195399
Αριθμός τεύχους
2019
Χρονική Περίοδος
ΕΤΟΣ 43
Ημερομηνία Έκδοσης
26/10/1969
Αριθμός Σελίδων
6
Πρωτότυπο Αρχείο
Οδηγίες
Κλικάρετε πάνω στην αριστερή εικόνα για να δείτε περισσότερες φωτογραφίες.
Κείμενο εφημερίδας
Δεν είναι διαθέσιμο το αρχείο pdf.
Κείμενο εφημερίδας
Σύνολο σελίδων:
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΝ
.................«...Μ»··—· — ·............................................Μ...............
Κυριαχή 26 Όκτω6ρίου 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ©Ν
ΐ...................................."......................"......"ΐ......................".........""...........*......"...................................................................."-----------------------------------------------------"--
| 'Αριβμός εύλλου 2019 | Διίυ«υντής - Ίδιοκ-φης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΕΙΝΑΝΙΔΗΣ [ Γραφ«ΐ«: Όδός Ν?χης 25 — 'Αβηνοο — Τηλ. _».70β
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΙΙΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΗΜΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Α' Τό Δεσποτάτον τής Ηπείρου
Τού βυνββγβτου μας κ.
τή, ίδρυσιν τής Λατινικής
«Ις την Ανατολήν
βθ^ακράρ
,|2Ο4—1261) τρία υπολείμματ.-
λσθείσης Βυζαν-τιν>ι>
Βυζαν-τιν>ι>,
? απετέλεσαν τρία αυ
«αί
«V
αλλήλων άνεςάρττ;.
χαμακτη
£ τ° Δο"χάτΟν τη<: τό βασίλειον τής Τοαπτ·:ζοϋ. ι τι*ης Νικαίας. , ,ΛΡΥΣΙΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΓΟΊ 4ΕΧΠ0ΤΑΤΟΥ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΝ Ό τιτλος Δεοττοτδτον ίχρτ,.- >ο
κροΤ!αν Κωνσταντινουπόλεως 1 {14
__τ261) «οί απεδόθη όρ5ώς ,ις
ήγεμόνας τής Ηπείρου καΐ
τοΰ Μυστρά καΐ -ηι»
>, διότι κατά καιρούς Ι
άπό Ιλληνας Βυζαντι-
όιιομασθεντας λίαν
τοϋς
διότι ήσαν γόνοι καΐ Άα.
Π0; τής" Βυζαντινής δν.αστεΐας
,β, αύτοχρατόρων.
■Η "Ηττιιρος υπέστη αλλεπαλλή.
Ιομς έηίρ^μός κατά «αιρούς ίκ
μίρ»ί των Βοαλγάοων, των Σλαύ
οιι ωϊ των Νορμανοών. ΟΙ δάρβαροι
ού,οί είσβολείς κατ' έπανάλΐνψΐν έ-
τήν Βυζαντινήν αυτήν
χήραν «σ.1 εκυρίευσεν τάς κυρωτί-
ρας ττάλεις της. την Νικόπολιν τό
930, τά Ίωάννινα τό 1802 καΐ αό
ιό τό Δνί?ράχιον τό 1185. Καΐ β
μυς αί έλλην καΐ αύται πόλεις μί
τος Ιίαψικάς περιφερείας των ύπήχ
βησαν «αί πάλιν είς τό Βυζάντιον
ηΐ βκγνύρισαν τόν Βυζαντι*ό ού
ΐβφθΓορα Ίσαάκιον Β' τόν "Άνγε-
Ιον «α'ι τόν αύτοκράτορα υϊόν τού
Μιον τόν Γ' (11?»5—>12Ο2). Έν
τώ9[* έξιγιϊται καΐ ή τοοχεία Τδρυ
ΐις τού Δεσποτάτου τής Ήπε!ρου
ΐύθύς άμέσως μετά την κατάληψιν
τής Κωνσταντινουπόλεως υπό των
Λατίνων. Καΐ τά νεοσύστατον αύτό
Ακτττοτβτον άνΐχήουξε προσωρ ι νήν
ιτριίτβχυσαν τήν ελληνικήν "Αρταν,
ΐ] άΐτοία δίδει είς τούς αναγνώσται
τάς καΐωΤερβ αύθεντικάς πληροψο;>ί
Κ
«Ρμαι ή αρχισή πρωΤεύουσα ^οΰ
ελληνικόν Διτίτοτάτοιι τής ΉττεΙ.
ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
τής αΰτοκρορτορικής
άς των Κομνιτνών Μιχαήλ Α' ,οθ
Άγγελωνύμου Κιμνηνού Δούχα Ό
Δκ-στης Μι-χαήλ ό Α' χαρακτημ.
σ&Ίς «άνήρ δραστήοιος και όξΰς
νοήσαι καΐ πραγμάτων
τος οίικονόμθς»
τό άρχι-
κόν ΔεσπσΤάτον τής Ηπείρου διά
πολιτ,κών έλιγμών εώστόχων,
λαβών {λάκΐληρον σχεδσν την
λοακαρνανίαν, τάς έδα,φικάς ίκτά
σες των ί-αρχιών τής άρχϊττ.σθ.
"ής Άχρίδος καΐ αϋτό άχάμη τό
Δκρράχιον μ—ά των ΐΓαραλίων ά-
κτών τής 'ΑΛριαΓΠκός. ΆιλΑά καΐ ώς
Βυζαντ.νός ·ΈΑλΐ»ν «<—ευσε ^τα στρατοθ είς την μαρτυρικήν Πελ>
ττόννησον (τού 1205) *ο5αλαμβα«-
μένην συστη,ματικώς ϊ~ό τ»ν Φράγ.
ργ
«όν καΐ έδοήθτνο-ε παρά τάς Κολά-
μας καΐ είς την μάχην Ί0£> «£λσι£,.
ν'ος τού Κοθντουρίυ» τοθς Μηλιγ·
γούς (ΜεΑιγκούς) το0 Ταϋγέτου ·Λν
θισταμένους ήρω^κώς κατά των Γάλ
λί.« έττιβρομέων. "Ισάξιος δμ^
κ3ι ασυγκρίτως άνώτ£(κ)ς το0 δοη
ί^νηθέντος αρχάς το: 1216 Μιχαήλ
τού Α' ανοιχθή ^ άβελφός καΐ δια
δοχος αύτοθ Δβσπότης θ«05α:ρος
•'Αγγελος Κομνηνός, δσττονδθς »/..
θρός τώ^ Λατίνων άποκεφαλιστΐν
τής Βι>ζαντινή'ς αύτοικ,ραίΤορ(α().
Ό Λατινομάχος ΔεσττοΤης της
Ηπείρου Θεάδωρος στραψεΐς -οί
Δυσιμάς κατέλαβε τό Δυρράχιο··
(1217) καΐ έςώγρησε τόν
βιβζΐσβέντα Λατϊνον
τής Κωνσταντ
Κουρτεναί, ό οποίος θά
διά ξηράς είς την Κωνσταντ ινου-πν
λιν διά νά άναΛαβη τά αύτοκρατορι
κά τού καθήκοντα, διότι εΤχίν ήδιι
στε«θή έν Ρωμη ύιπό τού Παπά Ί>·
νωρίου τοθ Γ' (}2,]6—1227) ώς
διάδοχος τού γυναικαδέλφου τοι» Λα
τίνου αθτοκ,ράτορος 'Ερρίκου τήι,
Φλάνδρας (1296—1 216) ά-ποδιναα*
τος την 11 Ίουνίου έν
νουττόλει. δευτέρου μετά τον Βαλ
δουΐνον ·Λατίνου
Άιλιλ' ό Λατινομ(4χος Δεσιτότης Οια
δωρος δέν ηρκέσθη είς τόν τίτλον
Δεσττστης τής Ήττείρευ, δ ότ, τό
είς στρατιωτικάς μ-----,-..--,
κϊ! πολεμικάς προπαρασκευας
οον. τοϋ έχτεινομένου κατ'
βπτό τής Ναυιτάκτου μέχρις Ίωαν^ ' κατώρθωσαν «ντός έξαετίας νά ίΐ·
ω» κσί Ιδριβίντος υπό τού βΑα- ' (Συνέχει* είς την 6ην σΐλίδο)
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟΦΟΡΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
χωρει
Δάνειον
Άϊλπτίΐεως δρχ. 2 δισεκ. θά ί··
ΊικΛυψθη έντός τ "ύ χρόνου «ής
Ίδ&Εώς τού, τόσον Από τούς ίλ
Μνι«ούς όργανισμούς καΐ τούς "Ε.λ
^«ς τού ίσωτερικού, 6σον καΐ ά
Ό ίητιχειρήσεις καΐ τούςάμογενεΓ»,
'λι ίξοτερικοΰ. "Οχι μόνον δι5τ·
«οΒήκον παντός "Ελληνος είναι «κ»
ίνμίάλη είς τήν οε<ονομι«ήν άνάπτ* ί'ν τής χώρας, άλλά καΐ διότι :| ''ά έτίνδυσι», δηλαδή χρη>μάτων
ε αι άληθώς προνομιοθχοι καΐ 5β·
*·ΛοΓι«οίΐ ί,' ασον 0 τόκος όρίζ'-
παρέχονται
Κ'οί: α) Ό Γενικάς λαχνός. Τιτ
'λοι Τού δανείου κληρούμενοι ΐΙ^
Ό άρτιον, καβ· οιονδήποτε τάν «πΑ,
ΊΛ 1970, μί^οι τού 1979 δίκα 1
'"·, ^μβάνουν γενικόν λαιχνόν 4»
Ίϊροαυπτίύοιτα ποσοστόν 10% τής
Ηβπικής άξίας αυτών. ΟΙ τίτλο·
'* δανείον κλΐ)ρούμενοι είς τδ αι·
"80 »αΐ εφεξής 10 «των,
ΥΕνηκον λαχνόν άντ ι π*
ποσοστόν 15% τής όναμ «.
"Γ|«ΐς άξίοτς αότών^ β) Είβικοΐ λα
"*■_ Κο9' δλην τήν' διάρκειον τού
3»ΐιου βά ένεργούνται κληρώσεΐί
"Χ"»ν· Κατά τα ϊτη 1970 ϊως
1 ν'ί τού ΪΤους, ήτοι την 9ην
Λθν καΐ τήν Την Αύγούστο»·
»ΐ σύνολον ,,^ρβ,Λ,ν ί)ίάατου »>,<„, ς 9 '% Κατά τά ΓΓτ σιις δϊς τού Ιτους καΐ κατά τάς αιΑας ώς άνω ήμί,ρομηνίας μέ οθ νοΛον κερδών εκάστου εΤους 6 έκατ 5ι>χ.. φορολογικαιΊ άτταλλαιγα!: λ)
ι ά (χ των λαχνών εσοδα ίξαιρούν
ται τού φόρου έτττΐ κερδών έκ >.ι
χ'ΐων, ώς καΐ τού φόρον εΐσοδήμα-
ιως. β) ΑΙ ώμολογίαι έξαιροΰνται
■^ο^ φόρον κληροναμιών. γ) ΟΙ τό-
κοι το^ Διανείοο ό—αλλόχΐσοντυι
103 ψΛρου εΐσοβήιματος. δ) ΟΙ τίτ-
αοι τ οί) Δανείον, αί βνανεώσεις κα'ι
έξ ο!ασδή|ττοτ£ αΐτίας μίταΛιβάσεις
ως κσ,Ί αί έίοφλήσεις των κληρου-
μενων τίτλων, των κερδών καΐ τΰν
τοομεριΰίων ό—αλλάσσονται τεΛω»
χαρτοο-ήόμου. "Αλλα ττρον6μια: α)
Αί όμολογίαι τού Δανείου γΐνον-ται
βα<ταί διά σύστασιν 4γγυοδοσι^»ν ύ-πΐρ τοΰ .Ελληνιικού £>,μοσ'ου, Ντ·
μ:κών Προσ«*ττων Δημοσίου Δικαΐου.
Γοαιττεζών ώς καΐ οΐουϊήιΐτοτι &λ'(3υ
κματικοθ όργανισιμού τί δεμοσίας ί-
πιχε'ρήσεως, διά την όναμαστικι'ιι.
Λξίαν αυτών, β) 'ΕΐΓτίσης γίνοντ^ι
δεκταί υπό των Τρα—εζών είς 4/Π-
*ατάστασιν ίνεχύρων καΐ είς
V
όνομαστικήν αξίαν αυτών, τό δ£ σχε
τικόν έγγραφον τής άντι,καταστοχ/ΐ-
ιος συντάσσεται άτελώς. γ) ΑΙ Τ,ίά
πεζαι έπτΐ τή καταβέσει ώς ένεχύ·
ρϋΐι τουλάχιστον 50 ώμολογιών -οκ
Δανε!ου υποχρεούνται νά παρέχον *
Βάνειον 70% επί τής άξίας των 4-
νεχυριαζομένων τίτλων. Ιδού, λοι-
πόν, διατί θά γίνουν σνάρπαστ ,
αί όμαλο/ίαι το} Λαχϊΐοψόρου Δα.
ν«ίου 0'Ικονο.μικής Άνατττύίεως.
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
*μαμνησεισ απο τον αειθαλη ελληνισμον του πον-
του
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΝ ΠΟΝΤΩ
«?
δξιον πάσης
των Ποντΐων είς τΛ.
"1 ΕΙς τό 1Γιδ μικρ0 ^
*'ί τό καλλίτερον μίρ«<,. παρ~λ»ύρως τής 'Εκκλ,ι ή τό σχολ«1ον, συν™ υηό των κατοΐκων των Τοδ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ εργαζόμεναι ο! "Ελληνες τού Πό»- τοι; καί εκείθεν οθτοι 5|ν ίπαι« ι» νά ένδιαφέρωνται διά τάς Ιδιαιτί. ρας ιτατρίδας τω» καί δέν έφεΐδυ» το βοπταΐ'ών πρός συντήρησιν ιών σχολείω1» τής πατρίδος των κα» την έν γένει μόρφωσιν των συμπα¬ τριώτην των "Ετσι λοιπσν συν τώ χρόνω *^' παραλλήλως μέ τό ενδιαφέρον τ<λ0 Πατριαρχείου καί των Μητροπόλ.- ω!»' εδημιουργήθη μία ίφίσις^ πρός μόρφωσιν «α! ττροαγωίγήν/ λίαν *· ξαιρετικήν Είς την Άνορτολική,ν ηλίυρα« τού Πόντον ίίδημιουργήβησαν 50ο τηλαυγείς Φάροι, οί οποϊοι ιή» (Σννέχεια είς 'ην 2αν σιλ.) ς πρός τή, ημιούΡΥησε τήν ή ττλουσία» 8ιωχ«τιι*»η Β-ούμ μίχρ,ς ία "ΧΡ 1· ί θαλάσσης «α! Ροστοβίυυ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Τον συνεργάτου μας κ. Β. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ Δ' Είναι ή άνΐτίβεσις έπάρσεως καΐ το—εινώσεως, άμαρτίας καΐ άγιότη- τος, άναγχαιότΐιτος καΐ ελευθερίας. Κατά τήν Βιβλική,ν διδασικαλίαν αί αντιθέσει ς αύται πτροέρχονται ίχ τής ΤΓΓώσίως τού ά.θρώττου. συντ. πειά τ»ύ προπαίΓαριικο3 άμαρτή,μαΤΓ.ς καΐ ότι ή ούσία τής άμαρτίας είναι ή δόνησις τού Θεού ττού 6χ«ι ώς {- πακάλουθον τήν ύποδούλωσΐιν είς τόκ τΓαθτ) τού και την ώ—ώλειαν τής <- λευ3ερίας, χωρΐς έκ τούτου- νά έκτο- πίζιται καΐ ή εύθύνη τού άνθρωπον. Διότι παρά τό γεγονός τής τττώ. σεως ό άνθρωπος δέν απώλεσε παν- τελώς τόν προίταρχιικάν χαρακτήρα τής θείας τού φυσιοις. «Μένίι τό θείον δουλία περ έν φρενί» (Αΐσχύ- λου: Άγαμέμ'νο»ν 1084). Ή νοσταλγία τού βεοΰ, ή άγατιη πρός την αλήθειαν^ ή λειτουργίο. τής ήθι«ής συνειδήσεως, ή δημιοκρ- γική Ικανότης κλττ. ΐΐς αυτήν την κα τάστασΐν τής τττώσεως, μαρτυροθ σιν δτι ή βεία εΐκών έφθάρη μέν, ν άττεσβέσθη. τάς προιητοθέσεις αθτώς κα τανοού,μεν τάς διακηρύξεις τής 'Α- Υ·σ·ς Γραφης περΐ μετανοίας κα> £-
πιστροφής, πίμΐ Οττακοής καΐ πίυτ»
ως ώς καΐ την £ν Χριστώ 'ΊηοοΟ α¬
ποκατάστασιν, ή Λποία όπτοΤΐλ»-ί 1Γ)ν
θυσίαν τήΓ δβασκαλΐας τής Καίτης
Δ'.αθήικης.
Διά τής πΐ'στεως είς τδ μυστή
ριον τής ίναν»ρωττησιεως καΐ
σεως έν Χριστώ Ίησού.
τόν τταλαιβν &νυροπον τόν
νόν κατσ τάς επιθυμίας τής άπά·
της . . . κα! έκδυόμεθα τόν νέο'ν Χν.
Βρ<ρπον τον *ατ* «εάν ικ,ρισβέντα, (ν δίκατ.ο-τϋνη και δσιότ—ι τής άΑηθεί άς. ("Εψεσ. 4 22,—24). Τό λιον μάς άττοκαΑιπττει την φύσιν <αϊ την ζωην τού θεοΰ είς την ζωήν τοίί ίνανβρωτιτήσαντος Ίΐκτού Χριστού, 6 ύττοΐοζ. εΤπε- «Ό έωρακώς έ·μέ έώρα κε τον ποττίρα). (Ιω. 14,9). Πλέον υυγκπκριμένως ή πν*υματική ζωή εί ναβι πιροιόν τής έπενβργείας τού ·ρί >υυ ττροσώπου τής Άγίας Τριάδ·).;
τηθ αγίου Πνΐώματος. Την &ιχυσι"
τού Λγίθυ ΠνχώμοίΓος ευρίσκομεν τό¬
σον ιΐς τή» σνϊλλογικήν ζίίήν τής
'&οκΑησίας. δσον «αί είς την άτοιχι
κην ζι*ην ενός έκάστοιι πιστού Χρι-
Γότε λαμδάνει χώραν ή άναγέννη
σις ή άνωθεν γέννησίς περΐ τής ο¬
ποίας κάμνει λόγον ό Ιησούς είς
τίν Νικόθημον καΐ αν*υ τής οποίας
δέν είναι δυνατόν νά ϊδη τις την 6α
σιλείαν τού ©εού (Ιω. 3.3).
«Τό ν·εγειννημένον έκ τής οαρκ^ς
σάοξ έστι καΐ τό γεγεννη,μένον έκ
τού Πνεύματος πν»ύ,μα 4στι» (Ιω.
3.6). Μή Θαυμάση ς δτι είπον σοι,
δεί υμάς γεννηθήναι δνωθεν τό ττνεθ
μα δπου θέλει πνεϊ. καί τήν φωνήν
αυτού άκούεις, άλλ' ούκ οΤδας ποθιν
Ερχεται κα! πού ΰπαγβΓ ούτως έ«ίτΐ
πάς ό γεγεννη.μένος έκ τού Πνεάιια.
τος» (Ιω. 3.7—9). Ή παλαιά »ύ
σις τοθ άνθρώπου. ό σαρκικός &νβρ ο
πας δέι/ ιΊμιτορεΐ νά όχολουθήση την
ζωήν τού Πνεύματος. Πρέπει νά άνα
καινισβή, νά άναγΐννηθή, νά άττ·χ5υ
θή τόν παλαιόν άνθρωπον. Ή τιαι-
δεία, ό πολιτισμός καΐ «αθε μορφή
άγωγής χρησιμεύουσ( διά τό έξωτερ
κόν καθάρισμα τού ποτηρίου. άλλά
'ό έσωτεριχόν παροψένει άκόβαρτον^
δττως ήτο πρότερον.
' (Σανβχίζεται)
ΚΛΑΓΣΙΓΒΑΟΙ
ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ
Ε'ίτταμΐ την περασιμένη Κυιριακή,
τώς ά Άγιος Πέτρος^ έστειλε κατΛ
προ?τ2/ή τού "Υψίστου, στή Κάλα
ση δλους τούς δηιμοσιογραφους ποΰ
κρατούσε στά "Εμττϊδα («Β' Κέν¬
τρον 'Εττιλογής») τού Παραδίίσου
Σήμερα συνεχίζομε:
Ό Σατανσς. πού δπως ε'ίδαιμε·
οΰτε αύτός δ^ν τοϋς ήθελε στό ύ
ποχθόνιο Βασίλίΐό τού τούς δηιαο-
σιογράφους γιά νά μή τού διαφ3εί
ροι<ν τίς κολασμένες ψυχές. μόλις τοϋς εΤδε στραβσμοΜτσούνιασε. Σάν διάβα'σε δ,μως τό ώττόρρητο (Α.Π.) σή^μα τού Παντσκράτορα^ μέ τό 6- ποΐο τόν διέτασσε νά τούς εξαφα¬ νίση, στά καζάνια τής βραστής πίσσας γαλήνεψε. "Εβωσε έντολή άνάψοι/ν τίς φωτιές καΐ άπο- σύρθι>χε στά ίδιαίτερα βιαιμερίσμσ-
τά τού. Ό Μανβρακούκος δμως δέν
τϋχασε. Ζήτηαε νά τόν παρουσια-
σουν όιμέισως στόν "Αρχοντα τού
σχότους καϊ τά κατάφερε νά γίνη
δϊΐκτός άττ' αυτόν. Σάιν βρέθινν
μπροστά τού, μέ τά γνωστό δημο-
σιογιραφικό θοόσος. τού είττε:
—^Πϊτέ μου δέ σ£ φαντάσβηκοΐ
τότο 6λάχα Βίίλζεδούλη μου, ώστε
νά παΐζης τό απτιχνίδι τού θιού.
Ό Δα(ιμονας( τό/ κοίταξε όπτο-
ρημένος μέ τά στενά καί σχιστά
τού μάτια, χαϊδεύθντας τό τραγίσιο
γεν ι τού
Να! εΤσαι δλάκας, τού £ανά »Τ
πε ό Μανδραικοϋκος καΐ πέρνοντας
τύ ά-άΐλογο ίίφος σιη/έχισε. Εμείς
οί δηιμοσιογράφοι, ιΐμαστε πάντα
οί ττιό καΛσί καΐ οί πιά πιστοί σου
φίλοι. Καΐ μετά τό θάνοπό μας.
μποοοθιμε άκήμα νά σού προσφέρου
.υ ττολλές ι>πηρεσίας. Γιατί λοιπόν
νά μας χαλάσης;
—^Καΐ τί νά σάς κάνω; Τόν έ-
ρώτι^ε ό Δαίιμονας, μ' Ενα σαρκα
στικό μειδίαμα.
—'Νά μάς στείλης πίσω στή Γη.
©ά έγχατασταθοΰμε στά Γ,ραφεΐα
και στά τυττσγραφεία τών έφηιμερί-
δων καΐ θά τά «άνουμε δλα «λί^ί-
πα». θά σκοτίζοκμε τό μυαλό των
δημοσιογράφων καΐ θά τούς κάνοαμε
νά γράφοκΐί δποια παλαδαμάρα θ£-
λουμε εμείς, ©ά στρσΛύνοΜμε τούς
τυπογοάφους σέ τ£τοιο ση·μεΐο πού
δα στοιχειοθετονν αλλα άντ" δλ-
λων. θά «ροιτάμε πάντα κοι.μισμ:-
ν·Λ/ς τούς διορβωτές, γ·ά νά μην
μιτοοού^ νά διορθώνουν τά τυπογρα
φικά δοκίμια. Κι' δσα βιορθώνςυν.
νά τά διορθώνουν κατά την κρΐση
ταυς καΐ χοιρ'ϊ νά συμ6ολίύωι.ται
τά χ·ϊφ6γραφα των συντακτών καΐ
των συγγραφέων. Κα! θά κάνονμε
τέτοιο ά/ακάτωμα των τυττογρσφι-
κώ/ στοιχείων, στΐς κάσσες καΐ
στό «μάρμαρο». πού θά 6λαστημδν«
οί τυττογράφοι τήν ώρα πού γεννή
9η.κ3ν. Τέλος θά στρέφουμε τούς
δημοσιογράφθυς έναιντίον των τυπο
ΠΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
γράφων/ αύτούς ίνχχντίον των πρώ
ών κα! τό άναγνωστικό κοινό, ίναν
τίοι/ κα! των δηιμοσιογράφων κΛι
των τ«πογράφων.
Αύτά τά ώραία, πολύ άρέχτατνε
στό ©χομιπαίχτη: τό Ιαταινά «αί ο
ποφάσισε νά μην έκ.τελέση τή βυ-
ταγή τοθ Σαδαώθ. "Οχι, δέ θά ίο
ριχνε στή 6οαττή πίσσα τούς δί{υο-
σιογράφους. θά τούς μεταμόρφωνε
σά παγοονά δλοι/ς «Γ αύτούς ιόο
εΐχΐ στήν εξουσία τού κι' δσοι/ς
θά τοΰς ίστελν» στά ιμέλλον ά "Α
γιος Πέτρος καΐ θά τά σκόρπιζί
στή γή. οινώλογα ιμ| τίς άνΛνΐίες
τής καθε χΑρας. γιά νά βάζουν αί
πειρΐσμό τούς δΓ(μοσιογράφους καΐ
νά τούς κάνουν δύσκαλο τά Εργο ί
πως τού είχεν ύττοδεΐξτι καΐ ό φίλος
τού ό Μανδρακούκος. Συζήττησε λοι
πόν τά καθέκαστο: μαζύ τοι/( τόν Λ
■νόμασε άρχηιγό των ΚωλοΛβλόνηβων
καϊ τούς έστειλεν δλους στή γή.
Άπό τότε, τά παγανά αύτά, βρΙ'
σικονται άνάμεσά μας έγκατΐστημέ
να στά Γραφεϊα καϊ στά τιπτογρα
φεΐα των εφημερίδων καΐ προκο-λούν.
σύμφωνα 4>έ τό «καταρτισθή πρ6-
τΐς γνωττές άνακατοσοθ
Προοίλούν φρικτά λάβη. όρθογ,χχ
φικά καΐ σι/ντακτικά άποσυνδίουν
τά κείιμενα. μΐπβρδεύουν τίς τυπο»
γραοψικες άράδΐς καΐ κάνουν κι'
αλλες άταξίες, τόσες καΐ τέτοιΐς)
πού μοί είναι δύσκολο. γιά νά μή"
πώ άδύκχτοι να τίς άραδιάσω.
Αύτάς είναι ό βίος καΐ Λ πολι-
τεία των Καλλικσντζάρων τής δϊύ
τερης συναμοταξίοτς. Άττό τοΰς 5λ
λους. τής ττρώτης σννομοταξίας
τού Χίπιπυς μποροθιμε εθχολα ν' οί
παλλιχγοΐμί. Φτάνει νά δοιΑέψη.·.
σοπάικι. ΑΛά Αττ* αύτούς· άττό τούς
Κωλοβελόνηδες τού Μανδρακούκου,
ποϋ δέν τούς πιάνει οϋτε 6ρεχτοι>-
ρυ παπά, δ^ν θ' άΐΓαλλθΓ/οώμε ποτέ
δι>στυχώς. Άκόμα κι' αν ιμττοϋνε
σέ λειτουργία στό τόπο μας, οί
νέες ήλ€κτρονικες μιΐχανές στοιχειέ
θετήσεως καΐ συνθέσεως. θά τρυττώ-
οζμ; καϊ μέσα σ' αώτές οί Κωλο-
6ελόντ>δες.
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠ((.Γ
'Από τής προσεχούς εβδομά¬
δος άρχεται είς τόν «Προσφυ¬
γικόν Κόσμον» ή δημοσίειυσις
τοΰ νέου εργου τοΰ συνβργά-
του μας
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΜΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΧ
Χτΐς περισσότερες σκηνές
τοθ εργου ό συγγραφεύς υπήρ¬
ξεν αύτόπτης μάρτυς καΐ τό
έργον έγράφη κατ' Ιδίαν αντί¬
ληψιν!
'Από τής προσεχούς εβδο¬
μάδος Ι
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ
ΓίΝΟΜ'ΝΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ 4ΙΝΕΑ ΠΟΛΙΤίΙΑ,,
Τοΰ κ. ΕΥΑΟΚΙΜΟΥ Ν. ΔΟΥΡΜΟ ΥΣΗ
Ό κ. Εύδόχιμος Ν. Δουρμούσης
ΔιΐυθΐΛΛής τής «φωνής τού "Ε-
θνους» καί Ύφηγηιτής τού Πανϊ.
τής Γενέυης, παλαιός
συνεργάτης τού «Προσφνγικού
Κόσμον» μάς ό—έστειλε την κά¬
τωθι άΐτάντησίν Τού, είς δηιλώ-
σεις τού γναστού πολιτικόν, κ.
Σΐπύ,χΐυ Μα^κεΙζίνηι καταλαΛόν-
τος κατά καιρούς ΐς τά παρι>.
θόν καί ύψηιλά τής ΠολιΤείας ά-
ξιΑματα, προετταναστατικώς, δι-
ατελέσαντος καΐ άρχηγοΰ των
«αλουμένων ή μάλλον αύτοκαλχ-
μέιω/ «Προοδευτικήν)» μί έλαχί.
σΤην έκπροσωΓΓτευΤικ^ν μειοψηφίαν
παρά τώ 'Βλιληνικώ Λαώ, (3%)
των ψήφων αυτού κατά τάς τε¬
λευταίας βουλαΑι'κάς εκλογάς
Τή." απάντησιν αυτήν, βημοσιιύο
μέν κατωτέρω λόγω των 4ν αυ¬
τή έκτεθϊΐμένων βασίμων καί άν
Τικει,μενικών άπόψεοον τού φίλον
καί συνεργάτου ,μας, εύχαριστ>;/
τ^ς αυτόν θερμώς.
Είς πρωϊνήν εφημερίδα, (κα! είς τό
φύλλον αυτής τής 19.10.1969) έδη-
μοσιεύ9ησαν υπό τύπον
Μς»ι δι>λι·όσιις τοθ γνωστοθ πολιτι-
κοθ κ. Σπύρου Μαρκεζίινη, ιΙς άς θε-
ωρώ κόπιμον, νά ό~ανΤισω 4ν άλι-
Υ°'ί, χάριν τού υψίστου ίθνικού τ^μ
φέροντοςι |ν όψει των μεγάλων πολ1.
*ι«ών καί πολιτειακών θεμάτων, ιά
σποΤα ο&τος θίγει είς την ίν λόγω
Έν πρώτοις πρέΐπει ν^ τονίσω-
μ«ν δτ( ό κ. Μαρκβζίνης, Ανεξαρτή¬
τως τής μορφώσεως^ την οποίαν π"έ
π€ι νά Εχη, διά νά επιληφθή τής συγ
γ,ραφής τής νεωτέρας Ιστορίας 'ού
'Ελληνικού "Εθνους, τής οποίας την
αξίαν δέν άμφισβηίΤούμεν, έλλί;ψει
στοιχεΐων πρός τούτο ώς μή λαδόν-
τΐς γνώσιν τού πχριεχο,μένου αυτής
κρινόμενος ώς πολιΤι*ός άνήρ, πό11.
επ! σειράν έτών, ώς
σι/νερίγάτης κομμάτων, δπως τα Λΐϊ-
κόν δραδύτερον δέ καΐ τού «Συνα-
γεομού» Τού Αλεξάνδρου Παπάγου,
ίτκάτως δέ καΐ ώς άρχηγός των .χχ.
λουμένων «Προσδιυτ ι κων») διότι τίπο
Τ* τό «προοδίυτΐικόν» μέχρι Το0ι5£
δέν <—αρουσίασαν άνήκει «Ις τόν πά λαιόν πολιτικόν κόσμον, τόν τταντά- *βσι' χριωκοπήσαντα είςτήνύψηλή.νίί νοιαν τής Δημοκ^αταίς καϊ εΐδικ»·; είς την κατηγορίαν των έπαγγελιματι. ω« τής πολιτικης. "Υπό τήν (διόττ|Τά τού αυτήν, ΰ. ΐτ«ΐρηφανεύεται δτι άνήκει είς μίαν οΐκο/ένειαν «άπό πάτττποι; πρός πάπ- ττου» πολιτευομένην, άλλά τούτο οώ- 6ίμ(αν ά^ίαν ϊχΐι διότι άνεξαρϊή- £π! τού νέου Συντάγιματος, καΐ το νίζων τήν Ανάγκην τής μεΤαβάσβως τής 'ΕτΓαναστάσεως, άπό την έπα»π στατικ.ΐνν περίοδον τής δρασττ)ριό>η
τος της είς μίαν περίοδον όμαλ?ύ
6!ου, ι>3€ΐδομένου επί τής ήθικής ιά-
ξ:ως καΐ των άρχών ένάς πνεύμαΤος
φ.λελευθερου, καΐ ΣυνΤαγμαΤικώς,
Επί τού τελευταίου δέν
καμιμίαν άντίρρησιν) μέ μόνην τήνδισ
φοράν δτι ευρίσκομεν άβασίμους τάς
κρίσεις ή" μάλλον έττικρίσεις τον, (-
πΐ τού νέον Συντάγμοπος, ότι 8ή·
θβν τό νέον ΣύνΤσγμα είναι περισσό
τερον Σύνταγμα Προεδρικής Ά6α-
σιΛβ/τοκ Δημοκρατίας (άμερικανι*ή(,
ή Ιί^τω Ντιγκωλικής) καί πολύ ό^'-
Βασιλευαμένης Κοινοβου-
λευτκής Δηιμοκιρατίας. Κατά
Λ κ. Μαοκεζίνης πλανάται διότι σκιι.
δαϊνει τό αντίθετον, ήτοι πρόκειται
περΐ Βαπιλευομένης ΔημοκρατίαΓ.
έν τή όποϊα θά ήτο ινχής Ιργον 6
Πρωθυττουργός νά έκλέγεΤαι όΐπ' ιύ
θΓΐας 6τπό ιον λαόν κατά τό (ν Ά-
μερική Ισχύον σύστη^μα βάσει τβν
γενιμένων »ταρ" ημών ύποδείξεων κ«1
ιΐς σειράν αρθρω» ιπι,
είς την «Φωνήν τού
θά ήτο ομοίως εύχής Εργον ΛτΑ
τας ανωτέρω προΰποθέσει ς νΑ έστε-
ρ«το ό Βασιλεύς των προνο)ΐίων ύς
σμμΑαίνει ίν Αγγλία «α> τοΰ ί' 3
ρίζει καί πθλ»ιν τούς υπουργοϋς μί
μόνην την φραστικ,ήν διαφοράν την
άντι*αταστάσίώς της με τόν Πρωθυ
ΐτουργόν, τούθ' οττερ εΤναι ϊν καΐ τ5
αοτό διότι πιαυομένον τού πρωθν.
πουρΎθύ παύονται καΐ οί ύπουρνοΐ
αυτομάτως καΐ «β» τού διαλύειν 'ήν
ΒουΑήν, ^έ την προσθή«ην καΐ είς
τάς δύο περιπτώσει ς των άκα&ηι^α-
ικω,ν ίπιφυλώξΐων τής γνώμης τ,-Λ
"Εθνικον Σμμδουλίου, την οποίαν (-
χει μέν υποχρέωσιν νά λάβη, ό Βο>
σιλεύς προκειμένον περ! των δύο
τεραστίας σιμασίας καί σΐπουδα'ό
τητος πράξεων «ξοικτίας αΐτινες χρη-
σιμοποιηθεϊσαι ίίς τό παρελθόν Κ'-χ-
τά την περίοδον τού έβνικού διχα-
σμοθ των ίτών 1915—1916 &ψινσν
όλΐε^ρίως τή> τύχηπ/ τής Μεγάλης
•Ελλάδος των δύο ήρτεΐρων καΐ τόΐν
πέντε θαλασσών, ΧΩΡΙΣ ΝΛ ΕΧΗ
δμως, καΐ τήν υποχρέωσιν ά συ^.
μορφω&ή πρός αυτήν.
"Οσον άφορά τή^ άναθερώρηίΐ'-'
τού Συντάγματος τού 1952 την ο¬
ποίαν Ισχυρίζεται δτι μεταξύ των
πρώιτων έζήτησΐ, ό κ,
πρόχειται πίρΐ μιάς προτάσίως σΙ-
τής άνεπαρκίΐας ώς
εξαιρέσει τριών μεγάλον πό
λιΤικών άν«δρων παρασχόντων μεγά¬
λας ϋττηρεσίας είς τό "Εθνος, ίθθ
Ελευθερίου Βενιζέλου τού Ιωάννου
Καποδίστρια καί τού Χαριλάου Τ«,ι -
κ.νιπη ΟΥΔΕΙΣ αλλος εφάνη υψηλήν
Γτεριωπής πολιτικάς, άπό τής άπε-
λίΐβερώσεως καΐ εντεύθεν, μέχρι ο< μερον, διά νά «αταλάδιι ,μία» θέσ'ν·1 Λξιόλογον ίν τή Ιστορία τής νιωτί- ρας Ελλάδος. "Οσον άψορά τάς δηλώσεις τού ε¬ πί 09μάτων, τα άποϊα θίγει είς "ΐν τού αθται είναι γυμΛ'ϊ περιεχόμενον, σχετικώς πά-· τως με τα μιγάλα προβλήιματα χρή- ζοντα Ιδιαιτέρας προσοχής. ώς εΤ/^ι τΛ τής δικαΐυσυνης, τής Διοικήσε^τ, καϊ τής Παιδείας περιοριζόμενος μο νόν είς ωρισμένας έιπικρίσεις το1-» καΐ άλυσιτελούς σ·. ν. ταγμοοτιικώς καί 49νικώς περ! -ι ής οποίας εγένετο πολύς λόγις είς την ΕΘ-·Όυς». Ρ.ώδόκιμος Ν. Δοι/ρμούσης τής «Φωνής τού "Είίνονς-- το^ Πανεπιστημίου τή( Γϊνεύης ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ ΘΡΤΛΟΙ ΚΑΙ ΠΡ ΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕ Σ «ΟΧΙ» "Οχ1 Τοοπαν τού Δέν περνάς τά Ριζοδούνια . Τά φυλάει ή Παναγία. Καΐ θά τ&βρης καΐ μπαστούνια... Α Δέν τούς ακουσβ. Καί είδί. Φέσι, φούντα καί σκαμπίλι. «Άέρα>, λόγχη καΐ τσαρούχι
Καΐ τόν ούρανό σφοντίλι..
Α. ΜΟΤΣΟΤΡΟΣ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΘΕΡ-ΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ 1Μ ΕλλΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
Από τού προσεχούς φύλλου
είο την εφημερίδα μαο
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡλΓΜΑΤΕΙλ
Τού διακεκριμένου συνεργάτου μας
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
Ιθον
«ΟΙ Τούροκι πρό3ΐφ«<ες οΐτινες εγκατέλειπον τα ικατειλημμένα παρΛ των "Ελλήνων έι5άφη (αριθ. 46 φαίνονται συγκραντούμενοι μακράν των οΐκιών Των παρά τ«ν άτάκΤω» ή μόιλλον -παρά τής τουρκικής Όρ γανώσεως, ή 6ποία — τούτο εΤνα' κοινόν μυστικόν — συγχέ*ται αέ την τουριχική^ Κι/βέρνησιν. Ό πολιτικάς σκοπάς είναι ά.·ο>μ
φισδητήτως ^·ά έπηρεάση, κατά την
περίοδον των ά.αφΐβολιών καΐ τής
άναιμθνής την ΣιΛβιάσκεψ^ επί
τής ποιειιχής τύχΐΐ τ°0 τμήιμ<ϊτοϊ τούτ^ τής Όθωμανιχής Αύτεκρ—ο- ρίας. Τό ".ριστατικόν, δή όνομΐ- στικώς είς τάς περιφερείας Πιο- γάμθυ καΐ Μαγνησίας πολλοΐ Τθ;"ο κοι έπα/«αμψαν άπ·οδει*νύει την εμπιστοσύνην, την όττοίαν ή 'Ελληνι κή Διοίκησις ένεπτνευσεν αυτοίς, ιγ<χ ρά τα πτλλσ—λά έμπόδια^ εναντίον των οποίων είχε νά παλαίση, ήτοι Ί παρο»σ!α των τουρκικών Άρχό», αίτινες αμ6άνου7 όδη,γίας παρά τής τοκρκικής Κυβερνήσεως^ άδΐΛΌ- μία ελευθερίας νεργεΐας είς τά διά ψορα ψήματα τής έιΐτιβληθείσης δι οικήτεως ύιπό τής πσλιτιΐοής κατβ. οπάσιεως τής χώρας· συνεχιζομένη ουν'α διά τήν ασφάλειαν τής <>_
πηλουμένης ζώνης υπό των ϊξωθεν
κ,ττ.
*Ε)(» τή 4κράδθίνΤον τ«ποϊθηοιν
Ίιτΐ τή βάσει τής προσωπικής έξΐ
τάσεως τής προσφάτου Ιστορίας τής
ίγγύς Ανατολή και τής βοηθείας μ%
λέτης τού χαρακτήρος τού
ι-.ού Λτού, δτι είμεθα είς θέσιν να
γνωρίζωμεν καλλίτερον παντός Λλ·
λου καθ" 6σον έζήσαμεν 4πΐ α(ώ.
νας μΐτ' αυτού δτι εάν ά Λ30ς οΒ
τος 5ιί.δλΕπ€ ποία θά ήτο ή άποφσ
σ ς τής Συνδιασκέψεως, θά παρέ.α»
νεή θά ίπανέκαμιπτε ιΙς τάς έστΐας
τού ϊύ'υχής, έεαιρέσει τινών ταρα¬
χοποιάς ή έξ έπαγγέλματος έκμεταλ
λ«ι;τών( β·ά νά δννηθή έ—ι τέλου;
νά ζήσ,η έν ειρήνη καΐ διαφύγη οθ
τω άπο μΐοΐν διοίκησιν μυσαφάν, ο
πισθσ&ρομ κήν) αδιάφορον τόσον βιά
τούς Χ/>ιστιανούς.
'6£πΐ τοΰ άντ κειμένου τής ίττανο
δου των "Ελλήινων έν τώ νομώ Σμύ
νοτ«ν σΤΓ)οίζεται ή διαιμαρτι/ρΐα οΠ
τη. Έν τούτοις διασαφηνίζω, δτι
Βεν ■προχειται περΐ τής «^ΐτανόδου
ών 'Ελλήνων»1 άλλά περΐ τής Ι
πιστροφής είς τήν πατρίδα των
ν&ν αύταχθόνων 'Ελλήνων τής Μι
ιοράς Άσίας, των έξορισθέντων υ¬
πό των Τούρικων οιπό τό 1914. Ή
ίπιστροφή αυτή, λογικώς καΐ βικα'
ο,.ς ώφειλε φυσικά νά άπασχολήτη
την "Ελληνικήν Κυβέρνησιν, ή δ
ΐΓΟΐα έττΐ £τη έβαΐπάνησί σίβαοτά
ποσά διά την συντήρησιν των.
Παρέσχον είς Επιτροπήν τή.
άνταΐλλαγεΐσαν άλληλογραφ Ιαν ίιτΐ
(Σννέχεια είς τήν οην σιλίθα)
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
άπό τότε, πού βεν ύπάριχει
ιμας, 4 ποιητής "Λί/γελο·:
θι»μ.ή|θηκε πρώτος τίς μρ
ό. καθη,γ—ής τοΰ ΠανΐεπισΤΐ)-
μίου Άβτνών κ. Φαίδων Μπουμπον
λ'ιδης μέ μίαν όμιλία τού όπτό τό
ραδιόφωνο στίς 29 Σ—Τ6μβρ!ου( Ι)
Τ"ό γεγονός, δμαλογώ πώς βλως Ι
διαιτέρως μέ ονγκίνησε. "Εφερε καϊ
ττή μνήμη τή §,,κή μ^, Τήν —ί)(ο
δο έκείν^^ δτατν κατα τό 1950 —
1952, )ΐιά μικρή σνντοοφιά ο-τ«
Νέα Ίωνία διτου ίζησε τα τβλ'κ-
ταΐα χρόνια τής ζωής τον καΐ 6-
που πΐ&ανϊ 6 ποιη,τής «ινηρήκαυϊ
νά Τού στήσουμί τήν προταμή Τού
ΠαρασΤάτης στήν προ!—άθειά μαο
αυτή στάθτΐκε μ' δλη τή ζέση τήρ
τού κοΐ Τήτ ορμή ενός 5τ
ρΰ ΰνθουσιασιμού *
ς ΜπουμπαΑίβης. ΜΙΙλησ
γι' αυτόν καΐ τότε, άλλά πολύ ποΐν
άπδ την πβρίοδο αότήν, οτσν ζοθ
σι Λκί>μη ό ποιητής1, στό ραβιο-
Το· κ. ΝΙΚΟΤ 1. ΜΗΛΙΩΡΗ
τό μνηιμοσυνο. Σπάνια θά ρποροΰιΜ
κανεΐς ν' ό—αντήση σ4 ονγκέντρωοτ%
άνθρώπων ο-' ίνα κινη,ματοθέατο·
συνοικισμοΰ μίαν άτ,μόσφαιρα τόσο
κατανυκτική, άλλα «αί τόσο ήλε».
τρισμένη άπό ενοο θέμα
«ό. Σ' ϊνα τραητνζάκι ή
σκηνή και πλα! Από τό βήμα, .Τ·
χον τοποθβτήσει μιά φωτογραφ (α
τα) Ποιηττή πλαισιωίμένη μέ 5υό
ηλαράκια δάφνης. Αότός ό φτωχι-
<ός, άλλά τόσο (ΚφρασΤικός διάκθ- σμος, σνμβόλιζε θανμάσια τό πνβ» μα τής ονγκέντρωσης». Στή προσπαθεία μας αυτή για τή^ προ,βολή τής άξίας τοθ "Αγγί λου Σημηριώτη μδς βοήθησε οθσια στ.κά ό κοβτιγητής ΜΐΓθυ,μιπουλΙδΐις μέ Τις όμιλίις τού τίς συμβουλάς τού καί μάλιστα μ^ την οργάνωο·^ εΙ5ικο3 τΐϋχους άφιερωιμέ^ον στόν ΠοιΐϊΤή, τού ύπ' ύφ. 67)15.11.50 τοθ πίριοβκοΰ «'Ελληνικη Μαιζύ μέ την κΐνησΐ, γ,α τ,-,ν πΡ·>
το,μή τοθ Άγγέλρυ Σηιμιηριώτ>{, κ »■
ταβάλαμε «αί μίαν παράλληλη, *ί
κοτερη δμως, προσπάθίια μί την
προβολή, σέ εύρύτερα κα! μάλιστχ
λαΛόι στρώμοΐτ^ τού ποιιιΤικο'
τον; ίργου καΐ τής οΓΓτοιασβόποη 4λ
λης πνευματικής Βΐσφορας τού. Όη
γανώσαμε γι' αότό τό σκοπό αυ>
κίντρώσεις μέ διαφόρους ώμιλΐϊΐ^ς
στ,ή Νέα Ίωνία καΐ στή Νέα Σμύρ
«η. Γιά τή, συγκεντρώση τής Νέας
Ίωνίας στΐς 5 ΝοιμΛρΙον 1950-
όπάτε μίΑησαν ό Στράτΐ)ς Μυρ βή
λης( ό Νκος Σκϊμηριώτης, ό ΦαΙ
δο»ν ΜποομιπουλΓδης καΐ ό υποφαι¬
νόμενος, μιέ «παγγελΓϊς καΐ πβιη-
των βπδ τήν "Ελσα Βεργή καϊ
τήν "Αννα Παϊτατζή, ίγραφι στήν
έφηιμερίδα «'ΕσΤίοι» όλόκληρο χρ".
νογράφημα ό Σίττύρος Μελάς ιγορ
κι' ούτος στό τίλος συνεπαρμιένθί
κυριοΛβκτικά πήρε τό λόγο.
«Ήταν συγκινητικός, ίγραφ», 6
τράπος μέ τόν οποίον Ιγιν» αότο
ΕΤκασι πί/τε χρόνια —ρασαν*
άπτό το θάνατο τοθ ποιητή των
«Μαύρων Κρίνων». Ή προτομή τού
3<·ηιμένη σϊ μίαν κεντρική πΑατκΜ τής Νέας Ίωνΐας, ο—οτελε" μίαν έκβήλωση τής εθγνωμοσύνης μας ττρός ΑοεΤνον, πού μέ σΤσχαυ*ικα πονεμένους τόνους τραγούδησιε *1 στταραγμό ψυχής των 9υμάτ»ν τού Μικροκπατικοΰ Όλέθρου καΐ ιτλον- τύτΐε,ρα| σΜμβολίίει τήι &τίμηαη κα! τό σεβοχτιμό τού λαού μας ποθί τίς πι/ΠίμαΤικές όις'ίε,ς τοθ τόττον μας. Δέν μπορα βεβαία να πώ σήμ'.' ρα, πϊρίοδο ποικίΛων ήθικών καί πνευμαΤικών άναμοχλεΰσΑωτ καΐ «I- δικότερα ρ'ζικής καμτιής στήν έξ^. λιίΐ τ*ΐϊ ποιήσεως σαν οοσΐβ1; κα! ■κφρασιτικού μέσον, βαβυτέρΐΑν πνεΜματικών καΐ ψυχικήν καΤαστά. σιων, πόσον όττητχϊί «αί Ιδίως ο·τΐς ψιιχές των νέων μας τό τραγοθδ": τού "Αγγελου ΣημΓΐριώΤη μέ τό 9*» μο καΐ (ύΎτνικότοΓΤο λυρισμό τον. Ό,τι και ν&ναι δμως σήμ»ρα ΐαΐ δ,τ ι καΐ αν Θ6 ονμβαίν·) αθριί (Χυν*χε:ια ·Ις τΛν βπν ακΑ.) Ή έ:ν Αθήναις Οργάνωσις «ΖΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΧΥΝΗ» (όοός Νχης 25 — ΤΤ. Πβ — Τηλ. 229.708) Πρός άπαντας τοΰς έν "Ελλάδι Πρόσφυγας, Δήμους, Κοινοτητας, Συνοικιομούςί, "Οργανώσεως, Συλλόγους, Γυνδέσμους, Σωματεία, Όμάδας καΐ Παράγοντος έν γέ¬ νει, των έκ Τουρκίας Προσφύγων 'Ελλήνων. Ή έν Αθήναις "Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ», λειτουργοθσα άπό έτών ώς άνεγνωρισμένον Σωματείον, σκοπόν έχει ιμεταζύ αλλων καΐ Ιδίως τΛν αναζήτησιν, πε>
ριισυλλογήν, διαφύλαζιν καΐ άζιοποίηοιν των κεΐιμηλίων
έν γένει χΐαΐ παντός εΐδους μνημεΐων τής έν ΤουρκΙα μέ-
χρι τού έπαναπατριομοϋ των πάσης φύσεως δραστηριότη¬
τος τού Προσφυγικοϋ 'Ελληνισμοΰ καΐ δή διά τοϋ ουντθ-
νισμοϋ πάσης σχετικής ενεργείας των επί μέρους κατά
τόπους προελεύσεως Προοφυγικών ΣωματεΙων η Προοφυ-
γικών παραγόντων η καί Ιδιοπων όπουδήποτε εύρΐοχονται
έν Ελλάδι είτε είς Δήμους, είτε είς Κοινότητος, είτε είς
χωρία.
Τα πάσης φύσεως Προοφυγικά κειμήλια καΐ μνημεία
έν γένει (ώς π.χ. εΐκόνες, οφραγΐδες, παλαιά χειρόγιρα.-
φα Λ θιβλία, διάφορα χειροποίητα τεχνοοργήματα άρ-
χαία κεντήματα η ένδύμαται, Κοινοτΐκοΐ Κώδικες, Ηέμπορΐτ
κά σήματα, ζυλόγλυπτοι ποραστάσεις κλπ.), μαρτνροϋν ί¬
να πολιτισμόν τοθ άλλοτε έν ΤουρκΙα σαμπαγοΰς 'Ελλη¬
νισμοΰ καΐ διά τουτο δχι μόνον πρέπει νά διαφυλΰχθοΰν
καΐ άζιοποιηθοϋν, άλλά καΐ νά έηιδεικνύωνται δημοσία
διά συγκεντρώσεως τούτων είς Προσφυγικόν Μουσείον,
χάριν τής Ιστορίας τοΰ "ΕθνΌυς καΐ των μελλοντΐκων γε¬
νεών αί οποίαι πολλά εχουν νά διδαχβοΰν άπά τά τ,οιαϋ-
τα κειμήλια καΐ μνημεία. Εάν ταυτα παραμένουν είς τούς
κατόχους των Ιδιώτας, άποβαίνουν αχρηστα έφ' όσον δέν
καταστραφοϋν συν τώ χρόνω ή άπολεσθούν όπωσδήποτε.
Έθνική άνάγκη διά τουτο επιβάλλει νά περισυλλεγοϋν
ταυτα μέ την θέλησιν των κατόχων των καΐ τοποθεττ>
θοΰν είς τό Προσφυγικόν Μουσείον μέ ένδειξιν τοθ τό-
που προελεύσεως των καΐ τθθ όνοματος τοϋ προσφέρον-
τος διά νά ώφελήσουν καΐ τό "Εθνος καΐ πλουτΐσουν τΛν
Ιστορίαν τού, διδάζουν δέ καΐ τάς μελλούσας γενεάς.
Παρακαλοϋντΐαι συνεπώς δλοι οί Πρόσφυγες έκ Τουρ
κίας νά ένδιαφεοθοϋν διά την αναζήτησιν καί περισυλ¬
λογήν των πεοΐ ών πρόκειται κειμηλίων κα! μνημεΐων έν
γένει τοϋ Προσφυγικοϋ Ελληνισμόν είτε άτομικθς οί κά-
τοχοι Ιδίως τοιούτων άντΐκειμένων, είτε συλλογικώς διά
των οΐκείων Χωμΐατεΐων των καΐ νά έζασφαλΐσουν ταυτα.
Έν συνεχεία δέ νά τά άποστείλουν ασφαλώς είτε διά τής
"Οργανώσεως ημών, είτε άττ* εύθεας είς τό έν Αθήναις
'Εθνολογικόν καΐ Ιστορικόν Μουσείον (όδός Σταδίου άρ.
13) τό οποίον εδέχθη νά τά παραλάβη πρός δυαφύλαζιν
έν αυτώ καί μελέτην, μέχρις ου Ιδρύθη τό έπιδωκόμενον
κα! διά νόμου προβλεπόμενον εΐιδικόν Προσφυγικόν Μου
σείον (Μ. 'ΑσΙας, Πόντου καΐ Θράκης), διά τού όποΐου θά
διαιωνισθη ή μνήμη της δραστηριότητος καΐ τοϋ πολΐτι-
σμοΰ τοθ Προσφυγικοϋ Έλληνισμοϋ.
Ή "Οργάνωσις ημών άποτελείται άπό μέλη προερχόμε¬
να καί άπό την Μ. Ασίαν καΐ άπό τόν Πόντον καΐ άπό
την "Ανατολικήν Θράκην καΐ μοναδνκή φιλοδοζΐα των εί¬
ναι νά πεισθοϋν οί συμπατρι6Ϊται των νά βοηθήσουν είς
την επιτυχίαν τοΰ ανωτέρω σκοποϋ, τφν οποίον έπιδιώκει
ή Όργάνωσις ημών πρός τό συμφέρον ολοκλήρου τοΰ "Ε¬
θνους. 'Ελπΐζουν δέ καΐ εύχονται ότι ή διά τής παρούσης
έγκυκλίου γενομένη έκκλησις των πρός δλους τούς Πρό¬
σφυγας θά τελεσφορήση, δι" δ κα.1 εοχαριθτοΰν.
Έν "Αθήναις τή 31 Ιουλίου 1969
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ,
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΟΝ-
ΣΤΑΝΠΝΙΔιΗΣΐ, ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ, ΓΕΟΡΓΙΟΣ ΓΕ-
ΟΡΓΙΑΔΗΣ, ΦΟΤΙΟΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ.
28η Όκτωβρίου
Πάντα οτούς δυσκόλους καιρούς, Ελλάς, τό βνομά σου
τσυτόσημο της «τλάμονος» άκούετ' «άρετδς»
«μέγα μεγαλωστΐ τανύεται» τ' άνάστημά σου
μ' έμβλήματα «Μολών λαβέ» κσί «Τάν ί) έηΐ τβς».
ΑΠΟΛΛΩΝ Γ. ΛΒΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
.................«...Μ»··—· — ·............................................Μ...............
Κυριαχή 26 Όκτω6ρίου 1969 ΤΙΜΗ ΦΥΛΛΟΥ
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΣ. ΦΙΛΟΛΟΠΚΗ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑ1 ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤ©Ν
ΐ...................................."......................"......"ΐ......................".........""...........*......"...................................................................."-----------------------------------------------------"--
| 'Αριβμός εύλλου 2019 | Διίυ«υντής - Ίδιοκ-φης: ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΧΑΡ. ΕΙΝΑΝΙΔΗΣ [ Γραφ«ΐ«: Όδός Ν?χης 25 — 'Αβηνοο — Τηλ. _».70β
Ο ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΣ ΕΛΑΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΙΙΙ Η ΕΛΛΑΣ ΕΑΛΗΜΟΜ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
Α' Τό Δεσποτάτον τής Ηπείρου
Τού βυνββγβτου μας κ.
τή, ίδρυσιν τής Λατινικής
«Ις την Ανατολήν
βθ^ακράρ
,|2Ο4—1261) τρία υπολείμματ.-
λσθείσης Βυζαν-τιν>ι>
Βυζαν-τιν>ι>,
? απετέλεσαν τρία αυ
«αί
«V
αλλήλων άνεςάρττ;.
χαμακτη
£ τ° Δο"χάτΟν τη<: τό βασίλειον τής Τοαπτ·:ζοϋ. ι τι*ης Νικαίας. , ,ΛΡΥΣΙΣ ΚΑΙ ΕΞΕΛΙΞΙΣ ΓΟΊ 4ΕΧΠ0ΤΑΤΟΥ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΝ Ό τιτλος Δεοττοτδτον ίχρτ,.- >ο
κροΤ!αν Κωνσταντινουπόλεως 1 {14
__τ261) «οί απεδόθη όρ5ώς ,ις
ήγεμόνας τής Ηπείρου καΐ
τοΰ Μυστρά καΐ -ηι»
>, διότι κατά καιρούς Ι
άπό Ιλληνας Βυζαντι-
όιιομασθεντας λίαν
τοϋς
διότι ήσαν γόνοι καΐ Άα.
Π0; τής" Βυζαντινής δν.αστεΐας
,β, αύτοχρατόρων.
■Η "Ηττιιρος υπέστη αλλεπαλλή.
Ιομς έηίρ^μός κατά «αιρούς ίκ
μίρ»ί των Βοαλγάοων, των Σλαύ
οιι ωϊ των Νορμανοών. ΟΙ δάρβαροι
ού,οί είσβολείς κατ' έπανάλΐνψΐν έ-
τήν Βυζαντινήν αυτήν
χήραν «σ.1 εκυρίευσεν τάς κυρωτί-
ρας ττάλεις της. την Νικόπολιν τό
930, τά Ίωάννινα τό 1802 καΐ αό
ιό τό Δνί?ράχιον τό 1185. Καΐ β
μυς αί έλλην καΐ αύται πόλεις μί
τος Ιίαψικάς περιφερείας των ύπήχ
βησαν «αί πάλιν είς τό Βυζάντιον
ηΐ βκγνύρισαν τόν Βυζαντι*ό ού
ΐβφθΓορα Ίσαάκιον Β' τόν "Άνγε-
Ιον «α'ι τόν αύτοκράτορα υϊόν τού
Μιον τόν Γ' (11?»5—>12Ο2). Έν
τώ9[* έξιγιϊται καΐ ή τοοχεία Τδρυ
ΐις τού Δεσποτάτου τής Ήπε!ρου
ΐύθύς άμέσως μετά την κατάληψιν
τής Κωνσταντινουπόλεως υπό των
Λατίνων. Καΐ τά νεοσύστατον αύτό
Ακτττοτβτον άνΐχήουξε προσωρ ι νήν
ιτριίτβχυσαν τήν ελληνικήν "Αρταν,
ΐ] άΐτοία δίδει είς τούς αναγνώσται
τάς καΐωΤερβ αύθεντικάς πληροψο;>ί
Κ
«Ρμαι ή αρχισή πρωΤεύουσα ^οΰ
ελληνικόν Διτίτοτάτοιι τής ΉττεΙ.
ΜΑΛΑβΟΥΡΑ
τής αΰτοκρορτορικής
άς των Κομνιτνών Μιχαήλ Α' ,οθ
Άγγελωνύμου Κιμνηνού Δούχα Ό
Δκ-στης Μι-χαήλ ό Α' χαρακτημ.
σ&Ίς «άνήρ δραστήοιος και όξΰς
νοήσαι καΐ πραγμάτων
τος οίικονόμθς»
τό άρχι-
κόν ΔεσπσΤάτον τής Ηπείρου διά
πολιτ,κών έλιγμών εώστόχων,
λαβών {λάκΐληρον σχεδσν την
λοακαρνανίαν, τάς έδα,φικάς ίκτά
σες των ί-αρχιών τής άρχϊττ.σθ.
"ής Άχρίδος καΐ αϋτό άχάμη τό
Δκρράχιον μ—ά των ΐΓαραλίων ά-
κτών τής 'ΑΛριαΓΠκός. ΆιλΑά καΐ ώς
Βυζαντ.νός ·ΈΑλΐ»ν «<—ευσε ^τα στρατοθ είς την μαρτυρικήν Πελ>
ττόννησον (τού 1205) *ο5αλαμβα«-
μένην συστη,ματικώς ϊ~ό τ»ν Φράγ.
ργ
«όν καΐ έδοήθτνο-ε παρά τάς Κολά-
μας καΐ είς την μάχην Ί0£> «£λσι£,.
ν'ος τού Κοθντουρίυ» τοθς Μηλιγ·
γούς (ΜεΑιγκούς) το0 Ταϋγέτου ·Λν
θισταμένους ήρω^κώς κατά των Γάλ
λί.« έττιβρομέων. "Ισάξιος δμ^
κ3ι ασυγκρίτως άνώτ£(κ)ς το0 δοη
ί^νηθέντος αρχάς το: 1216 Μιχαήλ
τού Α' ανοιχθή ^ άβελφός καΐ δια
δοχος αύτοθ Δβσπότης θ«05α:ρος
•'Αγγελος Κομνηνός, δσττονδθς »/..
θρός τώ^ Λατίνων άποκεφαλιστΐν
τής Βι>ζαντινή'ς αύτοικ,ραίΤορ(α().
Ό Λατινομάχος ΔεσττοΤης της
Ηπείρου Θεάδωρος στραψεΐς -οί
Δυσιμάς κατέλαβε τό Δυρράχιο··
(1217) καΐ έςώγρησε τόν
βιβζΐσβέντα Λατϊνον
τής Κωνσταντ
Κουρτεναί, ό οποίος θά
διά ξηράς είς την Κωνσταντ ινου-πν
λιν διά νά άναΛαβη τά αύτοκρατορι
κά τού καθήκοντα, διότι εΤχίν ήδιι
στε«θή έν Ρωμη ύιπό τού Παπά Ί>·
νωρίου τοθ Γ' (}2,]6—1227) ώς
διάδοχος τού γυναικαδέλφου τοι» Λα
τίνου αθτοκ,ράτορος 'Ερρίκου τήι,
Φλάνδρας (1296—1 216) ά-ποδιναα*
τος την 11 Ίουνίου έν
νουττόλει. δευτέρου μετά τον Βαλ
δουΐνον ·Λατίνου
Άιλιλ' ό Λατινομ(4χος Δεσιτότης Οια
δωρος δέν ηρκέσθη είς τόν τίτλον
Δεσττστης τής Ήττείρευ, δ ότ, τό
είς στρατιωτικάς μ-----,-..--,
κϊ! πολεμικάς προπαρασκευας
οον. τοϋ έχτεινομένου κατ'
βπτό τής Ναυιτάκτου μέχρις Ίωαν^ ' κατώρθωσαν «ντός έξαετίας νά ίΐ·
ω» κσί Ιδριβίντος υπό τού βΑα- ' (Συνέχει* είς την 6ην σΐλίδο)
ΤΟ ΑΑΧΕΙΟΦΟΡΟΝ ΔΑΝΕΙΟΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΕΟΣ
χωρει
Δάνειον
Άϊλπτίΐεως δρχ. 2 δισεκ. θά ί··
ΊικΛυψθη έντός τ "ύ χρόνου «ής
Ίδ&Εώς τού, τόσον Από τούς ίλ
Μνι«ούς όργανισμούς καΐ τούς "Ε.λ
^«ς τού ίσωτερικού, 6σον καΐ ά
Ό ίητιχειρήσεις καΐ τούςάμογενεΓ»,
'λι ίξοτερικοΰ. "Οχι μόνον δι5τ·
«οΒήκον παντός "Ελληνος είναι «κ»
ίνμίάλη είς τήν οε<ονομι«ήν άνάπτ* ί'ν τής χώρας, άλλά καΐ διότι :| ''ά έτίνδυσι», δηλαδή χρη>μάτων
ε αι άληθώς προνομιοθχοι καΐ 5β·
*·ΛοΓι«οίΐ ί,' ασον 0 τόκος όρίζ'-
παρέχονται
Κ'οί: α) Ό Γενικάς λαχνός. Τιτ
'λοι Τού δανείου κληρούμενοι ΐΙ^
Ό άρτιον, καβ· οιονδήποτε τάν «πΑ,
ΊΛ 1970, μί^οι τού 1979 δίκα 1
'"·, ^μβάνουν γενικόν λαιχνόν 4»
Ίϊροαυπτίύοιτα ποσοστόν 10% τής
Ηβπικής άξίας αυτών. ΟΙ τίτλο·
'* δανείον κλΐ)ρούμενοι είς τδ αι·
"80 »αΐ εφεξής 10 «των,
ΥΕνηκον λαχνόν άντ ι π*
ποσοστόν 15% τής όναμ «.
"Γ|«ΐς άξίοτς αότών^ β) Είβικοΐ λα
"*■_ Κο9' δλην τήν' διάρκειον τού
3»ΐιου βά ένεργούνται κληρώσεΐί
"Χ"»ν· Κατά τα ϊτη 1970 ϊως
1 ν'ί τού ΪΤους, ήτοι την 9ην
Λθν καΐ τήν Την Αύγούστο»·
»ΐ σύνολον ,,^ρβ,Λ,ν ί)ίάατου »>,<„, ς 9 '% Κατά τά ΓΓτ σιις δϊς τού Ιτους καΐ κατά τάς αιΑας ώς άνω ήμί,ρομηνίας μέ οθ νοΛον κερδών εκάστου εΤους 6 έκατ 5ι>χ.. φορολογικαιΊ άτταλλαιγα!: λ)
ι ά (χ των λαχνών εσοδα ίξαιρούν
ται τού φόρου έτττΐ κερδών έκ >.ι
χ'ΐων, ώς καΐ τού φόρον εΐσοδήμα-
ιως. β) ΑΙ ώμολογίαι έξαιροΰνται
■^ο^ φόρον κληροναμιών. γ) ΟΙ τό-
κοι το^ Διανείοο ό—αλλόχΐσοντυι
103 ψΛρου εΐσοβήιματος. δ) ΟΙ τίτ-
αοι τ οί) Δανείον, αί βνανεώσεις κα'ι
έξ ο!ασδή|ττοτ£ αΐτίας μίταΛιβάσεις
ως κσ,Ί αί έίοφλήσεις των κληρου-
μενων τίτλων, των κερδών καΐ τΰν
τοομεριΰίων ό—αλλάσσονται τεΛω»
χαρτοο-ήόμου. "Αλλα ττρον6μια: α)
Αί όμολογίαι τού Δανείου γΐνον-ται
βα<ταί διά σύστασιν 4γγυοδοσι^»ν ύ-πΐρ τοΰ .Ελληνιικού £>,μοσ'ου, Ντ·
μ:κών Προσ«*ττων Δημοσίου Δικαΐου.
Γοαιττεζών ώς καΐ οΐουϊήιΐτοτι &λ'(3υ
κματικοθ όργανισιμού τί δεμοσίας ί-
πιχε'ρήσεως, διά την όναμαστικι'ιι.
Λξίαν αυτών, β) 'ΕΐΓτίσης γίνοντ^ι
δεκταί υπό των Τρα—εζών είς 4/Π-
*ατάστασιν ίνεχύρων καΐ είς
V
όνομαστικήν αξίαν αυτών, τό δ£ σχε
τικόν έγγραφον τής άντι,καταστοχ/ΐ-
ιος συντάσσεται άτελώς. γ) ΑΙ Τ,ίά
πεζαι έπτΐ τή καταβέσει ώς ένεχύ·
ρϋΐι τουλάχιστον 50 ώμολογιών -οκ
Δανε!ου υποχρεούνται νά παρέχον *
Βάνειον 70% επί τής άξίας των 4-
νεχυριαζομένων τίτλων. Ιδού, λοι-
πόν, διατί θά γίνουν σνάρπαστ ,
αί όμαλο/ίαι το} Λαχϊΐοψόρου Δα.
ν«ίου 0'Ικονο.μικής Άνατττύίεως.
ΣΤΓΧΡΟΝΑ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ Π ΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
*μαμνησεισ απο τον αειθαλη ελληνισμον του πον-
του
Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΝ ΠΟΝΤΩ
«?
δξιον πάσης
των Ποντΐων είς τΛ.
"1 ΕΙς τό 1Γιδ μικρ0 ^
*'ί τό καλλίτερον μίρ«<,. παρ~λ»ύρως τής 'Εκκλ,ι ή τό σχολ«1ον, συν™ υηό των κατοΐκων των Τοδ συνεργάτου μας κ. ΠΑΝΤΕΛΗ ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ εργαζόμεναι ο! "Ελληνες τού Πό»- τοι; καί εκείθεν οθτοι 5|ν ίπαι« ι» νά ένδιαφέρωνται διά τάς Ιδιαιτί. ρας ιτατρίδας τω» καί δέν έφεΐδυ» το βοπταΐ'ών πρός συντήρησιν ιών σχολείω1» τής πατρίδος των κα» την έν γένει μόρφωσιν των συμπα¬ τριώτην των "Ετσι λοιπσν συν τώ χρόνω *^' παραλλήλως μέ τό ενδιαφέρον τ<λ0 Πατριαρχείου καί των Μητροπόλ.- ω!»' εδημιουργήθη μία ίφίσις^ πρός μόρφωσιν «α! ττροαγωίγήν/ λίαν *· ξαιρετικήν Είς την Άνορτολική,ν ηλίυρα« τού Πόντον ίίδημιουργήβησαν 50ο τηλαυγείς Φάροι, οί οποϊοι ιή» (Σννέχεια είς 'ην 2αν σιλ.) ς πρός τή, ημιούΡΥησε τήν ή ττλουσία» 8ιωχ«τιι*»η Β-ούμ μίχρ,ς ία "ΧΡ 1· ί θαλάσσης «α! Ροστοβίυυ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Τον συνεργάτου μας κ. Β. ΛΙΒΕΡ ΙΑΔΟΤ Δ' Είναι ή άνΐτίβεσις έπάρσεως καΐ το—εινώσεως, άμαρτίας καΐ άγιότη- τος, άναγχαιότΐιτος καΐ ελευθερίας. Κατά τήν Βιβλική,ν διδασικαλίαν αί αντιθέσει ς αύται πτροέρχονται ίχ τής ΤΓΓώσίως τού ά.θρώττου. συντ. πειά τ»ύ προπαίΓαριικο3 άμαρτή,μαΤΓ.ς καΐ ότι ή ούσία τής άμαρτίας είναι ή δόνησις τού Θεού ττού 6χ«ι ώς {- πακάλουθον τήν ύποδούλωσΐιν είς τόκ τΓαθτ) τού και την ώ—ώλειαν τής <- λευ3ερίας, χωρΐς έκ τούτου- νά έκτο- πίζιται καΐ ή εύθύνη τού άνθρωπον. Διότι παρά τό γεγονός τής τττώ. σεως ό άνθρωπος δέν απώλεσε παν- τελώς τόν προίταρχιικάν χαρακτήρα τής θείας τού φυσιοις. «Μένίι τό θείον δουλία περ έν φρενί» (Αΐσχύ- λου: Άγαμέμ'νο»ν 1084). Ή νοσταλγία τού βεοΰ, ή άγατιη πρός την αλήθειαν^ ή λειτουργίο. τής ήθι«ής συνειδήσεως, ή δημιοκρ- γική Ικανότης κλττ. ΐΐς αυτήν την κα τάστασΐν τής τττώσεως, μαρτυροθ σιν δτι ή βεία εΐκών έφθάρη μέν, ν άττεσβέσθη. τάς προιητοθέσεις αθτώς κα τανοού,μεν τάς διακηρύξεις τής 'Α- Υ·σ·ς Γραφης περΐ μετανοίας κα> £-
πιστροφής, πίμΐ Οττακοής καΐ πίυτ»
ως ώς καΐ την £ν Χριστώ 'ΊηοοΟ α¬
ποκατάστασιν, ή Λποία όπτοΤΐλ»-ί 1Γ)ν
θυσίαν τήΓ δβασκαλΐας τής Καίτης
Δ'.αθήικης.
Διά τής πΐ'στεως είς τδ μυστή
ριον τής ίναν»ρωττησιεως καΐ
σεως έν Χριστώ Ίησού.
τόν τταλαιβν &νυροπον τόν
νόν κατσ τάς επιθυμίας τής άπά·
της . . . κα! έκδυόμεθα τόν νέο'ν Χν.
Βρ<ρπον τον *ατ* «εάν ικ,ρισβέντα, (ν δίκατ.ο-τϋνη και δσιότ—ι τής άΑηθεί άς. ("Εψεσ. 4 22,—24). Τό λιον μάς άττοκαΑιπττει την φύσιν <αϊ την ζωην τού θεοΰ είς την ζωήν τοίί ίνανβρωτιτήσαντος Ίΐκτού Χριστού, 6 ύττοΐοζ. εΤπε- «Ό έωρακώς έ·μέ έώρα κε τον ποττίρα). (Ιω. 14,9). Πλέον υυγκπκριμένως ή πν*υματική ζωή εί ναβι πιροιόν τής έπενβργείας τού ·ρί >υυ ττροσώπου τής Άγίας Τριάδ·).;
τηθ αγίου Πνΐώματος. Την &ιχυσι"
τού Λγίθυ ΠνχώμοίΓος ευρίσκομεν τό¬
σον ιΐς τή» σνϊλλογικήν ζίίήν τής
'&οκΑησίας. δσον «αί είς την άτοιχι
κην ζι*ην ενός έκάστοιι πιστού Χρι-
Γότε λαμδάνει χώραν ή άναγέννη
σις ή άνωθεν γέννησίς περΐ τής ο¬
ποίας κάμνει λόγον ό Ιησούς είς
τίν Νικόθημον καΐ αν*υ τής οποίας
δέν είναι δυνατόν νά ϊδη τις την 6α
σιλείαν τού ©εού (Ιω. 3.3).
«Τό ν·εγειννημένον έκ τής οαρκ^ς
σάοξ έστι καΐ τό γεγεννη,μένον έκ
τού Πνεύματος πν»ύ,μα 4στι» (Ιω.
3.6). Μή Θαυμάση ς δτι είπον σοι,
δεί υμάς γεννηθήναι δνωθεν τό ττνεθ
μα δπου θέλει πνεϊ. καί τήν φωνήν
αυτού άκούεις, άλλ' ούκ οΤδας ποθιν
Ερχεται κα! πού ΰπαγβΓ ούτως έ«ίτΐ
πάς ό γεγεννη.μένος έκ τού Πνεάιια.
τος» (Ιω. 3.7—9). Ή παλαιά »ύ
σις τοθ άνθρώπου. ό σαρκικός &νβρ ο
πας δέι/ ιΊμιτορεΐ νά όχολουθήση την
ζωήν τού Πνεύματος. Πρέπει νά άνα
καινισβή, νά άναγΐννηθή, νά άττ·χ5υ
θή τόν παλαιόν άνθρωπον. Ή τιαι-
δεία, ό πολιτισμός καΐ «αθε μορφή
άγωγής χρησιμεύουσ( διά τό έξωτερ
κόν καθάρισμα τού ποτηρίου. άλλά
'ό έσωτεριχόν παροψένει άκόβαρτον^
δττως ήτο πρότερον.
' (Σανβχίζεται)
ΚΛΑΓΣΙΓΒΑΟΙ
ΚΑΛΛΙΚΑΝΤΖΑΡΩΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Τοΰ συνεργάτου μας κ
Ε'ίτταμΐ την περασιμένη Κυιριακή,
τώς ά Άγιος Πέτρος^ έστειλε κατΛ
προ?τ2/ή τού "Υψίστου, στή Κάλα
ση δλους τούς δηιμοσιογραφους ποΰ
κρατούσε στά "Εμττϊδα («Β' Κέν¬
τρον 'Εττιλογής») τού Παραδίίσου
Σήμερα συνεχίζομε:
Ό Σατανσς. πού δπως ε'ίδαιμε·
οΰτε αύτός δ^ν τοϋς ήθελε στό ύ
ποχθόνιο Βασίλίΐό τού τούς δηιαο-
σιογράφους γιά νά μή τού διαφ3εί
ροι<ν τίς κολασμένες ψυχές. μόλις τοϋς εΤδε στραβσμοΜτσούνιασε. Σάν διάβα'σε δ,μως τό ώττόρρητο (Α.Π.) σή^μα τού Παντσκράτορα^ μέ τό 6- ποΐο τόν διέτασσε νά τούς εξαφα¬ νίση, στά καζάνια τής βραστής πίσσας γαλήνεψε. "Εβωσε έντολή άνάψοι/ν τίς φωτιές καΐ άπο- σύρθι>χε στά ίδιαίτερα βιαιμερίσμσ-
τά τού. Ό Μανβρακούκος δμως δέν
τϋχασε. Ζήτηαε νά τόν παρουσια-
σουν όιμέισως στόν "Αρχοντα τού
σχότους καϊ τά κατάφερε νά γίνη
δϊΐκτός άττ' αυτόν. Σάιν βρέθινν
μπροστά τού, μέ τά γνωστό δημο-
σιογιραφικό θοόσος. τού είττε:
—^Πϊτέ μου δέ σ£ φαντάσβηκοΐ
τότο 6λάχα Βίίλζεδούλη μου, ώστε
νά παΐζης τό απτιχνίδι τού θιού.
Ό Δα(ιμονας( τό/ κοίταξε όπτο-
ρημένος μέ τά στενά καί σχιστά
τού μάτια, χαϊδεύθντας τό τραγίσιο
γεν ι τού
Να! εΤσαι δλάκας, τού £ανά »Τ
πε ό Μανδραικοϋκος καΐ πέρνοντας
τύ ά-άΐλογο ίίφος σιη/έχισε. Εμείς
οί δηιμοσιογράφοι, ιΐμαστε πάντα
οί ττιό καΛσί καΐ οί πιά πιστοί σου
φίλοι. Καΐ μετά τό θάνοπό μας.
μποοοθιμε άκήμα νά σού προσφέρου
.υ ττολλές ι>πηρεσίας. Γιατί λοιπόν
νά μας χαλάσης;
—^Καΐ τί νά σάς κάνω; Τόν έ-
ρώτι^ε ό Δαίιμονας, μ' Ενα σαρκα
στικό μειδίαμα.
—'Νά μάς στείλης πίσω στή Γη.
©ά έγχατασταθοΰμε στά Γ,ραφεΐα
και στά τυττσγραφεία τών έφηιμερί-
δων καΐ θά τά «άνουμε δλα «λί^ί-
πα». θά σκοτίζοκμε τό μυαλό των
δημοσιογράφων καΐ θά τούς κάνοαμε
νά γράφοκΐί δποια παλαδαμάρα θ£-
λουμε εμείς, ©ά στρσΛύνοΜμε τούς
τυπογοάφους σέ τ£τοιο ση·μεΐο πού
δα στοιχειοθετονν αλλα άντ" δλ-
λων. θά «ροιτάμε πάντα κοι.μισμ:-
ν·Λ/ς τούς διορβωτές, γ·ά νά μην
μιτοοού^ νά διορθώνουν τά τυπογρα
φικά δοκίμια. Κι' δσα βιορθώνςυν.
νά τά διορθώνουν κατά την κρΐση
ταυς καΐ χοιρ'ϊ νά συμ6ολίύωι.ται
τά χ·ϊφ6γραφα των συντακτών καΐ
των συγγραφέων. Κα! θά κάνονμε
τέτοιο ά/ακάτωμα των τυττογρσφι-
κώ/ στοιχείων, στΐς κάσσες καΐ
στό «μάρμαρο». πού θά 6λαστημδν«
οί τυττογράφοι τήν ώρα πού γεννή
9η.κ3ν. Τέλος θά στρέφουμε τούς
δημοσιογράφθυς έναιντίον των τυπο
ΠΛΑΤΩΝΟΣ Σ. ΚΑΠΠΑ
γράφων/ αύτούς ίνχχντίον των πρώ
ών κα! τό άναγνωστικό κοινό, ίναν
τίοι/ κα! των δηιμοσιογράφων κΛι
των τ«πογράφων.
Αύτά τά ώραία, πολύ άρέχτατνε
στό ©χομιπαίχτη: τό Ιαταινά «αί ο
ποφάσισε νά μην έκ.τελέση τή βυ-
ταγή τοθ Σαδαώθ. "Οχι, δέ θά ίο
ριχνε στή 6οαττή πίσσα τούς δί{υο-
σιογράφους. θά τούς μεταμόρφωνε
σά παγοονά δλοι/ς «Γ αύτούς ιόο
εΐχΐ στήν εξουσία τού κι' δσοι/ς
θά τοΰς ίστελν» στά ιμέλλον ά "Α
γιος Πέτρος καΐ θά τά σκόρπιζί
στή γή. οινώλογα ιμ| τίς άνΛνΐίες
τής καθε χΑρας. γιά νά βάζουν αί
πειρΐσμό τούς δΓ(μοσιογράφους καΐ
νά τούς κάνουν δύσκαλο τά Εργο ί
πως τού είχεν ύττοδεΐξτι καΐ ό φίλος
τού ό Μανδρακούκος. Συζήττησε λοι
πόν τά καθέκαστο: μαζύ τοι/( τόν Λ
■νόμασε άρχηιγό των ΚωλοΛβλόνηβων
καϊ τούς έστειλεν δλους στή γή.
Άπό τότε, τά παγανά αύτά, βρΙ'
σικονται άνάμεσά μας έγκατΐστημέ
να στά Γραφεϊα καϊ στά τιπτογρα
φεΐα των εφημερίδων καΐ προκο-λούν.
σύμφωνα 4>έ τό «καταρτισθή πρ6-
τΐς γνωττές άνακατοσοθ
Προοίλούν φρικτά λάβη. όρθογ,χχ
φικά καΐ σι/ντακτικά άποσυνδίουν
τά κείιμενα. μΐπβρδεύουν τίς τυπο»
γραοψικες άράδΐς καΐ κάνουν κι'
αλλες άταξίες, τόσες καΐ τέτοιΐς)
πού μοί είναι δύσκολο. γιά νά μή"
πώ άδύκχτοι να τίς άραδιάσω.
Αύτάς είναι ό βίος καΐ Λ πολι-
τεία των Καλλικσντζάρων τής δϊύ
τερης συναμοταξίοτς. Άττό τοΰς 5λ
λους. τής ττρώτης σννομοταξίας
τού Χίπιπυς μποροθιμε εθχολα ν' οί
παλλιχγοΐμί. Φτάνει νά δοιΑέψη.·.
σοπάικι. ΑΛά Αττ* αύτούς· άττό τούς
Κωλοβελόνηδες τού Μανδρακούκου,
ποϋ δέν τούς πιάνει οϋτε 6ρεχτοι>-
ρυ παπά, δ^ν θ' άΐΓαλλθΓ/οώμε ποτέ
δι>στυχώς. Άκόμα κι' αν ιμττοϋνε
σέ λειτουργία στό τόπο μας, οί
νέες ήλ€κτρονικες μιΐχανές στοιχειέ
θετήσεως καΐ συνθέσεως. θά τρυττώ-
οζμ; καϊ μέσα σ' αώτές οί Κωλο-
6ελόντ>δες.
ΠΛΑΤΩΝ Σ. ΚΑΠΠ((.Γ
'Από τής προσεχούς εβδομά¬
δος άρχεται είς τόν «Προσφυ¬
γικόν Κόσμον» ή δημοσίειυσις
τοΰ νέου εργου τοΰ συνβργά-
του μας
ΔΗΜ ΚΟΥΤΣΟΠΑΜΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΓΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΧ
Χτΐς περισσότερες σκηνές
τοθ εργου ό συγγραφεύς υπήρ¬
ξεν αύτόπτης μάρτυς καΐ τό
έργον έγράφη κατ' Ιδίαν αντί¬
ληψιν!
'Από τής προσεχούς εβδο¬
μάδος Ι
ΑΠΑΝΤΗΣΙΣ ΕΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΡΚΕΖΙΝΗ
ΓίΝΟΜ'ΝΑΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ 4ΙΝΕΑ ΠΟΛΙΤίΙΑ,,
Τοΰ κ. ΕΥΑΟΚΙΜΟΥ Ν. ΔΟΥΡΜΟ ΥΣΗ
Ό κ. Εύδόχιμος Ν. Δουρμούσης
ΔιΐυθΐΛΛής τής «φωνής τού "Ε-
θνους» καί Ύφηγηιτής τού Πανϊ.
τής Γενέυης, παλαιός
συνεργάτης τού «Προσφνγικού
Κόσμον» μάς ό—έστειλε την κά¬
τωθι άΐτάντησίν Τού, είς δηιλώ-
σεις τού γναστού πολιτικόν, κ.
Σΐπύ,χΐυ Μα^κεΙζίνηι καταλαΛόν-
τος κατά καιρούς ΐς τά παρι>.
θόν καί ύψηιλά τής ΠολιΤείας ά-
ξιΑματα, προετταναστατικώς, δι-
ατελέσαντος καΐ άρχηγοΰ των
«αλουμένων ή μάλλον αύτοκαλχ-
μέιω/ «Προοδευτικήν)» μί έλαχί.
σΤην έκπροσωΓΓτευΤικ^ν μειοψηφίαν
παρά τώ 'Βλιληνικώ Λαώ, (3%)
των ψήφων αυτού κατά τάς τε¬
λευταίας βουλαΑι'κάς εκλογάς
Τή." απάντησιν αυτήν, βημοσιιύο
μέν κατωτέρω λόγω των 4ν αυ¬
τή έκτεθϊΐμένων βασίμων καί άν
Τικει,μενικών άπόψεοον τού φίλον
καί συνεργάτου ,μας, εύχαριστ>;/
τ^ς αυτόν θερμώς.
Είς πρωϊνήν εφημερίδα, (κα! είς τό
φύλλον αυτής τής 19.10.1969) έδη-
μοσιεύ9ησαν υπό τύπον
Μς»ι δι>λι·όσιις τοθ γνωστοθ πολιτι-
κοθ κ. Σπύρου Μαρκεζίινη, ιΙς άς θε-
ωρώ κόπιμον, νά ό~ανΤισω 4ν άλι-
Υ°'ί, χάριν τού υψίστου ίθνικού τ^μ
φέροντοςι |ν όψει των μεγάλων πολ1.
*ι«ών καί πολιτειακών θεμάτων, ιά
σποΤα ο&τος θίγει είς την ίν λόγω
Έν πρώτοις πρέΐπει ν^ τονίσω-
μ«ν δτ( ό κ. Μαρκβζίνης, Ανεξαρτή¬
τως τής μορφώσεως^ την οποίαν π"έ
π€ι νά Εχη, διά νά επιληφθή τής συγ
γ,ραφής τής νεωτέρας Ιστορίας 'ού
'Ελληνικού "Εθνους, τής οποίας την
αξίαν δέν άμφισβηίΤούμεν, έλλί;ψει
στοιχεΐων πρός τούτο ώς μή λαδόν-
τΐς γνώσιν τού πχριεχο,μένου αυτής
κρινόμενος ώς πολιΤι*ός άνήρ, πό11.
επ! σειράν έτών, ώς
σι/νερίγάτης κομμάτων, δπως τα Λΐϊ-
κόν δραδύτερον δέ καΐ τού «Συνα-
γεομού» Τού Αλεξάνδρου Παπάγου,
ίτκάτως δέ καΐ ώς άρχηγός των .χχ.
λουμένων «Προσδιυτ ι κων») διότι τίπο
Τ* τό «προοδίυτΐικόν» μέχρι Το0ι5£
δέν <—αρουσίασαν άνήκει «Ις τόν πά λαιόν πολιτικόν κόσμον, τόν τταντά- *βσι' χριωκοπήσαντα είςτήνύψηλή.νίί νοιαν τής Δημοκ^αταίς καϊ εΐδικ»·; είς την κατηγορίαν των έπαγγελιματι. ω« τής πολιτικης. "Υπό τήν (διόττ|Τά τού αυτήν, ΰ. ΐτ«ΐρηφανεύεται δτι άνήκει είς μίαν οΐκο/ένειαν «άπό πάτττποι; πρός πάπ- ττου» πολιτευομένην, άλλά τούτο οώ- 6ίμ(αν ά^ίαν ϊχΐι διότι άνεξαρϊή- £π! τού νέου Συντάγιματος, καΐ το νίζων τήν Ανάγκην τής μεΤαβάσβως τής 'ΕτΓαναστάσεως, άπό την έπα»π στατικ.ΐνν περίοδον τής δρασττ)ριό>η
τος της είς μίαν περίοδον όμαλ?ύ
6!ου, ι>3€ΐδομένου επί τής ήθικής ιά-
ξ:ως καΐ των άρχών ένάς πνεύμαΤος
φ.λελευθερου, καΐ ΣυνΤαγμαΤικώς,
Επί τού τελευταίου δέν
καμιμίαν άντίρρησιν) μέ μόνην τήνδισ
φοράν δτι ευρίσκομεν άβασίμους τάς
κρίσεις ή" μάλλον έττικρίσεις τον, (-
πΐ τού νέον Συντάγμοπος, ότι 8ή·
θβν τό νέον ΣύνΤσγμα είναι περισσό
τερον Σύνταγμα Προεδρικής Ά6α-
σιΛβ/τοκ Δημοκρατίας (άμερικανι*ή(,
ή Ιί^τω Ντιγκωλικής) καί πολύ ό^'-
Βασιλευαμένης Κοινοβου-
λευτκής Δηιμοκιρατίας. Κατά
Λ κ. Μαοκεζίνης πλανάται διότι σκιι.
δαϊνει τό αντίθετον, ήτοι πρόκειται
περΐ Βαπιλευομένης ΔημοκρατίαΓ.
έν τή όποϊα θά ήτο ινχής Ιργον 6
Πρωθυττουργός νά έκλέγεΤαι όΐπ' ιύ
θΓΐας 6τπό ιον λαόν κατά τό (ν Ά-
μερική Ισχύον σύστη^μα βάσει τβν
γενιμένων »ταρ" ημών ύποδείξεων κ«1
ιΐς σειράν αρθρω» ιπι,
είς την «Φωνήν τού
θά ήτο ομοίως εύχής Εργον ΛτΑ
τας ανωτέρω προΰποθέσει ς νΑ έστε-
ρ«το ό Βασιλεύς των προνο)ΐίων ύς
σμμΑαίνει ίν Αγγλία «α> τοΰ ί' 3
ρίζει καί πθλ»ιν τούς υπουργοϋς μί
μόνην την φραστικ,ήν διαφοράν την
άντι*αταστάσίώς της με τόν Πρωθυ
ΐτουργόν, τούθ' οττερ εΤναι ϊν καΐ τ5
αοτό διότι πιαυομένον τού πρωθν.
