195392
Αριθμός τεύχους
2018
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
19/10/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
.............................................................................................. ΕΒΑΟΜΛΑΙΑΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ..™_φτι
*-«, .9 'Οκτ^ρίου ,969 ΤΙ ΜΗ ΦΥΛΑ0γ"^7|7Τ......................................"..............................Ί................................................."......"...................................................................·.................
ΣΥΚ^
: "Ετος 43ον — Αριθ. φύλλου 2018
■-••••■«•"..........Μ......
| Δίίυθυντής-Ίδιοχτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γρα«*ία: Όδός Νίκης 25 — Άθτινα, _ Τηλ. 229.708
Μία θλ.δερά έπέτειος
ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΆΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 1922
"Υποστρατήτνου έ. * ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕ
ΡΜΙΔΗΣ
18 ΌκτΗθρίου συ]μτλη;ώθη
47 χΡΟνα
την τ>μέρα ι-
«£1«1'
μ«τα
τίς 18ης 'Οπτωβρίου 1922,
τήν όττοϊα τά τελευταία τμή-
τΐθ 'Ελληνικού Στρατοί. 6-
τής Λ
θράκης, έγκατέλειιπαν την ι-
ττρωτεύο'.'σά της την Άδρι-
σία/τΐ;λι. στήν όποία μάλις ττρί/
«α καΐ τρείς μόνες εϊ/Γν
θρ'αμ&ευτ ικα ό Έλευθ"ου·
λτ^ιχοΓ Στρατός. Καί σ·ΐτν
ι ανάμνησι τού
,βίνθν κείσλαίου τής 'Εθνικής μας
■ 00;ος. —οσφέρω στούς επ ι>ο-
Ι[ς ο*ομ<Χ θραχιώτες καί θοο< ·'»- ,«κτ:ς «οί σέ κείνους πού (Τήνι νονώρεια χώρα τής ς, μιά σύντομΐ» έξισ τραγικής έκείνης δψεας ίκστρθΓτι!ας( τής θρισιΛαιτικήν καί $η τοιαύτην τοΰ Ιουλίου το"> 1920·
στήν εφημερίδα ΜΑΚν;
τής
ΑθΝ'Α τή: θεσ)χης, στό ούλλο»
Τής 12 Ιουλίου το. Ι.
θή ονγκινήση δέβαια τ<:ύς Λνι- γ ή άναδρομή αύτη στ* τρσ νκό ίκείνο παζίλθον. 'Ελιττιζω *» μος νσ αποτελέση καί Ινα δίοαγ,ιο. ^ τό "Β9»ος. Τό "ΕΘνος «χ€Ϊ>ό
ιτού δέν μπάρεσ* νσ άρθή τότ» "'4
ίιΐος τώ» περιστάσεων έ«€ίνων καϊ
(χασ'. μσναμιάς τούς καρττούς ττολιΐ
αιΐιεκτων αγώνων όλόχληρη,ς όετίας
τού 1917 — 1°22.
Βί7κανι» μοΐρα θάλεγε καντίι.
4»ΕΤτριψ£ την θριαμδευτική μειγιει
τοτε ιτοοεΐα των έΑνικών μας πραγ
ματων «αί την ττϊρίοδο των θριάϋ-
ίωϊ «ΐί ιΐίγαλείων διοδέχβηκε ή συμ
•ορά τής Μικράς Άαίας, ή όποία
ταράυρε σόν χαμό καί την Άνοη·
θρόκη ή άΐτοία σύμφωνα μέ τούς
όχνς τής άνοβωχής των Μουδανών
ΐαραχωριίθηχί καί ττάλι στ ήν Τουρ-
ιια
Ή ί*κέν«σις τής Άνατ. θρά-
ιης, τή» όΐτοίσ τό Πρωτόκολλο των
ώριζε <τγ 15 ήμίρ£ς, άρ χισε στίς 30 Σϊΐττίΐμβρίου το" 1922 Επί 15 ήμέρες ίκίλαγγες Α ιίλιιωτες κάρρων^ δοίδαμαξών, ζώ- Μν ια! κάβε λογής μιταοφορικών μί δ<έσ*ι(αι/ Αιτό εν<χ βα¬ ρεία σν*«φιοσμένον ούρανό ιτένθι μα «αί σιω~λά τοΰς δρόμον ς τη<. ς, γιά νά περάσουν στήν δυ- τι«η δχθη τού "Ε6ρου τούς "Ειλλ: «ς «ατοί«ους καΐ τα λίγα ύτττάρ- χθϊτα ιτοθ ϊφεραν μαζύ τους. "Ητ3. ιΐμίρες σνγκινιττικώτατες καΐ »ό κειβος βαρύτατο γιά τοΰς έκττατοι ττληθυσμούς, ττοΰ άποχαιρε τή» ττατρώα γή μέ στά μάτια καϊ άδάστακτ0 πού νοιώθουν έκοΐνοι, οί ό-οϊοι νούν άριστ.κά καί γ,α πάντα την Πατρίιδα τ0»·:. Μονάχα έκεϊνο, π;Λ 1 Ι»έ τά μάτια τους τ·<, έκίΤνο ξε,ρρ ίζωμα τοΰ αί 6ιου ΘρακικοΟ 'Ελληνισμοΰ, πού τό χιλ,άδας χρόν,α στάθη«ε δρθιο., οτίς έθν.κ,νς έκεΤνες έπάλξεις( μ,,- νάχα αύτοι μττοροΰν νά συλλ'άδθΛ την ϊκτασι τής φρικτής έκ«ίνης συμφοράς. Έκκλησις πανχχρχαιι.;, Σχολεϊα καί Μορφωτικά Ίδρύματ,ν πού άκτινοδολοΰσαν Εξω άκόμσ καΐ άπό τά δρια τής ©ράκης^ νεχροτα φ:ια στά όποία κοιμόντουυαν τΑι αΐώνιο ίήτνο τους πατέρες, μητί ρες καί άδέλφια τους, σπ'ίτια κα. μαγαζιά γβμάτα. άνβούσες έπιχε.οΛ σεις καϊ εϋφορα χωράφια, τά άφ.· νάνε πίσω^ φεύγοντες τόν έττανιρχί μενο Άσιάτη καταχτητή. Μέχρι τής 3 Όκτωδρίου έκκ€ν«- ή ττεριθχή μέχρι την γραμμή Μήδεια — Άνακτόοιο (Σεράΐ) · Τσεο<ίζχ1(,,. Στίς 7 ΌΚττοβριοι» μέχρι την γραμιμή Σαμσικόδι — Η ζύη — Τυρολόη — ^.υλήορια. στΐι, 9 μέχοι την γραμμή Σκοπός — Ά<» καΐ5ιούπολις (Λουλέ Βουργάζ) ~ Ραιδεστός, στις 1 1 μέχρι την γμιι» μή 40 'Εκικλησίες — Χόφσσ - Παυλούχιοι —■ Χΐσσάνη καί 18, ή ΰττόλοιιττη μόχρι τόν "Ε£6μβ ττιριοχή. "Εχω όλοζώντανη μττροστο ματ την εί*6να τής έι»«ενώσ£ως τη ί γενίτειράς Ά5ριανοι-οιλ4ι«', 'ΕττΙ 15 ιμέθί,ς βτελειωτες γες δοίδαμαξών, κάορων «αί άκολουθοΰσαν την κεντρική ά τής ττάλεως. Ή μιά. μέ τα μεταψ» ρικά μέσα ^ορτωμένα τραδοοσι νιύ νά περάση τίς δύο γέφυρες, τ^ γέψυρα τού ττοτοεμοθ Τούντζα κσ< τά στό μιγάλο άλευράμυλο Τ.*· Φουντουιολισν καΐ έν συνεχεΐα την γέφυρα τοθ ΛοχατγοΟ Διαμάντη στόν "Ε6ρο( γιά νά μεταφέρη ττράα-φιτγας «αΐ τά λιγοστά ΐπτάρ· τους στό Καιοαγάτς καΐ αλλη, μέ ιτορεία άντίθΐ:τη κα! μεταφορικά μέσα αίδεια, ττ:ΰ νάνε νά ξαναψορτώσουν, δτι όκόμο θά μποροάααι/ νά γλιττώ^οκν ιΙιτΛ ιον χαμό *Ηταν δυσ>κολώτατο νά
κανείς άττό τταράδονς στΐς φά
λαγγις έκείνες. Καΐ ίδρβχε,
όλοένα ϊδρεχε. ©αλεγε κανείς; πώς
καΐ ό θεάς δέν μττοροϋσε νά κρατή
ση τά δάχρυά τού γιά την άνείττο:
τη ίκείνη
Λίγες ιμέρες έν^ιρίτερα άπό τίς
18 "Οκτώβριον, στΐς 9 τού μηνός
έκεϊνου, γινάταν στήν ΜηιτροΊττολι
(Συνέχεια είς την 6ην σελ (δα)
ΕΙΚΟΝΕΣ
ΠΕΝΘΙΜΕΣ ΙΤΙΓΜΕΣ
Ηταν τόσο σνννεφιασιμένο. τόσο
"Λιρο, τόσο περίλυπο καί μελαγ-
χώικό τ6 φθινοπωρινό έκείνο πρωΐ
'Λ 'Οχτώβρΐ} .
Χλομοί, αγρυπνιοιμένοι. πτοη,μένθι
*"· τ4 δέος( τσακισμένοι ώπ" τόν
«ά|ΚΠ0 μέ τή βαθύτερη σφραγϊδα
'« Φού στά άναμένα άπ' τδ
"λάμμ»—, τά κατακκόκινα μάτια
Κ>ς.. Μιά ζωή ΚΓ|5ίυόταν... Μιά
!λ) τόσο διαοφορετική, τόσο άφαν-
«Κνη άττ' την άδιαιφορία «αί τήν
^τνοισ τώ» αλλων...
Μιριχά κιτρινιασμένα ξερά φύλ-
^ ίτΐίφταν ρυθμικά, άνάρηα κάθε
'μο κσί καθώς τά πατούσαμε ϊ-
'θτξον σά» ύττοχρουση νβκρικής μου
»ι«τ)ς μίσα στο οΊάλειμμα των ιλυγ-
Κ» Γύρω . τριγύρω σιγαλιά και
""* τό σβυστό ψέλλισμα τού ό>
. σπρομάλλη παπά όκουόταν «... π&ν
άμάρτη-μα τό παρ' αύτοϋ τραχ-
Θέν...». Πίσω άπ' τά ξεροκλάδια
Ι κι' άνάμεσα άπ' τίς φυλλωσΐ£ς
άντηχούσε Θρηνητικά το άογό καϊ
θλιμμένο μθιρολόι τής μάννας.
Ι Κι' ϋστερα δλοι μας διστατχτι-
κά, μέ τρβμάμενο χέρι, μέ σφιγμέ-
νη καρ5ιά ρίξαμ£ άπαλά άπαλά Μ
γο χώμα στό νειόσκαφτο τάφο την
' ώοα πού τά σκοινιά τρίζοντας ό.·
' παισια κατέΛαζαιν τό φέρετρο .
| Μιά ζωή ϊσδυσε γιά ττάντα μέσο
ίκεί...
| Καΐ ή"ταν τόσο συν«·εφιασιμένο,
τόσο σκο^ρο. τόσο μελαγχολικό,
καϊ περίλυπρ έκείνο τα πρωινό τού
Κ. Σ. 2ΑΝΝΗ1
ΤΟ ΠΑΡΑΓΟΠΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ήδύνοτΎο ή 'ΕΘν. Κυβέρνησις νά
"^Πτό βπαιτούυ·ενον ποσόν των
•β οιυεκατομμυρίων Βραχμΰχ/ διά
'α? ΐΜραγωγικάς ανάγκας διά ποι-
*β| ίξωτερ,κόν. Προίτίμ—εν δμως
ων Τ^Π' όρβά5οξθν οί"ονοιμ'«όν
Ινονα, τοθ προσπορισμοθ των χρη
^ ^ών, διά έσωτβοικοΰ δα-
^ Διότι ουΤω) κα$ ανέτως καϊ
ε«χιρώς έξασφαλίζει τα άναγκαΐσ
3*· άλλά έξυπηρετεΐ καί την έ-
^*Π» οικονομίον παιρέχουσα είς
^(►γαινισμούς καϊ τό εύρύ
την εύκαιρίαιν νά βπενδύσουν
"οινον
πλεονάζοντά των διαθέσιμα, είς
τοποθέτησιν. υπό λίαν συμ
φέροντας δρους .δεδομένου δτι καΐ
τλήρης εξασφάλισις τοϋ κεφαλαίου
υφίσταται, άλλά έπιδαψιλεύοντσι
καϊ παοοχαί άληθώο έλκυστικαϊ. ώς
υψηλόν έπιτόχιον, τό άφορολόγητον
καΐ κλιαρώσεις. "Υπό τάς συνθήκας
-τθτάς. ο'Κεμία υφίσταται αμφιβο¬
λίαν. Λτι καϊ τό κοινόν κα! οί άργα-
νισ·μο! Θά σπεύσουν νά έττωφεληθοθν
της παοουσιαζομένης πραγματικάς
αΐ^τής εΰκαιρίας. μέ συνέπειαν νά
ίτπερκαλυφθή τά δάνειον, δπως καϊ
κατά τά παρελθόντα Ετη·
ΠΑΥΛβΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ-ΕΛΙΛΕΣ
Β'.
; Μαδίλης δέν πα-
δττως £λεγε/ τα «τιρα·
των ψυχσρικών. Σ ή-
ϋν ψυχαρικων τήν
ά5ιάλλακτοι δηιμοτικι-
ΥΡάφουν πετυχαίνω,
μπροστά, λίει ρωτω.
σά, μΑρα κ.ο.κ. Έ-
· ϊττιτυχαΙνΗ, νά έ-
επέτυχε, έμπρός, λέγει, έ-
ρωτώ. εύρίσ«ω (ηθρα)· νά εύρη,
να φάγω. δέν λέγει ς, τρώγίΐς. /ά
φάγης, σάν, ή,μέρα κ.ο,κ. Είναι ύ-
ττόθεση καλαισθησίας|. καλλιεπε,-
ας. καλλιέργειας, καλής θέλησρς.
"Οσο γιά τόν τύπο. πού Θέλει ά
Ζουμπουλίδης, των τΡ'Τθκλίτων ιτού
παραΑαβαίνυιμε άπό την κοτθαρει'(ου·
σα λ.χ. βιαίσθησις# νά γράφουμε
«Ί διαίσθησι, τής δ.α.σθήσεως, οί
ιιιιιιιιιΐηι
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Τού συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ
Γ'
Δ ά τής ττνει»ματι«ής τΰυ ύποστά
σ.εως/ λοιπύν ό άνθρωπος διακρίν»-
ται των δυνάμεων καί νομώ τής φύ
σεως ικαϊ μόνον διά τής ύλικής ττυ
όττοστάσεως ύπάγεται είς τό» νό¬
μον τής φμσικής άναγικοιιότΐ»τος.
Αυτήν τήν πνευματικήν ττροογμαιτικό
τητα τού άνθρώπευ, τήν μεταψυσι-
κήν τού ύπδστασιν, την ανεξαρτησί¬
αν τού πντύματός τού άπτό τής Φύ
σεως καϊ τήν όρ9ήν σχέσιν μεταξϋ
το5 ττνεύματος καί τής ζωής τκροσε
νά Λποδείξουν καϊ νά θΐ-
οΙ κράτιστοι των εκπρο¬
σωπών της άρχαΐας καί νεώτεραι;
ί'λασοφίας καί νά όπταλλάξουν τόν
άνβρωτταν όπτό τήν καταθλιτττικην
στε^οτηιτα καϊ τήν φιλικήν διάβρω-
σιν τοσ ΰλισμοΰ καϊ τής Θΐτικοχρα-
τικής φΐΑοσοφίας.
Άρκεϊ νά άναφίρ^ τούς μ«γανυ-
τέρους φιλοσόφους όπτά τοθ Ιωκρα-
τους; ΠλάτωΛ3ς καί Άριστοτέλους
μέχρι τού Καρτισίου, Λε'ιδνιτΐου,
'Εγέλου# Καντίου καί Μττέρςονος,
οί όττοιοι ώς έκιπρόσωιποι τής ττνειι
ματοχ.ρατικής κατευθύνσεως είς την
φιλοσΌφίαν πληισΐάζονν περισσότί-
ρο/ πρός τί|ν άλτ^ειαν πιρΐ τής
φύεως καϊ τής θυσίας τοΰ άνθρώ-
που. Ό άνθρωπος περικλείει είς
τά ψ»/χΐ'κά τού δάθη μυστήριον Α¬
προσπέλαστον. Ή περί αυτού γνώ¬
σις είναι κιχτ' άνάγκητν άτιλής ».·τι
ούϊεμία φΐλοσοφική Θιωρία ή λο·*
κή έκ-λαμιρις, ή ψυτχολογική έμ6άθι-ν
σιι, ή ένάοχσις καί τά πορίσματο
οΐασδήποτΐ έτττιστήμης είναι δυνα¬
τόν νά έξαιντλήσουν τό Θέμα ιυυ
άνθρώπου καϊ νά άπταντήσουν έιταρ-
κώς είς τό ίρώτΐΐμα πού {Θεσεν <1 είς τάν θεαίτητον «Τί εστίν Τό (πΐ.ριωριισμένιον αύτό ( ττού λέγεται άνθρωττος περιέχει ά- ττεριάοιστον ούτίαν. Τό ττνεθϋΐΐ, δτιλ. έντός αϋτοθ. άντικατοτττρίζ'.ι την εΓιχόνα τοϋ ΔημιουργοΟ, άλλά καΐ ολόκληρον τό όπτειρον σύμιτχ/.. "Λς αφήσωμεν τον άνθρωττον Αι, στοιχείον τής φύσβως, είς την I- ροιναν των φυσικών καί διολογικω» έπιστΓΐαών καί άς αφήσωμεν τά τινι,υ ματικά δηιμιουργήματα τού άνθρύ ττου είς την Ιστορίαν τού πολιιι- σμοϋ είς τήν άρμοδιόττντα των ί- πιστημών τού τρνεύματος καί άς "· δωμΐν τό ιμυστήριον τής πνευματτι κης ζωής. τής όττοίας τό ινόηΊΐα έγκειται είς την όρθήν στάσιν τού άνθρώπου ενώπιον τοΰ θεοΰ. Το μυστήριον τής πνευμσπικής σχέσε¬ ως θεοΰ καί άνθρωπον αδυνατεί -ά διαττεράση ό άνθρώπινος νονς. Την αληθή διδασκαλίαν πτερϊ τής φύσί- ^ς καί τής θυσίας τής πνβυιματι- *ής ζωτς δεν μάς δίδει ό άνθρώττ.- νος λόγος, άλλά ή βεία άποκάΊλυψις, ή 6πο!α, κατά τό Θείον σχέδιον, ε¬ δόθη σταδιακώς είς τή» Παλ. Δια- ύήχη^ καί ωλακληρώθη είς την Και- ν ήν Διαθήκην. Ή ύψηλή διδασκα- λία τής Άγίας Γοαφής περί άν- 9ρώτΛ>υ λανθανόντως παρεισίφ'ρυσΐν
είς «ά9ε πτυχήν τής Λνβρω—ίνης
διανοήσεως καί ϊτσι πιστοΐ καΐ ό>
πιστοι είναι φθρεΐς κατά τδν φι-
λόσοφον Φίχτε, τής πνχνματικής κλη
ρονομίας τού Χριστιανισμόν.
Ώς έκ τούτου έδηιμιςυργήθησαν
άναιπαφιύχτως αί σχέσει ς τής έξ
άττοκαλύψεως Θρησκείας καί τού αν¬
θρωπίνου λόγου, τό πάντοτε έπίκαι
ρον καί φλέγον πράδλη.μα πίστεως
καί γνώσεως, τό ότίοΤον απησχόλησε
τούς Πατέρας τής Άνατολικής καϊ
Δυτικής 'Εκκλησίας καϊ ολόκληρον
V
μεσαιωνικήν φιλοσθφίαν διά λί
γους αμύνης *·κατά των έχβρών τής
πίστεως καί ότΐΓασχολεΐ Ι&^τοτε οίαν
δήιποτε ^- ->χήν τής Ιστορίας τοθ
πνεύ,μαν
'ΥπινχΕΊ μία ριζική άντίθεσις μί
ταξύ άφ' ενός τού κατ' εΐκόνα ©*-
οθ τηλασθέντος άνθρώπου καΐ τής
Ιστορικής πορείας αυτού κατά την
οποίαν ήστάσις τοΰ ώνθρώττου ίναν-
τι τοθ Θεοΰ χαρακτηρίζρται διά
τής ότπΌστουίας, τής άλαζονείας
καΐ τής ίχθρας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛ0Ι
ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Τοθ συνεργΑτου μας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ.
ΜΙΚΡΑΧΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΜΙλΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
Τού κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Ήταν μια εϊβησπ, πού ττΥν 6- , τα πού δπιμοσιευπκανε,
γραφε κ,άποια έ:φημερ!δα τής
πρωτευούσης καΐ την είττε καΐ
το ρ;:5 όφωνο μιά εΤδηση πό1"
Λλπιζα ν' άνγιζη την εύσισθη-
σΐα μας καΐ μάλιστα των παρα-
γόντΐον έκείνων τοϋ προοφυγΐ
κου κόομου, παλαιοτέρων καΐ
νεωτέρων, πού θά έπρεπε άλη
θινά νά έπιθυμοΰν τη διατηρή¬
ση τής μνημης τοϋ Μικραοια-
τικοϋ ΈΛληνιομοΟ μεταζΰ τ65ν
έπερχομένων γενεών των Έλ
ληνων' νά τό αΐσθάνονται τοϋ
το σά χρέος άπέναντι τής μα-
κραίωνης Ιστορίας τού, σάν
χρέος άπέναντι των προγόνων
:ας καΐ τοϋ μαρτ>ρ(οι> των.
Χρειάζονται πάντως εργα ου-
σιαοτικά καΐ προγραιμματιαμε-
να, άν πράγματι άποβλέπουμε
στό χρέος τουτο, οάν προο τα¬
γή τής Ιστορίας
"Ελεγε λοιπόν ή εΐδπση:
Στή ΝΓκαια,—στήν Κοκκινια
όπως την ζαίραμε άλλθτ£ ε¬
μείς οί παλαιότεροι πρόσφυ-
γες—γίνεται μιά κινήση άπο
μίαν όμάδα διανοουμένων τής
Ιοταρικής πλέον αυτής προσφυ
γουπόλεως, γιά τήν Ιδρύση σ·
αυτή ενός Μ«κραοιατικοΰ Μου-
σεΐου.
Σκοπος τοΰ Μικραθιατικου
αύτοϋ Μουοείου πΑηροφοροο-
μαστε έπΐσης, θά είναι, ό
έμπλουτισμός τού μέ σ,τιδήπο
τε κειμήλια, τά όποϊα θά θι>μ^
ζουν τόν "Ελληνισμόν τής Μι¬
κράς Άσίας. Τά κειμήλια αυ
τά θά συγκεντρωθοϋν άπό δλα
τά σπίτΐα των κατοΐκων της πκ
ριοχής των, Καί, όμολογουμέ-
νως εΤναι σπάνια στό εΐδος
•ούς. Μεταζυ αυτών περΐΛομ-
βάνονται Ιερά σκεύη, δυσεθρε
τα άντικεΐμενα άρχαιολογικΓίς
καΐ Ιστορικής άζίας, λαΐκά κολ
λιτεχνήματα καθώς καΐ εΐΰη μέ
τή σφραγΐδα τής μικρασιατικής
τέχντις καΐ άκόμη ζυλογλι>πτα
τεμάχια, εΐκόνες, χειρόγραφα
καΐ ενα πλήθος άλλων σπουσαί
άς άζ;ας ένθν>μημάτων, τα ό¬
ποία ευρίσκονται στά χερκι
τίον κατοΐκων τής ΝικαΓας.
"Εχω την έντύπωση, άπό αθ
5ιασθήσεις κ.ο.κ.», φρονώ δτι πι-
βανά είναι νά κα3ιερωθούν καΐ οί
δύο τύποι, ώς προαιρετικοί: τής
διαίσθη-σης καϊ τής διαισθήσεως.
Έγώ, προσ«ττικά/ ϊχω καταργήσει
τόν δεύτεΐο. Γράφω γραμμή. τής
έπανάστασης. τής ϊνωσης, τής κατή
χησης δπως γράφομε καί: τής
Πάλης, τής χαρής κλπ.
Φρο.ώ δτι ή ά5ιαλλαξία άπδ
μέρος των «ψυχαρικων», δπως έχα-
ρακτήρισα παραπάνω τούς άδιαλλά
κτοκς διμοτικιστές, δέν είναι έξ-
υττηρετική τής ύπόθεσης τής ζωντα
νής νεολληνικής. Πνευματΐκοϊ δνθρω
ποι δπως οί Δημαράς, Κωνστ. Τσά
Γ/σος κ.α. είναι καΐ αύτοι τής γνώ
μης δτι ή γραφόμενη νεολληνική
τό πιάνουν σωστά άπό άπόφε-
(Συνέχεια είς
6ην σελ.)
ΕΤπαμε τήιν περασιμέντι Κυριακή,
ττώς ό "Αγιος Πέτρος) ϊστειλε κατΛ
ττ,ροτταγή τού Υψίστου, στή Κάλα
ση δλους τούς δημοσιογράφους πού
χρατούσί στά "Εμπεδα («Β' Κέν¬
τρον 'Εττιλογής-») τού Παραδείσου
Σήαειρα συνεχίζομε:
Ό Σατανός, πού δπως εϊδσιμε.
οϋτε αύτάς δεν τούς ήθίλε στό ύ
παχθόνιο Βασίλειό τού τούς δη«ι>
σιογράφους για νά μή τού διαψθ-ί
ρου^ τίς κολασμένες ψυιχές, μόλις
τούς εΐδε στραβομου,τσούνιασε. Σάν
διάβασε δμως τό άπόρ-ρητο (Α.Π.)
σήμαι τοΐ Παντοχράτορα/ μέ τό ο-
ποΤο τόν διέτασσε νά τούς εξαφα¬
νίση, στά καζάνια τής 6ραστής
πίσσας γαλήνεψε. 'Εδωσε έντολή
ν' άνάψουν τίς φωτιές καί όΐπν>
σύρθτνκε στά ιδιαιτέρα διαμερίσμα-
τά τού. Ό Μανδροχούκος δμως δέν
τόΐχ3σε. Ζήτη·σι νά τόν παρουσια-
σου/ άμέσως στόν "Αρχοντα τοΰ
σικότους καί τα κατάφερε νά γίνη
δβκτάς άπ' αυτόν. Σάν δρέθηχε
μπροστά τού, μέ τό γνωστό δημο-
ογραφΐ'κό Θράσος, τοΰ είττε:
—'Π^τέ μου δέ σ^ φαντάσθηχα
6λάκα Βεελζεδούλη μου, ώστε
νά παΐζης τό απιχνίδι τού θεοΰ.
Ό Δαίιμονας τόν κοίτσιξε άπτο-
ρημένος ,μέ τά στενά καί σχιστά
τού μάτια, χαίδεΰοντας τό τραγίσιο
γένι τού
Ναί? είσαι βλάκας, το^ ξανά Λ
πε ό Μανδρακούκος καί πέρνοντας
τύ ά/άΛογο ΰφος συινέχισε. "Εμείς
οί δΓτμοσιογράφοι, εΐμαστε πάντα
ο πι5 καλοί καί οί πιό πιστοί σου
φίλοι. Καϊ μετά τό Θάν«τό μας.
μπορο&με άκήμα νά σού προσφέρου
ιι ττολλές ύττηρεσίοις. Γιατί λοιπόν
νά μάς χαλάσης;
—^Καί τί νά σάς κάνω; Τόν έ-
οώτησε ό Δαίιμονας, μ' ίνα σαρκα
στΐ'κό μειδίαμα.
—Νά μάς στείλης πίσω στή Γή.
Θά έγκατασταθούμε στά Πραφεϊα
καϊ στά τυπογραφεϊα των εφημερί¬
δων «αί θά τά κάνουμε δλα «λίμ-
πα» θά σκοτίζοκμε τα μυαλό των
δΐιμοσιογράφων καϊ Θά τούς κάνουιμε
νά γοάφουν δποια παλαδομάρα Θέ-
λουμε έυεΐς ©ά στιραβώνΌΐ-ιμε τούς
τυτογοάφους σέ τ*-το'θ οη!μεΤο πού
Θά στοιχειοθετοΰν άλλα άντ' αλ¬
λων. ©ά κραιτάμε πάντα κοΐιμισμ)'-
νους τούς διορβωτές, γιά νά μην
'ΐποροΰ^ νά διορθώνουν τά τυπογρα
φι<ά δοχίμια. Κι' δσα διερθώνουν, >ά τά δΐαρΘώνοΐΛ, κατά τήιν κριση
τους κα! χωρίς νά σϋμδολεύωνται
τα χειρόγραφα των ονντακτων και
των σιιγγραφέων. Καϊ θά «άνουμε
τέτοιο άνακάτωμο: των ταΐτογραφι-
κώ^ στοιχείων. στίς «άσσες καί
στό «ίμάρμαρο». ττού θά 6λαστΐ{μάν;
οί τυπογράφοι τήν ωρα πού γεννη
Βηκαν. Τέλος Θά στρέφουμε τους
δημοσιογράφους εναντίον των τυττο
γράφων αύτοθς εναντίον των ττρώ
ών καί τό άναγνωο-τικό κοινό, έναν
τίον καϊ των δημοσιθγράφων κδί
τώ/ τιητογράφων.
Αώτά τά ώραια, ιτολύ αρεσχχν»
στό ©ίομηταίχτη τό Σατβνά καί ά
ττοφάσισε νά ιμήν έχιτβλέστι τή δια-
ταγή τού ΣαβαώΘ. "Οχι. δέ θά ίο
ριχνε στή δραστή πίσσα τούς δΐ)'-ιο
σιογράφους. θά τούς μιταμόρφωκ*
σά παγαινά δλους «Γ αύτούς ττου
εΐχε στήν έξουσία τού κι' όσοι/ς
Θά τούς Εστελνε στά ιμέλλον ό "Ά
γιος Πέτρος καί Θά τά σκορττιζι
στή γή. άνάλογα ιμε τίς άνόΐγι|:ς
τής κάθε χ<^ρας. γιά νά δάζουν αί ττειρακτ'μό τούς δΓ(μοσιογράφους κβί νά τούς κάνουν δυσίκολο τό ϊργο# 4 ττως τού είχεν ύποδείξει καϊ ό φίλος τού ό Μαΐνδραικοθκος. Συζήτησε λοι ττόν τά καθίκαστα μσζμ τού, τόν Λ νόμασε άρχΐ{γό των ΚωλοβίΛόνηβων καί τούς δστειλεν δλους στή γη. Άπο τότε, τα τταγανά αώτά. 6ρ·· σικονται άνάμεσά μ«ς έγκατεστημΐ να στά Γροοφιϊα καί στά τιητογρα φεϊα των έφηι.-ΐερίδων χαί προκοεϋν. συμφωνα μέ τα «καταρτισθέν πρό- γραμμα» τίς γνω^τές άνακατοοοί ρες. Προχαλούν φρΐ'κτά λάθιι. όρθογ^ιΐ φικά «αί συντακτικά άττοσυΛέουν τ ά κείιμβνα. μτττΐίρδεύουν τις τυπ>
γραφικές άράδες καί κάνουν ,μ'.
άλλες άταξιις, τ6ΐες καί ι ""
πού μού είναι δύσικολο, γιά ν«>
ττ^ο ηδύνατο, νά τίς ά,οαδιάσω. - ν
Αϋτός εΤναι ό δίος καΐ ή ττολΐ'
τεία των Καλλικσντζάρων τής δευ
τερης συνομοταξίας. Άπό τούς δλ
λους, τής ττρώτης συνομοταξίας
τού Χίπιττυς^ μποροθιμε εΰκολα ν' οί
παλλαιγο^με. Φτάνει ιω δουλέψη. .
33ττάχι. ΑΛά θτττ" αύτούς. άπό τούς
Κωιλοδελόνηιδες τού Μανδρακούκου,
πού δέν τούς πιάνει οϋτε 6ρεχτο<>
ραΐ παιτά/ δ^ν Θ' άτταλλοΐγοΰμε ττοτέ
διίστυχώς. Άκόμα κι' &ν ,μιποΰνε
σέ λειτουργία στό τόπο μας. ο!
νέες ήλεκιτρονικ^ς μΐϊχανές στοιχ(.ιέ
θετήσεως καί συνδέσεως, θά τρυπώ-
σουν καί μέσα σ' αύτές οί Κωλο
6ελόντ|δες.
ΠΛΑΤΩΝ Σ.
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΡΕΧΟΥΣΑΣ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΕΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Συνέντευξις είς Βελγικήν Εφημερίδα
Τούς στάχους τού 5ετοΰς προγράμ
ματος. τά μέτρα διά τή» κατάκτΐ)-
σίν των κατά τήν διαρρεύσασαιν διε
τίαν, ώς καί τά έπιιτεύγματα τής
όοκηβϊίσης οΐκοναμιχής πολιτικής
άνσλύει είς συνέντευξιν τού πρός
την βελγικήν εφημερίδα «Άζάνς */■
κονομικ έ" Φινανσιέρ» ό ύπουργί'ς
Συντονισμοΰ κ. Μοοκαρέζος. Τά ""β'
ώτερα σημεία τής συνεντεύξεως. πε-
ριλαμβανούστις 13 έρωταποκρίσΐΐς·
;Τναι τά άκόλουθα:
Τό 5~ες τηράγραμμα 1963)72 α
ποβλέπει είς τόν έκσυγιχρονισμόν τ^υ
θεσμολσγικοΰ πλαισίου τής έλληνική»
οΐικονομίας καϊ την δημιουργίαν κι-
νήτρων διά την Ιδιωτικήν 6πιχειρΐ;μο
τΐικότητα. Πρός τόν σκοπόν αυτόν < λήφθησαν διάφορα ιμέτρα (κεφαλαυ γαρά, διομηχανιικά κίνητρα κλπ.) Άπό τάς πρώτας ημέρας τής !^· παναστάσίως ή κυβέρνησις ίλαδι μ( τοα διά των οποίων ή οΐκονσμία* ξήίλθϊν άπό την φάσιν τής ύφέσΐων, ώσττ; κατά τό 1968 τό εθνικόν είσ^ δτκμα νά αυξηθή είς σταθεράς τιμσς κατά 4,5% παρά την ιμΐίωσιν τηΰ γεωργ ικοΰ κατά 5%, ή δευτιρογενη; παραγωγή ηυξήθη κατά 10% καί αί ■■πενϋυσει ς κατά 16% Κατά τό 1960 Λντμένοται αύξησις τοΰ εΐσοδήμαι·?ι, κατά 8,5%. Ή άνοδος τής οΐκοναμίας κατά τδ ΐν69 είχεν «ύνοίκά άποτελίσμσ- τα επί τοθ Λττιπτέδου τής ΛπασχοΑή αιως (μειωσις άνέργων κατά 8.8% *ατά τό 7μηνον 1969 κα! κατά 3.1% τ οβτντιστοιχον διάστηιμα τού 1969) Έν σχέσει μέ τάς ξένας έπενου- οεις, ό κ. Μαικαρέζος είπεν ότι 4λ <ωογονηεΛ«σαν καϊ ανέφερεν δτι αί ίγκρίσεις εΐσαγωγής ίπιχειρηματ·.- πρεπει νά είναι «αλλΐίργημένη. "Ιικεϊνο τό «σά» πρϊν Λττό συμ- Φωνο (γιατΐ;) ε^ναι άηταράδεκτο πιβ στά χρόνια μας. Άνήκει στήκ παιβική ήλικία τού δημοτικισιμοθ. 3ά κράψϋ. «σάν δουή» δπως γράφω «σ«ν ανεμος», «σάν τρομάρα». Ό σο γιά τά «ό Άλωνάρης», ό «Γιού Αης» άντ ι τού "Ιούλιος αΰτά 5έν βλάφτουν. ΟΙ Λύστριακοϊ λ.χ. άντϊ «Ι ιανουαρ» λέγουν σοχνά καΐ γρά- φουκ «Ι εννερ» ττού άντιστοιχεΤ στό ΙδικΑ μας «Γενάρης». Αύτά είναι τα έλάχιστα. "ΑΘλιο είναι τθ κολό δωμα των λέξεων: λ.χ. φχαριστώ, κεΐνος. στράφτω. ρωτώ. κ.λ.π. Στή σελ. 54 ό Ζουμττουλ ίδη ς άναφερει τή γνώμην τού δΐιμοσιογράφοι/ καϊ κών κεφαλαίων κατά τό 1968 Λνήλ- βον είς 229 έκατ. δαλλ. έναντι 9τ ίικατ. τοϋ 1967, έντός δέ τοσ ίφετίΐ νού 8-μήνου είς 125 έκατ. Ής ττρός τό Ίσο4ύγιον( ετόνισε την αύξησιν των έςαγωγιχων κιφ-»- Ααιουχικών εΐδών καΐ πρώτων ίλων Τό βμιττορικόν ελλειμ'μα καλύπτεται κατα 2)3 άπό άοηλους πόρους κα! «ατα τό ύπόλοΐιπο^ άπό ξενσ. κεφα- λαια. Απαντών είς άλλας ίρωτή—ι|ς· ΐΐπεν δτι ή σύνδεσις 'Ελλάθος — ΕΟΚ έξειλίχθη είς δφελος καΐ τί*» δύο κα! ανέφερεν δτι μεταξύ 190/) 68 αί μέν εΐσαγωγαϊ μας άττό τΊν Κοινοτητα ηυξήθησαν άπό 304 ι,ΐς 607 έκατ. δολλάρια, αί δε έξαγωγαι •μας ποός αυτήν άπό 90 είς 223 ι κατ. Έν σχέσει πρός τό^ τσυρισ·μον α νέφερεν, δτι κατά τό εφετεινόν 8μΐ| νόν τά Εσοβα τής Ελλάδος άνήλθο» είς 94,4 έκατ. δολλ.( ήτοι ηυξήθη¬ σαν κατά 31% Εναντι τοΰ 1968* *α τά 18% εναντ ι τού 1967 καί καττΛ 9% έναντι το: 1966 διά τάς αύτάς περιάδους "Οσον άφορό τήν ναμισματικ^ κατάστασιν, ό κ. Μακαρίζος εϊ·πιν. δτι ή δραχμή είναι έκ των σταΘί+ΛΛ- τέρων νομισιμάτων τού κόσμου και άνεφέρθη είς τήν αύξησιν των κστα- Θέσεων καί την μείωσιν τής νομισμα τ κης κυκλοφθρίας. ΣΧΕΔΙΑΣΜΛΤΑ ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΓΚΑΝΤΙ (Έπ' εύκαιρία τής ΙΟΟρίδος τού) Τό?ο δα ενα κορ^άκι^ ιμά ττελώρια ψυχή' λιγα λόγια, £να βλέμμα. μά τεράσια Ισχύ' Α "Ε.ας τέτοιος άνθρωιπόϊΐος λύτρωτί ένα λαό' Κσί ταρπίίνωσ" £ναν αλλο καί σκληρό κα δυ.ατό' Α. ΜΟΣΟΥΡΟΣ Άπό τού μεταπροσεχούς ωύλλου είο την εφημερίδα μας Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜλΤΕΙλ ϊ^ΰ δισ«ϊκριμέν^υ ουνερνάιου μας ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ λογοτίχνη Π. Παλαισλόγου έν«αντΙον των άκοοτήτων τής δημοτικής. Καϊ δσα γράφει στή σελ. 55 ά Τδιος εΓναι σωστά· «Ή άρχαία, ή καθα- ρευουσα ή όμιλουμένη. ή δΐ}μοτική. ώκομϋτ καί ή Εδιωματική. εδωσαν 'Ί κάθα μιά την προσφορά της κι' δ- λες αύτές οί προσφορ£ς συγχ^ινίύ- θηκαν καιί δηιμιούργησαν μία γλώ?- οσ πλούαια καΐ ζωντανή. Δέν μάς φθά^ει; Δέν μπθοούμε αυτή τή γλώσ σα νά τΛν καθαρίσουμε κάττως γιά "* 1*ή χάνη καΐ τή» έλληνικότητί της, νά την «δέσουμε» γιά ν' άττο- κτήΐουμε έττϊ τέλους κ' εμείς ενα ένιαΤο. μόνιμο καΐ σταθερο δργανο έκφραοεως συνεννοήσεως καϊ μορ- Φωσεως;» Καϊ τελειώνει: «Νά πά- ψη ή συστηιματική βιαστροφή, φθορά κα! ό έκβαριβαρισμός των λέξεων καί ή έπίμονη άναζήτησις καϊ χρησιμοποίησις Ιδιωματισμώγ ή π^^ραφ^σ.ρμένων λέξεον-, τύπων ή ίχφράσεων πού χρησιμοποιεΐ δ οΐοο- δήποτε άγράμματος». Μέ κάποιαν 1 πιφ^λαξη, ώς λογοτέχνης, σχετικά με τιοιητικες λέξεις πού πλουτίζουν καί χρωματίζουν τό λογοτεχνικό, τονίζω, υφος έπικροτώ τά δσα πρεσδεύει ό φίλος Κώστας Ζουμ- ποιιλάκης. Συστήνω τό βιβλίο τού σ' δσους έπιθυμοΰν νά κατατοπι- σθοΐν γυρω βπό τίς γλωσσικές ζυ- μώσεις. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΠΡΟΣ Είς την νύμψην τής Ίωνίας ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Β. ΚΟΥΖΗΝ Μέχρι τού 1910 τα Δι,μοτικά Σΐχολεΐα τής Σιμύρνης κσϊ των ττε- ριχώρων καϊ τοΰ έσωτ€ρικού τής άς 'ΑσΙας ώς καΐ των νήσω. έτροφοδοτοίντο ώς πρός τούς άρ¬ ρενας διδασκάλους άπό άποφοίτους των γυιανασίων τής Εύαγγελικής Σχολής Σμύρνης, των Κυδωνιών, τής Μεγάλης τού Γένους Σχολής τής Κωνστοιντιινουπόλίως. τής <[Κ- ναιξαγορβίου Σχολής Βουούλλ«(νι κα! των ανωτέρων οτχολείων τοϋ Πόν- τϋυ( προκειμένου περί τής δορείβυ πλευρσς τής Μ. Άσίας. Ώς πρός τάς διδασκαλίσσας αύται προήρ¬ χοντο έκ των γυμνασίων καϊ Διδα¬ σκαλείον τού Άνωτέρου Παρθεναγω- γείου καϊ τού Όμηρείου τής Σμύρ νης καΐ τού Ζα—τείου Παρβεναγω- γείου τής Κων)πόλεως. "Ενός μι- κρός δμως άριθμός δημοδιδασκάλου, άμφστέρων τώ» φυλων προήρχετο ά- *αί έκ τής ελευθέρας Ελλάδος. Δι' οίκονομικοϋς λόγους διδάσκαλοι τό- τβ διωρίίοντο καϊ είς τάς μικραι, «αί μεγάλας κοινότητος τού έσωτε ρικοο της Μ. Άσίας καϊ άπόφθι- τοι τής Δΐ}ς κα! Γης άκόμη καϊ τής Βας τάξεως τού Γυ,μνασίου, οί όποίοι γνωρίζοντες την βυζαντι¬ νήν μουσικήν προσελαμΰάνοντο ταυ¬ τοχρόνως κσί ώς Ιεροψάλται. 'Επί- σης πολλοϊ ΙερεΤς μετρίας μορφώσε ως διωρίζοντο καί διδάσκαλοι ιδίως είς τάς μικράς κοινότητος. ΟΙ δι¬ δάσκαλοι αύτοι μολονότι δεν είχο^ λάδει παιδαγωγικήν μόρφωσιν είς ^ιδασκαλεΐα, έν τούτοις είχον συνεί δησιν τού ύψηλού εργου των καϊ διεκρίνοντο διά τό ήθος των, την εύσέβίΐά των, την έργατιχότητα, τήν εώσννειδησίαν, τόν πατριωτι¬ σμόν καϊ τόν ϊνθεον ζήλον διά την ηθικήν καϊ πνευματικήν προκοπήν των έλληνοπαίδων τού ύποδούλου έλ ληνισμοθ καί είναι δντως αξιοί έ- Θνικής εύγνωμοσύνης, διότι έκ πα- ραλλήλου μέ τό ϊργον τό οποίον η^ σκει ή έλλην ι κή άρθόβοξος 'Εκκλη- σ'α διά την ηθικήν, Θρησκευτικήν καϊ πνευματικήν άνάτασιν των τε» κνων της, αύτοι ώς έθνικοί άπόστο- λοι μετέβαλθν τά σχολεϊα είς ίθ»ι κα κααινεντήρια ψυχών έσφυρηλάτιι -ί"υί V 1«ν£»» >£ £ΐ ζ ΟνθΎΐΖ Τθν 5ίΰ^50ΒΚ Ττπμ^Φ-
καΐ τό φρόνημα των παιδιών τοθ
ΓιποδοιΊλοι; ελληνισμόν^ έφύτίυθ-οι»
τήν αγάπην πρός την Μεγάλην ελ¬
ληνικήν πατρίδα ή όττοία έρρίζωσε
καί ϋφερε λαιμπρούς καρττούς, έδί-
δόξαν την ελληνικήν γλώσσαν έασ
είς Ενα εχθρικόν καί φανατισμένον
περιδάλλον, Εκτισαν στερεά τά βϊ-
αέλια τής έλληνικής μορφώσεωι,
καί σννετέλεσαν δσον ουδείς δλλος
είς τήν πρόοδον καϊ τήν άνθισιν
τοΰ έλληνισμοΰ είς τήν Μ. Ασίαν.
Και δταν ί^λθε, κρίμασι ν οίς οίδε
Κύριος( ή άπαισία μικ,ρασιατική
καταστροφή, ό πληθυσμός αύτός
των 2 έκατσμμυρίων έλλήνων κατέ-
φυγαν είς την ελευθέραν πατρίβα
ώς γνήσιοι καΐ άλώβητοι δλληνες
καϊ χριστιανοϊ μέ έξαιρετικά πνευ-
ματικά προσόντα καϊ την έτροφο-
δότησαν μέ νέον οίμα καΐ εκάλυψαν
ΟΠΟΥΛΟ^ επίτιμον Γυμνασιάρχου
σύτήν μέ νέαν ζωήν «αι νέον σφρϊ
γος. Νομίζω δτι Θά ϋττρεπεν ί5δη νά
εΤχε στηθή "Εθνικόν Μνημεΐον πρός
πμήν τού αγνώστου καΐ ταπεινθθ
διδασκάλου είς Ενδειξιν τιιμής καΐ
εύγνωμοσύνης τού "ΕΘνους ττρός
Αυτόν.
Ή Εύαγγβλική Σχολή μίχρι τοβ
1910 περιελάμβανε ΤΜντατάξιον Γυ
μναίπσν, 'Εμιτορικήν Σχολήν καϊ Α-
πό τού £τους 1907 Σχολήν ξένον
γΛωσσών τήν όποιαν ίδρυσεν ό ά·
είμνηστος γνιμνασιάρχης τής Σχο¬
λής Γεώργιος Σωτη,ρίου Μεττά τήν
παραίτησιν τού Γ. Σωτηρίου τΛ
1910, προσελτφθη ώς γυιμνοισιάρ·
χης ό Νικόλαος Καητετανάκτΐς. δ
κατόπιν Διευθυντάς τού Διδα<~α- λείθυ Μ. 'Εκπαιδεύσεως καΐ Πρόε- δρος τού 'Εκτταιδεντικοΰ ΣυμβοαΧΓ •ο. καί έπϊ της γυμνασιαρχΤας τού τθυ Ιδρύθη τό πρώτον είς τήν Εό- αγγελικήν Σχολήν τό ΑιδασκαλεΤον αρρενων. Τήν εθνικήν ανάγκην τής Ιδρύσεως Διδασκαλείον αρρενων δια την μόρφωσιν καϊ διοπται5αγώγτ|σιν τώ^ μαθητών των Δτνμοτικών Σχο· λείων τού άκμάζοντος τότε υττοδού· λου έλληνισμού, είχε διΐδει ό 'ΕΘνο- μάρτυς Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυ σόστομος, ό οποίος έν μυστική συ» νεννοήσει μετά τού τότε προξένου τής "Ελλάδος, Γρυττάρη δν δέν ά» πατώμαι, καϊ μέ μυστικήν καθο8ή- γησιν καϊ ίτηχορτνΐ'ησιν τής έλληνι- κής Κυδερνήσιεως έτΓροΐγματοτΓοιήΘη 3τίίττι κατά τόν Σεπτέμβριον τού 1910 ανέλαβε δ£ την διεύ<λ;νσιν αυτού ό Νικ. Καπετανάκης. Κατά τόν Αυγουστον τού 1910 αί Κοι«δ τητες τής Σμύρνης καί τού εσωτε¬ ρικόν ώς καϊ των νήσων εϊδοποιή)θη- σαν μυστικώς μέσω των Μητροπόλε¬ ως Σμύρνης καΐ 'Εφέσου νά υττο- δείξουν μαθητάς προβρχαμόνους έξ εύυπολήιπτων οΐκογενειών καί βια- κριναμένους διά τό ήθος καΐ την <- πιμέλειάν των, άποφοίτους τής Γης τάξεως τού γυμνασιΌυ ,διά νά φοιτήσουν είς τό Ιδρυόμενον Διδα¬ σκαλείον υπό τόν δρον δπως μετά τό πέρας των σττουδών των, έργα- σθούν είς τά δημοτικά σχολιία τής πατρίδος των ανεπτύχθη δέ είς αό ■>άς ποία» έβνιΐΊϊν σημασίαν ιίχί
διά τήν πρόοδον καΐ την διαπαιδα1·
γώγησιν καΐ τήν εθνικήν Κίος μόρ
φωσιν των έλληναπαίΐδων ή δημιουρ-
γία έκπαι&ευτιΐκών οί όποίοι εΐδι-
κώς προπαρασιοευάζονται καϊ ΐιορ-
ψώνονται διά τό έργον τού διδάσκη
λου. Ούτω οί πρώτοι έγγραφέντες
μαθΐ)ταί( κατά κοινότ~ας και κατ.
άλφαβητικήν σειράν είναι οί έξήί:
α) "Εκ τής Σμύρνης 1) Ζάννος
"Εμμαν. 2) Κουζτίνόπουλος Βασίλ.
καΐ 3) Πϊντελιάς Δηιμήτρ.
β) Έκ Βρυούλλων 1) Δεληλάμ-
προς Λαμπράς 2) Στασός Βασίλ.
3) Τσίγκος Κωνστ, καϊ 4) Χατζη,·
σπύρου Κωνστ.
γ) Έκ Χίου 1) Βενιάδης Γεώργ.
2) Γανιάρης Χρυσόστ. καΐ 3) Μπιρ
λής Σταιμάτιος.
δ) Έκ Κυδωνιών 1) Μοβδβμλής
(Συνέχεισ είς την 6ην στλ(6α)
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΛΤΗΡΛ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΑΗΝΙΚΟ][ΣΤΡλΤΟ
9ον
Ό Συνταγιματάρχης (τότε) Ά-
έξ. Μαζαράκη ς, συνεχίζει τό σφυ
ροκόπηρα τής Συμμαχικής Άνακρι·
τικής Έπιτροπής, μέ τό Οπόμινη-
μά τον:
9ον) Ή ΈΗτιτροπή παραττιρεϊ (Ά
ριθ. 29) δτι έν Ναζλί, μετά τήν
αποχώρησιν τού ΈλληνικοΟ τάιγμοΓ
τος, οί Τούρκοι ίσφάξ,αν ελληνικάς
οικογενείας και έλετλάτησοιν τάς
οικίας καΐ ότττοδίδει τάς ττράξεις
ταύτας είς τό άνοργάνωτον τής
χωροφυλακτΐς καί την έλλειψιν τού
χρόνου ΐικ μέρους των τουρκικών
Άρτχών. "Εχω τό διικαίωμα νά φρο-
μετά τά γχγονότα τής Πίργά-
μου, £νθα ό Καίμακάιμης καί :1
Τούρκοι Άξιωματικοϊ έπρωτοστάτη
σαν είς τάς σφαγάς τού Άϊδινίου.
£νβα ό στρατωνισιμος τής Μεραρχί
άς ήτο έν,τός τής πόλεως^ δταν αί
σφαγαι εγένοντο, δτι δεν ύφίστ |
ται πιράγματι ούδερία διάκρισις μ«
ταξύ Τουρκΐικών Άρχών κσΐ άτά-
κτων.
Θά παρεκάλουν τήν Επιτροπήν
νά είχε την καλωσύνην νά παρατη-
ρήση έπίσης, δτι ούχι μόνον έν τή
πόλει τού Ναζλί βλαδον χώραν αί
σφαιγαϊ αυται, άλλ' ωσαύτως καί
είς τα γείτονα χωρία. Είς τό Άκ-
τσέ( 47 "Ελληνας εφονεύθησαν, 6
δέ ΐ€ρεύς έκάη ζών είς τό Κιόσκι
47 εφονεύθησαν, μεταξύ των οιγο'-
ων είς Ιατ,ρός καί 6 Ιερεύς, των
οποίων προητνΌΜμένως είχον κόψει
την ρίνα, τά ώτα καί έξαρύξι.ι
τούς οφθαλμούς, είς τό Σουλτάν
Χισάρ. έφονίύθησαν 3 καΐ 7 έπλ,|-
γωθηΐσαν, είς τό Όιμουρλού τλέον
των 30 Έλλήνων εφονεύθησαν, 70
πτώΐματα ανευρέθησαν μετά την Α
νο)χατάλΐ)ψιν
Άναφέροι/σα τά γεγονοτα τοό
Άίδινίου ή Επιτραπή παρσιδέχειαι
(Αριθ. 36)# δτι μέγας ώριβμώς
Ι Τούρκων, άνδρών, γυναιικών, ιχαΐ-
&ον, οΐτινες έδοκίιμαζθν νά έξέλθωβι
τής καιαμένης συνοικίας, ίψονεύθη-
σσ,ν όινευ λόγοι; τταρα των 'Ελλήν'Λτ
στραϋτιωτών καΐ δτι οί "ΕλΑτρες
έξεκέιχασαν τήν πόλιν την νύκτα
τής 29ης πρός την 30x1^ άφοώ
πρώτον δι έπραξαν πολυάριθμα κα»
κοκργήματα καί τταραναμίας. ΌφεΙ
λω νά έκφοάσω την &—ληξίν ρβυ,
5ιά μίαν τοιαύτην βεβαΐωσιν. 'Είμε
λέτησα τάς πολυαρίθ,μους άνακρ>
σεις, αΐτινες εγένοντο 4πί των /»
γονότων τούτων καΐ κατά τάς ο¬
ποίας. Μουσουλμάνοι. Άριμένιοι
κλπ. κατέθεσαν. έγώ ό Τδιος μετ*
έπιμο/ής άνεζήτησα άνακρί'νον Ο-
λους τοΰς στρατιωιτΐικούς καΐ πο-
λιτικούς παράγοντας, ΐάν τή η-
θεία παρό^οιαι πράξει ς ΐλαβον χώ
ραν. Τό συ,μπέρασιμα τό όποιαν <£ή γαγον έκ τής μελέτης ταύτης είναι, ίτι οί Τούρκοι ατακτοι (^ «άτοικβι τής πόλεως/ έπνροδόλουν κατά τοΡ συμπιτυσσοιμένου στροοτοθ καϊ δτι φυσικώς υπήρξαν Θύματα έξ άμφοτί ρων τώ» μερών κατά τήιν μάχην ταύτην, ή όποία διήρκεσε ττερ? τοις δύο ημέρας. Εύρίσκομαι δθεν έν δικαίω νά μη άποδώσω πίστιν είς τάς χαταθέσεις τώ/ ιμαρτύρων, οΤτινες παρουσίο σαν τα γεγονότα ύττό τοιαύτίΐν Ο ψιν. Διερωτώμαι έπίσης, πώς ήτο 8ι>
ι»3τόν νά ϋπολσγίσουν ταν αριθμόν
τώ/ τουρκικών Λψάτων. γνωστοθ
όντος, δτι ό τουρκικός πληθυσιμός
ηκολούθησε, Κχω' συνείδησιν τής έ
νοχής του^ τούς άτάκτους τρρό τής
καοταλήψεως τής πόλεως. Ωσαύτως
δέν δύναμαι νά παραδεχθώ, δτι οί
έιπΊζήσαν'τες "Ελληνες ιμετέ^δηοχϊν
ε'ς τό Κονάκιον ύπτό τήιν προστασί
αν το.> συνταγματάρχου Τεφήκ Μτίέ
η. Διοικήται) τής 57τ»ς ΌΘωιμανι-
(Ιυνέχιια είς «ήν 6ην οελεΒα)
*-«, .9 'Οκτ^ρίου ,969 ΤΙ ΜΗ ΦΥΛΑ0γ"^7|7Τ......................................"..............................Ί................................................."......"...................................................................·.................
ΣΥΚ^
: "Ετος 43ον — Αριθ. φύλλου 2018
■-••••■«•"..........Μ......
| Δίίυθυντής-Ίδιοχτήτης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Γρα«*ία: Όδός Νίκης 25 — Άθτινα, _ Τηλ. 229.708
Μία θλ.δερά έπέτειος
ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΆΣ ΟΡΑΚΗΣ
ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΝ ΤΟΥ 1922
"Υποστρατήτνου έ. * ΑΓΓΕΛΟΥ ΓΕ
ΡΜΙΔΗΣ
18 ΌκτΗθρίου συ]μτλη;ώθη
47 χΡΟνα
την τ>μέρα ι-
«£1«1'
μ«τα
τίς 18ης 'Οπτωβρίου 1922,
τήν όττοϊα τά τελευταία τμή-
τΐθ 'Ελληνικού Στρατοί. 6-
τής Λ
θράκης, έγκατέλειιπαν την ι-
ττρωτεύο'.'σά της την Άδρι-
σία/τΐ;λι. στήν όποία μάλις ττρί/
«α καΐ τρείς μόνες εϊ/Γν
θρ'αμ&ευτ ικα ό Έλευθ"ου·
λτ^ιχοΓ Στρατός. Καί σ·ΐτν
ι ανάμνησι τού
,βίνθν κείσλαίου τής 'Εθνικής μας
■ 00;ος. —οσφέρω στούς επ ι>ο-
Ι[ς ο*ομ<Χ θραχιώτες καί θοο< ·'»- ,«κτ:ς «οί σέ κείνους πού (Τήνι νονώρεια χώρα τής ς, μιά σύντομΐ» έξισ τραγικής έκείνης δψεας ίκστρθΓτι!ας( τής θρισιΛαιτικήν καί $η τοιαύτην τοΰ Ιουλίου το"> 1920·
στήν εφημερίδα ΜΑΚν;
τής
ΑθΝ'Α τή: θεσ)χης, στό ούλλο»
Τής 12 Ιουλίου το. Ι.
θή ονγκινήση δέβαια τ<:ύς Λνι- γ ή άναδρομή αύτη στ* τρσ νκό ίκείνο παζίλθον. 'Ελιττιζω *» μος νσ αποτελέση καί Ινα δίοαγ,ιο. ^ τό "Β9»ος. Τό "ΕΘνος «χ€Ϊ>ό
ιτού δέν μπάρεσ* νσ άρθή τότ» "'4
ίιΐος τώ» περιστάσεων έ«€ίνων καϊ
(χασ'. μσναμιάς τούς καρττούς ττολιΐ
αιΐιεκτων αγώνων όλόχληρη,ς όετίας
τού 1917 — 1°22.
Βί7κανι» μοΐρα θάλεγε καντίι.
4»ΕΤτριψ£ την θριαμδευτική μειγιει
τοτε ιτοοεΐα των έΑνικών μας πραγ
ματων «αί την ττϊρίοδο των θριάϋ-
ίωϊ «ΐί ιΐίγαλείων διοδέχβηκε ή συμ
•ορά τής Μικράς Άαίας, ή όποία
ταράυρε σόν χαμό καί την Άνοη·
θρόκη ή άΐτοία σύμφωνα μέ τούς
όχνς τής άνοβωχής των Μουδανών
ΐαραχωριίθηχί καί ττάλι στ ήν Τουρ-
ιια
Ή ί*κέν«σις τής Άνατ. θρά-
ιης, τή» όΐτοίσ τό Πρωτόκολλο των
ώριζε <τγ 15 ήμίρ£ς, άρ χισε στίς 30 Σϊΐττίΐμβρίου το" 1922 Επί 15 ήμέρες ίκίλαγγες Α ιίλιιωτες κάρρων^ δοίδαμαξών, ζώ- Μν ια! κάβε λογής μιταοφορικών μί δ<έσ*ι(αι/ Αιτό εν<χ βα¬ ρεία σν*«φιοσμένον ούρανό ιτένθι μα «αί σιω~λά τοΰς δρόμον ς τη<. ς, γιά νά περάσουν στήν δυ- τι«η δχθη τού "Ε6ρου τούς "Ειλλ: «ς «ατοί«ους καΐ τα λίγα ύτττάρ- χθϊτα ιτοθ ϊφεραν μαζύ τους. "Ητ3. ιΐμίρες σνγκινιττικώτατες καΐ »ό κειβος βαρύτατο γιά τοΰς έκττατοι ττληθυσμούς, ττοΰ άποχαιρε τή» ττατρώα γή μέ στά μάτια καϊ άδάστακτ0 πού νοιώθουν έκοΐνοι, οί ό-οϊοι νούν άριστ.κά καί γ,α πάντα την Πατρίιδα τ0»·:. Μονάχα έκεϊνο, π;Λ 1 Ι»έ τά μάτια τους τ·<, έκίΤνο ξε,ρρ ίζωμα τοΰ αί 6ιου ΘρακικοΟ 'Ελληνισμοΰ, πού τό χιλ,άδας χρόν,α στάθη«ε δρθιο., οτίς έθν.κ,νς έκεΤνες έπάλξεις( μ,,- νάχα αύτοι μττοροΰν νά συλλ'άδθΛ την ϊκτασι τής φρικτής έκ«ίνης συμφοράς. Έκκλησις πανχχρχαιι.;, Σχολεϊα καί Μορφωτικά Ίδρύματ,ν πού άκτινοδολοΰσαν Εξω άκόμσ καΐ άπό τά δρια τής ©ράκης^ νεχροτα φ:ια στά όποία κοιμόντουυαν τΑι αΐώνιο ίήτνο τους πατέρες, μητί ρες καί άδέλφια τους, σπ'ίτια κα. μαγαζιά γβμάτα. άνβούσες έπιχε.οΛ σεις καϊ εϋφορα χωράφια, τά άφ.· νάνε πίσω^ φεύγοντες τόν έττανιρχί μενο Άσιάτη καταχτητή. Μέχρι τής 3 Όκτωδρίου έκκ€ν«- ή ττεριθχή μέχρι την γραμμή Μήδεια — Άνακτόοιο (Σεράΐ) · Τσεο<ίζχ1(,,. Στίς 7 ΌΚττοβριοι» μέχρι την γραμιμή Σαμσικόδι — Η ζύη — Τυρολόη — ^.υλήορια. στΐι, 9 μέχοι την γραμμή Σκοπός — Ά<» καΐ5ιούπολις (Λουλέ Βουργάζ) ~ Ραιδεστός, στις 1 1 μέχρι την γμιι» μή 40 'Εκικλησίες — Χόφσσ - Παυλούχιοι —■ Χΐσσάνη καί 18, ή ΰττόλοιιττη μόχρι τόν "Ε£6μβ ττιριοχή. "Εχω όλοζώντανη μττροστο ματ την εί*6να τής έι»«ενώσ£ως τη ί γενίτειράς Ά5ριανοι-οιλ4ι«', 'ΕττΙ 15 ιμέθί,ς βτελειωτες γες δοίδαμαξών, κάορων «αί άκολουθοΰσαν την κεντρική ά τής ττάλεως. Ή μιά. μέ τα μεταψ» ρικά μέσα ^ορτωμένα τραδοοσι νιύ νά περάση τίς δύο γέφυρες, τ^ γέψυρα τού ττοτοεμοθ Τούντζα κσ< τά στό μιγάλο άλευράμυλο Τ.*· Φουντουιολισν καΐ έν συνεχεΐα την γέφυρα τοθ ΛοχατγοΟ Διαμάντη στόν "Ε6ρο( γιά νά μεταφέρη ττράα-φιτγας «αΐ τά λιγοστά ΐπτάρ· τους στό Καιοαγάτς καΐ αλλη, μέ ιτορεία άντίθΐ:τη κα! μεταφορικά μέσα αίδεια, ττ:ΰ νάνε νά ξαναψορτώσουν, δτι όκόμο θά μποροάααι/ νά γλιττώ^οκν ιΙιτΛ ιον χαμό *Ηταν δυσ>κολώτατο νά
κανείς άττό τταράδονς στΐς φά
λαγγις έκείνες. Καΐ ίδρβχε,
όλοένα ϊδρεχε. ©αλεγε κανείς; πώς
καΐ ό θεάς δέν μττοροϋσε νά κρατή
ση τά δάχρυά τού γιά την άνείττο:
τη ίκείνη
Λίγες ιμέρες έν^ιρίτερα άπό τίς
18 "Οκτώβριον, στΐς 9 τού μηνός
έκεϊνου, γινάταν στήν ΜηιτροΊττολι
(Συνέχεια είς την 6ην σελ (δα)
ΕΙΚΟΝΕΣ
ΠΕΝΘΙΜΕΣ ΙΤΙΓΜΕΣ
Ηταν τόσο σνννεφιασιμένο. τόσο
"Λιρο, τόσο περίλυπο καί μελαγ-
χώικό τ6 φθινοπωρινό έκείνο πρωΐ
'Λ 'Οχτώβρΐ} .
Χλομοί, αγρυπνιοιμένοι. πτοη,μένθι
*"· τ4 δέος( τσακισμένοι ώπ" τόν
«ά|ΚΠ0 μέ τή βαθύτερη σφραγϊδα
'« Φού στά άναμένα άπ' τδ
"λάμμ»—, τά κατακκόκινα μάτια
Κ>ς.. Μιά ζωή ΚΓ|5ίυόταν... Μιά
!λ) τόσο διαοφορετική, τόσο άφαν-
«Κνη άττ' την άδιαιφορία «αί τήν
^τνοισ τώ» αλλων...
Μιριχά κιτρινιασμένα ξερά φύλ-
^ ίτΐίφταν ρυθμικά, άνάρηα κάθε
'μο κσί καθώς τά πατούσαμε ϊ-
'θτξον σά» ύττοχρουση νβκρικής μου
»ι«τ)ς μίσα στο οΊάλειμμα των ιλυγ-
Κ» Γύρω . τριγύρω σιγαλιά και
""* τό σβυστό ψέλλισμα τού ό>
. σπρομάλλη παπά όκουόταν «... π&ν
άμάρτη-μα τό παρ' αύτοϋ τραχ-
Θέν...». Πίσω άπ' τά ξεροκλάδια
Ι κι' άνάμεσα άπ' τίς φυλλωσΐ£ς
άντηχούσε Θρηνητικά το άογό καϊ
θλιμμένο μθιρολόι τής μάννας.
Ι Κι' ϋστερα δλοι μας διστατχτι-
κά, μέ τρβμάμενο χέρι, μέ σφιγμέ-
νη καρ5ιά ρίξαμ£ άπαλά άπαλά Μ
γο χώμα στό νειόσκαφτο τάφο την
' ώοα πού τά σκοινιά τρίζοντας ό.·
' παισια κατέΛαζαιν τό φέρετρο .
| Μιά ζωή ϊσδυσε γιά ττάντα μέσο
ίκεί...
| Καΐ ή"ταν τόσο συν«·εφιασιμένο,
τόσο σκο^ρο. τόσο μελαγχολικό,
καϊ περίλυπρ έκείνο τα πρωινό τού
Κ. Σ. 2ΑΝΝΗ1
ΤΟ ΠΑΡΑΓΟΠΚΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ήδύνοτΎο ή 'ΕΘν. Κυβέρνησις νά
"^Πτό βπαιτούυ·ενον ποσόν των
•β οιυεκατομμυρίων Βραχμΰχ/ διά
'α? ΐΜραγωγικάς ανάγκας διά ποι-
*β| ίξωτερ,κόν. Προίτίμ—εν δμως
ων Τ^Π' όρβά5οξθν οί"ονοιμ'«όν
Ινονα, τοθ προσπορισμοθ των χρη
^ ^ών, διά έσωτβοικοΰ δα-
^ Διότι ουΤω) κα$ ανέτως καϊ
ε«χιρώς έξασφαλίζει τα άναγκαΐσ
3*· άλλά έξυπηρετεΐ καί την έ-
^*Π» οικονομίον παιρέχουσα είς
^(►γαινισμούς καϊ τό εύρύ
την εύκαιρίαιν νά βπενδύσουν
"οινον
πλεονάζοντά των διαθέσιμα, είς
τοποθέτησιν. υπό λίαν συμ
φέροντας δρους .δεδομένου δτι καΐ
τλήρης εξασφάλισις τοϋ κεφαλαίου
υφίσταται, άλλά έπιδαψιλεύοντσι
καϊ παοοχαί άληθώο έλκυστικαϊ. ώς
υψηλόν έπιτόχιον, τό άφορολόγητον
καΐ κλιαρώσεις. "Υπό τάς συνθήκας
-τθτάς. ο'Κεμία υφίσταται αμφιβο¬
λίαν. Λτι καϊ τό κοινόν κα! οί άργα-
νισ·μο! Θά σπεύσουν νά έττωφεληθοθν
της παοουσιαζομένης πραγματικάς
αΐ^τής εΰκαιρίας. μέ συνέπειαν νά
ίτπερκαλυφθή τά δάνειον, δπως καϊ
κατά τά παρελθόντα Ετη·
ΠΑΥΛβΥ ΦΛΟΡΟΥ
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ-ΕΛΙΛΕΣ
Β'.
; Μαδίλης δέν πα-
δττως £λεγε/ τα «τιρα·
των ψυχσρικών. Σ ή-
ϋν ψυχαρικων τήν
ά5ιάλλακτοι δηιμοτικι-
ΥΡάφουν πετυχαίνω,
μπροστά, λίει ρωτω.
σά, μΑρα κ.ο.κ. Έ-
· ϊττιτυχαΙνΗ, νά έ-
επέτυχε, έμπρός, λέγει, έ-
ρωτώ. εύρίσ«ω (ηθρα)· νά εύρη,
να φάγω. δέν λέγει ς, τρώγίΐς. /ά
φάγης, σάν, ή,μέρα κ.ο,κ. Είναι ύ-
ττόθεση καλαισθησίας|. καλλιεπε,-
ας. καλλιέργειας, καλής θέλησρς.
"Οσο γιά τόν τύπο. πού Θέλει ά
Ζουμπουλίδης, των τΡ'Τθκλίτων ιτού
παραΑαβαίνυιμε άπό την κοτθαρει'(ου·
σα λ.χ. βιαίσθησις# νά γράφουμε
«Ί διαίσθησι, τής δ.α.σθήσεως, οί
ιιιιιιιιιΐηι
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ
ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ
Τού συνεργάτου μας κ. Ε. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ
Γ'
Δ ά τής ττνει»ματι«ής τΰυ ύποστά
σ.εως/ λοιπύν ό άνθρωπος διακρίν»-
ται των δυνάμεων καί νομώ τής φύ
σεως ικαϊ μόνον διά τής ύλικής ττυ
όττοστάσεως ύπάγεται είς τό» νό¬
μον τής φμσικής άναγικοιιότΐ»τος.
Αυτήν τήν πνευματικήν ττροογμαιτικό
τητα τού άνθρώπευ, τήν μεταψυσι-
κήν τού ύπδστασιν, την ανεξαρτησί¬
αν τού πντύματός τού άπτό τής Φύ
σεως καϊ τήν όρ9ήν σχέσιν μεταξϋ
το5 ττνεύματος καί τής ζωής τκροσε
νά Λποδείξουν καϊ νά θΐ-
οΙ κράτιστοι των εκπρο¬
σωπών της άρχαΐας καί νεώτεραι;
ί'λασοφίας καί νά όπταλλάξουν τόν
άνβρωτταν όπτό τήν καταθλιτττικην
στε^οτηιτα καϊ τήν φιλικήν διάβρω-
σιν τοσ ΰλισμοΰ καϊ τής Θΐτικοχρα-
τικής φΐΑοσοφίας.
Άρκεϊ νά άναφίρ^ τούς μ«γανυ-
τέρους φιλοσόφους όπτά τοθ Ιωκρα-
τους; ΠλάτωΛ3ς καί Άριστοτέλους
μέχρι τού Καρτισίου, Λε'ιδνιτΐου,
'Εγέλου# Καντίου καί Μττέρςονος,
οί όττοιοι ώς έκιπρόσωιποι τής ττνειι
ματοχ.ρατικής κατευθύνσεως είς την
φιλοσΌφίαν πληισΐάζονν περισσότί-
ρο/ πρός τί|ν άλτ^ειαν πιρΐ τής
φύεως καϊ τής θυσίας τοΰ άνθρώ-
που. Ό άνθρωπος περικλείει είς
τά ψ»/χΐ'κά τού δάθη μυστήριον Α¬
προσπέλαστον. Ή περί αυτού γνώ¬
σις είναι κιχτ' άνάγκητν άτιλής ».·τι
ούϊεμία φΐλοσοφική Θιωρία ή λο·*
κή έκ-λαμιρις, ή ψυτχολογική έμ6άθι-ν
σιι, ή ένάοχσις καί τά πορίσματο
οΐασδήποτΐ έτττιστήμης είναι δυνα¬
τόν νά έξαιντλήσουν τό Θέμα ιυυ
άνθρώπου καϊ νά άπταντήσουν έιταρ-
κώς είς τό ίρώτΐΐμα πού {Θεσεν <1 είς τάν θεαίτητον «Τί εστίν Τό (πΐ.ριωριισμένιον αύτό ( ττού λέγεται άνθρωττος περιέχει ά- ττεριάοιστον ούτίαν. Τό ττνεθϋΐΐ, δτιλ. έντός αϋτοθ. άντικατοτττρίζ'.ι την εΓιχόνα τοϋ ΔημιουργοΟ, άλλά καΐ ολόκληρον τό όπτειρον σύμιτχ/.. "Λς αφήσωμεν τον άνθρωττον Αι, στοιχείον τής φύσβως, είς την I- ροιναν των φυσικών καί διολογικω» έπιστΓΐαών καί άς αφήσωμεν τά τινι,υ ματικά δηιμιουργήματα τού άνθρύ ττου είς την Ιστορίαν τού πολιιι- σμοϋ είς τήν άρμοδιόττντα των ί- πιστημών τού τρνεύματος καί άς "· δωμΐν τό ιμυστήριον τής πνευματτι κης ζωής. τής όττοίας τό ινόηΊΐα έγκειται είς την όρθήν στάσιν τού άνθρώπου ενώπιον τοΰ θεοΰ. Το μυστήριον τής πνευμσπικής σχέσε¬ ως θεοΰ καί άνθρωπον αδυνατεί -ά διαττεράση ό άνθρώπινος νονς. Την αληθή διδασκαλίαν πτερϊ τής φύσί- ^ς καί τής θυσίας τής πνβυιματι- *ής ζωτς δεν μάς δίδει ό άνθρώττ.- νος λόγος, άλλά ή βεία άποκάΊλυψις, ή 6πο!α, κατά τό Θείον σχέδιον, ε¬ δόθη σταδιακώς είς τή» Παλ. Δια- ύήχη^ καί ωλακληρώθη είς την Και- ν ήν Διαθήκην. Ή ύψηλή διδασκα- λία τής Άγίας Γοαφής περί άν- 9ρώτΛ>υ λανθανόντως παρεισίφ'ρυσΐν
είς «ά9ε πτυχήν τής Λνβρω—ίνης
διανοήσεως καί ϊτσι πιστοΐ καΐ ό>
πιστοι είναι φθρεΐς κατά τδν φι-
λόσοφον Φίχτε, τής πνχνματικής κλη
ρονομίας τού Χριστιανισμόν.
Ώς έκ τούτου έδηιμιςυργήθησαν
άναιπαφιύχτως αί σχέσει ς τής έξ
άττοκαλύψεως Θρησκείας καί τού αν¬
θρωπίνου λόγου, τό πάντοτε έπίκαι
ρον καί φλέγον πράδλη.μα πίστεως
καί γνώσεως, τό ότίοΤον απησχόλησε
τούς Πατέρας τής Άνατολικής καϊ
Δυτικής 'Εκκλησίας καϊ ολόκληρον
V
μεσαιωνικήν φιλοσθφίαν διά λί
γους αμύνης *·κατά των έχβρών τής
πίστεως καί ότΐΓασχολεΐ Ι&^τοτε οίαν
δήιποτε ^- ->χήν τής Ιστορίας τοθ
πνεύ,μαν
'ΥπινχΕΊ μία ριζική άντίθεσις μί
ταξύ άφ' ενός τού κατ' εΐκόνα ©*-
οθ τηλασθέντος άνθρώπου καΐ τής
Ιστορικής πορείας αυτού κατά την
οποίαν ήστάσις τοΰ ώνθρώττου ίναν-
τι τοθ Θεοΰ χαρακτηρίζρται διά
τής ότπΌστουίας, τής άλαζονείας
καΐ τής ίχθρας.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΚΛΑΓΣΙΓΕΛ0Ι
ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Τοθ συνεργΑτου μας κ. ΠΛΑΤ ΩΝΟΣ Σ.
ΜΙΚΡΑΧΙΑΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΜΙλΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
Τού κ. ΝΙΚΟΤ Ε. ΜΗΛΙΩΡΗ
Ήταν μια εϊβησπ, πού ττΥν 6- , τα πού δπιμοσιευπκανε,
γραφε κ,άποια έ:φημερ!δα τής
πρωτευούσης καΐ την είττε καΐ
το ρ;:5 όφωνο μιά εΤδηση πό1"
Λλπιζα ν' άνγιζη την εύσισθη-
σΐα μας καΐ μάλιστα των παρα-
γόντΐον έκείνων τοϋ προοφυγΐ
κου κόομου, παλαιοτέρων καΐ
νεωτέρων, πού θά έπρεπε άλη
θινά νά έπιθυμοΰν τη διατηρή¬
ση τής μνημης τοϋ Μικραοια-
τικοϋ ΈΛληνιομοΟ μεταζΰ τ65ν
έπερχομένων γενεών των Έλ
ληνων' νά τό αΐσθάνονται τοϋ
το σά χρέος άπέναντι τής μα-
κραίωνης Ιστορίας τού, σάν
χρέος άπέναντι των προγόνων
:ας καΐ τοϋ μαρτ>ρ(οι> των.
Χρειάζονται πάντως εργα ου-
σιαοτικά καΐ προγραιμματιαμε-
να, άν πράγματι άποβλέπουμε
στό χρέος τουτο, οάν προο τα¬
γή τής Ιστορίας
"Ελεγε λοιπόν ή εΐδπση:
Στή ΝΓκαια,—στήν Κοκκινια
όπως την ζαίραμε άλλθτ£ ε¬
μείς οί παλαιότεροι πρόσφυ-
γες—γίνεται μιά κινήση άπο
μίαν όμάδα διανοουμένων τής
Ιοταρικής πλέον αυτής προσφυ
γουπόλεως, γιά τήν Ιδρύση σ·
αυτή ενός Μ«κραοιατικοΰ Μου-
σεΐου.
Σκοπος τοΰ Μικραθιατικου
αύτοϋ Μουοείου πΑηροφοροο-
μαστε έπΐσης, θά είναι, ό
έμπλουτισμός τού μέ σ,τιδήπο
τε κειμήλια, τά όποϊα θά θι>μ^
ζουν τόν "Ελληνισμόν τής Μι¬
κράς Άσίας. Τά κειμήλια αυ
τά θά συγκεντρωθοϋν άπό δλα
τά σπίτΐα των κατοΐκων της πκ
ριοχής των, Καί, όμολογουμέ-
νως εΤναι σπάνια στό εΐδος
•ούς. Μεταζυ αυτών περΐΛομ-
βάνονται Ιερά σκεύη, δυσεθρε
τα άντικεΐμενα άρχαιολογικΓίς
καΐ Ιστορικής άζίας, λαΐκά κολ
λιτεχνήματα καθώς καΐ εΐΰη μέ
τή σφραγΐδα τής μικρασιατικής
τέχντις καΐ άκόμη ζυλογλι>πτα
τεμάχια, εΐκόνες, χειρόγραφα
καΐ ενα πλήθος άλλων σπουσαί
άς άζ;ας ένθν>μημάτων, τα ό¬
ποία ευρίσκονται στά χερκι
τίον κατοΐκων τής ΝικαΓας.
"Εχω την έντύπωση, άπό αθ
5ιασθήσεις κ.ο.κ.», φρονώ δτι πι-
βανά είναι νά κα3ιερωθούν καΐ οί
δύο τύποι, ώς προαιρετικοί: τής
διαίσθη-σης καϊ τής διαισθήσεως.
Έγώ, προσ«ττικά/ ϊχω καταργήσει
τόν δεύτεΐο. Γράφω γραμμή. τής
έπανάστασης. τής ϊνωσης, τής κατή
χησης δπως γράφομε καί: τής
Πάλης, τής χαρής κλπ.
Φρο.ώ δτι ή ά5ιαλλαξία άπδ
μέρος των «ψυχαρικων», δπως έχα-
ρακτήρισα παραπάνω τούς άδιαλλά
κτοκς διμοτικιστές, δέν είναι έξ-
υττηρετική τής ύπόθεσης τής ζωντα
νής νεολληνικής. Πνευματΐκοϊ δνθρω
ποι δπως οί Δημαράς, Κωνστ. Τσά
Γ/σος κ.α. είναι καΐ αύτοι τής γνώ
μης δτι ή γραφόμενη νεολληνική
τό πιάνουν σωστά άπό άπόφε-
(Συνέχεια είς
6ην σελ.)
ΕΤπαμε τήιν περασιμέντι Κυριακή,
ττώς ό "Αγιος Πέτρος) ϊστειλε κατΛ
ττ,ροτταγή τού Υψίστου, στή Κάλα
ση δλους τούς δημοσιογράφους πού
χρατούσί στά "Εμπεδα («Β' Κέν¬
τρον 'Εττιλογής-») τού Παραδείσου
Σήαειρα συνεχίζομε:
Ό Σατανός, πού δπως εϊδσιμε.
οϋτε αύτάς δεν τούς ήθίλε στό ύ
παχθόνιο Βασίλειό τού τούς δη«ι>
σιογράφους για νά μή τού διαψθ-ί
ρου^ τίς κολασμένες ψυιχές, μόλις
τούς εΐδε στραβομου,τσούνιασε. Σάν
διάβασε δμως τό άπόρ-ρητο (Α.Π.)
σήμαι τοΐ Παντοχράτορα/ μέ τό ο-
ποΤο τόν διέτασσε νά τούς εξαφα¬
νίση, στά καζάνια τής 6ραστής
πίσσας γαλήνεψε. 'Εδωσε έντολή
ν' άνάψουν τίς φωτιές καί όΐπν>
σύρθτνκε στά ιδιαιτέρα διαμερίσμα-
τά τού. Ό Μανδροχούκος δμως δέν
τόΐχ3σε. Ζήτη·σι νά τόν παρουσια-
σου/ άμέσως στόν "Αρχοντα τοΰ
σικότους καί τα κατάφερε νά γίνη
δβκτάς άπ' αυτόν. Σάν δρέθηχε
μπροστά τού, μέ τό γνωστό δημο-
ογραφΐ'κό Θράσος, τοΰ είττε:
—'Π^τέ μου δέ σ^ φαντάσθηχα
6λάκα Βεελζεδούλη μου, ώστε
νά παΐζης τό απιχνίδι τού θεοΰ.
Ό Δαίιμονας τόν κοίτσιξε άπτο-
ρημένος ,μέ τά στενά καί σχιστά
τού μάτια, χαίδεΰοντας τό τραγίσιο
γένι τού
Ναί? είσαι βλάκας, το^ ξανά Λ
πε ό Μανδρακούκος καί πέρνοντας
τύ ά/άΛογο ΰφος συινέχισε. "Εμείς
οί δΓτμοσιογράφοι, εΐμαστε πάντα
ο πι5 καλοί καί οί πιό πιστοί σου
φίλοι. Καϊ μετά τό Θάν«τό μας.
μπορο&με άκήμα νά σού προσφέρου
ιι ττολλές ύττηρεσίοις. Γιατί λοιπόν
νά μάς χαλάσης;
—^Καί τί νά σάς κάνω; Τόν έ-
οώτησε ό Δαίιμονας, μ' ίνα σαρκα
στΐ'κό μειδίαμα.
—Νά μάς στείλης πίσω στή Γή.
Θά έγκατασταθούμε στά Πραφεϊα
καϊ στά τυπογραφεϊα των εφημερί¬
δων «αί θά τά κάνουμε δλα «λίμ-
πα» θά σκοτίζοκμε τα μυαλό των
δΐιμοσιογράφων καϊ Θά τούς κάνουιμε
νά γοάφουν δποια παλαδομάρα Θέ-
λουμε έυεΐς ©ά στιραβώνΌΐ-ιμε τούς
τυτογοάφους σέ τ*-το'θ οη!μεΤο πού
Θά στοιχειοθετοΰν άλλα άντ' αλ¬
λων. ©ά κραιτάμε πάντα κοΐιμισμ)'-
νους τούς διορβωτές, γιά νά μην
'ΐποροΰ^ νά διορθώνουν τά τυπογρα
φι<ά δοχίμια. Κι' δσα διερθώνουν, >ά τά δΐαρΘώνοΐΛ, κατά τήιν κριση
τους κα! χωρίς νά σϋμδολεύωνται
τα χειρόγραφα των ονντακτων και
των σιιγγραφέων. Καϊ θά «άνουμε
τέτοιο άνακάτωμο: των ταΐτογραφι-
κώ^ στοιχείων. στίς «άσσες καί
στό «ίμάρμαρο». ττού θά 6λαστΐ{μάν;
οί τυπογράφοι τήν ωρα πού γεννη
Βηκαν. Τέλος Θά στρέφουμε τους
δημοσιογράφους εναντίον των τυττο
γράφων αύτοθς εναντίον των ττρώ
ών καί τό άναγνωο-τικό κοινό, έναν
τίον καϊ των δημοσιθγράφων κδί
τώ/ τιητογράφων.
Αώτά τά ώραια, ιτολύ αρεσχχν»
στό ©ίομηταίχτη τό Σατβνά καί ά
ττοφάσισε νά ιμήν έχιτβλέστι τή δια-
ταγή τού ΣαβαώΘ. "Οχι. δέ θά ίο
ριχνε στή δραστή πίσσα τούς δΐ)'-ιο
σιογράφους. θά τούς μιταμόρφωκ*
σά παγαινά δλους «Γ αύτούς ττου
εΐχε στήν έξουσία τού κι' όσοι/ς
Θά τούς Εστελνε στά ιμέλλον ό "Ά
γιος Πέτρος καί Θά τά σκορττιζι
στή γή. άνάλογα ιμε τίς άνόΐγι|:ς
τής κάθε χ<^ρας. γιά νά δάζουν αί ττειρακτ'μό τούς δΓ(μοσιογράφους κβί νά τούς κάνουν δυσίκολο τό ϊργο# 4 ττως τού είχεν ύποδείξει καϊ ό φίλος τού ό Μαΐνδραικοθκος. Συζήτησε λοι ττόν τά καθίκαστα μσζμ τού, τόν Λ νόμασε άρχΐ{γό των ΚωλοβίΛόνηβων καί τούς δστειλεν δλους στή γη. Άπο τότε, τα τταγανά αώτά. 6ρ·· σικονται άνάμεσά μ«ς έγκατεστημΐ να στά Γροοφιϊα καί στά τιητογρα φεϊα των έφηι.-ΐερίδων χαί προκοεϋν. συμφωνα μέ τα «καταρτισθέν πρό- γραμμα» τίς γνω^τές άνακατοοοί ρες. Προχαλούν φρΐ'κτά λάθιι. όρθογ^ιΐ φικά «αί συντακτικά άττοσυΛέουν τ ά κείιμβνα. μτττΐίρδεύουν τις τυπ>
γραφικές άράδες καί κάνουν ,μ'.
