κόσμο μπροστά στό Θεό!
Μπροστά στοϋς άνθρώπους καί
μακρυά άπ' τό χιοριό τού περιφρο-
νημένος, άδικημένος, καχαδκογμέ-
νος καί χλευασμένος, άλλά στό χω
ριό τού όρθώνει τό ψυχικό μεγα-
λεϊο γιγάντιο, θεώρατο, Γβαμε έ-
κεϊ ψηλά σάν τόν Ναό αυτόν τοΰ
Άγίου Βασιλείου, εϊπαμε ε'χει καΐ
ΰπόσταση τοΰ Αγ. Βασιλείου, με-
γάλο σάν τόν Μέγα Ηασίλειο!
Νά πυϋμε καί την άλήθεια, έγώ
τούλ.άχιστο τόν ζήλεψα τόν Ναό
αυτόν, καΐ γι' αΰτό θέλησα νά τόν
άναμετρήσοι καί νά τόν παρα6άλ(·)
μέ τ' ά'.λ.α Καππαδοκικά Γ.ιιτεύγ-
αατα πού ειδαμε ό'ις τα τιόρα άλ).'
ατυχώς 6έν βρήκα έφάμιλλό τού
ν ά τόν συγκρίνο !
Εϊδαμε στά άλλα μέρη ώρ(ΐϊ«. καί
περικαλλή σ.ιίτια, σχολεϊα, καί έκ-
κλησίες, μά σάν τούτη την έκκλη-
σιά δέν συναντήσαμε- πουθενά στά
Καππαδοκικά διαμερίσματα ποϋ έ-
πισκεφθήκαμε! Άναγκάζομαι ?.οι-
πόν νά άναγνωρίσω ΰποχρροιτικά
την δικαία ΰπεροχή των μΐστιω-
τών τούλάχιστο στό ε'ργο αύτό τής
θερμής πίστης τους!
Οί μιστκότες έν προκειμένοι, έ-
νώ στίς Μικρασι«τικές άντιλήψεις
ήσαν μιά άμελητέα μερίς πού στέ-
κονταν στήν καταφρόνια! Καί αύ
την, μέ ήροησμό πραγματικό, την
άντιπαρήρχοντο, στήν καρδιά καί
στίς ψυχικές καί θοησκευτικές το>ς
εκδηλώσει; στάθηκαν άφθαστοι!
Μέ λεονταρΐσια καρδιά πάλαιψαν
άνάμεσα σέ συμφορές καί σφαγές,
σέ διαρπαγές καί έξολοθρεμούς, σέ
δκογμούς καί έκτουρκισμοΰς, όχι μό
νόν σέ μιά ή σέ περισσότερες έχ-
θρικές έ.τιθέσεις ,σέ μιά ή περιβ-
σότερες πολιορκίες, άλλά στό διά-
στη,μα έχθρικών έπι4έσε(ι>ν καί πο-
λιορκιών, καταστροφήν καί έξαν-
δραποδισμών όκτώ ολοκληρίαν αίώ-
Ό στρατηγός Χαράλ. Κα>τσιμή-
τρος είς την τοποθεσίαν Καλ-
πακου, ύπερθεν τής θέσεως
δπου την 3—11—40 είχον κα-
θηλωθή τα Ιταλικά άρματο μά-
χης. Είς τό άκρον δεξιά, ό έ-
πιτελής τού Ταγμ. πεζ. Γκικό-
πουλος Κωνοτ.
σματά της, διεξήχθη την 3ην Νο¬
εμβριού 1940 καθώς την περιεγρά-
ψα,μεν. Κατ' αύτην, τό είς την ό-
μώννμον στενοιπόν άμυνόμενον Τα
γμα Εΰξώνιον, υπό τόν Ταγματάρ¬
χην πεζικοΰ Χρυσοχόου Αλέξαν¬
δρον αντιμετώπισεν επίθεσιν των Ί
ταλων διά μηχανοκινήτιον μέσον.
ΤΗτο ή πρώτη φορά κατά την ο¬
ποίαν ό "Ελλην πολεμιστής είδεν
είς απόστασιν 300 μέτριον άπό των
θέσεών τού αρματα μάχης έπερχό-
μενα εναντίον τού, άφοΰ επί τοείς
ώρας πρότερον τό εχθρικόν πυρο-
6ολικόν κατέκλνσε ταύτας μέ κό-
λασιν πυρός καί σιδήρου, ή δέ ά-
εροπορία τίόν Ίταλών έ(1ομ6άρδι-
σεν άνηλεώς την γραμμήν μάχης.
Τότε, τα ένεργητικά καί παθη-
τικά μέσα τής άντιαρματικής αμύ¬
νης ετέθησαν επί τό έργον κατά
τρόπον κεραυνοβόλον. Τα έχθρικά
άρματα μάχης άνέκοψαν την προ-
χώρησίν τοιν, προσεπάθησαν νά
έκφύγονν, άνετοάπησαν, έ'πεσαν
είς τάς άντιαρματικάς τάφρους
καί, οσα ήδΐ'νήθησαν νά διασωθοΰν
έκ τοΰ εύστόχου πυρός των πυρο-
(Ιόλοιν μας, ύ.-ΐεχιόρησαν έν ατα¬
ξία.
Αί άκολουβοΰσαι ταυτα φάλαγ-
γες τοϋ ίταλικρϋ πεζικοΰ βληθείσαι
καί αύται υπό τοΰ πυροβολικοϋ και
των αύτοιμάτον οπλιον τής άμυ-
ΤΟ ΕΡΓΟΝ ΜΟΤ
Οί Εΰζιιινοι, άφοΰ ΰπεδέχθησαν
την εχθρικήν επίθεσιν άπτόητοι, <ί- ταν είδον τ' άποτελέσματα τοϋ άν- τιαρματικοΰ πυρός μας εξήλθον ά¬ πό τα χαρακώματά τιον καί διά συ- ριγμίόν καί στεντορείιον κραυγών άέραααα!!... έχλεύαζον τούς σιδη- ροφράκτους ίππότας τοΰ Μουσσολί νι... Ό αγών αϋτός δέν διήρκεσεν ε¬ πί μακρόν. Οί κρίσιμοι άγώνες δέν χρονίξουν. Έντός μιάς ώρας ό Μέ¬ γας Ναπολέων απώλεσε την κοσμο κρατορίαν είς τό Βατερλώ, ή δέ Μάχη τοΰ Μαραθίόνος, ϊκ τής ο¬ ποίας ΐκρίθησαν αί τύχαι τοΰ πο- λιτισμοΰ τής άνθρο)πότητος διήρκε σεν ολίγας μόνον ώρας. Δέν είναι, συνεπώς, ή χρονική διάρκεια ή ά- κάμη καί ό όγκος των άντιπάλιον Στρατόν πού αποτελεί τόν γνώ- μονα διά ν' άποδώσιομεν μικράν ή μεγάλην σημασίαν είς ιιίαν μάχην. Είναι, αντιθέτως, τ' άποτελέσμα¬ τα έκείνα τα όποϊα την καθιστοΰν άποφασιστικής σημασίας. Καί τ' ά ποτελέσματα έν προκειμένο υπήρ¬ ξαν τεραστία. Διότι οί μέν Ιταλοί άπώλεσαν την εμπιστοσύνην τον είς τα τέιος τρομερά μηχανοκίνη- τα μέσα των, είς τό π ο λ υ π λ η- θές πυροδολικό τιον καί την πανί- σχυρον άεροπορίαν, άπώλεσαν δέ φυσικά καί τό ηθικόν καί την μα- χητικότητά των, οί δέ "Ελληνες ά- πέκτησαν την πεποίθησιν ότι είναι άπό πάσης απόψεως άνώτεροι των αντίπαλον των καί συνεπίός ίκανοί νά τούς συντρίβουν! Διότι οί Ιταλοί μετέπεσαν εξ έπιτιθεμένιον είς άμι<νοιμένους, κα¬ θώς άπεδείξαμεν σχολιάσαντες την ΰπ' άρι&μ. 331)8.11.40 Διαταγήν έπιχειρήσεον τής Μεραρχίας Φε- ράρα καί τοιουτοτρόπως ή ΤΙΙΙ Με ραρχία ηδυνήθη ν' άγάγη είς αί¬ σιον πέρας την κυρίαν εντολήν της, συνισταμένην είς την εξασφάλισιν των πρός Αίτωλοακαρνανίαν καί Θεσσαλίαν όδεύσεων, διά νά περα¬ τωθή ή γενική έπιστράτευσις των δλληνικών δυνάμεως. Διότι, τέλος, μετά την νίκην τοΰ Καλπακίον, την πρωτοβουλ.ίαν των έπιχειρήσεων ανέλαβον οί "Ελληνες καί άπό τής 9ης Νοεμβριού 1940 ήρχισαν την νικηφόρον άντεπΐθεσίν των κατά τοϋ έχθροΰ. (ΣυνεχίζεταΟ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ ΕΥΧΑΡΙΙΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΙ ΑΓΓ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗί ΛΕΩ.ΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ 3Ο6ν Θα τοΰλεγες ττώς κστι <χΐσ8ο:νότα- νέ, ένα μικρό ιτονάκι στά δόντια τού καί τ όττολύ - ττολθ νά την σκαττου- λαρε μέ καμμιά έπάλειψι ϊο>δ!ου. . κ.'
ϋστεοα άπ' έ5» πάνε κΓ αλλοι' .
Άλλά κατά την ττοιροιμία ΆΧλσ λ^
γάριαζε ό γάι5αρος κι' αλλα ό γ3ΐ-
δουοιάρης'...
Κά9υε λοιττάν άμίριμνα καί άνυ
ττόμονο: στή ττολυβρόνΐ τοΰ γιστρί".
—Άνοίξτ·; το στόμα σας ττ^ρα» α
λώ, τοΰ λέγει ό γιατρός^ νά Ιδω μή
τως έχετε κα ίνα κατεστραμένο δόν
ΓΙ.
—Ναί γιστρέ μου, κυττάξτε σάς
ιΓαρακαλώ.
Καί ό γ.ατρός άτάραχος φσΐνομε.
νικά, μέ τρόπο παίρνει μ ά τ^νάλια
—'Π:>3γματικά έχετε 'ένα σσΛτ^ι.
Καί λέγοντας αύτά. στό ττΐ καί *ϊ
τοί ξεροιζώϊο 'έ^οί άλόγερο δόντι' ..
Μούγγρισε ό Πώλ, οϋρλιασε άιτ'
το^ πόνο, δττως ό τανρος τή στιγμη
ττοθ τόν σφάζουν'...
—Μά γιαττρέ μου, δέν εΤττα νά
μο3 δγάλης τό δ6ντι, κα! έκτός τού
τού είναι όλόγερο'
—'Πρ,ιγματικά έχετε δίκαιο. Γιά νΑ
ίδ"ό πώς ϊγινε σύτό τό λόθος' Καί
έπιτήδεια ξαναχώ>ΐΐ την ντσνάλισ
καΐ ξ^ρριζώνει αλλο ένα όλσγερο1..
Ό δόστυχος τίϊγε νά κ,Μπάρη ά~
τόν πόνο'... Μούγγρισε ϊδρισε Οΐ¬
ους καί δαίμονας καί τό γιατρό μτ
ζί ττού ΐΓθ6ροκολον3ούσε βπαθέστατο;
καί εΐρ^ν κά τή/ άγ^νία τού1.. Κσ!
;α.
—ι'Ιουλία, 65ήγρσε τόν κύριο
Άλλά 6 Π'^λ, ό— ό τοΰς ψρικτοϋς
ττόνονς πού ένο ω3ε κσί ίίστζοα ά¬
ιτό τό μεγάλο οεζιλίκ , ττοΰ Εΐταβε.
οίίτε την Ίονιλία ιτΓοίμενε> οϋτε κα
νέναν αλλο γιά νά τού δείξη την ϊ-
ξοδο. Μ' ενα σάλτο δρέθΓ,κε σ-ό δθ3
μο, άνα3:μ3τ(ζ3ντας την ώοα κ Ι
τή στιγμή ιτοΰ βρέϊηκε μττοοατά
τού Α, ό'^ορφη<οπέλλα. Αύτη ήταν ή τελευταία πίτοπτέ- .ειά τού μέ τίς κοτέλλες Κάποτε χάποτ; γιά νά τόν πειράξω, τοϋ δεί χνω τα δόντια μου καί γελώ Αύ¬ τάς ιτάλ·. ,πού καταλοοδαίνει τό νό- ιΐμα. ξεκ3ρδίζ·:ται ν,ά τό ιτάβημά τού. Άπό τότε δοΰλω^ε τό στόμ2 τού κα! έτταψι νά κυνηγό θηλυ<ά. τΓού σάν τύχοιινε νά δή κανένα ττ-- ϋγυρο σταυροκοπιότανε τρίς καί ϊλεγε. «"Υτταγ£ οπίσω μου Σστα. νσ'» Τ6 έπεισ65ιο ποΰ διηγήβηκα νων, άν άρκεστοδμε μόνο στήν Τουρκοκρατίαν, καί στό διάστημα τής φοβερότερης σκλαβιάς .-τού γνω ρίσαν ποτέ οί'ανθρωποι! Στάθηκαν λεβέντικα στήν πίστη καί στό φρόνημα, στή γλωσσα καί «τίς παραδόβεις των πατέριον κπί προγόνιον τους καί τα διαφύλαξαν ολα αύτά κρυφό θησαυρό, μυστική καί άσθεστη κληρονομιά μέσα στά ΰπόγεια σπίτια τους, ως στίς στέρ νές μέρες. Καί σάν ήρθε η άνάγκη τα εστη- σαν έδώ ψηλά, στό άπαράμμιλο ερ γο, στήν τεραστία αυτή έκκλησιά καί την άποθαυμάζουμε εμείς τώρα κι' ολοι οί δλλοι πού θά έπισκε- φθοϋνε τούτο τόν τόπο. (Συνεχίξεται) λέγει ό Νϊκος στόν Γιου6ανάκη; ε! ναι άληθινό. Μοϋ τό διηγήθηκε ο ΐ- διος ό Πώλ στό Παρίσι. Άκούοντας ιτώς ένδιοοφέρεσσι γιά άνέκδοτα σοΰ τώπα γιά νά περιλάβης κι' αύ τό στό βιβλίο ιτού θα ικδώσης. "Ε τσι, δτα/ οί δύο φθάσανε στο Σιρ. κετζή, ό Νίκος τράβ^ξε γιά τ° Πέ¬ ραν καί ό Γιοΐλβανάκης γιά τό Φα· νάρι. Μόλις χτύττη.θ'ε την τιόρτα, τού όχνοιξ* ή άδελφή γθυ μέ γέλοια, χαρές καί άγκσλιάσματα, γιατί. '6· ττ^ς ξέοουμε ό Γιουβανάκης ϊλίΐψ; 15 μέοες, τταραθερίζοντας στίς Λί- τοες. Ό πατέρας τού. άπό τή χα- οά ττοϋ εΤδε τα γυιό τού, γιατί ή- ται/ τό καμάρι τον —αυγγραφέας μιά φαρά— κόντεψε τό στόμα τ_υ νά φύγη καί νά ττάη ατά αώτιά τού. Σάν ξεκουρόυτη-ε λ'γάκι, αρχισε μέ πολύ ένδ αφέοον νά ρωτά πώς τα. χ·ε ττεράσει κι' άν εΤχε καταπιαστή μέ τή σι»γγραφή κανενός σοδαροΰ 6ι6λίου( ποϋ θά Ικα.οττοιοΰσε τό μ^ γάλο πόθο τού Μττο'δοσάκη, νά ιδή τό γυιό τού μεγάλο συγγραψέα. Ό Γιοι»63Γνόΐκης μέ λίγα λάγια, διηγήθη·<Ε τίς ίντυττώαεις τού καί κατάττι διάβασε μερκκά Λποσπάσ,4. τα άπό τα άνέκδοτα ποϋ εΤχε συγ- κεντρώ3£ΐ/ τα όποΤα ϊκαμαν πολύ ζωηοή έντύπωση στόν πατέρα τ^υ. ττοϋ δο"ο κι' αν δέν ^ερε καλά ■ «α- λά τα έλληνικά, τα πιό ττολλά ο¬ μάς τα καταλάβαινε. γιατι ηταν γραμ,αένα στή δημοτική. Ίϊιπιτγ- ριος 1χα^οποιηθη«ε> ό Μιτοδοσάκη ς,
άπά τίς Ιστορικές ττεριγραφές τοϋ
γυιοθ τού, γιατί, δ—ος δλοι οί ύ.
πόδουλοι Ρωμηοί. £τσι κι' αώτός πί
3τευ; τό «Πάλ, μέ χρόνια μέ και
ρούς, πάλι δικιά μας θάναι'». Ποϋ
νά μποοοθΐε την έττοχή έκείνη νά
μαντέψη ό αυοιρος( δτι ΰστερα ά-
ττο λίγα χρόνια, μέ τή Μικροκ» ι-
τική Καταστροψή, θά ξερριζωνότα-
ν: όλόκλΓοο τό γένος μας, άττό τιί
γή των πατέοων καί θά γινόμασται/
ττ30τφυγες στή δΐύτερη πατρίδα.
την Ελλάδι μας'
Άψο: εϊττανε μερικά όκ.&^ιι 6
Γιονδυνάκης ττήγε νά κοι,αηθή. Έν
τφ ιΐϊτα^ϋ ό πατέρας τού, θελο.τας
ά κάαη μιά έ<ττλΓ[ξη στό γυ ό τυυ. τα ττρωΓ. μόλις ξημίρωσε, καί χω- ρίς νά πή σέ κανένα τίιτοτ^ άντ ι νά τοαδιίξη κατ' εύ3εϊαν γιά τό γρο φεΐο τού, τράδΐ|ξε ΐσια γιά τα γρσ φ:ϊα τής εφημερίδας «Ανατολή», δρηκε τόν διευθυντή της μέ τόν ό. όποϊο εΤχε ττολΰ φιλικές σχέσει ς, γιατ! κι' αύτάς κατοικοθσε στό Φο; νάρι καί προτοθ β>όμη καλα - καλά
τόν καλΐ»μερίση/ χώνει τό χέρ, στΊ
τσεττη τού τταντελονιοθ τού, 6γάζί.ι
πέντε χρι/σές λίρες καί τίς άφήνει
έττά ω στό νραφεΐο τού Ό διευ-
9υ/τής της εφημερίδας, πού δέν π!
οιμ;νε τόσο ιτρωΊ κα! τόσο ξαφν·-
<ά τοό μειδιάση ττλουσιοιτάροχα ή τύχη, μέ μεγάλι» ττεριέργεια καί πιό πολλές τ^ιριμόνιες, ρώτησε τό Μττο δοσάχη: (Συνεχίζεται) ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγος 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί ύ—8 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΎΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ 1914-1920 ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ 1921 - 1969 — υνεχής ίργασία άπό τοϋ ετους 1914 Τοΰ συνεργάτου μας ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ Γράφομεν Ιστορίαν. Γνωρί¬ ζομεν 6τι δέν πρόκε τα ι νά μάς εγκαταλείψη ή παρεζήγη- σις. Καί δικαΐως. Διότι είς όλας τάς περιπτώοεις τάς οποίας α¬ ναφέρομεν, προβάλλομεν τό μικρόν άνάστημά μας... Άλλά γράφομεν Ίστοραν. Γράφο¬ μεν γεγονότα, τα οποϊα έΖ,Λαα μέν καί τα όποϊα ημείς έδημι- ουργήσαμεν. Ή εφημερίς (οπροσφυγικός Κόομος», μέσα είς τα 74 δημο- σιεύματά μου είς αύτην, άπά τθύετους 1965 <αΙ εντεύθεν, έ δημοσίευσε δύο μελέτας μου. Τό ένα μέ τίτλον «Ή περισυλ- λογή των ποντιακών χορών και τραγουδιών», καί τό άλλο «Ή μουσική καί καλλιτεχνική κίνη σις είς τόν Πόντον». Ας άρχίσο>μεν άπό τό δεύ¬
τερον.
Χ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ:
Την μουσκιήν κίνησιν πρό
τοϋ έτους 1913, στόν Πόντο,
την αγνοούμεν, διότι δέν την
έζήσαμεν και δι' αυτό προσφέ
ρομεν πενιχράν μόνον περίλη
ψιν.
Κυρίως έμφανιζόμεθα άπό
τοϋ έτους 1914 είς την μουσι¬
κήν κίνησιν τοϋ Πόντου καί είς
τάς πόλεις Άμισόν, Πάφραν,
Τρα,πεζοΰντα, Ριζοΰντα, καί
Βατούμ κνηοιν την οποίαν καί
έζήσαμεν.
Καί ειλικρινώς λυπούμεθα,
διότι δέν έζήσαμεν την μουσι¬
κήν καί καλλιτεχνικήν κίνησιν
τής ωραίας νύμφης τοϋ Πόντου
τής Κερασοϋντος, ή όποία ύ-
πήρζεν λίαν άζΐόλογος.
Ή άγάπη μου πρός ^ήν μουσι
κήν κίνησιν τής Ιδιαιτέρας μου
πατρίδος, τοϋ Πόντου, ήτο με-
γάλη. Καί μεγάλη υπήρζεν καί
ή δράσις μου ώς μουσικοθ, ή
όποία ήρχισεν άπό την Άμισόν
(1914) καί τελειωσε είς την
Πάφραν (1920).
Είς την Άμισόν, 1914—1915
(περιληπτικώτατα).
Ίδρύεται χορωδία άνβρική
μέ τέσσαρας φωνάς, τή συνο-
δεΐα άρχήστρας. Την χορωδία
διηύθυνε ό ν^αρός τότε Κου-
τσογ ι αννόπουλος.
"Υστερα άπό την Άμισόν μέ
άγκαλιάζει ή Τραπεζοϋς, 1916,
μέ την ίδρυσιν καί τ ήν διεύ¬
θυνσιν τού «Μουσικοΰ Όμίλου
Τραπεζοϋντος».
Κατόπιν έρχεται ή Ριζούς,
1917, μέ την υπέροχον Μουσι¬
κήν καί Δραματικήν Σχολήν
τού Ζυλλόγου «Ό Χρύσανθος»,
είς την οποίαν έδΐδαοχα καί
μέ την οποίαν παρουσασα τίς
ώραίες καί πλούσιες έορτές
της.
Καί έρχεται τό Βατούμ 1918.
Μέ χειροκροτεί στίς διάφο-
ρες έμφανίσεις μου είς τό με¬
γάλο θέατρο Σμαέφσκυ. Καί κά
ποτε, στό ϊδιο αύτό θέατρο,
πού έτταιζαν τόν ρόλο τού Λιά
κου στό θεατρικό έργο «Ό ά-
γαπητικός τής Βοσκοπούλας» ά
πό τα τρελλά χειροκροτΛματα
καί τής έπευφημίες τού κοινοΰ
καί πρό παντός τοϋ ώραίου φϋ
λου, τό θέατρον έσείετο!
Την εποχήν εκείνην μεσου-
ρανοϋσαν τα νιάτα.
Τα νιάτα τ' άσυλλόγιστα!.
Στά 1919 πηγαίνω καί πάλ,
στήν Άμισό, ίδρύω θε*ατρικΟν
"Ομιλον, μέ σοβαράν καλλιτε-
χνικήν κατεύθυνσιν, ό οποίος
έδιδε τακτικάς θεατρικάς πα-
ραστάσεις.
Καί ή τελευταία μουσικη καί
καλλιτεχνική μου εμφάνισις £.
γινε στήν δμορφη Πάφρα
Στίς 14 Σεπτεμβριου 192Θ, 6-
ναγκάστηκα νά εγκαταλείψη
πάραυτα την Άμισό.
"Ετσι, άφηνε γιά πάντα τόν
άζέχαστο Πόντο!..
ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΑΑ
Καί τώρα άς έλθωμεν είς την
μελέτην μου «Ή περισυλλογή
των ποντιακών χορών καί τρα..
γουδιών». Τό έτος 1921 εύρι-
σκόμουν είς τάς "Αθήνας. Από
τό έτος αύτό, ήρχισα τό έργον
τής περισυλλογής των ποντια·
κων τραγουδιών. Τό επόμενον
έτος 1922 έδημοσΐευσα είς την
μεγάλην «Μουσικήν 'Επιθεώρη
σιν Αθηνών» την πρώτην μου
μελέτην, μέ τίτλον «Άπό τα
δημοτΐκά άσματα τοϋ Πόντου».
Τό 1927 έζέδωκα είς βιβλίον
τό πρώτον μου έργον: Ή Λύρα
τού Πόντου καί άκολουθοϋναλ
λαι έκδοεις, πάνωστήν ποντια-
κή μουοχιή.
Άκολουθοϋν τα χρόνια τό έ¬
να κατόπιν τοϋ άλλου μέχριτοϋ
1939.
Κατά τό διάστημα αύτό, πε·
ριήλθα 128 χωρία καί πόλεις
τής Μαικεδονΐας καί θράκης, 6-
πό τοϋ "Εβρου ποταμοϋ μέκρι
των συνόρων τής Φλωρΐνης,
συλλέγων διαρκώς καί μελε-
των.
Είς την Δράμαν ΐδρυοα τό
1929 Σχολήν Ποντιακών χορών
κα> τραγουβιών. Κα! έδίδαζα
ποντΐ'ακούς χορούς καί τραγου
δια., είς την ΆρδαΙαν τό 1934.
Είς τό Κιλκίς τό 1935 είς την
Πτολεμαίδα τό 1937. Καί είς
την Βέροιαν τό 1938.
Είς τάς Αθήνας, άπό τού έ-
■τους 1946 μέχρι σήμερον, έδί
δαζα ποντιακοΰς χορούς, είς
δέκα ίδΐωτικά Γυμνάοια καί
Σχολεία.
Είς έπτά Ποντιακοιύς Συλλό-
γους Αθηνών και Πειραιώς
Καί είς όκτώ Σχολάς Μτίαλλέ-
τού καί Ρυθμικής.
Τό 1948 καί μέχρι τού 1962 έ-
ζέδιδα ποντιακόν περιοδικόν
μέ τίτλον: «Οί φίλοι τήςποντια
κης μουσικής».
Είς την μεγάλην αίθουσαν
τοϋ «ΓϊαρνασοΌϋΜάπότοΰ έτους
1953 και επί σειράν ίτών, πα-
ρουσΐασα μέ μαθητάς καί μάθη
τριας μου τοϋς πονηακούς χο¬
ρούς καί τα ποντιακά τραγού-
δια.
"Εδημοσίευοα είς διάφορα
περιοδικά καί εφημερίδας καί
κυρίως είς την εφημερίδα
«Προσφυγικός Κόσμος«, 120
ποντιακά θέματα, έκτών 158δη
μοσευμάτων μου είς τόν Τύ¬
πον.
Καί εάν θά θελήσωμεν νά ύ-
πλογίσωμεν τό έργον μου (έ¬
κτός τής καλλιτεχνικής κινή¬
σεως είς τόν Πόντον), τώ όποι
όν ήρχισεν είς τάς "Αθήνας τ6
έτος 1921 μέχρι σήμερον, θά
Ιδούμε δτ ι ειργάσθην καί έδια
κονήθην είς αύτό επι 48 χρό·
νια
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΝΝΟΠΟΥΛΟΓ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΟΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
ΤΟ ΔΙίθΝΕΣ ΔΙΚΑΙΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΛΑΝΤΗ
ΤοΟ συνεργάτου μας
Ε'
Ήταν ή τελευταία ζητο>κραυ
γή έκείνη!
Οί Τοϋρκοι γιά νά έκδικηθοϋ
νέ τόν ήρωικό λοχ α, τόν 6δε-
σαν πισθάγκωνα μ' ένα σχοινί,
καί τόν πήγανε στόν συντα-
γματάρχη τουι,.
•— Αύτός είναι υ απιστος
πού έφαγε τόσο κόσμο;.., εί¬
πεν ό Τοϋρκος άξ ωματ ικός δεί
χνοντας μέ τό μαστΐγιο τόν δε-
μένο λοχία.
— "Εθετ έφέντημ (1).., α-
ποκρίθηκε ένας άλλος Τοϋρ¬
κοι,.
Ό συνταγματάρχης πήγε πιο
ποντά, καί σηκώνοντας ψηλά
τό μαατίγιο θέληοε νά τθν ν τ υ
πηση. ι
— Μή!... τοΟ φώναςε τοτε ο
λοχΓας, καί εΐχε τόση φλόγα ή
ματια τού έκείνη τΠν ωρα, που
ό Τοϋρκος χωρΐς νά θέλη κα-
τέθασε ^ό χερι.
— Λέγει... τ! θέλεις; εΐπε
αγρια.
— Νά μέ Λύσετεί... εΐμαι έ¬
νας άοπλος αΐχμάλωτος, καί
πρέπει νά μέ σεβασθήτε!
Χωρΐς ν" απαντήση δ Τοϋρ¬
κος, κατάφερεμιά δυνατή οουμ
δουλιά στό πρόσωπο τοΟ λοχία,
καί τό μθτωσε φοθερά.
Τότε ό άνυπερασπιστος κει-
νος αίχμάλωτος έσήχωσε ψηλά
τό πληγωμένο τού ηροσωπο,
καί τεντώνοντας 6σο μποροϋ-
σε Ψηλότερα τό κορμΐ τού, ε-
φτυοε καταπρόσωπα τόν Τοϋρ
κο συνταγματάρχηΙ
Πάνω στήν άπελπισα τού γο
φτωχό παιδΐ εχτύπησε τό θβρ-
βαρο άζιωματικό με τό μοναβι
κό δλο πού τού εΤχε μείνει!
ΟΙ Τοϋρκοι τόν έσκοτώσανε
επί τόπου μέ θασανιστήριο τί
σημαΐνει δμως;... ένας τέτθι-
ος έζευτελισμός τούς έκανε
κ. ΙΩΑΝ. Α ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
να θυμηθοϋν πώς ύπάρχει καί
τό Διεθνές Δΐκαιο, πού θεωρεί ^.
τόν αΐχμάλωτο ίερό καί άπαρα- ^
Οίαστο!
! .,'Εδώ τελειωσε ό Χαρής τή
ΰΐήγησί τού, μέ τα λαμπερσ
τού ματια γύρισε νά δή ποία
ι έντυπωσι έκανε στό νεαρό <ρο>
τπτπ τής νομικής τό θλιβερο
αύτό έπεισόδιο.
Πόσο δίκηο εΐχε νά πισιεύη
απ' την άρχή, πώς θά μιλοϋσ*·
στόν θρσντο!
Ό κύριος Λάντης έκανε πώς
γλυκομιλοϋσε μέ μιά δεσποι
νΐδα...
Ήταν ϊσως κΤ" αύτό ένας τρό
πος νά μή ζαναδεχθή καινούρ
για έπΐβεοι τοϋ άνηπάλου τού
Ολοι έμειναν καταγοητευ-
μένοι άπό την διήγηοι τού Χά
ρη, καί ζεχωριστά άπό τούς άλ
λους ή Κλαρη.
αδά-ζ -ο©
...Άπό κείνο τό βράδυ δρχι-
σε νά τόν προσέχη στά σοβα
ρά, καί σέ λίγους μήνες τόν
πήμε άντρα της. -Ηταν άδύνα-
το νά χωνέψη τίς ψΐλες της,
πού ενώ αύτός μιλοϋσε έκεί- *·
νες σιγομουρμουρίζανε ή Μ1—.
οτήν άλλη: καί είναι άρκετά
νόστιμοςΙ
Π' αύτό τούς τόν πήρεΐ
(*) Μάλιστα κύριε.
ΔΙΚΗΓβΡΙΚΟΝ ΓΡΑ0Ε10Ν
ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ,
ΚαραΤοκου 111 - Τηλ. 413.224,
ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ
Σωκράτους 59 Αθήναι
Τηλ. 524.783
ΖΠΤΕΙΤΑΙ νέος δακτυλογρ*·
φός μό·>ον δι' απογευματινάς
ώρας. Πληροφορίαι είς Τ7
γραφεϊα μ,ας, Νίκης 26, ιψ
229.708.
»»——■*__■■■
έδημοο,εύδη είς την Έφημερ,δα τής Κυβερνήοεως
Ο Ν-ΟΣ ΚίΝΟΝΙΣΜΟΣΐθΥΐρθΣΟΠΙΚΟΥ ΤΟΥ Ο.Τ.Ε.
Τί προβλέπετα, δ,ά την έσωτερ.κήν υπηρεσίαν
Ι |ΙιΚ Τ11Ι. — Γ>.-4η*ι_____. - ' . '
'Εδΐ'.ιιο'ΊΠ'Βη ΙΨ.Λ.ΐν.
,,/θ'Ι ό νέο; γενικός κανονισμός
τοΰ Όργανισμηϋ Τηλ*
ιιχοινι,,νιών Ελλάδος, έξ ι;Κ <ίι· ,ν τόν οποίον ενέκρινε τό Λιοι- ')Λ £ ι>μ(»ού?.ιον τοΰ Όργηνι
νέα
«!">ν· . λ -ν.
,() νέο; κανονισμός ρυθμιζει τα
ή; Εθΐ'ΐτεοιχής υπηρεσίας τού Ο.
ΤΕ., έπιλΰει εκκρεμούντα ποοβλή-
ιι/ίτα τού προσωπικού τού χαί θέτει
- ή/ιοεις διά την εξέλιξιν τ<«υ βί,χώτεοον δια τού νεου κανονι- (ΐαοΰ: , 1) Καθοριζεται μια πρόσθετος μιίθολογιχή βαθμίς δι' ολόκληρον τό ,ιοοοωπΐκόν, άπό τού κλητήρο; ■ ,ρι τού ύποδιευθυντοΰ. 1) Μονιιιοποιείται τό ϊκτακτην ,οοοι,αικόν τοΰ όργανισμοϋ. 3) Καθοοίζεται διαχωρισμός των βέβίων τού ανωτάτου ποοσο>.-τι-:ού
(διοικητικόν, οίκηνοιιικού ν αί τεχνι
ωί κλάδον).
ϋ ΚατοργοΰντΐΜ αί κλήσεις των
διανοιιέων.
5) Χορηγεΐται έαίΛοαα είς τά;
μή ϊογαζομένας σιΐυγους.
6) Χοοηγεϊται μία επί πλέβν οΐ-
3ετια
τους
χο'ι τά θώμα™ πολέμου, τοϋζ άγω-
νΚίτά; έθνικής αντισταθείς καί
ΐ0{,: πολεμιστάς των ποόσω.
7) Καθορίζονται νέοι δοοι έκπαι
δίί'βειος χαί έπιμορφώσεως τοθ ποο
οωπιχον.
8) ΌοΙΐεται ότι οί έχοντες 6αθ-
αον «αρίστα» είς τύ άπολυτήοιον
τοϋ Γΐ'μνασίου είσάγονται άνευ έ-
ξετάσεων είς τήν Σχολήν Πρόσω-
Λΐχον υ ΐΐ1 ·
9) Διαγράφονται πειΛαρχικαι ποι
ναΐ
Ό νέος καταστατικος χάοτηι.
χοθ ΟΤΕ, ώς άναφέοει ό Πανελλή
μο; Σϋλλογος Προσωπικού ΟΤΕ.
δημιουργεϊ προνποθέσεις πεοαιτί-
ρ όναπτόξεως τοΰ όργπνισμοΰ καί
6ελτιώσεως τής θέσειος τοΰ προσω-
.11X00 υν
Ό νέος κανονισμός τοθ ΟΤΕ δια
λαμβάνει τά εξής:
ΑΙΟΡΓΑΝΙΚΑΙ ΘΕΣΕΙΣ
Τό προσωπικόν τοΰ ΟΤΕ, συν-
Λεοαενον μετά τοΰ δργανισμοϋ διά
σχέσεως Ίδιοπικοΰ δικαίου, διακοί-
λπαι κατά κατηγορίας είς Ανώτε¬
ρον, μέσον, κατώτερον καί προοω-
,ιιχόνίίΌΐκών έργον καί γενικών ύ
πηρεσιίόν.
Αί όργανικαι Οίσεις καθοοιζοντκι
χατά κλάδους, εΐδικότητας καί 6α
βαοΰς. Μεταβολαί έλαττοΰσαι τάς
δργονιχάς θέσεις, συνεπάγονται ά-
Λολ.ΰβεις ίσαρίθμ.ου πρό; τάς κα
τηργουμένας θέσεις προοιοπικοϋ
Ουδείς προσλαμβάνεται είς τό
προσω.ιικόν τοΰ ΟΤΕ διν δέν υπάρ¬
χη όργανική θέσεις, αν δέν κέκτη-
ται τα νόμιμα προσόντα καί δν δεν
έχη έπιτύχει είς διαγωνισμόν. Κατ'
εξαίρεσιν έπιτρέπεται: 'Η άνευ δια
γωνισμοϋ καί φοιτήσεως είς την
Σχολήν τοΰ ΟΤΕ πρόσληψις δι-
πλωματούχίον άνωτάτων σχολών
«οί ύπομηχανικών ώς καί όδηγών
ονιοκινήτιον, διανομέοιν καί προσιο
πικοΰ τοϋ κλάδον γενικών υπηρεσί¬
αν.
Ή πρόσληψις ένεργεϊται επί τοϋ
■τίνακος επιτυχίας κατά τήν άποφοί
τησιν έκ τής σχολής τού ΟΤΕ ή είς
περιπτώσεις άπ' εϋθείας προσλ.ήψε
ι»; χατά την σειράν κατατάξεως
τήν καθορισθείσαν υπό τοΰ άρμο-
ίιίοιι ύπηρεσιακοΰ όργανον. Πάντως
κα,τά τόν διαγιυνισμόν λαμβάνονται
*" όψιν αί οικείαι διατάξεις περί
"νθστοσίας των πολεμιστών και
^οοτιμήσειος των σνγγενών τοΰ μο
νίμον προσωπικού τοΰ ΟΤΕ.
Πάσα πρόσληψις ένεργεϊται υπό
δοκιμήν. Ό χρόνος τής δοκιμής ό
Ρ'ζπαι είς εν ετος. Περί τής όρι
""Χήζ προσλήψεως ή απολύσεως έ
"«Ραίνεται τό Σ υμβούλιον Πρόσω
πικοΰ.
Δεν προσλαμβάνονται όποκΐδή
^οτε δσοι δέν κέκτηνται την έλλη-
νικήν ίθαγένειαν, οί στερηθέντες
Τ*ίν πολ,ιτικών δικαιωμάτων των
(καί μετά τήν λήξιν τοΰ όρισθέν-
το. διά την στέρησιν χρύνου), οί
καταδικασθεντες δι' άτιμωτικόν άδ
'^ψα, οί μή διαπνεόμενοι υπό ύγι
Ιι)ν κοινωνικήν άντιλήψειον (πιστο
•ιοιονμρνου τούτου αρμοδίως),
Ι"1 «πολαμβάνοντες πλήρους ύγεί·
·'?> οί μή συμπληριόσαντες τό 21ον
"ος άορενες καί τό 18ον αί θηλει
Μι οί ί>πΐρ6άντες τό 35ον ετος τής
ΐ'-ιχίος τιον κατ' ανώτατον ϋοιον.
ΑΙ ΑΠΟΔΟΧΑΙ
"° ίχάστοτε Ίβχΰον σύστημίΐ μι-
""θοοσίας καί τό ΰψος των μισθών
11(11 τδν πάσης φύσειος άποδοχών
κ«θορίζετηι δι' αποφάσεως τού Δι-
01"-ητικοΰ Συμβουλιον τού ΟΤΕ.
Ειδικώτερον:
Ο Διά τό ανώτατον καί τό άνώ-
τερον τεχνικόν προσωπικόν καθο¬
ρίζονται βασικοί μιαθοί ηύξη,αένοι
εν σχέσει πρός τούς Γιασικούς μι-
σθονς τού άμοιοδάθμου διοικητικοΰ
καί οϊκονομικοΰ προσωπικού κατά
15% καί 30% άντιστοίχως (διά τό
ανώτατον καί ανώτερον) εξαιρέσει
των γενικών διευθυντήν ττον οποί¬
ων οί μισθοί όρίζονται ίσοι μετα-
ξν των άσχέτως κλάδον. Είς τόν
ούτω καθοριζόμενον μισθόν περιλαμ
δάνεται παν έπίδομα.
2) Ό δασικός μισθός τού προ¬
σωπικού, πλήν των γενικών διευθυν
των, προσαυξάνεται έν περιπτώσει
είς τόν αυτόν βαθμόν κατά 7% καθ'
εϋδοκίμον υπηρεσίας παραμονής
εκάστην 3ετίαν προκειμένον περί
προσωπικού επί μισθώ άντιστοίχως
πρός τόν βαθμόν ΔΕΠΟ ή ανωτέ¬
ρω, καθ' εκάστην δέ 2ετίαν περί
τοΰ λοιποΰ προσωπικού καί μέχρι 5
έν συνόλω 3ετιών ή 2ετιών.
3) Χορηγεΐτιχι ώς ίπίδομα πο-
λυετοΰς υπηρεσίας ή προσαυξήσεως
επί τοΰ 6ασικοΰ μισθοΰ μετά την
συμπλήρωσιν 10 ϊτών έκ 10%, 15
έτών έκ 14%, 20 έτών έξ 20%, 25
έτών έξ 24% καί 30ετίαν έξ 28%.
4) Είς τύ άρρεν προσωπικόν χο-
οηγεΐται οίκογενειακόν έπίδομα α¬
νερχόμενον είς 10% επί των μηνι¬
αίον άποδοχών των διά τό Ιον με'-
λος τής οικογενείας, σύζυγον ή τέ¬
κνον καί είς 5% δι' έκαστον τέκνον.
Είς τό θήλυ εγγαμον προσωπικόν
χορηγεϊται τό έπίδομα τούτο διά
μέν τόν σύζυγον άν ούτος είναι άν!-
κανος δι' εργασίαν, διά δέ τα τέκνα
είς περίπτωσιν πού αυτή τέλει ίν
χηρεία ή διεζεύξει καί συνοικεϊ μετ'
αυτών. Τό οίκογενειακόν έπίδομα
διά τα τέκνα παύει χορηγούμενυν
άμα τή σνμπληρώσει τού 18ου ε-
τους όιά τα άρρενα καί τού 21ου
ετους διά τα θήλεα, έκτός αν ταυ¬
τα είναι άνίκανα πρός εργασίαν ή
σπουδάξουν είς Άνηοτάτας ή Ανω¬
τέρας Σχολάς. 'Επί<της παΰει ή χο ρήγησις τού έπιδόματος αν τα τέ¬ κνα έλθουν είς γάμον, άναλάίιοιτν εργασίαν ή άποκτήσουν ίδιον εϊσό δημα. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ 'Η κοινωνική προνοια ,ΐιαρ?χεται είς τό προσίοπικόν τοΰ ΟΤΕ υπό τοΰ Ταμείου Άσφαλίσειος ΙΙρυαιο πικοΰ τοΰ ΟΤΕ. Έξ αλλου: Είς τούς συνιΐπτον τας γάμον παρέχεται υπό τοΰ ΟΤΕ ώς γαίΐή/.ιον δωρον ποσόν Γ,,ιιν πρός άποδοχάς ενός 15θημε)οιι, είς τα άριστεύοντα τέκνα των υ παλλήλιον τοΰ ΟΤΕ χρηματικά 1)ρ« 6εϊα καί είς τοΰς φοιτώντας ει^ Άνωτάτας Σχολάς εχούσας κλά δόν τηλεπικοινωνιών ίίποτροφίας ΑΠΟΛΤΣΙΣ Τό προοο>πικόν άπολυεται:
1) "Ενεκα άποδεδειγμένης άνι
παρκεΐας ή άκαταλληλύτητος περι
ΐήν εκτέλεσιν των καιθηκόντων τού.
(Ή έπαγγελματική άνεπάρκεια δια
πιστώνεται δι' άπο<ράσεο3ς τοΰ Συμ δουλίον Προσωπικοΰ). 2) "Ενεκα στοματικής ή πνεομα- τικής νόσον, καθιοτο')βης άνίκανο>
τό προσωπικόν πρός εκτέλεσιν τήι,
υπηρεσίας τού. ('Η άνικανότης δια-
πιστώνεται υπό τής ΰγειονομικής ϊ
πιτροπής).
3) "Ενεκα έπιδολής τής πειβαρχι
κης ποινής τής δριστικής άπολύ-
σεο>ς (διά τελεσιδίκου αποφάσεως
τού αρμόδιον πειθαρχικοΰ συμθου-
λίου).
4) "Ενεκα συμπληρώσευις τού Ο
ρίου τής ήλικίας, τό οποίον όιήζε-
ται ώς εξής: Γενικοί διευθυνταί
καί όνομασθέντες γενικοί συμβουλαί
65 έτών, διευθυνταί 62 έτών, ι'ιλο-
διευθυνταί 60 έτών, τομε,άρχαι 58
έτών καί άπαν τύ λοιπύν προοωΛΐ-
κόν 57 έτών, προκειμένου διά τό
άρρεν προσωπικόν. Καί άπό τού
βαθμοΰ ύποτομεάρχου καί άνω, ί>ΐι
έτών καί τό λοιπόν προσοιπικόν 1)0
ετων, προκειμένου διά τό θήλυ προ
σωπικόν.
5) "Ενεκα συμπλήρωσις 35ι·
τοϋς πραγματικήν υπηρεσίας έκ ιος
άν άλλιος κριθή υπό τού Δ.Σ. διά
συγκεκριμένας περιπτώσεις.
Έξ άλλου δύναται ν' άπολυϋουνι
1) Οί άνάπηροι πολέμου των ιη-
λεςιωνικών οίκιακών κέντριον (ν-
φλοί), μετά την συμπλήριοσιν 30ι
τοΰς υπηρεσίαι,.
2) Αί θήλεις ύπάλληλοι μετά οτμ
πλήριοσιν 25ετοϋς υπηρεσίας ή 1ί>ε
τοΰς εάν τελοΰν έν χηρεία ή δια
ϊ,εύξει καί έχουσι άνήλικτι τέκνα
ΕΚΠΑΙΔΕΤΣϋ·
Κί; τό ν ΟΤΕ λε,ιιουργοϋν.
1) Ή Σχολή Προσωπικού ΟΤΕ
ίίπου ή είσαγιογή ένεργεϊται δι'
έΕετάσειον διά τοΰς ιδιώται, /αί ί
λευθέςχος διά τό μόνιμον προσοΐΛΐ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΩΝ
ι είς γν&αιν των Άξιοτ. άιοικήιιων
»»μων 'Βχαΐβειών καί '_ταιρειών ϋεριωρισμέτης Εύ-
*<·»■« ότι δι' Αηοφάα ως τοϋ κ. Ύηηυογοϋ Έμηοαίου **' αριθ. 66378)4126 χΚ 16)12)65, δημοαιεν *8'<"»ς είς τό όν άρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Α*1χ1ον Άνωνύμων '/?ταιρειών(, δρίζεται ότι Ιο« νά σννεχίσωσι δημοσεύουααι έγπύβοος τάς ο σι<λτ}<τβίς 13^ Γ*ν. Χννελεύοεων καΐ χονς Ίσολογι- 2«ούς »ων δ,ά τής ο/κονομ/κής μας ένηαεοίδος «ΟΙ- &0ΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ ΠΡ3ΣΦΪΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *5ί«νένετο μίΖρι κϋδτ ίιά τής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ* ποό τής αυγχω*εύσίώς της. ΐ'.όν τού ΟΤΕ (είς ποσοστόν 25%) Κατ' εξαίρεσιν εϊσάγονται άνευ έ· νετάσεων οί άπύφοιτοι γυμνασί ου ίφ' δσον ίχονν τίτλον σπουΛον αέ βαθμόν «αρίστα». 2) Ή Άνωτέοα Τηλε.τικοινοινια- κή Σχολή, οπου είσάγονιαι καί ψοι τοΰν οί έπιθυαοΰντες έκ τοΰ προοιι)· .ιικ<ιύ τού ΟΤΕ ποΰ 2χονν Ά—6 έ των υπηρεσίαν είς τόν ΟΤΕ. Τό προσιοπικόν, έξ άλλου, δφεί- λει πίστιν καί άφοσάοσιν πρός την Ιίατρίοα καί τά έθνικα της ίδεώδη. Ιδεολογίαι σκοποϋσαι την διά 6ιαί- ων μέσον άνατροπή τοΰ υφισταμέ¬ νην πολιτικοΰ ή κοινιονικοΰ καθε- ιϊτόιτος αντίκεινται απολύτως πρός την Ίδιότητα τού τ>παλλήλου τυθ
11 ΓΕ.
ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑΙ ΠΟΙΝΑΙ
Κίδικός υπηρεσιακάς ελίγχο; οτλ'
κατά υπαίτιον οψαλμάιων
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 7ΜΗΝ0Ν
ΕΝ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΟϊ Π.Ε.
ψμ
είς την διεξαγωγήν της υπηρεσί¬
ας των ίάναφέρονται ένδεικτικώς
25 περιπτώσεις, κ<ιθ' δς έπισημαί- νεται εύθννη των ΰπαλλήλοιν καί έ- ;ΐιθάλλ.εται πειθαρχική ποινή). ΑΔΕΙΑΣ Χοοηγοΰνται αδειαι. 1) Κανονική 1Κ1 ήμερών"η 30 η¬ μερών κατ' ετος διά τονς ονμπλη- ρώσαντας μέχρι 3 έτών ή δνω τής 3ετίας (άντιστοίχ(ος) υπηρεσίαν. 2) Ασθενείας μετ' άποδοχών διά τόσονς μήνας, δοα καί τα ϊτι νπηρεοίας τοΰ ασθενούντος ΰπαλλή- λον (ειδικώς διά τούς Εχοντος υ¬ πηρεσίαν μέχρι 3 έτών χορηγεϊται αδεία 3 μηνών). 3) Ε'ιδική είς τάς κυοφορούσας ΰπαλλτ|λους ΐοΰ ΟΤΕ διαρκείας μέ¬ χρι 4 μηνών. ΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ Κατ' εξαίρεσιν άπό των περί γε νίκων όριον προσλήψεως, περί ήλικί άς καί είδικών προσόντιον τά ΰπη- ρετοΰν κατά την 3()ήν Ιουλίου 1969 έκτακτον προσωπικόν πλήρους άπασχολήσειος προσληφθέν υπό τού ΟΤΕ διά χρόνον άόριστον ή ΰπο- χρεωτικώς τοποθετηθέν είς αυτόν κατά τάς περί προστασίας πολεμι¬ στών διατάξεις τής κειμένης νομο· θεσίας έχον τά δι' εκάστην κατη¬ γορίαν ή είδικότητα καθοριξάμενα είδικά προσόντα καί τάς &ριζομ.έ- νας λοιπάς προυποθέσεις, δύναται νά προαληο/θή ύοιστικίό; πρός πλή ρωσιν υφισταμένων κενών δργανι- κών θέσειον, μετά κρίσιν τοΰ Σνμ- δουλίου Προσωπικού περί τής ού- οιαστικής έν γένει καταλληλότητος τον κατόπιν προτάσεως των οίκεί- (ον προϊσταμένων, καί έφ' όσον κίΐτά την ώς άνω ήμερομηνΐαν σνν- επλήρωσε τριετή τονλάχιστον σννε χή υπηρεσίαν, προκειμένον περί των επί μηνιαίω μισθώ άμειβομέ- νων, ή 900 ήμερομίσθια έντός τής τελενταίας τετραετίας, προκειμέ¬ νον περί των ημερομίσθιον. Τό έκτακτον προσωπικόν καίτοι πληροΰν τάς προνποθέσεις δέν ή¬ θελεν μέχρι τής 31ης Δεκέμβριον 1973 μονιμοποιηθή ελλείψει όργα- νικών θέσεων, μονιμοποιείται όπωσ δήποτε κατά την ήμερομηνίαν ταν την είτε διά προβλέψεως αντίστοι¬ χον αριθμόν όργανικών θέσεων εί¬ τε καί άσχέτοις τούτων ώς ύπερά- ριθμον. Κατά την αύτην ώς άν(ο ήμερομη¬ νίαν μονιμοποιοΰνται καί δσοι έκ τοΰ έκτάκτου προσιοπικοΰ άποκλει- σθέντες ενωρίτερον τής μονιμοποι ήσειος ελλείψει των είδικών κατά είδικότητα προσόντων, άπέκτησαν ταύτα μεταγενέστερον καί προσε- κόμισαν τοΰς οίκείους τίτλους είς την υπηρεσίαν μέχρι τής 15ης Δε¬ κεμβριού τοϋ 'ε'τους τούτου (1973). ΕΝΤΑΞΙΣ - ΕΞΕΛΙΞΙΣ Είδικαί διατάξεις ρυθιμίξουν την ενταξιν τού μόνιμον προσωπικού τού ΟΤΕ είς κλάδους, είδικότητας καί βαθμούς. Έπίσης όρίζεται ότι τό ύπηρε- τοΰν προσωπικόν έξελίσσεται κατά βαθμόν έν συναρτήσει πρός τά ά- παιτούμενα κατά κλάδον καί είδι¬ κότητα προσύντα, λαμβάνει δέ μί¬ αν πρόσθετον βαθμίδα άπό τοϋ κλπ τήρος μέχρι τοΰ ϋποδιευθυντοΰ. Οί πίνακες προακτέων τοΰ 1969 θέλ.ουν ίσχνσει μέχρι πληρώσεως των υφισταμένων κενών μέχρι τής δηιμοσιεύσεως τοϋ νέου κανονισμοΰ. ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΠΟΙΝΑΙ Αί μέχρι τής δημοσιεύσεως τοΰ νέου κανονισμοΰ έπιβληθείσαι ποι- ναί διαγράφονται, αί δέ σχετικαί αποφάσει ς άποσύρονται έκ τοΰ ά- τομικοΰ φακέλλον διά τής πάρο¬ δον τοΰ κατά τάς διατάξεις τοΰ προϊσχύοντος ΓΚΠ προβλεπόμενον διά την διαγραφήν των χρόνον, έν πάση δέ περιπτώσει εάν παρήλθε δεκαπενταετία άπό τής έπιβολής των. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Μεταβατικαί διατάξεις ορίζουν δ τι ή ίσχύς των περί άποδοχών άρ¬ θρων θ' αρχίση άπό 1ης Ιανουά¬ ριον 1970. ΝΕΟΣ ΤΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ώρκίσθη καί ανέλαβε ώς ύποδι- οικητής τής Άγροτικής Τραπέζης ό κ. Δ. Άθανασάτος, καθηγητής Α! σημειωθεΐσαι κα ά τό 7μηνο/ Ία^ουαρίου — Ιουλίου ίξελίξεις είς τό Ίσοζύγιον Πληρωμών άντανπ κλο^ν τή^ σταβεραν ανοδον τής ο<- χονομικής δο<ΐστηριότί>τος καί φί-
ρου^ τα τιπτικα χαρακτηιριστικά μ'-
άς τοτχέως άναπτι/σσομένηο οίκον°-
μίας Τούτο τονίζεται είς άνοοκοί §ο
σιν τού ίπ^ουργείο'^ Συντονισμοΰ
είς την οποίαν καί παρατίβενται τί>
δασικά άριθμητικά στοιχεία τώ"
διαφόρων μεγϊθών τού ΊσεζΐίΥ·"-·
κατά την έν λόγω ιτερίοδον, ίν &ν·>-
ιταραβολή ττρός την άντίστοιΐίο» τγγ-
ουσινήν.
Συμφώνως ττρός τα στοιχεΤα σύ
τα αί έξαγωγαί κατά τό έψίτίΐ
νόν 7μι»νον άνηλθον είς 271 έκ. δολ..
αύξηθεΤσαι ίναντι τού ττερυσινοό
κατά 37 έκατ., (^τοι κατά 15,6^
Είδικώς α! έξαγωγαί 6ιομηχανικί>·'
κα! βιοτεχνικών ιτροιόντων όπτέψερ(Τν
συνάλλαγμα 96 έκ. δολλαρίων, ήτο·
?I^α^ μεγαλύτεραι κατά 73% τθ>·
1968. ύπερδιττλάσιαι το^ 1967 καί
τετραπτλά^ιαι τού 1966.
ΑΙ πάσης φύσεως είσαγωγαί, ίί
άλλου. κστά τό έτττάμηνον, άνήλ9θν
είς 806 έκ. δολλ., αύξηβείσαι ϊ^ον-
τι τού αύτοϋ επτταμήνου τοΰ 196ί< κατά 13%' Έκ τής αύξήο-εως αθτης. 72 έκ. δολλ. άντιιτροο-ωστεύει ή αι" ξΐ(σις των εΐσαγωγών μηχανικο"/ <- ξοττλισμοο κα! ττρώτων 6λών Συν· κεκριμένως αί ϊίίαγωγο:! μηχανημΛ των άνηλθον είς 185 έκ. δολλ. κα» πρώτων άλών είς 174 έκ. δολλ. Έξ άλλου αί είσαγωγαι διομηχανικο» καταναλωτικων προϊόντων, Ι3ΐ είς 22,4 έκ. δολλ.. ρύξηθησσ·· κατά 8% ϊναιιτι τού ιτερυσινού έττΓσ ΟΙ αϊτίλοι πδοοι έν συνόλω ά'ήλ θον είς 425 έχ. δολλ. αθξηβεντες «ατά 50 έκ δολλ. έναντι τού 196*- 60 τοΰ 1967 κα! 89 τού 1966. ΕΙ- δ κώτερον, τό τουριστικόν συύ.>
λαγυα άνηΑβϊν εις 73 έκ. δολλ. μ
τό .<ί:ταναστευτικόν είς 149 έκ. Τ ο καθαρόν πλεόνασμα των άδήλκν σΐ'ν αλλαγών έφθασε τά 292, έκστ. δολ., ήτοι κατά 31 έκ. δολλάοια επί —Αι όν τής άντιστοίχου ττεριόδευ των *- των 1967 καί 1968 κα! 43 ί.κ. τού 1966 Η ει'^ροή ξέΐΛον κεφαλαίων Λνα φέρεται είς τήν ανακοίνωσιν, άνηλ- θ: κατά τό 7μηνον είς 286 έκ., ί- ναντι 231 κα! 146 έκ άντιστοίχως των έπταμήνων το3 1968 καί 1967 Τά μακροττρΰίίεσμα Ιδιωτικά κεφα- λαια ειδικώς άνηλθον είς 83 έκατ. δολλ., {Εναντι 71 καί 61 άντιστοί¬ χως των συγκρινομένων εττταμήνοιν τώ έτών 1968 καί 1967. Τακτοχρο νωι; τά δάνε α κα! τ^ι^τώ^εις Δη- μοσίου καί Δημ. Όργανισμών «σι Έ-ΤΓΐχειρήαεων ό.ήλθον είς 58 δολλ. Τέλος, τα αυναλλαγματικον θεμα. καταλΐίγει ή βνακοίνοίσις ύπολογιζομένης τής συμμα-οχής χώρας είς τό ΔΝΤ, οϋτε τοι) εΙ£ λίρας ρίβμιστικοΰ αιτοθέματος, άνηρ χετο τή.* 31 η^ Ιουλίου είς 272 έκ δολλάρια. έκ ής Σχολήν καί πρώην γενικάς διευ- θνντής τοΰ υπουργείον Γεωργίας. Ό κ. ,Αθανασάτος διωρίσθη είς αντικατάστασιν τοΰ παραιτηθέντος ύποδιοικητοΰ τής Α.Τ.Ε. κ. Κόλ- λια. ΚΑΘΙΕΡΟΥΤΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΘΙΕΡΟΥΤΑΙ επισήμως τό σύ στημα εκτελέσεως ϊργων τοΰ προ γράμματος Δημοσίων Έπενδύσεων δι" αΰτοχοηματοδοτήο-εώς των. Διά τοΰ δημοσιευθέντος (ΦΕΚ 19"5. Α' 28 9.1969) ύττ' αριθ. 30'6 Νομοθί- τικο} Διατάγματος, τταρέχετοΙ είτ τόν υπουργόν Δημ. "Εργων ή δυικϊ- τόττις άναθέσεως ϊργων τού ττρογράμ ματος Δημοο-ίων Έττενδύσεων, ί/βΑ την ττρουττόθεσιν δτι οί άναιλαμβΑ· νοντες ταύτα έογολήπται θά έξησφί» ιζον μερικήν ή όλικήν χρκμοΐτοίό- τησιν τής εκτελέσεως των. Τό ττλήρες κείμενον τοθ δΐ)Μθσιη' θέντος Ν. Δ. «Περί άναδέσεως εκ¬ τελέσεως Εργων τοθ Προγράμματος Δημοσίων Έπε/δύσεων δι' ταύτοχ?ι ματοδοτΓΐσεως» εχει ώς εξής, "Αρθρον 1. 1. «Έπιτρέττεται είς τόν ύπουο γόν Δηιμο^ίων "Εργων, όπως ■προ¬ βαίνη είς την άΛίθεσιν έκτολέσεως Εργων τοΰ Προγράμματος Δημοσίω-' Εττενδίαεων, ύττό τόν όρον μερικάς ΐ άλικήζ χρηματοδοτησεως ττατκί των Αναλαμβάνοντων την εκτέλεσιν ών έργων τούτων έργολητττών. Κ·.- φάλαια τοιαύτης χρηιματοδοτησεως. έξευρισκόμενα ί/ττό των άναδόχων δια δανεισμοΰ, είς ελεύθερον καί μετα- τρέψιμον συνάλλαγμα, παρ' άλλοδο;- ττών Τραττεζών καί Οικονομικωσ Ο->
γανισμών, έκχωροάνται είς τό Δημό¬
σιον, &μα τή είσαγωγη των, βάσει
δα^ειακής συμβάσεως συνομολογουμέ
ής μεταξύ τοθ υπουργόν των ΟΙ
κονθμικών καί τύν ανάδοχον έκτελί-
σείο ς των έργων
2. Ή κατά την προηγουμένην ιτ«-
ράγρα:φ3ν ανάθεσις εκτελέσεως ί,ογω^
τοΰ Προγράμματος Δημοσίων Έπεν-
δύαεων κα! οί δροι των ιτερ! &νι ή
αύτη τταράγραφος δα;€Ϊων, καθορί¬
ζονται δι' αποφάσεως τής 'Ετγ τρη-
ττής χυντονισμοθ Οίικονομικής (Ιολι
τικής.