πουρΎθύ παύονται καΐ οί ύπουρνοΐ
αυτομάτως καΐ «β» τού διαλύειν 'ήν
ΒουΑήν, ^έ την προσθή«ην καΐ είς
τάς δύο περιπτώσει ς των άκα&ηι^α-
ικω,ν ίπιφυλώξΐων τής γνώμης τ,-Λ
"Εθνικον Σμμδουλίου, την οποίαν (-
χει μέν υποχρέωσιν νά λάβη, ό Βο>
σιλεύς προκειμένον περ! των δύο
τεραστίας σιμασίας καί σΐπουδα'ό
τητος πράξεων «ξοικτίας αΐτινες χρη-
σιμοποιηθεϊσαι ίίς τό παρελθόν Κ'-χ-
τά την περίοδον τού έβνικού διχα-
σμοθ των ίτών 1915—1916 &ψινσν
όλΐε^ρίως τή> τύχηπ/ τής Μεγάλης
•Ελλάδος των δύο ήρτεΐρων καΐ τόΐν
πέντε θαλασσών, ΧΩΡΙΣ ΝΛ ΕΧΗ
δμως, καΐ τήν υποχρέωσιν ά συ^.
μορφω&ή πρός αυτήν.
"Οσον άφορά τή^ άναθερώρηίΐ'-'
τού Συντάγματος τού 1952 την ο¬
ποίαν Ισχυρίζεται δτι μεταξύ των
πρώιτων έζήτησΐ, ό κ,
πρόχειται πίρΐ μιάς προτάσίως σΙ-
τής άνεπαρκίΐας ώς
εξαιρέσει τριών μεγάλον πό
λιΤικών άν«δρων παρασχόντων μεγά¬
λας ϋττηρεσίας είς τό "Εθνος, ίθθ
Ελευθερίου Βενιζέλου τού Ιωάννου
Καποδίστρια καί τού Χαριλάου Τ«,ι -
κ.νιπη ΟΥΔΕΙΣ αλλος εφάνη υψηλήν
Γτεριωπής πολιτικάς, άπό τής άπε-
λίΐβερώσεως καΐ εντεύθεν, μέχρι ο< μερον, διά νά «αταλάδιι ,μία» θέσ'ν·1 Λξιόλογον ίν τή Ιστορία τής νιωτί- ρας Ελλάδος. "Οσον άψορά τάς δηλώσεις τού ε¬ πί 09μάτων, τα άποϊα θίγει είς "ΐν τού αθται είναι γυμΛ'ϊ περιεχόμενον, σχετικώς πά-· τως με τα μιγάλα προβλήιματα χρή- ζοντα Ιδιαιτέρας προσοχής. ώς εΤ/^ι τΛ τής δικαΐυσυνης, τής Διοικήσε^τ, καϊ τής Παιδείας περιοριζόμενος μο νόν είς ωρισμένας έιπικρίσεις το1-» καΐ άλυσιτελούς σ·. ν. ταγμοοτιικώς καί 49νικώς περ! -ι ής οποίας εγένετο πολύς λόγις είς την ΕΘ-·Όυς». Ρ.ώδόκιμος Ν. Δοι/ρμούσης τής «Φωνής τού "Είίνονς-- το^ Πανεπιστημίου τή( Γϊνεύης ΣΧΕΔΙΑΣΜΑΤΑ ΘΡΤΛΟΙ ΚΑΙ ΠΡ ΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕ Σ «ΟΧΙ» "Οχ1 Τοοπαν τού Δέν περνάς τά Ριζοδούνια . Τά φυλάει ή Παναγία. Καΐ θά τ&βρης καΐ μπαστούνια... Α Δέν τούς ακουσβ. Καί είδί. Φέσι, φούντα καί σκαμπίλι. «Άέρα>, λόγχη καΐ τσαρούχι
Καΐ τόν ούρανό σφοντίλι..
Α. ΜΟΤΣΟΤΡΟΣ
ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΟΤΝ ΤΑ ΝΤΟΚΟΤΜΕΝΤΑ
ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΑΕΥΘΕΡ-ΣΗ ΤΗΣ
ΑΠΟ 1Μ ΕλλΗΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΟ
Από τού προσεχούς φύλλου
είο την εφημερίδα μαο
Η ΓΡΑΙΚΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ
ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡλΓΜΑΤΕΙλ
Τού διακεκριμένου συνεργάτου μας
ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ Γ. ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗ
Ιθον
«ΟΙ Τούροκι πρό3ΐφ«<ες οΐτινες εγκατέλειπον τα ικατειλημμένα παρΛ των "Ελλήνων έι5άφη (αριθ. 46 φαίνονται συγκραντούμενοι μακράν των οΐκιών Των παρά τ«ν άτάκΤω» ή μόιλλον -παρά τής τουρκικής Όρ γανώσεως, ή 6ποία — τούτο εΤνα' κοινόν μυστικόν — συγχέ*ται αέ την τουριχική^ Κι/βέρνησιν. Ό πολιτικάς σκοπάς είναι ά.·ο>μ
φισδητήτως ^·ά έπηρεάση, κατά την
περίοδον των ά.αφΐβολιών καΐ τής
άναιμθνής την ΣιΛβιάσκεψ^ επί
τής ποιειιχής τύχΐΐ τ°0 τμήιμ<ϊτοϊ τούτ^ τής Όθωμανιχής Αύτεκρ—ο- ρίας. Τό ".ριστατικόν, δή όνομΐ- στικώς είς τάς περιφερείας Πιο- γάμθυ καΐ Μαγνησίας πολλοΐ Τθ;"ο κοι έπα/«αμψαν άπ·οδει*νύει την εμπιστοσύνην, την όττοίαν ή 'Ελληνι κή Διοίκησις ένεπτνευσεν αυτοίς, ιγ<χ ρά τα πτλλσ—λά έμπόδια^ εναντίον των οποίων είχε νά παλαίση, ήτοι Ί παρο»σ!α των τουρκικών Άρχό», αίτινες αμ6άνου7 όδη,γίας παρά τής τοκρκικής Κυβερνήσεως^ άδΐΛΌ- μία ελευθερίας νεργεΐας είς τά διά ψορα ψήματα τής έιΐτιβληθείσης δι οικήτεως ύιπό τής πσλιτιΐοής κατβ. οπάσιεως τής χώρας· συνεχιζομένη ουν'α διά τήν ασφάλειαν τής <>_
πηλουμένης ζώνης υπό των ϊξωθεν
κ,ττ.
*Ε)(» τή 4κράδθίνΤον τ«ποϊθηοιν
Ίιτΐ τή βάσει τής προσωπικής έξΐ
τάσεως τής προσφάτου Ιστορίας τής
ίγγύς Ανατολή και τής βοηθείας μ%
λέτης τού χαρακτήρος τού
ι-.ού Λτού, δτι είμεθα είς θέσιν να
γνωρίζωμεν καλλίτερον παντός Λλ·
λου καθ" 6σον έζήσαμεν 4πΐ α(ώ.
νας μΐτ' αυτού δτι εάν ά Λ30ς οΒ
τος 5ιί.δλΕπ€ ποία θά ήτο ή άποφσ
σ ς τής Συνδιασκέψεως, θά παρέ.α»
νεή θά ίπανέκαμιπτε ιΙς τάς έστΐας
τού ϊύ'υχής, έεαιρέσει τινών ταρα¬
χοποιάς ή έξ έπαγγέλματος έκμεταλ
λ«ι;τών( β·ά νά δννηθή έ—ι τέλου;
νά ζήσ,η έν ειρήνη καΐ διαφύγη οθ
τω άπο μΐοΐν διοίκησιν μυσαφάν, ο
πισθσ&ρομ κήν) αδιάφορον τόσον βιά
τούς Χ/>ιστιανούς.
'6£πΐ τοΰ άντ κειμένου τής ίττανο
δου των "Ελλήινων έν τώ νομώ Σμύ
νοτ«ν σΤΓ)οίζεται ή διαιμαρτι/ρΐα οΠ
τη. Έν τούτοις διασαφηνίζω, δτι
Βεν ■προχειται περΐ τής «^ΐτανόδου
ών 'Ελλήνων»1 άλλά περΐ τής Ι
πιστροφής είς τήν πατρίδα των
ν&ν αύταχθόνων 'Ελλήνων τής Μι
ιοράς Άσίας, των έξορισθέντων υ¬
πό των Τούρικων οιπό τό 1914. Ή
ίπιστροφή αυτή, λογικώς καΐ βικα'
ο,.ς ώφειλε φυσικά νά άπασχολήτη
την "Ελληνικήν Κυβέρνησιν, ή δ
ΐΓΟΐα έττΐ £τη έβαΐπάνησί σίβαοτά
ποσά διά την συντήρησιν των.
Παρέσχον είς Επιτροπήν τή.
άνταΐλλαγεΐσαν άλληλογραφ Ιαν ίιτΐ
(Σννέχεια είς τήν οην σιλίθα)
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ
άπό τότε, πού βεν ύπάριχει
ιμας, 4 ποιητής "Λί/γελο·:
θι»μ.ή|θηκε πρώτος τίς μρ
ό. καθη,γ—ής τοΰ ΠανΐεπισΤΐ)-
μίου Άβτνών κ. Φαίδων Μπουμπον
λ'ιδης μέ μίαν όμιλία τού όπτό τό
ραδιόφωνο στίς 29 Σ—Τ6μβρ!ου( Ι)
Τ"ό γεγονός, δμαλογώ πώς βλως Ι
διαιτέρως μέ ονγκίνησε. "Εφερε καϊ
ττή μνήμη τή §,,κή μ^, Τήν —ί)(ο
δο έκείν^^ δτατν κατα τό 1950 —
1952, )ΐιά μικρή σνντοοφιά ο-τ«
Νέα Ίωνία διτου ίζησε τα τβλ'κ-
ταΐα χρόνια τής ζωής τον καΐ 6-
που πΐ&ανϊ 6 ποιη,τής «ινηρήκαυϊ
νά Τού στήσουμί τήν προταμή Τού
ΠαρασΤάτης στήν προ!—άθειά μαο
αυτή στάθτΐκε μ' δλη τή ζέση τήρ
τού κοΐ Τήτ ορμή ενός 5τ
ρΰ ΰνθουσιασιμού *
ς ΜπουμπαΑίβης. ΜΙΙλησ
γι' αυτόν καΐ τότε, άλλά πολύ ποΐν
άπδ την πβρίοδο αότήν, οτσν ζοθ
σι Λκί>μη ό ποιητής1, στό ραβιο-
Το· κ. ΝΙΚΟΤ 1. ΜΗΛΙΩΡΗ
τό μνηιμοσυνο. Σπάνια θά ρποροΰιΜ
κανεΐς ν' ό—αντήση σ4 ονγκέντρωοτ%
άνθρώπων ο-' ίνα κινη,ματοθέατο·
συνοικισμοΰ μίαν άτ,μόσφαιρα τόσο
κατανυκτική, άλλα «αί τόσο ήλε».
τρισμένη άπό ενοο θέμα
«ό. Σ' ϊνα τραητνζάκι ή
σκηνή και πλα! Από τό βήμα, .Τ·
χον τοποθβτήσει μιά φωτογραφ (α
τα) Ποιηττή πλαισιωίμένη μέ 5υό
ηλαράκια δάφνης. Αότός ό φτωχι-
<ός, άλλά τόσο (ΚφρασΤικός διάκθ- σμος, σνμβόλιζε θανμάσια τό πνβ» μα τής ονγκέντρωσης». Στή προσπαθεία μας αυτή για τή^ προ,βολή τής άξίας τοθ "Αγγί λου Σημηριώτη μδς βοήθησε οθσια στ.κά ό κοβτιγητής ΜΐΓθυ,μιπουλΙδΐις μέ Τις όμιλίις τού τίς συμβουλάς τού καί μάλιστα μ^ την οργάνωο·^ εΙ5ικο3 τΐϋχους άφιερωιμέ^ον στόν ΠοιΐϊΤή, τού ύπ' ύφ. 67)15.11.50 τοθ πίριοβκοΰ «'Ελληνικη Μαιζύ μέ την κΐνησΐ, γ,α τ,-,ν πΡ·>
το,μή τοθ Άγγέλρυ Σηιμιηριώτ>{, κ »■
ταβάλαμε «αί μίαν παράλληλη, *ί
κοτερη δμως, προσπάθίια μί την
προβολή, σέ εύρύτερα κα! μάλιστχ
λαΛόι στρώμοΐτ^ τού ποιιιΤικο'
τον; ίργου καΐ τής οΓΓτοιασβόποη 4λ
λης πνευματικής Βΐσφορας τού. Όη
γανώσαμε γι' αότό τό σκοπό αυ>
κίντρώσεις μέ διαφόρους ώμιλΐϊΐ^ς
στ,ή Νέα Ίωνία καΐ στή Νέα Σμύρ
«η. Γιά τή, συγκεντρώση τής Νέας
Ίωνίας στΐς 5 ΝοιμΛρΙον 1950-
όπάτε μίΑησαν ό Στράτΐ)ς Μυρ βή
λης( ό Νκος Σκϊμηριώτης, ό ΦαΙ
δο»ν ΜποομιπουλΓδης καΐ ό υποφαι¬
νόμενος, μιέ «παγγελΓϊς καΐ πβιη-
των βπδ τήν "Ελσα Βεργή καϊ
τήν "Αννα Παϊτατζή, ίγραφι στήν
έφηιμερίδα «'ΕσΤίοι» όλόκληρο χρ".
νογράφημα ό Σίττύρος Μελάς ιγορ
κι' ούτος στό τίλος συνεπαρμιένθί
κυριοΛβκτικά πήρε τό λόγο.
«Ήταν συγκινητικός, ίγραφ», 6
τράπος μέ τόν οποίον Ιγιν» αότο
ΕΤκασι πί/τε χρόνια —ρασαν*
άπτό το θάνατο τοθ ποιητή των
«Μαύρων Κρίνων». Ή προτομή τού
3<·ηιμένη σϊ μίαν κεντρική πΑατκΜ τής Νέας Ίωνΐας, ο—οτελε" μίαν έκβήλωση τής εθγνωμοσύνης μας ττρός ΑοεΤνον, πού μέ σΤσχαυ*ικα πονεμένους τόνους τραγούδησιε *1 στταραγμό ψυχής των 9υμάτ»ν τού Μικροκπατικοΰ Όλέθρου καΐ ιτλον- τύτΐε,ρα| σΜμβολίίει τήι &τίμηαη κα! τό σεβοχτιμό τού λαού μας ποθί τίς πι/ΠίμαΤικές όις'ίε,ς τοθ τόττον μας. Δέν μπορα βεβαία να πώ σήμ'.' ρα, πϊρίοδο ποικίΛων ήθικών καί πνευμαΤικών άναμοχλεΰσΑωτ καΐ «I- δικότερα ρ'ζικής καμτιής στήν έξ^. λιίΐ τ*ΐϊ ποιήσεως σαν οοσΐβ1; κα! ■κφρασιτικού μέσον, βαβυτέρΐΑν πνεΜματικών καΐ ψυχικήν καΤαστά. σιων, πόσον όττητχϊί «αί Ιδίως ο·τΐς ψιιχές των νέων μας τό τραγοθδ": τού "Αγγελου ΣημΓΐριώΤη μέ τό 9*» μο καΐ (ύΎτνικότοΓΤο λυρισμό τον. Ό,τι και ν&ναι δμως σήμ»ρα ΐαΐ δ,τ ι καΐ αν Θ6 ονμβαίν·) αθριί (Χυν*χε:ια ·Ις τΛν βπν ακΑ.) Ή έ:ν Αθήναις Οργάνωσις «ΖΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΧΥΝΗ» (όοός Νχης 25 — ΤΤ. Πβ — Τηλ. 229.708) Πρός άπαντας τοΰς έν "Ελλάδι Πρόσφυγας, Δήμους, Κοινοτητας, Συνοικιομούςί, "Οργανώσεως, Συλλόγους, Γυνδέσμους, Σωματεία, Όμάδας καΐ Παράγοντος έν γέ¬ νει, των έκ Τουρκίας Προσφύγων 'Ελλήνων. Ή έν Αθήναις "Οργάνωσις «ΕΘΝΙΚΗ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ», λειτουργοθσα άπό έτών ώς άνεγνωρισμένον Σωματείον, σκοπόν έχει ιμεταζύ αλλων καΐ Ιδίως τΛν αναζήτησιν, πε>
ριισυλλογήν, διαφύλαζιν καΐ άζιοποίηοιν των κεΐιμηλίων
έν γένει χΐαΐ παντός εΐδους μνημεΐων τής έν ΤουρκΙα μέ-
χρι τού έπαναπατριομοϋ των πάσης φύσεως δραστηριότη¬
τος τού Προσφυγικοϋ 'Ελληνισμοΰ καΐ δή διά τοϋ ουντθ-
νισμοϋ πάσης σχετικής ενεργείας των επί μέρους κατά
τόπους προελεύσεως Προοφυγικών ΣωματεΙων η Προοφυ-
γικών παραγόντων η καί Ιδιοπων όπουδήποτε εύρΐοχονται
έν Ελλάδι είτε είς Δήμους, είτε είς Κοινότητος, είτε είς
χωρία.
Τα πάσης φύσεως Προοφυγικά κειμήλια καΐ μνημεία
έν γένει (ώς π.χ. εΐκόνες, οφραγΐδες, παλαιά χειρόγιρα.-
φα Λ θιβλία, διάφορα χειροποίητα τεχνοοργήματα άρ-
χαία κεντήματα η ένδύμαται, Κοινοτΐκοΐ Κώδικες, Ηέμπορΐτ
κά σήματα, ζυλόγλυπτοι ποραστάσεις κλπ.), μαρτνροϋν ί¬
να πολιτισμόν τοθ άλλοτε έν ΤουρκΙα σαμπαγοΰς 'Ελλη¬
νισμοΰ καΐ διά τουτο δχι μόνον πρέπει νά διαφυλΰχθοΰν
καΐ άζιοποιηθοϋν, άλλά καΐ νά έηιδεικνύωνται δημοσία
διά συγκεντρώσεως τούτων είς Προσφυγικόν Μουσείον,
χάριν τής Ιστορίας τοΰ "ΕθνΌυς καΐ των μελλοντΐκων γε¬
νεών αί οποίαι πολλά εχουν νά διδαχβοΰν άπά τά τ,οιαϋ-
τα κειμήλια καΐ μνημεία. Εάν ταυτα παραμένουν είς τούς
κατόχους των Ιδιώτας, άποβαίνουν αχρηστα έφ' όσον δέν
καταστραφοϋν συν τώ χρόνω ή άπολεσθούν όπωσδήποτε.
Έθνική άνάγκη διά τουτο επιβάλλει νά περισυλλεγοϋν
ταυτα μέ την θέλησιν των κατόχων των καΐ τοποθεττ>
θοΰν είς τό Προσφυγικόν Μουσείον μέ ένδειξιν τοθ τό-
που προελεύσεως των καΐ τθθ όνοματος τοϋ προσφέρον-
τος διά νά ώφελήσουν καΐ τό "Εθνος καΐ πλουτΐσουν τΛν
Ιστορίαν τού, διδάζουν δέ καΐ τάς μελλούσας γενεάς.
Παρακαλοϋντΐαι συνεπώς δλοι οί Πρόσφυγες έκ Τουρ
κίας νά ένδιαφεοθοϋν διά την αναζήτησιν καί περισυλ¬
λογήν των πεοΐ ών πρόκειται κειμηλίων κα! μνημεΐων έν
γένει τοϋ Προσφυγικοϋ Ελληνισμόν είτε άτομικθς οί κά-
τοχοι Ιδίως τοιούτων άντΐκειμένων, είτε συλλογικώς διά
των οΐκείων Χωμΐατεΐων των καΐ νά έζασφαλΐσουν ταυτα.
Έν συνεχεία δέ νά τά άποστείλουν ασφαλώς είτε διά τής
"Οργανώσεως ημών, είτε άττ* εύθεας είς τό έν Αθήναις
'Εθνολογικόν καΐ Ιστορικόν Μουσείον (όδός Σταδίου άρ.
13) τό οποίον εδέχθη νά τά παραλάβη πρός δυαφύλαζιν
έν αυτώ καί μελέτην, μέχρις ου Ιδρύθη τό έπιδωκόμενον
κα! διά νόμου προβλεπόμενον εΐιδικόν Προσφυγικόν Μου
σείον (Μ. 'ΑσΙας, Πόντου καΐ Θράκης), διά τού όποΐου θά
διαιωνισθη ή μνήμη της δραστηριότητος καΐ τοϋ πολΐτι-
σμοΰ τοθ Προσφυγικοϋ Έλληνισμοϋ.
Ή "Οργάνωσις ημών άποτελείται άπό μέλη προερχόμε¬
να καί άπό την Μ. Ασίαν καΐ άπό τόν Πόντον καΐ άπό
την "Ανατολικήν Θράκην καΐ μοναδνκή φιλοδοζΐα των εί¬
ναι νά πεισθοϋν οί συμπατρι6Ϊται των νά βοηθήσουν είς
την επιτυχίαν τοΰ ανωτέρω σκοποϋ, τφν οποίον έπιδιώκει
ή Όργάνωσις ημών πρός τό συμφέρον ολοκλήρου τοΰ "Ε¬
θνους. 'Ελπΐζουν δέ καΐ εύχονται ότι ή διά τής παρούσης
έγκυκλίου γενομένη έκκλησις των πρός δλους τούς Πρό¬
σφυγας θά τελεσφορήση, δι" δ κα.1 εοχαριθτοΰν.
Έν "Αθήναις τή 31 Ιουλίου 1969
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΝ
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΑΝΟΥΣΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΟΛΟΜΟΝΙΔΗΣ,
ΚΟΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΙΑΒΑΣΟΓΛΟΥ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΟΝ-
ΣΤΑΝΠΝΙΔιΗΣΐ, ΣΟΚΡΑΤΗΣ ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ, ΓΕΟΡΓΙΟΣ ΓΕ-
ΟΡΓΙΑΔΗΣ, ΦΟΤΙΟΣ ΟΥΛΚΕΡΟΓΛΟΥ.
28η Όκτωβρίου
Πάντα οτούς δυσκόλους καιρούς, Ελλάς, τό βνομά σου
τσυτόσημο της «τλάμονος» άκούετ' «άρετδς»
«μέγα μεγαλωστΐ τανύεται» τ' άνάστημά σου
μ' έμβλήματα «Μολών λαβέ» κσί «Τάν ί) έηΐ τβς».
ΑΠΟΛΛΩΝ Γ. ΛΒΟΝΤΑΡΙΤΗΣ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΣ ΑΙ;
Ποίος εΐσαι δήμιε; Βγάλε την κουκούλα σου.
θέλω νά νοιώσω τό χρώμα των ματιών σου.
Μαστίγωοε, τό πνεϋμα μου, άλείψου μέ τό αΐμα μου,
Δήμιε, σ' άγοιπώ, μην ούρλιάζεις, μόνο χτύπα!
Μά... Ποίος είσαι; "θχι... Μή βγάζεις την κουκούλα σου...
21)9)69 Βασ. Βερνάρδος
^■«ιι«ιι«ιι«ιιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιΐιιιΐϋΐιιιιιιιιιιΐΜΐιιιυιιιι«ιι1«ιιιπ»ιιηιιι«ιιιιι»ιιιιιεηι
ΚΑΠΠΑλΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΖΟΛΟΓΟΥ
Το· βυνε-ργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Α. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) ,
Κατά την διάρκεια των έρ
γασιδν τής Συνοδου, Λ όποία
€ΐχε προπαρασκευοσθή μέ: Ιΰι
αΐτβρη λΌμπρόττπά, άπεθιωσκ
ό προεδρός της Μελέτιος καί
τόν διαδεχθηκε, σαν δεύτερος ]
σττνν τάζι, ό Γρηγόριος. Άπω
την στιγμΛ αυτή άρχίζουν οί
νέες περιπέτειες τού Γρηγορί-
ου. Πολλοΐ άπό τοΰς έπιοχό-
πους, οί όποϊοι εΐχαν έλθει
μέ τόν μανδοα τής ύποκρισίας
κ&ΐ τής κρυφινβιας, καραδο-
κοϋσαν νά 6ροϋν την κατάλλη-
λη εύκαιρΐα, γιά να ρίζουν τό
Πάρβιο βέλος των εναντίον
τού. Καί τέτοιες εύκαιρίες δό-
θηκαν πολλές φορές. Μιά απ'
αύτές ήτθν ή έκλονή έπισκο
που γιά τό θρόνο τής Αλε-
ζανδρειας, μετά τδν βάνατο
τού Μελετίου. Γιά την θέσι αΰ
τή υπήρχαν δύο ΰποψήφιοι, ό
Παυλίνος καΐ ό ΦλαβΛνός. Ό
Γρηγάριον ύποστήριζε τόν πρώ-
το άπ' αΉούς, διότι ε·χε πε·
ριοοοτερα προσοντα κα! συγ
κέντρωνε την συμπάθεια δλων
των όρθοδόζων τής 'Αλεζαν-
δρετας, ένώ οί αλλοι τόν δεύ
τερο, τόν οποίον τελικά άνεκΛ
ροςον έπΐσχοπο μέ τό βάρος
τής πλειοψηφίας των. Γενικά,
οτήν πορεία των αλλων.σι>νε
δριάσεων, διαπιστώθησαν οί
βαθ&ές διαφορές ποθ χώριζαν
τόν Γρηγόριο όπό την πλειό
ψηφΐα Κάθε προτασι ποί> ύ
πέβαλε ό Γρηγόριος, γινόταν
δεχτή μέ δυοφορΐα καί πολλές
ε>ορές συναντοϋοε την πεΐσμο
να καΐ ωργανωμένη άντίδρα<- σι των αλλων. Είναι γεγονός ότι ό Γρηγόριος εΐχε τούς δι κους τού όπαδούς σέ κάθε ψη φοφορία, όπως τδν Νύσσης Γρηγόριο, τόν —εβαστείας Πέ τρο, (άδελφούς τθΰ Μ. Βασ* λείου) τόν Ικονίου ΆμΦιλο» χιο, , τόν Ίεσοσολύμων Κύριλ- λσ, τόν Ταρσοΰ Διόδωρο, τόν Ίσαυρίας Ίλάριο καΐ αλλους, άλλ' αύτοΙ αντΐπροσώπευαν την μειοφηφΐα, Κάτω 6μως άπό τίς μικροδια φωνΐες αύτές ήσαν κρυμμένες άλλες γηο βαθειές, πιόοημαν τικές. Ή γρήγορη άνέλΐζι τού Γρηγορίου στον άρχιεπισκοπι- κό θρόνο τής Κων) πόλεως καΐ οί δογματικές τού πεποιθή- οβις είχαν προκαλέσει την άν τΐζηλία καΐ τό μΤοος πολλων έηιοχόπων, οί όποϊοι, όπως εΤ παμε καΐ προηγον>μένως, ήσαν
'ΑριειανΙζοντες καΐ Πνευματο-
μαχοι πρΐν καΐ εΐχαν έλθει
οτήν σύνοδο μέ ενδυμα προβΛ
τού τώρβ. Ούσιαστικός στόχος
των άνθρώπων αυτών ήταν νά
άναγκάσουν σέ παραιτηρι τόν
Γρηγόριο. Για νά επιτύχουν
στόν σκοπό τους αύχό, προσπα
θοϋσαν νά έζάρουν ασημαντα
πράγματα καΐ άναζητοθσαν έ
πιχειρηματα σέ άνιαρές κο>
νοτυπίες. Άμφισθητοϋσαν την
νομιμότητα τής έκλογής τοθ
Γρηγορίου καΐ δέν ήθελον
V
άναγνωρΐοουν τό πραγματΐκό
έπΐτευγμά τού. Ή νοσπιρσ. των
φαντασια δημιουργοϋοε αυβαί
ρετα συμπερασματα καΐ πεοι-
σπικά.
Τίς σφοβρές αύτές εναντιω
σεις άντιμετώπισε ό Γρηγόρι
ος οτήν άρχή μέ άναμιχτα οί
σθήματα ταπεινοφροσύνης καΐ
περιφρονήοεως. Στϊς συνεΰοιά
οεις, -ού εΤχαν μεταβληθή οέ
πνευματική μονομαχία τού Ι
δίου μέ τούς άντιπάλους τού.
διατηροΰσε πάντθτε τό αΐσθη
μα της ύπεροχής. Ό μειλίχιθς
χαρακτήρας τού ήχαν γεμά-
τος άπό ψυχιική εύγένεια καϊ
καλωσύνη. Στό τέλος δμως.
δταν εΐδε τό φάσμα τής διχό
νοιας νά ιιροβάλη καΐ πάλιν
άν>ο:γι<άσθηικε ν ά εγκαταλείψη την αΤθουσα καΐ νά φύγη εζω οπό την πόλι, άφοθ εΤπε τα έ ζής οτοχαστικά λόγια: «Έγώ, ποιμενβς Ιεροΐ καΐ τΐμιοι, την αρχήν ούκ ήθελον τής Βασιλίδος ήγήσαοθαι, άΛ- λά καϊ εί πόνοις τε καΐ Ιδρώ σιν έμοίς έπάγητε καΐ ηυξήθη των τήδε ή ' Εκκλησία, ήρκει μοί ταυτα τώ θεώ θησαυρίζειν παρ' αύτοϋ την αντίδρασιν άνα- μένοντι. Έπεί δέ πόθος τε ποΐμνης καΐ υμών κοινη φήφος δέζασθαΐ με την καθέδραν έ ζεβιάοατο, ου μ»ι δοκείτε τοΰ τθ ορθώς νί>ν πράττειν, άνα
τρέποντες χά οίκεϊα πρός
τώ μηδέ άπαντας συμφω¬
νών άλλά τοίς μέν δοκεΐν
κρατήοαι τα ήδη δόζαντα, τοις
δέ ού δοκείν. Έγώ δέ ού πλού
τού, ουδέ υψηλής έφιέμενος
καθέδρας, τάδε φημί, ουδέ Βα
σιλιδος χρηματίζεΐν έπΐσκο-
πος άλλά πρώτον μέν όρφανΐ
αν χέκνων φέρειαν άπα6ώς δυ¬
σχερέστατον καί ήλιθΐων τό
πάθος· έπεΐτα μή δόζητε ύ-
μείς φθόνω τινι ετέρα ηρσ,τ-
τε.ν των πρώην έγνωσμένων.
ΕΙ δέ νικά παρ' ϋμϊν τα νυν,
καΐ τα πρωην ώς εωλα κα-τα
φρονείται, άλύπιος τής έπισκο-
πής, έζΐσταμαι. Βουλευεοβε,
πράττετε τα καθ* εαυτούς, τα
παρΊστάμενα, 'ΕμοΙ δέ άγαπη
τόν εστίν ή έρημία καΐ πάλαι
καΐ νυν. Ού γάρ κα,ί ©εοϋ ειρ
ζουοι οί τόν θρόνον άπ«στε-
ρήσαντες».
ΧΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
28η Όιιτωβρίου ;
_________ Ι
(2ΤΕΛΙ0Τ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ)1
Σάν νόταν ή κραυγή σου άστροηελέκι
κι άντήχησε, 'Ελλάδα, μίαν ήμέρα:
«Άκοθστε. Άπό τή μάννα, άπ' τόν πατέρα
τΐμιώτερη ή Πατριδα πάντα στέικει».
Αύγή καί κανονιών μεθοϋσε ό κρότος
στά σύνορά μας. Κι ώρμησϋν οιμά σου
οί γυιθί σου. φτερωτοΐ στό οάλπιομά σου,
ποίος γιά τή λευτεριά νά πέση πρώτος.
Κι άνοιζε δρόμο ή λόγχη. Σάν Παλλάδα
ή Μεγαλόχαρη άπλωοε τό χέρι.
Κι ή Νίκη ώς πνεϋμα πέταξε, νά φέρη
ΓΤαντοΰ τό μέγα μήνυμα ώ 'Ελλάδα.
Γέμισε δόζα ή ΠΙνδος. Καΐ τα έλάτια
γείραν εύλαβικά στό θεΐο σου μένος.
Κι έμπρός σου ό κόσμος δλος ζαφνιασμένος
έστάθηκε μέ όρθάνοιχτα τα μάτΐα.
Κάποιεο φωνέ^
Κάποιες ποθ φεύγουνε φωνές καΐ άριμενΐζουνε
κατά τα σούρουπα τίς νύχτες πού χρονίζουν
πολλές φορές μέ λύπη σά οφυρίζανε
μπαινουν μέσ' την ικαρδιά καΐ την ραγίζουν
φωνές θλιμμένες καΐ χα,^ένες μέσ' τ' άγέρΐ
φωνές πού έρχονταν καΐ πδνε γι' άλλα μέρη.
Μαζΐ στά σούρουιπα ποϋ φεόγουνε καΐ σθήνουνε
'ίδιες στϊς άναστρες νύχτες ποΰ χιονίζουν
πάντα λυγμόλαλες βαθειά μου θε νά σμίγουνε
κάποιο παληό καημόμου ν' άρμονζουν
φωνές θλιμμένες πικραμένες σάν καΐ μένΰ
φωνές σά θΰμησες γιά κάποια περασμένα.
Μέσα στίς νύχτες τού χειμώνα πού χρονίζουνε
πάντα τα βράδιΰ μοναχός που άπομένω
κατά τό σούρουπο π' άκοΰγω
V
άρμενΐζουνε
λυπητερές παραπονιάρες άπ' τό τραίνο
πέρνουν μαζί τους την ψυχή μου, μέσ' τ' άγέρι
καΐ φεύγουνε καί φευγουν γΓ άλλΐα μέρη.
ΚΙ ΜΟΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Τοΰ συνεργάτοι» μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
ΟΙ φαντάροι πραχωροθσαν άμίλη-
τοι σέ κάθε στάο-η εΐπεφταν κατάχα
μα νά ξβκοκράσουν τα 6αρ£ΐά τους
πάδια, καί δτον ή σφυρίχτρα τού ά
ξι<ομσιτιικο5 άντηιχούσΐ/ σηκωνόντου- σαν μέ τά μάτια μισοκλεισμόνα ά¬ πό 'ένα γλΐΜο νύσταιγμα κι' έξακολου βούσαν τό δράμο ένώ στό κορυϊ τοιις εψερνε ρΤγος - ύγρασία τήζ ν'- «τας. Τό ψεγγάρι εσ^νε πίσω άπό τα δοννά. ττ^ ώρα πού ή πολυ&Όλαρχ; α ΓφΘασε σ' έναι χωρ.ό έρηιμωμίν^' έ κεΐ στσβηκε νά περάο-ι» τή νύχτα. Ό Ντερέμης ξσ—λώθηκΐ ιμέαα στό νεκοοταφεΐο τού χο>ριοΰ( καΐ 6 Κΐ-
«ΤΌζ· δ:μένος σ' ένα κυπαρίσσι. ξ·
γερνε τό κειφάιλι κοντά στό πρό^.ι-
πό τοθ ψίλου τού μισοκλείνοντας τά
ματια...
Τη/ &λλη ^έρα πήρε διαταγή ίιττι
χε ρήσεων στό Σύ.τατγμα' ό Τοθρκος
φάνηκε 6<ι>ρ<ύμένος πίσω άπό τα ΐ·- φώματα ποΰ xλ^ίνο!νε τόν κάμπο. "Ενοΐς βαθύς άνοοστεναγμός ανα¬ κουφίσεως ξέφυγε ό—ό τά στή3η 8- Λίύν Έπϊ τέλονς'... τδ πανηγύρι θαρχιζΐ' Ό κόπος ξεχάο-τη*ε άμέσως" δριχι σε μιά ζωτ>οή προετοιμαο-ία στά τοή
ματα" Ιππεΐς τρεχανε πρός δλα τα
οημιΤα. ττυοοβο>ΐικά περνοθσαν μέσα
σέ σύννζ?Ί σ«ό,ης( κ.σϊ φάλαγγες
άκ.οο6ολισιμένες άνοιχτήκανε πρός τά
ι .
ι Τίιΐ
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΟΝΙΩΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ,
τ. Δ) ντοθ το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
βον
Άλλ' αν 6 πάλβμος κοπέλυοτν Ι*
Ελλάδι τα σχοίλεΐα καΐ Εφθεψε τίΐς
μικράς 4ν αυτοίς βιβλιοθήκας δέν έ
ξέλιττεν δμως οώδ£ τότε ιτόσα Βιδα
σκαλΐα ή δβ Πιλοιτονησισκή Γερουαί
α τώ 1&22 έξόδοτο ττροκήρυιξιν προ£
τούς ίτκχνασταιττιμένους 'Έλληνας
νά στίλλ«)7ΐ -τα παιδία των ε'ς τύν
6ιδά—αλον δττου τά ίξολοθρίΐηικά
των ττοΑόμΙων ττλήβη δέν έττέι6αλ>ον
η ίθεν απεχώρουν μετά την τελ^σινί
σαν έρήμω7ΐν> Οττον ϋδννανο νά ον-
νίλθωσι όλίιγοι φνγάβες τται&ς. ι(λ
νά ΐϋροιαιν φιτγάδσ τινά διδάσκα^ον
έκ τών ατολλών έκ. Μ. Άσίσς εΐσο-ν
σάντων μετά τή,ν κσεοτατροφήν τ'όν
ΚιΛωνιών^ των σψαγώ^ τής Γμι-ε-
νης, των Ψαρρών< τής Νέας Έφί^- σου. τής Χ'ιου, τής Κάκτσοι/( είς τβ έρ€ίττια τών πυριτΓθληθεισών πόλεω/. κωιμών καΐ σχολείων είς τά &ΡΠ ε'( τίι στίήλαιο!, ίιπό τα δένδρα έκεϊ <μ'< τοοτ^ειδκίζϊτο κα) σχολείον κηΐ δ ι6»* σκαλΐα». Ό Τβιος συγγροοφεθς είς δλλο ?ι. βλίον ν*) τή έτπγροφάμενον «Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΡΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΛΣς (Τόμος 1—? ΑΘΗΝΑΙ 19^6) ττοα-ι ματιυάμενος τά τής «'Ακσδημίας τ&ν Κυδωνιών> κο>ΐ των δνδασχάλ'ον
αυτής γράΦ«·:
«Ταύτης (τής 'Ακαβδΐμίας) -ιτροί
στη ό Γρτιγόριος Σαρό|φ!}ς μετά τοθ
έντοττίου Πΐίτρου Πετρίδου Ο&τος με
τά την καταστροφήν τής πόλεως
1821. κστέΛυγεν είς Ψαρά. διεκπε-
ραιώθη έκ«1θεν είς Τή-ον δποκ ποο
αληφθεΐς διδάσκαλος βιετέλεσε διδίί
σκων το·"' 1841, εκλεγείς καΐ ήνπ
πρόσίαττος έν τή "Αργει 'Εθνοα».--
λ«ΰσιι. Τώ 18.15. άπτοκατασταδί»
τ»ν των ικοαγμάτων έν ΚυΒωνίαι·-.
ότττγλβεν ίνα ϊδη τί^ν ιτροσφιλή αυ¬
τώ ττατρίδα καΐ νά διδάξπ τό 6' άλ
λά θλιβόμενθς ίν τη έλεινότητι σ·'ι>.
τής, «νττα/έκαμψεν α£θις είς Τ™ >»
?νβθί διδάακί,ιν καί ιδιωτεύων πλέον
ώς Οπέργηρος, άττέθσνε» κατά Μόο-
τιον 1853».
Ό Κνδωνιεθς Γιώργιος ΣακκΑ-
ρης δ.φ. γιιμνασιάοιχης τοθ Γυμνα-
σίου Κυδωνιών άπό τΛ 1905-1009
στό διβλίο τού «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΝ
ΚΥΛΩΝΙΩΝ» (ΑΘΗΝΑΙ 1^20) έξι
στορώντσς τα τής λειτονργίας τής
«Άκαδημίο-ς των Κυδωνιών» (1800
— 1821) γράψει «ΟΙ τρόφιμοί αύ
τής βιεσποίρΐντο άνά τάς χώρ<^; τοΰ δουλεύοι«τος εθνους .ιμών δια- ττρι'οιοι κήρυκίς καΐ άττόστολβι των ''ερώ> ίδεών τής προόδοο καΐ της
ελευθερίας». Μ.ηιμονεϋει διασ&.θέντσ
όνάματα μίΒΐκών άπό τούς έδναττο
στόλους αύτοΰς οί όποίοι οέ^ ΐρπ.ν
μέν δλοι Κιιδω.ιεΤς. υπήρξαν δμως
τρόψ μοί της Σχολής καϊ |όρασα»
σάμ δι·5άτχαλοι καΐ Ιεροκήρι/Λτς
στά ιτεραττα το3 ' Ελληνισμόν. Ά/α
φίρει τύν Σο-αονηλ τό; Κύπριον. 6
οποίος έχρηι.υιάτισε κα', διει/3υντής
τής Μεγάιλης τού Γέν;υς Σχολής
καΐ ά^γότερα Μητοοπολίτης Πίίι>-
πο,νπ^ου, τόν Σέργιον τόν Σιαττι-
στέαΐ ο-χολαο·χίοο:ντα έν Θ;3)νίκη.
τδ/ Ίωΐήφ τόν Κι/νονρέα ό ό ποίος
ειργάσθη στά Ύψ^μαθειά τγ- Π,-
λης, τό^ Καλλίνικον Καατόμχην Βι
δάξαντα στή Δημητσάνη, τόν
ριον Μϋτοομ,πάγον διδάξαντα στά
γκ.45 α, ιο/ άρχιμα.δρίτΓν Θ>;ο5όσι-
ο.ι Π:ργομηνόν διδάξαντα σία Ν"ΰ-
ττλιον καΐ Τρΐπολι, τόν Γρ-,γίρκ·^
ΡοΐΒην τόν "Ανδρον διδάίαντα στ'ιν
Άγχίαλο, τόν Βοοθαλομαϊον ιι Κ»!«
λοκμουαιανόν &ιδά':αντοΐ στήν "Ι .ΐ-
βρο, τα/ Ίγνάτιον Σαρδέλ>ην διδά
ξαντ_ι στή Μυτιλήνη τον Νικήταν
τό^ ΣυμαΐΤον στή Μήε^ια, τον Φι-
λά3εο/ τόν Σκύρ όν στό Πλ<*μάρ, τής Λέβ-δου, τόν Δημήτριος ε^μιςττη κλή διδάξαντα στή Λίιμευό τής Κύ προκ 'Επ'σης σά- τροφίί-ους τής ΣχΛής αυτής άναφέοει τεθ; Θ"ό5.· ρο, Φα:α3χίθΐ;ν. τον ιατρόν Γεώ^- ι °ν Τυπόιλδο,, τόν Γεώργιον Γεννα'3· Ον καΐ τόν στρατηγόν Παναγιώτι,ν Ράδιον. 'Αλλά ή συμμετοχή των Άι6αλ μ τών καΐ Μ»3χανΓο-ιων καΐ στό^ εν - πλοκ άγώνα ι—ήοξεν άξιόλο-)Γ|· ΓΪελ λοΐ είναι αύτοι ποθ πρ·οα?ιλθαν καΐ παλέμησαν σάν όπλαρχτ>γο1 ή σάν ύ
πλοϊ άγωνιστές στή στεοιά καϊ ο τή
θάλασσα, άποελοΰντες ;ιικρές ή ιζ
γάλες σμά5ες κάτω άιττά τίς δ'ΠΓΛ
γές διαχΕκριμένίθν πθλεμάρχων η *3"
μάχων.
(Χυνεχίζεται)
225θν
Ό Μαζάρ Πασάς, έπαιζε τά
πονηρά τού μάτια καΐ γιά νά
κρύφη, ενα παρόμοιο χαμόγε
λο, οχέπασε μέ την ηαλάμη
τά οτόμα τού καί μέ τό μέγα
λο δάχτυλο καί τό δείχτη, χάι-
δεφε δεζιά - ζερβά τό παχύ
τού μουστάκι.
"Υστερα τα έοτρωοε, μιοθ -
μιοό με τά τέσοερα δάχτυλα
πεονώντας τα, άνοιχτά άπό πά
νω τού καΐ μέ φεύτικο θαυμα
σμό, είπε στό Δαλπατάν:
—Μά τό Προφήτη Βεζύρη
μου, εΐοαι μεγάλος διπλωμά-
της. Οϋτε καί Ρεΐς Έφέντης
νά Λοουνα. Σιγουρα τά λόγια
οου, θά συγκίνησαν τη Σουλ
τάνα καϊ θά φέρανιε κοντά σου
καΐ την ψυχη καΐ ττΊ καρδιά
της.
^Καΐ στη ψυχή της καΐ στή
καρδιά της, φτάσανε φΐλε μου
Ισμαήλ τά λόγια μου... Θάπρε
πε νά την έβλεπες, τή στιγμή
ποϋ σήικωσε τα κεφάλι της γιά
νά μοθ απαντήση, πώς μέ κοί
ταζε μ' έκείνο τδ μπουολιο-
τέρικο βλέιμμα της. Τά πράσι
να μάτια της, μέσα στά άμυγ
δαλωτά τους κάντρα, ύγρά καϊ
λιγωμένα, καρφώθηκαν στά δι
κά μου τρυφερά καΐ σά μαχαΙ
ρια κοφτερά φτάσανε ώς τή
καρδιά μου Καΐ τή οχίσανε...
Παρτσάδΐα τή κάνανε! Καΐ ή
φωνή της, ή άπαλή πχησε στ'
αύτιά μου σά γλυχόλαλο νάϊ.
—Σ' εοχαριστώ γιά τήν άφο-
σίωσή σου καλέ μου Βεζύρη
μου είπε. Καΐ σοΰ έκψράζω
την εογνωμοσύνη μου. "Εχεις
δλη μου τήν συμπάθεΐΌ καϊ δ
λη μου την έμπιστοσυνη. Γι'
αύτό, όπως βλεπεις, σοθ άνοί
γω ελευθέρα τή καοδιά μου
καΐ σοϋ λέω τα ντέρτια μου,
μέ την ιδία εύκολΐα πού θά
τό εκανα άν εΤχα μπροστά μου
ενα πολύ δικό μου πρόσωπο.
Κι' άλλοιιμονο, δέ μέ περιβαλ
λουν παρά έχθροί. Ό Κισλάρο
γας, δέν εΤναι άνθρωπος έμ-
πιοτοσύνης. "Αν τώρα μέ έζυ
πηρετεί, τό κάνει γιατΐ συμ-
πίπτουν τά συμφέροντά μας.
Κι' άν έζαιρέσης δυό - τρείς
άπό τίς σκλάθες μου, δλες οί
άλλες γυναΐκες τοϋ Χαρεμιοϋ,
μέ μισοΰν καϊ θελουν τδ κακ.ό
μου. ΚαταλαβαΙνεις τώρα πόση
ευχαριστήση μοϋ δινει ή φιλία
σοο καΐ πόσο άπαραίτητη μοο
εΤν^αι ή προστασα σου.
"Εκυψα τό κεφάλι μου πραγ
ματικά συνκινηιμένος καΐ της
Λπάντησα:
—Νά είσαι βέβαιη Χουλτάνα
μου, πώς ποτέ δέ θά προδώσω
τή φιλία μέ την όποία μέ πε
ριβάλλεις καΐ ποΰ θαθειά την
έκτΐμώ. "Οσο γιά τήν προοτα
ο α μου, σοϋ εΐπα, αυτή δσο
τήν χρειάζεσαι θά τήν έχης.
πού πτανε κι" αύχά ντυμένα
ώοάν κι' εκείνον.
Αοό τό σεργιάνι τοζερε ά
πό τό πρωΐ ό Μποοταντζήμπα
σης, γιαχϊ ό Πατισάχ διέταζε
νά τοϋ έτθΐμάσουν νιά τό ά
πόγεμα, ένα μπΐατέ. Εΐχε μά
λιστα την αφελεία νά ππ καΐ
ποΰ θά πήγαινε. "Ετσι ό Μπο
σταντζήμπασης πρόσταίε καμ
πους τού νά ντυθοϋνε χαμάλη
δες, βαρκάρηδες, χοτζάδες,
ψτωχοΐ νοικοκυρέοι άλλοι γχι
αούρηδες καΐ όπωσδήποτε οί
δυό χανούμισσες καΐ νά βρί
σκωνται άπό τό μεσημέρι στά
Θεραπε ά καϊ οτά πόοτα που
τούς ώρισε. ΤΙ γύρευε 6μως ό
Πατιοάχ σ' αύτό τό άοχοντΐκό
ποοάοτειο πού εϋκολα θά μπο
ροϋσε παρ' δλο τ ό μασκάρ·εμά
τού. ν' αναγνωρισθή; Δέν πή
γαινε θεζϋρη μου στή τύχη
Εΐχε τό σκοπό τού. Αύτό τό
κατοΛαο'αν καΐ τά σαΓνι'α τού
Μποσταντζήμπαση, γιατΐ άντϊ
νά χωθή οτά σοκάκια καΐ ν'
άνακατεαθή μέ τδ πλήθος, 6
πως συνήθιζε νά κάνη, άνεβο
κατέβαινε τό παραλισ*.ό δρό-
μο μέ τή παρέΐα τού, καΐ θαύ
μαζε δπθεν (λές καΐ ταολεπε
γιά πρώτη φορά) τ' άρχοντικά
των Πασάιδων καϊ ΐών νκιαού
ρηδων, άναζητώντας άνάμεσά
τους κάποιο πού ζέχωρα χον
ένδιέφερε. Κι' δπως θ' ακοϋ
σης παροκάτω, έκείνο πού τόν
ένβιέψεοε ήταν τό σπΐ-π πού
έμενε μιά πολύ όμορφη καί
πόλύ έζυπνη γκιούρισσα. Τό
γαργαλιστικό δόλωμα, πού τού
ερριχνε ό σαττανικός Δανιήλ
Κοκκαλάς, γιά νά πετύχη τούς
σκοπούς τού, Μά άικουσε τή
συνέχεια. Στή δεύτερη βόλτα
πού έκανε μέ τούς συντρδ
φους τού στό γιαλό, ακουσε
ζαφνικά άπό μακρυά, άπό ενα
νιοφεριμένο στό τόπο μας μου
σικό δργανο πού τόλένε: «πιά
νο φορτε», τούς ζωηρούς καΐ
χαροΰμενους φθόγγους, ενός
φραντσέζικου τραγουδιοϋ πού
είναι πολύ τής μόδας, τώρα
καΐ λίγα χρόνια, σ' δλη τη
Φραγκιά. «Τραγουδι των Μαρ
σεγέζων», νομίζω πώς λέγε
ται. Ό Πατισάχ. στάθηκε άπό
τομα καί άηλώνοντας στά πλά
για τά χέρια τού, άνάγκασε τά
Μπεόπουλα νά σταθοϋν:
τή μουσική; τά
καΐ χαμογέλασε μ' εύ
χαρστηοη.
Τά Μπεόπουλα <ίάλαν€ αϋ- τί: —Ναϊ την ακοΰω ντόκτωρ (£ τσ' τόν εΤπε), τού άπάνηοε ό ενας νταλκαβούκης. —Κι' έγώ την άκούω, εκανε κι' ό άλλος. Καΐ πρόστεσε Τό έχω άκοθσει αυτό τό τραγού δι καϊ μέ τά λόγια τού, πολ λές φορές στό ΠαρΙσι, άπό Στις 5&·<ο: τ' Αό>ούστου τδ πυ-
ροΛολικό μοΐς ερριΕε τίς πρώτες χσ
νονιές στά άχι/ρώματα το!ι
ό τόπο: άντήχησε χαρμάσννα' -Ν1
οι ζωηρίψανε 'μέ μιάς. σάν τά
λαγων.κά ττοΰ μι>Λίζονται κοολό Κι>
νΐ>γι...
Τή στιγμή έκ,είνη ό συνεφιασμ^-
νος οθροονός έ,όαπασε στή δροχή ό
όοίζοντας αΰιλοω(ώθη«ε άπό τά όδιά
άστρβΐτόδροντα
Τά ν»ΰοα τώ/ ψαιντάρων τεντώσα
ν» τότε, καΐ σάν φρενιαμένοι σκαρ
φαλώυανε στά 6ράχια ;ιέ καινούργια
δύναιμΓ ή όαιμή τους ίιμεγάλωνε 8σ:
δοοντοΰσαν τά κανόνια, καϊ δτσν σέ
λίγο δρχισε τό λιανοντούψεκο »ιτοι.
άδύνατο νά κρατηθοθν1... ■πφοχιο.νϊ
άγοιωκοΐ μπροστά, καΐ ή πολεμική
φωνή τους νικ^Οσε τα στοιχειά τήι,
φύτεως ποΰ εΤχαν λιοσάξει'
ΟΙ τοθρβιοι ά τισταθτ,κανί μέ πεΐ
σιμο: στή φοδεοή έπΐθεσι ή (ΐάχη κρά
ττρε πάνω μίαν ώρα( καΐ ή άντάρτ
τής δ^οχής ίγιγάντω.ε την όρυη
τώ/ φσ.ντάρων ώς ποΰ ή Εφοδος μέ
τή λόγχη εχοο ^ τούς τούρκους νά
τσαοστοθν στΑ φειιγάλα.
Κ'-'/ον ές. Α-τοαπόδροντα, νεροπον
τή κ^Ι φΐντάοοι κυνηγο"σαν τόν έχ
θρό μέσσ. σταγρια λαγκάδια, σδν 6γ
ικι-ΐ κΐτάοα'
Ή κατοΐδίωξη σταμάτησε άπό τό
$ϊ3ΰ σ«οτ<ίι5ι. καΐ οί λοχθι ιιαζοι- τήκοινε στΐς πλαγιές ενός βευνοϋ «προφυλοτκές μά^ης». Ό Ντερέμπζ μουσκεμενος ώς το ■ί.(<7">3 ττή/ε Λ στιγνώξη στή «μ-
τιά πού άνΛΐιανε οί .μεταγωγικσι
τής πολ<>3ολαοτίίας.
—^Κάττια-ΐΐ νά ζευταθης Ντερέκη
τού εΐτταν ο' τονςβελφοΐ τευ, κάνον-
τθς θέ^ι κσΐ νι' αυτόν.
—'ΈτοίαΜε τό ^σάι'... Μσοία' .
εΐπ: γαλώντας κάπ:ιος
"Ολο γΕλάσανε μέ τό αγαρι»ΐ·ο
—ΦπΛξ' τή βελάδα σου ρ£ κυρι
ος. κι" ασ1 τη παλαοχοιιδέντα... ά-
πακρίθΓ,·«ε φουρκισμένα ά Ντεράμης,
δείχνοντας τα ιμοι>σκεμένο χιτώ»ιο
τού φαντάρου^ πού εΤχε χάλιοο τρικοο
δερτα...
—"Οποίος πάει στό «Χορό» τσοί
λσικώ/εται λιγάχι'... Ετσι δεν εΤ.αι
παιβ ά, τ(πε ό αιλλος «υττώντας λ=
ξά τό Ντφέ,μη.
Εσι καϊ χειρότερα' ' μουρ·μευ
ρισαν δλοι, πού τό μιαλό τους (τη
γε στό κωμικό τρέξιιμο των τούρκο;/
τήν ϋρα ποί( τούς πβτάξανε άπό τά
χαρακώιιατσ
"Ετσι ξΓϊμερωθτικανε μέ συζήτησι
καΐ φωιτίτσα δλα τά τμήμβτα.
Ή π.ο-ωινΛ δροσούλα τςύς 6ρνΙ-
ϊτο,μους γιά δρόμο' ϊνας ζεστός ί
λιος έσχόρπυε τα τελευταία σι/ννϊ
φα καϊ οί φανιτάοοι ξεκίνησαν μέ κί
Ή πολυδολαρχία πε.ρνοϋσε άπδ ε
να στενδ μονοπάτι τοΓ/ 6οννθΰ «αι
εΤχε δεξιά της βοβθύ γκρβμνό πειά
μπρίι; αλλα τμήματα προχωροϋσσν
δισστικά, *πά μαοκ,ρυά άντη,χβύοαν
ϋέαα στά λα:γκά5ια κανονιές, κρο-
τοι 6πλο6αμ6ίδων άδιάκοπα ττίΐθ'ί
παλυδόλων ό ... χορός δρχιζε πάΑι'
Ξαφνικά Ενα δα.ού κόχλατμα §σχι
αο ψιΛά τ°ν άέοα. καϊ σχϊδόν ό'-ε
τως Ενας δαιμονισμένος «ρότος ί-
τοάνταξε τό 6οι»νό· Ειΐιιτα βροχή ά
πό θοοτϋυιματα οβίδος πέοανε πάνιθ
Λπά τό κεφάλι τών φα,τορων.
«Φυλαχβήτε παιδία», «Καλώς τη
νι.'»' «ιΜαννοΰλα ιμου'» .. άκούστη-
κα/ φΜ ες Λπ' τή φάλαγγα...
^Μας πήοε μυρουδιά ό Μίαί-
της* ιΤπε, χώνοντας βαθίΐά τό κοά
νος στο κεφάλι τού ό Νιρέμης.
... ΙΤειδ γλήγορα παιδιά/ -ειδ
γιλ^γορα'
ΚαΙ δλοι ίσφιξαν τ6 6ημα τού;,
γιά νά περάσουν τό ίτπ «ίνβυνο μο-
.■σπατ ι ■
Ό6Ρ5ίς σκάγανε ψηιλά οέ κάθϊ 8ΐ>'
τερολεπτο, καί σκιρπίζανε απειρα
5λήιματα μέσα σέ μσ,ύρους κοατνοθς
καί ·τροαερούς κράτους, χωρΐς νά
πειρά'ίου/ τούς φαντάμους- ϊνσς μο
ναχα, αύτάς πού φώνσξε «ΜιΐνκΛίλα
μσσ» πλη.γ«3ηικε λιγό,κι στόν δμο.
—Ικυλιά'... πάει ό ΚΤτοος μου'
τΗταν μιά τοομερή φίονή τΐτδ Ν'ε
οέμη πού άγριεμένος πρσσπα3οι>υε
νά συγκ,οοίττρη τά μουλάρι τ;υ στά
μι,νοπάτ ι.
Κάποιο &λήαα εΤχε δαρίχιϋ Ό'
Κίτσο στό κεφάλι, τόν ζάιλισϊ. κ." Ι
ιω τό αΤιμα τύφλωνε τα μάτια τ-ν
έχύλΐιαε στόν νκρεμνο μ' ίνα τταοι.,·
πον άμικο βογγητό σάν τ' Α,βρώϋτοΐ'.'
Ό Ντερέυης στάι9ΐτκε άττοαβ^λ ι·
μέ.ος στή θέΐι τού οί αλλοι ν,<6 χωοοϋσαιν ίιοτο-τικοϊ τά βλήματα Ι βροχτϊΒόν στό μονοττάτι, μ £ τά μάτια γ:υρλχ«ένα ϊολ· 6ε κάτω νά δή. τό/ πυτά τού φΐ>
γιά τΐ)λ*υταία φοεα'
—Τί σέκεσαι κεϊ υ4τν χαζος ι^τι
ρέαη; τόν ρώτηαε κάποιος φαντάαος
γελώ.τας, δαρέθ-κίς τή ζίοή σου;
"Αλαλος άπό τή λύ,ιη ό Ντΐρέμης
ίγύρισε άπότοιμα τά κεφάλι, καϊ ή¬
ταν ή πρ'*>τη φορά πού δέν εροιίε
τίς λοξές ματιές τοθ μάγκα.. όνο
χθντρά δό?<ρυα κυλοάσαν άκόμα - ιί χλ'^'^ό προσώψια τού. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΗΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τού πολέμο ΰ 1940—41. Συνέχε,α έν. ταϋ προηγουμένου *>♦-»
Σλϊ τής έλλΐίνικής νίκης Πρω
Πρωτον.
Σνντελεσαϊ τής ίή
υπήρξαν πρλλοΐ καϊ κρίνομεν *ιγτ ταία Ισχυροτά— προσ-4θίΐα Τόν Ί
&ά * ταλών — 31140 δ.β δ
ραίτητον νά τοΰς εξετάσωμεν
&<ασ-τον, διά νά φανή τ° ποσοα-τά>
τής συ,μβολής Των είς αύτην.
Η Λκλογή τής ταποβισίας τ<»Ν Καλπακίου άποτελίϊ τίτλον τ^η, διά τόν Διοικητήν καΐ τά 'ΕιπιτΕ.νϊ όν τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, διότ, ^ σο·ν έπιΐυΙ^ώς πρσέΛλιεψ^ν μεγρ των Αλαιχ ΐισΓοϊν λεπΐ'Τομερε ιβίν τ.λ* τόν δλον άμυντικόν άγώνα .δστ ι θά δΐ€ξήγ*τ0 έκεΤ. Έκιί καΐ 5>'
είς οΐονβίτποτί δλλο ατίμεϊον τ·»·
θΐάτρου των έπιχιιοήσεων τής Η
τίίρου.
Ή «ιιυντική οργάνωσις, μέ τα *
λάχιατα διαΠεθέντα δι' αυτήν ^Α
ματα καί μέσα, υπήρξαν τόσον <4«- τίσ καϊ τσαον άποτίλεσμστική * στε ο! "Ιταλοί ^σχηματίσαν τ,ίτν ι~ τύπωτΐν δτι πβοσέκρουσαν επί γο<ίΐ· μής στβρεωτάιτων μονίιμων όχυρώσί'ί'1» καΐ δι' αυτόν τάν λόγον άπέτυν^ Θ' άναφέοωμ£ν δέ διίο σχ£τι«* περισταίΓικά, πού ένισχύουν τπν β |Τ[, ταλών — 3.11.40 — &ά τήν Ρη>'ν τήϊ τοττοθεσίας Έλαίας
πεκΐλάπη διά τών £ν άκροάσει
&3κτών μας
λο}
τος τάς επιχειρήσας είς τό Μίηι
πσν τό οποίον Ελογε τα εξής.
«Είμεθα ύτπθχοεωμένοι, Ιν &η,-,
νή ένισχύσεων ν' άναστείλωμιν ττο>
σωοινώς την έιτίθεσΐν μας. ΟΙ "$
λ?(ν«ς, οΐτινες είναι γν«στοΐ ;; „
'τό —:
καΐ τήν επιμονήν Των, σ
πό τού καιρόν τής εΐρήΐνης Τ6 ^
σει τραχύ καΐ άνύμαΛον {οαφος τ*,?
ΉΐΓΕΪρου τό ώργάνοσαν μ*τά ιοι-
αυτής μεθο5ικότη(Τος καΐ έττιμεΛ,ι
άς, ώαΤε κάθε δράχθς άποτιλίΐ μ;,
αν φωλεάν πολυδόλων, «άθε σττήλΛ,
όν μίαν $έαιν αμύνης «α!
τόαην λύσσαν είς Τ6ν ^ν»
χρειάζεται νο
περισαάτερα καϊ Ισιχυρότβρα
διά νά τοΰς έκδιώξωυεν. Καΐ (>«„
ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς την Βην οελ.
Β1ΒΛΙΟΚΡΙΖΙΑ
Τού Λρος ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΠΕΝΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΑΗΝ
Ό Φιλολογικός Σύλλογος «Πσρ-
έξέ*δω3εν εφέτος εν πολ«τε
ς ρρ οσ, από τ6
Καΐ δέ: θά τη στερηθής, παρά λαό, άν καΐ είναι άπαγορευμέ
μόνο σά θά πάψη νά στέκεται '
τό κεφάλι μου στθύς ώμους
μου.
—Τό πιστευω εκανε καϊ **/
νο, άπό τα χρονια τοϋ Μηονα
πάρτε άκάμα...
—Τό ζέρω τ' άιτάντΠΟΡ. δ
Πατισάχ με<δΊώντας. Καί οτπ λέτταιτον τεύχος μέ 55 σελίδας καΐ 15 φΐοτσγραφικά «κλισ^» καΐ μέ ·ό« τίτλον «Άφιέοωμα τίς τάν Χρήστον Σολομωνίδην». Τΐΰχος άναανηστικό/ τής «Π/ευματι*ής £κδΓ?λώθΐως δ ά τό/ λο/γ^τέχνΐη καΐ Ιστορ.«ό(ν τής Σμ6ο ής Χοήστον Σωκρ. Σολομωνι- δην» την οποίαν τα «Φιλολογίαν Τυήϋ» τοί ΣιΛλόγου τούτον ώο->ά
,'ίθΐΐν είς τήν μεγάλην αίθουσαν τού
-ή/ 12ην Νο-μβρίου 1968.
Τό τεύχος αντό ττο:ιλογίζεται άπά
τόν Κοβθηγητήν τού Ποον€πιστι>μ!ου
Γεώργιον ©. Ζώραν έξαίροντα
την 0"α3.!αν δοάΐιν τού τΐιμΓΙ,ιέι::■_/
κα'ι πίριλαμδάνει μέ την σειράν τάς
πιίοΐ τά πρόΐ^ιπον τού Χοΐ>ττο0 Σω
οάτσιις Σολθ'αωνί6η έτταινϊτικάς κρί
τεις τού Κσθηγ'τοθι τοθ Πσΐνΐ,π. κ.
'"£Μ?γϊον Πανταζή,
Μακαριώτα¬
του
ι:π. Αθηνών καί πάσης 'Ελ
νά^ϊς κ. ΊερΜνύμου, των Άκαδηψιαι
;ών καΐ Καθηγητώ/ τοϋ Πακπ. κ.κ
! ίωργ. "!ω3<ομογλ€υ καΐ Γρ. Κασι 'ΐάτη, τη·; Καθ. τού Παν—, κ. Μ.χ 'Α/αΐτασιόΐΐου, τού Π.ϊοΙΕρ. τού Δι Λγθ;ι<ιΰ Συλλ. Αθηνών κ. Φιλ. Αγ ελν τοθ Πρέίρ. τής 'Εϊν. 'Ε' άς Λογοτεχνών κ. Γεωργ. Σταιμπο- ν^. τι"/ Πμοέδρ. τής Ενώσεως Λο- - Ι /οτεχνώ/ κ 'Απτάλλ. Λεονταρΐτη, γοΟ ΠοοΕδρ. τής «Έστίας Νέας Σμύ ^νης» κ Π. Χολδβ;ου> τοΰ Έτίΐθίωρ.
Νομάρχην κ Ν. Άοώνπ, των Λσγο-
τεχνών κ.κ. Νέστ. Μάτσα καΐ Νΐκοιι
Τουτ-^.τζάκη. Καΐ τέλος τάν εώχα-
οιστήοιο/ λόγον τθΰ τιμωμίνου κ.
Χρήστου Σο»ρ. Σολομωνΐδον. Είς ,Λ
τέλος δέ 20 συγχασητήοια γρά,μμα-
τα κι/Ι τηλίγραφήιμστα προσοοπτικ>
τήΤΜ/ τη^ 'Βχκλτισίοις. τής 'Λκαβη
μίας, το/ ΠανϊπιστηϋίθΛ ύ'
ων Κ3ΐ τού έντέχνοΐ) λόγον.
Γά φΐοτογοαφικσ «κλισέ»
σιάζουν τ°ύζ διαπρεπΐΤς άιμ λητα^
τόν τιυώιενο/, αλ/χ^χ ρί^ινον ό-)}
τών έτισή'^ων καΐ τήν αϊθβυσαν τού
«Παον333-οΟ» κατάμεστον άπό ΙαΚ' ■
χτά μέλη τής Ά3ηναικής καΐ Σ'μ^μ
ναικής κοινωνίας παρακολουθοθν 1
την ε>ϊιαμδρστι«ήν αυτήν 4κ6ήλωσ ν
Τό περυπούδαστον α^τό άναμΛι
στικόν τεύχος τοΰ «Πσί'νσσσοΰ» θι
π203υι:ίνρ ώς «χιχαη δέλτοςς
φότθυ τιμής έ.<τιμή7:ως κα! 6-,άπιι !^πάντ^^ ή·ιώ/ π<)άς τάν κ. Χοήστιΐ Σμ!.. Σ>λοι«νί8ην, τόν άγνάν "Ελ
τά/ όκάματον Ιστορ <'ά/, ιύ>
'μένον λογοτέχνην. τάν π»ϊ*
ν ήγέτην τής Ίωνίας.
Δ δάχτιιο ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΧ
λη.ρ3.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
Μέ συγκίνησι θυμάμαι τά ιύτ<λγι- 3μένα χ.ό/ια ποθ εζηαα στή μας δτσιν ί^αθυν μ:χ9ητής τής νέχιοε. — "Ας ζαναγυρΤσουμ£ Βιέννα, ε'ναι άπαγορευμενο. δ ώ ά μ δμως τώρα σττϊ κουβένχα μας. Χού έλεγα γιά την ΙδιοτροπΙα πού εχει ό Πατισάχ, νά μβ- σκαρεύεται καΐ ν άνακατευε ται μέ τό κόομο. Λίγους μήνες Οοτερα άπό τό γράμμα πού πή ρε καΐ πού διάβασες πρΐν λΐ νο, £να άπογεϋμα ντυμένοι, Φράνκικα καΐ ψορώντας ένα κετσεδένιο ναπολιτάνικο κο- πέλλο, πού τοϋ εκρυβε τδ μ ι ηο μοϋτρο, δπως τό εΐχε κα- τεβασμενο μπροστά, οοι>λ»-
τσάριζε στη παραλια των θε
ραπειθν, μαζΐ μέ δυό Μπεό¬
πουλα τής έμπιστοσύνης τού.
μά τί τά θέλετε... δ κοσμάκης
τό τραγουδάει με πεϊσμα.
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ
Γναφική "ΥΧη
Ι. ΣΙΑ Ε ΑΙ ΙΔΗΣ
Βύσοης 14
Τηλ 316 385
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: δΐπλωματοθχος ρ
μακοποιός πρόσφυξ διά λει¬
τουργίαν έπικεροοθς Φαρμα
κείου είς Επαρχίαν. Πληροφο¬
ρίαι είς τά Γραφεία μας.
γελ κης Σχολής κατά τα διάστημα
τής 'Ελληνικής κατοχήν. "Ενα όπό
Ι τα εύχάριστα περιστατικά ^ταν ή
, μυσταγωγ^α τής Μ. 'Εβδαμάδος
Ι Παοέα μέ συμυαβτιτάς μευ έπισκε.-
πτόμεϊα μέ τήν σειράν τούς Ναούς
"Αγιο Δημήτρη πού δρισκόταν στό
ι Τσαλκιτζήμασι τάν "Αγ Τρύφ^νατήν
Αγ. Α'κατϋρίνη καΐ αλλους. Ήταν
κστά την Μ. Πα?ασ«ευή. Μετα τά
προσχύνημα έττρεπ'ε νά πάμε καί σ >Ί
«Καθϊντοάλ» τών Καθολικώ/. Μάς
έντυπυσίαζε ό καβολικός πάστορ
δταν έπϊ τοΰ δμβ^νος έχήρυττε κσΐ
ίξιστορούΐε τό θεΤον δρόοιια είς 6-
ττταιστον 'Ελλη/ική . Τελευταίως
ευρισκόμεθα είς την "Αγ. Φ»τεινΑν
καΐ δς Ελθω είς τόν έο?τασμάν τής
ιτάντοτε ό 'Εθνομάρτυζ Χρυσόστο-
μος. Κατά τήν στιγμή τής Ανάστα
αεως δπου ό ττερίδολος τής Αγ.
Φ.οτ= νής ήτο ύπ^ρττλήοης προσκν-
νητώ/ ό άναστηθεΐς Χοιστός άνι^ρ-
χειο ιΐς τούς ούρανούς άπό τήιν 6α·
σι τού κω5ονο:ττασίον έν μέσω ε·:>-
γαλ κων καΐ πυροτΕ,χντιιαάτων καϊ
τών σχετικών έκπυρο-οκροτήσεων καί
παοουαίαζί ενα θέσιμα φαντααμαγ:-
ρικάν. Ευρίσκετο κα«ιΐς άληθιινά εί
μίαν πράγματι Πασχαλι/ή/ άτμΛ
σφα ροιν. Συνέτεινε είς τήιν λαμπΐο
τητα αυτήν ή ■παρο'.ιο-ία τών 'Ελλη
ών σΓρατκατών πού ϊδιδαιν την
δτι δντως εύρισκόμίδα
μίαν έλληνι«ί(ν πόλιν. ΤΊ άνΐ-
μνήΐεις καΐ τί νοστσλγίες μβς κσ
ΐ"έχουν δταν νοερά σκεπτδμεθα τα
Μτυχισμένα έκεϊνα χρόνια τότε πού
Ί "Ελλάς εύρίσΐκοτο είς τόν κολοφώ
να τής δόξης ή "Ελλάς των 5 θα·
λασΐΛ; και τών δύο Ήπειρον. Τί
μοΰ θυ,μίζίι τά περΓψη,αο καμπανα-
Ριύ της "Αγ. Φωτειινής' ©υμσμοΐι
τόν έθνομάρτνρα δταν άπό ίκΐΤ έξ»7
Φώ/ει τούς ψλογερούς λόγους κσΐ
τάς παραΐνέσεις πρός τόν λαόν νά
:ΐς
Η ΠπίΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
Ι Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τελευταίαν είκοσ «πενταετίαν ηρο
τοΐ Α' Παγκοσμίου πολέμου ίξι·
κόλαψαν μίαν γενεάν μέ τά μορ-
τικά των Ίδρύματα καί Αξαπί-
ττειλα/ πσίντοθ, δπου ήσαν "ΕλΑή
νες είς την Νότιον Ρωασιαν κ.*ι
είς τόν Καύκασον διδασκάλους, ώ
ποστάλους των ύψηλ(3>' έθνικών Ι-
δεωβών, έδώ μέν τονώνοντας και
έμψυχώνοντας τό θρηβκευτικόν καί
λοϋ δέ διά τής ιμορφσεως προώ-
4ί)»ικόν φ:όνημα των κατοίικων, άλ
Οησαν τήν νέαν γεννεάν νά αναλάβη
ανωτάτην ρόρφωσ^ν καί νά τελειο-
νο ηθή είς τάς επιστήμας της τδτ«
Μεγάλης Αύτοκραατορίας καί Εο-
ρώπης.
ΟΙ Πόντιοι γνήσΐοι «αι φανατι-
κο! "Ελληνες έδηαιούργησαν πνιν
ματ.κά κίντρα, δ ΐοια των οποίων
δέν άνευρίσκοντο εόχερώς είς πολ¬
λάς περ,οχάς τ ού ύΐτσδούλου 'ΕλΑη
νισμοθ.
Μετά την αλωσιν τής Τραπεζουν
τος ΐδρύθηυαν αί Λκαδημίαι της
Ροκμο)/!ας υπό Ποντίων κα! ι'ί
αύτάς, ώς λέγει ό Ίστορ.κός Ι ι
ωρκα τής Ρονμανίας, όφείλεται ή
ΐτνει>ματική άνύψ»αις τού Ρόυμιχ-
ν.κοΰ λαοΒ.
'Εάν άναδράμωμεν είς παλαιβτε-
ρα χρόνια άχόμη θά σι/ναντηοω-
μεν "'στορικάς φυσιογνωμΐας. α
οποίαι συ.'δέονται μ^ την αναγέν¬
νησιν τής Εύρώπης.
Ποίος είναι ι(ς θέσιν να παρίδη
τόν έκ Τραπεξοΰντος Βησσαρίωνα;
Άπό την Ρώμην, δττου κατί^-
γί, ίξοοπέστειλε φανατικούς λά-
τρΐις τής παιδείας μέχρι τοθ Δι
σποτάτου το3 Μωρηά διά νά πιρ -
αυλλέξουν τά πν*υματι*ά κειμήλια
τοό γένους, παοάλληλα μέ τή»
ΐτροσπάθειάν τού νά περισώση νυ-
νους τής Αύτοκρατορίας τών Κο-
μνηνών.
Ό Βησσαρίων είναι έκεϊνος, ό δ
ποίος ζών εΐσέτι έδώρησε τήιν
πλουσίαν τού 6 βλισθήκην είς τό»
Ναό/ τ^3 Άγίου Μάοκου τής Β».-
οτίας, δπου ευρίσκεται καΐ τ&ρα;
είς Ιδιαιτέραν πτέρυγα, άναγρ>
φουσαν τό δνομα τοΰ δορητοΰ Βησ
σαρίωνιος Τραΐηζουντίου.
Κα! ήδη, δς ρΐψωμε/ εν βλεμ-
μα είς τάν φΐλόξενον Βράχον τού
Άγίου Γρηγορίου Νύσσης τής Τρα
πεζο:<ντος διά νά ίδωμεν τό τίίρι- καλλές οΐκοδόμημα «ΤΟ ΦΡΟΝΉ- ΣΤΗΡΙΟΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ». "Εκθαιμδος ό 'Εμβέρ πασάς δ:*τα τωο της Τουρκίας. διερχόμινος 6>
Τροιπεζοϋντος καί κατευθυνόμενος
πρός τα Σαρή — κάμης, διά την
χαθϋδήγησιν τής όμωνύμου μάχης
κατά τώ/ Ρώσισων( ήτις έπετάχυνΐ
την ήτταν τής Τουρκίας, ?κθεμ6ος,
.παναλαιμδάνω, Λτένισε τήν οΐκοδο-
μήν μέ τό παρεκκλήοιο/ είς Των
π'εοίβολόν του. καί μέ θλίψιν ίκί
νη.σί την κίφαλή,ν του είπω/. «—>
σο/ άνώτεροι είναι οί "Ελληνίς α
πά ήιιάς τούς Τούρχοιις καί πόσον
καθυστερημένοι είμεθα ήμίϊς».
Είς τό Φροντιστή^ριον Τραττεζοϋν
τος έλΕΐτούργει πλήρ^ς Γυμνάσιθν
3£»ρητικής καί Πραχτ·κής μορφώ.
ΐεως μέ διδοΚτικό/ προσ<~ικόν (τανελληνίου φήιμης. Έν αυτώ ί/πή.ρχον άπαντσ ι α ίπαγωγ κά μέαα τής εΰρύθμου ^ι- οατκαλίας. 'Εογα·ατήρια Φυυικ καί χημϊίας μετ' 04μφιθεάτρου, Βι· δλιοπωλείο/ ά,πάντω·ν τώ/ συγγρομ μάτων δα τούς μοθητάς δη.οτι«ο«" καί Γυμναιαίου, 4χδόσ£ως Λειψίας των άαχαίων συγγραφέων, Βιδλιο- 3ήκη καί Α.αγ<νωστήριθν, περίφη- μο/ ά.οχΐίο/ Σιγγιλιογραφικών (Πά τριαρχικών ίγκυκλίων) κλιτ. πρός Ι ατορ κί,ν μελέτην τής Χριστια·.!- κής ή:·ΐώ/ Όρθοδόξου 'Ειικλησίας, 'Ε«παιδ:υτικός Σύλλογος «ό ΞΕΝΟ ΦΩΝ» ποάς διάδοσιν τών γραμμα· των καί κλειστόν γυμναστήριον, Εϋουτάτη αΤθουσα τελετήν κλπ. "Πι Γι^νάυια/ ήρίΘμει περί τθΰς 2 000 μαθητάς, *ξ ώ/ ά- πεφοίτιον άνιο τών 100 κατ' έ'τος τρεπομένους πρός ανωτάτην μόοφο: σιν καί είς έκπαιδευτικούς λει- τ^ργούς διά τόν Καύκασον κ<τ 5ιά πάσαν γαίνίαν τοθ Πόντου μ καΐ ίβοοντεφώνει τό Ι ΤΕ ΊΛΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΕΛΕΥβΕΡΟΥ ΤΕ ΠΑ1ΡΙΔΑ... καΐ μέ στε.τορεί αν ψΛ,ή^ ίλεγε δτι πρέπει μέ δλας ιιας τάς δυνάμ€1ς να άπο& δτ, ή Σμύρ/η ί^ταιν εΤκαι «αί βά μΐίνει "ΕΑλη.νι»(ή. Ήταν κατά τάς ιταιρϊαονάς τής Καταστροφής που ίΤχε δί».ι:ονί?γησιι την "Εθνικήν Ά μυ/αν. Δυστυχώς. «ακή μοίρα καΐ ί^ παιτιότητες τίς οίδε τίνων έπέφε- ραν μίαν άνήτ<ουστον καταστροφήν καϊ έξοορίζωσαν Ινα άνθο&ντα "Ελλη νισμόν. Χ.2. Κατ' θυσίαν επρόκειτο περί 'υμνασίων# καθ" δσον εκάστη ξις διηρείτο είς 2 τμήματα, πρβ·ϊ ■όν κα! δίύτερσν, έκ τούτων είς τβ| Πραικτικάν αυτού τμήμα καί ^λώασαι έν οΤς χαί ή Ρ«σσ κή. Όιμοίου τυρού. Λπό άττόψ Εθνικοθρησκευτικής μορφώσεος ήΐ το καί τό Γυμνάσιον Άργυροιπτ6λ»Ι ως (ΚΜθύς — Χανέ', τοί 4«οΙοιι1 . ή ίδρυσις καί ή λειτουργία σΐΛ<ί». ται μέ τό δνομα τθΰ φιλοπάτριδος καί ρέκτου 'Εθνικοΰ άνδρας Κυρι» κίδου, ό οποίος ώς άλλος Τυρταίος διεκήρι/ττεν Σχολεία διά τούς Έλ ληνας καί Τζαμιά διά τούς Τοόρ· κους ά5έλφια» Ή Ιδρυσις τού Γμμνασίου τού έπετίύχθη διά τής άξιοποιησεΗΐ τού πλούτου (άργύρου) τής ρουπόλεως. ήτις εΤχε τά μιταλλίι αργόρου. ΟΙ μεταλλωρύχοι προνομια» έξεμεταλλίύοιττο τα όρυχεϊα ρου καί είναι αθτοί, οί όττοϊοι γω τής <£νασταλής των ίργασι διά τί»/ εξόρυξιν μεταλλεύμ~ος,"'" διεσκορπίσθησαν είς διάφορα μέρη τής μικράς Άσίας, δπου μιτίφι- δι' ρον τήν τέχνην τοθ ώς άνω *πογ· γελματος κα! τόν διαχωρισμόν διαφόρων μέταλλον, όπτολαμβάνον- τες τ ών1 ^ΐίγάλων πρθνομίων εκ ' μέρους τή; Όθωρανικής Αύτοκρα- τοοίας. Κατά τ6 πρότυπον τής μεγάλης , πόλεως των Κουντ}νών Τροπΐιζοϋ»· τος καί ΆργυρουιτόλίΜς καί £^ς άλλας περιοχάς τού Γίωγραφικοΰ ρου Πόντος. ή Παιδεία άττετέλει _' Ιδανικόν πτωχώ'ν καί πλουσίαν, κί νητρον παντός Ιργου καΐ πάοης «- ποατολής ξενητίθμένων καί μά Γοφτ ιων ΟΟτω όκολουθονν μέ φανατισιιόν . Ο πλουυία «αί εΰημερούσα Άιιι·ι;ι ϊός( ή Άμάσεια πατρίς το3 Στοα δωνος, τά Κωτθωρα ή ώραΐσ Κερο -,, σούς, ή ΐατορική Νικόπολις, "ι Σινώπη, τό Μελέτ κλπ. Τό Φροντιστήριον ΤροπτίζοΟντο^Γ;. άπετέλει δόξο(ν καί Λαύχημσ ολόχληρον τόν Πόντον καί δειγμα πρός μίιμησιν. ΟΙ δ ι δασκάλοι τού Γένους και Λ πόστολοι τής Μεγάλης Ιδέσς, όποίοι διήλθον δ'ά τού Φροντιστΐ) ρίου Τραπεζοΰντος άνήκουν είς τήν ι χορείαν τών μεγάλων λειτουργώ» | τής παιδείας^ οί όποίοι εδημιού¬ ργησαν καί «σφυρηλάτησαν τη |α>μα καί τάν χαρακτηρα τής ">·
σττουδαζούσης νίολαίας είς την >·'**'
σχατιάν αυτήν τού 'ΕλληνισμοΟ
ΟΙ διαιτίλέααντες Γν.ιμνασι4ρχαι '
είς τό ώ; αν» έκπαιδευτικόν 78ονν'
μα ί^σαν, Παροτνίκας ό Μεσαιοι»·
γράφος Ίστορι«ός τών καλλιτίικ.»
τής "Ελλάδος, Ι. Παρχαρΐδΐκ δια ·
7ημος συγγραψεϋς 4κπαιδευτιιιών ·
διβλίων. Νικόλαος Λιθοξόος ό μ» τ
τα ταυτα Γυμνασιάρχης Εύαγγελ» < «ής Σχολής Σμύρνης, Ίσραηλ Β('± τιλΕΐάδης, ό .ιετέπειτα διευθυντΛι τοο Διδασκαλείου Ίΐοατνίνων. '» ^Ιτο<λι0είς υπό τθή άειμνήστοι-ί Καθηγητού τού Πανίπιστημϊθι, Ά*ί θηνών Χατζιδάκη «Άστήρ το · Π6ντου». Όχοι (κ τούτων καΐ τών «αδτ γητών ώς καί τών λοιπήν διβο νχάλχν ττρ>σέφυγον μετά την "^τ
ττοοφήν τής Μικοός Άαίας «Ι
τ^ν "Ελλά5α προσίλ ( θΐραν Καβΐ *■
^-|ταί τώ/ άνωτάτων Πνευματιχδ ι
Ι5ρυμάτων τής "Ελλάδος, κιΐί τί
Δημοτιχώ/ Σχολείων, ό δέ Κσθηγι *
τής τής Θϊολογίας Μί»τροποΧΙτΐ| *,,
Τραπεζοΰντος Χρύσανθος,
φ:ύς τής βραΛ:υ3είσης υπό
Ακαι5ημΊας των Παρισίων
μου ■Εκχλη7ΐαστικής
Τραπιζοΰ/τος εξελέγη 'Αρχιστίσ* .
τος Αθηνών καί πάσης 'Ελλάβοι
ΕΤναι καθήν<ον νά άπονείμιίΐ» ·. τόν δίκαιον έπαινον είς πάντβ^ τούς διαιωνίζοντας την πϊράδοσΊ ( τοΰ Πότου, τούς Ιδρυτάς κσί όν ^ χιστάς τού Λαβγραψ.κοΟ 4ρχ*'( το3 Πόντου κα! τούς μελετητίν τώ/ ώοαίων παραδό^ιων καί ■'Λ^ 4>:τής των "Ελλήνων τού Πόντο
^1 6ποΤοι συ^έουν τάς διοιφοροι^.
5.αλέ<τους καί ί5ιωματισμοΰς αι τα/ Μωοιά μέχρι τής Κολχίβος «' αυνθέτουν την Ιστορίαν1 τής Ε νχ5ος, Λπδ τόν Ξινοφώντα^ την 2 ^μίνα καί Μαραθώνα. τά Στάγ». οα κα! τήν Πέλλαν, άπό τή/ Τρί'|ι α·ν καί τάς ΜυκΑνθίς μέχρι τ' ' 'χνών τού ΜΕγάλου "Αλεξάνδρου * *ί το3 καθολικού πνεΰματος τού 'Ε"ί η/ικοΰ πολιτισμόν. *| Τό πθρ τής αίωνίας ^:ταλαμπαβευθέν είς τάς το} Άνατολιχοο Κόσνου τά δου/ά τού Πόντου καί διατηρεϊται ό)τό γεννεάς είς Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ
Ποίος εΐσαι δήμιε; Βγάλε την κουκούλα σου.
θέλω νά νοιώσω τό χρώμα των ματιών σου.
Μαστίγωοε, τό πνεϋμα μου, άλείψου μέ τό αΐμα μου,
Δήμιε, σ' άγοιπώ, μην ούρλιάζεις, μόνο χτύπα!
Μά... Ποίος είσαι; "θχι... Μή βγάζεις την κουκούλα σου...
21)9)69 Βασ. Βερνάρδος
^■«ιι«ιι«ιι«ιιιιιιπιιιιιιιιιιιιιιιΐιιιΐϋΐιιιιιιιιιιΐΜΐιιιυιιιι«ιι1«ιιιπ»ιιηιιι«ιιιιι»ιιιιιεηι
ΚΑΠΠΑλΟΚΙΚΑ βΒΜΑΤΑ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΖΟΛΟΓΟΥ
Το· βυνε-ργάτου μ άς κ. ΙΟΑΝΝΟΥ Α. ΛΟΤΚΙΔΗ
(Συνέχεια έκ προηγουμένου) ,
Κατά την διάρκεια των έρ
γασιδν τής Συνοδου, Λ όποία
€ΐχε προπαρασκευοσθή μέ: Ιΰι
αΐτβρη λΌμπρόττπά, άπεθιωσκ
ό προεδρός της Μελέτιος καί
τόν διαδεχθηκε, σαν δεύτερος ]
σττνν τάζι, ό Γρηγόριος. Άπω
την στιγμΛ αυτή άρχίζουν οί
νέες περιπέτειες τού Γρηγορί-
ου. Πολλοΐ άπό τοΰς έπιοχό-
πους, οί όποϊοι εΐχαν έλθει
μέ τόν μανδοα τής ύποκρισίας
κ&ΐ τής κρυφινβιας, καραδο-
κοϋσαν νά 6ροϋν την κατάλλη-
λη εύκαιρΐα, γιά να ρίζουν τό
Πάρβιο βέλος των εναντίον
τού. Καί τέτοιες εύκαιρίες δό-
θηκαν πολλές φορές. Μιά απ'
αύτές ήτθν ή έκλονή έπισκο
που γιά τό θρόνο τής Αλε-
ζανδρειας, μετά τδν βάνατο
τού Μελετίου. Γιά την θέσι αΰ
τή υπήρχαν δύο ΰποψήφιοι, ό
Παυλίνος καΐ ό ΦλαβΛνός. Ό
Γρηγάριον ύποστήριζε τόν πρώ-
το άπ' αΉούς, διότι ε·χε πε·
ριοοοτερα προσοντα κα! συγ
κέντρωνε την συμπάθεια δλων
των όρθοδόζων τής 'Αλεζαν-
δρετας, ένώ οί αλλοι τόν δεύ
τερο, τόν οποίον τελικά άνεκΛ
ροςον έπΐσχοπο μέ τό βάρος
τής πλειοψηφίας των. Γενικά,
οτήν πορεία των αλλων.σι>νε
δριάσεων, διαπιστώθησαν οί
βαθ&ές διαφορές ποθ χώριζαν
τόν Γρηγόριο όπό την πλειό
ψηφΐα Κάθε προτασι ποί> ύ
πέβαλε ό Γρηγόριος, γινόταν
δεχτή μέ δυοφορΐα καί πολλές
ε>ορές συναντοϋοε την πεΐσμο
να καΐ ωργανωμένη άντίδρα<- σι των αλλων. Είναι γεγονός ότι ό Γρηγόριος εΐχε τούς δι κους τού όπαδούς σέ κάθε ψη φοφορία, όπως τδν Νύσσης Γρηγόριο, τόν —εβαστείας Πέ τρο, (άδελφούς τθΰ Μ. Βασ* λείου) τόν Ικονίου ΆμΦιλο» χιο, , τόν Ίεσοσολύμων Κύριλ- λσ, τόν Ταρσοΰ Διόδωρο, τόν Ίσαυρίας Ίλάριο καΐ αλλους, άλλ' αύτοΙ αντΐπροσώπευαν την μειοφηφΐα, Κάτω 6μως άπό τίς μικροδια φωνΐες αύτές ήσαν κρυμμένες άλλες γηο βαθειές, πιόοημαν τικές. Ή γρήγορη άνέλΐζι τού Γρηγορίου στον άρχιεπισκοπι- κό θρόνο τής Κων) πόλεως καΐ οί δογματικές τού πεποιθή- οβις είχαν προκαλέσει την άν τΐζηλία καΐ τό μΤοος πολλων έηιοχόπων, οί όποϊοι, όπως εΤ παμε καΐ προηγον>μένως, ήσαν
'ΑριειανΙζοντες καΐ Πνευματο-
μαχοι πρΐν καΐ εΐχαν έλθει
οτήν σύνοδο μέ ενδυμα προβΛ
τού τώρβ. Ούσιαστικός στόχος
των άνθρώπων αυτών ήταν νά
άναγκάσουν σέ παραιτηρι τόν
Γρηγόριο. Για νά επιτύχουν
στόν σκοπό τους αύχό, προσπα
θοϋσαν νά έζάρουν ασημαντα
πράγματα καΐ άναζητοθσαν έ
πιχειρηματα σέ άνιαρές κο>
νοτυπίες. Άμφισθητοϋσαν την
νομιμότητα τής έκλογής τοθ
Γρηγορίου καΐ δέν ήθελον
V
άναγνωρΐοουν τό πραγματΐκό
έπΐτευγμά τού. Ή νοσπιρσ. των
φαντασια δημιουργοϋοε αυβαί
ρετα συμπερασματα καΐ πεοι-
σπικά.