άλλες άταξιις, τ6ΐες καί ι ""
πού μού είναι δύσικολο, γιά ν«>
ττ^ο ηδύνατο, νά τίς ά,οαδιάσω. - ν
Αϋτός εΤναι ό δίος καΐ ή ττολΐ'
τεία των Καλλικσντζάρων τής δευ
τερης συνομοταξίας. Άπό τούς δλ
λους, τής ττρώτης συνομοταξίας
τού Χίπιττυς^ μποροθιμε εΰκολα ν' οί
παλλαιγο^με. Φτάνει ιω δουλέψη. .
33ττάχι. ΑΛά θτττ" αύτούς. άπό τούς
Κωιλοδελόνηιδες τού Μανδρακούκου,
πού δέν τούς πιάνει οϋτε 6ρεχτο<>
ραΐ παιτά/ δ^ν Θ' άτταλλοΐγοΰμε ττοτέ
διίστυχώς. Άκόμα κι' &ν ,μιποΰνε
σέ λειτουργία στό τόπο μας. ο!
νέες ήλεκιτρονικ^ς μΐϊχανές στοιχ(.ιέ
θετήσεως καί συνδέσεως, θά τρυπώ-
σουν καί μέσα σ' αύτές οί Κωλο
6ελόντ|δες.
ΠΛΑΤΩΝ Σ.
Ο κ. Ν. ΜΑΚΑΡΕΖΟΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΤΡΕΧΟΥΣΑΣ
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΕΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Συνέντευξις είς Βελγικήν Εφημερίδα
Τούς στάχους τού 5ετοΰς προγράμ
ματος. τά μέτρα διά τή» κατάκτΐ)-
σίν των κατά τήν διαρρεύσασαιν διε
τίαν, ώς καί τά έπιιτεύγματα τής
όοκηβϊίσης οΐκοναμιχής πολιτικής
άνσλύει είς συνέντευξιν τού πρός
την βελγικήν εφημερίδα «Άζάνς */■
κονομικ έ" Φινανσιέρ» ό ύπουργί'ς
Συντονισμοΰ κ. Μοοκαρέζος. Τά ""β'
ώτερα σημεία τής συνεντεύξεως. πε-
ριλαμβανούστις 13 έρωταποκρίσΐΐς·
;Τναι τά άκόλουθα:
Τό 5~ες τηράγραμμα 1963)72 α
ποβλέπει είς τόν έκσυγιχρονισμόν τ^υ
θεσμολσγικοΰ πλαισίου τής έλληνική»
οΐικονομίας καϊ την δημιουργίαν κι-
νήτρων διά την Ιδιωτικήν 6πιχειρΐ;μο
τΐικότητα. Πρός τόν σκοπόν αυτόν < λήφθησαν διάφορα ιμέτρα (κεφαλαυ γαρά, διομηχανιικά κίνητρα κλπ.) Άπό τάς πρώτας ημέρας τής !^· παναστάσίως ή κυβέρνησις ίλαδι μ( τοα διά των οποίων ή οΐκονσμία* ξήίλθϊν άπό την φάσιν τής ύφέσΐων, ώσττ; κατά τό 1968 τό εθνικόν είσ^ δτκμα νά αυξηθή είς σταθεράς τιμσς κατά 4,5% παρά την ιμΐίωσιν τηΰ γεωργ ικοΰ κατά 5%, ή δευτιρογενη; παραγωγή ηυξήθη κατά 10% καί αί ■■πενϋυσει ς κατά 16% Κατά τό 1960 Λντμένοται αύξησις τοΰ εΐσοδήμαι·?ι, κατά 8,5%. Ή άνοδος τής οΐκοναμίας κατά τδ ΐν69 είχεν «ύνοίκά άποτελίσμσ- τα επί τοθ Λττιπτέδου τής ΛπασχοΑή αιως (μειωσις άνέργων κατά 8.8% *ατά τό 7μηνον 1969 κα! κατά 3.1% τ οβτντιστοιχον διάστηιμα τού 1969) Έν σχέσει μέ τάς ξένας έπενου- οεις, ό κ. Μαικαρέζος είπεν ότι 4λ <ωογονηεΛ«σαν καϊ ανέφερεν δτι αί ίγκρίσεις εΐσαγωγής ίπιχειρηματ·.- πρεπει νά είναι «αλλΐίργημένη. "Ιικεϊνο τό «σά» πρϊν Λττό συμ- Φωνο (γιατΐ;) ε^ναι άηταράδεκτο πιβ στά χρόνια μας. Άνήκει στήκ παιβική ήλικία τού δημοτικισιμοθ. 3ά κράψϋ. «σάν δουή» δπως γράφω «σ«ν ανεμος», «σάν τρομάρα». Ό σο γιά τά «ό Άλωνάρης», ό «Γιού Αης» άντ ι τού "Ιούλιος αΰτά 5έν βλάφτουν. ΟΙ Λύστριακοϊ λ.χ. άντϊ «Ι ιανουαρ» λέγουν σοχνά καΐ γρά- φουκ «Ι εννερ» ττού άντιστοιχεΤ στό ΙδικΑ μας «Γενάρης». Αύτά είναι τα έλάχιστα. "ΑΘλιο είναι τθ κολό δωμα των λέξεων: λ.χ. φχαριστώ, κεΐνος. στράφτω. ρωτώ. κ.λ.π. Στή σελ. 54 ό Ζουμττουλ ίδη ς άναφερει τή γνώμην τού δΐιμοσιογράφοι/ καϊ κών κεφαλαίων κατά τό 1968 Λνήλ- βον είς 229 έκατ. δαλλ. έναντι 9τ ίικατ. τοϋ 1967, έντός δέ τοσ ίφετίΐ νού 8-μήνου είς 125 έκατ. Ής ττρός τό Ίσο4ύγιον( ετόνισε την αύξησιν των έςαγωγιχων κιφ-»- Ααιουχικών εΐδών καΐ πρώτων ίλων Τό βμιττορικόν ελλειμ'μα καλύπτεται κατα 2)3 άπό άοηλους πόρους κα! «ατα τό ύπόλοΐιπο^ άπό ξενσ. κεφα- λαια. Απαντών είς άλλας ίρωτή—ι|ς· ΐΐπεν δτι ή σύνδεσις 'Ελλάθος — ΕΟΚ έξειλίχθη είς δφελος καΐ τί*» δύο κα! ανέφερεν δτι μεταξύ 190/) 68 αί μέν εΐσαγωγαϊ μας άττό τΊν Κοινοτητα ηυξήθησαν άπό 304 ι,ΐς 607 έκατ. δολλάρια, αί δε έξαγωγαι •μας ποός αυτήν άπό 90 είς 223 ι κατ. Έν σχέσει πρός τό^ τσυρισ·μον α νέφερεν, δτι κατά τό εφετεινόν 8μΐ| νόν τά Εσοβα τής Ελλάδος άνήλθο» είς 94,4 έκατ. δολλ.( ήτοι ηυξήθη¬ σαν κατά 31% Εναντι τοΰ 1968* *α τά 18% εναντ ι τού 1967 καί καττΛ 9% έναντι το: 1966 διά τάς αύτάς περιάδους "Οσον άφορό τήν ναμισματικ^ κατάστασιν, ό κ. Μακαρίζος εϊ·πιν. δτι ή δραχμή είναι έκ των σταΘί+ΛΛ- τέρων νομισιμάτων τού κόσμου και άνεφέρθη είς τήν αύξησιν των κστα- Θέσεων καί την μείωσιν τής νομισμα τ κης κυκλοφθρίας. ΣΧΕΔΙΑΣΜΛΤΑ ΘΡΥΛΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΓΚΑΝΤΙ (Έπ' εύκαιρία τής ΙΟΟρίδος τού) Τό?ο δα ενα κορ^άκι^ ιμά ττελώρια ψυχή' λιγα λόγια, £να βλέμμα. μά τεράσια Ισχύ' Α "Ε.ας τέτοιος άνθρωιπόϊΐος λύτρωτί ένα λαό' Κσί ταρπίίνωσ" £ναν αλλο καί σκληρό κα δυ.ατό' Α. ΜΟΣΟΥΡΟΣ Άπό τού μεταπροσεχούς ωύλλου είο την εφημερίδα μας Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΑΓΜλΤΕΙλ ϊ^ΰ δισ«ϊκριμέν^υ ουνερνάιου μας ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ λογοτίχνη Π. Παλαισλόγου έν«αντΙον των άκοοτήτων τής δημοτικής. Καϊ δσα γράφει στή σελ. 55 ά Τδιος εΓναι σωστά· «Ή άρχαία, ή καθα- ρευουσα ή όμιλουμένη. ή δΐ}μοτική. ώκομϋτ καί ή Εδιωματική. εδωσαν 'Ί κάθα μιά την προσφορά της κι' δ- λες αύτές οί προσφορ£ς συγχ^ινίύ- θηκαν καιί δηιμιούργησαν μία γλώ?- οσ πλούαια καΐ ζωντανή. Δέν μάς φθά^ει; Δέν μπθοούμε αυτή τή γλώσ σα νά τΛν καθαρίσουμε κάττως γιά "* 1*ή χάνη καΐ τή» έλληνικότητί της, νά την «δέσουμε» γιά ν' άττο- κτήΐουμε έττϊ τέλους κ' εμείς ενα ένιαΤο. μόνιμο καΐ σταθερο δργανο έκφραοεως συνεννοήσεως καϊ μορ- Φωσεως;» Καϊ τελειώνει: «Νά πά- ψη ή συστηιματική βιαστροφή, φθορά κα! ό έκβαριβαρισμός των λέξεων καί ή έπίμονη άναζήτησις καϊ χρησιμοποίησις Ιδιωματισμώγ ή π^^ραφ^σ.ρμένων λέξεον-, τύπων ή ίχφράσεων πού χρησιμοποιεΐ δ οΐοο- δήποτε άγράμματος». Μέ κάποιαν 1 πιφ^λαξη, ώς λογοτέχνης, σχετικά με τιοιητικες λέξεις πού πλουτίζουν καί χρωματίζουν τό λογοτεχνικό, τονίζω, υφος έπικροτώ τά δσα πρεσδεύει ό φίλος Κώστας Ζουμ- ποιιλάκης. Συστήνω τό βιβλίο τού σ' δσους έπιθυμοΰν νά κατατοπι- σθοΐν γυρω βπό τίς γλωσσικές ζυ- μώσεις. ΠΑΥΛΟΣ ΦΛΠΡΟΣ Είς την νύμψην τής Ίωνίας ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Τού συνεργάτου μας κ. Β. ΚΟΥΖΗΝ Μέχρι τού 1910 τα Δι,μοτικά Σΐχολεΐα τής Σιμύρνης κσϊ των ττε- ριχώρων καϊ τοΰ έσωτ€ρικού τής άς 'ΑσΙας ώς καΐ των νήσω. έτροφοδοτοίντο ώς πρός τούς άρ¬ ρενας διδασκάλους άπό άποφοίτους των γυιανασίων τής Εύαγγελικής Σχολής Σμύρνης, των Κυδωνιών, τής Μεγάλης τού Γένους Σχολής τής Κωνστοιντιινουπόλίως. τής <[Κ- ναιξαγορβίου Σχολής Βουούλλ«(νι κα! των ανωτέρων οτχολείων τοϋ Πόν- τϋυ( προκειμένου περί τής δορείβυ πλευρσς τής Μ. Άσίας. Ώς πρός τάς διδασκαλίσσας αύται προήρ¬ χοντο έκ των γυμνασίων καϊ Διδα¬ σκαλείον τού Άνωτέρου Παρθεναγω- γείου καϊ τού Όμηρείου τής Σμύρ νης καΐ τού Ζα—τείου Παρβεναγω- γείου τής Κων)πόλεως. "Ενός μι- κρός δμως άριθμός δημοδιδασκάλου, άμφστέρων τώ» φυλων προήρχετο ά- *αί έκ τής ελευθέρας Ελλάδος. Δι' οίκονομικοϋς λόγους διδάσκαλοι τό- τβ διωρίίοντο καϊ είς τάς μικραι, «αί μεγάλας κοινότητος τού έσωτε ρικοο της Μ. Άσίας καϊ άπόφθι- τοι τής Δΐ}ς κα! Γης άκόμη καϊ τής Βας τάξεως τού Γυ,μνασίου, οί όποίοι γνωρίζοντες την βυζαντι¬ νήν μουσικήν προσελαμΰάνοντο ταυ¬ τοχρόνως κσί ώς Ιεροψάλται. 'Επί- σης πολλοϊ ΙερεΤς μετρίας μορφώσε ως διωρίζοντο καί διδάσκαλοι ιδίως είς τάς μικράς κοινότητος. ΟΙ δι¬ δάσκαλοι αύτοι μολονότι δεν είχο^ λάδει παιδαγωγικήν μόρφωσιν είς ^ιδασκαλεΐα, έν τούτοις είχον συνεί δησιν τού ύψηλού εργου των καϊ διεκρίνοντο διά τό ήθος των, την εύσέβίΐά των, την έργατιχότητα, τήν εώσννειδησίαν, τόν πατριωτι¬ σμόν καϊ τόν ϊνθεον ζήλον διά την ηθικήν καϊ πνευματικήν προκοπήν των έλληνοπαίδων τού ύποδούλου έλ ληνισμοθ καί είναι δντως αξιοί έ- Θνικής εύγνωμοσύνης, διότι έκ πα- ραλλήλου μέ τό ϊργον τό οποίον η^ σκει ή έλλην ι κή άρθόβοξος 'Εκκλη- σ'α διά την ηθικήν, Θρησκευτικήν καϊ πνευματικήν άνάτασιν των τε» κνων της, αύτοι ώς έθνικοί άπόστο- λοι μετέβαλθν τά σχολεϊα είς ίθ»ι κα κααινεντήρια ψυχών έσφυρηλάτιι -ί"υί V 1«ν£»» >£ £ΐ ζ ΟνθΎΐΖ Τθν 5ίΰ^50ΒΚ Ττπμ^Φ-
καΐ τό φρόνημα των παιδιών τοθ
ΓιποδοιΊλοι; ελληνισμόν^ έφύτίυθ-οι»
τήν αγάπην πρός την Μεγάλην ελ¬
ληνικήν πατρίδα ή όττοία έρρίζωσε
καί ϋφερε λαιμπρούς καρττούς, έδί-
δόξαν την ελληνικήν γλώσσαν έασ
είς Ενα εχθρικόν καί φανατισμένον
περιδάλλον, Εκτισαν στερεά τά βϊ-
αέλια τής έλληνικής μορφώσεωι,
καί σννετέλεσαν δσον ουδείς δλλος
είς τήν πρόοδον καϊ τήν άνθισιν
τοΰ έλληνισμοΰ είς τήν Μ. Ασίαν.
Και δταν ί^λθε, κρίμασι ν οίς οίδε
Κύριος( ή άπαισία μικ,ρασιατική
καταστροφή, ό πληθυσμός αύτός
των 2 έκατσμμυρίων έλλήνων κατέ-
φυγαν είς την ελευθέραν πατρίβα
ώς γνήσιοι καΐ άλώβητοι δλληνες
καϊ χριστιανοϊ μέ έξαιρετικά πνευ-
ματικά προσόντα καϊ την έτροφο-
δότησαν μέ νέον οίμα καΐ εκάλυψαν
ΟΠΟΥΛΟ^ επίτιμον Γυμνασιάρχου
σύτήν μέ νέαν ζωήν «αι νέον σφρϊ
γος. Νομίζω δτι Θά ϋττρεπεν ί5δη νά
εΤχε στηθή "Εθνικόν Μνημεΐον πρός
πμήν τού αγνώστου καΐ ταπεινθθ
διδασκάλου είς Ενδειξιν τιιμής καΐ
εύγνωμοσύνης τού "ΕΘνους ττρός
Αυτόν.
Ή Εύαγγβλική Σχολή μίχρι τοβ
1910 περιελάμβανε ΤΜντατάξιον Γυ
μναίπσν, 'Εμιτορικήν Σχολήν καϊ Α-
πό τού £τους 1907 Σχολήν ξένον
γΛωσσών τήν όποιαν ίδρυσεν ό ά·
είμνηστος γνιμνασιάρχης τής Σχο¬
λής Γεώργιος Σωτη,ρίου Μεττά τήν
παραίτησιν τού Γ. Σωτηρίου τΛ
1910, προσελτφθη ώς γυιμνοισιάρ·
χης ό Νικόλαος Καητετανάκτΐς. δ
κατόπιν Διευθυντάς τού Διδα<~α- λείθυ Μ. 'Εκπαιδεύσεως καΐ Πρόε- δρος τού 'Εκτταιδεντικοΰ ΣυμβοαΧΓ •ο. καί έπϊ της γυμνασιαρχΤας τού τθυ Ιδρύθη τό πρώτον είς τήν Εό- αγγελικήν Σχολήν τό ΑιδασκαλεΤον αρρενων. Τήν εθνικήν ανάγκην τής Ιδρύσεως Διδασκαλείον αρρενων δια την μόρφωσιν καϊ διοπται5αγώγτ|σιν τώ^ μαθητών των Δτνμοτικών Σχο· λείων τού άκμάζοντος τότε υττοδού· λου έλληνισμού, είχε διΐδει ό 'ΕΘνο- μάρτυς Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυ σόστομος, ό οποίος έν μυστική συ» νεννοήσει μετά τού τότε προξένου τής "Ελλάδος, Γρυττάρη δν δέν ά» πατώμαι, καϊ μέ μυστικήν καθο8ή- γησιν καϊ ίτηχορτνΐ'ησιν τής έλληνι- κής Κυδερνήσιεως έτΓροΐγματοτΓοιήΘη 3τίίττι κατά τόν Σεπτέμβριον τού 1910 ανέλαβε δ£ την διεύ<λ;νσιν αυτού ό Νικ. Καπετανάκης. Κατά τόν Αυγουστον τού 1910 αί Κοι«δ τητες τής Σμύρνης καί τού εσωτε¬ ρικόν ώς καϊ των νήσων εϊδοποιή)θη- σαν μυστικώς μέσω των Μητροπόλε¬ ως Σμύρνης καΐ 'Εφέσου νά υττο- δείξουν μαθητάς προβρχαμόνους έξ εύυπολήιπτων οΐκογενειών καί βια- κριναμένους διά τό ήθος καΐ την <- πιμέλειάν των, άποφοίτους τής Γης τάξεως τού γυμνασιΌυ ,διά νά φοιτήσουν είς τό Ιδρυόμενον Διδα¬ σκαλείον υπό τόν δρον δπως μετά τό πέρας των σττουδών των, έργα- σθούν είς τά δημοτικά σχολιία τής πατρίδος των ανεπτύχθη δέ είς αό ■>άς ποία» έβνιΐΊϊν σημασίαν ιίχί
διά τήν πρόοδον καΐ την διαπαιδα1·
γώγησιν καΐ τήν εθνικήν Κίος μόρ
φωσιν των έλληναπαίΐδων ή δημιουρ-
γία έκπαι&ευτιΐκών οί όποίοι εΐδι-
κώς προπαρασιοευάζονται καϊ ΐιορ-
ψώνονται διά τό έργον τού διδάσκη
λου. Ούτω οί πρώτοι έγγραφέντες
μαθΐ)ταί( κατά κοινότ~ας και κατ.
άλφαβητικήν σειράν είναι οί έξήί:
α) "Εκ τής Σμύρνης 1) Ζάννος
"Εμμαν. 2) Κουζτίνόπουλος Βασίλ.
καΐ 3) Πϊντελιάς Δηιμήτρ.
β) Έκ Βρυούλλων 1) Δεληλάμ-
προς Λαμπράς 2) Στασός Βασίλ.
3) Τσίγκος Κωνστ, καϊ 4) Χατζη,·
σπύρου Κωνστ.
γ) Έκ Χίου 1) Βενιάδης Γεώργ.
2) Γανιάρης Χρυσόστ. καΐ 3) Μπιρ
λής Σταιμάτιος.
δ) Έκ Κυδωνιών 1) Μοβδβμλής
(Συνέχεισ είς την 6ην στλ(6α)
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΛΤΗΡΛ ΓΕΓΟΜΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΑΗΝΙΚΟ][ΣΤΡλΤΟ
9ον
Ό Συνταγιματάρχης (τότε) Ά-
έξ. Μαζαράκη ς, συνεχίζει τό σφυ
ροκόπηρα τής Συμμαχικής Άνακρι·
τικής Έπιτροπής, μέ τό Οπόμινη-
μά τον:
9ον) Ή ΈΗτιτροπή παραττιρεϊ (Ά
ριθ. 29) δτι έν Ναζλί, μετά τήν
αποχώρησιν τού ΈλληνικοΟ τάιγμοΓ
τος, οί Τούρκοι ίσφάξ,αν ελληνικάς
οικογενείας και έλετλάτησοιν τάς
οικίας καΐ ότττοδίδει τάς ττράξεις
ταύτας είς τό άνοργάνωτον τής
χωροφυλακτΐς καί την έλλειψιν τού
χρόνου ΐικ μέρους των τουρκικών
Άρτχών. "Εχω τό διικαίωμα νά φρο-
μετά τά γχγονότα τής Πίργά-
μου, £νθα ό Καίμακάιμης καί :1
Τούρκοι Άξιωματικοϊ έπρωτοστάτη
σαν είς τάς σφαγάς τού Άϊδινίου.
£νβα ό στρατωνισιμος τής Μεραρχί
άς ήτο έν,τός τής πόλεως^ δταν αί
σφαγαι εγένοντο, δτι δεν ύφίστ |
ται πιράγματι ούδερία διάκρισις μ«
ταξύ Τουρκΐικών Άρχών κσΐ άτά-
κτων.
Θά παρεκάλουν τήν Επιτροπήν
νά είχε την καλωσύνην νά παρατη-
ρήση έπίσης, δτι ούχι μόνον έν τή
πόλει τού Ναζλί βλαδον χώραν αί
σφαιγαϊ αυται, άλλ' ωσαύτως καί
είς τα γείτονα χωρία. Είς τό Άκ-
τσέ( 47 "Ελληνας εφονεύθησαν, 6
δέ ΐ€ρεύς έκάη ζών είς τό Κιόσκι
47 εφονεύθησαν, μεταξύ των οιγο'-
ων είς Ιατ,ρός καί 6 Ιερεύς, των
οποίων προητνΌΜμένως είχον κόψει
την ρίνα, τά ώτα καί έξαρύξι.ι
τούς οφθαλμούς, είς τό Σουλτάν
Χισάρ. έφονίύθησαν 3 καΐ 7 έπλ,|-
γωθηΐσαν, είς τό Όιμουρλού τλέον
των 30 Έλλήνων εφονεύθησαν, 70
πτώΐματα ανευρέθησαν μετά την Α
νο)χατάλΐ)ψιν
Άναφέροι/σα τά γεγονοτα τοό
Άίδινίου ή Επιτραπή παρσιδέχειαι
(Αριθ. 36)# δτι μέγας ώριβμώς
Ι Τούρκων, άνδρών, γυναιικών, ιχαΐ-
&ον, οΐτινες έδοκίιμαζθν νά έξέλθωβι
τής καιαμένης συνοικίας, ίψονεύθη-
σσ,ν όινευ λόγοι; τταρα των 'Ελλήν'Λτ
στραϋτιωτών καΐ δτι οί "ΕλΑτρες
έξεκέιχασαν τήν πόλιν την νύκτα
τής 29ης πρός την 30x1^ άφοώ
πρώτον δι έπραξαν πολυάριθμα κα»
κοκργήματα καί τταραναμίας. ΌφεΙ
λω νά έκφοάσω την &—ληξίν ρβυ,
5ιά μίαν τοιαύτην βεβαΐωσιν. 'Είμε
λέτησα τάς πολυαρίθ,μους άνακρ>
σεις, αΐτινες εγένοντο 4πί των /»
γονότων τούτων καΐ κατά τάς ο¬
ποίας. Μουσουλμάνοι. Άριμένιοι
κλπ. κατέθεσαν. έγώ ό Τδιος μετ*
έπιμο/ής άνεζήτησα άνακρί'νον Ο-
λους τοΰς στρατιωιτΐικούς καΐ πο-
λιτικούς παράγοντας, ΐάν τή η-
θεία παρό^οιαι πράξει ς ΐλαβον χώ
ραν. Τό συ,μπέρασιμα τό όποιαν <£ή γαγον έκ τής μελέτης ταύτης είναι, ίτι οί Τούρκοι ατακτοι (^ «άτοικβι τής πόλεως/ έπνροδόλουν κατά τοΡ συμπιτυσσοιμένου στροοτοθ καϊ δτι φυσικώς υπήρξαν Θύματα έξ άμφοτί ρων τώ» μερών κατά τήιν μάχην ταύτην, ή όποία διήρκεσε ττερ? τοις δύο ημέρας. Εύρίσκομαι δθεν έν δικαίω νά μη άποδώσω πίστιν είς τάς χαταθέσεις τώ/ ιμαρτύρων, οΤτινες παρουσίο σαν τα γεγονότα ύττό τοιαύτίΐν Ο ψιν. Διερωτώμαι έπίσης, πώς ήτο 8ι>
ι»3τόν νά ϋπολσγίσουν ταν αριθμόν
τώ/ τουρκικών Λψάτων. γνωστοθ
όντος, δτι ό τουρκικός πληθυσιμός
ηκολούθησε, Κχω' συνείδησιν τής έ
νοχής του^ τούς άτάκτους τρρό τής
καοταλήψεως τής πόλεως. Ωσαύτως
δέν δύναμαι νά παραδεχθώ, δτι οί
έιπΊζήσαν'τες "Ελληνες ιμετέ^δηοχϊν
ε'ς τό Κονάκιον ύπτό τήιν προστασί
αν το.> συνταγματάρχου Τεφήκ Μτίέ
η. Διοικήται) τής 57τ»ς ΌΘωιμανι-
(Ιυνέχιια είς «ήν 6ην οελεΒα)
2
ΎΜΝΟΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΑΜΗ.,
Ι. Στάσιμον στ. Μ2 - 372
Παράξενα κι' άμέτρητα, τα θαμαστά, στή Φύσι! (Α' Στροφή)
Μά ποίος, ποτέ, τόν Άνβρωπο, μπόρεσε, νά σταιθμήσει;
Στήν άφρισμένη θάλασσα, ναυτίλος ταξιδεύει.
Περίβρεχτος, στά κύματα, μέ τό νοτιά παλεύει.
Την παντοδότρα, Μάνα - Γή, μέ τό ύνί όργώνει
Καί ονγκομίίςει τόν καρπό, σέ στρόγνυλο άλώνι.
Τού μυλωθροϋ τ' άλέσματα, ζυμώνει καί φουρνΐζει.
ΚαΙ τό γλυκόπιοτο κρασί, τίς θλίψες τού σκορπίζει;
Τ' άμέςιμνα πετούμενα, μέ ξόβεργες Ιξεύει, (Α' άντκπρ.)
Τ" άγρίμια, πολυμήχανος, στά δάση, ήμερεύει!
Σιίίν ξέβαβη, άκρογναΑιΑ, τί»ν π«ονιά τού ρίχτετ,
Χρυσόψαρα λαχταριστά, ψαρεΰει μέ τα δίχτυ!
Μέ χαλινό κοα μέ ζυγό, πρός δφελος, δαμάζει,
Την περιφάνεια ταλογου, τόν ταΰρο πού φροινμάζει!
ΚαΙ τής βουλεύτρας μελίσσας, νέκταρ ξανθό μαζώνει,
Χαλκό, χρυσό καί σίδερο, στό χωνευτήρι λυώνει!
Την άργιλο, την επλασε, σέ χύτρα καί ύδρία.
Καί χιλίους νόμσυς ψήφισε, στών δδικων τή 6ία!
Γοργόφτερη, ή σκέψη τού, μ' ϊναρθρες όμιλίες, (Β' Στροφή)
Τόν ΰψωοε κοινιονικά, Στέργιιοσε πολιτείες!
Ψυχρές τοθ ξέφραγου νυχτιές, σέ πΰργο ή σπιτάκι,
Βροχές καί χιόνια Εεπερνδ, στό άναμμένο τζάκι!
Μά, κι' ή Γυναίκα, μέ στοργή, στόν άργαλειό, ΰφαίνει,
ΜΛνα — άδελφή — στεφανωτή,
Μέ τή γλυκιά της, τή θωριά, τή ζήση όμορφαίνει!
ΚαΙ γνώστης στά. μελλούμενα, προφύλαξι βά πάοει,
Μόν', ν' άποφύγει, δέν μπορεΐ... τόν Μαϋρο - Κα(>αλλάρη!
Κι αν δύναται πολλές φοοές, τόν αρροχΐτο νά γιάνει,
Τ' άπρόδλεφτο τόν κυνηγα... Κι ό χρόνος 6ά μαράνει,
Τή ·νιότη καί τή λεβεντιά, τού Χάρου τό δρεπάνι,
θερίζει, άδυσώπυτα... γιατ' έ'χει έξουσία...
Μέ σφαλκπά τα μάτια τού... νά βρίσκει πελατεία...
Κι δ ναϋλος... Ινα όδολός... γιά την Άχερουσία (!) ·
Στά τωρινά, σπουδάχτηκε, τόν τρόπο, ν' άπαντέχει...
ΣΟΦΟΚΛΙΙ^
Στήν ϊλλειψη βαρύτητας... στό Άπειοο, σάν τρέχει!
Μ' αν, μέ σοφή έφεύρεση, τ' άστέρια καταχτήσει... (466,6);
Λίγες φορές, γέλιο χαράς, στά χείλη -τού, 6' Λνθίσει (;)
"Ως ακουσα, ό"Ικαρος, μπόρεσε, νά πετάξει! ΚΟΡΤΦΑΙΟΣ
Άπ* τα δεσμά τού, λεύτερος, Μοϊρα τού, νά βουλιάξει (;)
ΣΟΦΟΚΛΗΣ
Ευγενικά αΐσθήματα, σωστά, μδς όομηνεύουν... (Β' Άντιστρ.)
Μά, κι ϊνστιχτα πριοτόγονα, πολλά... μδς διαγουμεύουν (;)
Κι' δποιονβ βρΐσκουν σύμπτωσες, πού σφαλερά ζυγίζει... (867)
"Ιβιος, έργάτης τοΰ καλοΰ καί τού κακοΰ γυρίξει (!;)
Άπό την παράφραση της «ΑΝΤΙΛΟΝΗΣ» τοΰ Σοφοκλή.
Σεπτέμβριος 1965 (16ο Συνέδριο Άστροναυτικής)
«ΤΟΞΟΤΗΣ»
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΚ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος Ίστορία έκ τοϋ πολέμο ΰ 1940—41.
ΐΣυνέχεια έκ τοθ προηγουμένου σταθεράν ψρονημα καϊ ό διευθύνων
■ ■ ' ■ - εΤναι είς θέσιν άιποτελεσματικΜΐ.
να παρεμβαϊνη κατά τάς κοιοΐμον»,
στιγμάς
Λί έττιθεοεις των Ιτα/ω. ιμχό
της τοποβΐσίας 'Βλαίας συνεχΐυΐτ)
υ αν εντατικώς μέχρι της νης ρι
καλοί πού φεύγουν
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πλήβος άνθρώπων περνούιν Λττ' τη
ζωή μας καΐ φεύγουν καί πλήθος
αλλων άδελφών πεθαίνουν χκρΐς £·
μσν Οστερο τιμητικό χαπρετισιμό.
Ό άγαιπ—ός νβκρός πού συΐίρβί-
ψαμε προχθές στόν τάφο του( άξί-
ζει αυτής τής κοινωνικής καί φΐ-
λιικης τιμής. Είναι μία τιμή, ππυ
προσίπορίζουν ττολλές συνειδήσει ς Λ-
πλών άνθρώπτων στήν Αχλεκτή τού
οΐκαγίνίΐσ, στήν άγαθή μορφή τού.
Σέ μιά μνήμη εύλαβική καΐ άνθρωπι
στική εΤνσι χρέος μας ή δποια τι
μή. Ό χαμός ενός άγνοθ κα τΐμι-
ομ ττατριώτη ττοιόν δέν συγκινεϊ; Κι
δταν πεθαίνει μέ φαρμάκι σέ χείλπ
καί «αρδιά. γιά τίς χαρές πού δ™
έγεύτηκε πστέ;Ή ώραία ψυχή τοϋ
ταττεινοΰ έργάτη ΧαραΛά'μ/ιτου ΧαρΛ-
ττονλου, τού σεμνοθ καί φωτισμένοι;
άνθρώπου, θά ζή πάίντα άνάμεσα
μας, δαο κι' άν οί πίκρες κι οί -πό
νοι τής ζωής Ικοψαιν τό νήμα της.
Ό άξιαγάπητος νεκρός. ήιταν Ινσι,
όλοκληρωμένος χαρακτήρος το3 ενά¬
ρετοι; οίκογενειακοΰ 6!ου, καί των
κοιινωνικών τού σχέσεων. Μιά £>ΐΓαρξι
άπλοίκή συνταφτισμέντν μόσ' τό λαϊ-
«ό πΐρίγυρο των πόθων, των καη-
ιμών καί των όνεΐρων. Ή άκτινοβο-
λία τής όβωάτητας καί τής καλω¬
σύνης τού Ελαμπτε, σάν άττό δστρΛ
ξεχωρο στά ητερίγυρα σκοτάδια τής
•γκΰοιμιας κσκίας. Μιά κοίλοκτύνη
πού μπορεΐ νά μετουσιωθή σέ χο-
ροκτηριστικήν άγιάτητα. *Ητσν νιά
δψη βεβαία κοινή άλλά στό 6άΘος,
τό ζηλευτό πσραδειγμα.
Μιά ύΐΓθμονΐτική ττραοτητβ, συνυ-
φαΐσιμένη μέ τή γνώση τή λι/τρωη ι-
ι ή 3ων. Τίποτί δέν ζήτησε τταιροΐ
πάνω άιτό τή χαρά καΐ τή δικαΐατ
σι αύτοθ τοϋ πολυτίμου καί θείον
δώρου τής ζ«ης. τής Ιερής καΐ μΙ-
ας, δπως λέει κι' ο ποιητής. Νεος
άκόμα στά 1922· κι εΙχΕ δοκιμά·
σει δλες τίς 6δύνες καΐ τίς ταΛβι-
ιτώοιες άπό τόν δλίθρο καΐ τ6 ξε-
κλήρισμα τής γενέτειράς τού Μι-
κροοσίας. Κι ή μοϊρα τ άν έρρΐζί
στήν πόλι μας καΐ δσο μττόρεσε
προόδεψε Τό δέντρο τού έβλάστησί
γλυκούς κι' έξσίρετους καρητοΰς γιιϊ
τή,ν κοινωνική ωφελεία.
Σ'τοίΙς ώΐτογόνους τού κληιρονο-
μήθη^αν επαξία οί άρχές τοΰ άν-
θρωττΐισιμοϋ νού. ΕΤναι μεγάλη ττε-
ρηφά-εια γιά τον ανθρ-χοω «αί τόν
ΐΓθλιτισμό/ ό εύσυνΐίδιγτος, ό ασττι-
λος κι άμόλυντος 6ίος τοθ ϊσνιοι»
τοΰ άδερφοΰ, τοθ φίλον, τού πλη·
σίον. "Οσοι δέν γνώρισαν την ψυ-
χή καΐ την πνευματικαι άλήθεια τοΰ
Χαρσττουλου, δς συ,μιτταβήσουΛ'ΐ τα
λόγια τοΰτα τα φτωχά. Κι δσθι
' όν εΤχαν νοιώσει άττά κοντά, άς
μνηιμονεύοιιν ταιχτικά τό καλοκάγνΐ-
θο σνοιμά τού. Καΐ δς μΐιμούντιΐι
τίς άκατόίλυτες άξίες τίς αίωνιες
ποΰ τόσο σίι6άστη«ε καΐ έτίμΐ>σε ί-
κεΐνος. γιά τό καιλό/ τό δίκιο, τ' ά-
γαθό, τού πθν€μένθιι κόσιμου.
'Ελαψρό τα χωμο. σου. πραγματι
κε Χριστιανέ, Χαράλαρπε Χαρο-
ττοκλε.
Μετα την ώπτοτυχίαν της όίΐτοφα-
σιστικής ικροήσεώς των εναντίον/
ταθ Καλττακίου^ οί Ίταιλοΐ σ|νέχι·
σσν τάς λι/ικτώ&πς ττροσπαίίείας
τα,; κατά τού συνόλου της ιοιϊο
θε-ίας, μέ Ιδιαιτέραν ορμήν κατα
το3 Ύπστομέως Σοι/δενών. δπον.
κζ.τώρβ^ιαι την νύκτα τής /ΐ|>.
Ν;:μ6ρίου, νά καταλάδοιιν χαϊ ττα
αι; την νοτίαν κορυφήν το& υψ<»- με.τος ΓκραμΐΓάλα, χοηΐΐιμοοττΐΓρα» τες τό ύττ' αύτω./ όιΐτΛοτηθέν «Πε- ζικ^ν τού θανάτου». Γό αύτό ϋψωμα/ κα£ώς μέν είχον καταλάβει καΐ κατα την ύκτα τής 2ας πρός την 3ην Νυ εμβρϊου, τό άπώλεσαν δέ κατα την αύγήν τής 3ης τού μηνός κατόπιν της ήρ<^ικής άντεπιθέσεως Νυμι >·
ζη·
Φανερόν δτι το Οψομα Γκραιμπα
λα ήτο σημαντιικώτατον Βρειυμα
της άμυντκης τοποθεσίας Ελαια»,
καϊ δι' αυτόν τόν λόγον οί Ί ό
λοι κατέβαλον διαρκείς καί λυσο«-
οεις προσπαθείας νά θέσουν ποβ-Λ
έπ' αύτοϋ.
Πραγματι δί, είς την περίτττωο^
ταύτην βά εξηρ3ρ°ϋτ° τό δβςτυι-
της τοποθεσίας με άποτί)λεομ«
την ΐΛτοχρεχοτικήν πλέον
ψιν τής στενωποΰ τού
καΐ συνεπώς την διάνοιαν της
πρός Ίωάννινα αμαξιτής όβου.
Διά να μή συμβή αύτό, ή ΊΐΗ
Μιραρχία διέθεσεν έν Τάγμα υπο
τους άοιστους των ήγητόρω^ και
ΛνακατεΛαβε τήν Γκραηπώλαν. *-»
τιιπιν ί»μηι?ικοθ σκληροτάτου αγι*,-
νοι,.
Παρατηρούμεν απδ την ενεργεια»
ταύτην ότι ό αγών δΐίυδύνεται ιιγ
άπότε
της δράσεώς τωιν| καϊ μϊ,τ»-
εΐς τόν κατάστασιν -(»,.
αμύνης.
αριθμ. 33 Ι)8" Ι 1.40 Διαταγης τη..
Μ;ρσ.οχίσ.ς Φεράρα καταιφσ ι.■*.!·«■
υαφεστατα τιωτο. Παρέμεινεν, > ,.·
χαντίον είς τάς θέσεις των ίν Λ
να,ιθνή ένισχύσεων, διά νά ^πταναλά-
βουν μετάτήν άφιξιν εκείνον τα(
προσπαθείας των πρός διάρρηζ..
της άμιιντιχής τοποθεσϊας
'Εικ των μετέπειτα ίπιο^πκα·
μαι, άγώνων εξηκριβώθη ότι οί "'
ιαΑοΊ ώργάνωσαν βορεϊως τού Κ.*"
■ιυκιου αμυντικην τοπΰθΐσία», &π»
ψικτισμένθΐ νά συντρίψουν έκει τι».
έλ'Ληνιχήν άντεπίθζσιν, μεχοις ρ·
■"πό καταοτοόν Ικανοΐ νά επιτεθου·
κα» παλ ι ν.
Λ1 τοιαθται προ9έσε<^ ,&,« γί νι>^^αι φανκρα'ι καΐ έκ τοΰ γεγονο
τη<·, ότι κατά Νοέμβοιον είς τα·; άς των ίτττιχειρτνσεΐι, £ν π Ελαβον μέρος καί τμήματα ιριοΐν νέων ΜεραρχιΛν τίΛΐ/ ι<α·ι Μοίιίνα. Πάρμα καί Παυστερία, ^»μο^τννοιΛ^οΛισμένΟ! ε^οι|ντι τής το- «οθεοίας Έιλσίας. λυιμπ-εραίναμεν, λοιπάν. έκ »ων άνχοΐειρυ' δτι ή «κυρία ίταλιική προ ?ΐτά3εΐα» έττρέφΐτο πρός τήν κα· τεύ9ι>-νυιν ταύτην καί δτι ή σ3ενα
ρά της τ 111 Μεραρχίας άμυνα είς
τό Καλπάκι ίξε,μηδένισε ταύτην
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ 1 ΗΣ ΠΟΛΗΐ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
4 31ον
—Χαιρολά Μ—Λοσάκη έφένδι'...
Ποιδς άίρας ψύσηξε γιά νάρθης
τόσο ττρωΐ στό γραφΐίο μ,ου, μέ
τό^ους ποιλλοΰς πασάδες1... Κώτι
καλό βά α©} συμβαίνη'...
—^Άμάν «ουζοΰμ κύριε Χρηστά-
κη'.. Τ6 χαρά μου μιττολΰ μβγκά-
λο. Τό μεγκάΛο μου τό γκυιδ τό
έγγραψε σπουνταΐο
η
κα! τ όλω νά βάλης οε-
κλάμα τό έφηιμερίντα σου. ^■ί< γκοάψης γκαλό λόγγια· νά μάτη 8 λο τό Φανάρι καΐ δλο τό ντβυνιά, δνομα γκυιοΰ μου1.. Φιοικά ϋστιρα άΐτ' αύτά ττο£) ά- κοι/σε ό διευθιιντής τής εφημερίδος τις πίντε χουσές λϊθίς ττού λαμ- ποκοΐτουσανϊ στό γραφειο τού, Ε- γρ-^ψ; στήν εφημερίδα τού δτι 1 θεΛε 6 φϊλος Μτοδοσάικης. π:0 ή- ■ιανε καΐ συνορομ,ητής τής έφη·με- ρίβος. Την δλλη μερά πρωΤ - πρ«Τ — γιατί ή ίφημερίδα ηΤτανε ττρωίνή -- ιίτήιί πρώτη μάλιστα σελϊ5α της και μέ χοντρα κα! χτυπητά γράμ- ματα έγραφε κολακευτικώτατα γΐώ τόν νεοορά συγγραφέα κ. Γιουβαν- κην κα! πληροφαροΰσε ευχαρίστως τούι, φΐΛθμοόσους αναγνώστας της. ττερΐ τής ΐΓοστεχοϋς έκδόΰϊως —.- ρισπουδάστου βιβλίοι/ τού. Μεσα σ^ δυό Λοες ή εΤδησι εΤχι γίνει γνωστή τόσο στό Φανάρι, 5- σο καί α' όλόΙκ.ληρη την Πόλ.ι, άλλά Μόνον μέσα στόν κύκΑο τόν άναγνοοΐτών τής εφημερίδος, πνυ $ραν οί πιό πολλοΐ φίλοι καΐ συμ πατριώται τοΰ Μττοδοσάκη άττδ την Καισάρεια. Πσλλοΐ οπτ' αύτοΰς ε- σπίυσαν νά τόν συγχαροθν^ γιά τάς ΐφθάοους τοΰ γυιοΰ τού καΐ Τό ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ σνμπληρώνει τάς γνώαεις μας γύρω άπ^ την νεώτερον Ελληνικήν Ιστορίαν. Μβτ' ολίγας ημέρας θά κι/κλοωορήΌ-0 άη' δλα χά βιβλιο. πωλίΐα τής Ελλάδος. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ ΑΙΧΜΑΑΟΤΟΙΤ9ΙΙ ΤΟΥΡΚΡ.Ν {Β' έκδοσιο ουμπεπληρωμένη) βάσει νεωτέρων στοιχείων. Έξανιληθείσης έντός ολίγων ήμεςών τ^ς Α' εκδόσεως (1£56) άνέλαβεν την έπανέκδοσίν τού ό γνωστάς Έκ&οτι^Ις Οΐχος Ι. Κοϊλά ροιι καί Σία Α.Ε. (Σταδίου 33). θεωβεϊται άπόκτημα γιά κάθε Έλληνιιή οΐχογένεια. Είναι μιά σνγκλονκττική ηεριηέτεια την όηοίαν ε'ζησε ό ί'όιος ό ουγγ(ΐαφ·ν( μα- ζΐ μέ 60.000 "Ελληνας στρατιώτας αΐχμαλώΐονς έκ των όηοίων ΐηέ ζηααν μόνον 3 000. Άνεγνωοίζεται άπό τος πνίΐ/ματικός όρχσς τόπον μας. ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΠΝ γιά την τιμή ποΰ Κκαιμνε ή ρίδα νά γράψη τόσα κολακευτικο. λόγια γι' αυτόν. Ό Μιποδοσά>%-ης
άπ' τή χαιρά τού φούσκω.ε καί δβ,ν
τόν χωρούσε ό τόπος'.. Μά κι' Δ
Ι ιοοβανάκης σάν πρωτόβγαιλτος πκυ
ίτανε, τό πήιε λιγάκι στή μύίη
του'...
Τα πράγματα εως έδώ καίλα ιτη
γαινσνε. Μόνο ή ενεργεια τοΰ Μπο·
δοσάκη, νά βιαστή καί προτοΰ νι
συνεννοήθη μέ το γυιό τού, νά 6α
Λη την ρεκλάηα στήν «Ανατολή»,
όημιουργοΰσε £να μεγαΑο κενό. Ή
ε,φημερίιδα αυτή που Γυπώνονταν μ£
ΙΛληνΐικά στοιχεΐα καΐ είς τουρκι¬
κήν γλώσσαν και ποθ επί όγιδόν·
τα περϊπου σκναπτα χρόνια £ξι*τιΐ|"
μέτησε τόν τουρκόφωνο Μικρασιατ,
λο 'Ελληνισμά: διαβάζονταν απο¬
κλειστικώς άπό τούς μι^ρασιάτος
έλληνας πού γιά μητρική γλώσοο.
μιλούσανϊ τα τούρκικα. Κ' έτσι εί
όησι δέ; πήραν οί άλλοι όμθγενεΐς
^-ιατι διάβαζοίν έφηιμερίδες πού τ<, ν στην ελληνική γλώσσα. Καΐ μιά πού τα 6ι6λίο ητανε γραμ μενο στήν έλληνική γλώοσα. το ατΓθτέλεσμα τής δημοσιεύσεως της «Άνατολής», δέν ήιταινε όλθκληρα- τικο. "Η διαφήμησις τού βιβλίον, θδπρε,πε να πάρη ευρύτερη δημοοιό τηιΐχ. γιά νά λάβουν γνώσι καΐ οί Ομθγε^εϊς τής Πόλης) ηυυ μιλού- .ίΐΐνι. ελληνικά. Τό πρόϊγμα βεβαία οεν Γχτανε δύσκολο νά οιορθωθν ε,ΐπαιμΕ ό Μποδοσάκης ήτανε κερε- /Τ€Τίςής. Τόν παροΐ τό; φυσου^^ ί «τα γεοά. Δ^ θά χάιλαγε ό κοσμος άν ξώδευε άλλες πέντε λίρ;ς γΓ αιίτη τή δοι*λειά'... "Οπως κ' ϊγι λ.. Ι ήν άλλη μερά τό πρωΐ ή έφη- μερΐ03 «Πατρίς)» τοΰ Πα·νανοΟ Κε- σισογλου άνέγραφε στή δεύτερη οε λ!6α της καΐ στή στήλη «Κοιν«*.·ι κα», την συγγραφή περισπουδάστου διβλίου υπό τού νεαρόν καΐ εύέλπι- δος υυγγραφέως κ. Γιουδανάκη καΐ συγχρόνως ανήγγειλε την προσέχη Εκδοσιν τού βιβλίου, πρός τέρψιν καί θυ.μηδίαν των φΐλουμούσων συν δμθιμητων οί όποΐοι τΐμής £νο<ιν θά ένεγράφοντο ώς συνδρομηταί «.Ις τάι, σχετικάς άγγελίας». "Ετσι δταν τό πμάμμα δ>υρε>ώ-
θηικε, ό Γιουβανάκης δπεσε στή δοιι
λειά ιιέ το κεφάλι γράφοντας κ*κι
σβύνοντας» τήν πρώτη σειρά των
έντυπώσεών τού έπΐφυλασσόμίνος
άνάλογα μέ την ύποδαχή πού οθι
τυχη τό βιβλίο τού· νά προχ^ρη·
ση στήν £κδοσι καΐ τής δευτέρα,,
σειράς.
ίΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙ
Ήρθε τό πριοτοδρόχι.
Τα πενκα δούρκιοσαν,
σά δάκρυα τής βροχής
Καί κλαϊνε όλοένα.
γιά τό κ αλ^οκαΐρι
πού τέλεκοσε,
γιά τόν ήλιο
πού χλώμιανε
γιά τα τζιτζίκια
πού σώπασαν,
γιά τό 6ουνό
πού βούλιαξε
στήν καταχνιά.
, Καί ή φι.)νή τοϋ καστανά,
μακρόσυρτη
καί άπλθηκε στή μνήμη.
ΐρερμένη άπ' την άνάμνηση,
μέσ' απ' τα χοόνια
| πού εΐμασταν παιδία,
ι χρονια φευγάτα,
| άπίθανα
καί άνεπανάληπτα.
ΤΗρθε τό πρωτοχρόχι.
Τα πεϋκα μούσκεψαν,
στά δάκρνα τής δροχής.
Καί στ' άνεμόβροχο,
σκορπίσαν, φοβισμένα,
τα τελευταία
καλοκαιριάτικα πουλιά
κι' αΐςρνίδια σά νά χάθηκαν
καί σά νά βούλιαξαν,
στήν καταχνιά.
Κ. ΚΟΚΟΡΟΒΙΤΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α· ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό Κϊτσος ήταν τό πιύ πεισμα-
τάρικο μουλάρι τής Ιΐολυβολαρχίας
μέσα στόν σταΰλο 6έν δφινε κανένα
μουλάρι ήσυχο γιατί κλωτσοΰσε ο-
λη τή νΰχτα σάν λυσσασμένος.
Στίς πουείες πήγαινε μέ τ' αύ-
τιά τεντιυμένα, καί άλλοΐ στό φαν
τάρο πού θά τόν εσπρωχνε... τίνα-
ζε τα πισινά τού πόδια στόν άέρα...
κια οποίος τύχαινε κοντά εβλεπε
τόν οΰρανό... σφοντύλι.
"Ενας μονάχα ήξερε τα καπρί-
τσια τού, καί τόν εκανε νά στέκε-
ται μπροστά τού σάν άρνάκι: Ό
Ντερέμης, ενας ΙΙειραιώτης άμα-
|άς, παντός... πρώτης γραμμής!
Χρόνια φαντάρος, εΐχε πάρει τό
στρατιιυτικό άπ' την άνάπθ'δη' δλοι
τοϋ φταίγανε καί 'όϊ.α ήταν στραβά
...αύτός μόνον είχε πάντοτε δίκηο!
Ψηλός καί άδύνατος, μέ πρόσω-
τιο βλογιοκομμένο είχε μάτια μικρά
καί πονηρά, πού κοιτοΰσαν μόνον
λοξά τόν άΎθρτοπο.
Φοροϋσε τύ δίκοχο βαθειά ώς τα
φρύδια, τό χιτιόνιο αίιονίοις ξεκοΰμ
πωτο καί τή χλαίνη ριχτή σάν κά-
πα στή ράχη' δλοι οί φαντάροι τόν
ξέρανε γιά στραβόξυλο καΐ μονα-
όικός τού φίλος ήταν ό Κϊτσος.
Ή παράξενη αυτή φιλία είχε
την αρχήν της στήν έκστρατεία τής
Ούκρανίας, άπό μιά φοβερή 6ρα-
δυά πού 6 Στρατός μας επέρασε
κολυμπώντας τό Δνείστερο.
Μόλις είχε 6γή ό Ντερέμης άπό
τό μεγάλο έκείνο ποτάμι, πεθαμένος
τοϋ κόπου καί άνίκανος νά σύρη τα
πόδια, (ίρέθηκε πλάι τού ό Κϊτσος
μέ μεγάλη δνσκολία, καί άφοΰ εφα-
γε κάμποσες κλ.ωτσιές, τόν καβα-
λίκεψε καί κατώρθ(οσε φεύγοντας
νά σοθή άπό τα χέρια των μπολσε¬
βίκων.
...Νυχτωθήκανε στούς παγιομέ-
νους κάμπους τής Βεσσαραβίας, υ-
στερα περάσανε τή Ρουμανία, τ' ά-
πόκρημνα δρη τής Σερβίας καί τέ
λ.ος βρεθήκανε, άχώριστοι πάλι στή
Μικρασία.
"Οσο περνοϋσαν τα χρόνια, τόσο
ή παράξενη έκείνη φιλία έμεγάλω-
νε.
Την έποχή αυτή πού άρχίζει ή Ι¬
στορία μας, ό "Ελληνικάς Στρατός
περνοϋσε μέ αξιοθαύμαστον ήριοι-
σμό τίς πιό σκληρές μέρες τής εκ¬
στρατείας. Μέσα στήν άπέραντη
Άλμυρά "Ερημο έδάδιζε μέρες όλό
κληρες χιορίς νερό, μέ λιγοστή γα-
λέτα, εχοντας καΐ τό μαρτύριο τής
σκόνης καί τοϋ άνυπόφορου ηλίου.
Ό Ντερέμης ήταν άμίλητος. σκο
νισμένος, μαϋρος, άγριωπός προχω-
ροϋσε μέ τούς αλλους, κρατώντας
την οΰρά τοΰ Κίτσου σφιχτά καί
σκοντάφτοντας κάθε βημα.
Ό Κίτσος άδυνατισμένος κι' αύ¬
τός άρκετά, ήταν άξιολύπητος με-
ρικές στιγμές πού κοντοστεκώτα-
νε καταμεσίς τοΰ δρόμου, νά γλύ-
ψη κανένα λιθάρι, ψάχνοντας κάτι
νά 6ρή γιά νά φάη... αύτό έπίκραι
νέ ύπερβολικά τόν Ντερέμη: Κουρά
γιο ρέ Κίτσο, κουράγιο... μουρμού-
ριζι κάθε τόσο, χαϊδεύοντας τα κα-
πούλνΐα τοΰ μουλαριοΰ...
ΙΙιό κάτιι) δρέθηκε λίγο άσδεστό
νερο σέ μιά λούμπα. μαζύ μέ τοΰς
αλλους ετρεξε κι' ό Ντερέμης' ά-
γιονίστηκε ήριυικά ώς νά πλησιάση
κεϊ πέρα, τσακώθηκε μ' δλους, κα'ι
στό τέλος κατώρθωσε να πιή... δ-
σο νερό εφθανε γιά νά βρέξη τό
στύμα τού, ποΰ είχε ξεραθή τής
6ίψας.
Άσ6εστιυμένος άπό την κορυφή
ώς τα νύχια γύρισε πίσω, καί όπως
ήταν 6ρεμμίνα τα χέρια τού, έ'τρι
ψε τα ρουθούνια τοΰ Κίτσου θέλον
τας νά δροσίση λ ιγάκι καί τό φίλο
τού, γιατί λυπώτανε νά τόν βλέπη
παραπονεμένο.
Άργά την νύχτα ή πυροβολαρ-
χία σταμάτησε" οί φαντάροι κουρα
σμένοι άπό την άδιάκοπη πορεία
καί ζαλισμένοι άπό τόν ήλιο καί τή
σκόνη ξαπλωθήκανε όπως όπως
στήν άκρη τοΰ ορόμου. συσσίτιο δέν
είχε, γιατί ό έφοδιασμός ήταν ά-
κόμη πολύ πίσιο.
Ό Ντερέμης 6έν κοιμήθηκε πή-
γε κι' έ'τριψε μέ μιά λινάτσα τα
πόδια τοΰ Κίτσου, καί μοιράστη-
κε μαζί τού έ'να ξεροκόματο γαλέ-
τα πού είχε κρυμμένο στύν κόρφο
Φάε ρέ Κίτσο, λιγάκι, φάε νά μή
ξεχνάς πώς μασάνε... μουρμούρκτι
κοιτώντας μέ συμπόνοια τόν φίλο
τού.
Ό Κϊτσος έροκάνισε τό ξεροκύ-
ματο, καί τρίβοντας τό χοντροκέ-
φαλό τού στά χερια τοΰ Ντ,ερεμη
άνεβοκατέβαζε τ' τύτιά τού εϋχα-
ριστημένος.
"Τστερα άπό κάμποση ώρα ό σκο
πός βλέποντας μέσα στό σκοτάδι
έναν ανθριυπο κοντά στά μουλάρια
παραξενεύτηκε" Ό τόπος ήταν γε-
μάτος τσέτες, καί πολλές φορές εί
χαν βρεθή φαντάροι καί ζ6>α σκο-
τοεμένοι, χοιρίς νά μάθη κανείς μέ
ποιό τρόπο.
Ιΐλησΐασε λοιπόν άγριεμένος κ«.-
τά κεϊ, έ'τοιμος νά ρίξη...
Ό Ντερέμης καθισμένος πάνω
σέ μιά κάσα άπό φυσίγγια είχε γύ-
ρπ τό κρφάλι στά χέρια, καί^ φαί-
νεται πώς τό μυαλό τού θ' άρμένι-
ςε στά περασμένα...
"Αμα ό σκοπός βεβαιώθηκε πώς
είχε νά κάνη μέ φαντάρο, πήγε
τόν εσπριοξε στόν ώμο:
— Αί, συνάδελφε, τί κάθεσαι μέ
τα μονλάρια τέτοια ωρα... βέν πας
νά κοιμηθής;
Ό Ντερέμης τινάχτηκε μέ μιας
απάνω.
— Κόβε ρέ, πού θά κοιμηθώ μέ
τό δικό σου γοΰστο!
— «Μμ... ό Ντερέμης!» καλά
ντέ, μην άγριεύης !... ποΰ ήξερα γώ
πώς εΐσαι τοΰ λόγου σου...
— "Οποίος κ.ί δν ήτανε, ρέ τοϋ
βλο! σάμπος εΐμαι ύποχρεοιμένος
νά ροχαλίζιο σάν κι' αύτούς κεί πέ
ρα;
— Μά... δέ ν·στάζεις;
— Λογαριασμό θά σοΰ δώσ(ο;
— Τότε... κάθεσαι σύ σκοπός
γιά μενά;
— Δέν ϊχεις φιλότιμο ρέ!... 6α-
ηυρσαι νά ξαγρυπνήσης μιά ώρα
γιά τούς αλλους;
Καί χίορίς νά περιμένη την άπαν
τηση τοΰ σκοποϋ ίίρπαξε μέ δυ-
ναμι τό Μάνλιχερ άπό τα χέρια
τον.
— "Αμε νά ψοιΐολογήσης!... εΐ-
πε, κάθουαε γώ γιά σένα.
Κι ένώ ό άλλος ?φευγε νυστα-
γμένος, αύτός δρχισε νά βολτάρη
μέ τό δπλο τού στόν ώμο, ϋπερή-
φανος πού νικοϋσε ϋπνο καί κόπο,
καί φαινότανε στήν άνάγκη άληθι-
νός στρατιώτης.
Την ωρα κείνη άντιπροσώπευε μό
νος τού τόν 'Ελληνικό Στρατό ποΰ
άγρυπνοϋσε! τόσο μεγάλη τιμή γιά
τ<5 φτιοχό φίλο τοΰ Κίτσου, γιά τό στραβόξυλο τής πολυβολαρχίας! * · * Τή βραδυά πού ή πολυβολαρχία έφθασε στό Σαγγάριο οί φαντάροι τρέξανε σάν τρελλοί νά πιοϋν νερό. νεράκι. Πόση χαρά ζωγραφιζότανε στό μαυρισμένο πρόσοιπό τους, πού ή σκόνη καί ό ήλιος τής Έρήμου τδ- χαν κάνει άγνώριστο! Στό μέρος έκείνο ό ποταμός δια σχίζει μιά χλοερή κοιλάδα τριγυρι σμένη άπό ψηλά βουνά καί δασωμέ νους λόφους. Τό αύγουστιάτικο φεγγαράκι ί'χυ νέ τό χλο>μό τού φώς στήν κοιλά¬
δα, καί χρΰσωνε τα νερά τοΰ πο-
ταμοΰ, πού κυλοϋσε βουβός άνάμε-
σαστά χαμύκλαδα.
Είχε νυχτώσει άρκετά, την ώρα
πού εΊρθασε ή σειρά τής πολυβολαρ
χίας νά περάση τό γεφΰρι — ύπέ-
ροχο εργο τού μηχανικοΰ μας — οί
φαντάροι άνάψανε δαυλιά γιά νά
βλέπουν πιό καθαρά, καΐ μέ βήμα
γοργό περνοΰσαν στόν άπέναντι δ-
χτο.
Κάτω άπό τα πόδια τους ό πε-
ρίφημος Σαγγάριος εσερνε τό ύ-
γρό κορμί τού, νικημένος άπό την
έπιμονή τοϋ Στρατοϋ έκείνου πού
περιφρόνησε τόσους κόπους, καί δι
ψα, καί πεϊνα μέσα στήν δγρια καί
ξέρη φύση τής Άλμυρδς Έρήμου,
πεισμωμένος νά φθάση στά μακρυ-
νά καταφύγια τοΰ Τούρκου, καί νά
μετρηθή μαξί τού.
Ό Ντερέμης πέρασε μέ τόν Κί¬
τσο την γέφυρα κρατώντας ενα δαυ
λί άναμμένο τό κοκκινωπό φώς ϊ-
πεφτε μέ παράξενες σκιές στό ά-
δύνατο πρόσιηπό τού, πού ήταν ζω¬
ηρά χαραγμένη ή άνυπομονησΐα.
Πόσος κόπος έκείνη τή νύχτα!
(Συνεχίζεται)
ΠΡΟΣΔΟιΚΙΑ
Τό 6σάδυ τό χλωμοπληιμμυσιμένο
στό γυρισμό μου συντροφιά
μοί δίνει γε,μισαέ^ο τό φεγγαοι
τής νυχτας τού την μάγιαν εύωδιά
άττ' τή δροσία πού έχει πάρει
καΐ μέσα όιπό τα μυο-τικά
των σπλάγχνων τού σά να μοθ λέει.
«Μέσα στή νύχτα μου λουσιμένη
κοπγοια χαρά σ£ περιμένει»
Αϋγή πρωΐ φεύγω μέ ΤΠ δροσιά
ό ήλιος πρίν να βγή κι' άκόαα
λουλούδ α μοσκοβόλιστα
στό δράμο μου ώς καί τό χώνα
το ψ.θυρίζουν μυροοιμένα
«Βλέπεις αύτό^ τόν οώρανδ
αέ τό γλαυκό γλυκό τοι» χρώμα;
μέ τό χρυσό τού φώς ντυμένη
κάποια χαρά σέ περιμένη»·
Κ1ΜΠΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠθνΛθΧ
23.3 69 — Χαλάνδρι
ΟΙ καλοί ποΰ φεύγουν
ΔΩΡΕΑΙ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Εις μνήμην Ελένης Σίροοφετιν!-
5ου κατέθεσεν άττ' εύθ:ίας είς τί^
"Ενωσιν Σπάρτης Μ·<ράς Άσίας καί Περιχώρον Δραχμάς 500 άντί τιφάνου και υπέρ των κοινωφιλων -ιοπών τής Ενώσεως ό κ. Βασί¬ λειος Άκγιαννίδης. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς κομψόν καί καλοτυπωμένον τόμον «Τό Ελληνικόν Βιβλίον» έ- ξέδωσε «Τό θέατρο τού Ενός» τοΰ γνιοστοΰ συγγραφέως Ντίνου Τα- ξιάρχη, περιλαμβάνον 11 μονόπρα- κτα. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγος 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί 6—3 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμβνος έκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την 25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίδι- ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬ ροφορίαι τηλέφ. 772.193 8>ρα 10—
12 π.μ. καί 8—9 μ.μ.
[ΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝγΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΗΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθηοις
τής εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδ«ς
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
224ον
Ό Δα?/π3'ταν &^χισε ττάλι να
διηγεΐται. στΟ Μουζάρ Πσσό, δσα
το^ εΐχε ίμπισ^υθή ρ Καντινέ ι
μΐνέ Σοιιλτάνα, τή νύχτα ποΰ τόν
«άλεσε στΑ έρει-ττωμένο σττΐτι τού
Καντϊκιοι,
—"Οπως σοθ εΤπα αγαττητέ μυν
Ισμαήλ ή Καντινέ Σουλτανα. εΤ-
χε θ)νσΒέ.ΐ£ΐ στό Μποσταντζ^μιτασΊ
της, νά παρακολουθή δλες τ'ς κ>ν:
σεις τού Ικΐτισάχ. Ό δαιμόνιος Γ
κεινος ττρακτορας. τα ιΤχε , καταφέ-
ρζ νά τοττοβετήση δικούς τού άν-
θρώπους, σ' δλες τϊι Ύττηρεσίες,
άκόμα καΐ στίς πιά ίμπιστευτικϊς
τού ΙεραγιοΟ καΐ τής «Μπτάμπ —
■Ι — Άλί» (Ύψηλής ΓΚιλης) κα^
εΤχε δηηΐουργΛσει >μ' αύτούς, ενα
τταλύ στινό κλοιό, γύρω Λττό τ ι
Πατισάχ, &πτος «αί γύρω ίπτδ τ<ν άρχιγραμμστέα τού τή Χαλετ 'Εφέν τη. τό Σεΐχ — Οϋλ — Ίσλάμ (Μ;γάλο Μοκφ·τή), όιχσμα κι* βΐπο μενά. — Μξερα 5εζύρη μου. μοθ εΤπε ή Ιουλτάνα, πώς οί δυό ττρώτοι ουνε,ογάττες τοθ Πατισάχ, ηταν^ άττ' ίκείνους ιτυΰ τόν ένθαρούνα.ο «τή.» Ιφαρμογή τοι> μεταρρν/ίμιστ ι
κου τού προγράμματος, γι' αύτό '.ι
,>:λ3 νά παρακολουθώ την κόΒε
τους ενεργεια Γιά σένα Βεζύοη
μοί», σννόχισ* «αί τα μαγοι/Λάκια
ιης 6άφ·ηκαν τοιανταφυλλκί, εΐχα
ά<ουσει πώς ήσουνα άνάμεσα στούς μεταρρυθμιστές καΐ νι' σύτο διέ- ι αξα νά σέ πυρσκολουθοΰν Άπό τίς πληροφορίες δ^ως πού μοΰ Ι ψτρνε ό Μποσταντζήμ'πασης) &ρχι- σα οιγά - σιγά νά σχηματίζω τή γνώμη, πώς έσΰ δέν Βμοιαζες με τούς αλλους δυό. "Εδειχνες καλός ΌσμανΛής. ΟΙ σχέσεις σου, τόσο αέ τδν Χαλέτ, δσο καΐ μ£ τό Με¬ γάλο Μ:ι>φτή, πθθ εΤπαν πώς ήταν
τυπικές καΐ δτι κι' αύτοι φι/λά-
γυνταν άπό σέ»α.
ΟΙ πληροψοοίεΓ, αύτές οεζύρη
μου, μέ εύχαρίστησαν, γιατΐ αν
ήταν σωστές. θαβρισικα στό πρσσυ
πό σου ένα πιστό σύμυαχο κι' 'έ
να Ισχυρό προστάτη, στόν άγώνα
μου γιά τή π<ροτασία των συμφε ρό.'των τοϋ θρόνου καΐ τής ί,ωής τού Διαδόχου. Καΐ γιά νά βεβαιω θώ απολύτως γιά τα πραγιματικα σου αΐσθήιματα, διέταξα — δέ στά κούβ:ο — τό Μπ·οσταντζήηπαση>
νά κάνη πιό στ<;νή τή παρακολουθή σή σου. —■ ϋ Ποοφήιτης Σουλτάνα μου, τή διέκοψα σ£ φώτισε, γιατΐ άλ- λοιώς δέ θά εΐχα: κι' έγώ την ευ¬ χαριστήση, νά 6ρίσ<κ«μαι τ"Ρα κο- τα σου. —-Μπορεί Βκανε παΐζοντας <3 μακρυα της ματοτσίνορα καί χαμο γελώντας ναζιάρικα. Κα'ι υυνέχι ο ε. θά εΤσαι τώρα περίεργος, να μαθης τί βγήιχε άητό τή παρακο- λοιΛηση τοθ Πσ,τισάχ; Θά ζερης. πώς μιά άπό τις Ιδιοτροπίες τού, είναι νά ντύνίται κάητου — κάπου ϋΛ{ απλάς άνθροπος καί άκολου3ού μενος Λπό δυά - τρείς ηασκαρε- μενους τσοχαντάρηδες, νά άν;κα- τιυΐτσιι μέ τό κόσμο καΐ ν' άκοΐ/η με τ" αύτιά του( τα ντέμτΐα τςυ, τα παροιΐτονά τού καΐ τίς κρίσε |; τού. για τό πρόσωπο τής Μέγα- Λειότητάς τού . 1 β —Τή ςέοω Σοι/λτάνα μ^( τή δ,, κσψα. αυτή τή,ν ίδιοτροπία τού Πά ιισάχ μσ.ς καί δέν την έγκρίνω, σά Β^ύρης, γιατί μ> αυτήν βάζίΐ ^
κιν$ν>ο τη ζωή τού, δη^ιουογΕ; 4
γγο μΐμονωμέια πεοιστατικά λαθΐμ^
»ες έντυπώσ:ις. π^ύ μπορΐΐ να τό»
03ΐ)γΓ>σ^υνε σέ έπιζήμι€ς ένέργειες
γ α τό Δοβλέτι κι' άκάμα μιτορίΐ
νά τα; (ιπλέξου^ αύτ^ς οί — δς
τις -κοΰμΐ. — μυστηριώδΈις π{β1.
πολΐες, σέ άττρόδλεπΐτες ττεριπίτιι.
ες. ταττεινωιτικές γιά τό γόητρί
ιου καί ίπιικίνδυνες γιά τό θρόνβ
καΐ τό Δοβλέτι.
—Αέ ίέ,ρω τί ί"δοι;ς ητεριπέτ(,.
ις έννοεϊς Βεζύρτ> μ^^ ,μέ βιόκοψΐ
ή Σουλτάνα, μά μιά αΐσθηιμς—ιΚή
πεοιπέτειαΐ στήν όπτοία «πλέ)^^
ό Γναιτισάχ γιά νά γι*ο!ζη στούς δρό
μυος, ϋγινε άφορμή τής δυστκχί.
άς μου. δχι ιμά·Ό οά γυναίκας ^
^α^ σάν Καντινέ Σουλτάνας...
—Ό πόνος καί ή άπβλπισία «ι
λε ;ΐου Ισμαήλ άποτυπώθηκαν στό
δμοοφο πρόσ«πό της πού μέ μιάς
κέρωσ:. Κρέμ,ασε τα χείλια της,
σύμπ*λεξ; τα δάχτυλά της «αί ««
Ιίσφιξϊ. Κρέαασε τό κεφάλι της
στό στιήθνς «ι' εΤ5α ουα
νά αύλακώνουν τα μάγονλά της
·*ά πέφτουν στό πάντωμα... "Εν
τό σπσ?:αγιμό τής ψυχής της
ϊψαχνα μέσα αιου νά βρώ τα
ληλα λόγια γιά νά τή παρηγορη.
σω Μά τί νά τής Ιλεγα, ττώς
θά ξεβύμαινε τα πάθος τού Σουλ-
^υι; γιά την α>λη καί βά ξανα-'
γύριζε κοκτά της, Τέτοιες £λ—·6ες
5έν μ0·^ συιμφερε νά τής δ«3Β
γιατι την ήΌελα γιά πάρτη αα
ΜσΟ εΤχι ανάψει μεγάλο γισγκϊνι
ο-τη καρδιά «αί γιά νά τό σβόσ.
βάλαι, φίλε μου ΊσμαήΙλ, «66,(
κι' αυτή τή Θίση τοθ Βεζύρη... Κ
δλο μου τό διός... Ή ΐβια μ^υ
ίΐπε πώς μέ ήθελε σύμιχσχο και
πσοστάτη. Σύ,μ,μαχο στη ττρβσιτο-
θεαι της νά εμποδίση τα Πατισαχ
νά επιβάλη τίς μεταρρυ^μίοι ς
πού Φοβώνταν τίς συ,νέΐτΓειές του^
γιά τ') τυχη τοϋ Διαδόχου κσΐ ιτ
στάτη τής ζωής τού καΐ της ί
κης της. πού νάμιζε πώς βρίσκον-
αν σέ κίνδυνο. Αύτοΰς τούς Φό6~|,
της λοιπόν. έπροπε νά καθησυχθ
σω:
—Σουλτάνα μου, τής εΐττα Κι
ταλαβαίν» τ ό πόνο σου καΐ σέ τυ-
ραοκοίλώ νά μέ συγχωρέσης πού οί
τα λόγια μου στόν πραχάλΐσα δί)«
λά ρ-ου .. ΛΐΛΐτοΟμαι, πού δπ^ς
ιιαιταλαιβοτίνης δέν £χω τή δύ»σμη
νά ξαναψέρω κοντά σου τό Ποτι·
σάχ. Αύτό έξαρτάται μονάχσ άτυ
τή διΐκή τού θελήση, ©ά κσνω δμως
δ,τι μπορώ γιά νά μή βγή το Δί
βλέτι άιπό τάν ΐσιο δρόμο τ Λ
Άλλάχ πού τόν απτοκάλυψε, > ια
αΐώνια δόξα -οθ "'σλάμ, μονα^
στό ΜΕ-νάλο μ3ς Ποοφήτη Καΐ Φυ
σικά, θά προσταιτέψ^) καί μ^ το
κεφάλι ;ιου άκάμα# αν χρειααθϊ
τή ζω.ϊ τθθ Διαδόχου· σάν καλος
Όσμανλής καί πιστδς ΜουσορΑ1Γ
νος. Κανένας δέν θά τολμήση κχ
το^ πειράξη, οϋτε μιά τρίχα τοθ
κΐφα-λιοΰ τού. Ήσύχασε λο ττόν
ΣοιΛτάνα ;ιθυ καί έχε μου έμπΐ-
στοσύνη.
συνεχιζετλ; '
ΚΑΙΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΓΑ ΑΐΜΠΑΣίΐΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
Συνέγεια έκ τού ποοηγουιιένου
Σ' δλη την διάιρκϊΐα τής ήμέρα>
πήγαιναν έκεί π=λλοϊ όρδόδοξοι ->|α
νά ύποβάλουν τα συγχαρητήριθΐ
τους. Μ;ταξύ τους βρέθηκε καί ί
νας αγνωστος ξένος μέ τταράξενο.
χαρακτηριστικά. Ό άνθρωπος αι·-
τός, δταν μπήικε στά δωμάτιο τοι
Γρηιγορίου, στάθΓ,ιχ,ε άμίλητος γΐο.
λίγα λεπτά καί ϊπειτα ϊιτεσε στβ
πάδια του μέ δάχιουα στά μάι ι-.
ζητώντας συγχώρησι. Κστά-λΓ.«το,
άπό την σκην'ι αυτή ό Γρηγόριθι,.
τάν ρώτησε ποίος ήταν 6 σκοπο*.
τής ίπισκέψεύς τού καί γιά π;υ
αΐτία ζητο-σ- συγχώρησι Τό->τ
)-:γάλη ήταν ή ταραχή τού νέου,
π Λ δέν μπόρεσε νά δώση άπάνττ,
σι άΐΐό τα τταρατεταμένα ά;αιφυλΛτ)
τα. Τότϊ πήρε τόν λόγο 2νας «ι»
τούς παρισταμένους καΐ εΤπι
«Ούτος έ-στϊν ό σάς φονεύς κ
πάτεο, δς Εμελλε εκ σκευωρίας τ>
νώ; χατά των σώ; έγκατων εΑσι-
νειν ξ^ιψος καί ό Χοιστός σου σ(.
φως άντελάβετο. Γνώμης οέ τιι^
αυτών ίί,ξκίν τό δράμα έξετελέσε/ά.
Ταύτη σοι προσιπίπτων βοά έττΙ ιη
τόΧμη αεταμελάμ«νες#.
"Οπ^ς πρ^κύπτε, άπό τήν όπσν
τησι αυτή, ό πα,,ζίσαικτος νί^..
ήταν άπεσταλμένος των Άρειαν^ν
<2Ϊ ίΤχε τήν έντολή νά δολοφονη- ο;, τό Γρηγόριο. Την τελευταία » μως στιγμή μεταμελήθηκε για ·>γ
ίγκλημα πού θά ϊκαμνε καΐ ονι>-
λύθηοε σέ πικρά δάκρΐία. ·Η η«.τ^
ιιελειά τού αυτή Εδωσι άνακουφ.-
στική Ικαναποίησ, στόν Γριιγοριΐ.
ό οποίος, άφοθ τόν 6πιασε όπτό τ»
χέρι τόν συνώδει/σε 2ως τήν π<κ>-
τ' με τα έςης λόγισ:
•«Γένοιτο σο. Χριστός εύμενής ώ
φί'λτατε καΐ δώη σοι συγγνώμι,.
Αύτός/ ό κΛμέ περισώσας. Μόν.
Ίς άΓτολαγίαν τής τόλμης 111Ο^
γενού, την αΤρεσιν β5ιλυξάμενοι>
Θεύ τε πρόσελβε καί δούλευ* αΟο.
δσαλείαν ε.λιικβΐντΐ καί έκοθσιβν».
Μετά ίνα ϊτος —ρίπου άπ& ΤΛ»
υπογραφή τθ: θεσττίσιιατος, δ »>,„
δόσιος συγχάλεσε στήν Κων)ττοΛι
τη^ Β' Ο'κοι->μονι«ή Σΰνοδα, κοττβ· *>
πΐν εΐσηγήσεως τοθ Γρηγορίθ" "ί
Στή^ σύνοδο αυτή ή όποία ττραγ-'1
ματοποιή|3ηχε τού Μάι'ο τοΰ -Ι»1 *
πήυαν μίρος 150 έ,πισχοποι Άν
κετοΐ άπ' αύτούς ήσαν ΆρειανΚ.ο» .-
τες καί Πνίυματομάχοι πρίν »αι '
εΤχαν ϋπιστρέψει στούς «οΑιττμ.
τής Όρθοδοξίας μετά τήν ύπσγρι*' «
Φη τοθ θεσπίσηατος. Τα καθΛ»βν'
τα τοθ πιροέδρου «κτελοΰσε ό ει»'' ι
σ^οιΐτος Άλίϊα,όρείας Μ:λετιιΚ. -·
σαν πρώτος στήν Ιεραρχκή κλΐιιβ"
κα. Τα κυριώτερα θέματα, μέ τα 1' ,
ποία βσχολήθηκε ή Ιύνοδος ιΛΛβ ·
στίς πρώτες συνε&ριάσεις της· *·
σαν τα εξής
α) Άκύρωσε τήν χ«ΐ|»υιονΐι> )|
καί την έκογή τού Μαξ1μσ«
β) Άναγνώρισε την νομιμοτη·^
τής έχλογής τού Γρηγορίθ"
γ) Καηεδί'κασε τούς ^Οναμιανυυ,.
Ε'ι5οξιανευς, πνεκηατομάχευς κα< ^'Χλους αίρετικούς. δ) Σι>μττλήο»σί τό Λρθρσ «"*
συιμβόλοι; τής πίστεως, τώ όποΛ»
εΤχε συνταχθή στήν σύνοβο τής Ν' .
καίσ,ς τό 325, αρκεσθείσα στί|ν
περ φραστική άναγνώρισι τής 0*0
τητος τοΰ Άγίου Πνεύματος. 1»Π··
Πάνω στό θέμα αύτό, ά Γρηγόμιβ^
£ νά Οιατυϊΐωθή μέ σαφήνιιο
^ τό "Αγια Πνει>μα εΤναι θ*οί, Ι
όμοούσΐο με τόν Πιατέρα. Ή πρΛ· Ιι
ταισί τού αμως αυτή βέν (γινε *·
παδβκτή.
ε) "Ε5ωσί. τα ποεσβίίο: στην Ι· ι
πισ^κοπη] τής Κων)ΐπόλ;ως μετ**
τήν Ρωμη Ί
Σημ. Ή Ρωμη δέν αναγνωρίση
άμεσως την οΐκου,μινιικοτητα τής^
συνάϊου αυτής, ούτι καΐ τό σύμίο^
τ";·; πίστεως ττοβ καταρτισθή
κε άπ' αύτη, έητειδη έβλεπε κίνβυ-4
νο γιά τό κόρος της. "Η Δ' δμωί,
Οίικουμ. σύνοβος, η όττοια συνηλ-'
β: στήν Χαλκτ)5όνα τό 1215, άΡ'9"^
μη?ε αυτή σάν Β' υνκθνμ. ·Σύνβ.*
δο καΐ ίβεσε τέρμα στϊς Λμψισβητιί ι
ΣΥΝΕΧΙΖΙΓΓΑΙ
ΎΜΝΟΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΑΜΗ.,
Ι. Στάσιμον στ. Μ2 - 372
Παράξενα κι' άμέτρητα, τα θαμαστά, στή Φύσι! (Α' Στροφή)
Μά ποίος, ποτέ, τόν Άνβρωπο, μπόρεσε, νά σταιθμήσει;
Στήν άφρισμένη θάλασσα, ναυτίλος ταξιδεύει.
Περίβρεχτος, στά κύματα, μέ τό νοτιά παλεύει.
Την παντοδότρα, Μάνα - Γή, μέ τό ύνί όργώνει
Καί ονγκομίίςει τόν καρπό, σέ στρόγνυλο άλώνι.
Τού μυλωθροϋ τ' άλέσματα, ζυμώνει καί φουρνΐζει.
ΚαΙ τό γλυκόπιοτο κρασί, τίς θλίψες τού σκορπίζει;
Τ' άμέςιμνα πετούμενα, μέ ξόβεργες Ιξεύει, (Α' άντκπρ.)
Τ" άγρίμια, πολυμήχανος, στά δάση, ήμερεύει!
Σιίίν ξέβαβη, άκρογναΑιΑ, τί»ν π«ονιά τού ρίχτετ,
Χρυσόψαρα λαχταριστά, ψαρεΰει μέ τα δίχτυ!
Μέ χαλινό κοα μέ ζυγό, πρός δφελος, δαμάζει,
Την περιφάνεια ταλογου, τόν ταΰρο πού φροινμάζει!
ΚαΙ τής βουλεύτρας μελίσσας, νέκταρ ξανθό μαζώνει,
Χαλκό, χρυσό καί σίδερο, στό χωνευτήρι λυώνει!
Την άργιλο, την επλασε, σέ χύτρα καί ύδρία.
Καί χιλίους νόμσυς ψήφισε, στών δδικων τή 6ία!
Γοργόφτερη, ή σκέψη τού, μ' ϊναρθρες όμιλίες, (Β' Στροφή)
Τόν ΰψωοε κοινιονικά, Στέργιιοσε πολιτείες!
Ψυχρές τοθ ξέφραγου νυχτιές, σέ πΰργο ή σπιτάκι,
Βροχές καί χιόνια Εεπερνδ, στό άναμμένο τζάκι!
Μά, κι' ή Γυναίκα, μέ στοργή, στόν άργαλειό, ΰφαίνει,
ΜΛνα — άδελφή — στεφανωτή,
Μέ τή γλυκιά της, τή θωριά, τή ζήση όμορφαίνει!
ΚαΙ γνώστης στά. μελλούμενα, προφύλαξι βά πάοει,
Μόν', ν' άποφύγει, δέν μπορεΐ... τόν Μαϋρο - Κα(>αλλάρη!
Κι αν δύναται πολλές φοοές, τόν αρροχΐτο νά γιάνει,
Τ' άπρόδλεφτο τόν κυνηγα... Κι ό χρόνος 6ά μαράνει,
Τή ·νιότη καί τή λεβεντιά, τού Χάρου τό δρεπάνι,
θερίζει, άδυσώπυτα... γιατ' έ'χει έξουσία...
Μέ σφαλκπά τα μάτια τού... νά βρίσκει πελατεία...
Κι δ ναϋλος... Ινα όδολός... γιά την Άχερουσία (!) ·
Στά τωρινά, σπουδάχτηκε, τόν τρόπο, ν' άπαντέχει...
ΣΟΦΟΚΛΙΙ^
Στήν ϊλλειψη βαρύτητας... στό Άπειοο, σάν τρέχει!
Μ' αν, μέ σοφή έφεύρεση, τ' άστέρια καταχτήσει... (466,6);
Λίγες φορές, γέλιο χαράς, στά χείλη -τού, 6' Λνθίσει (;)
"Ως ακουσα, ό"Ικαρος, μπόρεσε, νά πετάξει! ΚΟΡΤΦΑΙΟΣ
Άπ* τα δεσμά τού, λεύτερος, Μοϊρα τού, νά βουλιάξει (;)
ΣΟΦΟΚΛΗΣ
Ευγενικά αΐσθήματα, σωστά, μδς όομηνεύουν... (Β' Άντιστρ.)
Μά, κι ϊνστιχτα πριοτόγονα, πολλά... μδς διαγουμεύουν (;)
Κι' δποιονβ βρΐσκουν σύμπτωσες, πού σφαλερά ζυγίζει... (867)
"Ιβιος, έργάτης τοΰ καλοΰ καί τού κακοΰ γυρίξει (!;)
Άπό την παράφραση της «ΑΝΤΙΛΟΝΗΣ» τοΰ Σοφοκλή.
Σεπτέμβριος 1965 (16ο Συνέδριο Άστροναυτικής)
«ΤΟΞΟΤΗΣ»
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Η ΜΑΧΚ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ
Άνέκδοτος Ίστορία έκ τοϋ πολέμο ΰ 1940—41.
ΐΣυνέχεια έκ τοθ προηγουμένου σταθεράν ψρονημα καϊ ό διευθύνων
■ ■ ' ■ - εΤναι είς θέσιν άιποτελεσματικΜΐ.
να παρεμβαϊνη κατά τάς κοιοΐμον»,
στιγμάς
Λί έττιθεοεις των Ιτα/ω. ιμχό
της τοποβΐσίας 'Βλαίας συνεχΐυΐτ)
υ αν εντατικώς μέχρι της νης ρι
καλοί πού φεύγουν
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Πλήβος άνθρώπων περνούιν Λττ' τη
ζωή μας καΐ φεύγουν καί πλήθος
αλλων άδελφών πεθαίνουν χκρΐς £·
μσν Οστερο τιμητικό χαπρετισιμό.
Ό άγαιπ—ός νβκρός πού συΐίρβί-
ψαμε προχθές στόν τάφο του( άξί-
ζει αυτής τής κοινωνικής καί φΐ-
λιικης τιμής. Είναι μία τιμή, ππυ
προσίπορίζουν ττολλές συνειδήσει ς Λ-
πλών άνθρώπτων στήν Αχλεκτή τού
οΐκαγίνίΐσ, στήν άγαθή μορφή τού.
Σέ μιά μνήμη εύλαβική καΐ άνθρωπι
στική εΤνσι χρέος μας ή δποια τι
μή. Ό χαμός ενός άγνοθ κα τΐμι-
ομ ττατριώτη ττοιόν δέν συγκινεϊ; Κι
δταν πεθαίνει μέ φαρμάκι σέ χείλπ
καί «αρδιά. γιά τίς χαρές πού δ™
έγεύτηκε πστέ;Ή ώραία ψυχή τοϋ
ταττεινοΰ έργάτη ΧαραΛά'μ/ιτου ΧαρΛ-
ττονλου, τού σεμνοθ καί φωτισμένοι;
άνθρώπου, θά ζή πάίντα άνάμεσα
μας, δαο κι' άν οί πίκρες κι οί -πό
νοι τής ζωής Ικοψαιν τό νήμα της.