3. Τό κεφάλαιον, οί τόκοι κα! <%! λοιτραί όφειλαί των περί ών ή παρά γραφος 1 τού παρόντος δανείων. Α λλάααονται άπό παντός φθρου, τέλους, ■ έττιδαρύνσεως ή κρατήσεως είτε νυν υφισταμένων εϊτε έν οΐωδή- ττοτε μετά ταύτα χρόνω έττιβληβησ"» μένων ύττέρ το3 Δημοσίου ίϊ Τοι- των. Ωσαύτως, αί δανειακα! συμβά- σεις καί πάντα έν γένει τα σχετικά μέ τήν συνομολόγησιν των δανειω-' τούτων έγγραφα ή αποδείξει ς οπταλ- λάσσονται των τελών χαρτοσηκο" καί ττάσης έν γένει έτπδαρυνσεως, ϋ πέρ τοθ Δημοσίου ή Ιριτων. "Αοθρθν Ζ. ΑΙ διατάξεις τοθ προηγουμίνου άοθρου 1, ϊχουν εφαρμογήν κα! επί ά»α8έσεων εκτελέσεως έ'ργων τ.-ύ Προγράμματος Δημοσίων Έττενδύσε¬ ων καί δανεισμών, ττληρούντων τίτς αθτώ ττροιήτοδίσεις καί ττραγμα τοποιηβέντων μέχρι τής δημοσιειισι. ω·> το^ παρόντος.
"Αρδρον 3.
Ή ίσχύς τού παρόντος άρχεται
άττό τής δΐ>μοσιεύσεώς τού είς την
Έφημ£ρίδα τής Κυδερνήσεως, ττλάν
αν άλλως όρίζεται είς τάς επί μέ-
ρους διατάξεις αύτοΰ».
ΔιΛ τοΰ δημοσιευθέντος Νομο9ί-
τικοθ Διατάγματθς δέν διευκρινίζ».-
ται ίάν ή κατά τά ανωτέρω ανάθε¬
σις εκτελέσεως έργων τού πρθγράμ-
ματίις Δη.αοσίων Έττενδύσεων 95ΐ
ειτεται δημοσίου μειοδοτικόν διαγβ
νισμοΰ ί θά γίνετα, διά ττροσκλή.
σεω^ εκδηλώσεως ένδισφέροντος η
άττ' ζύθΐίαΐ.
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΙΔΙΟΤΙΧΟΥ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΟΤ
Ό Ελληνικάς Όργοτνισμός
πρόκειται νά ττροσλάβη ττροοι,ι
ττικόν επί σχέσει εργασίας ίδιωτι-
κοθ δικαίου κα! διά χρονικόν διά-
στηαα δχι -πέραν τής 31ης Δεκεμ¬
βριού τοΰ 1970, ιτρός «αντιμετώπι¬
σιν κατεκειγουσών άναγκών, αί Λ-
ποΐαι προεκυψαν έκ τής ηύξημέ.ης
τουριστικής κινήσεως καί τού ΰψους
τού ττρογράμματος δημίσΐων έττενδι''
σ;ων. Σχετικόν Νομ^>ι..ικόν Διά-
ταγμα, εδημοσιεύθη είς τό ι/ττ' άρ
195)Α ΦΕΚ. Συμφώνως ττρός τ6
έν λόγω Διάταγμα, τό προσωπικόν
αΰτό καθορίζεται κατ' άνώτατα δρ ι α
ώς εξής:
ΠΡΩΤΟΝ Διοικητικοί ύπάλληλοι
μέχρι 135, έκ των οποίων α) 50
πτυχιοΰχοι Άνωτάτων Σχολών κα>
έξ αυτών οί 30 γνωρίζοντες -άρτίως
μίαν τουλάχιστον ξένην γλώσσαν-
β) 45 μέ απολυτήριον Μέσης Έκπαι
δεύσεως καί έκ τούτων 30 γνωρίζο^
τες άρτίος μίαν τουλάχιστον ξένΐϊ»
γλώσσαν γ) 15 δακτυλογράφοι. έξ
ών 10 είς μίαν ξένην γλώσσαν κα'
δ) 2,5 είδ'κών προσόντων καί πείρας
επί θεμάτων τοκοισμοΰ. ΔΕΥΤΕ¬
ΡΟΝ. Τεχνικο! ύπάλλη'λοι μέχρις
24; έκ των οποίων Α' κατηγορίας
13 καί Β' κατηγοοίας 11. ΤΡΙ¬
ΤΟΝ. Βοηθητικάν κα! ύπηρετικόν
προσωπικόν μέχρι 15.
Ή πρόσληψις τοθ έν λόγω ιγ>;ο-
σωπικοθ θά γίνη δι' σττθφάσεως τού
ϋπουογού Συντονισμοΰ, κατόπιν προ
τάσεως τοθ γενικοθ γραμματεύς Του
ΕΟΤ.
ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ ΤΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
"Ηρχισεν ή κατεδάφισις τοϋ πα-
λαιοϋ επί των όδών Σταδίου καί
Κοραή μεγάρου τής Τραπέζης Πει¬
ραιώς, άνηκούσης είς τό συγκρότη
μα τής 'Εμπορικής Τραπέζης τής
"Ελλάδος. Είς τήν θέσιν αυτού θά
άνεγερθή πολυώροφον έκσυγχρονι-
σμένον μέγαρον, είς τό οποίον θά
έγκατασταθή αύτη.
ΕΙΣ ΤΨΟΣ— ΡΕΚΟΡ ΤΩΝ 10 5 ΧΙΛ. ΤΟΝΝΩΝ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑ Ι
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟ^ΑΜΒΑΚΟΣ ΕΦΕΤΟΣ
ΕΦ' ΟΣΟΝ ΑΙ ΚΑΙΡΙΚΑΙ ΣΤ ΝΘΗΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΨΟΤΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΝ ΤΟΤ
ΕΙΣ ΤΨΟΣ _. ρεκόο άναμένε-
ται νά φθάση ή έφετεινή παραγιογή
6άμ6ακος καί έφ' δσον αί καιρικαί
συνθήκαι έπιτρέψουν τήν συγκομι¬
δήν ολοκλήρου τής ήρτημένης ε¬
σοδείας. Συμφώνως πρός τάς έκτι
μήσεις των περιφερειακών Γοαφεί-
(ον τοΰ Όργανισμοϋ Βάμβακος, ΰ
παραγωγή προβλέπεται νά ανέλθη
είς 105.000 τόννους έκκοκκισμένου
ή 300.000 τόννους συσπόρου προϊ-
όντος.
Είς την πρωτοφανώς υψηλήν ε¬
φετεινήν εσοδείαν βάμβακος συνε¬
τέλεσαν αί ευνοικαί γενικώς καιρι¬
καί συνθήκαι, έν τούτοις, μετεβλή¬
θησαν αποτόμως τάς αρχάς τής
δευτέρας εβδομάδος τοΰ Σεπτεμ
βρίου, μέ άποτέλεοιμα βροχοπτώ-
σεις είς ωρισμένας περιοχάς τή;
θεσσαλίας καί ζημίας είς βαμβα
κοφυτείας εκτάσεως 32.000 πεοίπου
στρεμμάτων.
Έξ αλλου, κατά τά στοιχείσ τοΛ
«Δελτίον» τοΰ Όργανισμοϋ:
9 Σποραδικαί προσβολαί πό"
οίνου καί ροδίνου σκώληκος έσημε·»
ώθησαν είς ωρισμένας περιφερείας
αί προκληθεϊσαι δμο)ς ζημίαι, είναι
άσήμαντοι, λόγω των ληφθέντων
εγκαίρως μέτρων καταπολεμήσεοις.
Προσβολή τετρανύχου, κατεπολε
μήθησαν έπίσης εγκαίρως, μέ τήν
τελικήν ζημίαν περιωρισμένην. Ι¬
διαιτέραν ίντασιν είς ωρισμένας
περιφερείας προσέλαβαν αί άδρο-
μνκώσεις.
Η ΣΤΓΚΟΜΙΔΗ
'Τπό εύνοϊκάς συνθήκας ήρχκτεν
ή συγκομιδή, άπό τού τέλους Αύγού
στου, άλλά είς πολλάς περιφερείας
ανεστάλη άπό των τελευταίων ημε¬
ρών, τοΰ πρώτου Ιδθημέρου Σε-
πτεμβρίου, λόγο^ των βροχοπτώσε-
ων.
'Η μέχρι 16 λήγοναος μηνός συγ
κομισθείσα ποσότης συσπόρου βάμ
βακος άνέρχεται είς 10% περίπου
τής άναμενομένης παραγωγής, έ¬
ναντι 15% κατά τήν αντίστοιχον
ήμερομηνίαν τοΰ παρελθόντος ε¬
τους.
Άναφέρονται έν σννεχεία τά λη¬
φθέντα κυβερνητικαί μέτρα διά τήν
προστασίαν τής παραγωγής—ΐίσο-
δηματική ενίσχυσις είς τούς παρα-
γωγούς 1,40 δρχ. κατά κιλόν συ¬
σπόρου βάμβακος, χρηματοδότησις
ΚΤΔΕΠ καί Συνεταιρισμών μέ πό
σόν 110.000.000 δρχ. διά τήν χο¬
ρήγησιν δανείων έπ' ένεχύριο, τής
ΚΤΔΕΠ καί τής Ενώσεως Συνε-
ταιριομών Λήμνου μέ ποσόν 120.
000.Ο00 δρχ. διά τήν συγκέντρωσιν
συσπόρου βάμβακος Σποροπαραγω
γικών Κέντρων πρός έπιλογήν βαμ
βακοσπόρου σποράς διά τάς καλλι-
εργητικάς ανάγκας ετους 1970 καί
τής ΚΤΔΕΠ μέ ποσόν 22.000.000
διά τήν συγκέντρωσιν συσπόρου
προϊόντος μηχανικής συλλογής.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Άσήμαντοι ήσαν αί πωλήσεις συ
σπόρου βάμβακος νέας εσοδείας.
Είς τάς πλείστας των βαμβακοπα-
ραγωγικών περιοχών, δέν είχον δι-
αμορφωθή τιμαί συσπόρου βάμβα¬
κος καί βαμβακοσπόρου. ΑΙ τιμαί
συσπόρου προϊόντος α' ποιότητος
την 16ην Σεπτεμβρίου 1969 έκυμάν
θησαν είς τά άκόλοινθα έπίπεδα. διά
μικράς ποσότητας.
Περιφέρΐια
Τιμή 16.9.69
(κατά κιλόν)
Θεσσαλονίκης .......... 7.20
Σ ερρών .............. 7.00
Ήρακλείας............ 7.00
Κομοτινής ............ 7.10
Καρδίτσης .......... 6.80—7.00
Τρικάλων .......... 6.80—7.00
ΒΑΜΒΑΚΟΣΠΟΡΟΣ: Ή τι
μή βαμβακοσπόρου είς Αθήνας ■—
Πειραια τήν 15ην Σεπτεμβρίου
1969 ήτο 2,95—3.00 δρχ κατά χιλιό
γραμμον, ώς καί κατά τήν 16ην Αύ
γούστου 1969.
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
Τό σύνολον των άποθεμάτων
βάμβακος τήν 1.8.69 ήταν 20.186
τόννοι—έγχώριος 13.355, έξωτερι-
κοϋ 6.026, καί τεχνηταί ίνες 787.
Έξ αυτών είς χείρας βιομηχανίας
13.002 τόννοι, έμπόρων 6.314, γεο^ρ
γικών όργανώσεων 52 καί παραγοι
γών 800.
Τήν 1 Ιουλίου, έξ άλλου, τά άπο
θέματα βαμβακοσπόρου ανήρχοντο
είς 5.675 τόννους—έγχώριος 1.739
έξωτερικοΰ 3.936. Έξ αυτών είς
χείρας βιαμηχανίας 4.885 καί έμπό
ρων 790. 'Τπολογίξεται δτι έκ τής
εσοδείας βαμβακοσπόρου 1968 διε¬
τέθησαν 115.000 τόννοι είς τήν βιο¬
μηχανίαν, 5.170 διά σποράν καί 6.
000 είς τήν κτηνοτροφίαν (830 πε-
Νέα σειρά άναμνηστικών
ρίπου τόννοι άντιπροσωπεύουν δια¬
φόρους μειώσεις).
ΒΑΜΒΑΚΕΛΑΙΟΝ
Συμφώνως πρός τάς δηλώσεις
των σπορελαιουργείων κατά τόν μή
να Ιούλιον 1969 παρήχθησαν 975
τόννοι βαμβακελαίου καί 5106 τόν¬
νοι βαμβακόπιττας.
Τήν Ιην Αύγοΰστου 1969 τά άπο
θέματα 6αμ.6ακελαίοχι είς χείρας
σπορελαιουργών ανήρχοντο ε ι ς
854 τόννους καί τά άποθέματα
βαμ,βακόπιτας είς 16.039 τόννους.
Τήν 15ην Σεπτεμβρίου 1969 ή
τι+ιή οΰδετέρου βαμβακελαΐου είς
Αθήνας — Πειραια ήτο 16,80—
17.00 δρχ., τοΰ έξευγεντσμένου βαμ
βακελαίου 18,00—18,20 δρχ. «αί
τής βαμβακόπιττας 2,05—2,10 δρχ
κατά χιλιόγραμμον.
ΕΞΑΓΩΓΑΙ
Μεταξύ 1 Αύγούστου 1968 —81
Ιουλίου 1969 εξήχθησαν 38.642
τόννοι βάμβακος έναντι 67.176 τής
αντίστοιχον περυσινής χρονικής πε¬
ρίοδον.
9 Ειδικώτερον εξήχθησαν:
Γαλλία 563 τόννοι Εναντι 2.993
Βέλγιον 62 τόννοι Ιναντι 1.778
Όλλανδία 203 τ. έναντι 1462.
ΘΑ ΕΞΕΤΑΣΟΟΥΝ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΝ ΤΙΜΟΝ ΤΟΥ ΕλΑΙΟΑΑ&ΟΥ
γραμμα τοσήμων θά κυκλοφορήσοι/ν
χυδρομι*ής τεχνολογίας.
στή» Αγγλία μέ παραστάσεις τής τα
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουργεί¬
ον Γεωργίας, θά έξεταΐτθοΰν εγ¬
καίρως τά άναγκαία μέτρα παρεμ-
βάσεοις διά τήν προστασίαν των
τιμών τοΰ έλαιολάδου τής έλ,αιοπα-
ραγιογικής περίοδον 1969—70. Ώς
κριτήρια θά ληφθούν ύπ' όψιν ή
κατάστασις τής εσωτερικάς άγο-
ράς, τά ΰφιστάμενα άποθέματα τοΰ
έλαιολάδου, τό ΰψος τής εσοδείας,
αί κρατούσαι συνθήκαι είς τάς χώ¬
ρας τής ΕΟΚ διά τό έλαιόλαόον,
ή κατάστασις τοΰ διεθνοϋς έμπορΐ-
ου τοϋ προϊόντος.
Άντικειμενικός σκοπός είναι ο-
πιος ή έλαϊκή πολιτική προστατεύη
τά συμφέροντα των έλαιοπαραγιο-
γών, μή παραγνωρίζουσα καί τά
σιιμφέροντα τής καταναλώσεως, δι¬
ότι τό έλαιόλαδον, ώς γνίοστόν, α¬
ποτελεί βασικόν εΐδος διατροφής
τοϋ 6λληνικοΰ πληθυσμοΰ.
Τέλος, τό θέμα τοΰ καθορισμοΰ
των τιμών διαθέσεως των πρός έ-
ξαγιογήν προοριζομένο)ν έσπεριδο-
ειδών θά εξετασθή προσεχώς άπό
κοινοϋ υπό των υπουργείον Γεοιρ-
γίας καί Εμπόριον, μέ γνώμονα
τάς διαμορψωθείσας διεθνεϊς τι¬
μάς διαθέσεως τούτων, τήν προοτα
σίαν των έσπεριδοπαραγωγών καί
την διενηκόλυνσιν των έξαγωγών
τοΰ προϊόντος.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΙΓΡΑΜΜΩΝ ΕΙΪΙΤΑΓΩΝ
Έκπρόσωποι τοΰ Πανελλήνιον
Συνδέσμθυ Έξαγωγέων, επεσκέ¬
φθησαν τόν ϋποδιοικητήν τής Τρα¬
πέζης τής Ελλάδος κ. Παναν καί
άνέπτυξαν τό αϊτημα των έξαγω¬
γέων ελαιών, διά τήν κατάργησιν
τής υποχρεώσεως πληρωμής διά
διγράμμιον έπιταγών των άγορών
μικροποσοτήτων έλαιων. Ή αίτου-
μένη απαλλαγή, υπεστήριξαν, άφ'
ενός ίσχύει επί τού έλαιολάδου καί
άφ' ετέρου ίσχυσε καί κατά τό
παρελθόν διά τάς έλαίας. Περαι¬
τέρω θά εξυπηρετήση μικρούς έ-
λαιοπαραγωγούς, διά νά δυνηθούν
νά άντιμετωπίσουν τάς πρώτας συλ
λεκτικάς δαπάνας, καί θά διευκο¬
λύνη τό ϊργον των έπιχειρήσεων έ-
ξαγωγής έλαιων, πρός συγκέντρω¬
σιν προσφερομένας μικροποσοτή-
των νωπών έλαιων, διά τάς οποί¬
ας ή εκδοσις καί ή πληρωμή δι-
γράμμιον έπιταγών τυγχάνει δύσκο
λος καί πρακτικώς άνεφάρμοστος.
ΟΙ ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ
ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΕΣ
ΔΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΦΟΡΟΙ
Ούδεμία ζημία έπέρχεται είς τόν
καταβαλόντα άχρεωστήτως είσπρα
χθέντας δασμούς καί φόρους, καιθ,
όσον ούτοι έπιρρίπτονται είς τήν
'.ατανάλωσιν, ώς αποτελούντες στοι
χεΐον τοΰ κόστους. Τόν ανωτέρω
I-
σχυρισμόν ζητεί τό υπουργείον 01-
κονομικών νά προΰάλλουν αί τελω-
νειακαί αρχαί κατά τήν έκδίκασιν
υπό των Φορολογικών Δικαστηρί-
ων τοιούτων ύπαθέσεων.
Είς τάς περιπτώσεις κατάτάς δ-
ποίας δέν έξετάζεται ή άπορρίπτε-
ται υπό των έν λόγω δικαστηρίων
ό ανωτέρω ίσχνρισμός καί διατάσ¬
σεται ή έπιστροφή των δασμών καί
φόριον, ώς άχρεωστήτως εΐσπραχ
θέντων, τό ύπονργεϊον εντέλλεται,
διά της σχετικής έγκυκλίου τού, δ-
πιος άσκοΰνται έμπροθέομως κατά
των σχετικών ώς άνω άποφάσεων
άπαντα τά οΐκεΐα ενδικα μέβα. Τοϋ
το, διά νά δοθή ή δννατότης εκτι¬
μήσεως τοΰ έν λόγω Ισχυριομον
τής Διοικήσεως καί υπό των ανω¬
τέρων δικαστηρίων, τελικώς δέ καί
ύπ' αυτόν τούτου τοΰ Συμβουλιον
τής 'Επικρατείας.
ΤΑ ΧΟΡΗΓΗΘΕΝΤΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΤΡΙΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ
Σνμφώνως πρός ανακοίνωσιν
τοΰ υπουργείον Συντονισμοΰ, κατά
τό πρώτον βμηνον τοΰ 1969 ύπε-
βλήθησαν είς τήν Εθνικήν Κτη-
ματικήν Τράπεζαν 8.152 αίτήσεις
διά τήν χορήγησιν δανείων ΰψους
2.222 έκατ. δρχ. Κατά τήν Ιδίαν
περίοδον ένεκρίθησαν 7.224 δάνεια
ΰψους 2.075 έκατ. δρχ. Τέλος, τά
χορηγηθέντα δάνεια άνήλθον είς
7.111 συνολικοΰ ΰψονς 1.805 έκατ.
δραχμών.
ΗΥΞΗΜΕΝΑΙ ΠΡΑΞΕΙ Σ
ΕΦΕΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ £.Θ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Κατ' ανο-
κοίνωσιν τής Δ Ε.Θ.. ό <4»ρ.ιθμ6ς των είσόδων κατά την 34ην περίο¬ δον τής ΔιεθΛ>3ς Εκθέσεως άν^Α
Θεν είς 1.520.000 ϊναντι 1.507.000
τής προηγουμένης ττβριόβου Έξ αλ
λου τά ϋψος των συναφθείσαν πμα
ξοων ανήλθεν εφέτος είς 15.000.000
δολλαρίων τουλάχιστον, ϊνσντι πο-
σοΰ 10.000.000 περίπου τής προη¬
γουμένης περιόδου.
ΠΡΟΤΠΟΘΕΣΪΪ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΤΣΙΝ
ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ
Τά εφεξής ίδρυόμενα Λρτοποιεια
είς τάς περιφερείας: τέως Διοική¬
σεως πρωτενονσης περιλαμβανομέ-
νων τού δήμον Άχαρνών, καί των
κοινοτήτων Βάρης καί Δροσιδς, τέ
ως δήμου θεσσαλονίκης, δήμου 11α
τρών, καί είς πόλεις ή δήμους πλη
θυσμοϋ, βάσει τής τελευταίας άπο-
γραφής άνω των 40.000 κατοικων,
πρέπει νά είναι δυναμικότητος πά -
ραγωγής τουλάχιστον 5.000 κιλών
άρτου ιο 24ωρον.
Νομοθετικόν Διάταγμα, Οιά ιου
όποίου καθορΐξονται τά ανωτέρω, έ
δημοσιευθή είς ΐό ύπ' άρ. 194 τε«-
χος πρώτον, φύλλον τής Εφημερί¬
δος τής Κυβερνήσεως.
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ
ΕΥΡΩΠΑΙ-ΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ.
Ό υπονργός Συντονισμοΰ κ. Μα
καρέζος προήδρευσε τής Επιτραπή,,
Εΰρωπαίκής Συνιργασίας επί τή ά
ναλήψει των κοοθηκόντων τού νί^~
προέδρου αυτής κ. Άρ. Δημοπού-
λου( γεν. γραμματέως τού ύπουργίί
ου, μετά την αποχώρησιν τού κ. θα
νού.
"Επί τή εύκαιρία 4 ΟτπουργίΊ,
Συντονισμοΰ ύπεγράμμισε τήν σημα¬
σίαν τοθ ϊργου τής 'Επιτροττής· ώς
όογάνου συντονισμοΰ των άρμοδϊοαν
υπουργείων, διά τήν άπό κοινοθ αν¬
τιμετώπισιν των προσπάθειαν διορ-
κο3ς προσαρμογής τής "Ελλάδο- είς
τά δεδομένα καί τάς έξελίξεις τής
Εΰρωπαίκής ΟΙκονομικής Κοινότν
τος. Ό κ. ύπουργός έπανέλαβε τήν
σταθεράν προσήλωσιν τής Κυβερνή¬
σεως πρός τοΰς στόχους τής ΕΟρκ.»
παίκής ένοποιήο'εως καί την άπό πά
σης απόψεως προώθησιν τής Συμ¬
φωνίας Συνδέσεως.
Η ΔΤΝΑΜΙΚΟΤΗΣ
ΝΕΟΤΔΡΤΟ ΜΕΝΩΝ
ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ
Διά Β.Δ. (ΦΕΚ 194 Α) όρίζεται
δτι, άπό τής ίσχύος τοΰ παρόντος
τά ίδρυόμενα άρτοποιία είς τήν πε¬
ριφέρειαν πρωτευούσης, περιλαμβα
νομένων τοϋ δήμου Άχαρνών καί
των κοινοτήτων Βάρης καί Δροσιάς
είς τόν τέως δήμον θεσσαλονίκης
τόν δήμον Πατρέων, ώς καί είς τά
πόλεις ή δήμους μέ πληθυσμόν α-
νω των 40.000 κατοίκων, δέον νά
είναι 24ώρου δυναμικότητος 6.000
τουλάχιστον χιλιογράμμων.
ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΤΕΒΕ
Η ΡΤΘΜΙΣΙΣ ΟΦΕΙΛΩΝ
Ό ΰπονργός Κοινωνικών 'Τπηρε
σιων κ. Λ. Πάτρας, άναφερόμενος
είς τήν ρύθμισιν των παλαιών όφει
λων πρός τό ΤΕΒΕ, διηυκρΐνησεν
δτι ουδείς λόγος συντρέχε*, άλλά
ούτε καί νομική δυνατότης ύφίβτα
ται ώστε νά ίπεκταθή ή διευκάλυν
σις αυτή είς τοϋς όφειλέτας δλλων
όργανισμών. Άλλωστε, προσέθε¬
σεν δ κ. ύπουργός, οί όοειλέται δύ¬
νανται, κατά νόμον νά έξοφλοΰν
τάς οφειλάς των είς μηνιαίας Ισας
δόσεις.
ΑΙ ΥΓΪΟΒΛΗΘΕΙΣΑΙ
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙ' ΑΣΦΑΛΚΣιΝ
ΕΞΑΓΩΠΚΩΝ ΠΣΤΩΣΕΩΝ
Έκ τού ύπουργεΐου Συ<ν ι βνισμοό ανεκοινώθη, δτι κατά τόν παρελ8<6ν_ τα Αύγουστον, ύπεβλήθησαν ΰττό ίν- διαφερομένων Έλλή <αν έξαγωγίων είς τόν "Οργανισμόν €Κεφάλαιον Άσ<^αλίσ«ως Πιστώσΐων» (ΚΛΠ) νέαι αΓτήσεις διά την όίτφάλισιν έξαγωγικών πΐστώσεών των. πρός διαφόρους αγοραστάς εξωτερικόν, δι' έξατγόμινα ελληνικά ιτροϊόντα, (τυνολικής άξίας 58 έκστ. δρχ. ΑΙ αΐτήσεις αυται <ϊφοροΰν είς ίξαΐγω- γάς σωλήνων, δερμάτων, νημάτων. ύποδημάτων, ο'νου έλοοίου, μέλιτος κ3Ϊ σταψι/λών, ή δέ διάρκεια των άαφαλίσεω.1 κυμαίνεται μεταξΰ 40 κα! 458 ημερών. Προστίθΐται δτι άτό τής συοτά- σεως τοθ ίν λάγω ΌργοΐνισιμοΟ καί μέχρι τέλους Αύγούστου 1969> ή,ον
νθλική άξία των ύττοβληθεισών1 οί(-
τήτεων, υπό Έλλήνων ίξατγωγέων
διά την ώαφάλισιν έξαγωγικών ττι-
στώσεων, ανήλθεν είς τό πχχΓΟν τώ»
360,8 έκατομ. δρχ. ίκ των οποίων
έ^εκρίθησοον άσφαλίσιις δι' έξαγω-
γάς ελληνικήν τφοϊόντων όιξίσς 284,
έκατ. δραχμών.
έδημοο,εύδη είς την Έφημερ,δα τής Κυβερνήοεως
Ο Ν-ΟΣ ΚίΝΟΝΙΣΜΟΣΐθΥΐρθΣΟΠΙΚΟΥ ΤΟΥ Ο.Τ.Ε.
Τί προβλέπετα, δ,ά την έσωτερ.κήν υπηρεσίαν
Ι |ΙιΚ Τ11Ι. — Γ>.-4η*ι_____. - ' . '
'Εδΐ'.ιιο'ΊΠ'Βη ΙΨ.Λ.ΐν.
,,/θ'Ι ό νέο; γενικός κανονισμός
τοΰ Όργανισμηϋ Τηλ*
ιιχοινι,,νιών Ελλάδος, έξ ι;Κ <ίι· ,ν τόν οποίον ενέκρινε τό Λιοι- ')Λ £ ι>μ(»ού?.ιον τοΰ Όργηνι
νέα
«!">ν· . λ -ν.
,() νέο; κανονισμός ρυθμιζει τα
ή; Εθΐ'ΐτεοιχής υπηρεσίας τού Ο.
ΤΕ., έπιλΰει εκκρεμούντα ποοβλή-
ιι/ίτα τού προσωπικού τού χαί θέτει
- ή/ιοεις διά την εξέλιξιν τ<«υ βί,χώτεοον δια τού νεου κανονι- (ΐαοΰ: , 1) Καθοριζεται μια πρόσθετος μιίθολογιχή βαθμίς δι' ολόκληρον τό ,ιοοοωπΐκόν, άπό τού κλητήρο; ■ ,ρι τού ύποδιευθυντοΰ. 1) Μονιιιοποιείται τό ϊκτακτην ,οοοι,αικόν τοΰ όργανισμοϋ. 3) Καθοοίζεται διαχωρισμός των βέβίων τού ανωτάτου ποοσο>.-τι-:ού
(διοικητικόν, οίκηνοιιικού ν αί τεχνι
ωί κλάδον).
ϋ ΚατοργοΰντΐΜ αί κλήσεις των
διανοιιέων.
5) Χορηγεΐται έαίΛοαα είς τά;
μή ϊογαζομένας σιΐυγους.
6) Χοοηγεϊται μία επί πλέβν οΐ-
3ετια
τους
χο'ι τά θώμα™ πολέμου, τοϋζ άγω-
νΚίτά; έθνικής αντισταθείς καί
ΐ0{,: πολεμιστάς των ποόσω.
7) Καθορίζονται νέοι δοοι έκπαι
δίί'βειος χαί έπιμορφώσεως τοθ ποο
οωπιχον.
8) ΌοΙΐεται ότι οί έχοντες 6αθ-
αον «αρίστα» είς τύ άπολυτήοιον
τοϋ Γΐ'μνασίου είσάγονται άνευ έ-
ξετάσεων είς τήν Σχολήν Πρόσω-
Λΐχον υ ΐΐ1 ·
9) Διαγράφονται πειΛαρχικαι ποι
ναΐ
Ό νέος καταστατικος χάοτηι.
χοθ ΟΤΕ, ώς άναφέοει ό Πανελλή
μο; Σϋλλογος Προσωπικού ΟΤΕ.
δημιουργεϊ προνποθέσεις πεοαιτί-
ρ όναπτόξεως τοΰ όργπνισμοΰ καί
6ελτιώσεως τής θέσειος τοΰ προσω-
.11X00 υν
Ό νέος κανονισμός τοθ ΟΤΕ δια
λαμβάνει τά εξής:
ΑΙΟΡΓΑΝΙΚΑΙ ΘΕΣΕΙΣ
Τό προσωπικόν τοΰ ΟΤΕ, συν-
Λεοαενον μετά τοΰ δργανισμοϋ διά
σχέσεως Ίδιοπικοΰ δικαίου, διακοί-
λπαι κατά κατηγορίας είς Ανώτε¬
ρον, μέσον, κατώτερον καί προοω-
,ιιχόνίίΌΐκών έργον καί γενικών ύ
πηρεσιίόν.
Αί όργανικαι Οίσεις καθοοιζοντκι
χατά κλάδους, εΐδικότητας καί 6α
βαοΰς. Μεταβολαί έλαττοΰσαι τάς
δργονιχάς θέσεις, συνεπάγονται ά-
Λολ.ΰβεις ίσαρίθμ.ου πρό; τάς κα
τηργουμένας θέσεις προοιοπικοϋ
Ουδείς προσλαμβάνεται είς τό
προσω.ιικόν τοΰ ΟΤΕ διν δέν υπάρ¬
χη όργανική θέσεις, αν δέν κέκτη-
ται τα νόμιμα προσόντα καί δν δεν
έχη έπιτύχει είς διαγωνισμόν. Κατ'
εξαίρεσιν έπιτρέπεται: 'Η άνευ δια
γωνισμοϋ καί φοιτήσεως είς την
Σχολήν τοΰ ΟΤΕ πρόσληψις δι-
πλωματούχίον άνωτάτων σχολών
«οί ύπομηχανικών ώς καί όδηγών
ονιοκινήτιον, διανομέοιν καί προσιο
πικοΰ τοϋ κλάδον γενικών υπηρεσί¬
αν.
Ή πρόσληψις ένεργεϊται επί τοϋ
■τίνακος επιτυχίας κατά τήν άποφοί
τησιν έκ τής σχολής τού ΟΤΕ ή είς
περιπτώσεις άπ' εϋθείας προσλ.ήψε
ι»; χατά την σειράν κατατάξεως
τήν καθορισθείσαν υπό τοΰ άρμο-
ίιίοιι ύπηρεσιακοΰ όργανον. Πάντως
κα,τά τόν διαγιυνισμόν λαμβάνονται
*" όψιν αί οικείαι διατάξεις περί
"νθστοσίας των πολεμιστών και
^οοτιμήσειος των σνγγενών τοΰ μο
νίμον προσωπικού τοΰ ΟΤΕ.
Πάσα πρόσληψις ένεργεϊται υπό
δοκιμήν. Ό χρόνος τής δοκιμής ό
Ρ'ζπαι είς εν ετος. Περί τής όρι
""Χήζ προσλήψεως ή απολύσεως έ
"«Ραίνεται τό Σ υμβούλιον Πρόσω
πικοΰ.
Δεν προσλαμβάνονται όποκΐδή
^οτε δσοι δέν κέκτηνται την έλλη-
νικήν ίθαγένειαν, οί στερηθέντες
Τ*ίν πολ,ιτικών δικαιωμάτων των
(καί μετά τήν λήξιν τοΰ όρισθέν-
το. διά την στέρησιν χρύνου), οί
καταδικασθεντες δι' άτιμωτικόν άδ
'^ψα, οί μή διαπνεόμενοι υπό ύγι
Ιι)ν κοινωνικήν άντιλήψειον (πιστο
•ιοιονμρνου τούτου αρμοδίως),
Ι"1 «πολαμβάνοντες πλήρους ύγεί·
·'?> οί μή συμπληριόσαντες τό 21ον
"ος άορενες καί τό 18ον αί θηλει
Μι οί ί>πΐρ6άντες τό 35ον ετος τής
ΐ'-ιχίος τιον κατ' ανώτατον ϋοιον.
ΑΙ ΑΠΟΔΟΧΑΙ
"° ίχάστοτε Ίβχΰον σύστημίΐ μι-
""θοοσίας καί τό ΰψος των μισθών
11(11 τδν πάσης φύσειος άποδοχών
κ«θορίζετηι δι' αποφάσεως τού Δι-
01"-ητικοΰ Συμβουλιον τού ΟΤΕ.
Ειδικώτερον:
Ο Διά τό ανώτατον καί τό άνώ-
τερον τεχνικόν προσωπικόν καθο¬
ρίζονται βασικοί μιαθοί ηύξη,αένοι
εν σχέσει πρός τούς Γιασικούς μι-
σθονς τού άμοιοδάθμου διοικητικοΰ
καί οϊκονομικοΰ προσωπικού κατά
15% καί 30% άντιστοίχως (διά τό
ανώτατον καί ανώτερον) εξαιρέσει
των γενικών διευθυντήν ττον οποί¬
ων οί μισθοί όρίζονται ίσοι μετα-
ξν των άσχέτως κλάδον. Είς τόν
ούτω καθοριζόμενον μισθόν περιλαμ
δάνεται παν έπίδομα.
2) Ό δασικός μισθός τού προ¬
σωπικού, πλήν των γενικών διευθυν
των, προσαυξάνεται έν περιπτώσει
είς τόν αυτόν βαθμόν κατά 7% καθ'
εϋδοκίμον υπηρεσίας παραμονής
εκάστην 3ετίαν προκειμένον περί
προσωπικού επί μισθώ άντιστοίχως
πρός τόν βαθμόν ΔΕΠΟ ή ανωτέ¬
ρω, καθ' εκάστην δέ 2ετίαν περί
τοΰ λοιποΰ προσωπικού καί μέχρι 5
έν συνόλω 3ετιών ή 2ετιών.
3) Χορηγεΐτιχι ώς ίπίδομα πο-
λυετοΰς υπηρεσίας ή προσαυξήσεως
επί τοΰ 6ασικοΰ μισθοΰ μετά την
συμπλήρωσιν 10 ϊτών έκ 10%, 15
έτών έκ 14%, 20 έτών έξ 20%, 25
έτών έξ 24% καί 30ετίαν έξ 28%.
4) Είς τύ άρρεν προσωπικόν χο-
οηγεΐται οίκογενειακόν έπίδομα α¬
νερχόμενον είς 10% επί των μηνι¬
αίον άποδοχών των διά τό Ιον με'-
λος τής οικογενείας, σύζυγον ή τέ¬
κνον καί είς 5% δι' έκαστον τέκνον.
Είς τό θήλυ εγγαμον προσωπικόν
χορηγεϊται τό έπίδομα τούτο διά
μέν τόν σύζυγον άν ούτος είναι άν!-
κανος δι' εργασίαν, διά δέ τα τέκνα
είς περίπτωσιν πού αυτή τέλει ίν
χηρεία ή διεζεύξει καί συνοικεϊ μετ'
αυτών. Τό οίκογενειακόν έπίδομα
διά τα τέκνα παύει χορηγούμενυν
άμα τή σνμπληρώσει τού 18ου ε-
τους όιά τα άρρενα καί τού 21ου
ετους διά τα θήλεα, έκτός αν ταυ¬
τα είναι άνίκανα πρός εργασίαν ή
σπουδάξουν είς Άνηοτάτας ή Ανω¬
τέρας Σχολάς. 'Επί<της παΰει ή χο ρήγησις τού έπιδόματος αν τα τέ¬ κνα έλθουν είς γάμον, άναλάίιοιτν εργασίαν ή άποκτήσουν ίδιον εϊσό δημα. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ 'Η κοινωνική προνοια ,ΐιαρ?χεται είς τό προσίοπικόν τοΰ ΟΤΕ υπό τοΰ Ταμείου Άσφαλίσειος ΙΙρυαιο πικοΰ τοΰ ΟΤΕ. Έξ αλλου: Είς τούς συνιΐπτον τας γάμον παρέχεται υπό τοΰ ΟΤΕ ώς γαίΐή/.ιον δωρον ποσόν Γ,,ιιν πρός άποδοχάς ενός 15θημε)οιι, είς τα άριστεύοντα τέκνα των υ παλλήλιον τοΰ ΟΤΕ χρηματικά 1)ρ« 6εϊα καί είς τοΰς φοιτώντας ει^ Άνωτάτας Σχολάς εχούσας κλά δόν τηλεπικοινωνιών ίίποτροφίας ΑΠΟΛΤΣΙΣ Τό προοο>πικόν άπολυεται:
1) "Ενεκα άποδεδειγμένης άνι
παρκεΐας ή άκαταλληλύτητος περι
ΐήν εκτέλεσιν των καιθηκόντων τού.
(Ή έπαγγελματική άνεπάρκεια δια
πιστώνεται δι' άπο<ράσεο3ς τοΰ Συμ δουλίον Προσωπικοΰ). 2) "Ενεκα στοματικής ή πνεομα- τικής νόσον, καθιοτο')βης άνίκανο>
τό προσωπικόν πρός εκτέλεσιν τήι,
υπηρεσίας τού. ('Η άνικανότης δια-
πιστώνεται υπό τής ΰγειονομικής ϊ
πιτροπής).
3) "Ενεκα έπιδολής τής πειβαρχι
κης ποινής τής δριστικής άπολύ-
σεο>ς (διά τελεσιδίκου αποφάσεως
τού αρμόδιον πειθαρχικοΰ συμθου-
λίου).
4) "Ενεκα συμπληρώσευις τού Ο
ρίου τής ήλικίας, τό οποίον όιήζε-
ται ώς εξής: Γενικοί διευθυνταί
καί όνομασθέντες γενικοί συμβουλαί
65 έτών, διευθυνταί 62 έτών, ι'ιλο-
διευθυνταί 60 έτών, τομε,άρχαι 58
έτών καί άπαν τύ λοιπύν προοωΛΐ-
κόν 57 έτών, προκειμένου διά τό
άρρεν προσωπικόν. Καί άπό τού
βαθμοΰ ύποτομεάρχου καί άνω, ί>ΐι
έτών καί τό λοιπόν προσοιπικόν 1)0
ετων, προκειμένου διά τό θήλυ προ
σωπικόν.
5) "Ενεκα συμπλήρωσις 35ι·
τοϋς πραγματικήν υπηρεσίας έκ ιος
άν άλλιος κριθή υπό τού Δ.Σ. διά
συγκεκριμένας περιπτώσεις.
Έξ άλλου δύναται ν' άπολυϋουνι
1) Οί άνάπηροι πολέμου των ιη-
λεςιωνικών οίκιακών κέντριον (ν-
φλοί), μετά την συμπλήριοσιν 30ι
τοΰς υπηρεσίαι,.
2) Αί θήλεις ύπάλληλοι μετά οτμ
πλήριοσιν 25ετοϋς υπηρεσίας ή 1ί>ε
τοΰς εάν τελοΰν έν χηρεία ή δια
ϊ,εύξει καί έχουσι άνήλικτι τέκνα
ΕΚΠΑΙΔΕΤΣϋ·
Κί; τό ν ΟΤΕ λε,ιιουργοϋν.
1) Ή Σχολή Προσωπικού ΟΤΕ
ίίπου ή είσαγιογή ένεργεϊται δι'
έΕετάσειον διά τοΰς ιδιώται, /αί ί
λευθέςχος διά τό μόνιμον προσοΐΛΐ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΠΣΜΩΝ
ι είς γν&αιν των Άξιοτ. άιοικήιιων
»»μων 'Βχαΐβειών καί '_ταιρειών ϋεριωρισμέτης Εύ-
*<·»■« ότι δι' Αηοφάα ως τοϋ κ. Ύηηυογοϋ Έμηοαίου **' αριθ. 66378)4126 χΚ 16)12)65, δημοαιεν *8'<"»ς είς τό όν άρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. (Α*1χ1ον Άνωνύμων '/?ταιρειών(, δρίζεται ότι Ιο« νά σννεχίσωσι δημοσεύουααι έγπύβοος τάς ο σι<λτ}<τβίς 13^ Γ*ν. Χννελεύοεων καΐ χονς Ίσολογι- 2«ούς »ων δ,ά τής ο/κονομ/κής μας ένηαεοίδος «ΟΙ- &0ΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ ΠΡ3ΣΦΪΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *5ί«νένετο μίΖρι κϋδτ ίιά τής •ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΙ¬ ΚΆΣ* ποό τής αυγχω*εύσίώς της. ΐ'.όν τού ΟΤΕ (είς ποσοστόν 25%) Κατ' εξαίρεσιν εϊσάγονται άνευ έ· νετάσεων οί άπύφοιτοι γυμνασί ου ίφ' δσον ίχονν τίτλον σπουΛον αέ βαθμόν «αρίστα». 2) Ή Άνωτέοα Τηλε.τικοινοινια- κή Σχολή, οπου είσάγονιαι καί ψοι τοΰν οί έπιθυαοΰντες έκ τοΰ προοιι)· .ιικ<ιύ τού ΟΤΕ ποΰ 2χονν Ά—6 έ των υπηρεσίαν είς τόν ΟΤΕ. Τό προσιοπικόν, έξ άλλου, δφεί- λει πίστιν καί άφοσάοσιν πρός την Ιίατρίοα καί τά έθνικα της ίδεώδη. Ιδεολογίαι σκοποϋσαι την διά 6ιαί- ων μέσον άνατροπή τοΰ υφισταμέ¬ νην πολιτικοΰ ή κοινιονικοΰ καθε- ιϊτόιτος αντίκεινται απολύτως πρός την Ίδιότητα τού τ>παλλήλου τυθ
11 ΓΕ.
ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑΙ ΠΟΙΝΑΙ
Κίδικός υπηρεσιακάς ελίγχο; οτλ'
κατά υπαίτιον οψαλμάιων
ΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΙΣΟΖΥΠΟΥ
ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 7ΜΗΝ0Ν
ΕΝ ΣΥΓΚΡΙΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΟϊ Π.Ε.
ψμ
είς την διεξαγωγήν της υπηρεσί¬
ας των ίάναφέρονται ένδεικτικώς
25 περιπτώσεις, κ<ιθ' δς έπισημαί- νεται εύθννη των ΰπαλλήλοιν καί έ- ;ΐιθάλλ.εται πειθαρχική ποινή). ΑΔΕΙΑΣ Χοοηγοΰνται αδειαι. 1) Κανονική 1Κ1 ήμερών"η 30 η¬ μερών κατ' ετος διά τονς ονμπλη- ρώσαντας μέχρι 3 έτών ή δνω τής 3ετίας (άντιστοίχ(ος) υπηρεσίαν. 2) Ασθενείας μετ' άποδοχών διά τόσονς μήνας, δοα καί τα ϊτι νπηρεοίας τοΰ ασθενούντος ΰπαλλή- λον (ειδικώς διά τούς Εχοντος υ¬ πηρεσίαν μέχρι 3 έτών χορηγεϊται αδεία 3 μηνών). 3) Ε'ιδική είς τάς κυοφορούσας ΰπαλλτ|λους ΐοΰ ΟΤΕ διαρκείας μέ¬ χρι 4 μηνών. ΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΝ Κατ' εξαίρεσιν άπό των περί γε νίκων όριον προσλήψεως, περί ήλικί άς καί είδικών προσόντιον τά ΰπη- ρετοΰν κατά την 3()ήν Ιουλίου 1969 έκτακτον προσωπικόν πλήρους άπασχολήσειος προσληφθέν υπό τού ΟΤΕ διά χρόνον άόριστον ή ΰπο- χρεωτικώς τοποθετηθέν είς αυτόν κατά τάς περί προστασίας πολεμι¬ στών διατάξεις τής κειμένης νομο· θεσίας έχον τά δι' εκάστην κατη¬ γορίαν ή είδικότητα καθοριξάμενα είδικά προσόντα καί τάς &ριζομ.έ- νας λοιπάς προυποθέσεις, δύναται νά προαληο/θή ύοιστικίό; πρός πλή ρωσιν υφισταμένων κενών δργανι- κών θέσειον, μετά κρίσιν τοΰ Σνμ- δουλίου Προσωπικού περί τής ού- οιαστικής έν γένει καταλληλότητος τον κατόπιν προτάσεως των οίκεί- (ον προϊσταμένων, καί έφ' όσον κίΐτά την ώς άνω ήμερομηνΐαν σνν- επλήρωσε τριετή τονλάχιστον σννε χή υπηρεσίαν, προκειμένον περί των επί μηνιαίω μισθώ άμειβομέ- νων, ή 900 ήμερομίσθια έντός τής τελενταίας τετραετίας, προκειμέ¬ νον περί των ημερομίσθιον. Τό έκτακτον προσωπικόν καίτοι πληροΰν τάς προνποθέσεις δέν ή¬ θελεν μέχρι τής 31ης Δεκέμβριον 1973 μονιμοποιηθή ελλείψει όργα- νικών θέσεων, μονιμοποιείται όπωσ δήποτε κατά την ήμερομηνίαν ταν την είτε διά προβλέψεως αντίστοι¬ χον αριθμόν όργανικών θέσεων εί¬ τε καί άσχέτοις τούτων ώς ύπερά- ριθμον. Κατά την αύτην ώς άν(ο ήμερομη¬ νίαν μονιμοποιοΰνται καί δσοι έκ τοΰ έκτάκτου προσιοπικοΰ άποκλει- σθέντες ενωρίτερον τής μονιμοποι ήσειος ελλείψει των είδικών κατά είδικότητα προσόντων, άπέκτησαν ταύτα μεταγενέστερον καί προσε- κόμισαν τοΰς οίκείους τίτλους είς την υπηρεσίαν μέχρι τής 15ης Δε¬ κεμβριού τοϋ 'ε'τους τούτου (1973). ΕΝΤΑΞΙΣ - ΕΞΕΛΙΞΙΣ Είδικαί διατάξεις ρυθιμίξουν την ενταξιν τού μόνιμον προσωπικού τού ΟΤΕ είς κλάδους, είδικότητας καί βαθμούς. Έπίσης όρίζεται ότι τό ύπηρε- τοΰν προσωπικόν έξελίσσεται κατά βαθμόν έν συναρτήσει πρός τά ά- παιτούμενα κατά κλάδον καί είδι¬ κότητα προσύντα, λαμβάνει δέ μί¬ αν πρόσθετον βαθμίδα άπό τοϋ κλπ τήρος μέχρι τοΰ ϋποδιευθυντοΰ. Οί πίνακες προακτέων τοΰ 1969 θέλ.ουν ίσχνσει μέχρι πληρώσεως των υφισταμένων κενών μέχρι τής δηιμοσιεύσεως τοϋ νέου κανονισμοΰ. ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΠΟΙΝΑΙ Αί μέχρι τής δημοσιεύσεως τοΰ νέου κανονισμοΰ έπιβληθείσαι ποι- ναί διαγράφονται, αί δέ σχετικαί αποφάσει ς άποσύρονται έκ τοΰ ά- τομικοΰ φακέλλον διά τής πάρο¬ δον τοΰ κατά τάς διατάξεις τοΰ προϊσχύοντος ΓΚΠ προβλεπόμενον διά την διαγραφήν των χρόνον, έν πάση δέ περιπτώσει εάν παρήλθε δεκαπενταετία άπό τής έπιβολής των. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Μεταβατικαί διατάξεις ορίζουν δ τι ή ίσχύς των περί άποδοχών άρ¬ θρων θ' αρχίση άπό 1ης Ιανουά¬ ριον 1970. ΝΕΟΣ ΤΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ Ώρκίσθη καί ανέλαβε ώς ύποδι- οικητής τής Άγροτικής Τραπέζης ό κ. Δ. Άθανασάτος, καθηγητής Α! σημειωθεΐσαι κα ά τό 7μηνο/ Ία^ουαρίου — Ιουλίου ίξελίξεις είς τό Ίσοζύγιον Πληρωμών άντανπ κλο^ν τή^ σταβεραν ανοδον τής ο<- χονομικής δο<ΐστηριότί>τος καί φί-
ρου^ τα τιπτικα χαρακτηιριστικά μ'-
άς τοτχέως άναπτι/σσομένηο οίκον°-
μίας Τούτο τονίζεται είς άνοοκοί §ο
σιν τού ίπ^ουργείο'^ Συντονισμοΰ
είς την οποίαν καί παρατίβενται τί>
δασικά άριθμητικά στοιχεία τώ"
διαφόρων μεγϊθών τού ΊσεζΐίΥ·"-·
κατά την έν λόγω ιτερίοδον, ίν &ν·>-
ιταραβολή ττρός την άντίστοιΐίο» τγγ-
ουσινήν.
Συμφώνως ττρός τα στοιχεΤα σύ
τα αί έξαγωγαί κατά τό έψίτίΐ
νόν 7μι»νον άνηλθον είς 271 έκ. δολ..
αύξηθεΤσαι ίναντι τού ττερυσινοό
κατά 37 έκατ., (^τοι κατά 15,6^
Είδικώς α! έξαγωγαί 6ιομηχανικί>·'
κα! βιοτεχνικών ιτροιόντων όπτέψερ(Τν
συνάλλαγμα 96 έκ. δολλαρίων, ήτο·
?I^α^ μεγαλύτεραι κατά 73% τθ>·
1968. ύπερδιττλάσιαι το^ 1967 καί
τετραπτλά^ιαι τού 1966.
ΑΙ πάσης φύσεως είσαγωγαί, ίί
άλλου. κστά τό έτττάμηνον, άνήλ9θν
είς 806 έκ. δολλ., αύξηβείσαι ϊ^ον-
τι τού αύτοϋ επτταμήνου τοΰ 196ί< κατά 13%' Έκ τής αύξήο-εως αθτης. 72 έκ. δολλ. άντιιτροο-ωστεύει ή αι" ξΐ(σις των εΐσαγωγών μηχανικο"/ <- ξοττλισμοο κα! ττρώτων 6λών Συν· κεκριμένως αί ϊίίαγωγο:! μηχανημΛ των άνηλθον είς 185 έκ. δολλ. κα» πρώτων άλών είς 174 έκ. δολλ. Έξ άλλου αί είσαγωγαι διομηχανικο» καταναλωτικων προϊόντων, Ι3ΐ είς 22,4 έκ. δολλ.. ρύξηθησσ·· κατά 8% ϊναιιτι τού ιτερυσινού έττΓσ ΟΙ αϊτίλοι πδοοι έν συνόλω ά'ήλ θον είς 425 έχ. δολλ. αθξηβεντες «ατά 50 έκ δολλ. έναντι τού 196*- 60 τοΰ 1967 κα! 89 τού 1966. ΕΙ- δ κώτερον, τό τουριστικόν συύ.>
λαγυα άνηΑβϊν εις 73 έκ. δολλ. μ
τό .<ί:ταναστευτικόν είς 149 έκ. Τ ο καθαρόν πλεόνασμα των άδήλκν σΐ'ν αλλαγών έφθασε τά 292, έκστ. δολ., ήτοι κατά 31 έκ. δολλάοια επί —Αι όν τής άντιστοίχου ττεριόδευ των *- των 1967 καί 1968 κα! 43 ί.κ. τού 1966 Η ει'^ροή ξέΐΛον κεφαλαίων Λνα φέρεται είς τήν ανακοίνωσιν, άνηλ- θ: κατά τό 7μηνον είς 286 έκ., ί- ναντι 231 κα! 146 έκ άντιστοίχως των έπταμήνων το3 1968 καί 1967 Τά μακροττρΰίίεσμα Ιδιωτικά κεφα- λαια ειδικώς άνηλθον είς 83 έκατ. δολλ., {Εναντι 71 καί 61 άντιστοί¬ χως των συγκρινομένων εττταμήνοιν τώ έτών 1968 καί 1967. Τακτοχρο νωι; τά δάνε α κα! τ^ι^τώ^εις Δη- μοσίου καί Δημ. Όργανισμών «σι Έ-ΤΓΐχειρήαεων ό.ήλθον είς 58 δολλ. Τέλος, τα αυναλλαγματικον θεμα. καταλΐίγει ή βνακοίνοίσις ύπολογιζομένης τής συμμα-οχής χώρας είς τό ΔΝΤ, οϋτε τοι) εΙ£ λίρας ρίβμιστικοΰ αιτοθέματος, άνηρ χετο τή.* 31 η^ Ιουλίου είς 272 έκ δολλάρια. έκ ής Σχολήν καί πρώην γενικάς διευ- θνντής τοΰ υπουργείον Γεωργίας. Ό κ. ,Αθανασάτος διωρίσθη είς αντικατάστασιν τοΰ παραιτηθέντος ύποδιοικητοΰ τής Α.Τ.Ε. κ. Κόλ- λια. ΚΑΘΙΕΡΟΥΤΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΕΠΙΣΗΜΩΣ ΔΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΡΓΑ ΚΑΘΙΕΡΟΥΤΑΙ επισήμως τό σύ στημα εκτελέσεως ϊργων τοΰ προ γράμματος Δημοσίων Έπενδύσεων δι" αΰτοχοηματοδοτήο-εώς των. Διά τοΰ δημοσιευθέντος (ΦΕΚ 19"5. Α' 28 9.1969) ύττ' αριθ. 30'6 Νομοθί- τικο} Διατάγματος, τταρέχετοΙ είτ τόν υπουργόν Δημ. "Εργων ή δυικϊ- τόττις άναθέσεως ϊργων τού ττρογράμ ματος Δημοο-ίων Έττενδύσεων, ί/βΑ την ττρουττόθεσιν δτι οί άναιλαμβΑ· νοντες ταύτα έογολήπται θά έξησφί» ιζον μερικήν ή όλικήν χρκμοΐτοίό- τησιν τής εκτελέσεως των. Τό ττλήρες κείμενον τοθ δΐ)Μθσιη' θέντος Ν. Δ. «Περί άναδέσεως εκ¬ τελέσεως Εργων τοθ Προγράμματος Δημοσίων Έπε/δύσεων δι' ταύτοχ?ι ματοδοτΓΐσεως» εχει ώς εξής, "Αρθρον 1. 1. «Έπιτρέττεται είς τόν ύπουο γόν Δηιμο^ίων "Εργων, όπως ■προ¬ βαίνη είς την άΛίθεσιν έκτολέσεως Εργων τοΰ Προγράμματος Δημοσίω-' Εττενδίαεων, ύττό τόν όρον μερικάς ΐ άλικήζ χρηματοδοτησεως ττατκί των Αναλαμβάνοντων την εκτέλεσιν ών έργων τούτων έργολητττών. Κ·.- φάλαια τοιαύτης χρηιματοδοτησεως. έξευρισκόμενα ί/ττό των άναδόχων δια δανεισμοΰ, είς ελεύθερον καί μετα- τρέψιμον συνάλλαγμα, παρ' άλλοδο;- ττών Τραττεζών καί Οικονομικωσ Ο->
γανισμών, έκχωροάνται είς τό Δημό¬
σιον, &μα τή είσαγωγη των, βάσει
δα^ειακής συμβάσεως συνομολογουμέ
ής μεταξύ τοθ υπουργόν των ΟΙ
κονθμικών καί τύν ανάδοχον έκτελί-
σείο ς των έργων
2. Ή κατά την προηγουμένην ιτ«-
ράγρα:φ3ν ανάθεσις εκτελέσεως ί,ογω^
τοΰ Προγράμματος Δημοσίων Έπεν-
δύαεων κα! οί δροι των ιτερ! &νι ή
αύτη τταράγραφος δα;€Ϊων, καθορί¬
ζονται δι' αποφάσεως τής 'Ετγ τρη-
ττής χυντονισμοθ Οίικονομικής (Ιολι
τικής.