Τίς σφοβρές αύτές εναντιω
σεις άντιμετώπισε ό Γρηγόρι
ος οτήν άρχή μέ άναμιχτα οί
σθήματα ταπεινοφροσύνης καΐ
περιφρονήοεως. Στϊς συνεΰοιά
οεις, -ού εΤχαν μεταβληθή οέ
πνευματική μονομαχία τού Ι
δίου μέ τούς άντιπάλους τού.
διατηροΰσε πάντθτε τό αΐσθη
μα της ύπεροχής. Ό μειλίχιθς
χαρακτήρας τού ήχαν γεμά-
τος άπό ψυχιική εύγένεια καϊ
καλωσύνη. Στό τέλος δμως.
δταν εΐδε τό φάσμα τής διχό
νοιας νά ιιροβάλη καΐ πάλιν
άν>ο:γι<άσθηικε ν ά εγκαταλείψη την αΤθουσα καΐ νά φύγη εζω οπό την πόλι, άφοθ εΤπε τα έ ζής οτοχαστικά λόγια: «Έγώ, ποιμενβς Ιεροΐ καΐ τΐμιοι, την αρχήν ούκ ήθελον τής Βασιλίδος ήγήσαοθαι, άΛ- λά καϊ εί πόνοις τε καΐ Ιδρώ σιν έμοίς έπάγητε καΐ ηυξήθη των τήδε ή ' Εκκλησία, ήρκει μοί ταυτα τώ θεώ θησαυρίζειν παρ' αύτοϋ την αντίδρασιν άνα- μένοντι. Έπεί δέ πόθος τε ποΐμνης καΐ υμών κοινη φήφος δέζασθαΐ με την καθέδραν έ ζεβιάοατο, ου μ»ι δοκείτε τοΰ τθ ορθώς νί>ν πράττειν, άνα
τρέποντες χά οίκεϊα πρός
τώ μηδέ άπαντας συμφω¬
νών άλλά τοίς μέν δοκεΐν
κρατήοαι τα ήδη δόζαντα, τοις
δέ ού δοκείν. Έγώ δέ ού πλού
τού, ουδέ υψηλής έφιέμενος
καθέδρας, τάδε φημί, ουδέ Βα
σιλιδος χρηματίζεΐν έπΐσκο-
πος άλλά πρώτον μέν όρφανΐ
αν χέκνων φέρειαν άπα6ώς δυ¬
σχερέστατον καί ήλιθΐων τό
πάθος· έπεΐτα μή δόζητε ύ-
μείς φθόνω τινι ετέρα ηρσ,τ-
τε.ν των πρώην έγνωσμένων.
ΕΙ δέ νικά παρ' ϋμϊν τα νυν,
καΐ τα πρωην ώς εωλα κα-τα
φρονείται, άλύπιος τής έπισκο-
πής, έζΐσταμαι. Βουλευεοβε,
πράττετε τα καθ* εαυτούς, τα
παρΊστάμενα, 'ΕμοΙ δέ άγαπη
τόν εστίν ή έρημία καΐ πάλαι
καΐ νυν. Ού γάρ κα,ί ©εοϋ ειρ
ζουοι οί τόν θρόνον άπ«στε-
ρήσαντες».
ΧΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
28η Όιιτωβρίου ;
_________ Ι
(2ΤΕΛΙ0Τ ΣΠΕΡΑΝΤΣΑ)1
Σάν νόταν ή κραυγή σου άστροηελέκι
κι άντήχησε, 'Ελλάδα, μίαν ήμέρα:
«Άκοθστε. Άπό τή μάννα, άπ' τόν πατέρα
τΐμιώτερη ή Πατριδα πάντα στέικει».
Αύγή καί κανονιών μεθοϋσε ό κρότος
στά σύνορά μας. Κι ώρμησϋν οιμά σου
οί γυιθί σου. φτερωτοΐ στό οάλπιομά σου,
ποίος γιά τή λευτεριά νά πέση πρώτος.
Κι άνοιζε δρόμο ή λόγχη. Σάν Παλλάδα
ή Μεγαλόχαρη άπλωοε τό χέρι.
Κι ή Νίκη ώς πνεϋμα πέταξε, νά φέρη
ΓΤαντοΰ τό μέγα μήνυμα ώ 'Ελλάδα.
Γέμισε δόζα ή ΠΙνδος. Καΐ τα έλάτια
γείραν εύλαβικά στό θεΐο σου μένος.
Κι έμπρός σου ό κόσμος δλος ζαφνιασμένος
έστάθηκε μέ όρθάνοιχτα τα μάτΐα.
Κάποιεο φωνέ^
Κάποιες ποθ φεύγουνε φωνές καΐ άριμενΐζουνε
κατά τα σούρουπα τίς νύχτες πού χρονίζουν
πολλές φορές μέ λύπη σά οφυρίζανε
μπαινουν μέσ' την ικαρδιά καΐ την ραγίζουν
φωνές θλιμμένες καΐ χα,^ένες μέσ' τ' άγέρΐ
φωνές πού έρχονταν καΐ πδνε γι' άλλα μέρη.
Μαζΐ στά σούρουιπα ποϋ φεόγουνε καΐ σθήνουνε
'ίδιες στϊς άναστρες νύχτες ποΰ χιονίζουν
πάντα λυγμόλαλες βαθειά μου θε νά σμίγουνε
κάποιο παληό καημόμου ν' άρμονζουν
φωνές θλιμμένες πικραμένες σάν καΐ μένΰ
φωνές σά θΰμησες γιά κάποια περασμένα.
Μέσα στίς νύχτες τού χειμώνα πού χρονίζουνε
πάντα τα βράδιΰ μοναχός που άπομένω
κατά τό σούρουπο π' άκοΰγω
V
άρμενΐζουνε
λυπητερές παραπονιάρες άπ' τό τραίνο
πέρνουν μαζί τους την ψυχή μου, μέσ' τ' άγέρι
καΐ φεύγουνε καί φευγουν γΓ άλλΐα μέρη.
ΚΙ ΜΟΝ Ν. ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤ ΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ
ΙΩΑΝΝΟΤ Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΤ
Τοΰ συνεργάτοι» μας κ. ΙΩΑΝ. Α. ΒΕΡΝΑΡΔΟΥ
Β'
ΟΙ φαντάροι πραχωροθσαν άμίλη-
τοι σέ κάθε στάο-η εΐπεφταν κατάχα
μα νά ξβκοκράσουν τα 6αρ£ΐά τους
πάδια, καί δτον ή σφυρίχτρα τού ά
ξι<ομσιτιικο5 άντηιχούσΐ/ σηκωνόντου- σαν μέ τά μάτια μισοκλεισμόνα ά¬ πό 'ένα γλΐΜο νύσταιγμα κι' έξακολου βούσαν τό δράμο ένώ στό κορυϊ τοιις εψερνε ρΤγος - ύγρασία τήζ ν'- «τας. Τό ψεγγάρι εσ^νε πίσω άπό τα δοννά. ττ^ ώρα πού ή πολυ&Όλαρχ; α ΓφΘασε σ' έναι χωρ.ό έρηιμωμίν^' έ κεΐ στσβηκε νά περάο-ι» τή νύχτα. Ό Ντερέμης ξσ—λώθηκΐ ιμέαα στό νεκοοταφεΐο τού χο>ριοΰ( καΐ 6 Κΐ-
«ΤΌζ· δ:μένος σ' ένα κυπαρίσσι. ξ·
γερνε τό κειφάιλι κοντά στό πρό^.ι-
πό τοθ ψίλου τού μισοκλείνοντας τά
ματια...
Τη/ &λλη ^έρα πήρε διαταγή ίιττι
χε ρήσεων στό Σύ.τατγμα' ό Τοθρκος
φάνηκε 6<ι>ρ<ύμένος πίσω άπό τα ΐ·- φώματα ποΰ xλ^ίνο!νε τόν κάμπο. "Ενοΐς βαθύς άνοοστεναγμός ανα¬ κουφίσεως ξέφυγε ό—ό τά στή3η 8- Λίύν Έπϊ τέλονς'... τδ πανηγύρι θαρχιζΐ' Ό κόπος ξεχάο-τη*ε άμέσως" δριχι σε μιά ζωτ>οή προετοιμαο-ία στά τοή
ματα" Ιππεΐς τρεχανε πρός δλα τα
οημιΤα. ττυοοβο>ΐικά περνοθσαν μέσα
σέ σύννζ?Ί σ«ό,ης( κ.σϊ φάλαγγες
άκ.οο6ολισιμένες άνοιχτήκανε πρός τά
ι .
ι Τίιΐ
Άναδρομή είς την Ιστορίαν
Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΥΔΟΝΙΩΝ ΚΑΤΑΤ0Ι82Ι
Τοθ κ. ΕΜΜΑΝΟΓΗΛ ΠΑΠΑ ΔΟΠΟΓΛΟΓ,
τ. Δ) ντοθ το0 'Τ πουργείου Γεωργίας
βον
Άλλ' αν 6 πάλβμος κοπέλυοτν Ι*
Ελλάδι τα σχοίλεΐα καΐ Εφθεψε τίΐς
μικράς 4ν αυτοίς βιβλιοθήκας δέν έ
ξέλιττεν δμως οώδ£ τότε ιτόσα Βιδα
σκαλΐα ή δβ Πιλοιτονησισκή Γερουαί
α τώ 1&22 έξόδοτο ττροκήρυιξιν προ£
τούς ίτκχνασταιττιμένους 'Έλληνας
νά στίλλ«)7ΐ -τα παιδία των ε'ς τύν
6ιδά—αλον δττου τά ίξολοθρίΐηικά
των ττοΑόμΙων ττλήβη δέν έττέι6αλ>ον
η ίθεν απεχώρουν μετά την τελ^σινί
σαν έρήμω7ΐν> Οττον ϋδννανο νά ον-
νίλθωσι όλίιγοι φνγάβες τται&ς. ι(λ
νά ΐϋροιαιν φιτγάδσ τινά διδάσκα^ον
έκ τών ατολλών έκ. Μ. Άσίσς εΐσο-ν
σάντων μετά τή,ν κσεοτατροφήν τ'όν
ΚιΛωνιών^ των σψαγώ^ τής Γμι-ε-
νης, των Ψαρρών< τής Νέας Έφί^- σου. τής Χ'ιου, τής Κάκτσοι/( είς τβ έρ€ίττια τών πυριτΓθληθεισών πόλεω/. κωιμών καΐ σχολείων είς τά &ΡΠ ε'( τίι στίήλαιο!, ίιπό τα δένδρα έκεϊ <μ'< τοοτ^ειδκίζϊτο κα) σχολείον κηΐ δ ι6»* σκαλΐα». Ό Τβιος συγγροοφεθς είς δλλο ?ι. βλίον ν*) τή έτπγροφάμενον «Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΡΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΛΣς (Τόμος 1—? ΑΘΗΝΑΙ 19^6) ττοα-ι ματιυάμενος τά τής «'Ακσδημίας τ&ν Κυδωνιών> κο>ΐ των δνδασχάλ'ον
αυτής γράΦ«·:
«Ταύτης (τής 'Ακαβδΐμίας) -ιτροί
στη ό Γρτιγόριος Σαρό|φ!}ς μετά τοθ
έντοττίου Πΐίτρου Πετρίδου Ο&τος με
τά την καταστροφήν τής πόλεως
1821. κστέΛυγεν είς Ψαρά. διεκπε-
ραιώθη έκ«1θεν είς Τή-ον δποκ ποο
αληφθεΐς διδάσκαλος βιετέλεσε διδίί
σκων το·"' 1841, εκλεγείς καΐ ήνπ
πρόσίαττος έν τή "Αργει 'Εθνοα».--
λ«ΰσιι. Τώ 18.15. άπτοκατασταδί»
τ»ν των ικοαγμάτων έν ΚυΒωνίαι·-.
ότττγλβεν ίνα ϊδη τί^ν ιτροσφιλή αυ¬
τώ ττατρίδα καΐ νά διδάξπ τό 6' άλ
λά θλιβόμενθς ίν τη έλεινότητι σ·'ι>.
τής, «νττα/έκαμψεν α£θις είς Τ™ >»
?νβθί διδάακί,ιν καί ιδιωτεύων πλέον
ώς Οπέργηρος, άττέθσνε» κατά Μόο-
τιον 1853».
Ό Κνδωνιεθς Γιώργιος ΣακκΑ-
ρης δ.φ. γιιμνασιάοιχης τοθ Γυμνα-
σίου Κυδωνιών άπό τΛ 1905-1009
στό διβλίο τού «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΝ
ΚΥΛΩΝΙΩΝ» (ΑΘΗΝΑΙ 1^20) έξι
στορώντσς τα τής λειτονργίας τής
«Άκαδημίο-ς των Κυδωνιών» (1800
— 1821) γράψει «ΟΙ τρόφιμοί αύ
τής βιεσποίρΐντο άνά τάς χώρ<^; τοΰ δουλεύοι«τος εθνους .ιμών δια- ττρι'οιοι κήρυκίς καΐ άττόστολβι των ''ερώ> ίδεών τής προόδοο καΐ της
ελευθερίας». Μ.ηιμονεϋει διασ&.θέντσ
όνάματα μίΒΐκών άπό τούς έδναττο
στόλους αύτοΰς οί όποίοι οέ^ ΐρπ.ν
μέν δλοι Κιιδω.ιεΤς. υπήρξαν δμως
τρόψ μοί της Σχολής καϊ |όρασα»
σάμ δι·5άτχαλοι καΐ Ιεροκήρι/Λτς
στά ιτεραττα το3 ' Ελληνισμόν. Ά/α
φίρει τύν Σο-αονηλ τό; Κύπριον. 6
οποίος έχρηι.υιάτισε κα', διει/3υντής
τής Μεγάιλης τού Γέν;υς Σχολής
καΐ ά^γότερα Μητοοπολίτης Πίίι>-
πο,νπ^ου, τόν Σέργιον τόν Σιαττι-
στέαΐ ο-χολαο·χίοο:ντα έν Θ;3)νίκη.
τδ/ Ίωΐήφ τόν Κι/νονρέα ό ό ποίος
ειργάσθη στά Ύψ^μαθειά τγ- Π,-
λης, τό^ Καλλίνικον Καατόμχην Βι
δάξαντα στή Δημητσάνη, τόν
ριον Μϋτοομ,πάγον διδάξαντα στά
γκ.45 α, ιο/ άρχιμα.δρίτΓν Θ>;ο5όσι-
ο.ι Π:ργομηνόν διδάξαντα σία Ν"ΰ-
ττλιον καΐ Τρΐπολι, τόν Γρ-,γίρκ·^
ΡοΐΒην τόν "Ανδρον διδάίαντα στ'ιν
Άγχίαλο, τόν Βοοθαλομαϊον ιι Κ»!«
λοκμουαιανόν &ιδά':αντοΐ στήν "Ι .ΐ-
βρο, τα/ Ίγνάτιον Σαρδέλ>ην διδά
ξαντ_ι στή Μυτιλήνη τον Νικήταν
τό^ ΣυμαΐΤον στή Μήε^ια, τον Φι-
λά3εο/ τόν Σκύρ όν στό Πλ<*μάρ, τής Λέβ-δου, τόν Δημήτριος ε^μιςττη κλή διδάξαντα στή Λίιμευό τής Κύ προκ 'Επ'σης σά- τροφίί-ους τής ΣχΛής αυτής άναφέοει τεθ; Θ"ό5.· ρο, Φα:α3χίθΐ;ν. τον ιατρόν Γεώ^- ι °ν Τυπόιλδο,, τόν Γεώργιον Γεννα'3· Ον καΐ τόν στρατηγόν Παναγιώτι,ν Ράδιον. 'Αλλά ή συμμετοχή των Άι6αλ μ τών καΐ Μ»3χανΓο-ιων καΐ στό^ εν - πλοκ άγώνα ι—ήοξεν άξιόλο-)Γ|· ΓΪελ λοΐ είναι αύτοι ποθ πρ·οα?ιλθαν καΐ παλέμησαν σάν όπλαρχτ>γο1 ή σάν ύ
πλοϊ άγωνιστές στή στεοιά καϊ ο τή
θάλασσα, άποελοΰντες ;ιικρές ή ιζ
γάλες σμά5ες κάτω άιττά τίς δ'ΠΓΛ
γές διαχΕκριμένίθν πθλεμάρχων η *3"
μάχων.
(Χυνεχίζεται)
225θν
Ό Μαζάρ Πασάς, έπαιζε τά
πονηρά τού μάτια καΐ γιά νά
κρύφη, ενα παρόμοιο χαμόγε
λο, οχέπασε μέ την ηαλάμη
τά οτόμα τού καί μέ τό μέγα
λο δάχτυλο καί τό δείχτη, χάι-
δεφε δεζιά - ζερβά τό παχύ
τού μουστάκι.
"Υστερα τα έοτρωοε, μιοθ -
μιοό με τά τέσοερα δάχτυλα
πεονώντας τα, άνοιχτά άπό πά
νω τού καΐ μέ φεύτικο θαυμα
σμό, είπε στό Δαλπατάν:
—Μά τό Προφήτη Βεζύρη
μου, εΐοαι μεγάλος διπλωμά-
της. Οϋτε καί Ρεΐς Έφέντης
νά Λοουνα. Σιγουρα τά λόγια
οου, θά συγκίνησαν τη Σουλ
τάνα καϊ θά φέρανιε κοντά σου
καΐ την ψυχη καΐ ττΊ καρδιά
της.
^Καΐ στη ψυχή της καΐ στή
καρδιά της, φτάσανε φΐλε μου
Ισμαήλ τά λόγια μου... Θάπρε
πε νά την έβλεπες, τή στιγμή
ποϋ σήικωσε τα κεφάλι της γιά
νά μοθ απαντήση, πώς μέ κοί
ταζε μ' έκείνο τδ μπουολιο-
τέρικο βλέιμμα της. Τά πράσι
να μάτια της, μέσα στά άμυγ
δαλωτά τους κάντρα, ύγρά καϊ
λιγωμένα, καρφώθηκαν στά δι
κά μου τρυφερά καΐ σά μαχαΙ
ρια κοφτερά φτάσανε ώς τή
καρδιά μου Καΐ τή οχίσανε...
Παρτσάδΐα τή κάνανε! Καΐ ή
φωνή της, ή άπαλή πχησε στ'
αύτιά μου σά γλυχόλαλο νάϊ.
—Σ' εοχαριστώ γιά τήν άφο-
σίωσή σου καλέ μου Βεζύρη
μου είπε. Καΐ σοΰ έκψράζω
την εογνωμοσύνη μου. "Εχεις
δλη μου τήν συμπάθεΐΌ καϊ δ
λη μου την έμπιστοσυνη. Γι'
αύτό, όπως βλεπεις, σοθ άνοί
γω ελευθέρα τή καοδιά μου
καΐ σοϋ λέω τα ντέρτια μου,
μέ την ιδία εύκολΐα πού θά
τό εκανα άν εΤχα μπροστά μου
ενα πολύ δικό μου πρόσωπο.
Κι' άλλοιιμονο, δέ μέ περιβαλ
λουν παρά έχθροί. Ό Κισλάρο
γας, δέν εΤναι άνθρωπος έμ-
πιοτοσύνης. "Αν τώρα μέ έζυ
πηρετεί, τό κάνει γιατΐ συμ-
πίπτουν τά συμφέροντά μας.
Κι' άν έζαιρέσης δυό - τρείς
άπό τίς σκλάθες μου, δλες οί
άλλες γυναΐκες τοϋ Χαρεμιοϋ,
μέ μισοΰν καϊ θελουν τδ κακ.ό
μου. ΚαταλαβαΙνεις τώρα πόση
ευχαριστήση μοϋ δινει ή φιλία
σοο καΐ πόσο άπαραίτητη μοο
εΤν^αι ή προστασα σου.
"Εκυψα τό κεφάλι μου πραγ
ματικά συνκινηιμένος καΐ της
Λπάντησα:
—Νά είσαι βέβαιη Χουλτάνα
μου, πώς ποτέ δέ θά προδώσω
τή φιλία μέ την όποία μέ πε
ριβάλλεις καΐ ποΰ θαθειά την
έκτΐμώ. "Οσο γιά τήν προοτα
ο α μου, σοϋ εΐπα, αυτή δσο
τήν χρειάζεσαι θά τήν έχης.
πού πτανε κι" αύχά ντυμένα
ώοάν κι' εκείνον.
Αοό τό σεργιάνι τοζερε ά
πό τό πρωΐ ό Μποοταντζήμπα
σης, γιαχϊ ό Πατισάχ διέταζε
νά τοϋ έτθΐμάσουν νιά τό ά
πόγεμα, ένα μπΐατέ. Εΐχε μά
λιστα την αφελεία νά ππ καΐ
ποΰ θά πήγαινε. "Ετσι ό Μπο
σταντζήμπασης πρόσταίε καμ
πους τού νά ντυθοϋνε χαμάλη
δες, βαρκάρηδες, χοτζάδες,
ψτωχοΐ νοικοκυρέοι άλλοι γχι
αούρηδες καΐ όπωσδήποτε οί
δυό χανούμισσες καΐ νά βρί
σκωνται άπό τό μεσημέρι στά
Θεραπε ά καϊ οτά πόοτα που
τούς ώρισε. ΤΙ γύρευε 6μως ό
Πατιοάχ σ' αύτό τό άοχοντΐκό
ποοάοτειο πού εϋκολα θά μπο
ροϋσε παρ' δλο τ ό μασκάρ·εμά
τού. ν' αναγνωρισθή; Δέν πή
γαινε θεζϋρη μου στή τύχη
Εΐχε τό σκοπό τού. Αύτό τό
κατοΛαο'αν καΐ τά σαΓνι'α τού
Μποσταντζήμπαση, γιατΐ άντϊ
νά χωθή οτά σοκάκια καΐ ν'
άνακατεαθή μέ τδ πλήθος, 6
πως συνήθιζε νά κάνη, άνεβο
κατέβαινε τό παραλισ*.ό δρό-
μο μέ τή παρέΐα τού, καΐ θαύ
μαζε δπθεν (λές καΐ ταολεπε
γιά πρώτη φορά) τ' άρχοντικά
των Πασάιδων καϊ ΐών νκιαού
ρηδων, άναζητώντας άνάμεσά
τους κάποιο πού ζέχωρα χον
ένδιέφερε. Κι' δπως θ' ακοϋ
σης παροκάτω, έκείνο πού τόν
ένβιέψεοε ήταν τό σπΐ-π πού
έμενε μιά πολύ όμορφη καί
πόλύ έζυπνη γκιούρισσα. Τό
γαργαλιστικό δόλωμα, πού τού
ερριχνε ό σαττανικός Δανιήλ
Κοκκαλάς, γιά νά πετύχη τούς
σκοπούς τού, Μά άικουσε τή
συνέχεια. Στή δεύτερη βόλτα
πού έκανε μέ τούς συντρδ
φους τού στό γιαλό, ακουσε
ζαφνικά άπό μακρυά, άπό ενα
νιοφεριμένο στό τόπο μας μου
σικό δργανο πού τόλένε: «πιά
νο φορτε», τούς ζωηρούς καΐ
χαροΰμενους φθόγγους, ενός
φραντσέζικου τραγουδιοϋ πού
είναι πολύ τής μόδας, τώρα
καΐ λίγα χρόνια, σ' δλη τη
Φραγκιά. «Τραγουδι των Μαρ
σεγέζων», νομίζω πώς λέγε
ται. Ό Πατισάχ. στάθηκε άπό
τομα καί άηλώνοντας στά πλά
για τά χέρια τού, άνάγκασε τά
Μπεόπουλα νά σταθοϋν:
τή μουσική; τά
καΐ χαμογέλασε μ' εύ
χαρστηοη.
Τά Μπεόπουλα <ίάλαν€ αϋ- τί: —Ναϊ την ακοΰω ντόκτωρ (£ τσ' τόν εΤπε), τού άπάνηοε ό ενας νταλκαβούκης. —Κι' έγώ την άκούω, εκανε κι' ό άλλος. Καΐ πρόστεσε Τό έχω άκοθσει αυτό τό τραγού δι καϊ μέ τά λόγια τού, πολ λές φορές στό ΠαρΙσι, άπό Στις 5&·<ο: τ' Αό>ούστου τδ πυ-
ροΛολικό μοΐς ερριΕε τίς πρώτες χσ
νονιές στά άχι/ρώματα το!ι
ό τόπο: άντήχησε χαρμάσννα' -Ν1
οι ζωηρίψανε 'μέ μιάς. σάν τά
λαγων.κά ττοΰ μι>Λίζονται κοολό Κι>
νΐ>γι...
Τή στιγμή έκ,είνη ό συνεφιασμ^-
νος οθροονός έ,όαπασε στή δροχή ό
όοίζοντας αΰιλοω(ώθη«ε άπό τά όδιά
άστρβΐτόδροντα
Τά ν»ΰοα τώ/ ψαιντάρων τεντώσα
ν» τότε, καΐ σάν φρενιαμένοι σκαρ
φαλώυανε στά 6ράχια ;ιέ καινούργια
δύναιμΓ ή όαιμή τους ίιμεγάλωνε 8σ:
δοοντοΰσαν τά κανόνια, καϊ δτσν σέ
λίγο δρχισε τό λιανοντούψεκο »ιτοι.
άδύνατο νά κρατηθοθν1... ■πφοχιο.νϊ
άγοιωκοΐ μπροστά, καΐ ή πολεμική
φωνή τους νικ^Οσε τα στοιχειά τήι,
φύτεως ποΰ εΤχαν λιοσάξει'
ΟΙ τοθρβιοι ά τισταθτ,κανί μέ πεΐ
σιμο: στή φοδεοή έπΐθεσι ή (ΐάχη κρά
ττρε πάνω μίαν ώρα( καΐ ή άντάρτ
τής δ^οχής ίγιγάντω.ε την όρυη
τώ/ φσ.ντάρων ώς ποΰ ή Εφοδος μέ
τή λόγχη εχοο ^ τούς τούρκους νά
τσαοστοθν στΑ φειιγάλα.
Κ'-'/ον ές. Α-τοαπόδροντα, νεροπον
τή κ^Ι φΐντάοοι κυνηγο"σαν τόν έχ
θρό μέσσ. σταγρια λαγκάδια, σδν 6γ
ικι-ΐ κΐτάοα'
Ή κατοΐδίωξη σταμάτησε άπό τό
$ϊ3ΰ σ«οτ<ίι5ι. καΐ οί λοχθι ιιαζοι- τήκοινε στΐς πλαγιές ενός βευνοϋ «προφυλοτκές μά^ης». Ό Ντερέμπζ μουσκεμενος ώς το ■ί.(<7">3 ττή/ε Λ στιγνώξη στή «μ-
τιά πού άνΛΐιανε οί .μεταγωγικσι
τής πολ<>3ολαοτίίας.
—^Κάττια-ΐΐ νά ζευταθης Ντερέκη
τού εΐτταν ο' τονςβελφοΐ τευ, κάνον-
τθς θέ^ι κσΐ νι' αυτόν.
—'ΈτοίαΜε τό ^σάι'... Μσοία' .
εΐπ: γαλώντας κάπ:ιος
"Ολο γΕλάσανε μέ τό αγαρι»ΐ·ο
—ΦπΛξ' τή βελάδα σου ρ£ κυρι
ος. κι" ασ1 τη παλαοχοιιδέντα... ά-
πακρίθΓ,·«ε φουρκισμένα ά Ντεράμης,
δείχνοντας τα ιμοι>σκεμένο χιτώ»ιο
τού φαντάρου^ πού εΤχε χάλιοο τρικοο
δερτα...
—"Οποίος πάει στό «Χορό» τσοί
λσικώ/εται λιγάχι'... Ετσι δεν εΤ.αι
παιβ ά, τ(πε ό αιλλος «υττώντας λ=
ξά τό Ντφέ,μη.
Εσι καϊ χειρότερα' ' μουρ·μευ
ρισαν δλοι, πού τό μιαλό τους (τη
γε στό κωμικό τρέξιιμο των τούρκο;/
τήν ϋρα ποί( τούς πβτάξανε άπό τά
χαρακώιιατσ
"Ετσι ξΓϊμερωθτικανε μέ συζήτησι
καΐ φωιτίτσα δλα τά τμήμβτα.
Ή π.ο-ωινΛ δροσούλα τςύς 6ρνΙ-
ϊτο,μους γιά δρόμο' ϊνας ζεστός ί
λιος έσχόρπυε τα τελευταία σι/ννϊ
φα καϊ οί φανιτάοοι ξεκίνησαν μέ κί
Ή πολυδολαρχία πε.ρνοϋσε άπδ ε
να στενδ μονοπάτι τοΓ/ 6οννθΰ «αι
εΤχε δεξιά της βοβθύ γκρβμνό πειά
μπρίι; αλλα τμήματα προχωροϋσσν
δισστικά, *πά μαοκ,ρυά άντη,χβύοαν
ϋέαα στά λα:γκά5ια κανονιές, κρο-
τοι 6πλο6αμ6ίδων άδιάκοπα ττίΐθ'ί
παλυδόλων ό ... χορός δρχιζε πάΑι'
Ξαφνικά Ενα δα.ού κόχλατμα §σχι
αο ψιΛά τ°ν άέοα. καϊ σχϊδόν ό'-ε
τως Ενας δαιμονισμένος «ρότος ί-
τοάνταξε τό 6οι»νό· Ειΐιιτα βροχή ά
πό θοοτϋυιματα οβίδος πέοανε πάνιθ
Λπά τό κεφάλι τών φα,τορων.
«Φυλαχβήτε παιδία», «Καλώς τη
νι.'»' «ιΜαννοΰλα ιμου'» .. άκούστη-
κα/ φΜ ες Λπ' τή φάλαγγα...
^Μας πήοε μυρουδιά ό Μίαί-
της* ιΤπε, χώνοντας βαθίΐά τό κοά
νος στο κεφάλι τού ό Νιρέμης.
... ΙΤειδ γλήγορα παιδιά/ -ειδ
γιλ^γορα'
ΚαΙ δλοι ίσφιξαν τ6 6ημα τού;,
γιά νά περάσουν τό ίτπ «ίνβυνο μο-
.■σπατ ι ■
Ό6Ρ5ίς σκάγανε ψηιλά οέ κάθϊ 8ΐ>'
τερολεπτο, καί σκιρπίζανε απειρα
5λήιματα μέσα σέ μσ,ύρους κοατνοθς
καί ·τροαερούς κράτους, χωρΐς νά
πειρά'ίου/ τούς φαντάμους- ϊνσς μο
ναχα, αύτάς πού φώνσξε «ΜιΐνκΛίλα
μσσ» πλη.γ«3ηικε λιγό,κι στόν δμο.
—Ικυλιά'... πάει ό ΚΤτοος μου'
τΗταν μιά τοομερή φίονή τΐτδ Ν'ε
οέμη πού άγριεμένος πρσσπα3οι>υε
νά συγκ,οοίττρη τά μουλάρι τ;υ στά
μι,νοπάτ ι.
Κάποιο &λήαα εΤχε δαρίχιϋ Ό'
Κίτσο στό κεφάλι, τόν ζάιλισϊ. κ." Ι
ιω τό αΤιμα τύφλωνε τα μάτια τ-ν
έχύλΐιαε στόν νκρεμνο μ' ίνα τταοι.,·
πον άμικο βογγητό σάν τ' Α,βρώϋτοΐ'.'
Ό Ντερέυης στάι9ΐτκε άττοαβ^λ ι·
μέ.ος στή θέΐι τού οί αλλοι ν,<6 χωοοϋσαιν ίιοτο-τικοϊ τά βλήματα Ι βροχτϊΒόν στό μονοττάτι, μ £ τά μάτια γ:υρλχ«ένα ϊολ· 6ε κάτω νά δή. τό/ πυτά τού φΐ>
γιά τΐ)λ*υταία φοεα'
—Τί σέκεσαι κεϊ υ4τν χαζος ι^τι
ρέαη; τόν ρώτηαε κάποιος φαντάαος
γελώ.τας, δαρέθ-κίς τή ζίοή σου;
"Αλαλος άπό τή λύ,ιη ό Ντΐρέμης
ίγύρισε άπότοιμα τά κεφάλι, καϊ ή¬
ταν ή πρ'*>τη φορά πού δέν εροιίε
τίς λοξές ματιές τοθ μάγκα.. όνο
χθντρά δό?<ρυα κυλοάσαν άκόμα - ιί χλ'^'^ό προσώψια τού. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΗΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Άνέκδοτος ίστορία έκ τού πολέμο ΰ 1940—41. Συνέχε,α έν. ταϋ προηγουμένου *>♦-»
Σλϊ τής έλλΐίνικής νίκης Πρω
Πρωτον.
Σνντελεσαϊ τής ίή
υπήρξαν πρλλοΐ καϊ κρίνομεν *ιγτ ταία Ισχυροτά— προσ-4θίΐα Τόν Ί
&ά * ταλών — 31140 δ.β δ
ραίτητον νά τοΰς εξετάσωμεν
&<ασ-τον, διά νά φανή τ° ποσοα-τά>
τής συ,μβολής Των είς αύτην.
Η Λκλογή τής ταποβισίας τ<»Ν Καλπακίου άποτελίϊ τίτλον τ^η, διά τόν Διοικητήν καΐ τά 'ΕιπιτΕ.νϊ όν τής ΥΙΙΙ Μεραρχίας, διότ, ^ σο·ν έπιΐυΙ^ώς πρσέΛλιεψ^ν μεγρ των Αλαιχ ΐισΓοϊν λεπΐ'Τομερε ιβίν τ.λ* τόν δλον άμυντικόν άγώνα .δστ ι θά δΐ€ξήγ*τ0 έκεΤ. Έκιί καΐ 5>'
είς οΐονβίτποτί δλλο ατίμεϊον τ·»·
θΐάτρου των έπιχιιοήσεων τής Η
τίίρου.
Ή «ιιυντική οργάνωσις, μέ τα *
λάχιατα διαΠεθέντα δι' αυτήν ^Α
ματα καί μέσα, υπήρξαν τόσον <4«- τίσ καϊ τσαον άποτίλεσμστική * στε ο! "Ιταλοί ^σχηματίσαν τ,ίτν ι~ τύπωτΐν δτι πβοσέκρουσαν επί γο<ίΐ· μής στβρεωτάιτων μονίιμων όχυρώσί'ί'1» καΐ δι' αυτόν τάν λόγον άπέτυν^ Θ' άναφέοωμ£ν δέ διίο σχ£τι«* περισταίΓικά, πού ένισχύουν τπν β |Τ[, ταλών — 3.11.40 — &ά τήν Ρη>'ν τήϊ τοττοθεσίας Έλαίας
πεκΐλάπη διά τών £ν άκροάσει
&3κτών μας
λο}
τος τάς επιχειρήσας είς τό Μίηι
πσν τό οποίον Ελογε τα εξής.
«Είμεθα ύτπθχοεωμένοι, Ιν &η,-,
νή ένισχύσεων ν' άναστείλωμιν ττο>
σωοινώς την έιτίθεσΐν μας. ΟΙ "$
λ?(ν«ς, οΐτινες είναι γν«στοΐ ;; „
'τό —:
καΐ τήν επιμονήν Των, σ
πό τού καιρόν τής εΐρήΐνης Τ6 ^
σει τραχύ καΐ άνύμαΛον {οαφος τ*,?
ΉΐΓΕΪρου τό ώργάνοσαν μ*τά ιοι-
αυτής μεθο5ικότη(Τος καΐ έττιμεΛ,ι
άς, ώαΤε κάθε δράχθς άποτιλίΐ μ;,
αν φωλεάν πολυδόλων, «άθε σττήλΛ,
όν μίαν $έαιν αμύνης «α!
τόαην λύσσαν είς Τ6ν ^ν»
χρειάζεται νο
περισαάτερα καϊ Ισιχυρότβρα
διά νά τοΰς έκδιώξωυεν. Καΐ (>«„
ΣΥΝΓΧΕΙΑ είς την Βην οελ.
Β1ΒΛΙΟΚΡΙΖΙΑ
Τού Λρος ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΠΕΝΗ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟΝ ΣΟΛΟΜΩΝΙΑΗΝ
Ό Φιλολογικός Σύλλογος «Πσρ-
έξέ*δω3εν εφέτος εν πολ«τε
ς ρρ οσ, από τ6
Καΐ δέ: θά τη στερηθής, παρά λαό, άν καΐ είναι άπαγορευμέ
μόνο σά θά πάψη νά στέκεται '
τό κεφάλι μου στθύς ώμους
μου.
—Τό πιστευω εκανε καϊ **/
νο, άπό τα χρονια τοϋ Μηονα
πάρτε άκάμα...
—Τό ζέρω τ' άιτάντΠΟΡ. δ
Πατισάχ με<δΊώντας. Καί οτπ λέτταιτον τεύχος μέ 55 σελίδας καΐ 15 φΐοτσγραφικά «κλισ^» καΐ μέ ·ό« τίτλον «Άφιέοωμα τίς τάν Χρήστον Σολομωνίδην». Τΐΰχος άναανηστικό/ τής «Π/ευματι*ής £κδΓ?λώθΐως δ ά τό/ λο/γ^τέχνΐη καΐ Ιστορ.«ό(ν τής Σμ6ο ής Χοήστον Σωκρ. Σολομωνι- δην» την οποίαν τα «Φιλολογίαν Τυήϋ» τοί ΣιΛλόγου τούτον ώο->ά
,'ίθΐΐν είς τήν μεγάλην αίθουσαν τού
-ή/ 12ην Νο-μβρίου 1968.
Τό τεύχος αντό ττο:ιλογίζεται άπά
τόν Κοβθηγητήν τού Ποον€πιστι>μ!ου
Γεώργιον ©. Ζώραν έξαίροντα
την 0"α3.!αν δοάΐιν τού τΐιμΓΙ,ιέι::■_/
κα'ι πίριλαμδάνει μέ την σειράν τάς
πιίοΐ τά πρόΐ^ιπον τού Χοΐ>ττο0 Σω
οάτσιις Σολθ'αωνί6η έτταινϊτικάς κρί
τεις τού Κσθηγ'τοθι τοθ Πσΐνΐ,π. κ.
'"£Μ?γϊον Πανταζή,
Μακαριώτα¬
του
ι:π. Αθηνών καί πάσης 'Ελ
νά^ϊς κ. ΊερΜνύμου, των Άκαδηψιαι
;ών καΐ Καθηγητώ/ τοϋ Πακπ. κ.κ
! ίωργ. "!ω3<ομογλ€υ καΐ Γρ. Κασι 'ΐάτη, τη·; Καθ. τού Παν—, κ. Μ.χ 'Α/αΐτασιόΐΐου, τού Π.ϊοΙΕρ. τού Δι Λγθ;ι<ιΰ Συλλ. Αθηνών κ. Φιλ. Αγ ελν τοθ Πρέίρ. τής 'Εϊν. 'Ε' άς Λογοτεχνών κ. Γεωργ. Σταιμπο- ν^. τι"/ Πμοέδρ. τής Ενώσεως Λο- - Ι /οτεχνώ/ κ 'Απτάλλ. Λεονταρΐτη, γοΟ ΠοοΕδρ. τής «Έστίας Νέας Σμύ ^νης» κ Π. Χολδβ;ου> τοΰ Έτίΐθίωρ.
Νομάρχην κ Ν. Άοώνπ, των Λσγο-
τεχνών κ.κ. Νέστ. Μάτσα καΐ Νΐκοιι
Τουτ-^.τζάκη. Καΐ τέλος τάν εώχα-
οιστήοιο/ λόγον τθΰ τιμωμίνου κ.
Χρήστου Σο»ρ. Σολομωνΐδον. Είς ,Λ
τέλος δέ 20 συγχασητήοια γρά,μμα-
τα κι/Ι τηλίγραφήιμστα προσοοπτικ>
τήΤΜ/ τη^ 'Βχκλτισίοις. τής 'Λκαβη
μίας, το/ ΠανϊπιστηϋίθΛ ύ'
ων Κ3ΐ τού έντέχνοΐ) λόγον.
Γά φΐοτογοαφικσ «κλισέ»
σιάζουν τ°ύζ διαπρεπΐΤς άιμ λητα^
τόν τιυώιενο/, αλ/χ^χ ρί^ινον ό-)}
τών έτισή'^ων καΐ τήν αϊθβυσαν τού
«Παον333-οΟ» κατάμεστον άπό ΙαΚ' ■
χτά μέλη τής Ά3ηναικής καΐ Σ'μ^μ
ναικής κοινωνίας παρακολουθοθν 1
την ε>ϊιαμδρστι«ήν αυτήν 4κ6ήλωσ ν
Τό περυπούδαστον α^τό άναμΛι
στικόν τεύχος τοΰ «Πσί'νσσσοΰ» θι
π203υι:ίνρ ώς «χιχαη δέλτοςς
φότθυ τιμής έ.<τιμή7:ως κα! 6-,άπιι !^πάντ^^ ή·ιώ/ π<)άς τάν κ. Χοήστιΐ Σμ!.. Σ>λοι«νί8ην, τόν άγνάν "Ελ
τά/ όκάματον Ιστορ <'ά/, ιύ>
'μένον λογοτέχνην. τάν π»ϊ*
ν ήγέτην τής Ίωνίας.
Δ δάχτιιο ΔΗΜ Ι. ΑΡΧΙΓΕΝΗΧ
λη.ρ3.
ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑΝ ΣΜΥΡΝΗΝ
Μέ συγκίνησι θυμάμαι τά ιύτ<λγι- 3μένα χ.ό/ια ποθ εζηαα στή μας δτσιν ί^αθυν μ:χ9ητής τής νέχιοε. — "Ας ζαναγυρΤσουμ£ Βιέννα, ε'ναι άπαγορευμενο. δ ώ ά μ δμως τώρα σττϊ κουβένχα μας. Χού έλεγα γιά την ΙδιοτροπΙα πού εχει ό Πατισάχ, νά μβ- σκαρεύεται καΐ ν άνακατευε ται μέ τό κόομο. Λίγους μήνες Οοτερα άπό τό γράμμα πού πή ρε καΐ πού διάβασες πρΐν λΐ νο, £να άπογεϋμα ντυμένοι, Φράνκικα καΐ ψορώντας ένα κετσεδένιο ναπολιτάνικο κο- πέλλο, πού τοϋ εκρυβε τδ μ ι ηο μοϋτρο, δπως τό εΐχε κα- τεβασμενο μπροστά, οοι>λ»-
τσάριζε στη παραλια των θε
ραπειθν, μαζΐ μέ δυό Μπεό¬
πουλα τής έμπιστοσύνης τού.
μά τί τά θέλετε... δ κοσμάκης
τό τραγουδάει με πεϊσμα.
ΓΡΑΦΙΚΑΙ ΤΕΧΝΑΙ
Γναφική "ΥΧη
Ι. ΣΙΑ Ε ΑΙ ΙΔΗΣ
Βύσοης 14
Τηλ 316 385
ΖΗΤΕΙ ΤΑ Ι: δΐπλωματοθχος ρ
μακοποιός πρόσφυξ διά λει¬
τουργίαν έπικεροοθς Φαρμα
κείου είς Επαρχίαν. Πληροφο¬
ρίαι είς τά Γραφεία μας.
γελ κης Σχολής κατά τα διάστημα
τής 'Ελληνικής κατοχήν. "Ενα όπό
Ι τα εύχάριστα περιστατικά ^ταν ή
, μυσταγωγ^α τής Μ. 'Εβδαμάδος
Ι Παοέα μέ συμυαβτιτάς μευ έπισκε.-
πτόμεϊα μέ τήν σειράν τούς Ναούς
"Αγιο Δημήτρη πού δρισκόταν στό
ι Τσαλκιτζήμασι τάν "Αγ Τρύφ^νατήν
Αγ. Α'κατϋρίνη καΐ αλλους. Ήταν
κστά την Μ. Πα?ασ«ευή. Μετα τά
προσχύνημα έττρεπ'ε νά πάμε καί σ >Ί
«Καθϊντοάλ» τών Καθολικώ/. Μάς
έντυπυσίαζε ό καβολικός πάστορ
δταν έπϊ τοΰ δμβ^νος έχήρυττε κσΐ
ίξιστορούΐε τό θεΤον δρόοιια είς 6-
ττταιστον 'Ελλη/ική . Τελευταίως
ευρισκόμεθα είς την "Αγ. Φ»τεινΑν
καΐ δς Ελθω είς τόν έο?τασμάν τής
ιτάντοτε ό 'Εθνομάρτυζ Χρυσόστο-
μος. Κατά τήν στιγμή τής Ανάστα
αεως δπου ό ττερίδολος τής Αγ.
Φ.οτ= νής ήτο ύπ^ρττλήοης προσκν-
νητώ/ ό άναστηθεΐς Χοιστός άνι^ρ-
χειο ιΐς τούς ούρανούς άπό τήιν 6α·
σι τού κω5ονο:ττασίον έν μέσω ε·:>-
γαλ κων καΐ πυροτΕ,χντιιαάτων καϊ
τών σχετικών έκπυρο-οκροτήσεων καί
παοουαίαζί ενα θέσιμα φαντααμαγ:-
ρικάν. Ευρίσκετο κα«ιΐς άληθιινά εί
μίαν πράγματι Πασχαλι/ή/ άτμΛ
σφα ροιν. Συνέτεινε είς τήιν λαμπΐο
τητα αυτήν ή ■παρο'.ιο-ία τών 'Ελλη
ών σΓρατκατών πού ϊδιδαιν την
δτι δντως εύρισκόμίδα
μίαν έλληνι«ί(ν πόλιν. ΤΊ άνΐ-
μνήΐεις καΐ τί νοστσλγίες μβς κσ
ΐ"έχουν δταν νοερά σκεπτδμεθα τα
Μτυχισμένα έκεϊνα χρόνια τότε πού
Ί "Ελλάς εύρίσΐκοτο είς τόν κολοφώ
να τής δόξης ή "Ελλάς των 5 θα·
λασΐΛ; και τών δύο Ήπειρον. Τί
μοΰ θυ,μίζίι τά περΓψη,αο καμπανα-
Ριύ της "Αγ. Φωτειινής' ©υμσμοΐι
τόν έθνομάρτνρα δταν άπό ίκΐΤ έξ»7
Φώ/ει τούς ψλογερούς λόγους κσΐ
τάς παραΐνέσεις πρός τόν λαόν νά
:ΐς
Η ΠπίΛΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ
Ι Συνέχεια έκ τής 1ης σελίδος)
τελευταίαν είκοσ «πενταετίαν ηρο
τοΐ Α' Παγκοσμίου πολέμου ίξι·
κόλαψαν μίαν γενεάν μέ τά μορ-
τικά των Ίδρύματα καί Αξαπί-
ττειλα/ πσίντοθ, δπου ήσαν "ΕλΑή
νες είς την Νότιον Ρωασιαν κ.*ι
είς τόν Καύκασον διδασκάλους, ώ
ποστάλους των ύψηλ(3>' έθνικών Ι-
δεωβών, έδώ μέν τονώνοντας και
έμψυχώνοντας τό θρηβκευτικόν καί
λοϋ δέ διά τής ιμορφσεως προώ-
4ί)»ικόν φ:όνημα των κατοίικων, άλ
Οησαν τήν νέαν γεννεάν νά αναλάβη
ανωτάτην ρόρφωσ^ν καί νά τελειο-
νο ηθή είς τάς επιστήμας της τδτ«
Μεγάλης Αύτοκραατορίας καί Εο-
ρώπης.
ΟΙ Πόντιοι γνήσΐοι «αι φανατι-
κο! "Ελληνες έδηαιούργησαν πνιν
ματ.κά κίντρα, δ ΐοια των οποίων
δέν άνευρίσκοντο εόχερώς είς πολ¬
λάς περ,οχάς τ ού ύΐτσδούλου 'ΕλΑη
νισμοθ.
Μετά την αλωσιν τής Τραπεζουν
τος ΐδρύθηυαν αί Λκαδημίαι της
Ροκμο)/!ας υπό Ποντίων κα! ι'ί
αύτάς, ώς λέγει ό Ίστορ.κός Ι ι
ωρκα τής Ρονμανίας, όφείλεται ή
ΐτνει>ματική άνύψ»αις τού Ρόυμιχ-
ν.κοΰ λαοΒ.
'Εάν άναδράμωμεν είς παλαιβτε-
ρα χρόνια άχόμη θά σι/ναντηοω-
μεν "'στορικάς φυσιογνωμΐας. α
οποίαι συ.'δέονται μ^ την αναγέν¬
νησιν τής Εύρώπης.
Ποίος είναι ι(ς θέσιν να παρίδη
τόν έκ Τραπεξοΰντος Βησσαρίωνα;
Άπό την Ρώμην, δττου κατί^-
γί, ίξοοπέστειλε φανατικούς λά-
τρΐις τής παιδείας μέχρι τοθ Δι
σποτάτου το3 Μωρηά διά νά πιρ -
αυλλέξουν τά πν*υματι*ά κειμήλια
τοό γένους, παοάλληλα μέ τή»
ΐτροσπάθειάν τού νά περισώση νυ-
νους τής Αύτοκρατορίας τών Κο-
μνηνών.
Ό Βησσαρίων είναι έκεϊνος, ό δ
ποίος ζών εΐσέτι έδώρησε τήιν
πλουσίαν τού 6 βλισθήκην είς τό»
Ναό/ τ^3 Άγίου Μάοκου τής Β».-
οτίας, δπου ευρίσκεται καΐ τ&ρα;
είς Ιδιαιτέραν πτέρυγα, άναγρ>
φουσαν τό δνομα τοΰ δορητοΰ Βησ
σαρίωνιος Τραΐηζουντίου.
Κα! ήδη, δς ρΐψωμε/ εν βλεμ-
μα είς τάν φΐλόξενον Βράχον τού
Άγίου Γρηγορίου Νύσσης τής Τρα
πεζο:<ντος διά νά ίδωμεν τό τίίρι- καλλές οΐκοδόμημα «ΤΟ ΦΡΟΝΉ- ΣΤΗΡΙΟΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΟΣ». "Εκθαιμδος ό 'Εμβέρ πασάς δ:*τα τωο της Τουρκίας. διερχόμινος 6>
Τροιπεζοϋντος καί κατευθυνόμενος
πρός τα Σαρή — κάμης, διά την
χαθϋδήγησιν τής όμωνύμου μάχης
κατά τώ/ Ρώσισων( ήτις έπετάχυνΐ
την ήτταν τής Τουρκίας, ?κθεμ6ος,
.παναλαιμδάνω, Λτένισε τήν οΐκοδο-
μήν μέ τό παρεκκλήοιο/ είς Των
π'εοίβολόν του. καί μέ θλίψιν ίκί
νη.σί την κίφαλή,ν του είπω/. «—>
σο/ άνώτεροι είναι οί "Ελληνίς α
πά ήιιάς τούς Τούρχοιις καί πόσον
καθυστερημένοι είμεθα ήμίϊς».
Είς τό Φροντιστή^ριον Τραττεζοϋν
τος έλΕΐτούργει πλήρ^ς Γυμνάσιθν
3£»ρητικής καί Πραχτ·κής μορφώ.
ΐεως μέ διδοΚτικό/ προσ<~ικόν (τανελληνίου φήιμης. Έν αυτώ ί/πή.ρχον άπαντσ ι α ίπαγωγ κά μέαα τής εΰρύθμου ^ι- οατκαλίας. 'Εογα·ατήρια Φυυικ καί χημϊίας μετ' 04μφιθεάτρου, Βι· δλιοπωλείο/ ά,πάντω·ν τώ/ συγγρομ μάτων δα τούς μοθητάς δη.οτι«ο«" καί Γυμναιαίου, 4χδόσ£ως Λειψίας των άαχαίων συγγραφέων, Βιδλιο- 3ήκη καί Α.αγ<νωστήριθν, περίφη- μο/ ά.οχΐίο/ Σιγγιλιογραφικών (Πά τριαρχικών ίγκυκλίων) κλιτ. πρός Ι ατορ κί,ν μελέτην τής Χριστια·.!- κής ή:·ΐώ/ Όρθοδόξου 'Ειικλησίας, 'Ε«παιδ:υτικός Σύλλογος «ό ΞΕΝΟ ΦΩΝ» ποάς διάδοσιν τών γραμμα· των καί κλειστόν γυμναστήριον, Εϋουτάτη αΤθουσα τελετήν κλπ. "Πι Γι^νάυια/ ήρίΘμει περί τθΰς 2 000 μαθητάς, *ξ ώ/ ά- πεφοίτιον άνιο τών 100 κατ' έ'τος τρεπομένους πρός ανωτάτην μόοφο: σιν καί είς έκπαιδευτικούς λει- τ^ργούς διά τόν Καύκασον κ<τ 5ιά πάσαν γαίνίαν τοθ Πόντου μ καΐ ίβοοντεφώνει τό Ι ΤΕ ΊΛΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΟΝ ΕΛΕΥβΕΡΟΥ ΤΕ ΠΑ1ΡΙΔΑ... καΐ μέ στε.τορεί αν ψΛ,ή^ ίλεγε δτι πρέπει μέ δλας ιιας τάς δυνάμ€1ς να άπο& δτ, ή Σμύρ/η ί^ταιν εΤκαι «αί βά μΐίνει "ΕΑλη.νι»(ή. Ήταν κατά τάς ιταιρϊαονάς τής Καταστροφής που ίΤχε δί».ι:ονί?γησιι την "Εθνικήν Ά μυ/αν. Δυστυχώς. «ακή μοίρα καΐ ί^ παιτιότητες τίς οίδε τίνων έπέφε- ραν μίαν άνήτ<ουστον καταστροφήν καϊ έξοορίζωσαν Ινα άνθο&ντα "Ελλη νισμόν. Χ.2. Κατ' θυσίαν επρόκειτο περί 'υμνασίων# καθ" δσον εκάστη ξις διηρείτο είς 2 τμήματα, πρβ·ϊ ■όν κα! δίύτερσν, έκ τούτων είς τβ| Πραικτικάν αυτού τμήμα καί ^λώασαι έν οΤς χαί ή Ρ«σσ κή. Όιμοίου τυρού. Λπό άττόψ Εθνικοθρησκευτικής μορφώσεος ήΐ το καί τό Γυμνάσιον Άργυροιπτ6λ»Ι ως (ΚΜθύς — Χανέ', τοί 4«οΙοιι1 . ή ίδρυσις καί ή λειτουργία σΐΛ<ί». ται μέ τό δνομα τθΰ φιλοπάτριδος καί ρέκτου 'Εθνικοΰ άνδρας Κυρι» κίδου, ό οποίος ώς άλλος Τυρταίος διεκήρι/ττεν Σχολεία διά τούς Έλ ληνας καί Τζαμιά διά τούς Τοόρ· κους ά5έλφια» Ή Ιδρυσις τού Γμμνασίου τού έπετίύχθη διά τής άξιοποιησεΗΐ τού πλούτου (άργύρου) τής ρουπόλεως. ήτις εΤχε τά μιταλλίι αργόρου. ΟΙ μεταλλωρύχοι προνομια» έξεμεταλλίύοιττο τα όρυχεϊα ρου καί είναι αθτοί, οί όττοϊοι γω τής <£νασταλής των ίργασι διά τί»/ εξόρυξιν μεταλλεύμ~ος,"'" διεσκορπίσθησαν είς διάφορα μέρη τής μικράς Άσίας, δπου μιτίφι- δι' ρον τήν τέχνην τοθ ώς άνω *πογ· γελματος κα! τόν διαχωρισμόν διαφόρων μέταλλον, όπτολαμβάνον- τες τ ών1 ^ΐίγάλων πρθνομίων εκ ' μέρους τή; Όθωρανικής Αύτοκρα- τοοίας. Κατά τ6 πρότυπον τής μεγάλης , πόλεως των Κουντ}νών Τροπΐιζοϋ»· τος καί ΆργυρουιτόλίΜς καί £^ς άλλας περιοχάς τού Γίωγραφικοΰ ρου Πόντος. ή Παιδεία άττετέλει _' Ιδανικόν πτωχώ'ν καί πλουσίαν, κί νητρον παντός Ιργου καΐ πάοης «- ποατολής ξενητίθμένων καί μά Γοφτ ιων ΟΟτω όκολουθονν μέ φανατισιιόν . Ο πλουυία «αί εΰημερούσα Άιιι·ι;ι ϊός( ή Άμάσεια πατρίς το3 Στοα δωνος, τά Κωτθωρα ή ώραΐσ Κερο -,, σούς, ή ΐατορική Νικόπολις, "ι Σινώπη, τό Μελέτ κλπ. Τό Φροντιστήριον ΤροπτίζοΟντο^Γ;. άπετέλει δόξο(ν καί Λαύχημσ ολόχληρον τόν Πόντον καί δειγμα πρός μίιμησιν. ΟΙ δ ι δασκάλοι τού Γένους και Λ πόστολοι τής Μεγάλης Ιδέσς, όποίοι διήλθον δ'ά τού Φροντιστΐ) ρίου Τραπεζοΰντος άνήκουν είς τήν ι χορείαν τών μεγάλων λειτουργώ» | τής παιδείας^ οί όποίοι εδημιού¬ ργησαν καί «σφυρηλάτησαν τη |α>μα καί τάν χαρακτηρα τής ">·
σττουδαζούσης νίολαίας είς την >·'**'
σχατιάν αυτήν τού 'ΕλληνισμοΟ
ΟΙ διαιτίλέααντες Γν.ιμνασι4ρχαι '
είς τό ώ; αν» έκπαιδευτικόν 78ονν'
μα ί^σαν, Παροτνίκας ό Μεσαιοι»·
γράφος Ίστορι«ός τών καλλιτίικ.»
τής "Ελλάδος, Ι. Παρχαρΐδΐκ δια ·
7ημος συγγραψεϋς 4κπαιδευτιιιών ·
διβλίων. Νικόλαος Λιθοξόος ό μ» τ
τα ταυτα Γυμνασιάρχης Εύαγγελ» < «ής Σχολής Σμύρνης, Ίσραηλ Β('± τιλΕΐάδης, ό .ιετέπειτα διευθυντΛι τοο Διδασκαλείου Ίΐοατνίνων. '» ^Ιτο<λι0είς υπό τθή άειμνήστοι-ί Καθηγητού τού Πανίπιστημϊθι, Ά*ί θηνών Χατζιδάκη «Άστήρ το · Π6ντου». Όχοι (κ τούτων καΐ τών «αδτ γητών ώς καί τών λοιπήν διβο νχάλχν ττρ>σέφυγον μετά την "^τ
ττοοφήν τής Μικοός Άαίας «Ι
τ^ν "Ελλά5α προσίλ ( θΐραν Καβΐ *■
^-|ταί τώ/ άνωτάτων Πνευματιχδ ι
Ι5ρυμάτων τής "Ελλάδος, κιΐί τί
Δημοτιχώ/ Σχολείων, ό δέ Κσθηγι *
τής τής Θϊολογίας Μί»τροποΧΙτΐ| *,,
Τραπεζοΰντος Χρύσανθος,
φ:ύς τής βραΛ:υ3είσης υπό
Ακαι5ημΊας των Παρισίων
μου ■Εκχλη7ΐαστικής
Τραπιζοΰ/τος εξελέγη 'Αρχιστίσ* .
τος Αθηνών καί πάσης 'Ελλάβοι
ΕΤναι καθήν<ον νά άπονείμιίΐ» ·. τόν δίκαιον έπαινον είς πάντβ^ τούς διαιωνίζοντας την πϊράδοσΊ ( τοΰ Πότου, τούς Ιδρυτάς κσί όν ^ χιστάς τού Λαβγραψ.κοΟ 4ρχ*'( το3 Πόντου κα! τούς μελετητίν τώ/ ώοαίων παραδό^ιων καί ■'Λ^ 4>:τής των "Ελλήνων τού Πόντο
^1 6ποΤοι συ^έουν τάς διοιφοροι^.
5.αλέ<τους καί ί5ιωματισμοΰς αι τα/ Μωοιά μέχρι τής Κολχίβος «' αυνθέτουν την Ιστορίαν1 τής Ε νχ5ος, Λπδ τόν Ξινοφώντα^ την 2 ^μίνα καί Μαραθώνα. τά Στάγ». οα κα! τήν Πέλλαν, άπό τή/ Τρί'|ι α·ν καί τάς ΜυκΑνθίς μέχρι τ' ' 'χνών τού ΜΕγάλου "Αλεξάνδρου * *ί το3 καθολικού πνεΰματος τού 'Ε"ί η/ικοΰ πολιτισμόν. *| Τό πθρ τής αίωνίας ^:ταλαμπαβευθέν είς τάς το} Άνατολιχοο Κόσνου τά δου/ά τού Πόντου καί διατηρεϊται ό)τό γεννεάς είς Π. ΦΟΥΡΝΙΑΔΗ
„ ΑΝΑΣΧΕΤΙΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΠΟΑΙΤΙΚΗ
ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΤΕΣΣΑΡΟΜ ΕΤΠΝ
ΕΠΛΗΞΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΑΑΟΤΗΜ
•
, γομιοιμΛ'Πκή ·"λιτική τώ»
„ όνστχέσεων των παρελθόν -
ν υπήρξεν γενικώς
τό σύνολον τής οΐκο^ο
Ιδιαιτέρως σκληρά δι ι
άναφέρει ή Φέρστ
είς τό μην -
"οικονομικόν της δελτίον μηνός
ΔΥΙΧΕΡΗΪ Η ΘΕΣΙΣ ΤΟΥΚΛΤΑ
ΝΑΛΩΤΟΥ
Το
• *ορτ
ίο«.
'Ακόμι
κόστος τού δανει-
ικρόν μόνον
οποίον υποχρεούνται
6 κ—αναλυτής. όπτοτ,'-
ουγκρατησεως των νο·μ·-
ν υττά των *■">·
ώ» 'Α/τΓοθειμάτωιν.
περισσότερον σημαντι·· ή
ο-εως
κατανολωτοθ» συνεχίζει
των νομ ισμάτ
ι τών
ώ;
^ Ιιστώσιων είς χαμηΐλσ ί-ίττ-.δα
,αβιοτό αναποφεύκτως σκληροτέρ-αν
,ψ, κατάστασιν διά τούς καταναλω
<*< . . . . . ΑΙ νθ|*ισμθΓτικαι αρχαί ανεκοινι:- α» ά»·*"* ΤΠ» πολιτι. ιώιμοκώοιως. Είς την ιτράξ ν, ,,οοπι^η . σοβαρωτέοα νθμισΐμα <ιή δυσχέρεια *ίί τήτ σύγχρονον ΙβτορΙσν σημαντικώς χιιροτέρα καΐ ώτό "Λ 1966· μετοχάς κ<χΐ χρα Λποτελεσμα δέ τούτου τά ή είς ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΙΣ ΡΥΘΜΟΥ ΟΙΚΟ- ΛΟΜΗΣΕΟΣ ΐνωρίτίρον, εντδε, τοϋ τρ1)χσντο<; [ταίς τα Όμθσπονδιαικά Ά/πβθέΑτ· τα ίΐΓ(»γραμΐ|ΐάτισσν μίαιν «άκόμη μκοοτερσν μΐ'ωσιν» είς τόν οΙκ·- —4/ ά*0 τοϋ 1966, δτε αί ενάρξει; είχον σηιμειώσει ρεΐω- ρι» «οτα ϊν τρίτον πίρίπον. Έν τού τοις, αί οΙ<ο5ορήσεις κατά τό ■*>
ριλθο; θέρος ήσαν ήδη κατά 20% ό
λιγώτεραι τοΰ ρυθμόν τσθ πρώι>.υ
τρίμηνον τού ϊτους καϊ τά Ιδρύμσ-
π ](θρΐτγΓν?€ως ένυττοθήκων βάνε Ι όν
/ρθανοντο ισχυρότερον πίστινΐπΐτ£>ν
«οζ δανιισιμσν κεφαλαίων των. Ά
ιγο των μίσων τοθ ϊτους, ή έττιβρά-
βννος ίχΕΐροτίρευσε/. Παρά τας ύ-
τιμάς τού έσωτερικχ;Ο,
τά σχέβια των καταναλωτών διά νί
άς οΙκίας φαίνεται δτι έγκαταλίί-
«οησι συνεχιζομένης τής
μίνης μειώσεως των κατα—ιΐυών ο!
«ιστικοΰ χομέως. Όλίγοι. δμως . ?τν
θρυποι, ξχβνν τήν διάθεσιν .ά μετα
ιΙγ —τωχούς είς μετρατά»
ως
μεχρι ου σηιμείου κατ* τό
τί» κοινόν έξηναγκάίσθη νά άρ
χαμηλότερα άπτο3έμ—α
Τό μέσον άτομον
Τδη ολιγώτερα μετρητί, έν -
δλλα ίνεργητικά στοιχεΐα
Εσοδα, ίν συγκοίσει πρός
θόν ?τος.
Έ-ΐ ττΛέον, η μ,κροτέρα σθξ—,ς
'ν είς μετρτντο; 6-ολοϊττων 4φί«ι
ολιγώτερα μετρητά είς χεΤρας τού
κΛΐνοΰ πρός κατάβεσιν είς λογ«ρ,,.
σμούς ό—ατοιμιεύσκος και
χρεωγρώφων.
Ή Σίτιιμττανκ
ρω δτι. χαβάς ένισχύθνταΐ οί οΙκ>
νομιχοΐ περιορισμόν όπί των καταντ
λοτών, ή δτί,βράδυνσις της αυξήση
ως των ενεργητικόν έττεξεταθη καΐ
είς τά πραγματικά ίνίογη-τικά στοι-
χειαι. περιλοομβανοιμένων οίχιάν ιό-
τοκινητων σι/σ'κ^υύν Κ3Ϊ
ών. Τό ύψηλότε,τον κόστος δανζι-
σιμοθ καΐ τά μειωαένα τπστωτικά πε
ριθώρια, π·εριώρισαν
κ·αι κατορναλωτοϋ ένώ
ή πΪ£σις όπ! των ρευ-
στών τού καταναλ«τοΰ κατέστησε
τόν κόσμον όλονέν περισσότερον ά-
ττρόθκμθν διά την ανάληψιν προσθέ
των υποχρεώσεων έκ χρίών.
ΓΠΙΒΡΑΔΥΝΣΙΣ ΡΥ6Μ0Υ ΑΥϊΗι
ΣΕΩΣ Ε'ΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
■ Επιπροσθέτως, οί
ιτχριορισιμοϊ 4π ι βραδύνουν την
σιν τού ιΐσοβήματος έν μέρει δι·*11
όλιγώτεραι δα—άναι τών καταναλ&>
των σηι'ααίνθυν χαμηλότερον
μα διά τάς βιαμηιχανίας. αί
παράγουν καϊ πωλούν καταναλωτικά
άγαθά.
ΑΙ δαπάναι των καιταναλωτών ίιά
νέας αΐκίας καΐ &λλα μή ά
άγαθά συ,νέχισαν την δνοδόν των κλ
τά τό πρώτον ήμισυ τού τρέχονο»,
ετους. Μέγα .αέρος τής άνόδοι/ τσύ
της άττετέλει απλώς
ύψΐτλοτέρων τιμΔ/. Πράγ,ματι τά -Ο
το<ίνιγτα. αί ήλεκτρικαΐ συσικιν'ΐ καΐ αί έπιπλώσεις ηυξήθησαν κατΑ όλιγώτ&οον τού ήμίσ£θς τού μέσ^·1 4τΛός «οί μόνον διότι ή τρά—ζα ά—φάσισε νά περιορίση τη; αύξτ{σιν τού κυκλοφορούντος χαρ τονομίσμοτος. Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ Ή άιτότθμος έπιβράδυνσις τού τρέχοντος ϊτους ττεριάκοψε τό ποσόν «»» μιτρητών, τό διαθέσιμον δι' ά Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. κ. ΖΑΝ ΡΕΤ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙ ΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΝ Ι! Ε. Ο. Κ. ΠΑΡΙΣΙ> Όκτώβριος. — «Ήλ¬
θεν ή ώο,α διά τάς Κυβερνήσει ς
των "Εξ νά άν«αλάβουν τάς
ς
των». Μέ τάς λέξεις αύτάς « ■πς,'·
εδρος τής 'Εκτιίλίιστικής 'Επτιτρ -
πης τής Κοινης 'Λγθρός κ. Ζά»
Ρίυ προέβη είς ιμίαν εττίσημον πιρπ-
ειδοποίΐϊθ-ιν πιρός τί,ν εθρωπαϊκήν
Κοινήν Γνώ,μ— ί-ΐ των κινδύνχον
πού διατρίβει ή Κοινή Άγορά με
τά <&πό ιμίσν 12ετ!αν ύπτάιρζεως. Συνβπώς ~€ριστρεφόμ€βα, , εΤ—, περΐ τό αύτό πιρόδλη,μα. «Ήιμττοροί» μέν παραλλήλως νά ένισχιχτωιμε» οί* νά βπβχτείνωμεν την Εύρώπττ»ν τώ/ Έξ;» Νά την ένισχύσχομεν δπιος ζητεί τ ΓαΐλΑία άπό ιμηινά-ν τ] ^ά τήκ ττροιϋκιτείνοιμεν. δηλαδή να βεχ- Ο^μεν τοθς άποψτΐφίους οί όΐτοιοι συνωστίζοντσι ι|ς τάς (πύλας της καί εί«ι*ώς την Βρεττανίαν, δπτως ζΐΐτοΰν ή "Ολανδίο:, ή "Ιταλία άλλά καΐ ή Γερμανίσ. Διά την "Εκτελεστικήν 'Επιτοο- πη·ν δεν ϋπάρχει ώμφιβολία δτι Λμ ιτορ·;ΐ αύτάς ό διττλός στόχος .·ά πιραγματοποιηθή^ διότι καΐ τό ττολι τικόν κλΐμα ϊχει 6ελτιω9ή ««· κα τα τόν κ. ΡέΟ. διά τά κράτη — μέλη δέν ήμπορίί νά συμβή άλλως. Άλλά πρός τό παρόν φρονεί, δτι πΐί>ο£νει νά τίθη κόπτοια τάξις εΓς
τά τού οΐκου τής Κοινής Άγο-
οάς. Τά πρόβληιμα παραιμίνει Αναμ-
φισίητήτως πολιτικόν. "Ολος ό «ό
σμος τό γνωοίζει χοοΐ ό κ. ΡΙϋ τδ
έτΓθϊνέϊλαβε χθές, χωρΐς ν ά είναι ό
πρώτος.
Ό κ. Ρέυ δέν ίίχΐι βεβαίως μευ
δ3ΐσθτ|3-εις. ΓνωρΙ<«ι δτι ή Απόφα¬ σις σννΐσταιται είς την άητοδοχΛν ενός «φ^κίΐλλου» ά όπο'ος θά π(» ριέχη τοαιτοχρόνως τήιν οριστικήν χρη,ματοιϊοτικήν ρύθμισιν τής «Πρό:- σινης Εύρώπης» καί τήν προιπαρα- σκευήν τών διατττιραγιιατεύσε»ν μί τούς ύποψπφίους πρός εΐσδοχήν. Καΐ τά δύο βαγΟΊΊα· καιά την ϊκ Φράσιν τού κ. Ρέί), ίΤναι συνδεδε.Γί να είς τό "δι© τραίνο. Διότι δέν είναι δυνατόν νά έπιβλΓ,θή είς το&ς οψηφ ούς μία χρηιματοδατική ρύθ¬ μισις Ιδιαιτέρως ίπαιχθής. Ταυτο¬ χρόνως δμως ή "Επιτραπή 8εν ίχι θκμε* νά τεθή ΰττό κρίσιν ίνα σύνο λάν άγροτικών κανονισιμών πού ά πήτησαν τόσον χρόνον διά νά 5ι* μορφωθοϋν. Αύτός ό συνολικός συμβιβασμόν κατά τόν κ. Ρέύ, όμοιάζει 4ΐ£ I- κίΐνον τής 23ης Δαοειμβρίοι/ 1963, ό οποίος επέτρεψε άφ' ενός ιιϊϊ την αποδοχήν των άγροτικών ρυ- θμίσϊων ίττϊ τών οποίων επέμενε ή Γαλλία, καϊ άιρ' ετέρου την συν», χισιν τού «Γύρου Κέννεντυ»( τήν ίττανάληψιν των έπαφών με τήρ>
Βοεττανίαν έντός τής Δυτικοίυοω
παϊκής Ένώσ«*ς.
Ό «φάικελλος» θά ανοιχθή άπό
τήν Επιτροπήν είς την Χαγην «τί
θά συζητηθή επ! ανωτάτου επίπε¬
δον άπό τούς Λριχηγούς κρατών καΜ
Κυβερνήσεων, πού θά
έκεΐ την 17τ>ν Νοεμβριού.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΑΡΑΒΟΣΙΤΟν
Δι" αποφάσεως τών όίΓτουιργών 'ξμ
τηρίου «αί Γεωργίας, Αγκρίνεται Α
διάθεσις «Ις την πτηινοκτηνοτροφ!-
σν άπάσης τής σνγκεντρωθησοιμί-
νης ύττό τοθ Όργανισμού Παρβαβά
σεως (ΚΥΔΕΠ), ποσότητος άραβο-
σίτου εσοδείας 1960. Ή διάθεσις
αυτή θά γ(νΐ) μέσω τής Α.Τ.Ε. είς
την τιιμήν τών 2.60 δραιχμών άυΑ
κιλόν καθαιροΰ βάρους.
τού 196*.
Ή ιτροτ>γοι/μέινη πεΤρο είς τούς ν·
μισματικούς ιτερΐορισμοθς δεικνΰ«ι
βτι ύττάοχουν άρκετά μιγάιλαι διαψ < ροτί μεταξθ τοθ χρόνον χατΑ τ4ν ·*- ττοίον έττιδάλλονται οί τΐείΐαο υ»ο' καΐ τής έμφοΐνΐσεως τοθ ττλήΌοι,ς Λ π1 των κατ αναλωτών. Ή Σίτιμττανικ κατοολήγει &τι ή ο μισματική ττολιτική των άναοτχέσΐων των παοελθόιντων τεσσά ρ^ν έτών Λτττ)ρξε> Ιδιαιτέρως
οά διά τόν καταναιλωτήν .Τό
μα, δ£ τό οποίον ττροκύττει ε1ν»'
δτι «αί μεγάιλοι ταλα'ντεύιθ'ει ς τ1ς
αυξήσεως των ναμισιματι«Λν άττοβι
μάτων ΐΓλήττουν σχΐβόν δλους τού ι,
κατανοολ<~άς «αί 5λ<χς τΛς τάξει ς». ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΤΑΧΕΙΑ ΣΤΑΟΕΡΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ Είς τί(ν μηνιαίαν Βκθεσΐν της. ή Μΐούντ—μΐΓανκ όναφέρΐι βτι 4πιβά·λ ^"αι ή σταθεροποίησις τού μάρκον «'δ τοχύτιρον δυνατόν», είς νέον Γ μως άνώτφθν επίπεδον. Προστίθε- "ι 6τι ή σταθίροποίησις θά Εχη εί" "ίΠ«ιι<ήν επίδρασιν έιτΐ τήί δυτι "/«Λιανιχής οίκονομίας θά άττοκα ότγ)3τ) την Ισορροιτίαν είς την 5. Αή «ίν—ι» κιφολαίου καΐ θά επι είς την Τράπεζαν τό/ η ρζ ξ *|β)ΐ4» των ξέ«»ν «θ&ρμών νομισμά- ΤΙΛΓ» Η Τραπέζα έπίσης δ- " « Αιώνος Νομισματικόν Ταμίϊ ^ ^ ανεχθή την προσωρινήν άπο Χ"Ρησι» τής Μπούντεσμπα.κ «άλλ^ ·*Όν διά μ'κρόν χρονικόν διάστη Ι"» Τό Τάχιον άναμένει την έτά γΒρμανικών έκλογών τής 28ης Σι- πτομβρίου, μέ την έλπίδα τ^ϊ Οπερτ' μήσεως τού μάρκου υπό τής νεαι, Κυβερνήσεως Πλέον των 2,5 δυ;- κατομμι»ρ!ων μάρκω^ εΐσερρευσαν *« τά τάς πρώτας 17 ημέρας τοθ ει- π·τ€μβρίου καϊ 3 1)2 δισβκατομψ <- ρια μάρχων άιπό τής 18ης μέχυι τη. 24ης Σοπτΐμόρίον. Ή μεγάλΐ» αθξηςτις τοθ οιατιτΐομΓ νού χρήματος θίτει έν κινδυνω τη" οίκονομικήν στΌθιρότητα τΠί Γεομο ^ίας καϊ ή άΐτομάκρυνσΐς τού είναι λίαν έπθαμητή. Έν τούτοις/ Λοί/ιβ θά επιτευχθή μόνον κατόπιν τθ-5 τΐμ ματιο-μο-0 τής κερδΰσκοπίας διά τή·, άλλαγής τής Ισοτιμίας τού μάρκου ποο?ό9ίσε.ν *. Εκθεσις τής Τραπέζης "Η νέα τι.υή τοΰ μάρκου Οά ·*' είς μίαν «κσθώρισμένην» ϊσοτ, | στήτη την ϊαορροπίαν είς τάς βΐι- όττοίσ διαψέιρει άττό ημέραι, ·"*■ ό είς ώρισιμένας χώρας. Ή Τ0*»ι<α Κν άπΐκάΑυψϊ την νέαν (ο» "μίαν τοθ μάρκου πρός τά δολίάο °·. «Ι» ίητοίαν θά υΐοθετ^η ή Κ« ^"Ρ'ς. αλλ' ονέψερεν δτ. ή «Ιο. "»!<» δολλορΐου —ιμάι?ι<ου ♦3»λ- 101 ίτ' βο πλΐνσιάση κατά πολΰ ι ο 7Τ*λ της "! το: μάρκου». ,"! 'Ί' χρηματαγοραν τής "♦"ψΐης ή άξία τού μάρκου Όϊ χβ*. κατά 6,8 τοίς *<λ 1«ντι της άρχ,κής' (σοτιμΐαι. < μάρκων ,,ρος |ν ΤΡ*ΐ«ία βνίφίρίν δτι ή ]<" νάρκου επέτυχε τόν της, οννιστάμενον είς θ;εΐς ττΛηοωμάς κυρίως διά τας λ δυτικογ:ρμανικ=0 ου εί·; τό εξωτερικόν Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΙ Νέαν υψηλοτέραν τιμήν διά το γερμαιν.κόν μάσκον καθώρισε χθέ«, Ο Τράττεζα τής "Ελλάδος. Ούτω. τ>^·
κειμέ/ου περΐ χαοτονομΓσματος. ι
διά τού χθίσινού Λελτίου τού '
Ίι5ρ0μαΐτος
ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΦΕΞΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Τή^ παοέ^βασιν τού ύπουργού Σ'.λ/
τσνισμού κ. Μοοκαρέζον/ διά την τρο
ποττοίη^αιν τής ύττ' αριθ. 2173)6.8.
69 άττοφάτΐως τής Ναμισματικής
'Επιτιροπτής. δυνάμει τής οποίας πά
ραγοάφχται μετά διετίαν τό δικα!-
ωμα εττιστροφής τόκων των έξαγω-
γ κώ^ έπιχειρήσεων. ζητεί δι' ύπο-
μνήαατός τού ό Πανελλήνιος Σύνδε
σιμ ς Πλεκτοβιοιμηιχάνων.
Είς τό ύττάμνημα αύτό μέ ήμερο-
μηνίαν 9 Όκτωδρίου 1969, άναιφέ-
ρονται τα εξής
"Ωρισμέναι έπιχειρησεις χαρακτη
ρισθεΤσαι ώς έξαγωγίκαι, βιενεργή-
σασαι έξαγωγάς βέν Ετι»χον έπιστρο
φής διοοφοράς τόκων διά τό ετος
1966. Τουτο διότι δ£ν ϋπέΛαλον αθ
ται εγκαίρως ίπτεύθυνον δήλωσιν είς
την Τράττεζαν τήϊ Ελλάδος τπερΐ
τοί; ίί^ους των ίξαγωγών των κατοτ
τό έν λόγω 'έτος. Συ,μφώνως δέ πρός
τή/ ύπ" αριθ. 2173)6.8*69 απόφασιν
τής Ν.Ε., ούδέττοτε κοινοποιηθείσιις
εί ςτόν Σύ,ν&εσμον ΠΛεκτοβιομηχά-
νων ή τόν ΣΕΒ τό δικαίωμα τούτο
π-οοραγράφιεται ένττός διετίας άπό
τής πραγματοποιήσεως τής Ιξαγω-
Ή έν λόγω διάταξις, συνεχίζε
τό ύπό.ανΓ,ιμα, ένώ οώδόλως ίνθαρρυ-
νει την έξαγωγικήν προσπάθειαΐν, α-
ττογοητεύει τούς φορεΤς της τόσον
πεοισσότερο^ δσον ή άπώλβια δικα.
ιομάταν — ώς τής έπιστρςφής τό¬
κω^. άττοτΈλούσης στοιχείον το^ κό-
ο-τους έφ' οθ έβασίσθη ή προτγματ»
ποίησις τής έξαγωγής — συντελεί-
ται διά τι—ικούς λόγονς.
Συνεπεία τής έχκρεμότητος αυτής
προστίβεται, οί έν'διαψτρόμενοι ·>έν
υπέβαλον αΐτΐίσεις δι' επιστροφήν
διαφοράς τάκων έττ! έξαγωγών ττθ
1967 καθ' δοον τό &τος σύτό εΤναι
απολύτως συνδεδεμένον μέ τό προη¬
γούμενον, άπό απόψεως έξαγωγιικευ
ί)5η £ίς τα 'Εμπορικά καΐ Βιομηχο-
νικά 'Επτιμελητήρια τής Χώρας τθ
πιρόσθετον πρωτόκολλον διά τού ·»■
ποίου διί^τονται αί έμπορικαϊ σχ£-
στις Ελλάδος καΐ Ίράκ. Τδ ττμω
τόχολλον αύτό περιλαμδάνω
σΐίμπλΐ»ρωματικοΰς πί'νακας έξακτε-
ων εκατέρωθεν δνίυ ποσοστώσϊων
ττροιόντων. ΟΙ πίνακες αύτοι δ£ν γ.Τ
ναι καθοριστιχοΐ καί Βχουν ίν&ει*ιι
κήν σΓΐμαιΐίαΐν γενικώς είς τρόπον
ωστε καΐ ίτερα προιόντα *ιή περι-
λαμβανόμενα είς αϋτοϋς νά δυναντ««
νά άποτβλέσουν άνιτικείμίνον ότντιχΑ
λαγών μεταξϋ των δύο χωρών, τηιρβο
μένων τών διατάξεων περί έξωτι,ρί-
κοθ έ,μπορίου Αμφοτέρων των πλιυ-
ρών. Τέλος, τό πρωτόκολλον/ τό δποΐ
όν 6χ£ΐ Ισχύν ενός ΐτους μέ βυνοοτο
ΤΓ»τα άνασυστάσϊώς τού δι" ετησίαν
συμβατικάς περιόδους, πίριλαιμβά-
ν«ι καΐ γενική διάταξιν πίρΐ περβΐ-
τέρω έξετάσεως των ΰφισταμΐνων
δυνατοτήτων σννεργασίας Ελλάδος
καΐ Ίράκ είς τόν οικονομικόν τοιμία.
Δ ά τ°ώς ώς ανω δικαίους
καταλήγει τό ύπόμνημα, ύποβάλλ;.-
ται ή παράχιλησις δττως διά παρΐμ-
δάσιως τοθ *. ΑΛακαρίζου -,ρσηζτινη
0η ή σχττική ττερϊ παραγραφής δια
τα^ις τής ίττΓοφάσίως τής Ν Ε.( ιιη
κο νοττοιηθείσης ώς εττρίτη.
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ — ΙΡΑΚ
'Ετό3η ίν Ισχύϊ καΐ εκοινοποιήθη
ΐνΕΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ-
ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Τίθεται είς λειτουργίαν μεθαύρι¬
ον Σάββατον είς Θεσσαλονίκην β
δεύτερον εργοστάσιον θώ την λ«-
ραγωγήν χαρτοχιβοηίων τής «Α.Κ.
ΒΑΡΧΑΡΤ». Ή δυναμικθτης ιυυ
έν λόγω έργοστασίου, τό οποίον
άπερρόφιισεΛ' έπένδυσιν πολλών Ι-
κατομαυρίων δραχμών, θά είναι ττΐ;
τάξειος των 10 τόννων άνά οκτά¬
ωρον.
ΥΠΟΤΡΟΦΙΑΙ ΕΙΣ ΜΗΧΛΝΙΚΟΥΣ
Ύττοτροφίας είς έπιλέκτους πτυ-
χιούχοι/Γ μηχα^ικοΰς ανωτέρων σχο-
λών, θά χορηγή Π Συ.ομοσττοϊδία
Βρΐττανικών Βιομηχανιών διά πρα-
κτικήν εκπαίδευσιν αυτών είς τόν
τομέα τής μηχανολογίας είς την
Βρεττανίας. Ή έκ,παίδευοΊς 6ά εΤ-
ναι ενός Ιιο'. δύο έτών (τύττου Λ),
διά δέ τοΰς περισσότερον πεπειρα¬
μένος 4 — 12 μηνών (τύπο·σ Ο.
Περισσότεραι πληροφοοίαι καί £ντυ
πά αΐτήτεων δ ατίθενται είς τ ι
Βρεττανικόν Συμβούλιον.
ΗΙΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΟΑ.ΧΡΗΜΛΤΟΔΟΤΗΣΗ
ΕΡΓΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΗΛΟΜΕΙ Ο Κ. ΦΘΕ14ΑΚΗΣ
«Εΐμαι έζαιρετΐκά Ικανοποιη
μένος από τά άποτεΛέσματα
τής επισκέψεως μου είς τ6ς
Ηνωμένας ΠολιτεΙας καΐ ειδι¬
κώτερον άπό τάς εργασίας
τής Διεθνοΰς Τραπέζης καΐ
τοϋ Αιεθνοϋς ΝομιοματΐκοϋΤα
μείου. Δύναμαι νά σάς διαβε-
θαιώσω 6τΐ νέα περίοδος άρχί-
ζει μεταζϋ τής Διεθνοΰς Τρα¬
πέζης καΐ τής Ελλάδος. Διότι
έκ των άποτελεσμάτων τόν ουν
ομιλιθν μας θά επακολουθήση
ένεργοτέρα συμ,μετοχη των δι
εθνών χρηματοδοτικών όργανι
σμών είς την εκτέλεσιν τοΰ
προγράμματος οΐκονομικής 6-
ναπτύζεως τής χώρας».
Είς την ανωτέρω δήλωσιν
προέβη ό αφιχθείς εξ 'Ηνωμέ-
νων Πολιτειών, όπου είχεν ή-
γηθή τής έλληνικής άντιπρο-
σωπείας είς την ετησίαν σύνο¬
δον τής Διεθνοΰς Τραπέζης
καΐ τοΰ Διεθνοΰς Νομ ισματικοϋ
Ταμείου, ό υπουργδς άναπλη-
ρωτης Συντονισμοϋ κ. Οθενά-
κης. Ό κ. Φθενάκης προσέθε¬
σεν ότι θα προβή είς λεπτομε-
ρεστέρας άνακοινώσεις, άφοϋ
προηγουμένως ένημερώση τόν
κ. πρωθυπουργόν καΐ τόν κ. υ¬
πουργόν Συντονισμοϋ.
Παρακράτησιο
περιθωρίων
διά τά
έπιβατικά
αύτοκίνητα
Πληροφορούμεθα δτι θά δια¬
τηρηθή έπ' άόριοτον τό μέ¬
τρον τής επί τεττράμηνον παρα
κρατήσεως τών χρηματικήν πε¬
ριθωρίων διά τά εΐοαγόμενα 6-
πιβατηγά αϋτοκΐνητα.
Σημειωτέον δτι έκ δοθεισών
κατά καιρούς παραστάσεων ή
τελευταία προθεσμΐα έφαρμο-
γής τοϋ μέτρου, τό οποίον α¬
ποβλέπει είς την ουγκράτησιν
τοϋ ρυθμοΰ εΐσαγωγής των αυ-
τοκινήτων, έληζε την 3ην τρέ¬
χοντος. Εκρίθη δμως οκόπιμος
ή όριστικοποίησις αύτθθ καΐτά
επί έπβνόδου είς τό δίμηνον
τής δεσμεύσεώς των κατά την
έγκρισιν εΐσαγωγής καταβαλ-
λομένων προκαταθολών άζίας
καΐ δόσμου.
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΔΑ-
ΝΕΙΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΣΤΑΦΙ-
ΔΟΠΑΡΑΓαΓΩΝ
Αύξάνεται το ποσοστόν τη"ς ύπ$
τής Α.Τ.Ε. δανειοδοτήσιως τών στα
φ ιδοπιραγωγών. Ούτω, τό Ιίψος τω»
χορηγουμένων δαινείον έπ' ένβχύιχ»
ξηράς σταφίιδος εσοδείας 1969 αθ·
ξάνεται άπά 65% είς 70% έ—ι τής β
ξίας τής ίνεχυριαζομένης σταφίδος.
Έξ αλλου, ώς άοεκοινώθττ, τΐσο-
δη-ματικής ένισχύοτεως δικαιούνΎαι
ο! σταφιδοπαραγωγοι διά τόν έμπα
ρεύσιμον μόνον στα>φι6όκαρπόν των.
Διά την προστασίαν τού άπεξηροιιέ
νού σταφιδοχάρττου Κορινθιακής το
κράτος διέθεσε, κατά το τρέχον ϊ-
τος 10.ΌΟΟ.ΟΟΟ δρχ. πρός *τπ
σιν πλασ-τικών καλυμμάτων κλπ.
ρμς
το 7,976 δοαχμάς ή άγορά καΐ 8.
143 ή πώλησις, ξνΐντι άντιστοί>ω»
ττοοιτχυουσών τί."ών 7,°58καΐ 8,120
δραχμάς. προχεμΟΑτυ δέ ττθϊ συν··
λάγματος 8,016 δραχμάς Λ άγ^3
Κ3Ϊ 8 131 ή πώλησις έναντι π.οογι
— ' ·/ *^ιεν & '^ν· εί ι ^ Ι Ι & .