Ό άξιαγάπητος νεκρός. ήιταν Ινσι,
όλοκληρωμένος χαρακτήρος το3 ενά¬
ρετοι; οίκογενειακοΰ 6!ου, καί των
κοιινωνικών τού σχέσεων. Μιά £>ΐΓαρξι
άπλοίκή συνταφτισμέντν μόσ' τό λαϊ-
«ό πΐρίγυρο των πόθων, των καη-
ιμών καί των όνεΐρων. Ή άκτινοβο-
λία τής όβωάτητας καί τής καλω¬
σύνης τού Ελαμπτε, σάν άττό δστρΛ
ξεχωρο στά ητερίγυρα σκοτάδια τής
•γκΰοιμιας κσκίας. Μιά κοίλοκτύνη
πού μπορεΐ νά μετουσιωθή σέ χο-
ροκτηριστικήν άγιάτητα. *Ητσν νιά
δψη βεβαία κοινή άλλά στό 6άΘος,
τό ζηλευτό πσραδειγμα.
Μιά ύΐΓθμονΐτική ττραοτητβ, συνυ-
φαΐσιμένη μέ τή γνώση τή λι/τρωη ι-
ι ή 3ων. Τίποτί δέν ζήτησε τταιροΐ
πάνω άιτό τή χαρά καΐ τή δικαΐατ
σι αύτοθ τοϋ πολυτίμου καί θείον
δώρου τής ζ«ης. τής Ιερής καΐ μΙ-
ας, δπως λέει κι' ο ποιητής. Νεος
άκόμα στά 1922· κι εΙχΕ δοκιμά·
σει δλες τίς 6δύνες καΐ τίς ταΛβι-
ιτώοιες άπό τόν δλίθρο καΐ τ6 ξε-
κλήρισμα τής γενέτειράς τού Μι-
κροοσίας. Κι ή μοϊρα τ άν έρρΐζί
στήν πόλι μας καΐ δσο μττόρεσε
προόδεψε Τό δέντρο τού έβλάστησί
γλυκούς κι' έξσίρετους καρητοΰς γιιϊ
τή,ν κοινωνική ωφελεία.
Σ'τοίΙς ώΐτογόνους τού κληιρονο-
μήθη^αν επαξία οί άρχές τοΰ άν-
θρωττΐισιμοϋ νού. ΕΤναι μεγάλη ττε-
ρηφά-εια γιά τον ανθρ-χοω «αί τόν
ΐΓθλιτισμό/ ό εύσυνΐίδιγτος, ό ασττι-
λος κι άμόλυντος 6ίος τοθ ϊσνιοι»
τοΰ άδερφοΰ, τοθ φίλον, τού πλη·
σίον. "Οσοι δέν γνώρισαν την ψυ-
χή καΐ την πνευματικαι άλήθεια τοΰ
Χαρσττουλου, δς συ,μιτταβήσουΛ'ΐ τα
λόγια τοΰτα τα φτωχά. Κι δσθι
' όν εΤχαν νοιώσει άττά κοντά, άς
μνηιμονεύοιιν ταιχτικά τό καλοκάγνΐ-
θο σνοιμά τού. Καΐ δς μΐιμούντιΐι
τίς άκατόίλυτες άξίες τίς αίωνιες
ποΰ τόσο σίι6άστη«ε καΐ έτίμΐ>σε ί-
κεΐνος. γιά τό καιλό/ τό δίκιο, τ' ά-
γαθό, τού πθν€μένθιι κόσιμου.
'Ελαψρό τα χωμο. σου. πραγματι
κε Χριστιανέ, Χαράλαρπε Χαρο-
ττοκλε.
Μετα την ώπτοτυχίαν της όίΐτοφα-
σιστικής ικροήσεώς των εναντίον/
ταθ Καλττακίου^ οί Ίταιλοΐ σ|νέχι·
σσν τάς λι/ικτώ&πς ττροσπαίίείας
τα,; κατά τού συνόλου της ιοιϊο
θε-ίας, μέ Ιδιαιτέραν ορμήν κατα
το3 Ύπστομέως Σοι/δενών. δπον.
κζ.τώρβ^ιαι την νύκτα τής /ΐ|>.
Ν;:μ6ρίου, νά καταλάδοιιν χαϊ ττα
αι; την νοτίαν κορυφήν το& υψ<»- με.τος ΓκραμΐΓάλα, χοηΐΐιμοοττΐΓρα» τες τό ύττ' αύτω./ όιΐτΛοτηθέν «Πε- ζικ^ν τού θανάτου». Γό αύτό ϋψωμα/ κα£ώς μέν είχον καταλάβει καΐ κατα την ύκτα τής 2ας πρός την 3ην Νυ εμβρϊου, τό άπώλεσαν δέ κατα την αύγήν τής 3ης τού μηνός κατόπιν της ήρ<^ικής άντεπιθέσεως Νυμι >·
ζη·
Φανερόν δτι το Οψομα Γκραιμπα
λα ήτο σημαντιικώτατον Βρειυμα
της άμυντκης τοποθεσίας Ελαια»,
καϊ δι' αυτόν τόν λόγον οί Ί ό
λοι κατέβαλον διαρκείς καί λυσο«-
οεις προσπαθείας νά θέσουν ποβ-Λ
έπ' αύτοϋ.
Πραγματι δί, είς την περίτττωο^
ταύτην βά εξηρ3ρ°ϋτ° τό δβςτυι-
της τοποθεσίας με άποτί)λεομ«
την ΐΛτοχρεχοτικήν πλέον
ψιν τής στενωποΰ τού
καΐ συνεπώς την διάνοιαν της
πρός Ίωάννινα αμαξιτής όβου.
Διά να μή συμβή αύτό, ή ΊΐΗ
Μιραρχία διέθεσεν έν Τάγμα υπο
τους άοιστους των ήγητόρω^ και
ΛνακατεΛαβε τήν Γκραηπώλαν. *-»
τιιπιν ί»μηι?ικοθ σκληροτάτου αγι*,-
νοι,.
Παρατηρούμεν απδ την ενεργεια»
ταύτην ότι ό αγών δΐίυδύνεται ιιγ
άπότε
της δράσεώς τωιν| καϊ μϊ,τ»-
εΐς τόν κατάστασιν -(»,.
αμύνης.
αριθμ. 33 Ι)8" Ι 1.40 Διαταγης τη..
Μ;ρσ.οχίσ.ς Φεράρα καταιφσ ι.■*.!·«■
υαφεστατα τιωτο. Παρέμεινεν, > ,.·
χαντίον είς τάς θέσεις των ίν Λ
να,ιθνή ένισχύσεων, διά νά ^πταναλά-
βουν μετάτήν άφιξιν εκείνον τα(
προσπαθείας των πρός διάρρηζ..
της άμιιντιχής τοποθεσϊας
'Εικ των μετέπειτα ίπιο^πκα·
μαι, άγώνων εξηκριβώθη ότι οί "'
ιαΑοΊ ώργάνωσαν βορεϊως τού Κ.*"
■ιυκιου αμυντικην τοπΰθΐσία», &π»
ψικτισμένθΐ νά συντρίψουν έκει τι».
έλ'Ληνιχήν άντεπίθζσιν, μεχοις ρ·
■"πό καταοτοόν Ικανοΐ νά επιτεθου·
κα» παλ ι ν.
Λ1 τοιαθται προ9έσε<^ ,&,« γί νι>^^αι φανκρα'ι καΐ έκ τοΰ γεγονο
τη<·, ότι κατά Νοέμβοιον είς τα·; άς των ίτττιχειρτνσεΐι, £ν π Ελαβον μέρος καί τμήματα ιριοΐν νέων ΜεραρχιΛν τίΛΐ/ ι<α·ι Μοίιίνα. Πάρμα καί Παυστερία, ^»μο^τννοιΛ^οΛισμένΟ! ε^οι|ντι τής το- «οθεοίας Έιλσίας. λυιμπ-εραίναμεν, λοιπάν. έκ »ων άνχοΐειρυ' δτι ή «κυρία ίταλιική προ ?ΐτά3εΐα» έττρέφΐτο πρός τήν κα· τεύ9ι>-νυιν ταύτην καί δτι ή σ3ενα
ρά της τ 111 Μεραρχίας άμυνα είς
τό Καλπάκι ίξε,μηδένισε ταύτην
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ 1 ΗΣ ΠΟΛΗΐ
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑ
4 31ον
—Χαιρολά Μ—Λοσάκη έφένδι'...
Ποιδς άίρας ψύσηξε γιά νάρθης
τόσο ττρωΐ στό γραφΐίο μ,ου, μέ
τό^ους ποιλλοΰς πασάδες1... Κώτι
καλό βά α©} συμβαίνη'...
—^Άμάν «ουζοΰμ κύριε Χρηστά-
κη'.. Τ6 χαρά μου μιττολΰ μβγκά-
λο. Τό μεγκάΛο μου τό γκυιδ τό
έγγραψε σπουνταΐο
η
κα! τ όλω νά βάλης οε-
κλάμα τό έφηιμερίντα σου. ^■ί< γκοάψης γκαλό λόγγια· νά μάτη 8 λο τό Φανάρι καΐ δλο τό ντβυνιά, δνομα γκυιοΰ μου1.. Φιοικά ϋστιρα άΐτ' αύτά ττο£) ά- κοι/σε ό διευθιιντής τής εφημερίδος τις πίντε χουσές λϊθίς ττού λαμ- ποκοΐτουσανϊ στό γραφειο τού, Ε- γρ-^ψ; στήν εφημερίδα τού δτι 1 θεΛε 6 φϊλος Μτοδοσάικης. π:0 ή- ■ιανε καΐ συνορομ,ητής τής έφη·με- ρίβος. Την δλλη μερά πρωΤ - πρ«Τ — γιατί ή ίφημερίδα ηΤτανε ττρωίνή -- ιίτήιί πρώτη μάλιστα σελϊ5α της και μέ χοντρα κα! χτυπητά γράμ- ματα έγραφε κολακευτικώτατα γΐώ τόν νεοορά συγγραφέα κ. Γιουβαν- κην κα! πληροφαροΰσε ευχαρίστως τούι, φΐΛθμοόσους αναγνώστας της. ττερΐ τής ΐΓοστεχοϋς έκδόΰϊως —.- ρισπουδάστου βιβλίοι/ τού. Μεσα σ^ δυό Λοες ή εΤδησι εΤχι γίνει γνωστή τόσο στό Φανάρι, 5- σο καί α' όλόΙκ.ληρη την Πόλ.ι, άλλά Μόνον μέσα στόν κύκΑο τόν άναγνοοΐτών τής εφημερίδος, πνυ $ραν οί πιό πολλοΐ φίλοι καΐ συμ πατριώται τοΰ Μττοδοσάκη άττδ την Καισάρεια. Πσλλοΐ οπτ' αύτοΰς ε- σπίυσαν νά τόν συγχαροθν^ γιά τάς ΐφθάοους τοΰ γυιοΰ τού καΐ Τό ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ σνμπληρώνει τάς γνώαεις μας γύρω άπ^ την νεώτερον Ελληνικήν Ιστορίαν. Μβτ' ολίγας ημέρας θά κι/κλοωορήΌ-0 άη' δλα χά βιβλιο. πωλίΐα τής Ελλάδος. ΧΡΗΣΤΟΥ ΣΠΑΝΟΜΑΝΩΛΗ ΑΙΧΜΑΑΟΤΟΙΤ9ΙΙ ΤΟΥΡΚΡ.Ν {Β' έκδοσιο ουμπεπληρωμένη) βάσει νεωτέρων στοιχείων. Έξανιληθείσης έντός ολίγων ήμεςών τ^ς Α' εκδόσεως (1£56) άνέλαβεν την έπανέκδοσίν τού ό γνωστάς Έκ&οτι^Ις Οΐχος Ι. Κοϊλά ροιι καί Σία Α.Ε. (Σταδίου 33). θεωβεϊται άπόκτημα γιά κάθε Έλληνιιή οΐχογένεια. Είναι μιά σνγκλονκττική ηεριηέτεια την όηοίαν ε'ζησε ό ί'όιος ό ουγγ(ΐαφ·ν( μα- ζΐ μέ 60.000 "Ελληνας στρατιώτας αΐχμαλώΐονς έκ των όηοίων ΐηέ ζηααν μόνον 3 000. Άνεγνωοίζεται άπό τος πνίΐ/ματικός όρχσς τόπον μας. ΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΠΝ γιά την τιμή ποΰ Κκαιμνε ή ρίδα νά γράψη τόσα κολακευτικο. λόγια γι' αυτόν. Ό Μιποδοσά>%-ης
άπ' τή χαιρά τού φούσκω.ε καί δβ,ν
τόν χωρούσε ό τόπος'.. Μά κι' Δ
Ι ιοοβανάκης σάν πρωτόβγαιλτος πκυ
ίτανε, τό πήιε λιγάκι στή μύίη
του'...
Τα πράγματα εως έδώ καίλα ιτη
γαινσνε. Μόνο ή ενεργεια τοΰ Μπο·
δοσάκη, νά βιαστή καί προτοΰ νι
συνεννοήθη μέ το γυιό τού, νά 6α
Λη την ρεκλάηα στήν «Ανατολή»,
όημιουργοΰσε £να μεγαΑο κενό. Ή
ε,φημερίιδα αυτή που Γυπώνονταν μ£
ΙΛληνΐικά στοιχεΐα καΐ είς τουρκι¬
κήν γλώσσαν και ποθ επί όγιδόν·
τα περϊπου σκναπτα χρόνια £ξι*τιΐ|"
μέτησε τόν τουρκόφωνο Μικρασιατ,
λο 'Ελληνισμά: διαβάζονταν απο¬
κλειστικώς άπό τούς μι^ρασιάτος
έλληνας πού γιά μητρική γλώσοο.
μιλούσανϊ τα τούρκικα. Κ' έτσι εί
όησι δέ; πήραν οί άλλοι όμθγενεΐς
^-ιατι διάβαζοίν έφηιμερίδες πού τ<, ν στην ελληνική γλώσσα. Καΐ μιά πού τα 6ι6λίο ητανε γραμ μενο στήν έλληνική γλώοσα. το ατΓθτέλεσμα τής δημοσιεύσεως της «Άνατολής», δέν ήιταινε όλθκληρα- τικο. "Η διαφήμησις τού βιβλίον, θδπρε,πε να πάρη ευρύτερη δημοοιό τηιΐχ. γιά νά λάβουν γνώσι καΐ οί Ομθγε^εϊς τής Πόλης) ηυυ μιλού- .ίΐΐνι. ελληνικά. Τό πρόϊγμα βεβαία οεν Γχτανε δύσκολο νά οιορθωθν ε,ΐπαιμΕ ό Μποδοσάκης ήτανε κερε- /Τ€Τίςής. Τόν παροΐ τό; φυσου^^ ί «τα γεοά. Δ^ θά χάιλαγε ό κοσμος άν ξώδευε άλλες πέντε λίρ;ς γΓ αιίτη τή δοι*λειά'... "Οπως κ' ϊγι λ.. Ι ήν άλλη μερά τό πρωΐ ή έφη- μερΐ03 «Πατρίς)» τοΰ Πα·νανοΟ Κε- σισογλου άνέγραφε στή δεύτερη οε λ!6α της καΐ στή στήλη «Κοιν«*.·ι κα», την συγγραφή περισπουδάστου διβλίου υπό τού νεαρόν καΐ εύέλπι- δος υυγγραφέως κ. Γιουδανάκη καΐ συγχρόνως ανήγγειλε την προσέχη Εκδοσιν τού βιβλίου, πρός τέρψιν καί θυ.μηδίαν των φΐλουμούσων συν δμθιμητων οί όποΐοι τΐμής £νο<ιν θά ένεγράφοντο ώς συνδρομηταί «.Ις τάι, σχετικάς άγγελίας». "Ετσι δταν τό πμάμμα δ>υρε>ώ-
θηικε, ό Γιουβανάκης δπεσε στή δοιι
λειά ιιέ το κεφάλι γράφοντας κ*κι
σβύνοντας» τήν πρώτη σειρά των
έντυπώσεών τού έπΐφυλασσόμίνος
άνάλογα μέ την ύποδαχή πού οθι
τυχη τό βιβλίο τού· νά προχ^ρη·
ση στήν £κδοσι καΐ τής δευτέρα,,
σειράς.
ίΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΠΡΩΤΟΒΡΟΧΙ
Ήρθε τό πριοτοδρόχι.
Τα πενκα δούρκιοσαν,
σά δάκρυα τής βροχής
Καί κλαϊνε όλοένα.
γιά τό κ αλ^οκαΐρι
πού τέλεκοσε,
γιά τόν ήλιο
πού χλώμιανε
γιά τα τζιτζίκια
πού σώπασαν,
γιά τό 6ουνό
πού βούλιαξε
στήν καταχνιά.
, Καί ή φι.)νή τοϋ καστανά,
μακρόσυρτη
καί άπλθηκε στή μνήμη.
ΐρερμένη άπ' την άνάμνηση,
μέσ' απ' τα χοόνια
| πού εΐμασταν παιδία,
ι χρονια φευγάτα,
| άπίθανα
καί άνεπανάληπτα.
ΤΗρθε τό πρωτοχρόχι.
Τα πεϋκα μούσκεψαν,
στά δάκρνα τής δροχής.
Καί στ' άνεμόβροχο,
σκορπίσαν, φοβισμένα,
τα τελευταία
καλοκαιριάτικα πουλιά
κι' αΐςρνίδια σά νά χάθηκαν
καί σά νά βούλιαξαν,
στήν καταχνιά.
Κ. ΚΟΚΟΡΟΒΙΤΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΙΩΑΝ. Α· ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Ό Κϊτσος ήταν τό πιύ πεισμα-
τάρικο μουλάρι τής Ιΐολυβολαρχίας
μέσα στόν σταΰλο 6έν δφινε κανένα
μουλάρι ήσυχο γιατί κλωτσοΰσε ο-
λη τή νΰχτα σάν λυσσασμένος.
Στίς πουείες πήγαινε μέ τ' αύ-
τιά τεντιυμένα, καί άλλοΐ στό φαν
τάρο πού θά τόν εσπρωχνε... τίνα-
ζε τα πισινά τού πόδια στόν άέρα...
κια οποίος τύχαινε κοντά εβλεπε
τόν οΰρανό... σφοντύλι.
"Ενας μονάχα ήξερε τα καπρί-
τσια τού, καί τόν εκανε νά στέκε-
ται μπροστά τού σάν άρνάκι: Ό
Ντερέμης, ενας ΙΙειραιώτης άμα-
|άς, παντός... πρώτης γραμμής!
Χρόνια φαντάρος, εΐχε πάρει τό
στρατιιυτικό άπ' την άνάπθ'δη' δλοι
τοϋ φταίγανε καί 'όϊ.α ήταν στραβά
...αύτός μόνον είχε πάντοτε δίκηο!
Ψηλός καί άδύνατος, μέ πρόσω-
τιο βλογιοκομμένο είχε μάτια μικρά
καί πονηρά, πού κοιτοΰσαν μόνον
λοξά τόν άΎθρτοπο.
Φοροϋσε τύ δίκοχο βαθειά ώς τα
φρύδια, τό χιτιόνιο αίιονίοις ξεκοΰμ
πωτο καί τή χλαίνη ριχτή σάν κά-
πα στή ράχη' δλοι οί φαντάροι τόν
ξέρανε γιά στραβόξυλο καΐ μονα-
όικός τού φίλος ήταν ό Κϊτσος.
Ή παράξενη αυτή φιλία είχε
την αρχήν της στήν έκστρατεία τής
Ούκρανίας, άπό μιά φοβερή 6ρα-
δυά πού 6 Στρατός μας επέρασε
κολυμπώντας τό Δνείστερο.
Μόλις είχε 6γή ό Ντερέμης άπό
τό μεγάλο έκείνο ποτάμι, πεθαμένος
τοϋ κόπου καί άνίκανος νά σύρη τα
πόδια, (ίρέθηκε πλάι τού ό Κϊτσος
μέ μεγάλη δνσκολία, καί άφοΰ εφα-
γε κάμποσες κλ.ωτσιές, τόν καβα-
λίκεψε καί κατώρθ(οσε φεύγοντας
νά σοθή άπό τα χέρια των μπολσε¬
βίκων.
...Νυχτωθήκανε στούς παγιομέ-
νους κάμπους τής Βεσσαραβίας, υ-
στερα περάσανε τή Ρουμανία, τ' ά-
πόκρημνα δρη τής Σερβίας καί τέ
λ.ος βρεθήκανε, άχώριστοι πάλι στή
Μικρασία.
"Οσο περνοϋσαν τα χρόνια, τόσο
ή παράξενη έκείνη φιλία έμεγάλω-
νε.
Την έποχή αυτή πού άρχίζει ή Ι¬
στορία μας, ό "Ελληνικάς Στρατός
περνοϋσε μέ αξιοθαύμαστον ήριοι-
σμό τίς πιό σκληρές μέρες τής εκ¬
στρατείας. Μέσα στήν άπέραντη
Άλμυρά "Ερημο έδάδιζε μέρες όλό
κληρες χιορίς νερό, μέ λιγοστή γα-
λέτα, εχοντας καΐ τό μαρτύριο τής
σκόνης καί τοϋ άνυπόφορου ηλίου.
Ό Ντερέμης ήταν άμίλητος. σκο
νισμένος, μαϋρος, άγριωπός προχω-
ροϋσε μέ τούς αλλους, κρατώντας
την οΰρά τοΰ Κίτσου σφιχτά καί
σκοντάφτοντας κάθε βημα.
Ό Κίτσος άδυνατισμένος κι' αύ¬
τός άρκετά, ήταν άξιολύπητος με-
ρικές στιγμές πού κοντοστεκώτα-
νε καταμεσίς τοΰ δρόμου, νά γλύ-
ψη κανένα λιθάρι, ψάχνοντας κάτι
νά 6ρή γιά νά φάη... αύτό έπίκραι
νέ ύπερβολικά τόν Ντερέμη: Κουρά
γιο ρέ Κίτσο, κουράγιο... μουρμού-
ριζι κάθε τόσο, χαϊδεύοντας τα κα-
πούλνΐα τοΰ μουλαριοΰ...
ΙΙιό κάτιι) δρέθηκε λίγο άσδεστό
νερο σέ μιά λούμπα. μαζύ μέ τοΰς
αλλους ετρεξε κι' ό Ντερέμης' ά-
γιονίστηκε ήριυικά ώς νά πλησιάση
κεϊ πέρα, τσακώθηκε μ' δλους, κα'ι
στό τέλος κατώρθωσε να πιή... δ-
σο νερό εφθανε γιά νά βρέξη τό
στύμα τού, ποΰ είχε ξεραθή τής
6ίψας.
Άσ6εστιυμένος άπό την κορυφή
ώς τα νύχια γύρισε πίσω, καί όπως
ήταν 6ρεμμίνα τα χέρια τού, έ'τρι
ψε τα ρουθούνια τοΰ Κίτσου θέλον
τας νά δροσίση λ ιγάκι καί τό φίλο
τού, γιατί λυπώτανε νά τόν βλέπη
παραπονεμένο.
Άργά την νύχτα ή πυροβολαρ-
χία σταμάτησε" οί φαντάροι κουρα
σμένοι άπό την άδιάκοπη πορεία
καί ζαλισμένοι άπό τόν ήλιο καί τή
σκόνη ξαπλωθήκανε όπως όπως
στήν άκρη τοΰ ορόμου. συσσίτιο δέν
είχε, γιατί ό έφοδιασμός ήταν ά-
κόμη πολύ πίσιο.
Ό Ντερέμης 6έν κοιμήθηκε πή-
γε κι' έ'τριψε μέ μιά λινάτσα τα
πόδια τοΰ Κίτσου, καί μοιράστη-
κε μαζί τού έ'να ξεροκόματο γαλέ-
τα πού είχε κρυμμένο στύν κόρφο
Φάε ρέ Κίτσο, λιγάκι, φάε νά μή
ξεχνάς πώς μασάνε... μουρμούρκτι
κοιτώντας μέ συμπόνοια τόν φίλο
τού.
Ό Κϊτσος έροκάνισε τό ξεροκύ-
ματο, καί τρίβοντας τό χοντροκέ-
φαλό τού στά χερια τοΰ Ντ,ερεμη
άνεβοκατέβαζε τ' τύτιά τού εϋχα-
ριστημένος.
"Τστερα άπό κάμποση ώρα ό σκο
πός βλέποντας μέσα στό σκοτάδι
έναν ανθριυπο κοντά στά μουλάρια
παραξενεύτηκε" Ό τόπος ήταν γε-
μάτος τσέτες, καί πολλές φορές εί
χαν βρεθή φαντάροι καί ζ6>α σκο-
τοεμένοι, χοιρίς νά μάθη κανείς μέ
ποιό τρόπο.
Ιΐλησΐασε λοιπόν άγριεμένος κ«.-
τά κεϊ, έ'τοιμος νά ρίξη...
Ό Ντερέμης καθισμένος πάνω
σέ μιά κάσα άπό φυσίγγια είχε γύ-
ρπ τό κρφάλι στά χέρια, καί^ φαί-
νεται πώς τό μυαλό τού θ' άρμένι-
ςε στά περασμένα...
"Αμα ό σκοπός βεβαιώθηκε πώς
είχε νά κάνη μέ φαντάρο, πήγε
τόν εσπριοξε στόν ώμο:
— Αί, συνάδελφε, τί κάθεσαι μέ
τα μονλάρια τέτοια ωρα... βέν πας
νά κοιμηθής;
Ό Ντερέμης τινάχτηκε μέ μιας
απάνω.
— Κόβε ρέ, πού θά κοιμηθώ μέ
τό δικό σου γοΰστο!
— «Μμ... ό Ντερέμης!» καλά
ντέ, μην άγριεύης !... ποΰ ήξερα γώ
πώς εΐσαι τοΰ λόγου σου...
— "Οποίος κ.ί δν ήτανε, ρέ τοϋ
βλο! σάμπος εΐμαι ύποχρεοιμένος
νά ροχαλίζιο σάν κι' αύτούς κεί πέ
ρα;
— Μά... δέ ν·στάζεις;
— Λογαριασμό θά σοΰ δώσ(ο;
— Τότε... κάθεσαι σύ σκοπός
γιά μενά;
— Δέν ϊχεις φιλότιμο ρέ!... 6α-
ηυρσαι νά ξαγρυπνήσης μιά ώρα
γιά τούς αλλους;
Καί χίορίς νά περιμένη την άπαν
τηση τοΰ σκοποϋ ίίρπαξε μέ δυ-
ναμι τό Μάνλιχερ άπό τα χέρια
τον.
— "Αμε νά ψοιΐολογήσης!... εΐ-
πε, κάθουαε γώ γιά σένα.
Κι ένώ ό άλλος ?φευγε νυστα-
γμένος, αύτός δρχισε νά βολτάρη
μέ τό δπλο τού στόν ώμο, ϋπερή-
φανος πού νικοϋσε ϋπνο καί κόπο,
καί φαινότανε στήν άνάγκη άληθι-
νός στρατιώτης.
Την ωρα κείνη άντιπροσώπευε μό
νος τού τόν 'Ελληνικό Στρατό ποΰ
άγρυπνοϋσε! τόσο μεγάλη τιμή γιά
τ<5 φτιοχό φίλο τοΰ Κίτσου, γιά τό στραβόξυλο τής πολυβολαρχίας! * · * Τή βραδυά πού ή πολυβολαρχία έφθασε στό Σαγγάριο οί φαντάροι τρέξανε σάν τρελλοί νά πιοϋν νερό. νεράκι. Πόση χαρά ζωγραφιζότανε στό μαυρισμένο πρόσοιπό τους, πού ή σκόνη καί ό ήλιος τής Έρήμου τδ- χαν κάνει άγνώριστο! Στό μέρος έκείνο ό ποταμός δια σχίζει μιά χλοερή κοιλάδα τριγυρι σμένη άπό ψηλά βουνά καί δασωμέ νους λόφους. Τό αύγουστιάτικο φεγγαράκι ί'χυ νέ τό χλο>μό τού φώς στήν κοιλά¬
δα, καί χρΰσωνε τα νερά τοΰ πο-
ταμοΰ, πού κυλοϋσε βουβός άνάμε-
σαστά χαμύκλαδα.
Είχε νυχτώσει άρκετά, την ώρα
πού εΊρθασε ή σειρά τής πολυβολαρ
χίας νά περάση τό γεφΰρι — ύπέ-
ροχο εργο τού μηχανικοΰ μας — οί
φαντάροι άνάψανε δαυλιά γιά νά
βλέπουν πιό καθαρά, καΐ μέ βήμα
γοργό περνοΰσαν στόν άπέναντι δ-
χτο.
Κάτω άπό τα πόδια τους ό πε-
ρίφημος Σαγγάριος εσερνε τό ύ-
γρό κορμί τού, νικημένος άπό την
έπιμονή τοϋ Στρατοϋ έκείνου πού
περιφρόνησε τόσους κόπους, καί δι
ψα, καί πεϊνα μέσα στήν δγρια καί
ξέρη φύση τής Άλμυρδς Έρήμου,
πεισμωμένος νά φθάση στά μακρυ-
νά καταφύγια τοΰ Τούρκου, καί νά
μετρηθή μαξί τού.
Ό Ντερέμης πέρασε μέ τόν Κί¬
τσο την γέφυρα κρατώντας ενα δαυ
λί άναμμένο τό κοκκινωπό φώς ϊ-
πεφτε μέ παράξενες σκιές στό ά-
δύνατο πρόσιηπό τού, πού ήταν ζω¬
ηρά χαραγμένη ή άνυπομονησΐα.
Πόσος κόπος έκείνη τή νύχτα!
(Συνεχίζεται)
ΠΡΟΣΔΟιΚΙΑ
Τό 6σάδυ τό χλωμοπληιμμυσιμένο
στό γυρισμό μου συντροφιά
μοί δίνει γε,μισαέ^ο τό φεγγαοι
τής νυχτας τού την μάγιαν εύωδιά
άττ' τή δροσία πού έχει πάρει
καΐ μέσα όιπό τα μυο-τικά
των σπλάγχνων τού σά να μοθ λέει.
«Μέσα στή νύχτα μου λουσιμένη
κοπγοια χαρά σ£ περιμένει»
Αϋγή πρωΐ φεύγω μέ ΤΠ δροσιά
ό ήλιος πρίν να βγή κι' άκόαα
λουλούδ α μοσκοβόλιστα
στό δράμο μου ώς καί τό χώνα
το ψ.θυρίζουν μυροοιμένα
«Βλέπεις αύτό^ τόν οώρανδ
αέ τό γλαυκό γλυκό τοι» χρώμα;
μέ τό χρυσό τού φώς ντυμένη
κάποια χαρά σέ περιμένη»·
Κ1ΜΠΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠθνΛθΧ
23.3 69 — Χαλάνδρι
ΟΙ καλοί ποΰ φεύγουν
ΔΩΡΕΑΙ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
Εις μνήμην Ελένης Σίροοφετιν!-
5ου κατέθεσεν άττ' εύθ:ίας είς τί^
"Ενωσιν Σπάρτης Μ·<ράς Άσίας καί Περιχώρον Δραχμάς 500 άντί τιφάνου και υπέρ των κοινωφιλων -ιοπών τής Ενώσεως ό κ. Βασί¬ λειος Άκγιαννίδης. ΕΚΔΟΣΕΙΣ Είς κομψόν καί καλοτυπωμένον τόμον «Τό Ελληνικόν Βιβλίον» έ- ξέδωσε «Τό θέατρο τού Ενός» τοΰ γνιοστοΰ συγγραφέως Ντίνου Τα- ξιάρχη, περιλαμβάνον 11 μονόπρα- κτα. ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ Χειρ. όδοντίατρος Κάνιγγος 2—Αθήναι τηλ. 634.637 9—1 καθημερινώς καί 6—3 μ.μ. Τρίτη — Πέμπτη ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ καί ΠΛΗΡΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟΣ άπολυόμβνος έκ των τάξεων τοΰ Στρατοΰ την 25.10.1969 ζητεί εργασίαν είς Ίδι- ωτικόν ή είς Φροντιστήριον. Πλη¬ ροφορίαι τηλέφ. 772.193 8>ρα 10—
12 π.μ. καί 8—9 μ.μ.
[ΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝγΧΗ Μ Ο Δ Α
κ.
ΚΩΝ. ΗΑΛΛΙΑΡΙΔΗ
Παρακολούθηοις
τής εξελίξεως
τής άνδρικής Μόδ«ς
ΟΛΟΣ ΒΟΥΛΗΣ 41
Τηλέφ. 235.572
224ον
Ό Δα?/π3'ταν &^χισε ττάλι να
διηγεΐται. στΟ Μουζάρ Πσσό, δσα
το^ εΐχε ίμπισ^υθή ρ Καντινέ ι
μΐνέ Σοιιλτάνα, τή νύχτα ποΰ τόν
«άλεσε στΑ έρει-ττωμένο σττΐτι τού
Καντϊκιοι,
—"Οπως σοθ εΤπα αγαττητέ μυν
Ισμαήλ ή Καντινέ Σουλτανα. εΤ-
χε θ)νσΒέ.ΐ£ΐ στό Μποσταντζ^μιτασΊ
της, νά παρακολουθή δλες τ'ς κ>ν:
σεις τού Ικΐτισάχ. Ό δαιμόνιος Γ
κεινος ττρακτορας. τα ιΤχε , καταφέ-
ρζ νά τοττοβετήση δικούς τού άν-
θρώπους, σ' δλες τϊι Ύττηρεσίες,
άκόμα καΐ στίς πιά ίμπιστευτικϊς
τού ΙεραγιοΟ καΐ τής «Μπτάμπ —
■Ι — Άλί» (Ύψηλής ΓΚιλης) κα^
εΤχε δηηΐουργΛσει >μ' αύτούς, ενα
τταλύ στινό κλοιό, γύρω Λττό τ ι
Πατισάχ, &πτος «αί γύρω ίπτδ τ<ν άρχιγραμμστέα τού τή Χαλετ 'Εφέν τη. τό Σεΐχ — Οϋλ — Ίσλάμ (Μ;γάλο Μοκφ·τή), όιχσμα κι* βΐπο μενά. — Μξερα 5εζύρη μου. μοθ εΤπε ή Ιουλτάνα, πώς οί δυό ττρώτοι ουνε,ογάττες τοθ Πατισάχ, ηταν^ άττ' ίκείνους ιτυΰ τόν ένθαρούνα.ο «τή.» Ιφαρμογή τοι> μεταρρν/ίμιστ ι
κου τού προγράμματος, γι' αύτό '.ι
,>:λ3 νά παρακολουθώ την κόΒε
τους ενεργεια Γιά σένα Βεζύοη
μοί», σννόχισ* «αί τα μαγοι/Λάκια
ιης 6άφ·ηκαν τοιανταφυλλκί, εΐχα
ά<ουσει πώς ήσουνα άνάμεσα στούς μεταρρυθμιστές καΐ νι' σύτο διέ- ι αξα νά σέ πυρσκολουθοΰν Άπό τίς πληροφορίες δ^ως πού μοΰ Ι ψτρνε ό Μποσταντζήμ'πασης) &ρχι- σα οιγά - σιγά νά σχηματίζω τή γνώμη, πώς έσΰ δέν Βμοιαζες με τούς αλλους δυό. "Εδειχνες καλός ΌσμανΛής. ΟΙ σχέσεις σου, τόσο αέ τδν Χαλέτ, δσο καΐ μ£ τό Με¬ γάλο Μ:ι>φτή, πθθ εΤπαν πώς ήταν
τυπικές καΐ δτι κι' αύτοι φι/λά-
γυνταν άπό σέ»α.
ΟΙ πληροψοοίεΓ, αύτές οεζύρη
μου, μέ εύχαρίστησαν, γιατΐ αν
ήταν σωστές. θαβρισικα στό πρσσυ
πό σου ένα πιστό σύμυαχο κι' 'έ
να Ισχυρό προστάτη, στόν άγώνα
μου γιά τή π<ροτασία των συμφε ρό.'των τοϋ θρόνου καΐ τής ί,ωής τού Διαδόχου. Καΐ γιά νά βεβαιω θώ απολύτως γιά τα πραγιματικα σου αΐσθήιματα, διέταξα — δέ στά κούβ:ο — τό Μπ·οσταντζήηπαση>
νά κάνη πιό στ<;νή τή παρακολουθή σή σου. —■ ϋ Ποοφήιτης Σουλτάνα μου, τή διέκοψα σ£ φώτισε, γιατΐ άλ- λοιώς δέ θά εΐχα: κι' έγώ την ευ¬ χαριστήση, νά 6ρίσ<κ«μαι τ"Ρα κο- τα σου. —-Μπορεί Βκανε παΐζοντας <3 μακρυα της ματοτσίνορα καί χαμο γελώντας ναζιάρικα. Κα'ι υυνέχι ο ε. θά εΤσαι τώρα περίεργος, να μαθης τί βγήιχε άητό τή παρακο- λοιΛηση τοθ Πσ,τισάχ; Θά ζερης. πώς μιά άπό τις Ιδιοτροπίες τού, είναι νά ντύνίται κάητου — κάπου ϋΛ{ απλάς άνθροπος καί άκολου3ού μενος Λπό δυά - τρείς ηασκαρε- μενους τσοχαντάρηδες, νά άν;κα- τιυΐτσιι μέ τό κόσμο καΐ ν' άκοΐ/η με τ" αύτιά του( τα ντέμτΐα τςυ, τα παροιΐτονά τού καΐ τίς κρίσε |; τού. για τό πρόσωπο τής Μέγα- Λειότητάς τού . 1 β —Τή ςέοω Σοι/λτάνα μ^( τή δ,, κσψα. αυτή τή,ν ίδιοτροπία τού Πά ιισάχ μσ.ς καί δέν την έγκρίνω, σά Β^ύρης, γιατί μ> αυτήν βάζίΐ ^
κιν$ν>ο τη ζωή τού, δη^ιουογΕ; 4
γγο μΐμονωμέια πεοιστατικά λαθΐμ^
»ες έντυπώσ:ις. π^ύ μπορΐΐ να τό»
03ΐ)γΓ>σ^υνε σέ έπιζήμι€ς ένέργειες
γ α τό Δοβλέτι κι' άκάμα μιτορίΐ
νά τα; (ιπλέξου^ αύτ^ς οί — δς
τις -κοΰμΐ. — μυστηριώδΈις π{β1.
πολΐες, σέ άττρόδλεπΐτες ττεριπίτιι.
ες. ταττεινωιτικές γιά τό γόητρί
ιου καί ίπιικίνδυνες γιά τό θρόνβ
καΐ τό Δοβλέτι.
—Αέ ίέ,ρω τί ί"δοι;ς ητεριπέτ(,.
ις έννοεϊς Βεζύρτ> μ^^ ,μέ βιόκοψΐ
ή Σουλτάνα, μά μιά αΐσθηιμς—ιΚή
πεοιπέτειαΐ στήν όπτοία «πλέ)^^
ό Γναιτισάχ γιά νά γι*ο!ζη στούς δρό
μυος, ϋγινε άφορμή τής δυστκχί.
άς μου. δχι ιμά·Ό οά γυναίκας ^
^α^ σάν Καντινέ Σουλτάνας...
—Ό πόνος καί ή άπβλπισία «ι
λε ;ΐου Ισμαήλ άποτυπώθηκαν στό
δμοοφο πρόσ«πό της πού μέ μιάς
κέρωσ:. Κρέμ,ασε τα χείλια της,
σύμπ*λεξ; τα δάχτυλά της «αί ««
Ιίσφιξϊ. Κρέαασε τό κεφάλι της
στό στιήθνς «ι' εΤ5α ουα
νά αύλακώνουν τα μάγονλά της
·*ά πέφτουν στό πάντωμα... "Εν
τό σπσ?:αγιμό τής ψυχής της
ϊψαχνα μέσα αιου νά βρώ τα
ληλα λόγια γιά νά τή παρηγορη.
σω Μά τί νά τής Ιλεγα, ττώς
θά ξεβύμαινε τα πάθος τού Σουλ-
^υι; γιά την α>λη καί βά ξανα-'
γύριζε κοκτά της, Τέτοιες £λ—·6ες
5έν μ0·^ συιμφερε νά τής δ«3Β
γιατι την ήΌελα γιά πάρτη αα
ΜσΟ εΤχι ανάψει μεγάλο γισγκϊνι
ο-τη καρδιά «αί γιά νά τό σβόσ.
βάλαι, φίλε μου ΊσμαήΙλ, «66,(
κι' αυτή τή Θίση τοθ Βεζύρη... Κ
δλο μου τό διός... Ή ΐβια μ^υ
ίΐπε πώς μέ ήθελε σύμιχσχο και
πσοστάτη. Σύ,μ,μαχο στη ττρβσιτο-
θεαι της νά εμποδίση τα Πατισαχ
νά επιβάλη τίς μεταρρυ^μίοι ς
πού Φοβώνταν τίς συ,νέΐτΓειές του^
γιά τ') τυχη τοϋ Διαδόχου κσΐ ιτ
στάτη τής ζωής τού καΐ της ί
κης της. πού νάμιζε πώς βρίσκον-
αν σέ κίνδυνο. Αύτοΰς τούς Φό6~|,
της λοιπόν. έπροπε νά καθησυχθ
σω:
—Σουλτάνα μου, τής εΐττα Κι
ταλαβαίν» τ ό πόνο σου καΐ σέ τυ-
ραοκοίλώ νά μέ συγχωρέσης πού οί
τα λόγια μου στόν πραχάλΐσα δί)«
λά ρ-ου .. ΛΐΛΐτοΟμαι, πού δπ^ς
ιιαιταλαιβοτίνης δέν £χω τή δύ»σμη
νά ξαναψέρω κοντά σου τό Ποτι·
σάχ. Αύτό έξαρτάται μονάχσ άτυ
τή διΐκή τού θελήση, ©ά κσνω δμως
δ,τι μπορώ γιά νά μή βγή το Δί
βλέτι άιπό τάν ΐσιο δρόμο τ Λ
Άλλάχ πού τόν απτοκάλυψε, > ια
αΐώνια δόξα -οθ "'σλάμ, μονα^
στό ΜΕ-νάλο μ3ς Ποοφήτη Καΐ Φυ
σικά, θά προσταιτέψ^) καί μ^ το
κεφάλι ;ιου άκάμα# αν χρειααθϊ
τή ζω.ϊ τθθ Διαδόχου· σάν καλος
Όσμανλής καί πιστδς ΜουσορΑ1Γ
νος. Κανένας δέν θά τολμήση κχ
το^ πειράξη, οϋτε μιά τρίχα τοθ
κΐφα-λιοΰ τού. Ήσύχασε λο ττόν
ΣοιΛτάνα ;ιθυ καί έχε μου έμπΐ-
στοσύνη.
συνεχιζετλ; '
ΚΑΙΙΠΑΔΟΚΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΓΑ ΑΐΜΠΑΣίΐΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Τοΰ συνεργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Δ. ΛΟΤΚΙΔΗ
Συνέγεια έκ τού ποοηγουιιένου
Σ' δλη την διάιρκϊΐα τής ήμέρα>
πήγαιναν έκεί π=λλοϊ όρδόδοξοι ->|α
νά ύποβάλουν τα συγχαρητήριθΐ
τους. Μ;ταξύ τους βρέθηκε καί ί
νας αγνωστος ξένος μέ τταράξενο.
χαρακτηριστικά. Ό άνθρωπος αι·-
τός, δταν μπήικε στά δωμάτιο τοι
Γρηιγορίου, στάθΓ,ιχ,ε άμίλητος γΐο.
λίγα λεπτά καί ϊπειτα ϊιτεσε στβ
πάδια του μέ δάχιουα στά μάι ι-.
ζητώντας συγχώρησι. Κστά-λΓ.«το,
άπό την σκην'ι αυτή ό Γρηγόριθι,.
τάν ρώτησε ποίος ήταν 6 σκοπο*.
τής ίπισκέψεύς τού καί γιά π;υ
αΐτία ζητο-σ- συγχώρησι Τό->τ
)-:γάλη ήταν ή ταραχή τού νέου,
π Λ δέν μπόρεσε νά δώση άπάνττ,
σι άΐΐό τα τταρατεταμένα ά;αιφυλΛτ)
τα. Τότϊ πήρε τόν λόγο 2νας «ι»
τούς παρισταμένους καΐ εΤπι
«Ούτος έ-στϊν ό σάς φονεύς κ
πάτεο, δς Εμελλε εκ σκευωρίας τ>
νώ; χατά των σώ; έγκατων εΑσι-
νειν ξ^ιψος καί ό Χοιστός σου σ(.
φως άντελάβετο. Γνώμης οέ τιι^
αυτών ίί,ξκίν τό δράμα έξετελέσε/ά.
Ταύτη σοι προσιπίπτων βοά έττΙ ιη
τόΧμη αεταμελάμ«νες#.
"Οπ^ς πρ^κύπτε, άπό τήν όπσν
τησι αυτή, ό πα,,ζίσαικτος νί^..
ήταν άπεσταλμένος των Άρειαν^ν
<2Ϊ ίΤχε τήν έντολή νά δολοφονη- ο;, τό Γρηγόριο. Την τελευταία » μως στιγμή μεταμελήθηκε για ·>γ
ίγκλημα πού θά ϊκαμνε καΐ ονι>-
λύθηοε σέ πικρά δάκρΐία. ·Η η«.τ^
ιιελειά τού αυτή Εδωσι άνακουφ.-
στική Ικαναποίησ, στόν Γριιγοριΐ.
ό οποίος, άφοθ τόν 6πιασε όπτό τ»
χέρι τόν συνώδει/σε 2ως τήν π<κ>-
τ' με τα έςης λόγισ:
•«Γένοιτο σο. Χριστός εύμενής ώ
φί'λτατε καΐ δώη σοι συγγνώμι,.
Αύτός/ ό κΛμέ περισώσας. Μόν.
Ίς άΓτολαγίαν τής τόλμης 111Ο^
γενού, την αΤρεσιν β5ιλυξάμενοι>
Θεύ τε πρόσελβε καί δούλευ* αΟο.
δσαλείαν ε.λιικβΐντΐ καί έκοθσιβν».
Μετά ίνα ϊτος —ρίπου άπ& ΤΛ»
υπογραφή τθ: θεσττίσιιατος, δ »>,„
δόσιος συγχάλεσε στήν Κων)ττοΛι
τη^ Β' Ο'κοι->μονι«ή Σΰνοδα, κοττβ· *>
πΐν εΐσηγήσεως τοθ Γρηγορίθ" "ί
Στή^ σύνοδο αυτή ή όποία ττραγ-'1
ματοποιή|3ηχε τού Μάι'ο τοΰ -Ι»1 *
πήυαν μίρος 150 έ,πισχοποι Άν
κετοΐ άπ' αύτούς ήσαν ΆρειανΚ.ο» .-
τες καί Πνίυματομάχοι πρίν »αι '
εΤχαν ϋπιστρέψει στούς «οΑιττμ.
τής Όρθοδοξίας μετά τήν ύπσγρι*' «
Φη τοθ θεσπίσηατος. Τα καθΛ»βν'
τα τοθ πιροέδρου «κτελοΰσε ό ει»'' ι
σ^οιΐτος Άλίϊα,όρείας Μ:λετιιΚ. -·
σαν πρώτος στήν Ιεραρχκή κλΐιιβ"
κα. Τα κυριώτερα θέματα, μέ τα 1' ,
ποία βσχολήθηκε ή Ιύνοδος ιΛΛβ ·
στίς πρώτες συνε&ριάσεις της· *·
σαν τα εξής
α) Άκύρωσε τήν χ«ΐ|»υιονΐι> )|
καί την έκογή τού Μαξ1μσ«
β) Άναγνώρισε την νομιμοτη·^
τής έχλογής τού Γρηγορίθ"
γ) Καηεδί'κασε τούς ^Οναμιανυυ,.
Ε'ι5οξιανευς, πνεκηατομάχευς κα< ^'Χλους αίρετικούς. δ) Σι>μττλήο»σί τό Λρθρσ «"*
συιμβόλοι; τής πίστεως, τώ όποΛ»
εΤχε συνταχθή στήν σύνοβο τής Ν' .
καίσ,ς τό 325, αρκεσθείσα στί|ν
περ φραστική άναγνώρισι τής 0*0
τητος τοΰ Άγίου Πνεύματος. 1»Π··
Πάνω στό θέμα αύτό, ά Γρηγόμιβ^
£ νά Οιατυϊΐωθή μέ σαφήνιιο
^ τό "Αγια Πνει>μα εΤναι θ*οί, Ι
όμοούσΐο με τόν Πιατέρα. Ή πρΛ· Ιι
ταισί τού αμως αυτή βέν (γινε *·
παδβκτή.
ε) "Ε5ωσί. τα ποεσβίίο: στην Ι· ι
πισ^κοπη] τής Κων)ΐπόλ;ως μετ**
τήν Ρωμη Ί
Σημ. Ή Ρωμη δέν αναγνωρίση
άμεσως την οΐκου,μινιικοτητα τής^
συνάϊου αυτής, ούτι καΐ τό σύμίο^
τ";·; πίστεως ττοβ καταρτισθή
κε άπ' αύτη, έητειδη έβλεπε κίνβυ-4
νο γιά τό κόρος της. "Η Δ' δμωί,
Οίικουμ. σύνοβος, η όττοια συνηλ-'
β: στήν Χαλκτ)5όνα τό 1215, άΡ'9"^
μη?ε αυτή σάν Β' υνκθνμ. ·Σύνβ.*
δο καΐ ίβεσε τέρμα στϊς Λμψισβητιί ι
ΣΥΝΕΧΙΖΙΓΓΑΙ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
,τική»
Όκτώδοιος. — Ση
6ιλτίω7ΐν ένεφάνισεν κα*
ν 1966—1948 ή
Βο::''
•Ελλάδος. Τθϋπτο προχύτττη
ί('τίς σκνιχ ζουένης υπό τής 'ν.
,ηκσίσς Π:οιφΓ?*ιακής Άκ—τι',ζ*:
Β,ο 'Ε^Χ<45ις δ:ιγμστοληπιι ,ή'ς έ?ίύ»1« *η' 43° βιομηχαν.κώ, |ίιχ£ιοήϊ~ν είς Μ—ιδονίαν - Θ3οκ'.'· ι*·Ί «ΜΐΓε9.λϊμ>6ανομέ»ω»
τλι μ:νβλων βιομηχβνικών σνγ*|.·τ
τημάτων ΓΕσσο — Πά—πας, 'Εθνλ
__ Ελλάς, κλιτ.). Ειδικώτερον ε»
τ(|ς £ν λόγω έ">:ύνης ποοέκΐίψαν το
σ — Είς τάς έγκατεστη.μίναν
ίΐς τόν νομόν θεσσαλονίκης 300.
6, τώ» 430· μεταποι ηθικάς έττιχιι
ρίκις, επραγματοποιήθησαν κατά
μί, τί 1966 2.159.161 ημέραι «ρ
ν(»ίας *β' κύκλος εργασιών Οψου
2904 505.Ο0Ο δ,οχ., κ—ά δέ τύ
1968 έσι>«ιώβη αύξησις κατά 9·*,
ώς —ρός τας ημέρας εργασίας «αι
«χτά 33,4% ώς πρός τόν κικΜΐν
έογασιών, ΑντιστοίχΗς^ έν συγ<ρι- «■ πρός τό 1966. Έξ δλλου τδ Οψος των πραγμιι· ι^0 τών έν χόγω Γ" ^ *—νβύστων κατά το ,967 βνήλθ:ν ίϊί 799 050.000 δρχ, τό *έ 1968 ηυξήθη καιτά Η,'. 402 600 δ»χ ή κστά 11% β _ Είς τάς ετέρας 130 ιιϊ» τοητοΐητ κάς έπιχι,ιρήσεις τής αοι- νής Βορ. "Ελλάδος πσ.ρεττ(οή3ησαν α| οχόλουθοι μεταβολαί: Κστά τό "66 επραγματοποιήθη αβν 37° 719 ήμέοαι εργασίας και κύκλος εργασιών ΰψους 1 039.13ν 000 δ(*Χ·' κατά δέ τό 1968 £στ»- μϋώβη ί" συγκρΐσει πρός τΑ 1966, σΰξιρις κατά 11,7% ώ€ πρός τάς Ημέρας εργασίας καΐ κλ τα 11% ώς πρός τόν κύκλον Ιργα υ,ώ» άντιστοίχω·: Τό ΰψος των έττενδυσιιο^ των ί» λόγω 130 έπιχειρήσεων άτό 956 805 90& 8:>χ τό 1967 ηυξήθη τί»
1968 κίκτά 29.678.700 δρχ. ή κλ
τό 3,1%.
'&ατόν έχαιαμμυμΐα δραχμάς
% ίικΛιοη ή Ο.Ε. Σ,ττ.
τίς τάς δύ° ν'αϊ "π° ίδρ
&ας «αί ε·ς την επέκτασιν των ο
^ισταμένων ίγκατοίστάσεων της κΧ%
βκκ;αλ·>1ικην. Συγκεκριμένως Λ
εταιρίθΕ
α. — θά Ιδρύση εργοστασιον
«αταακιυής άντλιών καϊ μειωτήνι»·
στροφύν ώς καΐ μονάδα επΐοκευη;
καϊ συντΓΐρήσίως ηλεκτρικόν μτ)
χανών
β. — Οα έττεκτεΓνη τάςϊγκατ«
στάσεις της πρός βελτίωσιν της
ϊβραγϋγής ήλεκτροκινητήΥ>..ιν, αθζι,
σιι τίς παραγωγής άπο 15.003
Ί|ΐ είς 43.000 τεμάχια τδ 1973
«αί «ΐτα— ευήν Γ|뀫τρο«ιν>ΐΤΓ|ρ$.,
500 Ττπτω».
ΣΐΛίχΐζονται ,μ£ ίντατικόν ρυθ¬
μόν ο)1 εργασίαι προσδιορισμόν
ι»ν άιτοθεηατων βύρανιου ιοβ μ^
τΐΑλΐιου Κοτύλης Ξάνθης. ~Η8μ
τις την Κοτύλην — δττου άπω Οι-
μήνου έ,ργάζϊται συνεργεϊοτ γιωΛΛ-
γων τοθ ΙΓΕΥ έν συνεργαστα μετ»
τής 'ΕλΧΐ>νικής Έιτιτροατης Άιομ»
κης Έκργειας — ΑΦΐχθη καϊ Γΐ·
ρο» γεωφυσικόν συν*.ογεΤον,
δέ εΙ5ι«δϊ γεοϊτρθττοινον
οπτοΐον ί(ρχισί οχιρο»
διά τ6ν ΤΓροσδιορισμΑν
'(5ϊ ούρανιούχων στρωμά-των. Κστ*
'4ς υπαρχούσας πληροφορίας ίντσ^ο
ϋϊι ι) άποψις 5τι τό μεταλΧείι···
Κοτύλης θα είναι είς θέσιν νβ ι>
ιφκαλθψη τάς άνάγικΐς είς οόρΛ
113» το3 έλληνικοΰ —/ρηνικοθ Αργθ
'τοσίοιι δια την Ίταραγωτγήν ηλ»·
•ίΐκής ένεργεΓας.
Η δι' αποφάσεως τοθ Ύψιπτουι»·
ΥοΟ Γιωργίας σκγκρατηθεΐσα τριμι-
*ί? έπιτροττή έζ άτταλλήλων -τΛ»
Ύητου^γΐίων Βιθμηχανίας, Έμιτ»οο>
"ι καί Γεΐοργίας -πρός μελέτην τίο»
*Κ'ι«ώ» έγκαταβστΛσεων της λί.»
'Ρκής Μ~εδο»ίας( ίπτέβαλ* τ0 τι/*
ΡΊμο της ιΐς τό όττοΤον τονϊζετ<τ>
*τι ή ιτοιοτης τίς παρεχομίνης
τώ» ψυκ,τικών μοναδων ι ής
ούν τ4 έχέγγυα διά την συντήρη-
"» τώ» ιτρος έξαγωγήιν ροδακΓν»»»
*?ινίτοι ώς Ικανοττθΐηιτική. Είς
'ν ΟποίΛηθεκΓοτν ϊκβεσίν της Ανσ.
♦εοιι ίτι το σι)νχ>λον τού ψυκτικοΰ
^ϊμικοιι είς την Ανωτέρω ττεο*ν
«ΐ» ﻣΡχεται £Ις 484.000 κιΐβιηΐ
•"τρα *α! κατανέμεται ώς εξής
Ε|ζ τον νομόν Ήμαβίσς 289.ΠΟΟ
*ΙΊ {ι; τόν »ομόν Κιλκισίου '
™> «.μ., είς τόν νομόν Πέλλ'ΐ^
"°000 κ.μ. καϊ είς των ,οΐι?./ Μ,
13ί 12.000 «.μ.
"«» 6ιθμηχα»ικήν
"^ός κα",
' Μϊτά των έξαρτημάτ^ν «αί ένΐ
ιλ«' αυτώ; θα (^ούαη ε[ς ο,-,σ^.-
"""1ν ί! έτσιρία ΒΕΚΕΡ —ΕΛ-
ΑΛΣ Ε.Π.Ε. "Ηδη παοεσχίθ-, ή ί-
'αιί διϋ την εΐσαγωγήν υπό ιήϊ
^λόγ« εταιρίας ποσοΰ 50 ΟΡΰ
διά δανεισμοϋ ππρ·»
Βάρτεμπεογκ κατοίκου Α»
τυκ. Γ€ομαν!ας/ ττ
τ^τον. ΟΙ δέκτα,
υένης ελληνικάς έογασίας 4<>% ιι«
ΚΟ' τής 31.12 1971 κ~ΐ 60% *«;>
τοθ 1972 καΐ ,^τά τι ΤΙΙ
"Εδημοσιεύθη "είς τή; Έφηυε.-Γ»ο
τής Κυβερνήσεως Απόφασις δ.ά τηΛ
οποίας ενεκρίθη Λ υπο τής |ΝΦ*Ν
■ — Ι . Βαρσαμή (κατοϊκ»>»
Αυτ. Γερμανίας) εΐσαγωγη 51.601»
δΆλσρίων, οια συμμετοχήν εις τβ
■~·|θη·σάμ£νον κεφάλαιον τής ΕΠ
ΥΝΙΤΕΛ ΙτΛΛΑΣ (βεσσαλον'-
ιτρός ίδρυσιν νίωυ έγκαταστη
"εων κατασκευής καί συναρμολονη
τέως δεκτών τηΛεορασεωι,.
Ρίς τάς εύεργίτικάς διαταζεκ
Ο Ν. 4171)61 θά ύπαθχή ή έκ ϊο
*κατ. δραχμών έ,πένδυσις τής έι«
ρίας Κεραμιΐα Άλατίνη Α.Ε. πρός
*πβκτάσιν καϊ έκσυγχρονισμον ιω.
'ν Θεσσαιλονίκη έγκαταστάσεων
της, διά της Ιδρύσεως νεου συγ¬
χρόνου έργοστασίυυ παοαγωγης κ*.·
οάμων.
Ένεκαινιάσθη είς Σκοτουυαι·
Σεορών τό νεον οιομηχανικον αυ,
κρότημα παραγωγής τοματοπολτου
καΐ κονσερβοΊτοιΐας της Α.Ε. Ά-
δίλφοϊ Χθίτζηαθανοοσιόΐ5η. ί;[ς τη»
νέσ,ν ιμονάδα έγκατίσταθη Μΐΐχα*·-
κάς έξοπλισμός ίσχύος 265 ΤπιΐΐΛ-ν,
συνολικής άξίας 3.90Ο.ΌΟΟ 6ρσχ
αών. Μέ εντελώς σύγχρονον μιγχανι
κόν έξοπλισμόν ή μοκάς £χει 6ννα
αικότητα 300 τόννων ημερησίως.
Είς τόν Γερμανικόν Οίκον Κριύπ
Ανετέθη ή παραγγελία τδν ίκσκα-
φέων καΐ άποθττών τής Α.Ε. Λ·-
πτολ διά τα νέον λιγνιιωμυχιεΊον
Καρδιά τής Πτολε^ιαΐδο ς. "Η Λ·
πταλ θά χρηματοδοτηθή άπο τό Τ(ϊ
μεΐον Παρακαταθηκών καΐ Δανείω»
διά ττοσοθ 500 έκατ. δοχ. διά τΛν
επέκτασιν τοθ λιγνιτωρυχείου Μι>
λεμαΐοος.
'ΕττΕΚτάσεις συνολικοθ Οψους 1.
ΟΟΟ.000 δολλαρίων πραγματοτιοΐοΐ
ή είς (θεσσαλονίκην Μακεδονική Μ*
ταξοϋφσ.ντουργία «ΗΛΙΟΣ» Κ.Χ.
Κωνσταντινίδης Α Ε. ^Ις τα διάφο-
ρα Τηήματά της. ΑΙ έττενδύσεις αί»
ται άφοροθν είς την δημιουργίαν
νέων κτιριθοκών έγκαταστάσεων καΐ
έγχαταοστάσεων νέου μηχανικοθ 4;
ξοττλισμού, τδ δέ σχετικόν ττρώ-
γραμμα ευρίσκεται είς τό στάδιον
αποπερατώσεως τού,
Είς τάς εύεογετικάς βιατάξεις
τοθ Ν. 4171)61 ύπήβχησαν αί νέα.
έπενδύσεις τής Α.Ε. ΒΙΑΜΑΞ Α.
Ε. Άνώνυμος Βιομηχανική 'Εται-
ρ!α# ϋψους 20=25 έκατ. δραχμών,
διά τής μεταφορός μέρους των έν
Αθήναις δραστηριοτήτων τής έται-
ρίας είς τάς έν θισσαλονίκη έγ-
καταστάσεις της.
Β'
'Εχορηγήθη δδειο: εγκαταστάσεως
έκ μετσφοράς μετ" επεκτάσεως τού
είς Θεσσαλονίκην λειτουργΰντος έρ
γοστασίου ττλαστικών καΐ είδών ά-
φρολ^ξ τής Α.Ε. Εόθ. Εύθυμιάδης
καΐ Άφοΐ Χήτα. Διά τής πραγματο
ποιηβείσης έττεκτάσεως προσετέθΐ|-
σαν είς τό/ μηχανικόν έξοπτλισμόν
τοθ έογοστασίου. μηχανήματα σννο
λικής Αξίας 5.104.000 δραχμών.
Δι' αποφάσεως τού ΎπουργοΟ
ΣυντονΐσιμοΟ κ. Μακαρέζου παρέσχε
θη ή τελική έγκρισις διά την βάσει
τού Α.Ν. 147)67 χορήγησιν ένισχύ
σεως, ύττό μορφήν έττιδοτήσΐως τού
έττιτοκίου, είς την Α.Ε. «Τουριστι
κή — Γεωργική — 'Εξατγωγική»
βι' έττέκδυσιν 88.062 000 δρχ. πρός
ίδρυσιν τταρά τ6ν Νέον Μαρμαρά"
Σιθωνίας Χαλκιδικής διαφόρων 6ιο
μηχανικών έγκαταστάσεων έπεζερν"
σίας καί έξευγενισμοΰ γαίργικώι'
ΝΕΑΝ ΨΥΚΤΙΚΗΝ ΜΟΝΛΔΑ «Λ
ίγκαταστιίση είς την διασταύρωσι»
τής 65ο5 ιτρός Ώραιόκαστρον Θεσ¬
σαλονίκης ή Ο.Ε. «Μ. Κρανιάδης
καϊ Σία» διθμηχανία άλλαντικων.
"Ηδη δι' αποφάσεως τοθ 'Υΐποιιργού
Βορ. ■Ρλλάδος έχορη·γήθη Κεια Ι&ρύ
σεως τοθ ψυγείου, τό όττοΐον θά Εχη
συνολικόν δγκον 2.300 κυ6. μέτρί,ιν.
έκ των 6—οίων 1.100 κ.μ. υπό κατά
ψυΐιν.
Νέαν εξαγωγήν λιττάσ>ματος τύττο»
16.20.0 θα πραΐγιματοποιή^η είς Κύ
προν· ή βιομηχπνία φ^ισψορικών Λι
πασιμάτων Νέσς Καρβάλης κατΛττιΐ'
τής καταικιοώσεως είς αυτήν νίας
ποσότητος λιιτάσματος τοθ Ανωτέρω
τύπου.
ΤΙΘΕΤΑΙ είς έφτομογτ»; έντδς
το^ τρέχοντος μηνός, τό Ολγο τοι;
ΔιοικητΐκοΟ Σ'-;ι6ουλίον τευ Προ-
γαάαμττος τώ/ Ή.'^ιιένων 'Είίνων
δα τη/ 'Α/άτΓ-ι»ξν έγτ-ριθ;ν σχέ¬
διον οργανώσεως τής βομηχανΐ'ή;
κεριαχής ©ετσσλ^,ίκης. Ποός το"τ^
άφΐχν£Ϊται ττερΐ τα μέαα ι^ τρέ¬
χοντος μηνός κ-λιμάχιο/ τής ΟτΝΪ
Ι ΝΤΟ. τό οποίον ·'ν σο-νίΐγααί^ μ.»
τα τών *3ώ έκητροσώπω/ της Δ ·'-
θύ:τ:ως Βιο.ιιηχ3>'"«ώ/ ττερ οχών τής
| ΕΤΒΑ θά προ5ή είς έπιτόιτιο;
Την παρελθοθσαν Τετάρτην ύττό τής Ε Σ.Ο.Π.
τάσιν θϊ.ιάτων άναφεοομέ ών εί1
την όργά/ωσιν τής β ομηχανικη-
πορ-.οχής Θεσσαλονίκης. Συγκίκ^ι,,ί
ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Είς ττιν 4ΐ)ν ιΐ>
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
-ίΐ ίίϊ γνώσιν τών Αξιοί. Διοιχήιεων Άνω·
'«»α» 'ΒΊαιρεκϋν καί '^ταιβ««δν Πεαιωαιαμέ^ης Εΰ-
1»*ηί δζι δι' άηοφάοιως τοθ κ. 'Υηηνογοϋ Έμηορίον
*» <»βιθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιευ- *?^« *1ς τό ίΛ·άρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Ι&ίΙιΙον Άνωνύμων Έταιοειών), όρίζεται δχι δύναν- Ιβ« νά αννίχΐοωοι δημοσιεύονααι εγκύρως τάς Ποο °*1ήοΐις ιάν Γεν. Σννελεύσεων καΐ τονς Ίσολογι- 2,"Λ°ί« »ων διά τής οικονομικάς μας έωημεβ/δος «ΟΙ- *°ΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *ί ίγένε,ο μ«χβί Χ€ϋ3Β διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- *«» πρό τής ανγχωνβύσβώς της. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Ο ΗΕΟΣ ΚθΗΟΗΙΣΜΟ! ΜΕΑΕΤΟΝ ΛΗΜΟΣΙΟΗ ΕΠΕΝΑΤΪΕΟΗ Υπό τί|ς Ε.Σ.Ο.Π. ενεκρίθη την τταρελθοθσαν Τετάρτην καΐ θά δημο σιευθή είς τή/ "Εφημερίδα τής Κυ· βερνήΐεως ό νέος «Κανονισιμός Δι«υ θύνσεως Μελετών Προγράμματος Δή μοσίων 'Επενδύοτεων», τραποποιου- μένοιι τού ί^δη ίσχύοντος. Ύττό τοθ νέου Κ.Α.Μ.Π.Δ.Ε. όρί- ζονται μεταξύ αλλων τα εξής- Ιον) Τής Ιδιότητος τοθ ιμελί,τη- τοΰ άποκλίίονται: α) Ύττάλληλοι τού Δτ)4θσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. κλιπ. ύπτό ή κατά. Είς την εξαίρεσιν αύτην δέν ι—άγονται οί καθΓνγηιτο:!, ύφηγη τα"^ ίπιιμεληταΐ ή Βμμισβοι βοηθο'ι τών Ανώτατον Σχολών. 6') ΟΙ έρ γαλή/Γτται Δΐ»|ΐ.οσίων "Εργων γ') Πρόσωπα συνδεάιιενα δι' ύποβλληιλ-ι κης σχέσΐως μέ κατασεκκάς Εργων τού Δημοσίου, Ν Π Δ.Δ. κλττ. η προ μηθευτάς ή άντιττροσω—εϊες υλικών κα! έξο—λισμοΰ Δ.Ε. δ') ΟΙ ίλίν- κταΐ υελετών. 2ον) Τα τής Ιδρύσεως τής «Γνω- μσδοτικής 'ΕΐΓΐτροΐπής Μητρώου Με λετητών καΐ Κανονισιμοΰ ΆναθέπίωΙ- '.Γ.Ε.Κ,ΜΜ.ΚΛ). 3ον) ΑΙ μελέται διακρίνονται είς δύο αμάδας: — Γενικάς· α') Γενικής Ά·νοοπτύ ξεως (Χωοοταξικαΐ καΐ ριΛμιστι- καΐ). 6') Πολιοδομικαΐ — ΟΙικιστι καϊ. γ') Συγκοινωνιαοκαΐ καΐ μελέ¬ ται μεταφορικών μέσων. ε') 'Υβραυ λικαΐ ('Εγγειοβιελτιωτικαΐ, 'Υδροη- λεκ,τρικαΐ καΐ Υδρεύσεως — Άιιτο- χετεύσεων). στ' 'Ενεργειοκαιΐ (Θερ- μοηλεκτρικαΐ/ Ύδροηλεκτρικαϊ Πυρη νικαΐ). ζ') Βιαμηχανικαΐ. π') Γίωρ γικαΐ (Γε<ήο^·ία — Κτηνοτροφία— Δάαη) καΐ Άλιευτικαΐ. — ΕΙΔΙΚΑΣ: α ) Χσρτογραφι <ομ, Τοττογραφ καϊ, Κτηματογραφι- καΐ καΐ Γεΐ«&ετικαΐ, 6') Μελέιται 'Ε. δάφους καΐ ΎίπΕδάφους (|ρευναι γε «λογικαΐ ύδρογεωΑβγικαϊ, έΊδαφολο- γικαΐ. γΐοοιτεχνικαΐ, έδαφαμηχανικα! γεωφυσικαϊ «αί μεταλλευτικαΐ). γ') Στατικαΐ, θ;μελιώσεων καΐ "Υλικών κατασκευής. δ') Μηχανολσγικαϊ Ή- λεκτρολογικαϊ. ε') Χηιμικοτιχνικαϊ — Χημικαϊ. στ') Άρχιτεκτοΐνικαΐ — Διακοσιμηιτικαϊ καΐ ιμελέιτσ.ι Το· πείου. ζ) Οικονομικαί καΐ Κοινω(.- καΐ. Η ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΣ 4) Κσθιεροΰται ή «Δυνσμΐκότης» τού αελετητοθ ή^τοι «ή Ικανότης αύ τού νά φέριι άρτίως είς πέρας έντΐς ετους, άριθΐμόν μελετών τής τάξε¬ ως καΐ τού εϊδους είς δ οθτος έξει- δικεύεται». Ή δυναομικότης έκφρά- ζεται μέ τό( είς δραχμάς συνολικόν ϋψος των ττροεκτΐιμηθεισών αμοιβήν των μελετητώ/, τάς οποίας ό ιμίλε- τητής δύναται νά έκποιήση κατά την διάρκειαν ενός £τους. Τό δυνα μιικόν των μελετηιτών συνιστάται καΐ ωαβορίζεται όπτό τό έττιστηιμο- νικόν δυνομικόν. Υπολογιζόμενον εί; ^ονάδας διΐπλωιματούχων έττιστη·μό- νων τής έμπειρίας ήν άπαιτεΤ τα εΤδος μελετών είς άς έξειδικεύεται ά ιμελίτητής. Τό έττιστηιμονικάν δυνα μικόν ύττολογΐζεται άπό την σύ θέ¬ σιν τής ομάδος έκπονήσεως μελετών είς Αριθμόν καΐ έμπειρίαν διιτλωμα τούχων έπιστιτΐμόνων άσχοληθέντων μέ έκττόνησιν μελβτών ή εκτέλεσιν ξογων τιϋ ϊΤδους είς τό όπτοΤον οί μελετηταΐ έεειδικεΰονται. "Εν έκ των ττλέον σοδαρών σημεί ών τοθ νέου Κανονισιμοΰ εΤναι τί θεμα τής βαθμθλογίας τών μελίτη τών, την οποίαν καθορίζει τό αρθρον 4, τταράγρ. 4 αυτού καΐ Εχει οθτω: «Ή δαθμολογία το3 ίπτιστηιμονι- κου ττροτωπικοΰ τού .μελετητοϋ είς βασικάς μονάδας δυναμικοθ, §χει ώς ακολούθως α) Διπλωαατοθχος Άνωτάτης Σχολής μέ 4ετή δσκησιν έταγγέλμα τος έξ Γ^ς ενός καΐ ήμίσεος Ετους πραγιματικί|/ ττείραν μελετών ιΐς μο νάδα έκπονήισεως μελειτών ή 'Υπηρε σ!αν Μελετών τού Δηιμοσίον ίί Ν.Π. Δ.Δ. ή "Επιχείρησιν και ΌργανιΤ σμόν Δημοσίας "Ωφελείας ή γραφεϊ όν μελετών σημαντικής έταιρείας ΑΙ καθιβοούμεναι δυνσμικότητΐς καΐ ή κατάταξις των μελίτ— ών κατασκευήν, 1,0. 6) "Ομοίως άλλά λετών οί μελετηταΐ (πέροον τών προ μέ ΙΟετή αοκησιν έπαγγέλματος. | υποθέσεων των ώς &νω έδαφίων,) έξ ής 4 Βτ» είς μελέτας,, ώς έν έδα [ δέον νά διοβθέτΐοσι τα κάτωθι έλάχι α' 3,0. γ) Όιμοίως/ άλλά: γΐή μέ 20*τή όοσκησιν τού έϊπαγγίλιμα- τος, έξ ής 8 ετη είς μελέτας, ώς δ νω, ή γ2) Καθηγητής Άνωτάτης Σχολής 6,0». 5) Είς την αρχήν εκάστου ϊτοιις. ή ΓΕΜΜΚΑ έξάγει τί»ν «τρέχουσαν έτησίοιν δυνοιμικότητας των μελετη των. ΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΜΕ ΛΕΤΩΝ Τό αρθρον 6 καβορίζ«ι λττττοιμ έ¬ ρως τα τής κατατάξιως καϊ άναθε- σεως των μελετών. — Οϋτω όρίζεται δτι αί γβνικαΐ μελέται κατατάσσοντσι είς τάξει ι,, αναλόγως τής σηιμασίας καΐ τοΰ μ». γέθους των- α) Α' τάξη &πο 0 — 750.000 δρχ. ακριβώς. 6) Β. τάξις άπό 0 — 2.000 ΟΟΟ δρχ. ακριβώς. Υ) Γ' τάξις άπό 0 — 1.000.000 δρχ. άχριβώς. — ΑΙ εΐδικαί Μελέται κατατάσ- σοκται είς α) Α' τάξεως, μέχρι τού ποσοΰ τώ» 250.ΟΟΟ δραχμών. 6) Β' τάξεως, άπό τοΰ ποσοΰ των 150.000 μέχρι τού πσσοθ των 500. 000 δρΐχιμών. πλήν τής κατηγορίας των μελετών έδάφους καΐ ύπεδάφους αί οποίαι άνατίθενται μέχρι τού ποσοΰ τού 1.500.000 δρχ. γ) Γ' τα ξεως. μελέται των οποίων τό ΰψος άμθΐδής ύπερβανει τό ποσόν τών 250.000 δραχιμών. ΑΙ Ανωτέρω μελέται άνατίθεντβι είς μελετητάς περιοριστικώς ανα¬ λόγως τού Οψους τής προεκτιιμωμέ- νης άμοιδής σώτώΐ' δι' άπαντα τα στάδια έκπονήσεως. ΑΙ γΐνικαί μελέται άνοπίθενται ώς ακολούθως- α) Μελέται Α' τάξε ως, είς μελϊτητήν μ τουλάχιστον 8να έπιστήιμονα δασι- κής μονάδος δυναμικοΰ 1,0. 6) Με¬ λέται Β' τάξεως είς μελετητήν πε ριλαΐμδάνοντσ τούλαχισιτον ίνα έπι- στήμονα βασικής μονάδος δυναμικοθ 3.0. γ) Μελέται Γ' τάξεως, είς με λετητήν περιλοομδάνοντα τουλάχι¬ στον ένα έττιστήμονα δασικής ο- νάδος δυναμικοΰ 60 "Επί πλέον διά τή-ν ανάληψιν με¬ λετών της ομάδος των γενικών "ε- στα δυνοΐμικά: Μελέται Α' τάξεως, ελάχιστον δυνοομικόν μελβΐητών 2,0. Β' τάξεως 6.0. Γ' τάξεως 15,0. — ΑΙ εΐδικαΐ μελέται ■ ά·Ό:τ!θεν· ται ώ: ακολούθως: α) Μελέται Α' τάξεως( είς μελβτητήν περιλαιμβά- νοντα τουλάχιστον ϊνα έΗΓΐστήμονα μονάδος δυναμικοΰ 1,0. 6) Μελέται Β' τάξεως* είς μελετητήν πιριλοψιδάνοντα τουλάχιστον ίνα έ- πιστήμανα δασικής μανάδος δυνσμι κοθ 3,0. γ) Μελβτα, Γ' τάξεως., είς μελετητήν περιλοιαδάνοντα τουλάχι¬ στον £να έπιστήμονσο βασικής μονά δος δυναιμικοΰ 6.0. "Επί πλέον, διά την Ανάληψιν με λετών τής ομάδος ιίδικών μελετών, οί ιμελετηταΐ (πέραν τών "Π·ρουπο9έ σεων των ώς ανω έδαφίων) δέον νά δ αθέτουν τα κάτωθι έλάχιστα δυνα μικά: Μελέται Α' τάξεως, ελάχιστην δυ ναμικόν 1,0 Β' τάξεως 3,0. Γ' ττ ξεως 6.0. Πέροιν τούτων όρίζεται δτι ό με· λετητής πβοαμένει ύπςύθυνος διά την άρτιότι,τα τής ιμεΐλέτης κατά την εκποίησιν της δσον καί μέχρις όλοκλΓ|ρώσε«ς τού έπαμένου σταδί¬ ου. Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΣΚ Είς την "Εφημερίδα τής Κυδερνη σεως (τεσχος 655 Β') εδημοσιεύθη απόφασις τώ») ύπουργών Παιδείας καΐ Οικονα-ΐικών, «περ! κυρώσεως τού Κατκονισμού 'Εκ,πθνήσεως Μελε¬ τών τοί Όργανισμοΰ Σχολικών Κτι ρίων» (Ο.Σ.Κ.). Είς τόν Κανονι- σμόν ύπάγονται τα τής μιλετών είς σχολικά κτίρια τής δή μοσίας έκτταιδεΰσεως πάσης 6αθμ - δος, πλήν άνωτάτης. Είς αυτόν όρί ζεται δτι αί "μελέται ώς καί αί προπαροοσκευΐστικαΐ καί συναφείς εργασίαι, έ*πονο3ν·ται είτε υπό των έν τώ Όργανισμώ τεχνικών, είτε δι' ΑιΌτθέσεως είς δργανα τού Δηιμο σου, Ν.Π.Δ.Δ., δημοσίων έπιχειρή- σεων ή Ιδιώτας τεχνικούς. Είς τόν Κανονΐσμόν όρίζονται τα των σχεδίων έκπονήσεως των 'ΐελε- τώ^, τοθ έλίγχου των, προθεσιμιών, άμοιβών κλπ. ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑΝ -ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΝ "Ηρχισΐ τάς εργασίας της είς δυνατότητα εξευρέσεως λύσεων είς Καβαλαν ή κοινή σύσχεψις εκπρο¬ σωπών Κράτους. έργοδοτών καΐ ίο γαοζομένων, ή όποία θά εξετάση 9έ- ματα σχέσεων ,μεταξύ έργοδοσίας καΐ έργοχτίας. Ή έν λόγω σύσκεψις ή όποία θά διαρκέση μέχρι τής Κ" ριακής/ πραγματο—οιεΤται κατ' ί- φαρμογήν είδικής διατάξεως τού τε- θέντος τϊ&η έν Ισιχύι νοιμοθετικού δια τάγματος 186) 19Α9 διά τού οποίον είο-άγεται ό θεσμός τής τρΐιμερούς οννεργασίας διά Την άντιμετώπισΐι' των άναφυομένων εκάστοτε έργατι- κών διαφόρων. Ή διΑ τού νομοετή ματος αυτού παρεχαμένη διέξοδος διά την εξέτασιν καΐ υπό των τριών μερών των συναφών μέ τή^ φύσιν τής εργασίας προοληιμάτων. θά δώ- ση, ώς άνοτφέρεται σχετικώς, την ΗΥΞΗΘΗ Η ΠΟΣΟΣΤΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΟΪΝΩΝ Ε>ί
ΕΛΒΕΤΙΑΝ
Είς 25.000 έκατόλιτρα Λνίρχε-
ται ή ποσόστωσις διά την είσαΓΛΛ-
γήν έντός τού 1969 έλληνικών οΤ-
νων είς την 'Ελβετίαν, κατόπιν ού
ξήσεως κατά 5.000 έκατόλιτρα τής
Αρχικής σΜμδοιτικής ποσοστώθ£ω< τών 20.000 έκατολίτρων. Ή ώς θ ν<ο μεταβάλη εκοινοποιήθη είς τού», ενδιαφερομένους διά τα περατιέι:·} υπό τοθ ύπουργείου 'Βμπορίου. τα ώς ανω θέματα καΐ θσ διευχολιΊ νη τόσον τούς έργοδότας όσον καί τούς έργαζο,μένους ττρός τόν έν λό¬ γω σκοπόν. Ή κρατική πλευρά ίίς την διά¬ σκεψιν έκπτροσωπεΐται κατ' αρχήν " πό ύπαλλήλων τής Πβριφερειαοκής 'Επιθεωρήσ€ως "Εργασίας Θράκης ό δέ ύπουργός "Εργασίας κ. Βογια τζής πρόκειται νά μεταβή την Κν*- ριακήν είς Καβαλαν, πρθκεΐμένευ νά ένημερωθή επί τών τελικών συμ- περίχσμάτων τής διασκέψεως, ή Λ- ποία είναι ή δευτέρα πού τοποιεΐται βάσει τού Ν. Διατάγμα τος 186)1969. ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΓ Ρ'- ΔΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΓΕΡΙΑΝ Τό υπουργείον 'Εςιμτπορίου έκοινο- ποίησε πρός τα 'Εμπορικά καΐ Βι->
μηχανικά "Επΐμελητήρια τής χώρας
πίνακα έμπο,ρενιμάτων, των όποΐ'ον
ή ΐΐταγωγή είς Άλγερίαν τβλεΐ ί*
πό τόν Ελεγχον καί ίπτόκειται είς
προηγουμενη δ]5ειαν εΐσαγωγής Ικ
μέρους των άλγερινών άρχών. ΚατΑ
τό Ισχ3ον εις την έν λό/ω χώραν κα
θεστώς είσαγωγώ^ τα πρός είσαγω
γήν προιοκτα κοττανβμονται είς 6υι>
βοΐσικάς κατηγορίας. ΒΙς την πρώ¬
την περιλωμβάνονται τα προιόντα
πίναξ των οποίων εκοινοποιήθη είς
τα ΕΒΕ τής χώρας, είς την δευτ£.
ραρν δέ έκεΤνα των οποίων ή εΙσ<τγΐΛ. γή έπιτρέπεται έλευθέρως. Διά την πρωτεύουσαν καί άλλας πόλεις ΕΗΕΚΡΙΟΗΊΙΡΐΟΠΟΙΗΣΙΣ ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ Τα σχετικά Β. Δ. έδημοσιεύδπσαν είς την Ε.τ.Κ. Διά Β. Διαταγμάτων, βημοσιευ- θέντων είς την Εφημερίδα τής Κυ- 'βερνήσεως (τΐϋχος Δ' Αριθ. 181 καί 184) τροποποιούνται τα ρυμο- μοτομικά σχέδια: ΆΒ^νό^ν κα Γαλατσίοο ΓΑττι- κής) είς περιοχήν "Ανω Γκράδα ώς κα! ό καθορισμός χώρων διά την Ανέγερσιν σχολικών κτιρ'ων. Βριλησσΐων διά μετατροττής τού παρά την 6δόν Πίνδου χώρου τού προοριζομένου διά την Ανέγερσιν σχολείου είς οΓκοδομικάν τετράγω¬ νον. Ρόδου/ παρά την οδόν Κλαυδίου Π£π<ερ διά τού καθορισμοϋ θέσεων πρός ανέγερσιν πολυκατοικιών δη¬ μοσίων ύποΛλήλων ώς κα! κολυμβη τηρΐου. Χανίων, δι" επεκτάσεως τού ρυ μοτομικοϋ σχεδίου ΐΐς την θέσιν «Άγιος ΊοχΪΓννης», πρός Ανέγερ¬ σιν προσφυγικών κατοικιών. Κερκύρας, έγκρινομένης τής τρο των όρίων τομέ- ων Β' καί Γ' τών ίμφαινομένχον είς τό Οπ' άρ. 4 διάγρθκμμα Οφών# τδ εγκριθεν διά τού αρθρου 4 τού άπό 9.4.1964 Β.Δ «περί Αναθεω¬ ρήσεως τών δρ^ον κα περιορισμόν διμήσεως τών οΐκοπέδων καί περΙ ΰψους οίχαδομόΐν καί μΓγίστου ά- ριθμο-ό όρόφων τής πόλεως Κερκύ¬ ρας» (ΦΕΚ 37)Δ'). Αθηνών, κατά την οδόν Αγ. Ζώνης. δι" έγκρίσεως άδΐίξόδου δ 6ο3 καί συγχρόνου καταργήσεως τμήματος στοάς. "Αθηνών, δι" επεκτάσεως τής δ- 5ο3 Κοκκίνου είς τό μετοοξυ των όδώι/ Όρφανίδου καί Ίαλέμου οί- κϊ-5οιμικόν τετράγωνον. ΣΥΣΚΕΦΙΧ ΚΥΠΡΐς?Ν ΚΑΙ Δ.Γ.Μ. σι ρον γυλΛς τρα¬ πέζης μεταζύ 'ΕΛλήνων έται- ρων τής ΔιεΘνοϋς ΓραμματεΙ- άς Μαλλιοΰ καΐ κεντρικών εκ¬ προσωπών έμπορικών οΐκων Γπς Κύπρου θά πραγματοποιπ- θοΰν κατά την διάρκειαν έπι- δεϊζεων μόδας άπό έλληνΐ- κοθς οΤκους, μέ θέμα την με¬ λέτην τής άναπτύζεως τθν έμ- πορικών σχέσεων είς τόν το- μέα τοΰ μαλλιοϋ. ΟΙ έήιδεΐζεις μόδας θά πραγματοποιηθοθν με πρωτοβουλία τού τουριστι- κού πράκτορος κ. Τάκη Σολω- μονίδη άπό 8—11 Δεκεμβριού είς Λευκωσίαν, Λεμεσόν, Άμ- μόχωστον καί Λάρνακ». ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΧΟΡΑΣ Σύμφωνα μέ οτοιχεία τού Ε. Ο.Τ., ή ζενοδοχειακή δύναμη τής χώρας, στίς 30 Αύγούστου 1960 άνηρχετο σέ 2.389 μονά- δες, οί οποίες διαθέτουν 106. 339 κλΐνες. ΤΑ ΥΨΗ ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ . Διά, Β.Α. δηιμοσΐ€υθέ,»τος είς την ΦΕΚ (τεΰχος Δ' Αριθ. 184) έξαιροθντοτι τής ώπό τών διατάξε- ων τής παραγρ. 1 τοθ αρθρου 1 το3| Α. Ν1. 3915)1968 «περί ϋψονς των σΐκοδομών καί τού συστήμο· τος τής ελευθέρας δομήσεως» ιτο>
ρεχομένης προσαυξήσεως τοΰ με¬
γ ίστου συντελεστοΰ δομήσεως τών
οΐκοπέβων; αί περιοχοΐί τής πόλε¬
ως Ηρακλείου (Κρήτης).
ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ Ε.Ο.Κ.
ΒΟΝΝΗ. — "Η 8υτικογ«(»μοονικΛ
Κυβέρνησις ΑτΜφάοΊσε νά καταργή
οη τον φόρον τού 4% επί των έξσ
γωγών καΐ προβή είς &αττωσιν
επί τών εΐσαγωγών μέχρι 1ης Λΐ·
κεμβρίου τρέχοντος ϊτους. Γοί/ΐο
6 κυβερνητικάς έκτΐράσω-
τιος α. Γκύντιρ Νιτήλ# εϋπών έν ου
νεχεία δτι ή κυβέρνησις σ«νεφώνη-
σεν ομοφώνως, δτι ή επί των δυ"-
κογρμανικών έξαγωγών
έππβάρυνσις έκ τής τρεχουυης. ""
μής το3 μάρκου, έν συ^δν πρός
τό» έν λόγω Φόρον, ήτο άνετπιθύμη-
τος. Οδτος εΤχ«ν επιβληθή ώς ι/ΐτο-
κατάστατον τής άνατιμήσεως τού
μάρκου, είς την προσπάθειαν τγπιι·
ορισμοΰ τοθ π'λεονάσματος τών έξα
γωγών. Ό κ. Μτήλ προσέβεσϊ» δτι
ό πρωθυιτουργός θά έλθη ιΐς έττα-
φήν «κατά τ6 προσεχές 48νρον (}
δυνατόν» με
'Εττιτροπήν τι>ς
ΕΟΚ, μετά την (γκρισιν τής όττοί
άς θά τβ&ή είς εφαρμογήν ή κατάο
γησις τ° ό
ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ ΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΛΙ
Είς τύ Παρίσι, ό ϋπουργδς Οι¬
κονομικόν κ. Ζισκάρ ντ' "Εσταΐν κ
νβxοίν^ασίν' είς τι*ν 'Εθνοσυνέλευ¬
σιν δτι τό έττιτόκ όν προεξοφλΛθΓ-
ως ηυξήθη άπό 7% είς 8*. Κατό¬
πιν τούτου, ή Γαλλία μετά τής
Βρεττανίας είναι αί 6ύο χώραι μί
τό ύΦηλότερον έπιτόκιον τής Εώρώ
πης.
Τό μέτρον ελήφθη έν τβ πΛαι-
σίω της υπό τού Ύ-πουργικοΰ Συμ
βουλίου έγκρισις τού νέου κοατι-
κοθ Προυπολογισμόν προβλέττοντοι,
μείωσιν των δημοσίων δαττανών, είς
μίαν προσπτάθειοίν άιναζωσγονήσεως
τοϋ εΐΓΐσφαλοΟς φράγκου. Κυβερνη
τικο! Ικπρόσωττοι έκφράζουν τν
έλπ'ιδα, δτι ή αύξησις τοθ
φλητικοϋ τόχου θά άποτίλέστι νέον
δπλον είς τόν άγώνα δία την κατα¬
πολέμησιν τοθ ττληθωρισμοϋ, Λ Λ-
ποΐος άπειλεΤ την υπονόμευσιν τίΐν
άναμενομένων άποτελεσμάτων έκ τής
κατά 12.5% ύποτιμήοτεως τοί γσν
λικοΰ φράγκου, γενοιμένης πρό 6ιλ)
Ακριβώς μηνών. την 8ην Αυγςμ-
στου. Ή τ£Α«υταία αύξησις άπθ
6% είς 7%. εΤχε σημειωθή την 13
ην Ίουνίου έ.ϊ., μετά την παρβΐτπ
σιν τοθ στρατηγόν Ντέ Γκώλ.
Υπουργικον Συμβουλιον
νέκρινι σήμερον τόν εθνικόν Προθ·
πολογισμόν διά τό £τος 1970· *
ΑΙ ΟΙ ΚΟΝ. ΣΧΕΣΕΙ! ΕΛΛΑΔΟΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
Συγκεκριμένως προτάσ«ις άφορώ | τροχαΐου ύλικοθ καΐ την έχτέλεσιν
σας δχι ιιόνον είς την διεΰρυνοΐ ν
τών έλλΐινορουμανικών συαολλαγών
άλλά καΐ είς την στενωτέραν σ^ν·
εργο3σία·ν τών δυο χωρών «αί είς
τόν βιομηχανικόν καΐ μεταλλευτικόν
τομέα υπέβαλον πρός τό,ν υπουργόν
τού 'Εμπορίου κ. Τσέλλον είς Εβυ
κουρέστιον Ρουμάνοι οΐκονομικοί εκ
πρόσωποι.
Συγκεκριμένως προετάθη ή Ανά¬
θεσις μετοΛλίυτικών έρευ,νών είς
την 'Ελλάδα είς ρουμανιικοϋς οΐκοις
έπϊ τή βάσει τοθ προγράρματος οί
κοναμικής Αναϊπτύξεως τής Ελλά¬
δος. ΑΙ προτάσεις αδται Αφορουν
εύρείας ερεύνας διά την ανεύρε¬
σιν πετρέλαιον, καθώς καί την «.
ξόρυξιν σιδηρομεταλλευιμάτων βω-
ξίτου καΐ μοογνησίου. Παραλλήλως
οιΐ ρουμανικαΐ προτάσεις άναφέρβν
τα, είς την προμήθειαν έκ
τής "Ελλάδος μεγάλων ποσοτήττων
βιομηχανικώς ίογων διά τής παρο
χής ύΐτό τής Ρουμανίας ολοκλήρου
τοθ άπαιτουμένοϋ μηιχσ*νολογικοθ
ί£οτίλισμοΰ.
ΑΙ προτάσεις αυταί θά συζητη-
θοΰν υπό τών έλληνικών άρχών όο-
στε νά διαττιστωθη ή δυνατάτης Λ-
ξιοττοιήσεώς των!1 ώς πρός τό οτι-
μεΐον τής έξοφλήσεως των £ρ/ω*(
εάν δηλαδή αίίτη θά πραγμστοπυΐ"
θϋ δι' άμοιβαίας Ανταλλαγής γεωρ¬
γ ικών προιόντων ή διά συνοολλάγιμα
τος ή διά συγκερασμοΰ των δύο ^0
των δύο αύτώι' μέσων. Σετικώς ή
την Ρουμανίαν Αντιπροτάσεις έ«ι
τών συγκεκριμίνων πλέον σηιμ«ίθν
τών ρουμανικών προτάσεων. ΓΙάντω»,.
ώς εγνώσθη, αί έν γένΐΐ ώς πρό
γ ην ΑποΒοιχήν τών τΐροτάσεων -προ
υπτικαί, φαίνονται ώς ευνοικαί, ι»
λιι-αΐ δέ συζιιτήσϊΐς θά διεξαχθοϋν
τόν Γτροσεχή1 Νοέμβριον β Δβκέΐμβοι-
ον. δτε θά πραγματοποιηθή συνΛν
τησις Ιθυνόντων τώ; δύο χωρών
τΓροκειμένου νά υπογραφή μοκρόχρ·/
ν-υς άμποριχή συμφωνΐα. Ή
νια αυτή ΑφορΛ είς την
των έυιποοικών συναλλ<χγόν μϊταϊυ Ελλάδος καϊ ΡουμανΙ<τς. Έξ αλλου, έπιθυμία περαιτέρω ανοηττυξεως τφν εμπορικώ^ καΐ οί- «ανομικών έν γένΐι σχέσεων μεια της Ελλάδος ίξεφράσβη καϊ Αιτο βουλγαρικής πλΐυράς. Τοθτο β·*- ττιστώθη είς την Σ6φαν κατά την ίκ:ΐ διέλευσιν τοΰ κ. Τσέλλου. " δτο;ος συνηντήθη πρός τούτο μ< ιον Βούλγαρον συνάδελφον τού έ^1 το3 "Εξωτερικόν ΙΙΕΝΤΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ 25 ΟΟΌ ΤΟΝ ΣΙΤΟν Μηχάνημα άμίσυυ διυΛΐσε,ως νιρυυ, τ,ερικόν κύλινδρον, έπενοήθη άπό κινητόν μέ άνταλλακτικόν έσω- μίαν αγγλικήν βιομηχανίαν. Τό φορητόν πίκ - άπ καί μαγνητό φωνον, τό οποίον δνομάζεται «Ντι- σκασέτ» κατεσκευάσθη τελευταίως άπό μίαν βρεταντνικήν έτοκρείαν. τόν διίνι.^γ^|9έντα χβίς είς τό ϋπουργϊΐον 'εμπορίοΐ' διΐΗνη διαγωνισμόν διά την έκποίΐΐσιν 2^ 000 τόννων κρατικοϋ σκληροι) σ'- του -'κ τών έσοί>ειών 1967. 1968
καί 1969, ύπιβΧήθησαν πεντε ·πβο-
σφθοαΐ έκ μέεους τών οίκ«ν Λ
Δαίλατόλας( Μπούνγκε, Δ Δανός,
Κ. Κσ,ντώρος καΐ Κωνσταντινίδης
— Σταυρόπουλος. ΑΙ προσφερθεϊ-
σαι τιμαί κυμαίνονται άπό 57 μέχοΤ
. 62,25 δολλάρια κατά τόννον.
οποίος προβλέπει σημαντικάς ττε-
ρικοπάς των δηιμοσίων δαπανων,
διά «ά καταστή ή Γαλλία καΐ πώλ»»
άξιόχρεος καί διά να Αναζωογονη-
θπ τό εΙσέτι άσταθες γοολλικόν φραγ
κον. Παρά την ΐπτατίμησιν τοΰτου.
δέν επετεύχθη οθτε Δνοχτχβσις της
σημσντικής ίχροής των ιΐς χρυ¬
σόν καί είς μετατρέψιμον συνώλλα/
μσ Απ-οθεμόττων τής Γαλλίας^ οθτε.
ή κάλυψις τού σημαντικόν έλλείιμΐμα-
τας τού εμπορικον Ισοζυγίθυ αυτής.
Ή Γαλλία, τον παρελθόντα
προέβη είς Ανάληψιν 500 ίκατομ,μυ
ρίων δολλαρίων, έκ τών 2.500 έ-
κατημμυρίων τα όποία ίτέθησα»
είς διάθβσίν της, υπό μορφήν δΐί-
θνών πιστώοΈων, πρός
τού φράγκου. Παρά ταυτα, ή άς"!-»
τού είς τα ξένα Χρηματιστήρια Α-
κολουθεΐ καθοδικήν πορείαν .
Αρμοδίως Ανεκοινώθη δτι, 8ι4
ιτρώτην φοράν Δπτό τίνων έτών. Λ
ι^ος Προυττολογισμός ιτροβλέ—εί ρι
κρόν «συμβολικόν» πλεόνασιμα.
Προβλέπει συνολικόν υψος
νών 155 δισεκατομμυρίων Φραγκοχ'
(25^,1 δισβκατομμυρίων δολλαρ'ίων)
ήτοι οΰξησιν κοιτά 6% έν ονγκρί-
σϊΐ πρός τό προβλεπόμενον διά ιΛ
τρέχον βτος Οψος αυτών.
Προβλέπει. τέλος, την καττα Ί2%
αύξησιν τοΰ άκαθαρί—ο» έθνικού
προΐόντος, κατό: τδ 1970
Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΑΛΑΡΚΟΥ
Είς τό ΛονίΤνον, οί Βρβττανοϊ
μεσΐται τώτή 4τί σΟνσλΑάγιματβι,
πράξίων, διέκοψαν προσωρινώς σή¬
μερον την πρωΐαν την Αγοράν μάρ
κω, μέχρις δτου έκτιμηθοΰν αί αν
νέπεια· τής Οΐπό τής Βόννης
γήσεως των ίξοτγωγικών
ΑΙ συναολλοίναΐ έπανελήφβησαν ο
λίγον αργότερον, έν τούτοις δταν
οί μεσΐται κατίληξαν είς τό
ραχτμα δτι δέν θα σημειωθή
Αγορά μάοκων- οϋτε αΰξητική τ*-
ο.ν
Είς την ψρσγκφούρτην ή έλευθί·
ρα Λγορά ήνοιξε σήμερον «ίς> τίν
τιμη-ν των 3,746 μάοκων Ανα δολ·
λάριον, ϊναντι των 3,75, τιμής κλει
σϊματος τής χθές *Η Κεντρική
Τράπβζα τνΐς Περμβΐν([ιας οτ/νήχισ»
την πώλησιν δολλαρίων πρός 3,
775 μάρκα, τοΰθ Οπερ άντιο*το«
χεΐ είς αύξησιν τ* ΰγερμανικοθ /ν»
μΐσματος κατά 6,25 τοίς έ.<απών. ΟΙ μεσΐται εδήλωσαν δτι εσημειώ¬ θη ζωηρότης είς τάς ονναλλατ'άς. Είς την Βόννην. ό μέλλων ύτΓουρ- γδς ΟιΙνχονομικΛΙν μ. Σίλλερ, νασεν δτι ή νέα Κυβέρνησις, θΰς( ώς σχημαιτισβήι, ΘΑ· «όρισ-τικήιν. »αφή κοτΐ πειστικί^ν λύσιν τού γερμανικοΰ νομισιιοττικοϊ) ιτροδλιίματος». Η ΑΙΑΝΟΜΗ ΚΟΥΠΟιΝΙΩΝ ΛΑΧΕΙ ΟΦΟΡΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΘΕΜΙΤ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ Άθβμιτον άκταγφνισμόν συνιστό: ένδεχθμένως τό σύστΓημα ττρσσβλκύ- σίως πελατείας διά τής ύπτοσχέσε- ως παροχής δώρων έξαρτουμ,ένων έκ τού άποτΐλέσιμ<χτος κληρώσεως. Τούτο γνωρίζει τό ύπουργΐΤον 'Εμΐπο ρίου έ.ξ άφθριμής οοΐτήιματος πρατηρι οώχων καυσίμων διά την παροχήν είς αώτοχινητιστάς λαχειοφόρων διαφη- μιστικών κουπονίων. Ειδικώτερον Α ναφί,ρεται δτι ή κειμένη ναμοθεσία δ^ν προβλόπει την παροχήν τοιού¬ του εΐδους αδείας, ένδέχεται δέ ή δλη υπόθεσις νά έμτπ'ΐΓτη είς τάς διατάξεις τοΰ ναμου 146)1914 τκρί άθεμίτου ανταγωνισμοΰ. Τό δικαίω μα κρίσεως περϊ τού εάν ή ώς αν» διαναμή συνιστά Αθάμιτον Ανττοογω- νισιμόν ώς καΐ την επιβολήν των νθ υίηων κυρωσεωιπν είς τ ούς παραβά τας εχουν μόνον τα τσκιτικά δικα- στήρια. τα όπτοΐα θά έπιληφθοΰν τής υποθέσεως κατόπιν έγέρσεως Αγω- γής ί»πό νομιμοποιου,μένον ττρός τού το. ΓΟ ΜΑΡΚΟΝ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ α! διά τού χθισινοΰ *Μ.Χ*Ιου τής Τραπέζης τής Ελλάδος χαθορισθεΙ σαι τιμαί τού μάρκου ήσαν α} χαρτοναμίσματα: 7.954 δρχ. Αγ»- οά έναντι 7.993 δρχ. προχθές κβΐ 8,120 δρχ. πώλησις Εναντι 8,119. β) (ίυνάλλαγμα: 7,99-4 δρχ. ΑγορΛ Εναντι 7,993 προχθ|ς κοτΐ 8.108 πώληο,ς έναντι 8,107 δρχ. ττροχ;- θές. Η ΔΙΑΠΡΑΓΑΛΑΤΕΥΣίΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΝ ΜΕΤΟΧΟΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜ1Α Εδημοσιεύθη «ίς την '6φημ»ρ(6α τής Κυβερνήσεως (63α Β'), απύτ φοοσις τοΰ ύττουργοΰ Έμπορΐβι/· διά τής οποίας απηγορεύθη Αιτό 2ας Όκτωβρίου μέχρι 31ης Δε¬ κεμβριού 1969, ή επί προθεσμία κα! μεταφβρά διαπραγμάτευσΐϊ επί τών διαπραγματευομένων βις τα Χρηματιστήριον Αθηνών τραττ·- ζικών μετοχών.
,τική»
Όκτώδοιος. — Ση
6ιλτίω7ΐν ένεφάνισεν κα*
ν 1966—1948 ή
Βο::''
•Ελλάδος. Τθϋπτο προχύτττη
ί('τίς σκνιχ ζουένης υπό τής 'ν.
,ηκσίσς Π:οιφΓ?*ιακής Άκ—τι',ζ*:
Β,ο 'Ε^Χ<45ις δ:ιγμστοληπιι ,ή'ς έ?ίύ»1« *η' 43° βιομηχαν.κώ, |ίιχ£ιοήϊ~ν είς Μ—ιδονίαν - Θ3οκ'.'· ι*·Ί «ΜΐΓε9.λϊμ>6ανομέ»ω»
τλι μ:νβλων βιομηχβνικών σνγ*|.·τ
τημάτων ΓΕσσο — Πά—πας, 'Εθνλ
__ Ελλάς, κλιτ.). Ειδικώτερον ε»
τ(|ς £ν λόγω έ">:ύνης ποοέκΐίψαν το
σ — Είς τάς έγκατεστη.μίναν
ίΐς τόν νομόν θεσσαλονίκης 300.
6, τώ» 430· μεταποι ηθικάς έττιχιι
ρίκις, επραγματοποιήθησαν κατά
μί, τί 1966 2.159.161 ημέραι «ρ
ν(»ίας *β' κύκλος εργασιών Οψου
2904 505.Ο0Ο δ,οχ., κ—ά δέ τύ
1968 έσι>«ιώβη αύξησις κατά 9·*,
ώς —ρός τας ημέρας εργασίας «αι
«χτά 33,4% ώς πρός τόν κικΜΐν
έογασιών, ΑντιστοίχΗς^ έν συγ<ρι- «■ πρός τό 1966. Έξ δλλου τδ Οψος των πραγμιι· ι^0 τών έν χόγω Γ" ^ *—νβύστων κατά το ,967 βνήλθ:ν ίϊί 799 050.000 δρχ, τό *έ 1968 ηυξήθη καιτά Η,'. 402 600 δ»χ ή κστά 11% β _ Είς τάς ετέρας 130 ιιϊ» τοητοΐητ κάς έπιχι,ιρήσεις τής αοι- νής Βορ. "Ελλάδος πσ.ρεττ(οή3ησαν α| οχόλουθοι μεταβολαί: Κστά τό "66 επραγματοποιήθη αβν 37° 719 ήμέοαι εργασίας και κύκλος εργασιών ΰψους 1 039.13ν 000 δ(*Χ·' κατά δέ τό 1968 £στ»- μϋώβη ί" συγκρΐσει πρός τΑ 1966, σΰξιρις κατά 11,7% ώ€ πρός τάς Ημέρας εργασίας καΐ κλ τα 11% ώς πρός τόν κύκλον Ιργα υ,ώ» άντιστοίχω·: Τό ΰψος των έττενδυσιιο^ των ί» λόγω 130 έπιχειρήσεων άτό 956 805 90& 8:>χ τό 1967 ηυξήθη τί»
1968 κίκτά 29.678.700 δρχ. ή κλ
τό 3,1%.
'&ατόν έχαιαμμυμΐα δραχμάς
% ίικΛιοη ή Ο.Ε. Σ,ττ.
τίς τάς δύ° ν'αϊ "π° ίδρ
&ας «αί ε·ς την επέκτασιν των ο
^ισταμένων ίγκατοίστάσεων της κΧ%
βκκ;αλ·>1ικην. Συγκεκριμένως Λ
εταιρίθΕ
α. — θά Ιδρύση εργοστασιον
«αταακιυής άντλιών καϊ μειωτήνι»·
στροφύν ώς καΐ μονάδα επΐοκευη;
καϊ συντΓΐρήσίως ηλεκτρικόν μτ)
χανών
β. — Οα έττεκτεΓνη τάςϊγκατ«
στάσεις της πρός βελτίωσιν της
ϊβραγϋγής ήλεκτροκινητήΥ>..ιν, αθζι,
σιι τίς παραγωγής άπο 15.003
Ί|ΐ είς 43.000 τεμάχια τδ 1973
«αί «ΐτα— ευήν Γ|뀫τρο«ιν>ΐΤΓ|ρ$.,
500 Ττπτω».
ΣΐΛίχΐζονται ,μ£ ίντατικόν ρυθ¬
μόν ο)1 εργασίαι προσδιορισμόν
ι»ν άιτοθεηατων βύρανιου ιοβ μ^
τΐΑλΐιου Κοτύλης Ξάνθης. ~Η8μ
τις την Κοτύλην — δττου άπω Οι-
μήνου έ,ργάζϊται συνεργεϊοτ γιωΛΛ-
γων τοθ ΙΓΕΥ έν συνεργαστα μετ»
τής 'ΕλΧΐ>νικής Έιτιτροατης Άιομ»
κης Έκργειας — ΑΦΐχθη καϊ Γΐ·
ρο» γεωφυσικόν συν*.ογεΤον,
δέ εΙ5ι«δϊ γεοϊτρθττοινον
οπτοΐον ί(ρχισί οχιρο»
διά τ6ν ΤΓροσδιορισμΑν
'(5ϊ ούρανιούχων στρωμά-των. Κστ*
'4ς υπαρχούσας πληροφορίας ίντσ^ο
ϋϊι ι) άποψις 5τι τό μεταλΧείι···
Κοτύλης θα είναι είς θέσιν νβ ι>
ιφκαλθψη τάς άνάγικΐς είς οόρΛ
113» το3 έλληνικοΰ —/ρηνικοθ Αργθ
'τοσίοιι δια την Ίταραγωτγήν ηλ»·
•ίΐκής ένεργεΓας.
Η δι' αποφάσεως τοθ Ύψιπτουι»·
ΥοΟ Γιωργίας σκγκρατηθεΐσα τριμι-
*ί? έπιτροττή έζ άτταλλήλων -τΛ»
Ύητου^γΐίων Βιθμηχανίας, Έμιτ»οο>
"ι καί Γεΐοργίας -πρός μελέτην τίο»
*Κ'ι«ώ» έγκαταβστΛσεων της λί.»
'Ρκής Μ~εδο»ίας( ίπτέβαλ* τ0 τι/*
ΡΊμο της ιΐς τό όττοΤον τονϊζετ<τ>
*τι ή ιτοιοτης τίς παρεχομίνης
τώ» ψυκ,τικών μοναδων ι ής
ούν τ4 έχέγγυα διά την συντήρη-
"» τώ» ιτρος έξαγωγήιν ροδακΓν»»»
*?ινίτοι ώς Ικανοττθΐηιτική. Είς
'ν ΟποίΛηθεκΓοτν ϊκβεσίν της Ανσ.
♦εοιι ίτι το σι)νχ>λον τού ψυκτικοΰ
^ϊμικοιι είς την Ανωτέρω ττεο*ν
«ΐ» ﻣΡχεται £Ις 484.000 κιΐβιηΐ
•"τρα *α! κατανέμεται ώς εξής
Ε|ζ τον νομόν Ήμαβίσς 289.ΠΟΟ
*ΙΊ {ι; τόν »ομόν Κιλκισίου '
™> «.μ., είς τόν νομόν Πέλλ'ΐ^
"°000 κ.μ. καϊ είς των ,οΐι?./ Μ,
13ί 12.000 «.μ.
"«» 6ιθμηχα»ικήν
"^ός κα",
' Μϊτά των έξαρτημάτ^ν «αί ένΐ
ιλ«' αυτώ; θα (^ούαη ε[ς ο,-,σ^.-
"""1ν ί! έτσιρία ΒΕΚΕΡ —ΕΛ-
ΑΛΣ Ε.Π.Ε. "Ηδη παοεσχίθ-, ή ί-
'αιί διϋ την εΐσαγωγήν υπό ιήϊ
^λόγ« εταιρίας ποσοΰ 50 ΟΡΰ
διά δανεισμοϋ ππρ·»
Βάρτεμπεογκ κατοίκου Α»
τυκ. Γ€ομαν!ας/ ττ
τ^τον. ΟΙ δέκτα,
υένης ελληνικάς έογασίας 4<>% ιι«
ΚΟ' τής 31.12 1971 κ~ΐ 60% *«;>
τοθ 1972 καΐ ,^τά τι ΤΙΙ
"Εδημοσιεύθη "είς τή; Έφηυε.-Γ»ο
τής Κυβερνήσεως Απόφασις δ.ά τηΛ
οποίας ενεκρίθη Λ υπο τής |ΝΦ*Ν
■ — Ι . Βαρσαμή (κατοϊκ»>»
Αυτ. Γερμανίας) εΐσαγωγη 51.601»
δΆλσρίων, οια συμμετοχήν εις τβ
■~·|θη·σάμ£νον κεφάλαιον τής ΕΠ
ΥΝΙΤΕΛ ΙτΛΛΑΣ (βεσσαλον'-
ιτρός ίδρυσιν νίωυ έγκαταστη
"εων κατασκευής καί συναρμολονη
τέως δεκτών τηΛεορασεωι,.
Ρίς τάς εύεργίτικάς διαταζεκ
Ο Ν. 4171)61 θά ύπαθχή ή έκ ϊο
*κατ. δραχμών έ,πένδυσις τής έι«
ρίας Κεραμιΐα Άλατίνη Α.Ε. πρός
*πβκτάσιν καϊ έκσυγχρονισμον ιω.
'ν Θεσσαιλονίκη έγκαταστάσεων
της, διά της Ιδρύσεως νεου συγ¬
χρόνου έργοστασίυυ παοαγωγης κ*.·
οάμων.
Ένεκαινιάσθη είς Σκοτουυαι·
Σεορών τό νεον οιομηχανικον αυ,
κρότημα παραγωγής τοματοπολτου
καΐ κονσερβοΊτοιΐας της Α.Ε. Ά-
δίλφοϊ Χθίτζηαθανοοσιόΐ5η. ί;[ς τη»
νέσ,ν ιμονάδα έγκατίσταθη Μΐΐχα*·-
κάς έξοπλισμός ίσχύος 265 ΤπιΐΐΛ-ν,
συνολικής άξίας 3.90Ο.ΌΟΟ 6ρσχ
αών. Μέ εντελώς σύγχρονον μιγχανι
κόν έξοπλισμόν ή μοκάς £χει 6ννα
αικότητα 300 τόννων ημερησίως.
Είς τόν Γερμανικόν Οίκον Κριύπ
Ανετέθη ή παραγγελία τδν ίκσκα-
φέων καΐ άποθττών τής Α.Ε. Λ·-
πτολ διά τα νέον λιγνιιωμυχιεΊον
Καρδιά τής Πτολε^ιαΐδο ς. "Η Λ·
πταλ θά χρηματοδοτηθή άπο τό Τ(ϊ
μεΐον Παρακαταθηκών καΐ Δανείω»
διά ττοσοθ 500 έκατ. δοχ. διά τΛν
επέκτασιν τοθ λιγνιτωρυχείου Μι>
λεμαΐοος.
'ΕττΕΚτάσεις συνολικοθ Οψους 1.
ΟΟΟ.000 δολλαρίων πραγματοτιοΐοΐ
ή είς (θεσσαλονίκην Μακεδονική Μ*
ταξοϋφσ.ντουργία «ΗΛΙΟΣ» Κ.Χ.
Κωνσταντινίδης Α Ε. ^Ις τα διάφο-
ρα Τηήματά της. ΑΙ έττενδύσεις αί»
ται άφοροθν είς την δημιουργίαν
νέων κτιριθοκών έγκαταστάσεων καΐ
έγχαταοστάσεων νέου μηχανικοθ 4;
ξοττλισμού, τδ δέ σχετικόν ττρώ-
γραμμα ευρίσκεται είς τό στάδιον
αποπερατώσεως τού,
Είς τάς εύεογετικάς βιατάξεις
τοθ Ν. 4171)61 ύπήβχησαν αί νέα.
έπενδύσεις τής Α.Ε. ΒΙΑΜΑΞ Α.
Ε. Άνώνυμος Βιομηχανική 'Εται-
ρ!α# ϋψους 20=25 έκατ. δραχμών,
διά τής μεταφορός μέρους των έν
Αθήναις δραστηριοτήτων τής έται-
ρίας είς τάς έν θισσαλονίκη έγ-
καταστάσεις της.
Β'
'Εχορηγήθη δδειο: εγκαταστάσεως
έκ μετσφοράς μετ" επεκτάσεως τού
είς Θεσσαλονίκην λειτουργΰντος έρ
γοστασίου ττλαστικών καΐ είδών ά-
φρολ^ξ τής Α.Ε. Εόθ. Εύθυμιάδης
καΐ Άφοΐ Χήτα. Διά τής πραγματο
ποιηβείσης έττεκτάσεως προσετέθΐ|-
σαν είς τό/ μηχανικόν έξοπτλισμόν
τοθ έογοστασίου. μηχανήματα σννο
λικής Αξίας 5.104.000 δραχμών.
Δι' αποφάσεως τού ΎπουργοΟ
ΣυντονΐσιμοΟ κ. Μακαρέζου παρέσχε
θη ή τελική έγκρισις διά την βάσει
τού Α.Ν. 147)67 χορήγησιν ένισχύ
σεως, ύττό μορφήν έττιδοτήσΐως τού
έττιτοκίου, είς την Α.Ε. «Τουριστι
κή — Γεωργική — 'Εξατγωγική»
βι' έττέκδυσιν 88.062 000 δρχ. πρός
ίδρυσιν τταρά τ6ν Νέον Μαρμαρά"
Σιθωνίας Χαλκιδικής διαφόρων 6ιο
μηχανικών έγκαταστάσεων έπεζερν"
σίας καί έξευγενισμοΰ γαίργικώι'
ΝΕΑΝ ΨΥΚΤΙΚΗΝ ΜΟΝΛΔΑ «Λ
ίγκαταστιίση είς την διασταύρωσι»
τής 65ο5 ιτρός Ώραιόκαστρον Θεσ¬
σαλονίκης ή Ο.Ε. «Μ. Κρανιάδης
καϊ Σία» διθμηχανία άλλαντικων.
"Ηδη δι' αποφάσεως τοθ 'Υΐποιιργού
Βορ. ■Ρλλάδος έχορη·γήθη Κεια Ι&ρύ
σεως τοθ ψυγείου, τό όττοΐον θά Εχη
συνολικόν δγκον 2.300 κυ6. μέτρί,ιν.
έκ των 6—οίων 1.100 κ.μ. υπό κατά
ψυΐιν.
Νέαν εξαγωγήν λιττάσ>ματος τύττο»
16.20.0 θα πραΐγιματοποιή^η είς Κύ
προν· ή βιομηχπνία φ^ισψορικών Λι
πασιμάτων Νέσς Καρβάλης κατΛττιΐ'
τής καταικιοώσεως είς αυτήν νίας
ποσότητος λιιτάσματος τοθ Ανωτέρω
τύπου.
ΤΙΘΕΤΑΙ είς έφτομογτ»; έντδς
το^ τρέχοντος μηνός, τό Ολγο τοι;
ΔιοικητΐκοΟ Σ'-;ι6ουλίον τευ Προ-
γαάαμττος τώ/ Ή.'^ιιένων 'Είίνων
δα τη/ 'Α/άτΓ-ι»ξν έγτ-ριθ;ν σχέ¬
διον οργανώσεως τής βομηχανΐ'ή;
κεριαχής ©ετσσλ^,ίκης. Ποός το"τ^
άφΐχν£Ϊται ττερΐ τα μέαα ι^ τρέ¬
χοντος μηνός κ-λιμάχιο/ τής ΟτΝΪ
Ι ΝΤΟ. τό οποίον ·'ν σο-νίΐγααί^ μ.»
τα τών *3ώ έκητροσώπω/ της Δ ·'-
θύ:τ:ως Βιο.ιιηχ3>'"«ώ/ ττερ οχών τής
| ΕΤΒΑ θά προ5ή είς έπιτόιτιο;
Την παρελθοθσαν Τετάρτην ύττό τής Ε Σ.Ο.Π.
τάσιν θϊ.ιάτων άναφεοομέ ών εί1
την όργά/ωσιν τής β ομηχανικη-
πορ-.οχής Θεσσαλονίκης. Συγκίκ^ι,,ί
ΣΥΝΕΧΕΙΑ: Είς ττιν 4ΐ)ν ιΐ>
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ
-ίΐ ίίϊ γνώσιν τών Αξιοί. Διοιχήιεων Άνω·
'«»α» 'ΒΊαιρεκϋν καί '^ταιβ««δν Πεαιωαιαμέ^ης Εΰ-
1»*ηί δζι δι' άηοφάοιως τοθ κ. 'Υηηνογοϋ Έμηορίον
*» <»βιθ. 66378)4126 τής 16)12)65, δημοοιευ- *?^« *1ς τό ίΛ·άρι». 960)23-12-65 Φ.Ε.Κ. Ι&ίΙιΙον Άνωνύμων Έταιοειών), όρίζεται δχι δύναν- Ιβ« νά αννίχΐοωοι δημοσιεύονααι εγκύρως τάς Ποο °*1ήοΐις ιάν Γεν. Σννελεύσεων καΐ τονς Ίσολογι- 2,"Λ°ί« »ων διά τής οικονομικάς μας έωημεβ/δος «ΟΙ- *°ΝΟΜΟΔΟΓΙΚΗ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ», *ί ίγένε,ο μ«χβί Χ€ϋ3Β διά τής μΟΙΚΟΝΟΜΟΑΟΓΙ- *«» πρό τής ανγχωνβύσβώς της. ΕΝΕΚΡΙΘΗ Ο ΗΕΟΣ ΚθΗΟΗΙΣΜΟ! ΜΕΑΕΤΟΝ ΛΗΜΟΣΙΟΗ ΕΠΕΝΑΤΪΕΟΗ Υπό τί|ς Ε.Σ.Ο.Π. ενεκρίθη την τταρελθοθσαν Τετάρτην καΐ θά δημο σιευθή είς τή/ "Εφημερίδα τής Κυ· βερνήΐεως ό νέος «Κανονισιμός Δι«υ θύνσεως Μελετών Προγράμματος Δή μοσίων 'Επενδύοτεων», τραποποιου- μένοιι τού ί^δη ίσχύοντος. Ύττό τοθ νέου Κ.Α.Μ.Π.Δ.Ε. όρί- ζονται μεταξύ αλλων τα εξής- Ιον) Τής Ιδιότητος τοθ ιμελί,τη- τοΰ άποκλίίονται: α) Ύττάλληλοι τού Δτ)4θσίου ή Ν.Π.Δ.Δ. κλιπ. ύπτό ή κατά. Είς την εξαίρεσιν αύτην δέν ι—άγονται οί καθΓνγηιτο:!, ύφηγη τα"^ ίπιιμεληταΐ ή Βμμισβοι βοηθο'ι τών Ανώτατον Σχολών. 6') ΟΙ έρ γαλή/Γτται Δΐ»|ΐ.οσίων "Εργων γ') Πρόσωπα συνδεάιιενα δι' ύποβλληιλ-ι κης σχέσΐως μέ κατασεκκάς Εργων τού Δημοσίου, Ν Π Δ.Δ. κλττ. η προ μηθευτάς ή άντιττροσω—εϊες υλικών κα! έξο—λισμοΰ Δ.Ε. δ') ΟΙ ίλίν- κταΐ υελετών. 2ον) Τα τής Ιδρύσεως τής «Γνω- μσδοτικής 'ΕΐΓΐτροΐπής Μητρώου Με λετητών καΐ Κανονισιμοΰ ΆναθέπίωΙ- '.Γ.Ε.Κ,ΜΜ.ΚΛ). 3ον) ΑΙ μελέται διακρίνονται είς δύο αμάδας: — Γενικάς· α') Γενικής Ά·νοοπτύ ξεως (Χωοοταξικαΐ καΐ ριΛμιστι- καΐ). 6') Πολιοδομικαΐ — ΟΙικιστι καϊ. γ') Συγκοινωνιαοκαΐ καΐ μελέ¬ ται μεταφορικών μέσων. ε') 'Υβραυ λικαΐ ('Εγγειοβιελτιωτικαΐ, 'Υδροη- λεκ,τρικαΐ καΐ Υδρεύσεως — Άιιτο- χετεύσεων). στ' 'Ενεργειοκαιΐ (Θερ- μοηλεκτρικαΐ/ Ύδροηλεκτρικαϊ Πυρη νικαΐ). ζ') Βιαμηχανικαΐ. π') Γίωρ γικαΐ (Γε<ήο^·ία — Κτηνοτροφία— Δάαη) καΐ Άλιευτικαΐ. — ΕΙΔΙΚΑΣ: α ) Χσρτογραφι <ομ, Τοττογραφ καϊ, Κτηματογραφι- καΐ καΐ Γεΐ«&ετικαΐ, 6') Μελέιται 'Ε. δάφους καΐ ΎίπΕδάφους (|ρευναι γε «λογικαΐ ύδρογεωΑβγικαϊ, έΊδαφολο- γικαΐ. γΐοοιτεχνικαΐ, έδαφαμηχανικα! γεωφυσικαϊ «αί μεταλλευτικαΐ). γ') Στατικαΐ, θ;μελιώσεων καΐ "Υλικών κατασκευής. δ') Μηχανολσγικαϊ Ή- λεκτρολογικαϊ. ε') Χηιμικοτιχνικαϊ — Χημικαϊ. στ') Άρχιτεκτοΐνικαΐ — Διακοσιμηιτικαϊ καΐ ιμελέιτσ.ι Το· πείου. ζ) Οικονομικαί καΐ Κοινω(.- καΐ. Η ΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΣ 4) Κσθιεροΰται ή «Δυνσμΐκότης» τού αελετητοθ ή^τοι «ή Ικανότης αύ τού νά φέριι άρτίως είς πέρας έντΐς ετους, άριθΐμόν μελετών τής τάξε¬ ως καΐ τού εϊδους είς δ οθτος έξει- δικεύεται». Ή δυναομικότης έκφρά- ζεται μέ τό( είς δραχμάς συνολικόν ϋψος των ττροεκτΐιμηθεισών αμοιβήν των μελετητώ/, τάς οποίας ό ιμίλε- τητής δύναται νά έκποιήση κατά την διάρκειαν ενός £τους. Τό δυνα μιικόν των μελετηιτών συνιστάται καΐ ωαβορίζεται όπτό τό έττιστηιμο- νικόν δυνομικόν. Υπολογιζόμενον εί; ^ονάδας διΐπλωιματούχων έττιστη·μό- νων τής έμπειρίας ήν άπαιτεΤ τα εΤδος μελετών είς άς έξειδικεύεται ά ιμελίτητής. Τό έττιστηιμονικάν δυνα μικόν ύττολογΐζεται άπό την σύ θέ¬ σιν τής ομάδος έκπονήσεως μελετών είς Αριθμόν καΐ έμπειρίαν διιτλωμα τούχων έπιστιτΐμόνων άσχοληθέντων μέ έκττόνησιν μελβτών ή εκτέλεσιν ξογων τιϋ ϊΤδους είς τό όπτοΤον οί μελετηταΐ έεειδικεΰονται. "Εν έκ των ττλέον σοδαρών σημεί ών τοθ νέου Κανονισιμοΰ εΤναι τί θεμα τής βαθμθλογίας τών μελίτη τών, την οποίαν καθορίζει τό αρθρον 4, τταράγρ. 4 αυτού καΐ Εχει οθτω: «Ή δαθμολογία το3 ίπτιστηιμονι- κου ττροτωπικοΰ τού .μελετητοϋ είς βασικάς μονάδας δυναμικοθ, §χει ώς ακολούθως α) Διπλωαατοθχος Άνωτάτης Σχολής μέ 4ετή δσκησιν έταγγέλμα τος έξ Γ^ς ενός καΐ ήμίσεος Ετους πραγιματικί|/ ττείραν μελετών ιΐς μο νάδα έκπονήισεως μελειτών ή 'Υπηρε σ!αν Μελετών τού Δηιμοσίον ίί Ν.Π. Δ.Δ. ή "Επιχείρησιν και ΌργανιΤ σμόν Δημοσίας "Ωφελείας ή γραφεϊ όν μελετών σημαντικής έταιρείας ΑΙ καθιβοούμεναι δυνσμικότητΐς καΐ ή κατάταξις των μελίτ— ών κατασκευήν, 1,0. 6) "Ομοίως άλλά λετών οί μελετηταΐ (πέροον τών προ μέ ΙΟετή αοκησιν έπαγγέλματος. | υποθέσεων των ώς &νω έδαφίων,) έξ ής 4 Βτ» είς μελέτας,, ώς έν έδα [ δέον νά διοβθέτΐοσι τα κάτωθι έλάχι α' 3,0. γ) Όιμοίως/ άλλά: γΐή μέ 20*τή όοσκησιν τού έϊπαγγίλιμα- τος, έξ ής 8 ετη είς μελέτας, ώς δ νω, ή γ2) Καθηγητής Άνωτάτης Σχολής 6,0». 5) Είς την αρχήν εκάστου ϊτοιις. ή ΓΕΜΜΚΑ έξάγει τί»ν «τρέχουσαν έτησίοιν δυνοιμικότητας των μελετη των. ΚΑΤΑΤΑΞΙΣ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΣΙΣ ΜΕ ΛΕΤΩΝ Τό αρθρον 6 καβορίζ«ι λττττοιμ έ¬ ρως τα τής κατατάξιως καϊ άναθε- σεως των μελετών. — Οϋτω όρίζεται δτι αί γβνικαΐ μελέται κατατάσσοντσι είς τάξει ι,, αναλόγως τής σηιμασίας καΐ τοΰ μ». γέθους των- α) Α' τάξη &πο 0 — 750.000 δρχ. ακριβώς. 6) Β. τάξις άπό 0 — 2.000 ΟΟΟ δρχ. ακριβώς. Υ) Γ' τάξις άπό 0 — 1.000.000 δρχ. άχριβώς. — ΑΙ εΐδικαί Μελέται κατατάσ- σοκται είς α) Α' τάξεως, μέχρι τού ποσοΰ τώ» 250.ΟΟΟ δραχμών. 6) Β' τάξεως, άπό τοΰ ποσοΰ των 150.000 μέχρι τού πσσοθ των 500. 000 δρΐχιμών. πλήν τής κατηγορίας των μελετών έδάφους καΐ ύπεδάφους αί οποίαι άνατίθενται μέχρι τού ποσοΰ τού 1.500.000 δρχ. γ) Γ' τα ξεως. μελέται των οποίων τό ΰψος άμθΐδής ύπερβανει τό ποσόν τών 250.000 δραχιμών. ΑΙ Ανωτέρω μελέται άνατίθεντβι είς μελετητάς περιοριστικώς ανα¬ λόγως τού Οψους τής προεκτιιμωμέ- νης άμοιδής σώτώΐ' δι' άπαντα τα στάδια έκπονήσεως. ΑΙ γΐνικαί μελέται άνοπίθενται ώς ακολούθως- α) Μελέται Α' τάξε ως, είς μελϊτητήν μ τουλάχιστον 8να έπιστήιμονα δασι- κής μονάδος δυναμικοΰ 1,0. 6) Με¬ λέται Β' τάξεως είς μελετητήν πε ριλαΐμδάνοντσ τούλαχισιτον ίνα έπι- στήμονα βασικής μονάδος δυναμικοθ 3.0. γ) Μελέται Γ' τάξεως, είς με λετητήν περιλοομδάνοντα τουλάχι¬ στον ένα έττιστήμονα δασικής ο- νάδος δυναμικοΰ 60 "Επί πλέον διά τή-ν ανάληψιν με¬ λετών της ομάδος των γενικών "ε- στα δυνοΐμικά: Μελέται Α' τάξεως, ελάχιστον δυνοομικόν μελβΐητών 2,0. Β' τάξεως 6.0. Γ' τάξεως 15,0. — ΑΙ εΐδικαΐ μελέται ■ ά·Ό:τ!θεν· ται ώ: ακολούθως: α) Μελέται Α' τάξεως( είς μελβτητήν περιλαιμβά- νοντα τουλάχιστον ϊνα έΗΓΐστήμονα μονάδος δυναμικοΰ 1,0. 6) Μελέται Β' τάξεως* είς μελετητήν πιριλοψιδάνοντα τουλάχιστον ίνα έ- πιστήμανα δασικής μανάδος δυνσμι κοθ 3,0. γ) Μελβτα, Γ' τάξεως., είς μελετητήν περιλοιαδάνοντα τουλάχι¬ στον £να έπιστήμονσο βασικής μονά δος δυναιμικοΰ 6.0. "Επί πλέον, διά την Ανάληψιν με λετών τής ομάδος ιίδικών μελετών, οί ιμελετηταΐ (πέραν τών "Π·ρουπο9έ σεων των ώς ανω έδαφίων) δέον νά δ αθέτουν τα κάτωθι έλάχιστα δυνα μικά: Μελέται Α' τάξεως, ελάχιστην δυ ναμικόν 1,0 Β' τάξεως 3,0. Γ' ττ ξεως 6.0. Πέροιν τούτων όρίζεται δτι ό με· λετητής πβοαμένει ύπςύθυνος διά την άρτιότι,τα τής ιμεΐλέτης κατά την εκποίησιν της δσον καί μέχρις όλοκλΓ|ρώσε«ς τού έπαμένου σταδί¬ ου. Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΣΚ Είς την "Εφημερίδα τής Κυδερνη σεως (τεσχος 655 Β') εδημοσιεύθη απόφασις τώ») ύπουργών Παιδείας καΐ Οικονα-ΐικών, «περ! κυρώσεως τού Κατκονισμού 'Εκ,πθνήσεως Μελε¬ τών τοί Όργανισμοΰ Σχολικών Κτι ρίων» (Ο.Σ.Κ.). Είς τόν Κανονι- σμόν ύπάγονται τα τής μιλετών είς σχολικά κτίρια τής δή μοσίας έκτταιδεΰσεως πάσης 6αθμ - δος, πλήν άνωτάτης. Είς αυτόν όρί ζεται δτι αί "μελέται ώς καί αί προπαροοσκευΐστικαΐ καί συναφείς εργασίαι, έ*πονο3ν·ται είτε υπό των έν τώ Όργανισμώ τεχνικών, είτε δι' ΑιΌτθέσεως είς δργανα τού Δηιμο σου, Ν.Π.Δ.Δ., δημοσίων έπιχειρή- σεων ή Ιδιώτας τεχνικούς. Είς τόν Κανονΐσμόν όρίζονται τα των σχεδίων έκπονήσεως των 'ΐελε- τώ^, τοθ έλίγχου των, προθεσιμιών, άμοιβών κλπ. ΔΙΑΣΚΕΨΙΣ ΔΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑΝ -ΣΥΜΕΤΟΧΗ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΝ "Ηρχισΐ τάς εργασίας της είς δυνατότητα εξευρέσεως λύσεων είς Καβαλαν ή κοινή σύσχεψις εκπρο¬ σωπών Κράτους. έργοδοτών καΐ ίο γαοζομένων, ή όποία θά εξετάση 9έ- ματα σχέσεων ,μεταξύ έργοδοσίας καΐ έργοχτίας. Ή έν λόγω σύσκεψις ή όποία θά διαρκέση μέχρι τής Κ" ριακής/ πραγματο—οιεΤται κατ' ί- φαρμογήν είδικής διατάξεως τού τε- θέντος τϊ&η έν Ισιχύι νοιμοθετικού δια τάγματος 186) 19Α9 διά τού οποίον είο-άγεται ό θεσμός τής τρΐιμερούς οννεργασίας διά Την άντιμετώπισΐι' των άναφυομένων εκάστοτε έργατι- κών διαφόρων. Ή διΑ τού νομοετή ματος αυτού παρεχαμένη διέξοδος διά την εξέτασιν καΐ υπό των τριών μερών των συναφών μέ τή^ φύσιν τής εργασίας προοληιμάτων. θά δώ- ση, ώς άνοτφέρεται σχετικώς, την ΗΥΞΗΘΗ Η ΠΟΣΟΣΤΩΣΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗΝ ΟΪΝΩΝ Ε>ί
ΕΛΒΕΤΙΑΝ
Είς 25.000 έκατόλιτρα Λνίρχε-
ται ή ποσόστωσις διά την είσαΓΛΛ-
γήν έντός τού 1969 έλληνικών οΤ-
νων είς την 'Ελβετίαν, κατόπιν ού
ξήσεως κατά 5.000 έκατόλιτρα τής
Αρχικής σΜμδοιτικής ποσοστώθ£ω< τών 20.000 έκατολίτρων. Ή ώς θ ν<ο μεταβάλη εκοινοποιήθη είς τού», ενδιαφερομένους διά τα περατιέι:·} υπό τοθ ύπουργείου 'Βμπορίου. τα ώς ανω θέματα καΐ θσ διευχολιΊ νη τόσον τούς έργοδότας όσον καί τούς έργαζο,μένους ττρός τόν έν λό¬ γω σκοπόν. Ή κρατική πλευρά ίίς την διά¬ σκεψιν έκπτροσωπεΐται κατ' αρχήν " πό ύπαλλήλων τής Πβριφερειαοκής 'Επιθεωρήσ€ως "Εργασίας Θράκης ό δέ ύπουργός "Εργασίας κ. Βογια τζής πρόκειται νά μεταβή την Κν*- ριακήν είς Καβαλαν, πρθκεΐμένευ νά ένημερωθή επί τών τελικών συμ- περίχσμάτων τής διασκέψεως, ή Λ- ποία είναι ή δευτέρα πού τοποιεΐται βάσει τού Ν. Διατάγμα τος 186)1969. ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΓ Ρ'- ΔΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΛΓΕΡΙΑΝ Τό υπουργείον 'Εςιμτπορίου έκοινο- ποίησε πρός τα 'Εμπορικά καΐ Βι->
μηχανικά "Επΐμελητήρια τής χώρας
πίνακα έμπο,ρενιμάτων, των όποΐ'ον
ή ΐΐταγωγή είς Άλγερίαν τβλεΐ ί*
πό τόν Ελεγχον καί ίπτόκειται είς
προηγουμενη δ]5ειαν εΐσαγωγής Ικ
μέρους των άλγερινών άρχών. ΚατΑ
τό Ισχ3ον εις την έν λό/ω χώραν κα
θεστώς είσαγωγώ^ τα πρός είσαγω
γήν προιοκτα κοττανβμονται είς 6υι>
βοΐσικάς κατηγορίας. ΒΙς την πρώ¬
την περιλωμβάνονται τα προιόντα
πίναξ των οποίων εκοινοποιήθη είς
τα ΕΒΕ τής χώρας, είς την δευτ£.
ραρν δέ έκεΤνα των οποίων ή εΙσ<τγΐΛ. γή έπιτρέπεται έλευθέρως. Διά την πρωτεύουσαν καί άλλας πόλεις ΕΗΕΚΡΙΟΗΊΙΡΐΟΠΟΙΗΣΙΣ ΡΥΜΟΤΟΜΙΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ Τα σχετικά Β. Δ. έδημοσιεύδπσαν είς την Ε.τ.Κ. Διά Β. Διαταγμάτων, βημοσιευ- θέντων είς την Εφημερίδα τής Κυ- 'βερνήσεως (τΐϋχος Δ' Αριθ. 181 καί 184) τροποποιούνται τα ρυμο- μοτομικά σχέδια: ΆΒ^νό^ν κα Γαλατσίοο ΓΑττι- κής) είς περιοχήν "Ανω Γκράδα ώς κα! ό καθορισμός χώρων διά την Ανέγερσιν σχολικών κτιρ'ων. Βριλησσΐων διά μετατροττής τού παρά την 6δόν Πίνδου χώρου τού προοριζομένου διά την Ανέγερσιν σχολείου είς οΓκοδομικάν τετράγω¬ νον. Ρόδου/ παρά την οδόν Κλαυδίου Π£π<ερ διά τού καθορισμοϋ θέσεων πρός ανέγερσιν πολυκατοικιών δη¬ μοσίων ύποΛλήλων ώς κα! κολυμβη τηρΐου. Χανίων, δι" επεκτάσεως τού ρυ μοτομικοϋ σχεδίου ΐΐς την θέσιν «Άγιος ΊοχΪΓννης», πρός Ανέγερ¬ σιν προσφυγικών κατοικιών. Κερκύρας, έγκρινομένης τής τρο των όρίων τομέ- ων Β' καί Γ' τών ίμφαινομένχον είς τό Οπ' άρ. 4 διάγρθκμμα Οφών# τδ εγκριθεν διά τού αρθρου 4 τού άπό 9.4.1964 Β.Δ «περί Αναθεω¬ ρήσεως τών δρ^ον κα περιορισμόν διμήσεως τών οΐκοπέδων καί περΙ ΰψους οίχαδομόΐν καί μΓγίστου ά- ριθμο-ό όρόφων τής πόλεως Κερκύ¬ ρας» (ΦΕΚ 37)Δ'). Αθηνών, κατά την οδόν Αγ. Ζώνης. δι" έγκρίσεως άδΐίξόδου δ 6ο3 καί συγχρόνου καταργήσεως τμήματος στοάς. "Αθηνών, δι" επεκτάσεως τής δ- 5ο3 Κοκκίνου είς τό μετοοξυ των όδώι/ Όρφανίδου καί Ίαλέμου οί- κϊ-5οιμικόν τετράγωνον. ΣΥΣΚΕΦΙΧ ΚΥΠΡΐς?Ν ΚΑΙ Δ.Γ.Μ. σι ρον γυλΛς τρα¬ πέζης μεταζύ 'ΕΛλήνων έται- ρων τής ΔιεΘνοϋς ΓραμματεΙ- άς Μαλλιοΰ καΐ κεντρικών εκ¬ προσωπών έμπορικών οΐκων Γπς Κύπρου θά πραγματοποιπ- θοΰν κατά την διάρκειαν έπι- δεϊζεων μόδας άπό έλληνΐ- κοθς οΤκους, μέ θέμα την με¬ λέτην τής άναπτύζεως τθν έμ- πορικών σχέσεων είς τόν το- μέα τοΰ μαλλιοϋ. ΟΙ έήιδεΐζεις μόδας θά πραγματοποιηθοθν με πρωτοβουλία τού τουριστι- κού πράκτορος κ. Τάκη Σολω- μονίδη άπό 8—11 Δεκεμβριού είς Λευκωσίαν, Λεμεσόν, Άμ- μόχωστον καί Λάρνακ». ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ ΧΟΡΑΣ Σύμφωνα μέ οτοιχεία τού Ε. Ο.Τ., ή ζενοδοχειακή δύναμη τής χώρας, στίς 30 Αύγούστου 1960 άνηρχετο σέ 2.389 μονά- δες, οί οποίες διαθέτουν 106. 339 κλΐνες. ΤΑ ΥΨΗ ΕΙΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ . Διά, Β.Α. δηιμοσΐ€υθέ,»τος είς την ΦΕΚ (τεΰχος Δ' Αριθ. 184) έξαιροθντοτι τής ώπό τών διατάξε- ων τής παραγρ. 1 τοθ αρθρου 1 το3| Α. Ν1. 3915)1968 «περί ϋψονς των σΐκοδομών καί τού συστήμο· τος τής ελευθέρας δομήσεως» ιτο>
ρεχομένης προσαυξήσεως τοΰ με¬
γ ίστου συντελεστοΰ δομήσεως τών
οΐκοπέβων; αί περιοχοΐί τής πόλε¬
ως Ηρακλείου (Κρήτης).
ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ Ε.Ο.Κ.
ΒΟΝΝΗ. — "Η 8υτικογ«(»μοονικΛ
Κυβέρνησις ΑτΜφάοΊσε νά καταργή
οη τον φόρον τού 4% επί των έξσ
γωγών καΐ προβή είς &αττωσιν
επί τών εΐσαγωγών μέχρι 1ης Λΐ·
κεμβρίου τρέχοντος ϊτους. Γοί/ΐο
6 κυβερνητικάς έκτΐράσω-
τιος α. Γκύντιρ Νιτήλ# εϋπών έν ου
νεχεία δτι ή κυβέρνησις σ«νεφώνη-
σεν ομοφώνως, δτι ή επί των δυ"-
κογρμανικών έξαγωγών
έππβάρυνσις έκ τής τρεχουυης. ""
μής το3 μάρκου, έν συ^δν
τό» έν λόγω Φόρον, ήτο άνετπιθύμη-
τος. Οδτος εΤχ«ν επιβληθή ώς ι/ΐτο-
κατάστατον τής άνατιμήσεως τού
μάρκου, είς την προσπάθειαν τγπιι·
ορισμοΰ τοθ π'λεονάσματος τών έξα
γωγών. Ό κ. Μτήλ προσέβεσϊ» δτι
ό πρωθυιτουργός θά έλθη ιΐς έττα-
φήν «κατά τ6 προσεχές 48νρον (}
δυνατόν» με
'Εττιτροπήν τι>ς
ΕΟΚ, μετά την (γκρισιν τής όττοί
άς θά τβ&ή είς εφαρμογήν ή κατάο
γησις τ° ό
ΤΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟΝ ΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΛΙ
Είς τύ Παρίσι, ό ϋπουργδς Οι¬
κονομικόν κ. Ζισκάρ ντ' "Εσταΐν κ
νβxοίν^ασίν' είς τι*ν 'Εθνοσυνέλευ¬
σιν δτι τό έττιτόκ όν προεξοφλΛθΓ-
ως ηυξήθη άπό 7% είς 8*. Κατό¬
πιν τούτου, ή Γαλλία μετά τής
Βρεττανίας είναι αί 6ύο χώραι μί
τό ύΦηλότερον έπιτόκιον τής Εώρώ
πης.
Τό μέτρον ελήφθη έν τβ πΛαι-
σίω της υπό τού Ύ-πουργικοΰ Συμ
βουλίου έγκρισις τού νέου κοατι-
κοθ Προυπολογισμόν προβλέττοντοι,
μείωσιν των δημοσίων δαττανών, είς
μίαν προσπτάθειοίν άιναζωσγονήσεως
τοϋ εΐΓΐσφαλοΟς φράγκου. Κυβερνη
τικο! Ικπρόσωττοι έκφράζουν τν
έλπ'ιδα, δτι ή αύξησις τοθ
φλητικοϋ τόχου θά άποτίλέστι νέον
δπλον είς τόν άγώνα δία την κατα¬
πολέμησιν τοθ ττληθωρισμοϋ, Λ Λ-
ποΐος άπειλεΤ την υπονόμευσιν τίΐν
άναμενομένων άποτελεσμάτων έκ τής
κατά 12.5% ύποτιμήοτεως τοί γσν
λικοΰ φράγκου, γενοιμένης πρό 6ιλ)
Ακριβώς μηνών. την 8ην Αυγςμ-
στου. Ή τ£Α«υταία αύξησις άπθ
6% είς 7%. εΤχε σημειωθή την 13
ην Ίουνίου έ.ϊ., μετά την παρβΐτπ
σιν τοθ στρατηγόν Ντέ Γκώλ.
Υπουργικον Συμβουλιον
νέκρινι σήμερον τόν εθνικόν Προθ·
πολογισμόν διά τό £τος 1970· *
ΑΙ ΟΙ ΚΟΝ. ΣΧΕΣΕΙ! ΕΛΛΑΔΟΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ!
Συγκεκριμένως προτάσ«ις άφορώ | τροχαΐου ύλικοθ καΐ την έχτέλεσιν
σας δχι ιιόνον είς την διεΰρυνοΐ ν
τών έλλΐινορουμανικών συαολλαγών
άλλά καΐ είς την στενωτέραν σ^ν·
εργο3σία·ν τών δυο χωρών «αί είς
τόν βιομηχανικόν καΐ μεταλλευτικόν
τομέα υπέβαλον πρός τό,ν υπουργόν
τού 'Εμπορίου κ. Τσέλλον είς Εβυ
κουρέστιον Ρουμάνοι οΐκονομικοί εκ
πρόσωποι.
Συγκεκριμένως προετάθη ή Ανά¬
θεσις μετοΛλίυτικών έρευ,νών είς
την 'Ελλάδα είς ρουμανιικοϋς οΐκοις
έπϊ τή βάσει τοθ προγράρματος οί
κοναμικής Αναϊπτύξεως τής Ελλά¬
δος. ΑΙ προτάσεις αδται Αφορουν
εύρείας ερεύνας διά την ανεύρε¬
σιν πετρέλαιον, καθώς καί την «.
ξόρυξιν σιδηρομεταλλευιμάτων βω-
ξίτου καΐ μοογνησίου. Παραλλήλως
οιΐ ρουμανικαΐ προτάσεις άναφέρβν
τα, είς την προμήθειαν έκ
τής "Ελλάδος μεγάλων ποσοτήττων
βιομηχανικώς ίογων διά τής παρο
χής ύΐτό τής Ρουμανίας ολοκλήρου
τοθ άπαιτουμένοϋ μηιχσ*νολογικοθ
ί£οτίλισμοΰ.
ΑΙ προτάσεις αυταί θά συζητη-
θοΰν υπό τών έλληνικών άρχών όο-
στε νά διαττιστωθη ή δυνατάτης Λ-
ξιοττοιήσεώς των!1 ώς πρός τό οτι-
μεΐον τής έξοφλήσεως των £ρ/ω*(
εάν δηλαδή αίίτη θά πραγμστοπυΐ"
θϋ δι' άμοιβαίας Ανταλλαγής γεωρ¬
γ ικών προιόντων ή διά συνοολλάγιμα
τος ή διά συγκερασμοΰ των δύο ^0
των δύο αύτώι' μέσων. Σετικώς ή
την Ρουμανίαν Αντιπροτάσεις έ«ι
τών συγκεκριμίνων πλέον σηιμ«ίθν
τών ρουμανικών προτάσεων. ΓΙάντω»,.
ώς εγνώσθη, αί έν γένΐΐ ώς πρό
γ ην ΑποΒοιχήν τών τΐροτάσεων -προ
υπτικαί, φαίνονται ώς ευνοικαί, ι»
λιι-αΐ δέ συζιιτήσϊΐς θά διεξαχθοϋν
τόν Γτροσεχή1 Νοέμβριον β Δβκέΐμβοι-
ον. δτε θά πραγματοποιηθή συνΛν
τησις Ιθυνόντων τώ; δύο χωρών
τΓροκειμένου νά υπογραφή μοκρόχρ·/
ν-υς άμποριχή συμφωνΐα. Ή
νια αυτή ΑφορΛ είς την
των έυιποοικών συναλλ<χγόν μϊταϊυ Ελλάδος καϊ ΡουμανΙ<τς. Έξ αλλου, έπιθυμία περαιτέρω ανοηττυξεως τφν εμπορικώ^ καΐ οί- «ανομικών έν γένΐι σχέσεων μεια της Ελλάδος ίξεφράσβη καϊ Αιτο βουλγαρικής πλΐυράς. Τοθτο β·*- ττιστώθη είς την Σ6φαν κατά την ίκ:ΐ διέλευσιν τοΰ κ. Τσέλλου. " δτο;ος συνηντήθη πρός τούτο μ< ιον Βούλγαρον συνάδελφον τού έ^1 το3 "Εξωτερικόν ΙΙΕΝΤΕ ΠΡΟΣΦΟΡΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΝ 25 ΟΟΌ ΤΟΝ ΣΙΤΟν Μηχάνημα άμίσυυ διυΛΐσε,ως νιρυυ, τ,ερικόν κύλινδρον, έπενοήθη άπό κινητόν μέ άνταλλακτικόν έσω- μίαν αγγλικήν βιομηχανίαν. Τό φορητόν πίκ - άπ καί μαγνητό φωνον, τό οποίον δνομάζεται «Ντι- σκασέτ» κατεσκευάσθη τελευταίως άπό μίαν βρεταντνικήν έτοκρείαν. τόν διίνι.^γ^|9έντα χβίς είς τό ϋπουργϊΐον 'εμπορίοΐ' διΐΗνη διαγωνισμόν διά την έκποίΐΐσιν 2^ 000 τόννων κρατικοϋ σκληροι) σ'- του -'κ τών έσοί>ειών 1967. 1968
καί 1969, ύπιβΧήθησαν πεντε ·πβο-
σφθοαΐ έκ μέεους τών οίκ«ν Λ
Δαίλατόλας( Μπούνγκε, Δ Δανός,
Κ. Κσ,ντώρος καΐ Κωνσταντινίδης
— Σταυρόπουλος. ΑΙ προσφερθεϊ-
σαι τιμαί κυμαίνονται άπό 57 μέχοΤ
. 62,25 δολλάρια κατά τόννον.
οποίος προβλέπει σημαντικάς ττε-
ρικοπάς των δηιμοσίων δαπανων,
διά «ά καταστή ή Γαλλία καΐ πώλ»»
άξιόχρεος καί διά να Αναζωογονη-
θπ τό εΙσέτι άσταθες γοολλικόν φραγ
κον. Παρά την ΐπτατίμησιν τοΰτου.
δέν επετεύχθη οθτε Δνοχτχβσις της
σημσντικής ίχροής των ιΐς χρυ¬
σόν καί είς μετατρέψιμον συνώλλα/
μσ Απ-οθεμόττων τής Γαλλίας^ οθτε.
ή κάλυψις τού σημαντικόν έλλείιμΐμα-
τας τού εμπορικον Ισοζυγίθυ αυτής.
Ή Γαλλία, τον παρελθόντα
προέβη είς Ανάληψιν 500 ίκατομ,μυ
ρίων δολλαρίων, έκ τών 2.500 έ-
κατημμυρίων τα όποία ίτέθησα»
είς διάθβσίν της, υπό μορφήν δΐί-
θνών πιστώοΈων, πρός
τού φράγκου. Παρά ταυτα, ή άς"!-»
τού είς τα ξένα Χρηματιστήρια Α-
κολουθεΐ καθοδικήν πορείαν .
Αρμοδίως Ανεκοινώθη δτι, 8ι4
ιτρώτην φοράν Δπτό τίνων έτών. Λ
ι^ος Προυττολογισμός ιτροβλέ—εί ρι
κρόν «συμβολικόν» πλεόνασιμα.
Προβλέπει συνολικόν υψος
νών 155 δισεκατομμυρίων Φραγκοχ'
(25^,1 δισβκατομμυρίων δολλαρ'ίων)
ήτοι οΰξησιν κοιτά 6% έν ονγκρί-
σϊΐ πρός τό προβλεπόμενον διά ιΛ
τρέχον βτος Οψος αυτών.
Προβλέπει. τέλος, την καττα Ί2%
αύξησιν τοΰ άκαθαρί—ο» έθνικού
προΐόντος, κατό: τδ 1970
Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΑΛΑΡΚΟΥ
Είς τό ΛονίΤνον, οί Βρβττανοϊ
μεσΐται τώτή 4τί σΟνσλΑάγιματβι,
πράξίων, διέκοψαν προσωρινώς σή¬
μερον την πρωΐαν την Αγοράν μάρ
κω, μέχρις δτου έκτιμηθοΰν αί αν
νέπεια· τής Οΐπό τής Βόννης
γήσεως των ίξοτγωγικών
ΑΙ συναολλοίναΐ έπανελήφβησαν ο
λίγον αργότερον, έν τούτοις δταν
οί μεσΐται κατίληξαν είς τό
ραχτμα δτι δέν θα σημειωθή
Αγορά μάοκων- οϋτε αΰξητική τ*-
ο.ν
Είς την ψρσγκφούρτην ή έλευθί·
ρα Λγορά ήνοιξε σήμερον «ίς> τίν
τιμη-ν των 3,746 μάοκων Ανα δολ·
λάριον, ϊναντι των 3,75, τιμής κλει
σϊματος τής χθές *Η Κεντρική
Τράπβζα τνΐς Περμβΐν([ιας οτ/νήχισ»
την πώλησιν δολλαρίων πρός 3,
775 μάρκα, τοΰθ Οπερ άντιο*το«
χεΐ είς αύξησιν τ* ΰγερμανικοθ /ν»
μΐσματος κατά 6,25 τοίς έ.<απών. ΟΙ μεσΐται εδήλωσαν δτι εσημειώ¬ θη ζωηρότης είς τάς ονναλλατ'άς. Είς την Βόννην. ό μέλλων ύτΓουρ- γδς ΟιΙνχονομικΛΙν μ. Σίλλερ, νασεν δτι ή νέα Κυβέρνησις, θΰς( ώς σχημαιτισβήι, ΘΑ· «όρισ-τικήιν. »αφή κοτΐ πειστικί^ν λύσιν τού γερμανικοΰ νομισιιοττικοϊ) ιτροδλιίματος». Η ΑΙΑΝΟΜΗ ΚΟΥΠΟιΝΙΩΝ ΛΑΧΕΙ ΟΦΟΡΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΑΘΕΜΙΤ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ Άθβμιτον άκταγφνισμόν συνιστό: ένδεχθμένως τό σύστΓημα ττρσσβλκύ- σίως πελατείας διά τής ύπτοσχέσε- ως παροχής δώρων έξαρτουμ,ένων έκ τού άποτΐλέσιμ<χτος κληρώσεως. Τούτο γνωρίζει τό ύπουργΐΤον 'Εμΐπο ρίου έ.ξ άφθριμής οοΐτήιματος πρατηρι οώχων καυσίμων διά την παροχήν είς αώτοχινητιστάς λαχειοφόρων διαφη- μιστικών κουπονίων. Ειδικώτερον Α ναφί,ρεται δτι ή κειμένη ναμοθεσία δ^ν προβλόπει την παροχήν τοιού¬ του εΐδους αδείας, ένδέχεται δέ ή δλη υπόθεσις νά έμτπ'ΐΓτη είς τάς διατάξεις τοΰ ναμου 146)1914 τκρί άθεμίτου ανταγωνισμοΰ. Τό δικαίω μα κρίσεως περϊ τού εάν ή ώς αν» διαναμή συνιστά Αθάμιτον Ανττοογω- νισιμόν ώς καΐ την επιβολήν των νθ υίηων κυρωσεωιπν είς τ ούς παραβά τας εχουν μόνον τα τσκιτικά δικα- στήρια. τα όπτοΐα θά έπιληφθοΰν τής υποθέσεως κατόπιν έγέρσεως Αγω- γής ί»πό νομιμοποιου,μένον ττρός τού το. ΓΟ ΜΑΡΚΟΝ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΣ α! διά τού χθισινοΰ *Μ.Χ*Ιου τής Τραπέζης τής Ελλάδος χαθορισθεΙ σαι τιμαί τού μάρκου ήσαν α} χαρτοναμίσματα: 7.954 δρχ. Αγ»- οά έναντι 7.993 δρχ. προχθές κβΐ 8,120 δρχ. πώλησις Εναντι 8,119. β) (ίυνάλλαγμα: 7,99-4 δρχ. ΑγορΛ Εναντι 7,993 προχθ|ς κοτΐ 8.108 πώληο,ς έναντι 8,107 δρχ. ττροχ;- θές. Η ΔΙΑΠΡΑΓΑΛΑΤΕΥΣίΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΝ ΜΕΤΟΧΟΝ ΕΠΙ ΠΡΟΘΕΣΜ1Α Εδημοσιεύθη «ίς την '6φημ»ρ(6α τής Κυβερνήσεως (63α Β'), απύτ φοοσις τοΰ ύττουργοΰ Έμπορΐβι/· διά τής οποίας απηγορεύθη Αιτό 2ας Όκτωβρίου μέχρι 31ης Δε¬ κεμβριού 1969, ή επί προθεσμία κα! μεταφβρά διαπραγμάτευσΐϊ επί τών διαπραγματευομένων βις τα Χρηματιστήριον Αθηνών τραττ·- ζικών μετοχών.
Τό τρισδιάστατον αύτό άργυ- ροϋν έπαβλον τοϋ γνωστοΰ
ά,γγλου χρυοοχόου Λέσλι Ντάρ μπιν έβραβεύθη είς την "Εκθε
σιν «'Άργυρος τού 70» τού Λο νδΐνου
ΕΙΣΤΟΝΛΙΜΕΝΔ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
ΔΙΑ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ 3ΟΘ ΕΚΑΤ. ΔΡΧ.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ. — Νέα συμττληρω
ματικά Εργα ΰψους δαπάνΐς 300
έκατ. δραχμών, ττρόκειται νά έκτε-
λεσθοθν έντός τής προσεχούς διε-
τίας είς τόν λιμένα τοθ Ηρακλεί¬
ου. Τα ϊργα άνίλαβεν γ) τεχνική
έτοπρεία ΞΕΚΤΕ, ή όιτοία καΙ ·ΐ-
πέγραψε ττροσφοπως σχετικήν έργο
λαΛικήν σύμβασιν μέ τό υπουργείον
Δημοσίαν "Εργων. Ή σύμβασις Γ
γινε βάσει των νέωι> διατάξεως «ε
ρΐ εκτελέσεως δημοσίων ϊργων, διά
μερικής χρηματο5οτήσεώς τω/ υ¬
πό των έργολη—ριών έταιρειών μί
κεφάλαια προερχόμενα άπό τό εξω¬
τερικόν καΐ άμεσον συμμετοχήν τού
Έλλην»Ί<.οΰ Δημοσίου ιμέ ανάλογον ποσόν 4κ των δημοσίων επενεκτέ¬ ων. Τό δημόσιον έξ άλλον, άναλαμ βάνε ι την τοκοχρεωλΐΛτικήν άττόσβε σιν τώΐν ξένων κεφαλαίων, τα *- ΐΓθϊσ/ φυσικά, προσφέρονται υπό μορφήν χαιμηλοτέρου δανείον. Τα ϊργα. των οποίων προβλί,πε- τσι ή εκτέλεσις, ϊΐναι. 1) Περαι τίρω Επέκτασις κατά 460 α. <οΰ σηιμερινού μεγάλου προση>νέμου μώ¬
λου τού λιμένος. 2) Κατοΐσκηίή
νέιου ύΐπη/φίθυ μώΙλοΗ. 30 ιΚ&τα-
σκενή δύο άκόμη ττροβλητών και
4) Κατασκευή διαφόρων τεχνικόν
£ργ«ί»Ί τα κυριώτερα άΐτό τα Λ-
ποίαβ βΐναι ή δημιοι>ργ!α προστα¬
τευτικόν τμήματος τοΰ τταλαιοθ
προσηνέιμου μώλου καί σέ μηκος
700 μ. καοθώς καί ή όλοκλήρωσις
τής παραλιακής λιωφόρου μέ την
1—έκτασιν της κατά 960 μ. Μέχρι
στιγμής βχουν έγΐκριθήι άττό τδν
υπουργείον Δημοσίων "Εργωΐν, αί
μελέται των έργων ποΰ άφορουν
την 6λοκλήρωσΐν τής επεκτάσεως
τοο προσηνέμου μώλου καί τήιν κα¬
τασκευήν των δύο νέων προβλητών
συνολίκα} ΰψους δάττά^/ης 210 έ¬
κατ. δοχ. "Ηδη έ'γινε ή εγκατά¬
στασις τής έργοληπτρίας έτα,ρεί-
ας, ή όποία καί άρχίζει τάς ερ¬
γασίας τηΐ έντός των ημερών.
Διά τά ίιπόλοιπα έργα πού προδλί
πονται οΓΓό την σύμβασιν καί τα
όποϊο! θά έκτελεσθοθν μέ τά εναπο
μένοντα 90 έκατ., £χουν ηδη υπο¬
βληθή άπό την τεχνικήν υπηρεσίαν
τού ΛιμενικοΟ Ταιμείου πρός τδ
αρμόδιον υπουργείον αί σχετικαί
μελέται, άναμένεται δ£ συντόμως ή
Εγκρισις διά νά γίνη ή έγκατάστα
σις τής εργοληπτρίας έταιρείας.
Βάσει τής συμβάσεως, τά νέα έρ-
γα θά πρέπει νά ίχουν αποπερατω¬
θή μέχρι τού Αύγούστου 1971.
©ά πρέπΐι νά σημειωθή δτι.
μέ τάς νέας κατασκευάς δλοκλη-
ρώνοινται τά μεγάλα λιμενι«ά ίρ·
γα τού Ηρακλείου τα όποϊα ηρ¬
χισαν τό 1966 καί τά όποία έχον»
ώς κύριον στόχον νά έΐπεκτείνουν.
νά έκσυγχρονίσουν καί νά καταστή
σουν απολύτως άσφαλές καί ύπΰ
οΐασδίρτοτε καιρικάς συνθήκας τόν
λιιιένα τού Ήραικλείου. "Ηδη κατό.
την πρώτην φάσιν τώ» έργων αυ¬
τών, μέρος των οποίων μόλι ς α¬
ποπερατώθη, ό παλαιάς προσήνεμοτ,
μώλος μήκους 900 μέτρων έπεξε-ά
θη κατά 400 μέτρα, ένώ μέ την
νέαν ίιτίίκ τάσιν κατά 460 άκόμη
,ίέτρα θα αποκτήση διπλάσιον τού
άρχικοϋ τού μήκος. Μέ την αποπε¬
ράτωσιν τοΰ δλου εργοι/( ό λ ι μην
τοο Ήραικλείου θά γίνη ίκανός νά
συναγυνισθή τοΰς μεγαλυτέρους λι
μένας τής Μεσογείου.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΝΕΑΤΗΣΒ. ΕΛΛΑΔΟΣ
Σονέχεια έκ της 3ης αελίδος
νως οί ξένοι μελετηταΐ θά προβούν
είς Ίτρσκαταρκτικήν ανάλυσιν τού Ερ>
γοιι, τό οποίον ή ΟΥΝΙΝΤΟ θα
προσφέρη διά την Ανάπτυξιν τγ πε
ριοχής ©εσσαλονίκΐις καϊ τ6 όττοΐο/
θά συντελέση είς την απόκτησιν έμ-
πειρίας των 'Ειλλήνων άρμοδιω»
πρός χρησιμοποίησιν ταύτης δι οί
την "ίδρυσιν παρομοίων βιομηχαν^
κων πυρήνων είς Βόλον, Πάτρας, Κα
βάλαν κα ΐ'Ηράκλειον. Τό πρόγραμ
μα τού ΥΝΔΐΠ διά τό Εργον τή",
βιαμηχανικής περιοχής ©εσσαλονι
κηις προβλέπει την χορήγησιν 71 Ι.
300 δολλαρίων, ένώ άπδ έλληινικης
πλευράς θά καταβληθη τό ίσσττοσυι
2 494.000 δολλ είς οΐκήματα, υπιι
ρεσΐας κλπ.
ΔΙΑ ΤΟΥ δημοσιευθίνιος είς την
έφηιμ€ρί6α τής Κυβερνήσεως ιτπ' ο-
ριθ. 488 Β Διατάγιματος κατέστιι
καί ναμοτύπως Ισχυρά ή έγκρισις
περϊ συγχωνιύσεως ϊ'ς τη./ έταιμεί
αν «"Βσσο Πάππας Άνών>μος Χη-
μι«ή Έταιρεία» τής έταιρείας «"Εσ
σο Πάππας ΆνώνΜμος Βιομηχανιχή
'Εταιρεΐα».
ΕΓΕΝΟΝΤΟ τα έγκαΐνια τής νι-
ας πτέρυγος τού είς Νέαν Εύκα?π< αν ΘβσσαΑονίικης εργοστασιον κοτ- τασικευής στύλων ήλεκτροφοτισμοσ καΐ μεταφορσς ρεύματος έκ τσιμί^ τού τής Γενικής Έταιρείας Άνα συγκροτήσεως» Είς την έγκαινια- σθεΤσαν τττέρυγα κατασκευάζο.ντσ,ι τσιιμεντοσωλή'κες άποχετεύσεως, έσω τερικής διαμέτρου μίχρι 1,20 μ. ιτρθοριζόμενοι να κοβλύψουν τάς Λ- νάγκας των δήμων τής Βορ 'Ελλα 8ος. Τό έργοοτάσιον τής Νέας Εϋ- καρπίας παράγει άκόμη στύλςυς έκ μττβτόν φυγσκίντρικης κατασχευης, τσιμεντόπλακες έττιστρώσεως πλατει ών καΐ πε^οδροιμίω;. προκατασκευα σιμίνα κρασττεόα, στυλΐσκους ση^μάι» οεί^ς 68ών κλιπ. προιόντα εκ τοι μένιυυ. ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ είς την 'Ε=φημ:- ρίδο: τής Κυβϊ,ρντσεως ώπτςφοσις τοΰ Νομαρχου ©εσσαλο/ιιίης, 6:α τής οποίας καθορίζονται ίοαφικηι τομεϊς είς την πόλιν τής Οεσσαλο νίκης καί δροι Ιδρύσεως κα! λειτουρ γΐας ωρισμένων Λτιχειρήσεων. ΚΑΤ€ΚΥΡΩΘΗ υπέρ τοσ Αναβει χθέντος μίΐθδότου εργολάβον ή ανα θέσις τής εκτελέσεως των 3ασικ6ν έργων όβοποιΐας είς την βιομηχανι¬ κήν περιοχήν Θεσσαλονκης. Ή6η μεταξύ τής αρμοδίας διευθύνσεως βιομηχανίαν πεοιοχών τής ΕΤΒΑ καΐ τού άναδόχου ύπεγράφΐ) ή σχε ι τική | ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ έίοκοκκισιως βάμ- βσικος Ιδρύεται είς τή^ Άλεξανδροσ πάλιν ύττό τής Έταιρείας Άφοΐ Μα σούρα είς την οποίαν καΐ έχθ?>|-
γήθη η σχετική αδεία τής ΐΛΓηρ;σί-
ας ιΊλΐκιτρικον καΐ μηχανολ^γίαζ Β.
'Ελλόϊδος Ή νέα μονάς θά έχη έγκα
τεστηιμένον μηχανικόν έξοπλισμόν
συνολ·χής ίσχύος 65 Τπιτων καΐ ά-
ξίας 1.175 000 δοαχμών.
ΝΕΟΝ κο/σερδθΓΓτοιεΐον ρο5οκι-
ν^>ν καΓι νωπώ/ λαχανικών θά Ιδρύ¬
ση είς Σκύδραν (Νοΐ^ού Πέλλης) 6
έπιχειοηαατας Ίωσ Σα65ίδης. Έ
χορηγήση ηι5η σχετική αΐ5εια διά την
νέαν μονάδα, είς τη/ οποίαν θά έ/-
κατασταθή μηχανικός έξσπλισμός
60 ίππων συνΐλικής άξίας 570 000
δραχμών
ΑΡΚΤΙΚΗ
ανωνυμο> εταιρια
ΫΥΓΕΙΩΝ
ΠΡΟΙΚΛΗΣΙΧ
Ι£ΝΙΚΗΣ
χι οί ^κ. Μί,ιοχοι
δπως προσέλθωσιν είς έκτακτον ι »■
νχη/ ΧιηιεΛευσιν είς τα έν Ιαυο*·
(Νέο: Σφαγεΐα) κσί επί της όβοιι
Πειραιώς ΑριΗ. 222 γοαφεΐα τής ^
ταιριας την Γ7ην Νο:μ6ο'ιι-υ 19ΰ9
ημέραν Δευτϊ,οαν καί βοσν 7ην μ.,
ττρδς λήψιν αποφάσεως έτϊ των κα¬
τωτέρω θεμάτων τής ήαερησίας 6,^ι
τάςεως·
Π Άπάψχτιι, ιτερΐ κνσττ^ον».·
αογής εί/ δλω ή ίι/ ;ιέοε . σ·-μφώ·.ως
τώ Α.Ν 148)67, της £ν τώ Ισθ/ν,
γισμώ έμφανιζοιιενηι, αί,Ιας ιου ,.,
<γβ5ιχι κα! των έπ' σύτοθ κτισμς. των. Ι5ια<τησίας τής έταιρίας, κ:- φαλο.κΛΓθΐουμένης τής ιχ ιης ο ναπροσασμογής επί Γτλέο^ άξίας και λήψις αποφάσεως π;ρΐ βντιστοίχιν τοΐ} ,αετοχικοΰ κεφαλαίου 2) 'Απτοφασις περΐ κ*.φ3Ταιο>ΐν
ήσεως. ί; δλω ή έν μεμει, των 0ιμ·"
θ;ματικών Ν 4002)59 καί Α Ν
147)67.
3) Τροπσποίησις τοθ αρθρου »
τοθ Κατοΐστατικού τής έταιρίας
ΟΙ κ.κ Μέτσχοι διά την εγκυρον
συμμετοχήν των είς την ανωτέρα
Γίνικήν Συνέλευσιν1 δέον νά συμ-
μοοφωβώσιν εγκαίρως ώς πρός την
κατάθεσιν των ιιετοχών τω^ κλτ">
πρός τάς σχετικάς διατάξεις το3
Καταστατικοΰ.