3. Τό κεφάλαιον, οί τόκοι κα! <%! λοιτραί όφειλαί των περί ών ή παρά γραφος 1 τού παρόντος δανείων. Α λλάααονται άπό παντός φθρου, τέλους, ■ έττιδαρύνσεως ή κρατήσεως είτε νυν υφισταμένων εϊτε έν οΐωδή- ττοτε μετά ταύτα χρόνω έττιβληβησ"» μένων ύττέρ το3 Δημοσίου ίϊ Τοι- των. Ωσαύτως, αί δανειακα! συμβά- σεις καί πάντα έν γένει τα σχετικά μέ τήν συνομολόγησιν των δανειω-' τούτων έγγραφα ή αποδείξει ς οπταλ- λάσσονται των τελών χαρτοσηκο" καί ττάσης έν γένει έτπδαρυνσεως, ϋ πέρ τοθ Δημοσίου ή Ιριτων. "Αοθρθν Ζ. ΑΙ διατάξεις τοθ προηγουμίνου άοθρου 1, ϊχουν εφαρμογήν κα! επί ά»α8έσεων εκτελέσεως έ'ργων τ.-ύ Προγράμματος Δημοσίων Έττενδύσε¬ ων καί δανεισμών, ττληρούντων τίτς αθτώ ττροιήτοδίσεις καί ττραγμα τοποιηβέντων μέχρι τής δημοσιειισι. ω·> το^ παρόντος.
"Αρδρον 3.
Ή ίσχύς τού παρόντος άρχεται
άττό τής δΐ>μοσιεύσεώς τού είς την
Έφημ£ρίδα τής Κυδερνήσεως, ττλάν
αν άλλως όρίζεται είς τάς επί μέ-
ρους διατάξεις αύτοΰ».
ΔιΛ τοΰ δημοσιευθέντος Νομο9ί-
τικοθ Διατάγματθς δέν διευκρινίζ».-
ται ίάν ή κατά τά ανωτέρω ανάθε¬
σις εκτελέσεως έργων τού πρθγράμ-
ματίις Δη.αοσίων Έττενδύσεων 95ΐ
ειτεται δημοσίου μειοδοτικόν διαγβ
νισμοΰ ί θά γίνετα, διά ττροσκλή.
σεω^ εκδηλώσεως ένδισφέροντος η
άττ' ζύθΐίαΐ.
ΠΡΟΣΛΗΨΙΣ ΙΔΙΟΤΙΧΟΥ
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΟΤ
Ό Ελληνικάς Όργοτνισμός
πρόκειται νά ττροσλάβη ττροοι,ι
ττικόν επί σχέσει εργασίας ίδιωτι-
κοθ δικαίου κα! διά χρονικόν διά-
στηαα δχι -πέραν τής 31ης Δεκεμ¬
βριού τοΰ 1970, ιτρός «αντιμετώπι¬
σιν κατεκειγουσών άναγκών, αί Λ-
ποΐαι προεκυψαν έκ τής ηύξημέ.ης
τουριστικής κινήσεως καί τού ΰψους
τού ττρογράμματος δημίσΐων έττενδι''
σ;ων. Σχετικόν Νομ^>ι..ικόν Διά-
ταγμα, εδημοσιεύθη είς τό ι/ττ' άρ
195)Α ΦΕΚ. Συμφώνως ττρός τ6
έν λόγω Διάταγμα, τό προσωπικόν
αΰτό καθορίζεται κατ' άνώτατα δρ ι α
ώς εξής:
ΠΡΩΤΟΝ Διοικητικοί ύπάλληλοι
μέχρι 135, έκ των οποίων α) 50
πτυχιοΰχοι Άνωτάτων Σχολών κα>
έξ αυτών οί 30 γνωρίζοντες -άρτίως
μίαν τουλάχιστον ξένην γλώσσαν-
β) 45 μέ απολυτήριον Μέσης Έκπαι
δεύσεως καί έκ τούτων 30 γνωρίζο^
τες άρτίος μίαν τουλάχιστον ξένΐϊ»
γλώσσαν γ) 15 δακτυλογράφοι. έξ
ών 10 είς μίαν ξένην γλώσσαν κα'
δ) 2,5 είδ'κών προσόντων καί πείρας
επί θεμάτων τοκοισμοΰ. ΔΕΥΤΕ¬
ΡΟΝ. Τεχνικο! ύπάλλη'λοι μέχρις
24; έκ των οποίων Α' κατηγορίας
13 καί Β' κατηγοοίας 11. ΤΡΙ¬
ΤΟΝ. Βοηθητικάν κα! ύπηρετικόν
προσωπικόν μέχρι 15.
Ή πρόσληψις τοθ έν λόγω ιγ>;ο-
σωπικοθ θά γίνη δι' σττθφάσεως τού
ϋπουογού Συντονισμοΰ, κατόπιν προ
τάσεως τοθ γενικοθ γραμματεύς Του
ΕΟΤ.
ΝΕΟΝ ΚΤΙΡΙΟΝ ΤΗΣ
ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
"Ηρχισεν ή κατεδάφισις τοϋ πα-
λαιοϋ επί των όδών Σταδίου καί
Κοραή μεγάρου τής Τραπέζης Πει¬
ραιώς, άνηκούσης είς τό συγκρότη
μα τής 'Εμπορικής Τραπέζης τής
"Ελλάδος. Είς τήν θέσιν αυτού θά
άνεγερθή πολυώροφον έκσυγχρονι-
σμένον μέγαρον, είς τό οποίον θά
έγκατασταθή αύτη.
ΕΙΣ ΤΨΟΣ— ΡΕΚΟΡ ΤΩΝ 10 5 ΧΙΛ. ΤΟΝΝΩΝ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑ Ι
Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΟ^ΑΜΒΑΚΟΣ ΕΦΕΤΟΣ
ΕΦ' ΟΣΟΝ ΑΙ ΚΑΙΡΙΚΑΙ ΣΤ ΝΘΗΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΨΟΤΝ ΤΗΝ ΣΥΓΚΟΜΙΔΗΝ ΤΟΤ
ΕΙΣ ΤΨΟΣ _. ρεκόο άναμένε-
ται νά φθάση ή έφετεινή παραγιογή
6άμ6ακος καί έφ' δσον αί καιρικαί
συνθήκαι έπιτρέψουν τήν συγκομι¬
δήν ολοκλήρου τής ήρτημένης ε¬
σοδείας. Συμφώνως πρός τάς έκτι
μήσεις των περιφερειακών Γοαφεί-
(ον τοΰ Όργανισμοϋ Βάμβακος, ΰ
παραγωγή προβλέπεται νά ανέλθη
είς 105.000 τόννους έκκοκκισμένου
ή 300.000 τόννους συσπόρου προϊ-
όντος.
Είς την πρωτοφανώς υψηλήν ε¬
φετεινήν εσοδείαν βάμβακος συνε¬
τέλεσαν αί ευνοικαί γενικώς καιρι¬
καί συνθήκαι, έν τούτοις, μετεβλή¬
θησαν αποτόμως τάς αρχάς τής
δευτέρας εβδομάδος τοΰ Σεπτεμ
βρίου, μέ άποτέλεοιμα βροχοπτώ-
σεις είς ωρισμένας περιοχάς τή;
θεσσαλίας καί ζημίας είς βαμβα
κοφυτείας εκτάσεως 32.000 πεοίπου
στρεμμάτων.
Έξ αλλου, κατά τά στοιχείσ τοΛ
«Δελτίον» τοΰ Όργανισμοϋ:
9 Σποραδικαί προσβολαί πό"
οίνου καί ροδίνου σκώληκος έσημε·»
ώθησαν είς ωρισμένας περιφερείας
αί προκληθεϊσαι δμο)ς ζημίαι, είναι
άσήμαντοι, λόγω των ληφθέντων
εγκαίρως μέτρων καταπολεμήσεοις.
Προσβολή τετρανύχου, κατεπολε
μήθησαν έπίσης εγκαίρως, μέ τήν
τελικήν ζημίαν περιωρισμένην. Ι¬
διαιτέραν ίντασιν είς ωρισμένας
περιφερείας προσέλαβαν αί άδρο-
μνκώσεις.
Η ΣΤΓΚΟΜΙΔΗ
'Τπό εύνοϊκάς συνθήκας ήρχκτεν
ή συγκομιδή, άπό τού τέλους Αύγού
στου, άλλά είς πολλάς περιφερείας
ανεστάλη άπό των τελευταίων ημε¬
ρών, τοΰ πρώτου Ιδθημέρου Σε-
πτεμβρίου, λόγο^ των βροχοπτώσε-
ων.
'Η μέχρι 16 λήγοναος μηνός συγ
κομισθείσα ποσότης συσπόρου βάμ
βακος άνέρχεται είς 10% περίπου
τής άναμενομένης παραγωγής, έ¬
ναντι 15% κατά τήν αντίστοιχον
ήμερομηνίαν τοΰ παρελθόντος ε¬
τους.
Άναφέρονται έν σννεχεία τά λη¬
φθέντα κυβερνητικαί μέτρα διά τήν
προστασίαν τής παραγωγής—ΐίσο-
δηματική ενίσχυσις είς τούς παρα-
γωγούς 1,40 δρχ. κατά κιλόν συ¬
σπόρου βάμβακος, χρηματοδότησις
ΚΤΔΕΠ καί Συνεταιρισμών μέ πό
σόν 110.000.000 δρχ. διά τήν χο¬
ρήγησιν δανείων έπ' ένεχύριο, τής
ΚΤΔΕΠ καί τής Ενώσεως Συνε-
ταιριομών Λήμνου μέ ποσόν 120.
000.Ο00 δρχ. διά τήν συγκέντρωσιν
συσπόρου βάμβακος Σποροπαραγω
γικών Κέντρων πρός έπιλογήν βαμ
βακοσπόρου σποράς διά τάς καλλι-
εργητικάς ανάγκας ετους 1970 καί
τής ΚΤΔΕΠ μέ ποσόν 22.000.000
διά τήν συγκέντρωσιν συσπόρου
προϊόντος μηχανικής συλλογής.
ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΤΙΜΑΙ
Άσήμαντοι ήσαν αί πωλήσεις συ
σπόρου βάμβακος νέας εσοδείας.
Είς τάς πλείστας των βαμβακοπα-
ραγωγικών περιοχών, δέν είχον δι-
αμορφωθή τιμαί συσπόρου βάμβα¬
κος καί βαμβακοσπόρου. ΑΙ τιμαί
συσπόρου προϊόντος α' ποιότητος
την 16ην Σεπτεμβρίου 1969 έκυμάν
θησαν είς τά άκόλοινθα έπίπεδα. διά
μικράς ποσότητας.
Περιφέρΐια
Τιμή 16.9.69
(κατά κιλόν)
Θεσσαλονίκης .......... 7.20
Σ ερρών .............. 7.00
Ήρακλείας............ 7.00
Κομοτινής ............ 7.10
Καρδίτσης .......... 6.80—7.00
Τρικάλων .......... 6.80—7.00
ΒΑΜΒΑΚΟΣΠΟΡΟΣ: Ή τι
μή βαμβακοσπόρου είς Αθήνας ■—
Πειραια τήν 15ην Σεπτεμβρίου
1969 ήτο 2,95—3.00 δρχ κατά χιλιό
γραμμον, ώς καί κατά τήν 16ην Αύ
γούστου 1969.
ΤΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ
Τό σύνολον των άποθεμάτων
βάμβακος τήν 1.8.69 ήταν 20.186
τόννοι—έγχώριος 13.355, έξωτερι-
κοϋ 6.026, καί τεχνηταί ίνες 787.
Έξ αυτών είς χείρας βιομηχανίας
13.002 τόννοι, έμπόρων 6.314, γεο^ρ
γικών όργανώσεων 52 καί παραγοι
γών 800.
Τήν 1 Ιουλίου, έξ άλλου, τά άπο
θέματα βαμβακοσπόρου ανήρχοντο
είς 5.675 τόννους—έγχώριος 1.739
έξωτερικοΰ 3.936. Έξ αυτών είς
χείρας βιαμηχανίας 4.885 καί έμπό
ρων 790. 'Τπολογίξεται δτι έκ τής
εσοδείας βαμβακοσπόρου 1968 διε¬
τέθησαν 115.000 τόννοι είς τήν βιο¬
μηχανίαν, 5.170 διά σποράν καί 6.
000 είς τήν κτηνοτροφίαν (830 πε-
Νέα σειρά άναμνηστικών
ρίπου τόννοι άντιπροσωπεύουν δια¬
φόρους μειώσεις).
ΒΑΜΒΑΚΕΛΑΙΟΝ
Συμφώνως πρός τάς δηλώσεις
των σπορελαιουργείων κατά τόν μή
να Ιούλιον 1969 παρήχθησαν 975
τόννοι βαμβακελαίου καί 5106 τόν¬
νοι βαμβακόπιττας.
Τήν Ιην Αύγοΰστου 1969 τά άπο
θέματα 6αμ.6ακελαίοχι είς χείρας
σπορελαιουργών ανήρχοντο ε ι ς
854 τόννους καί τά άποθέματα
βαμ,βακόπιτας είς 16.039 τόννους.
Τήν 15ην Σεπτεμβρίου 1969 ή
τι+ιή οΰδετέρου βαμβακελαΐου είς
Αθήνας — Πειραια ήτο 16,80—
17.00 δρχ., τοΰ έξευγεντσμένου βαμ
βακελαίου 18,00—18,20 δρχ. «αί
τής βαμβακόπιττας 2,05—2,10 δρχ
κατά χιλιόγραμμον.
ΕΞΑΓΩΓΑΙ
Μεταξύ 1 Αύγούστου 1968 —81
Ιουλίου 1969 εξήχθησαν 38.642
τόννοι βάμβακος έναντι 67.176 τής
αντίστοιχον περυσινής χρονικής πε¬
ρίοδον.
9 Ειδικώτερον εξήχθησαν:
Γαλλία 563 τόννοι Εναντι 2.993
Βέλγιον 62 τόννοι Ιναντι 1.778
Όλλανδία 203 τ. έναντι 1462.
ΘΑ ΕΞΕΤΑΣΟΟΥΝ ΕΓΚΑΙΡΩΣ ΤΑ ΜΕΤΡΑ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΝ ΤΙΜΟΝ ΤΟΥ ΕλΑΙΟΑΑ&ΟΥ
γραμμα τοσήμων θά κυκλοφορήσοι/ν
χυδρομι*ής τεχνολογίας.
στή» Αγγλία μέ παραστάσεις τής τα
Κατ' ανακοίνωσιν τοΰ υπουργεί¬
ον Γεωργίας, θά έξεταΐτθοΰν εγ¬
καίρως τά άναγκαία μέτρα παρεμ-
βάσεοις διά τήν προστασίαν των
τιμών τοΰ έλαιολάδου τής έλ,αιοπα-
ραγιογικής περίοδον 1969—70. Ώς
κριτήρια θά ληφθούν ύπ' όψιν ή
κατάστασις τής εσωτερικάς άγο-
ράς, τά ΰφιστάμενα άποθέματα τοΰ
έλαιολάδου, τό ΰψος τής εσοδείας,
αί κρατούσαι συνθήκαι είς τάς χώ¬
ρας τής ΕΟΚ διά τό έλαιόλαόον,
ή κατάστασις τοΰ διεθνοϋς έμπορΐ-
ου τοϋ προϊόντος.
Άντικειμενικός σκοπός είναι ο-
πιος ή έλαϊκή πολιτική προστατεύη
τά συμφέροντα των έλαιοπαραγιο-
γών, μή παραγνωρίζουσα καί τά
σιιμφέροντα τής καταναλώσεως, δι¬
ότι τό έλαιόλαδον, ώς γνίοστόν, α¬
ποτελεί βασικόν εΐδος διατροφής
τοϋ 6λληνικοΰ πληθυσμοΰ.
Τέλος, τό θέμα τοΰ καθορισμοΰ
των τιμών διαθέσεως των πρός έ-
ξαγιογήν προοριζομένο)ν έσπεριδο-
ειδών θά εξετασθή προσεχώς άπό
κοινοϋ υπό των υπουργείον Γεοιρ-
γίας καί Εμπόριον, μέ γνώμονα
τάς διαμορψωθείσας διεθνεϊς τι¬
μάς διαθέσεως τούτων, τήν προοτα
σίαν των έσπεριδοπαραγωγών καί
την διενηκόλυνσιν των έξαγωγών
τοΰ προϊόντος.
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ
ΤΩΝ ΔΙΓΡΑΜΜΩΝ ΕΙΪΙΤΑΓΩΝ
Έκπρόσωποι τοΰ Πανελλήνιον
Συνδέσμθυ Έξαγωγέων, επεσκέ¬
φθησαν τόν ϋποδιοικητήν τής Τρα¬
πέζης τής Ελλάδος κ. Παναν καί
άνέπτυξαν τό αϊτημα των έξαγω¬
γέων ελαιών, διά τήν κατάργησιν
τής υποχρεώσεως πληρωμής διά
διγράμμιον έπιταγών των άγορών
μικροποσοτήτων έλαιων. Ή αίτου-
μένη απαλλαγή, υπεστήριξαν, άφ'
ενός ίσχύει επί τού έλαιολάδου καί
άφ' ετέρου ίσχυσε καί κατά τό
παρελθόν διά τάς έλαίας. Περαι¬
τέρω θά εξυπηρετήση μικρούς έ-
λαιοπαραγωγούς, διά νά δυνηθούν
νά άντιμετωπίσουν τάς πρώτας συλ
λεκτικάς δαπάνας, καί θά διευκο¬
λύνη τό ϊργον των έπιχειρήσεων έ-
ξαγωγής έλαιων, πρός συγκέντρω¬
σιν προσφερομένας μικροποσοτή-
των νωπών έλαιων, διά τάς οποί¬
ας ή εκδοσις καί ή πληρωμή δι-
γράμμιον έπιταγών τυγχάνει δύσκο
λος καί πρακτικώς άνεφάρμοστος.
ΟΙ ΑΧΡΕΩΣΤΗΤΩΣ
ΕΙΣΠΡΑΧΘΕΝΤΕΣ
ΔΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΦΟΡΟΙ
Ούδεμία ζημία έπέρχεται είς τόν
καταβαλόντα άχρεωστήτως είσπρα
χθέντας δασμούς καί φόρους, καιθ,
όσον ούτοι έπιρρίπτονται είς τήν
'.ατανάλωσιν, ώς αποτελούντες στοι
χεΐον τοΰ κόστους. Τόν ανωτέρω
I-
σχυρισμόν ζητεί τό υπουργείον 01-
κονομικών νά προΰάλλουν αί τελω-
νειακαί αρχαί κατά τήν έκδίκασιν
υπό των Φορολογικών Δικαστηρί-
ων τοιούτων ύπαθέσεων.
Είς τάς περιπτώσεις κατάτάς δ-
ποίας δέν έξετάζεται ή άπορρίπτε-
ται υπό των έν λόγω δικαστηρίων
ό ανωτέρω ίσχνρισμός καί διατάσ¬
σεται ή έπιστροφή των δασμών καί
φόριον, ώς άχρεωστήτως εΐσπραχ
θέντων, τό ύπονργεϊον εντέλλεται,
διά της σχετικής έγκυκλίου τού, δ-
πιος άσκοΰνται έμπροθέομως κατά
των σχετικών ώς άνω άποφάσεων
άπαντα τά οΐκεΐα ενδικα μέβα. Τοϋ
το, διά νά δοθή ή δννατότης εκτι¬
μήσεως τοΰ έν λόγω Ισχυριομον
τής Διοικήσεως καί υπό των ανω¬
τέρων δικαστηρίων, τελικώς δέ καί
ύπ' αυτόν τούτου τοΰ Συμβουλιον
τής 'Επικρατείας.
ΤΑ ΧΟΡΗΓΗΘΕΝΤΑ ΔΑΝΕΙΑ
ΤΡΙΣ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗΣ
Σνμφώνως πρός ανακοίνωσιν
τοΰ υπουργείον Συντονισμοΰ, κατά
τό πρώτον βμηνον τοΰ 1969 ύπε-
βλήθησαν είς τήν Εθνικήν Κτη-
ματικήν Τράπεζαν 8.152 αίτήσεις
διά τήν χορήγησιν δανείων ΰψους
2.222 έκατ. δρχ. Κατά τήν Ιδίαν
περίοδον ένεκρίθησαν 7.224 δάνεια
ΰψους 2.075 έκατ. δρχ. Τέλος, τά
χορηγηθέντα δάνεια άνήλθον είς
7.111 συνολικοΰ ΰψονς 1.805 έκατ.
δραχμών.
ΗΥΞΗΜΕΝΑΙ ΠΡΑΞΕΙ Σ
ΕΦΕΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Δ £.Θ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. — Κατ' ανο-
κοίνωσιν τής Δ Ε.Θ.. ό <4»ρ.ιθμ6ς των είσόδων κατά την 34ην περίο¬ δον τής ΔιεθΛ>3ς Εκθέσεως άν^Α
Θεν είς 1.520.000 ϊναντι 1.507.000
τής προηγουμένης ττβριόβου Έξ αλ
λου τά ϋψος των συναφθείσαν πμα
ξοων ανήλθεν εφέτος είς 15.000.000
δολλαρίων τουλάχιστον, ϊνσντι πο-
σοΰ 10.000.000 περίπου τής προη¬
γουμένης περιόδου.
ΠΡΟΤΠΟΘΕΣΪΪ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΤΣΙΝ
ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ
Τά εφεξής ίδρυόμενα Λρτοποιεια
είς τάς περιφερείας: τέως Διοική¬
σεως πρωτενονσης περιλαμβανομέ-
νων τού δήμον Άχαρνών, καί των
κοινοτήτων Βάρης καί Δροσιδς, τέ
ως δήμου θεσσαλονίκης, δήμου 11α
τρών, καί είς πόλεις ή δήμους πλη
θυσμοϋ, βάσει τής τελευταίας άπο-
γραφής άνω των 40.000 κατοικων,
πρέπει νά είναι δυναμικότητος πά -
ραγωγής τουλάχιστον 5.000 κιλών
άρτου ιο 24ωρον.
Νομοθετικόν Διάταγμα, Οιά ιου
όποίου καθορΐξονται τά ανωτέρω, έ
δημοσιευθή είς ΐό ύπ' άρ. 194 τε«-
χος πρώτον, φύλλον τής Εφημερί¬
δος τής Κυβερνήσεως.
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΝ
ΕΥΡΩΠΑΙ-ΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΙ.
Ό υπονργός Συντονισμοΰ κ. Μα
καρέζος προήδρευσε τής Επιτραπή,,
Εΰρωπαίκής Συνιργασίας επί τή ά
ναλήψει των κοοθηκόντων τού νί^~
προέδρου αυτής κ. Άρ. Δημοπού-
λου( γεν. γραμματέως τού ύπουργίί
ου, μετά την αποχώρησιν τού κ. θα
νού.
"Επί τή εύκαιρία 4 ΟτπουργίΊ,
Συντονισμοΰ ύπεγράμμισε τήν σημα¬
σίαν τοθ ϊργου τής 'Επιτροττής· ώς
όογάνου συντονισμοΰ των άρμοδϊοαν
υπουργείων, διά τήν άπό κοινοθ αν¬
τιμετώπισιν των προσπάθειαν διορ-
κο3ς προσαρμογής τής "Ελλάδο- είς
τά δεδομένα καί τάς έξελίξεις τής
Εΰρωπαίκής ΟΙκονομικής Κοινότν
τος. Ό κ. ύπουργός έπανέλαβε τήν
σταθεράν προσήλωσιν τής Κυβερνή¬
σεως πρός τοΰς στόχους τής ΕΟρκ.»
παίκής ένοποιήο'εως καί την άπό πά
σης απόψεως προώθησιν τής Συμ¬
φωνίας Συνδέσεως.
Η ΔΤΝΑΜΙΚΟΤΗΣ
ΝΕΟΤΔΡΤΟ ΜΕΝΩΝ
ΑΡΤΟΠΟΙΕΙΩΝ
Διά Β.Δ. (ΦΕΚ 194 Α) όρίζεται
δτι, άπό τής ίσχύος τοΰ παρόντος
τά ίδρυόμενα άρτοποιία είς τήν πε¬
ριφέρειαν πρωτευούσης, περιλαμβα
νομένων τοϋ δήμου Άχαρνών καί
των κοινοτήτων Βάρης καί Δροσιάς
είς τόν τέως δήμον θεσσαλονίκης
τόν δήμον Πατρέων, ώς καί είς τά
πόλεις ή δήμους μέ πληθυσμόν α-
νω των 40.000 κατοίκων, δέον νά
είναι 24ώρου δυναμικότητος 6.000
τουλάχιστον χιλιογράμμων.
ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΟ ΤΕΒΕ
Η ΡΤΘΜΙΣΙΣ ΟΦΕΙΛΩΝ
Ό ΰπονργός Κοινωνικών 'Τπηρε
σιων κ. Λ. Πάτρας, άναφερόμενος
είς τήν ρύθμισιν των παλαιών όφει
λων πρός τό ΤΕΒΕ, διηυκρΐνησεν
δτι ουδείς λόγος συντρέχε*, άλλά
ούτε καί νομική δυνατότης ύφίβτα
ται ώστε νά ίπεκταθή ή διευκάλυν
σις αυτή είς τοϋς όφειλέτας δλλων
όργανισμών. Άλλωστε, προσέθε¬
σεν δ κ. ύπουργός, οί όοειλέται δύ¬
νανται, κατά νόμον νά έξοφλοΰν
τάς οφειλάς των είς μηνιαίας Ισας
δόσεις.
ΑΙ ΥΓΪΟΒΛΗΘΕΙΣΑΙ
ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΔΙ' ΑΣΦΑΛΚΣιΝ
ΕΞΑΓΩΠΚΩΝ ΠΣΤΩΣΕΩΝ
Έκ τού ύπουργεΐου Συ<ν ι βνισμοό ανεκοινώθη, δτι κατά τόν παρελ8<6ν_ τα Αύγουστον, ύπεβλήθησαν ΰττό ίν- διαφερομένων Έλλή <αν έξαγωγίων είς τόν "Οργανισμόν €Κεφάλαιον Άσ<^αλίσ«ως Πιστώσΐων» (ΚΛΠ) νέαι αΓτήσεις διά την όίτφάλισιν έξαγωγικών πΐστώσεών των. πρός διαφόρους αγοραστάς εξωτερικόν, δι' έξατγόμινα ελληνικά ιτροϊόντα, (τυνολικής άξίας 58 έκστ. δρχ. ΑΙ αΐτήσεις αυται <ϊφοροΰν είς ίξαΐγω- γάς σωλήνων, δερμάτων, νημάτων. ύποδημάτων, ο'νου έλοοίου, μέλιτος κ3Ϊ σταψι/λών, ή δέ διάρκεια των άαφαλίσεω.1 κυμαίνεται μεταξΰ 40 κα! 458 ημερών. Προστίθΐται δτι άτό τής συοτά- σεως τοθ ίν λάγω ΌργοΐνισιμοΟ καί μέχρι τέλους Αύγούστου 1969> ή,ον
νθλική άξία των ύττοβληθεισών1 οί(-
τήτεων, υπό Έλλήνων ίξατγωγέων
διά την ώαφάλισιν έξαγωγικών ττι-
στώσεων, ανήλθεν είς τό πχχΓΟν τώ»
360,8 έκατομ. δρχ. ίκ των οποίων
έ^εκρίθησοον άσφαλίσιις δι' έξαγω-
γάς ελληνικήν τφοϊόντων όιξίσς 284,
έκατ. δραχμών.
Νέος άγγλικος κινητος μΰλος γιά ζωοτροφές κατεσκευάσθη ά—ό τή. βιομηχανίαν Νταίκδιντ Γκά
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΜΗ ΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕ8ΣΕΙΣ
ΤΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΜΕΧ ΡΙ ΤΗΣ 10—10—69
ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ. 'Υίτοχοεοι
είς δήλωριν μέ τα έν «Ρβρω 4 Ν·
Δ)γμα 3333)64 όριζόμενα στοι-
χεΓα. αί αμόρρυθμοι, έΤεράρρ«9μοι
καί ττειριωρισμένης εύ3ύνης έταιρεϊ.
αι, αί οποίαι ίκλεισαν Ισολογισμόν
την 3Οίιν Ίουνίου 1969.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΠΛΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΦΟΡΟΝ
1) Κινητών "Αξιών —ΐπτ! τάκων
(,ττλήν των τκχρεχομένων έξ έμιτορι-
κώγ σννολλαγών ή τραττεζικών κο-
ταθέ&εων καί των δανείων ή τπστώ
σεων τού Α.Ν. 412,)68).
'Υττόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε¬
ων φυϋικά ή νθμικά ττρόσωιττα διά
τόκους καταβληθέντσς ή τπστω3έν
τας διά λογαριασμόν τοθ τπστω-
θέντος διά λογαριασμόν τοϋ δικα< ούχου έντός τοθ μηνός Αύγουστον». Άρμόδιος Οικονομικάς "Είφορος 4 τής ττεριφερείας τοθ άττοχρΐου. Κ.& ταβολή τού ψόρου συν τή ίητοβολή τής δΐίλώσεως. Παρά τών ίπτοχ,ρ*- ων τταρακ,ρατήσεων τοθ φόρ'Μ δέον νά υποβληθή καί ίΛτίύβυνος δήλωο··, είς τόν οικονομικόν Ιφορον τής πε ριφερείας τού δικαιοθχου τώ^ τδ. κων τηβριέχουσα τα ϋπώ τοθ δρθρου 71 ποορ. 1 Ν Δ. 3321)55 όριζδμί.- να στοιχβΐα. 'Βττ! μερισμάτων άμοιθών κλτι.. 'Υττάχρεοι είς ίπτίβοσιν δηλώσεων ΑΙ ήμεδα—α! Α.Ε. καί οί σννεταιρι σμοί Ν. 602 διά τα κατά μήνα Αθ γουστθν διανεμηθέντα μερίσιματα, ιτρομβρίσματα, τόχους έξ Ιδρυτικθν τίτλον, άμοιβσς καί ιτοσοστά δι οικητικών συμβουλιον, ώς «αί ι κτός μισθσΰάμοιδάς διαΛίντών, δι αχειριστών, άγωνύμων εταιρείαν 'Εττί λοιττών εϊσοδημάτων ^ ιν» νήτών Αξιών: Ύττάχρεοι οί κατά μή να Αύγουστον α) Έξαργυρωσανικ, τακομερίδια όμολογιώ^ καί λοιττώι» χρεογράφων τοΰ Δημοσίου ή ήιμεδα πών Ν.Π., β) ο! «αταβαλόντες με- ρίσματα προελεύσεως έξωτερικού είς φυσικα τ] Ν Π. Ή τταροοκ·ράτΐ|ΐ- σις ίνεργεΐται κατά την έξαργύρ'ω- σιν των τοκομοριδίων ή την κατα¬ βολήν των μερισμάτων. Ή άττόδο- σις τού φόρον σνν τή ύίττοβολή τής 2) Έτεραι περιπτώσει ς τταρστ κιρατησεως φόρον. Δήλωσις φόρου έργολάβων, Ανιι- τΓροσώττων, ττρακτόρων/ μίσιτω*. ττραμη|Θευτών είδών πρός τό Δημ|3- σιον. έγθΐκιαοστών δΐγμοσίων τπροβϋ δών. Ύπτόχρεοι: 'Εϊργοδόται κ.λ.π. (τ} καί τα ιδία ώς άνω ττρόσωτηα έφ&τον ό βαρύνων σύτά φαρός οεν ιταρϊκρατήθη), καταβάλλοντες »α- τά τδν μήνα Αυγουστον, την αξίαν τοθ Εργου ή την αμοιβήν ή την πρ>
μήΡειαν ή' τό σνμττεφωνηιμέγθν μι.
σθωμα. Ή δήλωσις έπτιδίδεται εί»,
τ6ν ο^ονομικόν Βφαρον τής ΚΑρα1,
τού ϊπτοχρίου. Συν τή δηιλ<>>σ£ΐ κα:
ή «αταβολή τού φόρον ίπτολογιζο-
μένον είς 1.5% επί άντιττροσώπω^
π,ρακτόρων κ.λ.π. διά την προμή¬
θειαν είς τό Δημόσιον είδών έκ τοθ
έξωτερικοΰ.
Πραικτορεΐα Τύττου: "Υττοβολη 6π
λύσεως καί καταβάλη τού τταροκρα.
τηθέντος κατά ιμήνα 'Ιούλιος εΐοι
«ου φάρου υπό των πρακτορείον η
με,ρησίοιι καί π€ριοδικού Τώΐτο-
'Ατοζημιώσεις άλλοδαπών ειι«χβ.,
ρήσίων: Ύΐπόχρεοι οί κατα6αλο>
τες έντός τού μηνάς Αύγουστον β-
ποζημιώσεις είς όλλοδοοπάς επιχΐ
ρήσεις δια τήγ τταραχώρησιν ιΐ)
χρήσεως μεθάδων τταραγωγης. υη
ματων, —ιονσμίων, κινηιματογιρΐφ>
κων ταινιών κ.λ.π., περί &ν το αμ
θρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή όϊ,
λώσει και ή καταβολή τοθ φόρον
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦθΡΟΥ
ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
'Υττόχρίθΐ είς αποβολήν δηλωο*-
ως «αί καταβολήν τού άνοΛογοΰ»
τος φόρου 4πί των 6>αθαμίστων >.·
σόδων μτ)νός Αύγούστου 1) Βιομ ι
χανικαί καί βιοτεχγΐκαί έττιχειριι-
σίΐς Α.Ν. 600)37, 2) έτπ-ιχειρή-
σεις έμτταρίας καί έκμετα
κινιχματογραφικων ταινιών( 3)
ταφορικαί έτηχχιρήσεις.
ΑΙ τραπτεζικαί κα' —χιραγυγηι,
ήλβκτριικού ρεύματος έτπχειρησει,;
διά τα άκαθάριστα έσοδα αυτών,
μηνός Ιουλίου.
(Σημ.. Είς ττάσας τάς άνωτειμω
περιπτώσει ς ό φόρος καταβάλλι-
ται έξ ολοκλήρου κατά τόν χρόνον
τής έπιδόσεως τής δηλώσεως).
ΑΙ άσφαλιστικαί έπιχ£ΐρήσ4.ις
δέον νά «αταβάλονν την Ιην δόσιν
(1)3) τού φόρου διά τα ά>«χβάρι-
στα Ισοδά των έξ άσφαλίστρων
το5 τριμή>/ου Άττριλίου - Ίουνίου.
Δ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ
Φ.Κ Ε. (Β.Δ. 1.2.51
'Υπόχρεοι: 1) ΑΙ βιομηχανικαί
«αί βιοτεχνικαί έττιχε ι ρήσεις δι' εί
σαγωγάς είδών ύποκειμένων ε'ζ τόν
ειδικόν Φ.Κ.Ε. Β-Δ. 1.2.51 ώς κό-
τοαθι: Δι' εΐσαγωγάς μη>νός Αώγού
επίδοσιν τήΐ δηλώσεως κοί
καταβολήν τής 1ης θέσεως (1)31
τοθ φάροι/. Δι' εΐσαγωγάς μηνός
Ιουλίου καταβολήν τής 2ας δίατ-
ως καί δι' είσαγωγάς μη.ός ''γ«
ίου καταβολήν τής 3ης δίσεως.
2) Παραγωγο! ή κατασκεΐίασταί Λ
εΐσαγωτγεΐς (μή άσ»οΰντες βιομι.
χανικήν ή 6ιοτεχνικήν έπιχείρη-
σιν) εϊδών ί/ποκειμένων είς τόν ώς
άνω εΐδικόν Φ Κ.Ε διά τα άκ,αβά
ριστα Εσοδα τών κατά μήνα Αυ¬
γουστον ττωλη,Θέντων ή διά την *
ξίαν τών Ιδιοχρησιμοποιηθέντων Η
άλλως ιτως διατεθέντων ώς ανω γΙ
δών. Καταβολή τού φόρου έφ' ά.
ί σΰγ τή δτ>λώσ£ΐ. (Σηιμ. Πε
ρί τών άπαλλασγών έκ τού είδικ,οΰ
Φ.Κ Ε. καί λοιττών λετττομεορ.ιώ*
δλέπετε ΑΝ. 154)57) 3. Βιοτΐ-
χνΐ'καί επ ι χε (ρήσεις σακχα'ρωοίυ
ττροιόντων έτησίας άγοράς σακύίά-
ρεως ανω των 6.000 κιλών διά
τάς κατά μήνα Αυγουστον
σθείσας ή είσαχθείσας
Συν τή δηλώσει κα! ή καταβολή
τοθ φόρου επί συντελεστού 3% Γ)
2% προκειμένον περί βιοτϊχνικώ"
έγκαταστάισεων είς νήσους πληιθυ-
σιμού κάτω των 50 ©00.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ
'Υιτόχρεοι 1) Λ1 επιχειρήσας
τεχνητής μετάξης διά τα άκαθα-
ριστα Εσοδά των μκΐνος Χεπτεμβρί
ου έκ, πωλήσεων τοθ προ'[|όντοι,
(συντελεστής φόρον 210% έττί τής
τιμής χονδρικής πωλήσεως 2) ΟΙ
είσαγωγεΤς φαβεντιανών εΐδών κα!
ττοροχλανης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΑ¬
ΒΗ! ΑΥΤΩΝ έκ τού τελωνείον ύ
ποχρεοσται είς υποβολήν δηιλώσε-
ως καί καταβολήν τού φόρου πολι»
τελείσ,ς ύπολογιζομένου επί τής ά-
ςίας τής λαμοΌινθμένης απ-' δψιν
διά την επιβολήν τών δσκτμών κσ'
επ! συντεΛεστοΰ 10% διά τα φαβίκ
τιανά καί 15% διά τα έΐκ πορσελά
νης.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ
α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΐΝΑΛΩΣΕ.
ΩΣ Ε'ΔΩΝ Ν.Δ. 3892)58. Ύπό-
χρεοι ΟΙ εϊσαγωγεϊς η διαοκευα-
σταί είδών περ ι λαμβανομένων είς
τόν πίνακα τού άοθροιι 1 παρ. Λ
τού ώς άι»ω Ν.Δ. (τυρο! εύροτται
κοί, δούγσι κλπ., κλιματιστικοτί
συοτκευαπ, άνελκυστήρες κλττ.) 6ια
το ΣΥΝΟΛΟΝ τών ακαθόριστον ί
αό5ων μηνάς Αύγουστον (τής έκ-
τττώσεως 20% κατσργηθείαης 5ιΊι
3 Ν.Δ. 53)68).
Ρ) ΟΙ εϊο-αγωγεϊς ή τταραγωγυι
κηρω&ών ύλών (πλήν κηρού μεΑισ-
σώ/) διά τα άκαθάριστα Εσοβα
των κατά μήνα Αΰγουοιον πωληθει
σον Ολών όοποκιλειστικιώς πρός κο-
ταακευήν κηρίων, λαομτταδων σΐΐταμ
ματσέτων.
ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕε» ΟΓΑ
ΝϋΜΟΥ 4169)61. Ύπάχρεοι οί
εϊθΌΐγωγεΐς ή κατασκευαστα! είδών
το3 άρθρου 11 τού νόμον 4169)61
Ή είσφορά (10%) ι>πολογί<εται Ι. πί τή<; άξίας των «ατά μήνα Αύ¬ γουστον πωληθέντων είδών. Ή εΓσ φορά τής Ανωτέρω περιτττώσεως, ώς «αί 6 φόοος τί>ν δΰο προηγου-
μένων καταβάλλονται συν τή δηλώ
σει.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ Κ Φ.Σ.
ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ Α-
ΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟ-Ι ΟΝΤΩΝ. ΛΛέχρ,
10.1069 δέ^ν νά ί~ο6λη3ή ή διπλό·
τι/πος δήλωσις αποδόσεως τελων
χαριοσήμου. εΐσφοοών ΟΓΑ καί δα
κοκτονίας ελαιών, μετ' Λποδεικτι.
κου καταβολής αύτών^ επί τής &.ξί·
αο τών κατά μήνα Αϋγευστον ί«δ".
Θέντων στοιχείων άγοοάς γεωργικώ/
προιόντων. πωλήσεως γεωργικών -προ
ίόντων ιδίας παραγωγής καί ίκκα-
Θαοίσεων επί πωλήσεως δΆ λοναοιπ
σμόν τών παραγωγών.
ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΥΠΟ
ΤΩΝ ΕΞΑ,ΓΩΓΕΩΝ διά τάς ά.αγγελ
θείαας διαφοράς κατά μήνα Αι'^υ-
7τον έ,πί των θεωρημέιων τ·μολογι
ών των (άρθο. 53 παί. 7, ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
1) ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Μί-
χοι 10.10.69 ή 6η δόσις (1)10) τσ,
φόοου επί εΐαοδήματθς 1969 καί ή
7η (1)10) τού πρακαταβλητίου φ^
ρου επί εΐαοδήματος 1969 "Ομοίως
καί διά τα φυσικά ποόσωπα ατι«:
κατ' εξαίρεσιν εδικαιούντο είς υπο¬
βολήν δηλώσεως μέχρι 10.4.Λ9.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. ο) Κερβο-
σκοπικού χαρακτήρος. Τα κλεΐοντα
δ αχείρισιν την 31)12 δέον μέχρι
τής 10.10.6° νά καταδάλουν την
6ην δόαΐν (1)6) τοθ φόρου έττί «1-
σοδήματος 1968 καί την 6ην (1)8)
τού προκατα6λΐ»τέου. β) Μή κεοίι-
σκοπικοθ χαρακτήοος. Μέχρι 10 10
69 ή ύποβολή τής δηλώσεως καί Λ
καταβολή (έφ' άπαξ) τού φόρον, έ«'
διον ή, ίκκαθάρισις έληξεν ή ή δια-
λυσις εγένετο την 31.8 69. "Αλλ«<: ίντός μηνός οπό τής έκκαθαρίσεω; ή διαλύσεως ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡ' 15 ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΜΙ ΣΘΩΤΩΝ Υ ΠΗΡΕΣΙΩΝ 'Υπόχρεοι οί έργοΚΑ- ται Λ>νσικά ή νομικά ττρόσωπα διά
τάς καταβληθείσας άποδοχάς είς 'ό
επί μισβώ ή1 ήμεοομισθίω προσωτ.»-
κόν αυτών κατά τό τρίμηνον Ίουλ!
ου - Σεπτέμβριον. Συν τή ύποβολή
τής δηλώσεως καί ή καταβολή τοιι
φόρον αετά το3 Αναλογούντος χαρ'η
ιήμον πλέον ΟΓΑ.
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΑΝ. 843)48
'Υ-αόχρεοι βιομηχανικα! καί 6ιοτγ
χνικαί έπιχειρήσεις (πλήν έτταρκκτ-
κών) έφ' δσον αί καταβληθεΤσσι Α-
ττοδοχαί είς τό ϊμμισθον ή ήμερομι
σθιον ττροσωπικόν αυτών, κατα •'.'1
τρίμΐ»νον Ιουλίου - Σεπτέμβριον ύ
ττεοβσ,ίνουν τάς 45.00© δρχ. ?ϋν ·|,
διν>λώσει καί ή καταβολή τού φόρου
ΔΗΛΩΣΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΡ
ΝΟΥ ΦΟΡΟΥ 8%. 'Υπόχρεοι, τα ν^
μικά πρόσωτττα έν γένει ώς καί αί ^·
πιχϊΐρήσεις αί τηροθσαι βιβλία Β'
κατηγορίας διά καταβληθείσας ά·
μοιβάς είς έλενθερονς έπαγγελματΐ
άς έντός τού τρίμηνον Ιουλίου —-
Σεπτέμβριον. Συν τή δηλώσει κί'
ή καταιβολή τού φόρον μετά τού
αναλογούντος χαρτοσήιμον πλέον Ο
Γ.Α. ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Ή ιταρακρατη-
σις ένεργεΐται μόνον επί καταβολη
άμθιβών είς τονς ελευθέρους έτταγ-
γελματίας τοΰς ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙ ΚΟΙ
ά.αφ^ρομέντυς έν άρβρω 45 παρά>·ρ
1 κα! 2 Ν.Δ. 3323)1955 ουχί δί
καί επί των άμοιβών τής παοανΓ
3 τού ίδίου ώς άνω άρθρον
ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ. 'ΥΊιλ-
χρεοι 'Επιχειρήσεις Φνσικά ή Νυμ:-
κά Πρόσωπα διά τάς έγγραφείσητ
είς ιά βιβλίπ κοιτά μήνα χεπτέμβοι
όν πράξει ς δανειων, διανομής κα
δών κα! πάσης φύσεως όπολήψεως
των έταίρΐον. Συν τή ύποβολή τή',
δηλώσεως καί Λ καταβολή τοΰ χ^»ϋ·
τοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΤ
1) ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ^Α>
ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ υποχρεούνται είς υπο
βολήν δηλώσεων καί καταβολήν φ6
ρου διά την σύνταξιν μελετών, <ττι ^λΓψιν κχνικών Εργω^ κλπ. π Λ τής χορηγήσεως τής σχει.κής όΛ"- άς ή τής θεωρήσεως τΐ>ν σχε·5ί'-!.
■;.Λ π.
2) ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ βρχομινί»
των εργασιών των έπτιτηδευματίαι ι>
ποχΐ·:οννται νά ύιτοβάλονν σχετικήν
δήλωσιν πρός τόν Οίκ. "Εφορον της
περιφερείας 6>κήσεως τοθ έπιτηβϊΐ·
ματος καί νά έφαδιασθονν μέ τή^
υπό τού Ν 4045)60 προβλεττομέ ην
αδειαν. "Η δήλωσις δέον νά υποβλη¬
θή προ τής ενάρξεως των εργασιών.
3) ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ άκινή-
των κειμένων είς την περιφέρειαν τ.
Δ)σεως Ποωτενούσης υφίσταται '·
ποχρέωσις καταβολής είς τόν αριιό
διον Οίκον. "Εφορον αντίγραφον (έϊ«,
5ιττλοΓ/ν) ιοΰ ίδιωτικοΰ μισθωτηρίη*
κατά τάς ανωτέρω διακρίσεις οί)
Επί καταστΐ)μάτων ανεξαρτήτως Λ·>
ΐοΓ; μισθώματος. β) 'π! οΐκιών ιΐ';-
νον είς περίπτωσιν μισθώματος α*τ.ι
των ?. 000 δρχ. μηνιαΐως.
4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ- 'Υ
πόχοεο, οί έπιτηδευματίαι, οί Γτρ<- τιθέμενοι νά χρησιμοπτοιήσονν χώ¬ ρον πρός άποθήχευσιν αγαθών ή ί· τέοαν, πλήν τής κνρίσ,ς, έπαγγελ ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις ύποβάλλεταπ είς τόν ο»ϊκον. 2φορο. τής περιφερείας το3 ύποχρέου προ πάσης χοησιμοποιήσεως των ο,ποθη- κών ή τής έπαγγ€λματικής έγκατατ -τάσεως (άρθρο; 13 ΚΦΣ). 5) ΥΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΥΠΟ Α.Ε. έντός δίμηνον άπό τής έγκρίσεως τού Ίσολογισμον/ αί ή. ιιεδαπα! Α.Ε. υποχρεούνται νά ύπΐ·- βάλουν δ'ά τάς όνομαστικάς με^ χάς, ατομικήν κατάστασιν δι' |κ·>-
στο; ΐ'έτοχον καί σνγκεντοωτικήκ
τοιαύτην μέ τα έν αρθρω 52 πβρ.
1 όοιζόμενα στοιχεΐα. 'Επίσης έν¬
τός τής αυτής ιτροβΐσιπας ϋττοχοε-
οθνται είς ύτΐΌβολήν καταστάσεων
διά τάς άμοιβάς τού Διοικητικόν
Σνμβονλίου καί τού προσωπικού
τάς παρεχομεινας διά τοθ έγκριθέ -
τος ισολογισμόν.
ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΥΠΟΚΑΤΑΣ ΤΗΑΐΑΤΟ Σ
ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ - ΛΑΊ-ΚΗΓ
Δι' αποφάσεως τής 'Υποεπιτο -
πής Πιστώσεων τής Νομ. 'Επιτοο-
πής (ΦΕΚ 192 Α'), παρεσχέθη εί ι
την Ίονικήν κα! Λαριήν Τρά—£σ»
αδεία Ιδρύσεως επί τής όδοθ 3γ»ι
Σεπτέμβριον άριθμ. 50 παραρτήμ"-
τος τού Ύττοκαταστήματος τής Ό.
μσνοίας (Σωκράτους καί Άγίπι
Κωνσταντίνον).
•Η π:ρ'φη^η άτμομηχανή «Ί-ατά- μενος Σκώτος» 4ναχωρ·:Ι ίη6 τ. ΛονδΤνον υπό τούς ίίχ~νς σκωτ,κή,
ά.ντ:-; μζζί μέ την άμσξ:στοι- χία πού Θά μεταφέοη στάς Ήνω^ε-νας Πολ.τε άς τη ς'Αμερ,κής τ,ρ^.
/Ρό τής άγγλ'κής έρ οβι:μηχ=νίαν ■ ^
Κ ΕΞΑΓίλ Η
| ΕΙΔΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣ
"Ενα έκπληκτικύ φόρεμα, ίπηρεασ ιιένο Από τί) μοδα τοϋ 18ου αιώνος,
περιλαμβάνετηι στή Συλλογή «Φθι νόπιορο — Χειμώνας» ενός φημι·
σμένου αγγλικοϋ Οϊκου Μόδας.
·Χ·>^·Χ·>/·Χ<$(^^^^^ ·<·Χ*)ί··Χ·)®(·Χ·Χ·Χ·)ΐί, Είδήσεις άπό την Ιταλίαν Διαοκής Ίταλική "Εκθεσις Κεραμι κης Ή διαρκής Ίταλική "Εκθεσις Κεραμικής είναι άνοικτή διά τό κοι νόν όλας τάς ημέρας, έκτός τής Δευτέρας. Αύτη ή ήμέρα Είναι έλρύ θερη γιά την προετοιμασίαν καί ππ ρουσίασιν των νέων προϊόντϋ^ν έκ μέρους των έκθετών. Τό Μέγαρον τής Εκθέσεως είναι εξ όρόφοινΛ έκαστος των οποίον φι λοξενεί Ικανόν αριθμόν έκθετών. οΐτινες παρουσιάζουν τα δείγματιι τής παραγωγής τους σέ ύποβλητι- κόν χώρον. ΟΙ επισκέπται τής διαρκοΰς Εκ¬ θέσεως Κεραμικής Θά όδηγοΰνται ιιέ εύγένεια μέσα είς τόν χαρού- μενον πολύχρωμον κόσμον των πλα- κιδίων, άπό έξαιρετικούς συνοδούς. Ή Ικθεσις, λοιπόν, εύνοεϊ μίαν καλυτέραν συναλλαγήν, μεταξύ πα¬ ραγωγόν καί πελάτου μέσα σέ ενα περιδάλλον μελετημένον διά νά I- κανοποιή δλας τάς άπαιτήσεις είΛι- Ή Δ' Διεθγής "Εκδεσις Μηχα- νών Οίνολογίας καί 'Εμφιαλώπε ως Ή Δ' Διεθνής "Εκθεσις Μηχα- νών Οίνολογίας καί 'Εμφιαλώσε- ως «Σψ,έϊ», Θά λάβη χώραν άπό 8—16 Νοεμβριού 1969 είς τόν έκ- Θετήριον χώρον τής Εκθέσεως τοΰ Μιλάνου ΑΙ προηγούμεναι έκδόσεις τοθ Συμέϊ», όργανο)Θεΐσαι κατά πρω¬ τοβουλίαν τής Ίταλικής 'Ενώσεο)ς Οίνου καί τοΰ Ιταλικού Τεχνικόν* Κέντρου 'Εμφιαλώσειος, υπό την αί γίδα τοΰ Ποοέδρου τής Δημοκρατί¬ ας, έπέτρεψαν νά συμπεριληφθή καί ή Ιταλία είς τόν κατάλογον των όμοειδων μεγάλον διεθνων ?κ Θέσεων τής Γαλλίας καί Γερμανί- ας. Τό « Σ ιμέϊ», ώς μοναδική μεγάλη έκθεσις τοΰ είδους αυτού είς την Ί ταλΐαν, συγκεντρώνει όλους τούι, τύπους μηχανημάτων καί έξοπλι- σμών διά βιομηχανικά συγκροτήμα τα οΐνων καί έμφιαλώσεως μπΰρας, γάλακτος, ελαίου, μεταλλικοΰ ΰδα τος. ποτών κ.λ.π. Ή έφετεινή ϊκδοσις προδλέπεται πεοισσότϊρον έπιτυχής, είτε διά γ 4φορώ-
τα προσναφερθέντα Θέ'ματα είναι
εΐ^η τού Συνεορίου —Εκθέσεως
τώ/ Διε3νών Κέντρων Τ.Ι.Ρ. ι ά Συ-
νεϊο όν Θά άφ■■^ά κνρίως τα ττροβλή
μ^τ3 των μεγάλην διεθ^ών στα3μ>θν
των συνδ?δ:μέ'ο:ν μέ τοΰς αΰτοχινη
το'^οόμους τ;ο Άλπεον.
Ιέλος, άψ εο^μέ^η είς την μι,τ »■
φ53αν διά ξτιάς/ εχει άνα<ο\*}'ίί ι ι ί<δ·>λιοσ'ς όογανω3εΤσα υπό τοσ
<' Δΐϊθνοΐς Ράλλυ Φορτηγο3 Αθτο- '« νήτ:ν. είς τό άποίον ϊχουν δηλώ ..π συαμ:τοχήν πίοίπον δέκα Ιτομ -,-3ΐ ΟΤκοι ώς κσί μερικοί γαλλικοί Δια τπα κοινοποιπ3εϊσπς τύ Γελωνεϊα ύπ' αριθ. Μ. 4785)36)8.7.68 αποφάσεως ου ύφυπουργοϋ Οΐκονομικών «πε;- ρί τρόπου έζαγογής εγχωρί¬ ων είδών προοριζομένων δ α τάς ανάγκας των διπλωματικών Άρχών είς τό έζωτερικθν» σκο πείται ή άπλούστευοις των δια τυπώοεων επί των έζαγομένων εγχωρίων προιόντων εις παρα- ΛαβΛν των έν τώ έειοτερικϋ έλληνικών διπλωματικήν, προ- ζενικών κλπ. Άρχών καΐ ή κατ' ακολουθίαν μείωσς τού κό- οτους έζαγωγής τούτων. Κα-ά κανόνα τα τοιαύια προ ι'όντα διατθενται είς τάς ορ- γανουμένας ύπ' αυτών δεζιώ- σεις πρός διαφήμισιν τθϋτων είς τό εξωτερικόν. (Τ. 5448) 156 αριθ, εγκ. 77)44). ΜΊ' Διεθνης "Εκθεσις ΐιοίηλατων καί μοταποδηλάτων Άπό 22 ίος 30 Νοεμβρίου θοτ λάβ·) χώραν είς τό Μιλόνον ή Δ<·- θ/ής "Εκθίσις ποδηλάτων κα! μοτ^· ποδηλάτων, ή όποία αποτελεί τή μεγαλυτίοαν βιοαηχα^ικήν καί εμπο¬ ρικήν εκδήλωσιν είς τόν τομέα τού τον κατά τό λήγον ίτος 196°. Ή έκθεσις περιλαμβάνει: ΠοδήΛα τα, μοτοσυκλέττες, σκοθτερς. μοτο- ττοδήλατα, όχήματσ. διαφόρων χρήσε ων( κι-/ηη.3€ς· έξάρτήματα, έλαστι- κά- πίοια διά δοκιαήν όχημάτοιν Ό όϊγανισαός τής έκθέσϊως ΤΤο. σφέοε τάς κάτωθι διευκολύνσεις: — Δ«ο:άν ύτη(θϊσίαν δ ερμηνέθη είς τή; διάθεσιν των ξένων έπισ*ε- τττών — Γραφείον πληροφοριών —έοΓ'Ιο: τόοιθν —μπάο —τηλίφωνα —τον- οιστ κόν γραψίΐον. — Εύούχωροι σταθμοί των είς τού- γύρω χώρους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ ΡΙΔΗΣΕΙΣ Ό ττρόεδροζ τής ΓΣΕΒΕ κ. Σπ·., οίδΜν Βλοτχάκης, είς σχετικάς ανα¬ κοινώση ς τον( ανέφερεν δτι κατά -ϊν τελίνταίαν παρουσίσσιν τής 6ι=κή3-Εως τής ΓΣΕΒΙΕ" είς τάν προ 3·-π=ν=γόν τήτ Ελλάδος κ. Γεώργι- -■ Πίπτδόπονλο/, έτέθΐίσαν ϊ,ττ' ό ψ ν τού ττΓΟς ρύθ·ΐισιν. Θέμστα ά- ■π-3σχολοΰντο: τα 'Επαγγέλματα καί τή; Βιοτεχνΐαν. ώς ΑΙ 5σσιΐεν:ΐς έπιπτώ^εις έτί -£>.< μιχροαεσαίιον έπιχειρήσ;ων καί τής 3·οτ:χνίας( έ< τής τ^χόν έφοο μογής άπό τού 1970 καί τταο' ημίν το3 φοοο,λογιχον σνστήματος τής προστ.Θεαένης άξίας καί ή άναγ- κα ότη- μακΐοχοόνου άναβολής, ί- στω κοιί καττά πσοέχκλισιν τών υ¬ πό των σναφωνιώ/ τής Ρώ-ιης τε- Θζισώ; ττροθΐσμιών Προβλήματα άναγόμενα είς τής υπό τοΰ ΤΕΒΕ χορηγουμέικΐς πσρο. χάς συντάξεως καί ύγείας. Ή ένθάρρυνσις τής προσπαθείας πρός άναδιοργάνωσιν τών μικρομε- σαίων μθνάδων διανομής —διαθέσε ω; άγσθ^ν καί προσφοράς ύπηρεσι- ών ώς κα! τής Βιοτεχνία ς. Ή Ιόωρος λειτονργία τών κατα στημάτων. Ή έπίδειξ ς κρατικής μεοίμνη< διά -ή, άπόχτησ ν άστικής στέγης σπό τών άκτημόνων κα! άστέγων Έ παγγελματ ών κσ.! Βιοτεχνώ/ Ι6Γαομογή: άττ6 το0 1970
τού φορολογ·κον συστήματος τής
τροσθέτον άξίας πρός συμμόρφω-
σιν είς τα υπό τού Σνμφώνον τής
Ρώμης θεσπισμένα^ δτι είναι άναγ
καία μακροχρόνιος άναβολή έψσρμο
γής τού, ώς ήλλωστε ϊπραξαν ή Ί
ταλΐα (διετής άναβολή) καί Βέλγι.
όν (έτησία άναβολή) (στω καί κα¬
τά παοέκκλισΐν τών σνμττεφωνημε-
νων.