ής τεραστίας εΐσροης ζί Ι νεστέοων τ.μύ» 7,994 Κχχγ>α<; καΐ ύ χρήματος» κατόπιν τΑν ' 8,108 άι^τιστοίχιος ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ **β·.αι είς γνώσιν των Άξιοτ. ΔιοΐΜ^εων _ν«- κ»ν Εταιρείαν καί Έταιοείώ* Πββ'ίύακ'μέ^ηζ *><>-
***ίί Λι δι' άηοφάθ'ως τοΰ κ. Ύηονογοΰ Έμηοοίον
*"' <»β«#. 66378)4126 τής 16)12)65, Λ^°1ε^' **ίσ»»ς είς τό ύη' ίρι >. 960)23-12-65 φ.λ·-·
Μίίιίον 'Λνωνύμων Έταιρειά5ν(, δρίζεται ό» δυναν
'βι να συνίγί,τωσι δημοσ,βύουοαι εγκύρως τάς η"
»χλιΐ«,. %Άψ -<ν Συνΐλίύσεων παΐ τονς Ι *0 ς Γεν. Σ 2|?<ς »ων ίιβ τής οΙχονομΐΗής μ*? έΖ *0*0ΜθΑΟΓΐΆ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ *« Μν,,ο μ,χρ, ,Γθοε διά τϋ: «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ πρό τής ουγχωιβύσβώς %ηζ ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ Έρμηνευτική έγκύκλιος τοϋ ύπουργε>ου Οίκονομικών
Όδητγίας διά την εφαρμογήν τΛν
ίϊιατάξεων των άρθρων 2 καΐ 4 τοί;
Ν.Δ. 247)69 «περΐ κστκχβολής είς
δό?£ΐς των πρός τούς 'Οργανισμούς
Κοιν Άσφαλίσεως καθυστερουμένων
όφειλών», παρέσχε τά οπουιργεΤον ΟΙ
κοναμικών, δι' έγκυκΐλίοι» τού πθός
τούς οΐκονομικούς έφόρους καί τούς
δ ϊυθυντάς τών Δΐ»μοσ(ων Ταιμίΐω»
ΡΙ5ι«ώτβρον αί οδηγίαι το3 ό-
πτυργείου Εχου^ ώς κάτοΛι ·
Ή υπό τής τταραγρώφθυ 1 τού δρ
Θοου2 ρύθμισις τών καθυστερουμένων
όφειλών των άναγομένων είς τό μ».-
χρι 30ης Απριλίου 1966 χρονικόν
διάσττιμα καΐ έζοφλουμένων είς 30
Ισοπάσους μτννιαίας βάσει ς> περιλαμ
βάνβι καΐ τάς πρός τόν Όργατι-
σμά» Γεωργ ι «ών Άσφαλίσεω» πΛσης
φύσεως οφειλάς τάς προερχομένας
*κ τής ίχ 3% εΤσφοοάς επί τής άξΐ
άς των πωλοι/μίνων γεωργικΛν ίν >ί
νέ ι προίόντω»
Τόσον έκ τής δ ατυΐτο>σ*ως *ΐς
ώς ανω παοαγράφου δσον καΐ έκ τής
ύη' Αριθ. 930)69 σχιτικής γνωμοίο
τήσ«ως τοθ Νομικού Συ.μβουλίου (·ηθ
Κράτους, ττροχύτΓτει δτι είς τάς ου3
ρυθμιζσμένας οφειλάς πεοιλαμβάνον
τα δχι μόνον αί κυρίαι όφ€ΐλαΐ έξ
ε»σφορσς ύττέρ Ο.Γ.Α. άλλα καΐ αί
καταλογιζόμεναι προσαυξήσχις υπό
τοθ οίκον, ίφόρον είς τόν ύπόχρεον
οννάιμιι τής διατάξεως τού δρθριυ
4575)66, οσάκις ούτος παραλείψη
να καταβάλη ή καταβάλΐ) ταύτας έμ
προθέσμως ή έλλι/ττώς είς τό Δηιμόσι
όν Ταμείον.
Τοιαύται ττρός τόν Ο.Γ.Α., οφΐι-
λαΐ λογίζοιται τα άναλογοϋντα το·
σά είσφοράς επί τής άξίας τών μέ
χρι καΐ τής 31ης Μαρτίου 1968 ίκ
βοθέντων τιιμθλογίων καΐ ίκκαθαρίσ*
Όν επ! τών πωληθέντων υπό των π3
οαγωγών ή τών έντολοδόχων αυτών
άγροτκών προϊόντων( άποικειμέν^»
ρΐς τΤΛ' εΐσφοράν ταύτί»ν, επί των
πρατγμαΓτοποιηθεισών μέχρι τής αώ-
γών, διά τάς άποίας, κατά παράβοτ
σιν τ»ν σχετικών διατάξίων τού Κ.
Φ Σ δί
ί-'θΕ κβι 4κικαβαί>ίσ€ΐς) άναγομένΌίς
εις τδ άπό 1ης Άιττριλίου 1968 κο'
«Φ^εζής χρονικόν διάσττ»μα, ίν ιτερι-
πτ<Λαει κοΑϋτιερτνσεως καταββΛής των όφειλαμενων, δέν έ~ι6άλλονσι ατ υπό τής παραγρ. 2 τοθ δρθμοι» 4 προδλ—όμεναι ποιναϊ, άλιλά αί τυισΛΗαι τώ» Ν.Δ. 3079)54 καΐ 3. 908)58" ήτοι ττοσοστόν 1,50% μη<ν· αΐνίς άπό τής έ/παμένης τής καθα- στερήαίως τής «αταβαλής των 6φε>
λομίνων.
Συμφώνως πρός τήν διάταξιν τή<, ηαραγρ. 1 τού αρθρον 4. τα τυχΛ» Ληφθέντα μέτρα άναγκαστικής εΙσ» ΐτρήξεως των όφειλαμένων καθίση>»
νται άνενεργά $ιά τούς όφειλέτας
έοίίνουςΐ ν Ιόιτοϊοι ύπήχθησα» είς
Την ρύθμισιν καΐ έφ' δσον χρόνον 1
ξακολονθεΤ ή είς δόσεις 4 ξόφλησις
τής όφειλής. Είς περίιπτωσιν δϋν>ς
κατά την οποίαν ό όφΐΐλέττης δί»
έκίττληροϊ τάς υπό των κοινοτ
νων διατάξεων ύποχρεώσεις τού,
κατ' αυτού ληφθέντα μέτρα άνα>6ι·
ούτ.
ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΝ ΩΡΑΡΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΥΠΗΡίΣΙΩΝ, ΤΡΑΠίΖΩΝ, ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ,Κ.Λ.Π.
ι ™^Λ——.....
•Ο νεαρός αώτός περΐιεργάζεται 6να αντίγραφον τοϋ άρχικού τηλε
σκοττίου τό όττοϊον ίφευρέθη ίτττό τοϋ Νεύτωνος.
Ή μή ίιμπροθέσμιος καιταβολή
■η-ίώτης δάσεως (έντός τοθ
Αύγούστοι» ένοστώτος ^'τους) τών 6ι
Ληιωθεισών ήδη καΐ ύπαχθεισών είς
τήν ώς ανω ρύθμισιν όφειίλών^ δέν ι
πάγεται τιν Απώλειαν τοθ εϋεργΐτή
ματος διά τόν ύπάχρΐθν· (ΐτθι τών2ϋ
Ισοπόσων μηνιαίαν δόσ««ν άλλά ί¬
χ*! ώς συνέπειαν τήν ίττιβολήν των
προσθέτων τελών τής παραγράφου
2 τού δρβρου 4 τού Ν.Δ. 247)69
(1% δι' έκαστον ΙΟήμιρον καΐβνστΓ
ρήσεως).
'Εξ δΛΛου, ίπι όψειλών ΰπαγομε-
νων εί ςτήν κατα τά ανωτέρω ριΜιΐ·
σιν. άλιλ& τούτων 6εβαιιου.μένων μετα
γενεστεοως, ο! ύπόχρεοι, ίφ' δσον Ι
πιθυμοΰν νό έτττωψΕληθούν τής ρυθμί
σιως ταύτης, ιΤναι ύποχρεωμένοι /ά
καταοΛλλουν ικαΐ τάς άπό τού έττοιΐιί
νού μιΐνβς τής δΐ>μοσιεύσεως τοό 4
νωτέρω Διατάγιματος έν τώ μεταξύ
και άτταιτητάς δόσεις, προ
κατά τά υπό τής παρ
ί τού δρθρου 4 προβλεπόμενα πρό-
σβετα τέλη (1% δι" ϊκαστσν δεκαΛ-
μεμυν καθυσ Γΐρήσιως).
Προκειμένον περ) τρέχουσαν 6φει
Αων·, ήτοι είς συναλλαγάς (τιμο'λί-
Δι' αποφάσεως τοϋ πρωθυ-
πουργοϋ κ. Γ. Παπαδοπούλου,
καθορίζονται ώς έζής αί ώραι
εργασίας των Δημοσίων 'Υπη-
ρεσιων, των Νομικών Προσώ-
πων Δημοσίου Διικαίου καΐ Όρ-
γανισμών κ.λ.π.
Οΰτω, 0-ίι.τής 16ης τρέχον¬
τος μηνάς μέχρι καΐ τής 15ης
ΜαΤου 1970:
1) "Απαντα τά ύπουργεϊα καΐ
αί παρ' αυτών έζαρτώμεναι 0-
πηρεσίαι, πλήν τού Οπουργείου
Έζωτερικών, θά εργάζωντο ι ά
πό 8 π.μ. εως 2.30 μ .μ. Τά ώ-
ράριον τουτο Ισχύει καΐ διά τάς
κεντρικάς επιτελικάς στρατιωτι
κάς υπηρεσίας, ώς καΐ διά τάς
υπηρεσίας τών Σωμάτων Άσφα
λεΐας.
2) Τά υπουργείον Εξωτερι¬
κών άπό 8.30 π.μ. εως 3 μ.μ.
3) Τά νομικά Πρόσωπα Δη¬
μοσίου Δικαιου καΐ ΌργανιομοΙ
άπό 7.30 π.μ. €ως 2 μ ια. 'Εζαι-
ροθνται μόνον δσαι υπηρεσίαι
έζ αυτών οτεγάζονται μετά
των υπουργείων, αί οποίαι κα-
<τ6πιν τούτου θά άκολουθοϋν τα ώράριον τών υπουργείων. 4) ΑΙ Τράπεζαι καΐ τα Χρη¬ ματιστήριον Άβηνών άπά βης π.μ. εως 2.30 μ.μ. ΕΡΓΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΙΜΔΥΣΕΩΝ Θα ΕΚΤΕΛΕΣΘΟΥΝ ΕΙΣ ΑΙΓΑΛΕΩ Άπεφασίοθη υπό τής 'Επιτρο πής Συντονισμοϋ ΟΙκονομικής Πολιτικής ή έζαγορά εκτάσε¬ ως 360 στρεμμάτων είς τό ΑΙ- γάλεω τής Άττικής, ή όποία θά χρησιμοποιηθή διά την έφαρμο γήν των έκτελουμένων προ- γραμμάτων των υπουργείων Έ οωτερικών, ΣυντονΐσμοΟ, θΐκο- νομικών, Κοινωνικών 'Υπηρεσι- ών, Προεδρίας Κυβερνήσεως καΐ Έθνικής ΠαιδεΙας καΐ ειδι¬ κώτερον διά τούς άκολούθους κατά φορέα σκοπους: Υπουργείον Έθνικής Παιδεί άς: Ανέγερσις σχολικών κτι- ρΐων πάσης βαθμίδος έκπαιδεύ σεως, πλήν άνωτάτης, ώς καΐ φοπητικής έστίας, επί εκτάσε¬ ως 120 στρεμμάτων. "Υπουργείον Προεδρίας Κυ¬ βερνήσεως, Γενική Γραμμα- τεία Άθλητισμοϋ: Άθλητικαΐ έγκαταστάσεις κ.λ.π., επί εκ¬ τάσεως 60 στρεμμάτων. Υπουργείον Εργασίας: Άνέ γερσις κτιρΐων Σχολών Μαθη- τείας, επί εκτάσεως 25 στρεμ¬ μάτων καΐ Υπουργείον Έσωτερικών: Α¬ νέγερσις Διοικητικοΰ, Πνευμα- τικού καί Έμπορικοϋ Κέντρου, επί εκτάσεως 45 στρεμμάτων. Διά τής Ιδίας αποφάσεως, ε¬ ξουσιοδοτήθη ό Οπουργός Κο>
νωνικών Ύπηρεσιών δπως υπο¬
γράψη διά λογαριασμόν τού έλ
ληνικοϋ Δημοσίου τά σχετικά
συμβόλαια άγοράς τής ώς άνω
εκτάσεως τών 360 στρεμμάτων
άνηκουσης είς την εταιρείαν
Έλληνικοϋ Πυριτιδοποιείου καΐ
Καλυκοποιεΐου, ό δέ οπουργός
Δημοσίων " Εργων διά την προ-
ώθησιν τής οοτως έπΐτυγχανο-
μένης πλήρους άναμορφώσεως
τής περιοχής.
ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΙΔΟΝ
Προχωρίϊ ή διαβΐ'κασισ βιά την
σύνταξιν τής έβνικής ττροθιοτγρα·
Φής διά τήν τυποττο[ησ"ΐν ι&ν ς|-
δών ϋγΐίΐνής. "Ηδη, ή ιΐδική πρός
το3το άμάς ί^οβσίας έπβξοργάζε-
φάς( ούτως ώστε βάσει αυτών Λς
καΐ των δυνατατήτον τής ίγχβΛρί-
ου βιομηχανίας. νά διαιμορφωθή τδ
τελιικόν σχέιδιον τής έλίλ<ηνικής τι>-
'Εξ αλοι». ύπί> τού ύπουργείου
Βιο:μ^>χαν!)ας ώΐΓβΰτάΙληι 8}γτγιρ«30φΐ>ν
πιρός τάς αρμοδίας κρατικβς υπη¬
ρεσίας καΐ τάς ίνδιαφεραμένας 4-
πιχειρήσεις, διά τού όττοίοι; ζητεί
ύπ' αυτών τόν διορισιμόν εκπροσω¬
πών των είς τάς υπό συγκρότησιν
όμάδας εργασίας τυττοποιήσεως διά
την κατάρτησιν έθνικών προδιαγρα
φών διά τούς πλαστικούς σωλήνας·
τούς σιδηρούς σωλήνας υδρεύσεως
και άρδεύσεως κα! τά ίκ]
ΔΙΑΓΩΝΙ1ΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑ¬
ΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΟΥ
Ή Διαχειριστική Έπιτροπή Άνϊ
γί,οσεως τοθ Μεγάοου τοθ "Ελληνος
Άγρότου έν Αθήναις, προκηρύσσει
άρχιτεκτονικόν διαγωνισμόν δα την
άνσθεσιν έκπονή·7£ως μελέτης μεγά-
ρου έν Άθή.ναις πρός στέγασιν τών
/πηοεσιών διαφόρων Κε τρικών Συ-
ιΈταιριστιχών Όργανώσιων. Είς
τθν διαγωισμόν δύνανται σ'-'μμε' ν
σχουν άρχιτέκτονις καϊ πολιτικ^ί
μηχανΐ'Κθΐ διπλωματούχοι Άνωτάτης
ολής τής ήμθδαπής ή τής άλλο-
δαπής, υέλη τού Τεχνικο"; 'Ετνΐιμϊλη-
τηριο1^ τής "Ελλάδος ΑΙ πρός κρϊ-
ν μελέτα1 θά γίνωνται δεκταί ιιέ
χμι τής μίσημβοί^ς τής 15ης Δε¬
κεμβριού 1969.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ
ΥΜ0Τ0ΜΙΚΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΛΕΟΝ
Δ α Βασ. Διαταγματων δημοοιευ
υμενυν είς τ^ 'Εφημεοίδα τής Κυ¬
βερνήσεως ΙΦΕΚ 187 καΐ 188 Δ')·
τρΛποπο οονται τά ρκιμοτου *Λ σχε
Αΐλαμινος, επί τμήματος τής ί
κχιοοκής όβθθ.
Χαίδαρίου, κατά τα οί οίοαικά
τετρβγωνα 294 καΐ 296.
Αίγάλ·:ω, κατά τά ο'κοβι;μικά τι
τραγωνα ^65 καΐ 568
Γρεδενών έιτέκτασις τοθ ρυμο-ο-
μιιοΐι σχίδίου πιτός άνίγΕϊσΐν Διθι
κητηρ·ου
Η ΑΣΦ,«ΛΙΣΙΣ ΤΩΝ Ε£ΑΓΩΓΙΚΩΝ
ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ
Έκ τού ύπευογειοΐ/· Συντο^ισαοΟ
<χνω<οι.ώ3η δτι κατά τόν Χ£πτέμ- βοιον άπεβ^ήσησαν είς τόν Ό^γανι σμόν «Κεφάλαιον Άυφαλίσεως Πι- στώαεω.» αίτήΐεις έςαγωγέων κα^ύ οναΐι 50,5 έκατομ-ΐύοια δ:αχαθν ΑΙ αΐτήαεις αύται άφοοοΰν είς έξΐ- /ωγας διθμηχανικών καΐ γεωργικων προιόντ^ν. ή διάρκεια δέ των άσφα λΐσεων των πιστώσεων πρός άγορα στάς τοΐ εξωτερικόν κυμαΐνεται με ταξϋ 30 καΐ 477 ήαερών. Έξ άλλου προατιθετοι άρμοδίΐ'ς δτι άπό τής συατάσεως τού Κ.Α.ι'. αί ύποβλη9·:ΐσαι σχετικαί αΐτήαεις καλύπτυυ^ πιστώσεις 411,3 έκατομ μυριων δραχμών· έκ τών οποίων £»ε κριθη ή άσφάλισις προϊόντων άξ!ο.ς 338,5 έκατομιμυρίων. Τό τετράχρονο αύτό παιδάκι Ο£χει τόσο έξοικιωίή μέ τή γραφομηιχανή τού πατέρα τού, ώστε ιταίζει μέ αύτη γράφθντας διπως παίζει κσ'ι ^έ τά παιχνίβια τού Παττή σκη'/ή. 4ν «ΐδει «ΙΓΥΚΛΟΥ» των Λαττώνων κατεσκευάσθη στήν Αγγλία, γιά τήν νητική αποστόλη ττού πρόκβιται νά μεταβή προ^ίχώς στην Γή τ°ύ Πυρός.
ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΝ ΤΕΣΣΑΡΟΜ ΕΤΠΝ
ΕΠΛΗΞΕΝ ΤΟΝ ΚΑΤΑΝΑΑΟΤΗΜ
•
, γομιοιμΛ'Πκή ·"λιτική τώ»
„ όνστχέσεων των παρελθόν -
ν υπήρξεν γενικώς
τό σύνολον τής οΐκο^ο
Ιδιαιτέρως σκληρά δι ι
άναφέρει ή Φέρστ
είς τό μην -
"οικονομικόν της δελτίον μηνός
ΔΥΙΧΕΡΗΪ Η ΘΕΣΙΣ ΤΟΥΚΛΤΑ
ΝΑΛΩΤΟΥ
Το
• *ορτ
ίο«.
'Ακόμι
κόστος τού δανει-
ικρόν μόνον
οποίον υποχρεούνται
6 κ—αναλυτής. όπτοτ,'-
ουγκρατησεως των νο·μ·-
ν υττά των *■">·
ώ» 'Α/τΓοθειμάτωιν.
περισσότερον σημαντι·· ή
ο-εως
κατανολωτοθ» συνεχίζει
των νομ ισμάτ
ι τών
ώ;
^ Ιιστώσιων είς χαμηΐλσ ί-ίττ-.δα
,αβιοτό αναποφεύκτως σκληροτέρ-αν
,ψ, κατάστασιν διά τούς καταναλω
<*< . . . . . ΑΙ νθ|*ισμθΓτικαι αρχαί ανεκοινι:- α» ά»·*"* ΤΠ» πολιτι. ιώιμοκώοιως. Είς την ιτράξ ν, ,,οοπι^η . σοβαρωτέοα νθμισΐμα <ιή δυσχέρεια *ίί τήτ σύγχρονον ΙβτορΙσν σημαντικώς χιιροτέρα καΐ ώτό "Λ 1966· μετοχάς κ<χΐ χρα Λποτελεσμα δέ τούτου τά ή είς ΕΠΙΒΡΑΔΥΝΣΙΣ ΡΥΘΜΟΥ ΟΙΚΟ- ΛΟΜΗΣΕΟΣ ΐνωρίτίρον, εντδε, τοϋ τρ1)χσντο<; [ταίς τα Όμθσπονδιαικά Ά/πβθέΑτ· τα ίΐΓ(»γραμΐ|ΐάτισσν μίαιν «άκόμη μκοοτερσν μΐ'ωσιν» είς τόν οΙκ·- —4/ ά*0 τοϋ 1966, δτε αί ενάρξει; είχον σηιμειώσει ρεΐω- ρι» «οτα ϊν τρίτον πίρίπον. Έν τού τοις, αί οΙ<ο5ορήσεις κατά τό ■*>
ριλθο; θέρος ήσαν ήδη κατά 20% ό
λιγώτεραι τοΰ ρυθμόν τσθ πρώι>.υ
τρίμηνον τού ϊτους καϊ τά Ιδρύμσ-
π ](θρΐτγΓν?€ως ένυττοθήκων βάνε Ι όν
/ρθανοντο ισχυρότερον πίστινΐπΐτ£>ν
«οζ δανιισιμσν κεφαλαίων των. Ά
ιγο των μίσων τοθ ϊτους, ή έττιβρά-
βννος ίχΕΐροτίρευσε/. Παρά τας ύ-
τιμάς τού έσωτερικχ;Ο,
τά σχέβια των καταναλωτών διά νί
άς οΙκίας φαίνεται δτι έγκαταλίί-
«οησι συνεχιζομένης τής
μίνης μειώσεως των κατα—ιΐυών ο!
«ιστικοΰ χομέως. Όλίγοι. δμως . ?τν
θρυποι, ξχβνν τήν διάθεσιν .ά μετα
ιΙγ —τωχούς είς μετρατά»
ως
μεχρι ου σηιμείου κατ* τό
τί» κοινόν έξηναγκάίσθη νά άρ
χαμηλότερα άπτο3έμ—α
Τό μέσον άτομον
Τδη ολιγώτερα μετρητί, έν -
δλλα ίνεργητικά στοιχεΐα
Εσοδα, ίν συγκοίσει πρός
θόν ?τος.
Έ-ΐ ττΛέον, η μ,κροτέρα σθξ—,ς
'ν είς μετρτντο; 6-ολοϊττων 4φί«ι
ολιγώτερα μετρητά είς χεΤρας τού
κΛΐνοΰ πρός κατάβεσιν είς λογ«ρ,,.
σμούς ό—ατοιμιεύσκος και
χρεωγρώφων.
Ή Σίτιιμττανκ
ρω δτι. χαβάς ένισχύθνταΐ οί οΙκ>
νομιχοΐ περιορισμόν όπί των καταντ
λοτών, ή δτί,βράδυνσις της αυξήση
ως των ενεργητικόν έττεξεταθη καΐ
είς τά πραγματικά ίνίογη-τικά στοι-
χειαι. περιλοομβανοιμένων οίχιάν ιό-
τοκινητων σι/σ'κ^υύν Κ3Ϊ
ών. Τό ύψηλότε,τον κόστος δανζι-
σιμοθ καΐ τά μειωαένα τπστωτικά πε
ριθώρια, π·εριώρισαν
κ·αι κατορναλωτοϋ ένώ
ή πΪ£σις όπ! των ρευ-
στών τού καταναλ«τοΰ κατέστησε
τόν κόσμον όλονέν περισσότερον ά-
ττρόθκμθν διά την ανάληψιν προσθέ
των υποχρεώσεων έκ χρίών.
ΓΠΙΒΡΑΔΥΝΣΙΣ ΡΥ6Μ0Υ ΑΥϊΗι
ΣΕΩΣ Ε'ΣΟΔΗΜΑΤΟΣ
■ Επιπροσθέτως, οί
ιτχριορισιμοϊ 4π ι βραδύνουν την
σιν τού ιΐσοβήματος έν μέρει δι·*11
όλιγώτεραι δα—άναι τών καταναλ&>
των σηι'ααίνθυν χαμηλότερον
μα διά τάς βιαμηιχανίας. αί
παράγουν καϊ πωλούν καταναλωτικά
άγαθά.
ΑΙ δαπάναι των καιταναλωτών ίιά
νέας αΐκίας καΐ &λλα μή ά
άγαθά συ,νέχισαν την δνοδόν των κλ
τά τό πρώτον ήμισυ τού τρέχονο»,
ετους. Μέγα .αέρος τής άνόδοι/ τσύ
της άττετέλει απλώς
ύψΐτλοτέρων τιμΔ/. Πράγ,ματι τά -Ο
το<ίνιγτα. αί ήλεκτρικαΐ συσικιν'ΐ καΐ αί έπιπλώσεις ηυξήθησαν κατΑ όλιγώτ&οον τού ήμίσ£θς τού μέσ^·1 4τΛός «οί μόνον διότι ή τρά—ζα ά—φάσισε νά περιορίση τη; αύξτ{σιν τού κυκλοφορούντος χαρ τονομίσμοτος. Η ΑΥΞΗΣΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΟΚΙΩΝ Ή άιτότθμος έπιβράδυνσις τού τρέχοντος ϊτους ττεριάκοψε τό ποσόν «»» μιτρητών, τό διαθέσιμον δι' ά Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ Ε.Ε. ΤΗΣ Ε.Ο.Κ. κ. ΖΑΝ ΡΕΤ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙ ΕΙΣ ΚΙΝΔΥΝΟΝ Ι! Ε. Ο. Κ. ΠΑΡΙΣΙ> Όκτώβριος. — «Ήλ¬
θεν ή ώο,α διά τάς Κυβερνήσει ς
των "Εξ νά άν«αλάβουν τάς
ς
των». Μέ τάς λέξεις αύτάς « ■πς,'·
εδρος τής 'Εκτιίλίιστικής 'Επτιτρ -
πης τής Κοινης 'Λγθρός κ. Ζά»
Ρίυ προέβη είς ιμίαν εττίσημον πιρπ-
ειδοποίΐϊθ-ιν πιρός τί,ν εθρωπαϊκήν
Κοινήν Γνώ,μ— ί-ΐ των κινδύνχον
πού διατρίβει ή Κοινή Άγορά με
τά <&πό ιμίσν 12ετ!αν ύπτάιρζεως. Συνβπώς ~€ριστρεφόμ€βα, , εΤ—, περΐ τό αύτό πιρόδλη,μα. «Ήιμττοροί» μέν παραλλήλως νά ένισχιχτωιμε» οί* νά βπβχτείνωμεν την Εύρώπττ»ν τώ/ Έξ;» Νά την ένισχύσχομεν δπιος ζητεί τ ΓαΐλΑία άπό ιμηινά-ν τ] ^ά τήκ ττροιϋκιτείνοιμεν. δηλαδή να βεχ- Ο^μεν τοθς άποψτΐφίους οί όΐτοιοι συνωστίζοντσι ι|ς τάς (πύλας της καί εί«ι*ώς την Βρεττανίαν, δπτως ζΐΐτοΰν ή "Ολανδίο:, ή "Ιταλία άλλά καΐ ή Γερμανίσ. Διά την "Εκτελεστικήν 'Επιτοο- πη·ν δεν ϋπάρχει ώμφιβολία δτι Λμ ιτορ·;ΐ αύτάς ό διττλός στόχος .·ά πιραγματοποιηθή^ διότι καΐ τό ττολι τικόν κλΐμα ϊχει 6ελτιω9ή ««· κα τα τόν κ. ΡέΟ. διά τά κράτη — μέλη δέν ήμπορίί νά συμβή άλλως. Άλλά πρός τό παρόν φρονεί, δτι πΐί>ο£νει νά τίθη κόπτοια τάξις εΓς
τά τού οΐκου τής Κοινής Άγο-
οάς. Τά πρόβληιμα παραιμίνει Αναμ-
φισίητήτως πολιτικόν. "Ολος ό «ό
σμος τό γνωοίζει χοοΐ ό κ. ΡΙϋ τδ
έτΓθϊνέϊλαβε χθές, χωρΐς ν ά είναι ό
πρώτος.
Ό κ. Ρέυ δέν ίίχΐι βεβαίως μευ
δ3ΐσθτ|3-εις. ΓνωρΙ<«ι δτι ή Απόφα¬ σις σννΐσταιται είς την άητοδοχΛν ενός «φ^κίΐλλου» ά όπο'ος θά π(» ριέχη τοαιτοχρόνως τήιν οριστικήν χρη,ματοιϊοτικήν ρύθμισιν τής «Πρό:- σινης Εύρώπης» καί τήν προιπαρα- σκευήν τών διατττιραγιιατεύσε»ν μί τούς ύποψπφίους πρός εΐσδοχήν. Καΐ τά δύο βαγΟΊΊα· καιά την ϊκ Φράσιν τού κ. Ρέί), ίΤναι συνδεδε.Γί να είς τό "δι© τραίνο. Διότι δέν είναι δυνατόν νά έπιβλΓ,θή είς το&ς οψηφ ούς μία χρηιματοδατική ρύθ¬ μισις Ιδιαιτέρως ίπαιχθής. Ταυτο¬ χρόνως δμως ή "Επιτραπή 8εν ίχι θκμε* νά τεθή ΰττό κρίσιν ίνα σύνο λάν άγροτικών κανονισιμών πού ά πήτησαν τόσον χρόνον διά νά 5ι* μορφωθοϋν. Αύτός ό συνολικός συμβιβασμόν κατά τόν κ. Ρέύ, όμοιάζει 4ΐ£ I- κίΐνον τής 23ης Δαοειμβρίοι/ 1963, ό οποίος επέτρεψε άφ' ενός ιιϊϊ την αποδοχήν των άγροτικών ρυ- θμίσϊων ίττϊ τών οποίων επέμενε ή Γαλλία, καϊ άιρ' ετέρου την συν», χισιν τού «Γύρου Κέννεντυ»( τήν ίττανάληψιν των έπαφών με τήρ>
Βοεττανίαν έντός τής Δυτικοίυοω
παϊκής Ένώσ«*ς.
Ό «φάικελλος» θά ανοιχθή άπό
τήν Επιτροπήν είς την Χαγην «τί
θά συζητηθή επ! ανωτάτου επίπε¬
δον άπό τούς Λριχηγούς κρατών καΜ
Κυβερνήσεων, πού θά
έκεΐ την 17τ>ν Νοεμβριού.
ΔΙΑΘΕΣΙΣ
ΑΡΑΒΟΣΙΤΟν
Δι" αποφάσεως τών όίΓτουιργών 'ξμ
τηρίου «αί Γεωργίας, Αγκρίνεται Α
διάθεσις «Ις την πτηινοκτηνοτροφ!-
σν άπάσης τής σνγκεντρωθησοιμί-
νης ύττό τοθ Όργανισμού Παρβαβά
σεως (ΚΥΔΕΠ), ποσότητος άραβο-
σίτου εσοδείας 1960. Ή διάθεσις
αυτή θά γ(νΐ) μέσω τής Α.Τ.Ε. είς
την τιιμήν τών 2.60 δραιχμών άυΑ
κιλόν καθαιροΰ βάρους.
τού 196*.
Ή ιτροτ>γοι/μέινη πεΤρο είς τούς ν·
μισματικούς ιτερΐορισμοθς δεικνΰ«ι
βτι ύττάοχουν άρκετά μιγάιλαι διαψ < ροτί μεταξθ τοθ χρόνον χατΑ τ4ν ·*- ττοίον έττιδάλλονται οί τΐείΐαο υ»ο' καΐ τής έμφοΐνΐσεως τοθ ττλήΌοι,ς Λ π1 των κατ αναλωτών. Ή Σίτιμττανικ κατοολήγει &τι ή ο μισματική ττολιτική των άναοτχέσΐων των παοελθόιντων τεσσά ρ^ν έτών Λτττ)ρξε> Ιδιαιτέρως
οά διά τόν καταναιλωτήν .Τό
μα, δ£ τό οποίον ττροκύττει ε1ν»'
δτι «αί μεγάιλοι ταλα'ντεύιθ'ει ς τ1ς
αυξήσεως των ναμισιματι«Λν άττοβι
μάτων ΐΓλήττουν σχΐβόν δλους τού ι,
κατανοολ<~άς «αί 5λ<χς τΛς τάξει ς». ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ Η ΤΑΧΕΙΑ ΣΤΑΟΕΡΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ Είς τί(ν μηνιαίαν Βκθεσΐν της. ή Μΐούντ—μΐΓανκ όναφέρΐι βτι 4πιβά·λ ^"αι ή σταθεροποίησις τού μάρκον «'δ τοχύτιρον δυνατόν», είς νέον Γ μως άνώτφθν επίπεδον. Προστίθε- "ι 6τι ή σταθίροποίησις θά Εχη εί" "ίΠ«ιι<ήν επίδρασιν έιτΐ τήί δυτι "/«Λιανιχής οίκονομίας θά άττοκα ότγ)3τ) την Ισορροιτίαν είς την 5. Αή «ίν—ι» κιφολαίου καΐ θά επι είς την Τράπεζαν τό/ η ρζ ξ *|β)ΐ4» των ξέ«»ν «θ&ρμών νομισμά- ΤΙΛΓ» Η Τραπέζα έπίσης δ- " « Αιώνος Νομισματικόν Ταμίϊ ^ ^ ανεχθή την προσωρινήν άπο Χ"Ρησι» τής Μπούντεσμπα.κ «άλλ^ ·*Όν διά μ'κρόν χρονικόν διάστη Ι"» Τό Τάχιον άναμένει την έτά γΒρμανικών έκλογών τής 28ης Σι- πτομβρίου, μέ την έλπίδα τ^ϊ Οπερτ' μήσεως τού μάρκου υπό τής νεαι, Κυβερνήσεως Πλέον των 2,5 δυ;- κατομμι»ρ!ων μάρκω^ εΐσερρευσαν *« τά τάς πρώτας 17 ημέρας τοθ ει- π·τ€μβρίου καϊ 3 1)2 δισβκατομψ <- ρια μάρχων άιπό τής 18ης μέχυι τη. 24ης Σοπτΐμόρίον. Ή μεγάλΐ» αθξηςτις τοθ οιατιτΐομΓ νού χρήματος θίτει έν κινδυνω τη" οίκονομικήν στΌθιρότητα τΠί Γεομο ^ίας καϊ ή άΐτομάκρυνσΐς τού είναι λίαν έπθαμητή. Έν τούτοις/ Λοί/ιβ θά επιτευχθή μόνον κατόπιν τθ-5 τΐμ ματιο-μο-0 τής κερδΰσκοπίας διά τή·, άλλαγής τής Ισοτιμίας τού μάρκου ποο?ό9ίσε.ν *. Εκθεσις τής Τραπέζης "Η νέα τι.υή τοΰ μάρκου Οά ·*' είς μίαν «κσθώρισμένην» ϊσοτ, | στήτη την ϊαορροπίαν είς τάς βΐι- όττοίσ διαψέιρει άττό ημέραι, ·"*■ ό είς ώρισιμένας χώρας. Ή Τ0*»ι<α Κν άπΐκάΑυψϊ την νέαν (ο» "μίαν τοθ μάρκου πρός τά δολίάο °·. «Ι» ίητοίαν θά υΐοθετ^η ή Κ« ^"Ρ'ς. αλλ' ονέψερεν δτ. ή «Ιο. "»!<» δολλορΐου —ιμάι?ι<ου ♦3»λ- 101 ίτ' βο πλΐνσιάση κατά πολΰ ι ο 7Τ*λ της "! το: μάρκου». ,"! 'Ί' χρηματαγοραν τής "♦"ψΐης ή άξία τού μάρκου Όϊ χβ*. κατά 6,8 τοίς *<λ 1«ντι της άρχ,κής' (σοτιμΐαι. < μάρκων ,,ρος |ν ΤΡ*ΐ«ία βνίφίρίν δτι ή ]<" νάρκου επέτυχε τόν της, οννιστάμενον είς θ;εΐς ττΛηοωμάς κυρίως διά τας λ δυτικογ:ρμανικ=0 ου εί·; τό εξωτερικόν Η ΤΙΜΗ ΤΟΥ ΕΙΣ ΑΘΗΝΑΙ Νέαν υψηλοτέραν τιμήν διά το γερμαιν.κόν μάσκον καθώρισε χθέ«, Ο Τράττεζα τής "Ελλάδος. Ούτω. τ>^·
κειμέ/ου περΐ χαοτονομΓσματος. ι
διά τού χθίσινού Λελτίου τού '
Ίι5ρ0μαΐτος
ΝΑ ΜΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΦΕΞΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΟΚΩΝ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΞΑΓΩΓΕΙΣ
Τή^ παοέ^βασιν τού ύπουργού Σ'.λ/
τσνισμού κ. Μοοκαρέζον/ διά την τρο
ποττοίη^αιν τής ύττ' αριθ. 2173)6.8.
69 άττοφάτΐως τής Ναμισματικής
'Επιτιροπτής. δυνάμει τής οποίας πά
ραγοάφχται μετά διετίαν τό δικα!-
ωμα εττιστροφής τόκων των έξαγω-
γ κώ^ έπιχειρήσεων. ζητεί δι' ύπο-
μνήαατός τού ό Πανελλήνιος Σύνδε
σιμ ς Πλεκτοβιοιμηιχάνων.
Είς τό ύττάμνημα αύτό μέ ήμερο-
μηνίαν 9 Όκτωδρίου 1969, άναιφέ-
ρονται τα εξής
"Ωρισμέναι έπιχειρησεις χαρακτη
ρισθεΤσαι ώς έξαγωγίκαι, βιενεργή-
σασαι έξαγωγάς βέν Ετι»χον έπιστρο
φής διοοφοράς τόκων διά τό ετος
1966. Τουτο διότι δ£ν ϋπέΛαλον αθ
ται εγκαίρως ίπτεύθυνον δήλωσιν είς
την Τράττεζαν τήϊ Ελλάδος τπερΐ
τοί; ίί^ους των ίξαγωγών των κατοτ
τό έν λόγω 'έτος. Συ,μφώνως δέ πρός
τή/ ύπ" αριθ. 2173)6.8*69 απόφασιν
τής Ν.Ε., ούδέττοτε κοινοποιηθείσιις
εί ςτόν Σύ,ν&εσμον ΠΛεκτοβιομηχά-
νων ή τόν ΣΕΒ τό δικαίωμα τούτο
π-οοραγράφιεται ένττός διετίας άπό
τής πραγματοποιήσεως τής Ιξαγω-
Ή έν λόγω διάταξις, συνεχίζε
τό ύπό.ανΓ,ιμα, ένώ οώδόλως ίνθαρρυ-
νει την έξαγωγικήν προσπάθειαΐν, α-
ττογοητεύει τούς φορεΤς της τόσον
πεοισσότερο^ δσον ή άπώλβια δικα.
ιομάταν — ώς τής έπιστρςφής τό¬
κω^. άττοτΈλούσης στοιχείον το^ κό-
ο-τους έφ' οθ έβασίσθη ή προτγματ»
ποίησις τής έξαγωγής — συντελεί-
ται διά τι—ικούς λόγονς.
Συνεπεία τής έχκρεμότητος αυτής
προστίβεται, οί έν'διαψτρόμενοι ·>έν
υπέβαλον αΐτΐίσεις δι' επιστροφήν
διαφοράς τάκων έττ! έξαγωγών ττθ
1967 καθ' δοον τό &τος σύτό εΤναι
απολύτως συνδεδεμένον μέ τό προη¬
γούμενον, άπό απόψεως έξαγωγιικευ
ί)5η £ίς τα 'Εμπορικά καΐ Βιομηχο-
νικά 'Επτιμελητήρια τής Χώρας τθ
πιρόσθετον πρωτόκολλον διά τού ·»■
ποίου διί^τονται αί έμπορικαϊ σχ£-
στις Ελλάδος καΐ Ίράκ. Τδ ττμω
τόχολλον αύτό περιλαμδάνω
σΐίμπλΐ»ρωματικοΰς πί'νακας έξακτε-
ων εκατέρωθεν δνίυ ποσοστώσϊων
ττροιόντων. ΟΙ πίνακες αύτοι δ£ν γ.Τ
ναι καθοριστιχοΐ καί Βχουν ίν&ει*ιι
κήν σΓΐμαιΐίαΐν γενικώς είς τρόπον
ωστε καΐ ίτερα προιόντα *ιή περι-
λαμβανόμενα είς αϋτοϋς νά δυναντ««
νά άποτβλέσουν άνιτικείμίνον ότντιχΑ
λαγών μεταξϋ των δύο χωρών, τηιρβο
μένων τών διατάξεων περί έξωτι,ρί-
κοθ έ,μπορίου Αμφοτέρων των πλιυ-
ρών. Τέλος, τό πρωτόκολλον/ τό δποΐ
όν 6χ£ΐ Ισχύν ενός ΐτους μέ βυνοοτο
ΤΓ»τα άνασυστάσϊώς τού δι" ετησίαν
συμβατικάς περιόδους, πίριλαιμβά-
ν«ι καΐ γενική διάταξιν πίρΐ περβΐ-
τέρω έξετάσεως των ΰφισταμΐνων
δυνατοτήτων σννεργασίας Ελλάδος
καΐ Ίράκ είς τόν οικονομικόν τοιμία.
Δ ά τ°ώς ώς ανω δικαίους
καταλήγει τό ύπόμνημα, ύποβάλλ;.-
ται ή παράχιλησις δττως διά παρΐμ-
δάσιως τοθ *. ΑΛακαρίζου -,ρσηζτινη
0η ή σχττική ττερϊ παραγραφής δια
τα^ις τής ίττΓοφάσίως τής Ν Ε.( ιιη
κο νοττοιηθείσης ώς εττρίτη.
ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΝ
ΕΛΛΑΔΟΣ — ΙΡΑΚ
'Ετό3η ίν Ισχύϊ καΐ εκοινοποιήθη
ΐνΕΟΝ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ-
ΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΝ
Τίθεται είς λειτουργίαν μεθαύρι¬
ον Σάββατον είς Θεσσαλονίκην β
δεύτερον εργοστάσιον θώ την λ«-
ραγωγήν χαρτοχιβοηίων τής «Α.Κ.
ΒΑΡΧΑΡΤ». Ή δυναμικθτης ιυυ
έν λόγω έργοστασίου, τό οποίον
άπερρόφιισεΛ' έπένδυσιν πολλών Ι-
κατομαυρίων δραχμών, θά είναι ττΐ;
τάξειος των 10 τόννων άνά οκτά¬
ωρον.
ΥΠΟΤΡΟΦΙΑΙ ΕΙΣ ΜΗΧΛΝΙΚΟΥΣ
Ύττοτροφίας είς έπιλέκτους πτυ-
χιούχοι/Γ μηχα^ικοΰς ανωτέρων σχο-
λών, θά χορηγή Π Συ.ομοσττοϊδία
Βρΐττανικών Βιομηχανιών διά πρα-
κτικήν εκπαίδευσιν αυτών είς τόν
τομέα τής μηχανολογίας είς την
Βρεττανίας. Ή έκ,παίδευοΊς 6ά εΤ-
ναι ενός Ιιο'. δύο έτών (τύττου Λ),
διά δέ τοΰς περισσότερον πεπειρα¬
μένος 4 — 12 μηνών (τύπο·σ Ο.
Περισσότεραι πληροφοοίαι καί £ντυ
πά αΐτήτεων δ ατίθενται είς τ ι
Βρεττανικόν Συμβούλιον.
ΗΙΔΙΕΘΝΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑ
ΟΑ.ΧΡΗΜΛΤΟΔΟΤΗΣΗ
ΕΡΓΑ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
ΔΗΛΟΜΕΙ Ο Κ. ΦΘΕ14ΑΚΗΣ
«Εΐμαι έζαιρετΐκά Ικανοποιη
μένος από τά άποτεΛέσματα
τής επισκέψεως μου είς τ6ς
Ηνωμένας ΠολιτεΙας καΐ ειδι¬
κώτερον άπό τάς εργασίας
τής Διεθνοΰς Τραπέζης καΐ
τοϋ Αιεθνοϋς ΝομιοματΐκοϋΤα
μείου. Δύναμαι νά σάς διαβε-
θαιώσω 6τΐ νέα περίοδος άρχί-
ζει μεταζϋ τής Διεθνοΰς Τρα¬
πέζης καΐ τής Ελλάδος. Διότι
έκ των άποτελεσμάτων τόν ουν
ομιλιθν μας θά επακολουθήση
ένεργοτέρα συμ,μετοχη των δι
εθνών χρηματοδοτικών όργανι
σμών είς την εκτέλεσιν τοΰ
προγράμματος οΐκονομικής 6-
ναπτύζεως τής χώρας».
Είς την ανωτέρω δήλωσιν
προέβη ό αφιχθείς εξ 'Ηνωμέ-
νων Πολιτειών, όπου είχεν ή-
γηθή τής έλληνικής άντιπρο-
σωπείας είς την ετησίαν σύνο¬
δον τής Διεθνοΰς Τραπέζης
καΐ τοΰ Διεθνοΰς Νομ ισματικοϋ
Ταμείου, ό υπουργδς άναπλη-
ρωτης Συντονισμοϋ κ. Οθενά-
κης. Ό κ. Φθενάκης προσέθε¬
σεν ότι θα προβή είς λεπτομε-
ρεστέρας άνακοινώσεις, άφοϋ
προηγουμένως ένημερώση τόν
κ. πρωθυπουργόν καΐ τόν κ. υ¬
πουργόν Συντονισμοϋ.
Παρακράτησιο
περιθωρίων
διά τά
έπιβατικά
αύτοκίνητα
Πληροφορούμεθα δτι θά δια¬
τηρηθή έπ' άόριοτον τό μέ¬
τρον τής επί τεττράμηνον παρα
κρατήσεως τών χρηματικήν πε¬
ριθωρίων διά τά εΐοαγόμενα 6-
πιβατηγά αϋτοκΐνητα.
Σημειωτέον δτι έκ δοθεισών
κατά καιρούς παραστάσεων ή
τελευταία προθεσμΐα έφαρμο-
γής τοϋ μέτρου, τό οποίον α¬
ποβλέπει είς την ουγκράτησιν
τοϋ ρυθμοΰ εΐσαγωγής των αυ-
τοκινήτων, έληζε την 3ην τρέ¬
χοντος. Εκρίθη δμως οκόπιμος
ή όριστικοποίησις αύτθθ καΐτά
επί έπβνόδου είς τό δίμηνον
τής δεσμεύσεώς των κατά την
έγκρισιν εΐσαγωγής καταβαλ-
λομένων προκαταθολών άζίας
καΐ δόσμου.
ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟΝ ΔΑ-
ΝΕΙΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΩΝ ΣΤΑΦΙ-
ΔΟΠΑΡΑΓαΓΩΝ
Αύξάνεται το ποσοστόν τη"ς ύπ$
τής Α.Τ.Ε. δανειοδοτήσιως τών στα
φ ιδοπιραγωγών. Ούτω, τό Ιίψος τω»
χορηγουμένων δαινείον έπ' ένβχύιχ»
ξηράς σταφίιδος εσοδείας 1969 αθ·
ξάνεται άπά 65% είς 70% έ—ι τής β
ξίας τής ίνεχυριαζομένης σταφίδος.
Έξ αλλου, ώς άοεκοινώθττ, τΐσο-
δη-ματικής ένισχύοτεως δικαιούνΎαι
ο! σταφιδοπαραγωγοι διά τόν έμπα
ρεύσιμον μόνον στα>φι6όκαρπόν των.
Διά την προστασίαν τού άπεξηροιιέ
νού σταφιδοχάρττου Κορινθιακής το
κράτος διέθεσε, κατά το τρέχον ϊ-
τος 10.ΌΟΟ.ΟΟΟ δρχ. πρός *τπ
σιν πλασ-τικών καλυμμάτων κλπ.
ρμς
το 7,976 δοαχμάς ή άγορά καΐ 8.
143 ή πώλησις, ξνΐντι άντιστοί>ω»
ττοοιτχυουσών τί."ών 7,°58καΐ 8,120
δραχμάς. προχεμΟΑτυ δέ ττθϊ συν··
λάγματος 8,016 δραχμάς Λ άγ^3
Κ3Ϊ 8 131 ή πώλησις έναντι π.οογι
— ' ·/ *^ιεν & '^ν· εί ι ^ Ι Ι & .
ής τεραστίας εΐσροης ζί Ι νεστέοων τ.μύ» 7,994 Κχχγ>α<; καΐ ύ χρήματος» κατόπιν τΑν ' 8,108 άι^τιστοίχιος ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΙΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΝ **β·.αι είς γνώσιν των Άξιοτ. ΔιοΐΜ^εων _ν«- κ»ν Εταιρείαν καί Έταιοείώ* Πββ'ίύακ'μέ^ηζ *><>-
***ίί Λι δι' άηοφάθ'ως τοΰ κ. Ύηονογοΰ Έμηοοίον
*"' <»β«#. 66378)4126 τής 16)12)65, Λ^°1ε^' **ίσ»»ς είς τό ύη' ίρι >. 960)23-12-65 φ.λ·-·
Μίίιίον 'Λνωνύμων Έταιρειά5ν(, δρίζεται ό» δυναν
'βι να συνίγί,τωσι δημοσ,βύουοαι εγκύρως τάς η"
»χλιΐ«,. %Άψ -<ν Συνΐλίύσεων παΐ τονς Ι *0 ς Γεν. Σ 2|?<ς »ων ίιβ τής οΙχονομΐΗής μ*? έΖ *0*0ΜθΑΟΓΐΆ- ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ *« Μν,,ο μ,χρ, ,Γθοε διά τϋ: «0ΙΚ0Ν0Μ0Α0ΓΙ πρό τής ουγχωιβύσβώς %ηζ ΟΔΗΓΙΑΙ ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗΝ ΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ Έρμηνευτική έγκύκλιος τοϋ ύπουργε>ου Οίκονομικών
Όδητγίας διά την εφαρμογήν τΛν
ίϊιατάξεων των άρθρων 2 καΐ 4 τοί;
Ν.Δ. 247)69 «περΐ κστκχβολής είς
δό?£ΐς των πρός τούς 'Οργανισμούς
Κοιν Άσφαλίσεως καθυστερουμένων
όφειλών», παρέσχε τά οπουιργεΤον ΟΙ
κοναμικών, δι' έγκυκΐλίοι» τού πθός
τούς οΐκονομικούς έφόρους καί τούς
δ ϊυθυντάς τών Δΐ»μοσ(ων Ταιμίΐω»
ΡΙ5ι«ώτβρον αί οδηγίαι το3 ό-
πτυργείου Εχου^ ώς κάτοΛι ·
Ή υπό τής τταραγρώφθυ 1 τού δρ
Θοου2 ρύθμισις τών καθυστερουμένων
όφειλών των άναγομένων είς τό μ».-
χρι 30ης Απριλίου 1966 χρονικόν
διάσττιμα καΐ έζοφλουμένων είς 30
Ισοπάσους μτννιαίας βάσει ς> περιλαμ
βάνβι καΐ τάς πρός τόν Όργατι-
σμά» Γεωργ ι «ών Άσφαλίσεω» πΛσης
φύσεως οφειλάς τάς προερχομένας
*κ τής ίχ 3% εΤσφοοάς επί τής άξΐ
άς των πωλοι/μίνων γεωργικΛν ίν >ί
νέ ι προίόντω»
Τόσον έκ τής δ ατυΐτο>σ*ως *ΐς
ώς ανω παοαγράφου δσον καΐ έκ τής
ύη' Αριθ. 930)69 σχιτικής γνωμοίο
τήσ«ως τοθ Νομικού Συ.μβουλίου (·ηθ
Κράτους, ττροχύτΓτει δτι είς τάς ου3
ρυθμιζσμένας οφειλάς πεοιλαμβάνον
τα δχι μόνον αί κυρίαι όφ€ΐλαΐ έξ
ε»σφορσς ύττέρ Ο.Γ.Α. άλλα καΐ αί
καταλογιζόμεναι προσαυξήσχις υπό
τοθ οίκον, ίφόρον είς τόν ύπόχρεον
οννάιμιι τής διατάξεως τού δρθριυ
4575)66, οσάκις ούτος παραλείψη
να καταβάλη ή καταβάλΐ) ταύτας έμ
προθέσμως ή έλλι/ττώς είς τό Δηιμόσι
όν Ταμείον.
Τοιαύται ττρός τόν Ο.Γ.Α., οφΐι-
λαΐ λογίζοιται τα άναλογοϋντα το·
σά είσφοράς επί τής άξίας τών μέ
χρι καΐ τής 31ης Μαρτίου 1968 ίκ
βοθέντων τιιμθλογίων καΐ ίκκαθαρίσ*
Όν επ! τών πωληθέντων υπό των π3
οαγωγών ή τών έντολοδόχων αυτών
άγροτκών προϊόντων( άποικειμέν^»
ρΐς τΤΛ' εΐσφοράν ταύτί»ν, επί των
πρατγμαΓτοποιηθεισών μέχρι τής αώ-
γών, διά τάς άποίας, κατά παράβοτ
σιν τ»ν σχετικών διατάξίων τού Κ.
Φ Σ δί
ί-'θΕ κβι 4κικαβαί>ίσ€ΐς) άναγομένΌίς
εις τδ άπό 1ης Άιττριλίου 1968 κο'
«Φ^εζής χρονικόν διάσττ»μα, ίν ιτερι-
πτ<Λαει κοΑϋτιερτνσεως καταββΛής των όφειλαμενων, δέν έ~ι6άλλονσι ατ υπό τής παραγρ. 2 τοθ δρθμοι» 4 προδλ—όμεναι ποιναϊ, άλιλά αί τυισΛΗαι τώ» Ν.Δ. 3079)54 καΐ 3. 908)58" ήτοι ττοσοστόν 1,50% μη<ν· αΐνίς άπό τής έ/παμένης τής καθα- στερήαίως τής «αταβαλής των 6φε>
λομίνων.
Συμφώνως πρός τήν διάταξιν τή<, ηαραγρ. 1 τού αρθρον 4. τα τυχΛ» Ληφθέντα μέτρα άναγκαστικής εΙσ» ΐτρήξεως των όφειλαμένων καθίση>»
νται άνενεργά $ιά τούς όφειλέτας
έοίίνουςΐ ν Ιόιτοϊοι ύπήχθησα» είς
Την ρύθμισιν καΐ έφ' δσον χρόνον 1
ξακολονθεΤ ή είς δόσεις 4 ξόφλησις
τής όφειλής. Είς περίιπτωσιν δϋν>ς
κατά την οποίαν ό όφΐΐλέττης δί»
έκίττληροϊ τάς υπό των κοινοτ
νων διατάξεων ύποχρεώσεις τού,
κατ' αυτού ληφθέντα μέτρα άνα>6ι·
ούτ.
ΤΟ ΧΕΙΜΕΡΙΝΟΝ ΩΡΑΡΙΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝ
ΥΠΗΡίΣΙΩΝ, ΤΡΑΠίΖΩΝ, ΟΡΓΑΝΙΣΜΩΝ ,Κ.Λ.Π.
ι ™^Λ——.....
•Ο νεαρός αώτός περΐιεργάζεται 6να αντίγραφον τοϋ άρχικού τηλε
σκοττίου τό όττοϊον ίφευρέθη ίτττό τοϋ Νεύτωνος.
Ή μή ίιμπροθέσμιος καιταβολή
■η-ίώτης δάσεως (έντός τοθ
Αύγούστοι» ένοστώτος ^'τους) τών 6ι
Ληιωθεισών ήδη καΐ ύπαχθεισών είς
τήν ώς ανω ρύθμισιν όφειίλών^ δέν ι
πάγεται τιν Απώλειαν τοθ εϋεργΐτή
ματος διά τόν ύπάχρΐθν· (ΐτθι τών2ϋ
Ισοπόσων μηνιαίαν δόσ««ν άλλά ί¬
χ*! ώς συνέπειαν τήν ίττιβολήν των
προσθέτων τελών τής παραγράφου
2 τού δρβρου 4 τού Ν.Δ. 247)69
(1% δι' έκαστον ΙΟήμιρον καΐβνστΓ
ρήσεως).
'Εξ δΛΛου, ίπι όψειλών ΰπαγομε-
νων εί ςτήν κατα τά ανωτέρω ριΜιΐ·
σιν. άλιλ& τούτων 6εβαιιου.μένων μετα
γενεστεοως, ο! ύπόχρεοι, ίφ' δσον Ι
πιθυμοΰν νό έτττωψΕληθούν τής ρυθμί
σιως ταύτης, ιΤναι ύποχρεωμένοι /ά
καταοΛλλουν ικαΐ τάς άπό τού έττοιΐιί
νού μιΐνβς τής δΐ>μοσιεύσεως τοό 4
νωτέρω Διατάγιματος έν τώ μεταξύ
και άτταιτητάς δόσεις, προ
κατά τά υπό τής παρ
ί τού δρθρου 4 προβλεπόμενα πρό-
σβετα τέλη (1% δι" ϊκαστσν δεκαΛ-
μεμυν καθυσ Γΐρήσιως).
Προκειμένον περ) τρέχουσαν 6φει
Αων·, ήτοι είς συναλλαγάς (τιμο'λί-
Δι' αποφάσεως τοϋ πρωθυ-
πουργοϋ κ. Γ. Παπαδοπούλου,
καθορίζονται ώς έζής αί ώραι
εργασίας των Δημοσίων 'Υπη-
ρεσιων, των Νομικών Προσώ-
πων Δημοσίου Διικαίου καΐ Όρ-
γανισμών κ.λ.π.
Οΰτω, 0-ίι.τής 16ης τρέχον¬
τος μηνάς μέχρι καΐ τής 15ης
ΜαΤου 1970:
1) "Απαντα τά ύπουργεϊα καΐ
αί παρ' αυτών έζαρτώμεναι 0-
πηρεσίαι, πλήν τού Οπουργείου
Έζωτερικών, θά εργάζωντο ι ά
πό 8 π.μ. εως 2.30 μ .μ. Τά ώ-
ράριον τουτο Ισχύει καΐ διά τάς
κεντρικάς επιτελικάς στρατιωτι
κάς υπηρεσίας, ώς καΐ διά τάς
υπηρεσίας τών Σωμάτων Άσφα
λεΐας.
2) Τά υπουργείον Εξωτερι¬
κών άπό 8.30 π.μ. εως 3 μ.μ.
3) Τά νομικά Πρόσωπα Δη¬
μοσίου Δικαιου καΐ ΌργανιομοΙ
άπό 7.30 π.μ. €ως 2 μ ια. 'Εζαι-
ροθνται μόνον δσαι υπηρεσίαι
έζ αυτών οτεγάζονται μετά
των υπουργείων, αί οποίαι κα-
<τ6πιν τούτου θά άκολουθοϋν τα ώράριον τών υπουργείων. 4) ΑΙ Τράπεζαι καΐ τα Χρη¬ ματιστήριον Άβηνών άπά βης π.μ. εως 2.30 μ.μ. ΕΡΓΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΙΜΔΥΣΕΩΝ Θα ΕΚΤΕΛΕΣΘΟΥΝ ΕΙΣ ΑΙΓΑΛΕΩ Άπεφασίοθη υπό τής 'Επιτρο πής Συντονισμοϋ ΟΙκονομικής Πολιτικής ή έζαγορά εκτάσε¬ ως 360 στρεμμάτων είς τό ΑΙ- γάλεω τής Άττικής, ή όποία θά χρησιμοποιηθή διά την έφαρμο γήν των έκτελουμένων προ- γραμμάτων των υπουργείων Έ οωτερικών, ΣυντονΐσμοΟ, θΐκο- νομικών, Κοινωνικών 'Υπηρεσι- ών, Προεδρίας Κυβερνήσεως καΐ Έθνικής ΠαιδεΙας καΐ ειδι¬ κώτερον διά τούς άκολούθους κατά φορέα σκοπους: Υπουργείον Έθνικής Παιδεί άς: Ανέγερσις σχολικών κτι- ρΐων πάσης βαθμίδος έκπαιδεύ σεως, πλήν άνωτάτης, ώς καΐ φοπητικής έστίας, επί εκτάσε¬ ως 120 στρεμμάτων. "Υπουργείον Προεδρίας Κυ¬ βερνήσεως, Γενική Γραμμα- τεία Άθλητισμοϋ: Άθλητικαΐ έγκαταστάσεις κ.λ.π., επί εκ¬ τάσεως 60 στρεμμάτων. Υπουργείον Εργασίας: Άνέ γερσις κτιρΐων Σχολών Μαθη- τείας, επί εκτάσεως 25 στρεμ¬ μάτων καΐ Υπουργείον Έσωτερικών: Α¬ νέγερσις Διοικητικοΰ, Πνευμα- τικού καί Έμπορικοϋ Κέντρου, επί εκτάσεως 45 στρεμμάτων. Διά τής Ιδίας αποφάσεως, ε¬ ξουσιοδοτήθη ό Οπουργός Κο>
νωνικών Ύπηρεσιών δπως υπο¬
γράψη διά λογαριασμόν τού έλ
ληνικοϋ Δημοσίου τά σχετικά
συμβόλαια άγοράς τής ώς άνω
εκτάσεως τών 360 στρεμμάτων
άνηκουσης είς την εταιρείαν
Έλληνικοϋ Πυριτιδοποιείου καΐ
Καλυκοποιεΐου, ό δέ οπουργός
Δημοσίων " Εργων διά την προ-
ώθησιν τής οοτως έπΐτυγχανο-
μένης πλήρους άναμορφώσεως
τής περιοχής.
ΟΜΑΔΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΔΙΑ ΤΗΝ ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΙΝ
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΝ ΕΙΔΟΝ
Προχωρίϊ ή διαβΐ'κασισ βιά την
σύνταξιν τής έβνικής ττροθιοτγρα·
Φής διά τήν τυποττο[ησ"ΐν ι&ν ς|-
δών ϋγΐίΐνής. "Ηδη, ή ιΐδική πρός
το3το άμάς ί^οβσίας έπβξοργάζε-
φάς( ούτως ώστε βάσει αυτών Λς
καΐ των δυνατατήτον τής ίγχβΛρί-
ου βιομηχανίας. νά διαιμορφωθή τδ
τελιικόν σχέιδιον τής έλίλ<ηνικής τι>-
'Εξ αλοι». ύπί> τού ύπουργείου
Βιο:μ^>χαν!)ας ώΐΓβΰτάΙληι 8}γτγιρ«30φΐ>ν
πιρός τάς αρμοδίας κρατικβς υπη¬
ρεσίας καΐ τάς ίνδιαφεραμένας 4-
πιχειρήσεις, διά τού όττοίοι; ζητεί
ύπ' αυτών τόν διορισιμόν εκπροσω¬
πών των είς τάς υπό συγκρότησιν
όμάδας εργασίας τυττοποιήσεως διά
την κατάρτησιν έθνικών προδιαγρα
φών διά τούς πλαστικούς σωλήνας·
τούς σιδηρούς σωλήνας υδρεύσεως
και άρδεύσεως κα! τά ίκ]
ΔΙΑΓΩΝΙ1ΜΟΣ ΔΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑ¬
ΡΟΝ ΤΟΥ ΑΓΡΟΤΟΥ
Ή Διαχειριστική Έπιτροπή Άνϊ
γί,οσεως τοθ Μεγάοου τοθ "Ελληνος
Άγρότου έν Αθήναις, προκηρύσσει
άρχιτεκτονικόν διαγωνισμόν δα την
άνσθεσιν έκπονή·7£ως μελέτης μεγά-
ρου έν Άθή.ναις πρός στέγασιν τών
/πηοεσιών διαφόρων Κε τρικών Συ-
ιΈταιριστιχών Όργανώσιων. Είς
τθν διαγωισμόν δύνανται σ'-'μμε' ν
σχουν άρχιτέκτονις καϊ πολιτικ^ί
μηχανΐ'Κθΐ διπλωματούχοι Άνωτάτης
ολής τής ήμθδαπής ή τής άλλο-
δαπής, υέλη τού Τεχνικο"; 'Ετνΐιμϊλη-
τηριο1^ τής "Ελλάδος ΑΙ πρός κρϊ-
ν μελέτα1 θά γίνωνται δεκταί ιιέ
χμι τής μίσημβοί^ς τής 15ης Δε¬
κεμβριού 1969.
ΤΡΟΠΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ
ΥΜ0Τ0ΜΙΚΑ
ΣΧΕΔΙΑ ΠΟΛΕΟΝ
Δ α Βασ. Διαταγματων δημοοιευ
υμενυν είς τ^ 'Εφημεοίδα τής Κυ¬
βερνήσεως ΙΦΕΚ 187 καΐ 188 Δ')·
τρΛποπο οονται τά ρκιμοτου *Λ σχε
Αΐλαμινος, επί τμήματος τής ί
κχιοοκής όβθθ.
Χαίδαρίου, κατά τα οί οίοαικά
τετρβγωνα 294 καΐ 296.
Αίγάλ·:ω, κατά τά ο'κοβι;μικά τι
τραγωνα ^65 καΐ 568
Γρεδενών έιτέκτασις τοθ ρυμο-ο-
μιιοΐι σχίδίου πιτός άνίγΕϊσΐν Διθι
κητηρ·ου
Η ΑΣΦ,«ΛΙΣΙΣ ΤΩΝ Ε£ΑΓΩΓΙΚΩΝ
ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ
Έκ τού ύπευογειοΐ/· Συντο^ισαοΟ
<χνω<οι.ώ3η δτι κατά τόν Χ£πτέμ- βοιον άπεβ^ήσησαν είς τόν Ό^γανι σμόν «Κεφάλαιον Άυφαλίσεως Πι- στώαεω.» αίτήΐεις έςαγωγέων κα^ύ οναΐι 50,5 έκατομ-ΐύοια δ:αχαθν ΑΙ αΐτήαεις αύται άφοοοΰν είς έξΐ- /ωγας διθμηχανικών καΐ γεωργικων προιόντ^ν. ή διάρκεια δέ των άσφα λΐσεων των πιστώσεων πρός άγορα στάς τοΐ εξωτερικόν κυμαΐνεται με ταξϋ 30 καΐ 477 ήαερών. Έξ άλλου προατιθετοι άρμοδίΐ'ς δτι άπό τής συατάσεως τού Κ.Α.ι'. αί ύποβλη9·:ΐσαι σχετικαί αΐτήαεις καλύπτυυ^ πιστώσεις 411,3 έκατομ μυριων δραχμών· έκ τών οποίων £»ε κριθη ή άσφάλισις προϊόντων άξ!ο.ς 338,5 έκατομιμυρίων. Τό τετράχρονο αύτό παιδάκι Ο£χει τόσο έξοικιωίή μέ τή γραφομηιχανή τού πατέρα τού, ώστε ιταίζει μέ αύτη γράφθντας διπως παίζει κσ'ι ^έ τά παιχνίβια τού Παττή σκη'/ή. 4ν «ΐδει «ΙΓΥΚΛΟΥ» των Λαττώνων κατεσκευάσθη στήν Αγγλία, γιά τήν νητική αποστόλη ττού πρόκβιται νά μεταβή προ^ίχώς στην Γή τ°ύ Πυρός.
ΔΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΛΗΞΕΝ
ΑΠΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΗΙΣΧΥΣ ΤΗΣ
ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΛΙΤΤΟΝ
Ή συνΐργαρία Δημοσίου και
ΛΙΤΤΟΜ τερματίζβται. Ή γνονττή
σύμβασις, Οτι τής οποίας τόσο»
πρασδακίαι «Τχον βασισθή άπό νί·
ρους -τής Παλιτείας «ατά την «τ·!
χήν τής ύπογραφής της «αί ή όποία ,
τάσας συζητήσεις εΤχε προκσΛίσει
άφ' ής τό πρώτον άνβκινήθη τό
σχετικόν Θΐμα. έπαυσε ίσχύουσα ά
πό τής Τετάρτην-
Θς την λύσιν αυτήν τού τεριμα
τισμοΰ τής ίσχύος της κοοτέληξαν
τ*λι«ώς αί άττό ιμηνών διεξαγόμεναι
δι—ραγιμα:τ€ύσεις Δημοσίου _— 'Ρ-
ταιρείας, αί όττοϊαι άπέσλεπον ϋς
την άναιμσρφωτιν καϊ άναπροσαριμο-
γήν της- βάσίι τής κτηθείσης άττ.τ
την διετή εφαρμογήν της Ιΐμι— ιοί-
ας.
Καταλήξη τ"ν διοαπραγματεύσΓ-
ων οώτών υπήρξεν π βιαππστωϋΊς
δτι τίώ λοιπού αί υπηρεσίαι τής
ΜΤΤΟΝ ιΤναι ιτεριττσ!. Τούτο δπ
τυπώνεται είς την έκδοθεΐσαν νθΐι.
κοινήν ανακοίνωσιν ϊπτογραφομενη*
υπο τού ύπονργού1 — 'Αναϊτληρωτοΰ
ΣΐΛ/τονισμοΰ κ. Φ3ε,νάκη καί τοϋ -κ
Γουωρσάουβρ, έκΐηροσώΐτου τήχ ΛΙΤ
ΧΟΝ — ΜΠΒΝΕΛΟΥΞ, ά ό,ττοία >
χει ώς εξής:
«Ή "Βλιληνιιιή, Κυβέρνησις καί η
ΛΙΤΤΟΝ ΜΠΗΝΕΛΟΥΕ Σ. Λ. 5ια
τού συ—αβέντος ύττ" αυτής Όργσ
νισιμοΰ ΛΙΤΤΟΝ — ΓΚΡΕΚ, συν;..·
γάσθησχΐν διά την οικονομικήν *-
νάπτφν τής Κρήτης καί τής Δ·->
τ ικής Πελοπ-οννήσου βάσει τής άτο
15ης Μαΐου 1*67 σι/μΛάσεως. Ή
σύμαα«"ς αύτη προέβιλ—ε ώξιολόγη
σιν των άπτατελ*σιμάτων τής συν-ο
γα—ίας μετά -πάροδον διετίας <π; έττΐσης άνα8ε<^ρησΐν "αί ττροσσιρΐ'.ιο γήν τής σνιμβατικής σχέσεως. Κ? τα την σνμπτληρωθεϊσαν ί(δη άναθ»- ώρτ—ιν, αμφότερα τα μέρη συνε.φώ νιραν τα «κολονβο: Λ. Ή ώς ανω συνεργασιαι ί/ττήώ- ξε κσ—Όφόρος κα'ι αί έλλΐ)νι·<ο:ι κρατικαί υπηρεσίαι εΤναι είς θεσ" να συνεχίσονν ανευ εΐβικής έξωτερι κης βοηθείας τάς προσπταβείσς τ«ν 6ι' οικονομικήν ανάπτυξιν Β. ΑΙ ύφιστάμίναι κ<χτά την ι'» πογραφήν τής συμβάσεως συνθήκαι •χούν μεταβληθή χάρις είς την (■ ξαγγίίλίοιν υπό τής 'Ελληινικής Κ«- δερνήσϊως τού Πενταετοΰς Πρ^- γράμιματος ΟΙκοναμιικής Άνοοπτύίί ως καΐ των τταρουσ ισταμένων νέυν δυνατατήτων δια την χρι»ματο5ότη σιν των δργων άνοπττύξεως Κατ' ακολουθίαν τούτων άμφότι ρα τα μίρη σνμφωνοϋν δπως τεμιιο. τίσουν την μεταξύ των σΜμβαττικήν σχέσιν άπτό 15.10.196, έπιδεικνύον- τα την Ιδίαν καλήν πίο'τιν, ήτις ( πρντάνίΐθϊ κοτΐ κατά την ου εργα¬ σίαν. Ή 'Ελληνικ.ή Κυβέρνησις έκψρα- ζει τάς ευχαριστίας της πρός τή- ΛΙΤΤΟΝ διά την εΐλικιρινή συνερ¬ γασίαν, έλπ^ουσα δτι καΐ καί «λ λαι εώκχιρίσι τοιαύτης συνβργασί- ας ένδέχρται να ϊιττάρςΌυν είς τ ό μέλλον. Ή ΛΙΤΤΟΝ περσποΰσα τάς έργαισίας της έν Ελλάδι εΰχετσι είς τί»ν ελληνικόν λαόν καΐ ΙδιαιτΓ ρως είς τούς κατοίκους τής Κοή- της καΐ τής Δυτικ,ής ΠελοτΓοννή- σοκ Ετι τταραγωγικώτερθν καΐ εύτ->
χές ιυύλλθν».
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Ώς γνωστ6ν αί συζητήσΐις διά
την σύναψιν συμβάσεως μ έ ττν
ΛΙΤΤΟΝ είχον όορχίαίι άττό τοΰ
15*65 δτΓ τό τρρώταν ΐΤχον ύπο.ί}η
θη αί ττροτάσεις της διά συνεργ»
σίαν ιμ£ τ5 Δημόσιον. "Εκτοτε κ<ΐϊ κοττοτΓΐν ττολλΛν φάσεων τάς οποίας 61 ήλθον αί μ£τ' αυτής διαττραγμτΐ- τεύσεις καί Αναιμορψώσϊων τ·.ϊν ■προσφορόν καΐ των δριον της τ>
σχέδιον εΤχ',ν έγικαταιλειφ3ή. Τβ)ι-
κώς την 15ην Μαΐου 1967 ύΐπεγρά-
ψΓ ή σύμβασις μϊ τί 'ΒλληνικΛν
Δημόσιον κατόπιν τιροιτοττοιήσεων ό
ρων τΐ'νών τοΰ ιτροταβέντος σχεβί
ου συμβάσεως Την υπογραφήν τή^
σνμβάσεως ηκολούθησε μακρΑ ανα¬
κοίνωσις τού ύΐΓΟΜργοϋ Συντονι-
σιμοϋ είς την οποίαν μεταξύ
άνβλύετο ή σύμίβασις καΐ
μιταξΰ αλλων δτι «τρείς μόλις 3-
ββομάδας μβτά την έηανΛσταοΗ
εφίσκαμαι ΐίς την εόχάριστον ίι'-
σιν νά Αναγγχίλω μίαν ιμίγΛλην !
■πιτυχΐαν τής Κυβερνήσεως τής ο¬
ποίας αί σι/νίπΓιιαι θά έιη)οεασου>ν
σημαντικώτατα: την έΐτιτάχιτνσιν τηΝ
οϊκονομικής Αναΐπ'τύξεως τής 'ΕΑΑΛ-
δος», Καΐ αφού άνέφερί την {π*·
γρθίφήν τής συμφωνίας ι>τεγράιμιιι
ζβν δτι «βια τής έιτιτευχθείσΐις ιτν
βώτεως έξασψαίλί'ζίται άφ' (ν->< μΐν άποτελεισιματιικός μηχανισμό^ 6ιά την τΓροώθησιν το> σχεδιασμού
καΐ τής 4«ΤίΑέο'εως των έ>γων τττ»
άνο—τάξεως, άφ' έτ^έροΐί δέ είς ττο*>
την φασιν, άναγρμένην είς την μκΐ-
ξΰ τής σήμερον καΐ τοϋ τέλους Λ
1970 τριετίαν ή ττραγ-ματοποίηοι .
έττενβύσεων ΰψους 240 έ*. δσλλαο>
ων^ ήτοι 7.2 δια. δραχμών^ έντλν
δί 12ετ!ας ή ττραγμαιτοποίΐ)σις
νολιχών έτΓκνβύσεων Οψουϊ 830 ίι
δολλαρίων. ήτοι 25 δια. οραχμΰν».
Είς τώ οΛριανόν μας φύλλον Οα
βΐ)μθ3Ίεύσωμ«ν τό δεύτερον καΐ γ*
λΐυταΐον μέρος τοθ Ιστορικοό τ λ
*ίρματισμοΟ τής συμβάσεως 1>έ τν
Λι'ττον.
ΤΙ ΑΝΕΜΕΝΕΤΟ
Διά τής υπογραψής τής συμ
βάοεως ανεμένετο Οτι Λ ΛΙΤ
ΤΟΝ θα έφλρμοζε προγράμμα
τα άναπτύζεως ττϊς Κρήτης καί
τής Πελοποννήοου καΐ θα προ
σείλκυε ξένα κεφάλαια πρός
τόν σκοπόν αυτόν. Έπίσης θά
έδημιούργει εΐιδικόν Όργανι-
αμόν, έπανδρούμενον βαθ-
μιαίως μέ ελληνικόν προσωπι¬
κόν, ό οποίος θά ηδύνατο νά
συνεχισθή υπό τής ελληνικής
Κυβερνήσεως. Τέλος ή ΛΙΤ
ΤΟΝ θά Τδρυε δύο Όργανι-
ομούς. έναν επιτελικόν καΐ
έναν εκτελέσεως. Μετά διετί-
ον άπό τής ύπογραφής τής
συμβάσεως Λτοι την 15ην Μοί
ου 1969 προϋποτίθετο δτι ή
ΛΙΤΤΟΝ θά ειργάζετο διά την
εκτέλεσιν προγραμμάτων συ-
νοΛυκων επενδυοεων 120 εκα
τομ. δολλαρίων καί Οτι τα ά-
ναγκαία κεφάλαια θά είχον ί"-
ζασφαλισθή κατ' εκείνην την
στιγμήν. Είς τό τέλος τής 4ης
φάσεως, ήτοι μέχρι τού τέλους
οΰ 1970, ήσυμβασις θά έπρειν
νά έχη αποδώση έργον άναγό
μενον είς συνολικάς έπενδύ-
σεις 240 έκατ· δολλαρίων, έκ
των οποίων ή ΛΙΤΤΟΝ θά ωφει
λε νά έχη έζασφαλΐσει 150 έ
κατ. δολλάρια. Τό όλον πρό
γραμμα προβλέπετο 1?ετοϋς
διαρκείας, άνήγε-το δέ είς
συνολικάς έπενδύσεις 830 <■- κατ. δολλάρια ήτοι 25 δΐς δρα χμών. ΤΙ ΕΠΕΤΕΛΕΧβΗ Μέχρι τής 15ης Μαΐου έ.έ. συμφωνως πρός χά στοιχεΐο πού είχεν άνακοινώσει ή ΛΙΤ ΤΟΝ, κατά τα έγκαίνια δύο 6ρ γων βΐς Ηράκλειον (ζυθοποιΐ άς καΐ ήλεκτρονικών), αί συνο λικώς έγκριβείοαι καΐ υπό προ γμαχοπθιησιν ευρισκόμεναι έ πενδυσεις ανήρχοντο είς τό ποσόν των 11.517.000 δολλαρΐ ών, πέραν δέ αυτών υπήρχον έκκρεμείς προτάσεις ουνολι- κου ϋψους 39 έκ. δολλαρίων περίποο ΤΙ ΕΣΤΌΙΧΙΣΚ Χυμφώνως πρός τάς διατά ζεις τής συμβάσεως ή ΛΙΤΤΟΝ πρέπει νά εΐσέπραξε διά δαπά πάνας ειΐς εκτέλεσιν των ύπη- ρεσιών της: 1.200.000 δολλά¬ ρια διά -[ήν πρώτην φάσιν ήτοι διά τό διάστπμα άπό τής ύπο¬ γραφής τής συμβάσεως μέχρι τέλους 1967, 2.160.000 δολλά ρ>α διά την δευτέραν φάσιν, ή
τθι διά τό 1968 καΐ περΐ χά 1Α
έκατ. δολλάρια διά τό 1969. Έ
πΐ τ©ν δαπανών αυτών δικαιοϋ-
ται κατ ά την σύμβασιν ώς άμοι
βήν της ποσόν Ισον πρός τό
11%, ήτοι περΐ τάς 550.000 δολ
λάρια. Συνολικώς έπομένως
καΐ μή συμπεριλαμβανομένων
των προμηθειών χης διά τα εΐο
αχθένχα ζένα κεφάλαια, αί δα
πάναι τοΰ Δημοσίου διά την
ΛΙΤΤΟΝ ύπολογίζονται είς 5,5
περίπου έκατομμύρια δολλά^
ρια. Κατά συνέπειαν ή ΛΙΤ¬
ΤΟΝ έλαβε ή δικαιοθχαι λαμβά
νειν 5,5 έκαχ. δολλάρια, μή πε
ριλαμβανομένων των προιμηθει
ών, έθεσε δέ ϋπόπραγιματοποί
ησιν έπενδύσεις ϋψους 11 6χ.
ολλαρΐων. ΕΤναι συνεπώς προ-
φανές ότι ή σύμβασις δέν άπέ
δωσε τα άναμετνόμενα άποτε-
Κ&σμίθτο, καΐ τουτο φαίνεχαι
νά είναι είς έκ των λόγων τοϋ
τερματΐσμοϋ τής συμβάσεως.
ΑΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕϊ
'Εκκρεμες παραμενει επί
χου παρόντος τό θέμα τθϋ Ο
φους των δικαιωμάτων τής ΛΙΤ
ΤΟΝ έκ πρσμηθειών δι" εΐσαχ
θέντα κεφάλαια, καθώς έπίσης
ωρισμέναι μελέται εύρισκόμε
ναι άκομη υπό εκτέλεσιν ώς
προτάσεις ©Υ έπενδύσεις επί
των οποίων δέν έχουν εΐσέτΐ
η<ρθή άποφάσεις. Μετά την λύσιν τής συμβάσε ως ή ΛΙΤΤΟΝ διαλυει τα εν •Ελλάιδι γραφεία της, χό δέ ο πηρετοϋν είς αύτά πρ©σωπικόν άπαρτιζώμενον άπό 130 ατομα, άπολύεχαι. Έκ τούτων 90 περί¬ που είναι "Ελληνες καΐ 40 Ά μερικανοί. ΟΙ τελευταίαι πιβα- νΰς χρησιμοποιηθοΰν είς αλ λας υπηρεσίας χής ΛΙΤΤΟΝ — ΜΠΕΝΕΛΟΥΞ ΑΓΙΟΘΕΙΣ ΤΗΣ ΛΙΤΤΟΝ "Ερωτηθείς ό 6ιευ«υντης Δή μοσίων Σχέσεων τής ΛΙΤΤΘΝ κ. ΡαΙιζμαν, περΐ των λθγω τής μή άνανεώοεως τής μετά χθΰ Έλληνικοϋ Δημοσίου συμ Θάοεώς της, είπεν δτι ή Κυβέμ νησίς εζήτει την μείωσιν των άμοιβών της καΐ τόν περιορι σμόν τοϋ άριβμοΰ τοθ πρόσω πικοϋ της. Γενικώχεμον, εΐπε, δέν νν πήρζε δυνατότης προσεγγΐσε ως των άπόφεών μας. θρόνω β τι ή Κυβέρνησις σας εδιδάχθη τάς μεθόδους ενεργείας διά την εξασφάλισιν χρηματοδοτή σεως των απαιτουμένων έπεν δύσεων, έκ τοϋ έζωτερικοθ, ου νεπώς δέν χρειάζεται χάς ύπη ρεσιας μας. Άναφερομενος είς τάς υπαρ χούσας έκκρεμότητας, ά κ. ΡαΙ ίζμαν είπεν 6η όντως υπάρ- χουν χοιαϋται. Καθ' ότι άφορά είς χάς υποβληθείσας ήδη προ τπσεις μας, περΐ εΐοαγωγής κε φαλαίων, εάν αθται έγκθι θοΰν ημείς θά εΐσπράζωμεν την έκ τής συμβάσεως προμή θείαν μας. Καθ' δτι άφορά είς την όοκλήρωσιν μελετών άνα πτυζεως, προχάσεων έπενδι') σεων, ώς κηί χήν έκδοσιν τού πονήματος μέ τίτλον «Έπιχει ρηματικαΐ Έπενδύσεις είς την Έλλάδα», αυτή θά έζαρτηθή έκ τής απαντήσεως τής έλλην ■ κης Κυβερνήσεως, σχετικώς μέ τόν χρόνον καί την αμοιβήν των απασχοληθησομένων Ός πρός τόν χρόνον, ό κ Ραίίζμαν είπεν ότι θά κυμαν θή μεταζο 15 καΐ 30 ημερών Ός πρός τό Οψος χής δαπάνης, είπεν Λτι δέν εγνώριζε τουτο. Είς περίπτωσιν άρνητικίις α παντήσεως, ή δραστηριότης τής ΛΙΤΤΟΝ θεωρείταΐ τερμαο σβεισα. ΕΚΧΩΡΗΣΙΣ ΑΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΙΥΝΤΙΙϊΙΣ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΤΙΜΟΝ ΚΛ! ΠΙΗΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Όδηγίαι τού ΰπουργε ου Δημοσίων "Εργων διά την εφαρ¬ μογήν τού ά^τι δημοοιευ8έντ~ς Εαοιλικου Διατάγματος Δι' έγκυκλίου τού υπουργει ου Δημοσ,ων "Εργων, παρέχον ται οδηγίαι πρός τάς ύπηρεοί άς τού διά χήν εφαρμογήν τού άρτι δημοσιευθέντος είς χήν «"Εφημερίδα τής Κυβερνήσρ ως» Β. Δ)τος «Περΐ τροποποι ήσεως χοΰ άπό 12) 16 Ιουλίου 1932 Διατάγματος περΐ έκτελέ σεως τοϋ Ν. 5367) 1932», διά των οποίων έπέρχονται αί κά τωθι μεταβολαί είς τάς Ισχυού σας διαχάζεις: α) ΙΙαρέχεται ή δυνατότης ό¬ πως, είς τινάς περιπχώσεις, ή έκχώρησις δημοσίων έργων ή , μέρους αυτών εγκριθή μετ* 6 . ηαλλαγής τοϋ έκχωροϋντος έρ γολάβου άπό τής όμοί> μετά .
χου έκδοχέως ευθυνής τού (&ρ- |
βρον 1). β) Τροποποιοϋνται αι
περΐ τοϋ τρόπου συντάξεως '
των νέων τιμων διατάζεις (άρ
θρ. 2). γ) Παρέχιεται ή δυνα '
τότης έγκρισεως όπως είς τάς
πιστοποιήσεις των έργων περΐ
λαμβάνωνται καΐ εργασίαι πρό |
τής έγκρΐσεως των σχετικών
Συγκριτικών Πινάκων Πρακτι-
κόν Καθορισμοΰ Νέων Τιμών
Μονάδος (άρθρον 3).
Τό Υ.Δ.Ε. έφιθτά Ιδιαηερω»,
την προσοχήν των ύπηρεσιών
επί τής δευτέρας περιπτώσεως
άπαλλαγής έκ τής ευθυνής
τοΰ έκχωροϋντος έργολάβου,
ήτοι δταν ό άνάδοχος εϋρίσκε
ται είς προφανή αδυναμίαν έκ
τελέσεως τοϋ έργου. Συγκεκρι
μένως, τονίζεχαι:
Πότε υφίσταται χοιαΰτη προ
φανης άδυναμία, αποτελεί προ
γματικόν γεγονός σταθμιζόμε
νόν είς εκάστην συγκεκριμέ-
νην περίπτωσιν, εφιστώμεν δέ
Ιδιαιτέρως την προσοχήν υμών
διά τάς μετά πλήρους υπευθυ
νότητος καί κατόπιν σταθμίσε
ως πάντων των συναφων παρο
νόντων προτάσεις πρός τοιαύ¬
την έκχώρησιν περιπτώσεως
τυχούσης καί πάντοτε μέ γνώ
μονα την ωφέλειαν τοϋ έργου.
Τουτο πέραν χοϋ δτι, ή διάχπ
ζις, καθ' ήν ό οΰτως έκχωρών
έργολάβος στερε'ιται τοϋ δ>-
καιώματος νά μεχάσχη δημο
πρασιών τοΰ Δημοσίου ή Ν.Π
Δ.Δ. επι χρόνον ίσον πρός τόν
τής έργολαθ,ας. θά αποτελέση
άρχικόν συμβατικόν χρόνον
όπωσδήηοτε φραγμόν είς υπο
ΠΩΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΆΣ
ΕΚΛΟΓΑΣ
ΑΓΚΥΡΑ 17 Όκχωβοΐου — Ό
Πρόεδ,ρος τής Βουλής κ. Φερ
ρούχ Μποζμπείλή είς δηλώσεις
τού πρός τούς δημοσιογρά-
φους έπΐ χών διεξαχθεισών
την παρελθούσαν Κυριακήν
θουλευτικών έκλογών άνεκοί
νωσεν, δχΐ ή νέα Βουλή έλπΐ
ζει νά συνέλθη περΐ τα τέλη
τής επομένης εβδομάδος, έφ'
δσον ή περί των όριστικών ά
ποτελεσμάτων απόφασις τοϋ
Ανωτάτου 'Εκλογοδικειου θά
έχη έν τώ μεχαζύ δημοσιευθή,
συμφώνως πρός χό Σύνταγμα.
είς την Εφημερίδα τής Κυθερ
νήσεως. Είς την έναρκχήριον
συνεδρίαν θά προεδρευση Λ
άρχηγός τοΰ Λα»κοΰ Δημοκρο
χικοΰ Κόμματος κ. Ισμέτ "Ι
νονου ώς ό γηραιότερος χών
βουλευτών.
Είς την προηγουμένην Βου
λήν μετείχον ώς κοινοβουλευ
τικαΐ όμάδες 6 πολιτικά κ6μ
ματα, ένώ είς την νέαν θά μ*·
τέχουν μόνον χρία, τό Κόμμο
Δικαιοσύνης, τό Λαϊκόν Δημο
κραχικόν καΐ τό Κόμμα 'Εμπ>
στοσΰνης, καθότι χά λοιπά κόμ
ματα τα όποία έλαβον μέρος
είς τάς εκλογάς δέν κατόρθω
οαν νά συγκεντρώσουν 10 6οι
λευτάς έκαστον, όπως προβλε
πεται είς τό Σύνχαγμα
ΙΚατά χήν έναρκτήριον συν^
δρίσν τής νέας Βουλής θά γ(
νη ή όρκωμοσΐα των έκλεγέν
των θουλευτών καΐ ή έκλογή
τοϋ προέδρου καΐ χών άνππρο
έδρων τοθ Σώματος.
Μετά την όρκωμοσίαν των
βουλευτών δ πρωθυπουργός
κ. Σουλεϋμάν Ντεμιρέλ, συμ¬
φωνως πρός χό Σύνταγμα, θά
υποβάλη την παραίτησιν τής
ϋπ' αυτόν Κυβερνήσεως είς
τόν Πρόεδρον τής ΔημοκραχΙ
άς, θά παραμείνη δέ είς την
εξουσίαν μέχρι τοϋ καταρχΐ-
σμού τής νέας Κυβερνήσεως.
Ό Πρόεδρος τής Δημακρατΐ
άς έν συνεχεία θά αναθέση
την εντολήν τοϋ σχηματισμου
τής νέας Κυβερνήσεως, συμ¬
φώνως πρός τό Σύνταγμα, είς
τό πλειοφηφοϋν Κόμμα τής Δι
καιοσύνη»,.
Καίτοι τό Σύνχαγμα βεν κο
θορίζει τακτήν προθεσμίαν δια
τόν σχηματισμόν χής νέας κν-
βερνήσεως, πάντως ό κ. Νχβ-
μιρέλ δέν πρόκειται νά Ορα
δύνη την υποβολήν χδυ κατα
λόγου των μελών τοθ υπουργι
κου ΣυμθουλΙου είς τόν ΙΙρόε
δρον τής Δημοκρατίας, ό όποΐ
ος καΐ θά προβή είς χον διορι
σμόν αυτών.
Ή νέα Κυβέρνησις, υποχρε
ούται τό βραδύτερον εντος
μιας εβδομάδος άπό τοϋ διορι
ομού χτκ; νά υποβάλη είς την
Βουλήν καΐ την Γερουσ,αν τό
πρόγραμμά της. Μεχα την α
νάγνωσιν τούχου τό υπουργι¬
κόν Συμβούλιον υποχρεουτοι
νά ζητήση ψήφον έμπιστοσύ-
νης άπό τα δύο Σώιιαχα.
ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΛ
ΜΥΝΗΜΑΤΑ
■Ο Πρόεορος τής Δημοκρατΐ
άς κ. Τζεβνχέτ Σουνάϋ, άπε
στειλε είς χον πρωθυπουργόν
τής Δικαιοσύνης κ. Σουλετμαν
καΐ αρχηγόν τού Κόμμαχος
Νχεμιρέλ συγχαρητήριον μυνη
μα, είς τό οποίον έκ,φράζει τα
συγχαρητήριά χου διά τάς επι
τυχίας πού καχήγαγε τό ύπ*
αυτόν Κόμμα κατά χάς βουλευ
τικάς εκλογάς, εύχόμενος δ
πως «ή έζουσΐα τού προσφέρη
ώφελίμους υπηρεσίας είς την
χώραν».
Συγχαρηχήρια μυνήιματα α
πεοτάλησαν υπό τοϋ Προέ
δρου τής Δημοκρατίας καί είς
τούς άρχηγούς των Κομμάτων
Λαϊκόν Δημοκρατικόν κ. "Ινο
νού καΐ "Εμπιοτοσύνης κ. Γιου
σούφ Άζίζογλου.