Εν Ταύ:ω τή 11 Όκτωδρίου 19έΡ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
-———— .-------------.------------.---------------.----------------------- < Ι Νέα αγγλικη ύπολογιστική μηχανή ή δποία συνχρόνιος μπορεϊ νά έκτυ πώνη πολλαπ'.ά άν-τίγραφα χωοις την χρήσιν καρμπόν, είς τό ΰψος των 40 είς χύ λεπτόν. ι ΕΡΕΥΝΑ3 ~4ΙΑ ΤΗΝ Α ΝΕΥΡΕΣΙΝΟΫΡΑΝΙ ΟΥ ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡ, ΕΛΛΑΔΟΣ Τά άποβόμαται ούρανιούχων ττε- τρωαάτων είς την περιοχίτν Βάθης το} Νααοΰ Κιλκίς ΰπολογίζονται είς μερικά έ'καταμμύρια τό.νων ηέ σχε τικώς μικοάν περιεκτικότητα είς οΰρά^ιον> συμφώνως πρός τάς ποώ
τας έκτιμήσεις, αί οποίαι προέκν-
ψαν άττό τάς έχύνας αί οποίαι διε
νη:>γήθ-|σαν όΐπο τοΰ παρελθόντος ε
τους υπό τής Έϋτιτροπής Άτοιιΐί<ής "Ενεργείας έν συνεργασία μέ τό Ίν στιτοΰτον Γεο^λογίας. Τά ανωτέρω ετόνισεν είς συνέν¬ τευξιν τού ττρός των Σταθμόν ΤηΛε οοάσςως των 'Ενάπλων Δυνόμεωί' επί το0 θέματος τού άριικτοΰ πλου- του τής χώρας, 6 διευ9υντής τοΰ ^ πουργείου Βιομηχανίας κ Μεταξδς Ούτος ανέφερεν είδικώτεοον, δτι ά πό τάς μεταπολεμικάς πραγματο- ττοΐηθ:ίσας προκαταρκτικάς ερεύνας διά την άνεύρ·:σΐν ούρανίου είς τή/ 'Ελλάδα ή πλέον ένδιαφέρουσα περΌ χή ένετοΐπίσθη είς τόν Νομόν Κιλ- κΐς/ δττθ'σ διεπιστώθη ούρανιούχον τ) φαιστειακόν ττέτρωηα, εξετελέσθη¬ σαν δέ έκεϊ άπό τού παρειλθόντος ετους ώρΐσμέ/αι γεωτρήσεις πρός λήψιν δ;ιγμάτων δι' άναλύσεις καΐ δσκιιμάς έιμπλουτισμοΰ. . ΑΙ Εοευναΐ. ποοσέΒεσε. θά διευ- ρυνθοΰν μ£ νέαο γεωτρήσεις και δειγμοιτσληψίας, έκ παραλλήλθυ δέ θά διεξαχθοΰν καΐ γενικώτεραι τοι- ανται είς διαφόρους περιοχάς της Β. Ελλάδος ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ "Ομιλών, έξ αλλου, διά τάς έροΰ- νας πρός ανεύρεσιν πετρελαίου αί όποΤαι ηριχισαν ολίγον πρό τοϋ τ*.- λευταίου παγκοση ίου πολέιμου καΐ συνεχίζονται, ανέφερεν δτι έκ των έρϊυι/ών διεπιστώθησαν μέν είς ώρι σμένας περιοχάς ενδείξεις υπάρξε¬ ως πετρελαίου/ άλλά δέν άν&Λρέθη- σαν έκιμεταλλεύσιιμα κοιτάσματα. Μ;χρι σήιμ.:ρον έχευν πραγιματο- ποιηθή είς τόν ελληνικόν χώρον πε ρΐ τάς 60 γεωτρήσεις· διατρηθέ»- των σννολικώς 35.0ΌιΟ περίττου μέ¬ τρων, ή δέ 6α3υτέρα διάτρήσις Ε¬ φθασεν είς βάθθΓ 4.573 μ. Έξ αλ λ ου,ώς είπεν ό κ. Μεταξάς, άπτό τοθ 1960 έ8απανή3ησαν δι" ερεύνας υπό μ£ν τοί) Δΐιμοσίθ'σ 4;5 έκατ. δολλ . υπό δέ ξένω; έταιρειών 12 έ κατ δολλάρια. Σήμερον ερεύνας ε¬ κτελεί τό Δημόσιον καΐ ή ΤΕΞΑΚΟ υπό μελέτην δέ είναι αΐτήσεις καί αλλω/ έταιρειών πετρελαίοιι διά την διενέργειαν Ιρζυνάν επί έλληνικοΰ έδάφους. Η ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ό κ Μεταξάς άνεφέρθη ώσαύτωι, είς τάς ωφελείας τής χώρας έκ τοθ όοοκτο} πλούτου καΐ παρέσχεν έτττι- σης στοιχίΐα διά την εξέλιξιν τής μεταιλλιυτικής παραγωγής κατά τα τελευταία έτη. Οΰτω· σιυφώνως πρός τα στοιχεϊα αϋτά ή μεταλλευ- τική παραγωγη άττό 170 000 τόν νους το 1947 άν?.λθ:ν είς 350 000 τό 1950, είς 1.900.000 τό 1960. 2 300 000 το 1965 καί 3.300 000 τόννους τό 1968. Ώς πρός τό άπο κτώμει/οι/ τέλος συνάλλαγμα τόσον άπό έν φυσικη καταστάσει μεταλ- λεύματα δσον καΐ τά προιόντα έττε- ξεργα-σίας τωιτ ό κ Μεταξάς άνέφ; ρεν δτι τουτο άνήοχετο τό 1955 είς 13 έκατ. δολλάοια, το 1965 εις 21 έικατ. δολλάρια καΐ Τό 1968 είς 70 έκατ. ποοβλέιπετοΐι δέ ότι κατά τά ποοσεχη ετη τό έν λόγω συνάλ- λαγιμα θά ύτΓ-ρδητλαισιασθί διά τής περαιτέρω αυξήσεως τής παροτγω- γής άλουμνίου καϊ ν κςλίευ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Ύττό τοΰ συνεργάτου μσς Δρος κ Δ ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗ- 213 7.— ΞΑΝΑΣΤΗΝΕΤΑΙ Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΙΑ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗΤ' — Η ΛΙΑ Τά τούρκικα πολεμοφόδια, πού ή τα τουζλούκια τως (περικλημίδια). έκκλησιά ήτανε γεμάτη τσίγκα (τί- ΟΙ γυναϊκες ήανεσηκώσανε τόν πό γκα), τώρα πιά ήτανε στά χέρι« δόγυρο τσή μακρηάς φούστας τίος τού Έλληνικοΰ Στ^ατοΰ. "Ενας μι ' καί τονέ 'μα-Ύκώσανε στή μέση τως. κρός λόχος άπό τσογιάδες ήπήε κ' Ι 'ά γερά μπράτοα των άντρώνε ήα- ήδιωξε τσοί δυό - τρείς Τοϋρκοι νεσέρνανε νερό άπτή «Στέρνα» μέ στρατιώτηδοι ποΰ ήφυλάανε. Κ' ή- τσοί γκουδάδες, πού |εχεϊλ«. δυύ - φερε έπιστρατε'μένοι Τοΰρκοι νά τά δυό τσοί 'κουβαλούσανε μεσ' στήν 'σηκώσουνε άποκεϊ καΐ νά τά φορτώ Ικκλησιά καί ήαδειάζανε τό νερό μέ σουνε σέ στρατιώτικοι άρα'μπάδες, στίμη (φόρα) άπάνιο στά πανάθυ- πού τά 'κατεδάσανε στή Σμύρνη. ρα, στσί πόοτες, στά στασίδια κι' Μιά δδομάδα ήβάσταξε τ' αδεία- | -τού άλλοϋ ήποεπε γιά νά φύη ή σμα. Καί, την Κυριακή πού 'ρχε, σκόνη κ' ή 6ο'όμα πού 'χε κάτσει τό στήν έκκλησιά τοΰ Σκογειοϋ ΰστε- ^ σα χρόνια, νά φύη καί τό κακό μα - ρις άπτή-ν πρωινή λειτουργκι ό πά- | τξί. Τό πάτοιμα εΐχε πλημμυρίσει μέ πά - Δημήτρης ήβγαλε κήρυγμα γιά νερά, κι' οί γυναίκες μέ τσί φροκα- νά πή τό εύχάριστο μαντδτο, πάς γιές τά 'διώχνανε πρός στσί πόρ - ή έκκλησιά τού ΙΙροφήτ - Ήλία ά- τες γιά νά φύουνε τά γρουσούζικ' νήκει πιά στή χριστιανωσύνη. Καί, αύτά όξω. ΟΙ πιό θρήσκες ήαναλά πώς πρέπει το'ιρα μικροί καί μέγα- βάνε νά σαπουνίσουνε τσί είκόνες λοι τοϋ χωρίου νά πάνε άπτ' άπο- στά ντουβάρια χοΰ Ιεροϋ γιά νά 6γά μεσήμερο νά τηνέ παστρέψουνε για λουνε τσί δρωμισιές κ' ήλέανε άπο τί «οί Άγαρηνοί την ε'χουν ρυπά- μέσα τως τό «Πάτερ ήμίόν». Μά νει». ι καί τό σαπούνι κ' ή μποτάσσα ήπε- Τ'άπομεσημερο, λοατόν, ήχτυπού σε (ήχρησιμοποιή6ηκε) ΰπου ήπρε- σανε δυνατά οί δυό κα'μπάνες τσή πε. Κι' άφοϋ ήτέλεψε τό σφού'γγι- έκκλησιάς τοϋ Σκογειοϋ γιά νά εί- | γμα μέ στεγνά πανιά, τότες πιά ή- δοποιήσουνε τόν κόσμο νά ματϊευτή αρχίνε>|ιε τό πάστρρμα στό πάτο.αα.
γιά ν' άνέ6η στ' άψήλομα νά πά' Βροϋτσες πλατειές μέ καστανό ντοϋ
νά παστρέψη την έκκλησιά. Γυν'αΐ - ρο χόρτο καί στενές μέ ξιχνθυ, α -
κες καί κορίτσια, αντροι κι' άγόρια ι φού τσί 'βουτοΰσανε οί γυναϊκες σέ
κι' αΐτοί άκόμης οί γέροι κι' οί γρη- μποτησσόνερο ήτρίδανε το πάτιομα
ές τοΰ χωρίου ήματζευτήκανε άπόξ' αλλες γονατιστές μέ τύ χέρι κι' άλ-
άπτό Σκογειά. Ήτρέρανε ματίί τίος λες δρθιες ιιέ τό ποδάηι. Κ' ετσι
ς-ροκαγιές (σκοΰπες), ξεσκονί-
στρες, άνεμόσκαλες, βρούτσες,
σφου'γγο-ρόπανα
νι καί μποτάσσα. Κι' ούλοι ματζί χά
ιΰμενοι καί μέ λαχτάρα στήν καο
διά ήανεθήκανε τόν ανήφορο. Καί
μόλις ή'μπανε μεσ' στύν αύλόγυρο,
ήτρεξανε νά χι»θοΰνε μέσ' στήν ά-
γαπημένη τίος έκκλησιά, κάνοντας
τό στα>ιρύ τίος καί δοξάϊοντας τό
θεό. Μόλις δμος ή'μπανε μέοα, ή-
πομείνανε α' άνοιχτό τό στομα. Δέ
τηνέ 'γνιοηίσανε την εκκλ.ησιά τίος.
Ή6ρο>μοΰσε ονλη σιόερήλα καί
ιι.παρουτήλ(ΐ. Τά ντουβάρια τση μαυ
ρισμένα καί γδαρμένα. Καί τό πιά
σποι·δαϊο, «ί είκόνες στά ντον(>άρκι
τοΰ ίεροϋ γδασε κ' ήδγάλ.ανε τσί είκόνες
άπ' τό τέμ'πλο, ήξεκρεμάσα-νε τά
κη'ντήγια καί τσοί πολυελαϊοι, κ'
ήσυμματζέιμαλ'ε. ουλα τ' άγιασμένα
πράματα στσί γωνιές νά τά' χουνε
ί'τοιμα, γιατί τ' άπόεμα θά τά 'κου
βαλ.ουσανι άι|ιηλά έκεϊ στήν έκκλη
σιά την πρεπούμενη.
Νιορίς τ' άπόεμα ήξεκίνησ' ή
.τοωπή μέ τό κουϋάλημα, πολύ συγ-
κινητικιά. Οΰλοι μικροί μεγάλοι ή
(ίοηθήσανε. Ό'μπρός ήπάαινανε τ'
άσημένια ξεφτέρια καί φανάρια
μέ τό Σταυρό στή μέση, πού τά
'σηκώνανε πτιπαόάκια, παιδία ντυ
μενά μέ αμφια. "Τστερις μέ την
άράδα- ήερχού'ντοστε τά λάδαρα
τσή έκκλησιάς, οί είκόνες τοϋ τέμ
πλου κι' ΰσες άλλες είκόνες εΐχ'
ή έκκλησιά. Τσί μεγάλες καί 6α-
ρειές τσί 'σηκώνανε την κάθε μιά
άπό δυό μεγάλ' άγόρια τοϋ Σκο¬
γειοϋ, καΐ τσί μικρές άπό 'α κο
ρίτσι, οίίλα ντυμένα στά κοαλά τως
"Τστερις ήερχού'ντανε ό μεγάλος
μαΰρος 2ταυς)ός μέ τό Σταυρωμέ
νο (ΐπάνο), πού τονε 'σήκωνε ενα
π/Λλληκάρι μέ μαϋρο ράσο. Τό Έ-
πιτάφιο μέ τή τζαμένια θήκη τού
πού 'χε μέσα τό Σώμα τοϋ Χρι-
στοΰ (ζουγραφο>μένο απάνω σέ
ξϋλο σάν εΐκόνα καί κομμένο τρο-
γύρο) δποϊς ό Σταυρωμένος) κ' υ
στερις τό κο'ντάρι τσή Άνάστα-
σης, κι' αύτά τα 'σηκώνανε παλ-
ληκάρια ρασοφορεμένα. Κι' άπέ (ε
πειτα) τό άγιο Μαντήλιο μέ ζου-
γραιρισμένο στή μέση τό πρόσωπο
τοΰ Χριστοϋ. Τό 'δαστούσανε άπ'
τσί τέσσερις δκρηες τού παλληκά-
ρια τού χωρίου ντυμένα μέ τσ'ι
καλές τίος δράκες. Καί τώρα ή
μεγάλη βαρεία ε'ικόνα τοΰ Προ-
φήτ' — Ήλία, άσημο — μαλαμα-
τοκαπλαντισμένη καί φορτωμΐνη
ιιέ πλούσια κι' άκριβά τάματα καί
στολισμένη τρογύρω μέ ώραία φρέ
σκα ποΰλουδα. Κι' αυτή τηνέ 'ση-
κώνανε λε6έντηδοι βρακαθες τοΰ
χοιριοΰ. "Τστερις ψάλτηδοι πού
ήμουρμουρίζανε ψαλμουδιές κι' ά-
ποπίσιο πιά ό Δεσπότης τσή Σμύρ-
ς ό Χρυσόσοτμος ^χοντας στά
πλάγια τού τύν παπά — Δημήτρη
Ι άρχιμαντρίτη τσή έκκλησιάς, τόν
άρχιμαντρίτη τ' Άη — Χαράλαμ
.τού καΐ διακοπαπάδες τ' Άη —
Χαράλαμπου καί τσ' Άγιας Φωτει-
, νής τσή Μητροπολης Σμύρνης πού
ι ήΐίαστοΰσανε οΰλοι αύτοι τό χρνσιο
μένο εύαγγέλιο, τά θυμιατά, κι' ά¬
πό 'να άπ' τά ίερά σκεύη τσ' α¬
ί γιας Κοινωνίας, δισκοπότηρα, κου
ταλάχια λόγχες κ.τ,λ. Οΰλοι τ^,ς
ντυαένοι αϊ τά χρουσά άμφια. Καί
στό τέλος οί έμιΐόροι τής έκκλη-
σ άς καί τ' Άη Χαράλαιμπου, "Ελ
ληνες αξιωματικόν καί οί ά,λλοι έ-
ίτίσημοι. Κι' όξοπίσω ττιά οί χω·.
Ι ριανοΐ φορτωμένοι μέ τ' άποδέλοι-
πα χοντροπράμματα τσή έκκλησι-
ας, περίφανοι καί μέ δάκρυ χα-
ράς στό μάτι. Καί κόσμος άπ' την
Ιαράδεισο, τή Σμύρνη καί τά τηο
| γύρω χωρία μέ κεριά άναμμένα.
Ι "Αμάν ήφταξε ή πομπή ό'μπρύς
στήν έκκλησιά, τύτες ό παπά — Δή
μήτοης ή'μπε μέσ' στήν έκκλησιά
άπτήν καλή την πόρτα, μερσινο-
στο/.ιομένη κια σημαιοστολισμένη
καί τηνέ 'κλεισε. Καί ό Χρυσόστο-
μος μαζί μέ τσοί παπάδες καί ψάλ
τηδοι ήπήε κ' ήστάθηκε ό'μπροστά
γιά νά πή τον Κγ' 23 ψαλμό τοϋ
Δαυίδ «Τού Κυρίον ή γή καί τό
πλήρομα. αυτής...» καί μόλις ήφτα-
'ξε στά λόγκι «.' Αοατε πύλας οί
αρχοντις ί).αών κηί έπάρθητε πύλια
α'ιιόνιαι καί είσελίΰσεται ό Βασι¬
λεύς τής δόξης* τύτες χτυπά καί
μέ τό χέρι τού την κλειστή πόρτα.
Κι' ό παπά — Λιιιητρης άπομέσα
τοθ λίει ήν άβΐότΓ,ση τοΰ ψαλμού
'ΤΙς εστίν ούτος ό Βασιλεύς τής
δόξης;» Κι' ό Χουσόστοαος τοΰ λέ
εί την απαντήση <^Κύριος κραταιός καί δυνατάς...» Καί πάλι ξαναχτν πά καί ξαναλίει «"Αρατε πύλας...» κι' ό παπά — Δημήτρης ξανααρΐο- τά. Καί τελεΰει ό Χρυσόστομος ναί άπαντα μί την τελ[υταία φρά σι τοΰ ψα/ιιοΰ «Κνηιος των δυνά- μειον (ΐΰτός εστίν ό Βασιλεύς τής δόξης1». Καί τύτες πιά ό παπά — Δημήτρης άνοίγει διάπλατα την πόρτα τής ΐκκλησιάς κι' άφοΰ ημ- πανε ουλοι μέσα, ήκάνανε τά κανο- νικά καί την πολίτη δοξολογία. Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΙΙΣ Τό νεον *ό ττ.-λυτελές τοοχό-σττ.το Βρ-.τανν,κής κατασκευής έχα με την πρώτην τού έμφάν.σ.ν ε|«. την Διεθνη ν"ΕΞ*9εσιν Αύτοκιντντων τού Λονδνου. ΙΙερί τό παντοδύναμον κίτρινον μετ άλλον ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΣΜΟΣ ΧΡΥΣΟΥ: 25 ΧΙΛ. ΤΟΝΝΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ Θά κερδίσουν ή θά χάσουν οί κά τοχοί τού; νάνε αύτοι μέσ' στσί έκκλησιΐς Ι ιας, πα<>ά καΐ στά Μεζάρια τά δικά
μας. «Καλά τό 'πε ό παπάς» ήσκε- τω: (τουρκ. νεκροταφρϊα).
φτήκανε. Κονρασμένοι καί δρυιαένοι, μό
Τσοί 'πιασε τότες ουλοι μιά φρένα εύχαηιστημένοι πού ήπαστρέψανε
(φρένιασμα) κ' ήριχτήκανε εύτύς την έκκλησιά τως ήφεύγανε οΰλοι
στό πάστρεμα τσή έκκλησιάς. Ήα- ματξί γιά τό κάτο> καί τ' απάνω
νεσκου'μπώσανε τά μανίκια κ' ήα- χωριό. Τό μεγάλο καλοκαιριανό ά-
ξυπολτηθήκανε. Οί δντροι μέ παν'- πόεμα τώς ήδ(οκε άρκετό καιρό
τελόνια ήανεσηκώσανε τά μπατζά - γιά ν' τελέψοννε σήμερα κιόλίΐς.
κια τίος κι' οί 6ρακάδες ήβγάλανε Καΐ καθώς ήκατεβαίνανε τόν κατή-
υ'ϊευθυνθι αυ^φωνως τιρ
1090)1938
Ι&.οκτί'ντης — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προισταμενος Γυπογραφειο·,
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κυτοικια Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΑΡΙΣΙ. — Αναφέρομεν
είς τό προηγούμενον ότι ουχί
οπανιως οί κιβδηλοποιο! πλα-
οτογραφοΰν τάς υπογραφάς
των έντεταλμένων νά θεβαιώ
νούν την γνησιότπτα των χρυ
σών νομισμάτων,
Πράγματι, παραπλεύρ ω ς
των έξουσιοδοτημένων έμπό
ρων χρυσοϋ, ϋπάρχουν άναρί -
θμητοι κιβδηλοποιοί. Τό πρώ¬
τον παράδειγμα άλλωστε έχει
δοθή άπό πολύ ψηλά. ' Ηδη οί
Ρωμαίοι αυτοκράτορες, δταν έ-
οτεροϋνιο χρυσοϋ, είχον άπο-
κτήοει την ουντΛθειαν νά έλατ
τώνουν τό βάρος των νομισμά-
των τά όποία είχον κόψει.
Βραδύτερον καΐ μέχρι τού
16ου αίώνος, ένώ αί μέθοδο>
κοπής ήσαν άκόμη στθιχειώ-
δεις, υπήρχον μεταζύ έκείνων
ποϋ κατειργάζοντο τ ά νομίσμα
τα μερικοί, οί όποίοι δέν είχον
δισταγμούς διά νά μιμηθοΰν
τόν αύτοκράτορά των διά νά
βοηθήαουν τα νομίσματα αυτα
νά «φθαροϋν». Από κάθε τεμά
χιον άφήρουν μ αν μικράν πο-
σό-τητα χρυσοΰ.
Καθημερινώς αί αστυνομίαν υ
λου τοϋ κόσμου συλλαμθάνουν
κιβδηλοποιους, οί όποίοι κατα
σκευάζουν χρυσά δολλάρια,
λουδοθίκεια, ναιπολεόνια κλπ.
Έν τούτοις, τά δικαστήρια £ρ~
χονται ένίοτε είς δυσχερή θέ¬
σιν δταν δικάζουν τοιαύτας πά
ραβάαεις. Διότι τά νομίσματα
έχουν κατασκευασθή ώστε νά
περιέχουν, τό προβλεπόμενον
υπό τού νόμου είς κα'θαρόν χρυ¬
σόν. Πρόκειται έπομένως περΐ
κι&δήλου νομίσματος,
Είς την Γαλλίαν, ενα δικα¬
στήριον έθεώρησεν δτι ώφειλε
νά μή άγνοήση ότι δέν επρό¬
κειτο περΐ κιβδήλων νομισμά-
των. Ό κατασκευαστής των έν
τούτοις έδιώχθη «διά κατοχήν
καΐ χρησιμοποίησιν ζυγών καΐ
έργαλείων, τά όποϊα θά ήδύνα
ντο νά χρησιμεύσουν διά την
κατασκευήν κιθδήλων νομισμά
των».
ΔΙΑ0ΟΡΑ ΤΙΜΗΧ
Μεταζύ τής τιμής τοϋ χρυοοο
τού περιεχομένου είς ένα νό-
μισμα καί τής τιμής αυτού τοΰ
χρυσοΰ είς «χϋμα» ύπάρχει μΐα
σημαντική διαφορά. Τά νομί ·
σματα διαπραγματεύονται είς
μίαν τιμήν, ή όποία άντΐστθιχεί
είς κάτι περισσότερον των 45
δολλαρίων άνά οϋγγαν, ένώ ή
τιμή τού χρυσοΰ δέν έχει υ¬
περβή ποτέ την τιμήν των 41
δολλαρίων άνά οογγίαν είς
την ελευθέραν αγοράν.
Άλλ' είς δλας τάς χώρας μο
νόν ή Κεντρ,ική Έκδοτική Τρά
πεζα έχει τό δικαίωμα δχι μο¬
νον τής νομισματοκοπής, άλλά
καΐ τού καθορισμοθ των έν κυ-
κλοφορία νομισμάτων. Άφ' ής
στιγμής £να νόμιομα ή ένα τρα
πεζογραμμάτΐον άποσυρθή Ίής
κυκλοφοοίας, ουδείς έχει τό δι
καιωμα νά προβαίνη είς διακα
νονιομοϋς μέ αύτό.
Πρό ολίγων έτών, μία ήλικιω
μένη άγρότισσα, άφοΰ ανεκά¬
λυψε τό «κομπόδεμα» πού εΤχ*.
κρύψει ό σύζυγός της, εϋρε με
ρικά χρυσά εικοσάφραγκα, α¬
πό τά όποία επήρε μίαν ((χού-
φταν» δ ά τά ψώνια της. Μερι -
κοΐ έμποροι έδέχθηααν, πολύ
βιαστικά μάλιστα, τά νομίσμα¬
τα αυτά είς την όνομαστικήν
των τιμήν των 20 παλαιών γαλ
λικων φράγκων. "Ενας δμως
έμπορος άνοιζε τα μάτια τής
γηραιός άγοότισσας. «Το νόμι
σμά σου άξΐζει 4 χιλιάδες φρθ
γκα!», της εΤπε. Ή γραία ήθέ
λησε νά πάρη πίσω τά νομισμα
τά της, άλλά καθώς ηρνούντο
να τής τά έπιστρέψουν άπηυ-
θύνθη είς την χωροφυλακήν.
Τί νομίζειε ότι συνέθη; Δέν ή
δυνήθηοαν νά διατυπώσουν
καμμίαν κατηγορίαν κατά των
εμπόριον. Άλλ' εναντίον τής
γηραιός άγρότιδος ήσκήθη δ ω
ζις, διότι έθεσεν είς κυκλοφο -
ρ ίαν «άπονομισματοποιημέναΜ
νομίσματα. Άλλ' δ πρόεορος
τοϋ δικαστηρίου, λαμβάνων
ύπ' όψιν την καλήν πίστιν τής
κατηγορουμένης την άπήλλα-
?ε.
'Επϊ μίαν περΐπου εΐκοσαετ -
αν, άπό τοϋ Φεθρουαρίου τοΰ
194β, ήμερομηνίαν κατά την ο¬
ποίαν ή πώλησις τοΰ χρυσοϋ
κατέστη ελευθέρα είς την Γαλ
λίαν, ή Γαλλια έγνώρισεν ένα
μακρόν φυχρόν πόλεμον, ό ο¬
ποίος με-τεβλήθη είς θερμόν
τόν Μάρτιον τοϋ 1%β. Την Πά
ραοχευήν 15 ΜαρτΙου, τό Χρη
ματιθτΛριον των Παρισίων ε¬
γνώρισε μίαν άπό τάς πλέον
ταραχώδεις ημέρας τής ίστο-
ρΐας τού. Ένώ ή διαπραγμάτευ
σις τοΰ χρυσοΰ εϊχε διαικοπή
Γ.ΐς όλον τόν κόσμον κατόπιν
αίτήσεως τής Όμοσπονδιακής
Τραπέζης των Η.Π.Α., των όποί
ών τό δολλάριον Οψιστατο εν¬
τόνους έπιθέσες, τό Χρηυατι-
στήοιον των Παρισίων παρέμει¬
νεν ανοικτόν. Είς τάς 12.30, ώ
ραν άνοίγματος των πράζεων
είς την Αίθουσαν τού ΧρυσοΟ
οί μεσίται ουναλλάγματος ου
νωθοϋντο. Λεπτόν άνά λεπτόν
ή τιμή το χρυσοϋ ηϋζανε. Πά
κέτα έντολών άγοράς συνέο
ρεον άπό δλα τά μέρη. Ή -π
μή κλειισίματος, ή άνηρτημένη
διά την χελώναν, είχε φθάσει
τα 5.700 φράγκα
Οιαδήποτε καΐ άν ήτο ή τιμη
πού άπηγγέλλετο, οί μεσϊται
έκραύγαζον; Άγοράζω! Αγυ
ράζω1».
Ηγόραζον είς τά 60 φράγκα
Είς τά 65 όλος ό κόσμος ήγόρα
ζε: «Άγοράζω! Άγοράζω!»
Καΐ δταν δ κώδων είς την 1
μ-μ. έοήμαν*. τό κλείσιμον, π
τιμή τής χελώνας είχεν υπέρ ·
6ή διά πρώτην φοράν τά 70
γαλλικά φράγκα.
"Ολος ό κόσμος προαγγεΛ-
λει την ύποτίμησιν τοΰ δολλα-
ρίου, την άνατΐμησιν τοϋ χρυ
σοϋ είς 70 δολ. άνά ούγγΐαν —
ή όποία ζυγίζει 31,103481 γρυμ
ιαρ. καΐ έχει τόν όγκον ενός
φουν-τουκιου περίπου
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΠολΛοί θεβαιωνουν ότι τθ
Λονδίνον, ηυϋ άπό μακρυυ
χρόνου είναι ι ό διεΛνές κκν-
τρον έμπορίου τοΰ χρυσοΰ, θα
συνθηικολογήση. Καΐ δύο πό¬
λεις, τό ΠαρΙσι καΐ π Ζυριχο,
προαλείφονται διά νά πάρουν
την θέσιν τού φρουρίου, τ6 6
ποίον ιπολλοΐ θεωροϋν ήττηθέν.
Μερικές έβδαμάδες άκόμη.
Τα γεγονότα τοϋ Μαΐου — Ί -
ουνίου είς την Γαλλίαν έγεί-
ρουν δυσπιστίαν έναντι τού
φράγκ.ου. Καί την 31ην Μαίου,
π Γαλλία, δπως προείπομεν, ά-
παγορευει την ελευθέραν εΐ-
σαγωγήν καΐ εξαγωγήν τοθ
χρυσοΰ. Τό Ονειρον νά κατα-
λάβη τό Παρίσι την θέσιν τού
διεθνους χρηματιστηρίου τού
χρυσοϋ, πρός τό παρόν τουλά¬
χιστον, έτελείωσε. Μόνον Λ
Ζυρίχη κατώρθωσε νά απουπα-
οη άπδ τό Λονδίνον μίαν μ*+>1
δα τοϋ μονοπωλίου τού.
Οί έμίρηδες των άραβικΐον
χωριόν, οί δισεκατομμυριουχοι
τοϋ πετρελαίου, έν τη έπιβυ-
μΐα των νά μή άναλαμβάνουν
κινδύνους, «καταχωνιάζουν»
τόν χρυσόν των είς τα μυστικα
υπόγεια των Τραπεζών τής έΑ-
βετικής πρωτευούσης.
Καΐ διερωτάται κανεϊς: 'ί.·
τερματισθή ή μάχη τοθ χρυ -
σοΰ; Καθόλου. Έκεινοι ηου
είς την Γαλλίαν ή αλλαχού κυ.·
τκχουν δύο «λουδοβίκεια» Λ ε¬
να μυστικόν θησαυροφυλάκιον
πληρες χελωνών χρυσοΰ, πά -
ρακολουθοϋν άπλήστως τά έτΛ.ι
ι σοδια αύτοϋ τοϋ πολέμου διά
Ι μέσου των δισχυμάνσεων τθν
τιμών των χελωνών, των λουβο
βικειων, των ναπολεονίων κοκ.
Περισσότεροι άπό 25 χιλια-
δες τοννοι χρυσοϋ είναι ούτως
άποθησαυρισμένοι είς δλον το
κόομο. ΟΙ κάτοχοί των θά κερ¬
δίσουν; Θά χάσουν; Αύτό εί¬
ναι τό μυστικόν τοϋ μέλλοντος
καΐ ή αΐτία τής άγωνίας των.
ΚβΙ ■ΙΙΐυ·ΐΙ|ΙΙ||Ι·Μ·Μ|ΠΙΙΙΙΙΙ·Η|||ΙΜ·Ιι·Ιΐ|ΙΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙΙΙΙΙΗΙιι·ΙΙ>ΐΐ·1ΙΙΜΙ·ΙεΠΙΙ'
ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΘΑ ΔΟΘΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΛΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΔΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΝ
Μέχρι τέλους τοθ μηνός ή τό
ττολύ κατά τάς αρχάς το^ έ,πομέ-
νου, ή Κυδέρνησΐ1;, ώς άλλωστε α¬
νεκοίνωσε ττρουφάτως 6 κ. Πρω-
θυττουογός πρόχειται νά δώση λύ¬
σιν είς τό θέμα τού 3ου Διυλιστη
οίον Πετοελαίου, κατόπιν τής κΐι-
ρύξοως άκάρπου τοί> διεεαχθέντος
διαγωνισμθΰ.
Καθώι: διηυκρίνη^ε ττρό ολίγον
ήαε;ώ/ ό κ. ι/ττουργός τοθ Συντοχι
σιμοΰ, ή Κυδέρνηαις ιΐΕ/^ΐτσ η|δη
τά είς χείρας της στοιχεϊα δάσιι
τώ/ γενομένων πρασφορών ϋττο τώ"
τοιώ.» διεκδ «ητώ/ ήτοι τής Κοι-
νοττραξίας των Έταιρειών Γ^τρεΤνχι
=.:·8ών ΒΡ. Σϊλλ καί Μόμπιλ, τού
κ. Νιάρχον καί τοϋ κ. Ώ^άση ττοο
κ: μέ^ου νά ποοχρίινη την κατά
την ννώμην της προτφοοωτέραν λθ
σ ν.
Μολονότι, ώς είναι φυσικόν, ού
δέν Εχει γνωσθή σχετικώς διατκ-
πο-3/ται διάφορο εί^ασίαι ώς ιτοός
τάς ττιθθνά; λύσεις το3 ττοοβ^ή"
ματος.
Κοιτά τοΰζ δυναμένου ς ά έχουν
γν'Λμη» έττί τού θβματος, χωρίς να
άττοκλε'.ΐται τίττοτ: αί ·π-ιθ3.ώτε-
ροΐι λύσει·; είναι:
Πρώτον ή άνάθ£3ΐς τοΰ δλοο £π-
γον δ·υλιστη-;ίου κ<χί έττενδύσςω» άττό κοινοΰ κα'ι είς τοΰς τρείς διεχ δκητάς. άναφέοεται δέ ώς μία τπ- θΐνίί ά^αλογίαί δ:ά τίγν κατσιομηιν άιτά 40% δ·ά τοΐις 50ο "Ελλΐίνας μ:γαο;φοπλιστάς καί 20% διά την Κοινοΐτοαιξίαιν τώ/ διεϊνών Έταιοει ώ/ Π£τ;^λαιοειδώ/. Βεβαίως ή λύ σ ς αυτή, ή όττοία τι θινώς έμφτιν! ζει , ώοιταέχα ττλεοΐ .Κ'τήυατα!_ τΐσ- ρονσιάζθι ταυτοχαό.ΐ'ς καΐ ωρισμέ¬ νας ά5ιινοτμίας. Ώς 6ασική Λδο.α μίΐ 3ά ήτο δυνατόν νά Θ:ωρπ3τί Λ έπιλογΓ·) των δ?ω/ ά·α9έσεως βάσει τώ/ γ:νομέ/ων ττοοο·φορών των τοι ώ δ εκδικητών (τιμαί άργοΰ ναθ- λοι κ λ ττ ). Διότι ή ύν&:χομένη υΐ οθέτηΐις των ϊύνοικωτέρων δρων Οά έ5ηαιοΟργ:ι αυτομάτως ττρόδλη- μα προχρίσεως τής σι>ναΐφους προσ
φοράο. ένώ πΐροιλλήλως δέν εΐνσ·
γνωστόν ίόςν οί δροι αύτοι θα 4-
θεωοο^ντο καί άπό τού ύΐτο6άλλον-
τος ΤΓγν προαφοράν αυτήν ίσχύον-
τες διά μ'κροτέοαν ττοσότητα ττετοι
λαίου άλλά καί διά τοϋς ίτέρους
Δευτέρα λύσις θά ήτο ένδεχομέ-
νως ή πρσκήρυξις ετέρου διαγωνι¬
σμόν μεταξύ των τριών, μολονότι
όπτό τάς ττροσφάτους δηλώσεις τού
<. ΟττουργοΟ τοϋ Συντονισμοΰ δέ/ φαίνετθίΐ ττιθανή ή λύσις αυτή, Λ όποία έπίσης παραλλήλως δημιοι/ρ /εί καί αύτη ωρισμένα προδλήμα- τα. Τρίτη λύσις, κατά τάς έκτιμή- σεις τώ, ε15ι*ών, θά ήτο δυνατόν νά εΤναι ή δημιονργία κρατικοθ φο ρέως διά τό Διθλιστήριον. 'Υΐτοστηοίζεται, έν τούτοις ά- τό ωρισμένην πλευρόν, δτι άνίξσρ- τήτως το3 πορίσματος τής Έττιτοο πης ιτροκρίσεως των ττροσφορών. ΐϊ όκριβέοτςρον μετά τό ττόρισμα οώτό υφίσταται δέσμευσις μ£ τή Δημόσιον διά την άνάθεσΐν τοθ Δι υλιστηρίου, μετά των παοαλλτλω· ττροταθεισών έπενδύσεων. Βεβαίως, αί ανωτέρω εκασ>ο·
ώς πρός τάς ττιθανάς λύσεις »'-
να, εντελώς ένδεικτικα! μή άπο-
«λειομένης ετέρας τοιαύτης, Λ ο-
τοία θά προεκρίνετο ώς περισσότί
οον συμφέροκσα.
"Οσον άφορα την είδησεογοα
φίαν περί παρεμβάσειος Βρεταννι
κων, κατά τό πλ.εϊστον, Όμίλοιχ
χρηματοδοτικων καί κατασκευαστι
κων ΟΓκιον, ούδεμία υπήρξε μέχρι
στιγμής αντίδρασις άπό ίπισήμοι
| πλευράς.
' Έν τώ μΐταξύ, αί άμιγώς έλλΓ
ίη<3ί Έταιοεΐαι Π·:τρ:λαιθϊ δ"ο πρόχειταΐ( ώς πληροφορούμε3σ, ··' τ^ΐδΛν είς νέον διάιδημα δι Α τ* γνωστόν αΤτημοι ιτιοι συμμ€τοιχίις των είς τη/ προμήθΐιαν το") άργεθ π;τρ:λαίοι; διά τόν Άο-πρόιτνργθ' Ως γνωστό/, αί έν λόγω έταιοεία' διεκδικοΰν τό δικαίοιμα συμμετοχής των είς την προμήθειαν των 25 εκατ τό»νω« Αργού, πού ιτοοορίζσ1 τσ.ι δ ά τό Διύλιστήριον τοΰ Ά- απ^πύργου κατά τό ποσοστόν τής ι/υμαετοχής των ιϊς την κατανάλ» σιν. συμφ^»·ως πρός τα Ισχύθ'τ^ τροηγουαένως, προδάλλοκσσι ταυτυ χρόνως καί τό έπιχείρημσ τής έλ- λΓΛΊ*ότηΐτός τκι/ έν συν-αρτΓ^τε' πρός την ΐΓροο-ττάβειαν διά τπ* ποοτίιμησιν των ττροίόντων τής ημε- δα-πής θιομηχαη/ικής δραστηριότη¬ τος. Ή συμμετοχή τιυν αύτη εις τήιν εσωτερικήν κατανάλωσιν προι- όντων πττρελαίου έκτιμότται ι'·; 14% πεοίττου τού σι»νόλου< &π*Ρ σημαίνει διεκδίκησιν, βάσει τής α ναλογίας αυτής, τής προμηθείας 3,5 έ'κατ. τόννων άργοΰ ιτετρελαί- «·». ι
ά,γγλου χρυοοχόου Λέσλι Ντάρ μπιν έβραβεύθη είς την "Εκθε
σιν «'Άργυρος τού 70» τού Λο νδΐνου
ΕΙΣΤΟΝΛΙΜΕΝΔ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
ΝΕΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
ΔΙΑ ΔΙΑΘΕΣΕΩΣ 3ΟΘ ΕΚΑΤ. ΔΡΧ.
ΗΡΑΚΛΕΙΟΝ. — Νέα συμττληρω
ματικά Εργα ΰψους δαπάνΐς 300
έκατ. δραχμών, ττρόκειται νά έκτε-
λεσθοθν έντός τής προσεχούς διε-
τίας είς τόν λιμένα τοθ Ηρακλεί¬
ου. Τα ϊργα άνίλαβεν γ) τεχνική
έτοπρεία ΞΕΚΤΕ, ή όιτοία καΙ ·ΐ-
πέγραψε ττροσφοπως σχετικήν έργο
λαΛικήν σύμβασιν μέ τό υπουργείον
Δημοσίαν "Εργων. Ή σύμβασις Γ
γινε βάσει των νέωι> διατάξεως «ε
ρΐ εκτελέσεως δημοσίων ϊργων, διά
μερικής χρηματο5οτήσεώς τω/ υ¬
πό των έργολη—ριών έταιρειών μί
κεφάλαια προερχόμενα άπό τό εξω¬
τερικόν καΐ άμεσον συμμετοχήν τού
Έλλην»Ί<.οΰ Δημοσίου ιμέ ανάλογον ποσόν 4κ των δημοσίων επενεκτέ¬ ων. Τό δημόσιον έξ άλλον, άναλαμ βάνε ι την τοκοχρεωλΐΛτικήν άττόσβε σιν τώΐν ξένων κεφαλαίων, τα *- ΐΓθϊσ/ φυσικά, προσφέρονται υπό μορφήν χαιμηλοτέρου δανείον. Τα ϊργα. των οποίων προβλί,πε- τσι ή εκτέλεσις, ϊΐναι. 1) Περαι τίρω Επέκτασις κατά 460 α. <οΰ σηιμερινού μεγάλου προση>νέμου μώ¬
λου τού λιμένος. 2) Κατοΐσκηίή
νέιου ύΐπη/φίθυ μώΙλοΗ. 30 ιΚ&τα-
σκενή δύο άκόμη ττροβλητών και
4) Κατασκευή διαφόρων τεχνικόν
£ργ«ί»Ί τα κυριώτερα άΐτό τα Λ-
ποίαβ βΐναι ή δημιοι>ργ!α προστα¬
τευτικόν τμήματος τοΰ τταλαιοθ
προσηνέιμου μώλου καί σέ μηκος
700 μ. καοθώς καί ή όλοκλήρωσις
τής παραλιακής λιωφόρου μέ την
1—έκτασιν της κατά 960 μ. Μέχρι
στιγμής βχουν έγΐκριθήι άττό τδν
υπουργείον Δημοσίων "Εργωΐν, αί
μελέται των έργων ποΰ άφορουν
την 6λοκλήρωσΐν τής επεκτάσεως
τοο προσηνέμου μώλου καί τήιν κα¬
τασκευήν των δύο νέων προβλητών
συνολίκα} ΰψους δάττά^/ης 210 έ¬
κατ. δοχ. "Ηδη έ'γινε ή εγκατά¬
στασις τής έργοληπτρίας έτα,ρεί-
ας, ή όποία καί άρχίζει τάς ερ¬
γασίας τηΐ έντός των ημερών.
Διά τά ίιπόλοιπα έργα πού προδλί
πονται οΓΓό την σύμβασιν καί τα
όποϊο! θά έκτελεσθοθν μέ τά εναπο
μένοντα 90 έκατ., £χουν ηδη υπο¬
βληθή άπό την τεχνικήν υπηρεσίαν
τού ΛιμενικοΟ Ταιμείου πρός τδ
αρμόδιον υπουργείον αί σχετικαί
μελέται, άναμένεται δ£ συντόμως ή
Εγκρισις διά νά γίνη ή έγκατάστα
σις τής εργοληπτρίας έταιρείας.
Βάσει τής συμβάσεως, τά νέα έρ-
γα θά πρέπει νά ίχουν αποπερατω¬
θή μέχρι τού Αύγούστου 1971.
©ά πρέπΐι νά σημειωθή δτι.
μέ τάς νέας κατασκευάς δλοκλη-
ρώνοινται τά μεγάλα λιμενι«ά ίρ·
γα τού Ηρακλείου τα όποϊα ηρ¬
χισαν τό 1966 καί τά όποία έχον»
ώς κύριον στόχον νά έΐπεκτείνουν.
νά έκσυγχρονίσουν καί νά καταστή
σουν απολύτως άσφαλές καί ύπΰ
οΐασδίρτοτε καιρικάς συνθήκας τόν
λιιιένα τού Ήραικλείου. "Ηδη κατό.
την πρώτην φάσιν τώ» έργων αυ¬
τών, μέρος των οποίων μόλι ς α¬
ποπερατώθη, ό παλαιάς προσήνεμοτ,
μώλος μήκους 900 μέτρων έπεξε-ά
θη κατά 400 μέτρα, ένώ μέ την
νέαν ίιτίίκ τάσιν κατά 460 άκόμη
,ίέτρα θα αποκτήση διπλάσιον τού
άρχικοϋ τού μήκος. Μέ την αποπε¬
ράτωσιν τοΰ δλου εργοι/( ό λ ι μην
τοο Ήραικλείου θά γίνη ίκανός νά
συναγυνισθή τοΰς μεγαλυτέρους λι
μένας τής Μεσογείου.
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΝΕΑΤΗΣΒ. ΕΛΛΑΔΟΣ
Σονέχεια έκ της 3ης αελίδος
νως οί ξένοι μελετηταΐ θά προβούν
είς Ίτρσκαταρκτικήν ανάλυσιν τού Ερ>
γοιι, τό οποίον ή ΟΥΝΙΝΤΟ θα
προσφέρη διά την Ανάπτυξιν τγ πε
ριοχής ©εσσαλονίκΐις καϊ τ6 όττοΐο/
θά συντελέση είς την απόκτησιν έμ-
πειρίας των 'Ειλλήνων άρμοδιω»
πρός χρησιμοποίησιν ταύτης δι οί
την "ίδρυσιν παρομοίων βιομηχαν^
κων πυρήνων είς Βόλον, Πάτρας, Κα
βάλαν κα ΐ'Ηράκλειον. Τό πρόγραμ
μα τού ΥΝΔΐΠ διά τό Εργον τή",
βιαμηχανικής περιοχής ©εσσαλονι
κηις προβλέπει την χορήγησιν 71 Ι.
300 δολλαρίων, ένώ άπδ έλληινικης
πλευράς θά καταβληθη τό ίσσττοσυι
2 494.000 δολλ είς οΐκήματα, υπιι
ρεσΐας κλπ.
ΔΙΑ ΤΟΥ δημοσιευθίνιος είς την
έφηιμ€ρί6α τής Κυβερνήσεως ιτπ' ο-
ριθ. 488 Β Διατάγιματος κατέστιι
καί ναμοτύπως Ισχυρά ή έγκρισις
περϊ συγχωνιύσεως ϊ'ς τη./ έταιμεί
αν «"Βσσο Πάππας Άνών>μος Χη-
μι«ή Έταιρεία» τής έταιρείας «"Εσ
σο Πάππας ΆνώνΜμος Βιομηχανιχή
'Εταιρεΐα».
ΕΓΕΝΟΝΤΟ τα έγκαΐνια τής νι-
ας πτέρυγος τού είς Νέαν Εύκα?π< αν ΘβσσαΑονίικης εργοστασιον κοτ- τασικευής στύλων ήλεκτροφοτισμοσ καΐ μεταφορσς ρεύματος έκ τσιμί^ τού τής Γενικής Έταιρείας Άνα συγκροτήσεως» Είς την έγκαινια- σθεΤσαν τττέρυγα κατασκευάζο.ντσ,ι τσιιμεντοσωλή'κες άποχετεύσεως, έσω τερικής διαμέτρου μίχρι 1,20 μ. ιτρθοριζόμενοι να κοβλύψουν τάς Λ- νάγκας των δήμων τής Βορ 'Ελλα 8ος. Τό έργοοτάσιον τής Νέας Εϋ- καρπίας παράγει άκόμη στύλςυς έκ μττβτόν φυγσκίντρικης κατασχευης, τσιμεντόπλακες έττιστρώσεως πλατει ών καΐ πε^οδροιμίω;. προκατασκευα σιμίνα κρασττεόα, στυλΐσκους ση^μάι» οεί^ς 68ών κλιπ. προιόντα εκ τοι μένιυυ. ΕΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗ είς την 'Ε=φημ:- ρίδο: τής Κυβϊ,ρντσεως ώπτςφοσις τοΰ Νομαρχου ©εσσαλο/ιιίης, 6:α τής οποίας καθορίζονται ίοαφικηι τομεϊς είς την πόλιν τής Οεσσαλο νίκης καί δροι Ιδρύσεως κα! λειτουρ γΐας ωρισμένων Λτιχειρήσεων. ΚΑΤ€ΚΥΡΩΘΗ υπέρ τοσ Αναβει χθέντος μίΐθδότου εργολάβον ή ανα θέσις τής εκτελέσεως των 3ασικ6ν έργων όβοποιΐας είς την βιομηχανι¬ κήν περιοχήν Θεσσαλονκης. Ή6η μεταξύ τής αρμοδίας διευθύνσεως βιομηχανίαν πεοιοχών τής ΕΤΒΑ καΐ τού άναδόχου ύπεγράφΐ) ή σχε ι τική | ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ έίοκοκκισιως βάμ- βσικος Ιδρύεται είς τή^ Άλεξανδροσ πάλιν ύττό τής Έταιρείας Άφοΐ Μα σούρα είς την οποίαν καΐ έχθ?>|-
γήθη η σχετική αδεία τής ΐΛΓηρ;σί-
ας ιΊλΐκιτρικον καΐ μηχανολ^γίαζ Β.
'Ελλόϊδος Ή νέα μονάς θά έχη έγκα
τεστηιμένον μηχανικόν έξοπλισμόν
συνολ·χής ίσχύος 65 Τπιτων καΐ ά-
ξίας 1.175 000 δοαχμών.
ΝΕΟΝ κο/σερδθΓΓτοιεΐον ρο5οκι-
ν^>ν καΓι νωπώ/ λαχανικών θά Ιδρύ¬
ση είς Σκύδραν (Νοΐ^ού Πέλλης) 6
έπιχειοηαατας Ίωσ Σα65ίδης. Έ
χορηγήση ηι5η σχετική αΐ5εια διά την
νέαν μονάδα, είς τη/ οποίαν θά έ/-
κατασταθή μηχανικός έξσπλισμός
60 ίππων συνΐλικής άξίας 570 000
δραχμών
ΑΡΚΤΙΚΗ
ανωνυμο> εταιρια
ΫΥΓΕΙΩΝ
ΠΡΟΙΚΛΗΣΙΧ
Ι£ΝΙΚΗΣ
χι οί ^κ. Μί,ιοχοι
δπως προσέλθωσιν είς έκτακτον ι »■
νχη/ ΧιηιεΛευσιν είς τα έν Ιαυο*·
(Νέο: Σφαγεΐα) κσί επί της όβοιι
Πειραιώς ΑριΗ. 222 γοαφεΐα τής ^
ταιριας την Γ7ην Νο:μ6ο'ιι-υ 19ΰ9
ημέραν Δευτϊ,οαν καί βοσν 7ην μ.,
ττρδς λήψιν αποφάσεως έτϊ των κα¬
τωτέρω θεμάτων τής ήαερησίας 6,^ι
τάςεως·
Π Άπάψχτιι, ιτερΐ κνσττ^ον».·
αογής εί/ δλω ή ίι/ ;ιέοε . σ·-μφώ·.ως
τώ Α.Ν 148)67, της £ν τώ Ισθ/ν,
γισμώ έμφανιζοιιενηι, αί,Ιας ιου ,.,
<γβ5ιχι κα! των έπ' σύτοθ κτισμς. των. Ι5ια<τησίας τής έταιρίας, κ:- φαλο.κΛΓθΐουμένης τής ιχ ιης ο ναπροσασμογής επί Γτλέο^ άξίας και λήψις αποφάσεως π;ρΐ βντιστοίχιν τοΐ} ,αετοχικοΰ κεφαλαίου 2) 'Απτοφασις περΐ κ*.φ3Ταιο>ΐν
ήσεως. ί; δλω ή έν μεμει, των 0ιμ·"
θ;ματικών Ν 4002)59 καί Α Ν
147)67.
3) Τροπσποίησις τοθ αρθρου »
τοθ Κατοΐστατικού τής έταιρίας
ΟΙ κ.κ Μέτσχοι διά την εγκυρον
συμμετοχήν των είς την ανωτέρα
Γίνικήν Συνέλευσιν1 δέον νά συμ-
μοοφωβώσιν εγκαίρως ώς πρός την
κατάθεσιν των ιιετοχών τω^ κλτ">
πρός τάς σχετικάς διατάξεις το3
Καταστατικοΰ.
Εν Ταύ:ω τή 11 Όκτωδρίου 19έΡ
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
-———— .-------------.------------.---------------.----------------------- < Ι Νέα αγγλικη ύπολογιστική μηχανή ή δποία συνχρόνιος μπορεϊ νά έκτυ πώνη πολλαπ'.ά άν-τίγραφα χωοις την χρήσιν καρμπόν, είς τό ΰψος των 40 είς χύ λεπτόν. ι ΕΡΕΥΝΑ3 ~4ΙΑ ΤΗΝ Α ΝΕΥΡΕΣΙΝΟΫΡΑΝΙ ΟΥ ΕΙΣ ΠΕΡΙΟΧΑΣ ΤΗΣ ΒΟΡ, ΕΛΛΑΔΟΣ Τά άποβόμαται ούρανιούχων ττε- τρωαάτων είς την περιοχίτν Βάθης το} Νααοΰ Κιλκίς ΰπολογίζονται είς μερικά έ'καταμμύρια τό.νων ηέ σχε τικώς μικοάν περιεκτικότητα είς οΰρά^ιον> συμφώνως πρός τάς ποώ
τας έκτιμήσεις, αί οποίαι προέκν-
ψαν άττό τάς έχύνας αί οποίαι διε
νη:>γήθ-|σαν όΐπο τοΰ παρελθόντος ε
τους υπό τής Έϋτιτροπής Άτοιιΐί<ής "Ενεργείας έν συνεργασία μέ τό Ίν στιτοΰτον Γεο^λογίας. Τά ανωτέρω ετόνισεν είς συνέν¬ τευξιν τού ττρός των Σταθμόν ΤηΛε οοάσςως των 'Ενάπλων Δυνόμεωί' επί το0 θέματος τού άριικτοΰ πλου- του τής χώρας, 6 διευ9υντής τοΰ ^ πουργείου Βιομηχανίας κ Μεταξδς Ούτος ανέφερεν είδικώτεοον, δτι ά πό τάς μεταπολεμικάς πραγματο- ττοΐηθ:ίσας προκαταρκτικάς ερεύνας διά την άνεύρ·:σΐν ούρανίου είς τή/ 'Ελλάδα ή πλέον ένδιαφέρουσα περΌ χή ένετοΐπίσθη είς τόν Νομόν Κιλ- κΐς/ δττθ'σ διεπιστώθη ούρανιούχον τ) φαιστειακόν ττέτρωηα, εξετελέσθη¬ σαν δέ έκεϊ άπό τού παρειλθόντος ετους ώρΐσμέ/αι γεωτρήσεις πρός λήψιν δ;ιγμάτων δι' άναλύσεις καΐ δσκιιμάς έιμπλουτισμοΰ. . ΑΙ Εοευναΐ. ποοσέΒεσε. θά διευ- ρυνθοΰν μ£ νέαο γεωτρήσεις και δειγμοιτσληψίας, έκ παραλλήλθυ δέ θά διεξαχθοΰν καΐ γενικώτεραι τοι- ανται είς διαφόρους περιοχάς της Β. Ελλάδος ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ "Ομιλών, έξ αλλου, διά τάς έροΰ- νας πρός ανεύρεσιν πετρελαίου αί όποΤαι ηριχισαν ολίγον πρό τοϋ τ*.- λευταίου παγκοση ίου πολέιμου καΐ συνεχίζονται, ανέφερεν δτι έκ των έρϊυι/ών διεπιστώθησαν μέν είς ώρι σμένας περιοχάς ενδείξεις υπάρξε¬ ως πετρελαίου/ άλλά δέν άν&Λρέθη- σαν έκιμεταλλεύσιιμα κοιτάσματα. Μ;χρι σήιμ.:ρον έχευν πραγιματο- ποιηθή είς τόν ελληνικόν χώρον πε ρΐ τάς 60 γεωτρήσεις· διατρηθέ»- των σννολικώς 35.0ΌιΟ περίττου μέ¬ τρων, ή δέ 6α3υτέρα διάτρήσις Ε¬ φθασεν είς βάθθΓ 4.573 μ. Έξ αλ λ ου,ώς είπεν ό κ. Μεταξάς, άπτό τοθ 1960 έ8απανή3ησαν δι" ερεύνας υπό μ£ν τοί) Δΐιμοσίθ'σ 4;5 έκατ. δολλ . υπό δέ ξένω; έταιρειών 12 έ κατ δολλάρια. Σήμερον ερεύνας ε¬ κτελεί τό Δημόσιον καΐ ή ΤΕΞΑΚΟ υπό μελέτην δέ είναι αΐτήσεις καί αλλω/ έταιρειών πετρελαίοιι διά την διενέργειαν Ιρζυνάν επί έλληνικοΰ έδάφους. Η ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ό κ Μεταξάς άνεφέρθη ώσαύτωι, είς τάς ωφελείας τής χώρας έκ τοθ όοοκτο} πλούτου καΐ παρέσχεν έτττι- σης στοιχίΐα διά την εξέλιξιν τής μεταιλλιυτικής παραγωγής κατά τα τελευταία έτη. Οΰτω· σιυφώνως πρός τα στοιχεϊα αϋτά ή μεταλλευ- τική παραγωγη άττό 170 000 τόν νους το 1947 άν?.λθ:ν είς 350 000 τό 1950, είς 1.900.000 τό 1960. 2 300 000 το 1965 καί 3.300 000 τόννους τό 1968. Ώς πρός τό άπο κτώμει/οι/ τέλος συνάλλαγμα τόσον άπό έν φυσικη καταστάσει μεταλ- λεύματα δσον καΐ τά προιόντα έττε- ξεργα-σίας τωιτ ό κ Μεταξάς άνέφ; ρεν δτι τουτο άνήοχετο τό 1955 είς 13 έκατ. δολλάοια, το 1965 εις 21 έικατ. δολλάρια καΐ Τό 1968 είς 70 έκατ. ποοβλέιπετοΐι δέ ότι κατά τά ποοσεχη ετη τό έν λόγω συνάλ- λαγιμα θά ύτΓ-ρδητλαισιασθί διά τής περαιτέρω αυξήσεως τής παροτγω- γής άλουμνίου καϊ ν κςλίευ (ΠΡΙΝ ΑΠ' ΤΟ 1922) Ο ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΣΜΥΡΝΗΣ Ύττό τοΰ συνεργάτου μσς Δρος κ Δ ΑΡΧΙΓΕΝΗ Ο ΠΡΟΦΗΓ-ΗΛΙΑΣ ΤΣΗ ΣΜΥΡΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗ- 213 7.— ΞΑΝΑΣΤΗΝΕΤΑΙ Η ΑΓΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΙΑ ΤΟΤ ΠΡΟΦΗΤ' — Η ΛΙΑ Τά τούρκικα πολεμοφόδια, πού ή τα τουζλούκια τως (περικλημίδια). έκκλησιά ήτανε γεμάτη τσίγκα (τί- ΟΙ γυναϊκες ήανεσηκώσανε τόν πό γκα), τώρα πιά ήτανε στά χέρι« δόγυρο τσή μακρηάς φούστας τίος τού Έλληνικοΰ Στ^ατοΰ. "Ενας μι ' καί τονέ 'μα-Ύκώσανε στή μέση τως. κρός λόχος άπό τσογιάδες ήπήε κ' Ι 'ά γερά μπράτοα των άντρώνε ήα- ήδιωξε τσοί δυό - τρείς Τοϋρκοι νεσέρνανε νερό άπτή «Στέρνα» μέ στρατιώτηδοι ποΰ ήφυλάανε. Κ' ή- τσοί γκουδάδες, πού |εχεϊλ«. δυύ - φερε έπιστρατε'μένοι Τοΰρκοι νά τά δυό τσοί 'κουβαλούσανε μεσ' στήν 'σηκώσουνε άποκεϊ καΐ νά τά φορτώ Ικκλησιά καί ήαδειάζανε τό νερό μέ σουνε σέ στρατιώτικοι άρα'μπάδες, στίμη (φόρα) άπάνιο στά πανάθυ- πού τά 'κατεδάσανε στή Σμύρνη. ρα, στσί πόοτες, στά στασίδια κι' Μιά δδομάδα ήβάσταξε τ' αδεία- | -τού άλλοϋ ήποεπε γιά νά φύη ή σμα. Καί, την Κυριακή πού 'ρχε, σκόνη κ' ή 6ο'όμα πού 'χε κάτσει τό στήν έκκλησιά τοΰ Σκογειοϋ ΰστε- ^ σα χρόνια, νά φύη καί τό κακό μα - ρις άπτή-ν πρωινή λειτουργκι ό πά- | τξί. Τό πάτοιμα εΐχε πλημμυρίσει μέ πά - Δημήτρης ήβγαλε κήρυγμα γιά νερά, κι' οί γυναίκες μέ τσί φροκα- νά πή τό εύχάριστο μαντδτο, πάς γιές τά 'διώχνανε πρός στσί πόρ - ή έκκλησιά τού ΙΙροφήτ - Ήλία ά- τες γιά νά φύουνε τά γρουσούζικ' νήκει πιά στή χριστιανωσύνη. Καί, αύτά όξω. ΟΙ πιό θρήσκες ήαναλά πώς πρέπει το'ιρα μικροί καί μέγα- βάνε νά σαπουνίσουνε τσί είκόνες λοι τοϋ χωρίου νά πάνε άπτ' άπο- στά ντουβάρια χοΰ Ιεροϋ γιά νά 6γά μεσήμερο νά τηνέ παστρέψουνε για λουνε τσί δρωμισιές κ' ήλέανε άπο τί «οί Άγαρηνοί την ε'χουν ρυπά- μέσα τως τό «Πάτερ ήμίόν». Μά νει». ι καί τό σαπούνι κ' ή μποτάσσα ήπε- Τ'άπομεσημερο, λοατόν, ήχτυπού σε (ήχρησιμοποιή6ηκε) ΰπου ήπρε- σανε δυνατά οί δυό κα'μπάνες τσή πε. Κι' άφοϋ ήτέλεψε τό σφού'γγι- έκκλησιάς τοϋ Σκογειοϋ γιά νά εί- | γμα μέ στεγνά πανιά, τότες πιά ή- δοποιήσουνε τόν κόσμο νά ματϊευτή αρχίνε>|ιε τό πάστρρμα στό πάτο.αα.
γιά ν' άνέ6η στ' άψήλομα νά πά' Βροϋτσες πλατειές μέ καστανό ντοϋ
νά παστρέψη την έκκλησιά. Γυν'αΐ - ρο χόρτο καί στενές μέ ξιχνθυ, α -
κες καί κορίτσια, αντροι κι' άγόρια ι φού τσί 'βουτοΰσανε οί γυναϊκες σέ
κι' αΐτοί άκόμης οί γέροι κι' οί γρη- μποτησσόνερο ήτρίδανε το πάτιομα
ές τοΰ χωρίου ήματζευτήκανε άπόξ' αλλες γονατιστές μέ τύ χέρι κι' άλ-
άπτό Σκογειά. Ήτρέρανε ματίί τίος λες δρθιες ιιέ τό ποδάηι. Κ' ετσι
ς-ροκαγιές (σκοΰπες), ξεσκονί-
στρες, άνεμόσκαλες, βρούτσες,
σφου'γγο-ρόπανα
νι καί μποτάσσα. Κι' ούλοι ματζί χά
ιΰμενοι καί μέ λαχτάρα στήν καο
διά ήανεθήκανε τόν ανήφορο. Καί
μόλις ή'μπανε μεσ' στύν αύλόγυρο,
ήτρεξανε νά χι»θοΰνε μέσ' στήν ά-
γαπημένη τίος έκκλησιά, κάνοντας
τό στα>ιρύ τίος καί δοξάϊοντας τό
θεό. Μόλις δμος ή'μπανε μέοα, ή-
πομείνανε α' άνοιχτό τό στομα. Δέ
τηνέ 'γνιοηίσανε την εκκλ.ησιά τίος.
Ή6ρο>μοΰσε ονλη σιόερήλα καί
ιι.παρουτήλ(ΐ. Τά ντουβάρια τση μαυ
ρισμένα καί γδαρμένα. Καί τό πιά
σποι·δαϊο, «ί είκόνες στά ντον(>άρκι
τοΰ ίεροϋ γδασε κ' ήδγάλ.ανε τσί είκόνες
άπ' τό τέμ'πλο, ήξεκρεμάσα-νε τά
κη'ντήγια καί τσοί πολυελαϊοι, κ'
ήσυμματζέιμαλ'ε. ουλα τ' άγιασμένα
πράματα στσί γωνιές νά τά' χουνε
ί'τοιμα, γιατί τ' άπόεμα θά τά 'κου
βαλ.ουσανι άι|ιηλά έκεϊ στήν έκκλη
σιά την πρεπούμενη.
Νιορίς τ' άπόεμα ήξεκίνησ' ή
.τοωπή μέ τό κουϋάλημα, πολύ συγ-
κινητικιά. Οΰλοι μικροί μεγάλοι ή
(ίοηθήσανε. Ό'μπρός ήπάαινανε τ'
άσημένια ξεφτέρια καί φανάρια
μέ τό Σταυρό στή μέση, πού τά
'σηκώνανε πτιπαόάκια, παιδία ντυ
μενά μέ αμφια. "Τστερις μέ την
άράδα- ήερχού'ντοστε τά λάδαρα
τσή έκκλησιάς, οί είκόνες τοϋ τέμ
πλου κι' ΰσες άλλες είκόνες εΐχ'
ή έκκλησιά. Τσί μεγάλες καί 6α-
ρειές τσί 'σηκώνανε την κάθε μιά
άπό δυό μεγάλ' άγόρια τοϋ Σκο¬
γειοϋ, καΐ τσί μικρές άπό 'α κο
ρίτσι, οίίλα ντυμένα στά κοαλά τως
"Τστερις ήερχού'ντανε ό μεγάλος
μαΰρος 2ταυς)ός μέ τό Σταυρωμέ
νο (ΐπάνο), πού τονε 'σήκωνε ενα
π/Λλληκάρι μέ μαϋρο ράσο. Τό Έ-
πιτάφιο μέ τή τζαμένια θήκη τού
πού 'χε μέσα τό Σώμα τοϋ Χρι-
στοΰ (ζουγραφο>μένο απάνω σέ
ξϋλο σάν εΐκόνα καί κομμένο τρο-
γύρο) δποϊς ό Σταυρωμένος) κ' υ
στερις τό κο'ντάρι τσή Άνάστα-
σης, κι' αύτά τα 'σηκώνανε παλ-
ληκάρια ρασοφορεμένα. Κι' άπέ (ε
πειτα) τό άγιο Μαντήλιο μέ ζου-
γραιρισμένο στή μέση τό πρόσωπο
τοΰ Χριστοϋ. Τό 'δαστούσανε άπ'
τσί τέσσερις δκρηες τού παλληκά-
ρια τού χωρίου ντυμένα μέ τσ'ι
καλές τίος δράκες. Καί τώρα ή
μεγάλη βαρεία ε'ικόνα τοΰ Προ-
φήτ' — Ήλία, άσημο — μαλαμα-
τοκαπλαντισμένη καί φορτωμΐνη
ιιέ πλούσια κι' άκριβά τάματα καί
στολισμένη τρογύρω μέ ώραία φρέ
σκα ποΰλουδα. Κι' αυτή τηνέ 'ση-
κώνανε λε6έντηδοι βρακαθες τοΰ
χοιριοΰ. "Τστερις ψάλτηδοι πού
ήμουρμουρίζανε ψαλμουδιές κι' ά-
ποπίσιο πιά ό Δεσπότης τσή Σμύρ-
ς ό Χρυσόσοτμος ^χοντας στά
πλάγια τού τύν παπά — Δημήτρη
Ι άρχιμαντρίτη τσή έκκλησιάς, τόν
άρχιμαντρίτη τ' Άη — Χαράλαμ
.τού καΐ διακοπαπάδες τ' Άη —
Χαράλαμπου καί τσ' Άγιας Φωτει-
, νής τσή Μητροπολης Σμύρνης πού
ι ήΐίαστοΰσανε οΰλοι αύτοι τό χρνσιο
μένο εύαγγέλιο, τά θυμιατά, κι' ά¬
πό 'να άπ' τά ίερά σκεύη τσ' α¬
ί γιας Κοινωνίας, δισκοπότηρα, κου
ταλάχια λόγχες κ.τ,λ. Οΰλοι τ^,ς
ντυαένοι αϊ τά χρουσά άμφια. Καί
στό τέλος οί έμιΐόροι τής έκκλη-
σ άς καί τ' Άη Χαράλαιμπου, "Ελ
ληνες αξιωματικόν καί οί ά,λλοι έ-
ίτίσημοι. Κι' όξοπίσω ττιά οί χω·.
Ι ριανοΐ φορτωμένοι μέ τ' άποδέλοι-
πα χοντροπράμματα τσή έκκλησι-
ας, περίφανοι καί μέ δάκρυ χα-
ράς στό μάτι. Καί κόσμος άπ' την
Ιαράδεισο, τή Σμύρνη καί τά τηο
| γύρω χωρία μέ κεριά άναμμένα.
Ι "Αμάν ήφταξε ή πομπή ό'μπρύς
στήν έκκλησιά, τύτες ό παπά — Δή
μήτοης ή'μπε μέσ' στήν έκκλησιά
άπτήν καλή την πόρτα, μερσινο-
στο/.ιομένη κια σημαιοστολισμένη
καί τηνέ 'κλεισε. Καί ό Χρυσόστο-
μος μαζί μέ τσοί παπάδες καί ψάλ
τηδοι ήπήε κ' ήστάθηκε ό'μπροστά
γιά νά πή τον Κγ' 23 ψαλμό τοϋ
Δαυίδ «Τού Κυρίον ή γή καί τό
πλήρομα. αυτής...» καί μόλις ήφτα-
'ξε στά λόγκι «.' Αοατε πύλας οί
αρχοντις ί).αών κηί έπάρθητε πύλια
α'ιιόνιαι καί είσελίΰσεται ό Βασι¬
λεύς τής δόξης* τύτες χτυπά καί
μέ τό χέρι τού την κλειστή πόρτα.
Κι' ό παπά — Λιιιητρης άπομέσα
τοθ λίει ήν άβΐότΓ,ση τοΰ ψαλμού
'ΤΙς εστίν ούτος ό Βασιλεύς τής
δόξης;» Κι' ό Χουσόστοαος τοΰ λέ
εί την απαντήση <^Κύριος κραταιός καί δυνατάς...» Καί πάλι ξαναχτν πά καί ξαναλίει «"Αρατε πύλας...» κι' ό παπά — Δημήτρης ξανααρΐο- τά. Καί τελεΰει ό Χρυσόστομος ναί άπαντα μί την τελ[υταία φρά σι τοΰ ψα/ιιοΰ «Κνηιος των δυνά- μειον (ΐΰτός εστίν ό Βασιλεύς τής δόξης1». Καί τύτες πιά ό παπά — Δημήτρης άνοίγει διάπλατα την πόρτα τής ΐκκλησιάς κι' άφοΰ ημ- πανε ουλοι μέσα, ήκάνανε τά κανο- νικά καί την πολίτη δοξολογία. Διδάκτωρ ΔΗΜ. Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΙΙΣ Τό νεον *ό ττ.-λυτελές τοοχό-σττ.το Βρ-.τανν,κής κατασκευής έχα με την πρώτην τού έμφάν.σ.ν ε|«. την Διεθνη ν"ΕΞ*9εσιν Αύτοκιντντων τού Λονδνου. ΙΙερί τό παντοδύναμον κίτρινον μετ άλλον ΑΠΟΘΗΣΑΥΡΙΣΜΟΣ ΧΡΥΣΟΥ: 25 ΧΙΛ. ΤΟΝΝΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ Θά κερδίσουν ή θά χάσουν οί κά τοχοί τού; νάνε αύτοι μέσ' στσί έκκλησιΐς Ι ιας, πα<>ά καΐ στά Μεζάρια τά δικά
μας. «Καλά τό 'πε ό παπάς» ήσκε- τω: (τουρκ. νεκροταφρϊα).
φτήκανε. Κονρασμένοι καί δρυιαένοι, μό
Τσοί 'πιασε τότες ουλοι μιά φρένα εύχαηιστημένοι πού ήπαστρέψανε
(φρένιασμα) κ' ήριχτήκανε εύτύς την έκκλησιά τως ήφεύγανε οΰλοι
στό πάστρεμα τσή έκκλησιάς. Ήα- ματξί γιά τό κάτο> καί τ' απάνω
νεσκου'μπώσανε τά μανίκια κ' ήα- χωριό. Τό μεγάλο καλοκαιριανό ά-
ξυπολτηθήκανε. Οί δντροι μέ παν'- πόεμα τώς ήδ(οκε άρκετό καιρό
τελόνια ήανεσηκώσανε τά μπατζά - γιά ν' τελέψοννε σήμερα κιόλίΐς.
κια τίος κι' οί 6ρακάδες ήβγάλανε Καΐ καθώς ήκατεβαίνανε τόν κατή-
υ'ϊευθυνθι αυ^φωνως τιρ
1090)1938
Ι&.οκτί'ντης — Διευθυντάς
ΣΟΚΡ ΣΙΝΑΝ1ΔΗΣ
Κατοικία Ναυάρχου Βότση 55
Προισταμενος Γυπογραφειο·,
ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ
Κυτοικια Σπαρτάκου 12
ΑΜΦΙΑΛΗ
ΠΑΡΙΣΙ. — Αναφέρομεν
είς τό προηγούμενον ότι ουχί
οπανιως οί κιβδηλοποιο! πλα-
οτογραφοΰν τάς υπογραφάς
των έντεταλμένων νά θεβαιώ
νούν την γνησιότπτα των χρυ
σών νομισμάτων,
Πράγματι, παραπλεύρ ω ς
των έξουσιοδοτημένων έμπό
ρων χρυσοϋ, ϋπάρχουν άναρί -
θμητοι κιβδηλοποιοί. Τό πρώ¬
τον παράδειγμα άλλωστε έχει
δοθή άπό πολύ ψηλά. ' Ηδη οί
Ρωμαίοι αυτοκράτορες, δταν έ-
οτεροϋνιο χρυσοϋ, είχον άπο-
κτήοει την ουντΛθειαν νά έλατ
τώνουν τό βάρος των νομισμά-
των τά όποία είχον κόψει.
Βραδύτερον καΐ μέχρι τού
16ου αίώνος, ένώ αί μέθοδο>
κοπής ήσαν άκόμη στθιχειώ-
δεις, υπήρχον μεταζύ έκείνων
ποϋ κατειργάζοντο τ ά νομίσμα
τα μερικοί, οί όποίοι δέν είχον
δισταγμούς διά νά μιμηθοΰν
τόν αύτοκράτορά των διά νά
βοηθήαουν τα νομίσματα αυτα
νά «φθαροϋν». Από κάθε τεμά
χιον άφήρουν μ αν μικράν πο-
σό-τητα χρυσοΰ.
Καθημερινώς αί αστυνομίαν υ
λου τοϋ κόσμου συλλαμθάνουν
κιβδηλοποιους, οί όποίοι κατα
σκευάζουν χρυσά δολλάρια,
λουδοθίκεια, ναιπολεόνια κλπ.
Έν τούτοις, τά δικαστήρια £ρ~
χονται ένίοτε είς δυσχερή θέ¬
σιν δταν δικάζουν τοιαύτας πά
ραβάαεις. Διότι τά νομίσματα
έχουν κατασκευασθή ώστε νά
περιέχουν, τό προβλεπόμενον
υπό τού νόμου είς κα'θαρόν χρυ¬
σόν. Πρόκειται έπομένως περΐ
κι&δήλου νομίσματος,
Είς την Γαλλίαν, ενα δικα¬
στήριον έθεώρησεν δτι ώφειλε
νά μή άγνοήση ότι δέν επρό¬
κειτο περΐ κιβδήλων νομισμά-
των. Ό κατασκευαστής των έν
τούτοις έδιώχθη «διά κατοχήν
καΐ χρησιμοποίησιν ζυγών καΐ
έργαλείων, τά όποϊα θά ήδύνα
ντο νά χρησιμεύσουν διά την
κατασκευήν κιθδήλων νομισμά
των».
ΔΙΑ0ΟΡΑ ΤΙΜΗΧ
Μεταζύ τής τιμής τοϋ χρυοοο
τού περιεχομένου είς ένα νό-
μισμα καί τής τιμής αυτού τοΰ
χρυσοΰ είς «χϋμα» ύπάρχει μΐα
σημαντική διαφορά. Τά νομί ·
σματα διαπραγματεύονται είς
μίαν τιμήν, ή όποία άντΐστθιχεί
είς κάτι περισσότερον των 45
δολλαρίων άνά οϋγγαν, ένώ ή
τιμή τού χρυσοΰ δέν έχει υ¬
περβή ποτέ την τιμήν των 41
δολλαρίων άνά οογγίαν είς
την ελευθέραν αγοράν.
Άλλ' είς δλας τάς χώρας μο
νόν ή Κεντρ,ική Έκδοτική Τρά
πεζα έχει τό δικαίωμα δχι μο¬
νον τής νομισματοκοπής, άλλά
καΐ τού καθορισμοθ των έν κυ-
κλοφορία νομισμάτων. Άφ' ής
στιγμής £να νόμιομα ή ένα τρα
πεζογραμμάτΐον άποσυρθή Ίής
κυκλοφοοίας, ουδείς έχει τό δι
καιωμα νά προβαίνη είς διακα
νονιομοϋς μέ αύτό.
Πρό ολίγων έτών, μία ήλικιω
μένη άγρότισσα, άφοΰ ανεκά¬
λυψε τό «κομπόδεμα» πού εΤχ*.
κρύψει ό σύζυγός της, εϋρε με
ρικά χρυσά εικοσάφραγκα, α¬
πό τά όποία επήρε μίαν ((χού-
φταν» δ ά τά ψώνια της. Μερι -
κοΐ έμποροι έδέχθηααν, πολύ
βιαστικά μάλιστα, τά νομίσμα¬
τα αυτά είς την όνομαστικήν
των τιμήν των 20 παλαιών γαλ
λικων φράγκων. "Ενας δμως
έμπορος άνοιζε τα μάτια τής
γηραιός άγοότισσας. «Το νόμι
σμά σου άξΐζει 4 χιλιάδες φρθ
γκα!», της εΤπε. Ή γραία ήθέ
λησε νά πάρη πίσω τά νομισμα
τά της, άλλά καθώς ηρνούντο
να τής τά έπιστρέψουν άπηυ-
θύνθη είς την χωροφυλακήν.
Τί νομίζειε ότι συνέθη; Δέν ή
δυνήθηοαν νά διατυπώσουν
καμμίαν κατηγορίαν κατά των
εμπόριον. Άλλ' εναντίον τής
γηραιός άγρότιδος ήσκήθη δ ω
ζις, διότι έθεσεν είς κυκλοφο -
ρ ίαν «άπονομισματοποιημέναΜ
νομίσματα. Άλλ' δ πρόεορος
τοϋ δικαστηρίου, λαμβάνων
ύπ' όψιν την καλήν πίστιν τής
κατηγορουμένης την άπήλλα-
?ε.
'Επϊ μίαν περΐπου εΐκοσαετ -
αν, άπό τοϋ Φεθρουαρίου τοΰ
194β, ήμερομηνίαν κατά την ο¬
ποίαν ή πώλησις τοΰ χρυσοϋ
κατέστη ελευθέρα είς την Γαλ
λίαν, ή Γαλλια έγνώρισεν ένα
μακρόν φυχρόν πόλεμον, ό ο¬
ποίος με-τεβλήθη είς θερμόν
τόν Μάρτιον τοϋ 1%β. Την Πά
ραοχευήν 15 ΜαρτΙου, τό Χρη
ματιθτΛριον των Παρισίων ε¬
γνώρισε μίαν άπό τάς πλέον
ταραχώδεις ημέρας τής ίστο-
ρΐας τού. Ένώ ή διαπραγμάτευ
σις τοΰ χρυσοΰ εϊχε διαικοπή
Γ.ΐς όλον τόν κόσμον κατόπιν
αίτήσεως τής Όμοσπονδιακής
Τραπέζης των Η.Π.Α., των όποί
ών τό δολλάριον Οψιστατο εν¬
τόνους έπιθέσες, τό Χρηυατι-
στήοιον των Παρισίων παρέμει¬
νεν ανοικτόν. Είς τάς 12.30, ώ
ραν άνοίγματος των πράζεων
είς την Αίθουσαν τού ΧρυσοΟ
οί μεσίται ουναλλάγματος ου
νωθοϋντο. Λεπτόν άνά λεπτόν
ή τιμή το χρυσοϋ ηϋζανε. Πά
κέτα έντολών άγοράς συνέο
ρεον άπό δλα τά μέρη. Ή -π
μή κλειισίματος, ή άνηρτημένη
διά την χελώναν, είχε φθάσει
τα 5.700 φράγκα
Οιαδήποτε καΐ άν ήτο ή τιμη
πού άπηγγέλλετο, οί μεσϊται
έκραύγαζον; Άγοράζω! Αγυ
ράζω1».
Ηγόραζον είς τά 60 φράγκα
Είς τά 65 όλος ό κόσμος ήγόρα
ζε: «Άγοράζω! Άγοράζω!»
Καΐ δταν δ κώδων είς την 1
μ-μ. έοήμαν*. τό κλείσιμον, π
τιμή τής χελώνας είχεν υπέρ ·
6ή διά πρώτην φοράν τά 70
γαλλικά φράγκα.
"Ολος ό κόσμος προαγγεΛ-
λει την ύποτίμησιν τοΰ δολλα-
ρίου, την άνατΐμησιν τοϋ χρυ
σοϋ είς 70 δολ. άνά ούγγΐαν —
ή όποία ζυγίζει 31,103481 γρυμ
ιαρ. καΐ έχει τόν όγκον ενός
φουν-τουκιου περίπου
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟΝ
ΠολΛοί θεβαιωνουν ότι τθ
Λονδίνον, ηυϋ άπό μακρυυ
χρόνου είναι ι ό διεΛνές κκν-
τρον έμπορίου τοΰ χρυσοΰ, θα
συνθηικολογήση. Καΐ δύο πό¬
λεις, τό ΠαρΙσι καΐ π Ζυριχο,
προαλείφονται διά νά πάρουν
την θέσιν τού φρουρίου, τ6 6
ποίον ιπολλοΐ θεωροϋν ήττηθέν.
Μερικές έβδαμάδες άκόμη.
Τα γεγονότα τοϋ Μαΐου — Ί -
ουνίου είς την Γαλλίαν έγεί-
ρουν δυσπιστίαν έναντι τού
φράγκ.ου. Καί την 31ην Μαίου,
π Γαλλία, δπως προείπομεν, ά-
παγορευει την ελευθέραν εΐ-
σαγωγήν καΐ εξαγωγήν τοθ
χρυσοΰ. Τό Ονειρον νά κατα-
λάβη τό Παρίσι την θέσιν τού
διεθνους χρηματιστηρίου τού
χρυσοϋ, πρός τό παρόν τουλά¬
χιστον, έτελείωσε. Μόνον Λ
Ζυρίχη κατώρθωσε νά απουπα-
οη άπδ τό Λονδίνον μίαν μ*+>1
δα τοϋ μονοπωλίου τού.
Οί έμίρηδες των άραβικΐον
χωριόν, οί δισεκατομμυριουχοι
τοϋ πετρελαίου, έν τη έπιβυ-
μΐα των νά μή άναλαμβάνουν
κινδύνους, «καταχωνιάζουν»
τόν χρυσόν των είς τα μυστικα
υπόγεια των Τραπεζών τής έΑ-
βετικής πρωτευούσης.
Καΐ διερωτάται κανεϊς: 'ί.·
τερματισθή ή μάχη τοθ χρυ -
σοΰ; Καθόλου. Έκεινοι ηου
είς την Γαλλίαν ή αλλαχού κυ.·
τκχουν δύο «λουδοβίκεια» Λ ε¬
να μυστικόν θησαυροφυλάκιον
πληρες χελωνών χρυσοΰ, πά -
ρακολουθοϋν άπλήστως τά έτΛ.ι
ι σοδια αύτοϋ τοϋ πολέμου διά
Ι μέσου των δισχυμάνσεων τθν
τιμών των χελωνών, των λουβο
βικειων, των ναπολεονίων κοκ.
Περισσότεροι άπό 25 χιλια-
δες τοννοι χρυσοϋ είναι ούτως
άποθησαυρισμένοι είς δλον το
κόομο. ΟΙ κάτοχοί των θά κερ¬
δίσουν; Θά χάσουν; Αύτό εί¬
ναι τό μυστικόν τοϋ μέλλοντος
καΐ ή αΐτία τής άγωνίας των.
ΚβΙ ■ΙΙΐυ·ΐΙ|ΙΙ||Ι·Μ·Μ|ΠΙΙΙΙΙΙ·Η|||ΙΜ·Ιι·Ιΐ|ΙΙΙ·ΙΙ·ΙΙ·ΙΙΙΙΙΙΗΙιι·ΙΙ>ΐΐ·1ΙΙΜΙ·ΙεΠΙΙ'
ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
ΘΑ ΔΟΘΗ ΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ
ΛΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΟ ΔΙΤΛΙΣΤΗΡΙΟΝ
Μέχρι τέλους τοθ μηνός ή τό
ττολύ κατά τάς αρχάς το^ έ,πομέ-
νου, ή Κυδέρνησΐ1;, ώς άλλωστε α¬
νεκοίνωσε ττρουφάτως 6 κ. Πρω-
θυττουογός πρόχειται νά δώση λύ¬
σιν είς τό θέμα τού 3ου Διυλιστη
οίον Πετοελαίου, κατόπιν τής κΐι-
ρύξοως άκάρπου τοί> διεεαχθέντος
διαγωνισμθΰ.
Καθώι: διηυκρίνη^ε ττρό ολίγον
ήαε;ώ/ ό κ. ι/ττουργός τοθ Συντοχι
σιμοΰ, ή Κυδέρνηαις ιΐΕ/^ΐτσ η|δη
τά είς χείρας της στοιχεϊα δάσιι
τώ/ γενομένων πρασφορών ϋττο τώ"
τοιώ.» διεκδ «ητώ/ ήτοι τής Κοι-
νοττραξίας των Έταιρειών Γ^τρεΤνχι
=.:·8ών ΒΡ. Σϊλλ καί Μόμπιλ, τού
κ. Νιάρχον καί τοϋ κ. Ώ^άση ττοο
κ: μέ^ου νά ποοχρίινη την κατά
την ννώμην της προτφοοωτέραν λθ
σ ν.
Μολονότι, ώς είναι φυσικόν, ού
δέν Εχει γνωσθή σχετικώς διατκ-
πο-3/ται διάφορο εί^ασίαι ώς ιτοός
τάς ττιθθνά; λύσεις το3 ττοοβ^ή"
ματος.
Κοιτά τοΰζ δυναμένου ς ά έχουν
γν'Λμη» έττί τού θβματος, χωρίς να
άττοκλε'.ΐται τίττοτ: αί ·π-ιθ3.ώτε-
ροΐι λύσει·; είναι:
Πρώτον ή άνάθ£3ΐς τοΰ δλοο £π-
γον δ·υλιστη-;ίου κ<χί έττενδύσςω» άττό κοινοΰ κα'ι είς τοΰς τρείς διεχ δκητάς. άναφέοεται δέ ώς μία τπ- θΐνίί ά^αλογίαί δ:ά τίγν κατσιομηιν άιτά 40% δ·ά τοΐις 50ο "Ελλΐίνας μ:γαο;φοπλιστάς καί 20% διά την Κοινοΐτοαιξίαιν τώ/ διεϊνών Έταιοει ώ/ Π£τ;^λαιοειδώ/. Βεβαίως ή λύ σ ς αυτή, ή όττοία τι θινώς έμφτιν! ζει , ώοιταέχα ττλεοΐ .Κ'τήυατα!_ τΐσ- ρονσιάζθι ταυτοχαό.ΐ'ς καΐ ωρισμέ¬ νας ά5ιινοτμίας. Ώς 6ασική Λδο.α μίΐ 3ά ήτο δυνατόν νά Θ:ωρπ3τί Λ έπιλογΓ·) των δ?ω/ ά·α9έσεως βάσει τώ/ γ:νομέ/ων ττοοο·φορών των τοι ώ δ εκδικητών (τιμαί άργοΰ ναθ- λοι κ λ ττ ). Διότι ή ύν&:χομένη υΐ οθέτηΐις των ϊύνοικωτέρων δρων Οά έ5ηαιοΟργ:ι αυτομάτως ττρόδλη- μα προχρίσεως τής σι>ναΐφους προσ
φοράο. ένώ πΐροιλλήλως δέν εΐνσ·
γνωστόν ίόςν οί δροι αύτοι θα 4-
θεωοο^ντο καί άπό τού ύΐτο6άλλον-
τος ΤΓγν προαφοράν αυτήν ίσχύον-
τες διά μ'κροτέοαν ττοσότητα ττετοι
λαίου άλλά καί διά τοϋς ίτέρους
Δευτέρα λύσις θά ήτο ένδεχομέ-
νως ή πρσκήρυξις ετέρου διαγωνι¬
σμόν μεταξύ των τριών, μολονότι
όπτό τάς ττροσφάτους δηλώσεις τού
<. ΟττουργοΟ τοϋ Συντονισμοΰ δέ/ φαίνετθίΐ ττιθανή ή λύσις αυτή, Λ όποία έπίσης παραλλήλως δημιοι/ρ /εί καί αύτη ωρισμένα προδλήμα- τα. Τρίτη λύσις, κατά τάς έκτιμή- σεις τώ, ε15ι*ών, θά ήτο δυνατόν νά εΤναι ή δημιονργία κρατικοθ φο ρέως διά τό Διθλιστήριον. 'Υΐτοστηοίζεται, έν τούτοις ά- τό ωρισμένην πλευρόν, δτι άνίξσρ- τήτως το3 πορίσματος τής Έττιτοο πης ιτροκρίσεως των ττροσφορών. ΐϊ όκριβέοτςρον μετά τό ττόρισμα οώτό υφίσταται δέσμευσις μ£ τή Δημόσιον διά την άνάθεσΐν τοθ Δι υλιστηρίου, μετά των παοαλλτλω· ττροταθεισών έπενδύσεων. Βεβαίως, αί ανωτέρω εκασ>ο·
ώς πρός τάς ττιθανάς λύσεις »'-
να, εντελώς ένδεικτικα! μή άπο-
«λειομένης ετέρας τοιαύτης, Λ ο-
τοία θά προεκρίνετο ώς περισσότί
οον συμφέροκσα.