ΟΙ ΑΝΑΠΗΡΟΙ
ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ
°ΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ
ΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΘΕΣΕΙΣ
ΟΙ έκ γενετής ί) έξ δλλί,ς αίτΐ
σ.ς πϊοιελθόντες είς κατάστασιν μο
νίαου άναπηρίας/ πλήν τής ίκ πελ·^.
#ου τοιαύτης, καί δννάμενοι νά
προσψερουν έογασίαν/ θά τοποθετονν
ται κατά πρυ-εοσιότητα είς άι/σ»
λόγον; θέυ·:ις τού δηυοσίου καϊ
τών διαφΟΓω/ όογανισμών δη,μοσίο»
δίκαιον. Τούτο προβλέπεται διά
καταοτ ζομένου υπό τού ύπονργείου
Εργασίας σχετικοό νομοσχεδίου.
ι>πευθυνθι συμφωνως τψ
1090)1938
Ιδιοκτήτπς — Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΧ
Καΐοικία Ναυόρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογραφειο».
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σηαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι-
ρΐας 40 χιλ. δραχμών κοχθαρά
τοίς μετρητθϊς οικόπεδον έκτός
σχεδίου είς απόστασιν 600 μ
άπό την θάλασσαν είς Αγ. Ά-
ποστόλους Καλάμου Άττικής ε¬
κτάσεως 3ΟΌ τ.μ. έντός ρυμο-
τομημένης εκτάσεως καί άλλων
οίκοπέδων μέ δυνατότητα παρο
χής υδρεύσεως καί ήλεκτροφω-
τί:'εως
Τηλεφωνήσατε 316.406
8—10 π.ιμ. καθημερινώς,
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ. 'ΑγΙου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 — ! κα 4 - 8 μ
μ. Τηλ. 525-387.
ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ συσκευών
Τηλεοράσ«ως καί ττϊλεπικοι-
νωνιακοΰ ύλικοϋ. Ή γνωστή
παγκοσμίως κχσσιτετεροκόλ-
λησις τοΰ ΆγγλικοΟ 'Έ,ργο-
(ΐτασίου «Μουλτικορ Σόλντερς
Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τιμάς και
προσπέκτους άπό τήν Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΠΣ
Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΛΟΥ, Θησέ
ω; 7, Δ' Ζροφιζ. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
- Χεις,οϋςγος
τ)?ς
Κινητών γραμμόφωνον - μαγνητό φωνον, έργαξόμενον μέ ξηρά στυι-
χεία, κατεσκευάσθη τελευ ταίως είς την Αγγλίαν.
ΑΠΑΟΥΣΤΕΥΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔ1ΚΑΣΙΑ
ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΕΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
Δέχεται καθ* εκάστην 6 β
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον τού Σεμιιέλον 4
τηΐέφ. 785.894
Πλ Μαβιλη Αθήναι Τ.611
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΓΧΝΑΙ
Άπλουοτεύοεις καί βελτιώ-
οεις τής Ισχυούοης δαδικασι-
ας μεταφορτώσεως υποκείμε¬
νον είς τέλος έμπορευμάτων,
ώς καί καθιέρωσιν νέας μορ-
φπς τελωνειακών έντύπων διά
τάς απαιτουμένας ουναφεϊς δι
ατυπώσεις, έπιφέρει ή ύπ' α¬
ριθ. Τ. 3220)108)69 απόφασις
τοθ ύπουργεΐου ΟΙκονομικών,
ή Ισχύς τής οποίας άρχεται ά-
ιό 1ης Ίανουαρΐθυ 1970.
Ειδικώτερον, διά τής έν Λό¬
γω αποφάσεως (Τ.Ε.Κ. 464)69
Β'), τό κείμενον τής οποίας ε
κοινοποίησε τό υπουργείον ΟΙ
κονομικών δι' έγκυκλΐου τού
πρός τάς οικονομικάς Αρχάς,
έπιτυγχάνονται τα κάτωθι:
Διά τών διατάξεων τού ΰρ-
θρου 1 καθιερούται ή σύνταξις
τής υπό τής παρ. 1 τοϋ άρ-
θρου 37 τού Τελωνειακόν Κώ-
δικος προβλεπομένης διασαφη
σεως επί Ιδΐου έντύπου υπό
τόν τίτλον «Διασάφησις μετα-
μορφώσειος ύποκειμένων έμπο
ρευμάτων», άντΐ τής μέχρι τοθ
ι δέ συντάξεως ταύτης επί τού
έντύπου τής διασα<ρήσεως εΙ- σαγωγής. ι Διά των διατάξεων τοϋ άρ- θρου 3 διαρρυθμίζεται τό υπό τής ύπ' αριθ. Τ. 4716) 1.7.54 ό- μο,ας προβλεπόμενον έντυ¬ πον τής αδείας διαμετακομίσε ως ύποκειμένων άποσκευών είς τετραπλότυπον άντΐ τρι- πλοτύπου, πρός διευκόλυνσιν τοϋ Τελωνείου Γταραλαβής, τό οποίον θά έπιστρέφη τό εν άν τίτυπον τής αδείας ταύτης βε- | βαιωμένον διά την παραλα- 3ήν, χοορΐς νά ύποχρεοϋτσ,ι, ως μεχρ τοϋδε, είς την έκδοσιν άντιγράφου πρός αποστολήν Συμφώνως πρός τάς διατά- ξεις τοϋ άρθρου 4, τα υπό τής ώς άνω αποφάσεως καθιερού- μενά ή διαρρυθμιζόμενα έντυ πά χρησιμοποιοϋνται γενκώς κατά πάσαν περίπτωσιν διαμε- κομ,οεως έμπορευμάτων καί ά ποσχευών, δι' οιουδήποτε με- ταφορικοϋ μέσου άφικνουμέ- νων ή διαμετακομιζομένων, τηρουμένων των κατ' Ιδίαν I- οχυουσών ούσιαστικών διατά- Τέλος, συμφώνως πρός τάς διατάζεις τού άρθρου 5, επί με ταφορτώσεως ύποκειμένων έμ πορευμάτων καί άποσκευών προερχομένων έκ τών 'Ελευ- θέρων Ζωνών, έφαρμόζεται η αυτή διαδικασία ή Ισχύουσα καί επί μεταφορτώσεως τοιού¬ των είδών προερχομένων έκ τών προσωρινών άποθηκών των Τελωνείων, ήτοι ή μεταθόρτω αίς ένεργείται επί τή καταθέ- σει είς τό αρμόδιον Τελωνεί¬ ον διασαφήσεως ή αΐτησεως ή επί τή έκδόσει αδείας διαμε- τακομΐσεως, μή απαιτουμένης ετέρας τινός Ιδιαιτέρας δια- τυπώσείος διά την περίπτωσιν ταύτην I. ΣΙΛ*ΆΙΑΔΗΣ Βύσαη,. 14 Τνλ 316 385 ε 11 Α ι διπΛωυατοΟχος φο;{ οποίος πρόσφυξ διά λβι- τουρν αν εηικερόοϋς Φαρυι. <ειου είς -Επαρχΐαν Πληοοεκ* Οΐαι είς τα Γοα«£ΐο ασο ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΞΕΝΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΟΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ ΤΗΣ ΟΕΣΣΑΑ)ΚΗΣ ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝγΧΗ ΜΟΔΑ Το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής άνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 Θεσσαλονικη. Εύμενεστά-1 τους χαρακτηρισμούς καί ώρι στενάς συοτάσεις διά την ορ¬ γάνωσιν «3 ίλειτουργίαν τής Διεθνοϋς Εκθέσεως Θεσσαλο¬ νίκης διετύπωσαν διευθυνταί καί έκπρόσωποι περ πτέρων ζε νων Χοιρών. ι Ούτως ό διευθυντης τοϋ πε- ριπτέρου τής Δυτικής Γερμανι άς φόν Γκρέγκορυ εΤπε, μετα- ζύ αλλων, δπ ή "Εκθεσις πρε- πει να τονίση τόν εμπορικόν χαρακτήρα της καί νά έπιδιώ- ζη την έζειδΐκευσίν της είς ω¬ ρισμένους τομεϊς. Συνέστπ- σεν επ αης όπως ωρισμέναι ώ¬ ραι τής ημέρας διατίθενται α¬ ποκλειστικώς διά τούς έμπο- ρευομένους. Γενικώς επήνεσε την οργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ. καί εξέφρασε την χαράν τού διά την σημειουμένην άποδοτικήν πορείαν αυτής. Ό διευθυντάς τού πεοιπτέ ρου τοϋ Καναδά κ. Μπαστού ' νης, διερμηνεύων τάς άπόψεΐι, τοϋ Καναδοϋ έκπροαώπου τοϋ ύπουργείου 'ΕμπορΙου κ. Μαρ οέλ Πιολλί, εξέφρασε την Ικα¬ νοποίησιν τού διά την έμφάνι σιν, τόν τρόπον λειτουργίας τής Δ.Ε.Θ. καί τόν επιβλητικόν δγκον των έκθεμάτων της. Ι 'ΕπΙσης εύνοϊκάς κρΐσεις'διά την Δ.Ε.Θ. εξέφρασε καί ό διευ θυντής τού περιπτέρου τής Νί. ας Ζηλανδίας κ. Μπλάντς, κα ! θώς έπίσης καΐ ή έκπρόσωπος ' τοϋ γαλλικοΰ περιπτέρου δ , ή όποια εξήρε την δικ θνή άκτινοβολίαν τής 'Εκθέ οεως. Έξ αλλου, ό δι·:υθυντής τοΰ πολιονικοϋ περιπτέρου κ. Μπά ρουντ εδήλωσεν ότι είς ουδέ μίαν άλλην "Εκθεσιν παρατη- ρεϊται τόσον άρμονική συν- εργαοΐα μεταξύ ξένων έκθε τών καί διοικήσεως. Οί έκπρόσωποι των περιπτέ- ρων τής Τσεχοσλοβακίας κ· Πάουλ καί τής Ουγγαρίας κ· Καπράτι, άφοϋ εχαρακτήρισαν ώς θαυμάσιον καί άψογον την διοργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ., οπέ δειξαν 6τι θά ήτο σκόπιμος η έπιβράχυνσις τοϋ χρόνου λει- τουργας της, διότι ή διάρκεια των τριών έβδομάδων είναι Ι¬ διαιτέρως μακρά. Τέλος, ό διευθυντης τοθ Υ'- ουνκοσλαβικοϋ περιπτέρου κ. ΖοτόΦσκυ, άφοϋ έζέφρααε την πλήοη Ικανοποίησιν τού άπό την έαετινήν συμμετοχήν τής χώρας τού είς την "Εκθεσιν, ετόνισεν δτι συντόμως θά πά- ρσστή άάγκη νά διευρυνθή ό χώρος τής Έκθέοεος, διότι αί συμμετοχαΐ θά είναι συντόμως τόσον πολλαί, ώστε θά καθίστα ται άδύνατος ή ίκανοποίησις τής ζητήσεως. "Αν έπεκταθή ό χώρος τής Εκθέσεως, συνέ χιοε, θά διευρυνθή καί ή ξέ- νη συμμετοχη. Τέλος, συνέστη αεν δπως δ χώρος τής "Εκθέ¬ σεως συνδεθή μέ τό σιδηρο- δρομιχόν δίκτυον, διότι οϋτω θά έξυπηρετηθοϋν πληρέστε- ρον αί ξέναι συμμετοχαΐ.
ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΡΞΑΜΕΝΟΝ ΜΗ ΝΑ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕ8ΣΕΙΣ
ΤΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΜΕΧ ΡΙ ΤΗΣ 10—10—69
ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΕΡΔΩΝ. 'Υίτοχοεοι
είς δήλωριν μέ τα έν «Ρβρω 4 Ν·
Δ)γμα 3333)64 όριζόμενα στοι-
χεΓα. αί αμόρρυθμοι, έΤεράρρ«9μοι
καί ττειριωρισμένης εύ3ύνης έταιρεϊ.
αι, αί οποίαι ίκλεισαν Ισολογισμόν
την 3Οίιν Ίουνίου 1969.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ
ΠΛΡΑΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ
ΦΟΡΟΝ
1) Κινητών "Αξιών —ΐπτ! τάκων
(,ττλήν των τκχρεχομένων έξ έμιτορι-
κώγ σννολλαγών ή τραττεζικών κο-
ταθέ&εων καί των δανείων ή τπστώ
σεων τού Α.Ν. 412,)68).
'Υττόχρεοι είς υποβολήν δηλώσε¬
ων φυϋικά ή νθμικά ττρόσωιττα διά
τόκους καταβληθέντσς ή τπστω3έν
τας διά λογαριασμόν τοθ τπστω-
θέντος διά λογαριασμόν τοϋ δικα< ούχου έντός τοθ μηνός Αύγουστον». Άρμόδιος Οικονομικάς "Είφορος 4 τής ττεριφερείας τοθ άττοχρΐου. Κ.& ταβολή τού ψόρου συν τή ίητοβολή τής δΐίλώσεως. Παρά τών ίπτοχ,ρ*- ων τταρακ,ρατήσεων τοθ φόρ'Μ δέον νά υποβληθή καί ίΛτίύβυνος δήλωο··, είς τόν οικονομικόν Ιφορον τής πε ριφερείας τού δικαιοθχου τώ^ τδ. κων τηβριέχουσα τα ϋπώ τοθ δρθρου 71 ποορ. 1 Ν Δ. 3321)55 όριζδμί.- να στοιχβΐα. 'Βττ! μερισμάτων άμοιθών κλτι.. 'Υττάχρεοι είς ίπτίβοσιν δηλώσεων ΑΙ ήμεδα—α! Α.Ε. καί οί σννεταιρι σμοί Ν. 602 διά τα κατά μήνα Αθ γουστθν διανεμηθέντα μερίσιματα, ιτρομβρίσματα, τόχους έξ Ιδρυτικθν τίτλον, άμοιβσς καί ιτοσοστά δι οικητικών συμβουλιον, ώς «αί ι κτός μισθσΰάμοιδάς διαΛίντών, δι αχειριστών, άγωνύμων εταιρείαν 'Εττί λοιττών εϊσοδημάτων ^ ιν» νήτών Αξιών: Ύττάχρεοι οί κατά μή να Αύγουστον α) Έξαργυρωσανικ, τακομερίδια όμολογιώ^ καί λοιττώι» χρεογράφων τοΰ Δημοσίου ή ήιμεδα πών Ν.Π., β) ο! «αταβαλόντες με- ρίσματα προελεύσεως έξωτερικού είς φυσικα τ] Ν Π. Ή τταροοκ·ράτΐ|ΐ- σις ίνεργεΐται κατά την έξαργύρ'ω- σιν των τοκομοριδίων ή την κατα¬ βολήν των μερισμάτων. Ή άττόδο- σις τού φόρον σνν τή ύίττοβολή τής 2) Έτεραι περιπτώσει ς τταρστ κιρατησεως φόρον. Δήλωσις φόρου έργολάβων, Ανιι- τΓροσώττων, ττρακτόρων/ μίσιτω*. ττραμη|Θευτών είδών πρός τό Δημ|3- σιον. έγθΐκιαοστών δΐγμοσίων τπροβϋ δών. Ύπτόχρεοι: 'Εϊργοδόται κ.λ.π. (τ} καί τα ιδία ώς άνω ττρόσωτηα έφ&τον ό βαρύνων σύτά φαρός οεν ιταρϊκρατήθη), καταβάλλοντες »α- τά τδν μήνα Αυγουστον, την αξίαν τοθ Εργου ή την αμοιβήν ή την πρ>
μήΡειαν ή' τό σνμττεφωνηιμέγθν μι.
σθωμα. Ή δήλωσις έπτιδίδεται εί»,
τ6ν ο^ονομικόν Βφαρον τής ΚΑρα1,
τού ϊπτοχρίου. Συν τή δηιλ<>>σ£ΐ κα:
ή «αταβολή τού φόρον ίπτολογιζο-
μένον είς 1.5% επί άντιττροσώπω^
π,ρακτόρων κ.λ.π. διά την προμή¬
θειαν είς τό Δημόσιον είδών έκ τοθ
έξωτερικοΰ.
Πραικτορεΐα Τύττου: "Υττοβολη 6π
λύσεως καί καταβάλη τού τταροκρα.
τηθέντος κατά ιμήνα 'Ιούλιος εΐοι
«ου φάρου υπό των πρακτορείον η
με,ρησίοιι καί π€ριοδικού Τώΐτο-
'Ατοζημιώσεις άλλοδαπών ειι«χβ.,
ρήσίων: Ύΐπόχρεοι οί κατα6αλο>
τες έντός τού μηνάς Αύγουστον β-
ποζημιώσεις είς όλλοδοοπάς επιχΐ
ρήσεις δια τήγ τταραχώρησιν ιΐ)
χρήσεως μεθάδων τταραγωγης. υη
ματων, —ιονσμίων, κινηιματογιρΐφ>
κων ταινιών κ.λ.π., περί &ν το αμ
θρον 8 Ν.Δ. 4444)64. Συν τή όϊ,
λώσει και ή καταβολή τοθ φόρον
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦθΡΟΥ
ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
'Υττόχρίθΐ είς αποβολήν δηλωο*-
ως «αί καταβολήν τού άνοΛογοΰ»
τος φόρου 4πί των 6>αθαμίστων >.·
σόδων μτ)νός Αύγούστου 1) Βιομ ι
χανικαί καί βιοτεχγΐκαί έττιχειριι-
σίΐς Α.Ν. 600)37, 2) έτπ-ιχειρή-
σεις έμτταρίας καί έκμετα
κινιχματογραφικων ταινιών( 3)
ταφορικαί έτηχχιρήσεις.
ΑΙ τραπτεζικαί κα' —χιραγυγηι,
ήλβκτριικού ρεύματος έτπχειρησει,;
διά τα άκαθάριστα έσοδα αυτών,
μηνός Ιουλίου.
(Σημ.. Είς ττάσας τάς άνωτειμω
περιπτώσει ς ό φόρος καταβάλλι-
ται έξ ολοκλήρου κατά τόν χρόνον
τής έπιδόσεως τής δηλώσεως).
ΑΙ άσφαλιστικαί έπιχ£ΐρήσ4.ις
δέον νά «αταβάλονν την Ιην δόσιν
(1)3) τού φόρου διά τα ά>«χβάρι-
στα Ισοδά των έξ άσφαλίστρων
το5 τριμή>/ου Άττριλίου - Ίουνίου.
Δ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΙΔΙΚΟΥ
Φ.Κ Ε. (Β.Δ. 1.2.51
'Υπόχρεοι: 1) ΑΙ βιομηχανικαί
«αί βιοτεχνικαί έττιχε ι ρήσεις δι' εί
σαγωγάς είδών ύποκειμένων ε'ζ τόν
ειδικόν Φ.Κ.Ε. Β-Δ. 1.2.51 ώς κό-
τοαθι: Δι' εΐσαγωγάς μη>νός Αώγού
επίδοσιν τήΐ δηλώσεως κοί
καταβολήν τής 1ης θέσεως (1)31
τοθ φάροι/. Δι' εΐσαγωγάς μηνός
Ιουλίου καταβολήν τής 2ας δίατ-
ως καί δι' είσαγωγάς μη.ός ''γ«
ίου καταβολήν τής 3ης δίσεως.
2) Παραγωγο! ή κατασκεΐίασταί Λ
εΐσαγωτγεΐς (μή άσ»οΰντες βιομι.
χανικήν ή 6ιοτεχνικήν έπιχείρη-
σιν) εϊδών ί/ποκειμένων είς τόν ώς
άνω εΐδικόν Φ Κ.Ε διά τα άκ,αβά
ριστα Εσοδα τών κατά μήνα Αυ¬
γουστον ττωλη,Θέντων ή διά την *
ξίαν τών Ιδιοχρησιμοποιηθέντων Η
άλλως ιτως διατεθέντων ώς ανω γΙ
δών. Καταβολή τού φόρου έφ' ά.
ί σΰγ τή δτ>λώσ£ΐ. (Σηιμ. Πε
ρί τών άπαλλασγών έκ τού είδικ,οΰ
Φ.Κ Ε. καί λοιττών λετττομεορ.ιώ*
δλέπετε ΑΝ. 154)57) 3. Βιοτΐ-
χνΐ'καί επ ι χε (ρήσεις σακχα'ρωοίυ
ττροιόντων έτησίας άγοράς σακύίά-
ρεως ανω των 6.000 κιλών διά
τάς κατά μήνα Αυγουστον
σθείσας ή είσαχθείσας
Συν τή δηλώσει κα! ή καταβολή
τοθ φόρου επί συντελεστού 3% Γ)
2% προκειμένον περί βιοτϊχνικώ"
έγκαταστάισεων είς νήσους πληιθυ-
σιμού κάτω των 50 ©00.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΦΟΡΟΥ
ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ
'Υιτόχρεοι 1) Λ1 επιχειρήσας
τεχνητής μετάξης διά τα άκαθα-
ριστα Εσοδά των μκΐνος Χεπτεμβρί
ου έκ, πωλήσεων τοθ προ'[|όντοι,
(συντελεστής φόρον 210% έττί τής
τιμής χονδρικής πωλήσεως 2) ΟΙ
είσαγωγεΤς φαβεντιανών εΐδών κα!
ττοροχλανης ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΑ¬
ΒΗ! ΑΥΤΩΝ έκ τού τελωνείον ύ
ποχρεοσται είς υποβολήν δηιλώσε-
ως καί καταβολήν τού φόρου πολι»
τελείσ,ς ύπολογιζομένου επί τής ά-
ςίας τής λαμοΌινθμένης απ-' δψιν
διά την επιβολήν τών δσκτμών κσ'
επ! συντεΛεστοΰ 10% διά τα φαβίκ
τιανά καί 15% διά τα έΐκ πορσελά
νης.
ΕΤΕΡΑΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ Σ
α) ΔΗΛΩΣΙΣ ΚΑΤΑΐΝΑΛΩΣΕ.
ΩΣ Ε'ΔΩΝ Ν.Δ. 3892)58. Ύπό-
χρεοι ΟΙ εϊσαγωγεϊς η διαοκευα-
σταί είδών περ ι λαμβανομένων είς
τόν πίνακα τού άοθροιι 1 παρ. Λ
τού ώς άι»ω Ν.Δ. (τυρο! εύροτται
κοί, δούγσι κλπ., κλιματιστικοτί
συοτκευαπ, άνελκυστήρες κλττ.) 6ια
το ΣΥΝΟΛΟΝ τών ακαθόριστον ί
αό5ων μηνάς Αύγουστον (τής έκ-
τττώσεως 20% κατσργηθείαης 5ιΊι
3 Ν.Δ. 53)68).
Ρ) ΟΙ εϊο-αγωγεϊς ή τταραγωγυι
κηρω&ών ύλών (πλήν κηρού μεΑισ-
σώ/) διά τα άκαθάριστα Εσοβα
των κατά μήνα Αΰγουοιον πωληθει
σον Ολών όοποκιλειστικιώς πρός κο-
ταακευήν κηρίων, λαομτταδων σΐΐταμ
ματσέτων.
ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕε» ΟΓΑ
ΝϋΜΟΥ 4169)61. Ύπάχρεοι οί
εϊθΌΐγωγεΐς ή κατασκευαστα! είδών
το3 άρθρου 11 τού νόμον 4169)61
Ή είσφορά (10%) ι>πολογί<εται Ι. πί τή<; άξίας των «ατά μήνα Αύ¬ γουστον πωληθέντων είδών. Ή εΓσ φορά τής Ανωτέρω περιτττώσεως, ώς «αί 6 φόοος τί>ν δΰο προηγου-
μένων καταβάλλονται συν τή δηλώ
σει.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ Κ Φ.Σ.
ΑΠΟΔΟΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ Α-
ΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟ-Ι ΟΝΤΩΝ. ΛΛέχρ,
10.1069 δέ^ν νά ί~ο6λη3ή ή διπλό·
τι/πος δήλωσις αποδόσεως τελων
χαριοσήμου. εΐσφοοών ΟΓΑ καί δα
κοκτονίας ελαιών, μετ' Λποδεικτι.
κου καταβολής αύτών^ επί τής &.ξί·
αο τών κατά μήνα Αϋγευστον ί«δ".
Θέντων στοιχείων άγοοάς γεωργικώ/
προιόντων. πωλήσεως γεωργικών -προ
ίόντων ιδίας παραγωγής καί ίκκα-
Θαοίσεων επί πωλήσεως δΆ λοναοιπ
σμόν τών παραγωγών.
ΥΠΟΒΟΛΗ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ ΥΠΟ
ΤΩΝ ΕΞΑ,ΓΩΓΕΩΝ διά τάς ά.αγγελ
θείαας διαφοράς κατά μήνα Αι'^υ-
7τον έ,πί των θεωρημέιων τ·μολογι
ών των (άρθο. 53 παί. 7, ΚΦΣ).
ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ
ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
1) ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ. Μί-
χοι 10.10.69 ή 6η δόσις (1)10) τσ,
φόοου επί εΐαοδήματθς 1969 καί ή
7η (1)10) τού πρακαταβλητίου φ^
ρου επί εΐαοδήματος 1969 "Ομοίως
καί διά τα φυσικά ποόσωπα ατι«:
κατ' εξαίρεσιν εδικαιούντο είς υπο¬
βολήν δηλώσεως μέχρι 10.4.Λ9.
2) ΝΟΜ. ΠΡΟΣΩΠΩΝ. ο) Κερβο-
σκοπικού χαρακτήρος. Τα κλεΐοντα
δ αχείρισιν την 31)12 δέον μέχρι
τής 10.10.6° νά καταδάλουν την
6ην δόαΐν (1)6) τοθ φόρου έττί «1-
σοδήματος 1968 καί την 6ην (1)8)
τού προκατα6λΐ»τέου. β) Μή κεοίι-
σκοπικοθ χαρακτήοος. Μέχρι 10 10
69 ή ύποβολή τής δηλώσεως καί Λ
καταβολή (έφ' άπαξ) τού φόρον, έ«'
διον ή, ίκκαθάρισις έληξεν ή ή δια-
λυσις εγένετο την 31.8 69. "Αλλ«<: ίντός μηνός οπό τής έκκαθαρίσεω; ή διαλύσεως ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΧΡ' 15 ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΜΙ ΣΘΩΤΩΝ Υ ΠΗΡΕΣΙΩΝ 'Υπόχρεοι οί έργοΚΑ- ται Λ>νσικά ή νομικά ττρόσωπα διά
τάς καταβληθείσας άποδοχάς είς 'ό
επί μισβώ ή1 ήμεοομισθίω προσωτ.»-
κόν αυτών κατά τό τρίμηνον Ίουλ!
ου - Σεπτέμβριον. Συν τή ύποβολή
τής δηλώσεως καί ή καταβολή τοιι
φόρον αετά το3 Αναλογούντος χαρ'η
ιήμον πλέον ΟΓΑ.
ΔΗΛΩΣΙΣ ΦΟΡΟΥ ΑΝ. 843)48
'Υ-αόχρεοι βιομηχανικα! καί 6ιοτγ
χνικαί έπιχειρήσεις (πλήν έτταρκκτ-
κών) έφ' δσον αί καταβληθεΤσσι Α-
ττοδοχαί είς τό ϊμμισθον ή ήμερομι
σθιον ττροσωπικόν αυτών, κατα •'.'1
τρίμΐ»νον Ιουλίου - Σεπτέμβριον ύ
ττεοβσ,ίνουν τάς 45.00© δρχ. ?ϋν ·|,
διν>λώσει καί ή καταβολή τού φόρου
ΔΗΛΩΣΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΜΡ
ΝΟΥ ΦΟΡΟΥ 8%. 'Υπόχρεοι, τα ν^
μικά πρόσωτττα έν γένει ώς καί αί ^·
πιχϊΐρήσεις αί τηροθσαι βιβλία Β'
κατηγορίας διά καταβληθείσας ά·
μοιβάς είς έλενθερονς έπαγγελματΐ
άς έντός τού τρίμηνον Ιουλίου —-
Σεπτέμβριον. Συν τή δηλώσει κί'
ή καταιβολή τού φόρον μετά τού
αναλογούντος χαρτοσήιμον πλέον Ο
Γ.Α. ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ. Ή ιταρακρατη-
σις ένεργεΐται μόνον επί καταβολη
άμθιβών είς τονς ελευθέρους έτταγ-
γελματίας τοΰς ΠΕΡΙΟΡΙΣΤΙ ΚΟΙ
ά.αφ^ρομέντυς έν άρβρω 45 παρά>·ρ
1 κα! 2 Ν.Δ. 3323)1955 ουχί δί
καί επί των άμοιβών τής παοανΓ
3 τού ίδίου ώς άνω άρθρον
ΔΗΛΩΣΙΣ ΧΑΡΤΟΣΗΜΟΥ. 'ΥΊιλ-
χρεοι 'Επιχειρήσεις Φνσικά ή Νυμ:-
κά Πρόσωπα διά τάς έγγραφείσητ
είς ιά βιβλίπ κοιτά μήνα χεπτέμβοι
όν πράξει ς δανειων, διανομής κα
δών κα! πάσης φύσεως όπολήψεως
των έταίρΐον. Συν τή ύποβολή τή',
δηλώσεως καί Λ καταβολή τοΰ χ^»ϋ·
τοσήμου.
ΕΤΕΡΑΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑΙ
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΤ
1) ΟΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ ^Α>
ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ υποχρεούνται είς υπο
βολήν δηλώσεων καί καταβολήν φ6
ρου διά την σύνταξιν μελετών, <ττι ^λΓψιν κχνικών Εργω^ κλπ. π Λ τής χορηγήσεως τής σχει.κής όΛ"- άς ή τής θεωρήσεως τΐ>ν σχε·5ί'-!.
■;.Λ π.
2) ΟΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ βρχομινί»
των εργασιών των έπτιτηδευματίαι ι>
ποχΐ·:οννται νά ύιτοβάλονν σχετικήν
δήλωσιν πρός τόν Οίκ. "Εφορον της
περιφερείας 6>κήσεως τοθ έπιτηβϊΐ·
ματος καί νά έφαδιασθονν μέ τή^
υπό τού Ν 4045)60 προβλεττομέ ην
αδειαν. "Η δήλωσις δέον νά υποβλη¬
θή προ τής ενάρξεως των εργασιών.
3) ΕΠΙ ΕΚΜΙΣΘΩΣΕΩΣ άκινή-
των κειμένων είς την περιφέρειαν τ.
Δ)σεως Ποωτενούσης υφίσταται '·
ποχρέωσις καταβολής είς τόν αριιό
διον Οίκον. "Εφορον αντίγραφον (έϊ«,
5ιττλοΓ/ν) ιοΰ ίδιωτικοΰ μισθωτηρίη*
κατά τάς ανωτέρω διακρίσεις οί)
Επί καταστΐ)μάτων ανεξαρτήτως Λ·>
ΐοΓ; μισθώματος. β) 'π! οΐκιών ιΐ';-
νον είς περίπτωσιν μισθώματος α*τ.ι
των ?. 000 δρχ. μηνιαΐως.
4) ΔΗΛΩΣΙΣ ΑΠΟΘΗΚΩΝ- 'Υ
πόχοεο, οί έπιτηδευματίαι, οί Γτρ<- τιθέμενοι νά χρησιμοπτοιήσονν χώ¬ ρον πρός άποθήχευσιν αγαθών ή ί· τέοαν, πλήν τής κνρίσ,ς, έπαγγελ ματικήν εγκατάστασιν. Ή δήλωσις ύποβάλλεταπ είς τόν ο»ϊκον. 2φορο. τής περιφερείας το3 ύποχρέου προ πάσης χοησιμοποιήσεως των ο,ποθη- κών ή τής έπαγγ€λματικής έγκατατ -τάσεως (άρθρο; 13 ΚΦΣ). 5) ΥΠΟΒΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΥΠΟ Α.Ε. έντός δίμηνον άπό τής έγκρίσεως τού Ίσολογισμον/ αί ή. ιιεδαπα! Α.Ε. υποχρεούνται νά ύπΐ·- βάλουν δ'ά τάς όνομαστικάς με^ χάς, ατομικήν κατάστασιν δι' |κ·>-
στο; ΐ'έτοχον καί σνγκεντοωτικήκ
τοιαύτην μέ τα έν αρθρω 52 πβρ.
1 όοιζόμενα στοιχεΐα. 'Επίσης έν¬
τός τής αυτής ιτροβΐσιπας ϋττοχοε-
οθνται είς ύτΐΌβολήν καταστάσεων
διά τάς άμοιβάς τού Διοικητικόν
Σνμβονλίου καί τού προσωπικού
τάς παρεχομεινας διά τοθ έγκριθέ -
τος ισολογισμόν.
ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΥΠΟΚΑΤΑΣ ΤΗΑΐΑΤΟ Σ
ΤΗΣ ΙΟΝΙΚΗΣ - ΛΑΊ-ΚΗΓ
Δι' αποφάσεως τής 'Υποεπιτο -
πής Πιστώσεων τής Νομ. 'Επιτοο-
πής (ΦΕΚ 192 Α'), παρεσχέθη εί ι
την Ίονικήν κα! Λαριήν Τρά—£σ»
αδεία Ιδρύσεως επί τής όδοθ 3γ»ι
Σεπτέμβριον άριθμ. 50 παραρτήμ"-
τος τού Ύττοκαταστήματος τής Ό.
μσνοίας (Σωκράτους καί Άγίπι
Κωνσταντίνον).
•Η π:ρ'φη^η άτμομηχανή «Ί-ατά- μενος Σκώτος» 4ναχωρ·:Ι ίη6 τ. ΛονδΤνον υπό τούς ίίχ~νς σκωτ,κή,
ά.ντ:-; μζζί μέ την άμσξ:στοι- χία πού Θά μεταφέοη στάς Ήνω^ε-νας Πολ.τε άς τη ς'Αμερ,κής τ,ρ^.
/Ρό τής άγγλ'κής έρ οβι:μηχ=νίαν ■ ^
Κ ΕΞΑΓίλ Η
| ΕΙΔΟΝ ΔΙΑ ΤΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣ
"Ενα έκπληκτικύ φόρεμα, ίπηρεασ ιιένο Από τί) μοδα τοϋ 18ου αιώνος,
περιλαμβάνετηι στή Συλλογή «Φθι νόπιορο — Χειμώνας» ενός φημι·
σμένου αγγλικοϋ Οϊκου Μόδας.
·Χ·>^·Χ·>/·Χ<$(^^^^^ ·<·Χ*)ί··Χ·)®(·Χ·Χ·Χ·)ΐί, Είδήσεις άπό την Ιταλίαν Διαοκής Ίταλική "Εκθεσις Κεραμι κης Ή διαρκής Ίταλική "Εκθεσις Κεραμικής είναι άνοικτή διά τό κοι νόν όλας τάς ημέρας, έκτός τής Δευτέρας. Αύτη ή ήμέρα Είναι έλρύ θερη γιά την προετοιμασίαν καί ππ ρουσίασιν των νέων προϊόντϋ^ν έκ μέρους των έκθετών. Τό Μέγαρον τής Εκθέσεως είναι εξ όρόφοινΛ έκαστος των οποίον φι λοξενεί Ικανόν αριθμόν έκθετών. οΐτινες παρουσιάζουν τα δείγματιι τής παραγωγής τους σέ ύποβλητι- κόν χώρον. ΟΙ επισκέπται τής διαρκοΰς Εκ¬ θέσεως Κεραμικής Θά όδηγοΰνται ιιέ εύγένεια μέσα είς τόν χαρού- μενον πολύχρωμον κόσμον των πλα- κιδίων, άπό έξαιρετικούς συνοδούς. Ή Ικθεσις, λοιπόν, εύνοεϊ μίαν καλυτέραν συναλλαγήν, μεταξύ πα¬ ραγωγόν καί πελάτου μέσα σέ ενα περιδάλλον μελετημένον διά νά I- κανοποιή δλας τάς άπαιτήσεις είΛι- Ή Δ' Διεθγής "Εκδεσις Μηχα- νών Οίνολογίας καί 'Εμφιαλώπε ως Ή Δ' Διεθνής "Εκθεσις Μηχα- νών Οίνολογίας καί 'Εμφιαλώσε- ως «Σψ,έϊ», Θά λάβη χώραν άπό 8—16 Νοεμβριού 1969 είς τόν έκ- Θετήριον χώρον τής Εκθέσεως τοΰ Μιλάνου ΑΙ προηγούμεναι έκδόσεις τοθ Συμέϊ», όργανο)Θεΐσαι κατά πρω¬ τοβουλίαν τής Ίταλικής 'Ενώσεο)ς Οίνου καί τοΰ Ιταλικού Τεχνικόν* Κέντρου 'Εμφιαλώσειος, υπό την αί γίδα τοΰ Ποοέδρου τής Δημοκρατί¬ ας, έπέτρεψαν νά συμπεριληφθή καί ή Ιταλία είς τόν κατάλογον των όμοειδων μεγάλον διεθνων ?κ Θέσεων τής Γαλλίας καί Γερμανί- ας. Τό « Σ ιμέϊ», ώς μοναδική μεγάλη έκθεσις τοΰ είδους αυτού είς την Ί ταλΐαν, συγκεντρώνει όλους τούι, τύπους μηχανημάτων καί έξοπλι- σμών διά βιομηχανικά συγκροτήμα τα οΐνων καί έμφιαλώσεως μπΰρας, γάλακτος, ελαίου, μεταλλικοΰ ΰδα τος. ποτών κ.λ.π. Ή έφετεινή ϊκδοσις προδλέπεται πεοισσότϊρον έπιτυχής, είτε διά γ 4φορώ-
τα προσναφερθέντα Θέ'ματα είναι
εΐ^η τού Συνεορίου —Εκθέσεως
τώ/ Διε3νών Κέντρων Τ.Ι.Ρ. ι ά Συ-
νεϊο όν Θά άφ■■^ά κνρίως τα ττροβλή
μ^τ3 των μεγάλην διεθ^ών στα3μ>θν
των συνδ?δ:μέ'ο:ν μέ τοΰς αΰτοχινη
το'^οόμους τ;ο Άλπεον.
Ιέλος, άψ εο^μέ^η είς την μι,τ »■
φ53αν διά ξτιάς/ εχει άνα<ο\*}'ίί ι ι ί<δ·>λιοσ'ς όογανω3εΤσα υπό τοσ
<' Δΐϊθνοΐς Ράλλυ Φορτηγο3 Αθτο- '« νήτ:ν. είς τό άποίον ϊχουν δηλώ ..π συαμ:τοχήν πίοίπον δέκα Ιτομ -,-3ΐ ΟΤκοι ώς κσί μερικοί γαλλικοί Δια τπα κοινοποιπ3εϊσπς τύ Γελωνεϊα ύπ' αριθ. Μ. 4785)36)8.7.68 αποφάσεως ου ύφυπουργοϋ Οΐκονομικών «πε;- ρί τρόπου έζαγογής εγχωρί¬ ων είδών προοριζομένων δ α τάς ανάγκας των διπλωματικών Άρχών είς τό έζωτερικθν» σκο πείται ή άπλούστευοις των δια τυπώοεων επί των έζαγομένων εγχωρίων προιόντων εις παρα- ΛαβΛν των έν τώ έειοτερικϋ έλληνικών διπλωματικήν, προ- ζενικών κλπ. Άρχών καΐ ή κατ' ακολουθίαν μείωσς τού κό- οτους έζαγωγής τούτων. Κα-ά κανόνα τα τοιαύια προ ι'όντα διατθενται είς τάς ορ- γανουμένας ύπ' αυτών δεζιώ- σεις πρός διαφήμισιν τθϋτων είς τό εξωτερικόν. (Τ. 5448) 156 αριθ, εγκ. 77)44). ΜΊ' Διεθνης "Εκθεσις ΐιοίηλατων καί μοταποδηλάτων Άπό 22 ίος 30 Νοεμβρίου θοτ λάβ·) χώραν είς τό Μιλόνον ή Δ<·- θ/ής "Εκθίσις ποδηλάτων κα! μοτ^· ποδηλάτων, ή όποία αποτελεί τή μεγαλυτίοαν βιοαηχα^ικήν καί εμπο¬ ρικήν εκδήλωσιν είς τόν τομέα τού τον κατά τό λήγον ίτος 196°. Ή έκθεσις περιλαμβάνει: ΠοδήΛα τα, μοτοσυκλέττες, σκοθτερς. μοτο- ττοδήλατα, όχήματσ. διαφόρων χρήσε ων( κι-/ηη.3€ς· έξάρτήματα, έλαστι- κά- πίοια διά δοκιαήν όχημάτοιν Ό όϊγανισαός τής έκθέσϊως ΤΤο. σφέοε τάς κάτωθι διευκολύνσεις: — Δ«ο:άν ύτη(θϊσίαν δ ερμηνέθη είς τή; διάθεσιν των ξένων έπισ*ε- τττών — Γραφείον πληροφοριών —έοΓ'Ιο: τόοιθν —μπάο —τηλίφωνα —τον- οιστ κόν γραψίΐον. — Εύούχωροι σταθμοί των είς τού- γύρω χώρους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑΙ ΡΙΔΗΣΕΙΣ Ό ττρόεδροζ τής ΓΣΕΒΕ κ. Σπ·., οίδΜν Βλοτχάκης, είς σχετικάς ανα¬ κοινώση ς τον( ανέφερεν δτι κατά -ϊν τελίνταίαν παρουσίσσιν τής 6ι=κή3-Εως τής ΓΣΕΒΙΕ" είς τάν προ 3·-π=ν=γόν τήτ Ελλάδος κ. Γεώργι- -■ Πίπτδόπονλο/, έτέθΐίσαν ϊ,ττ' ό ψ ν τού ττΓΟς ρύθ·ΐισιν. Θέμστα ά- ■π-3σχολοΰντο: τα 'Επαγγέλματα καί τή; Βιοτεχνΐαν. ώς ΑΙ 5σσιΐεν:ΐς έπιπτώ^εις έτί -£>.< μιχροαεσαίιον έπιχειρήσ;ων καί τής 3·οτ:χνίας( έ< τής τ^χόν έφοο μογής άπό τού 1970 καί τταο' ημίν το3 φοοο,λογιχον σνστήματος τής προστ.Θεαένης άξίας καί ή άναγ- κα ότη- μακΐοχοόνου άναβολής, ί- στω κοιί καττά πσοέχκλισιν τών υ¬ πό των σναφωνιώ/ τής Ρώ-ιης τε- Θζισώ; ττροθΐσμιών Προβλήματα άναγόμενα είς τής υπό τοΰ ΤΕΒΕ χορηγουμέικΐς πσρο. χάς συντάξεως καί ύγείας. Ή ένθάρρυνσις τής προσπαθείας πρός άναδιοργάνωσιν τών μικρομε- σαίων μθνάδων διανομής —διαθέσε ω; άγσθ^ν καί προσφοράς ύπηρεσι- ών ώς κα! τής Βιοτεχνία ς. Ή Ιόωρος λειτονργία τών κατα στημάτων. Ή έπίδειξ ς κρατικής μεοίμνη< διά -ή, άπόχτησ ν άστικής στέγης σπό τών άκτημόνων κα! άστέγων Έ παγγελματ ών κσ.! Βιοτεχνώ/ Ι6Γαομογή: άττ6 το0 1970
τού φορολογ·κον συστήματος τής
τροσθέτον άξίας πρός συμμόρφω-
σιν είς τα υπό τού Σνμφώνον τής
Ρώμης θεσπισμένα^ δτι είναι άναγ
καία μακροχρόνιος άναβολή έψσρμο
γής τού, ώς ήλλωστε ϊπραξαν ή Ί
ταλΐα (διετής άναβολή) καί Βέλγι.
όν (έτησία άναβολή) (στω καί κα¬
τά παοέκκλισΐν τών σνμττεφωνημε-
νων.
ΟΙ ΑΝΑΠΗΡΟΙ
ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΑΙ
°ΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ
ΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΘΕΣΕΙΣ
ΟΙ έκ γενετής ί) έξ δλλί,ς αίτΐ
σ.ς πϊοιελθόντες είς κατάστασιν μο
νίαου άναπηρίας/ πλήν τής ίκ πελ·^.
#ου τοιαύτης, καί δννάμενοι νά
προσψερουν έογασίαν/ θά τοποθετονν
ται κατά πρυ-εοσιότητα είς άι/σ»
λόγον; θέυ·:ις τού δηυοσίου καϊ
τών διαφΟΓω/ όογανισμών δη,μοσίο»
δίκαιον. Τούτο προβλέπεται διά
καταοτ ζομένου υπό τού ύπονργείου
Εργασίας σχετικοό νομοσχεδίου.
ι>πευθυνθι συμφωνως τψ
1090)1938
Ιδιοκτήτπς — Διευθυντής
ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΧ
Καΐοικία Ναυόρχου Βότση 55
Προίστάμενος Τυπογραφειο».
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡ1ΗΛΙΔΗΣ
Κατοικία Σηαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκαι-
ρΐας 40 χιλ. δραχμών κοχθαρά
τοίς μετρητθϊς οικόπεδον έκτός
σχεδίου είς απόστασιν 600 μ
άπό την θάλασσαν είς Αγ. Ά-
ποστόλους Καλάμου Άττικής ε¬
κτάσεως 3ΟΌ τ.μ. έντός ρυμο-
τομημένης εκτάσεως καί άλλων
οίκοπέδων μέ δυνατότητα παρο
χής υδρεύσεως καί ήλεκτροφω-
τί:'εως
Τηλεφωνήσατε 316.406
8—10 π.ιμ. καθημερινώς,
Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ
Α. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ
Δέχεται Βηλαρά 7
Πλατ. 'ΑγΙου Κωνσταντίνου
(Όμόνοια) 9 — ! κα 4 - 8 μ
μ. Τηλ. 525-387.
ΔΓ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ συσκευών
Τηλεοράσ«ως καί ττϊλεπικοι-
νωνιακοΰ ύλικοϋ. Ή γνωστή
παγκοσμίως κχσσιτετεροκόλ-
λησις τοΰ ΆγγλικοΟ 'Έ,ργο-
(ΐτασίου «Μουλτικορ Σόλντερς
Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τιμάς και
προσπέκτους άπό τήν Γεν.
Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΠΣ
Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΛΟΥ, Θησέ
ω; 7, Δ' Ζροφιζ. Αθήναι
125. Τηλ. 226.024.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ
- Χεις,οϋςγος
τ)?ς
Κινητών γραμμόφωνον - μαγνητό φωνον, έργαξόμενον μέ ξηρά στυι-
χεία, κατεσκευάσθη τελευ ταίως είς την Αγγλίαν.
ΑΠΑΟΥΣΤΕΥΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔ1ΚΑΣΙΑ
ΜΕΤΑΦΟΡΤΩΣΕΩΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
Δέχεται καθ* εκάστην 6 β
πλήν Σάββατον είς τό Ια¬
τρείον τού Σεμιιέλον 4
τηΐέφ. 785.894
Πλ Μαβιλη Αθήναι Τ.611
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΓΧΝΑΙ
Άπλουοτεύοεις καί βελτιώ-
οεις τής Ισχυούοης δαδικασι-
ας μεταφορτώσεως υποκείμε¬
νον είς τέλος έμπορευμάτων,
ώς καί καθιέρωσιν νέας μορ-
φπς τελωνειακών έντύπων διά
τάς απαιτουμένας ουναφεϊς δι
ατυπώσεις, έπιφέρει ή ύπ' α¬
ριθ. Τ. 3220)108)69 απόφασις
τοθ ύπουργεΐου ΟΙκονομικών,
ή Ισχύς τής οποίας άρχεται ά-
ιό 1ης Ίανουαρΐθυ 1970.
Ειδικώτερον, διά τής έν Λό¬
γω αποφάσεως (Τ.Ε.Κ. 464)69
Β'), τό κείμενον τής οποίας ε
κοινοποίησε τό υπουργείον ΟΙ
κονομικών δι' έγκυκλΐου τού
πρός τάς οικονομικάς Αρχάς,
έπιτυγχάνονται τα κάτωθι:
Διά τών διατάξεων τού ΰρ-
θρου 1 καθιερούται ή σύνταξις
τής υπό τής παρ. 1 τοϋ άρ-
θρου 37 τού Τελωνειακόν Κώ-
δικος προβλεπομένης διασαφη
σεως επί Ιδΐου έντύπου υπό
τόν τίτλον «Διασάφησις μετα-
μορφώσειος ύποκειμένων έμπο
ρευμάτων», άντΐ τής μέχρι τοθ
ι δέ συντάξεως ταύτης επί τού
έντύπου τής διασα<ρήσεως εΙ- σαγωγής. ι Διά των διατάξεων τοϋ άρ- θρου 3 διαρρυθμίζεται τό υπό τής ύπ' αριθ. Τ. 4716) 1.7.54 ό- μο,ας προβλεπόμενον έντυ¬ πον τής αδείας διαμετακομίσε ως ύποκειμένων άποσκευών είς τετραπλότυπον άντΐ τρι- πλοτύπου, πρός διευκόλυνσιν τοϋ Τελωνείου Γταραλαβής, τό οποίον θά έπιστρέφη τό εν άν τίτυπον τής αδείας ταύτης βε- | βαιωμένον διά την παραλα- 3ήν, χοορΐς νά ύποχρεοϋτσ,ι, ως μεχρ τοϋδε, είς την έκδοσιν άντιγράφου πρός αποστολήν Συμφώνως πρός τάς διατά- ξεις τοϋ άρθρου 4, τα υπό τής ώς άνω αποφάσεως καθιερού- μενά ή διαρρυθμιζόμενα έντυ πά χρησιμοποιοϋνται γενκώς κατά πάσαν περίπτωσιν διαμε- κομ,οεως έμπορευμάτων καί ά ποσχευών, δι' οιουδήποτε με- ταφορικοϋ μέσου άφικνουμέ- νων ή διαμετακομιζομένων, τηρουμένων των κατ' Ιδίαν I- οχυουσών ούσιαστικών διατά- Τέλος, συμφώνως πρός τάς διατάζεις τού άρθρου 5, επί με ταφορτώσεως ύποκειμένων έμ πορευμάτων καί άποσκευών προερχομένων έκ τών 'Ελευ- θέρων Ζωνών, έφαρμόζεται η αυτή διαδικασία ή Ισχύουσα καί επί μεταφορτώσεως τοιού¬ των είδών προερχομένων έκ τών προσωρινών άποθηκών των Τελωνείων, ήτοι ή μεταθόρτω αίς ένεργείται επί τή καταθέ- σει είς τό αρμόδιον Τελωνεί¬ ον διασαφήσεως ή αΐτησεως ή επί τή έκδόσει αδείας διαμε- τακομΐσεως, μή απαιτουμένης ετέρας τινός Ιδιαιτέρας δια- τυπώσείος διά την περίπτωσιν ταύτην I. ΣΙΛ*ΆΙΑΔΗΣ Βύσαη,. 14 Τνλ 316 385 ε 11 Α ι διπΛωυατοΟχος φο;{ οποίος πρόσφυξ διά λβι- τουρν αν εηικερόοϋς Φαρυι. <ειου είς -Επαρχΐαν Πληοοεκ* Οΐαι είς τα Γοα«£ΐο ασο ΕΥΝΟΙΚΑΙ ΚΡΙΣΕΙΣ ΞΕΝΟΝ ΕΚΠΡΟΣΩΠΩΝ ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΟΝΗ ΕΚΘΕΣΙΝ ΤΗΣ ΟΕΣΣΑΑ)ΚΗΣ ΕΝΔΥΕΣΘΕ είς την ΣΥΝγΧΗ ΜΟΔΑ Το0 κ. ΚΩΝ. ΜΑΛΛΙΑΡΙΔΗ Παρακολούθησις τής εξελίξεως τής άνδρικής Μόδας ΟΔΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41 Τηλέφ. 235.572 Θεσσαλονικη. Εύμενεστά-1 τους χαρακτηρισμούς καί ώρι στενάς συοτάσεις διά την ορ¬ γάνωσιν «3 ίλειτουργίαν τής Διεθνοϋς Εκθέσεως Θεσσαλο¬ νίκης διετύπωσαν διευθυνταί καί έκπρόσωποι περ πτέρων ζε νων Χοιρών. ι Ούτως ό διευθυντης τοϋ πε- ριπτέρου τής Δυτικής Γερμανι άς φόν Γκρέγκορυ εΤπε, μετα- ζύ αλλων, δπ ή "Εκθεσις πρε- πει να τονίση τόν εμπορικόν χαρακτήρα της καί νά έπιδιώ- ζη την έζειδΐκευσίν της είς ω¬ ρισμένους τομεϊς. Συνέστπ- σεν επ αης όπως ωρισμέναι ώ¬ ραι τής ημέρας διατίθενται α¬ ποκλειστικώς διά τούς έμπο- ρευομένους. Γενικώς επήνεσε την οργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ. καί εξέφρασε την χαράν τού διά την σημειουμένην άποδοτικήν πορείαν αυτής. Ό διευθυντάς τού πεοιπτέ ρου τοϋ Καναδά κ. Μπαστού ' νης, διερμηνεύων τάς άπόψεΐι, τοϋ Καναδοϋ έκπροαώπου τοϋ ύπουργείου 'ΕμπορΙου κ. Μαρ οέλ Πιολλί, εξέφρασε την Ικα¬ νοποίησιν τού διά την έμφάνι σιν, τόν τρόπον λειτουργίας τής Δ.Ε.Θ. καί τόν επιβλητικόν δγκον των έκθεμάτων της. Ι 'ΕπΙσης εύνοϊκάς κρΐσεις'διά την Δ.Ε.Θ. εξέφρασε καί ό διευ θυντής τού περιπτέρου τής Νί. ας Ζηλανδίας κ. Μπλάντς, κα ! θώς έπίσης καΐ ή έκπρόσωπος ' τοϋ γαλλικοΰ περιπτέρου δ , ή όποια εξήρε την δικ θνή άκτινοβολίαν τής 'Εκθέ οεως. Έξ αλλου, ό δι·:υθυντής τοΰ πολιονικοϋ περιπτέρου κ. Μπά ρουντ εδήλωσεν ότι είς ουδέ μίαν άλλην "Εκθεσιν παρατη- ρεϊται τόσον άρμονική συν- εργαοΐα μεταξύ ξένων έκθε τών καί διοικήσεως. Οί έκπρόσωποι των περιπτέ- ρων τής Τσεχοσλοβακίας κ· Πάουλ καί τής Ουγγαρίας κ· Καπράτι, άφοϋ εχαρακτήρισαν ώς θαυμάσιον καί άψογον την διοργάνωσιν τής Δ.Ε.Θ., οπέ δειξαν 6τι θά ήτο σκόπιμος η έπιβράχυνσις τοϋ χρόνου λει- τουργας της, διότι ή διάρκεια των τριών έβδομάδων είναι Ι¬ διαιτέρως μακρά. Τέλος, ό διευθυντης τοθ Υ'- ουνκοσλαβικοϋ περιπτέρου κ. ΖοτόΦσκυ, άφοϋ έζέφρααε την πλήοη Ικανοποίησιν τού άπό την έαετινήν συμμετοχήν τής χώρας τού είς την "Εκθεσιν, ετόνισεν δτι συντόμως θά πά- ρσστή άάγκη νά διευρυνθή ό χώρος τής Έκθέοεος, διότι αί συμμετοχαΐ θά είναι συντόμως τόσον πολλαί, ώστε θά καθίστα ται άδύνατος ή ίκανοποίησις τής ζητήσεως. "Αν έπεκταθή ό χώρος τής Εκθέσεως, συνέ χιοε, θά διευρυνθή καί ή ξέ- νη συμμετοχη. Τέλος, συνέστη αεν δπως δ χώρος τής "Εκθέ¬ σεως συνδεθή μέ τό σιδηρο- δρομιχόν δίκτυον, διότι οϋτω θά έξυπηρετηθοϋν πληρέστε- ρον αί ξέναι συμμετοχαΐ.
Η'ΤΕΑΕΤΗ ΤΩΝ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΑΔΡΙΑΝΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
* ΠΟΛ'ΤΙΚΟ ΚΊ ΕΘΝΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
οΠΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥ ΝΕΡΓΑΤΙΣ ΜΑΣ Κα ΝΙΝΑ Γ
ΝΑΚΙΔΟΥ
ττροαναγγβλβη είς ι όν
χώρον των Μλ.σί- |
τής Άμερικανικής Πρτ-
ς *οΰ Νοσηλευτι· ού έγέ- |
τά« Κυριακήν 5 τρεχ. Είς
'θίπ11 ώρβ'· τταρά τού Πρ-ο
* οι)Ργοΰ κ Γεωογίθχ) ΠατταδοτΓού
τα άΐΓθκαλυτττήρι,α τού άδριάν
τκ/ Μεγάλον Έθνάρχϋΐ)
^ΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
'^-αί ;πι6λτ(τικώτατο θέΐμα.
^ στούί δυό λοψίσκους. άριστε
κα!ί δ£ξιά τεΟ αδριάντος Ιστε-
^ «αί Κρΐ)τικοττοΰλες
τ3ΐτ κές έν5υμα:τίες τους,
Αουλούβ,α τής ενδόξου Μ*
"ολ.άδες τής άναχτ ,
ΠΑΝ-
ιδητ·λα:ηάο-ττικ·ε καί ό ττληβυ-
μας όητό 2'Λ ττλησίασε τα 5
έκατομμύοια). Καί συνεχίζει ' '()
Κωνσταντίνος τότε διάδοχος τ:ν"ι
ά 4}^ει μιε τό Μ-γαλόσταυρο τ&Ί
Ταγματος τοθ Σωτήρος.
Μετά την δι εξαγωγήν των δύο
Βαλκανικών Πολέμων ό Βενιζέλος
έξήοθη είς ττροέχουσαν διεθνή προ
ο- οτικάτητα. Δέν είναι ύττερβολή
δ. λ^χθή δτι ίφθασε στιγμή κατά
τη> ώττοίαν άνεγνωρίζετο ώς ό μεγτ
λύτερος ττολιτικός τής Εύρώττης^
"Ο ό /Πρόεδοος των Ήνωμένων
ώ Οΰΐλ
/^κΐίου τό' 'Ελληνίδων, δλοι υ>
τά χάβΐρσ στο χέρι. Κοντά σ' ^Λ
τα ζωντσνά λουλούδια
0Ι «αλαιοί Πολεμισται μέ
έι/ο^ καί πέ ίκδηλη τη»
στό ρυτιδωμένο άττ' >Λ
,ο ιτρόΐωπό τους. Πίσω, ήτα»
Όργανώσεις μέ ■» ι
τους, ΑΡΚΑΔΙ κα! αλλ; ,
πόλεις <αΙ Χ"310 της ϊύλογηεέ-γ, ρής 'Εμποος άπ' δλα τα λάτ;3. χρόν ίστο^ τό λάβαρο τ υ ΆνΒοέα Μ:χκ— οιινΐ| ,^ ΈπαναστάϊΓως τοΰ 1866 "Η ,αν ίνα λάβαρο κίτρινο καί ξ..'Μ ριασμίνο μά μέ μεγάλη Ιστςρκ-ι (,ξία κσί ό δρακοψόρος τό σηκ& · ,. .,£ ύτερ,'ιψάνε'.α. Τέσσερις 2 η- μσ;.ς ·Ελλη»ι«ές κυμάτιζα, στη^ &το5ο τού χωρίου ττοΰ θά τιμό α>-
ώνια τόν ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ ΒΕΝΙΖΡ
/ Ν "Ενός τ^ολιάς κ,ρατυϋσϊ. ΐμ
Χαβικά τ° δάφνινο στ^φάνι ττον
την δόξα τού Μεγάλον
ΐί ποΰ άργότερα ΘΛ ιο
«στίΒετι ό Πρωθυττο^ογός είς τλ
,^οϊοί το«. Τα πεζοδρόμια. της
Λει4 Β33 Σοφίας ήσαν κατθμ*
(ττβ άττό ττλήβος πού συγκ,εντρω-
βηΜ γιά να χειροκροτήση τόν Ά-
ίάκΐτο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ, Β,ΕΝΙΖΕΛΐ)
Ίερωμένοι, Άξιωματικο! δλων των
$πα/, ξί»οι 'ΕπΙσηιιοι, Προσωτ^-
,άτητ.ς,. δλοι εστεκα,/ εύλαβικ&ς
στόν σκεττασμένο μέ τήν ΓαλανΟ-
βλο άΒριάντα τοϋ υπέροχον σν-
ορος ιτού σέ λίγο θά άγκάλιαί,ε με
το βγέοωχο βλέμμα τού όλόκληοη
ή» 'Αθήνα μας. "Ολος ό έκλεκτος
«Π|ΐος της ττρωτευούΐης ήταν ί-
«ΐ μα|ζευμβνθς περιμίνοντας οιΜ-
ττηλος τα ό—οκαλυπτήρια τοθ αν·
βρΜτου πού κρΑτΐτσε στα χερ,,υι
του την τιιχη τής Ελλάδος μας
Άπό τοΰς 'Ειτισήμους ήταν οί δυο
Άπιπρόώροι, τα Μέλη τής Κυ-
ίίρνήσεως. ό Άρχηγός των 'ΕνΛ-
ττλων Δυνάμεων κ. Άγγίλής, 6 »..