Ό κ. Σουλεϋμάν Ντεμιρέλ
απήντησε ευχαριστών, χθές
δέ εδέχθη τα συγχαρητήρια
των μελών τοΰ κόμματος καΐ
των πολΐτών έν γένει.
Άπό τό Νομισματικόν Ταμείον
Η!:ΗΜΕΝΑ2ηΐ!1ΕΙΣΔΙΚΙΙΙΟΥΤΙΙΙΗΕΑΑΙΙ2
Συνέντευξιν, τοϋ διοικητοΰ τής Τρα πέζης Ελλάδος κ. Γαλάνη πρός την Τηλεόρασιν
βολήν άλογίστων τοιούτων αί
τήσεων.
Περαιτέρω καΐ άφού υπογρομ
μΐζετα· δτι είς πάσαν περΐπτω
σιν τοιαύτης επΤχέιρήσεως ή
έκδιδομένη απόφασις δέον ά
πωσδήποτε νά έπιλύη πδν άνα
κϋπτον θέμα, χονζεται, βε-
Οαϊως, μετά την έκχώρησιν η
έργολαβία παραμένβι ένιαΐα,
μέ δλας τος έκ τούτου συνε
πειας
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΟΝΑΔΟΪ
Περαιτέρω αναφέρεται δτ'
διά χοϋ αρθρου 2 τοθ Β.Δ. τού
τού άντικαθίστανχ·αι αί παράγρ
6, 7, 8 καΐ 9 τοθ άρθρου 24 τοΰ
προαναφ ρθέντος άπό 13.7.32
Π. Δ)τος αί αφορώσαι είς χον
κ.ανονισμόν νέων τιμών. Διά
τής έπερχομένης ρυθμΐσενκ:'
προθλέπεται δτι διά τόν καθο
ρισμόν των νέων τιμών μονα
δος, ώς βασικαί χΐμαΐ ήμερομι
οθίων καΐ λοιπών άποζημιώσρ
ών, λαμβάνονται ύπ' όψιν αί.
£ΐς χά οΓκεια πρακτικά τοΰ χρό
νού δημυπρατήσεως τοΰ έρ¬
γου, διαλαμβανόμεναι ώς αύ
ται τελικως διεμορφώθησαν κα
χά τάς Ισχυούσας διατάζεις
καΐ δχι α (τυχόν είς την μελέ¬
την τού έργου περιλαμβανόμε
ναι Ή διάταξις είναι άνάλο-
γος πρός την εφαρμοσθεισαν
κατά χά παρελθόν παράγρ. 4
τοΰ άρθρου 2 τθϋ Β.Δ 82) 1966
ΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΧ
Τέλος, τονιζεται, ο<ο τού άρ θρου 3 έπιλύεται χό θέμα τής υσχερείας των πισχοποιήσεων ένεκα καθυστερήσεως έγκρΐοε ως κλπ. συγκριτικών πινάκων καΐ Π.Κ.Ν.Τ.Μ., καΐ παρέχε,ται ή δυνατότης δπως, δι" άποφά σεων τοΰ ύπουργοϋ Δημοσίων "Εργων, περιλαμθάνονχαι είς τάς πιστοποιήσεις καΐ έκτελε- σθείσαι έργασ'αι, βάσει ποσο στοΰ χών τιμών μονάδος αυτών πρό χής τελικής έγκρίσεως την εξασφάλισιν των άπαιπτου των σχετικών συγκριτικών πι¬ νάκων καΐ πρωτοκόλλων κανο νισμοΰ νέων χΐμώ,ν συμφώνως πρός τα καθοριζόμενα διά των άποφάσεων χθύτων. ΑΙ περΐ ών πρόκειται άποφάσεις, ώς ει¬ κός, θά έκδίδωνται μερίμνη των καθ' ύλην αρμοδίων έκά οτοτε Διευθύνσεων, κατά τάς περιπτώσει έκείνας καθ' άς έξ άντΐκειιμενικών λόγων προ βλέπεται ικαΐολογημένη καθυ οτέρησις είς την έγκρισιν των συγκριτικών πινάκων καΐ πρω¬ τοκόλλων κανονισμοώ νέων τ» μών μονάδος. ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ ΣΙΤΟΠΑΡΑΓΠΓΟΙ 3ΡΕΙΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ Είς έφοορμογήν των έξαγγεΛθί»1- τον μέτρον/ ίηΐ των σιτηιρών ίσοδ;ΐ άς 1965· ό ιπτοκργός Γεωργίας ^. Ι Π'3πτ^6ιλοοχάΐτουλος ύττίτγραψεν άττΛ φ>τσιν διά τής άττοίας ττοσθν 54.
8°5.0Ό!) δοαχμών θά καταβληθτ) ο
ττι^ μορφήν εΐσαδηιματικής ένισχνσ»-
ως είς τΓαιροοΎωγούς σίτον καί κρι
θής όρεινών ττεΐιισχών. Ή έν λθτνι
ίνΐσχκχπς, ή 6ττοία άνίρχεται :ίς
30 δοαχμάς κατα στρέιμμα, θά δο··
θϊ μόνον είς μικιροΰς καλλιεργητάς
8—40 στρΕιμιματ*».» όρβινων ιτεριο
χώ; -π-ρός στήριξιν τού εΙσοδι'ιματΟΓ;
τ«ν. "Ηΐ5η( εδόθη έντολή είς την
Α Τ Ε. δπως καταβάλη τό άνωτέοω
πητόν είς τους 6ικαιούχο'σς
γοθς.
ΣυνέντειΛις τοΰ διο κητοθ τη-,
Τραπτέζης Ελλάδος κ. Γαλάνη πμί·,
την Τηιλεόρααιν.
Τα άποτελέσματα των ενεργεια»
συνομιλιών καΐ βιταψών τάς διτοπ·,
εΤχε κατά τό πρόσφατον είς Άμερ·
ΙχΓ>ν ταξ'διΛι' τουν έττ' εύκαιοΐΐ'
τής έτη-σίας Συνόδου τού Δ.Ν.Τ
είς τή' οποίαν άντιπροσώπε>.σε τΠν
'Ενλλάδα, έξέθίίΐ είς τηλϊοπττιιη»
τού σννένΤζυξιν 6 8ιοι«ητής τής Γρα,
πέζης ιής "Ελλάδος κ. Δ. Γαίανιι;.
«Είς την Αμερικήν μιετέβην, Λ-
τ:ν 6 κ. Γαλανης, διά να ιιετααχ^
Λς ?>ιοικητής διά την 'Ελιλάδα ΐΐ'·,
τή/ ετησίαν σύνοδον ιοΰ Διεδν;0ς
ΝομισματικοΟ ΤαμιίΛΐ. ΑΙ ληιψ&ΐ-
σα, κατά τή έψετίΐνήν σύνοδον -.ου
ΔΝΤ άττοφάσεις είχιν Ιδιαιτέραν ση
μασίΐν διά ι^ν ττεραιτίρω ίνιο <ν-- αιν τήί σι/.Όλλαγιιιατικής τής χώρας αας. ΟΟτω. ή καθιέοω^ις τώ^ λεγομένων ■<ώιτ ΤραδΓ^τικώ; δ καιωμάτων» 6α- σίι των οποίων δλαι αί συμμιτίχθ') σαι χ<Λ3αι θά δ καιοθνται ιά ακϊ- έκ τού Ταμείον ττρόσβε-^ τα σνν~ί>λαγματιχ.ά μέσα. Έτΐ-Ρ^
τημα.τιχή τττό^δος έγένε·;ο έττίοης
είς τάς διαττρα1γματε6^εις διά -ή^
των μεριδίων τ^ι«
ών - μελών. «ατόττιν τής όττοιας
9ά αύξΐ^ή ή ττυτοδθτική Ικανό-τις
τοθ Ταμείον.
ΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Εύρ!α>.Α>ααϊΐ είς τ,ν ειιχώρισΓθν
θίσ ν, ετόνισεν 6 κ. διοικητής, νά
άναχοινώαω δτι κ,ατ' άκολο«3'ιαν
των λΓ.ψθειαώ/ άπτοφάαεων και τω.»
διοιιτραγματεύαεών μας μετσ ;οΟ
Προέδρω το,; Διε€νοΟς Νομισματι¬
κοΟ Ταν·ε!οι, καΐ τοθ ίΐτιτελείου τον,
αί ττιο-τώο-εις τάζ όττοίας 6α δικα.
ούταίι νά άντλήστ; ή 'Ελλάς έκ τοθ
Τΐ'^είθιί, μετά τή/ συμιπιλήρωσ .
τής άτταΐΓευμένης σχετικάς διαδικα
τίας. θά αώξηθ<χτν κστά 90 έκα-. δ^λλάοια «αί θα φθίΐσουν ούτω συν-ι λικώς τό ποσόν των ?,10 έκατ->-
δαλλαρίων ττΕρίιτουί Σΐ5μιιωτέον ατι
ή χώοα μας ούδΕιαίαν ΐχει κι5μει μί
χρι το'δε χρρ,σιν ττ.ς δα.ειοληττ,ι.
<ής της εύχίΡ-'3'; έκ τοθ Διι& ο^', Νομισματιχού Ταμείου. Σννεττώς αί νέαι διεθνίϊς νοαιοιματικαΐ ρνθμι υε ς θά άττοτελέαονν περΐ,τέρω οΐ| μαντικήν ένίαχνοιν τής ήι5η ΙσχυίΛς θέσεως τής χώρα·,>/.
Ι τώ μ·ετ<ΐΕύ ·χ(χχεΐαν άνοδαν τής οΐκί ,ο^|)^ής δρασττιριότητος καΐ τώ» ί , πενδύσ'εων, ή όττοία σι»«~άγεται με γαλυτέρας εΐσαγωγάς. ΤΌ ΔΑΝΕΙΟΝ . Αναφΐρομίίνος είς τό ινπό ίκβίαιν δάνειον τό έχαραηίτήρισεν ώς «έλκυ- ^τιικό,» καΐ ετόνισεν δτι τό 4ττιτΛ κ 6» τθ« 16,5%) άπερτ'-ριί κατα }"2 μονά)5α τού έιτιτς«<ίο·-ι των κατ3 θέσ-εων. έξασφαιλίιζ£.ι γενικόν >α-
χνόν 10 — 15% «αί τυγχάνει φόν ο
καΐ κιρδών )αχείο^)
Καΐ κατέληξε τονίσας, δτι οί —ο
ποί το3 δανείον είναι ΰψιστοί <τ.α! 6ε6αία ή υπερκαλνψί ς τού. Η ΕβΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ή 'Εβνική Τραιτεζα τής 'Ελλα- δος άνβκθ!νωο·€ν, δτι έΐλαβεν άρμοδί «ς ται' ΑξουσΊθοαττιοΊν δι" Λγγρα- φάς ιΐς τό Λαχειοφόρον Δάνειον ΟΙ κο.ομικής Άνοπττύξίω'; 1969. Τα ύ παΐ3Τα3τί}μαιτ<4 Τϊς τίθτνται «αί πάλ ν ϊ'ίς την ΐΛττ,ρεαίαν τού κοι. νοό, διά την έξυτηρέτησιν ιω» ί,ττι θν«μ:0-ων νά 2γγρ<ΐφ-οόν είς ιό Δά¬ νειον. ΕΙΣ ΟΜΑΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΠΑΝΗΛΘΕΝ Η ΒΙΟΜΗΧίΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟ Β' ΤΡΙΗΗΝΟΚ-ΤΟΝΙΖίΙ Ο ΣΕΒ. ϋπεύθυνθι συμφώνως τώ νόμι, 1090) 1936 Ιδιοκτήτπς - Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κσαοικίσ Ναύαρχον Βότση 55 Προϊθτάμενος ΤυπογραφεΙοι. ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ Κατοικΐα Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ Επάνοδον τής βιομηχανικής δρα στηριότητος είς όμαλά έπίπεδα κα χά τό 2ον τρίμηνοντοϋ τρέχοντος ϊτους έπκτημαίνϊΐ δ Σύνδεσμος 'Ελ λήνων Βιομηχάνων, βάσει τής τρι μηνιαίας ερεύνης των αρμοδίων ύ¬ πηρεσιών τού, τα άποτελέσματα τής οποίος δημοστεύονται είς τό κυ¬ κλοφορήσαν Δελτίον τού. Ώς άνα- φέρεται είς αύτό, κατά τα συγκεν- τοωθένχα στοιχεϊα, εσημειώθη ϊν- τός τοΰ υπό κρίσιν τριμήνου σημαν χική αύξησις είς χον ρυθμόν παρα γωγής, πο)λήσεων καί έπενδύσειον. κοΐθώς έπίσης καί «βελτίωσις χοΰ ρυθμοΰ επεκτάσεως των έξαγωγών ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μαβήμβτΐ Γαλλικής καΐ μαβηματικ&ι Γ ν μνασίου καΐ Λυκείον κατ' οΐ<ο τού μοτθητοΰ, Ο—ό Σ· Κονρη^ ττν' 363.065 καΐ 360.566- Γκομηχανικών προϊόντοιν, ό οποίος ομως έμφανίεζι επιβράδυνσιν κατά τό Ιον εξάμηνον χοΰ εχους έν σχέ σει μέ τό αντίστοιχον τοϋ 1968». Ή δειγμαχοληπχική ερευνα, άπό την όποιαν συνήχθησαν αί έκχιμήσεις αυταί, διενηργήθη μεταξύ 49 Λει¬ τουργουσών μονάδων τής μείξονος βιομηχανίας. Ειδικώτερον, αί έξελίξεις των κυ (,ιίων μεγεθών χής βιομηχανίας, συμφώνως πρός χάς έκτιμήσεις τού ΣΕΒ, βασιζομένας είς χήν δει- γμαχοληπτικήν Ιρευναν, έχουν ώς εξής: Ιον) ΙΙκραγωγή. Ή αβξησίς της κατό. τό 2ον τρίμηνον ύπολογίζεται είς 16% έναντι 8.8% το ΰΐου χρι- μήνου (οί συγκοίοεις γίνονχαι πρός χά άντίσχοιχα πρό ϊτους διαστήμα- τα). Κατά τόπρώχον εξάμηνον έν τς7> συνόλω ή παραγωγή έσημείϋ)-
σεν αύξησιν καχά 12,6% ή όποία
συγκρΐνεται πρός την κατά 4,1%
τοιαύτην τού 1ου εξαμήνου τοϋ
2968 έν σχέσει πρός χό Ιον τοϋ
1967.
2) Πωλήσεις. Είς τάς πωλήσεις,
ά χήν Ιρευναν, ό ουθμός αύξή-
βεο)ς παρέμεινεν δ αύτάς καί χατά
τα δύο τρίμηνα, Ιον καί 2ον ήτοι
14,2% καί ςρυστκά κατά τα τό Ιον
εξάμηνον τού 1968 αί πωλήσεις εί¬
χον αυξηθή κατά 0.4%.
3ον) 'Εξαγωγαί. "Εναντι μειώ¬
σεως τιον τό Ιον τρίμηνον καχά
5,8% κατά χό 2ον ηυξήθησαν καχά
14,9%. Τελ.ικως ή αίξησίς το>ν κα¬
τά τό Ιον δξάμηνον έκτιμάται είς
4.8% ϊνανχι 21,3% τού 1ου εξαμή¬
νου τοϋ 1968.
4ον) Αί έπετδύσεις, τέλος, έση-
με((οσαν αύξησιν κατά χό δεύτερον
τρίμηνον κατά 88,2%, ήτοι έλα-
φρώς χσ+ιηλ.ότερον τοϋ 1ου τριμή¬
νου (103,4%). Ό μέσος όρος τού
1ου εξαμήνου διεμορφώθη είς 93,
2% Εναντι —13,1% τοΰ 1ου εξα¬
μήνου τού 2968.
ΤΟ ΤΡΙΤΟΝ ΤΡΙΜΗΝΟΝ
Καβ' δσον άφορδ το 3ον τρίμη¬
νον είς τό Δελτίον τοϋ Συνδβσμου
αναφέρεται δτι «αί προβλέψεις των
έπιχειρήσεον παρέχουν ενδείξεις
σννεχίσεως τής διομηχανικής δλήσεων κα-
ίό. 3,2% ϊναντι τοΰ 2ου τριμήνου
τοΰ 1969 καί κατά 12,1% έναντι
τοΰ 3ου τοΰ 1969, β) μείωσις των
;ξαγωγών κατά 5% έναντι τοΰ 1ου
τριμήνου τοΰ 1969 καί αύξησιν των
κατά 25,7% Εναντι τού 3ου τού
1968, γ) ώς πρός τάς έπενδύσεις
άναφέρουν μείίοσιν το>ν Εναντι τοΰ
1ου τριμήνου κατά 21,1% άλλ' αύ¬
ξησιν των έναντι τοΰ 3ου τριμήνου
τοΰ 1968 κατά 27,7%, δ) ό ρυθμός
παραγωγής τέλος, προβλεπεται νά
κυμανθή μεταξύ 10—22%.
[ΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝγΧΗ Μ Ο Δ Α
τ§0 κ.
ΚΟ^.ΚΜΛΙ'ΡΙΛΗ
ΙΙαρακολοΰβησις
τής εξελίξεως
τής εΐνθριχή;
0Δ02 Β0ΥΑΗ2 41
Τηλέφ. Ϊ35.575
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγος 2—Αθήναι
τηλ. 684.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Ιΐέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΙΙΛΗΡΕΣ
ΒΠΑΦΑΙ ΜΕ ΟΜΟΓΕΝΕΐν.
Π;οα·ιτέοω ό κ. Γαιλάνης
είς τάς έπαφάς πού βΤχε μέ τυύ.
"Ελληνας τής Άμερικής πρός τ->θΐ
όττοίους «είς ειδικώς όϊγοτνωθι!»'«.,
τυγχενρώυεις» έ'έ&ισε «τάς προσφα
τους ίειλίξεις είς την οΐκονομίαν
<3Ϊ τό έτιτϊλοίιμε.νον μέγα παραγω γικό/ έργον» κα'ι τοΰς οποίους ίχα λείε νά συμμετάσχουν *'ϊ τό ν{ο» <ρατικό/ δάνειον. Ή πρόσκλησις, εΐττεν, εΐχε ζωτ»οάν απήχησιν, ήδη ·>έ
εχου δηλωθή συμμΐτοχαί όμογενών έ
φαπλιστών ξενων τραπιζών κλτι. β
ίικατ. δαλλαρ!«ν καΐ πλέον.
Έν οννεχεία ό κ. Γαλάνης είπον
δτι αί πσοΰπο3έσει ς τού νέου οανί ι
ου ιΤλχι αρισται κα'ι ανέφερεν οί ι
ή πσ,οαγωγή κα'ι τα εΐσοδήιματα εφέ
τος εσημείωσαν ϊναν βκ των μ*.ί*λυ
τέρων αεταΐπειΧεμικών ρι>3μών, 3τι
σημειοΰται ίητίσης αύξησις της ρο
ττής πρός άποταμίευσιν κλπ. Κατυ
τα δυο τίλειτταία ϊτη, υπεγράμμισεν,
ϊλοϋδε χώραν είς τήν 'Ελλάδα μΐΛ
μεγάλη βελτίωσις είς την ψυχοΑονΐ
αν το) κοιιοό ώς πρός την έμπ -
στοσύνην τού επί την σταθεροτΓ,Γα
τής ορστχμής. ή όποία άπεικονίζε-
ται είς την ταχυτάτην δνοβον των
καταβέσζων, την μείωσιν τής νομι
αμ3τικής κυ<ιλοφοο!ας καΐ την Ανα ζωογόΐιτιν τό^ν χο^τιαατιστηριακίΐν συνοίΛλαγών. Ή βελτίωσις τή", φι//.ο λογΐας αυτής, είς τό Ισωτεμ κον και τό εσωτερικόν, διά την ναμυ,'ΐα τική/ μας σταθερότητα υπήρξε κα τα βάσιν ττοοςόν τής επιτευχθείσης κατά την τελευταίαι δΐϊτίαιν σταθε ρυττο ήσιεως τοθ ίπτιπίιδου των ιι- μών καΐ τής «ξασφοολίσεως Ισοροο- π'ιας τοθ Ισοζυγίίυ ττληρωμών .ίγ, χώρας. Άνεφέοβη έν συνεπεία είς τά<ί ε ξελίξεις τού Ίσοζυγίου, &που ,να·Όι τα δύο τελευταία ϊτη. διετηρήθη I- αοΒροπία: ι<3Ϊ ηύξή©η·σ·αν τα σι»Λΐλ Λαγ.ματΐι-α διοο3έισ.μα ποιςά την ί» ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκοι- ρ!σς 40 χιλ. δραχμών καθαρά τοίς μετρητοϊς οικόπεδον έκτός σχεδίου είς ά·τόστασιν 600 μ ;5τιό τήν θάλασσαν- είς Αγ. 'Α- ποστόλονς Καλάμου Άττικτϊς έ- κτάσενς 300 τ.μ. έντός ρυμο τομηυένης εκτάσεως κσ'ι άλλον αΪΓθτ.έδό.ν μέ δυνοΓτότητπ τιαρο •/ής υδρεύσεως καί ήλεκτροφω- Τηλεφ'-νήσατε 316 406 8—10 π.μ. καθημερινώς ΔΙ ΕΡΙΌΣΤΑΣΙΑ Τηλ3ορά.σεως καί τηλεπικο.- νωνιακοθ ύλικοΰ. Ή γνωστή Ι., ΛΦ1·ΟΛ Ι } ιΟΛ''Γ"Γ·ε Α ΓΡΗΓΟΡιΑΔΗΣ Δ'.χε.ται ΒηΛαρΟ / Πλατ Άγΐου Κονοτοντΐνοο (Όμόν^ια) 9 ■ : καΐ 4 · Ι μ μ. 1 Τηλ. 5«-387 γ γμς κασσιτετεροκόλ- λησις τοθ Αγγλικόν) Εργο- σ-τασίου «Μουλτικορ Σόλντε&ς Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τιμάς καί προσπέκτους άπό τήν Γεν. Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΛΟΓ, Θησέ ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 226.024. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΤΤΑΚΟΥ ΕΙΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΘΕΜΕΛΙΟΙΙΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤ ΩΝ *Ο άντιπρόβδρος τής ΚυβερνήκΤΐ- ως καΐ ύπουργός Εξωτερικών " Στ. Παττακός έ3εμ£ΐλ!ωσε είς 'Ελε; ^ΐνα τό κτιριακόν ρυγκοότηιμα είς τό όποϊο/ θά στεγασθή τί) Γυμνόΐι όν δ—άνης 17.000.000 δρατκμών. ΠερΊ τήν 1 ην μ.μ. ό κ. ΛντιποΉ- 5?ος( κατά τή διάρκειαν τελετήο. παοέδω^εν εί-; την ·περιοχην ΘϊΡ'. σοι» Ηρακλείου 552 διαρμερίσμα-5 είς Ιταρίθμους οικογενείας Είς την τελετή·< παρέατη^αν <-1 ουργοϊ Δΐϊμοαίω'ν "Είνκν κ. Πα· ποοδη^μητρίου, Άναπληρωτής νττοι*·- γός Συ^τονισμοΟ κ. Φθενότκης '<Π>
άλλθ).
Έν άοχή χορ^οτατοϋντος τοϋ Αγ
χι-επυκαττου Κρήτης κ. Εύγενίου < τΐλέσθη άγια^ιμός. έν συνεπεία ίν ττρθ3€ψώνη7σΛΐ τόν κ. 4ντιττρόεδι)αι/ 6 κ. νομάρχης καΐ έκττρόσωττοι τύν οΐκογίνειών ίΐς τούς όττ^Ιους *ί >
ν·εμήΐησαν τα νέα οΐκήματα
Ό κ. άντιπρόεδρος απαντών, εΐ-
ττι μεταξΰ όόλλων'
Σ€τ3ασμιώτατε,
Άγαπη'Τθί μθυ σκμιτατριώ»τι
γνωρίζετε μέ ιτόσον αΤσβημ'α 4γό·
ττης σσς συναντώ κάθε φοράν. 7-ή·
μερον δμως. αέ σννοδεύει καΐ ^«σ
αΤσθτιμα μεγάλης άνακου^Ισίως 'ΐ
ΐτΐ τέλους, τό αΤσχος τής τρώγλης
ποϊ) ΐηΓΐΛ'δαιζε τό ωραίον ΉρΑκΑ'ΐ
0/ καΐ έστιγμάτιζε τόν πολιτισ>υ..}ν
τής χώρας, ίξηφανίσθη. Κσΐ είς την
9έ7ΐν τού ϋχομεν τάς κ(ττοι*!ας
ττοΰ άποκαβιστ χ>ν αυτήν ταύτην ;·>»
πμή τού Κ,οάτους.
Τα προίπαναχττατίκόν Κράτος 5ι
ίθευε δα την 4κιπλή οωσ ι ν ίνΑς ότι
νιιώδους σκοπο!1, δικαιολογοΟ;το-,
την ΪΛταιρξΐι/ τού μόλις 17 έκατο,'ίύ.
οια δοαιχμών. Καΐ τό 'Επαναατατι-
κόν δ;έθεσε 48 έκατομμύρισ. διά
^ά γ·:λάσοι»ν καΐ τοΰ ΦτωχοΟ τα χ? ί
λη. Καΐ μόνον ή σύγκρισις τώΐ'
δύο έποχών 1919—^1966 καΐ 19-67,-
Η κατάσχεσιν
τριών πλοίων
δι'όφειλά^
πρ^^ τό Ν.Α.Τ.
Τ ό διοικητικόν συμβούλιον
τού ΝΑΤ ενέκρινε τΛν καηάσχε
σιν τού έπιβατικού πλοίου "Σί
τυ δ<ρ "Α&ενς^ι) καθώς καΐ τού φορτηγοϋ «'Όλγα», Ιδιοκτηοΐας κ. Δ. Κυριακού. Διά τώ τελευ¬ ταίον τουτο εχει βεβαιωθή ό- φειλή τοΰ Δημοσίου Ταμείου ά- νερχομένη είς τό ποσόν τΟν 777.616 δραχμών. Έν τιρ μεταζύ, τό ΝΑΤ προ¬ βαίνει είς τάς δεούσας ενερ¬ γείας διά την κατάσχεσιν τοΰ φορητγοΰ «Δημήτριος Κυρια- κός», ευρισκόμενον είς Φρη Τάουν τής Σιέρα Λεόνε. Ή οφείλη τοΰ πλο ου τούτου άνέρχεται είς 14.000 λίρας "Αγ γλΐας πλέον των έζόδων έπανα πατρισμοϋ τού πληρώματος έκ τοθ Λερέντζο Μαρκές. ΑΙ ΠΡΟΚΛΤΛΒΟΛΑΙ ΔΙΑ ΠΑΡΑΛΑΒΗΝ ΞΕΝΙΚΗΣ ΖΛΧΑΡΕΟΣ ηής ής ρ κή; Βλ'νιπήί Πσντπιο ηιι'ον Ά Δέχεται καθ" έιάστ-ιν 6- 5 πλήν Σάββατον είς τό Ια· ι τρείον τού Σ^μιιέλου 4 Ι τηλέφ. 785.894 Πλ. Μαβίλη Αθήναι Τ.611 ν δι' άποφάταεως τγΟ ;ΓΓου?γοϋ "Εμπόριον αί κατα6αλΑ6- μεναι άπά των έμπορον καΐ το*ν 5 ομτνχάνων - 6ιοτεχ>νών π;ακοοτα ι -
Χαί διά την παραλαβήν λετττοκ^ιαιθϋ
5αφ νέ ζαχάο«ο:ς, προίλεύΐεως έξ,
τεο:«ο3. ΑΙ προχαραίολαΐ αθται :ος
τίος μέ» τούς έμιπόρΐυ»; κ·υ·ΐ3Ϊν^ν-
τ-> 8ά ζάχαιριν κόΐτους 90 δολΛα
οίω^ «Τ3ΐφ» αητό 1.986 μέ,χρι και
2.805 δραχμών άνά χιλιόγραμιμον ά
ναιλόγως π.οοελεύσεως καΐ ουσκευι*-
σίας. ώ- πρός δέ τοθς βιομηιχάν.υ;
— βιοτέχνατ. άττό 2.40 Ε«ς 2 49Λ
5?ΐ»μάς ά.σ χιλιόγραμι.ον υπτό ταν,
αύτάς ώ: ανωτέρω —ρουποβέοιι ν
Τέλος, είς την κοινοποιησισ αν
ττρός τάς άρ-ιαδίας αρχάς ύηζυί,
γική/ απόφασιν όρίζΐται, δτι τα
πο?ά πρακα;τα6ολής μϊΐαύντα. κατώ
τρΐα λεπτά άνά δολάρον κόΐτου;
άνωτέρςυ των 90 δολλαρΐων^ έ»ώ
δέν καταοβάλλονται τα ώς α.ω τιο
σά εί; περίπτωσιν γ-ενικοΰ κόστους
ά τί}/ 40 δολλοιρίων.
ΑΞΙΟΠΟΙ^ΙΤΛΙ
Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ.
Είς τα πλαίσια τή ^
κσΐ άναΐΓΓτύξίως των έδν,κών βρ«
μώ/^ ενεκρίθη ύττό τού υπουργείον
Γιωργίας ή έκπόνησις άναγι«οιστ,
κης ιΐβλέτης διά τήν αΐσθτττικήν Λ-
ξισποίησιν Το^ όοεινοΰ χώρου Π ΐ,>
νατσού, ίψους δοοττάνης 250.000.000
δοχ. "Εν τώ μεταξύ, διατίθεται σ·. ,ι
ττληρωματι«ή πίστωσις 150.000 δρ
διά τό πρόγραμμα έργασ.ών Γ|.
τόν εθνικόν δρυμόν Λευκών Όρΐςον
Κρήτης.
1969· είς τάτ οποίας αντίστοιχον
οί άριθμοΐ 18 καΐ 48 έκατομμκΛ'ι*)/
δραχμών, εΤναι, ττιο-τεύω. Ικα,ή,
5ια νά έ<7ψενδονίση βλους τοϋς *' θους αυτής τής χώρας κατά -η"ι ο—τανουτατικοΰ κσβκττώτος. Ή διαχείρισις τού 'ΕλΑΐτνΐίοΓ Μίλλοντος άνήκει? φύσίΐ καΐ θίη.·· καί κατ' έθν «ήν έπιταγήν, είς ' λους έκίίνους, ή ψυχη των ΰποίΐί» συνετατ,οάχθη καΐ ή καρδία των Λ ποίον έδονήθη Λπό τοϋς μεγάλοι/^ αγώνας τού "Εβνονς. Μόνον βα^' προεκινι5ύν£ΐ>σαν διά την ΙστορικΛ»
ιβίωΐίν τού, 6χονν ιό ήθ «όν 4*.
3-τΐγμα δπως μετέχουν ένεργώς ;Ι;
τον δ άλογον καΐ την εύγενη &κι1
λα πρός διεκδίκησιν τής τιμής 5ιΑ
ίήν ανάληψιν τής εθθύνης δια*ειι<Ί /εως των τυχών τής Ελλάδος "Εν σννβχ-εία £γιν« ή κλήρωσιν χαί περϊ την 3ην απογευματινήν ί, κ. Παττοκός μετά των κ.κ. ϋ γών καΐ των αλλων επισήμω ρηΐεν έπστρέψας είς Αθήνας Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΕΙΔΙΚΟΥ Φ.Κ Ε. Είς την επιβολήν τοΰ ε(8 κου «ί ρου κύκλου έογασιών ι^πάγονται .ά £.Τ6η τα ττρσερχόμ.ενα έ« μεταϋροπής ή έττίξεογοΐσίας διά ιμηχανικών χη. μικών ή δλλων αέΐ7«ν ή κα'ι δι" ά- ττΑής χ€ΐρωναΐοτι«ής εργασίας. Γά εΤδη ταϋτα δέν παϋουν νά εΤνσι «πσ οαγόμενα» ϊστω καΐ εάν χρησιμοιτο. οθνται διά την παρτγωγήν νέω» εί- δώ>. Είς τα προαγόμενοι ε"6η δέν πε
ριλτ,'αβο-νονται τα κατάλοιπα τής Ι-
πεξεργασίας τής πρύτης Ολης. Πε.
οιλαο.ιβά,/σνται, δμως. δλα τα παοάι'
τή-ς ίττεξεργασίσς, ξστω κσ'ι
Ον νέον εΤ6ος πί>ός έ,μττοι
ρίαν. (Συμβ. 'Επτιΐφ. Τμ. Β' άπ^
255)69).
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΑνΛΑ ΒΟΡΡΙΟΥ
ΕΛΛΑΔΟΣ
Κατά κυβερνητικήν άνακοίνωσ /·
τό Συμβούλιον Περιψίρϊΐακής Ά'α
πτθξεως Βορ. "Ελλάδος^ συνελοχν
ύΐτό την προεδρίοΐν τού κ. Ματθαίου,
μέ τήν προκαταρκτικήν ".Λ
πρσγραμματιοΐμοΰ των Ερ¬
γων Δΐ)·αβσίων Έιτενδύσβων τής τι»
ριοχής κοττά τό 1970. Ύπ' όψιν
τοθ συμΛουλίου έτίθη τό καταρΐ'
σθέν ι>πό τής ΥΠΑΒΕ δε^ές π?ο-
γρβμιμα ίπιη*ύο*ων 1968)72, τ6 6
ττοϊον κα'ι Θά άπστβλίση τό πλανι
όν τοΰ πρσγράμματος τού Ρβις
1970
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ
ΒΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΔΙ' ΑΓΟΡΑΝ
ΟΜΟΛΟΓ1ΩΝ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟν
Ή 'Εβνική Τραπέζα συν€ΐργάσθι
4»έ τόν ΣύΛεσιμον 'ΕΜήνων Βιοιιΐ)
χάνων διά την παροχήν τής δνν»-
τότητος άγοράς άμολογιών τοΰ νέ-
3υ δσνείνυ ίπτό τοθ έργατοϋττο^Ατ)^1
κου προσωπ κ©0 των βιομηχανικώ*
έπιχειρητεων. Ό Σ.Ε.Β. άνέλαδ»
νά ζτ?τ^ση όπως αί έν λόγ» έπιχιι·
ρήσεις τταράσχουν πάσαν δυνατλν
εύχολίαν είς τοΰς ύπ' αντών άππ-
σχολουμένους
διά την ίπΐ πιστώ^ει
τί>ν άγορασθησομένων
Είς περίπτωσιν κατά την οποίαν
έκ λόγων τοιμιΐακών, καθίστο·τ'''
ή παιροχή των άνοτέθΌ
Γρός τόν σκοτίρ^
αυτόν τάς ίνβιαιφεοομένας ίττιχΠι ή
σεις διά χρονικόν διάστΛμα πέ.τι
μηνών καΐ άτόχως
"Έ^ 6ϊλλου ό ίφοοηλιστής κ. Κ
Α. Βαολμάς δι' (ητιστολής τθν πρός
τόν κ. πρω^ΛΓ;ι«ογόν άναφέρει 3τι
ίδυτεν εντολήν είς την Ίο.ι*η«
χά! Λα.ιχήν Τράπεζαν δπως τόν >ί
γράψη είς τό ίκδοθτσάμενον δάνεΐ"ν
δ ά τό ποσόν των 50.000 δολλαηι
^ν.. 'Επίσΐ>ς, ό έφοΐτλιστής κ. Λ
Νομικός ίϊήιλωίίειν είς ναντιΑιακο-/
<ατάστημΐ (Πηραιώς) τή- Έμποοι <ής Τραπέζης δτι θά έγγραφή είς ."ό δάνειον β οί τ6 ποσόν των 30Ο 300 δραχ·μών. Η ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΙΜΟΑΟΠΩΝ ΕΙΣΛΓΟΓΗΣ ΤΡΟΦΙΜΟΝ Τήν άνακτταλΛν τής άποφάσΐως τοθ 0~ουί>Ύ»!οΜ 'Εμιπορίου, δά τής
οποίας ίντέλΑοντ^ι τα 'Βπιμελητή-
ρΐα δπως .ιΛ θίωϋοΓν τιιμολόγια βι'
τοοφίμων καΐ εχόντων
έγχρίσεος τής κυκλοφορίας
των ώττλ τοθ Ανωτάτου ΧημικίΟ
Συμβονλίου^ ζΓττιΐ άπό τό αρμόδιον
υπουργείον ό βμπορικάς
■ 6τ, ή άμεσος
τοθ μέτίθυ οώτου. διά ,6 όιποϊο
ή
ΑΠΟ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΗΙΣΧΥΣ ΤΗΣ
ΣΥΜΒΑΣΕΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΣ ΛΙΤΤΟΝ
Ή συνΐργαρία Δημοσίου και
ΛΙΤΤΟΜ τερματίζβται. Ή γνονττή
σύμβασις, Οτι τής οποίας τόσο»
πρασδακίαι «Τχον βασισθή άπό νί·
ρους -τής Παλιτείας «ατά την «τ·!
χήν τής ύπογραφής της «αί ή όποία ,
τάσας συζητήσεις εΤχε προκσΛίσει
άφ' ής τό πρώτον άνβκινήθη τό
σχετικόν Θΐμα. έπαυσε ίσχύουσα ά
πό τής Τετάρτην-
Θς την λύσιν αυτήν τού τεριμα
τισμοΰ τής ίσχύος της κοοτέληξαν
τ*λι«ώς αί άττό ιμηνών διεξαγόμεναι
δι—ραγιμα:τ€ύσεις Δημοσίου _— 'Ρ-
ταιρείας, αί όττοϊαι άπέσλεπον ϋς
την άναιμσρφωτιν καϊ άναπροσαριμο-
γήν της- βάσίι τής κτηθείσης άττ.τ
την διετή εφαρμογήν της Ιΐμι— ιοί-
ας.
Καταλήξη τ"ν διοαπραγματεύσΓ-
ων οώτών υπήρξεν π βιαππστωϋΊς
δτι τίώ λοιπού αί υπηρεσίαι τής
ΜΤΤΟΝ ιΤναι ιτεριττσ!. Τούτο δπ
τυπώνεται είς την έκδοθεΐσαν νθΐι.
κοινήν ανακοίνωσιν ϊπτογραφομενη*
υπο τού ύπονργού1 — 'Αναϊτληρωτοΰ
ΣΐΛ/τονισμοΰ κ. Φ3ε,νάκη καί τοϋ -κ
Γουωρσάουβρ, έκΐηροσώΐτου τήχ ΛΙΤ
ΧΟΝ — ΜΠΒΝΕΛΟΥΞ, ά ό,ττοία >
χει ώς εξής:
«Ή "Βλιληνιιιή, Κυβέρνησις καί η
ΛΙΤΤΟΝ ΜΠΗΝΕΛΟΥΕ Σ. Λ. 5ια
τού συ—αβέντος ύττ" αυτής Όργσ
νισιμοΰ ΛΙΤΤΟΝ — ΓΚΡΕΚ, συν;..·
γάσθησχΐν διά την οικονομικήν *-
νάπτφν τής Κρήτης καί τής Δ·->
τ ικής Πελοπ-οννήσου βάσει τής άτο
15ης Μαΐου 1*67 σι/μΛάσεως. Ή
σύμαα«"ς αύτη προέβιλ—ε ώξιολόγη
σιν των άπτατελ*σιμάτων τής συν-ο
γα—ίας μετά -πάροδον διετίας <π; έττΐσης άνα8ε<^ρησΐν "αί ττροσσιρΐ'.ιο γήν τής σνιμβατικής σχέσεως. Κ? τα την σνμπτληρωθεϊσαν ί(δη άναθ»- ώρτ—ιν, αμφότερα τα μέρη συνε.φώ νιραν τα «κολονβο: Λ. Ή ώς ανω συνεργασιαι ί/ττήώ- ξε κσ—Όφόρος κα'ι αί έλλΐ)νι·<ο:ι κρατικαί υπηρεσίαι εΤναι είς θεσ" να συνεχίσονν ανευ εΐβικής έξωτερι κης βοηθείας τάς προσπταβείσς τ«ν 6ι' οικονομικήν ανάπτυξιν Β. ΑΙ ύφιστάμίναι κ<χτά την ι'» πογραφήν τής συμβάσεως συνθήκαι •χούν μεταβληθή χάρις είς την (■ ξαγγίίλίοιν υπό τής 'Ελληινικής Κ«- δερνήσϊως τού Πενταετοΰς Πρ^- γράμιματος ΟΙκοναμιικής Άνοοπτύίί ως καΐ των τταρουσ ισταμένων νέυν δυνατατήτων δια την χρι»ματο5ότη σιν των δργων άνοπττύξεως Κατ' ακολουθίαν τούτων άμφότι ρα τα μίρη σνμφωνοϋν δπως τεμιιο. τίσουν την μεταξύ των σΜμβαττικήν σχέσιν άπτό 15.10.196, έπιδεικνύον- τα την Ιδίαν καλήν πίο'τιν, ήτις ( πρντάνίΐθϊ κοτΐ κατά την ου εργα¬ σίαν. Ή 'Ελληνικ.ή Κυβέρνησις έκψρα- ζει τάς ευχαριστίας της πρός τή- ΛΙΤΤΟΝ διά την εΐλικιρινή συνερ¬ γασίαν, έλπ^ουσα δτι καΐ καί «λ λαι εώκχιρίσι τοιαύτης συνβργασί- ας ένδέχρται να ϊιττάρςΌυν είς τ ό μέλλον. Ή ΛΙΤΤΟΝ περσποΰσα τάς έργαισίας της έν Ελλάδι εΰχετσι είς τί»ν ελληνικόν λαόν καΐ ΙδιαιτΓ ρως είς τούς κατοίκους τής Κοή- της καΐ τής Δυτικ,ής ΠελοτΓοννή- σοκ Ετι τταραγωγικώτερθν καΐ εύτ->
χές ιυύλλθν».
ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ
Ώς γνωστ6ν αί συζητήσΐις διά
την σύναψιν συμβάσεως μ έ ττν
ΛΙΤΤΟΝ είχον όορχίαίι άττό τοΰ
15*65 δτΓ τό τρρώταν ΐΤχον ύπο.ί}η
θη αί ττροτάσεις της διά συνεργ»
σίαν ιμ£ τ5 Δημόσιον. "Εκτοτε κ<ΐϊ κοττοτΓΐν ττολλΛν φάσεων τάς οποίας 61 ήλθον αί μ£τ' αυτής διαττραγμτΐ- τεύσεις καί Αναιμορψώσϊων τ·.ϊν ■προσφορόν καΐ των δριον της τ>
σχέδιον εΤχ',ν έγικαταιλειφ3ή. Τβ)ι-
κώς την 15ην Μαΐου 1967 ύΐπεγρά-
ψΓ ή σύμβασις μϊ τί 'ΒλληνικΛν
Δημόσιον κατόπιν τιροιτοττοιήσεων ό
ρων τΐ'νών τοΰ ιτροταβέντος σχεβί
ου συμβάσεως Την υπογραφήν τή^
σνμβάσεως ηκολούθησε μακρΑ ανα¬
κοίνωσις τού ύΐΓΟΜργοϋ Συντονι-
σιμοϋ είς την οποίαν μεταξύ
άνβλύετο ή σύμίβασις καΐ
μιταξΰ αλλων δτι «τρείς μόλις 3-
ββομάδας μβτά την έηανΛσταοΗ
εφίσκαμαι ΐίς την εόχάριστον ίι'-
σιν νά Αναγγχίλω μίαν ιμίγΛλην !
■πιτυχΐαν τής Κυβερνήσεως τής ο¬
ποίας αί σι/νίπΓιιαι θά έιη)οεασου>ν
σημαντικώτατα: την έΐτιτάχιτνσιν τηΝ
οϊκονομικής Αναΐπ'τύξεως τής 'ΕΑΑΛ-
δος», Καΐ αφού άνέφερί την {π*·
γρθίφήν τής συμφωνίας ι>τεγράιμιιι
ζβν δτι «βια τής έιτιτευχθείσΐις ιτν
βώτεως έξασψαίλί'ζίται άφ' (ν->< μΐν άποτελεισιματιικός μηχανισμό^ 6ιά την τΓροώθησιν το> σχεδιασμού
καΐ τής 4«ΤίΑέο'εως των έ>γων τττ»
άνο—τάξεως, άφ' έτ^έροΐί δέ είς ττο*>
την φασιν, άναγρμένην είς την μκΐ-
ξΰ τής σήμερον καΐ τοϋ τέλους Λ
1970 τριετίαν ή ττραγ-ματοποίηοι .
έττενβύσεων ΰψους 240 έ*. δσλλαο>
ων^ ήτοι 7.2 δια. δραχμών^ έντλν
δί 12ετ!ας ή ττραγμαιτοποίΐ)σις
νολιχών έτΓκνβύσεων Οψουϊ 830 ίι
δολλαρίων. ήτοι 25 δια. οραχμΰν».
Είς τώ οΛριανόν μας φύλλον Οα
βΐ)μθ3Ίεύσωμ«ν τό δεύτερον καΐ γ*
λΐυταΐον μέρος τοθ Ιστορικοό τ λ
*ίρματισμοΟ τής συμβάσεως 1>έ τν
Λι'ττον.
ΤΙ ΑΝΕΜΕΝΕΤΟ
Διά τής υπογραψής τής συμ
βάοεως ανεμένετο Οτι Λ ΛΙΤ
ΤΟΝ θα έφλρμοζε προγράμμα
τα άναπτύζεως ττϊς Κρήτης καί
τής Πελοποννήοου καΐ θα προ
σείλκυε ξένα κεφάλαια πρός
τόν σκοπόν αυτόν. Έπίσης θά
έδημιούργει εΐιδικόν Όργανι-
αμόν, έπανδρούμενον βαθ-
μιαίως μέ ελληνικόν προσωπι¬
κόν, ό οποίος θά ηδύνατο νά
συνεχισθή υπό τής ελληνικής
Κυβερνήσεως. Τέλος ή ΛΙΤ
ΤΟΝ θά Τδρυε δύο Όργανι-
ομούς. έναν επιτελικόν καΐ
έναν εκτελέσεως. Μετά διετί-
ον άπό τής ύπογραφής τής
συμβάσεως Λτοι την 15ην Μοί
ου 1969 προϋποτίθετο δτι ή
ΛΙΤΤΟΝ θά ειργάζετο διά την
εκτέλεσιν προγραμμάτων συ-
νοΛυκων επενδυοεων 120 εκα
τομ. δολλαρίων καί Οτι τα ά-
ναγκαία κεφάλαια θά είχον ί"-
ζασφαλισθή κατ' εκείνην την
στιγμήν. Είς τό τέλος τής 4ης
φάσεως, ήτοι μέχρι τού τέλους
οΰ 1970, ήσυμβασις θά έπρειν
νά έχη αποδώση έργον άναγό
μενον είς συνολικάς έπενδύ-
σεις 240 έκατ· δολλαρίων, έκ
των οποίων ή ΛΙΤΤΟΝ θά ωφει
λε νά έχη έζασφαλΐσει 150 έ
κατ. δολλάρια. Τό όλον πρό
γραμμα προβλέπετο 1?ετοϋς
διαρκείας, άνήγε-το δέ είς
συνολικάς έπενδύσεις 830 <■- κατ. δολλάρια ήτοι 25 δΐς δρα χμών. ΤΙ ΕΠΕΤΕΛΕΧβΗ Μέχρι τής 15ης Μαΐου έ.έ. συμφωνως πρός χά στοιχεΐο πού είχεν άνακοινώσει ή ΛΙΤ ΤΟΝ, κατά τα έγκαίνια δύο 6ρ γων βΐς Ηράκλειον (ζυθοποιΐ άς καΐ ήλεκτρονικών), αί συνο λικώς έγκριβείοαι καΐ υπό προ γμαχοπθιησιν ευρισκόμεναι έ πενδυσεις ανήρχοντο είς τό ποσόν των 11.517.000 δολλαρΐ ών, πέραν δέ αυτών υπήρχον έκκρεμείς προτάσεις ουνολι- κου ϋψους 39 έκ. δολλαρίων περίποο ΤΙ ΕΣΤΌΙΧΙΣΚ Χυμφώνως πρός τάς διατά ζεις τής συμβάσεως ή ΛΙΤΤΟΝ πρέπει νά εΐσέπραξε διά δαπά πάνας ειΐς εκτέλεσιν των ύπη- ρεσιών της: 1.200.000 δολλά¬ ρια διά -[ήν πρώτην φάσιν ήτοι διά τό διάστπμα άπό τής ύπο¬ γραφής τής συμβάσεως μέχρι τέλους 1967, 2.160.000 δολλά ρ>α διά την δευτέραν φάσιν, ή
τθι διά τό 1968 καΐ περΐ χά 1Α
έκατ. δολλάρια διά τό 1969. Έ
πΐ τ©ν δαπανών αυτών δικαιοϋ-
ται κατ ά την σύμβασιν ώς άμοι
βήν της ποσόν Ισον πρός τό
11%, ήτοι περΐ τάς 550.000 δολ
λάρια. Συνολικώς έπομένως
καΐ μή συμπεριλαμβανομένων
των προμηθειών χης διά τα εΐο
αχθένχα ζένα κεφάλαια, αί δα
πάναι τοΰ Δημοσίου διά την
ΛΙΤΤΟΝ ύπολογίζονται είς 5,5
περίπου έκατομμύρια δολλά^
ρια. Κατά συνέπειαν ή ΛΙΤ¬
ΤΟΝ έλαβε ή δικαιοθχαι λαμβά
νειν 5,5 έκαχ. δολλάρια, μή πε
ριλαμβανομένων των προιμηθει
ών, έθεσε δέ ϋπόπραγιματοποί
ησιν έπενδύσεις ϋψους 11 6χ.
ολλαρΐων. ΕΤναι συνεπώς προ-
φανές ότι ή σύμβασις δέν άπέ
δωσε τα άναμετνόμενα άποτε-
Κ&σμίθτο, καΐ τουτο φαίνεχαι
νά είναι είς έκ των λόγων τοϋ
τερματΐσμοϋ τής συμβάσεως.
ΑΙ ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕϊ
'Εκκρεμες παραμενει επί
χου παρόντος τό θέμα τθϋ Ο
φους των δικαιωμάτων τής ΛΙΤ
ΤΟΝ έκ πρσμηθειών δι" εΐσαχ
θέντα κεφάλαια, καθώς έπίσης
ωρισμέναι μελέται εύρισκόμε
ναι άκομη υπό εκτέλεσιν ώς
προτάσεις ©Υ έπενδύσεις επί
των οποίων δέν έχουν εΐσέτΐ
η<ρθή άποφάσεις. Μετά την λύσιν τής συμβάσε ως ή ΛΙΤΤΟΝ διαλυει τα εν •Ελλάιδι γραφεία της, χό δέ ο πηρετοϋν είς αύτά πρ©σωπικόν άπαρτιζώμενον άπό 130 ατομα, άπολύεχαι. Έκ τούτων 90 περί¬ που είναι "Ελληνες καΐ 40 Ά μερικανοί. ΟΙ τελευταίαι πιβα- νΰς χρησιμοποιηθοΰν είς αλ λας υπηρεσίας χής ΛΙΤΤΟΝ — ΜΠΕΝΕΛΟΥΞ ΑΓΙΟΘΕΙΣ ΤΗΣ ΛΙΤΤΟΝ "Ερωτηθείς ό 6ιευ«υντης Δή μοσίων Σχέσεων τής ΛΙΤΤΘΝ κ. ΡαΙιζμαν, περΐ των λθγω τής μή άνανεώοεως τής μετά χθΰ Έλληνικοϋ Δημοσίου συμ Θάοεώς της, είπεν δτι ή Κυβέμ νησίς εζήτει την μείωσιν των άμοιβών της καΐ τόν περιορι σμόν τοϋ άριβμοΰ τοθ πρόσω πικοϋ της. Γενικώχεμον, εΐπε, δέν νν πήρζε δυνατότης προσεγγΐσε ως των άπόφεών μας. θρόνω β τι ή Κυβέρνησις σας εδιδάχθη τάς μεθόδους ενεργείας διά την εξασφάλισιν χρηματοδοτή σεως των απαιτουμένων έπεν δύσεων, έκ τοϋ έζωτερικοθ, ου νεπώς δέν χρειάζεται χάς ύπη ρεσιας μας. Άναφερομενος είς τάς υπαρ χούσας έκκρεμότητας, ά κ. ΡαΙ ίζμαν είπεν 6η όντως υπάρ- χουν χοιαϋται. Καθ' ότι άφορά είς χάς υποβληθείσας ήδη προ τπσεις μας, περΐ εΐοαγωγής κε φαλαίων, εάν αθται έγκθι θοΰν ημείς θά εΐσπράζωμεν την έκ τής συμβάσεως προμή θείαν μας. Καθ' δτι άφορά είς την όοκλήρωσιν μελετών άνα πτυζεως, προχάσεων έπενδι') σεων, ώς κηί χήν έκδοσιν τού πονήματος μέ τίτλον «Έπιχει ρηματικαΐ Έπενδύσεις είς την Έλλάδα», αυτή θά έζαρτηθή έκ τής απαντήσεως τής έλλην ■ κης Κυβερνήσεως, σχετικώς μέ τόν χρόνον καί την αμοιβήν των απασχοληθησομένων Ός πρός τόν χρόνον, ό κ Ραίίζμαν είπεν ότι θά κυμαν θή μεταζο 15 καΐ 30 ημερών Ός πρός τό Οψος χής δαπάνης, είπεν Λτι δέν εγνώριζε τουτο. Είς περίπτωσιν άρνητικίις α παντήσεως, ή δραστηριότης τής ΛΙΤΤΟΝ θεωρείταΐ τερμαο σβεισα. ΕΚΧΩΡΗΣΙΣ ΑΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝ, ΙΥΝΤΙΙϊΙΣ ΤΩΝ ΝΕΟΝ ΤΙΜΟΝ ΚΛ! ΠΙΗΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Όδηγίαι τού ΰπουργε ου Δημοσίων "Εργων διά την εφαρ¬ μογήν τού ά^τι δημοοιευ8έντ~ς Εαοιλικου Διατάγματος Δι' έγκυκλίου τού υπουργει ου Δημοσ,ων "Εργων, παρέχον ται οδηγίαι πρός τάς ύπηρεοί άς τού διά χήν εφαρμογήν τού άρτι δημοσιευθέντος είς χήν «"Εφημερίδα τής Κυβερνήσρ ως» Β. Δ)τος «Περΐ τροποποι ήσεως χοΰ άπό 12) 16 Ιουλίου 1932 Διατάγματος περΐ έκτελέ σεως τοϋ Ν. 5367) 1932», διά των οποίων έπέρχονται αί κά τωθι μεταβολαί είς τάς Ισχυού σας διαχάζεις: α) ΙΙαρέχεται ή δυνατότης ό¬ πως, είς τινάς περιπχώσεις, ή έκχώρησις δημοσίων έργων ή , μέρους αυτών εγκριθή μετ* 6 . ηαλλαγής τοϋ έκχωροϋντος έρ γολάβου άπό τής όμοί> μετά .
χου έκδοχέως ευθυνής τού (&ρ- |
βρον 1). β) Τροποποιοϋνται αι
περΐ τοϋ τρόπου συντάξεως '
των νέων τιμων διατάζεις (άρ
θρ. 2). γ) Παρέχιεται ή δυνα '
τότης έγκρισεως όπως είς τάς
πιστοποιήσεις των έργων περΐ
λαμβάνωνται καΐ εργασίαι πρό |
τής έγκρΐσεως των σχετικών
Συγκριτικών Πινάκων Πρακτι-
κόν Καθορισμοΰ Νέων Τιμών
Μονάδος (άρθρον 3).
Τό Υ.Δ.Ε. έφιθτά Ιδιαηερω»,
την προσοχήν των ύπηρεσιών
επί τής δευτέρας περιπτώσεως
άπαλλαγής έκ τής ευθυνής
τοΰ έκχωροϋντος έργολάβου,
ήτοι δταν ό άνάδοχος εϋρίσκε
ται είς προφανή αδυναμίαν έκ
τελέσεως τοϋ έργου. Συγκεκρι
μένως, τονίζεχαι:
Πότε υφίσταται χοιαΰτη προ
φανης άδυναμία, αποτελεί προ
γματικόν γεγονός σταθμιζόμε
νόν είς εκάστην συγκεκριμέ-
νην περίπτωσιν, εφιστώμεν δέ
Ιδιαιτέρως την προσοχήν υμών
διά τάς μετά πλήρους υπευθυ
νότητος καί κατόπιν σταθμίσε
ως πάντων των συναφων παρο
νόντων προτάσεις πρός τοιαύ¬
την έκχώρησιν περιπτώσεως
τυχούσης καί πάντοτε μέ γνώ
μονα την ωφέλειαν τοϋ έργου.
Τουτο πέραν χοϋ δτι, ή διάχπ
ζις, καθ' ήν ό οΰτως έκχωρών
έργολάβος στερε'ιται τοϋ δ>-
καιώματος νά μεχάσχη δημο
πρασιών τοΰ Δημοσίου ή Ν.Π
Δ.Δ. επι χρόνον ίσον πρός τόν
τής έργολαθ,ας. θά αποτελέση
άρχικόν συμβατικόν χρόνον
όπωσδήηοτε φραγμόν είς υπο
ΠΩΣ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑΝ ΜΕΤΑ ΤΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΆΣ
ΕΚΛΟΓΑΣ
ΑΓΚΥΡΑ 17 Όκχωβοΐου — Ό
Πρόεδ,ρος τής Βουλής κ. Φερ
ρούχ Μποζμπείλή είς δηλώσεις
τού πρός τούς δημοσιογρά-
φους έπΐ χών διεξαχθεισών
την παρελθούσαν Κυριακήν
θουλευτικών έκλογών άνεκοί
νωσεν, δχΐ ή νέα Βουλή έλπΐ
ζει νά συνέλθη περΐ τα τέλη
τής επομένης εβδομάδος, έφ'
δσον ή περί των όριστικών ά
ποτελεσμάτων απόφασις τοϋ
Ανωτάτου 'Εκλογοδικειου θά
έχη έν τώ μεχαζύ δημοσιευθή,
συμφώνως πρός χό Σύνταγμα.
είς την Εφημερίδα τής Κυθερ
νήσεως. Είς την έναρκχήριον
συνεδρίαν θά προεδρευση Λ
άρχηγός τοΰ Λα»κοΰ Δημοκρο
χικοΰ Κόμματος κ. Ισμέτ "Ι
νονου ώς ό γηραιότερος χών
βουλευτών.
Είς την προηγουμένην Βου
λήν μετείχον ώς κοινοβουλευ
τικαΐ όμάδες 6 πολιτικά κ6μ
ματα, ένώ είς την νέαν θά μ*·
τέχουν μόνον χρία, τό Κόμμο
Δικαιοσύνης, τό Λαϊκόν Δημο
κραχικόν καΐ τό Κόμμα 'Εμπ>
στοσΰνης, καθότι χά λοιπά κόμ
ματα τα όποία έλαβον μέρος
είς τάς εκλογάς δέν κατόρθω
οαν νά συγκεντρώσουν 10 6οι
λευτάς έκαστον, όπως προβλε
πεται είς τό Σύνχαγμα
ΙΚατά χήν έναρκτήριον συν^
δρίσν τής νέας Βουλής θά γ(
νη ή όρκωμοσΐα των έκλεγέν
των θουλευτών καΐ ή έκλογή
τοϋ προέδρου καΐ χών άνππρο
έδρων τοθ Σώματος.
Μετά την όρκωμοσίαν των
βουλευτών δ πρωθυπουργός
κ. Σουλεϋμάν Ντεμιρέλ, συμ¬
φωνως πρός χό Σύνταγμα, θά
υποβάλη την παραίτησιν τής
ϋπ' αυτόν Κυβερνήσεως είς
τόν Πρόεδρον τής ΔημοκραχΙ
άς, θά παραμείνη δέ είς την
εξουσίαν μέχρι τοϋ καταρχΐ-
σμού τής νέας Κυβερνήσεως.
Ό Πρόεδρος τής Δημακρατΐ
άς έν συνεχεία θά αναθέση
την εντολήν τοϋ σχηματισμου
τής νέας Κυβερνήσεως, συμ¬
φώνως πρός τό Σύνταγμα, είς
τό πλειοφηφοϋν Κόμμα τής Δι
καιοσύνη»,.
Καίτοι τό Σύνχαγμα βεν κο
θορίζει τακτήν προθεσμίαν δια
τόν σχηματισμόν χής νέας κν-
βερνήσεως, πάντως ό κ. Νχβ-
μιρέλ δέν πρόκειται νά Ορα
δύνη την υποβολήν χδυ κατα
λόγου των μελών τοθ υπουργι
κου ΣυμθουλΙου είς τόν ΙΙρόε
δρον τής Δημοκρατίας, ό όποΐ
ος καΐ θά προβή είς χον διορι
σμόν αυτών.
Ή νέα Κυβέρνησις, υποχρε
ούται τό βραδύτερον εντος
μιας εβδομάδος άπό τοϋ διορι
ομού χτκ; νά υποβάλη είς την
Βουλήν καΐ την Γερουσ,αν τό
πρόγραμμά της. Μεχα την α
νάγνωσιν τούχου τό υπουργι¬
κόν Συμβούλιον υποχρεουτοι
νά ζητήση ψήφον έμπιστοσύ-
νης άπό τα δύο Σώιιαχα.
ΤΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΛ
ΜΥΝΗΜΑΤΑ
■Ο Πρόεορος τής Δημοκρατΐ
άς κ. Τζεβνχέτ Σουνάϋ, άπε
στειλε είς χον πρωθυπουργόν
τής Δικαιοσύνης κ. Σουλετμαν
καΐ αρχηγόν τού Κόμμαχος
Νχεμιρέλ συγχαρητήριον μυνη
μα, είς τό οποίον έκ,φράζει τα
συγχαρητήριά χου διά τάς επι
τυχίας πού καχήγαγε τό ύπ*
αυτόν Κόμμα κατά χάς βουλευ
τικάς εκλογάς, εύχόμενος δ
πως «ή έζουσΐα τού προσφέρη
ώφελίμους υπηρεσίας είς την
χώραν».
Συγχαρηχήρια μυνήιματα α
πεοτάλησαν υπό τοϋ Προέ
δρου τής Δημοκρατίας καί είς
τούς άρχηγούς των Κομμάτων
Λαϊκόν Δημοκρατικόν κ. "Ινο
νού καΐ "Εμπιοτοσύνης κ. Γιου
σούφ Άζίζογλου.
Ό κ. Σουλεϋμάν Ντεμιρέλ
απήντησε ευχαριστών, χθές
δέ εδέχθη τα συγχαρητήρια
των μελών τοΰ κόμματος καΐ
των πολΐτών έν γένει.
Άπό τό Νομισματικόν Ταμείον
Η!:ΗΜΕΝΑ2ηΐ!1ΕΙΣΔΙΚΙΙΙΟΥΤΙΙΙΗΕΑΑΙΙ2
Συνέντευξιν, τοϋ διοικητοΰ τής Τρα πέζης Ελλάδος κ. Γαλάνη πρός την Τηλεόρασιν
βολήν άλογίστων τοιούτων αί
τήσεων.
Περαιτέρω καΐ άφού υπογρομ
μΐζετα· δτι είς πάσαν περΐπτω
σιν τοιαύτης επΤχέιρήσεως ή
έκδιδομένη απόφασις δέον ά
πωσδήποτε νά έπιλύη πδν άνα
κϋπτον θέμα, χονζεται, βε-
Οαϊως, μετά την έκχώρησιν η
έργολαβία παραμένβι ένιαΐα,
μέ δλας τος έκ τούτου συνε
πειας
ΑΙ ΤΙΜΑΙ ΜΟΝΑΔΟΪ
Περαιτέρω αναφέρεται δτ'
διά χοϋ αρθρου 2 τοθ Β.Δ. τού
τού άντικαθίστανχ·αι αί παράγρ
6, 7, 8 καΐ 9 τοθ άρθρου 24 τοΰ
προαναφ ρθέντος άπό 13.7.32
Π. Δ)τος αί αφορώσαι είς χον
κ.ανονισμόν νέων τιμών. Διά
τής έπερχομένης ρυθμΐσενκ:'
προθλέπεται δτι διά τόν καθο
ρισμόν των νέων τιμών μονα
δος, ώς βασικαί χΐμαΐ ήμερομι
οθίων καΐ λοιπών άποζημιώσρ
ών, λαμβάνονται ύπ' όψιν αί.
£ΐς χά οΓκεια πρακτικά τοΰ χρό
νού δημυπρατήσεως τοΰ έρ¬
γου, διαλαμβανόμεναι ώς αύ
ται τελικως διεμορφώθησαν κα
χά τάς Ισχυούσας διατάζεις
καΐ δχι α (τυχόν είς την μελέ¬
την τού έργου περιλαμβανόμε
ναι Ή διάταξις είναι άνάλο-
γος πρός την εφαρμοσθεισαν
κατά χά παρελθόν παράγρ. 4
τοΰ άρθρου 2 τθϋ Β.Δ 82) 1966
ΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΙΧ
Τέλος, τονιζεται, ο<ο τού άρ θρου 3 έπιλύεται χό θέμα τής υσχερείας των πισχοποιήσεων ένεκα καθυστερήσεως έγκρΐοε ως κλπ. συγκριτικών πινάκων καΐ Π.Κ.Ν.Τ.Μ., καΐ παρέχε,ται ή δυνατότης δπως, δι" άποφά σεων τοΰ ύπουργοϋ Δημοσίων "Εργων, περιλαμθάνονχαι είς τάς πιστοποιήσεις καΐ έκτελε- σθείσαι έργασ'αι, βάσει ποσο στοΰ χών τιμών μονάδος αυτών πρό χής τελικής έγκρίσεως την εξασφάλισιν των άπαιπτου των σχετικών συγκριτικών πι¬ νάκων καΐ πρωτοκόλλων κανο νισμοΰ νέων χΐμώ,ν συμφώνως πρός τα καθοριζόμενα διά των άποφάσεων χθύτων. ΑΙ περΐ ών πρόκειται άποφάσεις, ώς ει¬ κός, θά έκδίδωνται μερίμνη των καθ' ύλην αρμοδίων έκά οτοτε Διευθύνσεων, κατά τάς περιπτώσει έκείνας καθ' άς έξ άντΐκειιμενικών λόγων προ βλέπεται ικαΐολογημένη καθυ οτέρησις είς την έγκρισιν των συγκριτικών πινάκων καΐ πρω¬ τοκόλλων κανονισμοώ νέων τ» μών μονάδος. ΕΝΙΣΧΥΟΝΤΑΙ ΣΙΤΟΠΑΡΑΓΠΓΟΙ 3ΡΕΙΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ Είς έφοορμογήν των έξαγγεΛθί»1- τον μέτρον/ ίηΐ των σιτηιρών ίσοδ;ΐ άς 1965· ό ιπτοκργός Γεωργίας ^. Ι Π'3πτ^6ιλοοχάΐτουλος ύττίτγραψεν άττΛ φ>τσιν διά τής άττοίας ττοσθν 54.
8°5.0Ό!) δοαχμών θά καταβληθτ) ο
ττι^ μορφήν εΐσαδηιματικής ένισχνσ»-
ως είς τΓαιροοΎωγούς σίτον καί κρι
θής όρεινών ττεΐιισχών. Ή έν λθτνι
ίνΐσχκχπς, ή 6ττοία άνίρχεται :ίς
30 δοαχμάς κατα στρέιμμα, θά δο··
θϊ μόνον είς μικιροΰς καλλιεργητάς
8—40 στρΕιμιματ*».» όρβινων ιτεριο
χώ; -π-ρός στήριξιν τού εΙσοδι'ιματΟΓ;
τ«ν. "Ηΐ5η( εδόθη έντολή είς την
Α Τ Ε. δπως καταβάλη τό άνωτέοω
πητόν είς τους 6ικαιούχο'σς
γοθς.
ΣυνέντειΛις τοΰ διο κητοθ τη-,
Τραπτέζης Ελλάδος κ. Γαλάνη πμί·,
την Τηιλεόρααιν.
Τα άποτελέσματα των ενεργεια»
συνομιλιών καΐ βιταψών τάς διτοπ·,
εΤχε κατά τό πρόσφατον είς Άμερ·
ΙχΓ>ν ταξ'διΛι' τουν έττ' εύκαιοΐΐ'
τής έτη-σίας Συνόδου τού Δ.Ν.Τ
είς τή' οποίαν άντιπροσώπε>.σε τΠν
'Ενλλάδα, έξέθίίΐ είς τηλϊοπττιιη»
τού σννένΤζυξιν 6 8ιοι«ητής τής Γρα,
πέζης ιής "Ελλάδος κ. Δ. Γαίανιι;.
«Είς την Αμερικήν μιετέβην, Λ-
τ:ν 6 κ. Γαλανης, διά να ιιετααχ^
Λς ?>ιοικητής διά την 'Ελιλάδα ΐΐ'·,
τή/ ετησίαν σύνοδον ιοΰ Διεδν;0ς
ΝομισματικοΟ ΤαμιίΛΐ. ΑΙ ληιψ&ΐ-
σα, κατά τή έψετίΐνήν σύνοδον -.ου
ΔΝΤ άττοφάσεις είχιν Ιδιαιτέραν ση
μασίΐν διά ι^ν ττεραιτίρω ίνιο <ν-- αιν τήί σι/.Όλλαγιιιατικής τής χώρας αας. ΟΟτω. ή καθιέοω^ις τώ^ λεγομένων ■<ώιτ ΤραδΓ^τικώ; δ καιωμάτων» 6α- σίι των οποίων δλαι αί συμμιτίχθ') σαι χ<Λ3αι θά δ καιοθνται ιά ακϊ- έκ τού Ταμείον ττρόσβε-^ τα σνν~ί>λαγματιχ.ά μέσα. Έτΐ-Ρ^
τημα.τιχή τττό^δος έγένε·;ο έττίοης
είς τάς διαττρα1γματε6^εις διά -ή^
των μεριδίων τ^ι«
ών - μελών. «ατόττιν τής όττοιας
9ά αύξΐ^ή ή ττυτοδθτική Ικανό-τις
τοθ Ταμείον.
ΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ
Εύρ!α>.Α>ααϊΐ είς τ,ν ειιχώρισΓθν
θίσ ν, ετόνισεν 6 κ. διοικητής, νά
άναχοινώαω δτι κ,ατ' άκολο«3'ιαν
των λΓ.ψθειαώ/ άπτοφάαεων και τω.»
διοιιτραγματεύαεών μας μετσ ;οΟ
Προέδρω το,; Διε€νοΟς Νομισματι¬
κοΟ Ταν·ε!οι, καΐ τοθ ίΐτιτελείου τον,
αί ττιο-τώο-εις τάζ όττοίας 6α δικα.
ούταίι νά άντλήστ; ή 'Ελλάς έκ τοθ
Τΐ'^είθιί, μετά τή/ συμιπιλήρωσ .
τής άτταΐΓευμένης σχετικάς διαδικα
τίας. θά αώξηθ<χτν κστά 90 έκα-. δ^λλάοια «αί θα φθίΐσουν ούτω συν-ι λικώς τό ποσόν των ?,10 έκατ->-
δαλλαρίων ττΕρίιτουί Σΐ5μιιωτέον ατι
ή χώοα μας ούδΕιαίαν ΐχει κι5μει μί
χρι το'δε χρρ,σιν ττ.ς δα.ειοληττ,ι.
<ής της εύχίΡ-'3'; έκ τοθ Διι& ο^', Νομισματιχού Ταμείου. Σννεττώς αί νέαι διεθνίϊς νοαιοιματικαΐ ρνθμι υε ς θά άττοτελέαονν περΐ,τέρω οΐ| μαντικήν ένίαχνοιν τής ήι5η ΙσχυίΛς θέσεως τής χώρα·,>/.
Ι τώ μ·ετ<ΐΕύ ·χ(χχεΐαν άνοδαν τής οΐκί ,ο^|)^ής δρασττιριότητος καΐ τώ» ί , πενδύσ'εων, ή όττοία σι»«~άγεται με γαλυτέρας εΐσαγωγάς. ΤΌ ΔΑΝΕΙΟΝ . Αναφΐρομίίνος είς τό ινπό ίκβίαιν δάνειον τό έχαραηίτήρισεν ώς «έλκυ- ^τιικό,» καΐ ετόνισεν δτι τό 4ττιτΛ κ 6» τθ« 16,5%) άπερτ'-ριί κατα }"2 μονά)5α τού έιτιτς«<ίο·-ι των κατ3 θέσ-εων. έξασφαιλίιζ£.ι γενικόν >α-
χνόν 10 — 15% «αί τυγχάνει φόν ο
καΐ κιρδών )αχείο^)
Καΐ κατέληξε τονίσας, δτι οί —ο
ποί το3 δανείον είναι ΰψιστοί <τ.α! 6ε6αία ή υπερκαλνψί ς τού. Η ΕβΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Ή 'Εβνική Τραιτεζα τής 'Ελλα- δος άνβκθ!νωο·€ν, δτι έΐλαβεν άρμοδί «ς ται' ΑξουσΊθοαττιοΊν δι" Λγγρα- φάς ιΐς τό Λαχειοφόρον Δάνειον ΟΙ κο.ομικής Άνοπττύξίω'; 1969. Τα ύ παΐ3Τα3τί}μαιτ<4 Τϊς τίθτνται «αί πάλ ν ϊ'ίς την ΐΛττ,ρεαίαν τού κοι. νοό, διά την έξυτηρέτησιν ιω» ί,ττι θν«μ:0-ων νά 2γγρ<ΐφ-οόν είς ιό Δά¬ νειον. ΕΙΣ ΟΜΑΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΠΑΝΗΛΘΕΝ Η ΒΙΟΜΗΧίΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΣ ΤΟ Β' ΤΡΙΗΗΝΟΚ-ΤΟΝΙΖίΙ Ο ΣΕΒ. ϋπεύθυνθι συμφώνως τώ νόμι, 1090) 1936 Ιδιοκτήτπς - Διευθυντής ΣΟΚΡ. ΣΙΝΑΝΙΔΗΣ Κσαοικίσ Ναύαρχον Βότση 55 Προϊθτάμενος ΤυπογραφεΙοι. ΓΑΒΡΙΗΛ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΧ Κατοικΐα Σπαρτάκου 12 ΑΜΦΙΛΛΗ Επάνοδον τής βιομηχανικής δρα στηριότητος είς όμαλά έπίπεδα κα χά τό 2ον τρίμηνοντοϋ τρέχοντος ϊτους έπκτημαίνϊΐ δ Σύνδεσμος 'Ελ λήνων Βιομηχάνων, βάσει τής τρι μηνιαίας ερεύνης των αρμοδίων ύ¬ πηρεσιών τού, τα άποτελέσματα τής οποίος δημοστεύονται είς τό κυ¬ κλοφορήσαν Δελτίον τού. Ώς άνα- φέρεται είς αύτό, κατά τα συγκεν- τοωθένχα στοιχεϊα, εσημειώθη ϊν- τός τοΰ υπό κρίσιν τριμήνου σημαν χική αύξησις είς χον ρυθμόν παρα γωγής, πο)λήσεων καί έπενδύσειον. κοΐθώς έπίσης καί «βελτίωσις χοΰ ρυθμοΰ επεκτάσεως των έξαγωγών ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ: Μαβήμβτΐ Γαλλικής καΐ μαβηματικ&ι Γ ν μνασίου καΐ Λυκείον κατ' οΐ<ο τού μοτθητοΰ, Ο—ό Σ· Κονρη^ ττν' 363.065 καΐ 360.566- Γκομηχανικών προϊόντοιν, ό οποίος ομως έμφανίεζι επιβράδυνσιν κατά τό Ιον εξάμηνον χοΰ εχους έν σχέ σει μέ τό αντίστοιχον τοϋ 1968». Ή δειγμαχοληπχική ερευνα, άπό την όποιαν συνήχθησαν αί έκχιμήσεις αυταί, διενηργήθη μεταξύ 49 Λει¬ τουργουσών μονάδων τής μείξονος βιομηχανίας. Ειδικώτερον, αί έξελίξεις των κυ (,ιίων μεγεθών χής βιομηχανίας, συμφώνως πρός χάς έκτιμήσεις τού ΣΕΒ, βασιζομένας είς χήν δει- γμαχοληπτικήν Ιρευναν, έχουν ώς εξής: Ιον) ΙΙκραγωγή. Ή αβξησίς της κατό. τό 2ον τρίμηνον ύπολογίζεται είς 16% έναντι 8.8% το ΰΐου χρι- μήνου (οί συγκοίοεις γίνονχαι πρός χά άντίσχοιχα πρό ϊτους διαστήμα- τα). Κατά τόπρώχον εξάμηνον έν τς7> συνόλω ή παραγωγή έσημείϋ)-
σεν αύξησιν καχά 12,6% ή όποία
συγκρΐνεται πρός την κατά 4,1%
τοιαύτην τού 1ου εξαμήνου τοϋ
2968 έν σχέσει πρός χό Ιον τοϋ
1967.
2) Πωλήσεις. Είς τάς πωλήσεις,
ά χήν Ιρευναν, ό ουθμός αύξή-
βεο)ς παρέμεινεν δ αύτάς καί χατά
τα δύο τρίμηνα, Ιον καί 2ον ήτοι
14,2% καί ςρυστκά κατά τα τό Ιον
εξάμηνον τού 1968 αί πωλήσεις εί¬
χον αυξηθή κατά 0.4%.
3ον) 'Εξαγωγαί. "Εναντι μειώ¬
σεως τιον τό Ιον τρίμηνον καχά
5,8% κατά χό 2ον ηυξήθησαν καχά
14,9%. Τελ.ικως ή αίξησίς το>ν κα¬
τά τό Ιον δξάμηνον έκτιμάται είς
4.8% ϊνανχι 21,3% τού 1ου εξαμή¬
νου τοϋ 1968.
4ον) Αί έπετδύσεις, τέλος, έση-
με((οσαν αύξησιν κατά χό δεύτερον
τρίμηνον κατά 88,2%, ήτοι έλα-
φρώς χσ+ιηλ.ότερον τοϋ 1ου τριμή¬
νου (103,4%). Ό μέσος όρος τού
1ου εξαμήνου διεμορφώθη είς 93,
2% Εναντι —13,1% τοΰ 1ου εξα¬
μήνου τού 2968.
ΤΟ ΤΡΙΤΟΝ ΤΡΙΜΗΝΟΝ
Καβ' δσον άφορδ το 3ον τρίμη¬
νον είς τό Δελτίον τοϋ Συνδβσμου
αναφέρεται δτι «αί προβλέψεις των
έπιχειρήσεον παρέχουν ενδείξεις
σννεχίσεως τής διομηχανικής δλήσεων κα-
ίό. 3,2% ϊναντι τοΰ 2ου τριμήνου
τοΰ 1969 καί κατά 12,1% έναντι
τοΰ 3ου τοΰ 1969, β) μείωσις των
;ξαγωγών κατά 5% έναντι τοΰ 1ου
τριμήνου τοΰ 1969 καί αύξησιν των
κατά 25,7% Εναντι τού 3ου τού
1968, γ) ώς πρός τάς έπενδύσεις
άναφέρουν μείίοσιν το>ν Εναντι τοΰ
1ου τριμήνου κατά 21,1% άλλ' αύ¬
ξησιν των έναντι τοΰ 3ου τριμήνου
τοΰ 1968 κατά 27,7%, δ) ό ρυθμός
παραγωγής τέλος, προβλεπεται νά
κυμανθή μεταξύ 10—22%.
[ΝΔΥΕΣΘΕ
είς την
ΣΥΝγΧΗ Μ Ο Δ Α
τ§0 κ.
ΚΟ^.ΚΜΛΙ'ΡΙΛΗ
ΙΙαρακολοΰβησις
τής εξελίξεως
τής εΐνθριχή;
0Δ02 Β0ΥΑΗ2 41
Τηλέφ. Ϊ35.575
ΑΡΓ. Π. ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΤΛΟΣ
Χειρ. όδοντίατρος
Κάνιγγος 2—Αθήναι
τηλ. 684.687
9—1 καθημερινώς καί
6—8 μ.μ. Τρίτη — Ιΐέμπτη
ΙΑΤΡΕΙΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΝ
καί ΙΙΛΗΡΕΣ
ΒΠΑΦΑΙ ΜΕ ΟΜΟΓΕΝΕΐν.
Π;οα·ιτέοω ό κ. Γαιλάνης
είς τάς έπαφάς πού βΤχε μέ τυύ.
"Ελληνας τής Άμερικής πρός τ->θΐ
όττοίους «είς ειδικώς όϊγοτνωθι!»'«.,
τυγχενρώυεις» έ'έ&ισε «τάς προσφα
τους ίειλίξεις είς την οΐκονομίαν
<3Ϊ τό έτιτϊλοίιμε.νον μέγα παραγω γικό/ έργον» κα'ι τοΰς οποίους ίχα λείε νά συμμετάσχουν *'ϊ τό ν{ο» <ρατικό/ δάνειον. Ή πρόσκλησις, εΐττεν, εΐχε ζωτ»οάν απήχησιν, ήδη ·>έ
εχου δηλωθή συμμΐτοχαί όμογενών έ
φαπλιστών ξενων τραπιζών κλτι. β
ίικατ. δαλλαρ!«ν καΐ πλέον.
Έν οννεχεία ό κ. Γαλάνης είπον
δτι αί πσοΰπο3έσει ς τού νέου οανί ι
ου ιΤλχι αρισται κα'ι ανέφερεν οί ι
ή πσ,οαγωγή κα'ι τα εΐσοδήιματα εφέ
τος εσημείωσαν ϊναν βκ των μ*.ί*λυ
τέρων αεταΐπειΧεμικών ρι>3μών, 3τι
σημειοΰται ίητίσης αύξησις της ρο
ττής πρός άποταμίευσιν κλπ. Κατυ
τα δυο τίλειτταία ϊτη, υπεγράμμισεν,
ϊλοϋδε χώραν είς τήν 'Ελλάδα μΐΛ
μεγάλη βελτίωσις είς την ψυχοΑονΐ
αν το) κοιιοό ώς πρός την έμπ -
στοσύνην τού επί την σταθεροτΓ,Γα
τής ορστχμής. ή όποία άπεικονίζε-
ται είς την ταχυτάτην δνοβον των
καταβέσζων, την μείωσιν τής νομι
αμ3τικής κυ<ιλοφοο!ας καΐ την Ανα ζωογόΐιτιν τό^ν χο^τιαατιστηριακίΐν συνοίΛλαγών. Ή βελτίωσις τή", φι//.ο λογΐας αυτής, είς τό Ισωτεμ κον και τό εσωτερικόν, διά την ναμυ,'ΐα τική/ μας σταθερότητα υπήρξε κα τα βάσιν ττοοςόν τής επιτευχθείσης κατά την τελευταίαι δΐϊτίαιν σταθε ρυττο ήσιεως τοθ ίπτιπίιδου των ιι- μών καΐ τής «ξασφοολίσεως Ισοροο- π'ιας τοθ Ισοζυγίίυ ττληρωμών .ίγ, χώρας. Άνεφέοβη έν συνεπεία είς τά<ί ε ξελίξεις τού Ίσοζυγίου, &που ,να·Όι τα δύο τελευταία ϊτη. διετηρήθη I- αοΒροπία: ι<3Ϊ ηύξή©η·σ·αν τα σι»Λΐλ Λαγ.ματΐι-α διοο3έισ.μα ποιςά την ί» ΠΩΛΕΙΤΑΙ είς τιμήν εύκοι- ρ!σς 40 χιλ. δραχμών καθαρά τοίς μετρητοϊς οικόπεδον έκτός σχεδίου είς ά·τόστασιν 600 μ ;5τιό τήν θάλασσαν- είς Αγ. 'Α- ποστόλονς Καλάμου Άττικτϊς έ- κτάσενς 300 τ.μ. έντός ρυμο τομηυένης εκτάσεως κσ'ι άλλον αΪΓθτ.έδό.ν μέ δυνοΓτότητπ τιαρο •/ής υδρεύσεως καί ήλεκτροφω- Τηλεφ'-νήσατε 316 406 8—10 π.μ. καθημερινώς ΔΙ ΕΡΙΌΣΤΑΣΙΑ Τηλ3ορά.σεως καί τηλεπικο.- νωνιακοθ ύλικοΰ. Ή γνωστή Ι., ΛΦ1·ΟΛ Ι } ιΟΛ''Γ"Γ·ε Α ΓΡΗΓΟΡιΑΔΗΣ Δ'.χε.ται ΒηΛαρΟ / Πλατ Άγΐου Κονοτοντΐνοο (Όμόν^ια) 9 ■ : καΐ 4 · Ι μ μ. 1 Τηλ. 5«-387 γ γμς κασσιτετεροκόλ- λησις τοθ Αγγλικόν) Εργο- σ-τασίου «Μουλτικορ Σόλντε&ς Λ.τ.δ.» Ζητήσατε τιμάς καί προσπέκτους άπό τήν Γεν. Αντιπροσωπείαν. ΦΩΤΗΣ Σ. ΟΓΛΚΕΡΟΓΛΟΓ, Θησέ ως 7, Δ' δροφος. Αθήναι 125. Τηλ. 226.024. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΡ. ΚΑΜΠΟΥΡΟΓΛΟΥ ΥΠΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΤΤΑΚΟΥ ΕΙΣ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΘΕΜΕΛΙΟΙΙΣ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΚΤΙΡΙΟΥ ΚΑΙ ΚΛΗΡΩΣΙΣ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤ ΩΝ *Ο άντιπρόβδρος τής ΚυβερνήκΤΐ- ως καΐ ύπουργός Εξωτερικών " Στ. Παττακός έ3εμ£ΐλ!ωσε είς 'Ελε; ^ΐνα τό κτιριακόν ρυγκοότηιμα είς τό όποϊο/ θά στεγασθή τί) Γυμνόΐι όν δ—άνης 17.000.000 δρατκμών. ΠερΊ τήν 1 ην μ.μ. ό κ. ΛντιποΉ- 5?ος( κατά τή διάρκειαν τελετήο. παοέδω^εν εί-; την ·περιοχην ΘϊΡ'. σοι» Ηρακλείου 552 διαρμερίσμα-5 είς Ιταρίθμους οικογενείας Είς την τελετή·< παρέατη^αν <-1 ουργοϊ Δΐϊμοαίω'ν "Είνκν κ. Πα· ποοδη^μητρίου, Άναπληρωτής νττοι*·- γός Συ^τονισμοΟ κ. Φθενότκης '<Π>
άλλθ).
Έν άοχή χορ^οτατοϋντος τοϋ Αγ
χι-επυκαττου Κρήτης κ. Εύγενίου < τΐλέσθη άγια^ιμός. έν συνεπεία ίν ττρθ3€ψώνη7σΛΐ τόν κ. 4ντιττρόεδι)αι/ 6 κ. νομάρχης καΐ έκττρόσωττοι τύν οΐκογίνειών ίΐς τούς όττ^Ιους *ί >
ν·εμήΐησαν τα νέα οΐκήματα
Ό κ. άντιπρόεδρος απαντών, εΐ-
ττι μεταξΰ όόλλων'
Σ€τ3ασμιώτατε,
Άγαπη'Τθί μθυ σκμιτατριώ»τι
γνωρίζετε μέ ιτόσον αΤσβημ'α 4γό·
ττης σσς συναντώ κάθε φοράν. 7-ή·
μερον δμως. αέ σννοδεύει καΐ ^«σ
αΤσθτιμα μεγάλης άνακου^Ισίως 'ΐ
ΐτΐ τέλους, τό αΤσχος τής τρώγλης
ποϊ) ΐηΓΐΛ'δαιζε τό ωραίον ΉρΑκΑ'ΐ
0/ καΐ έστιγμάτιζε τόν πολιτισ>υ..}ν
τής χώρας, ίξηφανίσθη. Κσΐ είς την
9έ7ΐν τού ϋχομεν τάς κ(ττοι*!ας
ττοΰ άποκαβιστ χ>ν αυτήν ταύτην ;·>»
πμή τού Κ,οάτους.
Τα προίπαναχττατίκόν Κράτος 5ι
ίθευε δα την 4κιπλή οωσ ι ν ίνΑς ότι
νιιώδους σκοπο!1, δικαιολογοΟ;το-,
την ΪΛταιρξΐι/ τού μόλις 17 έκατο,'ίύ.
οια δοαιχμών. Καΐ τό 'Επαναατατι-
κόν δ;έθεσε 48 έκατομμύρισ. διά
^ά γ·:λάσοι»ν καΐ τοΰ ΦτωχοΟ τα χ? ί
λη. Καΐ μόνον ή σύγκρισις τώΐ'
δύο έποχών 1919—^1966 καΐ 19-67,-
Η κατάσχεσιν
τριών πλοίων
δι'όφειλά^
πρ^^ τό Ν.Α.Τ.
Τ ό διοικητικόν συμβούλιον
τού ΝΑΤ ενέκρινε τΛν καηάσχε
σιν τού έπιβατικού πλοίου "Σί
τυ δ<ρ "Α&ενς^ι) καθώς καΐ τού φορτηγοϋ «'Όλγα», Ιδιοκτηοΐας κ. Δ. Κυριακού. Διά τώ τελευ¬ ταίον τουτο εχει βεβαιωθή ό- φειλή τοΰ Δημοσίου Ταμείου ά- νερχομένη είς τό ποσόν τΟν 777.616 δραχμών. Έν τιρ μεταζύ, τό ΝΑΤ προ¬ βαίνει είς τάς δεούσας ενερ¬ γείας διά την κατάσχεσιν τοΰ φορητγοΰ «Δημήτριος Κυρια- κός», ευρισκόμενον είς Φρη Τάουν τής Σιέρα Λεόνε. Ή οφείλη τοΰ πλο ου τούτου άνέρχεται είς 14.000 λίρας "Αγ γλΐας πλέον των έζόδων έπανα πατρισμοϋ τού πληρώματος έκ τοθ Λερέντζο Μαρκές. ΑΙ ΠΡΟΚΛΤΛΒΟΛΑΙ ΔΙΑ ΠΑΡΑΛΑΒΗΝ ΞΕΝΙΚΗΣ ΖΛΧΑΡΕΟΣ ηής ής ρ κή; Βλ'νιπήί Πσντπιο ηιι'ον Ά Δέχεται καθ" έιάστ-ιν 6- 5 πλήν Σάββατον είς τό Ια· ι τρείον τού Σ^μιιέλου 4 Ι τηλέφ. 785.894 Πλ. Μαβίλη Αθήναι Τ.611 ν δι' άποφάταεως τγΟ ;ΓΓου?γοϋ "Εμπόριον αί κατα6αλΑ6- μεναι άπά των έμπορον καΐ το*ν 5 ομτνχάνων - 6ιοτεχ>νών π;ακοοτα ι -
Χαί διά την παραλαβήν λετττοκ^ιαιθϋ
5αφ νέ ζαχάο«ο:ς, προίλεύΐεως έξ,
τεο:«ο3. ΑΙ προχαραίολαΐ αθται :ος
τίος μέ» τούς έμιπόρΐυ»; κ·υ·ΐ3Ϊν^ν-
τ-> 8ά ζάχαιριν κόΐτους 90 δολΛα
οίω^ «Τ3ΐφ» αητό 1.986 μέ,χρι και
2.805 δραχμών άνά χιλιόγραμιμον ά
ναιλόγως π.οοελεύσεως καΐ ουσκευι*-
σίας. ώ- πρός δέ τοθς βιομηιχάν.υ;
— βιοτέχνατ. άττό 2.40 Ε«ς 2 49Λ
5?ΐ»μάς ά.σ χιλιόγραμι.ον υπτό ταν,
αύτάς ώ: ανωτέρω —ρουποβέοιι ν
Τέλος, είς την κοινοποιησισ αν
ττρός τάς άρ-ιαδίας αρχάς ύηζυί,
γική/ απόφασιν όρίζΐται, δτι τα
πο?ά πρακα;τα6ολής μϊΐαύντα. κατώ
τρΐα λεπτά άνά δολάρον κόΐτου;
άνωτέρςυ των 90 δολλαρΐων^ έ»ώ
δέν καταοβάλλονται τα ώς α.ω τιο
σά εί; περίπτωσιν γ-ενικοΰ κόστους
ά τί}/ 40 δολλοιρίων.