"Οσον άφορα την είδησεογοα
φίαν περί παρεμβάσειος Βρεταννι
κων, κατά τό πλ.εϊστον, Όμίλοιχ
χρηματοδοτικων καί κατασκευαστι
κων ΟΓκιον, ούδεμία υπήρξε μέχρι
στιγμής αντίδρασις άπό ίπισήμοι
| πλευράς.
' Έν τώ μΐταξύ, αί άμιγώς έλλΓ
ίη<3ί Έταιοεΐαι Π·:τρ:λαιθϊ δ"ο πρόχειταΐ( ώς πληροφορούμε3σ, ··' τ^ΐδΛν είς νέον διάιδημα δι Α τ* γνωστόν αΤτημοι ιτιοι συμμ€τοιχίις των είς τη/ προμήθΐιαν το") άργεθ π;τρ:λαίοι; διά τόν Άο-πρόιτνργθ' Ως γνωστό/, αί έν λόγω έταιοεία' διεκδικοΰν τό δικαίοιμα συμμετοχής των είς την προμήθειαν των 25 εκατ τό»νω« Αργού, πού ιτοοορίζσ1 τσ.ι δ ά τό Διύλιστήριον τοΰ Ά- απ^πύργου κατά τό ποσοστόν τής ι/υμαετοχής των ιϊς την κατανάλ» σιν. συμφ^»·ως πρός τα Ισχύθ'τ^ τροηγουαένως, προδάλλοκσσι ταυτυ χρόνως καί τό έπιχείρημσ τής έλ- λΓΛΊ*ότηΐτός τκι/ έν συν-αρτΓ^τε' πρός την ΐΓροο-ττάβειαν διά τπ* ποοτίιμησιν των ττροίόντων τής ημε- δα-πής θιομηχαη/ικής δραστηριότη¬ τος. Ή συμμετοχή τιυν αύτη εις τήιν εσωτερικήν κατανάλωσιν προι- όντων πττρελαίου έκτιμότται ι'·; 14% πεοίττου τού σι»νόλου< &π*Ρ σημαίνει διεκδίκησιν, βάσει τής α ναλογίας αυτής, τής προμηθείας 3,5 έ'κατ. τόννων άργοΰ ιτετρελαί- «·». ι
ΠΟΝΟΣ
Πονώ
Πονώ,
'Τοινες, σταματήστε να γελδτε πένθιμα,
Θεε, χνττα τοϋ χο?*"ου τ<ι? πλτ1Υέ;» όρθάνοιχτε; προσμρνουν, τό φίλτρο ή τ' άλάτι, υό ϊο">; (»>ίλτρ0 ν"ναι Χί" τ> (χλατι τίίς ^ω{ίζ·
ήν άκοη τοϋ βουνοΰ,
χεϊ χάτοι» τσακάλι κατα(>ροχτ)ίζει τή λεΧα τού.
Κάτ»» ^ χί> α*οννιααα^° σήμαντρο στημένος
5 ίνθριοπος σημαίνει τοΰ κόσμου τήν κηδεία.
[Ιονώ,
Π(?αιιατει>τα.οες της τυχης, της ζωής, τοΰ Θάνατου
τι·/ιίχτε ίΐτό λαιμό μου την νταντέλλα τ' ούρανοΰ
ίνοιξε λάκκους δαθειούς, δυνατέ νεκοοθάφτη
Ινα .τεριοτερι άργοπεθαίνει στήν καρδιά τού δάσους.
Πονο)..·· Άγαπώ.
Βασ. Βερνάρδος
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ-ΠοωΘ,ερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(ΙΙολεμιχαί - διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — ΛΟρεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων)
Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμέν
■ος τόσον, έπεΐδπ ο δΐορ»-
ομός Σας παρά τής Διοικήσεως
τής Α' περιόδου δέν έτελε£φό
ρηοε, λάβετε εΙσέτι όλΐγην ι>
πομοντΥν, παραμένοντες οίτό-
9ΐ μέχρις επομένης δΐατογής
τής διοικήσεως, μή παύθν ες
έν τοσούιω νά διενερνήτε τά
ουμφέροντα τής Πατρίδος καί
νά γράφητε τά διατρέχοντα
πρός την Διοίκησιν όσα κάλλι
οτα ώφορούν είς τό Εθνος.
Περΐ δέ τής σημερινής στάσε¬
ως των πραγμάτων μας, έπειδή
ό πρόεδρος φανερώνει τά τρέ¬
χοντα πρός τόν φίλτατόν τού,
δέν άναφέρηται ή Διοκησις.
Έν Σαλαμίνι τή 19 'θκτωβρΐ
ο» 1823.
Ό Ποόεδρος Πετρόμπεη»,
Μαυρομιχάλης, Σωτήριος Χα-
ααλάμπους, Ανδρέας Μετα
ζδς».
Άς σημειωθή πρός τούτοις
δτι ένεκα των Ιδιαιτέρων αυ¬
τού διθΐκητικών καΐ φιλειρηνευ
τΐκών χορισμάτων μεταζύ των
οΐϊοταμένων, των διαφωνοΰν-
των μελών των Κοινοβουλίων,
εθεωρείτο ή παρουσία αύτοΰ
πολλάκις «ώς άναγκαιοτάτη τή
Πατρίδ » (Βλέπε Γούδα. «Βΐοι
πορόλληλοι», τόμ. α', σελ.
195) λόγω «τής άμηχανίας των
άουοδων, τί ποιητέον».
Σχετικά είναι καΐ τά έπόμ*.-
ν-α διασωθέντα έγγραφα:
Τό πρώτον εΓναι τθϋ Έκτελε
οτικοϋ Σώματος, δΐδοντος εν¬
τολήν είς τόν Γερμανόν καΐ
Μαυρομιχάλην νά διαπραγμα-
τευθωοι δάνειον έκ μέρους
τής προσωρινής Διοικήσεως
τής Ελλάδος.
"Εχει ώς έπεται:
Περίοδος Βα
■Αριθ. 1226
Ποοσωρινή Διοίκησις τΛς 'ΕΛ
άδος
Τό Εκτελεστικόν Σώμα
Δυνάμει τοϋ άπό..· ΜαρτΙου
ρωκβ ύπ' αριθ. 4 Νόμου.
Διστασσει
Αον. Ό Μητροπολίτης Πάλαι
ών Πατρών κύριος ΓΈΡΜΑΝΟΣ
καί ό Μπειζανδές Γεώργιος
ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ έχουσι τήν ά¬
δειαν νά πραγματευθώσι ΔΑ¬
ΝΕΙΟΝ μέχρις ενός μηλλιουνί
ου ταλληρων Ίσπανικων.
Βον. Δίδεται είς τούς άνωτέ
ρω ή πληρεζουσιοτης τού νά
πραγματευθώσι τό αυτό δα¬
νείον καθ" δν κρΐνουσι συμφε-
ρότερον τρόπον.
Γον Α Ιπερί Τοΰ δανείου τοθ
το υουμφωνΐαι θέλουν έπικυρω
θή άπό τήν προσωρινήν Διοΐκη-
οιν τής Ελλάδος καΐ τό δάνει¬
ον θέλει αναγνωρισθή χρέος
"ής Ελλάδος.
Δόν Ό Γενικάς Γραμματεύς
νά ενεργήση την παρούσαν
διαταγήν καΐ δώση είς αμφο¬
τέρους τόν τε Μητροπολίτην
Παλαιών Πατρων κύριον 1 εριμα
νόν, καΐ τόν Μπείζανδέ Γεώρ¬
γιον ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΝ Τάς α-
ναγκαίας όδηγίας.
Έν Τριπολιτζά τή Βο ΊουνΙ
ου αιοκγ'
Ό πρόεδρος
Πετρόμπεης ΜαυρομιχάΛης
Θ Κολοκοτρώνης
ΣωτΛριος Χαραλαμιτυυς
Ανδρέας ΖαΤμης
Α Μεταζας».
Τό δεύτερον άναφέρει την ά
ηοοτολην τοθ Γερμανοΰ «πρός
τόν Παπαν», ώς καΐ τά δζοδα
αυτού κατά την έκεί διετή πε-
ρ'που διαμονήν τού, πρός ε¬
ξυπηρέτησιν της άγωνιζομε-
νης Ελλάδος
"Εχει ώς ακολούθως:
«Περίοδος Γ'.
Αριθ 1057
Προσωρινή Διοίκησις τής Έλ
λάδος
Ή Γενική Γραμματεια
Πρός τό Σον Εκτελεστικόν
Ό Πανιερώτατος ΠαλαιΟν Πά
τρών κύριος ΓΈΡΜΑΝΟΣ, διά
τί>ς πρός τήν Γενικήν Γραμμα¬
τείαν διευθυνθείσης άναφο-
Ράς, έζετεΐται τά έζοδα δσα ε-
καρεν είς την αποστολήν τού,
^ε έοτάλη παρά τής Διοικήσε
ω<; επί τής Αης Περιόδου πρός τ°ν ΠΑΠΑΝ. Παρουσιάζει δέ Κ°Ι λογαριασμόν άυ-τών, τοΰ ό ποΙον> αντίγραφον περικλεΐε-
τα', καΐ ό οποίος άνεβαίνε· είς
ταλληρα δίστηλα Ίσπανικά 4.
98β) 100 τέσσαρας χιλιάδας έν
νεακόοΐα ογδοήκοντα έννέα
κα1 δέκα τέσσαρα έκατοστά,
Τα ώποία πρός γρόσια 1ΓΑ κά¬
μνουν γρόσια 57.373.20.
_'Η Γενιχή Γραμματεία ήζεύ-
τι ή Πανιερότης τού διω
είς την αποστολήν ταυ-
™ν, καΐ δτι διέτρεψε δύο σχε-
δον χρόνους είς τήν Ιταλίαν,
ΚοΙ μόνον δτι τά έγγραφα τής
*""* "αί Βας περιόδου έζέλι-
πον δ* νά Ιδή την μετά τής Δι-
οικήσεως καί τής Πανιερότη-
τός τού άντα,πόκριοιν, καί μό-
λον τουτο έπιστηριζομένη είς
τό άζιόπιοτόν τού, δέν δύνα¬
ται νά άμφιβάλη, ότι καθώς ά-
ναψέρεται άπό τά εντέυθεν ε¬
λάμβανε γράμματα, παρεκινει
το νά παρεκτείνη την έκεί δια
τριθήν τού.
Διά τουτο κρίνουσα δικαίαν
την πληρωμήν των έζόδων τού,
καβυποθάλλει την γνώμην της
είς την απόφασιν τοϋ Σεβ. τού
τού σώματος.
Τή 10η Νοεμβριού 1825. Έν
Ναυπλίω.
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Ό Γεν-ικός Γραμματεύς)).
Τό τρίτον σημειώνει την έγ
κρίσιν των έζόδων τοϋ Γερμα¬
νοΰ, ώς καΐ την εντολήν πρός
τό εθνικόν ταμείον πρός πλη¬
ρωμήν αύτοϋ.
"Εχει ώς έζ'ηι,.
«ΠερΙοδος Γ'.
Άριβ. 3357
Το υπουργείον τής ΟΙκονυ-
μίας
Πρός
Τό Εθνικόν Ταμειυν
Κατ' έπιταγήν τής Διοικήσε¬
ως ύπ' αριθ. 14.465 καΐ τήν αϊ-
τηόιν τής Γεν. Γραμματεύς
ύπ' αριθ. 1057 διορίζεται τό Έ
θνικόν Ταμείον νά δώση πρός
τόν Πανιερώτατον Παλ. Πα¬
τρών κύριον ΓΕΡΜΑΝΟΝ γρό¬
σια πεντήκοντα έπτά χιλιάδας
ΤΡιακόσια εβδομήκοντα τρία
καΐ ήμισυ (αριθ. 57.373%) δι'
έζόφλησιν έζόδων τής έν Ευ-
ρώπη διατριβής τού, αποστα¬
λέντος υπό τής Διοικήσεως, ε¬
πί τής Α'. περιόδου.
Τή 16 Σ) βρίου 1825
Ναύπλιον Ό ύπουργός Ν.,.κό
πουλος
Ό Γενικάς Γραμματεύς
(Τ.Σ.) Νικόλαος ΟΙκονόμου
Γενική Γραμματεία
"Αριθ. 1057
Τό Εκτελεστικόν έγκρΐνει
νά δοθώσι τά γρόσια 57.373.20,
ήτοι γρόσια πεντήκοντα έπτά
χιλιάδας τριακόσια έθδομήκον
τα τρία καΐ ήμισυ.
Τή 14η Νοεμβριού 1825 Ναύ
πλιον.
Ό άντιπρόεδροί,
Γκίκας Μπόταοης
Άναγνώστης Σπηλιωτάκης
Ιωάννης Κωλεττης
Είς τόν φάκελλον δμως τοϋ
Γερμανοΰ σημειούνται τά έ-
ζής:
«Γερμανός Παλαιών Πατρών.
Διά των κληρονόμων αύτοϋ.
Άμοιβή διά τάς κατά τόν Ά¬
γώνα έκδουλεύσεις τού καΐ
χρηματικάς θυσίας.
Αίτησις έπαναληπτικής άπο-
λεσθείσης τής άπό τοϋ έτους
1865.
Ό Γραμματεύς;).
Ός καΐ τα έπόμενα.
«Διά τάς κατά τόν άγώνα έκ
δουλεύσεις τού απεφασίσθη
νά καταταχθή ό Γερμανός Μη¬
τροπολίτης Παλαιών Πατρών
είς την δευτέραν τάζιν < 1). ΑΙ δέ χρηματΐικαΐ τού άπαιτήσεις έκ γροσίων 57.373 καθοριζόμε- ναι είς έπίσημα άποδεικτικά, ά ναγνω,ρίζονται ώς χρέος τοϋ Αγώνος. Έν Αθήναις τή 29 Ιουλίου 1872 Ο Γραμματεύς ν Κ. Παλαμίδης.» Έπομένως πρέπει νά δεχθώ μέν δτι ό Γερμανός μέχρι τοϋ θανάτου αύτοϋ (έτ. 1826) ου¬ δέν χρηματΐκόν ποσόν έλα¬ βεν. "Ας σημειωθή δτι Πάπας της Ρωμαικής Έκκλησΐας, κατά την παραμονήν τοϋ Γερμανοΰ έν Ιταλία, διά τήν έζυπηρέ- τησιν τοϋ άγωνιζομένου £- θνους καΐ δημιουργίαν μιάς έ:- θνικής έστίας, ήτο (έτ. 18ΟΟ— 1823) ό ΓΤϊος ό Ζ'. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (1) Πρβ Κοινοβουλευτική I- στορΐα τής Ελλάδος υπό Λ. Α Πετρακάκου, τόμ. Β', σελ. 36 ένθα γράφειται δτι κατετάχθη είς την Α' τάζιν. ΔΙ Κ."» »«"»Γ^1-"'' ΓΡΑΟΕΙ ΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΜΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Κθραΐσκου 111 -Τηλ. 418.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Χωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 594.783 Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡΪΑΔΗΓ ΛΛχετται Βηλαρβ 7 Πλατ. ·Αγ1ου ΚϋνσταντΙνου ('ΟΜΟνϋβ) 9 · * κα' * " · Μ·» Τηλ 525387 ..............ΤΟ'ΠΟΓ Ρ ΑΦΟ Σ Λ ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πβπειραμένος είς ?.ΡΥ« δδοποιιας ζητείται δι' εργασίαν είς επαρχίαι 399-169 — Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΟΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟϊΆΟΥ, τ. Δ) ντοθ τοΰ 'Τ πουργείου Γεωργίας Ι Ή άξία τής πνευματικής έπιδρά 5ον σεως των Κυδωνιέων καταφαίνε- Αναζητώντας τή συμδολή των ται δταν άναλογισθή τίς ότι ή #πα- Αιΰαλιωτών κβί Μοσχονησίιυν νάστασις παρέλυσε τήν πνευματικήν στόν Άπελευθεροτικό Άγώνα, 6ρί δύναμιν καί τής δούλης καί τής Έ σκουμε δτι παρά τήν άξιοθρήνητη λευθέρας Ελλάδος. Κυδωνιεύς έ- θέσι τους ΰστερα άπό τύν 6ίαιο έκ- πίβης ό Κων. Τόμπρος, ό άλλοτε πατρισμό πού δοκίμασαν, δούλεψαν ίδρυτής τής Άκαδημίας, έγινεν ό μέ^ ζέση σάν άγιυνίατές τήν ξηρά πρώτος όργανωτής τού Τυπογρα- και στή θάλασσα, πνευματικά σάν φείου τής κυρίοις Ελλάδος εί; τάς δασκάλοι καί παραγωγικά σάν ϊμπο Καλάμας. ροι καί γεωργοί. Ό Θεόφιλος Καϊ Έκεί έξεδίδοντο ή Εφημερίς ρης διδάσκαλος τής τέως «Άκαδη- «Έλληνική Σάλπιγξ» καί αλλα ίγ μίας των Κυδϋ>νιών» άπό την "Αν- γραφα τής κυβερνήσεως. Άλλά
δρο πού κατέφυγε μετά τήν κα-' καί άπό τής απόψεως των ήθών καί
ταστροφή όπου ήνοιξε έλληνικό σχο ' έθίμων Θά έπέδρασαν οί Κυδωνιείς
λεΐο, σ' έναν λόγο τού πού ϊγραψε πιθανώς δέ καί οί αλλοι πρόσφυγες
τόν Ίούνιο τοΰ 1923, έπικρίνει οτύς ' επί τούς λοιπούς "Ελληνας, ώς π.χ.
Κυδωνίεϊς γιατί δέν συνεκρότησαν άναφέρεται ότι κατά τάς αρχάς έ-
Ίδιαίτερο σύνταγμα, άλΐά έπολέμη-' πί τού παρόντος αιώνος έψάλλυν
σαν τινές μόνον διασκορπισμένοι, οί | το έν Αίγίνη κατά τήν παραμονήν
δέ λοιποί νέοι «περιφέρονταν ένθεν ' τής πρωτοχρονΐάς τά Άίβαλιώτικα
κάκείθεν έμπορευόμενοϊϊ". Ήταν ' κάλαντα, τά όποΐα διεοάθησαν είς
πολύ φυσικόν δσοι κατέφυγον στά ' τήν νήσον υπό των Κυδωνιέιυν των
«δυτικόφρονα» νησιά, νά ετράπη-' καταφυγόντων έκεί μετά τήν κα-
σαν σέ είρηνικά έπαγγέλματα. Ι ταστροφήν τής πατρίδος των κατά
Ό καβηγητής Άπ. Βακαλόπου- τό 1821».
λος στό σύγγραμμά τού «ΠΡΟΣ-1 Στήν «Ίστορία τής νήσου "Τ-
ΦΤΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΤΠΚΟΝ δρας» τοΰ ΆντωνΙου Λιγνοΰ» Τό-
ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑ-
ΣΤΑΣΙ ΤΟΤ 1821» καί στό κε-
φάλαιο«Κυδιονιείς καίΜασχονήσιοι»
έξετάξοντας τήν συμβολή των Κυ-
δοινιέων στήν πνευματική αναπτύ¬
ξη τής χώρας, γράφει: «... Οί διδά
σκαλοι τής περιφήμου Άκαδημίας σιάρχης, στό σύγγραμμά τού «ΤΑ
των Κνδωνιών, Θεόφιλος Καίρης, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΠΟ
Βενιαμίν ό Λέσδιος, Εύστράτιος ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤ
Πέτρου, προσεφέρον τά φώτα το»ν 1893 (Αθήναι 1933) γράφει μετα-
είς τήν ύπηρε>σίαν τής κοινής ΰ- ξύ άλλων γιά τήν κατάστασι τής
ποθέ<τε«>ς. Κυδωνιείς δέ πρόσφυγες παιδείας στήν έπαναστατημένη Έλ
μαθηταί φαίνεται τής Άκαδημίας λάδα καί τό ρόλο των άπό τό Ά'ι-
ταύτης, εισήγαγον είς τίνα σχο
λεϊα των νήσων τοϋ Αίγαίου καί
είς τό Ναύπλιον την ώς Θαυματουρ
μος Α' ο. 167) άναφέρεται μεταξύ
των διδασκαλίαν πού ύπηρέτουν κα
τά τά τό 1829 στό Σχολείον τής
"Τδρας καί ό Βασίλειος Νικολαΐ¬
δης Κυδωνεύς. Ό Τρύφων Εύ-
αγγελίδης δ.φ. καί πρώην γνμνα-
Γΐορεία διά των Ιθεών
ΔΟΞΑΣΙΑ ΤΟΥ ΖΑΤΝΙΣΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊ'ΤΙΔΟΤ
6αλί καί των άλλων Μικρασιατικών
κέντρων διδασκάλων τά εξής:
μρ «Έν τώ μεταξύ επήλθεν ή έπα-
γόν τότε θεωρυομένην παιδαγω- νάστασις τοϋ 1821. Ενώπιον τοΰ
γικήν αρχήν τής άλληλοδιδακτικής γενιχοϋ καί τοϋ μεγάλου κινδύνου,
μεθόδου «ΕΝ8ΕΙΟΝΕΜΕΝΤ Μυ δέν ηδύναντο νά μείνωσιν άπαθεϊς
ΤυΕ^). «Ό Δραγούμης (Άναμν. οί5τε οί διδάσκαλοι, οΰτε οί μαθη-
σελίς 143) περί ενός τοιούτου δι- ταί των σχολείον" άλλά καί ούτοι
Άντιτίθεται είς -χον Βραχμοονι·
σιμόν.
-εκινά άττό τή,/ τάϊΐν τών πολεμι
στών.
Διατυΐτώνει την έννοιαν της ιιή
6ίας (ΆχΜ.ισά)
Ό Γκάντι μετέβαλε τό «ΑΧΙΜ-
ΣΑ» είς ι/ιτεοτάτην εντολήν τής το
λιτικής τού δράσεώς.
«ΆντιμετωιτΓίζω διά νά άγωνισθώ
έναντίο,ί σύτοθ πού «Τναι άνήθι*ον,
μίθίν ττνει/ματικήν αντίστασιν ττοϋ εί
ναι κατά συνέπειαν ήθιχή.
ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ _
ΚΟΜΦΟΥΚΙΣΜΟΣ
Ό Κομφουκιος ύπήρζεν ζω¬
ηρά φυσιοννωμία τής κΐτρίνης
φυλής (551 — 478 π.Χ.).
Τό πραγματικόν τού δνομα
είναι Κόνγκ - Τσέ (διοάοκαλος
Τσέ) άλλά παρέμεινεν είς την
Ιστορ,αν Κόνγκ-Φου-Τσέ.
Προσεπάθει νά φθάση είς
την γνώσιν τής αληθείας διά
τής μετά ζήλου μελέτης τής
μεγάλης παραδόσεως τοϋ παρ
ελθόντος.
Δέν εζήτησε νά συλλάβη κα-
ταφανώς την φύσιν τοϋ κόσμου.
ΕΙχε πλήρη συνείδησιν δτι
-±ν ήτο δημιουργός δτιδήποτε
νέου, άλλά ένας πιοτός από¬
στολος ποΰ θά μετέδιδε τό ά-
γαθόν ποϋ ήδη ϋπήρχε.
Τό έμθλημα τής ζωής τού ή¬
το:
»νά περιγράφη καί δχι νά δη¬
μιουργή.
))νά είναι πιστός καί νά άγαπά
δτι είναι αρχαίον.
Τά 6ι6λ!α τού εΤναι δύο κα·
τηγοριών.
δασκάλου τά εξής:
«Ενθυμούμαι μετά πόθου τόν Βα
έσπευσαν, δτι ήσαν έν ήλικΐα, ν' ά-
ποθέσωσι τά 6ι6λία καί τόν κάλα-
σίλειον Κυδωνιέα βιδάσκοντα άλλη μόν καί νά λάβωσιν είς χείρας τά
^.οδιδακτικώς τό 1822 έν Νάξω εν¬
ός σεσαθρωμένου ναού μετ" άπα-
ιαμίλλου άφοσιώσεοις έκατοντάδ ι
παιδΐων. Ένόμιζεν ό μετριόφρων
«αί σεμνόβιος έκεϊνος μοναχός δτι
άνεύρισκε την καταστραφεΐσαν αύ¬
τοϋ παρτίδα, δΡ ήν έδάκρυε συνε-
χώς έν τώ στενώ έκείνο) χώρω, ένω
ηκούετο ή μειλίχιος αύτοϋ φιονή ά¬
πό τής άνατολής μέχρι τής Λύσεοι;
τοΰ ί·λίου».
δπλα. Πάντα σχεδόν τά σχολεία
I-
μειναν ϊρημα. Μόλις τρία ή τέσσα
ρα σχολεία είς άσφαλεστέρους τι¬
νάς τής ΠελοΛονήσου τόπους διατη
ρηθέντα καί ·διπλάσια επί των νή¬
σων τοΰ Αίγαίου, επί τής "Τδρας,
Τήνου, "Ανδρου, τής Νάξου τής
Σίφνου, τής Σκοπέλου, έξηκολαύ-
Θησαν την διδασκαλίαν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΗΛΙΑΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Έττιμνηιμόσιινος λόγος Ιωάν Χ
Ιαπαδοπούλου, ΙΙροέδρου τού Συλ-
όγου Ποντίων «Άργοναύτης - Κο-
ινηνός» κατά τό μνημόσυνον Ήλία
Αογυροττούλου. εχίΐ ώς έ£ής·
Βραχυς είναι ό βίος το άν-
θρώπου καί μακάριος έχείνος ό
στις κάνει αΐσθητήν την διέλευ
σίν τοι> έκ τοϋ ματαΐου τούτου
κόσμου.
Τοιούτος ύπήρζεν ό άείμνη-
στος Ηλίας Άρνυράπουλος.
Εζησε τά ολίγα χρόνΐα τά ό¬
ποία τού εταζεν ή μοίρα, μέ α¬
γάπην πρός τόν πλησίον τού
ώς καλάς χριοτιανός 'Εζεπλή -
ΗΛιΑ^ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟχ
ρωσε τό καθήκον τού ώς "Ελ¬
λην. Υπεστήριζε πάν τό Πονή
ακόν καί έζυπηρέτησε την πον
τιακήν κοινωνίαν ποικιλοτρό-
πως. Ός οΐκογενειάρχης ήτο
άμΐμητος.
Εγεννήθη είς την πόλιν των
Κουνηνών, την ωραίαν Τραπε-
ζοθντα τό 1894. ΈφοΙτησε καί
άπεφθίτησε τα 1911 τού ττεριφή
μου Γυμνασίου «Τό Φροντιστή-
ριον Τραπεζοΰντος». Έσπούδα
οε είς την Νομικήν Σχολήν τοϋ
Πανεπιστημίου Κων) πόλεως,
άπ' δπου καί άπεφοιτησε μέ
τόν βαθμόν αρίστα.
Είς την Έλλάδα κατέφυγεν
ώς πρόσφυζ, καί λόγω των
γνώσεών τού τώ ανετέθη ή Δι
εύθυνσις τής υπηρεσίας 'Ανταλ
λαζίμων. Είναι γνωστή είς δ-
λους, δσοι ήλθον είς επαφήν
μαζύ τού κατά τό διάστηυα τής
υπηρεσίας τού αυτής, ή άοκνος
έργατΐκότης τού, ή θαυααοτή
πραότης τού, ώς καί ή πρόθυ -
υος έζυπηρέτησις των δικαιού
χων
'Επελέγη Οπό τού άρμοδίου
ΣομβουλΙου τοϋ Ύπουργείου
'Εσωτερικων Νομάρχης, πλήν
6μως δεν απεδέχθη, τόν διορι¬
σμόν τού, άλλ' έπροτιμηαε νά
Οπηρετήοη την Θέμιδα υπό
την σκέπην τής οποίας, προσέ
φερεν άνεκτΐμήτους υπηρεσίας
είς τοΰς συμπατριώτας μας καί
είς τούς έχοντος ανάγκην των
φώτων τού.
Ύπήρζεν είς, έκ των Ιδρυτι
κων μελών τοΰ Συλλόγου «"Αρ
γοναϋται» έν συνεχεΐα δέ Α
πρωτοστάτησε είς την ένωσιν
των κατά την εποχήν εκείνην
δύο Ποντιακων Σωματείων «ΑΡ
ΓΟΝΑΥΤΑΙ» καί ίίΚΟΜΝΗΝΟΙ)),
καί ούτω Ιδρύθη τό 1930 ό
α) τά κανονιοτικά κείμενα πού
είχον συνταχθή άπό τόν Ιδι¬
ον «Βου - Τσίνγκ)
Ι) Π - Τσίνγκ (Βιβλίον των
μεταβολών) έργον μυστικι
στικόν ποΰ έφθανε μέχρι
τοϋ μυθικοϋ αύτοκράτορος
ΟΟΥ -ΧΣΙ ( 2950 π.Χ.) .
2) ΣΙνγκ - Τσίνγκ (Βιβλίον
των στοΐχων) περιλαμβάνει
305 ώδάς τής άρχαίας έποχής.
3) Σού - Τσίγκ (Βιβλίον τής
Ίοτορίας) περιλαμβάνει δια-
τάγματα επιστολάς αύτοκρατό-
ρων, δικαστικάς άποφάοεις ά¬
πό τής έποχής τοϋ αύτοκράτθ-
ρος Γιό (2350 π.Χ.) μέχρι τής
έποχής τού Δούκα ΜΟΥ - ΝΤΕ -
ΤΣΙΝ.
4) Χ'οών Τσ'ίον ("Ανοιξις καί
Φθινόπωρον) χρονικόν δ'ά την
'εννέτειραν τού ΛΟΥ, εΐβική
κριτική των γεγονότων τής έ¬
ποχής τού.
5) Λ1 - Τσί (Βιβλίον των Ιερο-
τελεσπών).
Β) Τά τέσσερα (4) κλαοσικά)
κεΐμενα πού κατεγράφησαν
άπό τούς μαθητάς τής Σχο-
λής τού.
1) Λούν-Γιού (συλλογή συν
ομιλιών τοϋ ΚομφουκΙου μέ
τούς μαθητάς τού.
2) Τά-Χοουέχ (ήμεγάλημε
λέτη: 'Ηθΐκή πραγματεία).
3) Τσόγκ - Γιούνγκ (ή όδός
τοϋ Κέντρου: πραγματεύεται
την εσωτερικήν άπάθειαν καί
γαλήνην πού πρέπει νά διατη-
ρή ό σοφός είς όλας τάς περι-
στάσεις.
4) Μένγκ - Τσέ (Φιλόσοφος)
(372—289 π.Χ.) πού άνεπτυ-
ζε τά δόγματα τού Κομφου-
κίου
Η ΕΜΟΣΙΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΑΟΓΟΤΕΧΝΟΝ ΓΙΟΡΤΑΣΕ
ΤΗΝ 23ην ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΜ ΣΥΜΕΣΤΙΑΣΕΟΝ ΤΗΣ
Ημερολόγιον τοϋ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
Σϋλλογος Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥ -
ΤΑΙ — ΚΟΜΝΡΐΝΟΙ)) τού όπο ου
ν«ιΐ δ ι έτελεσε κατά την περίο¬
δον 1949 — 1951 Άντιπρόε-
δρος μέ ζπλευτήν δράσιν.
ΚαΙ τώρα άγαππτέ Ήλία,
στρέψον τό βλέμμα σου άπό έ-
κ-εί ψηλά πού θρΐσκεσαι, πρός
τα ΰγια χώματα των προγόνων
ιααθ' την Τραπεζοϋντα δπου
γεννήθηκες, την Τρίπολιν, την
Κερασοΰντα, αό Πουλαντζάκι,
την Όρδοϋν, την Φάτσαν, την
ΟΙνόη, την Σαμψοϋντα, την Ά-
μάσειαν, την Ίνέπολιν καί την
Σινώπην καί πές μας τί βλέ -
πεις... «ΤΙ νά δώ άγαπητέ Πάν
νη, βλέπω τά χωρία μας έρειπω
μενά, τίς πόλεις μας μαραμμέ
νες, τά σπιτια μας κατεστραμ-
μένα, τίς έκκλησΐες μας, χωρΐς
ένα κονδύλι. Βλέπω τούς τά-
τρους των γονέων μας χοοταρ»
ασμενους καί τίς σκιές των προ
γόνων μας, έζω άπό τθύς τά·
ψους, μάταια ν' άναμένουν νά
τούο άνάψουν ένα κερί.
Αλλά, σταθήτε! ΤΙ είναι αύ-
τό ποϋ θλέπω: Ποίοι είναι αύ-
τοΐ οί μυριάδες πού έρχονται
νά μέ ύποδεχθοϋν; Τί θέλουν
άπό εμέ;
Είναι αί σκιαί των έν έζορΐα
έζοντωθέντων, οί σκιαί των σφα
γιασβέντων, των άπαγχονισθέ-
ντων των έν έκκλησίαις ζών
των καέντων, καί τι θέλουν,
Θέλουν νά μάθουν νέα άπό
τούς έν Ελλάδι συγγενεϊς των.
ΤΙ νά πώ είς δλους αύτούς;
Πές τους άγαπητέ 'Ηλία, 6τι
δέν τούς ζεχάοαμε, ότι μαθπΙ
νου-με στά παιδία μας καί υτά
παιδία των παιδιών μας νά μή
τούς ζεχάσουν. Πές τους άκ6
μη δτι ή θυσία των δέν πήγε
χαμένη, 6σοι έπεζήσαμεν ά -
πό την καταστροφήν ένκατε -
στάθημεν έν Ελλάδι, καί την
έκάμαμΕ περισσότερον Έλλην ι
κήν. Οί Άκρΐται μας, φρουροϋν
τα 'Ελληνικά σύνορα ώς άκοί -
μητοι φρουροί. Άλλά πές τους
καί άκόμη, δτι άκολουθοϋμεν
καί μαθαινουμε καί στά παιδία
μας ν' άκολουθήσουν τόν δρό¬
μον τής χριστιανΐικής άρετπς,
καί τής Έλληνικής ύπερηφανεΐ
άς τόν οποίον έχάραζαν καί
έπεσφράγιοαν διά τής θυσίας
των ΑύτοΙ.
Άλλά συγχώραμε άγαπητέ
Ήλία άν μ' αυτόν μου τόν διά-
λογον σέ κοορασα. Γύρνα τό
βλέμμα σου πρός δλους ημάς
πού συγκεντρώθημεν έδώ διά
νά τιμήσωμεν την μνήμην σοτ>
'Εμάς τούς πατριώτας καΐ φί -
λους σου, τ' άγαπητά άδέλφια
σου, την λατρευτήν σύντροφον
τής ζωής σου, απαρηγόρητον
Άδελαίδα, τόν φιλόστοργον
καί άντάζιον υϊόν σου Αχιλλέα
καί τόν άζιολάτρευτον σου έγ
γονόν Ήλίαν Αχιλλέως Άργυ-
ρόπουλον καί μή πικραινεσαι,
πού έγκατέλειψες αυ·τόν τόν
μάταιον κόσμον, άφυΰ είς την
θέσιν σου δφισες έγγονόν πού
φέρει πλήρως τό δνυμά σου.
Πιστεύομεν ότι καί αυτός θά
γίνη καλάς Πόντΐος, καί θ' α¬
κολουθήση τόν δρόμον τής ά -
(Συνέχεια έκ προηγοινμένου)
Ζήτωσαν άμέτρητες φορές
οί Μιστιώτες!
ΟΙ νέοι κάτοικοι τοϋ Μιοτιθϋ
δέν τόν κατέσηρεψαν τόν Ναό
αυτόν άλλά τόν χρησιμοποιή-
σαν γιά άποθήκη σιτηρών καί
άλλων δημητριακών προ·όντων
τής περιφερείας τους.
Σήμερα είναι άδειος. "Ενα
κομμάτι άπ' την σπασμένη Ά-
γία Τραπέζα πήρα μαζί μου
γιά ένθύμιο καί ή κλεφύδρα
τής θιασύνης μάς ωδήγησε στό
χω-ριό γιά νά τό δοϋμε.
Τό ΜΙστι είναι μυστιικό καί πά
ράζενο χωριό. Είναι ύπόγειο
σχεδόν όλόκληρο. "Ολα τά σπί
τια τοϋ άρχαΐου αύτοϋ Έλληνο-
καππαδοκικοϋ χωρίου είναι λα
ζευμένα μέσα στή γής. ΕΤναι,
όπως καί στά άλλα χωρία τής με
ριάς αυτής εΐδος τρωγλών.
Τό παράδοζο σ' αυτή τή με-
ριά τής δευτέρας Καππαδοκίας
άπ' την Σινασό ώς τό Μστί καί
άπ' έδώ ώς τή Νιγδη καί τα λαμ
πρά άρχαία Τύανα είναι δτι τό
ϋπέδαφός της είναι βράχος μα
λακός σέ μικρά βάθος άπό τής
επιφανείας τής γής. Δι' αύτό
τα λάζευμά τού είναι εοκολο.
Δι' αϋτό λαζεϋτηκαν οί ύπόγει-
ες κατοικίεο των κωμοπόλεων
τήο περιφερείας
"Άραγε νά είναι αυτάς ό λο
γος μόνον πού έπέβαλε τό λά
ζευμα των υπογείων αυτών κα
τοικ,ιών ή ύπάρχουν καί άλλοι
λόγοι,
Στό έρώτημα αύτό μπορε,ί κα
νεΐς νά απαντήση αναλόγως με
διάφορες άπαντήσεις εύλογο -
Φανεκ: τουλάχιστον.
" Ετσι μπορώ κι' έγώ νά δωσω
μερικές έζηγησεις καί ιδού.
Άν λάβη κανεΐς ύπ' δφη δτι,
στήν μερια αυτή δέν ύπάρχί-ι
οΐκοδομήσιμη πέτρα καί διά νά
κτΐση κανείς έπρεπε νά μεταφε
ρη τα βασικό οΐκοδομικό ύλικό
άπό πολύ μακρυά καί μάλιστυ
μέ πρωτόγονα μέσα τής παλι -
άς έποχής.
Μι<ι τετοια μεταφορά ήτο ηο ') άσύμφορη καί πολυδάπανη. Άλλά καί ή μαστοριά ήτο ένα άλλο πρόβλημα, ένώ ένα σκα- φιμο σέ μαλακό λίθωμα στην άρχή δέν ήτο δύσκολο καί πο¬ λύ δαπανηρο. "υστε καθενας πού μποροΰσε νά λαζεύση μιά άτεχνη κατ' αρχάς ύπθγειο κα τοικια καί συν τώ χρόνω νά αρ χισε καί τθ συμμετρο καί κομ- ψοτεχνικό μέρος. Στό μέρος αοτο υπθ.ρχει, λό¬ γω ι ου υφομετρικοϋ τής θέσε¬ ως καί τοϋ ήπειρωτικοϋ τού κλΐ ματος, άνυποβορο φυχος τ Ον χειμώνα. 'Εκτός τού χΐονιου τού χ^ι - μώνος πού διαρκεΐ περισσότε - ρους τού ουνήθους μήνες, υ- πάρχουν καί φυχρότατοι και σφοδρο) άνεμοι πού εϋκολα τρέχουν σέ άνο.χτούς κάμπους δπως είναι καί ό καμπος τυυ Πουτάκ - όβά. Σέ τέτθΐες πε,ρι- πτώσεις ένα ύπόγειο σπιτι εν- Οεικνυται νά κατασκευασθή γιατΐ γίνεται ασφαλεστερη κα- τοικΐα παρα έκείνη τής επιφα¬ νείας. "Αλλη απαντήση μπορεΐ να ετναι καί τό ζήτημα τής προφυ λάζεων των κατοΐκων τής περι φερειας αυτής άπ' τίς άλλεπαΛ ληλες καί όλέθμιες έπιδρομε·. Τής Συνεργάτιδός Μέ την δφιξη το0 χιμμώνα αρχι- σαν πάλι οί σννεστιάσεις τής Ένώ σεως 'Εϊλλήνων Λογοτεχνών, Την Παρασκίί/ή 3 τρέχ. ιό 6ράδι-· σκγκεντρωθήκαμί κα; ^, —^, ·£. στιατόριο «ιΕΛΛΑΣ» στήν "Οιμόνο,- α. "Ολο τό ττατάρι ήταν γεμότο ά | πό έκλεκτ'χις άνθράΐτους των γραμ μάτων καΐ τοΰ ττνίύματος μ^ έττί κεφαλής ττάντοτε τό^ άκοΰραστο καί άξιοτΓρ—έστατο Πρόβδρόν μας κ Άττάλλωνα Λεονταρίτη καϊ τήν σύζυγον τού, τήν Γενικήν Γραιμματέ α, ίξαίρετη Λογοτέχνιδα. Δημοσιο- γράφο καϊ ττοιήττοια «. Μαρία Μττοι/ οιμττοορέλη^ τήν έτίσης έκίλεκτήν ιτο" ήτρια καϊ καολλιτέχνιδα άτταγγελί- ας καί τ. Δΐίμοτική Σύμδοκιλο κ. Πίληκα — Βουγιουκλάκη καΐ τήιν ΐϋ γενεστάτη Κυρίαν Δίκη Σττεράντζα. σύζυγον τοϋ αειμνήστου Σιμιφναΐου Ποιΐ)το1 Στέλιου Σττεράντζα ό Ι- ιτοϊος ζεΐ ττάντοτε ά·άμεσά μας. Ή στρώτη μας αυτή σωνεστισΛη σννέιτΜε μΐ την 23ον έττέτειο τώι- συνεστιάσεων τής "Ενώσεως μας καί μέ τά γενέβλια τοΰ άξιαγάττη- του Πρόεδρον μας είς τόν όττοΐθν ή κ Μττοι/σμιτοι>ρίλη ττροσέψερε ώρα ί
τατα λοιΛούδια κόκκινα, γχλαγιόλί,ι,
καϊ τριαντάφυλλα, ττοθ στόλισα»
γιορτηά τό τραπίζι μας ττού πκΐ-
νει άΐτ' τή» μιά ίώφη ώς τήν δλλη
τοΰ τταταριοΰ. Ή ττρώτη μας αύτη
δροοδΐίά τγτανε έξαιρετική. Μέ ί/ττιση
μότητα εΰχηθήχαμε δλοι στόν Πρήε-
δρό μας να έ.κατοστή3η τά χρόνια
«ου ϊτήν ύττι»ρεσία ττάιτοτε τοθ ττνεϋ
ματος καί τής ττέννας. "Ηαν συγκ,
ιΐνθς καϊ άφοΰ μάς εύχαρήστησε
γιά τίς εύχές μας μάς διάβΐσε τ^ν
Κανονισμον τής Ενώσεως μας τκύ
χρονολογειται άττό τό 1949-1950, ό
θττοιος μένει άΐτό τότε άυετόΐδλητος
Εύχηθήκαμε κ(' εμείς νά εΙΙΙαστε
παντα Ετσι έν«μένθΐ καΐ άγοπττ|.μέ-
νοι ττάντοτε μέ τόν Πρόχδρο μας
ρετής πού Λκολούθησες μέχρι
τής τελευταίας σου πνοής.
"Ας είναι έλαφρόν τό Άττι
κόν χώμα πού σέ σκεπάζει ά¬
γαπητέ Ήλία. ΟΙ «ΑΡΓΟΝΑΥ-
ΤΑΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ» δέν θά σέ ζε¬
χάσουν.
ΑΙωνία σου ή μνήμη.
σέ διάφορες έποχές καί άπό δι
αφορες φυλές καί λαούς όπως
π.χ. των Περσών, των Άράβων,
των Σελτσούκων, των Μογγό-
λων τοϋ Τζεγκισχάν, των Τουμ
κων, των Άφσάρων κλπ., ποο
γΐνηκαν στήν έκτεταμένη αυτή
πεδινή περιφέρεια, γιατΐ οί πε
άινες μεριές είναι πιό εύάλω -
ιες άπ' τίς όρεινές. Τά ύπθ-
γεια λοιπόν σπίτΐα σέ τέτοιες
περιστάσεις ήσαν τα άσφαλέ -
στερα καταφυγια δταν μάλιοτα
αί εΤσοδοι ήσαν καταλλήλως
κατασκευασμέναι καί ήσφαλι-
σμέναι άπ' τό σύστημα τοϋ τε-
ραοτΐου πέτρινου τροχοϋ πού ά
νοιγόκλεινε μέ μοχλούς.
Μήπως τό σύστημα αύτό των
ύπογειων κατοικιων κληρονο-
μήθηχ*: άπ' την συνήθεια των
λαζευτών μονών τοϋ Κιόρεμε
ή τοϋ Σοανλήδερε; Είναι καί
αύτό άπάντημα εϋλογο.
"Οσο τόν χειμώνα γίνεται πό
λύ ψΰχος, τόσο τό καλοκαίρι εί
ναι άνυπόφορα ζεστό. ΚαΙ εί¬
ναι εΰλογο νά ζητά κανείς τή
δροσιά των υπογείων αυτών
κατοικιών κατά την έποχή αυ ·
τή τής ζέστης καί τήν ζεστασια
των υπογείων στΐς ψυχρές μέ-
ρες τοϋ χειμώνος.
Μένει άκόμη νά άπαντήσου-
με καί μέ την διαδοχική καί πά
ράδοση τής τρωγλοδυτικής κα·
τθΐκίας ωρισμένων Καππαδοχ:ι
κων περιοχών κατά την ά,ρχαι-
ότητα.
Μέ τέτοιες άπαντησεις μπο-
ρεί νά έζηγήσουμε τό παράζΓ
νο αύτό φαινόμενο τής Καπτια
δοκίας, κατά τό οποίον σ' δλη
αυτή τήν περιοχή τοΰ Πουτάκ
όβά διετηρήθησαν οί λαζευμε-
νες αύτές τρωγλοδυτικές κατο·.
κιες μέχρι των ημερών τής Άν
ταλλαγής όπως έδώ στό ΜΙστι.
'Εδώ, μέσα στά άμέτρητα ο-
πόγεια σπίτια τοϋ Μιστιοϋ, ζοο-
σανε αύτοΐ οί "Ελληνες ώς τόν
χρόνο τής Άνταλλαγής τού
1924.
Καί διατηρήσανε τόν Έλληνι
σμό τους, τήν χριστιανική καί
πατροπαράδοτη πίστη τους, τας
Ιδιαιτέρας παραδόσεις τους, ό¬
σον επέτρεψε ή μαχροχρονια
καί θασανιστική δουλεία και οί
άλλεπάλληλες έπικρατήσει ς
των διαφόρων φυλών, πού μέ¬
χρι καί σήμερον ύπάρχουν
στήν περιπέρεια τής Καππαδο¬
κίας.
"Ολα τα έδώ χωρία πού έκα-
τοικοϋντο άπό έλληνες ειχαν
την ΙδιαΙτερη έλληνοκαππαδο-
κική γλώσσα τους. Τά άλλ<ι χω ριά καί οί κωμοπόλεις προσέλα βαν ήμέρα τή ήμέρα άπ' τήν έπικοινωνια, συναναατροφή καί άνάμιζη σέ συναλλαγές καί συνεργασΐες, πολλά γλωσοικά καί έθιμικά στθΐχεΐα άπ' τό περιβάλλον τους. Τό Μίστΐ δμως προσέλαβε τα ολιγώτερα ένώ στήν ηραγμαΐι- κότητα θά έπρεπε νά είχεν άλ λάζει σχεδόν, γιατΐ οί μιστιίί- τες μέ τα έπάγγελμά τους ή¬ σαν οί περισσότερον ουναλ- λασσόμενοι καί άναστρεφόμε- νοι μέ τούς Τούρκους καί τούς Τουρκοψώνους έλληνας τής ο λης ΜικρασΙας. Έν τοιαύτη πε¬ ριπτώσει ήτο φυσικό νά εΐσαγά γουν δλες τίς τουρκικές λέ- ζεις πού μάθαιναν στΐς μακρυ- νές έπαγγελματικές περιοδει- ες τους αντιθέτως διετήρησαν σέ άνεκτότερη κατάστααη. Δέν ε'ναι λοιπόν καί αύτο έ να άπ' τα πιό έπαινετά καί ά- ζιοθαύμαοτα σημεία τής Έλλη νικότητος καί χριστΐανικότητος τοϋ Μιστιοϋ! Άλλ' αύτά άς τά άφίσουμε στούς εΐδικούς νά τα διευκρι- μας Κάς Ν. ΠΑΝΜΑΚΙΔΟΥ τάν κ Α Λεονταρίτη τού είναι διά νοια καί τό Διοικητικόν μας Συμ- 6ουλιο ττού ττβρτίζεται ό—ο ίκλε- κτούς Λογοτέχνας, καί νά κρατήσοι με αύτό τό £?θι>μο των σι>γχ£ντρώσ£
ών μας γιά ττάντα. Ή κα Κούλα
Παιτα^ημητρΐου, έξαιρετική Κυρία
καΐ λογοτέχνις δττως καί ό σύζυγός
τηι,, Δικηγόρος μέ λογοτεχνικό τα-
λέντο καΐ λάτρης τής Σμύρνης μας·*
τού όττοίου σύντομα θά έττιμεληβώ
στί)ν τταρούσα 'Εφημρίδα μας ?»α Ο
ττέροχο διήγημά τού «Τό Μττοχαλικά
κι»^ βττίκαιρο των πολυ»ιατοι ιών.
άφιέρωσε δύο ΰμορφα τετράστιχα,
πού τα έγραψε ττρόχειρα έκεΐνη την
στιγμη, στόν Πρ6«5ρό μας γιά τά
γενέθλιά τού. Καί δλλοι έξαίρ—οί
λογοτέχναι άπήγγειλαν ποιήιμαται με
ταξΰ των όττοίων «α! ή κ. Βογιατζή
άπχό τήν Αΐγυ—το ή όττοία γιά να
ευχαριστήση την κυρίαν Μττοιισμπου
θέλη -πό ύεΤναι κ Γ ίκείνη άττ1 την
ΑΤγυτττο, ανήγγειλε μέ στάμφο Ινα
ώραιότατο ττθίημσ. γιά κώττοιον φαν
τακτικόν Αΐγύ—(θ Φύλαρχο.
'Ετσι ή πρώτΐ) μας χειμερινί) συ
νεατιαση άρΐχισε καί τελείωσε μέ α)
χες και συγχαρτ»τήρια άπό τά ίκλβ
κτά μέλη ττού αττοτελοΰν την "Ενω-
ση 'Ελλήνων Λογοτεχνών.
Κι' έγώ ιδιαιτέρως «πό τίς οτή
Λες αύτ^ς τής έκλΐκτή ςιμσς 'Εφημε
ρΐοας «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
εϋχο.μαι στό» Πρόεδρό μας καΐ εξοιι
ρετιικόν συμτπατριώτη μας κ. Άκτόλ
λ»,α Λεονταρίτη νά ζήση σάν τά
ψηλβ βουνά, γερός καϊ εύτι/χισμένος
Καί μέ τή» εύκαιρία αύτη εύχαρ·
ο τώ θερμά τόν κ. Πρόεδρον, τήν Γε
»ικήν Γραμματέα καί δλο τό Διοι¬
κητικόν Συμβούλιον οί σποΐοι ίκτί-
μτυσν τήν ττνΕ,νματικήν μου έργασί
αν «αί μέ συγικοοτέλεξαν μεταξύ των
εκλεκτον μελών τής 'Ενώσίως Έλ
λήνων Λογοτεχνών.
Νίνα Γισ.ννακ(βου
®<^®<ί®®®®®®®6Χί^><ί>®<^^ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ Τού συνεργάτου μας Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Ήταν Σειττίμβριος τοθ 1920... Ημοιιι; στήν Κωνσταντ ι νοθπολη. Π ττοχή, ττοϋ στά νερά τοΰ ΒοσττΛρου καμάρωνίν ό Αβέρωφ1 Ήταν Κυριακή. *Η έττιθΐίμϊα μο,» να έκκλιγσιασθώ στά Πατριαρχε(ιχ τήν ήιίρα αύτη, μ' ϊχανί νά ιταρα τό βαπτοροΐκι πού θά μέ πηγαι νέ στο Φανάρι' Την ώρα πού Εφθασα ίκε'ι κτυττοθ- σαν οί καμττάνες τής 'Εκκλησιας. Λττταίνω στό Ναό ' Ενα ρΐγος με καταλαμΰανει, ρίγος ά.χξήγητο... Παρηκολούθησα την Λειτουργία' Σέ λίγο. ό όδηγός των Πατριοορχεΐων, ίνα σεοαστό γε,ροντάκι, μέ τπγγαίνει >ί£ κι&ττοια Πόρτα. ττόοτα Κλειστή.
'βκίΐ κραμό)σθ,Γ3Χ£ ώ Πατρ άρχης
Γρΐίγόριος. Καΐ μέ λέει 6 οδηγός
—Τού χρΟΛ>υ, παιδί μου ιτού σιιμ-
ιτληρώνονται έκατό χρόνια, θ' βνθι
χθή ή Πάρτα ή κλειστή. ·,
Τά 6ρεγιένα ά—ό δάκρυα ματιο
μοί», κώττοΐζαν την Ιερή είκόνα τιλι
Γρηγορίου. Μέ δαθειά συγχϊνηση α
ρήνω σέ λίγο τα Πατριαρχε'ια καΐ
ιταίρνω τό βαπτοράκι ποϋ Θά μέ ττ()
γαινε στή Γέψκοα. Τήν ττερνώ. τταί*
λο τό μονοπάτι ττού μ' ό|5ηγεΤ σε
κάποιο μβγάλο Δζαμί . ΡωτΛ κα·
ιτοιον Μολά Μττού νέ δζαμϊ ντίμ,,
(τί δζαμΐ εΐν' οτ'τό,) καΐ μ' Λτταν-
τά "Αγια Σόφια1
Ρίγησα στό αχουσμα1 Ρίχνω τή
ματιά μόν στούς ύτηρύψηλους τεΙ-
χυυς τής 'Λγιάς Σοφίας καΐ βλ£-τω
Γούς Σταυρούς, πού ίεν μπόρβσαν
νά έξαφανίσουν οί Τοΰρκοι'
Ρωμιό, δέν αφηναν νά μπή μίσι
>/τδν Ναό Μόνο ξένους, "Αγγλονι,.
Ι άλλους, Άμερικανούς. . 'Εμένα βς
Ρομιό δέν βά μ" αφηναν νά μτίώ..
"Οιμως ι/ττοχρίνομαι τό Ρώοο ττρ'-
μιλώ Ρωΐικά καί μττβΐνω.
Ιτήν είσοβο στεκοτανιε ό Θυρωρδς
Γτου μέ ττροσίφβρε παντάψλες γισ
νά μιτώ μέσα . Παντου βασ!λΐυ«
νί,κρική σιγή .. Έδώ κ ίκεϊ ΊΓρ"-
στχιχόνταυσαν γονατιστοΐ ο! Μωαΐΐί»
Θανοί .. Πιό ΐττέρα^ ξένοι. Θαύμαζαν
τον μεγαλοπρε—/ί Ναό της Όρθοθο
ξίας' ΠαντοΟ σιγή. Μιά μυστικΛ
φωνή έρχότσΛΐε Λττό τόν Θόλο τής
Άγιος Σοφίας, φωνή άνβξήγηττ»,
σάν μοιρολόγι καΐ σάν προφητείβ-
Καΐ άψηφώντας «άθε τί, ιτού Θ&ταν
είς δάρος μόν, άρχισα μέ δάκρυσ
στά μάτια. νά οΐΐΓαγγέλλω δονατόΐ
καΐ μπροστά στούς τούρκους ττρο-
σκυνητές/ τό Πάτερ ημών κα! νβ
κάιμνω τό Στοχιρό μου μέσα σττν
Άγιά Σοψιά'
Σταύρωσα τά χίρια μου κ*
αα τά μάτια' ' Τά φτερά τής φαν-
οσίας φτερούγιαζαν καΐ ϊμιπαιναν
^τούς χρόνους των Βυζαντίνων. Κ»'
€6λεπα, ϊδλεΐπα δεξιά τάν &ρ6νο
τού Αύτοχρατορα, ζερβά τόν θρόνω
γοΟ Πατοιάρχη, κι' έβλεπτα δεσττ»-
τά&ς μέσ' τά χρυσβ ντυμένους,
κι' εβλεττα ττλήθος Ιερεΐς και δια-
κους.
ΚΓ άκουα' "Ακουα τίς Βοζαντι-
<>ές υελωδίει-., πού ϋψελνε ό χ όρος
των "Ογδοήκοντα ψαλτών. καί ρί·
^■ΐ>αα στό άκουσμα, δπου άγγελο·
κατέβαιναν άττό τούς Θόλους τής
Αγιάς Σοψιάς( καί συνέψαλιλο»
μετ" αυτών...
Η π£να, άνήμτορη νά ζωγραψίση
το ϊνοιω^α τήν μίιχχ τούτη. ΚαΙ
(3ά τή θυμάμσι ττάντα, γιατΐ ί|ταν
ή πιό μεγάλη συγκίνηση ττού (νοια
αα στή ζωή μοκ'..
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΝιΝΟΠΟΥΛΟιΣ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
τής Συνεργάτιδός
Μέσα σ' εν α περιβάλλαν άπό έ-
ιολεκτό κόΐμο τής βλησμόνητης Μά
κρής τής Μ Άσίας καΐ τής Σμύρ¬
νης μας κα άκϊμεσα σ£ ττροσωτηκό
τητες τής Άθηναικής Κοινωνίας Ε
γιναν τήν 9ην τρέχ στήν Έκικλησ!
αν τού Άγίου Βασιλίίο·σ τής όδού
Μετσόβου, ο! γάμοι τής χαριτοβού
τού Δίδος ΛουκΙας Άντ Τζιζή κε
τά τού έξαιρετιικοθ νέου κ ΣτέΑιοΰ
Άναατ Κουρουθανάση.
Ή χαριτωμένη νυφούλα πού αστρα
φτε Λττό ευτυχία καΐ χαρά κοντά
στόν έκλεκτό τής καρδίας της, εΤ-
ναι μονώκριβη «άρη τοθ Δικηγόρου
καΐ Ιδιόκτητον τού ξίνοδοχείου «Ά-
τλαντΐκ» κ. Άντωνίου Τζιζή έκ Μά
κρής, τής Μικράς ΆσΙας κα! τής
Κυρίας Τζιζή τής γνωστής πλουσιω
«άτης οΐκογβκείας Πεσματζ6γλο^
τής Σμύρνης μας. Ό κ Αντώνιος
Τζιζής είναι μία προσωπτικότης έ-
κλεκτή καί γνωστή στό Μικρασιατι
κα χόσμο, είναι ό ανθρωττος πού άν
τΐΓπροσωΓτεύει τήν άλησιμόνητη Γ>χ-
«οίδα τού τήν ΜΛΚΡΗ μά «αι τά
συμφέροντα δλων των Μκρασιατ6>ν
Και ιτάν<ο ύπτ' βλα εΤναι ανθρωπος μέ χουσή «αρδιά «α! άξιαγάιτητος Οί ΐΓανευτυχεΤς γονεΐς εστεκαν κον τα στό τκΐιδΐ τους μέ βουρκωμένα «ότια άττ1 τή χαρα και τήν σνγκί- νηση Περισσάτερα άπό 600 αταμα ήρθαν νά τιμήρουν τόν έκλεκτό αύ¬ τό γάμο "Ολοι οί δισδρομοι τη*, 'Ε*κλησίας ήταν στολισιμένΏΐ μέ α σττρα λουλούίια καΐ στή μίση Εσ'ε- κε ή νυφοϋλα μ£ ιτρωτότυτΓΓ) ψουντω μας Κάς Νικ. κ. Γιανναχιβου τή σκουφια άντ! γιά πβπλο πού τής Εδιδε ττερίσια χαρή καί μέ θαυμάαι ο νυφικό μέ μικρή οΰρά "Ηταν 8- μορφη, ήταν δροσερή, ήταν εύτ.υχι· σμένη. Καί μέ τάς ΐύλογίας Άρχΐί ττισκότίου ένώθηκαν οί δυο αύτοι νέ ΟΙ. Εΰχομαι ολοψύχως στό νεο ζευγβ ρι βίο άνύόστταρτο, άνέφελο κα! εΰ τυχισμένιο καΐ στόν εξαιρετικόν τ. Βουλευτήν * Τζιζή καί τήν εΰγενί- στάτη Σύζυγον τού νά ζήσονν καΐ νά χαροΰν έγγόνια καί δισεγγόνια. νίσουν έν έκτάσει. Γυρΐζουμε πρός την νότια μεριά τοϋ Να- οϋ πού τό έδαφος κατηφοριζει θλέπουμε μερικά άπ' τά οπΐτια αύτά τοϋ Μιοτιοϋ καί γυρίζου- με στήν Άνακοϋ γιά τό γεϋμα πού περιγράφαμε καΐ άπ' έκεΤ στήν Νεάπολη. (.Συνεχιζεται) ΣΥΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΙΣΔΟΧΗΣ ΝΕΟΝ ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ Κοινή συνεδρΐασις τής Έπιτρο- πής Κεφαλαιαγορας καΐ τής Διον ' κούσης Έπιτροπής τού Χρηματιστη ρίου Αθηνών, παρουσία τού ϋφυ- πουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Κοζώνη, επραγματοποιήθη προχβές είς τό υ¬ πουργείον Συντονισμοΰ. Κατά τήν συνεδρίασιν ό κ. Κοζώνης ανέπτυ¬ ξε τά ενδιαφέρον τής κυβερνήσεως διά τήν είσδοχήν νέων έταιρειων είς τό Χρηματιστήριον Αξιών, πρός διευκόλυνσιν τής χρηματοδο- τήσεως, μέσφ τοθ μηχανισμοδ τής κεφαλαιαγορας, νέων παραγαιγιχων πρωτοβουλιών. Ι Εγένετο συζήτησις έπίσης, Ας πρός τούς βοους εΐσδοχής νέων έ» Ι ταιρειων είς τό Χρηματιστήριον καΐ απεφασίσθη δπως αί τελικαί προτά Ι σεις βυζητηθοΰν καΐ έγκριθοΰν κα¬ τά τήν επομένην συνεδρίασιν τής Έπιτροπής Κεφαλαιαγοοδς.
Πονώ
Πονώ,
'Τοινες, σταματήστε να γελδτε πένθιμα,
Θεε, χνττα τοϋ χο?*"ου τ<ι? πλτ1Υέ;» όρθάνοιχτε; προσμρνουν, τό φίλτρο ή τ' άλάτι, υό ϊο">; (»>ίλτρ0 ν"ναι Χί" τ> (χλατι τίίς ^ω{ίζ·
ήν άκοη τοϋ βουνοΰ,
χεϊ χάτοι» τσακάλι κατα(>ροχτ)ίζει τή λεΧα τού.
Κάτ»» ^ χί> α*οννιααα^° σήμαντρο στημένος
5 ίνθριοπος σημαίνει τοΰ κόσμου τήν κηδεία.
[Ιονώ,
Π(?αιιατει>τα.οες της τυχης, της ζωής, τοΰ Θάνατου
τι·/ιίχτε ίΐτό λαιμό μου την νταντέλλα τ' ούρανοΰ
ίνοιξε λάκκους δαθειούς, δυνατέ νεκοοθάφτη
Ινα .τεριοτερι άργοπεθαίνει στήν καρδιά τού δάσους.
Πονο)..·· Άγαπώ.
Βασ. Βερνάρδος
ΝΙΚΟΛΑΟΤ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ-ΠοωΘ,ερέως
ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ
(ΙΙολεμιχαί - διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — ΛΟρεία, καί επι¬
τροπεία τής Έπισκοπής Κερνίτξη ς—Καλαβρύτων)
Συνέχεια έκ τοϋ προηγουμέν
■ος τόσον, έπεΐδπ ο δΐορ»-
ομός Σας παρά τής Διοικήσεως
τής Α' περιόδου δέν έτελε£φό
ρηοε, λάβετε εΙσέτι όλΐγην ι>
πομοντΥν, παραμένοντες οίτό-
9ΐ μέχρις επομένης δΐατογής
τής διοικήσεως, μή παύθν ες
έν τοσούιω νά διενερνήτε τά
ουμφέροντα τής Πατρίδος καί
νά γράφητε τά διατρέχοντα
πρός την Διοίκησιν όσα κάλλι
οτα ώφορούν είς τό Εθνος.
Περΐ δέ τής σημερινής στάσε¬
ως των πραγμάτων μας, έπειδή
ό πρόεδρος φανερώνει τά τρέ¬
χοντα πρός τόν φίλτατόν τού,
δέν άναφέρηται ή Διοκησις.
Έν Σαλαμίνι τή 19 'θκτωβρΐ
ο» 1823.
Ό Ποόεδρος Πετρόμπεη»,
Μαυρομιχάλης, Σωτήριος Χα-
ααλάμπους, Ανδρέας Μετα
ζδς».
Άς σημειωθή πρός τούτοις
δτι ένεκα των Ιδιαιτέρων αυ¬
τού διθΐκητικών καΐ φιλειρηνευ
τΐκών χορισμάτων μεταζύ των
οΐϊοταμένων, των διαφωνοΰν-
των μελών των Κοινοβουλίων,
εθεωρείτο ή παρουσία αύτοΰ
πολλάκις «ώς άναγκαιοτάτη τή
Πατρίδ » (Βλέπε Γούδα. «Βΐοι
πορόλληλοι», τόμ. α', σελ.
195) λόγω «τής άμηχανίας των
άουοδων, τί ποιητέον».
Σχετικά είναι καΐ τά έπόμ*.-
ν-α διασωθέντα έγγραφα:
Τό πρώτον εΓναι τθϋ Έκτελε
οτικοϋ Σώματος, δΐδοντος εν¬
τολήν είς τόν Γερμανόν καΐ
Μαυρομιχάλην νά διαπραγμα-
τευθωοι δάνειον έκ μέρους
τής προσωρινής Διοικήσεως
τής Ελλάδος.
"Εχει ώς έπεται:
Περίοδος Βα
■Αριθ. 1226
Ποοσωρινή Διοίκησις τΛς 'ΕΛ
άδος
Τό Εκτελεστικόν Σώμα
Δυνάμει τοϋ άπό..· ΜαρτΙου
ρωκβ ύπ' αριθ. 4 Νόμου.
Διστασσει
Αον. Ό Μητροπολίτης Πάλαι
ών Πατρών κύριος ΓΈΡΜΑΝΟΣ
καί ό Μπειζανδές Γεώργιος
ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΣ έχουσι τήν ά¬
δειαν νά πραγματευθώσι ΔΑ¬
ΝΕΙΟΝ μέχρις ενός μηλλιουνί
ου ταλληρων Ίσπανικων.
Βον. Δίδεται είς τούς άνωτέ
ρω ή πληρεζουσιοτης τού νά
πραγματευθώσι τό αυτό δα¬
νείον καθ" δν κρΐνουσι συμφε-
ρότερον τρόπον.
Γον Α Ιπερί Τοΰ δανείου τοθ
το υουμφωνΐαι θέλουν έπικυρω
θή άπό τήν προσωρινήν Διοΐκη-
οιν τής Ελλάδος καΐ τό δάνει¬
ον θέλει αναγνωρισθή χρέος
"ής Ελλάδος.
Δόν Ό Γενικάς Γραμματεύς
νά ενεργήση την παρούσαν
διαταγήν καΐ δώση είς αμφο¬
τέρους τόν τε Μητροπολίτην
Παλαιών Πατρων κύριον 1 εριμα
νόν, καΐ τόν Μπείζανδέ Γεώρ¬
γιον ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗΝ Τάς α-
ναγκαίας όδηγίας.
Έν Τριπολιτζά τή Βο ΊουνΙ
ου αιοκγ'
Ό πρόεδρος
Πετρόμπεης ΜαυρομιχάΛης
Θ Κολοκοτρώνης
ΣωτΛριος Χαραλαμιτυυς
Ανδρέας ΖαΤμης
Α Μεταζας».
Τό δεύτερον άναφέρει την ά
ηοοτολην τοθ Γερμανοΰ «πρός
τόν Παπαν», ώς καΐ τά δζοδα
αυτού κατά την έκεί διετή πε-
ρ'που διαμονήν τού, πρός ε¬
ξυπηρέτησιν της άγωνιζομε-
νης Ελλάδος
"Εχει ώς ακολούθως:
«Περίοδος Γ'.
Αριθ 1057
Προσωρινή Διοίκησις τής Έλ
λάδος
Ή Γενική Γραμματεια
Πρός τό Σον Εκτελεστικόν
Ό Πανιερώτατος ΠαλαιΟν Πά
τρών κύριος ΓΈΡΜΑΝΟΣ, διά
τί>ς πρός τήν Γενικήν Γραμμα¬
τείαν διευθυνθείσης άναφο-
Ράς, έζετεΐται τά έζοδα δσα ε-
καρεν είς την αποστολήν τού,
^ε έοτάλη παρά τής Διοικήσε
ω<; επί τής Αης Περιόδου πρός τ°ν ΠΑΠΑΝ. Παρουσιάζει δέ Κ°Ι λογαριασμόν άυ-τών, τοΰ ό ποΙον> αντίγραφον περικλεΐε-
τα', καΐ ό οποίος άνεβαίνε· είς
ταλληρα δίστηλα Ίσπανικά 4.
98β) 100 τέσσαρας χιλιάδας έν
νεακόοΐα ογδοήκοντα έννέα
κα1 δέκα τέσσαρα έκατοστά,
Τα ώποία πρός γρόσια 1ΓΑ κά¬
μνουν γρόσια 57.373.20.
_'Η Γενιχή Γραμματεία ήζεύ-
τι ή Πανιερότης τού διω
είς την αποστολήν ταυ-
™ν, καΐ δτι διέτρεψε δύο σχε-
δον χρόνους είς τήν Ιταλίαν,
ΚοΙ μόνον δτι τά έγγραφα τής
*""* "αί Βας περιόδου έζέλι-
πον δ* νά Ιδή την μετά τής Δι-
οικήσεως καί τής Πανιερότη-
τός τού άντα,πόκριοιν, καί μό-
λον τουτο έπιστηριζομένη είς
τό άζιόπιοτόν τού, δέν δύνα¬
ται νά άμφιβάλη, ότι καθώς ά-
ναψέρεται άπό τά εντέυθεν ε¬
λάμβανε γράμματα, παρεκινει
το νά παρεκτείνη την έκεί δια
τριθήν τού.
Διά τουτο κρίνουσα δικαίαν
την πληρωμήν των έζόδων τού,
καβυποθάλλει την γνώμην της
είς την απόφασιν τοϋ Σεβ. τού
τού σώματος.
Τή 10η Νοεμβριού 1825. Έν
Ναυπλίω.
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Ό Γεν-ικός Γραμματεύς)).
Τό τρίτον σημειώνει την έγ
κρίσιν των έζόδων τοϋ Γερμα¬
νοΰ, ώς καΐ την εντολήν πρός
τό εθνικόν ταμείον πρός πλη¬
ρωμήν αύτοϋ.
"Εχει ώς έζ'ηι,.
«ΠερΙοδος Γ'.
Άριβ. 3357
Το υπουργείον τής ΟΙκονυ-
μίας
Πρός
Τό Εθνικόν Ταμειυν
Κατ' έπιταγήν τής Διοικήσε¬
ως ύπ' αριθ. 14.465 καΐ τήν αϊ-
τηόιν τής Γεν. Γραμματεύς
ύπ' αριθ. 1057 διορίζεται τό Έ
θνικόν Ταμείον νά δώση πρός
τόν Πανιερώτατον Παλ. Πα¬
τρών κύριον ΓΕΡΜΑΝΟΝ γρό¬
σια πεντήκοντα έπτά χιλιάδας
ΤΡιακόσια εβδομήκοντα τρία
καΐ ήμισυ (αριθ. 57.373%) δι'
έζόφλησιν έζόδων τής έν Ευ-
ρώπη διατριβής τού, αποστα¬
λέντος υπό τής Διοικήσεως, ε¬
πί τής Α'. περιόδου.
Τή 16 Σ) βρίου 1825
Ναύπλιον Ό ύπουργός Ν.,.κό
πουλος
Ό Γενικάς Γραμματεύς
(Τ.Σ.) Νικόλαος ΟΙκονόμου
Γενική Γραμματεία
"Αριθ. 1057
Τό Εκτελεστικόν έγκρΐνει
νά δοθώσι τά γρόσια 57.373.20,
ήτοι γρόσια πεντήκοντα έπτά
χιλιάδας τριακόσια έθδομήκον
τα τρία καΐ ήμισυ.
Τή 14η Νοεμβριού 1825 Ναύ
πλιον.
Ό άντιπρόεδροί,
Γκίκας Μπόταοης
Άναγνώστης Σπηλιωτάκης
Ιωάννης Κωλεττης
Είς τόν φάκελλον δμως τοϋ
Γερμανοΰ σημειούνται τά έ-
ζής:
«Γερμανός Παλαιών Πατρών.
Διά των κληρονόμων αύτοϋ.
Άμοιβή διά τάς κατά τόν Ά¬
γώνα έκδουλεύσεις τού καΐ
χρηματικάς θυσίας.
Αίτησις έπαναληπτικής άπο-
λεσθείσης τής άπό τοϋ έτους
1865.
Ό Γραμματεύς;).
Ός καΐ τα έπόμενα.
«Διά τάς κατά τόν άγώνα έκ
δουλεύσεις τού απεφασίσθη
νά καταταχθή ό Γερμανός Μη¬
τροπολίτης Παλαιών Πατρών
είς την δευτέραν τάζιν < 1). ΑΙ δέ χρηματΐικαΐ τού άπαιτήσεις έκ γροσίων 57.373 καθοριζόμε- ναι είς έπίσημα άποδεικτικά, ά ναγνω,ρίζονται ώς χρέος τοϋ Αγώνος. Έν Αθήναις τή 29 Ιουλίου 1872 Ο Γραμματεύς ν Κ. Παλαμίδης.» Έπομένως πρέπει νά δεχθώ μέν δτι ό Γερμανός μέχρι τοϋ θανάτου αύτοϋ (έτ. 1826) ου¬ δέν χρηματΐκόν ποσόν έλα¬ βεν. "Ας σημειωθή δτι Πάπας της Ρωμαικής Έκκλησΐας, κατά την παραμονήν τοϋ Γερμανοΰ έν Ιταλία, διά τήν έζυπηρέ- τησιν τοϋ άγωνιζομένου £- θνους καΐ δημιουργίαν μιάς έ:- θνικής έστίας, ήτο (έτ. 18ΟΟ— 1823) ό ΓΤϊος ό Ζ'. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ (1) Πρβ Κοινοβουλευτική I- στορΐα τής Ελλάδος υπό Λ. Α Πετρακάκου, τόμ. Β', σελ. 36 ένθα γράφειται δτι κατετάχθη είς την Α' τάζιν. ΔΙ Κ."» »«"»Γ^1-"'' ΓΡΑΟΕΙ ΟΝ ΑΒΡΑΑΜ Ι. ΜΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Κθραΐσκου 111 -Τηλ. 418.224 ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ Χωκράτους 59 Αθήναι Τηλ. 594.783 Ο ΑΦΡΟΔΙΣΙΟΛΟΓΟΣ Α ΓΡΗΓΟΡΪΑΔΗΓ ΛΛχετται Βηλαρβ 7 Πλατ. ·Αγ1ου ΚϋνσταντΙνου ('ΟΜΟνϋβ) 9 · * κα' * " · Μ·» Τηλ 525387 ..............ΤΟ'ΠΟΓ Ρ ΑΦΟ Σ Λ ΤΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΣ Πβπειραμένος είς ?.ΡΥ« δδοποιιας ζητείται δι' εργασίαν είς επαρχίαι 399-169 — Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΟΝΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1821 Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟϊΆΟΥ, τ. Δ) ντοθ τοΰ 'Τ πουργείου Γεωργίας Ι Ή άξία τής πνευματικής έπιδρά 5ον σεως των Κυδωνιέων καταφαίνε- Αναζητώντας τή συμδολή των ται δταν άναλογισθή τίς ότι ή #πα- Αιΰαλιωτών κβί Μοσχονησίιυν νάστασις παρέλυσε τήν πνευματικήν στόν Άπελευθεροτικό Άγώνα, 6ρί δύναμιν καί τής δούλης καί τής Έ σκουμε δτι παρά τήν άξιοθρήνητη λευθέρας Ελλάδος. Κυδωνιεύς έ- θέσι τους ΰστερα άπό τύν 6ίαιο έκ- πίβης ό Κων. Τόμπρος, ό άλλοτε πατρισμό πού δοκίμασαν, δούλεψαν ίδρυτής τής Άκαδημίας, έγινεν ό μέ^ ζέση σάν άγιυνίατές τήν ξηρά πρώτος όργανωτής τού Τυπογρα- και στή θάλασσα, πνευματικά σάν φείου τής κυρίοις Ελλάδος εί; τάς δασκάλοι καί παραγωγικά σάν ϊμπο Καλάμας. ροι καί γεωργοί. Ό Θεόφιλος Καϊ Έκεί έξεδίδοντο ή Εφημερίς ρης διδάσκαλος τής τέως «Άκαδη- «Έλληνική Σάλπιγξ» καί αλλα ίγ μίας των Κυδϋ>νιών» άπό την "Αν- γραφα τής κυβερνήσεως. Άλλά
δρο πού κατέφυγε μετά τήν κα-' καί άπό τής απόψεως των ήθών καί
ταστροφή όπου ήνοιξε έλληνικό σχο ' έθίμων Θά έπέδρασαν οί Κυδωνιείς
λεΐο, σ' έναν λόγο τού πού ϊγραψε πιθανώς δέ καί οί αλλοι πρόσφυγες
τόν Ίούνιο τοΰ 1923, έπικρίνει οτύς ' επί τούς λοιπούς "Ελληνας, ώς π.χ.
Κυδωνίεϊς γιατί δέν συνεκρότησαν άναφέρεται ότι κατά τάς αρχάς έ-
Ίδιαίτερο σύνταγμα, άλΐά έπολέμη-' πί τού παρόντος αιώνος έψάλλυν
σαν τινές μόνον διασκορπισμένοι, οί | το έν Αίγίνη κατά τήν παραμονήν
δέ λοιποί νέοι «περιφέρονταν ένθεν ' τής πρωτοχρονΐάς τά Άίβαλιώτικα
κάκείθεν έμπορευόμενοϊϊ". Ήταν ' κάλαντα, τά όποΐα διεοάθησαν είς
πολύ φυσικόν δσοι κατέφυγον στά ' τήν νήσον υπό των Κυδωνιέιυν των
«δυτικόφρονα» νησιά, νά ετράπη-' καταφυγόντων έκεί μετά τήν κα-
σαν σέ είρηνικά έπαγγέλματα. Ι ταστροφήν τής πατρίδος των κατά
Ό καβηγητής Άπ. Βακαλόπου- τό 1821».
λος στό σύγγραμμά τού «ΠΡΟΣ-1 Στήν «Ίστορία τής νήσου "Τ-
ΦΤΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΤΠΚΟΝ δρας» τοΰ ΆντωνΙου Λιγνοΰ» Τό-
ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑ-
ΣΤΑΣΙ ΤΟΤ 1821» καί στό κε-
φάλαιο«Κυδιονιείς καίΜασχονήσιοι»
έξετάξοντας τήν συμβολή των Κυ-
δοινιέων στήν πνευματική αναπτύ¬
ξη τής χώρας, γράφει: «... Οί διδά
σκαλοι τής περιφήμου Άκαδημίας σιάρχης, στό σύγγραμμά τού «ΤΑ
των Κνδωνιών, Θεόφιλος Καίρης, ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΠΟ
Βενιαμίν ό Λέσδιος, Εύστράτιος ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤ
Πέτρου, προσεφέρον τά φώτα το»ν 1893 (Αθήναι 1933) γράφει μετα-
είς τήν ύπηρε>σίαν τής κοινής ΰ- ξύ άλλων γιά τήν κατάστασι τής
ποθέ<τε«>ς. Κυδωνιείς δέ πρόσφυγες παιδείας στήν έπαναστατημένη Έλ
μαθηταί φαίνεται τής Άκαδημίας λάδα καί τό ρόλο των άπό τό Ά'ι-
ταύτης, εισήγαγον είς τίνα σχο
λεϊα των νήσων τοϋ Αίγαίου καί
είς τό Ναύπλιον την ώς Θαυματουρ
μος Α' ο. 167) άναφέρεται μεταξύ
των διδασκαλίαν πού ύπηρέτουν κα
τά τά τό 1829 στό Σχολείον τής
"Τδρας καί ό Βασίλειος Νικολαΐ¬
δης Κυδωνεύς. Ό Τρύφων Εύ-
αγγελίδης δ.φ. καί πρώην γνμνα-
Γΐορεία διά των Ιθεών
ΔΟΞΑΣΙΑ ΤΟΥ ΖΑΤΝΙΣΜΟΥ
Τού συνεργάτου μας κ. ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑΊ'ΤΙΔΟΤ
6αλί καί των άλλων Μικρασιατικών
κέντρων διδασκάλων τά εξής:
μρ «Έν τώ μεταξύ επήλθεν ή έπα-
γόν τότε θεωρυομένην παιδαγω- νάστασις τοϋ 1821. Ενώπιον τοΰ
γικήν αρχήν τής άλληλοδιδακτικής γενιχοϋ καί τοϋ μεγάλου κινδύνου,
μεθόδου «ΕΝ8ΕΙΟΝΕΜΕΝΤ Μυ δέν ηδύναντο νά μείνωσιν άπαθεϊς
ΤυΕ^). «Ό Δραγούμης (Άναμν. οί5τε οί διδάσκαλοι, οΰτε οί μαθη-
σελίς 143) περί ενός τοιούτου δι- ταί των σχολείον" άλλά καί ούτοι
Άντιτίθεται είς -χον Βραχμοονι·
σιμόν.
-εκινά άττό τή,/ τάϊΐν τών πολεμι
στών.
Διατυΐτώνει την έννοιαν της ιιή
6ίας (ΆχΜ.ισά)
Ό Γκάντι μετέβαλε τό «ΑΧΙΜ-
ΣΑ» είς ι/ιτεοτάτην εντολήν τής το
λιτικής τού δράσεώς.
«ΆντιμετωιτΓίζω διά νά άγωνισθώ
έναντίο,ί σύτοθ πού «Τναι άνήθι*ον,
μίθίν ττνει/ματικήν αντίστασιν ττοϋ εί
ναι κατά συνέπειαν ήθιχή.
ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ _
ΚΟΜΦΟΥΚΙΣΜΟΣ
Ό Κομφουκιος ύπήρζεν ζω¬
ηρά φυσιοννωμία τής κΐτρίνης
φυλής (551 — 478 π.Χ.).
Τό πραγματικόν τού δνομα
είναι Κόνγκ - Τσέ (διοάοκαλος
Τσέ) άλλά παρέμεινεν είς την
Ιστορ,αν Κόνγκ-Φου-Τσέ.
Προσεπάθει νά φθάση είς
την γνώσιν τής αληθείας διά
τής μετά ζήλου μελέτης τής
μεγάλης παραδόσεως τοϋ παρ
ελθόντος.
Δέν εζήτησε νά συλλάβη κα-
ταφανώς την φύσιν τοϋ κόσμου.
ΕΙχε πλήρη συνείδησιν δτι
-±ν ήτο δημιουργός δτιδήποτε
νέου, άλλά ένας πιοτός από¬
στολος ποΰ θά μετέδιδε τό ά-
γαθόν ποϋ ήδη ϋπήρχε.
Τό έμθλημα τής ζωής τού ή¬
το:
»νά περιγράφη καί δχι νά δη¬
μιουργή.
))νά είναι πιστός καί νά άγαπά
δτι είναι αρχαίον.
Τά 6ι6λ!α τού εΤναι δύο κα·
τηγοριών.
δασκάλου τά εξής:
«Ενθυμούμαι μετά πόθου τόν Βα
έσπευσαν, δτι ήσαν έν ήλικΐα, ν' ά-
ποθέσωσι τά 6ι6λία καί τόν κάλα-
σίλειον Κυδωνιέα βιδάσκοντα άλλη μόν καί νά λάβωσιν είς χείρας τά
^.οδιδακτικώς τό 1822 έν Νάξω εν¬
ός σεσαθρωμένου ναού μετ" άπα-
ιαμίλλου άφοσιώσεοις έκατοντάδ ι
παιδΐων. Ένόμιζεν ό μετριόφρων
«αί σεμνόβιος έκεϊνος μοναχός δτι
άνεύρισκε την καταστραφεΐσαν αύ¬
τοϋ παρτίδα, δΡ ήν έδάκρυε συνε-
χώς έν τώ στενώ έκείνο) χώρω, ένω
ηκούετο ή μειλίχιος αύτοϋ φιονή ά¬
πό τής άνατολής μέχρι τής Λύσεοι;
τοΰ ί·λίου».
δπλα. Πάντα σχεδόν τά σχολεία
I-
μειναν ϊρημα. Μόλις τρία ή τέσσα
ρα σχολεία είς άσφαλεστέρους τι¬
νάς τής ΠελοΛονήσου τόπους διατη
ρηθέντα καί ·διπλάσια επί των νή¬
σων τοΰ Αίγαίου, επί τής "Τδρας,
Τήνου, "Ανδρου, τής Νάξου τής
Σίφνου, τής Σκοπέλου, έξηκολαύ-
Θησαν την διδασκαλίαν.
(ΣΤΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
ΗΛΙΑΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Έττιμνηιμόσιινος λόγος Ιωάν Χ
Ιαπαδοπούλου, ΙΙροέδρου τού Συλ-
όγου Ποντίων «Άργοναύτης - Κο-
ινηνός» κατά τό μνημόσυνον Ήλία
Αογυροττούλου. εχίΐ ώς έ£ής·
Βραχυς είναι ό βίος το άν-
θρώπου καί μακάριος έχείνος ό
στις κάνει αΐσθητήν την διέλευ
σίν τοι> έκ τοϋ ματαΐου τούτου
κόσμου.
Τοιούτος ύπήρζεν ό άείμνη-
στος Ηλίας Άρνυράπουλος.
Εζησε τά ολίγα χρόνΐα τά ό¬
ποία τού εταζεν ή μοίρα, μέ α¬
γάπην πρός τόν πλησίον τού
ώς καλάς χριοτιανός 'Εζεπλή -
ΗΛιΑ^ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟχ
ρωσε τό καθήκον τού ώς "Ελ¬
λην. Υπεστήριζε πάν τό Πονή
ακόν καί έζυπηρέτησε την πον
τιακήν κοινωνίαν ποικιλοτρό-
πως. Ός οΐκογενειάρχης ήτο
άμΐμητος.
Εγεννήθη είς την πόλιν των
Κουνηνών, την ωραίαν Τραπε-
ζοθντα τό 1894. ΈφοΙτησε καί
άπεφθίτησε τα 1911 τού ττεριφή
μου Γυμνασίου «Τό Φροντιστή-
ριον Τραπεζοΰντος». Έσπούδα
οε είς την Νομικήν Σχολήν τοϋ
Πανεπιστημίου Κων) πόλεως,
άπ' δπου καί άπεφοιτησε μέ
τόν βαθμόν αρίστα.
Είς την Έλλάδα κατέφυγεν
ώς πρόσφυζ, καί λόγω των
γνώσεών τού τώ ανετέθη ή Δι
εύθυνσις τής υπηρεσίας 'Ανταλ
λαζίμων. Είναι γνωστή είς δ-
λους, δσοι ήλθον είς επαφήν
μαζύ τού κατά τό διάστηυα τής
υπηρεσίας τού αυτής, ή άοκνος
έργατΐκότης τού, ή θαυααοτή
πραότης τού, ώς καί ή πρόθυ -
υος έζυπηρέτησις των δικαιού
χων
'Επελέγη Οπό τού άρμοδίου
ΣομβουλΙου τοϋ Ύπουργείου
'Εσωτερικων Νομάρχης, πλήν
6μως δεν απεδέχθη, τόν διορι¬
σμόν τού, άλλ' έπροτιμηαε νά
Οπηρετήοη την Θέμιδα υπό
την σκέπην τής οποίας, προσέ
φερεν άνεκτΐμήτους υπηρεσίας
είς τοΰς συμπατριώτας μας καί
είς τούς έχοντος ανάγκην των
φώτων τού.