Κ Βοβολίνης ύφιπτουργός Προεβρ·
πς Κνδερνήσεως, ή Στρατιωτικη
ΉιιιΊα κσί ή Ήγεσία των Σο.ά
τωί 'Ασφΰλείσς Είς τό —λ,^υρον
τοθ Πρόεδρον τής Κκδερνήσίως Κ
στοιιν γ κ. Αίκατερίνη Σοφοκλ^
Βενιζέλου καί οί λοιιτοί συγγιενε'((;
τού τιμωμένου ΑΛεγάλου Πολιτ^χοιί
ΑΛρός. Μοσχολίβανο μϋριζε πΐιν-
το}, οί Λειτουργοί τής Άρχιετπ-
οκοιτης ήσαν έκ,^ΐ μέ τα χο^σα
τους άμψισ. Ήταν έττισης ό Δή
μαρχθς 'Αβηιιαίων καί τό Δημοτι¬
κόν Συμβούλιον. Παρόντες δλθ(_ οί
Πριΐίευταί των έν "Αθήναις Πρε
αδειών κσ,ί μεγαλοι ςβνοι ότξιωμα-
τικοι μ£ τα παρασημά τους. Συ·
•ίχώς 6έ έττσιάνιζ- ώρα,_οτατη μοί»
?"<*| ΈΙιτός ό~ό τοΰς δοσκοψό- Ρους κατ τίς κρητικοττο&λες, Οπήρ ΐΐ» πολλοί κρτγτες πού άντι-τίροσώ ι.ισν τή» γή τκύ γεννήθηκε 6 μίγάλος αύτάς άνδρας. Ίι' ή τελρτή άρχιζϊΐ μέ την ί- πΐμνημόιΐυνο/ 6έΐ>3ΐν χοροστατοϋ^-
τος τοκ ■Αρχι6ιτισ*ότΓου "Αθηνών
< Ίερωνύμου. Άμέσως μετά 6 κ Πχ&πτο,/ργος άκ^βαίνει στό ττρό- Μΐρον 6ήμσ καί προσφωνεϊ ώς £- 5Ϊ5 «Ώς απόδοσιν έλαχίστου μέ ■Λ 4κ τής οφειλομένης τιμη- τοθ ^ΕλληνικοΟ ΊΕ&νους ττοός τό μέγα τέκνθιί τού, τόν Ελευθεριών Βίνιζέλ^ 6— ακαλι>ττομ,εν σήμε-
ρο» τόν άδριάντα τού», άμέοως
Κ σύρει το μπλέ καί ασττρο καρδό
•ι ιτού συμδολίζει την σημαία/
ι»ς «αί τταοουσιάστΓ|Κϊ μ-ττροστά
|ΐος σαν ζώντανός ό ύττέροχος
οτ(χιτιώτ)|Ε τής Πατρίδος μας, *·
ϋΛρωατοΓ μ^ Τ5 μεγαλΰτερο δττλο.
'1» ίώφιιΤβν, ό ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕ
ΝΙΖΕΛΟΣ' Δύκρυα έσταξαν τα
ΐκτια των ιταλαιών ποΑ,εμιστών,
μέ τα πολλά ποοράσημα κσί μέ τί
ΧΡόνια —ήιν ιτλάτηι. Στεκόμονν
"το τους (ίχε; ήταν ά Τΰπος,
κο"τά στούς δροοκοφόρους κα! στίς
«ίητικοπηθλες) κ·_' εΐδτ ·νά ναράζε-
ται στό πρόσωττό τους ή χαρά κι"
τόνθς μαζί, μ-ταξύ αυτών ήσσν
&Λ ιτολύ γέροι, ασφαλώς
ϊθι στόν καιρό τους αύτοι
•ίνα κρατούσαν τόν πόνο τους
μ3ίί μέ τ6 λάδαοο τοΰ τότε *-
γωνος' "Ηταν πολύ συγχινητικο
»ό »οιώθουμε τόν Βενιζέλον κοντΛ
Ι13*· Υιθττί Α Βενιζέλος πίβζνί.
*^ Ί ύπέροχη ψυχή του £*ΐ άνθ-
|1·»β ^ας. 'Εκείνη την στιγμΐν Ι
νο'ω33 δτι ήμουν άπόγονος Κοήτπς
"Οι ύττερτ|«*α!νίύτηκα γιά τή» έΗο
^ ϊη πού γεννήθ—ε ό Πατί<ίυι Ι"" «αί ττού 0 πατπτοθς μου βτ^» Οΐτλαρχηγός καί άγωνίστηκ,ί «■' «Εϊνος Υ,α τήν ίλευθΐρία τής Μγ- Μια στιγμή πέταξε ί>
μου στή Κρήττ> κα! τΛν γΤ-
&-^ι- ■—ι*-"-->
Ις την διάσκεψιν τής ΕΙρήνης των
Πιοισίων τοθ 1919 ήρωτήθη ποιόι,
ττοιτικάς άνήρ τοΰ ϊκαμε την μΐ-
λντεραν έντύττωΐιν είς τήν Εύ-
ιτην ό<ΐΓήνττ>σε: «)Ό
πος τού μικροτεροο >._..,„...„.
Η "Ελλάς θά διοπτλεϋση τό Αίγαΐ
>ν. θά πατήση τόν πόδα της είς
την Μ. "Ασίαν κα! θά χαραχθοϋν
τα σύνορά της είς τό Άφιόν Καρά
'ισάρ». 'Ο όραματισηός ίττραγμ«
οττοιήθη τέσσαρα ϊτη 6ραδύΐι.)Λ(»
τό 1919. Την 8ην πρωϊνήν της 2α
ΜοιΓου οί τσολιάδες τού 1)38 Συ*
τάγματας άττεβιβάζοντο £1ς τη»
Σμύρνην». "Αθελα τα μάτια μ.λ.·
δάικουσαν, θυμήθηκα τήν Σμύρνη
,.ας( την χαρά των κατοίκων της
στήν όιττελε^Θέρωσή της το 19ιΙΐν
καί τόν ττόνο τθυς στην καταοτρπ
Φή της τό 1922, αν τδν άκουγον
τότε σήμερα ττραγματ^κά ή, "Ελλα·
μας θαταν μεγάλη καί ττλου-
τ ι α. άλλά ό διχασμός ί<Ρζί>ε ι Γ) ν
δική μας καταστροφήν μάς Ικανν
χάσωμε την Μικ,ρά Άσία καί
πλούτΐ) της κα! τούς 2.500.000
■αγιασθέντες άνβρες. Ό Β,^νιζι-
λος οοαματιστηκε μιά μογάλη *Ελ
λάδα πέραν τού Α1γα!ου( στή Μι
ιρΆ, Άσία... τήν έλει/θέρωσβ κ«ι
ζησαμε εύτοχιο-μένο,. γιά τρία μο-
■ο χρώνια' καί γι' αύτό τού ί'μα-
->τε ^γνώμ,ονΐες. Τήρα ό ΕΛΕτ
ΘΕΡΙΟ>Σ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ στέικει Λ-
ίερωχος οτό νέο Κέντρο τής Α¬
θήνας μας γιά νά μάς Θυμιζξΐ υ-
τι ενας ήταν ό Βενιζέλος. ύ Άθο.
νατος δημιουιργός τής ΑΛεγάλης
μας "Ελλάδος κα! τό ε"δωλον όλω»
των Μχρασιατών πού εύγ'νωμονοο»
τήν ψυχήν τού Εστω καί γιά τα
τρία χρόνια πού εΤδαν Ελληνικήν
ν Πατρίδα τους καί ττού κυμα-
τισε στό Διοικητηριον τής Σμύρ¬
νης μας ή Γαλανόλει/κος.
"1 την στιΥμή ό κ
"«ί&τε στά πόδια τού Β*νι£έλου
Ό δάφνινο στεφάνι! Έν σι/νεχεία
Καθηγ,,τής κ Κου,ρμ,ούλης έμϊ-
Ί'1" όναλθων τό Ιργον τοΰ '?-
λΒΛτρ!ου Βενιζέλου·
,<Άιτό τού Όκτωβρίου τού 1910 "Ιχ!)' τής κηρύξεως τοο Α. Βοτλ- *»'«οδ Πολέμω έπέταχε νά άνο- Ιθργανώοη τηι( δ.κα,οσύνην κα! ΤΠ» διοίκησιν, νά έμπ€δώση την ^1ν «αί την άγροτ,κήγ άσφάλει.- την οικονομ ίαν, βικα^τέραν κατανο- Φόρων( νά λάβη μέτρα αϊ των έργατών καί των Άπ... (Καί όπτοκτήσαι^ ίιρον κατί την Μακεδονίαν Τα παρατεταμένα των συγκ,εντρωθέντων τίμησα'ν τθ» γυιό τού ψηλορείτη ττοθ τώρα πε^Οί θά μσς κυττάζει ίηο την θέσι τού /ιά τ4 μας θυμίζει δτι υπήρ¬ ξε ό Πατέρας τής Φυλής μας, &ϊ ό μ€γάλος Πολιτικος Ήγέτης τού Εθνους μας. 'Εττί τή εύκσιρΓα ταύτη, -ιταρα- καλώ θερμά την 'Εθν,κήν μας Κ.' 6έ.ρντ]7ΐν όπως επιληφθή καί διατα ςη τοθς Καταστή ματάρχας τής όδοΰ Πανεπιστημίου, ν* Λ- την επιγραφήν «ώδός Πανεπιστημίου» κα! την άντικατοι στήσουν η,ί νέαν τοιαύτην <οόιδό<, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ» ο:- φοθ ό δρόμος αύτός όπτό δτ,τίας έιτήρί την όνομασίαν τού δ^αφορε- τικά εΤναι ττροσβολή διά τή·ν μνή¬ μην -τοΰ Μεγάλου αΰτοΰ Άνδρός γο"; "Εθνους μας. Ευχαριστούμεν. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ Γ Την Κυριακή πού ΛθεΑε νά γίνη ή δοζολογία, ό ούρσνός τής Έπταλόψου ήταν οχεττα- σμένος άπό πυκνά μολυβένια ούννεφα. "θλοι σχεδόν οί κά- τοικοι εΤχαν τΛν προαίσθησι τι θά περάοουν μιά μονότονη χειμωνιάτΐκη μερά. Τό φυσικό αύτό φαινόμενο, προσπάθησαν νά εκμεταλλευθούν μερικοί φανατικοί ΆρειανοΙ, οί όποϊοι δέν ήθελαν νά συνθηκολογή- σουν μέ την συντριπτικιΐ ήτ- τα των. ΜΛ έχοντος αλλο οπλο γιά ν' άντιταχθοϋν στά οχέδια των πρώην άντιπάλςυν των, ά- ναγκάσθηκαν νά καταφύγουν οέ πλάγια μέσα καΐτεχνάσμα- τό. Στίς αυζητήσεις των μέ διά φορα πρόσωπα έλεγον πώς ή έ πελθοϋσα άλλαγή ήταν άντΐθε τη μέ τό θείο θέλημα κα' γι' αύτό πενθοφοροΰσε ό ούρα- νός. ΟΙ ψευδοΐοθήσεις των 6- μως αύτές διαλϋθηκαιν άπό τόν όλόλαμπρο ηλιο, πού πρόθαλε σιγά - σιγά άνάμεσα άπό τα σύννεφα γιά νά φωτίση μέ τίς χρυοές τού ακτίνες τα μαγευ- τκά άκρογιάλΐα στόν Βόοπο- ρο.. Σέ λίγο εΐχαν έζαφανισθή άπό τόν ούρανό τα σκυθρωπά ούννεφα και άπό τό πρόσωπο τής γής οί άθυρόστομοι ψευΰο- προιρήτες. Νόλις καλλΐτέρεφε ό καιρός, κόομος πολύς άρχιαε νά συ·ρ- ρέη στήν έκκλησία των Άγΐων Άποοτόλων, γιά νά γιορτάση μέ έπισημότητα την παλινόρθιο αι τής Όρθοδοζΐας κό( νά τι¬ μήση τούς δυό πρωταγωνιθτές της. Άπερίγραπτη χαρά ένιω- σαν οί έκκλησιαζάμενοι, δταν αντίκρυααν τόν Θεοδόσΐο νο. ρ.χη πλάι τού τόν Γρηγόριο και μέ θήμα σταθερό νά κατευθύ- νεται πρός τόν αυτοκρατορικό άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ θρόνο τού. ΓΙρίν νά καθίση, οτράφηκε πρός τόν Γρηγόριο και μέ φωνή παλλόμενη άπό συγχινησι εΐηε τα εξής: '^υ πάτερ, σοΐ τε και τοις ιδρώσι τοίς οοΐς δι' Λμών ό ϋεός έγχειρίζει την Έκκλη- αΐαν. Ιδού δίδωμι σοι τόν οί κον τόν Ιερόν καί τόν θρό¬ νον». 2.τ(χ λόγια αύτά τοϋ αύτοκρά- τορα απάντησε μέ την μυριό- υτομη έπιδοκιμαστική κραυγή. Άζιος! "Αζιος! Συγκινημε- νος από τίς έκδηλώοεις αύτές ό Γρηγόριος, άγκάλιαοε τόν αυΌκράτορα καί άφοϋ τθν ηυ- χαρίστησε γιά τίς πολύτΐμες ύ- πηρεσίες πού προσέφερε, άρ- χισε την ιεροτελεστια. Έπει- δή όμως οί έκκλησιάζόμενοι έ- ζακοΛουΘοϋοαν νά θορυθοϋν, τους καθησύχασε μ έ τα έζής παραινετικά λόγια: «'Ο τέκνα, νΟν καιρός εύ- γνωμονοΰντες τήν χάριν όμο- λογεΐν έφ' οΐς έχαρίσατο ημίν ή Τριάς. Περί δέ τοϋ θρόνου εΊσαϋθις άναλαθώμεθαί). Όταν τελείωσε ή δοξολογία, ό Γρηγόριος άποσύρθηκε οτό άπέρΐΓτο δωμάτιό τού, γιά νά ζεκουραοθή λιγάκι. (Συνεχΐζεται) Δ Ι Ο Ρ θ Ο Σ Ι ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΟΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΡ0Ι=ΟΥ Στόν 48ον οτίχο τής β' στή- λης τοϋ άρθρου μου Θ' τής 28 —9—69: Μετά την λέζι «Θεο- δόσιος)) νά τεθή συμπληρωματι κά «έγκΌταστάθηκε στήν Κων- σταντινούπολι την 27.11.380, άναγκάσθηκε νά παραιτηθή ά¬ πό τόν θρόνο καί νά φύγη γιά την πατρίδα τού Βέρροια. Τό¬ τε ό θεοδόσιος». - ΠΛΟΚΗΪ ΑΝΛΓΝΪ2-ΜΑ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοΰ Συμ&ούλου τής 25ον Έκεί ΰμως πού φάνηχε όλό- κληρο τό μεγαλείο τής ωραίας ψυχής τού ήταν στήν άσκησι τής διοικΛοεως κΐαί τής έκχλη σιαΐτικής έξουσίας. Άπό τα ττιό σοτρά άποφθέγματα των αρχαί- ών προγανων μας είναι ότι «Λρ χή άνδρα δείκνυσΐΰ' Άνθρω- ποι εύγενικοι, άζιοπρόσεκτθι, καλοκάγαθοι στήν καθημίρινη ζωπ, μόλις περιβλπθοΰν τής έ¬ ξουσίας τόν μανδύα, άλλάζουν καί γίνονται άγνώριστοι. "Αλ- λοι παίρνουν ϋφος σοβαρόν, άλλοι γίνονται τύραννοι των "ΑΛΛΑΧ ΠΙΖΙΜ ΝΤΙΡ...,, (Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ) ,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Οί, φί, φ,, φί# φΐ, φί._ Τό τραϊ- νο σφυρίζεικαΐ ζεκινά. ΆργοκΙ νητο, μέ ρυθμό άργό, κάθε τό¬ σο σταματά. Μέσα σ' ένα βαγό- νΐ τού τραΐνου εΐμαστε και μείς μαζΐ μέ Τούρκους τής Μακεδο- νίας ανταλλαξίμους... Είναι ή έποχή τής άνταλλαγής 1923... Είναι ή άνταλλαγή! ΟΙ Τοϋρκοι τής Μακεδον.ας άφή- νουν τίς χωματένιες καλύβες τους, γιά νά πάνε ποϋ; Στίς ΘΙλλες κα' στά άνθόκηπα σπί- τια τής Μικράς Άσιας, τοϋ Πόν- του καί τής Θράκης. Μήπως είναι ψέμματα; Εΐχ·α πά εί στην Άνατολική ΜακεδονΙα τό 1923. Τό τραϊνο μέ τή νωχέλειά τού κάθε τόσο σταματοϋσε!... 'Εδώ Νουστρετλί!... Τρι- άντα λεπτά καθυστέρησι... 'Ε¬ δώ Δοάκα!... Καί τό τραίνο άβ- νοκίνητο. ξεκινοΰσε νά τόν άλλο σταθΜό! Φ , φί, <ρί, φί, φί, φί. Μέσα στό βαγόνι ήμουν κι έ- γώ. Οί Τοΰρκοι κάπνιζαν καί συζητοΰσαν. ΦαΙνονταν πώς δέν ήταν διόλου δυσαρεστημέ νοι. Κάθε άλλο!.. "Ήσαν δλοι κεφάτοι!... 'Εκε'ι πού κουβεντΐάζαμε εί- δα πώς στά φέσια των Τούρκων ήταν γραμμένη κάποια φράοι. Μέ εκίνησε την περιέργεια καί ρώτησα τόν διπλανό μου Τοΰρ κο, τί λέει ή φράσι, πού είναι γραμμένη στά φέσια των; Ό Τοϋρκος στήν άρχή δίστασε, έπειτα χαμογέΛασε, πήρε θάρ- ] ρος κ αι εΐπε. Γράφει 'Αλλάχ π ι ζ ί μ ν τ ί ρ! Τό τραίνο πηγαι νέ άργά, άρ- γά, ένώ έγώ ζητούσα νά έξηγή σω τή φράσι τούτη καί μουρ- μούρισα θλιθερά. Γ ι α τ Ι ό Θ ε- ός νά εΤναΐ δικός τους!... "Ο! 'Ελλάδα, αίωνία έσύ χώ- ρα, γιατι ό Θεός ν" ανήκη σ' δλλους;.. Γιατί! Γιατί νά φω- νάζουν άλλοι μέ χαρά μεγάλη, 'Αλλάχ πιζίμ ντΐρ!... "Ας περιορισθούν τα λάθη, τα μίση, ο·ί μικρές πολΐτικές ά- δυναμίας πού ήλλαζαν τόν δρό μο τής Ίστορίας τής "Ελλάδος. "Ας περιορισθούν, γιατί θε ν' άρθη μιά μερά, πού ό Θεός θδ- ναι καί δικός μας. ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΕΣΟΠΑΡΑΙΝΕΣΙΣ & ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΣ Πρό πολλοϋ επιθυμούσα φίλε μου «μιλογιεμσγιε—^(α)β κι' δλο ένα τό ζεχνοΰσα νά άραδιάσιο λίγα λόγια. ΧωρΙς φόβο δίχως πάθος κα! εάν δέν κάνω λάθος λόγια λίγα νά άραδιάσω πρός 'Εσέ τόν μέγαν «"Ασ- σο!» "Ηθελα πολύ νά ζέρω πώς σκαρώνεις τα παιχνιδια των τερπνών «παροραμάτων)) κι' επί σοβαρών θεμάτων. "Αφσε ποΰ οΰτε τίς ρίιμες δέν άφήνεΐς νά άγιάσουν καί διά νά ζεπαγιάσουν τίς βουτδς μέσα στίς δρίμες. Φερ' εΤπείν στό «Πρωτοβρόχι» (πρέπει ό άνθρωπος νά τδχει) άπό «γεοεται» ή λέξι «γενεται» έχει ζεμπλέζει«. "Ολα τα τής άθλεφίας άοτειάκια κατορβώνεις φαίνεται ούσης όψίας κι' έτσ> μας τα μ'ασκαρώνεις.
Δι" αύτά καί δλα τοϋτα
τα δεινόλαμπρά σου «φροϋτα»
άκουσέ με νά σέ πώ
δίχως πιά νά σέ ντραπω:
«Εάν δέν συμμορφωθής
καί δέν κάνεις λίγο «κράτει»
«πρόσεζέ το» γιατινιν... ά!
θά τό πώ, στόν Κϋρ - Σωκράτη»
ΚΙ ΜΟΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡ,ΥΚΟ ΤΑΣ
Πωλοϋνται είς τιμήν έκτάκτοί
εύκαιρίας. Τηλέφωνον 233.
847 Κύριον Σ,τέλιον Λ ΚΛ
σταν.
ΜΕΑΜΟΝ1ΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπης Αθηνών
άδυνάτων καί άλλοι άπρόσΐτοι
Κάτωνες. Αύτό πού ύποοτπρι-
ζουν ώρισμένοι ψυχολόγοι μέ
την θεωρία τής διπλής προσο)-
πικότητος καί δέχονται δτι ό
άνθρωπος έχει δύο «εαυτούς»
καί «κάθε χοντρός κρύβει μέ¬
σα τού 6να λιγνό πού δλο και
άγωνιζεται νά βγή έζω», δσο
κι' άν φαίνεται άστεΐο, θρίσκει
σέ πολλούς την έπιθεβαίωαι
τού.
Πίστεϋε ότι ό κόσμος τότε.
μόνον θά ζοΰσε σε πελάγη εύ
δαιμονΐας, δταν θά δεχόνταν
τα εύαγγελικά διδάγματα 6χι
σάν Ιδεολογικούς καί θεολογι-
κούς οτόχους, άλλά σάν συν-
θήματα καί όδηγιες τρόπου ζω
ής. "Οτι δλες οί στενοχώρι^ς,
δλη ή κακοδαιμονία πού περ-
νοϋν άτουα καί χώρες όλόκλη-
ρες πηγάζουν άπό τήν κοίσι
των ήθικών αξιών, άπό την ά-
πομάκρυνσι τού νεωτέρου άν-
ιυ άπό τό φώς τοΰ Χρι-
στοϋ.
Μέ αυτήν την πίστι τού, τό
«έπιεικές» αύτοϋ οάν χριστΐ'α-
νική άοετή καί παραγγϊ.λία
τού Κυρίου, «εγνώσθη πάσιν
άνθρώποις»... ΓΓ αυτή 6μως
την έπιεΐκειά τού καί τί όέν
άκουσε άπό ωρισμένους «χρι-
οτιανούς τής Κυριακής 8—10
π.μ », πού είναι ξένοι πρός τό
Εύαγγέλιο τοΰ Χριστθΰ, ή άπό
άλλους πού πιστευαν δτι διοί¬
κησις χωρΐς μαστίγιο δέν εί¬
ναι δυνατή
Αύτοι δλοι έλεγον δτι δεν εί
χε «διοικητικόν», άλλά δταν έ
φυγε γιά πάντα, τότε θυμήθη-
καν τα λόγΓα τού.
—Είναι εύχερέστερον νά
διοική τις μέ οργήν καί δυσχε-
ρέστερον μέ αγάπην!
Λόγια πού θύμιζαν έκεϊνα
πού εΐπε καί σ' άλλη περίπτω-
σι, δταν άκουσε κάποιον νά υ¬
ποστηρίζη δτι ό ϊδιος, άν ήταν
Άρχιεπίσκοπος, θά εΤχε, χω-
ρΐς συζήτησι, καθαιρέσει έναν
άπειθαρχο, άλλά καί πολύτε-
κνο κληρικό, άντΐ νά τού θά-
ζη έλαφρότερες τιμωρίες:
—Καλά δλα αυτά! ΕΤχε πή
τότε. Τα παιδία τού, ομως, τί
θά τα έκαμνες; Αύτά δέν τα
σκέφθηκες.
Κάποτε πήγε στήν Άκαδη-
μία, τής οποίας με την ϊδρυ-
σί της, λόγω τής έπιστημοσύ-
νης τού, ώρίσθηκε πρώτον με-
λος Βγαίνοντας οΐπό την σνν
εδριασι καί ετθιμος γιά νά φύ¬
γη, μπήκε στό αύτοκίνητό τού
πού τόν περίμενε, άλλά χω-
ρίς... τόν όδηγόΐ Ό όδηγός,
ό ουμπαθέστατος Νίκος εΐχε έ¬
ζαφανισθή. ΤΙ εΤχε γίνει; Διέ-
κρινε τό ύποψήφΐον τρυφερόν
ήμισυ τού νά περνά πρό τοϋ
Φάρου των Γρ'αμμάτων καί πρό
τής λώμψεώς τού καί τού κλο-
, νσμοϋ τής καρδίας τού παρά-
τησε καί Άρχιεπίσκοπο καί 'Α
καδημια καί αυτοκίνητον καί
τα πάντα καί έτρεζε νά τό συ
ναντήση... Καί «τούτη ποιεϊν,
κάκεϊνο μή άφιέναι»!
Ό Άρχιεπίσκοπος άρχισε νά
άδημονη.
πού είναι, τέλος πβν-
1ΘΗΣΑΥΡ0Ι ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό ώ. άρωταύργημα τρν .-ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
■ "Ο ΛΪΑ;ΒΟΛΟΣ Σ1ΤΒΝ ΤΌΤΡΚΙΑ»
■ · ·. *:.·"· .. · ·
ΣΚΛΑΒ(
223ον
—'Τπάρχουν σ' αύτο τόν τόπο
Σουλτάνα μου ανθρ<οποι, πού ένίΐι οΰτε την υπάρξη τους δέν ύποψια- ξόμαστε, βλέπουν σέ ποία πέλαγα παραδέρνουνε καί μάς δίνουν τό χέρι, γιά νά σωθοΰμε μέ κίνδυνο δι κό τους. Καί ύπάρχουν καί άλλοι. πού τούς φορτώνουμε μέ τιμές, με δόξα καί μέ πλούτη καί δμως δεν δίνουν παρα, ούτε γιά τό Δο6λέτι, οϋτε γιά μας τούς ίδιους. ΕΙδες ποιν λίγο τόν Κισλάραγα. "Αφησε να τοΰ φύγη μέσα άπό τα, χέρια, ό δοΰ λος πού εφερε τό καραβάκι, ττροτο} άκόμα 6ε6αιο>θή πώς δέν ηταν έκρη
κτικό μηχάνημα.
—"Εχεις δίκηο άφέντη μου, τοθ
είπα. Κι' έκεΐνος συνέχισε:
—Καί πρέπει νά έχης ύπ' όψησου
Σουλτάνα μου, πώς σά τόν χαν-
τούμη αυτόν, είναι δλοι σχεδόν οί
Πασάδες μας σήμερα "Ολοι του^
άδιαψορούν γιά την τύχτ» τής Αύ-
τσκρατορίας, ιτού ττάει κοττά διά¬
βολον έξ αίτίας τονς κ.αί γιόο τή δι
κή μας τή ζωή. ττού κατάντησε νό
έξαρτάται άπό τί> θελήση τώ·; Γενι
τ^άρων καί των Χοτζόί&ον. Καί
τις δυό αύτές δυνάμεις τίς έξου-
σιάζουν οί Πασάδίς μας καί τίς
χρη^ιμοττοιοσν κά0ϊ φορά, σύμψωνο
μέ τοΰς σκοττοθς τους καί άο< ττόνε κι' οίτο! τό Δοδλέτι. Φταίει ό ΐδιος ό Πχτισάχ «αί κάτι δαλ κα6ούΛΓ|5ες ττού τό« τριγυιρίζοιτ^ καί τοί φοθίκών^ονν τα μυοΛά» μι" .δέες πού ερχονται σέ άντιθεσΐι μι τό "σλάμ καί μέ τίς πατροτταρσ- δοτες συνήδειες τοθ τούρ*"<Όυ με¬ λετίου. 'Ο Ποΐτισάχ δάλθηκε νά τί» Ψε>α>
κέψη τό Δαδλέτι κι' αύτό είναι *-
Κ£Ϊνο πού γεννάει την ά^τίβρααη
των Πασάδων, των χοτζά5ων/ τώ^
ντερ6ισά5<ο^ καί των Γΐνίτσαρων Οΰτί υ! Πασάδες, οίίτε οί χοτζάδις, οϋτϊ. οί Γίνίτσαροι θά σήικωναν κε. φάλι, άν ό Πατισάχ σέδονταν τϋ Ίσλάμ καί δέν Ϊ6γαιν£ όβττό <ις δ'- κές μας τίς μουσουλμα^ικές συνή- θειίς. Άν πολιτπίονταν ϊτσι. θα τούς εΓχε δλους κα! τό λαό μέ <ο μβρος τού κ,αί θά ήταν ττανίσχυρος. Εΰκολα θά μποροθσε νά τσακίση τούς λίγθυς φιλόδοξους τοτάρχες, ποϋ σόκοχταν ά^ταρσία ίνανίον τηύ ΔοβλετιοΟ καί θά αποκρούση τόν κά θε τού έχθρό» Φράγκο ή Σλαϋο, πού θά τολμοθσ-ΐ νά τόν άττειλήση. Ώη- τόσο έιτϊΐδή ίγώ δέν μποροθσα νιΐ τοθ φέρω άντίρρηση σ' αύτά ίγρΓ) μοί) εΤπε. εκανα /πώς συμφωγώ »ι- ζί το^ οίτοφασισμένη νά πολεμήσο μί. το δΐΛό μου τρόπΌ, τίς (|5έ£ς τοι>
ΕΙμαι ή Καντινέ Σοι/λτάνσ. Στή»
ττροσπάθειά μου αυτή, ίττρειπε ν»
θύ άττό κ,οντά δλες τίς '
τού Πατυάχ. Γι' αύτά «-
ττο<ράσιο·α νά μάθ^ο τί εγροτφε ίκίι» νο τ ό γοάαμα/ ττού τού έκ,ανε τάαβ έντύπωση. 'ΊΕτσι, τή νύ)ςτα κι' δτη^ έκεΐνος κο.μ^ντα^ 6α0ειά, τό ττήοτ ΟΓττό τή τ^έ^η τού καί τό 5ιά6ατο μέ ττροσοχή "Εφριξα, Βεζύρη μηι· μέ δυα τοί) έγ^αφε ό δγνοχΐτος ηυι Ι βουλάτοοάς τού. Τό άντέγραψα τη- στά στά γρήγορα καί τα εβιλσ πή των; Περίεργος άνβρωποςΙ Καί δταν ό Δημητρός ι,Δ. Τσακναρής, Άρχικλητήρ τής Άρχιεπισκοπης) άρχισε νά φωνάζη καί νά εκδηλώνη την αγανάκτησί τού, τού εΐπε· —Άντΐ νά φωνάζης, κάλβαε, τέλος πάντων, ενα ταζΐ οια νά έπιστρέψωμεν. Καί ήλθε τό τα'ζΐ καί ό Μα- καριώτατος Άρχιεπίσκοπος 6- φθασε στήν Άρχιεπισκοπή, έ¬ νώ ό «μβμνηστευμένος» όδη- γός κατέφθασε βραδυπορών ατήν 'Α<α6ημία καί παρέλαβε ]τό αυτοκίνητον τοϋ Άρχιεπι- οκόπου, άλλ' άνευ τοϋ... 'Αρ- χιεπισκόπου. Τήν αλλη μερά σάν την βρε γμένη γάτα περίμενε την κα- ταδίκη τού. "Ολοι τού εΐπανε πώς θά άπολυθή. «Λαγάρια- ζαν» δμως «χωρΐς τόν ζενοδό- χο»... Μόλις τόν είδε, μολις τόν ακουοε νά τού ζητά συγ- ννώμη καί νά εκδηλώνη τήν λύπη τού, περιωρίσθηκε νά τόν έπιπΜζη καί νά τού δώ¬ ση τόν έσχατο τίτλο τοθ πτω- χοΰ ύθρεολογίου τού, πού πε- ριείχε δύο μόνον λέζεις: «πε- ρίεργος άνθρωπος» καί «άνό- τβς». (Συνεχίζεται) λι α τή θέση τού. Την άλλτι μερά η Ί'δια ίκανα δυό άκόμΓΐ άντί'γρ<χφα, Υ ό ένα άιτό τα όττοία εΤγαι αώτΛ πού διά6α3ες κα! άνέθεσα στόν τι στό μου Μττοσταντζήμπσση, νά τ-'- ρακολο^θή μέ άνθρώττους τού, τη·· κά3ε κινήση τού Πατισάχ. Γιά μενά δέ^ ύχτήρχε «αμ'μιά 4β- φι6ολία> πώς τίς έπαναστατικές ί-
κεΤνες μεταρ;υ9μίσεις, ιτού σκέπ¬
τεται νά επιβάλη ό Πατισάχ στό Δο
δλέτ^ δέν θσ τίς δεχόταν ό λαΟΓ-
πού θά τόν φανάτιζα^ οί χοτζάδες
καί οί ντερβισάδες, οδηγούμενοι ά-
ττό τούς ττατάδες, καί θά ξεχύνων-
ταν στούς δοόμοκς μαζ! 'μέ τούς Γ*
νίτυαρους γιά νά ρημάξουγ τα ττάν-
τα ικαί νά σφάξουν μαζί μέ τόν «κια
φίρη» Πατισάχ, μττορίϊ κα! μέντ
καί τα διάδοχο. ΚΓ οπτ' όσα θά ό>
κοθ^ης Βεζύρη >μου παρακάτω^ έξι-
κολούθτιαε ή Καντινέ Σουλτάνα, ·>
ζωή τού Δισδάχου δέ^ κινδ'Λ'εύί.ι μό
νο οπτό τούς Γενίτσαρους «α!
τόν μανιασμένο δχλο, στήν τπερ
ση ιτού θά θέση σέ έψαρμογή τίς
μεταρρυθμίσεις τού αύτές ό Πατι¬
σάχ καί θά όπτοτύχιτ, άλλά καί ά¬
πό τόν Τδιο τάν ττατέρο: τού, ττού 5
ττίος ξέρεις, άκολονθωντας μιά σι>-
>/ή|θεια/ ττού τήν ιεττιέ5ο:λε ό ϊδιος '
Μωίμεθ ό Π3.οθητής, μπορεϊ. &ν ι ό
βεωρήση σ·κόπιμο, νά τόν χσλάσΐ).
—ι Την ξέρω αυτή τή συνήθεισ.
Βεζύρη μόν, διέκοψε ό Μαζάρ Ποτ-
σσς τόν Δαλπατάν. Μ& ή Σουλτάν τ
δέν στή·; εΤττε καλά. Πρόκειται για
τό «Κανουνοΰ Πατισαχί» τού Μω¬
άμεθ τοΰ Β'ι πού όρίζει πώς ό Σευλ
τόνος ιμόλις Ιάνεδή στό θρόνο ϊχει
τό δικαίΜμα νά σκοτώση τούς όβδίΑ-
ψούς τού «γιά τή τάξη τού κόσμου»1
Έφαρμόσηκε γιά πρώτη φορα (τ
ττό τάν Σουλτάν Βαγιαζίτ τόι-^ Α',
ττού μόλις άνέ&ηκε στό θρόνο, σκό-
τ^αε τό> άδελφό τον Γιοκούπ καί
επανελήφθη ΰατερα άττό τό γιό τοο
Μεχμέτ τόν Α' ιτού σκότωσε τούς
άδερφούς τού, τό Σουλειμάν, τόν
Μοι»σά καί τά^ Μουσταφά^ νόθο ά-
δερφό τού Αχμέτ, δυζαχταρούδι Α-
κβ-ια Τα κοοκό, Β-εζυρη μου, ήρχισε
πολύ πΐό ΐττρίν Λπό τόν Μωάμεθ τδ
Β', έφαρμόστηκε καί νομιμοιτοιήθη
κε άττό αυτόν ικαί συνεχίστιτκε άττο
τόν γιό τού τόν Βατγιατΐτ τό Β'ι
■πσϋ ϋττερα άττά ττολύχρονη καταδίω
ζή τοΰ άδερφού τού Δζέμ . Σουλτάκ,
κατάφεοε νά τόν φαρμαχώση υέ
τούς άνθρώπους του £ξω άπά τα σι>
νοοαΐ τού κράτους, στή Νεάττολη τής
Ιταλίας, φτάνσντας ώς τα χρόνια
μας. Δέ μιλάει βμως τό «Κανουνοΰ
Πατισαχί» τοΰ Μιοάμεθ τού Β', νιά
έξό^τωσΓ) των παιδιών όπως νομίζει
ή Σουλτάνα μά των άδελφών των
Σουλτάνων. Μέ αύτό δέ θέλω νά πώ
πώς ο! φόβοι της είναι άβάσιμοι
ΟΙ Σουλτότνοι βλέττουγ τα παιδία
τους αά συνεχιστές το3 ϊργου τους
Αύτη ή φιλοδοξίσ. των Σουλτάνων,
είναι φυσικό νά δημιουργή ·κΐιδύν^<; γιά τή ζωή τών διαδόχων. ΣυνέΛ- αε· δμως, τή διήγησή σου, Βεζΰρη μου. (Συνεχίζίται) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Έκτάκτου Γενικής Συνε¬ λεύσεως των μετόχων τής Ά- ωνύμου Έταιρίας «ΕΜΠΟΡΙΑ & ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΠΙΠΛΟΝ ΖΑΔΟΚ & Σία ί<ΓΚΑΛΕΡΙ ΜΟΝ- ΤΕΡΝ». Καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής έταιρεί'ας είς έκτακτον Γε νιικήν συνέλευσιν την 4 Νοεμ βρίου 1969, ημέραν Τρίτην καί ώραν 6ην μ. μ. είς τ ά ενταύθα καί επί τής όδοθ Ρη- γίλης 23 Γραφεία τής έταιρίας. ©ΕΜΑΤΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΟΣ 1. Άνάγνωσις εκθέσεως των έκκαθαριστών τής έταιρίας. 2. "Εγκρισις Ισολογιομού εκ¬ καθαρίσεως. 3. Άπαλαγή των εκκαθαρι- στών πάσης ευθυνής. 4. "Εγκρισις άμοιβής έκκα- βαρισΐων καί συμβούλιον. 5. Άνακοινώσεις — προτα- σεις. 6. Δΐορισμός πληρεζουσίων. ΟΙ κ. κ. Μέτοχοι οί επιθυ¬ μούντες νά μετάσχουν τής Συ νελεύσειος όφείλουν νά κα>τα-
θέσουν είς τα επί τής όδού Ρτ>
γίλης 23 γραφεία τής έταιρι'ας
πέντε (5) πλήρεις ημέρας πρό
τής Συνελεύσεως τάς μετοχάς
των ή άποδείζεις καταθέοεως
τούτων είς τό Ταμείον Παρακα
ταθηκών καί Δανείων ή είς τί¬
να των έν Ελλάδι άναγνωρι-
σμένων Τραπεζών.
Έν Αθήναι τή 6η 'Οκτωβρίου
1969
ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡ1ΣΤΑΙ
ΒΙΚΤΟΡ ΖΑΔΟΚ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΠΟΥΡΟΣ
ΑΝΤ ΙΝΑ ΖΑΔΟΚ
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιβρέως
ΓΕΡΜΑΝϋΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαδρντων)
Γ'.
Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΣ
ΤΟΤ Π. ΠΑΤΡΩΝ ΓΈΡΜΑΝΟΤ
Ό Γέρος τού Μοριά είς τούς έ-
ξεγερβέντας έλεγεν, ότι «Ό θεός
εδιοκε τήν υπογραφήν του νά έλευ
θερωθή ή Ελλάς καί δέν τήν παίο
νει πίσχο». Έπανελάμδανε τούτο συ
χνάκις πρό πάσης μάχης καί είς κά
θε σύσκεψιν των όπλαρχηγών. Τό
ησθάνετο ένδομύχως. Τό άντελαμ-
6άνετο έκ τής φοράς των πραγμό.
των, έκ τής εύοιώνου άρχής και
καλής πορείας των έθνικων ζητηιιά
των. "Εβλεπε τήν χείρα τής θείας
Προνοίας διαρκώς καθοδηγοΰσαν
τάς πράξεις των έθνεγερτών, πρός
εϋόδοσιν τού άναληφθέντος μενί-
στου εργου τής άπελευθ,εοώσειος
τής "Ελλάδος.
Ή τοιαύτη χειραγώγησις τοϋ 'Τ-
ψίστου Προστάτου τής "Ελλάδος,
χατεφάνη κυρίως είς τήν εκλογήν
ύ-ΐό των Φιλικήν, τοΰ κυρίως πρώ-
του έθνεγέρτου, τήν σωτηρίαν αύ-
τοΰ έκ τής όμηρείας, τήν αίφνΐδιον
διακοπήν τής πρός Τρίπολιν ποοεί
άς αύτοΰ πρός έγκλο>6ισμόν τού εί;
τάς φυλακάς μετά των άλλιον τήΐ.
ΙΙελοποννήσου κληρικών καί λαί-
κών. τήν απροσδόκητον έπιστοοφήν
αύτοϋ άπό τό Χάνι τής Κατσάνας
(Κλειτορίας) είς τήν Μονήν τής
Ά·?ίας Λαύρας μετά των συνοόοι-
πόρων Άχαιών, την ΰψωσιν τοΰ έ-
θνικοϋ Λαβάρου έν τφ Ίερφ τΟΛ(ι>,
την δόνησιν τής πολύ Ισχυράς Αύ
τοκρατορίας εκ θεμελίων διά τού
άπλοϋ πατριωτικοΰ κηρύγματος και
τής απολύτου έμπιστοσύνης τοΰ παν
ελληνίου είς τό πρόσωπον τοϋ ίε-
οάρχου. Πάσαι αί πράξεις ποοσέ-
βλεπον πρός τόν επίσκοπον Γερμ«-
νόν ώς τόν άναμενόμενον Μεσσίαν
ιοΰ Γένους.
Κοί έςράνη άντάξιος καί ύπεοά.-
Ειος των προσδοκιών τοΰ Λαοΰ.
Ώς ίεράρχης, ώς Φιλικάς, ώς ζη-
λωτής τής ελευθερίας, ώς έθνεγέρ
της, ώς διοργανωτικός, ώς ποό-
μαχος άγωνιστής, ώς σπάνιος διο-
ρατικός τοΰ μέλλοντος, ώς είρηνευ-
τικός των δι'ισταμένων καί γενικώς
είς κάθε τσμέα ενεργείας εδειξε τα
πολλαπλά αύτοΰ προσόντα. 'Επωμί
σθη επαξίως τα μεγάλα 6άρη πρός
έξανάστασιν τής φωτοδόττδος "Ελ¬
λάδος.
Άλλά τό κοινόν, οί κληρικοί καί
οί λαϊκοί των κοινοβουλΐων, διεϊδον
&ίς τό πρόσωπον τοΰ πολυμήτιδος,
νοημονεστάτου Γερμανοΰ καί βιπλω
μα-ιικά χαρίσματα. 'Επεκαλέσθη-
σαν τήν συνδρομήν αύτοΰ. Ούτος ε¬
δέχθη τήν απόφασιν των Κοινοβου
λευτικών Σωμάτουν, ανέλαβε τό
πρόσθετον 6άρος, τήν ευθύνην τής
πρεσβείας, τουτέστιν νά μεταβή
είς Ιταλίαν, ώς διπλωματικάς άν-
τιπρόσωπος τής ΙΙροοωρινης 'Ελ-
ληνικής Κυβερνήσεως επί διετίαν
ολόκληρον, πρός καλυτέραν διευθέ
τηβιν των έθνικών ζητημάτοιν, ε-
χιον σύντροφον, σύμβουλον, συνα-
δλητήν, τόν έπιφανή όπλαρχηγόν
τής Μάνης Γεώργιον Μαυρομιχά-
λην.
Οί συγγενεΐς τού Ποιμενάρχου
των Πατρών διέσοχΐαν τα οπόμενα
ε'γγραφα αύτοϋ καί τα υπέβαλον
είς τήν Επιτροπήν τοϋ Αγώνος, ι
ΕΓναι μία άξιόλογος διπλο>ματική
σελίς τής 'Επαναστάσεως καί προ
σέτι μία ένδιαφέρουσα έκκλησιαστι- ·
κή προσφορα έκδούλευσις, διαλα- ι
λοΰσα τάς σπουδαίας υπηρεσίας ,
των κληρικών πρός τό "Εθνυς.
Διά των πάντοτε φιλοξένίον στη-
λών τοΰ «Προσ. Κόσμον» παραδί-
δονται, επί τή έορτΐϊ των Ελευθε¬
ριών, τα τρία εγγραφα πρός άνά-
γνυχΐιν υπό των πολυαρίθμιον αυ¬
τής αναγνωστών.
Τό πρώτον έ'χει ώς έπεται:
«Προσωρινή Διοίκησις των Έλ-
λήνων».
Ό πρόεδρος τοΰ έκτελεστικυυ
κατά τήν σημερινήν γεγονυϊαν άπό
φασιν, διορίξει: Ιον Ό πανιερώτα-
τος Άρχιεπίσκοπος Πατρών Γερμα
νός καί ό κύριος Γεώργιος Μαυρο-
μιχάλης, έξελέχθησαν ώς προστά-
ται καί έπίτροποί μας είς τήν ΑΤ-
ΛΗΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ. 2ον Νά
πραγματευθοϋν μέ τήν Αύλήν τής
ΡΩΜΗΣ διά νά γνωρισθή ή Διοί¬
κησις μας καί νά συστηθή φιλική
σχέσις μετ* αυτής. 3ον Ό Αρχι¬
γραμματεύς τής έπιτροπής Μινί-
στρος των εξωτερικών νά ενεργή¬
ση τήν παρούσαν διαταγήν.
"Αργος 18)10 Σ)βρίου 1882
6ον τής Άνεξαρτησίας ϊτος.
Είς έλλειψιν τοΰ Προέδρου, ό άν
τιπρόεδρος Άθανάσιος Κανακά-
ρηε·
Αντίγραφον ό αρχιγραμματεύς
τής Έπικρατείας Μινίστρος των έ
ξωτερικών θ. Νέγρης».
Τό δεύτερον, είναι ό υπό τοΰ "Γ
πουργείου των Εξωτερικών διοοι ·
σμός τοΰ Γερμανοΰ καί £χει ώς ά
κολούθιος:
«Προσωρινή Διοίκησις τής 'Ελ -
λάδος των Εξωτερικών.
Πανιερώτατε. Διά τής έγκλεΐ -
ήτου διαταγής ύπ' αριθ. 2079 διο-
ρίζεσθε παρά τής Διοικήσεως μέ-
λος τής ίκεσίας, άποστελλομένης
πρός τόν αγιον θρόνον τής Ρώμ,ης.
Κατά τάς δοβησομένας πρός τήν
Πανιερότητά Σας όδηγίας, όφείλ*
τε νά ένεργήσητε διά νά έπιτύχετε
τόν σκοπόν τής Ικεσίας ταύτης, ά-
φορώσης είς τό νά γνωρισθή ή Έλ
ληνική Διοίκησις άπό τήν ΑΤΛΗΝ
τής ΡΩΜΗΣ καί είς τό νά συστη-
θούν μετ' αυτής σχέσεις φιλικαί. Τα
φώτα Σας καί ό ζήλος Σας θ' άνα
Λληρώσαχπν δ,τι έλλείπει άπό αύ¬
τάς τάς όδηγίας.
ΙΙανιερώτατε" Τα Ιεροκηρύγματά
Σας ύπόσχονται τήν εχβασιν τϊΐς
έντίμου ταύτης άποστολής καί έλπΐ
ζω νά γίνω διερμηνεύς τής Διοική¬
σεως περί τούτου παρά τή Πανΐϊ-
ρότητί Σας. Δέξα<τθε παρακαλώ κ. λ.π. Άργος 18)3) Σ)6ρίου 1822 2ον ετος τής Άνεξαρτησίας. Ό αρχιγραμματεύς τής 'Επικρα τείας Μινίστρος των εξωτερικών β. Νέγρης. Πρός τόν ΙΙανιερώτατον Αρχιε¬ πίσκοπον Μητροπολίτην ΙΙατρων Κύριον Γερμανόνο». Έν Ιταλία ευρισκόμενος δ Πα¬ λαιών Πατρών ειργάσθη έθνοφε- λώς παντοιοτρόπως καί ϋπερθα/- λόντως, διά τήν διαφώτισιν των δια νοονμένων, τήν αναζήτησιν, ανεύ¬ ρεσιν καί δημιουργίαν Φιλελλήνων, εξέγερσιν των έκεί πολλών έλληνι- κών κοινοτήτων, τήν στρατολόγη- σιν αυτών, την συλλογήν, Αγοράν καί αποστολήν πολεμικον ύλ»κον>
καί χρημάτων, διά συνάψεως 8α-
νείων καί αποδοχήν εισφορών, συ¬
νεννόησιν μετά των έπιφανών λαΐ-
κών (Καποδίστρια, Ρώμακ.ά.) καί
κληρικών (Ίγνατίου τού Ούγγρο-
βλαχίας τού έκ Μυτιλήνης καί Λλ-
λων) πατριωτών, τήν ύποδοχην
των έκ τής λοιπης Εύρώπης διευχο
μένων έθελοντικών σιομάτων πρός
κάθοδον είς την Έλλάιδα καί ενί¬
σχυσιν των άγωνιζομένων, έκτέλε· -
σιν έντολών τής 'Ελληνικής Κυβευ
νήσεως καί δι' άλλων μυρίων τρό -
πων καί μέσων.
Τό επόμενον ϊγγραφον πκηοποι-
εϊ τήν ανάγκην τής άνανεώσεως
τής έντολής τής παραμονής τοδ
Γερμανοΰ έν Ιταλία. "Εχει δέ ο8-
αω:
«Προσωρινή Διοίκησις τής Ελ¬
λάδος.
Τό Εκτελεστικόν Σωμα.
Πρός τόν Πανιερώτατον δγιον
Παλαιιίν Πατρών καί πρός τόν Ιν-
δοξον Γιώργιον Μαυρομιχάλην.
Ελήφθη τό πρός τόν "Τπουργόν
των Έξο>τερικών Εγγραφον Σας
τής 5ης τοΰ παρελθόντος Αύγού-
στου καί εγνώσθησαν τα έν αυτώ-
Οί στοχασμοί σας είναι όρθοί καβ'
δσα άναφέρετε περί τής Πατρίδος.
Ταυτα φρονεί καί ή Διοίκησις, άλ¬
λά πολλά τα παρεμπΰΐτοντο έμπό -
δια, ώς πρός τήν ενέργειαν των
άναγκαΐων.
τ Συνεχίζεται)
«ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ>
'Εκυκλοφόρησε τό τεθχος Όκτω
βρίου τοϋ περιοοικοϋ «Άκτΐνες».
Άπό τα περιεχάμενα: «Δικαιοστ5-
νης ζυγόρ τοθ Καβηγ. Ιω. Πα-
ναγιωτίδη, «Ή άνθρωπκττική άγω-
γή καί ή προσφορα των μαθημα-
τικων» τού κ. Στ. Ροζάκη, «'Ο
Φαρός της Θεσσαλονίκης» του κ.
Λ. Κοκολιοΰ, «Ό Θεός ύπαρχει:
Τόν συνάντησα» τής κ. Έλ. Καρι-
τά, «Ό σύγχρονος άνθρωπος» τοΰ
κ. Γ. Κοχττάκι, «Ματιές άπό τήν
Άμερικανική νεολαία» τοϋ κ. Ιω.
Αλεξίου κ.ά,.
Επιστολαί, δ κόσμος των γραμ
μάτων κριτική τοΰ βιβλίου καί άλ-
λα συμπληρώνουν τό νέον τευχος.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ>
Έκντκλοφόρτ)βε τδ χεδχος Όκτω-
βρίου τοΰ περιοδικοΰ «Ό Κόσμος
τής Έλληνίδος». Άπό τα περιε-
χόμενα: «Ή Πρόνοια τής Νεότη-
τος», «ΕΙμαι γυναϊκα» τής δ. Κατ.
'Αδαμτζίλογλου,
«IX
Πανευρωπαΰ-
κοί άγώνες» τής κ. Κατερ. Περί¬
δη, «Παράδοσις καί συγχρονκΐμύς
στήν Αγγλικη εκπαίδευσιν τοΰ κ,
Γ. Καναράκη «Ό μηχαντσμός τής
μνήμης» τής κ. "Αννας Ράπτη,
«Των καιρων» τής κ. Άμ. Γερακα-
νάκη, «Αδαμ — Ευα, Κάΐν — Ά-
βελ» τής κ. Β. Δραγώνα κ.α.
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ
ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΥΛΙΚΗΣ ΚΑΙ
ΜΑΡΑΘΟΝΟΣ
ΜΕ ΚΟΙΝΗΝ άττάφασιν τοΰ α'
<5ΐ;τιττροΐι5ροΟ «αί ύττουργοθ 'Εσω τερικών καί των ϋιτουργών Κοινω νίκων Ύπΐ^ρεσιών, Γΐωργίας, Βι(?- μηχα»ίας καί Δημοσίων "Εργων (Φ.Ε.ΙΚ. 624) 29) 19)69) ι λαμ6ά(ι«ον ται ε£δι*ά μέτρα διά τή» πλήρτ) καθαρότητα των διοχετευομένων είς την ττρωτεύουσαν υδάτων των λι- μνών 'Υλίκης κα! Μαραθώνος. Υπό ΈκκαβάρΝσιν ΖΑΔΟΚ και Σία Α. Ε. Όδός Ρηγΐλλης 23 Τηλ. 736 966 - Αθήναι 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ 31.7.69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Ανάλυσις Μερίδος ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ 1.1.69 — 31.7.69 ΔΟΥΝΑΙ Γενικά έ'ξοδα 74 278,60 Μιοθοδοοία Προσωπικού 49.500.— Φόροι ημοσίου 12 178.— Άποοβέσεις 9.240.— Ίΐπισφαλεΐς Χρεώοται 28 831.- 174.027,60 174.027,60 Προμήθειαν κ.λ.π. Αυτοκίνητον Μικτά Κέρδη έξ έμπ)των θεσ)ν(κης Μεϊον ζημία Έμπ)των Α¬ θηνών Προκόψασα Ζημία ΛΑΒΕΙΝ 43.400,10 15.309.- 56 600,10 58.718,40 174.027,60 174.027,60 'Ο Λογιοτής ΟΙ Έκκαθαρισταί
* ΠΟΛ'ΤΙΚΟ ΚΊ ΕΘΝΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
οΠΟΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ Η ΣΥ ΝΕΡΓΑΤΙΣ ΜΑΣ Κα ΝΙΝΑ Γ
ΝΑΚΙΔΟΥ
ττροαναγγβλβη είς ι όν
χώρον των Μλ.σί- |
τής Άμερικανικής Πρτ-
ς *οΰ Νοσηλευτι· ού έγέ- |
τά« Κυριακήν 5 τρεχ. Είς
'θίπ11 ώρβ'· τταρά τού Πρ-ο
* οι)Ργοΰ κ Γεωογίθχ) ΠατταδοτΓού
τα άΐΓθκαλυτττήρι,α τού άδριάν
τκ/ Μεγάλον Έθνάρχϋΐ)
^ΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
'^-αί ;πι6λτ(τικώτατο θέΐμα.
^ στούί δυό λοψίσκους. άριστε
κα!ί δ£ξιά τεΟ αδριάντος Ιστε-
^ «αί Κρΐ)τικοττοΰλες
τ3ΐτ κές έν5υμα:τίες τους,
Αουλούβ,α τής ενδόξου Μ*
"ολ.άδες τής άναχτ ,
ΠΑΝ-
ιδητ·λα:ηάο-ττικ·ε καί ό ττληβυ-
μας όητό 2'Λ ττλησίασε τα 5
έκατομμύοια). Καί συνεχίζει ' '()
Κωνσταντίνος τότε διάδοχος τ:ν"ι
ά 4}^ει μιε τό Μ-γαλόσταυρο τ&Ί
Ταγματος τοθ Σωτήρος.
Μετά την δι εξαγωγήν των δύο
Βαλκανικών Πολέμων ό Βενιζέλος
έξήοθη είς ττροέχουσαν διεθνή προ
ο- οτικάτητα. Δέν είναι ύττερβολή
δ. λ^χθή δτι ίφθασε στιγμή κατά
τη> ώττοίαν άνεγνωρίζετο ώς ό μεγτ
λύτερος ττολιτικός τής Εύρώττης^
"Ο ό /Πρόεδοος των Ήνωμένων
ώ Οΰΐλ
/^κΐίου τό' 'Ελληνίδων, δλοι υ>
τά χάβΐρσ στο χέρι. Κοντά σ' ^Λ
τα ζωντσνά λουλούδια
0Ι «αλαιοί Πολεμισται μέ
έι/ο^ καί πέ ίκδηλη τη»
στό ρυτιδωμένο άττ' >Λ
,ο ιτρόΐωπό τους. Πίσω, ήτα»
Όργανώσεις μέ ■» ι
τους, ΑΡΚΑΔΙ κα! αλλ; ,
πόλεις <αΙ Χ"310 της ϊύλογηεέ-γ, ρής 'Εμποος άπ' δλα τα λάτ;3. χρόν ίστο^ τό λάβαρο τ υ ΆνΒοέα Μ:χκ— οιινΐ| ,^ ΈπαναστάϊΓως τοΰ 1866 "Η ,αν ίνα λάβαρο κίτρινο καί ξ..'Μ ριασμίνο μά μέ μεγάλη Ιστςρκ-ι (,ξία κσί ό δρακοψόρος τό σηκ& · ,. .,£ ύτερ,'ιψάνε'.α. Τέσσερις 2 η- μσ;.ς ·Ελλη»ι«ές κυμάτιζα, στη^ &το5ο τού χωρίου ττοΰ θά τιμό α>-
ώνια τόν ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΝ ΒΕΝΙΖΡ
/ Ν "Ενός τ^ολιάς κ,ρατυϋσϊ. ΐμ
Χαβικά τ° δάφνινο στ^φάνι ττον
την δόξα τού Μεγάλον
ΐί ποΰ άργότερα ΘΛ ιο
«στίΒετι ό Πρωθυττο^ογός είς τλ
,^οϊοί το«. Τα πεζοδρόμια. της
Λει4 Β33 Σοφίας ήσαν κατθμ*
(ττβ άττό ττλήβος πού συγκ,εντρω-
βηΜ γιά να χειροκροτήση τόν Ά-
ίάκΐτο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟ, Β,ΕΝΙΖΕΛΐ)
Ίερωμένοι, Άξιωματικο! δλων των
$πα/, ξί»οι 'ΕπΙσηιιοι, Προσωτ^-
,άτητ.ς,. δλοι εστεκα,/ εύλαβικ&ς
στόν σκεττασμένο μέ τήν ΓαλανΟ-
βλο άΒριάντα τοϋ υπέροχον σν-
ορος ιτού σέ λίγο θά άγκάλιαί,ε με
το βγέοωχο βλέμμα τού όλόκληοη
ή» 'Αθήνα μας. "Ολος ό έκλεκτος
«Π|ΐος της ττρωτευούΐης ήταν ί-
«ΐ μα|ζευμβνθς περιμίνοντας οιΜ-
ττηλος τα ό—οκαλυπτήρια τοθ αν·
βρΜτου πού κρΑτΐτσε στα χερ,,υι
του την τιιχη τής Ελλάδος μας
Άπό τοΰς 'Ειτισήμους ήταν οί δυο
Άπιπρόώροι, τα Μέλη τής Κυ-
ίίρνήσεως. ό Άρχηγός των 'ΕνΛ-
ττλων Δυνάμεων κ. Άγγίλής, 6 »..