ΑΞΙΟΠΟΙ^ΙΤΛΙ
Ο ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ.
Είς τα πλαίσια τή ^
κσΐ άναΐΓΓτύξίως των έδν,κών βρ«
μώ/^ ενεκρίθη ύττό τού υπουργείον
Γιωργίας ή έκπόνησις άναγι«οιστ,
κης ιΐβλέτης διά τήν αΐσθτττικήν Λ-
ξισποίησιν Το^ όοεινοΰ χώρου Π ΐ,>
νατσού, ίψους δοοττάνης 250.000.000
δοχ. "Εν τώ μεταξύ, διατίθεται σ·. ,ι
ττληρωματι«ή πίστωσις 150.000 δρ
διά τό πρόγραμμα έργασ.ών Γ|.
τόν εθνικόν δρυμόν Λευκών Όρΐςον
Κρήτης.
1969· είς τάτ οποίας αντίστοιχον
οί άριθμοΐ 18 καΐ 48 έκατομμκΛ'ι*)/
δραχμών, εΤναι, ττιο-τεύω. Ικα,ή,
5ια νά έ<7ψενδονίση βλους τοϋς *' θους αυτής τής χώρας κατά -η"ι ο—τανουτατικοΰ κσβκττώτος. Ή διαχείρισις τού 'ΕλΑΐτνΐίοΓ Μίλλοντος άνήκει? φύσίΐ καΐ θίη.·· καί κατ' έθν «ήν έπιταγήν, είς ' λους έκίίνους, ή ψυχη των ΰποίΐί» συνετατ,οάχθη καΐ ή καρδία των Λ ποίον έδονήθη Λπό τοϋς μεγάλοι/^ αγώνας τού "Εβνονς. Μόνον βα^' προεκινι5ύν£ΐ>σαν διά την ΙστορικΛ»
ιβίωΐίν τού, 6χονν ιό ήθ «όν 4*.
3-τΐγμα δπως μετέχουν ένεργώς ;Ι;
τον δ άλογον καΐ την εύγενη &κι1
λα πρός διεκδίκησιν τής τιμής 5ιΑ
ίήν ανάληψιν τής εθθύνης δια*ειι<Ί /εως των τυχών τής Ελλάδος "Εν σννβχ-εία £γιν« ή κλήρωσιν χαί περϊ την 3ην απογευματινήν ί, κ. Παττοκός μετά των κ.κ. ϋ γών καΐ των αλλων επισήμω ρηΐεν έπστρέψας είς Αθήνας Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΕΙΔΙΚΟΥ Φ.Κ Ε. Είς την επιβολήν τοΰ ε(8 κου «ί ρου κύκλου έογασιών ι^πάγονται .ά £.Τ6η τα ττρσερχόμ.ενα έ« μεταϋροπής ή έττίξεογοΐσίας διά ιμηχανικών χη. μικών ή δλλων αέΐ7«ν ή κα'ι δι" ά- ττΑής χ€ΐρωναΐοτι«ής εργασίας. Γά εΤδη ταϋτα δέν παϋουν νά εΤνσι «πσ οαγόμενα» ϊστω καΐ εάν χρησιμοιτο. οθνται διά την παρτγωγήν νέω» εί- δώ>. Είς τα προαγόμενοι ε"6η δέν πε
ριλτ,'αβο-νονται τα κατάλοιπα τής Ι-
πεξεργασίας τής πρύτης Ολης. Πε.
οιλαο.ιβά,/σνται, δμως. δλα τα παοάι'
τή-ς ίττεξεργασίσς, ξστω κσ'ι
Ον νέον εΤ6ος πί>ός έ,μττοι
ρίαν. (Συμβ. 'Επτιΐφ. Τμ. Β' άπ^
255)69).
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΑνΛΑ ΒΟΡΡΙΟΥ
ΕΛΛΑΔΟΣ
Κατά κυβερνητικήν άνακοίνωσ /·
τό Συμβούλιον Περιψίρϊΐακής Ά'α
πτθξεως Βορ. "Ελλάδος^ συνελοχν
ύΐτό την προεδρίοΐν τού κ. Ματθαίου,
μέ τήν προκαταρκτικήν ".Λ
πρσγραμματιοΐμοΰ των Ερ¬
γων Δΐ)·αβσίων Έιτενδύσβων τής τι»
ριοχής κοττά τό 1970. Ύπ' όψιν
τοθ συμΛουλίου έτίθη τό καταρΐ'
σθέν ι>πό τής ΥΠΑΒΕ δε^ές π?ο-
γρβμιμα ίπιη*ύο*ων 1968)72, τ6 6
ττοϊον κα'ι Θά άπστβλίση τό πλανι
όν τοΰ πρσγράμματος τού Ρβις
1970
ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ
ΒΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΔΙ' ΑΓΟΡΑΝ
ΟΜΟΛΟΓ1ΩΝ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟν
Ή 'Εβνική Τραπέζα συν€ΐργάσθι
4»έ τόν ΣύΛεσιμον 'ΕΜήνων Βιοιιΐ)
χάνων διά την παροχήν τής δνν»-
τότητος άγοράς άμολογιών τοΰ νέ-
3υ δσνείνυ ίπτό τοθ έργατοϋττο^Ατ)^1
κου προσωπ κ©0 των βιομηχανικώ*
έπιχειρητεων. Ό Σ.Ε.Β. άνέλαδ»
νά ζτ?τ^ση όπως αί έν λόγ» έπιχιι·
ρήσεις τταράσχουν πάσαν δυνατλν
εύχολίαν είς τοΰς ύπ' αντών άππ-
σχολουμένους
διά την ίπΐ πιστώ^ει
τί>ν άγορασθησομένων
Είς περίπτωσιν κατά την οποίαν
έκ λόγων τοιμιΐακών, καθίστο·τ'''
ή παιροχή των άνοτέθΌ
Γρός τόν σκοτίρ^
αυτόν τάς ίνβιαιφεοομένας ίττιχΠι ή
σεις διά χρονικόν διάστΛμα πέ.τι
μηνών καΐ άτόχως
"Έ^ 6ϊλλου ό ίφοοηλιστής κ. Κ
Α. Βαολμάς δι' (ητιστολής τθν πρός
τόν κ. πρω^ΛΓ;ι«ογόν άναφέρει 3τι
ίδυτεν εντολήν είς την Ίο.ι*η«
χά! Λα.ιχήν Τράπεζαν δπως τόν >ί
γράψη είς τό ίκδοθτσάμενον δάνεΐ"ν
δ ά τό ποσόν των 50.000 δολλαηι
^ν.. 'Επίσΐ>ς, ό έφοΐτλιστής κ. Λ
Νομικός ίϊήιλωίίειν είς ναντιΑιακο-/
<ατάστημΐ (Πηραιώς) τή- Έμποοι <ής Τραπέζης δτι θά έγγραφή είς ."ό δάνειον β οί τ6 ποσόν των 30Ο 300 δραχ·μών. Η ΘΕΩΡΗΣΙΣ ΤΙΜΟΑΟΠΩΝ ΕΙΣΛΓΟΓΗΣ ΤΡΟΦΙΜΟΝ Τήν άνακτταλΛν τής άποφάσΐως τοθ 0~ουί>Ύ»!οΜ 'Εμιπορίου, δά τής
οποίας ίντέλΑοντ^ι τα 'Βπιμελητή-
ρΐα δπως .ιΛ θίωϋοΓν τιιμολόγια βι'
τοοφίμων καΐ εχόντων
έγχρίσεος τής κυκλοφορίας
των ώττλ τοθ Ανωτάτου ΧημικίΟ
Συμβονλίου^ ζΓττιΐ άπό τό αρμόδιον
υπουργείον ό βμπορικάς
■ 6τ, ή άμεσος
τοθ μέτίθυ οώτου. διά ,6 όιποϊο
ή
Μνημόσυνο γιά τα 30 χρόνια άπό τό θάνατΛ τ
καΐ τα 100 χρόνια 6τ«6 τή γέννησΓ Τού
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
ΕΝΤΤΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΜΟΝ
ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ!"· ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
13ον
7. Κοινσποΐίϊται πρός τόν Π. Δκ
ράθεον ή οπ αριθ. 106408)28)11-
το0 κ. ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομ,κο0
ΝΕΑΜΟΠ,ΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Τό
ι|»ι
&Ο προηγουμένου
ιύγεινέστατο κκί
αίσθηματα^ ή, τού>ά
γροβμμέ.ο, ητς«ν;
π:!
—V
τό εΐχε γοά
τι,χαίος ανθρωπος Τό ξγραψε
ώ
λοιπόν τόν -*■"·
ανέσυρε άπτό τ3
ήτο έπιστΐ{-ονι*ο όιτλοστά-
ί1Ο τού τούς ττεοφήμους φαχέλλονς
^, μίΐσ στούς άποίονς, ό—ό χρ->.
μέ
μελέτη τί-ν
«α'ι διατηροΰσ* >"ι-
σΓΐ-ΐειώματα, κ αγ ά κ*.
τηγορίες Ιστορικόν θαμά'ων «αι άτ'
αθτοίις ί-Ίτ>ρ«. τόν άναφερόμενο
Καθολικής Έ«.»λΓ|σίας> στήν ο·Μ"τ
φν στόν 'Ελληνικό χώρο. "Εγραιιιε
τστ{ μιά/ άιτάνττίσι στόν Ούνίτη 'ίϊ
,ΐσκοττο ιτού άδίσταχτα πρέττει 'Λ
ολάκληοιι
των Ούνιτ
α&, " δττοία,
τα τυπικά εύχαριστηρια, *οΟ
♦€.. χωρ'ί ττερισ^ροψές. «τί γυρακ ε
^,ήν Όρθ65οξη 'Ελλάδα». Τού *;-
την έγκληιματικΐ
ν ιΐοθ κι/κλοφο -·>0
,,αν ή —3~ι«οϊ αι>τοϊ, μέ
ρόσσ όρβοδά^ων Κιληρικών κοτϊ
^^ο^μενοι τών είς βίρος τού
νι»ιοΟ λαοθ ψοδιρών σ^επαών τη ο
Μι«ί>ααιαιΤι>ιΟς ΚατοκΠρεψΓίς. ενσττΓΐ.
ραν «ψιλανβρωιτίας» διά νσ θερίζουν
ττροη|λ«τισιμό'... Μίσα σ' αύ-
τί|ν την έττιστολή άναλύεται όλέκ'η-
ρΓ ή Ί^τοίία τής Ούνίας καΐ θ'νε
ιαι τ0 βίμα τ°ύ ττρ'.ιτΓίου τοΟ 'Βττι.
σκΑττου Ρώμης.
Ή ίττιστολή κ~—ίιλτης. Ασφιτ-
λώς, τΡ^λ* 4πτ4ντ—-ι όητό την ττλει1-
ρ^, των Παττιχών. Άπτίίντησι μ^ ίλτ
'ά έΐΊχΐ'ΡΤΤΚ*101, καλοψτισγιμένα κ-ΐΐ
«ακοψτιαγ<μίνσ — τής Λοοτινικής Εκκ>τσίσς Κσΐ ή
χωρίσθηκε στσν 18ον Τόμο
ριοντάλα Κριστιάνα»
Αθηνών
Ι Πσ,ράρττ,μο, φυλακών, μή ύπάρχοντος
<> ° Ιερέως είς
κήρυξιν ε|ς
τού βείθυ Λόγον.
.Λ
γία
είς
τυν Ιεράν θέσιν τού Πατριάρχου
έν τή
ττω./
ή
Έκικιλησίας, έγχαταΑ '-
όκτθττατον κ«ϊ φαίντχΐαιόοιδ<.Γ άξίωμα Τού Λλαθήτου μανάρχου». Άττοτέλβσ'μσ άκόμτι· αυτής τής ά ώ γενιικά σΜμ<^4ροντ<ι τής η ίτον καί ή αύστηιρή στάσις ττού ν.· «οΰσε, δταν 4·π>ρόκειτο »ό
ζητιίματα ότναψεράμενα σιήν
μένη άΐτό τόν Ιερό κλ?5·ρο ■>ο
ΣυνοδικοΟ Δικα^τηρΓου. *■»
τηκορουμενος ήταν ένας άρχιιμοίνβΛ'
της, τγοΟ βρ'σκοταν μοχ,ρυα ιτολθ |ΐ<» κ,ρυά. όν<τό τά σύνορκχ τοΟ κα^κσν'ϊπ' «αί τοΟ αθτοςτεδασιμοθ. Προικισιμίιιυο ό κατηγοροΰμίΛος αύτός, ,μ£ Τί γΛ- ρ.σμα της εύγλωττίας, καί 6€ΐνί|- ήθοττοιος. κατώρθωνε τά μΐγόΛα νΔ τά -ίταοουυιαιί,η μικρά καί ια μ ι κια μεγάλα. ί,τίτν όητσλογία τοι», χμ«ι«·. τυιμένη μέ δλα τά μβλαγχαλικό: χκί* τ δρχισε ν 'Αθήνσ ΕΤχε στοΑή άττό την Ρώιιη. βττο τά έττισ*Γΐμσνι«ά συνοργεΐα το· Βσ,τικσ.ού ίτοιμα κοΐ κατττ?ρτ ισ ιιίνσ ίπρός ·πάσαν κατεύθυνσιν». Ό Χουσόστοαος, δμως. δέν χωρι4 ταΐί. Σ' δ,τι εΤχ€ ττεριλβββι στήν πρώττι ώητάντΐϊσι ττί<—ευε. Κα μάλις ηήοε τΐ·Γ άντοοηώ^Λησι τού ... Επίσκοπον θεοΰωοουπόλεως Γεωργί. ο« ΧαλαοαΠζή. ρίχτΐ)Κ€ στό γράψιμ. γιά την σννταξι τής . . τήσεως» . Χωρΐς ίπτερβολή με σύν^αμη έργοοσία, γράψτηκε καΐ .' δεύτερη 4ιτισ<ταλή του^ 'μέσα οΐ^ν ό ιτοία δλα τά <πτιχίιρή^ατα τού Πσοι τείοβ τού 'ΕΐΓΐσβόιτον Ρώμης, ίν? ττρός Ινα, μέ την . . . «·μττοιΛ*οί"» τής ΊσΓορίας κονιορτοττοιήβη<«χΛ'. σηιμοατία απέδωκε, τότε^ ■>^
ό ο*τήν Λλληλογραφίο: σΐτ''>ν
φαίνιται Αΐτό 'ό γεγονός. δτι Ά'>-
κλτρη. σέ μετάφρασι γοΛλκή, κ ΐτ<τ ιου άαό τής ν*—ιακής ήλικίας—'ΐτα λιχιά πολύ τταλαιά μεΊθοδος υιΑΛ·^ των ένόχω»· — καί τειλικά, Αφοιι ^.* ρίανθί. δλους τοΰς σΐΛβδρους *Λ3χιι ρεΐς σ^ο κλί^α καΐ στήν συμΐΓάίΛ 11' των έττιχειρηίαστων τού. εψ3<χσε 'τν» κεφάλαβιο τής ποοσφοράς των ίΛτηρτ σιών τού ττρώς την Πατρίδίτ "Εχοντος τό «χάριομα» τού κΑ·< ματος, δσον κ.ι" δ^ν ψα*η παρώξιι1». — κατά 6ο0λησΐ'ν' — δργισε »ι>
κλαίη καί σέ μιά στιγμήν θέλονιι-'
νά δείξη τα τρσύματα ττοθ εΤχι μ^
ί/τήθος Τού, σάν Ιοόβιβ, άνοοφίχινιι.-
ται καί άνεείΤκνλα τταράστνμα, '»^<- βηξε μέ μιά θεαίΓρική χϊΐρονοίμία ι ν άντερί Τού μέ τόση δύναται, ώστε ν·· σττασουν τά κονμτπά τού καί Ε?£.?» τό στήθος τού γειμόθτο οΰλ^ς καΐ Όΐ' ττες! Τό θοώμαι δέν άργει ά γί^' *'■ νας έ« των σιινέδρων — άνία ψ·.. χήΐ — «ώνελύθη εΙς δάκρυα». ΟΙ δ» λοι ήταν «έτπχϊνω στό τσάκ»' «ΚΧα μα καί χασ'μου,ρητό» είναι κά. Μόλις εΤδε τήν κατάτΤασ 6 Μακ Πρόεδρος Τού Δ — Διακόπττθιμειν έττί 6ν πρός άναψυχήν' Μέσα δμως, στήν «δ'θκοιτή» τή. ή δίκη συνεχίσθηκε στήν μαΤικότηΤα. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Τ>Υ ΚέΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΚΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Το έοττίραι; τής
Τρίτης συνήλθεν τό Κεντρικόν
Συμοούλιον Στεγάβεοις υπό την
Λροεδρίαν τοΰ κ. Άντωνίου Μέξη
Γϊυ. Γραμματέως τού ύπουργείου
Κοινωνικών 'Τπηρεστών μέ συμμε¬
τοχήν των κ.κ. Καραμπελοπούλου
Νομικοΰ Συμδούλου καί των ύπη-
ίβοιβκών παραγόντο)ν έκ των κ.κ.
Παυλιδη, Παπα'Θανουσίου, Χαρασο-
πούλου, κάς Καλα,μπόκα καΐ τού
Λρόσφυγος έκπροσιόπου κ. Σομοο.
Σινανίδη καί ίλαβεν τάς κάτοβδι
άΛοφάσεις:
ΕΙστιγητής κ. Γεωργιάδης
Περϊ έγκρίσεως τής τροποποιή-
σεω; τής οΐκοπεδοποιήσεως είς τα
0. Τ. 63 - 64 τού Συν)ομού Κα-
λογρέζης καί προσκυρώσεως οίκο-
ηώικών Λωρίδων.
Περϊ προσκυρώσεως μή άρτίου οί
χοιτεΛικοϋ τμήματος είς τήν ύπ' ά-
Οΐθμ. 5 ίδιοκτησίαν τοΰ Ο. Τ. 12
Σκν)σμο3 "Ανω Τουιμττας Θεσσαλο-
'.θνΐχης.
Περί έγκρίσεως τροποποιήσεοις
τινών είς τό ΰπ' άριθμ. 5087 Διαγ.
Συν)ομού Άγίου Ιωάννου Ρόδου.
Πεοί καταργήσεφς ποαοιάς είς
τό 0. Τ. Συν)σμ«οΰ Καλογρέζης
ό
μ
ά την πρόσοψιν αυτού πρός την
«δόν Πάργας.
Πεοί έγκρίσεως συμπληρώσεως
τδν πλευρικών οιαστάσεων τού ύπ'
Μμ. 1 οίκοπέδου τοϋ Ο. Τ. 143
Συν) ομού ΤαμπουρΙτον.
Περί καταργήσεοις τοΰ ύπ' Αριθ,
Γ τού Συν)σμθ& Ν. Καλλιτΐόλίως {μ
6αι5οϋ 101.50 μ2 είς τοθς Θεόφιλον
ΣωτΓρακΐ)ν κσί Μαρίαν Καραντίνβο
Τού Οτι·" αριθ. 1 οίικ. £ν τετρ. 43
το3 Συν)σμοΟ Εύγενείας Πειραιώς
£μ6οο5οΟ 138,66 μ2 είς τόν Νικολδ
όν Κορδώση.
Τού ΰττ' αριθ. 8 οΐκοιτ. Ιν τ»τρ.
38 τού Συν)σιμοΰ Εώγενείας Πϊιραι
ώς έμβαδοθ 134*40 μ2 είς ττνν Μα
ρίαν Κλαδίου.
Περ! &ρσΐ<ύς έκ τής άτταλιλοτριώ- σκος οΐκοττέιδου ίμβαβοθ 285, υ2 ΐοΰ Σι»ν)σμοΟ Τουρκοβοννίο;ν υπέρ των Άδοομαντίας θΐ»γ. Γεωργίου Κυ κ^xιριώτη καί Άντιγόνης Γ. Λυκου ριώτη συμφώνως πρός τό αρθρον 119 τοθ Συν)τος τοΰ Ετους 1927. Παράτασις ττροθεσμίας άνΐγέροι- ως κτιρίου επί το} παραχωρηβέντϋς είς τόν Όργαν. Σχολιικών Κτιρίων χώρου ττρός στίγασΐν τοΰ Γι/μνασί ου «αί ΛΐΜΐΙου Θηλέων Ν:καίσς. Άγορά οΐκοττόδου έν Άργοστολίω διά την στέγασιν ιτοοΐφύγων ΟΗΕ Π&ρί όριστικής παραχωρήσί' ς 8ι αμερισμάτων ιΐς πρόσψ'σγας ΟΗΕ. Περϊ διαγραψής τοΰ 3879)20— όν μέ- έξ ' Αθηνώ ρους ττολιτικών ·τροο·ώπω(ν μένων καί δα τοθ ίνταθβα τς Πρέ^δεως διαιβιβοοσθεΤσαν Ημίν, γρά πρός την 'Υμίτέραν βλητσν ΜαικαριότηΤα, διά νά μέν παρ' Αυτής- βπως, εί δυνατόν, είς μίαν των *ν Δω(5εκανήσων—βί- σιν, προ&ληι9ή (Ις ΜηΧροπολίτην, 4 έν Αθήναις πολλήν 'Εκκλησιοϊσ-Ί - κήν δράσιν Αναπτύξας καΐ λίαν ί. κΤιιμώιμε,νθς παρά τής 'Εκκλ~ίας, καί τής £<£Ϊ κοινωνίας Άρχΐιμανζ·}!- της Δωρόθεος Βε*άρδος». βοολώφ Άνδ,ρέου έκ των δικαιούχων στεγάσεως έν Λαρίση. Περί μεταβάσςως στεγαστικών βι καιωμάτων κλπ. αποβιώσαντος ποό σφ·σγος Σπρασούκ Ανδρ, είς λο πά μέλη οικογενείας τού. Περί έγκρίσεως έφαρμογής .στεγοτ στιχού ττρογράμματις διά την διάθε - . . _ σιν τώ/ άδιαβέτων οικόπεδον τοΰ 7 οΐκοπέδου τοΰ Ο.Τ. 37 Συν)«μοΰ 0»κισμο3 Αίγιαλείας Ν. Άχσ.Τος ε.ς Αγίου Ιωάννου Χρυσοατόμου, χιιΐ οχττέγους οικογενείας. "Ρθϊκιρώσεως τούτου κατά τμήιμο- Μείωσις έγκριθέντων στεγαστι- τα ίΐς τάς παρακειμένας Ιδιοκτη- Κων δανείων είς δικαιούχους πυρο- ιταβεΐς. "Εγκρισις δανειοδοτήσεως ενός δικαιούχου πνροπαθούς. "Εγκρισις άναλήψεως καί διαβίοί ως πο/τώτεως δρ. 2.500.000 ίττΐ κεφ. 6)1 τού ιταρά τή ΕΚΤΕ λογί σμού Λ. Στέγης πρός παροχήν στε γοοστιχών άρωγώ* είς δικα.ούχους οίας. Περί ανοκλήσεως τής ύπ' αριθ Δ*ήΒ) 1863)69 άναγνωριστιχής "Υ- 'ουργικής άιτοφάσεως τού ττρόσφΐλ- «5 Η.Ε. Κατσάμη ή Κατσαβέιι Β! τού Χρηστου. τροποποιήσεως τής ύπ' Λ- Δ6)Β) 184069 άναγνΜρίσεω<ί γ γ έπτοφάσιως μόνον ώς ττρδς τό ατεγάσεως κατοίκους οΐκισμών ΜΡ' ΟΟΥ συμφώνως τά Ν Διατάγματσ 4176)61 καΐ 81)196β των «άτωβ, Το) υ»1 αριθ. 36 ο»<. έν τετρ. Ρ τ«δ Συν)σνοΟ Ν. Κσλλιπόλεως Ι («ι Ρ0['ώς έμδαδού 185,24 μ2 είς την ^ρί<χν Βατικιώτου. Τού ίπτ' αριθ. 3 ο(«οττ. έν τ«τρ Α' τού Σ»»ν)σμοθ 151 θβσ)κης έμ- βα*ού 256, 40 μ2 είς τόν Στοούρον """τ. Παντβλήν. τοϋ ί—' αριθ. 5 οΐκβπ. ίν τετρ. 9. Διά τής ύπ" αριθ 46367)5— 6—46' Αποφάσεως ΤοΟ 'Υπουογού Θρησκευμάτων καί 'Εθνικής ΙΤαιδϋ'- ας Λ. Ποπταιδήμου, άττεστττάσθη. ό π. ΔυρόβεοΓ. επί Ιν Ετος ώς περιοδεύ- ων Ίεροκήρυξ των ΦιΛακών Βοοείοο "Ελλάδος "Ετος 104/. 10. Διά τού ύπ' αριθ. 90951)1/ —10—47 ίγράφθυ τΟυ πρός την π. Δωοόθβαν τό "Υπουργείον Δικσ.ι<Λ>ΰ-
νης ίχφράζει την εύαοέσκεισν -ου
πρός αυτόν διά Τας προσφερομένας
ύπ αυτού υπηρεσίαι,.
11. Είς τήν σελίδα 10 τής 6κΒ6-
σ*ως —.ποαγμένων ξτους 1947 τού
«Χριοτιανι*ου Όμίλου Νέων έν τώ
Άνηλίκων Πατρων»
τίΐρικοτττ) λίαν «παι¬
δία τόν π. Δωρόθεον.
1948
12. Διά τού ύπ' αριθ. 9802)5 -
2—48 έγγραφου τού "Υπουργείον Αι
κσιοοιΛ,ης, ανακοινούται είς τδν τι
Δωρσ3εον ότι βάσει τού Άναγκ. Νυ
μου 869)1937 καϊ τού Β.Δ. τή, }
—4—38 ωρίσθη Τακτικόν μέλος ο«
Διοικητικού Συμβθνλίου τής Εται
ρίας Πραστασισς Άΐποφυλακιζομέ.
νων Αθηνών.
(Σανεχίζεται)
ΣΤΑ ΑΝΟ ΤΡΙΚΑΛΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
"Ενα άπό τά ζακουσμένα ύ-, καλα, συναντούσαμε τόν καλό-
Υιεινά θέρετρα στίς όρεινές ι καρδο κοΙ εύγενικό πάτε Βλά-
τ ε Ρ ι ο χ έ ς τής Πελοττον>νήσου Ι
είναι τά "Ανω Τιρίκαλα τής Κο-
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΠΕΡ. ΠΟΡΣΑΝΙΔΗΝ
Ή Α.Θ.Π. ό Οΐκουμίνι,κός
άρχης κ.. Άθηνοογόρας ηύδοκησε Λ
αποστείλη τό κατοοίτέρω μήνυμα·
Τώ 'Εντιμοτάτω κ. Περικλεϊ Πορ
σανίδη τ£χνω ημών έν Κι/ρίω άγα.
πητώ. χάριν καΐ εΐρήνην τταρά θίθί.
Είς Αθήνας.
Ώς διοττηρούμβν ζωηράν την ϋξχ
μνησιν τής ύμετέρας λίαν ημίν άγα
πητής 'ΕνΤιμάτηίΤος καΐ βιατελούυι»
έι' νοερά έπιικοινονία μετ" αυτής,
μεγάλως έιχάρτ)μβν άναγνώντες τό δρ
βρο., υμών είς τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν».
Είς όπτάντησιν προαγόμενοι εύ/,α
ρ'ττούμεν διά τ° αρθρον τούτο, πλη
ρες εύλαιβών αΐσθτΐιμάτων καΐ έκ>3 -;
μιάς πλθυσίας καρδίας κα)
σκέψεων καί Ιδιαιτέρως διά
την επίσκεψιν Λαθ* ήν εν^μ^ τό ιι'ι
τύχημα νά έττανΐδωμεν υμάς καί ^ι
λήσωμεν επί διαφόροίν ζητΓνμάτ<οΛ; Ιδιαιτέρως δέ επί τής ενσΤητος ·^ Αγ'ων τού Χριστού 'ΕκκλησιΔν. Ποός την κατεύθυνσιν ταύτην η άγάττη τού Χριστού έπέπεσεν ετί τώ/ τέκνων Αυτού φωτίζουσα τοις 3 ανοίας καί θερμαίνοΐΛσα τάς καροΐ άς αυτών. Ή Οϊκουμενική κίνηοις ττροχωρίΐ καί τίίΐτοτε δών εΤναι τί>ν νά έμίττοβί—ι αυτήν.
ρινθίας, πού θρίακοντΐαι σέ ύ-
φόρετρο 1.2ΟΟ μέτρα περΐπου.
Άπεχουν άπό τό πευκοφυτευ-
μένο Ξυλόκαστρο 33 χιλιόμε-
τρα. Ό δρόμος ετναι άσφαλτο-
λές στ.ροφες κα! άπότομες κα-
τωφέρειες. Ή άνάβαοις μέ τό
λεωφορεϊο διαρκεΐ μία ώ ρ α
καϊ εϊκοοι λεπτά. Ή
είναι έντυπωσιακή. Περνδμε
άνάμεσα άπό καρπερους κάμ-
πους. Άπό κατάφυτα περιθο-
λια. Ά ττ ό αΦθονες καρύδης,
μηλιέςι κορομηλιές, έ λ α ι 5-
δεντρα, άμπέλια, πεΰκα κα! 6-
λατσ. Ή διαμονή έκεί φπλά
σοΰ δίνει ζωντάνι'α. Σέ ζανα-
νιώνει. "Εχουν ζπρό κλίμα. Μη
δέν ύγρασΐα. Ό άέρας άπό τή
Ζήρειο ή άπό τή Κυλλήνη (ό¬
ρος τής Κορινθίας) φυσοΰσε
όλόδροσος, ζωογόνος, καθά-
ριος. Ή θερμοκρασΐο είναι κα¬
τά έπτά βαθίμους όλιγώτερη ά¬
πό την Άθήνα. 'Βκεί, έκτός
άπό τά σπίτια πού νοικιάζουν
δωμάτια γιά τή θερινή περίο-
δο, ύπάρχουν καΐ τρία ζενοδο-
χεΐα: Τά Θεοζένεια. Τά 'Αστέ-
ρια καϊ ιτάνω στή πλαγιά τ^ΰ
βουνοϋ άμφιθεατριικά, ή Πηγη
καί
Αγ!
πάς Όρθόϊσξος ΧρισΤιοτνός,
τοφύλοΐξ των χαρισμάτ«ν ΤοΟ
ου Πνεύματος όψείίλει νά
την Εκκλησίαν αυτού, ήτις στ»μερ3»
όει τίιν Ανωθεν φωνήν) ζητούσα*
τάξιν προψητών ού μόνον ιτρο&λιΐΓΟΐ'
των καί προλεγόντων τά μέλλοντα ,■»
νέσθαι ασφαλώς, άλλά καΐ θαρραλέ
ως ΤΓροετοι,μαζόντων την Ελευσιν ζύ
των, έν χρόνω, κατά την εθβοκίον
τού Κυρίου.
Διά τάν λόγον αϊττόν θΐοοροΰμίν
τάς έπαφάς αυτάς ώς προδρόμθ!/<; τής ερχομένης μεγόλης έκείινης η¬ μέρας καί ΰμά ώς πολύτιμον ^ν. εργάτην καΐ άΐΓΓΟστολον είς την ιτοο σττάβίΐαΐν ταύττιν καΐ τή|ν &4αδοσι" τής κοινής ττίστεως. Καΐ 4ΐτί τούτοις όπτοΐνέμοντίς τή πατρικάς ημών ευχάς «ητικαλοώμεθΐ εττ' αυτήν καί τούς άγοπτηΤούς -Γ κείους οώτής την &νωθεν εύλσγΐον, Μβχά παλλής άγάπτΐϊς διάπυρος ττρός θεόν εύχέτης ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Συνέχεια έκ τής 2ας σ«λ. " ά ί Αυ- ΝΤ 1τοσ6ν. τοΰ ■"Ρόσψυγο'; ΖΙΛΝΟΥ ΠΕΛΛΗσ καί ΗΛΙΟΒΟΥ- 'υΥΚΑ Άθανασίου. Ι ΝΙΟΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ. >ερι άνοαγ^ρίσεως ώς δ.κα.ούχου | Περ1 μετατί>ο1Ιής τής επί το3 είς
ιβοτ—α,ς ύπιρτνλικος πρόσφυγος. τ6ν ο1κισμον "Αρείας Ναυττλίας ακι
_ Φ> ΟΜτγνωρίσίας καί έιτανεντά ] φ^ το0 -Αντων. Άθ. Λυκά«η έν
βικαιούχου έπταγγελματ.κής έκ | γεγ(>αμμένης πρώτης υπέρ τού 'Ελ
ληνικο^ Δΐ>μοσ!ου ύποθΛκης είς δευ
τέραι/ τοιαύτην.
Π«ο1 μεταφοράς τής επί τού είς
τό/ οΐκισμον Φλωριάδος Α(τωλ)ν(ας
κειμένου ακινήτου τής Κωνσταντι¬
νιδη Χαριλ. Οίκονόμον έγγεγραμυι^-
νης πρώτης ύττοθήκης είς Ιτεροιν οΓ
κόπεβον ταύτης κείμενον είς τόν οί
κισμ&ν Κομποτίου Άρτης.
ΙΙιρί μεταφαράς τής έτπΐ τού οΐ-
κισμοθ Ξυλοκάστρου Κορινθίας Λχι-
νήτου Εύδοκίας θυγ. Ανδρ. φαμέν-
γκου έγγεγραμμένης πρώτης ύπίρ
τού 'Ελληνικοϋ Δημοσίου ύττοθήκης
ή
θά άργήση το>το νά γίνη>...
Δ-ύ*ερον. Ό ί,πιΤειλής τής
V
Ι»Ι
Μεραρχίας Ταγμ. πεζ. Γχικάπουλοι,
<«'<<στ. ΜνΓίφι» «'θ τδν γράψοντϊ τά εξής· «Ότε. κατά τα τέλη Σετττ«μ6οΙ ^υ 1941 ^ μετέβην ε<ς Ίωάννινο < ν είς *β γρα*«Τα τής άς Μοδένα, δπου ό έπιΤελής της Λοχαγός Τσέντο εζήτησε νά διί'ξω την έν "Η~ε!ρω «Γραομιμιγν Μϊτσξά». Τού βτι διά τοιαύτας ιτληροφορίας μοδία ίγΐο ή Ιδία, δηλαδή τό Ό Τσίντο εΐ—ν &τί ήρίυνήθη ο Ιδαψος άλλά δ£ν ευρέθη κανένα ά πό τα... βαρέοο όχυρά. Άπευριθτ1,· είς τόν ΊτοΑόν 6τι τά βαρέα ίιχ>
ρά εΤχαν κτιαβή είς τά στιτθη τώ< 'Ελλήνων, όπτό απού αί ψυχαί τώ» 'Ελλήνων ύ~ερή—τιζον τα χανοχ'^ι καί τούς συρματο—λό^ους ψροοκτος τοό |5άφους »'Ο Τσέντο κοττέδασε τό κ*φάλι Καΐ δ'ά νά μάθη ίστω, κάτι. Ιμ>Ιμ
τησεν αν είχον γίνβι μελέται ">Ο
έδάφους τής Ηπείρου καί αν ύτταμ
χη καμμιά ΪΥΥΡαφος μίλετη. 100
άπήντησια δτι ώς έττιΤΐλής ττρ4»ει
νά γνωρίζη δτι θά «γένοιτο μεΑέτ.ιι
&πως πρίττει νά γν{*ρίζΐ) δτι Ιγγρα
φο τοιαύται δεν πρέπει νά ζηΤούν
ται άπό "Ελληνα· έπιτβλή.
»Τέλος ό Τσίντο ήοώηησε μήιτ» ν,
ύπάρχει καίτοι ο ς λετττομίρής χάρΤΓ,ς
τής πιεοιοχης 'Ηττείρου. Τότε τοΰ ·.
δειξα τθΰξ ί·1"· των τοίχων καί τής
τραΐτέζης ίταλικούς χάρτσς καί εί.
πον «Δέν Εχω τοιούτον χάρτην. Ισς
6ΐβαιώ δμως δτι οώτοί οί χάρΤοι
σ<χς είναι πολυ καλοί. Δι" εϊχί,μεν έψοβιάσβι δλα τά καί τούς Άξιωματτ.ικούς μας, 8τπ» σσς άπωθτραμίν πρός Τβΐτιλένι «νΙ έ>κικ>ιεύτα·μεν χιλιάδας έξ αυτών.
Σάς δίδαιώ δΤ| μσς έξυττΐίνρέτηο π ν
αριατοι».
είς δευτέραν τοιαύτην.
ΠερΙ πΐριορισμοθ των έίπΐ τοθ εί
τό' οΐκυιμόν Λΐτωλικού ΑΙτωλ)νίας
ακ νήτον τοΰ Μ χαήλ ΑΙμιζ'ου Άν-
5ρέ3 Καρ66λη έγγεγρβμμένων ΟΐΓευ
το3 "Ελλην ικοϋ Δκϊμοσίοι» ύποθηκβν
είς τμήΊμα τιΰ ακινήτου τούτου.
ί ΙερΙ μβτατραπής τής επί τού Λς
ίθν οΐκισμόν Ποττρών Άχαΐας 3»<ι νήτου τού Διονυσίου Εύαγγέλου Βα* Χεανάτου ίγγεγραμ'μένης πρώτης '- περ το υ'Ελληνικοΰ Δημοσίου ΐΛΐν θήκης ί'ζ δευτέραν το'σύτην. Μΐρική αρσις (Μ2 688) ί« τής εν τι} ττεοΐοχή ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ ΚΑΡ- ΔΙΤΣΗΣ έηιβληθείσης Απαλλοτρι¬ ώσεως, διά την στεγαστικήν τβΐτασιν σεισμοπλή«τιον. 1 Ιαοοχή τής κατά νόμον ("Αρθρον Ι -πσρ. 5 Β. Δ)τος 1059)66) άτταΐ τοκμενης έγκρίσεως είς τοΰς έν Ά θήναις έδρεύοντας α. ϋΙΚΟΔΟΜΙΚΟΝ ΙΥΝΕΤΑΙΡΙ ΣΜΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Β' ΚΑ1ΉΓΟ ΡΙΑΣ ΔΗΜ. ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΛΙ ΝΟ ΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΠΩΝ «Η ΠΡΟΟ— ΔΟΣ» καί 6. ΑΣΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΝ ΣΥγ^ΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΓ)Ν ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΛΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ «Ο ΑΙΟ— ΛΟΣ» πρός κτήσιν Ιξ άδιαιρίτου δι" ώριστικών συμβίλαίων ίβτάσεω; 133 ττερίττου στρεμμάτων είς θέσιτ «ΣΤΕΝΟ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ» τοΰ ΔιΊμον ΙΛΛΑΜΙΝΟΣ. »Ό Τσίνιτο παλύ βξυηνος καΐ τττκ'χιοθχος έ-ιΐιτελής καί αότόι;, 1* κατέδοοσε βλλην μίαν φοράν τό μ ψαλι, ίπ-ειτα έστάθτι «ίς προσοχήν, ίκτύ—σ« τά τακούνια Τού, ί—εκλί- θη ευχαριστών «αί μέ ευγενώς μεχρι τής έξωθύρας. ά^ιφαλώς τηεισθή βτι ή περίψηνος «Γροομμή Μεταζά» άπ?ίριχε καϊ τώρα ώλλά 6χι «Ις τό ϊδσφος. .» Ή προυαροοσικευή καί ή ιροφΛο ^ις τού αγώνος άττό καθαρώς I- πιτελικής απόψεως υπήρξεν άξι&λΐύ Ελέχθη καί εγράφη παοά δτι τα πάντα είς τόν πόλ'- αυτόν ίγένο/το άνΊυ μβλέτΐις κατΐ οίνευ πρσιταροβκ€υής. Τούτο ι! άναχριδές. Τά πάντα εΤχον τρο δλβφθή, μελετηθήι, προηταροοσχιυασβή, ή ΥΙΙΙ Μεραρχία οθδο,μοΰ. ού δέποτε ττροσέχιοψε καί ουδενός ίφο δίου έχττερηΊ&η «οιτά τόν άγώνα. Καΐ δταν ό Μέραρχος Κοττσΐϋ.ΐ- τρο» ϊγραφϊν είς τή1» ύπ' άριβμ Α.Π. 6799)2,3.9.40 Δι~αγΐτν ·»=«· δτι ή Μεραρχία βά παρασύρη τ"* εχθρόν μεχρι τής τοπαβεσίας Καλπα κίου κιαί. άφοΰ τόν φθείρη θά ά-τΐ καί θά τόν καταδιώξΐ» ι!ς Εδαφός τού, εγνώριζεν βτι ι ά πάντ-α εΤγον πραποορασκευασθή '6 σον καλώς, ώστε ασφαλώς τά τιά/ τα θά οννέΛαινον δπτχος προεβλέτΓ·- Ό. Καί ϊγιναν. Μικράν δέ δεΐγμα τής Τιραοτίσς προεργοοίας πού συνετελέσθη κα( τής αρίστης εφαρμσγής τών πρου;- διά την διεξαγωιγήν καί συντήρησιν τού Αγώνος, άποτεΐλίΐ ό ίζομεν, ή τταράθεσις ενταύθα 'ϊ. τίτλων μόνον τών οτ/νταχθέντων Σχϊ πάς καλής πίστεως 4να γνώστης νά μορφώση γνώμην γεν- κή* τίνα Ιδέαν τής άξίας καί τού 8, κου τού συντελισ'τοΰ: «Ι Ιροσταρασκευή καί τροφσδότησις τού αγώνος». ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Ό Σόλλογος τών *ν "Ελλάδι '(»< «Προΐφυγική Κοινστης Ίνι ττόλεως» Ιδρυθεΐς καί εδρεύ^ν οτυ τού 1923 έν Νέα Ί«ν(α, Ιδιοκτήτη^ Τοΰ όαωνύμου Νυκτερινοΰ 'Ιδιωτι^;»; Γυμ'να^ίου τό ότοΐον έλιΐΓθύργηοΓ < π ι 22 συνειχή £Τη ώ—οδώσαν είς την παΐρίιδα πβρΐ τοΰς 90 βπιστήμοναι,. δλω^ των ^δικστήτων ίκ των 5617 έγγραφέντων ιμοθψύν τού, εύρίσβϊ- «αι είς τιίν δυσάρεστον θέσιν νά α¬ ναγγείλη ττρός τούς γονεϊς «αί κηβϊ μένας των μαθητώ/ οί οποΐοι ττϊ.ριε τό Σχολείον μέ πατάν έ,χ* καί άγάπττιν, δτι συνεττίεΐ · τής ύπ' αριθ. 3028)69 οντοφά— λι, τού Σου Ύτταυργ. '£3ν. Π^ιδε'α, κβί θθΓτίΤων Γ|ρθη ή αδεία Αβιτι*.* γίας τ<>5 Γυμ-.'. ώπΐ τώ λόγω δτι τοο
το δέν κατορθώνε, νά κατσΛάλλη ίμ
ποοθέσ.μως^ ήτοι ίκάστ^ ?3ην ^<Γ· ραν έχάττοιι μηνός, ι άς άποδα/ί»· το) έκπαιδεοΤιχού τού ττροοχ—ικηβ "Εχοντες συνείδησιν τής «ίρο£ί<Ί| θϊίϋης ταιλαΐ'πωρίας ττρος τούς γ^ νεϊς καΐ κΐ;5εμόναζ. 1>εκαι τού δ*»υι·
ουογηθέντος θέματος μ*τεγγρ>ίφ'ίι{
τώ/ τέχνην τω/, ζρΤοϊ^ΐϊν συγγν«
ιι' κατί δραττόμεθο) τής εώκοηρΓα,
νά ε^χθίρισΤΓΪ^ωμεν τούτου- καΐ ΐτα
λιν δ'ά τήν 4μητ'ατοσύνην, ίκ.^ί,ί<σ · καΐ ά/άιπΓ.ι/ πού έπί|5ειξαν πρός το Σιχολεΐον. Διο.κητικοΰ Ιυμίουλιον Ό ΠρόϊΙδρος τού Σύλλογον Πέτρος Κ. Κοπτερίβης ιο Μπουράκπ άπό τό ΞυΛόκα- Οτρο. 'Όσες ψορ&ς πήγαμε σττι λειτουρνία τοι>, μεΐναιμε
ενθουσιαομένοι. Νοιώθαμε ά-
ναγαλλιασι καΐ εύχαρ?βτη.σι. Ί-
ερουργοόοε μέ μεγάλη θρη-
οχευτική κατάνυζι. Άλλά καΐ
μοναστήρι τής Παναγί-
τσας, δυό οπέργηρες καλόγρι-
ες μάς καλωοόριζσν πάντα με
καλωσύνη καί μάς προσεφέρον
λουχούμι καΐ καφέ. -Οσον ά-
φορά τό κατάλευκο μοναστή-
ρι τοϋ Άγίου Βλασίου πού
πλαιαιώνεται μέ άφθονα πυκνα
ελαια, υπέχει άπό τό τέρμα
των λεωψορείων μέ τά πόδια
μκτη ώρα. Ό δρόμος είναι οχυ-
ρόστρωτος. Χτό π(σω μέρος
τής γυναικείας αυτής μονής
ύπάρχει ένας α<ωνό6ιος πλά- τανος καΐ ό τόχρος τής πρώτης Λγουιμένισσας πού λεγότανε θέκλα. Λίγο πιό πέρα άπό τόν πλάτ.ανο, πάνω σέ ένα άπόκρη μνο &ράχο έχουν τοποθετήσει ένα άοπρο οιδερένιΐο σταορο, Κάποια καλόγρια μάς ε&τε, ό¬ τι κάτω άπό έκείνο τό σταυρό μέσα σέ μιά κρύπτη, βρεθηκε ή εΐκόνα τού Άγίου. Στή συνο- πτικη διαηριβή πού εζέδωσε τό 19τ>2 ό διάκονος Παΰλος Τρι-
ΝΙΚΟΛΑΟΪ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρ»βι8ρβ«ς
Ραρλαμπά των άδελφών Κίσσα πόδης μέ τΐτλο: «Ή Ιερά μονη
κσί Κ. Σωτηρίου. Σιτό ζενοδο-' καί ό παρακλητικός κανών» ά-
χεϊο αύχό πού μεΐναμε έγώ καΐ ναφέρει 6τι «ό Ιερομάρτυς
ή γυναίκα μου ενα μήνα πε- [ Βλάσιος έζησε τόν Δ' αΐώνα.
ρίπου, βρΛκαμε άπόλνηή περι- 'Ε—τουδασε γιατρός καΐ προσ-
ποίησι. Τό φαγητά τού ήσαν έψερε δωρεάν τίς Ιατρικές τού
καλομαγειρευμενα καΐ εθγευ- [ γνώσεις στούς πάσχονατς. ,Η
ζωή τού ήταν ένάρετος καΐ ά-
σία. ΟΙ χαριτωμένες σερβιτό-
ρησσες πάντα πρόθυμες καί
χαμογελαστές. Τό πηγαίο νε-
ρό τού κρύο καΐ χωνευτικό. Ή στείας (Πόλις τής Τουρκίας
θαυμαστή τού βεράντ,α έχει Σιβάς στήν άνατολική περιοχή
θέα πανοραματική. Ξαπλωμέ-
νος σέ μιά άναπευτική πολυ-
θρόνα, άτένιζα γο'ρω τίς άπό-
γΐα. Γι' αύτό εΐχε άναλάβει τόν
έπισκοπικό θρόνο τής Σεβα-
τής Μ. 'Ασίας). Σάν έπίσκοπος,
τόσο πολύ άκτΐνοβολοϋσε ή
Άγιότης τού, πού πολλοΐ εΐδω-
τομες πλαγιές. Τίς χαράδρες λολάτρες θέλανε νά γίνουν
πού κυλοΰσε γάργαρο νερό ΧρκτπανοΙ, Ό ΡωμαΊος δμως
Τά άπεναντΐ δάση καΐ πέρα μα- έπαρχος Άγρικόλας εζήτησε
κριά, τίς βουνσκορφές καί τίς
ακτ^ς τής Στερεάς "Ελλάδος κσ-
θώς καΐ τή γαλάζια θάλασσα
τοϋ Κορινθιακοϋ, πού ώρισμέ-
νες φορές έπαιρνε διάφορες
άποχρώσεις. Σκνήθως μετά τί ι
νά αρνηθή την πΐθτι τού. Άλ¬
λά ό Βλάσιος έηροτΊιμησε νά
υποστή κάθε βασανιστΛριο, πά
ρά νά άλλαζοπιστήση. Γι' αύ¬
τό τόν ά—ικιεφάλισαν».
Κααά την έκεί παραμονή μας
ήλιοοασΐλεμμα, δταν φυσοΰσε εΤχαν γίνει στΐς 18 Αύγούστου
άέρας καΐ ή τέντα τής βεράν- μέ έζαιρετική λαμπρότητα καΐ
τας χτυποθσε πάνω στους πασ τά έγκαίνια τοϋ Ιερού ναοθ
σάλους της, νόμιζες πώς ΰρ>- του Αγίου ΓερασΙιμου. Ή έκ-
οχόσουνα στή κουπαστή κά- κλησία έχει σχήμα σταυροϋ
ποιου πλοίου πού ταζΐδευε... | καί είναι κτισμένη κοντά στό
ζενοδοχείο Θεοζένεια. Πρός
τό παρόν δμως μόνον τό Ίερό
πλουτιζεται μέ εΐκόνες. Λίγο
πιό πέρα άπό τό ναό, σώζε-
ται ή καλύβα ποΰ γεννήθηκε
ο "Αγιος. Τό σεπτό του σκυ-
νωμα όπως γνωρίζουμε, φυλάσ
σεται σέ άργυρή λάρνακα οτό
γυναικείο μοναστΛρδι τής Κε-
φαλλονιάς. Στή θείαν λειίτουρ-
γΐα ηορε.νρέθησα'^ πολλοΐ κλπ
Β'
Γιά ψυχαγωγία, τό τάβλι καΐ
ή χαραοπαιζϊα εΐχαν τή τιμητι-
κή τους. ' Ιδιαιτέρα μάλιστα
τό κουμκάν. 'Επίσης έκείνες
τίς μέρες τής έκεί διαμονής
μας, κάποΐος άπό τούς παρο-
θεριστάς μέ συμπΰθητικη έμ-
φάνιθι, έόρτασε χά γενέθλιά
τού. Παρέθεσε λοιπόν ενα
πλουσιο δείπνο σέ δλους τούς
ένοίκους τοϋ ζενοδοχείου. Σα ρικοί. "Επίσκοποι, παπάδες καΐ
ράντα Πρόσωπα περίπθθ. Ό ύ- διάκοι. Κατα τ ή ν περιφοοά
ποφαινόμενος εϊπα μιά έμμε- της εΐκόνας προπορευετο μου
τρον εύχή είς τόν έορτάζοντσ; σική μέ τμήμα στρατοϋ καί ά-
καί μετά τό κόφιμο μιάς τουρ-
τας πού ήταν πολύ ευγευστη,
άναφε τό τραγουδι καΐ ό χο-
ρός. Ή χαρούμενη αύτη συν-
εστίΰσι, ποο κράτησε πέρα ά¬
πό τά μεσάνυχτα, μάς χάρισε
τίς καλυτερες έντυπώσεις.
Γενικά, στό ζενοδοχείο δέν
πλήζαμε. Παραθέριζαν άρκε-
χοΙ γνωστοί μας. Ή συντροφιά
τους στά μεσαία Τρίκαλα κα·
στά μιικρά μσκσκττΐίοια τής Γ'.ϊ
ναγί'τσας καί τού Άγιου Βλα-
σίου. Συνηθως στά μεσαία Τρί-
κολουθοϋσαν... ό πάτερ Βλά-
σιος Μπουράκης πού κρατοϋσε
έπίχρυσο εύανγέλΐο, άρκβτοί
έπίσημοι καΐ πολύς κόσμος.
Τελικά, ό παραθερισμός μας
στά "Ανω Τρίκαλα τής Κοριν¬
θίας καΐ μάλιστα στό ζενοδο¬
χείο «Ή Πηγή Ταρλαιμπα» μέ
την έζαίρετη θέα τού μάς χά¬
ρισε όμολογουμένως μιά εο-
χάριστη καΐ ζένοιαστη διαμο¬
νή.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ©ΥΜΟΥ/ΑΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΑΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
— 32ον —
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
"Οπως δλοι βυμούμΰοτε άπ'
τήν πρώτη σειρά των άναμνή-
σεών του, ό Γιουβανάικης εΐχε
πέσει μέ τό κφάλι στήν συγ-
κέντρωσι καΐ στήν καταγραφή
τώ^ άιε«βότων τού καΐ δταν η
δουλειά αυτή τέλειωσε, μαζί με
τόν πατέρα τού πήρανε τήν ά-
πόφασι νά έκδώοουνε τό περι-
βιβλίθ.
Ετσι πρωΐ - πρω Γ πήγανε
λης» «αί συμφωνήσανε νά έκ-
δώσουνε 1Ο.ΟΟΟ άντΗυπα, δου¬
λειά πολύ σοβαρή, γιατϊ θά
στοΐχιζε πολλά λεφτά. "Ομως
έκτός ποΰ γιά κάτι τέτοια δέ
σκοτιζότανε ό Μποδοσσχης,
άλλά καί π>ό πολυ γιατϊ έκατό
τοίς έκατό ήτανε βεβαιοί γιά
την μεγάλη έπΐτυχα τοϋ θιθλί-
ου. Καΐ όντως δταν τυπώθηκε '
τό βιβλίο, δλως Ηαραδόζως, ετ-
χε τέτοια ζήτησι, πού σέ τρείς
μήνες μέσα έζαντλήθηιιοαν δ-
λα τά τεύχη. Πατέρας καΐ γυι-
ός πήγανε νά ζουρλαθοΰν βττ' |
τή χαρά τους, γ Οτί ΰστερα
άπ' την καταπληκτική αυτή έ-
πιτυχΐα, ό Μποδοσάκης στά σο¬
βαρά πΐστεψε, πώς ό νυιός τού
ήτανε πραγματΐκά ένα έζαιρε-
τικό ταλέντο. Κι' έτσι μέ τό δί- '
<ηο τού τ ό » καμάοωνι:. ΑΧ- | λά ό Γιουβανάκης δέν πήγε ( παροκάτω, γατι άλλο τόσο κι' | αιύτός στά σοβαρά τό πήρε τό πράμμα, π ή ρ ε κουράγιο κιί | προχώρησε μέ πολΰ κέφι στή δουλειά γιά τή συγγραφή τής δευτέρας σειράς των άναμνή- σεών τού. Κι' έδω πού τά λέ- με, ό Γιουβανάν,ης έκτός άπ, ' την κλίσι πού είχε στή λογο- τεχνία, έδειχνε μεγάλο ένδ α- φέρον καί γ<ά την άρχο-ΐολο- γΐα. Ή θυζαντινή Ιδίως Ιστο- ρΐα τόν τραθοθσε πάρα πό-! λύ. "θτΌν θρισκότανβ μπροβτά ! οέ καμμιά άπ' τίς βυζαντινές έκκλησίες πού οί Τοΰρκοι τίς κάμανε τζαμιά, ή σ' άλλο ζα- κουστό μνημεΐο, ή μπροστά σέ κανένα ίστορικό πύργο άπ' έ- κείνους πού ήτανε γύρω - γύ- γύρω στά κάστρα, θαρροθσε πώς κάτι τόν τραοοθσε νά μπή μέσα, νά τά περιεργασθή προ- σεχτ'Κά καΐ νά περιγράψη τά στποοδαιάτεοα ονπ' ίκεΐνα πού έβλεπε. "Βτσι άν θυμάστε άπ' τό προηγουμενο βιθλΐο, έκεί κά- που μάς άναφέρει τά περΐφη- μα δ?σιμωτήοια τ ο ϋ 'Λνε'αά. Αύτά λοιπόν τά φοβερά δεσμω- Τι^οια, μέσα στά άοτοία οί Βυ ζαντΐνοΐ φυλάκιζαν έπίσημα πρόσωπα αύτοκράτορας, στρα- σ' ενα πύργο, πού βρίσκεται ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (Πολβμικα( — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορβία, καί επι¬ τροπεία τής Έπισκοτΐής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΙΝ ΤΟΥ Π ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΑΑΑΝΟΥ Ή σύλλινψις τού Παλαιών Τ«' τρών Γερμανού ύττό τού σΤρατιωτι· :ύ Νικολότου Σοφιανοπούλου εΤνιι γνωσθή είς τθΰς περΐ τήν Ιστορίσ^ τής έπαιναστάσ.«ος τ°ύ 1821 διαφο ροτράττως οκτχολοι/μένους. Άλλ' ώς πλείστα Ιστορικά γεγονότα τταρ»- στάθησαν καΐ μετ€δ<50ΐ(σαν είς ΐούΐ μεταγενεστέρους εσφαλμένως, ή Ι* τής όΐπο σκοιποΰ μεροληψίας τ£»ν συγγραφέων ή λόγω έσφαλ,μένων ιτλπ ροφοριών αΰτώιν, ούτω οννέβη καΐ ι£ τήν σύλληψιν τού Γερμανού υπό τού φρουράρχου Σοφιανοπούλου. ΚατηνΊ>
ρή^η τότε ό Νικολέτος Σοφιανώπί "-
λος δτι δήθβν δλως παραναμως α<>-
νέλα$ι τόν Γερμανάν είς την Ιεριχν
Μον^ν Χρυσοποδαριτίσσης — Νεζ^-
ρών, καί έλήστεικτεν αυτόν, Καί αί
κατηγορίαι 4κε?ναι έφθασαν δλως ά
ν«ξ«λέγκτως, μέχρις ημών. Καϊ ίή-
μερον άκάμη μεταξύ των λαίχών
στρωμάττων τοΰ νΟμοΰ Άχαιοήλιδος,
άκούει τις έπαναιλαμοανόμενα άκι-
κριβώς τα τότε διοοδραματισθένΐα
Τα έπόμεινα δμως έατίσηιμα δη,μόο μ
εγγραφα. τό πρώτον ήδη δημοσιευΑ.
μενά, μάς παρέχουσιν
στοιχεία έιπϊ Τού δλου ζητιτμθΓτοί καί
μάς διαφοϊτίζουσι πρός δικαιοτέρη»
κρίσιν καΐ μόρφωσιν όρθοτέρας ν/<ί μη1· Τά νόμιμον τής συλλήψεως μσρτιι ρί,Ιται υπό δύο (2) ίγγράφων &ιαι·. γώ^. Ή μέν μία 45ίδετο έκ ΚαΛα- 6ρύτων) έν ονόματι τής Διο.κι^σεως, ύπογροοφομένη υπό τοι' Ιωάννου Κωλέτττ), κατά Δε,κέμδρον γο} 1824, ή δέ ετέρα έκ Πύργου- Ήλείας, «ατά Ιανουάριον τού 18Λ5 /ττογραφομένη υπό τού στρατΛγοΰ ' Ι ΛΧννου Γ«οοι«κχ. Ή πρώτη διαταγή εχει ώς έςη<. Πρός τόν γενναιον «· Ν. Σοφιανο πουιλον έν ονόματι τής Σ. Διοικήοι- ως. Διορίζεσσι νά στρατολογήση ς »- κ,ατόν στρατιώτας καί νά ύττάγης ύ- ηΑ την 6δΓ)γίαν τού στραΐτηγοϋ Ι ^ ιύ μιχ, τού άποίου θέλει ς ακούση τΛ', διατομάς του. Ό μισ&,ς οώτών θέλει αρχίση άφ' ής ώοα·: παορρησιαοθο'ϊν είς ιϋ* έττιθεωρητήν καϊ κοβτοτγραφούν τά ο. στό πίσω μέρος δπου τά παλά- τΐα των Βλαχερνών, καί σέ συν έχεια στά πλάγιΐα καΐ στήν ά¬ ριστ ερή πλευρά τοϋ κάστρου, γιά κεϊνον ποΰ τά παραΐτηρεϊ άπόο Λν πρόσοψΐ τους. Σήμε- ρα ή συνοικΐα δπου ό Πυργος Γο3 Ά ν ε μ ά, τούρκικα λέγετα. 'Εγρή καπού, έτσι τήν λέμε κ>
εμείς ο! Ρ ω μ η ο ί πού σημαίνει
γυρτή πόρτα. Λίγο παρακάτω
στή σειρά τού κάστρου πρός
τ" άριστερά βρίσκεται ή κατα-
ρΐομένη ((Κερκόπορυα« μιά μ>-
κρή καΐ σχεδόν τετράγωνη πόρ
τα πού βρίσκεται στή βάσι τοΰ
κάστρου. 'Απ' αυτήν πέρασαν
οί πρώτοι Τοΰρκοι κατά την ά-
λωσι, ΰστερα δπως λένε άπό
προδοσΐα κάποιου δικού μας.
Όόκλτ(ρη ή περιοχή Τοΰ Έγ·
ρή καποθ, ΐπού κατά τ£> μεγσ.
λύαερο μέρος κατθικούντανε
άπό Ρωμπούς, καιά τά χρόνια
τής αϋτοκρατοριός, ύπήρζε ά¬
πό τίς σημαντΐκώτερες, γιατί
έδώ διεδραματίστηκαν τέτοια
γεγονότα, πού έκριναν όριστι-
κά την τύχη τοϋ γένους μας.
Γιά πάρα πολλά χρόνια με¬
τά την αλωσ ι πολύ λίγοι «αί
άπ' τούς άρχαιολόγους άκόμη,
ζεώρανε την άκριβή θέσι πού
βρισκότανε ό Πυργος τοϋ Ά-
νεμά. Άλλά κι' αύτοι οοτε τολ-
μοίσαν νά πλησιάσουν, γιατί
ή βαρβαρότης καί ό φανατι-
σμός των Τούρκων στά παληά
έκείνα χρόνια — σάμπως καΐ
σήμερα παρακάτω πάνε — ή¬
τανε τέτθιος, πού θάπρεπε κα-
νείς νά παίζη μέ τό κεφάλι
τού, άν έπαιρνε την άπόφασι
νά επισκεφθή τά παληό κτκ-
σματα των γκιαούρηδων, μέ¬
χρις δτου άνεκάλυφε τόν Πύρ¬
γο ό ήγεμών τής Βουλγαρίας
Φερδινάνδος, κατά ενα τού τα··
ζίδι στήν ΠόληΙ
Ό Γερμανός αύτός ήγεμο-
νίβης, ύποτελής τότε στήν
ΤουρκΙα, ήλθε στήν Πόλη γιά
νά υποβάλη τά σέβη τού στόν
Σουλτάν Χαμήτ, φορώντας μά-
λιστα στό κεφάλι τού ένα κα^
τακόκκινο μεγάλο φέσι, ϊσως
πρός μεγαλυτέραν έκφρασιν
των καί θέλει ιπληρωθοΰν ώς
καί τα λοιιηά στρατιύματοο τίΐς Λ·-
οι*ήσ«ως.
"Εκ ΚαλσΛρύτοΐν τή 20ή
1824
Ιωάν.
Οπισθεν τού έγγράφοι/ 39?<. «Άντίνρσιφον γράΊμιμσ/Γος τού ΚωλέτΤη πρός τόν Νικιλέτον '.όπουλον». Ώς βλέ~.ι ό άναγνώσΐτις, «(% την διαταγήν τού Κωλέττη δέν αν->
ό σκαπός τής σΤρατοΛογΙ,
των εκατόν (100) στρατιώτην.
Ή τοΰ Γκούρα δμως διαταγή φανι-
τόν σν-από;ν. αΰττι οθτω:
Κύριε Νικολέτο ΣοφΐθΒνόπουλ*
Νά πάρης δλους τούς .στρατιώτας
δπου ξχ«ις υπό την όδηγίαν σου ικ>1
νά ύπάγης «ά ιύρής τόν δεσττότην
παλαιών Πα-τρών, νά τόν ττιάσης και
νά μέ τόν φέρικ έ6ώ τό 6γλιγωρ<5«'ί- ρον ομοίως κσί τόν Νικηφόρον. Τή 9 Ιανουάριον 1825 Πυργος Ό στροηιτγός Φ. Γκούρας Ή έπισ-τολή τού Γερμανοϋ ττρο' τόν Χουσοδέρτην μάς τταρέχει τά δια>φ*>Τιστι*ά στοΐιχεΐα τής
λήψεως. Γράφει π*ρί Γκούρα καΐ γ?-
οι κώ; στρατιωτών, ουδέν δμως Λ>-α-
φέρει ττερί Νικολίτου. Ευνόητον γοΟ·
το· . .
Κύρ Χρυσοδέρτγη, σοΐ ευχόμεθα 6
μοίως την Γερόντισσαν καΐ βλους
τούς έδιχούς μσι,.
Μ;τά την ερώτησιν τής ϋγεΐιχς
σας σάς φαν«ροι«5μεν, δτι την π*,
ρασιμί-νην εβδο,μάδοτ Ττγν τϊ.τρά8ην,
λθον είς τό ΑΛοναχττήρι δπου ήονχά-
ζομεν μερικο! στρατιώται με διατα¬
γήν το3 στρσιτΐτγοϋ Πκούρα, καί μέ ε
πήραΐν διά νά ύπάγωμβν είς την ) ·ϊ.
στούνην διπου εύρίσκίεται καΐ ή &ο·
χότης Τού- βθεν 4κΐινήσοιμεν την πβμ
τττην, καί {ως σήμερον τετράβη λι>-
οισκόμεθα είς τήν ΔΙβρη Ιζ αΤτίος
το; χειμώνος" σήμερον μίλϊτώμεν νβ
κινήυωμίν σύν Θεώ άγίω' λοίΐταν
σάς ιτληοοφορο3ιμ*ν μέ τό
δτι ε'Γμεθο» καλά είς την ύγ«Ι«ν |»α»
κσΐ εΐπέ τήν γερόντισσαν ·νσ μή μ*·
πήται καί ή θεία ττρόνοια δλα τά οί
Νσνσαεί κ/αί τα διορθώνίΐ κσθως ττολ
λάκις τά οΐκονάμησ·. Δεν η^ζβύρομεΐ»
η-ώς έττεράσοττε αυτού καΐ αν ένοτχλη
θητε· μέ τόν παιρόντα πεζόν δωσίτε
μας νθξι.ν όπτό Γοκττούντιν αν εθρ*»-
μεν κανένα διά τά αύτόθι θέλει σ*,
γράψωμεν πάλιν. Πλήν (Ιπ1 τίτ» >*-
:όι>τισσαν άς μην έννοιάζβται, εΤητε
ύγια!νοντ*.ς.
1825. Ίανουαρίου 28.
Ό Εύχέτης σβς
+ Πατρών Γεριμανος'
Ό Γε^μανός αύθτ»μερον Λμα τη"
συλλήψει τού, Βγραψε, κοπτά τόν 1<ττ^ ρικό/ Σττηλιώδην, πρός την Κυβέρ¬ νησιν δτι «σήυβρον αίφνης τ^λ&>"
το·3 Πκούρα κατί μέ *ρ-
Δΐβρι»
πασάν ώς κατάβικον άν ή^αι διαιτσ
Υή τής Κυβερνήσεως (καθότι ΤοιατΛ.
τη δέν μοί ίπτΐίροΐίσιάσθΐϊ) > ή τού
Γκοάρα άς γράψη ιτοός τθθτον νά
μ| αφίση νά Βλθω αύτόισε, Τνα άπο*
λογηθώ άν Εσφαλα «ατά τι, εΐβέ !»ή
& μέ αφίση ελεύθερον».
ΟΙ στρατιώται οί σΗτνλαβόιντις
τόν Γερααονόν θά ηκολούθησαν την ε¬
πομένην Οδόν μέχρις δτου φθώο>;·ι>ν
είς την επαρχίαν Καλαβρύτων «αί
τόν δήιμον Άροανίας, όπόθίν κατή¬
γετο έχ τού χωρίου Σοπωτού. ά Νι
κολέτος Σοφιανόπουλος. Ή πιθα"».
τάτη διοοδρομή, ή καί σήιμερον υπο
των χωρι«ά; πεζή διαννομένη, εΤν«.
ή εξής-
' Ι ερά Μονή
Χρυσοποδαρ ιτίαν< ,1 ς — Χάνι Πβιταντώνη, — Ε3/λασιά - · Κρύ3 Βρύση, — Κουτσουλάρι ση (μέσον άναταλικής πλευρά ς 'Ερ«ι μάνθου), — Πρσποδες δρους Γ (κ) ολέμη — Καιπρΐβαινα, — Κο.μεν'4- νοι, — Δροβολοβάν. (Συνεχΐζ—αι) ΠΑΡΑΤΕΙΝιΕΤΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΛΣ<ΕΩΣ Δι' αποφάσεως τού υπουργού Ερ /ασίας, ΦΕΚ 674 Β') άναστέλλί τΐι μέχοι 25 Ίονοιαροι» 1970 ή έτίλυσις τώγ ίννόμων ά τοτελβσμά τ ο/, £κ τής κατανγ€>!ας "ής ίιπ1
ίτ^.θ. 2,ί)67 άΐΓοφάσεως το" ΔΔΔΛ
εργασίας Ίοϋ ιτο-ωπιικοΰ έττιχειρήσ»;
ών ζαχοτροιπλ—τικής τέχν>ΐς ό—ά
σης τής χώρας.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την ?.τιν Νοίμβρίου ημέραν Κυρια
κήν καϊ ώραν 10 45 τελεΐται ^μνηιΐιο.
συνον έν τω Ίερώ Ναώ τού Νεκρ*
ταφείου ΒύροΛΌς μνημόσυνον -[ού 4.
λοσμονήτου συζύγου πατρός καϊιπάττ
τής ύποτελείας τού. Μέ τήν ! ""ου,
εύκαιρία τής επισκέψεως τού, ΓΕΟΡΠΟΥ ΧΑΡΩΝΙΤΟΥ
ζήτησε άπ' τόν Σθυλτάνθ τήν { Παρακαλούμεν τούς συγγενεΤς κιΐ
αδεία, νά Κάμη άναοκαφές γιά φίλους ίνα ποοριστάμβνοι δεήσωοιν
την άνεύρεσΐ τοΰ Πύργου. Ι μ·3θ' ημών υπέρ αναπαύσεως τής ψυ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑι χής αυτού.
Άτΐό τόν άγώνα ΙστΌπλοΓας τοϋ «Παγκοσμίου Ναυτικοϋ Πρω ταθληματος Έφήβων» πού δι-
βζήχθη εσχάτως είς Βερμουδα ς,
καΐ τα 100 χρόνια 6τ«6 τή γέννησΓ Τού
ΜΕΓΑΛΑΙ ΘΡΗΣΚΕΤΤΙΚΑΙ ΦΤΣΙΟΓΝΩΜΙΑΙ
ΕΝΤΤΠΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΜΟΝ
ΟΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΠΑΣΗΣ!"· ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΒΕΝΑΡΔΟΣ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
(1868 -1968)
Τοϋ συνεργάτου μας κ. Ιωάν. Α. Βερνάρδου
13ον
7. Κοινσποΐίϊται πρός τόν Π. Δκ
ράθεον ή οπ αριθ. 106408)28)11-
το0 κ. ΧΡΥΙΟΣΤΟΜΟΥ Ι.
Νομ,κο0
ΝΕΑΜΟΠ,ΤΑΚΗ, Δικηγόρου
Τό
ι|»ι
&Ο προηγουμένου
ιύγεινέστατο κκί
αίσθηματα^ ή, τού>ά
γροβμμέ.ο, ητς«ν;
π:!
—V
τό εΐχε γοά
τι,χαίος ανθρωπος Τό ξγραψε
ώ
λοιπόν τόν -*■"·
ανέσυρε άπτό τ3
ήτο έπιστΐ{-ονι*ο όιτλοστά-
ί1Ο τού τούς ττεοφήμους φαχέλλονς
^, μίΐσ στούς άποίονς, ό—ό χρ->.
μέ
μελέτη τί-ν
«α'ι διατηροΰσ* >"ι-
σΓΐ-ΐειώματα, κ αγ ά κ*.
τηγορίες Ιστορικόν θαμά'ων «αι άτ'
αθτοίις ί-Ίτ>ρ«. τόν άναφερόμενο
Καθολικής Έ«.»λΓ|σίας> στήν ο·Μ"τ
φν στόν 'Ελληνικό χώρο. "Εγραιιιε
τστ{ μιά/ άιτάνττίσι στόν Ούνίτη 'ίϊ
,ΐσκοττο ιτού άδίσταχτα πρέττει 'Λ
ολάκληοιι
των Ούνιτ
α&, " δττοία,
τα τυπικά εύχαριστηρια, *οΟ
♦€.. χωρ'ί ττερισ^ροψές. «τί γυρακ ε
^,ήν Όρθ65οξη 'Ελλάδα». Τού *;-
την έγκληιματικΐ
ν ιΐοθ κι/κλοφο -·>0
,,αν ή —3~ι«οϊ αι>τοϊ, μέ
ρόσσ όρβοδά^ων Κιληρικών κοτϊ
^^ο^μενοι τών είς βίρος τού
νι»ιοΟ λαοθ ψοδιρών σ^επαών τη ο
Μι«ί>ααιαιΤι>ιΟς ΚατοκΠρεψΓίς. ενσττΓΐ.
ραν «ψιλανβρωιτίας» διά νσ θερίζουν
ττροη|λ«τισιμό'... Μίσα σ' αύ-
τί|ν την έττιστολή άναλύεται όλέκ'η-
ρΓ ή Ί^τοίία τής Ούνίας καΐ θ'νε
ιαι τ0 βίμα τ°ύ ττρ'.ιτΓίου τοΟ 'Βττι.
σκΑττου Ρώμης.
Ή ίττιστολή κ~—ίιλτης. Ασφιτ-
λώς, τΡ^λ* 4πτ4ντ—-ι όητό την ττλει1-
ρ^, των Παττιχών. Άπτίίντησι μ^ ίλτ
'ά έΐΊχΐ'ΡΤΤΚ*101, καλοψτισγιμένα κ-ΐΐ
«ακοψτιαγ<μίνσ — τής Λοοτινικής Εκκ>τσίσς Κσΐ ή
χωρίσθηκε στσν 18ον Τόμο
ριοντάλα Κριστιάνα»
Αθηνών
Ι Πσ,ράρττ,μο, φυλακών, μή ύπάρχοντος
<> ° Ιερέως είς
κήρυξιν ε|ς
τού βείθυ Λόγον.
.Λ
γία
είς
τυν Ιεράν θέσιν τού Πατριάρχου
έν τή
ττω./
ή
Έκικιλησίας, έγχαταΑ '-
όκτθττατον κ«ϊ φαίντχΐαιόοιδ<.Γ άξίωμα Τού Λλαθήτου μανάρχου». Άττοτέλβσ'μσ άκόμτι· αυτής τής ά ώ γενιικά σΜμ<^4ροντ<ι τής η ίτον καί ή αύστηιρή στάσις ττού ν.· «οΰσε, δταν 4·π>ρόκειτο »ό
ζητιίματα ότναψεράμενα σιήν
μένη άΐτό τόν Ιερό κλ?5·ρο ■>ο
ΣυνοδικοΟ Δικα^τηρΓου. *■»
τηκορουμενος ήταν ένας άρχιιμοίνβΛ'
της, τγοΟ βρ'σκοταν μοχ,ρυα ιτολθ |ΐ<» κ,ρυά. όν<τό τά σύνορκχ τοΟ κα^κσν'ϊπ' «αί τοΟ αθτοςτεδασιμοθ. Προικισιμίιιυο ό κατηγοροΰμίΛος αύτός, ,μ£ Τί γΛ- ρ.σμα της εύγλωττίας, καί 6€ΐνί|- ήθοττοιος. κατώρθωνε τά μΐγόΛα νΔ τά -ίταοουυιαιί,η μικρά καί ια μ ι κια μεγάλα. ί,τίτν όητσλογία τοι», χμ«ι«·. τυιμένη μέ δλα τά μβλαγχαλικό: χκί* τ δρχισε ν 'Αθήνσ ΕΤχε στοΑή άττό την Ρώιιη. βττο τά έττισ*Γΐμσνι«ά συνοργεΐα το· Βσ,τικσ.ού ίτοιμα κοΐ κατττ?ρτ ισ ιιίνσ ίπρός ·πάσαν κατεύθυνσιν». Ό Χουσόστοαος, δμως. δέν χωρι4 ταΐί. Σ' δ,τι εΤχ€ ττεριλβββι στήν πρώττι ώητάντΐϊσι ττί<—ευε. Κα μάλις ηήοε τΐ·Γ άντοοηώ^Λησι τού ... Επίσκοπον θεοΰωοουπόλεως Γεωργί. ο« ΧαλαοαΠζή. ρίχτΐ)Κ€ στό γράψιμ. γιά την σννταξι τής . . τήσεως» . Χωρΐς ίπτερβολή με σύν^αμη έργοοσία, γράψτηκε καΐ .' δεύτερη 4ιτισ<ταλή του^ 'μέσα οΐ^ν ό ιτοία δλα τά <πτιχίιρή^ατα τού Πσοι τείοβ τού 'ΕΐΓΐσβόιτον Ρώμης, ίν? ττρός Ινα, μέ την . . . «·μττοιΛ*οί"» τής ΊσΓορίας κονιορτοττοιήβη<«χΛ'. σηιμοατία απέδωκε, τότε^ ■>^
ό ο*τήν Λλληλογραφίο: σΐτ''>ν
φαίνιται Αΐτό 'ό γεγονός. δτι Ά'>-
κλτρη. σέ μετάφρασι γοΛλκή, κ ΐτ<τ ιου άαό τής ν*—ιακής ήλικίας—'ΐτα λιχιά πολύ τταλαιά μεΊθοδος υιΑΛ·^ των ένόχω»· — καί τειλικά, Αφοιι ^.* ρίανθί. δλους τοΰς σΐΛβδρους *Λ3χιι ρεΐς σ^ο κλί^α καΐ στήν συμΐΓάίΛ 11' των έττιχειρηίαστων τού. εψ3<χσε 'τν» κεφάλαβιο τής ποοσφοράς των ίΛτηρτ σιών τού ττρώς την Πατρίδίτ "Εχοντος τό «χάριομα» τού κΑ·< ματος, δσον κ.ι" δ^ν ψα*η παρώξιι1». — κατά 6ο0λησΐ'ν' — δργισε »ι>
κλαίη καί σέ μιά στιγμήν θέλονιι-'
νά δείξη τα τρσύματα ττοθ εΤχι μ^
ί/τήθος Τού, σάν Ιοόβιβ, άνοοφίχινιι.-
ται καί άνεείΤκνλα τταράστνμα, '»^<- βηξε μέ μιά θεαίΓρική χϊΐρονοίμία ι ν άντερί Τού μέ τόση δύναται, ώστε ν·· σττασουν τά κονμτπά τού καί Ε?£.?» τό στήθος τού γειμόθτο οΰλ^ς καΐ Όΐ' ττες! Τό θοώμαι δέν άργει ά γί^' *'■ νας έ« των σιινέδρων — άνία ψ·.. χήΐ — «ώνελύθη εΙς δάκρυα». ΟΙ δ» λοι ήταν «έτπχϊνω στό τσάκ»' «ΚΧα μα καί χασ'μου,ρητό» είναι κά. Μόλις εΤδε τήν κατάτΤασ 6 Μακ Πρόεδρος Τού Δ — Διακόπττθιμειν έττί 6ν πρός άναψυχήν' Μέσα δμως, στήν «δ'θκοιτή» τή. ή δίκη συνεχίσθηκε στήν μαΤικότηΤα. ΑΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ Τ>Υ ΚέΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΚΒΟΥΛΙΟΥ ΣΤΕΓΑΣΕΩΣ
Το έοττίραι; τής
Τρίτης συνήλθεν τό Κεντρικόν
Συμοούλιον Στεγάβεοις υπό την
Λροεδρίαν τοΰ κ. Άντωνίου Μέξη
Γϊυ. Γραμματέως τού ύπουργείου
Κοινωνικών 'Τπηρεστών μέ συμμε¬
τοχήν των κ.κ. Καραμπελοπούλου
Νομικοΰ Συμδούλου καί των ύπη-
ίβοιβκών παραγόντο)ν έκ των κ.κ.
Παυλιδη, Παπα'Θανουσίου, Χαρασο-
πούλου, κάς Καλα,μπόκα καΐ τού
Λρόσφυγος έκπροσιόπου κ. Σομοο.
Σινανίδη καί ίλαβεν τάς κάτοβδι
άΛοφάσεις:
ΕΙστιγητής κ. Γεωργιάδης
Περϊ έγκρίσεως τής τροποποιή-
σεω; τής οΐκοπεδοποιήσεως είς τα
0. Τ. 63 - 64 τού Συν)ομού Κα-
λογρέζης καί προσκυρώσεως οίκο-
ηώικών Λωρίδων.
Περϊ προσκυρώσεως μή άρτίου οί
χοιτεΛικοϋ τμήματος είς τήν ύπ' ά-
Οΐθμ. 5 ίδιοκτησίαν τοΰ Ο. Τ. 12
Σκν)σμο3 "Ανω Τουιμττας Θεσσαλο-
'.θνΐχης.
Περί έγκρίσεως τροποποιήσεοις
τινών είς τό ΰπ' άριθμ. 5087 Διαγ.
Συν)ομού Άγίου Ιωάννου Ρόδου.
Πεοί καταργήσεφς ποαοιάς είς
τό 0. Τ. Συν)σμ«οΰ Καλογρέζης
ό
μ
ά την πρόσοψιν αυτού πρός την
«δόν Πάργας.
Πεοί έγκρίσεως συμπληρώσεως
τδν πλευρικών οιαστάσεων τού ύπ'
Μμ. 1 οίκοπέδου τοϋ Ο. Τ. 143
Συν) ομού ΤαμπουρΙτον.
Περί καταργήσεοις τοΰ ύπ' Αριθ,
Γ τού Συν)σμθ& Ν. Καλλιτΐόλίως {μ
6αι5οϋ 101.50 μ2 είς τοθς Θεόφιλον
ΣωτΓρακΐ)ν κσί Μαρίαν Καραντίνβο
Τού Οτι·" αριθ. 1 οίικ. £ν τετρ. 43
το3 Συν)σμοΟ Εύγενείας Πειραιώς
£μ6οο5οΟ 138,66 μ2 είς τόν Νικολδ
όν Κορδώση.
Τού ΰττ' αριθ. 8 οΐκοιτ. Ιν τ»τρ.
38 τού Συν)σιμοΰ Εώγενείας Πϊιραι
ώς έμβαδοθ 134*40 μ2 είς ττνν Μα
ρίαν Κλαδίου.
Περ! &ρσΐ<ύς έκ τής άτταλιλοτριώ- σκος οΐκοττέιδου ίμβαβοθ 285, υ2 ΐοΰ Σι»ν)σμοΟ Τουρκοβοννίο;ν υπέρ των Άδοομαντίας θΐ»γ. Γεωργίου Κυ κ^xιριώτη καί Άντιγόνης Γ. Λυκου ριώτη συμφώνως πρός τό αρθρον 119 τοθ Συν)τος τοΰ Ετους 1927. Παράτασις ττροθεσμίας άνΐγέροι- ως κτιρίου επί το} παραχωρηβέντϋς είς τόν Όργαν. Σχολιικών Κτιρίων χώρου ττρός στίγασΐν τοΰ Γι/μνασί ου «αί ΛΐΜΐΙου Θηλέων Ν:καίσς. Άγορά οΐκοττόδου έν Άργοστολίω διά την στέγασιν ιτοοΐφύγων ΟΗΕ Π&ρί όριστικής παραχωρήσί' ς 8ι αμερισμάτων ιΐς πρόσψ'σγας ΟΗΕ. Περϊ διαγραψής τοΰ 3879)20— όν μέ- έξ ' Αθηνώ ρους ττολιτικών ·τροο·ώπω(ν μένων καί δα τοθ ίνταθβα τς Πρέ^δεως διαιβιβοοσθεΤσαν Ημίν, γρά πρός την 'Υμίτέραν βλητσν ΜαικαριότηΤα, διά νά μέν παρ' Αυτής- βπως, εί δυνατόν, είς μίαν των *ν Δω(5εκανήσων—βί- σιν, προ&ληι9ή (Ις ΜηΧροπολίτην, 4 έν Αθήναις πολλήν 'Εκκλησιοϊσ-Ί - κήν δράσιν Αναπτύξας καΐ λίαν ί. κΤιιμώιμε,νθς παρά τής 'Εκκλ~ίας, καί τής £<£Ϊ κοινωνίας Άρχΐιμανζ·}!- της Δωρόθεος Βε*άρδος». βοολώφ Άνδ,ρέου έκ των δικαιούχων στεγάσεως έν Λαρίση. Περί μεταβάσςως στεγαστικών βι καιωμάτων κλπ. αποβιώσαντος ποό σφ·σγος Σπρασούκ Ανδρ, είς λο πά μέλη οικογενείας τού. Περί έγκρίσεως έφαρμογής .στεγοτ στιχού ττρογράμματις διά την διάθε - . . _ σιν τώ/ άδιαβέτων οικόπεδον τοΰ 7 οΐκοπέδου τοΰ Ο.Τ. 37 Συν)«μοΰ 0»κισμο3 Αίγιαλείας Ν. Άχσ.Τος ε.ς Αγίου Ιωάννου Χρυσοατόμου, χιιΐ οχττέγους οικογενείας. "Ρθϊκιρώσεως τούτου κατά τμήιμο- Μείωσις έγκριθέντων στεγαστι- τα ίΐς τάς παρακειμένας Ιδιοκτη- Κων δανείων είς δικαιούχους πυρο- ιταβεΐς. "Εγκρισις δανειοδοτήσεως ενός δικαιούχου πνροπαθούς. "Εγκρισις άναλήψεως καί διαβίοί ως πο/τώτεως δρ. 2.500.000 ίττΐ κεφ. 6)1 τού ιταρά τή ΕΚΤΕ λογί σμού Λ. Στέγης πρός παροχήν στε γοοστιχών άρωγώ* είς δικα.ούχους οίας. Περί ανοκλήσεως τής ύπ' αριθ Δ*ήΒ) 1863)69 άναγνωριστιχής "Υ- 'ουργικής άιτοφάσεως τού ττρόσφΐλ- «5 Η.Ε. Κατσάμη ή Κατσαβέιι Β! τού Χρηστου. τροποποιήσεως τής ύπ' Λ- Δ6)Β) 184069 άναγνΜρίσεω<ί γ γ έπτοφάσιως μόνον ώς ττρδς τό ατεγάσεως κατοίκους οΐκισμών ΜΡ' ΟΟΥ συμφώνως τά Ν Διατάγματσ 4176)61 καΐ 81)196β των «άτωβ, Το) υ»1 αριθ. 36 ο»<. έν τετρ. Ρ τ«δ Συν)σνοΟ Ν. Κσλλιπόλεως Ι («ι Ρ0['ώς έμδαδού 185,24 μ2 είς την ^ρί<χν Βατικιώτου. Τού ίπτ' αριθ. 3 ο(«οττ. έν τ«τρ Α' τού Σ»»ν)σμοθ 151 θβσ)κης έμ- βα*ού 256, 40 μ2 είς τόν Στοούρον """τ. Παντβλήν. τοϋ ί—' αριθ. 5 οΐκβπ. ίν τετρ. 9. Διά τής ύπ" αριθ 46367)5— 6—46' Αποφάσεως ΤοΟ 'Υπουογού Θρησκευμάτων καί 'Εθνικής ΙΤαιδϋ'- ας Λ. Ποπταιδήμου, άττεστττάσθη. ό π. ΔυρόβεοΓ. επί Ιν Ετος ώς περιοδεύ- ων Ίεροκήρυξ των ΦιΛακών Βοοείοο "Ελλάδος "Ετος 104/. 10. Διά τού ύπ' αριθ. 90951)1/ —10—47 ίγράφθυ τΟυ πρός την π. Δωοόθβαν τό "Υπουργείον Δικσ.ι<Λ>ΰ-
νης ίχφράζει την εύαοέσκεισν -ου
πρός αυτόν διά Τας προσφερομένας
ύπ αυτού υπηρεσίαι,.
11. Είς τήν σελίδα 10 τής 6κΒ6-
σ*ως —.ποαγμένων ξτους 1947 τού
«Χριοτιανι*ου Όμίλου Νέων έν τώ
Άνηλίκων Πατρων»
τίΐρικοτττ) λίαν «παι¬
δία τόν π. Δωρόθεον.
1948
12. Διά τού ύπ' αριθ. 9802)5 -
2—48 έγγραφου τού "Υπουργείον Αι
κσιοοιΛ,ης, ανακοινούται είς τδν τι
Δωρσ3εον ότι βάσει τού Άναγκ. Νυ
μου 869)1937 καϊ τού Β.Δ. τή, }
—4—38 ωρίσθη Τακτικόν μέλος ο«
Διοικητικού Συμβθνλίου τής Εται
ρίας Πραστασισς Άΐποφυλακιζομέ.
νων Αθηνών.
(Σανεχίζεται)
ΣΤΑ ΑΝΟ ΤΡΙΚΑΛΑ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΤοΟ συνεργάτου μας κ. ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΥ
"Ενα άπό τά ζακουσμένα ύ-, καλα, συναντούσαμε τόν καλό-
Υιεινά θέρετρα στίς όρεινές ι καρδο κοΙ εύγενικό πάτε Βλά-
τ ε Ρ ι ο χ έ ς τής Πελοττον>νήσου Ι
είναι τά "Ανω Τιρίκαλα τής Κο-
ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. ΠΕΡ. ΠΟΡΣΑΝΙΔΗΝ
Ή Α.Θ.Π. ό Οΐκουμίνι,κός
άρχης κ.. Άθηνοογόρας ηύδοκησε Λ
αποστείλη τό κατοοίτέρω μήνυμα·
Τώ 'Εντιμοτάτω κ. Περικλεϊ Πορ
σανίδη τ£χνω ημών έν Κι/ρίω άγα.
πητώ. χάριν καΐ εΐρήνην τταρά θίθί.
Είς Αθήνας.
Ώς διοττηρούμβν ζωηράν την ϋξχ
μνησιν τής ύμετέρας λίαν ημίν άγα
πητής 'ΕνΤιμάτηίΤος καΐ βιατελούυι»
έι' νοερά έπιικοινονία μετ" αυτής,
μεγάλως έιχάρτ)μβν άναγνώντες τό δρ
βρο., υμών είς τόν «Προσφυγικόν Κό
σμόν».
Είς όπτάντησιν προαγόμενοι εύ/,α
ρ'ττούμεν διά τ° αρθρον τούτο, πλη
ρες εύλαιβών αΐσθτΐιμάτων καΐ έκ>3 -;
μιάς πλθυσίας καρδίας κα)
σκέψεων καί Ιδιαιτέρως διά
την επίσκεψιν Λαθ* ήν εν^μ^ τό ιι'ι
τύχημα νά έττανΐδωμεν υμάς καί ^ι
λήσωμεν επί διαφόροίν ζητΓνμάτ<οΛ; Ιδιαιτέρως δέ επί τής ενσΤητος ·^ Αγ'ων τού Χριστού 'ΕκκλησιΔν. Ποός την κατεύθυνσιν ταύτην η άγάττη τού Χριστού έπέπεσεν ετί τώ/ τέκνων Αυτού φωτίζουσα τοις 3 ανοίας καί θερμαίνοΐΛσα τάς καροΐ άς αυτών. Ή Οϊκουμενική κίνηοις ττροχωρίΐ καί τίίΐτοτε δών εΤναι τί>ν νά έμίττοβί—ι αυτήν.
ρινθίας, πού θρίακοντΐαι σέ ύ-
φόρετρο 1.2ΟΟ μέτρα περΐπου.