Ύπήρζεν είς, έκ των Ιδρυτι
κων μελών τοΰ Συλλόγου «"Αρ
γοναϋται» έν συνεχεΐα δέ Α
πρωτοστάτησε είς την ένωσιν
των κατά την εποχήν εκείνην
δύο Ποντιακων Σωματείων «ΑΡ
ΓΟΝΑΥΤΑΙ» καί ίίΚΟΜΝΗΝΟΙ)),
καί ούτω Ιδρύθη τό 1930 ό
α) τά κανονιοτικά κείμενα πού
είχον συνταχθή άπό τόν Ιδι¬
ον «Βου - Τσίνγκ)
Ι) Π - Τσίνγκ (Βιβλίον των
μεταβολών) έργον μυστικι
στικόν ποΰ έφθανε μέχρι
τοϋ μυθικοϋ αύτοκράτορος
ΟΟΥ -ΧΣΙ ( 2950 π.Χ.) .
2) ΣΙνγκ - Τσίνγκ (Βιβλίον
των στοΐχων) περιλαμβάνει
305 ώδάς τής άρχαίας έποχής.
3) Σού - Τσίγκ (Βιβλίον τής
Ίοτορίας) περιλαμβάνει δια-
τάγματα επιστολάς αύτοκρατό-
ρων, δικαστικάς άποφάοεις ά¬
πό τής έποχής τοϋ αύτοκράτθ-
ρος Γιό (2350 π.Χ.) μέχρι τής
έποχής τού Δούκα ΜΟΥ - ΝΤΕ -
ΤΣΙΝ.
4) Χ'οών Τσ'ίον ("Ανοιξις καί
Φθινόπωρον) χρονικόν δ'ά την
'εννέτειραν τού ΛΟΥ, εΐβική
κριτική των γεγονότων τής έ¬
ποχής τού.
5) Λ1 - Τσί (Βιβλίον των Ιερο-
τελεσπών).
Β) Τά τέσσερα (4) κλαοσικά)
κεΐμενα πού κατεγράφησαν
άπό τούς μαθητάς τής Σχο-
λής τού.
1) Λούν-Γιού (συλλογή συν
ομιλιών τοϋ ΚομφουκΙου μέ
τούς μαθητάς τού.
2) Τά-Χοουέχ (ήμεγάλημε
λέτη: 'Ηθΐκή πραγματεία).
3) Τσόγκ - Γιούνγκ (ή όδός
τοϋ Κέντρου: πραγματεύεται
την εσωτερικήν άπάθειαν καί
γαλήνην πού πρέπει νά διατη-
ρή ό σοφός είς όλας τάς περι-
στάσεις.
4) Μένγκ - Τσέ (Φιλόσοφος)
(372—289 π.Χ.) πού άνεπτυ-
ζε τά δόγματα τού Κομφου-
κίου
Η ΕΜΟΣΙΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΑΟΓΟΤΕΧΝΟΝ ΓΙΟΡΤΑΣΕ
ΤΗΝ 23ην ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΜ ΣΥΜΕΣΤΙΑΣΕΟΝ ΤΗΣ
Ημερολόγιον τοϋ θ. θεοδωρίδου έκ Φαράσων
ΑΠΟ ΜΙΑΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Μ. ΑΣΙΑΝ
ΚαΙ Ιδιαιτέρως είς ΚατπαδοκΙαν τό 1959
Σϋλλογος Ποντίων «ΑΡΓΟΝΑΥ -
ΤΑΙ — ΚΟΜΝΡΐΝΟΙ)) τού όπο ου
ν«ιΐ δ ι έτελεσε κατά την περίο¬
δον 1949 — 1951 Άντιπρόε-
δρος μέ ζπλευτήν δράσιν.
ΚαΙ τώρα άγαππτέ Ήλία,
στρέψον τό βλέμμα σου άπό έ-
κ-εί ψηλά πού θρΐσκεσαι, πρός
τα ΰγια χώματα των προγόνων
ιααθ' την Τραπεζοϋντα δπου
γεννήθηκες, την Τρίπολιν, την
Κερασοΰντα, αό Πουλαντζάκι,
την Όρδοϋν, την Φάτσαν, την
ΟΙνόη, την Σαμψοϋντα, την Ά-
μάσειαν, την Ίνέπολιν καί την
Σινώπην καί πές μας τί βλέ -
πεις... «ΤΙ νά δώ άγαπητέ Πάν
νη, βλέπω τά χωρία μας έρειπω
μενά, τίς πόλεις μας μαραμμέ
νες, τά σπιτια μας κατεστραμ-
μένα, τίς έκκλησΐες μας, χωρΐς
ένα κονδύλι. Βλέπω τούς τά-
τρους των γονέων μας χοοταρ»
ασμενους καί τίς σκιές των προ
γόνων μας, έζω άπό τθύς τά·
ψους, μάταια ν' άναμένουν νά
τούο άνάψουν ένα κερί.
Αλλά, σταθήτε! ΤΙ είναι αύ-
τό ποϋ θλέπω: Ποίοι είναι αύ-
τοΐ οί μυριάδες πού έρχονται
νά μέ ύποδεχθοϋν; Τί θέλουν
άπό εμέ;
Είναι αί σκιαί των έν έζορΐα
έζοντωθέντων, οί σκιαί των σφα
γιασβέντων, των άπαγχονισθέ-
ντων των έν έκκλησίαις ζών
των καέντων, καί τι θέλουν,
Θέλουν νά μάθουν νέα άπό
τούς έν Ελλάδι συγγενεϊς των.
ΤΙ νά πώ είς δλους αύτούς;
Πές τους άγαπητέ 'Ηλία, 6τι
δέν τούς ζεχάοαμε, ότι μαθπΙ
νου-με στά παιδία μας καί υτά
παιδία των παιδιών μας νά μή
τούς ζεχάσουν. Πές τους άκ6
μη δτι ή θυσία των δέν πήγε
χαμένη, 6σοι έπεζήσαμεν ά -
πό την καταστροφήν ένκατε -
στάθημεν έν Ελλάδι, καί την
έκάμαμΕ περισσότερον Έλλην ι
κήν. Οί Άκρΐται μας, φρουροϋν
τα 'Ελληνικά σύνορα ώς άκοί -
μητοι φρουροί. Άλλά πές τους
καί άκόμη, δτι άκολουθοϋμεν
καί μαθαινουμε καί στά παιδία
μας ν' άκολουθήσουν τόν δρό¬
μον τής χριστιανΐικής άρετπς,
καί τής Έλληνικής ύπερηφανεΐ
άς τόν οποίον έχάραζαν καί
έπεσφράγιοαν διά τής θυσίας
των ΑύτοΙ.
Άλλά συγχώραμε άγαπητέ
Ήλία άν μ' αυτόν μου τόν διά-
λογον σέ κοορασα. Γύρνα τό
βλέμμα σου πρός δλους ημάς
πού συγκεντρώθημεν έδώ διά
νά τιμήσωμεν την μνήμην σοτ>
'Εμάς τούς πατριώτας καΐ φί -
λους σου, τ' άγαπητά άδέλφια
σου, την λατρευτήν σύντροφον
τής ζωής σου, απαρηγόρητον
Άδελαίδα, τόν φιλόστοργον
καί άντάζιον υϊόν σου Αχιλλέα
καί τόν άζιολάτρευτον σου έγ
γονόν Ήλίαν Αχιλλέως Άργυ-
ρόπουλον καί μή πικραινεσαι,
πού έγκατέλειψες αυ·τόν τόν
μάταιον κόσμον, άφυΰ είς την
θέσιν σου δφισες έγγονόν πού
φέρει πλήρως τό δνυμά σου.
Πιστεύομεν ότι καί αυτός θά
γίνη καλάς Πόντΐος, καί θ' α¬
κολουθήση τόν δρόμον τής ά -
(Συνέχεια έκ προηγοινμένου)
Ζήτωσαν άμέτρητες φορές
οί Μιστιώτες!
ΟΙ νέοι κάτοικοι τοϋ Μιοτιθϋ
δέν τόν κατέσηρεψαν τόν Ναό
αυτόν άλλά τόν χρησιμοποιή-
σαν γιά άποθήκη σιτηρών καί
άλλων δημητριακών προ·όντων
τής περιφερείας τους.
Σήμερα είναι άδειος. "Ενα
κομμάτι άπ' την σπασμένη Ά-
γία Τραπέζα πήρα μαζί μου
γιά ένθύμιο καί ή κλεφύδρα
τής θιασύνης μάς ωδήγησε στό
χω-ριό γιά νά τό δοϋμε.
Τό ΜΙστι είναι μυστιικό καί πά
ράζενο χωριό. Είναι ύπόγειο
σχεδόν όλόκληρο. "Ολα τά σπί
τια τοϋ άρχαΐου αύτοϋ Έλληνο-
καππαδοκικοϋ χωρίου είναι λα
ζευμένα μέσα στή γής. ΕΤναι,
όπως καί στά άλλα χωρία τής με
ριάς αυτής εΐδος τρωγλών.
Τό παράδοζο σ' αυτή τή με-
ριά τής δευτέρας Καππαδοκίας
άπ' την Σινασό ώς τό Μστί καί
άπ' έδώ ώς τή Νιγδη καί τα λαμ
πρά άρχαία Τύανα είναι δτι τό
ϋπέδαφός της είναι βράχος μα
λακός σέ μικρά βάθος άπό τής
επιφανείας τής γής. Δι' αύτό
τα λάζευμά τού είναι εοκολο.
Δι' αϋτό λαζεϋτηκαν οί ύπόγει-
ες κατοικίεο των κωμοπόλεων
τήο περιφερείας
"Άραγε νά είναι αυτάς ό λο
γος μόνον πού έπέβαλε τό λά
ζευμα των υπογείων αυτών κα
τοικ,ιών ή ύπάρχουν καί άλλοι
λόγοι,
Στό έρώτημα αύτό μπορε,ί κα
νεΐς νά απαντήση αναλόγως με
διάφορες άπαντήσεις εύλογο -
Φανεκ: τουλάχιστον.
" Ετσι μπορώ κι' έγώ νά δωσω
μερικές έζηγησεις καί ιδού.
Άν λάβη κανεΐς ύπ' δφη δτι,
στήν μερια αυτή δέν ύπάρχί-ι
οΐκοδομήσιμη πέτρα καί διά νά
κτΐση κανείς έπρεπε νά μεταφε
ρη τα βασικό οΐκοδομικό ύλικό
άπό πολύ μακρυά καί μάλιστυ
μέ πρωτόγονα μέσα τής παλι -
άς έποχής.
Μι<ι τετοια μεταφορά ήτο ηο ') άσύμφορη καί πολυδάπανη. Άλλά καί ή μαστοριά ήτο ένα άλλο πρόβλημα, ένώ ένα σκα- φιμο σέ μαλακό λίθωμα στην άρχή δέν ήτο δύσκολο καί πο¬ λύ δαπανηρο. "υστε καθενας πού μποροΰσε νά λαζεύση μιά άτεχνη κατ' αρχάς ύπθγειο κα τοικια καί συν τώ χρόνω νά αρ χισε καί τθ συμμετρο καί κομ- ψοτεχνικό μέρος. Στό μέρος αοτο υπθ.ρχει, λό¬ γω ι ου υφομετρικοϋ τής θέσε¬ ως καί τοϋ ήπειρωτικοϋ τού κλΐ ματος, άνυποβορο φυχος τ Ον χειμώνα. 'Εκτός τού χΐονιου τού χ^ι - μώνος πού διαρκεΐ περισσότε - ρους τού ουνήθους μήνες, υ- πάρχουν καί φυχρότατοι και σφοδρο) άνεμοι πού εϋκολα τρέχουν σέ άνο.χτούς κάμπους δπως είναι καί ό καμπος τυυ Πουτάκ - όβά. Σέ τέτθΐες πε,ρι- πτώσεις ένα ύπόγειο σπιτι εν- Οεικνυται νά κατασκευασθή γιατΐ γίνεται ασφαλεστερη κα- τοικΐα παρα έκείνη τής επιφα¬ νείας. "Αλλη απαντήση μπορεΐ να ετναι καί τό ζήτημα τής προφυ λάζεων των κατοΐκων τής περι φερειας αυτής άπ' τίς άλλεπαΛ ληλες καί όλέθμιες έπιδρομε·. Τής Συνεργάτιδός Μέ την δφιξη το0 χιμμώνα αρχι- σαν πάλι οί σννεστιάσεις τής Ένώ σεως 'Εϊλλήνων Λογοτεχνών, Την Παρασκίί/ή 3 τρέχ. ιό 6ράδι-· σκγκεντρωθήκαμί κα; ^, —^, ·£. στιατόριο «ιΕΛΛΑΣ» στήν "Οιμόνο,- α. "Ολο τό ττατάρι ήταν γεμότο ά | πό έκλεκτ'χις άνθράΐτους των γραμ μάτων καΐ τοΰ ττνίύματος μ^ έττί κεφαλής ττάντοτε τό^ άκοΰραστο καί άξιοτΓρ—έστατο Πρόβδρόν μας κ Άττάλλωνα Λεονταρίτη καϊ τήν σύζυγον τού, τήν Γενικήν Γραιμματέ α, ίξαίρετη Λογοτέχνιδα. Δημοσιο- γράφο καϊ ττοιήττοια «. Μαρία Μττοι/ οιμττοορέλη^ τήν έτίσης έκίλεκτήν ιτο" ήτρια καϊ καολλιτέχνιδα άτταγγελί- ας καί τ. Δΐίμοτική Σύμδοκιλο κ. Πίληκα — Βουγιουκλάκη καΐ τήιν ΐϋ γενεστάτη Κυρίαν Δίκη Σττεράντζα. σύζυγον τοϋ αειμνήστου Σιμιφναΐου Ποιΐ)το1 Στέλιου Σττεράντζα ό Ι- ιτοϊος ζεΐ ττάντοτε ά·άμεσά μας. Ή στρώτη μας αυτή σωνεστισΛη σννέιτΜε μΐ την 23ον έττέτειο τώι- συνεστιάσεων τής "Ενώσεως μας καί μέ τά γενέβλια τοΰ άξιαγάττη- του Πρόεδρον μας είς τόν όττοΐθν ή κ Μττοι/σμιτοι>ρίλη ττροσέψερε ώρα ί
τατα λοιΛούδια κόκκινα, γχλαγιόλί,ι,
καϊ τριαντάφυλλα, ττοθ στόλισα»
γιορτηά τό τραπίζι μας ττού πκΐ-
νει άΐτ' τή» μιά ίώφη ώς τήν δλλη
τοΰ τταταριοΰ. Ή ττρώτη μας αύτη
δροοδΐίά τγτανε έξαιρετική. Μέ ί/ττιση
μότητα εΰχηθήχαμε δλοι στόν Πρήε-
δρό μας να έ.κατοστή3η τά χρόνια
«ου ϊτήν ύττι»ρεσία ττάιτοτε τοθ ττνεϋ
ματος καί τής ττέννας. "Ηαν συγκ,
ιΐνθς καϊ άφοΰ μάς εύχαρήστησε
γιά τίς εύχές μας μάς διάβΐσε τ^ν
Κανονισμον τής Ενώσεως μας τκύ
χρονολογειται άττό τό 1949-1950, ό
θττοιος μένει άΐτό τότε άυετόΐδλητος
Εύχηθήκαμε κ(' εμείς νά εΙΙΙαστε
παντα Ετσι έν«μένθΐ καΐ άγοπττ|.μέ-
νοι ττάντοτε μέ τόν Πρόχδρο μας
ρετής πού Λκολούθησες μέχρι
τής τελευταίας σου πνοής.
"Ας είναι έλαφρόν τό Άττι
κόν χώμα πού σέ σκεπάζει ά¬
γαπητέ Ήλία. ΟΙ «ΑΡΓΟΝΑΥ-
ΤΑΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ» δέν θά σέ ζε¬
χάσουν.
ΑΙωνία σου ή μνήμη.
σέ διάφορες έποχές καί άπό δι
αφορες φυλές καί λαούς όπως
π.χ. των Περσών, των Άράβων,
των Σελτσούκων, των Μογγό-
λων τοϋ Τζεγκισχάν, των Τουμ
κων, των Άφσάρων κλπ., ποο
γΐνηκαν στήν έκτεταμένη αυτή
πεδινή περιφέρεια, γιατΐ οί πε
άινες μεριές είναι πιό εύάλω -
ιες άπ' τίς όρεινές. Τά ύπθ-
γεια λοιπόν σπίτΐα σέ τέτοιες
περιστάσεις ήσαν τα άσφαλέ -
στερα καταφυγια δταν μάλιοτα
αί εΤσοδοι ήσαν καταλλήλως
κατασκευασμέναι καί ήσφαλι-
σμέναι άπ' τό σύστημα τοϋ τε-
ραοτΐου πέτρινου τροχοϋ πού ά
νοιγόκλεινε μέ μοχλούς.
Μήπως τό σύστημα αύτό των
ύπογειων κατοικιων κληρονο-
μήθηχ*: άπ' την συνήθεια των
λαζευτών μονών τοϋ Κιόρεμε
ή τοϋ Σοανλήδερε; Είναι καί
αύτό άπάντημα εϋλογο.
"Οσο τόν χειμώνα γίνεται πό
λύ ψΰχος, τόσο τό καλοκαίρι εί
ναι άνυπόφορα ζεστό. ΚαΙ εί¬
ναι εΰλογο νά ζητά κανείς τή
δροσιά των υπογείων αυτών
κατοικιών κατά την έποχή αυ ·
τή τής ζέστης καί τήν ζεστασια
των υπογείων στΐς ψυχρές μέ-
ρες τοϋ χειμώνος.
Μένει άκόμη νά άπαντήσου-
με καί μέ την διαδοχική καί πά
ράδοση τής τρωγλοδυτικής κα·
τθΐκίας ωρισμένων Καππαδοχ:ι
κων περιοχών κατά την ά,ρχαι-
ότητα.
Μέ τέτοιες άπαντησεις μπο-
ρεί νά έζηγήσουμε τό παράζΓ
νο αύτό φαινόμενο τής Καπτια
δοκίας, κατά τό οποίον σ' δλη
αυτή τήν περιοχή τοΰ Πουτάκ
όβά διετηρήθησαν οί λαζευμε-
νες αύτές τρωγλοδυτικές κατο·.
κιες μέχρι των ημερών τής Άν
ταλλαγής όπως έδώ στό ΜΙστι.
'Εδώ, μέσα στά άμέτρητα ο-
πόγεια σπίτια τοϋ Μιστιοϋ, ζοο-
σανε αύτοΐ οί "Ελληνες ώς τόν
χρόνο τής Άνταλλαγής τού
1924.
Καί διατηρήσανε τόν Έλληνι
σμό τους, τήν χριστιανική καί
πατροπαράδοτη πίστη τους, τας
Ιδιαιτέρας παραδόσεις τους, ό¬
σον επέτρεψε ή μαχροχρονια
καί θασανιστική δουλεία και οί
άλλεπάλληλες έπικρατήσει ς
των διαφόρων φυλών, πού μέ¬
χρι καί σήμερον ύπάρχουν
στήν περιπέρεια τής Καππαδο¬
κίας.
"Ολα τα έδώ χωρία πού έκα-
τοικοϋντο άπό έλληνες ειχαν
την ΙδιαΙτερη έλληνοκαππαδο-
κική γλώσσα τους. Τά άλλ<ι χω ριά καί οί κωμοπόλεις προσέλα βαν ήμέρα τή ήμέρα άπ' τήν έπικοινωνια, συναναατροφή καί άνάμιζη σέ συναλλαγές καί συνεργασΐες, πολλά γλωσοικά καί έθιμικά στθΐχεΐα άπ' τό περιβάλλον τους. Τό Μίστΐ δμως προσέλαβε τα ολιγώτερα ένώ στήν ηραγμαΐι- κότητα θά έπρεπε νά είχεν άλ λάζει σχεδόν, γιατΐ οί μιστιίί- τες μέ τα έπάγγελμά τους ή¬ σαν οί περισσότερον ουναλ- λασσόμενοι καί άναστρεφόμε- νοι μέ τούς Τούρκους καί τούς Τουρκοψώνους έλληνας τής ο λης ΜικρασΙας. Έν τοιαύτη πε¬ ριπτώσει ήτο φυσικό νά εΐσαγά γουν δλες τίς τουρκικές λέ- ζεις πού μάθαιναν στΐς μακρυ- νές έπαγγελματικές περιοδει- ες τους αντιθέτως διετήρησαν σέ άνεκτότερη κατάστααη. Δέν ε'ναι λοιπόν καί αύτο έ να άπ' τα πιό έπαινετά καί ά- ζιοθαύμαοτα σημεία τής Έλλη νικότητος καί χριστΐανικότητος τοϋ Μιστιοϋ! Άλλ' αύτά άς τά άφίσουμε στούς εΐδικούς νά τα διευκρι- μας Κάς Ν. ΠΑΝΜΑΚΙΔΟΥ τάν κ Α Λεονταρίτη τού είναι διά νοια καί τό Διοικητικόν μας Συμ- 6ουλιο ττού ττβρτίζεται ό—ο ίκλε- κτούς Λογοτέχνας, καί νά κρατήσοι με αύτό τό £?θι>μο των σι>γχ£ντρώσ£
ών μας γιά ττάντα. Ή κα Κούλα
Παιτα^ημητρΐου, έξαιρετική Κυρία
καΐ λογοτέχνις δττως καί ό σύζυγός
τηι,, Δικηγόρος μέ λογοτεχνικό τα-
λέντο καΐ λάτρης τής Σμύρνης μας·*
τού όττοίου σύντομα θά έττιμεληβώ
στί)ν τταρούσα 'Εφημρίδα μας ?»α Ο
ττέροχο διήγημά τού «Τό Μττοχαλικά
κι»^ βττίκαιρο των πολυ»ιατοι ιών.
άφιέρωσε δύο ΰμορφα τετράστιχα,
πού τα έγραψε ττρόχειρα έκεΐνη την
στιγμη, στόν Πρ6«5ρό μας γιά τά
γενέθλιά τού. Καί δλλοι έξαίρ—οί
λογοτέχναι άπήγγειλαν ποιήιμαται με
ταξΰ των όττοίων «α! ή κ. Βογιατζή
άπχό τήν Αΐγυ—το ή όττοία γιά να
ευχαριστήση την κυρίαν Μττοιισμπου
θέλη -πό ύεΤναι κ Γ ίκείνη άττ1 την
ΑΤγυτττο, ανήγγειλε μέ στάμφο Ινα
ώραιότατο ττθίημσ. γιά κώττοιον φαν
τακτικόν Αΐγύ—(θ Φύλαρχο.
'Ετσι ή πρώτΐ) μας χειμερινί) συ
νεατιαση άρΐχισε καί τελείωσε μέ α)
χες και συγχαρτ»τήρια άπό τά ίκλβ
κτά μέλη ττού αττοτελοΰν την "Ενω-
ση 'Ελλήνων Λογοτεχνών.
Κι' έγώ ιδιαιτέρως «πό τίς οτή
Λες αύτ^ς τής έκλΐκτή ςιμσς 'Εφημε
ρΐοας «ΠΡΟΣΦΥΠΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»
εϋχο.μαι στό» Πρόεδρό μας καΐ εξοιι
ρετιικόν συμτπατριώτη μας κ. Άκτόλ
λ»,α Λεονταρίτη νά ζήση σάν τά
ψηλβ βουνά, γερός καϊ εύτι/χισμένος
Καί μέ τή» εύκαιρία αύτη εύχαρ·
ο τώ θερμά τόν κ. Πρόεδρον, τήν Γε
»ικήν Γραμματέα καί δλο τό Διοι¬
κητικόν Συμβούλιον οί σποΐοι ίκτί-
μτυσν τήν ττνΕ,νματικήν μου έργασί
αν «αί μέ συγικοοτέλεξαν μεταξύ των
εκλεκτον μελών τής 'Ενώσίως Έλ
λήνων Λογοτεχνών.
Νίνα Γισ.ννακ(βου
®<^®<ί®®®®®®®6Χί^><ί>®<^^ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ Τού συνεργάτου μας Λ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ Ήταν Σειττίμβριος τοθ 1920... Ημοιιι; στήν Κωνσταντ ι νοθπολη. Π ττοχή, ττοϋ στά νερά τοΰ ΒοσττΛρου καμάρωνίν ό Αβέρωφ1 Ήταν Κυριακή. *Η έττιθΐίμϊα μο,» να έκκλιγσιασθώ στά Πατριαρχε(ιχ τήν ήιίρα αύτη, μ' ϊχανί νά ιταρα τό βαπτοροΐκι πού θά μέ πηγαι νέ στο Φανάρι' Την ώρα πού Εφθασα ίκε'ι κτυττοθ- σαν οί καμττάνες τής 'Εκκλησιας. Λττταίνω στό Ναό ' Ενα ρΐγος με καταλαμΰανει, ρίγος ά.χξήγητο... Παρηκολούθησα την Λειτουργία' Σέ λίγο. ό όδηγός των Πατριοορχεΐων, ίνα σεοαστό γε,ροντάκι, μέ τπγγαίνει >ί£ κι&ττοια Πόρτα. ττόοτα Κλειστή.
'βκίΐ κραμό)σθ,Γ3Χ£ ώ Πατρ άρχης
Γρΐίγόριος. Καΐ μέ λέει 6 οδηγός
—Τού χρΟΛ>υ, παιδί μου ιτού σιιμ-
ιτληρώνονται έκατό χρόνια, θ' βνθι
χθή ή Πάρτα ή κλειστή. ·,
Τά 6ρεγιένα ά—ό δάκρυα ματιο
μοί», κώττοΐζαν την Ιερή είκόνα τιλι
Γρηγορίου. Μέ δαθειά συγχϊνηση α
ρήνω σέ λίγο τα Πατριαρχε'ια καΐ
ιταίρνω τό βαπτοράκι ποϋ Θά μέ ττ()
γαινε στή Γέψκοα. Τήν ττερνώ. τταί*
λο τό μονοπάτι ττού μ' ό|5ηγεΤ σε
κάποιο μβγάλο Δζαμί . ΡωτΛ κα·
ιτοιον Μολά Μττού νέ δζαμϊ ντίμ,,
(τί δζαμΐ εΐν' οτ'τό,) καΐ μ' Λτταν-
τά "Αγια Σόφια1
Ρίγησα στό αχουσμα1 Ρίχνω τή
ματιά μόν στούς ύτηρύψηλους τεΙ-
χυυς τής 'Λγιάς Σοφίας καΐ βλ£-τω
Γούς Σταυρούς, πού ίεν μπόρβσαν
νά έξαφανίσουν οί Τοΰρκοι'
Ρωμιό, δέν αφηναν νά μπή μίσι
>/τδν Ναό Μόνο ξένους, "Αγγλονι,.
Ι άλλους, Άμερικανούς. . 'Εμένα βς
Ρομιό δέν βά μ" αφηναν νά μτίώ..
"Οιμως ι/ττοχρίνομαι τό Ρώοο ττρ'-
μιλώ Ρωΐικά καί μττβΐνω.
Ιτήν είσοβο στεκοτανιε ό Θυρωρδς
Γτου μέ ττροσίφβρε παντάψλες γισ
νά μιτώ μέσα . Παντου βασ!λΐυ«
νί,κρική σιγή .. Έδώ κ ίκεϊ ΊΓρ"-
στχιχόνταυσαν γονατιστοΐ ο! Μωαΐΐί»
Θανοί .. Πιό ΐττέρα^ ξένοι. Θαύμαζαν
τον μεγαλοπρε—/ί Ναό της Όρθοθο
ξίας' ΠαντοΟ σιγή. Μιά μυστικΛ
φωνή έρχότσΛΐε Λττό τόν Θόλο τής
Άγιος Σοφίας, φωνή άνβξήγηττ»,
σάν μοιρολόγι καΐ σάν προφητείβ-
Καΐ άψηφώντας «άθε τί, ιτού Θ&ταν
είς δάρος μόν, άρχισα μέ δάκρυσ
στά μάτια. νά οΐΐΓαγγέλλω δονατόΐ
καΐ μπροστά στούς τούρκους ττρο-
σκυνητές/ τό Πάτερ ημών κα! νβ
κάιμνω τό Στοχιρό μου μέσα σττν
Άγιά Σοψιά'
Σταύρωσα τά χίρια μου κ*
αα τά μάτια' ' Τά φτερά τής φαν-
οσίας φτερούγιαζαν καΐ ϊμιπαιναν
^τούς χρόνους των Βυζαντίνων. Κ»'
€6λεπα, ϊδλεΐπα δεξιά τάν &ρ6νο
τού Αύτοχρατορα, ζερβά τόν θρόνω
γοΟ Πατοιάρχη, κι' έβλεπτα δεσττ»-
τά&ς μέσ' τά χρυσβ ντυμένους,
κι' εβλεττα ττλήθος Ιερεΐς και δια-
κους.
ΚΓ άκουα' "Ακουα τίς Βοζαντι-
<>ές υελωδίει-., πού ϋψελνε ό χ όρος
των "Ογδοήκοντα ψαλτών. καί ρί·
^■ΐ>αα στό άκουσμα, δπου άγγελο·
κατέβαιναν άττό τούς Θόλους τής
Αγιάς Σοψιάς( καί συνέψαλιλο»
μετ" αυτών...
Η π£να, άνήμτορη νά ζωγραψίση
το ϊνοιω^α τήν μίιχχ τούτη. ΚαΙ
(3ά τή θυμάμσι ττάντα, γιατΐ ί|ταν
ή πιό μεγάλη συγκίνηση ττού (νοια
αα στή ζωή μοκ'..
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΝιΝΟΠΟΥΛΟιΣ
ΕΚΛΕΚΤΟΙ ΓΑΜΟΙ
τής Συνεργάτιδός
Μέσα σ' εν α περιβάλλαν άπό έ-
ιολεκτό κόΐμο τής βλησμόνητης Μά
κρής τής Μ Άσίας καΐ τής Σμύρ¬
νης μας κα άκϊμεσα σ£ ττροσωτηκό
τητες τής Άθηναικής Κοινωνίας Ε
γιναν τήν 9ην τρέχ στήν Έκικλησ!
αν τού Άγίου Βασιλίίο·σ τής όδού
Μετσόβου, ο! γάμοι τής χαριτοβού
τού Δίδος ΛουκΙας Άντ Τζιζή κε
τά τού έξαιρετιικοθ νέου κ ΣτέΑιοΰ
Άναατ Κουρουθανάση.
Ή χαριτωμένη νυφούλα πού αστρα
φτε Λττό ευτυχία καΐ χαρά κοντά
στόν έκλεκτό τής καρδίας της, εΤ-
ναι μονώκριβη «άρη τοθ Δικηγόρου
καΐ Ιδιόκτητον τού ξίνοδοχείου «Ά-
τλαντΐκ» κ. Άντωνίου Τζιζή έκ Μά
κρής, τής Μικράς ΆσΙας κα! τής
Κυρίας Τζιζή τής γνωστής πλουσιω
«άτης οΐκογβκείας Πεσματζ6γλο^
τής Σμύρνης μας. Ό κ Αντώνιος
Τζιζής είναι μία προσωπτικότης έ-
κλεκτή καί γνωστή στό Μικρασιατι
κα χόσμο, είναι ό ανθρωττος πού άν
τΐΓπροσωΓτεύει τήν άλησιμόνητη Γ>χ-
«οίδα τού τήν ΜΛΚΡΗ μά «αι τά
συμφέροντα δλων των Μκρασιατ6>ν
Και ιτάν<ο ύπτ' βλα εΤναι ανθρωπος μέ χουσή «αρδιά «α! άξιαγάιτητος Οί ΐΓανευτυχεΤς γονεΐς εστεκαν κον τα στό τκΐιδΐ τους μέ βουρκωμένα «ότια άττ1 τή χαρα και τήν σνγκί- νηση Περισσάτερα άπό 600 αταμα ήρθαν νά τιμήρουν τόν έκλεκτό αύ¬ τό γάμο "Ολοι οί δισδρομοι τη*, 'Ε*κλησίας ήταν στολισιμένΏΐ μέ α σττρα λουλούίια καΐ στή μίση Εσ'ε- κε ή νυφοϋλα μ£ ιτρωτότυτΓΓ) ψουντω μας Κάς Νικ. κ. Γιανναχιβου τή σκουφια άντ! γιά πβπλο πού τής Εδιδε ττερίσια χαρή καί μέ θαυμάαι ο νυφικό μέ μικρή οΰρά "Ηταν 8- μορφη, ήταν δροσερή, ήταν εύτ.υχι· σμένη. Καί μέ τάς ΐύλογίας Άρχΐί ττισκότίου ένώθηκαν οί δυο αύτοι νέ ΟΙ. Εΰχομαι ολοψύχως στό νεο ζευγβ ρι βίο άνύόστταρτο, άνέφελο κα! εΰ τυχισμένιο καΐ στόν εξαιρετικόν τ. Βουλευτήν * Τζιζή καί τήν εΰγενί- στάτη Σύζυγον τού νά ζήσονν καΐ νά χαροΰν έγγόνια καί δισεγγόνια. νίσουν έν έκτάσει. Γυρΐζουμε πρός την νότια μεριά τοϋ Να- οϋ πού τό έδαφος κατηφοριζει θλέπουμε μερικά άπ' τά οπΐτια αύτά τοϋ Μιοτιοϋ καί γυρίζου- με στήν Άνακοϋ γιά τό γεϋμα πού περιγράφαμε καΐ άπ' έκεΤ στήν Νεάπολη. (.Συνεχιζεται) ΣΥΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΕΙΣΔΟΧΗΣ ΝΕΟΝ ΕΤΑΙΡΕΙΟΝ ΕΙΣ ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΝ Κοινή συνεδρΐασις τής Έπιτρο- πής Κεφαλαιαγορας καΐ τής Διον ' κούσης Έπιτροπής τού Χρηματιστη ρίου Αθηνών, παρουσία τού ϋφυ- πουργοΰ Συντονισμοΰ κ. Κοζώνη, επραγματοποιήθη προχβές είς τό υ¬ πουργείον Συντονισμοΰ. Κατά τήν συνεδρίασιν ό κ. Κοζώνης ανέπτυ¬ ξε τά ενδιαφέρον τής κυβερνήσεως διά τήν είσδοχήν νέων έταιρειων είς τό Χρηματιστήριον Αξιών, πρός διευκόλυνσιν τής χρηματοδο- τήσεως, μέσφ τοθ μηχανισμοδ τής κεφαλαιαγορας, νέων παραγαιγιχων πρωτοβουλιών. Ι Εγένετο συζήτησις έπίσης, Ας πρός τούς βοους εΐσδοχής νέων έ» Ι ταιρειων είς τό Χρηματιστήριον καΐ απεφασίσθη δπως αί τελικαί προτά Ι σεις βυζητηθοΰν καΐ έγκριθοΰν κα¬ τά τήν επομένην συνεδρίασιν τής Έπιτροπής Κεφαλαιαγοοδς.
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΗ ΝΙΚΑΙΑ
ΓΣι/νέχβισ έκ τής 1ης σελίδος)
ως προθέσεων *αΙ στόχων καί
έλπίζω καί άπό απόψεως προ-
γραμματΓΐσμοΰ καί οργανώσε¬
ως, τδ θέμα αύτό οί πνευματΐ-
κοΙ παράγοντες τΠς ΝικαΙας·
θέμα Λθικο - πνευματικό, έθνι-
κό μεγίστης οημασιας καί προ
πάντων, τό -τονίζω άκόμα μισ.
φορα θεμελιαικό, γιά τή διατή
ρηοη τής μκραοιατικης Ιδεχκ,
καί τής μικραοιατιικΛς παραβό^
σεω*,.
"Εγραψα πρΐν λίγον καιρόν
άπό τίς ϊδιες αύτές στηλες καί
έξ άφορμής τοϋ αύτοΰ σοβα-
ρου θεματος τής Ιδρύσεως ε¬
νός προσφυγικοο — μικρασια-
ιικου — μουσείον;,
"Ενα μουοεΐο ετναι £να Ιδρυ
μα συγκεντρώσεως καί προβο
λής, άζιολόγων κατά τδ μάλ¬
λον καί ήττον, πολιτιστΐκών
στοιχεΐων τού παρελθοντος. Ή
οργανωθή τού, άναπτύσοεται
λογικά καί μέ έπιδΐωζη την
πληρεστερη άπόδοση των οκο
πών τβυ, οί τρείς φάσεις.
Φάση πρώτη: Ή άνακάλυΦη
καί περισυλλογή των πολιτιστ-
κων στοιχείων ποθ ετπαιμε.
Φάση δεύτερη: Ή έζεύρεση
τοϋ κατάλληλον χώρου ή ή ά-
νέγεροη τού καταλλήλου κτιρΐ
ου, γιά την εκθέση καί προβο-
λή των στοιχείων αυτών.
Φάση τρΐτη: Ή όργανικα μ*.-
λετημένη ταζινόμηση καί προ-
βολή των στοιχείων αυτών μέ
οκοπό καί την έζυπηρετηση
•πάν «Ιδικών μελείτητων καί την
άνάλογη πρός τή σημασία των
Ιδίων αυτών στθιχεΐων, ήθική
καί μορψωτική διαπαιδαγώγηση
του Λαοϋ.
Οί πνευματικοΐ παράγοντες
της Νικαίας, ψαΐνεται τυυΛαχι-
οτον άπό δ,τι έχει άνσχοινω-
θή, πώς τό βάρος των ενεργει
Ον των, τό ρΐπτουν σήμε,ρα σέ
δσα έμπΐπτουν στήν πρώτη <ρά ση τής οργανώσεως ενός μι- κραοιατικοϋ Ιστορικοΰ καί λαο γραφικοϋ μοοσείου. Άπόφαση όρθοτά-τη καί άπόλυτα σκόπι- μη. Είναι άνάγκη με σθντονες καί επείγουσες, άλλά καί όρ- γανωμενες καί μεθοδικές προ- σπάθειες νό άνακαλυφθοθν καί νά περισυλλεγοΰν τώ τυ¬ χόν διασωζόμενα άκόμη κα- τάλοιπα τού έλληνικοΰ μικρα- οια-τΐκού πολιτισμοΰ, τού ελλη νισμοθ εκείνου μέ τη μεγάλη ΙοτορΙα καί την τραγική μοϊρα. Είναι άνάγκη νά κερδηθή πρός την κατευθυνθή αυτήν καΐ 6- οον πιά είναι δυνατόν, δ και- ρός — μιά όλά<ληοη πεντηικοντα- ετία — -ου χάθηκε μέ την α- διανόη-τη οτό κεφάλαιο αύτο, βπως θα την χαρακτηρΐσουν Ο σφαλώς οί μεταγενέστεροι κα( όπωσδήποτε έπίμεμπτη, άπρα- ξ!α μας. Εΰχομαι καί τό ελπίζω, η πρω τοβουλία Ιή σημερινή των πά ραγόντων τής ΝικαΙας, νά φτά οη στά καλλίτερα καί μέ τις θιγόμενες προϋποθέσε.ς, άπο- τελέσματα. Ή δραστηριότητα τους πιστεύω δέν θά περιορΓ στη καί δέν θά πρέπει νά π£· ριοριοτή, στήν πόλη τους καί τούς γειτονΐκούς σ' αυτήν προ σφυγικούς συνοικιομούς. Τό πεδΐο άναζητήσεων είναι πμο- "ανέοτατα εύρότατο καί ουνε- πθς πρός δλα τα πιθανά οη- μεΐα, τα όποία κάτι θά τούς προσφέρουν πρέπει νά οτρα- ροΰν. Καί άπό τής απόψεως αύ τής χρέος έχομεν, δλοι μας νά τοΰς θοηθήσουμε νά επι¬ τύχουν. ΝΙΚΟΧ Ε ΜΗΛΙΟΡΗΕ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕϊίΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Ιι/νέχει· έκ τής 1ης σελίδος) Δημήτρ, και 2} Παπουτσής Ίκάν· νη·.. ·) Έκ Κρήνης 1) Βασιλειάδης Ιωάν. καΐ Πολλάκης Αντώνιος. στ) Έκ Μυτιλήνης 1) ΚαρτθυΛά ρης Γεώργ. ζ) Έξ Άϊβινίου 1) Τσιγαλίδηι; Μιχ. ΐ|) 'Εκ Σιβρισαρίου 1) Τσαγκιάς Τζάννος. β) 'Εξ Άλάσεϊρ 1) (^οδωρόπο·./- λος Γεώργιος. "Ητοι οί πρ&τοι «γγρσφίν-τες είς την Α' τάξιν τού Διδασκαλεί¬ ον ανήρχοντο είς 18. Πάντες οθτοι μετά τριετή εύδόκιιμον φοίτησιν (τα Διδασκαλείον περιελάμοοτνε 3 τά- £*ις) άπελύθησαν τού Διδασκαλεί¬ ον τόν Ιούλιον τού 1913 καί είναι ο! πρώτοι όπτάφοιτοι τού Διδασκα¬ λείον τής Εύαγγελικής Σχαλής, οί όποϊοι ΔΒίιοαξοον είς τάς Κοινότη- τας εκ των οποίων προήρχοντο καί ή έργασία των υπήρξε τόσον καρπο φόρος Λιτό πάσης ά—όψεως, ώστε α! «οινότητες κατά τα έπόμενα £τη έ ζήτουν ίΐΐτιιμδνως πρός διορισμόν μΟΜρν «διδααικαλιστάςι» όπως ωνό¬ μαζον τότε τοϋς άττοφοίτους τού ΔιβασκαλεΙου τής Εύαγγελικης Σχο λής καΐ δχι οΊποφοίτους τού γυμνα- σΐου. ΤΑ μα&ήμ«τα τα 6τγοτ<χ έδιδάχθη- σαν κ—ά τα 3 ϊτη τής φοιτησεώς των οί μαθηταί ήσαν τα εξής: 11 βρΐτ~£ΐτικά. 2) 'Ελληνικα Άρχσία και Νέα. 3) Παιδατγωγική. (Ψνχολο- γίσ, παιδαγωγικά. Γενική κα! είβι- κή Διβακτική. Ίστορία τής Παι- βαγωγικής. 4) Μαθηματικά. 5) Φυ σι«4 (Φυσική Πίΐραιμστική, Φυαι- κή Ίστορϊσ, Χηιμεία, Ύγιεινή, Γε ωττθνικα). 6) Ίστορία «α! στοι- χεΐα Ιστορΐας τ^ς τέχνην 7) Γε- ωγραφία. 8) Ήμττορικά. Λογιστι- κή καί στοιχεΐα Πολιτικής ΟΙκο- νομΕας. 9) Τούρκικα. 10) Γοολλικσ. ΤΙ) Ίχνογραφία και Καλλιγραφίσ 12) Μουσική {Έκκλησιαστική καΐ Εύρωιτανκή μέ διδαπκαλϊαν και άακη σιν Βιολιοϋ καΐ 13) Γυμναστική Έκ τταραλλήλου κατά τό Γον Ετίις ησκήβησαν είς τάς ττρακτικάς διδα «τ ι κάς Αοικήσεις κατά τό τότε εύρι σκόμενον έν χρήσει Έοβαρτιανον θύα·ττ|μα, 4ν τώ ττροτθιτω Δηιμθτικώ Σχολκίω Κιοαττετζόγλοκ είς τό ^· τιοιον Ιδίΐδασκον άριστοι διδάσκαλοι &ς 4 'Ετταμ. Άντωνιαδης, διει<θ^ν τής. ό Άντ. Δίγκας, ό Γ«ώργ. Κ α ροοββλλης καΐ αλλοι των οττοίων τα όνοματα δέν ενθυμούμαι. ΟΙ καθηγηταί τού Διδοσκαλείου οί όττοΤοι έδίδαξαν κατά τα 3 Ε τη κατά τα όττοϊα έφοίτησαν οί ττρώ τοι έγγροοφέντες μα&ητα'. οί οττοΤοι ί^σαν ταυτοχρόνως καί καθηγηταί τής ΕύαγγΕλικης Σχολής, ή^αν οί εξής: 1) Νικ. Καπετανάκης, Γυ- μνασιάρχης καΐ Διευθυντάς τοθ Δι- δασικαλείου, 2) Άναστόκτιος Ζάκσς τέως γυμνασιάοχης, φιλόλογος, 3) Κ. Πασχάλης θεολόγος, 4) Μιχ. Λούβαρης. φιλόλογος, 5) Δημ. Γι· ωργαχάκης^ καθττγητής των παιδιΐγω γικών, 6) ΕΟστράτιος ΠεΑεκίδης, ψιλάλογος. Έντός τοΰ Σειττβμδρΐον τοΰ Ι°10 ήρχισαν τα μαθήματα τού Διβασκαλείου καΐ μετά μικρόν χρο¬ νικόν διόχττημα, κατόττιν δραστηρί- ου ένβργείας τού 'ΕΒιΌμαρτυρος Χρυσσστόμου Ιβρύθη μαθητικόν συτ- σίτιον ΐΐδικώς διά τοΰς ιχαθητάς τοΰ Διδασκαλί^ου τό όιτοΐον έλει- τουρνησβ κοττ' έιτιθκμίαν τού κατά τό ττρότϋττον τοθ οίκοτοοψείου τής •εολογικής Σχσλής τής Χάλκης συμ Φωνα μί τό ονοΤον κβτβ την ώραν τοθ μεσηιμβρινού φχ/ητοΰ μαθηταί έκ ττεριτραπης Λνεγίνωσκον^ έξ 0- ψηλής ϊδρας, χρήσι,μα καϊ ένβιαφέ- ροντα μβλετήματα. 7) Ιωάννης Μοτχσΐτονιλος, φιΑόλο- γος 8) Άχαστάσιος 'Λναστασιάδης Μαθΐτματιικός 9) Σιτνρ. Άναστασιά 6ης, οίκο/ομολόγος, διδάξας στο - χεΤα ττολιτικής οϊκονομίας 10) Δή μήτριος Στέφοκ( φυσικάς 11) Κων σταντ. Άρώνης φυσι«ομα»η.ματικός 22) Δημ. Μανολάΐτουλος καθηγητής τής γαλλικής 13) Ί. Γαρουψαλλί- τής Τουρκικής 14) Δημ. Λιγνά δης των τεχνιικών κα! 15) Σοφο- κλής Μσγνης τής γιομναστικής. Μετά τό πέρας των ετά7£ων έτιλέσθη έν τή ηΐθούση τής Σχαλής τάς αρχάς τοϋ Ιουλίου, έττίσημος άττοχαιρετιστή- ριος τελετή, χάριν των πρώτον ά- ττολυθέντων τοϋ Διδασκαλείον διδα- σκάλων ή όττοία εΤχε λάδει πανηγιι- ρικσν χαραχτήρα καΐ ΐίς την όιτοί- αν παρέστησαν ό πρωτϊργάτης τήΐ Ιδρύσεως τού Διδασκαλείου 'Εθνο- μάρτνς Χρυσάσταμος. οί "Εφορο τής ΕύαγγεΙλικής Σιχολή,ς, καθηγη¬ ταί καί διδάσκαλοι τής ΣχαΧής κα! έξέχοντ€ς σμυρναΐοι πολίται. Κατ' αύτην ώμίληοχν ό Γμμνασιάρχης κσϊ ΔιευΘυντής τού Δι5ασκαλείοι> Νικ.
Καπετανάκης/ ό "Εφορος Μιχ. Τσο;
κύρογλου καϊ τελευταΤος ό 'ΕΘνομάρ
τυς Χρυσόστομος, ό ώποΤος βΐτηι>
θυν& έμττνευσιμένην ηθικήν και πα¬
τριωτικήν προσλαλιάν πρός τοΰς
νέους διδασ^λονς, κατά την οποί¬
αν μιταξύ &λλων εΤΐττε καΐ τα Λ-
ξής: «ΠροακαλεΤσθε νά έξέλθετε
ττ»ίΐίματικοΐ εργάται έν τώ αμπέλω¬
ν ι τ ου Γένους «αί 1εροφά»ται καί
άφυπνισταΐ καί Ιεραπόστοιλοι τής
φυλής. Πρέπει νά γιγαντωσετε τ;>
ψυχήν σας καί νό: έξυψώσβτε τό φρό
νημά σας. Σάς επιβάλλονται δλως
έξαιρετικαί ϋπΌχρεώσεις, των αΐτοί-
ων την Ιερότητα οΰδέπτοτε «αθ' 3-
λην σας την ζωην νά λΐ)σμοντ)σετε·».
Γελειιταϊα τούς εκάλεσε νά ώμοσονν·
τάν δρκον των αρχαΐων έιλλήνων έ·
Φή6:ον «Ού καταισχν/νώ δπλα τα 1ε-
ρά'...». Κατά τό τέλος τής ώραΐα;
και πατριωτικής δσον καΐ συγκινπ·
«ικής ταύτης τελϊτής οί 18 οθτοι
αττόφοιτοι επέδειξαν την προοδον
των είς το διολί καί έςετέλεσαν ιιί
επιτυχίαν υπό την διεύθυνσιν τοκ^
καθηγητοϋ τής Μουσικής 6ημοβιΒσ
σκάλου είς τό «Σοφίειον» ποιραρτη
μα τής Εύαγγελικής Σ^ολής,
στου Μιχατ>λ Ράχου,
υπο των Τούρκων, κατά τήν Μικμα-
σιατικήν καταστροφτνν, σχολικά σ
σματα καί ενα άττλούν κλασικόν
μοιυικόν άπόσττασιμα. Ούδίητοιε αλ
ηκούαθη έν τή μιγάλη αΐίίούση
τελετών τής Εύαγγελικης 1χ,·
άρμονιική ιμαϊηττιική ουναυΑια
βιολιών.
Δνιστι^ώς ή ίζωή ή τόσον γθϋψυς
τ<^ Διδασκάλου τής Εύαγγβλική. λχολής υπήρξε 6ραχύβιος( ζωή τη- ρΐπου πϊντε σχολρκών έτών. Τ."Γν Αξιτουργίοβν τού διέκοψον οί άγρι ;< ίιωγμοΙ οί όποΤοι έξαπελύθησα» τή ύποίίίςει των γερμα.ον, απο τυυ 1914 έκ μέρους των Τυύο<ω>,
εναντίον των ελλήνων τής Μ. Άσ'
ας( ή έττέμβασις των Του,ρκων εί,,
τα της λειτουργίας τής Εύαγγελ,-
κης Ιχολής καί ό τότε έκ;αγΓ.;^
πμώτος ΓΤαιγκόσμιος πόλεμος, κατα
ιυ^ 6ττοιον ή μέν 'Ελλάς έτάχΒη π^
Ρα το πΛεΐΛρόν τής Γαλλίας καί Ά,
γλιας και εναντίον τής Γερμανίαν
η 6έ Τονρκία συνεμάχησε μ^τα τή»,
Γ ι,μμανΐας. Τα γίγονότα αύτά έδι,
μιουργησαν συνθΐικας τοιαύται,, £ν._
«^ των οποίων ήτο «δυνατάς ττλΓ=»
γ| Λίΐτουϊγία τού Διδασκαλείω. Αμ
γοτεραβ μετά τί,/ 6-ελίυΘί.ρωο ι»
τής Σιμύρνης υπό το} έλληνικοΰ στρα
τοι»( κατά τόν Μάϊον τού 1919, 1-
δριΛη υπό τής έλλην.κής Άοιμοστι
άς /εον Διδασκαλείον μέ -χχι όνομα
σιαν «Άρμυαταζιακόν Διδατκαλεί-
ον». τδ οποίον έλειτούργηαε μέχμι
τής Μΐκοααιατικής Καταστοοφής.
"Ας σημΞ,ιω3ή τελευταίον δτι ο
Νικόλαος Καπ·ετανάκης π&όΐΐδαος
ών άυγότερα τού 'Β<παιδευτι^ο^ Συμβευλίοιι είς τάς Αθήνας, συχνίΐ έΐΓαναλάμδανε «Τό ΔιδαακαΑεϊον τής Εύαγγελικης Σχολής υπήρξε τό ανώτερον άπό πά^ης άποψις παν των των Δ·δ3ακα>ί(ων τα όΐΓίΤα έ-
λειτοι;ργι>>σαν είς τήιν Έλει/βέοαν
'Ελλάδα, κατά τή·ν εποχήν τ»ν ποό
τθ3 π:ώτου Π^γχο^μίου πολέμει»».
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ
'Επίτιμος γυμνασιάρχης
ΤΑ ΤΕΑΙΚΑ ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΑΓΚΥΡΑ — Κατά τα συγκεντριο
θέντα τελικά άποτελέσματα των ^ί
κικών 63>»λευτικών έκλογών των διε-
νεργηΐθεισών την παρελθ. Κι/ριακη
είς την Τουρκίαν πλήν των νο-μών
Χά <ιαρι καΐ Σίιρτ τής ΝΑ Μικοα σίο·;, τό Κάμιμα τής Δικαιοσύνης διά τής έκλογής 256 ύποψηφίων αύ. τού επί συνόλου 450 εξησφάλισε την παραμονήν τού είς τη* &<ν3?Ίν Τ 3 Λαϊκόν Δη'μοκρατικόν Κόμμα αΐφαλϊααν δι' αΐσθητής ττλειοψη- φίο-( έν συγ.κιρίσει πρός τάς πρό 4 έτών διενεργηθείσσς εκλογάς. 142 εδοας θά αποτελέση δπως καΐ ττροτ γουαένως την άξιωματΐ'κην άντιπολΐ τει,υιν είς τό Κοινοβούλιον. Τό Κοινοβούλιον ούτω βά λειτ^υρ μέ τρία πολιτικά κόμματα ϊ- ναντι 6 τοιούτων τΤί προηγονμέιν|. Είς το ΚοινοβοΟΙλιον έκτός τώ^ κομιμάτων Δικαιοσύ.τ>ς καί Λαϊκόν
Δημοκρατικόν Θά μετέχϊΐ διά κοινο-
όοι>λεντι«ής ό.μάδος καΐ τό κόμμα
τής 'Εμπιστοαύνης, τα οποίον έξι-
σφάλ·ΐε 13 δουλευτά';. Τα λ:ιπά
χόμματα Θά <μετέχοιιν δνίυ όμάδων/ διά την συγκρότΐ;σιν έκάστης των ά ποίων <ϊπαιτοΟνται κατά τό Σύνταγ μα 10 βουλεΐίταϊ. 'Εκτός των δύο δουλεντών των νο μών Χάκκιαρι καΐ Σίιρτ, των όπτοί ών καί μόνον τα άποτελέσματα κα 3ν εΐσέτι, τα τελικά άπτοτι- λέσματα των έκλογών έμφανίζοντα· ώς ακολούθως" Κόμιμα Δικαιοσύνης 256 Κάμμα Λαϊκόν Δημοικραιτικόν 142 Κόμμα " Εμττ ιστοσύνη ς 13 Κόμμα 'Ενωτικόν 8 Κόμμοτ Εθνικόν 6 Κάμμα Νέας Τουρκίας 6 Κόμμα 'Εργατών 2 Κόμμα 'ΕΘνικής Κινήσεως 2 Άνεξάρτητοι 13 ΝομοΟ Χάκ,κιαιρι 1 Σίιρτ 1 450 Τό ποσοστόν των ψι^φισάντων κα! τοι δ£ν £χει εϊσίτι οριστικώς γνω¬ σθή πάντων άΐτσλογίζεται περίπου είς 65%). Τό ποσουτόν τεθτο τ'ς τάς προηγουμένας εκλογάς τοθ 1965 άνήρχετο είς 71,3%. Τό ποσοστόν των ψΐ»φισάντων ί'ς Σταμπούλ υπήρξε 54'49%. είς τήν Σμύρνην 63,52% καΐ είς την "Αγκυ¬ ραν 64,64%. Τό ιμειωμένον ποσοστόν των ψηφ>
σάντων τό οποίον εσημειώθη είς τάς
€δρας των Νομών άντιιμβτωπίσθη υέ
τό υψηλόν ποσοστόν των ψηφισάντων
είς τα χωρία.
Τό ποσοστόν των ψήφων ποθ συνε-
κέντριοσε τό Κόμμα Δικαιοσύνην
(Ανταλέτ), τό όποΤον θά εΐσέλθη είς
τήν Βουλήν μέ 256 βουλευτάς, δισ-
τηρών την έ?οιχτΙαν, άνέρχεται είς
51%( τοθ δέ Λαϊκοΰ ΔημοχρατικοΟ
Κόμιματος ύποτ!9εται νά ανέλθη ίίς
29,5%.
Είς την "Αγκυραν δπου αί ψηφοι
6ιεσχορπίισ9ησσν είς τα μετέχοντα
των όκλογών κόμματα εξελέγησαν 6ου
λευταί των 6 κομμάτων. Κατόπιν ερ
χΕται ή Σταμπούλ δπου εξελέγησαν
βονλει/ταί των 5 κομιμάτων.
'Ε« των 67 έκλογικών τμηματων
δοι/λευταί ;ιόνον των 2 καμ.μάτί»! ,
βουλευταί μόνον των 2η κοιμιμάτων,
τοϋ Κόμιματος Δικαιοσύνης καΐ Λαϊ
κου Δημοκρατικόν. Είς τα ύπόλοιττα
33 τμήμχτα έκτός των δύο κομμά¬
των καί δλλα κόμματα έξησφάλισαν
ψήφους αρκετάς διά την εκλογήν
βουλευτού.
Τό Κόμμα τής Δικαιοσύνης τδ ο¬
ποίον είς τάς εκλογάς τοθ 1965 ιι
σήλ9ΐ είς την Βουλήν .μέ 240 63«)μλ;
τάς, τήν φοοάν αυτήν ϋΐσέρχεται μ£
16 επί πλέον, ήτοι μέ 256 βουλευ¬
τάς.
Τό Λυϊκόν Δκ,μοκρατικδν Κίιμμα
είσέοχεται μέ 142 βουλευτάς, ήτπ
μέ 8 επί πλέον των βουλίυτών τοθ
1965.
Τό "Εθνικόν ΚΟΜμα το οττοΤον κτ»
τα τάς έ<λονάς τθΌ 1965 εισήλθεν είς την Βουλήν μέ 31 βουλευτάς τΐγ^ φοράν αύτην μόλις κοοτόρ3ωσε νά ε¬ ξασφαλίση 6 6δρας. Τό Εργατικόν Κόααα ϊναντι 13 βουλευτών των έκλογών τοθ 1965 Ι ξατφαλίζει σήμερον μόνον 2. ] Τό Κάμμα τής Νέας Τοωρκιατς »ι ναντι των 19 βουλϊυτών ·,οϋ 1065 εξησφάλισεν σήιμειρον μόνον 6 65ρα^ Ι Τό Κόαμα 'Ε3νικής Κινήσεως Ε¬ ναντι των 19 βουλευτών τού 1961, μόλις ηδυνήθη νά εξασφαλίση τήν ί ' κλογήν 2 βουλευτών. Τα Κάμμα τής 'Εμπιστοσύνης βς καϊ τό 'Ενωτιικόν Κό.αυα δ.ά ττρώ- την φοράν μετέχουν τών έκλογών Τό Κόμμα τής Δικαιοσύνης !>|
τοΰς 256 βουλευτάς τού βά άντιπρβ
σωπίώει τό 56,9% τοθ συνόλου τώ·
βουλευτών, τό δέ Λαϊκόν Δηιμοκραττ'
κόν, ή άξιωματική άντιΐΓτολίτενσις
' μέ τούς 142 βουλευτάς τού τό 31,
8% τών έδρών.
Τό Κόμμα τής 'Εμτπστοσύνης ><β< οί Άνεξάρτητοι μέ τούς 13 βουλευ¬ τάς ίκαστον έξασφαλίζουν τό 3,03% των έδρών ϊκαστον. Τό Εργατικόν Κάμμα τής Τουρ¬ κίας καί τό Κόμ'μα ΈΘνικής ΚινΑ- στως μέ τούς 2 βουλευτάς έκαστον άντιιτρσσωπβόουν τό 4 έτττϊ τοίς χιλί οί ς τών έδρών. Τα άποτελέσ,ματα καΐ οί ΰπολογιΐ σμοί ούτοι δέν είναι έπίση>μοι. Άρ-
μό5ιον διά την έκδοσιν τώ/ όριστι-
κών άττοτελεσμάτων >ΐΤναι κατά το
Σύναγμα τό Ανώτατον 'Εκλογοδι·
κεϊο^. Κατά τήν |κδοσιν τούταν δέν
άπο^λείεται νά έπέλθσ.ν έλαφοαί α-
ταβαλαί επί τών άνωτέ.οω.
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Γυνέχεια *κ τ".ς Ιη»; αε:λ.>
κης Μεραρχίας. Αντιθέτως φρο β,
π ό ρηθεΐς Άξι«ματι«6ς/ δστις
εισήλθεν είς τό Άίδίνιθιν μετά συμ
ίορίας, είναι έξ ΐσου Οπεύλινος διά
'<; 8ιαιιραχΟ»1σας ώμότητας, :ο σούτω .αάλλον, καθ" δσον 6χει άκτο δειχθή δτι πολλοΐ πιρούχοντες "Ελ ληνες ιμ€τεφΐρθησαν έκ τοΰ Κονα- κίου καί έτυψεκίσθησαν, χκρίς ν« γί'νη αίσθητή ή προστασία τοθ ά- νωτέρου τούτου 'Αξιωματικοΰ. "Αν θέλωσι ν' άιναζητήσωσι τήν βαθείαν αΐτιον τής καταστροφαί; ?0 Άϊδινίου. Θά την άνεύρωσι έν τή στενότπτι τοθ πνεύματος, μιτά τής οποίας τό 'ΑεχητγεΤον ίξετέλε7ε την διαταγήν, τήν οποίαν εΤχε, να ^ή ύπεοβή τα νάτια μέρη τής π6λε :ς, την οποίαν διαταγήν ήρ,μήνε:/- σαν ώς άπαγορ*ύοκσαν είς αύτ6 «αί οώτά τα στοιχεκΛδέιστερα μί τρα τής ασφαλείας τών στραιτευμίϊ των καΐ ίνα μή προβή είς τον αφΓ πλισιμόν, γβγοινός δπερ έΐτέτρεψεν είς τοΰς Τούρκους κατοίκους νΛ Γ- πιτεθώσι κατά τοΐ στιρατοΰ Λΐτδ κοινοΰ μβτά των άτάκτων. "Εάν αφ ένό- ή εκτέλεσις των διαταγών τού ών υπήρξεν άτυχής^ άφ' ετέρου αθ τα·, Λττοιδεΐικνύουσαι ιτγ/ είλικρίνΐι- 5ν της 'Ελλΐ»νι«ής Διοικτ>σεως καί
τό δφελος 8περ οί βχθροΐ ήρύσθησαν
έξ αυτού, εΤναι άξιαι νά έξολγύσο·-
σι τ>ν προσοχτιν τής 'Επιτροπής.
Ή 'ΕπΐιτρΐίΤΓή ποορατηρεΐ (Ά^·
40). δτι ή κατάληψις το3 Βιλαί-ί
ου τοθ Άϊδΐ'νίου, υπο τ'ίν "Ελλην,
κων δυ/άμεων έΐτρο^ίνησεν μεγάλΐ< !Λ·ικάς ζημίας. θα μοί έπιτρσπτή νά φρονώ, ^τι αί απώλειαι αυται, έκ των όποιαν έ; αλλου οί "Ελληινίς, Ιδίως τοθ Άϊ5ι^ίου εΤχΐν τό αεγαλείτερον ,.έ οος. ώφιίλοντο ούχι είς την 'Ελλΐ}- ν κήν ιοτοχην, ή άποίο; ούδίμίαν έ τ:^ό,Τΐσεν έττί ίνα ;ιήνα σχεδόν ύ λ'^'ν απώλειαν άλλά είς τούς Α τό.κτους, ο"τιν·:ς έν Πί-γάιιχ. Ναί λί Κ3τί Άϊδινίω ί^σαν ποωταίτιο,. Ή 'Επιτοοπή κ'ρίνΐΐ (Άρ. 43) ώς άναχριβή τί>ν βεβαίωσΐν των 'Ελλή
να/ ιμσιρτύοων, δτι ττ^οβολισμοΐ γρ
ο'πτοντο υπό τών Τούρκων τή·
Μσινβυένη^ κατά τώ/ 'Ελλήνα·ν στρα
- ωτών καΐ δτι προεκάλεσαν τα»
- υΐοιχχάς έν τή πόλει ταύτη. Έν
τούτοις, ή ϊρευνα ή όποία έγένετΓ
την έπιοθσα·ν τών γεγονότων 6π"·
-ο; σΐτρατοδίκου χ. Πσπταγεωογίου
·<αΐ τοΰ π:ώΐ}ν Νομότϊχου Δρόιμαι,. 'ΟΘ^μανοΰ "Αλτϊ Ναΐττ Ζαδέ Βέ·, ■<αΐ ή γενομένη υπό το3 λοχαγο3 Ά ποττολάκη καΐ πλέον των 20 μαι» τύ.·>ων, τούς άττοίονς αύ·τοπροσ<^ττωΓ '^ΓΤΐσα, είναι σήμφανοι έΐτΐ το3 ιτρο<ιναένου κοτΐ κυοίως διά τόν #>
νόν ενός "Ελληνος δεκανέως γΐνύ
μενον έκ τών πκροβολισιμών των α.
φ3έντων 6κ την οίκίας Χσσάν -
,Αοάττ καΐ το0 Κοναχίου, ώς έπίσΐίν
υί διά τόν αριθμόν των (λ,ιμάτων
των ά'Έθ'ΧΡμένων είς 40, Άδυνατα
νά γνωοίζω τα αΤτια. διά τά άττοια
ή 'Εττιτροπτή κατέληξεν είς τό συιμ
ττέρασιμα τούτο κα! άτινα έβάρωναν
, επι τής οτπουδαιότηττος καί τής ψι
ι λοβληθείας των άκουσθέντων μαριύ-
ΜΕΓΑΛΑΤ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνεργάτοτ1 μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
12ον
Ετος 1943
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ιΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
εν. Δ)νσις Ποινική^ Δικαιοσύνης
διεύθυνσις Σωφ:ον. ύποθέσεων
■αήιμα Β'
Αο3. Π_->ωτ. 66682
Πρός τόν
Πανυσιολογιώτατον Άο·χΐ'μανδρίτΓν
Δωρό3ΐθ/ Β<ενάρϊ!>ον» ϋπηρετουν-
σ. παοά τώ Τμήιματι άνηλίκων τής
Φ,Λακής Συγγιθοΰ.
Τό Ύπου,ογ-ϊον κοίνον δτι Λ έπι-
'Υπουργεΐου Δικαιοσύνης περΐ κοΛο
ρισμου τών >μελών τής ΈφοροΙας
τοθ έν Αθήναις Άνθ5μορφωτικ:ΰ
Καταστήματος Έπαγγΐλ.ματ ική ·;
Έκ—ιιβεύσεως Αρρενων, είς την ο
ττοΐαν τοποθετεϊται ό π. Δωροθεος
ώς πρώτον ιμβλος τής Έψορείαί
3. Διά τής ϋπ· άριβ. 320<12)9 6.44 Δΐαταγής τού 'Υπουργείου Δ· »αιθΛ)νης· ανακοινούται είς τ6ν ιτ. Δωρό3εον ό ώς δνω διαρισμός ί& καΐ προστίθενται τ' άκόλουθα: <. . καΐ παρακαλούμεν όπως αναλάβη·** τώ καθήκοντα ταυτα είς τδν «ακ,λυ» Ι τβν οποίον άνάγονται ϊίηα κοινωνι ' κίΐς εύπΌΐΐας, ών ή μϊτ' ίήιν υπέρ τής παΐδικής Λΐκίας προσπάθειαν, {5(α υπο τό , στμΐ,ριναί; κρισίιμους δι" αυτήν "ϊυ' νχής άντιμετώπισις μέχοι σήμεοο/ ' 5-μοό άνάληψις παρ' υμών, ώς εύελ ώ/ ζΐϊττράτων προστασίας άνηλ:- πετούμεν, προώρισται νά σννδράμΐ, ών £ιπδ ταΰ Τμήματος άνηλίκον ής 'Εταιρίας Προστασίας Άποφυ .αοκ·ζομενων ηδύνατο νά λάβπ οΟγμ- ϊστικωτέοαν καΐ εύουτέραν όρνότν;- /ιν. προήλθεν είς την απόφασιν 'κ τών σχετικών διατάεΐΊ.ν τού εΐδΐκοϋ νόμου διά των ΛποΓνν τ·ροδλέ>τεται ή οργάνωσις άΛ/εξαοτή
Π.οοστοιτϊυτικών 'Εταιριών άνπ
Λ-/ κα'ι εξέδωκε τό άπό 3 Ί(Υ..νί-
1943 Διάταγιμα βάσει των δι<τ- τθ3 όποίου συνεκοοτήΘτ; τό Ιοώτον Διοικητικόν Συμβούλιον "Εχοντες δθεν ύπ' όψει τό ένδια- &■>:■> δπερ έν τώ κύκλω τών ζητη-
ατΐΛν της τιιροστασίας τής παιδ·-
ής ήιλικίας έπεΐΒείςαΤε, σΐίμιΠΈί>ΐΓ-
' 4. Άποστέιλλεται είς τΛν ■»«;μαν
Σύνοδον τής Έκικλησίας τής 'Ελλ3
■ίος τό ύπ' άρ'Θ. 8β32)3.3.46 Ι)
(■ραφο/ τού 'Υπουργεΐου Δικαιοοι,·
νης, ίνα αθτη έχη ύπ' δψιν της το
ι'ΐπό τού π. Δωροθέευ σΐίμαντκ^.
Εογον είς τ' 'Αινΰιιΐορ'φ^τή',ρια κβΙ
] Σωφρο/ιστικά Ίδιρύματα. είς τά ^
ιτοϊα ΰπηρέτει άπό τής 17.4.19Ί?
"Ετος 19-46
1 3. Ή 'Εταιρία ΠροστβσΙος Άνι·
λίκ»ν Αθηνών «οΐινοποιεϊ πρός τΊν
ς ξ, μ
υμάς ώς δεύτερον άνο—λ>- ,'ΙερΑν Σύ/οδο/ τής Έκκλησΐας
)
οοματικόν μέλος τ^ΰ
Συμ,βουλίου, καΐ εϊβλπιστοΪΛμεν, δτ·
ά άιΐΓθ5εχθήτε προθύμως την έκλρ-
•ή/ σας τσ.ύτη.ν καΐ (λά βελήσετΐ
•Λ συνδράμητε ,μετ' ενεργητικότητος'
τήν ποοτπά'ίειαν υπέρ τής προστο
?ιας των &ντ!\*-<Α'· την οποίαν ι» ύπηρεσία καταβάλλει ύπολογίζουοσ τί. ύτ' ά|αι0. 248)10.1 46 έγγοοΐφόν της δι' οί περιγράβ'- ται τό υπό τού π. ΔΐΛροβέου προ-3 φερομένην ση'μαντικώτατον £ργ«ν· Λ περ εΤναι ϊσως δγνωστο/ τή "Εκκλη σία. ο. Κατσχωρεϊται Βεβαίωσις γ~ι- Δι«υΘυντοΟ τής Χωψρονιστιικής Δι- υρΐως καΐ επί τής Ιδιωτικήν πρ«- | ευβύνσεως τού Υπουργείον Δι«αΛ«ίΐ» τοβοιΑίας. Ο Ύπουργός Κ. ΠουρναρΑς. Έτος 1944 2. ΚοινοποιεΤτ*ι Α ύπ' Λρτθ 32012 οϊκ.)8.6.44 Διαταγή τοϋ νης( περί τού ϊαγου δητερ ό π. Δωο.7 6εος προσφέρει ώς 0πηρ~ών εΐ·: τάς Φυλσχάς κσί τά Σωψρονιστικα Καταστήματα Άνηλίκων ■Αθηνών ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ^^ Η ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ "»ν καΐ δέν δύναται έπομένως πό ΐ( ί^αφέρη τήν διαφορά"/ ταύ¬ την, ή ότοία ΐσκς δ;ν θά ύφίστα- το ίάν ή άναχοιτική αυτή ενεργεια '.γίαιετο ώς προύτάθη έν άρχή, υπό τής 'Ελληνΐ'κής Κυβερνήσεως. Ή 'Επιτοοπή παιρατροεΐ (Άρ. 44) δτι ή κατάληψις τής Μαγνησί- ας έγίνειτο άνευ δυσχερειών καί δ τι βραδύτερον αί σχέσει ς ιίτας'ύ τοθ του.οκικοΰ πληθυσιμοθ καί των ' Ελλην ικών στραιτευμάτο;ν απέβησαν ήττον καλαί, κατόπιν τής κακής τυμ,περιφοοάς^ ίρευνών πρός άνεάοε τ ν δπλων κλπ. Λυττο&μοπ διότι εΤμαι ύττοχαεωμέ- νος νά διαιμαρτυρηθώ κατά τής { πιρριφβείσης κατηγορίας, άποκλί •τκώς κατά το3 στεατοΰ τής Κα- τ^χής, ο-υ.εαπία τών διαμα,ρτυοιώ* των Τούρκων. Υπέβαλον ευθύς οοχής είς τήν Επιτροπήν μακρόι κατάλογον, δσ·Τις περιεΐχε τότε II1, Θύματα 'Ελληνικά των Τουρκικώ συμ^αορ ών τής ποοιοχής τής Μ·α· γνησίας. Έν τώ αυτώ καταλόγω ι γίνετο ;ινεία καΐ περΐ τών άμαδι- κών σφΐγών τών Έλλήνων τού Γι,.λ σόχοϊ Παιπασλί καϊ Γιαγιάκιοϊ' θά παρεκάλουν όθεν τή·ν Έητιτμο πή^, ά*οΟ έΘεώρησε δίκαιον έν πρϊ τος νά κάιμη μνείαν τών δισιμαρτν Ύ.ύ·ι τσύτ«ν τών Τούρκων/ νά κατα χ>.ΐ5ήση ίπίσης έν τή εκθέσει τη,
τάς σΛαγάς τών Έλλήνων τής γγι
' οχή" ταύτης, τών οποίων ή ζωΛ
άξίζει πϋοισσάτΓθθν των μ«ρικών ο
νιχφκ.Βΐισώ,' φθορών, άλλως ή άνο
ινί>:ισ:ς τζς έχθέσεως, θά
χε εντύπωσιν ή όποία δέν
;ο!ν>:ται π·οός την
Άγ.·:ώ εάν ή Έΐπιτροπτ)
■,-ώσ ■ν/ κατά τήι^ έν Μαγνησία έ-
τ!σ<·:ψίν της, δτι πςλλοί κάτθικοι Το^'/- ιοι, ι/τΓΐχφΣύνοντ-ς »ην προστ^.· σίσ,ί τώ/ συμιμοοιών, έ>παινΒριχοντα.
είς τ^ν παττρίιδα των. Τούτο εΤνα·
εν πε.Μΐστατ ι«όνι τό οποίον άποόει
ίθιί, <3*τΐ πάσης αλης καταβέσΐ μ: εί: τάς παιρασκευασθϊίσας δια- -'3ΐ>τυ?ίας έτττΐ πολιτικώ σκοπώ,
τοίσ. εΤνηι ή όμπιοτΓοσύνη τοθ μ&α
• Λχανικον πληθυσιμοθ είς τήν Δ.
ϊΐοσύνη·/ καί την κυριαρχοΰσαν χά
ξιν έν τή κατ-ειληιμμένη ζώνη^ {ν
αντιθέσει μ£ την άναρχίαν καί την
πίεσιν τών συιμιμαριών είς τήν |ΐή
3τειλημιμένΐ)ν ζώνην.
Ή Έπιτροπή διαδίβει μετά Βετι
;ότητος. ττερί των αΐσθημάτων τοδ|
ηΛΐί'—κ»ς· τού 'ΒΜληνικοΰ πληθυσμοθ
το) Άϊβοΐλϊ (Άο. 45), πιράγιμα το
ΥτγοΤο/ ;·έ έξόπλησε μεγάλως. Δεν
δύ/ΐυισι νά έννοήσω, πώς ή Έπιτρυ
τ'ι διατϊίνεται δτι εγνώρισε τά
αΐσθιίματα τού Έλλΐ,νικοΟ πληβυ-
ημοΰ τού Άϊβαλί, έφόσον κατά τάς
ολίγας ήρας καθ" δς παρέμεινεν 1
:?κ δέν έ"σχε τόν απαιτούμενον χοΛ
νόν νά ακούση ίνα μόνον έκ των
πσλυσιρίθΐαω/ κατοίχω/ οΐτινες άνέ-
αενο/ δπως κληθώσι, καίιτοι παρί
-χ:ν πρός την Επιτροπήν κατάλο
γον, έξαιοέσει των στρατιωτικών
■ ιχί Θ:ησχ-υτΐικών Άρχών. Άκόιη
<σ.ϊ είς ιή> περίπτωσιν, καθ'"
ήν ο'ι;·νι5ιτπΌτε πρόσωπον πσοεΐχε
είς αυτήν τήν πληροφορίαν ταύτην.
(Συνεχεια έκ τής 1ης οελ.)
ΆοριανουπόλεωΓ, ή τελευταία Χιι-
ι»^/ία σάν έκείνη την τελευΊαίϋ
λειΐυυργία της Άγίας Σοφίας τ?;ν
^Μμονή τής άλώσεως τής Κων)
πόλεως. Μέ δάκρυα στά μάτια αί
παρενρισικόμενοι σ' αυτή, άκοόγαν·
τόν γίρο Δε,οπότη μας Πολύκα,ρπο,
.ά άνωπέμπη μέ διακοπτόμενη άπ*
συγ<ίνη'ίΐ φωνή τη^ν στϊρνή πρό, τόν "Υψιστο έπίκλησι. Ήταν ό τελευταιος Μητοατταλίτης τής Άγι,» τάτης Μητροπόλεω<; Άδοιανουπόλί- ^ς, 'Υπέρτιμος καί Έξαρχος παν¬ τός Αί'ϋμόντου ό οποίος κοΐτά ι··>ι
ρ3Ϊα σύμ.πτο»3ΐ, εΤχο τό ΐδιο δνον-
α£ τόν τελευταΐο Μηιτροπολίτη τού
1361, τότε πού οί Τοΰρκοι κατέλα¬
βεν γιά πρώτη φο.ηά την Ά5ο)πυΛρ
Γιατ! καΐ 'κεΐνο·; λεΐγόταν Πολ^κ^ρ
πος.
Τά παράθυρο τού ΣυνόδικοΟ τοθ
Μητροπολιτικόν Μεγάρου, ττού ήτο.»
<λειστά άπό τήν Γνμέρα πού «ρ*μ ( σθηχ·; σ' αϋτό ό Πσ.τριάρχης Κυ- οιλλος ό ΣΤ' καί άνοίχθηκε στ";*, 12 Ιουλίου τού 1920 μέ την ά- πϊ,λευθΐοωσι τής πόλεως, ξανάκλεισΐ 6ριστι.κά αύτη την φορά, γιά νά ι*π ξανανοίξη ποτέ πιά. Στίς 18 '0<τω5ρίου 1922 τσ 'τελευταΐα Έλληνικά τμήματα εγκα¬ τέλειπον όριστικά τήν ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜ^ΤΑ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΔΙΑΤΟΥί ίΠΟΤΑΜΙΕΥΤίΣ 1 Τό νέον εσωτερικόν Λαειοφόρον Δάνειον (Ιποδλέπει είς τήν πραγμα¬ τοποίησιν των στοχο>ν τής 'Εθνι-
κής Κυβερνήσειος, οί όποΐοι έπε-
λέγησαν διά τοΰ πεντα,ετοΰς προ-
γράμματος Ο'ικονομικής Άναπτύ-
ξειος. Συγκεκριμένως άποσκοπεί
είς τήν εκτέλεσιν ΐ,ργιον οίκονομι-
κής άναπτΰξεο>ς καί είς τήν πρα¬
γματοποίησιν τής κοινιονικής εΰη-
μερίας καί πολιτκττικης άνό5ου τών
λα'ίκών μαζων.
| Τά άνιοτέρω ΰπεγράμμισε, μετα-
ξύ άλλων, είς συνέ'ντευξίν τού πρός
τόν Σταθμόν Τηλχοράσεως των
Ί 'Ενόπλιον Δυνάμετον ό γενικάς 8ι-
ευθυντής τοΰ Γενικοΰ Λογκττηοίου
τού ΚιΡάτους κ. Γερ. Κωνσταντά-
τος, άντιλΰον την σημασίπν καί
τοϋς δασικονς σκοπούς τοΰ έφετι-
νοΰ δανείον.
'Εκτός τοΰ έθνικοϋ χρέους τών
πολιτών, ετόνισεν ό κ. Κιονσταν-
τ,άτος, ούσιώδη ύλικά κίνητοα —
πλεονεκτήματα έπιδάλλουν τήν ύ-
περκάλυψιν τοϋ δανείου. Διότι αί
όμολογίαι τοΰ δανείου άποδίδουν
τόν ϋψηλότερον τόκον 6% καί κα¬
τά την κλήριοσίν των είς τό άρτι-
ον κερδίξουν ε:να γενικόν λαχνόν
ίσον πρός τό 10% ή τό 13% τής
όνομαστικής τιον άξίας, αναλόγως
τοΰ ετους κληρώσεως των.
φρο·.ώ δτι τδ περιστατικόν τούτο
δέν ώφειλε νά ά-αφτεθή ώς κατηνο
ρριασΐτιικ.ή διαβεβσίωσις αυτής το<^- της τή- Έπιτρ:·ΐτής αν μή δέν έιξη «ΐρβούτο κατόπ ν μιάς λαϊική'ς γ>»ο
•αοδοτήσεως, γενικωτειρα καί βαθιΛέ
οας. Εάν ή 'Επιτρειπή ά.-ελογίζετο
Εστω κσ.ί <ι!αν στιγμήν τά άπ' αιώ νω/ )μαρτύρια τής Έλληνικής ^υ- λής ί,ν Μικρά Ά3Ϊα/ τόν έξοντίώτι | <όν πόλεμον, τόν όποϊονι ύητέστί) κστά τά τολίυταΐα πεντε ετη καϊ δσις ά.τί νά χαλσι^ώση τουναντίον ένίσχυσε τό ί3νικόν αυτής αϊσθη.ΐ'ί 9ά έπειφυλάσσετο νά άναφ.'ρη τι"|ΐ ττληοοφορίαν ταύτην ή όττοία ώς άχ τής φύσεώ<; της έπλήγωσε κσ ρίως τό έ3-·ΐΛΟν αισθήτα τού Έλ¬ ληνικοΰ λαοϋ καί κατά τής οποίας διαμαρτύ^ομσι :ι| τάν πλέον κατν γο^ηματικό/ τρόπον. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑι άφίνοντας γιά φύλαξ! της Γάλλουι, στρατιώτίς. Στίς 10 τό πρωΐ τή ι, ημέρας έκείνης γινόταν στό Στρσ τηγεΐο τής Στρατιάς Θράκης ή ύ- ποστολή τής Έλληνικής σημαίας καί ή Βπαρσις τής Τονρκικής. Πσ ρατετοίγμένοι, ενας Λόχος τού 50 Συ/)τος ΠεζικοΟ υπό τόν τότε λο- χαγόν καΐ σημερα Άντ)ρχην έ.ά καΐ σεβαστόν πρεσβύτην Δρβχον Γιαννουκόικον καΐ ένας Λάχος κι«ός, πού εΤχε «ΙσέλΘει συμβολικά στήν πόλι. Στιγμές εξόχως συγκινη τικές γιά τούς "Ελληνες Ά καΐ στρατιώτες καΐ ασφαλώς και γιά τούς Τούρκους, άλλά μέ διαψυ ρετι,κά συναισΘιΊμσιτα. ΟΙ δύο Λό- χοι παρουσιάζουν δπτλα καί ή Έλλι νίκη οη,μαα ύποστέλλεται άργά άργά, ένώ οί Άξ)κοί καΐ στροτιω τες τού Λόχου μέ τά μάτια δοβκο<. σμένα, μ^ κσττο συγικατοϋνται, γιά νή μή ξεσπάσουν σέ γοερό κλόμμα .Ακοού9ησε ή Βπαρσις τής Τουυι» κης σημαίαν, πού έπισημοποιοΰσϊ την έπάνοδο τής Τουρκΐικής κυρια χίας στήν δύστυχη πόλι. Καΐ σή- μερα όικόμα, ΰσιτερα άπό 4/ χ,ρόνΐοΐ ό σεβοοστόι; πρεσβυτης κ. Για^νουκά κος, δταν άφηγεϊται τίς δραμαη κές έκεΤνες στιγιμές ιμέ κόπ0 σν/ κράτει τά δάκρυά τοι». Λίγη ώρα άρ^ότιρα, τώ τεΛευταιο έκείνο Έλλη·νικό τμήμα έγκατέλειπί τήν Ά&ρήτΓθλι καΐ πεσνοΰσε στή . δυτΐική δχθη τοθ "Εβρον καΐ μιτσ 4 ήΐμέρες οί Τουρκκκές ανελάμβανε τ,'ιν διοίκησί της. Δέν ύπήρ>χϊ γγι
ουτε ϊνας "Ελλην στρατιΛτης στ^ν
άντίπερα τοθ "ΕΛρου ©ράκη. Τίιτο-
τε βΙ>Αο άπο τα συντρι,μια τώ»
Θ/ικών μας όν€Ϊρων σκορπισμένα ιο
νω στή;ν Ερη>μη γή, στΐς Ερη,μες ,
λεις. κωιμοπτόλεις και τά χωοιά -.η~
Ή πανώρεκΐ χωρα ςανάφυγε ·Α»^
τήν άγκαλιά της ,μάνας Έλλάβας
καΐ ξανασκεπάσθηκε άπό τό σάβαν.->
τής Τουρκΐικής κατακτήσεως. ΐή
λαμπρό. τό χρυσοστάλιστο, τδ' ιιβ^»«
5ο·»ο έκίΐνο παλάτι, πού ανήγειρε 6
ς Στρατός στήν ττεριώνυμι,
τ«ν Σεβρών κατέρριυΐίΐ
:^ί ή λ5ηι?ι> ταφδπετρα τής σννθή·
-τίς τής Λωζάνης^ πού σκέιττασε τΛ
έοείιπιά τού, σικέπασε καϊ την ι—-
ρίλαμποη Ιστορϊα καΐ έθνική μιγα
λωσΰνη τριών χιλιάδων χρό.ω.·. "Γ
μεινε μονάιχα ή άνάμνησι τυθ ν.
ραίον όνείρου. Καΐ οί
Κ3Ϊ θρακιώτισσΐςι πού ζο'ν
στήν έλ-ύθϊ.οιι 'Ελλάδα καί έκεΐνο.
πσύ ζο&/ εξω άττό αύτην στήν ςκν,
τ·:ΐ3, δέν Ρεχνοθν τή.ν άγαπη,μέι'η
-ούς 0:άκη. Καί δπιος κά3ε χρό'Ο·
0ά άφίσου/ καϊ φέτος την φαντασίι
τους νά πΐτάξη νοσταλγική, ι/).
κοοφοβού/ια κσιΐ τούς καμπονς της,
στά ποτά,ιιια πού την διασχίζον»
στίς Θάλασσες πού την περιβάλ
Ι λουν; στις χαμίνες πατρίβες τουι
ΑΓΤΕΛΟΣ ΓΕΡΜΙΔΗΐ
Ύποστράτηγθς έ.ά.
ΑΙ ΑΠΑΛΛΑι Αί
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΝ
ΕΠΐχΕΙΡΗΣΕηΝ
Άπαλλάσσοντα· παντός δόσμου.