Κ Βοβολίνης ύφιπτουργός Προεβρ·
πς Κνδερνήσεως, ή Στρατιωτικη
ΉιιιΊα κσί ή Ήγεσία των Σο.ά
τωί 'Ασφΰλείσς Είς τό —λ,^υρον
τοθ Πρόεδρον τής Κκδερνήσίως Κ
στοιιν γ κ. Αίκατερίνη Σοφοκλ^
Βενιζέλου καί οί λοιιτοί συγγιενε'((;
τού τιμωμένου ΑΛεγάλου Πολιτ^χοιί
ΑΛρός. Μοσχολίβανο μϋριζε πΐιν-
το}, οί Λειτουργοί τής Άρχιετπ-
οκοιτης ήσαν έκ,^ΐ μέ τα χο^σα
τους άμψισ. Ήταν έττισης ό Δή
μαρχθς 'Αβηιιαίων καί τό Δημοτι¬
κόν Συμβούλιον. Παρόντες δλθ(_ οί
Πριΐίευταί των έν "Αθήναις Πρε
αδειών κσ,ί μεγαλοι ςβνοι ότξιωμα-
τικοι μ£ τα παρασημά τους. Συ·
•ίχώς 6έ έττσιάνιζ- ώρα,_οτατη μοί»
?"<*| ΈΙιτός ό~ό τοΰς δοσκοψό- Ρους κατ τίς κρητικοττο&λες, Οπήρ ΐΐ» πολλοί κρτγτες πού άντι-τίροσώ ι.ισν τή» γή τκύ γεννήθηκε 6 μίγάλος αύτάς άνδρας. Ίι' ή τελρτή άρχιζϊΐ μέ την ί- πΐμνημόιΐυνο/ 6έΐ>3ΐν χοροστατοϋ^-
τος τοκ ■Αρχι6ιτισ*ότΓου "Αθηνών
< Ίερωνύμου. Άμέσως μετά 6 κ Πχ&πτο,/ργος άκ^βαίνει στό ττρό- Μΐρον 6ήμσ καί προσφωνεϊ ώς £- 5Ϊ5 «Ώς απόδοσιν έλαχίστου μέ ■Λ 4κ τής οφειλομένης τιμη- τοθ ^ΕλληνικοΟ ΊΕ&νους ττοός τό μέγα τέκνθιί τού, τόν Ελευθεριών Βίνιζέλ^ 6— ακαλι>ττομ,εν σήμε-
ρο» τόν άδριάντα τού», άμέοως
Κ σύρει το μπλέ καί ασττρο καρδό
•ι ιτού συμδολίζει την σημαία/
ι»ς «αί τταοουσιάστΓ|Κϊ μ-ττροστά
|ΐος σαν ζώντανός ό ύττέροχος
οτ(χιτιώτ)|Ε τής Πατρίδος μας, *·
ϋΛρωατοΓ μ^ Τ5 μεγαλΰτερο δττλο.
'1» ίώφιιΤβν, ό ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕ
ΝΙΖΕΛΟΣ' Δύκρυα έσταξαν τα
ΐκτια των ιταλαιών ποΑ,εμιστών,
μέ τα πολλά ποοράσημα κσί μέ τί
ΧΡόνια —ήιν ιτλάτηι. Στεκόμονν
"το τους (ίχε; ήταν ά Τΰπος,
κο"τά στούς δροοκοφόρους κα! στίς
«ίητικοπηθλες) κ·_' εΐδτ ·νά ναράζε-
ται στό πρόσωττό τους ή χαρά κι"
τόνθς μαζί, μ-ταξύ αυτών ήσσν
&Λ ιτολύ γέροι, ασφαλώς
ϊθι στόν καιρό τους αύτοι
•ίνα κρατούσαν τόν πόνο τους
μ3ίί μέ τ6 λάδαοο τοΰ τότε *-
γωνος' "Ηταν πολύ συγχινητικο
»ό »οιώθουμε τόν Βενιζέλον κοντΛ
Ι13*· Υιθττί Α Βενιζέλος πίβζνί.
*^ Ί ύπέροχη ψυχή του £*ΐ άνθ-
|1·»β ^ας. 'Εκείνη την στιγμΐν Ι
νο'ω33 δτι ήμουν άπόγονος Κοήτπς
"Οι ύττερτ|«*α!νίύτηκα γιά τή» έΗο
^ ϊη πού γεννήθ—ε ό Πατί<ίυι Ι"" «αί ττού 0 πατπτοθς μου βτ^» Οΐτλαρχηγός καί άγωνίστηκ,ί «■' «Εϊνος Υ,α τήν ίλευθΐρία τής Μγ- Μια στιγμή πέταξε ί>
μου στή Κρήττ> κα! τΛν γΤ-
&-^ι- ■—ι*-"-->
Ις την διάσκεψιν τής ΕΙρήνης των
Πιοισίων τοθ 1919 ήρωτήθη ποιόι,
ττοιτικάς άνήρ τοΰ ϊκαμε την μΐ-
λντεραν έντύττωΐιν είς τήν Εύ-
ιτην ό<ΐΓήνττ>σε: «)Ό
πος τού μικροτεροο >._..,„...„.
Η "Ελλάς θά διοπτλεϋση τό Αίγαΐ
>ν. θά πατήση τόν πόδα της είς
την Μ. "Ασίαν κα! θά χαραχθοϋν
τα σύνορά της είς τό Άφιόν Καρά
'ισάρ». 'Ο όραματισηός ίττραγμ«
οττοιήθη τέσσαρα ϊτη 6ραδύΐι.)Λ(»
τό 1919. Την 8ην πρωϊνήν της 2α
ΜοιΓου οί τσολιάδες τού 1)38 Συ*
τάγματας άττεβιβάζοντο £1ς τη»
Σμύρνην». "Αθελα τα μάτια μ.λ.·
δάικουσαν, θυμήθηκα τήν Σμύρνη
,.ας( την χαρά των κατοίκων της
στήν όιττελε^Θέρωσή της το 19ιΙΐν
καί τόν ττόνο τθυς στην καταοτρπ
Φή της τό 1922, αν τδν άκουγον
τότε σήμερα ττραγματ^κά ή, "Ελλα·
μας θαταν μεγάλη καί ττλου-
τ ι α. άλλά ό διχασμός ί<Ρζί>ε ι Γ) ν
δική μας καταστροφήν μάς Ικανν
χάσωμε την Μικ,ρά Άσία καί
πλούτΐ) της κα! τούς 2.500.000
■αγιασθέντες άνβρες. Ό Β,^νιζι-
λος οοαματιστηκε μιά μογάλη *Ελ
λάδα πέραν τού Α1γα!ου( στή Μι
ιρΆ, Άσία... τήν έλει/θέρωσβ κ«ι
ζησαμε εύτοχιο-μένο,. γιά τρία μο-
■ο χρώνια' καί γι' αύτό τού ί'μα-
->τε ^γνώμ,ονΐες. Τήρα ό ΕΛΕτ
ΘΕΡΙΟ>Σ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ στέικει Λ-
ίερωχος οτό νέο Κέντρο τής Α¬
θήνας μας γιά νά μάς Θυμιζξΐ υ-
τι ενας ήταν ό Βενιζέλος. ύ Άθο.
νατος δημιουιργός τής ΑΛεγάλης
μας "Ελλάδος κα! τό ε"δωλον όλω»
των Μχρασιατών πού εύγ'νωμονοο»
τήν ψυχήν τού Εστω καί γιά τα
τρία χρόνια πού εΤδαν Ελληνικήν
ν Πατρίδα τους καί ττού κυμα-
τισε στό Διοικητηριον τής Σμύρ¬
νης μας ή Γαλανόλει/κος.
"1 την στιΥμή ό κ
"«ί&τε στά πόδια τού Β*νι£έλου
Ό δάφνινο στεφάνι! Έν σι/νεχεία
Καθηγ,,τής κ Κου,ρμ,ούλης έμϊ-
Ί'1" όναλθων τό Ιργον τοΰ '?-
λΒΛτρ!ου Βενιζέλου·
,<Άιτό τού Όκτωβρίου τού 1910 "Ιχ!)' τής κηρύξεως τοο Α. Βοτλ- *»'«οδ Πολέμω έπέταχε νά άνο- Ιθργανώοη τηι( δ.κα,οσύνην κα! ΤΠ» διοίκησιν, νά έμπ€δώση την ^1ν «αί την άγροτ,κήγ άσφάλει.- την οικονομ ίαν, βικα^τέραν κατανο- Φόρων( νά λάβη μέτρα αϊ των έργατών καί των Άπ... (Καί όπτοκτήσαι^ ίιρον κατί την Μακεδονίαν Τα παρατεταμένα των συγκ,εντρωθέντων τίμησα'ν τθ» γυιό τού ψηλορείτη ττοθ τώρα πε^Οί θά μσς κυττάζει ίηο την θέσι τού /ιά τ4 μας θυμίζει δτι υπήρ¬ ξε ό Πατέρας τής Φυλής μας, &ϊ ό μ€γάλος Πολιτικος Ήγέτης τού Εθνους μας. 'Εττί τή εύκσιρΓα ταύτη, -ιταρα- καλώ θερμά την 'Εθν,κήν μας Κ.' 6έ.ρντ]7ΐν όπως επιληφθή καί διατα ςη τοθς Καταστή ματάρχας τής όδοΰ Πανεπιστημίου, ν* Λ- την επιγραφήν «ώδός Πανεπιστημίου» κα! την άντικατοι στήσουν η,ί νέαν τοιαύτην <οόιδό<, ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ» ο:- φοθ ό δρόμος αύτός όπτό δτ,τίας έιτήρί την όνομασίαν τού δ^αφορε- τικά εΤναι ττροσβολή διά τή·ν μνή¬ μην -τοΰ Μεγάλου αΰτοΰ Άνδρός γο"; "Εθνους μας. Ευχαριστούμεν. ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ Τού συνεργάτου μ Γ Την Κυριακή πού ΛθεΑε νά γίνη ή δοζολογία, ό ούρσνός τής Έπταλόψου ήταν οχεττα- σμένος άπό πυκνά μολυβένια ούννεφα. "θλοι σχεδόν οί κά- τοικοι εΤχαν τΛν προαίσθησι τι θά περάοουν μιά μονότονη χειμωνιάτΐκη μερά. Τό φυσικό αύτό φαινόμενο, προσπάθησαν νά εκμεταλλευθούν μερικοί φανατικοί ΆρειανοΙ, οί όποϊοι δέν ήθελαν νά συνθηκολογή- σουν μέ την συντριπτικιΐ ήτ- τα των. ΜΛ έχοντος αλλο οπλο γιά ν' άντιταχθοϋν στά οχέδια των πρώην άντιπάλςυν των, ά- ναγκάσθηκαν νά καταφύγουν οέ πλάγια μέσα καΐτεχνάσμα- τό. Στίς αυζητήσεις των μέ διά φορα πρόσωπα έλεγον πώς ή έ πελθοϋσα άλλαγή ήταν άντΐθε τη μέ τό θείο θέλημα κα' γι' αύτό πενθοφοροΰσε ό ούρα- νός. ΟΙ ψευδοΐοθήσεις των 6- μως αύτές διαλϋθηκαιν άπό τόν όλόλαμπρο ηλιο, πού πρόθαλε σιγά - σιγά άνάμεσα άπό τα σύννεφα γιά νά φωτίση μέ τίς χρυοές τού ακτίνες τα μαγευ- τκά άκρογιάλΐα στόν Βόοπο- ρο.. Σέ λίγο εΐχαν έζαφανισθή άπό τόν ούρανό τα σκυθρωπά ούννεφα και άπό τό πρόσωπο τής γής οί άθυρόστομοι ψευΰο- προιρήτες. Νόλις καλλΐτέρεφε ό καιρός, κόομος πολύς άρχιαε νά συ·ρ- ρέη στήν έκκλησία των Άγΐων Άποοτόλων, γιά νά γιορτάση μέ έπισημότητα την παλινόρθιο αι τής Όρθοδοζΐας κό( νά τι¬ μήση τούς δυό πρωταγωνιθτές της. Άπερίγραπτη χαρά ένιω- σαν οί έκκλησιαζάμενοι, δταν αντίκρυααν τόν Θεοδόσΐο νο. ρ.χη πλάι τού τόν Γρηγόριο και μέ θήμα σταθερό νά κατευθύ- νεται πρός τόν αυτοκρατορικό άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ θρόνο τού. ΓΙρίν νά καθίση, οτράφηκε πρός τόν Γρηγόριο και μέ φωνή παλλόμενη άπό συγχινησι εΐηε τα εξής: '^υ πάτερ, σοΐ τε και τοις ιδρώσι τοίς οοΐς δι' Λμών ό ϋεός έγχειρίζει την Έκκλη- αΐαν. Ιδού δίδωμι σοι τόν οί κον τόν Ιερόν καί τόν θρό¬ νον». 2.τ(χ λόγια αύτά τοϋ αύτοκρά- τορα απάντησε μέ την μυριό- υτομη έπιδοκιμαστική κραυγή. Άζιος! "Αζιος! Συγκινημε- νος από τίς έκδηλώοεις αύτές ό Γρηγόριος, άγκάλιαοε τόν αυΌκράτορα καί άφοϋ τθν ηυ- χαρίστησε γιά τίς πολύτΐμες ύ- πηρεσίες πού προσέφερε, άρ- χισε την ιεροτελεστια. Έπει- δή όμως οί έκκλησιάζόμενοι έ- ζακοΛουΘοϋοαν νά θορυθοϋν, τους καθησύχασε μ έ τα έζής παραινετικά λόγια: «'Ο τέκνα, νΟν καιρός εύ- γνωμονοΰντες τήν χάριν όμο- λογεΐν έφ' οΐς έχαρίσατο ημίν ή Τριάς. Περί δέ τοϋ θρόνου εΊσαϋθις άναλαθώμεθαί). Όταν τελείωσε ή δοξολογία, ό Γρηγόριος άποσύρθηκε οτό άπέρΐΓτο δωμάτιό τού, γιά νά ζεκουραοθή λιγάκι. (Συνεχΐζεται) Δ Ι Ο Ρ θ Ο Σ Ι ΠΑΡΟΡΑΜΑΤΟΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΡ0Ι=ΟΥ Στόν 48ον οτίχο τής β' στή- λης τοϋ άρθρου μου Θ' τής 28 —9—69: Μετά την λέζι «Θεο- δόσιος)) νά τεθή συμπληρωματι κά «έγκΌταστάθηκε στήν Κων- σταντινούπολι την 27.11.380, άναγκάσθηκε νά παραιτηθή ά¬ πό τόν θρόνο καί νά φύγη γιά την πατρίδα τού Βέρροια. Τό¬ τε ό θεοδόσιος». - ΠΛΟΚΗΪ ΑΝΛΓΝΪ2-ΜΑ Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατό Τού καί τα 100 χρόνια άπό τή γέννησί Τού Ό ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ (1868 -1968) Τοΰ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι. Νομικοΰ Συμ&ούλου τής 25ον Έκεί ΰμως πού φάνηχε όλό- κληρο τό μεγαλείο τής ωραίας ψυχής τού ήταν στήν άσκησι τής διοικΛοεως κΐαί τής έκχλη σιαΐτικής έξουσίας. Άπό τα ττιό σοτρά άποφθέγματα των αρχαί- ών προγανων μας είναι ότι «Λρ χή άνδρα δείκνυσΐΰ' Άνθρω- ποι εύγενικοι, άζιοπρόσεκτθι, καλοκάγαθοι στήν καθημίρινη ζωπ, μόλις περιβλπθοΰν τής έ¬ ξουσίας τόν μανδύα, άλλάζουν καί γίνονται άγνώριστοι. "Αλ- λοι παίρνουν ϋφος σοβαρόν, άλλοι γίνονται τύραννοι των "ΑΛΛΑΧ ΠΙΖΙΜ ΝΤΙΡ...,, (Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ) ,Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Οί, φί, φ,, φί# φΐ, φί._ Τό τραϊ- νο σφυρίζεικαΐ ζεκινά. ΆργοκΙ νητο, μέ ρυθμό άργό, κάθε τό¬ σο σταματά. Μέσα σ' ένα βαγό- νΐ τού τραΐνου εΐμαστε και μείς μαζΐ μέ Τούρκους τής Μακεδο- νίας ανταλλαξίμους... Είναι ή έποχή τής άνταλλαγής 1923... Είναι ή άνταλλαγή! ΟΙ Τοϋρκοι τής Μακεδον.ας άφή- νουν τίς χωματένιες καλύβες τους, γιά νά πάνε ποϋ; Στίς ΘΙλλες κα' στά άνθόκηπα σπί- τια τής Μικράς Άσιας, τοϋ Πόν- του καί τής Θράκης. Μήπως είναι ψέμματα; Εΐχ·α πά εί στην Άνατολική ΜακεδονΙα τό 1923. Τό τραϊνο μέ τή νωχέλειά τού κάθε τόσο σταματοϋσε!... 'Εδώ Νουστρετλί!... Τρι- άντα λεπτά καθυστέρησι... 'Ε¬ δώ Δοάκα!... Καί τό τραίνο άβ- νοκίνητο. ξεκινοΰσε νά τόν άλλο σταθΜό! Φ , φί, <ρί, φί, φί, φί. Μέσα στό βαγόνι ήμουν κι έ- γώ. Οί Τοΰρκοι κάπνιζαν καί συζητοΰσαν. ΦαΙνονταν πώς δέν ήταν διόλου δυσαρεστημέ νοι. Κάθε άλλο!.. "Ήσαν δλοι κεφάτοι!... 'Εκε'ι πού κουβεντΐάζαμε εί- δα πώς στά φέσια των Τούρκων ήταν γραμμένη κάποια φράοι. Μέ εκίνησε την περιέργεια καί ρώτησα τόν διπλανό μου Τοΰρ κο, τί λέει ή φράσι, πού είναι γραμμένη στά φέσια των; Ό Τοϋρκος στήν άρχή δίστασε, έπειτα χαμογέΛασε, πήρε θάρ- ] ρος κ αι εΐπε. Γράφει 'Αλλάχ π ι ζ ί μ ν τ ί ρ! Τό τραίνο πηγαι νέ άργά, άρ- γά, ένώ έγώ ζητούσα νά έξηγή σω τή φράσι τούτη καί μουρ- μούρισα θλιθερά. Γ ι α τ Ι ό Θ ε- ός νά εΤναΐ δικός τους!... "Ο! 'Ελλάδα, αίωνία έσύ χώ- ρα, γιατι ό Θεός ν" ανήκη σ' δλλους;.. Γιατί! Γιατί νά φω- νάζουν άλλοι μέ χαρά μεγάλη, 'Αλλάχ πιζίμ ντΐρ!... "Ας περιορισθούν τα λάθη, τα μίση, ο·ί μικρές πολΐτικές ά- δυναμίας πού ήλλαζαν τόν δρό μο τής Ίστορίας τής "Ελλάδος. "Ας περιορισθούν, γιατί θε ν' άρθη μιά μερά, πού ό Θεός θδ- ναι καί δικός μας. ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΕΣΟΠΑΡΑΙΝΕΣΙΣ & ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΗΣ Πρό πολλοϋ επιθυμούσα φίλε μου «μιλογιεμσγιε—^(α)β κι' δλο ένα τό ζεχνοΰσα νά άραδιάσιο λίγα λόγια. ΧωρΙς φόβο δίχως πάθος κα! εάν δέν κάνω λάθος λόγια λίγα νά άραδιάσω πρός 'Εσέ τόν μέγαν «"Ασ- σο!» "Ηθελα πολύ νά ζέρω πώς σκαρώνεις τα παιχνιδια των τερπνών «παροραμάτων)) κι' επί σοβαρών θεμάτων. "Αφσε ποΰ οΰτε τίς ρίιμες δέν άφήνεΐς νά άγιάσουν καί διά νά ζεπαγιάσουν τίς βουτδς μέσα στίς δρίμες. Φερ' εΤπείν στό «Πρωτοβρόχι» (πρέπει ό άνθρωπος νά τδχει) άπό «γεοεται» ή λέξι «γενεται» έχει ζεμπλέζει«. "Ολα τα τής άθλεφίας άοτειάκια κατορβώνεις φαίνεται ούσης όψίας κι' έτσ> μας τα μ'ασκαρώνεις.
Δι" αύτά καί δλα τοϋτα
τα δεινόλαμπρά σου «φροϋτα»
άκουσέ με νά σέ πώ
δίχως πιά νά σέ ντραπω:
«Εάν δέν συμμορφωθής
καί δέν κάνεις λίγο «κράτει»
«πρόσεζέ το» γιατινιν... ά!
θά τό πώ, στόν Κϋρ - Σωκράτη»
ΚΙ ΜΟΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ ΒΑΡ,ΥΚΟ ΤΑΣ
Πωλοϋνται είς τιμήν έκτάκτοί
εύκαιρίας. Τηλέφωνον 233.
847 Κύριον Σ,τέλιον Λ ΚΛ
σταν.
ΜΕΑΜΟΝ1ΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Ί. Άρχιεπισκοπης Αθηνών
άδυνάτων καί άλλοι άπρόσΐτοι
Κάτωνες. Αύτό πού ύποοτπρι-
ζουν ώρισμένοι ψυχολόγοι μέ
την θεωρία τής διπλής προσο)-
πικότητος καί δέχονται δτι ό
άνθρωπος έχει δύο «εαυτούς»
καί «κάθε χοντρός κρύβει μέ¬
σα τού 6να λιγνό πού δλο και
άγωνιζεται νά βγή έζω», δσο
κι' άν φαίνεται άστεΐο, θρίσκει
σέ πολλούς την έπιθεβαίωαι
τού.
Πίστεϋε ότι ό κόσμος τότε.
μόνον θά ζοΰσε σε πελάγη εύ
δαιμονΐας, δταν θά δεχόνταν
τα εύαγγελικά διδάγματα 6χι
σάν Ιδεολογικούς καί θεολογι-
κούς οτόχους, άλλά σάν συν-
θήματα καί όδηγιες τρόπου ζω
ής. "Οτι δλες οί στενοχώρι^ς,
δλη ή κακοδαιμονία πού περ-
νοϋν άτουα καί χώρες όλόκλη-
ρες πηγάζουν άπό τήν κοίσι
των ήθικών αξιών, άπό την ά-
πομάκρυνσι τού νεωτέρου άν-
ιυ άπό τό φώς τοΰ Χρι-
στοϋ.
Μέ αυτήν την πίστι τού, τό
«έπιεικές» αύτοϋ οάν χριστΐ'α-
νική άοετή καί παραγγϊ.λία
τού Κυρίου, «εγνώσθη πάσιν
άνθρώποις»... ΓΓ αυτή 6μως
την έπιεΐκειά τού καί τί όέν
άκουσε άπό ωρισμένους «χρι-
οτιανούς τής Κυριακής 8—10
π.μ », πού είναι ξένοι πρός τό
Εύαγγέλιο τοΰ Χριστθΰ, ή άπό
άλλους πού πιστευαν δτι διοί¬
κησις χωρΐς μαστίγιο δέν εί¬
ναι δυνατή
Αύτοι δλοι έλεγον δτι δεν εί
χε «διοικητικόν», άλλά δταν έ
φυγε γιά πάντα, τότε θυμήθη-
καν τα λόγΓα τού.
—Είναι εύχερέστερον νά
διοική τις μέ οργήν καί δυσχε-
ρέστερον μέ αγάπην!
Λόγια πού θύμιζαν έκεϊνα
πού εΐπε καί σ' άλλη περίπτω-
σι, δταν άκουσε κάποιον νά υ¬
ποστηρίζη δτι ό ϊδιος, άν ήταν
Άρχιεπίσκοπος, θά εΤχε, χω-
ρΐς συζήτησι, καθαιρέσει έναν
άπειθαρχο, άλλά καί πολύτε-
κνο κληρικό, άντΐ νά τού θά-
ζη έλαφρότερες τιμωρίες:
—Καλά δλα αυτά! ΕΤχε πή
τότε. Τα παιδία τού, ομως, τί
θά τα έκαμνες; Αύτά δέν τα
σκέφθηκες.
Κάποτε πήγε στήν Άκαδη-
μία, τής οποίας με την ϊδρυ-
σί της, λόγω τής έπιστημοσύ-
νης τού, ώρίσθηκε πρώτον με-
λος Βγαίνοντας οΐπό την σνν
εδριασι καί ετθιμος γιά νά φύ¬
γη, μπήκε στό αύτοκίνητό τού
πού τόν περίμενε, άλλά χω-
ρίς... τόν όδηγόΐ Ό όδηγός,
ό ουμπαθέστατος Νίκος εΐχε έ¬
ζαφανισθή. ΤΙ εΤχε γίνει; Διέ-
κρινε τό ύποψήφΐον τρυφερόν
ήμισυ τού νά περνά πρό τοϋ
Φάρου των Γρ'αμμάτων καί πρό
τής λώμψεώς τού καί τού κλο-
, νσμοϋ τής καρδίας τού παρά-
τησε καί Άρχιεπίσκοπο καί 'Α
καδημια καί αυτοκίνητον καί
τα πάντα καί έτρεζε νά τό συ
ναντήση... Καί «τούτη ποιεϊν,
κάκεϊνο μή άφιέναι»!
Ό Άρχιεπίσκοπος άρχισε νά
άδημονη.
πού είναι, τέλος πβν-
1ΘΗΣΑΥΡ0Ι ΤΟΥ ΚΙΑΤΙΠΟΓΛΟ
Άπό ώ. άρωταύργημα τρν .-ΤΕΦΑΝΟΤ ΞΕΝΟΤ:
■ "Ο ΛΪΑ;ΒΟΛΟΣ Σ1ΤΒΝ ΤΌΤΡΚΙΑ»
■ · ·. *:.·"· .. · ·
ΣΚΛΑΒ(
223ον
—'Τπάρχουν σ' αύτο τόν τόπο
Σουλτάνα μου ανθρ<οποι, πού ένίΐι οΰτε την υπάρξη τους δέν ύποψια- ξόμαστε, βλέπουν σέ ποία πέλαγα παραδέρνουνε καί μάς δίνουν τό χέρι, γιά νά σωθοΰμε μέ κίνδυνο δι κό τους. Καί ύπάρχουν καί άλλοι. πού τούς φορτώνουμε μέ τιμές, με δόξα καί μέ πλούτη καί δμως δεν δίνουν παρα, ούτε γιά τό Δο6λέτι, οϋτε γιά μας τούς ίδιους. ΕΙδες ποιν λίγο τόν Κισλάραγα. "Αφησε να τοΰ φύγη μέσα άπό τα, χέρια, ό δοΰ λος πού εφερε τό καραβάκι, ττροτο} άκόμα 6ε6αιο>θή πώς δέν ηταν έκρη
κτικό μηχάνημα.
—"Εχεις δίκηο άφέντη μου, τοθ
είπα. Κι' έκεΐνος συνέχισε:
—Καί πρέπει νά έχης ύπ' όψησου
Σουλτάνα μου, πώς σά τόν χαν-
τούμη αυτόν, είναι δλοι σχεδόν οί
Πασάδες μας σήμερα "Ολοι του^
άδιαψορούν γιά την τύχτ» τής Αύ-
τσκρατορίας, ιτού ττάει κοττά διά¬
βολον έξ αίτίας τονς κ.αί γιόο τή δι
κή μας τή ζωή. ττού κατάντησε νό
έξαρτάται άπό τί> θελήση τώ·; Γενι
τ^άρων καί των Χοτζόί&ον. Καί
τις δυό αύτές δυνάμεις τίς έξου-
σιάζουν οί Πασάδίς μας καί τίς
χρη^ιμοττοιοσν κά0ϊ φορά, σύμψωνο
μέ τοΰς σκοττοθς τους καί άο< ττόνε κι' οίτο! τό Δοδλέτι. Φταίει ό ΐδιος ό Πχτισάχ «αί κάτι δαλ κα6ούΛΓ|5ες ττού τό« τριγυιρίζοιτ^ καί τοί φοθίκών^ονν τα μυοΛά» μι" .δέες πού ερχονται σέ άντιθεσΐι μι τό "σλάμ καί μέ τίς πατροτταρσ- δοτες συνήδειες τοθ τούρ*"<Όυ με¬ λετίου. 'Ο Ποΐτισάχ δάλθηκε νά τί» Ψε>α>
κέψη τό Δαδλέτι κι' αύτό είναι *-
Κ£Ϊνο πού γεννάει την ά^τίβρααη
των Πασάδων, των χοτζά5ων/ τώ^
ντερ6ισά5<ο^ καί των Γΐνίτσαρων Οΰτί υ! Πασάδες, οίίτε οί χοτζάδις, οϋτϊ. οί Γίνίτσαροι θά σήικωναν κε. φάλι, άν ό Πατισάχ σέδονταν τϋ Ίσλάμ καί δέν Ϊ6γαιν£ όβττό <ις δ'- κές μας τίς μουσουλμα^ικές συνή- θειίς. Άν πολιτπίονταν ϊτσι. θα τούς εΓχε δλους κα! τό λαό μέ <ο μβρος τού κ,αί θά ήταν ττανίσχυρος. Εΰκολα θά μποροθσε νά τσακίση τούς λίγθυς φιλόδοξους τοτάρχες, ποϋ σόκοχταν ά^ταρσία ίνανίον τηύ ΔοβλετιοΟ καί θά αποκρούση τόν κά θε τού έχθρό» Φράγκο ή Σλαϋο, πού θά τολμοθσ-ΐ νά τόν άττειλήση. Ώη- τόσο έιτϊΐδή ίγώ δέν μποροθσα νιΐ τοθ φέρω άντίρρηση σ' αύτά ίγρΓ) μοί) εΤπε. εκανα /πώς συμφωγώ »ι- ζί το^ οίτοφασισμένη νά πολεμήσο μί. το δΐΛό μου τρόπΌ, τίς (|5έ£ς τοι>
ΕΙμαι ή Καντινέ Σοι/λτάνσ. Στή»
ττροσπάθειά μου αυτή, ίττρειπε ν»
θύ άττό κ,οντά δλες τίς '
τού Πατυάχ. Γι' αύτά «-
ττο<ράσιο·α νά μάθ^ο τί εγροτφε ίκίι» νο τ ό γοάαμα/ ττού τού έκ,ανε τάαβ έντύπωση. 'ΊΕτσι, τή νύ)ςτα κι' δτη^ έκεΐνος κο.μ^ντα^ 6α0ειά, τό ττήοτ ΟΓττό τή τ^έ^η τού καί τό 5ιά6ατο μέ ττροσοχή "Εφριξα, Βεζύρη μηι· μέ δυα τοί) έγ^αφε ό δγνοχΐτος ηυι Ι βουλάτοοάς τού. Τό άντέγραψα τη- στά στά γρήγορα καί τα εβιλσ πή των; Περίεργος άνβρωποςΙ Καί δταν ό Δημητρός ι,Δ. Τσακναρής, Άρχικλητήρ τής Άρχιεπισκοπης) άρχισε νά φωνάζη καί νά εκδηλώνη την αγανάκτησί τού, τού εΐπε· —Άντΐ νά φωνάζης, κάλβαε, τέλος πάντων, ενα ταζΐ οια νά έπιστρέψωμεν. Καί ήλθε τό τα'ζΐ καί ό Μα- καριώτατος Άρχιεπίσκοπος 6- φθασε στήν Άρχιεπισκοπή, έ¬ νώ ό «μβμνηστευμένος» όδη- γός κατέφθασε βραδυπορών ατήν 'Α<α6ημία καί παρέλαβε ]τό αυτοκίνητον τοϋ Άρχιεπι- οκόπου, άλλ' άνευ τοϋ... 'Αρ- χιεπισκόπου. Τήν αλλη μερά σάν την βρε γμένη γάτα περίμενε την κα- ταδίκη τού. "Ολοι τού εΐπανε πώς θά άπολυθή. «Λαγάρια- ζαν» δμως «χωρΐς τόν ζενοδό- χο»... Μόλις τόν είδε, μολις τόν ακουοε νά τού ζητά συγ- ννώμη καί νά εκδηλώνη τήν λύπη τού, περιωρίσθηκε νά τόν έπιπΜζη καί νά τού δώ¬ ση τόν έσχατο τίτλο τοθ πτω- χοΰ ύθρεολογίου τού, πού πε- ριείχε δύο μόνον λέζεις: «πε- ρίεργος άνθρωπος» καί «άνό- τβς». (Συνεχίζεται) λι α τή θέση τού. Την άλλτι μερά η Ί'δια ίκανα δυό άκόμΓΐ άντί'γρ<χφα, Υ ό ένα άιτό τα όττοία εΤγαι αώτΛ πού διά6α3ες κα! άνέθεσα στόν τι στό μου Μττοσταντζήμπσση, νά τ-'- ρακολο^θή μέ άνθρώττους τού, τη·· κά3ε κινήση τού Πατισάχ. Γιά μενά δέ^ ύχτήρχε «αμ'μιά 4β- φι6ολία> πώς τίς έπαναστατικές ί-
κεΤνες μεταρ;υ9μίσεις, ιτού σκέπ¬
τεται νά επιβάλη ό Πατισάχ στό Δο
δλέτ^ δέν θσ τίς δεχόταν ό λαΟΓ-
πού θά τόν φανάτιζα^ οί χοτζάδες
καί οί ντερβισάδες, οδηγούμενοι ά-
ττό τούς ττατάδες, καί θά ξεχύνων-
ταν στούς δοόμοκς μαζ! 'μέ τούς Γ*
νίτυαρους γιά νά ρημάξουγ τα ττάν-
τα ικαί νά σφάξουν μαζί μέ τόν «κια
φίρη» Πατισάχ, μττορίϊ κα! μέντ
καί τα διάδοχο. ΚΓ οπτ' όσα θά ό>
κοθ^ης Βεζύρη >μου παρακάτω^ έξι-
κολούθτιαε ή Καντινέ Σουλτάνα, ·>
ζωή τού Δισδάχου δέ^ κινδ'Λ'εύί.ι μό
νο οπτό τούς Γενίτσαρους «α!
τόν μανιασμένο δχλο, στήν τπερ
ση ιτού θά θέση σέ έψαρμογή τίς
μεταρρυθμίσεις τού αύτές ό Πατι¬
σάχ καί θά όπτοτύχιτ, άλλά καί ά¬
πό τόν Τδιο τάν ττατέρο: τού, ττού 5
ττίος ξέρεις, άκολονθωντας μιά σι>-
>/ή|θεια/ ττού τήν ιεττιέ5ο:λε ό ϊδιος '
Μωίμεθ ό Π3.οθητής, μπορεϊ. &ν ι ό
βεωρήση σ·κόπιμο, νά τόν χσλάσΐ).
—ι Την ξέρω αυτή τή συνήθεισ.
Βεζύρη μόν, διέκοψε ό Μαζάρ Ποτ-
σσς τόν Δαλπατάν. Μ& ή Σουλτάν τ
δέν στή·; εΤττε καλά. Πρόκειται για
τό «Κανουνοΰ Πατισαχί» τού Μω¬
άμεθ τοΰ Β'ι πού όρίζει πώς ό Σευλ
τόνος ιμόλις Ιάνεδή στό θρόνο ϊχει
τό δικαίΜμα νά σκοτώση τούς όβδίΑ-
ψούς τού «γιά τή τάξη τού κόσμου»1
Έφαρμόσηκε γιά πρώτη φορα (τ
ττό τάν Σουλτάν Βαγιαζίτ τόι-^ Α',
ττού μόλις άνέ&ηκε στό θρόνο, σκό-
τ^αε τό> άδελφό τον Γιοκούπ καί
επανελήφθη ΰατερα άττό τό γιό τοο
Μεχμέτ τόν Α' ιτού σκότωσε τούς
άδερφούς τού, τό Σουλειμάν, τόν
Μοι»σά καί τά^ Μουσταφά^ νόθο ά-
δερφό τού Αχμέτ, δυζαχταρούδι Α-
κβ-ια Τα κοοκό, Β-εζυρη μου, ήρχισε
πολύ πΐό ΐττρίν Λπό τόν Μωάμεθ τδ
Β', έφαρμόστηκε καί νομιμοιτοιήθη
κε άττό αυτόν ικαί συνεχίστιτκε άττο
τόν γιό τού τόν Βατγιατΐτ τό Β'ι
■πσϋ ϋττερα άττά ττολύχρονη καταδίω
ζή τοΰ άδερφού τού Δζέμ . Σουλτάκ,
κατάφεοε νά τόν φαρμαχώση υέ
τούς άνθρώπους του £ξω άπά τα σι>
νοοαΐ τού κράτους, στή Νεάττολη τής
Ιταλίας, φτάνσντας ώς τα χρόνια
μας. Δέ μιλάει βμως τό «Κανουνοΰ
Πατισαχί» τοΰ Μιοάμεθ τού Β', νιά
έξό^τωσΓ) των παιδιών όπως νομίζει
ή Σουλτάνα μά των άδελφών των
Σουλτάνων. Μέ αύτό δέ θέλω νά πώ
πώς ο! φόβοι της είναι άβάσιμοι
ΟΙ Σουλτότνοι βλέττουγ τα παιδία
τους αά συνεχιστές το3 ϊργου τους
Αύτη ή φιλοδοξίσ. των Σουλτάνων,
είναι φυσικό νά δημιουργή ·κΐιδύν^<; γιά τή ζωή τών διαδόχων. ΣυνέΛ- αε· δμως, τή διήγησή σου, Βεζΰρη μου. (Συνεχίζίται) ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ Έκτάκτου Γενικής Συνε¬ λεύσεως των μετόχων τής Ά- ωνύμου Έταιρίας «ΕΜΠΟΡΙΑ & ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΕΠΙΠΛΟΝ ΖΑΔΟΚ & Σία ί<ΓΚΑΛΕΡΙ ΜΟΝ- ΤΕΡΝ». Καλοΰνται οί κ.κ. Μέτοχοι τής έταιρεί'ας είς έκτακτον Γε νιικήν συνέλευσιν την 4 Νοεμ βρίου 1969, ημέραν Τρίτην καί ώραν 6ην μ. μ. είς τ ά ενταύθα καί επί τής όδοθ Ρη- γίλης 23 Γραφεία τής έταιρίας. ©ΕΜΑΤΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΟΣ 1. Άνάγνωσις εκθέσεως των έκκαθαριστών τής έταιρίας. 2. "Εγκρισις Ισολογιομού εκ¬ καθαρίσεως. 3. Άπαλαγή των εκκαθαρι- στών πάσης ευθυνής. 4. "Εγκρισις άμοιβής έκκα- βαρισΐων καί συμβούλιον. 5. Άνακοινώσεις — προτα- σεις. 6. Δΐορισμός πληρεζουσίων. ΟΙ κ. κ. Μέτοχοι οί επιθυ¬ μούντες νά μετάσχουν τής Συ νελεύσειος όφείλουν νά κα>τα-
θέσουν είς τα επί τής όδού Ρτ>
γίλης 23 γραφεία τής έταιρι'ας
πέντε (5) πλήρεις ημέρας πρό
τής Συνελεύσεως τάς μετοχάς
των ή άποδείζεις καταθέοεως
τούτων είς τό Ταμείον Παρακα
ταθηκών καί Δανείων ή είς τί¬
να των έν Ελλάδι άναγνωρι-
σμένων Τραπεζών.
Έν Αθήναι τή 6η 'Οκτωβρίου
1969
ΟΙ ΕΚΚΑΘΑΡ1ΣΤΑΙ
ΒΙΚΤΟΡ ΖΑΔΟΚ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΕΠΟΥΡΟΣ
ΑΝΤ ΙΝΑ ΖΑΔΟΚ
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρωθιβρέως
ΓΕΡΜΑΝϋΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(Πολεμικαι — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτζη ς—Καλαδρντων)
Γ'.
Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΣ
ΤΟΤ Π. ΠΑΤΡΩΝ ΓΈΡΜΑΝΟΤ
Ό Γέρος τού Μοριά είς τούς έ-
ξεγερβέντας έλεγεν, ότι «Ό θεός
εδιοκε τήν υπογραφήν του νά έλευ
θερωθή ή Ελλάς καί δέν τήν παίο
νει πίσχο». Έπανελάμδανε τούτο συ
χνάκις πρό πάσης μάχης καί είς κά
θε σύσκεψιν των όπλαρχηγών. Τό
ησθάνετο ένδομύχως. Τό άντελαμ-
6άνετο έκ τής φοράς των πραγμό.
των, έκ τής εύοιώνου άρχής και
καλής πορείας των έθνικων ζητηιιά
των. "Εβλεπε τήν χείρα τής θείας
Προνοίας διαρκώς καθοδηγοΰσαν
τάς πράξεις των έθνεγερτών, πρός
εϋόδοσιν τού άναληφθέντος μενί-
στου εργου τής άπελευθ,εοώσειος
τής "Ελλάδος.
Ή τοιαύτη χειραγώγησις τοϋ 'Τ-
ψίστου Προστάτου τής "Ελλάδος,
χατεφάνη κυρίως είς τήν εκλογήν
ύ-ΐό των Φιλικήν, τοΰ κυρίως πρώ-
του έθνεγέρτου, τήν σωτηρίαν αύ-
τοΰ έκ τής όμηρείας, τήν αίφνΐδιον
διακοπήν τής πρός Τρίπολιν ποοεί
άς αύτοΰ πρός έγκλο>6ισμόν τού εί;
τάς φυλακάς μετά των άλλιον τήΐ.
ΙΙελοποννήσου κληρικών καί λαί-
κών. τήν απροσδόκητον έπιστοοφήν
αύτοϋ άπό τό Χάνι τής Κατσάνας
(Κλειτορίας) είς τήν Μονήν τής
Ά·?ίας Λαύρας μετά των συνοόοι-
πόρων Άχαιών, την ΰψωσιν τοΰ έ-
θνικοϋ Λαβάρου έν τφ Ίερφ τΟΛ(ι>,
την δόνησιν τής πολύ Ισχυράς Αύ
τοκρατορίας εκ θεμελίων διά τού
άπλοϋ πατριωτικοΰ κηρύγματος και
τής απολύτου έμπιστοσύνης τοΰ παν
ελληνίου είς τό πρόσωπον τοϋ ίε-
οάρχου. Πάσαι αί πράξεις ποοσέ-
βλεπον πρός τόν επίσκοπον Γερμ«-
νόν ώς τόν άναμενόμενον Μεσσίαν
ιοΰ Γένους.
Κοί έςράνη άντάξιος καί ύπεοά.-
Ειος των προσδοκιών τοΰ Λαοΰ.
Ώς ίεράρχης, ώς Φιλικάς, ώς ζη-
λωτής τής ελευθερίας, ώς έθνεγέρ
της, ώς διοργανωτικός, ώς ποό-
μαχος άγωνιστής, ώς σπάνιος διο-
ρατικός τοΰ μέλλοντος, ώς είρηνευ-
τικός των δι'ισταμένων καί γενικώς
είς κάθε τσμέα ενεργείας εδειξε τα
πολλαπλά αύτοΰ προσόντα. 'Επωμί
σθη επαξίως τα μεγάλα 6άρη πρός
έξανάστασιν τής φωτοδόττδος "Ελ¬
λάδος.
Άλλά τό κοινόν, οί κληρικοί καί
οί λαϊκοί των κοινοβουλΐων, διεϊδον
&ίς τό πρόσωπον τοΰ πολυμήτιδος,
νοημονεστάτου Γερμανοΰ καί βιπλω
μα-ιικά χαρίσματα. 'Επεκαλέσθη-
σαν τήν συνδρομήν αύτοΰ. Ούτος ε¬
δέχθη τήν απόφασιν των Κοινοβου
λευτικών Σωμάτουν, ανέλαβε τό
πρόσθετον 6άρος, τήν ευθύνην τής
πρεσβείας, τουτέστιν νά μεταβή
είς Ιταλίαν, ώς διπλωματικάς άν-
τιπρόσωπος τής ΙΙροοωρινης 'Ελ-
ληνικής Κυβερνήσεως επί διετίαν
ολόκληρον, πρός καλυτέραν διευθέ
τηβιν των έθνικών ζητημάτοιν, ε-
χιον σύντροφον, σύμβουλον, συνα-
δλητήν, τόν έπιφανή όπλαρχηγόν
τής Μάνης Γεώργιον Μαυρομιχά-
λην.
Οί συγγενεΐς τού Ποιμενάρχου
των Πατρών διέσοχΐαν τα οπόμενα
ε'γγραφα αύτοϋ καί τα υπέβαλον
είς τήν Επιτροπήν τοϋ Αγώνος, ι
ΕΓναι μία άξιόλογος διπλο>ματική
σελίς τής 'Επαναστάσεως καί προ
σέτι μία ένδιαφέρουσα έκκλησιαστι- ·
κή προσφορα έκδούλευσις, διαλα- ι
λοΰσα τάς σπουδαίας υπηρεσίας ,
των κληρικών πρός τό "Εθνυς.
Διά των πάντοτε φιλοξένίον στη-
λών τοΰ «Προσ. Κόσμον» παραδί-
δονται, επί τή έορτΐϊ των Ελευθε¬
ριών, τα τρία εγγραφα πρός άνά-
γνυχΐιν υπό των πολυαρίθμιον αυ¬
τής αναγνωστών.
Τό πρώτον έ'χει ώς έπεται:
«Προσωρινή Διοίκησις των Έλ-
λήνων».
Ό πρόεδρος τοΰ έκτελεστικυυ
κατά τήν σημερινήν γεγονυϊαν άπό
φασιν, διορίξει: Ιον Ό πανιερώτα-
τος Άρχιεπίσκοπος Πατρών Γερμα
νός καί ό κύριος Γεώργιος Μαυρο-
μιχάλης, έξελέχθησαν ώς προστά-
ται καί έπίτροποί μας είς τήν ΑΤ-
ΛΗΝ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ. 2ον Νά
πραγματευθοϋν μέ τήν Αύλήν τής
ΡΩΜΗΣ διά νά γνωρισθή ή Διοί¬
κησις μας καί νά συστηθή φιλική
σχέσις μετ* αυτής. 3ον Ό Αρχι¬
γραμματεύς τής έπιτροπής Μινί-
στρος των εξωτερικών νά ενεργή¬
ση τήν παρούσαν διαταγήν.
"Αργος 18)10 Σ)βρίου 1882
6ον τής Άνεξαρτησίας ϊτος.
Είς έλλειψιν τοΰ Προέδρου, ό άν
τιπρόεδρος Άθανάσιος Κανακά-
ρηε·
Αντίγραφον ό αρχιγραμματεύς
τής Έπικρατείας Μινίστρος των έ
ξωτερικών θ. Νέγρης».
Τό δεύτερον, είναι ό υπό τοΰ "Γ
πουργείου των Εξωτερικών διοοι ·
σμός τοΰ Γερμανοΰ καί £χει ώς ά
κολούθιος:
«Προσωρινή Διοίκησις τής 'Ελ -
λάδος των Εξωτερικών.
Πανιερώτατε. Διά τής έγκλεΐ -
ήτου διαταγής ύπ' αριθ. 2079 διο-
ρίζεσθε παρά τής Διοικήσεως μέ-
λος τής ίκεσίας, άποστελλομένης
πρός τόν αγιον θρόνον τής Ρώμ,ης.
Κατά τάς δοβησομένας πρός τήν
Πανιερότητά Σας όδηγίας, όφείλ*
τε νά ένεργήσητε διά νά έπιτύχετε
τόν σκοπόν τής Ικεσίας ταύτης, ά-
φορώσης είς τό νά γνωρισθή ή Έλ
ληνική Διοίκησις άπό τήν ΑΤΛΗΝ
τής ΡΩΜΗΣ καί είς τό νά συστη-
θούν μετ' αυτής σχέσεις φιλικαί. Τα
φώτα Σας καί ό ζήλος Σας θ' άνα
Λληρώσαχπν δ,τι έλλείπει άπό αύ¬
τάς τάς όδηγίας.
ΙΙανιερώτατε" Τα Ιεροκηρύγματά
Σας ύπόσχονται τήν εχβασιν τϊΐς
έντίμου ταύτης άποστολής καί έλπΐ
ζω νά γίνω διερμηνεύς τής Διοική¬
σεως περί τούτου παρά τή Πανΐϊ-
ρότητί Σας. Δέξα<τθε παρακαλώ κ. λ.π. Άργος 18)3) Σ)6ρίου 1822 2ον ετος τής Άνεξαρτησίας. Ό αρχιγραμματεύς τής 'Επικρα τείας Μινίστρος των εξωτερικών β. Νέγρης. Πρός τόν ΙΙανιερώτατον Αρχιε¬ πίσκοπον Μητροπολίτην ΙΙατρων Κύριον Γερμανόνο». Έν Ιταλία ευρισκόμενος δ Πα¬ λαιών Πατρών ειργάσθη έθνοφε- λώς παντοιοτρόπως καί ϋπερθα/- λόντως, διά τήν διαφώτισιν των δια νοονμένων, τήν αναζήτησιν, ανεύ¬ ρεσιν καί δημιουργίαν Φιλελλήνων, εξέγερσιν των έκεί πολλών έλληνι- κών κοινοτήτων, τήν στρατολόγη- σιν αυτών, την συλλογήν, Αγοράν καί αποστολήν πολεμικον ύλ»κον>
καί χρημάτων, διά συνάψεως 8α-
νείων καί αποδοχήν εισφορών, συ¬
νεννόησιν μετά των έπιφανών λαΐ-
κών (Καποδίστρια, Ρώμακ.ά.) καί
κληρικών (Ίγνατίου τού Ούγγρο-
βλαχίας τού έκ Μυτιλήνης καί Λλ-
λων) πατριωτών, τήν ύποδοχην
των έκ τής λοιπης Εύρώπης διευχο
μένων έθελοντικών σιομάτων πρός
κάθοδον είς την Έλλάιδα καί ενί¬
σχυσιν των άγωνιζομένων, έκτέλε· -
σιν έντολών τής 'Ελληνικής Κυβευ
νήσεως καί δι' άλλων μυρίων τρό -
πων καί μέσων.
Τό επόμενον ϊγγραφον πκηοποι-
εϊ τήν ανάγκην τής άνανεώσεως
τής έντολής τής παραμονής τοδ
Γερμανοΰ έν Ιταλία. "Εχει δέ ο8-
αω:
«Προσωρινή Διοίκησις τής Ελ¬
λάδος.
Τό Εκτελεστικόν Σωμα.
Πρός τόν Πανιερώτατον δγιον
Παλαιιίν Πατρών καί πρός τόν Ιν-
δοξον Γιώργιον Μαυρομιχάλην.
Ελήφθη τό πρός τόν "Τπουργόν
των Έξο>τερικών Εγγραφον Σας
τής 5ης τοΰ παρελθόντος Αύγού-
στου καί εγνώσθησαν τα έν αυτώ-
Οί στοχασμοί σας είναι όρθοί καβ'
δσα άναφέρετε περί τής Πατρίδος.
Ταυτα φρονεί καί ή Διοίκησις, άλ¬
λά πολλά τα παρεμπΰΐτοντο έμπό -
δια, ώς πρός τήν ενέργειαν των
άναγκαΐων.
τ Συνεχίζεται)
«ΑΙ ΑΚΤΙΝΕΣ>
'Εκυκλοφόρησε τό τεθχος Όκτω
βρίου τοϋ περιοοικοϋ «Άκτΐνες».
Άπό τα περιεχάμενα: «Δικαιοστ5-
νης ζυγόρ τοθ Καβηγ. Ιω. Πα-
ναγιωτίδη, «Ή άνθρωπκττική άγω-
γή καί ή προσφορα των μαθημα-
τικων» τού κ. Στ. Ροζάκη, «'Ο
Φαρός της Θεσσαλονίκης» του κ.
Λ. Κοκολιοΰ, «Ό Θεός ύπαρχει:
Τόν συνάντησα» τής κ. Έλ. Καρι-
τά, «Ό σύγχρονος άνθρωπος» τοΰ
κ. Γ. Κοχττάκι, «Ματιές άπό τήν
Άμερικανική νεολαία» τοϋ κ. Ιω.
Αλεξίου κ.ά,.
Επιστολαί, δ κόσμος των γραμ
μάτων κριτική τοΰ βιβλίου καί άλ-
λα συμπληρώνουν τό νέον τευχος.
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ
ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ>
Έκντκλοφόρτ)βε τδ χεδχος Όκτω-
βρίου τοΰ περιοδικοΰ «Ό Κόσμος
τής Έλληνίδος». Άπό τα περιε-
χόμενα: «Ή Πρόνοια τής Νεότη-
τος», «ΕΙμαι γυναϊκα» τής δ. Κατ.
'Αδαμτζίλογλου,
«IX
Πανευρωπαΰ-
κοί άγώνες» τής κ. Κατερ. Περί¬
δη, «Παράδοσις καί συγχρονκΐμύς
στήν Αγγλικη εκπαίδευσιν τοΰ κ,
Γ. Καναράκη «Ό μηχαντσμός τής
μνήμης» τής κ. "Αννας Ράπτη,
«Των καιρων» τής κ. Άμ. Γερακα-
νάκη, «Αδαμ — Ευα, Κάΐν — Ά-
βελ» τής κ. Β. Δραγώνα κ.α.
ΜΕΤΡΑ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑ
ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΥΛΙΚΗΣ ΚΑΙ
ΜΑΡΑΘΟΝΟΣ
ΜΕ ΚΟΙΝΗΝ άττάφασιν τοΰ α'
<5ΐ;τιττροΐι5ροΟ «αί ύττουργοθ 'Εσω τερικών καί των ϋιτουργών Κοινω νίκων Ύπΐ^ρεσιών, Γΐωργίας, Βι(?- μηχα»ίας καί Δημοσίων "Εργων (Φ.Ε.ΙΚ. 624) 29) 19)69) ι λαμ6ά(ι«ον ται ε£δι*ά μέτρα διά τή» πλήρτ) καθαρότητα των διοχετευομένων είς την ττρωτεύουσαν υδάτων των λι- μνών 'Υλίκης κα! Μαραθώνος. Υπό ΈκκαβάρΝσιν ΖΑΔΟΚ και Σία Α. Ε. Όδός Ρηγΐλλης 23 Τηλ. 736 966 - Αθήναι 1ΣΟΛΟΠΣΜΟΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΕΩΣ 31.7.69 ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΟΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΝ Ανάλυσις Μερίδος ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑΙ 1.1.69 — 31.7.69 ΔΟΥΝΑΙ Γενικά έ'ξοδα 74 278,60 Μιοθοδοοία Προσωπικού 49.500.— Φόροι ημοσίου 12 178.— Άποοβέσεις 9.240.— Ίΐπισφαλεΐς Χρεώοται 28 831.- 174.027,60 174.027,60 Προμήθειαν κ.λ.π. Αυτοκίνητον Μικτά Κέρδη έξ έμπ)των θεσ)ν(κης Μεϊον ζημία Έμπ)των Α¬ θηνών Προκόψασα Ζημία ΛΑΒΕΙΝ 43.400,10 15.309.- 56 600,10 58.718,40 174.027,60 174.027,60 'Ο Λογιοτής ΟΙ Έκκαθαρισταί
ί ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑΣ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Ταϋ συνεργάτην» μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
Πον
Τής. μεγαλ^ιώδους ταύτης χειρο
νααίας. λαβών γνώσιν ό έγ*ά9ειρ.
κτος φύλαξ, απέστειλε πρός τόν
π. Δωρόθεον έρραμμένην έντός σακ
κοοκίου επιστολήν 5 ημέρας πρό
τής εκτελέσεως τού ί/πό τώ» Γερ·
μανών, γραμμενην επί πανίου( χά¬
ριν προφιΜάξεως έκ των Γερμανίαν.
ίπαλΐλομΐ^ ίξ Εύ/νωμοοννης. >Άλ-
λά καί τάς οικογενείας των κρπ-
τοι»μένων δέν έλησμόνησεν ούτος.
'Ενσαρκώσας την θείαν ρήσιν το
ποιήσας καί διδάξας». Συχνότα1"
έπιισκίηΓτετο ι άς πλέον απόρους
έξ αυτών κοί ίκεϊ ίν κρυπτώ κπ·
παραουσ-η* ένίσχυε αύτάς ήθικώς
καί Ολικώς, άποιελέσας οϋτω άνο·
σχετικών ψράγμα προ»; «χπστροπηί
έκ τής άτιμώσ,εως/ είς ήν μο^ραι.
ως ίφέροντο. Διά νά θελήση τι,,
νά Ιστιορήση λεπτομερώς τή,ν ϊζο-
χον δράσιν κατά την περίοδον της
κατοχής τοθ Άρχιμ. ΔωροΘέου Βδ
νάρδου, θά έδει ν' άττασχοληθή βρ
κετόν χρονικόν διάστημ,α και ^
γράψη όγκώδη τόμον έθνικοδρηρκιυ
τ.κής έποποιτας.
'Εκεϊνο δΊπερ τονίζομεν, διότι το
πιστεύομεν καί ήμι£Ϊς καί Ιδίως ο-
λόκιληρος ή κοινή γνώμη, εΤ/αι Ίυ
δτι ή πολυσχιδής δράσις και τι·
8ργον τού Άρχιμ. Δωροβεου κα-τι
•την κατοχήν είς τάς Φυλακάς, ο— >>-
τελεΐ μίαν των πλί,ον θ,εσπεσΐων
καί ύπεράχων κα! συγκινητικόν σ«-
λίιδων τής Ιστορίας τοΰ "Εθνοι/.,
των 'Ελλήνων κατά την περίοδον
τής τί -τού «ατοχικής δουλεια·..
Ημείς - ΐδ» συντάμως καί ου*.