Άπεχουν άπό τό πευκοφυτευ-
μένο Ξυλόκαστρο 33 χιλιόμε-
τρα. Ό δρόμος ετναι άσφαλτο-
λές στ.ροφες κα! άπότομες κα-
τωφέρειες. Ή άνάβαοις μέ τό
λεωφορεϊο διαρκεΐ μία ώ ρ α
καϊ εϊκοοι λεπτά. Ή
είναι έντυπωσιακή. Περνδμε
άνάμεσα άπό καρπερους κάμ-
πους. Άπό κατάφυτα περιθο-
λια. Ά ττ ό αΦθονες καρύδης,
μηλιέςι κορομηλιές, έ λ α ι 5-
δεντρα, άμπέλια, πεΰκα κα! 6-
λατσ. Ή διαμονή έκεί φπλά
σοΰ δίνει ζωντάνι'α. Σέ ζανα-
νιώνει. "Εχουν ζπρό κλίμα. Μη
δέν ύγρασΐα. Ό άέρας άπό τή
Ζήρειο ή άπό τή Κυλλήνη (ό¬
ρος τής Κορινθίας) φυσοΰσε
όλόδροσος, ζωογόνος, καθά-
ριος. Ή θερμοκρασΐο είναι κα¬
τά έπτά βαθίμους όλιγώτερη ά¬
πό την Άθήνα. 'Βκεί, έκτός
άπό τά σπίτια πού νοικιάζουν
δωμάτια γιά τή θερινή περίο-
δο, ύπάρχουν καΐ τρία ζενοδο-
χεΐα: Τά Θεοζένεια. Τά 'Αστέ-
ρια καϊ ιτάνω στή πλαγιά τ^ΰ
βουνοϋ άμφιθεατριικά, ή Πηγη
καί
Αγ!
πάς Όρθόϊσξος ΧρισΤιοτνός,
τοφύλοΐξ των χαρισμάτ«ν ΤοΟ
ου Πνεύματος όψείίλει νά
την Εκκλησίαν αυτού, ήτις στ»μερ3»
όει τίιν Ανωθεν φωνήν) ζητούσα*
τάξιν προψητών ού μόνον ιτρο&λιΐΓΟΐ'
των καί προλεγόντων τά μέλλοντα ,■»
νέσθαι ασφαλώς, άλλά καΐ θαρραλέ
ως ΤΓροετοι,μαζόντων την Ελευσιν ζύ
των, έν χρόνω, κατά την εθβοκίον
τού Κυρίου.
Διά τάν λόγον αϊττόν θΐοοροΰμίν
τάς έπαφάς αυτάς ώς προδρόμθ!/<; τής ερχομένης μεγόλης έκείινης η¬ μέρας καί ΰμά ώς πολύτιμον ^ν. εργάτην καΐ άΐΓΓΟστολον είς την ιτοο σττάβίΐαΐν ταύττιν καΐ τή|ν &4αδοσι" τής κοινής ττίστεως. Καΐ 4ΐτί τούτοις όπτοΐνέμοντίς τή πατρικάς ημών ευχάς «ητικαλοώμεθΐ εττ' αυτήν καί τούς άγοπτηΤούς -Γ κείους οώτής την &νωθεν εύλσγΐον, Μβχά παλλής άγάπτΐϊς διάπυρος ττρός θεόν εύχέτης ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΑΛΠΑΚΙΟΥ Συνέχεια έκ τής 2ας σ«λ. " ά ί Αυ- ΝΤ 1τοσ6ν. τοΰ ■"Ρόσψυγο'; ΖΙΛΝΟΥ ΠΕΛΛΗσ καί ΗΛΙΟΒΟΥ- 'υΥΚΑ Άθανασίου. Ι ΝΙΟΝ ΠΡΕΒΕΖΗΣ. >ερι άνοαγ^ρίσεως ώς δ.κα.ούχου | Περ1 μετατί>ο1Ιής τής επί το3 είς
ιβοτ—α,ς ύπιρτνλικος πρόσφυγος. τ6ν ο1κισμον "Αρείας Ναυττλίας ακι
_ Φ> ΟΜτγνωρίσίας καί έιτανεντά ] φ^ το0 -Αντων. Άθ. Λυκά«η έν
βικαιούχου έπταγγελματ.κής έκ | γεγ(>αμμένης πρώτης υπέρ τού 'Ελ
ληνικο^ Δΐ>μοσ!ου ύποθΛκης είς δευ
τέραι/ τοιαύτην.
Π«ο1 μεταφοράς τής επί τού είς
τό/ οΐκισμον Φλωριάδος Α(τωλ)ν(ας
κειμένου ακινήτου τής Κωνσταντι¬
νιδη Χαριλ. Οίκονόμον έγγεγραμυι^-
νης πρώτης ύττοθήκης είς Ιτεροιν οΓ
κόπεβον ταύτης κείμενον είς τόν οί
κισμ&ν Κομποτίου Άρτης.
ΙΙιρί μεταφαράς τής έτπΐ τού οΐ-
κισμοθ Ξυλοκάστρου Κορινθίας Λχι-
νήτου Εύδοκίας θυγ. Ανδρ. φαμέν-
γκου έγγεγραμμένης πρώτης ύπίρ
τού 'Ελληνικοϋ Δημοσίου ύττοθήκης
ή
θά άργήση το>το νά γίνη>...
Δ-ύ*ερον. Ό ί,πιΤειλής τής
V
Ι»Ι
Μεραρχίας Ταγμ. πεζ. Γχικάπουλοι,
<«'<<στ. ΜνΓίφι» «'θ τδν γράψοντϊ τά εξής· «Ότε. κατά τα τέλη Σετττ«μ6οΙ ^υ 1941 ^ μετέβην ε<ς Ίωάννινο < ν είς *β γρα*«Τα τής άς Μοδένα, δπου ό έπιΤελής της Λοχαγός Τσέντο εζήτησε νά διί'ξω την έν "Η~ε!ρω «Γραομιμιγν Μϊτσξά». Τού βτι διά τοιαύτας ιτληροφορίας μοδία ίγΐο ή Ιδία, δηλαδή τό Ό Τσίντο εΐ—ν &τί ήρίυνήθη ο Ιδαψος άλλά δ£ν ευρέθη κανένα ά πό τα... βαρέοο όχυρά. Άπευριθτ1,· είς τόν ΊτοΑόν 6τι τά βαρέα ίιχ>
ρά εΤχαν κτιαβή είς τά στιτθη τώ< 'Ελλήνων, όπτό απού αί ψυχαί τώ» 'Ελλήνων ύ~ερή—τιζον τα χανοχ'^ι καί τούς συρματο—λό^ους ψροοκτος τοό |5άφους »'Ο Τσέντο κοττέδασε τό κ*φάλι Καΐ δ'ά νά μάθη ίστω, κάτι. Ιμ>Ιμ
τησεν αν είχον γίνβι μελέται ">Ο
έδάφους τής Ηπείρου καί αν ύτταμ
χη καμμιά ΪΥΥΡαφος μίλετη. 100
άπήντησια δτι ώς έττιΤΐλής ττρ4»ει
νά γνωρίζη δτι θά «γένοιτο μεΑέτ.ιι
&πως πρίττει νά γν{*ρίζΐ) δτι Ιγγρα
φο τοιαύται δεν πρέπει νά ζηΤούν
ται άπό "Ελληνα· έπιτβλή.
»Τέλος ό Τσίντο ήοώηησε μήιτ» ν,
ύπάρχει καίτοι ο ς λετττομίρής χάρΤΓ,ς
τής πιεοιοχης 'Ηττείρου. Τότε τοΰ ·.
δειξα τθΰξ ί·1"· των τοίχων καί τής
τραΐτέζης ίταλικούς χάρτσς καί εί.
πον «Δέν Εχω τοιούτον χάρτην. Ισς
6ΐβαιώ δμως δτι οώτοί οί χάρΤοι
σ<χς είναι πολυ καλοί. Δι" εϊχί,μεν έψοβιάσβι δλα τά καί τούς Άξιωματτ.ικούς μας, 8τπ» σσς άπωθτραμίν πρός Τβΐτιλένι «νΙ έ>κικ>ιεύτα·μεν χιλιάδας έξ αυτών.
Σάς δίδαιώ δΤ| μσς έξυττΐίνρέτηο π ν
αριατοι».
είς δευτέραν τοιαύτην.
ΠερΙ πΐριορισμοθ των έίπΐ τοθ εί
τό' οΐκυιμόν Λΐτωλικού ΑΙτωλ)νίας
ακ νήτον τοΰ Μ χαήλ ΑΙμιζ'ου Άν-
5ρέ3 Καρ66λη έγγεγρβμμένων ΟΐΓευ
το3 "Ελλην ικοϋ Δκϊμοσίοι» ύποθηκβν
είς τμήΊμα τιΰ ακινήτου τούτου.
ί ΙερΙ μβτατραπής τής επί τού Λς
ίθν οΐκισμόν Ποττρών Άχαΐας 3»<ι νήτου τού Διονυσίου Εύαγγέλου Βα* Χεανάτου ίγγεγραμ'μένης πρώτης '- περ το υ'Ελληνικοΰ Δημοσίου ΐΛΐν θήκης ί'ζ δευτέραν το'σύτην. Μΐρική αρσις (Μ2 688) ί« τής εν τι} ττεοΐοχή ΜΟΥΖΑΚΙΟΥ ΚΑΡ- ΔΙΤΣΗΣ έηιβληθείσης Απαλλοτρι¬ ώσεως, διά την στεγαστικήν τβΐτασιν σεισμοπλή«τιον. 1 Ιαοοχή τής κατά νόμον ("Αρθρον Ι -πσρ. 5 Β. Δ)τος 1059)66) άτταΐ τοκμενης έγκρίσεως είς τοΰς έν Ά θήναις έδρεύοντας α. ϋΙΚΟΔΟΜΙΚΟΝ ΙΥΝΕΤΑΙΡΙ ΣΜΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ Β' ΚΑ1ΉΓΟ ΡΙΑΣ ΔΗΜ. ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΛΙ ΝΟ ΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΟΠΩΝ «Η ΠΡΟΟ— ΔΟΣ» καί 6. ΑΣΤΙΚΟΝ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΝ ΣΥγ^ΕΤΑΙΡΙΣΜΟΝ ΥΠΑΛΛΗΛΓ)Ν ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΛΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΟΙΝΗΣ ΩΦΕΛΕΙΑΣ «Ο ΑΙΟ— ΛΟΣ» πρός κτήσιν Ιξ άδιαιρίτου δι" ώριστικών συμβίλαίων ίβτάσεω; 133 ττερίττου στρεμμάτων είς θέσιτ «ΣΤΕΝΟ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ» τοΰ ΔιΊμον ΙΛΛΑΜΙΝΟΣ. »Ό Τσίνιτο παλύ βξυηνος καΐ τττκ'χιοθχος έ-ιΐιτελής καί αότόι;, 1* κατέδοοσε βλλην μίαν φοράν τό μ ψαλι, ίπ-ειτα έστάθτι «ίς προσοχήν, ίκτύ—σ« τά τακούνια Τού, ί—εκλί- θη ευχαριστών «αί μέ ευγενώς μεχρι τής έξωθύρας. ά^ιφαλώς τηεισθή βτι ή περίψηνος «Γροομμή Μεταζά» άπ?ίριχε καϊ τώρα ώλλά 6χι «Ις τό ϊδσφος. .» Ή προυαροοσικευή καί ή ιροφΛο ^ις τού αγώνος άττό καθαρώς I- πιτελικής απόψεως υπήρξεν άξι&λΐύ Ελέχθη καί εγράφη παοά δτι τα πάντα είς τόν πόλ'- αυτόν ίγένο/το άνΊυ μβλέτΐις κατΐ οίνευ πρσιταροβκ€υής. Τούτο ι! άναχριδές. Τά πάντα εΤχον τρο δλβφθή, μελετηθήι, προηταροοσχιυασβή, ή ΥΙΙΙ Μεραρχία οθδο,μοΰ. ού δέποτε ττροσέχιοψε καί ουδενός ίφο δίου έχττερηΊ&η «οιτά τόν άγώνα. Καΐ δταν ό Μέραρχος Κοττσΐϋ.ΐ- τρο» ϊγραφϊν είς τή1» ύπ' άριβμ Α.Π. 6799)2,3.9.40 Δι~αγΐτν ·»=«· δτι ή Μεραρχία βά παρασύρη τ"* εχθρόν μεχρι τής τοπαβεσίας Καλπα κίου κιαί. άφοΰ τόν φθείρη θά ά-τΐ καί θά τόν καταδιώξΐ» ι!ς Εδαφός τού, εγνώριζεν βτι ι ά πάντ-α εΤγον πραποορασκευασθή '6 σον καλώς, ώστε ασφαλώς τά τιά/ τα θά οννέΛαινον δπτχος προεβλέτΓ·- Ό. Καί ϊγιναν. Μικράν δέ δεΐγμα τής Τιραοτίσς προεργοοίας πού συνετελέσθη κα( τής αρίστης εφαρμσγής τών πρου;- διά την διεξαγωιγήν καί συντήρησιν τού Αγώνος, άποτεΐλίΐ ό ίζομεν, ή τταράθεσις ενταύθα 'ϊ. τίτλων μόνον τών οτ/νταχθέντων Σχϊ πάς καλής πίστεως 4να γνώστης νά μορφώση γνώμην γεν- κή* τίνα Ιδέαν τής άξίας καί τού 8, κου τού συντελισ'τοΰ: «Ι Ιροσταρασκευή καί τροφσδότησις τού αγώνος». ΣΥΝΕΧΙΖΕΓΑΙ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ Ό Σόλλογος τών *ν "Ελλάδι '(»< «Προΐφυγική Κοινστης Ίνι ττόλεως» Ιδρυθεΐς καί εδρεύ^ν οτυ τού 1923 έν Νέα Ί«ν(α, Ιδιοκτήτη^ Τοΰ όαωνύμου Νυκτερινοΰ 'Ιδιωτι^;»; Γυμ'να^ίου τό ότοΐον έλιΐΓθύργηοΓ < π ι 22 συνειχή £Τη ώ—οδώσαν είς την παΐρίιδα πβρΐ τοΰς 90 βπιστήμοναι,. δλω^ των ^δικστήτων ίκ των 5617 έγγραφέντων ιμοθψύν τού, εύρίσβϊ- «αι είς τιίν δυσάρεστον θέσιν νά α¬ ναγγείλη ττρός τούς γονεϊς «αί κηβϊ μένας των μαθητώ/ οί οποΐοι ττϊ.ριε τό Σχολείον μέ πατάν έ,χ* καί άγάπττιν, δτι συνεττίεΐ · τής ύπ' αριθ. 3028)69 οντοφά— λι, τού Σου Ύτταυργ. '£3ν. Π^ιδε'α, κβί θθΓτίΤων Γ|ρθη ή αδεία Αβιτι*.* γίας τ<>5 Γυμ-.'. ώπΐ τώ λόγω δτι τοο
το δέν κατορθώνε, νά κατσΛάλλη ίμ
ποοθέσ.μως^ ήτοι ίκάστ^ ?3ην ^<Γ· ραν έχάττοιι μηνός, ι άς άποδα/ί»· το) έκπαιδεοΤιχού τού ττροοχ—ικηβ "Εχοντες συνείδησιν τής «ίρο£ί<Ί| θϊίϋης ταιλαΐ'πωρίας ττρος τούς γ^ νεϊς καΐ κΐ;5εμόναζ. 1>εκαι τού δ*»υι·
ουογηθέντος θέματος μ*τεγγρ>ίφ'ίι{
τώ/ τέχνην τω/, ζρΤοϊ^ΐϊν συγγν«
ιι' κατί δραττόμεθο) τής εώκοηρΓα,
νά ε^χθίρισΤΓΪ^ωμεν τούτου- καΐ ΐτα
λιν δ'ά τήν 4μητ'ατοσύνην, ίκ.^ί,ί<σ · καΐ ά/άιπΓ.ι/ πού έπί|5ειξαν πρός το Σιχολεΐον. Διο.κητικοΰ Ιυμίουλιον Ό ΠρόϊΙδρος τού Σύλλογον Πέτρος Κ. Κοπτερίβης ιο Μπουράκπ άπό τό ΞυΛόκα- Οτρο. 'Όσες ψορ&ς πήγαμε σττι λειτουρνία τοι>, μεΐναιμε
ενθουσιαομένοι. Νοιώθαμε ά-
ναγαλλιασι καΐ εύχαρ?βτη.σι. Ί-
ερουργοόοε μέ μεγάλη θρη-
οχευτική κατάνυζι. Άλλά καΐ
μοναστήρι τής Παναγί-
τσας, δυό οπέργηρες καλόγρι-
ες μάς καλωοόριζσν πάντα με
καλωσύνη καί μάς προσεφέρον
λουχούμι καΐ καφέ. -Οσον ά-
φορά τό κατάλευκο μοναστή-
ρι τοϋ Άγίου Βλασίου πού
πλαιαιώνεται μέ άφθονα πυκνα
ελαια, υπέχει άπό τό τέρμα
των λεωψορείων μέ τά πόδια
μκτη ώρα. Ό δρόμος είναι οχυ-
ρόστρωτος. Χτό π(σω μέρος
τής γυναικείας αυτής μονής
ύπάρχει ένας α<ωνό6ιος πλά- τανος καΐ ό τόχρος τής πρώτης Λγουιμένισσας πού λεγότανε θέκλα. Λίγο πιό πέρα άπό τόν πλάτ.ανο, πάνω σέ ένα άπόκρη μνο &ράχο έχουν τοποθετήσει ένα άοπρο οιδερένιΐο σταορο, Κάποια καλόγρια μάς ε&τε, ό¬ τι κάτω άπό έκείνο τό σταυρό μέσα σέ μιά κρύπτη, βρεθηκε ή εΐκόνα τού Άγίου. Στή συνο- πτικη διαηριβή πού εζέδωσε τό 19τ>2 ό διάκονος Παΰλος Τρι-
ΝΙΚΟΛΑΟΪ ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠ ΟΤΛΟΤ—Πρ»βι8ρβ«ς
Ραρλαμπά των άδελφών Κίσσα πόδης μέ τΐτλο: «Ή Ιερά μονη
κσί Κ. Σωτηρίου. Σιτό ζενοδο-' καί ό παρακλητικός κανών» ά-
χεϊο αύχό πού μεΐναμε έγώ καΐ ναφέρει 6τι «ό Ιερομάρτυς
ή γυναίκα μου ενα μήνα πε- [ Βλάσιος έζησε τόν Δ' αΐώνα.
ρίπου, βρΛκαμε άπόλνηή περι- 'Ε—τουδασε γιατρός καΐ προσ-
ποίησι. Τό φαγητά τού ήσαν έψερε δωρεάν τίς Ιατρικές τού
καλομαγειρευμενα καΐ εθγευ- [ γνώσεις στούς πάσχονατς. ,Η
ζωή τού ήταν ένάρετος καΐ ά-
σία. ΟΙ χαριτωμένες σερβιτό-
ρησσες πάντα πρόθυμες καί
χαμογελαστές. Τό πηγαίο νε-
ρό τού κρύο καΐ χωνευτικό. Ή στείας (Πόλις τής Τουρκίας
θαυμαστή τού βεράντ,α έχει Σιβάς στήν άνατολική περιοχή
θέα πανοραματική. Ξαπλωμέ-
νος σέ μιά άναπευτική πολυ-
θρόνα, άτένιζα γο'ρω τίς άπό-
γΐα. Γι' αύτό εΐχε άναλάβει τόν
έπισκοπικό θρόνο τής Σεβα-
τής Μ. 'Ασίας). Σάν έπίσκοπος,
τόσο πολύ άκτΐνοβολοϋσε ή
Άγιότης τού, πού πολλοΐ εΐδω-
τομες πλαγιές. Τίς χαράδρες λολάτρες θέλανε νά γίνουν
πού κυλοΰσε γάργαρο νερό ΧρκτπανοΙ, Ό ΡωμαΊος δμως
Τά άπεναντΐ δάση καΐ πέρα μα- έπαρχος Άγρικόλας εζήτησε
κριά, τίς βουνσκορφές καί τίς
ακτ^ς τής Στερεάς "Ελλάδος κσ-
θώς καΐ τή γαλάζια θάλασσα
τοϋ Κορινθιακοϋ, πού ώρισμέ-
νες φορές έπαιρνε διάφορες
άποχρώσεις. Σκνήθως μετά τί ι
νά αρνηθή την πΐθτι τού. Άλ¬
λά ό Βλάσιος έηροτΊιμησε νά
υποστή κάθε βασανιστΛριο, πά
ρά νά άλλαζοπιστήση. Γι' αύ¬
τό τόν ά—ικιεφάλισαν».
Κααά την έκεί παραμονή μας
ήλιοοασΐλεμμα, δταν φυσοΰσε εΤχαν γίνει στΐς 18 Αύγούστου
άέρας καΐ ή τέντα τής βεράν- μέ έζαιρετική λαμπρότητα καΐ
τας χτυποθσε πάνω στους πασ τά έγκαίνια τοϋ Ιερού ναοθ
σάλους της, νόμιζες πώς ΰρ>- του Αγίου ΓερασΙιμου. Ή έκ-
οχόσουνα στή κουπαστή κά- κλησία έχει σχήμα σταυροϋ
ποιου πλοίου πού ταζΐδευε... | καί είναι κτισμένη κοντά στό
ζενοδοχείο Θεοζένεια. Πρός
τό παρόν δμως μόνον τό Ίερό
πλουτιζεται μέ εΐκόνες. Λίγο
πιό πέρα άπό τό ναό, σώζε-
ται ή καλύβα ποΰ γεννήθηκε
ο "Αγιος. Τό σεπτό του σκυ-
νωμα όπως γνωρίζουμε, φυλάσ
σεται σέ άργυρή λάρνακα οτό
γυναικείο μοναστΛρδι τής Κε-
φαλλονιάς. Στή θείαν λειίτουρ-
γΐα ηορε.νρέθησα'^ πολλοΐ κλπ
Β'
Γιά ψυχαγωγία, τό τάβλι καΐ
ή χαραοπαιζϊα εΐχαν τή τιμητι-
κή τους. ' Ιδιαιτέρα μάλιστα
τό κουμκάν. 'Επίσης έκείνες
τίς μέρες τής έκεί διαμονής
μας, κάποΐος άπό τούς παρο-
θεριστάς μέ συμπΰθητικη έμ-
φάνιθι, έόρτασε χά γενέθλιά
τού. Παρέθεσε λοιπόν ενα
πλουσιο δείπνο σέ δλους τούς
ένοίκους τοϋ ζενοδοχείου. Σα ρικοί. "Επίσκοποι, παπάδες καΐ
ράντα Πρόσωπα περίπθθ. Ό ύ- διάκοι. Κατα τ ή ν περιφοοά
ποφαινόμενος εϊπα μιά έμμε- της εΐκόνας προπορευετο μου
τρον εύχή είς τόν έορτάζοντσ; σική μέ τμήμα στρατοϋ καί ά-
καί μετά τό κόφιμο μιάς τουρ-
τας πού ήταν πολύ ευγευστη,
άναφε τό τραγουδι καΐ ό χο-
ρός. Ή χαρούμενη αύτη συν-
εστίΰσι, ποο κράτησε πέρα ά¬
πό τά μεσάνυχτα, μάς χάρισε
τίς καλυτερες έντυπώσεις.
Γενικά, στό ζενοδοχείο δέν
πλήζαμε. Παραθέριζαν άρκε-
χοΙ γνωστοί μας. Ή συντροφιά
τους στά μεσαία Τρίκαλα κα·
στά μιικρά μσκσκττΐίοια τής Γ'.ϊ
ναγί'τσας καί τού Άγιου Βλα-
σίου. Συνηθως στά μεσαία Τρί-
κολουθοϋσαν... ό πάτερ Βλά-
σιος Μπουράκης πού κρατοϋσε
έπίχρυσο εύανγέλΐο, άρκβτοί
έπίσημοι καΐ πολύς κόσμος.
Τελικά, ό παραθερισμός μας
στά "Ανω Τρίκαλα τής Κοριν¬
θίας καΐ μάλιστα στό ζενοδο¬
χείο «Ή Πηγή Ταρλαιμπα» μέ
την έζαίρετη θέα τού μάς χά¬
ρισε όμολογουμένως μιά εο-
χάριστη καΐ ζένοιαστη διαμο¬
νή.
ΧΑΡ. ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΝ ©ΥΜΟΥ/ΑΕΘΑ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΠΟΑΗί
ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΙΣΑΗΛΙΔΩΝ
— 32ον —
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝ
"Οπως δλοι βυμούμΰοτε άπ'
τήν πρώτη σειρά των άναμνή-
σεών του, ό Γιουβανάικης εΐχε
πέσει μέ τό κφάλι στήν συγ-
κέντρωσι καΐ στήν καταγραφή
τώ^ άιε«βότων τού καΐ δταν η
δουλειά αυτή τέλειωσε, μαζί με
τόν πατέρα τού πήρανε τήν ά-
πόφασι νά έκδώοουνε τό περι-
βιβλίθ.
Ετσι πρωΐ - πρω Γ πήγανε
λης» «αί συμφωνήσανε νά έκ-
δώσουνε 1Ο.ΟΟΟ άντΗυπα, δου¬
λειά πολύ σοβαρή, γιατϊ θά
στοΐχιζε πολλά λεφτά. "Ομως
έκτός ποΰ γιά κάτι τέτοια δέ
σκοτιζότανε ό Μποδοσσχης,
άλλά καί π>ό πολυ γιατϊ έκατό
τοίς έκατό ήτανε βεβαιοί γιά
την μεγάλη έπΐτυχα τοϋ θιθλί-
ου. Καΐ όντως δταν τυπώθηκε '
τό βιβλίο, δλως Ηαραδόζως, ετ-
χε τέτοια ζήτησι, πού σέ τρείς
μήνες μέσα έζαντλήθηιιοαν δ-
λα τά τεύχη. Πατέρας καΐ γυι-
ός πήγανε νά ζουρλαθοΰν βττ' |
τή χαρά τους, γ Οτί ΰστερα
άπ' την καταπληκτική αυτή έ-
πιτυχΐα, ό Μποδοσάκης στά σο¬
βαρά πΐστεψε, πώς ό νυιός τού
ήτανε πραγματΐκά ένα έζαιρε-
τικό ταλέντο. Κι' έτσι μέ τό δί- '
<ηο τού τ ό » καμάοωνι:. ΑΧ- | λά ό Γιουβανάκης δέν πήγε ( παροκάτω, γατι άλλο τόσο κι' | αιύτός στά σοβαρά τό πήρε τό πράμμα, π ή ρ ε κουράγιο κιί | προχώρησε μέ πολΰ κέφι στή δουλειά γιά τή συγγραφή τής δευτέρας σειράς των άναμνή- σεών τού. Κι' έδω πού τά λέ- με, ό Γιουβανάν,ης έκτός άπ, ' την κλίσι πού είχε στή λογο- τεχνία, έδειχνε μεγάλο ένδ α- φέρον καί γ<ά την άρχο-ΐολο- γΐα. Ή θυζαντινή Ιδίως Ιστο- ρΐα τόν τραθοθσε πάρα πό-! λύ. "θτΌν θρισκότανβ μπροβτά ! οέ καμμιά άπ' τίς βυζαντινές έκκλησίες πού οί Τοΰρκοι τίς κάμανε τζαμιά, ή σ' άλλο ζα- κουστό μνημεΐο, ή μπροστά σέ κανένα ίστορικό πύργο άπ' έ- κείνους πού ήτανε γύρω - γύ- γύρω στά κάστρα, θαρροθσε πώς κάτι τόν τραοοθσε νά μπή μέσα, νά τά περιεργασθή προ- σεχτ'Κά καΐ νά περιγράψη τά στποοδαιάτεοα ονπ' ίκεΐνα πού έβλεπε. "Βτσι άν θυμάστε άπ' τό προηγουμενο βιθλΐο, έκεί κά- που μάς άναφέρει τά περΐφη- μα δ?σιμωτήοια τ ο ϋ 'Λνε'αά. Αύτά λοιπόν τά φοβερά δεσμω- Τι^οια, μέσα στά άοτοία οί Βυ ζαντΐνοΐ φυλάκιζαν έπίσημα πρόσωπα αύτοκράτορας, στρα- σ' ενα πύργο, πού βρίσκεται ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (Πολβμικα( — διπλωματικαί σελίδ ες, σύλληψις — πορβία, καί επι¬ τροπεία τής Έπισκοτΐής Κερνίτζη ς—Καλαβρύτων) ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΣΥΛΛΗΨΙΝ ΤΟΥ Π ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΑΑΑΝΟΥ Ή σύλλινψις τού Παλαιών Τ«' τρών Γερμανού ύττό τού σΤρατιωτι· :ύ Νικολότου Σοφιανοπούλου εΤνιι γνωσθή είς τθΰς περΐ τήν Ιστορίσ^ τής έπαιναστάσ.«ος τ°ύ 1821 διαφο ροτράττως οκτχολοι/μένους. Άλλ' ώς πλείστα Ιστορικά γεγονότα τταρ»- στάθησαν καΐ μετ€δ<50ΐ(σαν είς ΐούΐ μεταγενεστέρους εσφαλμένως, ή Ι* τής όΐπο σκοιποΰ μεροληψίας τ£»ν συγγραφέων ή λόγω έσφαλ,μένων ιτλπ ροφοριών αΰτώιν, ούτω οννέβη καΐ ι£ τήν σύλληψιν τού Γερμανού υπό τού φρουράρχου Σοφιανοπούλου. ΚατηνΊ>
ρή^η τότε ό Νικολέτος Σοφιανώπί "-
λος δτι δήθβν δλως παραναμως α<>-
νέλα$ι τόν Γερμανάν είς την Ιεριχν
Μον^ν Χρυσοποδαριτίσσης — Νεζ^-
ρών, καί έλήστεικτεν αυτόν, Καί αί
κατηγορίαι 4κε?ναι έφθασαν δλως ά
ν«ξ«λέγκτως, μέχρις ημών. Καϊ ίή-
μερον άκάμη μεταξύ των λαίχών
στρωμάττων τοΰ νΟμοΰ Άχαιοήλιδος,
άκούει τις έπαναιλαμοανόμενα άκι-
κριβώς τα τότε διοοδραματισθένΐα
Τα έπόμεινα δμως έατίσηιμα δη,μόο μ
εγγραφα. τό πρώτον ήδη δημοσιευΑ.
μενά, μάς παρέχουσιν
στοιχεία έιπϊ Τού δλου ζητιτμθΓτοί καί
μάς διαφοϊτίζουσι πρός δικαιοτέρη»
κρίσιν καΐ μόρφωσιν όρθοτέρας ν/<ί μη1· Τά νόμιμον τής συλλήψεως μσρτιι ρί,Ιται υπό δύο (2) ίγγράφων &ιαι·. γώ^. Ή μέν μία 45ίδετο έκ ΚαΛα- 6ρύτων) έν ονόματι τής Διο.κι^σεως, ύπογροοφομένη υπό τοι' Ιωάννου Κωλέτττ), κατά Δε,κέμδρον γο} 1824, ή δέ ετέρα έκ Πύργου- Ήλείας, «ατά Ιανουάριον τού 18Λ5 /ττογραφομένη υπό τού στρατΛγοΰ ' Ι ΛΧννου Γ«οοι«κχ. Ή πρώτη διαταγή εχει ώς έςη<. Πρός τόν γενναιον «· Ν. Σοφιανο πουιλον έν ονόματι τής Σ. Διοικήοι- ως. Διορίζεσσι νά στρατολογήση ς »- κ,ατόν στρατιώτας καί νά ύττάγης ύ- ηΑ την 6δΓ)γίαν τού στραΐτηγοϋ Ι ^ ιύ μιχ, τού άποίου θέλει ς ακούση τΛ', διατομάς του. Ό μισ&,ς οώτών θέλει αρχίση άφ' ής ώοα·: παορρησιαοθο'ϊν είς ιϋ* έττιθεωρητήν καϊ κοβτοτγραφούν τά ο. στό πίσω μέρος δπου τά παλά- τΐα των Βλαχερνών, καί σέ συν έχεια στά πλάγιΐα καΐ στήν ά¬ ριστ ερή πλευρά τοϋ κάστρου, γιά κεϊνον ποΰ τά παραΐτηρεϊ άπόο Λν πρόσοψΐ τους. Σήμε- ρα ή συνοικΐα δπου ό Πυργος Γο3 Ά ν ε μ ά, τούρκικα λέγετα. 'Εγρή καπού, έτσι τήν λέμε κ>
εμείς ο! Ρ ω μ η ο ί πού σημαίνει
γυρτή πόρτα. Λίγο παρακάτω
στή σειρά τού κάστρου πρός
τ" άριστερά βρίσκεται ή κατα-
ρΐομένη ((Κερκόπορυα« μιά μ>-
κρή καΐ σχεδόν τετράγωνη πόρ
τα πού βρίσκεται στή βάσι τοΰ
κάστρου. 'Απ' αυτήν πέρασαν
οί πρώτοι Τοΰρκοι κατά την ά-
λωσι, ΰστερα δπως λένε άπό
προδοσΐα κάποιου δικού μας.
Όόκλτ(ρη ή περιοχή Τοΰ Έγ·
ρή καποθ, ΐπού κατά τ£> μεγσ.
λύαερο μέρος κατθικούντανε
άπό Ρωμπούς, καιά τά χρόνια
τής αϋτοκρατοριός, ύπήρζε ά¬
πό τίς σημαντΐκώτερες, γιατί
έδώ διεδραματίστηκαν τέτοια
γεγονότα, πού έκριναν όριστι-
κά την τύχη τοϋ γένους μας.
Γιά πάρα πολλά χρόνια με¬
τά την αλωσ ι πολύ λίγοι «αί
άπ' τούς άρχαιολόγους άκόμη,
ζεώρανε την άκριβή θέσι πού
βρισκότανε ό Πυργος τοϋ Ά-
νεμά. Άλλά κι' αύτοι οοτε τολ-
μοίσαν νά πλησιάσουν, γιατί
ή βαρβαρότης καί ό φανατι-
σμός των Τούρκων στά παληά
έκείνα χρόνια — σάμπως καΐ
σήμερα παρακάτω πάνε — ή¬
τανε τέτθιος, πού θάπρεπε κα-
νείς νά παίζη μέ τό κεφάλι
τού, άν έπαιρνε την άπόφασι
νά επισκεφθή τά παληό κτκ-
σματα των γκιαούρηδων, μέ¬
χρις δτου άνεκάλυφε τόν Πύρ¬
γο ό ήγεμών τής Βουλγαρίας
Φερδινάνδος, κατά ενα τού τα··
ζίδι στήν ΠόληΙ
Ό Γερμανός αύτός ήγεμο-
νίβης, ύποτελής τότε στήν
ΤουρκΙα, ήλθε στήν Πόλη γιά
νά υποβάλη τά σέβη τού στόν
Σουλτάν Χαμήτ, φορώντας μά-
λιστα στό κεφάλι τού ένα κα^
τακόκκινο μεγάλο φέσι, ϊσως
πρός μεγαλυτέραν έκφρασιν
των καί θέλει ιπληρωθοΰν ώς
καί τα λοιιηά στρατιύματοο τίΐς Λ·-
οι*ήσ«ως.
"Εκ ΚαλσΛρύτοΐν τή 20ή
1824
Ιωάν.
Οπισθεν τού έγγράφοι/ 39?<. «Άντίνρσιφον γράΊμιμσ/Γος τού ΚωλέτΤη πρός τόν Νικιλέτον '.όπουλον». Ώς βλέ~.ι ό άναγνώσΐτις, «(% την διαταγήν τού Κωλέττη δέν αν->
ό σκαπός τής σΤρατοΛογΙ,
των εκατόν (100) στρατιώτην.
Ή τοΰ Γκούρα δμως διαταγή φανι-
τόν σν-από;ν. αΰττι οθτω:
Κύριε Νικολέτο ΣοφΐθΒνόπουλ*
Νά πάρης δλους τούς .στρατιώτας
δπου ξχ«ις υπό την όδηγίαν σου ικ>1
νά ύπάγης «ά ιύρής τόν δεσττότην
παλαιών Πα-τρών, νά τόν ττιάσης και
νά μέ τόν φέρικ έ6ώ τό 6γλιγωρ<5«'ί- ρον ομοίως κσί τόν Νικηφόρον. Τή 9 Ιανουάριον 1825 Πυργος Ό στροηιτγός Φ. Γκούρας Ή έπισ-τολή τού Γερμανοϋ ττρο' τόν Χουσοδέρτην μάς τταρέχει τά δια>φ*>Τιστι*ά στοΐιχεΐα τής
λήψεως. Γράφει π*ρί Γκούρα καΐ γ?-
οι κώ; στρατιωτών, ουδέν δμως Λ>-α-
φέρει ττερί Νικολίτου. Ευνόητον γοΟ·
το· . .
Κύρ Χρυσοδέρτγη, σοΐ ευχόμεθα 6
μοίως την Γερόντισσαν καΐ βλους
τούς έδιχούς μσι,.
Μ;τά την ερώτησιν τής ϋγεΐιχς
σας σάς φαν«ροι«5μεν, δτι την π*,
ρασιμί-νην εβδο,μάδοτ Ττγν τϊ.τρά8ην,
λθον είς τό ΑΛοναχττήρι δπου ήονχά-
ζομεν μερικο! στρατιώται με διατα¬
γήν το3 στρσιτΐτγοϋ Πκούρα, καί μέ ε
πήραΐν διά νά ύπάγωμβν είς την ) ·ϊ.
στούνην διπου εύρίσκίεται καΐ ή &ο·
χότης Τού- βθεν 4κΐινήσοιμεν την πβμ
τττην, καί {ως σήμερον τετράβη λι>-
οισκόμεθα είς τήν ΔΙβρη Ιζ αΤτίος
το; χειμώνος" σήμερον μίλϊτώμεν νβ
κινήυωμίν σύν Θεώ άγίω' λοίΐταν
σάς ιτληοοφορο3ιμ*ν μέ τό
δτι ε'Γμεθο» καλά είς την ύγ«Ι«ν |»α»
κσΐ εΐπέ τήν γερόντισσαν ·νσ μή μ*·
πήται καί ή θεία ττρόνοια δλα τά οί
Νσνσαεί κ/αί τα διορθώνίΐ κσθως ττολ
λάκις τά οΐκονάμησ·. Δεν η^ζβύρομεΐ»
η-ώς έττεράσοττε αυτού καΐ αν ένοτχλη
θητε· μέ τόν παιρόντα πεζόν δωσίτε
μας νθξι.ν όπτό Γοκττούντιν αν εθρ*»-
μεν κανένα διά τά αύτόθι θέλει σ*,
γράψωμεν πάλιν. Πλήν (Ιπ1 τίτ» >*-
:όι>τισσαν άς μην έννοιάζβται, εΤητε
ύγια!νοντ*.ς.
1825. Ίανουαρίου 28.
Ό Εύχέτης σβς
+ Πατρών Γεριμανος'
Ό Γε^μανός αύθτ»μερον Λμα τη"
συλλήψει τού, Βγραψε, κοπτά τόν 1<ττ^ ρικό/ Σττηλιώδην, πρός την Κυβέρ¬ νησιν δτι «σήυβρον αίφνης τ^λ&>"
το·3 Πκούρα κατί μέ *ρ-
Δΐβρι»
πασάν ώς κατάβικον άν ή^αι διαιτσ
Υή τής Κυβερνήσεως (καθότι ΤοιατΛ.
τη δέν μοί ίπτΐίροΐίσιάσθΐϊ) > ή τού
Γκοάρα άς γράψη ιτοός τθθτον νά
μ| αφίση νά Βλθω αύτόισε, Τνα άπο*
λογηθώ άν Εσφαλα «ατά τι, εΐβέ !»ή
& μέ αφίση ελεύθερον».
ΟΙ στρατιώται οί σΗτνλαβόιντις
τόν Γερααονόν θά ηκολούθησαν την ε¬
πομένην Οδόν μέχρις δτου φθώο>;·ι>ν
είς την επαρχίαν Καλαβρύτων «αί
τόν δήιμον Άροανίας, όπόθίν κατή¬
γετο έχ τού χωρίου Σοπωτού. ά Νι
κολέτος Σοφιανόπουλος. Ή πιθα"».
τάτη διοοδρομή, ή καί σήιμερον υπο
των χωρι«ά; πεζή διαννομένη, εΤν«.
ή εξής-
' Ι ερά Μονή
Χρυσοποδαρ ιτίαν< ,1 ς — Χάνι Πβιταντώνη, — Ε3/λασιά - · Κρύ3 Βρύση, — Κουτσουλάρι ση (μέσον άναταλικής πλευρά ς 'Ερ«ι μάνθου), — Πρσποδες δρους Γ (κ) ολέμη — Καιπρΐβαινα, — Κο.μεν'4- νοι, — Δροβολοβάν. (Συνεχΐζ—αι) ΠΑΡΑΤΕΙΝιΕΤΑΙ Η ΙΣΧΥΣ ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΛΣ<ΕΩΣ Δι' αποφάσεως τού υπουργού Ερ /ασίας, ΦΕΚ 674 Β') άναστέλλί τΐι μέχοι 25 Ίονοιαροι» 1970 ή έτίλυσις τώγ ίννόμων ά τοτελβσμά τ ο/, £κ τής κατανγ€>!ας "ής ίιπ1
ίτ^.θ. 2,ί)67 άΐΓοφάσεως το" ΔΔΔΛ
εργασίας Ίοϋ ιτο-ωπιικοΰ έττιχειρήσ»;
ών ζαχοτροιπλ—τικής τέχν>ΐς ό—ά
σης τής χώρας.
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ
Την ?.τιν Νοίμβρίου ημέραν Κυρια
κήν καϊ ώραν 10 45 τελεΐται ^μνηιΐιο.
συνον έν τω Ίερώ Ναώ τού Νεκρ*
ταφείου ΒύροΛΌς μνημόσυνον -[ού 4.
λοσμονήτου συζύγου πατρός καϊιπάττ
τής ύποτελείας τού. Μέ τήν ! ""ου,
εύκαιρία τής επισκέψεως τού, ΓΕΟΡΠΟΥ ΧΑΡΩΝΙΤΟΥ
ζήτησε άπ' τόν Σθυλτάνθ τήν { Παρακαλούμεν τούς συγγενεΤς κιΐ
αδεία, νά Κάμη άναοκαφές γιά φίλους ίνα ποοριστάμβνοι δεήσωοιν
την άνεύρεσΐ τοΰ Πύργου. Ι μ·3θ' ημών υπέρ αναπαύσεως τής ψυ
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑι χής αυτού.
Άτΐό τόν άγώνα ΙστΌπλοΓας τοϋ «Παγκοσμίου Ναυτικοϋ Πρω ταθληματος Έφήβων» πού δι-
βζήχθη εσχάτως είς Βερμουδα ς,
Ο ΜΙΚΡϋΣΙβΤΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
ΚΑΙΗ ΕΑΑΑ2 ΕΛΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
(Ευνίχκια *κ τΛς 1ης ο«λ.)
Ταλάβη τάς Σέρρας. καί τα πέ,ρ.ς
«ής Λοίτινοκρατθι/μένης πόλεως τ*,ς
θεσσαλονίκης δχυρά, καϊ να <η">-
κΛεί— -πάσας τάς πρός την Θίτσα
λονίκην άγούσας 66ους καϊ πάρη;
δσυς. Εισελθών δέ αρχάς 'Αττριλφυ
τού ϊτους 1223 είς την ΘεσσαΛονΙ
κην υπό τάς Ιαχάς των ΈλλήΛ.^
κοττέλυσε τάς -πολιτικάς αρχάς ΤΛ«
Φράγκον, έξεδίωξε τόν Παπτικδν άρ
χι—ίσκοπτον τής θεσσαλονίκης «αί
ανεκήρυξε την θεσσαλονίκην ττρωτεύ
ουσαν τοΰ Έλλιινικοΰ Βασιλίίου
«ής θεσσαλονίκης κσΐ κοοτ τόν 6ιι
βνοΰς κύρους Βυίαντινολόγον 'Ελλη-
νσ κ<30ηγτ»τήίν, τόν μαχαριστόν Νι κόλαον α. βιέηιν, «Προσέγραψε πλε Ον ύπερήφανος είς εαυτόν τόν '··|Τ- λον ΤοΟ βασιλέως κσϊ αύτοκ,ράτοροϊ των Ρωμαίαν, ήτοι των Έλλήνον» ΆΛλ' ό ττρώην Δβσιπότης καΐ ήδη αοτοτιτλοφορούμενος βασιλεύς «αί οώτοκράτωρ Κν ήρκέσθη είς τό νεο- παγ£ς κσ' ταΧέω|; δημιουργηθέν Βα. σίλειον τής Θεσσαλονίκης τό δποι- ον βαθμηδόν συντασσόμενον καΐ όο- γοΛΊκώς «νβρούιίίΐνον θά Απέβαινον ασφαλώς ΤΓθλυτιμόταΤος παράγω/ συνβργασαΓς με*ά τής οώτοκρατορί άς τής Μικρασιατικήν Νικαίας Έ. στραφή έγωκττικώς καΐ πρός Ανα¬ τολάς, βιέιβτ) τδν 'Έδρον^ έκυρίευοε τό Διδυμότειχον καΐ την ΆνβριανοΟ ττολιν φθάσας «αί »Ις τα πρόθιιρα τής Λατινοκροίτουμένης Κωνσταντι¬ νουπόλεως, ©αμβωθεΐς δμως άπο την αίγλην των κατοκτητικών θριάμ βων τού, δέν Αρκεσθή πλέον οθ^ε είς τόν όνομασττκόν αότότιτλον τού ού. τοκράτορος άλιλά καΐ εδέχθη νά στΐ/· φβή επισήμως αύτοκράτωρ άπό τϊν αρχιεπίσκοπον Άχρίδος Δηιμήτριον Χωματτ|»ον. Διατσρά&χς δμως τό σ- ν—ίτρσττον έκκλησιαστ ικβν καΐ π>-
λιΤικόν αώτό σφάλμα (ΐθνικόν) ετι
μωρήθη σκληρώς καΐ Ταχέως. Τήν δι
•ρεύνησΊν δέ τού έθνικού οώτοθ αί
μεγάλου σφάλμοιτος άναθέτω είς
τον λ(αν προσωπικόν άρθοογραψον
ΐοθ «Προσφυγικόν Κόσμου»^ διότι έ-
γώ θά ίκθέσω συντόμως πώς κ αι 0-
ττό τινος ετιμωρήθη 6 στρατιωτικάς
•γωϊσμδς Τού διαπράξαντος τοιούτον
Μνικόν σφ<4λμα θεοδώρου ΆγγέΛου ΚομνττνοΟ. Ό σΤιφθιΙς καΐ επισήμως £.ττ} τόν άρχι—(σκοπόν "Αχρίδος Δηι<ι,- τριον ούτοκρατωρ ©εόβωρος δχι μ>
νον βίν κατέλαβε την Λατινοκ,ρατ-υ
μίνην ΚωνστανΤινούπολιν βιά >ά δι
καιώστ| την στέψιν τού, άλλ' εΤδε «">!
τό ά—ό τής Άδριατικής μέκρι νών
τειχών τής Κωνσταντινουπόλεως £*-
Τεινάμβνθν "Ελληνικόν κράτος Τού ,1
καταρρεύση όλοσχερύς· ώς δνειρυν
•ερινής νυκτός. Διότι κατά τ6 £τ.>;
1230 ·—ρΐ την Κλοκστινίτσαν μετα-
ξϋ Φιλι—Γθυττολε*>ς καΐ ΆνδριακΛΐ
πόλεως κατ«νικήθη οίκτρώς όπτδ *ά
Βοιιλγαρικά οτρατεύμστα τού Τσά
ρου των Βοΐλλγάρων Ιωάννου Άσν*ν
εζωγρήθη καΐ έτμψλώθη^ τιμωρηθίΐι,
έπτανθρώτΓως υπό ΒοιΛγάρων. Καΐ δ
1«ως ό τυφλός ©εώδωρθί μ«χσ την
τΐιμωρΐαν το« (προέλαΛε την αώτοί Ο
λυοΐΐί τού κράττονς τής ΟϊσσαλονίκρΓ.
βιότι ΑΐΓίκατεστάθη εγκαίρως ϊστω
κα! τυχαίως είς τόν θρόνον τής Θεσ
σαλονίκης μετά δεκαετίαν, }ϊτοι "α¬
ι α τό Ετος 1240. Χηρεύσας ι ϊτά
τα |τος αθτό 6 Βούλγαρος Τσάρος
έλαβεν ώς σύζυγον τήν ώραιστάτην
θυγαιτέρα τοΟ τυψλοθ θΐσδώρου ΕΙ·
ρήνην (ιεχτιτεύσασαν ΪΛΐέρ τής άττο
κοπαπ·τ<ίσεως τοθ τυφλοθ πατρός της Θεοδώοον καϊ των δύο άδελφών τηζ. Τού ιτρίσίντέρου Ίωαννον καΐ τού νίωτέρου ΔημηΤρίοκ. Αποκατασταθείς ό τι^λός Θΐοίιω ρος γ!γ τδν βασιλικόν θρόνον πΐς Θεσσαλονίκης ετόλμησε νά όνομάτη τάν ΐΓΰεσβυτερον υϊόν τού Ιωάννην αύτοκράτορα, έξοργίσας δικαίως καΐ εώλόγως τούς ίν Νικαία άριχηγούς τής ΙΙολιΤίίας καΐ τής Έκκλησίΐί·, τ6ν αύτοκράτορα καΐ τόν Πατριάρ¬ χην. Έντίίβϊν ίξηγεΐται ή συνίννόη- σις μεταξθ τού αθτοκιράτοιρος τής Νικαίας Ίοιάννοκ Γ' τοΟ Βαταΐοη κσ! τοϋ αύτοεεαρίστου Πατριάοχου Μανουήλ Λ' τού Χαριτοπούλου και ή έκστραΤίία τού πρώτον κατά της θεσοαΛονικης καΐ ό έξαναγ«ασμος τοϋ ψϊυδοαυτοκράταρος "Ιωάννου "α αρκεσθή Εκτοτε μόνον ε|ς τάν τίτλον Δεσιπότης, άνσγνωρίζων ούτω την ί- πικυριαρχίαν τής μοναδΐικής τότε αθ τακρατορίας τής Μικ,ρασιαΤικήι; Νι. Ό διά·5οχος τού το—ε ΊωάνΜυ καΐ άδελφός τού Δημήτριος ηρχέσίίη μέν είς τόν τίτλον Δεσπό- τη-, κοοκοδιοική^σας δμως την θεσντα λονίκην έττροκάλίοε τήν δικαίαν κ^τ1 αύτοΰ εξέγερσιν των Θεσσαλονικέ,,ίν οί οποιοι οννετώς σκεφθέντες απε¬ τάθησαν είς την πραγματικήν αύτ3· κρατορΓαν της Μικρασιατικής Νικσί άς και εζήτησαν τήν ιτροσωΊΓΐκήν προστασίαν τοΟ συν:τοΰ έκίίνου ού τσκρΛτορος τής Νικαίας ~<ύάννον Γ' τού Βατάτση. Έντεύθίν έξΐ(γ·.ί. ται και ή κατά τα Βτος 1246 ταχιία άφιξις τού αώττοκράτορος τής Νικοιί άς Ιωάννου Γ' Τού Βατόίΐση είς την Θεσσαλονίκην, και ή κατάληψις αυ¬ τής Καΐ τόν μέν ανίκανον Δεσιτό- ιην Δημήτριον ίξώρισί τόν δ^ τι*- ψλόν πατέρα καΐ σύμβουλον Τού ©εό δωρον περιώρισεν εΓς όΥ/ρΑκτη,μοτ πσ ρσ την "Εβεσσαν καΐ τό πολυκύμαον- -»ν κρατος τής Θεσσαλονίκης κατ« λύσιν οριστικώς, ττροσαρτήσας αύτϋ ποΑιΤικώς καΐ έκκλησιαστικώς |κτΐ>-
τε είς την μοναδικήν καΐ πραγμαΐτ,-
κην αύτοκιρατρρίαν τής 'ΕΞλληνικης
ΜικρασιαΤιχής Νΐ'Καίας, ορθώς ττρά
ξας. Διότι καΐ τή* ώντεθνικήν διά¬
σπασιν των δύο αυτών ΐπτολ€ΐμμάΤΐ>ν
έματαίωσε καί την ίίκλησιαστικήν
καΐ πολιτικήν ένότητά των ίτόνίΛΐι
καΐ ίσΤίρεοιτοίησβ μέχρι τού άδιαύ
τού. Καΐ ή διπλή αυτή καΐ κατ' αμ
φω άρμθνΐκή ένότης τού 'Ελληνικχι
"Εθνους, συνϊργούσης καΐ τής ατ'·
ΐΐννοησίας καΐ των διαττλη«τιοιιώι
των ΛατίνωΛ' άΐτοκβφαλιστών ί,πέ-
την άνακατάληψιν τής Λαιι
Κχνστο:.τινοι,·ιόλ! ο;
καϊ την νεκραΐνάσΤαυΐν τής Βυζο! τι
νής αύτοκρατο,ρίας μέ νέον δμως |-
κτοτε θυρεάν. τόν 'Ελληνσχρΐστιανι
κόν θυρίόν'
' Ι ωοκί ΐιμ Μαλαθούρα ς
ιιιιιιιιιιιιιικιιιιιιιιιιιιιι·ιι·ιυιιι·ιι«ιιυι·ιΐιιι·ιι«ιι·ιι·"ΐιι·ιι»υ«ι»ιι«™ι»ιιι
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΗιΥΗΡΙπΤΗΣ
έκ τής 1ης σελίδος)
ό "Αγιγελος Σηιμηριώτης ίΛτήρίεν Λ
ναμψισβ^ϊτητα ϊνας άριστοκράτηί
τού ττνβ)ματος. ϊνας πιστός ■£
θρηοτκιεατική «υριολεκτ ι κά διάθεο~ι
σίτό Ιδανικό μιάς Ανώτερης λίΐ-
Τουργικότητος τής ιτοιήσεως ποθ
ά9οι·ιτόρησε μέ άγωνιστ ικόττντα κα4
νϊ τή βική Τού ιλόφιι|— στόν πν<*. μοττικό χώρο τής -ΐτατρίδας μας- μιά λάιμψη, πού μιπορεΐ πότε — πό τε νά την κρύβουν κάπτοΐίς άκραΐΐς έξάρσεις των σημερινήν ιταγικοσμ!. ών μαλιστα, πνευ,ματιχών και αΐσθη τικών άνο(ταραο(ών πού δέν έσβησε δμως κ αι ι οΰτε πιστεύω θά σβήσει. ^Τροστννής., ό&λφικά ίγχάιρδιος γεμβίΤΌς σνμιτόνια «αί άνθρωπιά ττέρασε ά^ά,μοσά τους (τούς όμότι.·- χούς τού πρφφυγιες) σών αγγελος ιταρΓτγοριάς καΐ καλωσύνης· Ποι ν τής άληθινός καΐ άσψαλώς καλύτε ρος άττό Τούς σιτίχους τού — άπ' 6ποιο«σΐιή(ΐΓθτε στί^ονς» κατά τό Σπθρο Μελά. «'Αληθινά έντύπωση *ιάς προζε- νεϊ τδ άβρο, τό πολιτισμίνο τό ιύγινίκύ περπάτηιμα, ή λετττότητο· καΐ δ βιοοκριτικδς τόνος τοΟ λυρι- σμοΰ τού, αύτός δ άέρας της ήθι- «ής άρ»νοντι«ς»ι τταραττηρουσε Λ Άντρίας Καιραντώνης. «Ή ιτΓθίτσΐ) ΤοΟ "Αγγβλου Σημΐ». ρι<*τη ιΤναι μιά ιταιγό: λαιλίουσα, μιά η"ρεμη μελωδική άναβραι λνρικοϋ στοχοΚ7ΐμ<5ί) πού ξεκινό αλόίσια ώ- πό την καρδιά» ίίχεν πή Α Στρά- της Λν>ρι*ήλης.
Κβΐ δ ΑΙ.ιρ Χονρμούζιος τον
ταποθεΤοΰσϊ στήί σειρά των λι>οι.
κων της ττολαιμικής πιριόβου: Γου-
ττάρη, Μοολακ&τη· Πορφύρα.
Στό νΆγγιΛο Ση^μηριώτη 6φ«ι-
λοκμί εμείς ο! ΜικρασιάΤες πρό-
σ»νγες τής Μεγαλης Καταστροφής
ΤοΟ 1922 καΐ βύο ί—ό τίς σημαν.
Τι«ότερες -ΐτοιιγτικίς συλλογίς ι£
θίμοβτα καΐ τα χορμόοννα καΐ τα
βλιβίρά περιοτοίΓικά Τού Μικρασια-
τ.κοθ 'ΕλληνιοιμοΟ: «Τα τραγούδια
τού λυτρωμοΰ», τό έμ—νΜσμένα α-
πά τή μεγάΑΐ) χαρά, τή μογαλείτε-
ρη_ γιά τούς "ΕλΑηνες των τόπων
ίκείνων, τήν άΓΤίλίΐίβέρωσι» τής Ί.
«ν{ας ίητδ τδν Ελληνικόν Στρατόν.
Τή συλλογή «'Ε3πΐ των ποταμων
ΒοοβΜλώνος», θρήνο άνάλογο μ* τό
θρήνο των έξορίσΤων Εβραίων τής
βιβλικής παραδόσεως καΐ παρώττο-
νο και διαιμαρτυρία καΐ αγανάκτη-
ση γιά τά γβγονότα τοΰ φ
ρου τοΟ| 1922.
Σΐφΐπληρωματικα ίνα πολΰ
μο βιογραψικό καΐ βιβλιογραφικό
τό θεωρώ καΐ πάλιν επ!
Ό "Αγγελος Σημηριθτης γεννή-
§ψ& στδ Δικελϊ τής Μ Άσί.τς
στΐς 8 ΑΑαρτίου 1870. Σιττούδα'σε
τά γυμνάσίο τής Μν/τιλήνης καί α
(3»πό τί» )ί(πιστη|μονικά
τμήμα τής Έμπορικής Σχολής
Χάλκης κιαΠά τό 1892. ΓράφΤηκε
στά Νομικά στό ΠανεπιστήΊμιο Ά
θτ,νώκ· καΐ κατόπιν στδ Πανεπιστή
μιο τής Αωζάνης. Κατά τό 1894—
1896 στά Παρίσι
ψιλολογία καΐ φιλοσοφια.
'Αοχολήθηκε ^έ τή δη,μοσιοιγρα-
φία στήν Πόλη. Λρχισι/ντάικΤης
ποοον καιρδ στήν έφημεοίδα «Κων
σταντινούπολις», στή Μι/τιλήνη καΐ
στή Σμύρνη. Στή Σ,μύρνη έξέδωσε
κατά τα 1910 —.-Τβΐΐτδ —ριοδι-
κδ «Ανατολή», πσλύ ριζοσποστικό
γιά τή·ν έποχή τού γραιμιμένο γε1
κά σ-τή δηιμοτική. ΤόΤε πανΓρεύτηκε
τή Σμύρνη μ« τη Σόφια Άογι/ρο
πούλου, ά&ελφή τού ττοΐΓ|τή Μιχβ.
ηλ Άογυροπούλου μιά άπά τίς
πατριαρχι,κές οίκογένειες τής πόλ.-
ως αυτής 'Από τή Σμύρνη Εφυν'
κατα τή Μεγάλη Καταστρέψη 7τήν
Άθήνα άσχολήβηκε έπ-ίοης μ* τή
δημοσιογραφία, ύπηρέτησε στήν Ε¬
πι τροιπη Άποκαταοσιτάσεως Προσφύ
γ«ν καΐ ώς καθτ»γητής τής Γαλλΐ
κης σέ γυ,μνάσιο. Πέθανε στΐς 21
'υκΤωβρίου 1944 στή Ν. Ία-νία, 5
που ζοθσε άπό τα 1925.
"Εργα τού: Ποιήιματα. «Τά "©α
"βσιιμα» (1896) «Τά ΜαΓρα Κρίνσ»
(1905) «Τραγούδια τοθ ΛατρωμοΟ»
(192,0) «'ΒιγΊ των Ποταμών Β->
βυλώνος» (1*27) «Όνείρων "Ησκι-
οι» 11935) «"Οσο φέγγει» (19391.
Δράματα «ΆσΚραίσ» (1929)
«Ό Άντιφωνητής έ,μίλησε η Ζωή ή
Πορφυρογέννητ— (Πρώτο βρα&ϊο
στό «Σταθάτε,ιο» δραματτικό διαγω
νισ-μό. 1931).
"ΒχοΐΛ' παιχθή: «Στάσα Γιδέρη»
(1908) «Φράσω Νοταρά» (1926< «ΟΙ Γάμοι τοϋ Ρωμανοΰ» (1931) «Πρόλογος στήν Άστραία» (1931) Μετοοφράσει ς · ΑΙσχύλου Άγαιμί- μνων (1931). "Εχουσιν δημοσιευθή ΤΓθΐήμα*ιτ. διηγήματα, και μιλέτες τού σί · φημερίδες, περιο6ι«α καΐ ήμερολο- για τής Πόλης^ Σμύρνης, Μυτιλι>
νης, Αθηνών καί άλλων ελληνικόν
πόλεων τοΰ «σωτΓίρικοΰ καί εξωτε,..
κου.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐηΡΗΣ
(1) Ή άμιλία αυτή τοθ καθηγη
τού Φαίδωνος Μπουμπουλίδη δηιμοσι
εύεται καΐ στδ περ. «Ράδιο . Τηλι
όροοσις» 12—18 ΌκΤωβρίου 1969.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
Η .ΥΓΧΡΟΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡ02
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΊ'ΔΗ
ΟΙ καθαρευουσιάνοι λογοτέ,χνρς
τής Κύπρου λιγοστεύουν όλοένα, "■
σως μάλισΤα πιό γρήγορα καί -τι γ1
«ττοΤελΒσμοΐΤικά παρά στήν Ϊ5ια -ήν
Ελλάδα. Καΐ δ δημοτικισμός — *-
χι μόνο ώς έκφραοστικ,ά οργανο, <" λά κα! ώς πνενματικά άναγεννηΤι»·Λ κίνημα — όιπλώνεται καΐ οι^ώ^. πιό πΛατιά καΐ πιό βαθ ά Σ' αυτή τήν αϊσια καΐ φωΤί νΑ έξέλιξη βοήθησε βεβαία πολύ καΐ * μεγάλη αναπτύξη καί διάδοση τή. Ελληνικής Παιδείας στήν Κύπρο υί τό Ιστορικό καΐ έξαίιρεΤο Παγκύπ^'" "υμνάσιο έπικεφαιλής, καθώς καΐ Α παράλληλη Τδουση άρκιεϊών έπιστ,τ.ΐΓ έταιριών καϊ ττνεκματικών *·'., καλλιΤεχνικών άογανώσεων πού Α* εοώ9η<αν μέ ζήλο καί πίσΤη σ? ι ' '■ γό»Ίμη δημιοοσγιική δράση σ£ δλ'β· τούς τομεϊς. V Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ετσι φτάσαμε στή σύγχρονη τ,· ρίοδο, πού 8χι μόνο διαΤηρεΐ τσ τ?>ί'
ϊ στοιχεία καΐ χαρακτη ■
, πού τά ϊχουμε ξεχωρίσο· »-
τά τή βιαστική θεώρηση πού κάνχϋ'
ως τώρα, άλλά και τά
καί τ.
Τά ύπενθυμίζουμβ μέ δυό λΛνι-
δ δσθθς, θερμάς καΐ £«τονος <"· :ός παλμάς. Ή ττλήρης έττικράτ»!"» καΐ ή άρτιώτερη καλλιεργεια τγ πανελλήνιας δημοτικής γλώσσας '' στενάς καϊ άδιάρρηκτος σύνδεσιΐ'1» μέ τό πνεθμα καΐ την ψυχή — ίβ- μενως καΐ μέ την χέχνη — τής Μη τέοας Ποοτρίδας. Καΐ έττιιτλίον. *!' ττλουαΊώΤΐ,ρος έμποτισμός τής Κυ«.>'
ακής λογοΤοχνίας μέ τά ζ<ύογ6να >ο
μαΤσ τής Παιδείας Καΐ ώς φι*σικ-'
έπαικόλοιιδο ή διίύρυνση τών πν*
ματικών της ένβ ι αφορόντων σέ Λ"
τύτερους άνθρώπινους όρίζοντες
Τά πολύτιμα καΐ οϋσιαστικά σ·'·
τά γνωρίσιμο-τα τα διοτπιστώνοκμε ο^
δλες τίς μορψες τής σύγιχιροοίης Ι<· πριακής τέχνης Καΐ ποώτα — ττοόι τα· ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΘΛ άναφέρου.ε — μέ τή σειοά το3 χρόνου τής γεννήσεως τονς τόν Γεώργι0 Μαρκίδη μέ τή λεπτΛ Εμπνεαση καί τήν £— ξεργασμένη τ* φραση τόν 6α9ιά έμπνουσμένο άτ- τό άοχαίο έλληνικά πνίόμα καί τγγ,ί ναοιακά στήν ττοιητΐκτΗ τού τέ^ι» Παΰ^ο ΒοΛδοίσερίιδη τόν μαικαρίιι» Δη^ηΤρά Δη,μητριώδη μέ τή στα><· στιχή διάθεστι καΐ τά ύττοδλητιε-ι» έκφραστικά μέσα" τόν έπίσης μακ.· οίτη Λ:ωνίδα Παυλίδη μέ τίς ι%>Φ
συχες πτήσεις καΐ τή μεγαλόοτα.ι.)
φωνή· τόν άξεχαστο Γλαΰκο Άλιίέθ'
ση αέ τή δννατή -π-οιηιτκή φλεβα «τ»
τή γ>νήσια καλλιτεχνική |κφρα<ε,-, τόν εύγϊνιικό καΐ μελαγχολ<ό Αυρι κά Ξάνθο Λυσιώτη. τόν μακσοίττ) Α» των» Ί'/Γιάνο μέ τήν πλατιά π·;:η- τι«ή καΐ στοχαστΐΛή κλ(μακα καϊ (ι>
την δοΤια τεχνιική· τόν άριμητικδ σΐίΐ
ποιητικά το^, πετάγματτα καΐ σ!.-,
στοχαοΤικές τού άναζητήσει ς [Ί'ί -
η Λεΰχη τόν φλσγορό καΐ
Το Χριστάδουλο Γαλακτόΐτουλο
εχει π;3άνει ποΐν Λπτό μΐρ·«ά χοι>
νια)' τόν γνήσιο καΐ έξαΐρετο π.> η
τή Τε^κοον 'Α^ΘΙα (πού πέβανε προ
σφατα στό ΛονδΓΐΌ) μέ χην Οχτίϊ·-
ριοΤη Εμττνευ3η κα! τόν θερμό καΐ Α
νήι3κχο άνϋρωπισμό τδν ίύφώντητ—ο
Ταξιδ:υτή στΐς σφ3Ϊρες
καϊ πηγαΐο «αί μουσικό
Ποιΰλο ΚριναΤο (πού ζεΓ στήν 'ΑΘγ'ι·
να) τάν Άνθη Περνάρτι, ποθ συ»τσι
ριάζει άρμονικά στήν ττοΐησή ~οι
93ρμό αΐΐθημα, φω-ι ιο μνο ο·ιο<3· σμά καΐ καλλιεργηιμένη μορφή' τό^ λεπταίσθητο «αί νοσταλγιΐιο διστή Πυθαγόροο ΦρουσιώΤη. Άπό τό |ργο Τού Γλαύκου ' θέρση- τού Τεύκρου Άνθία και Κριναίου ξε-χωριδούμε χαρακιτη,ριστικό ποίημα: ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Σι^έχεια έκ τής 1ης σελίδος) ταθ ζητήμσΛος τοι/του μεΤαξύ της ής έν Σμύρνη ΆρμοστεΐΒ,, ύς δμα ώς ίνκοΛειστάθη ίν Σμυρ νη και των Άρχών τοΟ Βασιλείον έ^ ής προκύντει 6τι οώστηρα! δι"1 ταγαΐ εδόθησαν καί έξίΤελ*<Λ>ησο«··
6'Λ νά ίμποδίσουν τή,ν ίπιστρδψήν
ίαύτηιν. Πρόσω—ι«ώς νσμίζω, δτι το
μέτρον τοθτο, τό ίματνευσθέν ι>ΐ'·
τής εΐ'λικρινοθς έιπθι*μίας δπτως ·ιή
δήμιουργηθώαι δυσκολία^ γνωστόν
τος δτι τά κτήμβ'α των έξορισ«£
των Ίζλλήνων ήσαν κσττειλημμίνα ι/
πό τί»ν Τούρκων καϊ διά νά μή β'|-
μιουργηθώσι ψυχρότητες μεταίύ τ^ν
δύο ο'ΌΐχεΙων, ήτο αϋστηρότατον.
Άπό ό—όψεως απολύτου δικαιιοσύ
νης, έ=ωτώ ποίος ϊχει τό περισσο
τερον δίκαιον^ 6 έξορισθεΐς |βιοκτΐ|-
της καΐ θέλων να επιστρέψη είς τή
έ,στιοΛ τυυ ή έκεί*Ός όστις τή, κ<τ τεϊχε αυτοδικαίως καΐ ποία θά ί'- ναι η άπόψασις ενός δικασΤηΡ'^ επί τοιαύτης φύσεως περισΤοπικοΓ; Άιτό ΐίβπόψεως πολιΤικής, β^ν *- ίεΤιμήΊθη δΐόντως, καβ' δσον οί Τοΰρκοι δέν στη,ρίζουν διαιμαρτυρι άς μόνον επί τού ζτΐτήματος τούτοι; άλλ' 6π»<ρβλο0νται ιϊκόμη διά νά ! σχυρίζωνται καΐ νΛ θέλουν να ττεί- ΐοι/ν Αλόκληρον τόν κόσμον δΤ| * χούν γίνει πισιΤϊΜτοΐ παρ' εκείνην οίτινες διερχόμβνοι την χώραν βλί- πουν 'Ελληνιικά χωρία, των ώποίων οί κάτοιικοι είναι άκόμΐι έν έξοοία ή έφονεΰθηο'α οίς τά εσωτερικόν Τής Μικοάς Άσίας καιτοιχούμενο: ίτπ* των Τούρκων Θά παρεκάλουν την Έ(πιτροτΓην να θελήση, δπως έκ παραλλήλου κιί τα ο—αϊοδειγμίνα γεγονότι^ άτινα πίοιλαιμβάνονται έν τή εκθέση της. να ανατέθη, έπίσης την ίηΐϊΐΓ>!α'>'
των σψαγών των διαπραχθεισων '
ττο των Τούρκων είς βάρος τοθ έλλη
νι κου πληιθίκτμθΐΛ ού μόνον είς <ν μίρη έκεϊνα, είς τα όποΐα ενήργησε την Εοΐυναν άλλσ ωσαύτως καΐ ϊΙ< τάς περιψορείας έκείνας, δπτου δέ» ίΰζιζ ποτέ τόν πόδα του ό "Ελλη1 κδς στρατός καϊ δπον καιτά συ·ν£ΐτΓ' αι/ αί εύθίναι δέν ΓΤναι δΐίνατάν νΛ εΤναι σιογκεχυμέναι. 47 είς την Φιλαβέλφοαν, «ι, γεΐ'^ονικήν περιφέρειαν 110 Πρύξ νότον τα3 Μαιάνβρου 115. Είς %Υ' Μάκρην 14 κλπ. πεοιλαιμβανόμενα μ£ ονόματα «αί ήυεροηνίας είς τδ &γγραφα τα δποία ϊσχον την ΤιμΑ' να υποβάλω Αιτδ τής πρώτης ήιμέοίτς είς την ΈπιΤροοτήιν. Έν τέλει συνοψιζω. Ι) Ή στραΤιωΤική καΤσχή #- πεβαλλετο οιά νά άττοκατασΤτν ι τή; τάξιν, νά σώση δ,Τι ύπελείπετ έ< των κατοκρτραψέντων, έξορισθέ'· των σφαγίΛων επί ιτένΤε έτη, ίλ. ληνικων ττληΘιυμών καί διά νά Ι». ποδίτι νέαν Ικρηξιν τού 2) "υτι 8λα τσ γεγονοτα, βΤι οΤχον λΐίΐτη,ρας συν—<;!ας, προήλί .ν τουρκικών έπιθέσευν κατά τΛ έλλι>νικού στρατοθ.
3) "Οί αί 'Ελλην1Καΐ ΆοχαΙ ι.
<ί μόνοκ ταχέως ένηργησαν διά Μ τήν τάξιν, άλλ' ^ τολμώ να είπω. επέδειξαν καΐ 1ιτ δεικνύουν μίαν εϋ οίαν δ α Τ6ν μοΐίτουλμθϊνικδν πληθΐσμόν. 4) "Οτι τσ έσφαλμένα προλη-ηιι 'ά μεΤρα τος, "ΕλληνικοΟ Άρχηγεί€υ ί' Σμύονη δύνανται, μέχρις ένή; τΛμίίου, νά ίξΓ)γη3ώσιν εάν ά^αλο Ι τις βτι ουδείς, οΰτε ό (~ντ - πρόσωιτος τής 'Ελλάιδος, ούδ| αύ¬ τοι τής 'ΑντάΊΐτ έν Σμύρνη, δέν ά νέαενον την έκ μίρου^ των Τούρκων έτπίθεσιν καϊ δέν Ελαβον ουδέν μέ τρον δραοο-τικόΐ', διά νά άΐτ&μα«ρύ- νουν τά τούρκικα στρστεύματα και νά ίμποι5ίσο«/ν τάς συγκεντρώσει ς ιαΐ την κυκλοφορίαν τού Λαοΰ. 5) Πλήρην τάξις έπικρατεϊ έ» τή κατειληιμμέ/η ζώκη υπό τού 'Ελ λη^ικοό Στροτοΰ, τβλιία δέ άναρχίσ τής ζώνης ταύτης. ΑΛΕΞ)ΑΝΔΡΟΣ ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ Αύτό εΤναι τό ίητόμνη,μα τοθ *ΡΛ λη·νος άντιπροσώπηυ πρός τή^ 2»ν μαχικήν Άινχχκριτικήν 'Ειτκτροπή. & ά τά γ-ν-ννότα τής Σμύρνης κα'ι τής ένδφ, ,ς της( κατά την λήψιν τη( «-υπό τοί) ΊΞλληνικοΟ Σ'ί/Γαγ'μαΤάρχης Αλεξ. Μαζαράκης κυριολεκτικώς έκουρέλισυε την έκθε¬ σιν τής 'Επιτροπής ίκείνης, την δ ποίον όλό<λΐ[ρον και τ,·|ιν ί5ια6άσατ€. "Οπως ττόμενον ή ίΑληνική άποψις δέν ί- ήψ3η ύπ' δψιν, διότι ή '■> ;ίνη, δ£ν κϊχε οικοπδν νά άνεύρη
=ύς ύπευθύνους των αΐματηοών γ-:-
τήν Έ>λάδα Κ3 ίνα άπ:τ;ίψ- ■; κά
",: τρόπον την όρισικήν ποο
διά τής οννθήκης τής «ίρήνης των
οταληψθέντων Βΐκρασιατικών έ-
ϊ^ψών είι; αυτήν. Καί δέν ϋπάοχε
άμφ·6ο<λία δτι θά επετύγχανε τ^ σκρποό της) £άν τότε δέν κνοεονοθσ νυνότων, άλλά νά κατασυκοφαντηθή την Χώραν μας, ό μέγιστος τΜν π-ι >ιτικών της_ δλων των έποχών, 6
ΈλΕ«9έριος Βίνιζέλος.
Ε030ς μόλις ήρχισε τάς έργασ:
τς της ή Ικμμαχική Άνακριτικη
'ΕΐΓΐΤροπή^ δ ά τά αίμαΤί(ρά γεγο
νοτα τής Σμύονης, ό άείιμνηστα(Γ
Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστ ι.
μ<-ς. έσπεκτε δ>' Αλλεπαλλήλων ύ
τ^μνηϋοΐΐωΛ ν0: ενισχύση τό
"ής, μί την ττ&ποίθητιν δτι δέν
Ετίθετο έν άμφιβόλω ή άξιοπιστία
τού καΐ ή εϊλικρίνίΐά τού Λπό έκ-
ίρο/ωπου- πΐίπολιτισιμένων Κραττίό'
καϊ μάλιστα φίλων καί Συμιμάχ^"
Ατυχώς δπως καΐ τά ύπόμντ α
τ»3 "Ελληνος άντιπρθσώττου είς την
Έπιτρ^ττην εκείνην τότε Συνταγ/ια
τάρχου Άλΐξάνδρου Μαζαοάκη;, "·ι!
"ιποΤ^ν δλόκληοον ίδημοσιεύσαμεν
τά ύπυμνήμαιΤα τοΰ έθ.ομάρτυρθς
Xρυ^ο^όμου■ δΐ;ν εθοον ουδεμίαν α¬
πήχησιν είς τά μέλη τής '
τής, τά όΛτοΐα Απετελοϋντο
'-^ό^ωπα μισοθντο! τήν 'Ελλάδα κα
5ιακείμενα φιλικώς πρός την Τουο-
< ίατ. Ή 'ΡπιΤροπ-η έικεϊνη ή δποϊα δ- ιτίθς γράφωμεν κα! ανωτέρω η'το ά ια-μίνη ί< τών ττοοτέρων <^1 θ^ία, νά ρίψη τήν εύ9ύ.η' Γών γογονότων είς Τούς "Ελλη·να;, διίξήγαγε τάς άνακρίσεις^ κατά ι»Λ τον μ;ρολΐ|πτΐικόν καί σκα.βαλώδη. ^αστμέψααα τη.ν ά^τβζιαν καΐ διά Γο3 πορίσμαΐτός της, τό οποίον ί. πίαης όλ^ Ληροιν ίβηιο^ιεύ^αμί^ καΐ τό γνωοίζετε^ κατ«π*οφάντησί την Έλλήβσ, τόν στρατόν της, τόν ,«δν μικρασιατικόν ττΑη)3υσιμδν καΐ κατ' αύτοθ τοθ Μη , τδν οποίον 'χαρακτήριοε συ υπβ>3υνον τών γεγονότων, μετά
των ίλΛηνκών στοατιωτικών ά^χών
δ ότι ηύλόγη^ϊ τάς σημαίας κΐΐ
τόν έλειΑιρωτή'ν στρατόν μας κατά
την ήαέοαν των γεγονότων. 'Η Επι
τρ^πή εφρόντισε καταλλήλως »ν>
δαβή μΕιγάλι; δ^μοΐιότης ες την
IV
9υίν της, μεταϊύ τής παγκοσιμίο.
κοινής ^νώμης_ υπό την πίϊσΐν*
τής οποίας καΐ οί φίλοι μας άκο
μη. είς την Συνδισκεψιν των Πό,.,·
τίων, βύρέθησαν είς την ανάγκην
νά άλ<5£ουν τ>ολιτικήν ϊναντι τής
"Ελλάδος κσΐ >ά φέοουν ε[ς δυσχ-.
Ρϊττάτην θέυΐ'» τόν Βενιζέλον 6 Α
ποίος ττακταιχ'ίβίν δοτλλόμενος, κοτ-
τέδαλ:ν ύπίρανθρώπους προσπαθείας
δ'ά νά πιρισώ— τα £ο·γον Τοι» κίι
νά τά $ίζη είς αΐσιον πέρας.
Βίς τάς δυσκόλους έκί.!νϊς ^-γ
ο ΐτάτεις^ ήλθεν σννεπίκονρος τού
Βενιζέλου καΐ δ άεί'μνητος ίθνομάο-
τυς Χου^όσΤσαος, ό δποΐος τόν ί
νί^χυ^ε μέ ένα μακροκελέσταΤον
πό,·αντ[μα (τοθ άποίθυ θά δη
-■:/ όιιέσως κατωτέρω, Τα
οα ση,μεϊα^ διότι δυσΤυχώς δέν κ^
τορ3.ό:το;μεν νά τό άνεύρωμΐν όλέκλη
οον).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Στΐς 15 Τρέχ στΐς 6 τδ άπΛ.
■ευμα Ιδγινε είς την αΤθουσα τσσ Με-
γάρου τής 'Εστίας Νέας Σμύρνης η
ΐία σχολική γιορτή επί τή εΰχα,-
οία τής ένάοξεως το3 σχσλικοϋ ίτουι.
ί;ΤίΙλέστη«ε πραγματικά &ν<α ώοαΐ'ΐ τατο πρόγρσμμα· καΐ μεΤά 4ποοκαλ;ύ- ε ή διανομή τβν κα9ιερωμένων Ί ίων χρημαΤικώιν έπο:9λων σέ μάθη τάς καΐ σέ μαβη'τριες δλων τών ϊ"ν·< λών Το3 ΊδρύμαΤος ποΰ ορίο-τεψα" κατά τά παρελθόν σχολικόν £Τος Ή αΐθουοτα αυτή ήταν καταμεστη άπό έχλεκτό κοσμο τής Νέας Σμπι ς «αί τής Αθήνας. Ήσαν δύο πτέ ουγες χωρισμένος, στή στή μία ήτ ν οί Κα9τΐγηταΐ τών σχολών καΐ Άνώ Τεοοι λειτοι/ργο! το0 Κράτους, μετπ· ξύ των οποίων δ Καθηιγη,τής κ:·! Πρόεδρος των Σχολών κ. Γ. νά<ης. διδαοσκάλισσες καΐ τταιλαιο! καΐ νέοι μαθηταί. Ήταν ι ττίσης ή κ. Δίκη Σιπιράντσα ή αι» ζυγος τοθ αειμνήστου Στίλιου Σγγ- 'Τοια, πού ζή πάκτοτε μέ τα ά9ό>-
νατα ποιήματά τού καΐ τά βιβλικ
τού ά άμεοα στούς μαθητάς καΐ "α
'3ήτοΐίς καί ή κ. Ί'σ. Σικιαρίδη
αλόβ^ουβα, Ίδρύτρια - Έκδότοιο
Ο πεοιοδικού ΣΜΥΡΝΑ.
Καί ή γιορτή άρχίζει μ| τον Λ-
γιασμό πού ϊκααε ό Άρχιιμανδρί.
τΠς τής Άγίας Φωτεινής κ. ί·
Τζοιδλά' Έπηι<ολούθησε προσφώνη στ» τού (δίου Τοΰ Άρχιμανδρίτου ί· τΛος μεταξύ άλλω», ώραιστατον λόγων, είπε- «οί μαθηταί πρέπιΐ νά δια6άζουν γιά ν' άρισΤεύΰυν άΑ λά νά ζητάνϊ πάντοτε καΐ τήν βοη¬ θεία τοθ Θεοΰ. ΈκεΤνΌς τούς δίν; την δόνααη νά άριστεύουν. Έκείνο', βοηθάϊΐ δλους. μικρούς κα'ι μ€γά· λους. Έπακολούθησε εΐσήγηση τού Ποοέδοου τής 'Εστίας Νέας Σ ·νρ- νης κ. Π. Χαλθέζου καί άμέσως οί χαο το'ΐένες φωνΰΐλες των μαθητών τραγούδησοτν· «Κοιμοΰνται τα λοι»- λού5'ΐα» ίνα ώραιότοίτο σχολικό τ>·
γούδι. Ακολουθήσαν ότλλα Τραγο,'/·
δια πάντοτε άπό τήν χορωδία τού
Γυμνασίου.
Μίλησο κατόπιν ενας παληός ιΐ
θητής της Έσ·τίας ό κ. Άρ. Τζί
νετόπονλος τό πώς σπούδασε έκ,ί-
νος καϊ τόσοι αλλοι κοντά στούς
έκλεκτούς Καθηγητάς τής Έστια-
τίς ώραϊες συμβοκλές πού τούς δώ
καί πού δλοι οί παλ·ηοΐ
ταΐ 6γή|καν στήν κοινωνια τιμ α
παλληκάρια καί εθυπδληπτοι συ^ιπ^
ες»' "Ολ' αύτά τά όφείλομε εΤ-
πε στδν έκλεκτό Ποόεδρον τής Έ
στιας μας καΐ στούς έξαιρετικο^ς
Καθηγητάς μας»... (ό—ο Τούς Καθη
γητας οί πιό πολλοΐ είναι Χμυρνι
οί κΓ αύτά τιμά την Σμύρνη μα,/.
'ί^'πίσης μιίλιηαε ώοοίιοτατα 6
Καθηγητής τής Έμπορικής Χχο-
λής τής Έοτίας κ. Δημ. Λουΐζος
Μ ι άμαθήτρια τής Δ' τάξεως τού
Γ<.»·μν ασ-ίου άπήτ/Ίγΐειλε τδ χορικο. τής Άντιγόνης τού Σοφοκλέονς «πολλός τα 5εινα κούδέν άνθρώπ 1.1 δεινότερθν π£λει...», κι' £να; μαιίο -ής ανάλυΐε τό χορικό σύτό. Άν3 γνωστηκε κατόπτιν μιά *πισΤαή τού Ξενοπούλου μέ θέμα τά μάθη τ κά αρίστα άτττά τά «Σάς μ.3ΐ Φαίιδων». Μιά μαθήτρια δυά ώί>αιότο(Τα κομμάτια στά ίιιιΊ.-
νυ «Έλίζοο το3 Μπετόβεν» κτϊ
«Βάλς» το> Ιωτπέν καΐ έκτός πό >·
κρά,μματος, χόρεψαν σά ζωντανά λΛν
Αούδια οί μαθήτριες λαικοΰς γ1·.
ροός. τΗταν χάρμα οφθαλμού τά κο
ριτο-άκια αύτά μέ τίς θαλασσιές
ποδίτσες τθυς. Καΐ ,μ| την άττ^νί
μην των έπάθλων είς τούς δια*·> -
βένΤας μαθητάς καΐ μαθητρίας τ*
λείωσε ή ώραιοτάτη αύτη οχολική
γιορτή μέ τδν "Υμνο τής ΈσΤΪΛΐ,
Νέας Σμύρνης, τοθ Στελιου Χή»·
ραντσα καΐ Γδν Έθνικό μας *Υ|ΐ>')
πού μιλ& σ' βλες τίς έλληνινέ·,
Ν α; οί ές καΐ μότς κάνΐι νά ριγούαε
άπό συγκίνη,ση. ©ερμά συγχαρητη-
ιΐ -χ στόν Πρόεδρον τής Έστίας Ν(
άς Σμύρνης κ. Π. Χαλδέζον ή Λ-
ποΐοςί είναι ή ττνοτ τής ΈσΤ, >ι
Νέας Σμύρνης κα1 πού μέ τήν 4ηνΛ
λινη θέλτνσή τού κατόρθωσε νά '*·
ν«ι την Έσιτία αυτή άληθινό Κ* ■-
τρον Έκίπαιδεύσιως. Εΰχομαι ιΊ·
τάς δλίγου ή Έστία Νίσς Σμύη.
νης νά γίνη καΐ έδρα διεθνοΰς ·-
ΐ3ΐ5εώη»ς» «άντοτε μέ τδν Ακοίρτ
στον Πρόεδρον της τδν κ. Π. Χτλ-
δέζον.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ή 28η Όατωβρίου
ΕΤναι μεγάλες οί γενεές τώ;
Έλλήν«ν μέτα στό πέρασμα τώ»
αίώνων... Άπό τή γενεά ποΰ ίφρα
ξ; τό δρόμο τής Εύρώττης στούς Ά
σιάτας τού ττέιμπτου αιώνος καΐ τή
γ-νεά τοϋ 187.1. πού μέ τόν ήρωί
σμό της ίκίριδισε ί*χι ρονάχα τη
δ«ή της έλίυβερία άλλά &6ωσε καί
τό σύνθημα νά ξβσηκωβοθν καί «ν
λυτρωθοθν κι' Λλλο, ΛαοΙ τής ΙϊλΙ
της }ΐόχοι καί τή γενεά τοθ 1940
πού ε&ειξι πρώτη αυτή πώς
ρω των σιδηροφράκτων
ύπάρχει ή Έλλην ι κή ψμχ
Τό πρωΐ τής ?Λης
1940, οί φωνίς των σειρήνων δί»1
είδοποιούσαν £να πανικόβληΤο πλ«
3;ς νά κρυφθή κάπου διά νά σωθή,
άλλά ήτο ή φωνή τής Ελληνικάς )
ατορίας των τριών χιλιάδων χρόνω>·
πού προκαιλοΰσί μία όκόμη Έλλι,
ν,κη γενεά, δι" £ϊ«ι άκόμη μεγάλ»
ε?γο. Κσ ά 'Ελληνικός λαός, «ι
τή γενναία ψυχή τού ξεχίν,ρε ι·»·
Γίΐτιν διά τ-δν άπέΡ Β«μών καί '(ζ
υτιών άγώνα άγώνα πρός προστ .
ιίαν τήϊ Τιμ'ή-ς τού, τής οί*ογ€νει
άς τοι» καΐ τής άκεραιότητος ΤοΟ
ίίίφους τού Καί »Ις την Πίνδον,
5 ήρωίκός άμ^τικός το»> όΐγώνας
ίγινε μία θριαμδειΛική πορεία ιτρός
τήν ΑΟΞΑ. Ή 'Ε'λάς άπέί5ειξε δια
μίαν ώκό^η φοράν δτι είναι ή κατ'
εξοχήν χύρα τοθ πολιτυμοθ καί τής
έ:·ΛΓθίας. 'Η ψυχΛ τσ'; Έλλιννι-
»οΟ λαοΰ ίστιάς των μεγάλων Έ.
Βνικβιν ποθων> διίψευσε κάθε άπαισί
νπρόδλεψιν καΐ Απεκαλύφθη α6άν
ς ι.ΐς τά μογαλεΐον τοΰ πολεμικον
ήοωυμοΰ και τής ψ·^χικής δυ·/ά·μί.-
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΣΤΗΝ ΑΧΕΡΟΥΣΙΑ ΛΙΜΝΗ
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
1951. Ήταν τότες έποχΓΐ τής
μεγόλης μου περιοδείας άνά
τήν Ίΐλλάδα. Είμαοταν Οτήν
"Αρτα καΐ πηγαίναμε Υιώ την
Παραμυθιά. Τό λεωφορείο πού
εΐμασταν ημείς μέσα, πήγΰινε
κούτσα - κούτσα. Σε μιά στι-
γμή νά σου καΐ χαλνδΙ
Καΐ μδς λέγει ό όδηγός, γιά
νά έπιδορθωθή, πρέπει νά πε-
ράσουν Τρείς τουλάχιστον ώ.
ρβς! ΚατεβΛκΐαμε βλοι άπ' τό
λεωφορειΌ καΐ οχορπισθΓνομε,
αλλοι εδώ κι' άλλοι έχεί. Έγώ
προτΐμηοα νά πάω λίγο πιά
μακριθ, κατω άπό ενα μεγάλο
οέντίχ) καοί κεΐ Εαπλώθηκα
περιμενοντας νά έπιδιορθωθή
τό λεωφορείοΐ
Καί άποκοιμήθηκα..
ΕΔΟ ΑΧΕΡΟΥΧΙΑ ΛΙΜΝΗ!
Πλήθοςπολύ! "Αλλοι φώνα-
ζαν μέ χαρύ κι' άλλοι δκλαι-
γαν. ΚΛάματα καΐ γέλοιυ μα»-
ζί... Χτριμωγμένοι, γέροι, γυ-
ναικες καΐ μικρά, περιμένΰνε
τόν κωπηλάτη Χάρωνα νά τούς
περάση στήν άντΐΥιερα δχθη
τής ΆχερουσΙας.
"Ολοι βιαστΐκοΙ τόν περιμέ-
νανε,.. Μά, νά αύτός άπό μα-'
ι.ρ·ά φ5άνη. "Ολοι τάν κα,οτε
ροΓιοαν στήν δχθη, κρατώντας
στά χέ,ρια των τόν οβολόν γιά
τά δ ι ό δ ι α τής Άχερουσίας
Λμμνπς.
Έκεί έφθασα κι' έγώ, £τοι-
μος μαζί μέ τούς άλλους νά
μπουμε. στήν βάρκα μέσα!