φόρου ή τέλους καί τά εΙσαγόμί.νι»
μέν διά την ίδρυσιν ή λειτουργίαν
ξενοδοχείων ειδή, άλλά έξαιρεθέν-
τα τού κσβεστώτος τούτου διά τοο
Ν.Δ. 276)69 «ίΐε.οΐ τροποποιήσεως
ών διατάίεων περΐ μέτρων προστβ-
σίας των ξενοδοχειακών έπιχειρήσι
ών» £φ' δσον πρό τής δημοσιεύο,.-
ως τούτου- Έχορηγήθη αρμοδίως Λ
Εγκρισις άτελοθς εΐσαγωγής των ή
παοεσχέβη ή σχετική πίστωσις ίΐ
5ιενεογήθη τό προέμβασμα ή τέλος
επραγματοποιήθη ή φόρτςοσις τού
'ων. Τάς διευκρινή^σεις αύτάς έτιΐ
τής έφ3οαογής τοθ Ν.Δ. 276)69
παοέσχε τό υπουργείον Οίκονο,μικών
δι' έγκΐΛχλίου τού πρός τάς τελω-
νειοοκάς αρχάς.
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνισ άπό τό «άνατό Τού
καί τα 100 χρόνια άττό τή γέννησί Τού
ΟΑρχΐΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Γΐομικοΰ Σΐυμδούλου τής
26ον
Καί στόν Νίκο, πού τόν ύπηοί-
τησε πιστά μέχοι θανάτου, τού Ε-
δωσε τόν «δεύτεοο» καί ίληξε η υ¬
πόθεσις !
Τήν μετακίνησι τοΰ έορτολογιου
κατά δεκατρείς μέοες ύποατήοιξε,
γιατί πίστευε δτι καμμιά απολύτως
σχέσι δέν εΐχε πρός τά δόγματα
τής 'Εκκλησίας. Τό ενα ήμερολόγιο
τό Ίουλιανό — τό Παλαιό — γ'ά
τό οποίον Βγινε τόσος λόγος, είναι
στό κάτω - κάτο; τής γραφής Χ(?ο-
νικός ΰπολογισμός τής περιστροφης
τής Υής περί τόν ήλιο, πού εγινε
στήν Ρωμη άπό άστρονόμους, κατ'
εντολήν τοΰ Ιουλίου Καίσαρος στήν
έποχή τής ε'ιδωλολατρείας. Καί τό
δλλο, τό Γρηγοριανό — τό Νέο —
είναι καί αύτό, δλλος ύπολογισμος
άπό νεωτέρους άστρονόμους πάλι
<ττήν Ρωμη, μετά Χρκπόν, επί τοθ Πάπα Γρηγορίου XIII πού εγινε δεκτός άπό δλον τόν κόσμο, έκτός άπό τούς Τούςχους καΐ τούς Όρθο δόΐους, πού λόγω τοϋ σχίσματος, δέν μποροΰσαν ποτέ νά διανοηθοϋν δτι θά ήταν δυνατόν νά άκολουθή- σουν κάτι πού σκέφθηκε πρώτος ε¬ νός Πάπας. Ή διαφορά τού ενός άπό τό άλλο είναι δτι τό νεώτερο εχει μικρότερο άστρονομικό λάθος άπό τό παλαιότερο καί δτι άκολου- θεϊτηι άπό τόν πολιτισμένο κόσμο, μέ τύν οποίον σννδέεται ή Πατρί- δα μας. Αυτήν τήν μεταδολη πού κρύδει μέσα της πρακτικές μόνον δυσκολί- ες, κυρίοις στήν έφαρμογή της ά¬ πό τό Πατριαρχείον Ίεροσολύμων, έΕ αίτίας τών έκεί προσκυνημάτον καί τής λατρείας ποϋ γίνεται άπό τίς 'Εκκλησίες τών διαςρόρο)ν δο- γμάτυιν, πού διατηροΰν σχετικά δι- καιώματα πάνο σ' αύτά, δέν μπό- ρεσε ν* καταλάδη ε'να μέρος τοΰ έλληνικοΰ χριστιανικοϋ λαοϋ, πού μπορεϊ νά μή διακρίνεται γιά τήν μεγάλη τού μόρφοχσι, εχει δμυις καί μεγάλη πΐστι καί «ζήλον ού κατ' έ- πίγνωσιν». Αύτάς όλος ό κόσμος, φανατισμένος άπό καλβγήρους τοΰ Άγίου "Ορους, πού «γκατέλειψαν τήν άσκησι στην μόνιοσι καί Εφθα¬ σαν στίς πόλεις, καί άπό τούς πολι τικούς πού εδλεπαν σ' αυτόν «κου- κιά γιά ψήφους», πίστεψε δτι ή πί¬ στις τών πατερων τού καταρρακώ- θηκε. "Οτι «πουληθήκαμε» μέ την ήμερολογιακή άλλαγή στόν Πάπα καί δτι «φραγκέψαμε». Καί ετσι, μέ λάβη, άμαρτο>λές άνοησίες σέ
μία θρησκεία ενός θεοΰ —τοΰ μό-
νου θεοΰ — πού δέν γνιορίζει χρό
νους ή καιρούς, δημιουργήθηκε «ζή
τημα» άπό τό μηδέν, ϊσως - ΐσως
γιατί Ιφταιξε καί ό τρόπος μετα-
6ολής.
Άπό δλ.η αύτη τήν Ιστορία ό
Χρυσόστομος υπέστη θλίψεις καί
δοκίμασε πικρίες. "Οχι μιά καί δυό,
άλλά πολλές. Πίστευε δτι ό Παλαι-
οημερολογισμός θά υποχωρήση μέ
τήν διαφωτισι των πλανομένων καί
ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
• |. Άρχιεπισκοττης Αθηνών
χρειάσθηκε νι'ι δείξη ότι κάτω άπό
τό δελοΰδο τοΰ χαρακτήρος τού ί-
κρυδε γιά τά γενικά θέματα τής
'Εκκλησίας σιδερένια καί άμετακί-
νητη θέλησι. "Ετσι, Εγινεν ό μώλος
πάνιο στόν οποίον ξέσπασαν μανια-
σμένα τά φοβερά κΰματα τού φα-
νατισμοΰ.
Στά 1926 πήγε νά λειτουργήση
στόν Ίερό Ναό των Άγίων Κων¬
σταντίνου καί Ελένης στόν Πει¬
ραια, πού πανηγύριζε. Τότε δέχθη-
κε την έπίθεσι δνός παλαιοημερολο-
γίτη κουρέα πού κρατοΰσε ψαλίβι
στό χέρι, άπό τό πρωί ίσα μέ τ6
6ράδυ, στοχάσθηκε δτι μ' αύτό θίι
,.ροέδαινε στήν... καθαίρεσι τοΰ
Άρχαιεπισκόπου, κόβοντάς τού τά
γένεια...
Ό Καραγιαννίδης, δπως ήταν φυ
σικό, άμέσως μετά τήν άσεβεστά-
τη άπόπειρά τού μέσα σέ Ιερό χώ-
ρο, συνελήφθηκε καί ώδηγήθηκε στά
κρατητήριο. Καΐ μπορεϊ νά γράφη
σάν παραστατικό στοιχείο έκείνης
τής έποχής δτι μία Εφημερίδα, θέ-
λοντας νά παραστήση τόν «ήρωϊκό»
«θλο τού στις στήλες της, καταοέ-
χθηκε νά δημοσιευθή μίαν ψεύτικη
ε'ικόνα μ' ενα άσχεχο πρός τήν ά-
Ολιότητα ψαλίδι καί στήν δκρη τού
μιά τούφα άπό τρίχες, μέ τήν ΰπο-
σημείωσι «τό ψαλίδι τοΰ Καραγιαν-
νίδη καί ή γενειάς τοϋ Αρχιεπίσκο¬
πον»... Σημεία τών καιοων!
Παρ' δλα αύτά, ό Χρυσόστομος,
μέσα στήν πικρία τού, βέν έλησμό-
νησε τήν οίκογένεια τοϋ Καραγιαν-
νήδη ! Αύτη βέν μποροϋσε νά φταίη
σέ τίποτε γιά τή δράσι εκείνον. Καί
έ'στειλε έκεί πού έκρατείτο γιά νά
ρωτήσουν αν εΐχε άνάγκες γιά νά
2λθη έπίκουρος στήν περιπέτειά
τού, γιά τήν όποία εδήλωσε ότι δέν
έπιθυμοϋσε νά βιωχθή.
Ή έπιείκεια, δμως, αύτη πρός
τόν συνάνθριηπο είχε καί ορια. Στα
ματοΰσε έκεί πού δρχιζε κάτι δλ-
λο. Τό σύνορον τοΰ συμφέροντος
τής 'Εκκλησίας τοΰ Χριστοϋ, τή;
οποίας ήταν λειτουργός. Άπό έχϊϊ
καί πέρα δρχιζε ό 6ράχος τών πρ-
ποιθήσειον πού είχε ρίζες τόσο 6α-
θειέτ, ά'ιστε δέν μποροϋσε νά μετα-
κινηθή, μέ συμβιδασμούς καί μει-
διάαατα.
Μετο την άπόπειρα, πού ίγινε ε¬
ναντίον τού άπό τόν κουρέα Καρα-
γιαννΐόη, σορός άπό τηλεγραφήμα-
τα καί έπιστολές συμπαθείας τοθ
απετάνθηκαν σταλμένα άπό έκπρο-
σώπους 'Κκκληοιών καί φίλους. Ά-
νάμεσα σ' αύτη ήτανε καί ενα τοϋ
έγκατεστημένου στήν Άθήνα «Επι
σκοπόν θεοδωρονπόλεως» των Οϋ-
νιτών Γεώργιον Χαλαόατζή.
"Ενα τέτοιο γράμμα, μέ τυπιχή
περισσότερο παρά ούσιαστική σημα¬
σία, σ' ?ναν άλλον δέν θά Εδινε ά-
φορμή παρά γιά μιά τυπική άπαν-
τησι εύχαριστηρίων. Ή άντίδρασι;
δμως τοϋ Χρυσοστόμου, άπ' αίτό
ήταν εντελώς βιαφορετική.
(Σ υνεχίζεται)
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΗΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ
Τοί συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛΓΔΗ
5 όν
Ι Υ. Η ΝΕΩΤΕΡΗ ΠΕΡ Ι ΟΛΟΣ
"Ετσι, μέ αύτά τά γϊΡά στοι-
χεΐα ζωής καΐ δημιουργίαν: την
άττείςευτη καΐ γόνιιμη πνευματική
παράδοση ι«ιί τά πρώτα ριζοβολή-
ματα τής ζωντανης γλώσσας τοϋ
λαοΰ μπαίνει ή Κυπριο»κή πνευμα-
τική ζωή στή νεώτερη περίοδό της,
πού άοχίζει άπό την έ-τανάσταση
τοΰ ΕΙκοσιένα συνεχίζεται στήν "Αγ
γλική κατοχή καΐ φτάνει ϊως τά γύ
ρω άπό τό 1930 χοόνια.
Τά κύρια χαρακτηριστικά τής π*,
ριόδου αυτής εΤναι πρώτα - πρώτα
ή μεγαλύτερη καί Ιισχυρότερη τόνωση
το} έθνικοϋ χαρακτήρο: τής Κυπρια
κης ττνει»ματιικής δημιουριγίας, ή ό-
ποία( έμπνευσιμένη άπό την πατριιο
τική ί^έγερση καί £ξαρση τού _ "ε?-
Θνους — μέ τή »ενναία αΐματηρή
συμβολή καΐ τής Κύπρου — δθνε-
ται άπά τότε πιό εντονα καί πιο
<υοιαρχικά άπό τόν πόθο τής Έλευ καΐ φλογίζειται πιό πολύ ά- τό δι/νατό καΐ όρμητικό π εύμα άγώνα γιά την κατάκιτησή της. μάς 4πιτρίπει ό χρόνος νά ί ύποδείγματα άητό τή» ττλού σ.α καΐ άξια έθνική αυτή πιευμαιι "ή ποιοαγωγή, ή άποία εΤναι αλλ»- σ-€ καί όλόκλη,ρη σχεδόν ή Κυπρια- κή ποιηση ττεζσγραφία καί διανόη- ση τών χρονων αυτών, καΐ ή όττοίσ, καΐ δταν άκόμα τραγουδσ τόν "Ε- ρωτα. την Όμορψιά καί τήν Άρ*:- τή ή μΐλετσ την ΙστορΙα καί τή λαογρ-αφία τή φιλολογία καΐ την κητλλιτεχνία τής νήυου, είναι ττάν- τα 6ιοπτοτισιμένΐ} βαδύτατα άπό την άγάΐτη της Πατρίιδας καΐ άπτό -|!>ν
πόθπ τής Λευτβριάς.
Θά σταθοθμε μόνο, μέ Ιβιαίτιο·,
«ιμη και σεβοοσιμό. σέ δυό «ορνψοί-
ους τταιητές, πού είναι τόσο βοθιά"
ουντο/ισμένοι καί συν.ταυτισμένοΐ
μέ ΐιΐν ιυυχή τοϋ Κυπρ·ακοΰ λατοο.
ώστε υα νιώσου/ την άνάγκη να ουν
ταιριάσουν την ιτ.-ευματική τους ικ
φ?<τση μέ την ιδία την ίκφραοη τοθ λ3οϋ. καΐ νά ντύσονν τίς ύ- ΨΐΛίς «αί ώραΐΐς ίμπνευσεις τι,υ, | με τη/ τοπ·«η — την τόσο δλλω- στ* μουσική κσ,ΐ μΐλωώική — Κι—ρΐ ακή 6 άΑεικτυ. Ό π:ώτος άπ' αύτούς, ό Βασ - λης Μιχαηλίβης — ό Πίνδαρος τής Κύπρυυ —■ μ' δλο πού ΐγραψε διά φορα ποιήματα (έρωτικά, σατυριχα, ίπιγράμ,ματα καΐ μύθονς) ίκεΐ πού ΐιραγματοποίησ€ τίς πιδ 6ψηλ-ς ποιητιικές τού πτήσεις καΐ κορύψω σε την ποίησή τού σέ Ανώιτερα κηί ΘιχυμΛσια ποιητικά έπιτεύγμοΐτα, ι' ναι τα ττατριωτικα τού ποιήμαη καΐ πιό πανω άπ' δλα ή ύπΙρθ «Ένάτη Ιουλίου» μέ τό άνυπέρβί' το έΒνι«δ μεγαλεΤο της καΐ τό μ< γαλόπνοο ποίημά τον «Ή Κύπρος πρός τοθς λίγον,τες 8τι δέν είναι ΈλληνικΓν,» μέ την ύπέ,ρτατη έθνική της Ι^αρση. Γι' αύτό οί Κύιτρι>ι
Θεωοοί/ν πολύ δΐικϊια. τό-ν ΒασίΛη
■ Μιχαηλίδη ώς τδν έθνικό τηυς κοι-
ητή.
Ό Δη^μήτρΐις Λιπέρτης 4ξ αλλ'1
, — ό ϋεόκριτος τής ΚΐΛτρου — ί-
γοαψε κυρΐως ποιήιματα εΐβυλλιακα,
η3ογι>αφΐικα έρωτικά, γναμικα, ττου
άναδίνουν μιά γνήΊσια λυρική πν|ι
-τί δονοννται ί(ττό τρι»φ€ρά αΐσθήμαι
-3 στοργής καΐ άγάπης πρός τόν
ΚυΐΓρισκό λοώ «αί την Κύπρο, άλ·
ΑΛ μαζ) μέ αύτά ίγοαψε καΐ φλονΓ
ΡΛ πατριωτικά ποιήματα, μέσσ ο1
ώποΐα σφύζει ό καυτός παλμός τι
έβ/ι·χών παθών τού λαοΰ.
| Το δ"λλϋ ούσιαστικό χιΑμακτηριστ'
κό τής έ/πρχής αυτής είναι ή 6α>!-
μιαία, άλλά καί συνεχής καΐ μέ τι
χύτερο άλοένα ρυθμό έπέκταση κη'
ί έ,πιβολή τής πανελλήνιας δημοτΐ"1
γλώσσας στό/ Εντί,χνο Κυπριο»·^
λόγο.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΠΡΟ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΠΝ ΟΙΚΟ-
ΔΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Μετά δίμηνον ύπολογίζ«ται Λ ί1-
«χρξις λειτουργίας τοθ Θεμίλιωβε'
τος προχθές, είς τό 69ον χιλιόμε¬
τρον τής παλαιάς όδοΰ Αθηνών -·
Θηβών, εργοστασιον προκατασκιυα-
σμίνων οΐκσδαμικών στοιχείων τής
έλληνθγιουγικοσλαυικής έτσιρείαί
«ΕΓΕΠΟΣ». Ή έταιρεία δντη πρ>
γραμ,ματίζει την Ιδρυσιν καί δλλω'
άναλόγων μονάθων είς Θεσσαλονι¬
κην, Πάτρας, Βόλον καί Ήράκλικ™
Κρήτης, διά συνολικής έπενδύσεως
180 έκατομμυρίων Βροτχμ. ή όποιιβ
βά χρη.ματοδοτηθή όΐΐτό τής γιουγκ·»"
σλαβικής πλευράς. Ή παραγωιγή
τοΰ Θεμελιωθέντος έργοστασίου 6ά
είναι κατάλληλος διά πάσης φύσι-
ως οΐχοδομάς. Είς τό ίν λόγω έπι-
χειρηματικόν φορέα «ΕΓΕΠΟΣ» «ί·
«έχει κατά 50% ή γιουγκοσλσβι«ή
έταιρεία «7η Ιουλίου».
ΓΣι/νέχβισ έκ τής 1ης σελίδος)
ως προθέσεων *αΙ στόχων καί
έλπίζω καί άπό απόψεως προ-
γραμματΓΐσμοΰ καί οργανώσε¬
ως, τδ θέμα αύτό οί πνευματΐ-
κοΙ παράγοντες τΠς ΝικαΙας·
θέμα Λθικο - πνευματικό, έθνι-
κό μεγίστης οημασιας καί προ
πάντων, τό -τονίζω άκόμα μισ.
φορα θεμελιαικό, γιά τή διατή
ρηοη τής μκραοιατικης Ιδεχκ,
καί τής μικραοιατιικΛς παραβό^
σεω*,.
"Εγραψα πρΐν λίγον καιρόν
άπό τίς ϊδιες αύτές στηλες καί
έξ άφορμής τοϋ αύτοΰ σοβα-
ρου θεματος τής Ιδρύσεως ε¬
νός προσφυγικοο — μικρασια-
ιικου — μουσείον;,
"Ενα μουοεΐο ετναι £να Ιδρυ
μα συγκεντρώσεως καί προβο
λής, άζιολόγων κατά τδ μάλ¬
λον καί ήττον, πολιτιστΐκών
στοιχεΐων τού παρελθοντος. Ή
οργανωθή τού, άναπτύσοεται
λογικά καί μέ έπιδΐωζη την
πληρεστερη άπόδοση των οκο
πών τβυ, οί τρείς φάσεις.
Φάση πρώτη: Ή άνακάλυΦη
καί περισυλλογή των πολιτιστ-
κων στοιχείων ποθ ετπαιμε.
Φάση δεύτερη: Ή έζεύρεση
τοϋ κατάλληλον χώρου ή ή ά-
νέγεροη τού καταλλήλου κτιρΐ
ου, γιά την εκθέση καί προβο-
λή των στοιχείων αυτών.
Φάση τρΐτη: Ή όργανικα μ*.-
λετημένη ταζινόμηση καί προ-
βολή των στοιχείων αυτών μέ
οκοπό καί την έζυπηρετηση
•πάν «Ιδικών μελείτητων καί την
άνάλογη πρός τή σημασία των
Ιδίων αυτών στθιχεΐων, ήθική
καί μορψωτική διαπαιδαγώγηση
του Λαοϋ.
Οί πνευματικοΐ παράγοντες
της Νικαίας, ψαΐνεται τυυΛαχι-
οτον άπό δ,τι έχει άνσχοινω-
θή, πώς τό βάρος των ενεργει
Ον των, τό ρΐπτουν σήμε,ρα σέ
δσα έμπΐπτουν στήν πρώτη <ρά ση τής οργανώσεως ενός μι- κραοιατικοϋ Ιστορικοΰ καί λαο γραφικοϋ μοοσείου. Άπόφαση όρθοτά-τη καί άπόλυτα σκόπι- μη. Είναι άνάγκη με σθντονες καί επείγουσες, άλλά καί όρ- γανωμενες καί μεθοδικές προ- σπάθειες νό άνακαλυφθοθν καί νά περισυλλεγοΰν τώ τυ¬ χόν διασωζόμενα άκόμη κα- τάλοιπα τού έλληνικοΰ μικρα- οια-τΐκού πολιτισμοΰ, τού ελλη νισμοθ εκείνου μέ τη μεγάλη ΙοτορΙα καί την τραγική μοϊρα. Είναι άνάγκη νά κερδηθή πρός την κατευθυνθή αυτήν καΐ 6- οον πιά είναι δυνατόν, δ και- ρός — μιά όλά<ληοη πεντηικοντα- ετία — -ου χάθηκε μέ την α- διανόη-τη οτό κεφάλαιο αύτο, βπως θα την χαρακτηρΐσουν Ο σφαλώς οί μεταγενέστεροι κα( όπωσδήποτε έπίμεμπτη, άπρα- ξ!α μας. Εΰχομαι καί τό ελπίζω, η πρω τοβουλία Ιή σημερινή των πά ραγόντων τής ΝικαΙας, νά φτά οη στά καλλίτερα καί μέ τις θιγόμενες προϋποθέσε.ς, άπο- τελέσματα. Ή δραστηριότητα τους πιστεύω δέν θά περιορΓ στη καί δέν θά πρέπει νά π£· ριοριοτή, στήν πόλη τους καί τούς γειτονΐκούς σ' αυτήν προ σφυγικούς συνοικιομούς. Τό πεδΐο άναζητήσεων είναι πμο- "ανέοτατα εύρότατο καί ουνε- πθς πρός δλα τα πιθανά οη- μεΐα, τα όποία κάτι θά τούς προσφέρουν πρέπει νά οτρα- ροΰν. Καί άπό τής απόψεως αύ τής χρέος έχομεν, δλοι μας νά τοΰς θοηθήσουμε νά επι¬ τύχουν. ΝΙΚΟΧ Ε ΜΗΛΙΟΡΗΕ ΤΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΝ ΤΗΣ ΕϊίΓΓΕΛΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Ιι/νέχει· έκ τής 1ης σελίδος) Δημήτρ, και 2} Παπουτσής Ίκάν· νη·.. ·) Έκ Κρήνης 1) Βασιλειάδης Ιωάν. καΐ Πολλάκης Αντώνιος. στ) Έκ Μυτιλήνης 1) ΚαρτθυΛά ρης Γεώργ. ζ) Έξ Άϊβινίου 1) Τσιγαλίδηι; Μιχ. ΐ|) 'Εκ Σιβρισαρίου 1) Τσαγκιάς Τζάννος. β) 'Εξ Άλάσεϊρ 1) (^οδωρόπο·./- λος Γεώργιος. "Ητοι οί πρ&τοι «γγρσφίν-τες είς την Α' τάξιν τού Διδασκαλεί¬ ον ανήρχοντο είς 18. Πάντες οθτοι μετά τριετή εύδόκιιμον φοίτησιν (τα Διδασκαλείον περιελάμοοτνε 3 τά- £*ις) άπελύθησαν τού Διδασκαλεί¬ ον τόν Ιούλιον τού 1913 καί είναι ο! πρώτοι όπτάφοιτοι τού Διδασκα¬ λείον τής Εύαγγελικής Σχαλής, οί όποϊοι ΔΒίιοαξοον είς τάς Κοινότη- τας εκ των οποίων προήρχοντο καί ή έργασία των υπήρξε τόσον καρπο φόρος Λιτό πάσης ά—όψεως, ώστε α! «οινότητες κατά τα έπόμενα £τη έ ζήτουν ίΐΐτιιμδνως πρός διορισμόν μΟΜρν «διδααικαλιστάςι» όπως ωνό¬ μαζον τότε τοϋς άττοφοίτους τού ΔιβασκαλεΙου τής Εύαγγελικης Σχο λής καΐ δχι οΊποφοίτους τού γυμνα- σΐου. ΤΑ μα&ήμ«τα τα 6τγοτ<χ έδιδάχθη- σαν κ—ά τα 3 ϊτη τής φοιτησεώς των οί μαθηταί ήσαν τα εξής: 11 βρΐτ~£ΐτικά. 2) 'Ελληνικα Άρχσία και Νέα. 3) Παιδατγωγική. (Ψνχολο- γίσ, παιδαγωγικά. Γενική κα! είβι- κή Διβακτική. Ίστορία τής Παι- βαγωγικής. 4) Μαθηματικά. 5) Φυ σι«4 (Φυσική Πίΐραιμστική, Φυαι- κή Ίστορϊσ, Χηιμεία, Ύγιεινή, Γε ωττθνικα). 6) Ίστορία «α! στοι- χεΐα Ιστορΐας τ^ς τέχνην 7) Γε- ωγραφία. 8) Ήμττορικά. Λογιστι- κή καί στοιχεΐα Πολιτικής ΟΙκο- νομΕας. 9) Τούρκικα. 10) Γοολλικσ. ΤΙ) Ίχνογραφία και Καλλιγραφίσ 12) Μουσική {Έκκλησιαστική καΐ Εύρωιτανκή μέ διδαπκαλϊαν και άακη σιν Βιολιοϋ καΐ 13) Γυμναστική Έκ τταραλλήλου κατά τό Γον Ετίις ησκήβησαν είς τάς ττρακτικάς διδα «τ ι κάς Αοικήσεις κατά τό τότε εύρι σκόμενον έν χρήσει Έοβαρτιανον θύα·ττ|μα, 4ν τώ ττροτθιτω Δηιμθτικώ Σχολκίω Κιοαττετζόγλοκ είς τό ^· τιοιον Ιδίΐδασκον άριστοι διδάσκαλοι &ς 4 'Ετταμ. Άντωνιαδης, διει<θ^ν τής. ό Άντ. Δίγκας, ό Γ«ώργ. Κ α ροοββλλης καΐ αλλοι των οττοίων τα όνοματα δέν ενθυμούμαι. ΟΙ καθηγηταί τού Διδοσκαλείου οί όττοΤοι έδίδαξαν κατά τα 3 Ε τη κατά τα όττοϊα έφοίτησαν οί ττρώ τοι έγγροοφέντες μα&ητα'. οί οττοΤοι ί^σαν ταυτοχρόνως καί καθηγηταί τής ΕύαγγΕλικης Σχολής, ή^αν οί εξής: 1) Νικ. Καπετανάκης, Γυ- μνασιάρχης καΐ Διευθυντάς τοθ Δι- δασικαλείου, 2) Άναστόκτιος Ζάκσς τέως γυμνασιάοχης, φιλόλογος, 3) Κ. Πασχάλης θεολόγος, 4) Μιχ. Λούβαρης. φιλόλογος, 5) Δημ. Γι· ωργαχάκης^ καθττγητής των παιδιΐγω γικών, 6) ΕΟστράτιος ΠεΑεκίδης, ψιλάλογος. Έντός τοΰ Σειττβμδρΐον τοΰ Ι°10 ήρχισαν τα μαθήματα τού Διβασκαλείου καΐ μετά μικρόν χρο¬ νικόν διόχττημα, κατόττιν δραστηρί- ου ένβργείας τού 'ΕΒιΌμαρτυρος Χρυσσστόμου Ιβρύθη μαθητικόν συτ- σίτιον ΐΐδικώς διά τοΰς ιχαθητάς τοΰ Διδασκαλί^ου τό όιτοΐον έλει- τουρνησβ κοττ' έιτιθκμίαν τού κατά τό ττρότϋττον τοθ οίκοτοοψείου τής •εολογικής Σχσλής τής Χάλκης συμ Φωνα μί τό ονοΤον κβτβ την ώραν τοθ μεσηιμβρινού φχ/ητοΰ μαθηταί έκ ττεριτραπης Λνεγίνωσκον^ έξ 0- ψηλής ϊδρας, χρήσι,μα καϊ ένβιαφέ- ροντα μβλετήματα. 7) Ιωάννης Μοτχσΐτονιλος, φιΑόλο- γος 8) Άχαστάσιος 'Λναστασιάδης Μαθΐτματιικός 9) Σιτνρ. Άναστασιά 6ης, οίκο/ομολόγος, διδάξας στο - χεΤα ττολιτικής οϊκονομίας 10) Δή μήτριος Στέφοκ( φυσικάς 11) Κων σταντ. Άρώνης φυσι«ομα»η.ματικός 22) Δημ. Μανολάΐτουλος καθηγητής τής γαλλικής 13) Ί. Γαρουψαλλί- τής Τουρκικής 14) Δημ. Λιγνά δης των τεχνιικών κα! 15) Σοφο- κλής Μσγνης τής γιομναστικής. Μετά τό πέρας των ετά7£ων έτιλέσθη έν τή ηΐθούση τής Σχαλής τάς αρχάς τοϋ Ιουλίου, έττίσημος άττοχαιρετιστή- ριος τελετή, χάριν των πρώτον ά- ττολυθέντων τοϋ Διδασκαλείον διδα- σκάλων ή όττοία εΤχε λάδει πανηγιι- ρικσν χαραχτήρα καΐ ΐίς την όιτοί- αν παρέστησαν ό πρωτϊργάτης τήΐ Ιδρύσεως τού Διδασκαλείου 'Εθνο- μάρτνς Χρυσάσταμος. οί "Εφορο τής ΕύαγγεΙλικής Σιχολή,ς, καθηγη¬ ταί καί διδάσκαλοι τής ΣχαΧής κα! έξέχοντ€ς σμυρναΐοι πολίται. Κατ' αύτην ώμίληοχν ό Γμμνασιάρχης κσϊ ΔιευΘυντής τού Δι5ασκαλείοι> Νικ.
Καπετανάκης/ ό "Εφορος Μιχ. Τσο;
κύρογλου καϊ τελευταΤος ό 'ΕΘνομάρ
τυς Χρυσόστομος, ό ώποΤος βΐτηι>
θυν& έμττνευσιμένην ηθικήν και πα¬
τριωτικήν προσλαλιάν πρός τοΰς
νέους διδασ^λονς, κατά την οποί¬
αν μιταξύ &λλων εΤΐττε καΐ τα Λ-
ξής: «ΠροακαλεΤσθε νά έξέλθετε
ττ»ίΐίματικοΐ εργάται έν τώ αμπέλω¬
ν ι τ ου Γένους «αί 1εροφά»ται καί
άφυπνισταΐ καί Ιεραπόστοιλοι τής
φυλής. Πρέπει νά γιγαντωσετε τ;>
ψυχήν σας καί νό: έξυψώσβτε τό φρό
νημά σας. Σάς επιβάλλονται δλως
έξαιρετικαί ϋπΌχρεώσεις, των αΐτοί-
ων την Ιερότητα οΰδέπτοτε «αθ' 3-
λην σας την ζωην νά λΐ)σμοντ)σετε·».
Γελειιταϊα τούς εκάλεσε νά ώμοσονν·
τάν δρκον των αρχαΐων έιλλήνων έ·
Φή6:ον «Ού καταισχν/νώ δπλα τα 1ε-
ρά'...». Κατά τό τέλος τής ώραΐα;
και πατριωτικής δσον καΐ συγκινπ·
«ικής ταύτης τελϊτής οί 18 οθτοι
αττόφοιτοι επέδειξαν την προοδον
των είς το διολί καί έςετέλεσαν ιιί
επιτυχίαν υπό την διεύθυνσιν τοκ^
καθηγητοϋ τής Μουσικής 6ημοβιΒσ
σκάλου είς τό «Σοφίειον» ποιραρτη
μα τής Εύαγγελικής Σ^ολής,
στου Μιχατ>λ Ράχου,
υπο των Τούρκων, κατά τήν Μικμα-
σιατικήν καταστροφτνν, σχολικά σ
σματα καί ενα άττλούν κλασικόν
μοιυικόν άπόσττασιμα. Ούδίητοιε αλ
ηκούαθη έν τή μιγάλη αΐίίούση
τελετών τής Εύαγγελικης 1χ,·
άρμονιική ιμαϊηττιική ουναυΑια
βιολιών.
Δνιστι^ώς ή ίζωή ή τόσον γθϋψυς
τ<^ Διδασκάλου τής Εύαγγβλική. λχολής υπήρξε 6ραχύβιος( ζωή τη- ρΐπου πϊντε σχολρκών έτών. Τ."Γν Αξιτουργίοβν τού διέκοψον οί άγρι ;< ίιωγμοΙ οί όποΤοι έξαπελύθησα» τή ύποίίίςει των γερμα.ον, απο τυυ 1914 έκ μέρους των Τυύο<ω>,
εναντίον των ελλήνων τής Μ. Άσ'
ας( ή έττέμβασις των Του,ρκων εί,,
τα της λειτουργίας τής Εύαγγελ,-
κης Ιχολής καί ό τότε έκ;αγΓ.;^
πμώτος ΓΤαιγκόσμιος πόλεμος, κατα
ιυ^ 6ττοιον ή μέν 'Ελλάς έτάχΒη π^
Ρα το πΛεΐΛρόν τής Γαλλίας καί Ά,
γλιας και εναντίον τής Γερμανίαν
η 6έ Τονρκία συνεμάχησε μ^τα τή»,
Γ ι,μμανΐας. Τα γίγονότα αύτά έδι,
μιουργησαν συνθΐικας τοιαύται,, £ν._
«^ των οποίων ήτο «δυνατάς ττλΓ=»
γ| Λίΐτουϊγία τού Διδασκαλείω. Αμ
γοτεραβ μετά τί,/ 6-ελίυΘί.ρωο ι»
τής Σιμύρνης υπό το} έλληνικοΰ στρα
τοι»( κατά τόν Μάϊον τού 1919, 1-
δριΛη υπό τής έλλην.κής Άοιμοστι
άς /εον Διδασκαλείον μέ -χχι όνομα
σιαν «Άρμυαταζιακόν Διδατκαλεί-
ον». τδ οποίον έλειτούργηαε μέχμι
τής Μΐκοααιατικής Καταστοοφής.
"Ας σημΞ,ιω3ή τελευταίον δτι ο
Νικόλαος Καπ·ετανάκης π&όΐΐδαος
ών άυγότερα τού 'Β<παιδευτι^ο^ Συμβευλίοιι είς τάς Αθήνας, συχνίΐ έΐΓαναλάμδανε «Τό ΔιδαακαΑεϊον τής Εύαγγελικης Σχολής υπήρξε τό ανώτερον άπό πά^ης άποψις παν των των Δ·δ3ακα>ί(ων τα όΐΓίΤα έ-
λειτοι;ργι>>σαν είς τήιν Έλει/βέοαν
'Ελλάδα, κατά τή·ν εποχήν τ»ν ποό
τθ3 π:ώτου Π^γχο^μίου πολέμει»».
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΟΥΖΗΝΟΠΟΥΛΟΣ
'Επίτιμος γυμνασιάρχης
ΤΑ ΤΕΑΙΚΑ ΑΠΟΤΕΑΕΣΜΑΤΑ
ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟΝ ΕΚΛΟΓΩΝ
ΑΓΚΥΡΑ — Κατά τα συγκεντριο
θέντα τελικά άποτελέσματα των ^ί
κικών 63>»λευτικών έκλογών των διε-
νεργηΐθεισών την παρελθ. Κι/ριακη
είς την Τουρκίαν πλήν των νο-μών
Χά <ιαρι καΐ Σίιρτ τής ΝΑ Μικοα σίο·;, τό Κάμιμα τής Δικαιοσύνης διά τής έκλογής 256 ύποψηφίων αύ. τού επί συνόλου 450 εξησφάλισε την παραμονήν τού είς τη* &<ν3?Ίν Τ 3 Λαϊκόν Δη'μοκρατικόν Κόμμα αΐφαλϊααν δι' αΐσθητής ττλειοψη- φίο-( έν συγ.κιρίσει πρός τάς πρό 4 έτών διενεργηθείσσς εκλογάς. 142 εδοας θά αποτελέση δπως καΐ ττροτ γουαένως την άξιωματΐ'κην άντιπολΐ τει,υιν είς τό Κοινοβούλιον. Τό Κοινοβούλιον ούτω βά λειτ^υρ μέ τρία πολιτικά κόμματα ϊ- ναντι 6 τοιούτων τΤί προηγονμέιν|. Είς το ΚοινοβοΟΙλιον έκτός τώ^ κομιμάτων Δικαιοσύ.τ>ς καί Λαϊκόν
Δημοκρατικόν Θά μετέχϊΐ διά κοινο-
όοι>λεντι«ής ό.μάδος καΐ τό κόμμα
τής 'Εμπιστοαύνης, τα οποίον έξι-
σφάλ·ΐε 13 δουλευτά';. Τα λ:ιπά
χόμματα Θά <μετέχοιιν δνίυ όμάδων/ διά την συγκρότΐ;σιν έκάστης των ά ποίων <ϊπαιτοΟνται κατά τό Σύνταγ μα 10 βουλεΐίταϊ. 'Εκτός των δύο δουλεντών των νο μών Χάκκιαρι καΐ Σίιρτ, των όπτοί ών καί μόνον τα άποτελέσματα κα 3ν εΐσέτι, τα τελικά άπτοτι- λέσματα των έκλογών έμφανίζοντα· ώς ακολούθως" Κόμιμα Δικαιοσύνης 256 Κάμμα Λαϊκόν Δημοικραιτικόν 142 Κόμμα " Εμττ ιστοσύνη ς 13 Κόμμα 'Ενωτικόν 8 Κόμμοτ Εθνικόν 6 Κάμμα Νέας Τουρκίας 6 Κόμμα 'Εργατών 2 Κόμμα 'ΕΘνικής Κινήσεως 2 Άνεξάρτητοι 13 ΝομοΟ Χάκ,κιαιρι 1 Σίιρτ 1 450 Τό ποσοστόν των ψι^φισάντων κα! τοι δ£ν £χει εϊσίτι οριστικώς γνω¬ σθή πάντων άΐτσλογίζεται περίπου είς 65%). Τό ποσουτόν τεθτο τ'ς τάς προηγουμένας εκλογάς τοθ 1965 άνήρχετο είς 71,3%. Τό ποσοστόν των ψΐ»φισάντων ί'ς Σταμπούλ υπήρξε 54'49%. είς τήν Σμύρνην 63,52% καΐ είς την "Αγκυ¬ ραν 64,64%. Τό ιμειωμένον ποσοστόν των ψηφ>
σάντων τό οποίον εσημειώθη είς τάς
€δρας των Νομών άντιιμβτωπίσθη υέ
τό υψηλόν ποσοστόν των ψηφισάντων
είς τα χωρία.
Τό ποσοστόν των ψήφων ποθ συνε-
κέντριοσε τό Κόμμα Δικαιοσύνην
(Ανταλέτ), τό όποΤον θά εΐσέλθη είς
τήν Βουλήν μέ 256 βουλευτάς, δισ-
τηρών την έ?οιχτΙαν, άνέρχεται είς
51%( τοθ δέ Λαϊκοΰ ΔημοχρατικοΟ
Κόμιματος ύποτ!9εται νά ανέλθη ίίς
29,5%.
Είς την "Αγκυραν δπου αί ψηφοι
6ιεσχορπίισ9ησσν είς τα μετέχοντα
των όκλογών κόμματα εξελέγησαν 6ου
λευταί των 6 κομμάτων. Κατόπιν ερ
χΕται ή Σταμπούλ δπου εξελέγησαν
βονλει/ταί των 5 κομιμάτων.
'Ε« των 67 έκλογικών τμηματων
δοι/λευταί ;ιόνον των 2 καμ.μάτί»! ,
βουλευταί μόνον των 2η κοιμιμάτων,
τοϋ Κόμιματος Δικαιοσύνης καΐ Λαϊ
κου Δημοκρατικόν. Είς τα ύπόλοιττα
33 τμήμχτα έκτός των δύο κομμά¬
των καί δλλα κόμματα έξησφάλισαν
ψήφους αρκετάς διά την εκλογήν
βουλευτού.
Τό Κόμμα τής Δικαιοσύνης τδ ο¬
ποίον είς τάς εκλογάς τοθ 1965 ιι
σήλ9ΐ είς την Βουλήν .μέ 240 63«)μλ;
τάς, τήν φοοάν αυτήν ϋΐσέρχεται μ£
16 επί πλέον, ήτοι μέ 256 βουλευ¬
τάς.
Τό Λυϊκόν Δκ,μοκρατικδν Κίιμμα
είσέοχεται μέ 142 βουλευτάς, ήτπ
μέ 8 επί πλέον των βουλίυτών τοθ
1965.
Τό "Εθνικόν ΚΟΜμα το οττοΤον κτ»
τα τάς έ<λονάς τθΌ 1965 εισήλθεν είς την Βουλήν μέ 31 βουλευτάς τΐγ^ φοράν αύτην μόλις κοοτόρ3ωσε νά ε¬ ξασφαλίση 6 6δρας. Τό Εργατικόν Κόααα ϊναντι 13 βουλευτών των έκλογών τοθ 1965 Ι ξατφαλίζει σήμερον μόνον 2. ] Τό Κάμμα τής Νέας Τοωρκιατς »ι ναντι των 19 βουλϊυτών ·,οϋ 1065 εξησφάλισεν σήιμειρον μόνον 6 65ρα^ Ι Τό Κόαμα 'Ε3νικής Κινήσεως Ε¬ ναντι των 19 βουλευτών τού 1961, μόλις ηδυνήθη νά εξασφαλίση τήν ί ' κλογήν 2 βουλευτών. Τα Κάμμα τής 'Εμπιστοσύνης βς καϊ τό 'Ενωτιικόν Κό.αυα δ.ά ττρώ- την φοράν μετέχουν τών έκλογών Τό Κόμμα τής Δικαιοσύνης !>|
τοΰς 256 βουλευτάς τού βά άντιπρβ
σωπίώει τό 56,9% τοθ συνόλου τώ·
βουλευτών, τό δέ Λαϊκόν Δηιμοκραττ'
κόν, ή άξιωματική άντιΐΓτολίτενσις
' μέ τούς 142 βουλευτάς τού τό 31,
8% τών έδρών.
Τό Κόμμα τής 'Εμτπστοσύνης ><β< οί Άνεξάρτητοι μέ τούς 13 βουλευ¬ τάς ίκαστον έξασφαλίζουν τό 3,03% των έδρών ϊκαστον. Τό Εργατικόν Κάμμα τής Τουρ¬ κίας καί τό Κόμ'μα ΈΘνικής ΚινΑ- στως μέ τούς 2 βουλευτάς έκαστον άντιιτρσσωπβόουν τό 4 έτττϊ τοίς χιλί οί ς τών έδρών. Τα άποτελέσ,ματα καΐ οί ΰπολογιΐ σμοί ούτοι δέν είναι έπίση>μοι. Άρ-
μό5ιον διά την έκδοσιν τώ/ όριστι-
κών άττοτελεσμάτων >ΐΤναι κατά το
Σύναγμα τό Ανώτατον 'Εκλογοδι·
κεϊο^. Κατά τήν |κδοσιν τούταν δέν
άπο^λείεται νά έπέλθσ.ν έλαφοαί α-
ταβαλαί επί τών άνωτέ.οω.
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
Γυνέχεια *κ τ".ς Ιη»; αε:λ.>
κης Μεραρχίας. Αντιθέτως φρο β,
π ό ρηθεΐς Άξι«ματι«6ς/ δστις
εισήλθεν είς τό Άίδίνιθιν μετά συμ
ίορίας, είναι έξ ΐσου Οπεύλινος διά
'<; 8ιαιιραχΟ»1σας ώμότητας, :ο σούτω .αάλλον, καθ" δσον 6χει άκτο δειχθή δτι πολλοΐ πιρούχοντες "Ελ ληνες ιμ€τεφΐρθησαν έκ τοΰ Κονα- κίου καί έτυψεκίσθησαν, χκρίς ν« γί'νη αίσθητή ή προστασία τοθ ά- νωτέρου τούτου 'Αξιωματικοΰ. "Αν θέλωσι ν' άιναζητήσωσι τήν βαθείαν αΐτιον τής καταστροφαί; ?0 Άϊδινίου. Θά την άνεύρωσι έν τή στενότπτι τοθ πνεύματος, μιτά τής οποίας τό 'ΑεχητγεΤον ίξετέλε7ε την διαταγήν, τήν οποίαν εΤχε, να ^ή ύπεοβή τα νάτια μέρη τής π6λε :ς, την οποίαν διαταγήν ήρ,μήνε:/- σαν ώς άπαγορ*ύοκσαν είς αύτ6 «αί οώτά τα στοιχεκΛδέιστερα μί τρα τής ασφαλείας τών στραιτευμίϊ των καΐ ίνα μή προβή είς τον αφΓ πλισιμόν, γβγοινός δπερ έΐτέτρεψεν είς τοΰς Τούρκους κατοίκους νΛ Γ- πιτεθώσι κατά τοΐ στιρατοΰ Λΐτδ κοινοΰ μβτά των άτάκτων. "Εάν αφ ένό- ή εκτέλεσις των διαταγών τού ών υπήρξεν άτυχής^ άφ' ετέρου αθ τα·, Λττοιδεΐικνύουσαι ιτγ/ είλικρίνΐι- 5ν της 'Ελλΐ»νι«ής Διοικτ>σεως καί
τό δφελος 8περ οί βχθροΐ ήρύσθησαν
έξ αυτού, εΤναι άξιαι νά έξολγύσο·-
σι τ>ν προσοχτιν τής 'Επιτροπής.
Ή 'ΕπΐιτρΐίΤΓή ποορατηρεΐ (Ά^·
40). δτι ή κατάληψις το3 Βιλαί-ί
ου τοθ Άϊδΐ'νίου, υπο τ'ίν "Ελλην,
κων δυ/άμεων έΐτρο^ίνησεν μεγάλΐ< !Λ·ικάς ζημίας. θα μοί έπιτρσπτή νά φρονώ, ^τι αί απώλειαι αυται, έκ των όποιαν έ; αλλου οί "Ελληινίς, Ιδίως τοθ Άϊ5ι^ίου εΤχΐν τό αεγαλείτερον ,.έ οος. ώφιίλοντο ούχι είς την 'Ελλΐ}- ν κήν ιοτοχην, ή άποίο; ούδίμίαν έ τ:^ό,Τΐσεν έττί ίνα ;ιήνα σχεδόν ύ λ'^'ν απώλειαν άλλά είς τούς Α τό.κτους, ο"τιν·:ς έν Πί-γάιιχ. Ναί λί Κ3τί Άϊδινίω ί^σαν ποωταίτιο,. Ή 'Επιτοοπή κ'ρίνΐΐ (Άρ. 43) ώς άναχριβή τί>ν βεβαίωσΐν των 'Ελλή
να/ ιμσιρτύοων, δτι ττ^οβολισμοΐ γρ
ο'πτοντο υπό τών Τούρκων τή·
Μσινβυένη^ κατά τώ/ 'Ελλήνα·ν στρα
- ωτών καΐ δτι προεκάλεσαν τα»
- υΐοιχχάς έν τή πόλει ταύτη. Έν
τούτοις, ή ϊρευνα ή όποία έγένετΓ
την έπιοθσα·ν τών γεγονότων 6π"·
-ο; σΐτρατοδίκου χ. Πσπταγεωογίου
·<αΐ τοΰ π:ώΐ}ν Νομότϊχου Δρόιμαι,. 'ΟΘ^μανοΰ "Αλτϊ Ναΐττ Ζαδέ Βέ·, ■<αΐ ή γενομένη υπό το3 λοχαγο3 Ά ποττολάκη καΐ πλέον των 20 μαι» τύ.·>ων, τούς άττοίονς αύ·τοπροσ<^ττωΓ '^ΓΤΐσα, είναι σήμφανοι έΐτΐ το3 ιτρο<ιναένου κοτΐ κυοίως διά τόν #>
νόν ενός "Ελληνος δεκανέως γΐνύ
μενον έκ τών πκροβολισιμών των α.
φ3έντων 6κ την οίκίας Χσσάν -
,Αοάττ καΐ το0 Κοναχίου, ώς έπίσΐίν
υί διά τόν αριθμόν των (λ,ιμάτων
των ά'Έθ'ΧΡμένων είς 40, Άδυνατα
νά γνωοίζω τα αΤτια. διά τά άττοια
ή 'Εττιτροπτή κατέληξεν είς τό συιμ
ττέρασιμα τούτο κα! άτινα έβάρωναν
, επι τής οτπουδαιότηττος καί τής ψι
ι λοβληθείας των άκουσθέντων μαριύ-
ΜΕΓΑΛΑΤ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ Φ ΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
Τοΰ συνεργάτοτ1 μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
12ον
Ετος 1943
ΕΛΛΗΝ ΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
ιΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
εν. Δ)νσις Ποινική^ Δικαιοσύνης
διεύθυνσις Σωφ:ον. ύποθέσεων
■αήιμα Β'
Αο3. Π_->ωτ. 66682
Πρός τόν
Πανυσιολογιώτατον Άο·χΐ'μανδρίτΓν
Δωρό3ΐθ/ Β<ενάρϊ!>ον» ϋπηρετουν-
σ. παοά τώ Τμήιματι άνηλίκων τής
Φ,Λακής Συγγιθοΰ.
Τό Ύπου,ογ-ϊον κοίνον δτι Λ έπι-
'Υπουργεΐου Δικαιοσύνης περΐ κοΛο
ρισμου τών >μελών τής ΈφοροΙας
τοθ έν Αθήναις Άνθ5μορφωτικ:ΰ
Καταστήματος Έπαγγΐλ.ματ ική ·;
Έκ—ιιβεύσεως Αρρενων, είς την ο
ττοΐαν τοποθετεϊται ό π. Δωροθεος
ώς πρώτον ιμβλος τής Έψορείαί
3. Διά τής ϋπ· άριβ. 320<12)9 6.44 Δΐαταγής τού 'Υπουργείου Δ· »αιθΛ)νης· ανακοινούται είς τ6ν ιτ. Δωρό3εον ό ώς δνω διαρισμός ί& καΐ προστίθενται τ' άκόλουθα: <. . καΐ παρακαλούμεν όπως αναλάβη·** τώ καθήκοντα ταυτα είς τδν «ακ,λυ» Ι τβν οποίον άνάγονται ϊίηα κοινωνι ' κίΐς εύπΌΐΐας, ών ή μϊτ' ίήιν υπέρ τής παΐδικής Λΐκίας προσπάθειαν, {5(α υπο τό , στμΐ,ριναί; κρισίιμους δι" αυτήν "ϊυ' νχής άντιμετώπισις μέχοι σήμεοο/ ' 5-μοό άνάληψις παρ' υμών, ώς εύελ ώ/ ζΐϊττράτων προστασίας άνηλ:- πετούμεν, προώρισται νά σννδράμΐ, ών £ιπδ ταΰ Τμήματος άνηλίκον ής 'Εταιρίας Προστασίας Άποφυ .αοκ·ζομενων ηδύνατο νά λάβπ οΟγμ- ϊστικωτέοαν καΐ εύουτέραν όρνότν;- /ιν. προήλθεν είς την απόφασιν 'κ τών σχετικών διατάεΐΊ.ν τού εΐδΐκοϋ νόμου διά των ΛποΓνν τ·ροδλέ>τεται ή οργάνωσις άΛ/εξαοτή
Π.οοστοιτϊυτικών 'Εταιριών άνπ
Λ-/ κα'ι εξέδωκε τό άπό 3 Ί(Υ..νί-
1943 Διάταγιμα βάσει των δι<τ- τθ3 όποίου συνεκοοτήΘτ; τό Ιοώτον Διοικητικόν Συμβούλιον "Εχοντες δθεν ύπ' όψει τό ένδια- &■>:■> δπερ έν τώ κύκλω τών ζητη-
ατΐΛν της τιιροστασίας τής παιδ·-
ής ήιλικίας έπεΐΒείςαΤε, σΐίμιΠΈί>ΐΓ-
' 4. Άποστέιλλεται είς τΛν ■»«;μαν
Σύνοδον τής Έκικλησίας τής 'Ελλ3
■ίος τό ύπ' άρ'Θ. 8β32)3.3.46 Ι)
(■ραφο/ τού 'Υπουργεΐου Δικαιοοι,·
νης, ίνα αθτη έχη ύπ' δψιν της το
ι'ΐπό τού π. Δωροθέευ σΐίμαντκ^.
Εογον είς τ' 'Αινΰιιΐορ'φ^τή',ρια κβΙ
] Σωφρο/ιστικά Ίδιρύματα. είς τά ^
ιτοϊα ΰπηρέτει άπό τής 17.4.19Ί?
"Ετος 19-46
1 3. Ή 'Εταιρία ΠροστβσΙος Άνι·
λίκ»ν Αθηνών «οΐινοποιεϊ πρός τΊν
ς ξ, μ
υμάς ώς δεύτερον άνο—λ>- ,'ΙερΑν Σύ/οδο/ τής Έκκλησΐας
)
οοματικόν μέλος τ^ΰ
Συμ,βουλίου, καΐ εϊβλπιστοΪΛμεν, δτ·
ά άιΐΓθ5εχθήτε προθύμως την έκλρ-
•ή/ σας τσ.ύτη.ν καΐ (λά βελήσετΐ
•Λ συνδράμητε ,μετ' ενεργητικότητος'
τήν ποοτπά'ίειαν υπέρ τής προστο
?ιας των &ντ!\*-<Α'· την οποίαν ι» ύπηρεσία καταβάλλει ύπολογίζουοσ τί. ύτ' ά|αι0. 248)10.1 46 έγγοοΐφόν της δι' οί περιγράβ'- ται τό υπό τού π. ΔΐΛροβέου προ-3 φερομένην ση'μαντικώτατον £ργ«ν· Λ περ εΤναι ϊσως δγνωστο/ τή "Εκκλη σία. ο. Κατσχωρεϊται Βεβαίωσις γ~ι- Δι«υΘυντοΟ τής Χωψρονιστιικής Δι- υρΐως καΐ επί τής Ιδιωτικήν πρ«- | ευβύνσεως τού Υπουργείον Δι«αΛ«ίΐ» τοβοιΑίας. Ο Ύπουργός Κ. ΠουρναρΑς. Έτος 1944 2. ΚοινοποιεΤτ*ι Α ύπ' Λρτθ 32012 οϊκ.)8.6.44 Διαταγή τοϋ νης( περί τού ϊαγου δητερ ό π. Δωο.7 6εος προσφέρει ώς 0πηρ~ών εΐ·: τάς Φυλσχάς κσί τά Σωψρονιστικα Καταστήματα Άνηλίκων ■Αθηνών ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ^^ Η ΕΚΚΕΝΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ "»ν καΐ δέν δύναται έπομένως πό ΐ( ί^αφέρη τήν διαφορά"/ ταύ¬ την, ή ότοία ΐσκς δ;ν θά ύφίστα- το ίάν ή άναχοιτική αυτή ενεργεια '.γίαιετο ώς προύτάθη έν άρχή, υπό τής 'Ελληνΐ'κής Κυβερνήσεως. Ή 'Επιτοοπή παιρατροεΐ (Άρ. 44) δτι ή κατάληψις τής Μαγνησί- ας έγίνειτο άνευ δυσχερειών καί δ τι βραδύτερον αί σχέσει ς ιίτας'ύ τοθ του.οκικοΰ πληθυσιμοθ καί των ' Ελλην ικών στραιτευμάτο;ν απέβησαν ήττον καλαί, κατόπιν τής κακής τυμ,περιφοοάς^ ίρευνών πρός άνεάοε τ ν δπλων κλπ. Λυττο&μοπ διότι εΤμαι ύττοχαεωμέ- νος νά διαιμαρτυρηθώ κατά τής { πιρριφβείσης κατηγορίας, άποκλί •τκώς κατά το3 στεατοΰ τής Κα- τ^χής, ο-υ.εαπία τών διαμα,ρτυοιώ* των Τούρκων. Υπέβαλον ευθύς οοχής είς τήν Επιτροπήν μακρόι κατάλογον, δσ·Τις περιεΐχε τότε II1, Θύματα 'Ελληνικά των Τουρκικώ συμ^αορ ών τής ποοιοχής τής Μ·α· γνησίας. Έν τώ αυτώ καταλόγω ι γίνετο ;ινεία καΐ περΐ τών άμαδι- κών σφΐγών τών Έλλήνων τού Γι,.λ σόχοϊ Παιπασλί καϊ Γιαγιάκιοϊ' θά παρεκάλουν όθεν τή·ν Έητιτμο πή^, ά*οΟ έΘεώρησε δίκαιον έν πρϊ τος νά κάιμη μνείαν τών δισιμαρτν Ύ.ύ·ι τσύτ«ν τών Τούρκων/ νά κατα χ>.ΐ5ήση ίπίσης έν τή εκθέσει τη,
τάς σΛαγάς τών Έλλήνων τής γγι
' οχή" ταύτης, τών οποίων ή ζωΛ
άξίζει πϋοισσάτΓθθν των μ«ρικών ο
νιχφκ.Βΐισώ,' φθορών, άλλως ή άνο
ινί>:ισ:ς τζς έχθέσεως, θά
χε εντύπωσιν ή όποία δέν
;ο!ν>:ται π·οός την
Άγ.·:ώ εάν ή Έΐπιτροπτ)
■,-ώσ ■ν/ κατά τήι^ έν Μαγνησία έ-
τ!σ<·:ψίν της, δτι πςλλοί κάτθικοι Το^'/- ιοι, ι/τΓΐχφΣύνοντ-ς »ην προστ^.· σίσ,ί τώ/ συμιμοοιών, έ>παινΒριχοντα.
είς τ^ν παττρίιδα των. Τούτο εΤνα·
εν πε.Μΐστατ ι«όνι τό οποίον άποόει
ίθιί, <3*τΐ πάσης αλης καταβέσΐ μ: εί: τάς παιρασκευασθϊίσας δια- -'3ΐ>τυ?ίας έτττΐ πολιτικώ σκοπώ,
τοίσ. εΤνηι ή όμπιοτΓοσύνη τοθ μ&α
• Λχανικον πληθυσιμοθ είς τήν Δ.
ϊΐοσύνη·/ καί την κυριαρχοΰσαν χά
ξιν έν τή κατ-ειληιμμένη ζώνη^ {ν
αντιθέσει μ£ την άναρχίαν καί την
πίεσιν τών συιμιμαριών είς τήν |ΐή
3τειλημιμένΐ)ν ζώνην.
Ή Έπιτροπή διαδίβει μετά Βετι
;ότητος. ττερί των αΐσθημάτων τοδ|
ηΛΐί'—κ»ς· τού 'ΒΜληνικοΰ πληθυσμοθ
το) Άϊβοΐλϊ (Άο. 45), πιράγιμα το
ΥτγοΤο/ ;·έ έξόπλησε μεγάλως. Δεν
δύ/ΐυισι νά έννοήσω, πώς ή Έπιτρυ
τ'ι διατϊίνεται δτι εγνώρισε τά
αΐσθιίματα τού Έλλΐ,νικοΟ πληβυ-
ημοΰ τού Άϊβαλί, έφόσον κατά τάς
ολίγας ήρας καθ" δς παρέμεινεν 1
:?κ δέν έ"σχε τόν απαιτούμενον χοΛ
νόν νά ακούση ίνα μόνον έκ των
πσλυσιρίθΐαω/ κατοίχω/ οΐτινες άνέ-
αενο/ δπως κληθώσι, καίιτοι παρί
-χ:ν πρός την Επιτροπήν κατάλο
γον, έξαιοέσει των στρατιωτικών
■ ιχί Θ:ησχ-υτΐικών Άρχών. Άκόιη
<σ.ϊ είς ιή> περίπτωσιν, καθ'"
ήν ο'ι;·νι5ιτπΌτε πρόσωπον πσοεΐχε
είς αυτήν τήν πληροφορίαν ταύτην.
(Συνεχεια έκ τής 1ης οελ.)
ΆοριανουπόλεωΓ, ή τελευταία Χιι-
ι»^/ία σάν έκείνη την τελευΊαίϋ
λειΐυυργία της Άγίας Σοφίας τ?;ν
^Μμονή τής άλώσεως τής Κων)
πόλεως. Μέ δάκρυα στά μάτια αί
παρενρισικόμενοι σ' αυτή, άκοόγαν·
τόν γίρο Δε,οπότη μας Πολύκα,ρπο,
.ά άνωπέμπη μέ διακοπτόμενη άπ*
συγ<ίνη'ίΐ φωνή τη^ν στϊρνή πρό, τόν "Υψιστο έπίκλησι. Ήταν ό τελευταιος Μητοατταλίτης τής Άγι,» τάτης Μητροπόλεω<; Άδοιανουπόλί- ^ς, 'Υπέρτιμος καί Έξαρχος παν¬ τός Αί'ϋμόντου ό οποίος κοΐτά ι··>ι
ρ3Ϊα σύμ.πτο»3ΐ, εΤχο τό ΐδιο δνον-
α£ τόν τελευταΐο Μηιτροπολίτη τού
1361, τότε πού οί Τοΰρκοι κατέλα¬
βεν γιά πρώτη φο.ηά την Ά5ο)πυΛρ
Γιατ! καΐ 'κεΐνο·; λεΐγόταν Πολ^κ^ρ
πος.
Τά παράθυρο τού ΣυνόδικοΟ τοθ
Μητροπολιτικόν Μεγάρου, ττού ήτο.»
<λειστά άπό τήν Γνμέρα πού «ρ*μ ( σθηχ·; σ' αϋτό ό Πσ.τριάρχης Κυ- οιλλος ό ΣΤ' καί άνοίχθηκε στ";*, 12 Ιουλίου τού 1920 μέ την ά- πϊ,λευθΐοωσι τής πόλεως, ξανάκλεισΐ 6ριστι.κά αύτη την φορά, γιά νά ι*π ξανανοίξη ποτέ πιά. Στίς 18 '0<τω5ρίου 1922 τσ 'τελευταΐα Έλληνικά τμήματα εγκα¬ τέλειπον όριστικά τήν ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜ^ΤΑ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΔΙΑΤΟΥί ίΠΟΤΑΜΙΕΥΤίΣ 1 Τό νέον εσωτερικόν Λαειοφόρον Δάνειον (Ιποδλέπει είς τήν πραγμα¬ τοποίησιν των στοχο>ν τής 'Εθνι-
κής Κυβερνήσειος, οί όποΐοι έπε-
λέγησαν διά τοΰ πεντα,ετοΰς προ-
γράμματος Ο'ικονομικής Άναπτύ-
ξειος. Συγκεκριμένως άποσκοπεί
είς τήν εκτέλεσιν ΐ,ργιον οίκονομι-
κής άναπτΰξεο>ς καί είς τήν πρα¬
γματοποίησιν τής κοινιονικής εΰη-
μερίας καί πολιτκττικης άνό5ου τών
λα'ίκών μαζων.
| Τά άνιοτέρω ΰπεγράμμισε, μετα-
ξύ άλλων, είς συνέ'ντευξίν τού πρός
τόν Σταθμόν Τηλχοράσεως των
Ί 'Ενόπλιον Δυνάμετον ό γενικάς 8ι-
ευθυντής τοΰ Γενικοΰ Λογκττηοίου
τού ΚιΡάτους κ. Γερ. Κωνσταντά-
τος, άντιλΰον την σημασίπν καί
τοϋς δασικονς σκοπούς τοΰ έφετι-
νοΰ δανείον.
'Εκτός τοΰ έθνικοϋ χρέους τών
πολιτών, ετόνισεν ό κ. Κιονσταν-
τ,άτος, ούσιώδη ύλικά κίνητοα —
πλεονεκτήματα έπιδάλλουν τήν ύ-
περκάλυψιν τοϋ δανείου. Διότι αί
όμολογίαι τοΰ δανείου άποδίδουν
τόν ϋψηλότερον τόκον 6% καί κα¬
τά την κλήριοσίν των είς τό άρτι-
ον κερδίξουν ε:να γενικόν λαχνόν
ίσον πρός τό 10% ή τό 13% τής
όνομαστικής τιον άξίας, αναλόγως
τοΰ ετους κληρώσεως των.
φρο·.ώ δτι τδ περιστατικόν τούτο
δέν ώφειλε νά ά-αφτεθή ώς κατηνο
ρριασΐτιικ.ή διαβεβσίωσις αυτής το<^- της τή- Έπιτρ:·ΐτής αν μή δέν έιξη «ΐρβούτο κατόπ ν μιάς λαϊική'ς γ>»ο
•αοδοτήσεως, γενικωτειρα καί βαθιΛέ
οας. Εάν ή 'Επιτρειπή ά.-ελογίζετο
Εστω κσ.ί <ι!αν στιγμήν τά άπ' αιώ νω/ )μαρτύρια τής Έλληνικής ^υ- λής ί,ν Μικρά Ά3Ϊα/ τόν έξοντίώτι | <όν πόλεμον, τόν όποϊονι ύητέστί) κστά τά τολίυταΐα πεντε ετη καϊ δσις ά.τί νά χαλσι^ώση τουναντίον ένίσχυσε τό ί3νικόν αυτής αϊσθη.ΐ'ί 9ά έπειφυλάσσετο νά άναφ.'ρη τι"|ΐ ττληοοφορίαν ταύτην ή όττοία ώς άχ τής φύσεώ<; της έπλήγωσε κσ ρίως τό έ3-·ΐΛΟν αισθήτα τού Έλ¬ ληνικοΰ λαοϋ καί κατά τής οποίας διαμαρτύ^ομσι :ι| τάν πλέον κατν γο^ηματικό/ τρόπον. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑι άφίνοντας γιά φύλαξ! της Γάλλουι, στρατιώτίς. Στίς 10 τό πρωΐ τή ι, ημέρας έκείνης γινόταν στό Στρσ τηγεΐο τής Στρατιάς Θράκης ή ύ- ποστολή τής Έλληνικής σημαίας καί ή Βπαρσις τής Τονρκικής. Πσ ρατετοίγμένοι, ενας Λόχος τού 50 Συ/)τος ΠεζικοΟ υπό τόν τότε λο- χαγόν καΐ σημερα Άντ)ρχην έ.ά καΐ σεβαστόν πρεσβύτην Δρβχον Γιαννουκόικον καΐ ένας Λάχος κι«ός, πού εΤχε «ΙσέλΘει συμβολικά στήν πόλι. Στιγμές εξόχως συγκινη τικές γιά τούς "Ελληνες Ά καΐ στρατιώτες καΐ ασφαλώς και γιά τούς Τούρκους, άλλά μέ διαψυ ρετι,κά συναισΘιΊμσιτα. ΟΙ δύο Λό- χοι παρουσιάζουν δπτλα καί ή Έλλι νίκη οη,μαα ύποστέλλεται άργά άργά, ένώ οί Άξ)κοί καΐ στροτιω τες τού Λόχου μέ τά μάτια δοβκο<. σμένα, μ^ κσττο συγικατοϋνται, γιά νή μή ξεσπάσουν σέ γοερό κλόμμα .Ακοού9ησε ή Βπαρσις τής Τουυι» κης σημαίαν, πού έπισημοποιοΰσϊ την έπάνοδο τής Τουρκΐικής κυρια χίας στήν δύστυχη πόλι. Καΐ σή- μερα όικόμα, ΰσιτερα άπό 4/ χ,ρόνΐοΐ ό σεβοοστόι; πρεσβυτης κ. Για^νουκά κος, δταν άφηγεϊται τίς δραμαη κές έκεΤνες στιγιμές ιμέ κόπ0 σν/ κράτει τά δάκρυά τοι». Λίγη ώρα άρ^ότιρα, τώ τεΛευταιο έκείνο Έλλη·νικό τμήμα έγκατέλειπί τήν Ά&ρήτΓθλι καΐ πεσνοΰσε στή . δυτΐική δχθη τοθ "Εβρον καΐ μιτσ 4 ήΐμέρες οί Τουρκκκές ανελάμβανε τ,'ιν διοίκησί της. Δέν ύπήρ>χϊ γγι
ουτε ϊνας "Ελλην στρατιΛτης στ^ν
άντίπερα τοθ "ΕΛρου ©ράκη. Τίιτο-
τε βΙ>Αο άπο τα συντρι,μια τώ»
Θ/ικών μας όν€Ϊρων σκορπισμένα ιο
νω στή;ν Ερη>μη γή, στΐς Ερη,μες ,
λεις. κωιμοπτόλεις και τά χωοιά -.η~
Ή πανώρεκΐ χωρα ςανάφυγε ·Α»^
τήν άγκαλιά της ,μάνας Έλλάβας
καΐ ξανασκεπάσθηκε άπό τό σάβαν.->
τής Τουρκΐικής κατακτήσεως. ΐή
λαμπρό. τό χρυσοστάλιστο, τδ' ιιβ^»«
5ο·»ο έκίΐνο παλάτι, πού ανήγειρε 6
ς Στρατός στήν ττεριώνυμι,
τ«ν Σεβρών κατέρριυΐίΐ
:^ί ή λ5ηι?ι> ταφδπετρα τής σννθή·
-τίς τής Λωζάνης^ πού σκέιττασε τΛ
έοείιπιά τού, σικέπασε καϊ την ι—-
ρίλαμποη Ιστορϊα καΐ έθνική μιγα
λωσΰνη τριών χιλιάδων χρό.ω.·. "Γ
μεινε μονάιχα ή άνάμνησι τυθ ν.
ραίον όνείρου. Καΐ οί
Κ3Ϊ θρακιώτισσΐςι πού ζο'ν
στήν έλ-ύθϊ.οιι 'Ελλάδα καί έκεΐνο.
πσύ ζο&/ εξω άττό αύτην στήν ςκν,
τ·:ΐ3, δέν Ρεχνοθν τή.ν άγαπη,μέι'η
-ούς 0:άκη. Καί δπιος κά3ε χρό'Ο·
0ά άφίσου/ καϊ φέτος την φαντασίι
τους νά πΐτάξη νοσταλγική, ι/).
κοοφοβού/ια κσιΐ τούς καμπονς της,
στά ποτά,ιιια πού την διασχίζον»
στίς Θάλασσες πού την περιβάλ
Ι λουν; στις χαμίνες πατρίβες τουι
ΑΓΤΕΛΟΣ ΓΕΡΜΙΔΗΐ
Ύποστράτηγθς έ.ά.
ΑΙ ΑΠΑΛΛΑι Αί
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΟΝ
ΕΠΐχΕΙΡΗΣΕηΝ
Άπαλλάσσοντα· παντός δόσμου.
φόρου ή τέλους καί τά εΙσαγόμί.νι»
μέν διά την ίδρυσιν ή λειτουργίαν
ξενοδοχείων ειδή, άλλά έξαιρεθέν-
τα τού κσβεστώτος τούτου διά τοο
Ν.Δ. 276)69 «ίΐε.οΐ τροποποιήσεως
ών διατάίεων περΐ μέτρων προστβ-
σίας των ξενοδοχειακών έπιχειρήσι
ών» £φ' δσον πρό τής δημοσιεύο,.-
ως τούτου- Έχορηγήθη αρμοδίως Λ
Εγκρισις άτελοθς εΐσαγωγής των ή
παοεσχέβη ή σχετική πίστωσις ίΐ
5ιενεογήθη τό προέμβασμα ή τέλος
επραγματοποιήθη ή φόρτςοσις τού
'ων. Τάς διευκρινή^σεις αύτάς έτιΐ
τής έφ3οαογής τοθ Ν.Δ. 276)69
παοέσχε τό υπουργείον Οίκονο,μικών
δι' έγκΐΛχλίου τού πρός τάς τελω-
νειοοκάς αρχάς.
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνισ άπό τό «άνατό Τού
καί τα 100 χρόνια άττό τή γέννησί Τού
ΟΑρχΐΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ
ΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοθ κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Γΐομικοΰ Σΐυμδούλου τής
26ον
Καί στόν Νίκο, πού τόν ύπηοί-
τησε πιστά μέχοι θανάτου, τού Ε-
δωσε τόν «δεύτεοο» καί ίληξε η υ¬
πόθεσις !
Τήν μετακίνησι τοΰ έορτολογιου
κατά δεκατρείς μέοες ύποατήοιξε,
γιατί πίστευε δτι καμμιά απολύτως
σχέσι δέν εΐχε πρός τά δόγματα
τής 'Εκκλησίας. Τό ενα ήμερολόγιο
τό Ίουλιανό — τό Παλαιό — γ'ά
τό οποίον Βγινε τόσος λόγος, είναι
στό κάτω - κάτο; τής γραφής Χ(?ο-
νικός ΰπολογισμός τής περιστροφης
τής Υής περί τόν ήλιο, πού εγινε
στήν Ρωμη άπό άστρονόμους, κατ'
εντολήν τοΰ Ιουλίου Καίσαρος στήν
έποχή τής ε'ιδωλολατρείας. Καί τό
δλλο, τό Γρηγοριανό — τό Νέο —
είναι καί αύτό, δλλος ύπολογισμος
άπό νεωτέρους άστρονόμους πάλι
<ττήν Ρωμη, μετά Χρκπόν, επί τοθ Πάπα Γρηγορίου XIII πού εγινε δεκτός άπό δλον τόν κόσμο, έκτός άπό τούς Τούςχους καΐ τούς Όρθο δόΐους, πού λόγω τοϋ σχίσματος, δέν μποροΰσαν ποτέ νά διανοηθοϋν δτι θά ήταν δυνατόν νά άκολουθή- σουν κάτι πού σκέφθηκε πρώτος ε¬ νός Πάπας. Ή διαφορά τού ενός άπό τό άλλο είναι δτι τό νεώτερο εχει μικρότερο άστρονομικό λάθος άπό τό παλαιότερο καί δτι άκολου- θεϊτηι άπό τόν πολιτισμένο κόσμο, μέ τύν οποίον σννδέεται ή Πατρί- δα μας. Αυτήν τήν μεταδολη πού κρύδει μέσα της πρακτικές μόνον δυσκολί- ες, κυρίοις στήν έφαρμογή της ά¬ πό τό Πατριαρχείον Ίεροσολύμων, έΕ αίτίας τών έκεί προσκυνημάτον καί τής λατρείας ποϋ γίνεται άπό τίς 'Εκκλησίες τών διαςρόρο)ν δο- γμάτυιν, πού διατηροΰν σχετικά δι- καιώματα πάνο σ' αύτά, δέν μπό- ρεσε ν* καταλάδη ε'να μέρος τοΰ έλληνικοΰ χριστιανικοϋ λαοϋ, πού μπορεϊ νά μή διακρίνεται γιά τήν μεγάλη τού μόρφοχσι, εχει δμυις καί μεγάλη πΐστι καί «ζήλον ού κατ' έ- πίγνωσιν». Αύτάς όλος ό κόσμος, φανατισμένος άπό καλβγήρους τοΰ Άγίου "Ορους, πού «γκατέλειψαν τήν άσκησι στην μόνιοσι καί Εφθα¬ σαν στίς πόλεις, καί άπό τούς πολι τικούς πού εδλεπαν σ' αυτόν «κου- κιά γιά ψήφους», πίστεψε δτι ή πί¬ στις τών πατερων τού καταρρακώ- θηκε. "Οτι «πουληθήκαμε» μέ την ήμερολογιακή άλλαγή στόν Πάπα καί δτι «φραγκέψαμε». Καί ετσι, μέ λάβη, άμαρτο>λές άνοησίες σέ
μία θρησκεία ενός θεοΰ —τοΰ μό-
νου θεοΰ — πού δέν γνιορίζει χρό
νους ή καιρούς, δημιουργήθηκε «ζή
τημα» άπό τό μηδέν, ϊσως - ΐσως
γιατί Ιφταιξε καί ό τρόπος μετα-
6ολής.
Άπό δλ.η αύτη τήν Ιστορία ό
Χρυσόστομος υπέστη θλίψεις καί
δοκίμασε πικρίες. "Οχι μιά καί δυό,
άλλά πολλές. Πίστευε δτι ό Παλαι-
οημερολογισμός θά υποχωρήση μέ
τήν διαφωτισι των πλανομένων καί
ΝΕΑΜΟΜΙΤΑΚΗ, Δικηγόρου
• |. Άρχιεπισκοττης Αθηνών
χρειάσθηκε νι'ι δείξη ότι κάτω άπό
τό δελοΰδο τοΰ χαρακτήρος τού ί-
κρυδε γιά τά γενικά θέματα τής
'Εκκλησίας σιδερένια καί άμετακί-
νητη θέλησι. "Ετσι, Εγινεν ό μώλος
πάνιο στόν οποίον ξέσπασαν μανια-
σμένα τά φοβερά κΰματα τού φα-
νατισμοΰ.
Στά 1926 πήγε νά λειτουργήση
στόν Ίερό Ναό των Άγίων Κων¬
σταντίνου καί Ελένης στόν Πει¬
ραια, πού πανηγύριζε. Τότε δέχθη-
κε την έπίθεσι δνός παλαιοημερολο-
γίτη κουρέα πού κρατοΰσε ψαλίβι
στό χέρι, άπό τό πρωί ίσα μέ τ6
6ράδυ, στοχάσθηκε δτι μ' αύτό θίι
,.ροέδαινε στήν... καθαίρεσι τοΰ
Άρχαιεπισκόπου, κόβοντάς τού τά
γένεια...
Ό Καραγιαννίδης, δπως ήταν φυ
σικό, άμέσως μετά τήν άσεβεστά-
τη άπόπειρά τού μέσα σέ Ιερό χώ-
ρο, συνελήφθηκε καί ώδηγήθηκε στά
κρατητήριο. Καΐ μπορεϊ νά γράφη
σάν παραστατικό στοιχείο έκείνης
τής έποχής δτι μία Εφημερίδα, θέ-
λοντας νά παραστήση τόν «ήρωϊκό»
«θλο τού στις στήλες της, καταοέ-
χθηκε νά δημοσιευθή μίαν ψεύτικη
ε'ικόνα μ' ενα άσχεχο πρός τήν ά-
Ολιότητα ψαλίδι καί στήν δκρη τού
μιά τούφα άπό τρίχες, μέ τήν ΰπο-
σημείωσι «τό ψαλίδι τοΰ Καραγιαν-
νίδη καί ή γενειάς τοϋ Αρχιεπίσκο¬
πον»... Σημεία τών καιοων!
Παρ' δλα αύτά, ό Χρυσόστομος,
μέσα στήν πικρία τού, βέν έλησμό-
νησε τήν οίκογένεια τοϋ Καραγιαν-
νήδη ! Αύτη βέν μποροϋσε νά φταίη
σέ τίποτε γιά τή δράσι εκείνον. Καί
έ'στειλε έκεί πού έκρατείτο γιά νά
ρωτήσουν αν εΐχε άνάγκες γιά νά
2λθη έπίκουρος στήν περιπέτειά
τού, γιά τήν όποία εδήλωσε ότι δέν
έπιθυμοϋσε νά βιωχθή.
Ή έπιείκεια, δμως, αύτη πρός
τόν συνάνθριηπο είχε καί ορια. Στα
ματοΰσε έκεί πού δρχιζε κάτι δλ-
λο. Τό σύνορον τοΰ συμφέροντος
τής 'Εκκλησίας τοΰ Χριστοϋ, τή;
οποίας ήταν λειτουργός. Άπό έχϊϊ
καί πέρα δρχιζε ό 6ράχος τών πρ-
ποιθήσειον πού είχε ρίζες τόσο 6α-
θειέτ, ά'ιστε δέν μποροϋσε νά μετα-
κινηθή, μέ συμβιδασμούς καί μει-
διάαατα.
Μετο την άπόπειρα, πού ίγινε ε¬
ναντίον τού άπό τόν κουρέα Καρα-
γιαννΐόη, σορός άπό τηλεγραφήμα-
τα καί έπιστολές συμπαθείας τοθ
απετάνθηκαν σταλμένα άπό έκπρο-
σώπους 'Κκκληοιών καί φίλους. Ά-
νάμεσα σ' αύτη ήτανε καί ενα τοϋ
έγκατεστημένου στήν Άθήνα «Επι
σκοπόν θεοδωρονπόλεως» των Οϋ-
νιτών Γεώργιον Χαλαόατζή.
"Ενα τέτοιο γράμμα, μέ τυπιχή
περισσότερο παρά ούσιαστική σημα¬
σία, σ' ?ναν άλλον δέν θά Εδινε ά-
φορμή παρά γιά μιά τυπική άπαν-
τησι εύχαριστηρίων. Ή άντίδρασι;
δμως τοϋ Χρυσοστόμου, άπ' αίτό
ήταν εντελώς βιαφορετική.
(Σ υνεχίζεται)
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
ΗΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΝ
Τοί συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΛΓΔΗ
5 όν
Ι Υ. Η ΝΕΩΤΕΡΗ ΠΕΡ Ι ΟΛΟΣ
"Ετσι, μέ αύτά τά γϊΡά στοι-
χεΐα ζωής καΐ δημιουργίαν: την
άττείςευτη καΐ γόνιιμη πνευματική
παράδοση ι«ιί τά πρώτα ριζοβολή-
ματα τής ζωντανης γλώσσας τοϋ
λαοΰ μπαίνει ή Κυπριο»κή πνευμα-
τική ζωή στή νεώτερη περίοδό της,
πού άοχίζει άπό την έ-τανάσταση
τοΰ ΕΙκοσιένα συνεχίζεται στήν "Αγ
γλική κατοχή καΐ φτάνει ϊως τά γύ
ρω άπό τό 1930 χοόνια.
Τά κύρια χαρακτηριστικά τής π*,
ριόδου αυτής εΤναι πρώτα - πρώτα
ή μεγαλύτερη καί Ιισχυρότερη τόνωση
το} έθνικοϋ χαρακτήρο: τής Κυπρια
κης ττνει»ματιικής δημιουριγίας, ή ό-
ποία( έμπνευσιμένη άπό την πατριιο
τική ί^έγερση καί £ξαρση τού _ "ε?-
Θνους — μέ τή »ενναία αΐματηρή
συμβολή καΐ τής Κύπρου — δθνε-
ται άπά τότε πιό εντονα καί πιο
<υοιαρχικά άπό τόν πόθο τής Έλευ καΐ φλογίζειται πιό πολύ ά- τό δι/νατό καΐ όρμητικό π εύμα άγώνα γιά την κατάκιτησή της. μάς 4πιτρίπει ό χρόνος νά ί ύποδείγματα άητό τή» ττλού σ.α καΐ άξια έθνική αυτή πιευμαιι "ή ποιοαγωγή, ή άποία εΤναι αλλ»- σ-€ καί όλόκλη,ρη σχεδόν ή Κυπρια- κή ποιηση ττεζσγραφία καί διανόη- ση τών χρονων αυτών, καΐ ή όττοίσ, καΐ δταν άκόμα τραγουδσ τόν "Ε- ρωτα. την Όμορψιά καί τήν Άρ*:- τή ή μΐλετσ την ΙστορΙα καί τή λαογρ-αφία τή φιλολογία καΐ την κητλλιτεχνία τής νήυου, είναι ττάν- τα 6ιοπτοτισιμένΐ} βαδύτατα άπό την άγάΐτη της Πατρίιδας καΐ άπτό -|!>ν
πόθπ τής Λευτβριάς.
Θά σταθοθμε μόνο, μέ Ιβιαίτιο·,
«ιμη και σεβοοσιμό. σέ δυό «ορνψοί-
ους τταιητές, πού είναι τόσο βοθιά"
ουντο/ισμένοι καί συν.ταυτισμένοΐ
μέ ΐιΐν ιυυχή τοϋ Κυπρ·ακοΰ λατοο.
ώστε υα νιώσου/ την άνάγκη να ουν
ταιριάσουν την ιτ.-ευματική τους ικ
φ?<τση μέ την ιδία την ίκφραοη τοθ λ3οϋ. καΐ νά ντύσονν τίς ύ- ΨΐΛίς «αί ώραΐΐς ίμπνευσεις τι,υ, | με τη/ τοπ·«η — την τόσο δλλω- στ* μουσική κσ,ΐ μΐλωώική — Κι—ρΐ ακή 6 άΑεικτυ. Ό π:ώτος άπ' αύτούς, ό Βασ - λης Μιχαηλίβης — ό Πίνδαρος τής Κύπρυυ —■ μ' δλο πού ΐγραψε διά φορα ποιήματα (έρωτικά, σατυριχα, ίπιγράμ,ματα καΐ μύθονς) ίκεΐ πού ΐιραγματοποίησ€ τίς πιδ 6ψηλ-ς ποιητιικές τού πτήσεις καΐ κορύψω σε την ποίησή τού σέ Ανώιτερα κηί ΘιχυμΛσια ποιητικά έπιτεύγμοΐτα, ι' ναι τα ττατριωτικα τού ποιήμαη καΐ πιό πανω άπ' δλα ή ύπΙρθ «Ένάτη Ιουλίου» μέ τό άνυπέρβί' το έΒνι«δ μεγαλεΤο της καΐ τό μ< γαλόπνοο ποίημά τον «Ή Κύπρος πρός τοθς λίγον,τες 8τι δέν είναι ΈλληνικΓν,» μέ την ύπέ,ρτατη έθνική της Ι^αρση. Γι' αύτό οί Κύιτρι>ι
Θεωοοί/ν πολύ δΐικϊια. τό-ν ΒασίΛη
■ Μιχαηλίδη ώς τδν έθνικό τηυς κοι-
ητή.
Ό Δη^μήτρΐις Λιπέρτης 4ξ αλλ'1
, — ό ϋεόκριτος τής ΚΐΛτρου — ί-
γοαψε κυρΐως ποιήιματα εΐβυλλιακα,
η3ογι>αφΐικα έρωτικά, γναμικα, ττου
άναδίνουν μιά γνήΊσια λυρική πν|ι
-τί δονοννται ί(ττό τρι»φ€ρά αΐσθήμαι
-3 στοργής καΐ άγάπης πρός τόν
ΚυΐΓρισκό λοώ «αί την Κύπρο, άλ·
ΑΛ μαζ) μέ αύτά ίγοαψε καΐ φλονΓ
ΡΛ πατριωτικά ποιήματα, μέσσ ο1
ώποΐα σφύζει ό καυτός παλμός τι
έβ/ι·χών παθών τού λαοΰ.
| Το δ"λλϋ ούσιαστικό χιΑμακτηριστ'
κό τής έ/πρχής αυτής είναι ή 6α>!-
μιαία, άλλά καί συνεχής καΐ μέ τι
χύτερο άλοένα ρυθμό έπέκταση κη'
ί έ,πιβολή τής πανελλήνιας δημοτΐ"1
γλώσσας στό/ Εντί,χνο Κυπριο»·^
λόγο.
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΝΕΑ ΜΟΝΑΣ ΠΡΟ
ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΠΝ ΟΙΚΟ-
ΔΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΟΝ
Μετά δίμηνον ύπολογίζ«ται Λ ί1-
«χρξις λειτουργίας τοθ Θεμίλιωβε'
τος προχθές, είς τό 69ον χιλιόμε¬
τρον τής παλαιάς όδοΰ Αθηνών -·
Θηβών, εργοστασιον προκατασκιυα-
σμίνων οΐκσδαμικών στοιχείων τής
έλληνθγιουγικοσλαυικής έτσιρείαί
«ΕΓΕΠΟΣ». Ή έταιρεία δντη πρ>
γραμ,ματίζει την Ιδρυσιν καί δλλω'
άναλόγων μονάθων είς Θεσσαλονι¬
κην, Πάτρας, Βόλον καί Ήράκλικ™
Κρήτης, διά συνολικής έπενδύσεως
180 έκατομμυρίων Βροτχμ. ή όποιιβ
βά χρη.ματοδοτηθή όΐΐτό τής γιουγκ·»"
σλαβικής πλευράς. Ή παραγωιγή
τοΰ Θεμελιωθέντος έργοστασίου 6ά
είναι κατάλληλος διά πάσης φύσι-
ως οΐχοδομάς. Είς τό ίν λόγω έπι-
χειρηματικόν φορέα «ΕΓΕΠΟΣ» «ί·
«έχει κατά 50% ή γιουγκοσλσβι«ή
έταιρεία «7η Ιουλίου».