πτικώς, απλώς καί «?<ς άδράς *>.·
ρακτηριστικάς γραμμάς άττεκαΛ«>-
ψαμεν πτυχάς τινάς τού ΰπερόχου
(ρνου τού. Είς άλλους άπόχειται
νά το έμφανΐσουν έν λεπτομςρεΐυ
καί νά τδ παροοδώσουν είς τοΰς (-
Ίτιγίβνομβνους ,ίπρδς μ,'Γ,μ,ησιν κο·
θαυμασμόν. Είς τα τρ^κυμιώδη κπι
βύστυχα ετη της κατοχης έδωσε ί
ξετάσεις <^ς δλους τοθς τομε1ι, 'καί Α5λα6£ τόν δίκαιον ίτταινον «α! άττέσττασε τΠν ευγνωμοσύνην δλων των καττα καιρούς όλισθησαν των καί είεργιετηβέντων, οΤτινκ, καί θά διατηροθν απέραντον και ανεξάντλητον την ανάμνησιν της Χ,στιανικτΐς τβ|| Π(ΐ~ΐε»>ν
"(Υπήρξεν κατά κκριολ^ξιαν ο
ττανταχοθ παρώ») άλύγιστος Οτιο-
στηρικτής καί συΜ,ιταραστάτης «ο
των καί ή Ίερά Κιθωτός, πού 8£-
χεται καί έκπέμπει δλας τάς εκ-
κλήοεΐς καί έκμικττηρεύσεις έξυμκ.
λογή,σεων, ό—αλύνων την άνθροηι
νην δυστυχίαν των Λνημιτορων κατ
κοιιρασμένων ^1ς τό διάδα τής >,«>-
ής. "Εστρεψε τό σωφρον^στικο ν ι
μόνι διά νά εξελιχθή βαθμηδόν α·
πό κάθειρξιν άκινησίας, ε'ϊ κυψε-
λην εργαζομένων κα! υυγκροτησεως
Σχολών άγραμμάτων καί τεχνΐΛν
ίν πλήρει κατοχή, ώστε τυχόν 6λ.^
δερσϊ ϊξεις καϊ συνήθειαι άττοοαλ-
λόμ^ναι μαζύ μ£ την όκνηρίαν μ·ι
τέρα πάσης κακίας, οί έξερχόμεν&ι
νά έξοττλίζωνται μέ άπαραίτητα
κοινωνικά προσόντα κα'ι έφόδια. υ
σπάρος Ιρί,πτ'ίται άδ^σΧόπωςι 6Λα
στάν|ει καί ασφαλώς θ' άποφέρπ
τούς καρπούς τυν.
Ή γοητεία Ιι,ροτελεστιών καί
κΐ|ρυγμάτων περί ©είου Μεγαλείου.
'3θησ<ε καί άλλοδ4ξους νΰ( γίνουν λάτραι τής Όρθοδοξίας καί ν' Λ. ■τΐταΐσθώσιν αυτήν. Δι* δλον αθτί τό δυσχερές έν δυσκόλοις καψοτι, έργον τού δέν έφΐ£ΐσθη κοιτών, μώ» θων( δαπανών καί θι/σιών 6ι_ά τη» .όλοκλήρωσιν τοθ σοβαρωτάτου κιΐ' έθνιχωτάτου κοινωνικοθ σκοιτοΐ)· τοθ οποίον ι>πο την θείατν εύλογΐα*1
υπήρξεν 6 Άξιος έΜ,πνι^υστής κιι·
ακάματος έργάτης
"Η Πολιτεία τιμώσα την ιτολ>·
σχι6ί) αύτοΰ κατά την κατοχη»
'δράα^ν κα! τό ϊργον το^, τό όπ<» Ον είναι μοναδικόν είς τύν τής Σωφρονιστικής τόν ετίμησε δι' άρκετών έ|αιμ».ι.· κων δ.ακρίσεων. 'Ελευκάνβη Οΐΐιιμ^ των μετά ζή^λου. Ή 'Εκκληοία ί. τιμήθη άρκετά έν τώ προσώπω τ ο.· Τα στήθη τού κοσιμοϋν αρκεταί τι- μητικαί διακρίσεις καί δηως ι ο μεγαλύτερα δι' αύτό? τταράσημ>ι
■;ΐναι αί χιλιάδες ψυχαί, αί όττοΐ
αι εσώθησαν άττό τ6ν π. Δωοόβί.
όν. τδν οποίον εθγνωμόνως αναφΐ
ρουν. Είς τάς έκτελέσ£ις τάς ο·
ττοίας παρευί|έ(&η', τί πρώτον κ«·
τί δ' ίίστερον ν' αναφέρωμεν; Ην
ταθθα <3ιουνατεΐ ό κάλαμος νά .>βΡΐ"
/ράψη καί είς τό μέγα αύτο ότι·
μεϊαν την πίστιν τον ,τήν αύτοπτχΗ1
^ησίν τού καϊ τό θάορος τό όττοΐί».
ίνεφύτιυσίν είς τοθς ηελλοθανθ'
το^ς, των οποίων καί πολλάς οί
κογΐνείας έξ αυτών έπροστάτευσί
Εύτνχώς πάντα τ' ανωτέρω μ»
τέστησαν γνωστά είς τό Κράτο.,
Κ3Ϊ εΙς την Κοινωνίαν, 6ι· αϋτΑ νΐ
θαυμασμόν τΤιροφέιρεται τ4 8νοαΛ
τού. ΑΟτό τα οποίον τόν διέκριν
κα! τάν διακρίνει εΤναι τό σώττη
μα, 4 ιταλμός, ή πίστις, ή αώτιΐ
ττάρνησις, ή αύτοτλχπα κα! ή Ρι1
λησις. Ώς μαρτιιροθν κα! το έκ
διαψόοων άρμοδιοτήτων σννη·^μ(-
να κείμενα δέν είναι κοινή ή 6ρά.
οις τού.
Παρέχοντες διά των ά&ρών αστυν
γραμμών μας μίαν άμυδράν εΐκόνιι
τής ττροσωπικότητος τού Άρχ^μ.
ΔωροΘεον Βενάρδου έν τή άσκήοιι
των Οψηλών αυτού καθηκόντων κχ
τα την κατοχήν, θέλομεν νά προβά
λωμεν την προσωπικότιιτα ούτον
ώς παοάδειγμα ζηλευτόν πρός μί-
μησιν «αί συγχρόνως νά καταβε'ιξΐο
μέν όΐτοίους βηθαΐίρούς ίγκλείε,'
ή Άγία ημών 'Εκκλησία, δταν Ί
*πΐ)οετήΥται υπό τοιούτον κληρι·
κων, οΐτινες δέν άρέσκονται είς
την απλήν επιτέλεσιν των Ιεροτβ-
λεστικών καθηκόντων των), άλλβ
γνίονται δχι μόνον κήρνκες τώ·
εύαγγ£λικών Λόγων καί των Χρι
στιανικών δογμάτων «4λλά καΐ ί·
ψαρμοστα! αυτών έν τή πράξε^, φω
τεινά ύποδείγματα Χριστιανικής ό
ρετής καί έκπρόσωποι άληθεΐς τής
ζώσης "Εκκλησίας.
Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΤΗΣ Α' ΔΙΚΛΣΤΙΚΗΣ
ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ε.Κ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΓίορκΙα διά των Ιδεών
ΔΟΞΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΚΥΑ
ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
(Σκνέχεια έκ τής 1ης σελ(δος)
ΠοΐΓϊταΙ διεπίθτΐοσαν ότι δέν 6:1-
ναι ΙκαντΊ Λ γνώσις νό κατισχύ
ση τοΰ κακοϋ, ώς έπίστευον
τοθτο "Ελληνες οοφοΐ, ώς ό
Σωκράτης, ό Πλάτων, καί αλ-
λθι. Ό άπό οκπνής φιλοοοφων.
έζοχος τραγκός ποιπττις ό Εύ
ριπίδΓνς., διακπρύττει καί «μαν-
θανω μέν σία δράν μέλλω κα-
κά, θυμός δέ κρείοοων των έ-
μών βουλευμάτων». «Πέληθεν
δ' ουδέν των δέ ου μέ νουθε-
τείς γνώμην έχοντά με ή φύ¬
σις βιάζεται» (Εύριπιδης Μήδ.
1078—1080 καί Άποσπασμ.
837). Ό δέ μετά Χριστόν με¬
γ ιστος των άνθρώπων τής 'Ι¬
στορίας Απόστολος Παΰλος Ι
δοϋ τί λέγει διά -τό κακόν: «Ού
γάρ δ θέλω ποιώ αγαθών, άλλ'
6 ού θέλο) κακόν τουτο πράσ-
σω» (Ρωμ. 7, 19—20). «Συνήδο
μαι τώ νομώ τοϋ ©εοΰ κατά τοϋ
έσω άνθρωπον, θλέπω δέ έτε¬
ρον νόμον έν τοίς μέλεσί μου
ώντΐστρατευόμενον τώ νομώ
τού νοός μου καί αΐχμαλωτί-
ζοντά με τώ νομώ τής άμαρτί-
ας». «Ταλαίπωρος έγώ άνθρω-
πος, τίς μέ ρΰσεται έκ τοΰ οώ-
ματος τοΰ θανάτου τούτου».
Τδ κακόν διά νά πολεμηθή
άπαΐτεϊται σύμπραξις θείας δυ¬
νάμεως. Μόνον έντός τοΰ Χρι
οτιανισμοΰ Λ θεανδρική προ-
σωπικότης τού Χριοτοΰ νικά τό
χα,κόν, τόν θάνατον καί θριαμ-
βεοει έντός τής Άναοτάοεως.
Είς την διαλεκτικήν πορείαν
τής Ιστορίας τό κακόν εΤναι
άρνησις, τό άγαβόν είναι θέ¬
σις, τό κακόν συντρίβεται υ¬
πό τοϋ ΧριστοΟ καί θριαμβεύει
ή άγάπη ώς θέσις έντός τού
φωτός τής Άναστάσεως. Ό Χρι
σπανισμός καί μάλιοτα ή Όρθο
δοζία, πού είναι, ώς είπομεν ά
νωτέρω, σύνθεσις τοΰ ώραΐου
'Ελληνικοϋ πνεοματος ώς σχη
ματος καί τού ΧριστοΟ ώς πνευ
ματικοΰ βάθους, ώς τού πληρώ-
ματος τής Δ,ικαιοσύνης κα'ι
τής άγάπης, διέγραψε την
πνευματικήν πορείαν τής Ί-
οτορίας, καθ" ήν ή Ελευθερία
φωτιζομένη άπό την ζωήν τοΰ
ΧριστοΟ συμπράττει μετ" Αύ-
τοϋ διά νά επικρατήση ή Βα-
σιλεία Τού είς τόν κόσμον.
"Εντός τής Χριστιανικής πο-
ρείας τοϋ κόσμου π Ελευθιε-
ρία, ή προσίοπικότης τοϋ άν-
θρώπου άναπτύοσει όλας τάς
δημιουργικάς της δυνάμεις, ά
πό τάς οποίας φωτίζεται ή ζω-
ή,προάγεται ό πολιτισμός, ά-
πλοΰται ή δικαιοσύνη είς πλΐι-
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
Καταμέτρησις των στθιχείων
πού άποτελοϋν μίαν δεΛομέ-
νην έννοιαν.
Δέν άπαμακρύνεταΊ από τόν
Βραχμανιαμόν.
Παραδέχεται μίαν άρχικήν
ύλην αΐωνίαν πού άηοτελείται
άπό τρία στοιχεία>
1) ΣΑΤΒΑ ή φωτείνή, ή άγνό
της, Λ καλωσύνη, (τό γεγο
νός τοΰ άληθινοΰ).
2) ΡΑΖΑ ή άγάπη, ή ένερ-
γ ο ά σ α άρχή, (χρωματι
σμός).
3)ι ΤΑΜΑΣ ή άμάθεια πού
γεννδ τό κακόν, τόν πόνον
(Συσκότισις).
Είς την Ιδεώδη κατάοτασιν
τα τρία (3) στοιχεία έξουδετε
ρώνονται καί ίσορροποϋν.
Ή θεωρΐα των Σάμκυα παρα¬
δέχεται άναριβμήτους άϋλες
ψυχές.
Ό άνθρωπος άποτελεϊται από
τρία μέρη.
α) Τό εναργές οώμα πού ά-
ποσυντίθεται.
β) Τό αόρατον σώμα πού με-
τέχει είς την αΐωνιότητα
τής Ολης πού την ουνο-
δεϋει άπό μετενσάρκωσιν
είς μετενσάρκωσιν.
γ) Τό άϋλον στοιχείον.
Διά νά απαλλαγή ό άνθρω¬
πος άπό τόν υλικόν κόσμον
τοϋ πόνου καί τής ασταθείας
πρέπει τό αόρατον σώμα νά γυ
ρίση είς την πρωταρχικήν αΐω
νΐαν Ολην, την λύτρωσιν (τό
άϋλον στοιχείον).
'Σάμκυα σημαίενι, άριθμός, λο
γαριαομός.
ΟΙ ΚΑΛΛ1ΚΑΝΤΖΑΡ0Ι
ρεστέρας μορφάς έντός τής
Κοινωνίας, αύξάνει ή Άγάπη
καί άκτινοσολεϊ ή θέωσις τής
Δημιουργιας.
Θεός καί άνθρωπος συμπρατ
τουν πρός χριστιανοποίησιν
τοΰ κόσμου, πρός πραγματοποΐ
ησιν τού όράματος τό οποίον Λ
Θεανδρική προσωπικότης τοΰ
Χριστοϋ ώς μέγαν «αί τελικόν
σκοπόν τής Ιστορίας προβάλ-
λει διά τής Νίκης κατά τοΰ κα¬
κοϋ καί τού θριάμβου τής Ά¬
ναστάσεως. Ή Ανάστασις ώς
Φώς άγάπης είναι ή τελευταία
λέξις τής Ιστορίας καί ή έκ-
πλήρωσις τής μεγαλης προσ-
δοκίας τής πασχοΰσης Φύσεως
καί δλου τοϋ ανθρωπίνου Γέ-
νους. Μόνον οί "Ελληνες Πά
τέρες τής Εκκλησίας, οί έντρυ
ψήσαντες είς τα ύψηλά διδάγ-
ματα τής 'Ελληνικής σοφίας,
κατενόησαν βαθέως τό άπολυ-
τρωτικόν έργον τοϋ Χριστοϋ
ι ό Ομνηοαν είς ανωτέραν ποί¬
ησιν, τό ηρμήνευσαν είς έρ-
γα Τέχνης, τό έξήγησαν είς
πραγματεΐας ©αθυτάτου νοήμα
ιος, τό κατωχύρωσαν είς άπο
αεις ΟΙκουμενικων Συνόΰων,
γο διετύπωσαν είς κανόνας ύ-
φπλής ήθικής καί Έκκληοιαστ'
<ής τάξεως καί οϋτω ή Χριστι· ανική άλήθεια με·αβληθείσο είς βιώματα πνευματυκ,ά, είς Ί εράν παράδοσιν, έθεμελίοισεν την Κοινωνικήν ζωήν (όΐτττην) τού 'Ελληνίκοϋ "Εθνους, έγέν νπσεν ήρωας καί μάρτυρας κα- ,α την Ιστορικήν τού πορεαν νοΙ απέβη πηγή εμπνεύσεως και πάσης ύψηλής δημιουργίας είς τόν κόσμον. Ή Έλληνική σοφία προπα- μασκεύασε τόν κόσμον είς ιήν ύποδοχήν -τού Χριστις,νισμοΰ, είς την κατανόησιν των μυοτη- ρίων τού καί των άληθειών έντός των οποίων ευρίσκει τό ν-όημά της ή ζωή κα! δικαιοΰν ται Όϊ έλπίδες των πονεμένων ψυχών. Ή άρχαα 'Ελληνική οοφία, τής οποίας είς έκ των κορυφαίον εκπροσωπών της εί ναι καί ό Πυθαγόρας, θά λάμ- πη πάντοτε ώς πρός την προ- ι ιαρασκευήν των λαών πρός κα τανόπσιν των μυστικών νοημά των τού κόσμου, πρός περαιτέ ρω ©αβυτέρας πνευματικάς κα τακτήσεις -Ί δέ 'Ελληνική Όρ- θοδοξος 'Εκκληοία, τής οποίας οί Πατέρες προπαραοκευάσθη σαν διά τό υψηλόν έργον των ένιός τής Έλλην ικής σκέψε ως, δέν θά παύση νά περιβά- λη μέ τιμήν τα πνευματικά έρ ,Συνέχεια έκ τΛς Ιης σ€λ.) Πέτρος τότε, θέλοντας καί μή, I- κανε την καρδιά τού ττέτρα κα! αν τ! νά τον διώξη τόν ΜανβρακοΐΛυ. άρχισε νά τόν καλοπιάνη, δμως δαρύ δρκο, νά μην στό εξής σέ κανέναν άλλο δημοοι. γράφο νά «πή στόν Παράδεΐιτ. Εΐδοποίησε τό Σατανά πώς <3α τούς έστελνε σ' αυτόν, μά έκεΓνθι, άρνήθηκε. Δέν τούς ήθελε στή ΚΑ λαση. Αύτό( ϊφερε σέ πολύ δυσκο λη θέση τάν "Αγιο, γιατ! αοχισα» νά καταφθάνουν άπό τή γή, ολλ κληρα καραδάνια άπό μοχθηρούν φθονερούς, ήμιμαθεϊι; καί ματσιόδο ξους καλαμαράδες, πού δέν εΐχαν θέση στόν Παράδεισο. μά πού πε τέλος πάντων κάπου νά τοΰν. Τό σκέφθηκε ϊτσι τό πραγμσ, τό σκέφθηκε άλλοιώς καί στό τέλος κατέληξε σέ μιά λύση. "Ιδρυσε το (δττως τό ώνόμοοσε) «Β' Κέντρον 'Εττιλογής» κα! τούς ϊρριξε δλους ίκίΐ μέσα. ΟΙ δημοσιογράψοι ξεγε λάστηκαν άπό τάν τίτλο τού "Εμ- πεδου εκείνον κα! μττήκαν σ* αύτό μ); τή δεδαιότηταί,, πώς γρήγορα θά εττερναν τέλος τα βάσανά τους. Ό καιράς δμως περνοθσε, ό χώ- ρος δλο καί στένευε μέ τόν έρχο- μο κα! αλλων «συναδέλφων» καί οβτε μήνυμα, ουτε γράμμα όπως ίίόει καϊ το τοαγούδι. Οϋτε εϊχανε καί καμμιά έττικοινωνία μέ τόν όξω κόσμ·. ΒρίισκοντΛ" τελείως <5ιπαμονωμέ. νοι άπό τίς αλλες ψυχ£ς καί όλά- κερη στρατιά άπό άγγέλους μέ τρ! γλωσαες πύμινιες ρομφαΐες τούς ψθλαγε. Παρ' δλα αύτά. τα κατα- φέραν£ κάποτε νά ρθοθνε σέ έπαφη μί -τφ Μανδρακοΰκο κι* έκεϊνος ποΰ χρειάζονταν όπαδούς καί εΤχε τή οκανδαλοθηρΐα στό αΤμα τού, μέ πηχναίους τίτλους στήν ΐφημε ρίδα τού· οτποκάλυψε τό «σκάνδα- λο» καί βξίωσε; την έπέμβαση τοϋ Πανάγαθου, ν,ά την άμεσο ίπτολευ θέρωοτι των κρατουμενων. 'Εκεΐνος. σά διάβασε τό πύρινο άρθρο( πολύ τού κακοφάνη καί κάλεσε τόν "Α¬ γιο Πέτρ(> γιά νά τού δώση έξη
--Πράχειται Κύριί μου. γιά δη-
μοσιογράφουΓ, δικαιολογήθηκε Ο
Απόστολος
— Καί τ! τούς φυλάς έοω. τοό
φώναξε ώργισμίνος ό 'Υψιστος.
2.^^^ Κόλαση, στείλ' τους νπή
Κόλαση, ίχεΤ εΤναι ή θέση τους.
Μιά κουβέντα είναι αυτή Μεγι-
Λοδύναμΐ.
—Π θέλει ς να πής;
——θέλω νά πώ, απήντησε ιαπει
νά ό "Αγιος, πώι, ούτε ά Διαολ»»,
Ην τούς θέλει.
Στειλ" τούς υτδ Διάολο, μέ την
έντολή νά τούς ρίξη οτά καζάνιο.
τής πίσσας... Νά τούς έξαφανίυη.
πρόσταξε 4 Παντο*ράτωρ.
Ό Άγιος ετοιμασε τα <ρύΛλα πορείας των δημοσιαγράφων και μέ μεγάλη κουστωόια άγγέλω», τούς Εστειλε. μαί,ί μέ τόν ,αρα χοποιά Μαν5ρακ«.κο, στη Κολαυη Μά τα παμακατω θά τα ποΰμι. την όίλλη Οδομαβαι. γιατί ά χώ- ρος δέν ;ιάς έπιτρεττει νά συνεχι ιλ,ιε. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑ1 "ΜΕΤΝΤΑΝ ΒΑΡ, ΑΤ ΠϋΚ..... (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) Ή αθλησις, ώς γνίοστόν είναι αμιλλα εύγενής, έλληνικής δημιουρ άς, έκ τής οποίας εγεννήθησαν οί «Όλυμπιακοί Άγώνες». Νικά ό καλύτερος σέ δύνα;μιν ά- θλητικής Ίκα·νότητος άθλητής. Τούτο, δέν είναι προνόμιον ενός καί μόνον λαοΰ. Προνόμιον απολύτως μοναδικόν μόνον, είναι τό άνήκον είς τούς Άρχαίους "Ελληνας, ώς δημιουρ¬ γίαν ταύτης. Καί ή εδλογος άπο- ρΐα, στοιχειώδης καθ" δλα άναπη- δα: «Μέσα στά όκτώμισυ, ή έννέα έκατομμύρια έλλήνων, άραγε πό- σοι δυ-ναμικοί άθλητιά Ισάξιοι των ξένων νά ύπάρχουν»; 'Τπάρχουν, άλΛά πώς νά άνακα- λυφθοΰν. Ή μελέτη των 6ιδαγμάτο>ν τοΰ
IX
ΙΙριοταθλήματος Εύρώπης, εϊβε
νά μας άποκαλΰψη την άπαρχήν
μιάς νέας ρηξικελεύθου ταχτικής
διά νά μας αποδώση καί την «χά¬
ριν» δίΐιλα στό σκέτο δνομα πού
κατέχσμεν. Αύτά ίίλα δέν προτί-
θενται διά νά θίξουν τοΰς άθλη-
ι ις, οί όποΐοι παρετάχθησιι
γιά νά άγωνισθοΰν είς τό
IX
πρω-
τάθλημα Εΰρώπης' είναι έ'παινος δ
τι άπέόωσαν δσο μποροΰσαν.
Ιδιαιτέρως γιά τόν Χ. Παπανι-
κολάου περί τόν οποίον έστράφη
ϋλοιν των 'Ελλήντον άμέριστος ή
συμπάθεια, παρακολουθήσασα την
όλην τού άποτυχίαν.
Εάν «απεκλείσθησαν», είναι διά
τι πολλά στερεΐται ό "Ελλην άθλη¬
τής·
Έφό&ια άπαραίτητα είναι ή ά-
τάραχος ψυχραιμια, ήτις πηγάζει
έκ τής αΰτοπεποΐ'θήσεως, ή όποία
έν συνεχεία έ;:πηγάζει, άπό τής ά-
θλητικής ίκανύτητος των δυνάμεων
σ»ναίσθησιν, ήγονν την άθλητικήν
άνιοτερότητα. Τέτοιους άθλητάς ε-
χονμε; Ίδοϋ τό έρώτημα.
Άντιθέτιος, μάς πλημμυρίζει ή
μεοογειακή συνακτθηματικότης μέ
δάκρ"υα (Κύνύύρΐί Έλέησον!) πα-
ραλόγου σΐ'γκινήσεως, δταν τιμής
μας παραχ(οροϋν τό προι
όισμα νά παρελ.άσΐικιεν «επί κεφα¬
λής» πρώτοι έν μέσω Εύρωπαϊκών
Σταδίιυν διεθνών άγώνοιν Προτα-
θλήματος ϊ) Όλυμπιακών. Καί θά
πρέπει νά τονισθεϊ δτι έκεϊνο «τό
μέν πνεϋμα πρόθιμον ή οέ σάρξ ά-
σθενής» πολύ, πάςα πολύ μάς πάει!
Διότι δέν πρέπει νά λησμονηΐή ή
δχι καλή διάθεσις, καί παρακολού-
θησις τοϋ Κλασσικοΰ Άθλητισμοϋ,
ποΰ επέδειξε τό έπΐσημο Κράτος
παλαιότερα πρός τούς άθλητάς.
Τώρα 6έ6αι« τα πράγματα άλ-
γα τής 'Ελληνικης Αρχαιότη¬
τος. Κοΐ άπό τής σκοπιδς αυ¬
τής ή 'Εκκλησία δύναται νά
συνιστά καί νά έπαινή τό Πνεϋ
μα τού σοφοϋ Πυθαγόρου 6-
1 υιός καί τα πνεύματα των ιιε
γάλων σοφών τής Αρχαιότη¬
τος, ώς ό Σωκράτης, ό Πλάτων,
ό Άριστοτέλης καί αλλοι
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ
λάξανε' οί άνθο<υποι έκείνοι οί μοισικά, δέν πρέπει νά άγνοηβή
ενα άλλο πρωτάθλημα πού κατέ-
/ο-μεν.
Είναι τό πρωτάθλημα, τής πολε-
μικής άρετής.
Καί επί πλέον ώς νίκην θά πρέ-
πει νά καταλογίσωμεν την 'ικανό-
τητα πραγματοποιήσεως μεγάλων
"Εργον, ώς είναι ή παρουσΐασις
είς τούς ξένους, αύτό πού είδαν:
«την Έλλάδα άναγεννωμένην έκ
τής τέφρας της, καί όδηγουμένην
άπό άνθρώπους πού την πονάνε».
Τώρα ύπολείπεται μόνον, ή πραγ
ματοποίησις τοΰ ούσιώθους: ή |πι-
δίωξις τής άθλητικής άκμής.
Νά άνακαλυφθοΰν οί "Ελληνες έ-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
0X1 ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
τύρων. οΤτινίς εγνώριζον, δτι 6ε^
ήθελον διαψευσθή καΐ αΐτινες έγέ-
το μυττικος.
οοθ ^ν σχέσει μ| τον άρι9μην
των τουρκικών θυμάτων (Άρ. ΪΛ'
έν Σμύρνη καΐ Άϊδινίω. ένθα έξ σλ
λου τδ πεδίον ήτο έλ^ · 6ι">
τούς πλέον ί
σμοθς,
τι φιλήσυχοι κάτοικοι Τοϋ,ο,θ
3τέλειψϋ»ν την κατειλημμένΐ(
■ην>. ηδύναντο ευκόλως >ά ά
θώσι μι'αςύ των έξαφανισβεντω^
ώς θύματα των 'Ελλήνων
7ον) Έν σχέσει μέ τόν εριθι
/μόν τόν τιαραχβίντα ί» τώ 3
ετίω Άΐ5ιι-;:ν (Άρ. 23) τολμβ»
νά πιστεύω> ότι ταχέως θα κα;*.-
πραΟ/ΕΤο, ί'άν οί τουρκικο! πληΛ;-
οί άντελαμδά.οντο. δτι ή σταθ*
ρσ όιτΰφΐσΐζ τής Συνδιασκέψΐως
καθώοιζεν οριστικώς την τύχην τής
χώρας. *Η απόδειξις εΤναι^ 0τ·
κατά τό διάστημα ενός ιτερίττσυ μη
νός, ή καταληψις ολοκλήρου τής
ή5η κατειΛημμέ^ς περιοχης, Μα.
γνησίας. Ό5εμ.σϊου. Άιδινίθυ κσ
άκόμη τού Ναΐζλί, συνετελέσθη, ώς
ιΊ Έττιτροπή τό Λνοητνωρίιζει· υπό
συνθήκας Ικανοποιητικάς.
ΠροσΘέτω όκσαη. δτι ττερι τεϋς
150 ζΐϊμπβκοι, οΐτινες μέχρι της
έποχής 4κείνης ήσαν ίκτός νόμου
επ! των όρίο^ν, παρουσιάσθησαν
είς τάς "Ελληνικάς στρατιωτικάς
Άοχάς καί ύποσχεθέντες· δτι βό
ϊζων ησύχως, ό'?έθη·σαν έλεύ3ΐθθι
καί δτι είς πάϋας σχεθάν τάς κσ-
ταληφΒείσας πόλεις, οί μουσοκλμα
νικοί· πληι3υτμοι. εύμεινώς Οττεδε>-
'^ΐίσ^ν τα Έλλη^ικά στρατεύματσ
ΕΤμσ,ι δ3ε^ καθ" ολοκληρίαν συμ
φωνος μΐτά τής 'Επιτροπής, 5τ>
ή άδεδαιότης Λ. άποία ίκρ<4τησ< έ^ σχέσε: μ: τα δρια των καταλη- φθησομένων υπό των 'Ελληνικών δυνάμεων ϋΐαφών, σννετίλεσε είς τό νά δημιουργηθή καί νά αυξήση την έξαψιν. προσθέτων δτι ή άδί- δαιότης αθτη έξαικολουθεΐ «Ισέτι ί- π! πΕντά«.τ|νον, εΤναι δέ έπίοης ικ π·;ισμένος δτι όλόκληρος ό όργα- σμός των Τούρκων θά διελύετο ώς έκ θαύματος την ημέραν καθ' ήν οί Τοθρκοι θά ευρίσκοντο άντιαε- τωποι μιός όριστικής αποφάσεως τής Σννδιασκέψεως κα! δέν ϋά ήόύναντο πλέον νά έλϋτίζουν. δτι ή έξέγεο-σΐς των αυτή θά έττηρέα- ζε τήτν άΐτόφΐσιν τής Σΐίνδισοκέφε ως «αί καδ' ήν θά εγνώριζον, δτι ^ "Ελληνικάς στρατός θά ήτο έλεύ 3;ρος πλέον νά υπερασπίση τή/ ίμπιστευΟεΤσαν είς αυτόν περιο¬ χήν. Ή ψευ5ής κατάστασις είς τή./ όποιαν ευρέθη καί ευρίσκεται άκόμη ά Ελληνικάς στρατός, εΤ· ναι κατ' εμέ ή κυριώτερα αν δχι ή μονα&ική αΐτία τοθ ό?·γασμοΟ των Τούρκων. Έξ άλλου παρ' δ¬ λας τάς διαμαρτυρίας, τα: οποίας υπέβαλον ούτοι, εχομεν έπαοκείς ά ποδείξεις δτι οί Τοΰρκοι κάτοικοι. οΐτινες εγκατέλειπον άπ' άρχής την χώραν των, ζητοΰν πάλιν νά έπανέλ Θουν πεπεισμένοι, δτι θά δτνντκθώσιν νά ζήσου-ν ήσύχιος, άλλ' έμποδίζον- ται είς τούτο υπό συμμοριών καί δτι πολλοί έκ τίόν Τούοκ^ον τούτων έξαπατώντες την άγρυπνον έπιτή- ρησιν των ώς είρηται σννμμοριών, εισήλθον είς τα κατεχόμενα ρδά<υη ιδίως των περιφερειών Περγάμου καί ΜαγνησΙας. Ή Έ.τιτροπή αποδίδει (Αριθ. 23) έν μέρει την έν τή χώρα εξέ¬ γερσιν είς τάς γενομένας πρός άνευ ρεσιν δπλων ερεύνας. Αί Ιρευναι αυται είναι τό νομιμώτερον καί λο- γικώτερον μέτρον, τό οποίον θά η δύνατο νά λ.άθη είς στρατός κατο¬ χης είς μίαν χώραν, δπου οί τουο- κικοί πληθυσμοί ήσαν ώπλισιιένοι καί δλα τα δπλοπωλεϊα είχον διαο- παγή. Έν τούτοις, έκτός μεμονίομέ νοιν τίνων περιπτώσειον, καθ' άς αί στρατιωτικαί Αρχαί ηναγκάσθησαν νά εισέλθουν είς οικίας, έκ των ο¬ ποίων είχον ριφθεϊ πυροδολισμοί καί έντός των οποίων ήσαν πεπεισμένοι δτι υπήρχον κεκρυμμένα δπλα, ή στρατιωτική διοίκησις καί ή 'Τπάτη Άρμοστρΐα. τόσον πολύ έπέμειναν νά μή γίνωνται α ί ερευναι αυταί, ίόστε όλόκληρος ό τουρκικός πλη- θυσμός όνομαστικώς τοΰ Άϊδινίου. ευρέθη έξο>.τλιομένος καί ό Συν-
ταγματάρχης Αλεξ. Σχινάς κα-
τηγορηθείς ενώπιον τοΰ Στρατοδι
κείου, δτι δτι δέν ελα6ε μέτρα πρός
πρόληψιν των θλιβερόν γεγονότων
τής πόλεως έκεΐνης, ύπερκτπίσθη
αναφέρων τάς ρητάς διαταγάς τάς
οποίας είχε λάδει όπως μή προβαί¬
νη είς ερεύνας έντός των τουρκικών
οίκιών. Οί Τοϋρκοι εγνώριζον κα¬
λώς την άπαγόρευοτν ταύτην, διά
τούτο δέ καί άπασαι αί προκηρύξεις
των Στρατιωτικών Άρχών. δι'
ών έκαλοΰντο οί κάτοικοι νά άποδώ
σουν τα δπλα, παρέμειναν δνευ ου¬
δενός άποτελέαματος καί σήμερον
άκόμη είμεθα βεβαιοί δτι όλόκλη
ρος 6 τουρκικός πληθυσμός είναι
ώπλισμένος.
Παρακαλώ δθεν εύσεβάστως την
Επιτροπήν δτι παρατηρεί δτι "Ελ-
ληνϊς πολίται, οΐτινες ϊζησαν έσχά
τίος επί πέντε ετη έν τή τρομοκρα-
τία Ιφερον δπλα, νά παραδέχηται
τουλάχιστον, ότι καί οί τουρκικοί
πληβυσμοί ήσαν τόσονκαλώς ώ-
πλισμένοι, τοσούτιο μάλλον, καθ' δ
σον σχεδόν δλα τα δπλοπωλεΐα, πά
ρά τούς δρους τής άνακωχής, εί'-
ρέθησαν λεηλατημένα.
8ον) Ή Έπιτροπή άναγνωρΚει
εύχαρίστ<ος, δτι ή διατιβτωθεϊσα κα τηγορία υπό των Τούρκιον εναντίον τοΰ Έλληνικοΰ Έρυθροΰ Σταυροϋ σχετικώς μέ τα δπλα τα περιεχόμε- να έντός των κιβώτιων αυτού, δέν είναι έοτηριγμένη. Παρατηρεί ίν τούτοις, δτι τα κιδώτια απεβιβά¬ σθησαν κατά Φεβρουάριον καί δτι ο! μάρτυρές τίνες Τοΰρκοι έβεβαίωσαν δτι περιεϊχον δπλα. Δέν ΰπάρχει τί τό ευκολώτερον, άπό τό νά καταιγγέλλη τίς δνευ ού- δεμιάς άποδείξεο>ς. Ό Έλληνικός
Έρυθρός Σταύρος, ουδεμίαν υπο¬
χρέωσιν είχε νά φέρη ΰπ' όψιν ιοϋ
έλέγχου των τουρκικών Άοχων τα
μεθ' ύλικοΰ κιβώτιά τού. Εάν αυ¬
θορμήτως Ιπραξε τουτο, τό ίπραξε
διά νά παύσονν αί δυσφημίσεις τοΰ
τουρκικοϋ Τύπου. Έξήγησα ήδη είς
την Επιτροπήν, δτι τα κιβώτια ταΰ
τα, έπεδείχθησαν έν τί) Νοσοκο-
μείθ3 υπό τοΰ Διευθυντού είς Τούρ-
κους ΰπαλλήλους, άκόμη δέ καί είς
ιόν Είσαγγελέα. Παρεμπιπτόντως
οημειώ, δτι οί ύπάλληλοι οίτοι, ώς
έπΐσης καί ό τουρκικός πληθυσμός
συνέρρεον έν τώ Νοσοκομείο) τού¬
τω, διά νά θεραπευθώσι καί νά προ
μηΐΐευθώοι φάρψιακα καί ότι αύτάς
ούτος ό Βαλής, μετέβη έκεί κατά
την ήμρραν τοΰ Πάσχα. Αί μέγα
λαι υπηρεσίαι, αΐτινες μετεφέρθη-
σαν υπό τοΰ Ιδρύματος τούτου είς
πάντας τούς πληθυσμούς άνει δια-
κρίσεοις φυλής καί θρησκεΰματος
(τουτο άποδεικνΰεται υπό των στα
τιστικών αίτινες σάς ύπεβλήθησαν
ούχι μόνον έν Σμύρνη, άλλά κα'ι
έν άπάση τή χώρα), άνταπεδόθη-
σαν υπό των Τούρκιον διά τής συ-
κοφαντίας ταύτης, ώς έπίσης καί
διά τού (ράνου τοΰ ίατροϋ Μανώλα
Διευθυντού τοΰ Έρ>θροΰ Στανροΰ
έν Μάκρη. 'Τπό τάς συνθήκας ταύ
τας, Θά παρεκάλουν την Επιτροπήν
νά κρίνη, εάν είναι δίκαιον νά λάβη
ΰπ' υψει της κατηγορίαν άναπόδει
κτον.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΘ, ΚΑΡΔΑΡΑΣ
Εγεννήθη έν ετει 1902 καί
απεβίωσεν την 4.10,1968. Ό
θάνατός τού συνεκλόνισεν τό
Πανελλήνιον, ό δέ τρόπος καΐ
αί συνθήκαι, υφ' άς έξετελέ-
σθη οΰτος έντός τοΰ Δικαστι-
κοϋ Μεγάρου Αθηνών προεικά
λεσαν την αγανάκτησιν καΐ έ-
πανέφερον την σκέψιν των ύ-
γιώς σκεπτομένων πολιτών είς
άναχρονιστΐκάς καί είδεχθείς
μεθόδους. Ό έκλιπών ήσκει τό
δικηγορικόν λειτούργημα εύ-
πρεπώς καί εύδοκίμως άπό τοϋ
έτους 1927 καΐ συγκατελέγε¬
το μεταξύ των διακεκριμμένων
καί πλέον έγκρίτων συναδέλ-
φων τού. "Ησκει την δικηγορί-
αν μέ υψηλόν φρόνημα, πλήρη
ουναίοθηοιν τού λειτουργήμα-
τός τού, μαχητικύτητα καί ά-
καμπτον άγωνιστικότητα είς
την προσπάθειαν τού πρός άνα
γνώρσιν τού δικαίου καί τού
άληθοϋς, ένώ παραλλήλως διε
κρίνετο διά την έπιμέλειαν, τό
ήθος τού, την έντιμότητά τού
καί την άγνότηια των προ&έ-
σεών τού. Κατά την προάσπισιν
των συμφερόντων των έντολέ
ών τού εδείκνυε την εύουνει-
δησίαν εκείνην, ήτις έηιβάλλε-
ται έκ τοϋ λετουργήματος καί
ή όποία είς μίαν ήθικώς κρί-
ι σιμον εποχήν —ώς εΤναι αύ-
ι τή, την οποίαν ημείς σήμερον
δ,ανϋομεν— μεταστρέφεται ά
ι πό θεηκόν είς άρνητικόν χα-
ρακτηριστικόν γνώρισμα καί με
τονομάζεται είς (ισκληρότητα»
άπό άνθρώπους μέ μεινμένον
κείνοι άθληταί, ποΰ θά συμπληρώ-
σουν τό πράγματι μεγαλειώδες ?ρ
γον τού Σταδίου Κ.ίραϊσκάκη.
Ή άξιθ)σύνη τής άνεκτίμητης ά-
ξίας ποΰ τό ήγειρεν, είμεθα βεβαι¬
οί ότι, καί θά τό «προικίση» μέ
τίς άντίστοιχες άθλητικές άξίες,
καί θά μεταβάλη μέ τό ίδιο τής ά-
ξιωσύνης «σπαθί», τό άπόφθεγμα
νά λέειί
«Καί μεϊδάνι εχουμε, κ.αί δτια
διαλεχτά!».
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΤΌΝΟΠΟΤΛΟΣ
ψυχικόν καΐ ηθικόν σθένος. "Ε¬
χων τοιαϋτα οπανίως άπαντώ-
μενα πνευματικά καί ήθικά
προσόντα έφθασε ό έκλιπών
Ιωάννης Καρδαράς είς την ά-
κμήν τής σταδιοδρομίας τού έκ
κινήσας πρό τεσσαρακονταε-
τίας διά τόν έπανγελματικόν
στίβον μέ μόνον έφόδιον τόν
ζήλον πρός την εργασίαν ερ¬
γασίαν σκοποΰσαν είς την
πραγμάτωσιν τής Ιδέας τής
δΐικαιοσύνης. Είναι δ,μως μοι¬
ραίον καί τό δτι έθυοιάσθη έν-
Γός τοΰ χώρου έκείνου, έντός
τοϋ όποίου κατηνάλωοε ΰπαν-
τα τα έτη τής έπαγγελματι-
κής ζωής τού -—έντός τοΰ Ναοϋ
τής ©έμιδος— καταλιπών αΐφνι
δίως καί δλως άπροβλεπτως
την λατρευτήν τού σύζυγον
καί τα τρία τέκνα τού. Ή άνά-
μνηοις σήμερον, μετά πάρο¬
δον έτους, τής μορφής τού, ώς
καί των συνθηκην τοϋ θανά¬
του τού— καΐ Ιδίως τού γεγο-
νότος, ότι έντός τού Δικαοτι-
κοθ Μεγάρου έδολοοφνήθη είς
άνθρωπος (οΐασδήποτε κοινωνΐ
κης τάξεως καί εάν είναι ού¬
τος) — αποτελεί χρέος άν δ-
χι παντός πολίτου, τουλάχι¬
στον των ανηκόντων είς την νο
μικήν οικογένειαν.
'Ε)μ3"ς ο! γηραιοί Βχομί. κοβη-
κον κα! ύττοχρέωσι νά δίνωμε καλα
παφαβδΕίγματα στούς νέους( δσον ά
φορά τα ίβνικά μας ζητήμαιτα. Ί
δί«ς παραθείγματα άποτίσεως Φο
ρον τιμής καί εύγνωμοσύνης πρΟς
έκείνους πού θυσ ιόκττηικαηι γιά το
Εθνος, π-ρός βκίίνους ιτού δάξασ^
τό "ΕθνΌς.
Ό Δήμος Νέας Σμύρνης, ή Μπ
τρόπαλις των Ποσσφυγι«ών Συνοι^ι
σι,αών τή- Πρωτίύουσας. συνΐχιστης
τώ^ πΛρΊΛδότΣΛίν τ^^ 'Ιωνιικής
Σμύρνης κα! τής έντϊϋθεν τού
ΑΙγαΙου Χώρας, -τελεσε την παθίλ-
θοθσα Κι^ριακΐ) 5ην 'ΟκιτωΛρίθΜ
στόν Κ3θβδρι«6 Ναά τής Άγίας
Φωτεινής τα έτήσΐο καθιΐρωμίντ.
ΜνΓ|μόσυνο των θυμάτων τής Μικρο
σ'ΜΤΐ'Κης Καταστροίίής, δυστυχώς ο
χι άρχιερο;τι«ό δπχς εΤχε άναγΐγε!·
λει. κα! δπως 6ά αρμοζε νά τίλε-
στή. Καί ά><ολού3ως τόλβσί τρισάγιο πρό τοθ άνδριάντθΓ τοθ 'Ε3νομ. Χρυ σοστόμου Σιμύρ-νης. χαλκίνου άδοι- άντρς σιτημένου στήν Κεντρική εί σοδο τής Νέας Σμύρνης· δπου και κατετέθηκαν στέφανοι. Προ τής εγκαταστάσεως τού άνδριάντος τούτου τοΰ Χρι*σοστ'ό- μου στήν Νέα Σιμύρνη, έτίΐλεϊτο μετά την τελβτήν τού Μνη,μοσΰνου τούτου τρισάγιο καΐ καθάθεσις στεφάνων πρό τού μαρμαρίνου άν- δριάκτος τού Χρυσοστόμευ τού στημένου στήν πλθ3Τ£ΐα ΜηιτροπόΛ^ ως Άθΐτνών. Άττό τού 1965 β- μως έτους τής έγκοίτο5σ(τ4σΐίος τοθ άνδοιάν-τος τοο Χρυσοσταμου στήν Νέα Σμύρνη, ά τής πλοπειας Μητροπόλεως Αθηνών παραγκωνΐ- στηκε κα! άγνοτ|9η»ιε δχι μσνο ί»- πά τούς Νεο — Σιμυρναΐους άλ¬ λά καί άπό αύτούς τούς Σμιιρναι- ους Αθηνών. Καί καιτά την τελευ¬ ταία τΕτραετία, ποορά τα έπανει- ληιμιμένα ττοιρά—ο·νά μας «αί διαβή ιιατα δέν κατορθώθηκε νά λυθή τό ζήιτημοτ. καιταθέσεως 6στω καί ϊ- πλοό στεάνου πρό τοΰ άνδριάντος
τούτου τού Χρυσοττάμου τής ττιλα-
τείας Μητροττόλεως άττό Σιμυρναι-
κά Σω;ιατεΤα «ΐτά τή/ ημέραν τού
κα3ιερ«ιμένου Μνινμ,οσύνου των βυ-
μώτων τής Μικ,οασιατικής Κοοτα-
στροφής. Ά5ιαφορ!α πρός τα πά-
τριβ. Νά ενα «καλό» παρά·5ειγμα
πού δίνομε στούς νέους ιμας
"Ενα αλλο ίπίσης ««αλδ» μας
πσράϊειγμα στούς νέους ,μας
δττως Εχομε τ^5η παρσ— όν ι θ ή
είναι ή άπά Ετους άφροντισία γιά
την άποκατάστασι τής 6ανδαλισ«ι
νης καί ;ιέ «μουτζοΰρες» γϊΛοιβ-
ποιημένης προτομής τού διασή.ροι»
Σμυρναίου ποιητή Μιχαήλ Άρ>υ-
ροττούλου πού ϋέ τόσον ίητιση,μότη
τ σ. εΤχε αυτή πρό «των στηθή στο
ΕΛΕΥΘΈΡΙΟΣ ΒΐΝΙΖΕΛΟΣ
Ό άναγνώστης ,μας κ. Δ. Γ. Ά
Ι ναγνώστου (Κ. Μελί, Μ. Άσίας)
'μάς εστειλε ττοίημα. διά τού ώ-
ποίου, μέ σνγκινητικά λόγισ. καΐ
είκόνες, ίκθειάζει τα έργσν καί τή»
! ττροσο—ικότητα τού μεγάλου 'Ρ-
Ι λ·:υ9ερίοιι Κ. Βενιζέλου. Λυττούμεθα
είλικρινώς< διότι, ελλείψει έιπαρκοΰς | Χωρ:υ, δέν δυνάμεθα νά τα δημοσι¬ εύσωμεν. Ζ1ΙΤΕΙΤΑΙ μικράς γνωρίζων χρήσιν ποδηλάτου. Πληροφί ρί»ι είς τα γραφεϊα μας, Νί κης 25, τηλ.229.708. οθ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ "Αλσος τής Νέας Σιμύρνης. Καί παραμίνει ίτσι σέ οΐκτβά κατο» στασι μπροστά στά αμμοαα τι^ν μ&μψιιμοφούντων έ^ΐιθικεπτών Τ^ 'Αλσους. Ή προταιιή αυτή, ηο& θά 6πρί|π·ε μαιζ! .μέ τήΐν ταΰ Σ'τέ)λιου ιΣ«φεριά&Γ| «αί ο«>ταϋι τέκνου τής άξέιχα— ής
Σμύρνης μας τή οπη,μένη
στό Μίγαρο τής «Έστίας
Σμύρνης» κοιτά την ημέραν αίττή
τοΰ έτησίου Μνημόσυνον τής Μι·
κρασιατικής Κοτταστροφής νο τι.
μώνται άιτό τοθς Ν£οσμΐφνα!ους
καί Σιμυσνα 1ους. Αθηνών με στί-
νθ. Γιατί, 4»τός άητό τούς δθο
άνδριάντες τού 'Βθνομάρτυρα Χρ^.
σοστόαου οί 56ο σθτίς προτομίς
ίΤναι οί μόνες ποθ θυμίζουν δημο¬
σία τή σκιά τής ξεριζςαμένης Ίο
νίκης Σ.μύρνης. Μήτπως σφάλομί.
"Αΐδ.ικα λοιττόν ρητορεύομί στις
5ιαλέις1εις, αδικα γρβ*ομι —β χ—.
τιά καί στά διβλία, έφ' ίσον ι.
ιμεΤς οί γέρθι δέν δίνομε τό Ιυ·
πρακιτο παράδειγμα στούς νΐου;
μαί.
Καί ίνα ό3λλο. Ό διοχεκριμ£.
«ος Μικρασιάτης καλλιτέχνης ζΒ.
γρά>ος — κΕραιμιστής κ. Π&νος
Βαλσσμάκης στό ττρόσφατο πε^,.
σπούδαττο αρθρο τού δη,μοσιενψενβ
•στό: «Μαρμαρινά Νέα» (φύλλα Ι¬
ουλίου — Αύγουστον 1969)
τίτλο «Συντήρησις καί ς
τής Μικρασιατικής Ιδίας», έξονυ-
χίζει τό θέμα αύτό καί κρούει τ6ν
Κώδωνα τοΰ Κίνδυνον,. Προτρΐ—ι
τούς ίθύνονπς των Προσφυγικήν
Σωματείων κα! Όργανώσεων, ποα
γέροι τώρα, άργά ή γρήγορα θά
φύγουν δίχως ν' άφήσουν διββά.
χους. προτρέιτει. λέγω, νά κάλι.
σουν τούς νέους τούς δικαιούχονς
άλλά «αί ύποχρέους κληρονάμου^'
νά μαθΐ»τέψοι>ν κοντά τους να συ»
εογαοσθοΰν μοβζί καί νά τούς κάνουν
ν' όιγοπτήσουν τή^ Ιερή αυτή «Ί
δέα». Καί μέ την σειρά των αύτοι
οί νέοι πάλι, νά μεταδόσουν τγΥ/
άγάπη αυτή στούς έπερχομίνους
δι«αιούχους καί ύττοο(ρέους.
Τό αρθρο αύτό τού κ. Πάνου Βαλ
σαμάκη ,μσς κάνχι νά εύχηθοΰμε Λ-
πως κ—ά τίς προσΐκεΐς έϋλθγέ^
τής Έϊώτεως Σμυρναίων Αθηνών»
ιτού θά γίνοι/ν τόν Ίανονάριο τού
1970, τό προσφιλές μας αύτό Σω-
ματεϊο καλέσει κα! άγκαλιάσει υ{
άγάπη νέους δραστήριους τήςΣμνη
ναίΐκης γενεάς νά ύιτοβσλουν υπο-
ψηφιότητα ίκλογής στό Δ.Σ. ΚαΙ
οί 'έΜλΐγάμενοι κατάλληλοι μαθτ,-ί-
ψουν κοντά στούς γΐ>ραιούς κσί Φ3
νούν άκτάξιθι διαδοχοί των στό
μέλλον. Ό καιρός ίπτείγει·
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ιι»
Ο ΔΗΜΟΣ ΝΕΑ. ΣΜίΡΝΗΣ ΕΤΕΛΕΙΕ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΤΟΥ ΕθιΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την παρελθούσαν Κυριακήν 5ην
'κτωβρίου καΐ ώραν 9 π.μ. έν τώ
Καθεδρικώ Ναώ τής Άγίας Φ<ο· ' τεινής ό Δήμος Νέας Σμύρνης έ¬ τελεσε τό καβιερωθέν ετήσιον μάρτυρος Χρυσοστόμοιι τής Σμύρνης Μνημόσυνον τοθ Έ θ ν ο- καί των 'Εθνομαοτύρων Γρηγοφί- ου Κυδωνιών καί ΆμΛροσίου Μο- σχογησίων καθώς καί των λοιπών έπίσης σφαγιασθέντων Κληρικών, Στρατιωτικών καί Πολιτδν κατά την Μικρασιατικήν Καταστροφήν τοϋ 1922. Την δέ 9.30 π.μ. έτελί σθη τρισάγιον πρό τοΰ άνδριάντος τοΰ Έθνομάρτυρος Χρνσοοτόμ/"1 Σμύρνης, τοΰ στημένου είς τί| κίντρικήν είσοδον τής Νέας Σμί'ο- νης καί κατετέθησαν στέφανοι ν- πό τοϋ Δήμου Νέας Σμύρνης, τώ Σωματείυιν, Όργανώσεων χοί Σχολών τής πόλεως αυτής Προσ¬ ήλθον οί έπίσημοι καί πλήθος χό- σμου Προσφύγων καί Γηγενών ίνα σννιμετάσχη είς την συγκινητικόν αυτήν εθνικήν τελετήν. Έκεΐνοι ποϋ ςρεύγουν ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Πλήρης ήμϊρών άπεβΐωσρ καί ε¬ κηδεύθη την παρελθούσαν Τετάρτην 8 "Οκτώβριον, μέ τιμητικάς έκβη- >ώσ»ις τής Άθηναϊκής κοινοινΐας,
ό Νικόλαος ΚαραγιάΛνης, τταλαιΰς
συνεργάτης τής εφημερίδος μας.
γνωστάς είς τούς Αναγνώστας μας
άπά τάς γλαψυράς τού ττϊριγρα-
ράς των έπικών άγώνιον τοΰ Έλλη¬
ν· κου "Εθνους κατά τούς Βαλκαν,-
κούς παλίμους, είς τούς οττοΤουΓ
συιμμετέσχεν ώς πολεμιστάς — 6αϋ
μ:φορος.
Ηύτύχησε νά Ιχη ώς σΐίντοοβο»
τής ζωής τού την αλησμόνητον η-
ρωΐδα τής 'Εθνικής Άντιστασίων.
κατά την εχθρικήν κατοχήν, ΛΛ-
αν Καραγιαννη. ή όττοίσ. ίθυσιαοΒΐι
απΐυ τής, ελευθερίας ττς ,"Ελλ«-
καταλαβόντα Ιξέχ=υσα» βέσιν
την κοινυνταν
Είναι Ιδρυτης τί|ς
χί ρ()σεως «Άρωματοποιία
γιάννη»
Διεκρίνετο 8ιά την δραστηριβτη-
τα, τό άκέοαισν τοΰ Πβο^ϊ <Ρ1'· το καιλοκάγαθον, την εΰγίνίΐσν »αι έττισης, να οτναβε'ι^η τέκνα καλώς άπεκατεστημένσ κσί Αοιιτάς άοετάς τού, διά των β«ο.· ων> εΙχ?ν άποσιτασει την αμέριστον
ουμπά&ιαν καί εκτίμησιν τοθ β>>-
πορικοΰ καί οΐκονομικο», γΕνικοη»-
μον, κατμου, Αλλά καΐ τ*ν οί/"
πατοιωτών τού Σμυρναίων ΐΓθΑΑοιίς
έκ των οποίων, δπως καΙ ίντεΐ'ί-
ι»λ «Τχεν εώεργετήσίι καΐ οιλικρ-
λθν·ι ποικιΑοτροπω^
Ή εφημερίς μας βιαβιδάζει >3
είλικρινή συλλυπητήριά της είς τού:
οί'κεΐσυς τού διά τή>
τον.
ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΜΑΤΑ
ΥΤΙΕΡΗΜΕΡΙΑΧ
Υπό τοϋ ύπουργεΐου ιτον οί
ενομικθν Ανεκοινώθη διά τΛς
υπ' άρ. Τ. 4456)65)47 ένχυκλΐ
ου τού αί τελωνειακόν αρχαί ί
λαβον γνώσιν τής υπ' άρ. μ
2914)41)11.7.69 υπουργικής ά
ποφάσεως περί άπαλλαγής έκ
τΓΪς καταβολάς τΩν δικαιωμά-
των ύπερπμερίας τοϋ άρθρου
67 τοθ Τελωνειακοϋ Κώδικος,
τή έγκρΐσει τής τελωνειακής
άρ!χής, τοΰ έναποτιθεμενου
είς Ιδιωτκοθς έκτάς τής τελω¬
νειακοϋ περιβόλου χώρου άν-
θρακικοϋ νατρίου ούδετέρου
(άνθρακικής σόδας) δαμοσιευ
θείσαν διά τού ύπ' αριθ 456)
19 7.1969 ΦΕΚ Β',
Η ΔΡΑΧΤΗΡΙΟΤΗΣ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΠΙΣΤΕΟΣ
Ή Τραπέζα Έμπορικής Πί¬
στεως Λνοιζε λογαριαομόν είς
τό ύποκίατάστπμά της τής Κα-
λαμάτας, δεχομένη καταθέ-
οεις υπέρ τοϋ Συλλόγου πρός
διάδοοιν γραμιαάτων διά την
ΠΑΡΑΤΛ111
ΤΥΛΛΟΠΚηΝ
ΣΥΜΒΑΣίΗΟΝ
τοΓ· ιητηυον"
■Εργαοίας (ΦΕΚ 650)69 Β'). »,
οατείνιται ή Ισχύς τί)* κάτωθι
ΠροσωτϊΐκοΟ 306 ργ
βάσεως τηλίπιικοινω.ιών ι>τουργ·'-
Οϋ Έθνικής Αμύνης, μέχΟΙ Λ '"'
ανοναρΐου 197Τ»
Προσωπικού ιστΐατορΐων, ζιΛε-
οτιατορίων κλπ. οτιλ>ΐ
στείον καί ναλακτβττωλείων άιιάσης
Της χώρας, μέχρις 25ης Ίιπ*·*·
αοΐου 1970
κατασκευήν καΐ τοποθετηθή
προτομής τοϋ Σωκράτους Κου-
γέα είς την γενέτειρά τού Κα
λαμάτα. Είς τόν ανωτέρω λο¬
γαριαομόν ή Τραπέζα 'Εμπορ-
κης Πίστεως κατέθεσε πρώτη
τα ποσόν των 50.000 δραχμών.
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Ταϋ συνεργάτην» μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
Πον
Τής. μεγαλ^ιώδους ταύτης χειρο
νααίας. λαβών γνώσιν ό έγ*ά9ειρ.
κτος φύλαξ, απέστειλε πρός τόν
π. Δωρόθεον έρραμμένην έντός σακ
κοοκίου επιστολήν 5 ημέρας πρό
τής εκτελέσεως τού ί/πό τώ» Γερ·
μανών, γραμμενην επί πανίου( χά¬
ριν προφιΜάξεως έκ των Γερμανίαν.
ίπαλΐλομΐ^ ίξ Εύ/νωμοοννης. >Άλ-
λά καί τάς οικογενείας των κρπ-
τοι»μένων δέν έλησμόνησεν ούτος.
'Ενσαρκώσας την θείαν ρήσιν το
ποιήσας καί διδάξας». Συχνότα1"
έπιισκίηΓτετο ι άς πλέον απόρους
έξ αυτών κοί ίκεϊ ίν κρυπτώ κπ·
παραουσ-η* ένίσχυε αύτάς ήθικώς
καί Ολικώς, άποιελέσας οϋτω άνο·
σχετικών ψράγμα προ»; «χπστροπηί
έκ τής άτιμώσ,εως/ είς ήν μο^ραι.
ως ίφέροντο. Διά νά θελήση τι,,
νά Ιστιορήση λεπτομερώς τή,ν ϊζο-
χον δράσιν κατά την περίοδον της
κατοχής τοθ Άρχιμ. ΔωροΘέου Βδ
νάρδου, θά έδει ν' άττασχοληθή βρ
κετόν χρονικόν διάστημ,α και ^
γράψη όγκώδη τόμον έθνικοδρηρκιυ
τ.κής έποποιτας.