Μά Θεέ μου, τί φωνές, τί κα-
κό γενότανε!
Ό ενας έσπρωχνε τόν Λλλον
ποίος να πρωτομπθ.
"Ήοθε καΐ ή σειρά ή δική
,ιου' Π ρ ο τ ο ύ μ' αφήση νά
μπϋ μέσα ό κωπηλάτης, άπλω-
σε την σιοερενια άπ' την κω-
πηλασΐα χέρα τού, περιμενον¬
τας νά τοΰ δώοω τόν οβολόν...
Έγώ δμως δεν εΤχα γιά νά τόν
πληρώσω.
— "Ελα, μοθ λ έγει. Δεν
νά περιμένω! Δός μου
τα διόδια καί έμπα μέσα!
—Μά έγώ, τού λέγω, δέν ε-
χω οβολόν.
—Δέν δχεις οβολόν; Μά ποϋ
ζείς; Χωρϊς τά διόδια δέν μπο-
ρεϊς νά μπής στήν βάρκα ..
Μά, γιά στάσου! Δέ μοϋ λές,
τί δουλειά κάνεις-, ■
—Δάσκαλος, τοΰ λέω!
—"Ετσι πές μου κακομοίρη!
Δάοκαλος! "Ελεγα χ3αΐ γώ!...
Χωρίς τά διόδια ομως δέν μπο-
ρεΐς νώ:θης ... Τώρσ γύοιαί
ιτίσω. Μά την α λ λ η φ3ρά πο^'
θάρθής (γιατί Οάρθής μιά μέ
ρα) νάχης φΐλαράκου μου ενα
όθολό. Μά άθεόφοβε, παίρνεις
μιβ Γόοπ... πλούσια σύνταζπ
σάν δάσκαλος, καί δέν μπο-
ρεΐς νά περισαέψης γιά την Ά-
χερουοΐα, ενα μικρά όβολοΙ
Μά δταν σείς οί δασκάλοι κλαΙ
νεσθε, τ» νά ποϋν οί άζιολύ-
ππτοι, οί φουκαράδες έφοπλι-
στές... ΟΙ καϋμένοι, είναι γιά
νά ϊθύς λυπάται κανείςΐ ! !
Βιάζομαι τ^ρα^. Δέν έχω
καιρό γιά κουβέν-τες.. "Αντε,
πήγαινε καΐ δταν θά ξ&νάρ-
θης, νάχης στήν τσέπη σου
τδν όβολό.
ΟΡΕΒΟΥΑΡΙ
Λ.α· μέ τους αλλους πυϋ ή
συν μαζεμμένοι στήν θάρνο
μέσα, ζεκίνησε κι' άπομακρυ-
θηκε. Άπό μαικριά φαινότανε:
πού κωπηλατθύσε καί κάπου,
κάπου φώναζε κι' ό άγέιραι,
ιίϊς ΆχερουσΙας έφβρνε κον¬
τά οτήν όχθη τή <ρωνή τού: Όρεβουάρ! ("Ηζερε φαρσΙ τά γαλλικά). Έκείνος έφευγε μέ τό χ,οπά- δι ποϋφερνε μαζί τού, κι' έγώ ζυπνουσα άπ' τίς φωνές, πού μέ καλοόσαν νά πάω κοντά στό λεωφορείο! Δ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΐορίΙα διά των ίοεών ΛΑΟ - ΤΣΕ ΚΑΙ ΤΑΤΟΪΣΜΟΓ Τοΰ συνεργάτου μας κ. Εις * *ν φΐλοσοφίαν τώ/ Κινέ- ν, ό μεγάλος άντίτταλος τοΰ Κομ Τι^ι ό ΛΑΟ — ΤΣΕ (γέ ρος - διδάσκαλος). ΔιαΤίίνεται δΤ| ανεκάλυψε τρείς 6ησαυρούς. α) τή^ άγάττηνι πού κά νει τάν α.βρωπον θαρραλίον. 6) Την μετριοπάβειαν ποθ κάνει τ6/ άνθρωπον γενναιό'ϊωρον. γ) Την τα πεινοφθοσύ'ην πο>Ί κά·ΐι τδν ανθρΌ
πό Ικανόν νά κυριαρχή.
Ό Λάο — ΤσΑ θϊίίοεΤΤαι συγ.
γραφίύς άο-χολούμενος μέ μεΤτφυσ1
κά καΐ ήθικά προβλήματα συ-νέγραψ'ϊ
δέ τό βιβλίον ΤΑΟ — ΤΕ Τσίγκ
(τά βιβλίον τοΟ δρόμου καΐ τής ά
ρετής τοθ υπερτάτου δντος, ύπερτά-
ου καλοθ, τής σκέψϊως καΐ τής {"ω-
ής τής '5οάοεως. τοθ Νόμου το./
Κόιμου).
Όλ^ι αύται αί έομηνεϊαι άποδί
δονται υπό των έρίυνατών είς τλ»
λέξιν ΤΑΟ.
Ό Λάο — Τσέ συμφώνως μί
την φύσιν καΐ τάς τάσεις τού είναι
οττομικιστής κσΐ μυσΤικιστής^ ίν.
τελώς τό άντίθεΤο τοθ Κομφουκί{>.
τοθ δποίου ήτο κα! σύγχρονος.
ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ ΓΤΙΔΟΤ
"Ο άνταγωνσμής των εκορυφώθη
^έ τάς άντιθέτους άττόψεις των <- πΐ της ϋ^τάτης σοφίας καΐ τής 1- στορίας τοθ Κόετμου. Δ ά νά αντιληφθώμεν τ{\> γνώμην
τού «Τχ; ό Κομφούκιος διά τόν
Λάο — Τσέ ά>ναφέρομίν τάς ίντι.-
πώυεις τού κατόπιν μιάς συναντήσ'
ών των.
»Γά πουλιά.. ξέοω ίτι μποοοιΊ'
•ά πετάξουν
»Τά ψαρια... ξέρω δι ι μπο^ο^ν
•'ά κολυμδήοουν
»Τά έλάφια...
ά τρεξουν
>λ πώς άνεβαίννι £[ς τάν ουρανόν
Τδ σύνολον των ή3ιχών αντΐλήψ'
■*>> τού Λάο — Τσ| καθορίίετίτι
δ ά των εξής:
»Ό ούρανος, εΤνυτι αΐώνιβς, ή
γή Ιχει μσκρόχρονιον ζωήν.
»Ή αΐτία τής αΐωνΐσς διαρκϊίας
το3 ΟύρανοΟ καΐ τής Γής €ύρίσ»(ί
ται είς τό 5τ, δέν εΤναι Αλλαζονι
κοΐ.
» δι" αύτό δύνανται νά δίδουν
διαρκώς ζωήν.
ΤοΟ κ. ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ
ως. Καΐ δταν «κόμη, μ»»ά ^
ΧυνέΛθους Λγ»νας, ίίίί τό» ίαμ
τόν της »« κά,μιτΤετσι δίν
τούς μΓΥάλους -πόβοι/ς της καΐ
|θμόνηυε τάς πρός Την
τΐ}Τα Οποχρεώσεις Της. Ή^ωνΙοθη
ή "Ελλάς μέ αυτοθυσίαν «αί αντη
ΐ-άρνησιν. δεινοΐΓαθήσασα βλα τα
χρό*Ία τΓ|ς έχθρικής κηΤαχής "^
"Ελλάς μέ τό παράδειγμά Τη,, έ6|
ίιαΕε διά μίακ Ακόμη φοράν δ'Ιος
καΐ άλλοτε είς πάλαιοτέρους' νρό
νους την ύπέίρτιιμον ΙερότηΤα τής
ίλευθερίας καΐ Ιν-βπνευσ* τή» 4γή.
πην τής άνδρώας άοετής 4|ς τήν 4ν
Ή 28η ΌκτωβρΓου διέψηισκ την
φΐλοσοφίαιτ ποΰ σιηρίζεται είς Τ6ν
μασπ^ατικδν Οπολογισμόν τής δυνα
μεως τού πλήθους «αί τού χάλυβος
καΐ Απέδειξεν δτι τδ π«ΰμα νιι|χ
παντα την Ολην. "Ολίς οί σΤαθερές
κα! άναλλοίωΤες οννάιμεις τής ΒΛ.)
νΐκ^ς φνΐΧής. βπ«ς ή φλογερή *ί,
^τις πρός τήν έληΛερίαν καΐ ,δ ή
δάμαστος ήρο>νι·σ·μδς ξέοττασαν τήν
αυ-,-η τής ήμίρ(τς αυτής καί Ιβωσο*
τ^ν έλπίδα είς τούς ύπεβούλβνς αι»
^ύς οί ότΓοίο! εΓδαν νά ροδίζη είς
τόν δρίζοντα τόν Ηλιον τής έλΐυθερί
σς. Καί ένίκησβν ή "Ελλάς χΛ^ις
ϊίς τό θάοος πού τής Ιδιδε ή πβποί
θησίς της είς τό δίκαιον της χοί
;ι άνάγκη την οποίαν εδοκίμαζε νά
άποσειχθή πιστί| «Ις την μακροί·
ιονα ιστορίαν της, ή όποία διδά-
σκει 8τι νικουν ηάντα οί ΛαοΙ πού
τρέφονται πρωτίστως Λπότόν Ίδε
αλισμόν...
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΤΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΝ
ΚΑΙ ΕΔΡΟΝ ΤΟΥ Ε. Μ, ΠΟλΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Τό Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτε-
^νεΐον άναιμορψώνΐ ι όλόκλιιρθν τό
ΐύττημα τών ραθ·}μάτων καΐ έδρών
τού, ■"ύ ίο-χύει καί έψαρμόζεΤαι
σήμερον. ώστΕ τό ΤβρΜμα νσ έκσυν-
χρονισθη καΐ Λνταιτοκριθή ιτλήρως
ίίς τάς άΛταιΤησιις ραγδαίως ίξε
λισσομένης Τίχνικης κσΐ τεχνολογί-
ας.
Τό ϊργον Τουτο είχεν άναλάιδει 5
μελής έπιτροιΐη σ·σσταιθείσα τδν πά
^.έλθοντα Δεκέμβριον υπό των κοσιη
Γό:ων των πέντε σχελών τοΰ ΕΜΠ,
>πό τόν τότε άνιτιΐΓρύτανΐν καί νϋν
πρύτανιν κ. Β. Φραγικούλην. Τό Ιρ
γον ώλακληρώθηι ενεκρίθη άττό τώ
ϊιάφορα δργανα τού ΙδρόμαΤος και
8ι4 τά περαιτέρω είς ττ
τή^ Παιδείας.
ΑΊ ύποβαλλσμ€ναι προτάσίΐς τγοο
τής συστΓ>μαΤι*ής άνα-
των υφισταμένων προ-
/-οτμμάτων, σπουδών, ιμαθημάτων
(άιτό απόψεως χρονικής διαρκϊίας
«αί περιεχομένου), καθώς και έκ
τής μελέτης άντ·στο!χων προγραυ-
μάτων Ιδρυμάτων γνωστοθ κΰρο'/ς
τής άλλοδαπής.
'Η συντελεσθεϊσα έργασία βι' έ
<ά?την σχολήν — ί/ττΐ τή βάσίΐ ώ·* πορισμάτων τής άνασκοπττ)σ«ος <αΐ τΒκμηοιώσεως καΐ κατόπιν Ικ τιμήσεως τ»ν εϊδικών συνθηκών ί καίτης σχολής ηΤοι τόσον Τής |- τσρχούσης σι/νθέσεως καΐ τταραβόσί ^, άλλά καί τής γενικωτέρας ίξυ ιηείτΐγιτεως των άναγκών τής χώρας είδικότη,τα — έκλιμακώθη ού ΚαβωοΓσθησαν κατά σχολήν κσι κλά5ον, τά μαθτίμαΤα καΐ κατίνεαί) θη τό περιεχόμενον των ανά 6μηνοΐ' διδατσκαλΐας. ΌμαδοιποΐΓΐθτραν ωρισμένα μαθή- ματα, 4πΐ σ«οπώ ίιμβαθύνσεως τ.ιν σπουδαστών «ϊς περιοχήν ή πιρι/ χάς τής έπιλογής Των. "Εγινε ίνταξις των μαβί)μάΤίον είς Λμηνιαΐα προγράΐίίναΤτΐ. 'Υπηχβηααν είς 6δρας δμοειδη μοοθήματσ όίλλων έβρον. Μετωνομάσθησαν Λρισνέναι ίοραι καί Ιδρύθησαν νίσι μ£ όΐποτέλίομπ αί 85ραι τού ΕΜΠ 'νσ αύξηθοίν «πό 79 είς 94. Ή ίφαρμσγΐ τών προΤεινομέν«ι:ν δέν δύναται νά αρχίση άμέσκς ι«| καθολικώς δι' δλα τα ?τη καΐ σχο λάς, έφ' δσον η^δη άρχισε καΐ (η.Η χίζεται ή έκπαΐδευση «V— ι τή βάσ«ι των νύν ΙσχυόνιΤίον προγραμμσΤον έκ,παιδίύσεως. Τά νέα προγράμ4ΐσ. τα θά Ισχύσουν διά τούς ϊΐσιρχοιιέ νους είς την α' τάξιν «ατά τ4 (V) χό^ενοΐ' όκο)δημαϊ«δν ϊτος. Αέν Α- ποκλείεται 6υως καΐ ή μερική Ι φαρ.μογή ωρισμένων προτάσΐων ιΚ τάς πέραν τής α' τάξεως δποο τοθ το είναι δυνατόν καΐ άναγκαΤον( κ« ρί»ς είς τά νέα μαθήματα καΐ Λα{ Β5ρας. Είς τάς πρστάσεις τής έπιΤρ. πής τονίζεται μετ" εμφανίσεως1 "Ιδιαιτέρως1, τονίζεται βο»ι«^ καΐ ά»αγικαία προϋπόθεσις διά 'ην' ^φαρμογήν τής άνοομορφώσιως τώ» σπου5ών είναι ή κατά τα προτ«ιν? αε^α αντιιμετώπισις τού θβμαΤθί τοΰ έϊπιστημονικού πρόσω—ικοθ "Α¬ νευ αυτής ουδέν ίο-τΐ γενέσθσι». ΜΕΤΡΑ ϋΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΩΝ ΠΠΛΗΣΕΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ. ΒΡΥΞΕΛΛΑ'. — Ή έκτελ€στική επιτραπή τής Κοινής Άγβράς πρό:ε νέ ,μέτρα είς τό έξ ύπουργ/' σκμβούλιον, ιτρδς. ενίσχυσιν των Γτωλήσεων ίταλικών πο,ρτοκαλίων ςϊτ τή,/ άγοιράν τής Κοινότητος. Σκο. πδς , των μέΤρων είναι ή ένβάρρτ,'ν. τις πρός ποιοτικήν βελτίωσιν ι^ν Γταρσγομένων φρούτων έκσυγχρονι· ^μού" τών μίθόδων ιταραγωγής κβ! 5·ελτίωσιν τής συ^κευασίας καΐ ^έ Τ'ίϊΡΎασίας τούτ«ν. Η έπιΤροπή προτείνει είς ι.>
Ρϋροϊπαί'κόν ΓεΜογικό·ν ΤαμεΓον, ό¬
πως καταβάλη τά ήμισυ τής δλχπά
νης κρός β,ίλτΐωσιν τής ποιότητος
'ών ττροιόντων( ^ πιρός ί
<ιιν, βελτίωσιν ή έΐτέκτ<υιν τιου έπίξεργασίσς^ όιιτοθηκών και κέντρον διοολογής κα Ί σι>~ευ;σί
σς ποοτοκολίΐον. Τό έτεοον τ^μισυ
τής δΐπάνης θά καταβληθή υπό τ^>
ϊταλ κων άρχών.
"ΟιΓοια «φόριμουλα» θά χρη^ιμοΐτοι
ΐ9ή δ ά νά ίνιαχυθο^ μΐκοοκαλλΐΓ»
Υφα'ι πρός βελτίωσιν των ιτοικιλ,
ών παοαγωγής των ΉέπιΤρειτή^ρο
τεί»οι την ετησίαν επι χορήγησιν δώ
πο^οθ 1.200 000 δολλαρίων τ£,,,
<οίλλιεργητών, 01 δποϊοι διαθέτονν όλιγώ-εοα των δύο έκταρίων ()0 ΝΠΝΟϊ ΤΑΞ ΡΧΗ "ΛίΤΡΩΣΗ, Τί είναι ή «Λύτρωσις»; Μιά έσω- τερική περιπέτεια ενός άποτυχημέ- νου άνθρωπάκου, πού μάταια προβ- παθεϊ νά ξεφύγη άπ' τά κοινςονικά καί ψυχολογικά γρανάζια, πού όλο- ένα καί περισσότερο τοΰ σφίγγουν την ψν/χή. Μέσα στό πυρακτωμένο μυαλό τού, άπό φαντασιώσεις, συμπλέκον ται ή άγωνία, ή σκληρώτητα, ή τρυ φ:ράίδα, τό δ«ειρο, ή πραγμαΐτικά. τητα. "Εργο σκληρό στήν έ-φάνεια, μά στό 6άθος πολύ άνθρώπινο. Μιά κραυγή διαμαρτυρίας, πού απευθύ- νεται στοΰς αλλους καί στόν έαυτό μας —μιά απαντήση, πού, Γσως, κά ποτε, ϊρθη άπό τά 6ά6η τοθ χρά- νου. Τό Μργο θά παρουσιάση τό «Πει- ρα,ματικο ©έοΐτρο» τής ΜαριέΠας Ριάλδη,Άκά()ημ{ας 88, στά πλαί- σια της προβολής τής εργασίας των 'Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων. Τουλάχιστον τά 4)5 τής καιλλΐίρίί- άς των είς βελτίωσιν των ποικλιΛ- των μέχρι τοΰ 1975)76. ίΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Ό ύπουογδς 'εργασίβς < Α 3ογιατζής έκη<)υξε την (ναρΓιν *<υ σεμιναρίου τοθ ΕΛ.ΚΕ.ΠΑ. «Διοί»1; σις προσωπικού». Ή εΐσαγοιγική ί μιλία Τοΰ κ. ύπουιργοΰ Αφιερώθη ι'ς τό θέμα «'Η άξιαλάγησις τής ίργς σ'οτς διεθνώς καΐ έν Ελλάδι» και Ιδιχώτεοον είς τά θέματα, άποδθ' ^αί χρονικά δρια παραγωγικότης —'Υιπδ τοθ ΌργανισιιοΟ Χειροτι χνϊας οργανούται είς Πάτρας Ικθε- 7' ς χ'ΐΐιθο—ιιητων ταπήτων παραγι ϊ·ής των έργαστηρίων — σχολών 'ής ϋατηρισίας τα—γτουργϊας αύτοΰ οποίαι λοτονργοθν *Ις αγροτι¬ κάς όρεινάς καΐ νησιωτικάς περιΐ: χάς τής χώρας. θΑ ΠΩΛΗβΗ ΤΟ «ΚΑΣ Ι ΡΙΑΝΗ» "Εγκρισιν 6ιά τήν πώλησιν τβυ μότορσιπ «ΚασΤριανή» Ιζφησιν |- γτο τό ι—ουργείθν Έμπορικής Νολ· τιλίας δ κ. Δημ Ν. Λεβεντάκης ί' τρό^ωιπο^ της ναυτιλιοτκής ίταιρΐιτι «Γκρέκομαμ». Γδ σχάφος το δΐτοϊον βά Κ(»αιι. θη είς τόν κ. Μιχ. Σ. Κόρμ, ίητή- κοον Λιβάνου, είναι νηολογίου Πίΐ ραιώς 1341, δλικής 1054^73 κόρων καί το: 1931. Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΕΙΑΩΝ ΑΠΟ ΧΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘίΞΡΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟχ Λέν έν,δίίκνΐΛαι ή ίκ χρ λίΐ/9ίοθυ συναλλάγμαιτος πραμήθΐ " είδών^ τά δποΐα1 προβλέΐπονται α*^ 8ιμερή κλήοιγ«. Την άποψιν <ιι>τΛ»
ίκφραζβι τδ υπουργείον ΈμπορίΓ'
είς ονπ-άντησιν αΗήματος ιτιρί π<« μηβιίας έκ τρίτων χωρών υλικών, τά δποία είς τά ύφιστβμενα κλρ. ρινγκ οποΤ£ΐλοί>ν άνΤιΜίμενον ίμπο-
^ κών συναλλαγών. Πρός διασφάλι·
^ιν δ^ αυτής τής θέσεως ίχίΐ <·- δοθή καί ί}δη Ισχύει από -ΐτολλ-^ απόφασις περι ττρομηθείας εΐδών δ ά 6ΐί£νίεργίϋας διαγωνισιμοΰ «- ττρότΐΐλησιΐί συμμετοχήν μόνον ιω Ρ«ν, μ{ησ των δποίων ή "Ελλάς σι/ν δέετα, διά διιμφώ*
ΚΑΙΗ ΕΑΑΑ2 ΕΛΑΗΝΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΝ
(Ευνίχκια *κ τΛς 1ης ο«λ.)
Ταλάβη τάς Σέρρας. καί τα πέ,ρ.ς
«ής Λοίτινοκρατθι/μένης πόλεως τ*,ς
θεσσαλονίκης δχυρά, καϊ να <η">-
κΛεί— -πάσας τάς πρός την Θίτσα
λονίκην άγούσας 66ους καϊ πάρη;
δσυς. Εισελθών δέ αρχάς 'Αττριλφυ
τού ϊτους 1223 είς την ΘεσσαΛονΙ
κην υπό τάς Ιαχάς των ΈλλήΛ.^
κοττέλυσε τάς -πολιτικάς αρχάς ΤΛ«
Φράγκον, έξεδίωξε τόν Παπτικδν άρ
χι—ίσκοπτον τής θεσσαλονίκης «αί
ανεκήρυξε την θεσσαλονίκην ττρωτεύ
ουσαν τοΰ Έλλιινικοΰ Βασιλίίου
«ής θεσσαλονίκης κσΐ κοοτ τόν 6ιι
βνοΰς κύρους Βυίαντινολόγον 'Ελλη-
νσ κ<30ηγτ»τήίν, τόν μαχαριστόν Νι κόλαον α. βιέηιν, «Προσέγραψε πλε Ον ύπερήφανος είς εαυτόν τόν '··|Τ- λον ΤοΟ βασιλέως κσϊ αύτοκ,ράτοροϊ των Ρωμαίαν, ήτοι των Έλλήνον» ΆΛλ' ό ττρώην Δβσιπότης καΐ ήδη αοτοτιτλοφορούμενος βασιλεύς «αί οώτοκράτωρ Κν ήρκέσθη είς τό νεο- παγ£ς κσ' ταΧέω|; δημιουργηθέν Βα. σίλειον τής Θεσσαλονίκης τό δποι- ον βαθμηδόν συντασσόμενον καΐ όο- γοΛΊκώς «νβρούιίίΐνον θά Απέβαινον ασφαλώς ΤΓθλυτιμόταΤος παράγω/ συνβργασαΓς με*ά τής οώτοκρατορί άς τής Μικρασιατικήν Νικαίας Έ. στραφή έγωκττικώς καΐ πρός Ανα¬ τολάς, βιέιβτ) τδν 'Έδρον^ έκυρίευοε τό Διδυμότειχον καΐ την ΆνβριανοΟ ττολιν φθάσας «αί »Ις τα πρόθιιρα τής Λατινοκροίτουμένης Κωνσταντι¬ νουπόλεως, ©αμβωθεΐς δμως άπο την αίγλην των κατοκτητικών θριάμ βων τού, δέν Αρκεσθή πλέον οθ^ε είς τόν όνομασττκόν αότότιτλον τού ού. τοκράτορος άλιλά καΐ εδέχθη νά στΐ/· φβή επισήμως αύτοκράτωρ άπό τϊν αρχιεπίσκοπον Άχρίδος Δηιμήτριον Χωματτ|»ον. Διατσρά&χς δμως τό σ- ν—ίτρσττον έκκλησιαστ ικβν καΐ π>-
λιΤικόν αώτό σφάλμα (ΐθνικόν) ετι
μωρήθη σκληρώς καΐ Ταχέως. Τήν δι
•ρεύνησΊν δέ τού έθνικού οώτοθ αί
μεγάλου σφάλμοιτος άναθέτω είς
τον λ(αν προσωπικόν άρθοογραψον
ΐοθ «Προσφυγικόν Κόσμου»^ διότι έ-
γώ θά ίκθέσω συντόμως πώς κ αι 0-
ττό τινος ετιμωρήθη 6 στρατιωτικάς
•γωϊσμδς Τού διαπράξαντος τοιούτον
Μνικόν σφ<4λμα θεοδώρου ΆγγέΛου ΚομνττνοΟ. Ό σΤιφθιΙς καΐ επισήμως £.ττ} τόν άρχι—(σκοπόν "Αχρίδος Δηι<ι,- τριον ούτοκρατωρ ©εόβωρος δχι μ>
νον βίν κατέλαβε την Λατινοκ,ρατ-υ
μίνην ΚωνστανΤινούπολιν βιά >ά δι
καιώστ| την στέψιν τού, άλλ' εΤδε «">!
τό ά—ό τής Άδριατικής μέκρι νών
τειχών τής Κωνσταντινουπόλεως £*-
Τεινάμβνθν "Ελληνικόν κράτος Τού ,1
καταρρεύση όλοσχερύς· ώς δνειρυν
•ερινής νυκτός. Διότι κατά τ6 £τ.>;
1230 ·—ρΐ την Κλοκστινίτσαν μετα-
ξϋ Φιλι—Γθυττολε*>ς καΐ ΆνδριακΛΐ
πόλεως κατ«νικήθη οίκτρώς όπτδ *ά
Βοιιλγαρικά οτρατεύμστα τού Τσά
ρου των Βοΐλλγάρων Ιωάννου Άσν*ν
εζωγρήθη καΐ έτμψλώθη^ τιμωρηθίΐι,
έπτανθρώτΓως υπό ΒοιΛγάρων. Καΐ δ
1«ως ό τυφλός ©εώδωρθί μ«χσ την
τΐιμωρΐαν το« (προέλαΛε την αώτοί Ο
λυοΐΐί τού κράττονς τής ΟϊσσαλονίκρΓ.
βιότι ΑΐΓίκατεστάθη εγκαίρως ϊστω
κα! τυχαίως είς τόν θρόνον τής Θεσ
σαλονίκης μετά δεκαετίαν, }ϊτοι "α¬
ι α τό Ετος 1240. Χηρεύσας ι ϊτά
τα |τος αθτό 6 Βούλγαρος Τσάρος
έλαβεν ώς σύζυγον τήν ώραιστάτην
θυγαιτέρα τοΟ τυψλοθ θΐσδώρου ΕΙ·
ρήνην (ιεχτιτεύσασαν ΪΛΐέρ τής άττο
κοπαπ·τ<ίσεως τοθ τυφλοθ πατρός της Θεοδώοον καϊ των δύο άδελφών τηζ. Τού ιτρίσίντέρου Ίωαννον καΐ τού νίωτέρου ΔημηΤρίοκ. Αποκατασταθείς ό τι^λός Θΐοίιω ρος γ!γ τδν βασιλικόν θρόνον πΐς Θεσσαλονίκης ετόλμησε νά όνομάτη τάν ΐΓΰεσβυτερον υϊόν τού Ιωάννην αύτοκράτορα, έξοργίσας δικαίως καΐ εώλόγως τούς ίν Νικαία άριχηγούς τής ΙΙολιΤίίας καΐ τής Έκκλησίΐί·, τ6ν αύτοκράτορα καΐ τόν Πατριάρ¬ χην. Έντίίβϊν ίξηγεΐται ή συνίννόη- σις μεταξθ τού αθτοκιράτοιρος τής Νικαίας Ίοιάννοκ Γ' τοΟ Βαταΐοη κσ! τοϋ αύτοεεαρίστου Πατριάοχου Μανουήλ Λ' τού Χαριτοπούλου και ή έκστραΤίία τού πρώτον κατά της θεσοαΛονικης καΐ ό έξαναγ«ασμος τοϋ ψϊυδοαυτοκράταρος "Ιωάννου "α αρκεσθή Εκτοτε μόνον ε|ς τάν τίτλον Δεσιπότης, άνσγνωρίζων ούτω την ί- πικυριαρχίαν τής μοναδΐικής τότε αθ τακρατορίας τής Μικ,ρασιαΤικήι; Νι. Ό διά·5οχος τού το—ε ΊωάνΜυ καΐ άδελφός τού Δημήτριος ηρχέσίίη μέν είς τόν τίτλον Δεσπό- τη-, κοοκοδιοική^σας δμως την θεσντα λονίκην έττροκάλίοε τήν δικαίαν κ^τ1 αύτοΰ εξέγερσιν των Θεσσαλονικέ,,ίν οί οποιοι οννετώς σκεφθέντες απε¬ τάθησαν είς την πραγματικήν αύτ3· κρατορΓαν της Μικρασιατικής Νικσί άς και εζήτησαν τήν ιτροσωΊΓΐκήν προστασίαν τοΟ συν:τοΰ έκίίνου ού τσκρΛτορος τής Νικαίας ~<ύάννον Γ' τού Βατάτση. Έντεύθίν έξΐ(γ·.ί. ται και ή κατά τα Βτος 1246 ταχιία άφιξις τού αώττοκράτορος τής Νικοιί άς Ιωάννου Γ' Τού Βατόίΐση είς την Θεσσαλονίκην, και ή κατάληψις αυ¬ τής Καΐ τόν μέν ανίκανον Δεσιτό- ιην Δημήτριον ίξώρισί τόν δ^ τι*- ψλόν πατέρα καΐ σύμβουλον Τού ©εό δωρον περιώρισεν εΓς όΥ/ρΑκτη,μοτ πσ ρσ την "Εβεσσαν καΐ τό πολυκύμαον- -»ν κρατος τής Θεσσαλονίκης κατ« λύσιν οριστικώς, ττροσαρτήσας αύτϋ ποΑιΤικώς καΐ έκκλησιαστικώς |κτΐ>-
τε είς την μοναδικήν καΐ πραγμαΐτ,-
κην αύτοκιρατρρίαν τής 'ΕΞλληνικης
ΜικρασιαΤιχής Νΐ'Καίας, ορθώς ττρά
ξας. Διότι καΐ τή* ώντεθνικήν διά¬
σπασιν των δύο αυτών ΐπτολ€ΐμμάΤΐ>ν
έματαίωσε καί την ίίκλησιαστικήν
καΐ πολιτικήν ένότητά των ίτόνίΛΐι
καΐ ίσΤίρεοιτοίησβ μέχρι τού άδιαύ
τού. Καΐ ή διπλή αυτή καΐ κατ' αμ
φω άρμθνΐκή ένότης τού 'Ελληνικχι
"Εθνους, συνϊργούσης καΐ τής ατ'·
ΐΐννοησίας καΐ των διαττλη«τιοιιώι
των ΛατίνωΛ' άΐτοκβφαλιστών ί,πέ-
την άνακατάληψιν τής Λαιι
Κχνστο:.τινοι,·ιόλ! ο;
καϊ την νεκραΐνάσΤαυΐν τής Βυζο! τι
νής αύτοκρατο,ρίας μέ νέον δμως |-
κτοτε θυρεάν. τόν 'Ελληνσχρΐστιανι
κόν θυρίόν'
' Ι ωοκί ΐιμ Μαλαθούρα ς
ιιιιιιιιιιιιιικιιιιιιιιιιιιιι·ιι·ιυιιι·ιι«ιιυι·ιΐιιι·ιι«ιι·ιι·"ΐιι·ιι»υ«ι»ιι«™ι»ιιι
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΗιΥΗΡΙπΤΗΣ
έκ τής 1ης σελίδος)
ό "Αγιγελος Σηιμηριώτης ίΛτήρίεν Λ
ναμψισβ^ϊτητα ϊνας άριστοκράτηί
τού ττνβ)ματος. ϊνας πιστός ■£
θρηοτκιεατική «υριολεκτ ι κά διάθεο~ι
σίτό Ιδανικό μιάς Ανώτερης λίΐ-
Τουργικότητος τής ιτοιήσεως ποθ
ά9οι·ιτόρησε μέ άγωνιστ ικόττντα κα4
νϊ τή βική Τού ιλόφιι|— στόν πν<*. μοττικό χώρο τής -ΐτατρίδας μας- μιά λάιμψη, πού μιπορεΐ πότε — πό τε νά την κρύβουν κάπτοΐίς άκραΐΐς έξάρσεις των σημερινήν ιταγικοσμ!. ών μαλιστα, πνευ,ματιχών και αΐσθη τικών άνο(ταραο(ών πού δέν έσβησε δμως κ αι ι οΰτε πιστεύω θά σβήσει. ^Τροστννής., ό&λφικά ίγχάιρδιος γεμβίΤΌς σνμιτόνια «αί άνθρωπιά ττέρασε ά^ά,μοσά τους (τούς όμότι.·- χούς τού πρφφυγιες) σών αγγελος ιταρΓτγοριάς καΐ καλωσύνης· Ποι ν τής άληθινός καΐ άσψαλώς καλύτε ρος άττό Τούς σιτίχους τού — άπ' 6ποιο«σΐιή(ΐΓθτε στί^ονς» κατά τό Σπθρο Μελά. «'Αληθινά έντύπωση *ιάς προζε- νεϊ τδ άβρο, τό πολιτισμίνο τό ιύγινίκύ περπάτηιμα, ή λετττότητο· καΐ δ βιοοκριτικδς τόνος τοΟ λυρι- σμοΰ τού, αύτός δ άέρας της ήθι- «ής άρ»νοντι«ς»ι τταραττηρουσε Λ Άντρίας Καιραντώνης. «Ή ιτΓθίτσΐ) ΤοΟ "Αγγβλου Σημΐ». ρι<*τη ιΤναι μιά ιταιγό: λαιλίουσα, μιά η"ρεμη μελωδική άναβραι λνρικοϋ στοχοΚ7ΐμ<5ί) πού ξεκινό αλόίσια ώ- πό την καρδιά» ίίχεν πή Α Στρά- της Λν>ρι*ήλης.
Κβΐ δ ΑΙ.ιρ Χονρμούζιος τον
ταποθεΤοΰσϊ στήί σειρά των λι>οι.
κων της ττολαιμικής πιριόβου: Γου-
ττάρη, Μοολακ&τη· Πορφύρα.
Στό νΆγγιΛο Ση^μηριώτη 6φ«ι-
λοκμί εμείς ο! ΜικρασιάΤες πρό-
σ»νγες τής Μεγαλης Καταστροφής
ΤοΟ 1922 καΐ βύο ί—ό τίς σημαν.
Τι«ότερες -ΐτοιιγτικίς συλλογίς ι£
θίμοβτα καΐ τα χορμόοννα καΐ τα
βλιβίρά περιοτοίΓικά Τού Μικρασια-
τ.κοθ 'ΕλληνιοιμοΟ: «Τα τραγούδια
τού λυτρωμοΰ», τό έμ—νΜσμένα α-
πά τή μεγάΑΐ) χαρά, τή μογαλείτε-
ρη_ γιά τούς "ΕλΑηνες των τόπων
ίκείνων, τήν άΓΤίλίΐίβέρωσι» τής Ί.
«ν{ας ίητδ τδν Ελληνικόν Στρατόν.
Τή συλλογή «'Ε3πΐ των ποταμων
ΒοοβΜλώνος», θρήνο άνάλογο μ* τό
θρήνο των έξορίσΤων Εβραίων τής
βιβλικής παραδόσεως καΐ παρώττο-
νο και διαιμαρτυρία καΐ αγανάκτη-
ση γιά τά γβγονότα τοΰ φ
ρου τοΟ| 1922.
Σΐφΐπληρωματικα ίνα πολΰ
μο βιογραψικό καΐ βιβλιογραφικό
τό θεωρώ καΐ πάλιν επ!
Ό "Αγγελος Σημηριθτης γεννή-
§ψ& στδ Δικελϊ τής Μ Άσί.τς
στΐς 8 ΑΑαρτίου 1870. Σιττούδα'σε
τά γυμνάσίο τής Μν/τιλήνης καί α
(3»πό τί» )ί(πιστη|μονικά
τμήμα τής Έμπορικής Σχολής
Χάλκης κιαΠά τό 1892. ΓράφΤηκε
στά Νομικά στό ΠανεπιστήΊμιο Ά
θτ,νώκ· καΐ κατόπιν στδ Πανεπιστή
μιο τής Αωζάνης. Κατά τό 1894—
1896 στά Παρίσι
ψιλολογία καΐ φιλοσοφια.
'Αοχολήθηκε ^έ τή δη,μοσιοιγρα-
φία στήν Πόλη. Λρχισι/ντάικΤης
ποοον καιρδ στήν έφημεοίδα «Κων
σταντινούπολις», στή Μι/τιλήνη καΐ
στή Σμύρνη. Στή Σ,μύρνη έξέδωσε
κατά τα 1910 —.-Τβΐΐτδ —ριοδι-
κδ «Ανατολή», πσλύ ριζοσποστικό
γιά τή·ν έποχή τού γραιμιμένο γε1
κά σ-τή δηιμοτική. ΤόΤε πανΓρεύτηκε
τή Σμύρνη μ« τη Σόφια Άογι/ρο
πούλου, ά&ελφή τού ττοΐΓ|τή Μιχβ.
ηλ Άογυροπούλου μιά άπά τίς
πατριαρχι,κές οίκογένειες τής πόλ.-
ως αυτής 'Από τή Σμύρνη Εφυν'
κατα τή Μεγάλη Καταστρέψη 7τήν
Άθήνα άσχολήβηκε έπ-ίοης μ* τή
δημοσιογραφία, ύπηρέτησε στήν Ε¬
πι τροιπη Άποκαταοσιτάσεως Προσφύ
γ«ν καΐ ώς καθτ»γητής τής Γαλλΐ
κης σέ γυ,μνάσιο. Πέθανε στΐς 21
'υκΤωβρίου 1944 στή Ν. Ία-νία, 5
που ζοθσε άπό τα 1925.
"Εργα τού: Ποιήιματα. «Τά "©α
"βσιιμα» (1896) «Τά ΜαΓρα Κρίνσ»
(1905) «Τραγούδια τοθ ΛατρωμοΟ»
(192,0) «'ΒιγΊ των Ποταμών Β->
βυλώνος» (1*27) «Όνείρων "Ησκι-
οι» 11935) «"Οσο φέγγει» (19391.
Δράματα «ΆσΚραίσ» (1929)
«Ό Άντιφωνητής έ,μίλησε η Ζωή ή
Πορφυρογέννητ— (Πρώτο βρα&ϊο
στό «Σταθάτε,ιο» δραματτικό διαγω
νισ-μό. 1931).
"ΒχοΐΛ' παιχθή: «Στάσα Γιδέρη»
(1908) «Φράσω Νοταρά» (1926< «ΟΙ Γάμοι τοϋ Ρωμανοΰ» (1931) «Πρόλογος στήν Άστραία» (1931) Μετοοφράσει ς · ΑΙσχύλου Άγαιμί- μνων (1931). "Εχουσιν δημοσιευθή ΤΓθΐήμα*ιτ. διηγήματα, και μιλέτες τού σί · φημερίδες, περιο6ι«α καΐ ήμερολο- για τής Πόλης^ Σμύρνης, Μυτιλι>
νης, Αθηνών καί άλλων ελληνικόν
πόλεων τοΰ «σωτΓίρικοΰ καί εξωτε,..
κου.
ΝΙΚΟΣ Ε. ΜΗΛΐηΡΗΣ
(1) Ή άμιλία αυτή τοθ καθηγη
τού Φαίδωνος Μπουμπουλίδη δηιμοσι
εύεται καΐ στδ περ. «Ράδιο . Τηλι
όροοσις» 12—18 ΌκΤωβρίου 1969.
ΕΙΣ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΟΝΗΣΟΝ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ
Η .ΥΓΧΡΟΝΗΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡ02
Τοϋ συνεργάτου μας κ. ΜΕΛΗ ΝΙΚΟΛΑΊ'ΔΗ
ΟΙ καθαρευουσιάνοι λογοτέ,χνρς
τής Κύπρου λιγοστεύουν όλοένα, "■
σως μάλισΤα πιό γρήγορα καί -τι γ1
«ττοΤελΒσμοΐΤικά παρά στήν Ϊ5ια -ήν
Ελλάδα. Καΐ δ δημοτικισμός — *-
χι μόνο ώς έκφραοστικ,ά οργανο, <" λά κα! ώς πνενματικά άναγεννηΤι»·Λ κίνημα — όιπλώνεται καΐ οι^ώ^. πιό πΛατιά καΐ πιό βαθ ά Σ' αυτή τήν αϊσια καΐ φωΤί νΑ έξέλιξη βοήθησε βεβαία πολύ καΐ * μεγάλη αναπτύξη καί διάδοση τή. Ελληνικής Παιδείας στήν Κύπρο υί τό Ιστορικό καΐ έξαίιρεΤο Παγκύπ^'" "υμνάσιο έπικεφαιλής, καθώς καΐ Α παράλληλη Τδουση άρκιεϊών έπιστ,τ.ΐΓ έταιριών καϊ ττνεκματικών *·'., καλλιΤεχνικών άογανώσεων πού Α* εοώ9η<αν μέ ζήλο καί πίσΤη σ? ι ' '■ γό»Ίμη δημιοοσγιική δράση σ£ δλ'β· τούς τομεϊς. V Η ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ Ετσι φτάσαμε στή σύγχρονη τ,· ρίοδο, πού 8χι μόνο διαΤηρεΐ τσ τ?>ί'
ϊ στοιχεία καΐ χαρακτη ■
, πού τά ϊχουμε ξεχωρίσο· »-
τά τή βιαστική θεώρηση πού κάνχϋ'
ως τώρα, άλλά και τά
καί τ.
Τά ύπενθυμίζουμβ μέ δυό λΛνι-
δ δσθθς, θερμάς καΐ £«τονος <"· :ός παλμάς. Ή ττλήρης έττικράτ»!"» καΐ ή άρτιώτερη καλλιεργεια τγ πανελλήνιας δημοτικής γλώσσας '' στενάς καϊ άδιάρρηκτος σύνδεσιΐ'1» μέ τό πνεθμα καΐ την ψυχή — ίβ- μενως καΐ μέ την χέχνη — τής Μη τέοας Ποοτρίδας. Καΐ έττιιτλίον. *!' ττλουαΊώΤΐ,ρος έμποτισμός τής Κυ«.>'
ακής λογοΤοχνίας μέ τά ζ<ύογ6να >ο
μαΤσ τής Παιδείας Καΐ ώς φι*σικ-'
έπαικόλοιιδο ή διίύρυνση τών πν*
ματικών της ένβ ι αφορόντων σέ Λ"
τύτερους άνθρώπινους όρίζοντες
Τά πολύτιμα καΐ οϋσιαστικά σ·'·
τά γνωρίσιμο-τα τα διοτπιστώνοκμε ο^
δλες τίς μορψες τής σύγιχιροοίης Ι<· πριακής τέχνης Καΐ ποώτα — ττοόι τα· ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΘΛ άναφέρου.ε — μέ τή σειοά το3 χρόνου τής γεννήσεως τονς τόν Γεώργι0 Μαρκίδη μέ τή λεπτΛ Εμπνεαση καί τήν £— ξεργασμένη τ* φραση τόν 6α9ιά έμπνουσμένο άτ- τό άοχαίο έλληνικά πνίόμα καί τγγ,ί ναοιακά στήν ττοιητΐκτΗ τού τέ^ι» Παΰ^ο ΒοΛδοίσερίιδη τόν μαικαρίιι» Δη^ηΤρά Δη,μητριώδη μέ τή στα><· στιχή διάθεστι καΐ τά ύττοδλητιε-ι» έκφραστικά μέσα" τόν έπίσης μακ.· οίτη Λ:ωνίδα Παυλίδη μέ τίς ι%>Φ
συχες πτήσεις καΐ τή μεγαλόοτα.ι.)
φωνή· τόν άξεχαστο Γλαΰκο Άλιίέθ'
ση αέ τή δννατή -π-οιηιτκή φλεβα «τ»
τή γ>νήσια καλλιτεχνική |κφρα<ε,-, τόν εύγϊνιικό καΐ μελαγχολ<ό Αυρι κά Ξάνθο Λυσιώτη. τόν μακσοίττ) Α» των» Ί'/Γιάνο μέ τήν πλατιά π·;:η- τι«ή καΐ στοχαστΐΛή κλ(μακα καϊ (ι>
την δοΤια τεχνιική· τόν άριμητικδ σΐίΐ
ποιητικά το^, πετάγματτα καΐ σ!.-,
στοχαοΤικές τού άναζητήσει ς [Ί'ί -
η Λεΰχη τόν φλσγορό καΐ
Το Χριστάδουλο Γαλακτόΐτουλο
εχει π;3άνει ποΐν Λπτό μΐρ·«ά χοι>
νια)' τόν γνήσιο καΐ έξαΐρετο π.> η
τή Τε^κοον 'Α^ΘΙα (πού πέβανε προ
σφατα στό ΛονδΓΐΌ) μέ χην Οχτίϊ·-
ριοΤη Εμττνευ3η κα! τόν θερμό καΐ Α
νήι3κχο άνϋρωπισμό τδν ίύφώντητ—ο
Ταξιδ:υτή στΐς σφ3Ϊρες
καϊ πηγαΐο «αί μουσικό
Ποιΰλο ΚριναΤο (πού ζεΓ στήν 'ΑΘγ'ι·
να) τάν Άνθη Περνάρτι, ποθ συ»τσι
ριάζει άρμονικά στήν ττοΐησή ~οι
93ρμό αΐΐθημα, φω-ι ιο μνο ο·ιο<3· σμά καΐ καλλιεργηιμένη μορφή' τό^ λεπταίσθητο «αί νοσταλγιΐιο διστή Πυθαγόροο ΦρουσιώΤη. Άπό τό |ργο Τού Γλαύκου ' θέρση- τού Τεύκρου Άνθία και Κριναίου ξε-χωριδούμε χαρακιτη,ριστικό ποίημα: ΤΑ ΑΙΜΑΤΗΡΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΣΜΥΡΝΗΣ (Σι^έχεια έκ τής 1ης σελίδος) ταθ ζητήμσΛος τοι/του μεΤαξύ της ής έν Σμύρνη ΆρμοστεΐΒ,, ύς δμα ώς ίνκοΛειστάθη ίν Σμυρ νη και των Άρχών τοΟ Βασιλείον έ^ ής προκύντει 6τι οώστηρα! δι"1 ταγαΐ εδόθησαν καί έξίΤελ*<Λ>ησο«··
6'Λ νά ίμποδίσουν τή,ν ίπιστρδψήν
ίαύτηιν. Πρόσω—ι«ώς νσμίζω, δτι το
μέτρον τοθτο, τό ίματνευσθέν ι>ΐ'·
τής εΐ'λικρινοθς έιπθι*μίας δπτως ·ιή
δήμιουργηθώαι δυσκολία^ γνωστόν
τος δτι τά κτήμβ'α των έξορισ«£
των Ίζλλήνων ήσαν κσττειλημμίνα ι/
πό τί»ν Τούρκων καϊ διά νά μή β'|-
μιουργηθώσι ψυχρότητες μεταίύ τ^ν
δύο ο'ΌΐχεΙων, ήτο αϋστηρότατον.
Άπό ό—όψεως απολύτου δικαιιοσύ
νης, έ=ωτώ ποίος ϊχει τό περισσο
τερον δίκαιον^ 6 έξορισθεΐς |βιοκτΐ|-
της καΐ θέλων να επιστρέψη είς τή
έ,στιοΛ τυυ ή έκεί*Ός όστις τή, κ<τ τεϊχε αυτοδικαίως καΐ ποία θά ί'- ναι η άπόψασις ενός δικασΤηΡ'^ επί τοιαύτης φύσεως περισΤοπικοΓ; Άιτό ΐίβπόψεως πολιΤικής, β^ν *- ίεΤιμήΊθη δΐόντως, καβ' δσον οί Τοΰρκοι δέν στη,ρίζουν διαιμαρτυρι άς μόνον επί τού ζτΐτήματος τούτοι; άλλ' 6π»<ρβλο0νται ιϊκόμη διά νά ! σχυρίζωνται καΐ νΛ θέλουν να ττεί- ΐοι/ν Αλόκληρον τόν κόσμον δΤ| * χούν γίνει πισιΤϊΜτοΐ παρ' εκείνην οίτινες διερχόμβνοι την χώραν βλί- πουν 'Ελληνιικά χωρία, των ώποίων οί κάτοιικοι είναι άκόμΐι έν έξοοία ή έφονεΰθηο'α οίς τά εσωτερικόν Τής Μικοάς Άσίας καιτοιχούμενο: ίτπ* των Τούρκων Θά παρεκάλουν την Έ(πιτροτΓην να θελήση, δπως έκ παραλλήλου κιί τα ο—αϊοδειγμίνα γεγονότι^ άτινα πίοιλαιμβάνονται έν τή εκθέση της. να ανατέθη, έπίσης την ίηΐϊΐΓ>!α'>'
των σψαγών των διαπραχθεισων '
ττο των Τούρκων είς βάρος τοθ έλλη
νι κου πληιθίκτμθΐΛ ού μόνον είς <ν μίρη έκεϊνα, είς τα όποΐα ενήργησε την Εοΐυναν άλλσ ωσαύτως καΐ ϊΙ< τάς περιψορείας έκείνας, δπτου δέ» ίΰζιζ ποτέ τόν πόδα του ό "Ελλη1 κδς στρατός καϊ δπον καιτά συ·ν£ΐτΓ' αι/ αί εύθίναι δέν ΓΤναι δΐίνατάν νΛ εΤναι σιογκεχυμέναι. 47 είς την Φιλαβέλφοαν, «ι, γεΐ'^ονικήν περιφέρειαν 110 Πρύξ νότον τα3 Μαιάνβρου 115. Είς %Υ' Μάκρην 14 κλπ. πεοιλαιμβανόμενα μ£ ονόματα «αί ήυεροηνίας είς τδ &γγραφα τα δποία ϊσχον την ΤιμΑ' να υποβάλω Αιτδ τής πρώτης ήιμέοίτς είς την ΈπιΤροοτήιν. Έν τέλει συνοψιζω. Ι) Ή στραΤιωΤική καΤσχή #- πεβαλλετο οιά νά άττοκατασΤτν ι τή; τάξιν, νά σώση δ,Τι ύπελείπετ έ< των κατοκρτραψέντων, έξορισθέ'· των σφαγίΛων επί ιτένΤε έτη, ίλ. ληνικων ττληΘιυμών καί διά νά Ι». ποδίτι νέαν Ικρηξιν τού 2) "υτι 8λα τσ γεγονοτα, βΤι οΤχον λΐίΐτη,ρας συν—<;!ας, προήλί .ν τουρκικών έπιθέσευν κατά τΛ έλλι>νικού στρατοθ.
3) "Οί αί 'Ελλην1Καΐ ΆοχαΙ ι.
<ί μόνοκ ταχέως ένηργησαν διά Μ τήν τάξιν, άλλ' ^ τολμώ να είπω. επέδειξαν καΐ 1ιτ δεικνύουν μίαν εϋ οίαν δ α Τ6ν μοΐίτουλμθϊνικδν πληθΐσμόν. 4) "Οτι τσ έσφαλμένα προλη-ηιι 'ά μεΤρα τος, "ΕλληνικοΟ Άρχηγεί€υ ί' Σμύονη δύνανται, μέχρις ένή; τΛμίίου, νά ίξΓ)γη3ώσιν εάν ά^αλο Ι τις βτι ουδείς, οΰτε ό (~ντ - πρόσωιτος τής 'Ελλάιδος, ούδ| αύ¬ τοι τής 'ΑντάΊΐτ έν Σμύρνη, δέν ά νέαενον την έκ μίρου^ των Τούρκων έτπίθεσιν καϊ δέν Ελαβον ουδέν μέ τρον δραοο-τικόΐ', διά νά άΐτ&μα«ρύ- νουν τά τούρκικα στρστεύματα και νά ίμποι5ίσο«/ν τάς συγκεντρώσει ς ιαΐ την κυκλοφορίαν τού Λαοΰ. 5) Πλήρην τάξις έπικρατεϊ έ» τή κατειληιμμέ/η ζώκη υπό τού 'Ελ λη^ικοό Στροτοΰ, τβλιία δέ άναρχίσ τής ζώνης ταύτης. ΑΛΕΞ)ΑΝΔΡΟΣ ΜΑΖΑΡΑΚΗΣ Αύτό εΤναι τό ίητόμνη,μα τοθ *ΡΛ λη·νος άντιπροσώπηυ πρός τή^ 2»ν μαχικήν Άινχχκριτικήν 'Ειτκτροπή. & ά τά γ-ν-ννότα τής Σμύρνης κα'ι τής ένδφ, ,ς της( κατά την λήψιν τη( «-υπό τοί) ΊΞλληνικοΟ Σ'ί/Γαγ'μαΤάρχης Αλεξ. Μαζαράκης κυριολεκτικώς έκουρέλισυε την έκθε¬ σιν τής 'Επιτροπής ίκείνης, την δ ποίον όλό<λΐ[ρον και τ,·|ιν ί5ια6άσατ€. "Οπως ττόμενον ή ίΑληνική άποψις δέν ί- ήψ3η ύπ' δψιν, διότι ή '■> ;ίνη, δ£ν κϊχε οικοπδν νά άνεύρη
=ύς ύπευθύνους των αΐματηοών γ-:-
τήν Έ>λάδα Κ3 ίνα άπ:τ;ίψ- ■; κά
",: τρόπον την όρισικήν ποο
διά τής οννθήκης τής «ίρήνης των
οταληψθέντων Βΐκρασιατικών έ-
ϊ^ψών είι; αυτήν. Καί δέν ϋπάοχε
άμφ·6ο<λία δτι θά επετύγχανε τ^ σκρποό της) £άν τότε δέν κνοεονοθσ νυνότων, άλλά νά κατασυκοφαντηθή την Χώραν μας, ό μέγιστος τΜν π-ι >ιτικών της_ δλων των έποχών, 6
ΈλΕ«9έριος Βίνιζέλος.
Ε030ς μόλις ήρχισε τάς έργασ:
τς της ή Ικμμαχική Άνακριτικη
'ΕΐΓΐΤροπή^ δ ά τά αίμαΤί(ρά γεγο
νοτα τής Σμύονης, ό άείιμνηστα(Γ
Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστ ι.
μ<-ς. έσπεκτε δ>' Αλλεπαλλήλων ύ
τ^μνηϋοΐΐωΛ ν0: ενισχύση τό
"ής, μί την ττ&ποίθητιν δτι δέν
Ετίθετο έν άμφιβόλω ή άξιοπιστία
τού καΐ ή εϊλικρίνίΐά τού Λπό έκ-
ίρο/ωπου- πΐίπολιτισιμένων Κραττίό'
καϊ μάλιστα φίλων καί Συμιμάχ^"
Ατυχώς δπως καΐ τά ύπόμντ α
τ»3 "Ελληνος άντιπρθσώττου είς την
Έπιτρ^ττην εκείνην τότε Συνταγ/ια
τάρχου Άλΐξάνδρου Μαζαοάκη;, "·ι!
"ιποΤ^ν δλόκληοον ίδημοσιεύσαμεν
τά ύπυμνήμαιΤα τοΰ έθ.ομάρτυρθς
Xρυ^ο^όμου■ δΐ;ν εθοον ουδεμίαν α¬
πήχησιν είς τά μέλη τής '
τής, τά όΛτοΐα Απετελοϋντο
'-^ό^ωπα μισοθντο! τήν 'Ελλάδα κα
5ιακείμενα φιλικώς πρός την Τουο-
< ίατ. Ή 'ΡπιΤροπ-η έικεϊνη ή δποϊα δ- ιτίθς γράφωμεν κα! ανωτέρω η'το ά ια-μίνη ί< τών ττοοτέρων <^1 θ^ία, νά ρίψη τήν εύ9ύ.η' Γών γογονότων είς Τούς "Ελλη·να;, διίξήγαγε τάς άνακρίσεις^ κατά ι»Λ τον μ;ρολΐ|πτΐικόν καί σκα.βαλώδη. ^αστμέψααα τη.ν ά^τβζιαν καΐ διά Γο3 πορίσμαΐτός της, τό οποίον ί. πίαης όλ^ Ληροιν ίβηιο^ιεύ^αμί^ καΐ τό γνωοίζετε^ κατ«π*οφάντησί την Έλλήβσ, τόν στρατόν της, τόν ,«δν μικρασιατικόν ττΑη)3υσιμδν καΐ κατ' αύτοθ τοθ Μη , τδν οποίον 'χαρακτήριοε συ υπβ>3υνον τών γεγονότων, μετά
των ίλΛηνκών στοατιωτικών ά^χών
δ ότι ηύλόγη^ϊ τάς σημαίας κΐΐ
τόν έλειΑιρωτή'ν στρατόν μας κατά
την ήαέοαν των γεγονότων. 'Η Επι
τρ^πή εφρόντισε καταλλήλως »ν>
δαβή μΕιγάλι; δ^μοΐιότης ες την
IV
9υίν της, μεταϊύ τής παγκοσιμίο.
κοινής ^νώμης_ υπό την πίϊσΐν*
τής οποίας καΐ οί φίλοι μας άκο
μη. είς την Συνδισκεψιν των Πό,.,·
τίων, βύρέθησαν είς την ανάγκην
νά άλ<5£ουν τ>ολιτικήν ϊναντι τής
"Ελλάδος κσΐ >ά φέοουν ε[ς δυσχ-.
Ρϊττάτην θέυΐ'» τόν Βενιζέλον 6 Α
ποίος ττακταιχ'ίβίν δοτλλόμενος, κοτ-
τέδαλ:ν ύπίρανθρώπους προσπαθείας
δ'ά νά πιρισώ— τα £ο·γον Τοι» κίι
νά τά $ίζη είς αΐσιον πέρας.
Βίς τάς δυσκόλους έκί.!νϊς ^-γ
ο ΐτάτεις^ ήλθεν σννεπίκονρος τού
Βενιζέλου καΐ δ άεί'μνητος ίθνομάο-
τυς Χου^όσΤσαος, ό δποΐος τόν ί
νί^χυ^ε μέ ένα μακροκελέσταΤον
πό,·αντ[μα (τοθ άποίθυ θά δη
-■:/ όιιέσως κατωτέρω, Τα
οα ση,μεϊα^ διότι δυσΤυχώς δέν κ^
τορ3.ό:το;μεν νά τό άνεύρωμΐν όλέκλη
οον).
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Η ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΗΝ ΕΣΤΙΑ ΝΕΑΙ ΣΜΥΡΝΗΣ
Τής Συνεργάτιδός μας Κάς Ν. ΠΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Στΐς 15 Τρέχ στΐς 6 τδ άπΛ.
■ευμα Ιδγινε είς την αΤθουσα τσσ Με-
γάρου τής 'Εστίας Νέας Σμύρνης η
ΐία σχολική γιορτή επί τή εΰχα,-
οία τής ένάοξεως το3 σχσλικοϋ ίτουι.
ί;ΤίΙλέστη«ε πραγματικά &ν<α ώοαΐ'ΐ τατο πρόγρσμμα· καΐ μεΤά 4ποοκαλ;ύ- ε ή διανομή τβν κα9ιερωμένων Ί ίων χρημαΤικώιν έπο:9λων σέ μάθη τάς καΐ σέ μαβη'τριες δλων τών ϊ"ν·< λών Το3 ΊδρύμαΤος ποΰ ορίο-τεψα" κατά τά παρελθόν σχολικόν £Τος Ή αΐθουοτα αυτή ήταν καταμεστη άπό έχλεκτό κοσμο τής Νέας Σμπι ς «αί τής Αθήνας. Ήσαν δύο πτέ ουγες χωρισμένος, στή στή μία ήτ ν οί Κα9τΐγηταΐ τών σχολών καΐ Άνώ Τεοοι λειτοι/ργο! το0 Κράτους, μετπ· ξύ των οποίων δ Καθηιγη,τής κ:·! Πρόεδρος των Σχολών κ. Γ. νά<ης. διδαοσκάλισσες καΐ τταιλαιο! καΐ νέοι μαθηταί. Ήταν ι ττίσης ή κ. Δίκη Σιπιράντσα ή αι» ζυγος τοθ αειμνήστου Στίλιου Σγγ- 'Τοια, πού ζή πάκτοτε μέ τα ά9ό>-
νατα ποιήματά τού καΐ τά βιβλικ
τού ά άμεοα στούς μαθητάς καΐ "α
'3ήτοΐίς καί ή κ. Ί'σ. Σικιαρίδη
αλόβ^ουβα, Ίδρύτρια - Έκδότοιο
Ο πεοιοδικού ΣΜΥΡΝΑ.
Καί ή γιορτή άρχίζει μ| τον Λ-
γιασμό πού ϊκααε ό Άρχιιμανδρί.
τΠς τής Άγίας Φωτεινής κ. ί·
Τζοιδλά' Έπηι<ολούθησε προσφώνη στ» τού (δίου Τοΰ Άρχιμανδρίτου ί· τΛος μεταξύ άλλω», ώραιστατον λόγων, είπε- «οί μαθηταί πρέπιΐ νά δια6άζουν γιά ν' άρισΤεύΰυν άΑ λά νά ζητάνϊ πάντοτε καΐ τήν βοη¬ θεία τοθ Θεοΰ. ΈκεΤνΌς τούς δίν; την δόνααη νά άριστεύουν. Έκείνο', βοηθάϊΐ δλους. μικρούς κα'ι μ€γά· λους. Έπακολούθησε εΐσήγηση τού Ποοέδοου τής 'Εστίας Νέας Σ ·νρ- νης κ. Π. Χαλθέζου καί άμέσως οί χαο το'ΐένες φωνΰΐλες των μαθητών τραγούδησοτν· «Κοιμοΰνται τα λοι»- λού5'ΐα» ίνα ώραιότοίτο σχολικό τ>·
γούδι. Ακολουθήσαν ότλλα Τραγο,'/·
δια πάντοτε άπό τήν χορωδία τού
Γυμνασίου.
Μίλησο κατόπιν ενας παληός ιΐ
θητής της Έσ·τίας ό κ. Άρ. Τζί
νετόπονλος τό πώς σπούδασε έκ,ί-
νος καϊ τόσοι αλλοι κοντά στούς
έκλεκτούς Καθηγητάς τής Έστια-
τίς ώραϊες συμβοκλές πού τούς δώ
καί πού δλοι οί παλ·ηοΐ
ταΐ 6γή|καν στήν κοινωνια τιμ α
παλληκάρια καί εθυπδληπτοι συ^ιπ^
ες»' "Ολ' αύτά τά όφείλομε εΤ-
πε στδν έκλεκτό Ποόεδρον τής Έ
στιας μας καΐ στούς έξαιρετικο^ς
Καθηγητάς μας»... (ό—ο Τούς Καθη
γητας οί πιό πολλοΐ είναι Χμυρνι
οί κΓ αύτά τιμά την Σμύρνη μα,/.
'ί^'πίσης μιίλιηαε ώοοίιοτατα 6
Καθηγητής τής Έμπορικής Χχο-
λής τής Έοτίας κ. Δημ. Λουΐζος
Μ ι άμαθήτρια τής Δ' τάξεως τού
Γ<.»·μν ασ-ίου άπήτ/Ίγΐειλε τδ χορικο. τής Άντιγόνης τού Σοφοκλέονς «πολλός τα 5εινα κούδέν άνθρώπ 1.1 δεινότερθν π£λει...», κι' £να; μαιίο -ής ανάλυΐε τό χορικό σύτό. Άν3 γνωστηκε κατόπτιν μιά *πισΤαή τού Ξενοπούλου μέ θέμα τά μάθη τ κά αρίστα άτττά τά «Σάς μ.3ΐ Φαίιδων». Μιά μαθήτρια δυά ώί>αιότο(Τα κομμάτια στά ίιιιΊ.-
νυ «Έλίζοο το3 Μπετόβεν» κτϊ
«Βάλς» το> Ιωτπέν καΐ έκτός πό >·
κρά,μματος, χόρεψαν σά ζωντανά λΛν
Αούδια οί μαθήτριες λαικοΰς γ1·.
ροός. τΗταν χάρμα οφθαλμού τά κο
ριτο-άκια αύτά μέ τίς θαλασσιές
ποδίτσες τθυς. Καΐ ,μ| την άττ^νί
μην των έπάθλων είς τούς δια*·> -
βένΤας μαθητάς καΐ μαθητρίας τ*
λείωσε ή ώραιοτάτη αύτη οχολική
γιορτή μέ τδν "Υμνο τής ΈσΤΪΛΐ,
Νέας Σμύρνης, τοθ Στελιου Χή»·
ραντσα καΐ Γδν Έθνικό μας *Υ|ΐ>')
πού μιλ& σ' βλες τίς έλληνινέ·,
Ν α; οί ές καΐ μότς κάνΐι νά ριγούαε
άπό συγκίνη,ση. ©ερμά συγχαρητη-
ιΐ -χ στόν Πρόεδρον τής Έστίας Ν(
άς Σμύρνης κ. Π. Χαλδέζον ή Λ-
ποΐοςί είναι ή ττνοτ τής ΈσΤ, >ι
Νέας Σμύρνης κα1 πού μέ τήν 4ηνΛ
λινη θέλτνσή τού κατόρθωσε νά '*·
ν«ι την Έσιτία αυτή άληθινό Κ* ■-
τρον Έκίπαιδεύσιως. Εΰχομαι ιΊ·
τάς δλίγου ή Έστία Νίσς Σμύη.
νης νά γίνη καΐ έδρα διεθνοΰς ·-
ΐ3ΐ5εώη»ς» «άντοτε μέ τδν Ακοίρτ
στον Πρόεδρον της τδν κ. Π. Χτλ-
δέζον.
ΝΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΟΥ
Ή 28η Όατωβρίου
ΕΤναι μεγάλες οί γενεές τώ;
Έλλήν«ν μέτα στό πέρασμα τώ»
αίώνων... Άπό τή γενεά ποΰ ίφρα
ξ; τό δρόμο τής Εύρώττης στούς Ά
σιάτας τού ττέιμπτου αιώνος καΐ τή
γ-νεά τοϋ 187.1. πού μέ τόν ήρωί
σμό της ίκίριδισε ί*χι ρονάχα τη
δ«ή της έλίυβερία άλλά &6ωσε καί
τό σύνθημα νά ξβσηκωβοθν καί «ν
λυτρωθοθν κι' Λλλο, ΛαοΙ τής ΙϊλΙ
της }ΐόχοι καί τή γενεά τοθ 1940
πού ε&ειξι πρώτη αυτή πώς
ρω των σιδηροφράκτων
ύπάρχει ή Έλλην ι κή ψμχ
Τό πρωΐ τής ?Λης
1940, οί φωνίς των σειρήνων δί»1
είδοποιούσαν £να πανικόβληΤο πλ«
3;ς νά κρυφθή κάπου διά νά σωθή,
άλλά ήτο ή φωνή τής Ελληνικάς )
ατορίας των τριών χιλιάδων χρόνω>·
πού προκαιλοΰσί μία όκόμη Έλλι,
ν,κη γενεά, δι" £ϊ«ι άκόμη μεγάλ»
ε?γο. Κσ ά 'Ελληνικός λαός, «ι
τή γενναία ψυχή τού ξεχίν,ρε ι·»·
Γίΐτιν διά τ-δν άπέΡ Β«μών καί '(ζ
υτιών άγώνα άγώνα πρός προστ .
ιίαν τήϊ Τιμ'ή-ς τού, τής οί*ογ€νει
άς τοι» καΐ τής άκεραιότητος ΤοΟ
ίίίφους τού Καί »Ις την Πίνδον,
5 ήρωίκός άμ^τικός το»> όΐγώνας
ίγινε μία θριαμδειΛική πορεία ιτρός
τήν ΑΟΞΑ. Ή 'Ε'λάς άπέί5ειξε δια
μίαν ώκό^η φοράν δτι είναι ή κατ'
εξοχήν χύρα τοθ πολιτυμοθ καί τής
έ:·ΛΓθίας. 'Η ψυχΛ τσ'; Έλλιννι-
»οΟ λαοΰ ίστιάς των μεγάλων Έ.
Βνικβιν ποθων> διίψευσε κάθε άπαισί
νπρόδλεψιν καΐ Απεκαλύφθη α6άν
ς ι.ΐς τά μογαλεΐον τοΰ πολεμικον
ήοωυμοΰ και τής ψ·^χικής δυ·/ά·μί.-
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
ΣΤΗΝ ΑΧΕΡΟΥΣΙΑ ΛΙΜΝΗ
Τοΰ συνεργάτου μας Δ. ΚΟΤΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΤΛΟΤ
1951. Ήταν τότες έποχΓΐ τής
μεγόλης μου περιοδείας άνά
τήν Ίΐλλάδα. Είμαοταν Οτήν
"Αρτα καΐ πηγαίναμε Υιώ την
Παραμυθιά. Τό λεωφορείο πού
εΐμασταν ημείς μέσα, πήγΰινε
κούτσα - κούτσα. Σε μιά στι-
γμή νά σου καΐ χαλνδΙ
Καΐ μδς λέγει ό όδηγός, γιά
νά έπιδορθωθή, πρέπει νά πε-
ράσουν Τρείς τουλάχιστον ώ.
ρβς! ΚατεβΛκΐαμε βλοι άπ' τό
λεωφορειΌ καΐ οχορπισθΓνομε,
αλλοι εδώ κι' άλλοι έχεί. Έγώ
προτΐμηοα νά πάω λίγο πιά
μακριθ, κατω άπό ενα μεγάλο
οέντίχ) καοί κεΐ Εαπλώθηκα
περιμενοντας νά έπιδιορθωθή
τό λεωφορείοΐ
Καί άποκοιμήθηκα..
ΕΔΟ ΑΧΕΡΟΥΧΙΑ ΛΙΜΝΗ!
Πλήθοςπολύ! "Αλλοι φώνα-
ζαν μέ χαρύ κι' άλλοι δκλαι-
γαν. ΚΛάματα καΐ γέλοιυ μα»-
ζί... Χτριμωγμένοι, γέροι, γυ-
ναικες καΐ μικρά, περιμένΰνε
τόν κωπηλάτη Χάρωνα νά τούς
περάση στήν άντΐΥιερα δχθη
τής ΆχερουσΙας.
"Ολοι βιαστΐκοΙ τόν περιμέ-
νανε,.. Μά, νά αύτός άπό μα-'
ι.ρ·ά φ5άνη. "Ολοι τάν κα,οτε
ροΓιοαν στήν δχθη, κρατώντας
στά χέ,ρια των τόν οβολόν γιά
τά δ ι ό δ ι α τής Άχερουσίας
Λμμνπς.
Έκεί έφθασα κι' έγώ, £τοι-
μος μαζί μέ τούς άλλους νά
μπουμε. στήν βάρκα μέσα!
Μά Θεέ μου, τί φωνές, τί κα-
κό γενότανε!
Ό ενας έσπρωχνε τόν Λλλον
ποίος να πρωτομπθ.
"Ήοθε καΐ ή σειρά ή δική
,ιου' Π ρ ο τ ο ύ μ' αφήση νά
μπϋ μέσα ό κωπηλάτης, άπλω-
σε την σιοερενια άπ' την κω-
πηλασΐα χέρα τού, περιμενον¬
τας νά τοΰ δώοω τόν οβολόν...
Έγώ δμως δεν εΤχα γιά νά τόν
πληρώσω.
— "Ελα, μοθ λ έγει. Δεν
νά περιμένω! Δός μου
τα διόδια καί έμπα μέσα!
—Μά έγώ, τού λέγω, δέν ε-
χω οβολόν.
—Δέν δχεις οβολόν; Μά ποϋ
ζείς; Χωρϊς τά διόδια δέν μπο-
ρεϊς νά μπής στήν βάρκα ..
Μά, γιά στάσου! Δέ μοϋ λές,
τί δουλειά κάνεις-, ■
—Δάσκαλος, τοΰ λέω!
—"Ετσι πές μου κακομοίρη!
Δάοκαλος! "Ελεγα χ3αΐ γώ!...
Χωρίς τά διόδια ομως δέν μπο-
ρεΐς νώ:θης ... Τώρσ γύοιαί
ιτίσω. Μά την α λ λ η φ3ρά πο^'
θάρθής (γιατί Οάρθής μιά μέ
ρα) νάχης φΐλαράκου μου ενα
όθολό. Μά άθεόφοβε, παίρνεις
μιβ Γόοπ... πλούσια σύνταζπ
σάν δάσκαλος, καί δέν μπο-
ρεΐς νά περισαέψης γιά την Ά-
χερουοΐα, ενα μικρά όβολοΙ
Μά δταν σείς οί δασκάλοι κλαΙ
νεσθε, τ» νά ποϋν οί άζιολύ-
ππτοι, οί φουκαράδες έφοπλι-
στές... ΟΙ καϋμένοι, είναι γιά
νά ϊθύς λυπάται κανείςΐ ! !
Βιάζομαι τ^ρα^. Δέν έχω
καιρό γιά κουβέν-τες.. "Αντε,
πήγαινε καΐ δταν θά ξ&νάρ-
θης, νάχης στήν τσέπη σου
τδν όβολό.
ΟΡΕΒΟΥΑΡΙ
Λ.α· μέ τους αλλους πυϋ ή
συν μαζεμμένοι στήν θάρνο
μέσα, ζεκίνησε κι' άπομακρυ-
θηκε. Άπό μαικριά φαινότανε:
πού κωπηλατθύσε καί κάπου,
κάπου φώναζε κι' ό άγέιραι,
ιίϊς ΆχερουσΙας έφβρνε κον¬
τά οτήν όχθη τή <ρωνή τού: Όρεβουάρ! ("Ηζερε φαρσΙ τά γαλλικά). Έκείνος έφευγε μέ τό χ,οπά- δι ποϋφερνε μαζί τού, κι' έγώ ζυπνουσα άπ' τίς φωνές, πού μέ καλοόσαν νά πάω κοντά στό λεωφορείο! Δ. ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΐορίΙα διά των ίοεών ΛΑΟ - ΤΣΕ ΚΑΙ ΤΑΤΟΪΣΜΟΓ Τοΰ συνεργάτου μας κ. Εις * *ν φΐλοσοφίαν τώ/ Κινέ- ν, ό μεγάλος άντίτταλος τοΰ Κομ Τι^ι ό ΛΑΟ — ΤΣΕ (γέ ρος - διδάσκαλος). ΔιαΤίίνεται δΤ| ανεκάλυψε τρείς 6ησαυρούς. α) τή^ άγάττηνι πού κά νει τάν α.βρωπον θαρραλίον. 6) Την μετριοπάβειαν ποθ κάνει τ6/ άνθρωπον γενναιό'ϊωρον. γ) Την τα πεινοφθοσύ'ην πο>Ί κά·ΐι τδν ανθρΌ
πό Ικανόν νά κυριαρχή.
Ό Λάο — ΤσΑ θϊίίοεΤΤαι συγ.
γραφίύς άο-χολούμενος μέ μεΤτφυσ1
κά καΐ ήθικά προβλήματα συ-νέγραψ'ϊ
δέ τό βιβλίον ΤΑΟ — ΤΕ Τσίγκ
(τά βιβλίον τοΟ δρόμου καΐ τής ά
ρετής τοθ υπερτάτου δντος, ύπερτά-
ου καλοθ, τής σκέψϊως καΐ τής {"ω-
ής τής '5οάοεως. τοθ Νόμου το./
Κόιμου).
Όλ^ι αύται αί έομηνεϊαι άποδί
δονται υπό των έρίυνατών είς τλ»
λέξιν ΤΑΟ.
Ό Λάο — Τσέ συμφώνως μί
την φύσιν καΐ τάς τάσεις τού είναι
οττομικιστής κσΐ μυσΤικιστής^ ίν.
τελώς τό άντίθεΤο τοθ Κομφουκί{>.
τοθ δποίου ήτο κα! σύγχρονος.
ΑΓΓΕΛΟΤ Β. ΜΩΡΑ ΓΤΙΔΟΤ
"Ο άνταγωνσμής των εκορυφώθη
^έ τάς άντιθέτους άττόψεις των <- πΐ της ϋ^τάτης σοφίας καΐ τής 1- στορίας τοθ Κόετμου. Δ ά νά αντιληφθώμεν τ{\> γνώμην
τού «Τχ; ό Κομφούκιος διά τόν
Λάο — Τσέ ά>ναφέρομίν τάς ίντι.-
πώυεις τού κατόπιν μιάς συναντήσ'
ών των.
»Γά πουλιά.. ξέοω ίτι μποοοιΊ'
•ά πετάξουν
»Τά ψαρια... ξέρω δι ι μπο^ο^ν
•'ά κολυμδήοουν
»Τά έλάφια...
ά τρεξουν
>λ πώς άνεβαίννι £[ς τάν ουρανόν
Τδ σύνολον των ή3ιχών αντΐλήψ'
■*>> τού Λάο — Τσ| καθορίίετίτι
δ ά των εξής:
»Ό ούρανος, εΤνυτι αΐώνιβς, ή
γή Ιχει μσκρόχρονιον ζωήν.
»Ή αΐτία τής αΐωνΐσς διαρκϊίας
το3 ΟύρανοΟ καΐ τής Γής €ύρίσ»(ί
ται είς τό 5τ, δέν εΤναι Αλλαζονι
κοΐ.
» δι" αύτό δύνανται νά δίδουν
διαρκώς ζωήν.
ΤοΟ κ. ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΥ
ως. Καΐ δταν «κόμη, μ»»ά ^
ΧυνέΛθους Λγ»νας, ίίίί τό» ίαμ
τόν της »« κά,μιτΤετσι δίν
τούς μΓΥάλους -πόβοι/ς της καΐ
|θμόνηυε τάς πρός Την
τΐ}Τα Οποχρεώσεις Της. Ή^ωνΙοθη
ή "Ελλάς μέ αυτοθυσίαν «αί αντη
ΐ-άρνησιν. δεινοΐΓαθήσασα βλα τα
χρό*Ία τΓ|ς έχθρικής κηΤαχής "^
"Ελλάς μέ τό παράδειγμά Τη,, έ6|
ίιαΕε διά μίακ Ακόμη φοράν δ'Ιος
καΐ άλλοτε είς πάλαιοτέρους' νρό
νους την ύπέίρτιιμον ΙερότηΤα τής
ίλευθερίας καΐ Ιν-βπνευσ* τή» 4γή.
πην τής άνδρώας άοετής 4|ς τήν 4ν
Ή 28η ΌκτωβρΓου διέψηισκ την
φΐλοσοφίαιτ ποΰ σιηρίζεται είς Τ6ν
μασπ^ατικδν Οπολογισμόν τής δυνα
μεως τού πλήθους «αί τού χάλυβος
καΐ Απέδειξεν δτι τδ π«ΰμα νιι|χ
παντα την Ολην. "Ολίς οί σΤαθερές
κα! άναλλοίωΤες οννάιμεις τής ΒΛ.)
νΐκ^ς φνΐΧής. βπ«ς ή φλογερή *ί,
^τις πρός τήν έληΛερίαν καΐ ,δ ή
δάμαστος ήρο>νι·σ·μδς ξέοττασαν τήν
αυ-,-η τής ήμίρ(τς αυτής καί Ιβωσο*
τ^ν έλπίδα είς τούς ύπεβούλβνς αι»
^ύς οί ότΓοίο! εΓδαν νά ροδίζη είς
τόν δρίζοντα τόν Ηλιον τής έλΐυθερί
σς. Καί ένίκησβν ή "Ελλάς χΛ^ις
ϊίς τό θάοος πού τής Ιδιδε ή πβποί
θησίς της είς τό δίκαιον της χοί
;ι άνάγκη την οποίαν εδοκίμαζε νά
άποσειχθή πιστί| «Ις την μακροί·
ιονα ιστορίαν της, ή όποία διδά-
σκει 8τι νικουν ηάντα οί ΛαοΙ πού
τρέφονται πρωτίστως Λπότόν Ίδε
αλισμόν...
ΞΕΝ. Ι. ΧΑΤΖΗΣΑΡΑΝΤΟΣ
ΑΝΑΜΟΡΦΟΥΤΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΝ
ΚΑΙ ΕΔΡΟΝ ΤΟΥ Ε. Μ, ΠΟλΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Τό Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτε-
^νεΐον άναιμορψώνΐ ι όλόκλιιρθν τό
ΐύττημα τών ραθ·}μάτων καΐ έδρών
τού, ■"ύ ίο-χύει καί έψαρμόζεΤαι
σήμερον. ώστΕ τό ΤβρΜμα νσ έκσυν-
χρονισθη καΐ Λνταιτοκριθή ιτλήρως
ίίς τάς άΛταιΤησιις ραγδαίως ίξε
λισσομένης Τίχνικης κσΐ τεχνολογί-
ας.
Τό ϊργον Τουτο είχεν άναλάιδει 5
μελής έπιτροιΐη σ·σσταιθείσα τδν πά
^.έλθοντα Δεκέμβριον υπό των κοσιη
Γό:ων των πέντε σχελών τοΰ ΕΜΠ,
>πό τόν τότε άνιτιΐΓρύτανΐν καί νϋν
πρύτανιν κ. Β. Φραγικούλην. Τό Ιρ
γον ώλακληρώθηι ενεκρίθη άττό τώ
ϊιάφορα δργανα τού ΙδρόμαΤος και
8ι4 τά περαιτέρω είς ττ
τή^ Παιδείας.
ΑΊ ύποβαλλσμ€ναι προτάσίΐς τγοο
τής συστΓ>μαΤι*ής άνα-
των υφισταμένων προ-
/-οτμμάτων, σπουδών, ιμαθημάτων
(άιτό απόψεως χρονικής διαρκϊίας
«αί περιεχομένου), καθώς και έκ
τής μελέτης άντ·στο!χων προγραυ-
μάτων Ιδρυμάτων γνωστοθ κΰρο'/ς
τής άλλοδαπής.
'Η συντελεσθεϊσα έργασία βι' έ
<ά?την σχολήν — ί/ττΐ τή βάσίΐ ώ·* πορισμάτων τής άνασκοπττ)σ«ος <αΐ τΒκμηοιώσεως καΐ κατόπιν Ικ τιμήσεως τ»ν εϊδικών συνθηκών ί καίτης σχολής ηΤοι τόσον Τής |- τσρχούσης σι/νθέσεως καΐ τταραβόσί ^, άλλά καί τής γενικωτέρας ίξυ ιηείτΐγιτεως των άναγκών τής χώρας είδικότη,τα — έκλιμακώθη ού ΚαβωοΓσθησαν κατά σχολήν κσι κλά5ον, τά μαθτίμαΤα καΐ κατίνεαί) θη τό περιεχόμενον των ανά 6μηνοΐ' διδατσκαλΐας. ΌμαδοιποΐΓΐθτραν ωρισμένα μαθή- ματα, 4πΐ σ«οπώ ίιμβαθύνσεως τ.ιν σπουδαστών «ϊς περιοχήν ή πιρι/ χάς τής έπιλογής Των. "Εγινε ίνταξις των μαβί)μάΤίον είς Λμηνιαΐα προγράΐίίναΤτΐ. 'Υπηχβηααν είς 6δρας δμοειδη μοοθήματσ όίλλων έβρον. Μετωνομάσθησαν Λρισνέναι ίοραι καί Ιδρύθησαν νίσι μ£ όΐποτέλίομπ αί 85ραι τού ΕΜΠ 'νσ αύξηθοίν «πό 79 είς 94. Ή ίφαρμσγΐ τών προΤεινομέν«ι:ν δέν δύναται νά αρχίση άμέσκς ι«| καθολικώς δι' δλα τα ?τη καΐ σχο λάς, έφ' δσον η^δη άρχισε καΐ (η.Η χίζεται ή έκπαΐδευση «V— ι τή βάσ«ι των νύν ΙσχυόνιΤίον προγραμμσΤον έκ,παιδίύσεως. Τά νέα προγράμ4ΐσ. τα θά Ισχύσουν διά τούς ϊΐσιρχοιιέ νους είς την α' τάξιν «ατά τ4 (V) χό^ενοΐ' όκο)δημαϊ«δν ϊτος. Αέν Α- ποκλείεται 6υως καΐ ή μερική Ι φαρ.μογή ωρισμένων προτάσΐων ιΚ τάς πέραν τής α' τάξεως δποο τοθ το είναι δυνατόν καΐ άναγκαΤον( κ« ρί»ς είς τά νέα μαθήματα καΐ Λα{ Β5ρας. Είς τάς πρστάσεις τής έπιΤρ. πής τονίζεται μετ" εμφανίσεως1 "Ιδιαιτέρως1, τονίζεται βο»ι«^ καΐ ά»αγικαία προϋπόθεσις διά 'ην' ^φαρμογήν τής άνοομορφώσιως τώ» σπου5ών είναι ή κατά τα προτ«ιν? αε^α αντιιμετώπισις τού θβμαΤθί τοΰ έϊπιστημονικού πρόσω—ικοθ "Α¬ νευ αυτής ουδέν ίο-τΐ γενέσθσι». ΜΕΤΡΑ ϋΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΙΝ ΤΩΝ ΠΠΛΗΣΕΩΝ ΙΤΑΛΙΚΩΝ ΠΟΡΤΟΚΑΑΙΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ Ε.Ο.Κ. ΒΡΥΞΕΛΛΑ'. — Ή έκτελ€στική επιτραπή τής Κοινής Άγβράς πρό:ε νέ ,μέτρα είς τό έξ ύπουργ/' σκμβούλιον, ιτρδς. ενίσχυσιν των Γτωλήσεων ίταλικών πο,ρτοκαλίων ςϊτ τή,/ άγοιράν τής Κοινότητος. Σκο. πδς , των μέΤρων είναι ή ένβάρρτ,'ν. τις πρός ποιοτικήν βελτίωσιν ι^ν Γταρσγομένων φρούτων έκσυγχρονι· ^μού" τών μίθόδων ιταραγωγής κβ! 5·ελτίωσιν τής συ^κευασίας καΐ ^έ Τ'ίϊΡΎασίας τούτ«ν. Η έπιΤροπή προτείνει είς ι.>
Ρϋροϊπαί'κόν ΓεΜογικό·ν ΤαμεΓον, ό¬
πως καταβάλη τά ήμισυ τής δλχπά
νης κρός β,ίλτΐωσιν τής ποιότητος
'ών ττροιόντων( ^ πιρός ί
<ιιν, βελτίωσιν ή έΐτέκτ<υιν τιου έπίξεργασίσς^ όιιτοθηκών και κέντρον διοολογής κα Ί σι>~ευ;σί
σς ποοτοκολίΐον. Τό έτεοον τ^μισυ
τής δΐπάνης θά καταβληθή υπό τ^>
ϊταλ κων άρχών.
"ΟιΓοια «φόριμουλα» θά χρη^ιμοΐτοι
ΐ9ή δ ά νά ίνιαχυθο^ μΐκοοκαλλΐΓ»
Υφα'ι πρός βελτίωσιν των ιτοικιλ,
ών παοαγωγής των ΉέπιΤρειτή^ρο
τεί»οι την ετησίαν επι χορήγησιν δώ
πο^οθ 1.200 000 δολλαρίων τ£,,,
<οίλλιεργητών, 01 δποϊοι διαθέτονν όλιγώ-εοα των δύο έκταρίων ()0 ΝΠΝΟϊ ΤΑΞ ΡΧΗ "ΛίΤΡΩΣΗ, Τί είναι ή «Λύτρωσις»; Μιά έσω- τερική περιπέτεια ενός άποτυχημέ- νου άνθρωπάκου, πού μάταια προβ- παθεϊ νά ξεφύγη άπ' τά κοινςονικά καί ψυχολογικά γρανάζια, πού όλο- ένα καί περισσότερο τοΰ σφίγγουν την ψν/χή. Μέσα στό πυρακτωμένο μυαλό τού, άπό φαντασιώσεις, συμπλέκον ται ή άγωνία, ή σκληρώτητα, ή τρυ φ:ράίδα, τό δ«ειρο, ή πραγμαΐτικά. τητα. "Εργο σκληρό στήν έ-φάνεια, μά στό 6άθος πολύ άνθρώπινο. Μιά κραυγή διαμαρτυρίας, πού απευθύ- νεται στοΰς αλλους καί στόν έαυτό μας —μιά απαντήση, πού, Γσως, κά ποτε, ϊρθη άπό τά 6ά6η τοθ χρά- νου. Τό Μργο θά παρουσιάση τό «Πει- ρα,ματικο ©έοΐτρο» τής ΜαριέΠας Ριάλδη,Άκά()ημ{ας 88, στά πλαί- σια της προβολής τής εργασίας των 'Ελλήνων θεατρικών συγγραφέων. Τουλάχιστον τά 4)5 τής καιλλΐίρίί- άς των είς βελτίωσιν των ποικλιΛ- των μέχρι τοΰ 1975)76. ίΥΝΤΟΜΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ Ό ύπουογδς 'εργασίβς < Α 3ογιατζής έκη<)υξε την (ναρΓιν *<υ σεμιναρίου τοθ ΕΛ.ΚΕ.ΠΑ. «Διοί»1; σις προσωπικού». Ή εΐσαγοιγική ί μιλία Τοΰ κ. ύπουιργοΰ Αφιερώθη ι'ς τό θέμα «'Η άξιαλάγησις τής ίργς σ'οτς διεθνώς καΐ έν Ελλάδι» και Ιδιχώτεοον είς τά θέματα, άποδθ' ^αί χρονικά δρια παραγωγικότης —'Υιπδ τοθ ΌργανισιιοΟ Χειροτι χνϊας οργανούται είς Πάτρας Ικθε- 7' ς χ'ΐΐιθο—ιιητων ταπήτων παραγι ϊ·ής των έργαστηρίων — σχολών 'ής ϋατηρισίας τα—γτουργϊας αύτοΰ οποίαι λοτονργοθν *Ις αγροτι¬ κάς όρεινάς καΐ νησιωτικάς περιΐ: χάς τής χώρας. θΑ ΠΩΛΗβΗ ΤΟ «ΚΑΣ Ι ΡΙΑΝΗ» "Εγκρισιν 6ιά τήν πώλησιν τβυ μότορσιπ «ΚασΤριανή» Ιζφησιν |- γτο τό ι—ουργείθν Έμπορικής Νολ· τιλίας δ κ. Δημ Ν. Λεβεντάκης ί' τρό^ωιπο^ της ναυτιλιοτκής ίταιρΐιτι «Γκρέκομαμ». Γδ σχάφος το δΐτοϊον βά Κ(»αιι. θη είς τόν κ. Μιχ. Σ. Κόρμ, ίητή- κοον Λιβάνου, είναι νηολογίου Πίΐ ραιώς 1341, δλικής 1054^73 κόρων καί το: 1931. Η ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΕΙΑΩΝ ΑΠΟ ΧΩΡΑΣ ΕΛΕΥΘίΞΡΟΥ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟχ Λέν έν,δίίκνΐΛαι ή ίκ χρ λίΐ/9ίοθυ συναλλάγμαιτος πραμήθΐ " είδών^ τά δποΐα1 προβλέΐπονται α*^ 8ιμερή κλήοιγ«. Την άποψιν <ιι>τΛ»
ίκφραζβι τδ υπουργείον ΈμπορίΓ'
είς ονπ-άντησιν αΗήματος ιτιρί π<« μηβιίας έκ τρίτων χωρών υλικών, τά δποία είς τά ύφιστβμενα κλρ. ρινγκ οποΤ£ΐλοί>ν άνΤιΜίμενον ίμπο-
^ κών συναλλαγών. Πρός διασφάλι·
^ιν δ^ αυτής τής θέσεως ίχίΐ <·- δοθή καί ί}δη Ισχύει από -ΐτολλ-^ απόφασις περι ττρομηθείας εΐδών δ ά 6ΐί£νίεργίϋας διαγωνισιμοΰ «- ττρότΐΐλησιΐί συμμετοχήν μόνον ιω Ρ«ν, μ{ησ των δποίων ή "Ελλάς σι/ν δέετα, διά διιμφώ*