'Εκεϊνο δΊπερ τονίζομεν, διότι το
πιστεύομεν καί ήμι£Ϊς καί Ιδίως ο-
λόκιληρος ή κοινή γνώμη, εΤ/αι Ίυ
δτι ή πολυσχιδής δράσις και τι·
8ργον τού Άρχιμ. Δωροβεου κα-τι
•την κατοχήν είς τάς Φυλακάς, ο— >>-
τελεΐ μίαν των πλί,ον θ,εσπεσΐων
καί ύπεράχων κα! συγκινητικόν σ«-
λίιδων τής Ιστορίας τοΰ "Εθνοι/.,
των 'Ελλήνων κατά την περίοδον
τής τί -τού «ατοχικής δουλεια·..
Ημείς - ΐδ» συντάμως καί ου*.
πτικώς, απλώς καί «?<ς άδράς *>.·
ρακτηριστικάς γραμμάς άττεκαΛ«>-
ψαμεν πτυχάς τινάς τού ΰπερόχου
(ρνου τού. Είς άλλους άπόχειται
νά το έμφανΐσουν έν λεπτομςρεΐυ
καί νά τδ παροοδώσουν είς τοΰς (-
Ίτιγίβνομβνους ,ίπρδς μ,'Γ,μ,ησιν κο·
θαυμασμόν. Είς τα τρ^κυμιώδη κπι
βύστυχα ετη της κατοχης έδωσε ί
ξετάσεις <^ς δλους τοθς τομε1ι, 'καί Α5λα6£ τόν δίκαιον ίτταινον «α! άττέσττασε τΠν ευγνωμοσύνην δλων των καττα καιρούς όλισθησαν των καί είεργιετηβέντων, οΤτινκ, καί θά διατηροθν απέραντον και ανεξάντλητον την ανάμνησιν της Χ,στιανικτΐς τβ|| Π(ΐ~ΐε»>ν
"(Υπήρξεν κατά κκριολ^ξιαν ο
ττανταχοθ παρώ») άλύγιστος Οτιο-
στηρικτής καί συΜ,ιταραστάτης «ο
των καί ή Ίερά Κιθωτός, πού 8£-
χεται καί έκπέμπει δλας τάς εκ-
κλήοεΐς καί έκμικττηρεύσεις έξυμκ.
λογή,σεων, ό—αλύνων την άνθροηι
νην δυστυχίαν των Λνημιτορων κατ
κοιιρασμένων ^1ς τό διάδα τής >,«>-
ής. "Εστρεψε τό σωφρον^στικο ν ι
μόνι διά νά εξελιχθή βαθμηδόν α·
πό κάθειρξιν άκινησίας, ε'ϊ κυψε-
λην εργαζομένων κα! υυγκροτησεως
Σχολών άγραμμάτων καί τεχνΐΛν
ίν πλήρει κατοχή, ώστε τυχόν 6λ.^
δερσϊ ϊξεις καϊ συνήθειαι άττοοαλ-
λόμ^ναι μαζύ μ£ την όκνηρίαν μ·ι
τέρα πάσης κακίας, οί έξερχόμεν&ι
νά έξοττλίζωνται μέ άπαραίτητα
κοινωνικά προσόντα κα'ι έφόδια. υ
σπάρος Ιρί,πτ'ίται άδ^σΧόπωςι 6Λα
στάν|ει καί ασφαλώς θ' άποφέρπ
τούς καρπούς τυν.
Ή γοητεία Ιι,ροτελεστιών καί
κΐ|ρυγμάτων περί ©είου Μεγαλείου.
'3θησ<ε καί άλλοδ4ξους νΰ( γίνουν λάτραι τής Όρθοδοξίας καί ν' Λ. ■τΐταΐσθώσιν αυτήν. Δι* δλον αθτί τό δυσχερές έν δυσκόλοις καψοτι, έργον τού δέν έφΐ£ΐσθη κοιτών, μώ» θων( δαπανών καί θι/σιών 6ι_ά τη» .όλοκλήρωσιν τοθ σοβαρωτάτου κιΐ' έθνιχωτάτου κοινωνικοθ σκοιτοΐ)· τοθ οποίον ι>πο την θείατν εύλογΐα*1
υπήρξεν 6 Άξιος έΜ,πνι^υστής κιι·
ακάματος έργάτης
"Η Πολιτεία τιμώσα την ιτολ>·
σχι6ί) αύτοΰ κατά την κατοχη»
'δράα^ν κα! τό ϊργον το^, τό όπ<» Ον είναι μοναδικόν είς τύν τής Σωφρονιστικής τόν ετίμησε δι' άρκετών έ|αιμ».ι.· κων δ.ακρίσεων. 'Ελευκάνβη Οΐΐιιμ^ των μετά ζή^λου. Ή 'Εκκληοία ί. τιμήθη άρκετά έν τώ προσώπω τ ο.· Τα στήθη τού κοσιμοϋν αρκεταί τι- μητικαί διακρίσεις καί δηως ι ο μεγαλύτερα δι' αύτό? τταράσημ>ι
■;ΐναι αί χιλιάδες ψυχαί, αί όττοΐ
αι εσώθησαν άττό τ6ν π. Δωοόβί.
όν. τδν οποίον εθγνωμόνως αναφΐ
ρουν. Είς τάς έκτελέσ£ις τάς ο·
ττοίας παρευί|έ(&η', τί πρώτον κ«·
τί δ' ίίστερον ν' αναφέρωμεν; Ην
ταθθα <3ιουνατεΐ ό κάλαμος νά .>βΡΐ"
/ράψη καί είς τό μέγα αύτο ότι·
μεϊαν την πίστιν τον ,τήν αύτοπτχΗ1
^ησίν τού καϊ τό θάορος τό όττοΐί».
ίνεφύτιυσίν είς τοθς ηελλοθανθ'
το^ς, των οποίων καί πολλάς οί
κογΐνείας έξ αυτών έπροστάτευσί
Εύτνχώς πάντα τ' ανωτέρω μ»
τέστησαν γνωστά είς τό Κράτο.,
Κ3Ϊ εΙς την Κοινωνίαν, 6ι· αϋτΑ νΐ
θαυμασμόν τΤιροφέιρεται τ4 8νοαΛ
τού. ΑΟτό τα οποίον τόν διέκριν
κα! τάν διακρίνει εΤναι τό σώττη
μα, 4 ιταλμός, ή πίστις, ή αώτιΐ
ττάρνησις, ή αύτοτλχπα κα! ή Ρι1
λησις. Ώς μαρτιιροθν κα! το έκ
διαψόοων άρμοδιοτήτων σννη·^μ(-
να κείμενα δέν είναι κοινή ή 6ρά.
οις τού.
Παρέχοντες διά των ά&ρών αστυν
γραμμών μας μίαν άμυδράν εΐκόνιι
τής ττροσωπικότητος τού Άρχ^μ.
ΔωροΘεον Βενάρδου έν τή άσκήοιι
των Οψηλών αυτού καθηκόντων κχ
τα την κατοχήν, θέλομεν νά προβά
λωμεν την προσωπικότιιτα ούτον
ώς παοάδειγμα ζηλευτόν πρός μί-
μησιν «αί συγχρόνως νά καταβε'ιξΐο
μέν όΐτοίους βηθαΐίρούς ίγκλείε,'
ή Άγία ημών 'Εκκλησία, δταν Ί
*πΐ)οετήΥται υπό τοιούτον κληρι·
κων, οΐτινες δέν άρέσκονται είς
την απλήν επιτέλεσιν των Ιεροτβ-
λεστικών καθηκόντων των), άλλβ
γνίονται δχι μόνον κήρνκες τώ·
εύαγγ£λικών Λόγων καί των Χρι
στιανικών δογμάτων «4λλά καΐ ί·
ψαρμοστα! αυτών έν τή πράξε^, φω
τεινά ύποδείγματα Χριστιανικής ό
ρετής καί έκπρόσωποι άληθεΐς τής
ζώσης "Εκκλησίας.
Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ΤΗΣ Α' ΔΙΚΛΣΤΙΚΗΣ
ΦΥΛΑΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
Ε.Κ.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΓίορκΙα διά των Ιδεών
ΔΟΞΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΑΜΚΥΑ
ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ
(Σκνέχεια έκ τής 1ης σελ(δος)
ΠοΐΓϊταΙ διεπίθτΐοσαν ότι δέν 6:1-
ναι ΙκαντΊ Λ γνώσις νό κατισχύ
ση τοΰ κακοϋ, ώς έπίστευον
τοθτο "Ελληνες οοφοΐ, ώς ό
Σωκράτης, ό Πλάτων, καί αλ-
λθι. Ό άπό οκπνής φιλοοοφων.
έζοχος τραγκός ποιπττις ό Εύ
ριπίδΓνς., διακπρύττει καί «μαν-
θανω μέν σία δράν μέλλω κα-
κά, θυμός δέ κρείοοων των έ-
μών βουλευμάτων». «Πέληθεν
δ' ουδέν των δέ ου μέ νουθε-
τείς γνώμην έχοντά με ή φύ¬
σις βιάζεται» (Εύριπιδης Μήδ.
1078—1080 καί Άποσπασμ.
837). Ό δέ μετά Χριστόν με¬
γ ιστος των άνθρώπων τής 'Ι¬
στορίας Απόστολος Παΰλος Ι
δοϋ τί λέγει διά -τό κακόν: «Ού
γάρ δ θέλω ποιώ αγαθών, άλλ'
6 ού θέλο) κακόν τουτο πράσ-
σω» (Ρωμ. 7, 19—20). «Συνήδο
μαι τώ νομώ τοϋ ©εοΰ κατά τοϋ
έσω άνθρωπον, θλέπω δέ έτε¬
ρον νόμον έν τοίς μέλεσί μου
ώντΐστρατευόμενον τώ νομώ
τού νοός μου καί αΐχμαλωτί-
ζοντά με τώ νομώ τής άμαρτί-
ας». «Ταλαίπωρος έγώ άνθρω-
πος, τίς μέ ρΰσεται έκ τοΰ οώ-
ματος τοΰ θανάτου τούτου».
Τδ κακόν διά νά πολεμηθή
άπαΐτεϊται σύμπραξις θείας δυ¬
νάμεως. Μόνον έντός τοΰ Χρι
οτιανισμοΰ Λ θεανδρική προ-
σωπικότης τού Χριοτοΰ νικά τό
χα,κόν, τόν θάνατον καί θριαμ-
βεοει έντός τής Άναοτάοεως.
Είς την διαλεκτικήν πορείαν
τής Ιστορίας τό κακόν εΤναι
άρνησις, τό άγαβόν είναι θέ¬
σις, τό κακόν συντρίβεται υ¬
πό τοϋ ΧριστοΟ καί θριαμβεύει
ή άγάπη ώς θέσις έντός τού
φωτός τής Άναστάσεως. Ό Χρι
σπανισμός καί μάλιοτα ή Όρθο
δοζία, πού είναι, ώς είπομεν ά
νωτέρω, σύνθεσις τοΰ ώραΐου
'Ελληνικοϋ πνεοματος ώς σχη
ματος καί τού ΧριστοΟ ώς πνευ
ματικοΰ βάθους, ώς τού πληρώ-
ματος τής Δ,ικαιοσύνης κα'ι
τής άγάπης, διέγραψε την
πνευματικήν πορείαν τής Ί-
οτορίας, καθ" ήν ή Ελευθερία
φωτιζομένη άπό την ζωήν τοΰ
ΧριστοΟ συμπράττει μετ" Αύ-
τοϋ διά νά επικρατήση ή Βα-
σιλεία Τού είς τόν κόσμον.
"Εντός τής Χριστιανικής πο-
ρείας τοϋ κόσμου π Ελευθιε-
ρία, ή προσίοπικότης τοϋ άν-
θρώπου άναπτύοσει όλας τάς
δημιουργικάς της δυνάμεις, ά
πό τάς οποίας φωτίζεται ή ζω-
ή,προάγεται ό πολιτισμός, ά-
πλοΰται ή δικαιοσύνη είς πλΐι-
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊΤΙΔΟΤ
Καταμέτρησις των στθιχείων
πού άποτελοϋν μίαν δεΛομέ-
νην έννοιαν.
Δέν άπαμακρύνεταΊ από τόν
Βραχμανιαμόν.
Παραδέχεται μίαν άρχικήν
ύλην αΐωνίαν πού άηοτελείται
άπό τρία στοιχεία>
1) ΣΑΤΒΑ ή φωτείνή, ή άγνό
της, Λ καλωσύνη, (τό γεγο
νός τοΰ άληθινοΰ).
2) ΡΑΖΑ ή άγάπη, ή ένερ-
γ ο ά σ α άρχή, (χρωματι
σμός).
3)ι ΤΑΜΑΣ ή άμάθεια πού
γεννδ τό κακόν, τόν πόνον
(Συσκότισις).
Είς την Ιδεώδη κατάοτασιν
τα τρία (3) στοιχεία έξουδετε
ρώνονται καί ίσορροποϋν.
Ή θεωρΐα των Σάμκυα παρα¬
δέχεται άναριβμήτους άϋλες
ψυχές.
Ό άνθρωπος άποτελεϊται από
τρία μέρη.
α) Τό εναργές οώμα πού ά-
ποσυντίθεται.
β) Τό αόρατον σώμα πού με-
τέχει είς την αΐωνιότητα
τής Ολης πού την ουνο-
δεϋει άπό μετενσάρκωσιν
είς μετενσάρκωσιν.
γ) Τό άϋλον στοιχείον.
Διά νά απαλλαγή ό άνθρω¬
πος άπό τόν υλικόν κόσμον
τοϋ πόνου καί τής ασταθείας
πρέπει τό αόρατον σώμα νά γυ
ρίση είς την πρωταρχικήν αΐω
νΐαν Ολην, την λύτρωσιν (τό
άϋλον στοιχείον).
'Σάμκυα σημαίενι, άριθμός, λο
γαριαομός.
ΟΙ ΚΑΛΛ1ΚΑΝΤΖΑΡ0Ι
ρεστέρας μορφάς έντός τής
Κοινωνίας, αύξάνει ή Άγάπη
καί άκτινοσολεϊ ή θέωσις τής
Δημιουργιας.
Θεός καί άνθρωπος συμπρατ
τουν πρός χριστιανοποίησιν
τοΰ κόσμου, πρός πραγματοποΐ
ησιν τού όράματος τό οποίον Λ
Θεανδρική προσωπικότης τοΰ
Χριστοϋ ώς μέγαν «αί τελικόν
σκοπόν τής Ιστορίας προβάλ-
λει διά τής Νίκης κατά τοΰ κα¬
κοϋ καί τού θριάμβου τής Ά¬
ναστάσεως. Ή Ανάστασις ώς
Φώς άγάπης είναι ή τελευταία
λέξις τής Ιστορίας καί ή έκ-
πλήρωσις τής μεγαλης προσ-
δοκίας τής πασχοΰσης Φύσεως
καί δλου τοϋ ανθρωπίνου Γέ-
νους. Μόνον οί "Ελληνες Πά
τέρες τής Εκκλησίας, οί έντρυ
ψήσαντες είς τα ύψηλά διδάγ-
ματα τής 'Ελληνικής σοφίας,
κατενόησαν βαθέως τό άπολυ-
τρωτικόν έργον τοϋ Χριστοϋ
ι ό Ομνηοαν είς ανωτέραν ποί¬
ησιν, τό ηρμήνευσαν είς έρ-
γα Τέχνης, τό έξήγησαν είς
πραγματεΐας ©αθυτάτου νοήμα
ιος, τό κατωχύρωσαν είς άπο
αεις ΟΙκουμενικων Συνόΰων,
γο διετύπωσαν είς κανόνας ύ-
φπλής ήθικής καί Έκκληοιαστ'
<ής τάξεως καί οϋτω ή Χριστι· ανική άλήθεια με·αβληθείσο είς βιώματα πνευματυκ,ά, είς Ί εράν παράδοσιν, έθεμελίοισεν την Κοινωνικήν ζωήν (όΐτττην) τού 'Ελληνίκοϋ "Εθνους, έγέν νπσεν ήρωας καί μάρτυρας κα- ,α την Ιστορικήν τού πορεαν νοΙ απέβη πηγή εμπνεύσεως και πάσης ύψηλής δημιουργίας είς τόν κόσμον. Ή Έλληνική σοφία προπα- μασκεύασε τόν κόσμον είς ιήν ύποδοχήν -τού Χριστις,νισμοΰ, είς την κατανόησιν των μυοτη- ρίων τού καί των άληθειών έντός των οποίων ευρίσκει τό ν-όημά της ή ζωή κα! δικαιοΰν ται Όϊ έλπίδες των πονεμένων ψυχών. Ή άρχαα 'Ελληνική οοφία, τής οποίας είς έκ των κορυφαίον εκπροσωπών της εί ναι καί ό Πυθαγόρας, θά λάμ- πη πάντοτε ώς πρός την προ- ι ιαρασκευήν των λαών πρός κα τανόπσιν των μυστικών νοημά των τού κόσμου, πρός περαιτέ ρω ©αβυτέρας πνευματικάς κα τακτήσεις -Ί δέ 'Ελληνική Όρ- θοδοξος 'Εκκληοία, τής οποίας οί Πατέρες προπαραοκευάσθη σαν διά τό υψηλόν έργον των ένιός τής Έλλην ικής σκέψε ως, δέν θά παύση νά περιβά- λη μέ τιμήν τα πνευματικά έρ ,Συνέχεια έκ τΛς Ιης σ€λ.) Πέτρος τότε, θέλοντας καί μή, I- κανε την καρδιά τού ττέτρα κα! αν τ! νά τον διώξη τόν ΜανβρακοΐΛυ. άρχισε νά τόν καλοπιάνη, δμως δαρύ δρκο, νά μην στό εξής σέ κανέναν άλλο δημοοι. γράφο νά «πή στόν Παράδεΐιτ. Εΐδοποίησε τό Σατανά πώς <3α τούς έστελνε σ' αυτόν, μά έκεΓνθι, άρνήθηκε. Δέν τούς ήθελε στή ΚΑ λαση. Αύτό( ϊφερε σέ πολύ δυσκο λη θέση τάν "Αγιο, γιατ! αοχισα» νά καταφθάνουν άπό τή γή, ολλ κληρα καραδάνια άπό μοχθηρούν φθονερούς, ήμιμαθεϊι; καί ματσιόδο ξους καλαμαράδες, πού δέν εΐχαν θέση στόν Παράδεισο. μά πού πε τέλος πάντων κάπου νά τοΰν. Τό σκέφθηκε ϊτσι τό πραγμσ, τό σκέφθηκε άλλοιώς καί στό τέλος κατέληξε σέ μιά λύση. "Ιδρυσε το (δττως τό ώνόμοοσε) «Β' Κέντρον 'Εττιλογής» κα! τούς ϊρριξε δλους ίκίΐ μέσα. ΟΙ δημοσιογράψοι ξεγε λάστηκαν άπό τάν τίτλο τού "Εμ- πεδου εκείνον κα! μττήκαν σ* αύτό μ); τή δεδαιότηταί,, πώς γρήγορα θά εττερναν τέλος τα βάσανά τους. Ό καιράς δμως περνοθσε, ό χώ- ρος δλο καί στένευε μέ τόν έρχο- μο κα! αλλων «συναδέλφων» καί οβτε μήνυμα, ουτε γράμμα όπως ίίόει καϊ το τοαγούδι. Οϋτε εϊχανε καί καμμιά έττικοινωνία μέ τόν όξω κόσμ·. ΒρίισκοντΛ" τελείως <5ιπαμονωμέ. νοι άπό τίς αλλες ψυχ£ς καί όλά- κερη στρατιά άπό άγγέλους μέ τρ! γλωσαες πύμινιες ρομφαΐες τούς ψθλαγε. Παρ' δλα αύτά. τα κατα- φέραν£ κάποτε νά ρθοθνε σέ έπαφη μί -τφ Μανδρακοΰκο κι* έκεϊνος ποΰ χρειάζονταν όπαδούς καί εΤχε τή οκανδαλοθηρΐα στό αΤμα τού, μέ πηχναίους τίτλους στήν ΐφημε ρίδα τού· οτποκάλυψε τό «σκάνδα- λο» καί βξίωσε; την έπέμβαση τοϋ Πανάγαθου, ν,ά την άμεσο ίπτολευ θέρωοτι των κρατουμενων. 'Εκεΐνος. σά διάβασε τό πύρινο άρθρο( πολύ τού κακοφάνη καί κάλεσε τόν "Α¬ γιο Πέτρ(> γιά νά τού δώση έξη
--Πράχειται Κύριί μου. γιά δη-
μοσιογράφουΓ, δικαιολογήθηκε Ο
Απόστολος
— Καί τ! τούς φυλάς έοω. τοό
φώναξε ώργισμίνος ό 'Υψιστος.
2.^^^ Κόλαση, στείλ' τους νπή
Κόλαση, ίχεΤ εΤναι ή θέση τους.
Μιά κουβέντα είναι αυτή Μεγι-
Λοδύναμΐ.
—Π θέλει ς να πής;
——θέλω νά πώ, απήντησε ιαπει
νά ό "Αγιος, πώι, ούτε ά Διαολ»»,
Ην τούς θέλει.
Στειλ" τούς υτδ Διάολο, μέ την
έντολή νά τούς ρίξη οτά καζάνιο.
τής πίσσας... Νά τούς έξαφανίυη.
πρόσταξε 4 Παντο*ράτωρ.
Ό Άγιος ετοιμασε τα <ρύΛλα πορείας των δημοσιαγράφων και μέ μεγάλη κουστωόια άγγέλω», τούς Εστειλε. μαί,ί μέ τόν ,αρα χοποιά Μαν5ρακ«.κο, στη Κολαυη Μά τα παμακατω θά τα ποΰμι. την όίλλη Οδομαβαι. γιατί ά χώ- ρος δέν ;ιάς έπιτρεττει νά συνεχι ιλ,ιε. ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠΑ1 "ΜΕΤΝΤΑΝ ΒΑΡ, ΑΤ ΠϋΚ..... (Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος) Ή αθλησις, ώς γνίοστόν είναι αμιλλα εύγενής, έλληνικής δημιουρ άς, έκ τής οποίας εγεννήθησαν οί «Όλυμπιακοί Άγώνες». Νικά ό καλύτερος σέ δύνα;μιν ά- θλητικής Ίκα·νότητος άθλητής. Τούτο, δέν είναι προνόμιον ενός καί μόνον λαοΰ. Προνόμιον απολύτως μοναδικόν μόνον, είναι τό άνήκον είς τούς Άρχαίους "Ελληνας, ώς δημιουρ¬ γίαν ταύτης. Καί ή εδλογος άπο- ρΐα, στοιχειώδης καθ" δλα άναπη- δα: «Μέσα στά όκτώμισυ, ή έννέα έκατομμύρια έλλήνων, άραγε πό- σοι δυ-ναμικοί άθλητιά Ισάξιοι των ξένων νά ύπάρχουν»; 'Τπάρχουν, άλΛά πώς νά άνακα- λυφθοΰν. Ή μελέτη των 6ιδαγμάτο>ν τοΰ
IX
ΙΙριοταθλήματος Εύρώπης, εϊβε
νά μας άποκαλΰψη την άπαρχήν
μιάς νέας ρηξικελεύθου ταχτικής
διά νά μας αποδώση καί την «χά¬
ριν» δίΐιλα στό σκέτο δνομα πού
κατέχσμεν. Αύτά ίίλα δέν προτί-
θενται διά νά θίξουν τοΰς άθλη-
ι ις, οί όποΐοι παρετάχθησιι
γιά νά άγωνισθοΰν είς τό
IX
πρω-
τάθλημα Εΰρώπης' είναι έ'παινος δ
τι άπέόωσαν δσο μποροΰσαν.
Ιδιαιτέρως γιά τόν Χ. Παπανι-
κολάου περί τόν οποίον έστράφη
ϋλοιν των 'Ελλήντον άμέριστος ή
συμπάθεια, παρακολουθήσασα την
όλην τού άποτυχίαν.
Εάν «απεκλείσθησαν», είναι διά
τι πολλά στερεΐται ό "Ελλην άθλη¬
τής·
Έφό&ια άπαραίτητα είναι ή ά-
τάραχος ψυχραιμια, ήτις πηγάζει
έκ τής αΰτοπεποΐ'θήσεως, ή όποία
έν συνεχεία έ;:πηγάζει, άπό τής ά-
θλητικής ίκανύτητος των δυνάμεων
σ»ναίσθησιν, ήγονν την άθλητικήν
άνιοτερότητα. Τέτοιους άθλητάς ε-
χονμε; Ίδοϋ τό έρώτημα.
Άντιθέτιος, μάς πλημμυρίζει ή
μεοογειακή συνακτθηματικότης μέ
δάκρ"υα (Κύνύύρΐί Έλέησον!) πα-
ραλόγου σΐ'γκινήσεως, δταν τιμής
μας παραχ(οροϋν τό προι
όισμα νά παρελ.άσΐικιεν «επί κεφα¬
λής» πρώτοι έν μέσω Εύρωπαϊκών
Σταδίιυν διεθνών άγώνοιν Προτα-
θλήματος ϊ) Όλυμπιακών. Καί θά
πρέπει νά τονισθεϊ δτι έκεϊνο «τό
μέν πνεϋμα πρόθιμον ή οέ σάρξ ά-
σθενής» πολύ, πάςα πολύ μάς πάει!
Διότι δέν πρέπει νά λησμονηΐή ή
δχι καλή διάθεσις, καί παρακολού-
θησις τοϋ Κλασσικοΰ Άθλητισμοϋ,
ποΰ επέδειξε τό έπΐσημο Κράτος
παλαιότερα πρός τούς άθλητάς.
Τώρα 6έ6αι« τα πράγματα άλ-
γα τής 'Ελληνικης Αρχαιότη¬
τος. Κοΐ άπό τής σκοπιδς αυ¬
τής ή 'Εκκλησία δύναται νά
συνιστά καί νά έπαινή τό Πνεϋ
μα τού σοφοϋ Πυθαγόρου 6-
1 υιός καί τα πνεύματα των ιιε
γάλων σοφών τής Αρχαιότη¬
τος, ώς ό Σωκράτης, ό Πλάτων,
ό Άριστοτέλης καί αλλοι
Γ. ΗΛ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΧ
λάξανε' οί άνθο<υποι έκείνοι οί μοισικά, δέν πρέπει νά άγνοηβή
ενα άλλο πρωτάθλημα πού κατέ-
/ο-μεν.
Είναι τό πρωτάθλημα, τής πολε-
μικής άρετής.
Καί επί πλέον ώς νίκην θά πρέ-
πει νά καταλογίσωμεν την 'ικανό-
τητα πραγματοποιήσεως μεγάλων
"Εργον, ώς είναι ή παρουσΐασις
είς τούς ξένους, αύτό πού είδαν:
«την Έλλάδα άναγεννωμένην έκ
τής τέφρας της, καί όδηγουμένην
άπό άνθρώπους πού την πονάνε».
Τώρα ύπολείπεται μόνον, ή πραγ
ματοποίησις τοΰ ούσιώθους: ή |πι-
δίωξις τής άθλητικής άκμής.
Νά άνακαλυφθοΰν οί "Ελληνες έ-
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
0X1 ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ
(Συνέχεια έκ τής 1ης σελ.)
τύρων. οΤτινίς εγνώριζον, δτι 6ε^
ήθελον διαψευσθή καΐ αΐτινες έγέ-
το μυττικος.
οοθ ^ν σχέσει μ| τον άρι9μην
των τουρκικών θυμάτων (Άρ. ΪΛ'
έν Σμύρνη καΐ Άϊδινίω. ένθα έξ σλ
λου τδ πεδίον ήτο έλ^ · 6ι">
τούς πλέον ί
σμοθς,
τι φιλήσυχοι κάτοικοι Τοϋ,ο,θ
3τέλειψϋ»ν την κατειλημμένΐ(
■ην>. ηδύναντο ευκόλως >ά ά
θώσι μι'αςύ των έξαφανισβεντω^
ώς θύματα των 'Ελλήνων
7ον) Έν σχέσει μέ τόν εριθι
/μόν τόν τιαραχβίντα ί» τώ 3
ετίω Άΐ5ιι-;:ν (Άρ. 23) τολμβ»
νά πιστεύω> ότι ταχέως θα κα;*.-
πραΟ/ΕΤο, ί'άν οί τουρκικο! πληΛ;-
οί άντελαμδά.οντο. δτι ή σταθ*
ρσ όιτΰφΐσΐζ τής Συνδιασκέψΐως
καθώοιζεν οριστικώς την τύχην τής
χώρας. *Η απόδειξις εΤναι^ 0τ·
κατά τό διάστημα ενός ιτερίττσυ μη
νός, ή καταληψις ολοκλήρου τής
ή5η κατειΛημμέ^ς περιοχης, Μα.
γνησίας. Ό5εμ.σϊου. Άιδινίθυ κσ
άκόμη τού Ναΐζλί, συνετελέσθη, ώς
ιΊ Έττιτροπή τό Λνοητνωρίιζει· υπό
συνθήκας Ικανοποιητικάς.
ΠροσΘέτω όκσαη. δτι ττερι τεϋς
150 ζΐϊμπβκοι, οΐτινες μέχρι της
έποχής 4κείνης ήσαν ίκτός νόμου
επ! των όρίο^ν, παρουσιάσθησαν
είς τάς "Ελληνικάς στρατιωτικάς
Άοχάς καί ύποσχεθέντες· δτι βό
ϊζων ησύχως, ό'?έθη·σαν έλεύ3ΐθθι
καί δτι είς πάϋας σχεθάν τάς κσ-
ταληφΒείσας πόλεις, οί μουσοκλμα
νικοί· πληι3υτμοι. εύμεινώς Οττεδε>-
'^ΐίσ^ν τα Έλλη^ικά στρατεύματσ
ΕΤμσ,ι δ3ε^ καθ" ολοκληρίαν συμ
φωνος μΐτά τής 'Επιτροπής, 5τ>
ή άδεδαιότης Λ. άποία ίκρ<4τησ< έ^ σχέσε: μ: τα δρια των καταλη- φθησομένων υπό των 'Ελληνικών δυνάμεων ϋΐαφών, σννετίλεσε είς τό νά δημιουργηθή καί νά αυξήση την έξαψιν. προσθέτων δτι ή άδί- δαιότης αθτη έξαικολουθεΐ «Ισέτι ί- π! πΕντά«.τ|νον, εΤναι δέ έπίοης ικ π·;ισμένος δτι όλόκληρος ό όργα- σμός των Τούρκων θά διελύετο ώς έκ θαύματος την ημέραν καθ' ήν οί Τοθρκοι θά ευρίσκοντο άντιαε- τωποι μιός όριστικής αποφάσεως τής Σννδιασκέψεως κα! δέν ϋά ήόύναντο πλέον νά έλϋτίζουν. δτι ή έξέγεο-σΐς των αυτή θά έττηρέα- ζε τήτν άΐτόφΐσιν τής Σΐίνδισοκέφε ως «αί καδ' ήν θά εγνώριζον, δτι ^ "Ελληνικάς στρατός θά ήτο έλεύ 3;ρος πλέον νά υπερασπίση τή/ ίμπιστευΟεΤσαν είς αυτόν περιο¬ χήν. Ή ψευ5ής κατάστασις είς τή./ όποιαν ευρέθη καί ευρίσκεται άκόμη ά Ελληνικάς στρατός, εΤ· ναι κατ' εμέ ή κυριώτερα αν δχι ή μονα&ική αΐτία τοθ ό?·γασμοΟ των Τούρκων. Έξ άλλου παρ' δ¬ λας τάς διαμαρτυρίας, τα: οποίας υπέβαλον ούτοι, εχομεν έπαοκείς ά ποδείξεις δτι οί Τοΰρκοι κάτοικοι. οΐτινες εγκατέλειπον άπ' άρχής την χώραν των, ζητοΰν πάλιν νά έπανέλ Θουν πεπεισμένοι, δτι θά δτνντκθώσιν νά ζήσου-ν ήσύχιος, άλλ' έμποδίζον- ται είς τούτο υπό συμμοριών καί δτι πολλοί έκ τίόν Τούοκ^ον τούτων έξαπατώντες την άγρυπνον έπιτή- ρησιν των ώς είρηται σννμμοριών, εισήλθον είς τα κατεχόμενα ρδά<υη ιδίως των περιφερειών Περγάμου καί ΜαγνησΙας. Ή Έ.τιτροπή αποδίδει (Αριθ. 23) έν μέρει την έν τή χώρα εξέ¬ γερσιν είς τάς γενομένας πρός άνευ ρεσιν δπλων ερεύνας. Αί Ιρευναι αυται είναι τό νομιμώτερον καί λο- γικώτερον μέτρον, τό οποίον θά η δύνατο νά λ.άθη είς στρατός κατο¬ χης είς μίαν χώραν, δπου οί τουο- κικοί πληθυσμοί ήσαν ώπλισιιένοι καί δλα τα δπλοπωλεϊα είχον διαο- παγή. Έν τούτοις, έκτός μεμονίομέ νοιν τίνων περιπτώσειον, καθ' άς αί στρατιωτικαί Αρχαί ηναγκάσθησαν νά εισέλθουν είς οικίας, έκ των ο¬ ποίων είχον ριφθεϊ πυροδολισμοί καί έντός των οποίων ήσαν πεπεισμένοι δτι υπήρχον κεκρυμμένα δπλα, ή στρατιωτική διοίκησις καί ή 'Τπάτη Άρμοστρΐα. τόσον πολύ έπέμειναν νά μή γίνωνται α ί ερευναι αυταί, ίόστε όλόκληρος ό τουρκικός πλη- θυσμός όνομαστικώς τοΰ Άϊδινίου. ευρέθη έξο>.τλιομένος καί ό Συν-
ταγματάρχης Αλεξ. Σχινάς κα-
τηγορηθείς ενώπιον τοΰ Στρατοδι
κείου, δτι δτι δέν ελα6ε μέτρα πρός
πρόληψιν των θλιβερόν γεγονότων
τής πόλεως έκεΐνης, ύπερκτπίσθη
αναφέρων τάς ρητάς διαταγάς τάς
οποίας είχε λάδει όπως μή προβαί¬
νη είς ερεύνας έντός των τουρκικών
οίκιών. Οί Τοϋρκοι εγνώριζον κα¬
λώς την άπαγόρευοτν ταύτην, διά
τούτο δέ καί άπασαι αί προκηρύξεις
των Στρατιωτικών Άρχών. δι'
ών έκαλοΰντο οί κάτοικοι νά άποδώ
σουν τα δπλα, παρέμειναν δνευ ου¬
δενός άποτελέαματος καί σήμερον
άκόμη είμεθα βεβαιοί δτι όλόκλη
ρος 6 τουρκικός πληθυσμός είναι
ώπλισμένος.
Παρακαλώ δθεν εύσεβάστως την
Επιτροπήν δτι παρατηρεί δτι "Ελ-
ληνϊς πολίται, οΐτινες ϊζησαν έσχά
τίος επί πέντε ετη έν τή τρομοκρα-
τία Ιφερον δπλα, νά παραδέχηται
τουλάχιστον, ότι καί οί τουρκικοί
πληβυσμοί ήσαν τόσονκαλώς ώ-
πλισμένοι, τοσούτιο μάλλον, καθ' δ
σον σχεδόν δλα τα δπλοπωλεΐα, πά
ρά τούς δρους τής άνακωχής, εί'-
ρέθησαν λεηλατημένα.
8ον) Ή Έπιτροπή άναγνωρΚει
εύχαρίστ<ος, δτι ή διατιβτωθεϊσα κα τηγορία υπό των Τούρκιον εναντίον τοΰ Έλληνικοΰ Έρυθροΰ Σταυροϋ σχετικώς μέ τα δπλα τα περιεχόμε- να έντός των κιβώτιων αυτού, δέν είναι έοτηριγμένη. Παρατηρεί ίν τούτοις, δτι τα κιδώτια απεβιβά¬ σθησαν κατά Φεβρουάριον καί δτι ο! μάρτυρές τίνες Τοΰρκοι έβεβαίωσαν δτι περιεϊχον δπλα. Δέν ΰπάρχει τί τό ευκολώτερον, άπό τό νά καταιγγέλλη τίς δνευ ού- δεμιάς άποδείξεο>ς. Ό Έλληνικός
Έρυθρός Σταύρος, ουδεμίαν υπο¬
χρέωσιν είχε νά φέρη ΰπ' όψιν ιοϋ
έλέγχου των τουρκικών Άοχων τα
μεθ' ύλικοΰ κιβώτιά τού. Εάν αυ¬
θορμήτως Ιπραξε τουτο, τό ίπραξε
διά νά παύσονν αί δυσφημίσεις τοΰ
τουρκικοϋ Τύπου. Έξήγησα ήδη είς
την Επιτροπήν, δτι τα κιβώτια ταΰ
τα, έπεδείχθησαν έν τί) Νοσοκο-
μείθ3 υπό τοΰ Διευθυντού είς Τούρ-
κους ΰπαλλήλους, άκόμη δέ καί είς
ιόν Είσαγγελέα. Παρεμπιπτόντως
οημειώ, δτι οί ύπάλληλοι οίτοι, ώς
έπΐσης καί ό τουρκικός πληθυσμός
συνέρρεον έν τώ Νοσοκομείο) τού¬
τω, διά νά θεραπευθώσι καί νά προ
μηΐΐευθώοι φάρψιακα καί ότι αύτάς
ούτος ό Βαλής, μετέβη έκεί κατά
την ήμρραν τοΰ Πάσχα. Αί μέγα
λαι υπηρεσίαι, αΐτινες μετεφέρθη-
σαν υπό τοΰ Ιδρύματος τούτου είς
πάντας τούς πληθυσμούς άνει δια-
κρίσεοις φυλής καί θρησκεΰματος
(τουτο άποδεικνΰεται υπό των στα
τιστικών αίτινες σάς ύπεβλήθησαν
ούχι μόνον έν Σμύρνη, άλλά κα'ι
έν άπάση τή χώρα), άνταπεδόθη-
σαν υπό των Τούρκιον διά τής συ-
κοφαντίας ταύτης, ώς έπίσης καί
διά τού (ράνου τοΰ ίατροϋ Μανώλα
Διευθυντού τοΰ Έρ>θροΰ Στανροΰ
έν Μάκρη. 'Τπό τάς συνθήκας ταύ
τας, Θά παρεκάλουν την Επιτροπήν
νά κρίνη, εάν είναι δίκαιον νά λάβη
ΰπ' υψει της κατηγορίαν άναπόδει
κτον.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΘ, ΚΑΡΔΑΡΑΣ
Εγεννήθη έν ετει 1902 καί
απεβίωσεν την 4.10,1968. Ό
θάνατός τού συνεκλόνισεν τό
Πανελλήνιον, ό δέ τρόπος καΐ
αί συνθήκαι, υφ' άς έξετελέ-
σθη οΰτος έντός τοΰ Δικαστι-
κοϋ Μεγάρου Αθηνών προεικά
λεσαν την αγανάκτησιν καΐ έ-
πανέφερον την σκέψιν των ύ-
γιώς σκεπτομένων πολιτών είς
άναχρονιστΐκάς καί είδεχθείς
μεθόδους. Ό έκλιπών ήσκει τό
δικηγορικόν λειτούργημα εύ-
πρεπώς καί εύδοκίμως άπό τοϋ
έτους 1927 καΐ συγκατελέγε¬
το μεταξύ των διακεκριμμένων
καί πλέον έγκρίτων συναδέλ-
φων τού. "Ησκει την δικηγορί-
αν μέ υψηλόν φρόνημα, πλήρη
ουναίοθηοιν τού λειτουργήμα-
τός τού, μαχητικύτητα καί ά-
καμπτον άγωνιστικότητα είς
την προσπάθειαν τού πρός άνα
γνώρσιν τού δικαίου καί τού
άληθοϋς, ένώ παραλλήλως διε
κρίνετο διά την έπιμέλειαν, τό
ήθος τού, την έντιμότητά τού
καί την άγνότηια των προ&έ-
σεών τού. Κατά την προάσπισιν
των συμφερόντων των έντολέ
ών τού εδείκνυε την εύουνει-
δησίαν εκείνην, ήτις έηιβάλλε-
ται έκ τοϋ λετουργήματος καί
ή όποία είς μίαν ήθικώς κρί-
ι σιμον εποχήν —ώς εΤναι αύ-
ι τή, την οποίαν ημείς σήμερον
δ,ανϋομεν— μεταστρέφεται ά
ι πό θεηκόν είς άρνητικόν χα-
ρακτηριστικόν γνώρισμα καί με
τονομάζεται είς (ισκληρότητα»
άπό άνθρώπους μέ μεινμένον
κείνοι άθληταί, ποΰ θά συμπληρώ-
σουν τό πράγματι μεγαλειώδες ?ρ
γον τού Σταδίου Κ.ίραϊσκάκη.
Ή άξιθ)σύνη τής άνεκτίμητης ά-
ξίας ποΰ τό ήγειρεν, είμεθα βεβαι¬
οί ότι, καί θά τό «προικίση» μέ
τίς άντίστοιχες άθλητικές άξίες,
καί θά μεταβάλη μέ τό ίδιο τής ά-
ξιωσύνης «σπαθί», τό άπόφθεγμα
νά λέειί
«Καί μεϊδάνι εχουμε, κ.αί δτια
διαλεχτά!».
ΚΙΜΩΝ Ν. ΕΓΤΌΝΟΠΟΤΛΟΣ
ψυχικόν καΐ ηθικόν σθένος. "Ε¬
χων τοιαϋτα οπανίως άπαντώ-
μενα πνευματικά καί ήθικά
προσόντα έφθασε ό έκλιπών
Ιωάννης Καρδαράς είς την ά-
κμήν τής σταδιοδρομίας τού έκ
κινήσας πρό τεσσαρακονταε-
τίας διά τόν έπανγελματικόν
στίβον μέ μόνον έφόδιον τόν
ζήλον πρός την εργασίαν ερ¬
γασίαν σκοποΰσαν είς την
πραγμάτωσιν τής Ιδέας τής
δΐικαιοσύνης. Είναι δ,μως μοι¬
ραίον καί τό δτι έθυοιάσθη έν-
Γός τοΰ χώρου έκείνου, έντός
τοϋ όποίου κατηνάλωοε ΰπαν-
τα τα έτη τής έπαγγελματι-
κής ζωής τού -—έντός τοΰ Ναοϋ
τής ©έμιδος— καταλιπών αΐφνι
δίως καί δλως άπροβλεπτως
την λατρευτήν τού σύζυγον
καί τα τρία τέκνα τού. Ή άνά-
μνηοις σήμερον, μετά πάρο¬
δον έτους, τής μορφής τού, ώς
καί των συνθηκην τοϋ θανά¬
του τού— καΐ Ιδίως τού γεγο-
νότος, ότι έντός τού Δικαοτι-
κοθ Μεγάρου έδολοοφνήθη είς
άνθρωπος (οΐασδήποτε κοινωνΐ
κης τάξεως καί εάν είναι ού¬
τος) — αποτελεί χρέος άν δ-
χι παντός πολίτου, τουλάχι¬
στον των ανηκόντων είς την νο
μικήν οικογένειαν.
'Ε)μ3"ς ο! γηραιοί Βχομί. κοβη-
κον κα! ύττοχρέωσι νά δίνωμε καλα
παφαβδΕίγματα στούς νέους( δσον ά
φορά τα ίβνικά μας ζητήμαιτα. Ί
δί«ς παραθείγματα άποτίσεως Φο
ρον τιμής καί εύγνωμοσύνης πρΟς
έκείνους πού θυσ ιόκττηικαηι γιά το
Εθνος, π-ρός βκίίνους ιτού δάξασ^
τό "ΕθνΌς.
Ό Δήμος Νέας Σμύρνης, ή Μπ
τρόπαλις των Ποσσφυγι«ών Συνοι^ι
σι,αών τή- Πρωτίύουσας. συνΐχιστης
τώ^ πΛρΊΛδότΣΛίν τ^^ 'Ιωνιικής
Σμύρνης κα! τής έντϊϋθεν τού
ΑΙγαΙου Χώρας, -τελεσε την παθίλ-
θοθσα Κι^ριακΐ) 5ην 'ΟκιτωΛρίθΜ
στόν Κ3θβδρι«6 Ναά τής Άγίας
Φωτεινής τα έτήσΐο καθιΐρωμίντ.
ΜνΓ|μόσυνο των θυμάτων τής Μικρο
σ'ΜΤΐ'Κης Καταστροίίής, δυστυχώς ο
χι άρχιερο;τι«ό δπχς εΤχε άναγΐγε!·
λει. κα! δπως 6ά αρμοζε νά τίλε-
στή. Καί ά><ολού3ως τόλβσί τρισάγιο πρό τοθ άνδριάντθΓ τοθ 'Ε3νομ. Χρυ σοστόμου Σιμύρ-νης. χαλκίνου άδοι- άντρς σιτημένου στήν Κεντρική εί σοδο τής Νέας Σμύρνης· δπου και κατετέθηκαν στέφανοι. Προ τής εγκαταστάσεως τού άνδριάντος τούτου τοΰ Χρι*σοστ'ό- μου στήν Νέα Σιμύρνη, έτίΐλεϊτο μετά την τελβτήν τού Μνη,μοσΰνου τούτου τρισάγιο καΐ καθάθεσις στεφάνων πρό τού μαρμαρίνου άν- δριάκτος τού Χρυσοστόμευ τού στημένου στήν πλθ3Τ£ΐα ΜηιτροπόΛ^ ως Άθΐτνών. Άττό τού 1965 β- μως έτους τής έγκοίτο5σ(τ4σΐίος τοθ άνδοιάν-τος τοο Χρυσοσταμου στήν Νέα Σμύρνη, ά τής πλοπειας Μητροπόλεως Αθηνών παραγκωνΐ- στηκε κα! άγνοτ|9η»ιε δχι μσνο ί»- πά τούς Νεο — Σιμυρναΐους άλ¬ λά καί άπό αύτούς τούς Σμιιρναι- ους Αθηνών. Καί καιτά την τελευ¬ ταία τΕτραετία, ποορά τα έπανει- ληιμιμένα ττοιρά—ο·νά μας «αί διαβή ιιατα δέν κατορθώθηκε νά λυθή τό ζήιτημοτ. καιταθέσεως 6στω καί ϊ- πλοό στεάνου πρό τοΰ άνδριάντος
τούτου τού Χρυσοττάμου τής ττιλα-
τείας Μητροττόλεως άττό Σιμυρναι-
κά Σω;ιατεΤα «ΐτά τή/ ημέραν τού
κα3ιερ«ιμένου Μνινμ,οσύνου των βυ-
μώτων τής Μικ,οασιατικής Κοοτα-
στροφής. Ά5ιαφορ!α πρός τα πά-
τριβ. Νά ενα «καλό» παρά·5ειγμα
πού δίνομε στούς νέους ιμας
"Ενα αλλο ίπίσης ««αλδ» μας
πσράϊειγμα στούς νέους ,μας
δττως Εχομε τ^5η παρσ— όν ι θ ή
είναι ή άπά Ετους άφροντισία γιά
την άποκατάστασι τής 6ανδαλισ«ι
νης καί ;ιέ «μουτζοΰρες» γϊΛοιβ-
ποιημένης προτομής τού διασή.ροι»
Σμυρναίου ποιητή Μιχαήλ Άρ>υ-
ροττούλου πού ϋέ τόσον ίητιση,μότη
τ σ. εΤχε αυτή πρό «των στηθή στο
ΕΛΕΥΘΈΡΙΟΣ ΒΐΝΙΖΕΛΟΣ
Ό άναγνώστης ,μας κ. Δ. Γ. Ά
Ι ναγνώστου (Κ. Μελί, Μ. Άσίας)
'μάς εστειλε ττοίημα. διά τού ώ-
ποίου, μέ σνγκινητικά λόγισ. καΐ
είκόνες, ίκθειάζει τα έργσν καί τή»
! ττροσο—ικότητα τού μεγάλου 'Ρ-
Ι λ·:υ9ερίοιι Κ. Βενιζέλου. Λυττούμεθα
είλικρινώς< διότι, ελλείψει έιπαρκοΰς | Χωρ:υ, δέν δυνάμεθα νά τα δημοσι¬ εύσωμεν. Ζ1ΙΤΕΙΤΑΙ μικράς γνωρίζων χρήσιν ποδηλάτου. Πληροφί ρί»ι είς τα γραφεϊα μας, Νί κης 25, τηλ.229.708. οθ Δρος ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗ "Αλσος τής Νέας Σιμύρνης. Καί παραμίνει ίτσι σέ οΐκτβά κατο» στασι μπροστά στά αμμοαα τι^ν μ&μψιιμοφούντων έ^ΐιθικεπτών Τ^ 'Αλσους. Ή προταιιή αυτή, ηο& θά 6πρί|π·ε μαιζ! .μέ τήΐν ταΰ Σ'τέ)λιου ιΣ«φεριά&Γ| «αί ο«>ταϋι τέκνου τής άξέιχα— ής
Σμύρνης μας τή οπη,μένη
στό Μίγαρο τής «Έστίας
Σμύρνης» κοιτά την ημέραν αίττή
τοΰ έτησίου Μνημόσυνον τής Μι·
κρασιατικής Κοτταστροφής νο τι.
μώνται άιτό τοθς Ν£οσμΐφνα!ους
καί Σιμυσνα 1ους. Αθηνών με στί-
νθ. Γιατί, 4»τός άητό τούς δθο
άνδριάντες τού 'Βθνομάρτυρα Χρ^.
σοστόαου οί 56ο σθτίς προτομίς
ίΤναι οί μόνες ποθ θυμίζουν δημο¬
σία τή σκιά τής ξεριζςαμένης Ίο
νίκης Σ.μύρνης. Μήτπως σφάλομί.
"Αΐδ.ικα λοιττόν ρητορεύομί στις
5ιαλέις1εις, αδικα γρβ*ομι —β χ—.
τιά καί στά διβλία, έφ' ίσον ι.
ιμεΤς οί γέρθι δέν δίνομε τό Ιυ·
πρακιτο παράδειγμα στούς νΐου;
μαί.
Καί ίνα ό3λλο. Ό διοχεκριμ£.
«ος Μικρασιάτης καλλιτέχνης ζΒ.
γρά>ος — κΕραιμιστής κ. Π&νος
Βαλσσμάκης στό ττρόσφατο πε^,.
σπούδαττο αρθρο τού δη,μοσιενψενβ
•στό: «Μαρμαρινά Νέα» (φύλλα Ι¬
ουλίου — Αύγουστον 1969)
τίτλο «Συντήρησις καί ς
τής Μικρασιατικής Ιδίας», έξονυ-
χίζει τό θέμα αύτό καί κρούει τ6ν
Κώδωνα τοΰ Κίνδυνον,. Προτρΐ—ι
τούς ίθύνονπς των Προσφυγικήν
Σωματείων κα! Όργανώσεων, ποα
γέροι τώρα, άργά ή γρήγορα θά
φύγουν δίχως ν' άφήσουν διββά.
χους. προτρέιτει. λέγω, νά κάλι.
σουν τούς νέους τούς δικαιούχονς
άλλά «αί ύποχρέους κληρονάμου^'
νά μαθΐ»τέψοι>ν κοντά τους να συ»
εογαοσθοΰν μοβζί καί νά τούς κάνουν
ν' όιγοπτήσουν τή^ Ιερή αυτή «Ί
δέα». Καί μέ την σειρά των αύτοι
οί νέοι πάλι, νά μεταδόσουν τγΥ/
άγάπη αυτή στούς έπερχομίνους
δι«αιούχους καί ύττοο(ρέους.
Τό αρθρο αύτό τού κ. Πάνου Βαλ
σαμάκη ,μσς κάνχι νά εύχηθοΰμε Λ-
πως κ—ά τίς προσΐκεΐς έϋλθγέ^
τής Έϊώτεως Σμυρναίων Αθηνών»
ιτού θά γίνοι/ν τόν Ίανονάριο τού
1970, τό προσφιλές μας αύτό Σω-
ματεϊο καλέσει κα! άγκαλιάσει υ{
άγάπη νέους δραστήριους τήςΣμνη
ναίΐκης γενεάς νά ύιτοβσλουν υπο-
ψηφιότητα ίκλογής στό Δ.Σ. ΚαΙ
οί 'έΜλΐγάμενοι κατάλληλοι μαθτ,-ί-
ψουν κοντά στούς γΐ>ραιούς κσί Φ3
νούν άκτάξιθι διαδοχοί των στό
μέλλον. Ό καιρός ίπτείγει·
Δρ. ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΣ
ιι»
Ο ΔΗΜΟΣ ΝΕΑ. ΣΜίΡΝΗΣ ΕΤΕΛΕΙΕ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
ΤΟΥ ΕθιΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ
Την παρελθούσαν Κυριακήν 5ην
'κτωβρίου καΐ ώραν 9 π.μ. έν τώ
Καθεδρικώ Ναώ τής Άγίας Φ<ο· ' τεινής ό Δήμος Νέας Σμύρνης έ¬ τελεσε τό καβιερωθέν ετήσιον μάρτυρος Χρυσοστόμοιι τής Σμύρνης Μνημόσυνον τοθ Έ θ ν ο- καί των 'Εθνομαοτύρων Γρηγοφί- ου Κυδωνιών καί ΆμΛροσίου Μο- σχογησίων καθώς καί των λοιπών έπίσης σφαγιασθέντων Κληρικών, Στρατιωτικών καί Πολιτδν κατά την Μικρασιατικήν Καταστροφήν τοϋ 1922. Την δέ 9.30 π.μ. έτελί σθη τρισάγιον πρό τοΰ άνδριάντος τοΰ Έθνομάρτυρος Χρνσοοτόμ/"1 Σμύρνης, τοΰ στημένου είς τί| κίντρικήν είσοδον τής Νέας Σμί'ο- νης καί κατετέθησαν στέφανοι ν- πό τοϋ Δήμου Νέας Σμύρνης, τώ Σωματείυιν, Όργανώσεων χοί Σχολών τής πόλεως αυτής Προσ¬ ήλθον οί έπίσημοι καί πλήθος χό- σμου Προσφύγων καί Γηγενών ίνα σννιμετάσχη είς την συγκινητικόν αυτήν εθνικήν τελετήν. Έκεΐνοι ποϋ ςρεύγουν ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ Πλήρης ήμϊρών άπεβΐωσρ καί ε¬ κηδεύθη την παρελθούσαν Τετάρτην 8 "Οκτώβριον, μέ τιμητικάς έκβη- >ώσ»ις τής Άθηναϊκής κοινοινΐας,
ό Νικόλαος ΚαραγιάΛνης, τταλαιΰς
συνεργάτης τής εφημερίδος μας.
γνωστάς είς τούς Αναγνώστας μας
άπά τάς γλαψυράς τού ττϊριγρα-
ράς των έπικών άγώνιον τοΰ Έλλη¬
ν· κου "Εθνους κατά τούς Βαλκαν,-
κούς παλίμους, είς τούς οττοΤουΓ
συιμμετέσχεν ώς πολεμιστάς — 6αϋ
μ:φορος.
Ηύτύχησε νά Ιχη ώς σΐίντοοβο»
τής ζωής τού την αλησμόνητον η-
ρωΐδα τής 'Εθνικής Άντιστασίων.
κατά την εχθρικήν κατοχήν, ΛΛ-
αν Καραγιαννη. ή όττοίσ. ίθυσιαοΒΐι
απΐυ τής, ελευθερίας ττς ,"Ελλ«-
καταλαβόντα Ιξέχ=υσα» βέσιν
την κοινυνταν
Είναι Ιδρυτης τί|ς
χί ρ()σεως «Άρωματοποιία
γιάννη»
Διεκρίνετο 8ιά την δραστηριβτη-
τα, τό άκέοαισν τοΰ Πβο^ϊ <Ρ1'· το καιλοκάγαθον, την εΰγίνίΐσν »αι έττισης, να οτναβε'ι^η τέκνα καλώς άπεκατεστημένσ κσί Αοιιτάς άοετάς τού, διά των β«ο.· ων> εΙχ?ν άποσιτασει την αμέριστον
ουμπά&ιαν καί εκτίμησιν τοθ β>>-
πορικοΰ καί οΐκονομικο», γΕνικοη»-
μον, κατμου, Αλλά καΐ τ*ν οί/"
πατοιωτών τού Σμυρναίων ΐΓθΑΑοιίς
έκ των οποίων, δπως καΙ ίντεΐ'ί-
ι»λ «Τχεν εώεργετήσίι καΐ οιλικρ-
λθν·ι ποικιΑοτροπω^
Ή εφημερίς μας βιαβιδάζει >3
είλικρινή συλλυπητήριά της είς τού:
οί'κεΐσυς τού διά τή>
τον.
ΤΑ ΔΙΚΑΙΟΜΑΤΑ
ΥΤΙΕΡΗΜΕΡΙΑΧ
Υπό τοϋ ύπουργεΐου ιτον οί
ενομικθν Ανεκοινώθη διά τΛς
υπ' άρ. Τ. 4456)65)47 ένχυκλΐ
ου τού αί τελωνειακόν αρχαί ί
λαβον γνώσιν τής υπ' άρ. μ
2914)41)11.7.69 υπουργικής ά
ποφάσεως περί άπαλλαγής έκ
τΓΪς καταβολάς τΩν δικαιωμά-
των ύπερπμερίας τοϋ άρθρου
67 τοθ Τελωνειακοϋ Κώδικος,
τή έγκρΐσει τής τελωνειακής
άρ!χής, τοΰ έναποτιθεμενου
είς Ιδιωτκοθς έκτάς τής τελω¬
νειακοϋ περιβόλου χώρου άν-
θρακικοϋ νατρίου ούδετέρου
(άνθρακικής σόδας) δαμοσιευ
θείσαν διά τού ύπ' αριθ 456)
19 7.1969 ΦΕΚ Β',
Η ΔΡΑΧΤΗΡΙΟΤΗΣ
ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
ΕΜΠΟΡΙΚΗΝ ΠΙΣΤΕΟΣ
Ή Τραπέζα Έμπορικής Πί¬
στεως Λνοιζε λογαριαομόν είς
τό ύποκίατάστπμά της τής Κα-
λαμάτας, δεχομένη καταθέ-
οεις υπέρ τοϋ Συλλόγου πρός
διάδοοιν γραμιαάτων διά την
ΠΑΡΑΤΛ111
ΤΥΛΛΟΠΚηΝ
ΣΥΜΒΑΣίΗΟΝ
τοΓ· ιητηυον"
■Εργαοίας (ΦΕΚ 650)69 Β'). »,
οατείνιται ή Ισχύς τί)* κάτωθι
ΠροσωτϊΐκοΟ 306 ργ
βάσεως τηλίπιικοινω.ιών ι>τουργ·'-
Οϋ Έθνικής Αμύνης, μέχΟΙ Λ '"'
ανοναρΐου 197Τ»
Προσωπικού ιστΐατορΐων, ζιΛε-
οτιατορίων κλπ. οτιλ>ΐ
στείον καί ναλακτβττωλείων άιιάσης
Της χώρας, μέχρις 25ης Ίιπ*·*·
αοΐου 1970
κατασκευήν καΐ τοποθετηθή
προτομής τοϋ Σωκράτους Κου-
γέα είς την γενέτειρά τού Κα
λαμάτα. Είς τόν ανωτέρω λο¬
γαριαομόν ή Τραπέζα 'Εμπορ-
κης Πίστεως κατέθεσε πρώτη
τα ποσόν των 50.000 δραχμών.